திருப்பாவை—17 -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் –ஸ்ரீ P..B . A .ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம் –

January 18, 2014

கரும் தாள் உருவி உள்ளே புக விட்டான்
எல்லாரும் திரள படுகிறாள்
இமையோர் குழாம்–தொல்லை மாலை -பெற்று அனுபவிக்கும் உள்ளும் திரள்
பெருகைக்கு படும் திரள் வெளியே
வேதம் வல்லார்களை கொண்டு விண்ணோர் திருப்பாதம் பணிய
காலை நல் ஞான துறை பணிந்து -பிராப்யம் பிராபகம் அவனே உணர்வது தான் விஞ்ஞானம் நல் ஞானம்
துறை யாவது -முறை தப்பாமல் குரு பரம்பரை வழியே பற்றி -ghat -கட்டம் -வைபவம்
த்வயம் குரு பரம்பரை -விபீஷண ஆழ்வான் போல
வேதம் வல்லார்கள் -ஆழ்வார்கள் அஸ்மத் குருப்யோ பார்த்தோம் -குரு பரம்பரை
விண்ணோர் -த்வார பாலகர்கள் தொடக்கம் திவ்ய மகிஷிகள் ஈறாக
அம்பரம் -தேற்ற ஐந்து பேரை
இதில் நான்கு -கண்ணனையும் சேர்த்து
மேலே நப்பின்னை கண்ணன் –
வேதம் -முதல் ஐந்து பாசுரம்
வல்லார்களை கொண்டு -10
விண்ணோர் -பெருமான் -ஏற்ற கலங்கள் தொடங்கி
திருப்பாதம் -உன் பொற் தாமரை பணிந்து போற்றும் பொருள் ஐந்து பாசுரம்
விவரணம் தான் திருப்பாவை –

அனுருத்ரனை களவு கண்டார்கள் -உஷை
அவன் அழகுக்கும் இவனே ஊற்றுவாய் வாய்த்தலை இவன்
பிரத்யுமன் -மன்மதன் -அகண்ணன் திருக் குமாரார்
சாஷாத் மன்மத மன்மதா -நோக்கி கிடக்கும் நந்த
உள்ள வைத்தமா நிதி -எடுத்த பேராளன்நந்த கோபன் 8-1-3-இவன்
நிதி எடுத்தால் போலே -அடிக் கரும்பு நுனி கரும்பு நந்த கோபர் அனுபவித்த நடு கரும்பு
காவல் காக்க வேண்டுமே –

நந்த கோபர் -5 பாசுரம் -விசேஷணங்கள் உடன் அருளி
அபிமதம் பெறாமைக்கு கஞ்சன்- லுப்தன் வாசலிலா உள்ளோம்
கிடைக்காமல் போகாதே
கொடுத்து அல்லது தரியாத உம்முடைய வாசலில் -உம குறை தீர்க்க வந்தோம்
நீர் உறங்குவது
உதாரா -கண்ணன் தன கையில் வாங்குவாரை சொன்னது உம்முடைய வயிற்றில் பிறப்பால் அன்றோ –
கேட்கிறவர்கள் வள்ளல் கொடுக்கும்படி செய்ததால் –
பெற்றாலும் அங்கநேயோ பெறா விட்டாலும் தரிக்க முடியாத வஸ்து கொடுக்கும்
வேண்டுவார்க்கு வேண்டியது எல்லாம் கொடுக்கும்
வஸ்த்ர தானம் -வஸ்த்ரம் இல்லாமல் -வயிற்றில் ஈரத் துணி -ஞானம் பிறந்து விட்டால்
தண்ணீர் தாரகம்
அன்னம் போஷகம்
நாங்கள் வேண்டிற்று எல்லாம் தர வேண்டாவோ
ஏவகாரம் ஓர் ஒன்றே கொடுக்க கற்றது அதுவும் புஷ்கலமாக கொடுப்பவர் -அதிகமாக
அறம் செய்யும் -யசஸ்க்கு கொடுக்காமல் சாத்விகம்
உபகாரம் எதிர்பார்க்காமல் புகழ் -பல அபிசந்தி
கர்த்தவ்யம் -தன் பேறாக -கருணை
செய்யும் –
தபஸ் தசரதன் மகதா தபஸ் -சாதனத்துக்கு கொடுக்க வில்லை
அவதாரத்துக்கு யத்னம் செய்யாமல்
பிள்ளை மங்களார்த்தம் விஜயார்தம்
எங்கள் தாரகம் போஷகம் போக்கியம் ஒன்றாக இருந்தால் தர லாகாதோ
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் கொடுக்க கூடாதா
காஞ்சி தாசரதி சுவாமி -கைங்கர்யம் செய்பவர் ஒவ் ஒருவருக்கும் பல கொடுத்து –
பகவத் விஷயம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் வேத அத்யயனம் தேவ பெருமாள் கைங்கர்யம்
நாலும் இருந்தால் கொடுக்க மாட்டாயா காஞ்சி சுவாமி கேட்டார்
வடகலையாருக்கு மட்டும் கொடுத்தவர்
புரிந்து உடனே கொடுத்தார் –
நாலுக்கும் சேர்த்தா ஒன்றுக்கும் மட்டுமா -கேட்டார்
சர்வ லாபாயா கேசவா -எல்லாம் கண்ணன்
எம்பெருமான் -எங்களுக்கு கண்ணனை எடுத்த பேராளான் பெற்று தந்த சுவாமி
நாட்டில் பெண்களுக்கு தானம் கொடுப்பார் இல்லை -சாஸ்திரம்
தானம் வாங்க அதிகாரிகள் இல்லை
வாசுதேவ சர்வம் -விசேஷித்து எழுதிக் கொண்டவன்
நந்த கோபன் குமரர் -என்பதால் தான் ஆசைப் பட்டோம்
பெற்றுத் தந்த நீர் குறையும் தரக் கூடாதா
ஐயர் பார்த்து கொடுத்த சீதை பெருமாள்
தாராகா -ஆபி ஜாதி போன்றவை இல்லை
ஐயர் விவாகம் பண்ணி வைத்தார்
உதாராக -எழுந்திராய்
குணைகி-சகரவர்திக்கு சமம் ராமன் வால்மீகி அருளி –
அத்தை கேட்டால் தான் பெருமாள் மகிழ்வர் –

தும்பு கூட்டி
சர்வேஸ்வரன் குணங்கள் பிறந்து படைத்த குணங்கள்
தங்கம் -சக்கரவர்த்தி உடன் ஒக்கும் இத்தனை -தன்னை அப்படி ஆக்கிக் கொள்கிறான் அவதாரத்தில்
கோபாலர் -ஆயர் சிறிமியோருக்கு கொடுக்க வேண்டாமோ
ஜீவலோக தர்ம ரஷணம்
தர்ம ரஷணம் சு தர்ம ரணனம் சுஜன ரஷணம்
கார்ய குணம் காரணம் –
இவர் மகன் தூரஸ்தன்ஆனாலும் பேர் சொல்ல புடவை சுரந்ததும்
இனிது மறித்து நீரூட்டி
பாண்டவர் பாண கங்கை
வேண்டு அடிசில் உண்ணும் போது ஈது என்று பார்த்து இருந்து பக்த விலோசனம் -சோறு வாங்கி இட்டது –
இவர் வயிற்றில் பிறந்ததால்
ஹித புத்தி
கண்ணாலே ஜாடை காட்டி அனுமதித்து
அடுத்த கட்டம்
முற்பட யசோதை புருஷகாரம் இல்லை எதனால்
முதலில் காவல் -இவன்
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் பரிவின் காரணம்
பிள்ளை வாத்சல்யம் பித்ரு சங்கம் நடுவில்
இடைப் பெண்கள் கண்டத்துக்கு மேலே
முலையால் அணைக்கவும் முலைப்பால் கொடுக்கவும் நடுவில்
பிராட்டி சர்வேஸ்வரனையும்-உபய விபூதியையும் -பிரதம பதம் அகாரம் மகாரம் நடுவில் உகார ரூபம்
யசோதையை போலே -அங்கே திருஷ்டாந்தம்
விபூதி த்வயம் – ஸ்ரியதே ஸ்ரேயதே ஆஸ்ரியிக்கிறாள் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் –
ராமஸ்ய மன காந்த பிராதச்ய தேவதை பிராணன் விட உயர்ந்த சீதை
உன் திரு நங்கள் திரு
திவ்ய மகிஷி அகல ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம்
ஜனன பவன் ப்ரீத்யா திருப்பாற்கடலையும் விடாமல்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே
இரண்டுக்கும் கடவ -பிராப்யம் பிராபகம் நந்த கோபர்
ஒன்றுக்கு கடவ நீ உறங்க கடவையோ புருஷகாரம்
வாட்டம் உன் முகம் கொழுந்து எங்களுக்கு குறை வந்தால்
நாரீணாம் உத்தமாம் வது
சீதைக் கடல் உள் அமுதம்
அவள் படி உனக்கு வேண்டாவோ –
ஆரத்திகள் அஞ்சாதே ராஷசிகளை காத்தாயே
எம்பெருமானை பெற்ற ஸ்திரீகளுக்குள் கொழுந்தே இவள்
அதிதி -பெற்ற அன்றே அழுது
கௌசல்யை
தேவகி
அனுபவம் இவளுக்கு தான் -தெய்வ நங்கை எல்லாம் பெற்றாளே
குல விளக்கே -எங்களுக்கு மங்கள தீபம்
பதார்த்த தன்னுடைய தர்சனம் ஹேது போலே
உன்னையும் கண்ணனையும் கொடுக்க
ஆயர் குலத்தில் தோன்றும் அணி விளக்கை தர வேண்டாவோ
மிதுனம் -அங்கே சொல்வதை இங்கே சொல்லி
கண்ணன் எம்பெருமான்

உன் கை பார்த்து இருக்கும் படி -எம்பெருமாட்டி
கோபி ஜன வல்லபன்
பிரதான மகிஷிகளும் யேத்தும்படி
ருக்மிணி சத்ய பாமை நப்பின்னை மூவரும் -உன்னை சேவிக்க
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் இவள் அறிவாள் பிரிய காமர்
கண்ணனுக்கு இஷ்டம் அஞ்ச உரைப்பாள் யசோதை
இது பற்றாசாக வந்தோம்
புகார் -ஏதேனும் ஒரு படி செய்து கண்ணன் சந்தோஷமே அமையும்
தீம்புக்கு
வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை உடைக்கும் உன் மகனை கூவாய்
அசல அகத்தார் பரிபவிப்பார் செய்ய தரிக்க கில்லேன்
அஞ்ச உரைப்பாள்
வருக -வருக -பிள்ளையைப் போக்கினேன் எல்லே பாவமே –
துதிக்கைக்கு உடலாகும் அவனுக்கு
அறிவுறாய்
எழுந்திராய் நந்த கோபன்
இவள் நெஞ்சில் உணர்த்தியே போதுமே
உள்ளே புக்கு
அம்பரம் –உலகு அளந்த -மாதா பிதாக்களுக்கு பவ்யனாய் சொல்ல முடியாதே
அனுமதி பெற்று வந்தோம்
நீர் விழுந்த வாறே விம்ம வளைந்து
வரையாதே
இந்த்ராதிகளை எழுதிக் கொண்ட தலைவன்
இரு விசும்பு -மண் முழுதும் அகப்படுத்தி –
ரஷண ப்ரீதியால் வளர்ந்து இருந்ததே குடியாகா தாயார் அணைக்கும் குழந்தை -அறியாதே இருக்க செய்தே
உறங்காது ரஷகன்
தேவர்கள் அனுக்ரகம் இப்பொழுது சொல்வான் ஏன்
ஆண்களுமாய் பிரயோஜனாந்த பரர்
அபலைகள் அநந்ய பிரயோஜன பற்றுக்கு உதவ கூடாதா
உகப்பாரையும் உகவாதாரையும் வரையாதீ தீண்டி
ஆசைப் பட்ட எங்களை தீண்ட கூடாதோ
நீயே அர்த்தியாய் கார்யம் செய்ய நாங்கள் அர்த்திகளாய்
நிபுணர் இந்த்ராதிகள் இடைப் பெண்கள்
உறங்குவாரை தழுவிய நீ உணர்ந்து வந்த எங்களை
விபூதிக்காக உன்னைக் கொடுத்தாய் உன்னை அறிந்த எங்களுக்கு
மண்ணை ஆசைப் படாமல் உன்னை ஆசைப் பட்டது தப்பா
வெள்கி நிற்ப விண்ணுளார் வியப்ப -ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணறா
முதலை வாயில் விழாமல் தபஸ் வாயில் விழுந்தோம் வெட்கி
உம்பர் கோமானே நித்யஸூ ரிகளுக்கு
சிரோ பூஷணம் திருவடிகளை காடும் மோடும் அளப்பதோ
தோற்கும் படி
சதா பச்யந்தி -இருப்பார் -இமையோர் -துடிக்க விட்டு இங்கே வந்து தூங்கி எங்களை துடிக்க விட வேண்டுமோ
இங்கே இரக்கவும் அளக்கவும் வேண்டா
வடிவை அனுபவிக்க அமையும் –
உலக்கு அளந்த இளைப்பால் உறங்குகிறாய் வயிறு எரிச்சல் தீர்ந்தால் போதும்
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
இப்படி தான் நீண்டு தாவிய அசைவோ
தாளால் —
உறங்காது எழுந்திராய்
பாண்டவர் -ரிணம் பிரவர்த்தம் புண் பட்டவன்
பெருமாள் ஒருத்தி பிரிந்து தூங்காமல்
கோவிந்தா சொல்லோடு அவள் முன்னே நிற்க பெற்றிலோம்
செறுக்கு அடைய பிரணயிகள் இடம் காட்டவோ –
அண்ணனை எழுப்பாமல்
முறை தப்பினார்கள்
உணர்ந்தால் கூட்டு ஆவோம்
நினைவை அறிந்து -இங்கிதம் மகத தேசம்
சொன்னால் அறிந்து –
கண் பார்வையால் அறிந்து கோசலர்
வாயால் சொன்னாலும் புரியாதவர் தெற்கு –
நம்பி மூத்த பிரான்
முன்னே பொற் கால் பொலிய விட்டு -ஸ்ரீ மான்
இளைய பெருமாள் பின் பெற்று பெற்ற சம்பத் முன் பிறந்து
கைங்கர்ய ஸ்ரீ
நோக்கும் நடமாடும் மதிள் போலே
கண்ணன் பெண்களையும் சேர விடும் பலராமன்
மதுரா வந்ததும் திரு ஆய்ப்பாடி -பலராமன் சொல்லி அவதார ரகசியம்
ஆச்வாசம் இனிமை ப்ரேமம் தெரியும்படி பொருந்த விட்டான் பலதேவா
பலத்துக்கு ஒரே தாமம் -ஆதி சேஷன் ஒரே இருப்பிடம் –
உம்பியும் நீயும்
உனக்கு பவ்யன் அவன் அவனுக்கு பவ்யம்
பிறப்பால் பாரதந்த்ர்யம் கண்ணனுக்கு –
ஸ்வரூபத்தால் நீ பாரதந்த்ர்யம் காட்ட
இவன் அவனை காட்ட
நாங்கள் இழந்தே போம் இத்தனை –
ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -கதை -பரஸ்பர நீச பாவை -அவர் அண்டே ஆகட்டும் –
கோஷ்டியார் அனைவருக்கும் ஸ்ரீ பாத
ஸ்பரசத்தால் இருவரும்
ஆற்றாமை பார தந்த்ர்யத்தால் கட்டிக் கொண்டு இருக்கும்
புல்கும் அணையாம் -நாச்சியாரை பிரிந்த ஆற்றாமை தீர
இளைய பெருமாளை பிரிந்து அமுது செய்திலர் தம்பி போன வழியே போவேன்
பிராட்டி பிரிந்து இருந்தாலும்
படுக்கையும் உறங்கலாமா

பாம்பணை பள்ளி கொண்ட மாயனார்
கால் கட்டும் பொழுதே எழுந்திராதே
எங்கள் திருவடி கட்ட நீ புகுவாய்
தீ முகத்து நாகணை
ஊடலிலும் கோபத்திலும் நாகணை மிசை நம்பிரான்

ச்வாபதேசம் –
ஆசார்யர் -நந்த கோபாலன் -ஆனந்தம் கொடுத்து
அடுத்து திரு மந்த்ரம் கொம்பனார் மந்த்ரங்கள் எல்லாரையும் ரசிக்கும் தாய் போலே
குலம் தரும் குல விளக்கு
யசஸ் தரும் யசோதை
திருவிக்கிரம அபதானம் வியாப்தி -மந்த்ரத்தை -அடுத்து ஒண் மிதியில் –
ஸ்வரூப வியாப்தி விக்ரக வியாப்தி மூலம் காட்டி
தாத்பர்யம் பாகவத சேஷத்வம் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை –
விஷ்வக்சேன -நாயகன் /அம்பரமே பிரம்பின் கீழே வளருவது போலே
வான மா மலை ஜீயர் செம் பொற் கழல் அடி ஸ்ரீ மான் மா முனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயர்
பொன்னடியாம் செங்கமல போது இவர் தானே

————————————————————————————————

உந்து மத களிற்றன் -புதுசாக எழுப்பும் பாசுரங்கள் முடியும்
அப்புறம் எழுப்புகிறவர்களை மீண்டும் எழுப்பி
மாத்ரு தேவோ பவ பித்ரு தேவோ பவ ஆசார்ய தேவோ பவ அதிதி தேவோ பவ -தைத்ர்யம் உபநிஷத் -நான்கு பேரையும்
அதிதி -பாகவதர்கள் –
அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம் -ஔவையார்-இரண்டு பேரை சொல்லி –
எம்பிரான் எந்தை ஈச்வரனே சகல வித பந்து
மாதா பிதா -ஆழ்வார் இடம் அன்வயித்து ஆளவந்தார்
முப்பத்து மூவர் -ஆளவந்தார் பரமான பாசுரம்
துய்ய மதி பெற்ற மழிசை பிரான் -பேய் ஆழ்வார் பிரசாதத்தால் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் –
அகில ஜகன் மாதாரம் அஸ்மின் மாதரம் -எம்பெருமானார் –
மம மாதரம் மம பிதராம் அரங்கனே வைகுண்ட கத்யம் –
பகுச்யாம் -சம்பவாமி இச்சான் –
காப்பாறும் இல்லை கடல் வண்ணா -உன்னை –
போய்ப்பாடுடைய தந்தையும் தாழ்த்தான்
தனியே போய் எங்கும் திரிதி –
அம்பரம் வஸ்த்ரம் ஆகாசம் -பீதாம்பரம் –
சிந்தாமணியே திருவேங்கடம் மேய எந்தாய் -வேண்டிற்று எல்லாம் கொடுக்கும்
கார்ய குணம் காரணத்தில் –
ஆபத்தில் புடவை சுரந்தது –
அந்தகன் சிறுவன் –நூற்றுவர் நூல் இழப்ப இந்த்ரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானை திரு வல்லிக் கேணி கண்டேனே –
மன்னர் மறுக –மோழை எழுவித்தவன் மலை –திரு மால் இரும் சோலையே -நூபுர கங்கை சுனை -ஆயிரம் சுனைகள் உண்டே -கண்டதும் கண்ணன் கதை நினைவு பெரியாழ்வார் –
வாக்குத் தூய்மை இல்லாமையால் மாதவா உன்னை வாய் கொள்ள மாட்டேன் -செல் அறிக்கை -அதன் வாயில் போக முடியவில்லை –
மாதவா உன்னை -வரை மா முனிகள் வியாக்யானம்
மன்னர் -உள்ளே உள்ள மன்னர் -பஞ்ச பாண்டவர் மறுக
துரி யோதனாதிகள் பார்த்து இருப்பவர் மறுக

பாண கங்கை -இன்றும் சேவிக்கலாம் குருஷேத்ரம்
சூர்யா கிரகணம் கோடி பேர் நடுவில் சேவித்த பெருமை காஞ்சி ஸ்வாமி
வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து வேண்டு அடிசில் உண்ணும் போது ஈது என்று பார்த்து நெடு நோக்கு பக்தவிலோசனத்துக்கு உய்திடுமின் -ஆண்டாள் மட்டுமே அருளி
பாண்டிவடத்தை யும் ஆண்டாள் மட்டுமே அருளி –
பக்தம் -பிரசாதம்
விலோசனம் எதிர்பார்த்து
அம்பரமே ஏவகாரம்
அறம் செய்யும் -கொடுக்கும் சொல்லாமல் –
சாத்விக தானம் –
எம்பெருமான் -நந்த கோபன்
தீ எம்பெருமான் நீர் எம்பெருமான் திசை எம்பெருமான் அடியோம் காணோமால் -பரிகாசம் -அடியோமுக்கு எம்பெருமான் அல்லீரோ
பிரகலாதன் உம்மை சேவிக்க வில்லையே – நீர் பரிமள அரங்கன் –
பகவத் சப்த வது -ப்ரஹ்மம் ஒருவனே
எம்பெருமாட்டி யசோதை
ஆசார்யர் -ச்வாபதேசம் –
அம்பரம் -ஆகாசம் ஊடறுத்து பரமாகாசம் பரம பதம்

ஆசார்யன் கை புகுரவே மற்றது கை யதுவே -பிராப்ய பூமி
தண்ணீரே -விரஜா நதி ஸ்நானம் சூஷ்ம ஒட்டு நீரிலே கழித்து உமி தவிடு இரண்டும் போக்க வேணுமே

அன்னம் ப்ரஹ்மேதி -பரப்ரஹ்மமே அன்னம் -அனுபவிக்கப்படுகிறோம் –
அறம் செய்யும் நந்ததீதி –
நம்பிள்ளை -எங்கே வரும் தீ வினைகள் -ப்ரஹ்மானந்தம்
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் என்று என்றே
கொம்பு வல்லி கொடி -ஸ்திரீ
பகவானை வயிற்றிலே வைத்த ஸ்திரீகளில் இவளே கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்து –
அதிதி கௌசல்யை தேவகி
அவதரித்த -18 ஸ்லோகம் -10 ஸ்லோகம் கழித்து விஸ்வாமித்ரர் வந்தார் –
குலசேகரர் குறை தீர்க்க தாலாட்டு -அருளி
மாணிக்கம் கட்டி –பிரமன் விடு தந்தான் வையம் அளந்தானே தாலேலோ –
ஆய்ச்சி தாலாட்டிய
திருவினை இல்லா தாயரில் கடையின தாயே தேவகி புலம்பி –
பகவன் மந்த்ரங்கள் தான் அநேகம் -வ்யாபகங்கள் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டம் பெரிய திரு மந்த்ரம் பிரதானம் -கொழுந்தே
மந்த்ரோ மாதா –
அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே
வேதம் ரிஷிகளும் ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் விரும்பி
ஆசார்யனை சொல்லி அடுத்து மந்த்ரத்துக்கு மங்களா சாசனம்
குலவிளக்கே —
குலம் தரும் -மற்றும் தந்திடும் பெற்ற தாயினும் –நலம் தரும் சொல்லே –
மந்திர அர்த்தம் வேணும் அடுத்து –
சர்வ வியாபகன் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் நம்பிள்ளை –
சர்வம் வசதீதி விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்தவன் அறிந்தவன் த்வேஷம் எங்கும் செய்யாதவன்
அம்பரமூடறுத்து ஓங்கி உலகு அளந்த உம்பர் கோமானே –
கண்ணா சொல்லாமல் –
திரி விக்ரமனே –
எங்கள் நம்பி -உலகை ஈரடியால் நடந்த நம்பி நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணா
மந்த்ரத்தை மந்தரத்தால் வாழ்தியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சமே
அடுத்த பாசுரத்தில் மந்த்ரார்த்தம் –
ஒண் மிதியில் புனலுருவி -ஜலகடாகம்
காமரு சீர் -அண்டமீது போகி -இரு விசும்பின் ஊடு போய் எழுந்து
தாரகையின் புறம் தடவி-அப்பால் மிக்கு மண் முழுதும் அகப்படுத்தி -வென்ற வெந்தை மலர் புரையும் திருவடியே வணங்கினேனே –
இதிலும் பாகவத சேஷத்வம் அனுசந்தேயம்
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை
செல்வா பலதேவா
செம் பொன் கழல் –வந்த வேளை- கால் வைத்த வேளை
விச்லேஷம் -விட்டு பிரியாமல் -காழியன் மட்டும்
பாகவதர்கள் பல்லாண்டு சொல்வதே காப்பு

பாகவத சேஷத்வம் -நம் சம்ப்ரதாயம்
வேத சித்தாந்தம் –
கைப் பற்றி கார்யம் கொள்ளாமல் காலைப் பற்றி கார்யம் கொள்ளுவது போலே பாகவத் சேஷத்வம்
கை கால் -ஒரே வஸ்து பாகவதர் பகவத் திருவடி -சரம நிலை

—————————————————————————————————-

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Advertisements

திருப்பாவை—16–நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபன் -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் –ஸ்ரீ P..B . A .ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம் –

January 18, 2014

தனி தனி எழுப்பி பஞ்ச லஷம் பெண்கள்
வாசல் காப்பான் கோயில் காப்பான் செய்யாதன செய்யோம் -அனுஷ்டான பர்யந்தம்
உகந்து அருளின நிலங்களில் த்வார ஷேத்திர பாலர்கள் மூலம் -சாஸ்திர அர்த்தம்–பாஞ்சராத்ர சாஸ்திரம் -பகவானே அருளி
ஆயர் சிறுமியர்கள் -ஞானாதிகர் அனுஷ்டானம் கோல் விழுக்காட்டில் தன்னடையே வந்து சேரும்
பட்டர் திருக் கோஷ்டியூர் திருவரங்கம் ஸ்ரீ ரெங்கராஜச்த்வம்
ஷேத்ரபாலகர் நகர பாலகர் அதி தேவதைகள் –
ஷண்டன் ப்ரஷண்டன் முதலிய அஷ்ட –
த்வதீய கம்பீரம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -மன அனுசாரின விதிகள் பின் செல்லும் –
ராகம் -ஆசை விதி பார்த்து —ஆசைக்கு விதி கூடாதே–அருளினான் -பகவத் பிரசாதம் அடி
ஓர் அடி வைத்தாலும் ருசி காரணம்
வகுத்த விஷயத்தில் ருசி க்ரமம்
காம்ய கர்மங்களுக்கு த்யாஜ்யம்
சாவித்யாயா -சாஸ்திரம் வழியாக கற்று
தத் ச்ரேஷ்டா ஜன்மம் பாகவத பக்தி
புலையர் போலும்
ஹரி ஸ்தோத்ரம் செய்வதே வித்யை
சம்சாரம் கட்டுப்படுத்தாத கர்மமே கர்மம்
சாஸ்திரம் வழி அறிய நெடும் காலம் செல்லும்
பார்த்து பின் பற்றுவது உடனே செய்யலாம்

அப்யசித்தவர்கள் திரு வடி
குளிகை கை பட்டால் -தயார் செய்ய நாள் ஆகும் –
இரும்பு பொன் ஆகுமே ஸ்ரமம் இல்லாமல்
நஞ்சீயர் ரசவாதம் கை பட்டவன் இரும்பு பொன் ஆவது போலே பிரமேயம் கை பட்டவன் சொன்னது எல்லாம் சாஸ்திரம் ஆகும் நம்பிள்ளைக்கு சொல்லி
முமுஷுவை அஹம் சரணம் பிரபத்யே -அபய பிரதானம் நிவேதய மாம் ததீயர் மூலம் -காட்டி அருளி
ஆகாசம் வரை வந்து நின்றவன் -வானர முதலிகள் முன்னிட்டு –
10 பாகவதர்கள் கீழே புருஷகாரம்

நாயகன் -திருவாசல் காக்கும் முதலிகள்/நந்த கோபன் -இருவருக்கும் அன்வயிக்கும்
சூடான பசுவின் பால் கிடைக்கும் -கடையில் -பசு மாட்டை தொட்டு பார் -விசேஷணம் எங்கும் வைக்கலாம்
கிருஷ்ணன் பக்கல் செல்லாமையே வேண்டுவது கண்ணன் சௌலப்யமெ வடிவு
கடகரே சேஷி என்று இருக்கிறவர்கள் இவர்கள்
ஆளவந்தார் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் நாதாயா பிதா மஹிம் நாத முனையே முதலிலும் கடைசியிலும்
ரத்னம் விலை அறிய அறிய கொடுத்தவன் பக்கலில் ப்ரீதி விஷயம் கூடும் இ றே
மணி வண்ணன் இ றே-
கர்ம யோகாதிகள் பலம் தராதே
எம்பெருமான் கிருபை ஒன்றே பலம் கொடுக்கும்
வேண்டியவர்கள் முன்னிட்டு போனால் பேற்றுக்கு உடல்
பெரிய முதலியார் நாதமுனிகள் ஆளவந்தார் இருவரையும் சொல்லுவார்
த்வத் பாத மூலம் சரணம் பிரபத்யே கால் கடை கொண்டு அலட்சியம் உத்தேச்யம்
கால் மாட்டில் வைத்து
பிரபத்தியும் கர்ம யோகம் போலே நாத முனி முன்னிட்டார்
இவர்களும் முன்னிடுவது
சாபராதி -ஈஸ்வரன் சிவிட்கு என்னவும் கூடும்
கிருபை ச்வாதந்த்ர்யம் இரண்டும் உண்டே
மறுக்க ஒண்ணாத மனுஷ்யரை இட்டு
இவனுக்கு பிறக்கும் அத்யவசாயம் போலி -மெய்யான விவாசாயம் உள்ளாரை முன்னிட்டே செல்ல வேண்டும்
பாபிஷ்டா -ஆசார்யவான் பவேத்
ஷத்ர பந்து
அதமன் -ஷத்ரியர்களில் -பராங்கதி கண்டு கொண்டான் மூன்று எழுத்தால்
பாபிக்கும் புன்யச்ய புண்டரீகாஷருக்கும் ஆச்சார்யர் மூலம்
மற்று அவரை சாற்றி இருப்பார் தவம் வெல்லுமே -ஏத்தி இருப்பாரை
தொண்டர் –தொண்டர்
யார் தொழுவார் பாதம் அவை தொழுவது அன்றே தோளுக்கு சிறப்பு -பூதத் ஆழ்வார் -முதலில்
ஏத்தி இருப்பார் தவம் விட வெல்லும் திரு மழிசை ஆழ்வார்
அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் ஆட் படுத்திய விமலன்
உடன் கூடுவது என்று கொலோ
அடியரோடு இருந்தமை பலம்
ஈஸ்வரன் கிருஷி பாகவத பக்தி –
செல்வனை போலே ஏத்த வல்லார்ர் அடியார்
தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு தரிவிப்பரேல்
செல்வர் பெரியர் சிறு மானிடவர் -விட வேண்டிய
பெரியாழ்வார் இஷ்ட விநியோக நீராட பூச்சூட கோல் கொண்டு வா ஓடி வருவான்
வல்ல பரிசு வருவிக்க சக்தி உள்ளவர்

பெரிய பெருமாள் தஞ்சம் என்று இருக்குமவரை தஞ்சம் என்று இரும் -பட்டர் நஞ்சீயருக்கு அருளிச் செய்தார்
வாசல் காப்பான் –
நாயகன் முழு ஏழு லகுக்கும் நாதன் சர்வேஸ்வரன்
நம்முடை ஆயர் நாயகனாய் நிற்க
அவனுக்கும் நாயகன்
உன் தம் அடிகள் முனிவர் -அப்பா கோபித்து கொள்வார் என்றால் பயப்படுவான்
நந்த காபன் நாயகன்
கோயில் பாரதந்த்ர்யம் கிருஷ்ணன்
வைகுண்டம் இழவு தீர இங்கே வந்து
அவாக்ய அநாதார
வருத்தம் தீர
நந்த கோபன் மகன் உகந்து
நந்த கோபன் கோயில்
நந்த கோபன் இளவரசு -தசரதர் ஆசை பட்டது பெறவில்லை
வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன்
வாசு தேவன் பெற்றிலன் நந்தன் பெற்றனன் -ராஜ குலங்களில் பிரசித்தம் இ றே
உந்தை யாவர் என்று உரைப்ப
கடைக்கண்ணிலும் விரலிலும் காட்ட
நந்தனன் பெற்றனன்
வானவர் நாடு
இவன் அவர்கள் மடியில் கிடப்பது வான் இளவரசு
வானவர் நாடு
முடியுடை வானவர் நித்யர் விண்ணாட்டவர் மூதுவர் பழையவர்
இவன் அவர்கள் மடியில் பிரம்புக்கு அஞ்சி
சேனை முதலியார் –தத் சதா -அவை அவை அப்படியே அனுஜானம் உதார வீஷனை
இளவரசன் –
விருத்த மந்த்ரிகள் -ராஜ்ஜியம் நடத்த –
திருவாய்மொழி பிள்ளை நடத்தினது போலே அரரசன் இளையவன் ஆக இருந்ததால்
சிறகில் ஒதுங்கி
பிரம்பில் கீழும்
திரு அநந்த ஆழ்வான் மடியிலும்
மேலாப்பின் கீழ் வருவான் வினதை சிறகின்
அநந்த போக பர்யங்கே
சத்ய பாமை ராஜ்ஜியம் கொடுத்து தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிக் கொண்டு
தகப்பனார் ஊர் வருகிறது ராஜதானி பிதுர் மம- பெருமாள் காட்டினது போல் 14 வருஷம் கழித்து
நாயகனாய் –ஆய நின்ற
இல்லாதவற்றை ஆக்கி வைத்து
குண்டலிகிருதம் குண்டலம் இல்லாததை
நாயகன் ஆய நின்ற
பிதா -புத்ரேன பித்ருமான் ஆக்கி வைத்தான்
மகன் ஒருவருக்கு அல்லாத –
கோயில் காப்பான் தொழில் இட்டு மௌக்யத்தாலும் அவன் உகப்பதாலும்
சேஷ வ்ருத்தி பெயரே ஆத்மாவுக்கு நிலை நின்ற பெயர்
ஆதி சேஷன் என்றே –

க்ரம குலத்தால் சொல்லாமல் விஷ்ணு சம்பந்தம் இட்டே
காக்கும் இயல்வினன்
எங்கள் நிதியை காப்போடு சேர்த்து காக்கும்
திருமாளிகை ரத்னதுடன் காக்கும்
போய் பாடுடைய நந்தன் தாழ்த்தான் -காப்பாறும் இல்லை கடல் வண்ணா -வயிறு எரிச்சல் தீர்க்கும் நீ
லோகம் தூங்கும் ஞானிகள் விழித்து
ரஷகத்வம் இவர்கள் தலையில் வைத்து தான் உறங்கா நிற்கும்
காப்பானே –
இவை அனைத்தும்
கோலார்ந்த -சார்ங்கம் –என்னும் -பஞ்சாயுதம் -கருடன் -குல சேகர ஆழ்வார்
எண்மர் -உலோக பாலீர்கள் பறவை அரையா
திரு அநந்த ஆழ்வான் சொல்ல வில்லை
உறங்காதவரை சொல்ல வேண்டாமே –
அவர் தானே எம்பெருமானார் மா முனி கள்
ஆங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு
ஆறில் ஓன்று இல்லை கொள்ளாமல் இவனே காத்து –
ராஜாவுக்கு ஆறில் ஓன்று
சங்கு சக்கர லாஞ்சனை உள்ளவரை புகுர விட உன்னை வைத்து
கண்ணாலே போங்கோ சொல்ல
இரண்டும் ஒருவனையும்
கோயில் வாசல்
ஷேத்திர திருவாசல் இருவரையும்
சர்வான் தேவான் நமாஸ் தேவதாந்திர காலில் விழுந்த அயோத்யா வாசிகள் போலே
பரிவர் காலில்
கொடி தோன்றும்
அல்லாத மாளிகை பெண்கள் கண்டு கொள்ள கொடி கட்டி
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் -சித்ர கூடம் கொடி கண்டு தரித்தால் போலே
தண்ணீர் பந்தல் கொடி கட்டி -விடாயருக்கு காட்டுமா போலே
அடையாளம் எங்களுக்கு
வாசத் தடம் உள்ளே கிடப்பதை காட்டும் கொடி
க்ரீஷ்மே -சீதம் -தண்ணீர் –
கொடி வாசலில் வானவர் அங்கும்
தசரதன் பெற்ற மணித் தடாகம் கொடியும் காவலும் உண்டே
கொடி தோரணம் அசேதனம் அழைக்க அனுமதிக்க தெரியாதே
அர்ஜுனன் சுமத்ரை கொண்டு போக கடவன் -சொல்லி வைத்தது போலே

இவளுக்கும் சொல்லி வைத்து இருப்பான்

மணிக் கதவம்
பாகவதர் மணிக் கதவம் சாம்யம் கொடுத்து அருளி
பொன் இயல் மாடம் புற வாசல் போக்யதை தாண்டி
உள்ளுக்கு புக்க ஒரு வண்ணம் புக வேண்டும் பூம் சோலை சூழ் செக்கர் திரு வண் வண்டூர் கிளி இடம் சொல்லி
பரத ஆழ்வானை கூப்பிட -பாராதே போனார்கள் ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு –
உள்ளு புக்கால் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே என்னப் பண்ணும்
மத்திய ராத்ரியில் யார்
பயங்கர தேசம்
பயனாம் அபஹாரி உள்ள தேசம்
த்ரேதா யுகம் ராமன் அயோதியை இல்லை சம்பராந்தகன் பிள்ளைகள் ஆண் புலிகள் வழியிலே போய் வழியிலே வருபவர்
ஊரும் அயோதியை யாராலும் நுழைய
பாலில் உண்டு பனியிலே கிடக்கலாம்
கலிக்கு தோள் தீண்டி சிறு பிள்ளைகள் தீம்பர் இடை சேரி கம்சன் படை வீட்டுக்கு அணித்து
எழும் பூண்டு எல்லாம் அசுரர்
பெண்கள்
சூர்பணகை
இடைப்பெண் ராஷசி
பூதனை இடைச்சி
வஞ்சனை செய்ய தாய் உருவி
சிறுமிகள் எட்டும் இரண்டும்
தனித்து வர வில்லை
கன்று குட்டியே வந்ததே
பருவம் வைத்து நம்ப முடியாதே
வார்த்தை சொல்ல
நோன்புக்கு பறை –
கொடுக்கிறேன் -என்றானாம் மௌக்யத்தால்
உணர்ந்த பின்பு
நென்னலே வாய் நேரந்தான்
அறை பறை மாயன்
கை கால் பிடித்து பரிமாறி
இஷ்ட விநியோக மணி வண்ணன் விட ஒண்ணாத -கிடக்கிற இடத்தில் கிடக்க ஒட்டாத
நென்னலே -ஏவகாரம் அதுவும் ஒரு நாள் கொண்டாடி
இன்று உன் காலை பிடிக்க
நேற்று அவன் எங்கள் காலைப் பிடிக்க
வாய் நேரந்தான் சர்வ ஸ்தானம்
திரு முளை -கையார் சக்கரம் -அதுவும் ஒரு நாள் –
ஸ்மிதம் பூ அலர்ந்தது போலே
வாக்மி ஸ்ரீ மான்
சோதி வாய்
நேர்ந்தான்
ஓலக்கத்தில் -வார்த்தை -அந்தரங்கம்
தவிர் ந பாஷயா இரண்டு வார்த்தை இல்லையே
ந உக்த –
வானம் இடிந்தாலும் சமுத்ரம் வற்றினாலும் மே வசனம் உண்மை
செய்ய நினைத்ததையே சொல்வான்
பத்து எட்டு திரு முகம் கொடுத்தாலும் மறுக்க
எங்கள் பணிக்கு அவனை கடவான்

தூயோமாய் வந்தோம்
ஆராய வேண்டாம்
அவன் ரஷையும் அவனே பிரயோஜனம்
உபாயாந்தரம் கொண்டு பெற மாட்டோம்
அவனே உபாயம் அவனே பலம்
பிரயோ ஜனாந்தரம் கொண்டு எழுவார் அல்லோம்
ராவண பவனம் விட்டு வந்தவன் முழுகி வர வில்லை
நீசர் நடுவில் அர்ஜுனன்
அகம் தூய்மை வாய்மையால் காணப்படும் புறம் தூய்மை நீரால்
திரு வடி மிடற்று ஓசை காட்டி விசுவாசம் திரு ஆழி காட்டாமல்
ஆர்த்த த்வனி -விபீஷணன்
வந்தோம் வரவிலே தெரியாதோ எங்கள் பாவ சுத்தி
அவன் பதறி துடித்து ஓடி வர நாங்கள் வந்தோம்
கஜேந்த்திரன்
நாங்கள் அல்லவோ வந்தோம்
நாடி அறியும் படி அநந்ய பிரயோஜனர் அடையாளம்
துயில் எழ பாடுவான்
உணர்ந்து அழகுக்கு மங்களா சாசனம்
பிரயோஜனாந்த பரர ராஜ
படுக்கை அறைக்கு கைங்கர்ய பரர
உணருகிற படி
உறகல்-மடியாது -அரங்கத்தம்மா பள்ளி –
எழுப்புமவர்களோட்டை சம்பந்தம்
பெரியாழ்வாரோட்டை குடல் துவக்கத்தால்
வார்த்தை கேட்கும் ஆசை வளர
அகாலத்தில் எழுப்பவா –
அறிந்து வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே
நெஞ்சாலே அனுமதி கொடுத்து
இவன் வாய் பேசுவதே வாழ்வு இவர்களுக்கு
வாய் சொல்லே தண்ணீர் பந்தல்
மாற்றாதே -நியமிக்கலாமா
சேஷ பூதர் -தடுக்கலாமோ
அம்மா -ஸ்வாமி
த்வார சேஷி தான் எங்களுக்கு கடவர்கள் –
அவன் வாய் நேர்ந்தாலும் கார்யம் தலைக் கட்டுபவர் நீ
வத்யதாம் மம அபி சித்தம் வேத்தி விபீஷணன் சுக்ரீவன் அஸ்மாத் துல்ய பவத் சொல்ல வைத்தான் –

ததாமி புத்தி யோகம்
ந ஷமாமி பாகவதர்களுக்கு வேண்டாதவர்களை
நீ புக விட்டால் தான் அவன் உகப்பான்
ஐயர் சொன்னால் சீதை கொள்வேன் என்றாரே பெருமாள்
இவர்கள் அர்த்தித்வம்
பாவ சுத்தி கண்டவாறே
தள்ளி
நேச நிலைக் கதவு நீ நீக்கு
உன்னிலும் பரிவு உடையது
இவர் விலக்குவது சிநேகத்தால்
கதவு திறக்காதது சிநேகம்
திறந்து கொள்வார் மூக்கில் அறையும்
நீயே கதவை திறந்து விட வேண்டும்
அகால காலத்தில் செடி கொடிகள் பூத்து
சகடத்தில் அசுரர்
நித்யர் கதவில் இருக்கலாம்
படியாய் கிடந்தது -உன் பவள வாய்
நிலையும் கதவுமாய் இருக்கலாமே
நிலையும் கதவும் பொருந்தின பொருத்தம் நேச நிலை கதவு
நடுவில் இடை வெளி இல்லை
அவனை முன்னிட்டே எம்பெருமானை பற்ற வேண்டும் –

——————————————————————————————-

நேற்று வரை விபவ அவதார அனுபவம்
இன்று அரச்ச அவதார அனுபவம்
ஜெயவிஜயா கடாஷம் புருவ நெறுப்பு இரண்டு சந்நிவேசம்
ஜண்ட பிரஜண்ட பத்ர த்வபத்ரா – நான்கு திக்குகளிலும் –
நம்முடை நாயகனே –விம்ம வளர்ந்தவனே -யசோதை –
நாயகன் முழு எழு உலகுக்கும் நாதன்
பிரத்யீயம் வளையம் ஆக்கி பாணினி சூத்ரம் -நாயகன் ஆனான் இல்லை நாயகனே ஆகி நின்றான்
கண்ணன் முற்றம்கண் நல் முற்றம் -விசாலம் அர்த்தம் இல்லை
பிறந்த உடனே தன்னுடையது ஆனதே -உபய விபூதி நாதன் –
திருப்பாவையில் யார் உடைய பெயர் அதிகம் -நந்தகோபன்
நந்த கோபன் குமரன் -நாயகனாய் -அம்பரமே -உந்து /ஏற்ற கலங்கள் -ஆற்ற படைத்தான் மகனே -ஐந்து தடவை
யசோதை நப்பின்னை இரண்டு
வசுதேவர் தேவகி வர வில்லை -நந்தன் பெற்றனன் நாங்கள் கோன் வாசுதேவன் பெற்றிலனே –
அன்னவான் பவதி -அன்னாதோ பவதி தைத்ர்யம் அன்னம் உடையவன் -அன்னம் உண்பவன் இரண்டும் சொல்லி

போக்கியம் போஜன சக்தி
ஐஸ்வர்யம் எச்சை கையால் காக்கை ஓட்டாதவன் –
சீராங்கி -நந்த கோபாலன் கடைத்தலைக்கே நாள் இருள் கண் என்னை உய்திடுங்கள் -எச்சில் உமிழும் இடம் –
அலிந்தே-சீரான்கியில் -வாய் கொப்பளிக்கும் இடம் – பரப்ரஹ்மம் கிடக்கிறதே –
ஐயங்கார் குளம் -7 மைல் தூரம் -காஞ்சி புரத்தில் சித்ரா பௌர்ணமி பெருமாள் எழுந்து அருளி -தண்ணீர் பந்தல் கொடி தோன்றும் –
ரெங்கா நீ கங்கை கரை தண்ணீர் பந்தலா -மீனுக்கு -பக்தி ஞானம் வைராக்கியம்
மருகாந்தரம் தண்ணீர் பந்தலா -அகிஞ்சனன் அநந்ய கதி
கொடி தோரணம் இங்கே இங்கே காட்டுமே

நின்றான் -யாத்ரை போகாமல் நின்றார் ராமானுஜர்
தத்து கொண்டாள் கொலோ தானே பெற்றாள் கொலோ –
யதிராஜ சம்பத் குமாரா செல்வா பிள்ளை -நந்த கோபன் கண்ணனை -பெயர் தகும்
ஆனந்தப் படுத்தியவர் –
உடைய கோயில் -உடைய பதம் இந்த பாசுரத்தில் மட்டுமே -உடையவர் –
கோயில் காப்பான் திருவரங்கா -புரி மாமலை மற்றும் உவந்திடும் நாள் -திருத்தி பணி கொண்டார்
சீமான் இளையாழ்வார் வந்து அருளிய நாள் திருவாதிரை நாளே –
கடல் வண்ணன் கோயிலே என்னும் –
மன்னரை காணில் திருமாலை கண்டேனே என்னும்
கோயில் காப்பான் -எம்பெருமானார்
உடையவர் உபய விபூதியும் கையிலே உடையவர்
கொடி தோன்றும் தோரண வாயில் -நித்ய விபூதி
கோபுரம் -நடுதோரணம் நிறைத்து -கொடி அணி
எம்பெருமானார் சம்பந்தமே கொடுக்கும்
மணிக்கதவம் ரத்னம் நவ ரத்னம் -அருளி தாள் திறவாய் –
அனந்த- பிரதம ரூபம்
லஷ்மனச்து
பல பத்ரன்
கலௌ கச்சித் பவிஷ்யதி -அவதரிக்கப் போகிறார் –
சேஷாம் -யாதவ பிரகாசர் இடம் பிரம்ம ரஜஸ் சொல்லி -ராமானுஜா நீ சொல் –
நென்னலே வாய் நேரந்தான்
தர்மஸ்ய கிலாது ததா ஆத்மாநாம் -ஞானி து ஆதமைவ மே மதம்
சம்பவாமி ஆத்மா மாயா சொல்லாமல் ஆத்மாவை உண்டு பண்ணுகிறேன்
ஆத்மா யார் ஞானி
கீதையிலே சொல்லி அருளி
தூயோமாய் வந்தோம் -சாஷாத் நாராயணன் நினைக்கிறோம்
நமக்கு துயில் எழ பாடுவான் -சம்சார நித்தரை
பாடுவான் ஹாவு ஹாவு அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னாதோ பாட்டு கேட்கும் இடம் -கிருபா மாத்ரா பிரசன்னாச்சார்யர்
நேசக் கதவு இரட்டை
பிரணவம் -மந்திர சேஷம் -திரு மந்த்ரம்
பூர்வ கண்டம் உத்தர கண்டம் -த்வயம்
பூர்வார்த்தம் உத்தரார்தம் சரம ஸ்லோகம்

—————————————————————————————

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

திருப்பாவை—15—எல்லே இளம் கிளியே – -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் –ஸ்ரீ P..B . A .ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம் –

January 18, 2014

உக்தி பிரதி உக்தி ஸ்பஷடமாக இந்த பாசுரம் –
முக்த கண்டம் -வெளிப்படையாக சொல்லுகிறது –
திருப்பாவை ஆகிறது இப்பாட்டு ஆகிறது -நானே தான் ஆயிடுக
இல்லாத குற்றத்தை ஏறிட்டு சொன்னாலும் இல்லை என்று வாதல் செய்யாமல் இருக்கிறது என்று இசைந்து
அனுஷ்டானம் பர்யந்தம் -காட்ட
தான் அறிந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம்-
பிறருக்கு சொல்லிக் காட்ட கூடாதே
சுய அனுஷ்டானம்செய்ய தான் ஒழிய பர விஷயத்தில்
சிற்றம் சிறு காலை பகவத் விஷயம்
இது பாகவத விஷயம்
நடு நாயகமான பாசுரம் -இறுதி பாசுரம் தானான தன்மை சொல்லி -நிகமம்
ரத்ன ஹாரம் –
எட்டு வரி -எல்லோர் எம்பாவாய் விட்டு
பாசுரத்திலும் நட்ட நடுவில் நானே தான் ஆயிடுக –
மகா பாரதம் -சரம ச்லோகத்துக்காக -கீதை -அர்ஜுனன் யுத்தம் -எதனால் செய்ய –
விபீஷண மித்ர பாவேன அதுக்காகா ஸ்ரீ ராமாயணம்
மேம்பொருள் போக விட்டு சொல்ல திருமாலை
மேலில் பாட்டில் பாகவத வைபவம்
தனக்கே ஆக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எம்மா வீட்டில் எம்மா வீட்டு பாசுரம்
பங்கய கண்ணனை பாட -அசலில் எழுப்பினது இவள் காதில் விழ
தன் மிடற்றிரில் இட்டு
த்வனி பேச்சின் இனிமையால் எல்லேஇளம் கிளியே
யாழிலே இட்டு பாடி சுரம் கூட்டி தம் தாம் மிடற்றில் மாற்றுவாரைப் போலே

அழகான மிடறு –
பேச்சின் இனிமை
எழுப்புவது தர்ம ஹானி
எல்லே ஆச்சார்யம்
சம்போதனம் ஆகவுமாம் –
எல்லே ஏடி சாழலே
ஹலா -ஹஞ்சே -ஹண்டே சமஸ்க்ருதம் –
ஏலே -திரு நெல்வேலி -பாஷை -அடே சப்தம்
இளம் கிளியை கிளியை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
பசுமைக்கும் பேச்சுக்கும் ஒப்பு பருவத்துக்கு ஒப்பு ஆகாதே –
ஆஹலாதகரத்வம் -ஆகர்ஷணத்வம் –
மனோஹரத்வம் தாமரை –
பிராட்டிமார் பருவத்துக்கு ஒப்பு ஆக மாட்டாதே

இவர்கள் கிளி
தாம் இளம் கிளி
மென் கிளி போலே மிக மிழற்றும்
கிளி மொழியாள்
இளம் கிளி -வசவு என்று நினைத்து –
நங்காய் நாணாதாய் நாவுடையாய் அவளுக்கும் பிற்பாடையாய் ஸ்லாகித்து இருக்க
உடம்வு உலர்ந்து வாய் வெளுத்து எங்கள்
நீ கிருஷ்ணன் சம்ச்லேஷம் குறி அழியாமல் நிந்திக்கிறார்க்கள்
இன்னம் -நாங்கள் வந்த பின்பும் கண் உறங்குவதே
உத்தேச்யம் உன் வீவ்ட்டு வாசலில் பழி கிடக்க
கிருஷ்ணன் உதறி இங்கே வர வேண்டாமோ

பங்கய கண்ணனை பாட –
கோபம் வந்ததாம்
எல்லே –
கோதுகலமுடைய பாவாய் –
அடி இவளை -மட்டமா கோபம்
இளம் கிளியே கோபம் –
இன்னம் உறங்குதியோ
துயில் மேல் கண் வளரும் மாமான் மகள்
சில் என்று சுருக்கு சல் என்று விளித்து –
திருவாய் மொழி பாடா நின்றால் செல்வர் எழுந்து அருளுவதும் த்யாஜ்யம் -அசஹ்யம்
பாகவதர் வருகையும் -அசஹ்யம்
கால ஷேபம் செல்வர் இன்றும் இல்லையே
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் -திரு மஞ்சனம்
நாள் பாட்டே இல்லை
தனுர் மாசம் பின் மாலை
கால ஷேபமும் இல்லை
நீராட்ட உத்சவம்
10 நாள்களில் 30 பாசுரம்
30 நாளும் நீராட்டம்
எம்பெருமானார் -நித்யம் திரு மஞ்சனம் -திருமேனி -நல பாட்டை சுருக்கி
யார் நிறுத்த சொல்வார் காத்து
பணம் கட்டி இன்றும் திரு மஞ்சனம் உண்டே –
பிராட்டிமார் சர்வேஸ்வரன் -நாரதர் -பிரியாமல்
வட்டில் உத்தரணி சேர்ந்தே -காளாஞ்சி ஒட்டு வட்டில் உடனே இருக்கும்
ஸ்வேத தீபத்தில் நாரதார -உன்னுடைய வலிமை -மிருது பிரக்ருதிகள்
விட்டு விட்டு அங்கு போய் அனுபவித்து வந்தானாம்
தன்னால் அல்லாது செல்லாத எங்களை சிவட்கு என்பதே –
நாங்கள் தர்சனம் பேச்சுக்கும் அசஹ்யமாம் படி –

நங்கைமீர் போதர்கின்றேன்
இளம் கிளியே பாதிக்கும் நீங்கள் அன்றோ பூர்ணைகள்
வாய் திறவாமல் இருந்தால் வருகிறேன் என்றாளாம்
மென்மையான என்னை வைது
வல்லை உன் கட்டுரைகள் –
உன் தலையில் குற்றம் இல்லை என்னும்படி
நங்கைமீர் -உறவற்ற சொல்லாலே வெட்டி விட்டு –
பண்டே அறியோமோ
குணம் தோஷம்
உன் வாசலில் எத்தனை காலம் துவழ்ந்து இருக்க
வல்லீர்கள் நீங்களே
படுத்த வல்லீர்கள்
பிரத்யஷம் கிடக்க அனுமானம் கொள்ளவோ
இது சித்தம் பாகவதர் கைப்பட்டு கிடக்க
ஆனை வந்து போன பின்பு காலடி -ஆனை வந்து போனதே -அனுமானத்தால்
நையாகிகனை கிண்டல் பண்ணி அனுமானம் கட்டி அழுவான்
முட்டினவாறே -விரோதம் முத்தினவாறே
நானே தான் ஆயிடுக
பரசபர நீச பாவம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் –

இல்லாத குற்றத்தை உண்டு என்றாலும்இல்லை செய்யாதே உண்டு என்று இசைந்து -உத்தமன்
இருக்கிற குற்றம் மத்யமன்
மத்பாபமே -நிமித்தம் வனபிரேவசம் –
மந்தரை கைகேயி தசரதர் ராமர் -யாருமே இல்லை –
பிள்ளையாக பிறந்ததே காரணம் –
கௌரவியர்-குணம் அபதானதுக்காக நிர்பந்தம் பண்ணி –
அதி ரமணீயமான –
தோஷ துஷ்டியான நான்
குற்றம் இசைந்த பின்பு செய்ய வேண்டியது என்ன
பட்டர் -குரட்டு மணியக்காரர் -ஏலம் விட்டு ஸ்ரீ ரெங்கம் -50 லஷம் கொடுத்து மாலை -வரும் -1000 rs விற்பார்
ரசிது போட்டி வசூல் பண்ணி கொள்கிறார்
பட்டரை குறை சொல்ல -நம்முடைய தோஷம் -விண்ணப்பித்தது என்ன கைம்மாறு செய்வேன் சால்வை போதினாராம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் கொக்கை
பொறை சிரிப்பு கிருபை உபகார ஸ்ம்ருதி இருக்க வேண்டும்

ஒல்லை
ஒல்லை வந்து கூடுமினோ
சாது கோஷ்டி உள்-கொள்ளப் படுவார் –
கோஷ்டியிலே சேருவதே பிரயோஜனம் -நாவலம் –
ஸ்ரீ ரெங்கம் அத்யாபகர் -சாது கோஷ்டி
வைகுந்தம் புகுவார் போலே

வையம் மன்னி வீற்றி இருந்து மண்ணும் விண்ணும் ஆழ்வார்
ஸ்ரீ வைஷ்ணன் பாகவத கோஷ்டி மிக உத்தேச்யம்
ஒல்லை -அரை ஷணம் காணா விடில் பிராணாஹானி
புறப்படா நின்றால் உனக்கு ஹானி
விளம்பித்து புறபட்டால் சுயம்பாகம்
பெரும் திரளை கண்ட பின்பும்
வானமா மலை ஆழ்வார் திரு நகரி மடத்திலே ததீயாரதனை பெண்ணுக்கு தளிகை பண்ண தெரியுமா என்பாராம்
வைஷ்ணவ பகிஷ்கரித்து தான் மட்டும் பகவானை அனுபவித்தால் தேவதாந்தந்த்ர்யம் பஜனம் போலே
சுப்பிரமணிய பட்டர் -பாதுகை ஸ்தானம் -எம்பெருமானார் -மந்த்ரி
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஊரார் -சமாதானம் சொல்லி யார் பக்கம்
நடுநிலை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் விலகி புறம் தள்ளி மத்யஸ்தம் வேண்டாம் என்றாராம்
வடகலை சுவாமி ஜட்ஜ் -காஞ்சி –
வேறு பெஞ்சில் போடு மத்யஸ்தம் -சொன்னாராம் ம் ஸ்ரீநிவாசன் கோபால ஸ்ரீனிவாச ஐஎன்கார் நவராத்திரி உத்சவம் இன்றும் திரு வல்லிக் கேணியில் பண்ணி
பாரத ஆழ்வான் படை உடன் -சைதன்யம் அழுதால்
இளைய பெருமாள் -உனக்கு ஆசை இருந்தால் வாங்கித் தரேன்
இளைய பெருமாள் தரை பட்டது போலே
உனக்கு என்ன வேறு உடையாய்
நம்மில் சிலர் உறங்க போக கூடாது
உணர்வு அறியாத சிறு பெண்களும் வந்தார்களோ
எல்லாரும் போந்தார் உன் வாசலில்
கண்ணன் பெறாத ஆற்றாமை தீர உன் வாசலில் வந்து கிடக்க
நீ வந்து எண்ணிக் கொள்
போந்து -வந்தமை நிச்சிதம்
புறப்பட்டு மெய்க்காட்டு கொள்
தனித் தனியே பார்த்து பேரை சொல்லி தொட்டு -ஸ்பர்சம் பெற உத்தேச்யம் –
எண்ணி முடிக்கும் வரும் இவள் உடன் கூடி அனுபவிக்கை பஞ்ச லஷம் பெண்கள்
செய்ய பார்ப்பது
கிருஷ்ணன் விஜயம் நீ பாட
வல் ஆனை கொன்றானை
மூன்று விசெஷணங்கள்
தம் ஜீவனம் நோக்கி கொடுத்தவன்
கை தொழ வீதி வந்து நம்மை வாழ்வித்தவன்
கவள யானை கொன்ற கண்ணன் ஆண்களை சொல்ல வைத்த பெண்களை கொள்ளை கொள்ள சொல்ல வேணுமோ
வெஞ்சின வேழம் மருப்பு ஒசித்த வேந்தர்
மனசை ஆண்டு
வாரணம் தொலைத்த காரணன்
பிரதான மகிஷி-மருப்பு ஒசித்த மாதவன்

பின்னை மணாளன் கரும் தாள் களிறு அன்று ஒசித்தான்
கஜேந்திர ஆழ்வானை ரஷித்தது விட இது சந்தோஷம் தன்னை நமக்கு கொடுத்த உபகாரகன்

சுபாகு மாரீசன் -தொலைக்காமல் விட்ட -இராவணனை திருத்துவானோ நப்பாசை
அகம்பனன் விட்டு மிச்சம் வைத்து அனர்த்தம்
கண்ணன் அப்படி இல்லை
கச்ச என்று விடாதே
கஞ்சன் மயிரை பிடித்து மதிப்பு அறுத்து குஞ்சி பிடித்து
மாற்றாரை மாற்று அழிக்க வல்லான்
வார் கெடா வருவி -செய்தது எல்லாம் நினைத்து -சீர்கொள் சிற்றாயன்
மாயன்
ஆச்சர்ய பூதன்

தன் கையில் எதிரிகள் பட்டது எல்லாம் நம் கையிலோ பட்டு
தோற்று நம்மை வெல்லுகிறான்
இடையர் உடைய சங்கல்பம் போக்கி
ஆச்சர்ய பூதன்
நம்முடைய தோல்வியும் அவனுடைய வெற்றியையும் பாடி –
தடம் பொங்கத்தம் தோற்றவர்கள் பாடி
வாயினால் பாடி அவதார விஷயங்கள் பாடி
கேசவனை பாடி -விரோதி நிவர்தகம்
முகில் வண்ணன்பாடி -வடிவு அழகு பாடி
சங்கோடுசக்கரம் ஏந்திய தடக் கையன் பாடி -திவ்ய ஆயுதம் சேர்த்தி அழகை பாடி
வெறும் கையுடன் மல்லரை வென்ற படி
பேச்சும் உத்தேச்யம்
எல்லே -இளம் கிளியே -பாகவதர்
இன்னம் உறங்குதியோ அந்ய பரையாக கூடாதே
சேராமல் இருக்க கூடாது
நிக்ரகமும் உத்தேச்யம் –
நங்கைமீர் -பகவத் விஷயத்தில் அவஹகித்தாரை கௌரவம் தோற்ற கோபம் வந்தாலும்
வல்லை -பரஸ்பரம்
பர தோஷம் சுய தோஷமாக கொண்டு –
வெளியில் உள்ளார் தான் கடுமையாக பேசி
உள்ளே இருப்பவள் நானே தான் ஆயிடுக –
ஒல்லை -பாகவத சம்ச்லேஷம் சத்தா ஸ்திதி
உனக்கு தனி வழி -வேதாந்த –யதாதா தத்ர -யுக்தா ஆயுக்தா –
வைதிக லௌகிக சங்கை வந்தால் -பின்னே சென்று உபதேசிக்கிறார் –
பிராமணர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -பார்த்து எப்படி இருக்கிறார்களோ அப்படியே இருக்க வேண்டும்
வேதம் -அனுஷ்டானம் செய்தய விதிக்கிறது வேதாக்ந்த பிரக்ரியை
எல்லாரும் போந்தாரோ அனைவரும் உத்தேச்யர்
ஒருவர் குறைந்தாலும் பகவத் அனுபவம் குறை
பகவத் விஷய அனுபவமே உத்தேச்யம் -உண்ணும் சோறு இத்யாதி வல்லானை கொன்றானை

மென் கிளி போலே மிக மிழற்றும் என் பேதையே திரு மங்கை
ஆறங்கம் கூற அவதரித்தார்
அடி சுவட்டில் பேசிற்றே பேசின்
கடைக்குட்டி இளம் கிளி
எல்லே –
சாழலே
ஏடி –
நீசமான சரித்ரம் ஏடி -மலர் கண்டாய் சாழலே -சம்வாதம்
கடுமையாக பேச கற்றவர் –
வாழ்ந்தே போம் –
வேம்பேயாக வளர்த்தாளே
குறும்பு செய்வானோர் மகனை
அவன் மார்பில் எறிந்து அழலை தீருவேனே -கொங்கை தன்னை கிழங்கோடு -வல்லீர்கள் நீங்களே
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை –
நானே தான் ஆயிடுக
ஒல்லை நீ போதாய்
ஆழ்வார்
தனி வழி மடல் பண்ணி அருளி –
சொல்லிவிடுவேன் –
அதில் நின்றும் வாராது ஒழிவது உண்டோ
12 -மதுரகவி ஆண்டாள்
நல் செல்வன் தங்காய்
நல் செல்வன் -நம் ஆழ்வார் -தம் கை மதுரகவி ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் -கணித்து -தங்காய் -பிள்ளான் –
எல்லாரும் போந்தாரோ எண்ணிக் கொள் –
வீரத்தில் ஈடுபட்ட
ஆனைகளை அடக்கி
ஆடல்மா குதிரை
யானை வாகனம் கடமா களிறு -யானை வல்லான்
மாற்றாரை விரோதிகளை பொடி படுத்தி
மாயன் -ஆசார்யம்
புத்த விகாரம் தங்கம் நாகை
ஈயத்தால் ஆகாதோ மாயப் பொன் வேணுமோ –
வைதிகம் ஆக்கி -அவைதிகமான த்ரவ்யம்
நீர் மேல் நடப்பான் -நால்வர் ஆச்சர்யமான கார்யங்கள்
யந்த்ரம் -சில்பி வீட்டில் சென்று -கைங்கர்யம் செய்து –
திருட முடியாதே
கத்தி கழுத்தை அறுக்கும்
ரகசியம் என்னை தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது
கண்ணனும் ஆச்சர்யமான ஈடுபாடு
———–

நாவுடையாய் -நாத முனிகள்

எல்லே -இளம் கிளியே -கிளி மொழியாள் ஸ்ரீ மதே சடகோபாயா நம -வானமா மலை ஜீயர் காட்டி அருளி –

——————————-

பிஷை-பார்வதி ஸ்ரீ மகா லஷ்மி -வாமனன்
தாண்டவன் -கூத்தாடி எங்கே
மன்யே பிருந்தாவனம் -இன்று கூத்தாடி –
மன்னில் மரக்கால் கூத்தாடினான் காணேடி –
மடியில் மான் குட்டி இங்கே
பன்றி எங்கே போனது
பரார்த்தம்
கறவை எருது பார்த்தாயா
இடையனை போய் கேளு என்றாளாம்
சல்லாபம் சம்பாஷணம் கவி வைத்து –
எல்லே
நீசாம் -அண்டே
மத்யம் -ஹந்தே
சகி -ஹலா -சாகுந்தல நாடகம் –
அது போலே
காடுறைந்த பொன்னடி –மலர் கண்டாய் சாழலே
எல்லே -ஏடி -சாழலே –
ஆரார புகுவார் ஐயர் இவர் அல்லால் -நீர் தாம் இது செய்தீர் -நீ தாண்டா செய்தாய்
இளம் கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ -கோபம் வருமே சில் என்று அழையேன்மின் –
சுகமகரிஷி போலே தோழியை சொல்ல –
இன்னம் உறங்குதியோ -கீழே துயில் அணை மேல் கண் வளரும் -சொல்லி
–திரு மிடற்றோசை -தோசை கொண்டு வந்து -கொண்டு வந்து கொடுத்த
இரண்டில் ஒன்றால் கோபம் -சில் என்று
நங்கைமீர் போதர்கின்றேன்
வல்லை -நீ கெட்டிக்காரி உன் கட்டுரை கடுமை உரை பண்டே நாம் அறிவோம்
வல்லீர்களே நீங்களே –
மத்பாபமே -பரத ஆழ்வான் –
இல்லாத குற்றத்தை ஏறிட்டு சொல்லினும் இல்லை என்னாதே-உண்டு என்று கொண்டு -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம்
நானே தான் ஆயிடுக உயிர் ஆன -வார்த்தைகள் –
பயம் -அனுதாபம் -லஜ்ஜை -பாபே க்ருதே –புன கருத்தும் செய்ய
அனுதாபம் கால் பங்கு
இனிமேல் செய்யாமல் விலகு கால் பங்கு
பிராயச்சித்தம் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் சேர்த்து கொண்டு –
திருப்பாவை ஆகிறது இப்பாட்டு -நானே தான் ஆயிடுக -என்பதால் –
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வார் -வேட்டு வாளானையும் போலே -பரமம் சாம்யம் உபாதி –சாம்யம் -இரண்டு வ்யக்தி இருக்க வேண்டுமே –
அநா விருத்தி -சத்பாவாத் -பர ப்ரஹ்மமாகவே ஆனதால் திரும்பி வருவது கிடையாதே -ஸ்ரீ பாஷ்யம் கடையில் நச புன ஆவர்த்ததே குணா அனுபவம் செய்து கொண்டே
ப்ரஹ்மமாகவே -ஏவகாரம் –
வித்ரான்யர் பாஷ்யம் ராமானுஜர் 100 வருஷம் அப்புறம்
அதனால் அவர் பண்ண வில்லை சுத பிரகாசர் அருளி –
நானே பர ப்ரஹ்மமாக ஆயிடுக –
நானே தான் ஆக முடியாதே
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மவேப பவதி -தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர் –

எல்லாரும் போந்தார் -குண அனுபவம் ருசி உள்ளார்
எண்ணிக் கொள் -எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத
பொய்கை ஆழ்வார் தொடங்கி
போதருகின்றேன் -திரு மங்கை ஆழ்வார்
கிளி -சொன்னத்தை சொல்லுமாம் கிளிப்பிள்ளை
கிளி பூவை ஒரே ஜாதி -பொன் உலகு ஆளீரோ -தீ வினையேன் வளர்க்க -கன்மின்கள் -யாம் கற்பியாத மாற்றம்
உனக்கு என்ன வேறு உடையை –
மடலூரில் -சர்வ ரஷகனை பெரும் தெருவே ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழிவேன்
யாம் மடலூர்த்தும் நம் ஆழ்வார் –
கலங்கின திரு உள்ளம் உடைய நம் ஆழ்வார் முதல் ஸ்லோகம் யதிராஜ விம்சதி
பிரசன்னம் சத்வித்யார் திரு உள்ளம் வால்மீகி
பிரேம விலாசாயா ஸ்ரீ மாதவாங்கிரி நித்ய சேவா -ஞான விபாகத்தால் வந்த அஞ்ஞானம் அடிக் களைஞ்சு பெரும்
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும்
பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும்
உனக்கு என்ன வேறு உடையை
அறிந்த சொல்லில் -நும் அடியார் எல்லாரோடும் ஒக்க எண்ணி இருந்தீர் அடியேனை –
சீதை பிராட்டி பரத ஆழ்வானை போலே அன்றோ நீர் என்னை எண்ணி
நல்லார் அறிவீர் தீயார் அறிவீர் ஈதே அறியீர்
வாசி வல்லீர் வாழ்ந்த போம் -உம்முடைய உடம்பு உனக்கு அன்று பக்தாநாம் –
ந தே ரூபம் நசா ஆகார ந ஆயுதம் ந ஆபரணம் ஜிதந்தே –
உம உடம்பை நீரே அனுபவித்து கொள்ளும்
சதுஷ்கவி
சித்ரா கவி -வேடிக்கை
மதுர கவி பத்தராவி பெருமாள் பெரும் புறக் கடல் கண்ணா நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் -கவியின் பொருள் தானே
விஸ்தார கவி
ஆசு கவி உடனே அருளும் வல்லமை
251 பெரிய திருமொழி பகல் பத்து ஏழாம் நாள்
தூ விரிய மலர் உழுக்கி -திருவாலி திருநகர் எம்பெருமான்
பாட்டு கேட்கவும் பெருமாள் முன்னும் பின்னும் சேவிக்க அபேஷை-என்றார்
வரம் தரும் பெருமாள் அரையர் -தாளத்துடன் சிகை உடன் பாட
ஏவரி வெஞ்சிலையானுக்கு என் நிலை உரையாயே
பசலை நோய் உரையாயே -குறிப்பறிந்து கூறாயே
தானாக நினையாமல் தன் நினைந்து நலிவேற்கு –
மீனாய கொடிநெடுவேள்
வலி செய்ய மெலிவேனோ -என்னும் அளவும் வந்தவாறே
காம சரங்கள் -உதவிற்றாகிலும் பட்ட புண் -ஆற்ற வரலாகாதோ வித்தராக அருளினார்
ஒ மண் அளந்த தாளாலா -அடுத்த பாசுரம்
நம் பெருமாள் மண் அளந்து அருளின படி என் என்னில்
கதை -சொல்லுவர் மத்யானம் -வாமன திரு விக்ரமன் சேஷ்டிதம்
தண் குடந்தை நகராளா -அப்புறம் சொல்லி பதிகம் முடிப்பார்கள் –
இந்த பாட்டில் மிகவும் ஈடுபட்டு –
மூன்று பதிகங்கள்
நடு பதிகம்
வந்து என்அடியேன் -தூ விரிய -கள்வன் கொள்
நஞ்சீயர் -நோவு சாத்தி பெற்றி நம்பிள்ளை கூட ச சிஷ்யர்

—————————————————————————————-

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—14–உங்கள் புழக்கடை -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

உங்கள் புழக்கடை
எல்லாருக்கும் முன்னே எழுப்ப
மறந்து
வாய் பேசும் நங்காய் வாயாலே பேசி கார்யம் செய்யாமல் உறங்கும்
மூன்று பிரமாணங்கள் -பிரத்யஷம் அனுமானம் சப்தம் நமக்கு
சாஸ்திரம் பிரதான பிரமாணம்
கண்ணின் தோஷம் பிரத்யஷம் தப்பாகலாம் காமாலை கண்ணால் சங்கு மஞ்சள் ஆகலாமே
அந்த வேதாந்த அர்த்தம் இதில் காட்டி
செங்கழு நீர் புழக்கடை தோட்டம் மலர -அனுமானம் கொண்டு சொல்லி
திருக் கோவில் சங்கிடப் போகின்றார் பிரத்யஷம்
வாய் பேசும் ஆப்த வாக்கியம் சப்தம் சாஸ்திரம் –
மூன்றையும் காட்டி பாசுரம் –

திரளுக்கு நிர்வாஹகையாய்
நன்றாக எழுந்தும் படுக்கையிலே கிடந்தது நாணாதாய் லஜ்ஜை இல்லாமல்
உங்கள் புழக்கடை -செங்கழு நீர் சூர்யோதயம் வந்ததும் மலரும் ஆம்பல் கூவும்
எழுந்து இருக்கைக்கு பொழுது விடிய வேண்டுமே என்ன
நீங்கள் வந்த ப்ரீதியால் கண்கள் மலர்ந்து -செங்கழு நீர் போலே
வார்த்தை கிடைக்க வில்லை வாய் கூம்ப ஆம்பல்
அது புழக்கடை தோட்டத்து வாவியுள்
இதுவே காரணம் -கையாலே மலர்த்து குவித்து இருப்பீர்கள்
அல்லிக் கமலம் முகம் காட்டும் – தோ ட்டத்து வாவியுள் –
புழக்கடை -அணித்தானது வேறே
உங்கள் புழக்கடை தோட்டம் –
அசூர்யம் பச்யமான அடர்த்தியான
வெய்யில் படாமல் கால பாகத்தால் –
இரவியின் கதிர்கள் நுழைதல் செய்து அறியா பொழில்கள் திரு வல்லிக்கேணி
காலத்தின் பரிபாகத்தால் அலர்ந்தும் மொட்டிதவையும்
அனுமானத்தால் சொல்கிறார்கள்

இன்னாப்பால் உங்கள் -வெறித்து உங்கள் புழக்கடை வேறிட்டு சொல்கிறார்கள்
அஹங்காரம் த்யாஜ்யம்
பகவத் சம்பத்தால் வரும் அஹங்கார உத்தேச்யம்
மம
அஹம் ஏகாஷரம்
மிருத்யு தள்ளும் ஆத்மா நாசம்
நீர் நுமது வேர் முதல் வாய்த்து -நாம் எனது சொல்லாமல்
யானே என் தனதே என்று இருந்தேன்
த்யாஜ்யம் இவை
இவர்கள் உணர்ந்தவர்கள் உங்கள் எங்கள் சொல்வது வ்ருத்தம்
பாகவத சம்பந்தம் -அஹங்காரம் அபிமான துங்கன் -செல்வனைப் போல சாத்விக அஹங்காரம்
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பி -மின்னிடை மடவார் பதிகம்
அச்சுதச்ய பக்தன் அஹம் –
ஆழ்வார் நான் சொன்னாலும் அடியேன்
நாம் அடியேன் சொல்வது நான்
எம்பார் கொண்டாட்டம் இசைந்து -எம்பெருமானார் கடாஷத்தால் வந்த பெருமை
கால கத பரிமாணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறி வருமே

அலர ஆரம்பிக்கும் காலத்திலே-கழிய அலர்ந்ததாக
உங்கள் த்வரையால் இப்படி சொல்கிறீர்கள்
வேறு அடையாளம்
செங்கல் பொடிக் கூறை
தம பிரசுரர்
எம்பார்
திரு மலை நம்பி
இரவு எல்லாம் வெற்றிலை -சிவத் த்விஜர் –
காவி பொடியில் -வஸ்த்ரம் புரட்டி
விரக்தி தோற்ற பல்லை விளக்கி
சபையார் பெரியோர் கோ முச்தவர் அரசன் வணங்க தபோ வேஷம்
திருக்கோயில் -அவர்கள் சொல்லும்படி
சங்கு பரிகரம் கொத்துக்கும் -குச்சி இடுவான்
சத்வ நிஷ்டியர் திருமலை நம்பி நிர்வாஹம்
விரக்தர் -சாத்விகர்
தங்கள் மடங்கள் கோயில்களில்
மூன்று தண்டர் ஒன்றினார் மூங்கில் மூன்று -அத்த பத்தர் சுற்றி வாழும்
தொல்காப்பியம் -முக்கோல் -சந்நியாசி -த்ரிதண்டம்
நூல் -கிரந்தம் கரகம் கையில் சொம்பு மணை ஆசனம்
திருநாராயண புரம் மனை போட்டே அத்யாபகர் –
இதர வஸ்து விரக்தி -காஷாய வஸ்த்ரம் –
சக்கரவர்த்தி திருமகன் அந்தபுர காவல்
காஷாய வேத்திர பாணி -கொம்பு கையில் காவல் -அலங்காரம் காஷாயம் அணிந்த வயசான கிழவர்கள் –
வ்ருத்தாம் –
கைங்கர்ய த்வரையால் வஸ்த்ரம் பேண அவகாசம் இல்லாமல் –

நீர் காவி ஏறி காஷாயம்
வைராக்கியம் விரக்தி –
சகரவர்த்தியோபாதி பழையவர்
சக்கரவர்த்தி திருமகன் தழுவி குங்குமப் பூ சந்தனம் அலங்காரம் –
வெண் பல் போக்ய த்ரவ்யங்களில் விரக்தி
தவா தவா என்பர் தவத்தவர் யாநீ நீ உஎன் உடைமையும் நீ
கண்டபேர் இடம் பல்லைக் காட்டாமல் வெண் பல் தவத்தவர்

குறடு வேறு ஏறோம்-
சத்தம் கீர்த்தி யந்தாம்-எப்பொழுதும் ஸ்தோத்ரம்
நித்ய யுக்தர் – அனவரதம்
விடிவுக்கு அடையாளம் இல்லை
பிரத்யஷமும் பிரமாணம் இல்லை சாஸ்திரம் பிரதிகூலமாக இருந்தால்
வாய் பேசும் -வாய் மட்டும் சொல்லி
மேலையார் செய்வனகள் சிஷ்டாசாரம் ஆப்த வாக்கியம்
தர்மஞ்ஞாச்ய நடவடிக்கை வேதாஸ் ச கூட அபிரதானம் -ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம் –
யச்தய தாசரதி ச்ரேஷ்டா -யதா ததே அவர்கள் போலே செய்ய வேண்டும் –
சொன்னது செயலிலே கண்டிலோம் -அனுஷ்டான பர்யந்தம்
உக்தி மாதரம்
ஹிருதயத்தில்
நினைவும் செயலும் வேவேறே கண்ணன் ஸ்வபாவம்
கடைக் கணித்து–அவளுக்கு
பாம்பணையாருக்கும் நாவு இரண்டு
மனஸ் ஏகம்- வசஸ் ஏகம் வாய்-செயல் ஒன்றாக

நங்காய் -எங்களால் சகாயம் வேண்டாதபடி பூரணை
உங்களை விட்டால் வேற வழி சொல்லி
பூர்த்தியோ ஷேபிக்கிரார்கள்
ஆதித்ய வருண பகவான் ஔபாதிகம்
ப்ருகத்வம் குணயோகம் -இரண்டும் இருந்தால் தான் பரமம்
மற்றவை உபசாரம் சப்தம் –
ஒரு காலும் பிரிகிலேன் சொன்னவள் –
எழுந்திராய்
லஜ்ஜிக்கத் தான் பெற்றதோ
நீ இருந்த இடத்தில் பூசணியும் காயாதோ
சுணை சுரணை அடியோடு இல்லை –
தண்ட காரனியா ரிஷிகள் -வெட்கம்
அவன் உடன் பழகி நீ இப்படி இருக்கலாமோ

நா வுடையாய்
என்னை ஷேபித்து கொண்டு ஆகிலும் வருகிறது என்ன
வாசா தர்மம் தண்ணீர் பந்தல் -பிராட்டி திருவடி இடம் வார்த்தை
நா வீறு உடையவள்
கிம் அர்த்தம் ந
ந ரிக் வேத -ந யஜுர் வேத -சொல்லின் செல்வன் விரிஞ்சனோ விடைவலானோ கம்பர் –
சுக்ரீவன் சங்கை –
நீண்ட உருண்டது திரண்ட தோள்கள்
தோற்றம் ராஜ குமாரர் -ஷத்ரிய குலம் ஆஜானு பாஹூ
அஸ்தரம் சஸ்த்ரம்
ஷத்ரியனா முனிவனா சாமர்த்தியமாக கேட்டு
பன்மை -நான்கு சத்துரு பூஜை தர்சனம்
சொன்னால் செல்லும்படி அரசியல் வாதிகள் சொல்லின் செல்வர்
மதுரம் வாக்கியம் -திரு நாராயண ஐயங்கார்
மதுரம் இனிமை தமிழ் பேசினார்
தேவ பாஷை பேச மாட்டேன் -ராவணன் ஆள் என்று நினைக்கலாம்
வால்மீகியும் தமிழும் -வால்மீகி தமிழ் அறிவார்
புற நானூறு -விடப்பட்டவரே
பிராட்டியால் கை விடப் பட்டவன்
வால்மீகி –
இவள் சந்நிதியால் காகம் தலைப் பெற்றது –
சங்கோடு சக்கரம் ஸ்பர்சத்தால் வளர்ந்த திருக் கைகள் தடக்கை
ஆழ்வார்கள் அளவும் அலை எரியும் திருக் கண்கள்
பொன்னார் சார்ங்கம் அடிகள் -இன்னார் என்று அறியேன் மயக்க வைக்கும் அழகு
கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய்
பங்கயக் கண்ணன் தன்னை எழுதி கொடுத்து வாங்கப்படும்
தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசி மயக்கி
விடலை தனம் விடவே செய்து குறும்பு காண பார்த்து
ஜிதந்தே
தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் தோற்று பரவும்
தோற்க வைத்து –
உபய விபூதியையும் தோற்பிக்கும் திருக் கண்கள்
சந்திர ஆதித்யன் -திங்களும் ஆதித்யன் போலே
அலருவதும் மொட்டி
உந்தி தாமாரை -சங்கு சந்திர மண்டலம் போல் தாமோதரன் கையில்
ஆங்கு மலரும் குவியும் மால் உந்தி வாய் கமலத்தின் பூ
பேய் ஆழ்வார்
திருக் கண்களும் அலருவதும் மொட்டுவதும்
கிருஷ்ணன் கையில் உண்டோ -மறைத்து கொண்டது
பெண்களுக்கு தோற்றும்
உகவாதாருக்கு கூசி மறைத்து
நெய்த்தலை நேமியும் கை தலம் வந்து காணீரே
மெச்சூடு சங்கம் இடத்தாம் அப்பூச்சி காட்டி –
பரதவ சின்னம் காட்டாமல் பெருமாள் போலே இல்லையே கண்ணன்
பாட
ப்ரீதிக்கு போக்கு
நீர் சாவி மழை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பயிர் சாவி ஆகும் மழை இல்லாமல்
இந்த திரள் உஜ்ஜீவிக்கும்படி பாட
அரவிந்த லோசனம் உத்காதயா

திருப்பாண் ஆழ்வார்
புழக்கடை தோட்டம்
காலை எழுந்து பாட
லோக சாரங்க மகா முனி -செங்கல் போடி -திருக் கோயில் சங்கு இடுவான் போனாரே
நங்காய் -பூர்த்தி நைச்யம் தான் பூர்த்தி -ஜன்ம சித்தம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம்
நாணாதாய்
நாண் கௌரவம்
நாடுவோம் நாமே தேசிகன்
அஹங்காரம் படாமல் அடியார்க்கு ஆட்படுத்திய விமலன்
தோள் மேலே உட்கார லஜ்ஜை இன்றி
நா வுடையாய்
சொல்ல வந்த விஷயம் -சுருக்கமாக

பிரணவம்
சகாரம்
பாதுகை
முன்னம் எழுப்புவான் அடியார்க்கு ஆட்படுத்த விமலன்
ஜன்ம சித்தம்
திருத் துழாய் திரு முடியில் இருந்தால் சேஷத்வம் குறையுமா
ஏழு விசேஷணம் திருக்கண்ணுக்கு சொல்லி
கரிய வாகி -நீண்ட அப்பெரிய அ சுட்டு பேதைமை செய்தன

——————————————————————————————————-

ஞானம் பக்தி விரக்தி நம்பிகளுக்கு பூர்த்தி
நாண் மடம் அச்சம் பயிர்ப்பு பூர்த்தி நங்காய்
அந்தணர் மாடு -செல்வம் -வேதாந்தாம் –
தபோ தனம் ரிஷிகள் பிராமணர் வேததனம் ஸ்திரீகள் லஜ்ஜா தனம்
தெரிந்தும் தெரியாமல் பாவித்தல் மடம் –
நங்காய் -நாணாதாய் விரோதம் அடுத்து சொல்கிறார்களா -இல்லை –
நாண் கௌரவம் -அர்த்தம் -உண்டே -நன்றும் தீதும் உரைக்க உளர் என்று நாடுதுமே -தேசிகன் -முனிவாகன போகம் –
காண்பனவும் -கண்ணனையே கண்டு உரைத்த கடிய காதல்
பல மறையின் பொருள் -நாண் பெரியோம் அல்லோம் நன்றும் தீதும் உரைக்க உளர் என்று நாடுதுமே
விநயத்துடன் இருப்பவள் நாணாதாய்
நாவுடையாய் –
நா அசைந்தால் நாடு அசையும்
வாசா தர்ம -பெருமாள் இடம் சிபார்சு செய்ய -பிராட்டி அவாப்நுகி -வாக்காலே தண்ணீர் பந்தல் வைக்க -நா வுடைமை –
நாவினில் நின்று மலரும் –
உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன் -பிரமாணம் -வைதிகர் வேதமே பிரமாணம்
ஸ்ருதி ஸ்மரதி மமை வாக்யா என்னுடைய கட்டளை மனு பராசராதிகள் வெளி இட்டாலும்
சாஸ்திர யோநித்வாத் -சப்தமே பிரமாணம்
பிரத்யஷகம் சப்தம் விருத்தம் இல்லாத அனுமானம் பிரமாணம் -ஒரே ஜ்வாலையா -இரண்டு மூன்றா -திரி எண்ணெய் -குறைவதால் அனுமானத்தால் –
ஜ்வாலா பேதம் அனுமானத்தால் -இயம் ஜ்வாலா பூர்வ ஜ்வாலா -பின்னா –
மூன்று தண்டர் ஒன்ற்னர் அம் தண் அரங்கமே -சந்நியாசி பற்றி திரு மழிசை ஆழ்வார் மட்டுமே அருளி –
எம்பெருமானார் எதிகளை ஏற்படுத்தி -700 பேரை ஏற்படுத்தி -தவா சாத்திக்கு கொண்டே மம சாதிக்காமல்
ஒரே சித்தாந்தம் -ஒன்றினார் –
என் கண்ணனுக்கே என்று ஈரியாய் -நெஞ்சு கசிந்து இருப்பார்
வெண் பல் தவத்தவர் -தவ தவ சொல்லி

தீர்த்தங்கள் ஆயிரம் திருவாய் மொழி பரிசுத்தம் ஆக்குமே
திருப்புன்னை மரத்தில் சந்தை சொல்வார்களாம் -காலை -இத்தாலே வளர்ந்ததாம்
தர்சயம் தந்த பந்தி -அரங்கன் கையை இப்படி மறித்தாலும் அவன் குறடு தவிர வேறு எங்கும் ஏற மாட்டோம் –
வெண் பல் தவத்தர் –
த்ருநீக்ருத -ராமானுஜ பதாம் புஜ சமாஸ்ரையான சாதினாக –
சதுரா சதுரஷரீ -ராமானுஜ திவாகரா –
வெண் பல் -நின் சாயை அழிவு கண்டாய் -பெரியாழ்வார் –
உனக்கு பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் –
இனிப் பொய் ஒருவன் தனக்கு பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை உன் சாயிக்கு அழிவு கண்டாய்
உனக்கு அவத்யம் -ராஜ மகிஷி உஞ்ச வருத்தி பண்ணி ஜீவிக்கும் காட்டில் ராஜாவுக்கே அவத்யம் –
தங்கள் திருக் கோயில்
தங்கள் இல்
திரு இல்
கோ இல்
திருமந்த்ரார்தம் -ஸ்வரூபம் பிரகாசித்து -தங்கள் -ஆத்மாவாலே பேரு
த்வயத்தில் பெரிய பிராட்டியால் பேறு -திரு இல்
சரம ஸ்லோகம் ஈஸ்வரனால் பேறு என்கிறது –
முமுஷ்வுக்கு அறிய வேண்டும் ரகஸ்யங்கள் இவை –
சங்கிடுவான் -அர்த்தம் உள்ள ரத்னம் அருள –
ஞானக் கை தா காலம் களவு செய்யேல்
எங்களை முன்னம் சம்சாரிகளை எழுப்புவான் வாய் பேசும்
பசப்படும் -பேசின வார்த்தை பேசின ராமன் இரண்டு இடத்திலும் அன்வயிக்கும் –
உத்தரிப்பிக்க வந்து இருக்கிறோம் –
அபயபிரதானம் கேட்ட பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் அழ –
உம்மை நாம் கூட்டியே போவோம்
உனக்கு நான் உண்டு
எனக்கு பெரிய நம்பி உண்டு
ஆளவந்தார் உண்டு தொடர் சங்கிலி உண்டே –
ஆவதரிக்கப் போகிறார்கள் தத்வ தர்சனிகள் கீதை –
பேசப்படுபவர்கள் ஆசார்யர்கள்
சிஷ்யாசார்யா க்ரமம் குரு பரம்பரை அவனே கொடுத்து அருளி
உபெதேசந்தி ஞானம் –
அடுத்த வருஷம் என்ன சொல்லப் ப்கிறேன் -ஸ்வாமி தள தள குரலில்
சங்கு சக்கரம் -உள்ளவரை உள்ள விட -கண்ணனே சொல்லி அருளி –
ந முத்தரை ந பிரவேஷ்டத்வய –
சங்கு போலே அவன் திருவடிகளில் இருந்து
சக்கரம் சுழன்று தீர்தகரராய் திரீந்து
பங்கய கண் -ஆசார்ய கடாஷமே உத்தாராகம் –

——————————————————————————————————–

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—13–புள்ளின் வாய் கீண்டானை – -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

புள்ளின் வாய் கீண்டானை
போதரிக் கண்ணினாய்
புஷ்பங்கள்
கண் அழகு உள்ள கோபி -மயங்கி அனைவரும் வர வேண்டும் கௌரவம்
புள்ளின் வாய் கீண்டான் -கிருஷ்ண அவதாரம்
மனத்துக்கு இனியான் பாசுரம் கேட்டு
அசல் மாளிகை
அபராதம் தீர வார்த்தை சொல்ல
பெண்காள் இங்கே ராம வ்ருத்தாந்தாம் சொன்னார் உண்டோ
ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ பாரதமும் பாஞ்சராத்ரம் வியூகம் சொன்னோம்
கண்ணனுக்கு யுட்பட்ட விரஜை பூமி
இனியானை பாடவும் உம்மை சொல்லி -கண்ணன் பாடினால் தூங்கலாமா
பெரியவர் சின்னவன் சண்டை -உனக்கு கூடவா மூளை இல்லை வாய் மூடி இரு
வார்த்தைபாடு அதிகம் ஆனதால் விபரீதம்
கண்ணனை இங்கே வையலாமா
பெண்களை படு கொலை
அவளுக்கும் மெய்யன் அல்லை
ஒருத்தி தன்னை புணர்த்தி ஐந்து பெண்களை சொல்லி
உண்ணாது உறங்காது ராமன் ஒரு பெண்ணுக்காகா
வேம்பெயாக வளர்த்தாள்
குறும்பு செய்வானோர் மகள்
வைதாலும் கண்ணன் நாமம் -ஏசியே யானாலும் பேசியே போக்கே
ராமன் நாமம் சொல்லவா
சீதைக்கு தான் செய்தான்
கண்ணன் ஏக தார வரதன் இருந்தால் நாம் எல்லாரும் போக முடியுமா
பிறர் மனை நோக்காத
பிராப்தியே இல்லையே நமக்கு அவனுடன்
இரண்டு கோஷ்டியாக பிரிந்து
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாராணம் பிடுங்கி
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ணபுரத்து அம்மான்

ஸ்வாஹா சொல்ல மறந்து ஆஹா என்பர் கண்ணனை பார்த்து
பிராப்தி இல்லையே -ராமன் இடம் என்றாளாம்
வேம்பின் புழு வேம்பு அன்று உண்ணாது
வேம்புக்காக இட்டு பிறந்தோம்
கண்ணன் ராமன் –
வருக வருக வாமன நம்பி காகுத்தன் வருக
சீத வாய் அமுதம் உண்டாய் சிற்றில்
தர்மி ஐக்கியம் உண்டே சமாதானம் பண்ண
கிருஷ்ண கோஷ்டியார் சமாதானம் அடைய வில்லை
இருவரும் சொல்லிப் போவோம் -என்ன
இரண்டு கோஷ்டி
காஞ்சி வடகலை தென் கலை -இருவரும் தனி கோஷ்டியாக போக கலெக்டர்
ராமன் நாமம் கிருஷ்ணன் நாமம்
எந்த நாமம் கோஷ்டி முன்
அவதாரம் ராமர் -முன் போகட்டும்
அயோதியை இல்லை விரஜை கிரிஷ்ணனுக்கு பிரதானம்
காஞ்சி யார் முன்னால் போக –
மிராசு -சமஸ்க்ருதம் தாத்தாச்சார்யர் தொடங்கி முன்னால் போக –
அப்படியே திரும்பி தென்கலை முன்னாக போக சொன்னானாம்
புள்ளின் வாய் கீண்டானை -முன்னால்
கிள்ளிக் களைந்தானை பின்னால்

எந்த சரித்ரம் சொல்லி இருக்க வேண்டும்
பொல்லா அரக்கன் ராவணனை கிள்ளிக் களைந்தான்
இவர்கள் கொக்கு சுட்ட கதை
புள்ளின் வாய் கீண்டானை
பள்ளத்தில் மேயும் -கலகல அசுரன் -புள் இது என்று பொதுக்கோ சடக்கென பெரியாழ்வார் -பேச்சு வழக்கு
சாமான்யமான சரித்ரம்
இது இவர்களுக்கு ராவண வதம் பண்ணின படி -அவ்வளவு பெரிய கதை
அதே சுலபம் ராமனுக்கு –
உசந்த தாழ்ந்த சரித்ரம் எனபது இல்லை
வதுவை –நப்பின்னை -மாய மா கேசி -குரவை அது இது உது என்னாலாவது இல்லை
உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்
நீ செய்தாய் என்பதே –
அது -ஏழு எருதுகள்
இது -கேசி
உது -குரவை கூத்து –
மாதவ புத்திரன் பிள்ளைகள் பரிஷித் மீட்டது உசந்த
கோவர்த்தன நடு
கண்ணை மூடி பண்ணின கார்யம் கண்ணை திறந்து பண்ண முடியுமா -மண்ணை -அல்பம்
நவநீத சரித்ரம்
குணாய குணீனாம் -உன்னை சேர்ந்ததால் குணங்களுக்கு பெருமை
கோபாலன் குணம் மாடு மேய்க்க தான் லாயக்கு சொல்வார் வசவு
அதே கண்ணன் -உயர்ந்த ஆ மருவி அப்பன் மன்னார்குடி
எங்க கண்ணன் பகாசுரன் கீண்டிசெய்தது அதற்க்கு சமம்
நம்முடைய சக்தி கொண்டு
சர்வசக்தன் எல்லாம் சடக்கு
ராவணன் திருந்த வாய்ப்பு கொடுத்து 14 நாள் சண்டை
இத்தலைக்கு அனுமதி ஒன்றே வேண்டுவது
தன்னை கொடுக்க விரோதி போக்கி
இச்சை ஒன்றே வேண்டுவது
எந்த விரோதியாக இருந்தாலும் போக்கி
அனுமதி சாதனம் இல்லை ஸ்வரூபத்தில் புகும்
அனுமதி ஈடுபாடு பக்தி சாத்திய பக்தி

அனுமதி உபாயம் இல்லை
ராமவிருத்தாந்தம் கீழும் சொல்லி இங்கும் சொல்லி
தங்கள் பள்ள மடை கிருஷ்ண விருத்தாந்தம்
பொல்லா அரக்கன்
நல்ல அரக்கனும் உண்டே
தாய் தமப்பன் பிரித்த பையல் உயிர் உடம்பை
முன் பொலா ராவணன்
திருவினை பிரித்த தண்மை-கொடுமையின் கடுமிசை அரக்கன்
நீசன் –
விபீஷணச்து தர்மாத்மா -நல்ல அரக்கனும் உண்டே
பாராட்டா வசவா -நம்பிள்ளை
வசுவு என்கிறார்
லோகம் அழ வைப்பவன் ராவணன் சொல்லி அப்புறம் அவள் பாவத்தில்
சூர்பணகை அசடு என்கிறாள் –
கடலை ஜகத் தலை கீழே திருப்ப போகிறேன் -ராவணன் இடம் காட்டி
அரக்கர் மாயா சிரஸ் காட்டி மாய மான் காட்டி -கிர்த்ரிமத்தால் பிரித்து
ராவணன் போலே இவர்களும் பொல்லா அரக்கர் –
கிள்ளிக் களைந்தான் –
நாக
திரு விளையாடக் சூழல் சோலை-நோவு பட்ட இடம் — இலை கிள்ளி களைந்தது போலே
வீர பத்னி
கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் –
பார்த்தா எவ்வளவு பெரிய கார்யம் செய்தாலும் -பத்னி
மலை எடுத்தாலும் கல் தானே -நேராக சொன்னால்
பிறர் இடம் விட்டுக் கொடுக்காமல் இது சாதாராணம் என்பர் –
சம்சாரத்தில் விட்டு வைத்தால் தோஷ அம்சம் கிள்ளி களைந்தான்
எதிரிகள் ரஞ்சநீயச்ய விக்ரம் -வீரம் கொண்டாட -சாமர்த்தியம் அழகு
உகவாதார்க்கும் விட ஒண்ணாத வீரம் பத்னிக்கு
நமோ நாராயண சிதம் பிடரி பல்லாண்டு -தோல்விக்கும் ரஷணத்துக்கும் மேல் எழுத்து இடும்
ராவணன் வீரம் இலக்கானான்
தங்கை அழகில் கலங்கி
தம்பி சீலத்தில் இலக்கானான்

பாடிப் போய்
பாட்டே தாரகமாக போனார்கள் விரஹ தாபம் போக்க
பாதேயம் புண்டரீகாஷ நாம சங்கீர்த்தனம் அம்ர்தம்
கட்டு சோறு –

தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் பாடி
பாடி போய் பகவானால் கொடுக்கப் பட்ட பலம்
பாடுகையாலே பலம் ஏற்பட்டு
உபன்யாசம் செய்தால் தான் பலம் வரும் காஞ்சி சுவாமிகள்
மற்றவர் உஜ்ஜீவனம் அடைய வைக்கும் சந்தோசம்
பிள்ளைகள் -பாவை களம் புக்கார்
சிறுவர்களும்
மெய்க் காட்டு கொள்ளும் சங்கேத ஸ்தலம் பாவை களம்
நெல் களம் போர் களம் போலே பாவை களம்
பாலைகள் அறியாமல் போனார்கள்
சுக்ரன் -வெள்ளி -சுக்ரோதயம் அருணோதயம் சூர்யோதம்
ப்ரஹச்பதி மறைந்து வெள்ளி எழுந்து
நின்ற குன்றம்நோக்கி நெடுமால் சொல்வீர்
விடிவுக்கு உடல் இல்லை
திரளாக நாங்கள் வந்தோம்
ஈட்டம் கண்டால் கூடுமே
பிரியவே இல்லையே
புள்ளும் சிலம்பின
அது கூட்டில் எழுந்து இருக்கும் பொழுது
ஆகாரம் தேடும் பொழுது சிலம்பின
திர்யக் விருத்தாந்தம் கொண்டோ கால நியதி
நாங்கள் சொல்லவதற்கு விபரீதம்

கண் அழகை நினைத்து கௌரவம்
அவன் உபாசகன் -தேடி வர வேண்டும்
அஸி தீஷணை புண்டரீகாஷன்
நெடு நீண் கண் -அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன் ஒரு மூலையில் -அவனும் அவன் விபூதியும்
தாயார் கடாஷம் விழிக்க போகாதே
போது அரி கண்ணினாய்
பூ /மான் போன்ற கண்
பூவில் படிந்த வண்டு போன்ற கண்
ஹரதி பூவுடன் சீறு பாறு வென்ற கண்
போதுகின்ற அரி உலாவும் மான்
குள்ளக் குளிர -அடுக்குத் தொடர் அதிகமாக செக்க சிவந்து

மீமிசை சொல் -மிகவும் குளிர்ந்து
ஆதித்ய கிரணம் பட்டு கொதிக்கும் முன்பே
ஆழ முழுகி விரஹ தாபத்தால் குளிருமே என்று அறியாமல்
முதல் கோபி விரஹ அக்னியால் யமுனை நீர் வற்றி போகுமே -ஒன்றாகவே போகலாம்
கிருஷ்ண விரஹ தாபம்-
கிருஷ்ண
நீராடாதே -கிருஷ்ண குணங்கள் சேஷ்டிதங்கள் அவஹாகித்து
நீராடாதே பள்ளிக் கிடத்தியோ
வசந்த உத்சவம் -தீர்த்தவாரி இரவில் காஞ்சி –
தென்கலை குளிக்க வழக்கம் இல்லை
காஞ்சி சுவாமி -ஸ்நான வஸ்த்ரம் –
போய் தீர்த்தம் ஆடாதே -பாசுரம் வர -செய்யாதன செய்யோம் தீர்த்தம் ஆடாமல் வந்தாராம்
நீராடாமல் பள்ளி கிடத்தியோ
கண்ணாலே -இருவர் கண்ணுக்கும் இலக்கு
உன்னுடைய சௌந்த்ர்யம் எங்கள் பேற்றுக்கு உடல்
அவன்
படுக்கை மோந்து கிடக்கிறாயே
கண்ணன் மடியல் இருக்காமல்
பார்த்த பார்த்த இடம் நெல் இருக்க உஞ்ச விருத்தி பண்ணுவையோ

பாவாய் -கொல்லி அம் பாவை -பதி விரதை
நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வம்
நல் நாள் காலம் போய் கொண்டே இருக்கும் –
கிருஷ்ண அனுபவம் பெரியவர் கொடுத்து இருக்க வீணாக கழிப்பதே
பரம பதத்தில் உள்ளாறும் கைங்கர்யம் துடிக்க
கிருஷ்ணன் கிடாய் பெண்கள் கிடாய் -ஆறி இருக்கிறது என்ன
மேய்ச்சல் கடையிலே அசை இடுவார் உண்டோ
நல் நாள்
ஆண்டாள் -பட்டர் இடம் தீர்த்தம் தாரும்
பெரிய திரு நாளில் இந்த ஏகாதசி எங்கே தேடி கண்டு பிடித்தீர்கள் –
கைங்கர்யம் செய்ய உடம்பில் பலம் வேண்டும்
ஏகாதசி உபவாசம் கைங்கர்ய விரோதி
நித்யம் பெருமாள் அனுபவம் ஏகாதசி நினைவு எப்படி வரும் –
நல் நாள்
கள்ளம் தவிர்ந்து
தனியே கிருஷ்ண குணங்களை நினைந்து இருப்பது கள்ளம் –
பாகவதர்கள் -இவ்வளவு பேர்
எங்கள் உடன் கலந்து
அவன் உடன் கலந்த உடம்பை காண ஆசைப் படும்
பரமாத்மா அபஹாரம் இங்கே
ஏகாந்த அனுபவம்
சேஷத்வத்தை
பொதுவாக உண்பதனை நீ தனியே உண்ண புக்கால்
சேஷி இடம் ஷமை கொள்ளலாம் சேஷித்வத்தை அபஹரித்தால்
சேஷித்வத்தை அபஹரித்தால் யார் இடம் விண்ணப்பிக்க
குற்றம் நின்றே போம்
உன்னுடைய திரு மேனி காட்டாமல் இருந்தால் பெரிய குற்றம் ஆகும்

தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் –
கிருஷ்ணன் ராம
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலினை
இருவரும் சொல்லி அருளி
வச்த்ராபரணம் -துகில் உடுத்தி ஏறினர் பள்ளி எழுந்து அருளாய்
அயோத்தி அம் அரச -கண்ணன் ராமன்
நம் பெருமாள் -வசிஷ்டர் விநயம் எல்லாம் தோற்ற –
பெரிய பெருமாள் யசோதை பிராட்டி வளர்த்த மொசு மொசுப்பு எல்லாம் காணலாம் –
நஷாத்ர கதி
பறவைகள் ஒலி-
அடையாளம்
கதிரவன்
வசுக்களும் வந்து ஈண்டி
பெரியாழ்வார் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் புள்ளும் சிலம்பின காண் –
போதை அரிவதில் கண்ணை உடையவர்
குள்ளக் குக்ளிர
குளித்து -அந்தணமை ஒழித்திட்டேன்
பழியாக தாசி வீட்டில்
மாதரார் -கயலில் பட்டு
பாவாய் -அரங்கனை தவிர பாடாத பதி விரதை
நல் நாள்
மார்கழி திங்கள் மதி -மார்கழி கேட்டை
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து -வட்டில்
ஆழ்வார் கோஷ்டியில் கலந்து கள்ளம் தவிர்ந்து –

வானமா மலை -சுவாமிகள் –
கோவலர் தம் பொற் கோடி -யாமுனமுனி
நற் செல்வன் தங்கை -ராம மிஸ்ரர் -திரு குமாரத்தியார் சேற்றில் படியாய் கிடந்தது -மணக்கால் நம்பி -மணல் கால் பட்டாதால் –
மனத்துக்கு இனியான் ராம மிஸ்ரர்
போதரிக் கண்ணினாய் புண்டரீகாஷர் உய்யக் கொண்டார்
பிணம் கிடைத்த மணம் புணர்ந்தார் உண்டோ
யோக ரகசியம் வேண்டாம் தான் மட்டும் கலந்து அனுபவம் வேண்டாம்
உலகம் உஜ்ஜீவிக்க வைக்க நினைத்த -உய்யக் கொண்டார் –

அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -நல் செல்வம்
ராமாத்வைதம் ஆனதே அயோதியை ராமோ ராமோ
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீரே சரண் திருவாய்ப்பாடி
சீதவாய் அமுதம் உண்டாய் சிற்றில் வந்து சிதையேல்
போதரிக் கண்ணினாய் பாவாய்
கொல்லி அம் பாவாய் -திருவிட எந்தை -உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –
போதம் -ஞானம் அறிவு ஞாய போதினி தத்வ போகினி
போதில் கமலவன்நெஞ்சம் -பெரியாழ்வார் -போதத்துக்கு இல் ஸ்தானம் ஆன கமலம் –
ஞானம் அரிக்கும் கண்ணினாய் -மகா ஞானம் மிக்கவள் –
மாதவத்தோன் புத்திரன் -மீண்ட -பிறப்பகத்தே-வேத வாய் -உன் மக்கள் -ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் –
சுடர் ஒளியாய் தன்னுடைச் சோதி –
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் -500 பாசுரம் திருவாய்மொழி -ஆறு மாசம் மோகித்த –
வதுவை வார்த்தை -அதமம் மத்யமமுத்தமம் எது கேட்டானாம் கண்ணன் ஆழ்வார் இடம் –
கொக்கு சுட்ட கதை –
கீழ் வானம் வெள்ளென்று
வெள்ளி இப்பொழுதா எழும்
சாஸ்த்ரார்த்தம்சொல்ல
சுக்ரோ தைத்ய குரு
வியாழன் தேவதைகளுக்கு வாத்யார்
நல்லவர் காலம் இல்லை
அசுரர்கள் -தலை விரித்து ஆடுகிறார்
கலி கோலாகலம்
அரக்கர் அசுரர்கள் உள்ளீரேல் -பொலிக பொலிக -பொலிக –
புள்ளும் சிலம்பின காண் -சேர்ப்பார்களை பஷி –
குயில் கொக்கு ஹம்சம் கருடன் -நான்கு பறவைகள் –
குட்டி காக்கை கூண்டில் போடுமாம்
பங்குனி 30 -வசந்த காலம் -குயில் கூவும் பஞ்சம ராகம் –
அசலாரால் வளர்க்க
உப நயனம் -ஆசார்யர் இடம் கொண்டு சேர்ப்பதே -வேதம் அத்யயனம் முடிந்ததும் க்ரகாச்ரமம் அனுப்புவார் –
கொக்கு -வியாபாரம் -ஓடி மீனோட உரு மீன் வரும் அளவும் காத்து இருக்கும் –
சாஸ்த்ரார்த்தம் அல்பம் அஸ்தரம் பலன் விஷயம் அசாரம் அல்ப -சார தரம்
அசாரம் அல்பம் சாரம் சார தரம் விட்டு சார தமம் -கொள்ள வேண்டும் –
ஹம்சம் -ஷீரம்-சார பூதம் -வடி கட்டி ஜலம் கொண்டு –
கொள்ளும் காலத்தில் பரிஷை பண்ணி கொண்டு
நீரை தள்ளி பாலை கொள்ளுவது போலே
கருடன் –
சாஸ்திர அனுபவம் படுக்கை
கள்ளம் தவிர்கை -பாகவதர் உடன் சேர்ந்து

தொண்டர் அடி பொடி –
கல் உயர்ந்த நெடு மதிள் சூழ் -கச்சி நடக்க போவதை திரு மங்கை ஆழ்வார்
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை பணிமினீரே
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவை களம் புக்கார் –
இரவியர் -வந்து வந்து ஈண்டி -வம்பவர் -அனைவரும் வந்தனர் -சுந்தரர் நெருக்க
வெள்ளி வியாழன் துன்னிய தாரகை மின்னொளி சுருங்கி -புள்ளும் சிலம்பின -தோட்டம் வாழ்ந்த ஆழ்வார்கள்
போதரிக் கண்ணினாய் புஷ்பத்தை பறிப்பதில் கண்ணை உடையவர்
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -ஒழித்திட்டேன்
பள்ளிக் கிடத்தியோ அரக்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயோ
பாவாய் பதி வ்ரதை இவர் தானே
பதின்மர் பாடும் பெருமாள் -பாக்கியம் இல்லையே ஜீயர் அரையர் இடம் சொல்ல
சோழியன் கெடுத்தான்
உச்சி குடுமி பெரியாழ்வார் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் மதுர கவி ஆழ்வார் மூவரும்
நல் நாள் -மார்கழி கேட்டை -மன்னிய சீர் மார்கழி கேட்டை
கள்ளம் தங்க வட்டில் திருடி –
ஆழ்வார் கோஷ்டியில் கலந்து –

————————————————————————————————————

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—12–கனைத்து இளம் கன்று -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

நற் செல்வன் தங்காய்-
பால் சேறாக
கறவாமல் –
நோற்று ஸ்வர்க்கம் -வாழும் சோம்பர் செய்த வேள்வியர்
கற்று கறவை -கறந்து ஜாதி உசித அனுஷ்டானம்
இங்கே கறவாமல் -தானாக விட்டு போனதே -அந்தரங்க கைங்கர்யம் -கர்ம அனுஷ்டானம் அவகாசம் இல்லாமல்
பெரிய கோயில் -க்ரஹனம் -ஆரம்பம் தொடக்கி முடியும் வரை திரு மஞ்சனம் சேர்த்து –
அரையர் -பட்டர் -ச்தாநீகர் -அர்ச்சகர் -கிரகண தர்ப்பணம் -எப்பொழுது செய்வார்கள் –
முடிந்த பின்பு பின்னால் செய்வார்கள் –
பிடிக்கும் பொழுது நடுவில் செய்ய முடியாதே
தேவதாந்தர -கைங்கர்யம் –
அத்தாணிச் சேவகத்தில் பொதுவானவை நழுவும்
ஆஸ்தானம் சேவகம்
நழுவும் -விடுவான் சொல்ல வில்லை
உறங்குவான் கைப் பண்டம் போலே தன்னடையே நழுவும் -மா முனிகள்
கைங்கர்ய பரருக்கு உபவாசமே வேண்டாம் –
கோவலர் பன்மை கீழே
நற் செல்வன் -ஒருமை விசேஷ வ்யக்தி இவன்

செல்வம்-கைங்கர்யம்
அந்தரிஷ கத ஸ்ரீ மான்
லஷ்மண சம்பன்னன்
கஜேந்த்திரன் போலே –
சாமான்ய தர்மங்கள் விட்டு அந்தரங்க கைங்கர்யம்
எம்பெருமானை பற்றி இருப்பது வேற எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் வேற –
பெரிய திருநாளிலும் சந்த்யா வந்தனம் விடாதவர் –
கண்ணனை கட்டிப் போட்டு யசோதை கார்யம் செய்தாள் –
இளைய பெருமாளை போலே -கிரிஷ்ணனை பின்னே சென்று
அவனை அல்லது அறியாதே -அவனுக்கே பரிந்து
தோழன் மார் -சுரி கையும் தெறி வில்லும் செண்டு கோலும் -மேலாடையும்
ஒரு கையால் ஒருவன் தன தோளை ஊன்றி -நற் செல்வன் –
ஸு தர்மத்தை அனுஷ்டித்த -கீழ்
இங்கு ஸு தர்மம் விட்டவன் –
அவர்கள் உடைய அனுஷ்டானமும் இவன் அஅனுஷ்டானமும் உபாய கோடியில் சேராது –
தேவதாந்தர பஜனம் -எம்பெருமான் திருவடி கைங்கர்யம் ஒன்றே கேட்க வேண்டி இருக்க -அவன் இடம் தானே கேட்க வேணும்
அல்ப அஸ்த்ர பலன்
உதாசீனம் பண்ண வில்லை நமக்கு கார்யம் இல்லை அங்கே
எம்பெருமான் அனுமதி தான்
உபேயம்-தானே உபாயம்
விடுவித்து பற்றிவிக்கும் -அவனே உபாயம் நஞ்சீயர் ஸ்ரீ ஸூ க்தி
விடுகையும் பற்றுகையும் உபாயம் இல்லை-

ஜாதி ஆஸ்ரமம் தீஷை கர்மங்கள் நழுவும்
கொண்டிப் பசுவுக்கு தடி கட்டுவாரைப் போலே –
சமிதா தானம் -அக்னி கோத்திரம் -ஆஸ்ரமம் மாறி
தீஷா காலத்தில் வேற அனுஷ்டானம்
தீட்டு இல்லை தீஷா காலத்தில்
காப்பு கட்டிக் கொண்டால் தீட்டே இல்லை
காப்பு அவிழ்த்து வைத்த உடன் தீட்டு வரும்
மூன்றும் ஒரே -வ்யக்தி இடம் இருக்குமே-

கனைத்து
கறக்க வில்லை
வேதனையால் கனைக்கிறது
உதாரார் கொடுக்கா விட்டால் கதறுவது போலே –
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் –
ஆஸ்ரிதர் -ரிணம் பிரவர்தம் -கோவிந்தா குரலுக்கு -செய்ய வில்லையே
எல்லாம் செய்த பின்பு –
வாசலிலே கன்று காலியாய் நான் பட்டதோ
குமுறி –
இளைய பெருமாளுக்கு அக்னி கார்யம் அன்வயம் ஆகும் பொழுது இவன் கறப்பான்-
கிருஷ்ணனை பிரிய மாட்டாமையாலே
சாஸ்திரம் -ஒத்து கொள்ளுமா
பக்தி யோகம் -தைல தாராவது –
தபஸ் –
நித்ய கர்மாநுஷ்டானம் உண்டா இப்படிப் பட்டவனுக்கு -பிரேமத்தால் பிரிய மாட்டாதவன் –
ஆலச்யத்தால் விட கூடாது –
தொல்லை மால் நாமம் ஏத்தவே பொழுது –
ஈக்காடு தாங்கல்-இரவு 1 மணி கிளம்பி மத்யானம் —
கெடும் இடர் ஆயன வெல்லாம் கேசவா – சந்த்யா வந்தனம் –
யமன் கணக்கு எழுதுவானோ -பட்டர் –
இவன் தன்னை நேராக விட்டிலன்
கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும்

இளம் கற்று எருமை -இளம் கன்றை உடைய எருமை -பாடு ஆற்றாத –
கறவா மட நாகு -தன கன்று உள்ளினால் போலே
வெறுத்து வார்த்தை திருமங்கை ஆழ்வார்
மறவாது அடியேன் உன்னையே
அமுதனார் –
தாய் பசு -ஆழ்வார்
எம்பெருமான் -கன்று
விபரீதம்
பட்டர் -நாகு தன் கன்று –சேர்த்து
நாகு தன்னுடைய கன்று இல்லை –
தர்க்கம் பட்டர் -விதுஷா அன்னம் பட்டேன்
பாதம் கூட வில்லை -7
திருப்பி போட மனைவி சொல்ல -தோசை செய்து கொண்டே
அன்னம் பட்டேனே விதுஷா
முலைக் கடுப்பு வேதனை விட கன்றை நினைந்து -இரங்கி
ஏழை எதலன் கீழ் மகன் இரங்கினால் போலே
கோபிகள் கன்று ஸ்தானம் வாசலில் -கரவாத எருமை ஸ்தானம்

நினைத்து –
தானே பால் பொழிய –
கஜேந்த்திரன் நினைக்க பாகவதா த்வராயா நம-வேகத்துக்கு நமஸ்காரம்
அவன் வேகம் போலே பால் சொரிய
மனசா சிந்தயந்தே ஹரிம் நினைத்த
பாவனா பிரகர்ஷத்தால்
கன்று வழியே இன்றி
பாத்ரம் வழியே அன்றி

முலை வழியே நின்று பல் சோர
மேகம் கடலில் சென்று புக்கு வர்ஷிக்க வேண்டும்
நினைவு மாறாமல் திரு மலை அருவி போலே
திருமலை -சப்தம் பேயாழ்வார் -இரண்டு பாசுரம் -மற்றவர் திருவேம்கடம்
திருமலை -திருக் குறும் தாண்டகம் காட்டி
திருமலை அதுவே சார்வு -நம் ஆழ்வார் திரு மால் இரும் சோலை –
ஆழ்வார் தீர்த்தம்-இப்பொழுது கபில தீர்த்தம்
பெரிய ஜீயர் மடம் அருகில் ஒரு நம் ஆழ்வார்
பகவத் விஷயம்தனது செல்லாமையால்
அர்ஜுனன் கேளாமல் பூயயோகோ மகா யோ ஸ்ருனு-18 அத்யாயம் 700 ஸ்லோகம் -மறுபடியும் சொல்கிறேன் –
எடுப்பும் சாய்ப்புமாக –
கரிஷ்யே வசனம் தவ -நீ சொன்னதை கேட்கிறேன் சொல்வதை நிறுத்து
பால் வெள்ளம்
இல்லம் சேறாக்கும் மேட்டிலும்
கடலை அகழி
படகு கட்டி -சேற்றுக்கு அடைப்பு போட்டு-காலில் தடவி சேற்று புண் வராமல்மிருக்க
கண்ண நீர் -அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர் பொன்னி நீர் போலே –
பால் சோறு அப்புறம்
இங்கே பால் சேறு –
கர்மம் ஐஸ்வர்யம் அந்தவத்
தேதான்தரர் மூலமும் அந்தவத்
இளைய பெருமாள் ஐஸ்வர்யம் -நற் செல்வம் நிரந்தர சேவை போல
கைங்கர்ய ஸ்ரீ
பிராப்ய விரோதி -தோற்றி மாறி -இம்மையிலே தாம் பிச்சை கொள்வர்
ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோளை
தன்னை போல் அவன் பேரே தாரே பிதற்றி –
தெனாச்சார்யா சபை 70 பேருக்கு சந்தை சொல்லி –
எம்பெருமான் அனுக்ரகம் தான் காரணம்
ஊர் அவிசேஷஞ்ஞர்
நாடு விசேஷஞ்ஞர்
திருவாய்ப்பாடி சீர் மல்கும் ஆனது இவனால்

தங்காய் –
ரஷ்ய வர்க்கம் நோக்காமல் -ஜன்ம சித்தம்
ராவணச்ய அனுஜோ பிராதா விபீஷணன் பின் பிறந்த தம்பி –
அதே கர்ப்பத்தில் இருந்தேன் -நிகர்ஷம்
நீ நற் செல்வன் தங்காய்
திரிஜடை-அவன் பெண் – பிராட்டிக்கு அடிமை செய்து
நீ கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டாமா எனக்கு
விபீஷணன் கன்னிகா -அனலா முத்த புத்ரி –
கிருஷ்ணன் ரஷ்யம் என்றால் நாங்களும் அந்தர்பூதர்
மேலே வர்ஷம் பனி வெள்ளம்
கீழே பால் வெள்ளம்
தண்டியம் பிடித்து தொங்கி இருக்கிறோம்
பிராப்ய பூமியில் இங்கே ஐஸ்வர்யம் இனியே
அங்கே தேட போவது
ஈஸ்வரன் அபிநிவேசம் அறியும் அளவும் பேசாதே கிடந்தாள்
விடுகை விள்ளாமை விரும்பி –
பாசுரம் –
சினத்தினால் தென் இலங்கை -ராமனை பாடும் பொழுது
சேர்க்கை -கிருஷ்ணன் நாமம் சொல்லி
பெண்களை நெஞ்சாரல் -தீரா -எரிச்சல் –
ராமன் நினைத்தால் நெஞ்சு சில்லாகும்
உண்ணாது உறங்காது –
பெண்ணை பிரிந்தால் படு பாடு படுவான்–ராம விருத்தாந்தம் சொல்லி
ஆஸ்ரித விரோதி போக்குவது தனது பேறாக-தனது கோபம் தீரும் படி –
சினத்தினால் –
ராமனுக்கு சினம் உண்டோ
ஜித குரோத கக-
திருவடி மேலே அம்புபட்ட பொழுது சீறினார்
தம் மேல் அம்பு பட்டால் அமைதி
கோபம் வசம் -ஆனார் –
நீரிலே நெருப்பு எழுந்தால் போலே –
வர்ஷம் காண -கோபமிட்ட வழக்கு
திருவடி ராவணன் அம்புக்கு வசப்பட்டது போலே
மகாராஜர் சிற்றம் வாலி
அவன் அழ இவரும் அழுது –
பையல் செய்த பாபம் திக்கும் தென்னிலங்கை
கோமானை -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் தென் -இனிமை -அழகு

திருவடி -அகோ வீர்யம் அகோ தைர்யம் மதித்த ஐஸ்வர்யம்
செற்ற
படை புத்திர பௌத்ர அரக்கர் தம் கோன் போலும் அஹங்காரம் அழித்து-
பட்டர் அனுபவம்
தாம் போலும் -என்று எழுந்தான் -கோன் போலும் –
இயலை ஒரு தடவை கேளா –
சந்தை கூட சொல்லிக் கொள்ள வில்லை –
ராவணன் வார்த்தை காண் என்று விட்டார் –
தான் போலும் -தாரணி யாளன்
மனிஷா பையல் -தான் என்று யுத்தம் வர அரக்கர் கோன் பூ பறித்தால் போலே இருப்பேனா -என்று எழுந்தவன்
அஹங்காரம்
மனத்து இனியான்
செற்ற காலத்தில் இன்று போய் நாளை வா சொன்ன இனிமை –
சசால சாபஞ்ச -முமோஷ வில்லையும் கீழே போட்டான்
வெறும் கை வீரன் ஆனான் –
சிங்கம் கண்ட யானை கருடன் கண்ட பாம்பை போலே ஆனான்
இரவுக்கு அரசன் தூக்கம் வராது கையும் வில்லுமாகா கையும் அஞ்சலியுமாக வர வேண்டுமா
திருவினைப் பிரிந்த கடு விசை அரக்கன் –
செற்ற காலத்தில் மனத்துக்கு இனியான்
பெண்களை ஹிம்சை கண்ண நீர் அடிக்கும் தீம்பன் இல்லை
சத்ருக்களுக்கும் கண்ணநீர் பெருக்கும்
கண்ணன் நாமமே குளறிக் கொன்றீர்
மிருத சஞ்சீவனம்
அனந்தாழ்வான் -திருவேம்கடத்தான்
எம்பெருமானார் -வடுக நம்பி
நம் ஆழ்வார் உயிர்க்கு அது காலன் –
பட்டர் ராம அவதாரம் போர பஷித்து –
வேம்பே ஆக வளர்த்தாள் -பெற்ற தாயையும் குற்றம்
கௌசல்யா சுப்ரஜாராம் உண்ண புக்க வாயை மறந்தால் போலே
பாடவும் -உம்மை

உன்னுடைய மகிழ்ச்சிக்காக எழுந்து
ஆர்த்திக்கு உணராவிடில்
உனது பேற்றுக்கு
இது என்ன பேர் உறக்கம் –
வைதிக உறக்கம்

லௌகிக உறக்கம்
19 பாஷை
பிறர் ஆர்த்திக்கு த்வரித்து –
பனி பட்ட மூங்கில் போலே
பர சம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனம் –
உன் வாசலில் எழுப்ப
இத்தால் வந்த மதிப்பு

இனி தான் எழுந்திராய் –
எம்பெருமானார் –
ஆசை உடையோர்க்கு
அனைத்து இல்லாதாரும் அறிய –
ஒரு பெண் பிள்ளை
எம்பெருமானார்
கனைத்து -இரண்டு தடவை சேவிப்பார்கள்
எம்பெருமானார் கோஷ்டி விசேஷ தளிகை

பொய்கை ஆழ்வார்
நற் செல்வன் தங்காய்
தாமரை பூவில் அவதரித்த
சந்த மாமா -பாற்கடலில் லோக மாதா –
தேக சம்பந்தம் –
கனைத்து முதல் முதலில் பேச
இளம் -நம் போல்வார் நினைத்து
முலை வழியே கிருபை மூலம்
நின்று திருவந்தாதி
பாலே போலே சீரில்
கல்யாண குணங்கள்
பழுதே -அஞ்சி அழுதேன்
கண்ண நீர்
பனித்தலை
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் –
பூ மேய -நீண் முடியை பாதத்தால் எண்ணினான் –
சரித்ரம்
ஆமே அமரக்கு அறியா நாமே அறிவோம்
இனித் தான் –
மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்ற பின்
மறையின் குருத்தின் பொருளையும்
அனைத்து இல்லத்தாரும் அதி கிருதா அதிகார்யம் இல்லை தமிழ் –

——————————————————————————————

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—11—கற்றுக் கறவை கணங்கள் -ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

-கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல கறக்கும் -கோவலர் தம் பொற் கொடியே –
வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -அனுஷ்டிக்கும்
கோவலர் -பன்மை
அடுத்த பாசுரம் நற் செல்வன் தங்கை -ஒருமை
இட்ட கர்மாக்காள் சாஸ்திர விதி பின் பற்றி –
விட்டு -காம கார்யம் விஷயாந்தரங்களில் இழிந்து -ந சித்தி -அவாப்நோயதி -ந சுகம் ந பராம்கதி -கீதை –
வேத அத்யயனம் –
எம்பெருமானார் -சந்த்யா வந்தனம் –
ஊருக்கு எல்லாம் ஒரே கண்ணன் போலே இடைக் குலத்துக்கு ஒரே பெண் பிள்ளை –
பருவம் -பதி சம்யோக -ஜனகன் கப்பல் கவிழ்ந்தால் போலே -சோகச்ய பாரம் கத -சீதை பிராட்டி 6 வயசில் –
பெண்ணை தமப்பன் மடியில் வைத்து கல்யாணம் –
அவனே நோற்று என்னை பெறட்டும் என்று கிடக்குமவள் இந்த பொற் கோடி –
கன்றாகிய கறவை கற்று கறவை –
சிறுமை எருமை சிற்றெருமை –
கறக்கும் பருவமாக இருக்கச் செய்தே கன்று நாகு பசுக்களாக
முக்தர் பஞ்ச விம்சதி பிராயர் கீழ் நோக்கி வயசு புகுமா போலே
இவையும் இளகிப் பதித்து இருக்கும்
அவர்கள் பரதவ அனுசந்தானத்தாலே
இவை மனுஷ்யத்வ பரனான கிருஷ்ணன் ஸ்பர்சத்தாலே
அனுபவம் ஆழ மோழையாக செல்ல –
முலை சரிந்த பெண்ணை பாராத ராஜ குமாரனை போலே
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் -திரு நெடும் தாண்டகம்
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -நம் ஆழ்வார்
திவத்திலும் -திவத்தை காட்டிலும் -பரம பதத்தை காட்டிலும்
திவதில் சேர்ந்தாலும் -அங்கும் பசு
சிம்ஹாசனம் இருந்து டியோ டியோ -நித்ய சூரிகள் என்ன கேட்பார்களாம்
பசு மேய்க்க மந்த்ரம் சொல்வான்
சப்த மாதரம்
ஹாவு ஹாவு சொல்கிறீர்களே அதுக்கு என்ன அர்த்தம் ஆஹா ஆஹா சந்தோஷம் வெளிப்பாடு –

ரஷ்ய வர்க்கத்தில் தன் கை கால் நீட்டாதவரையே அவன் இனிது உகப்பான் –
சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய -லஜ்ஜை சுய வியாபாரம் சக்தி விட்டு
இரு கையை விட்டேனோ திரௌபதியை போலே
கஜேந்த்திரன் -ஆதி மூலமே கதறின பின்பே ஓடி வந்தான்
பசுக்கள் புள் மேய அறியும்
இவை தீர்த்தம் குடிக்க தெரியாமல்
நதி கரைக்கு -சென்று
திரு கடல் மலை -கன்று மேய்த்து -வல்லான் –தடம் பருகு கரு முகில்
வெறும் மேகம் இல்லை -வரை மீ கானில் தடம் -மலையில் தாழ் வரையில் தீர்ர்ஹம் பருகும் மேகம்
பெரிய திரு மொழி -2-5-3- பாசுரம் –
வேத பரிஷை -கல்லை அடுக்கி -குழந்தை -அந்த பஞ்சாயதி சொல்ல வேண்டுமாம்
பட்டர் –
கன்று மேய்த்த விளையாட வல்லான்
இத்தையும் சேர்த்து வியாக்யானம்
மலை தாழ் வரை தடாகம் –
தாகம் -கன்று குட்டி தீர்த்தம் உன்ன தெரியாதே
உறிஞ்சி -ச்ரேஷ்டன் செய்வதை லோகத்தார் பண்ணி –
இதை அறிந்து கீதையிலும் அருளினான் –
இட்டமான பசுக்களை இனிது மறுத்தி நீரூட்டி
இஷ்டமான பசு கன்று
கன்றுகள் கிடைத்தால் பசுக்களை நித்ய சூரி போலே நினைப்பானாம்
காளாய் -இளமை யௌவனம்
அவற்றை இளகிப் பதிப்பித்து அத்தை கண்டு தானும் இளகி
பாலம் –
தசரதன் -வா போ -ராமன் த்ர்ஷ்ட்வா புனர் யுவா பவ –
முன்னொட்டு கொடுக்க வற்றாய்
இவனுக்கு கண் ஜாடை காட்டலாம் படி
புக்க இடத்தே புக்கு -இவனுக்கு ஒதுங்க நிழல் கொடுத்து –
கறவைகள் பின் சென்று -புல் தேடி அது போக –
எங்களுக்கும் வழி காட்டி போகுமே -அவ்வளவே எங்கள் ஞானம்
கணங்கள் பல –
பசு பசுக்கள் பசு -கணம் கணங்கள் கணங்கள் பல -என்னவே முடியாதே
சமூகங்களும் என்ன முடியாதே
ரத குஞ்சல வாஜி மான் தசரதன் -சைன்யம் போலே
நாரா-ஆத்மா சமூகங்கள் போலே
ரின்க் ஷயா அழிக்க கூடுய வஸ்து
நர – அழியாத வஸ்து
நர நாரா நாரா பல நரங்கள்
கல்யாண குணங்களை எண்ணினாலும் இவற்றை எண்ண முடியாதே
தேங்காதே புக்கு இருந்து வாங்க
கறந்து -ஒருவனே
வேதம் அடைய அதிகரிக்குமா போலே
ஷத்ரியன் யுத்தம்
ஈஸ்வரன் ஒருவனே நாம ரூபம் கொடுப்பது போலே
ஜாதி மேம்பாட்டாலும் -உசித தர்மம் –
அரியன செய்ய வல்லோம் -அவன் இடம் சென்று
உன்னை அல்லது அறியாத எங்களுக்கு நீயே அருள்
ஜாதி உசித வ்ருத்தி
கற்று கற்பித்து -பிராமணர் –
மோஷம் சாதனம் இல்லை
பஞ்ச தந்திர கதை கழுதை நாய் பேச
கூடவே சென்று
மூட்டை சுமந்து பாரம்
திருடன் வர காவல் தூங்காமல்
கார்யம் மாத்தி பார்க்கலாம்
திருடன் வர கழுதை காத்த சாத்தி படுதுண்டான்
திருடு போக
விபரீதம் அது அதன் கார்யம் செய்யாமல்

ஜாதியில் உயர்ந்தது தாழ்ந்தது இல்லை
தொண்டர் குலம்-
ஏகலைவன் துரோணர் -பிறவியில் ஷத்ரியனுக்கு பாடம் சொல்லுவேன் -மேலே கதை
ஏகலைவன் தபஸ்
அடுத்த ஜன்மம் சத்ரியன் ஆக
வரம் பெற்றான்
துரோணர் college pirincipal
இப்பொழுது வேடனாக இருந்தால் sheduled tribe கற்று கொடுப்பேன் -வேடிக்கை கதை seat கிடைக்கவில்லையே –
நாய் வீட்டு நாய் போலீஸ் ஸ்டேஷன் நாய் வெவேற கார்யம் ஜாதி உசிதமான கார்யம்

செற்றார் திறல் அழிய சென்று
விரோதிகள் இருக்கும் இடம் –
கம்சனே நுழைய முடியாத
அசுரர்களும் மாறு வேஷத்தில்
கப்பம்
ஒரு நாழி பாலில் வீணாக போவதை கொடுக்க
கஞ்சன் கடியன்
கரவு -கப்பம் வரி எட்டு நாள்
கைவலத்து யாதும் இல்லை -நீயே உண்டாய்
படை எடுத்து போக வில்லையே வீரம் அறிந்து –

குற்றம் ஒன்றும் இலாத
செற்றார் கிருஷ்ணன் மினுக்கம் பொறாதவர்கள்
அங்கதன் – -நம் விரோதி கோஷ்டி வந்தான் என்றானே –
சம்ருத்தி பொறாதவர்-சத்ருக்கள்
பாகவத விரோதிகள் இவனுக்கு
விதுரன் திருமாளிகை அமுது செய்து
பீஷ்ம த்ரனவ் அதிகிரமம் ஞானம் அந்தணர் குலம் இருவரும் மாம் ச ஏவ என்னையும் ஒட ஐஸ்வர்யா வ்ருத்தர்
கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாஷா-வைய வந்த வாயால்
உண்டதால் விகசித்த திருக் கண்கள்
விரோதிகள் வீட்டில் சாப்பிட கூடாது சாதம் போடக் கூடாதே -பாண்டவா -த்வேஷிக்கிராய் மம பிராணா
நீ விரோதியாக நினைக்க வில்லை நான் நினைக்கிறன்
சாதி சனத்தை நலியும்
தீய புஞ்சி கம்சன்
மாயன் ராவணன்
செவ்விப் போரை அறியாத பையல்
கம்சன் -ஒத்து சொல்லும் ப்ரஹ்ம-பச்ம தாரி ருத்ரன்
apasaras மெய்க்காட்டு கொள்ளும் attendance எடுப்பவர் இந்த்ரன் -அந்ய பரனாய் கிடந்தது உறங்கும் விஷ்ணு யாரும் சமம் இல்லை அஹங்காரம்
சென்று செருச் செய்யும் உத்தமன் -சக்கரவர்த்தி திரு மகன் போலே
எதிரிகள் ஆயுதம் போகட்ட பின்பு யுத்தம் செய்யும் குற்றம் இல்லை
அடை மதிள் படுத்தின பின்பு எதிரிகளை -குற்றம் இல்லாத
நாங்கள் வர உறங்குவதோ
விரோதிகள் போலே அந்தபுரத்திலும்
துராசாராம் -என்னை வணங்கி சாது -இழி குலத்தவர் ஆகிலும் என் அடியார்க்க ஆகில் கொள்மின் கொடுமின் –
பூர்வ வ்ருத்தம்
பகவத் பக்தி வந்த பின்பு செய்ய மாட்டான் –
என்னுடைய வழி பாட்டிலோ நிலை நின்றவனாய் துராசாரம் விட்டவனாய்
நிர்தோஷம் ஆகிறான் –
ஜனக குலத்துக்கே பெருமை – ஏழ் படி கால் தொடங்கி

-கொடி-வளர்ந்ததும்
உபக்னம் வேண்டுமே –
பெண்கள் பருவம் -புருஷன் -மரம்
பதி சம்யோகம் –
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகிலேன்
மால் தேடு ஓடும் மனம்
ஆசார்யர் பாகவதர் சுள்ளுக் கால் நட்டுவாரைப் போலே –
கொள் கொம்பு கிருஷ்ணன்

புற்றரவு அல்குல் -உடம்பை மெல்லியதாக ஆக்கிக் கொள்ளும் பாம்பு -ஸ்திரீ லஷணம்-உடுக்கை போலே இடை –
புன மயிலே -அழகான
தன்னிலத்தில் வர்த்திக்கும் -சஜாதீய பெண்களும் நாயக பாவத்தில்
த்ரௌபதி ஸ்திரீகள் அனுபவிகிக்க ஆணாக பிறவாமல் போனோமே
ரிஷிகள் மனசா ஸ்திரீ -சக்கரவர்த்தி பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரினாம்
ரிஷிகள் கோபிகளாக
தோகை மா மயில்
சமுதாய சோபை பொற் கொடு
புற்றரவு லாவண்யம்

போதராய்
தாரகமாக நாலடி நடந்து
பின்னே சென்று நடை அழகு காண
கிருஷ்ணனை கூட்டி செல்ல வேண்டாம்
தண்டகாரண்யம் சோபை ஆக்கினது போலே
புனத்தை மயில் சிறப்பிக்கும் ஸ்திரீ வனத்தை நீ சிறப்பிக்க வேண்டும்
உறவினரும் தோழி அனைவரும்
இவள் தன்னை போலே அநந்ய பிரயோஜனர்
கைங்கர்யம் செய்யும் கோஷ்டி
விசாலமான
பிராப்ய ஸ்தானம் முற்றம் புகுந்து பரமபதம்
முற்றத்தூடு புகுந்து முறுவல் செய்து சேஷிக்கு பிராப்யம்
ஏக ரூபமாய் உள்ளவனையும் முறுவல் –
முகில் வண்ணன் பேர் பாட
மேக சியாமம் எனக்கே தன்னை தந்த ஔதார்யம் இரண்டையும்
உன் பக்கல்
நீ உகக்கும் அவன் வடிவு ஔதார்யம் பாடியும்
சிற்றாதே அங்கங்கள்அசையாமல்
சேஷ்டிதம் வாக்கு –
கண்ணுக்கும் காதுக்கும் விருந்து வேண்டுமே
செல்வப் பெண்டாட்டி
உன்னை நீ பிரிந்து அரியாய்
உன்னுடன் கூடினால் எல்லா ஐஸ்வர்யமும்
உன்னுடையா உத்தேச்யம் உனக்கு கிடைக்க
என்னுடைய உத்தேச்யம் எங்களுக்கு வேண்டாவோ
இங்கே கூடி பூரித்து இருக்கிறதோ
பின்னை எற்றுக்கு உறங்கும்
கூடு பூரித்து பூர்ண அனுபவம் –
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ

என்று இருக்கும் படி அழகிதாக இருந்தது
அவனை தனியாக அனுபவிப்பது கைவல்யம்
எங்கள் ஆற்றாமை பாராதே
உன்னுடைய உத்தேச்யம் பாராதே
கிருஷ்ணன் நிரதிசய போக்யதை
ஒன்றையும் பாராமல்
அவனை உகப்பிக்க பார்த்தாய் ஆகில்
அவன் உகந்தார் எங்களை உகப்பிக்க வேண்டாமோ
சு பிரயோஜன கைங்கர்யம் போலே கூடாதே
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று –
உன்னையும் அவனையும் பொருந்த விட நாங்கள் வேண்டும் -கடகர் ஸ்தானம் பாகவதர்
எடுத்து கை நீட்ட நாங்கள் வேணும்
விஸ்லேஷ தசையில் -போதயந்த பரஸ்பரம் வருத்த கீர்த்தனம் பண்ணி தரிப்பிக்கை நாங்கள் வேணும்
எற்றுக்கு உறங்கி கிடக்கிறாய்
ஆளவந்தார் -உணர்த்தப்படுகிறார்
எமுனைத் துறைவன் வானமா மலை ஜீயர் கோவலர் தம் பொற் கொடி
சுற்றத்தார் தோழிமார் ஐஞ்சு சிஷ்யர்கள் உண்டே
பவிஷ்யதா ஆசார்யர் ஆ முதல்வன் கடாஷிக்க வேண்டாவோ

பூதத் ஆழ்வார்
திருக் கோவலூர்
மூவரும் நடு நாயகம்
கோல் தேடி -கொடியாக சொல்லிக் கொண்டவர்
செற்றார் -ஓடித் திரியும் யோகிகள் மூவரும்
கன்றாகிய கறவை சின்ன பாசுரம் வெண்பாவில் வேதாந்த அர்த்தங்களை கொடுத்து
குற்றம் ஓன்று இல்லாத கர்ப்ப வாசம் இல்லாத அயோநிஜர்
ஞானம் பக்தி வைராக்கியம்
இடை
புன மயில் கடல் கரை பிரதேசம் திரு கடல் மலை
சுற்றத்தார் பொய்கை பேய் ஆழ்வார்கள்
தோழி மற்ற ஆழ்வார்கள்
முகில் வண்ணன் முதலில் இவர் பாட
மேகம் கண்டால் மயில் சந்தோஷிக்கும்
யோகி நிலை மாறி சிற்றாதே பேசாதே
தீர்தகரராம் திரிந்து

——————————————————————————————————

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—10–நோற்றுச் சுவர்க்கம் –ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

நோற்று ஸ்வர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்
இனிமேல் நோற்க வேண்டாம்
உள்ளபடி அறிந்த பின்பு எல்லாம் அனுஷ்டித்ததாக கொள்ளலாம்
ஒத்து -சமர்த்தன் -பலர் ஓதும் பொழுது -கிருஷ்ண சம்ச்லேஷம்
பெண்களை படும் பாட்டை அவன் படும் இவள் திறத்தில் பண்ணும் படி –தண்ணீர் தண்ணீர் -என்ன பண்ணும் பெண்மணி
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் –
எஷகி ஏவ ஆனந்த எதி
அவள் ஆனந்திப்பிக்க -இருப்பாள் ஒருத்தி –
ஜீவன் பரமாத்மாவை ஆனந்திப்பிக்க இருக்க –

கிருஷ்ணனை பிரிந்த உடனே குளிப்பது நோற்பது
இவள் படி 19 பாஷையாக இருந்தததே
அக்காலத்தில் 18 பாஷைகள் இருந்ததாம்
ஒக்க குளிக்க நோற்க அனுபவிக்க கடவோம் என்று சொல்லி –
இவளுக்கு நோன்பின் பலன் கை வந்து விசாரம் இல்லாமல் –
சித்த சாதனையை சாதனமாக கொண்டவள் –
சாத்தியம் -சாதனம் –
ஜ்யோதிஷ்டோ ஹோமம் -ஸ்வர்க்கம்
யாகம் பலன் கொடுக்காதே
சர்வேஸ்வரன் திருப்தி அடைந்து அருளுகிறான்
சர்வேஸ்வரன் =சித்த சாதனம்
மற்றவை =சாத்திய சாதனம்
instant ready made –
எகா மாம் புருஷோத்தம் -ஜானாதீ -கீதை -சகா சர்வ வித் -எல்லாம் அறிந்தவன்
க்ருதக்ருத்ச்ய பாரத –
கருத க்ருதச்ய பிரதீஷயந்தே -ம்ர்த்யும் பிரியம் இவா –
யமனை கூட விருந்தாளியாக பார்ப்பானே
ஒரு வாரம் வேலை அரசன் ஒரு நாளில் முடிக்க கூடியதை கொடுக்க ஒருவன் முடித்து காத்து –
அவசரத்தில் அண்டா குள்ளும் கை நுழையாதே-

செய்த வேள்வியர் -வையத்து தேவர் – ஸ்ரீ வர -நோன்ற நோன்பு -எம்பெருமானை பற்றியவர் வாழும் ஸ்ரீ வான மா மலை –
அந்தி மூன்றும் அனல் ஓம்பும் அணி யூர் -வானம் முந்தி மழை பொழிய –
யாகம் சங்கல்பிததாலே மழை பெய்ததே –
உபாய அம்சத்தில் நிர்பரையாய் இருக்கிறவள் –
அவன் உடைய ரஷணத்தை உணர்ந்தால் நமக்கு யத்னம் இல்லையே -த்வயி அப்ரவர்த்தி மம கிம் -தேசிகன்
சேஷத்வத்தை உணர்ந்தாலும் யத்னம் பண்ண வேண்டாமே
சொத்தை காப்பது ஸ்வாமி பொறுப்பு தானே
விரோதி பிராபல்யம் உணர்ந்தாலும் ஒன்றும் செய்ய பிராப்தி இல்லை –
இதர உபாயங்களுக்கு எல்லாம் அவன் பிரசாதத்தாலே பலன் கிட்ட இருக்க
எப்படி பார்த்தாலும் -சாதனம் செய்து அடைய முடியாதே
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் உணர்ந்து உள்ளே கிடக்கிறாள்
சர்வ யஞ்ஞா சமாப்த -கிருஷ்ணனை அறிகிறதே -செய்த வேள்வியர் –
ருத்ரன் -இரண்டு பழம் கதை -அறிவோமே –
கை மேலே பலம் -பெற்றானே –

துடிப்பின் காரணம்
வெளியில் இருப்பார் இத்தை அறிந்தும்
உபாயம் என்கிற சப்தத்தை விச்வசித்து இருக்கவோ
உபேயத்துக்கு தானே உபாயம்
த்வரை இல்லையாகில் சேதனன் இல்லாமல் இருப்பதற்கு ஒக்கும்
விளம்ப ஹேது -சக்தன் இருந்தும் -ஆசையும் பிறந்து
சித்த உபாய நிஷ்டருக்கும் கர்ம ஞான பக்திகள் உண்டே
கைங்கர்யத்தில் அன்வயிக்கும் கர்ம யோகம்
ஞான யோகம் ஸ்வரூபத்தில் புகும் -நினைந்து கொண்டே
பக்தி பிராப்த ருசியில் புகும்
தொலைந்தால் தேடேன் -சேதனன் பதறாமல்
இனி இனி 20 கால் துடித்தார் ஆழ்வார் –
ஈடுபாடு வேண்டுமே
வழி இல்லாமல் வழி சென்றாலும் முறை தப்பியாவது பெற -வி லஷணமான வஸ்து என்று அறிந்து –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் வேண்டுமே
ஸ்வர்க்கம் புகுகின்ற இருந்து அனுபவிக்கிற என்ற அர்த்தம்
ஸ்வர்க்கம் -சுகத்தை சொல்கிறது லஷணையால் –
லஷித லஷணம் -கழுக்காணி கண்ணன் -வண்டி சக்கரம் வராமல் இருக்க கடை ஆணி
வேங்கை மரத்தால் செய்வார்
வேங்கை -புலி
பாயா வேங்கை -மரம்
காயா வேங்கை -மிருகம்
புலி -புண்டரீகம் -தாமரை -தாமரைக் கண்ணன் –
சாஷாத் சுக சப்த வாச்யன் கண்ணனை அனுபவிக்கின்ற
சீதை ராமன் -ஸ்வர்க்கம் நரகம் –
எது துய்வயா சகா –யது த்வயா பிரிந்து-இது ஜானம் கேள்வி பட்டது இல்லை நான் சொல்கிறேன் தெரிந்து கொள் கேளாய் girl school சொல்லி தரும் சாஸ்திரம்
கச்ச ராம -மயா சகா நீ பின்னால் வா உறுதியாக பிராட்டி சொல்லி
புகுகின்ற நிகழ காலம் அனுபவம் விச்சின்னம் இல்லாமல்
உபாசகன் -த்யானம் -முடிந்த பின்பு பலன் பண்ணும் காலம் கஷ்டம்
காயத்ரி எப்பொழுது முடியும் எண்ணம் விதி பண்ணினால் தலை வேதனை
அனுபவம் -பரமானந்தம்
கதாசித்த் இல்லை –
கோபி பரமபதம் இங்கே கை புகுந்து
அம்மனாய் தலைவி –
அழகியதாக தலைவி ஆனாய்
பொதுவாக உண்பதனை புக்கு நீ உண்ண
கிருஷ்ணனை அனுபவிபித்த பின்பு அது முலையுடன் அனைய வேண்டாமா
பேச்சின் இனிமையாலும் -கண்ணாலே கண்ட மகிழ்ச்சியாலும் -ஹர்ஷத்தால் விக்கி
சீதை மதுரம் வாக்கியம் -கேட்டதும் -அசோகா வனம் -மோஹமா -எதிரில் வந்ததும்
பிரகர்ஷ்னே மௌனமாக நின்று
அடியேனான என்னை தாய் என்று
அன்னையும் அத்தனும் என்று அடியோமுக்கு இரங்கிற்று இலள்
பதில் சொன்னால் அவர்கள் சொன்னதுக்கு இசைந்தோம் ஆகுமே
பேசாதே கிடந்தது –
இவள் நினைவை அறியாதே –வெளியில் உள்ளார்
துவட்சி -மாற்றமும் தாராரோ வாசலில் திறக்கமால்
வாசலை செம்மினால் வாயையும் செம்ம வேண்டுமா
செமுதல் மூடுதல்
கண்ணை பட்டினி கொண்டால் காதையும் பட்டினி இட வேண்டுமோ
ஐஸ்வர்யம் விஞ்சினால் பந்துக்கள் ஆர்த்தி யானால் ஏன் கேட்க்காமல்
படு கொலை அடித்தால் தண்ணீர் வார்க்க கூடாதோ
சவுக்கால் அடிக்க -தண்ணீர் கொடுத்து கொஞ்சம் கிருபை
போகத்தை தடுத்தால் எங்கள் சத்தையை அழிக்க வேண்டுமா -வார்த்தை சொல்ல கூடாதோ
உன்னுடைய உடம்,பை கிருஷ்ய்ணன் பேச்சை கொடுக்க கூடாதோ
கிருஷ்ணனை மறைத்தால் உன்னையும் மறைக்க வேண்டுமோ
உன்னுடைய கிருஷ்ணனை தராமல் எங்களுடைய உன்னை தாராமல்
உன் சரக்கு தர வில்லை எங்கள் சரக்கு கொடுக்க கூடாதோ
மாற்றமும் -உம்மை
மதுரா மதுரா ஆலாபா இரண்டும்
பேச்சுக்கு அவனும் தோற்று இருப்பது
பழி இடா நின்றாள் ஒரு உத்தரம் சொல்லி பிழைப்போம் என்று பார்த்தாள் –
உண்டோ என்ன
நாற்றத் துழாய்
கோயில் சாந்தை மறைக்க போமோ – நீயும் கண்ணனும் மறைத்தாலும்–மாளிகை சாந்து மறைக்க போமோ
அன்றி மாற்றி அம் த ண் துழாய் கமழுகிறதே
ஒரு கால் அணைத்தால் நூறு குளிக்கு நிற்குமே –
திருத் துழாய் பரிமளம்
இப்பொழுதே
அந்தி அம் பொழுதே வாசலில் நிற்க கட்டும் காவலாக இருக்க உள்ளே புக போமோ
நாராயணன் கதவு திறக்க காத்து இருக்க வேண்டுமோ
உன் பக்கலி புகுந்தால் புறப்படுவது அன்றோ அரிது –
உகவாதாருக்கும் சத்தையை நோக்கி
உகந்தார் -உன்னை விடுமோ
வ்யாப்திக்கு பிரயோஜனம் வேண்டிய வர இடம் ஸ்புரிக்கை
ஆசைப் பட்டாரை ரஷிக்க தலை மாலை இட்டவனே
பேசாமல் இருக்க கோபித்து
வாய் திறக்கில் பதில் சொன்னீர்
உறங்குவார் போலே கிடக்க
நம்மால் -இடைசிகளும் சென்று -தார்மிகன்
வெறுமையே பச்சையாக
கும்பகர்ணன் -ஆகாதவன் முடிய வில்லை
விரோதிகளை பிழைக்க வைக்கும் சக்கரவர்த்தி
போற்ற – ஸ்வாபம் பல்லாண்டு
நம்மால் போற்றப் படும் வழு அமைதி
பறை தரும் -செய்ய வேண்டியது பெரியதாக முடிந்தான் இல்லை
ஸ்துதித்தால் போதுமே
ஸ்தவ்ய ஸ்தவ பிரியன்
பறை உக்கமும் தட்டொளியும் எல்லாம் தரும்
புண்ணியன் -தண்ணீர் குடிக்க வாய்த்த ஏரியில் தலை கீழே விழுந்து சாவார் போலே கும்பகர்ணன்
வல்லரக்கர் புக்கு அழுந்த தயரதன் பெற்ற -மரகத மணி தடாகம் –
அத்வேஷம் மாத்ரமே உள்ளாருக்கு –
சூக்ருதம் ருசி ஜனகம் உபாயம் பிராப்யன் -புண்ணியன்
நாமே த்ர்ஷ்டாந்தம் –
கோயிலுக்கு போய்-படி படி ருசி உண்டாகி –
யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதம் இல்லாமல் –

சந்தை
அர்த்தம் ஆசை பிறக்க
கால ஷேபம் கேட்டு
சொல்ல ஆசை
உண்டாக்கி வைக்கிறவன் -மேலே மேலே வளர்க்க
அத்வேஷம் ஸ்வரூபம் சாதனம் இல்லை
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -பொன்னாச்சி பெருமாளை சேவிக்க ஆசை
குடை பிடித்து வந்தார் அத்வேஷம் இல்லாமல்
போதரே என்று புந்தியில் வைத்து என் பால் ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன்
சூதாட -பணம் இல்லை -கள்வனாகி -தூர்த்த சகவாசம் 0-மாதரார் கயல் கண் வலை –
கோயிலுக்கு அவள் போக -பின்னே போக -தாசி எட்டி பார்க்க
இங்கே பாருடா -காட்டி அழகில் விழுந்தேன் –
போதரே இங்கே பாருடா
என்னுடைய புந்தியில் புகுந்த அழகன் –
யதிவா ராவணா சுயம் -சுக்ரீவன் இடம் பெருமாள் –

நாலு பேர் -ராஷஸ ஜாதி எல்லாரையும் அங்கீகரிக்கலாமே
புண்ணியன்
விரோதிகள் இடம் வாத்சல்யம் காட்டி
கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்
ராமோ தர்ம விக்ராவான்
கூற்றத்தின் வாய் வீழ்ந்த
தான் சிறை இட்டு வைத்தக யமன் வாயிலே விழுந்தான் –
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -லோகத்து விளக்கு
விட்டில் பூச்சி விளக்கில் விழுந்தால் போலே
அவன் அனர்த்தம் பெருமாள் நினைக்க வில்லை
கும்ப கர்ணனும் -தன் உறக்கமும் தானே தந்து போனானோ
தானே தந்தேனோ –
உம்மை ஏவகாரம் -வான் -வற்புறுத்தி சொல்லும் ஆண்டாள்
நீயும் அவனுமாக போட்டி சமையம் பண்ணி –
வென்று -தன் தூக்கமும் கொடுத்து போக –
மாப்பிள்ளை அடிக்கடி வர -கதை -இரண்டு தடவை வருவார் ஒரு தடவை வந்தால் ஆறு மாசம்
அவன் ஒரு தடவை எழுந்தால் இவள் எழவே
பரசுராமன் வென்றி பெருமாள் வில்லை வாங்கி
பெரும் துயில் -அவனது துயில்
கால தத்வம் உள்ளது அனைத்தும் உறங்கு
அரை ஷணம் புறப்படாதது நெடும் காலமாக தோன்றும் இவர்களுக்கு
ஒருத்தி பிரிய அவன்
ஊராக பிரிய ஹேதுவாக உறங்கி
அசுர யோனியில் தள்ளுவேன்
அவனை ஒப்பாக
முகம் காட்ட துணுக கிருஷ்ண கிருஷ்ண என்றால்
ஆற்ற அனந்தல் உடையாய்
எங்களுக்கு அங்கே துயில் எழ பாட வேண்டாமே
ஆற்ற தொனி கேளாத படி அனந்தல் மிகுதி
ஜன்னல் வழியே
நாயக ரத்னம்
அரும் கலமே பாத்ரம் -ஆபரணம்
ரத்னம் -திரளை சனாதம் உடையதாக ஆக்கப் பாராய்
இவள் வந்தால் அவனும் பின்னால் வருவான்
துணுக் என்று வர
தேற்றமாய் வந்து திற
மேல் நிலம் நின்று
ஊராக திரண்டு
பேணிக் கொண்டு வாராய்
தாரை போலே வராமல்

தடுமாறி -கண் சிவந்து -ஆடை தங்க ஆபரணம் பின்னே தொங்கி –ச லஷணா சம்போக சின்னங்கள் உடன் -லஷ்மணம் சந்நிதானம் ஜகாம
அவன் முகம் திருப்ப -வந்தாள்
தேற்றமாய் வந்து திற –

பேய் ஆழ்வார்
விளக்கு ஏற்ற வில்லை இவர்
வையம் அன்பே
கண்டேன் அனுபவம் இவருக்கு
வாசலும் திறக்க வில்லை
மிருகண்ட முனிவர் திறக்க பொய்கை
இவர் கதவை திறக்க வில்லை மாற்றமும் தாரார்
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன் வந்தபடியால்
திருத் துழாய் நாராயணன்
பூம் துழாய் –
சார்வு தா ண் துழாய் மார்வன்
நாராயணா என்று ஈடு பட்டவர்
போற்றப் பறை தரும்
அது நன்று இது -பொது நின்ற பொன் அம் கழல் –
எது நிலைஎன்னாதே ஒத்து கதி மாயனையே ஒத்து
கும்பத்தை காரணமாக அகஸ்தியர் தோற்று
யமன் திக்கு தெற்கு -வந்த அகஸ்த்யர் தோற்று
தமிழ் தலைவன் இவர்
பெரும் தமிழ் தந்தான்
லஷ்யம் லஷனை
ஆற்ற அனந்தல்
திரு மழிசை அனந்தல் –
எம்பெருமானை த்யானமே வேலை மகாதா
தேற்றமாய் -அழுதும் தொழுதும் பேய் ஆழ்வார்
தேற்றி கொண்டே வரணும்
பேய் -பெரிய -முன்பு பார்த்தோம்
சித்த உபாய
பராங்குச தாசர் பெரிய நம்பி
உடையவருக்கும் கௌரவர் –

அரும் கலமே உயர்ந்த வியக்தி
திருவில் ஆரம்பித்து திருவிலே
சார்வு நமக்கு தேன் அமரும் பூ மேல் திரு
புருஷகார பூதை ஸ்பஷ்டமாக காற்றி அருளி
மற்றவர் எம்பெருமானுக்கு விசேஷணமாக சொல்லி அகலகில்லேன் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -அங்கே
பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி மூவருக்கும் காட்டி -அரும் கலமே இவர்

————————————————————————————

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—9–தூ மணி மாடத்து–ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் பல அருளி –
பழி இட்டு எழுப்புகிறார்கள்
இளைய பெருமாள் முமுஷூ போலே வெளியில் -கைங்கர்ய நிஷ்டர் -பாரித்து இருப்பவர்
உள்ளே ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்-நித்யர் -குணாநுபவம் –
மைத்துனமை உறவை உள்ளார்
மைத்துனன் -பர்த்தாவுக்கே
மைத்துனனை துயில் எழ ஒட்டாய்
மைத்துனன்மார் காதலி –
தேக சம்பந்தம் -மாமான் மகள் –
தேக சம்பந்தம் உத்தேச்யமா த்யாஜ்யமா
அத்வைதிகள் சந்நியாசி -ஒன்றாலே மோஷம்
ஆபத் சன்யாசம் காஷாயம் மேலே தூக்கி போடுவார்களாம்
அனந்தராம தீஷிதர் கடைசியில் வாங்கிக் கொண்டார்
விட்டே மோஷம்
பிதரம் பந்தும் குரு தாரான் –சர்வ தர்மாந்த பரித்யஜ்ய –
ஆமுஷ்மாக பிரதானர் ஆசார்யர் விட சொல்ல வில்லை
பந்துக்களைக் கண்டால் சர்ப்பத்தைக் கண்டால் போலேவும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் பந்துக்களைக் கண்டால் போலேயும் -உத்தேச்ய பூதர்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அல்லாத பந்துக்கள் த்யாஜ்யர்
கைங்கர்யம் சகாயம் பண்ணுபவரை விட கூடாதே
எம்பெருமானார் -சன்யாசம் -முதல் ஆண்டான் தவிர விட்டேன்
காலை -அனந்த சரஸ் -கழுத்து அளவில் நின்று அனைத்தையும் விட்டேன் கத்தி சந்யச்யம் மயா-கத்துவார் பிரகடனம்
நஞ்சீயர் -முதலிலே -சந்நியாசி -வாங்கிக் கொண்டார் -நான்கு இழை-பூணல் –
பட்டர் திருவடி -ப்ரஹ்ம ரதம் தோளில் எழப் பண்ணி போக
வயசில் பெரியவர் -ஞானி -சந்நியாசி -நிச்சயம் பாரித்து
கைங்கர்யம் தடையாக இருந்தால் த்ரி தண்டம் உடைத்து சன்யாசத்துக்கு சன்யாசம் வாங்கி கொள்வேன்
கூரத் ஆழ்வான் தேசிகன் சன்யாசம்-பிள்ளை லோகாச்சார்யர் வாங்கி கொள்ள வில்லை
பிரமச்சாரியாகவே ஒண்ணான வானமா மலை ஜீயர் சன்யாசம் வாங்கி கொண்டார் –
பிரதி பந்தனம் செய்வார்கள் யதிகளும்
மா முனிகள் -வைராக்கியம் நிதி -சன்யாசம் வாங்கிக் கொண்டது தீட்டு
ஜீயருக்கு பிரதான்யம் -சாதுர்மாசம் யாருக்கு அதிகம் -வடகலை –
ஸ்தானம் வைத்து -நமது சம்ப்ரதாயம் –

உத்தாலகர் ச்வேதகேது உபதேசம் கேட்டு
அஸ்வமேதம் அத்தை பிள்ளை மாமான் பிள்ளை வேதாந்தம் சொல்லி
ஆழ்வான் -எம்பெருமானார் தேக பந்துத்வமில்லாமல் போனதே அழுவாராம் –
பாவை தங்கை ஆண்டான் மருமகன் தம்பி எம்பார் செல்லப் பிள்ளையோ மைந்தன்
வடுக நம்பி சிஷ்யன் -சந்நியாசி
எதி சொல்லலாமோ
ஆழ்வார் திருநகர் -வண்ணான் காரி மாறா சடகோபா கூப்பிட சன்யாசம் வாங்கி பாழாக போனேன்-ஆழ்வார் திருநாமம் இட்டு பிள்ளைகளை பெற வில்லையே -என்றார்
எம்பெருமானார் பேரை இட்டு அழைக்க பிள்ளை இல்லை என்று அழுதாராம் அதனால் தான் மாறன் ஸ்ரீ பாதத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜன் பெயரை இட்டு அழைக்கிறோம் -அங்கு மட்டும்

தூ மணி மாடம்-நிர்தோஷம் ரத்னம்
விரக தாபம் தீர
சுபாஸ்ரயமாக அனுசந்திக்க
ஹிதாம்சம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ கிரக யாத்ரையே -ஆசார்யன் திரு மாளிகை நினைத்தாலே போதுமே
பூர்வ தினசரி மா முனிகள் –
ஸ்ரீ ரெ ங்கசாயி சேவிக்க புறப்பட -அனுஷ்டானம் எல்லாம் சொல்லி
துவளில் மா மணி மாடம் எடுத்து கழிக்க வேண்டாம்
துவள் இல் இது தூய்மை மணி
தோஷம் பிரசங்கம் பண்ணி இல்லை என்பதை விட –
திரு மேனி பாங்காக இருக்கா
ஜுரம் இல்லையே வாந்தி பேதம் இல்லையே கேட்பது போலே
பகவான் மாடம் அது
பாகவதர் மாடம் இது
முக்தர் துவள் இருந்து கழிந்தது
நித்யர் ஸ்வத் ஸித்தம் தூய்மை
பரமாத்மா அபகதபாத்மாதிகள் –
சத்ய காமம் சத்ய சங்கல்பம் -அவனுக்கு மட்டுமே
அபகத பாபமா பாப சம்பந்தம் இல்லாமல்
கர்மத்தால் ஜீவாத்மாவுக்கு உண்டு
பிராக பாவம் -குடம் பண்ணின -எத்தனை நாள் இல்லாமல் இருந்தது -அநாதி ஆரம்ப காலம் முன்பு இல்லாமல்
பிரத்யம்சா பாவம் போலே -குடம் உடைக்க -த்வம்சம் ஆன பின்பு -ஆதி உண்டு -அந்தம் இல்லை
ஜீவாத்மாவுக்கு கர்மத்தால்
பிராகேவ அபாவம் ஆரம்பத்திலே தோஷம் இல்லை
ஜீவாத்மா கல்யாண குணங்கள்
ஹேய பிரத்யபடநீயன்
ரத்னங்கள் -அப்படி –
கழித்த ரத்னங்கள் கொண்டு போய் காணும் தொலைவில்லி மங்கலம் அனுப்பி
ஆழ்வார் திரு நகரி -சம்ப்ரோட்ஷனம் சதாபிஷேகம் சுவாமி
சால்வை வாங்கி போக
கழித்த சால்வையே கொண்டு கோஷ்டிக்கு வர –
அந்தபுரம் கழித்தது கொண்டே ராஜாக்கள் தங்கள் மாளிகை
அடியார்க்கு ஆட்படுத்த விமலன் –
பண்ண்டிய நாட்டு முத்து -பெரியதாக -அரசன் இடம் போக வேண்டும்
ஜல ஸ்தல தரு நிஷேபம் வீட்டை விற்கும் -நிஷேபம் புதையல் –

அடியேன் குடிசை
ஆசார்யர் திரு மாளிகை –
கட்டடம் வைத்து பேர் இல்லை
வ்யக்தி வைத்தே பெயர் –
இடைச் சேரி –
சுமந்த்ரர் அந்தபுர த்வாரம் கடந்து -அழகில் கண் வைக்காமல்
பொன்னியல் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு -திருமழிசை ஆழ்வார்
மாட மாளிகை சூழ் மதுரைபதியில் நாடி –நம் தெருவில் –கூடுமாகில் –
உகந்து அருளின தேசம் தோறும் தெருவும் குடில் உண்டே
மாலாகாரர் உண்டே -குறுக்குத் தெரு ஆண்டாளுக்கு உறவு
தொழில் முறை சிநேகம் அது தான் நம் தெரு
வைஷ்ணவ ஸ்ரீநிவாசன் சாத்தாதா கைங்கர்யம் -ஸ்ரீரெங்கம் -ஆசார்ய பூதர் –
எங்க தெருவில் -சாத்தாதா வீதி இன்றும் அங்கே உண்டு
சாத்தாணி தெரு tp koyil தெரு -நம் தெரு -போலே
பிரசாத பரமௌ தண்ணளி உண்டே –
ஆச்ராயம் அதுவாகையாலே நாதத்வம் கழிக்க ஒண்ணாத படி
சுற்றும் விளக்கு எரிய இது ஒரு சம்பத்
கொடி விளக்கு -ஸ்திரீகள்
கொடித் தோன்றும் தோரணம்
கொடி விளக்கு இ றே புறம்பே நின்று புகைகிறது -இது ஒரு சம்பத்
போகம் கூடி இருந்து அனுபவம் -கொஞ்சம் கோபிகள் –
கண்ணன் சந்நிஹிதன்
கை பிடித்து கிருஷ்ணன் உலாவ இடம் எங்கும் படுக்கையும் விளக்கும்
எரிய -பிரகாசம் -மங்களம் காரணம் –
உள்ளு விளக்கு எரிந்தது மணி மாடம்
மாணிக்க குப்பி
தூபம் கமழ விரக தாபம் வாசனையே வேதனை
சீருற்ற அகில் -மயக்குமாலோ -மல்லிகை கமழ தென்றல்
தூபம் கமல புகைய இல்லை கண்ணுக்கு புகை இல்லை பரிமிளம் மட்டுமே மிக்கு
சௌகுமார்யம்
துயில் அணை மேல் நம்முடைய நெருப்புபடுக்கை
மென்மலர் பள்ளி வெம் பள்ளி
துயில் அணை துயில வைக்க அணை
விரகத்தில் உள்ளாரையும்
நஞ்சரவில் துயில் அமர்ந்த –
கண் வளரும்
இளைய பெருமாள் போலே நாங்கள்
ஊர்மிளை தூங்கி கொண்டே காலம் போக்கினா ளாம் புராணம் -அவன் தூக்கமிவளுக்கு கொடுத்து போனான்
பேறு தப்பாது துணிந்து இருக்கிறாள்
அபிமத லாபம் அவனால்
உபேயம் அவன் கிடந்தது உறங்குவதா வெளியிலோ
பதறி அடித்து பெற -பேற்றுக்கு த்வரிக்கை
கண் வளரும் –
பாத சம்பாதி காலை பிடித்து விட வேண்டும்
சேஷத்வம் -அடியேன் உள்ளான்
ஞான ஆனந்தங்கள் நிரூபகம் இல்லை அடிமை தன்மையே
கண் வளரும் உறங்கும் சொல்லாமல் கௌரவ வார்த்தை

பரிபாஷை
பட்டர் தொண்டனூர் நம்பி -பகவன் திருவடி அடைந்தார் சொல்லாமல்
திருநாட்டுக்கு நடந்தார் -எழுந்து அருளினார்
எச்சான் அனந்தாழ்வான் தொண்டனூர் நம்பி மூவரும்
தமிழ் வழங்கும் பிரதேசம்
நெடுமாற்கு அடிமை கேள் அருளிச் செய்தார் எம்பெருமானார்
வானவர் நாடு -அடியரொடு இருந்தமை –
நம்பி ஏறு திரு உடையார் தாசர் விஷயமாகவும்
மாமான் மகளே
இட்டீடு கொள்ள தேக சம்பக்ந்தம்
அடிக்களைஞ்சு பெற்று இருக்கும்
ஹே கிருஷ்ண ஹே யாதவ -கூட்டேன் விஸ்வரூபம் பார்த்து அறிந்தான்
நீங்கள் பதறி வர
யந்த்ரத்தால் திறக்கலாம்படி -புகுர
தாள் திறவாய்
சுவருக்கும் கதவுக்கும் வாசி
தேசிகரே திறக்க வேண்டும்
புருஷகாரம் இல்லாமல் போக மாட்டார்
நீர் ஸ்படிக மண்டபம் வாசி இல்லாமல் துரி யோதனன் நடந்த கதை த்ரௌபதி சிரித்தால் போலே
கிண்டல் பண்ண கூடாதே
உள்ளு உள்ளார் புறம்பு உள்ளார் ஆர்த்தி அறிவாயே
ஹிருதயத்தில் –
தாயார் -சொல்ல பாவம் இருக்க
மாமீர் -சம்பந்திகளும் உத்தேச்யம்
அம்மங்கா -அம்மான் நங்கை
அத்தான் நங்கை அத்தங்கா
அத்தை அன்பர் அத்திம்பேர்
தொண்டர் தொண்டர் —
அன்னையும் அத்தனையும் என்று அடியோமுக்கு இர்ங்கிற்று இலள்
கள்வன் கொல் வெள்ளி வளை கை பற்றி –
கைங்கர்ய பரையாக உட்கார்ந்து இருக்க தாயார் ஸ்தானத்தில் நினைத்து வீட்டு அகன்றாள்
எம்முடைய ஆர்த்திக்கு இரங்காமல்
சிவிக்கிட்டு உன் மகள் உறவு அறுக்க
தசரதர்
உங்கள் அப்பா -சொன்னது போலே
ஊமையோ வாக் விவகார யோக்யதை
செவிடா – கேட்டு வந்து திறக்கலாம் செவியில் துளை இல்லை
அந்ய பரை
எல்லாம் அவன் இடம்
அனந்தல் நெடும் பொது ஆடல் கொடுத்து படுக்கையில் சாய்ந்தது இப்போதோ
எங்களை உறங்காமல் செய்த அவன் திருமுக உணராமல் மந்த்ரம் போட்டார் யார்

புகுந்து உணர்த்தும் காலத்தில்
உன் முகம் மாய மந்த்ரம் கொலோ
அம்மான் பொடி பிரசித்தம்
மயங்கி மாமா மாமா பின்னே போகுமே
தன்மை அறிந்து வையலாமா
தென்றலும் சிறு துளி போலே திரு நாமம்
அத்தை சொல்ல சொல்ல
பல் பன்னிரண்டும் காட்டினோம் காண்
எல்லாம் சொன்னோம்
சொன்னவை எவை
மா மாயன் ஆச்சார்ய– அபலை இஷ்ட விநியோக பவ்யன்
மாதவன் குருகுலவாசம் பண்ணின இடம்
வைகுந்தன் ஆண்களையும் அடிமை கொண்ட
நாட்டுக்காகாக கையாள்
நமக்கு கையாளான
என்று என்று
மேன்மைக்கும் நீர்மைக்கு நிதானம் ஸ்ரீ ய பதித்வம்
பலவும் நவின்று
என்று என்று
சகஸ்ரநாமமும் திரும்பி திரும்பி சொல்லி
மாமீர் எழுப்புவீர்
ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம
கோயில் அண்ணன்
பெரும் புதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள்
கோயில் அண்ணன் -கூரத்து ஆண்டாள்
உறவு சொல்லி பழி இடுவதே எம்பெருமானார்
வெட்டி பேச்சு -திரு மங்கை ஆழ்வார் போலே -அன்னையாய் அத்தனாய் சொன்னீரோ
நாலாயிரபடி காட்டிய ஐதிகம்

திருமழிசை பிரான்
மாமான் -பேய் ஆழ்வார் மகா மகான்
மகான் பேய்
பூதம் சரசா -மகான் சப்தம் பட்டர்
பேய் மழை பேய் காற்று பெரிய அர்த்தம்
மகதாஹ்வய
தமிழ் தலைவன்
மாமான் மகள் பேய் ஆழ்வார் சிஷ்யர்
எழுப்பு -சமயங்கள் சாக்கியம் கற்றோம்
ஊமையோ -வேதம் வாயால் சொல்லாமல் கருப்பு நெல்லை
செவிடு -பெரும் புலியூர் அக்ர தாம்பூலம் கொடுக்க
உள் கிடந்த வண்ணமே பொசிந்து
சோம்பல் வாழும் சோம்பர்
தரித்து இருந்தேன்
பொழுது போக்கி வணங்கி –
மந்திர உபதேசம் -இவர் ஒருவருக்கு ஸ்பஷ்டம்
மா மாயன் ஆயனாகி -மாயம் முற்றம் மாயமே
கணி கண்டன் -பெரியவரை இளையவராக்கி
மாதவன் -திரு இல்லா தேவரை தேறேல்மின்
வைகுந்தன் -வைகுண்ட செல்வனார் சேவடி மேல் பாடினேன்
நீணிலாத முற்றம்
தூய்மை ஞானம் நாராயணனை அன்றி
களை பிடுங்கி
உபய விபூதி உக்தன்
நாரணர்க்கு
ஸ்ரீ ய பத்தி -திரு மகள் கேள்வன்
ஞானம் கொண்டு எல்லா சமயமும் அறிந்து
நெற்றி கண் காலால் கண் தூபம் கமழ்ந்த சரித்ரம்
துயில் அணை கிடந்த திருக் கோலம் ஈடுபட்டார்
திரு வெக்கா
திருக் குடந்தை
கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு
நாகத்தணை –பாற் கடல் கிடக்கும் ஆதி நெடு மால் 8 திவ்ய தேசம்

————————————————————————————–

அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை—8 –கீழ் வானம் வெள்ளென்று–ஆறாயிரப்படி -ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் —

January 18, 2014

பிள்ளாய் -அறியாத
பேய் பெண்ணே -அறிந்தும் மறந்த
கோதுகலம் உடைய பாவாய் -அறிந்து உணர்ந்தவள் இடம் பகவான் –
வேண்டர்பாடு பெருமை
குதுகலம் மகிழ்ச்சி ஆனந்தம் -கிருஷ்ணன் கொண்டாடும்படி செல்வம்
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -ஒருவர் மற்று ஒருவரிடம் ஆசை –
ஆசையே வடிவு எடுத்தவர் -ஆசையே கை கால் எடுத்து -ஆசையை படம் போட்டு காட்ட
கிருஷ்ணச்ய த்ருஷ்ண யவ வ-அவன் ஆசையும் இவன் இடம்
மாலை ஒழிந்தேன் அவனும் ஏன் மேலே
வாரிக் கொண்டு என்னில் முன்னம் பாரித்து முற்றப் பருகினான் நம் ஆழ்வார்
பிரிய ஞானி அஹம் அத்யர்த்தம் பிரிய -சச மமபிரிய -கீதை
அத்யர்த்தம் -ஞானிகள் அதிகமாக வைக்க -நானும் தான் வைத்தேன் அபிரதான சகாரம் -அவன் எண்ணம் திரு உள்ளம் படி
என்னில் பெரிய அவா –
அத்யந்த பிரியம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் இறுதியில் -நச புன ஆவர்ததே -கழுத்தை பிடித்து தள்ள மாட்டான் அத்யந்த பிரிய விஷய பூதன் -கிடைக்குமா என்று காத்து இருந்தான்
கீதா பாஷ்யம் அப்படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் இப்படி
கண்ணன் சொல்கிற வார்த்தைக்கு அப்படி வியாக்யானம் தானே பண்ண வேண்டும்
அபிமதலாபம் இவள் மூலம் பெற

கிழக்கு வெளுத்தது –
இதிலும் அடையாளம்
ஒவ் ஒன்றுக்கும் பதில் சொல்ல -இதுக்கு பதில் சொல்ல முடியாதே
சம்சாரிகள் -இரவில் நித்தரை -தமோ குணம் மிக்கு -தண்ணியது -பர ஹிம்சை சிந்தனை செய்து -விஷயானுபவம் –
புருஷார்த்த உபயோகி -பகல் -சாதனம் அனுஷ்டிக்க
பரமபதம் இரவே இல்லை புருஷார்த்தம் அனுபவம் மட்டுமே பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன்
காள ராத்திரி போலே சம்சாரம்
இரவு அடிக்களஞ்சு பெற்று -கோபிகள் இரவில் குரவைக் கூத்து
பகலில் அடைத்து வைப்பார் -கோப வ்ருத்தர்கள்
விடியப் பெற்றால் பயப்படுவர் –
அணி நெடும் தேர் தோன்றககால் -முகம் ஒழி தேஜஸ் போலே இருக்க -பாஸ்கர பிரபை போன்றவர்கள் நீங்கள்
திங்கள் திரு முகத்து சேயிழையார்கள்
முகம் ஜோதி கிழக்கே தட்டி பிரதிபலிக்க -அன்யதாக் ஞானம்
தா -குணம் பிரமிப்பு
விபரீத ஞானம் -வஸ்து பிரமிப்பு
எருமை சிறுவீடு மேய்வான் பரந்தன காண்
பனிப்புல் மேய -அப்புறம் தான் பால் கொடுக்குமாம் எருமை -சிற்று உண்டி -போலே –
தாமச பிரகிருதி காலில் சாப்பிட
பால போகம் -கைங்கர்யம் செய்ய சக்தி பலம்

மேட்டில் மேதிகள் தளை ஆயர்கள் தமப்பன் மார் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் பகவானுக்கு சொல்லி
இவளை இவர்கள் இப்படி எழுப்புகிறார்கள் பாகவதர்களை –
அக்னி கோத்திரம் -சிறு வீடு பெரு வீடு ஆராய்வதே என்ன மெய்ப்பாடு
அக்னி ஹோதரம் ஹோமம் யஞ்ஞம் உள்மானம் புறமானம் ஆராயாமல் இதை ஆராய்கிறாலே –
இடைச்சியாய் புரை இல்லாமல் பாவனா பிரகர்ஷம்
இடை முடி இடை பேச்சு முடை நாற்றம்
மேய்க்க போனால் -கண்ணனும் போவானே
சிறுகாலே போவானே
உத்தேச்ய வஸ்து இழக்க -கை கழிய போனால் ஏன் படக் கடவோம்
முத்திறம்-நந்த கோபனுக்கு உண்டே ஆடு மாடு எறுமை மூன்றும் மேய்ப்பான் –
காண் -நீயே வந்து பார்
உங்கள் முக தேஜஸ் சிதறி -போகும் இருள் திரட்சி எறுமை போவது போலே என்றாளாம் -விபரீத ஞானம் இது -வஸ்து மாறாடி
அது அன்யதா ஞானம்
லவணம் தித்திக்கும் -அன்யதாக் ஞானம் குணம் பிரமிப்பு
லவணம் சக்கரை தானே விபரீத ஞானம் -வஸ்து பிரமிப்பு
விடியாமல் இருக்க நீ அடையாளம் சொல்லு என்ன -உள்ளே இருக்கிறவள்
திருவாய்ப்பாடியில் -பஞ்ச லஷம்
ஆயிரம் பேர் தானே வந்தீர்
அல்லாதார் வாராமைக்கு காரணம்
மிக்கு உள்ள பிள்ளைகளும் பாவைக் களம் புக்கார்
போவான் போகின்றாரை போகாமல் -காத்து –
நாங்கள் நீ வர வில்லை வார்த்தை கேட்டதும்
உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் –
அவர்கள் ஓத –வந்தவர்கள் மருகுகிறார்கள் -உன்னை விட்டு போனமே –
பெரும் திரள் நீ போக வில்லை அறியாமல் போனார்கள்
போவதே பிரயோஜனம் என்று போனார்கள்
போவான் -வான் ஏற்று விகுதி பெற்ற வினை எச்சம்
கூவுவான் வந்து நின்றோம்
மேய்வான் பறந்து போம்
பயன் தான் அர்த்தம் -உண்பான் வந்தோம் -உண்ண வந்தோம்
பயன் வேற செயல் வேற -வருகை உண்ணுகை வேற
ஆனால் இங்கே போவான் போகின்றோம் –
செயலும் பலனும் ஒன்றே
நோன்பு செய்வான் போகின்றார் சொல்லாமல் போவான் போகின்றார் –
வழி போவகை உத்தேச்யம்
தேச பிராப்தியிலும் அர்ச்சிராதி மார்க்கமே -போக ரூபமாய்
பிரயோஜனத்துக்கு பிரயோஜனம் வேண்டுமா
திரு மலை யாத்ரை போலே –
மலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே -ஆழ்வார் –
கை கழிய போனார்கள் ஆனால் யான் எதற்கு
போகின்றாரை -நீ வாராமை அறிவித்தவாறே
பின்னை போக மாட்டிற்றிலை
போகாமல் காக்க வில்லை
திருவாணை நின் ஆணை சொல்ல வில்லை
எழுது சித்திரங்கள் போலே நின்றனவே –
காதையும் ஆட்டாமல் –
மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வழிய
அதே கதி -இந்த கோபிகள் சிற்றாதே பேசாதே
விலங்கு இட்டால் போலே
போவாருக்கு காலை ஒழிய போக பூமி நீ இல்லாமல்
நீங்கள் இங்கே வந்தது ஏன் அவர்களை அங்கெ நிறுத்தினீர்கள் ஆகில்
கூவுவான் வந்தோம் -இதுவே உத்தேச்யம்
இதுவேபரம பிரயோஜனம்
பட்டர் -4000 படி ஐதிகம் –
உன்னை எழுப்பினோம் பெருமை எனக்கு தாராய்
பொழுது விடியும் அளவும் சுகுமாரமான திருமேனி கொண்ட கோலங்களும் தாங்களுமாக வந்து
பட்டருக்கு திரு பள்ளி எழுச்சி பாடும் கைங்கர்யம் பெற்றோமே
வந்து நின்றோம்
உன் பக்கலில் கால்கள் தரையில் பாவி நிற்கப் பெற்றோம்
குல பாம்சம் விபீஷண ஆழ்வான் -உத்தரம் தீர
வடக்கு கரைக்கு வந்தான் இலங்கைக்கு ஆகாசத்தில் கால் பாவி நின்றான் –
பெருமாள் திருவடி வந்ததே நிலை நிற்றல் -தரித்து நின்றது போலே
நீ போந்திலை என்று துணுக்கு தீர வந்து நின்றோம்
பெண்கள் திரள் இருக்க –
முகம் காட்ட வில்லை வெறுப்பாக வார்த்தை சொல்லி –
கோதுகலமுடைய பாவாய்
உன் வாசலில் வந்து போகவே கண்ணன் அனுக்ரகம் செய்து அருளுவான்
உன்னை அழைக்கும் பெருமை பெற்றோமே
அவனாலும் சிரசா வகிக்க படுபவள்
குரவை கூத்து -கோபி -ஏகாந்தமாக -இரண்டு பேர் காலடி
அப்புறம் ஒன்றே -அழுத்தின காலடி ஸ்ரீ பாகவதம்
தலையாலும் சுமந்து சென்றான் –
புருஷகார பூதை
நம் ஆழ்வார் திருவடி தொழுதல் உண்டே –
விசேஷ வ்யக்தி
பாவாய்
நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வம்
பெண்கள் படும் வேதனை அறிவாய்
நங்காய் போலே பூர்த்தி
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாவன் படி இல்லையே நீ
முலை எழுந்தார் படி மோவாய் எழுந்தார் அறியாரே
அறிந்து இருந்தும் உறங்கி கிடக்கவோ
அயோதியை -பிராட்டி -ஸ்வர்க்கம் நரகம் -யது துவாயா சகா அது ஸ்வர்க்கம் –
பிரிந்தால் நரகம்
கேள்வி பட்டது இல்லை
girl school
நீ வசிஷ்டர் இடம் படித்தாய்
ஸ்திரீகள்
எழுந்திராய் விழித்தால் போதுமே
கண் திறந்து அசைவே போதும்
ஏற்றம் எங்களுக்கு தாராய்
எழுந்து இருந்து செய்ய
பாடி பறை கொண்டு
கிருஷ்ணன் பெண்கள் வாய் காவல் கிடக்கும் ஊரில் சொல்லவே கூடாதே
இந்த நாள் போனால் பாடவும் கொடாதே
ஆசூர பிரக்ருதிகள் ஹிறன்யாதிகள் போலே கோப வ்ருத்தர்கள்
பெண்கள் திருநாமத்தால் மோகிபபார்கள் -அதனால் தடுப்பார்கள் இங்கே -ராவணாதிகள் போலே இல்லை
இழவு தீர பாடலாம்
பறை
நாட்டாருக்கு பறை
பாடுகையே பறை
நமக்கு கைங்கர்யம்
உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம்
மாவாய் பிளந்தான்
அச்சம் போக்கி விரோதி நிரசன சீலன்
நாரதரே பயந்தாராம் கேசி கண்டதும்
பெண்கள் பயந்தார் நம் விரோதிகளை போக்கினது
முக்காலமும் உணர்ந்த நாரதரே பயப்பட
வன்னியம் அறுத்து பெண்ணும் பேதையும் சகடசாற்றாக போகும்படி
அது பண்டு
மதுரை போன பின்பு மறந்தான்
கோகுலம் நகர ஸ்திரீ கலா அலாபம் -பேச்சில் காதால் பருகி –
தெரு கூத்து பரத நாட்டியம்
நாகரீகம் நகரத்தில் உள்ளது -ஸ்டைல் அர்த்தம் நாம் கொண்டோம் தப்பாக

மல்லரை மாட்டிய
அங்கும் ஸ்திரீகள் பயம் போக்கி
ந சமம் யுத்தம்
வஜ்ரா கடினம்
யுவான உந்முக சரீரம் சுகுமாரர் இவர்கள்
நம்மோட்டை கார்யம் அங்கும் அதுவும் நம் பேரு அன்றோ –
தேவாதி தேவன் -சர்வேஸ்வரன் என்கிறார் பிராமணர்
தேவகி புத்திரன் -காரண பூதன்
கிருஷ்ண கிருஷி தாது கிரகிக்கிறான் செய்கிறவன் ரஷிக்கிறவன் –
பெருமை -உடையவன் அபளைகழ்க் நம்மை பார்க்குமோ –
பதில் உள்ளே உள்ளவள் சொல்ல –
அது நம் பேறு அன்றோ
நாம் பொய் செவிக்கிறோம் -சென்று நாம் சேவித்தால்
அத்தலை இத்தலை
அவன் பதறி வர இருக்க நாம் சென்றால் துடிப்பான்
நம் கார்யம்
செய்யான் ஆகில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் படுத்தினது படுகிறோம்
பெருமாள் பட்ட வேதனை
ஆ ஆ –
தலையால் பிரார்த்தித்தது செய்ய முடியாமல் போனதே
புண் படுத்துவோம் நெஞ்சில்
தம்பி உரிமை தட்டி களிக்கலாம்
அனைவரையும் கூட்டிப் போனது அனைவரும் அழ
குதிரையும் யானையும் அழ பொறுக்க மாட்டார்
ஆர்த்தி கண்டால் இரங்குவர்
காகத்துக்கு இரன்கினவர்
உகவாதர் பெற்றது நாம் பெற மாட்டோமொய்
ஆர்தர் பக்கல் கிருபை ஸ்வரூபம்
பிரனயித்வம் வந்தேறி ஆனாலும்
தான் உளன் ஆனால் உண்டானது போமோ கிருபை கிட்டும்
அவனை உகப்பியாதே ஸ்வரூபம்
ஆராய்ந்து –
பிரகர்ஷயிஷ்யாமி -பிரகர்ஷாமி இல்லை
பிரியதம் சத்தா ராமக் மகிச்சி அடைகிறான்

தேவாதி தேவன் ஆகி விட்டான் –
கேட்காமலே இருந்தால் -அவனை இலவான் ஆக்குவாம்
பலம் கொடுக்க – வாய்ப்பே கொடுக்காமல்
பாடுகையே பலம்
நம் ஆழ்வார் உணர்த்த படுகிறார்
கோதுகுலமுடைய பாவாய் கிருஷ்ண தர்ஷ்ணா தத்வம்
நம் ஆழ்வார் அவதாரம் -போதில் கமலம் மலர்ந்தது வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயத்தாலே –கிழக்கு வெளுத்தது –
ஆயிரம் வாக்கு ஆயிரம் கிரணம்
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் உள்ளே உள்ளான்
என் மண்டலம் திருக் குருகூர் கை கூப்பி
ஆழ்வார் திருநகரி -காஞ்சி சுவாமி ஸ்திரீகள் -திரும்பி வர
உண்டு கை அலம்பி வர -த்வாதசி பாராயணம்
நீர் தான்
வகுள பாஸ்கரர் இருக்க சூர்யன் உண்டா
ஆசார்ய ஹிருதயம் சொல்ல வந்தீரா கேட்டார்களாம்
தாமச பிரக்ருதிகள்
நம்போல்வார் -கரும்பு இருக்க கழு நீரில்
ஆபாச விஷயத்தில் மூழ்கி
பெரு வீடு இருக்க சிறுவீடு ஐஸ்வர்யம்
பரந்தன காண் -நீர் கூட்டப் போக வேண்டாமா
மிக்கு உள்ள பிள்ளை –மதுரகவி ஆழ்வார் போக விடாமல் காத்து
உன்னை கூவினர்
செற்றத்தின் வாயில் சிறியது பிறந்தால்
எழுந்திராய் நின்ற திருக்கோலம் இல்லையே எங்கும்
மாவாய் -ஆவா என்று இரங்கார் மாவாய் பிளந்தான் மனம் -இவரே அருளி –
துக்கத்தில் அருளினார்
வார்கெடா வருவி மல்லரை ஆழ்வார் அச்சம் போக்கி
அங்கும் இங்கும் பட்ட அச்சம்
தேவாதிதேவன் -ஆதி பிரான் -எல்லாம் படைத்தான்
சென்று நாம்
இவர் திரு புளி ஆழ்வார் இடம் இருக்க
என்னை பாடு
கிளையை பிடித்து தொங்கி இருப்பார்கள்
நீர் போய் சேவித்தால் ஆ ஆ என்று ஆராய்ந்து
அஸ்மத் சர்வ குருப்யோ -நம் ஆச்சார்யர் ஆசார்யருக்கு ஆசார்யர் தொடங்கி  எம்பெருமானார் பர்யந்தம்
பன்மை -ஒவ் ஒரு இடத்திலும் சொல்லி -வானமா மலை ஜீயர் காட்டி அருளுகிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ M A V ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்