Posts Tagged ‘ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம்’

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –