திருப்பாவை -மாரி மலை முழஞ்சில் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –மூவாயிரப்படி –

November 2, 2013

ஸ அபராதரைப் போலே சாந்த் வனம்-நல்ல வார்த்தை – பண்ணுமவன் ஆகையாலே
பெண்களை சாந்த் வனம்பண்ணி அருளினான் –
அவ்வளவிலே நாங்கள் வந்த கார்யத்தை கேட்டு அருள வேணும்
என்கிறார்கள் -ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை –தம் குற்றம் என்று நினைத்து -மதுர பாஷணங்களாலே-சந்தோஷிப்பித்தாப் போலே

மாரி மலை முழஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் பொங்க வெப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூ வண்ணா வுன்
கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்

மாரி மலை முழஞ்சில்-
வர்ஷா காலம் ராஜாக்கள் படை வீடு விட்டு
புறப்படதாப் போலே
சிம்ஹமும் வர்ஷாகாலம் முழைஞ்சு விட்டுப் புறப்படாது –
பெருமாள் வர்ஷா காலம் மால்யவானில் எழுந்தருளினாப் போலே –
விசலேஷித்தார் கூடும் காலமுமாய்
கூடி இருந்தார் போக ரசமும் அனுபவிக்கும் காலமுமாய் இருக்க
நாங்கள் உன் வாசலிலே நின்று துவளக் கடவமோ -என்கை –

மன்னிக் கிடந்து –
மிடுக்காலே ஒருவருக்கும் அஞ்ச வேண்டாமையாலே
குவடு போலே பொருந்தி
வீசுவில் விட்டு எழுப்பினாலும்
எழுப்பப் போகாது இருக்கை –

மன்னிக் கிடந்து -உறங்கும் –
தன் பேடையோடே ஏக வஸ்து என்னலாம்படி
பொருந்திக் கிடக்கிற -என்னவுமாம் –
இங்கு
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா -என்று
நப்பின்னைப் பிராட்டிக்கு ஒரு ஆபரணம் என்னலாம் படி இ றே
முலையோடேபொருந்திக் கிடக்கிற படி –
உறங்கும் –
சம்சாரிகள் உறக்கம் போலே
தமோபிபூதியால் அன்றே இவன் உறக்கம் –
வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாதார் வரும் அளவும்
ஆகையால் -அவ் உறக்கத்திற்கு ஸ்மாரகமாய் இருக்கை –

சீரிய சிங்கம் –
உறக்கத்திலும் சூத்திர மிருகங்கள் மண் உண்ணும்படி
வீர ஸ்ரீ யை உடைத்தாய் இருக்கை –
ஸ்மாரகமாய் இருக்கை –

அறிவுற்றுத் –
பூ அலர்ந்தாப் போலே காலம் உணர்த்த உணருகை –
சம்சாரிகள் காலம் உணர்த்த உணருவர்கள்
இவன் ஆஸ்ரிதர் ஆர்த்தி உணர்த்த உணரும் –

தீ விழித்து-
பிரதம கடாஷ சன்னி பாதத்திலே
பேடைக்கும் அருகு நிற்க ஒண்ணாது இருக்கை –
ஐஸ்வர்யமான தேஜஸ் முன் ஒருவர்க்கும் நிற்க ஒண்ணாது இருக்கை –

வேரி மயிர் பொங்க –
வேரி -பரிமளம்
ஜாதி உசிதமான கந்தம் -உளை மயிர் பொங்க -சிலும்ப
ஸ்மா ரகமாய் இருக்கை –

எப்பாடும் பேர்ந்துதறி –
ஒரு கார்யப் பாடு இல்லாமையாலே
நாலுபாடும் போருகிறபடி –
உதறி –
அவயவங்களைத் தனித் தனியே உதறின படி –

மூரி நிமிர்ந்து –
உடல் ஒன்றாக நிமிர்ந்தபடி –

முழங்கிப் –
ஸ்வ வ்யதிரிக்த மிருகங்கள் முழுக் காயாக அவிந்து கிடக்கும் படி –
பெண்காள் வந்தி கோளோ-வென்கை-

மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு போதருமா போலே நீ போதர வேணும்
சிம்ஹமோ நமக்குத் திருஷ்டாந்தம் என்ன

நீ பூவைப் பூ வண்ணா –
காம்பீர்யத்துக்கு திருஷ்டாந்தமாக ஒன்றைச் சொன்னோம் அத்தனை –
வடிவு அழகையும் நிறத்தையும் உன்னைப் போலே பண்ணப் போமோ –
பூவைப் பூவின் நிறம் உனக்கு திருடாந்தமான வன்று இ றே
சிம்ஹம் உனக்கு த்ர்ஷ்டாந்தம் ஆவது -என்னவுமாம் –

வுன் கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக்

பிராட்டி மங்களா சாசனம் பண்ண சுமந்த்ரனோடே-புறப்பட்டாப் போலே காண வேணும் –
போந்தருளி
சதுர்க்கதி இ றே
நடையிலே
ரிஷபத்தின் உடைய வீறும்
மத்த கஜத்தின் உடைய மதிப்பும்
புலியினுடைய சிவிட்கும்
சிம்ஹத்தின் உடைய பராபிபவன சாமர்த்தியமும்
தோற்றி இருக்கை
நமக்கு இவை எல்லாம் நம்பெருமாள் நடை அழகிலே காணலாம் –

இங்கனே போந்தருளி –
படுக்கையில் வார்த்தையாய்ப் போகாமே
தனி மண்டபத்திலே வார்த்தை யாக வேணும் –

கோப்புடைய –
சராசரங்களை அடைய தொழிலாக வகுப்புண்டிருக்கை –
உபய விபூதியும் தொழிலாக வகுப்புண்டிருக்கை -என்னவுமாம்
தர்ம ஜ்ஞானாதிகளாலும்
அதர்ம அஜ்ஞானாதிகளாலும்
கோப்புடைய சிம்ஹாசனம் -என்றுமாம் –

சீரிய சிங்காசனத்து –
இந்த சிம்ஹாசனத்தில் இருந்து நினைப்பிட்டது என்றால்
அறுதியாய் இருக்கை –
கடல் கரையில் வார்த்தை என்னுமா போலேயும்
தேர்த் தட்டில் வார்த்தை என்னுமா போலேயும்
பெண்களும் கிருஷ்ணனுமாய் இருந்து சொல்லிலும்
அமோகமாய் இருக்கை –
அணுவாகில் கிருஷ்ணனோடு ஒத்த வரிசையைக் கொடுக்க வற்றான
சிம்ஹாசனம் என்றுமாம் –

இருந்து –
நடை அழகு போலே
இருப்பில் வேண்டற்ப்பாட்டையும் காண வேணும் -என்கை –
கண்ணினைக் குளிரப் புது மல ராகாத்தைப் பருக -இருந்திடாய் -என்னுமா போலே
உன்னைக் காண விடாய்த்த கண்களின் விடாய் கெட்டு அனுபவிக்கலாம் படி இருந்து –

யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்
அநந்ய பிரயோஜனைகளான நாங்கள்
வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள வேணும் –
தண்ட காரன்யத்தில் ரிஷிகளின் உடைய துக்க நிவ்ருத்திக்கு
நாம் முற்பாடராக
பெற்றிலோமே என்று வெறுத்தாப் போலே
பெண்கள் நோவு பட பார்த்து இருந்தோம் ஆகாதே -என்று வெறுத்து –
அவர்களை அழைத்து
உங்களுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன
இங்கனே சொல்ல ஒண்ணாது
பேர் ஓலக்கமாய் இருந்து கேட்டருள வேணும் -என்கிறார்கள் –
நப்பின்னைப் பிராட்டி பரிகிரமாய் இருக்க-சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம் -என்று அநந்ய கதிகளாக சொல்லுவதே -என்று பொருது இலள்
அழகர் கிடாம்பி ஆச்சானை அருள் பாடிட்டு
ஓன்று சொல்லிக் காண் என்ன –
நம் இராமானுசனை உடையையாய் இருந்து வைத்து
அகதிம்-என்னப் பெறாய் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆகையால் இருப்பில் வேண்டற்பாட்டையும் காண வேணும் –
வந்த கார்யத்தை -சிற்றம் சிறு காலைக்கு-வைக்கிறார் –
இப்போது சொல்லாதே -அதுக்கு அடி என் என்னில் –
அவசரத்தில் சொல்ல வேணும் என்று நினைத்து –
அதாவது –
அவர்களோடு ஆர்த்தியையும் காட்டி திருவடிகளிலே சென்று விழ
இரங்குவர் காண் என்று நினைத்து வந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுக்கும்
அவன் நினைத்து வந்ததுக்கு அங்கு அவசரம் இல்லாமையாலே
அனபியவ நீயர் ஆனார்
ஆனால் அவசரத்திலே சொல்லக் கடவோம் என்று இருந்தார்கள் –

ஆராய்ந்து அருள் –
நீங்கள் என் பட்டி கோள்-என் செய்தி கோள் -என்கை
அதாவது
பெண்களை எழுப்புவது –
வாசல் காப்பானை எழுப்புவது –
ஸ்ரீ நந்த கோபர் உள்ளிட்டாரை எழுப்புவது –
நம்மை எழுப்புவதாய்
போர வ்யசனப்பட்டி கோள் ஆகாதே -என்கை –
எதிர் சூழல் புக்குத் திரியுமவனுக்கு
இவை எல்லாம் தன் குறையாகத் தோற்றும் இ றே –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -அங்கண் மா ஞாலத்து -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

November 2, 2013

அவதாரிகை –

கீழ் பாட்டில்
தங்கள் அபிமான சூன்யதையைச் சொல்லி
இப்பாட்டில் –
தங்கள் அனன்யார்ஹ செஷத்வத்தைச் சொல்லுகிறார்கள்-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமானபங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்-
அழகியதான இடங்களை உடைய
மகா ப்ருதிவியை தன்னது என்று
அபிமானித்து இருக்கிற ராஜாக்கள்
அந்த அபிமானம் போய் வந்து
உன் திருப் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் சங்கமாக இருப்பாரைப் போலே
நாங்களும்
பக்ன அபிமாநிகளாய்க் கொண்டு
ஒருபடிப் பட வந்து கிட்டப் பெற்றோம்

கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலேசெங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்-
அறைவடத்தில் கிண்கிணி போலே
அர்த்த விகசிகதமான தாமரைப் புஷ்பம் போலே இருக்கிற-சிவந்த திருக் கண் மலர்களை பொறுக்கப் பொறுக்க உன் கடாஷம் உறாவிக் கிடக்கிற நம் மேல் விழியாவோ –
அதாவது
1-தேகாத்ம அபிமானத்தை நீக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
2-ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ரிய அபிமானத்தை நீக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
3-சேஷத்வத்தை அறிவித்து -அதுக்கு இசைந்தவாறே –
4-அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருதியை உண்டாம்படி பண்ணி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
5-ஜ்ஞாத்ருத்வ பிரயுக்தமான ஸ்வ ஸ்மிநிஸ்வ சேஷத்வ நிவ்ருத்தியை உண்டாக்கி -அதுக்கு இசைந்தவாறே
6-ஸ்வ ரஷண ச்வான்வயத்தை நிவர்த்திப்பித்து – அதுக்கு இசைந்தவாறே –
7-உபாயாந்தரங்களை விடுவித்து -அதுக்கு இசைந்தவாறே
8-தத் ஏக உபாயனாம்படி பண்ணி -அதுக்கு இசைந்தவாறே –
9-ஸ்வ வியாபாரத்தில் ஸ்வாதீன கர்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுவித்து -அதுக்கு இசைந்தவாறே
10-பாரதந்த்ரிய பிரதிபத்தியைப் பிறப்பித்து அதுக்கு இசைந்தவாறே
11-சமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணனான தன்னை அனுபவிப்பித்து –
12-அனுபவ ஜனித ப்ரீதிகாரித கைங்கர்யத்தை உண்டாக்கி
13-அக்கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தியை தவிர்ப்பிக்கை –
முழு நோக்கு பெறும் அளவானவாறே -என்றது-இவ்வளவான பாகம் பிறந்தவாறே -என்றபடி –
இப்படி அல்லது
தேகாத்ம அபிமானத்துக்கு-பரம பக்தி உண்டாக்கிலும் உண்டாகாது இ றே

அங்கண்-இத்யாதி –
சந்திர சூர்யர்கள் இருவரும் உச்சிப் பட்டால் போலே இருக்கிற
அழகிய திருக் கண்கள் இரண்டையும் கொண்டு –
இவ்வளவான பாகம் பிறந்த எங்களை கடாஷித்தாய் ஆகில் –
அதாவது
பரம பக்தியை உண்டாக்குகை-
அத்தால்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து –
மேல்
அவசியம் அனுபாவ்யமாய் இருக்கிற
விஸ்லேஷ வியசனம் தீரும் –
ஆகையால்-உக்த ரீத்யா கடாஷிக்க வேணும் என்று கருத்து –
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போலே -என்றது
அவன் கடாஷம்
சுக ரூபமாயும்
அஞ்ஞான நிவர்தகமாயும்
இருக்கையாலே –

——————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

 

திருப்பாவை -அங்கண் மா ஞாலத்து -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -மூவாயிரப்படி –

November 2, 2013

அவதாரிகை –

கீழ் பாட்டிலே
தங்களுடைய அபிமான சூன்யதையை
சொல்லிற்று –
இப்பாட்டில் –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வம்
சொல்லுகிறது-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

அங்கண் –
அழகிய இடம் –
பிரம்மாவுக்கும் தன போக உபகரணங்களோடு அனுபவிக்கலாய் இருக்கை –
பீபிலிக்கும் தன போக உபகரணங்களோடு அனுபவிக்கலாய் இருக்கை –

மா ஞாலத்து அரசர் –
மகா ப்ருதிவியில் ராஜாக்கள் –
இப்பரப்பு எல்லாம் -என்னது -என்று அபிமானம் பண்ணுகை –
யாவையும் யாவரும் தானாம் அமைவுடை நாரணன் -என்கிறதை பௌண்டரீக வாசுதேவன் போலே அனுகரிக்கிற படி

அபிமான பங்கமாய் வந்து –
அபிமான சூன்யராய் வந்து -ராஜ்யங்களை இழந்து எளிவரவு பட்டு வந்து –

நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே –
அந்த ராஜ்யங்களைக் கொடுத்து-
போங்கோள் என்றாலும்
பழைய எளிவரவை நினைத்து -அவை வேண்டா என்று
உன் சிம்ஹாசனத்தின் கீழே –

சங்கம் இருப்பார் போல் –
திரளவிருந்து அணு கோலக்கமாக இருக்குமவர்களைப் போலே
அவர்கள் போக்கற்றுப் புகுந்தார்கள் –
இவர்கள் கைங்கர்யத்துக்கு புகுந்தார்கள் –
இளைய பெருமாளைப் போலே
இவர்களையும் கிருஷ்ண குணம் தோற்பித்து
அடிமையில் மூட்டிற்று –

வந்து தலைப் பெய்தோம் –
கீழே எல்லாரையும் எழுப்பிப் பட்ட வ்யசனம் எல்லாம்
சபலமாம்படி வந்து கிட்டப் பெற்றோம் –
அநாதி காலம் இந்த சம்பந்தத்தை இழந்து போந்த நாங்கள்
இன்று நிர்ஹேதுகமாகக் கிட்டப் பெற்றோம்
ஒருபடி வந்து கிட்டப் பெறுவதே -என்கை –
விசத்ருசமான இது சங்கதமாகப் பெறுவதே
ஆக
இந்த ராஜாக்கள் தம்தாமுடைய அபிமானங்களை விட்டும்
க்ரம ப்ராப்தமான ராஜ்யாதிகளை விட்டும்
அம்புக்குத் தோற்று உன் கட்டில் கால் கீழே
படுகாடு கிடைக்குமா போலே –
நாங்களும்
எங்களுடைய ஸ்த்ரீத்வ அபிமானத்தை விட்டும்
வேறு உண்டான போகங்களையும் விட்டும்
உன்னுடைய குணஜிதராய்க் கொண்டு வந்தோம்
அதவா –
அந்த ராஜாக்களைப் போலே நாங்களும்
அநாதி காலம் பண்ணிப் போந்த
தேகாத்ம அபிமானத்தை விட்டு
தேகாத்பரனான ஆத்மாவின் பக்கல் ஸ்வா தந்த்ரியத்தையும் விட்டு
அநந்ய பிரயோஜனராய் வந்தோம் -என்றுமாம்

கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே –
ஆதித்யனைக் கண்டால் அலரக் கடவ தாமரைப் பூ போலே
எங்கள் ஆற்றாமைக்கு
அலருமவை இ றே இவை –
அர்த்திகளைக் கண்டால் அலருமவை இ றே
இந்தத் தாமரைப் பூ –

செங்கண் –
வாத்சல்யத்தாலே சிவந்து இருக்கை –
உபமானம் நேர் இல்லாமையாலே உபமேயம் தன்னையே -சொல்லுகிறது ஆகவுமாம் –

சிறுச் சிறிதே-
ஓர் நீர்ச் சாவியிலே வெள்ளம் ஆகாமே
சாத்மிக்க சாத்மிக்க -என்கை
பிரதம பரிஸ்பந்தமே பிடித்து காண வேணும் -என்றுமாம் –

எம்மேல் விழியாவோ –
கோடை யோடின பயிரிலே ஒரு பாட்டம் -என்னுமா போலே –
சாதகம் வர்ஷ தாரையை ஆசைப் படுமா போலே –
விழியாவோ -என்று தங்கள் மநோரதம் –

திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் –
ப்ரதிகூலர்க்கு அணுக ஒண்ணாமையும்
அனுகூலர்க்கு தண்ணளி மிக்கு இருக்கையும்
அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகைக்கும்
உன்னைப் பெறாத விடாய் ஆறுகைக்கும்
என்றுமாம் –
தண்ணளியும் பிரதாபமும் கூடி இ றே இருப்பது –

அங்கண் இரண்டும் கொண்டு –
சந்திர சூர்யர்கள் கோப பிரசாதங்களுக்கு ஒப்பர் அல்லர் என்கை –
இரண்டும் கொண்டு
முழு நோக்கு பொறுக்கும் அளவானவாறே -இரண்டும் -என்று சொல்கிறார்கள் –

எங்கள் மேல் –
உன் நோக்குப் பெறாதே உறாவின எங்கள் பக்கல் –

நோக்குதியேல் –
தங்கள் தலையால் கிட்டுவது ஓன்று அன்றே –

எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து
தங்கள் யாதனா சரீரம் போலேயும்
சாபோபஹதரைப் போலேயும்
விஸ்லேஷ வ்யசனமே படுகிற
எங்கள் துக்கம் –
அனுபவித்தே விட வேண்டுகையாலே -சாபம் -என்கிறது –
அன்றியே
விஷஹாரி ஆனவன் பார்க்க விஷம் தீருமா போலே
அவன் நோக்காலே சம்சாரம் ஆகிய விஷம் தீரும்
ஆகையால்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு
எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழியும்
என்று அந்வயம் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -ஏற்ற கலங்கள் -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

November 1, 2013

அவதாரிகை –

இப்பாட்டில்
நப்பின்னை பிராட்டி பேற்றில் வந்தால்
நானும் உங்களில் ஒருத்தி அன்றோ
நாம் எல்லாம் கூடி கிருஷ்ணனை எழுப்புவோம் வாருங்கோள் என்ன
அவன் குணங்களுக்கு தோற்றார் தோற்றபடி சொல்லி எழுப்புகிறார்கள்

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

ஏற்ற கலங்கள் –
உபதேச பாத்திர பூதரான சிஷ்யர்கள் –

எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப-
ஆச்சார்ய உபதேசத்தாலே
பரி பூரண ஞானரான சிஷ்யர்களுக்கு –
ஆச்சார்யனுக்கும் உக்துபதேசம் பண்ணும்படி –
ஞானமானது பொங்கி வழியும்படியாக –

மாற்றாதே –
மாறாமல் –

பால் சொரியும் –
பால் போலே போக்யமான
ஞானத்தை உபதேசியா நிற்குமவர்களாய்-

வள்ளல்-
சிஷ்ய விதேயர்களுமாய் –

பெரும் பசுக்கள்-
பகவத் குண அனுபவத்தாலே
பரிபுஷ்டரான சிஷ்யர்களை –

ஆற்றப் படைத்தான் மகனே –
அசந்க்யாதமாக ஆர்ஜித்துப் படைத்த
ஆச்சார்யனுக்கு புத்ரவத் விதேயன் ஆனவனே –

அறிவுறாய்-
நீ ப்ரபோதத்தை அடைய வேணும் –

ஊற்றமுடையாய் –
த்ருட பிரமாண சித்தனே –
ஆஸ்ரித பஷபாதம் உடையவனே –

பெரியாய் –
அபரிச்சின்ன ஸ்வரூப குண விபூதிகளை உடையவனே –

உலகினில்தோற்றமாய் நின்ற சுடரே-
இந்த லோகத்தில்
சஷூர் விஷயமாம் படி அவதரித்தவனாய்
சிரகாலம் இருந்து தேஷிஷ்டனானவனே-
ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்திலே பிரசித்தமாம்படி
நின்று தேஷிஷ்டனானவனே–என்றுமாம் –

துயில் எழாய்-
நீ படுக்கையில் நின்றும் எழுந்திருக்க வேணும்
ரஷணம் பிரசக்தமாய் இருக்க
ரஷண சிந்தை பண்ணக் கடவதோ –
என்று தாத்பர்யம் –

நீங்கள் ரஷ்ய பூதராய் வந்தி கோளே நான் எழுந்து இருக்கைக்கு என்ன –
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே-
லௌகிக சத்ருக்களடைய
உன்னுடைய மிடுக்குக்கு தங்கள் வலி மாண்டு
உன் திருவாசலிலே பழைய ராஜ்யத்தைக் கொடுத்து
நீ போ என்றாலும் முன்புத்தை எளிவரவை நினைத்து
பொறுக்க மாட்டாதே உன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்குமா போலே –
நாங்களும்
உன்னுடைய நிருபாதிக சேஷித்வத்துக்கு தோற்று
தேகாத்ம அபிமானத்தையும்
ஸ்வ ஸ்வாதந்தத்ர்யத்தையும்
அந்ய சேஷத்வத்தையும்
ஸ்வாதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களையும்
பந்துக்கள் பக்கல் சிநேகத்தையும்
உபாயாந்தர
உபேயாந்தரங்களையும் விட்டு
இவற்றை நீ கொடுத்தாலும்
பழைய துக்கத்தை நினைத்து வேண்டோம் என்று
உன் திருவாசலிலே வந்து –
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-
நீயே சமஸ்தவித பிராப்யங்களும் பிராபகங்களும் என்று
உன் திருவடிகளை ஸ்துதித்து
மங்களா சாசனம் பண்ணி வந்து ஆஸ்ரயித்தோம் –

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

 

திருப்பாவை -ஏற்ற கலங்கள் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –மூவாயிரப்படி –

November 1, 2013

அவதாரிகை –

நப்பின்னைப் பிராட்டி –
போகத்தில் வந்தால் -நானும் உங்களில் ஒருத்தி அன்றோ –
நாம் எல்லாரும் கூடி கிருஷ்ணனை அர்த்திக்க
வாருங்கோள் என்ன –
அவன் குணங்களிலே தோற்றார்
தோற்றபடி சொல்லி
எழுப்புகிறார்கள் –

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

வியாக்யானம் –

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப –
ஏற்ற கலங்கள் எல்லாம் எதிரே பொங்கி வழியும்படி –
கலமிடாதார் தாழ்வே –
இட்ட கலங்கள் எல்லாம் நிறையும் –
ஏலாத கலங்கள் நிறையாது ஒழிகிறது பாலின் குறை அன்றே –
ஏற்ற கலங்கள் –
பெருமை சிறுமை இல்லை –
கடலை மடுக்கிலும் நிறைக்கும் அத்தனை –
இவையும் கிருஷ்ணன் படியாய் இருக்கை –
அர்த்தியாதார் குற்றமத்தனை போக்கி
அவன் பக்கல் குறை இல்லை –
ச்வீகாரமே அமையும் இ றே அவனுக்கு –

மாற்றாதே பால் சொரியும் –
முலைக் கடுப்பாலே
கலம் இடுவார் இல்லை என்னா
அது தவிராது –

வள்ளல் –
சிலருக்கு உபகரித்ததாய் இருக்கை இன்றிக்கே
தன கார்யம் செய்ததாக உபகரிக்கை –
கிருஷ்ணனைப் போலே
பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் அணைக்கலாம் படி பவ்யமாய் இருக்கை -என்றுமாம்

பெரும் பசுக்கள் –
கிருஷ்ணன் ஸ்பர்சத்தால் வளருகையாலே
ஸ்ரீ சத்ருஞ்ஜயனைப் போலே இருக்கை –

ஆற்றப் படைத்தான் –
கழியாரும் கனசங்கம் கலந்தெங்கும் நிறைந்தேறி
வழியார முத்தீன்று வளம் கொடுக்கும் திரு நறையூர் –
அதாவது
தொகை இன்றிக்கே இருக்கை –

படைத்தான் மகனே –
அவர்க்கு ஆர்ஜித்து வந்தது –
இவன் பிறந்து படைத்த சம்பத்து
இத்தால்
ஸ்ரீ நந்த கோபர் சம்பத்துக்கு இட்டுப் பிறந்த ஏற்றம் –
பரமபதம் போலேயும்
நாரயணத்வம் போலேயும்
தான் தோன்றி அன்றே இது –
அறிவுறாய்-
சர்வஞ்ஞனானவனை உணர்த்த வேண்டி இ றே உள்ளுச் செல்லுகிறது –
கைப்பட்ட பெண்களை சரக்கிலே வாங்கி
கைப் படாதவர்களைக் கைப் படுத்துகைக்காக உண்டான
உபாய அந்ய பரதையாலே
எழுப்புகிறார்கள் ஆகவுமாம் –

ஊற்றமுடையாய் –
த்ருட பிரமாண சித்தனாகை –

பெரியாய் –
எதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே என்று
அந்த பிரமாணங்களுக்கும் தன்னுடைய அவதி
காண ஒண்ணாதாய் இருக்கை –

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே –
என்றும் ஓலைப் புறத்திலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே
எல்லாரும் காணலாம்படி-
ஹஜஹத் ஸ்வபாவனாய்க் கொண்டு அவதரித்து –
சகல மநுஜ நயன விஷய தாங்கதன் ஆனவனே –
சுடரே –
சம்சாரிகளைப் போலே பிறக்க பிறக்க கறை ஏறுகை அன்றிக்கே
சாணையில் இட்ட மாணிக்கம் போலே ஒளி விடா நிற்கை
நிலை வரம்பிலே பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நலம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

ஊற்றமுடையாய் –
ஆஸ்ரிதர் விஷயத்தில்
பண்ணின பிரதிஞ்ஞையை
மகாராஜர் உள்ளிட்டாரும் விட வேணும் என்னிலும்
விடாதே முடிய நின்று தலைக் கட்டுகை –
பெரியாய் –
அந்த பிரதிஞ்ஞை
சம்ரஷனத்து அளவு அன்றியே இருக்கும் பலம் என்றுமாம் –
பெரியாய் –
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும்
ஒன்றும் செய்யப் பெற்றிலோம் -என்று இருக்கை என்றுமாம் –
தன் பேறாய் இருக்கை என்றுமாம் –
தன் பெருமைக்கு ஈடாக ரஷிக்குமவன் -என்றுமாம்
உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற –
கீழ் சொன்ன ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்தில் பிரசித்தம் ஆம்படி இருக்கை
அதாவது –
சிசுபால துரியோதனாதிகளுக்கும் பாண்டவர் பக்கல் பஷபாதம் தோற்ற இருக்கை –
சுடரே –
லோகத்தில் தோற்றின பின்பு நிறம் பெற்ற படி –

துயில் எழாய் –
இப்போது உணராமையாலே-அந்த குணமும் மழுங்க இ றே புகுகிறது –

மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து-உன் வாசல் கண்ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே-
சத்ருக்கள் ஆனவர்கள் உன் மிடுக்குக்குத் தோற்று
போக்கடி இல்லாமையாலே
உன் திருவடிகளிலே வந்து விழுமா போலே –
மாற்றார் தங்கள் வலி மாண்டு வந்து விழுமா போலே -என்றுமாம் –
மாற்றார் -என்று சத்ருக்கள்
நாராயணன் ஆகையாலே
சம்பந்தம் எல்லாரோடும் ஒத்து இருக்க
இவனுக்கு சத்ருக்கள் உண்டோ -என்னில்
ஆஸ்ரித விரோதிகள் இவனுக்கு சத்ருக்கள் –
இத்தால் –
அம்புக்கு தோற்று உன் எதிரிகள் வருமா போலே
உன் குணங்களுக்கு தோற்று வந்தோம் -என்கை –
அவர்களுக்கு முடிந்து பிழைக்கலாம் –
குணஜிதர்க்கு அதுக்கும் விரகு இல்லை இ றே-
பிரமஹாஸ்தரம் விட வேண்டும்படி
பிராட்டி பக்கலில் அபராதத்தைப் பண்ணி
ஓர் இடத்திலும் புகலற்று
பெருமாள் திருவடிகளிலே விழுந்த காகம் போலே -இருக்கை
அம்பு பட்டாரோபாதி குணஜிதர் -என்றது இ றே –

போற்றி
போற்றுகையாவது -திருப் பல்லாண்டு பாடுகை
பெரியாழ்வாரைப் போலே வந்தோம் –

யாம் வந்தோம் –
அவர் தன்னைப் பேணாதே
உன்னைப் பேணினாப் போலே
நாங்களும் எங்கள் ஸ்வரூபத்தைப் பாராமல்
ஆற்றாமை இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமையாலே –
வந்தோம்
நசை முடிய ஒட்டாது –
ஆற்றாமை இருந்த இடத்தே இருக்க ஒட்டாது இ றே –

யாம் வந்தோம் –
சத்ருக்கள் துரபிமானத்தாலே ந நமேயம் என்று இருக்குமா போலே
ஸ்வரூப ஞானத்தாலே -தத் சத்ருசம் -என்று இருக்கும் நாங்கள்
ஆற்றாமை இருக்க ஒட்டாமையாலே வந்தோம் –

புகழ்ந்து –
எங்களை தோற்பித்த குணங்களைச் சொல்லி –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -முப்பத்து மூவர் -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

November 1, 2013

அவதாரிகை-

இப்பாட்டில்
மீளவும் எம்பெருமானை எழுப்பி
அங்கு மறுமாற்றம் பிறவாமையாலே
நப்பின்னை பிராட்டியை எழுப்பி
வந்த கார்யத்தை அறிவிக்கிறார்கள் —

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பமுடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
இப்போதே எம்மை நீராட்டேலோ ரெம்பாவாய்

முப்பத்து மூவர்-
அபரிமித சாங்க்யாகரான -இத்தால் துர்லபத்வம் சொல்லுகிறது –

அமரர்க்கு –
ஜ்ஞான சங்கோசம் இல்லாதவர்களுக்கு –

முன் சென்று-
அவர்களுக்கு
பிரகிருதி சம்சர்க்கத்தாலே
ஜ்ஞான சங்கோசம் வருவதற்கு முன்பே
ரஷகனான தான் அவதரித்து நின்று –

கப்பம் தவிர்க்கும் –
அவர்களுக்கு ஜ்ஞான சங்கோசம்
நிபந்தனமாய் வரும் பீதியைப்
போக்கடிக்கிற –

கலியே –
சாமர்த்தியத்தை உடையவனே –

துயில் எழாய்-
நீ நித்ரையில் நின்றும் எழுந்திருக்க வேணும் –

செப்பமுடையாய் –
ஆஸ்ரிதர் தம்மை அனுபவிக்கும்படி
தான் பாங்காய் இருக்குமவனே –

திறல் உடையாய் –
அநாஸ்ரிதர்க்கு கிட்ட ஒண்ணா தவனே –

செற்றார்க்குவெப்பம் கொடுக்கும் விமலா –
பாகவத விரோதிகளுக்கு
நடுக்கத்தைக் கொடுக்கும்
சுத்தி யோகத்தை உடையவனே –
இத்தால்
பய நிவ்ருத்தி மாத்ரம் அன்றிக்கே
பய ஹேது நிவ்ருத்தியும்
ரஷக கார்யம் -என்றது ஆய்த்து –

துயில் எழாய்-
நித்ரா பிரதமான படுக்கையில் நின்றும்
எழுந்திருக்க வேணும் –

அங்கு மறுமாற்றம் பிறவாமையாலே
அவனை எழுப்புகைக்காக-
நப்பின்னை பிராட்டியை எழுப்புகிறார்கள்
செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல் நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்-
விஷய க்ராஹகமாய்
விஷய விரஹ அசஹிஷ்ணு வாய்
பகவத் விஷய பக்தியையும்
விஷயாந்தர வைராக்யத்தையும்
உடையையாய்-
நப்பின்னை என்கிற திரு நாமத்தை உடையையாய்
பிராப்யத்வ
புருஷகாரத்வோப யுக்த
கல்யாணகுண பூர்னையான பெரிய பிராட்டியாரே
நீ படுக்கையில் நின்றும் எழுந்திருக்க வேணும் –

நான் எழுந்திருந்து உங்களுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன –

உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை இப்போதே எம்மை நீராட்டேலோ ரெம்பாவாய்-
உக்கம் -ஆலவட்டம்
தட்டொளி -கண்ணாடி
ஸ்வா பதேசத்தில்
கைங்கர்யத்தில் அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியும்
யதாவஸ்தித ஸ்வரூப ஜ்ஞானமும்
இவ்விரண்டையும் கொடுத்து –
உனக்கு பவ்யனான
ஈஸ்வரனை இந்த ஷணத்திலே
பிற்றை ஷணத்துக்கு பிழையாத எங்களை
சம்ச்லேஷிப்பி -என்கிறார்கள் –
உன் மணாளனையும் தந்து
நீராட்டு என்கிறார்கள் -ஆகவுமாம் –
இந்த யோஜனையில்
பிராட்டிக்கு எம்பெருமான் அத்யந்த விதேயன் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது –

—————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

 

திருப்பாவை -முப்பத்து மூவர் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -மூவாயிரப்படி –

November 1, 2013

அவதாரிகை –
அவனுக்கும் எங்களுக்கும் அடியான நீ
எங்களை நீராட்டு வுதி
என்று கிருஷ்ணனையும் நப்பின்னை பிராட்டியையும்
கூட எழுப்புகிறார்கள் –

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பமுடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
இப்போதே எம்மை நீராட்டேலோ ரெம்பாவாய்

முப்பத்து மூவர் –
ரஷணத்துக்கு சங்க்யா நியதி உண்டோ –
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்கள் ஆனால் ரஷிக்கல் ஆகாதோ –
ஆர்த்தியே கைம்முதலாக ரஷிக்குமவன் அல்லையோ —

அமரர்க்கு-
எல்லா அளவிலும் சாவாதார்க்கோ உதவல் ஆவது –
உன் நோக்குப் பெறாவிடில் சாகும் எங்களுக்கு உதவலாகாதோ –
முகாந்தரத்தாலே ஜீவிப்பார்க்கோ உதவலாவது –

உன் முகத்தாலே ஜீவிப்பாருக்கு உதவலாகாதோ –
பிரயோஜனாந்த பரருமாய் மிடுக்கரும் ஆனார்க்கோ உதவலாவது
அநந்ய பிரயோஜநைகளுமாய் அபளைக்களுமாய் இருப்பார்க்கு உதவலாகாதோ –

முன் சென்று –
நோவு வருவதற்கு முன்னே சென்று
ஏற்கவே ரஷிக்க கடவ நீ
நோவு பட்டு வந்த எங்களை ரஷிக்க லாகாதோ –
சென்று –
நீ சென்று உதவக் கடவ உனக்கு –
உன் வாசலிலே வந்த எங்களுக்கு உதவலாகாதோ –
உன் பக்கலிலே வருகை மிகை என்னுமவன் அல்லையோ –
எழுதும் இன்னுமது மிகையாய் அன்றோ இருப்பது-

கப்பம் தவிர்க்கும் –
கம்பம் என்கிற இத்தை கப்பம் என்று வலித்துச் சொல்கிறது –
அதாவது நடுக்கும்
கம்பம் தவிர்க்கையாவது
அசுர ரஷசாதிகளாலே குடி இருப்பும் அகப்பட இழந்து கிலேசித்த அத்தை தவிர்க்கை –
நாட்டார் நடுக்கத்தை தடுக்கக் கடவ நீ
எங்களை நடுங்கப் பண்ணாதே கொள்ளாய் –
துக்க நிவ்ருத்தியை ஆசைப்பட்ட தேவர்களுக்கோ உதவலாவது –
நீ உணரும்படியைக் காண ஆசைப்பாட்டாருக்கு உதவலாகாதோ –

கலியே –
மிடுக்கை உடையவனே –
அபலைகளான எங்களுக்கு உன் மிடுக்கை ஒழிய உண்டோ –
அரணிமையை-கல் மதிள் போலே ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களை – உடையவன் -என்றுமாம் –

செப்பமுடையாய் –
ஆஸ்ரிதர்க்கு செவ்வை அழியாது இருக்குமவனே –
எங்களுக்கு செவ்வை அழியாது இருக்க வேண்டாவோ-
செப்பம் -ரஷை -என்றுமாம் –
செப்பம் -ஆர்ஜவம்

திறலுடையாய் –
திறல் -பராபி பவன சாமர்த்யம்-
அனாஸ்ரிதர்க்கு அன்றிகே எங்களுக்கு அணுக ஒண்ணாது இருக்கைக்கோ –

செப்பமுடையாய் திறலுடையாய் –
பாண்டவர்களுக்கு செவ்வியனாய்-
துரியோதனாதிகளுக்கு அனபி பவநீயனான வனே
திறல் -மிடுக்காகவும்-

செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா –
நீ ஆஸ்ரித விரோதிகளுக்கு துக்கத்தைப் பண்ணும் -செய்குந்தா வரும் தீமை -இத்யாதி
இப்போது அனுகூலர் பக்கலில் ஆய்த்ததோ –
விமலா -என்றது-சம்பந்தம் ஒத்து இருக்க
ஆஸ்ரிதர்க்காக கண்ணற்று அழிக்க வல்ல சுத்தி –

துயில் எழாய்-
அம்பு எய்ய வேணுமோ எங்களுக்கு -எழுந்திருந்து நோக்க அமையாதோ –

செப்பன்ன மென்முலை –
அவன் பக்கல் மறுமாற்றம் பெறாமையாலே-புருஷகார பூதையான நப்பின்னை பிராட்டியை எழுப்புகிறார்கள் –
மேல் அவன் அகப்படும் சுழிகள் சொல்லுகிறது –
நிதி இட்டு வைக்கும் செப்புப் போலே அவன் கிடைக்குமிடம் –
மலராள் தனத்துள்ளான் -என்னக் கடவது இ றே-செப்புப் போலே சந்நிவேசம் என்னவுமாம் –

மென்முலை
விரஹசகம் அன்றிக்கே இருக்கை-

செவ்வாய்
அவனைத் தனக்காகிக் கொள்ளும் ஸ்மிதம் -அந்த முலையிலே இருந்து அனுபவிக்கும் ஜீவனம் –

சிறு மருங்குல் –
மேலும் கீழும் கொண்டு-இடை உண்டு -என்று அறியும்படி-பய ஸ்தானமாய் இருக்கை –

நப்பின்னை நங்காய் –
பூர்ணை ஆனவளே-பூர்த்தி ஆகிறது -அநுக்த சௌந்தர்ய சமுச்சயம் –

திருவே
ஒசிந்த ஒண் மலராள் என்னுமா போலே -சம்ச்லேஷத்தால் வந்த துவட்சி -சம்போக ஸ்ரீ உடையவள் –

துயில் எழாய் –
நீ உணர்ந்து எங்கள் சத்தையை உண்டாக்காய் –

திருவே துயில் எழாய் –
பிராட்டியைப் போலே ஆஸ்ரிதைகளான எங்களுக்காக உணர வேண்டாவோ –
ஆஸ்ரிதர்காக அன்றோ பத்து மாசம் உறங்காது இருந்தது –

எழுந்திருந்து உங்களுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன –
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து
உக்கம் -ஆலவட்டம்
தட்டொளி -கண்ணாடி-பறை என்றுமாம் –

உன் மணாளனை –
புருவம் நெறித்த இடத்திலே கார்யம் செய்யும்படி பவ்யன் ஆனவனை
உக்கத்தோபாதி அவனையும் இவள் தர வேணும் -என்கை –
உன் மணாளனை இப்போதே எம்மை நீராட்டு -என்றுமாம் –

இப்போதே –
பிற்றைப் போதைக்கு இராத எங்களை –

எம்மை-
-பஸ்யதி என்று விரஹம் தின்ற உடம்பைக் காட்டுகிறார்கள் –

எம்மை –
பேய்ப் பெண்ணே -என்றும்
நாயகப் பெண் பிள்ளாய் -என்றும்
தங்களில் தாங்கள் சொல்லும் இத்தனை –
பேற்றில் வந்தால் எல்லாரும் ஒத்து இருப்பார்கள் -என்றுமாம் –
எம்மை –
எங்களையும் அவனையும் கூட-முழுக்காட்ட வேண்டும் -என்றுமாம் –

நீராட்டு
இவர்கள் உகப்பது இவள் தந்த கிருஷ்ணன் -என்று –
பெருமாள் பிராட்டி உடைய சௌந்த்ர்யாதிகள் கிடக்க
ஐயர் பண்ணி வைத்த விவாஹம் என்று உகப்பர்-
அது போல் கிருஷ்ணன் பக்கல்
பிராப்தியும் போக்யதையும் கிடக்க –
இவள் தந்த கிருஷ்ணன் என்று உகப்பர்கள் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -குத்து விளக்கு எரிய -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

November 1, 2013

இப்பாட்டில்
புருஷகார பூதையான பிராட்டி கதவைத் திறக்கப் புக்க
நம்முடையாருக்கு இவள் முற்படுவதே -என்று அவளை
எழுந்து இருக்க ஒட்டாமல் கட்டிக் கொண்டு கிடக்கிற ஈஸ்வரனை எழுப்பி
-அங்கு மறு மாற்றம் பிறவாமையாலே-மீளவும் அவள் தன்னையே எழுப்புகிறார்கள் –

குத்து விளக்கு எரிய கோட்டுக் கால் கட்டில் மேல்
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்தலர் பூம் குழல் நப்பின்னை கொங்கை மேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய் திறவாய்
மைத் தடங்கண்ணினாய் நீ யுன் மணாளனை
எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனை ஏலும் பிரிவாற்ற கில்லாயால்
தத்துவமன்று தகவேலோ ரெம்பாவாய்

குத்து விளக்கு எரிய –
ஞானம் பிரகாசிக்க

கோட்டுக் கால் கட்டில் மேல்-
சதுர தந்தியான குவலயா பீடத்தின் உடைய தந்தங்களாலே-செய்யப் பட்ட கால்களை உடைய கட்டில் மேல்
இத்தால் –
சதுர்வித கர்த்ருத்வ மூலமான
அஹங்கார கார்யமான
சேஷத்வே கர்த்ருத்வம்
ஜ்ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வம்
கர்த்ருத்வே கர்த்ருத்வம்
போக்த்ருத்வே கர்த்ருத்வம்
ஆகிற கால்களை உடைத்தாய்
அந்த கர்த்ருத்வ விஷயமான
தர்ம அர்த்த காம மோஷங்கள் ஆகிற
பட்டங்களை உடைத்தாய்
தத் அனுஷ்டான அபிநிவேசம் ஆகிற கச்சையை உடைத்தாய் இருக்கிற
கட்டில் மேல் என்கிறது –

மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக்-
சேஷத்வாதி கர்த்ருத்வ ராஹித்யத்தாலே-மிருதுவான அர்த்த பஞ்சகம் ஆகிற
படுக்கையின் மேலேறி –

கொத்தலர் பூம் குழல் நப்பின்னை கொங்கை மேல்வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா –
வர்க்கம் வர்க்கம் ஆகிற
விகசித ஜ்ஞானரான ஆத்மாக்கள் ஆகிற புஷ்பங்களை உடைய
பகவத் விஷய ஸ்வ வியாமோகம் ஆகிற-அளகபாரத்தை உடைய நப்பின்னை பிராட்டி உடைய-போக உபகரணமான பக்தியை ஸ்வ விஷயத்தில் வைத்துக் கொண்டு
அத்தால் விகஸித ஹ்ருதயன் ஆனவனே –

வாய் திறவாய்-
நீ வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்றவாறே
அவன் வாய் திறக்கப் புக –
அவனை நீ க்ரமம் தப்பி நடப்பதே -என்று கண்ணாலே அதட்ட
அவனை எழுப்புகைக்காக
மீளவும் அவளை எழுப்புகிறார்கள் –

மைத் தடங்கண்ணினாய் –
சுத்த சத்வம் ஆகிற அஞ்சனத்தை உடைத்தாகையாலே-விஸ்ருங்கலமான
ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானம் உடையவளே –

நீ-
ஸ்வரூப யாதாம்ய தர்சியான நீ –

யுன் மணாளனை-
உனக்கு வல்லபனான கிருஷ்ணனை –

எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்-
அத்யல்ப காலமும்
நித்ராப்ரதமான படுக்கையின் நின்றும்
எழுந்திருக்க ஒட்டுகிறது இல்லை
ஒட்டுதல் -சம்மதித்தல்
ஏன் என்னில் –

எத்தனை ஏலும் பிரிவாற்ற கில்லாயால்
சம்ச்லேஷ அர்த்தமான விச்லேஷமும் நீ
பொறுக்குகிறிலை
அது உன் குற்றமோ
உன் பல ஹானியின் குறை

ஆல்-ஆச்சர்யம்
தத்துவமன்று தகவு –
ஆகிலும் புருஷகார பூதையான உனக்கு-எம்பெருமானை நம்மோடு சேர ஒட்டாமல்
பண்ணுகை ஸ்வரூபம் அன்று-

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

 

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-10-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

November 1, 2013

தனியே அனுபவிக்கும் பகவான் உடைய அனுபவம்
எனக்கு வேண்டா
பாகவதர்களோடு கூட அனுபவிக்கும் பகவான் உடைய அனுபவமே
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும்
எனக்கு உண்டாக வேணும் -என்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————–

தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும்
நிற்கும் படியாத் தான் தோன்றி
முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய்
உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த
தனி மாத தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப்
புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
நனி மாக் கலவி இன்பமே
நாளும் வாய்க்க நங்கட்கே

—————————————————————————————————————————————————

தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் படியாத் –
உபமானம் இல்லாததாய்
ஸ்லாக்கியமான புகழே
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ளவரையிலும் நிற்கும்படியாக –

தான்-
மதத் தத்வத்துக்கு காரணமான
பிரக்ருதியை சரீரமாக உடையனான நான் –
அன்றிக்கே –
விரும்புவார் இன்றிக்கே இருக்க
பூர்ணனாய் இருக்கிற தான் -என்னுதல் –

தோன்றி –
தன் பேறாக-பகுச்யாம்-என்று தோன்றி –

முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய் –
சங்கல்பிக்கிற பர ப்ரஹ்மம் ஆகிற பரம காரணமாய் –
அன்றிக்கே –
முனி -துறந்தவன் -என்றுமாம் –
அன்றிக்கே
வேறு தேசத்துக்கு போன புத்ரனை தாய் நினைக்குமா போலே
இவை என் பட்டன -என்று திரு உள்ளத்தில் நினைத்து
பர ப்ரஹ்மமான தானே மூன்று வித காரணுமுமாய் -என்னுதல் –

உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த –
கார்யக் கூட்டம் அனைத்தையும் தன் பக்கலிலே அரும்பும்படி பண்ணினான் ஆயிற்று
எல்லாப் பொருள்களும் தோன்றும்படியான சங்கல்ப்பத்திலே
கார்யமான வியஷ்டி சிருஷ்டி இருந்தபடி –

தனி மாத தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப் புகுதல் –
ஒப்பு இல்லாத பர தேவதையினுடைய தளிர் போலே இருக்கிற
திருவடிகளின் கீழே புகுதல் –
இது காணும் படைப்பிற்கு பயன் –
சேதனன் ஆனால் உபகாரம் செய்தவன் திருவடிகளைப் பற்றுதல் அன்றோ
செய்யத் தக்கது –

அன்றி –
அதனை விட்டு –

அவன் அடியார் நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க –
அந்த உபசாரத்திலே தோற்று எழுதிக் கொடுக்கும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு உண்டான
மிக்க சிறப்பினை உடையதாய் இருந்துள்ள கலவி இன்பமே
நாள் தோறும் வாய்க்க –

நங்கட்கே –
இதனை விரும்பி
இதுவே பேறு
என்று இருக்கிற நமக்கு
இது காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள வரையிலும் கிட்ட வேணும் –

சிறியேன் உடை சிந்தையுள் -அகலப் பார்க்கிறாரோ
கௌஸ்துபம் போன்ற உயர்ந்த ஸ்வரூபம்
கண்கள் சிவந்து –
கற் மாணிக்க மலை அனந்யார்க்க-சேஷத்வம் அவனுக்கே
அற்று தீர்ந்த
அடியவர்கள் -பகவானுக்கு சேர்ந்த
பாகவத சேஷத்வம் நெடுமாற்கு அடிமை
நான்காவது பாசுரம்
இங்கே இருந்தால் என்ன இழுக்கு
புலன் கொள் வடிவு மனசில்
திருவடி சமர்பிக்க புஷ்பம் கையிலே
செந்தாமாரை கண் புகழை வாயாலே பாடி
இங்கேயே இருந்தால் –
பாகவத பிரஸ்தாபம் இதில் இல்லையே
வலி பட்டு இருக்க அருள
நம் பிள்ளை
பாகவதர் ப்ரீதிக்கு உடலான கார்யம் என்பதால் -வியாக்யானம்
ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
ஆச்சார்யா கைங்கர்யம்
சரம பர்வம்
பிராப்யத்துக்கு பிரதம பர்வம் ஆச்சார்யா கைங்கர்யம் காட்டி அருளி –
அதாவது ஆச்சார்யர் உகப்பகுக்காக செய்யும் பகவத் கைங்கர்யம் மா முனிகள்
மனஸ் வாக்கு காயம் -மூன்றுக்கும்
ஆச்சார்யா நிஷ்டை –
ஆண்டாள் -எம்பெருமானார் மதுரகவி –
தொகுத்து அருளி உபதேச ரத்னா மாலை
புகழ்கள் வையாளி கொண்டு ஆண்டாள்
புலன் கொள் வடிவு -கரிய கோல திரு உரு –
கையவே புஷ்ப கைங்கர்யம் எம்பெருமானார் –
அனந்தாழ்வான் மூலம்
அது ஆச்சார்யா கைங்கர்யம் தானே –
சமர்பித்து சடக்கென கையை முறுக்கிக் கொண்டு போவாராம்
சமர்ப்பிததே ஆச்சார்யன் நியமனம்
சென்று சேர் -நீர் போக சொன்னால் போக மாட்டேன்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் புகழ
திருவாய் மொழி பாடும் கைங்கர்யமும் பாகவதர் உகப்புக்கு
4/5/6 பாகவதர் உகப்புக்காக செய்யும் கார்யங்கள்

பாகவதர்கள் கூடி அனுபவிக்கும் அனுபவமே வேண்டும் என்கிறார் -இதில்
அடியார் கலவி இன்பம் நாளும் வாய்க்க
ஈட்டம் கண்டிட கூடிடேல் அது தான் கண் பயன் ஆகுமே
தனி மா புகழ்
முனிமா -மனன ஷீலா பகேச்யாம்
முதல் வித்து
மூன்று உலகம் படித்த தனி மா தெய்வம்
தளிர் அடி புகுதல் இன்றி
உபமான ரஹீதமாய் –
தான் தோன்றி
தன் பேறாக
சிருஷ்டி -கர்ம அனுகுணமாக
தனி மா புகழ் ஸ்லாக்கியமான புகழ்
அவ்யக்தமான சூஷ்மமான நிலையில் சேதன அசேதன
தானே தோன்றி
அர்த்திப்பார் இல்லாமல் தனது பேறாக நினைத்து
சங்கல்பிக்கிற -முனி -மனன சீலன் -தாய் தேசாந்திர பிரஜை நினைக்கிறாப் போலே
இறகு இல்லா பஷி போலே இருக்க -இவை ஏன் பட்டன
கரண களேபரங்கள் கொடுத்து அருளி
பர ப்ரஹ்ம
முதல் வித்தாய் – பரம காரணம்
உபாதைய சஹ நிமித்த
முக்காரணங்களும் தானே
பகு பாவனா சங்கல்பம்
தனி மா தெய்வம்
தளிர் அடி விட்டு
உபகாரத்தில் தோற்றி தங்களை எழுதிக் கொடுத்த அடியார்
அலங்கரித்த சிறை சேதம்
சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது போலே
சஜாதீய புத்தி வருமே
நாளும் வாய்க்க வேண்டும் என்கிறார்

————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-10-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

November 1, 2013

மேலே கூறப்பட்ட செல்வம் முதலானவைகளும்
இறைவனே உலகின் படைப்பு முதலானவற்றுக்கு எல்லாம் காரணமான சர்வேஸ்வரனாய்
தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாத ஆனந்தத்தை உடையனாய்
இருக்கும் இருப்பும்
பாகவத பிரீதி ரூபமாக திருவாய்மொழி பாடி அனுபவிக்கும் இன்பத்தோடு ஒவ்வாது -என்கிறார்
புட்பாகன் உடைய பெரிய ஒப்பு இல்லாத வி லஷணமான
புகழை திருவாய் மொழி யாலே
நுகருமதற்கு விபுவான அவனுடைய ஆனந்தமும் போராது என்கிறார் –

—————————————————————————————————————————————————————————

நுகர்ச்சி உறுமோ மூ வுலகின்
வீடு பேறு தன் கே ழ் இல்
புகர்ச் செம் முகத்த களிறு அட்ட
பொன் ஆழிக்கை என் அம்மான்
நிகரச் செம் பங்கி எரி விழிகள்
நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம்
தகர்த்து உண்டு உமிழும் புள் பாகன்
பெரிய தனி மாப் புகழே

———————————————————————————————————————————————————————–

நுகர்ச்சி உறுமோ-
திருவாய் மொழி முகத்தாலே பகவானுடைய குணங்களை
அனுபவிக்குமதனோடு ஒக்குமோ –

மூ வுலகின் வீடு பேறு –
தன் நினைவின் ஏக தேசத்தாலே உலகத்தைப் படைத்தல் அழித்தல்கள் ஆகும்படி இருக்கிற
இறைமைத் தன்மைதான் அதனோடு ஒக்குமோ –
அவனுக்கு அன்றோ இது ஐஸ்வர்யமாகத் தோற்றுவது –
இவர்க்கு இது புருஷார்த்தமே –
உலகத்தை படைத்தல் முதலான தொழில்கள் நீங்கலாக
ஏனையவற்றில் பரமாத்வோடே
ஒத்தவன் ஆகிறான் முக்தன் -என்கிறபடியே
ஜகத் வியாபார வர்ஜம்-சாரீர மீமாம்சை -4-4-17-
ஸ்வரூபத்துக்கு தக்கவை ஆனவை அன்றோ புருஷார்த்தம் ஆவது

தன் கே ழ் இல் புகர்ச் செம் முகத்த களிறு அட்ட –
மிடுக்கிற்கு தனக்கு ஒப்பு இன்றிக்கே இருப்பதாய்
புகரையும்
சீற்றத்தாலே சிவந்த முகத்தையும் உடைத்தான
குவலயா பீடத்தை முடித்த –

பொன் ஆழிக்கை –
அழகிய திரு ஆழி மோதிரத்தாலே
அலங்காரத்தை உடைத்தான திருக்கையை உடையவன் –
குவலயா பீடத்தின் கதுப்பிலே அடித்த பொது கையும் திரு வாழி மோதிரமும் இருந்தபடி –

என் அம்மான் –
கையும் அறுகாழியுமான-மெல்லிய மோதிரம் -வடிவைக் காட்டி
என்னை எழுதிக் கொண்டான் –
உகவாதாரை மிடுக்காலே அழித்தான்-
உகந்தாரை அழகாலே அழித்தான் –

நிகரச் செம் பங்கி எரி விழிகள் நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம் தகர்த்து உண்டு உமிழும் புள் பாகன் –
சாதிக்கு தக்கதான சிவந்த மயிரை உடையவராய்
எரி போலே விழியா நின்றுள்ள கண்களை உடையவராய்
பெரிய வடிவை உடையரான அசுரர்கள் உடைய உயிரை எல்லாம்
தகர்த்து உண்டு –
இது தானே இயல்பாக இருக்கிற பெரிய திருவடியைக் கருத்து அறிந்து
நடத்து கின்றவனுடைய

பெரிய தனி மாப் புகழே-
அளவிடற்கு அரியனாய்
உபமானம் இல்லாதவனாய்
இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களை திருவாய் மொழி முகத்தாலே அனுபவிக்கும்
அனுபத்துக்கு ஒக்குமோ -என்றது
திருவாய் மொழி நுகரும் ஆனந்தத்துக்கு
ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் செல்ல வீற்று இருக்கும்
ஆனந்தமும் போராது –என்கிறார் -என்கிறபடி –

புட்பாகன் தனி மா புகழே
திருவாய் மொழி கொண்டு பெரும் ஆனந்தம் எதற்கும் ஒப்பாகாதே
தனக்கு ஒப்பு இல்லாதவன்
குவலையா பீடம் அட்ட எம்மான்
செம்பட்டை மயிர் சிவந்த கண் ராஷசர் வதம் செய்த
புட்பாகன் –
மூ உலகின் வீடு பேறு
புருஷார்த்தம்
அவனுக்கு ஐஸ் வர்யம் இவை
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -ஜீவாத்மாவுக்கு இல்லையே
மிடுக்கு ஒப்பு இன்று இவனுக்கு
பொன் ஆழி கை
குவலையா பீடம் கையும் மோதிரமும் அழகில்
உகந்தாரை அழகால் அழித்து
பெரிய வடிவை உடைய அசுரரை முடித்த
தகர்த்து புஜித்து இதுவே யாத்ரை பெரிய திருவடி தனி மா புகழை
திருவாய் மொழி பாடும் ஆனந்தம் எதற்கும் ஒப்பு இல்லை
இதுவும் பாகவத கைங்கர்யம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண

———————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.