திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 31, 2013

நிகமத்தில்
இப்பத்தைக் கற்றவர் ஸ்வரூபத்துக்கு தகுதியான
கைங்கர்யத்தைச் செய்யப் பெறுவர்

——————————————————————————————————————————————–

நேர்பட்ட நிறை மூவுலகுக்கும்
நாயகன் தன்னடிமை
நேர்பட்ட தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர்
தொண்டன் சடகோபன் சொல்
நேர்பட்ட தமிழ் மாலை
ஆயிரத்துள் இவை பத்தும்
நேர்பட்டார் அவர் நேர்பட்டார்
நெடுமாற்கு அடிமை செய்யவே

———————————————————————————————————————————————

நேர்பட்ட நிறை மூவுலகுக்கும் நாயகன் தன் –
குறைவு அற்ற மூன்று உலகங்கட்கும் நேர்பட்ட நாயகன்
எந்த நாதனால் மூன்று உலகங்களும் நல்ல நாதனை
உடையவன ஆகுமோ -என்கிறபடியே
பாது காக்கப் படுகின்ற பொருள்களின் அளவு அன்றிக்கே
இருக்கிற
பாது காக்கின்ற தன்மையின் துடிப்பு
இதனால் நாயகன் படி சொல்லிற்று –
அந்த இராமன் தகுந்த நாதன் என்னுமா போலே
அடிமை நேர்பட்ட தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் –
இதனால் இவர் படி சொல்கிறது –
அவன் இறைவனாம் தன்மைக்கு எல்லை ஆனால் போன்று
இவர் அடிமை யாம் தன்மைக்கு எல்லை யாம்படி –

சொல் நேர்பட்ட தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் நேர்பட்டார் –
அந்த தகுதியான நாயகனுக்கு
தகுதியான சொற்கள் வாய்ந்த
தமிழ் தொடை ஆயிரத்திலும்
இத் திருவாய்மொழி நேர் பட்டவர்கள் –

அவர் நேர்பட்டார் நெடுமாற்கு அடிமை செய்யவே –
நெடுமாற்கு அடிமை செய்ய நேர் பட்டார் –
இவர் பாசுரத்தை சொன்னவர்
இவர் செய்ய விரும்பிய கைங்கர்யத்திலே சேரப் பெறுவர் –
நேர் படுகை -சொல்லப் படுகை -சொல்லப் பட்டார் -என்றபடி –
ஆக
இப்பாட்டால்
சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்வரூபத்தையும்
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும்
இவற்றைச் சொல்லுகிற பிரபந்தத்தின் சிறப்பினையும்
இதனைக் கற்றவர்கள் பெரும் பேற்றின் சிறப்பினையும்
சொல்லிற்று ஆயிற்று —

நிகமத்தில்
ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவார்
நேர்பட்ட -அனைத்துக்கும் நாயகன்
தொண்டர்க்கு -தொண்டர் -தாச தாச -சரமாவதி
கட்டளைப் பட்ட 1000 பாடல்கள்
அடிமை செய்ய நேர்பட்டவர்கள் அவர்
நாயகன் இவன் -ரஷ்யகத்தின் துடிப்பு -நாயகன் படி
ஆழ்வார் படி மேல் சொல்கிறது –
சேஷித்வம் எல்லை -அவன் -சேஷத்வம் எல்லை இவர்
பாகவத சேஷத்வம் சினை ஆறு பட்டுபோசிந்து
பட்டர் -திரு நறையூர் 100 பாசுரம் வரும் முன்
திரு நறையூர் தேனே -முன்னம் சொல்லி
அனுபவம் சினை ஆறு படுகிறது கிடாய்
பொசிந்து காட்டுமே வெள்ளம் வரும்முன்
சொல் நேர் பட்ட தமிழ் மாலை –
அவன் பெருமைக்கு தகுதியான இனிமையான மாலை
இவர் போலே கைங்கர்யம்
சர்வேஸ்வரன் ஸ்வரூபம்
ஸ்வ ஸ்வரூபம்
பிரபந்த வை லஷண்யம்
அப்யசிதார் பிராப்யம்
சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்

—————————————————————————————————————————————————-

கருமால் திறத்தில் ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒரு மா கலவி யுரைப்பால் -திறமாக
அந்நியருக்காகாது அவன் தனக்கே யாகுமியிர்
அந்நிலையை யோரு நெடிதா

சாரம்
கருமால் திறத்து
ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒரு மா கலவி உரைப்பாள்
ஒருவிதமாக தெரிவிக்க நினைக்கும் தோழி
அன்னியருக்கு ஆகாது ஆத்மா
இந்நிலையை தெளிவாக
அருளிச் செய்த மாறன் –

—————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 31, 2013

நீ சொல்லுகிறவை எல்லாம் கிடக்க
இவளை அவனுக்கு கொடுக்க வேண்டியதற்கு
தக்கபடி சிறந்த காரணங்கள் உண்டாகில்
சொல்லிக் காணாய் –
என்று சொல்லுகிறாள்-

—————————————————————————————————————————————————–

அன்றி மற்றோர் உபாயம் என்
இவள் அம்தண் துழாய் கமழ்தல்
குன்ற மா மணி மாட மாளிகைக்
கோலக் குழாங்கள் மல்கி
தென் திசைத் திலதம் புரை
குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்
நின்ற மாயப் பிரான் திருவருளாம்
இவள் நேர் பட்டதே

——————————————————————————————————————————————–

அன்றி மற்றோர் உபாயம் என் இவள் அம்தண் துழாய் கமழ்தல் –
வேறு மற்று ஓர் உபாயம் உண்டோ –
இவள் -அழகியதாய்
குழிந்த திருத் துழாய் நாறுகைக்கு –
இராச புத்திரனை அணையாதார்க்கு கோயில் சாந்து
நாறுகைக்கு விரகு உண்டோ –
என் உடம்பாதல்
உங்கள் உடம்பாதல்
திருத் துழாய் நாறுகின்றதோ –
அம்தண் துழாய் கமழ்தல் –என்கிறதற்கு –
அங்கீ காரத்துக்கு அறிகுறியாய் இருக்கிறது -எனபது
உள்ளுறை பொருள் -ஸ்வாபதேச பொருள்

குன்ற மா மணி மாட மாளிகைக் கோலக் குழாங்கள் மல்கி –
மலை போன்று சலிப்பிக்க ஒண்ணாததாய்
பெரு விலையனான ரத்னங்களால் செய்யப் பட்டு இருந்துள்ள
மாடங்களின் உடையவும் மாளிகைகளின் உடையவும்
காட்சிக்கு இனிய குழாம் களால் மிக்கு –
தென் திசைத் திலதம் புரை குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர் நின்ற மாயப் பிரான் –
தெற்குத் திக்குக்கு திலகம் போலே இருக்கிற
குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூரில்
நின்று அருளின ஆச்சர்யத்தை உடையவன் -என்றது –
அவனுக்கு இவள் தக்கவள் அல்லள்-என்னும்படி அன்றோ
அவன் குணங்களால் மேம்பட்டு இருப்பது -என்றபடி –

திருவருளாம் இவள் நேர் பட்டதே –
இவள் நேர்பட்டது அவன் திருவருளாம் –
அன்றிக்கே
அன்றி மற்று ஓர் உபாயம் என் இவள் அம் தண் துழாய் கமழ்தல் -என்பதற்கு
அவன் திருவருளேயாம் -என்றாள்-
இதுவேயோ -வேறு அடையாளம் வேண்டோ -என்ன
அம் தண் துழாய் கமழ்தல் ஒழிய வேறு அடையாளம் உண்டோ -என்கிறாள்
என்று பொருள் கூறலுமாம்

அசாதாராண லஷனம் உண்டா
அற்று தீர்ந்தாளா
அங்கம் காட்டிக் கொடுக்குமே
திருத் துழாய் பரிமளம் வீச
ஸ்வாப தேசம் அங்கீகாரம் திருத் துழாய் கமழுதல் –

இவள் இடத்தில் அசாதாராண லஷணம் ஏதேனும் உண்டாகில் சொல் என்கிறாள் இதில் –
சம்பந்தம் உண்டானதுக்கு அடையாளம் உண்டா –
திருத் துழாய் மனம் கமழ்கிறதே-என்கிறாள் இதில் –
அன்றி மற்று ஓர் உபாயம் என்-வேறு யாருக்கும் கொடுக்க முடியாது
மண விலக்கு –
குன்றம் போன்ற மாளிகைகள்
தென் திசைக்கு திலகம் போலே -புரை =போலே
அவன் மாயப்பிரான் -ஆழ்வார் அருளிய திரு நாமமே
அற்புத நாராயணன் திருகடித்தான் –
அழகிய குளிர்ந்த துறுத் துழாய் -நாறுகிறதே
வேறு மற்று உபாயம் உண்டா
ராஜா புத்ரனை அணைத்தல் தான் கோயில் சாந்து மணம் வீசம்
என் உடம்பிளுமுங்கள் உடம்பிலும் மணம் வீச வில்லை
அங்கீகார சூசகம் இது -ஸ்வாபதேசம்
ஆத்ம சம்பந்தம் –
மலை போலே -ரத்னன்களால் செய்யப் பட்ட மாடங்கள் குழாம் மல்கி
குட்ட நாட்டு திருப் புலியூர் தென் திசை திலகம் போலே
அவனுக்கு இவள் போதுமா என்னும்படி இவன் கு ணாதிக்யம்
நின்ற மாயப்பிரான் –
அவன் திருவருளேயாம் –
வேறு மற்று உபாயம் இல்லை –

—————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை -குத்து விளக்கு எரிய -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

October 31, 2013

அவதாரிகை –

இவள் திறக்கப் புக
நம்முடையாருக்கு இவள் திறக்க முற்பட்டாளாக ஒண்ணாது என்று இவளைத்
திறக்க ஒட்டாதே கட்டிக் கொடு கிடக்கிற கிருஷ்ணனை எழுப்பி –
அங்கு மறுமாற்றம் கொள்ளாமையாலே மீளவும்-
அவளை உணர்த்துகைக்காக அவளை எழுப்பு கிறார்கள் –
இத்தால் ஆஸ்ரிதர்க்கு மாறி மாறி பரிகைக்கு-
என் அடியார் அது செய்யார் -என்னுமவனும்
ந கச்சின் ந அபராதி -என்னுமவலும்
இருவரும் உண்டு என்கை-

குத்து விளக்கு எரிய கோட்டுக் கால் கட்டில் மேல்
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்தலர் பூம் குழல் நப்பின்னை கொங்கை மேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய் திறவாய்
மைத் தடங்கண்ணினாய் நீ யுன் மணாளனை
எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனை ஏலும் பிரிவாற்ற கில்லாயால்
தத்துவமன்று தகவேலோ ரெம்பாவாய்

குத்து விளக்கு எரிய கோட்டுக் கால் கட்டில் மேல்
அர்த்திகள் வாசலிலே நிற்க ஒரு அனுபவம் உண்டோ -என்கிறார்கள் –
எங்களைப் போலே ஊர் இசைவும் வேண்டாதே
கீழ் வானம் வெள்ளென்றது என்ற பயமும் இன்றிக்கே
நள்ளிருட்கண் என்னை உய்த்திடுமின் -என்று இருட்டு தேடவும் வேண்டாதே
பகலை இரவாக்கிக் கொண்டு
விளக்கிலே கிருஷ்ணன் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு
படுக்கையிலே கிடக்கப் பெறுவதே
இது என்ன ஐஸ்வர்யம் -என்கிறார்கள் –
இவள் அவனுக்கும் பிரகாசமான விளக்காய் இருக்க-ஓர் நிலை விளக்கு உண்டாவதே –
கோட்டுக் கால் கட்டின் மேல் –
குவலையா பீடத்தின் கொம்பைப் பறித்து கொண்டு வந்து செய்த கட்டில் இ றே –
வீர பத்னி ஆகையாலே-இவளுக்கு இது அல்லது கண் உறங்காது –
எங்களைப் போலே ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைத் தேடித் போக வேண்டாதே
உள்ளத்துக்குள் கூசாமல் கிடக்கப் பெறுவதே -இது என்ன பாக்கியம் –

மெத்தென்ற –
மதத்தை ஆகிலும்-கட்டில் -ஜாதி பேச்சு-
கிருஷ்ணனுக்காக ஆராதைகளாக வந்து
படுக்கையின் உள்மானம் புறமானம் கொண்டாடிக் கொண்டு படுக்கை பொருந்துவதே –
கண் உறங்குவதே

பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக்
பஞ்ச விதமான படுக்கையின் மேல் ஏறி -அதாவது
அழகு -குளிர்ச்சி -மார்த்த்வம் -பரிமளம் -தாவள்யம் -ஆக இவை
இவர்களுக்கு மென்மலர்ப் பள்ளி வெம் பள்ளி யாய் இ றே இருப்பது –
அஞ்சு உருவிட்டுச் செய்த படுக்கை -என்றுமாம் –
பஞ்சாலே செய்த படுக்கை என்னுமாம் –

மேலேறி -நாங்கள் மிதித்து ஏறினால் அன்றோ-நீ படுக்கையிலே ஏறுவது என்கை –

கொத்தலர் பூம் குழல் நப்பின்னை
திருக் குழலில் ஸ்பர்சத்தாலே கொத்துக் கொத்தாக-அலரா நின்றுள்ள பூவை உடைத்தான குழல்-காலம் அலர்த்துமா போலே-அவனோட்டை பிரணய கலகத்தால் அலருகை -வாசம் செய் பூம் குழலாள் இ றே –

கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா –
கொங்கையைத் தன் மேலே வைத்துக் கிடக்கை -கொங்கை மேல் தன்னை வைத்து கிடந்த என்னவுமாம் -பிரணயம் இருக்குமாறு –
மலையை அண்டை கொண்டு ஜீவிப்பாரைப் போலே –
மலராள் தனத் துள்ளான் -என்னக் கடவது இ றே —
மலர்மார்பா –
திரு முலைத் தடங்கள் உறுத்துகையாலே
அகன்று இருந்துள்ள மார்பு இவ் விக்ருதியால்
சதைக ரூப ரூபாயா -என்றதோடு விரோதியாதோ
என்னில் விரோதியாது
அது ஹேய குணங்கள் இல்லை என்கிறது
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷத்தில் அவிகாரித்வம் அவத்யம் இத்தனை இ றே –

வாய் திறவாய் –
உன் கம்பீரமான மிடற்று ஓசையாலே
ஒரு வார்த்தை சொல்லாய்
தன்னால் அல்லது செல்லாதே
உன் புறப்பாடு பார்த்து இருக்கிற எங்களுக்கு
ஒரு வார்த்தையும் அரிதோ –
அவள் புறப்பட ஒட்டாள் ஆகில் -கிடந்த இடத்தே கிடந்தது
மாசுச என்ற உக்தி நேருகையும் அரிதோ –

மைத் தடங்கண்ணினாய் –
இவன் மறுமாற்றம் சொல்லப் புக –
நம்மை ஒழிய தாங்களே எழுப்புவதே என்று
கண்ணாலே வாய் வாய் என்று வாயை நெரித்தாள் –
அழகாலும் பரப்பாலும் கண்ணிலே அகப்பட்டவன்
அக்கடலை கரை கண்டால் இ றே நம்மைப் பார்ப்பது-

மை இட்டு எழுதோம் -என்று இருக்கிற எங்களையும்
மை இடப் பண்ணினால் அன்றோ நீ கண்ணுக்கு மை இடுவது –
உன்னுடைய கண்ணில் அழகும் பெருமையும்
எங்கள் பேற்றுக்கு உடல் என்று இருந்தோம் –
அது இழவுக்கு உடலாவதே –

நீ –
அவனைப் பெறுகைக்கு அடியான நீ-அவனை விலக்கக் கடவையோ –

உன் மணாளனை –
சர்வ ஸ்வாமி-என்கிற பொதுவே ஒழிய-உனக்கே ஸ்வம்மாய்
நீ புருவம் நெறித்த இடத்திலே கார்யம் செய்யும்படி பவ்யனாய் இருக்கும் இருப்பு
எங்களுக்கு உடல் என்று இருந்தோம்
அங்கன் இன்றிக்கே
இது உனக்கே சேஷம் என்று இருக்கிறோம் -என்கிறார்கள் –

எத்தனை போதும் பிரிவாற்றாயாகில் –
அது உன் குறையோ -அவனை ஷண காலமும் பிரிய மாட்டாத
உன்னுடைய பல ஹானியின் குறை அன்றோ –
அகலகில்லேன் இறையும் என்று ஷண கால விச்லேஷமும்
பொறுக்க மாட்டாமையாலே
அவனோட்டை நித்ய சம்யோகம் எங்களுடைய லாபத்துக்கு
உடலாகை ஒழிகை விபரீத பலம் ஆவதே –

தத்வம் அன்று தகவு –
தத்வம் -சத்யம்
தகவன்று -தர்மம் அன்று
எங்கள் அறியாமையில் சொல்லுகிறோம் அல்லோம் –
மெய்யே தர்மம் அன்று –
தகவு -தத்துவம் அன்று –
உனக்கு அவனில் வாசி இல்லை என்று இருக்கிறோம்
அதவா
தத்வமன்று
தத்வம் -ஸ்வரூபம் –
உன் ஸ்வரூபத்துக்கும் போராது –
தகவன்று –
உன்னுடைய ஸ்வ பாவத்துக்கும் போராது
உன்னுடைய புருஷகார பாவத்துக்கும் போராது
கிருபைக்கும் போராது –
—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார்
எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

ஆசாரமே போருமோ
செய்கின்ற தொழிலை அறிவிக்கிற நூலைப் பார்த்து
அனுஷ்டானத்துக்கு வேண்டுவது
அறிந்து இருக்க ஒண்ணாதே –
எல்லா நூல்களையும் ஆராய்ந்தவரும்
எல்லா வேதங்களையும் ஆராய்ந்தவரும்
ஆன ஜனகர் -எனபது அன்றோ
இக்குடியில் உள்ளார் படி
மிதிலாதிபதிம் சூரம் ஜனகம் சத்ய விக்ரமம்
நிஷ்டிதம் சர்வ சாஸ்த்ரேஷூ சர்வ வேதேஷூ நிஷ்டிதம் -பால -13-21-
இதற்க்கு தக்க வேதார்த்த தத்வ ஞானம் உண்டாக வேணுமே என்ன –
அதற்கும் ஒரு குறை இல்லை -என்கிறாள் –

————————————————————————————————————————————————————–

பரவாள் இவள் நின்று இராப்பகல்
பனி நீர் நிறக் கண்ணபிரான்
விரவாரிசை மறை வேதியரொலி
வேலையின் நின்று ஒலிப்ப
கரவார் தடந்தொறும்தாமரைக்கயம்
தீவிகை நின்றலரும்
புரவார் கழனிகள் சூழ்
திருப் புலியூர்ப் புகழ் அன்றி மற்றே

———————————————————————————————————————————————–

பரவாள் இவள் நின்று இராப்பகல்
இவள் அடைவு கெட பேசா நின்றாள் –
இராப் பகல் பேசா நின்றாள் –
இவள் கலவிக்கு வேறு பிரமாணம் தேட வேண்டுமா –
இவள் வார்த்தையே அன்றோ பிரமாணம் –

பனி நீர் நிறக் கண்ணபிரான் –
குளிர்ந்த வடிவையும்
அப்படியே இருக்கும்சீலத்தையும்
உடையவள் –

விரவாரிசை மறை –
விரவு ஆர் இசை மறை –
எங்கும் ஒக்க பரம்பி மிக்கு இருந்துள்ள ஒலியை உடைத்தான வேதம் –
அன்றிக்கே
விரைவார் -எனபது பாடம் ஆயின்
விரை என்று இனிமையாய்
வார் -என்று அதில் மிகுதியாய்
இசைமறை என்று சாம வேதத்தை குறிக்கிறாள் -என்னுதல் –

வேதியரொலி-
வேத ஒளியும்
வேதார்த்தத்தை விசாரம் செய்கின்றவர்களின் ஒலியும்-

வேலையின் நின்று ஒலிப்ப –
கடல் ஒலியைக் காட்டிலும் நின்று ஒலிப்ப –

கரவார் தடந்தொறும் –
முதலை மிக்கு இருந்துள்ள பொய்கை தோறும் –

தாமரைக்கயம் தீவிகை நின்றலரும் –
தாமரையின் திரள் நிலை
விளக்குப் போலே அலர்ந்து நிற்கும் –

கயம் -பெருமை -அல்லது -திரள் –

புரவார் கழனிகள் சூழ் –
தலைத் தரப் பெருக்காய் -இருக்கிற வயல்கள் சூழ்ந்த –
பட்டர் -அவ் ஊரில் பிராமணர்கள் இறுத்து மாய்கிறார்கள் –
இவர் உஊருக்கு சிறப்பு சொல்லுகிறார் அன்றோ –
என்று அருளிச் செய்வர்

திருப் புலியூர்ப் புகழ் அன்றி மற்றே பரவாள் இவள் நின்று இராப்பகல்
அவ் ஊரில் உள்ளார் உடைய வேத ஒலியும்
வேத விசாரம் செய்கின்ற ஆரவாரமும்
அவ் ஊரில் இனிமையுமே அன்றோ இவள்
அடைவு கெடச் சொல்லா நிற்பது-

பிரயோக வ்ருத்தி பார்த்து அனுஷ்டானம் மட்டும் போராதே
வேதார்த்த ஞானம் உண்டோ என்ன
சர்வ சாஸ்த்ரேஷூ நிஸ்திதம்-
அதுக்கும் குறை இல்லை என்கிறாள்
திருப் புலியூர் புகழே பேசி
இவளுக்தியே அன்றோ பிரமாணம்
வேத ஒலி எங்கும்பரவி
விரைவார் இனிமை சாம வேத ஒலி
வேத ஒலியும் வேதார்த்த விசார ஒலியும்
சமுத்ரம் ஒலி மிக்கு
குளம் -தாமரை பூத்தது
நெருப்பு போலே
கரவார் தடம் முதலைகள் மிக்கு உள்ள தாமரை கயம்
கயம் பெருமை திரள்
கழனிகள் சூழ்ந்து
பிராமணர் யாக யஞ்ஞம்
கடன் தீர்க்க –
தேவ கடன் அடைக்க யஞ்ஞம்
அத்யாயனம் ரிஷி கடன் அடைத்து
கஷ்டம் பட்டு செய்வதை ஊருக்கு அழகாக ஆழ்வார் சொல்லி பட்டர் அருளுவார்
போக்யதையே வாய் புலற்றிக் கொண்டு இருக்கிறாள் இவள் –

—————————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

வெறும் காதல் மட்டும் இருந்தால் போராதே –
ஜனகர் முதலானோர் கர்மங்களைச் செய்ததனாலேயே
சித்தியை அடைந்தவர்கள் -என்னும்படி –
கர்மணைவ ஹி சம்சித்திம் ஆஸ்திதா ஜனகாதயா
லோக சங்கரஹ மேவாபி சம்பச்யன் கர்த்தும் அர்ஹசி-ஸ்ரீ கீதை -3-20-
அன்றோ இக்குடி இருப்பது –
ஆகையால் இதற்க்கு தக்க ஆசாரம் உண்டாக வேணுமே அவனுக்கு -என்ன
ஆனாள் அவ் உஊரில் உள்ளார் உடைய ஆசாரம் இருக்கிறபடி யைக் கேட்கலாகாதோ
என்கிறாள் –

——————————————————————————————————————————————————————–

மடவரல் அன்னை மீர்கட்கு
என் சொல்லிச் சொல்லுகேன் மல்லைச் செல்வ
வடமொழி மறை வாணர்
வேள்வியுள் நெய் யழல்வான்புகை போய்
திட விசும்பில் அமரர் நாட்டை மறைக்கும்
தண் திருப் புலியூர்
படவர வணையான் தன் நாமம் அல்லால்
பரவாள் இவளே

————————————————————————————————————————————————————–

மடவரல் –
மடம்வந்த படியை –
இவள் எனக்கு அடங்கி இருந்த படியை -என்றபடி –
அன்றிக்கே
மடம்-எனபது -பற்றிற்று விடாமை -என்னுதல் –

அன்னை மீர்கட்கு –
என் கையில் இவளைக் காட்டித் தந்து இருக்கிற உங்கட்கு –

என் சொல்லிச் சொல்லுகேன் –
இவள் என் வழி வருகின்றிலள் என்னவோ –
இவள் எனக்கு அடங்கினவள் -என்னவோ –

மல்லைச் செல்வவடமொழி மறை வாணர் வேள்வியுள் நெய் யழல்வான்புகை போய்-
எல்லை இல்லாத செல்வத்தை உடையராய் –
புராண இதிகாசங்களுக்கும் வேதத்துக்கும்
வியாசபாதம் செலுத்த வல்லரே இருக்கின்ற
பிராமணர்கள் உடைய யாகங்களிலே
நெய்யாலே ஒமம் செய்த நெருப்பில் உண்டான
செறிந்த புகையானது சென்று –

திட விசும்பில் அமரர் நாட்டை மறைக்கும் –
ஒரு நிலையான தன்மையை உடைய
ஆகாயத்தில்
தேவ லோகத்தை மறைக்கும் –என்றது
ஸ்வர்க்க்கத்தில் உள்ளவர்களான தேவர்களை
தேவ மாதர்கள் முகம் கண்டு
அனுபவிக்க ஒட்டாமல் மறைக்கும் -என்றபடி –
அன்றிக்கே
போகத்துக்கு தனியாக திரை வழியா நின்றது என்றுமாம்-

தண் திருப் புலியூர் –
நான் கர்மத்தைச் செய்யேன் ஆயின் இந்த மனிதர்கள் கெட்டுப் போவார்கள் –
சங்கர சாதி உண்டாவதற்கும் காரணன் ஆவேன்
இந்த மக்களைக் கொன்றவ னாயும் ஆவேன் –
உத்சீதேயு இமே லோகா ந குர்யாம் கர்மசேத் அஹம்
சங்கரஸ்ய ஸ் கர்த்தா ச்யாம் உபஹன்யாம் இமா பிரஜா -ஸ்ரீ கீதை -3-24-
என்பதே அன்றோ அவன்படியும் –

பட அரவு அணையான் தன் பாதம் அல்லால் இவள் பரவாள் –
தன் ஸ்பர்சத்தாலே மலர்ந்த படத்தைஉடையவனான
திரு வநந்த ஆழ்வானைப் படுக்கையாக உடையவனுடைய
திரு நாமம் அல்லது வாய் புலற்று கின்றிலள் -என்றது
நான் அருகே இருக்க கலவிக் காலத்திலே படுக்கை அழகையே சொல்லி
வாய் புலற்றா நின்றாள் -என்றபடி –
என்னை ஒழிய வேறு ஒன்றிலும் செல்லுவதற்கு அறியாதவள் -என்பாள் -இவள் -என்கிறாள் –

கர்மாநுஷ்டானம் செய்தே
ஜனகர் மோஷம்
இக்குடிக்கு தக்க ஆசாரமுண்டோ என்கிறாள் –
ஆசாரம் உள்ள குலமா –
ஊரில் உள்ளார் ஆசாரம்
தலைவன் எப்படி இருப்பான்
ஹோம புகை வானை மறைக்கும் படி இருக்குமே
நாமம் ஒன்றையே பரவிக் கொண்டு
வடமொழி மறைவாணர்
மடவரல் பவ்யை ஆனவள்
மல்லைச்செல்வம்
நிரவதிக செல்வம் மீமிசை
உடையவர்கள் பிராமணர்கள்
வடமொழி வாணர்
மறை வாணர்
வியாசபதம் செலுத்து -விளக்கி
சம்ஸ்க்ருதம்
வேதம்
இரண்டுக்கும்
திட விசும்பில் அமரர் நாட்டை மறைக்கும் –
வைமாநிகர் விமானத்தில் போவார் அபசரஸ் முகம் மறைக்கும்
பிரளயத்தில் வயிற்றில் மறைத்து கொள்வது போலே புகையும் மறைக்குமாம்
தோழிகள் நாங்கள் அருகே இருக்க
படுக்கை அழகாய் வாய் புலற்றா இருக்கிறாள்

———————————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

கேவலம் கொடையாளனாக மட்டும் இருந்தால் போராதே-
காதல் குணம் உண்டாக வேணுமே -என்ன
அவ் ஊரில் தாவரங்களும் கூட ஒன்றுக்கு ஓன்று
பற்றுக் கோடாம்படி அன்றோ
அவனுடைய காதல் குணம் இருந்த படி -என்கிறாள் —

——————————————————————————————————————————————————-

மெல்லிலைச் செல்வ வண் கொடிப் புல்க
வீங்கிளந்தான் கமுகின்
மல்லிலை மடல் வாழை
ஈன் கனி சூழ்ந்து மணம் கமழ்ந்து
புல்லிலைத் தெங்கினூடு
காலுலவும் தண் திருப் புலியூர்
மல்லலஞ் செல்வக் கண்ணன் தாள் அடைந்தாள்
இம் மடவரலே

————————————————————————————————————————————————————–

மெல்லிலைச் செல்வ வண் கொடிப் புல்க-
மிருதுவான இலையை உடைத்தாய்
ஆர்வத்தை உடைத்தாய்
இருக்கிற வளவிய கொடிகள் தழுவ –
தன் கணவனான காமுக்கு தன் உடம்பை
முற்றூட்டாக கொடுக்கும் போலே காணும் –

வீங்கிளந்தான் கமுகின் –
கொடி தழுவ தழுவ வளரா நின்று
ஒருகாலைக்கு ஒருகால் இளகா நின்றுள்ள
தாளையை உடைய கமுகு –
அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜ யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா
நத்வம் சமர்த்த தஸ்தாம் ஹர்த்தும் ராம சாபாஸ்ரயம் வனே -ஆரண்ய -37-18-
அந்த ஜனக குலத்தில் பிறந்த பிராட்டி எவருக்கு மனைவியாக
இருக்கிறாளோ அவருடைய பராக்கிரமம் அளவிடற்கு அரியது –
என்னும் நியாயத்தாலே –
ஒரு ஆயர் மடக்கொடியானவள் மது என்கிற அசுரனைக் கொன்ற கிருஷ்ணனுடைய
தொழில் கொடி போன்ற கையைக் கொடுத்தாள் –
பரிவ்ருத்தி ச்ரமேண எகா சலத்வலய சாலிநீ
ததௌ பாஹூ லதாம் ச்கந்தே கோபீ மது நிகாதின -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13-54-
என்கிறபடியே –
கமுகின் மல்லிலை மடல் வாழை –
கமுகொடே கூடின பெரிய இலையையும்
மடலையும் உடைய வாழை
வெற்றிலைக் கொடிக்கும் கமுகுக்கும் வெய்யில் தட்டாதபடி
நிழல் செய்து நிற்குமாயிற்று வாழை –

ஈன் கனி சூழ்ந்து-
பழத் தாறுகள் தெற்றிக் கிடக்குமாயிற்று –

புல்லிலைத் தெங்கினூடு-
புல்குதல் -தழுவுதல்
ஒன்றுக்கு ஓன்று தழுவப் பட்ட இலையை உடைய தெங்கு -என்னுதல்
வாழை இலையோடு தழுவின தெங்கு -என்னுதல்
சோலை நெருக்கத்தாலே
நேரிதான இலையை உடைய தெங்கு என்னுதல் –

மணம் கமழ்ந்து -காலுலவும் தண் திருப் புலியூர் –
காற்றானது
விளைவது அறியாதே புக்கு
வாசனையில் ஆகையாலே -அங்கே இங்கே சுழித்து
வாசனையை ஏறிட்டுக் கொண்டு
வாழை நெருக்கத்தாலே நெருக்கப் பட்டு
சிறிய வெளியை உடைய தெங்கின் சோலையிலே புறப்பட்டு
சஞ்சரிக்கும் படியான திருப் புலியூர் –

மல்லலஞ் செல்வக் கண்ணன் –
தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாததாய்
அழகிதான செல்வத்தை உடைய
கண்ணன் –

தாள் அடைந்தாள் –
காதல் குணத்துக்கு தோற்று
திருவடிகளைப் பற்றினாள் –

இம் மடவரலே –
முன்பு எனக்கு அடங்கினவளாய் போந்த இவள் கண்டீர்
மீட்க ஒண்ணாதபடி ஆனாள் –

பிரணயிதவம் வேற உண்டே
ஸ்தாவரங்களும் பரஸ்பர சிநேகம் காட்டா நிற்க
வெற்றிலை கொடி பாக்கு மரத்திலே படர்ந்து உள்ளதே
தலைவன் எப்படிய் இருப்பான்
மடவரல்
மல்லல் -செல்வம்
கண்ணன் தாள் அடைந்தாள்
மெல்லிய இலைகள் உள்ள வெற்றிலை கொடி
இளம் தாள் கமுகு
வாழை பழுத்து செறிந்து நிழல் கொடுக்க
தெங்கும் கலந்து பழக –
பர்தாவான கமுகு உடம்பை முற்றூட்டாக கொடுக்க
இளம் கமுகு கொடி ஸ்பர்சத்தால்
பிராட்டி -யஸ்ய ஜனகாத்மஜா ராமன் தேஜஸ் அப்ரமேயம்
இளம் தாள் -இளைமையாக உள்ளதே
போகம் அனுபவித்து தேஜஸ் மிக்கு
பாஹூ-கோபிகள் கொடி போலே -மது நிரசனன்-அணைத்து கொண்டது போலே –
நிழல் செய்து வாழை
ஈன் கனி
காற்று மணம்-ஏறிட்டு கொண்டு –
தென்னஞ்சோலை வழியாக
மல்லல் அம் செல்வம் நிரவதிக அழகிய செல்வம்
முன்பு எனக்கு பவ்யமாக இருக்க
அவன் இடம் சேர்ந்தாள் இன்று

————————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

செல்வம் மாத்ரம் போருமோ –
வள்ளலாக இருக்க வேண்டாவோ -என்ன
அவனுடைய வள்ளல் தன்மையில் அகப்பட்டுக்
களைந்தமைக்கு அடையாளம்
தெளிவாக உண்டு -என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————————-

திருவருள் மூழ்கி வைகலும்
செழு நீர் கண்ணா பிரான்
திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடை
யாளம் திருந்த உள
திருவருள் அருளால் அவன் சென்று
சேர் தண் திருப் புலியூர்
திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்
தது மெல்லியல் செவ்விதழே

————————————————————————————————————————————————

திருவருள் மூழ்கி வைகலும் –
வைகலும் திருவருள் மூழ்கி
பலகாலம் அவனுடைய அருளிலே மூழ்கி –
நாம் கண்டதனை அறிவோம் இத்தனை அன்றோ –
கீழே இன்று இப் புனை இழை-எனபது வைகலும் திருவருள் மூழ்கி என்றது மாறுபட்டது ஆகாதோ -என்பதற்கு –
எதிர் சூழல் புக்கு இப்படி பரிமாறி திரிகிறது எத்தனை காலம் உண்டு
அதனை அறிந்தொமோ –

செழு நீர் கண்ணா பிரான் –
அழகு
எளிமைகளைக்
காட்டிக் காணும் இப்படி அகப்படுதிற்று –

திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு –
அவனுடைய அருள் எல்லாம்
இந்த வடிவு ஒன்றினில் வந்து சேர்ந்தமைக்கு

அடை யாளம் திருந்த உள-
அவனுடைய அங்கீகாரம் பெற்றமைக்கு
அடையாளம் தெளிவாக உள –
நீ இதனை அறிந்தபடி யாங்கனம் -என்ன –
திருவருள் அருளால் –
குணாகுணம் நிரூபணம் பண்ணாமல்
அங்கீ கரித்தலாகிற தன்மையை செய்வதற்காக –
திருவருள் செய்கைக்காக -என்றபடி –

அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர் –
கலங்கா பெருநகரம் கலவிருக்கையாய் இருக்க அன்றோ
அவன் இங்கு வந்து அணியன் ஆயிற்று –

திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே –
திருவருட் கமுகு -என்று சில உண்டு –
அதாவது நீரால் வளருகை அன்றிக்கே
பெரிய பிராட்டியாரும் சர்வேஸ்வரனுமாக கடாஷிக்க
அதனால் வளருவன சில –
அதன் உடைய அழகிய பழம் போலே இரா நின்றது –
மெல்லிய தன்மையாளான இவளுடைய அதரம்
அவ்வாயிலே அறியலாய் அன்றோ இருக்கிறது-

உதாரனாகவும் இருக்கிறான்
ஐஸ்வர் யம் மட்டும் உள்ளவன் இல்லை
இவள் தோற்றது ஔதார்யத்தில்
அதரம் –
பாக்கு மர பழம் போன்ற சிவந்து
மெல்லிய இலல்பை உடையவள் மெல்லியல் பெண் பிள்ளை
கமுகு -பழம் போன்ற –
திருவருள் கமுகு –
அடையாளம் திருந்த உள
வைகலும் திருவருள் மூழ்கி -ஔதார்யம்
நாம் கண்டத்தை அறிவோம்
எதிர் சூழல் புக்கு அவன் செய்த -கார்யம் அறியோம்
செழுநீர் கண்ணா பிரான்
அழகையும் சௌலப்யமும் காட்டி
அருள் மொத்தமாக -நம் மேல் ஒருங்கே -திரு கடாஷம்
வ்யக்தமாக ஸ்பஷ்டமாக திருந்த அடையாளம் உள
குணா குணா நிரூபணம் பண்ணாமல்
அனைவரையும் விஷயீ கரிக்கும் ஸ்வ பாவம்
இங்கு வந்து நிற்பதே அனைவரையும் அருள
கலங்கா பெரு நகரம் கலவிருக்கை
வாசச் ஸ்தானம் இது தான்
திருவருள் கமுகு
நீரால் வளராமல்
பெரிய பிராட்டி பெருமாள் சேர்ந்து கடாஷிக்க -அத்தால் வளர்ந்த
திருப் புன்னை போலே
அதனுடைய அழகிய பழம் போலே இவள் அதரம்
அவ்வாயாலே
அந்த இடத்திலே
வாயாலே
அறியலாம்
கல் விழுந்து அடிப் பட்ட செங்கல் பட்டு -போலே
சாதுக்தி

————————————————————————————————————————————————

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

ஆபத்துக்கு துணையாதல் மாத்ரம் போருமோ –
இவளுக்கு தக்க செல்வமும் அவனுக்கு உண்டாக வேணுமே -என்ன –
அதுவும் உண்டு -என்கிறார் –

—————————————————————————————————————————————————————————

புனையிழைகள் அணிவும்
ஆடையுடையும் புது கணிப்பும்
நினையும் நீர்மையதன்று
இவட்கிது நின்று நினைக்கப் புக்கால்
சுனையினுள் தடந்தாமரை மலரும்
தண் திருப் புலியூர்
முனைவன் மூவுலகாளி
அப்பன் திருவருள் மூழ்கினளே

————————————————————————————————————————————————————

புனையிழைகள் அணிவும் –
ஆபரணங்கள் நாம் பூட்டினால் போலே இருந்தனவோ –

ஆடையுடையும் –
முகத்தலை அறிந்து உடுததாய் இருந்ததோ –

புது கணிப்பும் –
நீர் வாய்ந்த வயல் போலே இவள் வடிவிலே பிறந்த செவ்வி பாரீர் கோள்-

நினையும் நீர்மையதன்று இவட்கிது நின்று நினைக்கப் புக்கால் –

நின்று நினைக்கப் புக்கால் -நினையும் நீர்மையதன்று இவட்கிது -தொடங்கி விடுதல் அன்றியே
காலம் என்னும் ஒரு பொருள் உள்ள அளவும் நின்று
ஆராயப் புக்காலும்
இவளுக்கு பிறந்த இவ் அழகுகள்
நினைக்கப் போகா என்றது –
யதோவாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹ – தைத்ரிய ஆனந்த -9-1-
பேச முடியாமல் வேத வாக்குகள் திரும்பின -என்கிற விஷயத்தை அளவிட்டு அறினும்
இவள் படி அளவிட்டு அறிய முடியாது -என்றபடி –

இவை எல்லா வற்றிலும் நீ அறிந்த தன்மை யாது -என்ன
அப்பன் திருவருள் மூழ்கினளே -என்கிறாள் –

சுனையினுள் தடந்தாமரை மலரும்
ஒரு பூவே தடாகத்தை கண் செறி இட்டாப் போலே மலரும் -என்றது –
அவ ஊரில் பொருள்கள் பிறக்கு இடம் கொடா என்கிறாள் -என்றபடி –
இதனால்
இவளுக்கு புறம்பு போக்கு இல்லை என்பதனை தெரிவிக்கிறாள் –
தண் திருப் புலியூர் முனைவன் –
அவ் ஊருக்கு முதல்வன் –

மூவுலகாளி –
எல்லா உலகங்களையும் ஆளுகிறவன் -என்றது
ஐஸ்வர் யத்துக்கு புறம்பு ஒருத்தரைத் தேடித் போக வேண்டாதவன் -என்றபடி

அப்பன் –
ஐஸ்வர்யத்தாலும் குறைவறப் பெற்றேன் என்று
தன ப்ரீதியாலே சொல்கிறாள் –

திருவருள் மூழ்கினளே –
கடல் கொண்ட பொருளை எங்கனே மீட்கப் பார்க்கிறபடி –
அருட்கடலில் மூழ்கின இவளை மீத்கலாமோ உங்களாலே

ஆபத் சகம் மட்டுமே இல்லை
ஐஸ்வர் யமும் உண்டே
நினைத்து பார்க்க முடியாத செல்வம்
அப்பன் -உபகாரகன்
திரு அருளில் மூழ்கினாள்
நினையும் நீர்மை யதன்று
எதோ வாசோ நிவர்ந்தந்தே
திருப் புலியூர் நிர்வாஹகன்
மூ உலகும் ஆள்பவன்
கலந்து ஆபரணங்கள் மாறி இருக்க –
ஆடை -முகத்தலை -தலைப்பு மாறி உடுத்தி
புதுக் கணிப்பு நீர் பாய்ந்த வயல் போலே
வடிவில் செவ்வி
சம்ச்லேஷம் பகவத் ஞானம்
கால தத்வம் ஆராயப் புக்காலும் நினைக்க முடியாதே
இவள் திருமேனி விக்ருதி -பரமாத்வா விஷயத்தை பரிச்செதித்தாலும்
அப்பன் திரு அருள் மூழ்கி –
பதார்த்தங்கள் பிறைக்கு இடம்கொடாமல்
ஒரே தாமரை முழுவதும்
இவளுக்கு புறம்பு போக்கிடம் இல்லை
அனன்யார்ஹை
ஐஸ்வர் யம் புறம்பு வேறு இடம் போக வேண்டாம்
அப்பன் -எனக்கு செய்த உபகாரம்
ஐஸ்வர் யாம் குறை அர பெற்றான் சொல்ல முடிந்ததே
அருள் கடலில் மூழ்கி
கடல் கொண்ட பூமியை கீழே எடுத்தான்
இது அருள் கடல்

———————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

வெறும் ஆண்பிள்ளைத் தனமே போராதே –
ஆபத்துக்கு துணைவன் ஆகவும் வேண்டுமே -என்ன –
அக்குறை தான் உண்டோ அவளுக்கு -என்கிறாள் –
புனல் தரு புணர்ச்சியை அன்றோ -இவள் வாய் புலற்றுகிறது

———————————————————————————————————————————————————

ஊர் வளம் கிளர் சோலையும் கரும்பும்
பெரும் செந்நெலும் சூழ்ந்து
ஏர் வளம் கிளர் தண் பணைக் குட்ட
நாட்டுத் திருப் புலியூர்
சீர் வளம் கிளர் மூவுலகு உண்டு உமிழ்
தேவ பிரான்
பேர் வளம் கிளர்ந்ததன்றிப் பேச்சு இலள்
இன்று இப் புனை இழையே

————————————————————————————————————————————————————

ஊர் வளம் கிளர் சோலையும் –
ஊரில் செல்வத்தை கோள் சொல்லிக் கொடுக்கும் சோலை -என்னுதல்
அன்றிக்கே
ஊர்களுக்கு இட்டுச் சொல்லும் சிறப்புக்களை தெரிவிக்கும் சோலை -என்னுதல்

கரும்பும் பெரும் செந்நெலும் சூழ்ந்து –
வயல் அடங்கக் கரும்பும்
அதற்கு நிழல் செய்யும் செந்நெலும் சூழ்ந்து கிடக்கும்

ஏர் வளம் கிளர் –
ஏரால் உண்டான அழகை உடைத்தாய் -என்னுதல் –
எரினுடைய கூட்டத்தை சொல்லிற்றாதல் -என்னுதல்
என்றது உழுவது நடுவதே செல்லா நிற்கை-

தண் பணைக் –
மருத நிலம் என்னுதல்
அழகிய நீர் நிலம் என்னுதல்
மருத நிலம் என்றால் வயலைச் சொன்னபடி  –

சீர் வளம் கிளர் மூவுலகு உண்டு உமிழ் –
குணங்களின் நன்மை அடைய
செயலிலே தெரியும்படி
எல்லா உலகங்களையும் வயற்றிலே வைத்து
வெளி நாடு காண உமிழ்ந்த

தேவ பிரான் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –

பேர் வளம்-
திருப் பெயர்களின் உடைய அழகு என்னுதல்
திருப் பெயர்கள் முழுதும் -என்னுதல்

குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர் கிளர்ந்ததன்றிப் பேச்சு இலள் –
குணங்களுக்கும் செயல்களுக்கும் வாசக மான திருப் பெயர்களை
கடல் கிளர்ந்தால் போலே பெரிய கிளர்த்தியோடே
அன்றோ இவள் சொல்லுகிறது -என்றது –
நாம் திருப் பெயரைச் சொல்லுமாறு போலேயோ இவள் சொல்லுகிறது -என்றபடி

இன்று –
இவ் வேறுபாடும்
நன்மையையும்
நேற்று இல்லை காண் –

இப் புனை இழையே –
திருப் பெயரைச் சொல்லச் சொல்ல
ஒருபடி ஆபரணம் பூண்டாப் போலே இரா நின்றாள் –

ஆபத் சகனாகவும் வேண்டுமே
வெறும் வீரன் மட்டும் இல்லை
புனல் தரும் புணர்ச்சி
பூ தரும் புணர்ச்சி
தன்னை பேணாதே -கொடுத்த குணத்துக்கு தோற்று -கலந்து –
பிரளயம் அகப்பட்ட பூமியை காத்த குணத்துக்கு -புனல் தரும் புணர்ச்சி ரசோக்தியாக வியாக்யானம் –
சோலை -கரும்பு செந்நெல் -சூழ்ந்து -கிடக்கும்
ஏரால் -உண்டான அழகு –
உழுவது நடுவதாக உள்ள தேசம்
தண் பனை மருதம் வயலும் வயலை சார்ந்த இடம் –
சீர் -சகல லோகங்களையும் வயற்றில் வைத்து
வெளி இட்டான்
பேர் வளம் -திரு நாமம் வளம்
குணம் செஷ்டிதன்கள் திரு நாமம் கடல் கிளர்ந்தது போலே
சொல்லும் பொழுதே
அனந்தாழ்வான் திருவேம்கடத்தான்
பட்டர் அழகிய மணவாளன்
சோமாசி ஆண்டான் எம்பெருமானார்
இன்று இப் =இன்றிபுனை
நேற்று இப்படி இல்லை -இன்று
மெய் உயிர் கிட்டே வந்தால் ஓன்று போம்
இன்று யாம் இன்றியாம் ஆகும் நன்னூல் சூதரம்
திரு நாமம் சொல்ல சொல்ல ஆபரணம் பூண்ட பொலிவு இவளுக்கு உண்டே

 

————————————————————————————————————————————————————-

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -8-9-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

October 30, 2013

ஒப்பனை அழகு இருடிகளும் சொல்லார்களோ –
இது கலவிக்கு அறிகுறி ஆக வேண்டுமோ -என்ன
கணவனை நன்றாக தழுவிக் கொண்டாள் -என்கிறபடியே
வீரத்தின் சிறப்பினைக் கண்டு அணைக்கும் பிராட்டியின் வார்த்தை யாக அன்றோ
இவள் வார்த்தை இருக்கிறது -என்கிறாள்

——————————————————————————————————————————————————————————–

புகழும் இவள் நின்று இராப்பகல் பொரு நீர்க்
கடல் தீப் பட்டு எங்கும்
திகழும் எரியோடு செல்வது ஒப்ப
செழும் கதிர் ஆழி முதல்
புகழும் பொரு படை ஏந்தி போர் புக்கு
அசுரரைப் பொன்றுவித்தான்
திகழும் மணி நெடு மாடம் நீடு
திருப் புலியூர் வளமே

———————————————————————————————————————————————————————————

புகழும் இவள் நின்று இராப்பகல்-
வீரத்தின் சிறப்பினை அறிந்து ஈடுபடும் பருவம் இன்றிக்கே இருக்கிற இவள்
கேட்டார் வாய் கேட்டு ஒரு கால் சொல்லி விட்டாளோ
இரவு பகல் நின்று வாய் புலற்றா நின்றாள்
நெஞ்சாலே நினைத்து விட்ட அளவேயோ
நாணம் குடி போய் வாய் விட்டுப் புகழ் கிறாள் -என்பாள் -புகழும் -என்கிறாள் –

பொரு நீர்க் கடல் தீப் பட்டு-
பொரா நின்றுள்ள திரையை உடைத்தான கடல்-

நெருப்புக் கொழுந்தி –

எங்கும்திகழும் எரியோடு செல்வது ஒப்ப-
பரப்பு மாறிக் கொண்டு பிரகாசிக்கின்ற நெருப்போடு கூட
நடந்து சொல்லுமாறு போலே ஆயிற்று
ஆயுதங்களால் வந்த புகரும்
திருமேனியும் இருக்கிறபடி –

செழும் கதிர் ஆழி முதல் புகழும் பொரு படை ஏந்தி –
புகழும் பொரு படை -செழும் கதிர் ஆழி முதல்-ஏந்தி –
போர் செய்கின்ற மிக்க ஒளியை உடைத்தான
திரு ஆழி முதலான அழகிய ஆயுதங்களை ஏந்திக் கொண்டு –
புகழும் படை -என்றது
ஞானம் உடைய திரு ஆழி முதலான ஆயுதங்களாலே
புகழப் பட்ட வெற்றி ஒலியை உடைய பெருமானே –
என்கிறபடியே
ஹேதிபி சேதனாவத்பி உதீரித ஜெயஸ்வனம் – இரகுவம்சம் -10-
அழகிய ஆயுதங்களால் புகழப் படுகின்ற எம்பெருமான் -என்றபடி –
அங்கன் அன்றிக்கே –
பிரசித்தமான வீரத்தை உடையவனும்
பராக்ரமங்களாலே மகிழச் செய்கின்றவனுமான ஸ்ரீ ராம பிரான் -என்கிறபடியே –
சத்ரோ பிரத்யாக வீரஸ்யரஞ்சனி யஸ்ய விக்ரமை
பஸ்யத யுத்த லுப்த அஹம் க்ருத கா புருஷ த்வயா -சுந்தர -105-6
என்கிறபடியே
கையும் ஆயுதமுமாய் பொருத்தம் இருந்தபடி என் என்று பகைவர்கள்
புகழும் படியைச் சொல்கிறது என்று எம்பெருமானார் அருளிச் செய்வர் –

போர் புக்கு அசுரரைப் பொன்றுவித்தான்-
ஆயுதம் தரித்தவனாய்
போரிலே புக்கு தீயோர்களை முடித்தான் –
பொன்றுவித்தான் -முடித்தான்

திகழும் மணி நெடு மாடம் நீடு திருப் புலியூர் வளமே-
ஒளி பொருந்திய மாணிக்கங்களை உடைய
ஓங்கின மாடங்களை உடைத்தாய்
கற்பகாலம் வரையிலும் அழியாததான
திருப் புலியூரிலே அழகைப் புகழும்
வளம் -அழகு –
பகைவர்கள் கிட்ட ஒண்ணாமைக்கு அவன் தான் வேண்டா –
அவ ஊரே அமையும் –
பிராட்டி ஸ்ரீ மிதிலையை விட்டு ஸ்ரீ ராகவன் வீட்டிலே என்று
திரு அயோத்யைப் புகழுமாறு போலே –
சமா த்வாதச தத்ர அஹீம் ராகவச்ய நிவேசதே
புஞ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வகாம சம்ருத்திநீ -சுந்தர -33-17-
இவள் திரு நகரியை விட்டு திருப் புலியூர் புகழையே புகழா நின்றாள் -என்பாள் வளமே புகழும் -என்கிறாள் –
பகைவர்களால் வெல்ல முடியாத அயோதியை -என்கிற
பரமபதத்தை நினைத்து இருக்குமாறு போலே காணும்
இவள் இவ் ஊரை நினைத்து இருப்பது –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என்மனம்
ஏகம் எண்ணும் இராப் பகல் இன்றியே –

திருவாய் மொழி -9-3-7–

எனபது அன்றோ இவருடைய பாசுரம் –

வீர வாசி கண்டு அணைக்கும் பிராட்டி வார்த்தை போலே பேசுகிறாள் –

அனன்யார்க சேஷத்வம் தெரிவிக்கும் திருவாய்மொழி –
அழகு
ஆபரணம் –
ஒப்பனை
வீரம் -ஆண் பிள்ளை தனம் –
குணம்
ஐஸ்வர்யம்
ஔதார்யம்
பிரணயிதவம்
ஆசாரம்
வேதார்த்த தத்வ ஞானம்
எட்டு விஷயம் எட்டு பாட்டுக்கு விஷயம் –
ரிஷிகளும் ஒப்பனை அழகாய் சொல்வார்களே -சாஷாத் மன்மத -சொல்வார்களே
கலவிக்கு சூசசகம் ஆகுமோ
வீரத்து தோற்றவள்
அணைத்து கொண்டாள் பிராட்டி பர்த்தாரம் -பரிகரிஷ்யதே –
திருப் புலியூர் வளமே இராப்பகல் புகழும் -முதல் கடைசி வரிகள் சேர்த்து
அவன் எப்படிப் பட்டவன் -மற்றவை சொல்லும் –
சக்ராயுதம் ஏந்தி –
தேஜஸ் மிக்கு –
அசுரரை போன்றுவித்தான்
சமுத்ரம் பற்றி எரியுமா போலே
கடல் வண்ணன்
ஹேதி ராஜன் -ஆயுதங்களுக்கு அரசன் –
அஷ்ட புஜம் -செம் பொன் இலங்கு –ஆழியோடு கேடகம்
வாளி அம்பு சிலை தண்டு சங்கு ஆலியொடு கேடகம்
பஞ்சாயுதம் கேடகம் புஷ்பம் -வில் தனியாக அம்பு தனியாக
ஒண் மலர் -எட்டு நினைவு கொள்ள
நடந்து சென்று அசுரர் முடித்தான்
பொருகின்ற நீர் உடைய கடல்
தீப்பற்றி எங்கும்திகழும் எரியோடு ஒப்ப -நடந்து –
புகழும் பொரு படை
அவனை ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் திவ்ய ஆயுதங்கள் –
வீர பத்னி –
ஈடுபடும் பருவம் இன்றிக்கே –
வாய் புலத்தா நின்றாள்
ஒரு தடவை யாரோ சொல்லி கேட்டு சொல்ல வில்லை
புகழும் -நெஞ்சாலே நினைத்த அளவேயோ
வெட்கம் இல்லாமல் வாய் புலத்த
அலை மோதும் -பொறா நின்றுள்ள திரை –
நெருப்புடன் நடந்து செல்லுமா போலே
ஆயதங்கள் புகரும் திருமேனியும் இருக்கும்படி
புகழும் பொரு படை –
ரகு வம்சம் பிரமாணம் –
காளிதாசன் சொல்லும் பிரமாணம்
சக்கரவர்த்தி திருமகன் புகழ்ந்து
12 சர்க்கம் –
எம்பெருமான் திவ்ய ஆய்தம் சேதனம்
ஆழி எழ சங்கும் வில்லும் எழ -வெற்றி
உதிரத ஜெயா ச்யாம்
24000 படி ஆளவந்தார் -அருளியதாக பிள்ளான்
எதிரிகள் புகழும்படி பெருமாள் -கையும் ஆயுதம் எம்பெருமானார்
செழும் கதிர் ஆழி –
திகழும் மணி மாடம் –
ரத்னங்கள் இழைத்த மாடம் –
எதிரிகள் கிட்ட ஒண்ணாமைக்கு அவன் வேண்டா ஆயுதங்கள் வேண்டா மாடமே போதும்
பிராட்டி மிதிலை விட்டு அயோதியை புகழுமா போலே
இவர் திரு நகரி விட்டு திருப் புலியூரை
அயோதியை பரமபதம் போலே
மாக வைகுந்தம் -இராப் பகல் புகழும்

—————————————————————————————————————————————————————————————–

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

 வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.