ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-208-217..

February 5, 2013

208

இயம் சீதா -பங்குனி உத்தரம் திருக் கல்யாணம்
நரர் புலி போன்ற ராமன் மான் போன்ற சீதை பட்டாபிஷேகம் ஸ்லோகம்
வடக்க்பஞ்ச ஆயுதலம் ஐவரும் ஒரே மேடைசேவை – -ராம சீதை இலக்குவன் பரதன் சத்ருணன் –
விதான் சௌதா அருகில் -ராம ஆஞ்சநேயர் சன்னதி -சூர்யா நமஸ்கார தோட்டம்
கட்டடங்கள் நடுவில் தோட்டம்
ஆனந்தமாக -அழகான கோயில் 500 வருஷ பழைமை
த்வஜ் ஸ்தம்பம் கர்டன் ஆஞ்சநேயர் சங்கு சக்கரம்
குள்ளமான திருக் கோல ஆஞ்சநேயர் சேவை நீண்ட மீசை புன் சிரிப்புடன்
சுத்தமான திருக் கோயில்
குகனை சந்திக்கிறான் 50சர்க்கம்
தமஸா நதி கரை தங்கி மக்களை ஏமாற்றி மூன்று நதி கடந்து
வடக்கு நோக்கி அயோதியை வணங்கி சுருங்கி பேர புரம்
மான் உடலை தொங்கி விட்டு இருப்பானாம் குகன்
வேடர் குளம் கங்கை கரை உடையவன் கப்பல்கள் பல உடையவன்
நல்லார் உடன் வர வேற்றான் –
ஏற்கனவே குகனை அறிந்தவன் ஆத்மசகா வால்மீகி
கம்பர் முதலில் சந்திப்பதாக அருளி –
ராமனை விருந்தாளி பாக்கியம் என்கிறான் –
தேசம் அனைத்தும் உன்னது
அர்க்யம் பாத்யம் கொடுத்து
குதிரைகள் பரிவாரம் அனைத்துக்கும்
லேகியம் நக்கி சாப்பிட
விழுங்க
கடித்து உன்ன குடிக்க இப்படி பல பல சமர்ப்பித்தான்
ராகவன் உனது அன்பை உண்டவன்
தவ வேடம் சந்நியாசி போலே வாழ  வந்தேன்
அவாப்த சமஸ்த காமன் –
தவிப்பு துடிப்பு
பத்ரம் இலை புஷ்பம் பலம் தோயம் தீர்த்தம் அன்புடன் கொடுத்தால் போதுமே
அன்பு வாயிற்று பசி ஆற்றி விட்டதே
மனசால் ஏற்று கொண்டேன் வாயால் உண்ண முடியாதே
குதிரை புல்லும் கொள்ளும் கொடு
சந்த்யா வந்தனம் செய்து தண்ணீர் மட்டும் குடித்து
மரத்தின் நிழலில் படுக்க -சீதா ராமர் -இருவரையும் இவர்கள் இருவரும்
சுற்றி சுற்றி காத்து
குகனும் லஷ்மணனும் பேசிக் கொண்டு இருக்க

209-

ஏழை  ஏதலன் –ஆழி வண்ணா நின் அடி இணை அடைந்தேன் –
இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன் அருள் சுரந்து –
மட நோக்கி உன் தோழி
புருஷகார கடாஷம் -சேர முடிந்தது
உம்பி உனது தம்பி லஷ்மணன் எனக்கு தம்பி –
உம்பி எம்பி -லஷ்மனனுக்கு முற்பட்ட -பிரித்து பேச முடியாத அன்பு
தோழன் -நின்னோடும் ஐவர்  ஆனோம் –
புதல்வரால் பொலிந்தான் தசரதன்
குகனோடும் தோழைமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் பெரியாழ்வார்
சூர்யன் பகவானால் தொட்டணா மூலம் நிர்மாணம் செய்த கோயில்
சூரியனும் சேவை -மனு குல-தினகர குல கமலதிவாகரன்
பழம் என்று தாவி போக வஜ்ராயுதம்
சம்ஸ்க்ருத வியாக்கினங்கள் ஒன்பதும் கூடவே சென்று கற்று -மலைக்கு வளர்ந்து –
நவ வ்யாக்யானங்கள்
இந்த்ரன் மகன் அர்ஜுனன்
சூர்யன் மகன் கர்ணன் விரோதம்
இந்த்ரன் மகன் வாலி சூர்யன் மகன் சுக்ரீவன் நண்பன்பெருமாள்
50 சர்க்கம் -இறுதியில்
இருவரும் சுற்றி வந்து ராமன் பெருமை பேசிக் கொண்டு
அதி சங்கை செய்து -கைகேயி அனுப்பி இருக்கிறாளோ
திருவடி பக்கம் படுத்துக்கோ சுக சய்யா –
இன்றும் ராம சய்யா சேவிக்கலாம் தலையால் தீண்டலாம்
தரையில் பிராட்டி பெருமாள் இருக்க தூக்கம் வருமா
உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே
நாட்டுக்கு நிலவும் நிலைமை சொல்லி புலம்புகிறான்
தகப்பனார் மரிப்பார் யார் அந்திம கிரியை செய்வார்கள்
காக் க வேண்டியது எனது கடமை
அவன் காலடி குகன் வைக்க
தொண்டர்கள் பின் தொடர

210

வகளாபரணம் வந்தே -காரி மாறன் –
ஆசார்யர்கள் சேவை -சேஷ பீடத்தில் மா முனி -தேசிகன் –
52 சர்க்கம் -பெரிய சர்க்கம்
காலை விடிய -இரவில் சுற்றி சுற்றி வர –
ஒரு நாள் முகத்தில் விழித்தாரை வடிவு அழகு படுத்தும் பாடு –
நேற்று வந்த குகன் -லஷ்மணனை அதி சங்கை
பரிகரங்கள் குகனை அதி சங்கை பண்ணி
சீதா ராமர் -தூங்க
திரும்பி போய் அவர்கள் மஞ்சத்தில் சேறும் வரை துஞ்சா
மென்னடை அன்னம் பொறு கயல் கண்கள் துஞ்சா
சீரார் திருவேங்கடமே ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் –
பேரன்புக்கு மயங்குவார் பெருமாள்
கைங்கர்யம் ப்ரீதி பூர்வகமாக -தூய்மை
திரும்ப எதிர்பார்க்காமல் தூய அன்பு மாயனை -தூயோமாய் வந்து
நாயகனாய் -தூயோமாய் வந்தோம் –
இரண்டு இடத்திலும் இதே தூய்மை –
பக்தி வலிமை ஒன்றே நோக்குவான்
competitive உலகம் இது -கழித்து சல்லடை போட்டு
அவனோ அனைவரையும் இச்சை ஆசை ஒன்றே போதும் என்று கொள்கிறான் –
சிருஷ்டித்து அன்பு பக்தி ஒன்றையே பார்த்து அருளுகிறான்
குகன் ஆசை அன்பு தூய்மை கொண்டவன்
அவாப்த சமஸ்த காமன் –
பரத்வாஜ குயில் பறவை கூவ காலையில் –
கடலை நோக்கி ஓடும் கங்கை தாண்டி தென் கரை போய்
யமுனை தாண்டி சித்ரா கூடம் போகப் போகிறார்கள்
ராமநேபடகு வைகுந்தன் என்னும் தோனி
நாவாய் முகுந்தன்
படகு படகு கேட்கிறது
குகன் கை கூப்பி இன்னும் என்ன வேண்டும் –
நாவாய் வேட்டுவன் அடியேன்
அக்கரை  போக ஏற –
சுமந்த்ரன் அடியேனுக்கு என்ன ஆணை
திரும்பி போக சொல்லாமல் உடன் கூட வர அனுமதி கேட்கிறார்

211

பத்ம பிரியே -லஷ்மி த்யான ஸ்லோகம் தாமரை மாலை
தாமரை காடு போலே விஸ்வத்துக்கு அருள் -விஷ்ணு பத்னி
ஆட்சி புரிந்து அருளாலே உலகம்வாழ
சூர்ய நமஸ்கார தோட்டம் -தனிக் கோயில் நாச்சியார் ஆச்சர்யம்
ரத சப்தமி பிரம உத்சவம் –
திவ்ய மகிஷி அகில ஜகன் மாதா அஸ்மின் மாதா
இளைமை மாறாமல் -தினம் அருள் பாலிக்க
யுவ குமாரா -அரும்பினை அலரை –
சூர்யா பகவான் உத்சவர் தாயார் அடியில் திருக் கையில் தாமரை -நான்கிலும்
கண்டால் மலரும் -மலர காத்து இருக்கும் மொட்டுக்கள்
ந சந்திர -அவன் ஒளி இருந்தால் -அக்னி ஒளி விடாது சொல்ல வேண்டாமே
சூர்யா மண்டல மத்திய வர்த்தி நாராயண
பஞ்சாயுத ராமர் பின்பு சேவிப்போம்
52 சர்க்கம் -இனி தரவேண்டாம்
சுமந்த்ரன் கவலை -ஆத்மாநாம் –
சுக போகம் கூடாதே தேரில் போக கூடாது
திரும்பி அரசன் தாய்மாரை பார்த்து கொள்
நடந்து போவோம்
தனித்து வாழ்ந்தது இல்லை பரிய அனைவரும் உண்டே கூடி வருவேன் சுமந்த்ரன் சொல்ல
பிரிந்து இருக்க முடியாதே
தொண்டு செய்யாமல் இருந்தால் இருந்து என்ன பலன்
தொண்டன் பெயர் போகுமே –
அவன் ஏற்றும் ஸ்வாமி -பக்த பராதீனன்
வேண்ட மறுக்கலாமா
மன்னன் மரிப்பான் கைகேயி ஆளும் நாட்டை விட்டு போகலாமா
ராமன் வெட்கி -சுமந்த்ரன் வருத்தம் படி நிலைமையா
எடுத்த செயலை மாற கூடாதே
இனிமை குரலில் சமாதானம்
அரசர் பலருக்கும் -மந்த்ரி தேரோட்டி நல்லவர் -வேண்டுகோள்
தழு தழுத்த குரலில் பிரிந்த சோகம் வராமல் தசரதனை பார்த்து கொள்
வயசானவர் பிரிவை தாங்க மாட்டார் நிழல் அற்ற பட்ட மரத்தில் தூங்குவார் கைகேயி இடம் சொல்லும்
இன்னல் இல்லை ஆனந்தம் என்று கௌ சாலை இடம் சொல்லும்
இங்கு சொன்னதை அங்கெ சொல்லாதே
சத்யம் பிரியம் -மனசை புண் படுத்தி உண்மை சொல்ல கூடாது
இரண்டும் உண்மை
பொய்மையும் வாய்மை -நல்லது செய்யுமானால் பரதனை அழைத்து வாரும்

212

ராமோ -ராமாய தஸ்மை நம -சம்சாரம் சக்கரம் கடைதேற்ற
படகு பவ சாகரம் -கப்பலாக -வைகுந்தன் என்பான் ஒரு தோநி  பெறாது உழல்கின்றேன் -ஆண்டாள்
விஷ்ணு போதம் –
படகே படகில் அமர போகிறது இங்கே
சுமந்த்ரனை சமாதானம் செய்கிறான்
பஞ்சாயுதன்கள் -ராமன்
பரதன் சத்ருக்னன் -இலக்குவன் அருகில் சீதை இருப்பிடமே கதி
ஐவருடன்
ஸ்ரீ பாதமாக ஆஞ்சநேயர் அமர்ந்த திருக் கோலம்
உத்சவர் மூவர் -சீதா ராமர் இலக்குவன்
சூர்ய நமஸ்காரம் சவிதா தேவி -சூர்ய நாராயணன் -தொடர்பு
52 சர்க்கம் -பரதன் கூட்டி வந்து இள ராஜ பட்டாபிஷேகம் செய்து வையும்
நல்ல உபதேசம் செய்து
கோபம் தாபம் இருக்கும் தீர்த்து வையும்
பொறுப்பு கொடுத்து -போய் வர சொல்லி அரசன் இல்லா தேர் எப்படி ஒட்டி போக
திரு தேர் உத்சவம்
கருட வாகனம்
அர்ஜுனன் தேர் ஒட்டி ஆசைதீர்த்து தேர்சரீரம்
ஜீவாத்மாவை நடாத்தி -தேர் ஒட்டி கீதாசார்யன்
சுமந்த்ரன் இடம் அவன் சொல்லி –
சீதை மூட்டி தேர் உடன் குதித்து சாம்பல் ஆகுவேன்
மக்கள் கதறுவார்கள்
கூட்டி வர சொல்லி அனுப்பி –
பார்க்கும் தைர்யம் இல்லை
குதிரைகள் கூட காசை அடி கொடுத்தாலும் நகராதே
பார்த்து குதிரை தடவி சொல்கிறேன்
உமக்கு சொல்வது போல் குதிரை தேருக்கும் சொல்வேன்
உன் பின்னால் வர அனுமதி மீண்டும் கெஞ்சுகிறான்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -வழு இல்லா அடிமை
ஞானிகள் பிரிந்தால் உயிர் விடுவார்கள் கீதை
குற்றம் பார்க்காத -வருத்திய அனுகம்பி பக்தன் நடுங்க அவன் நடுங்குவான்
பக்த வத்சலன் –
சொல்லும் சூஷ்மம் புரிந்து கொள்ளும்
கைகேயி நினைத்து இருப்பாள்
சுகமாக வாழ்வதாக இருப்பதாக
கைகேயி நம்பினால் தான்
தசரதன் கொடுத்த வரம் நடந்தது ஸ்வர்க்க பிராப்தி தசரதனுக்கு கிட்டும்
ஆகையால் ஆத்ம சகாவே திரும்பி போக வேண்டும்
குகனையும் பார்த்து மிருகம் இருக்கும் காட்டில் இருக்க வேண்டும்
ஆலம் பால் கொண்டு வர சொல்லி சடை முடி
குதிரைகள் தடவி கொடுத்து –

213-

குகன் கடத்த-எத்தைனையும் கண் குளிர காண பெற்ற -குலசேகர பிரான் –
பக்தி உடன் -படகு கொண்டு நிறுத்தி -சித்ரா கூடம் அடைந்தான் -தில்லை நகர் திரு சித்ரகூடம் கோவிந்தராஜன் -இமையவர் -நித்தியும் ஒப்பார் இல்லை என்கிறார் –
குழல் படைத்த கைகேசி -சொல்லை வேத வாக்காக கொண்டு தொல்
நகரம் கடந்து -துறை கங்கை துறந்து
காசி 64 படித்துறை
ரிஷிகேஷ் -தேவ ருத்ர கர்ண பிரயாகை பல துறைகள்
ஓடத்தில் ஏற்றி அக்கரை -கொண்டு போக
பிரசித்தி -ஆஞ்சநேயர் -ஹனுமான் வாதாத்மாஜன் வாய் குமரன் மாருதி
காதி -காற்று ஆஞ்சநேயர் வர பிரசாதி
கோபுர தரிசனம் பாப விமோசனம் –
ராம பக்தி கொடுப்பார் -குண சீலம் -அக்காரக்கனி அடைந்து உய்ந்து போனேனே
யோக நரசிம்கர் -யோக ஆஞ்சநேயர் -தீராத நோய் -போக
கடாஷம் ஒன்றாலே பெரிய திருமேனி -அஷய குமாரன் ராவணன் புதல்வன் திருவடியில்
தீய சக்திகள் போக்கும் திருக் கோலம்
நேராக இரண்டு கண்களும் நம்மை கடாஷிது -நடுவாக எழுந்து இருந்து
வீர அபய ஆஞ்சநேயர் –
சீதா ராமரை பற்றி -பிரபாபம் –
விநய ஆஞ்சநேயர் -சக்தி தொண்டு புரிய தான் –
புஷ்பம் இடது கையில் -வலது கை அபய முத்தரை –
குடவரை கல் பாணியில் சேவை –
குகன் சுலபத்தில் விட வில்லை மக்கள் உள்ள காட்டில் இருக்க கூடாது –
தவ வேடம் -த்யாகம் கொண்டு இருக்க வேண்டும்
ஆலம்பால் கொண்டு தலையில் பூசி
கொள்கின்ற -அன்று மாயன் குழல் -கேசவன் -பிரசச்த கேச பாசம்
சௌரி கொண்டாய் -போய் -சடை முடி உடன் புறப்படுகிறான் –
வ்ரதம் -வானப்ரசச்த ஆஸ்ரமம்
அரசர் நீண்ட நாள் ஆண்ட பின்பு போவது
காய் கறிகள் உண்டு தரையில் படுத்து –
ஓடம் வர -லஷ்மணன் சீதை ராமன்யேற
கங்கை கடந்து காட்டுக்குள் நுழைகிறார்கள்

214

வைதேவி விண்ணப்பம் -பெரியாழ்வார் திருமொழி 461-மூன்றாம் திருமொழி 10 வது
அடையாளம் சொல்லி -அருளி -திருவடி பிராட்டி இடம் வார்த்தை
திருமேனி அழகை சொல்லி முடியாது -படி எடுத்துப் படித்துக் காட்டும் படி அல்லவே –
வாய் எழும்பாதே -தேர் அணிந்த அயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவி –
கூரணிந்த வேல் -வளவன் குகனோடு நண்பன் வேறுபாடி இன்றி -தம்பி -உறவும் உண்டு
மானவேல் பரகால
தர்ம புத்திரன் வேல் -நீண்ட ஈட்டி ஆயுதம் -பீமன் கதை அர்ஜுனன் காண்டீபம்
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் நந்த கோபன்
சுசீலன் -சௌசீல்யம் சீரணிந்த
தொலைமை குக சகயம் -நவாஹம் மூன்றாவது நாள்
ஸ்ரீ ராம ஜனனம் -சீதா -கல்யாணம் குக சஹ்யம் –
காலி ஆஞ்சநேயர் சந்நிதி
காலி கோபுரம் -திருமலை -நான்கு கால் மண்டபம் -காற்று அடிக்கும்
சத்ய நாராயண பெருமாள் திருவேம்கடமுடையான் போன்ற நின்ற திரு கோலம்
நீண்ட மாலை நீண்ட கிரீடம்
ஓடம் கொண்டு குகன் நிறுத்தி –
தேஜஸ்வி -மூவரும் ஏற –
சுமந்த்ரன் நாட்டுக்கு திரும்ப –
கண்ணுக்கு எட்டும் தூரம் நீண்ட பார்வை இரண்டு நாள் கரையிலே காத்து இருக்க –
நடக்க முடியாமல் கூப்பிடுவான் என்று –
கங்கை மாதா -கேட்டு கொண்டு -தர்ம ஸ்தாபன அர்த்தம் போகிறோம்
இனிமை உள்ள த்யாகம் கொண்ட காலமாக இருக்கட்டும்
இயற்க்கை இடமே பிரார்த்தனை -சீதை பிராட்டி பிரார்த்திக்கு கொள்கிறாள்
செயற்க்கையில் தானே பயம் –
தானம் பூஜை கோ-மித்ர-அந்தணர் -தேவ எல்லாம் மீண்டும் செய்வோம்
தெற்கு கரை அடைந்து
நடக்கும் முறை -லஷ்மணன் முன் சீதை நாவில்
ஒருவர் ஒருவர் பார்த்து கொண்டு போவோம் ராமன் சொல்ல

215-

நம கோதண்ட ஹஸ்தாய ஆபன் நிவாரனே
சீறிக் கொண்டு போகும் -விஸ்வாசம் கோதண்டம்
காலி ஆஞ்சநேயர் பாபுஜி நகர் மைசூர் நெடும் சாலை
நீண்ட நெடிய திருக் கோல ராமர்
அர்த்த சந்திர ஈட்டி வடிவ நெருப்பை கக்கும் அம்புகள்
நாக அஸ்தரம்
அஸ்தரம் சஸ்த்ரம் இரண்டு வகை மந்த்ரம் சொல்லியும் சொல்லாமலும்
காடே நாடாக ராமன் அருகில் இருக்கும் பொழுது
மரத்தாலே விக்ரகங்கள் பக்தர்கள்
கம்ப ராமாயணம் அனுபவம் பார்ப்போம்
தெவிட்டாத இன்பம் பயக்கும்
தைல மாட்டு படலம் -வெறும் தேருடன் எப்படி திரும்புவேன் சுமந்த்ரன்
இரும்பின் நெஞ்சினேன் யாவது கூறுவேன்
இரும்பு போல் வழிய நெஞ்சம் கரும்பினைக் கண்டு கொண்டு என் கண் இணை களிக்குமாறு
செல்வனை கானகம் புக வைத்தேன் என்றா சொல்லுவேன்
இக்கரைக் கொள்ளி இரும்பு
சிங்க ஏறு அகன்றது உணர்த்த சொல்வேனோ
கைகேயி நல்லவள் ஆக்க நீ வந்தாயா மக்கள் கேட்ப்பார்கள்
அங்கி மேல் வேள்வி செய்து அரிதினில் பெற்ற சிங்க ஏறு அகன்றது –
சிங்கம் காட்டில் விட்டு வந்தாயா நாட்டில் இருக்க கூடாது என்று
இங்கனம் மொழிந்த பின்னரும் மனசு இளங்காமல்
கண்ணீர் துடைத்து -ராமன் -கோபம் படாமல்
நமது மேல் உள்ள ப்ரீதியால் அஜன் இடம் வேலை பார்த்த சுமந்த்ரன்
ஐந்து வயசிலே ஆண்டாள் பிரகலாதன் துருவன்
ஈண்டு வந்து -வாழி –
அன்னவள் கூறுவாள் அரசர்க்கு அத்தையற்கு வணக்கம் முன் இயம்பி
கிளி பூவை -போற்றுக என்று தங்கையர்க்கு உணர்த்தி
புதல்வன் காய் உண்ண -போனகம் பற்றி பொய்யிலா மன்னருக்கு இளைய பெருமாள் –
கோபத்தில் கூ ரி -இனி குகன் சந்திப்பு கம்பர்
வெய்யோன் -தன் மேல் ஒளியால் மறைய
பொய்யான இடை

216-

உலகம் ஆவையும் –அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே
குக படலம்
போர் குகன் என்னும் நாமத்தால் -பசப்பு மொழி அறியாதவன்
தேனோடு உபகாரம் தினைகள்
பெரு முடி வாக்கம் முடி சூட்டு விழா
பட்டாபிஷேக திருக் கோலம்
கோதண்ட ராமர்
கருடனும் ஆஞ்சநேயரும் கோயில் முகப்பில்
வயலும் பச்சை பசேல் காட்சி
சுற்றம் அப்புறம் நிற்க -நண்ணினான்
குகன் உயிர் தோழன் வால்மீகி
கம்பர் இப்பொழுது தான் சந்திபதாக
தேவா நின் கழல் சேவிக்க வந்த நாவாய் வேட்டுவன் நாய்
மன்னவன் வருக -என்ன வாய் புதைத்து நின்றான்
சடை முடி திருவடியில் பட்டு கண்ணனை நோக்கினான்
கண் அழகு -படைத்தவன்
என்னோலோடும் இறுத்தி
தேன் காய் தினை எது திரு உள்ளம்
அன்பே வயிறு நிறைத்தது
அமிழ்தினிலும் பெரிய காதல் -இனிது நாவும் உண்ட திருப்தி
கங்கை ஏறுதும் நாளை –
நின்னை பார்த்த கண்ணை மற்ற ஒன்றை பார்க்காதே பிரிந்து போக சொல்லாதே
தீராக் காதலன் -இருத்தி இன்று
இவன் அன்றோ பக்தன்
சீதை உனது அருள் பார்வை கிடைத்த பலன்
பிறவி பயன் பக்தரை அடைவது
இரு கண் நீர் அருவி சோர
உன்னைக் காட்டுக்கு அனுபவும் ஒருத்தி இருந்தாளா
கீழே சயனிக்க
தம்பி இமைப்பிலன் காத்து நின்றான்
குகன் தொண்டர் விளித்து இருக்க
புனலாட கங்கையும் உள
தேன் உள தினை உள துணை நாயேன் உயிர் உலா
விடையார கண் உள
ஆனந்தமாக இருக்கலாம்
எங்கும் போக வேண்டாம்
அன்னலும் அது கேளா
துன்பம் இருந்தால் இன்பம் பிரிவு  இப்பொழுது சந்திப்பு அப்புறம்

217-

ஸ்ரீவச்த -தை ஹஸ்தம் -கூரத் ஆழ்வான் -ஸ்ரிவச்த்ச்தாங்கர்
தேவ பெருமாளால் வளர்க்கப் பெற்று -பஞ்ச ஸ்தவங்கள் அருளி மொழியை கடக்கும்
பெரும் புகழான் முக்குறும்பு அறுத்து -கடக்க பண்ணுபவர்
2007 ஆயிரம் ஆண்டுகள் கொண்டாடினோம் -உயர்ந்த வழியில் பின்பற்று
அவர்கள் உபதேசப்படி நடந்து -அனுஷ்டித்து வாழ வேண்டும்
கை கூப்பின திருக்கோலம் ஆஞ்சநேயர் -வேதமே ஸ்ரீ ராமாயணம் -வாயில் ஓதிக் கொண்டு
53 சர்க்கம் –
முதல் நாள் இரவு -தனியாக மூவறும் இருக்க –
அனைவரையும் விட்டு தனியாக -ஜனங்கள் அற்று –
புல் கொண்டு வந்து பரப்பி படுக்க –
சீதை பிராட்டி காப்பது நமது பொறுப்பு –
ராமன் உறங்காமல் லஷ்மணன் இடம் பேசுகிறான் -வயோதிகர் தந்தை நிலை –
பரதன் சுகமாக வாழ வேண்டும் -நாட்டை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டானே
கைகேயி பேசாமல் இருக்க மாட்டாளே -தசரதனை நச்சரிப்பாள்
அநாதை போலே துடிப்பாரே –
பரதனும் நிம் மதியாக இருக்க மாட்டானே -நொந்து போவானே தன்னாலே
நாம் காட்டுகு வந்ததாக நினைப்பான்
மனம் கிடந்தது அடித்துக் கிடக்க –
கௌசல்யை தனியாக இருப்பாள் புலம்புவது லஷ்மணா நீ திரும்புவது
என்ற -மீண்டும் பழைய பேச்சு பேச -காலம் கிடக்காதே இப்பொழுதே புறப்பட்டு
தனித்து சீதை உடன் தண்ட காரண்யம் புகுவேன்
தனித்து எதிர்கொள்ள வல்லவன்
பிஷாசான் எஞ்ஞான் தானாவான் -கோதண்டம் உள்ளதே
காலைப் பிடித்து பிராத்திக்கிறான் லஷ்மணன்
உன்னை விட்டு திரும்பி போனால் நாடு மக்கள்-நான் இருப்பதின் நம்பிக்கையால்
தூங்குவார்கள் தாய் தந்தை ஒத்துக் கோல மாட்டார்கள்
பெற்றதே காட்டுக்கு போவதற்கு என்றாளே எனது தி
நீரில் இருந்து வெளிப்பட மீன்கள் போல்
பிரியிலேனுக்கு இளைய பெருமாளு லும் சீதையும்

என அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே என்றான்

ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-198-207..

February 5, 2013

198-

42 சர்க்கம்
கௌ சாலை உனது கையால் தொடு
கண் ராமன் பின்னால் போனதே கடல் கொண்ட வஸ்து கிட்டுமா
காம்பீரம் -கடலில் கண்ணை இழந்தேன்
உன்னை பார்க்க முடியவில்லை –
பட்டாபிஷேக ராமர் ராம கிரி
சுக்ரீவன் வேண்டிய படி பட்டாபிஷேக திருக் கோலம்
சீதை பிராட்டி இடன் ஏக சிம்காசாசனம்
லஷ்மணன்
அரி  யணை அனுமன் தாங்க
சுகரன் அசுரர் முடித்து நாரதர ரிஷிகள் காத்து சுக்ரீவன்
அனுகதா திருஷ்டி -பின்னே போக்கே
தனி ஸ்லோகம்
கடலிலே பொகட்ட வஸ்து
கண் பார்த்து கிரகிக்கும் -ராமன் கண்ணை கிரகித்து
மனிதரில் மாணிக்கம் கண்ணை திருடி
கண் பார்க்கும் நடந்து போனதே கன்று குட்டி போலே
அறிவு இல்லாத கண்ணும் போனதே
வைகுந்தம் அடைந்து -சாஸ்திரம் -முன்னாள் போக்கு நாம் பின்னல் போய்தொண்டு செய்வோம்
அங்கு செய்யும் கைங்கர்யம்
கண்ணா வான் என்றும்
கண்ணின் பின் கண் சென்றதே
மே திருஷ்டி என்னுடைய கண்கள்
இது என்னது இல்லை ராமனுடைய கண்கள் அவனுக்கு அடிமை
எனது கண் போனது கைகேயி மந்தரை கண்கள் போக போக பார்த்து கொண்டு இருக்க
சம்பந்தம் -கை விட்டு போனாலும் என் கண்
திரும்பி வாராதா நப்பாசையால்
வந்தால் கைகேயி கூனி பார்க்க வேண்டுமே
ஜீவாத்மா முக்தி அடைந்த பின் நரகத்தை நாக்கு -சொல்லிக் கோளாமல் போவது போலே
நசபுன ஆவர்ததே
ராமன் தான் முக்தி –
முகத்தில் -மாமிச சதை பிண்டம் –
பேசுவது கேட்கிறது
தோடு உணர்வு இருக்கிறதா பார்க்க வேண்டும்
கொண்டால் வண்ணனை -மற்று ஒன்றினைக் காணா
ராமனைக் கண்ட கண்கள் என்பதால்
கோபித்துக் கொள்ளாதே
வேஷம் இல்லை உண்மையால்
ராமனை தொட்ட கைகளால் இன்று தொடுவாய்
தசரதன் அழுது புலம்புகிறான்

199-

புத்திர் பலம் –ஹனுமத் ஸ்மாரநாத் பவேத்
புத்தி பலம் அறிவு உடல் மனம் பலம் யஜஸ் தைர்யம் சக்தி நிர்பயத்வம் நோயற்ற தன்மை
சோம்பல் அறிவின்மை இவை அனைத்தும் கிட்டும்

200-

யத்ர யத்ர ரகு நாத கீர்த்தனம் -ஆனந்தமாக கல்யாண குணங்கள் திரு மேனி அழகு செஷ்டிதங்கள்
அனுபவித்து உருகி -சக்தி நீராகி உருகும் எளிமை இரண்டுக்கும் எடுத்துக் காட்டு
வடக்கு முக நின்ற திருக் கோலம் -ஆஞ்சநேயர் -சன்னதி -நீண்ட வாழ் -கவசத்துடன் சேவை
ஒரு காலை முன்னே வைத்து -கைகளிலே சூடாமணி நெற்றி சுட்டி -கொடுக்கும் முகமாக சேவை –
ஸ்ரீ ராமர் சன்னதி அப்புறம்
ஜனகன் தசரதன் கொடுத்த பரிசு -சூடாமணி என்று சொல்லியே கொடுத்து
அஞ்சனாம் வந்தே லங்கா பயங்கரம் –
குரங்கினம் பலா மரம் -விளையாடி –
43 சர்க்கம் -கௌ சல்யை புத்திர சோகத்தால் அழுது
தசரதனும் சோகித்து விழ –
பாம்பு போலே விஷம் கக்கி கைகேயி –
ராமன் காட்டில் துன்பம் நினைத்து -சோகித்து
காட்டுக்கு ஆனந்தம் தான் -அயோதியை இழந்தது
ராமன் திரும்பி வர மக்கள் வேண்டிக் கொண்டு இருக்க –
ராம சந்திரன் சூர்ய குலம் -அயோத்யா மகா பாகு –
பசு கன்று பிரிந்து துக்கம் படுவது போலே –
கைகேயி பிரித்து -அஹம் ஜீவிதம் -பெற்றது ஒரு பிள்ளை -அதுவும் பிரிந்து போக
ஜீவிப்பதில் என்ன அர்த்தம் –
60000 வருஷம் களைத்து புத்திர காமோஷ்டியாகம் செய்து பெற்று -கிடைத்த நல்ல பிள்ளை
சூர்யன் உதித்தால் மேகம் ஓடும்
ஆயாசம் பிரிவு துன்பம் கார்கால மேகம் விலக பகவான் திவாகரன் வர வேண்டுமே
குகன் சுக்ரீவன் ஹனுமான் விபீஷணன் ரிஷிகள் அருள் பெற ராமன் போக முடிவு
சத்யவாக்யன் –

201-

தஸ்மை ராமானுஜ -சுருதி அந்தர் ஜுரம் போக்கி –
விஷ்வக் சேனர் சக்கரத் தாழ்வார் -ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் சேவை
காராஞ்சி ஆஞ்சநேயர் சன்னதி
காராஞ்ச நரசிம்கர் மரத்தின் கீழே நீரூற்று மேலேயே எழுந்து அருளி –
ராமர் சீதை லஷ்மணர் தெற்கு நோக்கி
கருட கோடி -திருவடி சேவை -சேனாபதி யதிபதி சேர்த்து செவி –
ஆகமங்கள் வைகானச பாஞ்சராத்ரா -இரண்டு வகை –
சகரத் தாழ்வார் ராம சந்திரன் அருகில் ரதாங்கம் சுதர்சனம்
44 சர்க்கம் -கௌசல்யை துன்ப புலம்பல் பார்த்தோம் –
சுமத்ரை சாஸ்திர அறிவு கொண்டு சமாதானம் படுத்துகிறாள்
தர்மம் அறிந்து வழி நுணுக்கம் அறிந்து -ராமன் பகவான் அவதாரம் –
காடு துன்புறுத்தும் சொல்கிறாய் –
வேறே கோணத்தில் பார்
கட்டுக்கு லாபம்
ரிஷிகள் இடம் உபதேசம் நாட்டுக்கு லாபம்
சீதை ஆனந்தமாக பெருமாள் உடன் சேர்ந்து இருந்து ஆனந்தம் –
த்யாகத்தால் தான் மனிசர் உயர்வார்கள்
மக்கள் மறக்காமல் ஜகம் உண்மை அறிய போகிறது
மனிசரில் மாணிக்கம் குணா குன்றுதுன்பம் படமாட்டான் இன்ப துன்பங்கள் மனசு பொருத்தது
பகவானை பற்றி எப்பொழுதும் இன்பம் தானே
எனது பிள்ளைக்கும் வாழ்ச்சி தானே
கைங்கர்யம்
சிகாமணி -சீதை பிராட்டி பெருமை பெற போகிறாள்
விஷ்ணு அவதாரம் தானே ராமன்
அக்னி சூர்யன் இவனது ஆணைக்கு உட்பட்டு தானே
மந்த மாருதம் வீசும்
பஞ்ச பூதங்களும் தொண்டு புரியுமே
செல்வம் வீரம் பராக்ரமம் பீடு பெரும்
குணங்கள் இவனை பற்றி சம்பந்தம் பெற்ற ஏற்றம்
கல்விக்கும் செல்வத்துக்கும் இவனால் ஏற்றம்
புது பெருமை யாராலும் கொடுக்க முடியாதே -இவனுக்கு
திரும்பி வந்து பட்டாபிஷேகம் செய்ய போகிறான்
புருஷ ரிஷபன்
சீதை உடன் நாட்டுக்கு செல்வத்துக்கு குண சாம்ராஜ்யத்துக்கு பட்டாபிஷேகம்
கவலைப்பட வேண்டாமே –
ஆஸ்வாசப் படுத்துகிறாள் -இப்படி

202-

சாய்ந்த கொண்டை  அனைவரையும் ஈர்க்கும்
அன்பு பேர் கருணை உடைய கடாஷம்
45சர்க்கம்
அயோத்யா தேச வாசிகள் தடுக்க
சிறு வயசில் பார்த்து வளர்த்தவர்கள் –
உயிர் போலே இருக்கும் ராமன் பிரிய அழுகிறார்கள்
தேரை பின் தொடர்ந்து போக
மக்கள் வெள்ளம் பார்த்து –
காடு காடாக இருக்காதே
சுமந்த்ரன் தேரை நிற்க சொல்லி -மக்கள் இடம் சொல்லி தனது இலக்கை சொல்லி விட்டு போக
யா ப்ரீதி -பரதன் இடமும் எனது இடத்து ப்ரீதி செலுத்த வேண்டும் –
அவன் இடம் வெறுப்பு காட்டாதீர்கள்
ஹிதம் பிரியம் இரண்டும் செலுத்துவான் பரதன் –
தசரதனை கோபிக்க வேண்டாம் –
ரிஷிகள் -அறிவாலே ஆற்றாலே வயசாலே உயர்ந்தவர்கள் –
அவர்களும் தடுக்க -எங்கள் ஆணை வேண்டுகோள் என்று கொள் –
குதிரைகளே நீங்கள் போகாதீர்கள்
ஊமையோ மந்திரப் பட்டாளா போலே வாய் திறக்காமல்
கைகேயி தனது ராஜ்ஜியம் கூடாது என்று தானே சொன்னாள்
நாங்கள் தஷினையாக பெற்ற பொருள்கள் உண்டே
எங்கள் குடை கொடுக்கிறோம்
சிற்றன்னை ஒருத்தி கேட்டதை செய்து நாங்கள் அனைவரும் கேட்டதை மீறலாமா
அடியார்கள் பேச்சை தட்ட மாட்டான்
பக்த பராதீனன் நீ
பாதுகா சகஸ்ரம் கோபித்து திருவடி -பிரிந்ததாம் தேசிகன்
முதலில்தேவர் அர்திதோ மானுஷ்யோ ராவனச்ய வேண்டுதல் முதலில் பார்க்க வேண்டுமே
அதற்க்கு எதிராக மற்ற வேண்டுதல் ஏறிட்டும் பார்க்க மாட்டானே
தமஸா நதி கரை அடைந்தான்
தேரை நிறுத்தி இரவு பொழுதுகளிக்க
குதிரை நீரூட்டி களைப்பு தவிர

203-

ராமாயா சீதா பத்தி -ரமயீதி ராமா
இன்பம் கொடுக்கும் பசவங்குடி காராஞ்ச ஆஞ்சநேயர் சன்னதி
102 வருஷம் பழைமை கோதண்ட ராமர் திருக் கோலம்
மூலவர் ஆஞ்சநேயர் உயர்ந்த உத்சவர் சிறிய திருமேனி
சிரஸ் சந்தரன் போலே திரு அபிஷேகம் ராமனுக்கு
அருள் குளம் போலே திருக் கண்கள்
திருவாய் சரம ஸ்லோகம் உபதேசித்து
மித்திரன் வேஷம் -தோஷம் உடன் வந்தாலும் விட மாட்டேன்
நீண்ட வில் கவசத்துடன் சேவை –
சீதை பிராட்டி உடன் சேவை
46 சர்க்கம் –
இரவு பொழுது நீள
அன்பு பெருக ராமன் அனைவரையும் நோக்கி
தயார் குழந்தைகள் -எவ் உயிர்க்கும் தாயாய் இருக்கும் வண்ணன்
இன்று இரவு பட்டினி இருப்போம் முழிக்க வேண்டி இருக்கும் தண்ணீர் குடித்து இருக்க
மக்கள் வந்தது அறிந்தால் தசரதன் சோகிப்பான் –
இனி 14 ஆண்டுகள் பார்க்க முடியாது பரதனையும் பார்க்க முடியாதே
காட்டில் வாழ கற்று கொள்ள வேண்டும்
நதியில் நீராடி
துஷ்ட மிருகங்கள் பிணம் திண்ணிகள் வரலாம்
சுமந்த்ரன் இலைகள் உதிர்த்து படுக்கை ஏற்படுத்த
லஷ்மணன் சுமந்த்ரன் ராமன் சீதை பண்புகள் பேசி இரவை கழிக்க
மக்கள் பிடிவாதம் பிடிப்பார்கள்
நன்மை நினைத்து அவர்களை நாட்டுக்கு அனுப்ப வழி சொல்கிறேன்
தேரை கொண்டு வாரும் வடக்கு நோக்கி போகட்டும்
தடம் பார்த்து அயோதியை திரும்பி விட்டான் நினைப்பார்கள்
ஒரு முகூர்த்தம் ஒட்டி -திரும்பி வா நாழிகை 24 நிமிஷம் இரவோடு இரவாக தெற்கு நோக்கி போவோம்
ஆணை இடப் பட்ட சுமந்த்ரன் அப்படியே செய்யே
வெறும் தேரை ஒட்டி போய் திரும்பி வர
மூவரும் அமர்ந்து தெற்கு நோக்கி
விடை பெறாமல் விடை பெற்று போனான்

204-

ராமம் தசரதம் வித்தி சுமந்த்ரை -தடுக்க வில்லை
வன சங்கரி கல்யாண ராமர் திருக் கோயில்
சங்கரர் ராம பக்தர்
ஸ்ரீ ராம ராமேதி -சகஸ்ரநாம தத் துல்யம்
தீப ஸ்தம்பம் -சேவை -கல்யாண ராமர் கோயில் -வடக்கு நோக்கி போனது போலே தேரை ஒட்டி –
பின்பு தெற்கு நோக்கி போக –
47 சர்க்கம் -ஜனங்கள் வருந்தி -சோகத்துடன் திரும்ப –
தூக்கத்தை நொந்து கொண்டு -ராமனை காணாத கண்கள் கண்களோ -இழந்தோமே
கிம் அர்த்தம் ஜீவிதம் -சத்ய வாக்கியம் முக்கியமாக கொண்டு -பக்தர்கள் அடங்கினவனே –
நாட்டுக்கு போனால் பெண்கள் ராமர் இன்றி எதற்கு திரும்பினீர் என்பார்களே –

205-

கூஜந்தம் -வந்தே வால்மீகி கோகுலம் -த்யான ஸ்லோகங்கள் -பொக்கிஷம் கொடுத்த -நன்றி தெரிவிக்க
குயில் போலே கூவி வேதமரத்தின் மேல் -லவ குசர் -திரு வயிறு வாய்த்த மக்கள் -தனது சரிதை கேட்டான்
சிரஞ்சீவி வாயு புத்திரன் ஆஞ்சநேயர் மாருதி –
சிறு கோயில் -ஷாந்தி அளிக்கும் வன சங்கரி –
சத்யம் நேர்மை தர்மம் வளர -கோயில் கட்டி –
48 சர்க்கம் -மக்களை ஏமாற்றி -வனம் புக்கு -கண்ணன் வழக்கம் அறிவோம் -நேர்மை சத்யம் தர்ம வடிவம்
ராமோ விக்ரவான் தர்மம் -எடுத்து கொண்ட உறுதி -நடக்க –
வனம் நாடு ஆக கூடாதே ராம சந்தரன்  இழந்த துக்கம் பீடிக்கப் பட்டு-
நாட்டு மக்கள் திரும்ப -பெண்கள் சீதா ராமர் திரும்புவார் நம்பிக்கை உடன் இருக்க
நஷ்டம் த்ருஷ்ட்வா -மூத்த குழந்தை பிறந்தும் கல்யாணம் நடந்தும் சந்தோசம் இன்றி
யாரும் திருப்தி சந்தோஷம் இன்றி இருக்க –
நம்மால் அடைய முடியாதே
அருள் ஒன்றாலே அடையலாம்
லஷ்மணன் பாக்யசாலி -பிரியமான அதிதி வருவார் கத்து இருந்த மக்கள்
காடு பூக்கும் காலம் இல்லை பூத்து குலுங்கி
இங்கே நதி வற்றி -சரயு நதி தண்ணீர் குறைய பூக்கள் உதிர -அனைத்தும் வாட
ராமன் இருந்தால் பயம் தோல்வி இல்லை ராமன் பின்னே போவோம் இல்லைகாற்று உடன் கலந்து போவோம் பெண்கள் முடிவு செய்ய
சந்த்ரனை பிரிய முடியுமா-
கடலில் தண்ணீர் அற்று போனால் –
அயோதியை துன்ப கடலில் மூழ்க

206-

பல்லாண்டு -பெரியாழ்வார் -தாயார் திவ்ய ஆயுதங்கள் -சேர்த்தே
அடியார் முன்னிட்டே தொழ
வாசல் காப்பான் கோயில் காப்பான்
சகரத் தாழ்வார் சேவை-
ஆயுதம் எல்லாம் ஹெதி ராஜன் ரதாங்கன் சுதர்சன் அம்சம்
வில் கலப்பை கொல்லா  மாக்கோல் வாமனன் கமண்டல நீர் துரும்பால் கிள்ளிய சக்கரக் கையன்

படுக்கை ஆதி சேஷன் அம்சம்
வாகனம் பெரிய திருவடியம்சம்
சத்யா பிரமாணம் எடுத்து -தனக்கே ஆசை உடன் செய்து –
மற்றவரை திருப்தி செய்ய இன்றி நமக்கே விருப்பமாக செய்வதே –
யாதானும் பற்றி நீங்காமல் -நின்று முடிவு எடுத்து
சத்யம் ஆசாரம் கோயில் சேவை எல்லாம் இப்படியே மதிள் காவல் இல்லை மனம் தான் காவல்
ராமன் உறுதி பார்க்கிறோம்
உயிர் பிரிந்த வருத்தம் மக்கள்
தசரதர் நிலை நினைந்து ராமன் வருந்த –
நதிகள் -கடந்து ராமன்
கங்கை யமுனை சரஸ்வதி புண்ய ஜீவா நதிகள்
வேத சுருதி கோமதி செந்திகா மூன்றையும் கடந்து போனான் ராமன் வைதேகி இலக்குவன்
பழைய வரலாற்றை எடுத்து சொல்லிக் கொண்டே போக -தெற்கு நோக்கி கங்கை கரை அடைந்து
குகன் உடன் தோழமை கொள்ளப் போகிறான்

207-

ஆபத்தாம் நமாம் யஹம் -ஸ்ரீ ராமன் சீதா ராமன் கல்யாண ராமன்
பிராட்டி உடன் சேர்ந்த ராமன் அருளே வடிவு கொண்ட
ஜெய் சீதா ராம் -சீயா ராம் மருவி -வடக்கே
குந்திட்ட திருக் கோலம் ஆஞ்சநேயர்
சீதை வலது புரம் நின்ற திருக் கோலம் கல்யாண ராமன் –
திருக் கை பிடித்து இயம் சீதா மம சுதா -ஜனகன் வார்த்தை –
இடது பக்கம் இலக்குவன் கையில் வில்லை பிடித்த திருக் கோலம்
விநய ஆஞ்சநேயர் -ஆனந்தகண்ணீர் -வாயில் ஸ்ரீ ராம திரு நாமம்
ஆகம முறை பட்டு -கோயில் கொள்கிறான் –
குகன் -ராமன் சந்திப்பு பார்க்கிறோம்
தம்பியாக பிரகடனம் 50 சர்க்கம்
கங்கை ஆற்று கரை அடைந்து
கங்கை வார்த்தையே புண்ணியம் திரு ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம்
கங்கை கோவிந்த கீதா காயத்ரி -பிறக்க மாட்டான் இந்த நான்கும் சொன்னால் –
பத்ரி காச்ரமம் தாண்டி ரிஷிகேஷ் -உத்தர -பிரதேசம் கிழக்கு கடலில் கடலை கலக்க
கங்கை உடன் யமுனை கலந்து கங்கை பெயரே நிற்கும்
கீழ் லோகம் வந்தபடியால் கங்கை பெயர்
அயோதியை பட்டணம் திரும்பி வணங்குகிறான் ராமன் கங்கை நாட்டை காப்பாய்
தெய்வங்களை நாட்டை -பஞ்ச பூதங்களே -காப்பீர்
இஷ்வானு குல பெருத்த ராஜாக்கள் -நீடூழி இருப்பாய்
கடமை முடித்து திரும்பி வருவேன்
ரிஷிகள் நீராடி புண்யம் கொண்டாடும் கங்கை கரை
அடைந்து நாகர்கள் கந்தர்வர்கள் தேவர்களும் நீராடும் இடம்
கொசித் கம்பீரம் -கொசித் -சுழல் -பேர் இரைச்சல் -பல பல மாதிரி ஓடும்
நுங்கும் நுரையும் -ஸ்படிகம் -நிர்மலம் சில இடங்களில் –
ஸ்ருங்க பேர புரம் அடைந்து
சமுத்திர ராஜனுக்கு மனைவி நதிகள்
குதிரைகள் களைத்து இருக்க தங்க முடிவு செய்தான்
தேரை நிறுத்தி -குதிரைகள் புல் மேய அனுப்பி –
மரம் அடியில் நிழலில் அமர்ந்து
குகன் வர வேதா தலைவன் -உயிர் தோழன் ஆத்ம சகன்
பலவான் -கங்கை கரை சொந்தக் காரன் கணக்கற்ற நாவாய்
ஏழை யேதலன் கீழ் மகன் என்னாது -சமமான அன்பு
தோள்களில் கை போட்டு கொண்டு -மெய் ஞானம் முக்கிய கருத்து -

ஸ்ரீ ராமனின் அருள்அமுதம்-189-197..

February 5, 2013

189-

ஆவதாரம் -ஸ்ரீ  ராமம் -கோதண்ட ராமர் -ராஜாஜி நகர் ஜோகனகள்ளி -முக்ய வீதியில் –
100 ஆண்டுகள் பழைமை யான திருக் கோயில் -த்வஜ ஸ்தம்பம் சேவித்துக் கொண்டு –
ஆஞ்சநேயர் சேவை -மகா மண்டபம் அர்த்த மண்டபம் -செடி கொடிகள் பிரகாரங்களில் –
எங்கும் ஸ்ரீ ராம பக்தர்கள் –
திரு அரங்கன் ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி நன்னாள் –
நித்யமாக -வைகுண்டே பரே லோகே –
இராப் பத்து தொடக்கி திருவாய் மொழி திரு நாள் -முதல் நாள் –
புறப்பாடு வஜ்ராங்கி -மாணிக்கம் வைடூர்யம் -தோளுக்கு இனியானில்
சந்திர புஷ்கரணி வாசலில் ஸ்ரீ வைகுண்ட வாசல் திறக்க –
சேவை சாதித்து மணல் வெளி கடந்து கொட்டகையில் உலாத்தி -சேவை சாதிக்க –
ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் புடை சூழ ஆயிரம் கால் மண்டபத்தில் -திரு மா மணி மண்டபம் –
மான் தோலும் மர உறி சூடிக் கொண்டு ராஜா ராமன் -சீதையும் இப்படியே செல்வசீமாட்டி
மான் போன்ற மருண்ட பார்வை -உடுத்திக் கொள்ள அறியாமல் வெட்கி பார்க்க –
ராமன் வெண் பட்டாடை மேலே அணிவித்து காட்டி –
37 சர்க்கம் இருக்கிறோம்
வெட்கம் போக்கி -ராமன் அருளி –
அந்த புர பெண்கள் கண்ணீர் விட சீதை உடை கண்டு
சகுந்தலைக்கு மான் தோல் கண்டு பெண்கள் ஆணாக இல்லையே
கைகேயி மனம் கலங்காமல் -வசிஷ்டர் சொல்லியும் -குல பாம்பு கோடரி காம்பு -அவப் பெயர் குலத்துக்கு
ஆத்மா நிதி -ஆணின் பாதி பெண் -சீதைக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்வோம் என்கிறார் வசிஷ்டர்

190

சுதர்சனம் பாஸ்கர கோடி துல்யம் –
சக்கரத்து ஆழ்வார் சேவை 16  நெற்றிக்  கண் -சகரதிலே வலம்
யோக நரசிம்க சுவாமி சக்கர ஆயுதம் நான்கு திரு கரங்களிலும்
வசிஷ்டர் கோபம் கொண்டு பேசியதை – பார்த்தோம்
மகளும் பின்
தொடர்வார் நானும் போவேன்  ராமன் இன்றி இருக்க மாட்டான் பரதனும்
கைகேயி நீ தனியாக இருப்பாய்
ராமன் இருக்கும் இடமே நாடு – ஆகும்
நீ   நரகம் அடைவாய் அடைவாய்
நீ சென்று சீதைக்கு மர உறி வேண்டாம் சொலு மீண்டும் கேட்கிறார்
அவள் மட்டுமாவது அலங்காரமாக இருக்கட்டும்
கோசல  சராசரங்கள்   எல்லாம் ராமனை  எதிர் பார்க்கும்
கேட்க வில்லை
மக்கள் வருந்தி தசரதா நீ தான் காரணம்
காட்டுக்கு சீதை மர உறி தரித்து செல்ல வரம் கொடுக்க வில்லையே
ராமன் தாயை விட மதித்து -இருக்க
ராமன் கை கூப்பி பேச 16 ஆண்டுகள் 16 நிமிஷங்களாக போய் விடும்
கவலை வேண்டாம்
தாய் பற்றி கவலை கௌ சல்யை என்னை பிரிந்து வருந்துவாள்
அவளை பாதுகாப்பது முக்கியம்
சோக சாகரம் அழுந்தாமல் தாயை காப்பாற்றும்
பிரிவு தாழாமல் -அழித்து கொள்ளும் உரிமை இல்லையே –
மயக்கம் அடையலாம் -உமக்கும் வருத்தம்
ஒருவருக்கு ஒருவர் தேற்றி
பரதன் சத்ருக்னன் வருந்துவார்கள் நீர் தான் அதை போக்கி அருள வேண்டும் –
உயிர் போனது போலே தசரதன் புலம்புகிறான்

191-

சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடி -திருப்பாவை மாதம் -ஆண்டாளுக்கே என்று –
கற்றுக் கறைவை கணங்கள் பல பாசுரத்தில் -கோவலர் தம் பொற் கொடி -செல்வ பெண்டாட்டி –
கோதண்ட  ஸ்வாமி ஆண்டாள் சன்னதி சேவை
நம் ஆழ்வார் பகவத் ராமானுஜர் – திரு மங்கை ஆழ்வார் -தேசிகன் -சேவை
வேதம் வேதாந்தம் அனைவரும் அறிய -ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்தி கள் –
தயரதன் புலம்பல் 39 சர்க்கம்
மயங்கி கீழே சாய -யார் தேற்றுவது மன்னன் அனுமதி பெற்று ராமன் கட்டுக்கு போக வேண்டுமே
முகூர்த்தம் கழிந்து மயக்கம் தெளிந்து அழுது புலம்புகிறான்
கர்ம பலன் தான் இது இன்னம் உயிர் பிரியாமல் இருக்கிறதே ராமன் பிரிய போகிறான் சோகம்
குலசேகர ஆழ்வார் ஒன்பதாவது பதிகம்
புலம்பல் -நெடும் கானம் -மன்னனாவாய் நின்றாய் -கைகேயி தன் சொல்லை கேட்டு
நன்றாக நாட்டை -நாநிலத்தை -ஆள்வித்தேனே –
மா ஒழிந்து தேர் ஒழிந்து இளம் கோவும் நேரிளையும் பைம் கானம் போக எவ்வாறு நடந்தனையோ எம் ராமாவோ
கல்லணை மேல் கண் துயில கற்றினையோ காகுத்தா கரிய கோவே
வா போ –வந்து போ முன்னும் பின்னும் தர்சித்து -இன்று நீ போக என் நெஞ்சம் இரு பிளவாக
பெரும் பாவி -அரும்பாவி சொல் கேட்ட அரு வினையேன்
மெல்லடி குருதி சோர -பரல் கற்கள் பட்டு
அம்மா என்று உகந்து அழைக்கும் ஆர்வ சொல் கேளாதே –
பண்பே இன்றி –
அங்கங்கள் அழகு  மாறி -தகவோ இது  சுமந்திரனே
உன்னையும் உன் அருமையையும் -பாராதே எனது வாய் சொல்லே -நின்னையே மகனாக பெற
பத்து பாசுரங்கள் வல்லார் நரகம் இன்றி பெருமாள் திருவடி கிட்டும்

192-

நமோ கோதண்ட ஹஸ்தாயா -ஒரு வில்லால்  ஓங்கு  முந்நீர் அடைத்து -அரக்கர்   கோனை  முடித்து
உலகு உய்ய -சீதை இலக்குவன் ஆஞ்சநேயர் அனைவரும் சேவை -ஜகத்ஜனனி மாதா பக்த ஆஞ்சநேயர் தாயையே பார்த்துக் கொண்டு
கனக பவன் நாலு கால் மண்டபம் திருவடிகள் படிந்து தேர் ஏறின இடம் திருவடி பதித்த இடம்
39 சர்க்கம்
பிராணன் போகும் முன்பு  தேர் கொண்டு வா -குதிரைகள் பூட்டி
வைதேகிக்கு ஆடை அணிகலன்கள் கொண்டு
பாஸ்கரனும் பிரபையும் போலே ஸ்ரீ ராமர் சீதை-
பெண்கள் பொறுப்பு அதிகம்-
ஸ்த்ரீனாம் பவித்ரம் பரமம் -மறைக்காமல் இருவரும் –
நெருக்கம் இருவருக்கும் எப் பொழுதும்
தந்தை கற்று கொடுத்தார் தந்தி இல்லாத  சக்கரம் இல்லாத வண்டி கணவன் இன்றி மனைவி
சொத்தை நம்பி திரு கல்யாணம் இல்லை குணம் ஒன்றே மதித்து
தாய் இடம் விடை கொண்டு கை கூப்பி ராமர்
அனைவரையும் பார்த்து கை கூப்பி
தெரியாமல் அபசாரம் பட்டு இருப்பேன் ஷமித்து அருள வேண்டும் -விநயமே வடிவாக
அனைவரும் அழ
வாத்தியங்கள் முழங்க காடு நோக்கி செல்கிறான் –

193-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-5-2-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

February 5, 2013

தண்கடல் வட்டத்துஉள் ளாரைத்
தமக்குஇரை யாத்தடிந்து உண்ணும்
திண்கழற் கால்அசு ரர்க்குத்
தீங்குஇழைக் கும்திரு மாலைப்
பண்கள் தலைக்கொள்ளப் பாடிப்
பறந்தும் குனித்தும்உழ லாதார்
மண்கொள் உலகிற் பிறப்பார்
வல்வினை மோத மலைந்தே.


பொ-ரை :
‘குளிர்ந்த கடல் சூழ்ந்த பூமியில் உள்ளவர்களைக் கொன்று தங்களுக்கு உணவாக உண்ணுகின்ற வலிய வீரக்கழலைக் கட்டிய கால்களையுடைய அசுரர்களுக்குத் தீங்கினைச் செய்கின்ற திருமகள் கேள்வனை, பண்கள் தம்மில் கலக்கும்படியாகப் பாடிப் பூமியில் கால் பாவாமல் நடனத்தைச் செய்துகொண்டு திரியாதவர்கள் மண்கொண்ட இவ்வுலகத்தில் வல்வினை மலைந்து மோதும்படி பிறப்பார்கள்,’ என்றவாறு.

    வி-கு : ‘தடிந்து இரையாக உண்ணும் அசுரர், வல்வினை மலைந்து மோதப் பிறப்பார்,’ என மாறுக. தலைக்கொள்ளுதல் – ஒன்றோடு ஒன்று கலத்தல். மோத – அடிக்க. மலைதல் – ஈண்டு, வருத்துதல். மண்கொள் உலகு – அணுக்களைக் கொண்ட உலகு, ‘மண் திணிந்த நிலனும்’ என்ற இடத்து ‘அணுக்கள் செறிந்த நிலனும்’ என்று உரை கூறினர் புறநானூற்று உரையாசிரியர். இனி, பொன்னுலகை விலக்குவதற்கு ‘மண் கொள் உலகு’ என்கிறார் எனலுமாம்; இனச்சுட்டுள்ள அடை.

    ஈடு : இரண்டாம் பாட்டு. 1‘ஸ்ரீ கஜேந்திராழ்வானுக்கு உதவின உதவி, நித்தியசூரிகட்கு உதவிய உதவி என்னலாம்படியன்றோ, தங்களுக்கு இடர் உண்டு என்று அறியாத சமுசாரிகளுடைய விரோதியைப் போக்கி உதவி செய்வது? அங்ஙனம் உதவி செய்யும் அந்நீர்மையை அநுசந்தித்தால், விகாரமில்லாத வராயிருப்பவர்கள் மஹா பாவம் அனுபவிக்கப் பிறக்கிறவர்கள்,’ என்கிறார்.

    தண்கடல் வட்டத்துள்ளாரைத் தமக்கு இரையாகத் தடிந்து உண்ணும் திண்கழல் கால் அசுரர் – அசுரர்கள் பிராணிகளைக் கொன்று உண்டு, அதனாலே ஜீவிப்பார்களாயிற்று. ‘இவர்களைக் கொல்லுதற்கு இவர்கள் செய்த அபகாரம் என்?’ என்னில், தண் கடல் வட்டத்துள்ளார் – ஒரே தேசத்தில் வசிக்கும் காரணத்தால் வந்த சம்பந்தமே காரணமாக ஆயிற்று நலிவது. சர்வேசுவரன் ரக்ஷிக்கைக்கு ஏது யாது ஒன்று? அதுவே ஆயிற்று இவர்கள் நலிவதற்குக் காரணமும். 2‘தேவரீருடைய தேசத்திலே வசிக்கின்ற நாங்கள் உம்மாலே ரக்ஷிக்கத் தகுந்தவர்கள்,’ என்பதுஸ்ரீராமனைப் பார்த்த மகரிஷிகள் கூற்று. ஆக, ‘இவர்கள், தங்கள் கண் வட்டத்திலே உண்டு உடுத்துத் திரிகிற இதுவே காரணமாக நலிவர்கள்,’ என்பதாயிற்று. ‘தங்களுடைய சரீரப் பாதுகாப்பிற்காகப் பிறரைக்கொன்று ஜீவிக்கிற திண்ணிய வீரக்கழலைக் காலிலேயுடைய அசுரர்கள். இறைவன், ரக்ஷிக்கைக்கு 1‘அது எனக்கு விரதம்,’ என்று அறுதியிட்டு இருக்குமாறு போன்று, இவர்கள் பிறரை நலிவதற்கு அறுதியிட்டு வீரக்கழலைக் கட்டியிருப்பவர்கள்’ என்பார், ‘கழல் கால் அசுரர்’ என்கிறார். ‘அவனுடைய ரக்ஷணத்துக்கு ஈடான கிருபையைத் தவிர்க்கிலும், இவர்கள் பிறரை நலிவதற்கு இட்ட வீரக்கழலைத் தவிர்க்க ஒண்ணாது,’ என்பார், ‘திண்கழல்’ என்கிறார்.

    தீங்கு இழைக்கும் திருமாலை – 2‘இவர்களும் நம்மாலே படைக்கப்பட்டவரன்றோ?’ என்று குடல் தொடக்கைப் பார்த்திருப்போமாகில், நம் விபூதி அழியும்; இவர்களை அழியச்செய்தாகிலும் விபூதியை நோக்கும் விரகு ஏதோ?’ என்று, 3‘சினேகிதன் என்று நெருங்கி வந்த இவனை, என் உயிருக்குக் கேடு வருவதாக இருப்பினும் விடமாட்டேன்; அவனிடம் தோஷம் இருப்பினும் இருக்கட்டும்; இந்த விபீடணனை ஏற்றுக்கோடலைப் பெரியவர்கள் நிந்திக்கமாட்டார்கள்,’ என்னும் தானும், 1‘திரிசடை சொன்னவைகள் உண்மையாக இருக்குமேயாயின், அபயம் தந்து உங்களைப் பாதுகாக்கிறேன்,’ என்னுமவளும் கூட இருந்து எண்ணுவார்கள் ஆயிற்று. என்றது, 2‘களை பிடுங்கி அடியார்களை இரக்ஷித்தோமாம் விரகு யாதோ?’ என்று இருவரும்கூட விசாரியாநிற்பர்கள் என்றபடி.

    பண்கள் தலைக்கொள்ளப் பாடி – 3‘திருமகள் கேள்வனைப் பாடாநின்றார்கள்’ என்று, பண்கள்தாம் ‘என்னைக்கொள், என்னைக்கொள்’ என்று வந்து தலை காட்ட. என்றது, ‘பண் சுமக்கப் பாடி’ என்றபடி. அன்றி, ‘பண்கள் தலைமை பெறும்படி பாடி’ என்றுமாம். என்றது, ‘தலையான பண்ணிலே பாடி’ என்றபடி. அன்றி, ‘அன்பினாலே அடைவு கெட்டு, ஒரு பண்ணிலே எல்லாப் பண்களும் வந்து முகங்காட்டும்படி பாடி’ என்னலுமாம். பறந்தும் குனித்து உழலாதார் – கால் தரையிலே பாவாதே கூத்தாடி, அதுவே வாழ்க்கையாகத் திரியாதார்; ‘பறந்துகொண்டு குனித்து இதுவே வாழ்க்கையாக இராதார்’ என்றபடி. மண் கொள் உலகில் வல் வினை மலைந்து மோதப் பிறப்பார் – வல்வினை மலைந்து மோத மண் கொள் உலகிற்பிறப்பார். என்றது, ‘பகவானுடைய குண அனுபவம் பண்ணும் போது ‘நாம் விகாரமில்லாதவர்களாய் இருக்கவேணும்,’ என்று குறிக்கொண்டு இறுக்குவாதம் பற்றினாற் போலே இருப்பவர்கள் 4சாதுர்த்திகம் வந்து எடுத்து எடுத்துஎற்றப்புக்கால் செய்யலாவது இல்லையே!’ என்றபடி. ‘பிறப்பு’ என்ற இது, மற்றைத் துக்கங்களுக்கும் உபலக்ஷணம்.

கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு உதவிய நீர்மை முதலில் சொல்லி
இதில் –சூரிகளுக்கு உதவினது -என்று இருப்பாரே -தமது இடரை
பிரார்தியாமல் இருக்கச் செய்தே தானே நீக்கும் தன்மையன் –
இடர் உண்டு என்று கூட அறியாத சம்சாரிகளின் இடரை போக்குமவன் –
இத்தை அனுசந்தித்து உருகி -உணராமல் அவிக்ருதராய் இருப்பார் -

வல் வினை மோத பிறப்பார்கள்
அசுரருக்கு தீங்கு இளைக்கும் திருமால்
பண் கொள் தலைக்கொள்ள  பாடி –
எகிறி குதித்து ஆனந்தத்தால் -பஜனை கோஷ்டி இன்றும்
பறந்தும் குதித்தும் -ஆடாதார் –
அசுரர் யார் -கடல் வட்டது உள்ளவரையி ஆகாரமாக கொண்டு ஹிம்சை பண்ணும் –
திண் கழல் சூட்டிய வீரர்கள் தீமைகள் செய்குந்தா –
மண் கொள் உலகினில் பிறப்பார்
அசுரர்கள் ஹிம்சிகைக்கு அபகாரம் ஒன்றும் இன்றி -ஏக தேச வாசியாய்
இருப்பதே காரணமாய் -அசூயை அறிந்தவர்கள் உயர்ந்த கதி அடைந்தால் தானே –
கடல் வட்டத்து உள்ளாரை
குளிர்ந்த வட்டமான கடலில் -பூமியில் உள்ளாரை
ஏக தேச வாசம்
ரஷிக்க அவன் பார்வையில் இருந்தால்

ஆர்த்த ரஷணம் -தண்ட காரணிய -ஆர்தர்
வாசிகள் என்பதே காரணம் -தபசுக்காக இல்லை –
தபசே ரஷிக்க -விஷயத்திலே கண் வட்டத்திலே இருக்க –
சுபிரயத்ன பரர் அன்று -கண் அழிவு வரலாமே அப்படி இருந்தால்
காக்க வல்ல  எல்லைக்கு புறம்பாய் இல்லையே

தண்டனை கொடுக்க வேறு தேசம் கடத்த முடியாதே பகவானால்
ராஜாவால் முடியுமே -பெரியவன் தான் பண்டிதன் வார்த்தை  –
புறம்பு சொல்ல முடியுமானால் சொல்லிக் காண் -ரிஷிகள் வார்த்தை –
திரு விருத்தம் பாசுரம் -பிரமாணம் காட்டி –
எல்லையே இல் லாதது
அது போலே எல்லாரையும் ஹிம்சிகை தன கண் வட்டத்தில் உண்டு உடுத்து இருப்பாரை
தமக்கு இறை சரீர போஷணம் தடித்து ஹிம்சித்து உண்ணும்
கால் வீரக் கழல் அரசர் சூடுமா போலே
இவர்களும் ஹிம்சிகைக்கு அடையாளம் கழல்
ஏதத் வ்ரதம் மம அவனது தீஷை போலே
இவர் ஹிம்சிகைக்கு வரதம் தீஷை கழல்
கிருபை கை விட்டாலும் -ஸ்வா தந்த்ர்யம் வரலாம்
இவர்களுக்கு மறந்தும் கிருபை வாராதே
அப்படிப் பட்டவர்களுக்கு தீங்கு
குடல் துவக்கை பார்த்து இருக்காமல் -இவர்களால் விபூதி அழியும
தேவானாம் தானவானம் -சமம் -இருந்தாலும்
இவர்களுக்கு தீங்கு இழைத்து விபூதியை நோக்கும் –
தேவர்களுக்கு கட்டளை -அவர்களை ஹிம்சிகை
ராஜ்ஜியம் பரித்து -கட்டளை கெடாமல் இருக்க தண்டிக வேண்டுமே
மித்ர பாவேன -அனுக்ரகம் செய்பவன் –
தீங்கு இளைத்தாலும் ராஷசிகளை -நான் இருக்கிறேன் –
திருமாலே -இருவரும் சேர்ந்து –
களை பிடிங்கி ரஷிப்பார்கள் –
நினைத்தவாறே மனம் உருக வேண்டாமோ

பண்கள் தலைக் கொள்ள பாடி
ஸ்ரீ ய பதியை -என்னைக் கொள் என்னைக் கொள் முன் வந்து நிற்குமே –
தலை காட்ட அவற்றை கொண்டு பாடி
பாட் டினால் பண்களுக்கு பெருமை
ப்ரீதியாலே அடைவு கெட -ராகமாலிகை ஒரு பண்ணிலே பல பண்களில் பாடி
தரையில் கல் படாதே கூத்தாடி
பரந்து இதுவே யாத்ரையாக
அவிக்ருதராய் இருக்க -உருகாமல் -மாற்றம் இன்றி –
இருக்கு வாதம் பற்றினாரைப் போலே -ஆடாமல் அசையாமல் இருக்க
அவர்கள் கூட குளிர் ஜுரம் வந்தால் தூக்கி போட-
சாதுர்த்தகம் நான்கு நாள் ஜுரம்
அப்படி பாடினாலும் -அல்லாத துக் கங்களுக்கு உபலஷணம்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்.

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -253-264….

February 4, 2013

வார்த்தை -253-
அர்த்த லுப்தன் சம்சாரி
ஜ்ஞான லுப்தன் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்
கைங்கர்ய லுப்தர் -முக்த நித்யர்
தாஸ்ய  லுப்தர் -எம்பெருமான் –
———————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -254-
பத்தன் தன்னை பிரகிருதி என்று இருக்கும்
விஷயீ தன்னை காமுகன் என்று இருக்கும்
கேவலன் தன்னை ஸ்வ தந்த்ரன் என்று இருக்கும்
சாஸ்த்ரி தன்னை சர்வஞ்ஞன் என்று இருக்கும்
கர்மீ தன்னை போக்தா என்று இருக்கும்
ஜ்ஞானி தன்னை வ்ரக்தன் என்று இருக்கும்
பக்திமான் தன்னை மோஷ சாதனன் என்று இருக்கும்
பிரபன்னன் தன்னை அசித் என்று இருக்கும் –
————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -256-

பக்தருக்கு சோறும் தண்ணீரும் தாரகம் -ஆஜ்ய ஷீராதிகள் போஷக த்ரவ்யம் –
ஸ்ரக் சந்தநாதிகள் போக்கியம் –
முமுஷுவுக்கு ஜ்ஞானம் தாரகம் -ஆசார்ய வைபவம் போஷகம் –
பகவத் குண அனுசந்தானம் போக்கியம் –
நித்ய முக்தருக்கு மிதுன அனுபவம் தாரகம் -கைங்கர்யம் போஷகம் –
பகவன் முகோல்லாசம் போக்கியம்
——————————————————————————————————————————
வார்த்தை -256
ஓர் ஆசார்யன் ஸ்ரீ பாதத்திலே இரண்டு பேர் ஆஸ்ரயிக்க -ஒருவர் ஜ்ஞாநாதிகராக
ஒருவர் சம்பந்த மாத்ரமே யாய் இருப்பான் என் -என்னில்
பாபம் ஷீணம் ஆகாமை–அப்படியானால் ஆஸ்ரயிக்க கூடுமோ என்னில் யாலே
பாப்பம் தான் த்ரிவித மாகையாலே கூடும் -எங்கனே என்னில் -ஒரு ஸ்திரீக்கு மூன்று பிரதிபந்தகம்
உண்டாமா போலே -அவையாவன -பானிக்ரஹனம் பண்ண ஒட்டாத பாபமும்
பர்த்தாவோடு சம்ச்லேஷிக ஒட்டாத பாபமும் -புத்திரன் இன்றிகே இருக்கிற பாபமும் –
இவை பர்வ க்ரமத்தாலே போமா போலே அதிகாரிக்கும் சமர்பண விரோதி ஷயமும்
சாதன விரோதி ஷயமும் -ப்ராப்தி விரோதி ஷயமும் என்ற இவை மூன்றும் பர்வ
க்ரமத்திலே போக வேண்டுமாகையாலே –
————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -257-
வைஷ்ணவன் என்றும் -ஏகாந்தி என்றும் -பரமைகாந்தி என்றும் -ஆகாரம் மூன்று –
வைஷ்ணவன் ஆகிறான் -தேவதாந்திர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பகவத் சேஷத்வ ஜ்ஞானம் பிறந்தவன் –
ஏகாந்தி யாகிறான் -சாதநாந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக ஸித்த ஸாதனம்
ஸ்வீகாரம் பண்ணினவன் –
பாரமை காந்தி யாகிறான் -பிரயோஜனாந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பரம ப்ராப்ய ருசி பிறந்தவன் –
————————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -258-
வைஷ்ணவன் அக்ருத்யத்தை பாபம் என்று தவிரும் –
ஏகாந்தி அக்ருத்யத்தை ஸ்வரூப ஹானி என்று தவிரும் –
பரமை காந்தி அக்ருத்யத்தை ருசி இல்லாமையாலே தவிரும் –
அன்னமென்ன நடையினார் கலவியை அருவருத்த அஞ்சினாயேல் -பெரிய திருமொழி -9-7-2-
என்னக் கடவது இ றே –
————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -259-

வைஷ்ணவன் க்ருத்யத்தை அதிகாரி சம்பத்திக்காக செய்யும் –
ஏகாந்தி க்ருத்யத்தை லோக சங்க்ரஹதயா கர்த்தவ்யம் என்று செய்யும் –
பரமை காந்தி க்ருத்யத்தை கிருபையாலே செய்யும் –
———————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -260-
வைஷ்ணவன் கைங்கர்யத்தை சாதனம் என்று செய்யும் –
ஏகாந்தி கைங்கர்யத்தை கால ஷேபம் என்று செய்யும் –
பரமை காந்தி கைங்கர்யத்தை ராக ப்ராப்தி என்று செய்யும் –
—————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -261-
சாந்தனுக்கு சத்வோத்ரேக ஹேது -சத்வோத் தரருடைய சரீராஹார நிரூபணம்
பண்ணி சருகு திரட்டாத சம்யக்ஜ்ஞான நிஷ்டை –
ஸ்வரூபஞ்ஞனுக்கு ஸ்வ வர்ண அநு கூல மான ஸூ ஹ்ருத் தர்சனமே சர்வ அபேஷிதம் -ஸ்வ ரஷணத்துக்கு
பரேச்ச அநு கூலமான ஸ்வ சேஷத்வமே ஸ்வரூப உபாய உக்தம் –
சத்வஸ்தனுக்கு ஸ லஷ்மீ காநுபவ சாதனம் சத்வச்த விஷய லஷ்மீ கத
சம்பந்த ஸார ஜ்ஞானமே –
—————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -262-
சாந்தன் ஆகிறான் சதுர்வித அஹங்காரம் கழித்தவன் -அவை யாவன
தேகத்தில் அஹங்காரமும் –
ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரமும் –
உபாயத்தில் அஹங்காரமும் –
உபேயத்தில் அஹங்காரமும் –
தேகத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -தேகத்தை தானாக நினைக்கையும் –
தேக அனுபந்திகளான பதார்தங்களிலே மமதா புத்தி பண்ணுகையும் –
தேகாந்தர அனுபவத்தில் புருஷார்த்த புத்தி பண்ணுகையும் –
——————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -263-
இது கழிகை யாவது தேகத்தில் ஆத்ம புத்தி நிவ்ருத்தியும் -தேக அனுபந்தியான பதார்த்தங்களில்
மமதா புத்தி நிவ்ருத்தியும் -தேஹாந்தர அனுபவத்தில் புருஷார்த்த நிவ்ருத்தியும் –
ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -தேஹத்தை அண்டை கொண்டு ஸ்வரூபத்தை உறுமுதல் -ஸ்வரூபத்தை அண்டை கொண்டு தேகத்தை உறுமுதல் செய்கை –
இது கழிகையாவது -அவன் வடிவே வடிவாகையாலே பர ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே
ஸ்வ ஸ்வரூபம் விளங்குகை –
உபாயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணுகை –
இது கழிகையாவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியை த்யஜித்து பரகத
ச்வீகாரத்துக்கு விஷயனாகை –
உபேயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -நாம் அவனுக்கு அடிமை செய்கிறோம் என்று இருக்கை
இது கழிகையாவது -தன் கையாலே தன் மகிரை வகிர்ந்தால் அந்யோந்யம்
உபகார ஸ்ம்ருதி கொண்டாட வேண்டாதாப் போலே அவயவ பூதனான ஆத்மா
அவயவியான எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கிறான் -என்று இருக்கை .
—————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -264-
பத்தன் அவித்யா தீநன்
சாஸ்த்ரி புண்ய பாபாதீநன்
கேவலன் ஸ்வ ஸ்வரூப அதீநன்
முமுஷு பகவத தீநன்
பிரபன்னன் ஆசார்ய அதீநன்
பிரபத்தி நிஷ்டன் ததீய அதீநன் .

—————————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-5-1-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

February 4, 2013

ஐந்தாந்திருவாய்மொழி – ‘மொய்ம்மாம்பூம்பொழில்’

முன்னுரை

    ஈடு : 1‘புகழும் நல் ஒருவன்’ என்ற திருவாய்மொழியிலே, பகவானுடைய சொரூப ரூப குண விபூதிகளை அனுபவித்து, அதனால் வந்த ஹர்ஷப் பிரஹர்ஷத்தாலே களித்து அவ்வனுபவமில்லாதாரை நிந்தித்து, அவ்வனுபவமுடையாரைக் கொண்டாடிச் சொல்லுகிறது ‘மொய்ம்மாம்பூம்பொழில்’ என்ற இத்திருவாய் மொழி. இவர் ‘முந்நீர் ஞாலம்’ என்ற திருவாய்மொழியில், சரீர சம்பந்தத்தை அநுசந்தித்தும், மற்றைய விஷயங்களில் ஈடுபாட்டினை அநுசந்தித்தும் சோகித்த சோகம் சிலர்க்கு நிலமாகில் அன்றோ, இத்திருவாய்மொழியில் பகவானை அனுபவித்த அனுபவத்தாலே மகிழ்ச்சி கொண்டவரான இவருடைய மகிழ்ச்சி சிலர்க்கு நிலமாவது? ‘ஆயின், இவரும் பகவானை அனுபவம் பண்ணுகிறார்; நாமும் அவ்விஷயத்திலே கைவைக்கிறோம்; இவருக்கு இங்ஙன் இருப்பான் என், நமக்கு இங்ஙன் இராதொழிவான் என்?’ என்னில், நாமாகிறோம் கண்டார்க்கு ஒளிக்க வேண்டுமவையாய், சாஸ்திரங்களெல்லாம் ஒருமுகஞ்செய்து நீக்குகின்றவையாய், முதல்தன்னிலே கிடையாதவையாய், கிடைத்தாலும் நிலை நில்லாதவையாய், பின்னர் நரகத்திலே மூட்டிக் கேட்டினை விளைக்கக்கூடியனவான மற்றைய விஷயங்களினுடைய லாபாலாபங்களில் பிறக்கும் சோகமும் மகிழ்ச்சியுமே ஆயிற்று அறிவது.

    ‘நன்று; ஆசையற்றவராய், சத்துவ குணத்தையுடைய பெரியோர்கட்குத் தலைவராய் இருக்கிற இவர்க்குச் சாஸ்திரங்கள் ‘கூடாதவை’ என்று விலக்கிய சோகமும் மகிழ்ச்சியும் கூடினபடிஎங்ஙனே?’ எனின், ‘இவருடைய சோகமும் மகிழ்ச்சியும் சாஸ்திரங்களிலே விலக்கிய சோகமும் மகிழ்ச்சியும் அல்ல; சமஸ்த கல்யாணகுணாத்மகனான சர்வேசுவரனை அனுபவித்து அவ்வனுபவத்தால் உண்டான பிரீதியாயிற்று இவர்க்கு மகிழ்ச்சியாவது. ‘இப்படி வகுத்த சர்வேசுவரனை அநாதிகாலம் இழந்து இதர விஷயத்தில் ஈடுபாடு உடையோமாய்க் கேட்டினை அடைவோமே!’ என்னுமதாயிற்று இவர்க்குச் சோகமாவது. மேலும் 1‘காமம் ஆகாது’ என்று விலக்கியிருக்கவும், 2‘இடைவிடாது தியானம் செய்யத் தக்கவன்’ என்று கொண்டு பகவத் காமத்தைச் சாஸ்திரங்கள் விதியாநின்றனவே அன்றோ? இனி, 3முத்தரும் பகவானுடைய அனுபவத்திலே 4‘நான் பரமாத்துமாவுக்கு இனியவனாய் இருக்கிறேன்; நான் பரமாத்துமாவாகிறஇனிய பொருளை அனுபவிக்கிறவன்,’ என்று களியாநிற்பர்கள் அன்றோ? 1‘இறந்தகாலம் எதிர்காலம் இவற்றில் நடந்த நடக்கும் காரியங்களைச் சொல்லுகிறவராயும், ஒன்றிலும் ஐயம் இல்லாதவராயும், எல்லாத் தர்மங்களையும் அறிந்தவராயுமுள்ள நாரதர்’ என்று சொல்லப்படுகிற நாரதர் முதலிய முனிவர்களும் பகவானுடைய சந்நிதியில் வந்தவாறே ஆடுவது பாடுவது ஆகாநிற்பர்கள் அன்றோ? விரக்தரில் முதல்வனான திருவடியும் பிராட்டியைக் கண்டுவந்த மகிழ்ச்சியினாலே முதலிகளைப் பார்த்து, 2‘நீங்கள் மதுவனத்தை அழித்து உண்ணுங்கோள்! நான் உங்களுடைய விரோதிகளைத் தடுக்கிறேன்!’    (விரோதிகளாவார், காத்திருந்த ததிமுகன் முதலியோர்) என்றானன்றோ? மஹாராஜர்க்கு, ‘உம்முடைய காவற்காடு அழிந்தது’ என்று அறிவிக்க, ‘நம்மோடு கூறிப்போந்த காலமுந்தப்பி, நாந்தாம் ‘தீக்ஷ்ண தண்டர்’ என்று அறிந்திருந்தும், இவர்கள் காவற்காட்டை அழிக்கும் போது, 3‘செய்யவேண்டிய காரியத்தைச் செய்யாதவர்கட்கு இப்படிப்பட்ட ஆரம்பம் உண்டாகமாட்டாது. ஆதலால், எல்லாப்படியாலும் பிராட்டியைத் திருவடி தொழுதார்களாக வேண்டும்,’ என்று அப்போது உண்டான மகிழ்ச்சி, இருந்த இடத்தில் இருக்கவொட்டாமல், வாலானது ருஸ்யமூக பர்வதத்தின் கொடுமுடியிலே சென்று அறைந்ததாயிற்று. 1நடுவே ‘காவற்காடு’ என்று ஒன்று உண்டாயிற்று, ராஜபுத்திரர்களுடைய ஜீவன அத்ருஷ்டமாயிற்று; அன்றாகில், முதலிகளுடைய மகிழ்ச்சி இராஜபுத்திரர்கள் முதுகோடே போமாயிற்று.

    2வெற்றிலைச்சாறு சிறிது மிடற்றுக்குக் கீழே இழியப்பெற்ற ஒருவன், தன்னைத்தான் அறிகின்றிலன்; அங்ஙனம் இருக்க, 3உள்கலந்தார்க்கு ஓர் அமுதமாய், அமுதிலும் ஆற்ற இனியனாய், 4எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் என் அமுதம்,’ என்று தாமே முற்றூட்டாக இவ்வமுதத்தை உண்ட இவர்க்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகச் சொல்ல வேண்டாவே அன்றோ? நிற்க.இப்படிப்பட்ட பகவானுடைய அனுபவத்தால் வந்த பிரீதியின் மிகுதியினாலே முதலிலே இதில் அறிவில்லாதாரையும், அறிவுண்டாய்ப் புறம்பே கருத்தூன்றினவர்களாயிருப்பாரையும், சந்தி செய்தல் முதலிய ஒழுக்கங்களையே முக்கியமாகக் கொண்டவர்களாய், ‘அநுஷ்டான காலங்களில் திருநாள் சேவிக்கலாகாது,’ என்று இருப்பாரையும், அறிவு உண்டாகியே புறம்பே பரபரக்கற்று ‘அதற்கும் இதற்கும் வாசி என்?’ என்று சமானபுத்தி பண்ணி இருப்பாரையும், தங்களை ஆஸ்திகராகப் புத்தி பண்ணி அவ்வாஸ்திக்யத்துக்குப் ‘புறம்பே விநியோகம்’ என்று இருப்பாரையும், இராஜச தாமசங்கட்கு ஒத்தனவான அற்பப் பலன்களைக்கொண்டு போவாரையும், அந்த அந்தப் பலன்களுக்காகத் தாமத தேவதைகளை அடைகின்றவர்களையும் எடுத்து, அவர்களுக்குப் புறம்பே எல்லா நன்மைகளும் உளவேயானாலும், பகவானுடைய குணங்களை அநுசந்தித்தால் அவிக்ருதராகில், ‘அவர்கள் அவஸ்துக்கள்’ என்று அவர்களை நிந்தித்து, ‘உயர்குடிப்பிறப்பு, உயர்ந்த தொழில், ஞானம் இவைகள் இல்லாதிருப்பினும், பகவானை அனுபவம் பண்ணி விக்ருதராமது உண்டாகில், அவர்களுக்கு நான் அடிமை’ என்று அவர்களைக் கொண்டாடிப் பிரீதராகிறார்.

பொய்ம்மாம் பூம்பொழிற் பொய்கை
முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற
கைம்மா வுக்குஅருள் செய்த
கார்முகில் போல்வண்ணன் கண்ணன்
எம்மா னைச்சொல்லிப் பாடி
எழுந்தும் பறந்தும்துள் ளாதார்
தம்மால் கருமம்என்? சொல்லீர்,
தண்கடல் வட்டத்துஉள் ளீரே!

    பொ-ரை : ‘வண்டுகள் மொய்க்கின்ற பூக்களையுடைய சோலையாற்சூழப்பட்ட பொய்கையிலுள்ள முதலையால் பிடிக்கப்பட்டு நின்ற கைம்மாவுக்குத் திருவருள் புரிந்த, கார்காலத்து எழுந்த மேகம் போன்ற நிறத்தையுடையவன் கண்ணன் எம்மான் ஆன எம்பெருமானைச் சொல்லிப் பாடி எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளாதவரால் காரியம் யாது? குளிர்ந்த கடலாற்சூழப்பட்ட பூமியில் உள்ளவர்களே! நீங்களே சொல்லுங்கள்,’ என்கிறார்.

    வி-கு : ‘தண்கடல் வட்டத்துள்ளீர், சொல்லீர்’ என மாறுக.

    இத்திருவாய்மொழி அறுசீர்க்கழிநெடிலடி ஆசிரியவிருத்தம்.

    ஈடு : முதற்பாட்டில், ‘அடியவன் இடர்ப்பட்ட மடுவின் கரையிலே, கலங்காப்பெருநகரினின்றும் அரை குலையத் தலை குலைய வந்து விழுந்த நீர்மையை அநுசந்தித்தால் மனமும் உடலும் வேறுபடாதவர்கள் 1மக்கள் ஆகார்,’ என்கிறார்.

    2மொய்ம் மாம் பூம் பொழில் – மொய்க்கப்பட்ட வண்டுகள் பொருந்திய பூக்களையுடைய பொழில். அன்றி, ‘செறிந்துள்ள மாமரங்களையுடைய அழகிய பொழில்’ என்னுதல். அன்றியே, ‘விரும்பத்தக்கதாய்ப் பரந்துள்ள மலர்ந்த பொழில்’ என்னுதல். பொழில் – சோலை. மொய் மாம் பூம் பொழில் பொய்கை – 3பூவார் கழல்களிலே பணி மாறப் பூத்தேடிக் கிடையாமையாலே 1இடர்ப்பட்டு வருகின்றவன், தூரத்திலே குளிர்ந்த சோலையும் பூத்த பொய்கையுமாய்த் தோற்றக்கண்டு ‘உள்ளே கொடிய முதலை கிடந்தது’ என்று அறியாமல் மேல் விழுந்து வந்து பறித்தான் ஆயிற்று. ‘உத்தேஸ்யனான ஈசுவரனை விட்டு, பொழிலையும் பொய்கையையும் இப்போது வர்ணிப்பது என்?’ எனின், 2அப்போது அவனுக்கு உத்தேஸ்யம் ஆயினமை போன்று, அச்சோலையோடு பொய்கையோடு வேற்றுமை அற இவர்க்கு உத்தேஸ்யமாயிருத்தலின் வர்ணிக்கிறார். அன்றியே, 3‘தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடத்துக்கு இப்பொய்கையும் போலியாய் இருத்தலின், வர்ணிக்கிறார்,’ என்னுதல். அன்றியே, 4‘தாமரைக்காடு மலர்க்கண்ணொடு கனிவாய் உடையதுமாய்’ என்கிறபடியே, உபமான முகத்தாலும் விரும்பத்தக்கதாய் இருக்கிறதாதலின், வர்ணிக்கிறார் என்னுதல்.

    பொய்கை முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற – 5தன் நிலம் அல்லாமையாலே வேறுபட்ட சாதியது ஒன்றன் கையிலே அகப்பட்டது; வெளி நிலமாகில் யானையே வெல்லுமன்றோ? யானைக்கு யானை யன்று; யானைக்குச்சிங்கம் அன்று; அற்பமாய் இருப்பதொரு நீர்ப்புழுவின் கையிலே அகப்பட்டது என்பார், ‘முதலைச் சிறைப்பட்டு’ என்கிறார். 6‘தெய்வ ஆண்டில் அநேகம் ஆயிரம் ஆண்டு முதலை நீருக்கு இழுக்க, யானை கரைக்கு இழுக்க’ என்கிறபடியே, இரண்டினுடையவும் செயல்களாய்ப் போந்தது, பின்பு அது தவிர்ந்து, முதலையின் செயலேயாய் யானையின் செயல் ஒழிந்ததாதலின், ‘நின்ற’ என்கிறார். யானைக்குத் தன் நிலம் அல்லாமையாலே வலிமை குறைய நேர்ந்தது; முதலைக்குத் தன் நிலம் ஆகையாலும், ‘விரும்பியது பெற்றோம்’ என்ற எண்ணத்தாலும் வலிமை இரட்டித்திருக்குமன்றோ? 1‘முழுவலி முதலை’ என்றாரே அன்றோ திருமங்கை மன்னனும்? 2‘தன் விருப்பம் முற்றுப் பெறுதற்கு ஒரு கறையடி காண வல்லோமே!’ என்று மனக் கிலேசத்தோடே கிடக்கையாலே வலிமை குறைந்திருந்தது; இப்போது அது பெறுகையாலே முழுவலியாயிருந்தது என்றபடி. தன் விருப்பம் முற்றுப்பெறுதற்கு இதுதான் 3கால்வாசி அறிந்தே அன்றோ பற்றிற்று? முன்பு ஒன்றைப் பிடித்தது இல்லையே? நெடுங்காலமெல்லாம் நம் சாபம் நீங்குதற்கு ஒரு 4கறையடி காண வல்லோமே!’ என்று கிடக்கிறது, அது பெற்றால் விடாதேஅன்றோ? கறையடி – யானை.   கைம்மாவுக்கு – யாதேனும் ஒன்று வந்தாலும் நம்மைக் கைம்மிஞ்சி வாராது,’ என்று கையைக் கண்டிருந்த யானைக்கு வந்து நோவு ஆதலின், ‘கைம்மா’ என்றது. அன்றியே, ‘துதிக்கையும் முழுகிப் போய்விட்ட துன்பம் ஆதலின், ‘கைம்மா’ என்கிறது ‘என்னுதல். ‘இடர்ப்படும்போதும் தன் பெருமைக்குத் தக்க படியாகவே பட்டது’ என்றபடி. 5‘ஆனையின் துயரம்’ என்னக்கடவதன்றோ? அருள் செய்த – துதிக்கை மூழ்கியும் பூவுக்கு ஒரு வாட்டம் வாராதபடி எடுத்துப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றதாயிற்று, அதிற்செவ்வி மாறாதபடி திருவடிகளிலே இடுவித்துக்கொண்டு நின்ற நிலை. என்றது, ‘யானைக்கு நெடுங்கைநீட்டாக ஒண்ணாது என்று 1‘தூவாய புள் ஊர்ந்து வந்து’ பூ இடுவித்துக்கொண்டான் என்றபடி. அன்றி, ‘முதலையின் வாயிலே அகப்பட்ட யானையின் காலைத் திருக்கையாலே பரிசித்துக்கொண்டு குளிரக் கடாக்ஷித்து நின்ற நிலை’ என்னுதல்; யானையின் காலில் 2விலங்கை அன்றோ வெட்டிவிட்டது? ‘கொடிய வாய் விலங்கே’ அன்றோ? ஆக முதலையின் வாயிலே அகப்பட்ட யானையின் காலைத் திருக்கையாலே தொட்டு, 3திருமால் சக்கரத்தால் முதலையைப் பிளந்தார்’ என்கிறபடியே, அதனுடைய 4கிராஹத்தைப் போக்கி நின்ற நிலையைத் தெரிவித்தபடி.

    5‘‘காலைக் கதுவிடுகின்ற கயலொடு வாளை விரவி’ என்பது, என் சொல்லியவாறோ?’ எனின், ஸ்ரீ கோபிமார் கரையிலே திருப்பரிவட்டங்களை இட்டுவைத்துப் பொய்கையில் இழிந்தவாறே, பரிவட்டங்களையெல்லாம் வாரிக்கொண்டு ஒரு குருந்தின்மேலே ஏறி நிற்க, தங்களால் ஆன அளவெல்லாம் வருந்திப் பார்த்த இடத்திலும் அவன் பின்னையும் கொடாதே ஒழிய, அவர்களிலே ஈசுவரனுடைய திருவுள்ளத்தை அறிவாள் ஒருத்தி சொல்லுகிற வார்த்தை இது: ‘கயலோடே கூட வாளையானது காலைக் கதுவாநின்றது’ என்கிறாள். என்றது, ‘தன்னைப் புகல் புக்கதொரு யானையை ஒரு நீர்ப்புழு நலிய, அது பொறுக்கமாட்டாமல் விரைந்து வந்து விழக்கூடிய அவன், அந்தரங்கர்களான நாம் நோவுபடாநின்றால் வாராதிரான்’ என்னுமதனாலே சொல்லுகிறாள். ‘யானையை ஒரு நீர்ப்புழுவாயிற்று அங்கு நலிந்தது; 1அபலைகளான எங்களை இரண்டு நீர்ப்புழுக்கள் அலவோ நலிகின்றன?’ என்கிறாள்; ‘இதனைக் கேட்டபோதே பரிவட்டங்களையும் கொண்டு அரை குலையத் தரை குலைய விழும் என்றிருக்கிறாள்’ என்றபடி. ‘ஆயின், ஆய்ச்சியர்கட்கு ஈசுவர மர்மம் தெரியுமோ?’ எனின், 2வைஷ்ணவ சந்தானத்திலே பிறந்தார்க்கு ஈசுவர மர்மங்கள் தெரியுமன்றோ? ‘இன்னதற்கு வருவர், இரங்குவர்’ என்று அறிகின்றவர்கள் அவர்களேயாவர்.

    கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் – யானையின் இடரைப் போக்கின போது வடிவிற்பிறந்த துடிப்பும் குணத்திற் பிறந்த துடிப்பும் இருக்கிறபடி. வடிவழகையனுபவிப்பித்து யானைக்குக் கையாளாய் நின்ற நிலை; தன்னை அனுபவிப்பித்துத் தாழ நின்றாயிற்றுப் போக்கிற்று. ‘ஆயின், ‘கண்ணன்’ என்றால், ‘கையாள்’ என்று காட்டுமோ?’ எனின், ‘கிருஷ்ணன் என்றால், தன்னை அனுபவிப்பார்க்குக் கையாளாயிருக்கும்,’ என்னுமிடம் பிரசித்தமன்றோ? 1யானையின் இடரைப் போக்கின விசல்ய கரணியும் சந்தான கரணியும் இருக்கிறபடி. எம்மானை – யானைக்கு உதவியவதனால் அதன் சிறை விட்டது; அந்நீர்மையிலே தாம் சிறைப்படுகிறார்; 2ஒரு ஜன்மமாதல், ஒரு ஞானமாதல், ஒரு ஒழுக்கமாதல் ஒன்றும் இன்றியே ருசிமாத்திரமேயுடைய ஸ்ரீ கஜேந்திராழ்வானுக்கு உதவினபடியை அநுசந்தித்து, ‘இது என்ன நீர்மை!’ என்று அதனாலேயாயிற்று இவர் அவனுக்கே உரியவர் ஆயிற்று. பட்டர், இவ்விடத்தை அருளிச் செய்யும் போது 3மேலும் இயலைச் சொல்லச் செய்து ‘அவன் நூறாயிரம் செய்தாலும் மனமும் செயலும் வேறுபடாதிருப்பதற்கும் நாமே வேணும்; நமக்கு ஒரு ஆபத்து உண்டானால் இருந்தவிடத்தில் இருக்கமாட்டாமல் விரைந்து வருவதற்கும் அவனே வேணும்,’ என்று அருளிச்செய்தார். சொல்லிப் பாடி எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளாதார் – யானைக்கு உதவின நீர்மையை வாயாலேசொல்லி பிரீதியினால் தூண்டப்பட்டவராய்ப் பாடி, பின்னை உடம்பு இருந்தவிடத்தில் இராமல் எழுந்தும், தரையில் கால் பாவாதே பறந்தும், இப்படிக் களிப்போடு கூடி நடனம் செய்யாதார். தம்மால் கருமம் என் – ‘இவன் தன் படைப்பால் கொண்ட பிரயோஜனம் என்? 1தன்னுடைய பிறப்பால் பிரயோஜனம் கொள்வான் தானே அன்றோ? ஆதலால், தான் சரீரத்தை எடுத்த இதனால் என்ன பிரயோஜனம் கொண்டானானான்?’ என்கிறார். தண் கடல் வட்டத்து உள்ளீர் சொல்லீர் – எங்களைப் போன்று வேறுபட்டவராயிருத்தலின்றியே இருந்தீர்களேயாயினும், சரீரத்தை எடுத்துப் பகவானை பஜனை செய்யாதே. இதர விஷயங்களிலே ஈடுபட்டவர்களாயுள்ளவர்களோடு ஒரே சாதியராய்ச் செல்லுகிற நீங்கள்தாம் சொல்லிக்காணீர். ‘ஆயின், விசேஷஜ்ஞர்களைக் கேளாமல், ‘தண்கடல் வட்டத்து உள்ளீர்’ என்று பொதுவிலே கேட்பது என்?’ எனின், கடலுக்குட்பட்ட பூமியிலுள்ளார் அடைய விசேஷஜ்ஞர்களாய் இரார்களே? ‘ஆயின், இதர விஷயங்களில் ஈடுபட்டுள்ளவர்களாய்ச் செல்லுகின்றவர்களைக் கேட்பின் தெரியுமோ?’ எனின், விசேஷஜ்ஞர்களோடு அல்லாதாரோடு இவ்வர்த்தம் பிரசித்தம் என்று இருக்கிறார்.

பெரிய திருமொழி, 6. 8 : 3.

      ‘அருள்செய்த’ என்பதற்கு இரண்டு வகையில் பொருள் அருளிச்
செய்கின்றார்:முதற்பொருள், ‘பூவின் செவ்வி மாறாதபடி திருவடிகளிலே
இடுவித்துக்கொண்டு யானையின் துயரைப் போக்கிய’ என்பது. இங்குச் ‘சிறை’
என்பதற்குப் ‘பறித்த மலரைத் திருவடிகளிலே சார்த்தப்பெறாமையால்
உண்டான துக்கம்’ என்பது பொருள். இரண்டாவது பொருள், ‘விலங்கை
வெட்டி அருள் செய்தான்’ என்பது. இங்குச் ‘சிறை’ என்பதற்கு ‘விலங்கு’
என்பது பொருள். இப்பொருளில் ‘அருள்செய்த’ என்றதனொடு பின்
வருகின்ற ‘கண்ணன்’ என்ற சொல்லையும் கூட்டிப் பொருள் காண்க.
கண்ணன் – கண்ணையுடையவன்; இதனையே ‘குளிரக் கடாக்ஷித்து நின்ற
நிலை’ என்கிறார் வியாக்கியானத்தில்.

2. ‘விலங்கு’ என்றது, சிலேடை: கால் விலங்கு, முதலை, ‘முதலையை ‘விலங்கு’
என்றல் கூடுமோ?’ எனின், அதற்குப் பிரமாணம் காட்டுகிறார், கொடிய வாய்
விலங்கு’ என்று. இது, பெரிய திருமொழி, 5. 8 : 3.

இறைவனுடைய செயல்கள் பல இருக்க, யானைக்கு அருள் செய்த
இச்செயலை எடுத்து முதல் முன்னம் கூறும் கருத்து யாது?’ என்னும்
வினாவை எழுப்பிக்கொண்டு, அதற்கு விடையாக, அது ஈசுவரனை
வசீகரிப்பதற்குச் சிறந்த சாதனமாம்’ என்று கூறத் திருவுள்ளம் பற்றி அதற்குச்
சம்வாதம் காட்டுகிறார், ‘காலைக் கதுவிடுகின்ற’ என்ற திருப்பாசுரம்,
நாய்ச்சியார் திருமொழி, 3 : 5.

வடிவழகையும் குணத்தையும் சொல்லுவதற்கு ஒரு ரசோக்தி ‘யானையின்
இடரைப் போக்கின போது’ என்று தொடங்கும் வாக்கியம். துடிப்பு –
அதிசயம். ‘கார்முகில்போல் வண்ணன்’ என்றதனை நோக்கி, ‘வடிவழகை
அனுபவிப்பித்து’ என்கிறார். ‘கண்ணன்’ என்றதனை நோக்கிக் ‘கையாள்’
என்கிறார்.

அனுபவிக்கும் பாக்யசாலி களை கொண்டாடியும்
அன்பால் ஆஸ்ரியிப்பாரை ஆதரித்தும்
ஆஸ்ரியிக்காதவரை நிந்தித்தும் –
ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தால் களித்து –
முந்நீர் ஞாலத்தில் பிரகிருதி சம்பந்தம் இதர விஷயம் அனுசந்தித்து சோகம்
விச்லேஷத்தாலும் -அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன்
தங்களையும் ஈஸ்வரனையும் மறந்து
ஈஸ்வர கைங்கர்யமும் இழந்து
இழந்தோம் என்கிற இழவும் இன்றிக்கே
அது நிலம் ஆகாதது போலே இந்த ஹர்ஷமும் நிலம் இல்லை
நாம் கை வைத்தாலும் ஆழ்வார் நிலை அறியோம்
கூடாது சாஸ்திரம் செய்பவை செய்து –
கண்டாருக்கு ஒளிக்க வேண்டும்படி தப்பு கார்யம் செய்து -

முதல் தன்னிலே கிடையாதவை
நரகத்தில் மூட்டி அனர்த்தம் விளைவிக்கும்படியாக
சோகம் முந்நீர் ஞாலம் ஹர்ஷம் இதில் ஆழ்வாருக்கு
பகவத் விஷயம் ஒன்றாலே இரண்டும் –
அன்பிலா மூடரை நிந்தித்தும்
சாஸ்திரம் சுக துக்கே சமம் லாப அலாப -சொல்லியும் இப்படி செய்யலாமா
ஸ்தித பிரதிஞ்ஞன் -கீதை சமமாக வைக்க வேண்டுமே -தகுமா –
பீத ராகராய் -எதிலும் பற்று இன்று-அற்றது பற்று உபதேசிக்கிறார்
சாத்விக அக்ரேசர் -இவர் -இது கூடினபடி எங்கனே என்னில் –
சாஸ்த்ரங்களில் நிஷேதித்த சுகதுக்கங்கள் இல்லை
அது விஷயாந்தரங்களை பற்றி –
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி -உண்டாக்கலாமே
வகுத்த விஷயம் இழந்து விஷய ப்ரவண ராய் அனர்த்த படுகிறார்களே
காமம் ஆகாது என்று சொல்லியும்
நிஷித்யாதிவ்யா பகவத் காமம் த்யானம் செய்ய சொல் லிற்றே
கண்ணனுக்கு  காமம் -இதற்க்கு என்று உரைத்தான்

இனி -முக்தரும் -முக்தப்ராயர் -நாரதாதி முனிவர்களும் ரிஷிகளும்
அஹம் அன்னம் களியா நிற்ப்பார்கள்
ஹாவு ஹாவு ஹாவு ஆனந்தம் வெளிப்பாடு சப்தம்

இட்டீடிட்டு விளையாடும் -சப்தங்கள் இட்டு
ஆதித்ய அதீனம்
பகவத்  ஹர்ஷம் நாரதர் கூத்தாடி –
சர்வ சம்சய நிர்முக்தர் சர்வ வித் அவர்களும் ஆடுவது பாடுவது ஆகா நிற்ப்பார்கள்
திருவடியும் -பிராட்டி கண்டதும் -சந்தோசம் -கூத்தாடி
சிறிய திருவடி பெயர் ஆசார்யர்கள் சொல்வது இல்லை –
மதுவனம் பட்டபாடு -farm house -ததிமுகன் மாமா காவல்
சுக்ரீவன் -விரக்தி அக்ரேசர் கொண்டாட அனுமதிக்க
தடுப்பவரை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் –
காவல் கத்துக் கொண்டு இருந்த ததிமுகாதிகளை நான் தொட்டு தருகிறேன்
மகாராஜர் -சுக்ரீவன் பரிபாஷை -பெருமாள் உகந்த பெயர்
காவல்காடு அழிந்தது என்று -கேட்டதும் அவனும் கூத்தாடி
வாலை எடுத்து அடித்து -தீஷ தண்டனை அறிய செய்தேயும்

பிராட்டியை திருவடி தொழுது ஆகி இருக்க வேண்டும் –
வால் நீண்டு ரிஷ்ய முக பர்வதம் முகட்டில் அடித்து வெளிப்படுதினானே சுக்ரீவனும் –
கொடுமுடி -சிகரம்
ராஜபுத்ரர்கள் பிழைத்தார்கள் -எம்பார் வார்த்தை –
முதுகு -திருகோவலூர் பாசுரம்
திருநெடும் தாண்டகம் -பெண்ணையாறு கரை அழித்து வர
நிலம் பரந்து -கரை இருந்ததோ திருக்  கோவலூர் பிழைத்ததோ –
மதுவனம் இல்லாமல் இருந்தால் – முதுகோடு போகுமே
திருவிருத்தம் பட்டர் அருளிச் செய்த வார்த்தை-கொண்டாடி எம்பார் வார்த்தை என்று
ராஜ புத்ரர்கள் ஜீவன அதிர்ஷ்டம் –
சந்தோஷம் படுவது தப்பு இல்லை காட்ட இந்த திருஷ்டாந்தம்

தலை கால் தெரியாமல்
வெற்றிலை சாறு உண்டு -உள்ளே இறங்கி
உள் கலந்தாருக்கு அமுதம்
எனக்கே தன்னை தந்த அமுதம்
முற்றூட்டாக அனுபவித்து
அறிவில்லாதாரை நிந்தித்தார்
சிஷ்டாசாரம் அனுஷ்டிப்பாரை -கொண்டாடி திருநாள் சேவிக்காமல்
கிரகண காலத்தில் பூரணமாக திருமஞ்சனம் நம்பெருமாளுக்கு
தர்ப்பணம் -எப்பொழுது
சாஸ்திர மரியாதையை -கைங்கர்யம் -செய்பவர் –
கர்மம் தேக அனுபந்தி
கைங்கர்யம் ஆத்ம அனுபந்தி
தோல் புரையே போம் அது
விசிஷ்ட வேஷம் விஷயம் -கர்மம்
நிஷ்கிரிஷ்த வேஷம் விஷயம் -கைங்கர்யம்
ஜாதி ஆஸ்ரம -கர்மம் –
அத்தாணி சேவகம் செய்பவனுக்கு நழுவும்

அந்தர்யாமி யாக கொண்ட தேவதைகளுக்கு அனுஷ்டானங்கள்
நேராக செய்யும் கைங்கர்யம் இது –
சாஷாத் -விசேஷம்
அறிவுடையராய் புறம்பே பரப்பு அற்று அதுக்கும் இதுக்கும் சமானபுதி செய்து
கர்மம் கைங்கர்யம் சமம் என்று சொல்வாரை நிந்தித்து
யாகம் யஞ்ஞம் கொண்டாடி -இருப்பாரையும் நிந்தித்து
சூத்திர பலன்கள் கொண்டு போவாரையும் ரஜஸ் தமஸ் காரியங்கள் கொண்டு
நிந்தித்து -தாமச தேவதைகளை ஆஸ்ரிப்பாரையும்
உள்ளம் உருகி -அவிக்ருதர்கள் -அவஸ்துக்கள் நிந்தித்து
பகவத் குணம் அனுபவித்து உருகி -ஜன்ம வருத்தங்கள் இன்றி இருந்தாலும்
அன்பிலா மூடர் ஏழு பாட்டில்
கொண்டாடி மேலே பாசுரங்கள்
ஆனைக்கு அரை குலைய உடை குலைய ஓடி வந்து
இடிச்சபுளி மாறுதல் அடையாதே
அது போல் இருப்பாரை நிந்தித்து அவஸ்து என்கிறார்

பொய்கை -முதலை -யானை -ஆனந்தம் படாமல் -என்ன பிரயோஜனம்
மொய்மா பூம் பொழில் வண்டுகளால் மொய்க்க பட்ட நெருக்கமான சோலை செறிவு
மா பொழில் மாந்தோப்பு
பூத்த பொழில் மனோகரத்வம்
பொய்கை -கஜேந்திர ஆழ்வானை மயக்க -செய்த-காமரு பொய்கை –
பூவார் கழலில் பூவை இட –
குளிர்ந்த சோலை பூத்த பூவும் கண்டு மேல் விழுந்து
உள்ளே துஷ்ட முதலை இருக்கும் அறியாமல்
சோலை பொய்கை எல்லாம் உத்தேச்யம் ஆழ்வாருக்கும்
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் –
தாமரைக் காடு -உபமானமாக சொல்லியும் மனோகரம் ஆழ்வாருக்கு

அதி ரசம் தேன்குழல் சமஸ்க்ருதம் தமிழ்
மணி பிரவாளம்
தித்யோதனம் புளியோரை -இதுவும் மணி பிரவாளம்
பிரசநகாத் இதை சொல்லி –
தடாகத்தில் தாமரை -போலி
கைவண்ணம் தாமரை
இலை போலும் திருமேனி
வாசத் தடாகம் போல் வருவானை
உபமானம் தாமரை தடாகம்
இவ்வளவு விசெஷணம் இதனால் சொல்லி –
முதலை யாகிய சிறை பட்டு நின்று

முதலைச் சிறைப்பட்டு -சொல்ல  வேண்டும்
தன்னிலம் இன்றி
ஜலத்தில் பலம் முதலைக்கு –
யானைக்கு பலம் இன்றி
வெளி நிலம் ஆகில் -யானைக்கு யானை வெல்லும்
சிம்மத்தையும் வெல்லும்
விசஜாதி வஸ்து
நீர்புழு கையில் அகப்பட்டு
சிறைப்பட்டு நின்று ஆயிரம் தேவ வர்ஷம்

விஷ்ணு தர்ம பிரமாணம் –
முதலையின் வியாபாரமாய் -ஆனையின் செயல் ஓய்ந்து
அபிமத சித் தியாலும் தன்னிலமாகையாலும் -முழு பல முதலை –
கரை அடி -யானைக்கால் இருப்பவரை சொல்வது வழக்கம்
கால் வாசி அறிந்து பற்றிற்று –
முன்பு ஒன்றை பிடித்தது இல்லை
சாப விமோசனத்துக்கு கரை அடி -பெற்று –
தனி மாவுக்கு -கைம்மா -கை தட்டி ஆபத்து போக்கும்
பரிமா -குதிரை அரிமா சிங்கம்
ஏதேனும் ஓன்று வந்தாலும் கை விஞ்சி போகாது என்று இருக்கும் யானை கைமமா

துதிக்கையும் முழுக்க -மூச்சு விடலாமே இத்தால் -இடர் படும் பொழுதும் தனது
யானைக்கு தக்க வாதம் -யானையின் துயரம் தீர -புள்ளூர்ந்து
அருள் செய்த -பூவுக்கு ஒரு வாட்டம் வாராதபடி எடுத்து பிடித்து
செவ்வி மாறாமல் திருவடியில் இட்டுக்  கொண்டு –
கால் ரணம் –
கரையில் வந்து நின்று ஆழி தொட்டானே
வாயாலே ஒத்தனம் கொடுத்து –
திருக்கையாலே ஸ்பர்சித்து கடாத் ஷிது
நெடும் கை நீட்டாது –
விலங்கு அறுத்து -சம்சாரம் நீக்கி முதலையை வெட்டி விட்டு
கொடியவை விலங்கு –கொண்ட சீற்றம் உண்டு
கிராகம் போக்கி துக்கம் முதலைஇரண்டு அர்த்தம்
கிராகம் சக்ரேன மாதவா -விஷ்ணு தர்ம ஸ்லோகம் -

கோபிகள் நீராட -வஸ்த்ரம் பரிக்க –
காலை கதுவிட விட்ட
கோல கரிய பிரானே குருந்திடை கூறை பணியாயே
இங்கும் பொய்கை –
ஆன வழியும் பார்த்து ஈஸ்வர மர்மஞ்ஞை அறிந்த ஒருத்தி வார்த்தை
கயலொடு வாளை -இரண்டும் காலை கதுவா நின்றதே
ஒரு நீர் புழு
முதலை மேல் சீறி வந்தார் -உம்பரால் அறியலாக ஒளி உளார் –
பிரகலாதன் துருவன் நம் ஆழ்வார் இல்லை
ஆனைக்காகி
ராவணன் இல்லை -நீர் புழுக்கு
நம்பரமாயதுண்டே
த்வரித்து கொண்டு விளக் கடவ -அந்தரங்கர் நாம் நோவு படாநிற்க
இரண்டு நீர் புழு நலிய –
கெட போதே பரிவட்டங்கள் கொண்டு அரை குலைய தலை குலைய
ஈஸ்வர மர்மங்கள் அறிவார் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பத் –
உள்ளவர்கள்
கார் முகில் போல் வண்ணன் -இடரை போக்கி வடிவில் வந்த புகர்

ஆனைக்கு கையாள் -கண்ணன்
கிருஷ்ணன் என்றால் அனுபவிப்பாருக்கு கையாள்
யசோதை பாண்டவர்கள்
கரணி சந்தான -மருந்து -இரண்டும் தனக்கே
அனுபவித்து தாழ நின்றான்

எம்மானை -நீர்மையில் தான் சிறைப்பட்டார்
யானைக்கு சிறை விடுவித்தான்
ஜன்மம் ஆதல் -ஞானம் ஆதல் -வருத்தம் ஆதல் இன்றி
ருசி மாத்ரமே நீர்மை ஈடுபட்டு அனந்யார்கர் ஆனார்
மேலேயும் இயலை சொல் லப்பண்ணி பட்டர் –
நாம் அவன் நூறு ஆயிரம் செய்தாலும் விகிர்தர் ஆகாமல் நாம் இருக்க
இருந்த இடத்தில் விகிரதா ஆகி ஓடி வந்து -சின்ன
எம்மானை பாடி ஆடி துள்ளாதார் -கேட்டு -பட்டர் அருளிச் செய்த வார்த்தை

வாயாலே சொல்லி
ப்ரீதி தூண்ட ஆடி
எழுந்தும்
கால் பாவாதே
துள்ளியும் பண்ணாதார்
தன்னுடைய உத்பதிக்கு என்ன பிரயோஜனம்
சரீரம் பரிக்ரகம் கொண்டதால் என்ன பிரயோஜனம் -கொண்டான் –
தன்மையான கடலால் சூழப்பட பூமியில் உள்ளவரே சொல்லீர்
துள்ளாதவர் -எங்களைப் போலே ஆழ்வார்களைப் போலே
பகவத் பஜனம் பண்ணாமல் இதர பிரவணராய்
அனைவருக்கும் இவ்வர்த்தம்
விசெஷஞ்ஞாருக்கும் சாதாரண சம்சாரிகளுக்கும் பிரசித்தம் –என்கிறார்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்.

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -241-252….

February 4, 2013

வார்த்தை -241-
தான் அனுபவிக்கையாவது -அவன் அனுபவிக்கை –
அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகக்கும் செருக்கரைப் போலே
வருந்திப் பெறுவாரும் இறந்த பெறுவாருமாய் இருக்கும் –
செஞ்சொற் கவிகாள் -திருவாய்மொழி -10-7-
மங்க ஒட்டு உன் மா மாயம் -10-7-10-
ஆழியான் அருள்தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -போலே
ஆக பிராப்தாவும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
——————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -242-
பகவத்பரர் த்விவிதர் -முமுஷுகள் என்றும் புபுஷுகள் என்றும்
முமுஷுக்கள் தான் த்விவிதர் -பகவத் சரணாகதர்களும் கைவல்யார்த்திகளும்
பகவத் சரணாகதர்கள் த்விவிதர் -உபாசகரும் பிரபன்னரும்
பிரபன்னர் த்விவிதர் -ஆர்த்தரும் த்ருப்தரும்
ஆர்த்த பிரபன்னர் த்விவிதர் -சம்சாரம் அடிக் கொதித்தவர்களும் -பகவத் அனுபவம்
பெற்றால் ஒழிய தரிக்க மாட்டாதாரும் –
——————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -243-
வ்யதிரிக்தங்களை விட்டு அவனைப் பற்றுகை வைஷ்ணவன் ஆகையாவது –
தன்னை விட்டு அவனைப் பற்றுகை ஏகாந்தி யாகை யாவது –
அவனை விட்டு அவனை பற்றுகை பரமை காந்தியாகை யாவது –
அவன் ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே பற்றுதல் –
———————————————————————————————————————————
வார்த்தை -244-
அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –
உடம்பை பற்றி சோறு தேடுவாரும்
உறவு முறை பற்றி சோறு தேடுவாரும்
உடம்பரைப்பற்றி சோறு தேடுவாரும் –
உடம்பர்களைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
லோகத்தை பற்றி சோறு தேடுவாரும்
உயிரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவனைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவளைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
தன்னையும் அவனையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
தன்னையும் அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
ஆய்  இ றே இருப்பது –
———————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -245-
கலக்கத்தோடு கூடின தேற்றம் ப்ரதம அதிகாரிக்கு
தேற்றத்தோடு கூடின கலக்கம் சரம அதிகாரிக்கு –
————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -246-

நஞஜீயருக்கு பட்டர் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
உபாயாம்ச நிரூபகர் த்ரிவிதர் -எங்கனே என்னில் –
கர்ம ஞான நிஷ்டர் என்றும் -சித்த உபாய ஸ்வீகார நிஷ்டர் என்றும் –
சித்த உபாயாந்தர்க்கத நிஷ்டர் என்றும் –
இதில் சித்த உபாய ஸ்வீகார நிஷ்டன் -கர்ம ஞாநாதி நிஷ்டனை அருவருக்கும் –
சித்த உபாயாந்தர்க்கத நிஷ்டன் -சித்த உபாய ஸ்வீகார நிஷ்டனை அருவருக்கும்
கர்ம ஞாநாதி நிஷ்டன் கர்ம பரிபாலன பங்கம் பிறக்கிறதோ என்று கலங்கிக்
கொண்டு போரும் -சித்த உபாய ஸ்வீகார நிஷ்டன் -சித்த சாதன பரிபாலன பங்கம்
பிறக்கப் புகுகிறதோ -என்று கலங்கிக் கொண்டு போரும் –
சித்த உபாயாந்தர்க்கத -தத்வ -நிஷ்டன் சித்த சாதன நிஷ்கர்ஷம் பண்ணிக் கொண்டு போரும் –
————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -247-

திருச் சங்கணித் துறை நம்பிக்கு பட்டர் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
முமுஷு சேதனகதமான ஜ்ஞானம் த்ரிவிதம்
உபாசநாத்மக ஜ்ஞானம் -என்றும் -ப்ரபதநாத்மக ஜ்ஞானம் என்றும் –
ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானம் என்றும் –
உபாசநாத்மக ஜ்ஞானம் உடையவன் -உபாஸ்யன் பக்கலில் தனக்கு உண்டான
வ்ருத்தியில் உகப்பை  அவனுக்கும் தனக்கும் என்று இருக்கும் –
ப்ரபதநாத்மக ஜ்ஞானம்உடையவன் பிரபத்தவ்யன் பக்கலிலே தனக்கு உண்டான
வ்ருத்தியில் உகப்பை அவனுக்கே என்று இருக்கும்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -போலே
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் –
ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானம் உடையவன் ஸ்வ தஸ் சர்வஞ்ஞன் பக்கல் உண்டான
வ்ருத்தியை ஸ்வயம் ஸ்வ கார்யம் என்று இருக்கும் -இவற்றுக்கு உதாஹரணம்
பதிவ்ரதை மாங்கல்ய ஸூ த்ரம் பெருகினால் பந்திக்கும் போது
பர்த்தாவினுடைய நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்களை ஹேது வாக்காமல்
தன்னுடைய அநர்த்த வ்ருத்தி என்று நினைத்து இருக்குமா போலே –
—————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -248-
நம்பிள்ளை வார்த்தை
ஆத்ம சமர் -பிராண சமர் -திருஷ்டி சமர் -பாஹூ சமர் –
ஆபரண சமர் -ஆயுத சமர் -பாத சமர் -பாத ரேகா  சமர் -பாத ரஷா சமர்
சாயா சமர் –
—————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -249-

சர்வேஸ்வரனைப் பற்றுமவர் ஷட் விதர் -அவர்கள் ஆகிறார் –
உத்தமன் -உத்தமப்ராயன் -மத்யமன் -மத்யமப்ராயன் -அதமன் -அதம ப்ராயன்
உத்தமன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமானே தனக்கு எல்லா உறவும் என்று இருக்குமவன் –
உத்தமப்ராயன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமான் பக்கல் உபஜீவாம்ச்யதுக்கு
விரை கட்டுமவன்
மத்யமன் ஆகிறான் மாதவைஸ்வர்யதுக்கு மஹானான தபசு பண்ணுபவன்
மத்யம ப்ராயன் ஆவான் -மாதவனைப் பெற்றும் வகுத்த வாழ்வு அறியாதவன்
அதமன் ஆவான் -அம்மானைப் பெற்று அன்னத்தை பற்றுமவன்
அதம ப்ரா யன் ஆவான் அம்மானைப் பெற்றும் அல்லாதாரை பற்றுமவன் –
—————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -250-
கந்தாடை யாண்டான் வார்த்தை –
பிரபத்தி நிஷ்டர் மூவர் –
சப்த நிஷ்டரும் –அர்த்த நிஷ்டரும் –அபிமான நிஷ்டரும் –

———————————————————————————————————————————————————————-

வார்த்தை -251-
அஜ்ஞ்ஞான தசை கும்பகரணனைப் போலே –
தேவதாந்தர பஜனம் பண்ணுகிற தசை ராவணனைப் போலே –
பக்தி தசை சூர்பணகை போலே –
பிரபத்தி தசை ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானைப் போலே –
என்று நம்பிள்ளை –
——————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -252-
சர்வ யோக சந்நியாசி -திரு மழிசைப் பிரான்
சர்வ உபாய சூந்யன் -நம் ஆழ்வார்
உண்டு உபவாசி -திருமங்கை ஆழ்வார்
சர்வ சங்க பரித்யாகி -எம்பெருமானார் –
——————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -228-240….

February 3, 2013

வார்த்தை -229-
நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை
ஒளித்துப் போருவார்கள் -த்வயத்தில் சப்தத்தை ஒதுக்கி ஒளித்துப் போருவார்கள்
———————————————————————————————————————————
வார்த்தை -230-
திருமந்த்ரமும் சரம ஸ்லோகமும் ஆசார்ய வாக்கியம் –
த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் -த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தின் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால்
ஸ்வ ரஷணார்தமாக விலங்கிக் கிடந்த துரும்பை எடுத்துப் பொகட பிராப்தி
இல்லை -உத்தர கண்டத்தின் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொறிகைக்கு
அவசரம் இல்லை -மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை

——————————————————————————————————————————————————

வார்த்தை -231-
பகவத் சரணாரவிந்த சரணாகதனாய் ஜ்ஞாநினாம் அக்ரே சரனாய் -வி லஷண
அதிகாரியான இப் பிரபன்னனுக்கு உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி –
உபேயத்தில் நிவ்ருத்தி ருசி விரோதி -இவ்விரண்டு அர்த்தத்துக்கும் நிரசன பூதர்
ஸ்வ ரஷண ஷமை யாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஸ்வ ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யத்தை
அனுசந்தித்து அஸோக வநிகையில் எழுந்து அருளி இருந்த பிராட்டியும்
பெருமாள் நில் என்று இருக்கச் செய்தேயும் -தம்முடைய செல்லாமையைக் காட்டி
அவருடைய வார்த்தையை அதிக்ரமித்து காட்டிலே தொடர்ந்து அடிமை செய்த
இளைய பெருமாளும் –
——————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -232-
சம்சார சம்பந்தம் அற்று திரு நாட்டிலே போய் இருக்கும் அளவும் –
த்வயத்தில் இரண்டு கண்டத்தின் அர்த்தத்தையும் கொண்டு பிரபன்னனானவன்
கால யாபநம் பண்ணக் கடவன் –
————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -233-
ஆசார்ய சமாஸ்ரயணம் எப்போது -அப்போது பிறந்தானாகக் கடவன் –
அன்று முதல் சரீர அந்தம் அளவாக கீழ்ச் சொன்னபடி செய்து போரும் ஆகில் இ றே
தன் ஸ்வரூபத்துக்கும் இவன் சஸ்வரூபத்துக்கும் சேருவது -அல்லாத போது எம் பெருமான் இவனைப் புருஷகார முகத்தாலே விடமாட்டாதே விதியே என்று
ரஷிக்கும் இத்தனை –
———————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -234-
நஞஜீயருக்கு பெரிய பட்டர் அருளிச் செய்த பத்து அர்த்தம் –
சரக்கு ஏற்றின மரக்கலத்துக்கு கேடு காற்றாலே யாதல் -சமுத்ர ஸ்த பர்வத
சிகரம் தட்டியாதல் -பெரும் கடல் பாய்ந்தாதல் -மஹா மத்ச்யங்களினுடைய
புச்ச விஷே பங்களாலே யாதல் -ப்ரதீகாரம் இல்லாத அழிவு வருமா போலே
எம்பெருமான் திருவடிகளிலே பண்ணி வைத்த பிரபதிக்கும் -பாகவத விஷயங்களிலே
அறிந்தும் அறியாததும் பண்ணின அபசாரங்களாலே சில அந்தராயங்கள் நாஸ
பர்யந்தமாக உண்டாகவே  சம்பவிக்கும் தத் பய சம்பாவன நிவ்ருத்தி அர்த்தமாக
இப்பத்து அர்த்தத்தை கேட்டு புத்தி பண்ணி அனுஷ்டித்து நிர்ப்பரனாய் மார்பிலே
கை வைத்து உறங்கும் அவை என் என்னில் –
1-ஆசார்யன் திரு உள்ளத்தாலே அநவரதம் நினைக்கும்படியாக சரீரார்த்த பிராணன்களை
அழிய மாறி யாகிலும் ஒரு கைங்கர்யம் உறுதியாகச் செய்வது –
2-பகவத் விஷயத்திலும் எல்லாரும் கொண்டாடும்படியாகவும் -திரு உள்ளத்துக்கு
பாங்காகவும் -தன் நெஞ்சு உணரவும் ஒரு ஸ்ரீ கார்யம் செய்வது –
3-பாகவத விஷயத்திலும் அப்படியே பல ஸ்ரீ வைஷ்ணவ கோஷ்டியிலும் –
இன்னான் கல்யாண குணங்களை உடையவன் -பகவத் பாகவத விஷயங்களில்
செய்து போரும்படி அழகு இது -என்று கொண்டாடும்படி போருவது –
4-சர்வ சாஷியாய் நினைவின் தலையிலே குடி இருக்கிற எம்பெருமான் சிரியாதபடி
வறை நாற்றமான அல்ப அஸ்திர பல ஸ்ரத்தையாலே ஏகாந்தத்திலும் அந்ய
தேவத உபசானாதிகளை ஆஸ்ரியாது ஒழியவும் -அந்ய தேவத உபாசகரோடு

சஹ கமன சஹ வாஸ சஹ அவஸ்தான சம்பாஷணங்களை வருந்தியும் ஒழியவும் –
5-வறை நாற்றத்தை ஆசைப்பட்ட பெருச்சாளி இடரிலே  அகப்பட்டு அனர்த்தப்
படுமா போலே அநர்த்த சம்பந்த ரதி நிமித்தமான போஜன ஆசன சயனாதி
சம்பந்த்தாலே ஜ்ஞான ஹானி பிறந்து -விபரீத ஜ்ஞானமும் பிறந்து –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ கோஷ்டியிலும் பஹிஷ் க்ருதனாய் விடும் சிரஸ் சேத பர்யந்தமான மஹாபத்து

சம்பாதிதம் ஆனாலும் ஆத்ம தர்ம ப்ரச்யுதி பிறவாதபடி த்ருட
அத்யாவசாய நிஷ்ட ஆகாதனாகவும் -இதுக்கு த்ருஷ்டாந்த பூதர் இவர்கள் இ றே
பெரிய நம்பியும் கூரத் ஆழ்வானும் –
6-சாமான்ய சாஸ்த்ரத்திலே கண் வையாதே விசேஷ சாஸ்த்ரத்திலே அநவரத
த்ருஷ்டியாய் -அனுஷ்டானத்திலும் அப்படியேயாய் -தன்னை ஒருங்கப்
பிடித்து நிஸ் சம்சயனாய் இருக்கை –ஆதி பரதனும் திருக்கண்ண மங்கை
யாண்டானும் இ றே இதுக்கு பிரமாண பூதர் -நமக்கு எட்டாத நிலம் அன்றோ -என்னில் –

ஏறுவான் சாரும் குதிரை இ றே -இள நெஞ்சர்க்கு
எல்லாம் இத்தை அத்யவசிக்க அருமை இல்லை –

ஒருத்தி அப்யாசத்தாலே மலையை எடுத்துக் காட்டினாள்  என்னும் பழம் சொல் இல்லையோ –
7-கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் முதலான பிரதான ஷேத்ரங்களில்
நித்யவாசம் பண்ணுதல் -அங்கே நித்யவாசம் பண்ணி அபியுக்தரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
பலகாலும் நினைக்கும்படி ஆப்தம் பண்ணி அர்த்த உபகாரத்தாலே யாதல் –
சேஷ வ்ருத்தியாலே யாதல் -அனுவர்த்தித்துக் கொண்டு போரவும் –
8-புத்ர மித்ர களத்ர ஷேத்ர அர்த்த தேஹாதிகளிலே அதிப்ரசக்தி -ப்ரதிபத்தி
பண்ணாதே ஆசார்யன் ஆத்ம ஹிதம் பண்ணினதுக்கு ஒரு வாசி தோற்ற அவற்றோடு
ஓட்டற்றுப் பரிமாறவும் –
9-பகவத் பாகவத கைங்கர்யத்தில் மிகவும் தாத்பர்யம் உடையவனாய்
சம்சாரத்தின் அநித்யத்வத்தை அனுசந்தித்து அவற்றோடு வேரோடு ஓட்டற விடுக்கையும்
10-நித்யனாய் பிரிய பூதனாய் சர்வ வித பந்து பூதனான எம்பெருமானை -நிரந்தரம்
நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டுமே -என்று அனுசந்தித்து வரவும்
இப்பத்தர்த்தம் பிரதிபத்தி ஸ்தானம் –
————————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -235-
கந்தாடை யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் சம்சார மண்டலத்திலே இருக்கும் இருப்பை -பிராட்டி ராவண
பவனத்திலே இருந்து காட்டினாள் -எங்கனே என்னில் –
1-பிராட்டி இளைய பெருமாள் திறத்தில் அருளிச் செய்த வார்த்தை பெருமாள்
திருவடிகளை அகற்றினால் போலே இவனுக்கு ததீய அபராதம் எம்பெருமான் திருவடிகளை அகற்றும் –
2-பிராட்டிக்கு ராவண ஸ்பர்சம் போலே இவனுக்கு தேக சம்பந்தம் –
3-பிராட்டிக்கு தர்ஜன பர்த்சநாதிகளை பண்ணின ராஷசிகள் சஹ வாஸம் போலே
இவனுக்கு களத்ர புத்ராதி சஹ வாஸம் –
4-பிராட்டிக்கு மாரீச தர்சனம் போலே இவனுக்கு விஷய ப்ராவண்யம் –
பிராட்டிக்கு ராவண தர்சனம் போலே இவனுக்கு இந்திரியங்கள்
5-பிராட்டிக்கு திருவடி தோற்றரவு -காட்சி -போலே இவனுக்கு ஆசார்யன் தோற்றரவு
6-பிராட்டிக்கு திருவடி ராம குணங்களை சொன்னால் போலே இவனுக்கு
ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல் –
7-பிராட்டிக்கு திருவாழி மோதிரத்தின் வரலாறு சொன்னால் போலே இவனுக்கு
ஆசார்யன் அருளிச் செய்த குரு பரம்பரை –
8-பிராட்டிக்கு திருவாழி மோதிரம் கொடுத்தால் போலே இவனுக்கு
ஆசார்யன் அருளிச் செய்த திருமந்தரம் –
9-பிராட்டிக்கு ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் பெண் பிள்ளைகள் உசாத் துணை ஆனால் போலே
இவனுக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உசாத் துணை –
10-பிராட்டிக்கு விரோதியான ராவணாதிகளை நிரசித்து பெருமாள் பிராட்டியை
எழுந்து அருளிப் பண்ணிக் கொண்டு போனால் போலே விரோதியான பிரகிருதி
சம்பந்தத்தை அறுத்து எம்பெருமான் பரமபதத்துக்கு ஏறக் கொண்டு போகை –

இப்பத்து வார்த்தையும் அனுஷ்டான பர்யந்தமாக உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் சரீரத் தளவும்
நிரபயமாக இருந்து எம்பெருமான் திருவடிகளைப் பெறும் –
————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -236-
காண வேணும் என்று ஆசைப்படுகை காட்சி -அனுபவிக்க வேணும் என்று
ஆசைப்படுகை -அனுபவிக்கை -கைங்கர்யத்தை ஆசைப்படுகை அநுபவ ஜனித
ப்ரீதிகாரித கைங்கர்யம் -இவை இத்தனையும் ஏக காலத்தில் கிடைக்கும்
அக்கரைப் பட்ட அதிகாரிக்கு –
—————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -237-

ஒரு முமுஷுக்கு மூன்று த்யாஜ்யம் -மூன்று உபாதேயம் -அது என் என்னில் –
பௌ ருஷ சங்கம் -காம சங்கம் -அர்த்த சங்கம் -இவை மூன்றும்
ஆசார்ய விக்ரக சங்கம் -ஆசார்ய கைங்கர்ய சங்கம் -ஆசார்யன் அருளிச் செய்த வார்த்தையில் அதி சங்கம் இவை மூன்றும் –
————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -238-
ஸ்வ ஸ்வரூப விரோதி -சம்பந்த விமோசனத்வம் -ஸ்வ ஸ்வரூப தர்சனத்வம் –
ஸ்வ ஸ்வரூப அநு பவத்வம் -ஸ்வ ஸ்வரூப விகாஸ வ்ருதித்வம் -ஸ்வ
ஸ்வரூப அவிகாஸ அநு பவத்வம் -உபய விகாஸ வ்ருத்தித்வம் –
—————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -239-

ஜ்ஞான தசை -பிராபக தசை -ப்ராப்தி தசை -பிராப்ய தசை -என்று நாலு
ஜ்ஞான தசையில் அஞ்ஞானத்தை முன்னிட்டு இருக்கக் கடவன்
ப்ராபக தசையில் ஆகிஞ்சன்யத்தை முன்னிட்டு இருக்கக் கடவன்
ப்ராப்தி தசையில் ஆர்த்தியை முன்னிட்டு இருக்கக் கடவன்
ப்ராப்ய தசையில் த்வரையை முன்னிட்டு இருக்கக் கடவன் –
—————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -240-
அநுபவம் விச்சேதியாமைக்கும் -உசாத் துணைக்குமாக வாய்த்து
தேச விசேஷம் வேண்டுகிறது –
———————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

 

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -217-228….

February 3, 2013

வார்த்தை -217-
சிஷ்யன் ஆசார்ய விஷயத்தில் அர்த்த முகத்தாலே பிரதிபத்தி பண்ணும் இடத்து –
அப்போது அங்குத்தைக்கும் அடி உண்டு இல்லை என்று நிரூபிக கடவன் அல்லன் –
தன் சரீர தாரணத்தோ பாதியாகிலும் அங்குத்தைக்கு அம்முகங்களாலே ப்ரீதி
பண்ணுகை ஸ்வரூபம் என்று நம்பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –
———————————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -218-
நஞ்சீயர் பட்டரை ஸ்ரீ பாதம் தாங்குவதாக தோளிலே தண்டை வைக்கப் புக -உம்முடைய
வேஷத்துக்கு விருத்தமாக செய்யலாகாது காணும் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்ய –
இங்குத்தை கைங்கர்யத்துக்கு ஏகாந்தம் என்று வேஷ பரி க்ரஹம் பண்ணினேன் –
இது தானே இதுக்கு விரோதி யாகில் பழைய வெள்ளையை உடுக்கிறேன் -என்றார் –
—————————————————————————————————————————————————————————–
வார்த்தை -219-

வைஷ்ணவனுக்கு கரண த்ரயத்தாலும் கால ஷேபம் ஏது என்னில் -ஆசார்ய கைங்கர்யம் –
பகவத் கைங்கர்யம் -பாகவத கைங்கர்யம் -இவை மூன்றும் தன்னில் ஒக்குமோ -என்னில்
ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவன் ஆசார்ய கைங்கர்யமே பகவத் கைங்கர்யமும் பாகவத கைங்கர்யமும்
என்று இருக்கும் -ப்ரபாவஜ்ஞன் -சர்வேஸ்வரனுடைய பெருமையை மட்டுமே உணர்ந்தவன் –
பகவத் கைங்கர்யமே பிரதானம் என்று இருக்கும் -உபயத்திலும் உணர்வு இல்லாதான் -உபாய உபேய
யாதாம்ய ஞானம் இலோலாதவன் -மூன்றையும் தத் சமம் என்று இருப்பான் –
——————————————————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -220-
எல்லா ஆசார்யர்கள் உடைய அபிப்ராயமும் -எல்லா ஆழ்வார்கள் திரு உள்ளக்  கருத்தும் –
எல்லா வேதங்களுடைய கதியும் -எல்லா சாஸ்திரங்கள் உடைய நினைவும் நிரூபித்த அளவில் -ஆசார்ய
கைங்கர்யமே பரம பிரயோஜனம் -என்று நஞ்சீயர் பிள்ளைக்கு அருளிச் செய்தார் என்று வடக்கு திரு வீதிப்
பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –
———————————————————————————————————————————————————————————–

வார்த்தை -221-
ஆசார்ய கைங்கர்யம் -தனக்கு பசி விளைந்து உண்கை -பரம போக்யம்
பாகவத கைங்கர்யம் தாய்க்கு சோறு இடுகை -விலக்க ஒண்ணாத கடமை –
பகவத் கைங்கர்யம் -ஒப்பூண் உண்கையும் -பலரில் ஒருவனாக உண்கை –
மூப்புக்கு சோறு இடுகையும் -வயசான ஏழை எளியவர்களுக்கு சோறு இடுகை –
என்று வடுக நம்பி அருளிச் செய்வர் –
————————————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -222
ஆச்சான் பிள்ளை தேவியார் -மடத்தில் பிள்ளையோடே பிணங்கி -வாரு கோலே போய்க் கிட –
என்ன -மடத்தில் பிள்ளையும் -வாழும் மடத்துக்கு ஒரு வாரு கோலும் வேணும் காணும் –
இவ்வார் கோல் தலைக் கடையை விளக்கி -பஹிரங்க கைங்கர்யம் செய்து -திண்ணையிலே கிடக்கவோ –
திருப் பள்ளி யறையை விளக்கி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் செய்து -உள்ளே கிடக்கவோ -என்று
விண்ணப்பம் செய்தார் –
————————————————————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -223-
பகவத் பிரசாதம் பகவத் ருசியைப் பிறப்பிக்கும்
பகவத் ருசி ஆசார்ய அங்கீகாரத்தை பிறப்பிக்கும்
ஆசார்ய அங்கீகாரம் ஸ்வீகார ஞானத்தை பிறப்பிக்கும் -எம்பெருமானை உபாயமாக பற்றும் அறிவு –
ஸ்வீகார ஞானம் பகவத் ப்ராப்தியை பிறப்பிக்கும்
பகவத் ப்ராப்தி தத் கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும்
தத் கைங்கர்யம் ததீய கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும் –
——————————————————————————————————————————————————

வார்த்தை -224-
உடையவர் அந்திம தசையில் அருளிச் செய்த வார்த்தை -ஒருவன் பிரபன்னன்  ஆனால் –
அவனுடைய தேக யாத்ரை கர்ம ஆதீனம் ஆகையாலே -கரைய வேண்டா -கரைந்தான் ஆகில்
நாஸ்திகன் ஆம் இத்தனை -ஆத்ம யாத்ரை பகவத் ஆதீனம் ஆகையாலே அதில் தனக்கு அந்வயம்
இல்லை -உண்டு என்று இருந்தான் ஆகில் -ஆத்ம சமர்ப்பணம் பொய்யாம் இத்தனை -ஆகையால்
உபய யாத்ரை யும் கொண்டு அந்வயம் இல்லை -ஆகையால் கரண த்ரயங்களையும் கொண்டு
வேண்டிற்று செய்து திரியவோ -என்னில் -அது ஸ்வரூபம் அன்று -இனி உபாயாந்தரத்தில் அந்வயம்
இல்லா விட்டால் ப்ராப்யமான கைங்கர்யத்தில் அந்வயிக்கும் இத்தனை -இங்கே இருக்கும் நாள்
செய்யும் கைங்கர்யம் ஆறு -அவை யாவன –
ரீ பாஷ்யத்தை வாசித்து வாசிப்பிக்கவும் -அதுவும் மாட்டான் ஆகில்
அருளிச் செயலை ஓதி ஓதுவிக்கவும் –அதுவும் மாட்டான் ஆகில்-
உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களிலே அமுதுபடி சாத்துப்படி ஆராய்ந்து போரவும் –அதுவும் மாட்டான் ஆகில்-
திரு நாராயண புரத்தில் ஒரு குடில் கட்டி இருக்கவும் –அதுவும் மாட்டான் ஆகில்-
த்வயத்தின் அர்த்த அனுசந்தானம் பண்ணவும் –அதுவும் மாட்டான் ஆகில்-
என்னுடையவன் என்று அபிமாநிப்பான் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் அபிமாநத்திலே ஒதுங்கி இருக்கவும் –
இப்படி வர்த்திக்கும் அதிகாரிக்கு முன்னடி பார்த்து வர்த்திக்க வேண்டுவது மூன்று விஷயங்கள் உண்டு –
அவர்கள் ஆர் என்னில் –
அநு கூலரும் -பிரதி கூலரும் அநு பயரும் –
இதில் அநு கூலர் ஆவார் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
பிரதி கூலர் ஆவர் பகவத் விட்டுக்கள் -எம்பெருமானை த்வேஷிப்பவர்கள் –
அநு பயர் ஆவார் சம்சாரிகள்
இதில் அநு கூலரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் -சந்தனகுஸு ம தாம்பூலாதிகளைப் போலவும் –

நிலாத் தென்றல் சந்தனம் போலேயும் –
அபிமத விஷயம் போலேயும் -உகந்து வர்திப்பான் –
பகவத்த்விட்டுக்களைக் கண்டால் சர்பாக்நிகளைக் கண்டால் போலே வெருவி
வர்த்திப்பான் -அநு பயரைக் கண்டால் காஷ்ட லோஷ்டாதிகளைக் கண்டால் போலே
உபேஷித்து வர்த்திப்பான் -இப்படி வர்த்திக்க ஒட்டாது ஒழிகிறது அர்த்த காம ப்ராவண்யம் –
அர்த்த காமம் அடியாக அநு கூலரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அவமானம் பண்ணினால் –
ராஜ புத்ரனை அவமானம் பண்ணினால் ராஜஹ்ருதயம் புண் படுமா போலே த்த்வாரா
எம்பெருமான் திரு உள்ளம் புண் படும் -பிரதி கூலரான பகவத்த்விட்டுகளை அர்த்த
காமம் அடியாக ஆதரித்தான் ஆகில் -ராஜா சார்வ பௌமனாய் இருக்க -ராஜ மஹிஷி
ஷூத்ர ஜந்துக்கள் பக்கலிலே மடிப் பிச்சை புக்கால் ராஜாவுக்கு அவத்யமாம்போலே
எம்பெருமானுக்கு அவத்யமாய் -தத்த்வாரா எம்பெருமான் திரு உள்ளம் புண் படும் –
அநு பயரான சம்சாரிகளை அர்த்த காமம் அடியாக ஆதரித்தான் ஆகில் ரத்னத்துக்கும்
பாஷாணத்துக்கும் வாசி அறியாதாரைப் போலே நமக்கும் பிறர்க்கும் வாசி அறிந்திலன் –
இவனுக்கு பிறந்த ஞானம் கார்யகரமாக பெற்றிலோமே என்று இவன் அளவில்
ஈஸ்வரன் உதாசீனனாய் போரும் –
——————————————————————————————————————————————
வார்த்தை -225-
முதலியாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை
பிரபன்னன்  யாவச் சரீரம் கால யாபனம் பண்ணும்படி எங்கனே என்னில்
தேகத்தில் ஆத்ம புத்தி தவிர்கையும்
தேக அனுபந்திகள்ளான பதார்தங்களிலே மமதா புத்தி தவிர்கையும் -தேகாத்பரனான ஆத்மாவை
தானாக நினைத்து இருக்கையும் -ஸ்வ ரஷணத்தில் பிராப்தி இல்லாத பாரதந்த்ர்யமே
ஸ்வரூபம் என்று இருக்கையும் –
பாரதந்த்ர்யத்துக்கு எல்லை ஏது எனில் -ததீய சேஷத்வ பர்யந்தம் என்று இருக்கையும் ,
உத்தேச்யரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் விஷயத்திலும் கரண த்ரயத்தாலும் ஆனவளவும் அநு கூலராய் போரவும் -வருந்தியும் பிரதி கூல்யம் தவிரவும் -ஆசார்ய ருசி பரிக்ருஹீதமான
த்வயார்தம் நெஞ்சில் பட அனுசந்திகையும் -உகந்து அருளின நிலங்களிலே பலகாலம் புக்கு
முகம் காட்டவும் -அருளிச் செயலைக் கொண்டு போது போக்கையும் -ந்யாயார்ஜிதமான
த்ரவ்யத்தாலே ஷூந நிவ்ருத்தி மாத்ரத்திலே பர்யாப்தி பிறக்கவும் -தேகாத்ம அபிமான
நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சித்தோ உபாய வ்யவஸ்தையும் -இவை இத்தனையும் ஆசார்ய
கடாஷத்தாலும் -எம்பெருமான் விஷயீ காரத்தாலும் ஸித்திக்கும் என்று அத்யவசித்து
இருக்கையும் -ஆசார்ய சந்நிதி இல்லாத போது விடாய்த்தவன் தண்ணீர் பெற்றான்
ஆகிலோ என்னுமா போலே யிருக்கவும் -பகவத் சந்நிதி இல்லாதபோது -நடு வழியிலே பசித்தவன் ஊரைச் சேரப்
போமா போலே இருக்கவும் –
இவ்வதிகாரிக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -ஜாதமான பிரஜைக்கு
தாய் முலைப் பாலைப் போலே -எம்பெருமானுடைய தீர்த்தம் பசுவின் பாலும் நெய்யும்
போலே -ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல் அமிர்த பானம் போலே -சாமான்ய சாஸ்திர
ஸ்ரவணம் அநபிமத போஜனம் போலே -விவித பலங்களான நாநாவித பகவத்
மந்திர ஜபாதிகள் வாஸனா பலத்தாலே வந்ததாகில் சம்சார தர்ம அனுவர்தனம்
போலே -த்வயர்த்த அனுசந்தானம் ப்ராப்ய தேச வாஸ ஸூ க சமானம் என்னலாம்
இத்தனை இறே -மற்றுச் சொலலாவது இல்லை –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————–

வார்த்தை -226-
ஆசார்யன் கடவன் என்று இருந்தால் வருவது என் -என்னில் –
த்ருஷ்டத்திலே கர்மாதீனம் -அங்கு ஏதேனும் சுருங்கிற்று உண்டாகில் ஆசார்யனை
வெறுத்த போது எம்பெருமானைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ள ஒண்ணாது –
எம்பெருமானை வெறுத்தோம் ஆகில் ஆசார்யனைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ளலாம் .
—————————————————————————————————————————————————-
வார்த்தை -227-
எம்பெருமானார் தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்திலே ஆஸ்ரயித்து இருப்பார் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவரோடே பிள்ளைக்கு ஏகாயனரோட்டை சம்சர்க்கம் உண்டாக –
நம்மோடு சம்பந்தம் உடையவன் வ்யபசரித்து அனர்த்தப் பட ஒண்ணாது
என்று பெருமாள் திருவடிகளில் எழுந்து அருளி நிற்கச் செய்தே -அவனும் அங்கே
சந்நிஹிதனாக -வாராய் உனக்கு பிரமாணங்களால் காட்டலாம்படி ஞான
பௌஷ்கல்யம் இல்லை -நான் வேதாந்தங்களில் அறுதி இட்டு இருக்கும் பொருள்
இவ்வாத்மாவுக்கு தஞ்சமாய் இருக்கும் அர்த்தம் த்வயம் அல்லது இல்லை -என்று
பெருமாள் திருவடிகளில் ஸ்ரீ சடகோபனை எடுத்து சத்யம் பண்ணிக் கொடுத்து அருளினார் -அவரும் அன்று தொடங்கி
த்வய நிஷ்டரானார் –
—————————————————————————————————————————
வார்த்தை -228-
பட்டர் -த்வயத்தின் அர்த்தத்தை புத்தி பண்ணி சப்தாநதரத்தாலே இவ்வர்த்தத்தை
அனுசந்திக்க ஒண்ணாதோ -என்று உடையவருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய –
அனுசந்திகைக்கு குறை இல்லை -ஆகிலும் இப்பாசுரத்துக்கு சுரக்கும் அர்த்தம்
வேறு ஒரு பாசுரத்துக்கு சுரவாது -என்று அருளிச் செய்தார் –
———————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-4-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

February 3, 2013

கூடிவண்டு அறையும் தண்தார்க்
கொண்டல்போல் வண்ணன் றன்னை
மாடுஅலர் பொழில் குருகூர்
வண்சட கோபன் சொன்ன
பாடல்ஓர் ஆயி ரத்துள்
இவையும்ஓர் பத்தும் வல்லார்
வீடுஇல போகம் எய்தி
விரும்புவர் அமரர் மொய்த்தே.

    பொ-ரை : ‘வண்டுகள் கூடி ஒலிக்கின்ற குளிர்ந்த மாலையைத் தரித்த காளமேகம் போன்ற நிறத்தையுடையவனை, சுற்றிலும் அலர்ந்த சோலைகளையுடைய திருக்குருகூரில் அவதரித்த உதாரகுணத்தையுடைய ஆழ்வார் அருளிச்செய்த இசையோடு கூடின ஒப்பற்ற ஆயிரம் திருப்பாசுரங்களுள் ஒப்பற்ற இப்பத்துத் திருப்பாசுரங்களையும் கற்க வல்லவர்கள் பிரிவில்லாத பேரின்பத்தைப் பெற்று, அமரர்களால் மொய்க்கப்பட்டு விரும்பப்படுவார்கள்,’ என்றவாறு.

    வி-கு : ‘வல்லார் விரும்புவர்,’ என்க. விரும்புவர் – செயப்பாட்டு வினைப்பொருளது. ‘விரும்பப்படுவர்’ என்பது பொருள்.

    ஈடு : முடிவில், 1‘இத்திருவாய்மொழி கற்றவர்கள் நித்திய கைங்கரியத்தைப் பெற்று, அயர்வறும் அமரர்களாலே விரும்பப்படுவார்கள்,’ என்கிறார்.

    கூடி வண்டு அறையும் தண் தார் கொண்டல் போல் வண்ணன்றன்னை – ‘கிண்ணகத்திலே இழிவாரைப்போன்று வண்டுகளானவை திரண்டு தேனைக் குடித்து ஒலிக்கின்ற சிரமத்தைப் போக்குகின்ற மாலையையும், சிரமத்தைப் போக்குகிற மேகம் போன்றிருக்கின்ற திருமேனியையுமுடைய சர்வேசுவரனை. இத்திருப்பதிகத்தில் பரக்கச்சொன்ன விபூதி முழுதும், தோளில் தோள் மாலையைப் போன்று அவனுக்குத் தகுதியாயிருக்கிறபடியைக் கண்டு கூறினேன்,’ என்பார், ‘வண்டு கூடி அறையும்

தண்தார் கொண்டல்போல் வண்ணன்’ என்கிறார். மாடு அலர் பொழில் குருகூர் வண் சடகோபன் சொன்ன – பக்கங்களிலே அலர்ந்த சோலையையுடைய திருநகரிக்கு உரியவராய் வள்ளலாரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்த. பாடல் ஓர் ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார் – மலர்கள் மணத்தோடே மலருமாறு போன்று இசையோடு கூடின ஆயிரத்திலும் வைத்துக்கொண்டு இப்பத்தையும் கற்க வல்லவர்கள்.

    வீடு இல போகம் எய்தி – பிரிவின் ஐயம் ஒருநாளும் இல்லாத மோக்ஷ இன்பத்தையடைந்து. அமரர் மொய்த்து விரும்புவர் – அமரராலே மொய்த்து விரும்பப்படுவர். 1‘லீலா விபூதியை அவனுடைமை என்னும் தன்மையாலே அநுசந்திப்பார் நித்தியசூரிகளாகையாலே, தாங்கள் அனுபவிக்கக்கூடிய அநுபவத்தை, ‘இவ்வுலகத்தே இருந்து வைத்தும் இப்படி இருப்பதொரு ஞானவிசேடம் பிறந்து அநுசந்திப்பதே!’ என்று ஆழ்வார் பக்கல் பண்ணின பிரேமத்தின் மிகுதியாலே, அவருடைய பிரபந்தங்களைக் கற்றவர்களை, சர்வேசுவரனை விட்டு இவர்களை நெருங்கி ஆதரிப்பார்கள் நித்தியசூரிகள் ஆதலின், ‘அமரர் மொய்த்து விரும்புவர்,’ என்கிறார்.

(11)

    முதற்பாட்டில், இத்திருவாய்மொழியில் பரக்க அருளிச்செய்த அர்த்தத்தைச் சுருங்க அருளிச்செய்தார்; இரண்டாம் பாட்டில், முதற்பாட்டில் சொன்ன ஐம்பெரும்பூதங்களினுடைய காரியத்தை முறையே பேசினார்; மூன்றாம் பாட்டில், உலகமே உருவமாய் நின்ற நிலையோடே அசாதாரண விக்கிரகத்தைச் சேர்த்து அனுபவித்தார்; நான்காம் பாட்டில், ‘ஒளி பொருந்திய மாணிக்கம் முதலிய பொருள்களை விபூதியாகவுடையவன்’ என்றார்; ஐந்தாம் பாட்டில், ‘சுவைப்பொருள்களை விபூதியாக உடையவன் என்றார்; ஆறாம் பாட்டில், ‘வேதம் தொடக்கமான இயலும் இசையுமான ஒலிகளின் கூட்டத்தை விபூதியாக உடையவன்’ என்றார்; ஏழாம் பாட்டில், ‘செல்வம் முதலான புருஷார்த்தங்களை விபூதியாக உடையவன்’ என்றார்; எட்டாம் பாட்டில், ‘உலகத்தில் பிரதானரான பிரமன் சிவன் முதலியோரை விபூதியாக உடைய

வன் என்றார்; ஒன்பதாம் பாட்டில், அவனுடைய விபூதியின் விரிவைத் தனித்தனியே பேசமுடியாமையாலே ‘சேதன அசேதனங்களை விபூதியாகவுடையவன்’ என்று சுருங்க அருளிச்செய்தார்; பத்தாம் பாட்டில், ‘இவற்றுக்கும் உள்ளுயிராய்ப் பரந்து நின்றாலும் அவற்றினுடைய தோஷங்களால் தீண்டப்படாதவன்’ என்றார்; முடிவில், இது கற்றார்க்குப் பலஞ்சொல்லித் தலைக்கட்டினார்.

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி

புகழ்ஒன்று மால்எப் பொருள்களுந் தானாய்
நிகழ்கின்ற நேர்காட்டி நிற்க – மகிழ்மாறன்
எங்கும் அடிமைசெய இச்சித்து வாசிகமாய்
அங்கடிமை செய்தான்மொய்ம் பால்.

நிகமத்தில் பலன் சொல்லி –
கூடி வந்து -அலையும் ரீங்காரம்
தேனை பருகி சப்திக்கும் வண்டுகள்
தோளும் தோள் மாலை போலே சேதன அசேதனங்கள்
கிண் ண கத்தில் இழிவாரைப் போலே
வண்டுகள் கூட்டமாக வந்து மதுபானம் பண்ணி தொனிக்கும்
ஸ்ரமஹரமாக மேகம் போன்ற திருமேனி
மாடு பக்கம் -அலர்ந்த பொழில்கள் சூழ் திரு குருகூர்
வண்மை -தனது அனுபவம் பாசுரம் இட்டு வழங்கிய
ஓர் ஆயிரம் இசை உடன் கூடிய புஷ்பம் பரிமளம் போலே பாடல் -இசை உடன் கூடிய பாசுரம்
அப்யசிக வல்லவர்கள்
விசசேதம் இன்றி -நித்ய விபூதி பெற்று
வானவர்கள் -மொய்த்து சம்சாரத்தில் ஞானம் பெற்ற -உகந்து
மொய்த்து விழுவார்கள் மேலே விழுந்து அனுபவிப்பார்கள்
ஆழ்வார் பக்கல் பிரேமம் ப்ரபந்தம்
சர்வேஸ்வரனை விட் டு இங்கே அனுபவம்

பாசுரம் தோறும் அருளிய அர்த்தங்கள் மீண்டும் அருளி –
சாரம் -எப்பொருளும் தானாய் நேர் காட்டி
மகிழ் மாறன்
எங்கும் அடிமை செய்த இச்சித்து வாசகமாய்
அங்கு அடிமை செய்தான்
திருவேம்கடத்தில் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்.

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 72 other followers