ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -சீக்ரம் வ்யாதிச –யுத்த -17-7-/தேஷாம் சம்பாஷமாணா-யுத்த -17-8/உவாசஸ மகாப்ராஜ்ஞ-யுத்த -17-9-/ராவணோ நாம துர்வ்ருத்தோ -யுத்த -17-10-/தோ ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் –யுத்த -17-11–

சீக்ரம் வ்யாதிச  நோ ராஜன் வதாயைஷாம் துராத்மா நாம்
நிப தந்து ஹதா யாவத் தரண்யா மலப தேஜஸ–யுத்த -17-7-

சீக்ரம் வ்யாதிச -விரைவாக ஆணையிடும்
ந ராஜன் -எங்களை -அரசனான சுக்ரீவனே
வதாயைஷாம் துராத்மா நாம் -துஷ்டர்களுடைய அழிவின் பொருட்டு
நிப தந்து-விழட்டும்
ஹதா யாவத் தரண்யா -இருப்பவர்கள் எல்லாம் எங்களால் அழிக்கப் பட்டவர்களாய் பூமியில்
மலப தேஜஸ–தாழ்ந்த பலமுள்ள இவர்கள்-

அவதாரிகை –
எதிரியான ராவணனுக்குப் பரிபவமாகப் பிடித்துக் கட்டியிட்டு வைத்தல்
இவனைத் தொடுத்த அம்போடு விடுதல் செய்யக் கடவோம் அல்லோம்
வதத்திலே அனுமதி பண்ணீர் என்கிறார்கள்-

சீக்ரம் வ்யாதிச-
இவர்கள் கொலை யுண்டார்கள் அத்தனை –
அனுமதி விளம்பிக்கும் ஆகில் ஸ்வ தந்த்ரராய்க் கொன்றோம் எனும் ஸ்வரூப ஹாநி வரும் –
அது வாராதபடி சடக்கென ஏவ வேணும் –
ந  -சால அனுத்யம்ய  சைலாம்ச்ச -என்று வதத்திலே உத்யுக்தரான எங்களை
வதத்திலே உத்யோகித்தி கோளாகில் நம் அனுஜ்ஞை என் என்னில்
ராஜன் –
ராஜா ஆஜ்ஞையை அனுவர்த்திதோம் ஆகைக்காக
வதாய-
உயிர் உடன் பிடித்துக் கட்டி வைத்தாலும் இங்கே இருந்து சில அனர்த்தங்களை விளைக்க ஒண்ணாது –
வதார்த்தமாக அனுமதி பண்ண வேணும் என்கை
ஏஷாம் துராத்மா நாம்-
இவர்களுடைய துர் மநோ ரதம் வடிவிலே தோற்றுகிறது இல்லையோ
நிப தந்து ஹதா யாவத் –
எல்லாரும் பட்டு விழுந்தார்களாக புத்தி பண்ணும் –
யாவத்தா வச்ச சாகலே -அமர கோசம் -3-3-246-
தரண்யாம் –
ஆகாசத்தில் தொடுத்த அம்போடு போக விடோம்
பூமியிலே பட்டு விழும்படி பண்ணக் கடவோம் –
யுத்தத்தில் ஜெயா பஜயங்கள் பாஷிகம் அன்றோ என்னில்
அல்ப தேஜஸ-
அல்பபலர்
நம்முடைய பலத்துக்கு இவர்கள் ஆனைவாய்க் கீரை அன்றோ -என்கை

———————————————————————————————————————————————————–

தேஷாம் சம்பாஷமாணா நாமான் யோந்யம் ஸ விபீஷண
உத்தரம் தீரம் ஆசாத்ய கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –யுத்த -17-8-

தேஷாம் சம்பாஷமாணா நாம் -அவர்கள் பேசிக் கொண்டு இருக்கும் போது
ஸ விபீஷண-அந்த விபீஷணன்
அந்யோந்யம் -ஒருவருக்கு ஒருவர்
உத்தரம் தீரம் -கடலின் வடகரையை
ஆசாத்ய கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –அடைந்து ஆகாயத்தில் நின்றவனாக நிலை நின்றான்-

அவதாரிகை –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே வார்த்தை சொல்லுகிற முதலிகளுடைய வார்த்தையை அனாதரித்து
தாய் முலையைக் கணிசித்துச் செல்லும் கன்று போலே
பெருமாள் சந்நிதியிலே உத்தேச்யமான வடகரையை அடைந்து தரித்தான் -என்கிறது –

தேஷாம் –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே விரைந்தவர்களுடைய
அநாதரே சஷ்டி –
ஸம்பாஷமாணா நாமான் யோந்யம் -அந்யோந்யம் சம்பாஷமாணா நாம் –
தன்னுடைய வத்யத்வ அநு கூலமாக அந்யோந்யம் வார்த்தை சொல்லா நிற்க
இதுக்கு சம்யக்த்வமாவது -நிர்வாஹகரான மகா ராஜரோடு நிர்வாஹ்யரான முதலிகளோடு வாசியற ஏக கண்டராய் சொல்லும்
தன்னுடைய வதத்தில்உத்யுக்தரானவர்களுடைய
வார்த்தையை அநாதரிக்கைக்கு ஹேது சொல்லுகிறது
ஸ விபீஷண-
பாவ சுத்தியையும் த்வரையையும் உடையவன் என்கை
சுத்தியாவது அவர்ஜ நீயமான சம்பன்னம் உண்டானாலும் பிரதி கூலனான ராவண கோஷ்டியில் பொருந்தாமையும்
பாதகரானாலும் விட மாட்டாத தார்மிகரான ராம கோஷ்டியில் பொருத்தமும்
த்வரையாவது-ஆஜகாம முஹூர்த்தேந-யுத்த -17-1-என்று வந்தவன் தரிக்க மாட்டாத பதற்றம்
உத்தரம் தீரம் ஆசாத்ய –
பெருமாளைக் காட்டில் அக்கரை உத்தேச்யம் என்று இருக்கிறான் –
இலங்கையிலே இருந்து முடி சூடி இருப்பதில் காட்டில் பெருமாள் எல்லையில் போய்க் கொலை யுண்டு போனால் போரும் என்று இருக்கிறான்
திரு வாழிக் கல்லுக்கு உள்ளே -ஸூ தர்சன ஆழ்வானால் ரஷிக்கப் படும் பிரதேசத்தின் எல்லை -வருகையாலே
பய ஸ்தானத்தில் நின்றும் ஒரு கணையத்துக்கு உள்ளே புகுந்தால் போலே யும்
காட்டுத் தீயின் நின்றும் ஒரு கடலிலே புகுந்தால் போலேயும் நினைத்து இருக்கிறான்
கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –
முதலிகள் விஷயீ காரம் பெற்று கரையிலே கால் பாவுவதற்கு முன்னே ஆகாசத்தில் தரித்தமை தோற்ற நின்றான்
இவர்களுடைய விஷயீ காரத்துக்கு உடலாக தன வெறுமையே ஆலம்பனமாக நின்றான் -என்று பிள்ளான் நிர்வாஹம் –

————————————————————————————————————————————————————————————

உவாசஸ மகாப்ராஜ்ஞ ஸ்வரேண மஹதா மஹான்
ஸூ க்ரீவம் தாம்ஸ்ஸ சம்ப்ரேஷ்ய கச்த ஏவ விபீஷண -யுத்த -17-9-

உவாசஸ-ஒருவார்த்தையும் சொன்னான் -மகாப்ராஜ்ஞ -நல்ல புத்திமானாய்
ஸ்வரேண -குரலோடு
மஹதா -உரத்த
மஹான்-பெரியோனான
ஸூ க்ரீவம் – ஸூ க்ரீவனையும்
தாம்ஸ்ஸ -வானரர்களையும்
சம்ப்ரேஷ்ய -பார்த்து
கச்த ஏவ விபீஷண-ஆகாசத்தில் நின்றானாகவே விபீஷணன்-

அவதாரிகை –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே உத்யோகித்த மகாராஜரையும் பரிகரத்தையும் குறித்து
தன் ஆர்த்தி எல்லாம் மிடற்றோசையிலே தோற்றும் படியாக வார்த்தை சொல்லுவதும் செய்தான்-
உவாசஸ –
பெருமாளிடைய விஷயீ காரத்துக்கு தன் வரவு அமைந்து இருக்கச் செய்தே
ஒரு வார்த்தையும் சொன்னான் என்கிறான் -ரிஷி
அர்ச்சிதாஸ் சைவ ஹ்ருஷ்டாச்ச பவதா சர்வதா வயம்
பத்ப்யாமாபி கமாச்சைவ சிநேக சந்தர்ச நே ண் ஸ -அயோத்யா 50-41-
என்று வரவு தானும் மிகை என்று இருக்குமவர் –
அதுக்கு மேலே வார்த்தை சொல்லுகை வரண ஷாரம் போலே இ றே-
மகாப்ராஜ்ஞ-
ஜ்ஞானனாகை யாவது -ஹேய உபாதேய விபாக ஜ்ஞானாகை
ப்ராஜ்ஞனாகை யாவது-ஹேய த்யாக பூர்வகமாக உபாதேயம் இன்னது என்று அறிகை
மஹா பிரஜ்ஞானாகை வாவது -ஹேய த்யாக பூர்வகமான  உபாதேய லாபத்துக்கு சரதமான உபாயத்தை அறிகை -அதாவது ராவணன் தண்மையையும் -பெருமாள் பெருமையையும் அறிகையும்
அவனை விட்டே எம்பெருமானைப் பற்ற வேண்டும் என்று இருக்கையும்
அவர் லாபத்துக்கு அவர் திருவடிகளே சரதமான உபாயம் என்று இருக்கையும் –
ஸ்வரேண மஹதா-
ஸ்வரத்துக்கு மஹத்தை யாவது -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணாவோ என்று கூவுமால் -திருவாய் -6-5-9- என்கிறபடியே
த்வணியைக் கேட்ட போதே சரண்யனுக்கே அன்றி வழிப் போக்கரும் இரங்க வேண்டும் படி மிக்க ஆர்த்தியை யுடைத்தாய் இருக்கை
மஹான்-
ஸ்வரத்தாலே தோற்றுகிற ஆர்த்தி அளவன்றிக்கே ஆஸ்ரயத்தில்ஆர்த்தி அபரிச் சிந்தையாய் இருக்கை –
ஆஸ்ரய ஆர்த்திக்கு அசைவு என்கை –
மஹா மநா -என்னவுமாம்
வாசு தேவஸ் சர்வமிதி ஸ மஹாத்மா ஸூ துர்லபம் -ஸ்ரீ கீதை -7-19-என்கிறபடியே
பெருமாள் திருவடிகளே சர்வவித பந்துவாய் இருக்கை
ஸூ க்ரீவம் தாம்ஸ்ஸ சம்ப்ரேஷ்ய –
அஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய –யுத்த -17-6- என்கிற மகாராஜரையும்
சால  நுத் யம்ய சைலாம்ச்ச -யுத்த -17-6-என்று தன்னுடைய வத உத்யரான முதலிகளையும் பஹூமானமாகப் பார்த்து –
அதறக்கடி என் எனில் -பெருமாள் பக்கல் பரிவர்தமக்கு உத்தேச்யர் ஆகையாலும்
அவர்களே தமக்கு புருஷகாரமாக வேண்டுகையாலும்
ஆஸ்ரயிக்கிறவன் ஏதேனும் குற்றவாளனே ஆகிலும்
ஜ்ஞா நீ த்வாத்மை மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை-7-18-என்று தனக்கு தாரகராகச் சொல்லுமவர்களுடைய
வார்த்தையை மறுக்க மாட்டாமையாலே
கச்த ஏவ விபீஷண
நின்ற இடத்திலே நின்று வார்த்தை சொன்னான் –

——————————————————————————————————————————————————————————

ராவணோ நாம துர்வ்ருத்தோ ராஷசோ ராஷ சேஸ்வர
தஸ்யா ஹமநுஜோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத -யுத்த -17-10-

ராவணோ நாம-ராவணன் என்று பிரசித்தி பெற்றவன்
துர்வ்ருத்தோ -கெட்ட நடத்தை யுடையவனாய்
ராஷசோ-அரக்கனாய்
ராஷ சேஸ்வர-அரக்கர்களுக்கு அரசனாய்
தஸ்யா ஹமநுஜோ-அவனுக்கு பின் பிறந்தவனாய்
ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத -விபீஷணன் என்று பெயர் பெற்ற தம்பி யாவேன் –

அவதாரிகை –
அநந்தரம்-
சரணாகதிக்கு அங்கமான
ஸ்வ நிகர்ஷத்தையும்
பரிக்ரஹ பரித்யாகத்தையும் –
சொல்லி சரணம் புகுகிறான் மேல் ஐந்து ஸ்லோகத்தாலே
இதில் -முதல் ஸ்லோகத்தால் –
பிரதிகூல சேஷத்வத்தால் வந்த நிகர்ஷமும்
பிரதிகூலனோடு அவர்ஜ நீய சம்பந்தத்தால் உண்டான நிகர்ஷமும்
ஸ்வரூபேண வந்த நிகர்ஷமும்
உண்டு என்கிறான் –
ராவணோ நாம –
ராவயதி இதி ராவண -சர்வ லோகங்களும் கூப்பிடும்படி ஹிம்சகன் ஆகையாலே ராவணன் என்னும் குண நாமம் –
நாம -என்று ப்ரசித்தியாய் பர கோஷ்டியிலும் ஹிம்சகன் என்னும் இடம் பிரசித்தம் அன்றோ என்கை –
துர்வ்ருத்தோ –
வ்ருத்தமாவது ஆசாரம் –
துர்வ்ருத்தம் ஆவது -ஆகார நித்ரா பயம் மைதுன நாதிகளிலே வரையாமை –
நிஹீ நாசாரோஹம் ந்ருப ஸூ -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -என்றார் ஆளவந்தார் –
புத்தி ராசார வர்ஜிதா -சுந்தர -21-9-என்றாள் பிராட்டி
ராஷசோ –
உக்தமான தோஷங்கள் ஜாதி பிரதியுக்தம் ஆகையாலே தோஷம் என்றுசொல்லி நிவர்திப்பிக்க ஒண்ணாது ஒழிகை
அபிஜாதனுக்கு யுண்டான வ்ருத்தஹாநி ஜென்மத்தை யுணர்த்தி நிவர்திப்பிக்கலாம்
நிஹீன ஜாதிக்கு அது குல தர்மம் ஆகையாலே அபரிஹரணீயம் இ றே  –
ராஷ சேஸ்வர-
ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே ஒருத்தன் ஹிதம் சொன்னால் செவி தாழ்க்குமவன் அல்லன்
சஜாதீரர் பண்ணும் பாபத்துக்கும் ப்ரவர்த்தகன் என்றுமாம் –
வழி யடித்து மூலை யடியே நடப்பார்க்கு எல்லாம் ஒதுங்க நிழலாய்  இருப்பவன் -என்கை –
அத்தால் உனக்கென்-என்கிற சங்கையிலே சொல்லுகிறது உத்தரார்த்தம்
தஸ்யா ஹம் –
சேஷ ஷஷ்டி –அவனுக்கு அதிசயத்தை விளைக்கை இ றே சேஷ பூதனுக்கு ஸ்வரூபம்
ராஜ்யஞ்சா ஹஞ்ச ராமஸ்ய -அயோத்யா -82-12- என்று ஸ்வரூப ப்ராப்தமான சேஷத்வத்தை ராவணன் பக்கல் பண்ணிப் போந்தேன்
அநுஜோ ப்ராதா –
அவனால் தூஷிதமான குடலிலே கிடந்தான் ஒருவன்
ப்ராதா ஸ்வா மூர்த்திராத்மந -மனு -2-226-என்னும்படி சரீரம் போலே அவனுடைய அநீதிக்கு எல்லாம் உபகரண பூதன் என்கை
விபீஷண இதி ஸ்ருத –
ராவண சம்சர்க்கத்தாலே வந்த தோஷத்து அளவன்றிக்கே
விவிதம் பீஷயதீதி விபீஷண -என்கிறபடியே -பஹூ பிரகார பயங்கரனாக லோகபிரசித்தம் –
அவனுக்கு தன்னால் வந்த தோஷமே உள்ளது
எனக்கு ஸ்வ தோஷத்து அளவன்றிக்கே அவநோட்டை சம்சர்க்கத்தால் வந்த தோஷமும் யுண்டு என்கை
விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா -ஆரண்ய -1-24-என்று லோக பிரசித்தனாய் இருக்கச் செய்தேயும் தன்னைத் தான் அனுசந்தித்த படி -இ றே –

————————————————————————————————————————————————————————-

தோ ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் த்ருதா ஹத்வா ஜடாயுஷம்
ருத்தா ஸ விவஸா தீ நா ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா –யுத்த -17-11

தேந -அந்த ராவணனாலே
ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் த்ருதா -ஜனஸ்தானத்தில் இருந்து அபஹரிக்கப் பட்ட ஸீதா தேவி
ஹத்வா ஜடாயுஷம் -ஜடாயுவைக் கொன்று
ருத்தா -அசோகவனத்தில் -சிறையிடப் பட்டாள்
ஸ விவஸா தீ நா -பரா தீனியாய் -வருந்தத் தக்கவளாய்
ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா –ராஷசிகளால் நன்றாக ரஷிக்க பட்டவளாய்-

அவதாரிகை –
கீழ்ச் சொன்ன தோஷங்கள் பிராயச்சித்த சாத்தியங்கள்
மத்பக்தம் —ந ஷமாமி -வராஹ புராணம் என்கிறபடியே துஷ் பரிகரமான பாகவத அபசாரமும் யுண்டு என்கிறான்
துர்வ்ருத்த -என்று பிராட்டி பக்கல் பண்ணின அபசாரம் ப்ரஸ்துதம் ஆஹையாலே அத்தை விவரிக்கிறதாகவுமாம்-

தேந ஹ்ருதா –
உகத சகல தோஷங்களுக்கும் ஆகாரனாய் இருந்துள்ளவனாலே
இவ்வதிக்ரமத்தில் இழியும் போது அப்படி பாப பிரசுரனாக வேணும் இ றே
ஹ்ருதா –
அனந்யா ராகவே ணாஹம்-சுந்தர -21-15-என்றும்
ஜலான் மத்ஸ்யாவிவோத் த்ருதௌ-அயோத்யா -53-31-என்றும்
பிரியப் படாதவள் பிரிக்கப் பட்டாள் –
ஸீதா ஹ்ருதா –
கர்ப்ப வாசாதி க்லேசமும் இன்றிக்கே
பரமபதத்தில் இருக்கும் சௌகுமார்யம் குலையாத படி பிறந்த ஸூ குமாரியைப் பிரித்தான்
ஜனஸ்தாநாத் ஹ்ருதா –
திரு அயோத்யையில் இருப்பு சிறை என்னும்படி புஷ்பாப சயாதி போகங்களுக்கு ஏகாந்தமான
ஜனஸ்தானத்தில் நின்றும் ஹரிக்கப் பட்டாள்
ஹ்ருதா –
மா நிஷாத பிரதிஷ்டாம் த்வமகம சாச்வதீ சமா யத் க்ரௌஞ்ச மிது நா தே கமவதி காம மோஹிதம் -பால -2-15- என்று
வீத ராகர்க்கும் அசஹ்யமானவற்றை இ றே செய்தது
உஷையையும் அநிருத்த ஆழ்வானையும் கூட்டிச் சிறையிலே வைத்தால் போலே
இருவரையும் கூட்டு வைத்தானாகிலும் ஆம் இ றே –
ராஜ குமாரர்களை மாரீச மாயையாலே பிரித்து இ றே நலிந்தது
ஜடாயுஷம் ஹத்வா ஹ்ருதா –
மம ப்ராணா ஹி–பார- உத் -91-27- என்றும்
ஜ்ஞா நீ த்வாத்மைவ மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை -7-18- என்னும்படி
அபிமதரான பெரிய யுடையாரை மீட்கலாம் படி சிறை செய்யும் அளவன்றிக்கே அந்வய விநாசத்தை பண்ணி இ றே பிரித்தது
சக்கரவர்த்தி திருமகநோடே ஆழவிருந்த பகை கொள்ளுகையாலே
சபரிகரனாகத் தான் நசிக்கும் படி சூழ்த்துக் கொண்டான் -என்கை –
ருத்தா ஸ –
இப்படி பிரித்தாலு ம் அநு தாபம் பிறந்து மீள விடலாம் இ றே
துஷ் ப்ராபமான அசோகா வநிகையிலே மூச்சு விட ஒண்ணாத படி ருத்தை யானாள்
விவஸா –
இட்ட கால் இட்ட கைகளாய் -திருவாய் -7-2-4-என்னும்படி
பெருமாளைப் பிரிந்த இழ வு எல்லாம் தோற்றப் பரவசையாம் படி இருந்தது –
தீ நா-
இவ்வளவில் நமக்கு ஆஸ்வாசகர் ஆரோ வென்று தன்னுடைய பலஹாநி தோற்றப் பரவசையாம் படி இருந்தது –
பெருமாளோ ட்டை போக பரம்பரையாலே ஹ்ருஷ்டையாய் இருக்குமவளை
இவ்விருப்பு இருக்கும் படி பண்ணினான் -என்கை –
ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா —
விக்ருத பயங்கர  வேஷ வசோ வ்ருத்தைகளான  ஏகாஷ்யேக கரணே ப்ரப்ருதிகளான ராஷசிகளாலே

ஆஸ்வாச கரான  திருவடிக்கும் செல்ல ஒண்ணாத படி நெருக்குண்டாள்-

ஆக
இரண்டு ஸ்லோகத்தாலும்
சகல வாங் மநஸா  கோசரமான மஹா பாபங்களைப் பண்ணினவர்களுக்கும்
பகவத் ப்ராப்தியில் அதிகாரம் யுண்டு என்னும் இடம்
அகில வேதார்த்த தர்சியான ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானாலே ஸூசிதமாயிற்று  –
சரணம் த்வாம் பிரபன்னா நாம் த்வாஸ் மீதிச யாசதாம்
பிரசாதம்  பித்ரு சந்த்ரூணாம் அபி குர்வந்தி சாதவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -106-53-என்றும்
குயோ நிஷ்வபி சஞ்ஜாதோ யஸ் சக்றுச் சரணம் கத
தம் மாதா பித்ரு ஹந்தாரம் அபி பாதி பவார்த்திஹா -சனத்குமார சம்ஹிதை -என்றும்
துராசாரோபி சர்வாசீ கருதக்நோ நாஸ்திக புரா
சமாஸ்ரயேதாதி தேவம் ஸ்ரத்தயா   சரணம் யதி
நிர்தோஷம் வித்தி  தம் ஜந்தும் பிரபாவாத் பரமாத்மன -சாத்வாத சம்ஹிதை -16-23- என்றும்
தேவா வை யஜ்ஞாத் ருத்ர மந்தராயன் ஸ ஆதித்யா நன்வாக்ரமத
தேத்விதை வத்யாத் ப்ராபத் எந்த தான்  ந பிரதிப்ராயச்சன்
தஸ்மாதபி வத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி யச்சந்தி -யஜூஸ் சம்ஹிதை -6-5-20- என்றும்
தேவேன த்வஷ்ட்ரா சோமம் பிபேத்யாஹ
த்வஷ்டா வை ப ஸூ நாம் மிதுனா நாம் ரூபக்ருத் ரூபமேவ ப ஸூ ஷூ ததாதி
தேவா வை த்வஷ்டார மஜி காம்சன் ஸ பத்னீ ப்ராபத்யத
தம் ந பிரதிப்ராயச்சன் தஸ்மாதபி வத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி ப்ரயச் சந்தி -யஜூஸ் சம்ஹிதை -6-5-29-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

—————————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: