திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-5-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 22, 2013

தூ நீர் முகில் போல் தோன்றும்
நின் சுடர் கொள் வடிவும் கனி வாயும்
தே நீர்க் கமலக் கண்களும்
வந்தென் சிந்தை நிறைந்தவா
மாநீர் வெள்ளி மலை தன்மேல்
வண் கார் நீல முகில் போலே
தூ நீர்க் கடலுள் துயில்வானே
எந்தாய் சொல்ல மாட்டேனே-

——————————————————————————————————————————————-

உன்னுடைய வடிவழகு வந்து என் மனத்திலே நிறைந்து
நலிகிறபடி என்னால் பேச முடிகிறது இல்லை –
என்கிறார் —

தூ நீர் முகில் போல் தோன்றும் –
கண்ட போதே விடாய் கெடும்படியான
கார்காலத்திலே தோன்றுகிற மேகம் போலே ஆயிற்று தோன்றுவது –

நின் சுடர் கொள் வடிவும் –
சுத்த சத்வமயம் ஆகையாலே
எல்லை அற்ற ஒளி உருவமான விக்கிரகத்துக்கு
அன்னலும் துன்னலுமாய் –
அன்னலும் =புகையும்
துன்னலும் -சிறு திவலையும்
திரண்ட மேகத்தை ஒப்பாகச் சொல்ல ஒண்ணாதே அன்றோ –
ஒண் சுடர்க் கற்றை -திருவாய்மொழி -1-7-4-அன்றோ –

கனி வாயும் –
கண்ட போதே நுகரலாம் கனி போலே இருக்கிற வாயும்

தே நீர்க் கமலக் கண்களும் –
தேனாகிற நீரை உடைய தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற
திருக் கண்களும் –
இதனால் செவ்வியை நினைக்கிறது –
அன்றிக்கே
தேனின் உடைய நீர்மை வாய்ந்த திருக் கண்கள் -என்றுமாம்
அதாவது கண்ணாலே பருகலாம் படி இருக்கிற இனிமையைத் தெரிவித்த படி –

வந்தென் சிந்தை நிறைந்தவா –
மற்றைய விஷயங்கள் அனுபவித்து விட்டால் மறக்கக் கூடியவாய் இருக்கும் –
இவ்விஷயம் அனுபவித்து பேர நின்றாலும் நெஞ்சிலே ஊற்று இருக்கும்
சிந்தை நிறைந்தவா -என்னுமதனை பின்னே வருகின்ற சொல்ல மாட்டேன் என்னுமதனுடன் கூட்டுக –

மாநீர் வெள்ளி மலை தன்மேல் –
மிக்க நீர் வெள்ளத்தே
ஒரு வெள்ளி மலையின் மேலே –

வண் கார் நீல முகில் போலே –
வள்ளல் தன்மை உடையதாய்
கறுத்து நெய்த்து இருப்பது ஒரு முகில் படிந்தாப் போலே -என்னுதல் –

தூ நீர்க் கடலுள் துயில்வானே –
தூய்மை பொருந்திய தண்ணீரிலே
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனே-
வெள்ளி மலை -என்ற உவமையால் –
அரவணை -என்ற உபமேயத்தினை அமைத்துக் கொள்ளும் இத்தனை –

எந்தாய் –
மேலே கூறிய வேறுபட்ட சிறப்பு இல்லையேயாகிலும்
விட ஒண்ணாத சம்பந்தம் இருக்கும் படி –

எந்தாய் -வந்து என் சிந்தை நிறைந்தவா சொல்ல மாட்டேன் –
மனத்திலே பிரகாசிக்கின்ற பிரகாசம் துக்கத்துக்கு காரணம் ஆகா நின்றது –
இதற்கு ஒரு பாசுரம் அறிகின்றிலேன்
விரக நிலையிலே குணங்களைச் சொல்லுதல் துக்கத்துக்கு காரணமாம் அத்தனை அன்றோ –
தூ நீர்க் கடலுள் துயில்வான் -என்றதனால்
காண வேண்டும் என்னும் விருப்பம் இல்லாதார்க்கு
முற்பாடனாய் வந்து சாய்ந்த படி சொல்லுகிறது-

உன் வடிவு அழகு ஏன் மனசில் நிறைந்து நலிகிற படியை பேச முடியாதே -என்கிறார்-

மனசில் உனது வடிவு அழகு தங்கி -வாயால் பேச முடியாதே
வாசா மகோசரமாக உள்ளதே –
தூ நீர் முகில் போல் தோன்றும் நின் சுடர் கொள் வடிவு
தேன் மிக்க தாமரை போன்ற கண்கள்
திருப்பாற் கடலில் சயனம்
வெள்ளி மலை மேலே மேகம் போலே
மா நீர் -திருப்பாற் கடல்
உள்ளபடி சொல்ல முடியாதே
கண்ட போதே விடாய் கெடும் படி வர்ஷுக கலாஹம்
மழை பொழியும் பொழுது மேகம் போலே
சுடர் கொள் வடிவு சுத்த சத்வ வடிவு
மேகம் ஒப்பாகாதே
அன்னலும் குன்னலும் காற்றும் நீரும் சேர்ந்ததை ஒப்பாக கொள்ள கூடாதே
தூமம் ஜோதிஸ் சலிலம் -பிரத்வி மட்டும் இல்லை நாலும் கலந்த -மேகம்
நின் சுடர் கொள் வடிவு -நேராக வர்ணிக்கிறார்
கனி வாயும்
ஒண் சுடர் கற்றை தேஜசாம் ராசி மூர்த்திம்
செவ்வி -தேன் பெருகும் தாமரை போன்ற திருக் கண்கள்
நீர்மை தன்மை உள்ளது
கண்களால் பருகினால் இனிமை பிறக்கும் என்னவுமாம்
இன்பத் தேன் வந்து பாயும் காதிலே போலே
வந்து
என் சிந்தை நிறைந்தவாறு வாயால் சொல்ல முடியாதே-

நெஞ்சில் நிறைந்து இருக்குமே
அனுபவித்து பேரே நின்றாலும் விடாதே –
உதாரமாய் -கார் நீல முகில் கறுத்து நெய்தது
கார் கால மேகம் –
தூ நீர் கடலுள் துயில்வானே
வெள்ளி மலை-மேலே கார் முகில் போலே
திரு அநந்த ஆழ்வான்-தூ நீர் கடல் போலே வெளுத்து
இருப்பதால் –
பாசுரத்தில் நேராக திரு அநந்த ஆழ்வான் சொல்லாமல்
திருஷ்டாந்த பலத்தால் -கொள்ளும் இத்தனை
எந்தாய் –
இவ்வளவு வை லஷண்யம் இல்லா விடிலும் விட ஒண்ணாத பிராப்தி இருக்கிறபடி
மனசில் பிரகாசம் இலேச ஹேதுவாக இருக்க
வாய் விட்டு சொல்ல முடியவில்லை
விரக தசையில் கிலேச ஹேது ஆகுமே இந்த வை லஷண்யம்
பிரயோஜனாந்த பரர்க்கு காண இருப்பவன்
காண வேண்டும் என்றும் இருக்கும் எனக்கு காட்ஷி தர வில்லையே

————————————————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-5-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 21, 2013

முடி சேர் சென்னி யம்மா
நின் மொய் பூந்தாமத் தண் துழாய்
கடி சேர் கண்ணிப் பெருமானே
என்று என்றே ஏங்கி அழுதக்கால்
படிசேர் மகரக் குழைகளும்
பவளவாயும் நால் தோளும்
துடி சேரிடையும் அமைந்ததோர்
தூ நீர் முகில் போல் தோன்றாயே

——————————————————————————————————————————————

தெளிந்த நீரைப் பருகின காளமேகம் போலே ஸ்ரமத்தைப் போக்குகிற வடிவோடே
என் துயரம் தீர வந்து தோற்ற வேண்டும் –
என்கிறார்-

முடி சேர் சென்னி யம்மா –
ஆதிராஜ்ய சூசகமான திருமுடி சேர்ந்த சென்னியை உடைய
சர்வேஸ்வரனே –

நின் மொய் பூந்தாமத் தண் துழாய் கடி சேர் கண்ணிப் பெருமானே –
உனக்குத் தகுதியாய்
செறியத் தொடுக்கப் பட்டு
மனத்துக்கு இன்பத்தைக் கொடுப்பதாய்
ஒளியை உடைத்தாய்
சிரமத்தைப் போக்கக் கூடியதாய்
நாட் செல்ல நாட் செல்ல பரிமளம் மிக்குச் செல்கிற
திருத் துழாய் மாலையை உடைய
சர்வேஸ்வரனே –

என்று என்றே-
ஒரு கால் சொல்லி ஆறி இருக்கிறேனாய்த் தான் ஆறி இருக்கிறாயோ –

ஏங்கி அழுதக்கால்-
பொருமி அழுதக்கால் –
என் அழுகைக் குரலின் தளர்தியைக் கேட்டால் சடக்கென வந்து
கொடு நிற்க வேண்டாவோ –

படிசேர் மகரக் குழைகளும்-
படியாய் சேர்ந்த -என்னுதல்
படியிலே சேர்ந்த என்னுதல்
இயல்பாகவே சேர்ந்த -என்னுதல்
திரு மேனியில் சேர்ந்த -என்னுதல் -என்றபடி –
படி கண்டு அறிதியே –முதல் திருவந்தாதி -85-என்னக் கடவது அன்றோ –

பவளவாயும் –
உறவு எல்லாம் தோற்றும் திருப் பவளமும் –

நால் தோளும்-
அணைக்கைக்கு கற்பகத்தரு பணைத்தால் போலே இருக்கிற நான்கு தோள்களும் –

துடி சேரிடையும் அமைந்ததோர் தூ நீர் முகில் போல் –
துடி போலே இருக்கிற இடையுமாய்க் கொண்டு சமைந்தது
ஒரு முகில் போலே ஆயிற்று வடிவு இருப்பது –

இந்த விசெஷணங்கள் கேவலம் முகிலுக்கு இல்லாமையாலே
அபூத -இல்பொருள் -உவமை
தூ நீர் முகில்
தெளிந்த நீரை முகந்த முகில் –

தோன்றாயே –
அகவாயில் தண்ணளி எல்லாம்
வடிவிலே காணலாம்படி வந்து தோற்ற வேண்டும்-

தெளிந்த நீரை பருகின காள மேகம் போன்ற
ஸ்ரமஹரமான வடிவுடன் சேவை சாதிக்க வேண்டும்
தூ நீர் முகில் போல்
மகர குழை
பவள வாய் நால் தோள்கள் உடன்
ஆதிராஜ்ய சூசகம் கிரீடம் திரு அபிஷேகம் –
நின்
செறிய தொடுக்கப் பட்ட -மொய்
பூம்
தாம -ஒளியை உடைத்தாய்
தண் துழாய் –
என்று என்று
ஏங்கி ஏங்கி
அலுதக்கால்
தளர்ச்சி கேட்டு ஓடி வர வேண்டாமா
படி சேர்
திருமேனியில் -படிந்து உள்ள
மகர குழை
படி கண்டு அறிதியே தன்மையும் திரு மேனியும்
பவள வாய் -ஹர்ஷம் காட்டும் கண்ணும் வாயும்
நால் தோள் அணைக்க கற்பகம் பணைத்தால் போலே
துடி உடுக்கை போலே இடியுமாய் கொண்டு
முகில் போலே வடிவு
அபூத உவமை இதுவும்
தெளிந்த நீரை
அகவாயில் தண்ணளி தோன்றும்படி தோற்ற வேண்டும்

 

—————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-5-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 21, 2013

காண வாராய் என்று என்று
கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து அடியேன்
நாணி நன்னாட்டலமந்தால்
இரங்கி யொருநாள் நீ யந்தோ
காண வாராய் கரு நாயிறுதிக்கும்
கருமா மாணிக்கம்
நாள் நன்மலைபோல் சுடர்ச் சோதி
முடிசேர் சென்னி யம்மானே

——————————————————————————————————————————————————–

என் விடாய் கெடும்படி
அழகிய மயிர் முடியுடன் வந்து தோன்றி அருள வேண்டும்
என்கிறார் –

காண வாராய் என்று என்று –
ஒருகால் காண வாராய் -என்றால்
வரக் காணாவிட்டால் -ஆறி இருக்க வல்லர் அல்லீரே –
பின்னையும் காண வாராய் காண வாராய் -என்பார் ஆயிற்று

கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து –
எங்கனே வரும் என்று அறியாமையாலே திக்குகள் தோறும் பார்த்து கண்கள் பசை அற உலர்ந்தன என்றது –
கண்ணநீர் கைகளால் இறைக்கும் -திருவாய்மொழி -7-2-1-என்னும் நிலையும் கழிந்தது -என்றபடி –
கூப்பிட்டு வாயும் பசை அற உலர்ந்தது –

அடியேன் நாணி –
அத்தலைக்கு வரும் குற்றம் நம்மது ஆம்படியான சம்பந்தம் உடைய நான் நாணி -என்றது
இவனை உலகத்தார் என் சொல்லுவார்களோ -என்று அதற்காக நாணி -என்றபடி –
அன்றிக்கே –
பிரயோஜனத்தின் பொருட்டு கூப்பிடுகை அன்றியே
முறை அறிந்து காண்கைக்கு கூப்பிட்ட நமக்கு தன்படி
அழகியதாய் இருந்தது -என்று நாணி -என்னுதல் –

நல நாடு –
எல்லை இல்லாத கிலேசங்களுக்கு எல்லாம் இருப்பிடம் ஆகையாலே விபரீத லஷணையால் சொல்லுகிறார் –
அன்றிக்கே
ஐம்புல இன்பங்களின் அனுபவத்தாலே மக்கள் களித்து வசிக்கும் தேசம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார் ஆதல் –
அன்றிக்கே
பிள்ளான் -எம்பெருமானைப் பெற்று அனுபவிக்கும் நாடு காண் -என்பாராம்
இல்லையாகில் கூப்பிட்டார்களோ -என்று

அலமந்தால் –
தடுமாறினால் –

இரங்கி-
உனக்கு விருப்பம் இல்லாவிட்டால் பிறர் கேட்டிற்கு இரங்க வேண்டாவோ -என்றபடி
முனிவர்களுக்கு உள்ள இரக்கமும் இல்லையோ -என்றபடி

யொருநாள் –
பலநாள் வேண்டும் என்கிறேனோ –

நீ –
கண்டுகொண்டு நிற்க வேண்டும்படி வேறுபட்ட சிறப்பினை உடைய நீ –

யந்தோ –
உன் வேறுபட்ட சிறப்பினை அறியாது ஒழிந்தால்
என் துயரத்தையும் அறியாது ஒழிவதே –

காண வாராய் –
பிரயோஜனத்தின் பொருட்டு அழைக்கிறேனோ

கரு நாயிறுதிக்கும்
கரு நாயிறு உதிக்கும் –
கரிய நிறத்தின் உடைய சூரியன் தோன்றுகிற

கருமா மாணிக்கம் நாள் நன்மலைபோல் –
அந்த சூர்யன் உதிக்கிற உதயகிரி இருக்கிறபடி –
நீலமாய்
பெரு விலையதான இரத்னமலை போலே
நாள் பூ என்னுமா போலே புதியதாய் காட்சிக்கு இனியதான மலை ஆதலின் நாள் நல் மலை -என்கிறது
அன்றிக்கே
கரு மா மாணிக்கம் நல் மலை மேலே
கரு நாயிறு உதிக்கும் பொழுது போலே
முடி சேர் அம்மான் -என்று கூட்டிப் பொருள் கோடலுமாம் –
நாள் -பொழுது –

சுடர்ச் சோதி முடி-
மிக்க புகரை உடைய முடி

கரு நாயிறு உதிக்கும் -என்கிற திருஷ்டாந்த பலத்தாலே முடி என்றது மயிர் முடியைக் காட்டுகிறது –

சேர் சென்னி –
அதற்குப் பற்றுக் கோடான திருமேனி இரத்தின மலை போலே யாயிற்று இருப்பது –

யம்மானே –
சர்வேஸ்வரனே –
சம்சாரி முத்தனாய்ச் சென்றால் தாபத்தைப் போக்குவதற்காக இவனால் செய்யப்படுவது
திருக் குழலை பேணுதல் இத்தனை –
கேசவன் கிலேசத்தை போக்குகிறவன்-என்றே அன்றோ இருப்பது
கிம் த்வயா நார்சிதோ தேவ கேசவ கிலேச நாசன -எனபது பிரமாணம்-

விடாய் கெடும்படி அழகிய மயிர் முடி உடன்
சுடர் சோதி முடி சேர் அம்மானே -உடன் வந்து அருள வேண்டும்
துவர்ந்து
நாணி
அலமந்து
இரங்கி ஒரு நாள் காண வாராய்
கரு நாயிறு உதிக்கும் -கரு மா மாணிக்க மலை மேலே –
முடி சேர் அம்மான்
கிரீடம் சொல்ல வில்லை -இத்தால்
கரு நாயிறு கேசபாசம் -மயிர் முடியைச் சொல்கிறார்
காண வாராய் என்று என்று -இதுவே யாத்ரை
ஆறி இருக்காமல் -விஷய வை லஷண்யம் -இருக்கிற படி
திக்குகள் தோறு பார்த்து கண் பசை அற்று உலர
கண்ணா நீர் கைகளால் இறைக்கும் நிலை கடந்தது
கூப்பிட்டு வாயும் பசை அற்று உலர்ந்தது
அடியேன் நாணி
அத்தலையில் அவத்யம்
நம்மதாம் படியான சம்பந்தம் உண்டே
லஜ்ஜித்து -தன்னை நொந்து கொள்வது -நன்றாகதான் ஆசைப் பட்டேன் –
அவனை பழிப்பார்கள் -என்று லஜ்ஜித்து என்றுமாம் –
கூலி கொடுத்து எழுதி வைக்க சொன்னானே என்பர்
ஆளவந்தார்
துக்கம் எனக்கு சஹாஜம்
ஒரே கஷ்டம் துவக்ர்த்தே -உன் பெருமைக்கு தகாதே
அதற்காக என்னை அனுக்ரகிக்க வேண்டும்
பட்ட மகிஷி உஞ்ச விருத்திக்கு பயந்து –
முறை அறிந்து -பிரயோஜனார்த்தியாய் கூப்பிடுகை அன்றியே
காண்பதே பிரயோஜனம் அறிந்து
தன்படி அழகியதாய் இருந்தது
நன்னாடு இந்த லோகம்
அநந்த கிலேச பாஜனம் -விபரீத லஷனையால் –
கறுப்பு நல்லவாடு தெலுங்கு விபரீத லஷனை பொல்லாதவர் என்பார் –
விஷயானுபவத்தால் களித்து உள்ள நாடு
பிள்ளான் -நிர்வாஹம்
லோகம் முழுவதும் எம்பெருமானை அனுபவித்து ஆனந்தம் அடைந்து உள்ளார்
கதறவில்லையே-என்பதால் -அப்படி நினைத்து இருக்கிறார் –
அலமந்தால் தடுமாறினால்
இரங்க எண்ணம் இல்லையானாலும் இப்படி துடிப்பாரைக் கண்டால் இரங்க வேண்டாவோ
ரிஷிகள் உள்ள ஆன்ருசம்சயம்-
சம்சார விஷயத்தில் துக்கிக்கும் ஸ்திரீகளை ஏறெடுத்து பார்க்காத
வால்மீகி பிராட்டி பக்கல் காட்டினாரே
ஒரு நாள்
உன் வை லஷண்யம் அறிந்து
காண வாராய்
இதுவே நான் வேண்டுவது
திருமேனி காட்டி அருள வேண்டும்
உதாரா கொண்டாடி
வரும் பொழுது
சுடர் சோதி வடிவுடன்
கருத ஆதித்யன் உதிப்பதுபோலே
கரு மா மாணிக்க மலை – போலே திரு மேனி
உச்சியில் உதிக்கும் சூர்யன் -மயிர் முடி கூந்தல் -கிரீடம் சொல்ல வில்லை
கேசவன் கிலேச நாசக
பாசுரம் சொல் அர்த்தம் புரிந்து கொண்டு –
நீ -கண்டு கொண்டே இருக்கும் படியான வை லஷண்யம் உள்ளவனே
நாள் நல் மலை –
உதயகிரி -உதய சாகரம் சில இடங்களில் -இடம் பொறுத்து
நீளமாய்
மா பெரு விலையனான
மாணிக்க தர்சநீயமான ரத்னமயம்
நாள் மலை -நாள் பூ அன்றைக்கு கிடைத்த பூ
அபிநவமாய் தர்சநீயமான மலை –
முடி சேர் சென்னி அம்மான் –
கரு -சப்தம் மயிர் முடியைக் குறிக்கும்
கிரீடம் கதிர் ஆயிரம் இரவி போலே இருக்குமே
அம்மானே
சர்வேஸ்வரனே
கொள்கின்ற கோள் இருளை -கறுப்பு சூர்யன் -இல் பொருள் உவமை அணி
திருவடிகளுக்கு இரண்டு சூர்யன் உபமானம் சொல்ல
சொல்ல மாட்டேன் அடியேன் –எல்லையில் சீர் ஞாயிறு இரண்டு போலே -காஞ்சி ஸ்வாமி
திரு முடி உடன் சேவிக்க ஆசை
முக்தனாய் சென்றால்
தாப ஹராமாக -சம்சாரி -போகும் படி
திருக் குழலை பேணும் அத்தனை
எம்பெருமான் தலை தடவி கொடுப்பானாம் –
அவனுக்கு செய்வது
அவன் திருக் குழல் பார்த்து தாபம் தீர்க்கலாமே
நரகம் வாட்டி இருக்க யமனே கஷ்டப் பட்டு கேசவ கிலேச நாச -ஒரு தடவை  கூட சொல்ல வில்லையே
யமனே பரிபாஷித கேட்க்கப் பட்டான் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-5-1-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 21, 2013

மாயக் கூத்தா பிரவேசம் –
மேல் இரண்டு திருவாய் மொழிகளிலுமாக
பகவான் ஆகிய பரம்பொருள் பிறராலே அழியப்புகுகிறது -என்று வெறுத்தார் –
இதில் தம்முடைய துயர ஒலியாலே அவனை அழிக்கப் பார்க்கிறார் –
மேல் திருவாய் மொழியில் அவனுக்கு பரிவர் உளர் என்று பயமும் தீர்ந்து
வடிவு அழகினை அனுபவித்தாராய் நின்றார் –
அவ் வழகு நெஞ்சிலே -திகழ என் சிந்தையுள் இருந்தான் -8-4-3-என்றபடி ஊற்றிருந்து
புறக் காட்சியிலே விருப்பம் பிறந்து –
அது பெறாமையாலே
மேலே பட்ட கிலேசங்கள் எல்லாம் ஒன்றும் அல்ல-
இதற்கு அது ஒரு கலை மாத்ரம் -என்னும்படி நொந்து
காட்டுத் தீ கதுவினாரைப் போலே தாபத்தை உடையராய்
தம்மில் காட்டிலும்-கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து – விடாய்த உறுப்புகளை உடையராய் –
என் விடாய் எல்லாம் தீரும்படி திவ்ய உறுப்புகளோடு வர வேண்டும் -பவள வாயும் நாலு தோளும்
அழகிய திரு முடியோடு வர வேண்டும் -முடி சேர் சென்னி –
மேகம் போலே வர வேண்டும் -தூ நீர் முகில் –
அழகிய வடிவோடு வர வேண்டும் -கொண்டல் வண்ணா
உதய காலத்தில் சூர்யனைப் போலே பெரிய புகரோடே வர வேண்டும் -கரு நாயிறு உதிக்கும் -இள நாயிறு இரண்டு போல் –
என்றாப் போலே கூப்பிட்டு
பின்னையும் அவன் வந்து முகம் காட்டாமையாலே –
எங்கே காண்கேனே –
நாம் இந்த கிலேசத்தோடே முடிந்து போம் இத்தனை ஆகாதே -என்று இழவோடே தலைக் கட்டுகிறது-

மாயக் கூத்தா –
பகவத் தத்வம் அழியுமோ வருத்தார் கீழே இரண்டிலும்
இதில் -தம்முடைய ஆர்த்த நாதத்தாலே அவனை அழியப் பார்க்கிறார்
கதறுகிறார்
மற்றவர் அழிப்பாரோ அச்சம் பட்டவர்
பரிவர் உண்டு பயம் தீர்ந்து
திரு மேனி விக்ரக அழகாய் நன்றாக அனுபவித்து
திகழ நெஞ்சில் இருந்து உஊரிப் போக
அனுபவிக்க கை நீட்ட
நெஞ்சில் தான் உள்ளான்
கீழ் உள்ள கிலேசம் கலா மாதரம் போலே அதிக அபரிமிதமான துக்கம் அடைந்தார்
நொந்து
காட்டித் தீயில் அகப்பட்டவர் போலே கதற
அவரை விட அவர் கரணங்கள் விடாய் மிக்கு
அழகிய கோலத்துடன் வர வேண்டும் பெரிய புகருடன் வர வேண்டும்
வரக் காணாமையாலே இழவுடன் தலைக் கட்டுகிற
மாயன் வடிவு அழகாய் காணாத
வல் விடாய் -அது
அரவிஞ்சி
அலுத்து
ஆளற்ற
தூய புகழ் உற்ற சடகோபன்
இதுவே புகழாம் படி
ஆழ்வாரை ஒன்றி நின்றால் அது பகல்
இல்லை என்றால் இருள்
என்கிறார் மா முனிகள் –

—————————————————————————————————————————————————————————————

மாயக் கூத்தா வாமனா
வினையேன் கண்ணா கண் கை கால்
தூய செய்ய மலர்களா
சோதித் செவ்வாய் முகிழதா
சாயல் சாமத் திருமேனி
தண் பாசடையா தாமரை நீள்
வாசத்தடம் போல் வருவானே
ஒரு நாள் காண வாராயே-

——————————————————————————————————————————————————————————

என் விடாய் எல்லாம் தீரும்படி ஒரு தாமரைத் தடாகம் போலே
வந்து தோற்றி அருள வேண்டும் -என்கிறார்
மாயக் கூத்தா –
ஆச்சயர்யங்களையும்
மனத்தினைக் கொள்ளை கொள்ளுகிற செயல்களையும்
உடையவனே
இந்த்ரனுடைய இரப்பைத் தலைக் கட்டுக்கைக்காக
அன்றே பிறந்து அன்றே வளர்ந்த அன்றே இறப்பிலே அதிகரிக்கையும் –
மகாபலியினுடைய வேள்விச் சாலை அளவும் காட்சிக்கு இனியதாம்படி நடந்து சென்று மாவலி -என்றாப் போலே சில மழலைச் சொற்களை சொல்லுதல்
முதலான முதலான மனத்தினைக் கொள்ளை கொள்கின்ற செயல்களையும் உடையவனே –
நடந்து சென்ற நடை வல்லார் ஆடினாப் போலே இருக்கிரதாயிற்று இவர்க்கு
அதனால் கூத்தா -என்கிறார் –

வாமனா –
இரந்தும் இரந்தவர்க்கு ஈகை தானே பிரயோஜனமாக இருக்கின்றவன் காண்
தன்னை காண்கையே பிரயோஜனமாக இருக்கிற என்னை
இரப்பாளனாக்கி இரங்காது இருக்கிறான் –

வினையேன் கண்ணா –
ஸ்ரீ வாமனனாய் வந்து அவதரித்தது இந்தரனுக்கு ஆனாப் போலே
கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தது தமக்காக என்று இருக்கிறார் –
அன்றிக்கே
எல்லாருக்கும் பொதுவான வனுடைய அவதாரம் ஆகையாலே
உகந்தவர்களுக்கு எல்லாம் -எனக்கு -என்னலாய் இருக்கையாலே சொல்லுகிறார் -என்னலுமாம்
மற்றை அவதாரங்களில் காட்டில் கிருஷ்ணாவதாரம் அண்ணி மை யாலே சொல்லுகிறார்
பல்லிலே பட்டுத் தெரித்தாற் போலே அவதாரத்துக்கு பிற்பட்ட படியாலே தன்னை -வினையேன் -என்கிறார் –

கண் கை கால் தூய செய்ய மலர்களா –
கிட்டினாரோடு முதல் உறவு பண்ணும் கண்
நோக்குக்கு தோற்றவர்களை அணைக்கும் கை
பரிசத்துக்கு தோற்று விழும் திருவடிகள்
அங்கே கிடந்த தலை எடுத்து அனுபவிக்குமதாய்
கண்ட போதே விடாய் தீரும்படியான
கரியதான திருமேனிக்கு பரபாகமான நிறத்தை உடைத்தான தாமரைப் பூவாக –

சோதிச் செவ்வாய் முகிழது வா –
புகரை உடைத்தாய் –
சிவந்து இருக்கிற திரு அதரமானது அதில் அரும்பு ஆக –
உரையாடாதவன் விருப்பம் இல்லாதவன் -என்று -\அவாக்யா அநாதரக -சாந்தோக்யம் -என்னப்படும் இறைவன் ஆகையாலே
மிக்க கம்பீர்யத்தாலே புன்சிரிப்பு மலர்ந்து தோன்றும் அளவே அன்றோ இருப்பது -ஆகையாலே -அரும்பு -என்கிறது

சாயல் சாமம் திருமேனி தண் பசுமை அடையா –
ஒளியை உடைத்தாய்
கரிய நிறமான திருமேனி
குளிர்ந்த பச்சிலையாக –
புருஷா புண்டரீகாயா ரூபம் தத் பரமாத்மனா -வராஹ புராணம்
பரமாத்வான புருஷன் தாமரை இலை நிறம் போன்றவன் -என்றும் –
அக்கமலத்து இலை போலும் -திருவாய்மொழி -9-7-3-என்றும் வருகின்றபடி

தாமரை நீள் வாசம் தடம் போல் வருவானே –
பரப்பு மாறாத் தாமரை மலர்ந்து இருப்பதாய்
மகா பிரளயத்தை ஒரு தடாகம் ஆக்கினாப் போலே பறந்து இருப்பதாய்
அப்பரப்பு அடங்கப் பரிமளத்தால் நிரம்பி இருப்பது ஒரு தடாகம்
நடந்து வருமாறு போலே ஆயிற்று –
பரிமளம் முன்பே அலை எறிய வரும்போது இருப்பது –
சர்வகந்த -என்னக் கடவது அன்றோ –

வருவானே
வரும் தன்மையானே
முன்பு தம் பக்கல் வரும்படியை உபகாரத்தின் நினைவாலே சொல்லுகிறார்

ஒரு நாள் –
ஒரு கால் நாக்கு நனைக்க என்பாரைப் போலே

காண
வந்தால் கொள்ளும் பிரயோஜனம் காணும் இதுவே
ஒரு தேச விசேஷத்திலும் எப்போதும் காண்கையே அன்றோ இருப்பது
சதா பஸ்யந்தி சூரையா –
அப்பேறு பெறும்படி

வாராய் –
அததலையாலே வரக் காண இருக்குமவர் அல்லீரோ
தான் விரும்பிய ஜீவனுக்கு இந்த பரமாத்வாவானவன் தனது திருமேனியைக் காட்டுகிறான்
என்கிறபடியே
தஸ்ய ஏஷ ஆத்மா விவ்ருணதே தநூம் ஸ்வாம் -முண்டக -2-3-
அன்றிக்கே தாம் கிட்டிக் காணுமது ஸ்வரூப விரோதமாய் இருக்கும் -என்னுதல்

விடாய் எல்லாம் தீரும் படி தாமரைத் தடாகம் -போலே வந்து தோற்றி அருள வேண்டும் என்கிறார் –
பாலைவனம் நடுவில் தடாகம் போலே
ஏஷ பிரம்மா பிரவிஷ்டோஷ்மி -வெய்யில் காலத்தில் தடாகம் போலே
தாப த்ரயங்கள் அடங்க பரமாத்மா அனுபவம் –
மாயக் கூத்தா
வாமனா -ஆச்சர்ய செஷ்டிதன்கள் கண்ட இடம்
வினையேன்
கண்ணா -இந்தரனுக்கு வாமன வேஷம் ஆழ்வாருக்கு கண்ணன்
திருக்கண் –தூய மலர் போலே
முகிழ் மொட்டிக்கும் பவளம்
திரு மேனி -அக்கமலத்து இலை போலும் திருமேனி அடிகளுக்கே –
மாயக் கூத்தா –
மாயம் -ஆச்சர்யம்
மனோஹாரி செஷ்டிதன்கள்
அன்றே பிறந்து அன்றே வளர்ந்து அன்றே யாசிக்க
உபநயனம் அன்றே பிச்சை -இன்றும் –
பிஷா -அரிசி பிராமசாரிக்கு
சந்நியாசி -மாதுகரம் -பக்குவம் செய்த சாதம் கொடுக்க வேண்டும்
இரண்டையும் கொடுக்க -ஸ்திரீகள் தான்
பிஷா பவதி ஸ்திரீ லிங்கம்
பவான் இல்லை –
அம்மா தாயே பிச்சை போடு இராப் பிச்சை கூட –
மடாதிபதிகள் –
ஸ்திரீகள் தான் தளிகை செய்வார்கள்
பௌண்டரீகம்-இன்றும் அப்படி தான் –
கொட்டாங்கச்சி சந்நியாசி போலே இருப்பார்கள்
மாவலி முக்த ஜல்பிதங்கள்
நிலம் மூவடி மாவலி -கொடுக்க போகிறானா கொள்ளப் போகிறானா
நானே அளப்பேன் -என்னுடைய பாதத்தால் நான் அளப்ப –
ஸ்தோத்ரம் செய்து அறியான் –
வல்லார் ஆடினது போலே இருக்க
கூத்தா என்கிறார்
வாமனா –
இரந்தும்-ஈகை -யே பிரயோஜனம் ஆக இருப்பவன் -அத்தை இரந்து கொடுக்க
தன்னை காண்கையே பிரயோஜனம் ஆக உள்ள எனக்கு இரங்காமல் கருணை இன்றி
வினையேன் கண்ணா –
கிரிஷ்ணாவதாரம் அண்ணி மையாக
பல்லிலே பட்டுத் தெறிப்பதே
கலி பிறந்த 48 நாள் ஆழ்வார்
த்வாபர யுகம் முடிவில்
யுக சந்தி-700 வருஷம் உண்டே -தேவ வருஷம்
365
சங்கை வரும்
முதல் ஆழ்வார் த்வாபர யுகம் -கிருஷ்ண அவதாரம் முன்பா
விரலோடு -வாய் பொய்கை ஆழ்வாரே அனுபவிக்க
யுக சந்தியில் பிறந்து இருக்கலாம் –
சதுர்யுகம் முன்பு சதுர யுகம் உண்டே –
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் முக்காலமும் அறிவார்கள் –

சர்வ சாதாரண அவதாரம்
வரையாதே தீண்டி –
உகந்தார் எல்லாரும் என்னது என்னலாம்படி இருப்பானே
கண் கை கால் -தூய செய்ய தாமரை
முதல் உறவு செய்யும் கண் கடாஷம்
நோக்குக்கு தோற்றுவாரை அணைக்கும் கை
ஸ்பர்சதுக்கு தோற்று காலில் விழுவார்களே
பரபாக
முகிழ் விரியாத தாமரை-அவாக்யி அநாதர-கம்பீரம் -தோற்ற
ஸ்மிதம் உந்முகமான அளவிலே புன்முறுவல் –
சாயல் -ஒளி
சாமம் கறுப்பு ச்யாமம்
குளிர்ந்த பச்சிலை போலே திரு மேனி
அக்கமலத்து இலை போலே
மா கடல் உருவம்
ஓர் உருவம் பொன்னிறம் பிரம்மா நிறம் -கமல கர்பா நிறம்
சிவன் செந்தீ நிறம்
புண்டரீகம் போலே அவன் -இலை போலே பசுக்கு
பரப்பு மாற -தாமரை -நீள் வாசத் தடம்
ஏகார்ணவம் -பிரளயத்தில் -அதை தடாகம் ஆக்கினாப் போலே
வாசத் தடம் பரிமளம் முன்பே அலை எறிய
தடாகம் நடந்து வருவது போலே –
சர்வ கந்த வஸ்து
வருவானே -வரும் ச்வாபம் உடையவன்
முன்பு வருபடியை உபகார ச்ம்ருதியால் சொல்கிறார்
ஒரு கால் நாக்கு நனைக்க கேட்பாரைப் போலே
ஒரு நாள் காண
வந்தால் கொள்ளும் பிரயோஜனம் காணுவதே
சதா பச்யந்தி சூரைய அங்கேயும் இதுவே பிரயோஜனம்
வாராயே
நீயே வர வேண்டும் பரகத ஸ்வீகாரம்
நாயமாத்மா ஸ்ம்ருதி
ஸ்வரூப விரோதம்
அத்யந்த பரதந்த்ரப் பட்ட ஜீவாத்மா
நம் செயல்கள் எதுவும் உபாயம் இல்லையே
தாம் கிட்டிக் காண்பது ஸ்வரூப விரோதம் தானே-

————————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-4-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 20, 2013

தேனை நன் பாலைக் கன்னலை யமுதைத்
திருந்துலகுண்ட வம்மானை
வான நான்முகனை மலர்ந்த தண் கொப்பூழ்
மலர்மிசைப் படைத்த மாயோனை
கோனை வண் குருகூர் சடகோபன்
சொன்ன வாயிரத்துள் இப்பத்தும்
வானின் மீதேற்றி யருள் செய்து முடிக்கும்
பிறவி மா மாயக் கூத்தினையே

——————————————————————————————————————————————————————-

நிகமத்தில்
இத் திருவாய்மொழியை கற்றவர்கட்கு இது தானே முதலில்
பரமபதத்து ஏறக் கொடுபோய்
பின்பு சம்சாரம் ஆகிய மகா நாடகத்தினை அறுக்கும் -என்கிறார்-

தேனை நன் பாலைக் கன்னலை யமுதைத் –
இவர் ஐயம் கொண்டு அஞ்சுதற்கு உரிய காரணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன
அவனுடைய இனிமை அன்றோ இவரை அஞ்சப் பண்ணுகிறது –
எனக்கு எல்ல வித இனிய பொருள்களும் ஆனவனே
சர்வ ரச -என்னக் கடவது அன்றோ –
மேலே அச்சம் நீங்குவதற்கு உரிய காரணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன –

திருந்துலகுண்ட வம்மானை –
கட்டளைப் பட்ட உலகத்தை பிரளயத்தில் அழியாதபடி
திரு வயிற்றிலே வைத்து பாதுகாத்த பெரியோனே –

வான நான்முகனை மலர்ந்த தண் கொப்பூழ் மலர்மிசைப் படைத்த மாயோனை –
வானிலே இருக்கிற பிரமனை படைப்பிற்கு தகுதியாக
செவ்வியை உடைத்தாய் திரு நாபி கமலத்தில் படைத்த
ஆச்சர்யத்தை உடையவனை –

கோனை –
காரணம் பற்றாத தலைவனை –
மேலே பிரமன் சிவன் இவர்களுக்கு சொன்ன ஐக்யம் ஸ்வரூபத்தால் அன்று –
கார்ய காரண பாவத்தால் சொல்லிற்று என்னும் இடம் இங்கே தெளிவாகும் –
ஆபத்துக்கு துணைவனாய் -உலகு உண்ட அம்மானாய் –
அழிந்தவற்றை உண்டாக்க வல்லனாய் -மலர்மிசை படைத்த மாயோனாய் –
சம்பந்தத்தை உடையவனாய் -கோனை –
என்கை
வண் குருகூர் சடகோபன் சொன்ன வாயிரத்துள் இப்பத்தும்

வானின் மீதேற்றி யருள் செய்து -பிறவி மா மாயக் கூத்தினையே -முடிக்கும் –
அராஜகம் ஆனால் அரச புத்திரன் தலையிலே முடியை வைத்து விலங்கு வெட்டி விடுமாறு போலே
இப்பத்து தானே முந்துற பரம பதத்தைக் கொடுத்து
பின்பு சம்சாரம் ஆகிற மகா நாடகத்தை அறுக்கும் –

நிகமத்தில் –
இது தானே முதலில் பரம பதம் கொடுத்து
பின்பு சம்சாரம் தீர்த்து அருளும் –
வானின் மீது ஏத்தி அருள் செய்து மிதிக்கும் பிறவி மா மாயக் கூத்தினை
தர்மி ஐக்கியம் இல்லை -நான் முகனை படைத்த மாயோன்
வன்மை மிக்க ஆழ்வார்
தேனை -நான் பாலை -கனியை -அமுதை
ரச்யத்தை -சர்வ ராசா -இவரை அஞ்ச பண்ணுகிறது
இவரின் பய சங்கா ஹெதுக்கள் இவற்றால் சொல்லுகிறது
அடுத்து -பய நிவ்ருதுக்கு ஹெதுக்கள் சொல்லி
திரு வயிற்றில் வைத்து ரஷிக்கும் பெரியோன்
கொப்பூழ் மலர்ந்த தண் மலர் மிசை படைத்த மாயோன்
கோனை -நிரூபதிக சேஷி
நான்முகனே -சப்தாதாலே கீழே சொல்லி -கார்ய காரண பாவம் ஸ்வரூபென சொல்ல வில்லை
இங்கே –
நூல் வஸ்த்ரம் -சொல்வது போலே
நூலாலே ஆனவஸ்த்ரம்
பிரம்மாவை உண்டாக்கினவன் ஸ்பஷ்டமாக காட்டி அருளி இத்தால்
இனிமையாய்
ஆபத் சகன்
அழிந்தவற்றை உண்டாக்கி
பிராப்தன்
முடியை வைத்து விலங்கி வைக்குமா போலே -ராஜ புத்ரனை –
ஜீயர் -பட்டம் கொடுத்து முந்திய ஜீயர் சம்ஹாரம்
திருமலை இரண்டு ஜீயர் மணவாள மா முனிகள் ஏற்பாடு இதனால் –
கைங்கர்யம் நிற்க கூடாதே –
வானின் மீது எத்து அருள் செய்து
அப்புறம் பிறவி கூத்தை அறுக்கும்
மகா நாடகம் மாயக் கூத்து
திருப்பம் அறிய முடியாதே

——————————————————————————————————————————————————————————————————————-

வாராமல் அச்சம் இனி மால் தன்வலியினையும்
சீரார் பரிவருடன் சேர்த்தியையும் பாரும் எனத்
தானுகந்த மாறன் தாள் சார்வே நெஞ்சே சாராயால்
மானிடவரைச் சார்ந்துமாய்–74

சாரம்
வாராமல் அச்சம் இருக்கும் பொருட்டு
மால் வலியையும்
சீரார் பரிவர் யுடன் கூடி இருப்பையும்
உடன் சேர்தியையும் பாரும் என
தான் உகந்த மாறன்
தாள் சார் நெஞ்சே
சாராயேல்-நாசம் -மாநிடவரை சேர்ந்தால் வீழ்வாய்
ஆழ்வாரை சேர்ந்தால் வாழ்வாய்

—————————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

—–

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-4-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 20, 2013

அமர்ந்த நாதனை யவரவராகி
அவரவர்கருளும் அம்மானை
அமர்ந்த தண் பழனத் திருச் செங்குன்றூரில்
திருச் சிற்றறாங்கரையானை
அமர்ந்த சீர் மூவாயிரவர் வேதியர்கள் தம்பதி
அவனிதேவர் வாழ்வு
அமர்ந்த மாயோனை முக்கண் அம்மானை
நான்முகனை யமர்ந்தேனே

———————————————————————————————————————————————

சர்வேஸ்வரனாய் வைத்து
எல்லாப் பொருட்கட்கும் பற்றப் படுமவன் ஆகைக்காக
திருச் செங்குன்றூரில் நின்று அருளினவனை
அனுபவிக்கப் பெற்றேன் -என்கிறார்

அமர்ந்த நாதனை –
உபய விபூதிகட்கும் காரணம் பற்றாத சேஷி என்றால் போரும்படி இருக்கிறவனை
எந்த நாதனால் மூன்று உலகங்கட்கும் நல்ல நாதனை உடையன ஆகுமோ -என்ற பிரமாணம் படி
மூன்று உலகங்களையும் பெருமாளுக்கு கை யடைப்பு ஆக்கினாலும்
பின்னையும் காக்கப் படும் பொருள்கள் சுருங்கி காப்பாற்றுகின்ற துடிப்பே விஞ்சி இருக்கும் –

யவரவராகி-
இரவலர் கிட்டினால் அவர்கள் தம் தாமுக்கு நல்லவர் ஆம்போலே அவர்களுக்கும் நல்லனாய் இருக்குமவன் -என்றது
அவர்கள் -இது நமக்கு வேண்டும் -என்று இருக்குமாறு போலே
இவர்களுக்கு இது வேண்டும் -என்று இவன் இருக்கையைத் தெரிவித்தபடி –
அங்கன் அன்றிக்கே –
அவர்களுக்கு பெறுகையிலே விருப்பம்
கொடுக்க கொடுக்க அவர்கள் கொள்ளுகையிலே விருப்பம் இவனுக்கு -என்றது
பெற்றோம் என்ற உவகை அவர்களுக்கு
கொடுக்கப் பெற்றோம் -என்ற உவகை இவனுக்கு -என்றபடி –
அவரவர்கருளும் –
அவர்க்கு அருள் அருளும் –
அவர்கள் விரும்பினவற்றைத் தன் பேறாகக் கொடுக்கை
கொள்ளுகிறவனுடைய இரப்பை தான் உடையனாய் கொடுக்கை –
அத மத்யம கஷ்யாயாம் சமாகம்ய ஸூ ஹ்ருஜ்ஜனை
ஸ சர்வான் அர்த்தின த்ருஷ்ட்வா சமேத்ய பிரதினந்த்ய ச – அயோத்யா -16-27-
அந்த ஸ்ரீ ராம பிரான் பிரார்த்திக்கின்ற எல்லாரையும் கண்டு
அருகில் சென்று ஆனந்தத்தை உண்டாக்கியும் இருந்தார் -என்கிறபடி –

அம்மானை –
சர்வேஸ்வரனை –
நிறைந்தவனை -என்னுதல்
சம்பந்தம் உடையவனை -என்னுதல்

அமர்ந்த தண் பழனத் திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றறாங்கரையானை –
சேர்ந்து குளிர்ந்த நீர் நிலங்களை உடைய திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றறாங்கரையில் நின்று அருளினவனை –

அமர்ந்த சீர் மூவாயிரவர் வேதியர்கள் தம்பதி –
சேர்ந்த குணங்களை உடைய மூவாயிரம் பிராமணர்
சேஷியாம் தன்மைக்கு அவன் தக்கி இருக்குமா போலே
சொன்ன சொன்ன ஏற்றம் எல்லாம் தகும்படி இருக்குமவர்கள் -வேதியர்கள் தம் பதி –
மூவாயிரவர் அளவு அன்றிக்கே பிராமண சாதிக்காக வசிக்கும் இடம் –

அவனிதேவர் வாழ்வு –
பூ தேவர்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அப்டையத் தக்க பூமி –

அமர்ந்த மாயோனை –
அத்தேசத்தில் நித்யவாசம் செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையனான சர்வேஸ்வரனை –

முக்கண் அம்மானை நான்முகனை
பிரமன் சிவன் இவர்களுடைய இருப்பு முதலானவற்றுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவனே
பிரமன் சிவன் -இவர்களை பலகால் சொல்லுகிறது
இவனுடைய நிர்வாஹக தன்மை தோற்றுகைக்காகவும்
நிர்வஹிக்கப்படும் பொருள்களில் ஒன்றால் நலிவு உண்டாகை கூடாது என்கைக்கும்
அன்றிக்கே
அமர்ந்த மாயோன் -என்று வைத்து இவர்களைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகையாலே
சாமாநாதி கரணத்தைக் காட்டுகிற சொற்கள் விசேடியத்தில் சென்று சேரக் கடவை ஆகையாலே
சரீரியாய் இருக்கிறவனை என்றுமாம் –

யமர்ந்தேனே —
கிட்டப் பெற்றேன் என்கிறார் –
பூதங்கள் எல்லாம் விஷ்ணு -உலகங்கள் எல்லாம் விஷ்ணு -வானங்கள் எல்லாம் விஷ்ணு -என்னக் கடவது அன்றோ –
பூதாநி விஷ்ணு புவநானி விஷ்ணு வாநானி-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-12-38-

ஜுர தண்ட உபவாச -சுரத்துக்கு உபவாசம் செய்து தண்டிக்கலாம்
பார்யா தண்டா -தனியாக விடுவது
ஆம்நாயக சந்தசாம் தண்ட -வேதம் -சந்தஸ் -நினைவு சுத்தி ஆகும்
சத்ரு தண்ட சுக்ருத -நல்ல நடத்தையால் சத்ருக்களை தண்டிக்கலாம்
ஒழுக்கம் இருந்தால் -சத்ருக்கள் -அழிக்கும் –
சர்வேஸ்வரனாய் வைத்து –
சகல ஜந்துக்களும் ஆஸ்ரய நீயனாக ஆவதற்கு நித்ய வாசம் செய்பவனை
அவனை அனுபவிப்பப் பெற்றேனே
அமர்ந்த நாதனை –
பொருந்தி -அவரவர்களுக்கு நல்லவனாய் படிக்கு ஏற்ப தான்னை தாள விட்டு கொண்டு அருளும் அம்மான்
வேதியர்கள்தம் பதி -அவர்கள் தேசம் ஸ்தானம்
அவனி தேவர் களுக்கு வாழ்வு பிராப்ய பூமி
உபய விபூதிக்கும் நிருபாதிக சேஷி -தகுதியான அமர்ந்த நாதன்
பொருத்தம்
த்ரை லோக்யம் -கை யடைப்பு ஆக்கினாலும் -ரஷ்யம் சுருங்கி ரஷகத்வ துடிப்பு மிக்கு –
அவரவர் -தம்தாமுக்கு நல்லார் போலே –
இவர்களுக்கு இது வேணும் என்று அவன் நினைத்து
அருளுகிறான்
அர்த்தித்வம் -இவனுக்கும் கொடுக்க மாட்டோமா -காத்து இருக்கிறான்
கொடுக்கப் பெற்றோம் ஹர்ஷம்
உதாரா -வாங்கி போவாரை கொண்டாடுவான்
தனது பேறாக கொடுக்கும் –
கொள்ளுகிறவன் இரப்பை தாம் உடையவனாக கொடுக்கிறான் –
சர்வான் அர்த்தின த்ருஷ்ட்வா -கண்டு -எதிர் கொண்டு தன் பேறாக
பிரதி நந்த -வணங்கி கொடுப்பான் பெருமாள்
அம்மான் பூரணன் பிராப்தன் தான் இரந்து கொடுக்கும்
இங்கே நின்று அருளினவன் –
அமர்ந்த சீர் -சேர்ந்த குணங்கள் உடைய
சேஷத்வதுக்கு சொன்ன ஏற்றம் தக்கிருக்கும்
வேதியர்கள் தம் பதி -மூவாயிரம் மட்டும் இல்லை
அவனி தேவர் வாழ்வு பிராப்ய பூமி
அமர்ந்த மாயோன் -சர்வேஸ்வரன்
முனியே நான்முகனே சப்தம்
முக்கண் அம்மானே
நிர்வாகத்வம் தோற்ற பிரம ருத்ராதிகள் சொல்லாலே சொல்லி
பயம் போக்க காரணம்
நிர்வகிக்க படுபவர்களால் ஆபத்து வராதே
பிரகாரியானவனே என்னவும்
கிட்டினேன் –
பூதங்கள் விஷ்ணு சப்தம் ஒன்றாலே
பூதானி விஷ்ணு வனானி விஷ்ணு ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரமாணம்
எம்பெருமானுக்கு கீழ் பட்டவை -எல்லாம் பரிவாரம் தானே
நிர்வகிக்கப் படுபவர்கள்
நீராய் நிலனாய்–சிவனாய்
சமானாதி கரணிய சப்தம் விசெஷ்யன் பர்யவசிக்கும்

அவனை கிட்டப் பெற்றேன் என்கிறார்

———————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

—–

———————

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-4-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 20, 2013

படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவன்
பிரம பரம்பரன் சிவப் பிரானவனே
இடைப்பு கோருருவு மொழிவில்லை யவனே
புகழ்வில்லை யாவையும் தானே
கொடைப் பெரும் புகழார் இனையர் தன்னானார்
கூரிய விச்சை யோடு ஒழுக்கம்
நடைப்பலி இயற்கைத் திருச் செங்குன்றூரில்
திருச் சிற்றாறு அமர்ந்த நாதனே

————————————————————————————————————————————————

பிரமன் முதலான எல்லாப் பொருள்களினுடைய படைத்தல்
முதலானவைகளைச் செய்கின்றவன்
திருச் செங்குன்றூரில் நின்றருளினவன் என்னும் இடம்
புனைந்துரை அன்று மெய் -என்கிறார்-

படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவன் –
படைத்தல் அழித்தல் காத்தல் இவை எல்லாம்
தன் உரிமையாக உடையவன்

பிரம பரம்பரன் –
மனிதர்களைக் காட்டிலும் இந்த்ரன் முதலானவர்கட்கு உண்டான ஏற்றம் போலே
அந்த இந்த்ரன் முதலானவர்களில் ஏற்றம் உடையனான
பிரமனாகிற பரனில் பரன் –

சிவப் பிரானவனே-
அப்படியே தேவர்களில் தலை வலித்தானாய் இருக்கிற சிவன் –
அவர்களும் இவன் இட்ட வழக்கு
இடைப்பு கோருருவு மொழிவில்லை யவனே –
இடைப்புக்கு ஓர் உருவும் ஒழிவில்லை அவனே –
நடுவே புகுந்துள்ள ஒரு பொருளும் ஸ்வ தந்த்ரமாய் இருப்பது இல்லை –
முழுதும் சரீரமாய் தான் ஆத்துமாவாய் இருக்கும் –

யாவையும் தானே –
இங்கன் பிரித்து சொல்லுகிறது என் –
சேதனம் அசேதனம் என்னும் வேறுபாடு அற அவனுக்கு உரிமை ஆகும் –

புகழ்வில்லை-
இதில் புனைந்துரை இல்லை
பிரமன் முதாலனவர்க்கும் இவ் வேற்றங்கள் சொல்லக் கடவர்
அது உபசாரம்
இவ் விஷயத்தில் புனைந்துரை என்ற ஐயமும் இல்லை –
இப்படி எல்லாம் தனக்கு உரிமைப் பட்டவை என்னும்படி இருக்கிறவன் யார் -என்ன
திருச் சிற்றாறு அமர்ந்த நாதனே -என்கிறார் மேல்

கொடைப் பெரும் புகழார் –
அவ் ஊரில் உள்ளார் கொடையால் வந்த பெரும் புகழை உடையார் -என்றது –
எதிரிகளையும் கொடையால் வசீகரிக்க வல்லராய் இருக்கையைத் தெரிவித்த படி –
தானமும் சாமம் முதலானவைகளில் ஓன்று அன்றோ –
அன்றிக்கே
பெரும் புகழாவது
ஞானத்தை கொடுத்ததால் உண்டாகும் புகழ் -என்னவுமாம்
கல்வித் தானம் மிக உயர்ந்தது என்னக் கடவது அன்றோ –

இனையர் –
இன்னார் இன்னார் என்று பிரசித்தராய் இருக்குமவர்கள் என்றது -மற்றைய தேசங்களில் கூட
எங்கும் பிரசித்தமானவர்கள் என்கிறபடியே –
விதே செஷ்வபி விக்யாதா சர்வதோ புத்தி நிஸ்தயாத்
சந்தி விக்ரஹ தத்வஞ்ஞா ப்ரக்ருத்யா சம்பதன்விதா -பால -7-15-
பகைவர்கள் தேசத்திலும் பிரசித்தமாய் இருப்பவர்கள் ஆகையாலே
பகைவர்கள் அங்கே சென்றால் மீளப் போகாது என்று இங்கு வர நினையாது இருக்கையை தெரிவித்த படி –
எனையர் -என்ற பாடமும் உண்டு
அப்பொழுது இப்படி இருப்பார் பலர் -என்ற பொருள் –

தன்னானார் –
தன்னோடு ஒத்தவர்கள் -என்றது
அவனைப் போலே எடுத்த கார்யத்தில் வெற்றி கொண்டு அல்லது மீலாதவர்கள் என்றபடி –

கூரிய விச்சை யோடு ஒழுக்கம் –
நல்ல ஞானமும்
ஞானத்துக்கு தக்கவாறு நல்ல ஆசாரங்களும் என்றது
எதிரிகளை அறிந்து பரிகரிக்க வல்ல ஞானமும்
எதிரிகளுக்கு நலிய இடமான ஒழுக்கக் கேடு இல்லாமையும் தெரிவித்த படி –
இந்த்ரன் கருவினை அழிப்பதற்கு ஒழுக்கக் கேடு அன்றோ இடம் ஆயிற்று
நல்ல ஒழுக்கத்தோடு இருப்பது பகைவர்களுக்கு தண்டனை -என்னக் கடவது இ றே
ஜ்வர தண்டோ பவாசஸ்ஸ பார்யா தண்ட ப்ருதக்சய
ஆம்நாய சந்தஸாம் தண்ட சத்ரு தண்ட ஸூ வ்ருத்ததா -எனபது பிரமாணம்

நடைப்பலி –
நித்யமான பகவானுடைய ஆராதனம்
நடை -எப்பொழுதும் இடையறாது இருத்தல்
பலி -பூசை

இயற்கைத் –
இதுவே பொழுது போக்காக இருக்குமவர்கள் –

திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அமர்ந்த நாதனே –
திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு திவ்ய தேசத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கிற சர்வேஸ்வரனே
சர்வேஸ்வரன் படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவன்-

அப்படிப்பட்டவன் இங்கே எழுது அருளி இருக்கிறான் என்றது
அர்த்தவாதம் புகழ்ச்சி ஸ்தோத்ரம் இல்லை மெய் என்கிறார்
புகழவில்லை யாவையும் தானே
சிவப்பிரான்-சிவனுக்கு பிரான்
கொடை பெரும் புகழார்
இனையர் சமம்
வித்யை ஒழுக்கம் கூடீ –
சிருஷ்டி சம்காரம் பாலனம் இவன் ஆதீனம்
பிரம்மாவை விட பராத்பரன்
ஆனந்த வல்லி -மனுஷ்யர் மனுஷ்ய கந்தர்வர் தேவ கந்தர்வர் –ஆறாவது நிலை இந்த்ரன்
பிரகஸ்பதி பிரஜாபதி –
மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ
சிவப்பிரான் -தலை வலிமை -அவனும் இவன் இட்ட வழக்கு
இடைப் புக்கு -அடைய பிரகாரியாய் -அனைத்துக்குள்ளும்
ஓர் உருவு இடைப் புக்கு ஒழிவு இல்லை
யாவரும் யாவையும் தானே -அவன் ஆதீனம் –
இவ்வளவு சொல்லி இவை அர்த்த வாத சங்கையும் இல்லை
ப்ரஹ்மாவாதிகள் அவ்யபசார்ரம் இந்த புகழ்ச்சி
சுகப்ரமம்
வசிவ்சிஷ்ட பரமம் உபசார வார்த்தை மற்றவர்களுக்கு
இவனே இங்கே அமர்ந்த நாதன்
தானத்தால் வசீகரிப்பார்கள்
சாம தான பேத தண்டம் -போலே
கொடை
பெரும் புகழ் ஞான தானம்
வித்யா தனம் விசிஷ்யதே
இன்னார் இன்னார் என்று லோகம் முழுவதும் பிரசித்தம்
சத்ரு தேசத்திலும்
சத்ருக்கள் அங்கே சென்றால் மீள போகாது என்று வர மாட்டார்கள்
எனையர்-பாட பேதம் அநேகம்
அவனோடு ஒக்க
கூரிய விச்சை ஞானம்
ஒழுக்கம் -ஆச்சாரம் கூடி இருப்பவர்கள்
சாம் யாக ஆச்சாரம் சமாசாரம்
எதிரிகளை அறிந்து பரிகரிக்க வல்ல ஞானம் -உபதேசம் செய்யும் படி
நலிய -ஆசார்யம் குறை இருந்தால் -இடம் கொடுக்காமல்
நாராயணனே பரம் பொருள் அத்யாவசியம் குலையாமல்
கொடை பெரும் புகழார்
இந்த்ரன் கர்ப்பம் அழிக்க ஆசார்ய குறை காரணம் –
நடை நிரந்தரம்
பலி பூஜை
இதுவே யாத்ரை
பலி தான் முக்கியம் ஸ்ரீ பலி -மூர்த்தி யானை மேலே புறப்பாடு இயற்க்கை -யாக உடையவர்கள் –
அதனுள் நித்ய வாசம் பண்ணும் சர்வேஸ்வரன் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

—–

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-4-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 20, 2013

திகழ வென் சிந்தையுள் இருந்தானைச்
செழு நிலைத் தேவர் நான்மறையோர்
திசை கை கூப்பி ஏத்தும்
திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாற்றங்கரை யானை
புகர்கொள் வானவர்கள் புகலிடம் தன்னை
அசுரர் வன்கையர் வெங்கூற்றை
புகழுமாறு அறியேன் பொருந்து மூ வுலகும்
படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவனே

—————————————————————————————————————————————————————————————

இப்படி நிறைவாக அனுபவித்த சீர் கொள் சிற்றாயன் உடைய
விலஷணமான குணங்களிலும் அழகிலும் அழுந்தி
அவனைப் புகழும்படி அறிகின்றிலேன் -என்கிறார் –

திகழ வென் சிந்தையுள் இருந்தானைச்
இதுவும் இவருக்கு ஓர் அச்சம் நீங்குவதற்கு காரணம் –
தம் நெஞ்சிலே இருக்கையாலே ஒரு அரணுக்கு உள்ளே இருக்கிறாப் போலே இருக்கிறது ஆயிற்று –
உகவாதார் நெஞ்சிலே இருக்கிற அச்சமும் போயிற்று –
இனிப் போய் பிறர் ஒருவர் வல் நெஞ்சம் புக்கு இருக்க ஒட்டேன் வளைத்து வைத்தேன் -பெரிய திருமொழி -7-2-7-என்னுமவர்களே அன்றோ –

செழு நிலைத் தேவர் நான்மறையோர் திசை கை கூப்பி ஏத்தும் திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாற்றங்கரை யானை –
நான்மறையோர் செழு நிலத்தேவர்
நான்கு வகைப் பட்ட வேதங்களும் கை வந்து
வி லஷணராய் பூ தேவரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் –
திசை கை கூப்பி ஏத்தும் திருச் செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றங்கரை யானை —
திக்குகள் தோறும் நின்று கை கூப்பி ஏத்தா நின்றுள்ள திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாற்றங்கரையில் வசிக்கிறவனை-
உகவாதாருக்கு கிட்ட ஒண்ணாதபடி அரணான ஊரிலே நிற்கிறபடி –

புகர்கொள் வானவர்கள் புகலிடம் தன்னை –
தங்களை ஒழிந்தாருக்கு எல்லாம் புகலிடமாய் இருப்பவர்கள்ஆகையாலே வந்த
ஒளியை உடையரான பிரமன் முதலானவர்களுக்கும் ஆபத்து வந்தால் புகலிடமாய் உள்ளவனை –

அசுரர் வன்கையர் வெங்கூற்றை –
முன்கை மிடுக்கரான அசுர கூட்டத்துக்கு
அந்தகன் தண்ணீர் என்னும்படி வெவ்விய குற்றமாக உள்ளவனை –

புகழுமாறு அறியேன் –
அவனுக்கு ஒரு குறை இல்லை –
என் குறை தீரப் புகழ்வது ஒரு பிரகாரம் அறிகின்றிலேன்
புகழாது ஒழியவும் மாட்டுகின்றிலன்
ஆனால் செய்ய அடுப்பது என் -என்னில் –

பொருந்து மூ வுலகும்படைப்பொடு கெடுப்புக் காப்பவனே –
தனக்கு வசப் பட்டு இருக்கின்ற எல்லா உலகத்தின் உடைய
படைத்தல் முதலானவற்றை செய்யுமவன்
என்று திரளச் செய்யும் அத்தனை
பிரித்து வகை இட்டு சொல்லப் புக்கால் சொல்லி முடிக்கப் போகாது -என்றது
சுருங்க சொல்லுதலே சொல்லுவது அத்தனை -என்றபடி

பூரணமாக அனுபவித்த சீர் கொள் சிற்றாயன்
குணங்களில் அழுந்தி –
புகழுமாறு அறியேன் –
பொருந்து மூ விளக்கும் படைப்பு கெடுப்பு காத்தல் செய்து
திகழ சிந்தையுள் இருந்தான்
நிலத்தேவர் -பிராமணர் -நான் மறையோர் -திசை கை கூப்பி ஏத்தும் படி
புகர் கொள் வானவர் புகலிடம்
அசுரர் வெம் கூற்றம் –
திகழும் படி நெஞ்சில் இருப்பதும் பய நிவ்ருதிக்கு ஹேது
பெரியாழ்வார் அஞ்சிக் கொண்டே இருக்க
அஸ்தானே பய சங்கை உறகல் உறகல் சொல்லி அருளி
பள்ளி அறை குறிக்கொள்ள -பறவை அரையா பஞ்ச ஆயுதம் -திக் பாலர்கள்
ஹிருதயத்தில் எழுந்து அருளி -ஓடி வந்து என் மனக்கடலில் வாழ்ந்தான் இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு –
அதனால் நிர்பயமான பிரபந்தம் தலைக் கட்டினார்
5-4 திரு மொழி -அவன் புகுந்த பின் சமாதானம் ஆனார்
விட்டு சித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட
கோயில் கொண்டான் அவனோடும் திரு கடித்தானதே அப்புறம் வரும் -நம் ஆழ்வார் மனத்தும் திருக் கடித்தானமும்
பெரியாழ்வார்க்கு மனத்தே
ஏவகாரம் பயம் கொள்ள வேண்டாம் –
நெஞ்சில் அரணுக்கு உள்ளே இருப்பது போலே
பயம் தீருமே
இனிப் போய் பிறர் ஒருவர் வன் நெஞ்சம் புக விட்டேன் வளைத்து வைத்தேன்
வளைத்து வைத்தேன் இனி போகல ஒட்டேன் உன் இந்திர ஞாலங்களால்
திக்குகள் தோறும் கை கூப்பி -நிலத்தேவர்
துர்க்கமான திவ்ய தேசம் -உகவாதார் புக ஒண்ணாத படி
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் – தேஜஸ் உள்ளவர் –
தங்களை ஒழிந்தார்க்கு எல்லாம் ஆஸ்ரயநீயர்-அந்த தேஜஸ்
அவர்களுக்கும் புகலிடம்
இவை எல்லாம் பய நிவ்ருத்தி
அசுர வர்க்கம் -அனைவருக்கும் அந்தகன் யமனே தண்ணீர் போலே குளிர்சியாம்படி வெம் கூற்றம்
புகழுமாறு அறியேன் -என் குறைதீர
புகழாது ஒழியவும் முடியாதே
பொருந்துமாறு -ஸ்ருஷ்டியாதிகள் மட்டும் திரள சொல்லும் அத்தனை –
முத்தொழிலையும் செய்பவன்
தனக்கு விதேகமான ஜகத்தை
தனி தனியாக விவரித்து சொல்ல முடியாது

———————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

———————-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-4-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 20, 2013

திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அதனுள் கண்ட
அத்திருவடி என்றும்
திருச் செய்ய கமலக் கண்ணும் செவ்வாயும்
செவ்வடியும் செய்ய கையும்
திருச் செய்ய கமல வுந்தியும் செய்ய கமலை மார்பும்
செய்ய வுடையும்
திருச் செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும்
திகழ வென்ன சிந்தை யுளானே

—————————————————————————————————————————————————————————

திருச் செங்குன்றூரில் நின்று அருளின சீர் கொள் சிற்றாயன்
தன் அழகோடு என் நெஞ்சிலே வந்து புகுந்தான் -என்கிறார்-

திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அதனுள் கண்ட அத்திருவடி –
அச்சம் அற்ற இடமான திருச் செங்குன்றூரில்திருச் சிற்றாறாலிலே காணலாம் படி நின்ற ஸ்வாமி
திருவடி -ஸ்வாமி

திருச் செய்ய கமலக் கண்ணும் –
அழகியதாய் சிவந்து இருப்பதாய் மலர்த்தி செவ்வி முதலானவற்றாலே தாமரை போலே இருக்கிற திருக் கண்களும் –

செவ்வாயும் –
நோக்காலே பிறந்த முதல் உறவைக் கிரயம் செலுத்திக் கொடுக்கும் புன்முறுவலும்

செவ்வடியும் –
புன்முறுவலுக்கு தோற்று விழும் திருவடிகளும் –

செய்ய கையும் –
திருவடிகளிலே விழுந்தாரை எடுத்து அணைக்கும் திருக்கைகளும் –

திருச் செய்ய கமல வுந்தியும் –
அணைத்தார்க்கு எப்பொழுதும் அனுபவிக்கத் தக்கதாய் –
அழகுக்கு எல்லையாய் –
எல்லா பொருள்கட்கும் பிறப்பிடம் என்று தொடரும்படி இருக்கிற திரு நாபியும் –

செய்ய கமலை மார்பும் –
பகவான் உடைய சம்பந்தம் இல்லார்க்கும் -சம்பந்த ஞானம் -இல்லாதார்க்கும் -பற்றாசான
பிராட்டிக்கு இருப்பிடம் ஆகையாலே
சிவந்த திரு மார்பும்
கமலை -என்றுமாம் –

செய்ய வுடையும் –
திருமேனிக்கு பரபாகமாய் -ஆன் தன்மையைக் குறிப்பதான
திருப் பீதாம்பரமும் –

திருச் செய்ய முடியும் –
அப்படி திரு மேனிக்கு பரபாகமாய்
அச்சம் தீரும்படி காப்பதற்கு அறிகுறியான திரு முடியும் –

ஆரமும் –
பெரிய வரை மார்பில் பேராரம் பூண்டு -மூன்றாம் திருவந்தாதி -55 -என்கிறபடியே
திருமார்புக்கு தகுதியான திரு ஆரமும் –

படையும் –
வினைத் தலையில் ஆயுதமாய்
போக நிலையில் ஆபரணமாய்
இருந்துள்ள திவ்ய ஆயுதங்களும் –

திகழ –
தண்ட காரண்யம் முழுதும் அழகிய சோபை விளங்கச் செய்து -என்றபடியே
சோபயஸ் தண்டகாரண்யம் தீப்தேன ஸ்வேன தேஜஸா
அத்ருச்யத் ததா ராமோ பால சந்திர இவோதித -ஆரண்யம் -38-15-
என்கிறபடியே -விளங்க –

என்றும்வென்ன சிந்தை யுளானே –
அவன் என்றும் ஒக்க என் சிந்தையிலே வசிக்கையாலே
அச்சத்துக்கு ஒதுங்க இடம் இல்லை –

அழகுடன் மறக்க ஒண்ணாத படி நெஞ்சில் புகுந்தான்

நாங்கை நாலாயிரவர்
மனக் கொள் மூவாயிரவர் -இங்கும் தில்லையில் மூவாயிரம் பிராமணர்கள்
எத்தை மனம் கொள்வார்கள்
இவர் போலே பரிவைக் கொண்டு –
நியதக முநிம் பரத்வாஜர் போலே –
நியதக அர்த்தம் -பரத்வாஜர் விசெஷணம் முன்பு அருளினார்
நியதக பவந்த -பெருமாளுக்கு கொண்டு
முநிம் -மனன சீல-என்பதால் இந்த அர்த்தம் கொண்ள்ள வேண்டும் –
சம்சாரத்திலே நிர்பயமான -மாடங்களும் பெரியதாக -இவர்களும் உண்டே
சீர்கொள் சிற்றாயன் அழகான திரு விக்ரகத்துடன் ஆழ்வார் நெஞ்சுக்கு உள்ளே புகுந்தான் -என்கிறார் இதில்
10 விஷயம்
கண்ட திருவடி -ஸ்வாமி-
கண்கள் வாய் திருவடி கை உந்தி கமல மார்பு -கமலை
உடை முடி ஆரமும் படையும் -இவ்வளவையும் கொண்டு திகழுகிறான்
செவ்வி குளிர்த்தி நாற்றம் விகாசம் போலே
வெண் தாமரை போலே திருக் கண்கள்
வாத்சல்யத்தால் குதறி சிவந்த கண்கள் கடாஷம் முதலில்
செவ்வாயும் -நோக்கால் பிறந்த -முதல் உறவை -எழுதிக் கொடுக்க ஸ்மிதம் -உறுதி படுத்தும் புன்சிரிப்பை
செவ்வடியும் -ஸ்மித்துக்கு தோற்று விழும் திருவடிகள்
விளுந்தாரை அணைக்கும் திருக்கைகள் –
உந்தி நித்ய அனுபாவ்யமான திரு நாபி
கமலை மார்பும் பிராட்டிக்கு இருப்பிடம்
சம்பந்தம் இல்லாருக்கும் பற்றாசு
கமலை-பிராட்டி எழுந்து அருளி இருக்கும்படியான திரு மார்பும்
செய்ய உடையும்
பரபாகம் -புருஷோத்தமன் பீதாம்பரம்
அந்தி போல் நிறத்தாடை
மஞ்சளும் சிகப்பும் கலந்து சந்த்யா காலத்து சூர்யன் போலே
செய்ய முடி -பயம் தீரும்படி ரஷ்கத்வ சூசகம்
ரத்னா கசிதமாய் ஆதி ராஜ்ய சூசகம்
ஆரமும் -பெரிய வரை மார்பில் பெராரம் பூண்டு
படை -யுத்தத்தில் ஆயுதம்
கைங்கர்யம் போக தசையில் ஆபரணம் போலே
திகழ -விளங்க
சோபயன்ன தண்டகாரண்யம் ராமன் கச்சதி
இவன் வர்திப்பதால்
பயப்பட இடம் இல்லை

———————————————————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை – கீழ்வானம் வெள்ளென்று -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

October 20, 2013

அவதாரிகை –
இப்பாட்டில் பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் சேஷத்வம்
உடையாள் ஆகையாலே
பகவத அபிமதமானவரை
எழுப்புகிறார்கள் –

—————————————————————————————————

கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறுவீடு
மேய்வான் பரந்தன காண் மிக்குள்ள பிள்ளைகளும்
போவான் போகின்றாரை போகாமல் காத்து -உன்னைக்
கூவுவான் வந்து நின்றோம் கோதுகலமுடைய
பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு
மாவாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்
ஆவா வென்று ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்

——————————————————————————————————

வியாக்யானம் –

கீழ் வானம் வெள்ளென்று –
வெள்ளென்று -என்றது வெள் என்றது -என்றபடி
அசேதனத்துக்கும் சைதன்யம் உண்டாம் படி
சத்வோத்தரமான காலம் ஆயிற்று –

எழுந்திராய் -என்ன –
அசேதனத்துக்கும் சைதன்யம் உண்டாய்த்து
சத்வோத்தரமான கால க்ருதமல்ல –
மரங்களும் இரங்கும் வகை -என்று உங்களுக்கு ஸ்வ அநுமான க்ருதம் –
வேறு அடையாளம் உண்டோ -என்ன –

எருமை சிறுவீடு மேய்வான் பரந்தன காண் –
அஞ்ஞானமானது சத்த்வோதய காலத்திலே விடப்பட்டு
தனக்கு அபாஸ்ரயம் தேடித் போகா நின்றது காண் -என்ன –
அதுவும் உங்கள் சந்நிதியாலே
சந்நிஹித சேதன அஞ்ஞானம் போம்
உங்களைப் பிரிந்தவாறே பழைய படியே உண்டாம்
அது சத்வ குண க்ருதம் அன்று -என்ன
ஆனால் விடியாமைக்கு அடையாளம் என் சொல்லுகிறாய் -என்ன
உங்களை ஒழிந்த பகவத் பிரவாணர் உணராமை என்ன –

மிக்குள்ள பிள்ளைகளும் –
நம்மை ஒழிந்த பாகவதர்கள் எல்லாரும் போந்தார்கள் -என்ன

போவான் போகின்றாரை போகாமல் காத்து –
பகவத் சந்நிதிக்கு போகையே பிரயோஜனமாக போகுமவர்களை
பாகவதரை முன்னிட்டு அல்லது திருவடி தொழக் கடவோம் அல்லோம்
என்கிற நியமத்தை உணர்த்தி போகாமல் தடுத்து –

உன்னைக் கூவுவான் வந்து நின்றோம் –
உன்னை எழுப்பினோம் என்கிற அதிசபம் பெறுகைக்காக
உன் வாசலிலே வந்து நின்றோம் –

கோதுகலமுடைய பாவாய் –
பகவத அபிமான விஷயீ பூதராய்
அனன்யார்ஹரான ஸ்வாமி நீ –

எழுந்திராய் –
நீ எழுந்து இருந்தால் நமக்கு ஏதேனும் குறை உண்டோ –
எழுந்தால் செய்ய வேண்டியது என் என்ன -சொல்லுகிறார்கள் மேல் –

பாடிப் பறை கொண்டு –
பாடுகையாகிற புருஷார்த்தத்தை லபித்து-

மாவாய் பிளந்தானை
அஹங்கார நிராசகனை

மல்லரை மாட்டிய
காம க்ரோத நிவர்தகனை

தேவ தேவனை
நித்ய சூரி நிர்வாஹகனை

சென்று
பிராப்ய த்வரையாலே சென்று

நாம் –
அவன் வரக்கடவ -நாம்

சேவித்தால் –
அத்தலை இத்தலையானால்

ஆவா வென்று கிருபை பண்ணி
ஆராய்ந்து அருள் -விசாரிக்கும் –

———————————————————————————————–

சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.