ஸ்ரீ சடகோபர் அந்தாதி-1-10- -ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வார் —

ஸ்ரீ இராமாயணம் இயற்றிய ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வார் எழுதிய ஒன்பது நூல்களுள் ஸ்ரீ சடகோபர் அந்தாதியும் ஒன்றாகும்.
சோழர்களின் திருவழுந்தூர் கிராமத்தில் உச்சவர் மரபில் ஆதித்தர் என்பவருக்குப் மகனாகப் பிறந்தார்.
இவரது மரபுச் சமயம் வைணவம். இவரை ஆதரித்தவர் சடையப்ப வள்ளல்.
இவருடைய காலம் கி.பி.12 ஆம் நூற்றாண்டு என்றும் கி.பி.9 ஆம் நூற்றாண்டு என்றும் கூறுவர்.
இவரது வேறு நூல்கள் ஸ்ரீ ஏரெழுபது, ஸ்ரீ சரசுவதி அந்தாதி, ஸ்ரீ திருக்கை வழக்கம் முதலியவை.

சிறப்புப் பாயிரம்-அபியுக்தர் ஒருவர் அருளிச் செய்த தனியன் இது
அடுத்த மூன்று செய்யுள் களும் அப்படியே –

தேவில் சிறந்த திருமாற்குத் தக்க தெய்வக் கவிஞன்
பாவில் சிறந்த திருவாய்மொழி பகர் பண்டிதனே
நாவில் சிறந்த மாறற்குத் தக்க நன் நா வலவன்
பூவில் சிறந்த ஆழ்வான் கம் பநாட்டுப் புலமையனே.

தெய்வங்களில் சிறந்தவன் ஸ்ரீ திருமால்!
அவனுக்குத் தக்க தெய்வீகமான கவிஞன் பலவிதமான பா வகைகளை ஸ்ரீ திருவாய்மொழியில்
சிறப்பாக அமைத்த பண்டிதனான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரே!
நாவண்மையில் சிறந்த அந்த ஸ்ரீ மாறன் சடகோபன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்குத் தக்க நாவண்மை கொண்டவன்
தாமரைப் பூவில் அமர்ந்த பிரமனை ஒத்த ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வானே!

ஏகாரம் இரண்டும் பிரிநிலையோடு தேற்றம்
முன் இரண்டு அடிகள் உபமானம்
பின் இரண்டு அடிகள் உபமேயம்
எடுத்துக்காட்டு உவமை அணி

மதுரகவி ஆழ்வார் அர்ச்சா திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை எழுந்து அருளிப் பண்ணி
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் வந்தார்
திருமாலுக்கு உரிய தெய்வப் புலவர் வந்தார்
அளவிலா ஞானத்து ஆரியர் வந்தார்
விருதுகளைக் கூறி திருச்சின்னம் முழங்கி –
கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர் எண்ணும் திரு நாமம்
திண்ணம் நாரணமே -சங்கப்பலகை ஏற்றியதும்

சேமம் குருகையோ செய்ய திருப்பாற் கடலோ
நாமம் பராங்குசமோ நாரணமோ
தாமம் துளவமோ வகுளமோ தோள் இரண்டோ நான்கும் உளவோ
பெருமான் உனக்கு –என்றும்

ஈ ஆடுவதோ கருடற்கு எதிரே இரவிக்கு எதிர் மின்மினி ஆடுவதோ
நாய் ஆடுவதோ உறுமிப் புலி முன் நரி கேசரி முன் நடையாடுவதோ
பேய் ஆடுவதோ அழகு ஊர்வசிக்கு முன் பெருமான் வகுளா பரணன் நன்னருள் கூர்ந்து
ஓவாது உரை யாயிர மா மறையின் ஒரு சொல் பெறுமோ உலகில் கவியே – –என்றும்

ஸ்ரீ ராம பக்தியில் சிறந்த ஸ்ரீ பரத்தாழ்வான் போல் ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வார்
வாழ்வார் -நில உலகில் சிறந்த புகழுடன் வாழ்வார் என்றுமாம் –

மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்
சென்றே மதுரகவிப் பெருமாள் தென் தமிழ்த் தொடையில்
ஒன்றே பதிகம் உரைத்தவன் பொன் அடி யுற்று நின்றான்
என்றே பதிகம் பதிகம் அதாக இசைத்தனனே.–தற் சிறப்புப் பாசுரம்-
என்றபடி இவருக்கும் ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் உடன் ஒரு புடை ஒற்றுமை உண்டே

—–

ஆரணத்தின் சிரமீது உறை சோதியை ஆந்தமிழால்
பாரணம் செய்தவனைக் குருக்ஷரனைப் பற்பல வா
நாரணனாம் என ஏத்திக் தொழக் கவி நல்கு கொடைக்
காரணனைக் கம்பனை நினைவாம் உள் களிப்புறவே.

வேதாந்தத்தின் விழுப் பொருளின் மேல் விளக்கு -பெரியாழ்வார்
பற்பல வா -ஆழ்வாரைச் சிறப்பித்தும் -திருவாய் மொழியைச் சிறப்பித்தும் -அத்தைக் கற்றோரைச் சிறப்பித்தும் –
தலைவன் கூற்றாகச் சிறப்பித்தும் -தலைவி கூற்றாகச் சிறப்பித்தும் -தாய் கூற்றாகச் சிறப்பித்தும் –
தோழி கூற்றாகச் சிறப்பித்தும் -பிற வகைகளாகச் சிறப்பித்தும் இப்படி பல படி களால்

நாரணனாம் என–பாத்ம புராணம் ஆழ்வாரை பகவத் அம்சம்
திருக்குறுங்குடி நம்பியே ஆழ்வாராக திரு அவதரித்து அருளினார் அன்றோ –
நாராயணா அடியேனாடும் தமிழ் வேத பாராயணா சடகோபா –ஸ்ரீ பிள்ளைப்பெருமாள் ஐயங்கார்

அணவுபவன் -என்றது அணன்-என்று விகாரப்பட்டு நின்றது

அந்தணர் -அந்தத்தை அணவுபவர் -நச்சினார்க்கு இனியர்

கொடைக் கார் அணன்-மேகம் போல் பிரதியுபகாரம் கருதாது அளிக்கும் ஞான வண்மை
கொடைக்குக் காரணமானவன் -செய்பவன் என்றுமாம்

———–

‘நம் சட கோபனைப் பாடினையோ?’ என்று நம் பெருமாள்
விஞ்சிய ஆதரத்தால் கேட்பக் கம்பன் விரைந்து உரைத்த
செஞ்சொல் அந்தாதி கலித் துறை நூறும் தெரியும் வண்ணம்
நெஞ்சு அடியேற்கு அருள் வேதம் தமிழ் செய்த நின்மலனே

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் நம் பெருமாள் நம் ஆழ்வார் –இத்யாதி உபதேசரத்ன மாலை பாசுர
வியாக்யானத்தில் இந்த தனியனை மேற்கோள் காட்டி உள்ளார்

———–

நாதன் அரங்கன் நயந்துரை என்ன நல் கம்பன் உன் தன்
பாதம் பரவி பைந்தமிழ் நூறும் பரிவுடனே
ஓதும் படி யெனக்கு உள்ளம் தனை யருள் ஓதரிய
வேதம் தமிழ் செய்த மெய்ப் பொருளே இது என் விண்ணப்பமே.

ஆழ்வார் ஸ்ரீ பகவத் அம்சமே யாதலால் அவரை மெய்ப்பொருள் என்று விளித்தார்
சொல்லின் தொகை கொண்டு உனது அடிப்போதுக்குத் தொண்டு செய்யும்
நல்லன்பர் ஏத்தும் உன் நாமம் எல்லாம் என் தன் நாவின் உள்ளே
அல்லும் பகலும் அமரும்படி நல்கு அறு சமயம் வெல்லும் பரம
இராமானுசர் இது என் விண்ணப்பமே –தனியன் பாசுரத்தோடு ஒக்கும் இதுவும் –

———–

தற் சிறப்புப் பாசுரம்

மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்
சென்றே மதுரகவிப் பெருமாள் தென் தமிழ்த் தொடையில்
ஒன்றே பதிகம் உரைத்தவன் பொன் அடி யுற்று நின்றான்
என்றே பதிகம் பதிகம் அதாக இசைத்தனனே.

——-

நூல்

வேதத்தின் முன் செல்க மெய்யுணர்ந்தோர் விரிஞ்சன் முதலோர்
கோதற்ற ஞானக் கொழுந்தின் முன் செல்க குணம் கடந்த
போதக் கடல் எங்கள் தென் குரு கூர்ப் புனிதன் கவி ஓர்
பாதத்தின் முன் செல்லுமே தொல்லை மூலப் பரஞ்சுடரே.– 1-

தொல்லை மூலம் -ஆதி மூலம்
வேதம் -மங்கள பத்துடன் உபக்ரமிக்கிறார் –

ஆழ்வாரின் ஒவ்வொரு பாசுரத்தில் ஒவ்வொரு அடியும் திவ்ய ஸ்வரூப வைலக்ஷண்யத்தை
ஐயம் திரிபுற காட்டி அருளுவதால் -கடந்து செல்ல மாட்டாமல் அதனுள் அடங்கி நிற்பானே –
திவ்ய ஞானத்தின் வரம்பின்மையையே குணம் கடந்த போதம் -என்கிறார்
எண்ணிலா காட்சி -அநந்த ஞானம் என்றபடி
குணம் கடந்த -ஒவ்வொரு குணத்திற்க்கும் ஸீமா -எல்லை அன்றோ அவனது –
குணம் என்னும் குன்று ஏறி நின்றார் போலே
குணங்கள் தந்த -சாம்யா பத்தி அருளுவதைச் சொன்னவாறும்
புனிதன் கவி ஓர் பாதம் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன்-என்பர் ஒரு சாரார் –
பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடங்கி இருப்பதால் –

கடந்த ஞானியர் கடவுளர் காண் கலாக் கழலிணை சிவப்பேறத் தொடர்ந்த நான்மறை பின் செலப்
பன்னகத்துவசன் மா நகர்த் தூது நடந்தவன் -என்றும்
உரலும் வேதமும் தொடர -என்றும்
சுரர் உடனே முனிவர்களும் ஸ்ருதி நான்கும் தேடுகின்ற பதம் சிவப்பத் திரு நாடு பெறத் தூது செல்ல -என்றும்
உள்ள வில்லி புத்தூரார் பாரதம்

கார் செறிந்த கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் –திரு மழிசைப் பிரான்
ஓதி ஓதி உணரும் தோறும் உணர்ச்சி உதவும் வேதம் வேதியர் விரிஞ்சன் முதலோர் தெரிகிலா
ஆதி தேவர் அவர் எம் அறிவினுக்கு அறிவரோ -ஸ்ரீ கம்ப இராமாயணத்திலும் ஸ்ரீ கம்பர்

————–

சுடர் இரண்டே பண்டு மூன்றாயின துகள் தீர்ந்துலகத்து
இடர் இரண்டாய் வரும் பேர் இருள் சீப்பன எம் பிறப்பை
அடர் இரண்டாம் மலர்த்தாள் உடையான் குருகைக் கரசன்
படர் இருங் கீர்த்திப் பிரான் திருவாய் மொழிப் பாவொடுமே. 2-

முன்பு ஸூர்ய குல சந்த்ர குல -சுடர்கள்-இரண்டு நமது பிறவித் துன்பங்களைத் தீர்க்கும்
இரண்டு தாமரைத் திருவடிகள்
திருவாய் மொழி அருளிச் செய்த பின்பு மூன்றாயினவே

பல்லாயிரம் இருள் கீறிய பகலோன் என ஒளி வரும் வில்லாளன் -ராம திவாகரன்
அச்யுத பானு
பண்டு -த்ரேதா யுகம்-த்வாபர யுகம்
பின்பு கலியுகம் – -43-நாள் ஆவிர்பவித்தார் அன்றோ -வகுள பூஷண பாஸ்கரர் –

இப் பத்து அறு வினை நீறு செய்யுமே
தொல் வினை தீர எல்லாரும் தொழுது எழ வீற்று இருப்பாரே
இப் பத்தால் வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே
இப்பத்தும் கண்டு பாட வல்லார் வினை போமே

அச்சம் தருவதால் வினையை இருள் என்கிறார் இதில்
இடர் இரண்டு -புண்ய பாப வினைகள்

முதல் இரண்டு சுடர்களுக்கும் விசேஷணம் இல்லாமலும்
திருவாய் மொழி சுடருக்கு மட்டும் –
துகள் தீர்ந்துலகத்து-இடர் இரண்டாய் வரும் பேர் இருள் சீப்பன-என்பதால்
ஆதித்ய ராம திவாகர அச்யுத பானுக்களுக்கு
போகாத உள்ளிருள் நீங்கி
சோஷியாத பிறவிக் கடல் வற்றி
விகஸியாத போதில் கமலம் மலர்ந்தது
வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயத்தாலே-ஆச்சார்ய ஹிருதயம்–83-

(வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயத்தாலே-ஆதித்யனுக்கு போகாத உள்ளிருள் நீங்கி
ராம திவாகரனுக்கு சோஷியாத பிறவிக் கடல் வற்றி
அச்யுத பானுக்கு விகஸியாத போதில் கமலம் மலர்ந்தது )

———

பா வொடுக்கும் நுண் இசை ஒடுக்கும் பலவும் பறையும்
நா வொடுக்கும் நல் அறி வொடுக்கும் மற்றும் நாட்டப் பட்ட
தே வொடுக்கும் பர வாதச் செரு ஒடுக்கும் குருகூர்ப்
பூ வொடுக்கும் அமுதத் திரு வாயிரம் போந்தனவே. 3–

குருகூர்ப் பூ வொடுக்கும் –ஆழ்வாரது திருவாய் மலரின் உள்ளே -எம்பெருமானால் நிறைத்து வைக்கப் பட்ட
அமுதத் திரு வாயிரம் போந்தனவே.–ஆயிரம் திருவாய் மொழிகளும் வெளிப்பட்டன
பா வொடுக்கும் -இயல் தமிழ் இலக்கணங்களை தம்முள் அடக்கிக் கொண்டு உள்ளன
நுண் இசை ஒடுக்கும் -இசைத் தமிழ் இலக்கணங்களை தம்முள் அடக்கிக் கொண்டு உள்ளன
பலவும் பறையும் நா வொடுக்கும் -பல விஷயங்களைப் பேசும் நாடகத் தமிழ் இலக்கணங்களை தம்முள் அடக்கிக் கொண்டு உள்ளன
நல் அறி வொடுக்கும் -நல்ல அறிவுகளை தம்முள் அடக்கிக் கொண்டு உள்ளன
மற்றும் நாட்டப் பட்ட தே வொடுக்கும் -மற்றும் பேசி நாட்டப்பட்ட தெய்வங்களை எல்லாம் ஒடுங்கச் செய்வன
பர வாதச் செரு ஒடுக்கும் -அந்நிய மதஸ்தரின் வாதப் போர்களை அடங்கச் செய்து விடுவன -பராங்குசர் திருவாய் அமுத மொழிகள் அன்றோ –

பா ஒடுக்கும் -இயல் பா இலக்கணங்கள்
எழுத்துப் பதிமூன்று இரண்டு அசை சீர் முப்பது ஏழு தளை ஐந்து
இழுக்கில் ஆதி தொடை நாற்பத்து மூன்று ஐந்து பா இனம் மூன்று
ஒழுக்கிய வண்ணங்கள் நூறு ஒன்பது ஒண் பொருள் கோள் இரு மூ
வழக்கில் விகாரம் வனப்பு எட்டு யாப்புள் வகுத்தனவே

நுண் இசை ஒடுக்கும்
குறிஞ்சி -செருந்தி -இந்தளம் -கொல்லி -காமரம் -தக்கேசி -பஞ்சமம் -கைசிகம் –
காந்தாரம் -பாலை -யாழ் -முதலிய பண்களைத் தன்னுள் ஒடுக்கும்
பண்ணில் பன்னிரு நாமப்பாட்டு போல் –

சூரணை –69-

ஆக இப்படி இப் பிரபந்தத்தை வேத சமம் என்பது
தத் வேத உபப்ருஹ்மண சமம் என்பதாகா நின்றீர் ..
அவை இரண்டுக்கும் ,தத் அனுரூபமாய் இருப்பன சில அலங்காரங்கள் உண்டு இறே –
தத்ருச அலங்காரங்கள் இதுக்கும் உண்டோ- என்ன—
சம்ஸ்க்ருதமான வற்றுக்கு தத் அனுகுனமான அலங்காரங்கள் பலவும் உண்டானாப் போலே
த்ராவிடமான இதுக்கும் ஏதத் அனுகுனமான அலங்காரங்கள் பலவும் உண்டு என்கிறார் .

உதாத்தாதி பத க்ரம ஜடா
வாக்ய பஞ்சாதி பாத வ்ருத்த
ப்ரஸ்ன காண்ட அஷ்டக அத்யாய அம்ச
பர்வ ஆதி அலங்காரங்கள் போல்
எழுத்து அசை சீர் பந்தம் அடி
தொடை நிரை நிரை யோசை தளை இனம்
யாப்பு பாத்துறை பண் இசை தாளம்
பத்து நூறாயிரம்
முதலான செய்கோலம்
இதுக்கும் உண்டு-

அதாவது-
உதாத்யாதி என்கிற இடத்தில் -ஆதி -சப்தத்தால் அனுதாத்த ஸ்வரித பிரசயங்களை சொல்லுகிறது . .
(உதாத்தம்-ஒலியை சமமாக வைத்து அத்யயனம் -அநுத்தாதம் -ஒலியைப் படுத்து அத்யயனம் –
ஸ்வரிதம் -ஒலியை எடுத்து வைத்து அத்யயனம் /பிரசயம்- முதலில் ஓசையை எடுத்துக் கூறி –
மற்றப் பதங்களையும் அதுக்கு சமமாக வைத்து அத்யயனம் )
இந்த உதாத்தாதி ஸ்வர விசேஷங்களும் ,க்ரம ஜடா கனம் பஞ்சாதிகளும் ( ஜடை ஒரு சொல்லை மாற்றி மாற்றி
இரண்டு முறை சொல்லுதல்/கனம் மூன்று முறை சொல்லுதல் / பஞ்சாதி -50 – சொற்கள் கொண்டது – )
ப்ரஸ்ன அஷ்டகங்களும் ,( ஒத்து இயல் போன்ற சிறு பகுதி ப்ரச்னம் என்றும் எட்டு ப்ரச்னங்கள் கொண்டதை அஷ்டகம் )
வேதா சாதாரணம்-(வேதத்துக்கே உரியவை ) .
அம்ச பர்வாதிகள் உப ப்ரஹ்மண சாதாரணம் ..
பர்வாதி என்கிற இடத்தில்
ஆதி சப்தத்தால் ,ஸ்கந்தாதிகளை சொல்லுகிறது ..

பத வாக்ய பாத வ்ருத்த காண்ட அத்யாயங்கள் உபய சாதாரணம் .(பதம் -ஆதி / விருத்தம் -செய்யுள் )
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் ,பிரதான பரிசேதனங்களிலும் காண்ட அவ்யஹாரம் உண்டு இறே ..
கௌஷீதகி முதலான உபநிஷத்களில் ,அத்யாயம் என்கிற பரிசேத வ்யவஹாரம் கண்டு கொள்வது ..
ஆக இப்படி வேதத்துக்கும் தத் உபப்ருஹ்மணங்களுக்கும் உண்டான அலங்காரங்களைச் சொல்லி ,
அப்படியே இதுக்கும் உண்டான அலங்காரங்களைச் சொல்லுகிறது மேல் —

எழுத்து இத்யாதி –எழுத்தாவது -குற்றெழுத்து ,நெட்டெழுத்து ,முதலான பதின் மூன்று எழுத்தும் ..
(குறிலும்- நெடிலும் -உயிரும் குற்றியலுகரம் -குற்றியலிகரம் -ஐகாரக் குறுக்கமும் -ஆய்தமும் -மெய்யும் –
வல்லினமும் -மெல்லினமும் -இடையினமும் -உயிர்மெய்யும் -அளபெடையும் -ஆக -13-) இவை அசைக்கு உறுப்பாக நிற்கும்

அசையாவது -நேரசை ,நிரை அசை இரண்டையும்
(குறிலே நெடிலே குறிலிணை ஏனைக் குறில் நெடிலே நெறியே வரினும் நிறைந்து ஒற்றடுப்பினும் நேரும் நிறையுமாம் )

சீராவது -ஆசிரிய உரிசீர் நான்கும் (நேர் நேர்- நிரை நேர்- நேர் நிரை-நிரை நிரை -என்பன ஆசிரிய உரிச்சீர்
தே மாங்காய் புளி மாங்காய் பூவிளங்காய் கருவிளங்காய் )
வெண்பா உரிச்சீர் நான்கும் ,(நேர் நேர் நேர் -நிரை நேர் நேர் -நேர் நிரை நேர் -நிரை நிரை நேர் நான்கும் வெண்பா உரிச்சீராம்
தே மாங்கனி புளி மாங்கனி பூவிளங்கனி கருவிளங்கனி)
வஞ்சி உரிச்சீர் நான்கும் ,(நேர் நேர் நிரை -நிரை நேர் நிரை -நேர் நிரை நிரை -நிரை நிரை நிரை -நான்கும் வஞ்சி உரிச்சீராம் )
பொதுச்சீர் பதினாறும் ,
ஓர் அசைச் சீர் இரண்டும் –ஆக முப்பது சீரும்-
(பொதுச் சீர் -மேல் கூறிய ஈரசைச் சிர் நான்கின் இறுதியிலும் -நேர் நேர் -நேர் நிரை -நிரை நேர் -என்னும் ஈர் அசைச் சீர்கள்
நான்கினையும் தனித்தனியே தந்து உறழ்ந்தால் பொதுச் சீர் -16-/நேர் நிரை இரண்டும் ஓர் அசைச் சீர் )

பந்தம் எனிலும் ,தளை எனிலும் ஒக்கும் என்று தமிழர் சொல்லுகையாலே
பந்தமும் தளையும் ஒன்றாகையால் ,இங்கே பந்தம் என்றும் ,
மேலே தளை என்றும் ,சொல்லும் அளவில் ,புனருக்தம் ஆகையாலே
இரண்டத்து ஓன்று வர்ஜிக்க-( நீக்க -) வேண்டும்

அடியாவது –
குறள் அடி ,சிந்தடி முதலான அடி ஐந்தும்(குறள் அடி- சிந்தடி – அளவடி -நெடிலடி -கழி நெடிலடி –
(குறள் இரு சீரடி -சிந்து முச்சீரடி -நேரடி நாலொரு சீர் -ஐந்து சீர் நெடிலடி -ஐந்து சீருக்கு
மேற்பட்ட சீர்களையுடைய அடிகள் எல்லாம் கழி நெடிலடி )

தொடையாவது
மோனை, இயைபு ,எதுகை, முரண் ,அளபெடை என்கிற ஐந்திலும்
அடி மோனை முதலாக ஓர் ஒன்றிலே எவ்வெட்டு தொடையாக நாற்பதும் ,
அந்தாதி தொடை ,இரட்டை தொடை ,செந்தொடை என்கிற மூன்றுமாக
ஆக நாற்பத்து மூன்று தொடையும் .

(எழுவாய் எழுத்து ஒன்றின் மோனை இறுதி இயைபு -இரண்டாம் வழுவா எழுத்து ஒன்றின் மாதே எதுகை
மறுதலைத்த மொழியான் வரினும் முரண் -அடிதோறும் முதன் மொழிக் கண் அழியா தளபெடுத்து ஒன்றுவதாகும் அளபெடையே –
அந்த முதலா தொடுப்ப தந்தாதி -அடி முழுதும் வந்த மொழியே வருவது இரட்டை -வரன் முறையான் முந்திய மோனை
முதலா முழுவதும் ஒவ்வாது விட்டால் செந்தொடை நாமம் பெறும் -நறு மென் குழல் தே மொழியே )

நிரை நிரை யாவது
நேர் நிரை நிரை ,நிரை நிரை நிரை முதலானவை ..(இத்தால் பொருள்கோளை சொன்னபடி -நிரனிறை சுண்ணம்
அடிமறி மொழி மாற்று அவை நான்கு என்ப மொழி புனர் இயல்பே )

ஓசையாவது –
செப்பலோசை ,அகவலோசை ,முதலான நாலு ஓசையும் ( வெண்பாவுக்கு உரியது செப்பலோசை -அகவலோசை
ஆசிரியப்பாவுக்கு -துள்ளலோசை கலிப்பாவுக்கு -தூங்கலோசை வஞ்சிப்பாவுக்கு )

தளை யாவது
நேர் ஓன்று ஆசிரிய தளை ,நிரை ஓன்று ஆசிரிய தளை-இயல் சீர் வெண்டளை-வெண் சீர் வெண்டளை -கலித்தளை –
ஒன்றிய வஞ்சித்தளை -ஒன்றாத வஞ்சித்தளை -முதலான ஏழு தளையும்

இனமாவது
தாழிசை துறை விருத்தம் -என்கிற பாக்கள் இனம் மூன்றும் ,,

யாப்பாவது பிரபந்த ரூபமாய் இருக்கை ( தொகுத்தல் விரித்தல் தோகைவிரி மொழி பெயர்ப்பு எனத்தகு நூல் யாப்பு ஈர் இரண்டு என்ப )

பாவாவது -வெண்பா ,ஆசிரியப்பா ,(கலிப்பா வஞ்சிப்பா )முதலான நான்கு பாக்கள்

துறை என்கிற இதுவும் இனத்தின் வகையில் ஒன்றாகையாலே
புனருக்தமாம் –அர்த்தாந்தரம் உண்டாகில் கண்டு கொள்வது – (நாற்பெரு பண்ணும் இருபத்தொரு திறனும் ஆகிய இவை
எல்லாம் செந்துறை என்பது – மேற்புறமும் பதினோராடலும் என்ற இவை எல்லாம் வெண்டுறை யாகும் –
செந்துறை பாடற்கு ஏற்கும்-ஒலி குறித்தற்றே என்பதால் -/
வெண்டுறை ஆடற்கு ஏற்பது -கூத்தின் மேற்றே என்பதால்-யாப்பு அருங்கல விருத்தி )

பண் ஆவது –
முதிர்ந்த குறிஞ்சி ,நட்ட பாஷை ,நட்டராகம்
செந்திரி -பியந்தை – இந்தளம் முதலானவை

இசையாவது –ஸ்வர ஸ்தானம்
குரல் ,துத்தம் ,கைக்கிளை -உழை இளி விளரி தாரம் -என்கிற பேரால் சொல்லப் படுகிற
நிஷாத ரிஷப ,காந்தார ,ஷட்ஜ மத்யம தைவத பஞ்சமங்கள் ஆகிற ஏழு இசையும்
(இளி குரல் துத்தம் நான்கு மாத்திரை விளரி கைக்கிளை மூன்றே யாகும் தாரம் உழை இரண்டாகத் தகுமே )

தாளமாவது
கஜகர்ணச் சோராகதி மகரத்வஜ தாளக லஷ்மீ கீர்த்தி பாணி பாதவ் கௌரீ பஞ்சாநநஸ்ததா சதுராம்நாய தாளச்ச
தாளோயம் கருடத்வஜ சங்கீத ஸாஸ்த்ர வித்வத்பிரேதா தாளா ப்ரகீர்த்திதா — )
கஜகர்ணம் – சோரகதிர் -மகரத்வஜ -லஷ்மி கீர்த்தி- பாணி -பாதவ்
கௌரி -பஞ்சானனம் – , சதுராம் நாயம் .கருடத்வஜம்
சங்கீத சாஸ்த்ர வித்வத்பி ரேதே தாளா பிரகீர்திதா -என்கிற படியே
கஜகர்ணம் ,சோரகதி , மகரத்வஜம் முதலான தாளங்கள் ..
ஆதி – ரூபகம்- சாபு -ஜம்பை -ஏகம் -மட்டியம் -துருவம் -அட -போன்றவை தாள வேறுபாடுகள் –

பத்தாவது அம்ச பர்வாதிகளில் அவாந்தர பரிச்சேதங்களான
அத்யாயாதிகள் போலே நூற்றினுடைய அவாந்தர பரிச்சேதங்களாய்
இப் பத்தும்-9-4-11- -இவை பத்தும்-5-5-11- -என்று சொல்லப் படுகிற திரு வாய் மொழிகள் . ,
நூறாவது –
பிரதான பரிச்சேதங்களான அம்ச பர்வ காண்டாதிகள் போலே
நூறே சொன்ன -9-4-11-
பத்து நூறு–6-7-11-
என்னும் படி ..நூறு நூறு பாட்டாய் இருந்துள்ள பிரதான பரிச்சேதங்கள் .
ஆயிரமாவது
சதுர் விம்சத் சஹஸ்ராணி ஸ்லோகானாம் –பாலகாண்டம் –4-2-என்னுமா போலே இருந்துள்ள மகா பரிச்சேதம்

முதலான என்கையாலே
முதல் இட்டு மூன்று பத்து உத்தர கண்ட விவரணமாய்
நடு இட்ட மூன்று பத்தும் பூர்வ கண்ட விவரணமாய்
மேல் இட்டு மூன்று பத்தும் அதுக்கு உபயோகியான அர்த்த பிரதி பாதகமாய்
மேலில் பத்து பல அவாப்தி கதனமாய் இருக்கையாலே உண்டான விபாக விசேஷங்களும் விவஷிதங்கள் என்று தோற்றுகிறது
( பிரதம ஷட்கம் கர்ம ஞான யோகம் /மத்யம ஷட்கம் பக்தி யோகம்/ சரம ஷட்கம் பூர்வ ஷட்க சேஷம்-ஸ்ரீ கீதையில் போலே )

முதலான செய் கோலம் இதுக்கும் உண்டு -என்றது
செய் கோலத்து ஆயிரம் -4–1 -11-என்று கவிக்கு சொல்லுகிற அலங்காரங்களால்
குறை வற்ற ஆயிரம் என்கையாலே ,ஏவமாதிகளான சர்வ அலங்காரங்களும் இதுக்கு உண்டு என்கை .

இயலுக்கும் இசைக்கும் பொதுவாக நடுவாக நாடகம் -நா -எனப்பட்டது

நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே
வணங்கும் துறைகள் பலபலவாக்கி –நின் மூர்த்தி பரவி வைத்தாய்
பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் நாயகன் அவனே
பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர்
குருகூர் பூ -ஸ்வயம் பூ -பிரமன் -ஆத்ம பூ மன்மதன் அக்னி பூ முருகன் -போல்
பூ ஆகு பெயரால் வாயைக் குறிக்கும்
நித்யம் செய்யா மொழி -இதுவும் இவர் நாவால் வெளிப்படுத்தி அருளினான்
திரு நா வீறுடையான் அன்றோ

———–

தனமாம் சிலர்க்குத் தவமாம் சிலர்க்குத் தரும நிறை
கனமாம் சிலர்க்கு அதற்கு ஆரணமாஞ் சிலர்க்கு ஆரணத்தின்
இனமாம் சிலர்க்கு அதற்கு எல்லையுமாம் தொல்லை ஏர் வகுள
வன மாலை எம்பெருமான் குருகூர் மன்னன் வாய் மொழியே. 4-

தனமாம் சிலர்க்குத் தவமாம் சிலர்க்குத்
தரும நிறை கனமாம் சிலர்க்கு –தர்மம் நிறைந்த சிறந்த காம புருஷார்த்தமாம் –
சீரிய நல் காமம் –கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் என்பதால் கனக்க இருக்குமே
அதற்கு ஆரணமாஞ் சிலர்க்கு -அந்த காம புருஷார்த்தத்துக்கு உரிய வேதமுமாம்
காம -சாஸ்திரம் நாயகி பாவத்தில் தூது விடுதல் மடலூர்தல்
ஆரணத்தின் இனமாம் சிலர்க்கு -வேத வர்க்கமுமாம் -நான்கு பிரபந்தங்களும் நான்கு வேத சாரம் அன்றோ
அதற்கு எல்லையுமாம் -அதற்கு எல்லையான வேதாந்தமுமாம்
அந்த அந்த அதிகாரிகளுக்கு ஏற்ப -அறம் பொருள் இன்பம் வீடு அடைதல் நூல் பயனே போல்
திருவாய் மொழி அத்யாபகர்களுக்கு எங்கும் சிறப்பே
தீதில் அந்தாதி –இசையோடும் வல்லார் ஆதுமோர் தீதிலாராகி இங்கும் எங்கும் எல்லாம் அமைவார்கள் தாமே

———–

மொழி பல ஆயின செப்பம் பிறந்தது முத்தி யெய்தும்
வழி பல வாய விட்டொன்றா அது வழுவா நரகக்
குழி பல ஆயின பாழ் பட்டது குளிர் நீர்ப் பொருநை
சுழி பல வாய் ஒழுகுங் குருகூர் எந்தை தோன்றலினே–5-

குளிர் நீர்ப் பொருநை சுழி பல வாய் ஒழுகுங் குருகூர் எந்தை தோன்றலினே-நீர்ச் சுழிகள் -நிறைந்த பொருநல் -ஆவிர்பவித்ததால்
மொழி பல ஆயின செப்பம் பிறந்தது -பல பாஷைகளில் செவ்வி -செந்தமிழ் ஒன்றுக்கே –
முத்தி யெய்தும் வழி பல வாய விட்டொன்றா யது -பல வழிகளில் முக்தி அடைய ஒன்றாகவே நின்று
வழுவா நரகக் குழி பல ஆயின பாழ் பட்டது -தவறாத நரகக் குழிகள் பலவும் பாழாயினவே –

பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் அன்றோ
நரகம் எல்லாம் புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றோ
நமன் தம் தமர் தலைகள் மேல்–நின் நாமம் கற்ற ஆவலிப்புடைமை கண்டாய்
நலியும் நரகமும் நைந்த நமனுக்கு இங்கு யாது ஒன்றும் இல்லை

——–

தோன்றா உபநிடதப் பொருள் தோன்றல் உற்றார் தமக்கும்
சான்றாம் இவை என்ற போது மற்றென் பல காலும் தம்மின்
மூன்றா யினவும் நினைந்து ஆரணத்தின் மும்மைத் தமிழை
ஈன்றான் குருகைப் பிரான் எம்பிரான் தன் இசைக் கவியே. 6-

பல காலும் தம்மின் மூன்றா யினவும் நினைந்து –பல இடங்களிலும்
ஒருங்கு கூறப்பட்டு -தம்முள் சேர்ந்து இருந்துள்ள தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் மூன்றையும்
யாவரும் அறிய வேண்டும் என்று திரு உள்ளத்தில் கொண்டு -அவற்றை வெளியிட்டு
தத்வ த்ரயார்த்தம் -ரஹஸ்ய த்ரயார்த்தம் என்றுமாம்
ஆரணத்தின் மும்மைத் தமிழை ஈன்றான் -வேத சாரமான இயல் இசை நாடக ரூபமான முத்தமிழில்
குருகைப் பிரான் எம்பிரான் தன் இசைக் கவியே.
தோன்றா உபநிடதப் பொருள் தோன்ற லுற்றார் தமக்கும்–ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் –
போல்வாருக்கு அருளிச் செய்தார்
சான்றாம் இவை என்ற போது மற்றென் -இவற்றின் வை லக்ஷண்யத்துக்கு வேறே என்ன சாட்சி வேண்டும்

கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் அல்ல
அத் தெய்வ நாயகன் தானே போல்வன அனுசந்தேயம் –

———-

கவிப்பா அமுத இசையின் கறியோடு கண்ணன் உண்ணக்
குவிப்பான் குருகைப் பிரான் சட கோபன் குமரி கொண்கன்
புவிப் பாவலர் தம் பிரான் திரு வாய்மொழி பூசுரர் தம்
செவிப் பால் நுழைந்து புக் குள்ளத்துளே நின்று தித்திக்குமே. 7-

கவிப்பா அமுத இசையின் கறியோடு -பாசுர அமுத உணவுடன் பண்ணிசைகள் கறி வர்க்கத்துடனே
கண்ணன் உண்ணக் குவிப்பான் குருகைப் பிரான் சட கோபன் -திருமால் அமுது செய்து அருளும்படி பரிமாறுபவரும்
குமரி கொண்கன்–குமரி ஆற்றுக்குத் தலைவர்
புவிப் பாவலர் தம் பிரான் திரு வாய்மொழி-கவிகளுக்கு எல்லாம் தலைவர் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தங்கள் பூசுரர் தம்
செவிப் பால் நுழைந்து புக் குள்ளத்துளே நின்று தித்திக்குமே. –நிலத்தேவர்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் காதுகளில்
குருமுகமாகச் சென்று மனத்திலே புகுந்து தித்திக்குமே
செவிக்கு இனிய -சிந்தைக்கு இனிய-வாய்க்கு இனிய –

மறைப் பாற் கடலைத் திரு நாவின் மந்திரத்தால் கடைந்து
துறைப்பால் படுத்தித் தமிழ் ஆயிரத்தின் சுவை யமுதம்
கறைப் பாம்பணைப் பள்ளியான் ஈட்டம் களித்து அருந்த
நிறைப்பான் கழல் அன்றிச் சன்மம் விடாய்க்கு நிழல் இல்லையே –

———–

தித்திக்கும் மூலத் தெளி யமுதே யுண்டு தெய்வ மென்பார்
பத்திக்கு மூலப் பனுவற்கு மூலம் பவம் அறுப்பார்
முத்திக்கு மூலம் முளரிக்கை வாணகை மொய் குழலார்
அத்திக்கு மூலம் குருகைப் பிரான் சொன்ன ஆயிரமே. 8-

குருகைப் பிரான் சொன்ன ஆயிரமே.
தித்திக்கும் மூலத் தெளி யமுதே -பழைய அமிர்தம் மாத்திரம் அன்று
உண்டு தெய்வ மென்பார் பத்திக்கு மூலம்-தெய்வம் உண்டு மென்பார் பத்திக்கு மூலம்–ஆஸ்திகர்களுடைய பக்திக்கு காரணமுமாம்
பனுவற்கு மூலம் -மற்றத் திவ்ய பிரபந்தங்களும் மூலம் -முதல் நூல் -அங்கி -அங்க -உப அங்க பாவம் உண்டே
பவம் அறுப்பார் முத்திக்கு மூலம் -முமுஷுக்களுக்கு முத்தி சாதனமும்
முளரிக்கை வாணகை மொய் குழலார் அத்திக்கு மூலம் -மால் பால் மனம் வைத்து மங்கையர் தோள் கைவிடக் காரணமுமாகுமே

மூலம் -பல பொருளில் வந்து சொல் பொருள் பின் வரு நிலை அணி –

——-

ஆயிரம் மா மறைக்கும் அலங்காரம் அருந் தமிழ்க்குப்
பாயிரம் நாற் கவிக்குப் படிச் சந்தம் பனுவற்கு எல்லாம்
தாய் இரு நாற் றிசைக்குத் தனித் தீபந் தண்ணங் குருகூர்ச்
சேயிரு மா மரபும் செவ்வியான் செய்த செய்யுட்களே. 9-

தண்ணங் குருகூர்ச் சேய் -குமாரரும்
இரு மா மரபும் செவ்வியான் -அன்னையாய் அத்தனாய் -தாய் தந்தை இரண்டு வம்சங்களிலும் ஸ்ரேஷ்டமானவரும்
செய்த செய்யுட்களே.ஆயிரம் மா மறைக்கும் அலங்காரம் -வேதங்களுக்கே அலங்காரமானவை
அருந் தமிழ்க்குப்பாயிரம் -இனிய சுவையினால் தமிழ் மொழிக்கே முகவுரையாகவும்
நாற் கவிக்குப் படிச் சந்தம் -நாலு வகைக் கவிகளுக்கும் மாதிரியாயும்
பனுவற்கு எல்லாம் தாய் -எல்லா நூல்களுக்கும் தாயாகவும்
இரு நாற் றிசைக்குத் தனித் தீபம் -எட்டுத் திக்குகளுக்கும் ஒப்பற்ற விலக்காகாவும் விளங்குமே

ஆசு கவி
மூச்சு விடும் முன்னே முந்நூறும் நானூறும் ஆச் என்றால் ஆயிரம் பாட்டு ஆகாதோ
இம் என்னும் முன்னே ஏழு நூறும் எண்ணூறும் அம் என்றால் ஆயிரம் பாட்டு ஆகாதோ
எழுந்த ஞாயிறு விழுவதன் முன்னே கவி பாடினது ஏழு நூறே
நிமிஷக் கவிராயர் -விரைவாகப் பாடும் கவி

மதுர கவி -சொற்களிலும் பொருள்களிலும் மதுரமான இனிமையான கவி –
ஆதி தொடங்கி அந்தம் வரையில் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லாய் இருக்குமே

சித்ர கவி -உயர்வற -மயர்வற -அயர்வற -பிரணவ மகா மந்த்ரார்த்தம் -இதுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு

விஸ்தார கவி –பகவத் விஷயம் ஒன்றையே உபாய உபேய -தத்வ த்ரய -ரஹஸ்ய த்ரய –
அர்த்த பஞ்சக அர்த்தங்களை அருளிச் செய்து அவற்றையே விஸ்தாரமாக ஆயிரமாக அருளிச் செய்து அருளினார் அன்றோ –

திருவழுதி வள நாடர் –
அவர் திருக்குமாரர் -அறம் தாங்கியார் –
அவர் திருக்குமாரர்-சக்ரபாணியார் –
அவர் திருக்குமாரர்-அச்சுதர் –
அவர் திருக்குமாரர்-செந்தாமரைக் கண்ணர்
அவர் திருக்குமாரர்-செங்கண்ணர்
அவர் திருக்குமாரர்-பொற் காரியார்
இவருக்கும் உடைய நங்கையாருக்கும் -நம் மாறன் –

திரு வள்ளுவர் – -ஒவ்வையார்–இடைக்காதர்- -சம்வாதம்

குறு முனிவன் முத்தமிழும் -என் குறளும் -நங்கை சிறு முனிவன் வாய் மொழியின் சேய் –திருவள்ளுவர்

ஐம் பொருளும் நால் பொருளும் முப்பாலில் பெய்து அமைத்த செம்பொருளைத்
தண் குருகூர்ச் சேய் மொழியது என்பர் சிலர் யான் இவ்வுலகில்
தாய் மொழியது என்பேன் தகைந்து –ஒவ்வையார்

சேய் மொழியோ தாய் மொழியோ ஷேப்பில் இரண்டும் ஓன்று
அவ்வாய் மொழியை யாரும் மறை என்ப
வாய் மொழி போல் ஆய் மொழிகள் சால உள எனினும்
அம்மொழியின் சாய் மொழி என்பேன் யான் தகைந்து –இடைக்காதர்

———

செய் ஓடு அருவிக் குருகைப் பிரான் திரு மாலை நங்கள்
கை ஓர் கனி எனக் காட்டித் தந்தான் கழற்கே கமலம்
பொய்யோம் அவன் புகழ் ஏத்திப் பிதற்றிப் பித்தாய்ந் திரியோம்
ஐயோ அறிதும் என்றே உபகாரத்தின் ஆற்றலையே. 10-

செய் ஓடு அருவி -வயல்களில் விரைந்து பாய்கின்ற நீர்ப்பெருக்கை யுடைய
கை ஓர் கனி எனக் காட்டித் தந்தான் -கையில் கனி எனக் கண்ணனைக் காட்டித் தந்தாலும்
கமலம் பொய்யோம் -தாமரை மலர்களை இட்டு அர்ச்சிக்கின்றோம் அல்லோம்

.குரும் ப்ரகாசயேன் நித்யம்
நேசனைக் காணா இடத்தே நெஞ்சார துதித்தால் -ஆசானை எவ்விடத்தும் அப்படியே
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
அரங்கன் அடியார்களாகிய அவருக்கே பித்தராமவர் பித்தர் அல்லர்கள் மற்றையோர் முற்றும் பித்தரே
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் உலகினில் மிக்கதே –

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: