திரு நெடும் தாண்டகம்–5 ஒண் மிதியில் புனலுருவி ஒருகால் நிற்ப–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 14, 2013

ஜகத் காரண பூதனாய்-
ஜகத் சரீரியாய் இருக்கிற படியை
அனுசந்தித்தார் –
அநந்தரம்
நாராயண சப்தார்த்தத்தை
நாராயண அனுவாகம் ஆகிற ஓலைப் புறத்தே
கேட்டுப் போகாதே –
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி
ஸ்ரீ வாமனனாய் அவதரித்து திரு உலகு அளந்த படியை
அனுபவிக்கிறார் —
சேஷ சேஷித்வ சம்பந்தம் இ றே – நாராயண சப்தார்த்தம் ஆகிறது –
ஜகத் காரணத்வத்தால் -ஈச்வரனோடு இவ் வாத்மாவுக்கு உள்ள சம்பந்தத்தை இ றே சொல்லுகிறது – –
காண்மின்கள் உலகீர் என்று கண் முகப்பே நிமிர்ந்த -என்று
சர்வ லோகமும் இவ்வர்தத்தைக் கண்ணாலே காணும்படி இ றே -திரு உலகு அளந்து அருளினது –
ஆகையாலே -நாராயண சப்தர்தமான -திரிவிக்கிரம அபதானத்தை அனுபவிக்கிறார் –
யஞ்ஞ வாடத்தே சென்றபடியையும் –
அர்த்தித்த படியையும் சொல்லாதே –
எல்லார் தலைகளிலும் திருவடியை வைத்த இவ் வம்சத்தைச் சொல்லுகையாலே –
சேஷ சேஷித்வ பாவ சம்பந்தத்தை அனுபவிக்கிறார் என்று
தோற்றுகிறது இ றே –

வாமன அவதாரத்தால் சீலம் காட்டி
திரு விக்கிரம அவதானத்தாலே சம்பந்தம் உணர்த்தி அருளினானே
வாமனன் -உபாயம்
திரிவிக்ரமன்-உபேயம் –
ஆழ்வார்கள் ஈடுபாடும் அத்தாலே

——————————————————————————————————————————————————

ஒண் மிதியில் புனலுருவி ஒருகால் நிற்ப
ஒரு காலும் காமருசீர் அவுணன் உள்ளத்து
எண் மதியும் கடந்து அண்ட மீது போகி
இரு விசும்பினூடு போய் எழுந்து மேலைத்
தண் மதியும் கதிரவனும் தவிர்ந்து ஓடித்
தாரகையின் புறம் தடவி அப்பால் மிக்கு
மண் முழுதும் அகப்படுத்து நின்ற வெந்தை
மலர் புரையும் திருவடியே வணங்கினேனே

————————————————————————————————————————————————————

ஒரு திருவடியாலே பூமியை அடங்க வளர்ந்தான் –
ஒரு திருவடியாலே ஊர்த்த்வ லோகங்கள் அடங்க வளர்ந்தான் –

ஒண் மிதியில் –
சர்வ ஆதாரமான வஸ்து -சேதனர் தலையில் திருவடிகளை வைத்தால் லோகம் தரிக்க வற்றோ –
கம்சன் திருவடிகள் படும் காட்டில் நக்கரைந்து கிடந்தது இலனோ வென்னில் –
அவை தானே யாய்த்து தரிக்கைக்கு ஹேதுவும்-
தாரகமான பதார்த்தம் தார்யமானாலும் தாரகத்வம் நழுவாது இ றே –
திருவடிகளுக்கு தான் தாரகன் ஆனவோபாதி
இவர்கள் தலைக்கும் தாரகன் தானே இ றே –

தார்யம் ஆனது தாரகம் ஆக மாட்டாது –
தாரகம் ஆனது தார்யம் ஆக மாட்டாது –
சரீரம் ஆத்மாவுக்கு அதிஷ்டானமாய் இருந்தாலும் சரீரம் தாரகம் ஆகிறது அன்று –
ஆத்மா தார்யம் ஆகிறது அன்று இ றே –
ஆத்மா தாரகம் சரீரம் தார்யம் என்னும் இடம் சரீர ஆத்மா லஷணம்
சொல்லுகிற இடத்தே சொல்லிற்று இ றே –

சரீர ஆத்ம லஷணம் ஆவது
யஸ்ய – சேதனஸ்ய- யஸ்ய த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தே –
நியந்தும் தாரயிதும் சக்யம்-தத் சேஷை தைக ஸ்வரூப
பஞ்ச தஸ்ய சரீரம் -சர்வாத்மனா –

புனலுருவி –
பூமி அளவாதல்
சப்த சமுத்ரங்கள் அளவாதல்
சப்த த்வீபங்கள் அளவாதல் –
சக்ரவாள கிரி அளவாதல் –
மகா ஜலத்து அளவதால் –
அண்டகடாஹத்து அளவாதல் -நிமுருகை அன்றியே –
ஆவரண ஜலத்து அளவும் செல்ல திருவடிகளை நிமிர்த்தபடி –
அண்ட கடாஹத்துக்கு உள்ளே அன்றோ ரஷ்ய வர்க்கம் –
அவ்வருகு போக வேண்டுவான் -என் என்னில்
ரஷ்யத்தின் அளவு அல்ல ரஷகன் உடைய பாரிப்பு -என்கை
அதனில் பெரிய அவா -என்று
இவருடைய அவாவைப் போலே காணும் அவனுடைய அவாவும்
இவருடைய ப்ரேமம் செய்தது செய்ய மாட்டாதோ அவனுடைய வாத்சல்யம் –
திருவடிகள் அண்ட கடாஹத்தையும் ஊடுருவி ஆவரண ஜலத்து அளவும் சென்றால்
அண்டகடாஹம் போகாதோ என்னில் -அது வேண்டுவது இல்லை இ றே –
சூஷ்ம ஸ்தூலத்தை வியாபிக்கும் போது -ஆகாசம் அண்ட கடாஹத்தை வியாபியா நின்றது –
அதில் காட்டில் சூஷ்ம ரூபமான மூலப் பிரக்ருதியிலும்
சூஷ்மமாய் இ றே திவ்ய மங்கள விக்ரகம் இருப்பது –

மிதியில் –
மதிய மூர்த்த்நாம் அலங்க்ரிஷ்யதே -என்றும்
படிக்களவாக நிமிர்ந்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -என்றும் –
திருவடிகளை சிரோ பூஷணமாகச் சொல்லுவது
திருவடிகளின் வைலஷண்யத்தையும் அறிந்து
தங்களுக்கும் அதிலே ஆதரம் உண்டானால் இ றே –
தேகாத்ம அபிமானிகள் ஆகையாலே வெற்றுக் கால் தங்கள் தலையைத் துகைத்ததாக நினைத்து இருக்கும் இத்தனை இ றே –
ஆகையால் அவர்கள் அபிப்ராயத்தால் அருளிச் செய்கிறார் –

ஒண் மிதியில் –
நிலா தென்றல் சஞ்சரித்தால் போலே அனுகூலமாக திருவடிகளை வைத்த படி –
அல்லாத போது -திரு வாணை -என்று ஆணை இடுவர்கள் இ றே –
அதவா
மேல் ஒரு காலத்தில் ஆபி முக்கியம் பிறந்தால்
தங்கள் பூர்வ வ்ருத்தத்தையும்
ஈஸ்வர வைலஷண்யத்தையும் பார்த்து இறாயாதே
வழக்கு பேசிப் பற்றலாம்படி மிதித்த மிதி யாகையாலே –
ஒண் மிதி -என்கிறது -என்னவுமாம் –
நான் விமுகன் ஆனவன்று என் தலையிலே இருந்த திருவடிகளை
ஆபிமுக்யம் பண்ணின இன்று பற்றக் குறை என் என்னலாம் இ றே
லோக விக்ராந்த சரனௌ-என்றல்
ஈஸ்வரனுக்கு மறு மற்றம் இல்லை போல் காணும்-

புனலருவி –
பூமி அளவாதல்
சப்த சமுத்ரங்கள் அளவாதல்
சப்த த்பீபங்கள் ஆதல்
சப்தவாள கிரி அளவு யாதல்
மகா ஜலத்து அளவாதல்
அண்ட கடாஹத்து அளவாதல் -நிமுருகை அன்றிக்கே –
ஆவரண ஜலத்து அளவும் செல்ல திருவடிகளை நிமிர்த்த படி –
அண்ட கடாகத்துக்கு உள்ளே அன்றோ ரஷ்ய வர்க்கம்
அவ்வருகு போக வேண்டுவான் என் என்னில் –
ரஷ்யத்தின் அளவு அல்ல ரஷகனுடைய பாரிப்பு –
அதனில் என் பெரிய அவா -என்று இவருடைய அவாவைப் போலே காணும் அவனுடைய அவாவும்
இவருடைய ப்ரேமம் செய்தது செய்ய மாட்டாதோ அவனுடைய வாத்சல்யம் –
திருவடிகள் அண்ட கடாஹத்தையும் ஊடுறிவி ஆவரண ஜலத்து அளவும் சென்றால்
அண்ட கடாஹம் போகாதோ என்னில் -அது வேண்டுவது இல்லை இ றே

சூஷ்மம் ஸ்தூலத்தை வியாபிக்கும் போது -ஆகாசம் அண்ட கடாஹத்தை வியாபியா நின்றது –
அதில் காட்டில் ஸூஷ்மமான மூல பிரக்ருதியிலும் ஸூஷ்மமாய் இ றே திவ்ய மங்கள விக்ரகம் இருப்பது –

ஒருகால் நிற்ப –
ஒரு திருவடிகள் நிற்ப
திருவடியே வணங்கினேனே -என்னாநின்றார் மேல்
கீழ் -திருவடி என் தலை மேலேவே -என்றார்
ஆயிருக்க திருவடிகள் என்னாதே கால் என்கிறது –
சம்சாரிகள் அபிப்ராயத்தாலே
ஒருவன் கால் தம் தலையில் இருந்தது என்று நினைத்ததற்கும் அது ஒழிய
வகுத்ததுமாய் சூரி போக்யமுமான திருவடிகள் இ றே
நம் தலையில் இருந்தது என்ற முறை அறியார்கள் இ றே –

நிற்ப –
திருவடிகள் பூமியை அளக்க என்று உத்யோகித்த உத்யோகத்தே
குசை தாங்கின அருமை எல்லாம் தோற்றுகிறது ஆய்த்து –
இதனுடைய உத்யோகத்தே குசை தாங்கினான் என்று இ றே அவன் தனக்கு ஏற்றம் –

குசை தாங்குகை -வேகத்தில் ஓடுகிற குதிரையை கடிவாளம் கொண்டு வெட்டி நிறுத்துமா போலே நிறுத்துகை –

ஒரு காலும் –
பூமியை அளந்த திருவடிகளை அனுபவித்தார் கீழ் –
இத்தால் ஊர்த்த்வ லோகங்களை அளந்த திருவடிகளை அனுபவிக்கிறார் —

ஒரு காலும் –
மற்றத் திருவடிகளும்
மற்றக் காலும் என்னாதே -ஒரு காலும் -என்கையாலே
இது ஓன்று இருந்தபடி என் என்கிறார் –
அந்தத் திருவடிகளை அனுபவிக்கிற போது இதுக்கு மேற்பட்ட போகய வஸ்து இல்லை யாகாதே என்று இருந்தார் –
இந்தத் திருவடிகளைக் கண்ட வாறே இதுக்கு மேற்பட்ட போகய வஸ்து இல்லை -என்கிறார்-

காமருசீர் அவுணன் உள்ளத்து
மகா பலி யினுடைய மநோரத ரூபமான ஜ்ஞானத்தை அதிக்ரமித்து —
காமரு சீர் அவுணன் –
ஸ்ப்ரஹணீய ஸ்வபாவனான -மகா பலி –
ஜ்ஞாதாக்கள் அடைய இவனை அஹங்கார க்ரஸ்தன் -பகவத் விபூதி அபஹாரி -என்றுநிந்தியா நிற்க இவர் மகா பாக்யவான் -என்கிறார் –
அதற்கு ஹேது என் என்னில்
பிற்பாடரான நம்மைப் போல் அன்றியே -ஸ்ரீ வா மனனுடைய வடிவு அழகையையும் சீலத்தையும் கண்ணால் காணப் பெற்றவன் அன்றோ –
இவனோபாதி பாக்யவான்கள் உண்டோ -என்கிறார் –
நானும் -அடியேன் -என்று இருக்கிறதை விட்டு –
பகவத் விபூதியை அபஹரித்து
ஔதார்யத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டு
யஞ்ஞத்தில் இழியப் பெற்றிலேனே -என்கிறார் –
காமருதல் -விரும்புதல்-

எண் மதியும் கடந்து –
மூவடி என்றதும் -அத்தை ஒழிந்த இடம் நம்மதன்றோ -என்று இருந்தான் –
பூமியை அடங்க அளந்த வாறே -ஊர்த்வ லோகங்கள் உண்டு இ றே என்று இருந்தான் –
அந்தரிஷத்தை அளந்தவாறே மேல் உள்ளத்து எல்லாம் இழந்தோம் என்று நிவர்தன் ஆனான் –
ஆகையாலே -கடந்து -என்கிறார் –

அண்ட மீது போகி –
ஒரு திருவடிகளே அண்ட பித்திக்கும் அவ்வருகே போய்-
அளந்த க்ரமத்திலெ சொல்லாதே -பிரதமத்திலே -அண்டமீது போகி -என்பான் என் என்னில் –
ஸ்ரீ வாமனன் உடைய விசயத்திலே தமக்கு உண்டான ஆதர அதிசயத்தாலே
அளக்கும் பிரதேசத்துக்கு கொண்டைக் கால் நாட்டுகிறார் –
ஜிதம் பகவதா ஜகத் -என்று ஸ்ரீ ஜாம்பவான் மகா ராஜர் அவனுடைய விசயத்திலே
தமக்கு உண்டான ஆதர அதிசயத்தாலே சக்ரவாள கிரியைச் சூழ பறை அடித்துக் கொண்டு திரிந்தால் போலே –

மீது போகி
என்றது மீது போகைகாக என்று கொண்டு
அர்த்தத்தோடு சேர சப்தத்தை நியமித்துச் சொல்லப் போக கடவது –
திருவுடை அடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி -என்றத்தை
வணங்க -என்று அர்த்தத்தை நியமித்துச் சொல்லக் கடவது இ றே –
அப் பஷத்திலும் முற்பட சொல்லுகைக்கு ஹேது கொண்டைக்கால் நாட்டுகிறார் -என்கிற இதுவாம் இத்தனை –

எழுந்து இரு விசும்பினூடு போய் -என்று அந்வயம் –
எழுந்து
கையில் நீர் விழுந்த சமனந்தரம்
மகா பலியினுடைய யஞ்ஞவாடத்தில் நின்றும் கிளம்பி –
இரு விசும்பு -பெரிய ஆகாசம் –

பூமியைப் பற்ற பெரிதாய் இருக்கையாலும்
அவனுடைய வளர்த்தியில் தமக்கு உண்டான ஆதர அதிசயத்தாலும்
அந்தரிஷத்தை -இரு விசும்பு -என்கிறார் –

ஊடு போய் –
பூமிக்கு மேலே -ஸ்வர்க்கத்து கீழே நூறாயிரக் காதமாறு ஒக்கத்தை உடைத்தான –
அந்தரிஷம் இத்தனையும் விம்மும்படியாக திருவடிகளை நிமிர்த்த படி –
அந்தரிஷ ஸ்ருஷ்டி சபலமாய்த்து -என்கிறார் –
திருவடிகள் வ்யாபியாத போது பாழ் போலே காணும் –

மேலைத் –
அந்தரிஷத்துக்கு மேல் எல்லையாய்
ஸ்வர்க்கத்து கீழ் எல்லையாய்
யாய்த்து ஆதித்ய பதம் இருப்பது –
அதற்கு மேலே நூரசயிர காதமாறு சந்திர பதம்
ஆனால் ஆதித்ய பதத்தைச் சொல்லி சந்திர பதத்தை சொல்லாது ஒழிவான் என் என்னில் –
அஹங்கார க்ர்ச்தராய் -பகவத் விமுகராய் இருப்பவர்கள் தலையிலே
அத்யந்த ஸூ குமாரமான திருவடிகளை வைக்கையாலே
இவர் சிசுரோபசாரம் பண்ணுகிறார் –
அது தோற்ற வி றே -தண் மதி என்கிறார் –
வெங்கதிரோன் -என்றிலரே –
வெறும் கதிரவன் – இ றே அங்கு –
மேலைக் கதிரவனும் கீழைத் தண் மதியும் –
மேல் -என்றது -கீழையும் காட்டும் இ றே –

தவிர வோடித்
அதுக்கும் மேலே போய் –
ஓடி என்று –
திருவடிகளை அமைக்க வேண்டும்படியான த்வரை இருக்கிறபடி –
தாய் நாடு கன்றே போலே -என்று
சேஷ பூதன் சேஷியை கிட்டுகைக்கு உண்டான துரையோ பாதி போரும் இ றே -சேஷிக்கும் சேஷ பூதனை லபிக்கைக்கு உண்டான துரையும் –
எல்லார்க்கும் தம் தாம் அபிமத சித்தியிலே துரை உண்டாய் இருக்கும் இ றே –
தாரகையின் புறம் தடவி –
நஷாத்ர பதத்தையும் வியாபித்து -அதுக்கும் மேலே போய்
சந்திர பதத்துக்கு மேலே நூறாயிரக் காதமாறு உண்டு இ றே -நஷத்ர பதம் –
நஷத்ர பதத்துக்கு மேல் எல்லை -சிம்சுமார பிரஜாபதி இ றே –
க்ரஹங்களோபாதி நஷத்ரன்களிலே ஒருவன் இ றே அவனும் –
பன்னிரண்டு நூறாயிரக் காதமாறு உண்டு இ றே –

தடவி –
கெடுத்துத் தேடுவாரைப் போலே -ரஷகனுக்கு ரஷ்ய வர்க்கம் தேட்டமாய் இருக்கிறபடி –
இப்படித் தடவி திரிகிற இடத்திலும் அகப்படாதே –
கடந்து -என்கிறார் –
புடை தான் பெரிதே புவி -என்கிறபடியே
திரிவிக்கிரம அபதானத்திலும் அகப்படாதே கிடப்பதொரு புடை உண்டாவதே –
தடவி –
அனுகூலமாக திருவடிகளை வைக்கையாலே ஸூ க ஸ்பரசமாய் இருந்த படி -என்னவுமாம்-

அப்பால் மிக்கு –
ப்ரஹ்ம லோகம் அவதியாக வியாபித்து –
மகா பலி அபஹரித்தது த்ரை லோக்யம் அன்றோ –
மேல் உள்ள லோகங்களை அளக்க வேண்டுவான் என் என்னில் –
அந்ய சேஷத்வத்தால் த்ரை லோக்யமும் நசித்தவோபாதி
ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யத்தாலே மேல் உள்ள லோகங்களும் நசித்துக் கிடந்ததாய் ஆய்த்து –
ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்குமவர்கள் ஆகையால்
அந்ய சேஷத்வத்தால் வரும் அநர்த்தம் போல் அன்றே
ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யத்தால் வரும் அநர்த்தம் –
சேஷத்வத்தை இசைந்தான் இ றே இவன் –

மண் முழுதும் அகப்படுத்து –
சதுர்தச புவனத்தையும் அளந்து கொண்டு –
மண் -என்று பூமியைச் சொல்லி
முழுதும் -என்கையாலே ஊர்த்வ லோகங்களையும் நினைக்கிறார் –
அங்கன் இன்றிக்கே
மண் -என்று ஸ்தலமாய்
மேல் உண்டான ஸ்தலங்களைச் சொல்லுகிறது –
அளந்து -என்னாதே -அகப்படுத்து -என்கையாலே –
இவன் மேல் விழுக்காடும் அவர்கள் இறாய்ப்பும் -தோற்றுகிறது –

நின்ற –
க்ர்த்க்ருத்யனாய் நின்ற
சேஷபூதன் சேஷியை லபித்தது க்ர்த்க்ருத்யனாய் போலே காணும்
சேஷியும் சேஷ பூதனை லபித்தது க்ர்த்க்ருத்யனாய் ஆனபடி –

வெந்தை –
ஸ்ரீ வாமனன் உடைய வடிவழகையும் சீலத்தையும் கண்டால்
ராஜ்யத்தை கால் கடைக் கொண்டு மார்பை பிளக்க எழுத்து வாங்கிக் கொடுக்க பிராப்தமாக இருக்க
ராஜ்யத்தை கொண்டு போனான் இந்த்ரன் –
மகாபலி தன்னை வைத்து ராஜ்யத்தைக் கொடுத்தான் –
நான் என்னைக் கொடுத்தேன் -என்கிறார் –
மலர் புரையும் திருவடியே வணங்கினேனே –
நிரதிசய திருவடிகளை அனுபவிக்கப் பெற்றேன் –
கீழே -தளிர் புரையும் திருவடி -என்றார் –
இங்கே -மலர் புரையும் திருவடி -என்கிறார் –
இதுக்கு ஹேது என் என்னில்
ஆழ்வார் உடைய விச்லேஷத்தால் வாடினவன் அவருடைய தலையிலே திருவடிகளை வைக்கையாலே
தளிறும் முறியும் ஆனபடியைச் சொல்லிற்று -அங்கு
இங்கு -போக்தாக்களாய் அனுபவிக்க இழிந்த வாறேபோக்யமாய் இருக்கிற படியைச் சொல்கிறது –
மலர் புரையும் –
ஆஸ்ரிதர் சந்நிதியிலே அலரும் தாமரை இ றே இது –
திருவடி –
அனுபவிக்க இழியும் துறையும் திருவடிகள் இ றே
திருவடியே
என்கிற அவதாரணத்தாலே
அவயவாந்தரங்களை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
மேன்மையும் நீர்மையும் வடிவழகும் குறைவற்ற விஷயம் இ றே –
ஈச்வரோஹம் -என்று இருப்பார் தலையிலும் திருவடிகளை வைக்கையாலே -மேன்மையில் குறை இல்லை –
தன் உடைமையை லபிக்கைக்கு தான் அர்த்தியாய் செல்லுகையாலே நீர்மைக்கு குறை இல்லை –
துஷ்ப்ரக்ருதியான மகா பலியையும் அகப்பட எழுதிக் கொள்ளுகையாலே வடிவழகில் குறை இல்லை –
ஆகையால் புறம்பு போக வேண்டா வி றே –

வணங்கினேன் –
அனுபவிக்கப் பெற்றேன் –
நம இத்யேவ வாதின -என்று முக்த போக்யத்தை சொல்லக் கடவது இ றே –
இவருக்கு ஆஸ்ரய ணீ யமும் திருவடிகளே
அனுபாவ்யமும் -திருவடிகளே –
உலகம் அளந்த பொன்னடியை அடைந்து உய்ந்தேன் -என்று இ றே ஆச்ரயண வேளையிலும் அருளிச் செய்தது –
விமுகனான மகா பலிக்கும் ருசியைப் பிறப்பிக்கும் சௌந்தர்யத்தை
உடையவனை ஒழிய ஆஸ்ரயணீயர் உண்டோ –
தன் உடைமையை லபிக்கைக்காக தான் அர்த்தியாக செல்லும்சீலவானை ஒழிய ஆஸ்ரயணீயர் உண்டோ –
அதீந்த்ரியமான விக்ரகத்தை துஷ்பிரக்ருதிகள் கண்ணுக்கும் அகப்பட விஷயமாக்கும் சுலபனை ஒழிய ஆஸ்ரயணீயர் உண்டோ –
சதுர்தச புவனத்தையும் அளந்த சர்வ ஸ்மாத் பரனை ஒழிய ஆஸ்ரயணீயர் உண்டோ –
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய் –
சீலவானய்
சுலபனாய்
ருசி ஜனகனாய் -இருக்குமவன் இ றே -ஆஸ்ரயணீயவானும் போக்யவானும் ஆவான் –
த்ரை விக்கிரம த்வ சரணாம் புஜ த்வயம் மதிய மூர்த்தானம் அலங்க்ரிஷ்யதி -என்றார் ஆளவந்தார் –
லோக விக்ராந்த சரனௌ சரணம் தேவ்ராஜம் விபோ -என்றார் உடையவர்

——————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–4- இந்த்ரற்கும் பிரமனுக்கும் முதல்வன் தன்னை –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 14, 2013

அவதாரிகை –

கீழ் மூன்று பாட்டாலும் திருமந்த்ரார்தம் ஆய்த்து –
முதல் பாட்டில் -சேஷ சேஷித்வம் சாஷாத்க்ர்தம் ஆய்த்து –
இரண்டாம் பாட்டில் -அந்ய சேஷத்வம் நிவர்த்தம் ஆய்த்து –
மூன்றாம் பாட்டில் -போக்யதை குறைவற்றது –
இனி அனுபவத்துக்கு சஹாகாரிகளைத் தேடும் இத்தனை இ றே –
அதில் -நித்யசூரிகள் தேச விப்ரக்ர்ஷ்டர் ஆகையாலும்
சம்சாரிகள் விஷய பிராவணர் ஆகையாலும் –
துணையாக மாட்டார்கள் –
இனி தமக்கு அவர்ஜநீயமாய் இருந்துள்ள திரு உள்ளம் இ றே சஹகாரி யாவது –
ஆகையால் -நெஞ்சே -நாம் இவ் விஷயத்தை அனுபவிக்கப் பாராய் –
என்கிறார் –
கீழ்ச் சொன்ன விலஷண விக்ரஹ விசிஷ்டன் உடைய
ஜகத் காரண பிரயுக்தமான
வைபவத்தை ஸ்வரூப பிரகாசமான திருமந்திர முகத்தாலே அனுபவிக்கப் பாராய் -என்கிறார் –
இவர்தாம் திரு மந்திர முகத்தாலே அனுபவிக்கிறார் ஆகில்
அதுக்கு
உபயவிபூதி நாதத்வமும் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகத்வத்மமும் அன்றோ அர்த்தம் -என்னில்
அதுவும் பிரமாண ப்ராசுர்யத்தாலே காரணத்வத்திலே ஒதுங்கி இருக்கக் கடவது –
ஏகோஹவை நாராயணா ஆஸீத் -என்றும்
நராஜ்ஜாதானி தத்வானி-என்றும்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா -என்றும் இத்யாதிகளாலே
ஜகத் காரணத்வத்தை நாராயண சப்தார்த்தமாக சொல்லக் கடவது இ றே –
அது தனக்கு கருத்து என் என்னில் -முறை அழிந்து கிடக்கிறது இத் தேசம் ஆகையாலே
பிரமாண அபேஷை உள்ளது இத் தேசத்துக்கு இ றே –
தம் காணியைப் பிறர் ஆளும் போது இ றே பிரமாணம் காட்ட வேண்டுவது –
ஆகையால் சொல்லுகிறது
ஆகையால் -நெஞ்சே ஜனகனை அனுபவிக்கப் பாராய் -என்கிறார் –

—————————————————————————————————————————————————————-

இந்த்ரற்கும் பிரமனுக்கும் முதல்வன் தன்னை
யிரு நிலம் தீ நீர் விண் பூதம் ஐந்தாய்ச்
செந்திறத்த தமிழோசை வடசொல்லாகித்
திசை நான்குமாய் திங்கள் நாயிறாகி
அந்தரத்தில் தேவர்க்கும் அறியலாகா
வந்தணனை வந்தி மாட்டு அந்தி வைத்த
மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்றும்
வாழ்தியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சமே

——————————————————————————————————————————————————————–

இந்த்ரற்கும் பிரமனுக்கும் முதல்வன் தன்னை
மூ வுலகும் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி -என்கிற இடத்தில்
சப்தத்தை நெருக்கி இ றே பொருள் சொல்வது –
அதுவே தமக்கு கருத்து என்னும் இடம் தோற்ற அத்தை இங்கே வ்யக்தமாக்குகிறார் –
ஏகனே நிர்வாஹகன் என்று கீழ்ச் சொல்லிற்று என்கிறார் –
சம்ப்ரதிபன்ன ஷேத்ரஞ்ஞனான இந்த்ரனுக்கும்
ஈஸ்வரன் என்று சங்கிக்கைக்கு யோக்யமான ப்ரஹ்மனுக்கும்
உத்பாதகன் ஆனவனை –
சங்க நீயகனான ப்ரஹ்மாவை முற்படச் சொல்லி பின்பு இவனைச் சொல்ல பிராப்தமாய் இருக்க –
இவனை முற்படச் சொல்லிற்று இவனோபாதி அவனும் ஸ்ர்ஜயக் கோடிகடிதன் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காக –

ஆனால் ருத்ரனும் ஈஸ்வரனாக சங்க நீயானாய் அன்றோ இருப்பது
அவனைச் சொல்லாது ஒழிவான் -என் என்னில்
ப்ரஹ்மணச் சாபி சம்பூதஸ் சிவா இத்ய வதார்யதாம் -என்றும்
இத்யாதி பிரமாணங்களாலே அவனுக்கு ப்ரஹ்ம புத்ரத்வம் பிரசித்தமாய் இருக்கையாலே
எல்லாரிலும் பிரதானனான ப்ரஹ்மாவையும் கீழான இந்த்ரனையும் சொன்னபோதே
ப்ரத்யாஹார ந்யாயத்தாலே மத்யே அவனையும் சொல்லிற்றாகக் கடவது –
இந்த்ரனுக்கும் பிரமனுக்கும் என்னாதே ரேபாந்தமாகச் சொல்லிற்று
பூஜ்யதா புத்தியால் அன்று -ஷேபிக்கிறார் –
ஈச்வரனே ஸ்ர்ஜயனாய் இருக்கச் செய்தே கிடீர்
த்ரிலோக்யாத்யஷன் -நான் -என்று இருக்கிறதும்
சதுர்தச புவனமும் என்னாலே ஸ்ர்ஜ்யம் -இத்தனைக்கும் நிர்வாஹகன் நான் என்று இருக்கையும்
கும்பிட்டுக் கொள்ளுகிறதும் –

முதல்வன் –
தனக்கு உத்பாதகன் இன்றியே இருக்கிறவன் –

தன்னை –
வ்யஷ்டி சிருஷ்டி க்குக் காரணமான தன்னை -என்னுதல்

யிரு நிலம் தீ நீர் விண் பூதம் ஐந்தாய்ச்-
கீழ் வ்யஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லிற்று
இத்தால் -சமஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லுகிறது –
முற்பட வ்யஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லி பின்பு சமஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லுகிறது
ஈஸ்வர சங்கை உள்ளது இவர்கள் பக்கலிலே யாகையாலே –
நாரங்களுக்கு ஈச்வரத்வ சங்கை இல்லை இ றே –
பூதங்களை வ்யய க்ரமத்திலெ சொல்லுதல் -ஸ்ர்ஷ்டி க்ரமத்திலெ சொல்லுதல் செய்யாதே
அக்ரமமாக சொல்லிற்று ஒரு நினைவைப் பற்ற –
சர்வாதரமுமாய் -அசஞ்சாரியுமாய் -அபாதகமுமாய்
இருக்கும் பெருமையைப் பற்ற
பூமியை முற்படச் சொன்னார் –
அல்லாத பூத த்ரயங்களும் சஞ்சாரியுமாய்-ரஷகத்வ பாதகத்வங்களும் பொதுவாய் இருக்கையாலே
அக்ரமத்திலே சொன்னார் –
இத்தனைக்கும் அவகாச பிரதானம் பண்ணும் ஏற்றத்தை பற்ற
ஆகாசத்தைப் பின்பே அருளிச் செய்தார் –
இவை நினவு இல்லாத போது இதுக்கு பிரயோஜனம் இல்லை –

முதல்வன் தன்னை -என்றார் கீழ்
இங்கே -ஐந்தாய் -என்கிறார்
ஆகையால் இந்த சாமானாதி கரண்யத்துக்கு நிபந்தனம் –
உத்பாத்ய உத்பாதக பாவ சம்பந்தம் – என்க –

செந்திறத்த தமிழோசை வடசொல்லாகித்
மேல் சாஸ்திர வச்யர் உடைய சிருஷ்டியைச் சொல்லுகைக்காக
சாஸ்திர சிருஷ்டியைச் சொல்லுகிறார் –
திராவிட சம்ச்க்ருதங்களை சிருஷ்டித்து
ஆரியத்தைச் சொல்லி அதனுடைய சிதைவாகியாலே பின்னை தமிழைச் சொல்ல பிராப்தமாய் இருக்க –
இத்தை பிரதமத்திலே உபாதானம் பண்ணிற்று -இது
சர்வாதிகாரம் ஆகையாலும்
ஸ்வார்த்தத்தைச் செவ்வே பிரகாசிப்பிக்க கடவதாகையாலும்
தம்பாழி யாகையாலும்
இன்னமும் அத்தோபாதி இதுவும் பிரமாணம் என்கைக்காக
முற்பட அருளிச் செய்கிறார்-

வேதங்கள்போலேயும் இதிஹாச புராணங்கள் போலேயும் அன்று இ றே ஆழ்வார்கள் வார்த்தை –
அனுஷ்டாவின் வார்த்தை இ றே இது –
ஐஸ்வர்யா கைவல்யங்கள் த்யாஜ்யதையா புகுரும் இத்தனை இ றே இவர்கள் பக்கலில் –

செந்திறத்த தமிழ் ஓசை
திறம் -கூறுபாடும்-
பிரகாரமும் –
ஸ்வாரதத்தை செவ்வியதாக பிரகாசிப்பிக்கையே கூரான -த்ரமிட சப்தம்
உப ப்ரஹ்மண அபேஷை அற்று இருக்கை-
வேதங்களுக்கு உப ப்ரஹ்மண அபேஷை உண்டு இ றே –
ஓசை -என்று பாட்டுக்கும் த்வனிக்கும் பெயர்
லஷணையால் சப்தத்தை சொல்கிறது -மேல் வடசொல் -என்கையாலே
வடசொல் -என்று
சமஸ்க்ரதத்தை சொல்கிறது –
த்ரமிட பாஷை சஞ்சரிக்கும் தேசத்துக்கு வட எல்லையாக
திருமலையைச் சொல்லக் கடவர்கள் இ றே –
அதற்கு வடக்கு எல்லாம் சமஸ்க்ர்தமே சஞ்சரிக்கும் இ றே
அத்தேசத்தில் தமிழ் சஞ்சரிக்காது –
உபயமும் சஞ்சரிக்கும் ஏற்றம் உண்டு இ றே இத் தேசத்துக்கு -ஆகில் சாஸ்த்ரத்தை ஈஸ்வரன் ஸ்ருஷ்டிக்கை யாவது -பிரகாசிப்பிக்கை –

திசை நான்குமாய் –
நாலு திக்குகளிலும் உண்டான சகல பதார்த்ர்ங்களையும் சிருஷ்டித்து
மஞ்சாக்ரோசந்தி -இதிவத் -இத்தால் –
சாஸ்திர வச்யருடைய சிருஷ்டியைச் சொல்கிறது –

திங்கள் நாயிறாகி –
அக்னௌ பிராப்தா ஹூதிக்ஸ் சமயக் ஆதித்யம் உபதிஷ்டதே
ஆதித்யாஜ்ஜாய தேவ்ர்ஷ்டி -வ்ர்ஷ்டோரன்னம் ததா பிரஜா -என்னக் கடவது இ றே –
சிருஷ்டி சமாப்தி -தோற்ற -ஆகி -என்கிறார் –
லோக உபகாரகர் ஆகையால் இவற்றையும் சிருஷ்டிக்கிறார் -ஆனால் தேவர்க்கும் -என்று இவர்களை விசேஷித்து எடுப்பான் என் என்னில்
ஜ்ஞான சக்திகளால் அதிகர் ஆனவர்களுக்கும் அறிய ஒண்ணாது என்கைக்காக அருளிச் செய்கிறார் –

கீழே நார -சப்தார்த்தம் சொல்லிற்று
மேலே அயன சப்தார்த்தம் சொல்கிறது –
அந்தரத்தில்
அந்தரனாம் இடத்தில் –
ஸ்ர்ஷ்டமான சகல பதர்த்தங்களிலும் வியாபித்து நிற்கும் இடத்தில் –
ப்ர்திவ்யா அந்தர -ஆத்மநோந்தர -என்று
அந்தர சப்தத்தாலே வ்யாப்தியைச் சொல்லக் கடவது இ றே –

தேவர்க்கும் அறியலாகா –
ஸ்ருஷ்டமான சகல பதார்த்தங்களுக்கும் அறிய ஒண்ணாது இருக்கை –
யமாத்மா ந வேத -என்று
யாவன் ஒருவனை ஆத்மா அறியான் –
அவன் அந்தரனான -அந்தராத்மா -என்னக் கடவது இ றே –
அது தோற்ற துர்ஞ்ஞேயன் -என்கிறார் –

அந்தணனை –
சுத்தனை –
ஆழ்வார்கள் எல்லாம் இச் சப்தத்தால் சுத்தியை சொல்லக் கடவதே இருப்பதொரு ஏற்றமும் உண்டே –
அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை -என்றார் இ றே நம் ஆழ்வார் –
கையும் திரு ஆழியுமாய் இருப்பன் ஒரு பிராமணன் இல்லை இ றே –
கேவலனுக்கு சுபாஸ்ரயமாக அருளிச் செய்கிறார் ஆகையாலே அங்கன் அருளிச் செய்தது –
பகவத் பிராப்தி காமன் குண விசிஷ்டமாக உபாசிக்கக் கடவன் –
குணங்களே பிராப்யம் ஆகையாலே ஆத்மா பிராப்தி காமன்
சுத்தி விசிஷ்டனாக உபாசிக்கக் கடக்வன் –
ஜரா மரண மோஷமே புருஷார்த்தம் ஆகையாலே –
ஆனால் -இவர்க்கு சுத்தி அபேஷிதமோ -என்னில்
கீழ் சிருஷ்டியைச் சொல்லி –
ஸ்ருஷ்டமான சகல பதார்த்தங்களிலும் வியாபித்து நிற்கும் என்கையாலே
தத்கத தோஷ ரசம் ச்ப்ர்ஷ்டம் என்கை-அபேஷிதம் –
அத்தைப் பற்றச் சொல்கிறது

ஏஷ சர்வ பூதாந்தராத்மா அபஹதபாப்மா -என்று வ்யாப்தியைச் சொன்ன பிரகாரங்களில்
தத்கத தோஷை ரசம் ச்பர்ஷ்டங்களையும் சொல்லக் கடவது இ றே –
இது இ றே இவர் திரு உள்ளத்தில் கிடக்கிறது –
பரம வைதிகள் இ றே ஆழ்வார்கள் ஆகிறார்கள் –

அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்த்ரத்தை –
கீழ் உக்தமான இவ்வஸ்து
வேத சிரச்சிலே குஹ்யமாய் இருக்கும் -என்கிறார் –

அந்தணர் மாடு –
பிராமணா நாம் தனம் வேத -என்கிறபடியே ப்ராஹ்மனர்க்குதனம் வேதம் -இ றே
தனம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம் -என்கிற ஈஸ்வரன் அன்று தனம் -வேதங்களே தனம் –
வேதைக சமதிகம்யன் -என்று இ றே வஸ்துவுக்கு ஏற்றம் –
பிரமாண முகத்தாலே இ றே -பிரமேய பூதனான ஈஸ்வரனை தனம் என்று அறிவது –

அந்தி வைத்த மந்த்ரத்தை –
வேதாந்தத்தில் பிரகாசிக்கிற ரகஸ்யத்தை –
மாட்டந்தி -வேதத்தின் முடிவிலே -வேதாந்தத்தில் -என்றபடி –
மந்த்ரம் -என்றும் -சர்வைவ் சமாத் பரண் -என்றும் பர்யாயம் போலே காணும் –
ஈஸ்வரனை ரகசியம் -என்கிறது –
தலைக்கடையும் புழக்கடையும் அடைத்து
கிழிச் சீரையை அவிழ்த்துப் பார்ப்பாரைப் போலே
அஷட் கரணமாக உபதேசிக்கவும் அனுசந்திக்கவும் வேண்டி
இப்படி சீரிய சரக்காய் இருக்கையாலே –
அதவா
மந்த்ரம் -என்று ஈஸ்வரனுக்கு திரு நாமமாக ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹாஸ்ரநாமாவில் சொல்லிற்றே
மந்த்ரஸ் சந்த்ராம் ஸூர்ப்பாஸ்கரத் யுதி -என்னக் கடவது இ றே –

அந்தணர் மாடு -என்கிறார் காணும் தாம் அதுக்கு அயோக்யர் என்னும் இடம் தோற்ற –
சர்வமும் திரு உள்ளத்திலே பிரகாசியா நிற்க –
வாய் விடுகை மர்யாதஹானி என்று இருக்கிறார் இ றே –
தாம் பரம வைதிகராய் இருக்கச் செய்தே -பிறர் தனம் என்பாரைப் போலே
அத்தோடு சம்பந்தம் அர வார்த்தை சொல்லுகிறார் இ றே
மர்யாதா ஸ்தாபன அர்த்தமாக –

அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்த்ரத்தை மந்தரத்தால் வாழ்தியேல்
பிரதிபாத்யமும் அங்கேயாய்
பிரதிபாதகமும் அங்கேயாய்
இருக்கிறபடி –

மந்த்ரத்தை -வாழ்தியேல்

ஜகத் காரண பூதனை –
சர்வாந்தராமியாய் –
துர்ஜ்ஜேயனாய் –
தத்கத தோஷை ரசம் ச்பர்ஷ்டனாய் இருக்கிறவனை
அனுபவிப்புதியாகில்

மந்தரத்தால் வாழ்தியேல்-

அவ்விஷயத்தை அனுபவிக்கும் இடத்தில் -வேதாந்த முகத்தாலே யாதல் –
இதிஹாச புரானத்தாலே யாதல் -அனுபவிக்கப் பாராதே
நான் இழிந்த துறையில் அனுபவிக்கப் பார் –
திரு மந்த்ரத்திலே அனுபவிக்கப் பார் –
திரு மந்தரத்தால் அனுபவிக்குமா போலே ஸூ கரமாய் இராது இ றே –
சர்வம் அஷ்டாஷராந்தஸ்தம் -என்கிறபடியே –
சர்வார்தங்களையும் திரளச் சொல்லும் மந்த்ரம் இ றே –
பகவத் மந்த்ரங்கள் அசங்க்யாதங்கள் அன்றோ –
மந்த்ரம் -என்ன -பெரிய திருமந்த்ரத்தை காட்டுமோ வென்னில் –
யானி நாமானி கௌனானி -என்கிறபடியே அல்லாதவை குண செஷ்டிதங்களுக்கு வாசகமாய் இ றே இருப்பது –
கீழ்ச் சொன்ன அர்த்தத்துக்கு வாசகமாய் இருப்பதொரு சப்தம் இல்லையே இ றே -ஆகையாலே காட்டும் –
அல்லாத வ்யாப்த மந்த்ரங்கள் இதுக்கு வாசகம் அன்றோ என்னில் –
அவற்றைப் பற்ற சாபேஷம் ஆகையாலே வ்யாபகாந்தரங்களையும் காட்டாது –
அடியிலே இவர் தாம் –நான் கண்டு கொண்டேன் -என்று தலை செய்த மந்த்ரம் இது இ றே –

மறவாது வாழ்தியேல் –
விஸ்மரியாதே அனுபவிப்புதியேல்
பகவத் அனுபவத்துக்கு வி ஸ்ம்ர்தி ஹேது விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் ஆகையாலே
விஷயாந்தரம் கலசாதபடி அனுபவி -என்கிறாரோ -என்னில் –
அது இவர்க்குச் சேராது –
சரம தசையில் சாஷாத் கரித்து அனுபவிக்கிறவர் ஆகையாலே
இனி இவர்க்கு வி ஸ்ம்ர்தி ஹேது என் என்னில் –
தாபத் த்ரய ஆஸ்ரயமான தேக சம்பந்ததோடே இருக்கையாலே தேகத்தைப் பாரார் –
பூர்வ வ்ருத்தத்தைப் பாரார் –
விஷய வைலஷண்யத்தைப் பாரார் –
தந் நிவ்ருத்திக்கும் அபிமத சித்திக்கும் உறுப்பாக ஈஸ்வரனை உபாயமாக
அனுசந்திப்பதொரு அனுசந்தானம் உண்டு –
அது பகவத் அனுபவத்துக்கு வி ஸ்ம்ர்தி ஹேதுவாகக் கடவது –
ஆகையாலே பூர்வார்தத்தில் இழியாதே அனுபவிக்கப் பார்
இவர் தாம் த்வய நிஷ்டர் அன்றோ
இங்கனே சொல்லுவான் என் என்னில்
அடியிலே ஒருக்கால் ஈஸ்வரன் கையில் நம் கார்யத்தை சமர்ப்பித்து விட்டோம் ஆகில்
இனி ஸ்வ உஜ்ஜீவனதுக்கு சிந்திக்கை யாவது பிறர் கார்யத்தில் இழிகை இ றே –

பிறர் கார்யம் -ஈஸ்வரன் கார்யம்
ஸ்வ ரஷணத்தோடு ஜகத் வியாபாரத்தோடு வாசி இல்லை இ றே பிராப்தி இல்லாமைக்கு-

வாழ்தியேல் –
அவனுடைய பரத்வத்திலும் சாதனத்திலும் இழியாதே –
போக்யதையில் இழிந்து அனுபவிப்புதி யாகில் –

வாழ்தியேல் –
வாழ்ச்சி உன்னதே இ றே
நானும் உனக்கு சஹகாரியாம் இத்தனை இ றே –

வாழ்தியேல் -என்று
தமக்கு கரணமான மனசை சேதன சமாதியாலே
கர்த்தாவாகப் பேசுகிறார் இ றே –
மன பிரதானம் தோற்ற –
யாவதாயுஷம் பகவத் அனுபவத்துக்கு பரிகாரம் இதுவாகையாலே -தத் சாபெஷனாக்ய் இ றே முமுஷூ இருப்பது –

என்றும் வாழலாம் –
நித்ய சூரிகள் நடுவே இருந்து -யாவதாத்மபாவி வாழலாம் –
எங்கும் ஒக்க அனுபவம் இ றே இவனுக்கு உள்ளது
வைஷ்ணவன் ஆகிறான் ராஜ குமாரன் இ றே –

மட நெஞ்சமே
எனக்கு பவ்யமான நெஞ்சே
விஷய ப்ராவண்ய நிவ்ருத்தி வேளையோடு
உஜ்ஜீவன வேளையோடு
போக வேளையோடு
வாசி அற
என் பின்னே ஒழுகும் படி எனக்கு விதேகமாகப் பெற்றேனே
என்று திரு உள்ளத்தைக் கொண்டாடுகிறார் –
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை -என்னுமா போலே –

—————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–3 திரு வடிவில் கரு நெடுமால் சேயன் என்றும் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 14, 2013

அவதாரிகை –

முதல் பாட்டிலே -விஷயாந்தர ப்ராவண்யா நிவ்ருத்தி தொடக்கமாக
ஸ்வரூப பிராப்தமான சேஷ சேஷித்வ பர்யந்தமாக ஈஸ்வரன் தன் பேறாக
சாஷாத்கரிப்பித்த உபகாரத்தைக் கண்டு விஸ்மிதர் ஆனார் –
தான் அபேஷிக்க அவன் செய்யுமது இ றே பிராப்தமாய் இருப்பது –
தாம் விமுகராய் இருக்க அவன் தானே மேல் விழுந்து கார்யம் செய்கையாலே விஸ்மயமாய் இருக்கும் இ றே –
இரண்டாம் பாட்டிலே -அந்ய சேஷத்வத்தை அறுத்துத் தந்தான் -என்கிறார் –
த்ரிமூர்த்தி சாம்ய பிரமத்தாலே பிரமித்தது அந்ய சேஷத்வம் இ றே –
இப்பாட்டில் –
மணி வுருவில் பூதம் ஐந்தும் -என்றும் –
முகில் உருவம் -என்றும் –
ஸ்வரூபத்துக்கும் ஸ்வரூப ஆஸ்ரயமான குணங்களுக்கும் பிரகாசகமாய் –
நிரதிசய போக்யமாய்
காள மேக நிபச்யாமமாய் -இருக்கிற வடிவை
ஆசா லேசம் உடையாருக்கு
ருசி அனுகுணமாக
அழிய மாறி -உபகரிக்கும் படியையும் –
தமக்கு ஸ்வாபாவிகமான வடிவு தன்னையே
நிர்ஹேதுக கிருபையாலே காட்டித் தந்த படியையும் கண்டு
நான் கண்டாப் போலே யார் காண வல்லார் -என்கிறார் –
பதிவ்ரதையானால் பர்த்தா சம்ச்லேஷத்தில் இழியுமா போலே
சேஷத்வ சித்தி உண்டாய் –
அனன்யார்ஹதை உண்டானால் –
பின்னை அனுபவத்தில் இழியும் இத்தனை -இ றே –
ஸ்வரூபத்தை கால் கடைக் கொண்டு பற்ற வேண்டும் படி இருக்கும் குணங்கள் –
உபாயத்தையும் கால் கடைக் கொண்டு பற்ற வேண்டும்படி இ றே -வடிவின் போக்யதை இருப்பது –

இத்தால் -வடிவை -அனுபவிக்கிறார் –

—————————————————————————————————————————————————————

திரு வடிவில் கரு நெடுமால் சேயன் என்றும்
த்ரேதைக் கண் வளை யுருவேத் திகழ்ந்தான் என்றும்
பெருவடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம்
பெருமானைக் கரு நீல வண்ணன் தன்னை
ஒரு வடிவத் தோர் உருவன் என்று உணரலாகாது
ஊழி தோறு ஊழி நின்று ஏத்தல் அல்லால்
கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் தன்னைக்
கட்டுரையே யார் ஒருவர் காண்கிற்பாரே

———————————————————————————————————————————————————————

திரு வடிவில் –
வடிவிடை யாட்டத்தில் –
கீழே -சேஷத்வத்தின் இடையாட்டமாகவும்
அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியின் இடையாட்டமாகவும் -செய்தவை போலே
இவ்விடை யாட்டத்தில் செய்தவை கிடீர் என்கிறார் –

திருவடிவு
வி லஷணமான வடிவு -என்னுதல் –
திருவினுடைய வடிவு -என்னுதல் –
வடிவு -யென்ன அமைந்து இருக்க
திருவடிவு -என்கிறது
அகலகில்லேன் இறையும்-என்கிறபடியே
பிராட்டி தண்ணீர் தண்ணீர் -என்னும்படி இருக்கிற
துர்லபமான வடிவைக் கிடீர் நாட்டார்க்கு அழிய மாறி –
முகம் கொடுத்தது என்று
அவ்வடிவின் வை லஷண்யம் தோற்றுகைக்காக –

அவ்வடிவை உபகரித்த படியை சொல்லுகிறது மேல் –
கரு நெடுமால் –
காள மேய நிபச்யாமமான வடிவை உடையனாய்
உபய விபூதிக்கும் அவ்வருகான
பெரிய மேன்மையை உடையவன் –
இத்தால் –
விலஷண விக்ரஹ உக்தனாய்
ஸ்வயம் நிரபேஷனாய்
சர்வாதிகனாய் இருக்குமவன் கிடீர் -இப்படி ஆனான் -என்கிறார் –
அதவா
மால் -என்று – வ்யாமோஹமாய்
அதிவ்யாமுக்தன் என்னவுமாம் –
இத்தால் இப்படி இருக்கிறவன் -தன்னை அழிய மாறி முகம் காட்டுகைக்கு ஹேது
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் ஆகையாலே என்ற ஹேது ஆகவுமாம் –

சேயன் என்றும் -த்ரேதைக் கண் –
த்ரேதா யுகத்தில் வந்தால் -சிவந்த வடிவை உடையவனாய் இருக்கும் –
அக்காலத்திலே புருஷர்கள் ரஜஸ் பிரசுரர் ஆகையாலே சிவப்பிலே யாய்த்து ருசி உண்டாய் இருப்பது –
அந்த ருசி அனுகுணமாக சிவந்த வடிவைக் கொண்டு முகம் காட்டும் –
ரஜஸ் ஸூ சிவந்து இருக்கக் கடவதாய் –
சத்வம் வெளுத்து இருக்கக் கடவதாய் –
தமஸ் ஸூ கறுத்து இருக்கக் கடவதாய் -இ றே இருப்பது –
லோஹித சுக்ல க்ர்ஷ்ணம் -என்று இ றே
பிரக்ர்திக்கு அசாதாரண குணத்ரயத்தையும் சொல்லிற்று –
சிவந்த வடிவை பிரதமத்திலே சொல்லிற்று –
லோஹித சுக்ல க்ர்ஷ்ணம் -என்கிற ஸ்ருதி சாயையாலே
அருளிச் செய்கிறார் -என்னும் இடம் தோற்ற –
சேஷி உகப்புக்கு அனுகுணமாக சேஷ பூதன் தன் வடிவை அமைக்கை அன்றிக்கே
சேஷபூதன் உகப்புக்கு அனுகுணமாக சேஷி தன் வடிவை
அழிய மாறுகிறான் இ றே
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் -என்கிறபடியே

என்றும் -என்றும் -என்கிற இவை
ஊழி தூறு ஊழி -நின்று ஏத்தல் அல்லால் என்கிற இடத்தில் அந்வயிக்கக் கடவது

பெருவடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் –
கர்த யுகத்தில் வந்தால் –
திரேதைக் கண் -என்றவோபாதி -க்ர்த யுகம் -என்னாதே
பெருவடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் -என்கிறது
திரேதைக் கண் -என்று மலட்டுக் காலம் போலே இருக்கையாலே
பகவத் ஸ்பர்சியான காலம் என்று அருளிச் செய்கிறார் –
அக்காலத்தில் பண்ணின வியாபாரம் தமக்கு அபிமதமாய் இருக்கையாலே
பெரிய திரு நாளில் ஆதரம் உடையார் -பங்குனி மாசத்துக்கு அப்புறம் கார்யம் செய்கிறோம் யென்ன பிராப்தமாய் இருக்க
பெரிய திருநாளுக்குப் பின் கார்யம் செய்கிறோம் -என்னுமா போலே –

ஆனால் -கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் -யென்ன அமையாதோ
பெரு வடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் -என்பான் -என்னில் –
பதினாலு நூறாயிரக் காதமாறு பரப்பை உடைத்தாய் இ றே ஷீராப்தி இருப்பது –
இப்பரப்பு அடங்கலும் விம்மும்படி யி றே
தாளும் தோளும் முடிகளும் சமன் இலாத பல பரப்பி -என்கிறபடியே
கண் வளர்ந்து அருளுவது –
அவ் வடிவோடே எழுந்து இருந்து -கடைகிற போது
ஒரு கடல் செவ்வே நின்று கடல் கடைந்தால் போலே இருக்கையாலே
அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்ரமஹரமாய் அபரிச்சின்னமாய் இ றே கடல் இருப்பது –
அப்படியே ஸ்ரமஹரமுமாய் அபரிச்சின்ன போக்யமுமாய் இருக்கிற படி –

அதவா
பெரு வடிவு -என்று
அசங்க்யாதமான வடிவாலே -என்னவுமாம் –
மந்த்ரம் அழுந்தாமைக்கு கூர்ம ரூபியாகவும்
மேலே கொந்தளியாமைக்கு ப்ர்ஹத் ரூபியாயும் –
தேவதைகளோடு அந்ய தமமான வடிவைக் கொண்டும்
அசுரர்களோடு அந்ய தமமான வடிவைக் கொண்டும் –
அவர்களுடைய மத்யே நின்று வலித்தும்-
வா ஸூ கிக்கு பலமாய் புகுந்து நின்றும் -இ
யன்ன த்ரஷ்டும் சூராசூரை -என்று
மலையோடு தேவதைகளோடு அசுரர்களோடு வாசி அற –
வியாபித்து -பலாதானம் பண்ணுவதாயும்
இப்படி அநேகம் வடிவைக் கொண்டபடி –

கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் –
துர்வாசவினுடைய சாபத்தால் நஷ்ட ஸ்ரீகராய்
அம்ர்தத்தை இழந்து தரித்ரராய் –
சரணம் த்வா மநு ப்ராப்தா சமஸ்தா தேவ கணா-என்கிறபடியே

பிறிகதிர் படாதபடி சகல தேவதைகளும் வந்து சரணம் புகுர –
அவர்களுக்கு கடலைக் கடைந்து அமர்த்தம் கொடுத்த படி –

கொண்ட –
அவர்களுக்கு கொடுத்தது தன் பேறாய் இருக்கை –

கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் –
தேவதைகளுக்கும் -தனக்கும் -எனக்கும் –
கடலிலே அமுதத்தை உண்டாக்கின காலம் –
தேவதைகள் பந்தகமான அம்ர்தத்தைக் கொண்டு போனார்கள் –
தான் பெரிய பிராட்டியார் ஆகிற அம்ர்தத்தை ச்வீகரித்தான் –
விண்ணவர் அமுது உண்ண அமுதினில் வரும் பெண்ணமுதம் உண்ட
இவை இரண்டும் அன்று இவருக்கு போக்கியம் –
நால் தோள் அமுது -என்கிறபடியே
கையும் திரு ஆழியும் கொண்டு
கடல் கடைந்தானே யாய்த்து இவருக்கு போக்கியம் –
தேவதைகளும் தங்கள் அபிமதத்தைப் பெற்றுப் போந்தார்கள் –
அவனும் தன் அபிமதம் பெற்றான் –
நானும் என் அபிமதம் பெற்றேன் –
பஸ்யதாம் -சர்வ தேவாநாம் யவௌ வஷஸ் த்தலம் ஹரே –
என்கிறபடியே
சகல தேவதைகளும் பார்த்து இருக்க
திரு நாபீ கமலத்திலே அடியை இட்டு திரு மார்பிலே ஏறினாள் ஆய்த்து –
இவர்களைப் பாராதே திரு மார்பிலே ஏறுவான் என் என்னில்
தன் அபிமதம் பெற்றால் இ ற பிறர்க்கு அபிமதம் செய்வது –
அங்கன் அன்றியே
அவன் கடாஷம் அடியாக வி றே நம்முடைய கடாஷம் என்று அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள் –
அவன் நினைவு அறிந்து செய்கைக்காக –
இவ்விடத்திலே ஜீயர் பட்டர் -இடம்
தேவதைகள் அடங்க நிரம்பக் கிடக்கச் செய்தே
திரு மார்பிலே ஏறுகை ஸ்த்ரீத்வத்துக்கு போருமோ -என்று கேட்க –
பர்தர் சம்ச்லேஷத்தில் இழியும் பொழுது கலசப்பானை எடுப்பார்க்குக் கூச வேணுமோ –
என்று அருளிச் செய்தார் –
சகல தேவதைகளும் ஈச்வரோஹம் -என்று இருந்தாலும்
இம் மிதுனத்துக்கு கிஞ்சித் கரிக்க யோக்யமாய் இ றே ஸ்வரூபம் இருப்பது –
அமுதம் கொண்ட காலம் –
அதுவும் ஒரு காலமே -என்கிறார்
அநந்ய பிரயோஜனருக்கு முகம் காட்டுகை அன்றியே
பிரயோஜனாந்த பரருக்கும் கூட வாழும் காலம் இ றே –
மேன்மையும் நீர்மையும் போக்யதையும் பிரகாசிக்கும் காலம் இ றே –
சகல தேவதைகளும் வந்து சரணம் புகுருகையாலே மேன்மை பிரகாசியா நின்றது –
பிரயோஜனாந்த பரர்கள் -ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்கும் துர்மானிகள் என்று பார்த்தல் –
செய்யாதே கார்யம் செய்கையாலே நீர்மையும் பிரகாசியா நின்றது –
பிராட்டியும் தானும் சேர்ந்த சேர்த்தியால் போக்யதையும் பிரகாசியா நின்றது –

வளை வுருவாய் திகழ்ந்தான் -என்று
க்ர்த யுக புருஷர்கள் சத்வோத்தராகையாலே வெளுப்பாய்த்து அவர்கள் உகப்பது –
ஆகையால் அவர்கள் ருசி அனுகுணமாக சுக்ல வர்ணமான வடிவை உடையனாய் இருக்கும் –

வளை வுருவாய் -சங்க வர்ணனாய் –
சசிவர்ணம் சதுர்புஜம் -என்னக் கடவது இ றே –
கடல் கடைந்த காலம் க்ருத யுகம் யென்ன பிரமாணம் என் என்னில் –
ஸ்வேத வர்ணம் -என்கையாலே -க்ர்த யுகம் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது
பாலின் நீர்மை –நிறைந்த காலம் நான்குமாய் -என்று
நாலு யுகத்துக்கும் நாலு வர்ணமாக அருளிச் செய்தார் இ றே ஒருவர் –

திகழ்ந்தான் -என்றும் –
தன்னை அழிய மாறி இவர்களுக்கு முகம் கொடுத்தால்
அவர்கள் உஜ்ஜ்வலராகை அன்றியே
இவன் உஜ்ஜ்வலனான படி –
தன்னை அழிய மாறியும் முகம் கொடுக்கையால் நீர்மை விளங்கா நிற்கும் இ றே –

பெருமானைக் –
இப்படி ஆஸ்ரிதர்க்காக கொள்ளும் வடிவுக்கு தொகை இன்றிக்கே இருக்கிறவனை
யுகங்கள் நாலா னால் வடிவும் நாலா க இருக்குமோ வென்னில்
அவ்வவோ யுகங்களுக்கு தொகை இல்லாமையாலே வடிவும் அசங்க்யாதமாய் இ றே இருப்பது –
த்வாபர யுகத்தில் உள்ளார் -ரஜஸ் தமோ மிஸ்ரராய் இருக்கையாலே
அவர்கள் உடைய ருசி அனுகுணமாக
சிவப்பும் இன்றியிலே நீலமும் இன்றியிலே இருக்கும் வடிவை உடையவை இருக்கும் என்னும் இடம்
அநுக்தம் ஆகையாலே அத்தையும் சமுச்சயிக்கிறது –
பாசியின் பசும் புறம் போலும் நீர்மை -என்னக் கடவது இ றே –

கரு நீல வண்ணன் தன்னை –
கலிகாலத்தில் தன் பக்கல் அபிமுகராய்
ஒரு வர்ண விசேஷத்திலே ருசி பண்ணுவார் இல்லாமையாலே
ஸ்வா பாவிகமான வடிவு தன்னைக் கொண்டு இருக்கும் –
கலௌ ஜகத்பதிம் -இத்யாதி
மைத்ரேய -பட்ட பாடு பாராய் -என்னுதல் –
பராசரருக்கு கலியுகம் பிரத்யஷம் போலே தோற்றுகையாலே இக்காலம் -என்கிறார் –
இக்காலம் தட்டாதே நீ ஒருவனே இரு -என்னுதல்
கருமை -என்று கறுப்புக்கும் பேர் -வர்ண சாமான்யத்துக்கும் பேர் –
நிறத்தில் வந்தால் நீலமான நிறத்தை உடையனாய் இருக்கும் –

ஒரு வடிவத் தோர் உருவன் என்று உணரலாகாது –
நிறத்தை அழிய மாறுகை அன்றியே
வடிவையும் அழிய மாறும் –
இப்படி ஆஸ்ரித அர்த்தமாக வடிவையும் வர்ணத்தையும் அழிய மாறுகையாலே
இது வடிவு இது வர்ணம் என்று ஒருவராலும் பரிச்சேதிக்க போகாது

சூர நர திரஸாம் -என்கிறபடியே
சர்வ யோநியிலும் வந்து அவதரிக்கையாலே
வடிவை அழிய மாறினான் இ றே –
யுவா குமார -என்கிற பருவம் -காள மேகம் போலே இருக்கிற நிறம்
ஸ்வா பாவிகமாய் இருக்கும் என்று பரிச்சேதிக்கப் போகாதோ -என்னில்
புத்ரனாய் இருக்கவும் காண்கையாலே பருவத்தைப் பரிச்சேதிக்கப் போகாது –
ஆஸ்ரிதர் உடைய ருசி அனுகுணமாக வர்ணத்தைப் பரிகிரஹிக்கையாலே
நிறத்தை பரிச்சேதிக்கப் போகாது –

ஆனாலும் இவை ஆகந்துகம் -நிலை நின்ற வேஷம் இது என்று பரிச்சேதிக்க குறை யென்ன -என்னில்
ஆஸ்ரித அர்த்தமாக கொண்ட வடிவையும் நிறத்தையும் பார்த்தால் அது தான் ஆகந்துகம் யென்னும்படியாய் –
அவை தன்னை ஆதரித்து இருக்கையாலே பொருந்தி இருக்கும் படி –
இச்சாக்ருஹீதம் இ றே –

உணரலாகா –
பாசுரமிட்டு பேச முடியாமை யன்று –
நெஞ்சாலும் நினைக்கப் போகாது –

ஊழி தோறு ஊழி நின்று ஏத்தல் அல்லால் –
செய்யலாவது இது -என்கிறார் –
அவன் கொண்ட ரூப பேதங்களையும்
வர்ண பேதங்களையும் பார்த்தால்
காலதத்வம் உள்ளதனையும் நின்று ஏத்தும் இத்தனை யல்லது பரிச்சேதிக்கப் போகாது –

கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் தன்னைக் –
தமக்கு காட்டின வடிவை அருளிச் செய்கிறார் –
தமக்கு ருசி உண்டாகில் இ றே ருசி அனுகுணமான வடிவைக் கொண்டு காட்டுவது –
நாம் பகவத் விமுகராய்
விஷய பிரவணராய் இருக்க
தன்னுடைய ருசியாலே -ஸ்வா பாவிகமான வடிவு தன்னையே யாய்த்து காட்டிற்று –
காள மேக நிபாச்யமான வடிவையும்
அதுக்கு பரபாகமாய் உள் வாயிலே கிடக்கிற வாத்சல்யம்
அமர்த்த வர்ஷியான திருக் கண்களை உடையவன் –
இதையும் ஸ்ரீ ய் பதித்வத்தோபாதி
தனித் தனியே சர்வாதிக லஷணமாய் இ றே இருப்பது –

கட்டுரையே யார் ஒருவர் காண்கிற்பாரே –
நிர்ஹே துக பகவத் பிரசாதத்தாலே
நான் கண்டு பேசினால் போலே எவர் தான்கண்டு பேச வல்லார் –
நான் கண்டால் போலே காண வல்லார் உண்டோ –
நான் பேசினால் போலே பேச வல்லார் உண்டோ
அதவா
கட்டுரையே –
எல்லாரும் பேசியே போம் இத்தனை ஒழிய
காண வல்லார் உண்டோ -என்னவுமாம் –

வேதங்களும் ஈஸ்வரன் வடிவு இருக்கும் படியை
நீல தோயாத மத்யஸ்தா -என்று கடக்க நின்று பேசிப் போம் அத்தனை -அல்லது கண்டது இல்லை
நீலமுண்ட மின்னன்ன மேனி எம்பெருமான் –என்றவர்களும் நான் கண்டால் போலே கண்டார்களோ –

நைசர்க்கிகமான விரக்தியையும் -நைசர்க்கிகமான பிரேமத்தையும்
உடையராய் அன்றோ அவர்கள் கண்டது –
நைசர்க்கிகமான பகவத் வைமுக்யத்தையும் விஷய பிராவண்யத்தையும் உடைய நான்
அவ்வாறு இவ்வாறாய் கண்ட காட்சிக்கு சத்ர்சம் உண்டோ –
ஆனபின்பு -நான் கண்ட காட்சியை வேதங்கள் கண்டதோ –
ஆழ்வார்கள் கண்டார்களோ –

ஆர் ஒருவர் காண்கிற்பாரே –
ஸ்வ சாமர்த்யத்தாலே எவர் காண வல்லார்
சாதகரைப் போலே ஸ்வ யத்னத்தால் கண்டேனோ
பிரபன்னரைப் போலே சம்சார பீதனாய் கண்டேனோ –
விஷய பிரவணனாய் திரியச் செய்தே அன்றோ நான் கண்டது –
பரக்கத ச்வீகாரத்துக்கு முக்ய அதிகாரி -தாம் -என்றபடி –

———————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–2–பாருருவி நீர் எரி கால் விசும்புமாகி –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 13, 2013

அவதாரிகை —

முதல் பாட்டில் –
தேகாத்ம அபிமான ராஹித்யம் தொடக்கமாக
பிராப்தி பர்யந்தமாக ஈஸ்வரன் தமக்கு பண்ணின உபகார பரம்பரைகளை அருளிச் செய்தார் –
இதில் –
தமக்கு த்ரிமூர்த்தி சாம்ய ப்ரமத்தை அறுத்து தந்தபடியை அருளிச் செய்கிறார் –
எண்ணும் பொன்னுருவாய் -என்று ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தை சொன்ன போதே
இதுவும் அதிலே அர்த்ததா உக்தம் அன்றோ -என்னில் –
சிம்ஹாவ லோக ந்யாயத்தாலே -கீழ்ச் சொன்ன உபகாரங்களை
மறித்துப் பார்த்து அல்லாத உபகாரங்களை உண்டு அறுக்கிலும்
இந்த த்ரிமூர்த்தி சாம்ய கூழ்ப்பை அறுத்துத் தந்த உபகாரத்தை
உண்டறுக்கப் போமோ -என்று -அவற்றின் உடைய ஆதிக்யத்தாலே திரியட்டும் சொல்லுகிறார் –
கூழ்ப்பு -சம்சயம்
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தில் நின்றும் மீட்ட உபகாரம் போலேயோ –
கைவல்யம் ஆகிற ஆபத்தில் நின்றும் மீட்ட உபகாரம் போலேயோ –
இந்த உபகாரம் -என்கிறார்-

இருவர் சேஷமாய் -ஒருவன் சேஷியாய்
இருவர் உத்பாதகராய் -ஒருவன் உத்பாதகனாய் –
இருவர் சரீரமாய் -ஒருவன் சரீரியாய் –
இருக்கிறபடியை எனக்குக் காட்டித் தந்தான் –
என்கிறார் –

———————————————————————————————————————————————————–

பாருருவி நீர் எரி கால் விசும்புமாகி
பல் வேறு சமயமுமாய் பரந்து நின்ற
ஏருருவில் மூவருமே யென்ன நின்ற
விமையவர் தம் திரு வுரு வேறு எண்ணும் போது
ஓர் உருவம் பொன்னுருவம் ஓன்று செந்தீ
யொன்று மா கடலுருவம் ஒத்து நின்ற
மூ வுருவம் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி
முகிலுருவம் எம் அடிகள் உருவம் தானே

—————————————————————————————————————————————————————–

பாருருவி-நீர் எரி கால் விசும்புமாகி –
கடினையான பூமி
ஆர்யச் சிதைவாகையாலே -உர்வியை -உருவி -என்கிறது –
பார் -என்று பூமியைச் சொல்லுகிறது அன்று –
காடிந்ய பரம் உருவி -என்று பூமியைச் சொல்லுகையாலே –
இத்தால் பூதாந்தரங்களில் காட்டில் வ்யாவர்தகமான
காடிந்யத்தை உடைத்தான பூமி -என்கை —
உருவில் -என்ற பாடமான போது –
அண்டகாரணமான பதார்த்தங்களில்
பார் நீர் எரி கால் விசும்பு ஆகிய பஞ்ச பூதங்களையும் சிருஷ்டித்து –
அல்லாத அஷர அவ்யக்த மஹத் அஹங்காரங்கள் ஆகிற
இவை அண்டத்துக்கு காரணம் அன்றோ என்னில் –
அவற்றில் காட்டில் ஸ்தூலமாய் இருக்கையாலும்
அண்டத்துக்கு சாஷாத் காரணமாய் இருக்கையாலும்
நித்ய சிருஷ்டியைச் சொல்லுகிறது –
ருஷியும் -பூதோப்யண்டம் -என்றார் இ றே
பார் முதலாகச் சொல்கிறது -வ்யய க்ரமத்தைப் பற்றி –

ஆகி -என்றது
உண்டாக்கி -என்னுமத்தை காட்டுமோ என்னில்
வேதாந்திகள் -ஆகையாலே
பஹுச்யாம் -என்கிற ஸ்ருதி சாயையாலே அருளிச் செய்கிறார் –
ஆகாசாத் வாய் -வாயுரோக்னி -அக்னேராப -அத்யப்ப்ரத்வி –
என்று ஒன்றுக்கு ஓன்று உத்பாதகமாக சொல்லச் செய்தே
இவற்றுக்கு எல்லாம் ஈச்வரனே உத்பாதகன் -என்னப் போமோ -என்னில் –
தேஜ ஐ ஷத-ஆப ஐ ஷத -என்கிற ஈஷண க்ரியை
அசேதனத்துக்கு கூடாமையாலே
ததவஸ்தனான சர்வேஸ்வரனே இவற்றுக்கு உத்பாதகன் என்னும் இடம் தோற்றிற்றே –
த்ரிமூர்த்தி சாம்ய பிரம நிவர்தனம் ஆகில்
இப்பாட்டுக்கு வாக்யார்த்தம் பிரக்ருத சிருஷ்டியை சொல்லுவான் என் என்னில் –
அண்ட காரணமான பூதங்களை ஸ்ருஷ்டிதவனுக்கு
அண்டத்தில் உத்பன்னரான ப்ரஹ்மாதிகளோடு
சாம்ய சம்பாவனையும் இல்லை -என்கைக்காக –

பல் வேறு சமயமுமாய் –
கீழே சமஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லிற்று
இத்தால் – வ்யஷ்டி சிருஷ்டியைச் சொல்லுகிறது –
பத்த சேதனர் பூதங்களிலே சமஷ்டி ரூபேண அந்வயித்து போருகையாலே சமஷ்டி சிருஷ்டி -என்கிறது –
பத்தாத்ம சமஸ்டி பூதனான ப்ரஹ்மாவின் பக்கலில் நின்றும்
பக்த சேதனாபின்னராய் பிறக்கையாலே வ்யஷ்டி சிருஷ்டி -என்கிறது –
பலவாய் வேறுபட்ட சமயத்தை உடைய ஜகத்தை சிருஷ்டித்து
சமஷ்டி சிருஷ்டி போலே சங்க்யாதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
அசங்க்யாதரான ஆத்மாக்களை ஸ்ருஷ்டிக்கையாலே –வ்யஷ்டி சிருஷ்டியை -பல் -என்கிறது –
வேறு பட்டு இருக்கை யாவது -ஒன்றோடு ஓன்று தீண்டவும்
துடைக்கவும் ஒண்ணாத படி
தேகாதி பேதத்தாலே அன்யோன்யம் அத்யந்த பின்னமாய் இருக்கை –
சமயம் ஆகிறது -வியவஸ்தை -வ்யவஸ்தித ஸ்வ பாவமாய் இருக்கை –
தேவதைகள் ஆராத்யராயும் -அமர்த்த புக்குகளாய் இருக்கையும்
மனுஷ்யர் ஆராதகராயும் அந்நாசிகளாயும் இருக்கையும் –
திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் ஆராதனா உப கரணங்களாயும் -ஆராதகருக்கு உஜ்ஜீவனமாயும்
அல்லாதவை அவன் அபிமானத்திலே கிடந்தது உஜ்ஜீவிக்கையும் வ்யவஸ்த்திதமாய் இருக்கை –
தாஸ்ய ஸூகைக்க சங்கினாம் -பவநேஷ் வஸ்த்வபி கீட ஜன்மமே -என்னக் கடவது இ றே –
பரந்து நின்ற –
பரக்கை யாவது -ஸ்ருஷ்டையான சகல பதார்த்தங்களையும்
அனுபிரவேசத்தாலே
ஆத்மதயா வியாபித்து நிற்கை –
அனுபிரவேசமாவது – ஸ்தூலாகாரத்துக்கு அனுகூலமாக தன்னை அமைக்கை –
சூஷ்ம சிதசித் விசிஷ்டனான தன்னை ஸ்தூல சிதசித் விசிஷ்டன் ஆகை இ றே-

ஏருருவில் –
அழகிய சரீரங்களிலே
பரந்து நின்ற -என்று
ஆத்மதயா வ்யாப்தனான ஈஸ்வரனுக்கு
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே -என்று ஜகத்தடைய சரீரமாய் இருக்கையாலே
உரு -என்று ஜகத்தைச் சொல்லுகிறது –
த்யாஜ்யரான சம்சாரிகளை -ஏருரு -என்பான் -என் என்னில் –
முமுஷூவுக்கு சம்சாரம் தான்
பய ஸ்தானமாயும் இருக்கும்
உத்தேச்யமாயும் இருக்கும் –
கர்ம நிபந்தனமாகப் பார்த்தால் -பய ஸ்தானமாய் -இருக்கும் –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே -என்று பகவத் சரீரத்வ ஆகாரத்தாலே பார்த்தால் -உத்தேச்யமாய் இருக்கும் —
மூவருமே யென்ன நின்ற –
பஹூ நாயக ஜகத்து -என்கிறதை தவிர்த்து குறுக விட்டு வைத்தார்களே சிலர் -வேதாந்திகள்
ஆராத்யராய்த் தோற்றுகிறவர்கள் அடைய நிஷேதிக்க வேண்டாதே
நமக்கு நிஷேத்யர் இவராம்படி பண்ணித் தந்தார் -என்கை –
பூர்வ காண்டத்திலே –
த்ரிம் சச்ச தேவா நாவச ஸ்பர்யன் த்ரீ ணி சதாத் ரீஷஹஸ் ரா ண் யக்நிம்-என்று
3339 தேவதைகளை ஆஸ்ரயணீயாராகச் சொல்லக் கடவது இ றே –
வேதாந்திகள் ஜகத் காரண வஸ்துவே -ஆஸ்ரயணீம் -என்று இ றே சொல்வது –
அதில் சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களுக்கு கடவார் மூவர் ஆகையாலே
இவர்கள் மூவருமே ஆஸ்ரயணீயர் -என்பார்கள் –

யென்ன நின்ற –
என்கையாலே -ஆபாத பிரதீதியிலே சாம்யம் தோற்றுகையாலே
ஆஸ்ரயணீயாராகத் தோற்றும் இத்தனை ஒழிய
நிரூபித்தால் சாம்ய சம்பாவனையும் இல்லை -என்கை –
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகாம் சசம்ஜ்ஞாம் யாதி பகவநேக –
என்று ஆபாத ப்ரதீதியிலே சாம்யம் தோற்றுகையும் –
ஜனார்த்தனா -என்று
விஷ்ணு சப்தத்தோடு பர்யாய்சமான ஜனார்த்தன சொல்லுகையாலே
பரி ஹ்ர்தமாகக் கடவது இ றே –

விமையவர் –
இதுவும் ஒரு ப்ரம ஹேது –
அநிமிஷத்வாகாரம் ஒத்து இருக்கையாலும்
தேவ -சப்தத்தால் சொல்லுகையாலும்
சாம்ய பிரமத்துக்கு ஏகாந்தமாய் இருக்கை –
அநிமிஷத்வம் தேவாதி வர்க்கங்களுக்கு எல்லாம் பொதுவாய் இருக்கையாலும்
சாஷாத் தேவ புராணா சௌ -என்று
நிருபாதிக தேவத்வம் ஒரு வ்யக்தியிலே கிடக்கையாலும் -சாம்ய சம்பாவனை -இல்லை –

தம் திரு வுரு வேறு எண்ணும் போது
அவ்வவர் உடைய ஸ்வ பாவங்களைப் பிரித்து –
அனுசந்திக்கும் போது –
பிரம யோக்யதை உண்டு என்கை –
தமக்கு நிஷேத்யராய் இருக்குமவர்களைப் பற்றி -திரு உரு -என்று
ஸ்லாகித்துச் சொல்லுவான் -என் என்னில் –
அவர்கள் உடைய ஸ்வரூபத்தோபாதி –
அவர்கள் சரீரம் ஈஸ்வர சரீரம் ஆகையால் -தத்வாரா பேசுகிறார் –

வேறு எண்ணும் போது –
கூட அனுசந்திக்கும் போது இ றே
இருவர் சேஷமாய் -ஒருவர் சேஷியாய் -இருப்பது –
அரிஅயன் அரன் என்னும் இவரை ஒன்ற நும் மனத்து வைத்து -என்னக் கடவது இ றே –

ஓர் உருவம் பொன்னுருவம் ஓன்று செந்தீ –

பிரம ஹேதுவான அசாதாரண ஸ்வபாவங்களைச் சொல்லுகிறது –
ப்ரஹ்மா வினுடைய ஸ்வபாவம் பொன்னின் ஸ்வபாவம் –
பொன்னாவது சர்வ ஆபரணங்களுக்கும் பண்ண யோக்யமாய் இ றே இருப்பது –
அப்படியே சதுர் தச புவனங்களையும் ஸ்ருஷ்டிக்கைக்கு யோக்கியம் என்று தோற்றி இருக்கும் –
பத்தாத்ம சமஷ்டி பூதன் ஆகையாலே –
ஸ்வ சரீரத்தின் நின்றும் இ றே -சகல பதார்த்தங்களும் உத்பன்னம் ஆவது –

ஓன்று செந்தீ –
ஒரு தத்தவத்தின் உடைய ஸ்வபாவம் காலாக்னி யினுடைய ஸ்வபாவம் –
அக்னிக்கு ஸ்வபாவம் சர்வத்தையும் தஹிக்கை இ றே –
அப்படியே ருத்ரனுடைய ஸ்வபாவத்தைப் பார்த்தால் ஜகத்தை உபசம்ஹரிக்கைக்கு ஈடாக இருக்கும் –

யொன்று மா கடலுருவம் –
கண்டார்க்கு ஸ்ரமஹரமாய் இருக்கையும் –
துஷ்ட சத்வங்களோடு -அதுஷ்ட சத்வங்களோடு -ரத்நாதிகளோடு -வாசி அற
சகல பதார்த்தங்களையும் தன்னுள்ளே இட்டு வைத்து ரஷிக்கும் ஸ்வபாவம் இ றே -கடலின் ஸ்வபாவம்
அப்படியே ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தால் –
ஆஸ்ரயித்தாற்கு ஸ்ரமஹரமாய் இருக்கையும் –
ஆஸ்ரயித்தாரை தன் அபிமானத்தில் இட்டு வைத்து
மூன்றும் உண்டான இடத்தே இ றே ஜகத் காரணத்வம் உள்ளது –
மூவர் பக்கலிலே மூன்று ஸ்வபாவமும் கிடைக்கையாலே
மூவரையும் ஜகத் காரணராய் பிரமிக்கலாய் இருக்கை –
ஒத்து நின்ற –
சேர்ந்து நின்ற –
அதாகிறது
அவ்வவ ஸ்வ பாவங்கள் அவ்வவருடைய ஸ்ருஷ்டியாதி வியாபாரங்கள் உடன் சேர்ந்து இருக்கை –

அநந்தரம் -பிரம நிவ்ருத்தி -சொல்கிறது –
மூ வுருவம் கண்ட போது –
மூன்று தத்வத்தையும் பிரமாணத்தால் கண்ட போது –

ஒன்றாம் சோதி –
அவற்றில் வைத்துக் கொண்டு ஒன்றேயாம் சோதி –
உத்பாதகமாயும் –
சரீரியாயும் –
சேஷமாயும் -இருக்கும் –
எங்கே கண்டோம் -என்னில் –
ஏகோஹவை நாராயண ஆஸீத் -என்று ஜகத் காரண வஸ்துவைச் சொல்லி –
ந ப்ரஹ்ம நேசாந நேமேத்யாவா பர்த்வீ –என்று
அசேதனமான ப்ரத்வ்யாதிகளோபாதி
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளையும் சம்ஹாரத்திலே கர்மீபவித்து
சொல்லுகையாலும் –
ஸ ப்ரஹ்ம ஸ சிவா -இத்யாதிகளாலே
இவர்களுடைய ஷேத்ரஞ்ஞ்த்வ சேஷத்வத்தைச் சொல்லுகையாலும்
ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா – என்று
சர்வ சப்தத்தாலே க்ரோடீக்ர்தமான வ்யாப்ய பதார்த்தங்களிலே
அந்ய தமராகையாலும் –
கார்யத்வமும்
ஷேத்ரஞ்ஞத்வமும்
சரீரத்வமும்
சம்பிரதிபன்னம் -என்கை –

ஆம்சோதி -என்கையாலே
நிர்வாஹ்ய ஜ்யோதிஸ் ஸூ க்களான -ஆத்மாக்களை -வ்யாவர்த்திக்கிறது –
சேதனரும் ஸுவயம் பிரகாசமாய் இ றே இருப்பது –
ஆகையால் இ றே
நாராயண பரோஞ்சோதி -என்றும் –
ஜ்யோதிஷாம் ஜ்யோதி -என்றும்
சொல்ல வேண்டிற்று –
மூ வுருவும் கண்ட போது ஒன்றாம் ஜோதி -என்கிறது –
ஏக த்ரவ்யாதிகளுக்கு சேருமா போலே இருக்கும் –
இது இவருக்கு தர்சனம் அல்லாமையாலே பஷம் அல்ல –
இன்னமும்
மின்னுருவாய் –என்றும் -பின்னுருவாய் -என்றும் -பொன்னுருவாய் -என்றும்
தத்வ த்ரயங்களை அகலகல பிரித்துச் சொல்லுகையாலும் –
இப்பாட்டிலே -ஏருரு -என்றது சரீர ஆத்ம பாவங்களைச் சொல்லுகையாலும்
இந்த்ரற்கும் பிரமனுக்கும் முதல்வன் தன்னை -என்று மேலே சொல்லுகையாலும்
பிரகரண விரோதம் உண்டு –

முகிலுருவம் எம் அடிகள் உருவம் –
எம் அடிகள் உருவம் -முகில் உருவம் –
என் ஸ்வாமிகள் உடைய வடிவு -காள மேக நிபஸ்யமாய் இருக்கும் –
அங்கு -ரஷகன் -என்கைக்காக -ஓன்று மா கடல் உருவம் -என்று கடலின் ஸ்வபாவத்தைச் சொல்லிற்று –
இங்கு வடிவைச் சொல்லுகிறது –
இவ்வடிவு இ றே சர்வாதிகத்வத்துக்கு அடையாளமாய் இருப்பது –

தானே –
மணி வுருவில் பூதம் ஐந்தாய் -என்ற வடிவு தான்
காள மேக நிபாச்யாமமாய் கிடீர் இருப்பது –
அங்கு -மணி யுரு -என்று சொல்லிற்று –
முந்தானையில் முடிந்து ஆளலாம் படி -பவ்யமாய் இருக்கை யாலும் –
பிரகாசகமாய் இருக்கை யாலும் –
மஹார்க்கமாய் இருக்கையாலும் –
போக்யமாய் இருக்கையாலும் –

ஏருருவில் மூவருமே யென்ன நின்ற இமையவர் தம் திரு வுரு வேறு எண்ணும் போது
ஓருருவம் பொன்னுருவம் -ஓன்று செந்தீ -ஓன்று மா கடல் வுருவம் -ஒத்து நின்ற –
மூ வுருவும் கண்ட போது பாருருவி நீர் எரி கால் விசும்புமாகி பல் வேறு சமயமுமாய் பரந்து நின்ற
ஒன்றாம் சோதி முகில் வுருவம் -எம் அடிகள் உருவம் -தானே –
என்று அந்வயம் –

—————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–1 –மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 13, 2013

பிரவேசம் –

—————————————————————————————————————————————————-
ஆழ்வார் திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகிறார் –
வென்றியே வேண்டி வீழ் பொருட்கு இரங்கி
வேல் கணார் கல்வியே கருதி –என்று
சர்வேஸ்வரன் விபூதி அடைய இவர் துடைக்கு கீழே கிடக்கிறதோ வென்று
சங்கிக்க வேண்டும்படி -அதிசய அஹங்கா ரராய் –
அதுக்கடியான
தேகாத்ம அபிமானத்தை உடையவராய் –
அத்தாலே -சாந்தேய்ந்த மென்முலையார் தடம் தோள் இன்ப வெள்ளம் தாழ்ந்தேன் -என்கிறபடியே
ஆத்மவிஷயம் ஆதல்
ஈஸ்வர விஷயம் ஆதல்
ஜ்ஞானம் பிறக்கைக்கு யோக்யதை இல்லாதபடி விஷய ப்ரவணராய் போந்தார் ஒருவர்

சர்வேஸ்வரன் இவருக்கு இப்படி உண்டான விஷயாந்தர பிரசித்தியைக் கண்டு
இவரை இதில் நின்றும் மீட்கும் விரகு தேடித் பார்த்து –
விஷயாந்தர பிரவணராய் போந்த இவரை
சாஸ்த்ரத்தைக்காட்டி மீட்க ஒண்ணாது
நம் அழகைக் காட்டி மீட்க வேணும் என்று பார்த்து –
இவருக்கு விஷயங்களில் உண்டான ரசிகத்வத்தையே பற்றாசாகக் கொண்டு
தன் அழகைக் காட்டிக் கொடுக்க கண்டு –
வேம்பின் புழு வேம்பு அன்றி உண்ணாது –
அடியேன் பின்னும் உன் சேவடி அன்றி நயவேன் -என்று
தமக்கு ஈஸ்வர விஷயத்தில் உண்டான போக்யதை
தத் விஷய வை லஷ்ண்ய பிரயுக்தமோ-என்னும்படி இவ் விஷயத்தில் அவஹாஹித்தார் –

ஆழ்வார் தம் பக்கலில் ஆழம் கால் படக் கண்ட ஈஸ்வரன் –
இவருக்கு நம் பக்கல் உண்டான ப்ரேமம் விஷய சாமான்யத்தில் போல் அன்றியே
சம்பந்த ஜ்ஞான பூர்வகமாக வேணும் -என்று
கிழிச் சீரையோடே தனத்தைக் கொடுப்பாரைப் போலே –
சர்வார்த்த பிரகாசமான திரு மந்தரத்தையும் –
சௌசீல்யாதி குணாதிக்யத்தையும்
திருமந்த்ரார்த்ததுக்கு எல்லை நிலமான திருப்பதிகளையும் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு –
வாடினேன் வாடி -தொடங்கி
ஒரு நல் சுற்றம் -அளவும்
உகந்து அருளின இடமே
ஆஸ்ரய ணீயமும் -சாதனமும் -போக்யமும் –
என்று அனுபவித்தார் –

இப்படியே இவர் திருப்பதிகளிலே மண்டி அனுபவிக்கிறபடியைக் கண்டு –
இவ்வனுபவம் அவிச்சின்னமாம் படி ஒரு தேச விசெஷத்தே கொடு போக வேணும்
அதுக்காக சம்சாரத்தின் உடைய தண்மை அறிவிப்போம் என்று பார்த்து -அத்தை அறிவிப்பிக்க
பீத பீதராய் –
மாற்றமுளவிலே
இருபாடு உறு கொள்ளி யினுள்ளே எறும்பே போலே என்றும்
ஆற்றங்கரை வாழ் மரம் போலே அஞ்சுகிறேன் -என்றும்
பாம்போடு ஒரே கூரையிலே பயின்றால் போல் -என்றும்
இப்படி தம்முடைய பயத்துக்கு அநேகம் த்ர்ஷ்டாந்தங்களைச் சொல்லி -கூப்பிட்டார்-
இவர் கூப்பிடச் செய்தேயும்
பிரஜை கூப்பிடா நிற்கச் செய்தேயும் ஆமம் அற்று பசிக்கும் தனையும் சோறு இடாத தாயைப் போலே
தன்னை அனுபவிக்கு ஈடான விடாய் வளருவதற்கு ஈடாக
ஈஸ்வரன் முகம் காட்டாது ஒழிய
-ஒரு ஷணமும் தரிக்க மாட்டாது -பெரு விடாய் பட்டார் –
நீரிலே விழுந்து நீரைக் குடிப்பது
நீரையே ஏறிட்டுக் கொள்ளுவதாப் போலே
அவனை வாயாலே பேசியும்
தலையாலே வணங்கியும்
நெஞ்சாலே நினைத்தும்
தரிப்போம் என்று பார்த்து
அதிலே உபக்ரமித்தார் -திருக் குறும் தாண்டகத்தில்

பெரு விடாயர் குடித்த தண்ணீர் ஆறாதே மேலும் விடாயைப் பிறப்பிக்குமா போலே
அது பழைய அபிநிவேசத்துக்கு உத்தம்பகமாய்
திரு வெழு கூற்று இருக்கையிலே -நின் அடி இணை பணிவன்
வரும் இடர் அகலமாற்றோ வினையே -என்று
ஆர்த்தராய் சரணம் புக்கார் –

அநந்தரம் அபேஷிதம் பெறாமையாலே கண்ணாம் சுழலை இட்டு
பெருமாள் முந்துற கடலை சரணம் புக்கு அவன் முகம் காட்டா விட்டவாறே
சாபமாநய சௌமித்ரெ -என்று
கொண்டு வா  தக்கானை -என்னுமா போலே
வழி அல்லா வழியே மடலூர்ந்து –
இரண்டு தலையும் அழித்தாகிலும் முகம் காட்டு வித்துக் கொள்ளுவோம் -என்று
மடல் எடுக்கையில் உபக்ரமித்தார் –

அதில் -சிறிய திருமடலில் –
அவன் ஐஸ்வர்யத்தை யும் -தேவும் தன்னையும் –என்று
தானான தன்மையாய் அபிமானித்து இருக்கும்
அவதாரங்களில்
உண்டான நீர்மையையும் அழிக்கிறேன் -என்றார் –

அதுக்கும் முகம் காட்டிற்று இலன் –
அதுதான் பரதசை என்னும்படி நீர்மைக்கு எல்லை நிலமான கோயில்களும் உண்டு இ றே
என்று இருந்தான் -என்று கொண்டு
அவனுக்கும் தமக்கும் வைப்பான கோயில்களில் உண்டான நீர்மையையும்
அழிக்கிறேன் -என்றார் பெரிய திருமடலிலே –

இனி முகம் காட்டாது ஒழியில்
ஜகத்து அநீச்வரமாம் என்று பார்த்து –
ப்ரஹ்லாதிகளுக்கு முகம் காட்டுமா போலே
இவருக்கு முகம் காட்டி
தானும் இவரும் ஜகத்தும் உண்டாம்படி பண்ணினான்-

சுகாதிகளும் முதல் ஆழ்வார்களும் பரத்வத்தில் ஊன்றி இருப்பார்கள் –
சனகாதிகளும் திரு மழிசைப் பிரானும் அந்தர்யாமித்வத்தில் ஊன்றி இருப்பார்கள் –
வால்மிகீகாதிகளும் குலசேகரப் பெருமாளும் ராமாவதாரத்தில் ஊன்றி இருப்பார்கள் –
பராசர பாராசாராதிகளும் -நம் ஆழ்வாரும் பெரியாழ்வாரும் ஆண்டாளும் கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ஊன்றி இருப்பார்கள் –
நாரதாதிகளும் ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரும் திருப் பாண் ஆழ்வாரும் கோயிலிலே ஊன்றி இருப்பார்கள் –
ஸ்ரீ சௌநக பகவானும் இவரும் அர்ச்சாவதாரத்திலே ஊன்றி இருப்பார்கள் –

அல்லாத ஆழ்வார்களைப் போலேயும் ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திரு மகளைப் போலேயும் அன்றிக்கே
சம்ச்லேஷா சஹமான சௌகுமார்யத்தை உடையராய் இருப்பார் –
அதாவது –
விச்லேஷித்த போது -உம் அடியார் எல்லாரோடும் ஒக்க எண்ணி இருந்தீர் அடியேனை -என்று
மலையாளர் ஊட்டுப் போலே அனுபவிக்கவும் வல்லராய் –
பிரிந்தாலும் சில நாள் தரிக்கவும் வல்லர்களான ஆழ்வார்களோடும்
பத்து மாசம் பிரிந்து இருந்த ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திரு மகளோடும்
ஷண காலம் விஸ்லேஷ அசஹனான என்னை கூட நினைக்கலாமோ -என்னும்படி இருக்கையும் –
சம்ச்லேஷ தசையிலே
ஆழியோடும் பொன்னார் சார்ங்கம் உடைய அடிகளை இன்னார் என்று அறியேன் -என்று
சம்ச்லேஷ ரச அனுபவத்தால் கண்ணாம் சுழலை இட்டு முன்னடி தோற்றாதே
அசாதாராண லஷணத்தை காணச் செய்தேயும் அறுதி இட மாட்டாது இருக்கையும் –

ஆக
எம்பெருமான் இவருக்கு நிர்ஹெதுகமாக சித அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும் காட்டிக் கொடுக்க கண்டு –
அனுபவத்து -அதனில் பெரிய என் அவா -என்று
தம்முடைய அபிநிவேசத்துக்கு இறை போராமையாலே
அலமந்து கூப்பிட்டு பின்பு தாம்
அவா அற்று வீடு பெற்று த்ருப்தரான தசையைப் பேசித் தலைக் கட்டுகிறார் -இப் பிரபந்தத்தில்-

————————————————————————————————————————————————————————-

அவதாரிகை –
முதல் பாட்டில் –

தேகாத்ம அபிமான நிவ்ருத்தி தொடக்கமாக
திருவடிகளோட்டை சம்பந்தம் பர்யந்தமாக
சாஷாத் கரிப்பித்த உபகார பரம்பரைகளைப்
பேசுகிறார் –

மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய்
விளக்கொளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய்
பின்னுருவாய் முன்னுருவில் பிணி மூப்பில்லாப்
பிறப்பிலியாய் இறப்பதற்கே எண்ணாது எண்ணும்
பொன்னுருவாய் மணிவுருவில் பூதமைந்தாய்
புனலுருவாய் அனல் வுருவில் திகழும் சோதி
தன்னுருவாய் என்னுருவில் நின்ற எந்தாய்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே

————————————————————————————————————————————————————

மின்னுருவாய் முன்னுருவில் –
முன்னுருவில் மின்னுருவாய் –
பிரத்யஷ -பரித்ர்ஷ்டமான பதார்த்தங்களில் –
மின்னின் உடைய ஸ்வபாவத்தை பிரகாசிப்பித்தான் –
அதாவது –
பிரத்யஷ பரித்ர்ஷ்டமான -பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களின் அஸ்த்ரையத்தை பிரகாசிப்பித்தான் -என்கை –
இப்பிரக்ருதி சேதனனோட்டை சம்பந்தத்துக்கு ஹேதுபேதம் உண்டான போது –
இதுக்கு ஸ்வ பாவ பேதம் உண்டாகக் கடவது –
ஹேது பேதம் -ஆவன –
கர்மத்தால் பந்திக்கையும் –
கிருபையால் பந்திக்கையும்
இவர்களுக்கு மயர்வற மதிநலம் அருளுகையும்
மற்று உள்ளார்க்கு ஜாயமான கடாஷம் பண்ணுகையும் –

அதாவது –
கர்மத்தால் பந்தித்த போது -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூபங்களுக்கு திரோதாயகமாய் இருக்கையும் –
தன பக்கல் -அஸ்த்ர்யத்தையும் அயோக்யதையும் மறைத்து
ஸ்த்ர்யத்தையும் போகய போத்தியையும் பிறப்பிக்க கடவது மே இருக்கும்
பகவத் பிரசாதத்தாலே பந்தித்த போது
ஸ்வ விஷயத்திலும் ஸ்வ கீயங்களிலும் கிடக்கிற
அஸ்த்ரையத்தையும் அபோக்யதையையும் பிரகாசிக்கக்கடவதாய்
ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூபங்களையும் பிரகாசிப்பிக்க கடவதாய் இருக்கும் –
இப்போது
பகவத் பிரசாதம் அடியாகையாலே
பிரகிருதி பிராக்ருதங்களில் அஸ்தைர்யம் பிரகாசிப்பித்தது
த்யாஜ்யதா பிரதிபத்தி உண்டாய்த்து -என்கை –
விசித்ரா தேக சம்பத்தி ஈச்வராய நிவேதிதும் -பூர்வமேவ க்ர்தா -என்றும்
சரீரமாத்ரம் கலு தர்ம சாதனம் -என்றும் –
புருஷார்த்த சாதனம் என்றும்
தர்மத்துக்கு பிரதான உபகரணமான பிரக்ருதியாதிகளை த்யாஜ்யம் என்னக் கடவதோ -என்னில் –
போஜநார்த்தமாக அங்கீ கருத்த கலமும்
போஜன அநந்தரம் அஸ்பர்சமாப் போலேயும் –
அவப்ர்த ஸ்நான அநந்தரம் யூபாதிகள் அஸ்பர்சமாப் போலேயும்
இதுவும் கார்ய அநந்தரம்-ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பு – த்யாஜ்யமாகக் கடவது –

மின்னுருவாய் -என்ற
சாமாநாதி கரண்யம் -உபகார்யா உபகார பாவ சம்பந்த நிபந்தனம் –
இப்படி இவை அஸ்தரம் ஆனால் அநந்தரம் ஸ்திரமான ஆத்மவஸ்துவே-ஜ்ஞாதவ்யமாகக் கடவது –
அஹம் -என்று பிரத்யஷிக்கிற ஆத்மவஸ்துவை
தேஹம் என்பார்
இந்த்ரியம் என்பார்
மனச் என்பார்
பிராணன் என்பார்
புத்தி என்பார்
இப்படி பண்ணுகிற விப்ரதிபத்தி -சமித்து யதாஜ்ஞானம் பிறக்கைக்கு
சாஸ்திர அபேஷை உண்டாகையாலே
சாஸ்திர பிரதானம் பண்ணினார் -என்கிறார் மேல் –
வேத நான்காய் –
ஆத்மாவின் உடைய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரமான வேதங்கள் நான்குமாய் –
வெறும் ஆத்மா பரமயோ வேதங்கள் என்னில் -தத்வ த்ரயத்தையும் பிரதி பாதியா நிற்க –
அல்லாத தத்வ த்யவமும் இவனுக்கு இன்னது த்யாஜ்யம்
இன்னது உபாதேயம்
என்கைக்காக பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது இத்தனை ஒழிய
ஆத்ம பரமேயாகக் கடவது –
ஆனால் த்யாஜ்ய உபாதேயங்களைச் சொல்ல அமையாதோ –
ஆத்மஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என் என்னில் –
த்யாஜ்ய உபாதேயங்களுக்கு நிர்ணாயக பிரமாணம் ஸ்வரூபம் ஆகையாலே
ஸ்வரூப அனுரூபமான த்யாஜ்யம் இன்னது
ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாதேயமின்னது -என்று அறியும் போது
ஸ்வரூபத்தை அறிய வேணும் இ ரே –
ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானம் இல்லாத போது
சரீர மாத்ரம் த்யாஜ்யமாய்
புத்திர பசு அந்நாதி மாத்ரம் உத்தேச்யம் ஆதல் –
சரீர வியதிரிக்தம் ஆத்மாவான போது
புத்திர பசு அந்நாதிகள் த்யாஜ்யமாய்
ஸ்வர்க்கம் உதெச்யமாதல் செய்யும் இ றே-
சாஸ்திர அபேஷை சேதனனுக்கே ஆகையாலே சேதன பரமாகக் கடவது –
ஈஸ்வரன் ஸ்வதஸ் சர்வஞ்ஞன் ஆகையாலும்
அசித் தத்வம் ஜடம் ஆகையாலும் சாஸ்திர அபேஷை இல்லை –
இனி சாஸ்திர வச்யனுமாய் -ஜ்ஞாதாவுமான சேதனனைப் பற்றி -சாஸ்திரம் உதிக்கக் கடவது –
வேதம் பிரதிபாக்கிற மாத்ரம் அன்றிக்கே வேதம் உண்டாக்கினதும் இவனுக்கே –
இவ்விடத்தில் ஸ்வார்த்த பிரகாசத்வத்தைப் பற்ற -ஸ்ருதி மறை -என்னாமல் –வேதம் -என்கிறது –
பிரகாசம் உண்டோ என்னில்
மறையாய நால் வேதம் -என்கிறபடியே
தன்னை அதிலங்கித்தார்கு ஸ்வார்த்த திரோதாயகமாயும்
தன பக்கலிலே புபுத் ஸூ க்களுக்கு -ஸ்வார்த்த பிரகாசமாயும் இருக்கும் –
போத்தும் இச்சு புபுத் ஸூ -அறிய வேணும் என்கிற இச்சை உடையவன் -என்றபடி –
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறர்க்கு அரிய வித்தகன் -என்கிறபடியே
பிரமேய ஸ்வ பாவம் பிரமாணத்துக்கும் உண்டாய் இருக்கும் -என்கை –
இங்கு வேதம் நான்கு -என்கிற சாமாநாதி கரண்யம் –
வேதைஸ் ச சர்வை ரஹ மேவ வேத்ய – என்று
பிரதிபாத்ய பிரதிபாதிக பாவ சம்பந்த நிபந்தனம் அன்று –
மாநம் பிரதீப மிவ காருணி கோத தாதி -என்கிறபடியே
பிரதார்த் பிரத்தேய பாவ சம்பந்த நிபந்தனம் –

அநந்தரம் இந்த சாஸ்திர ஜன்யமான ஜ்ஞானத்தையும்
எனக்கு உண்டாக்கினான் -என்கிறார் –

விளக்கொளியாய் –

விளக்கு ஒளியின் ஸ்வ பாவத்தை உடைத்தாய் ஆகையாலே –
விளக்கொளி -என்றது சாஸ்திர ஜன்ய ஜ்ஞானத்தைச் சொல்கிறது –
அதாகிறது -தீபமாகிறது அந்தகாரத்தைப் போக்கி பதார்த்தங்களைப் பிரகாசிப்பிக்குமா போலே
அஞ்ஞானத்தைப் போக்கி ஸ்வ ரூபத்தை பிரகாசிப்பிக்கக் கடவதாய் இருக்கை –
அந்தம் தம இவா ஜ்ஞானம் தீபவச் சேந்த்ரி யோத்பவம் – என்று
ஸ்ராவண ஜ்ஞானத்தை தீபமாகச் சொல்லக் கடவது இ றே –

ஹர்த்தும் தமஸ் சதஸ தீவ விவேகத்து மீசோ மாநம் பிரதீப மிவ காருணி கோததாதி-எண்ணக் கடவது இறே-
இத்தால் -ச்ரோதவ்ய -என்று சொல்லுகிற ஸ்ரவணத்தை சொல்லிற்றாய் யாய்த்து –

முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் –
என்று -மந்தவ்ய நிதித்த்யாசி தவ்ய த்ரஷட்வய -என்கிற
மனந நிதித்யாசன தர்சனங்களைச் சொல்லுகிறது –

முளைத்து –
பர்வதாக்ரத்திலே தோன்றின சந்தரனைப் போலே
தீப த்ர்ஷ்டாந்தத்தால் சொன்ன ஸ்ரவண ஜ்ஞானத்தில் காட்டிலும்
பிரகாச ரூபமான மனந தசையைச் சொன்னபடி –

எழுந்து –
பர்வதாக்ரத்தை விட்டு ஆகாசத்தில் எழுந்த சந்தரனைப் போலே
மனந அவஸ்தையில் காட்டிலும் அதி பிரகாசமான அநவரத பாவனையைச் சொல்லிற்றாயிற்று

திங்கள் தானாய் –
சாஷாத் காரத்தைச் சொல்லுகிறது –
எங்கனே என்னில் –
தானான திங்கள் -என்று –
ஆகந்துகமான களங்கம்- இன்றியே இருக்கிற சந்த்ரனைச் சொல்லுகையாலே
ஆகந்துகமான களங்கம் -பூமியினுடைய சாயை பிரதிபலிக்கையாலே –
சந்த்ரபிரபா ஸ்தானத்திலே ஆத்மாவுக்கு பிரபா ரூபமான தர்ம பூத ஜ்ஞானம் –
பிரகிருதி சம்சர்க்கம் நேராக அற்று
நிஷ்க்ர்ஷ்டமான ஆத்மவஸ்துவைச் சொன்னபடி –
நிஷ்க்ர்ஷ்ட ஸ்வரூபத்தைக் கண்டால் இ றே
சாஷாத்காரம் சித்தித்ததாவது –
சாஷாத்கார விசிசிஷ்ட ஆத்மா -சாஷாத்காரம் தந்தவன் -என்று -பரமாத்மா சாஷாத்காரம் –
சந்திர த்ர்ஷ்டாந்தத்தாலே –
சதி ஆஹ்லாதே -என்கிறபடியே
ஆஹ்லாத ரூபம் தோற்றுகைக்காகவும்
பகவத் பிரசாத லப்தம் ஆகையாலே
அனாயாச சித்தியால் வந்த அம்லானதை தோற்றுகைக்காவும்-சந்திரனை த்ருஷ்டாந்திக்கிறார் –
யதா ஸூ ர்யஸ் ததா ஞானம் -என்று
ஸூ ர்யனை தருஷ்டாந்திதது சந்திரனுக்கு ஸ்வ யத்னத்தால் வந்த க்லிஷ்டதை தோற்றுக்கைக்காக –

பின்னுருவாய் –
பின்னான தத்வமாய் –
பஞ்ச விம்சோயம் புருஷ பஞ்ச விம்ச ஆத்மாபவதி –
இருபத்தஞ்சாவது தத்வமான ஆத்மா சாஷாத்க்ர்த்யன் ஆகையாலே
சதுர்விம்சதி தத்வாத்மிகையான பிரகிருதி க்கு அவ்வருகாய் பிரிந்து தோற்றுகிறபடி –
தேகேந்த்ரிய மன பிராண தீப்யோன்ய அநந்ய சாதன
நித்யோவா பீப்ரதி ஷேத்ர மாத்மாபின்னஸ் ஸ்வதஸ் ஸூ கி –
என்னக் கடவது இ றே –

அநந்தரம் -இப்படிப் பட்ட ஆத்மவஸ்து
வ்யாப்தகதமான தோஷங்களால் ஸ்பர்சிக்கப் படான் -என்கிறார் –
முன்னுருவில் பிணி மூப்பு இல்லா பிறப்பிலியாய் –
முன்னுருவாகிறது -கீழே முன்னுறு -என்று கொண்டு சொன்ன
பிரதிஷ பர்த்ர்ஷ்டமான பிரகிருதி பிராக்ருதங்களை –
அதில் உண்டான பிணி மூப்பு பிறவிகளோடு
ஸ்பர்சம் இல்லாத ஆத்மவஸ்து –
பிணி -துக்கம் –

இத்தால் அஞ்ஞாநாதிகளை உப லஷிக்கிறது –
மூப்பு பிறப்பு -என்கையாலே ஷட் பாவ விகாரங்களை உப லஷிக்கிறது –
நிர்வாண மய ஏவாய மாத்மா ஜ்ஞான மயோமலா -என்று
துக்காதிகள் பிரகிருதி தர்மமாய்
ஆத்மாவோடு சம்பந்தம் இல்லை -என்னக் கடவது இ றே –
ஸவதஸ் ஸூ கியாய் இருக்கிற ஆத்மாவுக்கு
துக்க அஜ்ஞாநாதிகள் கூடாதோவோபாதி
ஜடமான பிரக்ருதிக்கும் துக்க அஜ்ஞாநாதிகள் கூடாதே யாகிலும்
ஊமத் தங்காய் உடைய சம்சர்க்கத்தாலே ப்ரமம் வருகிறாப் போலே
பிரகிருதி சம்சர்க்கத்தாலே ஆத்மாவுக்கு துக்காதிகள் வருகையாலே
துக்காதிகள் பிரகிருதி தர்மமாகவே கடவது

இறப்பதற்கே எண்ணாது –
இறக்கை யாவது -மரிக்கை
மரணத்தை எண்ணாதே
கீழ் -ஷட் பாவ விகாரங்களிலே தேக அனுபந்தியான மரணத்தைச் சொல்லிற்று
இங்கே ஸ்வரூப அனுபந்தியான மரணத்தைச் சொல்லுகிறது -அதாகிறது
கைவல்யம் –
ஸ்வதஸ் ஸூ கியான ஆத்மாவினுடைய அனுபவ ஸ்வரூபமாய்
தனியே ஒரு புருஷார்தமாய்
புனராவர்த்தி இல்லாத கைவல்யத்தை மரணம் என்னக் கடவதோ -என்னில்
மரணம் ஆகிறது
ஆத்மவியோகமாக லோகத்திலே பிரத்யஷியா நின்றது இ றே –
இதுவும் அப்படியே
சாஷாத் ஆத்மபூதனான பரமாத்மாவியோகத்தாலே மரணம் ஆகக் கடவது –
பிரத்யஷமாக ம்ர்தமான சரீரம் நஷ்டம் ஆகை போலே
இது நசியாமையாலே இத்தை மரணம் என்னலாமோ -வென்னில்
ஸ்வரூப அனுரூபமான போகம் இல்லாமையாலே
பர ஹ்ர்தயத்தால் மரணமாகக் கடவது –
ம்ர்தோ தரித்ர புருஷ -என்று
போக்தாவானவன் தரித்ரனை ம்ர்தன் என்னுமா போலே
இந்த கைவல்யம் அந் நாதனுக்கு மரணமாகத் தோற்றுகையாலே-மரணம் -என்கிறது –

எண்ணாது –
இத்தை தருகைக்கு எண்ணாதே போந்தான் –
ஜரா மரண மோஷாயா மாமாச்ரித்ய தந்தியே -என்று
இத்தை புருஷார்தமாகக் கொடுக்கக் கடவன் –
அவன் இப்போது இப்படி படு குழியில் விழாதபடி
இத்தை எனக்கு எண்ணாதே போந்தான் –
அவனது எண்ணம் கொண்டே நமக்கு ஜீவனம் ஆகையாலே
எண்ணாது -என்கிறார் –

இவ் வாபன் நிவ்ருத்தியை பண்ணினது மேலே
தன்னுடைய ஸ்வரூப ரூப குணங்களை பிரகாசிப்பித்தான் -என்கிறார் மேல்
எண்ணும் பொன்னுருவாய் -என்று
திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்தை பிரகாசிப்பித்தான் -என்கிறார் –
எண்ணும் –
போக்யாதிசயத்தாலே
நேதி நேதி -என்கிறபடியே
அது அது -எண்ணும் இத்தனை போக்கி
இதம் -என்று பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது இருக்கை –
ஏகைக குணாவதீப்சயா சதா ஸ்திதா -என்று
ஒரோ குணம் தான் அபரிச்சின்னமாய் இருக்க
ஈத்ர்சமாய் அசங்கயாதமான குணங்களுக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூபத்தை
பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது எண்ணும் இடம் சொல்ல வேணுமோ –

பொன்னுருவாய் –
பொன்னின் உடைய ஸ்வபாவத்தை உடைத்தாய் ஆகையாலே -ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறது –
அதாகிறது -ஸ்பர்ஹ ணீ யமாய் இருக்கையும் –
உண்டு என்ன உயிர் நிற்கையும் –
இத்தைக் கொண்டு சர்வ அபேஷிதங்களையும் சாதித்துக் கொள்ளலாய் இருக்கையும் –
இத்தை உடையவன் காலில் லோகம் அடங்க விழும்படியாய் இருக்கையும்-

மணி வுருவில் பூதம் ஐந்தாய் –
உபாதான பூதங்கள் ஐந்தாய் –
மணிவுருவில் –
மணியின் ஸ்வ பாவாத்தை உடைத்தான வடிவில்
தேஜோமயமாய் இருக்கையும்
மாணிக்கச் செப்பிலே பொன் போலே தனக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூபத்துக்கும்
ஸ்வரூப ஆஸ்ரயமான குணங்களுக்கும்
தான் சுத்த சத்வம் ஆகையாலே பிரகாசமாய் இருக்கையும் –
தான் ஸ்வரூப குணங்களில் காட்டில் போக்யமாய் இருக்கையும் –
இதுக்கு உபாதான பூதமான பூத பஞ்சகம் ஆகிறது -பஞ்ச உபநிஷத்
ஒரு தேச விசேஷமாக பஞ்ச உபநிஷண் மயமாய் இ றே இருப்பது –
பரமேஷ்டீ புமான் விச்வோ நிவ்ர்த்தஸ் சர்வ ஏவஸ-

மணி வுருவில் பூதம் ஐந்தாய் –என்று
திரோதாயகமாய் இருந்துள்ள சரீரத்துக்கு உபாதான பூதமான பூதங்களை வ்யாவர்த்திக்கிறது
அதவா
மணி வுருவிலும் வர்த்திக்க கடவதாய்
ப்ராக்ர்தமான பூதங்களிலும் வர்த்திக்கக் கடவனாய் இருக்கை –
இத்தால்
அசாதாரண மான விஹ்ரகதோபாதி இவையும் விதேயம் -என்கை –
பத்தனோடு பந்தகத்தொடு வாசி அற
இரண்டும் விதேயமாக வேணும் இ றே விமோசகனுக்கு –
பிரதான புருஷேச்வர -என்னக் கடவது இ றே-

இப்படி வி லஷணமாய் இருக்குமவன் துர்லபமாய் இருக்குமோ வென்னில் –
புனல்வுருவாய் –
வசிஷ்ட சண்டாள விபாகம் அற
ஒரு துறையிலே விநியோகம் கொள்ளலாய் இருக்கும் ஜலம் போலே சர்வ சுலபனாய் இருக்கும் -என்க-

இப்படி சர்வ ஸூ லபன் ஆனால் என் வருகிறதோ என்று வயிறு பிடிக்க வேண்டாதபடி
ஆஸ்ரித சுலபனானோபாதி
பிரதிகூலர்க்கு அக்னி போலே அநபிபவனாய் இருக்கும் என்கிறார் -மேல் –
அனலுருவில் திகழும் –
அபிதபாவ கோப மம் -என்று
நினையாத போது அந்தரங்கருக்கும் அநபிபவனாய் இருக்கும் அவன்
உகவாதார்க்கு அநபிபவனாய் இருக்கும் என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா வி றே –

சோதி தன்னுருவாய் –
கீழே ஸ்பர் ஹ ணீ யதையாலே பொன்னுருவாய் -என்று
ஸ்வரூபம் சுவயம் பிரகாசமாய் இருக்கும் என்றது –

நாட்டில் ஜ்யோதிஸ் பதார்த்தங்களுக்கு ஜ்யோதிஸூ உண்டாகிறது
தன்னோட்டை சம்பந்தத்தால் யாம்படி இருக்கை –
தஸ்ய பாஸா சர்வமிதம் விபாதி -என்னக் கடவது இ றே —

என்னுருவில் நின்ற —
என்னுடைய ஆத்மாவில் நிற்கிலும் தனக்கு அவத்யவஹமாய் இருக்க
எனக்கு த்யாஜ்யமான வடிவில் வந்து நின்றான் என்க –

நின்ற –
இவர் மடல் எடுக்கையாலே -தன்னுடைய சாத்தா ஹாநி பிறக்கும்படியான-கலக்கம் சமித்து -தரித்து நின்றபடி –

எந்தை –
சத்தையோபாதி சேஷித்வமும் உறுதிப் படுத்திய படி –

தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே –
என் தலை மேலவே –தளிர் புரையும் அடி –
அமரர் சென்னிப் பூவான -திருவடிகளே கிடீர் எனக்கு சிரோ பூஷணம் ஆய்த்து –
ஆருடைய கால் இருந்த தலையிலே ஆருடைய திருவடிகள் இருக்கிறது –
இவர் தலையிலே திருவடிகளை வைத்த பின்பு
அவன்
சத்தையும்
சேஷித்வமும்
விக்ரஹமும்
பெற்றானே -இருக்கிறபடி –
ஆக
பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களில் அஸ்த்ரத்தையை பிரகாசிப்பித்த அவ் அளவு போராதோ –
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை பிரகாசிப்பித்த அவ் அளவு போராதோ –
கைவல்யத்தில் போகாதபடி நோக்கின அவ் அளவு போராதோ –
அதுக்கு மேலே
தன்னுடைய ஸ்வ ரூபத்தையும்
ஸ்வரூப பிரகாசமான விக்ரஹத்தையும் காட்டித் தந்தது போராதோ –
அதுக்குமேலே த்யாஜ்யமான என் சரீரத்தில் புகுந்து நிற்பதே –
அதுக்கு மேலே
தன்னுடைய திருவடிகளை என் தலை மேல் பொருந்த வைப்பதே –
என்று தமக்கு அவன் பண்ணின உபகார பரம்பரைகளை கண்டு விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

ஆக
இப்பாட்டால்
தத்வ த்ரயங்களின் உடைய நிஷ்க்ர்ஷ்டமான ஸ்வ ரூபமும்
அவை மூன்றும் புருஷார்த்தம் என்னும் இடமும்
அவற்றில் ஒன்றே ஸ்வரூப பிரயுக்தமான முக்ய புருஷார்த்தம் –
அல்லாதவை நிஹீன புருஷார்த்தம் என்னும் இடமும் –
அந்த முக்ய புருஷார்த்த பூதனான ஈஸ்வரன் உடைய
ஸ்வரூப ரூப குணங்களின் உடைய வை லஷண்யமும்-
அவற்றை ஈஸ்வரன் தன ஆஸ்ரிதர்க்குக் காட்டும் போது தன் பேறாக காட்டும் படியையும்
சொல்லுகிறது –

————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –20–வானவர் தங்கள் கோனும்–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 13, 2013

வானவர் தங்கள் கோனும் மலர் மிசை அயனும் நாளும்
தே மலர் தூவி ஏத்தும் சேவடிச் செங்கண் மாலை
மான வேல் கலியன் சொன்ன வண் தமிழ் மாலை நாலைந்தும்
ஊன மதி இன்றி வல்லார் ஒளி விசும்பு ஆள்வர் தாமே-

——————————————————————————————————————————————–

வானவர் தங்கள் கோனும் மலர் மிசை அயனும் நாளும்
தே மலர் தூவி ஏத்தும் சேவடிச் செங்கண் மாலை –
இந்த்ரனும் ப்ரஹ்மாவும்
எப்போதும்
செவ்வியையும் தேனையும் உடைத்தான
புஷ்பங்களைப் பணிமாறி ஏத்தும்
அழகிய திருவடித் தாமரைகளை உடைய
புண்டரீகாஷனை –

மான வேல் கலியன் சொன்ன வண் தமிழ் மாலை நாலைந்தும்
ஊன மதி இன்றி வல்லார் ஒளி விசும்பு ஆள்வர் தாமே –
பெறும் தன்மையை உடைய -வேலை உடைய -ஆழ்வார்
அருளிச் செய்த பரமோதாரமான
தமிழ் மாலை
நாலைந்து -இருபதையும்
அநந்ய பிரயோஜனராய்
கற்க வல்லார்கள் –
தெளி விசும்பான பரமபதத்தை
ஆளப் பெறுவார்கள்

——————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –19–பிண்டியார் மண்டை ஏந்தி–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 13, 2013

பிண்டியார் மண்டை ஏந்திப் பிறர் மனை  திரி தந்து உண்ணும்
முண்டியான் சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர் உலகம் ஏத்தும்
கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம கச்சி பேர் மல்லை என்று
மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றை யார்க்கு உய்யலாமே –

——————————————————————————————————————————————————————–

பிண்டியார் மண்டை ஏந்திப் –
உளுத்து அளம் பற்றின சுவர் போலே
பொடி உதிருகிற தலையோட்டையைக் கையிலே ஏந்தி –

பிறர் மனை திரி தந்து உண்ணும் –
முடை யடர்த்த சிரம் ஏந்தி -மூ வுலகும் பலி திரிவோன் -என்கிறபடியே
நெடும் காலம் கையோட்டைக் கொண்டு
திரிந்து இரந்து உண்டான் –

முண்டியான் –
தாபச வேஷத்தை உடைய
ருத்ரன் –

சாபம் தீர்த்த ஒருவன் –
ப்ரஹ்ம சாபத்தாலே மண்டை ஏந்தி திரிந்தவன் சாபம்
அவனை விட்டு போம்படி பண்ணின அத்விதீயன் –

அவனூர் உலகம் ஏத்தும் கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம கச்சி பேர் மல்லை என்று –
அவனூரான உலகம் ஏத்தும்
திருக் கண்டியூர்
கோயில்
திரு மெய்யம்
திருக் கச்சி
திருப் பேர்
திருக் கடல் மல்லை –
என்றும்

மண்டினார் உய்யல் அல்லால்-
அவன் உகந்து அருளின இத் திருப் பதிகளிலே
நெஞ்சு மண்டினவர்கள் உய்யல் அல்லது

மற்றை யார்க்கு உய்யலாமே –
அல்லாதார்க்கு உஜ்ஜீவிக்க விரகு உண்டோ –

—————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –18 –இளைப்பினை இயக்கம் நீக்கி–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 13, 2013

அவதாரிகை –

ஸ்வ யத்னத்தால் காண்பாருக்கு
காணப் போகாது –
என்கிறது –

—————————————————————————————————————————————————————

இளைப்பினை இயக்கம் நீக்கி இருந்து முன் இமையைக் கூட்டி
அளப்பில் ஐம்புலன் அடக்கி அன்பு அவர் கண்ணே வைத்து
துளக்கமில் சிந்தை செய்து தோன்றலும் சுடர் விட்டு ஆங்கே
விளக்கினை விதியில் காண்பர் மெய்ம்மையே காண்கிற் பாரே

————————————————————————————————————————————————————–

இளைப்பினை இயக்கம் நீக்கி-
அவித்யாஸ் மிதாராகத்வேஷா பிநிவேஸா -க்லேஸா –
என்றும் சொல்லுகிற
கிலேசங்கள் உடைய சஞ்சாரத்தைத் தவிர்த்து –

இருந்து –
காற்றைப் பிடித்து இருத்துமா போலே இ றே –
நாத்யுச்ச்ர்தம் -இத்யாதியில்
சொல்லுகிறபடியே ஓர் ஆசனத்தே இருந்து –

முன் இமையைக் கூட்டி –
சம்ப்ரேஷ்ய நாஸி காக்ரஸ்வம் திஸஸ் சான வலோகயன் –
என்னும்படியே
உள்ளே பார்க்கில் அனுபூத விஷயங்கள் தோற்றும் –
நடுவே இருக்கை –

அளப்பில் ஐம்புலன் அடக்கி –
அளவிறந்த இந்த்ரியங்களை பிரத்யக்காக்கி –

அன்பு அவர் கண்ணே வைத்து துளக்கமில் சிந்தை செய்து-
அவிச்சின்ன ஸ்மரதி ரூபமான
பக்தியைப் பண்ணி –

தோன்றலும் சுடர் விட்டு –
சுடர் விட்டு தோன்றலும் –
இப்படி சுடர் விட்டு தோன்றும்
ஜ்ஞானத்தாலே –

விளக்கினை –
வேத விளக்கினை –
வேதங்களாலே ஜோதி ரூபனாக பிரதிபாதிக்கப் பட்ட விளக்கை

விதியில் காண்பர்-
சாஸ்த்ரங்களில் விதித்தபடியே
உபாசித்து அவனைக் காண்பார் –

மெய்ம்மையே காண்கிற் பாரே –
என்றும் உளனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனை
காண வல்லரே -காண -மாட்டார் -என்றபடி –
அதவா –
இப்படி யோக சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லுகிறபடியே
உபாசித்துக் காண்பாருக்கு
காணலாம் -என்றுமாம் –
அங்க பிரபத்தி இல்லாமல் காண மாட்டார் என்றபடி

———————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –17 -பேசினார் பிறவி நீத்தார் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

பேசினார் பிறவி நீத்தார் பேருளான் பெருமை பேசி
ஏசினர் உய்ந்து போனார் என்பது இவ் உலகின் வண்ணம்
பேசினேன் ஏச மாட்டேன் பேதையேன் பிறவி நீத்தேற்கு
ஆசையோ பெரிது கொள்க அலைகடல் வண்ணர் பாலே

——————————————————————————————————————————————————-

பேசினார் பிறவி நீத்தார் -பேருளான் பெருமை பேசி –
பேருளான் -திருப் பேர் நகரான்
இவன் பெருமை பேசினார் -சம்சாரத்தைக் கடந்தார்கள் –

பேருளான் பெருமை பேசி — ஏசினர் உய்ந்து போனார் –
இவன் பெருமையை ஏசின
சிசுபாலாதிகளும் உய்ந்து போனார்கள் –

என்பது இவ் உலகின் வண்ணம் –
என்பது
சாஸ்திர -மரியாதை –
ஏசுவார்களும் அவன் குணம் சொல்லி
ஏச வேணுமே –
ஆளவந்தார் -நாட்டை அழிக்கைக்காக சிசுபாலனை
கொற்றவன் வாசலுக்கு உள்ளே
சுழற்றி எறிந்தான் -இத்தனை –
ருசி முன்னாக -பெறுவது இ றே பெறுவது -என்று
அருளிச் செய்தார் –

பேசினேன் –
உண்ணப் புக்கு
மயிர்ப்பட்டு -அழகிதாக உண்டேன் -என்னுமா போலே –

ஏச மாட்டேன்-
ஏசிப் பெறும் மோஷம் வேண்டா –

பேதையேன் –
அறிவு கேடன் –

பிறவி நீத்தேற்கு -ஆசையோ பெரிது கொள்க –
சம்சாரத்தை விட ஆசை கரை புரண்டு இரா நின்றது –

ஆனால் குறை என் என்ன –
அலைகடல் வண்ணர் பாலே –
அது அவன் கையதாயிற்றே –
நாம் செய்வது என் –
க்ரம ப்ராப்தி பார்த்து இருக்க ஒண்ணாத
வடிவு படைத்தவர் –
ஆசை உண்டானாலும் -அவன் கை பார்த்து இருக்க -வேணுமே-

———————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –16-மாயமான் மாயச் செற்று -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

கீழில் பாட்டிலே -திருமஞ்சனம் பண்ணி
இப்பாட்டிலே -மாலை சாத்துகிறார் –

——————————————————————————————————————————————————-

மாயமான் மாயச் செற்று மருது இற நடந்து வையம்
தாய மா பரவை பொங்கத் தடவரை திரித்து வானோர்க்கு
ஈயுமால் எம்பிரானார்க்கு என்னுடைச் சொற்கள் என்னும்
தூய மா மாலை கொண்டு சூட்டுவன் தொண்டனேனே –

————————————————————————————————————————————————————-

மாயமான் –
பொலா ராவணன் -என்றதுக்கு அடியான
ஜந்து விசேஷம் இ றே –

மாயச் செற்று –
முன்பு போலே தொற்றம்பாக விடாதே
பிணத்தையும் மாய்த்து –
பிணமும் காணாதபடி -நசிப்பித்து –

மருது இற நடந்து-
அடல் சேர் இணை மருது இற்று வீழ நடை கற்றவன் -இ றே –
தளர் நடை இடுகிற போதே –
ஒன்னார் தளர அடி இட்ட படி –

வையம் தாய –
முன்புத்தை அது வளர்ந்த பின்பு பண்ணின வியாபாரம் –
நடுவு தவழுகிற போது வியாபாரம்
இது பிறந்த அன்றே பண்ணின வியாபாரம் -இ றே –
பூமியை அநாயாசேன அளந்து கொண்டு –

மா பரவை பொங்கத் –
அப்பெரிய கடல்
தயிர்த் தாழி பட்டது பட –

தடவரை திரித்து –
கடலை கண் செறி இட்டாப் போலே
யானை மலையை -பிள்ளைகள் சிறு துரும்பை
திரிக்குமா போலே திரித்து –

வானோர்க்கு ஈயுமால் –
உடம்பு நோவக் கடல் கடைந்து கொடுத்தது –
பிரயோஜநாந்த பரருக்கு-
பிச்சேறினவர்கள் எண்ணி அன்று இ றே செய்வது –

எம்பிரானார்க்கு –
எனக்கு உபகாரகர் ஆனவருக்கு –

என்னுடைச் சொற்கள் என்னும் தூய மா மாலை கொண்டு –
தேவ ஜாதிகள் சொல் போல் அன்றிக்கே –
பிரயோஜன நிரபேஷமான
சொற்கள் ஆகிற செவ்வி அழியாத -மாலையைக் கொண்டு –

சூட்டுவன் தொண்டனேனே –
இத்தால் அல்லது செல்லாத சபலன் –
அநசூயை பிராட்டிக்கு சூட்டினாப் போலே –

————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –