திருப்பாவை -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

October 28, 2013

அவதாரிகை –
இவர்களைத் திருக் காப்பு நீக்கி உள்ளே புகுர விட –
ஸ்ரீ நந்தகோபர் தொடக்கமானவரை எழுப்புகிறார்கள் –
முற்பட கிருஷ்ணனை பெண்கள் களவு காண்கிறார்களோ -என்று நினைத்து
காவலாக புறக் கட்டிலே கிடக்கிற ஸ்ரீ நந்த கோபரை எழுப்பு கிறார்கள் –
அநிருத்த ஆழ்வானை அகப்பட களவு காணக் கடவ பெண்கள்
அவன் அழகுக்கும் வாய்த்தலையாய்
சாஷாத் மன்மத -என்கிற கிருஷ்ணனைக் களவு காண சொல்ல வேணுமோ –

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும்
எம்பெருமான் நந்த கோபாலா எழுந்திராய்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
எம்பெருமாட்டி யசோதா அறிவுறாய்
அம்பரம் ஊடருத்து ஓங்கி உலகளந்த
உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
செம்பொற் கழல் அடிச் செல்வா பலதேவா
உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோ ரெம்பாவாய்

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே –
புடைவையோடு
தண்ணீரோடு
சோறோடு
வாசி அற
வேண்டுவார்க்கு வேண்டுவதெல்லாம் புஷ்கலமாக கொடுக்கை –
ஏவ காரத்தாலே -இதுவோ இவன் கற்றது என்னும்படி கொடுக்கை –

அறம் செய்யும் –
பால அபிசந்தி ரஹிதமாக-ஆன்ரு சம்ச்யத்தாலே கொடுக்கை –
இத்தால்
நாட்டுக்கு தாரகாதிகளைக் கொடுக்கிற நீ -எங்கள் தாரகத்தையும் தாராய் என்கை –

எம்பெருமான் நந்த கோபாலா எழுந்திராய் –
எங்களுக்கு தாரக போஷாக போக்யங்கள் எல்லாமான-கிருஷ்ணனைப் பெற்றுத் தந்த ஸ்வாமி-எழுந்திராய் -வாசுதேவ சர்வம் இதி
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லா பேறும் தானே யானவன் இ றே கிருஷ்ணன் –
எம்பெருமான்-
நாட்டில் பெண்களுக்கு தானம் கொடுப்பார் இல்லை-தானம் கொள்ளுகைக்கு அதிகாரிகள் அல்லாமையாலே –
வாசுதேவ சர்வமிதி என்று இருக்கிற எங்களுக்கு-கிருஷ்ணனைத் தரப் புகுகிற நீ
விசேஷித்து எங்கள் நாயகன் அன்றோ -உணர்ந்து-அவன் அனுமதி பண்ணினபடி தோற்றிக் கிடக்க –

கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே எம்பெருமாட்டி யசோதா அறிவுறாய்-
பிராட்டி முன்னாக அவனை எழுப்புமா போலே
இவள் முன்னாக ஸ்ரீ நந்த கோபரை எழுப்பா விட்டது என் என்னில்
பிள்ளை மேல் சங்கத்தாலே அணித்தாக உள் கட்டிலே கிடைக்கையாலே
பிற்பட அவளை எழுப்பு கிறார்கள் –
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே-
பெண் பிறந்தார்க்கு எல்லாம் தலையாகப் பிறந்தவளே
கொம்பனார்-
கொம்பு -வஞ்சிக் கோடி
அனார் அத்தை அளையவர்கள்-ஒத்தவர்கள்
குல விளக்கே –
இக் குலத்துக்கு மங்கள தீபம் ஆனவளே-பெண் பிறந்தார்க்கு எல்லாம் த்ருஷ்டியான விளக்கே -என்னவுமாம்
கொழுந்தே
பெண்களுக்கு ஒரு குறை வரில்-உன் முகம் அன்றோ வாடுவது
எம்பெருமாட்டி
கிருஷ்ணனைப் பெற்றுத் தந்த-எங்களுக்கு ஸ்வாமிநி ஆனவளே
யசோதாய்
ஸ்ரீ நந்த கோபரைப் போல் அன்றியே
சஜாதீயை யாகையாலே நோயும் அறியுமவளே –
ஹித காமரான ஸ்ரீ நந்த கோபர் எழுந்து இருக்கச் செய்தேயும்
பிரிய காமையாய் இருக்கிற நீ
கிடக்கக் கடவையோ –
அறிவுறாய் –
நீ அறிந்தால் எங்களுக்கு ஒரு குறை உண்டோ -என்கை-அவள் சம்வதத்தாலே உள்ளே புக்கு-கிருஷ்ணனை எழுப்புகிறார்கள் –
அம்பரம் ஊடருத்து ஓங்கி உலகளந்த உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய் –
பிரயோஜனாந்த பரரான தேவர்களுக்காக
ஆகாச அவகாசம் எல்லாம் அடங்க
ஒரு பிரதேச நியதி இல்லாதபடி
ஊடருத்து-விம்ம வளந்த –
இத்தால் நிருபாதிக ரஷகன் ஆகையாலே
ரஷகத்வமே விளை நீராக வளர்ந்த படி –
உலகளந்த
உறங்குகிற பிரஜையை-தழுவிக் கொண்டு கிடக்கும் தாயைப் போலே
இருந்ததே குடியாக எல்லார் தலையிலும்
ஊர் எண்ணெய் வார்த்தாப் போலே
திருவடிகளை குளிர வைத்தபடி –
உம்பர் கோமானே –
அச் செயலாலே தேவர்களை எழுதிக் கொண்ட படி –
நித்ய சூரிகளை என்னவுமாம்
அதாவது
நமக்கு சிரோ பூஷணமான திருவடிகளை இட்டு
காடும் ஓடையும் அளப்பதே
இது ஒரு வாத்சல்யமே -என்று வாத்சல்யத்துக்கு தோற்கை –
உறங்காது எழுந்திராய் –
ஆண்களுமாய்
பிரயோஜனாந்த பரருமாய்
வேணுமோ முகம் கொடுக்கைக்கு –
அநந்ய பிரயோஜனைகளுமாய்
அபலைகளுமானால் ஆகாதோ
எங்களுக்கு முகம் காட்டும் போது சிறுப்பது பருப்பதாக வேணுமோ –
இருந்தபடியே காட்ட அமையாதோ
உன் வாசி அறியாதே
அந்ய பரமான நாட்டுக்கு சுலபமான திருவடிகளை
உன் வாசி அறியும் எங்களுக்கு காட்டல் ஆகாதோ
உறங்காது எழுந்திராய்
எங்களை உறக்கம் எழுப்ப வந்த நீ
உறங்கக் கடவையோ
அழகாய் இருந்ததீ-

இப்படிச் சொல்லவும் எழுந்திரா மையாலே-முந்துற நம்பி மூத்த பிரானை எழுப்பாதே
முறை கேடாக செய்தோம் என்று அவனை எழுப்பு கிறார்கள்-செம்பொற் கழல் அடிச் செல்வா பலதேவா –பிள்ளை பெருகைக்கு பொற் கால் பொலியப் பிறந்த சீமானே –

உம்பியும் நீயும் –
உனக்கு பவ்யமான தம்பியும்-அவனுக்கு பவ்யமான நீயும் –

உறங்கேலோ ரெம்பாவாய்
உறங்காது ஒழிய வேணும்-எங்களையும் அவனையும் பொருந்த விடுமவன் அல்லையோ நீ-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -நாயகனாய் நின்ற -ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் –

October 28, 2013

அவதாரிகை –

இப்பாட்டில் –
முன்பு உணர்த்தினவர்களும் உணர்ந்தவர்களும் எல்லாரும் கூடி
பகவத் அனுபவத்துக்கு தேசிகனான ஆச்சார்யன் திரு மாளிகையிலே புக்கு
அங்கு கோயில் காப்பானையும் வாசல் காப்பானையும்-எழுப்புகிறார்கள்
ஆச்சார்ய சம்பந்த கடகரை முன்னிட்டு-ஆச்சார்யனை தொழுகையும் பெரியோர் செயல் இ றே –

நாயகனாய் நின்ற நந்த கோபனுடைய
கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாசல் காப்பானே மணிக் கதவம் தாள் திறவாய்
ஆயர் சிறிமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான்
தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே யம்மா நீ
நேச நிலைக் கதவம் நீக்கேலோ ரெம்பாவாய்-
நாயகனாய் நின்ற-தன்னுடைய சேஷித்வம் சித்திக்கைக்காக
தனக்கு புறம்பாய் இருப்பான் ஒரு சேஷியை தேடித் போக
வேண்டி இருக்கை அன்றிக்கே-தானே சேஷித்வ காஷ்டையிலே நிற்கிற –

நந்த கோபனுடைய-
பகவத் அனுபவ ஜனித ஆனந்த நிர்பரனாய்-சம் ஸ்ரீ தர ரஷகனான ஆச்சார்யன் உடைய

கோயில் காப்பானே –
கோயில் உண்டு-அவனுக்கு பிரதிபாதகத்வேன இருப்பிடமான திருமந்தரம்
அத்தை அநாதாரிகள் செவிப் படுத்தாதபடி-ரஷிக்குமவனே –

கொடித் தோன்றும் தோரணவாசல் காப்பானே –
இவனுடைய ரஷகத்வம் விளங்கா நின்றுள்ள-அகார நாம சப்தார்தங்களைக் காக்குமவனே-

மணிக் கதவம் தாள் திறவாய்-
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபன் ஆகையாலே-ஸ்லாக்கியமாய் இருந்துள்ள ஆத்ம ஸ்வரூப அனுபவத்தையும்-அத்தால் வரும் ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்ய பிரதி பத்தியையும்-தவிர்த்து அருளாய்-பயமுள்ள தேசத்தில்-அர்த்த ராத்ரியில் வந்து எழுப்புகிறவர்கள் யார் என்ன

ஆயர் சிறிமியரோமுக்கு-
எம்பெருமானே உபாயம் உபேயம்-என்று-அத்யவசித்து இருக்கும் ஜ்ஞான ஜன்மாக்கள் திரு வம்சத்திலே-பிறந்த பகவத் அனன்யார்ஹ சேஷ பூதர்களான நமக்கு –
நீங்கள் வந்த கார்யம் ஏது என்ன –

அறை பறை-
த்வநிக்கிற வாத்தியம் வேண்டி வந்தோம் என்ன
புருஷார்த்தம் வேண்டி வந்தோம் என்ன
ஆகில் திருப் பள்ளி உணர்ந்த அநந்தரம் விண்ணப்பம் செய்து
தருவிக்கிறேன் -என்ன

மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான்-
ஆஸ்ரித பரதந்த்ரனாய்
சுலபனாய்
ஸ்ரமஹரமான வடிவை உடையவனாய்
எம்பெருமான்
நென் நேற்றே பறை தருகிறேன் என்று
மன பூர்வகமாக சொல்லி வைத்தான் –
ஆகிலும் நீங்கள் பிரயோஜனாந்த பரர அன்றோ என்ன –

தூயோமாய் வந்தோம் –
பறை என்றது வியாஜ்ய மாதரம்
நாங்கள் அநந்ய பிரயோஜனராய் வந்தோம் –
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு கர்த்தவ்யம் என்ன என்ன –

துயில் எழப் பாடுவான்-
திருப்பள்ளி எழுச்சி பாட வந்தோம் –

ஆகில் நில்லுங்கோள் திறக்கிறேன் என்ன
வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே யம்மா-
வாக்காலே முந்துற முன்னம் எங்களை நிஷேதியாதே கொள்-எங்களை முற்பட நிஷேதியாது ஒழிய வேணும் -நெஞ்சால் நினைத்தாய் ஆகிலும் வாயால் நிஷேதியாது ஒழிய வேணும் –ஆகில் கதவைத் திறந்து கொண்டு புகுருங்கோள் என்ன –

நீநேச நிலைக் கதவம் நீக்கேலோ ரெம்பாவாய்
நீ வா எனிலும்
ஸ்னேக உக்தமான நிலையை உடைத்தான கதவைத்
திறந்து விடாய்
நீ எம்பெருமான் இடத்திலே பிரேம அதிசயத்தாலே
அநாதிகாரிகளுக்கு அவனை உள்ளபடி காட்டாதாப் போலே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஸுவ வை லஷண்யத்தாலே
அதிகாரிகளுக்கும் பகவத் விஷயத்தை
மறைக்கக் கடவதாய் இ றே இருப்பது-

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

 

திருப்பாவை -நாயகனாய் நின்ற -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -மூவாயிரப்படி

October 28, 2013

அவதாரிகை –
கீழில் பத்துப் பாட்டாலும்
முற்பட உணர்ந்தவர்கள் உறங்குகிறவர்களை எழுப்ப
எல்லாரும் கூடி வந்து -ஸ்ரீ நந்தகோபர் திரு மாளிகையிலே சென்று
கோயில் காப்பானையும் வாசல் காப்பானையும் எழுப்புகிறார்கள் –
செய்யாதன செய்யோம் -என்று பண்ணின பிரதிஞ்ஞை-அனுஷ்டான பர்யந்தமாக்க வேணுமே –ததீயரை முன்னிட்டு பற்றாத அன்று முறை தப்பின சூர்பணகை பட்டது படும் அத்தனை -வல்ல பரிசு தருவிப்பரேல் அது காண்டும் -என்னும்-பெரியாழ்வார் திருமகள் இறே இவள்-

நாயகனாய் நின்ற நந்த கோபனுடைய
கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாசல் காப்பானே மணிக் கதவம் தாள் திறவாய்
ஆயர் சிறிமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான்
தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே யம்மா நீ
நேச நிலைக் கதவம் நீக்கேலோ ரெம்பாவாய்

நாயகனாய் நின்ற நந்த கோபனுடைய கோயில் காப்பானே –
ஸ்ரீ நந்த கோபர் திரு மாளிகைக்கு காவலாய்
எங்களுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவனே –
நாயகன் என்று ஸ்ரீ நந்த கோபரை சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
இவர்களால் பெறுமவன் அன்றோ நாயகன் -ஆவான் –
இவனை நாயகன் என்கிறது என் என்ன –
பல சித்தி ஆச்சார்யனாலே ஆகையாலே -உபகாரகனை நாயகன் என்கிறார்கள்
பிரதான சேஷியைக் காட்டில் த்வார சேஷிகளே எங்களுக்கு
சேஷிகள் என்கிறார்கள் –
நந்த கோபனுடைய கோயில் –
நாங்கள் ஆஸ்ரயிக்கிறவன் பரதந்த்ரன்
தங்களை சேஷிகளாக்க வைக்க இசைவாரோடே கலந்து
பரிமாற வி றே இவன் இங்கு வந்து அவதரித்தது –
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ -என்று
பரமபதத்திலும் தான் பரதந்த்ரனாய் அவர்கள் இட்ட வழக்காய் இ றே இருப்பது –
கோயில் காப்பானே –
சிறு பெண்கள் ஆகையாலே
அவன் தொழிலை இட்டு சொல்கிறார்கள் –
இன்னது பிடிப்பான் -என்னுமா போலே
அவனும் உகக்கும்படியாலே சொல்லுகிறார்கள் ஆகவுமாம் –
இத்தால் -சேஷ வ்ருத்தி பிரயுக்தமான பேரே இவ் வாத்மாவுக்கு பேர் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது-

கொடித் தோன்றும் தோரண வாசல் காப்பானே –
அவன் கண்ணாலே போங்கோள் என்று சொல்ல
திருவாசல் காக்கிறவனை வந்து எழுப்புகிறார்கள் -கோயில் காப்பான் -என்று –
அங்குத்தைக்கும் நிர்வாஹகனாய்
அவன் தன்னையே கொடித் தோன்றும் தோரண வாசல் காப்பான் -என்னவுமாம் –
ஷேத்ராதிபதி தன்னை கோயில் காப்பான் என்று
வேறே திருவாசல் காப்பனைச் சொல்லிற்றாகவுமாம் –
ஆர் விக்நம் பண்ணுகிறார்களோ என்று பயப்பட்டு எல்லார் காலிலும் விழுகிறார்கள் –
கொடித் தோன்றும் தோரண வாசல்-
ஆர்த்த ரஷணத்துக்கு கொடி கட்டி தோரணமும் நட்டு வைத்தாப் போலே
பெண்கள் தடுமாற்றம் தீர முகம் தருகைக்கு அன்றோ உன்னை இங்கே வைத்தது –

மணிக் கதவம் தாள் திறவாய் –
பொன்னியலும் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு -என்னுமா போலே
புகுவாரை தன் அழகாலே கால் கட்டும் கதவினுடைய தாள் திறவாய்
திரு வாசலுக்குள் புகுவாரை கால் கட்டும் இது
அவன் புக்காரை புறப்படாதபடி கால் கட்டும் தன் அழகாலே –
தாள் திறவாய் -என்றவாறே
அவன் பயமுள்ள தேசத்தில்
மத்திய ராத்ரியிலே வந்து திறக்க
அழைக்கிற நீங்கள் ஆர் -என்ன –
இருந்த இடத்தில் பயம் என் என்ன –
காலம் த்ரேதா யுகமாய்
தமப்பனார் சம்பராந்தகனுமாய்
பிள்ளைகள் தாங்களும் ஆண் புலிகளாய்
மந்த்ரிகள் வசிஷ்டாதிகளாய்
ஊரும் திரு அயோத்யையாய்
பயம் அற்று இருக்கிறதோ –
காலம் கலிக்கு தோள் தீண்டியான த்வாபராந்தம்
தமப்பனார் சாது -ஸ்ரீ நந்தகோபர் –
இவர்கள் சிறு பிள்ளைகள் -அதுக்கு மேலே தீம்பர்கள்
ஊர் இடைச் சேரி
கம்சன் சத்ரு
எழும் பூண்டுகள் எல்லாம் அசூர பூண்டுகள்
பயம் கெட்டு இருக்கலாமோ என்ன –
பெண்களுக்கு பயப்பட வேண்டுமா -என்ன
சூர்பணகை -பெண் அன்றோ என்ன –
அவள் ராஷசி -நாங்கள் ஆயர் சிறுமியர்
இவனுக்கு என்ன வருகிறதோ என்று வயிறு பிடிக்கும் இடையருக்கு
பிறந்த வர்கள் அன்றோ -என்ன –
பூதனைக்கு பின்பு இடைச்சிகளுக்கு அன்றோ பயப்பட வேண்டுகிறது -என்ன

ஆயர் சிறிமியரோமுக்கு
கிரித்ரிமம் அறியாத சிறு பெண்கள் -என்ன-வார்த்தையிலே அறியலாம்
வந்த கார்யத்தைச் சொல்லுங்கோள் -என்ன –

அறை பறை –
நோன்புக்கு பறை வேண்டி வந்தோம் -என்ன
அதுவாகில் திருப் பள்ளி உணர்ந்தால் விண்ணப்பம் செய்கிறோம்
அவ்வளவும் நில்லுங்கோள் -என்ன –

மாயன் –
பெண்கள் கோஷ்டியில் தாழ நின்று பரிமாறின படி –

மணி வண்ணன் –
தாழ நில்லா விடிலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு –
பூ அலர்ந்தாப் போலே வார்த்தை சொல்லுகிற போதை ஒஷ்ட ஸ்புரணம் -பிரகாசம் -என்னவுமாம்-வாக்மீ ஸ்ரீ மான் என்னுமா போலே

நென்னலே –
உன் காலைப் பிடிக்க வேண்டி இருக்கிற இன்று போலேயோ
அவன் காலைப் பிடிக்க இருந்த நென்னேற்றம்
ஒரு நாளே -என்றார்கள் -ஏகாரத்துக்கு சேர்த்து வியாக்யானம் –

வாய் நேரந்தான் –
ஓலக்கத்தில் ஒரு வார்த்தை சொன்னான் ஆகில்
மெய்யாக வேணுமோ -என்ன
ஒருத்திக்குச் சொன்ன வார்த்தை அவள் விஷயத்தில்
பழுதாய்த்தாகில் அன்றோ
இவ்வார்தையும் பழுதாவது -என்ன –
சொன்னானே யாகிலும் நீங்கள் பிரயோஜனாந்த பரர்கள் அன்றோ என்ன –

தூயோமாய் வந்தோம் –
பறை -என்று ஒரு வியாஜ்யம் –
அநந்ய பிரயோஜனைகள் நாங்கள் –
அதாவது
அவனுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுமது ஒழிய
தங்களுக்கு ஓன்று அன்றிக்கே இருக்கை-

வந்தோம் –
அவள் செய்வதை நாங்கள் செய்தோம் -என்கை-
நீங்கள் அநந்ய பிரயோஜனைகள் என்கைக்கு
அடையாளம் என் என்ன –

துயில் எழ பாடுவான் –
திருப் பள்ளி எழுச்சி பாட வந்தோம்
பிராட்டி பெருமாள் உறங்குகிற படியைக் கண்டு உகந்தாள் –
இவர்கள் இவன் உணருகிறபடியைக் காண ஆசைப் படுகிறாள்
அங்கனே யாகில் திறக்கிறேன் -நில்லுங்கோள் -என்ன –

வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே –
எங்களை முற்பட நிஷேதியாது ஒழிய வேணும் –
நெஞ்சால் நினைத்தாய் ஆகிலும் வாயால் நிஷேதியாது ஒழிய வேணும் –
உன் கையது கிடாய் இவர்களுக்கு –
அவன் கையது இ றே வாழ் நாள்
அவன் சத்தை பெற

அம்மா –
பச்சை இடுகிறார்கள்
உள் இருக்கிறவனோ நாதன்
நீ அல்லையோ -என்ன
தாளை உருவிக் கதவை தள்ளிக் கொடு புகுருங்கோள் என்ன –

நீ நேச நிலைக் கதவம் நீக்கு –
அது உன்னிலும் பரிவுடைத்தான கதவு
எங்களால் தள்ளப் போகாது
நீயே திறக்க வேணும் –
என்கிறார்கள்
சேதன அசேதன விபாகம் இன்றிக்கே
இவ் ஊரில் உள்ளது எல்லாம் அனுகூலமாய் இருக்கிறபடி –
கம்சன் படை வீட்டில் எல்லாம் பிரதிகூலமாய் இருக்குமா போலே –
நேச நிலைக் கதவம் –
செறிந்து இருக்கிற கதவையும் நிலையையும் –
நீக்கு-
நீயே வந்து திறக்க வேணும் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 28, 2013

இப்படி அரிதில் பெறத் தக்க
ஞானம் கை வந்தாலும்
அந்திம ஸ்ம்ருதி இல்லையாகில்
செய்தன எல்லாம் பயன் அற்றவை ஆகும்
என்கிறார்-

———————————————————————————————————————————————————————

எய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தார் என்று
இல்லத்தாரும் புறத்தாரும்
மொய்த்து ஆங்கு அலறி முயங்கத்
தாம் போகும் போது உன்
மத்தர் போல் பித்தே ஏறி
அனுராகம் பொழியும் போது எம் பெம்மானோ
டொத்தே சென்று அங்கு உள்ளம்
கூடக் கூடிற்றாகில் நல்லுறைப்பே

———————————————————————————————————————————————————————–

எய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தார் என்று –
இவனுக்கு உடலை விட்டு உயிர் பிரியும் நிலை
வருவதற்கு முன்பே
இவன் இறப்பது விருப்பம் ஆகையாலே
முடிந்தான் முடிந்தான் முடிந்தான் -என்று பலகாலும்
சொல்லா நிற்பர்கள் ஆயிற்று -என்றது
இவன் கலங்கிய நிலையில் நெஞ்சினைத் தெளிவித்து உத்தேச்யமான எம்பெருமானை நினைக்க வல்லனாம்படி செய்கை –
அன்றிக்கே
முடிந்தான் முடிந்தான் முடிந்தான் -என்று இதனையே சொல்லா நிற்பர்கள் -என்றபடி –

இல்லத்தாரும் புறத்தாரும் –
இவன் தான் வாழ்கிற நாளிலே இவர்களுக்கு ஒன்றும் கொடாமையாலே
இவனும் இது ஒரு நடுவில் பெரும் குடியும் என் –
இவன் இறக்க -உள்ள செல்வங்களை நாமோ எடுத்துக் கொண்டால் ஆகாதோ -என்று
இருப்பவர்கள் மனைவி முதலாயினோர்கள் –
அவனும் இவர்க்களுமான கூட்டம் பொறாமையாலே போக அமையும் என்று இருப்பார்கள் புறம்பு உள்ளார்கள் –

மொய்த்து –
கல்யாணத்துக்கு அழைத்தாலும் வாராதவர்கள்
துக்கம் உண்டானவாறே தாங்களே வந்து மேல் விழுவர்கள்-

ஆங்கு அலறி –
இவனுக்கு உள்ள தெளிவும் போம்படி கூப்பிடா நிற்பர்கள்-என்றது
மீண்டாலும் மீளலாம் என்று ஐயம் உண்டான நிலையில்
அச்சத்தாலே பிராணம் போம்படி கூப்பிடா நிற்பர்கள் -என்றபடி-

முயங்கத்-
கட்டிக் கொள்ள -என்றது –
கூப்பீட்டுக்கு போகாத குறை பிராணனும் போம்படி –
அன்புள்ள வர்களைப் போலே மேல் விழுந்து கட்டிக் கொள்வார்கள் என்றபடி –
தாம் போகும் போது -இவர்களையும் இந்த செல்வத்தையும் விட்டுப் போகா நின்றோமே -என்று
மனம் இங்கே இழுக்க
தன்னால் மீள ஒண்ணாமை யாலே சரீரத்தை விட்டு
தாங்களே போகா நிற்பர்கள் –

தாம் போகும் போது -என்கிறார் காண்
அப்பொழுதைய துக்கத்தைப் பற்ற —

உன் மத்தர் போல் பித்தே ஏறி-
ஆசை அற்ற பெரியோர்களும் கூட
உன்மத்தன் உடைய நிலையைப் போன்று அறிவு கெட்டு-என்றது –
தெளிவு பிறந்து தன்னையும் சர்வேஸ்வரனையும் நினைக்க வேண்டிய நிலையிலே கலங்கி -என்றபடி –

அனுராகம் பொழியும் பொழுது –
இளையாளை பொன்னையும் பூட்டிக் கொடுவந்து முன்னே நிறுத்துவர்கள்-
அன்றிக்கே –
புத்திரர் முதலாயினோர்கள் பக்கல் அன்பு செலுத்தாத நாள்களுக்கும் போர அன்பு செலுத்தத் தொடங்குவான் – என்னுதல் –
வாழ்கிற காலத்தில் உலோபத்தாலே இவர்களுக்கு ஒன்றும் செய்யான்
இப்போதாக புதைத்து வைத்த செல்வத்தை ஆபரணமாக பூட்டிக் காணப் பெற்றிலோமே
என்று மதகு திறந்து அன்பு செலுத்துவான் –

எம் பெம்மானோ டொத்தே சென்று அங்கு உள்ளம் கூடக் கூடிற்றாகில் –
இப்படி கலங்குகிற சமயத்தில் -தெளிவு உண்டாய்
தன்னையும் அவனையும் நினைத்து
அவனோடு ஒத்த சுத்தியும் இது உடைத்து -என்று நினைத்தல் ஆகிற இவ்வர்த்தம் கூடிற்று ஆகில் -என்றது
எம்பெருமானும் ஞான ஆனந்த லஷனமாய் இருப்பன்
இவ்வாத்மாவும் ஞான ஆனந்த லஷனமாய் இருக்கும்
என்று நினைக்கும்படி அவ்வாத்ம வஸ்துவில் மனம் சேர்த்தல் ஆகிற இவ்வர்த்தம் கூடுமாகில் -என்றபடி –

நல்லுறைப்பே-
நல்ல வாய்ப்பு –
அல்லாத போது செய்தன வெல்லாம் பயன் இல்லாதவையே யாகும்
உன்மத்தர் போலே பித்தே ஏறில் விரும்பிய பயன் சித்தியாது
அனுராகம் பொழியில்ஆதிபரதனைப் போலே மானாகப் போம் இத்தனை-

எம்பார் நிர்வாகத்துக்கு சேர -ஆத்மா வினுடைய இயல்பான தன்மை பற்றி அருளிச் செய்தார் -இப்படி என்று தொடங்கி-
மேல் திருமாலை ஆண்டான் நிர்வாகத்துக்கு சேர எம்பெருமான் நினைவோடு ஒத்தே சேர்ந்து -சேஷமாக-என்று நினைவு பற்றி -அருளிச்செய்கிறார் –
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்கு -என்னும் பாட்டு தொடங்கி
நிஷ்கிருஷ்ட ஆத்மா அனுசந்தானம் மாத்ரமே அன்றிக்கே
பகவானுக்கு அடிமையாம் தன்மை பர்யந்தமாக அனுசந்திக்கிறது என்றும்
இப்பாட்டில் எம்பெருமானோடு ஒத்தே சென்று அங்கெ உள்ளம் கூடக் கூடிற்றாகில் -என்னும் அந்திம ஸ்ம்ருதியும்
எம்பெருமான் தனக்கு அடிமையாக இவ்வாத்மாவை நினைத்து இருக்குமா போலே
இவனும் அவன் நினைவோடே ஒத்து அந்நிலையிலே அடிமையாம் தன்மையை நினைக்கிற நினைவு கூடுமாகில்
நல்ல வாய்ப்பு என்று ஆண்டான் அருளிச் செய்வர் –
நன்று
பகவான் உடைய குணங்களில் ஈடுபட்டவராய் இருக்கிற இவர்
இவற்றை எல்லாம் பேசுவது என் -என்னில் –
இப்படி அரிதாய் இருக்கிற இதனைக் கண்டீர் எனக்கு காட்டித் தந்தது -என்று
அவன் பக்கலிலே செல்லுகின்ற செய்ந்நன்றி அறிதலே காரணமாம் -என்க –

துஸ் சம்பாதமான ஞானம் கை வந்தாலும்
அந்திம ஸ்ம்ருதி இல்லா விடில் வ்யக்தம்
சுலபமாக கிடைக்காதது கை வந்தாலும் -அந்திம ஸ்ம்ருதி இல்லா விடில் வ்யக்தம்
முதல் மூன்று வரிகள் பிராணன் போகும் சமயத்தில்
அவனுக்கு பிரகாரம் ஒத்தே சென்று ஞான ஆனந்தங்களில் சாம்யம் என்ற உணர்வு இல்லை ஆகில்
படுக்கையில் இருக்க –
கட்டி அழ -அதுவே போக்கும் -போயிட்டார் போயிட்டாத் மொய்த்து
இல்லத்தாரும் புறத்தாரும்
கூக்குரல் இட்டும்
உன்மத்தர் போல் -அவனை நினைக்காமல்
பித்தே ஏறி கூட உள்ளார் மேலே ப்ரீத்தி கொண்டு
அனுராகம் பிழியும் பொழுது
இவற்றை விட்டு எம்பெருமான் பற்ற
உத்க்ரமன தசை -இவன் முடிகை தங்களுக்கு இஷ்டமாக இருப்பதால் முடிந்தான் என்பர்
த்வயம் உபதேசம்
செவியில் ஊதுவார் நம் ஆசார்யர்கள்
முடிந்து உள்ள த்ரவ்யம் நாமே கொள்ளலாம் என்று இருப்பார் பார்யாதிகள் –
நம்பிள்ளை லோக ஸ்வாபம் கண்டு இழிகிறார்
மொய்த்து –
வாராமல் உள்ளாறும் வந்து
கல்யாணத்துக்கு அழைத்தாலும் வாராதவர் இப்பொழுது மேல் விழ

தொலைவதை பார்க்க ஆசை
அலறுவதில் பிராணன் போகும்
சுற்றி நின்றால் மூச்சு அடைத்து சாவான் –
ஆங்கு அலறி
முயங்க கட்டி கொள்ள குறை பிராணனும் போகும்
தாம் போகும் போது
நெஞ்சு இங்கே இழுக்க -பந்துக்கள் பணம் -இங்கே
தாம் போகும் போது -அப்படி பட்ட தாம் –
அந்த சமயத்தில் பித்தேறி
தெளிவு பிறந்து தன்னையும் சர்வேஸ்வரனையும் நினைக்காமல்
எம் பெம்மான் உடன் ஒத்தே சென்று –
தன்னையும் அவனையும் அனுசந்தித்து
அவன் போலே சுத்தி உடைத்து
என்கிற அர்த்தம் கூடிற்றாகில் ஞானம் ஆனந்த லஷணம்
அல்லாத போது செய்தது எல்லாம் வ்யக்தம்
சித்தியாது
ஆதிபரதர் போலே மானாய் பிறப்பார் மீண்டும்
ஜீவா காருண்யம்
ஆசை வளர
மானை விட்டு போகிறோமே
பாண்டு வதம் பண்ணினான் இந்த மான் என்பர்
பிரகாரமான ஆத்மா ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று
ஆண்டான் பணிக்கும் படி
நின்ற -நின்ற பாசுரம் முதல் இது வரை
தனக்கு -திரு உள்ளதுடன் ஒத்து
ஆத்மா எனக்கு சேஷம் அவன் நினைவு போலே
இவனும் தான் அவனுக்கு சேஷம் என்ற நினைவு கொள்ள வேண்டும்
அடிமை பட்டது என்ற எண்ணம் கொள்ள வேண்டும்
பெம்மானொடுஒத்த
திரு உள்ளதுடன் ஒத்து என்ற அர்த்தத்தில் வியாக்யானம்
அவன் நினைவை பின் சென்று கொள்ள வேண்டும்
அரிதாய் இருக்கிற இத்தை கிடீர் அவன் காட்டிக் கொடுத்தான்
என்று உபகார ச்ம்ருதியால் அருளுகிறார்
காண முடியாத ஒன்றை காட்டி தந்தான் -அவன் கல்யாண குணம் அனுபவிக்கிறார் இதிலும்

——————————————————————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 28, 2013

மேலே கூறிய உபாயத்தின் படியே
அந்த ஆத்துமாவை அடையாமல்
அதிலே ஐயம் தொடரப் பெற்றவர்கள்
உருவக் கிலேசப் பட்டே போம் இத்தனை –
என்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————–

அதுவே வீடு வீடு பேற்று
இன்பம் தானும் அது தேறி
எதுவே தானும் பற்று இன்றி
ஆதும் இலிகளா கிற்கில்
அதுவே வீடு வீடு பேற்று
இன்பம் தானும் அது தேறாது
எதுவே வீடு எது இன்பம் என்று
எய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தாரே

——————————————————————————————————————————————————

அதுவே வீடு –
மேலே கூறிய அதுவே -ஆத்துமாவை அடைதல் ஆகிற
மோஷம் ஆகிறது –

வீடு பேற்றுஇன்பம் தானும் அது –
அந்த மோஷத்தை அடைந்தால் வரும் இன்பமும் அதுவே –

தேறி –
இப்படித் தெளிந்து –

எதுவே தானும் பற்று இன்றி –
சரீரத்திலும்
சரீர சம்பந்தம் பட்ட பொருள்களிலும் தொற்று அற்று -என்றது

ஆதும் இலிகளா கிற்கில்-
யாதும் இலிகள் ஆகிற்கில்-
அவற்றில் ருசி வாசனைகளும் அறப் பெறில் –

கர்மங்களைச் செய்து -ஒரு பலத்தையும் கருதாமல் வர்ணாஸ்ரம தர்மப் படி செய்து
ஞானத்தை உடையவனாய் -ஆத்மாவை அடைய சாதனமாய்
ஐம் புலன்களையும் அடக்கி -ஞான யோகத்தில் நிலை நின்று –
ஸ்திதப் பிரஜ்ஞாக்ய அவஸ்தை பிறந்து -உலக விஷயங்கள் வந்து மேலிட்டாலும் கலங்காத தைர்யத்தை உடையவனாய்
ஸ்ரீ கீதை -2-55- ஸ்லோகம் படி –
யோகமும் தலை நின்று -அஷ்டாங்க யோகத்தில் முதிர நின்று –

அதுவே வீடு-
ஆத்மாவை அடைதலே மோஷம் –
வீடு பேற்று இன்பம் தானும் அது –
மோஷத்தை அடைதலால் வரும் இன்பமும் அந்த ஆத்தும அனுபவம் –

தேறாது –
இப்படி தெளிய மாட்டாமல் —

எதுவே வீடு எது இன்பம் என்று எய்த்தார் –
மோஷம் ஆகிறது ஏது –
மோஷ இன்பம் ஆகிறது ஏது –
என்று இளைத்தவர்கள் –

எய்த்தார் எய்த்தாரே –
இளைத்தார் இளைத்தார் என்று உருவக் கிலேசப் பட்டே போம் இத்தனை –
நிராஸ்ரயமாக -யோக சாஸ்திர க்ரமத்தால் அன்றிக்கே –
விசுவாசம் இல்லாமல் -ஆத்தும ஸ்வரூபத்தை நினைப்பதனால் பயன் இல்லை -என்றபடி
எம்பெருமானுக்கு பிரகாரமாக சரீரமாக இருப்பது என்கிற ஆத்ம ஸ்வரூபம் –

அஷ்டாங்க யோகம் -செய்து
பிராப்பிக்க மாட்டாமல்
சம்சயம் உள்ளார் துக்கம் அனுபவிப்பார் -என்கிறார்
அதுவே வீடு பேறு ஆத்மா பிராப்தி அவன் பிரகாரமாக அறிதல்
அதுவே வீடு வீடு பெற்று இன்பமும் அது
தெளிந்து
எதிலும் பற்று இன்றி -அடியோடு அற்று –
கர்மம்-யுகம் அனுஷ்டித்து
பாப சாயத்தால் ஞானம் பெற்று
ஞான யோகம்
ஸ்திப பிரதிஞ்ஞா அவஸ்தை
பகவத் பிரகாரமான ஆத்மா பிராப்தி
சுகமும் அதுவே
இப்படி தெளிய மாட்டாமல்
எது வீடு எது பேறு
இளைத்தே போவார்
துக்கப் பட்டே போவார்கள் –
ஆனந்தம் படுவது
கைங்கர்யம் உண்டாக்கி அவனை பார்த்து ஆனந்தம் கொள்வது தப்பு இல்லை
ஈசன் அடங்க எழில் -அடங்குக உள்ளே
யஜமான் சொத்தை பார்ப்பது தப்பு இல்லை
கைவல்யம் ஆழ்வார் போதும் என்று சொல்ல வில்லை த்யாஜ்யம்
சிற்றின்பம்
அவன் பிரகாரமஎன்ற நினைவு கொண்டால் தப்பு இல்லை
ராஜ குமாரனுக்கு சிறைச் சாலையும் சொத்து போலே
அது போலே ஆத்மா சாஷாத்காரமும் உத்தேச்யம்
இதை தெளியாமல் இளைத்தவர் இளைத்தே போவார்கள்
நிராஸ்ரயமாக
தனியாக நினைத்தால் –
நிஷ் பிரயோஜனம் இதுவும்
துக்கத்துக்கு சமானம்

—————————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 28, 2013

யோக சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லுகிறபடியே
இந்திரியங்களை அடக்குதல் முதலியவற்றின் வடிவமான யோகத்தாலே
பிரகிருதியின் நின்று விடுபட்ட ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை
வருந்தினால் நேரே காணலாம் –
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்
நல்இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்து
ஒன்றாய்க் கிடந்த வரும் பெரும் பாழ்
உலப்பில் அதனை யுணர்ந்து உணர்ந்து
சென்று ஆங்கு இன்ப துன்பங்கள்
செற்றுக் களைந்து பசை யற்றால்
அன்றே அப்போதே வீடு
அதுவே வீடு வீடாமே

——————————————————————————————————————————————————-

நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்-
வேற்பட்டதான நன்மை உடைத்தாய்
இந்திரிய ஞானத்துக்கு அறிய முடியாததாய்
இருக்கும் என்று அவற்றை மீண்டும் அருளிச் செய்கிறார் -என்னுதல்-
அன்றிக்கே –
நன்றாய் -என்று இது கிடக்க –
ஐம்புல இன்பங்களைத் தப்பிப் போய் என்னுதல் –
ஜ்ஞாதாய இதி ஜ்ஞானம் -என்கிற பிரக்ரியையாலே -பிரித்து பொருள் கூறுவதாலே –
ஞானம் என்கிறது -என்றது
ஞானத்தால் காணப் படும் விஷயங்களை ஞானம் என்ற சொல்லாலே சொல்லுகிறது -என்ற படி –

நல்இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்து –
விஷயங்களைத் தப்பிப் போனாலும்
அவை இருந்த இடங்களிலே கொடு போய் மூட்டக் கடவனவான ஆற்றலை உடைய இந்திரியங்களைக் கழித்து –

ஒன்றாய்க் கிடந்த வரும் பெரும் பாழ் உலப்பில் அதனை யுணர்ந்து உணர்ந்து –
அநாதி காலம்
இவ்வாத்மாவோடு கலந்து கிடப்பதாய்
என்னுடைய மாயை தாண்ட முடியாதது – என்கிறபடியே
தைவி ஹி ஏஷா குணமயீ மம மாயா துரத்தயா
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயம் ஏதாம் தரந்தி தே-ஸ்ரீ கீதை -7-14-
ஒருவரால் கடக்க அரியதாய்
மகத்து அகங்காரம் முதலிய நிலை வேறுபாடுகளால் பரப்பை உடைத்தாய்
போக மோஷங்களை விளைத்துக் கொள்ளலாம் படியாய் –
பிரவாஹ ரூபத்தாலும் ஸ்வரூபத்தாலும் நித்தியமாய்
இருக்கிற அசித் தத்தவத்தை மிகவும் உணர்ந்து –
மிக உணர்தல் -என்றது –
பிரகிருதி யானது கார்யங்களாயும்-காரணங்களாயும் -நிற்கும்
என்னுமதனை உணர்தலைத் தெரிவித்தபடி-

சென்று ஆங்கு –
ஆங்கு நன்றாய்ச் சென்று
தன் பக்கல் இனிமை உண்டு என்னும் புத்தியை
பிறப்பிக்கக் கூடியதான இதில் கால் தாழாமல்
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் அளவும் சென்று –

இன்ப துன்பங்கள் செற்றுக் களைந்து –
அதனை விடத்தக்கது என்று விட்டாலும்
சுக துக்கங்களுக்கு காரணமான புண்ணிய பாப கர்மங்கள்
கிடக்குமாகில்
பின்னையும் கொண்டு மூட்டுமே அன்றோ –
அவற்றையும்விட்டு –

பசை யற்றால் –
அவற்றை விட்டாலும்
ருசி வாசனைகள் கிடக்குமாகில்
பின்னையும் கருவிலே தள்ளும் அன்றோ –
ஆதலால் ருசி வாசனைகள் அற்றால் –

அன்றே அப்போதே
அக்காலத்திலே
அம் முகூர்த்தத்திலே –

வீடு –
பிரகிருதி சம்பந்த பட்ட பொருள்களிலும் தொற்று அறும் –
பிரகிருதி போன்று -சுனையும் -நாணமும் -மிருதுத் தன்மையும் உடையார் அலர்
தன் பக்கல் பராமுக புத்தி பண்ணினாரை தானும் முகம் பாராது –

அதுவே வீடு –
அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -என்கிறபடியே
பிரகிருதி சம்பந்தப்பட்ட பொருள்களில் தொற்று அற்றவாறே
ஆத்துமாவை அடைதல் ஆகிற அதுவே
மோஷமாய் இருக்கும் –
அதற்கு என்று செய்ய வேண்டுவது ஓன்று இல்லை -என்பார்
வீடாமே-என்கிறார் –
வீடாமே
சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரகாரமாக ஆத்தும வஸ்துவை நினைத்து
அவ்வழியாலே இதனை பேறாக அன்றோ இவர் தாம் நினைத்து இருப்பது
அவ்வளவு போக மாட்டாமல் இதன் நன்மையைக் கண்டு
இவ்வளவில் கால் தாழ்வார்க்கும் போந்திருந்ததே -என்கிறார்
தம்முடைய உத்தேச்யத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை புருஷார்தத்தில்
முடிந்த நிலமாக
கொள்ளுகையால் அன்றோ முன்பு–அது செற்று -திருவாய் -1-2-5– இவர் இதனைச் சிரித்து இருந்தது-

இந்திரிய ஜெயம் -அஷ்டாங்க யோகம் கொண்டு
ஆத்மாவை -பிரகிருதி விட்டு போவதை
சாஷாத்கரிக்கலாம்
அரிது -கஷ்டம் என்னது என்கிறார் இதில்
கைவல்யம் மோஷம்
நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்-அனுபாஷிக்கிறார்
மீண்டும் சொல்லி புரிய வைக்கிறார் –
மற்றவை விட வேறு பட்ட –
சப்தாதி விஷயங்களை
இது நன்றாக இருக்க -தப்பலாம்
நல் இந்த்ரியங்களை எல்லாம் கழித்து
வேண்டாம் நாம் விட்டாளுமிவை ஈடுபடுக்க வைக்குமே
அரும் பெரும் பாழ் -ஆத்மா உடன் ஒன்றிக் கிடக்கும்
அசித்தை விட வேறுபடுத்த முடியாமல்
அநாதி காலம் அசித் ஆத்மா ஒன்றாக கிடக்க
மம மாயா துரத்தயா-
மூலப் பிரகிருதி -கார்யம் காரணம் உணர்ந்து
சூஷ்ம ஸ்தூல நிலை உணர்ந்து
இதில் கால் தாளாமல் -மேலே ஆத்மா ஸ்வரூபத்தளவும் சென்று –
உலப்பில் அதனை உணர்ந்து
இன்ப துன்பங்கள் சேற்று
பிரகிருதி த்யாஜ்யம் விட்டாலும் கர்மங்கள் இதிலே மூட்டும்
புண்ய பாபங்கள் விட்டு அவன் இடம் அர்பணித்து
ருசி வாசனைகள் விட முடியாமல் பண்ணுமே
பசை அற்றால்
அக்காலத்திலே அம் முகூர்த்தத்திலே வீடு
பிரகிருதி போலே ரோஷம் -சுரணை -உள்ள வஸ்து இல்லை என்கிறார் –
வேண்டாம் விட்டால் வாராதே –
பிரகிருதி இவனை விட்டு விடும்
தன் பக்கல் த்யாஜ்ய புத்தி உள்ளாரை தான் அணுகாதே
நீ விட்டால் அதுவே விடும்
ஆத்மபிராப்தி க்கு தனியாக செய்ய வேண்டுவது இல்லை
இத்தை விட்டால் போதும்
இருள் போக்க விளக்கு ஏற்றுகிறோம் தானே போகுமே
ஆசை விட்டால் தானே ஆத்மா பிராப்தி கிட்டும்
அதுவே வீடு அதுவே வீடாமே
அதுவா மோஷம் –
கொள்ளக் கூடாது
பிரகாரமாக ஆத்மவஸ்துவை அனுசந்தித்து
அவ்வழியாலே
பரத்வம்
அரி அயன் அரன் ஒன்றன மனத்தில் வைத்து
பேச நின்ற சிவனுக்கும் நாயகனே அவனே கபால மொக்கத்தில் கண்டு கொள்மின்
அறியாமை யால் சொல்ல வில்லை
இரண்டையும் நிர்வகிக்க
ஸ்வா பாவிக்க தன்மை
அந்தர்யாமி பாவம் உட்கொண்ட
அது போலே பிரகாரமாக அனுபவிக்க
அற்றது பற்றினால் உற்றது வீடு -அது செற்று -முகம் குத்த வேண்டும் சொன்னாரே
இந்த வழியாலே பிராப்யம்
அவன் வஸ்து என்பதால் உத்தேச்யம்
அப்படி போகாமல் இதில் கால் தாழ்ந்த கைவல்யருக்கும் போக்யமாய் இருக்கும்
செய்யும் கார்யத்தில் தப்பு இல்லை
அபிப்ராயத்தால்
தண்டவாளம் பேற்றால் தாமரை பட்டயம் சுதந்தரம் முன் பு
இப்பொழுது கைதாவார்
தம்முடைய உத்தேச்யம் எம்பெருமான் ஏக தேசம் ஆத்மா என்பதால் இதுவும் உத்தேச்யம் என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 28, 2013

மேல் பாசுரத்தில் பகவான் உடைய சரீரமாக ஆத்மா பேசப் பட்டது –
இதற்கு மேலே நான்கு பாசுரங்கள் –
ஆடையில் உள்ள வெண்மையைப் பிரித்து நிஷ்கர்ஷக சப்தத்தை இட்டுச் சொல்லுமா போலே
நிஷ்கர்ஷகம் ஆவது தர்மத்தையும் தர்மத்தின் உடைய பொருளையும் பிரித்து பேசுவது

அநிஷ்கர்ஷகம் ஆவது தர்மத்தையும் தர்மத்தின் உடைய பொருளையும் அபேதமாக பேசுவது

நியத நிஷ்கர்ஷகம் தரமி தர்மங்களை பிரித்து பேசுதல்

வாசனை உடைய மண் போலே
வைஷிக நிஷ்கர்ஷகம் ஆவது தர்ம தர்மிகளை விருப்பத்துக்கு தக்க பிரித்து பேசுவது -வஸ்த்ரம் வெண்மை நிறத்தை உடையது போலே
மேலே நான்கு பாசுரங்களும் வைஷிக நிஷ்கர்ஷ்கம் என்பார் எம்பார்
அநிஷ்கர்ஷமாக திருமாலை ஆண்டான் நிர்வாகம்

எம் பெம்மானோடு -என்கிற பாசுரம் முடிய கேவல ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை சொல்லுகிறது -என்று எம்பார் அருளிச் செய்யும் படி –
திருமலை ஆண்டான் -சரீரமான தன்மையிலே வைத்து சொல்லுகின்றன -என்று பணிப்பர் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————
நின்ற ஒன்றை -என்கிற இதில் -பிரகாரி பர்யந்தமாக்கி பிரகாரமான தன்மையிலே சொல்லுகிறது-

பகவான் உடைய திருவருளால் நான் அறிந்த இவ்வ்வாத்மவஸ்து
ஒருவருக்கும் அறியப் போகாது -வருந்தி அறிந்தாலும் கண் கூடாகக் காணப் போகாது -என்கிறார்

நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்கு
அதன் நுண் நேர்மை அது இது என்று
ஒன்றும் ஒருவர்க்கு உணரலாகாது
உணர்ந்தும் மேலும் காண்பு அரிது
சென்று சென்று பரம்பரம் ஆய்
யாதும் இன்றித் தேய்ந்து அற்று
நன்று தீது என்று அறிவு அரிதாய்
நன்றாய் ஞானம் கடந்ததே

—————————————————————————————————————————————————————————————

நின்ற –
தேகம் இந்திரியம் மனம் பிராணம் ஞானம்
இவற்றைக் காட்டிலும் வேறுபட்டதாய் நின்ற –
அன்றிக்கே
இவை அழியும் அன்றும் அழியாதே ஒரே தன்மையாய் நின்ற -என்னுதல் –
மாதவங்கள் என்று ஓதவங்களின்
மருவு சீவன் என்று ஒருவ நீ பெரும்
பூதமல்லை இந்திரியுமல்லை ஐம்
புலனுமில்லை நற் புத்தி அல்லை காண்
சீதரன் பரந்தாமன் வாமனன்
திருவரங்கனுக்கு அடிமை நீ உனக்கு
ஏதம் இல்லை என்றறி அறிந்தபின்
ஈதின் மாதவம் இல்லை எங்குமே -திருவரங்க கலம்பகம் –

ஒன்றை-
இவற்றை நியமிக்கின்றதுமாய்
வேறுபட்ட சிறப்பினை உடையதுமான
ஆத்துமாவை –

உணர்ந்தேனுக்கு –
ஆராய்ந்தேனுக்கு –
உயர்வற உயர் நலம் -என்று அவனுடைய கல்யாண குணங்களிலே இழிந்தவர் ஆகையாலே
இதற்கு முனு மின்மினி போலே இருக்கிற ஆத்மா ஸ்வரூபத்தில் கண் வைத்திலர்
அன்றிக்கே
பரிகரமும் பக்தியின் உருவத்தை அடைந்த ஞானம் ஆகையாலே
இதனை நினைப்பதற்கு போது பெற்றிலர் -என்னுதல்
இதனை ஆராய்ந்தேனுக்கு இது இருந்தபடி என் என்ன
மேலே அருளிச் செய்கிறார்-

அதன் நுண் நேர்மை –
அதனுடைய வேறுபட்ட சிறப்பு –

அது இது என்று –
அனுபவித்த பொருள்களின் படி என்றாதல்
அனுபவிக்கிறவன் படி என்றாதல் –
அறியப் போகாது –

ஒன்றும் ஒருவர்க்கு உணரலாகாது –
எத்தனையேனும் மேம்பட்ட ஞானியர்கட்கும்
ஒரு சிறிதும் அறியப் போகாது –

உணர்ந்தும் மேலும் காண்பு அரிது –
என்னிடத்தே வைக்கப் பட்ட பக்தியினாலே
உண்மையாக அறிகிறதற்க்கும் பார்க்கிரதற்க்கும் என்னுடைய ஸ்வரூபத்தை அடைகிறதற்கும்
தகுந்தவனாக இருக்கிறான் -என்கிறபடியே –
பக்த்யாது அனந்யயா சக்ய அஹம் எவம் வித அர்ஜுன
ஜ்ஞாதும் த்ருஷ்டும் சத்வேன ப்ரவேஷ்டும் பரந்தப -ஸ்ரீ கீதை -11-54-

சென்று சென்று பரம்பரம் ஆய்
செல்ல செல்ல ஒன்றுக்கு ஓன்று மேலாய் இருக்கிற
அன்னமயம்
பிராண மயம்
மநோ மயம்
அன்யோந்தர ஆத்மா விஞ்ஞான மயம் -தைத்ரியம்
என்னுமிவற்றுக்கு அவ்வருகாய் –
தேக இந்திரிய மன பிராண தீப்யோன்ய -உபநிஷத் –

யாதும் இன்றித் தேய்ந்து அற்று –
அவற்றின் தன்மை ஒன்றும் இன்றிக்கே
அவற்றோடு அறத் தேய்ந்து அற்று

நன்று தீது என்று அறிவு அரிதாய் –
சரீரம்
சரீரத்தைக் காட்டிலும் இந்திரியம்
இந்த்ரியங்களைக் காட்டிலும் மனஸ்
மனசைக் காட்டிலும் பிராணன்
என்று ஒன்றுக்கு ஓன்று சிறப்பை உடைத்தாய் இருத்தல் போன்று
பிரகிருதி சம்பந்தப் பட்ட பொருள்களின் படியால் நன்று என்றும் தீது என்றும் அறிய அரிதாய் இருக்கும்

நன்றாய் –
இயல்பாகவே வேறு பட்டதாய்

ஞானம் கடந்ததே –
இந்திரியங்களால் உண்டான ஞானத்துக்கு எட்டாததை இருக்கும் –
மேலே அவை ஒன்றுக்கு ஓன்று நெடு வாசியாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஒரு பிரமாணத்தால் அறியக் கூடிய ஒப்புமை உண்டு என்றார்
இங்கே அதுவும் இல்லை என்கிறார் –

ஆக
இப்பாட்டில் சாங்கிய சாஸ்த்ரத்தில்
தத்துவங்களை என்னும் முறையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை சொல்லும் படியையும்
அதனை அறிக்கையில் உண்டான அருமையும் சொல்லிற்று-

நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனே
ஜீவாத்மாவை சொல்ல வந்தது
விசேஷ்யமான பரமாத்வா வரை செல்ல வேண்டும் –
வையதிகரண்யம் அவனையும் இவனையும் பிரித்து சொல்வது
ராஜ புருஷன் -ராஜா வேற புருஷன் வேற
சாமானாதி காரண்யம்
நீல வாசனை ஒரே வஸ்துவை குறிக்கும்
நீலமாய் மலர்ந்த புஷ்பம் போலே –
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பேதத்தால்
ஒரே வ்யக்தி -சர்வதா ஐக்கியம் இல்லை சர்வதா பேதமும் இல்லை விட்டு பிரிக்க முடியாதே
தர்சனம் பேதமா அபேதமா பேதாபேதமா
நாலு வரி வேதார்த்த சங்கரகம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சுருக்கம்
மூன்றும் சொல்லும்
சகல வற்றையும் பிரகாரமாக கொண்ட சர்வேஸ்வரன் ஒருவனே அபேதம் சொல்லி
பேதம் -சொல்லும்
தனி தனி உள்ளவை சரீரம் -பேதாபேதம் கூடியும் இருக்கும் பிரிந்துமிருக்கும்
சரீர சரீரி பாவம் -தர்ம பூத ஞானம் விஷயம் –
சம்ப்ரதாயம் திறவு கோல்-key of the system
சரீரம் ஆத்மா அபத்தமும் உண்டே பேதமும் உண்டே
ஸ்வரூபத்தால் பேதம்
சேஷித்வம் சேஷத்வம் ஸ்வரூபம்
இரண்டும் ஞானாந்த ஸ்வரூபம்
அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம் உண்டே
நின்ற ஒன்றை -ஆத்மாவை சொல்லி -அபெதத்தால் பரமாத்வை உணர்ந்தேன்
அதன் கூடவே ஜீவாத்மாவை உணர்ந்தேன்-

ஜீவாத்மாவை தனியாக சொல்லி
விசேஷணம் தனியாக
பிரகாரம் -பகவானுக்கு சரீரம் போலே ஆத்மா –
விசெஷணமாய் பிரகாரமாய் -அடைமொழி
படம் வஸ்த்ரம் -சுக்லாம் வெளுப்பு
வச்த்ரத்தில் உள்ள வெண்மை அனுபவித்தோம்
இனி வெண்மையை அனுப்பிக்க போகிறோம் -எம்பார் –
கேவல ஆத்மா ஸ்வரூபம் அனுபவிக்கும் 5-8 பாசுரங்களும்
ஆண்டான் பிரகாரமான வேஷத்தை சொல்கிறது –
கிட்ட தட்ட ஒரே அர்த்தம் கொஞ்சம் வாசி –
நின்ற ஒன்றை –
பகவத் பிரசாதத்தால் நான் அறிந்த ஆத்மா வஸ்து
ஒருவருக்கும் அறிய முடியாது
வருந்தி அறிந்தாலும் சாஷாத்கரிக்க முடியாது -என்கிறார் இதில் –
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேன் –
ஸுய யத்னத்தால் உணரலாகாது
உணர்ந்து கானல் அரிது
ஆத்மா எப்படி என்று சொல்கிறார்
சென்று சென்று –
அன்னமயம்
பிராண மயம்
மனோ மயம் –
விஞ்ஞான மாயம்
ஆனந்தமயம் அவனை சொல்லும்
ஞானத்துக்கு அப்பால் உள்ளது

நின்ற ஓன்று -நிலைத்து நிற்கும்
நிலைத்து நிற்காதவை -மற்றவை –
தேக இந்திரிய மனோ பிராணன் -நான்கை விட -சென்று சென்று பரம்பரமாய்
தத்வ த்ரயம் -தேகேந்த்ரிய -அந்யனாய்-இருக்குமே ஆத்மா –
மின்மினி போலே உள்ள ஆத்மா ஸ்வரூபத்தில் கண் வைத்திலர்
அடியேன் சிறு ஞானத்தன் அகலப் பார்த்தார்
சிறியேன் சிந்தை உள்ளே
மயர்வற மதிநலம் அருளின அன்றே அறிந்து கொண்டு இருப்பாரே
இப்பொழுது தான் அறிந்தாரா
ஆட்சேபம் இல்லையே
அவன் குனானுபவமே அனுபவித்து
வேறு ஒன்றிலும் புத்தி போகவில்லை
வடிவு அழகும் திருக் கல்யாண குணங்களும் கீழே போக விடாமல் செய்தன
சூர்ய ஒளியில் மினி மினி போலே இவை
பரிகரமும் பக்தி ரூபா ஆபன்ன ஞானம்
மதிநலம்
அனுபவிக்க போது பெற்றிலர்
முக்தன் -நோ பஜனம் ஸ்மரம் -அனைத்தையும் மறக்கிறான்
விச்மிருதியே இல்லா இடத்தில் எப்படி –
விசதமமான ஞானம் லீலா விபூதியும் பந்துக்களும் தெரிய வேண்டுமே
பகவத் அனுபவத்தில் முழுகி இருப்பதால் -திளைத்து அதுவே பிரதானம்
ஞானத்துக்கு அவிஷயம் இல்லை
சித் அசித் ஈஸ்வரன் -விசதமாக காட்டி -ஈட்டின் பிரவேசம் அருளி
உணர்ந்தேன் ஆராய்ந்தேன் இப்பொழுது என்கிறார்
அதனுள் நேர்மை அதன் நுண் நேர்மை நுண்ணிய
பெருமை
அது இது என்று ஒன்றும் உணர முடியாது
அது -அனுபவித்தது போலே இல்லை
உயர்ந்த ஞானம் உள்ளாவருக்கும் அறிய முடியாதே
அறிந்தால் சாஷாத்கரிக்கவும் முடியாதே
பொய் பொய் ஒன்றுக்கு ஓன்று மேலேயாய் இருக்கிற
தேக இந்த்ரிய மன பிராணன் -ஞானம் இவற்றை விட
நன்று தீது என்று அறிய முடியாமல் இருக்கும்
ஒன்றுக்கு ஓன்று உயர்ந்து இருக்கும்
நன்றாய் -அடுத்து
ஸ்வகதா வ்யாவர்தமாய் இருக்கும்
இந்திரியங்களால் அறிய முடியாத
ஞானம் கடந்ததாய் இருக்கும்
இனன் இலன் -உணர் முழு நலம் ஏக பிரமாண கம்யத்வம்
ஒரு விஷயத்தில் சாம்யம்
கரி பொன் ஒப்புமை -சஷூர் கிராகத்வம் ஒரே கண்ணால் கிரக்கிப்படும் வஸ்துக்கள் இரண்டும்
கதை காஞ்சி சுவாமி இதை விவரிக்க
பிராமணர் நீதிபதி –
சேது சௌக்யமா -அவர் இல்லாத பொழுது –
பந்து சொல்லி உண்டு போவாராம்
தம்பியாமே நித்யம் வந்து சாப்பிடுகிறார்
இதோ இருக்கேன் –
நீ யார் –
உனக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம்
எந்த எமன் உன்னை பிடிக்கி போகிறானோ அவனே என்னை பிடிப்பான்
சிறு தாயார்
மகா லஷ்மி பிள்ளை
மூ தேவி பிள்ளை
அண்ணா தம்பி
அத்யந்த வைச்கன்யா வச்துக்களிளுமஎதாவது சாம்யம் உண்டே
அது போலே ஆத்மாவுக்கு -ஏக பிரமாண கம்யத்வம் இல்லை –
விஞ்ஞான மயமான ஆத்மா -நன்றாய்
சாங்க்ய சாஸ்திரம் -தத்வம் என்னும் கிரமங்கள் நம் போலே உண்டே-

———————————————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 27, 2013

தொடர்பினைக் காட்டின அளவே அன்றிக்கே
இவ்வாத்மா தனக்கு மிகவும் இனிய பொருள் என்னும் இடத்தையும்
காட்டித் தந்தான் -என்கிறார்

———————————————————————————————————————————————–

யானும் தானாய் ஒழிந்தானை
யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனுமாகிப்
பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும்
அமுதுமாகித் தித்தித்து என்
ஊனில் உயிரில் உணர்வினில்
நின்ற வொன்றை யுணர்ந்தேனே

—————————————————————————————————————————————————

யானும் தானாய் ஒழிந்தானை-
மேலே கூறிய அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்தில் உள்ள ப்ரீதியாலே
மீண்டும் அதனையே அருளிச் செய்கிறார் –

யாதும் யவர்க்கும் –
காரண நிலையில் உள்ள அசெதனங்களையும்
செதனங்களையும் சொல்லுகிறது –

முன்னோனை –
கார்யத்துக்கு அவச்யமாக முன் கணத்தில் இருப்பது ஒன்றே அன்றோ காரணம் ஆவது –

தானும் சிவனும் பிரமனுமாகிப் பணைத்த தனி முதலை –
பிரமன் சிவன் இவர்கள் நடுவே அவதரித்த தானும் –
பிரமன் சிவன் முதலான கார்யங்களின் கூட்டமுமாய்க் கொண்டு
விரிந்த
அத்விதீய காரணம் ஆனவனை –
அறிவுடைப் பொருள்கள்
அறிவில்லாத பொருள்கள்
முழுதும் அழிந்த போது-தன் திருமேனியிலே நீறு மூடிய நெருப்பு போலே சூஷும ரூபமாக
இவை கிடக்கும்படி ஏறிட்டுக் கொண்டு நோக்கி
படைப்புக் காலம் வந்தவாறே தன் பக்கல் நின்றும் பிரித்து –
அண்ட சிருஷ்டி அளவும் தானே நடத்தி
அண்டத்தில் வசிக்கின்றவர்களுக்கு உள்ளே பிரதானரான

பிரமன் முதலாநோர்களை உண்டாக்கி
தன் உருவமாக நின்று பாதுகாத்தலைச் செய்தும்
பிரமன் சிவன் இவர்கள் உடைய சரீரங்களையும் ஆத்மாக்களையும் தொடர்பு கொண்டு நின்று
படைத்தல் அழித்தல் களைச் -செய்தும்
அவர்கள் செய்கிற கார்யங்கள் உடன் தான் செய்கிற கார்யத்தோடு வேற்றுமை இல்லாமல்
எல்லாம் தானே நடத்துகிறவனை –

தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதுமாகித் தித்தித்து –
இப்படி இனிதாய் இருக்கிறது யாருக்கு என்னில் –
சர்வ ரச-என்கிறபடியே
இவனுக்கு அவன் இனியனாக இருக்குமா போலே
ஈஸ்வரனுக்கும் இது இனியதாய் இருக்கும் அன்றோ –
அவனுக்கு -என்னது -என்பதனால் இனியதாய் இருக்கும்
இவனுக்கு -அவனது -என்பதனால் இனியதாய் இருக்கும்
ஈஸ்வரனுக்கு பரதந்த்ரப் பட்டது இவ்வாத்மா என்று அறிவதற்கு முன்னும்
தன்னைத் தானே அனுபவிக்கிற ஆத்துமா அனுபவம் அமையும்
என்னும்படி இனியதாய் இருக்கிறது அன்றோ –

என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினில் நின்ற வொன்றை யுணர்ந்தேனே –
என் சரீரத்திலும்
பிராணனிலும்
ஞானத்திலும்
பரந்துஇருப்பதாய்
சிறந்ததான ஆத்மாவை
தனக்கு சரீரமாக உடையவனை அறியப் பெற்றேன்-

நின்ற ஓன்று -என்று ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்தைக் காட்டும் இந்த சொல்லானது
இந்த ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு பற்றுக் கோடாய் இதனை சரீரமாக உடைய
பரமாத்மா அளவும் சென்று அவனைக் காட்டுகிறது
ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்தை காட்டும் அச் சொல் தன்னளவில் நிற்பது அல்லாமையால்
பகவானைக் காட்டும் அளவாய் அன்றோ இருப்பது

நன்று இப்பாசுரம் ஆத்மாவின் உடைய இனிமையைச் சொல்லப் புகுந்ததே யாகில்
காரணமாக இருக்கும் ஈஸ்வரனுடைய தன்மையை சொல்லுகிறது என் என்னில் –
தன பக்கல் பக்தி இல்லாத ஆத்மாக்களை கர்மங்கட்கு தகுதியாக படைத்து விட்டான் –
ஐஸ்வர்யத்தை விரும்பிய பரமன் முதலார்க்கு அவர்கள் உகந்த ஐஸ்வர்யாம் கொடுத்து விட்டான் –
எனக்கு இந்த சரீரம் விடத் தக்கது என்னும் இடத்தையும் –
ஐஸ்வர்யாம் புருஷார்த்தம் அல்லாதது என்னும் இடத்தையும்
ஆத்மவஸ்து தனக்கு
அனந்யார்ஹ சேஷமாய் -எல்லை இல்லாத இனிய பொருளாய் இருக்கும் இடத்தையும்
காட்டித் தந்தான் என்கைக்காக சொல்லுகிறார் –
நின்றனர் இருந்தினர் -என்ற பாசுரத்திலே போலே
இந்த சாமாநாதி கரண்யத்துக்கு
இனிமையோடு கூடிய ஸ்வரூபத்தின் விசெஷண அம்சமான
இனிமையிலே தாத்பர்யம்
வையதி கரண்யத்துக்கும் உலகத்தார் சொல்லுகிற சுத்த பேதம் அன்று பொருள்
சாமாநாதி கரண்யத்துக்கும் ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று பொருள்
அன்றிக்கே
யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை -என்று தொடங்கி
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினில் நின்ற ஒன்றான
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை உணர்ந்தேன் -என்னுதல் –

பிராப்தி மட்டும் அல்ல இது அத்யந்த போக்கியம் என்பதையும் காட்டி அருளினான் –
தாழ்ந்தது சொல்லாதீர் என்கிறார் –
யாதும் எவர்க்கும் முன்னோன் -சேதன அசேதன காரண பூதன்
தான் விஷ்ணு
சிவன் பரமா அந்தர்யாமி
சரீரமாக கொண்ட போது தேனும் பாலும் கன்னலுமாகி தித்தித்து
அனந்யார்க்க செஷத்வம்ப்ரீதியாலே மீண்டும் சொல்லி
யானும் தானாய் ஒழிந்தான்
காரண அவஸ்தை சூஷ்ம யாதும் -எவர்க்கும்
முன்னோன் ஸ்தூல ரூபம் ஆக்கி
நூல் -காரணம் வஸ்த்ரம் கார்யம்
பிரம ருத்ரர்
சக்தி அவஸ்தை பிரபை போலே சூஷ்ம ரூபம்
திருமேனியில் ஏக தேசம்
சக்தி உள்ளே உள்ள தேஜஸ் போலே
வைரக் கல் தீட்டி தேஜஸ் வெளி வருமா போலே
புதிதாக நுழைக்க வில்லை
மாணிக்கம் தேஜஸ் மறைந்து இருக்கும்
இல்லாதது வர வில்லை சக்தி அவஸ்தை பிரபை காட்டி
அண்ட சிருஷ்டி அளவும் தானே நடத்தி
ப்ரஹ்மாதிகளை உண்டாக்கி
ஸ்வென ரூபேண பாலானம்
அதிஷ்டித்து கொண்டு நின்று
அயன் அரன் என உலகு அமைத்து அழித்து –
எல்லாம் தானே நடத்துகிறவன்
சர்வ ரச
சேதனனுக்கு அவன் இருப்பது போலே
எம்பெருமானுக்கு என்னுடைய ஆத்மா இப்படி இருக்க –
ஈஸ்வர பரதந்த்ரன் அறிவதற்கு முன்பே
உபாசகனுக்கு ஆத்மா சாஷாத்காரம் இனிமையாக இருக்குமே
இதுவே போதும் போலே கைவல்யம் விழும் படி இனிமை இருக்குமே
அத்தை காட்டிலும் இனிமை பரமாத்மா
சரீரத்திலும்
பிராணனிலும்
ஞானத்திலும் வ்யாப்தமாய் ஆத்மா இருக்க
உணர்ந்தேன் –
தனக்கு சரீரமாக உடையவனை
நின்ற ஓன்று -ஆத்மா சொல்லி அது பரமாத்மா பர்யந்தம் கொள்ள வேண்டும்
ஆஸ்ரயம் ஆன பிரகாரி பர்யந்தம்
தான் தனியாக இருக்காதே
போக்யத்வம் சொல்ல வந்த இது
காரணத்வம் சொல்ல
கர்மம் தக்க படி சிருஷ்டித்து
ஐஸ்வர்யம் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு
எனக்கு நிரதிசய போக்கியம் காட்டி கொடுத்து
சர்வதா பிரகாரம் என்பதை
அவரவர் வேண்டிய உபகாரம் காட்டி கொடுத்து
நின்றனர் இருந்தனர் போலே –
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேன் -நின்ற ஓன்று -ஆத்மா இங்கே அர்த்தம்
அத்துடன் நிற்காமல் உள்ளே உள்ள அவன் பர்யந்தம் கொண்டு போக வேண்டும்
நின்றனர் இருந்தனர் சாமானாதி கரண்யம்
நிற்றல் செயலை செய்பவர் பிரகார பூதர்
விசெஷன அம்சம் போக்யத்தில் தாத்பர்யம்
வையதி கரண்யம் -இது போலே அது இல்லை –
சாமானாதி கரண்யம்-ஐக்கியம் சொல்ல வில்லை -ஸ்வரூப ஐக்கியம் பொருள் இல்லை
புஷ்பம் நீலம் -மலர்ந்த -புஷ்பம் குறிக்கும் -நீலத்வத்தை குறிக்கும்
தது
த்வம்
இரண்டும் பரமாத்வை குறித்தாலும்
பரமாத்மா வேறு ஜீவாத்மா வேறு என்கிறார்
பிரகாரமாக கொண்டவை –

காரண பூதம்- தத்
பிரகார விசிஷ்டனான நீ -த்வம்
இப்படி இரண்டும் அவன் அளவில் செல்லுமே
நின்ற ஒன்றை -ஆத்மாவை பிரகாரமாக கொண்ட அவனை குறிக்கும்

எனக்கு இப்படி காட்டி அருளினான் என்கிறார்

 

————————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 27, 2013

காரணம் இலாத கிருபையாலே -நிர் ஹேதுக-கிருபையாலே
தன விஷயமாக இச்சையும் பிறப்பித்து
என்னோடே கலந்து
அக்கலவி நிலைத்து நிற்கும் பொருட்டு
சிறப்பினை உடையதாய்
தனக்கே யுரியதுமான ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்தையும்
காட்டி அருளினான் -என்கிறார்

————————————————————————————————————————————————-

உணர்விலும் உம்பர் ஒருவனை
அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என்
உணர்வினுள்ளே யிருத்தினேன்
அதுவுமவன தின்னருளே
உணர்வும் உயிரும் உடம்பும்
மற்று உலப்பினவும் பழுதேயாம்
உணர்வைப் பெற ஊர்ந்திறவேறி
யானும் தானாய் ஒழிந்தானே

————————————————————————————————————————————-

உணர்விலும் உம்பர் ஒருவனை
உணர்விலே உளரான நித்ய சித்தர் -என்றது
ஞானத்தில் மேம்பட்டரான நித்ய சூரிகள் உடைய
ஸ்திதி முதலானவைகள் தன
அதீனமாம்படி இருக்கிற ஒப்பற்றவனை –
இதனால்
அடையத் தக்க பேற்றின் ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாய் இருக்கும் இருப்பே அன்றோ
அடையத் தக்க பேரு
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்றே அன்றோ இவர் வேண்டிக் கொண்டது –

அவனது அருளால் –
அவனுடைய திரு அருளாலே –
அடையத் தக்க பேறு அவனே என்கிற நிர்பந்தத்தைப் போன்று
அவனை அடைவதற்கு உரிய வழியும் அவன் திரு அருளாய் இருக்கிறபடி –

உறல் பொருட்டு –
அடையும் பொருட்டு
பேறும் பேற்றினை அடையும் வழியும் அவனே ஆகில்
நீர் அதிலே தொடர்பு உற்ற கார்யம் யாது -என்ன –

என் உணர்வினுள்ளே யிருத்தினேன்-
அவனை என் ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆக்கினேன்
வைத்தேன் மதியால் -என்றது தானே அன்றோ –
விரும்பினேன் என்கை –
அவ்வாறு விரும்புதலும் தன் செயலோ என்ன –

அதுவுமவன தின்னருளே –
அந்த விருப்பம் பிறந்ததுவும் அவனுடைய திரு அருளாலே –
நின்ற நின்ற அளவுகள் தோறும்
இவ்வளவும் அவனாலே பிறந்தது என்னும்படி ஆயிற்று இருப்பது
அவனுடைய நல்ல எண்ணம் -தன் பொன்னடிக் கீழ் இருத்தும் வியந்து -என்று
பேறும்
பேற்றுக்கு வழியும் அவனே என்று கூறி
அருத்தித்து -என்றார் அன்றே –
அதனை அன்றோ இங்கு சொல்கிறது
இரண்டரைப் பாட்டு என்றது அற்றது –
மேல் ஆத்மா ஸ்வரூபத்தின் சிறப்பினைக் காட்டித் தந்தார் என்கிறார் –

உணர்வும் –
விஷய ஞானமும்

உயிரும்-
பஞ்ச விருத்தி பிராணனும் -பிராணன் அபானன் -உதானன் சமானன் விதானன் -ஐந்து பிராணனான உயிர் –

உடம்பும் –
சரீரமும் –

மற்று உலப்பினவும் –
மற்று உலப்பு இல்லனவும்
மற்றும் எல்லை இல்லாதனவான மகத்து முதலான
மூலப் பகுதியின் விகாரங்களும் –
மூலப் பகுதியும் –

பழுதேயாம் உணர்வைப் பெற ஊர்ந்து-
இவை எல்லாம் தாழ்ந்தவை என்னும்படியான
அறிவை நான் பெறும்படி நடத்தி –
அன்வர்த்த பிரயோஜன தேர் ஊருமாரு போலே -என்றது
இவை புருஷார்த்தங்கள் அல்லாதவை என்னும் உணர்வு உண்டு -மயர்வு அற்ற மதி
அதனை நான் உடையேனாம்படி செய்து -என்றபடி –

இறவேறி –
பிரக்ருதியும் பிரகிருதி சம்பந்தப் பட்ட பொருள்களும்
புருஷார்த்தங்கள் அல்லாதவைகள் என்னும் அளவே அன்றிக்கே
முடியப் போய்-என்றது
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபமாய்
பகவானுக்கு அடிமைப் பட்டு இருக்கும் அதனையே தனக்கு
இன்பமாகக் கொண்டு இருக்கும் ஆத்மவஸ்து
என்னும் அளவும் காட்டித் தந்து -என்னும்படி-
அன்றிக்கே
இற ஏறி -முடிய ஏற்றி என்னுதல் –

யானும் தானாய் ஒழிந்தானே-
அவ்வளவிலும் முடியாமல்
என்னைச் சொல்லும் சொல்லாலே தன்னைச் சொல்லலாம்படி
தனக்கு பிரகாரம் ஆகையாலே
அடிமை என்னும் இடத்தையும் காட்டிக் கொடுத்தான் –
ஆழ்வீர்-என்றால் ஏன் -என்பான் ஈஸ்வரனே போலும் காணும்
நான் என்னும் சொல்லும்
நான் என்னும் புத்தியும்
தன்னளவும் செல்லும் படி சரீரமாய் இருக்கையே
ஸ்வரூபமாம்படி இருக்கிற படியைக் காட்டித் தந்தான் –
தத் -சப்தம் -குணங்களோடு கூடின இறைவனை காட்டுவது போன்று
த்வம் -சப்தமும் சரீரத்தோடு கூடின ஆத்மாவுக்குள்
அந்தர்யாமியாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் அளவும் செல்லக் கடவது அன்றோ –
தத் -அவன்
த்வம் -நீ
அஸி -ஆகிறாய்
போலே என்கிறார்

கேவல கிருபையாலே
இச்சை உண்டாக்கி
கலந்து
ஆத்மா ஸ்வரூபம் காட்டி அருளுகிறான்
நான் ஒன்றுமே செய்ய வில்லை
இசைவித்து கலந்தானே
பணம் கொடுத்து மனசையும் கொடுத்து -உணர்வில் உள் நிறுத்தினேன் -அதுவும் அவனது இன்னருளே
உணர்வில் உம்பர் ஒருவன் -அப்படிப் பட்டவனை
ஞானம் கொடுத்து -வெறிதே அருள் செய்தான்
உணர்வு -ஞானம்
உயிர்
மற்றவை பழுதே
யானும் தானே -யான் சொல்லில் தான் இருக்கும்படி
நித்ய சூரிகள் சத்தாதிகள் இவன் -உணர்வில் உம்பர் ஒருவன் -பிராப்ய ஸ்வரூபம்
அடியார் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ
பாகவத சமாகம் பிராப்யம்
அதுக்கு பிராபகம் -அவனுடைய அருளால்-அவன் பிரசாதமே இதுவும்
உறல் பொருட்டி பிராபிக்கையின் பொருட்டு –
என் உணர்வில் உள்ளே நிறுத்தினேன்
மனஸ் ஞானம் விஷயம் ஆக்கினேன்
வைத்தேன் மதியால் -அனுமதி கொடுத்தேன் -தடுக்க வில்லையே –
இச்சை தான் ச்வாதீனமோ என்னில் -அதுவும் அவனது இன்னருளே
இச்சை பிறந்ததும் அவன் பிரசாதம்
ஷணம் ஷணம் நின்ற நின்ற அளவிலும் அவன் அனுக்ரகம் தான்
பகவத் பிரசாதம் -எல்லாம்
யாதொன்றை செய்தாலும் பிரசாதகமாக நினைக்க கூடாது
சேவா காலம் செய்வது பிரசாதம் பெற தப்பான அர்த்தம்
எல்லாம் பிரசாதம் தான் –
இவ்வளவும் அவனாலே பிறந்தது சௌஹார்தம் கிருபை
சோபனமான ஹிருதயம்
பொன்னடிக் கீழ் இருத்தும் -அர்த்தித்து அதுவும் அவன் இன்னருளே -என்கிறார்

மேல் ஆத்மா ஸ்வரூபம் வை லஷண்யம்
உணர்வும் -ஞானமும் -வைஷைகிய ஞானம் விஷயாந்தர ஞானம் இங்கே
ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு சொல்ல வில்லை
வைஷைகம் விஷயம்
உயிர் -பஞ்ச வ்ருத்தி பிராணன்
உடம்பு
மற்றும் -மக தாதிகள்
பழுதேயாம் -ஹேயம் என்னும் அறிவை உணர்த்தி –
மயர்வற மதி நலம் அருளி –
அன்யர்த்தன தேர் -உருளுமா போலே
சமர்தனமான ராஜா தரித்திரன் ஆனால்
அர்ஜுனன் -தானே
சரீரம் ரதம் அன்வர்த்தம் உள்ளத்தை உள்ளபடி ஆக்குதல்
மேதாவிமணி -காஞ்சி பட்டம் ஸ்வாமி கொடுத்து –
மேதாவிமணி வேங்கட கிருஷ்ணன் 22 வயசில் கொடுத்து அருளி
பகவத் விஷய பதிப்பு proof பார்த்து
சந்தோசம்
மேதாவிமணி பட்டம் கொடுத்தேன் அது அன்வர்த்தம் ஆனது என்றார்
அன்வர்த்தம் -பெயர் வைத்து அது படி நடந்தால் பொருத்தமாக இருக்கும்
அர்த்தம் உடையதாக ஆவது
வெறும் சப்தம் மட்டும் இல்லை
அன்வர்த்தன தேர்
விஜய ரதம்
பேர் வைத்து
கிருஷ்ணன் நடத்தினதால் விஜய ரதம் ஆனதே –
ஆத்மாவாகிற தரை நடத்தி
சரீரம் ஆகிய தேரை நடத்தி –
இவை அபுருஷார்தம் காட்டிக் கொடுத்து
முடியப் போய்
த்யாஜ்யம் மட்டும் இல்லை
ஆத்மா வஸ்துவை -சேஷத்வ வஸ்துவை காட்டிக் கொடுத்தான்
யானும் தானாய் ஒழிந்தான்
பிரகாரதயா சேஷம் –
பிரிக்க முடியாத நெருக்கம் –

பிரகாரமாக இருக்குமே சகல வஸ்துக்களும்
ஆழ்வீர்-கூப்பிட்டால் ஈஸ்வரன் வருவான் போலே
அஹம் சப்தம் அஹம் புத்தியும் தன்னளவில்
தத்வமஸி வாக்யார்த்தம்
தத் த்வம் அஸி
ச்வாதஹெது உத்பாதகர்
அனைத்தும் அவன் இடம் உண்டாகி நீ அவனாகிறாய்
அத்வைதி தப்பாக
நீ அவன் வெவேற சப்தம் பிரகாரி நெருக்கம் காரணமாக –
ச்வேதஹெது -காரியம் அவன் காரணம் என்பதை காட்டி –
தத் சப்தம் -ஜகத் காரண பூதமான ப்ரமம்
த்வம் -சரீரமுடன் உள்ள ஜீவன் அந்தர்யாமி அவன்
பிரகாரம் ஆத்மா என்பதை காட்டி
அவன் பிரகாரம் பார்த்தால் தோஷம் பார்க்க கூடாதே –
ஹேயத்வம் கழியுமே-

—————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-8-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 27, 2013

என்னுடைய மனத்தில் புகுந்த அளவு அன்றிக்கே
என் சரீரத்திலும் புகுந்து கலந்தான் -என்கிறார்

———————————————————————————————————————————

அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான்
அண்டத்தகத்தான் புறத்துள்ளான்
படியேயிது வென்றுரைக்கலாம்
படியனல்லன் பரம் பரன்
கடி சேர் நாற்றத்துள்ளாலை
இன்பத் துன்பக் கழி நேர்மை
ஓடியா வின்பப் பெருமையோன்
உணர்விலும்பர் ஒருவனே

———————————————————————————————————————————

அடியேன் உள்ளான் –
திருக் கோட்டியூர் நம்பியின் ஸ்ரீ பாதத்திலே
ஆறு மாதங்கள் ஆழ்வான் சேவித்து நின்று
மீளப் புக்கவாறே
ஆழ்வான் -ஆழ்வார் அடியேன் உள்ளான் -என்றபடி கண்டாயே என்ன –
கிருதார்த்தனானேன் -என்று போந்தாராம் –
என் உள்ளான் என்ன வேண்டும் இடத்தில்
அடியேன் உள்ளான் -என்கையாலே
ஆத்மாவுக்கு நிரூபகம் ஞானமும் ஆனந்தமும் அன்று -அடிமையே -என்கிறார் –
அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞாநானந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும்படி தாஸ்யம் இ றே அந்தரங்க நிரூபகம்
ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ சூக்தி –
ஞான ஆனந்தங்களைக் காட்டிலும் நெருங்கிய தொடர்பு உடையது
பகவானுக்கு அடிமையாக இருக்கும் தன்மை –
பகவானுக்கு சரீரமாய் இருப்பதனால் கிடைத்த இருப்பை உடைய வஸ்து ஆத்மாவாகையாலே —

உடல் உள்ளான் –
சேதனனுக்கு பகவானுடைய ஸ்வரூபத்தைக் காட்டிலும்
திவ்ய மங்கள விக்ரகமே உத்தேச்யம் ஆனால் போலே
ஈஸ்வரனுக்கும் இவருடைய ஆத்மாவைக் காட்டிலும்
இவர் கழிக்கிற சரீரம் உத்தேச்யமாய் தோற்றா நின்றது –
செருக்கர் தாம் உகந்த விஷயத்திலே அழுக்கு உகக்குமா போலே –
இதனால்
ஜீவ பர பேதமும் -அடியேன் -உள்ளான் -என்பதால்
ஜீவர்களுக்குள் உள்ள பரஸ்பர பேதமும் -அண்டத்தகத்தான் -என்பதால்
சேஷ சேஷி சம்பந்தமும் இல்லை
என்று சொல்லுகிற மாதங்கள் பொருள் ஆற்றலால் மறுக்கப் பட்டனவாம்
உம்முடைய திரு மேனியை விரும்புகின்றவன் யார் என்ன
இன்னான் என்கிறார் மேல்-

அண்டத்தகத்தான் புறத்துள்ளான்-
அண்டத்துக்கு உள்ளே இருக்கிற பொருள்களோடு
புரம்புள்ள பொருள்களோடு
வாசி அற
எங்கும் பரந்து இருப்பவன் ஆனான் –
எங்கும் பரந்து இருக்கிற பொருள் கண்டீர்
ஒரு உருவத்திலே
ஏகதேசமான சரீரத்திலே
கூற்றிலே அகப்பட்டது -என்கை-

படியேயிது வென்றுரைக்கலாம்படியனல்லன் –
எல்லா வகையிலும் ஒத்ததாய் இருப்பது
ஒரு உபமானத்தை உடையன் அல்லன் -என்றது
எல்லா இடத்திலும் பரந்து இருப்பதுமாய்
எல்லா பொருள்களையும் நிர்வஹித்துக் கொண்டு இருப்பதுமாய்
இருப்பது ஒரு பொருள் உண்டாகில் அன்றோ ஒப்பு சொல்லலாவது-என்றபடி
சொல்லலாம் படிதான் என் என்னில் –

பரம் பரன்
மேலானவற்றுக்கு எல்லாம் மேலானவன் –
இவ்வளவு அன்று இவ்வளவு அன்று -என்கிறபடியே
நேதி நேதி -ப்ருகதாரண்ய உபநிஷத் -4-3-
இவ்வளவு அன்று என்னும் இத்தனை –
ஆனாலும் இவ்விஷயத்தை நினைக்கும்படி தான் என் என்னில் –

கடி சேர் நாற்றத்துள்ளாலை-
கடி என்பதும் நாற்றம் எனபது ஒரு பொருளனவே ஆதலின்
மீமிசை சொல்லாய் -மிக்க வாசனை என்பதனைக் குறிக்கிறது
அன்றிக்கே
கடி எனபது புதுமையாய் -செவ்விப் பரிமளம் என்னலுமாம்
நாற்றத்துள் என்றார் ஏனும்
வாசனைக்கு உள்ளும் புறம்பும் இல்லாமையாலே நாற்றத்திலே -என்றுகொள்க
ஆலை – தேன்-

இன்பத் துன்பக் கழி நேர்மை –
அதனுடைய அனுபவத்தால் வந்த
சுகத்தில் துக்கத்தின் பகுதியைக் கழித்து
நுண்மையான சுகத்தின் பகுதி -என்றது
மலரில் மணத்தை உவமையாக சொல்லுகையாலே
அதில் அற்பம் அழிந்து போதல் முதலானவைகள் துக்கத்தின் பகுதி
அவை கழிந்த நுண்மை -சுகத்தின் பகுதி
துன்பம் கழிந்த இன்பம் -என்றபடி

ஓடியா வின்பப் பெருமையோன்-
அழியாததுமாய்
பெரியதுமான சுகம்
அதாவது அழியாததுமாய்
தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாததான
ஆனந்தத்தை உடையவன் -என்றபடி
ஆனந்தமய -என்கிறார் என்றபடி –

உணர்விலும்பர் ஒருவனே –
ஞானத்தில் வந்தால் மேலான ஒருவன்
ஒப்பற்ற ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபன் -என்றபடி
ஓடியா இன்பப் பெருமையோன் -உணர்விலும்பர் ஒருவன்
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான்
எல்லாருக்கும் விரும்பத் தக்கவனாய் இருக்கிறவன் காண்
என் சரீரத்தை விரும்புகிறான்-

சரீரத்திலும் புகுந்து அருளினான் —
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -எங்கு எங்கு உள்ளான் சொல்லி
அண்டத்தகத்தான் புறத்துள்ளான்
இதுவே படி என்று உரைக்க முடியாதே
இனன் அலன்
பரம் பரன் பராத் பரா என்றே சொல்லலாம் படி
கடி சேர் -மீ மிசை -கோது கழித்த ஆலை -தேன்-
புஷ்பம் கெடலாம் – தேன் கெடாதே
துன்பம் கழிந்த இன்பம் போல்வான்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவன் –
ஆறு மாசம் சேவித்து ஆழ்வான்-திருக் கோட்டியூர் நம்பி
பகவத் சேஷத்வம் -ஆத்மாவுக்கு நிரூபகம் காட்டி –
ஞாதிகரணம் அதிகரணம் -ஞ்தாதயேவா அறிவுடையான்
ஞாதா கர்த்தா போக்தா சொல்லி
கர்த்தா –
ஞானம் வடிவு எடுத்தவன்
ஞானமே குணமாக கொண்டவன் –
அத்வைதி குணம் உண்டு ஒத்துக் கொள்ள வில்லை -இரண்டு கூடாதே
ஏகமேவ ந அத்விதீயம் என்பதால்
ஞானமே வடிவு எடுத்தது பிரமம்
உதாரணம் கொஞ்சம்
விளக்கு சுடர் நெருப்பே வடிவு எடுத்தது சொல்வது போலே –
ஸ்வரூப ஞானம் வேற
தர்மி ஆத்மா –
தர்ம பூத ஞானம்
வஸ்த்ரம் தரமி வெண்மை குணம் தர்ம பூதம்
அத்வைதி 7 அனுபபத்தி எம்பெருமானார்
பிரமத்துக்கு ப்ரமம் அவித்யை அஞ்ஞானம் என்பர்
ஞான ஸ்வரூபம் இருக்க அஞ்ஞானம் வருமா
வாதம் -அஞ்ஞானம் வராது
ஜீவன்
அஞ்ஞானம் வந்து சம்சாரம் வருவதாக சொல்கிறீர்களே
எப்படி -என்பர்
எம்பெருமானார் –
ஞானம் குணமும் உண்டு தர்ம பூத ஞானம் குறைவு வருகிறது
பரமபதம் போனால் இதுவும் மலரும் –
ஞானாந்தம் சேஷத்வம் மூன்றும் ஸ்வரூபம்
அடிமை தன்மையே முக்கியம்
சேஷத்வம் கூடிய அறிவுடைமையா
அறிவுடைமை உடன் கூடிய சேஷத்வமா
சித்தாந்தம் இது -பிரமாணம் உள்ளதா -ஆசார்யர் மூலம் பெற்றுக் கொள்ள
கூரத் ஆழ்வான் -எம்பெருமானார் -நடந்த -காஞ்சி சுவாமி ஒத்துக் கொள்ள வில்லை
கட்டுக் கதைகள்
அதிகப்படி
பிரம்மா சூத்திரம் கூரத் ஆழ்வான் எழுத
பாஷ்ய காரர் உமக்கு தான் வர வேண்டும்
நான் எழுதுகிறேன் நீர் திருத்தும் சொல்ல
நான் திருத்துவதா
நான் சொல்கிறேன் நீர் எழுதும்
கீதா பாஷ்யம் அப்படி இல்லையே
சொல்லுகிற விஷயம் ஒத்துக் கொள்ள வில்லை என்றால் சொல்லும்
விசாரம் இருந்தால் நாளைக்கு பார்க்கலாம்
ஆளவந்தார் நினைத்து மீண்டும்
கோபித்து கொண்டு காலாலே உத்தைது -தப்பாக எழுதி
கோபித்து கொண்டாலும் அவர் வஸ்து
அசித் போன்ற பாரதந்த்ர்யம் கொண்டவர்
அனுக்ரகம் போலே நிக்ராகத்துக்கும் நான்
சீறி சுருளி
சிஷ்ய லஷனம் சீமா பூமி கூரத் ஆழ்வான்

ஆறு மாசம் –
ஸ்ரத்தை உள்ளதா பரிட்ஷை செய்து –
எம்பெருமானார் வரம்பு அறுக்கும் முன் காலம் –
அடியேன் உள்ளான்
கிருதார்த்தன் ஆனேன்
மாணிக்கம் கொண்டு -குரங்கு ஏறி உற்று -திரு விருத்தம் பாசுரம்
மாணிக்கம் ஆன அர்த்தம் கொண்டு வந்தார் -எம்பெருமானார்
ஆழ்வான் அனந்த ஆழ்வான் பணித்தான் ஏக வசனம் –
திவ்யார்த்த தீபிகை
உடல் தனியாக சொல்லி
ஆத்மாவில் உள்ளான் என்னுள்ளான் சொல்லாமல்
அடியேன் -நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்மா வஸ்து இங்கே காட்ட
அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் -சரீரம் உடன் கூடிய வஸ்து அங்கெ
அடியேன் காண்பான் அலற்றுவன் பார்க்க சரீரம் வேண்டுமே
இங்கு மட்டும் தான் தனி ஆத்மா சொல்வதால்
பிரதான லஷனம் அடிமை-ஞானம் உள்ளான் அறிவுள்ளான் சொல்ல வில்லையே

தாஸ்யம் இ றே அந்தரங்கம்
ஞான ஆனந்தங்கள் ததஸ்தம் என்னும் படி -கரை போலே இவை –
ஞோத்வேத சூத்திர வியாக்யானம் இத்தை காட்ட வில்லை
சதுர்விதா பஜந்தே மாம் -இடத்தில்
ஞானி சொல்லும் இடத்தில் –
பகவத் செஷத்வமே முக்கியம் உணர்ந்தவன் ஞானி காட்டி அருளி
கீதா பாஷ்யத்தில் ஈடு படுத்தி உள்ளார்
பிரம்மா ஸ்வரூபம் ஞானி சங்கரர் காட்டி இதற்க்கு
ஆழ்வார் விக்ரஹ ஆசை கொண்டது போலே
இவர் ஸ்வரூபத்திலும் -வியாஜ்ய தேகத்திலும் ஆசை கொண்டார்
ஞானியை விக்ரகத்துடன் கொள்வான்
இந்த ஜன்மம் தானே ஆழ்வாரை நம்முடன் சேர்த்தது
செருக்கர் அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகக்குமா போலே
ஜீவ பர பேதம் -காட்டி -அடியேன் உள்ளான் -வெவேற
பரஸ்பர பேதம் -ஜீவருக்குள் அண்டத்துள்ளான்
சேஷ சேஷி
அர்த்தத்தில் சித்தம்
தானே கிடைக்கும்
இப்படி உம திருமேனி விரும்புகிறவன் யார்
சர்வகதன்
ஒரு வுயக்தியில் ஏக தேச சரீரத்துக்கு ஆசைப் பட்டு இருக்கிறான் –
என்னுள் இருப்பது தன்னுடைய சத்திக்கு
மற்றவற்றுள் இருப்பது அவற்றின் சத்தை கொடுக்க
உபமானம் இல்லாதவன்
சர்வகதம் -பரந்து சர்வ நிர்வாககன் –
பரத் பரன்
நேதி நேதி-ந இதி ந இதி சொல்லி
சூன்யம் அத்வைதி தப்பாக
எதுவும் ஒப்பு இல்லை காட்ட சுருதி வாக்கியம்
அறிய முடியாவிடில் பிரதி பத்தி செய்வது எப்படி -சொல்கிறார் மேல்
ஞானமயன்
கடி சேர் -மிக்க பரிமளம் செவ்விப் பரிமளம்
நாற்றத்துள் -நாற்றத்தில் என்றபடி
தேனுக்கு வாசனை -புஷ்பத்தில் பரிமளம் உண்டே
இன்ப துன்ப கழி நேர்மை
இன்பத்தில் -சக்கை
அல்ப அஸ்த்ரங்கள் துக்காம்சம்
துன்பமே கலசாத இன்பம்
ஜீவாத்மா நிஷ்க்ருஷ்ட அம்சம்
ஓடியா அழியா
நித்ய நிரதிசய ஆனந்தமயம் என்கிறார் –
உணர்வில் உம்பர் ஒருவன்
மேலானவன்
அத்விதீய ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபன்

அப்படிப் பட்ட மேன்மை உடையவன் என்னுடைய சரீரத்தில் ஆசை கொண்டானே
நைச்சய அனுசந்தானம் சாயல் அடிக்கிறதே

—————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.