திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 12, 2014

நிகமத்தில்
இத் திருவாய் மொழியைக் கற்றார்க்கு
கிருஷ்ணன் திருவடிகள்
சுலபமாம்
என்கிறார்

——————————————————————————————————————–

பற்று என்று பற்றி பரம பரம்பரனை
மல் திண் தோள் மாலை வழுதி வள நாடன்
சொல் தொடை அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
கற்றார்க்கு ஓர் பற்றாகும் கண்ணன் கழலிணையே

—————————————————————————————————————————-

பற்று என்று பற்றி பரம பரம்பரனை மல் திண் தோள் மாலை –
பரம்பரனை-மல் திண் தோள் மாலை-பற்று என்று பற்றி-
பரம்பரனை -பிராப்யம்
மல் திண் தோள் மாலை -பிராபகம்
பிராப்ய பிராபகம் என்று பற்றி

இவன் பிரபத்தியைச் செய்து
உறுதி உடையவனாய்
இருக்கும் அத்தனையே வேண்டுவது –
காப்பாற்றுவதில் அவன் இடத்தில் ஒரு குறையும் இல்லை –
இவர்கள் விரோதிகளைப் போக்குக்கைக்கு
தகுதியான மிடுக்கையும் அன்பையும்
உடையவன் -என்பார் -மல் திண் தோள் மால் -என்கிறார் –

வழுதி வள நாடன் சொல் தொடை அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் கற்றார்க்கு –
பாட்யே கேயேச மதுரம் ப்ரமாணை த்ரிபி அந்விதம் -பால -4-3-
மூன்று வகையான பிரமாணங்களோடு கூடினதாயும்
பாடத்திலும் கானத்திலும் இனிமை பொருந்தியதாயும் –
என்கிறபடியே
அழகிய சொற்களால் தொடுக்கப்பட்ட
அந்தாதியான ஆயிரத்திலும் வைத்துக் கொண்டு
இந்தப் பத்தும் கற்றார்க்கு –

ஓர் பற்றாகும் கண்ணன் கழலிணையே –
தாமோதரன் தாள்கள் தவ நெறிக்கே சார்வே -என்கிறபடியே
கிருஷ்ணன் திருவடிகளே –
இனி அவ்வருகு போய் ஓன்று தேடித் பற்ற
வேண்டாதபடியான பற்றாகும்

நிகமத்தில்
கிருஷ்ணன் திருவடிகள் கிட்டுவது சுலபம்
பற்றி
பிராப்யம் பிராபகம் என்று பற்றி
அப்படி அடைந்தவர் ஆழ்வார்
அத்யவசிக்கும் அத்தனையே
ரஷணத்தில் குறை இல்லை
மிடுக்கை மல் திண தோள்
மால் வியாமோகம் உள்ளவன் அன்பு
இரண்டும் உள்ளவன்
ஆழ்வார் பரம பரனை பற்று என்று பற்றினார்
பிராபகனும் பிராப்தவும் பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
அழகிய சொற்களால் தொடுக்கப் பட்ட
படிக்கும் பொழுதும் த்யானம் செய்யும் பொழுதும்
சுருதி லயம் தாளம் சேர்ந்து
அந்தாதி
கற்றாருக்கு கண்ணன்  கழல்கள்
பற்றாகும்
மற்றவை உபாயமாக செய்தாலும் பலன் கொடுக்க கண்ணன் வேண்டுமே
கண்ணன் திருவடிகளை பெற்றால் வேறு ஓன்று வேண்டாமே

————————————————————————————————————————————–

சார்வாகவே அடியில் தான் உரைத்த பத்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனைச்–சோராமல்
கண்டு உரைத்த மாறன் கழலிணையே நாள் தோறும்
கண்டு உகக்கும் என்னுடைய கண் -94

சாரம்
மா முனிகள்
அடியில் தான் உரைவாக பக்தி சார்வாகவே
சீரார் பலத்துடன் சேர்த்து
சோராமல் கண்டு உரைத்த மாறன்
அவர் கழல்கலையே என் கண் கண்டு உகக்கும்

————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Advertisements

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 12, 2014

பிரயோஜனாந்தர பரர்களோடு
பக்திமான்களோடு
பிரபத்திமான்களோடு
வேற்றுமை அற
அவனே உபாயம் -என்று
மேலே கூறியவற்றை எல்லாம்
முடிக்கிறார்

———————————————————————————————————————-

வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும்
புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால்
திகை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற
தகையான் சரணம் தமர்கட்கு ஓர் பற்றே

——————————————————————————————————————————

வகையால் மனம் ஒன்றி –
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லுகிற வழியே
மனம் ஒருமைப் பட்டு –

மாதவனை –
விதிகளை மீறுவதற்கும்
குறிக்கோள் இன்மைக்கும் அஞ்ச வேண்டா –
உலகத்தார் கூறும் பழி பாவங்களுக்கு அஞ்சி
இவன் செய்தவன எல்லாம் என் ஆவன –
அங்கனம் செய்தனவற்றுக்கும் பலம் இவனை வந்து கிட்டாது
பக்திமானான இவன் வழி போராமையும்
மனம் ஒருப்படாமையும் இவன் தலையில்
எறட்டுக் கை விடலாமோ -என்பாரும் அருகே உண்டு –
இதனால் அந்த சரம ஸ்லோகத்தில் லஷ்மி சம்பந்தமும்
சொல்லிற்று ஆயிற்று –
ஸ்வரூபத்தொடு கூடி இருக்கிற தர்மங்கள் சொள்ளவுமாம்
சொல்லாது ஒழியவுமாம் –
ஆகையாலே அன்றோ
த்வயத்தாலே பிரித்து நினைக்கவுமாய்
திரு மந்த்ரத்தாலே ஒன்றாக அனுசந்திக்க்கவுமாய் -இருக்கிறது –
அந்தர்க்கத குணாம் ஸ்வரூப அந்தர்ப்பூத குணாம்
தேவதாமேவ பஜதே -த்யாயதி-என்றபடி
ஸ்வரூபத்தில் மறைந்து இருக்கிற குணங்களை உடைய தெய்வத்தையே வணங்குகிறான்
அந்த தெய்வத்தின் ஸ்வரூபத்திலே பாபமின்மை முதலான குணங்களையும் சொல்லுகையாலே –

நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் திகை தோறு அமரர்கள் சென்று
இறைஞ்ச நின்ற தகையான் சரணம் –
கால வரையறை இல்லாமலே
ஆராதிப்பதற்கு உரிய பொருள்களுக்கும் வரையறை இல்லாமலே
தங்களுக்கு கிடைத்த பொருள்களைக் கொண்டு
பெரிய திரு நாளுக்கு எல்லா திசைகளிலும் உள்ள மக்கள் வந்து ஏறுமாறு போலே
பிரமன் முதலான தேவர்கள் வந்து அடையும் படியான தன்மையை உடையவனுடைய திருவடிகள் –

தமர்கட்கு ஓர் பற்றே –
ஓர் பற்று –
தன் திருவடிகளைப் பற்றினார்கட்கு பின்னையும் புறம்பு போய்
ஒரு பற்று தேட வேண்டாதபடியான பற்று
அநந்ய பிரயோஜன பக்திமான்களுக்கும் பலத்தை கொடுப்பவனாய் உபாயமாய் இருக்கும்
தன்னையே பற்றினார்க்கும் நேரே உபாயமாய் இருக்கும் –
தமர்கள் -பக்திமான்களையும் பிரபத்திமான்களையும் குறிக்கும்

பிரயோஜனாந்தபரர் சாதநாந்தார  பரர பிரபன்னர் உடன் வாசி அற அவனே உபாயம்
வகையால் சாஸ்திரம் சொல்லிய படி
மனம் ஒன்றி
மாதவனை லோக அபவாதம்
பலம் கிட்டாது
புருஷார்த்தம் செய்பவர் அருகில் உண்டே
விதி அனுஷ்டிக்கும் பொழுது குறை இருந்தாலும்
பிரகிருதி மண்டலத்தில் குறை ஏற்பட வகை உண்டே
தப்பாக செய்தாலும் அஞ்ச வேண்டாம்
மா பிராட்டி உண்டே தலையில் ஏத்தாமல்
உருப்படாமல்
நெஞ்சு ஒருப்படாமல்
நெஞ்சு கட்டுப்படாது ணீரே சொல்லி
விதி அகிரமத்திலும்
சாஸ்திரம் சொல்லிய படி செய்யாமல் தப்பாக
அனவதானம் ஈடுபாடு இல்லாமல் செய்தாலும்
அவதானம் ஈடு பாடு இல்லாமல்
அஞ்ச வேண்டாம்
மேலே
லோக அபவாத பரிகாரமாக இவன் செய்வது
பலத்துக்கு இல்லாமல்
இவனே விட்டால் லோகம் விடுவார்களே
அவனே உபாயம் ஒரு காரியமும் செய்ய வேண்டாம்
அவனை பார்த்து லோகத்தார்

லோக அபவாத பரிகாரமாக இவன் செய்தால் என்ன ஆவது
அதுக்கும் அஞ்ச வேண்டாம்
யோக்யதை அவன் அளவில் இல்லாதவன்
இத்தை அனுஷ்டித்தே பலன் பெற வேண்டும்
கீதையில் -நான் கூட செய்கிறேன் கர்மங்கள் இல்லை என்றாலும் -எல்லாரும் என் வழி வர கூடாது என்பதால் செய்கிறேன்
பிரபன்னர் லோக அபவாத பரிகார்தமாக செய்தாலும் பலன் இவனை கிட்டாது
பிராட்டி அருகில் இருப்பதால்
வழி போராமையும் நெஞ்சு போருந்தாமையும்
வகையால் மனம் ஒன்றி பண்ணா விடிலும்
மாதவன் -சரம ஸ்லோகத்தில் லஷ்மி சம்பந்தம்
அகராம் அவ ரேஷன ரசிக்கும் பொழுது ஸ்திரீ சம்பந்தம் அனுசந்தேயம்
உகாரம் பெரிய பிராட்டி என்பர்
சரம ஸ்லோகம் -மாம் -தொட்டு மா தவன்
புருஷகாரம் இல்லாமல் பாபம் போக்க முடியாதே
மாம் -பிராட்டியை
ஏகம் -எகோ நிகோ சகா வகா சப்தங்கள் சகர நாமம்  –
என்னையும் பிராட்டியையும் மாம் ஏக சரணம் விரஜ சொல்லலாம் படி
இத்தால் அந்த ஸ்லோகத்தில் லஷ்மி சம்பந்தம் ஸ்பஷ்டமாக ஆழ்வார்
ஸ்வரூபம் உடன் பிரிக்க முடியாத பிராட்டி சம்பந்தம்

சொல்லவுமாம்சொல்லாது ஒழிந்தாலும் சொன்னதாகவே அர்த்தம்
ஸ்வரூப அனுபந்தியான சம்பந்தம் பிராட்டி
உபாசகன் -அந்தர்கத குணாம் திராவிட பாஷ்யத்தில்
ஒவ் ஒரு குணம் 32 வித்யா நிஷ்டன் 32 குணங்களை
இவனுக்கு வேண்டியதை இவன் கொண்டு
அவன் எல்லா குணங்களுடன் இருந்தாலும் ஒரே குணத்தை த்யாநிக்கிறான்
ஸ்வரூபம் எல்லா குணங்கள் உடன் கூடியே இருப்பவன்
அது போலே பிராட்டி உடன் கூடிய அவனையே பற்ற சொல்லுகிறான் சரம ஸ்லோகத்தில்
நாளும் -கால நியதி இன்றிக்கே
எப்பொழுதும் இல்லை நாளும் என்பதால்
புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால்
ஆராதனம் எந்நாளும் நாள் ஆகும்
கோயில் வாசலில் இருந்தும் போகாமல் கோயிலுக்கு செல்லும் நாளே நல்ல நாள்
கால நியதி
ஆராதனா  உபகரணம் நியதி இல்லை
என்ன புகை
கண்டாக முள் உள்ள புஷ்பங்கள்
பெரிய திருநாளுக்கு எல்லா திக்குகளிலும் வந்து அனுபவிப்பது போலே
ப்ரஹ்மாதிகள் அமரர்கள் சென்று இறைஞ்சும்
ஒப்பற்ற பற்று
அனன்ய பிரயோஜனருக்கும்
தன்னையே பற்றினாருக்கு தான் உபாயம்
பலன் கேட்பவருக்கும் பலன் அருளுபவன் அவனே

——————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 12, 2014

ஜன்மாந்திர சஹஸ்ரேஷூ தபோ ஞான சமாதிபி
நாராணாம் ஷீண பாபாநாம் கிருஷ்னே பக்தி பிரஜாயதே –
பல ஆயிரக் கணக்கான பிறவிகளில்
செய்த கர்ம ஞான பக்தி என்னும் இவைகளால்
அழிந்த பாபத்தை உடைய மனிதர்களுக்கு
கிருஷ்ண பக்தி உண்டாகிறது -என்கிறபடியே
பல காலங்களில் சம்பாத்தித்த பக்தியாலே
அடையப் படுமவனை அவன் திருவருளாலே
காணப் பெற்றேன் -என்கிறார் –
இத் திருப் பாசுரத்தில் சொல்லப் படுகிற பிரபத்தியோடு
மாறாடும்படியாக இருக்கிற
பக்தியைச் சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் மேல் –
அதற்கும் அடி அவன் ஆகையாலே சொல்லுகிறார் ஆதல்

-சாதனாந்தரங்களை விரும்பாமல் -அவனது அருளையே -சொல்லுகிறார் ஆதல் –
தாம் பெற்ற வழியே சொல்லுகிறார் ஆதல் –

—————————————————————————————————————————————

கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் காண்டலுமே
விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின வெல்லாம்
தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக
பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே

———————————————————————————————————————————————-

கண்டேன் –
என்றும் கேட்டே போகக் கூடிய பொருளை
கண்களால் காணப் பெற்றேன் –
தன்னுடைய பிரபத்தி அதன் பலத்தோடு பொருந்தின படியை
அதாவது
நேராக கண்ட படியையைச் சொல்கிறார்
இதனால் புறக் கண்களால் கண்டது போன்று
ஞானக் கண்களால் கண்டபடியைச் சொன்னபடி –

கமல மலர்ப்பாதம் –
பெறுகிற பேறு வேண்டாதபடி
ஞான லாபமே அமையும்படி யாயிற்று
இனிமை இருக்கும் படி

காண்டலுமே –
கண்ட அளவிலே –

விண்டே ஒழிந்த வினை யாயின வெல்லாம் –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-மாசுச -ஸ்ரீ கீதை -18-66-
என்கிறபடியே
அவன் அடியாக வருகிறதே அன்றோ
வினை யாயின அடங்கலும் –
இவர் கேவலர் அல்லர் -அடி வுடையராய் இருந்தார் -என்று விட்டுப் போயிற்றின –

தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக –
அந்த சரம ஸ்லோகத்துக்கு இதுவும் கருத்து -என்கிறார்
வந்தேறியான விரோதி யானது போகக் கடவதே
அன்றிக்கே –
உபாயத்துக்கு பலத்தைக் கொடுக்கும் தன்மை உண்டே -என்னுதல்
இனி அடிமை நிலை நின்றதே இருக்குமே
அடிமை நிலை நின்றதாய் இருந்தால் -அவ வடிமைக்கு தகுதியான தொண்டும்
நித்தியமாய் இருக்கும் என்பதும் அங்குப் போதருமே
என்று அங்கு போதரும் பொருளையே இங்கே வாய் விடுகிறார்
அடிமை நித்தியமான பின்பு அதற்குத் தக்கதான தொண்டும்
நித்யமாகச் செல்லும் படியாக

பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் –
மாம் ஏகம் சரணம் விரஜ -என்கிறபடியாலே
நான் அவன் திருவடிகளைக் காணப் பெற்றேன்

கண்டேன் கமலமலர்பதம் பண்டே பரமன் பணித்த வகை
சரம ஸ்லோகம் வகையிலே கண்டேன்
ஜன்மாந்த்ரேஷ சகஸ்ரேஷூ கிருஷ்ண பக்தி
ஜன்மாதர நல் தவங்களாலே -ஆசார்ய ஹிருதயம்
நராணம் ஷிண  பாபானாம் கிருஷ்ண பக்தி –
இப்பாட்டில் சொல்லுகிற பிரபத்தி உடன் விகல்பித்து சொல்லும் பக்தியை சொல்லி வந்தார் கீழ்
பக்தியும் பிரபத்தியும் வாசி இன்றி சொல்லலாம் படி இருக்கும் இ றே

தாம் பெற்ற வழி
பக்திக்கும் அடி அவன் ஆகையாலே
சுயம் நிரபேஷன்
செவித உடனே வினை ஆயியான எல்லாம் விடு ஒழிந்தன
என்றும் கேட்டே போகும் விஷயத்தை நேராகா கண்டேன்
சாஷாத் கரிக்க பெற்றேன்
தம்முடைய பிரபத்தி அவனை பொருந்திய படி சாத்தியம் பலத்துடன் பொருந்திய படியை சொல்லுகிறார்
கண்ணாலே காணப் பெற்றேன்
உபதேசம் பலருக்கு பலித்ததோ இல்லையோ தமக்கு பலித்தது
விபீஷணன் போலே
அவனை பற்றி அவனை சாஷாத் கரிக்க
பிரத்யஷ சமானாகாராம்
ஞானம் விஷயம்
மானசமான அனுபவம்
கமல மலர் பாதம் ஞான லாபத்தால் -போரும்படி போக்யதையை
காண்டலுமே கண்ட அளவிலே
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயி
விடு பட்ட நிலைமை அடைந்தேன்
சரம ஸ்லோகம் மாம் ஏக சரணம் விரஜ
அதுவே
இவை கேவலர் அல்லர்
தன்னுடைய ஆத்மாவை தானே அனுபவிக்க -பாபங்கள் முடிய வேண்டும்
அடி உடையராய் இருந்தார்
இவரிடம் அடி காரணம் உண்டு
திருவடிகளை உடையராய் இருந்தார்
தொண்டே செய்து -பிராப்தி பலம் சரம ஸ்லோகத்தில் சொல்ல வில்லை
இவர் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி சொல்லி இஷ்ட பிராப்தியையும் காட்டுகிறது
பகவத் கைங்கர்யம் சேர்த்து வைத்து கொள்ள வேண்டும்
ஆர்த்தமாக கிடைக்கும் தொண்டே செய்து தொழுது
உபாயதுக்கு பல பிராப்தம் உண்டே
காரணத்தால் வந்த வினழி போனால்
கர்மம் ஔபதிகம்
ஸ்வரூபம் போகாது
அழுக்குபோக்கி -தன ஸ்வரூபம் போகாதது போலே

நடுவில் வந்தது நடுவில் போகும்
உபாயம் என்றால் பலம் கொடுக்கும் சக்தி உண்டே
சரம ஸ்லோகம் இஷ்ட பிராப்தி சொல்லா விட்டாலும் உண்டே
ஸ்வரூபம் நிலை நிற்க -அழியாமல் -சேஷத்வம் தான் ஸ்வரூபம்
வந்தேறி
அகங்காரம் துடைத்தால் சேஷத்வம் வரும் ஸ்வரூபம் வரும் கைங்கர்யம் ஸ்வரூப அனுரூபம்
வாய் விட்டு சொல்லுகிறார்
என்றும் தொழுது வழி ஒழுக
ஸ்வரூபம் நித்யம்
அனுரூபமான வ்ருத்தி கைங்கர்யம் செயலும் நித்யம்
என்றும் தொழுது
பண்டே மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ
கண்டேன் கமல மலர் பாதம்
கீதா பாஷ்யம் பக்திபரமான வியாக்யானம் ரகசியம் என்பதால்
ஸ்ரீ பாஷ்யம் தலை கட்டிய பின்பு கொள்ளாமல் கீதா பாஷ்யம் தலைக் கட்டிய பின்பு
திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம்
இவ்வர்த்தம் கேட்பாதர்க்காகா 18 தடவை
உபதேசிததுதிருமந்த்ரம்
பெரிய விசாரம்
சரம ஸ்லோகமா திருமந்தரம்
கேட்க போனது சரம ஸ்லோகம்
தண்டு பவித்ரம் நீர் மட்டுமே வர
கூரத் ஆழ்வான் முதலியாண்டான் வர
அதனால் சரம ஸ்லோகம் உபதேசிக்காமல்
அதை விட குறைந்த திரு மந்த்ரம் உபதேசிக்க
பேசி வரம்பு அறுத்தார்

கைங்கர்யம் செய்து சொல்ல வேண்டும்
ஒரு மாசம் உபவாசம் இருந்தது ஒரு வருஷம் கைங்கர்யம்
முதலி ஆண்டான் ஆறு மாசம் கைங்கர்யம் செய்து பெற்றார்
சரம ஸ்லோக அர்த்தம் பரம ரகசியம்
இதுக்கு வரம்பு அறுக்க வில்லை
இந்த அர்த்தம் கேட்க போனார்
ஆனால் அத்தை சொல்லாமல் இத்தை சொல்லி
இதனால் மறைத்து சொல்லி கீதா பாஷ்யம்
அனைவருக்கும் ருசி இருக்காதே
பிரபத்தி சம்ப்ரதாயம்
கதய த்ரயத்தில் அருளிச் செய்து
வீடுமுன் முற்றவும் பிரபத்தி
பாஷ்யம் தலைக் கட்டிய பின்பு பக்தி விஷயம்
பரமன் பனித்த வகை பாதம் பற்றி பாதம் கண்டேன்
வினையாயின ஒழிந்தன
தொண்டே செய்து ஆர்த்தம்
அத்தையும் ஸ்பஷ்டமாக ஆழ்வார் இங்கே அருளிச் செய்கிறார்
தொழுது வழி செய்கைக்காக பரமன் பணித்த பணி வகையே

——————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

அவனை அனுபவிப்பாய் என்றவாறே
உகந்த நெஞ்சினைக் கொண்டாடி
அவனை இடைவிடாதே அனுபவி
என்கிறார்

——————————————————————————————————-

ஆழியான் ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான்
ஊழியான் ஊழி படைத்தான் நிரை மேய்த்தான்
பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் பாதங்கள்
வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய்

————————————————————————————————————-

ஆழியான் –
பரத்வ சின்னமான திரு ஆழியைக் கையிலே
உடையவன் –

ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான் –
அத் திரு வாழி ஆழ்வானைப் போன்று
பெருமிதத்தை உடைய நித்ய சூரிகளுடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி
முதலானவைகள் தன் அதீனமாய் இருக்குமவன் –

ஊழியான் –
நித்ய சூரிகளும் தானுமாய் பரம பதத்தில்
பேர் ஒலக்கமாய் இருப்பவன் –
இங்கு உண்டான காரைப் பொருள்களின் கூட்டம் அடங்கலும்
அழிந்து
காலம் மாத்ரம்இருக்கும் காலத்திலேயே தான் வந்து தோற்றுமவன் –

ஊழி படைத்தான் –
காலத்தாலே அழிக்கப் பட்ட எல்லா பொருள்களையும்
பகுஸ்யாம் -சங்கல்பத்தாலே உண்டாக்கினவன் –

நிரை மேய்த்தான் –
இப்படி எல்லா பொருள்களையும் தான் படைத்து –
தன்னை வேறு சிலர் படைத்தார்கள் -என்னலாம்படி
வந்து அவதரித்து பசுக்களைகாப்பவன் -என்றது –
தங்களை காத்துக் கொள்வதில் சம்பந்தம் இன்றிக்கே
அவன் பண்ணும் பாதுகாவலை விலக்காத பசுக்களைக்
காத்தவன் -என்றவாறு –

பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் –
இவன் இவற்றை இப்படி நோக்கா நிற்க –
இந்த்ரன் பசியின் கொடுமையால் இவை நோவு படும் படியாக
கல் மழையினைப் பெய்விக்க
அதனை மலையை எடுத்து நோக்குமவன்
பாழி -வலி
புறம்பு எங்கும் மழையினால் நோவு படா நிற்க
இவன் தோள் நிழலிலே ஒதுங்கினவர்களுக்கு
மதிலுக்கு உள்ளே இருப்பாரைப் போலே
அச்சம் கெட்டு இருக்கலாம் படியான
வலியைச் சொல்கிறது -பாழி யம் தோள் -என்று
அன்றிக்கே-

பாழி -இடம் உடைமை ஆகலுமாம்-என்றது –
ஐந்து லஷம் குடியில் உள்ளாறும் இவன் தோள்
நிழலிலே

ஒதுங்கினாலும் திரு ஆய்ப்பாடி அளவன்றிக்கே
இன்னமும் பத்து திரு ஆய்ப்பாடி க்கு இடம்
போரும் என்னும் படியான
காக்கும் தன்மையின் துடிப்பு இருக்கும்படியைச் சொல்கிறது
என்றபடி-

பாஹூச் சாயம் அவஷ்டப்தோ யஸ்ய லோகோ மகாத்மான
அபக்ருஷ்ய ஆஸ்ரமபதான் ம்ருக ரூபேண ராகவம் -சுந்தர -14-31-
ஒதுங்கினவர்கள் குறைய நிற்க -நிழலே விஞ்சி இருக்கும் என்றவாறு
அம் தோள் -அழகிய தோள்
திண் தோள் மணி வண்ணா உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்று
மங்களா சாசனம் செய்யும்படி யாயிற்று தோள் அழகு இருப்பது –
சுந்தரத் தோள் -நாச்சியார் திருமொழி -9-1- அன்றோ –

பாதங்கள் –
கோவர்த்தன கிரியை எடுத்து துன்பத்தினை
போக்கினவனுடைய திருவடிகளை –
வாழி –
மேலே சொல்லப் புகுகிற அர்த்தத்தை நினைப்பதற்காக
நடுவே மங்களா சாசனம் செய்கிறார்
மனத்தினை –
யாம் ஒஷதீம் இவ ஆயுஷ்மன் அந்வேஷசி மகா வனே – ஆரண்யம் -67-15-
சீதையை அருமருந்து போலே பெரும்காட்டில் தேடி வருகிற
நீங்கள் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவீர்களாக –
என்னுமாறு போலே
உனக்கு இந்த நினைவு மாறாதே சென்றிடுக -என்கிறார் –

என் நெஞ்சே –
புறம்பு எங்கும் ஆத்மாவுக்கு உரிமைப் பட்டுள்ள மனமானது
தாம் சுமை எடுத்தா நிற்க
என் வழியிலே போந்து முறையிலே நிற்கிற மனமே -என்றது –
ஆத்மாவின் உறுப்புகளில் சேர்ந்ததான மனம் தானே பிறவிக்கு காரணமாய்
நின்றதே அன்றோ புறம்பு உள்ளார்க்கு –
அங்கன் அன்றிக்கே -என் வழியே போந்து -எனக்கு மோஷத்துக்கு காரணமான மனமே -என்றபடி –

மறவாது –
கை புகுந்தது என்னா
மற்றை விஷயங்களிலே செய்வுற்றைச் செய்யாதே காண்-

வாழ் கண்டாய் –
உன்னுடைய வாழ்ச்சிக்கு நான் கால் பிடிக்க வேண்டுகிறது என் –
பால் குடிக்க கால் பிடிக்கிறேனோ அன்றோ –

மறவாது வாழ் கண்டாய் என்கை யன்றோ உள்ளது –
மேலே கூறிய விசெஷனங்களுக்கு பயன் என் -என்னில்
புறம்பு பொய் மணலை முக்க ஒண்ணாதே
பாது காக்க வல்லானைப் பற்ற வேண்டுமே
பாது காப்பதற்கு வேண்டிய சாதனங்களை உடையவன் பாது காப்பவனாக வேண்டுமே
அநந்ய பிரயோஜனர்கள் ஸ்வரூபம் ஸ்திதி அனைத்தைக்கும் நிர்வாஹகன் ஆனவன்
பாது காக்குமவனாக வேண்டும் –
ஒருக்கால் உளனாவது இலனாவது ஆகா நிற்கிறவனுக்கு
என்றும் உளனானவன் பாதுகாக்க வேண்டுமே
இவை இல்லாத அன்று உண்டாக்கினவன் பாதுகாக்குமவனாக வேண்டும்
உண்டான அன்று பாது காப்பவன் ஆகைக்கு
தம்மை பாது காப்பதில் குறைய நின்றனவற்றையும் நோக்குமவன்
பாது காப்பவனாக வேண்டும்
இருந்தபடியாமாகில் மறந்து காண் -உன்னாலே மறக்கப் போகாதே –

இடை விடாதே அனுபவி
ஆழியான் சர்வேஸ்வர சூசகம்
ஆழி கம்பீர நித்யர் அப்பாலான்
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி இவன் ஆதீனம்
ஊழியான் பரம பதத்தில் நித்யர் உடன் இருந்து
பகுச்யாம் ஊழி படைத்தான்
பேர் ரூபம் கொடுத்து
சேதன அசெதனன்களை உண்டாக்கி
நிரை மேய்த்தான் சௌலப்யம்
யாரோ பெற்றார் சொல்லும் படி அவதரித்து
விலக்காத பசுக்களை ரஷித்து
இந்த்ரன் நோவு படும் படி கல் வர்ஷம்
வரை எடுத்து நோக்கி
தோள் நிழலில் ஒதுங்கி மதிள் போலே
பஞ்ச லஷம் குடிகளும் ஒதுங்க ரஷகத்வ துடிப்பு
பத்து திருவாய்ப்பாடி ஒதுங்க
பாகு ராமஸ்ய  நிழல் விஞ்சி ஸ்ரீ ராமாயணம்
திண்ணிய தோள் மணி வண்ணா மங்களா சாசனம்
சுந்தர தோள்
பாதங்கள் -வாழி
நடுவே மங்களா சாசனம் செய்கிறார் நெஞ்சை
மேலே சொல்வதை கேட்பதற்காக
ஆயுஷ்மான்
சம்ருத்தி மாறாதே செல்ல
என் வழியிலே போந்து -இந்த்ரியங்களை  மறுத்து முறையிலே நிற்கிற நெஞ்சு
பந்த  ஹேது ஆத்மாவுக்கு பரிகரம் நெஞ்சு
மனம் ஏவ பந்த மோஷ ஹேது
கொண்டாடுகிறார்
மறவாது கை புகுந்த பின்பு இதர விஷயம் கை புகுந்தால் அலட்சியம் செய்வது போலே
அதிகமாக பரிச்சயம்
சந்தன மரம் விறகு மலை வாழ் மக்கள்
தலையில் அடித்து ஓடினார் காஞ்சி சுவாமி இடம்
உன்னுடைய வாழ்ச்சிக்கு கால் பிடிக்க
பால் குடிக்க கால் பிடிக்க
கீழ் சொன்ன விசேஷங்கள் பிரயோஜனம் என்ன
புறம்பே சென்று மணலை தின்ன வேண்டாம்
ரஷணம் பரிகரம் உள்ளவன் ஆழியான்
அமரர்க்கும் அப்பால்
இலன் இல்லாமல் என்றும் உள்ளவன் ரஷகன்
உண்டாக்கினவன் ரஷணம்
குறை நின்றவர்களை நோக்கி வரை எடுத்தான்
இருந்த படி
முடியுமானால் மறந்து பார்
இப்படிப் பட்டவனை மறக்கவும் முடியுமோ

———————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

நம் தடைகளை எல்லாம் தானேபோக்கி
அடிமை கொள்ளுமவனை
நாள்தோறும் அனுபவி -என்று
தன் திரு உள்ளத்தை நோக்கி
அருளிச் செய்கிறார்

—————————————————————————————————————–

பணி நெஞ்சே நாளும் பரம பரம்பரனை
பிணி ஒன்றும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும
மணி நின்ற சோதி மது சூதன் என் அம்மான்
அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே

————————————————————————————————————————

பணி நெஞ்சே நாளும் –
நெஞ்சே நாளும் பணி
நாள் தோறும் அனுபவிக்கப் பார்
நல்ல வாய்ப்பாய் இருந்தது -அவனே மேல் விழுகையாலே-

பரம பரம்பரனை –
இந்த்ரன் முதலாயினர்கட்கும் முதல்வரான
பிரமன் முதலாயினர்கட்கும் முதல்வரான
நித்ய சூரிகளுக்கும் தலைவன் –

பிணி ஒன்றும் சாரா –
துன்பங்கள் ஒன்றும் நம்மைத் தீண்டாது –

பிறவி கெடுத்து ஆளும்-
அந்த துன்பங்களுக்கு அடியான பிறவியை
அடி வேரோடு போக்கி
நம்மை நித்ய கைங்கர்யம் கொள்ளுமவன் –

மணி நின்ற சோதி –
பிறவியை உண்டாக்கினாலும்
விடும்படியாகவோ வடிவின் அழகு இருக்கிற படி
நீல மணியின் ஒளியை வடிவாக வகுத்தால் போலே
இருக்கிற வடிவை உடையவன் –

மது சூதன் –
அவ் வடிவு அழகினை அனுபவிப்பார்க்கு
வரும் தடைகளை
மதுவைப் போக்கினால் போல் தள்ளிக் கொடுக்குமவன் –

என் அம்மான் –
இப்படி என் துன்பங்கள் எல்லாம் போக்கி முகம் தந்தவன் –

அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே –
அனுபவிப்பார்க்கு விரோதிகளையும் போக்கி
திருக் கைக்குத் தானே ஆபரணமாய்
அனுபவிப்பார்க்கு விரும்பத் தக்கதான
வடிவை உடைய திரு ஆழியைக் கையிலே உடையவன் -என்றது –
அனுபவத்துக்கும் தானேயாய்
விரோதிகளை அழிப்பதற்கும்
தானே யான கருவியை உடையவன் -என்றபடி –

நம் பிரதிபந்தகங்கள் தானே போக்கி
அருளும் அவனை நாள் தோறும் நினைக்க நெஞ்சே
பணி நெஞ்சே
நல்ல வாய்ப்பு
பரம பரன் நித்யருக்கும்
பரன் பரம் பரபரன் பரம பரம்பரன்
துக்கங்கள்
ஜன்மங்கள் வேரோடு போக்கி அருளி
நித்ய கைங்கர்யம்
மணி நின்ற சோதி
ஜன்மம் கொடுத்தாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு
மது சூதன் விரோதி போக்கி அருளி
என் அம்மான் பிராப்தி சுவாமி
அணி நின்ற செம் பொன் அடல் ஆழியான்
திருக்கைக்கு தானே ஆபரணம்
அனுபவத்துக்கும் தானேவிரோதி நிரசனதுக்கும் தானே

————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

இன்று வந்து பற்றுமவரையும்
எப்பொழுதும் தன்னைப் பற்றி நிற்கும்
அவர்களைப் போலே அங்கீகரிக்கும் அவன்
திருவடிகளிலே செருக்கு அற்றவனாய் விழப் பெற்றேன்
என்கிறார்

——————————————————————————————————————

நாகத்து அணையானை நாள்தோறும் ஞானத்தால்
ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை
மாகத்து இளம் மதியம் சேரும் சடையானைப்
பாகத்து வைத்தான் தன் பாதம் பணிந்தேனே

————————————————————————————————————————

நாகத்து அணையானை –
உகந்தாரை படுக்கையாக
கொள்ளுமவன் ஆயிற்று

நாள்தோறும் ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை –
ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு
நாள் தோறும் அருள் செய்யுமவன் ஆயிற்று
ஞானம் -பக்தி
இவனால் எப்போதும் நினைக்கப் போகாதே
அக்குறை தீர
ஒரே தன்மையான தான் நாள் தோறும் அருள் செய்யும் ஆயிற்று

மாகத்து இளம் மதியம் சேரும் சடையானைப் பாகத்து வைத்தான் –
சுகத்தை அனுபவிப்பதில் முதன்மை பெற்றவன் என்று தோற்றும்படி
சந்த்ரனை சூடித் தவ வேடத்திற்கு அறிகுறியான
சடையையும் உடையவனான சிவனுக்கு
திரு மேனியில் ஒரு பக்கத்தில் இடம் கொடுத்தவன் –

தன் பாதம் பணிந்தேனே –
அவனுடைய திருவடிகளை அடைந்தேன் –
இனி எனக்கு ஒரு குறை உண்டோ –

இன்று ஆஸ்ரயிப்பாரையும்   நித்யர் போலே
உடம்பு கொடுக்கும் அவன்
பிரயோஜனாந்த பரருக்கும் நித்யருக்கும்
நாகத்து அணையான் உகந்தாரை படுக்கையாக
ஞானத்தால் ஆகத்து அணைத்தால் நாள் தோறும் அருள் செய்யும் அம்மான்
ஒரு தடவை நினைத்தால்
ஞானம் விசேஷம் பக்தி சொல்கிறது
எப்பொழுதும் நினைக்க போகாதே
அவன் நினைந்து எப்பொழுதும் அருள் செய்கிறான்
சுக பிரதான் தோற்ற சந்தரன் சாதக தசை யில் சுகம் இல்லை
சுகம் -விதியை -அப்யாசம் -சுபாஷித ஸ்லோகம்
ருத்ரன் இரண்டையும் ஜடா முடி சந்தரன் இரண்டையும்
திரு மேனியில் இடம் கொடுத்த
அவன் திருவடி பற்றிய எனக்கு குறை உண்டோ

—————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-5-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

அவன் என் திறத்தில் செய்ய நினைக்கிறவை
ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அன்று
என்கிறார்

————————————————————————————————————————-

நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை
கைச் சக்கரத்து அண்ணல் கள்வம் பெரிது உடையவன்
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு மெய் போலும் பொய் வல்லன்
நச்சப் படும் நமக்கு நாகத்து அணையானே

———————————————————————————————————————-

நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை –
என் நெஞ்சம் கழியாமை -நிச்சித்து இருந்தேன்-
நீரிலே கிடந்தும்
மலை உச்சியிலே நின்றும்
தன் பேறாக தவம் செய்து வந்து
என் நெஞ்சிலே இருக்கையாலே
இனி ஒரு காலும் விட்டுப் போகான் என்று நிச்சயித்து இருந்தேன் –

கைச் சக்கரத்து அண்ணல் –
கையிலே திரு ஆழியை உடைய சர்வேஸ்வரன்
தன்னைப் பற்றினவர்களை ஒரு காலும் கை விடான் –
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் -பெரிய திருவந்தாதி -87-என்னக் கடவது அன்றோ –

கள்வம் பெரிது உடையவன் –
மனத்தினைக் கை விடாமையே அன்றிக்கே
இங்கே இருந்து நாம் அறியாது இருக்க
தான் அறிந்ததாகக் கொண்டு அவ்வருகே
குவாலைப் பாரியா நின்றான் -என்றது
பரம பதத்து ஏறக் கொடு போக ஒருப்படுவது
அமானவனை இடுவித்து தீண்ட நினைப்பது
மதி முக மடந்தையரை வரக் காட்டி எதிர் கொள்ளப் பார்ப்பதாய்
குவாலைப் பாரியா நின்றான் -என்றபடி –

இது தான் எல்லார்க்கும் பொதுவாகில் செய்வது என்
என்று அஞ்ச வேண்டா
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு –
பிறருக்கு மெச்சப் படான் –
நான் தன் குணங்களைப் பேசிப் புகழ்வது போலே
பிறர் தன் குணங்களைப் பேசிப் புகழலாம் படி இரான் –
அவர்களுக்கு அடைய முடியாதவனாய் இருப்பான்

மெய் போலும் பொய் வல்லன் –
அர்ஜுனன் முதலாயினோர் பக்கல் இருக்குமாறு போலேயோ
துரியோதனன் முதலாயினோர்கள் பக்கலிலும் இருப்பது –
கார்யத்தில் வந்தால் மெய் செய்வாரைப் போலே
பொய் செய்து தலைக் கட்டுவான் –

இது தான் நம் அளவிலும் ஏறின செய்வது என் -என்று அஞ்ச வேண்டா
நச்சப் படும் நமக்கு –
நமக்கு நச்சப் படும்
உகவாதார் பக்கல் செய்யுமவற்றை நம் பக்கல் செய்யான்

அதற்கு நம்பிக்கை என் -என்ன
நாகத்து அணையானே –
நம்மோடு வேறு பட்டவர்கள் பக்கல் செய்வது கொண்டு
நமக்கு கார்யம் என்
நம்மோடு ஒத்தவர்கள் பக்கல் செய்தது அன்றோ நமக்கு எடுத்துக் காட்டு
நம்முடைய பேற்றுக்கு அடியுமாய்
நம்மோடு ஒத்தவர்களும் ஆனாரோடு செய்யும்படி இது அன்றோ –

அவன் செய்ய நினைப்பதை யாராலும் அறிய முடியாதே
நிச்சித்து இருந்தேன்
தனது பேறாக தபஸ்
நீரிலே கிடந்தும்
பர்வதம் மேலே இருந்தும்
விட்டு போகான் –
கை சக்கரம் கை விடாதது போலே
அடியாரை கை விட மாட்டான்
கை கல்லா நேமியான்
நாம் அறியா நிற்க
நெஞ்சை கை விடாமை அன்றிக்கே
பல நன்மைகள் செய்கிறான்
கள்வன் என்ன செய்ய போகிறான்
பாபங்களை போக்கி
பரம பதம் ஏற ஒருப்படுதுவது
குவால் அதிகமாக பாரித்து
மது முக மடந்தையர்
என்ன செய்ய போகிறேன் ஆச்சர்யம்
சர்வசாதாரணமாக செய்து
மெச்சப் படான் பிறருக்கு அறிய வித்தகன்
பிறர் புகழலாம் படி இரான்
மெய் போலும் பொய் வல்லன்
உண்மை போலே பொய்
துரியோதனாதிகள் பக்கல் அர்ஜுனன்
கார்யத்தில் வந்தால் மெய் செய்வது போலே பொய் செய்ய
அர்ஜுனன் இடம் மெய்யாக துரியோதனன் இடத்தில் பொய்
அர்ஜுனன் பொய் சொல்லி ரசித்த  இடங்கள் உண்டே
ராமாவதாரம் மெய்யும் கிருஷ்ண அவதாரம் பொய்யும் ஆஸ்ரிதருக்கு தஞ்சம்
நச்சப்படும் நமக்கு
உகந்த நம் பக்கல் செய்ய மாட்டான்
நாகத்து அணையான்சஜாதியன்
கைங்கர்யம் செய்ய ஆசை
அரவணை மேல்  அடைந்தது
பாரத போர் உடைந்தது -விரோதிகளை நெருக்கி
ஆய்ச்சி கட்டவும் அடிக்கவும் -பீஷ்மாதிகள் மத்தை எடுத்து இருந்தால் கண்ணன் தோற்று இருப்பான்
பேசி தாய் வேஷம் -உண்ட பிரான்
நான்கையும் செய்து -படிமா உதாரணம்
இப்படி பரிமாறுகிறான்

——————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-4-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

என் மனத்தில் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனை
ஒருவராலும் பிரிக்க ஒண்ணாது என்று
அறுதி இட்டு அதனாலே
கிருதகிருத்யனாய் இருந்தேன்
என்கிறார் –

—————————————————————————————————————–

தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் ஆலின்
இலைமேல் துயின்றான் இமையோர் வணங்க
மலைமேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை
நிலை பேர்க்கல் ஆகாமை நிச்சித்து இருந்தேனே

——————————————————————————————————————-

தலை மேல் புனைந்தேன் சரணங்கள் –
அமரர் சென்னிப் பூச் சூடப் பெற்றேன்
வேண்டிக் கோடலே அன்றி அத் திருவடிகளை என் தலை மேலே வைத்துக் கொள்ளப் பெற்றேன் –

இவர் இப் பேறு பெருகைக்கு அவன் முயற்சி பண்ணின படி சொல்கிறது மேல்
அவன் வண் தடத்தின் உள் கிடந்து-பெரிய திருமடல் -14-தவம் பண்ணிற்று
வண் தடம் -ஏகார்ணவம்
ஆலின் இலைமேல் துயின்றான் –
தன்னைக் கொண்டு கார்யம் உடையார் சிலரைக் கண்டிலன் –
எல்லார்க்கும் ஆராய்ச்சி படும் படியான செயலைச் செய்வோம் -என்று பார்த்தான் –
வேண்டா என்பாரைக் கண்டது இல்லை –

இமையோர் வணங்க மலைமேல் தான் நின்று –
அது பொறுத்தவாறே நித்ய சூரிகளும் தானுமாக வந்து திருமலையிலே நின்றான் –

என் மனத்துள் இருந்தானை –
அதுவும் பொறுத்தவாறே -இவர் உடைய மனத்திலே வந்து புகுந்தான் –
இங்கு விலக்குவார் இல்லாமையாலே
நிலை இயல் பொருள் போன்று இருந்தான் –
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும்-மூன்றாம் திருவந்தாதி -76-
காணும் இவர் நெஞ்சிலே புகுந்து இருந்தது
பனிக் கடலில் பள்ளி கோளை பழக விட்டு ஓடி வந்து
இவருடைய மனக் கடலில் வாழப் புக்கான் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-

இப்படி இருந்தவனை –
நிலை பேர்க்கல் ஆகாமை –
இவன் போகைக்கு உறுப்பாக என்னால் ஆவன எல்லாம் செய்தேன்
அதற்கும் கேட்பானே இருந்திலன் –

நிச்சித்து இருந்தேனே –
அச்சம் அடைகிறான் இல்லை -என்கிறபடியே இருந்தேன் –
அவன் படியை நினைந்தால் இவன் அச்சம் அற்றவனாய் இருக்கத் தட்டில்லை அன்றோ
ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் நபிபேதி குதஸ்சன இதி -தைத்ரியம் -9-1-
தன் சோகம் மறு நனையும்படியான ஆனந்தம் இவன் பக்கலில் உண்டு என்று அறிந்தால்
பின்னை இவன் சோகம் போகைக்கு குறை இல்லை அன்றோ –
குதஸ்சன –
பின்னர் புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பாபத்துக்கும் அஞ்ச வேண்டா-

மனசில் உள்ள சர்வேஸ்வரன்
பேர்க்கவே முடியாது
ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை
நிச்சித்து இருந்தேன்
தலை மேல் புனைந்தேன்
ஆலின் இலை மேல் துயின்றான் திருவடிகள்
மலை மேல் நின்றவனை
அமரர் சென்னிப் பூ சூடப் பெற்றேன்
பிரார்த்தித்து போவது அன்றிக்கே உண்மையாகவே தலை மேல் புனைந்தேன்
இப்பெரு பெறுவதற்கு அவன் செய்த கிருஷி
ஆலின் இலை மேல் துயின்றான்
மலை மேல் நின்றான்
என்னை பெற அவன் செய்த தபஸ்
பொருப்பிடையே நின்றும் -திரு வேங்கடம்
புனல் குளித்தும் -உபய காவேரி மத்யம்
ஐந்து நெருப்பில்  நிற்கவும் -பெருமாள் கோயில்
கோயில்திருமலை பெருமாள் கோயில்
நீங்கள் செய்ய வேண்டா
நான் செய்வேன் உங்களைப் பெற நான் செய்யும் தபஸ்
கோரமாதவம் செய்தனன் கொல் அறியேன்
படர்க்கை தன்மை
அவன் செய்தனன்
யான் செய்தனன்
தேசிகன் -யான் செய்தனன் என்னுள் புக -நான் பண்ணி இருக்கிறேனோ இல்லை
அடுத்து அவன் செய்தனன் கொல் -அறியேன் என்கிறார்
மத் ரஷன பலம் ந மம
உயர்ந்த அர்த்தங்கள்
இப்பேறு இவர் பெற அவன் கிருஷி செய்து
வண்  தடம்  -ஐந்து நெருப்பிடையே நின்றும்
தடம் உள் கிடந்தும்
ஆலின் இலை
எல்லாருக்கும் ஆராய்ச்சி  படும்படி செயல்
விண்ணதோ மண்ணதோ
சாத்மித்தவாறே மலை மேல்
அதுவும் சாத்மித்தவாறே மனசில் புகுந்தான்
இங்கு விலக்குவார் இல்லை ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை
அத்திகிரி மலை மேல் தான் நின்று
மனசை காட்டி -தொழுது எழு மனனே  -மனத்தில் இருந்தானே முடிக்கிறார்
நெஞ்சிலே புகுந்து –
பனிக் கடலில் பள்ளி கோளை பழக விட்டு
வட தடமும் வைகுந்தம் இட வகைகள் இகழ்ந்திட்டு
போக பல முயற்சி செய்தேன் -பலிக்க வில்லை
பயம் இல்லாமல் நிச்சயித்து
அவன் படி அறிந்து
ஆனந்தம் பிராமனோ வித்யா
அறிந்தவன் வித்வான்
புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பிராதி கூல்யதுக்கும் அஞ்ச வேண்டா
நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த வார்த்தை
ஆகாமி போக்கும்
அறியாமல் செய்த பாவம் போக்கும்
எண்ணாயிரம் ஊரில் ஒருவர் கேட்க பிராயச்சித்தம் வேண்டாம்
வைபவம் பார்த்தால்
பூர்வாகம் -புத்தி பூர்வகம் அனைத்தும் போக்குமே
சக்தி உண்டே அனைத்தையும் போக்க

பிராதி கூலச்ய வர்ஜனம்
அதனால் செய்ய மாட்டான்
செய்யாமல் இருப்பது கடமை
பிராயச்சித்தம் செய்ய செய்ய மாட்டான்
burnaal  உபயோகிக்க நெருப்பில் கை வைப்பார் உண்டோ

———————————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-3-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

மறுவல் இடாதபடி
பிறவிப் பிணியைப் போக்கி
நப்பின்னைப் பிராட்டிக்கு கேள்வன் ஆனவனுடைய
திருவடிகளை தலைக்கு அணியாகப் பெற்றேன் –
என்கிறார்-

————————————————————————————————————————————————-

ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறை உடையம்
மீள்கின்றதில்லை பிறவித் துயர் கடிந்தோம்
வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன்
தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே

——————————————————————————————————————————————–

ஆள்கின்றான் ஆழியான் –
ஆசிலே வைத்த கையும் -தானுமாய்
பிறவிப் பிணியைப் போக்கி
அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே
வகுத்த ஈஸ்வரன் அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்னுதல் –
பின்னையும் -சதநாந்தரம்-செய்த பின்னையும் – அவன் கை பார்த்து இருக்கும் வேண்டும் படி
அறிவு இல்லாத கர்மங்களின் கூட்டங்களை பூண் கட்டா நிற்பர் சிலர்
கூர் அம்பன் அல்லால் -நான் முகன் திருவந்தாதி -8-என்ற அம்பின் கூர்மையையும்
சுடர் வட்ட வாய் நுதி நேமியீர்-ஏன்று திரு ஆழியில் கூர்மையையும் கொண்டு பெற இருப்பர் சிலர் –
ஆற்றல் இல்லாத தன்னாலே செய்யப் பட்ட கர்மங்களின் கூட்டத்தைப் பற்றி பற்றிப் பெற இருப்பர் சிலர்
என்றும் உள்ள ஸ்வரூபத்தை உடைய சர்வஞ்ஞானான பராத்பரனைப் பற்றி பெற இருப்பர் சிலர் –
கர்மங்களின் கூட்டத்தை நெகிழச் சொல்லி
கெடுவாய் என்னை அன்றோ பற்ற அடுப்பது -என்றான் அன்றோ அவன் சரம ஸ்லோகத்தில் –

ஆரால் குறை உடையம் –
என்னாலே இழக்க வேண்டுதல் -இல்லை யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்கையாலே
என்னால் இழக்க வேண்டுவது இல்லை -என்றபடி –
ஆராயக் கூடிய யமன் முதலாயினார்க்கும் வந்து கிட்டலாதல் –
அவன் தன் அளவும் சென்றால் பின்னையும் ஒன்றைப்பார்த்து இருத்தல் செய்ய வெண்டும்படியாய்
இருப்பது ஒன்றனையோ நான் பற்றிற்று –
ஆரால் -என்கிறார் காணும்-என்றும் ஒரு சேதனனாலே பேறு
என்று இருக்குமவர் ஆகையாலே –

மீள்கின்றதில்லை –
இனி மறுவல் இடுகிறது இல்லை —

பிறவித் துயர் கடிந்தோம் –
பிறவித் துன்பத்தினை ஓட்டினோம் -என்றது –
பரம பதத்திலே புகச் செய்தேயும் ருசி முன்னாக பேறு இல்லாமையாலே
கடலில் புக்க துரும்பு போலே மீளப்போந்தார்களே அன்றோ
வைதிகனுடைய பிள்ளைகள் –
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் -என்று ருசி முன்னாக அவன் தரப் பெற இருக்கிற நமக்கு
மீண்டு வருதல் என்பது ஓன்று இல்லை என்றபடி –
தாளால் சகம் கொண்ட தார் அரங்கா பண்டு சாந்திபன் சொல்
கேளா கடல் புக்க சேயினை மீட்டதும் கேதமுடன்
மாளாப் பதம்புக்க மைந்தரை மீட்டதும் மாறு அலவே
மீளாப்பதம் புக்க பாலரை நீ அன்று மீட்டதற்கே -திருவரங்கத்து மாலை -72
கடிந்தோம் -என்கிறார் காணும் -இறந்த காலத்தில் திரு மேனி உடன் இருக்கச் செய்தேயும் –
அவன் செய்வானாக ஏறிட்டுக் கொண்ட கார்யத்துக்கு
நிலையாகப் பெற்றேன் -என்ன வேண்டும்படி இருக்கும் அன்றோ –
ஸ்தித அஸ்மி கத சந்தேக கரிஷ்யே வசனம்தவ -ஸ்ரீ கீதை -18-73-

வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன் –
அவனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்ததாகில்
அடுகுவளம் தடைபடும் போல் காணும்
அடுகு -என்று பெட்டி மேல் பெட்டியாய்
வளம் -என்று இனிய பொருளாய்
போனகப் பெட்டி
அடுகு வளம்தடைப் படுதல் -நப்பின்னை பிராட்டி கடாஷம் பெறாமை
இனி என்னால் தான் விடப் போமோ
அவனால் தான் விடப் போமோ
என்னுடைய பாரதந்த்ர்யம் போலே -அடியாருக்கு பரதந்த்ரப் பட்டு இருக்கும் அவனுடைய
தன்மைக்கும் ஏதேனும் கண் அழிவு உண்டோ
அவன் ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்ததாகில் தன் ஊணை இழக்கிறான்
மண நோக்கம் உண்டவன் அன்றோ -பெரிய திருமொழி -8-10-1-அவன்
ஒளியை உடைத்தான கெண்டை போலே இளமையாய்
வைத்த கண் வாங்காதே
கண்டு கொண்டு இருக்க வேண்டும் படியான அழகிய கண்களை உடையளாய்
ஆத்ம குணங்களை உடையளான நப்பின்னை பிராட்டிக்கு கேள்வன் –

தாள் கண்டு கொண்டு –
காட்சிக்கு காரணம் சொல்லிற்றோ அன்றோ –

என் தலை மேல் புனைந்தேனே –
துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு -1-1-1-என்றும்
பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -92-2-என்றும்
கோலமாம் என் சென்னிக்கு -4-3-6-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
மயிர் கழுவிப் பூச்சூட இருப்பாரைப் போலே இருக்கிற இனிமை சொல்லுகிறது –
நின் செம் மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து -2-9-1-என்று வேண்டிக் கொண்ட அதனை
தலையாகப் பெற்று கிருதகிருத்யன் ஆனேன்

அவனே பிராப்யம் -ஆதி மத்திய அந்தம்
உயர்வற வீடுமின் பத்துடை மூன்றுமே கெடும் இடர் சார்வே தவ நெறி கண்ணன்
வேய் மறு தோளிணை பிராசன்கிகம் கைங்கர்ய களை மேலில் பாட்டின் சங்கதி மூன்று நிர்வாகம்
மறுவல் இடாத படி பேறு கிட்டியது நப்பின்னை பிராட்டி
ஆளிகின்றான் ஆழியான்
பிறவித் துயர் கடிந்தோம்
திருக்கண் கடாஷம் நப்பின்னை
ஆசிலே வைத்த கையும் –
சித்தமாக -விளம்பம் கூடாத படி
பிரணதய ரஷாகாம் விளம்பம்  அசக்யம்
ஆழியை ஆள்கின்றான்
நிகழ காலம்
சித்தமாக கொண்டு
வகுத்த சர்வேஸ்வரன் ஆழியான் நம்மை அடிமை கொள்ளா நின்றான்
பின்னையும் அவன் கை பார்த்து இருக்க வேண்டும்
அசித் கிரியா கலாபங்கள் -அமைக்கலாம் -சிலர் உபாயாந்தரங்கள் பற்றி

அபிப்ராய பேதம் இருக்கலாம்
அதிகாரி பேதம் -யோஜனா பேதம்
காஞ்சி -ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ருத பிரகாசிகை
திருவரங்கம்
நாராயணனே  பரம் தெய்வம்
கெடுவாய் என்னை அன்றோ பற்றுகிறது -சரம ஸ்லோகம் அருளினான்
கெடுவாய் -அனைத்தும் சொல்லி நாசமாய் போச்சு இது கூடவா தெரிய வில்லை என்னை பற்ற வேண்டும்
யாரால் குறை
என்னால் இல்லை -நான் பற்றாமல் இருந்தால் அன்றோ குறை
பிறரால் குறையோ -யமாதிகள் கிட்ட
அவன் தன்னாலும் குறை இல்லை
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா
நிரபேஷ உபாயம்
உன்னால் அல்லால் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்
யாவராலும் குறை வேண்டேன் அங்கும்
யாவர் சப்தம் அசேதன கிரியா கலாபம் இல்லை சொல்லி
ஆள்கின்றான் ஆழியான் யாரால் குறை உடையோம் -அடிக்கடி சொல்லுவார்கள்
சம்சாரம் துரிதம் போக்கி
கடலில் புக்க துரும்பு போலே மீண்டார்கள் விதிக்க புத்ரர்கள்
ருசி முன்னாக போக வில்லையே
பிராட்டி -விரும்பி
எம்பெருமான் சங்கல்பம்
நசபுன ஆவர்ததே -ஸ்ரீ பாஷ்யம்
மயர்வற மதி நலம் அருளி ருசி உண்டாக்கி -திரும்பாத பேறு
கடலில் புக்க துரும்பு
மீளுவது போலே
அவன் தர பெற இருக்க மீளுகிறது இல்லை
கடிந்தோம் -கடிவோம் சொல்ல வில்லை சம்சாரத்தில் இருந்து கொண்டே
அவன் சொன்னால் அடைந்தது போலே
அப்புறம் ஒன்றுமே செய்யாமல் இருப்பதே வேண்டுவது
வாழும் சோம்பர்
பெரிய கார்யம் ஒன்றுமே செய்யாமல்
உன் கடைத்தலை இருந்து வாழும்   சோம்பர் போலே
பாலும் வீழும் சோம்பர் இல்லை
பகவத் விஷயத்தில் வாழ்க்கை உண்டு சோம்பலும் உண்டு
தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து தாளிணைக் கீழ் வாழ்ச்சி
அர்ஜுனன் -மாம் பிரபன்னம்
துடித்து
ஜிதோச்மி கரிஷ்யே வசனம் தவ
பிராட்டி பேற்றை பெற்று
ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை எடுத்தால் தடை பெடும் போலே காணும்
போனாக பெட்டி போலே அடுக்கு வளம்
அடை குவளம்-என்றும்
என்னாலே தான் விடப் போமோ
அவனாலே தான் விடப் போமோ
இவள் இருக்க
என்னுடைய பாரதந்த்ர்யம் போலே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் கண் அழிவு உண்டோ
கண் குறை இல்லை வாள் கெண்டை ஒண் கண் நப்பின்னை உண்டே
கண் ஜாடையாலே அங்கீ கரிக்க செய்து அருளுவாள்
இருவர் உடைய கர்ம பாரதந்த்ர்யம் குலையும்
ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்து அவன் உஊன் ஆகாரம் இழக்கவோ
பிராட்டி கண் அழகை காட்ட மாட்டாள்
மண நோக்கம் உண்டான் பரம போக்கியம் அவனுக்கு
கண்டு கொண்டே இருக்க வேண்டும்படி ஒளி -மீன் -அழகிய –
கண் ஜாடையாலே பேதம்
புருவம் தூக்க உயர்ந்த
இறக்கி தாழ்ந்த பிறவி
தாள்  கண்டு கொண்டு
என் தலை மேல் புனைந்தேன்
துயர் அரு சுடர் அடி
சென்னிக்கு அணியாய்
மயிர் கழுவி பூ சூடி
செம்மா பாத பற்பம்  தலை மேல்
தலை மேல் புனைந்தேன்
புருஷகாரத்தால் காணப் பெற்றேன்

—————————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-4-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

March 11, 2014

சர்வேஸ்வரனாய்-திருமகள் கேள்வனாய்-இருந்து வைத்து
என் இருவினைகளைப் போக்கி –
என்னை இங்கே அடிமை கொள்ளா நின்றான் -என்று
மேலே கூறிய சௌலப்யம்
தமக்கு பலித்த படியை
அருளிச் செய்கிறார்-

——————————————————————————————————————————————–

பெருமையனே வானத்து இமையோர்க்கும் காண்டற்
கருமையனே ஆகத் தணை யாதார்க்கு என்றும்
திரு மெய்யுறைகின்ற செங்கண் மால் நாளும்
இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே

——————————————————————————————————————————————–

பெருமையனே வானத்து இமையோர்க்கும் –
வானத்து இமையோர்க்கும் பெருமையனே –
அமைவுடை முதல் கெடல் ஓடிவிடை அற நிலம் அதுவாம் அமைவுடை அமரர் -1-8-3-
என்றதனைச் சொல்கிறது
அல்லாதார் கீழே இருக்க -தாங்கள் மேலான லோகங்களில் இருக்கிறார்களாய்
படைத்தல் முதலானவற்றுக்கும் தாங்களே கடவார்களாக நினைத்து தங்களைக் குவாலாக
நினைத்து இருக்கும் பிரமன் முதலாயினார்க்கும் தன்னை அடைந்து ஸ்வரூபம்பெற வேண்டும்படியான பெருமையை உடையவன் –
அவ்வாசியே அவர்களுக்கு உள்ளது -என்பார் -வானத்து -என்கிறார் –
இவ் உலக விவகாரத்தில் நம்மிலும் கனவியராய் இருப்பார்கள் –
நாம் பற்றின அளவே அன்றோ விட வேண்டுவது –
அவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் விட வேண்டுமே —

காண்டற்கருமையனே ஆகத் தணை யாதார்க்கு –
ஆகத்து அணையாதார்க்கு காண்டற்கு அருமையனே –
தானே வந்து மேல் விழா நின்றால்
விலக்குகிறவர்களுக்கு காண அரியனாய் இருக்கும் –
சம்பந்தம் இன்று தேட வேண்டா –
பெற வேண்டும் யென்கையும் வேண்டா யென்கையும் அன்றோ உள்ளது
அவனை பெறுவதற்கும் இழப்பதற்கும் –
பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் -என்றதனைச் சொல்லுகிறது –
என்றும் திரு மெய்யுறைகின்ற –
த்வயத்தில் நித்ய சம்பந்தத்தைச் சொல்லுகிறதே அன்றோ
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பன் -அன்றோ
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -என்றதனைச் சொல்லுகிறார் –
என்றும் ஒக்க பெரிய பிராட்டியார் வசிக்கின்ற திரு மேனியை உடையவன் –

செங்கண்-
அவளுடைய என்றும் உள்ள சேர்த்தியாலே நீர் பாய்ந்த
பயிர் போலே செவ்வி பெற்ற திருக் கண்களை உடையவன் –

மால் –
அப்ரமேயம் ஹி தத்தேஜ யஸ்ய ஸா ஜனகாத்மஜா
நத்வம் சமர்த்த தாம் ஹர்த்தும் ராம சாபாஸ்ரயாம் வனே -ஆரண்ய -37-18
என்றபடியே வந்த பெருமையைச் சொல்கிறது
அரும் பெறல் அடிகள் என்றாரே மேல் -அதனைச் சொல்லுகிறார் இங்கு –

நாளும் இருமை வினை கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே –
இருமை வினை கடிந்து-நாளும்-இங்கு என்னை ஆள்கின்றானே –
நல்வினை தீவினைகளைப் போக்கி –
இதனை விட்டு ஒரு தேச விசேடத்தில் போனால் கொள்ளக் கடவ அடிமையை
இந்த உலகத்திலே நாள் தோறும் கொள்ளா நின்றான் –
அங்குப் போனால் குண அனுபவத்தாலே ஆத்மாவை நிர்வகிக்கும்
இங்கு குண ஞானத்தினால் தரிப்பியா நிற்கும் –

சர்வேஸ்வரனாய்
ஸ்ரீயபதியாய் இருந்து வைத்து
தானே வந்து விரோதி போக்கி
என்னிடம் கைங்கர்யம் கொண்டானே
வானத்து இமையோருக்கும் பெரியவனே
அமரர் -அல்லாதார் கீழே இருக்க தாங்கள் விலஷனமான
தாங்களே குவாலாக நினைத்து இருக்கும் ப்ரஹ்மாதிகள் காண அ ரியவன்
வானத்து -அவ்வாசியே
உன்னைக் காண்பான் தபஸ் செய்ய
பரணிலே ஏறி பரம பதம் காண முடியுமா
பூகோளம் பாடம் -ஆஸ்ட்ரேலியா பெஞ்சில் மேற சொல்ல ஏறினால் தெரியுமா கேட்டான் பிள்ளை
அவனை பார்த்தால் நம்மோடு இவர்களோடு வாசி இல்லை
வானத்தில் பறந்தால் மாடி மேல் உள்ளாறும் தரையில் உள்ளாறும் ஒன்றே
மேலே இருப்பதால் -விட வேண்டியது அதிகம்

நமக்கு விட வேண்டியது கொஞ்சம் தானே
பெருமையன்
தானே வந்து மேல் விழா நின்றால்
விலக்காமை ஒன்றே வேண்டும்
விலக்காமை இல்லாமல் இருப்பவன் தேவதைகள்
பெற வேண்டும் -வேண்டாம் –
சம்பந்தம் போதுதானே
பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன்
என்றும் -நித்ய யோகம் -த்வ்யத்தில் -அகலகில்லேன்
மலர் மகள் விரும்பும் நம் பெறல் அடிகள்
செங்கன் சம்லேஷத்தால்; நீர் பாய்ந்த பயிர் போலே
மால் ப்ரீத்தி பெருமை
யசிதா ஜனகாத்மஜா சாரும் பெறல் அடிகள்
நாளும் இருமை வினை கடிவார்
தேசம் கொள்ளும் அடிமை இங்கே
குண அனுபவத்தால் சத்தை அங்கே இங்கே குணா ஞானம்
குண அனுபவம் அங்கெ

ஆகத்து அணையாருக்கு-விலக்காமை இல்லாமல் இருப்பருக்கு அரியவன்

————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-