ஐத்ரயோ உபநிஷத் –ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013

அர்த்த விசாரம் பண்ணனும்..ரிக்குகளை ..ரிஷி சந்தஸ்  தேவதை அமையும் ..பிரயோகம் -பிராமண பாவம் ,,கடகத்தில் இருந்த வந்தது கடோ உபநிஷத் ..ரிக் வேத உபநிஷத்தில் சாந்தி பாவத்தில் இந்த ஐத்ரயோ உபநிஷத்..

வாக்கு மனசில் பிரதிஷ்டியாக இருக்கணும்..அர்த்தமும் வாக்கும் பிரிய கூடாது நாமமும் ரூபமும் இவை ..தோதோ நாய் .அப்யாசம் -அதிர்ஷ்ட விஷம் வேதம் சொல்லும் .. வேத வாக்கு மனசில் நிற்கட்டும் தாரணம் வேணும்..

வாக்கு அத்யயனம் பண்ண பாராயணம் பண்ணும் பொழுதே அர்த்தம் மனசில் இருக்கட்டும் ..கடல் போன்று அந்தம் இல்லாதது சமர்த்தி ஆகணும் .நிறையணும்..வேதத்துக்கு இருப்பிடம் புதையலாக இருக்கணும் .கேட்டது எல்லாம் .நெஞ்சில் நிறைந்து இருக்கணும் ..இதுவே கால சேபம்.. வேற வேலை கூடாது ..குரு மயமாக ஆகணும்..வேற சாதனை வேண்டாம் அது என்னை காப்பாத்தும் ..பக்தர்கள் சேமமாய் இருக்கணும்..

குரு நாதர் ஆத்மாவுக்கு  தாயார் .அவரை கொடுத்தது அவனே மூவரையும் நினைக்கணும்..எல்லாம் ஆத்மாவில் அடங்கிற்று ..விசாது பிரவர்தகன் வேறு யாரும் இல்லை.. லயம்..லோகம் ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ண சங்கல்பித்தான் ..பார்த்தான்..வஸ்து இல்லையே எதை பார்த்தான் ..வேதாந்தமே சரீரத்தின் ஆசையை விட தானே..

ஸ்ருஷ்ட்டி வெளி படும் நிலை..தூக்கத்தில் எல்லாம் ஹ்ருதயத்தில் லயம் போல ..நானா உபாதி என்பதால் பல ஜீவன்கள்.. பரமாத்மா ஒரே கர்த்தா ..அவயகதம்..வ்யக்தம் ஆகும்..சூன்யத்தை சிருஷ்டிக்க முடியாது ..குயவன் குடம் பண்ணுவது போல ரூபம் மனசில் இருந்தது .பிர பஞ்சத்தை மனசில் வைத்து இருந்தார்..லோகானு ஸ்ருஷ்ட்டி . மூன்று வித ஸ்ருஷ்ட்டி ஒளி  மயம் லோகம் …மரசீ-சத்யா லோகம் வரை..மரம்-மரணமே லஷணம்..கீழ் லோகம் அப்பு மயம்..14 லோகங்கள்..பூ நடுவில்.. பாதளம் பூமி ஸ்வர்கம்-கர்ம பலனான லோகங்கள் மேல் இரண்டாவதாக பிரிப்பர்..லோக பாலர்கள் ஸ்ருஷ்ட்டி ..பிரள ஜலத்தில் இருந்து ஒரு புருஷனை –சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷக-ஏக புருஷன்-விஸ்வரூபம் இது தான் விராட் புருஷன்..ஹிரண்ய கார்பன் சமஷ்ட்டி ரூபன்..பிரள ஜலம் விகார பட வெவ் வேற ரூபம்..எதா அண்டம்– முட்டையில் எசன்ஸ்  அப்புறம் பட்ஷி உண்டாவது போல ..மாங்கட்டையில் எசென்ஸ் அப்புறம் மரம் கிளைகள் போல அது தான் விராட் …சமஷ்ட்டி ரூபம் சூஷ்ம மான …முகத்தில் இருந்து வாக்கு அக்நி/இந்த்ரியங்கள் தேவதை சப்தம் ஆகாசம்.. வாயு ஸ்பரிசம் தோல்..காது சப்தம் அக்நி/கண் சூர்யன் தேவதை/

வாய்-வாக்கு-அக்நி /மூக்கு -பிராண -வாயு /கண்கள் – காண்பவை -ஆதித்ய /காதுகள் ஸ்தோத்ரம் -திக் தேவதை /புல் போல ரோமம் ..பட்சிக்கு சிறகு போல..ஒரே வர்க்கம்..கைக்கு- இந்த்ரன் கால்-உபேந்த்ரன்…தேவதைகளையும் ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி ..வளர -மரம் -வைத்தவன் தானே தண்ணீர் .விடுமா போல..தாகம் அன்னம்..–படைக்க ….நெய்வேத்தியம் பண்ணி .அபிமானி தேவதைகள் அர்ச்சகர்கள் சப்த ரூப ரசம் கந்தம் ஈஸ்வர அர்பணம் கோவிலில் ..சுத்தி அடையும் ஈஸ்வர அர்ப்பணம் பண்ணின பின்பு..

ஜீவோ ஜீவச்ய ஜீவனம் -அன்னம். உலகத்திலே எல்லாம் அன்னம் பூச்சி தவளை பாம்பு கருடன்.-மயில் .எலி -பூனை.-நாய்/ பசு-புலி/ யானை-சிங்கம் ..ஆடு -சரீரம் எல்லாம் அன்னம் ..அன்ன மயம் ..அது அது அதை சாப்பிடும்..விதித்த ஆகாரம் பிடிக்கும் ..விதித்தது என்பதால்..புழு பூச்சி பாம்பு உஊருவன பறப்பன குதிரை ஒவ் ஒன்றாக ஸ்ருஷ்ட்டி வர தேவதைகள்  போறாது போறாது  என்று சொல்ல– போரும். என்றார்கள்  மனுஷ்யர் ஸ்ருஷ்ட்டி ஆனதும்..பூரணமான ஸ்ருஷ்ட்டி ..84 லஷம்  பண்ணினாலும் சந்தோசம் இல்லை..நர ஸ்ருஷ்ட்டி தான் ..சுகம் அனுபவிக்க வல்லவர்..கர்ம அனுபவிக்க

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வைபவம் ..

December 11, 2013

புனர் அவதாரம் ..திரு அத்யயன உத்சவம் இவருக்கு மட்டுமே ..யதீந்திர பிரவனர்..மூன்று பகுதிகள் முனி/ மா முனி/ மணவாள மா முனி /அழகிய மணவாள மா முனி/ அழகிய மணவாளர்கள் பலர்/ நாயனார் சப்தமும் சிலர் இவரை சொல்வார். பன்னீராயிர படி அருளியவர் வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்.. வித்யாசதுக்கு மா முனி என்று இல்லை திரு நாமத்துக்கு தனி வைபவம் உண்டு..இட்ட திரு நாமம் பொருந்தி பரி பூர்த்தியாக இருக்கிறது.. சகர வர்த்தி திரு மகன். வசிஷ்டர் மக ரிஷி- அழகு ரமிக்க செய்ததால் ராமன் பெயர்..முக் காலம் உணர்ந்தவர்..ராவணன்-அழ வைப்பவன்..ராயதி என்பதால்.. லஷ்மணன்-பால்யம் சிசு பிராயத்திலே பிறந்த உடனே தொட்டிலில் அழுது மாற்றி போட்டதும் அழுகை கொஞ்சம் குறைய ..ஒரே தொட்டிலில் போடா அழுகை நின்றதாம் ..தொட்டில் பருவம் -லஷ்ம அடையாளம்-கைங்கர்யத்துக்கு எல்லா காலத்திலும் எல்லா வித அடிமை .. பரதன்-ராஜ்ய பாரம் சுமந்தவன்..இரண்டு காலத்திலும் ..பாதுகை இளைய ராஜா பட்டாபிஷேகம் உண்டு. ராஜ்ய பரி பாலனம்.. சத்ருக்னன் -நித்ய சத்ருகளை ஜெயித்தவன். ஆந்திர சத்ரியங்கள்-ராமன் அழகில் கண் வைக்காமல். தொட்டிலிலே திரு நாமம் இட்டார் வசிஷ்டர்..

அழகிய மன வாளன்-திரு நாவீறு உடைய பிரான் தந்தை….

முனி த்ரய சம்ப்ரதாயம்  – நாத யாமுன ராமானுஜ முனிகள்..சட கோப முனி வந்தே –முனி மாறன் முன்பு உரை செய்-குல கூடஸ்தர் முனி..நாடு நாயகம் ராமானுஜ மா முனிகள்..ரத்ன ஹாரம் 9 பேர் முன்பும் 9 பேர் பின்பும்.. அவர் அவதாரமும் ஆழ்வார் திரு நகரியில்-ஆவீர் பாவத்தை சூசிப்பித்து காட்டி பவிஷ்யகார ராமானுஜர் ..மா முனிகளும் அவதாரம் இங்கு..திரு நாவீறு உடைய பிரான்..நம் ஆழ்வாருக்கும் இந்த பெயர் உண்டு..பராங்குச தாசர் மகிழ் மாலை மார்பன் பெயரை கொண்டு திரு மாலை ஆண்டான் பெயர்..ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் மூவரும் ஆழ்வார் திரு நகரில் அவதாரம்.. அரச்ச அவதாரம் மதுர கவிகளும் நாத முநிகளால் ராமானுஜர் திரு மேனியும் மா முனி அவதாரம் ராமானுஜன் சின்ன சோம்பு கொண்டு இரண்டு திரு மேனி வீற்று இருந்த திரு கோலம்  திரு அரங்கத்திலும் நின்ற திரு மேனி ஆழ்வார் திரு நகர் ஆழ்வார் உடையவர் மா முனி பிரணவம் போல..சிக்கில் கடாரம் வசித்தார்கள் அவதாரம் இங்கு என்று பிரமை..

கூர குலோதம தாசர் திரு வாய் மொழி பிள்ளையை திருத்தி சப்ராதயதுக்கு கொண்டு வந்தார் ..தோழப்பர் உதவியால் ஆழ்வார் மீட்டு கொண்டு வந்தார் ..ரம்யா ஜா முனி-மணவாள பிள்ளை ஜாமாதா-மாப்பிள்ளை .அழகிய =ரம்யா..சௌம்யா பாடமும் உண்டு சுந்தர ஜாமாதா ஸ்ரீநிவாசனுக்கு ..வர வர முனி–வரன்=மாப்பிள்ளை வர = ஸ்ரேஷ்ட /வர =மணவாள வர =மா /திரு நாம வைபவம்..முனி- ஜீயர் என்பதால்..நாத முனி-திரி  தண்டம் இல்லை வெள்ளை வேஷ்ட்டி உண்டு.. முனி-எம்பெருமானுக்கே முனி -முனியே நான் முகனே முக் கண் அப்பா ..முனிதல் =கோபித்தல் ..உன் தம் அடிகள் முனிவர்-நந்த கோபாலன் கோபித்து கொள்வார்..இவை வல்லார் முனிவரே முந்தின பத்தில் பல ஸ்ருதியில்.. கோபம் கொள்பாபர் இல்லை..மனன சீலர் முனிவர் நெஞ்சில் மனனம் பண்ணுபவர் முனி

தைல தாரா  சிந்தனை அவிச்சின்ன -இடை விடாது சிந்தனை-விச்காசிட்டி எண்ணெய்க்கு தான் உண்டு ..அந்திம ஸ்மரதி வரை நினைவு வேணும்..வெள்ளத்து அரவில்.. முனிவர்களும் யோகிகளும்…. வைகுந்தத்து அமரர்களும் முனிகளும்.. யோகிகள்.. முனி-குண அனுபவம் கைங்கர்ய நிஷ்ட்டை =யோகி /சரீரத்தாலும் மனத்தாலும் கைங்கர்யம் யோகி  முனி என்பர்..

அவனுக்கு த்யானம் பண்ண விஷயம்–எம்பெருமான் -முனியே திரு மூழி   களத்து விளக்கே ..சங்கல்ப நினைவு ..மெழுகில் பொன் திகள் பிரிப்பது போல அசித் சித் கலந்த -பகுச்யாம் பிரஜை ..ஏக காலத்தில் சிருஷ்ட்டிக்கும் சங்கல்பம்..நினைவே முனியே..காருண்யம் பொங்கி வழிந்து.வித்தாய் நினைந்தான்  எல்லா பொருள்களுக்கும்  வித்தாய் மணம் செய் ஞானம் ..

வாரி பிடியாக கொண்டு வாரி கொண்டு அனைவரையும் கொண்டு போக அவதரிக்கிறான்..பிளாட் பாம்  கடை.. மழை வந்தால்  நாலு மூலையை சேர்த்து வாரி கொண்டு போவான்..விரல் விட்டு தான் கூட்டி கொண்டு போனான்..நர்பாளுக்கு உய்தணன்-மோட்ஷ துல்யம் சாந்தாநிக லோகம் கூட்டி கொண்டு போனான் ராமன்..சூழ்ந்து அடியார் வேண்டி இருப்ப மூடாக ஆசுரிம் பாவ. என்றான் கீதையில்.. வாய் திறவார் அங்கு

ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-427-436..

December 10, 2013

427

ஆபதாம் -அபகத்தாரம் –ஆனந்தம் கொடுக்கும் ஸ்ரீ ராமசந்தரன்
பழ ஆஞ்சநேயர் கோயில்கள் சேவித்து வருகிறோம் கிஷ்கிந்தா காண்டம் அனுபவத்துடன்
காக்களூர் சந்ஜீவீவ ராய வீர ஆஞ்சநேயர் திருக் கோயில்
மனஸ் சாந்தி
வியாச ராயர் பிரதிஷ்டை செய்த
வேப்ப அரச மரம் சேர்ந்து
நாகங்கள் காளிய நர்த்தன கிருஷ்ணன்
பாம்பின் தலையை போர் காலமாக கொண்டு நடனம்
காமம் குரோதம் அடக்கி
விசாலமான பிரகாரம்
தனி ஆஞ்சநேயர் ஏற்ற விமானம்
ரமணீயமான இடம்
நான்கு திசைகளிலும் -39 சர்க்கம்
வானரங்களை அனுப்ப
ராமன் -நான் உன் கை பார்த்து
அரசன் நீ நடத்து
நீ தான் ஆணை
நேர்மை இது தானே
சமாதானம் கூறிய சுக்ரீவனை ஆலிங்கனம் கொண்ட பெருமாள்
பரந்தப -மேகம் வற்றாமல் பொழிய
ஆதித்யன் இருளை போக்க
உன்னைப் போன்ற நண்பன் உதவுவதால்
ஆதங்கத்தால் கோபித்தேன்
சேனாபதி மந்த்ரி வந்து குரங்குகள் வந்தவற்றை சொல்ல
பழ பழ பழ திசைகளில் இருந்து
தாரை தந்தை 1 கோடி
ரூமை தந்தை
கேசரி ஹனுமான் தந்தை பல்லாயிரம் குரங்குகள்
முசும்பு கபாஷன் கூட்டி வர
கரடிகள்
ஜாம்பவான் வலி நடத்த
பலசங்கரவன்
நீலன்
பொன்மயமான உடல் கொண்ட
ததிமுகன்
அஸ்வினி குமாரர் -மைந்தன் த்விதன் –
காடே சின்னம் பின்னம் கை குரங்குகள் கூட
வியூகம் வகுக்கிறான் சுக்ரீவன்
40-43 கிழக்கு தெற்கு மேற்கு வடக்கு நோக்கி அனுப்பியது
தெற்கு நோக்கி போனவர் ஆஞ்சநேயர்
கணையாழி கொடுத்து அனுப்பினார்

428

அஞ்சனை -மைந்தன்
இரண்டு உயிர் காத்த முக்ய பிராண தெய்வம்
தெற்கு நோக்கி
வியாசர ராஜர் -மார்த்த சம்ப்ரதாயம் பிரவர்தகர்
நிறைய ஆஞ்சநேயர்திருக் கோயில்கள் பிரதிஷ்டை
அபாய ஹஸ்தம்
சுகந்திகா புஷ்பம் இடது
வேகம் விவேகம் திண்மை சக்தி
உத்சவர் -அரச முடி சாத்தி சேவை
மூலவர் வாலை தலைக்கு மேலே
வெற்றிலை துளசி மாலை சாத்தி
பச்சை திரு மேனி
வெள்ளை வெண்ணெய்-சிகப்பு செந்தூரம்
40 சர்க்கம்
சுக்ரீவன் முடிவு எடுக்கிறான்
அனைத்து வீரர்களும் கூடி
ராமா ஆணை இட வேண்டும்
நீயே முடிவு எடுக்க வேண்டும்
நீ தானே அரசன்
சீதை கண்டு பிடிப்பதே லஷ்யம்
வினகன்-பெரிய குரங்கை கூப்பிட்டு -கிழக்கே 1 லஷம் வானர வீரர்களை
எந்த இடங்கள் வரும்
தேடத்தக்க இடங்கள் எல்லாம் சொல்லி
பாக்யரதி சரயு யமுனை சரஸ்வதி நதி கரையில் தேட வேண்டும்
காசி கோசல தேசம் அங்க தேசம் வரும்
கிழக்கு கடல் தீபம் -சிசிரம் மலை தாழ்வரை
சில ஸ்ருன்கேசு மலை வரும்
அரக்கர்கள் உண்டு ராவணன் அங்கெ சீதை வைத்து இருக்கலாம்
சூர்யன் தேரை ஓட விடாமல் தடுப்பார்கள்
சந்த்யா வந்தனம் அர்க்க்ய தீர்த்தம்
வஜ்ராயுத சக்தி வரும்
தடுப்பை நீக்கி கடலில் தள்ளும்
ப்ரஹ்ம வரம் மீண்டும் உயிர் பித்து வருவார்கள்
ஷீரோதம் கடல்
ரிஷபம் மலை வரும்
குளம் வரும்
சாரணர் யஷர் அப்சரஸ் வாழ்கிறார்கள்
1000 தலை கொண்ட ஆதி செஷன் இருப்பார்
நீலமான வஸ்த்ரம்
அங்கும் போய் தேட வேண்டும்
திரிவிக்ரமன் திருவடி வாய்த்த இடம்
கிழக்கு கோடி உதய பர்வதம் வரை தேட சொல்லி அனுப்பினான்

429

430

ஸ்ரீ ராம ராமேதி -ராம நாமம் -வாய் ஓயாமல் கூற கூற இனிக்கும்
தூய்மை இனிமை இரண்டும்
பாவனத்வம் போக்யத்வம்
ஆஞ்சநேயர் -உயரமான மூலவர்
அபய பிரதானம்
கானோ மரி கடலோ வானோ பாபங்கள் போகுமே
கல் கட்டடம்
வீரக் கழல் உடன் சேவை
யாழி திருவடியில் அடங்கி ஒடுங்கி
துளசி மாலை
திரு மேனியில் சீதா ராமர் நெஞ்சில் தாங்கி
நெஞ்சிலே கோயில் கொண்டு சேவை
திருபாச்சலூர் திருக் கோயில் –
42 சர்க்கம்
சுசெஷணம் தலைவரில் -மேற்கு நோக்கி
தாரை தந்தையும் உடன் -அனுப்பி
எது செய்தால் கார்யம் நடக்கும் அறிந்தவர் சுக்ரீவன்
உதவி செய்ய இவரை அனுப்பி –
சௌராஷ்ற்றம்-
கோமதி -மேற்கு நோக்கி ஓடும் -நதிகள் மேற்கு கடலில் கலக்கும் நதிகள் பட்டியல்
சரஸ்வதி –
கடலை அடைய \கேதக கண்டம்
சிந்து சமுத்ரம் சேரும் பஞ்சாப் ஐந்து நதிகள் கடலில் கலக்கும்
சோமகிரி தேட வேண்டும்
தாண்டி வஜ்ரம் மலை
சக்ரவான் மலை
விஸ்வகர்மா -சக்கரம் நிர்மாணித்து
ஹயக்ரீவன் அசுரன் -பாஞ்ச் ஜன்யன் வயிற்றில் பாஞ்ச ஜன்யம்
தாண்டி பிராக்ஜோதிஷபுரம் வரும்
நரகாசுரன் வாழ்கிறான்
அங்கும் தேட வேண்டும்
சீதை கண்டு பிடித்து பிறந்த பலன் பெற வேண்டும்
வருணன் காக்கும் மேற்கு திசை
வடக்கு திசை
சதபாலன் தலைமையில்
ஹிமாசலம் பக்கம் தேட
பரத காம்போத தேசம்
சொமாச்ரமம் காலன் மலை சுதர்சன் மலை
கைலாசம் தேட
குபேரன் பட்டணம் தேட
கந்தர்வர் வித்யாதரர்
தேட அனுப்புகிறான்
குரு தேசம் தாண்டி போக முடியாது –
ராமனுக்கு பட்ட கடன் தீர்க்க வேண்டும்

431-

ஸ்ரீ ராம ராமேதி
அனைத்தையும் அருளும் ஸ்ரீ ராம நாம சங்கீர்த்தனம்
கோடி ஸ்ரீ ராம நாமம் எழுதி
வாயாரா பாடி உள்ளத்தில், நினைத்து -தொண்டு செய்வதோ
வீர பக்த விநய அபய ஆஞ்சநேயர் சேவித்து வருகிறோம்
ஸ்ரீ ரெங்கம் எல்லை கரை ஹனுமான் சன்னதி
வியாச ராஜர் பிரதிஷ்டை
திரு ஆனைக் கோயில் அருகில்
ராம பக்தி வேலியால் நம்மை காத்து
தீயது விளக்கி தன்னடியே நல்லது வளரும்
வட்டத்தில் வெளியே போகாமல்
மூலவர் நீண்ட வாலை தலை
அபய ஹஸ்தம்
சுகந்திகா புஷ்பம்
ஒற்றைக்கல்லில் வடிக்கப் பட்ட சிறிய ஆஞ்சநேயர்
சங்கம் ஆஞ்சநேயர்
சக்கரம் கருடன்
நடுவில் திருமான் காப்பு
தெற்கு நோக்கி ஆஞ்சநேயர்
44 சர்க்கம்
ஒதுங்கி இருக்கிறார்
தனது சக்தி அறியாமல்
நிதானம் –
முட்டி மோதாமல்
மனைவி தொலைக்க இந்த பாடா
பெரிய நாடே மிக்க படைகள் தேட வேண்டுமா
உள்ளத்தில் நெருடல்
நைஷ்டிக பிரமச்சாரி
சீதா தேவி மகிமை இவர் அறிய வேண்டுமே
சீதை பிரியாமல் இருப்பது லோக ஷேமத்துக்கு தானே
உண்மைகளை ஹனுமான் அறிய
ராமன் அருகில் அழைக்கிறார்
சுக்ரீவனும் அழைக்கிறார்
லாகவம் -வேகமாக போவது -சக்தி -எங்கும் நிகர் இல்லை
பூமியிலோ சவர்க்க லோகத்திலோ இல்லை
மாருதி -கேசரி -வாய் பகவான் சக்தி
பலவான்
காலம் தேசம் தக்க முடிவு எடுக்கும் திறமை உள்ளவர்
உறுதி -எடுத்த முடிவை நடைப் படுத்த
ஹனுமான் பார்த்ததும் ராமன் நம் கார்யம் நடந்து விட்டது அறிந்தான்
கை விரலில் ஸ்ரீ ராம் நாமம் பொருத்திய கணை ஆழி கொடுக்க
தான் அனுப்பியதை சீதை நம்ப வேண்டுமே
அப்பொழுது தான் நீ அவள் பெருமை அறிவாய்
தலை கண்ணில் ஒத்திக் கொண்டார்
அதி பல –
ஜனக சுதை சீதையை தேட -புறப்படுகிறார்

432-

434

435

காவேரி விரஜா சேயம்–பூ லோக ஸ்ரீ வைகுண்டம்
பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட —தேசும் அடியரோர்க்கு அகலலாமே –
வண்ண பரபாகம் –
பராசர பட்டர் சிந்தாமணி -அனந்த போகி ஆதி சேஷன்
மாணிக்க கல்லை
வாயார என்று கொலோ வாழ்த்தும்
கருமணி போலே பெரிய பெருமாள்
கருட மண்டபம் -பெரிய கருடன் -சத்யா லோகம் அயோதியை -எழுந்து அருளப் பண்ணி
புஷ்பக விமானம் மூலம் ஸ்ரீ ரேவ்ங்கம்
விஷ்வக் சேனர் உடனே ஆஞ்சநேயர்
ரெங்க நகர் மூவரும் ஒரே மேடை சுந்தர ஆஞ்சநேயர் ஆதிசேஷன் பெரிய திருவடி
சென்றால் குடையாம் –
கருட கொடி வாகனம்
ஆதி சேஷம் பெரிய திருவடி ஆஞ்சநேயர் தொண்டுக்கே என்றே
ரெங்க மன்னார் ஆண்டாள் கருடன்
தேவாதி ராஜன் பிரகலாதன் கருடன் -தேர் எழுந்தூர்
49 சர்க்கம்
வித்யா மலை அருகில் தேடி –
50 சர்க்கம்
ரிஷபுலம் குகை வழியாக
தெற்கு கோடி வந்து –
67-சர்கங்கள் கிஷ்கிந்தா -காண்டம்
ஜூலை பூர்த்தியாகும்
தேட தேட சக்தி குறைய
ஆர்வம் மிக்கு
காய் கனி இலை தளை வேணும் நேரமும் வேணும்
குகை கண்டார்கள்
பறவை கள் வர
நனைந்து இருக்க
உள்ளே தண்ணீர் இருக்க
உள்ளே நுழைய
இருட்டு
பொன் மயமான மரங்கள் ஒளி கொடுக்க
கமுகு மா பலா
செண்பக மரங்கள்
பூ கொத்துக்கள்
முத்த்கு சிப்பி
இயற்க்கை மாறாத இடம்
விமானம் தூண்கள் படிக்கட்டுகள் திண்ணைகள் இருக்க
வானரங்கள்
மூதாட்டி ஒருத்தி பார்க்க –
மான் தோள் மர உறி தபஸ் தவ வலிமை மிக்கு
ஹனுமான் -யார் தேவரீர் கேட்க
கை கூஒப்பி
சுயம் பிரபா -அந்த மூதாட்டி –

436-

உலகம் யாவையும் -அலகிலா விளையாட்டு உடையவர் -ஆனவர்க்கே சரண் நாங்களே கம்பர்
ராமன் -அனைத்து குணங்களுக்கும் இருப்பிடம்
நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு
மனைவி பிரிந்து –
பூ லோகம் இன்பம் துன்பம் மாறி மாறி வரும் காட்ட வேண்டுமே
சமமாக நினைத்து
லாபம் நஷ்டம் -சுகம் துக்கம் –
வலி பொறுத்து கல்யாணம் இன்பம் இருக்க -நிர்பந்தம் வருவதால்
எப்போதும் பகவான் உத்சவம் உண்டே
அத்தையே நினைந்து நம் துக்கம் மறந்து
மருந்து பக்க விளைவு
பக்தி ஞானம் வைராக்கியம்
பகவத் விஷயம் திளைத்து இருந்து
பக்குவம் படுத்தி
கிஷ்கிந்தா சாரமான கருத்து இது தான்
நமக்கு பாடம் புகட்ட –
முன்னோடி நமக்கு -வாழ்ந்து காட்டுகிறார் –
இன்பம் துன்பம் கலந்து பூர்ண வாழ்வு காற்றி அருளி
விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டார் நமக்காக
இச்சையால் –
கர்மம் அடியாக வந்தது இல்லை –
கதையும் கருத்தும்
வ்யாசராஜர் மடம் பிருந்தாவனம்
அம்மா மண்டபம் வழியில்
மத்வாசார்யர் மடங்கள் பல உண்டே ஸ்ரீ ரெ ங்கத்தில்
வித்யாதீர்தர்கள் ஆறு பேர் தீர்த்தம்
கோ சாலை ஆச்சர்யம் இங்கே
துளசி மாடம்
கேசவ பிரிய
அர்ச்சனைக்கு
51 சர்க்கம்
சுயம் பிரபா குகையில் தேட
I மாசம் கெடு முடிய போகிறது
சுக்ரீவன் வைத்த கெடு
பலம் கிழங்கு வேர் மூலிகை கிடைக்குமா பார்க்க வந்தோம்
தர்மசாரிணி
மயன் -தேவ தச்சன்
விஸ்வகர்மா தேவர் போலே மயன் அரக்கர்களுக்கு
விஸ்வகர்மா 1000ஆண்டு தவம் இருக்க
ஹேமா பெண் காதல்
இந்த்ரன் பொறுக்காமல் வஜ்ராயுதம் கொண்டு அடிக்க
ஹேமா தோழி நான்
இங்கே உள்ளே வந்தவர்கள் வெளியில் போனது இல்லை என்றாள் –

தத்வ த்ரயம்-ஈஸ்வர – பிரகரணம் – ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் சுவாமிகள் –

December 10, 2013

சூர்ணிகை -141 (1 )-
ஈஸ்வரன்
அகில ஹேய பிரத்யநீக
அனந்த ஜ்ஞாநானந்தைக-ஸ்வரூப னாய்-
ஜ்ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குணகண பூஷிதனாய் –
சகல ஜகத் சரக்க ஸ்திதி சம்ஹார கர்த்தாவாய் –
ஆர்த்தோ ஜிஞஞா ஸூரர்த்தாத்தீ ஜ்ஞாநீ -என்கிற சதுர்வித புருஷர்களுக்கும் ஆஸ்ரய ணீ யனாய்
தர்மார்த்த காம மோஷாக்ய சதுர்வித பல ப்ரதனாய்-
விலஷண விக்ரஹ யுக்தனாய் –
லஷ்மீ பூமி நீளா  நாயகனாய்
இருக்கும் –

உபய நியந்தா ஈஸ்வரன் -பிரகரணம் –
ஈசாதே தேவக ஏக –
ஈஸ்வரன் என்றே வஸ்துவை நிர்ணயித்து
அசாதாராண ஸ்வரூபம்
நித்யமாக இயற்கையாக நியமிக்கும் தன்மை ஈஸ்வரன்
குணாதிகளுக்கும் ஆதார பூதன்
அகில ஹேய பிரத்ய நீக்க -எதிர் தட்டு
அனந்த ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபன்
அருளிச் செயலில் உள்ளவற்றை திரட்டி தொகுத்து காட்டி அருளுகிறார்-

அபரிச்சேதம்-வஸ்து கால தேச -த்ரிவிதமும்
சத்யம் ஞான ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம
ஆனந்தமே வடிவு எடுத்த ப்ரஹ்ம
கல்யாண காண ஏக தானத்வம் தன்னடியே சித்திக்கும்
சேதன இதர தன்னடையே
ஆதி -சப்தத்தால் எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தவை
கல்யாணம் -ஆஸ்ரிதர் போக்யமம்
கணம் -சமூக வாசி
பூஷிதம் -அலங்க்ர்தமாய் இருக்கும்
திவ்ய ஆபரணம் போலே குணங்கள் திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு –
சர்வஞ்க்ன சர்வ வித்
குணயோக பிரமாணம்
ஜகம் -கார்ய வஸ்து
சர்க்கம் சிருஷ்டி அத்வாரக சத்வாரக
சமஷ்டி வியக்தி சிருஷ்டி
ஸ்திதி பாஹ்ய அந்தர
சம்காரம் சத்வாரக அத்வாரக இரண்டு படிப் பட்டு இருக்கும்
சகல ஜகத் சர்க்காதிகள் பிரமாணம் உண்டே
ஆர்த்தோ -சதுர்வித புருஷர்களால் பற்றப் படுபவன்
ஆர்த்தன் அர்த்தார்த்தன்
இரண்டு ஐஸ்வர் யாதிகள் –
கீதா பாஷ்யம் எம்பெருமானார் காட்டிய பிரமாணங்கள் இங்கே காட்டி அருளி –
ஞானமே ஸ்வரூபம் ஞ்ஞிஞாசு
பகவத் செஷைக பகவந்தம் ஏவ பரம பிராப்யம் –
சதுர்விதா பஜந்தா மாம் -கீதை
சர்வ சமாஸ்ரயநீயத்வம் அருளிச் செய்தார்
சதுர்வித பல பிரதனாய்
தர்மம் இஷ்டா பூர்தம்
இஷ்டம்
பூர்தம் ஹோமம்
அர்த்தம்
காமம் ஐ கிகம் பரலோக
அர்த்தம் சாதனதையா சுயமாயும்
காமம் புருஷம் ஏவம் புருஷார்தமாய் இருக்கும்
சகல பல பிரதாணன்
பிரமாணம்
விக்ரகம் -ஸ்வரூபம் விட வை லஷண்யம் பிரசித்தம்
திவ்ய ரூபா கத்யம் -அருளிச் செய்தார் எம்பெருமானார்
கீழே பாஷ்யகாரர் என்றார் வேதார்தம் காட்டும் பொழுது –
பற்றுக் கோல்
கோல மலர்ப்பாவை உனக்கு ஏற்கும்
பூமி நீளா தேவி அநு ரூபநாயகன் –
ஸ்ம்ருதிகள் –
ஸ்ரீ வல்லப -ஏவம் பூத பூமி நீளா நாயக
கட்டில் எரித்த நிலா வாகாதே -அனுபவிக்க கடவர் பிராட்டிமார் உண்டே-

சூர்ணிகை -142 (2 )
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாகை யாவது –
தமஸ் ஸூ க்கு தேஜஸ் ஸூ போலேயும்
சர்ப்பத்துக்கு கருடனைப் போலேயும்
விகாராதி தோஷங்களுக்கு பிரதிபடமாய்
இருக்கை-

விஸ்தரென அருளுகிறார்
அகில ஹேய பிரத்ய நீகன்
எதிர் தட்டை
த்ரிவித சேதன தோஷமும் இல்லையே
பக்தன் -சம்சாரம்
நித்யர் நியமிக்கப் படுக்கை தோஷம்
விகாராதி தோஷம் -அஞ்ஞான சேறு தோய்த்து கழித்த முக்தர்
நித்யர் -ஸ்வரூபத்தால் அணு தான்
ஸ்வாபவம் பாரதந்த்ர்யம்
தோஷமோ என்னில்
ச்வதந்த்ரனுக்கு அது தோஷம் புருஷனுக்கு ஸ்தானம் போலே
பிரதி படன் -மலம் ஸ்வரூபம் உபாதி இல்லை
ஆத்மாவுக்கு கர்ம சம்பந்தம் உபாதி நிபந்தனம் மல சம்பந்தம் உண்டே –
சமஸ்த ஹேய ரஹிதம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அடியவர்கள் தாழ்வைப் போக்கும் -யோஜனையும் உண்டே
இத்தை
கத்ய த்ரயம் நஞ்சீயர் வியாக்யானம் -இப்பொழுது
ஆச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -இப்பொழுது கிடைக்க வில்லை-

சூர்ணிகை -143 (3)
அநந்தன்-ஆகையாவது
நித்யனாய்
சேதன அசெதனங்களுக்கு வ்யாபகனாய்
அந்தர்யாமியாய்
இருக்கை

அநந்தன் –
தேச கால வஸ்து -அபரிசேத்வம்-
த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதம்
விபு என்பதால் தேச பரிச்சேதம்
நித்யம்ம் கால பரிச்சேதம்
அந்தர்யாமி -வஸ்து பரிச்செத்யம்

அந்தர் பிரதிஷ்டா
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் பிரத்வி சரீரம் -பிரமாணங்கள் காட்டி அருளி

சூர்ணிகை -144 (4 )
அந்தர்யாமி யானால்
தோஷங்கள் வாராதோ வென்னில்

சூர்ணிகை -145 (5 )-
சரீரகதங்களான-பால்யாதிகள்
ஜீவாத்மாவுக்கு வாராதாப் போலே
த்ரிவித சேதன அசேதன தோஷமும்
ஈஸ்வரனுக்கு வாராது –

பால்யாதி தோஷங்கள் ஆத்மாவுக்கு இல்லையே
நிர்வகித்து கொண்டு இருந்தாலும்
அந்தர்வர்த்தியான ஜீவாத்மாவுக்கு வாராதது போலே
ஈஸ்வரனுக்கு
ஆவி சேர் –அவனைக் கூடல் அவனையும் கூடலாமே

பிரவேச ஹேது காரணம்
சத்தைக்கு இவன் பிரவேசிக்கிறான்
ஆத்மா கர்மம் அடியாக பிரவேசிக்கிறான்
அனுக்ரககம் அடியாக ஈஸ்வரன் பிரவேசிக்கிறான்

ஒரே மரம் இரண்டு பறவை
அனன்ச்னன் சாப்பிடாமல் அபக்த பாபமா
விஷ்ணவே சர்வ ஜிஜ்னணவே

சூர்ணிகை -146 (6 )-
ஜ்ஞான ஆனநதைக
ஸ்வ ரூபன் ஆகையாவது
ஆனந்த ரூப ஜ்ஞானனாய்
இருக்கை –

சூர்ணிகை -147 (7 )-
அதாவது கட்டடங்க
அனுகூலமாய்
பிரகாசமுமாய்
இருக்கை –

ஆனந்தரூபமான ஞானம்
அனுகூல
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் கத்ய த்ரயம் வியாக்யானம் அருளிச் செய்கிறார் -அதுவும் கிடைக்க வில்லை –
மணவாள மா முனி காலத்தில் இவை இருந்து இருக்கின்றன
கட்டடங்க முழுவதும் அனுகூலமாய் பிரகாசமாய்
ஸ்வரூபத்தில் பிரதி க்கூலமோ அபிரகாசமோ இல்லை ‘
ஏக சப்தார்தம்
ஆக்லாதகரத்வம்
சுயம் பிரகாசத்வம் உண்டே

அடுத்து குணங்களை விவரிக்கிறார்

சூர்ணிகை -148 (8 )-
இவனுடைய ஜ்ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குணங்கள்
நித்யங்களாய்
நிஸ் ஸீ மங்களாய்
நிஸ் சங்க்யங்களாய்
நிரூபாதிகங்களாய்
நிர்த்தோஷங்களாய்
சமாநாதிக ரஹீதங்க ளாய்
இருக்கும்

ஞான ஆதி பல ஐஸ்வர்யா போன்றவை
யாவதாத்மபாவியாய் இருக்கும்
காம -கல்யாண குணங்கள் விரும்பப் படுபவை என்பதால் காம சுருதி
ஈறில வண் புகழ் நாரணன்
ஆனந்த குணம் எல்லை காண
உபரி உபரி -ஆளவந்தார் –
உயர்வற உயர்நலம்
எண்ணிறந்த குணங்கள் உண்டே
ரத்னம் உள்ள சமுத்ரம் போலே அனந்த -ரத்னாகாரம் சமுத்ரம்
எண்ணில் தொல் புகழ் ஆழ்வார் –
நிருபாதிகம் -ஈஸ்வர சங்கல்பம் அபெஷித்து இருக்கும் சேதன குணங்கள் போலே அன்றி
ஸ்வா பாவிக –
அநவதிகா அதிசய -நித்யர் வ்யாவர்த்தி -நித்ய இச்சையால் நித்யருக்கும்
ஞான பல கிரியை நியமனம் சொல்லும் சுருதி ஸ்ருத பிரகாசர்
நிர்தொஷம் -ஹேய குணம் இன்றி
அபதய பாப்மா-இத்யாதி –
ஆஸ்ரயம் ஹேய பிரத்ய நீகம்
பிரமாண அதிக -ஒப்பும் மிக்கும் இன்றி
சமாத்யதிக தரித்திர வஸ்து

சூர்ணிகை -149 (9 )-
இவற்றில்
வாத்சல்யாதிகளுக்கு -விஷயம் -அனுகூலர்
சௌர்யாதிகளுக்கு விஷயம் பிரதிகூலர்-
இவற்றுக்கு காரணமான ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளுக்கு எல்லாரும் விஷயம் –

மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கும்
அனைவருக்கும் -ஞான பல
அனுகூலருக்கு -சௌசீல்யாதி-அடியவர்கள் இடம்
பிரதிகூலருக்கு -சூர்யா வீர்ய பராக்கிரமம் அடியவர் விரோதிகளுக்கு
மமபிராணாதி பாண்டவர் -என்றான் இ றே

வாத்சல்யாதி -ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் சக்தி ஊற்று வாய் -காரணம்
ஞாமம் -தோஷம் அறிந்து வாத்சல்யம்
சக்தி பராக்கிரமம்
வஸ்து உத்கர்ஷ ஆபாதாக ஷாட்குன்யாதி குணா பாகம் ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது
திவ்ய ஆத்ம குணங்கள் -ஞான சக்தி

ஞானம் உள்ளபடி அறிந்து இருக்கை
சக்தி அகடிகடனா சாமர்த்தியம்
பலம் -சரமம் இன்றி சங்கல்பத்தால்ம் அவலீளையால்
சமஸ்த வஸ்து தாரண சாமர்த்தியம்
ஐஸ்வர்யம் சமஸ்த வஸ்து நியமன சாமர்த்தியம்
ச்வாதந்த்ர்யம் -கர்த்ருத்வம் செய்ய வேண்டுமே அது உள்ளவன் –
வீர்யம்
ஜகத் உபாதாநமாக இருந்தும் ஸ்வரூபம் விகாரம் இன்று இருக்கை
தேஜஸ் -சஹா காரி நைரபேஷ்யம் -பராதிபவன சாமர்த்தியம் –
எல்லோரும் விஷயம் ஆகும்
அனுகூல ரஷனம் பிரதி கூல நிரசனம் -இவை ஆறும் வேண்டுமே

சூர்ணிகை -150 (10 )-
ஜ்ஞானம் -அஜ்ஞ்ஞர்க்கு
சக்தி -அசக்தர்க்கு
ஷமை-சாபராதர்க்கு –
கிருபை -துக்கிகளுக்கு
வாத்சல்யம் -சதோஷர்க்கு
சீலம் -மந்தர்க்கு
ஆர்ஜவம் -குடிலர்க்கு
சௌ ஹார்த்தம் -துஷ்ட ஹ்ருதயர்க்கு
மார்த்வம் -விஸ்லேஷ பீருக்களுக்கு
சௌ லப்யம் -காண ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு
இப்படி எங்கும் கண்டு கொள்வது –

ஞானம் -ஹிதம் அஹிதம் அறியாதவருக்கு
சக்தி -இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிகாரங்களுக்கு சக்தி இல்லாதவர்
ஷமை -அனுசந்தித்தாருக்கு அபராதம் செய்தோம் –
கிருபை -பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம்
ஆவாரார் துணை –
வாத்சல்யம் -தோஷம் போக்யமாக கொள்ளும்
சீலம் -மந்தர்க்கு -தண்மையை அனுசந்திப்பார்க்கு
அர்ஜவம் -நேர்மை
கோணல் புத்தி உள்ளவன் இடமும்
சௌஹார்த்தம்-துஷ்ட ஹிருதயரார் அனுசந்திப்பார்க்கு
மார்த்தவம் ஸ்வரூப விக்ரகம் இரண்டுக்கும்
விஸ்லேஷ பயம் கொண்டார்க்கு மார்தவம்
சௌலப்யம் காண ஆசைப் பட்டவருக்கு
குணங்கள் விஷய பிரத்ய நீவ்கத்வம் காட்டி அருளுகிறார்

சூர்ணிகை -151 (11 )-

இப்படி ஈஸ்வரன் கான குணங்களோடு கூடி இருக்கையாலே
பிறர் நோவு கண்டால் -ஐயோ -என்று இரங்கி
அவர்களுக்கு எப்போதும் ஒக்க நன்மையைச் சிந்தித்து
தனக்கேயாய் இருத்தல்
தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாய் இருத்தல் செய்யாதே
நிலா தென்றல் சந்தானம் தண்ணீர் போலே -பிரர்க்கெயாய்
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் பக்கல் ஜ்ஞான ஜன்ம வருத்தங்களால் உண்டான நிகர்ஷம் பாராதே
தாங்களும் பிறரும் தஞ்சம் இல்லாத பொது தான் தஞ்சமாய் –
சாந்தீபனி புத்ரனையும்
வைதிகன் புத்ரர்களையும்
மீட்டுக் கொண்டு வந்தால் போலே அரியன செய்தும்
அவர்கள் அபேஷிதங்களைத் தலைக் கட்டியும்
அவர்களுக்கு த்ருவபதம் போலே பண்டு இல்லாதவற்றையும் உண்டாக்கியும்
தம் தாம் ஸ்வம் தாம் தாம் விநியோகம் கொண்டால் போலே இருக்கத்
தன்னையும் தன்னுடைமையையும் வழங்கி
அவர்கள் கார்யம் தலைக் கட்டினால் தான் க்ருதக்ருத்யனாய்
தான் செய்த நன்மைகள் ஒன்றையும் நினையாதே
அவர்கள் செய்த ஸூ க்ருத லவத்தையே நினைத்து
அநாதி காலம் வாசிதங்களான ரசங்களை மறக்கும்படி எல்லா தசையிலும் இனியனாய்
பார்யா புத்ரர்கள் குற்றங்களைக் காணாக் கண் இட்டு இருக்கும் புருஷனைப் போலே
அவர்கள் குற்றங்களைத் திரு உள்ளத்தால் நினையாதே
குற்றங்களைப் பெரிய பிராட்டியார் காட்டினாலும்
அவளோடு மறுதலித்து திண்ணியனாய் நின்று ரஷித்து
காமிநியுடைய அழுக்கு உகக்கும் காமுகனைப் போலே
அவர்கள் தோஷங்களைப் போக்யமாய்க் கொண்டு
அவர்கள் பக்கல் கரண த்ரயத்தாலும் செவ்வியனாய்
பிரிந்தால் -அவர்கள் வ்யசனம் குளப்படி என்னும்படி
தான் ஈடுபட்டு -அவர்களுக்குப் பாங்காகத் தன்னைத் தாழ விட்டு
அவர்களுக்குக் கட்டவும் அடிக்க்கவுமாம்படி எளியனாய்
அன்று ஈன்ற கன்றுக்குத் தாய் இரங்கி
முன்னனைக் கன்றையும் புல்லிட வந்தவர்களையும்
கொம்பிலும் குளம்பிலும் ஏற்குமா போலே
பெரிய பிராட்டியாரையும் ஸூ ரிகளையும் விட்டு
ச்நேஹித்துக் கொண்டு போரும்

இந்த குணங்களை அழகாக காட்டி அருளுகிறார் அடுத்த சூர்ணையில்-
கல்யாண குணங்கள் உடன் கூடி உள்ள –
குணங்கள் ஸ்வா பாகிகம்
ஐயோ -கிருபையால் இரங்கி -பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம்
நன்மை சிந்தித்து சௌஹார்தம்
சிருஷ்டி பிரளயம் -அறிந்தும் அறியாத காலத்திலும்
ஆஸ்ரித சர்வ மங்களம் சிந்தித்து
ஆஸ்ரித பரதந்த்ரன் -பிறர்க்கு என்றே – பக்த பாரதந்த்ர்யம்
ஜன்ம ஞான விருத்தம் பாராமல் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷு
ஏழை எதலன் –
தான் தஞ்சமாய் -அசரண்யா சரண்யத்வ காரணம்
சத்யா காமத்வம் அறியான செய்து தலைக் கட்டி
சாந்தீபன் -12 வயசு காலத்தையும் கழித்து கொண்டு வந்து கொடுத்து -அதே வயசில் -அதே உடையுடன்
வைதிக புத்ரர்களையும் மீட்டி –
காதல் மக்கள் கானால் -நாய்ச்சிமார் அழைப்பிக்க
தப்பின பிள்ளைகளை உடல் உடன் கொடுத்து
அவ்வவ ரூபங்கள் உடன் கொடுத்து
சத்யா காமத்வம்
சகல அபெஷிதங்களையும் -நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை -பட்டர் -இது கிடைக்க வில்லை
சத்யா சங்கல்பம் -துருவனுக்கு தனியாக ஸ்தானம் பண்டு இல்லாத வற்றையும் உண்டாக்கி
அபூர்வ போகங்கள் சிருஷ்டிக்க வல்ல சாமர்த்தியம்
தன்னையும் தன் உடைமையும் வழங்கும் ஔதார்யம்
நதே ரூபம் -பக்தாநாம் தும் பிரசாத்தே
கார்யம் தலைக் கட்டினால் தான் கிருதகிருத்யனாய் -கிருதித்வ கார்யம் –
அபிஷிக்த லன்காயாம் –கிருதக் கிருத்திய ததா ராம –
பேறு தன்னதாக இருக்கும் ஸ்வா பம்
தான் செய்த நன்மைகள் ஒன்றையும் நினைக்காமல்
உன் அடியார்க்கு என் செய்வேன் என்றே இருத்தி
சூக்ருத லேசம் -சரணம் -சொன்னால்
த்ரௌபதி ரிணம் பிரவர்த்தி கோவிந்தா உக்தி ஒன்றையே நினைத்து
இனியனாய் -மாதுர்ய -பிராக்ருத விஷய ராசங்கள் விச்மரிக்கும் படி சர்வப ராசா
நிரதிசய போக்கினாய்
புருஷோத்தமன் -பார்யா பிள்ளைகள் அனைவரும் தப்பை காணா கண் இட்டு – -கண்டாலும் கண்டது போலே இல்லாமல்
கண்டுக்காமல் இருப்பான் –
தொடர் செய்யும் பல்லாயிரம் பிழைகள் –பார்த்து இருந்தும் காணும் கண் இல்லாதவன் இறை -ஞான சாரம்
திரு உள்ளத்தால் நினைக்காமல் சதுரன்
திண்ணியன் தைர்யம் -பிராட்டி -சொன்னாலும் -சேதனர்
என் அடியார் அது செய்யார் – ஸ்த்ரிதவம் பாவம்
அழுக்கை உடம்பும் காமுகன் போலே
ஆர்ஜவம் -நீர் ஏறாத மேட்டில் விரகால் ஏற்றுவாரைப் போலே
-ரிஜு புத்திதயா ராம –சூர்பணகை இடம் கூட பெருமாள் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் சொன்னார் –
மார்த்வம் மென்மை -ஷணம் அபி -தாம் கிலேசப் படுவது ஆஸ்ரிதர் விரகம்
தாழ விட்டு
ஏழை -என்னாது இரங்கி –குகன் தான் ஏழை என்னாது வியாக்யானம் அருமை
எண்ணம் அவன் மனத்தில் உதிக்காமல் இருக்கும் படி தன்னை தாழ விட்டான்
ஷீலா குணம் –
கட்டவும் அடிக்கவும் படி -சௌலப்யம்
நவநீத –
எளிவரும் இயல்வினன் –
வாத்சல்யம் -கன்றுக்கு இரங்கி –
பெரிய பிராட்டியாரையும் நித்திரையும் தள்ளி விட்டு
மாடு விடாதே என் மனனே
பற்றிலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன்
அவர்கள் இடம் பற்றி இன்றி என்னிடம் முற்றவும்
கல்யாண குணா விசிஷ்டன் என்றதை இது வரை
விஸ்தரென உபபாதித்து அருளினார் –

சூர்ணிகை -152 (12 )-

இவனே சகல ஜகத்துக்கும்
காரண பூதன்

காரண பூதன்
உண்டாக்கி –
இவன் -குண விசிஷ்டன் –
இவனே -அவதாரனத்வம் அன்யயோ விவச்செதம்

த்ரிவித காரணம்
தானே படைத்து –தானே ஆள்வானே
சதைவெ –
ஏகம் மேவ -அக்ரே
சத் -ப்ரஹ்ம -ஆத்மா சப்த வாச்யன் -நாராயணனே –
சதைவெ ப்ரஹ்ம ஏவ ஆத்மா ஏவ
நாராயண ஆஸீத்
அவன் தான் சத் ப்ரஹ்ம ஆத்மா
இவனே -காட்டி அருளி –
சமஷ்டி வ்யஷ்டி இரண்டுக்கும் ரூப காரண பூதன்
உத்தர மீமாம்சை
சமன்வயா-இவனே ஜகத் காரணம்
அவிரோத -வேறு யாரும் இல்லை காட்டி அருளி –
சாதனா -இவனே சாதனம்
பல -இவனே பலம்
நான்கு அத்யாயம்
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஞிஞ்ஞாசா
ப்ரஹ்ம விசாரம் -ஜென்மாதி அஸ்யாதி-

சூர்ணிகை -153 (13 )
சிலர் பரமாணுவைக்
காரணம் என்கிறார்கள்

இல்லை என்பதை மேலே சொல்கிறார்
குட்டி ஸ்ரீ பாஷ்யம் இது
god paarticle
பரமாணுக்களே காரணம்
புத்தர் ஜைனணன் வைசெஷிகன்
அனுமானம் -ஒன்றையே ஒத்துக் கொண்டு
நான்கு பூதம்
ஏக பொஇஒதம்
பரஸ்பர பேதம் உண்டு
சிலர் என்று சமுச்சயம்
மகி பூமி மலை பரமாணு
பிரமாணம் இல்லையே

சூர்ணிகை -154 ( 14 )
பரமாணுவில் பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
சுருதி விரோதத்தாலும்
அது சேராது

அனுமானம் -ஆகமம் அனுகூலமான இருந்தால் கொள்ளலாம்
சாஸ்த்ரதுக்கு தகுந்த அனுமானம் கொள்ளலாம்

சூர்ணிகை -155 (15 )-
காபிலர் பிரதானம் காரணம்
என்றார்கள்

மண் குடம் மண் போலே
பிரகிருதி காரணம் என்பர்
தாதி பால் ஆவது போலே
ஜலம் -விசித்திர -தேங்காய் -சூத கபித -தித்திப்பு பரிமாணம் தானே அடையும்
சர்வ அவஸ்தை குணம் -பிரகிருதி

சூர்ணிகை -156 (16 )-
பிரதானம் அசேதனம் ஆகையாலும்
ஈஸ்வரன் அதிஷ்டியாத போது
பரிணமிக்க மாட்டாமையாலும்
சிருஷ்டி சம்ஹார விவஸ்தை கூடாமையாலும்
அதுவும் சேராது –

விசித்திர ஜகத் காரணம்
பிரதானம் சைதன்யம் இல்லை
ஈஸ்வரன் அதிஷ்டானம் செய்தே
சர்வ காலமும் சிருஷ்டியாகவே இருக்கும்
சம்ஹாரம் உண்டே
கால பேதம்
பிரதானம் சேராது
பரமாணுவும் சேராது

சூர்ணிகை -157 (17 )-
சேதனனும்  காரணம் ஆக மாட்டான்

பாசுபதம் –
ருத்ரன்
ஷேத்ரஞ்ஞன் தான்
காரணம் ஆக சக்தன் அல்லன்
கர்ம பரதந்த்ரன்
துக்கி
அதனால்
சந்கிசிதிக்க ஞான சக்தி
ஜகத் வியாபாரம் செய்ய முடியாதே
அபக்த பாப்மா அகரமா வைஷ்யன்
நிரதிசய ஆனந்த மயன்
தலை அறுப்பாரும்

தலை அறுப்பு உண்டாரும் ஆக முடியாதே-

வேத அபஹார –குரு பாதிக

சூர்ணிகை -158 (18 )-
கர்ம பரதந்த்ரனுமாய்
துக்கியுமாய்
இருக்கையாலே

சூர்ணிகை -159 (19 )-
ஆகையால் ஈஸ்வரன் தானே
ஜகத்துக்கு காரணம்

சூர்ணிகை -160 (20 )-
இவன் காரணம் ஆகிறது
அவித்யா கர்ம பரநியோகாதிகளால் அன்றிக்கே
ஸ்வ இச்சையாலே

நாராயணனே காரணம்
கர்மத்தால் தகப்பன் பிள்ளை
பர நியமத்தால் செய்வார்கள்
இவன் சுய இச்சையால் செய்கிறான்
அவித்யா கர்ம நிபந்தனம் இல்லை
சாஸ்திர அவஸ்தை
மிருகங்கள் சுகத்தால் பண்ணும்
ப்ரஹ்மா பரநியமனம் – -நாட்டைப் படை என்ற
காட்டிய வழியில் சென்று செய்கிறார்கள் –
ஆதி -சப்தம்
அவரஜநீயம் ராகம் -ஆசை
நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டர் அருளிச் செய்தார்

சூர்ணிகை -161 (21 )-
ஸ்வ சங்கல்பத்தாலே செய்கையாலே
இது தான் வருத்தம் அற்று
இருக்கும்

இச்சையால் செய்து அருளுகிறான்
நியாமகர் யாரும் இன்றி
சங்கல்பத்தால் செய்து அருளிகிறான் –
அசித் அவிசேஷிதான் –பட்டர் அருளிச் செய்த பிரமாணம்
ஆயாச ரூபம் இல்லை
இது தான் வருத்தம் அற்று இருக்கும்
மானச கார்யம் தானே
அனாயாசேன
பகுசயாம் பிரஜா ஏவ
மனம் செய் ஞானம்

சூர்ணிகை -162 (22 )-
இதுக்கு பிரயோஜனம் கேவல லீலை

என்ன பிரயோஜனம்
கேவல -லீலையால் செய்து அருளுகிறான் – –
இன்புறும் இவ் விளையாட்டு உடையான் –

சிருஷ்டிக்கு பிரயோஜனம்
சிருஷ்டி ரூப வியாபாரத்துக்கு பிரயோஜனம்
லோகவஸ்து லீலா கைவல்யம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம்
மா முனிகள் -தாத்மிக ரசம் அப்பொழுது வருகிறது ரசம்
காலாந்தர பலம் கணித்து செய்வது இல்லை
சிருஷ்டி தான் லீலை
தொட்ட தொட்ட இடங்கள் எல்லாம்
தாதாத்மிக ரசம்
ராஜாக்கள் விளையாட்டு போலேயும் தூயதாம்
பிள்ளைகள் மணல் வீடு கட்டி விளையாடுவது போலே
நளிர் மா மலர் உந்தி வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும்
சென்று சென்றாகிலும் –ஒன்றி ஒன்றி உலகம் படைத்தான்
சோம்பாது படைத்து
விசித்ரா தேக சம்பந்து
மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த காரணங்கள்
சேதனர் உஜ்ஜீவிக்க படைத்தான் -என்றதோடு இது விரோதியாதோ -லீலா வியாபாரம் சொல்லலாமா
இவரே சம்சயம் காட்டி -வாராது
உபய பிரயோஜனம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
லீவ்லையாகவே முடிவதால்
நினைத்தபடி செய்ய வல்லவன்
சகலரையும் முக்தன் ஆக்க வல்லவன்
கர்மத்தை காட்டி வ்யாஜ்யமாக
சாஸ்திர மரியாதையிலோ வர -லீலா ரச இச்சையால்
லீலா விபூதி
லீலையே பிரயோஜனம்
கிருபாவான் -கொத்தை வருமோ –
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் ஈட்டில்காட்டி அருளி –
கரண களேபரங்கள் வசத்துக்கு போக
நாம் எதற்கு படைத்தோம் இவை என்ன செய்கின்றன
என்று அவன் நினைப்பே லீலை

சூர்ணிகை -163 (23 )-
ஆனால் சம்ஹாரத்தில்
லீலை குலையாதோ -என்னில்

சூர்ணிகை -164 (24 )-
சம்ஹாரம் தானும்
லீலை யாகையாலே குலையாது

சம்ஹாரமும் லீலை யாகுமோ –
சிருஷ்டி ரூப வியாபாரத்துக்கு பிரயோஜனம்
லீலை -அந்த காலத்தில்
லீலை வியாபாரம் தொழில் ஆக கொண்டவனுக்கு பிழைப்பு ஆகும்
விளையாட்டு முடிந்த பின்பு இன்பம் இல்லையே
சம்ஹாரமும் லீலை
கொட்டகை இட்டு விளையாடும் பாலர்கள் அழிப்பதும் விளையாட்டு தானே
அகில புவன ஜன்ம –லீலே

சங்கல்க்பம் -அநாயாசேன செய்து அருளுவான்

சூர்ணிகை -165 (25 )-
இவன் தானே ஜகத்தை
பரிணமிக்கை யாலே
உபாதானமுமாய்
இருக்கும் –

நிமித்த காரணம் மட்டும் இல்லை
இவனே பரினமிக்கையால் உபாதானமாயும் இருக்கும்
மண் குடம் ஆவது போலே
தண்டம் சக்கராதி சக்காரி
சங்கல்பம் சக்காரி அறிவோம்
உபாதான கார்யம் அறிவதுகஷ்டம் –
நிமித்தம் -கர்த்ரு வஸ்து -உபாதானமான வஸ்து கார்ய ரூபன மாற்றும்
உபாதானம் கார்ய ரூபேண விகரிக்கும் வஸ்து
சக்காரி உபகரணம்
கடபடாதிகள் -குலாலம் -குயவன் –குவிந்தன் சேணியன் -நெசவாளி கை கோளன்-நிமித்தம்
மிருத் தந்துவாதிகள் உபாதானம்
தண்ட சக்கரம் சக்காரி
பகுச்யாம் – சங்கல்ப் ரூபம் -நிமித்த
ஞானம் சக்தி -சக்காரி
உபாதானம் -சேதன அசேதனங்கள் விரிந்து
சரீரமாய் பிரகாரமாய் விரிகிறது
ச்தூலோஹம்
நான் ஒல்லியாய் இருக்கிறேன் -சரீரம் தான்
ஆத்மா சரீரம் பாவத்தால் நான் ஒல்லியாய் இருக்கிறேவ்ன் சொல்வது போலே
ஜகத் தான் சூஷ்ம நிலை யில் இருந்து ஸ்தூல நிலை போவதால்
சிலந்தி பூச்சை -வலை கட்டி அழிப்பது போலே உபநிஷத்
தன்னுள்ளே -திரித்து எழும் அடங்குகின்ற தன்மை நின்னுள்ளே பிறந்து -ஆழ்வார் காட்டி அருளி –
அலை -சமுத்ரம் -சமுத்திரத்தின் அவயவம் அலை
நின்னுள்ளே அடங்கி நின்ற நீர்மை
பட்டர் மயில் தோகை-த்ரஐஷ்டாந்தம் காட்டி
பெண் மயில் மகிழ ஆண் மயில் தோகை விரித்து ஆடி-சுருக்குவது போலே –
ப்ரஹ்மம்-அவயவம் சேதன அசேதனம் சரீரம் ஏக தேசம் -விஸ்தரித்து –
ஆண் மயில் -பெண் மயில் சந்தோசம்
பிராட்டி மகிழ்ச்சிக்காகா -சிருஷ்டியில் அன்வயம் இல்லை –
ஜகத் வியாபாரப் வர்ஜம்
இருவருக்கும் ரசம் உண்டே –
அப்ருதக் சித்த விசெஷணம்
உபாதான காரணமும் இவனே

சூர்ணிகை -166 (26 )
ஆனால் நிர்விகாரன் என்னும்படி
என் என்னில்

சூர்ணிகை -167 (27 )-
ஸ்வரூபத்துக்கு விகாரம்
இல்லாமையாலே

பிரக்ர்துக்ஜஞ் சூத்ரம் –
பிரதிஞ்ஞை -ஏக விஞ்ஞானம் -ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறியலாம்
உத்தாலகர் ஸ்வேதா கேது குறித்து
ஏக வஸ்து சூஷ்ம சித் அசித் ப்ரஹ்மம்
ஏவக மேவ அத்வதீயம்
சயெவ ஸ்ருஞ்ஜ்ய
பிரமாணங்கள் ஸ்பஷ்டமாக காட்டி
தானே -இப்படி -ஆகில்
நிர்விகாரம் ஆனபடி எங்கனே என்னில்
ஸ்வரூபத்துக்கு விகாரம் இல்லை
சரீரத்துக்கு தான் விகாரம்

சூர்ணிகை -168 (28 )
ஆனால் பரிணாமம் உண்டாம்படி
என் என்னில்

சூர்ணிகை -169 (29 )-
விசிஷ்ட விசெஷன
சத்வாரகமாக

தானே -விசெஷ்யம் -உள்ளே உள்ள ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை
விகாரம் இல்லை என்றால்
பரிணாமம் இவனுக்கு உண்டானது எங்கனே
விசிஷ்ட -சத்வாகாரத்தால்

சூர்ணிகை -170 (30 )-
ஒரு சிலந்திக்கு உண்டான
ஸ்வ பாவம் சர்வ சக்திக்குக் கூடாது
ஒழியாது இ றே

விசிஷ்ட விசேஷண ந சத்வாகரம்
தண்ட குண்டலாதிகள் போலே இன்றி – –
அப்ருதக் சித்த விசெஷணம் விட்டு பிரிக்க முடியாதே –
ப்ருதக் சித்தம் அநர்கம்
இவன் பிரிந்தால் சத்தை இல்லையே
தண்ட குண்டலாதிகளில் வ்யாவர்திக்கும்
ஸ்வ சரீர பூதம் -இவன் உபாதான காரணம்
சிலந்திக்கு உண்டான விகாரம்
சர்வ சக்தனுக்கு முடியாதா

நூலுக்கு தான் உபாதானம் சிலந்திக்கு
ஊர்ண நாபி -ஸ்ருஜதே முண்டக உபநிஷத்
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் –
கம்பர்
சக்காரி காரனத்வம் சொல்லாது ஒழிந்தது
சக்தி சொல்லி விட்டதால்
தனியாக சொல்ல வேண்டாம்
ஈச்வரனே த்ரிவித காரணம்

சூர்ணிகை -171 (31 )-
ஈஸ்வரன் ஸ்ருஷ்டிக்கை யாவது
அசித்தைப் பரிணமிப்பிக்கையும்
சேதனனுக்கு சரீர இந்த்ரியங்களைக் கொடுத்து
ஜ்ஞான விகாசத்தைப் பண்ணுகையும்

நித்ய தத்வம் இவன் என்ன ச்ருஷ்டீக்கை யாவது என்ன
அசித்-சூஷ்ம ரூபம் எப்பொழுதும் -மறைந்த ஞான விகாசம் செய்வது
சரீர இந்த்ரியங்களை கொடுத்து —
பறந்து உள்ள மண்ணை சேர்த்து வைத்து குடம் ஆக்குவது போல
ஏகி பவதி
தமஸ் -அசித் போல இருக்க
சங்கல்பித்து
பிரித்து
அஷரம்
அவ்யக்தா
சமஸ்டி வியஷ்டி ஆக்கி
பிரளத்ய சீமை -கரண களேபரம் விதுரனாய்
போக மோஷ சூன்யனாய் –
போக ஸ்தானம் சரீரம்
போக உபகரணம் இந்த்ரியங்கள்
ஞான விகாசம்
ஜாதி ஏக வசனம் சேதனர்

discovery -இருப்பதை
invention -இல்லாத பொருளை கண்டு பிடிப்பது
நம் சித்தாந்தம் எல்லாமே discovery தான்
மூல வஸ்து சிருஷ்டிக்க முடியாதே
வேற நிலை8க்கு மாற்றுவது தான் சிருஷ்டி

சூர்ணிகை -172 (32 )-
ஸ்திதிப் பிக்கையாவது
ஸ்ருஷ்டமான வஸ்துக்களிலே
பயிருக்கு நீர் நிலை போலே
அனுகூலமாக பிரவேசித்து நின்று
சர்வ ரஷைகளையும்
பண்ணுகை-

ஸ்திதிப்பிக்கை யாவது
கர்த்ருகதம் இல்லை
இருக்கும்படி இவன் தான் பண்ண வேண்டும்
பயிருக்கு நீர் போலே
உள்ளே
ததேவ அனுப்ராவச்யது
சர்வ ரஷை
அனுகூலதையா பிரவேசம் -அநு பிரவேசம்

சூர்ணிகை -173 (33 )-
சம்ஹரிக்கை யாவது
ஆவி நீதனான புத்ரனைப் பிதா விலங்கிட்டு
வைக்குமா போலே -விஷயாந்தரந்களிலே
கை வளருகிற கரணங்களைக் குலைத்திட்டு வைக்கை –

சம்ஹாரமும் நன்மை
விலங்கு இட்டு வைப்பது போலே
துஷ்ட பிள்ளையை -காப்பாற்ற –
கரண களேபரம் விபரீத பிரவ்ருத்தி செய்ய முடியாமல்
ஈச்வராய நிவெததம்
வழி படாமல்
சாக்ச்த்ரம் -விதி நிஷேதம் –
இஷ்டப்படி செய்யும் புத்ரனை ஹித பரர பிதா
ஒடுக்கி இட்டு வைக்கை தான் சம்ஹாரம்

சீறி அருளாதே
பாபங்கள் கூடு பூரிக்க விடாமல்

சூர்ணிகை -174 (34 )-
இம் மூன்றும் தனித் தனியே
நாலு பிரகாரமாய்
இருக்கும்

சூர்ணிகை -175 (35 )-
சிருஷ்டியில் ப்ரஹ்மாவுக்கும்
பிரஜாபதிகளுக்கும்
காலத்துக்கும்
சகல ஜந்துக்களுக்கும்
அந்தர்யாமியாய்
ரஜோ குணத்தோடு கூடி சிருஷ்டிக்கும்

சூர்ணிகை -176 (36 )
ஸ்திதியில் விஷ்ண்வாதி ரூபேண அவதரித்து
மந்வாதி முகேன சாஸ்த்ரங்களை
ப்ரவர்த்திப்பித்து நல் வழி காட்டி
காலத்துக்கும் சகல பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய்
சத்வ குணத்தோடு கூடி ஸ்திதிப்பிக்கும்

நான்கு விதம்
சிருஷ்டி
ஸ்திதி
சம்ஹாரம்
ஒவ் ஒன்றும்
பிரஹ்மா பிரஜாபதி காலம் ஜந்துக்கள் நான்கிலும் அந்தராத்மா
பிரவ்ருத்தி ஹேதுவான ரஜோ குணம் கொண்டு சிருஷ்டி –
சத்வ்ப குணம் கொண்டு ரஷணம்
விஷ்ணு -ரூபம்
மனு ஆதி தர்ம சாஸ்திரம்
காலம்
சகல பூதங்களுக்கும் அந்தராத்மா
மத்யே விரிஞ்சி கேசம் விஷ்ணு
ஏன் நின்ற யோனியுமாய் போயறந்து
தத் பேஷஷம் -மனு சொன்னது பராசர வால்மீகி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணம்
நல்ல வழி காட்டி
பிரவ்ருத்திகள் தன்னதாம் படி ஸ்திதிப்பிக்கும்

சூர்ணிகை -177 (37 )-
சம்ஹாரத்தில் ருத்ரனுக்கும்
அக்நி அந்தகாதிகளுக்கும்
காலத்துக்கும் சகல பூதங்களுக்கும்
அந்தர்யாமியாய்
தமோ குணத்தோடு கூடி சம்ஹரிக்கும்

ருத்ரன்
அக்னி அந்தகன் -அவாந்தர –
காலம்
சகல பூதம் அந்தர்யாமியாக இருந்து சம்ஹாரம்
பூனை எலி -பூச்சி ஒன்றுக்கு ஓன்று சம்ஹாரம்
திமிலிங்கம்
திமி -சின்ன மீன் கிலது
திமிங்கிலம் -தீம் கில கிலது அத்தை சாப்பிடும்
ஒன்றுக்கு ஓன்று நாசகம் ஆகும்
கண் பாராமல் செய்ய -தமோ குணா விசிஷ்டன்

சூர்ணிகை -178 (38 )-
சிலரை ஸூ கிகளாகவும்
சிலரை துக்கிகளாகவும்
ஸ்ருஷ்டித்தால் ஈஸ்வரனுக்கு வைஷம்ய
நைரக்ருண்யங்கள் வாராதோ
என்னில்

விஷ்ணு தானே -ஸ்வென ரூபேண
பிரம்மா ருத்ரன் அந்தர்யாமி
விஷம சிருஷ்டி
சுகம் துக்கி வைஷம்யம் பஷ பாதமா
நைக்ர்ண்யம் உண்டா
பரம தயாளன்
சர்வ சமம்

சூர்ணிகை -179 (39 )-
கர்மம் அடியாக செய்கையாலும்
மண் தின்ற பிரஜையை நாக்கிலே குறியிட்டு
அஞ்சப் பண்ணும் மாதாவைப் போலே
ஹிதபரனாய் செய்கையாலும்
வாராது –

கர்மம் அடியாக ஸ்ருஷ்டிக்கிறான்
பூர்வ ஜன்ம கர்மம் –
மண் தின்ன பிரஜைக்கு -நாக்கிலே சூடு இட்டு -அஞ்சப் பண்ணும் ஹித பரை
நாக்கிலே குறி இடுதல்-
மேலே மேலே துக்க ஹேது கர்மம் செய்ய அஞ்சும் படி
வைஷம்ய நைகர்ந்ய ந சாபேஷ்த்வாத்
பிரசக்தி
ப்ரஹ்ம சூத்ரம்

சூர்ணிகை -180 (40 )-
இவன் தான் முந்நீர் ஞாலம் படைத்த என் முகில் வண்ணன் –
என்கிற படியே
ஸ விக்ரஹனாய்க் கொண்டு
ஸ்ருஷ்டியாதிகளைப் பண்ணும்

ச விக்ரஹனாய் கொண்டு சிருஷ்டி செய்து அருளுகிறான்
ஆர்த்தன் -நால்வரும் பற்றும்
சதுர்வித பல பரதன் –
காரணம் து தேய்தா
காரணத்வம் சொன்ன போதே இவை அமையும் -உக்தம்
அர்த்தாத் வரும்
விவரித்து சொல்ல ஒன்றும் இல்லை இவை
விக்ரக யோகம் சொல்லி
முந்நீர் ஞாலம் படசித்த என் முகில் வண்ணனே
எனக்காக செய்கிறான்
ஆற்று நீர் ஊற்று நீர் வேற்று நீர்
முகில் வண்ணன் ஔதார்யம் வ்யாக்யாதா காட்டி –
இங்கே பிள்ளை லோகாச்சார்யர் நிறம் உடையவனாக கொண்டு
வண்ணம் -நிறம் விக்ரகபரம் -இங்கனே ஒரு யோசனை உண்டு -மா முனிகள் காட்டி அருளி –
குணபரமாயும் விக்ரகபரமாயும் கொள்ள வேண்டும்
விக்ரகம் வை லஷண்யம் விஸ்தாரமாக அருளிச் செய்கிறார் –

சூர்ணிகை -181 (41 )-
விக்ரஹம் தான்
ஸ்வரூப ரூபா குணங்களில் காட்டில்
அத்யந்த அபிமதமாய்
ஸ்வ அனுரூபமாய்
நித்தியமாய்
ஏகரூபமாய்
ஸூ த்த சத்வாத்மகமாய்
சேதன தேகம் போலே ஜ்ஞான மயமான ஸ்வரூபத்தை
மறைக்கை யன்றிக்கே
மாணிக்கச் செப்பிலே பொன்னை இட்டு வைத்தாப் போலே இருக்க
பொன்னுருவமான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசகமாய்
நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய்
சௌ குமார்யாதி கல்யாண குணகண நிதியாய்
யோகித்யேயமாய்
சகல ஜன மோகனமாய்
சமஸ்த போக வைராக்ய ஜனகமாய்
நித்ய முக்த அனுபாவ்யமாய்
வாசத்தடம் போலே சகல தாப ஹரமாய்
அநந்த அவதார கந்தமாய்
சர்வ ரஷகமாய்
சர்வாபாஸ்ரயமாய்
அஸ்த்ர பூஷன பூஷிதமாய்
இருக்கும்

அத்யந்த அபிமதம் ஆவது –
திரு மேனி சேவிக்க ஆசை
ஸ்வரூபம் குணம் -ஆனந்தமே வடிவை எடுத்தும் ஆனந்தம் உண்டு பண்ணும் குணங்களைக் காட்டிலும்
இச்சா க்ரூஹீத அபிமத
அனுரூபமாய் இருக்கை –
ஆத்மாவின் தன்மைக்கு சேராமல் நமது சரீரம் இருக்க –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அப்படி இல்லை –
அபிமதமும் அனுரூபமாயும் -இருக்கும் –
நித்யம் -அநாதி -ஸ்வரூப குணங்கள் போலே
லோகத்தில் அவயவி அநித்தியம்
பிரவாகத்தோ நித்யம் -நமது ஆத்மா
கர சரணாதி நித்யம்
ஏக ரூபம் -வ்ருத்தி ஷயம் இன்றி இருக்கை -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் சதைக ரூப ரூபாய
சுத்த சத்வ -அப்ராக்ருத -மயமான
சேதன சேதம் ஆத்மாவின் ஸ்வரூபம் மறைக்கும்
இதுவோ காட்டிக் கொடுக்கும்
மாணிக்கச் செப்பில் இட்ட பொன்னைப் போலே
புறம்பே நிழல் இடும்படி தோற்றுவிக்கும் போலே –
என்னும் பொன் உருவாய்
பொன் உரு திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூபம் ச்ப்ரு ஹநீயதை யாய் இருக்கும்-
தேஜோ ரூபமாய் –
நித்ய முக்தர் -பஞ்ச உபநிஷத் மயம்
ஏக ஜாதி
ஆதித்ய சரீரம் உள்ள தேஜோ பிரகாசம் பூலே
சூர்யன் மின் மினி போலே -எம்பெருமான் திரு மேனி முன்னே
தங்கம் பித்தளை –
இவை சாவதிக தேஜஸ் போலே நிரவதிகமாய் இருக்கும்
சௌகுமார்யம் சௌந்த்ர்யம் லாவண்யம் -சமுதாய அவயவ சோபை –யவனம்
அநந்த குணா நிதி திவ்ய ரூபம் கதய த்ரயம்
த்யான விஷயம் சுபாஸ்ரயம்-
சகல ஜன மோகனம் பிச்சேற்று –
ஞானம் உள்ளவாரையும் -பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபாஹரிம்
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும்
சர்வ சத்வ மனோகரம் ராமன் -குரங்கும் ஈடுபடும்படி
தண்ட காரனியா வாசி
பும்ஸாம் திருஷ்டி அபஹாரினாம் பிடுங்கி கொள்வான்
மனம் வழங்கும் ரிஷிக்கு மேலே ஆழ்வார்
ஆசை விளைவிக்கும் –
பேர் இன்பம் துரந்தார் தோள்
மால் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோல் கை விட்டு
வாசத்தடம் -போல்
தாமரை பூத்து பரிமளம் அலரா நிற்கும்
செக்கமலத்து அலர் போலும் –அக்கமலத்து இலை போலும் திருமேனி
தூய –சாயல் சாமத் திரு மேனி
தாமரை நீள் வாசத் தடம் வாசனை உள்ள
சம்சாரிக்க தாப த்ரயம் -போக்கு

வாசனை உள்ள தடாகம்
விரக தாபம் போக்கும் ஆழ்வார் போல்வாருக்கு
அநந்த அவதார மூலம்
அசையாத மானத்த பகுதாய
எண்ணிக்கை இல்லாத
அப்ராக்ருத திவ்ய சமஸ்தானம் இதர சஜாதீயனாய் ஆக்கி கொண்டு
தீபாதி -விளக்கில் கொளுத்தின தீ வட்டி போலே
அதிஷ்டாய சம்பவாமி
ஆதி அம சோதி உருவை அங்கு வைத்த படியே இங்கு பிறந்து
சர்வருக்கும் ரஷகர்
நால்வகை புருஷார்த்தம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி
திவ்ய மங்கள விக்ரகம் கூடி அருளி
அஸ்த்ர பூஷாணாதி
திவ்ய ஆயுதங்கள் ஆபரணங்கள் கொண்டு சேவை சாதித்து அருளி
ஸ்ரீ வஸ்த -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் பிரமாணம் -காட்டி அருளி

சூர்ணிகை -182 (42 )-
ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் தான்
பரத்வம் வ்யூஹம் விபவம் அந்தர்யாமித்வம் அர்ச்சாவதாரம்
என்று அஞ்சு பிரகாரத்தொடே கூடி இருக்கும்

ஐந்து படி -நிலை பட்டு இருக்கும்

லஷ்மி பூமி நீளா -நாயகன் உபபாதிக்க வேண்டாமே
பரத்வத்தில் அர்த்தா உக்தம்
தனித்து உபபாதிக்க வேண்டாமே
ஸ்வரூபம் –
இவர் தாமே சந்க்ரகமாக இரண்டு பிரபந்தம் அருளி
திரு மேனியும் ஐந்து படி இருக்கும்
ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் பத்னி பரிஜன படியாய் இருக்கும்
ஸ்வரூபம் ஐந்து படி யாய் இருக்கும்
திரு மேனியும் ஐந்து படியாய் இருக்கும்
விக்ரகத்தோடு கூடிய ஸ்வரூபம்
விஷ்வக் சேன சம்ஹிதை பிரமாணம் காட்டி அருளி –

சூர்ணிகை -183 (43 )-
அவற்றில் பரத்வம் ஆவது
அகால கால்யமான நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாட்டிலே
நித்ய முக்தர்க்கு போக்யனாய்க் கொண்டு
எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு

காலத்துக்கு ஆணை செல்லாத
நலம் -ஆனந்தம்
எல்லை இல்லாத நாடு -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு ஸ்ரீ வைகுண்டம்
பரத்வம்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி
அநந்த கருட விஷ்வக் சேனர் போல்வாருக்கும்
முக்தர்களுக்கும்
நிவ்ருத்த சம்சாரிகளோ
அனுபவ விஷய பூதன்
பஸ்யந்தி சதா தேவம்

சூர்ணிகை -184 (44 )-
வ்யூஹம் ஆவது
சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரார்த்த மாகவும்
சம்சாரி சம்ரஷணார்த்த மாகவும்
உபாசக அனுக்ரகஹார்த்த மாகவும்
சங்கர்ஷண பிரத்யும்ன அநிருத்த ரூபேண
நிற்கும் நிலை –

வ்யூஹம்
லீலா விபூதி விநியோகம்
சிருஷ்டி
ஸ்திதி
சம்காரம்
அனுக்ரகம் பண்ண உடல்
இன்னதாலே இன்னது செய்யும் மேலே சொல்லி அருளி
சங்கர்ஷணன்
அனிருத்னன்
பிரத்யும்னன்

வாசுதேவரையும் கூட்டி நான்கு

சூர்ணிகை -185 (45 )
பரத்வத்தில் ஜ்ஞானாதிகள் ஆறும்
பூரணமாய் இருக்கும்
வ்யூஹத்தில் இவ்விரண்டு குணம்
பிரகடமாய் இருக்கும்

பரத்வம் -ஞானாதிகள் ஆறும் பூர்வம்
ஞானம் பலம்
ஐஸ்வர்யம் சக்தி
வீர்யம் தேஜஸ்
குணாநாம் த்ரி விதமாய் -அதிகரித்த கார்யத்துக்கு அனுரூபமாய்

சூர்ணிகை -186 (46 )-
அதில் சங்கர்ஷணர் ஜ்ஞான பலன்கள் இரண்டோடும் கூடி
ஜீவா தத்தவத்தை அதிஷ்டித்து
அத்தை பிரக்ருதியில் நின்றும் விவேகித்து
பிரத்யும்னா வஸ்தையையும் பஜித்து
சாஸ்திர ப்ரவர்த்த நத்தையும்
ஜகத் சம்ஹாரத்தையும்
பண்ணக் கடவராய் இருப்பர்-

சங்கர்ஷணர் –
ஞானம் பலம் -கார்ய அனுகுணமாக இவை கூடி –
ஜீவா தத்தவத்தை -நாம ரூபம் -விவேகித்து
சிருஷ்டி

சூர்ணிகை -187 (47 )-
பிரத்யும்னர் ஐஸ்வர்ய வீர்யங்கள் இரண்டோடும் கூடி
மனஸ் தத்வத்தை அதிஷ்டித்து
தர்ம உபதேசத்தையும்
மனு சதுஷ்டயம் தொடக்கமான
ஸூ த்த வர்க்க சிருஷ்டியையும்
பண்ணக் கடவராய் இருப்பர் –

பிரத்யும்னன் ரூபம் அடைந்து
ஐஸ்வர்யம் வீர்யம்
மனஸ் தத்வம் அதிஷ்டித்து
மிதுனமாய் இருக்கிற -ஆண் பெண் –
கர்மம் அனுஷ்டித்து –
சுத்த வர்க்க சிருஷ்டி

சூர்ணிகை -188 (48 )-
அநிருத்தர் சக்தி தேஜஸ் ஸூ க்கள் இரண்டோடும் கூடி
ரஷணத்துக்கும் தத்வ ஜ்ஞான பிரதானத்துக்கும்
கால சிருஷ்டிக்கும்
மிஸ்ர சிருஷ்டிக்கும்
கடவராய் இருப்பர் –

அனுருத்ரர்
சக்தி தேஜஸ்
கால சிருஷ்டி
தமஸ் -சம்சாரிகளை சிருஷ்டித்து –
கர்ம பலம் –
மிஸ்ர வர்க்கம் சிருஷ்டி

அண்டம்
வ்யஷ்டி -சத்வாகரமாக
சுத்த மிஸ்ர வர்க்க சிருஷ்டியும்
ப்ரஹ்மா-இவர்கள் தூண்ட செய்து அருளுகிறான்
சேனை முதலியார் கேட்க எல்லாம் நானே செய்கிறேன் -அருளிச் செய்தான் –

சூர்ணிகை -189 (49 )-
விபவம் அனநதமாய்
கௌண முக்ய பேதத்தாலே
பேதித்து இருக்கும்

கௌண அவதாரம் -ஆவேச அவதாரம்
ஸ்வரூப ஆவேசம் -பரசுராமர் சேதனர் சரீரங்கள்
சக்தி ஆவேசம் -சக்தி மாத்ரத்தால் -வியாசர் -அந்த கார்யம் -விதி சிவாதி -சிருஷ்டி சம்கார காலத்தில்
செய்ய ஆவேசிப்பது –
முக்கிய -ஸ்ரேஷ்டம்
என் நின்ற யோனியுமாய்
இரண்டு வகையாக
விபரம் -இதர சஜாதீயம்

சூர்ணிகை -190 (50 )-
மனுஷ்யத்வம் திர்யக்த்வம் ஸ்தாவரத்வம் போலே
கௌணதவமும் -இச்சையாலே வந்தது
ஸ்வ ரூ பேண அன்று

இச்சையால் இது போதும் என்றே வந்தான்
மனுஷ்ய ஸ்தாவரம் போலே
சங்கல்ப்பத்தால்
குட்டையான மரம்
முக்கிய அவதாரம் -அவன் திவ்ய சமஸ்தானமே
ராமபிரான் –
ஆவேசம் -வாசி அறிந்து

சூர்ணிகை -191 (51 )-
அதில் அப்ராக்ருத விக்ரஹங்களுமாய்
அஜஹத் ஸ்வ பாவ விபவங்க ளுமாய்
தீ பாதுத் பன்ன ப்ரதீபம் போலே இருக்கக் கடவதான
முக்ய ப்ராதுர் பாவங்கள் எல்லாம்
முமுஷூக்களுக்கு உபாசயங்களாய் இருக்கும்

வராக அவதாரம் -திருக் கோயில்கள் உண்டே
பரசுராமர் உபாசகம் இல்லை திருக் கோயில் இல்லை
அப்ராக்ருத
அஜக்ஸ் ச்வாபம்
தீபாதி உத்பன்ன பிரதீபம் போலே
முமுஷூக்களுக்கு உபாசகம்

சூர்ணிகை -192 (52 )
விதி சிவ பாவக வியாச ஜாமதக்னி அர்ஜுன வித்தேசாதிகள் ஆகிற
கௌண ப்ராதுர் பாவங்கள் எல்லாம்
அஹங்கார யுகத ஜீவர்களை அதிஷ்டித்து நிற்கையாலே
முமுஷூக்களுக்கு அனுபாச்யங்கள்-

கௌவண அவதாரம் -அம்சம் –
சேதனன் அஹங்கார உகத ஜீவன்
விதி சிவாஅக்னி -பாவகர் –சக்தி ஆவேசம்
வியாசர் ஜமதக்னி-புத்திரன் பரசுராமன் கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் -வித்தேஷ் குபேரன் -போல –
அர்ஜுனனும் இப்படி என்பாரும் உண்டே
ஆதி ககுஸ்து முமுஷ்குந்த போல்வார்
அதிஷ்டித்து அந்த கார்யத்துக்கு மட்டும்
சரீரத்தில் இருந்து அந்த கார்யம் முடிந்து விலகி
புத்தர் -மா உருவில் கள்ள வேடம் -ஸ்வேன ரூபனே
கல்ப பேதம் -அத்தையும் கொள்ளலாம்
விபவங்கள் எண்ணிக்கை இல்லை
முக்கிய அவதார விசேஷம்

சூர்ணிகை -193-(53 )
நித்யோதித சாந்தோதிதாதி பேதமும்
ஜாக்ரத் சம்ஜ்ஞாதி யான சாதுராத்ம்யமும்
கேசவாதி மூர்த்யந்தரமும்
ஷட்த்ரிம்சத் பேத பின்னமான பத்ம நாபாதி விபவமும்
உபேந்திர த்ரிவிக்ரம தாதி பக்த -ஹயக்ரீவ
நர நாராயண -ஹரி
கிருஷ்ண மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹாத் யாவதார
விசேஷங்களும்
அவற்றின் உடைய பூஜை ஆயுத வர்ண க்ருத்ய ஸ்தானாதி பேதங்களும்
துரவதரங்க ளுமாய் -குஹ்ய யதமங்க ளுமாய்
இருக்கையால் சொல்லுகிறோம் அல்லோம்

இன்னும் சொல்ல வேண்டியவை பல உண்டே
கிரந்தம் விஸ்தாரம் ஆகுமே –
பர வாசுதேவர் –
வியூக வாசுதேவர் -குணங்களில் பேதம் இல்லையே
நான்கும் மூன்றும் –
ஜாக்ரதை சோபான அவஸ்தை
கேசவாதி -மூர்த்தி
லலாடாதி –
ஓர் ஒன்றிலும் மூன்று மூர்த்திகள் -உத்பன்னமாய் வியூக சதுஷ்டயம் –

பத்மநாபாதி -36 அவதாரங்கள் என்பர்
39 அஹிர் புத்யை சம்கிதை சொல்லி இருக்க –
கபில தத்தாத்ர்யா பரசுராம ஆவேசதிகள் கழித்து 36 –
உபேந்திர
-த்ரிவிக்ரம-எல்லை நடந்து

-ததி பக்த-அமிர்தம்
ஹயக்ரீவ -வேத
நர நாராயணம்
ஹரி
கிருஷ்ணன்
மந்தர ஆதரத்வம்
பூமி உத்தாரணம்
மத்ஸ்ய
நரசிம்க
புஜ வர்ண ஆயுத -பேதங்கள்
சத்தான பேதங்கள் அயோதியை
பூஷண வஸ்த்ராதி பேதங்கள்
சொன்னாலும் புத்தி பண்ண அரிதாம்
அவதார ரகசியம்
ஹேது -இச்சை காரணம் –

சூர்ணிகை -194 (54 )-
அவதாரங்களுக்கு ஹேது இச்சை

முமுஷூக்களுக்கு உபாசனம் யோக்யதை இல்லை
கூடல் அழகர் சந்நிதி 30 வருஷம் முன்பி நவ கரகம் பிரதிஷ்டை
இச்சையால் அவதரிக்கிறான்
பல பிறவி
மாயாப்பிறவி
பஹுநீ
ஏன் நின்ற யோனியுமாய்
சம்பவாமி ஆத்மா மாயையா -இச்சை
அத்வைதி -மாயை தப்பான
மாயா -ஞான வாசி சப்தம்
வித்யாரான்யர் -தேவ மாயை தேவ ஞானம் -அத்வைதிகளும் ஒத்துக் கொண்ட அர்த்தம்
அஜோபிசன் சம்பவாமி
பிறவாதவன் பிறக்கிறான்
இச்சா கிருஹீத அபிமத தேவ
இச்சையால் அவதரிக்கிறான்

சூர்ணிகை -195 (55 )
பலம் சாது பரித்ராணாதி த்ரயம்

பலம் -சாதுநாம் பரித்ரானம்
துஷ்கிருத் விநாசனம்
தர்மம் நிலை நாட்டுதல்
தன் பக்கல் பிரேம உக்தர் –
அனுபவம் ஒழிய ஷணம் காலமும் செல்லாத
காண ஆசைப் பட்டும் இருக்கும் சாதுக்களுக்கு
தன்னுடைய ரூபம் காட்டி அருளி –
செஷ்டித தானம்
அவலோக தானம்
விரஹம் தாங்காத –
வார்த்தை கேட்க ஆசை
காண வாராய் –
சங்கல்பத்தால் செய்ய முடியாதே
விரோதிகளை அழிப்பது மட்டும் போறாதே
திராணம் இல்லை பரி உப சர்க்கம்
தர்மம் -ஆராதனம் தானே தர்மம்
கீதா பாஷ்யம் -வைஷ்ணவ அக்ரேசர்-வாசுதேவம் சர்வம்
கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் -உடம்பு எல்லாம் கண்ணா நீர் சோர
ஆராத்ய ஸ்வரூப தர்சம் காட்டி அருளி –
யுகம் யுகம் தோறும் அவதரித்து –
அவாப்த சமஸ்த காமன் -ததாபி -யோனிகளில் அவதரித்து –
இதுவே பலம் –
சாது பவித்ரானம் முக்கியம் -பிரயோஜஜம்
விநாசாய ச -அபிராதன சகார்ரார்தம்

சூர்ணிகை -196 (56 )
பல பிரமாணங்களிலும்
ப்ருகு சாபாதிகளாலே பிறந்தான் என்கையாலே
அவதாரங்களுக்கு ஹேது கர்மமாக வேண்டாவோ என்னில்

கர்மம் அடியாக இல்லை
பிருகு சாபம் என்பர் –
பதி விரதா – பிரமாணம் -உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் –
பார்யை விட்டு பிரிவான் சாபம்
இருந்தாலும்
சாபம் வியாஜ்யம் அவதாரம் இச்சை பிரதான ஹேது
சாபம் பொய்யாக்காமல் இச்சையால் அவதரிக்கிறான்

சூர்ணிகை -197 (57)
அவை தன்னிலே சாபம் வ்யாஜம்
அவதாரம் -ஐ ச்சிகம் என்று
பரிஹரித்தது

ருத்ரன் -வரம் கேட்ட வ்ருத்தாந்தம்
ருக்மிணி தேவி உடன் சென்று பிள்ளை வரம்
கள்வா -தாஸ்மான் கேசவ நாமம் -நீ கேட்கிறாயே
ஹிரண்யகசிபு கொல்ல-ப்ரஹ்ம வரத்துக்கு உட்பட்டு கார்யம் செய்து அருளி –

சூர்ணிகை -198 ( 58)-
அந்தர்யாமித்வம் ஆவது
அந்த ப்ரவிச்ய நியந்தாவாய்
இருக்கை

சூர்ணிகை -199 (59 )-
ஸ்வர்க்க நரக பிரவேசாதி
சர்வ அவஸ்தை களிலும் சகல சேதனர்க்கும் துணையாய்
அவர்களை விடாதே நிலைக்கு மேலே ஸூ பாஸ்ரயமான
திரு மேனியோடு கூடிக் கொண்டு
அவர்களுக்கு த்யேயன் ஆகைக்கும்
பந்து பூதனாய்க் கொண்டு
ஹ்ருதய கமலத்திலே எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு

அந்தர்யாமி -அந்த பிரவிஷ்டா ஜனானாம்
சகல பிரவ்ருதிகளுக்கும் நியந்தா
தனது ஸ்வரூபத்தாலும்
ச விக்ரகனாயும் கொண்டு வ்யாபிக்கிறான் –
ஸ்வரூபம் விக்ரக வ்யாப்தி இரண்டும் உண்டு

ஸ்வர்க்கம் நரகம் போனாலும் அந்தர்யாமி யாக வருகிறான்
இரா மேடம் ஊட்டுவாரைப் போல உள்ளே பதி கடந்து
ஊட்டும் இடம் அந்தர்யாமி
கட்டை விரல் -ஜோதி ரூபமாய் நீல தொயத்தை விழுங்கிய மின்னல் போலே
த்யானம் ருசி பிறந்த போதே த்யானம் செய்ய
நாராயணம் பிரயுக்தமான குடல் துவக்கு பந்துத்வம் உண்டே
விக்ரகம் ஐந்து படிப் பட்டு இருக்கும்
அந்தர்யாமித்வமும் உண்டு

சூர்ணிகை -200 (60 )-
அர்ச்சாவதாரம் ஆவது
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் -என்கிறபடியே
சேதனர்க்கு அபிமதமான த்ரவ்யத்திலே விபவ விசேஷங்கள் போல் அன்றிக்கே
தேச கால அதிகாரி நியமம் இல்லாதபடி
சந்நிதி பண்ணி
அபராதங்களைக் காணாக் கண் இட்டு
அர்ச்சக பரதந்த்ரமான சமஸ்த வியாபாரங்களையும் உடையனாய்க் கொண்டு
கோயில்களிலும்
கிருஹங்களிலும்
எழுந்து அருளி இருக்கும் நிலை

கோயில்களிலும் கிருகங்களில்
தமர் உகந்தது -யாதொன்றை திரு மேனியாக கோலியதையே வடிவாகக் கொண்டு

ஆஸ்ரிதர் அபிமதம் ஸ்வர்ணம் -தங்கம் ரஜதம் வெள்ளி கல் ஏதேனும்
அயோதியை -1100
மதுரை
தேச கால நியமனம் இன்றி
அர்ச்சகன் அபேஷா காலம் படி
அர்ச்சகர் பராதீனன்
சர்வ சாஹிஷ்ணு
அபராதங்களை காணாக் கண் இட்டு –
ஸ்நானம் –
அசனம் -உண்பது
அர்ச்சகர் நியமனம் படி –
பூஜை அறை -பிறை -எதுவோ –
அடியவர் காட்டும் இடம்
அடியவர் வேர்த்த பொழுது தான் குளித்து
சமஸ்த வியாபாரங்களும் அர்ச்சகர் பராதீனம்

சூர்ணிகை -201 (61 )-
ருசி ஜனகத்வமும்
ஸூ பாஸ்ரயத்வமும்
அனுபாவ்யத்வமும்
எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே பரிபூரணம் –

ருசியை உண்டாக்கி -சாச்த்ரன்களால் திருத்த முடியாமல்
பிள்ளை உறங்கா வள்ளி தாசர்
விமுகரை – போதரே என்று சொல்லி
ருசி பிறந்த அநந்தரம்
சுபமாய் ஆஸ்ரயமாய் சுபாஸ்ரயம் -இனிமை
தன்னையே உபாயமாக சுவீகரிக்கும் அளவில் -அடுத்த நிலை
குணாகுணம் நிரூபணம் பண்ணாமல்
உபேயமாகவும் அவனே
அமுதனைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றை காணாவே அனுபாவ்யமாய்
விஷ்ணு தர்மம் சௌவன பகவான் பிரமாணம்

சூர்ணிகை 202 (62 )
ஸ்வ ஸ்வாமி பாவத்தை மாறாடிக் கொண்டு
அஜ்ஞரைப் போலேயும்
அசக்தரைப் போலேயும்
அஸ்வ தந்த்ரனைப் போலேயும்
இருக்கச் செய்தேயும்
அபார காருண்ய பரவசனாய்க் கொண்டு
சர்வ அபெஷிதங்களையும் கொடுத்து அருளும்

ஸ்வ ஸ்வாமி பாவம் மாறாடிக் கொண்டு
அஞ்ஞரை போலே
அசக்தன் போலே
அசுதந்த்ரன் போலே
அபார கருணை பரவசனாய்
உடைமைகள் ஒக்க சகபடிக்கும் படி
இச்சையால் செய்து கொள்கிறான்
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சமஸ்த சக்தி சர்வ வேத -தன்னை
பரதந்த்ரனாய் அமைத்து கொண்டு
தன் கார்யம் பிறர் கார்யம் அறியாதபடி
விமுகரையும் -கரை புரண்டு செல்லும் கருணையால் மோஷ பர்யந்தம்
நேத்ர புத்திர விதரணம் -கண் பிள்ளை கொடுத்து
கூரத் ஆழ்வான் லஜ்ஜித்து எம்பெருமானார் ஆஞ்ஞையால் கேட்டாரே
ஹரித வாரணர் -கண் -தானம் -திருக் கச்சி நம்பி தாத்தாஎன்பர் -கண் கொடுத்தவன் அல்லையோ நீ – சுந்தரபாகூ ச்த்வத்தில் அருளி
என்னுடைய பெருமாள் -உடைமை போலே
மமத்வ புத்தி –
ஜகன்னாதன் ஜனார்த்தனன் –
இச்சையா மகா தேஜா -பக்த வத்சலன்
ஸ்நானம் பானம் யாத்ரை பக்தர் ஆதீனம்
சொல்ல சக்தி இல்லா பூரணன் அர்ச்சை தானே
ஏவஞ்ச பஞ்ச பிரகார -பூர்வம் பூர்வம் விட உத்தரம் உயர்ந்தது
சௌலப்யத்தால் ஸ்ரேஷ்டனாக இருப்பான்
கால தேசம் நியமனம் இன்றி
மந்திர பிம்பம் கிருபை மிக்கு இருக்கும்

ஸ்வரூப
குணம்
செஷ்டிதம்
விக்ரக வைஷன்யத்யம்
ஸ்ரீ பூமி நீளா சமேத -ஈஸ்வர பிரகரணம் நியமிக்கிறார் –

ஈஸ்வர பிரகரணம் முற்றிற்று

————————————————————————————————————————————————————–

பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

தத்வ த்ரயம்-அசித் – பிரகரணம் – ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் சுவாமிகள் –

December 10, 2013

சூர்ணிகை -77-(1)
அசித்து ஜ்ஞான ஸூன்யமாய்
விகாராஸ்பதமாய்
இருக்கும்

சுடர் தைலம் ஷணம் இருக்கும் போலே பௌத்தர் ஷனிக வாதம்
யூகம் அனுமானம் தான் பிரமாணம்
நாம் சொல்வது வேதாந்த சித்தம்
பிரமாணங்கள் காட்ட வேண்டுமே
அதி ஸ்புடமாக விளக்கமாக அருளிச் செய்கிறார்
அசித் ஞான சூன்யம்
சித் ஞான மயம்
விகாரம் அடைந்து கொண்டே இருக்கும் அசித்
சரீரம் –
ஆத்மா நிர்விகாரம்
சைதன்ய அநாதாராம வஸ்து அசித் –
சுருதி -போகய சப்தத்தால் -அனுபவிக்க படும் வஸ்து
அவஸ்தாந்தர-அவஸ்தை -நிலை -மாறி கொண்டே இருக்கும்
மண் வாயும் வயிறும் குடம் உடைந்து ஓடு துண்டு துகள் -அவஸ்தான்தரம்
சதைக ரூபமாக இராது –

சூர்ணிகை -78-(2)
இது ஸூ த்த சத்வம் என்றும்
மிஸ்ர தத்வம் என்றும்
சத்வ ஸூன்யம் என்றும்
த்ரிவிதம்

ஸ்வாதீப த்ரிவித சேதன அசேதன
மூன்று வகை –
சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் மூன்றும் கலந்த மிஸ்ர
மூன்றும் இல்லாத சத்வ சூன்யம்
சத்வம் மட்டுமே சுத்த சூன்யம்
பரம பதம் மண்டபம் பிரகாரம் கோபுரம் -சுத்த சத்வம் -நித்ய விபூதியில் மட்டும் தான் இருக்கும்
ஞானம் பிரசுரிக்க தடுக்காது
காலம் -சத்வ சூன்யம்
மூன்று குணங்களும் இல்லையே

சூர்ணிகை -79-(3)
இதில் ஸூ த்த சத்வம் ஆவது
ரஜஸ் தமஸ் ஷூக்கள்
கலசாதே கேவல சத்வமாய்
நித்தியமாய்
ஜ்ஞானானந்த ஜனகமாய்
கர்மத்தால் அன்றிக்கே கேவல பகவத் இச்சையாலே
விமான கோபுர மண்டப பிரசாதாதி ரூபேண
பரிணமிக்க கடவதே
நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய்
நித்ய முக்தராலும்
ஈஸ்வரனாலும்
பரிச்செதிக்க அரிதாய்
அத்யத்புதமாய் இருப்பதொன்று

பரம பதத்தில் மரம் -கேவல பகவன் இச்சையால்
மட்டும் -கேவலம் -மட்டம் தப்பான அர்த்தம்
விமான கோபுர மண்டப பிரசாத மாளிகைகள்
தேஜோ ரூபமாய்
நித்யராலும் பரிச்சேதிக்க முடியாததாய் –
அப்படிப் பட்ட பெருமை அதி அத்புதமாய் இருக்குமே
இங்கே பாப யோனி ஸ்தாவரங்கள்-
ரஜஸ் பாராரே தமஸ்தச்த பரஸ்தாத் -அப்பால் பட்டது -சுருதி
பஞ்ச சக்தி மே திவே தைத்ரம்
நித்யம்-காலாதிதம் அநாத்யந்தம் அபிராக்ருதம் சுருதி ஸ்ம்ருதி சொல்லு
ஞான ஆனந்த ஜனகமாய் இருக்கும் –
இது துக்காயதனாய் ஞான திரோதகமாய் இருக்கும்
கேவல பகவத் இச்சையால் -கர்ம அனுபவத்தால் இல்லை –
ஸ்வ போகார்த்தமாக -அவன் திரு உள்ளம் படி –
இங்கே கர்ம அனுகுணமாக ஈச்வரன்ஸ்ருஷ்டி
யோவைதாம் ப்ரஹ்மனொ வேத
திவ்ய நகர திவ்ய ஆயதனாதிகள்
வைகுண்ட கத்யம் எம்பெருமானார்
திவ்ய ஆவரண சதம் -மதிள்கள்-சதா சகஸ்ரம்
ஆயிரக் கணக்கான கல்பக தரு
விசித்திர திவ்ய ரத்ன மயம் ஆஸ்தான மண்டபம்
கிரீடா சைலம் -விளையாட்டு மலை அங்கேயும் உண்டாம்
ஆராமங்கள் உண்டே –
விஸ்தரென அருளிச் செய்கிறார் எம்பெருமானார்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி சித்தம் – இவை எல்லாம் –

அக்னி ஆதித்யாதி தேஜோ பதார்த்தங்களும் மின் மினி போலே
இவை தேஜோ மயமாய் இருக்கும்
ந சந்திர தாரகம் சூர்யன் தலை எடுக்க முடியாது மின்னல்
குதோயம் அக்னி
சஷுசால் பார்க்க முடியாதே –
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் ஜோதி
பரிமாணம் அளவீடுகள்
பரிணாமம் -வேற
பரிச்சேத்யம் அயோக்கியம்
பாஷ்யகாரர் -என்ற பெயரால் மா முனிகள் இங்கே அருளி
எம்பெருமானார் –
வேதாந்த விஷயம் என்பதால் –
பாஷ்யகாரர் இது கொண்டு சூத்திர வாக்யங்கள் ஒருங்க விடுவார்
உடையவர்
எம்பெருமானார்
பல பெயர்கள் ஈட்டில் உண்டே
தேசாம் அபி -பரிச்சேதம் அயோக்ய நித்யராலும் பரிமாணம் அளவிட முடியாதே
சர்வ தர்சித்த ஞானம் உள்ள நித்யர் முக்தர் ஈஸ்வரனாலும் பரிச்சேதிக்க முடிமால்
அவனுக்கும் அரிது –
சர்வஞ்ஞத்வம்- குணத்துக்கு கொத்தை வாராதா –
சர்வத்தையும் உள்ளபடி அறிக்கை தான் சர்வஞ்ஞத்வம்
அபரிச்சேத்யம் என்று அறிவது தான்
சீமை இல்லாத ஒன்றுக்கு எல்லை இல்லாதது என்று அறிவதே சரஞ்ஞத்வம் –
சமுத்ரம் தண்ணீர்
நூற்று கால் மண்டபம் -கதை செலவு
200 /1000/யார் கெட்டிக்காரன் –
தொங்க விட்டும் சங்கிலி பகுதிக்கே காணாதே
அல்ப ஞானம் கொடு
அளவிட்டு அறிய முடியாதே
மதிப்பே இல்லை என்று அறிவதே
நீல நாயகம் -விலை மதிப்பு அற்றது ledger beyond estimation
ஸ்ரீ ஸ்தவம்
தேவி தும் -மகிமை தேவரீரோ பார்த்தா ஹரிநா
ந ஞாயதே
யத்யபி எவம் அதாபி சர்வஞ்ஞத்வம் குறை இல்லை
எதி நாஸ்தஎவ இல்லை என்று உணர்வது
ஆகாச தாமரை அறிவேன் சொல்பவன் முட்டாள் தான்
பெருமைக்கு எல்லை இல்லை என்று அறிவதே
சுத்த சத்வம் பரிமாணம் அறிவுக்கு அப்பால்
தனக்கும் தன அறிவரியான் போலே
அபரிச்சேத்யம் -நித்ய முக்த ஈஸ்வர் -அவர்களால்
அத்யத்பிதம் அப்பொழுது அப்பொழுது ஆரா அமுதம் போலே

சூர்ணிகை -80 (4)
இத்தை சிலர் ஜடம் என்றார்கள்
சிலர் அஜடம் என்றார்கள்

சுயம் பிரகாசம்
அஜடம் –
இந்த தர்சனத்தில் சிலர் ஜடம் அஜடம் என்பர்
தத்வ முக்த கலாபகம் தேசிகன் -அஜடம் காட்டி –
ஜடம் -சுயம் பிரகாசம் அன்றிக்கே இருக்கை

சூர்ணிகை -81 (5)
அஜடமான போது
நித்யர்க்கும் முக்தர்க்கும்
ஈஸ்வரனுக்கும்
ஜ்ஞானத்தை ஒழியவும் தோற்றும்

இவர் தமக்கு -அஜடம் எனபது
ஜடம் இல்லை என்பர்
வேதாந்த தேசிகனும் இதே அபிப்ராயம்
வடகலை தென்கலை -வித்யாசம் மா முனிகள் அப்புறம்
அபிப்ராய பேதங்கள் -intelectual debate
200/300 வருஷம் சமாசாரம்
1350 முன்பு பேதம் இல்லை ஸ்வாமி நிர்ணயம்
புத்தூர் காஞ்சி ஸ்வாமி இப்படி அருளி உள்ளார்
ஆத்மா இருப்பதை -கண்ணால் பார்க்கா விடிலும் அறிகிறோம்
தானே காட்டும் சுத்த சத்வம்
ஞாவேத்யம் -இந்த்ரியங்கள் மூலம் சுயம் பிரகாசம்
சம்சாரிகளுக்கு தெரிய வில்லையே
தானே தோற்ற வில்லை

சூர்ணிகை -82- (6)
சம்சாரிகளுக்கு தோற்றாது

அபி யுகதர் -சப்தம்
திரு நாமம் சொல்லாமல் –
அண்ணன்காச்சார்
கௌரவத்தால் –
வேதாந்த தேசிகன் -தானே பெரியவாச்சான் பிள்ளை
குலம் தரும் ரகஸ்த்ய த்ரய சாரம் சொல்வார்
அது போலே மா முனிகள் தேசிகனை சொல்லி அருளுகிறார் -கௌரவ வார்த்தை தான்
வாசி தூண்டும் சொல்ல தப்பாக அர்த்தம் சொல்வார்கள் –

சூர்ணிகை -83-(7)
ஆத்மாவிலும்
ஜ்ஞானத்திலும்
பின்னமானபடி ஏன் என்னில்

சூர்ணிகை -84 (8)
நான் என்று தோற்றாமையாலும்
சரீரங்களாய் பரிணமிக்கையாலும்
விஷயங்களை ஒழியவும்
தானே தோற்றுகையாலும்
சப்த ஸ்பர்சாதிகள் உண்டாகையாலும்
பின்னமாகக் கடவது

தர்ம பூத ஞானம் மூலம் அறிந்தால் சுயம் பிரகாசம் இல்லை
யோ வேத்தி யுவத சர்வம் -சர்வத்தையும் அறியும் ஈஸ்வரன்
தனக்கு தானே தோன்றுவது தான் சுயம் பிரகாசம்
நாத முனிகள்
மங்கள ஸ்லோகம் தர்ம பூத ஞானம் ஞானம் பலம்
அத்தை சுயம் பிரகாசம் எப்படி சொல்லலாம்
திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம் சுயம் பிரகாசம் போலே இவையும்
அடிப்படி நெருப்பு சுடும்
தண்ணீர் ஜில் இருக்கு போலே
அது அப்படிதான் இது இப்படி தான்
அதனால் விரோதம் இல்லை என்கிறார் –
நித்யர் முக்தர் ஈஸ்வரர் அறிவார்
பக்த தசையில் -கர்ம பந்தனம் சரீரம் தடுக்குமே
அசித் விகாரி
சுத்த சத்வம் மாறுபாடு
இங்கே பிரகாசிக்காமல்
அங்கெ பிரகாசிக்க
இதுதான் மாறுபாடு -இவ்வளவு அவஸ்தா பேதம்
ரகஸ்ய த்ரயம் அபி யுக்தரும் காட்டி அருளி –
தேசிகன் -ஸ்ரீ ஸூ கதி காட்டி அருளி
மா முனிகள் தேசிகன் மேலே கொண்ட மதிப்பு தோற்ற
வேதாந்த தேசிகன் பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ கதிக்கு வியாக்யானம்

அன்யோன்யம் பின்னம் என்று தர்சித்தால் போலே
நான் என்று தோற்றாமல் -அஹம் -பிரத்யக் உள்ளே நேராக
பராக்கு அறிவோம் பிரத்யக் எதிர்மறை
இது பராக் என்பதால் இதம் என்று
நான் -இதம் -என்னை காட்டில் வேறுபாடு உண்டே –
சரீராதிகள் பரினமிக்கையாலே
ஏக ரூபம் -ஆத்மாவுக்கு பரிமாணம் இல்லை
ஆத்மா தர்ம பூத ஞானம்
சுத்த சத்வம்
வெவேற மூன்றும்-
நான் இல்லை இது -அதனால் வேறு பாடு
அசித் சரீரமாக மாறும்
இல்லாத பூனையை இருட்டில் தேடும் குருட்டு பையன்
விஷயங்களை ஒழியவும் தானே தோற்றும்
பரம பதத்தில் தான் இருக்கும் சுத்த சத்வம்-

சுத்த சத்வம்
பஞ்ச பூதங்கள் பரம பதத்தில் இல்லையே –
ரஜஸ் தமஸ் கலக்க வில்லையே
பஞ்ச உபநிஷமயமான திவ்ய சரீரம் அங்கெ உண்டே –
எம்பெருமானை அடைய -தடுக்க -பிரகிருதி
அறிய ஒட்டாமல் தடுக்கும்
அங்கு -எம்பெருமானை கிட்டுவதற்கு பரிகரம்
உப நிஷி யதி- உபநிஷத் –
பரமேஷ்டி
புமான்
விஸ்வக
நிவ்ருதக
சர்வக
இங்கு போலே அங்கு ஐந்து
தத்வ விவேகம்
பிரமாணங்கள் பல காட்டி அருளி அங்கு
சமஸ்க்ருதம் -கிரந்தம் -பிரமாணங்கள் காட்ட
பரமேஷ்டி -சப்தம் -ஆகாசம் போலே
பிருஷம் -ஸ்பர்சம் -வாயு போலே
சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம்
அங்கும் உண்டு

விஸ்வ ரூபம்
நிவ்ருத்த ரசம்
சர்வ கந்தம்
இங்கே உள்ள வஸ்து அங்கும் உண்டு பேரே மாற்று
விரஜா நதி நீர் உண்டே
இந்த நீருக்கும் அந்த நீருக்கும் வாசிஉண்டே
சுத்த சத்வம்

—————————————————————————————————————————–

சூர்ணிகை -85 ( 9)-
மிஸ்ர சத்வம் ஆவது
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்கள்
மூன்றோடும் கூடி
பத்த சேதனர் உடைய ஜ்ஞான ஆனநதகளுக்கு
திரோதாயகமாய் –
விபரீத ஜ்ஞான ஜனகமாய்
நித்தியமாய்
ஈஸ்வரனுக்கு க்ரீடாபரிகரமாய்
பிரதேச பேதத்தாலும் சத்ருசமாயும் விசத்ருசமாயும்
இருக்கும் விகாரங்களை யுண்டாக்கக் கடவதாய்
பிரகிருதி அவித்யை மாயை -என்கிற பெயர்களை
உடைத்தாய் இருக்கும் அசித் விசேஷம்

மிஸ்ர சத்வம் -மூன்று பெயர்
பிரகிருதி
அவித்யை
மாயை
குணமாய் மம மாயா துரத்தயா –
திரிகுணம் தத் ஜகத் யோனி –
திரோதாயகமாய்- மறைத்து -ரஜஸ் தமஸ்
ஞானம் பிரபை போலே தானே
பக்த செதனர்களுக்கு -கர்ம சம்பந்தம் உள்ளவர்களுக்கு
நித்யர் முக்தர் களுக்கு கிடையாதே
இச்சையால் வரும் நித்யர் ஞானம் சங்கோசம் ஆகாதே இது –
எம்பெருமானார் ஆதி சேஷன் அவதாரம்
யாதவ பிரகாசர் திருத்தி
லோகம் அறிய தானே கற்றார் -லோக விவகாரம் –
ஆண்டாள் எம்பெருமானார் மணவாள மா முனிகள் போல்வார்
கூரத் ஆழ்வான்-நர நாராயணன் போல்வார் –
அனந்தாழ்வான் ஆதி சேஷன் என்பார் –
ஸ்தோத்ரம் போலேயும் சொல்வார்கள் –
பட்டர் -மரம் செடி கொடி-சேவித்து -அனுமதி வாங்கி உள்ளே
அஹ்ருத சஹஜ தாஸ்யம் அபகரிக்கப் படாமல்
ஸ்ரசதபந்த முக்தர் -பந்தம் விட்டவர்கள்
விமல சரம தேகம் முமுஷூ -சரம தேகம் கொண்டாடப்படுமே
ரெங்க தாம மகித -மநுஜ திரியக் ஸ்தாவர -ஸ்ரேஎந்தே ஆஸ்ரியக்கிரார்கள் –
இச்சை யுடன் வருகிறார்கள் -சேஷிக்கு அதிசயம் பண்ணி
சங்கோசம் பண்ணாது
அதனால் பக்தருக்கு மட்டும் சங்கோசம்
ஆழ்வார் நித்ய சூரிகள் -இல்லை
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர்கள்
இவர்களை போன்றவர்களை திருத்த என்பதால் –
ஞானம் சங்கோசம் இல்லை என்றால் மயர்வற மதிநலம் அருள வேண்டாமே
ஓடித் திரியும்யோகிகள் -முதல் ஆழ்வார்கள்
மாறி மாறி பல பிறப்பும்பிறந்து – நித்ய சம்சாரியாய் தோள் மாறி –
விசேஷ கடாஷம் பண்ணி அருளினான்
ஆறாயிரப்படி –
பெரியாழ்வார் கருடன்
திரு மழிசை -சக்கரம்
ஆச்சார்யா ஹ்ருதயம் -சங்கிக்கலாம் படி -பெருமை பார்க்கும் பொழுது –
வேண்டிய வேதங்கள் ஓடி விரைந்து கிளி அறுத்தார்
வேதாத்மா விகேச்வர
பர சமய நிரசனம் சக்கரத் ஆழ்வார் அம்சம் சொல்ல லாமே
மறைக்க பிரமாணம்
மேலே
விபரீத ஞானம் ஜனகம்
அது இல்லாததில் அது என்ற நினைவு
நாசம் -விஷம் -அதுவே உத்தேச்யம் கைக் கொள்ளும் படி
தேகத்தில் ஆத்மா புத்தி
ஸ்வதந்திர
தேவதாந்திர
தன மகிழ்ச்சிக்கு
ஐஸ்வர்யங்கள் புருஷார்த்தம் போன்றவை
உபாயாந்தரங்கள் தொடக்கமானவை
அல்வழக்கு -விபரீத ஞானம்
நித்யம் –
அஜாம் ஏகாம் -பிறக்காதது -பிரமாணம் காட்டி –
க்ரீடா -லீலா பரிகரம் -உபகரணமாய் இருக்கும்
பந்து போலே -விளையாட்டுக்கு
நூல் -வெள்ளை கருப்பு சிகப்பு நூல் –
சத்வம் தமஸ் ரஜஸ் –
தைவி மயி தானே அருளிச் செய்தான்
கேவல லீலை
பிரதேச பேதம் -குணம்
நாம ரூபா –
ஸ்தூல சூஷ்ம விகாரம்
கால பேதம் –
நாடி -பார்த்து மூன்று நாடி –
கபம் வாதம் பித்தம் -எது துடிக்கும் கண்டு பிடித்து
தாது சாம்யம் -வராக சரம ஸ்லோகம்
மூன்றும் சமமாக இருக்க வேண்டும்
பிரளயம் -மூன்றும் சமமாய் இருக்கும்
சூஷ்ம விகாரம்
சிருஷ்டியில் மாறும்
கால பேதம் சம்ஹார சிருஷ்டி காலம்
நிர்விகார அவஸ்தை இல்லை

சூர்ணிகை -86 (10 )
பிரகிருதி என்கிறது
விகாரங்களைப் பிறப்பிக்கையாலே
அவித்யை என்கிறது
ஜ்ஞான விரோதியாகையாலே
மாயை என்கிறது
விசித்திர சிருஷ்டியைப் பண்ணுகையாலே –

பெயர் காரணம் சொல்கிறார்
பிரகிருதி காரணம் வாசகம்
பிரகிருதி -மகதாதி விகாரங்களை ஜனிப்பிக்கும் –
அவித்யை -வித்யா அபாவம் –வித்யை இதரது -கர்மம் -ஞானத்துக்கு வேறுபட்டது கீதா பாஷ்யம் -வித்யா விரோதிக்கும்

மாயை -விசித்திர சிருஷ்டி ஆச்சர்யம்
விச்மீயமான கார்யம் –
மணல் துகள் -ஒவ் ஒன்றும் ஒரு விதம்
ஒவ் ஒரு வஸ்துவும் வேவேறே
பனி கட்டியிலும் ஒவ் ஒன்றும் ஒவ் ஒரு மாதிரி
கை ரேகை -மாறுமே –

சூர்ணிகை -87 (11 )-
இது தான்
பொங்கைம் புலனும்
பொறி யைந்தும்
கருமேந்த்ரியம் ஐம்பூதம்
இங்கு இவ் உயிரேய் பிரகிருதி
மானாங்கார மனங்கள் -என்கிறபடியே
இருபத்து நாலு தத்துவமாய் இருக்கும்

சப்தாதிகள் பொங்குவதால் வேகம் -ஐந்து புலன்கள் -தன்மாத்ரைகள்
பொறி ஐந்து -ஞாநேந்த்ரியம்
கர்மேந்த்ரியம் –
ஐம்பூதம் ககனாதிகள்
ஆத்மாவுடன் ஒட்டு கொண்டு ஏய்ந்து
மகான்
அஹங்காரம்
மனஸ்
24 –
தன்மாதராதிகள் -அருளிச் செய்யாதே அவஸ்தா பேதம் –
சப்தாதிகள் –

க்ரமம் சொல்ல வில்லை இதில்

சூர்ணிகை -88 (12 )
இதில் பிரதம தத்வம்
பிரகிருதி

புலன் பொறி கர்மேந்த்ரம் ஐம்பூதம் –
க்ரமம்
முதலில் பிரகிருதி

பிரதானம் அவயகதம்
பிரதான உபகரணம்
அவயகதம் -வ்யக்தம் ஸ்பஷ்டமாக தெளிவாக அறியாத முடியாத

சூர்ணிகை -89 (13 )-
இது அவிபக்த தமஸ் என்றும்
விபக்த தமஸ் என்றும்
அஷரம் என்றும்
சில அவஸ்தை களை உடைத்தாய்
இருக்கும்

அவ்யக்த நிலை குலைந்து
அஷர
அதுவும் குலைந்து
அபி பக்த தமஸ் -நிலை பிரளயம்
தமஸ் கலந்து
சிருஷ்டி
அவன் பக்கல் விபக்தமாய்
விபக்த தமஸ் -ஆரம்பத்தில் –
அஷரம் -நிலை –
அசித் -புருஷ சமஷ்டி பிறக்கும் -நிலை கொஞ்சம் தெரிந்த நிலை
சுபாலோக உபநிஷத் பிரமாணம்
மொட்டு மலர் -புஷ்பத்தின் நிலை
ஒரே தத்வம் –
சங்கோச தசை விரிந்த தசை

சூர்ணிகை -90 (14 )
இதில் நின்றும்
குணா வைஷம்யத்தாலே
மஹதாதி விகாரங்கள்
பிறக்கும்

இதில் நின்றும்
மஹான் பிறக்கும்
குணா விஷமமான நிலை
ஓன்று போலே இன்றி

சூர்ணிகை 91 (15 )
குணங்கள் ஆக்கின
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்கள்

சூர்ணிகை -92 (16 )-
இவை ப்ரக்ருதிக்கு
ஸ்வரூப அனுபந்திகளான
ஸ்வ பாவங்களாய்
பிரகிருதி அவஸ்தையில்
அநுத் பூதங்களாய்
விகார தசையில் உத் பூதங்களாய்
இருக்கும்

ஸ்வரூபம் சேர்ந்து சூஷ்மம்
உத்பூதம் தெளிவாக தெரியும்

வந்து சேர்ந்தவை இல்லை
பிரிக்க முடியாத குணங்கள் பிரகிருதி இடம் –

சுக துக்க –
த்ரவ்யம் -ஸ்வரூபம் என்பர்
சாங்க்ய மதம் நிரச்தம்
ச்வாபவம் குணம் ஆக கொள்ள வேண்டும்
சாங்க்ய மதஸ்தர் -குணங்களே மூலப் பிரகிருதி என்பர்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் பிரமாணம்
விகார தசையில் -கார்ய மூலம் அறியலாம் –
மூன்றும் சமமாக இருந்தால் தெரியாதே
கார்யம் வைத்தே காரணம் யூக்கிக்க வேண்டும்
அனுபூதமாக இருக்கும்
எதில் இருந்து எது உண்டாக்கும்

சூர்ணிகை -93 (17 )
சத்வம்
ஜ்ஞான சுகங்களையும்
உபய சங்கத்தையும்
பிறப்பிக்கும்

ஞானம் சுகம் உண்டாக்கும் சத்வம்
நிர்மலத்வாத்
கீதை பிரமாணம்

சூர்ணிகை -94-(18 )
ரஜஸ் ஸூ
ராக
த்ருஷ்ணா
சங்கங்களையும்
கர்ம சங்கத்தையும்
பிறப்பிக்கும்

ராகம் ஆசை
கீதை பிரமாணம்
ஈர்ப்பு
திருஷ்ணை சப்தாதி ஆசை
சங்கம் -புத்திர
கர்ம
ராகம்
த்ருஷ்ண
சங்கம்
கர்மம் -கிரியை ஆசை
ராஜச குணம் இவற்றை உண்டாக்கும்

சூர்ணிகை -95 (19 )
தமஸ் ஸூ
விபரீத ஜ்ஞானத்தையும்
அநவதா நத்தையும்
ஆலஸ்யத்தையும்
நித்ரையும்
பிறப்பிக்கும்

ஆலச்யம் சோம்பேறி தனம் உண்டாக்கும்
விபரீத ஞானம் உள்ளபடி அறியாமல்
குறிக்கோள் இன்றி கவனம் இன்றி செய்தல்
நித்தரை
இந்த்ரியங்கள் வேலை செய்யாதே
மனஸ் கூட rest

சூர்ணிகை -96 (20 )
இவை ஸமங்களான போது
விகாரங்கள் ஸமங்க ளுமாய்
அஸ்பஷ்டங்களுமாய் இருக்கும்
விஷமங்கள் ஆனபோது
விகாரங்கள் விஷமங்க ளுமாய்
ஸ்பஷ்டங்களுமாய் இருக்கும் –

சமங்களாக இருக்கும் பொழுது தெரியாதே
சாம்யாபன்னங்களாக
நாம ரூபம் இன்றி
விஷமங்கள் ஆனா பொழுது அறியும் படி இருக்கும்

பிரதேச பேதம்
கால பேதம்
காரணம்

சூர்ணிகை -97 (21 )
விஷம விகாரங்களில்
பிரதம விகாரம் மஹான்

மஹான் –
அவ்யக்தத்தில் நின்றும் -மஹத் உண்டாகும்

சூர்ணிகை -98 (22 )-
இது
சாத்விகம்
ராஜசம்
தாமசம்
என்று த்ரிவிதமாய்
அத்யவசாய ஜநகமாய்
இருக்கும்

பிரகாச பிரவ்ருத்தி
குணங்கள் -வாசி
புத்தி லஷணம்-
சாத்விக புத்தி
ராஜசம்
தாமசம்
உண்டாகும்
பந்த மோஷம் -ஹேது
அத்யவசாயம் உண்டாகும்
நல்லது கேட்டது அறிந்து –
த்யாஜ்யம் உபாதேயம்
தப்பாக அறிந்தால் ராஜச புத்தி
அதர்மம் தர்மம் விபரீத தாமச புத்தி

சூர்ணிகை -99 (23 )
இதில் நின்றும்
வைகாரிகம்
தைஜசம்
பூதாதி
என்று த்ரிவிதமான
அஹங்காரம் பிறக்கும்

அஹங்காரம் -அடுத்து
மூன்று வகை -யாக இருக்கும்
வைகாரிகம் -சாத்விகத்தால்
தைஜசம் -ராஜசத்தால்
பூதாதி -தாமசத்தால் –
அபிமான ஹேதுவாக இருக்கும்
அதுவே தேஹம்

சூர்ணிகை -100 (24 )-
அஹங்காரம்
அபிமான ஹேதுவாய்
இருக்கும்

சூர்ணிகை -101 (25 )-
இதில் வைகாரிகத்தில் நின்றும்
ஸ்ரோத்ரா-தவக் -சஷூர் -ஜிஹ்வாக்ரணங்கள் என்கிற ஜ்ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்தும்
வாக் பாணி பாத பாயு உபச்த்தங்கள் என்கிற கர்மேந்த்ரியங்கள் ஐந்தும்
மனஸ் ஆகிற
பதினோரு இந்த்ரியங்களும் பிறக்கும்

சாத்விகம் -வைகாரிகம் –
11 இந்த்ரியங்கள் பிறக்கும்

சூர்ணிகை -102-(26 )
பூதாதியில் நின்றும்
சப்த தன்மாத்ரை பிறக்கும்
இதில் நின்றும் ஆகாசமும் ஸ்பர்ச தன்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் வாயுவும் ரூப தன்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் தேஜச்சும் ரச தன்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் அப்பும் கந்த தன்மாத்ரையும் பிறக்கும்
இதில் நின்றும் பிரத்வி பிறக்கும்

வ்யஷ்டி சிருஷ்டி -இந்த்ரியங்கள் சூஷ்ம அவஸ்தை 6 தான்
ஞான இந்த்ரியங்கள் தன மாதரை இல்லை என்பர்
ஸ்தூல அவஸ்தையில் வரும் என்பர்
வாய் நுகரும் சக்தி
சமஷ்டி விஷயம்

தாமசம் -சப்த தன்மாத்ரை -ஆகாசம் -ஸ்பர்ச தன்மாத்ரை -வாயு -ரூபா தனமாதர் –தேஜஸ் –ரச தன்மாத்ரை -அப்பு கந்தம் -பிரத்வி பிறக்கும்–
பூதம் முற்பட சொல்லி
தன்மாத்ரை -உத்பத்தி க்ரமம் –

சூர்ணிகை -103 (27 )
ஸ்பர்ச தன்மாத்ரை தொடக்கமான
நாலு தன்மாத்ரைகளும் கார்யமாய்
வாயு தொடக்கமான நாலு பூதங்களும் காரணமாய் இருக்கும்
என்றும் சொல்வார்கள்

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் சித்தம்

ஆச்சான் பிள்ளை தத்வ த்ரயம் விவரணம்
தத்வ நிரூபணம் ஜீயர் அருளிச் செய்து
பெரியவாச்சான் பிள்ளை தத்வ த்ரய சங்கரகம்இங்கனே அருளிச் செய்தார்
ஆச்சான் பிள்ளை வேற
பெரியவாச்சான் பிள்ளை வேற
இது தான் பிரமாணம் -காஞ்சி சுவாமிகள் காட்டி அருளி -பரந்த ரகசியம் ஆச்சான் பிள்ளை -அருளி
க்ரமம்
ஒன்றில் இரண்டும் –

சூர்ணிகை 104 (28 )
தன மாத்ரைகள் ஆவன
பூதங்களின் உடைய
சூஷ்ம அவஸ்தைகள்

பூதங்களின் சூஷ்ம அவஸ்தைகள்
சப்தம் மட்டுமே
சாந்தத்வம் கோரத்வம் மூடத்வம் -போலே இன்றி
பூமி ஜலம் அனுகூலம்
கலப்பதால் எல்லாம் எல்லா பூதங்களில் இருக்கும்
அவிசெஷங்கள்-தன்மாத்ரை

சூர்ணிகை -105 (29 )
மற்றை இரண்டு அஹங்காரமும்
ஸ்வ கார்யங்களைப்
பிறப்பிக்கும் போது
ராஜச அஹங்காரம்
சஹ காரியாய் இருக்கும்

சஹ காரியாக
இந்த்ரிய ஹேது தத்வ
ராஜசம் தூண்டி விடும்

சூர்ணிகை 106 (30 )
சாத்விக அஹங்காரம் சப்த தன்மாத்ராதி பஞ்சகத்தையும்
அடைவே சஹாகாரியாக கொண்டு
ஸ்ரோத்ராதி ஜ்ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்தையும் சிருஷ்டிக்கும்
தத் சஹ்க்ருதமாய்க் கொண்டு
வாகாதி கர்மேந்த்ரியங்கள் ஐந்தையும் சிருஷ்டிக்கும்
இவற்றை ஒழியத் தானே மனசை சிருஷ்டிக்கும் என்று
சொல்லுவார்கள்

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -எங்கள் ஆழ்வான் வியாக்யானத்தில் தெரிவிக்கிறார்

11 இந்த்ரியங்கள் -சாத்விக அஹங்காரம் காரணம்

சூர்ணிகை 107 (31 )
சிலர் இந்த்ரியங்களிலே
சிலவற்றை பூத கார்யம் என்றார்கள்

நையாதிகள்
பூதம் -இந்த்ரியங்கள் -குணம்
அனுமானத்தால் அர்த்தம்
பஞ்ச பூதங்கள் கார்யம் இந்த்ரியங்கள் என்பர்

சூர்ணிகை -108- (32 )
அது சாஸ்திர விருத்தம்

சூர்ணிகை -109-(33 )
பூதங்கள் ஆப்யாயகங்கள் -இத்தனை

மோஷ சாஸ்த்ரத்தில் -பிரமாணம் காட்டி அருளி –
பூத குணங்கள் –
ஆப்யாயகம் -போஷிக்கும் உண்டாக்கும் எனபது இல்லை
காரணங்கள் இல்லை

நிமித்த காரணம் உபாதான காரணம் இந்த்ரியங்கள் என்பர் குத்ருஷ்டிகள்
பிள்ளை எங்கள் ஆழ்வான் -எடுத்து கழித்தார்
பூதங்கள் காரணம் இல்லை

சாத்விக அஹங்காரம் காரயமாகவே இந்த்ரியங்களை சொல்லி புராணங்களும் சொல்லி
பூதங்கள் ஆப்யாதிகள் நிர்வாஹம்
ஸ்ருத பிரகாசர் -ஆப்யாககங்கள் போஷிக்கும் வளர்க்கும் காட்டி
காரணங்கள் இல்லை

சூர்ணிகை -110 (34)-
இவை கூடினால் அல்லது கார்ய கரம் அல்லாமையாலே
மண்ணையும் மணலையும் நீரையும் சேர்த்து
ஒரு த்ரவ்யம் ஆக்க்கிச் சுவர் இடுவாரைப் போலே
ஈஸ்வரன் இவற்றை எல்லாம் தன்னிலே சேர்த்தி ஓர் அண்டம் ஆக்கி
அதுக்குள்ளே சதுர முகனை
சிருஷ்டித்து அருளும் –

அண்டங்கள் ஆக்கி சதுர முகனை சிருஷ்டித்து –
பஞ்சீகரணம் செய்து அருளி –
கூடினால் அல்லது -செய்ய முடியாதே
அன்யோன்யம் சேர்த்து –
மஹதாதி பதார்த்தங்களை சேர்த்து –
அப்புக்களில் நின்றும் அண்டம் மனு ஸ்ம்ருதி -உப லஷணம் நீரை சொன்னது –
பக்தாத்மா சமஷ்டி பூதன் -பிரமன்
நாட்டை படைத்து அயன் முதலான
சமஷ்டி தான் செய்து இவன் மூலம் வியஷ்டி சிருஷ்டி

சூர்ணிகை -111 (35 )-
அண்டத்தையும் அண்ட காரணங்களையும்
தானே யுண்டாக்கும்
அண்டத்துக்கு உட்பட்ட வஸ்துக்களை
சேதனர்க்கு அந்தர்யாமியாய்
நின்று உண்டாக்கும்

அந்தர்யாமித்வம்

சங்கல்ப ஞானாதிகளை ஜனிப்பித்து கொண்டு –
ஸ்ரீ -கீதை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் பிரமாணம்

சூர்ணிகை 112 (36 )-
அண்டங்கள் தான் அநேகங்களாய்
பதினாலு லோகங்களோடே கூடி
ஒன்றுக்கு ஓன்று பதிற்று மடங்கான
ஏழு ஆவரணங்களாலும் சூழப் பட்டு
ஈஸ்வரனுக்கு க்ரீடாகந்துக ஸத்தா நீயங்களாய்
ஜலபுத்புதம் போலே ஏக காலத்திலே
ஸ்ருஷ்டங்களாய் இருக்கும்

அண்டங்கள் அநேகங்கள்
14 லோகங்கள் ஓர் அண்டத்தில்
7ஆவரணங்கள்
பூமி ஜலம் -2 பங்கு பூமி -2 ஜாலம் -4 பங்கு –சப்த குல பர்வதம்
சமஷ்டி சிருஷ்டி –
மலை ஏழு கடல் ஏழு உலகு ஏழு
விளையாட்டு பந்து போலே
நீர் குமிழி போலே வந்தும் அழிந்தும்
சஹாஸ்ராணி கோடி கோடி –
கீழில்
16 யோஜனை
தைத்ய தானவ பன்னக கருடன்
சுக்லாம் கிருஷ்ணன் –
அபலம் -.பாதாளம் ஏழு லோகங்கள்
சப்த தீப -பூ லோகம்
கந்தர்வாதி புவர்
ஆதித்யன் -துருவ கருக நஷாத்ரா சவர்க்க லோகம்
மக லோகம் –
16 கோடி மைல் சனகாதிகள் ஜனார் லோகம்
பிரஜாபதிகள் தபோ லோகம்
சத்யா லோகம் –
சூர்யன் மேல் 25 கோடி யோஜனை கீழ் 25 கோடி யோஜனை
10 பங்கு ஜலம் சூழ்ந்து
சத கோடி விஸ்தாரம்
வாயு ஆகாசம் 10 மடங்கு ஏத்தி கொண்டே போக
அபரிமதம் -10 மடங்கு -1000 10 உண்டாமாம் போலே
க்ரீடா பரிகரம் லீலா உபகரணங்கள் இவை –
க்ரமத்தில் உண்டாக்காமல்
நீர் குமிழி போலே ஏக காலத்தில் உண்டாக்கி

சூர்ணிகை -113 (37)
பூதங்களில் ஆகாசம் அவகாச ஹேது
வாயு வஹநாதி ஹேது
தேஜஸ் ஸூ பசநாதி ஹேது
ஜலம் சேசன பிண்டீ கரணாதி ஹேது
ப்ருத்வி தாரணாதி ஹேது -என்பர்கள்

பூதங்கள் ஹேது
ஆகாசம் இடம்
வாயு சுமந்து
நெருப்பு தளிகை பண்ண
நீர் கரைக்க
பிர்த்வி தரித்து நிற்க

பிரமாணங்கள் –
பாகம் பண்ணுவது அக்னி
நீர் -நனைக்க
பிண்டீகரணம் திரட்டி வைக்கை
ஆதி -சப்தம் –
இவ் ஒன்றே பிரதானம்

சூர்ணிகை -114 (38 )-
ஸ்ரோத்ராதி ஜ்ஞாநேந்த்ரியங்கள் ஐந்துக்கும்
அடைவே சப்தாதிகள் ஐந்தையும் க்ரஹிக்கை தொழில்
வாகாதி கர்மேந்த்ரியங்கள் ஐந்துக்கும்
விசர்க்க சில்பகத் யுக்திகள் தொழில்
மனஸ் ஸூ இவை இத்தனைக்கும் பொது

தன்மாத்ரைகள் –
காத்து கேட்டு கண் பார்த்து நாக்கு சுவைத்து
கர்ம இந்த்ரியங்கள்
மனஸ் பொதுவான தொழில்

வாகாதி கர்மேந்த்ரியங்கள்
விசர்க்க –
விக்ரமாக அருளிச் செய்தது வாசக ச்வாரச்யதைக்காக

மனஸ் பொதுவான
மனஸ் ஆகாரம் வேண்டுமே கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களுக்கு

சூர்ணிகை -115 (39 )
ஆகாசாதி பூதங்களுக்கு
அடைவே சப்தாதிகள்
குணங்களாய் இருக்கும்

சூர்ணிகை -116 (40 )-
குண விநிமயம்
பஞ்சீகரணத்தாலே

ஆகாச குணம் சப்தம் —
பஞ்சீ கரணம் குணம் கலப்பு –
விநிமயம் ஒன்றைக் கொடுத்து ஒன்றை வாங்கி
குணங்களுக்கு தனி கலப்பு இல்லை

சூர்ணிகை -117 (41 )
ஆகாசம் கறுத்துத் தோற்றுகிறதும்
அத்தாலே

இரண்டு கூறாக்கி
ஒரு பாதி நான்காக பிரித்து கலந்து –
பஞ்சீ கரணம் –
சர்வமும் சர்வ பூதங்களில்
ஆகாசாதி பூத பேதம் குறை இல்லை கலந்த பின்பும்
பிரதானம் குணம் உண்டே –
ஆகாசம் கறுத்து இருப்பதும் பஞ்சீ காரணத்தாலே
சப்தம் மட்டுமே குணம் ஆக இருந்தாலும்
ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலும்
சுக்லம் கிரிஷ்ணம்
சாந்தோக்யம் த்ரிவக்ரணம் மூன்று
தேஜோ உபபன்னம் மூன்றும்
ஆகாசம் வாயு சொல்ல வில்லை
தேஜோ உபபன்ன -பஞ்சீ கரணம் உப லஷணம்

சூர்ணிகை -118 (42 )-
முன்புத்தை தன்மாத்ரைகளோடே கூடிக் கொண்டு
உத்தரோத்தர தன்மாத்ரைகள்
ஸ்வ விசேஷங்களைப் பிறப்பிக்கை யாலே
குணாதிக்யம் உண்டாயிற்று
என்றும் சொல்லுவர்கள் –

ஆகாச்ம் -வாயு
சப்தம் ஆகாச குணம்
ஸ்பர்சம் குணம் வாயு
வாயு -ஸ்பர்சம் சப்தம் இரண்டும் உண்டாகும்
அக்னி ரூபம்
அத்துடன் ச[அரசம் சப்தமும்
நீர் -ரசம் -முன் சொன்ன அசப்த ரூபம் ஸ்பர்சம்
பிர்த்விக்கு ஐந்தும் உண்டாகுமே
பூநிலாய ஐந்துமாய் –ஒன்றுமாகி -ஆழ்வார் அருளி
குனாதிக்யம் உண்டானது

குண விநிமயம்

சூர்ணிகை -119 (43 )-
சத்வ சூன்யம் ஆவது
காலம்-

இனி சத்வ சூன்ய அசித் -காலம்
குணத் த்ரய சூன்யம் –

சூர்ணிகை -120 (44 )-
இது பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களின் உடைய
பரிணாமங்களுக்கு ஹேதுவாய்
கலா காஷ்டாதி ரூபேண பரிணமிக்கக் கடவதாய்
நித்தியமாய்
ஈஸ்வரனுக்கு க்ரீடா பரிகரமாய் சரீர பூதமாய்
இருக்கும்

பரிணாமம் மாறுபாடு அடைய காலம்
கலா
காஷ்டா
முகூர்த்தம்
நாள்
வாரம்
மாசம்
அயனம்
வருஷம்
சரீர பூதம் க்ரீடா பரிகரம்
பலன் கொடுக்க காலம் பார்த்து அருளுகிறான்
ஜகத் சிருஷ்டி காலம் வரும் அளவும் பார்த்து
ப்ரஹ்மா காலம் –2000 சதுர யுகம் i நாள்
100 வருஷம் இப்படி
பார்த்த பின்பு மகா பிரளயம்
அதே அளவு காலம் ஸ்ருஷ்டிக்காமல் இருக்க
கால பிரதானமாக நிர்வகித்து அருளுகிறான் –
ஆகமம் பிரத்யஷத்தால் சித்தம் –
30 கலை 1 முகூர்த்தம்
நிமிஷம் 15 கொண்டது காஷ்டை
30 காஷ்டை கலை
முகூர்த்தம் -அயனம் சம்வச்த்ரம்
தேவ சம்வச்த்ரம்
12000 தேவ சம்ச்த்ரம் 1 சதுர யுகம்
பூர்வ சந்தி அபார சந்தி
கிருத 4000/கலி 100
71 சதுர யுகம் 1 மன்மந்தரம்
நடுவில் திரு விதிப் பிள்ளை பட்டர் அருளி
நித்யம் -ஆதி அந்தம் ரஹிதம்
லீலா உபகரணம்
சக காரித்வேன
கால நியமம் தானே சங்கல்பித்து
சிருஷ்டி விஷயக்
இப்படிகளால் கிரீடா பரிகரம்
லீலா விபூதியில் விநியோகம்

நியமனம் தரிக்க -காலமும் சரீரம் போலே இருக்கும்
ஈஸ்வரனுக்கு சரீரமாக இருந்து சக காரியமாய் இருக்கும்
ஈச்வரனே காரணம் என்ன குறை இல்லையே

ஆக அசித் த்ரயத்தையும் அருளிச் செய்து அருளினார்
காலம் விநியோகம் உபயோகம் சொன்னார் கீழ்
மற்ற இரண்டுக்கும் விநியோகம் பிரயோஜனம் அருளிச் செய்கிறார் மேல்-

சூர்ணிகை -121- (45 )
மற்றை இரண்டு அசித்தும்
ஈஸ்வரனுக்கும் ஆத்மாவுக்கும்
போகய போக உபகரண
போக ஸ்தானங்களாய்
இருக்கும் –

சுத்த சத்வமும்
மிஸ்ர சத்வமும்
ஈஸ்வரனுக்கும்
ஆத்மாவுக்கும் -ஜாதி ஏக வசனம் –
போக்யமாயும்
போக உபகரணமாயும்
போக ஸ்தானங்க ளாயும் இருக்கும்
பஞ்ச உபநிஷத்
திவ்ய மாலாதிகள் -உபகரணங்கள்
அப்ராக்ருத ரத்ன மயமான மண்டபங்கள் –

சூர்ணிகை -122 (46 )-
போக்யங்கள் ஆகிறன விஷயங்கள்
போக உபகரணங்கள் ஆகிறன
சஷூராதி கரணங்கள்
போக ஸ்த்தானங்கள் ஆகிறன
சதுர தச புவநமும்
சமஸ்த தேஹமும்

லீலா விபூதியில்
களேபரம் போக ஸ்தானம்
சப்தாதி போக்கியம்
இந்த்ரியங்கள் போக உபகரணங்கள்
போகம் -சுக துக்க அனுபவம் –
சரீரம் -மனுஷ்யன் -மிருகம் -போகம் மாறுமே –
என்னவாக அபிமாநிகிறார்களோ-அப்படியே –
ஈஸ்வரனுக்கும் லீலா விபூதியில்
வியூகம் திருப்பாற்கடல்
திவ்ய தேசங்கள் இங்கே

சூர்ணிகை -123 (47 )-
இதில் முற்பட அச்சித்துக்
கீழ் எல்லை யுண்டாய்
சுற்றும் மேலும் எல்லை இன்றிக்கே இருக்கும்
நடுவில் அசித்துக்கு சுற்றும் கீழும் எல்லை இன்றிக்கே
மேல் எல்லை யுண்டாய் இருக்கும் –
காலம் எங்கும் ஒக்க உண்டாய்
இருக்கும்

பரிமாணங்கள் அருளிச் செய்கிறார் அடுத்து
சுத்த சத்வதுக்கு -கீழ் எல்லை உண்டு
லீலா விபூதி -எல்லை இல்லாமல் -இருக்கும்
கீழும் எல்லை இல்லை
மேல் பக்கம் எல்லை -உண்டு

காலம் எங்கும் ஒக்க இருக்கும் –

சூர்ணிகை -124 (48 )
காலம் தான் பரம பதத்தில் நித்யம்
இங்கு அநித்யம் என்றும்
சொல்லுவார்கள்

சூர்ணிகை -125 (49 )
சிலர் காலத்தை
இல்லை என்றார்கள்

பேதம் சொல்லுவார் உள்ளார்
பரம பதத்தில் நித்யம்
இங்கே அநித்தியம்
கால திருஷ்டி அனுருத்தன் உண்டாக்குகிறான் -என்பதால் அநித்தியம்
நிமிஷம் -பரினமிப்பதே-
பிரகிருதி நித்யம் பரினப்பிது போலே நிமிஷாதி
உத்பத்தி -கலா காஷ்டை பரமபதத்தில் இல்லை
சதா பச்யந்தி சூறையா -நிமிஷம் இல்லை
ருது இரவு பகல் இல்லை அதனால் நித்யம் அங்கெ
ஏக ரூபம் –
ஆதித்ய கதி –
பிரவாகம் போலே காலம் நித்யம்
நித்யம் இங்கும் தத்வ த்ரய விவரணம் ஆச்சான் பிள்ளை அருளி –
பரிமாணம் வைத்து காலம் அநித்தியம் என்பார்
பௌத்தாதிகள் காலமே இல்லை
பிரத்யஷம் ஆகமம் மூலம் இல்லை அறிகிறோம்

சூர்ணிகை -126 (50 )-
பிரத்யஷத்தாலும்
ஆகமத்தாலும்
சித்திக்கையாலே அது சொல்ல ஒண்ணாது –

அத்யயன காலம்
சுப கார்யம் ஜோயதிஷம் சாஸ்திரம்
வசந்த காலம் புஷ்பம் பூத்து குலுங்கும்
காலம் அபாவம் சொல்ல ஒண்ணாது

சூர்ணிகை -127 (51 )
பலரும் திக்கு என்று
தனியே ஒரு த்ரவ்யம் உண்டு
என்றார்கள்

திக்குகள் தத்வம் இல்லை -நம் சம்ப்ரதாயம்
வைசேஷிக -சொல்லுவார்கள்
ஆகாசம் அந்தர்பூதம்
திக்கு -இடம் வைத்து சோழ முடியாதே
நாலு பேர் நாலு திக்கும் இருந்தும்
நாலு திக்காகாக காட்டும்
த்ரவ்யம் –
ஆதித்யன் உதிக்கும் கிழக்கு
மகா மேரு –
நாலு பார்சவத்தில் -உள்ளாருக்கு மாறுமே
தனக்கு என்று த்ரவ்ய அவஸ்தை இல்லையே திக்குக்கு

சூர்ணிகை -128 (52 )
பல ஹேதுக்களாலும்
ஆகாசாதி களிலே அந்தரப் பூதம் ஆகையாலே
அதுவும் சேராது

சூர்ணிகை -129 (53 )
சிலர் ஆவரணாபாவம்
ஆகாசம் என்றார்கள்

சூர்ணிகை -130 (54 )
பாவ ரூபேண தோற்றுகையாலே
அதுவும் சேராது

ஆகாசம் என்ற தத்வமே இல்லை
நாலு இல்லாத இடமே ஆகாசம் என்பர்
அபாவ ஆவரணம்
ஸ்தூல பதார்த்தங்களே என்பர்
ந ச பிரித்வ்யாதி -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் காட்டி
அதர இடம் காட்டி -பாவ ரூபம் -ஆக காட்டப்படும் –
ஆகாசெசத-சூத்ரம் -உண்டே –

சூர்ணிகை -131 (55 )
வேறு சிலர் இது தன்னை
நித்யம்
நிரவயவம்
விபு
அப்ரத்யஷம்
என்றார்கள் –

பஞ்ச பூதங்களும் அழியும்
நித்யம் இல்லை
ஆகாசாத் வாயு
அஹன்காராதிகள் இல்லாமையாலும்
நித்யம் நிரவதிகம் சேராது
கண்ணுக்கு விஷயம் பஞ்சீ கரணத்தால்
கறுத்து தொடருகிறது அத்தாலே
பிரத்யஷம் ஆகுமே

சூர்ணிகை -132 (56 )
பூதாதியிலே பிறக்கை யாலும்
அஹங்கா ராதிகள் இல்லாமையாலும்
கண்ணுக்கு விஷயம் ஆகையாலும்
அவை நாளும் சேராது

சூர்ணிகை -133(57 )-
த்வக் இந்த்ரியத்தாலே தோற்றுகையாலே
வாயு அப்ரத்யஷம் என்கிற
அதுவும் சேராது

வாயு -பிரத்யஷம்
சங்கீதம் பிரத்யஷம் காத்தாலே கேட்கப்படுவதால்
ஞானேந்திர்யம் ஏதேனும் ஒன்றாலும் அறிந்தாலும் பிரத்யஷம்

சூர்ணிகை -134 (58 )-
தேஜஸ் ஸூ பௌ மாதி பெதத்தாலே
பஹூ விதம்

சூர்ணிகை -135 (59 )
அதில் ஆதித்யாதி தேஜஸ் ஸூ
ஸ்திரம்
தீபாதி தேஜஸ் ஸூ அஸ்த்ரம்

சூர்ணிகை -136 (60 )-
தேஜஸ் ஸூ க்கு நிறம் சிவப்பு
ஸ்பர்சம் ஔஷ்ண்யம்

சூர்ணிகை -137 (61 )
ஜலத்துக்கு நிறம் வெளுப்பு
ஸ்பர்சம் சைத்யம்
ரசம் மாதுர்யம்

சூர்ணிகை -138 (62 )-
பூமிக்கு நிறமும் ரசமும்
பஹூ விதம்

சூர்ணிகை -139 (63 )-
ஸ்பர்சம் இதுக்கும் வாய்வுக்கும்
அனுஷ்ணா ஸீ தம்

சூர்ணிகை -140 (64 )-
இப்படி அசித்து
மூன்று வகைப் பட்டு
இருக்கும்

—————————————————————————————————————————————————

பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திரு மாலை-சங்கதி –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஸ்ரீயபதி கிருபையால்
-யதார்ச்சிகமாக -திரு நாம சந்கீர்த்தனத்தாலே -யமாதிகள் தலையிலே காலை வைத்தேன் -என்றார் முதல் பாட்டில் –

அதனுடைய இனிமையால் பரமபதம் வேண்டாம் என்கிறார் -இரண்டாம் பாட்டில் –

அத்தோடு விரோதிக்கும் சம்சாரமும் வேண்டாம் என்கிறார் -மூன்றாம் பாட்டில் –

பாப பிரசுரர்க்கும் திரு நாமம் சொல்ல அதிகாரம் உண்டாய் இருக்க இவ்விஷயத்தை இழப்பதே என்றார் -நான்காம் பாட்டில்

அஸ்த்ரத்வாதி தோஷ துஷ்டங்களான ப்ராக்ருதங்களைப் பற்றுவார் அவிசெஷஞ்ஞர் என்கிறார் -ஐந்தாம் பாட்டில்

போக்தாவின் நிலை இல்லாமையைச் சொன்னார் ஆறாம் பாட்டில் –

முமுஷூகளாக பிரமித்து இருக்கிற பாஹ்யரைக் குறித்து
ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவை உபதேசித்தார் ஏழாம் பாட்டில்

இது கேட்டால் பொறாதவர்கள் என்கிறார் எட்டாம் பாட்டில்

இசைந்தவர்களைக் குறித்து சுலபனான கிருஷ்ணனை ஆஸ்ரயிங்கோள் -என்றார் ஒன்பதாம் பாட்டில்

பிற்பாடர்க்கு உதவும்படி கோயிலிலே சந்நிஹிதர் என்றார் -பத்தாம் பாட்டில்

உறவு அறிந்தார்க்கு அகல ஒண்ணாது -என்றார் இருபதாம் பாட்டிஅதுக்கு கண் அழிவு உடையார் கர்ப்ப நிர்பாக்யர் -என்றார் பதினோராம் பாட்டில்

தாம் பெற்றாலும் பிறர் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டேன் -என்றார் பன்னிரண்டாம் பாட்டில்

எல்லாரும் திருநாமத்தைச் சொல்லி பிழைப்பது காண் -என்று மனோரதித்தார் –பதிமூன்றாம் பாட்டில்

அவர்களோட்டை சம்சர்க்கத்தால் வந்த விடாய் தீர திரு நாமத்தைச் சொன்னார் -பதினான்காம் பாட்டில் –

சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறப்பித்தபடி சொன்னார் -பதினைந்தாம் பாட்டில்

விஷய அனுரூபமாக பக்தி பெருகின படியைச் சொன்னார் -பதினாறாம் பாட்டில்

கண் களித்த படியைச் சொன்னார் பதினேழாம் பாட்டில்

அது புற வெள்ளம் இட்ட படியைச் சொன்னார் -பதினெட்டாம் பாட்டில்

உடல் உருகின படி சொன்னார் -பத்தொன்பதாம் பாட்டில்

மனசால் பரிச்செதிக்க ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்தொராம் பாட்டில்

பாசுரம் இட்டுப் பேச ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்திரண்டாம் பாட்டில்

மறக்க ஒண்ணாது என்றார் -இருபத்து மூன்றாம் பாட்டில்

பிறந்த பக்தி விஷய வை லஷண்யத்துக்கு அனுரூபமாய் இராமையாலே அது க்ர்த்ரிமம் -என்றார் இருபத்து நான்காம் பாட்டில்

சாஸ்த்ரியமான பக்த்யாதிகள் இல்லை -என்றார் -இருபத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

ஸ்திரீ ஸூ த்ராதிகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை என்றார் -இருபத்து ஆறாம் பாட்டில்

திர்யக் க்குகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஏழாம் பாட்டில் –

ஆனை தன் இடரிலே நினைத்த நினைவும் இல்லை -என்றார்இருபத்து எட்டாம் பாட்டில்

விலஷண தேச வாஸம் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

இவை இல்லாமை அன்றிக்கே -பிறர்க்கு அநர்த்தன் ஆனேன் -என்றார் முப்பதாம் பாட்டில்

நீச விஷயங்களுக்கும் ஆகாதான் ஒருவன் -என்றார் முப்பத்தோராம் பாட்டில்

இப்படி இருக்க வந்து கொடு நின்ற மூர்க்கன் -என்றார் முப்பது இரண்டாம் பாட்டில்

அதுக்கடியான நிர்லஜ்ஜையை உடையேன் -என்றார் முப்பது மூன்றாம் பாட்டில்

இப்படிப் பட்ட நான் கிட்டி அவத்யத்தை விளைப்பேன் அல்லேன் -என்றார் முப்பத்து நான்காம் பாட்டில்
நீர்மையால் சேர்த்துக் கொண்டான் -என்றார் -முப்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

விசேஷ கடாஷம் பண்ண வேண்டும் என்று கதறினார் முப்பத்து ஆறாம் பாட்டில்

அது பெறாமே கிலாய்த்தார் -முப்பத்து ஏழாம் பாட்டில்

இப்படி த்வரை உடைய பிரபன்னரை உகத்தி -என்றார் முப்பத்தி எட்டாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஜன்மத்தில் தாழ்வால் வரும் குறை இல்லை -என்றார் முப்பத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஹிம்சாதி வ்ருத்தத்தால் உண்டான பலம் அனுபவிக்க வேண்டாம் என்றார் -நாற்பதாம் பாட்டில்

தங்களோடு சம்பந்தித்தாரையும் பரிசுத்தர் ஆக்குமவர் -என்றார் நாற்பத்து ஒன்றாம் பாட்டில்

இவர்கள் நம்பெருமானோபாதி பூஜ்யர் -என்றார் நாற்பத்து இரண்டாம் பாட்டில்

இவர்களை ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளாலே குறைய நினைத்தவர்கள் சண்டாளர் -என்றார் நாற்பத்து மூன்றாம் பாட்டில்

ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை ஒரு திர்யக்குக் கொடுத்தபடி சொன்னார் -நாற்பத்து நான்காம் பாட்டில்

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் அருளிச் செய்தார் நாற்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

————————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-45–வள வெழும் தவள மாட–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

நிகமத்தில் –
குவலயா பீடத்தைப் போக்கினால் போலே
தம்முடைய பிரதிபந்தகத்தைப் போக்கின படியைச் சொல்லி –
பெரிய பெருமாள் உடைய ப்ரீதியே
தமக்கு பிரயோஜனம் என்று முடிக்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை யரங்கமாலைத்
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

வள வெழும் தவள மாட –
அழகு மிக்கு இருப்பதாய்
வெள்ளியாலே செய்தது போலே அதி தவளமான மாடங்களை உடைத்ததாய் -இருக்கை –
திரு அவதரித்த தன்று போகப் பெறாத இழவு தீருகிறார் –
வில் விழவுக்காக கம்சன் கோடித்த படியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்

வளம் -அழகு
எழுச்சி -மிகுதி

மதுரை மா நகரம் தன்னுள் –
பிரதமத்தில் வாமன ஆஸ்ரயமாய்
பின்பு ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் படை வீடு செய்து
பின்பு கிருஷ்ணன் திரு அவதாரம் பண்ணுகையால் உண்டான
பெருமையைச் சொல்கிறது –
இப்படி பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் ஆகையாலே
வைகுந்த மா நகரில் காட்டிலும்
இது வ்யாவ்ர்த்தம் –

கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை –
கவளம் கொண்டு இருப்பதாய்
பெருத்து இருந்துள்ள
ஆணையைக் கொன்ற கிருஷ்ணனை –
களபமால் -என்று எதுகைக்கு சேர பாடம் ஆனபோது –
களபம் என்று உருவத்தில் பெருத்த யானை -என்றபடி –

கீழே ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றார்
இங்கே ஆனை கொன்ற என்கிறார்
இத்தால்
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச -என்றது அழிந்தது-

அங்கு உள்ளார் விரோதிகளைப் போக்கி தன்னை அனுபவிப்பித்தாப் போலே
இவர் தம் உடைய பிரதிபந்தங்களைப் போக்கி தம்மை அனுபவிப்பித்த படி –
திரு அவதரதித்த அன்று ஒளிந்து
போன ஊரிலே கண் காண வந்து விரோதியை அழியச் செய்த ஏற்றத்தை அனுபவிக்கிறார்-

யரங்கமாலைத் –
அவதாரத்துக்கு பிற்பாட ரான தம்முடைய விரோதியைப் போக்கி
கோயிலிலே வந்தார் ஆய்த்து –

மாலை
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பெரும் பித்தர் ஆனவரை –
விரோதி நிரசனமும்
தத் பூர்வகமான ஸ்வ அனுபவமும்
தன் பேறாய் இருக்கை-
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த்-
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு அடிமை செய்யுமவர்
புருஷார்த்தைன் எல்லையிலே நின்றவர் –
இது தான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் அடிமை செய்த படி யாதல் –

துளபத் தொண்டாய –
என்கையாலே -அபசாரம் தட்டாத கைங்கர்யம் -என்கை –
துடை ஒத்த துளபமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்னக் கடவது இ றே

தொல்சீர் –
ஸ்வா பாவிகமான பகவத் சேஷத்வத்தின் சீமையிலே –
சஹஜ கைங்கர்யத்தின் உடைய மேல் எல்லை ஸ்ரீவைஷ்ணவ கைங்கர்யம் இ றே –

தொண்டர் அடிப் பொடி சொல் –
இத்தால்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்ற பேரை உடையவர் –
இவருக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் அன்று காணும் நிரூபகம்
அடிப்பொடி -என்கையாலே –
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் -என்றாப் போலே இருக்கிறது யாய்த்து –

இளைய புன் கவிதை ஏலும் –
சப்தத்தில் இனிமையும்
கவித்வத்தில் குற்றம் உண்டே யாகிலும்
இளசாய் புல்லிய கவியே யாகிலும் –

எம்பிராற்கு இனியவாறே –
எம்பிரானுக்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
கிம்ம்ர்ஷ்டம் ஸூ தவசனம் -என்கிறபடியே
பெரிய பெருமாள் இத்தை உகந்த படி என் என்கிறார் –
பிரஜை மழலைச் சொல்லு தமப்பனார்க்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
ப்ரஹர்ஷ யிஷ்யாமி சநாத ஜீவித – என்கிறபடியே
இவ் உகப்பு தானே புருஷார்த்தம் –
இவன் சத்தை யாவது
அவன் ப்ரீதிக்கு கை தொடுமானமாகை

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் சொல்லாது ஒழிந்தது
இவ் உகப்பு தானே அவர்களுக்குப் பலம் ஆகையாலே
இவ் வாழ்வாரை உகந்தாப் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றாரையும்
பெரிய பெருமாள் உகந்து அருளுவார் -என்கை –
ப்ரியதே சததாம் ராம -என்று
ஸ்ரீ ராமாயணம் கற்றார் உடைய பலம் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றார் உடைய பலமும் –

——————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-44 –பெண்ணுலாம் சடையினானும்–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ் பிரதிபாதித்த அர்த்தங்கள் உஜ்ஜீவிக்கும் என்னும் இடம்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை
திர்யக் ஜாதியிலே பிறந்த ஒருவன் பெற்ற பின்பு சொல்ல வேணுமோ என்று
அன்யாபதேசத்தாலே ஸ்வ லாபத்தைச் சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————————————————————————–

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
கண்ணுறா வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

பெண்ணுலாம் சடையினானும் –
கங்கையானவள் உள்ளே சஞ்சரிக்கும்படி ஜடையை உடையவள் –
கங்கையை ஜடை மேலே அடக்கினேன் என்னும் பிடாரைக் கொண்டு சர்வேஸ்வரனை காணலாமோ –
ஆறு சடைக் கரந்தான் -இத்யாதி –

பிரமனும் –
அவனுக்கு ஜனகனாய் –
ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ம விதாம்வா -என்கிறபடியே
இப்பால் உள்ளார்க்கு -சித்த உபாயம் காட்டில் –
இவ்வளவு அறிவு கொண்டு -எம்பெருமானை அறியப் போமோ –
தன்னால் ஸ்ர்ஷ்டர் ஆனவர்களை தான் பரிச்சேதிக்கும் அத்தனை ஒழிய
அபரிச்சின்னவனான பரிச்சேதிக்கப் போமோ –
கடிக் கமலத்து உள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை -என்னக் கடவது இ றே –

உன்னைக் காண்பான் –
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்கிறபடியே
உன் குணங்களில் ஒன்றை அவதி காண மாட்டாத உன்னைக் காண்கைக்காக –
சூரிகள் நித்ய அனுபவம் பண்ணா நின்றாலும் எல்லை காண மாட்டாத உன்னை –
வத்ய பர ப்ராப்தே -என்னக் கடவது இ றே –
பிறரால் அறிய ஒண்ணாத அளவே அன்றியே
உன்னாலும் உன்னை எல்லை காண ஒண்ணாத உன்னை –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரிய -என்னக் கடவது இ றே –

காண்பான் –
காணப் பெற்றால் பின்னை அன்றோ பிரயோஜனம் சொல்வது
தான தன்னை கண்ணுக்கு விஷயமாக்கி காட்டும் அன்று இ றே காணல் ஆவது –
அல்லது ஸ்வ சாமர்த்தியத்தால் காணும் விஷயம் அன்றே –
நச ஷூ ஷா பச்யதி கச்ச நைனம் -என்றும்
நமாம் ஸாஷூஷாத்ர்ஷ்டும் ப்ரஹ்ம பூதஸ் சசக்யதே – என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே

எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப –
நெடும் காலம் தபஸ் பண்ணி
நாம் ஆராய் தபஸ் பண்ணுகிறோம் -என்று லஜ்ஜித்து கை வாங்கி நிற்க –
பிறர் தங்களைக் குறித்து பண்ணும் தபசுக்கு பலம் கொடுக்குமவர்கள் இ றே
இவனை நோக்கி தபஸ் பண்ணுகிறார்கள் –
யுக கோடி சஹஸ்ராணி -என்னக் கடவது இ றே-

வெள்கி நிற்ப –
முதலையின் வாயிலே விழாதே
தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
பரமாபதமா பந்நோ மனசா சிந்த யத்தரிம் -என்கிறபடியே
ஆபத்தை முன்னிடாதே தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து –
நித்ய சூரிகள்
ப்ரஹ்மாதிகள் இப்படி படா நிற்க
அவர்களையும் எங்களையும் அநாதரித்து –
ஒரு திர்யக்கின் கால் கடையிலே அரை குலைய தலை குலைய வந்து விழுவதே –
எத்திறம் -எத்திறம் -என்று விஸ்மயப்பட –

வந்து –
அவன் இடர்பட்ட மடுவின் கரையிலே வந்து –
சென்று -என்னாதே -வந்து -என்றது –
ஆனைக்கு உதவினது தம் பேறாக இருக்கிறபடி –

ஆனைக்கு-
ப்ரஹ்மாதிகள் உடைய ஜன்ம உத்கர்ஷத்தை ஆதல் –
இவனுடைய ஜன்ம அபகர்ஷத்தை யாதல்
இவற்றை ஒன்றும் பாராதே
ஆபத்தை பார்த்து
ரஷித்தபடி –

அன்று –
ஸ்வ பலம் அற்ற அன்று –
கஜ ஆகர்ஷே தே தீரே -என்று
சென்ற காலத்தில்இவனோடு ப்ரஹ்மாதிகளோடு வாசி இல்லை –
அன்று ஒரு முதலையின் கையில் அகப்பட்ட ஆனைக்கு அருளை ஈந்தாய் –
இன்று அஞ்சு முதலையில் கையில் அகப்பட்ட எனக்கு அருளாய் –
ஆனை ஆயிரம் சம்வத்சரம் நோவு பட்டது –
நான் அநாதி காலம் நோவு பட்டேன் –
அவன் அகப்பட்டது மடுவிலே
நான் அகப்பட்டது சம்சார சாகரத்திலே இ றே –

அருளை ஈந்த –
அருளுகை யாவது முதலையின் வாயில் நின்றும் மீட்டு
அவனுடைய நொந்த காலைத் திருக் கையால் தடவி அருளி
ஆச்வசிப்பித்து
அவன் கையில் பூவைத் தன் திருவடியில் இடுவித்துக் கொள்ளுகை –
அப்படி என்னையும் விஷயாந்தரங்களில் நின்றும் மீட்டு
இழந்த காலத்துக்கு சாந்த்வனம் பண்ணி இ றே
அடிமையில் மூட்டுவது-

கண்ணுறா –
அவன் உபகரித்த தசையிலே –
கண்ணுறா -என்கிறது ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டுச் சொல்லுகிற வார்த்தை –
ஸ்வ லாபத்தில்-ஸ்வ யத்னத்தாலே லாபிக்க இழிவாரைப் பாராதே
அகிஞ்சனர் பக்கலிலே முழு நோக்காய் இருக்கிற இது
என்ன சுணை உடைமை
என்ன பும்ஸ்த்வம்
ஸ்வ சாமர்த்யத்தைப் பொகட்டு
தங்கள் வெறுமையை முன்னிட்டு
உன்னைக் காலிலே விழ விட்டுக் கொள்ள மாட்டாதே
ஜகத்து இழப்பதே

வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே –
ஆஸ்ரித பஷ பாதியான உன்னை –
ஜகத்துக்கு பொதுவான ரஷகன் என்று சொல்வார்கள் மதி கேடர்கள் -என்கிறார் –
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -என்கிற பந்தம் கிடக்க
சிலர்க்காக சிலரை அழிக்கிற
இவனை சர்வ ரஷகன் என்று நினைக்கலாமோ –

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-43–அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ்ச் சொன்ன ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளுக்கு மேலே
ஜ்ஞானாதிகாருமான இவர்கள்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகள் இன்றிக்கே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையார் ஆனவர்களை
பகவத் பிரசாதத்தாலே வந்த வை லஷ்ண்யத்தை புத்தி பண்ணாதே
கர்ம நிபந்தனமான ஜன்மாத்ய அபகர்ஷத்தையே புத்தி பண்ணி
தால நினைத்தார்கள் ஆகில்
அந்த ஷணத்திலே அவர்கள் தான் சண்டாளர்கள்
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் வேதம் ஓர் நான்கும் ஓதித்
தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்கள் ஏலும்
நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில் நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே
அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்க மா நகர் உளானே –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும்-
அத்விதீயமான ஷட் அங்கங்களையும்
அழகிதாக பாடங்களையும் தரித்து
அர்த்தத்தையும் தரிக்குமவர்கள் ஆகை –
அங்கங்களுக்கு அத்விதீயம் ஆவது
ஓர் அங்கத்தில் ஜ்ஞானம் குறைவு அற உண்டானால் லோகத்தார் அவனை சர்வஞ்ஞன் என்று சொல்லும்படி இருக்கை –
சீஷாயாம் வர்ண சிஷா -இத்யாதி –

வேதம் ஓர் நான்கும் –
வேதங்களுக்கு அத்விதீயம் அபௌருஷேயத்வம் –
பௌருஷேய சப்தங்களில் காட்டில் வ்யாவர்த்தி யாதல் –
தனித் தனியே விநியோக பேதத்தால் வந்த வ்யாவர்த்தி யாதல் –

ஓதித் –
அங்கங்களோடு
வேதங்களோடு
வாசி யற
ஆச்சார்ய உச்சாரண அனுச்சாரண முகத்தாலே கிரஹிக்கை –
இப்படிகளிலாலே -எம்பெருமானை உள்ளபடி அறிபவர்கள் ஆகை –

தமர்களில் தலைவராய –
ஜ்ஞான அனுகூலமான பகவத் விஷயத்தில்
சம்பந்தம் உடையாரில் அக்ரேசரராய் இருக்கை –

சாதி அந்தணர்கள் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஷத்ரிய வைஸ்யர்களுக்கும் பொது வி றே –
அவ்வளவு அன்றியே ஜாத்யா பிராமணராய் இருக்கை –

ஏலும் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஒருவருக்கும் சித்திக்கும் அது அல்ல –
சித்திக்குமே யாகிலும் –
வைஷ்ணவ நிந்தையில் வந்தால் இவை எல்லாம் அசத் சமம் என்கை –
துர்மானோ பஹதர்க்கு அபசார ஹேதுவுமாய் –
இவை இல்லாதார் தலை மேலே கால் இட்டு திரிகைக்கு உடலாம் இத்தனை –

நுமர்களைப் –
தேவரீர் அபிமானத்துக்கு உள்ளே அடங்கி
பிராப்ய பிராபகங்கள் தேவரீரே என்று அத்யவசித்து –
உடையவனே உடைமைக்கு நிர்வாஹகன் –
உடைமையை விநியோகம் கொள்ளுவானும் அவனே
என்று இருக்குமவர்களை –

பழிப்பர் ஆகில்-
பகவத் பிரபாவத்தை அஹங்காரத்தாலே விஸ்மரித்து –
அவர்கள் உடைய ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி –
தங்களைக் காட்டில் குறைய நினைப்பார்கள் ஆகில் –
பழிப்பாகிறது -குற்றம் –
அதாகிறது பகவத் அபசாரங்களில் தலையான அபசாரம் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே த்ரவ்ய மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்குமா போலே
வைஷ்ணவர்கள் ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்கை-

பழிப்பர் ஆகில்–
கொண்டாடுகையே யாய்த்து பிராப்தம் –
அஹங்காரம் ஆகிற ஒரு முசலவன் -பேய்-ஏறி பிரமித்த பொது இ றே அவர்களைக் குறைய நினைப்பது –
இப்படி கூடிற்று ஆகில் –

நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே –
காலாந்தரே
தேசாந்தரே
தேகாந்தரே -அன்று
அந்த ஷணத்திலே
அவ்விடத்திலே
புனிதம் அன்றே -என்ற நன்மையாலே தீமை வரும் இடத்தில் விளம்பம் இல்லை –

அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் –
அத் தேகத்தோடு சண்டாளர்கள் ஆவார்கள் –
த்ரிசங்குக்கு ப்ராஹ்மன சாபத்தாலே கழுத்திலே வீர சங்கிலி தானே வாரானாப் போலே
இவனுக்கும் மார்வில் இட்ட பூணூல் தானே வாராய் விடும் –

தாம் புலையர் –
கீழ் சொன்ன ஜன்மாதிகளில் உத்கர்ஷங்கள் அபிமான ஹேது வாகையாலே
அவை தானே இவர்களுக்கு அநர்த்த ஹேது வாய் விட்டது –
ஜாதி சண்டாளனுக்கு ஒரு காலத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு அதிகாரம் உண்டு –
இவன் உயர வேறித் தானே விழுந்தவன் ஆகையாலும்
பாகவத அபசாரம் ஆகிற மகா பாபத்தை பண்ணினவன் ஆகையாலும்
அவனிலும் தண்ணியன் கர்ம சண்டாளன் இ றே –
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆத்மஹிதம் சொன்ன சமனந்தரத்திலே
ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது –

அரங்க மா நகர் உளானே –
ந ஷமாமி கதாசன -என்ற
தேவரீர்க்கு இ றே -பாகவத அபசாரத்தின் தண்மை தெரிவது –
கர்ம யோக உபாய நிஷ்டர்க்கு ஸ்வ கதமான உபாயாந்தரங்களில்
ந்யூநாதி ரேகங்களைப் பற்றி இருக்கலாம் –
பகவத் சம்பந்தம் கொண்டு பெற இருக்கிற பிரபன்னனுக்கு
பாகவத அபசாரம் ஆகிறது பகவத் சம்பந்தத்தை அறுக்கும் ஆகையாலே பெறவில்லை –
பெறுகைக்கு அவர்கள் சம்பந்தமே அமைகிறாப் போலே
இழக்கைக்கும் அபசாரமே அமையும்
ஆகையால் பிரபன்னனுக்கு பயப்பட்டு நோக்க வேண்டுவது
தேவதாந்தர சம்பந்தமும்
பாகவத அபசாரமும் –ஆகும்
பகவத் விஷயத்தில் ஒரு ஆனுகூல்யம் பண்ண வேண்டுவது இல்லை –
இவை இன்றிலே ஒழிந்தவனுக்கு ஈஸ்வரன் ஸூ லபனாம் –

—————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-42 —பழுதிலா வொழுகலாற்று–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஜன்ம வ்ர்த்தாதிகளால் குறைய நின்றே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையவர்கள்
இந்த ஜ்ஞான விதுரராய்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் உயர்ந்தவர்களுக்கு
சர்வேச்வரனோபாதி பூஜ்யராய்
ஜ்ஞான பிரதான ப்ரதிக்ர ஹவ்யவ ஹாரங்களுக்கும்
அர்ஹர் ஆவார் என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————————————–

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் பல சதுப்பேதிமார்கள்
இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஒக்க
வழிபட்டு அருளினாய் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே

————————————————————————————————————————————————————————-

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் –
ப்ரஹ்மா தொடங்கித் தங்கள் அளவும் வர நெடுகிப் போகிற
வம்ச பிரவாஹத்திலே ஒரு தோஷம் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள்
அதாகிறது –
உத்பத்திகளிலே யாதல்
ஆசாராதிகளிலேயாதல்
ஒருவகையாலும் ப்ராஹ்மண்ய ப்ரச்யுதி யின்றிக்கே யிருக்கை-

பல சதுப்பேதிமார்கள் –
இவ்வம்சத்தில் சதுர்வேதிகளாய் இருப்பர் அநேகர் -என்கை-
சதுர்வேதா ரிஷயே -என்கிறபடியே
ரிஷி சமராய் இருக்கை –
சதுப்பேதிமார்கள் –என்று சம்போதனை –
ஒழுகல் -நெடுமை
ஆறு -வழி –

இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் –
இதில் கீழ்ப் பட்டது இல்லை என்னும் நிஹீன குலத்தில்
பிறந்தார்களே ஆகிலும்

ஏலும் –
பஹூனாம் ஜன்ம நாமந்தே -என்கிறபடியே
அநேக ஜன்ம புண்யங்களின் உடைய அவஸா நத்திலே
ஸ்வரூப ஞானம் பிறக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
ஜ்ஞானாதிகராய் இருப்பார்க்கு நிஹீன ஜன்மம் கூடாது –
விதுர தர்ம வ்யாயாதிகளைப் போலே கூடிற்றே யாகிலும் –

எம் அடியார்கள் ஆகில் –
என்னோட்டை அசாதாரண பந்தத்தை அறிந்து
ஜ்ஞான அனுகூலமான ஸ்வ ஆசாரத்தை உடையராகில் –
கைங்கர்யமே எல்லா நன்மைகளுமாக நினைத்து இருக்குமவர்களாய்
ஈஸ்வரனும் இவர்கள் திறத்தில் நாமே இவர்களுக்கு உபாய உபேயங்களும் எல்லா உறவும் என்றும்
நினைத்து இருக்கப் பெறுமவர்கள் –

தொழுமினீர் –
தொழுமின் -நீர் –
நீங்கள் தொழும் கோள்
ஏஷ ஏவ சதா தம –என்கிறபடியே
உங்கள் உடைய வித்யா வ்ர்த்தங்களும்
ஜன்ம உத்கர்ஷங்களும்
மத ஹேதுவாகை யன்றிக்கே -தம ஹேது என்று இருக்கும்
நீங்கள் அவர்கள் காலிலே விழுங்கோள்-
காலேஷ்வபி ச சர்வேஷூ -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பகவத் பிரசாதம் ஒழிந்த சாதனாந்தரங்கள்
பய ஸ்தானம் என்று இருக்கும் நீங்கள் அவர்களை ஆராதியுங்கோள
பரஸ்பர நீச பாவை -என்கிறபடியே ஸ்வரூப ப்ராப்தமான நீச பாவமானது அவர்களுக்கு ஸ்வரூப சித்தம் –
உங்களுக்கு துர்மாநத்தாலே துஷ்கரம் –
அவர்களைத் தொழவே உங்கள் சம்சார பீஜமான துர்மானம் போம் –
எங்கே கண்டோம் என்னில்
கைசிக சம்பந்தம் ப்ராஹ்மன்ய பிரச்யுதியாலே வந்த ப்ரஹ்ம
ராஷசத்வத்தை பிராமணனுக்கு போக்கிக் கொடுக்கக் கண்டோம் இ றே-

கொடுமின் கொண்மின்-
அவர்கள் உங்கள் பக்கல் ஒரு ஜ்ஞான அபேஷை பண்ணில் நீங்கள் ஆதரித்து சொல்லுங்கோள் –
அவர்கள் பகவத் ஜ்ஞானத்தை உங்களுக்கு பிரசாதிக்கில் கேட்டு க்ர்தார்த்தர் ஆகுங்கோள் –
ஜாதி நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
குண நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
நீர் மேல் எழுத்தான சம்பந்தம் அன்று இ றே இவர்களோடு பண்ணும் சம்பந்தம் –
இது யாவதாத்மபாவியான சம்பந்தம் இ றே –

என்று நின்னோடும் ஒக்க வழி பட அருளினாய் போல் –
இப்பாசுரம் பல பிரதரான தேவரீரே அருளிச் செய்த பின்பு இதில் ஒரு சம்சயம் உண்டோ –

நின்னோடும் ஒக்க வழி பட-
எனக்கு மேல் பூஜ்யர் இல்லாமையாலே என் மாத்ரமே யாகிலும்
அவர்களை ஆராதித்து நல் வழி போங்கோள் –

அருளினாய் –
பக்தி ரஷ்டவிதாஹ் ஏஷா யாஸ்மின் ம்லேச்சேபி வர்த்ததே
சவிப்ரேந்த்ரோ முனிச் ஸ்ரீ மான் சயதிச்சை பண்டித
தஸ்மை தேயம் ததோராஹ்யம் –
என்கிறபடியே –

அருளினாய் –
இந்தாஹாச்யம் தேவரீர் கிருபையால் அருளிச் செய்த இத்தனை இ றே –

பூசித்து நல்கி உரைப்பர் தம் தம் தேவியர்க்கே -என்று
பகவத் சம்பந்த யுகதர் உடைய பாவநத்வம்
நித்ய சூரிகளும் தம்தாமுடைய அபிமத விஷயங்களுக்கு சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ணினார்களாய் உபதேசிக்கும் அத்தனை இ றே –
மதிள் திருவரங்கத்தானே –
உபதேச மாத்ரமாய்ப் போகாதே கோயிலிலே வந்து
லோக சாரங்க மகா முனிகள் தலையிலே திருப் பாண் ஆழ்வாரை அழைத்து
இவ்வர்த்தத்தை வ்யாபரித்து காட்டிற்று இலீரோ –

மதிள் திருவரங்கத்தானே —
கோயிலிலேமதிளைக் கடக்கில் அன்றோ
தேவரீர் காட்டின இம் மரியாதையைக் கடக்கலாவது –

——————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .