திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -7-3-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்.

December 11, 2013

    நகரமும் நாடும் பிறவும்தேர்வேன்
நாண்எனக்கு இல்லைஎன் தோழிமீர்காள்!
சிகர மணிநெடு மாடநீடு
தென்திருப் பேரெயில் வீற்றிருந்த
மகர நெடுங்குழைக் காதன்மாயன்
நூற்று வரையன்று மங்கநூற்ற
நிகரில் முகில்வண்ணன் நேமியான்என்
நெஞ்சங் கவர்ந்துஎனை ஊழியானே.

    பொ – ரை : என்னுடைய தோழிமீர்காள்! நகரங்களிலும் நாடுகளிலும் பிற இடங்களிலும் தேடுவேன்; எனக்கு நாணம் இல்லை; ‘என்னை?’ எனின், சிகரங்களையுடைய அழகிய நீண்ட மரடங்கள் நிலைத்திருக்கின்ற தென்திருப்பேரெயிலில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற மகர நெடுங்குழைக்காதனும் மாயனும் துரியோதனாதியர்கள் அன்று அவியும்படியாபக மந்திரித்த ஒப்பில்லாத முகில் வண்ணனும் நேமியானுமான எம்பெருமான் என் மனத்தினைக் கொள்ளைக்கொண்டு எத்தனை ஊழிக் காலத்தையுடையான்?

வி – கு : ‘மகர நெடுங்குழைக்காதன்’ என்பது, அந்தத் திவ்விய தேசத்தில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற இறைவன் திருப்பெயர். ‘எனை ஊழியான்’ என்பது, ‘அவன் என் மனத்தினைக் கவர்ந்து எத்தனை ஊழிக்காலமாயிற்று?’ என்றபடி.

ஈடு : பத்தாம் பாட்டு. 1‘இருந்ததே குடியாக உலகத்தார் உன்னைப் பழி சொல்லார்களோ?’ என்று தோழிமார்கள் சொல்ல ‘அவர்கள் அன்றோ எனக்குத் தேட்டம்?’ என்கிறாள்.

நகரமும் நாடும் பிறவும் தேர்வன்-‘உன் துணிவாக, நாட்டார் நகரத்தார் மற்றுமுள்ளாரும் எல்லாரும் அறிந்து பழி சொல்லுகிறார்களே!’ என்ன, ‘எனக்குதான் தேட்டம் அவனேயோ? நகரம், நாடு பத்தநம் முதலானவைகள், இவற்றிலுள்ளாருடையபழியேயன்றோ எனக்குத் தேட்டம்? ‘தேர்வன்’ ‘தேடுகிறேன்’ என்றபடி. 1நீங்கள் சேர்க்கிலீர்கோளாகில், அவன் தானாக வாரானாகில், அவனுடனே கூட்டிப் பழி சொல்லுகிற இவர்கள் அன்றோ என் ஆத்மாவை நோக்குகிறார்கள்? 2‘அலர் எழ ஆருயிர் நிற்கும்’ என்றான் அன்றோ?

‘அலரெழ ஆருயிர் நிற்கும்; அதனைப்
பலர் அறியார் பாக்கியாத் தால்.’-
என்பது திருக்குறள்.

பிறவும் – மற்றுமுள்ளனவும். நாண் எனக்கு இல்லை – 3நாணம் இங்கு இல்லாமையே அன்று; அங்குப் போனாலும் இல்லை. இந்தச் சரீரத்தில் முதலிலே இல்லாமை. என் தோழிமீர்காள் – 4இது நான் உங்களுக்குச் சொல்லி அறிய வேண்டுபடி ஆவதே! சிகரம் மணி நெடு மாடம் நீடு தென்திருப்பேரெயில் வீற்றிருந்த – மலைகளின் சிகரங்களைக் கொடுவந்து வைத்தாற்போலே ஓக்கமுடைத்தாய், இரத்தின மயமான மாடங்களையுடைய பெரிதான தென்திருப்பேரெயில் வீற்றிருந்த. மகர நெடுங்குழைக்காதன் – மகரத்தின் வடிவமான பெரிய ஆபரணத்தையுடைய கர்ணபாசங்களையுடையவன். 5அவனுடைய ஒரோ அவயங்களில் தோள்கண்டார் தோளே கண்டார்; தொடுகழற் கமல மன்ன
தாள்கண்டார் தாளே கண்டார்; தடக்கைகண் டாரும் அஃதே;
வாள்கொண்ட கண்ணார் யாரே வடிவினை முடியக் கண்டார்?
ஊழ்கொண்ட சமயத் தன்னான் உருவுகண் டாரை ஒத்தார்.’-என்ற கம்பராமாயணச் செய்யுளை ஒப்பு நோக்குக.

படிந்தாரை மீட்கலாயோ இருப்பது? 1மாயன் – சொல்லிச் சொல்லாத தேக காந்தியையும் ஆத்தும குணங்ளையும் நினைக்கிறது. அன்றிக்கே, மாயன் – 2‘அடியார்களிடத்தில் பக்ஷபாதத்தையுடையவன்’ என்னுதல்.

நூற்றுவரை அன்று மங்க நூற்ற – சிலரை அழிக்க நினைத்தால் ஒருவரும் தப்பாதபடி அழிக்குமவன். துரியோதனன் முதலாயினோர்களைப் பாரதப்போர் உண்டான அன்று நசிக்கும்படி மந்திரித்த. நிகர் இல் முகில் வண்ணன்-ஒப்பில்லாத காளமேகம்போலே இருக்கிற வடிவழகு. இதனால், ‘விரோதியை வளர்த்தாலும் விட ஒண்ணாத வடிவழகு’ என்கை. நேமியான் – 3அடியார்களுடைய விரோதிகளைப் போக்கும் போது பகலை இரவு ஆக்கும் பரிகரத்தையுடையவன்.4திருவாழியைக் கொண்டு வீடுமன் முதலாயினோர்களையும் தொடரா நிற்பன் அன்றோ? நிகர் இல் முகில் வண்ணன் நேமியான் – 5துரியோதனன் முதலாயினோர்கட்கு மின்னும் இடியுமாய், பாண்டவர்கள் துன்பம் தீர மழைபெய்து நின்றபடி. 6‘அவன் உன் விரோதிகளைப் போக்கிக்கூட நினையாத பின்பு, அவன் தானே வந்து உன் காலிலே விழும்படி மந்திரத்தாலோ?’ என்ன, என் நெஞ்சம் கவர்ந்து எனை ஊழியானே – அதற்கு ஈடான பரிகரத்தை நான் இழந்து எத்தனை காலம் உண்டு? வடிவழகையும் ஆயுதச் சேர்த்தியையும் காட்டி என் நெஞ்சினைக் கவர்ந்து போய் எத்தனை காலத்தான்? எனை

ஊழியானே – பல கல்பங்கள் உண்டு. 1துரியோதனன் முதலாயினோரை வெல்ல எண்ணினார்போலே, என் நெஞ்சினைக் கவர்வதற்கு எத்தனை காலம் எண்ணினானோ!

—————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

அருளிச் செயலில் -ஸ்ரீ சம்பந்தம் – பற்றிய பாசுரங்கள் –

December 11, 2013

திருப்பல்லாண்டு –

வடிவாய் நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு -1

திருமாலே நானுமுனக்குப் பழ வடியேன் -11

—————————————————————————————

+பெரியாழ்வார் திருமொழி –

குரு மா மணிப் பூண் குலாவித் திகழும் திரு மார்பு இருந்தவா காணீரே –1-2-10

திருவின் வடிவொக்கும் தேவகி பெற்ற உருவு கரிய ஒளி மணி வண்ணன் புருவம் இருந்தவா காணீரே –1-2-17

என் தம்பிரானார் எழில் திரு மார்வர்க்கு -1-3-3-
எழிலார் திருமார்வுக்கு ஏற்கும் இவை என்று -1-3-5-
தேனார் மலர் மேல் திருமங்கை போத்தந்தாள்-1-3-7
அச்சுதனுக்கு என்று அவனியால் போத்தந்தாள் -1-3-8-
செய்யவள் நின்னகலம் சேமமெனக் கருதி -1-5-1-
தூய கருங்குழல் நல் தோகை மயிலனைய நப்பின்னை தன் திறமா நல விடை ஏழாவிய நல்ல திறலுடைய நாதனுமாணவனே -1-5-7-

உன் திரு மலிந்து திகழு மார்வு -2-2-78
மையன்மை செய்து இள வாய்ச்சியர் உள்ளத்து மாதவனே இங்கே வாராய் -2-3-3-
சிரீதரா உன் காது தூரும் கையில் திரியை இடுகிடாய் இந்நின்ற காரிகையார் சிரியாமே -2-3-9-
சீரால் அசோதை திரு மாலைச் சொன்ன சொல் சிந்தையுள் நின்று திகழ -2-3-13
பின்னை மணாளனை -2-3-5
மின்னிடைச் சீதை பொருட்டா இலங்கையர் மன்னன் மணி முடி பத்துமுடன் வீழ -2-6-8-
திருவுடையாள் மணவாளா திருவரங்கதே கிடந்தாய் -2-7-2-
தொண்டர்கள் நெஞ்சில் உறைவாய் தூ மலராள் மணவாளா -2-7-9
திருப்பேர்க் கிடந்த திரு நாரணா இங்கே போதராயே -2-9-4
பேடை மயில் சாயல் பின்னை மணாளா நீராட்டமைத்து வைத்தேன் -3-3-3-
என் சிற்றாயர் சிங்கமே சீதை மணாளா சிறுக் குட்டச் செங்கண் மாலே -3-3-5-

செப்பாடுடைய திருமாலவன் தன் செந்தாமரைக் கை விரல் ஐந்தினையும் -3-5-6-
உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு விருப்புற்று அங்கே ஏக –வன்மையைப் பாடிப் பற-3-9-3-

சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3-9-4-
நெரிந்த கரும் குழல் மடவாய் -3-10-1-
அல்லியம்பூ மலர்க் கோதாய்— துணை மலர்க்கண் மடமானே -3-10-2-
வாரணிந்த முளை மடவாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்
தேரணிந்த வயோத்தியர் கொண் பெரும் தேவீ கேட்டருளாய் -3-10-4-
மானமரு மென்னோக்கி வைதேவீ விண்ணப்பம் -3-10-5
மின்னொத்த நுண் இடையாய் மெய்யடியேன் விண்ணப்பம் -3-10-7
மைத்தகு மா மலர்க் குழலாய் வைதேவீ விண்ணப்பம் -3-10-8-
வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு –உகந்தனளால் மலர்க் குழலாள் சீதையுமே -3-10-9-
வாராரும் முலை மடவாள் வைதேவி தனைக் கண்டு சீராரும் திறல் அனுமன் -3-10-10-
காந்தள் முகிழ் விரல் சீதைக்காகிக் கடுஞ் சிலை சென்று இருக்க -4-1-3
ஆயர் மடமகள் பின்னைக்காகி அடல் விடை ஏழினையும் வீயப் பொருது வியர்த்து நின்றானை மெய்ம்மையே கண்டார் உளர் -4-1-4
திருமாலை நாடுதிரேல் வாரேறு கொங்கை யுருப்பிணியை வலியப் பிடித்துக் கொண்டு தேரேற்றி சேனை நடுவு போர் செய்ய -4-1-5
பல்லாயிரம் தேவிமாரோடு பௌவம் எறி துவரை எல்லாரும் சூழச் சிங்கா சனத்தே இருந்தானை -4-1-6
வண்ணக் கரும் குழல் மாதரோடு மணந்தானைக் கண்டார் உளர் -4-1-9-
உருப்பிணி நங்கை தன்னை மீட்பான் தொடர்ந்து ஓடிச் சென்ற –உறைப்பன் மலை -4-3-1-

திருக் கோட்டியூர் திருமாலவன் திரு நாமங்கள் எண்ணக் கண்ட விரல்களால் –4-4-3
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி ஆர்வம் என்பதோர் பூவிட வல்லார் -4-4-5-
செங்கண் நெடுமால் சிரீதரா என்று அழைத்தக்கால்-4-6-2-
வானுடை மாதவா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால் -4-6-4-
திருவாளன் திருப்பதி மேல் திருவரங்கத் தமிழ் மாலை -4-8-10
உலகாண்ட திருமால் கோயில் திருவடி தன திரு உருவும் திருமங்கை மலர்க்கண்ணும் காட்டி நின்று -4-9-1-
தன்னடியார் திறத்தகத்து தாமரையாள் ஆகிலும் சித குரைக்கும் மேல் என்னடியார் அது செய்யார் செய்தாரேல் நன்று செய்தார் என்பர் போலும் -4-9-2-

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய த்வரை என்னும் அதில் நாயகராகி வீற்று இருந்த மணவாளர் மன்னு கோயில் -4-9-4-
திருவாளன் இனிதாக திருக் கண்கள் வளர்கின்ற திருவரங்கமே-4-9-10-
மாயவனை மதுசூதனனை மாதவனை மறையோர்கள் ஏத்தும் ஆயர்கள் ஏற்றினை அச்சுதனை
அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானை -4-10-10-பெரியாழ்வாரின் அறு சுவை அமுது இது
வாக்குத் தூய்மை இலாமையினாலே மாதவா உன்னை வாய்க் கொள்ள மாட்டேன் -5-1-1-
வாமனன் என் மரகத வண்ணன் மாதவன் மதுசூதனான் தன்னை -5-1-10-
அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து -5-2-10-
வளைத்து வைத்தேன் இனிப் போகல ஒட்டேன் உன் தன இந்திர ஞாலங்களால் ஒளித்திடில் நின் திரு வாணை கண்டாய்
நீ யொருவர்க்கும் மெய்யன் அல்லை -5-3-2-

————————————————————————————————-

திருப்பாவை –
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்று என்று நாமம் பலவும் நவின்று -9
உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன் நந்த கோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலி கடை திறவாய்
வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப் பந்தல் மேல் பல் கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்
பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாட செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை யொலிப்ப
வந்து திறவாய் மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய் -18
மைத்தடம் கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை எத்தனை போதும் துயில் யெழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனை ஏலும் பிரிவாற்ற கில்லாயால் தத்துவமன்று தகவேலோ ரெம்பாவாய் -19
செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல் நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை இப்போதே எம்மை நீராடேலோ ரெம்பாவாய்-20

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை -30

——————————————————————————————

நாச்சியார் திருமொழி –
கள்ள மாதவா கேசவா உன் முகத்தன கண்கள் அல்லவே -2-5
சீதை வாய் அமுதம் உண்டாய் எங்கள் சிற்றில் நீ சிதையேல் என்று -2-10-

பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதரன் எனபது ஓர் பாசத்து அகப்பட்டு இருந்தேன் -5-9-
கோளரி மாதவன் கோவிந்தன் என்பான் ஓர் காளை -6-2
மருப்பொசித்த மாதவன் தன வாய்ச்சுவை யும் நாற்றமும் விருப்புற்று கேட்கின்றேன் சொல்லாழி வெண் சங்கே -7-1-
பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவி மார் பார்த்து இருப்ப மது வாயில்கொண்டாற் போல்
மாதவன் தன் வாயமுதம்   பொதுவாக உண்பதனை புக்கு நீ உண்டக்கால்
சிதையாரோ உன்னோடு செல்வப் பெருஞ் சங்கே -7-9-
விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தாற் போல் மேகங்காள் தெண்ணீர் பாய் வேங்கடத்து என் திரு மாலும் போந்தானே -8-1-
வேங்கடத்துத் தன்னாகத் திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு என்னாகத் திளம் கொங்கை விரும்பித் தாம் நாள் தோறும் -8-4

-கரு விளை ஒண் மலர்காள் காயா மலர்காள் திருமால் உரு ஒளி காட்டுகின்றீர் -9-3-
சிசுபாலன் தேசழிந்து அண்ணாந்து இருக்கவே ஆங்கு அவளைக் கைப்பிடித்த
பெண்ணாளன் பேணுமூர் பெரும் அரங்கமே -11-9-
மாதவன் என்பதோரன்பு தன்னை உற்று இருந்தேனுக்கு -12-1-
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் அரையில் பீதக வண்ண வாடை கொண்டு என்னை வாட்டம் தணிய வீசீரே 13-1-
நந்த கோபன் மகன் என்னும் கொடிய கடிய திரு மாலால்
குளப்புக் கூறு கொளப்பட்டு புடையும் பெயரகில்லேன் நான் -13-6
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போதக் கண்டீரே -14-3-
மாதவன் என் மணியினை -14-5-
வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானை பீதக வாடை யுடையானை
அளி நன்குடைய திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே -14-8-

————————————————————————————-

பெருமாள் திருமொழி –
தேட்டரும் திறல் தேனினை தென்னரங்கனை திரு மாது வாழ் வாட்டமில் வனமாலை மார்வனை வாழ்த்தி மால் கொள் சிந்தையராய் -2-1-
தோடுலா மலர் மங்கை தோளிணை தோய்ந்ததும் சுடர் வாளியால்
நீடு மா மரம் செற்றதும் நிரை மேய்த்ததும் இவையே நினைந்து
ஆடிப்பாடி அரங்காவோ என்று அழைக்கும் தொண்டர் அடிப் பொடி
ஆட நாம் பெறில் கங்கை நீர் குடைந்தாடும் வேட்கை என்னாவதே -2-2-
திரு மார்வனை மலர்க் கண்ணனை மாலை உற்று எழுந்து ஆடிப்பாடி திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே -2-8
அல்லி மா மலர் மங்கை நாதன் அரங்கன் மெய்யடியார்கள் தம்
எல்லையில் அடிமைத் திறத்தினில் என்று மேவு மனத்தானாம்
கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழிக் கோன் குலசேகரன் -2-10-
செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே
நெடியானே வேங்கடவா நின் கோயிலின் வாசல் -4-9

கரு மலர்க் கூந்தல் ஒருத்தி தன்னை கடைக் கணித்து
ஆங்கே ஒருத்தி தன்பால் மருவி மனம் வைத்து மற்று ஒருத்திக்கு உரைத்து
ஒரு பேதைக்குப் பொய் குறித்து  புரிகுழல் மங்கை யொருத்தி தன்னைப் புணர்த்தி
அவளுக்கும் மெய்யன் அல்லை  மருது இறுத்தாய் உன் வளர்த்தி யூடே
வளர்க்கின்றதால் உன் தன் மாயை தானே -6-3-
மின்னொத்த நுண் இடையாளைக் கொண்டு வீங்கிருள் வாய் எந்தன் வீதி யூடே
பொன்னொத்த வாடை குக்கூடலிட்டுப் போகின்ற பொது நான் கண்டு நின்றேன்
கனுற்றவலை நீ கண்ணா விட்டுக் கை விளிக்கின்றதும் கண்டே நின்றேன்
என்னுக்கவளை விட்டிங்கு வந்தாய் இன்னம் அங்கெ நட நம்பி நீயே -6-5-
அல்லி மலர்த் திருமங்கை கேள்வன் தன்னை நயந்து இலவாய்ச்சிமார்கள்
எல்லிப் பொழுதினிலே மத்தூடி எள்கி யுரைத்த யுரையதனை -6-10
தயரதன் தன் மா மதலாய் மைதிலி தன் மணவாளா -8-4-
நெய்வாய வேல் நெடும் கண் நேரிழையும் இளங்கோவும் பின்பு போக எவ்வாறு நடந்தனை எம்மி ராமாவோ -9-2-
மலராள் கூந்தல் வேய் போலும் எழில் தோளி தன் பொருட்டா விடையோன் தன் வில்லைச் செற்றாய் -9-4-
செவ்வரி நற் கரு நெடுங்கண் சீதைக்காகிச் சின விடையோன் சிலை இறுத்து-10-2
தனமருவு வைதேகி பிரியலுற்று தளர்வெய்தி -10-6
இலங்கை வேந்தன் இன்னுயிர் கொண்டவன் தம்பிக்கு அரசும் ஈந்து திருமகளோடு இனிது அமர்ந்த செல்வன் தன்னை -10-7-
அகத்தியன் வாய்த் தான் முன் கொன்றான் தன் பெரும் தொல் கதை கேட்டு
மிதிலைச் செல்வி உலகு உய்யத் திரு வயிறு வாய்த்த மக்கள் -10-8-

————————————————————————————–

திருச் சந்த விருத்தம் –

இன்னை என்று சொல்லலாவது இல்லையாதும் இட்டிடை பின்னை கேள்வன் என்பர் உன் பினக்குணர்ந்த பெற்றியோர் -13
புண்டரீக பாவை சேரும் மார்வ பூமி நாதனே -22
மங்கை மன்னி வாழு மார்ப ஆழி மேனி மாயனே -24
பரத்திலும் பரத்தை யாதி பௌவ நீரணைக் கிடந்து உரத்திலும் ஒருத்தி தன்னை வைத்துகந்து -29
நன்னிறத்த தோர் இன் சொல் ஏழை பின்னை கேள்வ -33
ஆயனாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய் ஆய நின்னை யாவர் வல்லார் -41
மன்னு மா மலர்க் கிழத்தி வைய மங்கை மைந்தனாய் பின்னும் ஆயர் பின்னை தோள் மணம் புணர்ந்தது அன்றியும் -55
சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை கொங்கை தங்கலுற்றவன்-57
விடைக் குலங்கள் ஏழு அடர்த்து வென்றி வேல் கண் மாதரார் கடிக் கலந்த தோள் புணர்ந்த காலி ஆய -92
செய்ய போதில் மாது சேரும் மார்ப நாதனே -97
பின்னை கேள்வ நின்னொடும் பூட்டி வைத்த வென்னை நின்னுள் நீக்கல் பூவை வண்ணனே -99
திருக் கலந்து சேரு மார்ப தேவ தேவ தேவனே -103
பண்ணை வென்ற வின்சொல் மங்கை கொங்கை தங்கு பங்கயக் கண்ண நின்ன வண்ணம் அல்லதில்லை என்னும் வண்ணமே -105
வல்லி நாண் மலர்க் கிழத்தி நாத பாத போதினை புல்லி யுள்ளம் விள்விலாது பூண்டு மீண்ட தில்லையே -118

—————————————————————————————–

திருமாலை –

பாயும் நீர் அரங்கம் தன்னுள் பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட மாயனார் திரு நன் மார்வும் மரகத யுருவும் தோளும்
தூய தாமரைக் கண்களும் துவர் இதழ்ப் பவள வாயும் ஆய சீர் முடியும் தேசும் அடியரோர்க்கு அகலலாமே -20
திரு மறு மார்வ நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து -40

—————————————————————————————-

அமலனாதி பிரான்

திரு வார மார்பதன்றோ அடியேனை ஆட கொண்டதே–5

—————————————————————————————–

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –

தேவ பிரானுடை கரிய கோலத் திரு வுருக் காண்பன் நான் -3

—————————————————————————————–

பெரிய திருமொழி –

துடி கொள் நுண் இடைச் சுரி குழல் துளங்க எயிற்றிளம் கொடி திறத்து
ஆயர் இடி கொள் வெங்குரல் இன விடை யடர்த்தவன் இருந்த நல் இமயத்து -1-2-3-
அரை செய் மேகலை அலர்மகள் அவளொடும் அமர்ந்த நல் இமயத்து -1-2-5-
தேரணங்கல்குல் செழும் கயல் கண்ணி திறத்து ஒரு மறத் தொழில் புரிந்து
பாரணங்கிமில் ஏறு எழும் முன்னடர்த்த பனி முகில் வண்ணன் எம்பெருமான் -1-4-6-
என் எந்தாய் சாபம் தீர் என்ன இலங்கு அமுது நீர் திரு மார்பில் தந்தான் -1-5-8-
நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் நம்முடை நம் பெருமான் அல்லிமாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளன் இடம் -1-7-9-
மாயனே எங்கள் மாதவனே கல் தேன் பாய்ந்து ஒழுகும் கமலச் சுனை வேங்கடவா
ஆற்றேன் வந்தடைந்தேன் அடியேனை ஆட கொண்டு அருளே -1-9-9-
மானேய் மட நோக்கி திறத்து எதிர் வந்த ஆனேழ் விடை செற்ற அணி வரைத் தோளா -1-10-7
பந்தணைந்த மெல் விரலாள் பாவை தன் காரணத்தால் வெந்திறல் ஏறு எழும் வென்ற வேந்தன் -2-2-4
பந்திருக்கும் மெல் விரலாள் பாவை பனி மலராள் வந்திருக்கும் மார்வன் நீல மேனி மணி வண்ணன் -2-2-9

இன்துணைப் பதுமத்து அலர்மகள் தனக்கும் இன்பன் நற்புவி தனக்கு இறைவன்
தன்துணை ஆயர் பாவை நப்பின்னை தனக்கு இறை மற்றையோர்க்கேல்லாம் வன்துணை -2-3-5-
பரதனும் தம்பி சத்ருக்ன்னனும் இலக்குமனோடு மைதிலியும்
இரவும் நன் பகலும் துதி செய்ய நின்ற இராவணாந்தகனை எம்மானை -2-3-7
அன்றாயர் குலக்கொடியோடு அணி மா மலர் மங்கையோடு அன்பளவி-2-4-1-
அணியார் உருவின் புல மன்னு வடம் புனை கொங்கையினாள் பொறை தீர முனாள் அடு வாளமரில்–நீர்மலையே -2-4-3

தோய்ந்தானை நிலமகள் தோள் தூதிற் சென்றுஅப்பொய்யறை வாய்ப் புகப் பெய்த மல்லர் மங்கக்
காய்ந்தானை எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன் -2-5-5-
பார்வண்ண மடமங்கை பனி நன் மலார்க் கிழத்தி நீர் வண்ணன் மார்வத்தில் இருக்கையை முன் நினைந்து -2-6-2
ஏனத்துருவாகி நில மங்கை எழில் கொண்டான் -2-6-3-
மெல்லியலார் கொண்டாடு மல்லஅகலம் -2-6-4-
திவளும் வெண் மதி போல் திருமுகத்தரிவை செழும் கடல் அமுதினில் பிறந்த
அவளும் நின்னாகத்திருப்பதும் அறிந்தும் ஆகிலும் ஆசை விடாளால்
குவளையங்கண்ணி கொல்லியம்பாவை சொல்லு நின் தாள் நயந்திருந்த இவளை
உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-1-
துளம்படு முறுவல் தோழியர்க்கு அருளாள் துணை முலை சாந்து கொண்டு அணியாள்
குளம்படு குவளைக் கண்ணிணை எழுதாள் கோல நல மலர் குழற்கு அணியாள்
வளம்படு முந்நீர் வையம் முன்னளந்த மாலென்னும் மாலின மொழியாள்
இளம்படி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இட வெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-2
எந்தன் ஏந்திழை இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-3-
ஏழை என் பொன்னுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-4-
ஓதிலும் உன் பேரன்றி மற்றோதாள் உருகும் நின் திரு வுரு நினைந்து
காதன்மை பெரிது கையற வுடையள் கயல் நெடுங்கண் துயில் மறந்தாள்
பேதையேன் பேதை பிள்ளைமை பெரிது தெள்ளியள் வள்ளி நுண் மருங்குல்
ஏதலர் முன்னா என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-5-
என் கொடி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-6
இளங்கனி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-7-
குலங்கெழு கொல்லி கோமள வல்லி கொடியிடை நெடு மழைக் கண்ணி
இலங்கு எழில் தோளிக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-8-
பொன்குலாம் பயலை பூத்தன மென்தோள் பொரு கயல் கண் துயில் மறந்தாள்
அன்பினால் உன் மேல் ஆதரம் பெரிது இவ் வணங்கினுக்கு உற்ற நோய் அறியேன்
மின்குலா மருங்குல் சுருங்க மேல் நெருங்கி வீங்கிய வனமுலையாளுக்கு
என்கொலாம் குறிப்பில் என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை எந்தை பிரானே -2-7-9

நீண்ட மலைகளும் மலர் மேல் மங்கையும் சங்கமும் தங்குகின்ற அலை கடல் போன்று
இவரார் கொல் என்ன அட்ட புயகரத்தேன் என்றாரே -2-8-5
மேவி எப்பாலும் விண்ணோர் வணங்க வேதம் உரைப்பர் முந்நீர் மடந்தை
தேவி அப்பால் அதிர் சங்கம் இப்பால் சக்கரம் —அட்ட புயகரத்தேன் என்றாரே -2-8-8
தஞ்சம் இவர்க்கு என் வளையும் நில்லா நெஞ்சமும் தம்மதே சிந்தித்தேற்கு
வஞ்சி மருங்குல் நெருங்க நோக்கி வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு
நஞ்சமுடைத்திவர் நோக்கும் நோக்கம் நான் இவர் தம்மை அறிய மாட்டேன்
அஞ்சுவன் மற்று இவரார் கொல் என்ன அட்ட புயகரத்தேன் என்றாரே -2-8-9-
பிறையுடை வாணுதல் பின்னை திறத்து முன்னே ஒருகால் செருவில் உருமின்
மறையுடை மால் விடை ஏழ் அடர்த்தாற்கு இடம் தான் தடம் சூழ்ந்து அழகாய கச்சி -2-9-9-
சந்தணி மென்முலையாள் தரணி மங்கை தாமிருவர் அடி வருடும் தன்மையானை -2-10-2-
தூவடிவின் பார்மகள் பூ மங்கையோடு சுடராழி சங்கு இருபால் பொலிந்து தோன்ற -2-10-9-

செய்யவள் உறை தரு திரு மார்பன் -3-1-2
ஆயர் பூம் கொடிக்கு இனவிடை பொருதவனிடம் –3-1-5-
இளங்கொடியோடும் கானுலாவிய கருமுகில் திரு நிறத்தவனிடம் -3-1-6
மின்னின் நுண்ணிடை மடக்கொடி காரணம் விலங்கலின் மிசை
இலங்கை மன்னன் நீள் முடி பொடி செய்த மைந்தனிடம்-3-1-7 –
விரை கமழ்ந்த மென் கரும் குழல் காரணம் வில்லிறுத்து -3-1-8-
திருமார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்துமென்பீர்-3-2-2-
திருமால் திருமங்கையோடாடு தில்லைத் திருச்சித்திர கூடம் சென்று சேர்மின்களே -3-2-4-
பூ மங்கை தங்கிப் புலமங்கை எங்கும் திகழ புகழ் சேர் சேமம் கொள் பைம்பூம் பொழில்
சூழ்ந்த தில்லைத் திருச்சித்திர கூடம் சென்று சேர்மின்களே -3-2-5-
மௌவல் குழல் ஆய்ச்சி மென்தோள் நயந்து மகரம் சுழலச் சுழல் நீர் பயந்த
தெய்வத் திரு மா மலர் மங்கை தங்கு திரு மார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்தும் என்பீர் -3-2-7-
மாநில மா மகள் மாதர் கேள்வன் இவன் என்றும் வண்டுண் பூ மகள் நாயகன் என்றும் -3-3-2-
ஒருமகள் ஆயர் மடந்தை ஒருத்தி நிலமகள் மற்றைத் திரு மகளோடும் வருவான் சித்திர கூடத்து உள்ளானே -3-3-9-

பஞ்சிய மெல்லடிப் பின்னை திறத்து முன்னாள் பாய் விடைகள் ஏழ் அடர்த்து -3-4-4
பட்டரவேரகலல்குல் பவளச் செவ்வாய் பணை நெடுந்தோள் பிணை நெடுங்கண் பாலாம் இன்சொல்
மட்டவிழும் குழலிக்கா வானோர் காவில் மரம் கொணர்ந்தான் அடி யணைவீர் 3-4-8
கறை தங்கு வேல் தடங்கண் திருவை மார்பில் கலந்தவன் தாள் ஆணை கிற்பீர் -3-4-9

வந்து உனதடியேன் மனம் புகுந்தாய் புகுந்ததற் பின் வணங்கும் என் சிந்தனைக்கு இனியாய் திருவே என்னாருயிரே -3-5-1-
வளை இழந்தேற்கு இது நடுவே வயலாலி மணவாளா கொள்வாயோ மணி நிறமே -3-6-8
கள்வன் கொல் யான் அறியேன் கரியான் ஒரு காளை வந்து வள்ளி மருங்குல் என் தன் மட மானினைப் போத வென்று
வெள்ளி வளைக்கை பற்றப் பெற்ற தாயாரை விட்டகன்று அள்ளலம்பூம் கழனி அணி யாலி புகுவர் கொலோ -3-7-1-
அவன் பின் கெண்டை ஒண் கண் மிளிரக் கிளி போல் மிழற்றி நடந்து வண்டமர் கானல் மல்கும் வயலாலி புகுவர் கொலோ -3-7-2-
பஞ்சிய மெல்லடி எம் பணைத் தோளி பரக் கழிந்து வஞ்சிய யம் தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ -3-7-3-
மாதவன் தன துணையா நடந்தாள்–3-7-4-
தடந்தோளி தனக்கமைந்த மாயனை மாதவனை மதித்து என்னை யகன்ற இவள்
வேயன தோள் விசிறிப் பெடையன்னம் என நடந்து போயின பூம் கொடியாள் புனலாளி புகுவர் கொலோ -3-7-5-
அரங்கத்து உறையும் இன் துணைவனோடும் போய்எழில் ஆலி புகுவர் கொலோ -3-7-6-
பின்னை தன காதலன் தன பெரும் தோள் நலம் பேணினளால்
மின்னியும் வஞ்சியையும் வென்றிலங்கும் இடையாள் நடந்து புனல் ஆலி புகுவர் கொலோ-3-7-7-
பிறப்பிலி பின்னே நடந்து மற்றெல்லாம் கை தொழப் போய் வயலாலி புகுவர் கொலோ -3-7-8-
காவியங்கண்ணி என்னில் கடி மா மலர்ப் பாவை யொப்பாள்
பாவியேன் பெற்றமையால் பணைத் தோளி பரக்கழிந்து
தூவி சேர் அன்னமன்ன நடையாள் நெடுமாலோடும் போய்
வாவி யம் தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ -3-7-9-
நெடுமால் துணையா போயின பூம் கொடியாள் புனலாலி புகுவர் என்று -3-7-10-

கொங்கார் இலைப் புண்டரீகத்தவள் இன்பம் அன்போடு அணைந்திட்ட அம்மானிடம் -3-8-3
துளையார் கரு மென் குழல் ஆய்ச்சியர் தம் துகில் வாரியும் சிற்றில் சிதைத்தும் முற்றா
இளையார் விளையாட்டோடு காதல் வெள்ளம் விளைவித்த அம்மானிடம் -3-8-8
விடையோட வென்று ஆய்ச்சி மென் தோள் நயந்த விகிர்தா -3-8-9-
தடம் கடலைக் கடைந்து அமுதம் கொண்டு உகந்த காளை -3-9-1-
மின்னனைய நுண் மருங்குல் மெல்லியற்கா இலங்கை வேந்தன் முடி யொருபதும் தோள் இருபதும் போயுதிர
தன்னிகரில் சிலை வளைத்து அன்று இலங்கை பொடி செய்த தடம் தோளன் மகிழ்ந்து இனிது உறை கோயில் -3-9-5
அலர்மகட்கும் அரற்கும் கூறாகக் கொடுத்து அருளும் திரு வுடம்பன் இமையோர் குல முதல்வன் -3-9-8
திருமடந்தை மண் மடந்தை இருபாலும் திகழத் தீ வினைகள் போயகல அடியவர்கட்கு என்றும் அருள் நடந்து -3-10-1-
வாள் நெடும் கண் மலர்க் கூந்தல் மைதிலிக்கா இலங்கை மன்னன் மடி யொருபதும் தோள் இருபதும் போய் உதிர
தாள் நெடும் திண்சிலை வளைத்த தயரதன் சேய் என் தன தனிச் சரண் -3-10-6
சென்று சின விடை ஏழும் பட அடர்த்துப் பின்னை செவ்வித் தோள் புணர்ந்து உகந்த திருமால் தன கோயில் -3-10-10

வாராரும் இளங்கொங்கை மைதிலியை மனம் புணர்வான்
காரார் திண் சிலை யிறுத்த தனிக்காளை கருதுமிடம் –திருத்தேவனார் தொகையே -4-1-8-
பேரணிந்து உலகத்தவர் தொழுது ஏத்தும் பேரருளாளன் எம்பிரானை
வாரணி முலையாள் மலர்மகளோடு மணமகளும் உடன் நிற்ப -4-3-1
நாங்கை நன்னடுவுள் செம்பொன் செய் கோயிலினுள்ளே அல்லி மா மலராள் தன்னொடும் அடியேன் கண்டு கொண்டு அல்லல் தீர்ந்தேனே -4-3-6-
வாராரும் முலை மடவாள் பின்னைக்காகி வளை மருப்பில் கடுஞ்சினத்துவன் தாளார்ந்த
காரார் திண் விடை யடர்த்து வதுவை யாண்ட கருமுகில் போல் திரு நிறத்து என் கண்ணர் கண்டீர் -4-4-4-
கலை யிலங்குமகலல்குல் கமலப்பாவை கதிர் முத்த வெண்ண கையாள் கருங்கண் ஆய்ச்சி
முலை யிலங்கு மொளிமணிப்பூண் வடமுந்தேய்ப்ப மூவாத வரைநெடுந்தோள் மூர்த்தி கண்டீர் -4-4-5-
சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குழம்பில் கண கணப்ப திருவாகாரம் குலுங்க
நிலமடந்தை தனையிடந்து புல்கிக் கோட்டிடை வைத்தருளிய எம் கோமான் கண்டீர் -4-4-8-

பின்னை செவ்வித் தோள் புணர்ந்த வெந்தை -4-5-3
பெருமகள் பேதை மங்கை தன்னொடும் பிரிவிலாத திருமகள் மருவு நாங்கூர் திரு மணிக் கூடத்தானே -4-5-5-
மடவரல் மங்கை தன்னை மார்வகத் திருத்தினானே-4-6-5-
ஏவிளங்கன்னிக்காகி இமையவர் கோனைச் செற்று காவளம் கடிது இறுத்து கற்பகம் கொண்டு போந்தாய்-4-6-8-
பூவார் திரு மா மகள் புல்கிய மார்பா -4-8-9-
நாங்கைத் தாமரையாள் கேள்வன் என்றும் பவள வாயாள் என்மடந்தை பார்த்தன் பள்ளி பாடுவாளே -4-8-1-
ஆயர் மாதர் கொங்கை புல்கு செண்டன்-4-8-3-

சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய மைந்தா அம் தண் ஆலிமாலே -4-9-20
மின்னின் அன்ன நுண் மருங்குல் வேயேய் தடம் தோள் மெல்லியற்கா
மன்னு சினத்த மழ விடைகள் ஏழு அன்று மாலதிடம் -5-1-6-
கற்றா மறித்துக் காழியன் தன் சென்னி நடுங்க நடம் பயின்ற பொற்றாமரையாள் தன் கேள்வன் புல்லம் பூதங்குடி மேல் -5-2-10-
மான வேல் ஒன் கண் மடவரல் மண்மகள் அழுங்க முந்நீர்ப் பரப்பில் ஏனமாகி யன்று இருநிலம் இடந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே -5-3-5-
அல்லி மாதர் அமரும் திரு மார்வன் அரங்கத்தை -5-4-10
பூண் முலை மேல் சாந்து அணியாள்–எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் -என் மகளைச் செய்தனகள் அம்மனைமீர் அறிகிலேனே -5-5-5-
பூ மேல் மாதாளன் குடமாடி மது சூதன் -5-5-6
மாயவனே மாதவனே என்கின்றாளால் பிறவாத பேராளன் பெண்ணாளன் மண்ணாளன் — -என் மகளைச் செய்தனகள் அம்மனைமீர் அறிகிலேனே -5-5-8
மறை உரைத்த திருமாலை எம்மானை எனக்கு என்றும் இனியானை –யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே –5-6-1-

சிந்தனையைத் தவ நெறியைத் திருமாலை பிரியாது வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை -5-6-7-
கரி குழல் கனிவாய்த் திருவினைப் பிரித்த கொடுமையில் கடுவிசை யரக்கன் ஏறி விளித்து இலங்கு மணி முடி போடி செய்து -5-7-7-
மாழைமான் மட நோக்கி -5-8-1-

விண்ணவர் அமுதுணவமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமானே -6-1-2-
பெருமான் திரு மார்பா சிறந்தேன் நின்னடிக்கே திரு விண்ணகர் மேயவனே -6-2-2-
சிறந்தேன் நின்னடிகே அடிமை திருமாலே -6-3-2-
சொல்லாய் திரு மார்பா உனக்காகித் தொண்டு பட்ட நல்லெண்ணெய் -6-4-9-
வெறியார் கூந்தல் பின்னை பொருட்டு ஆன் வென்றானூர் -6-5-4-
முருக்கிலங்கு கணித்துவர் வாய்ப் பின்னை கேள்வன் -6-6-8-
பின்னைக்கு மணவாளன் பெருமை கேட்பீர் -6-6-9-
இடர் கெடுத்த திருவாளன் இணை யடியே யடை நெஞ்சே -6-9-1-
மின்னொத்த நுண் மருங்குல் மெல்லியலை திரு மார்வில் மண்ணைத்தான் வைத்துகந்தான் மலரடியே யடை நெஞ்சே -6-9-6-
வளை மருப்பை பேணான் வாங்கி அமுதம் கொண்ட பெருமான் திரு மார்வன் -6-10-3-
தேனும் பாலும் அமுதுமாய திருமால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயண்மே -6-10-6-
பொங்கு புணரிக் கடல் சூழாடை நிலமாமகள் மலர்மாமங்கை –6-10-9-
அம்புருவ வரி நெடுங்கண் அலர்மகளை வரை யகலத்தமர்ந்து -7-4-2-
திரு வாழ மார்வன் தன்னை –கண்டு கொண்டு களித்தேனே -7-6-7-
நிலமகள் தன் முலையாள் வித்தகனை –கண்டு கொண்டு களித்தேனே -7-6-8
வாரார் வனமுலையாள் மலர்மங்கை நாயகனை –கண்டு கொண்டு களித்தேனே -7-6-9-
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா தெய்வத்துக்கு அரசே செய்ய கண்ணா
உருவச் செஞ்சுடர் ஆழி வல்லானே உலகுண்ட ஒருவாதி திரு மார்பா -7-7-1-

பந்தார் மெல் விரல் நல வளைத் தோளி பாவை பூ மகள் தன்னொடும் உடனே வந்தாய் என் மனத்தே நின்றாய் -7-7-2-
திருமாலே யினிச் செய்வது ஓன்று அறியேன் ஆவா வென்று அடியேற்கு இறை இரங்காய் -7-7-9-
செங்கமலத் திருமகளும் புவியும் செம்பொன் திருவடியின் இணை வருட -7-8-1-
திரு உருவம் பன்றியாகி இலங்கு புவி மடந்தை தனை யிடந்து புல்கி எயிற்றிடை வைத்தருளிய எம் மீசன் காண்மின் -7-8-4-
பந்தணைந்தமெல் விரலாள்சீதைக்காகிப் -7-8-7-
திரு மா மகள் மருவும் சிறு புலியூர்ச் சல சயனத்து அருமா கடலமுதே உனதடியே சரணாமே-7-9-9-
திருமங்கை மணாளனை தேவனை திகழும் பவளத்து ஒளி யொப்பனை-7-10-6-
வடித்தடங்கண் மலரவளோ வரையாகத்துள் இருப்பாள் என்கின்றாளால் -8-1-5
மாவளரு மென்னோக்கி மாதராள் மாயவனைக் கண்டால் என்று
காவளரும் கடி பொழில் சூழ் கண்ணபுரத் தம்மானைக் கலியன் சொன்ன -8-1-10-
நீணிலா முற்றத்து நின்றிவள் நோக்கினாள் காணுமோ கண்ணபுரம் என்று காட்டினாள்-8-2-2-
வாராளும் இளம் கொங்கை நெடும் பணைத் தோள் மடப்பாவை சீராளும் வரை மார்பன் திருக் கண்ணபுரத் துறையும் பேராளன் -8-4-9-
விண்ணவர் தங்கள் பெருமான் திரு மார்வன் -8-4-1-
மார்வில் திருவன் வலனேந்து சக்கரத்தன் பாரைப் பிளந்த பரமன் பரஞ்சோதி -8-4-6-
நந்தன் முதலை நில மங்கை நல் துணைவன் -8-4-9-

வல்லிடையாள் பொருட்டாக மதிள் நீர் இலங்கையார் கோவை அல்லல் செய்து -8-6-3-
கொடி ஏரிடையாள் பொருட்டாக வன் தாள் விடை ஏழு அன்று அடர்த்த வானோர் பெருமான் மா மாயன் -8-6-9-
திருமா மகளால் அருள்மாரி செழு நீராலி வள நாடன் -8-6-10-
வியமுடை விடையினம் உடை தர மடமகள் குயமிடை தடவரை அகலமதுடையவர் -8-7-1-
துணை மலி முலையவள் மணமிகு கலவியுள் -8-7-2-
மலர்மகள் காதல் செய் கணபுரம்-8-7-4-
மழை முகில் தழுவிய வுருவினர் திருமகள் மருவிய -8-7-6-

புலமனு மலர்மிசை மலர் மகள் புணரிய
நிலமகள் என இன மகளிர்கள் இவரோடும்
வலமனு படையுடை மணி வணர் நிதி குவை
கலமனு கண புரம் அடிகள் தம் இடமே –8-7-9-
துவரிக்கனி வாய் நிலமங்கை துயர் தீர்ந்து உய்ய -8-8-9-
வண்டார் பூ மா மலர் மங்கை மண நோக்கம் உண்டானே -8-10-1-
வாள் நெடுங்கண் மது மலராள் கண்ணாளா கண்ணபுரத் துறை யம்மானே -8-10-4-
பன்றியாய் அன்று பார் மகள் பயலை தீர்த்தவன் –9-1-4-
பன்னிய பாரம் பார் மகட்கு ஒழியப் பாரத மா பெரும் போரில் -9-1-9-
கலை யுலாவல்குல் காரிகை திறத்துக் கடல் பெரும் படை யுடன் சென்று சிலையினால் இலங்கை தீ எழச் செற்ற -9-1-10-
நம்பர் நம்மில்லம் புகுந்து நின்றார் –அச்சோ வொருவர் அழகிய வா -9-2-4-
செங்கண் நெடிய கரிய மேனித் தேவர் ஒருவர் இங்கே புகுந்து என் அங்கம் மெலிய வளை கழல ஆது கொலோ வென்று சொன்ன பின்னை –9-5-7-
செற்றவன் தென்னிலங்கை மலங்கத் தேவபிரான் திருமா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேரருளாளன் -9-5-10-
திருவே யனையார் கனிவாய் எயிறு ஒப்பான் கொல்லை முல்லை மெல்லரும்பு ஈனும் குறுங்குடியே -9-6-7-
திருவினார் வேத நான்கு ஐந்து தீ வேள்வியோடு அங்கமாறும் மருவினார் வல்ல வாழ்-9-7-6-
நிலமகள் செவ்வி தோய வல்லான் திரு மா மகட்கு இனியான் -9-10-2-

குல மா மகட்கு இனியான் -9-10-4-
நில மா மகட்கு இனியான் –9-10-7-

பெற்றம் ஆளியைப் பேரில் மணாளனை -10-1-10-
அன்று தையலைத் தகவிலி எங்கோமான் கொண்டு போந்து கெட்டான்-10-2-30
எங்கள் ராவணன் சீதை என்பதோர் தெய்வம் கொணர்ந்து வம்புலாம் கடிகாவில் சிறையா வைத்ததே குற்றமாயிற்று காணீர் -10-2-5-
வஞ்சி நுண் மருங்குல் மாழை மான் மட நோக்கியை விட்டு வாழகில்லா -10-2-7-
புனம் கொள் மென் மயிலைச் சிறை வைத்த புன்மையாளன் -10-2-8-
செங்கண் நெடிய திருவே -10-4-2
நன் மகளாய் மகளோடு நானில மங்கை மணாளா -10-4-7-
உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால் -10-6-4
பணிந்து ஏத்த வல்லார் துயராய வெல்லாம் ஒளித்திட்டு அவரைத் தனக்காக வல்ல பெருமான் திருமால் -10-6-6-
நெறித்திட்ட மென் கூழை நன்னேரிழையோடு உடனாய வில்லென்ன வல்லேயதனை
இறுத்திட்டு அவள் இன்பமன்போடு அணைந்திட்டு -10-6-9
சந்த மலர்க் குழலாள் தனியே விளையாடும் இடம் குறுகி
பந்து பறித்து துகில் பற்றி கீறிப் படிறன் படிறு செய்யும் நந்தன் மதலை -10-7-5-
மண் மகள் கேள்வன் மலர் மங்கை நாயகன் நந்தன் பெற்ற மதலை-10-7-6-
திரு மறு மார்பன் கிடந்து திருவடியால் மலை போல் ஓடும் சகடத்தை சாடிய -10-7-9-
காதில் கடிப்பிட்டு கலிங்கமுடுத்து தாது நல்ல தண் அம துழாய் கொடணிந்து
போது மறித்து புறமே வந்து நின்றீர் ஏதுக்கிது வென் இது வென் இது வென்னே -10-8-1-
மணவாளீர் அல்லே அறிந்தோம் நும் மனத்தின் கருத்தை -10-8-7-
தக்கார் பலர் தேவிமார் சால வுடையீர் எக்கே இது வென் இது வென் இது வென்னே -10-8-8-
ஆடி அசைந்து ஆய் மடவாரொடு நீ போய் கூடிக் குரவை பிணை கோமளப் பிள்ளாய்
தேடித் திருமாமகள் மண் மகள் நிற்ப ஏடி இது வென் இது வென் இது வென்னே -10-8-9-

கடல் வண்ணா நீ இவள் தன்னை நின் கோயில் முன்றில் எழுந்த முருங்கையில் தேனாமுன் கை வளை கவர்ந்தாயே -10-9-2-
திருத்தாய் செம்போத்தே திரு மா மகள் கேள்வன்
மருத்தார் தொல் புகழ் மாதவனை வர திருத்தாய் செம்போத்தே-10-10-1-
பின்னை மணாளர் திறத்தமாயின -11-2-5-
கடல் வண்ணனார் மா மணவாளர் -11-2-7-
மஞ்சுறு மாலிருஞ்சோலை மணாளனார் 11-2-8-
அருவரை யன்ன தன்மை யடலாமையான திருமால் நமக்கு ஓர் அரணே-11-4-2-
அலைமலி வேல் கணாளை அகல்விப்பதற்கு ஓர் உருவாய மானை -11-4-7-
செஞ்சரங்கள் செல வுய்த்த நங்கள் திருமாலை -11-4-10-
மானமரு மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா -11-5-1-
பூ வளரும் திருமகளால் அருள் பெற்று பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே -11-6-10-
நீணாகம் சுற்றி நெடுவரை நட்டு ஆழ கடலைப் பேணான் கடைந்து அமுதம் கொண்டுகந்த பெம்மானை
பூணார மார்வனை புள்ளூரும் பொன் மலையை காணாதார் கண் என்றும் கண் அல்ல கண்டோமே -11-7-1-
தட மலர்க் கன்னிக்காய் ஆன் விடை ஏழு அன்று அடர்த்தாற்கு 11-7-9-
மெய் நின்ற பாவம் அகல திருமாலைக் கை நின்ற ஆழியான் சூழும் கழல் சூடி -11-7-10-
வயலாலி மணவாளா இடையன் எறிந்த மரமே ஒத்திராமே அடைய வருளாய் எனக்கு உன் தன் அருளே -11-8-6-

——————————————————————————————

முதல் திருவந்தாதி-

தேர் ஆழியால் மறைத்தது என் நீ திருமாலே -8
தழும்பிருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்த வா மங்கை தழும்பிருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பிருந்த பூங்கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த வீங்கோத வண்ணர் விரல் -23
கார்வண்ணத்து ஐய மலர்மகள் நின்னாகத்தாள்-28
திருமகளும் மண் மகளும் ஆய்மகளும் சேர்ந்தால் திருமகட்கே தீர்ந்தவாறு என் கொல்
திருமகள் மெல் பாலோதம் சிந்தப் பட நாகணைக் கிடந்த மாலோத வண்ணர் மனம் -42
எப்போதும் திருமாலைக் கை தொழுவர் சென்று -52
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும்
புணையா மணி விளக்காம் பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு -53
உலகும் –திருமால் தன் புந்தியிலாய புணர்ப்பு -61
திருமாலை அல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன் வருமாறு என் என் மேல் வினை -64
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -67
சொல்லும் தனையும் தொழுமின் விழுமுடம்பு செல்லும் தனையும் திருமாலை -70
மூப்பு உன்னைச் சிந்திப்பார்க்கு இல்லை திருமாலே -75
நீயும் திருமகளும் நின்றாயால் குன்று எடுத்து பாயும் பனி மறுத்த பண்பாளா -86
வரத்தால் வலி நினைந்து மாதவ நின் பாதம் சிரத்தால் வணங்கானாம் என்றே உரத்தினால்
ஈரரியாய் நேர் வலியோனாய விரணியனை ஒரரியாய் நீ இடந்த தூன்-90
தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே -92

———————————————————————————————

இரண்டாம் திருவந்தாதி
பனிமலராள் அங்கம் வலம் கொண்டான் அடி -4
அன்று பிரிந்தது சீதையை மான் பின் போய் -15
கன்று தீ விளவின் காய்க்கு எறிந்த தீமை திருமாலே பார் விளங்கச் செய்தாய் பழி -19
நீ யன்று உலகு அளந்தாய் நீண்ட திருமாலே -30
மகிழ்ந்தது சிந்தை திருமாலே மற்றும் மகிழ்ந்தது உன் பாதமே போற்றி -32
நமக்கு என்றும் மாதவனே என்னும் மனம் படைத்து மற்றவன் பேர் ஓதுவதே நாவினால் ஒத்து -38
மாதவன் பேர் சொல்லுவதே யோத்தின் சுருக்கு -39
திருப் பொலிந்த ஆகத்தான் பாதம் -40
நினைப்பன் திருமாலை -42
அறம் தாங்கும் மாதவனே என்னும் மனம் படைத்து மற்றவன் பேர் ஓதுவதே நாவினால் உள்ளு -44
மணந்தாய் மலர் மகள் தோள் மாலே `-48
அழைப்பன் திருமாலை -50
செய்ய நெடு மலராள் மார்வன் -52
பேணிக் கருமாலைப் பொன் மேனி காட்டா முன் காட்டும் திருமாலை நங்கள் திரு -56
திருமங்கை நின்றருளும் தெய்வம் நா வாழ்த்தும் கருமம்கடைப்பிடிமின் கண்டீர் -57
கதையின் திரு மொழியாய் நின்ற திருமாலே உன்னைப் பரு மொழியால் காணப் பணி-64
வடிக் கோல வாள் நெடும் கண் மா மலராள் செவ்விப் படிக் கோலம் கண்டு அகலாள் பன்னாள்
அடிக்கோலி ஞாலத்தாள் பின்னும் நலம் புரிந்தது என் கொலோ கோலத்தால் இல்லை குறை -82
நரம் கலந்த சிங்கமாய் கீண்ட திருவன் அடி இணையே அம் கண் மா ஞாலத்து அமுது -84
மண்ணுலகம் ஆளேனே வானவர்க்கும் வானவனாய் விண்ணுலகம் தன்னகதும் ஏவேனே
நண்ணித் திருமாலைச் செங்கண் நெடியானை எங்கள் பெருமானைக் கை தொழுத பின் -90
எங்கள் பெருமான் இமையோர் தலைமகன் நீ செங்கண் நெடுமால் திரு மார்பா
பொங்கு பட மூக்கில் ஆயிர வாய்ப் பாம்பணை மேல் சேர்ந்தாய் குட மூக்கில் கோயிலாகக் கொண்டு -97-

——————————————————————————————-

மூன்றாம் திருவந்தாதி –
திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன்
செருக்கிளரும் பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக்கண்டேன் என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று-1
இன்றே கழல் கண்டேன் ஏழ் பிறப்பும் யான் அறுத்தேன் பொன் தோய் வரை மார்வில் பூந்துழாய்
அன்று திருக் கண்டு கொண்ட திருமாலே உன்னை மருக்கண்டு கொண்டேன் மனம் -2
மலராள் தனத்துள்ளான் -3
திரு மா மணி வண்ணன் தேசு -9
எந்தை ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திரு வல்லிக் கேணியான் சென்று -16
திருமாலே செங்கண் நெடியானே -20
சேர்ந்த திருமால் கடல் குடந்தை வேங்கடம் நேர்ந்த வென் சிந்தை நிறை விசும்பும் -30
துவர்க்கும் பவளவாய்ப் பூ மகளும் பன் மணிப் பூணாரம் திகழும் திரு மார்வன் தான் -37
எய்தான் மராமரம் ஏழும் இராமனாய் எய்தான் அம்மான் மறியை ஏந்திழைக்காய் -52
மீளாது மண்ணகலம் கீண்டு அங்கு ஓர் மாதுகந்த மார்வற்கு பெண்ணகலம் காதல் பெரிது -54
நிறைவுடைய நா மங்கை தானும் நலம் புகழ வல்லளே பூ மங்கை கேள்வன் பொலிவு -56
பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி மலிந்து திரு விருந்த மார்வன்
பொலிந்த கருடன் மேல் கொண்ட கரியான் கழலே தெருள் தன் மேல் கண்டாய் தெளி -57
திரு மா மணி வண்ணன் செங்கண் மால் -59
புவியினார் போற்றி உரைக்கப் பொலியுமே பின்னைக்காய் ஏற்று உயிரை அட்டான் எழில் -85
நீண்ட திருமால் அனைத்து உலகும் உள் ஒடுக்கியால் மேல் -93
புகுந்து இலங்கும் அந்திப் பொழுதத்து அரியாய் இகழ்ந்த விரணியனதாகம்
சுகிர்த்து எங்கும் சிந்தப் பிளந்த திருமால் திருவடியே வந்தித்து என் நெஞ்சமே வாழ்த்து -95
வாழ்த்திய வாயராய் வானோர் மணி மகுடம் தாழ்த்தி வணங்கத் தழும்பாமே
கேழ்த்த அடித்தாமரை மலர்மேல் மங்கை மணாளன் அடித்தாமரையா மலர் -96
சார்வு நமக்கு என்றும் சக்கரத்தான் தண் துழாய் தார் வாழ் வரை மார்பன் தான் முயங்கும்
காரார்ந்த வானமருமின்னிமைக்கும் வண் தாமரை நெடுங்கண் தேனமரும் பூ மேல் திரு -100-

——————————————————————————————

நான்முகன் திருவந்தாதி –

செப்பில் வெறியாய மாயவனை மாலவனை மாதவனை ஏத்தாதார் ஈனவரே யாதலால் இன்று -6
நாராயணன் என்னை யாளி நரகத்துச் சேராமல் காக்கும் திருமால் -14
வடிப்பவள வாய்ப் பின்னை தோளிக்கா வல்லேற்று எருத்து இறுத்து கோப் பின்னும் ஆனான் குறிப்பு -33
வானுலவும் தீ வளி–திசை எட்டும் சூழ்ச்சியும் அண்டம் திருமால் அகைப்பு -37
வெற்பென்று வேங்கடம் பாடினேன் வீடாக்கி நிற்கின்றேன் நின்று நினைக்கின்றேன்
கற்கின்ற நூல் வலையில் பட்டிருந்த நூலாட்டி கேள்வனார் கால் வலையில் பட்டிருந்தேன் காண் -40
கல்லாதவர் இலங்கை கட்டழித்த காகுத்தன் அல்லால் ஒரு தெய்வம் யானிலேன்
பொல்லாத தேவரை தேவர் அல்லாரை திரு வில்லாத் தேவரை தேறேல்மின் தேவு -53
அன்பாவாய் ஆரமுதமாவாய் அடியேனுக்கு இன்பாவாய் எல்லாமும் நீ யாவாய்
பொன் பாவை கேள்வா கிளரொளி என் கேசவனே கேடின்றி ஆள்வாய்க்கு அடியேன் நான் ஆள் -59
திரு நின்ற பக்கம் திறவிதென்று ஓரார் கருநின்ற கல்லார்க்கு உரைப்பர்
திருவிருந்த மார்வன் சிரீதரன் தன் வண்டுலவு தண் துழாய் தார் தன்னைச் சூடித் தரித்து -62
சூதாவது என் நெஞ்சத்து எண்ணினேன் சொல் மாலை மாதாய மாலவனை மாதவனை
யாதானும் வல்லவா சிந்தித்து இருப்பேற்கு வைகுந்தத்து இல்லையோ சொல்லீர் இடம் – 65
என்றும் மறந்து அறியேன் என் நெஞ்சத்தே வைத்து நின்றும் இருந்தும் நெடுமாலை
என்றும் திருவிருந்த மார்பன் சிரீதரனுக்கு ஆளாய் கருவிருந்த நாள் முதலாக் காப்பு -92

——————————————————————————————–

திரு விருத்தம் –
குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் மண் மகளும் திருவும் நிழல் போல்வனர் கண்டு நிற்கும் கொல் மீளும் கொல் -3

திருமால் கோலம் சுமந்து பிரிந்தார் -7

சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன வேந்தி விண்ணோர்கள் நன்னீர் ஆட்டி அந்தூபம் தரா நிற்கவே யங்கு ஓர் மாயையினால்
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு வுண்ணப் போந்து இமிலேற்றுவன் கூன் கோட்டிடை யாடினை கூத்து அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே -21
மேகங்களோ வுரையீர் திருமால் திருமேனி ஒக்கும் யோகங்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பெற்றீர் -32
என்னாலும் தன்னைச் சொல்லிய சூழல் திருமாலவன் கவி யாது கற்றேன் -48
மழைக் கண்ண நீர் திருமால் கொடியான் என்று வார்கின்றதே -52
கடல் மண்ணெல்லாம் விலையோ வென மிளிரும் கண் இவள் பரமே பெருமான் மலையோ திருவேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே -60
கண்ணன் திருமால் திரு முகம் தன்னோடும் காதல் செய்தேற்கு எண்ணம் புகுந்து அடியேன் -63
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டருளும் சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே -79
நலமாடும் இது குற்றமாக வையம் சிலம்பும்படி செய்வதே திருமால் இத்திருவினையே -87
திருமால் உரு ஒக்கும் மேரு அம்மேருவில் செஞ்சுடரோன் திருமால் திருக்கைத் திருச் சக்கரம் ஒக்கும் அன்ன கண்டும்
திருமால் உருவோடு அவன் சின்னமே பிதற்றா நிற்பதோர் திருமால் தலைக் கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீவினையே -88
பூவினை மேவிய தேவி மணாளனை -89
நல் வீடு செய்யும் மாதாவினைப் பிதுவை திருமாலை வணங்குவனே -95
நல்லார் நவில் குருகூர் நகரான் திருமால் திருப்பேர் வல்லாரடிக் கண்ணி சூடிய மாறன் விண்ணப்பம் செய்த
சொல்லார் தொடையலில் இந் நூறும் வல்லார் அழுந்தார் பிறப்பாம் பொல்லா வருவினை மாய வன் சேற்றள்ளல் பொய் நிலத்தே -100-

————————————————————————————-

திருவாசிரியம் –

திருவொடு மருவிய இயற்கை -2
—————————————————————————————
பெரிய திருவந்தாதி –

பூ மேய செம்மாதை நின் மார்வில் சேர்வித்து பாரிடந்த அம்மா நின் பாதத்தருகு -7
திரு மாற்கு யாமார் வணக்கமார் ஏ பாவம் நன்னெஞ்சே -10-
பாருண்டான் பாருமிழ்ந்தான் பாரிடந்தான் பாரளந்தான் பாரிடமுன் படைத்தான் என்பரால்
பாரிடம் ஆவானும் தானானாலா ரிடமே மற்று ஒருவர்க்கு ஆவான் புகாவாலவை -42
திருமால் சீர்க்கடலையுள் பொதிந்த சிந்தனைஎன் தன்னை -69
————————————————————————————-
திருவெழு கூற்றிருக்கை –

நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால்
ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும்
மலரான அங்கையின் முப்பொழுதும் வருட அறிதுயில் அமர்ந்தனை —
கூந்தல் காரணம் ஏழ் விடை அடங்கச் செற்றனை –
—————————————————————————————
சிறிய திருமடல் –

நீரேதும் அஞ்சேன்மின் நும் மகளை நோய் செய்தான் ஆரானும் அல்லன் அறிந்தேன் அவனை நான் –

–தன சீதைக்கு –செந்துவர் வாய் வாரார் வனமுலையாள் வைதேவி காரணமா -குடல் மாலை சீரார் திரு மார்பின் மேல் கட்டி –
————————————————————————————–
பெரிய திருமடல் –

தென்னனுயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த அன்ன நடைய வணங்கே
அடி இணையைத் தன்னுடைய வங்கைகளால் தான் தடவ தான் கிடந்தது —
மன்னன் ராமன் பின் வைதேவி என்று உரைக்கும் அன்ன நடைய வணங்கு நடந்திலளே —
தாமரை மேல் மின்னிடையாள் நாயகனை –
பின்னை மணாளனை –
நாங்கூரில் மன்னு மணி மாடக் கோயில் மணாளனை –

—————————————————————————————

திருவாய்மொழி –

மலர்மகள் விரும்பும் நமரும் பெறலடிகள்-1-2-1-
மனனகமல மறக் கழுவி நாளும் நம் திரு வுடை யடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி -1-3-8-
என் பிழையே நினைந்தருளி அருளாத திருமாலர்க்கு-1-4-7-
தளவேழ் முறுவல் பின்னைக்காய் வல்லாநாயர் தலைவனாய் இள வேறு ஏழும் தழுவிய எந்தாய் -1-5-1-
மானேய் நோக்கி மடவாளை மார்பில் கொண்டாய் மாதவா -1-5-5-
சினையேய் தழைய மராமரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -1-5-5-
செடியார் ஆக்கை அடியாரை சேர்த்தல் தீர்க்கும் திருமாலை -1-5-7-
குழவியாய் விடப்பால் அமுதா அமுது செய்திட்ட மாயன் வானோர் தலைவன் மலராள் மைந்தன் எவ் உயிர்க்கும் தாயோன் தம்மான் என் அம்மான் -1-5-9-
தருமவரும் பயனைய திருமகளார் தனிக் கேள்வன் பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவாறே -1-6-9-
புள்ளுயர்த்த வடிவார் மாதவனாரே -1-6-10-
மாதவன் பால் சடகோபன் தீதவம் இன்றி உரைத்த -1-6-11-
சுவையன் திருவின் மணாளன் என்னுடைச் சூழல் உளானே -1-9-1-
பொரு சிறைப் புள்ளு வந்தேறும் பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் -1-9-3-
உடனமர் காதல் மகளிர் திருமகள் மணமகள் ஆயர் மடமகள் என்றிவர் மூவராளும் உலகமும் மூன்றே -1-9-4-
கொம்பராவு நுண்ணேரிடை மார்வனை எம்பிரானை -1-10-3-
மைந்தனை மலராள் மணவாளனை துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கண்டாய் -1-10-4-
செல்வா நாரணன் என்ற சொல் கேட்டாலும் மல்கும் கண் பனி -1-10-8-

மட நாராய் –நீயும் திருமாலால் நெஞ்சம் கோட் பட்டாயே -2-1-1-
வாணுதல் இம்மடவரல் உம்மைக் காணும் ஆசையுள் நைகின்றாள் -2-4-2-
செந்தாமரை யடிகள் செம்பொன் திரு வுடம்பே -2-5-1-
திரு வுடம்பு வான் சுடர் செந்தாமரைக் கண் கை கமலம் திருவிடமே மார்வம் -2-5-2-
காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறு உடன் ஏழ் செற்றதுவும் -2-5-7-
வாரணத்தை மருப்பொசித்த பிரான் என் மாதவனே -2-7-2-

மாதவன் என்றதே கொண்டு என்னை இனி இப்பால் பட்டது -2-7-3
விட்டிலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திரு வுடம்பு -2-7-5
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் சிரீதரனே -2-7-8-
சிரீதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் என்று என்று இராப்பகல் வாய் வெரீ இ -2-7-9-
அணைவதுஅரவணை மேல் பூம் பாவை யாகம் புணர்வது இருவரவர் முதலும் தானே -2-8-1-
ஆகத்து மன்னி புணர்த்த திருவாகித் தன் மார்வில் தான் சேர் புனர்ப்பன் -2-8-3-

கிடந்தது இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய்க் கீழ் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோளாரத்தளுவும் பாரென்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரே -2-8-7-
முடிச்சோதியாய் உனது முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ –திருமாலே கட்டுரையே -3-1-1-
மலர் புரையும் திரு உருவம் மனம் வைக்க –3-1-4-
பூவின் மேல் மாது வாழ மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -3-1-6-

திரு மறு மார்வன் என்கோ-3-4-3-
அசுரர்க்கு தீங்கு இழைக்கும் திருமாலை பண்கள் தலைக் கொள்ளப் பாடிப் பரந்தும் குனித்துழலாதார் -3-5-2-
வம்பவிழ் கோதை பொருட்டா மால் விடை ஏழும் அடர்த்த செம்பவளத் திரள் வாயன் சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி -3-5-4-
திரு நாரணன் தொண்டர் தொண்டர் கண்டீர் இடையார் பிறப்பிடை தோறு எமக்கு எம் பெருமக்களே -3-7-4-
நம்பனை ஞாலம் படைத்தவனைத் திரு மார்பனை உம்பருகினில் யார்க்கும் உணர்வரியான் தன்னை -3-7-8-
சுடர் முடி என் திருமாலுக்குச் சேருமே -3-9-6-
வேயின் மலி புரை தோளி பின்னைக்கு மணாளனை ஆய பெரும் புகழ் -3-9-8-
அல்லி மலர் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -3-10-8-
திரு நாரணன் தாள் காலம்பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ -4-1-1-
செம்மின் முடித் திருமாலை விரைந்து அடி சேர்மினோ -3-10-2-
வல்லி சேர் நுண் இடை ஆய்ச்சியர் தம்மொடும் கொல்லைமை செய்து குரவை பிணைந்தவர் -4-2-2-
தோளி சேர் பின்னை பொருட்டு எருது ஏழ் தழீஇ கோளியார் கோவலனார் குடக் கூத்தனார்-4-2-5
மாதர் மா மண் மடந்தை பொருட்டு ஏனமாய் ஆதி யம் காலத்து அகலிடம் கீண்டவர் -4-3-6-
மடந்தையை வண் கமலத் திரு மாதினை தடம் கொள் மார்பினில் வைத்தவர் தாளிணை மேல் -4-3-7-
கொம்பு போல் சீதை பொருட்டு இலங்கை நகர் அம்பெரி யுய்த்தவர் தாளிணை மேல் -4-3-8-
எங்கனே சொல்லுகேன் யான் பெற்ற வேழையை சங்கென்னும் சக்கரமென்னும் துழாய் என்னும்
இங்கனே சொல்லும் இராப்பகல் என் செய்கேன் -4-3-9-
என் செய்கேன் என்னுடைப் பேதை என் கோமளம் என் சொல்லும் என் வசமும் அல்லள் -4-3-10-

கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் எருத்தம் இறுத்தாய் மதிள் இலங்கை கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய் -4-3-1-
மாயனே வாமனனே மாதவா -4-3-4-
உன் உரை கொள் சோதித் திரு வுருவம் என்னதாவி மேலதே -4-3-7-
என் பெண்ணைப் பெரு மையல் செய்தார்க்கு என் செய்கேன் பெய் வளையீரே -4-4-1-
செய்தோர் ஞாயிற்றைக் காட்டிச் சிரீதரன் மூர்த்தி ஈது என்னும் -4-4-2-
திருவுடை மன்னரைக் காணில் திருமாலைக் கண்டேனே என்னும் -4-4-8-
மைய கண்ணாள் மலர் மேல் உறைவாள் உறை மார்பினன் -4-5-2-
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பனை -4-5-8-
காரிமாறன் சடகோபன் சொல்லாயிரத்திப் பத்தால் வேரி மாறாத பூமேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே -4-5-11
மாயன் தமர் அடி நீறு கொண்டு அணிய முயலில் மற்றில்லை கண்டீர் இவ் வணங்குக்கே-4-6-6-
உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள் அவனை அல்லால் –வண் துவாராபதி மன்னனை ஏத்துமின் ஏத்துதலும் தொழு தாடுமே -4-7-10-
ஏறாளும் இறையோனும் திசைமுகனும் திருமகளும் கூறாளும் தனி யுடம்பன் -4-8-1-
மணிமாமை குறைவில்லா மலர் மாதர் உறை மார்பன் -4-8-2-
நிறைவினால் குறைவில்லா நெடும் பணைத் தோள் மடப்பின்னை பொறையினால் முலை யணைவான் பொறு விடை ஏழு அடர்த்து உகந்த -4-8-4-
தளிர் நிறத்தால் குறைவில்லாத தனிச் சிறையில் விளப்புற்ற கிளி மொழியாள் காரணமாக் கிளர் அரக்கன் நகர் எரித்த -4-8-5-
ஒண் டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு ஒழிந்தேன் அடைந்தேன் உன் திருவடியே -4-9-10-
மாதவன் பூதங்கள் மண் மேல் பண் தான் பாடி நின்றாடி பறந்து திரிகின்றனவே -5-2-2-
மறுத் திரு மார்வனவன் தன் பூதங்கள் கீதங்கள் பாடி -5-2-8-
மின்னு நூலும் குண்டலமும் மார்வில் திரு மறுவும் மன்னு பூணும் நான்கு தோளும் வந்து எங்கும் நின்றிடுமே -5-5-2-
கூந்தல் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குலவாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் தன்னை -5-6-11-

பிரியா வடிமை என்னைக் கொண்டாய் குடந்தைத் திருமாலே தரியேன் இனி வின் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே-5-8-7-
வதுவை வார்த்தையுள் ஏறு பாய்ந்ததும் மாயமா வினைவாய் பிளந்ததும் -மதுவைவார் குழலார் குரவை பிணைந்த குழகும்– 5-9-2-
என் கண்கட்குத திண் கொள்ள வொரு நாள் அருளாய் யுன் திரு வுருவே -5-10-7-
திரு வுருவு கிடந்தவாரும் -5-10-8-
மின்னிடை மடவார் நின்னருள் சூடுவார் முன்பு நானது அஞ்சுவன் மன்னுடை இலங்கை அரண் காய்ந்த மாதவனே
உன்னுடைய சுண்டாயம் நான் அறிவன் இனி யது கொண்டு செய்வது என் என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பீ-6-2-1-

பூவில் வாழ மகளாய் -6-3-6-
குரவை யாய்ச்சியரோடு கோத்ததும் -6-4-1-
கெண்டை ஒண் கண் வாசப் பூம் குழல் பின்னை தோள்கள் மணந்ததும் மற்றும் பல மாயக் கோலப் பிரான் தன் செய்கை -6-4-2-
வடகரை வண் தொலைவில்லி மங்கலம் கரும் தடம் கன்னி கை தொழுத அந்நாள் தொடங்கி இந்நாள் தொறும்
இருந்து இருந்து அரவிந்தலோசன என்று என்றே நைந்து இரங்குமே-6-5-8
பின்னை கொல் நிலமா மகள் கொல் திருமகள் கொல் பிறந்திட்டாள் என்ன மாயம் கொலோ இவள் நெடுமால் என்றே நின்று கூவுமால் -6-5-10=
என் கொங்கல ரேலக் குழலி இழந்தது சங்கே -6-6-1-
என் மங்கை இழந்தது மாமை நிறமே -6-6-2-
என் பிறங்கிரும் கூந்தல் இழந்தது பீடி -6-6-3
என் கண் புனை கோதை இழந்தது கற்பே -6-6-4
என் விற் புருவக் கொடி தோற்றது மெய்யே -6-6-5-
என் தையல் இழந்தது தன்னுடைச் சாயே -6-6-6
என் வாசக் குழலி இழந்தது மாண்பே -6-6-8-
என் பூண் புனை மென் முலை தோற்றது பொற்பே -6-6-9-
என் கற்புடையாட்டி இழந்தது கட்டே -6-6-10-

பூவை பைம் கிளிகள் பந்து தூதை பூம் புட்டில்கள் யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் என் பாவை -6-7-3-
மெல்லிடை நுடங்க இள மான் செல்ல மேவினளே -6-7-4-
தன் திருமால் திருக் கண்ணும் செவ்வாயும் கண்டு நின்று நின்று னையும் நெடும் கண்கள் பனி மல்கவே -6-7-6-
ஒசிந்த ஒண் மலராள் கொழுநன் திருக் கோளூர்க்கே கசிந்த நெஞ்சினாய் எம்மை நீத்த எம் காரிகையே -6-7-8-
என் திரு மார்வற்கு என்னை இன்னவாறு இவள் காண்மின் என்று மந்திரத்தின் ஓன்று உணர்த்தி யுரையீர் மறு மாற்றங்களே -6-9-10-
கோலத் திருமா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே சாலப் பலநாள் அடியேன் இன்னம் தளர்வேனோ -6-9-3-
திரு மா மகள் கேள்வா –பூவார் கழல்கள் அருவினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே -6-10-4-
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை யுறை மார்பா நிகரில் புகழாய் யுலகம் மூன்று உடையாய் என்னை யாள்வானே
நிகரில் அமரர் முனிக்கணங்கள் விரும்பும் திருவேங்கடத்தானே புகல் ஓன்று இல்லா வடியேன் உன்னடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -6-10-10-

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும் சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் தாமரைக் கண் என்றே தளரும்
எங்கனே தரிக்கேன் உன்னை விட்டென்னும் இரு நிலம் கை துழாவிருக்கும் செங்கயல்பாய் நீர்த் திருவரங்கத்தாய் இவள் திறத்து என் செய்கின்றாயே -7-2-1-
என் கொலோ முடிகின்றது இவட்கே -7-2-2-
இவள் திறத்து என் செய்திட்டாயே -7-2-3-
இவள் திறத்து என் சிந்தித்தாயே -7-2-4-
உன் சரணம் சார்வதே வலித்த தையலை மையல் செய்தானே -7-2-5-
பை கொள் பாம்பணையாய் இவள் திறத்து அருளாய் பாயிஎன் செயற்பால் அதுவே -7-2-6

என் திரு மார்பனையே -7-6-6
என் திரு மார்பன் தன்னை என் மலைமகள் கூறன் தன்னை என்றும் என் நா மகளை அகம்பால் கொண்ட நான்முகனை நின்ற சசிபதியை -7-6-7-
திருமாலின் சீர் இறப்பு எதிர்காலம் பருகிலும் ஆர்வனோ -7-9-9-
இங்கும் அங்கும் திருமாலன்றி இன்மை கண்டு -7-9-11-
இன்பம் பயக்க எழில் மாதரும் தானும் இவ் வேழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து
அன்புற்று அமர்ந்து உறைகின்ற அணி பொழில் சூழ் திருவாறன் விளை-7-10-1-
தேவிமாராவார் திருமகள் பூமி ஏவ மற்று அமரர் ஆட் செய்வார் -8-1-1-
பின்னை தோள் மணந்த பேராயா -8-1-7-
மாலரி கேசவன் நாரணன் சீ மாதவன் கோவிந்தன் வைகுந்தன் என்று என்றே ஓலமிட என்னைப் பண்ணி விட்டிட்டு ஒன்றும் உருவும் சுவடும் காட்டான்-8-2-7-
அங்கம் சேரும் பூ மகள் மண் மகளாய் மகள் சங்கு சக்கரைக் கையவன் என்பர் சரணமே -8-3-1-
வருவார் செல்வார் வண் பரிசாரத்திருந்த திரு வாழ மார்வற்கு என் திறம் சொல்லார் செய்வது என் -8-3-7-
நின்றே தாவிய நீள் கழல் ஆழித் திருமாலே -8-3-8-
திருமால் நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள் எம் பெருமான் தன்மையை யார் அறிகிற்பார் பேசி என் -8-3-9-

திருச் செய்ய கமல வுந்தியும் செய்ய கமலை மார்பும் செய்ய வுடையும் திருச் செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும் திகழ என்ன சிந்தை வுளானே -8-4-7-
திருவமர் மார்பன் திருக் கடித்தானத்தை மருவி யுறைகின்ற மாயப் பிரானே -8-6-3-
கரு மாணிக்கக் குன்றத்துத் தாமரை போல் திரு மார்வு கால் கண் கை செவ்வாய் உந்தி யானே -8-7-6
சுடர்ப் பாம்பணை நம்பரனைத் திருமாலை அடிச் சேர் வகை வண் குருகூர்ச் சடகோபன் -8-7-11
திருமாலால் அருளப் பட்ட சடகோபன் -8-8-11-
கரு மாணிக்க மலை மேல் மணித் தடம் தாமரைக் காடுகள் போல் திரு மார்பு வாய் கண் கை உந்தி கால் உடையாடைகள் செய்ய பிரான் திருமால் அம்மான் -8-9-1-
திருவருள் மூழ்கி வைகலும் செழுநீர் நிறக் கண்ணபிரான் திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த வுள
திருவருளால் அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர் திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே -8-9-6-
பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல் படி கால் குடி குடி வழி வந்து ஆட் செய்யும் -9-2-1-
வடிவிணை இல்லா மலர்மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை கொடுவினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -9-2-10-

அடைவதும் அணியார் மலர்மங்கை தோள் -9-3-6-
மையார் கரும் கண்ணி கமல மலர் மேல் செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே
வெய்யார் சுடராழி சுரி சங்கமேந்தும் கையா உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே -9-4-1-
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் வே ழ் உலகும் கொண்ட நம் திரு மார்பன் நம்மாவி யுண்ண நன்கு எண்ணினான் -9-5-5-
மாதரைத் தம் மார்வகத்தே வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம் தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல் சுடர் வளையும் கலையுமே -9-7-6

ஒழிவின்றி திரு மூழிக் களத்துறையும் ஒண் சுடரை ஒழிவில்லாவணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல் -9-7-11-
கொடியேரிடைக் கோகனத்தவள் கேள்வன் வடிவேல் தடங்கண் மடப்பின்னை மணாளன் நெடியான் உறை சோலைகள் சூழ் திரு நாவாய் -9-8-2-
திருநாரணன் சேர் திருநாவாய் அவையுள் புகலாவது ஓர் நாள் அறியேனே -9-8-3-
வாளேய் தடங்கண் மடப்பின்னை மணாளா -9-8-4
மணாளன் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் கண்ணாளன் –விரும்பி உறையும் திருநாவாய் -9-8-5-
திருமாலே நாவாய் உறைகின்ற என் நாரண நம்பீ -9-8-7-
அந்தோ வணுகப் பெறு நாள் என்று எப்போதும் சிந்தை கலங்கித் திருமால் என்று அழைப்பன்-9-8-10

திரு மடந்தை சேர் திருவாகம் எம்மாவி ஈரும் எவனினிப் புகுமிடம் எவன் செய்கேனோ ஆருக்கு என் சொல்லுகேன் அன்னைமீர்காள் -9-9-6
அவனை விட்டகன்று உயிர் ஆற்றகில்லா அணி இழை யாய்ச்சியர் மாலைப் பூசல் -9-9-11
மானை நோக்கி மடப்பின்னை தன் கேள்வனை தேனை வாடா மலரிட்டு நீர் இறைஞ்சுமின் -9-10-3-
இல்லை யல்லல் எனக்கேல் இனி என் குறை அல்லி மாதர் அமரும் திரு மார்பினன் -9-10-10-
மாய்ந்தறும் வினைகள் தாமே மாதவா வென்ன நாளும் ஏய்ந்த பொன் மதிள் அனந்தபுர நகர் எந்தைக்கு என்று
சாந்தொடு விளக்கம் தூபம் தாமரை மலர்கள் நல்ல ஆய்ந்து கொண்டு ஏத்த வல்லார் அந்தமில் புகழினாரே -10-3-10
அணி மிகு தாமரைக் கையை யந்தோ அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ யணியாய்-10-3-5
ஓசி செய் நுண்ணிடை இள வாய்ச்சியர் நீ யுகக்கும் நல்லவரோடும் உழி தராயே-10-3-8-
வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன் தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே -10-4-3-
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால்
திசை தோர் அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தகையான் சரணம் தமர்கட்கு ஓர் பற்றே -10-4-10
மேயான் வேங்கடம் காயாமலர் வண்ணன் பேயார் முலை உண்ட வாயான் மாதவனே -10-5-6-
மாதவன் என்று என்று ஓத வல்லீரேல் தீதொன்றும் அடையா ஏதம் சாராவே -10-5-7-

திகழ்கின்ற திருமார்பில் திருமங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திருமாலார் சேர்விடம் தண் வாட்டாறு -10-6-9
திருமால் என்னை ஆளுமால் -10-7-6-
திருமாலிரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே திருமால் வைகுந்தமே தண் திருவேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒரு மா நொடியும் பிரியான் என்னூழி முதல்வன் ஒருவனே -10-7-8-
திருமாலிரும்சோலை மலை என்றேன் என்ன திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
குருமா மணி யுனது புனல் பொன்னித் தென்பால் திருமால் சென்று சேர்விடம் தென் திருப்பேரே -10-8-1-
வடிவுடை மாதவன் வைகுந்தம் புகவே -10-9-8
மாயம் செய்யேல் என்னை உன் திரு மார்வத்து மாலை நங்கை
வாசம் செய் பூம் குழலாள் திருவாணை நின்னாணை கண்டாய்
நேசம் செய்து உன்னோடு என்னை உயிர் வேறின்றி ஒன்றாகவே கூசம் செய்யாது கொண்டாய் என்னைக் கூவிக் கொள்ளை வந்தந்தோ -10-10-2-
உனக்கே ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பா என் அன்பேயோ -10-10-6-
கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட வெந்தாய் நீலக் கடல் கடைந்தாய் உன்னைப் பெற்று இனிப் போக்குவனோ -10-10-7-

—————————————————————————————

இராமானுச நூற்றந்தாதி –

பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் -1
மன்னிய பேரிருள் மாண்ட பின் கோவலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமானுசன் -10
அரங்கர் மௌலி சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் இராமானுசன் என்னும் மா முனியே -16
உயர் குருவும் வெறி தரு பூ மகள் நாதனும் மாறன் விளங்கிய சீர் நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே என்று -19
நங்கள் பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன காதலன் பாதம் நன்னா வஞ்சர்க்கரிய இராமானுசன் -28
அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -33
எங்கள் மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா -41
மா மலராள் நாயகன் எல்லா உயிர்கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் -42
மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்வன் பொருந்தும் பதி தொறும் புக்கு நிற்கும் குணம் திகழ் கொண்டல் -60
நாள் தொறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுப்பது மாதவன் -66
நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் என்னெஞ்சில் பொருத்தப்படாது எம் இராமானுச மற்றோர் பொய்ப் பொருளே -78
அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணி யாகம் மன்னும்
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி எல்லாம்
தங்கிய தென்னதழைதது நெஞ்சே ! நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசன் அடிப் பூ மன்னவே -108-

———————————————————————————————–

உபதேச ரத்ன மாலை –

ஆழ்வார் திருமகளார் ஆண்டாள் மதுரகவி யாழ்வார் எதிராசராம் இவர்கள்
வாழ்வாக வந்துதித்த மாதங்கள் நாள்கள் தம்மின் வாசியையும் இந்த வுலகோர்க்கு உரைப்போம் யாம் -21
இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள்
குன்றாத வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து ஆழ்வார் திரு மகளராய் -22
பெரியாழ்வார் பெண் பிள்ளையாய் ஆண்டாள் பிறந்த திருவாடிப் பூரத்தின் சீர்மை
ஒரு நாளைக்கு உண்டோ மனமே உணர்ந்து பார் ஆண்டாளுக்கு உண்டாகில் ஒப்பு இதற்கு முண்டு -23
அஞ்சு குடிக்கோர் சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள் தஞ்செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய்
பிஞ்சாய்ப் பழுத்தாளை யாண்டாளைப் பத்தி வுடன் நாளும் வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து -24
சீராரும் வில்லிபுத்தூர் செல்வத் திருக் கோளூர் ஏரார் பெரும்பூதூர் என்னும் இவை
பாரில் மதியாரும் ஆண்டாள் மதுரகவியாழ்வார் எதிராசர் தோன்றிய வஊர் இங்கு -33
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடைய னானகுருவை அடைந்தக்கால்
மா நிலத்தீர் தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் தானே வைகுந்தம் தரும் -61

———————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய் மொழி நிகம பாசுரம் –

December 11, 2013

1-1-பரனடிமேல்
-1-2-
1-3-அலை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
1-4-கண்ணனை
1-5-மாலே மாயப் பெருமானே மா மாயனே என்று என்று மாலே ஏறி
1-6-மாதவன்
1-7-துழாய் முடிந்தானை அடைந்த
1-8-நீர் புரை வண்ணனை
1-9-தேவ தேவற்க்கு கண்ணபிராற்கு
1-10-மணியை வானவர் கண்ணனை

————————————————————————————————————————————————————————-

2-1-ஆதியாம் சோதிக்கே
2-2-ஏழு உலகும் கொண்ட கோலக் கூத்தனை
2-3-பேரரக்கன் குலம் வீய முனிந்தவனை
2-4-வாட்டமில் புகழ் வாமனனை
2-5-குடக் கூத்தம்மானை
2-6-கமல தடம் பெறும் கண்ணனை
2-7-அமரர் தலைமகனை கண்ணனை நெடுமாலை
2-8-கருமேனி யம்மானை

2-9-சக்கரத்து அண்ணலை

2-10-உலகம் படைத்தவன்

———————————————————————————————————————————————————————–

3-1- மெய் ஞான வேதியனை
3-2- உயிர் கள் எல்லா உலகமும் உடையவனை
3-3-தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசனை
3-4-கொண்டல்போல் வண்ணன் தன்னை
3-5-அச்சுதனை அமரர்பிரானை எம்மானை
3-6-வானவர் ஈசனை
3-7-ஐவர்க்கு அருள் செய்த நெடியோனை
3-8-பூமி அளந்த பெருமானை
3-9-வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு
3-10-கேடில் விழுப் புகழ்க் கேசவனை

—————————————————————————————————————————————————————–

4-1- கண்ணன் கழல்கள் மேல்
4-2-கண்ணன் கழல்கள் மேல்
4-3-கண்ணன் ஒண் கழல்கள் மேல்
4-4-வல்வினை தீர்க்கும் கண்ணனை
4-5-வேங்கடத் தண்ணலை
4-6-தூ மணி வண்ணனுக்கு
4-7-தாமரைக் கண்ணன் தன்னை
4-8-தயிர் வெண்ணெய் உண்டானை
4-9-திருவடியை நாரணனைக் கேசவனை பரஞ்சுடரை
4-10- ஆழிப் பிரானை

———————————————————————————————————————————————————————-

5-1- கார் வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடங்கண்ணன் தன்னை
5-2-மாயப்பிரான் கண்ணன் தன்னை
5-3-கடல் வண்ணன் கண்ணபிரான் தன்னை
5-4-உறங்குவான் போல் யோகு செய்த பெருமானை
5-5-ஆழி அம் கையனை
5-6-கூந்தல் மலர்மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குலவாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் தன்னை
5-7-தெய்வ நாயகன் நாரணன் திரிவிக்கிரமன் அடியிணை மிசை
5-8- உழலை என் பேய்ச்சி முலை  யோடு அவளை வுயிர் உண்டான் கழல்கள் அவையே சரணாக கொண்ட
5-9-நாமங்கள் ஆயிரம் உடைய நம் பெருமான் அடி மேல்
5-10-நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் நமக்கு என்று

———————————————————————————————————————————————————————–

6-1- மின் கொள் சேர் புரி நூல் குறளாய் அகல் ஞாலம் கொண்ட வன்கள்வன் அடி மேல்
6-2-ஆய்ச்சியாகிய வன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றம் உண்டு அழு கூத்தப்பன் தன்னை
6-3-காண்மின்கள் உலகீர் !கண் முகப்பே நிமிர்ந்த தாள் இணையன் தன்னை
6-4-கேசவன் அடியிணை மிசை
6-5-சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் தேவபிரானையே தந்தை தாய் என்று அடைந்த
6-6-நல வேங்கட வாணனை
6-7-வைத்த மா நிதியாம் மது சூதனையே அலற்றி
6-8- மது சூத பிரான் அடி மேல்
6-9-திருமாலுக்கு உரிய தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன்
6-10-படிக் கேழில்லா பெருமானை

—————————————————————————————————————————————————————————

7-1-அப் புண்டரீகக் கொப்பூழ்ப் புனல் பள்ளி யப்பனுக்கே
7-2–முகில் வண்ணன் அடி மேல்
7-3-ஆழி நீர் வண்ணனை யச்சுதனை
7-4- குன்றமெடுத்த பிரான் அடியாரோடும்
7-5-இன்பக்கதி செய்யும் தெளிவுற்ற கண்ணனை
7-6-அறியுருவாய் அவுணன் உடல் கீண்டுகந்த சக்கரச் செல்வன் தன்னை
7-7-கட்கரிய கண்ணனை
7-8-அறிவதரியவரியை
7-9-திருமால்
7-10-தீர்த்தனுக்கே
—————————————————————————————————————————————————————————–
8-1-உலகுக்கோர் தனி அப்பன் தன்னை
8-2-கண்ணன் தன்னடி மேல்
8-3-அருள் நீண் முடியானை
8-4-உலகுண்ட அம்மானை –மலர்மிசைப்படைத்த மாயோனை
8-5-ஈன் துழாய் அம்மான் தன்னை
8-6-திருக்கடி தானத்துரை திருமாலை
8-7-பாம்பணை நம்பரனை திருமாலை
8-8-திருமாலால்
8-9-மூ வுலகுக்கும் நாயகன்
8-10-அல்லிக் கமலக் கண்ணனை
——————————————————————————————————————————————————————————–
9-1-தாதுசேர் தோள் கண்ணனை
9-2-குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
9-3-சீலம் யெல்லை இலான் அடி மேல்
9-4- மத யானை அடர்த்தவன் தன்னை
9-5-தனக்கருள் செய்த மாயனை
9-6-கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னை
9-7-திரு மூழிக் களத்துறையும் ஒண் சுடரை
9-8-நல் நாவாயுள்ளானை
9-9-அவனியுண்டு உமிழ்ந்தவன் மேல்
9-10-அவன் தாள்களே
——————————————————————————— ————————————————————————————————-
10-1-குடமாடு கூத்தனை
10-2- அனந்தபுர நகராதி தன்னை
10-3-ஆயர் தேவு அத்திருவடி திருவடி மேல்
10-4-பரம பரம்பரனை
10-5-நெடியான்
10-6-வாட்டாற்று எம்பருமானை
10-7-தானே தானே யானானை
10-8-திருப்பேர் மேல்
10-9-அந்தமில் பேரின்பத்து அடியரோடிருந்தமை
10-10- அரியை அயனை அரனை அலற்றி
——————————————————————————————————————————————————————————————

பரத்வாஜ நியதி பற்றி ஸ்வாமிகள் முதல் நாள் நியதி பரத்வாஜர் இடம் அன்வயித்து அர்த்தம் அருளி –
அடுத்த நாள் ஸ்ரீ மணி கண்டன் ஸ்வாமி சொல்லியதாக
இதை ராகவன் இடம் அன்வயித்து திருத்தி அருளினார் –
இது அடியேனுக்கு எம்பெருமானார் -எம்பார் /பட்டர் -நஞ்சீயர் கோஷ்டி போலே தோன்றிற்று
மத்திய மணி நியாயத்தால் இரண்டுமே பொருந்தும்படியான அர்த்தங்களே .
ஸ்வாமி திருவாய் மொழி நிகமம் பாசுரத்தில்
கண்ணன் பற்றி வருபவை தொகுத்து பார்க்க வேண்டும் என்று அருளினார் –
நேராக கண்ணன் பற்றி அருளிய திருவாய்மொழி -கீழே
1-4-கண்ணனை
1-9-தேவ தேவற்க்கு கண்ணபிராற்கு
1-10-மணியை வானவர் கண்ணனை
2-5-குடக் கூத்தம்மானை
2-6-கமல தடம் பெறும் கண்ணனை
2-7-அமரர் தலைமகனை கண்ணனை நெடுமாலை
3-9-வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு
3-10-கேடில் விழுப் புகழ்க் கேசவனை
4-1- கண்ணன் கழல்கள் மேல்
4-2-கண்ணன் கழல்கள் மேல்
4-3-கண்ணன் ஒண் கழல்கள் மேல்
4-4-வல்வினை தீர்க்கும் கண்ணனை
4-7-தாமரைக் கண்ணன் தன்னை
4-8-தயிர் வெண்ணெய் உண்டானை
4-9-திருவடியை நாரணனைக் கேசவனை பரஞ்சுடரை
5-1- கார் வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடங்கண்ணன் தன்னை
5-2-மாயப்பிரான் கண்ணன் தன்னை
5-6-கூந்தல் மலர்மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குலவாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் தன்னை
5-8- உழலை என் பேய்ச்சி முலை யோடு அவளை வுயிர் உண்டான் கழல்கள் அவையே சரணாக கொண்ட
6-2-ஆய்ச்சியாகிய வன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றம் உண்டு அழு கூத்தப்பன் தன்னை
6-4-கேசவன் அடியிணை மிசை
7-4- குன்றமெடுத்த பிரான் அடியாரோடும்
7-5-இன்பக்கதி செய்யும் தெளிவுற்ற கண்ணனை
7-7-கட்கரிய கண்ணனை
8-2-கண்ணன் தன்னடி மேல்
8-10-அல்லிக் கமலக் கண்ணனை
9-1-தாதுசேர் தோள் கண்ணனை
9-4- மத யானை அடர்த்தவன் தன்னை
9-6-கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் தன்னை
10-1-குடமாடு கூத்தனை
10-3-ஆயர் தேவு அத்திருவடி திருவடி மேல்
ஆக இந்த 31 திருவாய்மொழி களிலும் நேராக கண்ணன் திரு நாமம் உண்டு-

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
அடியேன்
இராமானுச தாசன்
கஸ்துரி திருவேங்கடத்தான்

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-7-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

December 11, 2013

வைத்தேன் மதியால் எனது உள்ளத்தகத்தே
எய்த்தே ஒழிவேன் அல்லேன் என்றும் எப்போதும்
மொய்த் தேய் திரை மோது தண் பாற் கடலுளால்
பைத்தேய் சுடர்ப் பாம்பணை நம் பரனையே

————————————————————————————————————————-

எம்பெருமான் தன் உடைமைப் பொருள்களோடு
என் உள்ளே புகுந்தான்
அவனை நான் இனி ஒரு நாளும் பிரிந்து துக்கப் படேன்
என்கிறார்-

வைத்தேன் மதியால் எனது உள்ளத்தகத்தே –
மதியால் எனது உள்ளத்து அகத்தே வைத்தேன் –
ஒரு அனுமதி மாத்ரத்துக்கு இத்தனை பலம் உண்டாவதே –

எய்த்தே ஒழிவேன் அல்லேன் –
இனி ஒரு நாளும் இளைத்து துக்கப் படக் கடவேன் அல்லேன் –

இந்த வார்த்தை எத்தனை குளிக்கு நிற்கும் என்ன –
என்றும் எப்போதும் –
எல்லா நாள்களிலும்
எல்லா நிலைகளிலும் –

மொய்த் தேய் திரை மோது தண் பாற் கடலுள் –
மொய்த்து ஏய் திரை மோது தண் பாற் கடலுள் –
திரண்டு தகுதியான திரைகள் மோதா நின்றுள்ள
சிரமத்தைப் போக்கத் தகுந்த திருப் பாற் கடலிலே –
சிறு திவலை படிலும் மோதிற்று -என்னும்படி அன்றோ
சௌகுமார்யம் இருப்பது –
பைத்தேய் சுடர்ப் பாம்பணை –
திரைகள் வந்து திருமேனியிலே படாதபடி
மலர்ந்த படங்களை உடையனாய்
பகவானுடைய அனுபவத்தாலே வந்த தகுதியான புகரை
உடையனான திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகையாலே உண்டான
ஏற்றத்தை உடையவன் –

நம் பரனையே-
அந்த ஏற்றத்தை நமக்கு வெளி இட்டு தந்தவனை –
வைத்தேன் மதியால் எனது உள்ளத்து அகத்தே
எய்த்தே ஒழிவேன் அல்லேன் என்றும் எப்போதும் -என்றது
அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற்கடலோடும் காணும்
இவர் திரு உள்ளத்தே புகுந்து இருந்தது -என்றபடி –

ச பரிகரமாக என்னுள் புகுந்தான்
பிரிந்து துக்கப் பேடன் இனி என்கிறார் –
சுடர் பாம்பனை நம் பரனை
அனுமதியாலே வைத்தேன்
எங்கனே அறிந்து கொண்டேன் ஆஸ்ரிதர் பக்கல் அபிநிவேசம் -6000 படி
அவனை விட்டு என்றும் எப்போதும் பிரிய மாட்டேன்
நம் பரனை உள்ளத்தே
திருப் பாற் கடல் -திரு அநந்த ஆழ்வான் -உடன்
அனுமதி மாதரத்துக்கு இத்தனை பலம் –
எல்லா காலம் எல்லா அவஸ்தையிலும் பிரிந்து துக்க மாட்டேன்
மொய்த்து ஏய்ந்து உள்ள திரைகள்
மோதும் -சிறு திவலை வந்தாலும் மோதும் படி இருக்கும்
எறி நீர் –திவலை மோத -திருமாலை இதே அர்த்தம் காட்டி அருளி –
குடை பிடித்தால் போலே விகசித்த பணங்களை உடைய
வைத்தேன் -அப்படி பட்ட பெருமை உள்ளவனை
அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் -போலே-

———————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -373-384….

December 11, 2013

வார்த்தை -373-
முதலியாண்டான் திருவாய்மொழி ஓதுகிற போது -உடையவர் எழுந்து அருளி இருந்து
ஒரு பாட்டு சந்தை இட்ட அளவிலே இதினுடைய அர்த்த அநுசந்தானத்திலே பரவசரானார் –
———————————————————————————————
வரத்தை -374-
ஆழ்வார்கள் மடலூர்ந்தும் நோன்பு நூற்றும் தூது விட்டும் ஸ்வாமிக்கு
அசஹ்யமாம்படி செய்கை ஸ்வரூப வ்ருத்தமன்றோ -என்று எம்பாரை முதலிகள் கேட்க -எம்பாரும் –
இவர்கள் செய்வது என் -ஜ்ஞானம் தலை மண்டி யிடும்படி அவனுடைய
சௌந்தர்யம் இப்படி செய்யுமாகில் அது அவன் சௌந்தர்யத்தின் குற்றம் அன்றோ –
எங்கனே என்னில் -சக்கரவர்த்தி வாய் திறப்பதற்கு முன்னே நீங்கள் எல்லாரும்
பெருமாளை திருவபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்பான் என் -என் பக்கலில்
குறை உண்டோ என்ன -நாங்கள் செய்வது என் -பஹவோ ந்ருப கல்யாண குண
புத்ரச்ய சந்தி தே -குணான் குணவதோ தேவ -தேவ கல்பச்ய தீமத -என்று
பிள்ளையைப் பெற்ற உன் குறை யன்றோ என்றார்கள் -என்று அருளி செய்தார் –
————————————————————————————————
வார்த்தை -375-

சோமாசியாண்டான் -அகளங்க நாட்டாழ்வான் காலத்திலே ஒரு இடையன் பால்
களவு கண்டான் என்று கட்டி யடிக்க -பிள்ளை அத்தைக் கேட்டு மோஹித்து
விழுந்தாராம் –
————————————————————————————————-
வார்த்தை -376-
முலைகள் இலையான  யுவதியைப் போலே காணும் ஊமை அல்லாத வைஷ்ணவன்
அருளிச் செயலில் அந்வயியாது ஒழிகை -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –
———————————————————————————————–
வார்த்தை -377-

எம்பெருமான் கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தாப் போலே
வேதங்களும் திருவாய்மொழி யாய் வந்து அவதரித்தன –
———————————————————————————————-
வார்த்தை -378-
பெரிய நம்பியும் -திருக்கோட்டியூர் நம்பியும் -திருமாலை யாண்டானும் கூடி
ஸ்ரீ சந்திர புஷ்கரணிக் கரையிலே திருப்புன்னைக் கீழே எழுந்தருளி இருந்து
தங்கள் ஆசார்யரான ஆளவந்தார் எழுந்தருளி இருக்கும்படியையும்
அவர் அருளிச் செய்த நல் வார்த்தைகளையும் நினைத்து அனுபவித்துக் கொண்டு
மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -ஆநந்த மக்னராய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற
அளவிலே -திருவரங்க செல்வர் பலி பிரசாதிப்பதாக எழுந்தருளி புறப்பட –
இவர்களுடைய சமாதிபங்கம் பிறந்து எழுந்து இருந்து தண்டன் இட வேண்டுகையாலே –
கூட்டம் கலக்கியார் வந்தார் -இற்றைக்கு மேல்பட ஸ்ரீ பலி எம்பெருமான் எழுந்தருளாத
கோயிலிலே இருக்கக் கடவோம் -என்று பிரதிக்ஜை பண்ணிக் கொண்டார்கள் –
————————————————————————————————
வார்த்தை -379-

466

————————————————————————————————

வார்த்தை -380-

———————————————————————————————-

வார்த்தை -381–

———————————————————————————————-

வார்த்தை -382-

——————————————————————————————–

வார்த்தை -383-

எம்பெருமானுக்கு இல்லாதது ஒன்றாய் -அவனைப் பெறுகைக்கு பெரு விலையாய்
இருக்குமது அஞ்சலியே -இ றே -கருட முத்ரைக்கு விஷம் தீருமா போலே
அஞ்சலி பரமா முத்ரா -என்கிறபடியே இம் முத்ரையாலே அநாத்யபராதமும் நசித்து
எல்லாம் அகப்படும் என்று –
———————————————————————————————
வார்த்தை -384-
அனந்தாழ்வான் போசல ராஜ்யத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது கட்டுப் பிரசாதம்
கட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு இடத்திலே அவிழ்த்தவாறே அடைய எறும்பாய் இருந்தது –
இத்தைக் கண்டு அனந்தாழ்வான் பயப்பட்டு -எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும்
ஆவேனே -என்று அருளிச் செய்தவரிலே சிலராய் வர்த்திப்பர்கள் -இப்படியே கொண்டு போய்த்
திருமலையிலே வைத்து வாரும்கோள் -என்று அருளிச் செய்தார் –
———————————————————————————————

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

மூன்றாம்-பத்து திருவாய்மொழி யில் -வியாக்கியானத்தில் வந்துள்ள ஐதிஹ்யங்கள்

December 11, 2013

சிற்றாட்கொண்டான் என்பார் ‘மறையாதே’ என்பதற்கு ‘மறையும் மறையும்’ என்று அருளிச்செய்வர்.

 

    ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் இத்திருவாய் மொழி பாடப்புக்கால் ‘ஒழிவில் காலமெல்லாம், காலமெல்லாம், காலமெல்லாம்’ என்று இங்ஙனே நெடும்போதெல்லாம் பாடி, மேல் போக மாட்டாமல் அவ்வளவிலே தலைக்கட்டிப் போவாராம்.

 

    ‘இது ஆளவந்தார் அருளிச்செய்ததேயாகிலும், நான் என் வாயால் இப்பாசுரம் சொல்ல மாட்டேன்’ என்பராம் அனந்தாழ்வான்.

 

    பண்டு தலை மயிர் இல்லாதான் ஒருவன் நெல் அளந்து கொண்டு நின்றான்; அங்கே ஒருவன் சென்று, ‘மயிரைப் பேணாமல் நீர் தனியே நின்று நெல் அளக்கிறீரே!’ என்ன, ‘வந்தது என்?’ என்ன, ‘ஒன்றும் இன்று; கண்டு போக வந்தேன்’ என்ன, ஆகில் ‘ஒரு கோட்டையைக் கொண்டு போகலாகாதோ?’ என்று எடுத்துவிட, அவன் அதனைக் கொண்டு வருகின்ற காலத்தில் எதிரே ஒருவன் வந்து, ‘இது பெற்றது எங்கே?’ என்ன, ‘உன்தனை மொட்டைத் தலையன் தந்தான்’ என்ன, ‘அவன் சென்று அங்கேயுள்ள அவனைக் கண்டு, ‘இன்னான் உம்மை வைது போகின்றானே!’ என்று அதனைக் கூற, ‘அடா! என் நெல்லையும் கொண்டு என்னையும் வைது போவதே! என்று தொடர்ந்து வர, அவன் திரும்பிப் பார்த்து, ‘ஏன்தான்! குழல்கள் அலைய அலைய ஓடி வாரா நின்றீர்!’ என்ன, ‘ஒன்றும் இன்று;’ இன்னம் ஒரு கோட்டை கொண்டு போகச் சொல்ல வந்தேன்,’ என்றானாம் என்பர் பட்டர்.

 

    நம் முதலிகளுள் ஒருவரை ஒருவன், ‘எனக்கு எம்பெருமானை நினைக்க விரகு சொல்ல வேணும்’ என்ன, ‘நான் உனக்கு அது

சொல்லுகிறேன்; நீ எனக்கு அவனை மறக்க ஒரு விரகு சொல்லவல்லையே?’ என்றாராம்.

 

    பட்டர், இவ்விடத்தை அருளிச்செய்யும் போது மேலும் இயலைச் சொல்லச் செய்து, ‘அவன் நூறாயிரம் செய்தாலும் விக்ருதராகாதிருக்கும்போதும் நாமே வேணும்; நமக்கு ஓர் ஆபத்து உண்டானால் இருந்த இடத்தில் இருக்கமாட்டாமல் விக்ருதராம்போதும் அவனே வேணும்’ என்று அருளிச்செய்தார்.

 

    ‘திருப்புன்னைக்கீழ் ஒருவர் இருக்குமிடத்திலே நம் முதலிகள் பத்துப் பேர் கூட நெருக்கிக்கொண்டு இருக்கச்செய்தே, கிராமணிகள், மயிர் எழுந்த பிசல்களும் பெரிய வடிவுகளும் மேலே சுற்றின இரட்டைகளுமாய் இடையிலே புகுந்து நெருக்குமாறு போலே காண்’ என்று பிள்ளைப்பிள்ளை அருளிச்செய்வர்.

 

    ஆயிரத்தளியிலே ராஜா இருக்கச்செய்தே, பெரியநம்பியையும் ஆழ்வானையும் நலிந்தானாய், ஆழ்வான் மடியிலே சாய்ந்து கிடக்கச் செய்தே, பெரிய நம்பி திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார்; அவ்வளவிலே ‘ஒருவரும் இல்லாதாரைப் பிரதிபத்தி பண்ணக்கடவோம்’ என்று திரிகிறார் சிலர், அங்கே வந்து ஆழ்வானைக் கண்டு, ‘ஒருவன் உண்டிறே’ என்று போகப் புக, ஒருவரையும் ஒரு குறை சொல்லி அறியாதவன், ‘வாரிகோள் மாணிகாள்! வைஷ்ணவனுமாய் ஒருவனும் இல்லாதான் ஒருவனைத் தேடிப் பிரதிபத்தி பண்ண இருக்கின்றீர்களோ நீங்கள்? ஈசுவரனும் ஈசுவர விபூதியும் வைஷ்ணவனுக்குக் கிஞ்சித்கரிக்க இருக்க, வைஷ்ணவனுமாய் அறவையுமாய் இருப்பான் ஒருவனை நீங்கள் எங்கே தேடுவீர்கள்?’ என்றானாம்.

 

    மி்ளகாழ்வான் வார்த்தை: இராஜா அகரம் வைக்கிறானாய் அங்கே செல்ல, ‘உமக்குப் பங்கு இல்லை’ என்ன, ‘அது என்? வேத பரீட்சை வேணுமாகில் அத்தைச் செய்வது; சாஸ்திரப் பரீட்சை வேணுமாகில் அத்தைப் பரீட்சிப்பது,’ என்ன, ‘உமக்கு அவையெல்லாம் போரும்; அதற்கு உம்மைச் சொல்ல ஒண்ணாது,’ என்ன, ‘ஆனால், எனக்குக் குறை என்?’ என்ன, ‘நீர் வைஷ்ணவர் அன்றோ? ஆகையாலேகாண்,’ என்ன, புடைவையை முடிந்து ஏறிட்டுக் கூத்தாடினான் ஆயிற்றுத் தன்னை அவர்கள் கை

விட்டதற்கு; ஆதலால், வைஷ்ணவர் அல்லாதாரான மற்றையோரால், ‘இவன் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்லன்’ என்று தள்ளப்படுவதே வேண்டுவது.

    ‘இரணியன் பக்கல் சீற்றமும் செல்லாநிற்க, ஸ்ரீ பிரஹ்லாதாழ்வானுக்குக் கிட்டலாய் இருந்தபடி எங்ஙனே?’ என்று எம்பெருமானாரைச் சிலர் கேட்க, ‘சிம்ஹம் யானைமேலே சீறினாலும் குட்டிக்கு முலையுண்ணலாம்படி இருக்கும் அன்றோ?’ என்று அருளிச்செய்தார்.

 

    இவ்விடத்தைப் பட்டர் அருளிச்செய்யாநிற்க, நஞ்சீயர், ‘இவர் புக்க இடமெங்கும் இப்படியே சொல்லுவர்; இவர்க்கு இது பணியே அன்றோ?’ என்ன, ‘இவர் மற்றோர் இடத்திலே தலை நீட்டுவது பாவனத்தைப் பற்ற; இவர் தஞ்சமாக நினைத்திருப்பது சக்கரவர்த்தி திருமகனையே’ என்று அருளிச்செய்தார்.

 

    பட்டர் இராமாவதாரத்தில் பக்ஷபாதத்தாலே அருளிச்செய்யுமது கேட்கைக்காக, சிறியாத்தான் ‘பெருமாளுக்கு எல்லா ஏற்றங்களும் அருளிச்செய்ததேயாகிலும், பாண்டவர்களுக்காகக் கழுத்திலே ஓலை கட்டித் தூது போன கிருஷ்ணனுடைய நீர்மை இல்லையே சக்கரவர்த்தி திருமகனுக்கு?’ என்ன, ‘அதுவோ! பெருமாள் தூது போகாமை அன்றுகாண்; இக்ஷ்வாகு வம்ஸயரைத் தூது போக விடுவார் இல்லாமைகாண்,’ என்று அருளிச்செய்தார்.

 

    எம்பெருமானார் திருவாராதானம் பண்ணிப்போருவது வெண்ணெய்க்காடும் பிள்ளையன்றோ? இங்ஙனமிருக்கவும், ஒரு நாள் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் சக்கரவர்த்தி திருமகனை எழுந்தருளப்பண்ணிக்கொண்டு வந்து கொடுத்தாராய், அவரைப் பார்த்து, ‘இந்த ‘என் ஒருவனையே சரணமாகப் பற்று’ என்று தேவை இடாதார் எழுந்தருளினார்’ என்றாராம்.

 

    ‘ஒரு சிறாயை நம்பி ஆறு மாதங்கட்கு வேண்டும் சோறும் தண்ணீரும் ஏற்றிக்கொண்டு கடலிலே இழியாநின்றான்; அதைப் போன்ற விஸ்வாசமாகிலும் வேண்டாவோ பகவத் விஷயத்தைப் பற்றுகிறவர்களுக்கு?’ என்று அருளிச்செய்வர் எம்பெருமானார்.பட்டர் திருக்கோட்டியூரிலே எழுந்தருளி இருக்கும்போது அனந்தாழ்வான் கண்டு, ‘பரமபதத்தில் சர்வேஸ்வரன் நாற்றோளனாயோ, இரு தோளனாயோ எழுந்தருளியிருப்பது?’ என்ன, ‘ஏகாயனர் ‘துவிபுஜன்’ என்னாநின்றார்கள்; நம்முடையவர்கள் ‘சதுர்புஜன்’ என்னாநின்றார்கள்,’ என்ன, ‘இரண்டிலும் வழி ஏது?’ என்ன, ‘துவிபுஜனாய் இருந்தானாகில் பெரிய பெருமாளைப் போலே இருக்கிறது; சதுர்புஜன் என்று தோன்ிற்றாகில் பெருமாளைப் போலே இருக்கிறது’ என்று அருளிச்செய்தார்.

 

    நிலாத்துக்குறிப் பகவர், பட்டரை நோக்கி, ‘ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் சதுர்புஜனாயிருக்கும் என்னுமிடத்துக்குப் பிரமாணம் உண்டோ?’ என்ன, ‘பிரகிருதி மண்டலத்திற்கு மேலே உள்ள ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருப்பவர், சங்கு சக்கரம் கதை இவற்றைத் தரித்திருப்பவர், போஷகர்’ என்று உண்டாய் இருந்ததே?’ என்ன, வேறு பதில் சொல்ல முடியாமையாலே வேறுபட்டவராயிருக்க, ‘பிரமாணப்போக்கு இதுவாயிருந்தது. பொறுத்தலாகாதோ?’ என்று அருளிச்செய்தார்.

    பிள்ளையாத்தான் என்று போர நல்லனாய் இருப்பான் ஒருவன், நஞ்சீயர் ஸ்ரீ பாதத்திலே வந்து, ‘எனக்கு ஓர் உரு திருவாய்மொழி அருளிச்செய்யவேணும்,’ என்ன, ‘உனக்கு விளக்கமாகத் தெரிவது நம்பிள்ளையோடே கேட்டாலாயிற்று; அங்கே கேள்,’ என்ன, ‘அவரைத் தண்டன் இடவேணுமே?’ என்ன, ‘அது ஒன்று உண்டோ? வேணுமாகில் செய்கிறாய்’ என்று என்னை அழைத்து ‘இவனுக்குப் பாங்கானபடி ஓர் உரு திருவாய்மொழி சொல்லும்’ என்ன, இவ்வளவும் வரக் கேட்டவாறே, என்னை மிகவும் அநுவர்த்திக்கப் புக, நான் ஒட்டாதொழிய, சீயர்பாடே சென்று ‘இவ்வர்த்தத்தினுடைய சீர்மை அறியாமையாலே முன்பு அப்படிச் சொன்னேன்; இனி, நான் இங்கு வணங்குவதற்கு இசையும்படி செய்ய வேணும்,’ என்று சீயரையிட்டு நிர்ப்பந்தித்து அநுவர்த்தித்தான் என்று அருளிச் செய்வர் நம்பிள்ளை.

 

    வீரப்பிள்ளையும், பாலிகை வாளிப்பிள்ளையும் என்ற இருவர், நஞ்சீயர் ஸ்ரீபாதத்திலே ஏகாந்தராய், தங்களிலே செறிந்து போந்தார்களாய்த் தேசாந்தரம் போனவிடத்தே வெறுப்புண்டாய்த் தங்களிலே வார்த்தை சொல்லாதே இருக்க, இவர்களைப் பார்த்துப்பிள்ளைகாள்! பொருள் இன்பங்கள் தியாச்சியமல்லாமையோ, பகவத்விஷயம் அராட்டுப் பிராட்டாயோ ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவனும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவனும் வார்த்தை சொல்லாதே வெறுத்து இருக்கிறது?’ என்ன, இருவரும் எழுந்திருந்து தெண்டனிட்டுச் சேர்ந்தவர்களாய்ப் போனார்கள்.

 

    ‘இப்படி வைஷ்ணவர்களை விரும்பினால் இது உலக மரியாதைக்குச் சேராதிருந்ததாகில் ஆழ்வார் விரும்பியதை நம்பினவர்கள் ஆகிறோம்,’ என்று நஞ்சீயர் அருளிச்செய்வர்.

 

    ‘ஸ்ரீ குகப்பெருமாளோடே நிற்க, காலம் நெடுகுவான் என்?’ என்று மிகளாழ்வானைக் கேட்க, ‘ஸ்மாராக சந்நிதியில் ஆற்றாமை இரட்டிக்குமன்றோ? என்று அருளிச்செய்தாராம்.

    ‘ஈசுவரனில் பிராட்டிமார்க்குப் பேதம் சொல்லுகிற பிரமாணங்கள் எல்லாம், அல்லாதாரைப் போன்று பிரிவு உண்டு என்னுமிடம் சொல்லுகின்றன; ஐக்கியம் சொல்லுகிற இடம் எல்லாம் பாரதந்திரிய எல்லையைப் பற்றச் சொல்லுகின்றன’ என்று பிராசங்கிகமாக ஓர் உருவிலே அருளிச்செய்தார்.

 

    கல்பிரஹ்மதேசத்திலே கரிகாற்சோழ பிரஹ்மராயன் ‘திருவாய்மொழிக்கு வியாக்கியானம் செய்தேன்’ என்று சீயர்க்குக் காட்ட, அவன்பக்கல் உண்டாகும் சில பயன்களை நினைத்து, பிள்ளையை ‘நீர் இதனைக் கேட்டுச் சம்பாவியும்’ என்று அருளிச்செய்ய, அவரும் கேட்டு, ‘ஆழ்வார் திருவுள்ளத்தை அடி ஒற்றி அவர் போன வழியே போம் படியே!’ என்ன, ‘ஆஆ! பிள்ளை, ஆழ்வார்க்கும் எனக்கும் வாசி புத்தி பண்ணிற்றிலீரே? கிராம கார்யம்செய்து இடையிலே இதுவும் செய்ய வேண்டிற்றே எனக்கு’ என்றான்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

மூன்றாம் பத்து திருவாய்மொழி யில் -வியாக்கியானத்தில் வந்துள்ள உவமைகள்

December 11, 2013

கற்பகத்தரு பல கிளைகளாகப் பணைத்துப் பூத்தாற்போன்று

 

    நீரிலே நின்றாற்போன்று

 

    கடலுக்குள் பட்டதொரு துரும்பு ஒரு திரை ஒரு திரையிலே தள்ளக் கிடந்து அலையுமாறு போன்று

 

    நீரிலே நீர் கலந்தது போன்று

 

    கட்டில் கத்துகிறது என்பது போன்று

 

    இரத்தினத்தை அறியாதான் ஒருவன் ‘குருவிந்தக்கல்லோடு ஒக்கும் இது’ என்றால், அவ்வளவேயன்றோ அவனுக்கு அதனிடத்தில் மதிப்பு? அவ்வழியாலே அதற்குத் தாழ்வேயாம்; அது போன்று

 

    உனக்கு மகன் பிறந்தான் என்னுமாறு போன்று

 

    கடலிலே ஒரு மழைத்துளி விழுந்தாள் கடலை எங்கும் வியாபிக்கமாட்டாதே? அதைப் போன்று

 

    முசு வால் எடுத்தாற்போன்று

 

    படப்படச் சாணையில் இட்டாற்போன்று

 

    சதுர்த்தந்தி என்னுமாறு போன்று

 

    மஹாபலி போல்வார் பருந்து இறாஞ்சினாற்போன்று அபகரிக்க

 

    ஒருவன் ஒரு குழமணனைச் செய்து, அதன் கழுத்திலே காக்கைப் பொன்னைத் தொற்றி, அதன் தலையிலே காலை வைத்து, ‘இது என்னை வணங்கிற்று’ என்று இறுமாந்திருக்குமாறு போன்று

 

    அரசன் இல்லாத தேசத்திலே அரசபுத்திரன் தலையிலே முடியை வைத்து விலங்கு வட்டி விடுமாறு போன்று

பெருவிடாய்ப்பட்டவன், சேர்ந்த குளிர்ந்த தண்ணீர் அண்மையிலிருக்க, வியாதியினாலே வாய் மூடப்பட்டால், அதனைக் குடிக்க முடியாது துடிக்குமாறு போன்று

 

    பசியில்லாத காலத்தில் பாதகமான சோறுதானே, அது கழித்தவாறே தாரகமாக நின்றதைப் போன்று

 

    ஒருவன் சாதநாநுஷ்டானங்களைச் செய்து மழையைப் பெய்விக்க, உலகம் வாழ்ந்து போமாறு போன்று

 

    ஒவ்வொரு கால விசேடங்களிலே சிறை வெட்டி விடுமாறு போன்று

 

    பிராட்டி இலங்கையில் இருந்தாற்போன்று

 

    பறக்கின்றது ஒன்றிலே பாரம் வைத்தாற்போன்று

 

    சிறையிலே கிடப்பாரைப் போன்று

 

    ஒருவனைப் பிடிக்க நினைத்து ஊரை வளைவாரைப் போன்று

 

    யானைக்குத் தோன்றியது போலேயும் பிரஹ்லாதனுக்குத் தோன்றியது போலேயும்

 

    முள்ளிப் பூவில் ரசம்போலே

 

    எள்ளில் எண்ணெய் போலவும் மரத்தில் நெருப்புப்போலவும்

 

    ஒரு சானத்தைச் செய்து பலம் கைப்புகுராதார் கூப்பிடுமாறு போன்று

 

    அரச குமாரனையும் வேடுவனையும் ஒருங்கு பிணைத்தாற் போன்று

 

    பசியும் இருந்து கையிலே சோறும் உண்டாயிருக்குமவன், நீரும் நிழலும் கண்டால் உண்ணப் பாரிக்குமாறு போன்று

 

    உணவையே முக்கியமாகக் கொண்ட ஒருவன் ஊண் அத்தியாயம் படிக்குமாறு போன்று

 

    புண்ணியமானது சாலில் எடுத்த நீர் போலே குறைந்தவாறே

 

    போருக்குப்போவாரைப் போன்று

கைங்கரிய ருசியுடையார் அடிமை செய்ய வாருங்கோள்’ என்றாற்போலே

    ஆத்தும சொரூபத்தை நிரூபிக்கப் புக்கால் அத்தலையே பிடித்து இவ்வளவும் வர நிரூபிக்குமாறு போலே

 

    பிராதம்யத்துக்கும் பழிக்கும் செங்கல் சீரைக்கும் ஜீவனம் வைப்பாரைப் போன்று

 

    எல்லாவற்றுக்கும் மேல்படி அமிழ்ந்தது என்றால் கீழ்ப்படி அமிழ்ந்தது சொல்ல வேண்டாதது போன்று

 

    இரண்டு சொற்களைச் சேர்த்துச்சொல்ல, அது விஷத்தைப் போக்குதற்குக் காரணமாகாநின்றதே, சொற்களின் சத்தியாலே; அதைப்போன்று

 

    திரு  உலகு அளந்தருளின திருவடிகளுக்கு அணுக்கன் இட்டாற்போன்று

 

    மாணிக்கத்தையும் வயிரத்தையும் முத்தையும் ஓர் ஆரத்திலே சேர்த்து அனுபவிப்பாரைப்போலே

 

    குணங்களுக்குப் பிரித்து ஸ்திதியாதல், தோன்றுதலாதல் இல்லையாமாறு போன்று

 

    தோளில் கிடக்கிற தோள் மாலையைப்போன்று

 

    மஹா வாதத்திலே பலோபதானம் பண்ணுவாரைப்போன்று

 

    நஞ்சு உண்டாற்போன்று

 

    கலநெல்லை வித்தி நூறாயிரக்கலமாக விளைத்துக்கொள்ளுவாரைப் போன்று

    இறுக்குவாதம் பற்றினாற்போலே

 

    மஹிஷி ஸ்வேதம் பிறரதானதைப் போன்று

 

    வீரராயிருப்பார் வினை முடுகினால் எதிரியுடைய ஆயுதந் தன்னைக் கொண்டு அவரை வெல்லுதலைப் போன்று

 

    யானையையும் சமுசாரிகளையும் காத்ததுதான் நித்தியசூரிகளைக் காத்தது போன்று

(

    மோம்பழம் பெற்றாற்போலே

 நிலா தென்றல் சந்தனம் தண்ணீர் போலே

 

    பிராட்டி பெருமாளை அணைத்தது போன்று

 

    இக்ஷ்வாகு வமிசத்திலே யுவநாஸ்வான் என்பான் ஒருவன் மந்திரத்தாலே சுத்தம் செய்யப்பட்ட தண்ணீரைக் குடிக்க, அவன் வயிற்றிலே கர்ப்பமுண்டாயிற்றேயன்றோ ஒரு சத்தி விசேஷத்தாலே? அங்கு ஆணும் பெண்ணும் கலந்து பிறந்தமை இல்லையே? அது போன்று

 

    பூர்ண சந்திரன் நக்ஷத்திரங்களுக்குத் தலைவனாக இருத்தலைப் போன்று

    விளக்கை அவித்தாற்போன்று

 

    ‘பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே எவர்க்கும்’ என்று சொல்லுகிறபடியே, அவர்கள் செயல் இவர்கட்கு அடைவு கேடாய்த் தோன்றுமாறு போன்று

 

    கருமங்களைச் செய்தாலும் அவற்றிற்கு ஒருவன் பலன் கொடுக்காத போது அவை பழுதையைப் போன்று கிடக்கும்

 

    காந்தி மிக்கிருந்துள்ள நீலமணி போலே சிரமத்தைப் போக்குகிற வடிவு

    தாமே விழுவாரைத் தடிகொண்டு அடித்தலைப் போன்றது

 

    பிராட்டி ஹிதம் அருளிச்செய்தாற்போன்று

 

    மிகச்சிறிய முயலைப் போலே

 

    உபாயங்களில் பிரபத்தி மார்க்கம் போன்றது, சௌலப்யங்களில் அர்ச்சாவதார சௌலப்யம்

 

    வேறு பலன்களைக் கருதும் தன்மையும் நெஞ்சிலே கிடக்கச் செய்தே வேறு பலனைக் கருதாதவர்களைப்போல வந்து

 

    மயில் தோகை விரித்தாற்போலே

 

    அஞ்சனம் இட்டாற்போலே குளிர்ந்திருத்தல்

 

    இரணியன் துவேஷத்திற்கு விஷயமானாற்போலே

(ப. 209)சிம்ஹம் யானைமேலே சீறினாலும் குட்டிக்கு முலை உண்ணலாம்படி இருக்குமாறு போன்று

 

    நித்தியசூரிகளுக்கு எல்லா விதமான போக்கியங்களும் தானேயாய் இருக்குமாறு போன்று

 

    வழி பறிக்கும் நிலத்திற்போவார் சீரிய தனங்களை விழுங்கி, பின்னை அமர்ந்த நிலத்திலே புக்கால் புறப்படவிட்டுப் பார்க்குமாறு போலே

 

    தகட்டில் அழுத்தின மாணிக்கம் போலே

 

    முக்கோட்டை போலேகாணும் சோலை இருப்பது

 

    வண்டுகளின் நினைவின்றியே அவற்றின் மிடற்றோசை பண்ணானாற்போன்று

    ‘இங்கே நிதியுண்டு’ என்ன, அவ்விடத்தைத் தோண்டுவார்களேயன்றோ? அதைப் போன்று

 

    அப்படைவீட்டில் அல்லாதார் எல்லாம் பாவம் கலந்த ஜீவனம் போலேகாணும்

 

    ஒரு குற்றுடைவாள், நிழல் உள்ளிட்டவையைப்போன்று

 

    ஒருவன் சோற்றைப் பகுந்து உண்ணுமாறு போன்று

 

    பிராமணசாதி ஒன்றாயிருக்கவும் குலம் சரணம் கோத்திரம் முதலியவைகளால் பிரித்துச் சம்பந்திக்குமாறுபோன்று

 

    முத்தன் சமுசார யாத்திரையை மறக்குமாறு போன்று

 

    தோளும் தோள் மாலையுமான அழகைக்கண்டால் திருத்திரை நீக்கின பின்னர்ப் போலே

 

    காளமேகத்தில் மின்னியது போன்றிருக்கின்ற பூணுநூல்

 

    சிறு குழந்தைகள் நொந்தால் தாயானவள் குளிர்ந்த உபசாரம் பண்ணுமாறு போன்று

(சண்டாளர் என்றால் நாம் நோக்காமல் போமாறு போன்று

 

    ஐஸ்வரியத்தை ஆசைப்பட்டவர்கள் தம்மோடு சஜாதீயரில் ஏற்றத்தை ஆசைப்பட்டு, க்ஷத்திரியர்க்கு மேலே ஆசைப்பட்டு, இந்திரபதத்தை ஆசைப்பட்டு, பிரஹ்மாவின் அளவில் ஆசைப்படுமாறு போன்று

 

    இருக்கு வேதம் போலவும் ஸ்ரீ இராமாயணம் போலவும்

 

    பல குழந்தைகளைப் பெற்றான் ஒருவன், க்ஷாமகாலத்தில் தன் பசிக்கு ஆற்றமாட்டாமல் அவற்றின் வாயிற்சோற்றைத் தான் பறித்து ஜீவிப்பது, தன்வாயிற்சோற்றை அவைபறித்து ஜீவிப்பதாய், ‘என்பசிக்கு என்செய்வேன்? என் குழந்தைகளின் பசிக்கு என் செய்வேன்?’ என்னுமாறு போன்று

 

    சிலர் பட்டினி கிடக்கச் சிலர் ஜீவிக்குமாறு போன்று

 

    அறிவில்லாதவர்களுக்குச் சிற்றின்பங்களில் இடையீடில்லாத பிரீதி இருப்பதைப்போன்று

 

    பாம்பு கண்ணாலே காண்பதும் செய்து கேட்பதும் செய்யாநின்றதைப் போன்று

 

    ஆறு கிண்ணகம் எடுத்தால் பல வாய்த்தலைகளாலும் போகச் செய்தேயும் கடலில் புகும்பகுதி குறைவற்றுப் போமாறு போன்று

 

    ஸ்ரீ பரதாழ்வானைப் போன்று

 

    ‘கல்லுங் கனைகடலும் வைகுந்தவானாடும் புல்லென்று ஒழிந்தனகொல்? ஏ பாவம்!’ என்னுமாறு போன்று

 

    கலியர் ‘சோறு சோறு’ என்னுமாறு போன்று

 

    ‘தாவி வையம் கொண்ட தடந்தாமரை’ என்னுமாறு போன்று

 

    ஒரு மேருவைக் கினிய காளமேகம் படிந்தாற்போலே

 

    ‘பசியர் வயிறார உண்ண’ என்னுமாறு போன்று

 

    காமிநியாய் முலை எழுந்து வைத்துக் காந்தனுடைய கைகளால் தீண்டப் பெறாததைப் போன்று

வாய்க்கு ஏத்துதல் போன்று

 

    நித்யாக்நிஹோத்ராதிகளைப்போன்று

 

    ஸ்ரீ பரதாழ்வான் பெருமாள் பின்னே போன இளைய பெருமாளை ‘அவரும் ஒருவரே’ என்று கொண்டாடி, அவர் போய்ச் செய்த அடிமையையும் தான் செய்ய ஆசைப்பட்டாற்போலே

 

    முடி சூடின பின்பும் கருந்தரையில் பேர் சொல்லும் அந்தரங்கரைப்போலே

    செருக்கராயிருக்கும் ராஜபுத்திரர்கள் நல்ல பழங்களைத் தேனிலே தோய்த்து உண்ணுமாறு போன்று

 

    ‘புண்ணியம் செய்யாத என்னைக் கைப்பிடிக்கையால் அன்றோ ஸ்ரீ ‘வசுதேவர் இழந்தது!’ என்று தேவகி கூறியது போன்று

 

    பதினான்கு வருஷங்களும் முடிவுற்ற பின்னர்ப் பஞ்சமி திதியில் என்றாற்போன்று

 

    மலையாளர் வளைப்புப்போலே ‘கொண்டு அல்லது போகேன்’ என்றானாயிற்று

 

    பகவத் நிஷ்டர்கள் இருப்பது போன்று

 

    வாள்வல்லாய், தோள்வல்லாய், என்பனபோன்று

 

    பிராட்டி அசோகவனத்திலே பிரிந்திருந்தாற்போலே

 

    பத்தரும் முத்தரும் நித்தியரும் என்கிற பிரிவைப் போன்றதேயன்றோ?

 

    ஒரு மலை எடுத்தாற்போலே ஆயிற்று

 

    அவர்கள் பேற்றுக்குக் கூட்டு இல்லாததைப் போன்று

 

    வாளேறுபடத் தேளேறு மாயுமாறு போன்று

 

    ‘இருமருங்குந்துய்யான்’ என்னுமாறு போன்று

 

    வழி பறிக்குமிடத்துத் தன் கையிற்பொருள்கொண்டு தப்பிப் போனார் மகிழுமாறு போன்று

‘இராஜதாரப் பிராவண்யம் விலக்கத்தக்கது,’ என்பது போன்று

 

    நீங்கள் உங்களுக்கு விருப்பமானவற்றினின்றும் மீளமாட்டாதது போன்று

 

    பால் குடிக்கக் கால் பிடிப்பாரைப் போன்று

 

    கோதானத்திலே பிதா புத்திரன் கையில் நீர் வார்த்துக் கொடுத்து, மீளவும் அவன் கொடுக்க, அவன் கையிலே தான் பெற்றானாயிருக்குமாறு போன்று

 

    வண்டுகள் மதுவைக் குடித்த மயக்கத்தாலே பிரீதிக்குப் போக்குவிட்டு முரன்றது இசையாய் விழுந்தாற்போலே

 

    வேதத்தைக் காட்டிலும் ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு உண்டான ஏற்றம் போலே

 

    ‘தென்னா தென்னா’ என்று ஆளத்தி வைப்பாரைப்போலே

 

    தன்னைக் கிட்டாத அன்று சமுசாரி சேதனருடைய சத்தை இல்லாதது போன்று

 

    ஓர் ஊசி நிற்கிறதாகவும், அதன்மேலே ஒரு மேரு நிற்கிறதாகவும் நினைக்குமாறு போன்று

 

    இராஜபுத்திரன் தலையில் முடியை வைத்துப் பின்னை விலங்கு வெட்டிவிடுமாறுபோன்றும், ஸ்ரீ விபீஷணாழ்வானை முடி சூட்டிப் பின்பு இராவணனை வதைத்தாற்போலவும்

 

    ஞானமாகில் அவனையே நோக்குமாறு போன்று

 

    தாய் முலைக்கீழே போய் ஒதுங்கும் இளங்குழவியைப்போன்று

அன்று ஈன்ற கன்றின் பக்கல் வாத்சல்யத்தாலே முன் ஈன்ற கன்றைக் காற்கடைக்கொள்ளும் பசுவின் தன்மையைப் போன்று

 

    கூற்றம் கண்டாற்போன்று அச்சத்திற்குக் காரணம்

 

    கிருஷிகன் ஒருகால் பயிர் செய்து பதர்த்தால், பின்பும் பயிர் தன்னையே செய்யுமாறு போன்று

 

    ஒரு கற்பகத்தரு பணைத்துக் கணுத்தோறும் அரும்பினாற் போலே

 

    யசோதைப்பிராட்டி கிருஷ்ணனைத் தன் மடியிலே வளர்த்தி உவக்குமாறு போன்று

 

    நாக்கு உலர்ந்தால் கர்ப்பூரத்திரள் வாயிலே இடுவாரைப் போலே

 

    தேர் முதலிய பொருள்களை நடத்துமாறு போன்று

 

    வீட்டிற்குள்ளே இருந்து தத்தம் வீரத்தைப் பேசுவாரைப் போலே

 

    கடல் கடைகிற காலத்தில் எட்டு வடிவுகொண்டு நின்று கடைந்தது போன்று

 

    மலரில் வாசனை வடிவு கொண்டிருப்பது போன்று

 

    ஈர்க்கில் அத்திக்காய் கோத்தது போன்று

 

    உழக்காலே கடலை முகக்க ஒண்ணாதது போன்று

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

ஹரி வம்சம் -7-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

December 11, 2013

பாரதத்தில் பரத குலம் பாண்டவர்கள் கதை/ பாகவத்திலும் தசம ஸ்கந்தம் மட்டும் கிருஷ்ண கதை/ திருப்தி இல்லை என்பதால் அதனால் ஹரி வம்சம் இயற்றினார் -ஹரி/விஷ்ணு/ பவிஷ்யத் பர்வங்கள். மூன்றும் உண்டு..பால கிருஷ்ண செஷ்டிதங்கள் சுருக்கம்..பெரியவன் செய்த சரித்ரத்தில் நோக்கு இதில்..த்வாரகையில் எட்டு தனி பட்ட மகிஷிகளை சேவிக்கலாம் ..பிரத்யும்னன்/அனிருத்னன் சரித்தரமும் உண்டு..கங்கை யமுனை சரஸ்வதி கூடி இருக்க பார்வதி தேவி சொல்லும் விரதம்.. அருந்ததி தேவி கேட்க  புண்யக விரதமும் . வேறு பல சொல்கிறாள்..

உயர்ந்தவர்கள் பேசினால் உயர்ந்த கருத்து வரும்..தர்மம்  இருவரும் சேர்ந்து அனுஷ்ட்டிகனும்..சக தர்ம சாரிணி..சக தர்ம சரிதவ –

பஞ்ச சம்ஸ்காரம் இருவருக்கும் ஆத்மா சம்பந்தம் ..தேக சரீர கர்மாவில் வாசி இருக்கலாம்..கார்கி மைத்ரேயி போன்றவர் கேள்வி  கேட்டு இருக்கிறார்கள் .விதித்து பண்ண சொல்ல கூடாது ஆசை உடன் பண்ணனும்..ச்ரத்தையுடன் பண்ணனும்..தாயார் பக்கம் ஒதுங்கி இருக்கணும் ..அவள் மூலம் தான் அவனை கிடடனும்..

பக்தி ப்ரீதி போக்கும்..விரதம் உறுதி கொடுக்கும்.தர்மம் விட்டு விடுக்க கூடாது ..உமா தேவி உபதேசிகிறாள் ..புண்யக விரதம்..குன்று குடையாய் எடுத்தாய் -குணம் போற்றி தேவன் அனுகூலன் என்று மன்னித்தார்.. அங்கும் இங்கும் வானவர் தானவர் யாவரும் உன்னை இனியன் என்று அறிய கிலாத –பாரி ஜாத மரம்–தானம் கொடுக்கும் விரதம்..உமா தேவி அருந்ததி தேவி பேசினதை நாரதர் ருக்மிணி தேவிக்கு சொல்கிறார்…கங்கை  யமுனை சரஸ்வதி லோக முத்ரா-கவரி ஆனா நதி.. ..கண்டகி நதி../ஸ்ரீ தைர்ய தேவதை.. மதி புகழ் தேவதை..பத்து பேரும் வந்து அமர்ந்து கேட்டார்கள்..தானம் உபவாசம் இரண்டு பகுதி..தானம் மட்டும் கொடுத்து முடிக்க முடியாது.

சாஸ்திரம் சொன்ன படி இருந்து பக்தி செலுத்தனும்..சுத்தி வேணும்..ஆசாரம் வேணும்..அரையர் சுவாமி- வெத்திலை -பாக்கு என்று விக்ரகம் போட்டு கொண்டு….அபச்சாரதுக்கு மன்னிப்பு கேட்டார்….சந்தன கோவில் ஆழ்வார் பணக் காரர்..திரும்பி கொண்டு விட்டு விட ஈர சொல்லில் தோய ஆசை..அவனுக்கு சரத்தை பாசுரங்களே வேணும்..

சுசி ருசி /சண்டை கூடாது ..முதியோர் நிலையம் அதிகம்..கூடாது …கங்கை யமுனை விரஜை ஆவாகனம் என்று சொல்லி கொள்ளணும்.புனிதம் ஆகினதே அவன் திரு உள்ளம் தானே..நினைவு தான் முக்கியம்..சிந்தனை ஒரு முக படனும்..அக்ஷதை குசம்-தர்ப்பம்- வலது கொம்பில் பசு மாட்டில் .பரோஷித்து தானும் கணவனுக்கும் பிரோஷனம்.. விரதத்தில் இருப்பதால் பெரியவர்க்கும் ப்ரோஷணம் பண்ணலாம்..அசல்யம்-முள் படுக்கை கூடாது..தர்ப்பம்/ மான் தோல்.பரப்பி பட்டு துணி  போட்டு அமரனும்.. கை கால் அலம்பி கொண்டு வரணும்..வெள்ளை ஆடை தரிகனும் விரதம் பொழுது..தோலால் பண்ணிய செருப்பு போட்டு கொள்ள கூடாது…நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம்-பார்க்க விட விலையே கண்ணன்..பார்த்தே அறியாள் ..மரபு படி இருக்கணும். செய்யாதது செய்யோம் தீ குரளை சென்று ஓதோம்.போய் வம்பு பேசகூடாது..நதி ஜலம் புண்யம்..ஒரு ஆண்டு இருக்கணும்.. ஒரு மாதமாவது ..முடிக்கும் நாள் 11 பேரை அழைத்து புடவை கண்ணாடி விசிறி தானம் அன்னம்.. சுக்ல பாஷா நவமி- சிறந்த பூஜை விநியோகம் முடியு முன் நாள் உபவாசம் இருக்கணும்..பர்தாவும் தானும் சவரம் பண்ணி கொள்ளணும் நகத்தை கத்தரித்து ..கும்ப தீர்த்தம் பிரோஷித்து கொள்ளணும்

ச குடும்பராய் -ச குடும்ப சமேதராய் போல குஞ்சி குழல் தாள இறக்கி வாரி விடுவது பின்பு தொங்கும் தலை முடியை இரண்டு சப்தங்கள்….தானம் எதிர் பார்த்து கொடுக்க கூடாது ..ஸ்ரத்தையாக தரனும் நல்லதை தரனும் சரியதா தேயம்….யதோத தஷினையாக ச்வீக்ரித்ய -மனசால் சாஸ்திரம் சொன்ன படி நினைத்து கொள்ளுங்கள்..அம்பரமே தண்ணீரே சோறே மூன்றும் நன்றாக பண்ணுவார் -ஏ காரம் நன்றாக இதை தானமாக செய்யும் நந்த கோபாலன் ..16 /17/ 18/ மூன்று இடத்திலும் -வாமனன் கோவிந்தா மூன்று பாசுரங்களிலும் அருளினால்..நாராயண்ணனே 1 7 10 பாசுரம் ..குத்து விளக்கில் மாமனார் பெயரை சொல்ல வில்லை-பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்.. வஸ்த்ர /அன்ன /கோ தானம் மூன்றும் சொல்லி இருக்கிறது ..நாமே தறி போட்டு நெஞ்ச வஸ்த்ரம் -சரத்தை வேணும் என்று ..புஷ்பம் தாமே தொடுத்து கொடுப்பது போல-ஆள் இட்டு அந்தி தொழுவார் உண்டோ..நூலையாவது வாங்கிய வஸ்த்ரம்  மேல் வைத்து கொடுக்க வேண்டும்.. வெள்ளை ஆடை மட்டும் தரனும்..நல்ல வழியில் சம்பாத்தித பணத்தை வைத்து வாங்கி இருக்கணும்..

அன்னம் -செய்யா ஆசனம் -பாய் இருப்பிடம் தான்யம் வேலை காரர் போல பணி விடை செய்யணும்..விரும்தோம்பல் ..பசு தானம்..மாவால் பிடிக்க பட்ட கோ தானம் சரயு நதியில் அதே மாடு ..பவதி பிசாந்தேகி பண்ணுவது போல -ஸ்ரத்தையாக செய்யணும் அதையாவது..வாழை பிடித்து கன்று குட்டி கூட -தானம் கொடுத்த பொருள் என்று நினைக்க கூடாது..நல்ல எண்ணத்துடன் தானம்.. நினைத்தது நடக்கும்..உமா வரதம் பார்வதி வரதம் ..பாயசம் பண்ணி -பிரசாதம்/பருப்பு மூன்றும் வேணும்..மூத்த பெண்கள் சொல் படி கேட்கணும்..

ஆழி எழ  பதிகம் ஆரோக்கியம் கொடுக்கும் வென்றி தரும் பதிகம்..திரி புரம் சரித்ரம்..பரதனும் தம்பி சத்ருக்னனும் இலகுவனோடு மைதிலும்..கோஷ்ட்டி- நாட்டில் இருந்தவர்/ பின்னோடு போனவர்கள்.. ஆழ்ந்த அனுபவம்.. நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் திரு வள்ளி கேணி ..திரி  புரம் எரித்த கதையும் ..முடை அடர்த்த சிரம் ஏந்தி –இடர் கெடுத்த திரு வாளன்..ஷட் புர கதை பார்ப்போம்..59/8

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

பிரபத்தி துவயம்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013

ஸ்ரீ பாஷ்யம் கீதா பாஷ்யம். உபநிஷத் வாக்யங்களை வேதார்த்த சாரம் வேதார்த்த சந்க்ரகம் வேதார்த்த  தீபம் –கதய த்ரயம்-சரணா கதி அனுஷ்டித்து பிரார்த்தித்தார் ..சிறந்த உபாயம்..கீதா பாஷ்யத்தில் கண்ணனே சர்வ தரமான்– திரு வடிகளை பற்றி அடைந்து -சோக படாதே என்று விதிக்கிறான்..

அவனையே தர்ம மாக பற்ற சொல்கிறான் கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்.. மாரிசன் ராமோ விக்ரவான் தர்மக..நிலைத்து நிற்க அவனையே பற்றனும்.. இதையே உபாயம் என்று அருளி  இருக்கிறான்  ..பிர பத்தி =சரண கதி..பிரார்தனா மதியே ..நினைவு சரண கதி..சங்கரக ஸ்லோகத்தில்-பக்தி ஒன்றினாலே அறிய படுபவன் என்பதை சொல்ல பட்டது-முதலில் அருளி/ ..சாஸ்திர சாரமான பக்தி யோகத்தை விதிக்கிறான் -முடிவு என்று அருளி இருக்கிறார் ஆளவந்தார் ..பக்தி பெருமையை கண்ணனே பறக்க பேசி இருக்கிறான்.. நான் அணிய –தமேவ விதவா அறிகையே வழி-உபநிஷத் வாக்கியம்-ஞானமே உபாயம்…ஞானமும் பக்தியும் ஓன்று தான்–ஞானம்  பரி பக்குவமான வழி தான் பக்தி தான்… வேதனம் உபாதானம் த்யானம் பக்தி உபாசம்- இடை விடாமல் நினைக்கை –தைல தாராவது அவிச்சின்னம் ஸ்மிர்த்தி சந்தானமே பக்தி..

பிர பத்தி துவயம் இரண்டு வித -சரணாகதி.. திரு வாய் மொழியும் கீதையும் சமம்-பிர பத்தி இரண்டு விதம் சொல்லும்..முக்ய ஸ்வதந்திர பிரபத்தி/ அங்க பிரபத்தி….எதையும் எதிர் பார்க்காமல் ..பிரபத்தி பக்திக்கு அங்கம் ..முதல் நேராக மோஷ சாதனம் ..இரண்டாவது பிரபத்தி பக்திக்கு ..கீதா பாஷ்யத்தில் இதையும்..கத்யத்தில் முதல் அருளியதையும்..18-65 ஸ்லோகத்தில் ..பக்தியை -மண் மனாபக மாம் நமச்க்று 9th அத்யாயம் கடைசி ஸ்லோகம்.போல ..

திரு மஞ்சன திரு கோலம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் சத்யம் பண்ணுகிறான் சொத்து என்று சொல்லி..நாமோ நாம் நமக்கே ..சாஸ்திரம் மட்டும் இல்லை அவதரதித்து  சொன்னேனே ..ஆட்சியில் தொடர்ச்சி நன்று ..சாஷி கேட்டோம். ஆழ்வார் பலர்.. உம பக்கம் பஷ பாதிகள்..நம்ப வில்லை..துளசி மாலை தரித்து சத்யம் சத்யம் நீ என் சொத்து என்கிறான் ..அர்ஜுனன் இடமும் சத்யம் பண்ணி சொல்கிறான்..பக்தி பற்றி சொல்லி 65 ஸ்லோகத்தில் சொல்லி அங்கமாக பிரபத்தியை 66 ச்லோகத்தாலே விதித்தான் ..வாயில் பேச்சு ஓன்று அனுஷ்டானம் வேறா ?அங்க பிரபத்தி பேசி ஸ்வதந்திர பிரபத்தி அனுஷ்டித்து காட்டினாரா ? ராமானுஜர் கர்ண த்ரயம் சாமித்யம் வேணும் ஆரோக்யதுக்கு மனசில் நினைத்ததை வாயால் பேசி கரங்களால் பண்ண சொன்னாரே ….தன உடைய அபிப்ராயம் கண்ணனின் அபிப்ராயம் வேறா ? ..

ஆளவந்தார் பக்தி தான் உபாயம் என்று சொல்லி வைத்தார்..பக்தி ஒன்றாலே அடையலாம்..62 ஸ்லோகத்தில் தமேவ சரணம் கச்சா- அந்த ஒருவனையே பற்றுவாய் என்கிறான்..சரண கதியே உபாயம்.. பக்தி பிரபத்தி மாறி மாறி சொல்கிறானா ?..கர்ம ஞான பக்தி மார்க்கம் சொல்லி முடித்தான் 61 ஸ்லோகம் வரை ..ஓம் நாம /நமோ நாம/ நாராயண நாம/ ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த சிஷை அவனுக்கு நாம் அடிமை அவன் ஒருவனே உபாயம் அனுபவிக்க வேண்டிய புருஷார்த்தம் அவன் ஒருவனே.. நாகணை மிசை  நம்பிரான் சரணே சரண்.. புகல் ஒன்றிலா அடியேன்..பண்ண முடியாது.. ஸ்வரூபதுக்கும் ஏற்றவை அல்லை..62 ஸ்லோகத்தில் இதை சொன்னான்.. 63 ஸ்லோகத்தில் குக்யம் ரகச்யத்தில் ரகசியம் சொன்னேன் ..குக்ய தரம் ..வாரி இறைத்தேன்..

பக்தியை விட உயர்ந்த பிரபதியை சொல்லி ..ரகச்யத்தில் ரகசியம் அருளி.. னேன் நீ நண்பன் ஆத்மா சகா  என்பதால் — சொன்னதை எல்லாம்  நினைவு படுத்தி கொள் ..எப்படி ஆசை இருக்குமோ -சொன்னத்தில் எதையாவது-கர்ம யோகமோ ஞான யோகமோ பக்தி யோகமோ -அதை செய்யலாம் ..64 ஸ்லோகத்தில் -ரகச்யத்தில்   ரகசியம் சொல்கிறேன்..நம்பிக்கை உள்ளவன் என்பதால் கேள் பக்தி தான் உசந்தது என்கிறான்..என்ன காரணம் ?..அர்த்தங்கள் புரிந்தது கண்ணனே பர பிரமம் – சர்வ வியாபகன் என்று தெரிந்து கொண்டான்

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

விதுர நீதி- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013

பிர பந்த வை லஷண்யம் -நூலின் சிறப்பு

எழுதியவரின் சிறப்பு –

சொல்ல பட்ட கருத்து –

-ஆப்த தமர்கள் .சுக்ருது அனைவரும் நன்றாக இருக்க நினைக்கிறவர்கள்

–ஐந்தாம் வேதம் 18 பருவங்கள் 125,000 ஸ்லோகங்கள் வேத வியாசர் .அருளியது வசிஷ்டரின் கொள்ளு பேரன் சக்தி பேரன் பராசரர் பிள்ளை சுகரின் தந்தை..

விஷ்ணு அம்சம் வேதங்களை பிரித்து கொடுத்தவர் துவாபர யுகத்தில் முன் இரண்டு யோகங்களிலும் பிரிவு இல்லை

வியாசம் -பண்ணுதல் வகுத்து பகுத்து கொடுத்தார் . மகா -.பெருமை உடன்/ பெரிய /பார் கடலை கடைந்து அமிர்தம் போல வேதங்களை கடைந்து -மதியை மத்தாக கொண்டு -மகா பாரதம் கடைந்து கொடுத்தார்.. இந்த அமுதம் அடுத்த பிறவி இல்லாத படி கொடுக்கும்

இதில் இல்லாதது இல்லை ..கீதை சகஸ்ர நாமம் ராஜ தர்மம் போன்ற பல முத்துகள் உண்டு

யோக பிரபாவத்தால் ரிஷிகள் தீர்க்க தரிசனத்தால் முன் கூட்டியே பல எழுதி வைத்துபோனார்கள்

சக்கரையில் தடவிய வேப்பன் கொழுந்து போல கதைகள் உடன் கூடிய அறிவு பொக்கிஷம் இது -ஜன மேஜயன்-பாண்டவர் வழி தோன்றல் – வைசம்பாயனர் மூலம் பரவ பட்டது ..ஒரு பர்வம்/ஒரு அத்யாயம்/ஒரே ஸ்லோகம் -வன பங்கம் -அசோக வனம்/ கோ கிரகணம் அர்ஜுனன் பெருமை கண்டது-விராட பர்வதம்/ராம தூதன் பெருமையை ராவணன் கண்டான் அறிவிலி /அடியை பிடிடா– .ஆதி முதல் சொல்லி முடித்தான் ..தர்மம் அர்த்தம் காமம் மோஷம் நான்கும் சொல்லி முடித்தான் ..நாளும் புருஷார்த்தம் இல்லை இப்படியே சொல்லி கொண்டே இருக்கணும் நான் கேட்டு கொண்டே இருக்கணும் .

விதுரர் நிறைய அறிவுரை அருளுகிறார் -ஐந்தாம் பருவம்-வுத்யோக  பர்வம் கண்ணன் தூது -பாண்டவர் தூதர் 25 அடி அமர்ந்த திரு கோலம் திரு பாடகம்..பிரஜாகர வுப  பர்வம் -தூக்கம் வராமல் -திருதராஷ்ட்ரன் -சஞ்சயன் நாளை காலை சொல்லுகிறேன்  என்று சொல்லி போன பின்பு -அதற்குள் 8  அத்யாயம் நீதி கதைகள் ..தர்மம் ஒன்றே பேசுவார் விதுரர் ..பீஷ்மர் காங்கேயன் -தேவ விரதன் முன் பெயர் ..விரதம் எடுத்து கொண்டார் -பயங்கர விரதம் என்பதால் பீஷ்மர் பெயர்..சத்ய வதி பிள்ளை  -விசித்திர வீர்யன் .வியாசர் சத்ய வதிக்கும் பராசர பிள்ளை.. கன்யா ஸ்திரீயாக மாற்றி சந்தனுவை கல்யாணம்-பனி பெண் பிள்ளை வியாசர் பிள்ளை விதுரர்–யம தர்மன் அம்சம்..யமுனை தேவியும் யம தர்மனின் தங்கை..

கலங்கிய பக்தி ஆசனம் இட்டு தடவி பார்த்து தோலை கொடுத்து பரம  ஞானி பரம பக்தர் விதுரர் ..

மனம் உழைந்து தூக்கம் இல்லை இவனுக்கு — விரகத்தால் கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் பராங்குச நாயகி. …ஜாக்ரதை திசை மனசு புலன்கள் வேலை /ஸ்வாப தசை -மனசு ஒய்வு எடுக்க வில்லை கனவு இப்பொழுது தான் /சுஷுக்தி ஆழ்ந்த திசை -நாலு மணி நேரமாவது தேவை -ஆத்மா மனசு புலன்கள் பிரமத்துடன் லயம் ஆகும்-இழந்த சக்தி மீட்டு கொண்டு -யோகிகள் த்யானத்தால் இந்த நிலை அடைகிறார்கள் ../

யுகத ஆகார விகார- வுடல் பயற்சி யால்சமமாக வைத்து  கொள்ளணும்  ..பலம் அதிகம் உள்ளவர் இடம் சண்டை போடுபவன்/துர் பலம் நடத்த கருவி  இல்லாதவன்  /காம வாச பட்டவன்-விரக தாபம்/ திருடனுக்கு தூக்கம் வராது /சொத்தை களவு கொடுத்தவன் /ஐந்து பேருக்கும் வராது..பிறத்தியார் சொத்தை கொள்ளை அடித்தவனும் தூங்க மாட்டான்

மருந்து -ராஜ்யம் பங்கு கொள்ளணும் ..பொறாமை திருட்டு பயம் .தேவைக்கு மேல் வுள்ளதை  நியாயமாய் சேர வேண்டியதை பகிர்ந்து கொள்ளணும் ..கருணை மிகுந்தவன் தர்ம புத்திரன் .நாய் -தர்ம ராஜன் கதை-கிரிமிகளை தன வுடம்பில் ஏற்று கொண்டார்.இந்த்ரன் ராஜ்ய சபைக்கு அழைத்து போனார். மக்கள் துன்பம் பட கூடாது என்று பொறுமை உடன் இருந்தான் .நாடு நன்றாக இருக்க நாட்டை பாண்டவர்கள் இடம் கொடுக்கணும். பிள்ளைகளுக்கு கொடுத்தால் அதர்மம் என்று தெரியும் லஷ்யம் ஓன்று வழி வேற — .பண்டிதன் முட்டாள் அடையாளம் சொல்கிறார்..ஒன்றை அறிந்து இரண்டைதெரிந்து மூன்று பேரை நாலால்சமாளித்து ஐந்தை அடக்கி ஆரை பெற்று   ஏழை பெற்று வாழனும் -இரட்டை இரட்டையாகவும் சொல்கிறார்..

வாழ்க்கை பயனை அறிந்து அவை  அடைய வுபாயங்களை தெரிந்தவன் பண்டிதன் -லஷயத்தில் கண் வைத்து  பண்ட -ஞானம் -ஆத்ம ஞானம் -அதை பெற -முயற்சி -எடுத்து ஞானம் முதல் –இச்சை பிரயத்னம் கிரியை..நாலும் வேணும் -ஆசையை அடக்க -பிரத்யனமும் கிரியையும் தடுக்கலாம் . .தர்ம வழியில் போகணும் .-இடையூறை பொருக்க தெரியனும் ..உயர்ந்த இலக்கை தடங்கல் வந்தாலும் எதிர்க்க தெரியனும்..நாலிலும் தவறினாய்– தூக்கம் வரவில்லை –பிள்ளை பாசம் ..கிருத்திய அகர்ணம்  அகிருத்ய  கரணம் -இரண்டும் கூடாது..

அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி -அறிவுக்கு அப்பால் பட்டவன் என்று தெரிந்தவன் அறிந்தவன் ஆகிறான்..பூமி சாமான காரணம் விதை விசேஷ காரணம் பர – பிரம கர்ம போல /தர்ம வழியிலே போகணும் -முன்னோர் செயல் படி நடக்கணும் விலக்கியதை விலக்கணும்….

சாஸ்த்ரத்தில் சரத்தை உடையவன் பண்டிதன் /கோபம் மகிழ்ச்சி  கர்வம் வெட்க்கம் திமிர் துர் -அபிமானம் இல்லாதவன் பண்டிதர்/ ரைக்வர் அவ தூதர்  -பறவை பாஷையில் -இவர் என்ன ரைக்குவரோ-ஏழு படிக்கட்டு பக்தி தொடங்க விவேகம் -தேக சுத்தி -ஆகார சுத்தி சத்வ குணம் நிறைந்து முதல் படி/-விமோக–ஆசை இன்றி -மீன் தூண்டில்-இரண்டாம் படி / அப்யாச-மறு படியும் மறுபடியும் நெஞ்சில் நிறுத்தி -மூன்றாம்படி-த்யானம் -ஒரே சிந்தனை உடன் ./. கிரியா -பஞ்ச மகா யக்ஜம்-அம்மி உரல் ஜல பாத்ரம் ப்ரூம் அடுப்பு இருக்கும் இடத்தில் பிராணி வதம் -தேவ-பூ சந்தனம் .ரிஷி –  பூத-பிராணி களுக்கு .  பித்ரு மனுஷ்ய யக்ஜம் -நாலாவது படி /கல்யாண  குணங்கள் -தயா சத்யம் /தேச கால  தட்ப வெப்ப நிலையால் மாறு பாட்டால் வருத்தம் அடையாது இருத்தல் ,சந்தோசம் அடையாமல் இருத்தல் -பொருத்து கொள்ளும் தன்மை வேணும்..சுக துக்க ஒன்றாக நினைத்தல்/இந்த எழும் இருந்தால் தான் பக்தி பண்ண ஆரம்பிக்க முடியும்..செயல் முடிந்த பின்பு தான் உலகம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்..முடியும் வரை காத்து இருக்கணும்-

அனுபவம் திட்டம் போடுவதை விட அதை அடையும் வழியை திட்டம் போட வேண்டும்..உபாய சாதனா சிந்தனை வேணும் .பண்டிதன் எதையும் இகழ மாட்டான் .அதில் உள்ள நல்லதை மட்டும் எடுத்து கொள்வான் ..குறைவாக பேசி ,டம்பம் இன்றி..பெருமை சேர்க்கும் செயல்களை செய்யணும்.. ஆழ்ந்த சமுத்ரம் போல கலங்காமல் இருப்பவன் பண்டிதன் கற்பனை திறன் வேணும்7

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்