திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 3, 2014

சில குயில்களைக் குறித்து
திருப் பெயர்களைச் சொல்ல வேண்டா -என்று நான் இரக்க
அதனையே சொல்லி நலிந்தீர் கோள்-
உங்களை வளர்த்த தனால் வந்த பயன் பெற்றேன் –
என்கிறாள் –

———————————————————————————————————————————

உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்
பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே –

————————————————————————————————————————————

உயிர்க்கு அது –
தோல் புரையே போமது அன்று -அது -என்கிறாள் –
தன வாயாலே சொல்ல மாட்டாமையாலே –

காலன் என்று –
நாளிகை அன்றிக்கே முடிக்கும் என்று –

உம்மை –
என் கார்யத்தை இரந்து செய்கின்ற உங்களை –

யான் –
மறுக்க ஒண்ணா தவாறு –
உங்களுக்கு தாயான நான் –

இரந்தேற்கு-
என் செல்லாமையாலே புகல் புகுந்த எனக்கு –
தாயாக இருந்தும் உங்களை நியமிக்க வில்லை -என்கிறாள் –

நீர் –
என்னால் ஏவப்படுகின்ற நீங்கள் –
புகல் புகுந்தவர்களை கொன்றவர்கள் ஆனீர் கோள் –

குயிற் பைதல் காள் –
உங்கள் இளமைப் பருவம் என் உயிரோடே போயிற்று
அன்றிக்கே
பருவம் நிரம்பா விட்டாலும் தாய் என்ற வேறுபாட்டை அறிய வேண்டாவோ -என்னுதல்

நாங்கள் செய்தது என் -என்ன –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் –
மாற்றாலே தீராதபடி நெஞ்சினைப் புண் படுத்தி வைக்கும்
கிருஷ்ணன் திருப் பெயர்களையே
விளன்காதவாறு சொல்லி முடித்தீர் கோள்
மிருத சஞ்சீவனமான இராம குணங்களையும் ஒரு கால்
சொன்னால் ஆகாதோ என்பாள் -கண்ணன் நாமமே -என்கிறாள் –

தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல் பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர்-
தயிரும் பழம் சோறும்
பாலும் சுடு சோறும்
அவ்வவ காலங்களிலே தந்து –
திருப் பெயர்களைக் கற்ப்பித்த அதற்கு
கைம்மாறு செய்தீர் கோள் –
நல் வளம் ஊட்டினீர் –
நல்ல சம்பத்தை அனுபவித்தீர் கோள் -என்றது
நான் காலம் தோறும் உங்களுக்கு வேண்டிய உணவு வகைகளைக் கொடுத்துப் போந்தேன்
நீங்களும் இவ்விடங்களிலே வந்து நலிந்து போந்தீர்கள் -என்றபடி –
இக் குயில் களுக்கு அன்ன தோஷம் பலித்து விட்டதோ -என்கிறாள் –

பண்பு உடையீரே –
சம்பந்தமும் அடக்கமும் கிடக்க
சால நீர்மை உடையீராய் இருந்தீர் கோள்
காப்பாற்றுவார்கள் விஷயத்தில்
அருள் இல்லாதவர்களாய் இருந்தீர் கோள்

குயில்கள் திரு நாமம் சொல்லி நலிய
வளர்த்த பிரயோஜனம் பெற்றேனே –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் தந்து வளர்த்தேன்
அது -தோல் புரையே போம் -உயிர் க்கு அது காலன் –
தன வாயால் சொல்ல மாட்டாமையால் அது -கண்ணன் நாமம் சொல்ல
வாயில் நுழையாத வார்த்தை சொல்ல தெரியாத மாணவன் -பூ புஷ்பம் அது போலவும் சொல்லலாம் -அது காலன் -என்கிறாள்
காலன் நலிகை அன்றிக்கே பிராணம் கொண்டு மேலும் ஹிம்சிப்பான்
நியமித்தேனோ
சரணம் புகுந்தேன் பிரார்த்தித்தேன்
நீர் நியாம்யர் சரணாகத காதுகர் ஆனீர்கள்
தாயார் குழந்தை ப்ரீதி கூட இல்லையே
பைதலாக இருந்தும் தாய் வாசி அறிய வேண்டாமா
கண்ணன் திருநாமம் அவ்யக்தமாக
தீரா மாற்றம் –
பருவம் நிரம்பாமை தாய் வாசி அறியாத
தாய்க்கும் பேய்க்கும் வாசி அறிந்த கிருஷ்ணன் போலே இல்லையே
மாற்றாதே தீராத பிரத்யு ஔஷதம் இல்லாத
மிருத்யு சஞ்சீவனமான ராம நாமம் சொல்ல கூடாதோ
பரா ரீதி பரார்த்தி ராம
ராமாவதார திரு நாமங்கள் மிருத சஞ்சீவனம் ராம நாமம் பட்டர்
சீதை -வேணி ராம நாமம் காத்தது
பரதன் அக்னி பிரவேசம் -அங்கும் காக்க
நம் ஆழ்வார் உயிர் க்கு காலன் என்கிறார்
குயில் மாற்றி சொல்ல
தயிர் பழம் சோறு
அவ்வவ காலங்களில் தந்து
திரு நாமம் கற்பித்து
நல்ல சம்பத்து கொடுத்தீர்களே
காலம் பார்த்து வளர்த்தேன்
அன்ன தோஷம் பலித்ததோ
காக்கைக்கு வைத்த பலி தோஷம் உண்டதாம்
கயில் காக்கை ஒரே கூட்டு வளர
கூக்குரல் வைத்தே காக்காய் அறியும்
ஸ்வா பதேசம்
முட்டாள் பண்டிதர் -வசந்த காலம் அறிய முடியும்
அன்ன தோஷம் –
நான் இட்ட சோறு விஷமாக விட்டதோ
பண்பு உடையீர்
பிராப்தி ஜனனி பவ்யத்தை யாகவும் இருந்தேன்
சால நீர்மை
பண்பு தானா –

————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Advertisements

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 3, 2014

அவன் வடிவிற்கு போலியான
மேகங்களின் வரிசையைக் கண்டு
உங்கள் வடிவினைக் காட்டி -என்னை முடிக்காதீர்கள் –
என்கிறாள்

——————————————————————————————————————————–

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே

———————————————————————————————————————————-

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் கண்ணன் —
ஒரே பொருள் என்னும்படி கலந்து
பிரிந்த பின்பு அவனுடைய உறுப்புக்களின் வனப்பு இருந்தபடி –
அன்றிக்கே
இவளுடைய கல்வியால் வந்த வனப்பு -என்னுதல் –
கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய் –
அழகிய தாமரை போலே இருக்கிற திருக் கண்களையும்
சிவந்த அதரத்தையும் உடையவனாய் –

வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம்-
கலந்த பொழுது உண்டான செவ்வி
பிரிந்த காலத்திலும் தலைச் சாவி வெட்டி விடப் போகிறது
இல்லை காணும் –
அன்றிக்கே
இத்தலையை வெறும் தரை ஆக்கின பின்பு இரட்டித்த படி என்னுதல் –
பிரிந்த பின்பும் மறக்க ஒண்ணாதபடி
நலிகிற நீல ரத்னம் போலே இருக்கிற திரு நிறத்தை உடையவனாய்

நைவதம் சரன் நமசகரன் ந கீடான் ந சரீச்ரூபான் -சுந்தர -36-12-
மேலே தங்கி இருக்கிற காட்டு ஈக்கள் கொசுக்கள் முதலான வற்றையும் ஓட்ட மாட்டார் -என்கிறபடியே
அவன் இருக்க
அரைக்கணம் தாழ்த்தான் என்று இவ்வார்த்தையைச் சொல்லுகிறாளே ஐயகோ –

கண்ணன் மாயன் போல்-
ஆச்சர்யத்தை உடையனான கிருஷ்ணனைப் போலே –
கலக்கிற போது காலைக் கையைப் பிடித்து
கலந்து பவ்யனாய் இருந்தான் -ஆதலின் -மாயன் கண்ணன் -என்கிறாள் –

கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் –
வளைத்த வில்லோடு கூடி மின்னுகின்ற மேகக் கூட்டங்காள்
கௌஸ்துபம் திரு மேனிக்கு ஒளியை உண்டாக்குமாறு போலே இரா நின்றது -மின்னல்

காட்டேன்மின் நும் உரு –
கூற்றுவனை ஒத்ததான உங்கள் வடிவைக் காட்டாதீர்கள் –
அவ்வடிவைக் கொண்டு அகல இருந்தவனோடே
உங்களோட்டு வேற்றுமை இல்லாது இருந்தது –

அது ஏன் என்னில்
என் உயிர்க்கு அது காலனே-
விரஹம் தின்று பண்டே
தற்பு -வலி -அற்ற என் உயிர்க்கு அது கூற்றுவனாக இருக்கின்றது –
குழாங்கள்காள் நும் உரு -என்று முன்னிலை ஆக்கினவள்
பின் அது என்று படர்க்கையிலே கூறுவது என் என்னில்
காண மாட்டாமையாலே
முகத்தை மாற வைத்து சொல்லுகிறாள்

போலியான மேக தொடர் கண்டு வடிவைக் காட்டி என்னை முடியாதே
கூட்டுண்டான் நீங்கினான்
கோல உருவு மாயம் போலே
காட்டேல் மின் உம உரு
என் உயிர் க்கு காலன் போலியாய் இருப்பதால்
ஏக தத்வம் என்று கலந்து
கோல தாமரைக் கண் செவ்வாய்
பிரிந்த பின்பு ஹிம்சை பண்ணினால் பிரகாசம்
இவள் ஓட்டை கல்வியால் வந்த சோபை
கலந்த போதை சொல்லி
விரகத்திலும் தலைச் சாவி வெட்டப் போவது இல்லை
எழுச்சி
பயிர் நுனிகள் அறுத்து பொகடுகை –
கலந்த ப்ரீதி -வளர்ந்தான் –செவ்வி மிக்கு –
இத்ததலையை வெறும் தரை ஆக்கின பின்பு இரட்டித்த படி இருந்தான் –
என் கரு மாணிக்கம் –
பிரிந்த பின்பும் மறக்க ஒண்ணாத படி நீல ரத்னம் போலே
அவன் அதிகம் துக்கம்
நைவ -உஊர்வதும் கடிப்பதும் அறியாத பெருமாள் நிலை
அரை ஷணம் தாழ்த்த இவ்வார்த்தை சொல்ல
கண்ணன் -ஆச்சர்ய பூதன்
கலந்த பொழுது கை கால் பிடித்து
மாயம் போல்
வளைத்த வில் போலே
கௌஸ்துபம் போலே மின்னல் பிரகாசிக்க
மின்னல் கூடிய மேகக் கூட்டங்கள்
மிருத்யு சத்ருசம்
அவன் வடிவைக் கொண்டு அகல நின்றவன் போலே நீங்களும்
அதே ஹிம்சை காட்ட
உயிர் க்கு காலன்
விரஹம் தின்று பண்டே
நும் உரு முன்னிலை
என் உயிர் க்கு அது காலன் -இது காலன் சொல்லாமல் படர்க்கை
காண மாட்டாமல் முகத்தை மாற வைத்து சொல்கிறாள்
அந்த ஷனத்திலும் மேகம் காண மாட்டாமையாலே
அப் பாஞ்ச ஜன்யம்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே போலே

———————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 3, 2014

தனது நிலையை அறியாதே
திருப் பெயரைச் சொல்லுகிற
கிளிப் பிள்ளையை குறித்து
என்னால் பொறுக்கக் கூடாத நிலையில் சொல்லவோ
உன்னை வளர்த்தது -என்று
திருப் பெயரை இப்பொழுது சொல்ல வேண்டா –
என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————-

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்

——————————————————————————————————————————–

நன்கு எண்ணி –
திருப் பெயரைச் சொன்னால் பொறுக்கும் நிலை அறிந்து சொல்வதற்கும்
பொறுக்க முடியாத நிலையில் திருப் பெயரைச் சொல்லாது
இருத்தற்கும் அன்றோ உன்னை வளர்த்தது —

நான் வளர்த்த –
ஒரே மகளை உடையவளைப் போலே ஆயிற்று வளர்த்தது -கிளிப் பைதலே -என்கையாலே
நான் ஒன்றனை ஆதரித்தாலே போதியதாம் அன்றோ வேறுபடுகைக்கு
அவனும் கிளியைப் போன்று பவ்யனாய் அன்றோ இருந்தது –

சிறு கிளிப் பைதலே –
சிறுமை -பருவம்
பைதல் -வயதுக்கு தக்க பருவம் அன்றிக்கே இருத்தல்
உன் இளமைப் பருவம் அன்றோ நலிகைக்கு அடி –

இன் குரல்-
கூரிய வேல் -என்னுமா போலே கொடுமையிலே நோக்கு –

நீ மிழற்றேல் –
நிரம்பா மென் சொற்களால் என்னை முடிக்காதே
தாயைக் கொலை செய்வதற்கும் முயல்வார் உளரோ –

என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன் –
பிரிவில் தரித்து இருத்தல் அரிதாம் படி அன்றோ
கிட்டின போது கலந்தது
தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -என்றே அன்றோ இவர் இருப்பது –

நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் –
உன்னுடைய வாய் போலே இருக்கும் திரு வாயினை உடையவன் –
உபமானத்தை சொல்லி சேர்த்து விடும் அத்தனை ஒழிய
உபமேயத்தை பேச முடியாது –
கண்ணன் கை காலினன் –
உன் வாயினைப் போலே சிவந்த திருக் கண்களையும்
திருக் கைகளையும் திருவடிகளையும் -உடையவன் –

நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் –
உன்னுடைய குளிர்ந்த நீல நிறத்தை உடையவன் –
நீல நிறத்தை உடையதாய்
எரித்து இருக்கை அன்றிக்கே
குளிர்ந்து இருத்தலின் -பசுஞ்சாமம் -என்கிறாள் –
ஓர் உடம்பில் இத்தனை பகை தேடி வைக்கலாமா –

கூட்டு உண்டு நீங்கினான்-

கலந்து -என் தன்மையை அறிந்து வைத்து பிரிந்தான் –

அவன் கூட இருந்தால் அன்றோ உடன்படிகள் அனுகூலமாக இருப்பன –
தனி இருப்பில் நலிவார் -இராவணன் -முதலியோர் அல்லரோ –
அனுகூலரும் நலிவாரோ –

நான் வளர்த்த பைதல் கிளி பிள்ளை
அசஹ்யமான தசையில் திரு நாமம் சொல்லி
தன தசை அறியாமல் சொல்லவோ நான் உன்னை வளர்த்தது -கூட்டு உண்டு நீங்கினான்
ஆர் உயிர் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும்
கண்ணன் கண்களை உடையவன்
கை காலினன் உன்னுடையவை போலே
நின் பசும் சாமம் நிறத்தான் பச்சை மா மலை போல் மேனி
ஆனந்தம் கொடுக்கும் தசையில் சொல்ல
ஏக புத்திரன் போலே ப்ரீதி உடன் வளர்த்து
ஆதரித்து -அமையும் பிரிய
அவனும் ஹிம்சை
ப்ரீதி போலே அவன் இடம்
கிளி போலே பவ்யனாக
சிறு பைதல் -சின்ன -அதிப்ரசங்கிகமாக பசல் தனம் -அறிவில்லா பேச்சு -நலிக்கைக்கு அடி
இன் குரல் கூரிய வேல் போலே
நீ மிலற்றெல் நிரம்பா மென் சொல்
மாத்ரு வாதத்திலும் பிரவர்த்திப்பார் உண்டோ
வ்யதிரேகத்தில் தரிக்க முடியாமல்
வா போகு இன்னம் ஒரு கால் கண்டு போ –
எனக்கும் இப்படி இருப்பான் என்று நினைத்து
தயரதர்க்காகவெ ஆக்கி வைத்த -நான்காம் வேற்றுமை
செஷச்த்வே சதுர்த்தி -தாதர்த்தெ சதுர்த்தி
தயரதற்கு மகன் அன்றி மற்று இலேன் தஞ்சம் -காகுஸ்தன் –
வ்யதிரேகத்தில் சக்கரவர்த்தி தரிக்க வில்லையே
உன்னுடைய சிவந்த வாய்
உபமானம் சொல்லலாம்
கண்ணன் கை கால் சிவந்த அவயவங்கள்
குளிர்ந்த ஆகர்ஷமான நிறம்
பசும் சாமம் -குளிர்ந்து
ஓர் உடம்பிலே இத்தனை பகை தேடி வைக்கலாமோ
பகை contrast விரோதம் –
கூட்டுண்டு கலந்து
பிரகிருதி அறிந்து வைத்து பிரிந்தான்
அவன் தனி இருப்பில் நலிவார் ராவணன்
நீயும் ராவணன் கோஷ்டியா –

————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 3, 2014

தன் உடைமையாய் இருந்து
நலிகிற பூவைகளைக் குறித்து
அவன் தான் முடிக்கைக்கு நல்ல விரகு பார்த்தான் –
இனி உங்களுக்கு இங்கு விஷயம் இல்லை –
என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————–

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏ ழ் உலகும் கொண்ட
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்

——————————————————————————————————————–

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற –
உங்களுக்கு இங்கு நலிய பொருள் இன்றிக்கே இருக்க
நடுவே நின்று பயன் இல்லாமலே வருந்து கின்றீர்கள் -அத்தனை –

யானுடைப் பூவைகாள் –
என்னுடைய பூவைகாள் –
எல்லாருக்கும் பொதுவாய் இருப்பார் செய்வனவற்றை -குயில் அன்றில் – மயில் -நம் கண்ணன் -போல்வார்
சிலருக்கு உடைமையாய் இருப்பார் செய்யலாமோ –
நான் என் உடைமை என்று நினைக்க அமையுமே அன்றோ துன்புறுத்துகைக்கு -நம் திரு மார்பன் –
அவனும் என் உடையவன் ஆதலால் அன்றோ நலிந்தான் –

நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை –
உங்களுக்கு என்னை நலிகைக்கு ஓர் இடம் இல்லை –
அன்றிக்கே
உங்கள் பாரிப்புக்கு என் பக்கல் ஓர் இடம் இல்லை -என்றுமாம்

குழறேன்மினோ –
எழுத்துக்கள் இன்றிக்கே இருக்கும் ரசமான சொற்களைக் காட்டி முடியாதே கொள்ளுங்கோள் –

அவன் தான் செய்வதற்கு ஒருப்பட்ட கார்யத்தில் நெகிழ நின்றான் ஆகில் அன்றோ
நீங்கள் இப்படி முதிர நிற்க வேண்டுவது –
அதற்கு உங்களுக்கு இடம் வைத்தானோ அவன் -என்கிறாள் மேல் –

இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி –
கண்டார்க்கு விட ஒண்ணாத வடிவையும்
சீலத்தையும்
செயலையும் –
காட்டி
அன்றிக்கே –
இவை நிலை நில்லாமையாலே -பொய்கள் என்கிறாள் -என்னுதல் –
இந்திர ஞாலம் என்பதும் -பொய் -என்பதும் ஒரு பொருள் சொற்கள் –

இவ் ஏ ழ் உலகும் கொண்ட –
பிறர் உடைய பொருளைக் கவரப் புக்கால்
அவர்கட்கு ஒன்றும் இல்லாதபடி கவர்கின்றவன் –

நம் திரு மார்வன் –
காதலை உடையவன் என்பதால்-வந்த ஒரு பிரசித்தி யை எனக்குக் காட்டி -என்பார் -நம் -என்கிறார் –
பிராட்டியோடு பழகிற்றும் காதலை உடையவனாய் அன்று
அதனைக் காட்டி கண்டாரை அகப்படுத்திக் கொள்ளுகைக்காக
என்பார் -திரு மார்வன் -என்கிறார் –

நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான் –
சில பொய்களைப் பேசி பூமியைக் கொண்டால் போலே
நம்மோடு கலவியைச் செய்கிறான் என்று தோற்றும்படி
சில பொய்யான கார்யங்களை செய்து
பிரிதல் இவளை முடிக்கைக்கு உபாயம் என்று
நம்மை முடித்தற்கு நல் விரகு பார்த்தான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
உங்களுக்கு இங்கு இடம் இல்லை
நம்மை முடிக்கப் பார்த்த பார்வை அழகிதாகப் பார்த்தான்
என்று தன்னிலே நொந்து கொள்ளுகிறாள் -என்னுதல்
சர்வ சக்தி செய்வதாக ஒருப்பட்ட கார்யத்தில்
குறை கிடப்பதாய்
அதிலே நீங்களும் துணை புரிகின்றீர்களோ-

பூவைகளை குறித்து -அடுத்து -ஒரு வகை பறவை –

பாஹ்ய சம்ச்லேஷ அபேஷை பிறந்தும் பேறு கிட்டாமையால்
ஆர்த்தி பெருக்க நினைத்து –
லௌகிக பதார்த்தங்கள் பாதகம் ஆக –
அவனை நினைவு ஊட்ட –
பூவைகள் -அவன் என்னை முடிக்க விரகு
தன்னுடைய பூவைகள் -கிளி -பந்து –
இவள் வளர்க்க – இருந்த இவற்றையே -இவளை முடிக்க -விரகு
குருகு குயில் இவை தோட்டத்தில் இருந்தவை –
உங்களுக்கு இங்கு விஷயம் இல்லை -என்கிறாள் –
இந்திர ஞாலம் -ஜாலம் –
சுதந்தரம் -ஸ்வா தந்த்ரம் பிரத்யம் சேர்த்து சுந்தர பாவன் -சமஸ்க்ருதம்
ஐநதிரிக்க –
இந்திர தனுஸ் வானவில் -வில் போலே தெரியும் –
பொய்யான வஸ்துக்கள் இந்திர ஞாலம்
ரஷிக்கும் போலே பாவனை
ஆவி உன்ன உபாயம்
அந்தரம் -நடுவே நின்று -விஷயம் நலிய இல்லை
இடை இல்லை
குழறுவது மழலை சொல்
சர்வ சாதாரணமாய் உள்ளார் செய்வதை
சொத்தான நீங்களே பண்ண லாமா
யானுடை பூவைகள்
யான் எனக்கு -என்று வைப்பதே பாதகம்
அவனை ஏன் கண்ணன் எம் பெருமான் சொல்வதால் ஹிம்சை
நீங்களும் யானுடை பூ நினைத்ததால் ஹிம்சிக்கிறீர்கள்
இடையாட்டம் -உங்கள் இடத்தில் -நலிய அவகாசம் இல்லை
இலை அகல -ஊன் அத்யாயம் –பாரிப்புக்கு -வார்த்தைகள்

உங்கள் பாரிப்புக்கு இங்கு விஷயம் இல்லை
பேச்சு காட்டி முடிக்க
அவன் தான் அதிகரிக்கும் கார்யம்
என் உயிர் கொள்ளை கொள்ள
தயக்கம் இருந்தால் உங்களுக்கு வேலை -உண்டு -அவகாசம் வைக்க வில்லை
கண்டாருக்கு -விட ஒண்ணாத வடிவு சீலம் செஷ்டிதம் காட்டி
ஏழு உலகம் கொண்ட
கொண்ட கோலம் -யாசகனாய் நின்ற சீலம்
நிலம் மாவலி மூவடி சேஷ்டிதம்
அடுத்த -ஷணம் வாமன வடிவு மாறி திரி விக்ரமன் வடிவு காட்டி
இந்திர ஞாலம் போலே
ஒன்றும் சேஷியாமல் அபகரிப்பான் ஏழு உலகும் கொண்டவன்
நம் திரு மார்பன் -பிராணியி ரசம் காட்டி
இதுவும் இந்திர ஞாலம் ஊடல் வார்த்தை
கண்டாரை அகப்படுத்திக் கொள்ள இப்படி ப்ரீதி பிராட்டி இடம் பழகி
உன்னை விட்டு பிரியேன் பிரிந்தால் தரியேன் சொல்லி -பிரிந்தான்
நம்மை முடிக்க வழி
சர்வ சக்தன் கார்யம் குறை இருந்தால் நீங்கள் சஹ கரிக்கலாம்
துவி பிரவர்த்த -நமக்கு வேலை இல்லையே
அழகால் பார்த்தான்
தன்னிலே நொந்து சொல்கிறாள்

———————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 1, 2014

சில மயில்களைப் பார்த்து
நீங்கள் உச்சக் குரலிலே கூவி
என்னை நலியா நின்றீர் கோள்
என்கிறாள் –

—————————————————————————————————

கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன்   மாயன் வெளிப்படான்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே

——————————————————————————————————-

கூக்குரல் கேட்டும்-
நீங்கள் கூவுகிற கூக்குரலைக் கேட்டு வைத்தும்
இவற்றின் ஒலி செல்லாத இடம் இல்லை -என்று இருக்கிறான் –
– நம் கண்ணன் –
ஆல மரத்தில் பேய் உண்டு என்னும் பிரசித்தி போலே காணும்
அடியார்க்கு -எளியவன் -என்னும் இது –

மாயன் –
ஆச்சர்யமான குணத்தை உடையவன் -என்றது
கலக்கும் சமயத்தில் மெய் போலே கார்யங்களைச் செய்ய வல்லவன் -என்றபடி –

வெளிப்படான் –
இவள் பிழையாள் -இந்த ஒலி துன்பம் தரும் என்று ஓடி வர வேண்டி இருக்க -தோற்றுகின்றிலன் –
அந்த ஆயர் பெண்களுக்கு மத்தியில் வந்து தோன்றினான் -என்னப் படுமவன் காண் –
ருஷியும் தோன்றினான் -என்றான் –
இவளும் வெளிப்படான் -என்கிறாள் –
அண்மையில் இருந்தும் –

மேற் கிளை கொள்ளேன் மின்-
மேல் கிளை -உச்சமான குரல்
உங்கள் இனத்துக்கு பொருத்தமாய்
காதலால் உண்டாகின்ற உச்சமான ஒலியை செய்யாதீர்கள்
இவள் ஈடுபட பட
ஒரு தானம் எழ வைத்து கூவா நின்றன
ஆதலின் -மேல் -என்கிறாள் –

நீரும் சேவலும் –
ஓன்று தொடங்கின கார்யத்தை துணையானதும் தொடக்கி
குறையும் கூட முடியா நின்றது –

கோழி காள்-
பெண் கொலை புரிதற்கு ஒரு கூட்டமாக
ஒருப்பட வேண்டுமோ
கோழி -என்கிறது மயிலை
நீங்கள் நலியாதே கொள்ளும் கோள் -என்னும் அளவும்
பார்த்து அன்றே நாங்கள் இருக்கிறது
எல்லா உறுப்புகளையும் கொள்ளை கொள்ள வந்த நாங்கள் தவிருவோமோ
தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்ட வேண்டுமே எங்களுக்கு
என்பது கருத்தாக –

அங்கனமாயின் பின்னே அங்கே சொல்லும் கோள் என்கிறாள் -மேல்
நமக்கு வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே –
என்னுடைய எல்லா உறுப்புகளும் அவன் பக்கலின-
அங்கே சென்று இவை கூவ –
அவனுக்கு தரிப்பு அரியதாய்
வந்து முகம் காட்டும் -என்னும் நினைவாலே சொல்லுகிறாள் –

அங்கே ஆகில் இப்பேச்சும் செயல்களும் கூடின படி என் -என்ன
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே –
துக்கத்தின் வாசனையாலே
ஆக்கையும் ஆவியும் நடுவே நின்று கிலேசப் படுகின்றன -இத்தனை
பிடித்து விட்ட கொம்பு போலே வாசனையே உள்ளது
நோவு பட வேண்டுவதற்கு உண்டு
நலியப் படுவதற்கு பொருள் இல்லை-

மயில்களை -குறித்து ‘உச்ச மாக கூவி நலிய
கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்
கூக்குரல் கேட்டும்
ஒ கத்தாதீர்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு அவன்
சர்வ அவயவங்களும் அவன் இடம்
நம் கண்ணன் -பவ்யன் என்ற பெயர் கொண்ட
வட யஷ பிரசித்தி -ஆலமரத்தில் பேய் உண்டு -சொல்வார்

இத்தால் பேர் மட்டும் கண்ணன் -பவ்யன்
பிரசித்தியெ
கள்ளிச் செடிக்கு மகா வருசம் பேர் வைத்தால் போலே
விபரீத லஷனை
அனுஷ்டானம் இல்லை -பேர் மட்டும் தான்
மாயன்
ஆச்சர்ய சீலன்
கலக்கும் பொழுது மெய் போலே பிரியில் தரியேன்
இப்பொழுது வெளிப்படான்
ஆவிர்பூதம் தாசாம் மத்யே சௌரி வந்து சேர்ந்தான்
அது போலே வெளிப்படுதல் ஆவிர்பவிக்க மாட்டான்
மேலான த்வனி உச்ச சப்தம்
ஈடு பட பட தானம் கூட்டி ஸ்தானம் கட்டை கூட்டி உச்ச ஸ்தானம்
நீரும் சேவலும் -ஓன்று தொடங்கி-அடுத்து மேலே கத்தி –
மாற்றி கத்தி
ஸ்திரீ வதம் பண்ண ஜாதியாக ஒருப்பட
நலியாதே
சர்வ அவயவங்களும் அபஹரித்து போக வந்தோம்
ஹிம்சை பண்ணா தி சொன்னாலும்
தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்ட வேண்டும்
அதுக்காகில் அங்கெ போக வேண்டும்
பிராணன் இங்கே இல்லை
வாக்கும் மனமும் கர்மமுனம் நமக்கு ஆங்கு
அங்கே த்வனிக்க
அவன் வந்து முகம் காட்டும் என்ற நினைவால் சொல்கிறாள்
த்வனிக்க அவனுக்கு தரிப்பு அரியதாகும்
ஆக்கியும் ஆவியும்
வியசனம்
பிடித்து விட்ட கொம்பு போலே ஆஸ்ரயம் மட்டும் இங்கே
வாசனை தொடர்பு மட்டும் நலிக இங்கே இல்லை

——————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 1, 2014

அவ் அன்றில் பேடைகளைப் பார்த்து
மீண்டும்
தன் செயல் அறுதியாலே
இரக்கிறாள்

————————————————————————————————————-

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே

————————————————————————————————————————

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் –
என் உயிர் அவன் கையதே –
நாயகன் நாயகி இருவரும் கூடி இருந்தால் உயிர்கள் மாறாடி அன்றோ இருப்பது –
உங்களுக்கு இது அறியப் படாததோ-

அன்றில் பேடைகாள் –
கலவியின் ரசம் அறிவார்
பிரிந்தும் படுவதும் அறிய வேண்டாவோ –

எவன் சொல்லி –
எவையேனும் சிலவற்றைச் சொல்லி
அவை சொல்லுகிற வார்த்தைகளைச் சொல்லில்
தம் வாய் வேம் போலே காணும் –
ஆதலின் -எவன் சொல்லி -என்கிறாள் –

நீர் குடைந்து –
ஒன்றிலே ஓன்று மூழ்கி –

ஆடுதிர் –
கலந்து விளையாடு கின்றீர் கோள் –

புடை சூழவே –
சுற்றிலும் திரியா நின்றீர் கோள்
அடை மதிள் படுத்துவார் -முற்றுகை இடுவார் -சுற்றிலே விட்டுக் கொண்டு இருக்குமாறு போலே
செவியைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ
கண்களைப் புதைத்துப் பிழைப்பேனோ
பெருமாளும் சேனைகளும் இலங்கையை அழிக்கைக்கு
சூழப் போந்தாப் போலே காணும்
இவளுக்கு இவை இருக்கின்றன –
பாவியேன் உங்கள் பாரிப்புக்கு இங்கு விஷயம் உண்டாகப் பெற்றது இல்லை

தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன்-
உயிரை இங்கே வைத்து உங்களுக்கு உதவி செய்ய புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன்
அன்றிக்கே -அவனைப் போலே பிரிவுக்கு சிளையாதபடி புண்ணியம் செய்யப் பற்றிலேன் -என்று பிள்ளான் பணிக்கும்

உயிர் இங்கு உண்டோ –
வல்லடிக்காரர்க்கு விளக்கு ஏற்றிக் காட்டுமாறு போலே காணும்
இங்கு உண்டோ -என்று என்று காட்டுகிறபடி –

எவன் சொல்லி நிற்றும் –
எதனைச் சொல்லித் தரிப்பது

நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே
காதல் வசப்பட்டு இருக்கிற உங்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டும்
பிரிவுக்கு தரித்து இருக்கலும்
உங்கள் கூக்குரலுக்கு பிழைத்து இருக்க வல்லோமோ
உங்கள் கூக்குரல் கேட்டாரை முடிக்குமது அன்றோ ‘
உங்கள் செவியை புதைத்தோ நீங்கள் கூப்பிடுகிறது
ஆண்களோடு கூடத் திரிகின்ற சக்கரவாகப் பேடுகளின்
இனிய குரலைக் கேட்டு நீண்ட கண்களை உடைய இந்த சீதை
எப்படி இருப்பாளோ -என்றார் இ றே பெருமாள்
நிஸ்வனம் சக்கரவாகானாம் நிசம்ய சஹாசாரினாம்
புண்டரீக விசாலாஷி கதம் ஏஷா பூவிஷ்யதி -கிஷ்கிந்தா -80-10

மீண்டும் அன்றில் பேடைகளையே
திரியவும் மறுபடியும் ‘
செயல் அறுதியாலே
இரக்கிறாள்
பிராணன் இங்கே இல்லையே
அவன் கையதே ‘
மிதுனம் ஆனால் பிராணன் மாறாடி தானே இருக்கும்
நீர் அறியாததோ
இன்றியாமை
ஏறு செவகனாருக்கு என்னையும் உளள் –
அந்வய ரசம் அறிவார் -அன்றில்
பிரிந்தால் வரும் துக்கம் தெரிய வேண்டாவோ
ஏவம் சொல்லி ஏதோ வார்த்தைகள் சொல்லி
மீண்டும் சொல்ல முடியாமல் ஏவம் என்கிறாள்
நீர் குடைந்து அவஹாகித்து
ஆடுதீர் -பரிமாற்ற வேண்டுமோ
புடை சூழ கண் வட்டத்திலே
அடை மதிள் படுத்து -முற்றுகை
செவியை புதைத்து -கண்ணை புதைத்து -பிழைப்பேனா
பெருமாள் முதலிகளும் இலங்கை முற்றுகை இட்டால் போலே
பாவியேன் உங்கள் பாரிப்புக்கு விஷயம் இல்லை
தவம் செய்து இல்லேன்
பாக்கியம் இல்லை உயிர் கொடுக்க முடியாதே
அவனைப் போலே பிரிவுக்கு சளையாத படி -அந்த பாக்கியம் எனக்கு இல்லையே
அவன் கொட்டாம் புளி போலே இருந்து என் உயிர் வேற கையில் கொண்டு -பிள்ளான் பணிக்கும்
இங்கு உண்டோ -விளக்கு வைத்து காட்டி –
வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
ஏவம் சொல்லி எத்தை சொல்லி தரிப்பது
ஏங்கும் த்வனி
பிரிவுக்கு தரித்தாலும் உங்கள் த்வனி கேட்டாரை முடிக்கும்
உங்கள் செவையை புதைத்து கூவுகிறீர்களா
பெருமாள் -கதம் ஏஷா பவிஷ்யதி பிராட்டி ஹிம்சை எப்படி படுவாளோ-
பாதகம் நினைத்த பேர் உண்டோ -பிரமாணம் –

—————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 1, 2014

சில அன்றில் பேடைகளைக் குறித்து
உங்கள் சேவல்களும் நீங்களுமாய்
காதல் குரலாலே நலிகிறது என் –
என்கிறாள்

—————————————————————————————————————

இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ
அன்றில் பேடைகாள்
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும்
கரைந்து ஏங்குதீர்
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன்
அல்லன் ஒருவர்க்கும்
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர்
அவன் கையதே

————————————————————————————————————————-

இத்தனை வேண்டுவது அன்று-
என்னை முடிப்பதற்கு இத்தனை வேண்டுவது இல்லை –
குயில்களைப் பார்த்து -இத்தனை வேண்டுமோ -என்னா நிற்கச் செய்தே
இடையில் அன்றிலின் உடைய ஒலி நலிய
அப்பாசுரமே இவற்றுக்கும் சொல்ல வேண்டும்படி அன்றோ பிறந்த நிலை -என்றது
மகா ராஜரும் வாலியும் பொரா நிற்க -நடுவே ஒளி அம்பாக
பெருமாள் விட்டால் போலே
குயிலுகளும் இவளுமாக -கூவாதே கொள்ளும் கோள் -என்பது
அவை உயரக் கூவுவது ஆகா நிற்கச் செய்தே
நடுவே அன்றில் ஆனது -செவி வழியே நெருப்பை உருக்கி வார்த்தைப் போலே ஒலி செய்ய
புரிந்து பார்த்து
இவையே அமையாவோ நீங்களும் வேண்டுமோ -என்கிறாள் -என்றபடி
இவள் இப்படி சொல்லச் செய்தேயும் கூவத் தொடங்கிற்று –

அந்தோ –
அடைக்கலம் -என்ற வாயினை அம்பாலே நிறைப்பாரைப் போலே
உங்கள் படி இருந்தபடி -என் -ஐயகோ -என்கிறாள் –

அன்றில் பேடைகாள் –
குயில் பேடைகளைக் காட்டில் உங்கள் இடத்தில்
ஒரு வேற்றுமை கண்டிலோம் –
உங்கள் சேவலைக் காட்டில் ஒரு வேற்றுமையும் கண்டிலோம் –
நலிகைக்கு -சஜாதீயரிலும் விஜாதீயரிலும் அவ்வருகாய் இருந்தீர் கோள் –

நாங்கள் என்ன செய்தோம் -என்ன –
எத்தனை –
மிகவும்

நீரும் உன் சேவலும் –
சேவலின் கருத்து அறிந்து நடத்துகிற நீரும்
உங்கள் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்கிற சேவலும்
தஸ்யா ச ராமோ த்விகுணம் ஹ்ருதயே பரிவர்த்ததே
அந்தர் ஜாதம் அபிவ்யந்தம் ஆக்யாதி ஹ்ருதயம் ஹ்ருதா -பால -77-2-
அந்த பிராட்டி உடைய மனத்தில் ஸ்ரீ ராம பிரான் விருப்பத்தோடு வீற்று இருக்கிறார்
ஆதாலால் பிராட்டியின் மனத்தின் எண்ணங்களை எல்லாம் நன்றாக அறிகிறார்
என்னுமா போலே
பேடையின் கருத்து அறிந்து கார்யங்களைச் செய்யா நின்றது ஆயிற்று சேவலும் –

கரைந்து ஏங்குதீர் –
பிறரை நலிகைக்கா தம் தாமை அழித்துக் கொள்வார் உளரே அன்றோ –
கலவியிலே தாம் அழிந்தமை தோற்ற பேசுகின்றன -என்றது
இருவர் கூடக் கலக்கும் சமயமோ இது –
கலந்தால் தான் உங்கள் நிலை தோற்ற வாய் விட வேண்டுமோ -என்றபடி –

வித்தகன் –
பரம காதலனாய் -எல்லாரையும் காக்கின்றவனான அவன்
ஒரு கணம் தாழ்க்கும் அளவில்
எங்களை விட்டு நலிகிறானாகச் சொல்ல வேண்டுமோ -என்ன
அவன் படிகளை உட்புக என் பக்கலிலே கேளும் கோள்
ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்
இப்போது அனுகூலருக்கு அரிய வித்தகன் –
பிறர்கட்கு அரிய வித்தகன் -1-3-1-முன்பு

கோவிந்தன்-
எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் –
இதனால்-எல்லாப் பொருள்களையும் காப்பவன் போலே இருந்து
தீங்கு இழைப்பவன் -என்ற படி
பாதுகாப்பவன் -என்று பற்றப் போகாது
தீங்கு இழைப்பவன் -என்று விடப் போகாது –

மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும் –
பரம காதலன் எல்லாரையும் காப்பவன் -என்று நினைத்து அவன் கார்யம் செய்யப் போந்த
உங்களுக்கும் பொய்யே பலித்தது –
தத் ப்ருஹீ வசனம் தேவி ராஜ்ஞ்ஞோ யதபி காங்ஷிதம்
கரிஷ்யே பிரதிஜானசே ராமோ த்வி நாபி பாஷதே -அயோத்யா -18-30
ஸ்ரீ ராமபிரான் கைகேயியைப் பார்த்து அருளியது
இராமன் இரண்டு விதமாக பேசுகிறவன் அல்லன் என்றும் –
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்த்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதாமேதத் அகர்ஹிதம் -யுத்தம்-18-3-
அவனை நான் விட மாட்டேன் -என்றும்
சக்ருதேவ பிரபன்னாய தவாஸ் மீதி ச யாசதே
அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வரதம் மம -அயோத்யா -18-38-
அவ்வாறு செய்தல் எனக்கு விரதம் -என்றும்
கூறிய இராமாவதாரம் போலே அன்றோ
நீங்கள் நினைத்து இருப்பது –
பகலை இரவு ஆக்குவது –
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுப்பது -என்பவை போன்ற அன்றோ இவ்வவதாரத்தின் செயல் –

இராமாவதாரத்தில் மெய்யும்
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பொய்யும்
அன்றோ அடியார்கட்கு தஞ்சம் –
ஆகையாலே அவன் பொய்யன் ஆகில் என் -மெய்யன் ஆகில் என் –
இருந்தபடியே உகப்போம் இத்தனை அன்றோ நாங்கள்
என்று தொடர்ந்த கார்யத்தில் முதிர நின்றன –

அத்தனை ஆம் -இனி என் உயிர் அவன் கையதே –
இனி அவ்வளவே அன்றோ –
இவற்றின் ஒருப்பாடு இருந்தபடியால் அவன் நினைவே தலைக் கட்டி விட்டதே அன்றோ -என்கிறாள் –
என் உயிர் அவன் கைப்பட்ட பின்பு
என்னைப் பாது காப்பதற்கு உங்கள் கால் பிடிக்க வேண்டாவே –

அன்றில் பெடைகளை குறித்து இதில்
சக்ரவாக பறவை
பிரியாமலே இருக்கும் இரண்டும்
கண் தெரியாது என்பார்
என் உயிர் அவன் கையில்
வித்தகன் கெட்டிக்காரன்
கோவிந்தன் ஏமாற்ற ரஷகன் பெயர் கொண்டவன்
மெய்யன் அல்லன்
இத்தனை வேண்டுவது இல்லை அந்தோ
அன்றில் த்வனி கேட்டு
மகா ராஜர் வாலி -சண்டை
நடுவில் பெருமாள் சரம் ஒளி அம்பு வர
குயில் இவளும் -அன்றில் த்வனி
நெருப்பை வார்த்து காதில் விட்டால் போலே
இவையே அமையாதோ நீங்களும் வேண்டுமோ -என்கிறாள்
சொல்ல செய்தேயும் த்வனிக்க
அந்தோ
சரணம் அடைந்தார் வாயை அம்பை போடுடாரை போலே
நலிக்கைக்கு சஜாதீயர் விஜாதீயர் சேவலும் குயிலும் அன்றிலும் வாசி இல்லாமல்
நாங்கள் என் செய்தோம்
நீரும் சேவலும் கரைந்து -கருத்து அறிந்து பரிமாறும்
பெருமாள் சீதை -போலே
கரைந்து ஏங்குதல்
பிறரை அழிக்க தன்னை அழித்து கொள்வாரைப் போலே
கூடி கலக்கும் சமயமோ
வாயும் விட வேண்டுமோ
ஷணம் அவன் தாழ எங்களை விட்டு நலிக்றான் சொல்ல வேணுமோ
வித்தகன் -சாமர்த்தியசாலி
அவன் படிகளை என் பக்கல் கேள் –
அனுகூலன் எனக்கே வித்தகன்
கோ விந்தன் சர்வ ரஷகன்
போலே இருந்து பாதகன் ஆனான்
ரஷகன் என்று பற்ற போகாது
பாதகன் என்று விட போகாது
அவன் கார்யம் செய்ய போந்த உங்களுக்கும் மெய்யன் இல்லை
அவளுக்கும் மெய்யன் அல்லை –
ராமக தவிர் ந பாஷையே ராம அவதாரம் இல்லை இவன்
சக்கரவர்த்தி -திருமகன் வார்த்தை இது -ஜகத் பிரசித்தம் –
நத்யஜேயம் ஏதத் வ்ரதம் மம –
கண்ணன் அப்படி இல்லை கோவிந்தன்
ஏலாப் பொய்கள்
ஆயுதம் எடுத்து -பீஷ்மர் -பகலை இரவாக்கி ஜயத்திர வதம்
ராமவதாரத்தில் மெய்யும் கிரிஷ்ணாவதாரத்தில் பொய்யும் ஆஸ்ரிதர்க்கு தஞ்சம் –
ரஷனத்துகு பரிகாரம் இவன் பொய்கள்

ரஷனம் உறுதி
இருந்தபடி உகக்கும் நாங்கள் -பறவைகள் சொல்ல
தொடங்கின கார்யம் உரக்க த்வனி
இனி அத்தனை ஆகாதே
அவன் நினைவு தலைக் கட்டி விட்டதே
என் உயிர் அவன் கை பட்ட பின்பு
என் ரஷணம் உங்கள் கால் பிடிக்க வேண்டாவே
எம்பெருமானார் -உகந்த திருவாய் மொழி –
ஆழ்வார் ப்ரீதி வெளிப்பட
திருவரங்க பெருமாள் அரையர் கதையை பிரசாதிப்பார்
எம்பெருமான் நினைவு கண்டு ஐவரும்
வல்லார் வாய் கேட்டு உணர வேண்டும் –

————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-5-1-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

February 1, 2014

இன்னுயிர் -பிரவேசம் –

தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் -என்று களித்தவர்
தம்முடைய உயிரைப் பாது காப்பதற்காக
பறவைகளின் காலிலே விழும்படி ஆயிற்று –
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்னும்படி தெளிவு பிறந்த போதே
புரத்திலே காண வேண்டும் என்னும் ஆசை பிறந்தது
இவர்க்கு இன்னம் விடாயைப் பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேண்டும் -என்று
இவர் விருப்பத்தை சடக்கென முடித்திலன் -இறைவன் –
நினைத்த போதே விரும்பியது பெறாமையாலே தளர்ந்தார்
தளர்ந்தவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைத்தார் –
பரம விரக்தராய் இருக்கிற இவர் உலகப் பொருள்களில் கண் வைப்பான் -என் என்னில் –
உலகப் பொருள்களை நினைக்கும் நினைவாலே மனத்தினை வேறு ஒன்றினில்
செலுத்து தரிப்போம் -என்று கண் வைத்தார் –
அன்றிக்கே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று கண் வைத்தார் -என்னுதல்
அவை தரிப்புக்கு காரணம் ஆகாமல்
அவனுடைய நினைவினை ஊட்டுவனவாய் துன்பினைத் தரப் புக்கன –
யாதானும் ஒரு பொருள் தோற்றிலும்-அப்பொருளின் உளதாம் தன்மை
அவனை ஒழிய இல்லாமையாலே
அவனைக் காட்டிக் கொண்டே அன்றோ தோற்றுவது –
ஆக
உலகப் பொருள்கள் அவனை நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
அவற்றால் நோவு படுகிறபடியை
அன்யாபதேசத்தால் பேசுகிறார் –
எம்பெருமானோடே கலந்து பிரிந்தாள் ஒரு பிராட்டி -தன் ஆற்றாமையாலே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று
அவ்வாற்றாமை கை கொடுக்க
உபவனமாகிய பூம் சோலைக்கு புறப்பட –
அங்கு உண்டான குயில் மயில் தொடக்கமானவை
அவனுடைய பேச்சினையும் வடிவினையும் நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
இவை நலிகைக்கு இவற்றோடு நமக்கு ஒரு பகை இல்லை
இவை நலிகைக்கு ஒரு காரணம் உண்டாக வேண்டும்
அது -அவன் -நம்மை முடிக்க வேண்டும் என்று பார்த்தான் –
அதற்கு தக்க வழி நம்மை பிரிவதே -என்று நினைந்து
பிரிவு கலவியை ஒழியக் கூடாமையாலே நம்மோடு கலந்தான் –
கலந்து நம்மைப் பிரிந்தான் –
பிரிந்த இடத்திலும் நாம் முடியாது இருந்தோம் –
பிரிந்து நோவு பட்டு இருக்கும் சமயத்தில்
நம்மோடு போலியாக இருக்கிற பொருளைக் காட்டி முடிப்போம் -என்று
பார்த்து வர விட்டான் இத்தனையே யாம் என்று கொண்டு
உங்களுக்கு நினைவு இதுவாகில் இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ
என்று அவற்றைப் பார்த்து கூறி
நம்மைப் பார்த்தால் அன்றோ இப்படி நோவு பட வேண்டுவது
அவனைப் பார்த்தால் நோவு பட வேண்டா அன்றோ -என்று
அவனுடைய கல்யாண குணங்களை ஏத்துகையாலே
வருந்தி தரித்து தலைக் கட்டுகிறதாய்
இருக்கிறது –
இது எம்பெருமானார் உகந்த திருவாய் மொழி என்று
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர்
அருளிச் செய்வர்

—————————————————————————————————————————————-

இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு
இங்கு எத்தனை
என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின்
குயில் பேடைகாள்
என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை
நீர் வரக் கூவகிலீர்
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும்
இத்தனை வேண்டுமோ

———————————————————————————————————————————————-

சில குயில் பேடைகளைக் குறித்து
என்னை முடிகைக்கு இத்தனை பாரிப்பு வேண்டுமோ
என்கிறாள்

இன்னுயிர்ச் சேவலும் –
நல் உயிரான சேவலும் -என்றது
புறத்தே உலாவு கின்ற உயிரைப் போலே
கண் வட்டத்திலே திரிந்து கொண்டு இருக்கிற சேவலும் -என்றபடி –
பிரிந்து படு கொலை அடிக்கும் சேவலைப் போல் அன்றிக்கே
பேடைக்கு தாரகமாய் இருக்கும் சேவலும் உண்டாய் இருப்பதே
என்பது அவளுடைய உட்கோள்-
அன்றிக்கே –
பேடைக்கு இனியதுமாய் உயிருமாய -சேவலே -என்றலுமாம் –

நீரும் –
சேவலுக்கு இனிய உயிரான நீரும் –

கூவிக் கொண்டு –
சேர்த்தியை காட்டி -நலிவதற்கு மேலே –
கலவி காரணமாக ஒன்றுக்கு ஓன்று அழைத்துக் கொண்டு
பேச்சாலும் நலிய வேண்டுமோ –

இங்கு எத்தனை –
இங்கு அத்தனைக்கு விஷயம் உண்டோ -என்றது –
இங்கு பிரிவாலே என் உயிர் சென்று அற்றது
உங்கள் பாரிப்பு விஷயம் உண்டோ -என்றபடி
அத்தனை -சேர்த்திக்கும்-கலவி காரணமாக கூவுவதற்கும்
எத்தனை – -சிறிதும் – என்னிடம் விஷம் இல்லையே –
அதிகம் சோபதேபம்பா விகூஜத்பி விஹங்கமை
தீபயந்தீவ மே காமம் விவிதா முதித த்விஜா -கிஷ்கிந்தா –
பம்பா நதியானது இனிமையாய் பாடுகின்ற பறவைகளால் மிகவும் அழகாக விளங்குகின்றது –
பலவிதமான பறவைகளும் களிப்புடன் இருந்துகொண்டு
என்னுடைய காமத்தை அதிகப் படுத்துகின்றன போலும் –
என்னுமாறு போலே நலியா நின்றது –
அன்றிக்கே
எத்தனை -என்பதனை -மிழற்றேல் மின் -என்பதனோடு கூட்டி
என் உயிர் நோவ எத்தனை மிழற்றேல் மின்-என்று கொண்டு
பிரிவினால் தளர்ந்து இருக்கிற என் உயிர் நோவ
காதலைத் தெரிவிக்கிற ஒலியை பண்ணாதே யுங்கள் –
என்று பொருள் கூறலுமாம் –
உயிர் நோவ -என்கையாலே
உயிர் பண்டே சென்று அற்றது -என்கை –
அன்றிக்கே –
இராம பாணம் போலே உயிரிலே புக்கு வருத்தவும் வற்றாயிற்று இந்த ஒழி -என்னுதல்
இவற்றின் பேச்சைக் கேட்டு தளிர்க்கும் அவனின் நின்றும் வேறு படுத்து
என் உயிர் -என்கிறாள் –
மிழற்றுதல் ஆவது -நிரம்பா மென்சொல் -என்றது
புணர்ச்சிக் காலத்தில் சொல்லத் தொடக்கி தலைக் கட்டாத பேச்சுக்கள் -என்றபடி –

இப்பேச்சு இவள் செவிப்படில் முடியும் -என்று அறிந்து
பேசாது இருக்க வேண்டாவோ –
நோவ மிழற்றேல்மின் -என்கிறாள் -என்றது
பெண் கொலை என்று அறிந்தால் மீள வேண்டாவோ -என்றபடி –

குயில் பேடைகாள் –
ஆண்கள் செய்வதை நீங்களும் செய்ய வேண்டுமோ –
சேவலைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ள நினைத்தாலும்
பேடியின் காலை அன்றோ பிடிப்பது –

என்னுயிர்க் கண்ணபிரானை நீர் வரக் கூவகிலீர்-
எங்களை கொலைஞரைச் சொல்லுமாறு போலே சொல்லுகிறது என் -என்றனவாகக் கொண்டு
எனக்குத் தாரகனான கண்ணபிரானை வரக் கூவு கின்றி லீர்கோள்-என்கிறாள் –
தாரகங்கள் பொருள்கள் தோறும் வேறு பட்டவைகளாய் அன்றோ இருப்பன –
விலங்கினங்களுக்கு தாரகம் புல் பூண்டு முதலானவைகள் –
மனிதர்களுக்கு தாரகம் சோறு
தேவர்களுக்கு தாரகம் அமுதம்
இவளுக்கு தாரகம் கிருஷ்ணன்
இவளுக்கு உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் –
எம்பெருமான் என்றே தளரும் -6-7-1-
பிறர் நலத்துக்காக தன்னை ஓக்கி வைப்பவன் ஆதலால் -பிரான் -என்கிறார் –
நீர் –
கலவியின் சுகத்தை அறியும் நீங்கள்
பிரிவின் நோவும் அறிய வேண்டாவோ –
வரக் கூவகிலீர்–
நீங்கள் அவன்முன்னே சென்று கூவினீர்கள் ஆகில்
தானே செல்லாமையை நினைத்து வாரானோ
அது செய்கின்றி லீர்கோள்-என்றது
என்னை நலிய வேண்டுவன செய்கின்றீர் கோள் இத்தனை
நானும் அவனும் சேருகைக்கு வேண்டுவன செய்திலீர் கோள்
-என்றபடி
அழிக்க வல்லவை சேர்க்கவும் வல்லவை -என்று இருக்கிறாள் -என்றது –
இவற்றின் வாயது வாணாள் என்று இருக்கிறாள் -என்றபடி –

என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனை வேண்டுமோ –
என்னையும் அவனையும் சேர்க்கின்றிலீர் கோள்
அல்லாத பின்பு இனி என்னை முடிக்கையாய் இருந்ததே அன்றோ உங்கள் கருத்து
அதற்க்கு இப்பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ
பண்டே செண்டற்ற என் உயிரை வாங்கி அவன் கையிலே கொடுக்கை அன்றோ கருத்து
அதற்கு இவை எல்லாம் வேண்டுமோ என்றது
நீங்கள் சேர இருக்கையும் -கலக்கையும் -ஒன்றை ஓன்று அழைத்தலும்-
காதலை புலப்படுத்துகிற மழலை ஒளியும் –
இவை எல்லாம் வேண்டுமோ -என்றபடி
நொந்தாரை பிழைப்பிப்பது அன்றோ அரிது –
முடிக்கையில் பணி உண்டோ –

கண்டு கொண்டதும் மானச அனுபவம் தான் –
குண அனுபவம்
கையால் அணைக்க முடியவில்லையே
வெளியில் பார்க்க
போலி கண்டும் வருந்துகிறார்
இன் உயிர் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு திரிகிறீர்களே –
அவசன்னராய் பிராட்டி பாசுரத்தால் பேசுகிறார் –

எம்பெருமானை கண்டு கொண்டு
கண்கள் ஆரக் களித்து
தொண்டர்க்கு அமுது உன்ன திருவாய்மொழி அருள செய்த உபகாரத்வம்
வீற்று இருந்து -ஆனந்தம் உடன் -சூழ் விசும்புக்கு அப்புறம் -இருந்து இருக்க வேண்டியது
அடுத்து தீர்ப்பாரை யாம் இனி மோகித்து விழுந்தார்
தோழி பாசுரம்
எல்லை இல்லாத துக்கம் –
எல்லை அற்ற ஆனந்தம் அப்புறம் -சங்கதி -தொடர்பு
அசங்கதி எ சங்கதி -என்பதே எம்பார்
அசங்கதி -கூடாததால் காஞ்சி சுவாமி காட்டி
அது போலே இங்கும்
கழித்தவர் தம் பிராணன் ரஷகம் திர்யக் காலில் விழ வேண்டு
கெஞ்சி -இரந்து
தேவர்களுக்கு கருவாகிய கண்ணனை கண்டு கொண்டேன் -என்னும் படி ஞான வைசத்யம்
பாஹ்ய சம்ச்லேஷம் அபேஷை பிறந்து
திருவடி தலை மேல் வைக்க வேணும் -உசாவி பேச வேண்டும்-
இவர்க்கு இன்னம்விடாய் பிறப்பித்து முகம்
மாச உபவாசிக்கு புறப்பூசல் போலே
தீர்த்தம்
அன்னம் ரசம் கொடுத்து drips அன்ன ரசம் –
கஞ்சி வயிற்றில் தடவி மயிர் கால் வழியே உள்ளே போகுமந்த காலம்
ஆர்த்தி -கூட்டிய பின்பு
அனுபவம் இருவருக்கும் ரசிக்கும் -அத்தாலே தான்
நினைத்த போதே பெறாமல் ஆழ்வார் தளர்ந்து போக
லௌகிக பதார்த்தம் -அனுசந்தானம் -தர்சனம் -செய்து
ஹிருதயம் அந்ய பரமாக்கி
போலியான பதார்த்தம் கண்டு தரிக்கவும்
குயில் நிறம் குரல் போலி -மயில் வடிவுக்கு போலே
இவை ஆஸ்வா ஹேதுவாகம் இல்லாமல்
இன்னம் பாதகம் உண்டாக்க
துக்கம் அதிகம் படுத்த
ஏதேனும் ஒரு பதார்த்தம் தோற்றினாலும்
அதன் சத் பாவம் அவனாலே வேதாந்தந்த ஞானம் உடையவர் அதனாலே –
எல்லாம் அவனாகவே தோன்றுமே
சரீரம் ஆத்மா இரண்டையும் தரிக்கும் பரமாத்மா -வேதாந்த ஞானம் உப்டே இவருக்கு
சத் பாவம் இருப்பு அவனை ஒழிய இல்லையே
எல்லாம் அவனை காட்டுமே
பகவத் விபூதி இல்லாமல் இல்லையே
குருகை காவல் அப்பன் -இடம் ஒருவன் அவன் இருக்கும் இடம் காட்ட சொல்ல
நீ இல்லாத இடம் காட்டு -ஐதீகம்
துக்கம் உடன் இந்த திருவாய்மொழி –
அந்யா பதேசம் –நாயகி வார்த்தை –
ஸவா பதேசம் -தன்னுடைய அர்த்தம் –
ஆற்றாமை கை கொடுக்க உத்யானம் பிராட்டி புறப்பட
கலந்து பிரிந்த ஆற்றாமை –
உட்யானம் போக பலம் -ஆற்றாமையே கை கொடுக்க
திண்ணம் என் இள மான் புகுமூர் திருக் கோளூர்
will power
89 திரு நஷத்ரம் காஞ்சி சுவாமி 103 ஜுரம் அடிக்க –
புறப்பாடு போக –
எழுந்தாலே தலை சுத்தும் -டாக்டர் சொல்ல –
உத்வேகம் -will power –
குயில் மயில் பேச்சுக்கும் வடிவுக்கும் ஸ்மாகரமாக இருக்க

அலங்கார சாஸ்திரம் –
எல்லாம் ஓன்று போலே
சந்த்ராலொகம் -கிரந்தம் சாத்ருச லஷ்மி -திருஷ்டாந்தம் தார்ஷ்டாந்தம்
இவை நலிய இவற்றோடு பகை இல்லையே
இதுக்கு ஒரு அடி உண்டாக வேணும்
அவன் நம்மை முடிக்க பார்த்தான்
முடிக்க துக்கம் வர வேண்டுமே
சம்ச்லேஷித்து பிரிந்தான்
இன்னம் முடியாமல் -இவற்றை அனுப்பி –
போலியான பதார்த்தங்கள் வர விட்டான்
இவ்வளவு பாரிப்பு வேண்டுமா என்னை முடிக்க -என்கிறார் –
நம்மை பார்த்தால் இ றே நோவு பட வேண்டும்
அவனைப் பார்த்தால் -கருணா மூர்த்தி -பேரு கிட்டாமல் போகாதே
குண ஜ்ஞானத்தாலே வருந்தி தரித்து தலைக் கட்டுகிறார் –
லௌகிக பதார்த்தங்கள் பாதகம் -மயர்வற மதி நலம் அருளப் பற்றதும்
நாயகி -வார்த்தையால் அருளிச் செய்கிறார் –

இத்தனை வேண்டுமோ –
குயில் பேடைகாள்
சேவலும் நீரும் -மிதுனம் -பெண் பேடை பார்த்து பேச
சேவல் ஆண் பறவை
கருடன் -சேவல் கொடியோன் –
இன்னுயிர் -பிராணன் போல சேவல்
இங்கு எத்தனை –
என் உயிர் நோவ மிழற்றாதீர் –
ராமஸ்ய ஆத்மசக குகன் ராமன்
ஈர் உயிர் ஓர் உடல்
பஹி சர பிராணன் -வெளியில் நடமாடும் பிராணன்
கண் வட்டத்திலே -நடமாடும் சேவல்
தாரகம் -அருகில் இருந்து
பிரிந்து படு கொலை அடிக்கும் இவள் சேவல் போலே இல்லை
இப்படியும் சேவல் உண்டு இப்பொழுது தான் தெரிந்து கொண்டேன்
சாத்துமது இப்படி பண்ணுவார்களா இன்று தான் அறிந்தேன் சொல்வது போலே
போக்யமுமாய் தாரகமுமாய் உள்ள சேவல் -இருப்பது ஆச்சர்யம்
நீரும் -கௌரவ வார்த்தை கடக கிருத்தியம்
பேச்சாலும் நலிய வேண்டுமா சேர்ந்து இருப்பதே கஷ்டம்
சம்ச்லேஷம் பரஸ்பர நாம கிரகணம் பண்ணிக் கொண்டு
இங்கு எத்தனை
இங்கே தன்னை காட்டி
இந்த தசையில்
பிரிவிலே பிராணன் போய் கொண்டு
பாரிப்புக்கு விஷயம் இல்லையே
அதிகம் சோபிதே பம்பா நதி கண்டு பெருமாள்

என் உயிர் நோவ மிழற்றாதீர் –
உயிர் மட்டும் தான் உள்ளது
ராம சரம் போலே உயிர் புக்கு வியாபாரிக்கும் இந்த த்வனி
உயிர் நிலையில் வருத்தும்
என் உயிர் –
அவன் உயிர் போலே இல்லை
துக்கம் சமம் இல்லையே
குரல் கேட்டு அவன் உயிர் தளிர்க்கும்
மிழற்றும் மழலை சொல் இன்னும் ஆனந்தம் கொடுக்கும்
நிரம்பா மென் சொல்
சம்ச்லெஷ தசையில் சொல்ல தொடக்கி தலைக் கட்டாமல்
ஸ்திரீ வதம் என்றால் மீள வேண்டாவோ
விஜாதீயர் செய்வதை நீங்கள் செய்ய வேண்டுமோ
இவள் குயில் போலே
சேவலை கொண்டு கார்யம் செய்ய நினைத்தாலும் பேடை காலில் விழ
புருஷகாரம்
என் உயிர் கண்ண பிரான் -உனக்கு சேவல் போலே
காதுகன் போலே ஹிம்சிப்பவர் போலே எதற்கு நீ சொல்ல -என்ன
தாரகம் -சேவல்
எனக்கு தாரகம் கண்ணன்
வ்யக்தி தோறும் மாறும்
திர்யக் புல் மனுஷ்யர் அன்னம் தேவர் அமிர்தம் இவருக்கு எல்லாம் கண்ணன்
பிறர்க்கு ஆகவே தன்னை ஆக்கி பிரான்
நீர் -வ்யதிரேக நோவு அறிய வேண்டாமோ
வர கூவ
முன்னால் கூவினால் வந்து விடுவான்
நலிய தான் இங்கே கூவி
அழிக்க முடிந்தால் ஆக்கவும் முடியுமே
இவற்றின் வாயது வாழ் நாள் என்று இருக்கிறாள் –
ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் வார்த்தை ஒன்றே போதும்
கூவினால் போதுமே அவன் முன்னால்
என் உயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனையும் வேண்டுமோ –
என் உயிர் எடுத்து அவன் இடம் கொடுக்க நினைத்தால் இத்தனை வேண்டுமோ
சேர்க்காமல் இருந்தாலும்
முடிக்க உங்கள் கருத்து
முன்னே உயிர் போனதே
சேர மேலே –கலந்து —மேலே அன்யோன்ய நாமம் சொல்லி -[ப்ரணய கதகத தோனி இது எல்லாம் வேண்டுமோ
நொந்தாரை ஜீவிப்பது தான் அரிது
முடிக்க இத்தனையும் வேண்டுமோ –

————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-4-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 31, 2014

நிகமத்தில் –
இத் திருவாய்மொழி
தன் இனிமையினால்
நித்ய சூரிகள் மனத்தினைப் புண்படுத்தும் -என்கிறார்

———————————————————————————————————————————–

ஆறா மதயானை அடர்த்தவன் தன்னைச்
சேறு ஆர் வயல் தென் குருகூர் சடகோபன்
நூறே சொன்ன ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
ஏறே தரும் வானவர் தம் இன்னுயிர்க்கே

—————————————————————————————————————————————-

ஆறா மதயானை அடர்த்தவன் தன்னைச் –
ஒரு நாளும் மாறாத மதத்தினை உடைய
குவலயா பீடத்தை அழித்தவனை –
அதனை அழித்தாப் போலே
என் விரோதியைப் போக்கினவனை –

சேறு ஆர் வயல் –
குவலயா பீடமோ தான் திரு நகரியிலே வயலை உழுவது நடுவதாக
ஒட்டாதே கிடந்தது –

தென் குருகூர் சடகோபன் -நூறே சொன்ன ஓர் ஆயிரம் –
கிழி கிழி யாய் கொடுப்பாரைப் போலே
நூறு நூறாக சொன்னபடி
பாரதம் இராமாயணம் முதலியவைகளில் உள்ள காண்டம் பர்வம் முதலிய பேதம் போலே
பாகவதம் -ஸ்கந்தம் -போலே -முதலிய என்பதால் –
தரிப்பார்க்கு எளிதாம்படி செய்தார் -என்கை –

இப்பத்தும் — வானவர் தம் இன்னுயிர்க்கே -ஏறே தரும் –
இத் திருவாய்மொழி நித்ய சூரிகள்
மனத்தினைப் புண் படுத்தும் என்னுதல்-
அன்றிக்கே
நித்ய சூரிகளுக்கு எறான சர்வேஸ்வரனைத் தரும் -என்னுதல்

நிகமத்தில்
போக்யதையால் நித்யர் ஹிருதயம் ஈர்க்கப் பண்ணும்
உருக பண்ணும்
வானவர்
மத யானை குவலையா பீடம் நிரசித்து
ஆரா மதம் கொண்ட யானை
என்னுடைய விரோதியை போக்கி
அது தான் திரு நகரி வயலை உழுது ஆக ஒட்டாமல் தடுக்க
சேறு ஆர்ந்து இருக்கும் வயல்
யானை படுத்து இருக்க –
ஆழ்வார் சமுரதர் ஆனாதும் குருகூரும்
விரோதி கலிந்தவாரெ ஆழ்வார் தரிக்க
திரு நகரியும் வயலும் சேருமாக ஆனதே
கிழி கிழியாக கட்டு கட்டாக பணம்
நூறு நூறு பாட்டு
கிழி கிழி அந்த காலம்
கிழி சீரை பட்டு துணி பகட்டின மாணிக்கம்
காண்ட பர்வத பேதம் போலே
பிரித்து பிரித்து
எளிதாம் படி -நூறு நூறாக
இப்பத்து
வானவர் தன் இன் உயிர் க்கு ஏறு தரும்
சர்வேஸ்வரன் தரும்
ஈடுபாடு உண்டாகும்
பிரகாரம் தரும்
இன்பம் தரும்
ரிஷபம் அமரர் ஏறு -இவனையே தரும்

——————————————————————————————————————————————-

மையார் கண் மா மார்பில் மண்ணும் திருமாலைக்
கையாழி சங்குடனே காண எண்ணி -மெய்யான
காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் பேர்
ஓத உய்யுமே இன்னுயிர் -84

சாரம்
மையார் கரும் கண்ணி மன்னும் திருமாலை
சங்கு சக்கரத்துடன் காண கருதி
மெய்யான காதல் உடன் கூப்பிட்டு
கண்டு
உகந்த
மாறன்
கண்டு கொண்டேன்
உகந்தேன்
மாறன் பேர் ஓத இன் உயிர் உய்யும்

———————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-4-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 31, 2014

இப்படி
அவனைப் பெற்று
கிருதார்த்தன் ஆனேன்
என்கிறார் –

————————————————————————————————————————-

அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும்
நெடியானை நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின்
கொடியானைக் குன்றாமல் உலகம் அளந்த
அடியானை அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே

———————————————————————————————————————————-

அடியான் இவன் என்று –
மேல் செய்யப் புகுகிற கொடை தக்கதே -என்று சொல்லுகைக்காக
அடியான் என்று
ஒரு பெயரை இட்டாயிற்றுக் கொடுத்தது –

எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும் நெடியானை-
கொள்ளுகிற என் அளவு அன்றிக்கே
தன் அளவிலே அருள் செய்த சர்வேஸ்வரனை –
அருள் பெறுவார் அடியாரே அன்றோ –
புத்ரர்களுக்கு அம்சம் அன்றோ உள்ளது
எல்லா வற்றிலும் கூறு உண்டாய் இருக்கும் அடியார்க்கு –
பிள்ளை அகளங்க பிரமராயர் -பட்டரைசமாதானம் செய்ய வேண்டும் என்று
பட்டர் திரு உள்ளத்துக்கு உகந்த -இருகை மத வாரணம் –
என்கிறவனை பட்டர் பக்கல் வரவிட
அவனும் சில வார்த்தைகளை விண்ணப்பம் செய்து
திரு உள்ளம் மகிச்சியை உடையதாய் இருக்கிற அளவிலே
இவனுடைய வைஷ்ணத்வம் இருக்கும் படி திரு உள்ளம்
பற்றி இருக்கை உண்டே -என்றானாக
சொல்ல வேண்டுமோ கர்ப்ப தாசர்கள் -கருவிலே திரு உடையார் -அன்றோ என்றது தொடக்கமாக
இப்பாசுரத்தை அருளிச் செய்தார் பட்டர் –

ஆர் அருள் செய் நெடியானை –
பெறுகிற என் அளவில் அன்றிக்கே
தருகிற தன் அளவிலே தந்தான் –

தனக்கு அளவு தான் என் என்ன –
நெடியானை –
சர்வேஸ்வரன் -என்னும் அத்தனை –

நிறை புகழ் அம் சிறைப் புள்ளின் கொடியானைக் –
இது தான் நான் இன்று இருந்து விரித்து கூற வேண்டி இருந்ததோ
கட்டிக் கொண்டு இருக்கிற கொடியிலே தெரியாதோ –
சூரம் வீரம் முதலிய குணங்களில் பிரசித்தியை உடையனாய்
பகவானை எப்பொழுதும் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கும் அனுபவத்தாலே
காட்சிக்கு இனிய வேஷத்தை உடையனாய்
இருக்கிற பெரிய திருவடியை கொடியாக உடையவனை
பெரிய திருவடியை அங்கீ கருத்தால் போலே என்னை அங்கீ கரித்தவனை –

இப்படி அங்கீ கரித்த தற்கு இத்தலையில் என்ன நன்மை உண்டு -என்னில் –
குன்றாமல் உலகம் அளந்த அடியானை –
குணத்தையும் குணம் இல்லாமையையும்
நிரூபணம் செய்யாதே
திரு உலகு அளந்து அருளினாப் போலே
ஒரு காரணமும் இல்லாமல் நிர்ஹெதுகமாக -அங்கீ கரித்தான் -என்கிறார்
ஒரு அடியும் குறையாமல்
பூமிப் பரப்பை அளந்து கொண்ட
திருவடிகளை உடையவனை –
தன் பெருமையையும் சௌலப்யத்தையும் என்னை அனுபவிப்பித்தான் –

அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே –
அடிமைத் தன்மையே காரணமாக
உஜ்ஜீவித்த படி -என் –
அடிமைப் பட்டு இருக்கும் ஞானத்துக்கு
இத்தனை பிரயோஜனம் உண்டோ –

அடைந்து அடியேன் உய்ந்தவாறே
ஆரருள் செய்த நெடியான்
அடியான் இவன் என்று தேர்ந்து எடுத்து
மேல் பண்ண புகுகிற ஔதார்யம்
சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்காக அடியான் பெயரைக் கொடுத்து
தன்னளவில் கொடுத்த –
கொள்ளும் இவன் அளவு அன்றி –
அருளை வாரி வழங்கி
யோக்யதை ஒன்றும் இல்லாமல் அற அருள்
அருள் பெறுவார் அடியார் இ றே
புத்ரர்களுக்கு அம்சம் மட்டும்
அகளங்க பிரமராயன் ஐதிகம் பட்டரை சமாதானம் செய்ய
பிரமராயன் மந்த்ரி –
திருக் கோஷ்டியூர் -போக
இருகை மத வாராணம் அனுப்பி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பட்டர் ப்ரீதி கொண்டவர்
வார்த்தை பேச திரு உள்ளம் பிரசன்னமாக
கர்ப்ப தாசர்கள் -தொண்டைக்குலம் -பாக்யம்தான் –
அடியான் -கர்ப்ப தாசன்
தீர்த்த காரர் குடும்பம் –
தீர்த்த காராராக திரிந்து போகிறார்கள் அருமை தெரியாமல் இப்பொழுது
திருவேலைக்காரனை அனுப்பி -கைங்கர்ய பரர
நெடியான் சர்வேஸ்வரன்
புள்ளின் கொடியான் –
கட்டிக் கொண்ட கொடியாலெ
நிறை புகழ் அழகிய சிறகை
சௌர்ய வீராதி புகழ்
நிரந்த பகவத் தர்சனீயத்தால் அழகிய
அவனை விஷயீ கரித்தால் போலே என்னையும்
நிர்ஹெதுகமாக
ஓர் அடியும் குறையாமல் பூமிப் பரப்பை கொண்ட -எளிமை
பெருமை சௌல்பயம் இரண்டையும் அனுபிப்பித்து
சேஷத்வ ஞானத்துக்கு இவ்வளவு பிரயோஜனம் உண்டோ

—————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-