திரு மாலை-13-எறியு நீர் வெறி கொள் வேலை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 3, 2013

சம்சாரிகளை நோக்கி ஹிதம் சொல்லுகை தான்
அவர்களுக்கு அசஹ்யமாம் அளவானவாறே
இவர்கள் துஷ்ப்ரக்ருதிகள் என்று பாராதே துர்க்கதியைப் பார்த்து
ஸ்வ கதமாக இவர்கள் ஸ்வரூபம் பகவத் அர்த்தமாய் இருக்கிற படியை
அறிந்து இலர்களே ஆகிலும்
ஓர் உபாதியால் அன்றியே வாயால் திருவரங்கம் -என்பார்கள் ஆகில்
சம்சாரம் கரம்பெழுந்து போம் ஆகாதே -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————–

எறியு நீர் வெறி கொள் வேலை மா நிலத்து உயிர்கள் எல்லாம்
வெறி கொள் பூம் துளவ மாலை விண்ணவர் கோனை ஏத்த
அறிவிலா மனிசர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில்
பொறியில் வாழும் நரகம் எல்லாம் புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றே –

————————————————————————————————————————————————–

எறியு நீர் வெறி கொள் வேலை மா நிலத்து உயிர்கள் எல்லாம்-
எறியா நின்று இருந்துள்ள நீரை உடைத்தாய்
அசாதாரணமான கந்தத்தையும் உடைத்தான கடல் சூழப்பட்ட மகா பிரித்வியில் உள்ள
சேதன வர்க்கம் அடங்கலும்
எறியும் நீர் -என்கிறது
த்ரிபாத் விபூதியில் அசங்குசிதமாக இருக்கைக்கு யோக்யரான சேதனர் –
வெள்ளத்திடைப்பட்ட நரி இனம் போலே -என்கிறபடியே
ஷூபிதமான நீர் வெள்ளத்து உள்ளே இருக்கிற சங்கோசம் தோற்றுகைக்காக-
வெறி கொள் வேலை -என்கிறது –
சாத்தின திருத் துழாயின் பரிமளத்தை அனுபவிக்கைக்கு யோக்யரனா சேதனர்
சமுத்திரத்தின் உடைய துர்கந்ததுக்கு இலக்காய் இருக்கிற
அநர்த்தம் தோற்றுகைகாக
மா நிலம் –
பஞ்சாசாத் கோடி விச்தீர்ணையான ப்ர்த்வி
உயிர் கள் –
தேக சம்பந்தம் அற்றால்
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலே ஈஸ்வரனுக்கு பிரிய விஷயமான வஸ்து கிடீர் என்க –
எல்லாம் –
ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையே முடிய நடத்தக் கடவரான தேவ
வர்க்கத்தோடு
அவர்களுக்கு குடி மக்களான மனுஷ்ய வர்க்கத்தோடு
வாசி அற சகல சேதனரும்

வெறி கொள் பூம் துளவ மாலை விண்ணவர் கோனை ஏத்த –
பரிமளத்தையும் -செவ்வியையும் உடைத்தான
திருத் துழாய் மாலையாலே
அலங்கர்த்யனாய் இருக்கும் இருப்புக்கு தோற்று நித்ய சூரிகள்
ஏத்துமா போலே
இவர்களையும் ஏத்த வாய்த்து கண்டது –
ஸ்ர்ஷ்டத்வம் வனவாசாயா -என்று இளைய பெருமாளைப் போலே
சம்சாரிகளையும் முதலிலே ஸ்ர்ஷ்டித்தது தன்னை அனுபவிக்கைக்காக வாய்த்து –

இது ஜ்ஞானப் பிரதானர் பெரும் பேறாய் இருந்தது –
அத்தனை அறிவில்லாத சூத்திர சம்சாரிகளுக்கு கிட்டுமோ
என்னும் சங்கையில் மேல் சொல்லுகிறது –
அறிவிலா மனிசர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில்
மனுஷ்ய ஜன்மத்திலே பிறந்து வைத்து
அறிவின்றிக்கே இருந்தார்களே யாகிலும்
திருவரங்க பிராவண்யம் வேண்டா
உக்தி மாத்ரமே அமையும் –
ஆகில் –
என்றது -பாப பிரசுரர்க்கு இது தானும் சித்தியாது -என்கை

பொறியில் வாழும் நரகம்-
இந்த்ரியங்களுக்கு குடி மக்களாய் வர்த்திக்கிற லீலா விபூதி –
எல்லா அவஸ்தையிலும் தப்பாத படி தன கக்களிலே
அகப்படுத்திக் கொள்ள வற்று ஆகையாலே
பொறி -என்று இந்த்ரியங்களை சொல்லுகிறது
நரகம் –
அவிவிவேகிகளுக்கு நரகம் யமனுடைய தண்டல்
அறிவுடையார்க்கு நரகம் –சம்சாரம்
நன்றும் அஞ்சுவன் நரகம் நான் அடைதல் -என்னக் கடவது இ றே

எல்லாம் புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றே –
லீலா விபூதி கட்டடங்க தரிசாய்ப் போம் இ றே –

————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-12-நமனும் முற்கலனும் பேச -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 3, 2013

வாயாலே திரு நாமத்தைச் சொல்ல சொன்னீர் –
எங்கள் பாபத்தாலே பஹூ ஜல்பம் பண்ண ஷமர் ஆகா நின்றோம் –
திரு நாமம் சொல்ல சக்தர் ஆகிறிலோம் -என்ன
ஆகில் சரவண மாத்ரத்திலே திரு நாமம் உத்தாரகம் -என்று
உத்கலோபாக்யான முகத்தாலே சொல்லி
இப்படிப் பட்ட பிரபாபத்தை உடையவனூர்கோயில் -என்று
உஜ்ஜீவிக்கலாய் இருக்க
துக்க பாவிகள் ஆவதே -என்று இவர்கள் அனர்த்தத்தை பொறுக்க மாட்டு கிறிலேன் –
என்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————–

நமனும்  முற்கலனும் பேச நரகில் நின்றார்கள் கேட்க
நரகமே சுவர்க்கமாகும் நாமங்கள் உடைய நம்பி
அவனதுஊர் அரங்கம் என்னா அயர்த்து வீழ்ந்து அளிய மாந்தர்
கவலையுள் படுகின்றார் என்று அதனுக்கே கவர்கின்றேனே

—————————————————————————————————————————————

நமனும் முற்கலனும் பேச –
பண்டு முத்கலன் என்பான் ஒருவன் பாப பிரசுரனாய்
வர்த்திக்கிற நாளிலே -தேனுவை தானம் பண்ணுகிற சமயத்தில்
க்ர்ஷ்ணாய -என்று கொடுத்தான்
பின்பு அவனுடைய மரண தசையிலே யம படர் வந்து நெருக்கி யமன் பக்கலிலே கொண்டு செல்ல
யமன் தான் இவனை எதிர் கொண்டு சம்பாவிக்க
உன்னுடைய படர் என்னை நெருக்கிக் கொண்டு வர
நீ சம்பாவியா நின்றாய்
இதுக்கு ஹேது என் -என்ன –
உன்னுடைய பிரபாவம் அவர்கள் அறிந்திலர்
நீயும் அறிந்திலை –
ஒருக்கால் திரு நாமத்தைச் சொன்னாய் காண் -என்று அத்தை பிரசம்சிக்க –
இங்கனே -பிரசக்த அனுபிரசக்தமான -இத்தை -நரக அனுபவம் பண்ணுகிறவர்கள் கேட்ட அனந்தரம்
அவ்விடம் தானே பிராப்ய பூமியாய்த்து என்று
சொல்லிப் போருவது கதை உண்டு -அத்தை இங்கே சொல்லுகிறது –
நமனும் முத்கலனும் பேச –
உத்கல பகவான் சத்காரத்துக்கு ஹேது என்
யமன் முன்பே திருநாமம் சொன்னாய் காண் என்று சொன்ன இவ்வளவே யாய்த்து பிறந்தது –
யமன் தனக்கு பாவனமாக திரு நாமத்தைச் சொப்ன்னானும் அல்லன்
உத்கல பகவான் கேட்க அவனுக்கு உபதேசித்தானும் அல்லன் –
நாரகிகளை தன கை சலிக்க நலிந்து இவற்றுக்கு இனி போக்கடி இது என்று சொன்னானும் அல்லன் –
திரு நாமம் சொன்னான் ஒருவன்

கிந்த்வ்யா நார்ச்சிதோ தேவ கேசவ க்லேச நாசன -என்று
அவர்களை க்ரஹித்து சொன்னானும் அல்லன் –
நரகம் புக்கான் என்று தன பதத்துக்கு ஹானி வருகிறதோ என்று சொன்னான்-இத்தனை

நரகில் நின்றார்கள் கேட்க –
பாபம் பண்ணுகிற சமயத்திலே அனுதபித்து
மீண்டு பிராயச் சித்தம்பண்ணும் சமயத்தில் கேட்டாருமஅல்லர் –
பாபத்தின் உடைய பல அனுபவம் பண்ணுகிற சமயத்திலே யாய்த்து கேட்டது
அப்போது தானும் சமித்து பாணியாய் கேட்டாரும் அல்லர்
பிராசங்கிகமாக திரு நாமம் செவிப்பட்டது இத்தனை –
பாபம் பண்ணுகிற வேளையில் பிராசங்கிகமாகவும் ஒருவர் திரு நாமம் சொல்லுவார் இல்லையோ
அப்போது கேளாது ஒழிவான் என் என்னில்
அப்போது விஷய பிராவண்யத்தால் வந்த செருக்காலே செவிப் படாது
இப்போது துக்க அனுபவம் பண்ணுகிற அளவாய்
ஆரோ நல்வார்த்தை சொல்லுவார் என்னும் நசையாகையாலே செவிப்படுமே-
நரகமே சுவர்க்கமாகும் –
அந்த நரகம் தானே போக பூமியோடு ஒத்தது
மாறி நினைப்பிடும் இத்தனையே வேண்டுவது –
விபீண விதேயம் ஹி லங்கைச்வர்யம் இதம் கிர்தம் -என்கிறபடியே
ராவண சம்பந்தத்தாலே துஷ்ப்ரக்ர்திகளுக்கு ஸ்தானமான
இலங்கையை சாத்விகர்க்கு ஸ்தானம் ஆக்கிக் கொடுத்தாப் போலே –

இப்படி நரகம் தானே ஸ்வர்க்கம் ஆம்படி பண்ணுகிறான் நாமியோ -வென்னில் –
நாமங்கள்-
திரு நாம பிரபாவத்தாலே வந்தது ஆயத்து –
நாமங்கள் உடைய நம்பி –
இத் திரு நாமங்களை உடையவன் ஆகையாலே
புஷ்கலனாய் இருக்குமவன்
எல்லா நன்மைக்கும் தன்னைப் பற்றி பெற வேண்டி இருக்கும் அவனுக்கும்
ஏற்றத்தைப் பண்ணிக் கொடுக்க வற்றாய் யாய்த்து
திரு நாமம் இருப்பது –
தேவோ நாம சஹஸ்ரவான் -என்றும்
பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடு உடையன் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
நாரணன் தம்மன்னை நரகம் புகாள் –
நாராயண சப்த மாதரம் -என்னும் சொல்லக் கடவது இ றே –
அவனதுஊர் அரங்கம் என்னாது –
இப்படி பூரணன் ஆனவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம்
கோயில் என்னும் இவ்வளவு கிடீர் இவனுக்கு நேர்த்தி
நேர்த்தி அல்பமாய்
பலம் கனத்து இருக்கச் செய்தேயும்
இத்தைச் சொல்ல ஒட்டாத பாபத்தின் கனம் இருந்தபடி என் –
இப்படி திரு நாமம் சொல்வார் அருகு இருக்க லாகாது என்பாரும் –
அவர்களை நாட்டில் நின்றும் போகத் துரத்துவாரும்
திருநாமம் சொன்னதுவே ஹேதுவாக ஹிம்சிப்பாருமாய் இ றே
சம்சாரம் தான் இருப்பது –
ஒருவனுடைய அந்திம தசையிலே திரு மந்த்ரத்தை உபதேசித்து
இத்தை சொல்லாய் -என்ன -அவனும் –
ஆமாகில் சொல்லப் பார்க்கிறேன் -என்ற இத்தை
அநேகம் உருச் சொல்லி
அது தன்னைச் சொல்லாதே செத்துப் போனான்
இரண்டும் அஷரம் ஒத்து இருக்கச் செய்தேயும்
சொல்ல ஒட்டிற்றில்லை இறே பாப் பலம் —

அயர்த்து வீழ்ந்து –
வகுத்தவன் திரு நாமத்தை விஸ்மரித்து
விஷய ப்ரவணராய்க் கொண்டு -தலை கீழாக விழுந்து
மறந்தேன் உன்னை முன்னம் -என்றும்
யன் முஹூர்த்தம் ஷணம் வாபி -என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே –

அளிய மாந்தர்-
திருநாமம் சொல்லுகைக்கு யோக்யமான நாக்கு படைத்த
அருமந்த மனுஷ்யர் –
தாம் உளரே -என்கிற பாட்டையும்
ணா வாயில் உண்டே -என்கிற பாட்டையும்
சொல்லிக் கொள்வது –

கவலையுள் படுகின்றார் என்று –
துக்ககத்தே யகப்படுவதே -என்று –

அதனுக்கே கவர்கின்றேனே –
அதனுக்கே கிலேசப்படா நின்றேன் -என்கிறார்
சுக ரூபமான திரு நாம ஸ்பர்சத்தாலே
ஆநந்த நிர்பரராய் இருக்கைக்கு யோக்யமானவர்கள்
துக்க பாவிகள் ஆவதே -என்று இ றே இவர் கிலேசப்படுவது –
அவதாரணத்தாலே-
எனக்கு கரைதல்
எனக்கும் பிறர்க்கும் கரைதல்
செய்ய ஒண்ணாதபடி -சம்சாரிகள் துக்கம் எனக்கு ஆற்றப் போகிறது இல்லை -என்கிறார்
கவலை -துன்பம்

———————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-11-ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் அடைத்து -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 2, 2013

இப்படி சௌலப்ய காஷ்டையை சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும்
அவிக்ர்தராய் இருக்கிற சம்சாரிகளைக் குறித்து
நான் ஆஸ்ரய ணீ யனாகச் சொன்ன சக்கரவர்த்தி திருமகன்
பிறபாடர்க்கு உதவுகைக்காக கண் வளர்ந்து அருளா நிற்க
பாஹ்ய ஹானியாலே -திரு நாமத்தைச் சொல்லி
பிழைக்க மாட்டாதே காலத்தை வ்யர்த்தமே போக்குகிறி கோளே
என்று இன்னாதாகிறார்-

——————————————————————————————————————————————-

ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் அடைத்து உலகங்கள் உய்யச்
செருவிலே யரக்கர் கோனைச் செற்ற நம் சேவகனார்
மருவிய பெரிய கோயில் மதிள் திருவரங்கம் என்னா
கருவிலே திரு விலாதீர் காலத்தைக் கழிக்கின்றீரே

——————————————————————————————————————————————–

ஒரு வில்லால் –
கைக்கு எட்டிற்று ஒரு வில்லாலே யாய்த்து கடலை அடைத்தது
அதுக்கடி என் என்னில் –
சமுத்ரத்தை அர்த்தித்து வழி வேண்டிக் கிடந்த இடத்தில்
வந்து முகம் காட்டிற்று இல்லை –
சாபமாநய சௌமித்ரே -என்கிறபடியே
கொண்டு வா தக்கானை என்று கையிலே வில்லை வாங்கி
அவ்வில்லு எதிரிகள் பக்கல் தண்ணளி பண்ணினாலும்
பண்ணாத ஆசி விஷோபமான அம்புகளை விட்டார் –

ஓங்கு முந்நீர் –
கடலின் உடைய ஸ்வாபாவிக வேஷத்தை சொல்லுகிறது அன்று –
கையும் வில்லுமாக கண்ட வீர உறைப்பைக் கண்டு
கீழ் மண் கொண்டு மேல் மண் எறிந்து
கொந்தளித்த படியைச் சொல்கிறது –
இது தான் ஆர்த்திக்கு இரங்கும் அது அன்றே
அம்புக்கு இரங்கும் அது இ றே-
உபாத்யாயன் கையிலே கசைகண்டு சிறு பிரஜைகள் காலிலே விழுமா போலே
திருவடிகளில் அளவும் வந்து வெள்ளம் கோத்தது ஆய்த்து –
சமுத்ரச்ய தத க்ருத்தோராமோ ரக்தாந்த லோசன -எண்ணக் கடவது இ றே –

அடைத்து –
நாலிரண்டு அம்பு விட்டவாறே முகம் காட்டி முதுகு எடுத்து கொடுத்தவாறே
அதன் மேலே யாய்த்து ஆணை காட்டிற்று –
ஆகையால் கல்லால் அன்று அடைத்தது -வில்லால் என்கை-
இங்கன் அன்றாகில் விட்ட விட்ட மலைகள் எல்லாம் ஆழ்ந்து போய் அடைத்ததாய் தலைக் கட்டாது –

உலகங்கள் உய்யச் –
பாதாளம் பூமி அந்தரிஷ ஸ்வர்க்கம் –இவ் உலகங்கள் உய்ய –
ராவணன் உடைய பாஹூ பலத்தாலே இவ் உலகங்கள்
எல்லாம் அழிந்து இ றே கிடந்தது –
நயஷ்டவ்யம் நதாதவ்யம் நபோக்தவ்யம் கதஞ்சன -என்று
யஞ்ஞாதிகளையும் விலக்கியும்
அம்பாளே இந்த்ராதிகளை ஜெயித்தும்
பஹூ முகமாக நலிந்தான் –
இவனை அழித்த பின்பு யாய்த்து லோகங்கள் ஜீவித்தது –
அன்றிக்கே –
சே துந்த்ர்ஷ்ட்வா சமுத்ரச்ய -என்கிறபடியே
அசுத்தரானவர்களும் அத்தை தர்சித்து சுத்தராம்படி அடைத்து
என்று கீழே யோஜிக்க்கவுமாம் –

செருவிலே –
மாயாம்ர்கத்தைக் காட்டி ராஜ புத்ரர்களை அகற்றி
திறந்து கிடந்த வாசலிலே நாய் புகுருமா போலே
தனி இருப்பிலே வந்து பிரித்த கோழைப் பையலைப் போலே
அன்றியே
பத்தும் பத்தாக யுத்தத்திலே –

யரக்கர் கோனைச் –
நான் ராஜச ராஜன் என்று தன பரிகரத்தைப் பார்த்து அபிமானித்து இருந்த வனை
தானே அதிக்கிரமம் பண்ணும் அளவு அன்றியே
துர் வர்க்கத்துக்கு அடைய ஒதுங்க நிழலாய் இருந்தவனை –

செற்ற –
அவன் கண் முகப்பே பரிகர பூதரை அழித்து
பிரஜைகளை அழித்து
தன் தலை தரையிலே புரள கண்ணாலே காண்பார் இல்லையாம் படி இருக்க
தானே காணும்படி ஒரோ தலையாக அறுத்து இ றே அழியச் செய்தது –
கச்சா நுஜா நாமி –

நம் சேவகனார் –
ஈச்வரத்தாலே -சேவகனார் -என்கிறார் அல்லர் -சேவக வாசி யாலே –
அதாகிறது -கை இலக்கைக்கு சேவிக்கும் அவன் -என்கை –
அதாகிறது ஓர் அஞ்சலிக்கும் தான் உள்ளதனையும்

இவனை சேவிக்கும் -என்கை –
தாய்த்தலை யற்று யற்று வீழத் தொடுத்த தலைவன் இ றே
அநந்ய கதியான நம் விரோதி வர்க்கத்தை
பிறாட்டியோடே சம்ச்லேஷ விரோதியைப் போக்கினால் போலே
போக்கும் ஆண் பிள்ளை -என்னுதல் –
எல்லார்க்கும் தஞ்சமான பிராட்டிக்கு உதவுகையாலே நமக்கு உதவினான் என்று
எல்லார்க்கும் சொல்லலாம் படி இருக்கையாலே -நம் சேவகனார் -என்னுதல் –
நஞ்சீயர் இப்பாட்டைக் கேட்டவன்று தம்மிலே அனுசந்திதுப் போகா நிற்க
ஒரு சேவகனும் ஸ்திரீயும் விவாதம் பண்ணின அளவிலே
அவனுக்கு இவள் சொன்ன வார்த்தையை கேட்டு
வித்தரான வார்த்தையை அனுசந்திக்கிறது
அதாகிறது
பிணங்கின அளவிலே உன்னால் என் செய்யலாம்
ஏழைக்கும் பேதைக்கும் அன்றோ -சாமந்தனார் -ராஜா -பத்திரம் காட்டிற்று என்றால் –

பட்டரை ஆஸ்ரயித்த சோழ சிகாமணி பல்லவ ராயர்க்கு
ராம லஷ்மண குப்தாஸா – என்கிற ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்து
கடல்கரையில் வெளியை நினைத்து இருக்கும் என்றத்தை அனுசந்திப்பது
அத்தைக் கூடக் கேட்ட நஞ்சீயரும்-பிள்ளை விழுப்பரையரும்-
நம்பி ஸ்ரீ கோவர்த்தன தாசருமாக இதுக்குச் சேர்ந்து இருந்தது என்று
இலை துணை மற்று என்நெஞ்சே – என்கிற பாட்டை அனுசந்தித்தார்கள்
ஆக
அநந்ய கைதிகளான நமக்குத் தஞ்சம் சக்கரவர்த்தி திருமகன் -என்கை

சேவகனார் மருவிய பெரிய கோயில் –
ராவண வதம் பண்ணி வினையற்ற பின்பும்
அவதாரத்தில் பிற்பாடர்க்கு உதவுகைக்காக வாய்த்து கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது –
ரேபாந்தமாகச் சொல்லிற்று பூஜ்ய வாசி யன்று
சேவகத்தில் உறைப்பைச் சொல்லிற்று

மருவிய –
திரு உள்ளம் பொருந்தி நித்ய வாசம் பண்ணுகிற தேசம்
பர வியூகங்களில் காட்டில் கோயிலில் பொருத்தம் சொல்லுகிறது

பெரிய கோயில்
கோயிலில் பரப்பை நினைக்கிறது அன்று
ராஜா இன்ன இடத்தில் இருந்து நினைப்பிட்டான் என்றால்
பின்னை அவன் தன்னாலும் மாற்ற
நினைப்பிட ஒண்ணாத தேச கௌரவத்தைப் பற்றி சொல்கிறது
அதாகிறது
சம்சாரிகள் கார்யம் வீடு அறுக்கை இ றே
தேசோயம் சர்வ காமதுக் -என்றும்
விஷ்ணோர் ஆயதனம் யயௌ-என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே –
மதிள் திருவரங்கம்-
கண் வளர்ந்து அருளுகிறவருடைய சௌகுமார்யத்தைக் கண்டு
அஞ்ச வேண்டாதபடி மதிளை உடைத்தாய் இருக்கை –
இவ் வஸ்துவின் சீர்மை அறிந்து இருக்கும் திரு மங்கை ஆழ்வார் போல்வார் இட்ட மதிள் இ றே

என்னா-
உடம்பு நோவ வேண்டா
ஒரு உக்தி மாத்ரமே அமையும்
அவருடைய குண செஷ்டிதங்களைப் பற்றின திரு நாமம் வேண்டா
தேச ஸ்பர்சியான திரு நாமமே அமையும் –
கருவிலே திரு விலாதீர்-
ஸூ கரமாய் இருக்க நீங்கள் அநாதரிக்கிறது-
கர்ப்பத்திலும் பகவத் கடாஷம் இல்லாமை இ றே –
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம்பச்யேன் மது சூதன -என்கிறபடியே-

கர்ப்ப வாச சமயத்திலே தய நீயதையைக் கண்டு குளிர நோக்குவது ஒரு நோக்கு உண்டு –
அது இவனது பகவத் பிராவண்யம் ஆகிற சம்பத்துக்கு அடி –
அதுவும் பெறாதவர்கள் ஆகாதே -நீங்கள் -என்கிறார்
கருவரங்கத்துத் கிடந்தாய் கை தொழுதேன் கண்டேன் -என்றும்
கரு கோட்டியுள் கிடந்தது கை தொழுதேன் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே-

காலத்தைக் கழிக்கின்றீரே –
விசித்ரா தேக சம்பத்தி ரீச்வராய நிவேதிதம் -என்று
பகவத் சமாஸ்ரயணாதிக்கு கண்ட காலத்தை வ்யர்த்தமே போக்குகிறிகோளே –
கால க்ரித பரிணாமம் இல்லாத தேசத்தில் நின்றும் இங்கே வந்து கிடக்க
நீங்கள் காலத்தை வ்யவர்த்தமே போக்குவதே –
நித்ய சூரிகள் நித்ய அனுபவம் பண்ணா நிற்க
அத்தை விட்டு உங்கள் அவசரம் பார்த்து கிடக்க
நீங்கள் காலத்தை வ்யர்த்தமே போக்குவதே
நித்ய சூரிகள் அனுபவம் உங்களுக்கும் வேண்டும் என்று
அது சாத்மிக்கைக்காக
இங்கே சிரமம் செய்கைக்கு வந்து கிடக்க
நீங்கள் அந்ய பரராய் திரிகிறிகோளே -என்கிறார் —

——————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-10-நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 2, 2013

தண் துழாய் மாலை மார்பன் -என்கிற
தேச விப்ரகர்ஷம் தீர ராமாவதாரத்தை அருளிச் செய்தீர்
அநந்தரம் அதிலும் சுலபமான கிருஷ்ண அவதாரத்தை அருளிச் செய்தீர்
ராம அவதாரத்தொடு கிருஷ்ண அவதாரத்தொடு வாசி என்
இரண்டுக்கும் பிற்பாடரான எங்களுக்கு என்ன
தேச காலத்தால் வந்த குறை தீர
கோயிலிலே வந்து பெரிய பெருமாளே கண் வளர்ந்து அருளுகிறார்
அங்கே ஆஸ்ரயிங்கோள்
அவரை ஒழிய மோஷார்தமாக வேறு தேவதைகளை ஆஸ்ரயிக்கை யாவது
அ ஸ்ரீ வாசலிலே ஐஸ்வர்யம் வேண்டி இருப்பாரோபாதி கிடி கோள் -என்கிறார்-

—————————————————————————————————————————————————-

நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே
காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்
கேட்டீரே நம்பிமீர்காள் கெருட வாகனும் நிற்கச்
சேட்டை தன் மடி யகத்துச் செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே

————————————————————————————————————————————————–

நாட்டினான் –
சத்வ பிரசுரராய் தன்னைப் பற்றும் அளவு உடையவர் அன்றிக்கே இருக்கும்
ரஜஸ் தமஸ் பிரசுரர்க்கும் தேவதைகளை நாட்டினான் –
அதுக்கடி தன்னரசு போலே ஸ்வ தந்த்ரராய் மூலையடியே
திரியப் புக்கவாறே
ஸ்வ ஸ்வ குண அனுகூலமாக தேவதைகளை ஆஸ்ரயித்து
பின்னை சேதனர் இ றே -நம் வாசி அறிந்து -நம்மைப் பற்றுகிறார்கள் என்னும்
நினைவாலே யாய்த்து தேவதைகளை நாட்டிற்று –
நாட்டினான் –
உபக்நத்தை பெறாத கொடி போலே யாய்த்து
ஈஸ்வரனுடைய ஆத்மபாவத்தை ஒழியில்
தேவதைகள் உடைய சத்தாதிகள் இருப்பது –
சுள்ளிக் கால் நாட்டினால் போலே இருக்கிறது ஆய்த்து-
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக -என்னக் கடவது இ றே –

தெய்வம் எங்கும் –
ஐயன் -என்றும்
எழுமூர்த்தி -என்றும்
இது எல்லையாக ஆசண்டாள மாஸ்ரயணீ யரைக் கற்ப்பித்தான் –
விஷ்ணு ராத்மா பகவத -என்றும்
இறையவர் அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே –என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
முதல் தன்னிலே இவற்றை –
முமுஷூஸிஸ் ர்ஷயா-ஸ்ர்ஷ்டித்து -பின்னை
வேத சஷூசையும் கொடுத்து விட்டால்
குண அனுகூலமாக தேவதையை ஆஸ்ரயித்து
அவற்றின் உடைய ஸ்வ பாவங்களையும்
தன் வாசியையும் அறிந்து நம் பக்கலிலே வருகிரன என்று ஆய்த்து
தேவதைகளை ஸ்ர்ஷ்டித்தது –
அது போய் கொள் கொம்பு மூடப் படர்ந்து
அவர்கள் பக்கலிலே ஆதாரத்தை பண்ணி
தன் பக்கலிலே வைமுக்யத்தை பண்ணும்படியாய்விட்டது –

நல்லதோர் அருள் தன்னாலே –
தான் நினைத்த வழியே தன்னுடைய ஹிதம் அறிந்து போராதே
நோவு பட்டு இருந்தன ஆகாதே என்று கற்பை பண்ணினான் ஆய்த்து –

நல்லதோர் அருள் –
இவற்றின் உடைய கர்ம அனுகுணம் ஆதல் –
ஆஸ்ரய அனுகுணம் ஆதல்
பண்ணும் அருள்போல் அன்றியே -க்ர்ப்பயா கேவலம் -என்கிறபடியே
இவற்றின் உடைய துர்கதியைக் கண்டு பண்ணும் அருள் –
இவர்கள் தம் தாம் தசையை நினைந்து அனுசந்தித்து
அதுக்கு அனுதபிக்கவும் அறியாதே இருக்கச் செய்தே பண்ணும் அருள் இ றே

நல்லதோர் அருள் -என்கையாலே
கீழ் தேவதைகளை உண்டாக்கி வைத்ததும் அருளின் கார்யம் என்கிறது –

அருள் தன்னாலே -காட்டினான் திருவரங்கம்-
சிலர் எங்களுக்கு காட்ட வேண்டும் என்ன -காட்டுகை அன்றிக்கே
முலைக் கடுப்பு தீர தரையிலே பீச்சுவாரைப் போலே
தன் செல்லாமையினால் காட்டினான் ஆய்த்து –
இருந்த கிழிச் சீரையோடே ரத்னத்தை கொடுப்பாரைப் போலே
கோயிலோடு கூட வாய்த்து தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்தது –
இவர்களோடு இவர்கள் ஆஸ்ரயிகிற தேவதைகளோடு வாசி அற
தம் தாம் நிலையை உணர்ந்து
ரஷக அபேஷை உண்டான வன்று நாம் யோமாக ஒண்ணாது என்று
ரஷகனான தான் தன்னை சந்நிஹிதன் ஆக்கி வைத்தான் –

இது தான் ஆர்க்கு என்னில் –
உய்பவர்க்கு –
உஜ்ஜீவிப்போம் என்பார்க்கு எல்லாம் ஒக்கும் இது
இந் நிழலில் ஒதுங்கோம் என்னாமையே வேண்டுவது
இது உஜ்ஜீவனம் ஆனவோ பாதி
தேவதாந்தர பஜனமும் பந்தகம் ஆகையாலே சம்சார ஹேது என்கை —

உய்யும் வண்ணம் –
தேவதாந்தர முகமாக தச் சரீரியை ஆராதிக்கையும் உஜ்ஜீவன
பிரகாரம் ஆனாலும் அது அதிக்ர்தா அதிகாரம் –
கோயிலை வந்து ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிக்கை சர்வாதிகாரம் –

கேட்டீரே நம்பிமீர்காள்-
பகவத் வ்யதிரிக்த விஷய லாபத்தாலே பூரணராய்
இருந்துள்ள நீங்கள் இவ்வர்த்தத்தை கேட்டி கோளே -என்கிறார்
சர்வேஸ்வரன் சந்நிகிதனாய் இருக்க
தேவதாந்தரங்களை ஆஸ்ரயித்து -அத்தாலே பூரணராய்
இருந்துள்ள நீங்கள் இவ்வர்த்தத்தை கேட்டி கோளே -என்றுமாம் –
சம்சாரிகள் ஆனைக்குப் பாடுவாரைப் போலே இருக்கையாலே
-சதுரங்கம் ஆடுவாரை போலே -உணர்த்தி -கேட்டிரே -என்கிறார் –

கெருட வாகனனும் நிற்க –
கருட வாகனன் இ ரே ஆஸ்ரய ணீ யன் –
பெரிய திருவடி கழுத்திலே நல தரிக்க இருத்தல் –
திரு ஆழியைச் சலியாதே பிடித்தல்
சாஷாத் லஷ்மியை மார்பிலே கொள்ளுதல்
செய்யும் இவற்றில் ஒன்ன்றுமே அமையும் இ றே சர்வேஸ்வரன் ஆகைக்கு
தன பக்கல் ஆசாலேசம் உடையார்க்கும் இருந்த விடத்தே கொடு வந்து காட்டும் பரிகரத்தை உடையவன் நிற்க –
நிற்க -ஆசையாயாதிராம -என்கிறபடியே
அவசர பிரதீஷனாய் நிற்கை
தேவதாந்தரங்கள் பக்கல் போம் இடத்தில் இவனை அதிக்ரமித்து போக வேண்டும்படி இவனுடைய
பிரத்யா சத்தியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்  –

சேட்டை தன மடி யகத்து செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே –
அ ஸ்ரீ கிழிச்சீரையிலே தனம் வாங்க இருக்கிறி கோள்-
அ லஷ்மி பக்கத்திலே ஐஸ்வர்யத்தை ஆகான்ஷித்து இருக்கிறி கோளே –
இதர தேவதைகளை ஆஸ்ரயித்து மோஷம் பெற இருக்கை யாகிற இது அ ஸ்ரீ பக்கல் ஐஸ்வர்யம் வேண்டி இருக்கை இ றே
பந்தகமாய் சூத்திர மான பலன்களைத் தரும் தேவதைகளை
ஆஸ்ரயித்து
அபுனாவ்ர்த்தி லஷண மோசத்தை லபிக்கப் போமோ
அமணனை கூறை வேண்டுகிறது -கோலை கருதி இ றே
அப்படியே இவர்கள் மதிப்பை அறுக்கை இ றே
ரஜஸ் தமஸ் பிரக்ருதிகளை ஆஸ்ரயித்து
நித்ய சதவர் பெரும் பேற்றை எங்கனே பெறும்படி –
பகவத் பிரவணர் ஆனவர்கள் தேவதாந்தரங்களை தரணீகரித்து இருப்பதே
ருத்ரனும் தேவியும் போகா நிற்க -பகவத் பிரவனணனாய் இருப்பான் ஒருவன்
அவனை அநாதரித்து தன வஸ்த்ரத்தைக் குத்தினான் -என்கிறதை நினைக்கிறது-

————————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-9-மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 2, 2013

சிஷ்ட கர்ஹைக்கு அஞ்சி
இதர தர்சன ருசியால் ஆஸ்ரயியாது இருந்தோம் அல்லோம் –
தசரதாத் மஜனை இ றே ஆஸ்ரயிக்கச் சொல்லிற்று –
அவன் ஆகிறான் -வாசலும் தடையுமாய் எங்களுக்கு கிட்ட ஒண்ணாதாய் இருப்பான் ஒருத்தன் –
கிட்டினாலும் வசிஷ்டாதிகள் அருகே இருந்து
அயோக்யரோ அயோக்யரோ என்னா நிற்பார்கள் –
ஆகையாலே பர அவஸ்தையோடு ராம அவஸ்தையோடு வாசி இல்லை –
எங்கள் யோக்யதை பாராதான் ஒருத்தன் ஆஸ்ரயணீகனாக வேணும்
அவனைக் காட்டித் தாரீர் -என்ன
அதில் யோக்யதை அயோக்யதை பாராதே
தானே மேல் விழுந்து விஷயீ கரிக்கும் கிருஷ்ணனை
ஆஸ்ரயிங்கோள் -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————-

மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே மதியிலா மானிடங்காள்
உற்ற போது அன்றி நீங்கள் ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர்
அற்றமேல் ஓன்று அறியீர் அவனை அல்லால் தெய்வம் இல்லை
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை  பணிமின் நீரே

——————————————————————————————————————————————————-

மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே –
நான் சொல்லுகிற இவனை ஒழிய வேறு ஒரு ஆஸ்ரயணீய தத்வம் உண்டே –
ஈச்வரோஹம் -என்று இருப்பார் உண்டானாலும்
ஆஸ்ரய ணீயனுமாய் பிராப்தனமுமாய் இருப்பன்
வேறு ஒருவன் இல்லை –
யேப்யன்ய தேவதா பக்தா -என்று
அந்யராக வி றே இவன் சொல்லும் போதும் சொல்லுவது –

ஓர் தெய்வம் –
கட்டைக் குடியனாய்
சிறிது போதைக்கு போலியாய் நின்று
பின்னை விவேகித்தால்
கழிக்கலாவது ஓன்று இல்லை –
உண்டே –
இவனோடு சமானமாய் இருப்பார் உண்டோ என்று கேட்கிறார் அல்லர் –
கிம் -ஷேபார்த்தம் ஆதல்
ஏழு உலகு மீ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பார் யார் -என்றால்
அவன் -என்று
எதிரிகளுக்கு உத்தரமாம் படி சூபிரசித்தமான அர்த்தம் என்கிறார் ஆதல்
சம்ப்ரதிபன்னமான அர்த்தத்தை ஒருவராலும் இசையாது ஒழிய ஒண்ணாது இ றே –

மதியிலா மானிடங்காள் –
த்ரீணீ சதாத்ரி சஹாஸ்ராண் யக்னிம் த்ரிம் சச்ச தேவா நவசாச பர்யன்-என்கிறபடியே
ஆராத்யர் அநேகர் என்னும் இடம் சுருதி சித்தம் அன்றோ என்ன –
வேதாந்த ஞானம் இல்லாதார் பாக்ய ஹீனர் இ றே –
சதுர் ஹோதா ரோ யத்ர சம்பதம் கச்சந்தி தேவை -என்றும்
அஹம் ஹி சர்வ யஞ்ஞானாம் போக்தா -என்றும்
யேய ஜந்தி பித்ரூன் தேவான் -என்றும்
என்கிற சுருதி ச்ம்ர்திகளிலே ஞானம் இல்லாதார் இ றே –
அறிவுக்கு யோக்யதை உள்ள ஜன்மத்திலே ஜனித்து
அறிவி இன்றிக்கே இருக்கிற பாக்ய ஹீனர்காள் –
ஆன் விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆள் ஆனார் அல்லாதார்
மானிடவர் அல்லர் என்று என் மனத்தே வைத்தேனே -என்றும்
செங்கண் மால் நாமம் மறந்தாரை மானிடமா வையேன் -என்றும் –
அவந்நேச பவதி -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
தத் ஞானம் அஜ்ஞானம் அதோன்யதுக்தம் -என்றும்
ஒண் தாமரை யாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்றும்
வகுத்த விஷயத்தில் ஞானமே ஞானம் ஆவது
அல்லாதவை அஞ்ஞான சமம் –
வித்யான் யாசில் பனை புணம் -செருப்பு குத்த கற்ற
ஞானத்தோ பாதி இதர ஞானங்கள்

எனக்கு அறிவு இல்லையாகில் அறிந்த நீர் அருளிச் செய்ய மாட்டீரோ என்ன –
உற்ற போது அன்றி நீங்கள் ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர் –
நான் சொன்னாலும் பிரளயம் வந்து கிட்டின போது
ஆஸ்ரயணீரான தேவதைகளும் நீங்களும்
ஒரு புகுவாசல் தேடித் திரியும் அன்று allathu
சர்வாதகன் ஒருவன் உளன் என்று உங்கள் நெஞ்சில் பட மாட்டாது –

உங்களுக்கு ஆஸ்ரய ணீ யரான தேவதைகள்
ராவணாதிகள் கையிலே நெருக்குண்டு
கூப்பிடும் அன்று இ றே ரஷகன் ஒருவன் உண்டு என்று உங்கள் நெஞ்சில் படுவது என்றுமாம் –
ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர் –
தேவதாந்தரங்களை ஆராதிக்கிற நீங்கள் ஆபத்தசைகளை ஒழிந்த போது
அவர்களோபாதி இவனும் ஒருவன் என்று புத்தி பண்ண மாட்டி கோள்
அபுநராவர்த்தி லஷண மோஷத்தை தரும் இவன் பக்கலில்
சூத்திர பல பிரதரான தேவதைகள் பக்கல் பண்ணின ஆதாரமும் இன்றிக்கே இருக்கிறது இ றே
சம்சாரிகள் மதி கேடு –

அற்றமேல் ஓன்று அறியீர் –
அற்றம் -மறை பொருள்
அறியாமைக்கு அடி அயிதான வ்ர்த்திக்கு மேல்பட
தாத்பர்ய வர்த்தி யறிகிலி கோள் –
வசஸாம் வாச்ய முத்தமம் -என்றும்

v

வேதைச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்றும்
நாராயண பரா வேதா -என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே

அவனை அல்லால் தெய்வம் இல்லை –
அவனை ஒழிந்த தேவதை களுடைய சத்பாவத்தை இல்லை
என்கிறார் அல்லர்
ஈஸ்வரனுக்கு பிரகாரமாய்க் கொண்டு அத தேவதை களும் உளார்
ஆஸ்ரய ணீ யர் அல்லர் என்கிறார்
அவனை –
என்று கொண்டு மேலே சொல்லுகிற கிருஷ்ணனை நினைக்கிறார் –

அவனை -என்று நீர் அருளிச் செய்கிறவனை இன்னான் என்று விசேஷியீர்-நாங்கள் ஆஸ்ரயிக்க -என்ன
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை பணிமின் நீரே –
என்கிறார் –
கிருஷ்ணன் -என்னாதே -கற்றினம் மேய்த்த -என்றது
தேவதாந்தரங்களை போலே துராரதன் அன்றிக்கே
சர்வ சுலபன் என்கைக்காக
பசு மேய்க்கை -அயர்வறும் அமரர்கள் அதி பதியாய் இருப்பதோடு ஒக்கும் –
கன்று மேய்க்கையிலே யாய்த்து திரு உள்ளம் உகந்து இருப்பது –
ஸ்வ ரஷணத்தில் குறைய நின்றார் பக்கலிலே இ றே திரு உள்ளம் மண்டி இருப்பது –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -என்கிறபடியே பசு மேய்க்கையிலே உகப்பு
கன்றுகளை மேய்க்கும் இடத்தில் இனிது உகந்து இருக்கும்
கற்று -கன்று
எந்தை –
நான் அகப்பட்ட துறையிலே நீங்களும் அகப்பட பாரும் கோள்

கழலிணை பணிமின் நீரே –
அச் செயலுக்கு தோற்று
குணைர்த் தாஸ்யம் உபாகத –என்கிறபடியே நான் அவன் திருவடிகளிலே விழுந்தேன்
நீங்களும் அப்படியே ஆஸ்ரயியுங்கோள் –
தான் சிறியனாய் நின்ற நிலையிலே
தன்னை ஆஸ்ரயித்தார்க்கு பொறுப்பிக்கும் அவனை ஆஸ்ரயுங்கோள்
யயாதி இந்த்ரனோடு ஏக ஆசனத்தில் இருந்த அளவில்
கர்ம பூமியிலே புண்ய க்ர்துக்களாக போருவார் ஆரஎன்ன
அசத்தியம் சொல்லல் ஆகாதது என்னும் நினைவினால்
நான் வர்த்திக்கிற நாளிலே என்னைச் சொல்லுவார்கள் என்ன –
ஏகாசனத்தில் இருந்து பொறாமையாலே ஆத்மபரசம்சை பண்ணினாய் என்று
தவம்ச -என்று தலை கீழ் பட தள்ளினான் என்று உண்டாய் இருந்தது –
வேத உப ப்ரஹ்மன அர்த்தமாக பிரவ்ர்த்தமான
மகா பாரதத்தில் இது என்ன வேதார்த்தம் சொல்லுகிறது என்று
குறைப்பட்டு இருக்குமே என்ன
அவனே ஆஸ்ரய ணீ யன் என்னும் இவ்வர்த்தம் சொல்லுகிறது -என்று அருளிச் செய்தார்-

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-8-வெறுப்போடு சமணர் முண்டர் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 2, 2013

இப்படி வைதிக மர்யாதைகளிலே நின்ற
தசரதாத் மஜனே ஆஸ்ரயணீயன் என்று சொன்ன விடத்தில்
அங்குத்தை குணாதிசயத்தை புத்தி பண்ணி ஆஸ்ரயியாதே
சம்சாரிகள் விக்ர்த்தராய் இருந்த படியைக் கண்டு
இதுக்கடி பாஹ்ய தர்சன ருசிகள் ஆகை இ றே –
ஆனபின்பு இவர்கள் அவத்யர் என்று பெரிய பெருமாளைக் குறித்து
அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————————————————————————————–

வெறுப்போடு சமணர் முண்டர் விதியில் சாக்கியர்கள் நின்பால்
பொறுப்பரியனகள் பேசில் போவதே நோயதாகிக்
குறிப்பெனக் கடையுமாகில் கூடுமேல் தலையை யாங்கே
அறுப்பதே கருமம் கண்டாய் யரங்க மா நகர் உளானே-

—————————————————————————————————————————————–

வெறுப்போடு சமணர் முண்டர் –
அர்த்த காம நிபந்தனமாக அன்றிக்கே
நிர் நிபந்தனமாக -பகவத் உத்கர்ஷம் கேட்டவாறே
சிவில் என்று இருப்பார்கள் –
வேத பிரதிபாத்ய தயாவரும்-பகவத் உத்கர்ஷமும் –
தத் சமாராதன அந்தர்கதமான ஜியோதிஷ்டோமாதி பர ஹிம்சையும் -சமணர்க்கும் சைவர்க்கும் அசஹ்யம்
திரு நாளில் எழுந்து அருளா நின்றால் நான்று கொள்வாரும்

கொம்பூதிற்று என்று முட்டிக் கொள்வாயுமாராய் இ றே இருப்பது –
முண்டர் -என்றது சைவரை
முண்டன் நீறன் -என்கிறபடியே அவன் உடைய வடிவை இ றே இவர்கள் தரித்து இருப்பது –
சமணர் ஆகிற முண்டர் என்னவுமாம் –

விதியில் சாக்கியர்கள் –
பகவத் உத்கர்ஷத்தை அறிந்து
தத் சமாஸ்ரயணத்தைப் பண்ணி
அனுபவிக்கைக்கு ஈடான பாக்கியம் இல்லாதவர் -பௌத்தர்

நின்பால் பொறுப்பரியனகள் பேசில்-
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய்-குணாதினனான உண் பக்கலிலே
பொறுக்க அறியனவாய் இருப்பன
சிலவற்றைச் சொல்லுவார்கள் ஆகில் –
ஈஸ்வர சத் பாவத்தையும்
தத் விபூதி சத் பாவத்தையும்
இல்லை செய்வாரும்
ஒரு ஷேத்ரஞ்ஞனை பர தேவதை என்பாரும் ஆனால்
வைதிகருக்கு பொறுக்கப் போகாது இ றே
அவர்கள் சொல்லும் பாசுரம் தன் வாயால் சொல்ல மாட்டாமையால் -பொறுப்பரியனகள் -என்கிறார் –
தான் தீங்கு நினைத்த -என்றும்
அன்று இன்னாதான செய் சிசுபாலன் -என்றும் இ றே இவர்கள் வார்த்தை இருப்பது –
பேசில் என்றது -செவிக்கு கேட்க சொல்லுவார்கள் ஆகில் -என்றபடி –
மகா பலி ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வான் பக்கல் சென்று
எனக்கு ராஜ்ய ஸ்ரீ குறைந்து வாரா நின்றது -இதுக்கு அடி என் -என்று கேட்க –
அசுரர்களுக்காக தேவர்களை நெருக்கினாய்
அவர்கள் ஷீராப்தியில் சென்று ஆஸ்ரயிக்க
அவர்கள் விஜய அர்த்தமாக அதிதி வயிற்றிலே புகுந்து அருளினான் –
உண் ஐஸ்வர்யம் முடிந்தது காண் -என்ன
அவன் -பகவத் நிந்தையைப் பண்ண
செவி புதைத்துக் கொண்டு -கெடுவாய் என் முன்னே பகவத் நிந்தையைப் பண்ணினாய்
என் தலையை அறுத்தாய் ஆகில் எனக்கு உபகரித்தாய் ஆயிற்று
நீ இப்படி சொன்னதுக்காக ராஜ்ய பிரஷ்டன் ஆவாய் -என்று சபித்தான் –
விரக்தன் ஆனவன் ராஜ்யத்தை ஒன்றாக நினைந்து இப்படி சபிப்பான் என் -என்ன
நஞ்சீயர் பட்டரைக் கேட்க
நாயைத் தண்டிக்கை யாகிறது அது தின்கிற அமேத்யத்தை விலக்கை அன்றோ –
என்று அருளிச் செய்தார்
ராஜகுமாரனை தண்டிக்கை யாவது சாந்தையும் வெற்றிலையும் விலக்குகை யாவது –

போவதே நோயதாகிக் –
திரு நறையூர் அரையரைப் போலே -சத்வ பிரசுரனாய் இருந்தான் ஆகில்
அவன் நிந்தையே நோயாக முடிந்து போவது
அதவா
கேட்டார் பொறுக்காத படி அசக்தனாய் இருந்தான் ஆகில்
அவர்கள் முகத்தில் விழியாதே போவது என்றுமாம் –
குரோர் யத்ர பரீவாதோ நிந்தாவாபி ப்ரவர்த்ததே
கர்னௌ தத்ர பிதா தவ்யௌசந்தம்யம்வா தயோன்யதே –
குறிப்பெனக் கடையுமாகில் –
அங்கன் அன்றிக்கே எதிரி நசிக்கும்படி
இலக்கு வாய்க்குமாகில் –
குறித்தல் -நினைத்தாலும் கருத்தில் அது கிட்டிலும்

கூடுமேல் –
தான் அவன் கையில் அகப்படாதபடி
எதிரியை நிரசித்து தப்ப வல்ல சக்தி யோகம் உண்டாகில்

தலையை யாங்கே அறுப்பதே கருமம் –
பகவத் நிந்தை பண்ணின இடம் தன்னிலே தலையை அறுக்கை இ றே கர்த்தவ்யம் –
கருமம் -என்றது –
அவன் கார்யம் என்னவுமாம் -ஸ்வ கார்யம் என்னவுமாம்
பின்னை அவன் நிந்தை கேளாது ஒழியலாம்
பகவத் நிந்தை பண்ணி அவன் தனக்கு அனர்த்தத்தை விளைத்துக் கொள்ளாது ஒழியலாம் –
அக்நீஷோமீய ஹிம்சையில் யஜமானனுக்கும் பசுவுக்கும்
ஸ்வர்க்க சித்தி உண்டாக சொல்லா நின்றது இ றே –

கண்டாய்-
ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தில் ரிஷிகளுக்கு விரோதியான
ராவணாதிகளை அழியச் செய்த
தேவரீர்க்கு இ றே இது சொன்னால் ஏறுவது –

யரங்க மா நகர் உளானே –
கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது அவதாரத்தில்
பிற்பாடர் ஆனவருடைய விரோதிகளை போக்குகைக்காக அன்றோ என்கிறார் –
ஆன்ர்சம்சய பிரதானராய் -பரம சாந்தரான இவ் வாழ்வார்
வதமாம் -என்று விதிப்பான் -எனஎன்னில்
நஹிம்ச்யாத் பூதானி -என்கிறது அன்றே
அக்நிஷோமீய ஹிம்சை போலே இருப்பது இருப்பது ஓன்று இ றே இது –
பகவத் நிந்தை பண்ணுவார்க்கும்
பகவத் அசாதாரணராய் இருப்பார்க்கும்
பாத்ய பாதக சம்பந்தமே உள்ளது –
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத போது எல்லாம் இனியவாறே -என்னக் கடவது இ றே

———————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-7–புலை யறமாகி நின்ற -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 1, 2013

தொண்டு பூண்டு அமுதம் உண்ணா தொழும்பர் -என்றும்
புள் கவ்வக் கிடக்கின்றீர் -என்றும்
எங்களை நிந்திக்கிறது என்-
சம்சார ஸ்வாபம் இங்கனே இருந்தது –
தண் துழாய் மாலை மார்பன் – என்று ஆஸ்ரயணீயனாகச் சொன்னவன்
தூரஸ்தன் ஆகையாலே எங்களுக்கு கிட்ட அரிது –
இன்னமும் ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு விலக்கடிகள் பலவும் உண்டாய் இருந்தது –
அந்த தடைகளையும் அறுத்து –
ஆஸ்ரயணீய னையும் காட்டித் தாரும் என்ன –
இங்கே வந்து அவதரித்து விரோதி நிரசன சீலனான தசரதாத் மஜனை ஆஸ்ரயிங்கோள் என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————–

புலை யறமாகி நின்ற புத்தொடு சமணம் எல்லாம்
கலையறக் கற்ற மாந்தர் காண்பரோ கேட்பாரோ தான்
தலை அறுப்புண்டும் சாவேன் சத்தியம் காண்மின் ஐயா
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்

———————————————————————————————————————————————-

புலை யறமாகி நின்ற புத்தொடு சமணம் எல்லாம்-
சதுர்விதமான பௌத்யம் சமணம்
முதலியனவை எல்லாம் –
புலை ஆறாம்-நீச தர்மம் –
அதாகிறது -ஜ்ஞான விஷயமான தார்த்தங்களும்
ஜ்ஞானமுமே யாய் உள்ளது
இதில் பிரமாணம் -பிரத்யஷமும் அனுமானமே -என்பாரும்
பதார்த்தங்கள் அனுமேயங்கள் ஜ்ஞானமே உள்ளது என்பாரும்
அனுமேயமாயும் பதார்த்தங்கள் இல்லை கேவல ஜ்ஞானமே உள்ளது என்பாரும்
அந்த ஜ்ஞானமும் இல்லை -சர்வமும் சூன்யம் என்பாரும்
சர்வத்தையும் சூன்யம் என்னலாமோ –
ஜகத் காரண கார்ய ரூபத்தாலே
நித்தியமாயும்
அநித்யமாயும்
பின்னமாயும்
அபின்னமாயும்
சத்தியமாயும்
அசத்யமாயும்
இப்படி அநேகம் என்பாரும்
ஆக இப்படி சொல்லுகிற நீச தர்மம் –
ஆகி நின்ற
நெல்லுக்கு களைகளைப் போலே
வைதிக தர்மத்துக்கு விருத்தமாய் பழையதாய் போரும் என்கை
எல்லாம் –
என்கிறது
சாங்க்யம் வைசேஷிகம் பாசுபதம் -முதலானவை –
இவை நீச தர்மம் ஆனபடி எங்கனே என்னில்
ஈஸ்வர விபூதியில் ஒருவனை ஹிம்சித்தார்க்கு
சொல்லுகிற பாபங்களுக்கு அவதி இல்லை
ஈஸ்வரனையும் ஈஸ்வர விபூதியையும் அஞ்ஞான ராசியாலே
அளிக்கப் பார்க்கிறார்கள் இ றே
அகண்ட்ய கண்டன ப்ரவர்த்தர் இ றே -அடங்க-

கலையறக் கற்ற மாந்தர் –
சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிகாசங்களில்
நிலை நின்றவர்களாய்-வேத தாத்பர்யம் கைப் பட்டவர்கள் –
அவர்கள் ஆகிறார் -கூரத் ஆழ்வார் போல்வார்கள் இ றே –

காண்பரோ கேட்பாரோ தான்-
இவற்றை நெஞ்சாலே ஆராய்தல்
செவியாலே கேட்குதல் -செய்வார்களோ –
ஆழ்வான் -இஷ்ட சித்தி வாசிக்கிற வர்களோடு இருந்து தாழ்த்து வர
ஆழ்வானுக்கு சொன்ன வார்த்தையை அனுசந்திப்பது –
இஷ்ட சித்தி -எனபது சாங்க்ய வாசஸ்பதி என்று பேரான சாங்க்ய சாஸ்திரம் –
ஆழ்வானுக்கு சொன்ன வார்த்தை யாவது
இத்தனை போது விளம்பித்தது எனஎன்ன
ஆழ்வான் இவ் விருத்தாந்தத்தை அருளிச் செய்ய
கலை அறக் கற்ற மாந்தர் காண்பரோ கேட்பாரோ -என்று
அருளிச் செய்து புனஸ் ஸ்நானம் பண்ணுவித்து அருளி
ஸ்ரீ பாத தூளியும் இடுவித்து அருளினாராம் –
பாஹ்ய குத்ர்ஷ்டிகள் சத்தயா அசஹ்யமாகையும்
பகவத் விஷயம் சத்தயா தாரகமாயும் இ றே
தர்சன நிஷ்டை -யாவது –

தலை அறுப்புண்டும் சாவேன் சத்தியம் காண்மின் –
நிர்த்தோஷ சுருதி பிரமாணம் என்று இருக்கும் அளவு இல்லாதார்க்கும்
இதுவே ஆஸ்ரயணிய வஸ்து என்னும் இடம்
பிரத்யஷத்தாலே சாதிக்கிறேன் –
அத்தையும் காணும் கோள்
மழுவைக் காய்ச்சி கையிலே இட்டால் அக்நி தன் கார்யம் செய்ய மாட்டாது ஒழிகிறது
அர்த்தத்தின் உடைய சத்யதையாலே இ றே
அப்படியே என்னுடைய சிரச் சேதத்தைப் பண்ணினால்
அதின் கார்யமான மரணம் இன்றிக்கே இருந்ததே யாகில்
தசரதாத் மஜனே ஆச்ரயணீயன் என்று இரும் கோள்
தர்மாத்மா சத்யா சந்தச்ச -என்கிற பிரதிஞ்ஞையாலே
வர பலத்தாலே அறுக்கக் கடவதல்லாத தலை அறுக்கக் கண்டோம் இ றே
அப்படியே அற்ற தலையின் கார்யமான மரணம் பிறவாத படி இ றே இவர் பிரதிஞ்ஞை
தலை அறுக்கச் செய்தேயும் மரணம் இன்றிக்கே ஒழியக்
கூடுமோ என்னில் –
சத்தியம் காண்மின் –
பிரத்யஷ புகுகிறவற்றிலே-சம்சயிக்கிறது -என் –
நான் பண்ணுகிற த்ரஷ்ட பிரத்யயத்தைக் காணும் கோள் –

ஐயா-
அவர்கள் இறாயாதே காங்கைக்காக -இரக்கிறார் –

நீர் இனி பிரத்யயம் பண்ண வேண்டா –
பண்ணின பிரதிஞ்ஞையே அமையும் –

ஆஸ்ரயணீயன் இன்னான் என்று சொல்லல் ஆகாதோ -என்ன
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்-
வரம் கொடுத்த தேவதைகள் தாம் குலையாமே
சக்கரவர்த்தி திரு மகனாய் வந்து அவதரித்து
கையிலிலே வில்லாலே இலங்கையை அழிக்கச் செய்தவனே -ஆஸ்ரயணீயன்-என்கிறார்

தேவதைகள் தங்கள் அளவு அறியாதே
ராவணனுக்கு வரம் கொடுத்து
பின்னை தங்கள் குடி இருப்பு இழக்கும் படி -அவனாலே நெருக்குண்டு
போக்கற்ற அளவிலே திருவடிகளிலே வந்து விழுவார்கள் –
அதுக்குப் போக்கடி செய்கை ஈஸ்வரனுக்கே பரம் இ றே
ப்ரஹ்மாதிகள் வர பலத்தாலே பூண் கட்டின இலங்கையை
சங்கல்ப்பத்தால் அன்றியே
கையில் வில்லாலே அழியச் செய்தவனே
உங்கள் விரோதியையும்போக்கி ரஷிக்கும் -என்கை –

தேவனே –
ராவண வத சமனந்தரத்திலே
கையும் வில்லுமாய் நின்ற போதை
வீர ஸ்ரீ யால் வந்த புகாரை உடையவனே ஆஸ்ரயணீயன்-ஆவான் —

————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-6-மறஞ்சுவர் மதிள் எடுத்து -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 1, 2013

விஷயங்களுக்கு அல்ப அஸ்திரத் வாதி தோஷங்கள்
அநேகம் உண்டானாலும்
எங்கள் உடைய த்யாகத்துக்கு ஹேதுவாக மாட்டாது –
ஏக விஷயத்தில் பூர்ண அனுபவம் பெற்றிலோமே யாகிலும்
விஷயங்கள் அநேகம் உண்டான பின்பு
ஒன்றில் இல்லாத நன்மை
மற்றையதில் கூட்டிக் கொண்டு அனுபவிக்கிறோமே -என்ன

அப்படியே யானாலும் அந்த போக்தா தான்
ஸ்திரனாக வேணுமே
அவ் விஷயங்களோபாதி போக்தாவும் அஸ்திரன் என்று
போக்தாவினுடைய நிலை நில்லாமையைச் சொல்லுகிறார் –

————————————————————————————————————————–

மறஞ்சுவர் மதிள் எடுத்து மறுமைக்கே வெறுமை பூண்டு
புறஞ்சுவர் ஓட்டை மாடம் புரளும் போது அறிய மாட்டீர்
அறஞ்சுவர் ஆகி நின்ற வரங்க னார்க்கு ஆட்செய்யாதே
புறஞ்சுவர் கோலம் செய்து புட் கவ்வக் கிடக்கின்றீரே

—————————————————————————————————————————-

மறஞ்சுவர் மதிள் எடுத்து
மறம் ஆகிற சுவரை அரணாக எடுத்து
க்ரௌர்ய சமுதாயத்தை யாய்த்து தனக்கு அரணாக நினைத்து இருப்பது –
அமாநித்வாதி ஆத்மகுணங்கள் எல்லா வற்றுக்குமாக
இவன் பக்கல் உள்ளது க்ரைர்யமே யாய்த்து –
மறம் –
அருள் இன்மையும் கோபமும் -தறுகண் மையுமாம் -தறுகண் -வீரம்
அதாவது ‘இவன் அதிக்ருத்யனாய் வர்த்தியா நின்றான்
தனக்கு அனர்த்தத்தை தானே சூழ்த்துக் கொள்ளா நின்றான் என்று
சத்துக்கள் ஐயோ -என்று தனக்கு ஹிதம் சொல்ல நினைத்தால்
தன் பக்கல் அணுக ஒண்ணாத படி க்ருத்தனாய் இருக்கும் –
ஒரு சாத்மிகன் தன் பக்கல் கிட்டாமைக்கு இடும் அரண் இது வி றே –
ராவணனுக்கு மாரீசன் மால்யவான் கும்ப கர்ணன் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்
இவர்கள் எல்லாரும் ஹிதம் சொன்ன இடத்தில்
சொன்ன ஹிதம் கேளாமையாலே-தன்னோடு சேர்ந்த கும்ப கர்ணனும் மாரீசனும் முடிந்து போனார்கள்
அல்லாதார் திக்ர்தர் ஆனார்கள்
இது வி றே துஷ் பிரக்ருதிக்கு ஹிதம் சொன்னால் படும் எளிவரவு
மதிள் எடுத்து -என்ற இது இந்த க்ரௌர்யம் ஸ்வரூப பிராப்தமாய் வந்தது ஓன்று அன்று –
ஒரு நாள் வரையிலே -பகவத் விஷயீ காரம் அடியாக அழிவது ஓன்று என்று தோற்றுகைக்காக-
வீர சுந்தர ப்ரஹ்ம ராயன் சோழக் குடியில் இட்ட மதிள் போலே இ றே
இவன் தான் பண்ணிக் கொள்ளும் அரண் விநாச பர்யந்தமாய் முடியும்படி –

இவன் இத்தால் பெற்ற பிரயோஜனம் சொல்கிறது மேல் –
மறுமைக்கே வெறுமை பூண்டு –
இவன் இருந்த காலத்திலேயே செய்த க்ரௌர்யம்
அத்ர்ஷ்டத்துக்கு தாரித்ர்யத்தை கூடு பூரித்த இத்தனை –
சரீர தாரணத்தோ பாதி ஆத்ம தாரணமாய் இருப்பதொரு
நன்மையையும் வேண்டும் என்று இருந்தான் ஆகில்
ஈஸ்வரன் அத்தையே நினைத்து ரஷிக்கும் இ றே –
தாது சாம்யே ஸ்திதி ஸ்மர்த்தா -என்கிறபடியே ஆத்மா உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக ஒரு கால் நினைத்தான் ஆகில் –
அஹம் ஸ்மராமி -என்று
அது தன்னை ஒன்றுமே கொண்டு முடிவ நடத்தும் இ றே ஈஸ்வரன் –
சரீர விஸ்லேஷ சமனந்தரத்திலெ-அவ்வருகே ஒரு குளிர்ந்த விழி இல்லாதபடி பண்ணிக் கொண்டான் ஆய்த்து –
இம்மையிலே வெறுமை யாகில்
ஆகமா பாயிகளுமாய் சரீரத்து அளவுமாய் இ றே இருப்பது
மறுமையிலே வெறுமை யாகிறது –
நித்தியமான ஆத்மாவுக்கு பிறந்தது ஆகையாலே வந்த தாரித்ர்யமும் நித்யம் இ றே
இதற்கு முன்பு ஓன்று இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும்
மேலே ஒரு நன்மை தேடிக் கொள்ளுகைக்கு தான் இல்லையே -என்கிறார்-

புறஞ்சுவர் ஓட்டை மாடம் புரளும் போது அறிய மாட்டீர் –
புறஞ்சுவர் -என்கிறது -தேகத்தை
புருஷார்த்த உபயோகியாக ஈஸ்வரன் தந்த சரீரத்தைக் கொண்டு
விஷயாந்தர பிராவண்யம் ஆக்குகையாலே -புறஞ்சுவர் -என்கிறது
இத்தைக் கொண்டு ஆத்மாவுக்கு ஒரு நன்மை தேடினான் ஆகில் அது தானே உத்தேச்யமாம் இ றே

ஓட்டை மாடம் –
அப்பொழுது விழுந்தது இப்பொழுது விழுந்தது -என்னும்படி
அஸ்த்ரிமாய் இருக்கையாலே சொல்லுகிறார் –
ஓட்டை மாடம்
ஓடும் பூட்டும் கொண்டு சமாதானம் பண்ணி நிற்க வேண்டும்படி இருக்கை
மாடம் -என்கிறது
சம்சாரிகள் அபிப்ராயத்தாலே

நீர் ஹிதம் சொல்லுகிறது இப்போது அன்றே
க்ரமத்தில் செய்கிறோம் -என்ன
புரளும் போது அறிய மாட்டீர் –
ஜீவிக்கும் காலம் இன்னளவு என்று அறிய மாட்டி கோள்-கெடுவிகாள்-
மரணம் அன்றோ தோள் தீண்டியாக வந்து நிற்கிறது –
க்ரமத்தில் செய்கிறோம் என்று ஆறி இருக்கலாமோ –
இருக்கும் நாள் அந்ய பரராய்க் கொண்டு உங்களுக்கு நன்மையைப் பார்த்திலி கோள்
இனி மரண வேளையிலே தானே சக்தர் அல்லி கோள்
நீங்கள் என்ன நன்மை தேட இருக்கிறி கோள்
இனி முடிந்து போம் இத்தனை யாகாதே -என்கிறார்-

அறம் சுவராகி நின்ற –
தர்மமே ப்ர்க்ருதியாக நிற்கிறவர்
லோகாநாம் த்வம் பரோ தர்ம -என்றும்
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்றும்
கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம் -என்றும்
சித்த தர்மமாய் இருக்கிற இருப்பு -பிரக்ர்தி இ றே-
உபாய உபேயத் வேததிஹ தவ தத்வம் னது குநௌ-எண்ணக் கடவது இ றே –

ஆகி நின்ற –
உபாயாந்தரங்கள் போலே சாத்தியம் அன்றிக்கே
சித்யமாய்க் கொண்டு சமைந்து நின்றவர் –
சாத்திய தர்மங்களுக்கு பல வேளையில் வந்தால்
அவன் கை பார்த்து இருக்க வேணும்
அவன் தன்னை பற்றினார்க்கு வேறு ஒன்றை அபேஷிக்க வேண்டாமே –
இனி இவனுக்கு வேண்டுவது இவன் அரணில் ஒதுங்குவோம் என்னாமை யாய்த்து –
பிரகாரஸ் சர்வ வ்ர்ஷீணாம்-என்று எதிலே ஒதுங்குவோம்
என்னும் குறைவாளர்க்கு
அரணாகச் சொல்லக் கடவது இ றே –
நின்ற –
ஆசயாயத்வாராம -என்கிறபடியே
அவன் அவசர பிரதீஷனாய் நிற்கிறபடி –

அரங்கனார்க்கு –
விஷயம் தூரம் என்னும் குறை இல்லை கிடீர் –
நம்மைக் கொள்ளுவார் ஆர் – என்று கிடக்கிறவர் ஆய்த்து –

ஆள் செய்யாதே –
இவன் தலையில் அனுஷ்டானம் இல்லாத பின்பு
பலத்தில் அன்வயிக்கும் இத்தனை இ றே –
இவனுக்கு ஸ்வரூப பிராப்தமான பலமாகச் சொல்லுகிறது
அடிமை இ றே –
இத்தை இ றே இழந்து போனதே –
இவனுக்கு ஓர் இடத்திலும் பாரதந்த்ர்யம் தவிராது –
கார்ம பாரதந்த்ர்யம் ஆதல் –
ஈஸ்வர பாரதந்த்ர்யம் ஆதல் –
அதில் கர்ம பாரதந்த்ர்யதுக்கு இசைந்தான் -வாசனையாலே
ஈஸ்வர பாரதந்த்ர்யத்துக்கு இசைந்திலன் -பாபத்தாலே

ஆட்செய்யாதே –
உண்ணாதே -என்றாப் போலே இருக்கிறது யாய்த்து இவர்க்கு –

புறஞ்சுவர் கோலம் செய்து –
அசந்நேவச பவதி -என்கிறபடியே ஆத்மஸ்வரூபம்
அசத் சமமாக கிடக்கிற
வந்தேறியான உடம்பை ஒப்பித்துக் திரிகிறி கோள் இ றே –
ஆத்மாவை அலங்கரிக்கை யாவது -அடிமை செய்கை இ றே –

புத்தகங்களை அகவாய் பெருச்சாளி அறுத்துக் கிடக்கத்
தெருவுபாட்டை நூலும் துரும்பும் வைத்து
அலங்கரிக்குமா போலே யாய்த்து உடம்பை பேணுகை –

புள் கவ்வ –
மாம்ச பஷணம் பண்ணி திரிய கடவ
பஷிகளும் முந்துற கவ்வி –
பின்னை -க்ர்தக்ன மாம்சம் -என்று பொகட்டுப் போம் –

கிடக்கின்றீரே –
வகுத்த விஷயம் சந்நிஹிதமாய் இருக்க –
இங்கனம் அனர்த்தப் படுகிறீர்களே -என்று வெறுக்கிறார் –
பரர அனர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாமையாலே சொல்லுகிறார் –
கோவை வாயாளில் படியே -அவன் சாத்தும் படியான உடம்பு படும் பாடே -என்று வெறுக்கிறார் –
இவர்கள் செத்துக் கிடக்கச் செய்தேயோ இவ்வார்த்தை சொல்லிற்று என்னில்
அங்கன் அன்று –
இவர்கள் உண்டு உடுத்து திரியா நிற்கச் செய்தே -கிடக்கின்றீரே -என்கிறார்
நேயமஸ்தி புரி லங்கா -என்று திருவடி சொல்லிற்று
ராவணன் சிம்ஹாஸ்தானானாய் இருக்கச் செய்தே இ றே –
துர்யோனாதிகள் பூசல் களத்திலே பட்டுக் கிடக்க அவர்களை ஸ்ரீ வேத வியாசர் பகவான் கண்டு
நான் சொல்ல்லிற்று செய்யாதே பட்டுக் கிடக்கிறி கோளே-என்று
வெறுத்தாப் போலே வெறுக்கிறார்

————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-5-பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான்-பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 1, 2013

பிறவியுள் பினங்குமாறு -என்று
விலஷண விஷயத்தை விட்டு
துர் விஷயங்களை பற்றி அனர்த்தப் படுவதே -என்று வெறுத்தார் -கீழ்
ஏன் தான் ஷோடச வயசைகளான ஸ்திரீகள் சஞ்சரிக்கிற
சம்சாரத்துக்கு பொல்லாங்கு சொல்லுவான் என் என்று
லோகாயதிகள் பரத்ய வஸ்தானம் பண்ணினான்
அவனாகிறான் -தேஹாதி ரிக்தமாய் இருப்பான் ஒரு ஆத்மா உண்டு என்றும்
தர்ம அதர்மங்கள் உண்டு என்றும்
பரலோகம் உண்டு என்றும்
சொல்லுகிறவை அசத்யம்
பிரத்யஷிக்கிற உடம்பு கொண்டு அனுபவிக்கிற த்ரஷ்ட அனுபவம் ஒழிய
வேறு ஓன்று இல்லை என்னுமவன் –

அவர்களைக் குறித்து விஷயங்கள்
அல்ப அஸ்திரத் வாத்யநேக தோஷி தூஷிதங்கள் என்று
இவை எல்லாம் சொல்ல வேண்டுவது லபித்தால் இ றே
துராரதமாகையாலே லபிக்கை அரிது -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————-

பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான் பெரியதோர் இடும்பை பூண்டு
உண்டிராக் கிடக்கும் போது வுடலுக்கே கரைந்து நைந்து
தண் துழாய் மாலை மார்பன் தமர்களாய்ப் பாடி யாடித்
தொண்டு பூண்டு அமுதம் உண்ணாத் தொழும்பர் சோறு உகக்குமாறே

———————————————————————————————————————————————

பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான்-
இவனுடைய சங்கல்ப வாக்கியம் –
அக்நியை அணைத்து விடாய் தீர நினைப்பாரைப் போலேயும்
ஆடுகிற பாம்பின் நிழலிலே ஒதுங்கி கிலேசம் தீர நினைப்பாரைப் போலேயும்
விஷ பஷணத்தைப் பண்ணி தரிக்க நினைப்பாரைப் போலேயும்
துக்க சாதனைத்தை இ றே
சுக சாதனமாக பிரமிக்கிறது –
கொண்ட பெண்டிர் -என்கிறபடியே
தன்னுடைய அனந்யத்வம் தோற்ற
அது வேணும் இது வேணும் என்று துச் சககங்களை அபேஷித்து
அலைக்கும் விஷயம் இ றே
இவனுடைய த்ரவ்யத்தளவும் -போகத்தளவும் இ றே
இவன் பக்கலதாம் –
பெண்டிரால் -என்றது -ஜாதி அபிப்ராயமான போது
த்ரயத்தளவிலே காலத்தையும் பரிச்சேதித்து
பரிகிரஹிப்பார்கள் -த்ரவ்ய பிரதானகைகள் ஆகையால் –
இவை நினைத்த போக ரசம் அங்கு இல்லை
பிறர் காணில் எளிவரவு –
அத்தைத் தப்பினான் ஆகில் மேல் நரகம் –
இது வாய்த்து விஷய ஸ்வபாவம் இருப்பது –
ஆனந்த மய -என்கிற விஷயத்தை லபித்தாப் போலே இ றே
இவனுக்கு ஸ்திரீ பதார்த்தம் லபித்தால் இருப்பது –
சுகங்கள்
என்கிற பஹூ வசனத்தாலே
சர்வ ரசங்களும் இவளால் என்று இருக்கை-
இவள் கால் நலத்தாலே தனம் உண்டாம்
பகவை யான வளவில் கம ரசம்
தத் அனந்தரத்திலே புத்திர சம்பத்து -என்றாப் போலே ஆயிற்று
இவன் அபிமானித்து இருப்பது-

உய்ப்பான் -என்றது –
இவன் இப்படி பாரித்து போமது ஒழிய
அவ்விஷயத்தில் அனுபாவ்யமாய் இருப்பது ரசம் இல்லை –
நிஹீன விஷயம் ஆகையாலே
நெடுநாள் சென்றாலும் இன்னது அனுபவித்தோம் என்று
பிரத்யபிஜ்ஞ்ஞை பண்ணலாவது ஓன்று இல்லை
இவனுடைய பாதி சம்வாதமே உள்ளது
அவர்கள் த்ரவ்ய பரைகளாய் அநாதரித்தாலும்
அவ் அநாதாரமே ஹேதுவாக சரத்தை மிகும் -இவனுக்கு

பெரியதோர் இடும்பை பூண்டு-
அத்தாலே காலன் கொண்டும்
பரஹிம்சை பண்ணியும்
துச்சகமான மகா துக்கங்களை
ஏறிட்டு கொள்ளும்
பூண்டு -என்றது
கழுத்திலே புக்க வாயோடு போலே

தன்னாலே கழற்ற ஒண்ணாது இருக்கை
அளவிறந்த சுகத்தை அனுபவிக்க வேணும் என்று கோலி
அளவிறந்த துக்கத்தை யாய்த்து யாய்த்து ஏறிட்டு கொள்வது
ஓர் அஞ்சலி உண்டு அறுக்க மாட்டாத விஷயத்தை அன்றே பற்றிற்று
ஸூ ஸூ கம் கர்த்தும் -என்கிறபடியே
சாதன வேளையே தொடங்கி ரசிக்கும் விஷயம் அன்றே
தூய வமுதைப் பருகி பருகி என் மாயப் பிறவி மயர்வு அறுத்தேன் – எண்ணக் கடவது இ றே
இங்கே சாத்திய சாதனங்கள் -இரண்டும் துக்க ரூபமாய் இருக்கும் –

உண்டிராக் –
இரா உண்டு –
ஜீவிக்கவும் அவசரம் இல்லாதபடி
பகல் எல்லாம் தட்டித் திரிந்து
அஸ்தமன வேளையிலே யாய்த்து ஜீவிப்பது
முதல் ஸ்வ சரீர ரஷணத்தைப் பண்ணிக் கொண்டு நின்று
பின்னை இ றே
விஷய அனுபவம் பண்ணப் பார்ப்பது –

கிடக்கும் போது –
அநந்தரம் ஓர் இடத்தில் விழ விடுகை
அபேஷிதமாய் இருக்கும்
அப்போது சிதிலன் ஆகையாலே
விஷயங்களை அனுசந்தித்தல் அனுபவித்தல்
செய்ய ஷமன் அல்லன் –
வுடலுக்கே கரைந்து நைந்து –
நாளை இவற்றை ரஷித்து -நாமும் ஜீவித்தோமாய் விட வல்லோம் -என்று சிந்தியா நிற்கும்
அவதாரணத்தாலே –
தேக அதிரிக்தமாய் இருப்பதொரு ஆத்மவஸ்து உண்டு என்று இருக்கில் இ றே
அதுக்கும் ஒருக்கால் கரைய வேண்டுவது –
சரீர சமனந்தரத்தில் வகுத்த புருஷார்த்தை லபிக்கும் விரகு ஏதோ
நரகத்தையும் கர்ப்ப வாசத்தையும் தப்ப விரகு ஏதோ என்று
கரைய வி றே அடுப்பது
அதுக்கு யோக்யதை இல்லாமையாலே -தேக உதாரணத்துக்கே -கரையா நிற்கும்
கரந்து -நைந்து –
என்றது -பகவத் குணவித்தராய் இருப்பார் –
நினைதொறும் சொல்லும்தொரும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் -என்று
படும் அது அடங்க தேகத்திலே படும் ஆய்த்து இவன் –

தண் துழாய் மாலை மார்பன் -தமர்களாய்ப் –பாடி யாடித் –
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் -என்று
களித்து செருக்குக்குப் போக்கு விட்டுத் திரியக் கடவ
சேதனர்
படும் அனர்த்தமே -என்கிறார் –

தண் துழாய் மாலை மார்பன் –
சர்வேஸ்வரத்வ சூசுகமான திருத் துழாய் மாலையாலே
அலங்க்ருதமானவன் –
இவர்கள் பற்றின துராரராத விஷயங்கள் போல் அன்றியே
தன் வெறுமையை முன்னிட்டு என்னைப் பற்றுமவனை
ரஷிக்க கடவேன் என்று
தனி மாலை இட்டு கொண்டு இ றே அவன் இருப்பது –
அவன் ரஷகன் ஆகாதவன்றும்
கிட்டுவார்க்கு அவ்வடிவும் ஒப்பனையுமே பிரயோஜனம் போரும் கிடீர்

தமர்களாய்ப் –
இவ்விஷயத்தில் இவனுக்கு சாத்தியம் ஒன்றும் இல்லை –
ஸ்வா பாவிக்க சம்பந்தத்துக்கு அனுமதி பண்ணும் இத்தனையே வேண்டுவது
இவ்வாத்மாவுக்கு நிலை நின்ற ஸ்வரூபம் இது இ றே
அவனை -பதிம் விச்வச்ய -என்றும்
இவனை -யஸ் யாஸ்மி -என்றும் –
தாசோஹம் -என்றும் இ றே
நிர்த்தோஷ பிரமாணங்கள் சொல்லுகிறது –
தமர் -அடியார்
கீழ்ச் சொன்னவை அடங்க இவன் தானே ஏறிட்டுக் கொண்டவை இ றே –

பாடி யாடித் –
பகவத் அனுபவ ப்ரீதிக்கு போக்குவீடாகப் பாடி –
அது தான் இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமையாலே ஆடி –
காயந்தி கேசித் பிரணமந்தி கேசித் ந்ர்த்யந்தி கேசித் -என்று
மது வனத்தில் புக்க முதலிகள் படியாய்த் திரியக் கடவன் இ றே இவன் –
ஒரு தேச விசேஷத்தில் சென்றாலும்
ஹாவு ஹாவு ஹாவு -என்று பிரீதி பிரகர்ஷத்தாலே பாடி
சசம்ப்ர்ம ந்ர்த்தம் பண்ணி இ றே திரிந்து இருப்பது –

தொண்டு பூண்டு –
அடிமை பூண்டு
தனக்கு வகுத்த சேஷ வ்ருத்தியை ஏறிட்டுக் கொண்டு
உறும் –
என்று ஏறிட்டு கொள்ளுகை அன்றிக்கே -உகந்து ஏறிட்டுக் கொண்டு –
பூண்டு
இவ் வாத்மாவுக்கு தாஸ்யம் இ றே ஆபரணம்
த்ருமசீரை ரலங்ர்த்த -என்றது ஆபரணமானால் போலே
நம் பெருமாளுக்கு சேர சுந்தர பாண்டியன் தம்பிரான் பதக்கம் போலே
இவனுக்கு தாஸ்யம் இ றே ஆபரணம் –
அவனுக்கும் அது நெஞ்சிலே கிடப்பது ஓன்று
இவனுக்கும் இது நெஞ்சிலே கிடப்பது ஓன்று இ றே
இடும்பை பூண்டு -என்கிறது போல் அன்றே இது –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி –
வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிறது இ றே இது –
பூண்டு -என்கிற சப்தம் இரண்டிலும் ஒத்து இருக்க
நெடு வாசி பட அர்த்தம் சொல்லுவான் என் என்னில்
அர்த்த பலத்தாலே -அப்ராப்த விஷயத்தில் சேவையை –
சேவாச்வவ்ர்த்தி -என்றும்
பிராப்த விஷயத்தில் பாரதந்த்ர்யத்தை -பாரதந்த்ர்யம் பரே பும்சி -என்றும் –
சாகிபர்த்தம் ந சேவ்யதே -என்றும்
விஷயம் பேதித்தால் போலே இங்கும் அர்த்த பலத்தாலே பேதித்துச் சொல்கிறது
அமுதம் உண்ணாத்-
ஸ்வரூப பிராப்தமாய்
நித்ய அனுபாவ்யமாய் இருக்கும் அர்த்தம் ஆய்த்து இது –
தவ தாஸ்ய சுகைக சங்கினாம் -என்றும்
தவ தாஸ்ய மகா ரசஜ்ஞ-என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே

தொழும்பர்-
இதனுடைய போக்யதை அறியாதே
அபோக்யமாய்
அப்ராப்தமாய்
இருந்துள்ள சூத்திர விஷயங்களை விரும்பும் நீசர்
தொழும்பர்
தண்ணியர் –
பிராப்தி இல்லாமல் இத்தை இழக்கிறார் அல்லர்
லபிக்கையில் நேர்த்தி உண்டாய் இழக்கிறார் அல்லர்
சூத்திர விஷயங்களுக்கு இதுக்கு நெடு வாசி அறியும் சேதனராயும் இருக்க
துராராதமாய் -அபோக்யமாய் விஷயத்திலே
மண்டைப் பண்ணிற்று இ றே பாப பலம்

சோறு உகக்குமாறே –
மண்ணில் காட்டிலும் சோற்றுக்கு வாசி அறிந்து ஜீவிக்கிற படி எங்கனே
நித்தியமான ஆத்மவஸ்துவுக்கு-பகவத் சேஷமே தாரகம் என்று அறியாதவன்

அநித்யமான தேகத்திற்கு சோறு தாரகம் என்று ஜீவிக்கிறான் இத்தனை இ றே
பித்ராதிகள் ஜீவிக்க காண்கிற வாசனை கொண்டு ஜீவிக்கிறான் இத்தனை இ றே
வாசியறியுமாகில் ஆத்மாவுக்கு நன்மை எண்ணானோ
ஒன்றிலே விசேஷ ஞானம் உண்டாகில்
மற்றை யதிலும் அறிவு உண்டாகாதோ-

———————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-4-மொய்த்த வல் வினையுள் நின்று -பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 1, 2013

அவதாரிகை –

கீழ்-மூன்று பாட்டாலும்
ஸ்வ லாபத்தை பேசினாராய்-
மேல் பதினோரு பாட்டாலே -பரோபதேசம் பண்ணுகிறார் –
ஸ்வ அனுபவத்தை விட்டு இவர் பரோபதேசம் பண்ணுகைக்கு
ஹேது என் என்னில் –
பிராப்தமுமாய்
சுலபமுமான
இவ் விஷயத்தை சம்சாரிகள் இழக்கிற இழவு பொறுக்க மாட்டாமையாலும்
இவ் விஷயம் தான் சம்சாரிகளைப் பற்று அல்லது தனியே அனுபவிக்க அரிதாகையாலும்
ஏகஸ் ஸ்வாது ந புஞ்ஜீத -என்கிறபடி அனுபூதாம்சம் பிறரை
அனுபவிப்பித்து அல்லது நிற்க மாட்டாத ப்ரக்ர்தி ஆகையாலும்
பரோபதேசத்திலே பிரவர்தகர் ஆகிறார் –
இதில் முதல் பாட்டு சம்சாரிகள் பாபிகளான எங்களுக்கு
திரு நாமம் சொல்லுகைக்கு யோக்யதை உண்டோ என்ன
பிராயச் சித்தம் சாத்தியம் அல்லாதபடி
பாப பிரசுரனான ஷத்ர பந்துவும் திரு நாம பிரபாவத்தாலே
பரமபத பிராப்தியை
பண்ணினபடியைக் கேட்டார்க்கு
அயோக்யன் என்று அகல விரகு உண்டோ என்ற இடத்திலும்
விமுகராக கண்டவாறே
அத்தைக் கேட்டு வைத்து பாப பலமான ஜென்மாதி கிலேசத்தை
அனுபவிப்பதே -என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

—————————————————————————————————————————————————-

மொய்த்த வல் வினையுள் நின்று மூன்று எழுத்துடைய பேரால்
கத்திர பந்தும் அன்றே பராங்கதி கண்டு கொண்டான்
இத்தனை அடியரானார்க்கு இரங்கும் நம் அரங்கனாய
பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ பிறவியுள் பிணங்குமாறே

——————————————————————————————————————————————————

மொய்த்த வல் வினையுள் –
மொய்த்த –
பாபங்கள் மிகைத்து -அஹம் அஹம் இகாயா –
நான் முற்பட நான் முற்பட -என்று மேல் விழுந்து
மொய்த்துக் கொண்டு கிடகிறபடி –
தேன் கூட்டை ஈ மொய்த்துக் கொள்ளுமா போலே மொய்க்கை –
நெய்க் குடத்தை பற்றி ஏறும் எறும்புகள் -என்னக் கடவது இ றே

முதலிகள் இலங்கையை எனக்கு -என்னுமா போலே –
மேரு மந்திர மாத்ரோபி -என்றும்
இஷீக தூல மக்னௌ ப்ரோதம் -என்றும்
ஜகத் சிருஷ்டியில் ஈஸ்வரனுக்கு உண்டான சக்தி போரும்
சேதனனுக்கு பாப ஸ்ர்ஷ்டியில் உண்டான சக்தியும் –

வல் வினை –
ஒரு பாபம் தானே கால தத்வம் உள்ளதனையும்
அனுபவிக்க வேண்டும்படியாய் இ றே அதன் கணம் இருப்பது
யத்ர ப்ரஹ்ம கல்ப நியுதா நுபவேபி –
ஒரு சர்வ சக்தி போக்குதல் தவிருதல் செய்ய வேண்டும்படி இ றே பாபத்தின் கணம் இருப்பது –

உள் நின்று –
சமிதை இடா மாணி போலே
தானே சூழ்ந்து கொண்டு கிடக்கிறபடி
நடுக் கடலிலே ஒரு சூத்திர ஜந்து நின்று
அலையுமா போலே -அணு பரிமாண வஸ்து
பாப சமுத்ரத்திலே நின்று அலைகிறபடி
சிறியனேலும் செய்வினையோ பெரிதால் -என்னக் கடவது இ றே

நின்று –
பாபங்களுக்கு இடையாது ஒழிகை
சர்வம் சஹேமே -என்னக் கடவது இ றே
நெருப்பிலே கால் வாங்கினால் போலே
பாபங்களிலே வேர் விழுவதே –

மூன்று எழுத்துடைய பேரால்-
மூன்று எழுத்து உடைய திரு நாமத்தாலே –
கெடும் இடர் ஆயவேல்லாம் -இத்யாதி –
பாபங்களைப் பண்ணின காலப் பரப்பும் கனமும் போலே இருக்கிறதோ
பாப விமோசனம் என்னில் –
மூன்று எழுத்து -என்கிறது
ஒரோ திரு அஷரமே போரும் என்கைக்காக
பிரகிருதி ப்ரத்யய யோகத்தாலே
பதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -மூன்று அஷரமாய் -இருக்கை
ஓர் அயுதாஷரீ சஹஸ்ராஷரீ -என்னுமவை போலே
முடிந்ததாய் விடவற்றே என்று இருக்குமது அன்றே இது –
பேரால் –
மந்த்ரம் என்னாது ஒழிந்தது
ரிஷச் சந்தோ தேவதை சக்தி பீஜம் வர்ணம் விநியோக த்யானம் –
என்னுமா போலே சில சடங்குகள் உண்டாய்
அதிக்ர்தாதிகாரமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
சர்வாதிகாரமாய் -ஸ்த்ரியால்-சாத்தியமாய் இருக்கை –
இடறினவன் -அம்மே -என்னுமா போலே
இடர் வந்த போது சர்வர்கும் சொல்ல ப்ராப்தி உண்டாய் இருக்கை
இன்ன திரு நாமம் எண்ணாதே
மூன்று எழுத்து உடைய பேரால் -என்றது
ருசி பிறந்த வன்று உபதேசிக்கைக்காக
ஆச்சாதிக்கிறார்
மூன்று எழுத்தனை-என்று பெரியாழ்வார் மறைத்தாப் போலே –
கத்திர பந்தும் –
ஷத்ரியாணாமதம –
இது ஷத்ர பந்து
ப்ரஹ்ம பந்து -என்னுமா போலே
ச காரத்தாலே தண்மைக்கு-எல்லை நிலமான இவனும் –

அன்றே –
நம் முதலிகள் கோஷ்டியிலே
நாலூரான் என்றால் போலே
ரிஷிகள் கோஷ்டியில் ஷத்ர பந்து -என்றால்
செவி புதைக்கும் படி யாய்த்து இருப்பது –
சந்த்யக்தே பந்து லோகேன தஸ்மின் துர்வ்ர்த்த சேதசி
சிந்தாஞ்சகார சமுனி ஷத்ரபந்தௌ தயாபா –

பராங்கதி கண்டு கொண்டான்-
பாப விமோசனமே பலம் போந்து இருக்க
அவ்வளவு அன்றிக்கே
ஸ்வர்க்காதி பலங்களின் அளவும் அன்றிக்கே –
ஐஸ்வர்யாம் கைவல்யங்கள் அளவும் அன்றிக்கே –
உத்தம புருஷார்தத்தைக் கிடீர் லபித்தது –
சம்சாரிகளில் கடையனானவன்
அச்ப்ர்ஷ்ட சம்சார கந்தம் உடைய அனுபவத்தை இ றே பெற்றது –

கண்டு கொண்டான் -என்றது
இழந்தது பெற்றால் போலே இருக்கை –
திரு நாமம் சொன்னதுக்கு பலம் பெற்றானாய் இருக்கை அன்றிக்கே
தன்னது தான் பெற்றானாக வாய்த்து இவன் நினைத்து இருப்பது –
அஞ்ஞானத்தாலே மறைந்து கிடந்ததாய்
பகவத் விஷயீ காரத்தால் அதில் நிவ்ருத்தி பிறந்தால்
ஸ்வரூபமும் -ஸ்வரூப அனுரூபமான வ்ருத்திவிசேஷமும்
பிரகாசிக்கும் இத்தனை இ றே –
பிரகாச்யந்தே ந்ஜந்யந்தே-என்னக் கடவது இ றே –

இத்தனை அடியரானார்க்கு-
ஷத்ர பந்தின் அளவு ஆனுகூல்யம் உடையார்க்கு என்னுதல்
ஈஸ்வரன் சேஷி -நீ சேஷபூதன்-என்றால் அதில் அத்வேஷம் உடையார்க்கு -என்னுதல்
பதிம் விச்வச்ய -என்றும்
யஸ் யாஸ்மி -என்றும்
சிலர் சொன்னால் மனஸ் அதிர்ந்து இராது இருக்கை –
இவ்வளவைக் கொண்டு அடியனார்க்கு -என்னலாமோ என்னில் –
பகவத் அபிப்ராயத்தாலே சொல்லுகிறார் –
துராசாரோபி சர்வாசீ -என்று தொடங்கி
நிர்த்தோஷம் வித்திதம் ஜந்தும் ப்ரபாவாத் பரமாத்மன -என்னக் கடவது இ றே
இத்தனை -என்கிற இது தான்
மேரு மந்த்ரம் போலே மலையமலை சுமந்தாப் போலே யாய்த்து இருக்கிறது அத்தலைக்கு –
பூயிஷ்டாந்தே நம உக்திம் விதேம -என்னக் கடவது இ றே

இரங்கும் –
அத்வேஷ உக்தனுக்கு இது புருஷார்த்தம் ஆம் போது
ஸ்வாபாவிக சம்பந்தத்தாலே இத்தலையில் ஆபிமுக்யத்தாலே
அவசர ப்ரதீஷனாய் இருக்கை இ றே பெறுகிறது தன்னை –
இத்தலையில் உள்ளது விலக்காமை-பேற்றுக்கு இது எங்கனே போரும்
அன்று ஈன்ற கன்றுக்கு தாய் இரங்குமா போலே
தானே எல்லாம் செய்தாலும் ஒன்றும் செய்திலோம்-என்னும்
இரக்கமே யாய்த்து உள்ளது -என்றுமாம் –
உன் அடியார்க்கு ஏன் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ -என்னக் கடவது இ றே –

நம் அரங்கனாய-
அகிஞ்சனரான நமக்காக இ றே கோயிலிலே வந்து
கண் வளர்ந்து அருளுகிறது –
பரம பதம் -நித்யருக்கும் முக்தருக்கும்
திருப் பாற் கடல் -முக்த ப்ராயரான சனகாதிகளுக்கும் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் –
அவதாரங்கள் -தத் காலீனரான பாக்யாதிகர்க்கு
கோயிலிலே நிலை -தேச காலங்களுக்கு பிற்பாடரான
நிர்பாக்யர்க்கு முகம் கொடுக்க இ றே
நம் -என்றது
ஷத்ர பந்துவோடு சகோத்ரிகளான நமக்கும்
சுலபனான இடம் -என்கை –

பித்தனைப் –
பித்தர் ஆகிறார் -பூர்வ அவஸ்தையிலே ஞானம் இன்றியே ஒழிந்தார்-
தன்னையும் அறியாதே
பிறரையும் அறியாதே
இருக்குமவர் -என்றுமாம்
அதாகிறது –
கொள்ளுமவன் சிறுமை பார்த்தல்
கொடுக்கிறவன் பெருமை பார்த்தல்
கொடையின் சீர்மை பார்த்தல் –
செய்வது அறியாது இருக்குமவன் -என்கை –

பெற்றும் –
தான் குறைவாளனே யாகிலும்
குறை தீர்க்கும் ரஷகன் இருந்த இடத்தே செல்ல வேணும் இ றே –
அது வேண்டாதபடி -பூர்ணனான -தான் -என்னைக் கொள்வார் உண்டோ -என்று கிடக்கிற இடம் –

அந்தோ பிறவியுள் பிணங்குமாறே-
சுலபமான விஷயத்தை விட்டு போனாலும் இ றே
போய்ப் பெறுகிற விஷயம் இத்தோடு துல்யமாய் இருக்குமாகில்
ஜன்மாதிகளில் தான் அகப்பட்டு கிடக்கச் செய்தே
அந்யோந்யம் விவாதம் பண்ணி முடிந்து போவதே -என்று வெறுக்கிறார் –
ஒரு விடக்கை பற்றி இரண்டு பதார்த்தம் விவாதம் பண்ணுமா போலே
அத்யந்தஹீனமாய் இருவருக்கு பாத்தம்போராத விஷயங்களைப் பற்றி
ஸ்பர்தை பண்ணித் திரிவதே

அந்தோ –
சர்வேஸ்வரனுக்கு
ஸ்ரீ கௌச்துபத்தோ பாதி ச்ப்ர்ஹா விஷயமான ஆத்மவஸ்து
இப்படிப் படுவதே என்று
தர்மஹானி கண்டால் -படுகுலை படுகுலை -என்பாரைப் போலே வெறுக்கிறார்
ப்ராப்தமுமாய்
சுலபமுமாய்
சூசீலமுமான
இவ் விஷயத்தை விட்டு
அப்ராப்தமுமாய்
துர்லபுமுமாய்
துச்சீலமுமான
விஷயங்களைப் பற்றி க்லேசிக்கக் கண்டால்
தார்மிகரான இவர்க்கு பொறுக்கப் போமோ –

——————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .