Posts Tagged ‘முதல் திருவந்தாதி’

ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி-பிரவேசம்–தனியன் — பாசுரம் -1- – -ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –

June 24, 2014

பிரவேசம் –

முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் ஆகிறார்
சால ஜ்ஞானாதி காரராய் இருப்பாருமாய்
முக்தர் சம்சாரத்திலே வர்த்தித்தால் போலே இருப்பதொன்றாய்
இவர்கள் கர்ம பூமியிலே வர்த்திக்கும் வர்த்தனம் ஆகிறது –
பகவத் விஷயத்தில் முற்பாடருமாய்த்து இருப்பது-

அல்லாத ஆழ்வார்கள் தங்களில் காட்டிலும் பகவத் விஷயத்திலே அவஹாகித்து இருக்கிற படியாலே
இவர்கள் மூவரையும் நித்ய ஸூரிகளோபாதியாக நினைத்து இருப்பார்கள்

இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் -திருவாய் மொழி -7-9-6-என்றும்
செந்தமிழ் பாடுவார் -பெரிய திருமொழி -2-8-2- என்றும்
இவர்களுக்கு பர தசையோடு
உகந்து அருளின நிலங்களோடு
வாசி அறக் கடல் கோத்தால் போலே  எங்கும் ஒக்க ஜ்ஞான பக்திகள் வியாபித்து இருக்கச் செய்தேயும்
கிண்ணகத்தில் ஆறு எங்கும் ஒத்துப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
நீருக்கு நோக்கு ஓர் இடத்தேயாய் இருக்குமா போலே
திரு வுலகு அளந்து அருளின இடத்திலும்
திருமலையிலும் ஊன்றி இருப்பர்கள் –

ஆன்விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடவர் அல்லர் என்று
என் மனத்தே வைத்தேனே -பெரிய திருமொழி -11-8-9-என்கிறபடியே
மனுஷ்ய ஜன்மத்திலே பிறந்தார்களே யாகிலும்
சேஷத்வ ஜ்ஞானம் இல்லாத வன்று அவர்கள் மனுஷ்யர் அல்லர் என்றே பிரதி பத்தி பண்ணி இருப்பர்கள்

என் மனத்தே வைத்தேனே -என்கையாலே
சர்வேஸ்வரன் உடைய திரு வுள்ளத்திலே அருளற்று மறுத்த விடத்திலும்
கிருபை பண்ணும் தம்முடைய மனசிலும் கிருபை மறுத்த படி
இவர்கள் மனுஷ்யர் அல்லர் என்று செம்பிலும் கல்லிலும் வெட்டிக் கொள்ள அமையும் –

பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே யாவர்க்கும் -பெருமாள் திருமொழி -3-8-
பகவத் விஷயத்தில் அவகாஹியாதார் எல்லாம் தமக்கு  பேயராய் இருப்பர்கள் –
அவர்கள் நிலையில் தாம் நில்லாமையாலே அவர்களுக்குத் தாம் பேயராய் இருப்பர்கள் –

சிறந்தார்க்கு எழு துணையாம் செங்கண் மால் நாமம்
மறந்தாரை மானிடமா வையேன் -இரண்டாம் திரு -44-என்றும்
இருக்குமவர்கள் ஆகையால்
அறிவுடையாரை இருந்து வைத்தும் பகவத் விஷயத்தில் ப்ராதிகூல்யம் பண்ணுமவர்களோட்டை
சஹவாசத்தில் அறிவுக்கு அடைவில்லாத ஸ்தாவரங்கள் உள்ள இடத்தே வர்த்திக்க அமையும் என்று வசனராய்
அவ்விடம் தன்னிலும் யத்ர சாயங்க்ருஹராய்
இவர்கள் தாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறியாதபடி திரியச் செய்தே ஒரு வ்யாஜத்தாலே இவர்கள் மூவரும்
திருக் கோவலூர் பிரதேசத்தே வந்து சேர

அவ்வளவிலே எங்கும் இல்லாத வர்ஷமும் காற்றுமாக வந்து ப்ரஸ்துதமாக
இவ்வளவில் ஒருவர் வந்து ஓர் இடை கழியிலே புகுந்து கிடக்க
மற்றையவர் வந்து இத்தைத் திறவும் என்ன
நான் ஒருவனும் இங்கே கிடந்தேன் இனி இடம் இல்லை -என்ன
ஒருவர் கிடந்த விடம் இருவர்க்கு இருக்க இடம் போரும் காணும் திறவும் -என்ன
பொகடும் ஒருவர் மூச்சு ஒருவர் பொறாத படியான சம்சாரத்திலே
இப்படிச் சொன்ன இவர் கேவலர் அல்லர்-என்று திறக்க –

அவரும் புகுந்து இருக்கிற அளவிலே  மற்றை யவரும் வந்து திறக்க வழைக்க
நாங்கள்   இருவரும்  இங்கே இருந்தோம் இடம் போராது -என்ன –
இருவர் இருந்த இடம் மூவர் நிற்கலாம் -என்ன
இவரும் கேவலர் அல்லர் -என்று திறக்க –

இவர்கள் மூவரும் கூடி நிற்கச் செய்தே
இவர்கள் அளவில்லாத படியே அவர்க்கும் இடம் காண வேண்டும்படி
நீயும் திரு மகளும் நின்றாயால் -முதல் திரு -86-என்கிறபடியே
சர்வேஸ்வரனும் பிராட்டியும் கூட நெருக்க

இவர்களில் ஒருவர் -இஃது இருந்தபடி என் -நாம் மூவருமே என்று இருந்தோம்
அவளளவு அன்றிக்கே இருந்ததீ-
தனித் தனியே இவர்கள் பின்னே திரியக் கடவ அவன்
இவர்கள் மூவரும் ஓர் இடத்தே யானால் விடான் இறே

இப்படிப் புகுந்து நெருக்குகையாலே
இது விளக்கு ஏற்றிப் பார்க்க வேண்டி இருந்ததீ -என்ன
அவர்களிலே ஒருவர் சவிபூதிகனான சர்வேஸ்வரனை ஒரு விளக்காக ஏற்ற
மற்றையவர் தத் விஷயத்தில் பக்தியை விளக்காக ஏற்ற
அநந்தரம்
மற்றையவர் சாஷாத் காரத்தாலே அனுபவித்தாராய் இருக்கிறது

இனி இவை தான் மூன்றும் ஒருவர்க்கே பிறந்த தோர் அவஸ்தை போலே இருக்கிறது  –
அதாகிறது
முந்துற ஜ்ஞானமாய் –
அநந்தரம் -பக்தியாய் –
பின்னை -தர்சனமாய் இறே இருப்பது

இனி வ்யாகரணத்தில் வந்தால் கர்த்ரு பேதம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அறத்த ஐக்யத்தாலே ஏக சாஸ்த்ரமாகச் சொல்லா நின்றது இறே
த்ரிமுனி வ்யாகரணம் -என்னா நின்றது இறே
பாணினி -வ்யாகரண ஸூத்ரம்-
வரருசி -வ்ருத்தி
பதஞ்சலி -பாஷ்யம் –
அப்படியே இங்கும் கர்த்ரு பேதம் உண்டாய் இருந்ததே யாகிலும்
அர்த்தத்தில் ஐக்யத்தாலே மூன்றையும் ஒரு பிரபந்தமாகச் சொல்லலாய் இருக்கிறது   –

ஸ்வ வ்யதிரிக்தம் அடங்கலும் அவனுக்கு ஸ்வம்
அவன் இதுக்கு ஸ்வாமீ-என்கிற இந்த ஜ்ஞானத்தாலே ஒரு விளக்கு ஏற்றினாராய் இருக்கிறார் இவர் –
இப்படிப் பட்ட விஷயத்தில் பிறந்த பக்தியைப் பரிகரமாகக் கொண்டு
அத்தாலே ஒரு விளக்கு ஏற்றினாராய் இருக்கிறது மற்றையவர் –
அந்த பக்திக்கு அனந்தரமான தர்சனமாய் இருக்கிறது மற்றையவரது

இப்படியே தாங்கள் மூவரும் அனுபவித்த அளவிலே பர்யவசித்து விடுகை அன்றிக்கே
நாட்டுக்கு அடங்க அவனை அனுபவித்து வாழலாம் படி
தாங்கள் அனுபவித்த பிரகாரத்தை மூன்று பிரபந்தமாக்கித்
தலைக் கட்டித் தந்தார்களாய் இருக்கிறது –

தகளி -என்றும் -நெய் என்றும் விளக்கு என்றும் இவர்கள் எரிக்கிறபடி
எங்கனே என்னில்
ஜகத்தானது சாவயவத்வாத் கார்யம் -என்னக் கடவது
கார்யமானது கர்த்ருமத்தாகக் கடவது
கார்யம் விசித்ரமானது ஆகையாலே கர்த்தாவும் ஆச்சர்ய சக்தி யுக்தனாக வேணும் இறே
சங்க சக்ர கதாதரன் -என்கிறது –

சாஸ்திர யோநித்வாத் -என்று
ஆநுமா நிகரை பாஷ்ய காரர் தூஷிக்கச் செய்தே
இவர் அநு மானத்தாலே  அர்த்த ஸ்தாபனம் பண்ணுகிற படி எங்கனே என்னில்

வேத சாஸ்த்ரா விரோதி நா யஸ்த்தர்கேண அநு சந்தத் தேச தர்மம் வேத நேதர-மனு -12-106-என்று
சாஸ்திரங்கள் உடன் விரோதிக்கிற தர்க்கம் நிஷேதிக்கப் படுகிறது
அவிருத்த மானது ஸ்வீகரிக்கப் படும் என்று சொல்லுகையாலே அநு கூல தர்க்கமாகக் கொள்ளுகிறது
ந்யாயா அநுக் ருஹீ தஸ்ய வாக்யச்ய அர்த்த நிச்சாய கத்வாத்-ஸ்ரீ பாஷ்யாரம்பம் -என்னும் படியே-

————————————–

கைதை சேர் பூம் பொழில் சூழ் கச்சி நகர் வந்துதித்த
பொய்கைப் பிரான் கவிஞர் போரேறு –வையத்
தடியவர்கள் வாழ அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி
படி விளங்கச் செய்தான் பரிந்து –

————————————-

அவதாரிகை-

பூமியையும் -ஜலத்தையும் -தேஜஸ் சையும் -மூன்றையும் சொல்லி
இவை தன்னை அஞ்சுக்கு உப லஷணம் ஆக்கி
அவ் வஞ்சாலும் இந்த பூமி தொடக்கமாக இழியும் இடத்தில்
இதுக்கு பிரதான குணமான காடின்யத்தையும்
ஜலத்தின் உடைய த்ரவத்தையும்
தேஜஸ் சினுடைய ஔஷ்ண் யத்தையும் சொல்லிக் கொடு போந்து
இவ் வழியாலே லீலா விபூதி யடங்க நினைத்து –

நித்ய விபூதி அடங்க உப லஷணமாக
திரு வாழி ஆழ்வானைச் சொல்லி

ஆக
இத்தனையாலும் உபய விபூதி யுக்தன்  என்னும் இடத்தைச் சொல்லி

இப்படி அவனுடைய சேஷித்வத்தையும்-
தம்முடைய சேஷத்வத்தையும் சொல்லி

அதுக்கு அநு கூலமாக அவன் திருவடிகளிலே பரிசர்யையும் பண்ணி
அவன் உகப்பே இவர் தமக்கு உகப்பாக நினைத்து இருக்கையாலே
இவர் செய்தது எல்லாம் தனக்கு அலங்காரமாகவும் போக்யமாகவும் நினைத்து இருக்கிற படியையும் சொல்லி

இப்படிப் பட்ட  அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே வந்த ஸ்வரூப ஹானியைப் பரிஹரிக்கைக்காக –
அடிக்கே சூட்டினேன் சொன் மாலை -என்றதாதல்

அன்றிக்கே
இங்கனே இருப்பதோர் அறிவு நடையாடாமையாலே
சம்சாரம் இங்கனே நித்யமாய்ச் சொல்லுகிறது என்று பார்த்து
அதுக்காக செய்தாராய் இருக்கிறது –

———-

வையம் தகளியா வார் கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -செய்ய
சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொன்மாலை
இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று -1-

பதவுரை

வையம் தகளி ஆ–பூமி அகலாகவும்
வார் கடலே நெய் ஆக–அந்தப் பூமியைச் சுற்றியிருக்கிற கடலே நெய்யாகவும்.
வெய்ய கதிரோன் விளக்கு ஆக–உஷ்ண கிரணனான ஸூர்யன் விளக்காகவும்,
செய்ய சுடர் ஆழியன் அடிக்கே–செஞ்சுடர்ச் சக்கரைக் கையனான எம்பெருமானது திருவடிகளில்.
சொல் மாலை–இப் பாமாலையகிற பூ மாலையை
சூட்டினேன்–சாத்தினேன்;
(ஏதுக்காகவென்னில்;)
இடர் ஆழி நீங்குக என்று–(பகவத் கைங்கரியத்திற்கு இடையூறாக வுள்ள) துன்பக்கடல் நீங்குகைக்காக.

வியாக்யானம் –

வையம் தகளியா –
சுற்றும் கீழும் மேலும் எங்கும் நீராய் –
நடுவே ஒரு கழலை இட்டு வைத்தால்  போலே யாய்த்து இப்பூமி இருக்கிறபடி –

இப்படிப் பட்ட பூமி தன்னுடைய காடின்ய ஸ்வரூபத்தோடே
அவன் சங்கல்பம் நெகிழும் அளவும் குறையாதே
கிடக்கும் போது -இத்தை யுடையான் ஒருவன் உளனாய்-
அவனுடைய சங்கல்ப அதீனமாய் இருக்கிறது இதனுடைய ஸ்திதி என்னுமிடம் தோற்றுகிறது –

தாம் மேல் சொல்லப் புகுகிறதுக்கு எல்லாம் இது ஆதாரமாகக் கொண்டு
தாம் ஏற்றப் புகுகிற தீபத்துக்கு இந்த பூமியை ஒரு தகளியாக நிரூபிக்கிறார்

ஆநு மாநி கேஸ்வரன் என்கிற அவ்வழியாலே இழிகிறார் அல்லர் –
ஸ்ருதி சித்தமான அர்த்தம் தன்னையும்
அநு கூல தர்க்கங்களை இட்டே நிஷ்கர்ஷிக்கக் கடவதாய் இருப்பதொரு ந்யாயம் உண்டே –
அவ்வழியாலே இழிகிறார் –
பீஷாஸ் மாத்வாத பவதே -என்றாலும்
உப பத்தியாலே சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் இறே –

வார் கடலே நெய்யாக –
பூமியைச் சூழ்ந்த சமுத்ரத்தில் ஜலாசயமானது
இதுக்கு நெய்யாகப் புக்கு அன்வயித்தது ஆயிற்று –

வார் கடல் –
பூரணமான கடல் -என்னவுமாம்
அதாவது
நதியினாலே ஜலம் புகுந்தது யென்று பூர்ணம் ஆதல்-
இல்லை யென்று குறைதல் செய்யாது இருக்கை

பூமிக்கு மேலேயும் அநேக பிரயோஜனம் உயர்ந்து
பெரிய உத்யோகத்தோடே வருகிற இது
கரை யளவிலே வந்தவாறே
கிளர்த்தி அடங்கி மேலிடமாட்டாதே இருக்கிற படியைக் கண்டு
இஃது ஒருவனுடைய ஆஞ்ஞையால் வந்ததாக வேணும் யென்று நிச்சயிக்கிறது
மேகோதயாஸ் சாகர சந்நிவ்ருத்தி -என்னக் கடவது இறே

இதில் சொன்ன அவதாரணத்துக்கு ஒரு பிரயோஜனம் தான் இல்லை –
வேண்டிற்று ஆகில் பதம் தோறும் இட்டுக் கொள்வது –
வையமே தகளியாக கதிரோனே விளக்காக -என்றும் கொள்ளலாம் –

வெய்ய கதிரோன் விளக்காக –
ஆதித்யன் ஆயிற்று தீபமாகப் புக்கு அன்வயித்தான் –
தன்னையும் காட்டி -பதார்த்தங்களையும் காட்ட வற்றாகை
யதா சூர்யஸ் ததா ஜ்ஞானம் –

இனித் தான் இருபத்து ஒன்பதிலே அஸ்தமித்தல்
முப்பத்தொன்று என்ற அளவும் நிற்றல் செய்ய மாட்டாதே
முப்பது வடம் இருந்த இடத்திலே இருக்க மாட்டாதே வருகையினாலே
இவனும் ஒருவன் உடைய ஆஞ்ஞா அநு வர்த்தனம் பண்ணுகிறான் -யென்று தோற்றுகிறது-
பீஷோ தேதி ஸூர்ய-என்னக் கடவது இறே

தகளி -என்றும் –
நெய் -என்றும் –
விளக்கு -என்றும்
இவை அடையக் கார்யம் ஆகையாலே சொல்லிற்று

இப்படி சகல ஜகத்துக்கும் அவன் சேஷீ
சகலமும்  அவனுக்கு கார்யதயா சேஷம் -யென்று அறிந்தால்
அங்குத்தைக்கு அசாதாராண பரிசர்யை பண்ணும் படி சொல்கிறது மேல் –

செய்ய சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் –
இந்த வஸ்து ஸூந்யம்-என்னுதல்
வேறே சில ஆயுதம் தரித்தவர்கள் நிர்வாஹகர் -என்னுதல்
நிர்விசேஷம் இவ் வஸ்து  என்னுதல்
செய்யும் பஷாந்தரங்கள் அடைய நிரஸ்தம் ஆகிறது

இனி
ச விபூதிகனாய் திரு வாழி தொடக்கமான திவ்ய ஆயுத தரனுமாய்
நித்தியமான விக்ரஹ உபேதனுமாய் இருக்கிற படியைச் சொல்லுகிறது

செய்ய சுடர் -என்றது
ஸ்யாயமான திரு மேனிக்குப் பகைத் தொடையாய் இருக்கை

அடிக்கே -என்றது
உடம்பு உடையவனுக்கு இறே கால் உள்ளது -என்றபடி

இவர் தம்க்கு எல்லாம் பிரகாசித்த இடத்தில்
முற்படத் தோற்றிற்று தம்முடைய சேஷத்வம் ஆகையாலே
அதுக்கு அநு கூலமாக திருவடிகளைப் பற்றி நிற்கிறார் –

பிராட்டி அல்லரே
முறை தப்பாதபடி வேணுமே

இத்தால்
கீழ்ச் சொன்ன ஜகத்தும் –
ஆதித்யனும் –
திரு மேனியும்
திரு ஆழியும் போலே
அப்ருக்தக் சித்த விசேஷணம் இருக்கிறது ஆயிற்று  –

சொன்மாலை  –
சொற்றொடை -என்னுமா போலே செவ்வி மாறாத மாலை
அநசூயையினுடைய ஒப்பனை போலே அழகியதாய் இருக்கை

இவர் செய்த இத்தை அவன் தனக்கு போக்யமாக நினைத்து இருக்கையாலே
இவரும் அடிமை செய்தாராய்-அவனும் அடிமை கொண்டானாய் -இருக்கிறது

அவனுடைய தார் -சர்வேஸ்வரத்வ ஸூசகம் ஆனாப் போலே
இப் பிரபந்தமும் பகவத் பரத்வத்தைக் காட்ட வற்றாய் இருக்கை –

சொன்மாலை -யென்று
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்கிற விஷயத்தை மாறுபாடுருவப் பேசின படி –

இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று –
இப்படி தான் சொல் மாலை சூட்ட மாட்டாத விடாய் போகைக்காக
பகவத் அநு பவத்தாலே நிறைந்து
இப்படிச் சொல்லாத வன்று தாம் உளராக மாட்டாத ஸ்வ பாவத்தை உடையராய் ஆய்த்து இவர் தாம் இருப்பது

மாறநேரி  நம்பி  –
எம்பெருமானை மறக்க விரகு சொல்ல வல்லையோ -என்றார்

அன்றியே
தாப த்ரயத்தாலே தப்தரான சம்சாரிகள் உடைய வ்யசனத்தை அநு சந்தித்து
இவர்கள் உடைய விடாய்க் கடல் போகைக்காக -என்னுதல்
இதில் சொல்லாத அர்த்தம் -இல்லை –

————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –