திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-1-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 23, 2013

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின்
கண்பாதம் கைஒவ்வா;
சுட்டுரைத்த நன்பொன்உன்
திருமேனி ஒளிஒவ்வாது;
ஒட்டுரைத்துஇவ் உலகுன்னைப்
புகழ்வுஎல்லாம் பெரும்பாலும்
பட்டுரையாய்ப் புற்குஎன்றே
காட்டுமால் பரஞ்சோதீ!

பொ – ரை : மேலான ஒளியுருவானவனே! அறுதியிட்டுச் சொல்லுமிடத்து, நினது திருக்கண்கள் திருவடிகள் திருக்கைகள் இவற்றிற்குத் தாமரை ஒப்பாக மாட்டாது; உருக்கி மெருகு வைத்த நல்ல பொன்னானது உனது திருமேனியின் ஒளிக்கு ஒப்பாகமாட்டாது; ஆதலால், இவ்வுலகமானது உவமை கூறி உன்னைப் புகழ்வன எல்லாம் பெரும்பாலும் தமது நெஞ்சிலே தோன்றியதை உரைத்தலாய்ப் புல்லியனவாகவே காட்டாநிற்கும்.

    வி – கு : முதலடியில், ‘ஒவ்வா’ என்பது ஈறு கெட்டது. உரைத்தல் – மெருகிடல். ஒட்டு – உவமையுருபு. பட்டுரை – பட்டது உரைத்தல். புற்கு – புன்மை, உலகு – ஆகுபெயர்.

    ஈடு : இரண்டாம் பாட்டு. 1‘அழகருடைய அழகிற்கு ஒப்பு இல்லாமையாலே உலகத்தார் செய்யும் துதிகள் அங்குத்தைக்குத் தாழ்வேயாமித்தனை,’ என்கிறார்.

    கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா – ‘சொல்லில், தாமரைச் சாதியாக உன்னுடைய திருக்கண்களுக்கும் திருவடிகளுக்கும் திருக்கைகளுக்கும் ஒப்பாக மாட்டாது. அனுபவித்துக் 2குமிழிநீர் உண்டுபோம் இத்துணையே அன்றிச் சொல்லப் போகாது,’ என்பார், ‘கட்டுரைக்கில்’ என்கிறார். கட்டுரைக்கில் – கட்டுரை என்பது ஒரு சொல். ‘தாமரைச் சாதியாக ஒப்பாக மாட்டாது,’ என்பார், அடைகொடுத்து விதந்து கூறாது, வாளா ‘தாமரை’ என்றும், ‘தனித்தனியே ஒவ்வோர் உறுப்புக்குங்கூட ஒப்பாகமாட்டாது’ என்பார், ‘கண் பாதம் கை’ எனத் தனித்தனியாக விதந்தும் அருளிச்செய்கிறார். ‘ஆயின், பாதாதி கேசமாகக் கூறாது, ‘கண் பாதம் கை’ எனக் கூறல் யாது கருதி?’ எனின், குளிர நோக்குவன கண்கள்; நோக்கிற்குத் தோற்று விழுமிடம் திருவடிகள்; விழுந்தவனை எடுத்து அணைப்பன திருக்கைகள். ஆதலின், இம்முறையே ஓதுகிறார். இனி, ‘மேம்பட்ட பத்தியையுடையவனுக்குச் சாஸ்திரமும் இல்லை, முறையும் இல்லை,’ என்பவாகலின், பிரபத்தி நிஷ்டரான இவர் திருவாயிலும் அம்முறை கெட வருகின்றன என்று கோடலுமாம். இனி, மேல் திருப்பாசுரத்தில், முடிச்சோதி அடிச்சோதி கடிச்சோதிகளை

அனுபவித்தார்; இவர் அனுபவத்துக்குப் பாசுரமிட்டுச் சொல்லுவார் ஒருவராகையாலே, அனுபவித்த அம்முறையே ‘கண் பாதம் கை’ என்று இத்திருப்பாசுரத்தில் அருளிச்செய்கிறார் என்று கோடலும் ஒன்று. ‘நின்கண்’ என்கையாலே, ‘உனது முகச்சோதி’ என்றதனை நினைக்கிறது; ‘பாதம்’ என்கையாலே ‘அடிச்சோதி’ என்றதனை நினைக்கின்றது; ‘கை’ என்றதனால், ‘கடிச்சோதியை’ நினைக்கின்றது. ஈண்டுக் 1’கை’ என்றது, நடு அனுபவித்த அழகுக்கு உபலக்ஷணம்.

    சுட்டு உரைத்த நன்பொன் உன் திருமேனி ஒளி ஒவ்வாது – காய்ச்சி ஓடவைத்து உரைத்த நன்றான பொன்னானது உன்னுடைய சுவபாவிகமான திவ்விய விக்கிரகத்தின் ஒளிக்கு ஒப்பாகாது. சாதாரணமான பொன் உவமை சொல்லத் தக்கதன்றாதலின், ‘சுட்டு உரைத்த நன்’ என்று மூன்று அடைகொடுத்து விதந்து ஓதுகிறார், இத்தனை அடை கொடுத்தாலாயிற்று ஒப்பாகச் சொல்லப் 2பாத்தம் போராதது; ‘பரம்பொருள் ஓடவைத்த பொன்னின் நிறமுடையவன்’ என்பது மநு ஸ்மிருதி. ஒட்டு உரைத்து – உனக்கு ஒப்பாகச்சொல்லி. ஒட்டாவது – கூடுகை; அதாவது – சேர்க்கை: 3ஒப்பாயிருத்தல். இவ்வுலகு – காண்கிற இவற்றிற்கு மேற்பட அறியாத இவ்வுலகத்தார். ‘இவ்வுலகத்திலுள்ள பொருள்களின் வைலக்ஷண்யமும் அறியாதவர்கள்’ எனலுமாம். ‘கட்டில் கத்துகிறது’ என்பது போன்று, 4’இவ்வுலகு புகழ்வு’ என்கிறார். உன்னை – சாஸ்திரங்களாலேயே அறியக் கூடியவனாய், அவை தாமும் புகழப்புக்கால், 5’அந்த ஆனந்த குணத்தினின்றும் வாக்குகள் திரும்புகின்றனவோ?’ என்னும்படி மீளும்படியான உன்னை. புகழ்வு எல்லாம் – உள்ளதுஞ்சொல்லி,

இல்லாதவற்றையெல்லாம் இட்டுக்கொண்டு சொல்லப்படுகின்றவையெல்லாம். பெரும்பாலும் – மிகவும். ‘அனேகமாய்’ என்றபடி. பட்டு உரையாய் – பட்டது உரைக்கை, ‘நெஞ்சில் பட்டதைச் சொல்லுதல்: விஷயத்தைப் பாராமல் தோன்றியதைச் சொல்லுதல்’ என்றபடி. புற்கென்றே காட்டும் – புன்மையையே காட்டாநின்றது.

    ‘ஆயின், இவன் தோன்றியதைச் சொன்னானாய் விஷயத்தில் தீண்டாமலே 1இருக்குமாகில், அங்குத்தைக்குப் புன்மையே காட்டும்படி என்?’ என்னில், இரத்தினத்தை அறியாதான் ஒருவன், ‘குருவிந்தக் கல்லோடு ஒக்கும் இது,’ என்றால், அவ்வளவே அன்றோ அவனுக்கு அதனிடத்தில் மதிப்பு? அவ்வழியாலே அதற்குத் தாழ்வேயாகும். அப்படியே, இவன் பண்ணும் துதிகள் இங்குத்தைக்குத் தாழ்வேயாக முடியும். இங்குத்தைக்குப் புன்மையாகக் காட்டுகைக்குக் காரணம் என்?’ என்னில், பரஞ்சோதீ – 2’நாராயணன் மேலான ஒளியுருவன்’ என்கிறபடியே, அவன் எல்லாப் பொருள்கட்கும் வேறுபட்ட சாதியான் ஆகையாலே.

இரண்டாம் பாட்டில் -அழகர் சௌந்தர்யம் சத்ர்சம் இல்லை லோகத்தார் செய்யும் புகழ்ச்சி
சொல்லப் புகுந்தால்
தாமரை ஒவ்வாதே
கட்டு உரைக்க -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் ஒவ்வா
இல்லாத ஒன்றை ஒட்டு வைத்து சொனாலும் புகழ் எல்லாம் தல்ந்ததாகவே காட்டும்
கடு உரைக்கில் -சொல்வது கஷ்டம்
அனுபவித்து குமிழ் நீர் -உன்னப் போகும் முழுகிப் போவான்
கட்டு உரை ஒரே வார்த்தை
தாமரை ஜாதியாக உனது திருக் கண்கள் திருவடி திரு கைகளுக்கும் ஒவ்வாது
குளிர்ந்த நோக்கும் கண்கள்
நை சாஸ்திரம் நைவ சக்ரமா –
அனுபத்துக்கு பாசுரம் இட்டு சொல்கிறார்
நின் கண் -முக சோதி நினைந்து
பாதம் அடி சோதி கை நடுவில் அனுபவித்த அழகு
பொன்னை சிஷிக்கிறார் சுட்டு உரைத்த
காய்ச்சி -ச்வாபாவிக திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்துக்கு உபமானம் இல்லை –
மெருகு ஏற்றினாலும் –
எடுத்து கழிக்க யோக்யதை வர சிஷிக்க வேண்டும்
தெளியாத மறைகள் தெளிகின்றோமே
ஒட்டு கூடுகை செருகி சத்ர்சமாக சொனால் உலகு -உலகில் உள்ளோர்
தாங்கள் இதற்க்கு மேற்பட அறியாது இங்கன் அருளுவார்கள் –
உன்னை சாஸ்த்ரிக -வேதம் ஒன்றாலே எதோ வாச நிவர்ர்தந்தே
ஸ்தோத்ரம் என்பதே இருப்பதாய் முழுக்க சொல்லி இல்லாததை கூட்டி சொல்வது
இரண்டும் முடியாதே இவன் இடம் –
மிகவும் பட்டது உரைக்கை நெஞ்சில் பட்டதை சொல்வது –
நிஷித்த வஸ்துவின் பெருமை குறையுமேரத்னம் அறியாதவன் கூழாம் கல் என்பவன் போலே
குருவிந்த கல் என்றல் அதன் பெருமை குறையும் –
தங்கம் குந்து மணி உடன் தன்னை ஒப்பு நோக்கி குறை பட்டது போலே –
இவன் செய்யும் ஸ்தோத்ரம் அவனுக்கு அவத்யம் ஆக
காட்டுமால் பரம் ஜோதி நாராயண பரம் ஜோதி இவன் இ றே
கிணற்று தவளைபோலே
சமுத்திர தவளையும் கிணற்று தவளையும் பேசினது போலே
ருமாகம் தங்கம் போலே வேதம் சொல்வது போலே
சூர்யன் பள பள -மின் மினி பூச்சி போலே சொல்வது போலே

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-1-1-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 23, 2013

மூன்றாம் பத்து

முதல் திருவாய்மொழி – ‘முடிச்சோதி’

முன்னுரை

    ஈடு : 1முதற்பத்தால், பகவத் கைங்கரியம் புருஷார்த்தம் என்று அறுதியிட்டார்: இரண்டாம்பத்தால், அந்தக் கைங்கரியத்தில் களை அறுத்தார்: களை அறுக்கப்பட்ட அந்தக் கைங்கரியமானது பாகவத சேஷத்துவ பரியந்தமான பகவத் கைங்கரியம் என்கிறார் இம்மூன்றாம் பத்தால்.

    2பொருளென்றிவ் வுலகம் படைத்தவன் புகழ்மேல் மருளில் வண்குருகூர் வண்சடகோபன்’ என்று ‘அவனுடைய கல்யாண குணவிஷயமாக அஞ்ஞானம் இல்லை’ என்றார் மேல் திருவாய்மொழியில்: அக்குணங்கள் நிறைந்திருக்கின்ற

நற்குணக்கடலான இறைவன் விஷயத்தில்1 ஓர் அஞ்ஞானம் தொடருகிறபடி சொல்லுகிறார் இத்திருவாய்மொழியில். ‘ஆயின், இது முன்னர்க் கூறியதற்கு முரணாகாதோ?’ எனின், 2மேலே கர்மங் காரணமாக வரக்கூடிய அஞ்ஞானம் இல்லை என்றார்; 3இங்குத்தை அஞ்ஞானத்துக்கு அடி, விஷய வைலக்ஷண்யமாயிருக்கும். 4நித்தியசூரிகளுக்கும் உள்ளதொரு சம்சயமாகும் இது. 5சொரூபத்திலே கட்டுப்பட்டதாயிருப்பதொரு சம்சயமாகையாலே சொரூபமுள்ளதனையும் நிற்பதொன்றேயன்றோ இது? ஆதலின், முரணாகாது.

    மேல் திருவாய்மொழியில், 6திருமலையை அனுபவித்துக் கொண்டு வந்தவர், 7‘வடமாமலையுச்சியை’ என்னுமாறு போன்று, 8திருமலையில் ஒரு பகுதி என்னலாம்படியாய், கற்பகத்தரு பல கிளைகளாய்ப் பணைத்துப் பூத்தாற்போன்று நிற்கிற அழகருடைய அழகினை அனுபவிக்கிறார் இத்திருவாய்மொழியில். அனுபவிக்கிறவர், 1வேதங்களோடு வைதிக புருஷர்களோடு பிரமன் சிவன் முதலானவர்களோடு வேற்றுமையறத் தம் முயற்சியால் காணுமன்று காணவொண்ணாதபடி இருக்கிற இருப்பையும், அவன் தானே கொடுவந்து காட்டுமன்று பிறப்புத் தொழில் முதலியவைகளால் குறைய நின்றார்க்கும் காணலாயிருக்கிற இருப்பையும் கூறி ஆச்சரியப்படுகிறார்.

4. ‘ஹேது பேதம் ஆனாலும் அஞ்ஞானம் தியாஜ்யம் அன்றோ?’ என்ன,
அதற்கு விடையாக ‘நித்திய சூரிகளுக்கும்’ என்று தொடங்கி அருளிச்
செய்கிறார். இவ்விடத்தில்,

  ‘ஆங்கார வாரம் அதுகேட்டு அழலுமிழும்
பூங்கார் அரவணையான் பொன்மேனி – யாங்காண
வல்லமே யல்லமே மாமலரான் வார்சடையான்
வல்லரே யல்லரே வாழ்த்து.’                   

முடிச்சோதி யாய்உனது
முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ !
அடிச்சோதி நீநின்ற
தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ !
படிச்சோதி ஆடையொடும்
பல்கலனாய் நின்பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ !
திருமாலே ! கட்டுரையே.

    பொழிப்புரை : திருவொடு மருவிய இறைவனே! உனது திரு முகத்தின் ஒளியானது திருமுடியின் ஒளியாகி மலர்ந்ததுவோ! அல்லது, திருமுடியின் ஒளியானது திருமுகத்தின் ஒளியாகி மலர்ந்ததுவோ! திருவடியின் ஒளியானது நீ நிற்கின்ற தாமரையாகிப் பரந்ததுவோ! அல்லது, தாமரையின் ஒளியானது திருவடியின் ஒளியாகிப் பரந்ததுவோ! நினது பரந்த அழகிய திருவரையின் ஒளியானது இயற்கையான ஒளியையுடைய பீதாம்பரமும் மற்றும் பல வகை ஆபரணங்களுமாகிக் கலந்ததுவோ! அல்லது, பீதாம்பரம் பல வகையான ஆபரணங்கள் இவற்றின் ஒளியானது திருவரையின் ஒளியாகிக் கலந்ததுவோ! யான் அறியும்படி அருளிச்செய்தல் வேண்டும்.

    விசேடக்குறிப்பு : ஓகாரங்கள் ஐயப்பொருளன, கட்டுரைத்தல் – தொடுத்துக்கூறல்.

இத்திருவாய்மொழி துள்ளலோசையிற்சிறிது வழுவி, நாற்சீர் நாலடியால் வந்த தரவுகொச்சகக் கலிப்பாவாகும்; கலிவிருத்தமுமாம்.

    ஈடு : முதற்பாட்டில், அழகருடைய திவ்விய அவயவங்கட்கும் திரு அணிகலன்களுக்கும் உண்டான பொருத்தத்தின் மிகுதியைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுகிறார்.

    முடிச்சோதியாய் உனது முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ – 1உன்னுடைய திருமுகத்திலுண்டான ஒளியானது திருமுடியின் ஒளியாய்க்கொண்டு மலர்ந்ததுவோ! உன்னுடைய திருமுடியின் பேரொளியானது திருமுகத்தின் பேரொளியாய்க் கொண்டு மலர்ந்ததுவோ! 2சேஷபூதனுக்கு முற்படத்தோற்றுவது, தன்னுடைய சேஷத்துவத்திற்கு எதிர்த்தொடர்புடைய இறைவனுடைய சேஷித்துவமேயாதலின், அச்சேஷித்துவத்திற்கு அறிகுறியான திருமுடியை முன்னர் அனுபவிக்கிறார். அடிச்சோதி 3நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ – திருவடிகளின் பேரொளியானது தேவர் நின்ற ஆசனமான தாமரையாய்க்கொண்டு மலர்ந்ததுவோ! ஒரே தன்மையனான இறைவனும் நீரிலே நின்றாற்போன்று ஆதரித்து நிற்கின்றானாதலின், ‘நீ நின்ற’ என்கிறார். 4இறைவனுடைய சேஷித்துவத்திற்குப் பிரகாசமான திருமுடியின் அழகு திருவடிகளிலே போர வீசியது: ஆதலின், திருமுடியின் அழகினை அனுபவித்தவர் அதனையடுத்துத் திருவடியின் அழகினையனுபவிக்கிறார். 1இது பிராப்பியத்தினுடைய முடிவு நிலமாதலின், அவ்வருகு போக்கில்லையே? ஆதலின், திருவடிகளின் பேரொளியானது மேல் ஏறக் கொழித்தது. 2கடலுக்குள் பட்டதொரு துரும்பு ஒரு திரை ஒரு திரையிலே தள்ளக்கிடந்து அலையுமாறு போன்று, ஓரழகு ஓரழகிலே தள்ளக் கிடந்து அனுபவிக்கிறார் இதில். 3‘படிச்சோதி பல்கலனாய்க் கலந்ததுவோ – திருமேனியின் அழகு பல ஆபரணங்களாகிக் கலந்ததுவோ! பல ஆபரணங்களின் அழகு திருமேனியின் அழகாய்க் கலந்ததுவோ! படி – திருமேனி. சோதியாடை, நின் பைம்பொன் கடிச்சோதியாய்க் கலந்ததுவோ! கடிச்சோதி, சோதி ஆடையாய்க் கலந்ததுவோ! இனி, ‘நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி, படிச்சோதி ஆடையொடும் பல் கலனாய்க் கலந்ததுவோ!’ என்று ஒரே தொடராகக் கொண்டு, ‘உன்னுடைய அழகியதாய் விரும்பத் தக்கதான திவ்வியத் திருவரையிலுண்டான பேரொளியானது, சுவாபாவிகமான பேரொளியை யுடைத்தான திருப்பீதாம்பரம் தொடக்கமான பல திருவாபரணங்களாய்க் கொண்டு சேர்ந்ததுவோ!’ என்று பொருள் கூறலுமாம். படி – இயற்கை. இனி, ‘படிச்சோதி கலந்ததுவோ!’ என்பதற்குப்படியாணியான ஒளி என்னவுமாம். ஆக, ‘நீரிலே நீர் கலந்தது போன்று வேற்றுமையறிதற்குப் பொருத்தமற்றதாயிருக்கிறது ; முடியவில்லை,’ என்றபடி.

    திருமாலே கட்டுரையே – இதுவும் ஒரு சேர்த்தியழகு இருக்கிறபடி. 2‘அகலகில்லேன்’ என்று பிரியமாட்டாமலிருக்கிற பிராட்டியும், ஸ்வதஸ் ஸர்வஜ்ஞனான நீயுங்கூட விசாரித்து இதற்கு ஒரு போக்கடி அருளிச்செய்ய வேண்டும். இன்று அனுபவிக்கப் புக்க இவர், 3என்றும் ஓரியல்வினர் என நினைவரியவர்’ என்பர்; என்றும் அனுபவிக்குமவர்கள் 4‘பண்டிவரைக் கண்டறிவதெவ்வூரில் யாம்?’ என்றே பயிலாநிற்பர்கள்; ஸ்வதஸ் ஸர்வஜ்ஞனான இறைவன் 5‘தனக்கும் தன் தன்மையறிய அரியனாய்’ இருப்பான்;’ ஆக, இப்படி இன்று, அனுபவிக்கப் புக்க இவரோடு, 6என்றும் அனுபவிக்குமவர்களோடு, இறைவன் தன்னோடு வேற்றுமையில்லை இந்த ஐயம் தொடர்வதற்கு; தமக்கு இந்த ஐயம் அறுதியிடவொண்ணாதது போலவே அவர்களுக்கும் என்றிருக்கிறார்; ஆதலின், ‘திருமாலே கட்டுரையே’ என்கிறார். கட்டுரையே – ‘சொல்ல வேணும்’ என்றபடி.

1. ‘ஆனால், திருவடிகளுக்குக் கீழே போகாமல் மேலே போவான் என்?’
என்னும் வினாவிற்கு விடையாக, ‘இது பிராப்பியத்தினுடைய முடிவு
நிலமாதலின்’ என்று தொடங்கி அருளிச்செய்கிறார்.

2. ‘ஒவ்வோர் அவயத்தின் அனுபவமே போதியதாக நிறைந்திருக்க, வேறு
அவயவங்களிற் செல்லுதல் எப்படி?’ என்னும் வினாவிற்கு விடையாகக்
‘கடலுக்குள் பட்டதொரு துரும்பு’ என்று தொடங்கி அருளிச்செய்கிறார்.

  ‘தோள்கண்டார் தோளே கண்டார் ; தொடுகழற் கமல மன்ன
தாள்கண்டார் தாளே கண்டார் ; தடக்கைகண் டாரும் அஃதே ;
வாள்கொண்ட கண்ணார் யாரே வடிவினை முடியக் கண்டார் ?
ஊழ்கொண்ட சமயத் தன்னான் உருவுகண் டாரை ஒத்தார்.’

  என்றார் கம்பநாட்டடிகள். (பால. உலாவியற். 19.)

  ஆக. ஓர் அழகு ஓர் அழகிலே தள்ளப்போகிறாரித்தனை ஒழிய, அருசி
பிறந்தாதல், முற்றும் அனுபவித்தாதல் போகிறார் அல்லர் என்றபடி.

3. பின் இரண்டு அடிகளை மூன்று வகையாகக் கொண்டு கூட்டிப் பொருள்
கொள்க. முதல் வகை, ‘படிச்சோதி பல்கலனாய்க் கலந்ததுவோ !’ என்பது.
இரண்டாவது வகை, ‘சோதியாடை கடிச்சோதியாய்க் கலந்ததுவோ !’ என்பது.
‘நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய்க்
கலந்ததுவோ !’ என்பது மூன்றாம் வகை. ஓகாரம் ஜயப்பொருளதாதலின்,
ஒவ்வொரு வகையிலும் அதற்கு மறுதலைப்பொருளும் வியாக்கியானத்தில்
எழுதப்பட்டுள்ளது.

பரத்வம், முதல் பத்தில் அனுபவித்து
அடுத்து காரணத்வம்
மூன்றாம் பத்தில் வ்யாபகத்வம்  –
திருமுடி தொடக்கி திருவடி ஈறாக அனுபவிக்க –
கல்யாண குணங்கள் மேல் மருள் அஞ்ஞானம் இன்றி -என்றவர்
இதில்  சங்கை தான்
கிரீட தேஜஸா திரு முக தேஜஸா
அஞ்ஞானம் உண்டே அனுவர்த்திக்கிறது ரசமான
வாக்கியம்
அவனுக்கும் அஞ்ஞானம் உண்டே ஆஸ்ரித தோஷம் அது போலே
அஞ்ஞானம் அடி  கீழே சொல்லி
இங்குத்தை அஞ்ஞானம் அடி விஷய வை லஷண்யம்
சொல்லி முடிக்க முடியாத –
சூரிகளுக்கும் உள்ள சம்சயம் இது
ஸ்வரூப அனுபத்தி -ஸ்வரூபம் உள்ள அளவும் செல்லுமே
யவனம் லாவண்யங்கள் சௌந்தர்யங்கள் பிரியாதே -நிலைத்து  நிற்பது இது
திருமலையை அனுபவித்து
திருமலை சப்தத்தால் திரு மால் இரும் சோலையை ஆழ்வார் அருளுகிறார் எங்கும் திரு வேங்கடம் மலையை திருமலை என்று அனுபவிக்க வில்லை –
திருமலையை அனுபவித்து கொண்டு வரா
நிற்க வட மா மலை உச்சியை -என்னுமா போலே
அதிலே ஏகதேசம் -என்னலாம் படி-கல்பக தரு -பகு சாகையாய் பூத்தால் போலே
அனுபவித்து
வேதங்களோடு வைதிகக புருஷர்களோடு பிரம ருத்ராதிகளோடு
ஸுய யத்னத்தால் காண
தானே கொண்டு வந்து ஜன்ம வருத்தங்களில் தாழ நின்றாலும் அனுபவிக்கலாமே
திவ்ய மங்கள விக்ரக சௌந்தர்யம் அனுபவித்து விஸ்மிதர் ஆகிறார்
அழகர் வடிவு அழகைப் பற்றி -மா முனிகள் அருளி -

சாரம்-அழகரை -பற்றி முடியும் –அனுபவித்தான் என்கிறார்
பொருத்தம் -ஸு கடித்வம் கண்டு விஸ்மிதர் ஆகிறார் –
முடி சோதி -தேஜஸ் -முக சோதி தான் மலர்ந்ததா –
பட்டர் முடி சோதி இப்படி மலர்ந்ததா இரண்டிலும் அன்வயித்து
அடி சோதி -நீ நின்ற தாமரை யாய் அலர்ந்ததா
திருமேனி தேஜஸா ஆபரணங்கள் சோதி
திருவா மாலா -நீயே கட்டுரையே
திரு முக தேஜஸ் திரு அபிஷேக தேஜஸ் -விகசிதமாக இருக்கும்
இருபது நாலாயிர படி -சமான தர்ம சம்சயம் உபய கோடியிலும் அன்வயிகலாம் பட்டர் –
கட்டியம் திருஅடி தொடங்கி ஆழ்வார் ஆசார்யர் -எம்பெருமான் கட்டியம் திருமுடி தொடங்கி
சேஷ பூதனுக்கு முற்பட தோற்றுவது சேஷி த்வம் கிரீடம் காட்டுவதால்
பிரதி சம்பந்தி –
திருவடி வரை போர வீச அடி சோதி தேவர் நின்ற ஆசன பத்மமாக விகசிதம் ஆனதோ
நீ நின்ற ஏக ரூபன் ஆயினும் நீரில் நிற்கும் தாமரை போலே விகசித்து இருக்கிறான்
மலர்ந்து நிற்கிறான் சதைக ரூபா ரூபாயா நமக்காக –
முடியும் அடியும் சொல்லி -பிராப்யத்தின் சரம அவதி திருவடி
அவ்வருகே போக்கடி இல்லையே
கடி சோதி -நடுவிலே சொல்லி கீழே போக்கிடம் இல்லையே –
திருவடி தேஜஸ் மேலேதள்ள -நடுவில் போனார்
கடலுக்கு உள் பட்டது திரை திரை தள்ளப்படுவது போலே அழகு வெள்ளம் சௌந்தர்யதரங்கம்
ஒரு அழகு வேறு அழகில் தள்ளப் பட்டு –
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் உதறி சுற்றி அழகு  வெள்ளம் தள்ள
பல்கலன் –திரு ஆபரண தேஜஸ் படி திருமேனி அழகு
ஆடை கடி இடுப்பு தேஜஸ் அழகியதாய்
நீரிலே நீரில் சேர்ந்தால் போலே இவை இருக்க -பொருந்தி இருந்து
பிரித்து அனுபவிக்க முடியாத
படி திருமேனி
ஆபரண ஒளி இரண்டு அர்த்தங்களும்
இதுவும் ஒரு சேர்த்தி அழகு இருந்தபடி -திருமாலே
அகலகில்லேன் இறையும் நீயும் கலந்து பேசி விசாரத்து இதுக்கு ஒரு போக்கடி அருள வேண்டும்
என்றும் ஓர் இயல்வினர் என்று நினைவு அரியவன்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

(நரன்மு. திருவந். 10.)

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 23, 2013

பொருள்என்றுஇவ் உலகம் படைத்தவன் புகழ்மேல்
மருள்இல்வண் குருகூர் வண்சட கோபன்
தெருள்கொள்ளச் சொன்னஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்து
அருளுடை யவன்தாள் அணைவிக்கும் முடித்தே.

    பொ-ரை : பயன்படும் என்று இவ்வுலகத்தைப் படைத்தவனுடைய நற்குணங்கள் விஷயமாக மயக்கம் இல்லாத, வளப்பம் பொருந்திய திருக்குருகூரில் அவதரித்த கொடையையுடைய ஸ்ரீசடகோபரால் ஆத்துமாக்கள் ஞானத்தைக் கொள்ளும்படியாக அருளிச்செய்யப்பட்ட ஒப்பற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களில் இப்பத்துப் பாசுரங்களும் பாவங்களை அழித்து, அருட்கடலான இறைவனுடைய திருவடிகளில் சேர்ப்பிக்கும்.

    வி-கு : புகழ்மேல்-‘மேல்’ ஏழனுருபு. ‘இப்பத்து முடித்து அணைவிக்கும்,’ எனக் கூட்டுக.

    ஈடு : முடிவில், 2‘இத்திருவாய்மொழிகற்றாரை, இத்திருவாய் மொழிதானே பிறப்பினைப் போக்கி அழகர் திருவடிகளிலே சேர்த்து விடும்,’ என்கிறார்.

    பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன் புகழ்மேல் மருள் இல்வண் குருகூர் வண்சடகோபன் சொன்ன ஆயிரம் பயன்படும் என்று இல்வுலகங்களை உண்டாக்கினவனுடைய கல்யாண குணங்கள் விஷயமாக அறிவின்மையின் வாசனையும் இல்லாத ஆழ்வாரால் அருளிச்செய்யப்பட்ட ஆயிரம். 3இவற்றை உண்டாக்கி உடல் உறுப்புகளைக் கொடுத்து விட்டால், கொடுத்த உறுப்புகளைக் கொண்டு ஐம்புல இன்பங்களில் ஆசையுடையராய்க் கை கழியப்புக்கால், ‘நம் நினைவு தப்பியது அன்றோ?’ என்று நெகிழ்ந்து கை வாங்குகையன்றி, ‘ஒருநாள் அல்லா ஒருநாளாகிலும் பயன்படாதோ?’

என்று பலகாலும் படைப்பவனாதலின், ‘பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன்’ என்கிறார். மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்றவர் ஆகையாலே, அவனுடைய குணவிஷயமாக மருள் இல்லாதவர் ஆதலின், ‘மருளில் சடகோபன்’ என்கிறார்.

    ‘பிரபந்தமோ?’ எனில், தெருள் கொள்ளச் சொன்ன ஓர் ஆயிரம் – மருள் உண்டாய்க் கழிய வேண்டிற்று இவர்க்கு. இவருடைய பிரபந்தத்தைக் கற்றார்க்கு முதலிலே அறிவின்மைதான் இல்லை. கேட்டார்க்குத் தெளிவைப் பிறக்கும்படி அன்றோ அருளிச் செய்தது? தம்முடைய ஞானத்துக்கு அடி, சர்வேஸ்வரன்; இவர்களுடைய ஞானத்திற்கு அடி, தாம் என்றபடி. ‘பிரபந்தந்தான் செய்வது என்?’ என்னில், அருளுடையவன் தாள் அணைவிக்கும். அருளையுடையவன் திருவடிகளிலே சேர்த்துவிடும். அருளைக் கொண்டே பரம்பொருளை நிரூபிக்கவேண்டி இருத்தலின், 1அருளையுடையவன்’ என்கிறார். முடித்து – அது செய்யுமிடத்துச் சம்சார சம்பந்தத்தை வாசனையோடே  போக்கித் திருவடிகளிலே சேர்த்து விடும். ஒரு ஞானலாபத்தைப் பண்ணித் தந்துவிடுதலே அன்றி, 2அர்த்தகிரியாகாரியாய் இருக்குமாதலின், ‘முடித்தே’ என ஏகாரங் கொடுத்து ஓதுகின்றார்.                                      

(11)

    முதற்பாட்டில், ‘திருமலையாழ்வாரைக் கடுக அடைமின்,’ என்றார்; இரண்டாம் பாட்டில், ‘திருமலையோடு சேர்ந்திருக்கின்ற திருப்பதியை அடைமின்,’ என்கிறார்; மூன்றாம் பாட்டில், ‘அதனோடு சேர்ந்த அயன்மலை அமையும்,’ என்றார்; நான்காம் பாட்டில், 3‘திரிதந்தாகிலும்’ என்கிறபடியே ‘மீண்டும் திருமலையை அடைமின் என்றார்; ஐந்தாம் பாட்டில், ‘அதனோடு சேர்ந்த புறமலையை அடைமின்’ என்றார்; ஆறாம் பாட்டில், ‘திருமலைக்குப் போகும் வழியை நினைத்தலே அமையும்,’ என்றார்; ஏழாம் பாட்டில், ‘அவ்வழியோடு சேர்ந்த திருமலையை அடைமின்,’ என்றார்; எட்டாம் பாட்டில், ‘நித்தியசூரிகளுக்குக்கூட அடையத் தக்கது, ஆகையால், திருமலையே அடையத் தக்கனவற்றுள் உயர்ந்தது’ என்றார்; ஒன்பதாம் பாட்டில், ‘திருமலையைத் தொழக்கடவோம்’ என்கிற துணிவே வேண்டுவது என்றார்; பத்தாம் பாட்டில், ‘எல்லாப்படியாலும் திருமலையாழ்வாரை அடைதலே பேறு,’ என்று தலைக்காட்டினார்; முடிவில் இது கற்றார்க்குப் பலம் அருளிச்செய்தார்.

    முதல் திருவாய்மொழியாலே, ‘மணியை வானவர் கண்ணனைத் தன்னதோர் அணியை’ என்கிறபடியே, ‘விலக்ஷண விஷயமாகையாலே பிரிந்தாரைக் கண்ணாஞ்சுழலை இடப் பண்ணும்,’ என்றார்; இரண்டாந்திருவாய்மொழியாலே, ‘கூடினாலும் அதனைப் போன்று மறப்பிக்கும்,’ என்றார்; மூன்றாந்திருவாய்மொழியால், ‘கூடிய பொருள் தான் நிரதிசய சுகரூபம்,’ என்றார்; நான்காந்திருவாய் மொழியில், அவ்விஷயத்துக்குத் தேசிகரோடு அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே மோகத்தை அடைந்தார்; ஐந்தாந்திருவாய்மொழியால், தாம் ஆசைப்பட்டபடியே வந்து கலந்தமை சொன்னார்; ஆறாந்திருவாய் மொழியால், தம் இழவுக்கும் அவன் ஐயங்கொள்ளும் என்றார்; ஏழாந்திருவாய்மொழியால், தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகளையும் ஏற்றுக் கொண்டபடியைச் சொன்னார்; எட்டாந்திருவாய்மொழியால் அவனுடைய மோக்ஷ பரதத்துவத்தை அருளிச்செய்தார்; ஒன்பதாந்திருவாய்மொழியால், பிராப்பிய நிஷ்கர்ஷம் பண்ணினார்; பத்தாந்திருவாய்மொழியால், அறுதியிட்ட பிராப்பியத்தைப் பெறுகைக்குத் திருமலையாழ்வாரை அடையச் சொன்னார்.

பொருள் பிரயோஜனம் வரும் என்று நினைத்து
மருள் அஞ்ஞானம் கந்தம் இல்லாத ஆழ்வார்
லோகத்தை சிருஷ்டித்து -இந்திரியங்களைக் கொடுத்து –
அவனை அடைய கொடுக்க -கரண களேபரங்கள் கொடுத்து
நாமோ வீணாக்கி -கை கழுவ புக்கால்
கை வாங்காமல் என்றாவது பலன் கிட்டும் என்று -சோம்பாது –
அவனுடைய குணங்கள் விஷயமாக மருள் இல் ஆழ்வார் –
மயர்வற மதி நலம்
திவ்ய பிரபந்தம் தெருள்
ஆழ்வாருக்கு மருள் இருந்து மாற -இதற்க்கோ அது இல்லை
ஞானத்துக்கு அடி ஈஸ்வரன்
நமக்கு இவர் அடியாக -வந்தது
பிரபந்தம் அருளை இட்டு
அருள் உடையவன் அடையாளம் கொண்டே வஸ்துவை நிர்தேசிப்பது
வாசனை யோடு போக்கி அடி சேர்க்கும்
சுந்தர தோள் உடையான் -அழகர் ஒருவரே
சம்சாரத்தை முடித்து
ராஜா குமாரன் சிறை விடுவித்து பட்டாபிஷேகம்
மோஷ சாம்ராஜ்யம்
ஆழ்வாரும் வேண்டா எம்பெருமானும் வேண்டா பிரபந்தமே முடித்து கொடுக்கும்

திருவாய் மொழி பாசுரம் தோறும் அருளியவற்றை தொகுத்து அருளி -

மணியை வானவர் மணியை முதல் பத்தில் பிரிந்தால் கண்ணாம் சுழலை ஏற்படுத்தும் கட்டி அழுதார்
கூடினாலும் அனுபவிக்கும்
கூடின விஷயம் நெருங்கிய சுக ரூபம்
அதுக்கு தேசிகர் உடன் கூடாமல்
ஆடி ஆடி கலங்கி தாயார் பாசுரம்
வந்து கலந்தான் தாம் ஆசைப் பட
இழவுக்கு உன்னை நான் பிடித்தேன் -இல்லை தைர்யம் சொல்லி
சம்பந்தி அளவும் க்ர்சவன் தமர் -பேறு கிட்டும்
எட்டாம் மோஷ பரத்வம்
பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் அவன் ஆனந்துக்கு மட்டுமே செய்யும் கைங்கர்யம் ஒன்பதாவது திருவாய்மொழி –
பத்தாம் -அத்தை -லபிகைக்கு திருமலையை ஆஸ்ரயித்து -அதுவே பரம ப்ராப்யம் -

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி

        கிளர்ஒளிசேர் கீழ்உரைத்த பேறு கிடைக்க
வளர்ஒளிமால் சோலை மலைக்கே – தளர்வறவே
நெஞ்சைவைத்துச் சேரும்எனும் நீடுபுகழ் மாறன்தாள்
முன்செலுத்து வோம்எம் முடி.

சாரம் -பேறு கிடைக்க
எம்மா வீட்டில் பார்த்து சொல்லி -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே –
முன்னிலையாக சொல்லி தலை குனிந்து
அழகாய் சேவித்து தனது உறுதி குலையுமோ
அப்படி ஆழ்வாரை மயக்க அழகர் சௌந்தர்யம் அந்தர்யாயம்
பயப்பட்டார் –
சௌந்தர்யா ராஜன் வாய் அழகர் -சுந்தர தோள் உடையான்
கீழ் நினைத்த பேறு கிடைக்க சோலை மலைக்கே நெஞ்சை வைத்து
மானச வியாபாரம் கிளர் ஒளி -அர்த்தம் அருளி –
சேரும் என்று உபதேசித்தார் ஆழ்வார் திருமுடி -தொடக்கி திருவடி அழகை அனுபவிக்க
திவ்ய மங்கள சௌந்தர்யம் அனுபவித்து
எம்மா வீடும் இதுவும் அழகர் விஷயமாக
உபதேச பத்து -ஒவொரு பத்திலும்
கிளர் ஒளி -மதித்து தூதும் -செய்து ஷேத்திர வாச சங்கீர்த்தன -அஞ்சலி  கதி சிந்தனம் பெருக்கி மூழ்கி
விட்டு விட்டு -செய்ய
வேண்டியவை இரண்டாம் பத்தின் சாரமும் இந்த பத்து
பரம பாக்கியம்
நல்ல அசுருரர் -பண்ணார் பாடிஇன் கவிகள் யானாய் தன்னை தான் பாடி
தென்னா -தென்னா -திரு மால் இரும் சோலையானே
அவன் பாடி -என்று மேலே ஆழ்வார் அருளி –
தான் தன்னை சொன்ன என் வாய் முதல் அப்பன் –
நம் ஆழ்வாரை பாடுவித்த முக்கோட்டை திரு மால் இரும் சோலை
ஊமையை பேச வைத்த இடம் –
அப்படி பட்ட பெருமை
முதல் பதிகம் அருளி –
முடியும் பொழுதும் -இறுதியில் -செம் சொல் கவிகாள் வ்யாமொஹம் அழகன் தானே 10-7
10-8-திருப் பேர் நகர் அப்பக் கூடத்தான்
அதிலும் -திரு மால் இரும் சோலை மலை என்றேன் என்ன நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்
சேர்த்து அனுபவம் –
ஆதி அந்தம் திரு மால் இரும் சோலை
ஆறு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம்
பெரியாழ்வார் இறுதியில் மங்களா சாசனம்
திரு நெடும் தாண்டகதிலும் அனுபவம்
பூமிப் பிராட்டிக்கு ஸ்தனம் போலே
ஆண்டாள் -நூறு தடா அக்கார வடிசில் பிரார்த்தித்து -எம்பெருமானார் -நிறைவேற்றி
கோயில் அண்ணன் -இன்றும் சேவை-
தங்கை ஆசை தமையன் நிறைவேற்றுவான் சாஸ்திரம் சொல்லுமே
அர்ச்சை சமாதி கடந்து ஆலிங்கனம் -

செம் சொல் கவிகள் பதிகம் பொழுதும் வந்து அனுபவிக்க வேண்டுமே -

பரம ப்ராப்யம் -கிடைத்தது
எல்லாம் அவன் சங்கல்பம் -அடியாக -நடை பெற்றது -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-179-188..

January 21, 2013

179

இராமாயண கதா லோக பிரக்ரிஷ்யதே நித்யமாக -வால்மீகி அருளி -ஸ்ரீ ராமன் சன்னிதானங்கள் எங்கும்
ஊனமாம் சேரி கோதண்ட ராமர் -மணி தொங்குகிறது வில்லில்
கணீர் ஒழிக்க -பல சேனைகள் அழிந்த
பரதன் சத்ருக்னன் கூட சேர்ந்து சேவை
மன உடல் நோயை தீர்க்கும் சேவித்தாலே
27 சர்க்கம் -வாதாடுகிறாள் சீதை –
கைவிட பாப்பம் செய்தேனா
முன்னே செல்வேன் கல் முள் விலக்கி
நீ சொன்னபடி பின்னே வர மாட்டேன்
பேசும் சீதை வேற திருக் கல்யாணம் செய்த சீதை வேறே
கோபம் கொள்ளாதா -ஆண் -தனித்து போவேன் –
நான் வராவிடில் காதுக்கு நீ போகும் கார்யம் நிறைவேராதே
ஆறு வயசில் -கதை பல கேட்டு -மீண்டும் ஆறு வருஷம்-முதிர்ச்சி
ஜாதகம் எழுதும் பொழுதே வன வாசம் போக -அன்று மூட்டை கட்டி வைத்தேன் –

180

ராமாய -சீதாயா பதயே நம
மனம் தூய்மை தர்சித்து -ஷாந்தி பெரிய உவகை பெறுகிறோம் –
மூலவர் கையில் வில்லும் அம்புமில்லை
அம்பை எடுக்கும் பாவனை
இலக்குவனும் சத்ருகனும் இடது பக்கம்
பரதனும் சீதையும் வலது பக்கம்
ஆஞ்சநேயர் -ராம பரிவாரதுக்கும் தொண்டு
வாசலில் தசாவதார வேலைப்பாடு -சேவை
28 சர்க்கம் –
ஆபத்து காட்டில் செல்வ சீமாட்டி-நல்ல எண்ணத்துடன் பெருமாள் பேச
செய்தி பழையது எனக்கு –
தொந்தரவு கொடுக்க மாட்டேன் –
ஆனந்தமாக இயற்க்கை எழில் அனுபவிப்போம்
குயில் கூவும் மயில் ஆடும் அருவிகள்
எதற்கு 14 ஆண்டுகள் தான் போக வேண்டும் 100 ஆண்டுகள் இருக்கலாமே
இங்கேயோ பலர்கூட -தனித்து கூடி பேச வாய்ப்பு அங்கெ தான் –
ஸ்வர்க்கம் வேண்டாம் உன்னுடன் வாசம் தான் வேண்டும்
பிடிவாதமாக பேச -எந்த உபாயம் சொல்லி சமாதானம்
கம்பன்-சடை முடி -ரிஷிகள் உடன் 15 ஆண்டு இருக்க
வஞ்சனோ மகனே உரை இனி உயிர் வாழ்வேனோ -கௌசல்யை
சிற்றன்னை -பத்தும் நாலும்  பகல் போலே போகும் –
கம்பர் அடுத்து மக்கள் இறுதியில் சீதை கொஞ்சம் –
மாற்றம் வால்மீகி
நாயகன் வனம் -அழ வில்லை -தீய செஞ்சொல் வர வேண்டாம் என்றது –
பேசி ஜெயித்து  உடன் போக போகிறாள் –

180-ராமாயா சீதாய பதயே நம –
தர்சனத்தால் சாந்தி கிட்டும் -அரசனின் ஊனத்தை மாய்த்த -கோதண்ட ஸ்ரீ ராமர்
கையில் வில்லும் அம்பும் இல்லை அம்பை எடுக்கும் பாணியில்
பரதன்சீதை வலது பக்கம் -சத்ருக்னன் -இலக்குமனும் -இரட்டை பிள்ளைகள் சேர்ந்து சேவை
குடும்பத்துக்கு தொண்டு புரியும் ஹனுமான் –
சன்னதி வாசலில் தசாவதார வேலைப்பாடு
சீதை ராமன் உரையாடல் -அயோத்யா காந்தம் 28 சர்க்கம் –
செல்வா சீமாட்டி -காட்டின் வன்மை தாங்குவாளா -இன்னல்கள்  நிறைந்து
சிங்கம் கரடி உலவ -பாய்ந்து தாக்கும் –
உணவு அருந்த விழுந்த காய் கனிகள்
சருகு இலை மேல் படுக்க வேண்டும் –
பட்டு புடைவை -இன்றி மர உறி தரித்து –
தெய்வம் பூஜிக்க பூ நாமே பறித்து வர வேண்டும் -கொசு பூரான்விட்டில் பூச்சிகள் இருக்கும் –
சீதை யோசித்து பதில் 29 சர்க்கம்
கண்களில் நீர் -குரல் தளுதளுக்க -பேச –
அனைத்தும் இன்பம் எனக்கு காட்டு மிருகம் பார்க்க ஆசை
சரக்கு இலை உடம்புக்கு இன்பம்
காய் கனி உண்ண ஆசை
உன் அருகில் இருக்க விலங்கு என்ன செய்யும்
கணவனை எதிர்பார்த்து இருப்பேன் -எதற்கும்
ஜோஸ்யர் சொன்ன அன்றே தயாராக இருந்தேன் –
அனைத்தும் கணவன் தான் ஒரு பெண்ணுக்கு
இன்பத்திலும் துன்பத்தில் சமபங்கு உரிமை -விருப்பம் உண்டே
கூடிப் போகா விடில் -நஞ்சு -நெருப்பில் விழுவேன் உறுதி
மீண்டும் சமாதானம் செய்ய பார்க்கிறான் –
வல்லரக்கர் காடு -நின் பிரிவிலும் சுடுமோ காடு சீதை –
ஆடை மாற்றி மர உறி தரித்து நின்றாள் சடக்கு என
நான் தயார் –
நீ வந்தால் துன்பம் -ராமன்
கோகிலம் போல் சீதை பேச -விடுத்தது போனால் இன்பமா கேட்க
அழைத்து போக திரு உள்ளம் கொண்டான் –

181

ராம சந்திரனை வணங்கி -பயங்கள் போக்கி -காமம் குரோதம் அஹங்காரம் மமகாரம்
அனைத்துக்கும் யமன் -போலே -சந்தரன் போலே திரு முகம் கொண்டவன் –
ராம  – காடு ராம நகரமாக போகப் போகிறது –
அபாய கோதண்டராம கோயில் -கரூர் வைச்ய bank மூலம்
கருட புட் கோடி -அஞ்சிறை புள் -வாசலில் சேவை –
ஆனந்தமாக கருட சேவை -இருவருக்கும் வேறுபாடி இன்றி ஆனந்தத்தில்
ஆசனம் நண்பன் குடை அனைத்தும் –
சீதை  ராமன் 30 சர்க்கம் பேச்சு -பார்த்து வருகிறோம் –
சாமாதா -புருஷம் விக்ரகம் -தந்தை வருத்த படுவார் -விதேக ராஜ்ஜியம் -மன்னன் பரிகாசம் செய்வார்
மிதிலா தேச அரசன் என்னுடைய தந்தை ஆன் உடை உடுத்த பெண்ணுக்கு கொடுத்தோமே
புருஷோத்தமன் -கை பிடித்த -தைரியமாக பேசி அவனை திருத்த பார்கிறாள் –
வால்மீகி -உள் கருத்து -விதேக ராஜன் -அரசனாக இருக்க பொறுமை நேர்மை சாதுர்யம் வேண்டுமே
நாட்டு மக்களை கை விட்டாரா –
12 வருஷத்துக்குள் என்னை கை விட பார்க்கிறாயே –
விடுவதற்கு என்ன காரணம் -உனக்கு தொந்தரவு என்பதால் -பார்கிறாயா –
பரதன் -கைகேயி -விடம் விட்டு சென்றால் -எதிரிகள் கூடாரம் –
ஸ்வர்க்கம் நரகம் -காடோ நாடோ உன்னை விட்டு இருக்க மாட்டேன்
காயோ கனியோ குறைவோ நிறையோ உன்னுடன் பகிர்ந்து உண்பேன் -அமர்த்தம் போலே
என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லி விட்டு போ ஸ்வர்கம் ஏது நரகம் எது –
இரண்டு மணி நேரம் நிதானமாக பேச சீதை சிரித்து
சொற்கள் பொருள் தெரியாமல் பேசுகிறாய் யார் எண்ணத்தால் -கேட்க்காமல் –
ஒரு வேலை உணவு /நோய் இன்றி வாழ்வது /முமுஷுக்கு வைகுந்தம் போவது/உபன்யாசகர் தொண்டை கட்டாமல்
தோடி ராகம் கல்யாணி ராகம் கதை
ராமன் இது போல் தெரியாமல் பதில் சொல்ல
கூடி இருந்தால் ஸ்வர்க்கம் சீதைக்கு மட்டும் இல்லை ராம பக்தர் அனைவருக்கும் இது தானே
கச்ச ராம முன்னே போகிறேன்பின்னே வா என்கிறாள் -வேகமாக முடிவு எடுக்க
ராமன் சீதை முகம் பார்த்து -கூட்டிப் போக முடிவுசெய்து –
உன் மனத்தில் எண்ணம் அறிய கேட்டேன்
தாமரை போல் முகம் மலர்ந்தது –

182-கங்குலும் -பகலும் -திருவரங்கத்தாய் -சங்கு சக்கரங்கள் பிடித்து உள்ளேயே
உன்னையே நினைந்து ஏங்கி இருக்க -தாமரைக் கண்ணனே -ஆயுதம் அடையாளம் ஆபரணம் –
8 திருகரங்கள் 16 ஆயுதங்கள் -ஹே தி ராஜன் –
அபய கோதண்ட ராம சுவாமி கோயில் கரூர் -மூலவர் மட்டும் –
சுதர்சனம் பாஸ்கர கோடி துல்யம் -ஜ்வாலை  நேமி வட்டம் -அரங்கள் –
மனதுக்கு பிரதி நிதி சுழன்று வேகமாக போக -விஷ்ணு புராணம் -பராசர மகரிஷி
நரசிம்ஹர் பின் பக்கம் சேவை சாதிக்க –
சீதையும் ராமனும் -பேசி உடன் வர சம்மதித்து – 30 சர்க்கம் –
ஒரு நாளும் கை விடேன் –
பெற்றோர் சொல் படி கேட்பது தலையாய கடமை –
கண் கண்ட தெய்வம் பெற்றோர் -பணி செய்ய வேண்டிய கடமை –
தான தர்மம் செய்து தெய்வம் வழி பட்டு -பெற்றோர் பணி செய்யாமல் –
முதியோர் நிலையம் -அனுப்பி -நாம் சுகமாக இருக்க அவர்களை அங்கெ அனுப்பி –
பக்தன் பண்டிதன் ஆக இருந்து என்ன பலன் –
பெற்றோர் சொல் படி கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றோம் -சனாதன தர்மம் -பழைய -காக்கும் தர்மம் –
ஆபத்து வந்தால் ஓடி வந்து தர்மம் காக்கிறான் –
ஆச்சார பிரபோ தர்மம் –
தர்ம வியாதன் விருத்தாந்தம் -மாமிசம் விற்று -ரிஷிகள் சங்கை கேட்டு
கொக்கு தவறு இழக்க சாபம் -இட்டார் –
பிச்சை எடுப்ப போனார் -பெண் பெற்றோர் கணவன் பணி செய்ய -உற்று பார்க்க
கொக்கு என்று நினைத்தீரோ –
உபதேசம் கேட்க -எனக்கு நேரம் இல்லை -கேட்டு இவர் இடம் வர –
பெண் அனுப்பி வந்தீரா -கேட்டார்-
தொண்டால் உயர்ந்தவர்கள்
சொன்ன சொல் படி கேட்டு அதனால் பெற்றோர் சந்தோஷம் –
சீதை உன்னை விடு பிரிந்து ஸ்வர்க்கமும் ரசிக்காது ராமன் சொல்ல –
தானம் செய்து புறப்பட -போகிறார்கள் –
அந்தணர் ரத்னம் -தானம் செய்து -அன்ன தானம் -செய்து –
கணவன் உள்ளம் அறிந்த தேவிதானம் கொடுக்க
நாமும் கை ஏந்தி பக்தி பிரார்த்தித்து பெறுவோம்

183-

கோவிந்த –கங்கை -கீதை -காயத்ரி ஜபித்தாலோ சிறந்த பயன்கள் -நான்கு க காரம்
நான்கு ஆறு எழுத்துகள் –
முக்காலி மூன்று எட்டு எழுத்துக்கள் கொண்டது நாம் தினம் அனுஷ்டிக்கும் காயத்ரி
புஷ்கரம் காயத்ரி தேவி மலை உண்டு பிரம்மா வணங்கி
ஞானம் புத்தி வளர காயத்ரி மந்த்ரம் -சொல்பவர்களை காக்கும் மந்த்ரம்
31 சர்க்கம் –
இளைய பெருமாள் இடம் வார்த்தை –
கூட வருவேன் தொண்டு புரிய
சீதை கூட செல்ல வேண்டுமா கதறுகிறான் -ஆந்தனையும் தொண்டு புரிய
சீதை முன்னிட்டு சரண் அடைந்து –
ச பிராது சரணம் -காடம் கெட்டியாக பற்றிக் கொண்டு –
ரகு நந்தன -சீதை தேவி முன்னிட்டு கொண்டு -பிரார்த்திக்க –
விலை ஏந்தி
காடும் வானரமும் -முன்னால் போக போகிறேன் -முன்  சென்று உன்னை காக்க வேண்டும் –
தேவ லோகம் விருப்பம் இல்லை தொண்டே சுகம் –
கை கூப்பி பிரார்த்திக்க –
தடுத்து
பார்த்தான் கௌசல்யை இடம் பேசும் பொழுது என்னை கூட்டிப் போவதாக பாம்பு செவி –
எங்களுக்கு மங்களாசாசனம் -சமஸ்க்ருத பாஷை மூவர் இருந்தால் தான் அந்த பிரயோகம் –
ஒருவர் -இருவர் -மேல் பட்டவர் -உபயோகப்படுத்தின சொல்லுக்கு மூவர் வேண்டுமே –
என்னையே பன்மையாக கூறிக் கொண்டேன் -சொல்ல
சீதை இடம் பேசும் பொழுதும் -பரதனை சத்ருக்னனை -தம்பியாகவும் பிள்ளையாகவும் ரஷிப்பாய் சொல்லி
என்னை சொல்ல வில்லையே –
கூட்டிக் கொண்டு போக ஒத்துக் கொண்டார் பெருமாள் –
சொல்கிறபடி கேட்பவன் -தாய் தந்தை பார்த்து கொள்ள வேண்டாமா –
பரதன் ஒரு நாளும் கை விட மாட்டான்
கௌசல்யை தனது தர்மத்தால் அன்பால் உலகையே ரஷிக்கும் –
கவலைப் படாதே -உன் முன்னால் போவேன் -நீ தான் அடியேனை ஏவி முகப்பே பணி கொள்ள வேண்டும் –

184-யத்ர யத்ர -ரகுநாத கீர்த்தனம் -அபய ப்ரத ஆஞ்சநேயர்
வலக்கையால் அஞ்சேல் -சேவை –
காக்க சக்தி -இடக்கையில் கதை –
ஆயுதங்கள் -செருக்கு அஹங்காரம் மமகாரம் -உள்ளம் முழுவதும் ஸ்ரீ ராம கைங்கர்யம் –
இதுவே ஆயுதம் -நமது தீய எண்ணம் போக்க -ராம பக்தி வளர –
அயோத்யா காண்டம் 31 சர்க்கம் இலக்குவன் சீதை பிராட்டி மூலம் ஸ்ரீ ராமன் திருவடி பற்றி –
புருஷகார பூதை -உபாய நிஷ்டையில் உறுதி கொடுக்க –
உபதேசிப்பதை கேட்காததால் வந்த கோபம் மாற்றி செருக்கை குறைத்து –
அகலகில்லேன் இறையும் -புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன் -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து -புகுந்தேனே
பத்ம வதனம் -பத்ம ஹஸ்தம் -இறையும் அகலாமல் இருக்க –
ராமன் -சீதை /கிருஷ்ண நப்பின்னை /வராக பூமி -தேவி முன்னிட்டு
பகவன் நாராயண -பத்வனலாயாம் -அகில ஜகன் மாதரம் -அஸ்மின் மாதரம் -எம்பெருமானார்
குருஷ்மமாம் அனுசரம் 24 ஸ்லோகம் -சரணாகதி பலன் -முக்கிய ஸ்லோகம் –
உனக்கு தொண்டு -அனைத்து பணிவிடை செய்பவனாக ஆக்கு
ரகஸ்ய த்ரயம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் -ஆசார்யன் உபதேசித்து –
த்வயம் -இரண்டு வாக்கியம் -சரண் அடைந்து பணிவிடை பிரார்த்திப்பது மிதுனத்தில் –
இதை நம் ஆழ்வார் ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய்  மன்னி –
அது போலே இலக்குவனும் இரண்டு ஸ்லோகத்தால் –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -மலையிலே நதி கரையிலோ எங்கு இருந்தாலும் –
எல்லா தொண்டுகளையும் -செய்பவனாக ஆக்குவாய் –
பாரிப்பு வேண்டுமே –
விழித்து இருக்கும் பொழுதும் தூங்கும் பொழுதும் –
இரண்டு வாள்கள் வில்கள் கொண்டு வந்து காட்டி -புறப்பட
தா னம் செய்ய வேண்டும் –
வசிஷ்டர் குமாரரை கூட்டி வர சொல்லி -சுயக்ஜர்
தானம் செய்ய தொடங்கி
ஹாரம் -சுயக்ஜர் மனைவிக்கு
நூறு நூறு ஆயிரம் பசுக்களையும் தானம் செய்தான்
தாய் விருப்பம் படி அனைத்தையும் செய்தான்
வயசான அந்தணர் கோ தானம் வாங்க வருகிறார் –

185-

அபயம் சர்வ -பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வரதம் மம -ஸ்ரீ ராமர் சரம ஸ்லோகம் -ஒரு  சரண் என்று சொன்னாலே போதும் –
ராம் நகர் -அபய கோதண்ட ராமர் சன்னதி –
ஓங்கி உலகு அளந்த பாசுரம் நாள் பாட்டு -நீங்காத செல்வம் நிறைந்து -ஆண்டாள் பல்லாண்டு பாட –
அனைத்தும் அவனுக்கு தொண்டு புரிய –
சம்சார அச்சம் போக்க அபய -இடது திருக்கையில் வில் -வலது திருக்கை அஞ்சேல்
இலக்குவனும் அதே போலே சேவை –
ராமன் -பாபங்கள் கண்டு அஞ்ச வேண்டாம்
இலக்குவன் உன்னை சிபார்சு செய்ய நான் உள்ளேன் அஞ்ச வேண்டாம்
சீதை பிராட்டி -அஞ்சேல்-கர்மங்கள் -அவனை கண்டு அஞ்சாதே
விநய ஆஞ்சநேயர் சேவை பெற்றோம் –
தானம் செய்து முடிக்க -கோ தானம் செய்து கொண்டு
திரிஜடர் அந்தணர் வர –
மனைவி தூண்டி விட -பிச்சை -கேட்டு -நிறைய பிள்ளைகள் –
சரயு நதி வரை நிறுத்தி தடி தூக்கி போடும் -விழும்வரை உள்ள பசுக்கள் உம்மது
இழுத்து கட்டி -சீதை ராமன் சிரிக்க -ஆசை பார்த்து –
உம்மாலே எப்படி பார்த்து கொள்ள முடியும் என்று சிரித்தோம் பரிகாசம் இல்லை
இதுவே நாட்டில் இறுதி சிரிப்பு
தானம் எல்லாம் கொடுத்து முடித்து –
ஞானம் பக்தி பிரேமம் கைங்கர்யம் கை ஏந்தி பெற வேண்டும் –
ஆபரணங்கள் -கழற்றி –
தந்தையார் இடம் சொல்லிக் கொள்ள நடந்து போக –
பிரபு செல்வக் குழந்தை நடுத் தெருவில் நடக்க -பொறுக்க மாட்டாமல் அழுதார்கள்
சிங்கம் நாணுமோ –யானை -புலி நாணுமோ -அவன் நடக்க -மெல்லடி சீதையும் நடக்க –
புருஷ ரிஷபம் -கருணை சீலம் மிக்கவன் -சமம் தமம் பண்பு நிறைந்து –
மக்கள் கூட போக பேச -காட்டுக்கு போனால் விலங்குகள் பயந்து நாட்டுக்கு வரும்
அதையே பரதன் ஆளட்டும் –
இப்படி பேசுகிறார்கள் -ராமன் கேட்டு கொண்டே நடக்க -மனம் சஞ்சலம் இன்றி –
தந்தையார் அந்த புரம் அடைய-சுமந்த்ரன் வருத்ததுடன் நிற்க –
வணங்கி –

186-

உலகை படைப்பவன் எங்கோ இருந்து விடாமல் நம்மிடையே அவதரிக்கிறான் –
பூர்ண அவதாரம் ஸ்ரீ ராம அவதாரம்
காட்டில் உள்ளோரையும் ரஷிக்க –
ரிஷிகளை ரஷிக்க -தேவர்கள் பிரார்த்தித்த படி -த்யாக ராஜர் ஈடுபட்டு –
கரூர் அருகில் -திருச்சி நெடும் சாலை -கோதண்ட ராமர் திருக் கோயில் –
தீப ஸ்தம்பம் -கருட சந்நிதி -எதிரில் சேவை –
34 சர்க்கம் –
அரசன் துக்கத்துடன் மயங்கி -சுமத்திரன் எழுப்பி -ஸ்ரீ ராமன் வாசலில் நிற்க -தானங்கள் அனைத்தும் கொடுத்த பின்
உன்னை தர்சிக்க வந்து உள்ளான் -ஆஸ்வாசித்து எழுந்து -மனைவிமார்களை கூட்டி வர சொல்லி -சேர்ந்தே ராமனை பார்க்க
350 மனைவிகளாம் –
அரசில் விருப்பம் இல்லை -சீக்கிரம் திரும்புவேன் –
தசரதன் வேண்டிக் கொள்ள -இரவு மட்டும் தங்க சொல்ல
கைகேயி இன்று போக சொன்னதால் தள்ளிப் போடா மாட்டேன் –
கூட அழைத்து போக சொல்லி கேட்க அதவும் மறுத்து –
பரதன் நன்றாக ஆள்வான் -போகத்தில் விருப்பம் இல்லை –
அனைவரும் அழ தொடங்க -சரயு போல் பெருக –
சுமந்த்ரன் தனது தோளில் போட்டு வளர்த்த ராமன் காட்டுக்கு போவதா
கைகேயி இடம் புத்தி மதி சொல்ல அதையும் கேட்க வில்லை

187-

ஸ்ரீ ராமானுஜர் -அருளிய நவ ரத்னங்கள் -1017 திரு அவதாரம் 1137 ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஏகி –
ராணி மங்கம்பாள் -கால திரு கோயில் நரசிம்ஹ  சமுத்ரம் பழைய பெயர் –
நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ ராமானுஜர் சேவித்து கொள்கிறோம்
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளில் ஆசை மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் –
விஸ்வக்சேனர் ஆஞ்சநேயர் சேவை –
இன்று வைகுண்ட நன்னாள் எதிர் நோக்கி -நாச்சியார் திருக் கோலம் –
கருணை விஞ்சியவர்யார் -பிராட்டியை வெல்ல முடியாதே அவனால்
ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் போல திருக் கோலம் கொண்டு –
கருட மண்டபத்தில் சேவை ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களுக்கு -பட்டர் அவள் விழி விழிக்க ஒண்ணாதே
ஸ்வா தந்த்ர்யம் மிக்கு –
ராமனும் சீதையும் காட்டுக்கு போகும் -35 சர்க்கம்
சுமந்த்ரன் கோபத்துடன் பேசஅனைவருக்கும் அரசன் -தசரதன்
அவனுக்கு துன்பம் கொடுக்கிறாயே குளத்தை கெடுத்து –
மக்களா கணவனா -உணர்ந்து பார்க்க மாட்டாயா –
மகனே ஆளட்டும் -ராமனை தொடர்ந்து நாங்களும் போகிறோம்
நாடே காடாகும் –
அனைத்து உறவினரும் துறந்து தனித்து எப்படி வாழ்வாய்
நல்ல பழ மரம் எடுத்து முள் மரம் வைத்து பால் வார்த்தது போலே செய்கிறாயே
உனது தந்தை சிறந்தவர் -எறும்பு பேசும் மொழி அறிந்தவர் –
உனது -கேகேயி தேசம் -எறும்பு ஓன்று பேச -இவர் -சிரிக்க -மனைவி கோபம் பட்டு –
சொல்ல மாட்டேன் -சோழ வில்லையால் நீயோ நானோ இறக்க
வித்யை கற்று கொடுத்த -ஆசார்யர் கூறக் கூடாது என்று சொன்னதால்
இனி உன்னோடு இருக்க முடியாது -பல காலம் துரந்து -விலகி இருந்தார்
தப்பாக பேசினால் விளைவு அறிந்தும்
உடனே ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்
நீங்காத குற்றம் செய்யாமல் -அழுக்கை மாற்றி கொள்
கேட்க வில்லை -விகாரம் இன்றி -மறு மாற்றம் சொல்லாமல் -இருக்க –

188-

நம கோதண்ட ஹஸ்தாயா -வில்லைக் கண்டு உறுதி தெளிவு -நம்பிக்கை
பிராட்டி அருகில் இருக்க -ரஷணம் நிச்சயம்
மூலவர் கோதண்ட ஸ்ரீ ராமர்
வலப்புறத்தில் சீதா தேவி
இடது பக்கம் இளைய பெருமாள்
ஆஞ்சநேயர் கை கூப்பி மூவருக்கும் அஞ்சலி செய்து கொண்டு
உத்சவர் ஸ்ரீனிவாச வெங்கடேச பெருமாள்
திருவடி பற்றினவர்களுக்கு முக்தி   அளித்து –
கைகேயி மனம் மாறாமல் கேள்வி கேட்கிறாள் சுமந்த்ரன் இடம்
தேர் தயாராக செய் -தசரதன்
ஆயுதங்கள் –
யாகம் யக்ஜன்கள் பண்ண போகிறான்
சாமக்ரியை உடன் அனுப்பு தானியங்கள் வந்த வண்டியாக பின்னே போகட்டும்
அணி கலங்களும் பின்னே போகட்டும்
கைகேயி தவிக்கிறாள் இந்த வார்த்தை கேட்டதும்
ஒன்றும் இல்லாத நாட்டை பரதனுக்கு -வெட்கம் இல்லாமல் -கெஞ்சி
ராமன் சொத்தையே இழந்து -தன ஆசை ஆட்டிப் படைக்க –
சத்ய வாக்கின் போல் வார்த்தை கொடுத்து மீளுவாயா –
மக்கள் அனைவரும் -அசமஞ்சன்  உடன் ஒப்பிட்டு பேசின கைகேயி –
சகர மன்னன் -அவன்மக்களை  கொன்று போட்டு இருக்க -மக்கள் நன்மை கருதி தீயவனை காட்டுக்கு அனுப்பி
அது போல் இல்லை இது
தப்பான குணம் ஒன்றும் இல்லாதராமனை அனுப்புவாயா
நல்லவன் அனுப்பி நாட்டுக்கு என்ன பலன் –
உனக்காகவும் தெரிய வில்லை நல்லவர் சொல்லியும் கேட்க வில்லை -தசரதன் –
ராமன் பின்னே போக போகிறேன் -இது நாடாக இருக்காது காடாகும்
ஆளுவதற்கு பிரஜைகள் இருக்க மாட்டார்கள் 37 சர்க்கம் -ராமன் கை கூப்பி பேச
நான் இருக்கும் இடத்தில் ஆனந்தம் சொத்து இருக்கும்
போகம் துரந்து –
தவ கோலத்தில் இருக்க போகிறேன்
சொத்து ஒன்றும் வேண்டாம் பட்டாடை பொன்னாடை வேண்டாம்
மான் தோல் மர உரி கேட்டதும்
மூன்று தயாராக வைத்தது போல் கைகேயி கொடுக்க
சீதை வெட்கம் கலந்தபார்வைஉடன் ராமனை பார்க்க எப்படி உடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் காட்டி அருளினான் ஸ்ரீ ராமன் –

ஸ்ரீ ராம ஜெயம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திவ்ய சூரி வைபவம்..

January 19, 2013

பெரியாழ்வார்
ஆனி  ஸ்வாதி -பெரிய திருவடி அம்சம் -பிராமண  குலம்
திருப்பல்லாண்டு -12
பெரியாழ்வார் திருமொழி -461
மங்களா சாசனம் அருளிய  திவ்ய தேசங்கள் -19

1-திருவரங்கம் -2-திருவெள்ளறை -3-திருப் பேர் நகர் -4-திருக் குடந்தை –
5-திருக் கண்ண புரம் -6-திரு மால் இரும் சோலை -7-திருக் கோட்டியூர் –
8-ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் -9-திருக் குறுங்குடி -10-திரு வேங்கடம் -11-திரு அயோத்யை –
12-திரு சாளக் க்ராமம் -13-திரு பத்ரி காஸ்ரமம் -14-திருக் கண்டம் என்னும் கடி நகர் –
15-திரு த்வாரகை -16-திரு வட மதுரை -17-திரு ஆய்ப்பாடி
18-திருப்பாற் கடல் -19-திரு பரமபதம் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————

ஆண்டாள்
திரு ஆடிப் பூரம் பூமி தேவி அம்சம்
திருப்பாவை -30
நாச்சியார் -திருமொழி 143
மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -11
1–2-திருவரங்கம் திருக் குடைந்தை -3-திருக் கண்ண புரம்
4-திருமால் இரும் சோலை
5-ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர்
6-திருவேம்கடம் -7-திரு த்வாரகை 8-திரு வட மதுரை
9-திரு ஆய்ப்பாடி
10-திருப்பாற்கடல்

11–திரு பரமபதம் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

குலசேகர ஆழ்வார்
மாசி புனர்பூசம் -திரு வஞ்சிக் களம் திரு அவதாரம்

ஸ்ரீ கௌஸ்துப அம்சம்

பெருமாள் திருமொழி -105
மங்களா சாசனம் செய்து அருளின திவ்ய தேசங்கள் -10
1-திருவரங்கம் 2-திரு வேங்கடம்
3-திரு வித்துவக்கோடு 4-திருக் கண்ண புரம்
5-திருச் சித்ர கூடம் -தில்லை நகர்
6-திருவாலி 7-திரு அயோத்யை -8-திரு வட மதுரை 9-திருப்பாற்கடல் -10-திரு பரம பதம்

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

திரு மழிசைப்  பிரான்
தை -மகம் சக்கரத் தாழ்வார் அம்சம்
உறையில் இடாதவர்
ஆரா அமுத ஆழ்வான் -திரு மழிசைப் பிரான்
திரு சந்த விருத்தம்-96
நான்முகன் -திருவந்தாதி -120
மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -16
1-திருவரங்கம் -2–அன்பில் 3-திருப் பேர் நகர் 4-திருக் குடந்தை
5-கபிஸ்தலம் 6-திருக் கோட்டியூர் 7-திருக் குறுங்குடி
8-திரு ஊரகம் -9-திருப் பாடகம் 10-திரு வெக்கா
11-திரு எவ்வுள்ளூர் 12-திரு வல்லிக்கேணி
13-திரு வேங்கடம் 14-திரு த்வாரகை
15-திருப் பாற்கடல் 16-திரு பரம பதம் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————

தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்
திரு மண்டங்குடி -மார்கழி கேட்டை திரு அவதாரம்
ஸ்ரீ வைஜயந்தி அம்சம்
திரு மாலை -45
திருப் பள்ளி -எழுச்சி -10
மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -3
1-திருவரங்கம்
2-திருப்பாற்கடல்
3-திரு பரம பதம்

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

திருப் பாண் ஆழ்வார்
திருக் கார்த்திகை ரோகிணி  உறையூர் திரு அவதாரம்
ஸ்ரீ வத்சம் அம்சம்
அமலனாதி பிரான் -10
திருக் கச்சி நம்பி தேவ பெருமாளுக்கு போலே இவரும் திருவரங்க பெரிய பெருமாளுக்கு அந்தரங்கர் முநிவாஹனர் –
மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -3
1-திரு வரங்கம்
2-திரு வேங்கடம்
3-திரு பரம பதம்

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மதுர கவி ஆழ்வார்
சித்திரை யில் சித்திரை -திருக் கோளூரில் திரு அவதாரம்
குமுதன் நித்ய சூரி கணாதிபர் அம்சம்
கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு -11
மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசங்கள் -2
1-திருக் குருகூர் 2-திரு பரம பதம் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே .சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 19, 2013

சூதுஎன்று களவும் சூதும்செய் யாதே
வேதம்முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில்
மாதுறு மயில்சேர் மாலிருஞ் சோலை
போதுஅவிழ் மலையே புகுவது பொருளே.

    பொ-ரை : வெற்றி என்று நினைத்துச் சூதையும் களவையும் செய்யாமல், முற்காலத்தில் வேதங்களை விரித்துக் கூறிய இறைவன் விரும்பி வசிக்கிற கோயில். பெண் மயில்களோடு கூடிய ஆண் மயில்கள் வசிக்கிற மாலிருஞ்சோலையில் இருக்கிற அரும்புகள் மலர்கின்ற திருமலையில் சென்று சேர்தலே பேறு ஆம்.

    வி-கு : ‘செய்யாது புகுவது பொருள்,’ எனக் கூட்டுக. புதுவது – தொழிற்பெயர். போது – மலரும் பருவத்தையுடைய பேரரும்பு; ‘காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி’ (குறள்) என்ற இடத்துப் போது’ என்பது இப்பொருளையுடையதாதல் காண்க.

ஈடு : பத்தாம் பாட்டு. 1‘பல படியாலும் திருமலையே மிக உயர்ந்த பேறு’ என்று தொடங்கினபடியே முடிக்கிறார்.

    சூது என்று களவும் சூதும் செய்யாதே-நமக்கு நல்ல வாய்ப்பாக இருந்தது என்று சூதும் களவும் செய்யாமல். 2நூல்கள் ‘செய்தல் ஆகாது’ என்று இவ்விரண்டனையும் விலக்குகின்றமையால், ‘சூதும் களவும் செய்யாதே’ என்கிறார். இனி, களவாவது, 3‘ஆத்துமாவைத் திருடின திருடன்’ என்கிறபடியே, ஆத்துமாவைத் திருடுதல் என்றும்; சூதாவது, ஸாத்விகனாய்ப் பிராமாணிகனாய் இருப்பான் ஒருவன், ‘சர்வேஸ்வரன் இரட்சகன்’ என்று நம்பி இருந்தால், ‘காண்கிற சரீரத்துக்கு அப்பால் ஓர் ஈஸ்வரனாவது என்? ஆத்துமா வாவது என்?’ என்று காணக் காணக் கொள்ளை கொள்ளுதல் என்றும் 4கூறலுமாம். வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில் – இவை ஒருவர்க்கு வாராதபடி வேதார்த்தத்தை விளக்கி விவரித்த கீதோபநிஷத்து ஆசாரியன் வாழ்கிற கோயில்.

    மாது  உறுமயில் சேர் மாலிருஞ்சோலை – பேடையை உற்ற மயில் சேர்ந்திருக்கின்ற மாலிருஞ்சோலை. இனி, ‘மாதுறு மயில்’ என்பதற்கு, மாது என்று மென்மையைக் கூறுகிறதாய், ‘சுகுமாரமாய்க் கண்ணுக்கு இனியதான மயில்’ என்று பொருள் கூறலுமாம். இதனால், அங்குள்ள பொருள்களெல்லாம் 5மிதுனமேயாய் வசிக்கும் என்பதனைத் தெரிவித்தபடி. போது அவிழ்மலையே புகுவது பொருளே – கொடியும் தண்டும் சருகும் இடை இடையே பூவுமாக இருத்தல் அன்றித் திருமலைதன்னை முட்டாக்கிடப் பூத்துக் கிடந்த

லின், ‘போதவீழ்மலை’ என்கிறார். 1‘திருமலையைக் கிட்டும் அதுவே இவ்வாத்துமாவுக்குப் பிரயோஜனமாக முடிவது; அல்லாதவை எல்லாம் பயன் அற்ற காரியங்கள்,’ என்கிறார்.

1. முதலில் ‘சார்வது சதிரே’ என்று தொடங்கி, முடிவில் ‘புகுவது பொருளே’ என்று
முடிப்பதனால், ‘சதிர்’, ‘பொருள்’ என்று இரண்டனையும் பேற்றினைக் குறிக்கும்
சொற்களாகக் கருதி அவதாரிகை அருளிச்செய்கிறார், ‘பல படியாலும்’ என்று தொடங்கி.

அழகர் தென்னானாய் -தனிச்சிறப்பு முதலில் அருளி –
முதலில் மங்களா சாசானம் விண்ணோர் வெற்பனே -கண்ணாவான்
முதல் பதிகம் அருளிய திவ்ய தேசம்திருமால் இரும் சோலை –
பரி பூர்ண அனுபவம் அவன் கிருபையால் அவன் திரு முன்பே அனுபவம்
திரு மலையே பரம ப்ராப்யம் பல படியாலும் உபக்ரமித படியே -என்று அருளி செய்கிறார் –
சூதும் களவும் இன்றி வேதம்முன் விரித்தான் வெளிப்படுத்தி விரும்பி உறையும் தேசம்
மயிலும் பேடை உடன் இருக்கும் திரு மலையே உத்தேச்யம்
நமக்கு நல்ல வாய்ப்பு
சூது வெற்றி போது  போக்கு
களவு திருமலை சூதனாய் கள்வனாய்
பார்த்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது ஏமாற்ற
தெரியாமல் செய்வது களவு
சூதாட்டம் என்றே இதற்க்கு –
ஐஸ்வர்ய விஷயம் இல்லை
அவன் சொத்து ஆத்மாவை நம்மை என்று நினைப்பது -ஆத்ம அபஹாரம் பெரிய திருட்டு
சூது -வெற்றி அடைய வாய்ப்பு என்று சாஸ்திரங்கள் நிஷேதிபதால்
சர்வேஸ்வரனே ரஷகன் பிரமாணிகன் -விச்வசிக்க ஒட்டாமல் செய்வது சூது –
நம்பிக்கை கொண்டவனை ஏமாற்றுவது
நம்பிக்கை கொண்டவன் ஆனால் ஆத்மா தன்னது என்று நினைத்து இருப்பவனை ஏமாற்றவது களவு
அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த -கீதோ உபநிஷத் அருளியவன்
வர்த்திக்கும் தேசம் இது
ஆர்ஜவம் செம்மையான மயில் பேடை யுடன் கூடி
மயில் -பாகவதர்கள் -பாம்புக்குவிரோதி -விஷம் மறிக்கும் சாத்விகர்
சேரும் தேசம் -கூரத் ஆழ்வான் இங்கே வந்து சேர்ந்தார்
மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழான்
தோகை அடக்கி பவ்யமான –
கிரந்தம் கேட்டு யாருக்கும் தெரியாமல் -திரு முடி ச்பார்சம் யாரும் இல்லாமல்
யாரோ வர –
-தான கேட்பது போலே செய்து
போதான வருத்தி கிரந்தம் இங்கே விண்ணப்பக்ககவோ இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் விண்ணப்பக்ககவோ –
பத்னி ஆண்டாளும் -ஞான மயில் சேர் -அழகர் முன் வந்ததும் செழு மா மயில்கள் சேரும் திரு மழிசை ஆழ்வார் -காட்டி –
நினைத்து வந்து சொல்லிய விஷயம் இல்லை –
மிதுனமாகவே வர்த்திக்கும்
பிரியாமல் இருக்க நாம் பத்னி அவன் புருஷோத்தமன்
பூத்து கிடக்கும் திரு மலை -புஷ்பத்தால் முட்டாக்கு இட்டு
போதரு மலை கிட்டுவதே பிரயோஜனம்
அல்லாதவை வியர்த்தம்

உபக்ரமித்த படியே அவனே பிராப்ய பிராபகம் என்கிறார் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 19, 2013

வழக்குஎன நினைமின் வல்வினை மூழ்காது
அழக்கொடி அட்டான் அமர்பெருங் கோயில்
மழக்களிற்று இனம்சேர் மாலிருஞ் சோலை
தொழக்கரு துவதே துணிவது சூதே.

    பொ – ரை : ‘கொடிய பாவங்களில் மூழ்காமல், பேயான பெண்ணை அழித்தவன் எழுந்தருளியிருக்கிற கோயில், இளமையான யானைக் கூட்டங்கள் சேர்ந்திருக்கின்ற திருமாலிருஞ்சோலையைத் தொழவேண்டுமென்று கருதுதலைத் துணிதலே வெற்றிக்குக் காரணம்; இதனை முறை என்று நினைமின்.’

    வி-கு : ‘மூழ்காது தொழக் கருதுவது’ என முடிக்க. கருதுவது துணிவது என்பன, தொழிற்பெயர்கள். அழன் + கொடி – அழக்கொடி; அழன் – பிணம். கொடி – பெண்ணுக்கு ஆகுபெயர்.

    ஈடு : ஒன்பதாம் பாட்டு. ‘திருமலையைத் தொழுவோம்’ என்று அறுதியிட்டு நினைக்கை அமையும் வெற்றிக்குக் காரணம்,’ என்கிறார்.

    வழக்கு என நினைமின் – நான் சொல்லுகிற இதுவே முறை என்று புத்தி பண்ணுங்கோள். வல்வினை மூழ்காது – உங்களால்

போக்கிக் கொள்ள ஒண்ணாத மஹா பாவங்களைப் போக்க வேண்டி இருந்தீர்களாகில். அழக்கொடி அட்டான் அமர் பெருங்கோயில் – பூதனையை முடித்தவன் ‘இங்ஙனம் ஒத்த விரோதிகள் வந்த போதாக நம்மை 1நெடுங்கை நீட்டாக்கி வைக்க ஒண்ணாது’ என்று நித்திய வாசம் பண்ணுகையாலே கொண்டாடத் தக்க கோயில். அழன் என்று பிணமாய், அத்தால் பேய் என்றபடி.

    மழக்களிறு இனம் சேர் மால் இருஞ்சோலை தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே – இள ஆனைக் கன்றுகள் இனம் இனமாகச் சேரா நின்றுள்ள திருமலையைத் தொழவேண்டும் என்னும் எண்ணத்திலே துணிவதே இவ்வாத்துமாவுக்கு வெற்றிக்குக் காரணம். எல்லா இலக்கணங்களும் நிறைந்து இருப்பதொரு யானை நின்ற இடத்தே ஆயிரம் யானைகள் வந்து சேருமாதலின், ‘மழக்களிற்று இனம் சேர்’ என்கிறார். ‘ஆயின், அங்குக் களிறு நிற்கிறதோ?’ எனின், அங்கு நிற்கிறதும் சோலை மழகளிறே அன்றோ?’ ‘தென்னானை’ என்பர் திருமங்கை மன்னன். இதனால், அங்குண்டான விலங்குகளும் ஓர் இனமாய் ஆயிற்று இருப்பது என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

விஜய ஹேது திரு மலை நினைப்பதே
வல் வினை மூழ்காது –
பூதனை நிரசனம் செய்தவன்
யானைகள் சேரும் தேசம்
இதுவே முறை என்று புத்தி கொண்டு
மகா பாபங்களில் மூழ்காமல்
அழல் -பேய் கொடி பெண் பேய் பெண்
பிளவாய் –
விரோதி போக் க நெடும் கை நீட்டாது -அவனே வந்துஎளுந்து அருளி
சேதனர் உஜ்ஜீவிக்க நிரந்தர வாசம் செய்து அருளிகிறான்
திர்யக் கூட
யான குட்டிகள் இனம் இனமாக சேர்ந்து வர்த்திக்கும் தேசம்
லஷண ரூபமாக இருக்கும் யானை பக்கல் குட்டிகள் வருமே
அழகர் சோலை மலை களிறே நந்தா விளக்கே
தென்னானை
தென்னனாய் வடவானாய் -குடபாலானாய் -குண பால
காட்டு மன்னார் கோயில் திருக் கண்ண புரம்
அவனை சுற்றி குட்டிகள் இனமினமாக
இதுவே மன ரதம் வேண்டும்
சூது வெற்றிக்கு காரணம்
கார்யம் செய்து வெற்றி விஜய ஹேது

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 19, 2013

வலஞ்செய்து வைகல் வலம்கழி யாதே
வலஞ்செயும் ஆய மாயவன் கோயில்
வலஞ்செயும் வானோர் மாலிருஞ் சோலை
வலஞ்செய்து நாளும் மருவுதல் வழக்கே.

    பொ-ரை : வலிமையை வளர்த்து, நாடோறும் அவ்வலிமையை மற்றைய விஷயங்களுக்கு உறுப்பாக்கிக் கெடுக்காமல், கிருஷ்ணனாகிற மாயவன் வலம் செய்கிற கோயில், நித்தியசூரிகள் வலம் செய்கிற திருமாலிருஞ்சோலையை நாளும் வலஞ்செய்து சென்று சேர்தல் நியாயமாம்.

    வி-கு : ‘வலம் கழியாது வலஞ்செய்து மருவுதல் வழக்கு’ எனக் கூட்டுக. ‘கோயிலாகிய மாலிருஞ்சோலை’ என்க. வலஞ்செய்து – ஒரு சொல் நீர்மைத்து. ‘ஆய மாயவன் வலம் செய்யும்’ என மாற்றுக. ஆய – பசுக்களையுடைய. ஆ – பசு. இனி, ‘ஆயர் வமிசத்தில் வளர்ந்தவனான’ எனலுமாம். மாயவன் – திருமகளையுடையவன். மா – திருமகள்.ஈடு : எட்டாம் பாட்டு. ‘திருமலையை எப்பொழுதும் வலம் செய்கையே வழக்கு’ என்கிறார்.

    வலஞ்செய்து நாளும் வலம் கழியாதே – சர்வேஸ்வரன் தன்னை அடைகைக்கு உறுப்பாகத் தந்த மனித சரீரத்தைக் கொண்டு வலிமையை உண்டாக்கிப் பின்னை அவனை அடையாமல் இதர விஷயத்தில் ஈடுபடுகைக்கு உடலாக்கிக் கெடாமல். ஆய மாயவன் வலம் செயும் கோயில் – திருச்சித்திரகூடமலையின் பக்கத்தில் பிராட்டியையுங் கூடக் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு 1உலாவினாற்போன்று, பிராட்டி கையைப் பிடித்துக் கொண்டு அழகர் ஆதரத்தோடே சஞ்சரிக்கிற தேசம். இனி, ‘வலஞ்செயும் மாயவன்’ என்பதற்கு, 2‘எவன் தன்னையும் கொடுத்துத் தன்னை அனுபவித்தற்குத் தக்க பலத்தையும் கொடுப்பவனோ’ என்கிறபடியே, 3‘தன்னையும் கொடுத்து, தன்னை நுகர்வதற்குத் தகுதியான சத்தியையும் கொடுக்கும் ஆச்சரியத்தையுடைய கிருஷ்ணன்’ என்று பொருள் கூறலுமாம்.

    வானோர் வலம் செயும் மாலிருஞ்சோலை – பெருமாள் காட்டுக்கு எழுந்தருளுகிற போது இலக்குமணபரதர்கள் பின் தொடர்ந்தது போன்று, சர்வேஸ்வரன் இங்கே போருகையாலே நித்தியசூரிகளும் போந்து வலஞ்செய்கிற மாலிருஞ்சோலை. உகந்தருளின மற்றைத் திவ்விய தேசங்கள் எல்லாம் கிடக்க, திருவேங்கடத்தை 4‘விண்ணோர் வெற்பன்’ என்றார் மேல்; இங்கே இதனை ‘வானோர் மாலிருஞ்சோலை’ என்கிறார்; ‘இதற்கு நினைவு என்?’ எனின், ‘குழந்தைக்குத் தாயினுடைய உறுப்புகள் எல்லாம் கிடக்க முலைக்கண்ணிலே அன்றோ வாய் வைக்கலாகாவது? அப்படியே இங்குத் 5‘தென்னன் உயர்பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும், என்னும் இவையே முலையாவடிவு அமைந்த, அன்ன நடைய அணங்கு’ என்கிறபடியே, அவை இரண்டும் முலைகள் ஆகையாலே, அவர்களுக்கேயாகி இருத்தலின், அங்ஙனம் அருளிச்செய்கிறார், வலஞ்செய்து – நாமும் இவர்களோடே கூட அங்கே அநுகூலமான தொழில்களைச் செய்து.ஆயின், பிரபந்நர்கள் வலஞ்செய்யலாமோ? வலம் செய்தல் உபாய கோடியில் சேராதோ?’ எனின், ‘பிள்ளை திருநறையூர் அரையரும் பட்டரும் பிரதக்ஷணம் பண்ணாநிற்கப் பின்னே சேவித்துக்கொண்டு போனேன்; 1அல்லாதார் கடுங்குதிரை போலே வாராநிற்க, இவர்கள் திருக்கோபுரங்களையும் திருமாளிகைகளையும் 2கண்களாலே பருகுவாரைப் போலே பார்த்துக்கொண்டு வந்தார்கள்,’ என்று நஞ்சீயா அருளிச்செய்வர். நாளும் மருவுதல் வழக்கே -3நித்திய சூரிகளுடைய யாத்திரையே தனக்கு யாத்திரையானால் பின்னே மறுவல் இடாது; இதுவே வழக்கு.

திரு மலையை நிரந்தரமாக வலம் செய்வதே வழக்கு
ஆய மாயவன் கோயில் வானோரும் வளம் செய்யும்
மனுஷ்ய சரீரம் கொண்டு பலம் கொடுத்து
வைகல் வலம் கழியாதே
அவனுக்கு கைங்கர்யம் செய்யவே இந்திரியங்கள்
கால்கள் அவன் இடம் பொய் நாவால் துதித்து
வளம் செய்யும் வானோர்
உலாவினது போல் திரு சித்ரகூடத்தில் பிராட்டி ஆய மாயவனும் வலம் செய்து கொண்டு இருக்கிறானாம்
அழகனும் பிராட்டி உடன் சேர்ந்து சஞ்சரிக்கும் திருமலை
அனந்தாழ்வான் தோட்டம் -புஷ்பம் சிந்திக் கிடக்க –
ராஜ குமாரி கிடைக்க செண்பக மரத்தில் கட்டி –
விஸ்வ ரூபத்தில் திரு மார்பு நாச்சியார் இல்லாமல் -மாமனார் தாரை வரது கொடுக்க திருவுக்கு அப்பம்னார் வாலியே
லஷ்மி தாத்தாச்சார்யர் -தகப்பனார்
அம்மாள் -எம்பெருமானுக்கு
அது போலே திரு பிராட்டிக்கு
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் திருப் புன்னை மரம் அடி யில்
லஷ்மி ஹஸ்தம் பிடித்து கொண்டு –
புன்னை மரம் -விசேஷம் கையால் புஷ்பம் பறிக்க முடியவில்லை பிராட்டிக்கு
தானே பறிக் க ஆசை
பெருமாள் கிளையை தாழ்த்தி பிடிக்க சுய ஹச்ததால்
அஜராசகசர தீர்த்தங்கள் ஆயிரத்துள் -திருவாய் மொழியால் வளர்ந்த புன்னை
ஆய மாயவன் வலம் செய்யும் கோயில்
யாகா ஆத்மா -தன்னையும் கொடுத்து தன்னை ஆஸ்ரியக்க பலம் கொடுத்து
அஹம் ஆத்மாநாம் ததா -பல தாகா பலம் ததாதி அனுபவிக்க பலமும் கொடுத்து
வசுதேவருக்கு தன்னை கொடுத்து
அனுபவிக்க நந்த கோபருக்கு கொடுத்து
ஆச்சர்ய பூதன்
கீழ் -விண்ணோர் வெற்பன் திருமலை –
வானோர் மால் இரும் சோலை
தனது இடம் அடியவர்களுக்கு
உகந்து அருளின தேசங்களை விட்டு தாய் முலைக் கண் பிரஜை வாய் வைப்பது போல்
ஸ்தனம் போலே இவை இரண்டும்
முளையாக வடிவு
தென்னன் உயர் போர்ப்பும் தெய்வ வட மழையும் அவர்களுக்கு வானோர் விண்ணோர்
குழந்தைகள் லஷ்மண பரதர் பின் வந்தது போல் நித்ய சூரிகள்
அழகர் பின் நித்ய சூரிகள் போந்து வலம் செய்யா
இருப்பார்கள் நாமும் அனுகூல வ்ருத்திகள் செய்து
பிள்ளை திரு நறையூர் ஆரியரும் பட்டரும் -அல்லாதார் ஓட -கடும் குதிரை போலே இவர்கள்
திரு கோபுரங்களை கண்ணாலே பருகி -திரு மாளிகைகளையும் பருகி –
நாளும் மருவி வலம் செய்து
நித்ய சூரிகள் யாத்ரையே தனக்கு என்றால் நிரந்தரம் ஆகுமே
சம்சாரம் மருவதால் இன்றி நடக்குமே

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 19, 2013

நலம்என நினைமின் நரகுஅழுந் தாதே;
நிலம்முனம் இடந்தான் நீடுஉறை கோயில்
மலம்அறு மதிசேர் மாலிருஞ் சோலை
வலம்முறை எய்தி மருவுதல் வலமே.

    பொ-ரை : நன்மையானது என்று நினைமின், நரகத்தில் அழுந்தாமல்; பிரளயங்கொண்ட காலத்தில் வராகமாகி நிலத்தைக் கேட்டால் குத்தி எடுத்து வந்தவன் நித்தியவாசஞ்செய்யுங்கோயில், களங்கமற்ற சந்திரன் சேர்கின்ற திருமாலிருஞ்சோலை மலையை முறையாய் வலம் வந்து சென்று சேர்தல் வலிமையாகும்.வி-கு : ‘அழுந்தாதே வலம் எய்தி மருவுதல் வலம்’ எனக்கூட்டுக. இனி, ‘அழுந்தாதே உறை கோயில்’ எனக் கூட்டலும் ஆம். அழுந்தாது – அழுந்தாமலிருக்க. ‘கோயிலாகிய மாலிருஞ்சோலை’ என்க.

    ஈடு : ஏழாம் பாட்டு. ‘திருமலையைச் சென்று கிட்டி எப்பொழுதும் அங்கு வாசம் செய்கையே இவ்வாத்துமாவுக்கு வெற்றி,’ என்கிறார்.

    நலம் என நினைமின் – நான் சொல்லுகிற வார்த்தையை நன்மை என்று புத்திபண்ணுங்கோள். இனி, ‘இவ்வுலக விஷயங்களுக்கு எல்லாம் வேறுபட்ட சிறப்பினையுடைய உறுதிப்பொருள் என்று புத்தி பண்ணுங்கோள்’ என்று கூறலுமாம். நரகு அழுந்தாதே – பிரிவால் வரும் துன்பத்தை நுகராமல். ‘ஆயின், ‘நரகு’ என்பது, பிரிவுத் துன்பத்தைக் காட்டுமோ?’ எனின், நரகங்களும் இவர்களுக்கு முடிவு செய்யப்பட்டனவாய் அன்றோ இருப்பது? ‘காட்டில் போமது துக்கம்; படை வீட்டிலே இருப்பது சுகம்’ என்று அருளிச்செய்தார் பெருமாள்; அங்ஙனம் அன்று, சுக துக்கங்கள் வடிவந்தோறும் முடிவு செய்யப்பட்டதாய்க்காணும் இருப்பது; 1‘உம்மோடு கூடிய யாதொரு வாசம் உண்டோ, அது சுகமாகிறது; உம்மை ஒழியப் படை வீட்டில் இருக்கும் இருப்புத் துக்கமாகிறது; இதிஜாநந் – தந்தாமுக்கு இல்லாதவை பிறர் பக்கலிலே கற்று அறிய வேணுங்காணும்; பராம் பிரீதிம் – உம்மைப்போல் நிறுத்து அல்லகாணும் என்னுடைய பிரீதி இருப்பது?’ என்று கூறினார் இளையபெருமாள்.

    ‘நன்று; நம்மில் உனக்குப் பிரீதி மிக்கது எனச்சொன்னாய்; அதற்கு நம்மைச் சொல்லுகிறது என்?’ என்ன, ‘கச்ச ராமமயாஸஹ. ‘என்னோடு கூடிப் புறப்படும்’ என்றும், 2‘அக்ரதஸ்தே கமிஷ்யாமி – நான் புறப்பட்டபடியே, என்னை முன்னே போக விட்டுப் பின்னே வரப்பாரும்,’ என்றும் கூறுகிறார் மேல். ‘ஆயின், பிராட்டிமார்க்கு அன்றோ பிரிவு நரகமாகத் தோற்றும்? ஆடவரான இவர்க்கு அப்படித் தோற்றுமோ?’ எனின், 3‘இராகவரே! உம்மாலே பிரிந்திருக்கப் பெற்ற பிராட்டி இலள் ஆவள்; நானும் அவ்வாறே; பிழைத்திருப்போமேயாயின், தண்ணீரினின்றும் எடுக்கப்பட்ட மீன் போல ஒரு முகூர்த்த காலமே உய்ந்திருப்போம்’ என்றார் அன்றே இளையபெருமாள்?நிலம் முனம் இடந்தான் நீடு உறை கோயில் – வராக கல்பத்தின் ஆதியிலே மகாவராகமாய், அண்டப்பித்தியிலே சேர்ந்து உருமாய்ந்த பூமியை ஒட்டு விடுவித்து எடுத்துக்கொண்டு ஏறின 1நிருபாதிக ஸௌஹார்த்தமுடையவன். அவதாரங்கள் போலே தீர்த்தம் பிரசாதியாதே நித்தியவாசம் செய்கிற தேசம். மலம் அறு மதி சேர் மாலிருஞ்சோலை – சந்திரபதத்துக்கு அவ்வருகே வளர்ந்து நிற்கையாலே அவன் போம்போது சிகரங்களிலே தேய்ப்புண்டு சாணையிலே இட்டாற்போன்று களங்கம் அறுகின்ற மாலிருஞ்சோலை. இனி, ‘மலமறு மதிசேர்’ என்பதற்குத் ‘திருமலையாழ்வார் தாம் ஞான லாபத்தை உண்டாக்குவர்’ என்று, திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளான் அருளிச்செய்வர். வலம் முறை எய்தி மருவுதல் வழக்கே – 2காலயவநன் ஜராசந்தன் முதலியோர்களைப் போலே அன்றி, அனுகூலமான முறையிலே கிட்டி மருவுதல் வலம்: வலம் – பலம்: அல்லது சிறப்பு. சிறப்பு என்ற பொருளில் வரம் என்ற சொல்லின் திரிபு.

கிட்டி நிரந்தர வாசம் செய்வதே
நரகம் அழுந்தாமல்
நிலம் இடந்து எடுத்த எம்பெருமான் ஆசை உடன் வர்த்திக்கும்
மதி சேரும் மலை
புத்தி -போனாலே நல்ல புத்தி கிட்டும் மலம் இல்லாத புத்தி
நல்லது என்று புத்தி செய்யும்
நரகம் -வ்யவஸ்திகம் -எம்பெருமானை பிரிந்து இருப்பதே நரகம் –
அழகர் உடன் சேர்ந்து இருப்பதே
கச்ச ராம மயா சீதா -தத் ஸ்வர்க்கம் -உன்னை விட்டு பிரிவதே
நீ தெரிந்து கொள்
என்னோடு கூட நீயும் வா -பிராட்டி வார்த்தை
லோகபர்தா அழகர் கூட இருப்பதே ஸ்வர்க்கம்
காட்டிலே போவது துக்கம் படை வீட்டில் இருப்பது ஸ்வர்க்கம் பெருமாள் வார்த்தை முதலில்
பிராட்டி –வ்யக்தி தோறும் சுக துக்கங்கள் -மாறுமே –
உம்மை ஒழிய படை வீட்டில்  துக்கம்
இதை தெரிந்து கொள் -தம் தாமுக்கு இல்லாதவை பிறர் பக்கல் கேட்டு அறிந்து கொள்ள வேண்டுமே
ஸ்திரீ தர்மம் புருஷன் அறிய வில்லை girl school –
உம்மை போலே நிறுத்து அல்ல காணும் என்னுடைய ப்ரீதி
எடை போடா முடியாதே
நம்மில் உனக்கு ப்ரீதி குறையா நம்மை செய்ய சொல்வது என்ன
கச்ச ராமா எனது பின்னால் வா
குசம் கண்டகம் கல்லையும் முள்ளையும் -மிருதுவாக ஆக்கி அக்ர -முன்னே போக விட்டு பின்னே வர பாரும்
தாத்பர்ய அர்த்தம் -முன்னோர் -கல் நெஞ்சினாரையும் முள் நெஞ்சினாரையும் மாற்றி
கடாஷித பின் மாயமான் மட நோக்கி உன் தோழி
குகன் கொளலாகாதோ –
தண்ட காரண்யா ரிஷிகள் -சுக்ரீவர் ஆபரணங்கள் மூலம் –
விபீஷணன் புத்ரி அமலா குடும்ப ஷேமம் மங்களா சாசனம் செய்து -இதனால் விபீஷணனுக்கு புத்தி ஏற்பட்டதாம்

நச சீதா -இளைய பெருமாள் வார்த்தை
நீரை விட்டு பிரிந்த மீனைப் போலே
சுக துக்கம் மாறும்
நிலம் முனம் இடந்தாய் – மகா வராகமாய் –
வராக கல்பம் ஸ்வேத வராககல்பம் இது
அண்ட பித்தியில் சேர்ந்து உரு மாய்ந்த பூமியை
ஒட்டு விடுவித்து எடுத்துக் கொண்டு
ஜாக்கிரதையாக எடுத்து –
பானை செய்பவன் பானை எடுப்பது போலே –
அண்டம் -உருண்டை நீளமாக இருக்கும் -முன்பே புராணங்களில் சொல்லி
அதனால் வராக ரூபம் கொண்டு ஒட்டு விடுவித்து எடுத்துக் கொள்ள
நீடு உறை -அர்சவதாரம் தொன்மை
சந்திர பர்வதம் அவ்வருகே வளர்ந்து –
மலம் உள்ள சந்தரன் -தேய்த்து தோஷம் சாணை இட்ட மாணிக்கம் போலே -களங்கம் போக்கி
திரு குருகை பிள்ளான் ஞானம் -அளிக்கும் திரு மலை பணித்து
நல்ல ஞானம் கொடுக்கும்
பல  முறை கிட்டு
ஜராசந்தம் போலே இன்றி அனுகூலமான முறையில் மருவுதல் வல ம் பலம் ஸ்ரேஷ்டம்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-10-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 19, 2013

கிறிஎன நினைமின் கீழ்மைசெய் யாதே
உறிஅமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில்
மறியொடு பிணைசேர் மாலிருஞ் சோலை
நெறிபட அதுவே நினைவது நலமே.

    பொ-ரை : தாழ்ந்த விஷயங்களில் விருப்பத்தைச் செலுத்தாமல், உறியிலே பொருந்திய வெண்ணெயினை உண்டவன் வாழ்கின்ற கோயில், குட்டியோடு பெண்மான் சேர்ந்து வாழ்கின்ற மாலிருஞ்சோலைக்குச் செல்லும் வழியிலே பொருந்தும்படி நினைத்தலே நலமாகும்; ஆதலால், இவ்வாறு நினைதலே நல்விரகு என்று நினையுங்கள்.

    வி-கு : ‘செய்யாது நினைவது நலம்’ எனக் கூட்டுக. நினைவது – தொழிற்பெயர். ‘கோயிலாகிய மாலிருஞ்சோலை’ என்க.

    ஈடு : ஆறாம் பாட்டு. ‘திருமலைக்குச் செல்லும் வழியினைச் சிந்தை செய்யும் இதுவே இவ்வாத்துமாவுக்கு நல்லது’ என்கிறார்.கிறி என நினைமின் -‘இது நல்லுபாயம்’ என்று புத்தி பண்ணுங்கோள். கீழ்மை செய்யாது – நான் சொல்லுகிறது ஒழியத் தண்ணிய வானவற்றைச் செய்ய நில்லாமல். தண்ணியவாவன, வேறு பிரயோஜனங்களில் ஆசையும், சிற்றின்ப ஆசையும், உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில் – உறிகளிலே சேமித்துக் கள்ளக்கயிறு உருவி வைத்த வெண்ணெயைத் ‘தெய்வங் கொண்டதோ? என்னலாம்படி களவுகண்டு அமுது செய்தவன் வந்து வாழ்கிற தேசம். 1இத்தால், ‘அனுகூலருடைய பரிசமுள்ள பொருளால் அல்லது தரிக்கமாட்டாதவன்’ என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

    மறியொடு பிணைசேர் மாலிருஞ்சோலை – குட்டியும் தாயும் பிரியாமல் வாழ்கிற தேசம். 2இதனால், 3‘ரக்ஷ்ய ரக்ஷகங்கள் தம்மில் பிரியாமல் வாழ்கின்ற தேசம்’ என்பதனைத் தெரிவித்தபடி. நெறிபட அதுவே நினைவது நலமே -4நெறிபடுகைக்கு நினைக்குமதுவே இவ்வாத்துமாவுக்கு நன்மையாவது. இனி, ‘நெஞ்சிலே 5அடிபடும்படியாகத் திருமலையைச் சொல்லுமதுவே நன்மையாவது’ என்று கூறலுமாம். ‘அத்தை நினைக்குமதுவே விலக்ஷணம்; அஃது ஒழிந்தவை எல்லாம் பொல்லாதவை’ என்பார், ‘அதுவே நினைவது நலமே’  என்கிறார்.

மார்க்க சிந்தனை போகும் வழி சிந்தனையே போதுமே என்கிறார் -அடுத்து
பிராப்யமாக கைங்கர்யம் கொள்ள ஆழ்வார் பற்றி அருளிய பதிகம் –
வழியை நினைப்பதே ஆத்மாவுக்கு உஜ்ஜீவன ஹேது
கிறி உபாயம் வழி –
கீழ்மை செய்யாதே தாழ்ந்த விஷயாந்தரங்கள் விட்டு
உறியில் உள்ள வெண்ணெய் உண்டவன்
பேடையுடன் கூடி இருக்கும் –
யானை -மான் திர்யக்
நெறி போகும் வழியே
இது நல்ல விரகு என்று புத்தி  கொள்ளும் உபாயம்
இது ஒழிய தண்ணியதான விஷயம் பிரயோஜனாந்தர ப்ராவண்யம் தவிர்ந்து –
சப்தாதி விஷய ப்ராவாண்யம் தாண்டி –
கீழ்மை செய்யாதே
உறிகளிலே சேமித்து கள்ளக் கயிறு கொண்டு
பொருந்தி வைத்து
உயர்ந்த இடம் -கள்ளக் கயிறு வேற கொண்டு மறைத்து –
திருடனும் திருட முடியாத படி number lock போலே
தெய்வம் கொண்டதே -முடிச்சு அப்படியே இருக்குமாம்
அது போலே மீண்டும் வைத்து போவானாம் –
வாய்த்த அடையாளம் இன்றி ஒட்டாமுது செய்து
வர்திக்கிரவன் அனுகூல ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யம் கொண்டே தரித்து இருக்குமவன்
கையாலே வெண்ணெய் எடுக்க வேண்டுமே -உருட்டி தட்டி நீரை தள்ளி வளித்து வைக்க வேண்டுமே
கவ்யம் இன்னார் தொட்டது தோஷம் இல்லை
அடுப்பில் வாய்த்த வஸ்து
பால் தயிர் வெண்ணெய் போன்றவை தோஷம் இல்லை –
தயிர் கூட தோஷம் இல்லை
தீர்த்தம் கூட வாங்கி கொள்ள மாட்டார்களாம் ஆசார்ய சீலர் மோர் விட்டு கொள்ளலாம் –
மோர் சேர்த்த தீர்த்தம் கிருமிகள் போகுமே மரி குட்டி
பிணை தாய்
பிரியாதே வர்த்திக்கும் தேசம்
மரி கன்றுக் குட்டிக்கு திரு நாராயண புரத்தில் -மான் குட்டியும் தாயும்
ரஷிககப்படும் வஸ்துவும் ரஷிக்கும் வஸ்துவும் பிரியாமல்
ரஷ்ய ரஷகங்கள் சேர்ந்தே உள்ள
நெஞ்சில் அடி படும் படியாக திரு மலையை அனுசந்திக்கும்
நெறியிலே மார்க்க சிந்தை
அதுவே நினைப்பதே வி லஷணம்
மற்றவை பொல்லாதது

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 72 other followers