ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் -சூரணை -2-3–ஸ்ரீ -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

January 26, 2014

சூரணை -2- அவதாரிகை

இப்படி ஒருகால் சரணம் புக்கு விடும் அத்தனையோ -என்னில்
ததஸ்ஸ ப்ரத்ய ஹமாத்மோ ஜ்ஜீவனா யேத்யாதி —
பலத்துக்கு ஒரு கால் அமைந்து இருந்தாலும்
சத்தா தாரணத்துக்கு நாள்தோறும்
அனுசந்திப்பான் என்கிறது –

———————————————————————————–

ததஸ்ச ப்ரத்யஹம் ஆத்மா உஜ்ஜீவ நாய ஏவம் அநுஸ் மரேத்

———————————————————————————–

ததஸ்ச –
தத் த்வயம் சக்ருது ச்சாரோ பவதி -என்றும் –
சக்ருதேவ பிரபன்னாய -என்றும் –
உபாய அம்ஸ்த்துக்கு ஒரு கால் அமைந்து இருக்க -பின்னையும் வேணும் என்கிறது -ஆகிறது -அதுக்கு அவதி என் என்னில் –
ப்ரத்யஹம் –
ஒரு கால் அனுசந்தித்தோம் என்று விடுகை அன்றிக்கே
நாள் தோறும் –
இப்படி நாள் தோறும் அனுசந்திக்கிறது சாதனா பூர்த்தி போராமையோ என்னில் –
ஆத்மா உஜ்ஜீவ நாய –
யன் முஹூர்த்தம் ஷணம் வாய் வாஸூ தேவோ ந சிந்த்யதே
சா ஹாநிஸ் தன் மஹச் சித்ரம் ஸா ப்ராந்திஸ் ஸா ச விக்ரியா -என்கிறபடியே
ஷண மாத்ரமும் அகவத் அனுசந்தானம் பண்ணாத போது ஆத்ம விநாசம் ஆகையாலே
நித்ய அனுசந்தாநத்தாலே ஆத்மா உஜ்ஜீவிக்கும் படியாக
ஆத்ம உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக அனுசந்திக்கும் இடத்து போலியாக அனுசந்திக்க அமையுமோ -என்னில் –
ஏவம் –
பிரதம பர்வத்தில் யாதோர் ஆதரம் யாதொரு க்ரமம் -அப்ரகாரத்தில் ஒன்றும் குறையாத படி –
அநுஸ் மரேத்ப்ரத்யஹம் -என்னச் செய்தே –அநுஸ் மரேத் -என்கிறது
நாள் தோறும் என்றால் ஒரு நாளைக்கு ஒரு கால் நினைத்தாலும் போரும் இ றே –
அங்கன் அன்றிக்கே
த்வயம் அர்த்த அனுசந்தா நேன சஹ சதைவம் வக்தா -என்கிறபடியே
அநவரத அனுசந்தானம் பண்ண வேணும் என்கிறது

—————————————————————————————–

சூரணை-3-அவதாரிகை –

இவ் உபாயம் கை வந்தவன் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே போய்
பிராபிக்கும் நித்ய விபூதியையும்
அங்கு உள்ள பிரகாரங்களையும் சொல்லுகிறது -மேல் –
சதுரத் தஸ புவ நாத்மகம் -இத்யாதியாலே –

சதுர தஸ புவ நாத்மகம்
அண்டம்
தஸ குநி தோத்தரஞ்ச ஆவரண சப்தகம்
சமஸ்தம்
கார்ய காரண ஜாதம்
அதீத்ய

சதுர தஸ புவ நாத்மகம் –
பூம் யந்தரி ஷாதி யான உபரிதன லோகங்கள் ஏழும்
அதல விதலாதிகள் ஆகிற பாதாள லோகங்கள் ஏழும் ஆகிற பதினாலு லோகங்களு மாய் இருக்கை –
இப்படி இருக்கிறது தான் எது என்னில்
அண்டம் –
இப்படிப் பட்ட லோகங்களுக்கு எல்லாம் ஆஸ்ரயமாய்
பஞ்சாசத் கோடி விஸ்தீர்ணமாய் இருக்கிற அண்டம் –
தஸ குநி தோத்தரஞ்ச ஆவரண சப்தகம் –
உத்தர உத்தர தஸ குணிதம்
ஓர் ஆவரணத்துக்கு ஓர் ஆவரணம் தஸ குணிதமாய்
தஸ குணிதமான அவ் வாரணத்துக்கு அவ்வருகில் ஆவரணம் அதில் தஸ குணிதமாய்
இப்படி உகத க்ரமத்தாலே உத்தர உத்தர தஸ குணிதமான ஏழு ஆவரணங்களை உடைத்தாய் –
ஆவரண ச்ப்தகம் ஆவது -வாரி வஹ்ன்ய நிலாகாச அஹங்கார மஹத வ்யக்தங்கள் ஆகிற இவை –
சமஸ்தம் –
ஓர் அண்டம் இ றே இப்படி இருப்பது
அண்டா நாந்து சஹஸ்ராணாம் சஹஸ்ராணய யுதானி ச
ஈத்ரு ஸாநாம் ததா தத்ர கோடி கோடி சதானி ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-7-27-என்றும்
விண் மீது இருப்பாய் -மலை மேல் நிற்ப்பாய் கடல் சேர்ப்பாய்
மண் மீது உழல்வாய் இவற்றுள் -எங்கும் மறைந்து உறைவாய்
எண் மீதி யன்ற புறவண்டத்தாய் எனதாவி
உள் மீதாடி உருக்காட்டாதே ஒழிப்பாயோ -திருவாய் மொழி -6-9-5- என்கிறபடியே
ஈத்ருசமான சமஸ்த லோகங்களையும்
கார்ய காரண ஜாதம் –
ஒன்றினாலே உத்பாத்யமாயும் -ஒன்றை உண்டாக்க கடவதாயும் உள்ள வஸ்து சமூஹத்தை
அதீத்ய –
ஆப்ரஹ்ம புவநால்லோகா புநராவர்த்தி நோஅர்ஜூன
மாமுபேத்ய து கௌந்தேய புநர் ஜன்ம ந வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை -8-16-என்கிறபடியே
கர்ம சேஷம் உள்ளவர்கள் மீண்டு திரியும் படியான ப்ராக்ருத மண்டலத்தை
அபுநா வ்ருத்தி  ப்ராப்தியாகக் கழித்து

—————————————————————————————–

பரம வ்யோம சப்தாபி தேய
ப்ரஹ்மாதீ நாம் வாங் மனச அகோசர
ஸ்ரீ மதி வைகுண்டே திவ்ய லோகே
சனக விதி சிவாதி பி ரபி அசிந்த்ய ஸ்வாபாவை ஸ்வர்யை
நித்ய சித்தை அனந்தை
பகவத் அனுகூல்யைக போகை
திவ்ய புருஷை
மஹாத்மபி
ஆபூரிதே தேஷாமபி
இயத் பரிமாணம்
இயத் ஐஸ்வர்யம்
ஈத்ருச ஸ்வ பாவமிதி
பரிச்சேத்தும் அயோக்யே
திவ்ய ஆவரண சத சஹச்ர ஆவ்ருதே

இத்தைக் கடந்து போய்ப் புகுகிற தேசம் இருக்கும் படி என் என்னில் –
பரம –
இதுக்கு அவ்வருகு இல்லை என்னும் படி இருக்கை-
வ்யோம சப்தாபி தேய –
பரமே வ்யோமன் ப்ரதிஷ்டிதா -என்று கர்ம பூமி போலே தமஸாய்  இருக்கை அன்றிக்கே தெளி விசும்பாய் இருக்கை –
இப்படி இருக்கிறது தான் பரிச் சின்னமாய் இருக்குமோ -என்னில்
ப்ரஹ்மாதீ நாம் வாங் மனச அகோசர –
அல்ப ஜ்ஞராய் அசக்தராய் நம்மளவு அன்றிக்கே அதிகரான
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் அகப்பட வாக்குக்கும் நெஞ்சுக்கும்
விஷயம் அன்றியிலே இருக்கும்
இப்படி இருக்கும் தேசத்தின் பேர் என்ன என்னில் –
ஸ்ரீ மதி வைகுண்டே திவ்ய லோகே –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்று பேர் –
கர்ம பூமி போலே கைங்கர்ய ஸ்ரீ உண்டானாலும் விச்சேதம் பிறக்கை அன்றிக்கே -கைங்கர்ய ஸ்ரீ நித்தியமாய் இருக்கை –
வைகுண்டே -கர்ம திரோதானம் இல்லாமையாலே ஜ்ஞான சக்த்யாதிகள் குண்டிதம் அன்றிக்கே இருக்கும் தேசம்
திவ்ய லோகே -மானுஷ லோகமாய் இருக்கை அன்றிக்கே அதில் வ்யாவருத்தமாய் இருக்கை –
தேசம் சொல்லி தேசாதிபதிகளைச் சொல்லுகிறது மேல் –
சனக விதி சிவாதி பி ரபி அசிந்த்ய ஸ்வாபாவை ஸ்வர்யை-
ப்ரஹ்ம பாவனா நிஷ்டரான ப்ரஹ்மாதிகளோடு கர்ம பாவனா நிஷ்டரான சனகாதிகளோடு வாசி யற நினைக்க
ஒண்ணாத படியான பிரகார வைபவங்களை யுடையராய்
நித்ய சித்தை –
முக்தரைப் போலே காதா சித்க பகவல் லாபராய் இருக்கை அன்றிக்கே
சர்வதா லப்த பகவதநுபவராய் இருக்கை –
அனந்தை –
இப்படி இருக்குமவர்களுக்கு ஓர் எல்லை இல்லை
இவர்கள் தங்களுக்கு ஓர் அந்தம் இல்லை -யென்னவுமாம்
பகவத் அனுகூல்யைக போகை
பகவத் அனுபவமே யாத்ரையாய் இருக்கை –
திவ்ய புருஷை
பூமியிலே கால் பாவாது இருக்கை
மஹாத்மபி –
ஷண அபி தே யத் விரஹோ அதிதுஸ் சஹ -என்றும்
ஒரு மா நொடியும் பிரியான் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சர்வேஸ்வரனும் அவர்களோட்டை ஷணம் மாத்திர விச்லேஷமும் பொறுக்க மாட்டாதானாம் படியான
பெருமையை உடையராய் இருக்கை –
ஆபூரிதே-
ஏக தேசமும் பாழே கிடவாமே அவர்களால் நிரந்தரமாய் இருக்கை
தேசம் தான் ப்ரஹ்மாதிகளால் அளவிடப் போகாதபடி இருந்ததே யாகிலும் இவர்களுக்குத் தான் அளவிடலாய் இருக்குமோ என்னில்
தேஷாமபி
தங்களை பிறரால் அளவிட ஒண்ணாது இருக்கிறவர்களுக்கும்
தேஷாமபி
அனந்தமாய் இருக்கிறவர்களில் ஒருவரால் தான் அளவிடலாய் இருக்குமோ -என்னில்
ஓர் ஒருத்தரும் கூட அளவிட ஒண்ணாதாய் இருக்கும் -என்கிறது

மேல் வாக்கியம் எது என்னில்
பரிச்சேத்தும் அயோக்யே –
பரிச்சேதிக்கைக்கு அயோக்கியம் -என்கிறது –
இப்படிப் பரிச்சேதிக்கைக்கு அயோக்யமாய் இருக்கிறது எது என்னில்
இயத் பரிமாணம் –
இவ்வளவு என்றும்
இயத் ஐஸ்வர்யம் –
இவ்வளவு சமத்து என்றும்
ஈத்ருச ஸ்வ பாவம் –
இப்படிப் பட்ட ஸ்வ பாவத்தை யுடையது என்றும்
இதி பரிச்சேத்துமயோக்யே-
இப்புடைகளாலே இன்னபடி என்றும் அளவிடப் போகாது –
திவ்ய ஆவரண சத சஹச்ர ஆவ்ருதே –
லோக வ்யாவ்ருத்தமான ஆயிரம் திரு மதிள்களை உடைத்ததாய் இருக்கும்
சமஸ்த க்லேச ரஹீதமான தேசத்துக்கு திரு மதிள்கள் என் என்னில்
புரம் ஹிரணமயம்- ப்ரஹ்மா விவேச ஆராஜிதாம் – என்று எழுந்து அருளி இருக்கும் திருப்படை வீடு ஆகையாலே
இதுக்கு உள்ள லஷணங்கள் அடைய வேண்டுகையாலும்
ததஸ் த்வஹம் சோத்தம சாப பாணத்ருக்
ஸ்திதோ அபவம் தத்ர ஸ் யத்ர லஷ்மண
அதந்த்ரிபிர் ஜ்க்னாதிபி ராத்த கார்முகைர்
மஹேந்திர கல்பம் பரிபால யம்ஸ் ததா -என்றும்
மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்றும்
அஸ்தானே பய சங்கிகளாய் அத்தலை இத்தலையாய்
ரஷகனையும் ரஷிக்கத் தொடங்குவர்கள் இ றே –
ஆகையால் அநேகம் திரு மதிள்கள் உண்டாய் இருக்கும்

————————————————————————————————–

திவ்ய கல்ப தரு உபசோபிதே
திவ்ய உத்யான சத சஹச்ர கோடிபி
ஆவ்ருதே அதி ப்ரமானே
திவ்ய ஆயதனே கச்மிம்ச்சித் விசித்ர
திவ்ய ரத்ன மயே திவ்ய ஆஸ்தான மண்டே
திவ்ய ரத்ன ஸ்தம்ப சத சஹச்ர கோடிபி உபசோபிதே
திவ்ய நாநா ரத்ன கருத ஸ்தல விசித்ரிதே
திவ்ய அலங்கார அலங்க்ருதே
பரித பதிதை பதமானை
பாதபஸ் தைச்ச நாநா கந்த வர்ணை
திவ்ய புஷ்யை சோபா மானை
திவ்ய புஷ்ப உபவனை உபசோபிதே
சங்கீர்ண பாரிஜாதாதி கல்ப தரும உபசோபிதை

இப்படி ரஷகமேயாய் போக்யதை யற்று இருக்குமோ என்னில் –
திவ்ய கல்ப தரு உபசோபிதே
அர்வாசீன ச்வர்க்காதிகலில் கல்பக தருக்கள் போல் அன்றிக்கே
அப்ராக்ருதமான கற்பகச் சோலையாலே நிரதிசய போக்யமாய் இருக்கும்
திவ்ய உத்யான சத சஹச்ர கோடிபி ஆவ்ருதே
நாய்ச்சிமாருக்கும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கும் லீலா விஹாரம் பண்ணுகைக்கு ஈடாய் இருந்துள்ள
திருத் தோப்புக்கள் அநேகங்களாலே சூழப் பட்டு இருக்கும்
அதி ப்ரமானே
இத்தனை அகலமும் ஆயாமமும் என்று சொல்ல ஒண்ணாத படி இருக்கும் –
திவ்ய ஆயதனே –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைகுண்ட கோயிலிலே –
கச்மிம்ச்சித் விசித்ர-
ஒரு பிரதேசத்திலே
திவ்ய ரத்ன மயே திவ்ய ஆஸ்தான மண்டே –
நாநா விதமான ரத்னங்களாலே பிரசுரமாய் இருப்பதான
திரு வோலக்க மண்டபத்திலே
திவ்ய ரத்ன ஸ்தம்ப சத சஹச்ர கோடிபி உபசோபிதே-
அநேகம் ஆயிரம் மாணிக்கத் தூண்களாலே அலங்க்ருதமாய்
திவ்ய நாநா ரத்ன கருத ஸ்தல விசித்ரிதே-
நாநா விதமான மாணிக்கங்களால் செறிந்த ஸ்தலத்தை யுடைத்தாய்
திவ்ய அலங்கார அலங்க்ருதே –
திரு மேல் கட்டி திருத் திரை தூக்கன் தூணுடைத் தூங்கு பள்ளிக் கட்டில் தொடக்கமான அலங்காரங்களால் அலங்க்ருதமாய்
பரித பதிதை
நாலு திக்குகளிலும் உதிர்ந்து நிற்பவனாய்
பதமானை –
விழுந்து கொடு நிற்பனவாய்-
பாதபஸ் தைச்ச –
மரங்களில் நிற்பனவாய்
நாநா கந்த வர்ணை-
நாநா விதமான நாற்றம் என்ன நிறம் என்ன இவற்றை உடைத்தாய்
திவ்ய புஷ்யை சோபா மானை –
இப்படிப் பட்ட திவ்ய புஷ்பங்களாலே விளங்கா நிற்பனவாய்
திவ்ய புஷ்ப உபவனை உபசோபிதே
ஊரடைய வளைந்து கொடு நிற்கிற திருத் தோப்புக்களாலே சோபிதமாய்
சங்கீர்ண பாரிஜாதாதி கல்ப தரும உபசோபிதை
பாரிஜாதம் -சந்தானம் ஹரிசந்தனம் தொடக்கமான வருஷ விசெஷங்களோடு கூடின
சாமான்ய கல்பக வ்ருஷங்களாலே சோபிதமாய்

——————————————————————————————-
அசங்கீர்னைச்ச கைச்சித்
அந்தஸ்ச்த புஷரத் நாதி நிர்மித திவ்ய லீலா மண்டப சத சஹச்ர கோடி சோபிதை
சர்வதா அநு பூய மானை ரபி அபூர்வத் ஆச்சர்யம் ஆவஹத்பி
க்ரீடா சில சத சஹச்ரை ரலன்க்ருதை
கைச்சித்நாராயண திவ்ய லீலா அசாதாரணை
கைச்சித் பத்ம வநாலயா திவ்ய லீலா அசாதாரணை
சாதாரனைஸ் ச கைச்சித் சுக சாரி காம யூர கோகிலாதிபி
கோமல கூஜிதை ஆகுலை
திவ்ய உதயோன சத சஹச்ர கோடிபி
ஆவ்ருதே மணி முக்தா ப்ரவா ளக்ருத சோபானை
திவ்ய அமல அம்ருத ரசோதகை
திவ்ய ஆண்ட ஜவரை
அதி ரமணீய தரசனை
அதி மநோ ஹர மதுர ச்வரைஆகுலை
அந்தஸ்ச்த முக்தாமய திவ்ய க்ரீடா சத்தான உபசோபிதை
திவ்ய சௌகந்தி கவாபீ சத சஹச்ரை
திவ்ய ராஜ ஹம்சாவளீ விராஜிதை ஆவ்ருதே

அசங்கீர்னைச்ச கைச்சித்
தன்னில் தான் சேர்ந்து இருக்கை அன்றிக்கே இருப்பன சிலவற்றால்
அந்தஸ்ச்த புஷரத் நாதி நிர்மித திவ்ய லீலா மண்டப சத சஹச்ர கோடி சோபிதை-
இத் தோப்புக்களுக்கு உள்ளே சமைந்த புஷ்ப மண்டபம் -மாணிக்க மண்டபம் இவற்றின் உடைய
அநேகங்கங்களாலே அலங்க்ருதங்களாய்
சர்வதா அநு பூய மானை ரபி அபூர்வத் ஆச்சர்யம் ஆவஹத்பி –
எப்போதும் அனுபவியா நின்றாலும் புதுமை போலே விஸ்மய நீயமாய் இருப்பதுகளாய்-
க்ரீடா சில சத சஹச்ரை ரலன்க்ருதை –
அநேகம் ஆயிரம் கிரீட அசைலங்களாலே அலங்க்ருதங்களாய்
கைச்சித்நாராயண திவ்ய லீலா அசாதாரணை-என்று தொடங்கி –
சாதாரனைச்ச கச்சித் -என்கிறது இறுதியாக
எம்பெருமானதாயும் நாய்ச்சிமாரதாயும் இருவருக்கும் பொதுவாயும் உள்ள திருத் தோப்புக்களாலே
சுக சாரி காம யூர கோகிலாதிபி-
கிளிகள் -அவற்றில் அவாந்தர ஜாதியான சாரிகைகள்,மயில்கள் ,குயில்கள் ,இவை தொடக்கமான பஷிகளாலே
அவற்றில் சுகம் ஆகிறது பைம் கிளி
சாரிகை ஆகிறது பூவை
ஆதி சப்தத்தாலே அன்னம் குருகு தொடக்கமானவை
கோமல கூஜிதை ஆகுலை
இனிய பேச்சை உடைய பஷிகளாலே ஆகுலங்களாய் உள்ள
திவ்ய உதயோன சத சஹச்ர கோடிபி ஆவ்ருதே –
இப்படிப் பட்ட அநேகம் தோப்புக்களாலே சூழப் பட்டு இருப்பதாய்
மணி முக்தா ப்ரவா ளக்ருத சோபானை –
ரத்னம் முத்து பவளம் தொடக்கமானவை களால் பண்ணப் பட்ட படி ஒழுங்குகளை உடைத்தாய் இருப்பனவாய்
திவ்ய அமல அம்ருத ரசோதகை –
அப்ராக்ருதமாய் நிர்மலமாய் அம்ருதம் போலே ரசவத்தான நீர்ப் பரப்பை உடையவைகளாய்
திவ்ய ஆண்ட ஜவரை –
அப்ராக்ருதமான பஷி ஸ்ரேஷ்டங்களாலே
அதி ரமணீய தரசனை
கண்ணுக்கு அழகியவாய் இருப்பனவாய்
அதி மநோ ஹர மதுர ச்வரைஆகுலை
மிக்க மநோ ஹாரியான பேச்சில் இனிமையை உடையவனாய்
அந்தஸ்ச்த முக்தாமய திவ்ய க்ரீடா சத்தான உபசோபிதை –
உள்ளே உண்டான முத்துக்களாலே சமைந்த லீலா ஸ்தானங்களாலே சோபிதங்களாய்
திவ்ய சௌகந்தி கவாபீ சத சஹச்ரை –
அப்ராக்ருதமான செங்கழு நீரை உடைத்தான நீர் வாவிகள் உடைய நூறு ஆயிரங்களாலே
திவ்ய ராஜ ஹம்சாவளீ விராஜிதை ஆவ்ருதே –
சுத்த சத்வ மயமான ராஜ ஹம்சங்கள் உடைய ஒழுங்குகளாலே விளங்கா நின்றுள்ள
முன் சொன்ன வற்றாலே  சூழப் பட்டு இருப்பதாய்

—————————————————————————————————-

நிரஸ்த அதிசய ஆனந்தைக ரசதயா ச
ஆனந்த யாச்ச பிரவிஷ்டான் உன்மாதயத்பி
க்ரீடோத்தேசை விராஜிதே
தத்ர தத்ர கருத திவ்ய புஷ பர்யங்கோப சோபிதே
நாநா புஷ்ப ஆசவ ஆஸ்வாத மத்த ப்ருங்க ஆவலீபி
உத்கீயமான திவ்ய காந்தர் வேண ஆபூரிதே
சந்தன அகரு கர்ப்பூர
திவ்ய புஷ்ப அவகாஹி மந்தா நிலா ஆசேவ்யமானே
மத்யே திவ்ய புஷ்ப சஞ்சய விசித்ரிதே
மஹதி திவ்ய யோக பர்யங்கே அனந்த போகினி
ஸ்ரீ மத வைகுண்ட ஐஸ்வர்யாதி
திவ்ய லோகம் ஆத்ம காந்த்யா விஸ்வம்
ஆபா யயன்த்யா சேஷ சேஷாச நாதி சர்வ பரிஜனம்
பகவத தத்தத வஸ்தோ சித பரிசர்யாயாம்
ஆஜ்ஞா பயந்த்யா
சீல ரூப குண விலாசாதிபி
ஆத்ம அனுரூபயா ஸ்ரீ யா சஹ ஆஸீனம்

நிரஸ்த அதிசய ஆனந்தைக ரசதயா ச
நிரஸ்தமான மிகுதியை உடைத்தாய்
ஆனந்தமாய் முடிவு இன்றிக்கே இருக்கிற சுகமாய் இருக்கையாலும் –
ஆனந்த யாச்ச –
முடிவு இல்லாமையாலும்
பிரவிஷ்டான் உன்மாதயத்பி –
ரச்யதையாலே உட்புகுந்தவர்களை பிச்சேற்ற வற்றான
க்ரீடோத்தேசை விராஜிதே-
இப்படிப் பட்ட க்ரீடோத்தே சங்களாலே விளங்கா நிற்பதாய்
தத்ர தத்ர கருத திவ்ய புஷ பர்யங்கோப சோபிதே –
அவ்வோ இடங்களிலே பண்ணப் பட்ட பூம் படுக்கைகளாலே அலங்க்ருதமாய் –
நாநா புஷ்ப ஆசவ ஆஸ்வாத மத்த ப்ருங்க ஆவலீபி உத்கீயமான திவ்ய காந்தர் வேண ஆபூரிதே –
நாநா விதமான புஷ்பங்களில் உண்டான மதுவைப் பானம் பண்ணி அத்தாலே களித்த வண்டுகளின்
ஒழுங்குகளாலே பாடப் படா நின்ற காந்தர்வ வித்யையாலே நிறைந்து இருப்பதாய் –சந்தன அகரு கர்ப்பூர திவ்ய புஷ்ப அவகாஹி மந்தா நிலா ஆசேவ்யமானே –
சந்தனம் அகில் கர்ப்பூரம் பூக்கள் இவற்றிலே உட்புகுந்து
அங்கு உள்ள பரிமளங்களைக் கொய்து கொண்டு வருகிற தென்றலாலே சேவிக்கப் படுமதாய்-
மத்யே திவ்ய புஷ்ப சஞ்சய விசித்ரிதே –
நடுவில் விடு பூக்களாலே விசித்ரமாய்
மஹதி திவ்ய யோக பர்யங்கே அனந்த போகினி
பெரிய திருப் பள்ளிக் கட்டிலாய் இருக்கிறதிலே
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே –
இப்படி இருக்கிற படுக்கையிலே நாய்ச்சிமார் உடன் கூடி எழுந்து அருளி இருக்கும் படி சொல்லுகிறது மேல் –
ஸ்ரீ மத்  வைகுண்ட ஐஸ்வர்யாதி திவ்ய லோகம் –
இப்படி இருக்கிற திவ்ய லோகத்தை
ஆத்ம காந்த்யா-
தன்னுடைய காந்தியாலே
விஸ்வம் ஆபா யயன்த்யா –
விஸ்வத்தையும் ஆப்யாயனம் பண்ணு விப்பியா நின்று கொண்டு –
சேஷ சேஷாச நாதி சர்வ பரிஜனம் –
திரு வநந்த ஆழ்வான் -சேனை முதலியார் உள்ளிட்ட பரிஜனம் எல்லாவற்றையும்
பகவத தத்தத வஸ்தோ சித பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞா பயந்த்யா
சர்வேஸ்வரனுக்கு அந்த அந்த அவஸ்தைகளுக்கு ஈடாம்படியான கைங்கர்யத்திலே நியமியா நிற்பாளாய்
சீல ரூப குண விலாசாதிபி ஆத்ம அனுரூபயா –
சீல குண உபலஷிதமான ஆத்ம குணம் என்ன
ரூப குண உபலஷிதமான சௌந்த்ர்யாதி குணம் என்ன
விலாசம் என்ன
இவை தொடக்கமானவற்றாலே-சர்வேஸ்வரனுக்கு சத்ருசையாய் உள்ளவளாய்
ஸ்ரீ யா சஹ ஆஸீனம் –
இப்படிப் பட்ட பெரிய பிராட்டியோடு கூடி இருப்பானாய்

————————————————————————————————

ப்ரத்யக்ர உன்மீலித சரசிஜ சத்ருச நயன யுகளம்
ஸ்வ ச்ச நீல ஜீமூத சந்காசம்
அத்யுஜ்ஜ்வல பீத வாசசம்
ஸ்வயா ப்ரபயா
அதி நிர்மலயா
அதி சீதலையா
ஸ்வ ச்சயா
மாணிக்யபயா
க்ருத்ச்னம் ஜகத் பாசயந்தம்
அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத
திவ்ய யௌவன ஸ்வ பாவ
லாவண்ய மய அம்ருத சாகரம்
அதி சௌகுமார்யாத் ஈஷத் பிரச்வின்னவத் ஆலஷ்யமான லலாடபலக திவ்ய அலகாவளீ விராஜிதம்
பிரபுத்த முக்தாம்புஜ சாரு லோசனம்
சூ விப்ரமப்ரூலிதம்
உஜ்ஜ்வல அதரம் ஸூ சி ஸ்மிதம்
கோமல கண்டம் உன்நசம் உதகர பீன
அம்ச விலம்பி குண்டல அலகா வலீ பந்துர கம்பு கந்தரம்
ப்ரியா அவதம்ச உத்பல
கர்ண பூஷன சலாத அலகா பந்த விமர்த
சம்சிபி சதுர்ப்பி
ஆஜானு விலம்பிபிர் புஜை விராஜிதம்
அதி கோமள திவ்ய ரேகா அலங்க்ருத ஆதாம்ர கரதலம்
திவ்ய அங்கு லீயக விராஜிதம்

ப்ரத்யக்ர உன்மீலித சரசிஜ சத்ருச நயன யுகளம் –
அப்போது அலர்ந்த தாமரைப் பூப் போலே இருக்கிற திருக்  கண்களை உடையவனை –
ஸ்வ ச்ச நீல ஜீமூத சந்காசம் –
தெளிந்த காளமேகம் போலே இருக்கிறவனை
அத்யுஜ்ஜ்வல பீத வாசசம் –
அறப் பளபளத்த திருப் பீதாம்பரத்தை உடையவனை
ஸ்வயா ப்ரபயா –
தன்னுடைய காந்தியாலே
அதி நிர்மலயா –
மிகவும் ஆளுக்கு அற்று
அதி சீதலையா –
அறக் குளிர்ந்து இருப்பதாய்
ஸ்வ ச்சயா –
மிகவும் அச்சமாய் இருப்பதாய்
மாணிக்யபயா
மாணிக்கம் போலே இருக்கிற ப்ர்பையை உடைத்தாய்
க்ருத்ச்னம் ஜகத் பாசயந்தம்
எல்லா ஜகாத்தையும் பிரகாசிப்பிக்கும் அவனாய்
அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத
சிந்தயிதும் அசக்யமாய் -அப்ராக்ருதமாய் -மிக ஆச்சர்ய பூதமாய்
திவ்ய யௌவன ஸ்வ பாவ லாவண்ய மய அம்ருத சாகரம் –
போது செய்யாத படியான நித்ய யௌவனத்தையே ஸ்வ பாவமாக உடைத்தாய்
அழகாகிற அம்ருதத்துக்கு கடலாய்
அதி சௌகுமார்யாத் ஈஷத் பிரச்வின்னவத் ஆலஷ்யமான லலாடபலக திவ்ய அலகாவளீ விராஜிதம் –
அற மெல்லியதாகையாலே தளிர் போலே புரிந்து தோற்றுகிற திரு நெற்றியிலே அலை எறிகிற திருக் குழல் கற்றையாலே
விளங்கா நிற்பானாய்
பிரபுத்த முக்தாம்புஜ சாரு லோசனம்
சூ விப்ரமப்ரூலிதம்
உஜ்ஜ்வல அதரம் ஸூ சி ஸ்மிதம்
கோமல கண்டம் உன்நசம் உதகர பீன
அம்ச விலம்பி குண்டல அலகா வலீ பந்துர கம்பு கந்தரம்
ப்ரியா அவதம்ச உத்பல
கர்ண பூஷன சலாத அலகா பந்த விமர்த
சம்சிபி சதுர்ப்பி
ஆஜானு விலம்பிபிர் புஜை விராஜிதம் –
பிரபுத்த -தொடங்கி விராஜிதம் -இறுதியாக உள்ள பதங்களுக்கு பொருள் ஸ்தோத்ர பாஷ்யத்தில் கண்டு கொள்வது

அதி கோமள திவ்ய ரேகா அலங்க்ருத ஆதாம்ர கரதலம்
அதி கோமளமாய்-சால அழகியதாய் இருக்கிற திவ்ய ரேகை உண்டு
தாமரை சங்கம் சக்ரம் தொடக்கமான ரேகைகள்
அவற்றைத் திருக் கைத் தலத்திலே உடையவனாய்
திவ்ய அங்கு லீயக விராஜிதம்
திரு விரலில் சாத்தின அறுகாழி மோதிரத்தால் விளங்கா நிற்பவனாய்

—————————————————————————————————–

அதி கோமள நகாவலீ விராஜிதம்
அதி ரக்தாங்குலீ பிரலங்க்ருதம்
தத் ஷண உன்மீலித புண்டரீக சத்ருச சரண யுகளம்
அதி மநோ ஹர க்ரீடேத்யாதி
கிரீட மகுட சூடா அவதம்ச
மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹார கேயூர கடக
ஸ்ரீ வத்ஸ கௌச்துப முக்தாதாம உதர பந்தன
பீதாம்பர காஞ்சி குண நூபுராதிபி
அத்யந்த ஸூ க ஸ்பர்ச
திவ்ய கந்தை பூஷணை பூஷிதம்
ஸ்ரீ மத்யா வைஜயந்த்யா வனமாலயா விராஜிதம்
சங்க சக்ர கதா அஸி சார்ன்காதி திவ்ய ஆயுதை
சேவ்யமானம் -ஸ்வ சங்கல்ப மாத்ர
அவக்லுப்த ஜகஜ் ஜன்ம ஸ்திதி
த்வம் சாதிகே ஸ்ரீ மதி விஷ்வக்சேனே
ந்யச்த சமஸ்த ஆத்மை ஐஸ்வர்யம்
வைனயதே யாதஈ பி –

அதி கோமள நகாவலீ விராஜிதம் –
மிகவும் ஸூ குமாரமாய் இருக்கிற திரு யுகிர் ஒழுங்குகளாலே விளங்கா நிற்பானாய் –
அதி ரக்தாங்குலீ பிரலங்க்ருதம் –
சிவந்த திரு விரல்களாலே விளங்கா நிற்பானாய் –
தத் ஷண உன்மீலித புண்டரீக சத்ருச சரண யுகளம்
அப்போது அலர்ந்த தாமரைப் பூப் போலே இருக்கிற இரண்டு திருவடிகளை உடையனாய்
அதி மநோ ஹர க்ரீடேத்யாதி-
கண்டார் நெஞ்சு பரி உண்ணும்படியான கரீடாதிகளாலே அலங்க்ருதன் என்கிறது –
கிரீட மகுட –
கிரீட மகுடம் என்ன அன்றிக்கே கிரீடமான மகுடம் என்ன
சூடா
அதிலே சாத்தின திருச் சூட்டு என்ன
அவதம்ச
திருச் செவிமலர் என்ன –
மகர குண்டல –
திரு மகரக் குழை என்ன
க்ரைவேயக –
திருக் கழுத்து அணி என்ன –
ஹார –
திரு மாரிலே தலையச் சாத்தும் திரு வாரம் என்ன –
கேயூர –
பாகூ வலயம் -என்ன
கடக –
முன் கையில் சாத்தும் கடக வலயம் என்ன
ஸ்ரீ வத்ஸ-
திரு மார்பில் அநிதர சாதாரணமாக திரு மறு என்ன
கௌச்துப –
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -என்ன
முக்தாதாம –
திரு முத்து வடம் என்ன
உதர பந்தன –
திரு உதர பந்தம் என்ன –
பீதாம்பர –
கனகலேசம் என்ன –
காஞ்சி குணா –
அரை நூல் பட்டிகை என்ன
நூபுராதிபி
திருச் சிலம்பு என்ன
ஆதி பி –
இவை தொடக்கமான –
அத்யந்த ஸூ க ஸ்பர்ச –
திரு மேனிக்கு பூத் தொடுமா போலே ஸ்பர்சிக்கும் பொது ஸூ க கரமாய் இருப்பவனாய்-
திவ்ய கந்தை –
அப்ராக்ருதமான திவ்ய பரிமளத்தை உடைத்தாய் இருப்பனவாய் –
பூஷணை பூஷிதம்
இப்படிப் பட்ட திவ்ய ஆபரண ஆழ்வார்களாலே அலங்க்ருதனாய் இருப்பானாய்-
ஸ்ரீ மத்யா வைஜயந்த்யா வனமாலயா விராஜிதம் –
அழகை உடைத்தாய் -வைஜயந்தி என்று பேர் பெற்று இருக்கிற வனமாலையால் விளங்கா நிற்பானாய் –
சங்க சக்ர கதா அஸி சார்ன்காதி திவ்ய ஆயுதை- சேவ்யமானம் –
ச்நேஹத்தால் ஆஸ்தான சங்கா-ரஷா-வ்யசநிகளான பஞ்சாயுதம் தொடக்கமான திவ்ய ஆய்தங்களாலே
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தப் படுமவனாய் –
ஸ்வ சங்கல்ப மாத்ர அவக்லுப்த ஜகஜ் ஜன்ம ஸ்திதி த்வம் சாதிகே –
நினைத்த மாத்ரத்திலே நிர்வஹிக்கப் பட்ட ஸ்தாவர ஜங்கமாத்மகமான சமஸ்த வஸ்துக்களின் உடைய
உத்பத்தி ஸ்திதி விநாசங்கள் என்ன இவற்றை உடையராய் –
ஸ்ரீ மதி விஷ்வக்சேனே –
கைங்கர்ய லஷ்மிக்கு இட்டுப் பிறந்த சேனை முதலியார் பக்கலிலே –
ந்யச்த சமஸ்த ஆத்மை ஐஸ்வர்யம் –
வைக்கப் பட்ட தம்முடைய எல்லா நியந்த்ருத்வத்தை உடையவராய் உள்ளவரை –
பெரிய திருவடி நாயனார் தொடக்கமான ஸூ ரி பரிஷத்தாலே சேவ்யனாய் இருக்கும் என்கிறது மேல் –
வைனயதே யாதஈ பி –
பெரிய திருவடி நாயனார் தொடக்கமான பார்ஷ்தாத்யர்
கணநாயகர்கள் தொடக்கமானவர்களாலே.
பார்ஷதாத்யர் ஆகிறார் கஜ வக்த்ராதிகள்-
கண நாயகர்கள் ஆகிறார் -குமுதாதிகள்

—————————————————————————————————–

ஸ்வ பாவதோ நிரஸ்த சமஸ்த சாம்சாரிக்க ஸ்வ பாவை
பகவத் பரிசர்யா கரண யோக்யை
பகவத்
-பரிசர்யைக போகை
நித்ய சித்தை
அனந்தை
யதாயோகம் சேவ்ய மாநம்
ஆத்மபோகேன அநு சம்ஹித பராதி கால திவ்யாமல கோமள அவலோக நேன
விச்வம் ஆஹ்லாத யந்தம்
ஈஷத் உன்மீலித முகாம்புஜா உதர விநிர்க்க நேன
திவ்யா நநாரவிந்த சா ஜனகேன
திவ்ய காம்பீர்ய ஔதார்ய சௌந்தர்ய மாதுர்யாதி அநவதிக குண கண விபூஷி தேன
அதி மநோ ஹர திவ்ய பாவ கர்ப்பேண
திவ்ய லீலா லாபா அம்ருதேன
அகில ஜன ஹ்ருத யாந்தராணி ஆபூர யந்தம்
பகவந்தம் நாராயணம் த்யான யோகேன த்ருஷ்ட்வா

ஸ்வ பாவதோ நிரஸ்த சமஸ்த சாம்சாரிக்க ஸ்வ பாவை –
ஒரு நாள் வரையில் அன்றிக்கே
ஸ்வ சத்தா நிபந்தனமாக இன்றியிலே இருக்கிற சகல சாம்சாரிக்க ஸ்வ பாவத்தை உடையராய்
பகவத் பரிசர்யா கரண யோக்யை –
உடையவன் திருவடிகளில் கைங்கர்யம் பண்ணுகைக்கு இட்டுப் பிறந்தவர்களாய் –
பகவத் பரிசர்யைக போகை –
பகவத் கைங்கர்யம் ஒழியத் தங்களுக்கு தாரகம் இன்றியிலே இருப்பாராய்
நித்ய சித்தை –
இப்படி இருக்கிற நித்ய ஸூ ரிகளாலே-
அனந்தை –
இன்னதனை என்று முடிவு இல்லாதவர்களாலே
யதாயோகம் சேவ்ய மாநம்-
நின்ற நிலைகளுக்கு ஈடாக சேவிக்கப் படுமவனை –
ஆத்மபோகேன அநு சம்ஹித பராதி கால திவ்யாமலகோமள அவலோக நேன –
இக் கடாஷம் பரார்த்தமாக அன்றிக்கே -கால தத்வம் உள்ளது அணையும்
ஸ்வ பிரயோஜனமாக அநு சந்திக்கப் பட்டு
வி லஷணமாய் அபராதங்களை நினைத்துக் கலங்குகை அன்றிக்கே
ஸூ பிரசன்ன ஸூந்தரமான கடாஷத்தாலே –
விச்வம் ஆஹ்லாத யந்தம்
சமஸ்த வஸ்துக்களையும் உகப்பிக்கக் கடவனாய் –
ஈஷத் உன்மீலித முகாம்புஜா உதர விநிர்க்க நேன –
சிறிது அலர்ந்த திரு முகத் தாமரையிடையின் நின்றும் புறப்பட்டு இருப்பதாய்
திவ்யா நநாரவிந்த சா ஜனகேன-
திருப் பவளத்துக்கு ஆபரணம் சாத்தினாள் போலே அழகை உண்டாக்க கடவதாய்
திவ்ய காம்பீர்ய ஔதார்ய சௌந்தர்ய மாதுர்யாதி அநவதிக குண கண விபூஷி தேன
பெரிய முழக்கம் என்ன -அர்த்த போதகத்வம் என்ன இனிமை என்ன
ஓஜ ப்ரசாதாதிகள் என்ன -இவை தொடக்கமான எண்ணிறந்த குண கணங்களாலே அலங்க்ருதமாய் இருப்பதாய் –
அதி மநோ ஹர திவ்ய பாவ கர்ப்பேண-
நெஞ்சை வருத்தக் கடவதாய்
திவ்யமான அபிப்ராயத்தை உள்ளே உடையதாய்
திவ்ய லீலா லாபா அம்ருதேன-
ஹர்ஷம் வழிந்த சொல்லாகிற அம்ருதத்தாலே-
அகில ஜன ஹ்ருத யாந்தராணி ஆபூர யந்தம்
எல்லாருடைய நெஞ்சுகளின் அவகாசம் அடைய நிறைப்பானாய் உள்ளவனை –
பகவந்தம் நாராயணம் –
இப்படி ஹேய பிரதிபடமான கல்யாண குணங்களுக்கு ஆகரனான நாராயணனை
த்யான யோகேன த்ருஷ்ட்வா
மானச சாஷாத் காரம் பண்ணி
த்யான யோ கேன த்ருஷ்ட்வா -என்கையாலே பக்தியைப் பண்ணினால் தத் பலமாக வரும் சாஷாத்காரம் சொன்னால் போலே இரா நின்றது –
சரணம நுவ்ரஜேத் -என்று பிரபத்தி பண்ணினது நிஷ்பலமோ என்னில் அன்று
பிரபத்தி பலமான சாஷாத் காரத்தையேசொல்லுகிறது
ஆனால் த்யான யோ கேன -என்றது செய்யும் படி ஏன் என்னில்
த்யான யோகத்தால் காணுமா போலே கண்டு என்கிறது
ப்ரத்யஹமாத்ம உஜ்ஜீவநாய ஏவம் அனுச்மரேத்-என்று சொன்ன
கால ஷேப அனுசந்தானம் முற்றி வெளிப்பட்ட தாகவும் –

———————————————————————————————————

தத பகவத நித்ய ஸ்வாம்யம் ஆத்மனோ நித்ய தாஸ்யம் ச யதாவஸ்திதம் அனுசந்தாய
கதா அஹம் பகவந்தம் நாராயணம்
மம நாதம் மம குல தைவதம் மம குல தனம்
மமபோக்கியம் மம மாதரம் மம பிதரம் மம சர்வம்
சாஷாத் கரவாணி சஷூஷா
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வயம் சிரசா தாரயிஷ்யாமி
சங்க்ரஹீஷ்யாமி
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யா கரண யோக்யா
ததேக போக
தத் பாதௌ பரிசரிஷ்யாமி
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யாசயா
நிரஸ்த சமஸ்தேதர போகாச
அபக்த சமஸ்த சாம்சாரிக்க ஸ்வபாவ
தத் பாதாம் புஜ த்வயம் ப்ரவேஷ்யாமி

தத பகவத நித்ய ஸ்வாம்யம் ஆத்மனோ நித்ய தாஸ்யம் ச யதாவஸ்திதம் அனுசந்தாய –
இருவருடையவும் சாஸ்திர சித்தமான சம்பந்தத்தை உணர்ந்து
இனி அந்த சாஷாத் கார லாபமான பேற்றில் மநோரத பிரகாரம் சொல்லுகிறது –
கதாஹம் இத்யாதியாலே
கதா -அந்நாள் எந்நாள் -திருவாய்மொழி -5-1-8 என்று பதறுகிறார் –
அஹம் -அவ்யபிசாரியான உபாயம் கை புகுந்து பேற்றில் பதற்றத்தை உடையனான நான்
பகவந்தம் நாராயணம் –
ஆறி இருக்க ஒண்ணாத படியான குணங்களையும் ப்ராப்தியையும் உடையவனை –
மம நாதம் –
எனக்கு வகுத்த சேஷியாய் உள்ளவனை
மம குல தைவதம்
சாமான்யமாய் இருக்கை அன்றிக்கே எங்களுக்கு குல க்ரமாகதனான நாதனாய் உள்ளவனை
மம குல தனம்
எனக்கு குல க்ரமமாக ஆபத்துக்கு ஜீவிக்க கைம் முதலாய் உள்ளவனை
மமபோக்கியம்
எனக்கு போக்யமானவனை
மம மாதரம்
எனக்கு தாரகனுமாய் ஹித பிரிய ப்ரவர்த்தகனாயும் உள்ளவனை –
மம பிதரம் –
எனக்கு உத்பாதகனுமாய் ஹித ப்ரவர்த்தகனுமாய் உள்ளவனை
மம சர்வம் –
மாதா பிதா ப்ராதா நிவாச சரணம் ஸூ ஹ்ருத் கதிர் நாராயண -என்றும்
த்வமேவ மாதா ச பிதா த்வமேவ -என்றும்
சேலேய் கண்ணியரும்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே அனுக்தமான சமஸ்த வஸ்துக்க்களுமானவனை –
சாஷாத் கரவாணி சஷூஷா-
இப்போதை மானஸ சாஷாத் காரம் ஒழிய
சதா பச்யந்தி -என்கிறபடியே
கண்டு கொண்டு என் கண் இணைகள் என்று கொலோ கழிக்கும் நாள் -பெருமாள் திரு மொழி -1-1-என்கிறார் –
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வயம் சிரசா தாரயிஷ்யாமி -சங்க்ரஹீஷ்யாமி
மதிய மூர்த்தானம் அலங்கரிஷ்யதி-என்றும்
தளிர் புரையும் திருவடிகள் என் தலை மேலவே-திரு நெடும் தாண்டகம் -1- என்றும்
சொல்லுகிறபடியே வகுத்த சேஷியானவன் உடைய
நிரதிசய போக்யமான திருவடித் தாமரைகளை நான் சிரஸா வஹிப்பது என்றோ -என்கிறார் –
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யா கரண யோக்யா
ததேக போக
தத் பாதௌ பரிசரிஷ்யாமி
கதா அஹம் பகவத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யாசயா
நிரஸ்த சமஸ்தேதர போகாச
அபக்த சமஸ்த சாம்சாரிக்க ஸ்வபாவ தத் பாதாம் புஜ த்வயம் ப்ரவேஷ்யாமி –
சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில் -கைங்கர்ய ருசியாலே போக்கடிக்கப் பட்ட
புறம்புள்ள விஷயங்களில் உண்டான போக ஸ்ரத்தையை உடையவனாய்
தன்னடையே பாறிப்போன ராக த்வேஷாதிகள் ஆகிற சமஸ்த சாம்சாரிக ஸ்வபாவத்தை உடையேனாய்க் கொண்டு
நான் என்றைக்கோ அந்தப் பாதாம் புஜ த்வயத்தைக் கிட்டுவென் -என்கிறார்

———————————————————————————————————-

கதா மாம் பகவான் ஸ்வகீயயா அதி சீதலயா த்ருசா அவலோக்ய
ஸ்நிக்த கம்பீர மதுரா கிரா பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞாப யிஷ்யதி
இதி பகவத் பரிசர்யாயாம் ஆசாம் வர்த்தயித்வா
தயைவ ஆசயா தத் பிரசாத் உஅ ப்ரும்ஹி தயா பகவந்தம் உபேத்ய
தூராத் ஏவ பகவந்தம் சேஷ போகே ஸ்ரீ யா சஹ ஆஸீனம்
வைநதேயாதிபி
சேவ்யமானம்
சமஸ்த பரிவாராய ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம-இதி ப்ரணம்ய
உத்தாய உத்தாய புன புன ப்ரணம்ய
அத்யந்த ஸாத் வஸ விநயாவநந
பூத்வா பகவன் பாரிஷத கண நாயகை
த்வார பாலை க்ருபயா ஸ்நேக கர்ப்பயா த்ருசா அவலோகித
பூத்வா சமயக் அபிவந்திதை தைரேவ அநுமத
பூத்வா பகவந்தம் உபேத்ய
ஸ்ரீ மாதா மூல மந்த்ரேண
பகவன் மாம் ஐகாந்திக ஆத்யந்திக பரிசர்யா
கரணாய பரிக்ருஹ்ணீஷவ
இதி யாசமான ப்ரணம்ய ஆத்மாநம் பகவதே நிவேதயேத்

கதா மாம் பகவான் ஸ்வகீயயா அதி சீதலயா த்ருசா அவலோக்ய
ஸ்நிக்த கம்பீர மதுரா கிரா பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞாப யிஷ்யதி
புருஷோத்தமன் ஆனவன் தன்னுடைய அறக் குளிர்ந்த
திருக் கண்களாலே கடாஷித்து முழங்கி இனிதான பேச்சாலே
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய் -என்கிறபடியே கைங்கர்யத்தில் என்னை ஏவப் புகுகிறது எப்போதோ –
இதி பகவத் பரிசர்யாயாம் ஆசாம் வர்த்தயித்வா –
என்று இப்புடைகளிலே பகவத் கைங்கர்யத்தில் ஆசையை வளர்த்தி –
தயைவ ஆசயா தத் பிரசாத் உஅ ப்ரும்ஹி தயா பகவந்தம் உபேத்ய-
பகவத் பிரசாதத்தாலே மேன் மேல் எனக் கரை புரண்டு பெருகி வருகிற
அந்த ஆசை யோடு கூட சர்வேஸ்வரனைக் கிட்டி –
தூராத் ஏவ பகவந்தம் சேஷ போகே ஸ்ரீ யா சஹ ஆஸீனம் -இத்யாதி –
தூர தேவ ப்ரணம்ய -என்று மேலே அந்வயம்-
திரு வநந்த ஆழ்வான் மடியிலே பெரிய பிராட்டியாரோடு கூட இருப்பானாய்-
வைநதேயாதிபி-சேவ்யமானம்
பெரிய திருவடி நாயனார் தொடக்கமான நித்ய ஸூ ரிகளால் சதா சேவ்யமானனாய் இருக்கிற பகவானை –
சமஸ்த பரிவாராய ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம-இதி ப்ரணம்ய
உத்தாய உத்தாய புன புன ப்ரணம்ய
என்று தூரத்திலே தண்டன் இட்டு விழுவது எழுவதாய்
பின்னையும் ஆதர அதிசயத்தாலே பலகால் தண்டன் இட்டு
அத்யந்த ஸாத் வஸ விநயாவநந பூத்வா பகவன் பாரிஷதகண நாயகை
த்வார பாலை க்ருபயா ஸ்நேக கர்ப்பயா த்ருசா அவலோகித பூத்வா –
மிகவும் உண்டான உள் அச்சத்தாலே புடைவை ஒதுக்குவது
வாயைப் புதைப்பதாய்க் கொண்டு
தலை சாய்த்து –
பகவான் உடைய பாரிஷதத் திரு ஓலக்கத்தில் அவர்கள் –
காண நாயகர் -படைத் தலைவர் -திரு வாசல் காப்பார் -இவர்களால்
ச்நேஹத்தைப் பொதிந்து கொண்டு இருக்கிற கிருபையாலே பார்க்கப் பட்டு –
சமயக் அபிவந்திதை தைரேவ அநுமத பூத்வா பகவந்தம் உபேத்ய
ஸ்ரீ மாதா மூல மந்த்ரேண பகவன் மாம் ஐகாந்திக ஆத்யந்திக பரிசர்யா கரணாய பரிக்ருஹ்ணீஷவ
இதி யாசமான ப்ரணம்ய ஆத்மாநம் பகவதே நிவேதயேத் –
புத்தி பூர்வகமாக தண்டன் இடப் பட்டு இருக்கிற அவர்களால்
அனுமதனாய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் அருகே சென்று பெரிய திரு மந்த்ரத்தாலே
அடியேனை அநந்ய பரனாக்கி நிரவதிகமான கைங்கர்யத்தின் பொருட்டு
கைக் கொண்டு அருள வேணும் -என்று ப்ரார்த்தியா நிற்கிற தன்னை
எம்பெருமானுக்கு சமர்ப்பிக்க கடவன்

————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Advertisements

ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் -சூரணை -1-ஸ்ரீ -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

January 26, 2014

பிரவேசம் –

ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் தம் திரு உள்ளக் கருத்தில் அறுதி இட்ட அர்த்தம்
பனை நிழல் போலே தம் ஒருவர் அளவிலே பர்யவசியாதே
கல்பக தருச் சாயை போலே பர உபகார அர்த்தமாக
உபாய உபேயங்களை அனுஷ்டிப்பான் என்று பர உபதேச ப்ரவருத்தர் ஆகிறார் -ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்திலே –
பெரிய கத்யத்திலே சாமான்ய பகவத் விஷயமாக அவரை நோக்கி
ஸ்வ பிரார்த்தனையாக அருளிச் செய்தார்
ஸ்ரீ ரெங்க கத்யத்தில் சௌலப்யத்துக்கு எல்லை நிலமான
பெரிய பெருமாள் விஷயமாக அவரை நோக்கி ஸ்வ பிரார்த்தனையாக அருளிச் செய்தார் –
இதில் பரத்வத்துக்கு எல்லை நிலமான ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் விஷயமாக
பிறரை நோக்கிக் கர்த்தவ்ய உபதேசம் பண்ணுகிறார் –

ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
லோகத்தில் துராசாரம் உபாயம் என்பார்
தேவ தாந்திர உபாசனம் உபாயம் என்பார்
தேவதையை ஒழியவே கேவல கர்மம் உபாயம் என்பார்
கேவலம் ஜ்ஞானம் உபாயம் என்பார்
கர்ம ஜ்ஞான சமுச்சயம் உபாயம் என்பாரே கொண்டு
வேத வாக்யங்களை விகல்ப்பிக்கிற பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை
நிரசிக்கைக்காக
நீங்கள் சொல்லுகிற வாக்யங்களுக்கு பொருள் நீங்கள் சொல்லுகிற படி அல்ல –
யுக்திகள் இருந்த படியாலும்
பரமாணாந்த ரங்கள் இருந்த படியாலும்
கர்ம ஜ்ஞான சஹ க்ருதையான பக்தியே உபாயம் என்று சொல்லுகிற இதுவே பொருள் -என்று
சாதிக்க வேண்டுகையாலே
பிரபத்தியும் உள்ளே ஸூசிதமாய்க் கிடக்கச் செய்தேயும்
பக்தியிலே நோக்காக உபபாதித்து அருளினார் –
இவ்வளவாலே-துஸ் சகையான பக்தியை உபாயம் என்று பிரமித்து மந்த மதிகள் பயப்படாமைக்காக
இப்படிப் பட்ட பக்தி சித்திக்கும்
புருஷார்த்த சித்திக்கும்
சரமமான உபாயம் பிரபத்தியே என்னும் இடத்தை உபபாதித்து அருளினார் -பெரிய கத்யத்திலே –
பக்தி சாத் குண்யத்துக்கும் பிரபத்தியே வேணும் என்று பிரபத்தி வைபவம் சொன்ன இவ்வளவாலே
பிரபத்தி அங்கமாய்
பக்தி தானே ஸ்வ தந்திர உபாயமோ என்னும் அதி சங்கை பிறவாமைக்காக
ஸூ சகமாய் ஸ்வரூப அனுரூபமாய் -இதர நிரபேஷமாய்
ஸ்வ தந்த்ரமான பிரபத்தி உபாயம்
என்னும் இடத்தை வெளி இட்டார் ஸ்ரீ ரெங்க கத்யத்திலே –
இனி
இதில் -இப்படி உபாய நிஷ்கர்ஷம் பிறந்த பின்பு
இவ் உபாய பிராப்யமான தேச விசேஷ வைபவத்தையும்
அத் தேசாதிபதியாய் -அனுபாவ்யமான அவ் வஸ்து வைபவத்தையும்
அவ் வஸ்து வைபவ அனுபவ ஜநிதமான கைங்கர்யத்தையும்
ஸ்ரோதாக்களுக்கு ருசி பிறக்கைக்காக அருளிச் செய்து
இவ் வர்த்தத்தில் ருசி பிறக்கைக்கு அடியான பாக்கியம் உடையார்
இப் பேறு பெற்று வாழ்ந்திடுக -என்று
உபாய அம்சத்தை சங்குசிதமாக அனுவதித்து
உபேய அம்சத்தை பரக்க அருளிச் செய்து -தலைக் கட்டுகிறார் –

இக் கத்யம் தானும் ஆறு சூரணை யாய் இருக்கும் –
அதில் முதல்  சூரணையாலே –சரண்யமான வஸ்துவினுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி வைலஷண்யத்தையும்
அதுக்கு எதிர் தட்டான தன்னுடைய வைலஷண்யத்தையும் அனுசந்தித்து
இப்படி இருந்துள்ள எனக்கு அவ் வஸ்துவைப் பெறுகைக்கு பிரபத்தியை ஒழிய வேறு உபாயம் இல்லை என்று அறுதி இட்டு
அவனுடைய சௌசீல்யாதி குணங்களே பற்றாசாக அவன்
திருவடிகளிலே சரணம் புகுவன் -என்கிறார்-
இரண்டாம் சூரணையிலே பலத்துக்கு சக்ருதேவ அமைந்து இருக்கச் செய்தேயும்
மனஸ் வேறு ஒன்றில் கவலை போகாமைக்கும் தனக்கு கால ஷேபத்துக்குமாக நித்ய அனுசந்தானம் பண்ணுவன் -என்கிறார்

மூன்றாம் சூரணையிலே இவ் உபாய நிஷ்டனானவனுக்கு பல பிராப்த்திக்கு உறுப்பான
அர்ச்சிராதி வழியே போய் பிரகிருதி மண்டலத்தைக் கடக்கும் படியையும்
கடந்து சென்று பிரவேசிக்கிற நித்ய விபூதி வைபவத்தையும்
அத் தேசத்தின் உடைய பண்பையும்
அங்கு உள்ள அலங்காரங்களையும்
அப்படி அலங்க்ருதமான தேசத்தில் உபய  நாய்ச்சிமாரும் தானுமாய் எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பையும்
அவர்களாலே பரிசர்யமாணனாய் இருக்கிற ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனையும்
அந்த நாய்ச்சிமாருக்கு அனுபாவ்யமான திவ்ய  அவயவ சௌந்த்ர்யத்தையும்
அதுக்கும் அதிசய பாதாகமான திவ்ய ஆபரணங்கள் உடைய ஸூ கடிதத்வத்தையும்
இவற்றைக் காத்தூட்டும் திவ்ய ஆயுத வர்க்கத்தையும்
இஸ சமுதாய சோபையைக் கண்டு அனுபவித்து
அவ் வநுபவ ஜனித ப்ரீதியாலே அநேக்தாபாவித்து அடிமை செய்யும் சூரி பரிஷத்தையும்
அவர்களால் அநவரத பரிசரித சரண நளினனாய் எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பையும் அனுசந்தித்து
இப் பேற்றை நாம் எப்போது பெறக் கடவோம் -என்று மநோ ரதித்து
அம மநோ ரத அனுகுணமாகச் சென்று கிட்டி
பெருமாளே என்னால் நித்ய கைங்கர்யம் கொண்டு அருள வேணும் -என்று பிரார்த்தித்து
ஆத்ம சமர்ப்பணம் பண்ணுவன் -என்கிறார்

நாலாம் சூரணையிலே இவன் அபேஷ அனுகூலமாக அவனாலே ச்வீக்ருதனாய்க் கொண்டு
அனுகூல வ்ருத்தியைப் பண்ணிக் கொண்டு இருப்பன் -என்கிறது

ஐந்தாம் சூரணையிலே இப் புருஷார்த்தத்தை நெடும் காலம் இழந்த இழவு தீர
அநந்ய பரனாய் இமையாத கண்ணினாய்க் கொண்டு
சதா தர்சனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் இருப்பைச் சொல்லுகிறது

ஆறாம் சூரணையிலே
அவன் இவனைக் குளிரக் கடாஷித்துத் திருவடிகளை தலையிலே வைக்க
அடி சூடும் அரசாய்-பெருமாள் திரு மொழி -10-7-
ஸ்வாராஜ்ய சாம்ராஜ்ய துரந்தரனாய் இருக்கும் இருப்பைச் சொல்லுகிறது –

————————————————————————————–

சூரணை 1- அவதாரிகை
அதில் முதல் சூரணையிலே
ஸ்வாதீன த்ரிவிதசேதன -என்று தொடங்கி
நாராயணம் -என்னும் அளவாக
சேதன அசேதன விலஷண ஸ்வரூபத்தையும்
ஸ்வரூப அனுகுணமான குணங்களையும் சொல்லுகிறது –

—————————————————————————————-

ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன
ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம்
க்லேச கர்ம விபாகாதி
அசேஷ தோஷ அசம்ப்ச்ப்ருஷ்டம்

ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய ஜ்ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜ

ப்ரப்ருதய அசந்க்யேய கல்யாண குணா கனௌ மஹார்ணவம்

பரம புருஷம் பகவந்தம் நாராயணம்
ஸ்வாமித்வேந குருத்வேந ஸூ ஹ்ருத்த் வேந ஸ பரிக்ருஹ்ய ஐகாந்திக
ஆத்யந்திக தத் பாதாம் புஜ த்வய
பரிசர்யைக மநோ ரத தத் பராப்தயே ஸ
தத் பாதாம் புஜ த்வய ப்ரபத்யே
அநயன்ன மே கல்ப கோடிசஹச்ரேணாபி சாதா நமஸ் தீதி மந்வான
தச்யைவ  பகவதோ நாராயணஸ் யா அகில சத்வதயைக சாகரச்ய
அனலோசித குணா குணா அகண்ட ஜனாநுகூல
அமர்யாத சீலவத
ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய குணவத்தயா து
தேவ திர்யக் மனுஷ்யாதி
அகில ஜன ஹ்ருத யாநந்த நஸய
ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதே
பக்த ஜன சம்ச்லேஷைக போகச்ய
நித்ய ஜ்ஞான க்ரிய
ஐஸ்வர் யாதி போக சாமக்ரீ சம்ருத் தஸ்ய மஹா விபூதே
ஸ்ரீ மத சரணாரவிந்த யுகளம்
அநந்ய ஆத்ம சஞ்சீவ நேன தத்கத சர்வ பாவேன சரணம் அநு வ்ரஜேத்

ஸ்வ அதீன –
இத்தால் பராதீனமான சேதன அசேதனங்களைப் போல் அன்றிக்கே
ஸ்வ அதீன வ்யாபாரனாய் -இருக்கும் இருப்பைச் சொல்லுகிறது –
ஜகத் வசே வர்த்த தேதம் க்ருஷ்ணச்ய ஸ சராசரம் -என்கிறபடியே
தன்னை ஒழிந்தவை அடைய தான் இட்ட வழக்கை இருக்கும் -என்கிறது –

அவை தான் என் என்னில் –
த்ரிவித சேதன அசேதன –
பத்த முக்த நித்ய பேதேன மூன்று படிப் பட்ட ஆத்மவர்க்கம் -என்ன
ப்ராக்ருத அப்ராக்ருத கால ரூபமான அசித்து என-இவை

இவை தானேயோ பர தந்த்ரமாய் இருப்பன -எனில்
ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் –
இவற்றின் உடைய தர்மி ஸ்வரூபம் என்ன –
தர்மமான ஸ்வபாவம் என்ன
இவற்றின் உடைய வியாபாரம் என்ன இவை
ஸ்திதி
வ்யவஸ்தித ஸ்வ பாவம்
நித்யோ நிதயாநாம் சேதனஸ் சேதநாநாம்
ஏகோ பஹூ நாம் யோ விததாதி காமான் -என்றும்
அசேதன பரார்த்தா ஸ நித்யா சத்த விக்ரியா
த்ரி குணா கர்மிணாம் ஷேத்ரம் ப்ரக்ருதே ரூப முச்யதே -என்றும்
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டின் ஸ்வ பாவமும் நித்யம் ஆகையாலே
ஸ்வரூப ஸ்திதி என்று சத்தா நுவ்ருத்தி சொல்ல வேண்டா –
சேதனனுக்கு ஸ்வரூப பேதம் ஆவது -மாயாவாதிகள் போலே ஏகாத்மா வாய் இருக்கை அன்றிக்கே
ஏகோ பஹூ நாம் -என்றும்
நாநாத்மா நோ வ்யவஸ்தாத- என்றும்
சுக துக்காதி பேதத்தாலே ஆத்மாக்கள் அநேக ரூபமாய் இருக்கை –
ஸ்வபாவ பேதம் ஆவது –ஜ்ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ நித்யத்வ ஸ்வயம் பிரகாசத்வ சேஷத் வாதிகள் –
பிரவ்ருத்தி பேதம் ஆவது -ஜ்ஞான சிகீர்ஷா ப்ரயத் நாதிகள் –
அசேதனத்துக்கு ஸ்வரூப பேதம் ஆவது -பிரகிருதி மஹத் அஹங்கார தன்மாத்ர ஆகாசாதி பேதத்தாலும்
கலா காஷ்டா முஹூர்த்தாதி பேதத்தாலும்
பின்னமான கார்ய காரணா வஸத வஸ்துக்கள் –
ஸ்வபாவ பேதம் ஆவது -ஜடத்வ பரிணாமித்வ நித்யத்வ பரார்த்தத்வ சத்வாதி குண ஆஸ்ரயத்வாதிகள்
பிரவ்ருத்தி பேதம் ஆவது -கார்யாரம்ப கத்வ -உபாதா நத்வ -திரோதா யாக்த்வ -அப்ரகாசத்வாதிகள்-க்ருஹ உபகரண -ப்ருத்யாதிகள் உடைய-ஸ்வரூப சம்பாத நாதி வியாபாரங்கள்
ராஜாதி களுக்கும் ஸ்வ அதீனமாய் அன்றோ இருப்பது –
அவ்வோ மாதரமோ -என்னில்
க்லேச கர்ம விபாகாதி அசேஷ தோஷ அசம்ப்ச்ப்ருஷ்டம் –
என்கிறபடியே

ஈத்ருச சமஸ்த தோஷங்களும் இன்றிக்கே இருக்கும் இறே
க்லேச -அதாவது -ராக த்வேஷ அபி நிவேசா க்லேசா –
கர்ம -அதாவது -புண்ய பாப ரூப கர்மம்
விபாக -அதாவது -சதி மூலே தத் விபாகா ஜாத்யாயுர்போகா-
ஆதி -சப்தம் வாசனையை சொல்லுகிறது
ஆசயோ நாம வாஸநா – என்னக் கடவது இ றே –
இவற்றுக்கு வச்யனாய் இன்றிக்கே இருக்கை –
இவை ஹேயங்களுக்கு எல்லாம் உப லஷணமாய்
ஏவம் பிரகார மமலம் நித்யம் வ்யாபக மஷயம்
சமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண வாக்யம் பரமம் பதம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-22-53-என்றும்
விநா ஹேயைர் குணாதிபி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீகன் என்று சொல்லுகிறது –

—————————————

இப்படி ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் இருக்கும் அளவேயோ-என்னில்
சமஸ்த கல்யாண குணங்களுக்கும் ஆதார பூதன் -என்கிறார்

பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ருயதே ஸ்வா பாவிகீ ஜ்ஞான பல க்ரியா ஸ – என்றும் -த இமே சத்யா காமா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஒரு சாதனா அனுஷ்டானத்தாலே யாதல்
ஒரு தேவதா ப்ரசாதத்தாலே யாதல்
ஒரு நாள் வரையிலே யாதல்
போதல் வருதல் செய்கை அன்றிக்கே –
குணங்கள் தர்மிக்கு சத்தா பிரயுக்தமாய் இருக்கும் –என்கை
இப்படி ஸ்வபாவ சித்தமாய் இருந்துள்ள குணங்கள் தான் பரிச் சின்னமாய் இருக்குமோ -என்னில்
அநவதிக அதிசய –
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மநஸா சஹ
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் ந பிபேதி குத்ஸ்சநேதி -என்றும்
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் யவன் அவன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
குணங்களின் உடைய மிகுதிக்கு எல்லை அற்று இருக்கும் –
உள்ள குணங்களுக்கு எல்லை அற்று இருந்தாலும்
இல்லாத குணங்களும் சில உண்டாய் இருக்குமோ –
உள்ள குணங்கள் தான் எவை -என்னும் அபேஷையிலே கிளம்புகிறது –
மஹார்ணவம் –
ஜ்ஞான —
அதாவது -யோ வேத்தி யுகபத் சர்வம் ப்ரத்யஷேன சதா சவாத -என்கிறபடியே
சர்வ காலமும் உண்டான சர்வ பதார்த்த சாஷாத் காரம் –
பல –
அதாவது -ஸ தாதார ப்ருதிவீம் த்யாமுதேமாம் -என்றும்
அதவா பஹூ நோக்தேன கிம் ஜ்ஞா நேன தவார்ஜூன
விஷ்டப் யாஹமிதம் க்ருத்ஸ் நமேகாம் சேன ஸ்திதோ ஜகத்-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே -உபய விபூதியையும் அக்லேசேன வஹிக்க வல்ல மிடுக்கு –
ஐஸ்வர்ய –
ஷரம் ப்ரதா நமம்ரு தாஷரம் ஹர
ஷராத்மா நாவி சதே தேவ ஏக – என்கிறபடியே
இப்படி த்ரிவித ஜகத்தை தன் குடை நிழலின் கீழே -துடைக் கீழே -அமுக்கி ஆள வல்லனாகை யாகிற நியந்த்ருத்வம்
வீர்ய –
ந ஸ்ரமோ ந ஸ கேதஸ் தே ஜகத் தாரண சாசனே -என்று சொல்லுகிறபடியே
ஜகத் தாரண நியமனந்களிலே சாரீரமான சமான சர்வ கிலேசங்கள் என்றும் இன்றியிலே இருக்கை –
சக்தி –
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வ ஸ்ருயதே -என்றும்
ந ஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
ச்திதௌ ஸ்திதம் மஹா ப்ராஜ்ஞ பவத் யன்யச்ய கச்யசித் -என்றும்
சேஷ்டா தஸ்யா ப்ரமே யஸ்ய வியாபி நோவ்யாஹதாத்மிகா -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஏறிட்டுக் கொண்டதொரு கார்யம் முட்டுப் படாதபடி செய்து தலை கட்ட வற்றான சாமர்த்தியம்
தேஜ-
ரகாராதீ நி நாமாநி ராமதரஸ் தஸ்ய ராவண
ரத்தானி ஸ ரதாச்சைவ தராசம் சஞ்சயந்தி மே -ஆரண்ய -39-17-என்கிறபடியே
வ்யாபாராந்தர நிரபேஷமாக இவன் பேர் சொன்ன போதே
எதிரிகள் குடல் குழம்பும் படியான மதிப்பு
அன்றியே
இத்தால் பஹூ பிரயத்ன சாத்தியம் ஆனவற்றை அல்ப யத்னத்தாலே
தலைக் கட்ட வல்லன் -என்றபடி
ந தச்யேசே கச்சன தஸ்ய நாம மஹத் யச -என்கிறபடியே
வீர்ய சக்தி யாதிகளால் பிறக்கும் புகழாகவுமாம்

ஆனால் இப்படி ஷாட் குண்யமேயோ உள்ளது -என்னில்
ப்ரப்ருதய
த்வா நந்த குணச யபி ஷடெவ ப்ரதமே குணா
யைஸ் த்வஏவ ஜகத் குஷாவன்யேஸ் அப்யந்தர் நிவேசிதா -என்கிறபடியே
இவை தொடக்கமான குணங்கள் பலவும் உலா -என்கிறார்
இப்படி பல உண்டானாலும் இத்தனை என்று எண்ணப் பட்டு இருக்குமோ என்னில்
அசங்க்யேய  –
சக்யாதும் நைவ சக்யந்தே குணா -என்றும்
ஸ தே குணா நாம யுதைக தேசம் வதேன்ன வா -என்றும் சொல்லுகிறபடி
எண்ணிறந்து இருக்கும்
இப்படி எண்ணிறந்து இருக்கைக்கு அடி தோஷ குணங்கள்  கூடியோ என்னில்
கல்யாண –
பஹாவோ ந்ருப கல்யாண குணா -என்றும்
சந்க்யாதும் நைவ சக்யந்தே குணா தோஷாச்ச சார்ன்கின
ஆனந்த்யாத் ப்ரதமோ ராசி அபாவாதேவ பச்சிம -என்றும்
சமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண வாக்யம் -என்றும்
சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகோ அசௌ- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஹேய ரஹீதமான குணங்கள் முடிவு இன்றிக்கே இருக்கும்
கல்யாண -ஆஸ்ரயமான அவன் தன்னோடு
அநு போக்தாககளோடு வாசி அற மங்களா வஹமாய் -சுகா வஹமாயும் இருக்கும்
கல்யாணம் மங்களம் சுபம் -என்னக் கடவது இ றே
லோகத்திலும் இங்குத் திரள் என் -துக்கமோ கல்யாணமோ -என்று துக்க ப்ரதியோகியாக
சுகத்தை சொல்லக் கடவது இ றே
குணா –
கேட்ட போதே செவி புதைக்க வேண்டும்படி இருக்கை அன்றிக்கே
குன்யந்த இதி குணா -என்றும்
ஈர்க்கின்ற குணங்களை உடையாய் -திருவாய்மொழி -8-1-6-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அஹோ அஹோ என்று கிழவி நூல் கொண்டு -கீழ் நூல் -பலகாலும் ஆவர்த்திக்கும் படியாய் இருக்கை
இப்படி ஒரோ குணங்களேயோ சங்கையும் அவதியும் இன்றிக்கே இருப்பது -என்னில்
கனௌ –
தெஜசாம் ராசும் -என்றும்
ஒண் சுடர்க் கற்றை -திரு வாய் மொழி -7-7-6-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ச்வாமித்வ அனுபந்தியான சுர்யம் என்ன வீர்யம் என்ன பராக்ரம் என்ன
சாதுர்யம் என்ன ஸ்தைர்யம் என்ன தைர்யம் என்ன
ஏவமாதி குணங்கள் –
சௌலப்ய அனுபந்தியான பவ்யத்தை என்ன கிருபை என்ன அபராத சஹத்வம் என்ன
கிலேச சஹிஷ்னுத்வம் என்ன
தோஷத்தில் குணபுத்தி என்ன பிரத்யுபகார நைரபேஷ்யம் என்ன ஏவமாதிகள்-
சௌசீல்ய அனுபந்தியான ஸ்வ வைப அஞ்ஞானம் என்ன
பரகீய ஹேய அஞ்ஞானம் என்ன அக்ருத்ரிமத்வம் என்ன ஏவமாதிகள்
வாத்சல்ய அனுபந்தியான பஷபாதம் என்ன தோஷத்தில் குணபுத்தி என்ன
உபகார நைரபேஷ்யம் என்ன ஏவமாதிகள்
சந்தோஷ அனுபந்தியான  பிரமோத ஆனந்தாதி குணங்கள் என்ன
ஏவமாதியான ஒரோ குணங்களைப் பற்றி திறம் திறமாக வரும் குணங்களுக்கு ஓர் எல்லை இல்லை என்கிறது
இப்படிக்கொத்த குணங்கள் தான் தனித் தனியே அலககாயோ இருப்பது என்னில்
ஒக
ஊர் வாரியம் காட்டு வாரியம் மலை வாரியம் ஏரிகள் உடைந்த வாரியம் ஓர் இடத்திலே கூடினால்
கங்கும் கரையும் அழிந்து கரை காண ஒண்ணாதே திரை மேல் திரையாக ஒரு வெள்ளமாக வருமா போலே
சமஸ்த குணங்களும் ஒரு வழிப் பட்டு இருக்கும் என்கிறது
எல்லாம் கூடினாலும் ஆற்று வெள்ளம் தனித் தனி நீர்களைப் பிரித்து அறிய ஒண்ணாதபடியும்
கரை அழியப் பெருகினாலும் ஓர் இடத்தில் வந்த நீர் அவ்விடத்தில் நிலை நில்லாது ஒழியக் கடவதுமாய்
மலையிலே அடி அற்றவாரே  வற்றக் கடவதுமாய் இ றே இருப்பது
அப்படி இவ் வாஸ்ரயத்தில் நிலை நில்லாதபடி அஸ்திரங்களுமாய் அநித்யங்களுமாயோ  இருப்பது என்னில்
அரணவம் -என்கிறது –
சமுத்திர இவ சிந்துபி -என்கிறபடியே எல்லா நீரும் கூடிக் கடலிலே பர்யாவசிக்கவும்
அவ்விடத்தை விட்டுப் போகாது ஒழியவும் வற்றாது ஒழியவும் கடவதே இருக்குமா போலே
இங்கும் எல்லா குணங்களும் சேர இருக்கக் கடவதே நித்யமுமாயும் இருக்கும்
அரணவம் -அர்ணஸ் ஆகிறது ஜலம் ஆகையாலே
லவண இஷூ சூரா சர்ப்பி ததி ஷீரங்கள் ஆகிற இவ்வருகில்
பரிச்சின்னங்களான ஷட் சமுத்ரங்கள் போல் அன்றிக்கே
இவை இத்தனைக்கும் அவ்வருகாய்
அதிக பரிமாண சுத்த ஜலம் போலே பெருத்து இருக்கும் -என்கிறது
இப்படி யானாலும் அது தானும் லோகாலோக ஸ்வேத த்வீபாதிகளால் பரிச்சின்னமாய் அன்றோ இருப்பது
அது போலேயோ இங்கும் -என்னில்
மஹார்ணவம்
குணா நாமா கரோ மஹான்-என்றும்
சமஸ்த கல்யாண குணாம் ருதோ ததி -என்றும் சொல்லுகிற படியே
அம்ருதமாய் இருப்பதொரு பெரும் புறக் கடல் -பெரிய திருமொழி -7-10-1- -என்கிறது –

—————————————————————————————

பரம புருஷம் பகவந்தம் நாராயணம்
ஸ்வாமித்வேந குருத்வேந ஸூ ஹ்ருத்த் வேந ஸ பரிக்ருஹ்ய ஐகாந்திக
ஆத்யந்திக தத் பாதாம் புஜ த்வய
பரிசர்யைக மநோ ரத தத் பராப்தயே ஸ
தத் பாதாம் புஜ த்வய ப்ரபத்யே
அநயன்ன மே கல்ப கோடிசஹச்ரேணாபி சாதா நமஸ் தீதி மந்வான
தசைவ பகவதோ நாராயணஸ் யா அகில சத்வதயைக சாகரச்ய
அனலோசித குணா குணா அகண்ட ஜனாநுகூல
அமர்யாத சீலவத
ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய குணவத்தயா து
தேவ திர்யக் மனுஷ்யாதி
அகில ஜன ஹ்ருத யாநந்த நஸய
ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதே
பக்த ஜன சம்ச்லேஷைக போகச்ய
நித்ய ஜ்ஞான க்ரிய
ஐஸ்வர் யாதி போக சாமக்ரீ சம்ருத் தஸ்ய மஹா விபூதே
ஸ்ரீ மத் சரணாரவிந்த யுகளம்
அநந்ய ஆத்ம சஞ்சீவ நேன தத்கத சர்வ பாவேன சரணம் அநு வ்ரஜேத்

இப்படிப் பட்ட ஸ்வரூப ரூப குணங்களை உடையதான ஆஸ்து எது என்னில்
பரம புருஷம் -இத்யாதி
ஏவம் பூதன் நாராயணன் -என்கிறது –
கீத் ருக் பூதன் -என்னில் –பரம புருஷம் –
புருஷ சப்தம் ஜீவ ஈஸ்வர சாதாரணம் ஆகையாலே
பரம -பதத்தை இட்டு வ்யாவர்த்திக்கிறது
பரோமா அஸ்மாதி தி பரம -என்று இவனுக்கு மேலாய் இருப்பார் இல்லை -என்கிறது –
இப்படி சர்வ அதிசாயியான வஸ்துவுக்குப் பேர் என் என்னில்
பகவந்தம் –
ஸ்வா தீன த்ரிவித -என்று தொடங்கி சிருஷ்டி ஸ்திதி யாதி கர்த்ருத்வம் சொல்லுகையாலும்-
ஜ்ஞான பல ஐஸ்வர்ய -என்று ஷாட்குண்ய யோகம் சொல்லுகையாலும்
பூர்ண ஷாட் குண்யன் என்றும் –ஜகத் காரண பூதன் என்றும் சொல்லிற்று ஆயத்து
ப்ரஹ்மாதி களுக்கும் தத் குண லேச யோகத்தாலே ஔபசாரிகமாக பகவச் சப்த வாச்யத்வம் உண்டாய் இராதோ -என்னில் -அதுக்காக
நாராயணம் –
அநந்ய பரமான நாராயண அநுவாக சித்தனாய்
நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே-என்கிறபடியே
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் கூட காரண பூதனாய்-ப்ராப்யனும் ஆனவன் -என்கிறது
நாராயணம் -பகவச் சப்தத்தாலும் ஷாட் குணய மாத்திரம்  இறே சொல்லிற்று
ப்ரப்ருதி அசந்க்யேய கல்யாண குணா கனௌ மஹார்ணவம் -என்று சமஸ்த கல்யாண குணாஸ்ரயம் சொல்லுகையாலே
அத்தால் பளிதமான திரு நாமம் சொல்லுகிறது –
நாராயணம் பரம புருஷம் -என்கையாலே
ஸ்ரீ புருஷ ஸூக்த பரமான பிரதிபாத்யம் சொல்லுகிறது –
பகவந்தம் -என்கையாலே
பகவான் பவித்ரம் வாசுதேவ
பவித்ரம் வாசுதேவோ பகவான்
சங்கர்ஷணோ பகவான்
ப்ரத்யும்னோ பகவான் -இத்யாதி
ரஹச்யாம்னாய ப்ரதிபாத்யத்வம் சொல்லுகிறது –
நாராயணம் -என்கையாலே நாராயண அநுவாக பிரதிபாத்யம் சொல்லுகிறது
ஆக -இத்தால் வேதே ராமாயனே சைவ புராணே பாரதே ததா
ஆதௌ மத்யே ததாந்தெ ஸ விஷ்ணுஸ் சர்வத்ர கீயதே -என்றும்
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ச்ம்ருதிர் ஜ்ஞான மபோ ஹ நஞ்ச
வேதைஸ்ஸ சர்வை ரஹமேவ வேத்யோ வேதாந்தக்ருத் வேத விதேவ சாஹம் -என்று
சொல்லுகிற படியே க்ருத்சன வேத ப்ரதிபாத்யனான நாராயணன் -என்னும் அர்த்தம் சொல்லுகிறது-

இதுக்கு முன் ப்ராப்ய விஷய வைலஷண்யம் சொல்லிற்று ‘இனி இவ் விஷயத்தில் பண்ணும் கைங்கர்ய பிரார்த்தனையைச் சொல்லுகிறதுதத் பிராப்தயே-என்னும் அளவாக –
ஸ்வாமித்வேந குருத்வேந ஸூ ஹ்ருத்த் வேந ஸ பரிக்ருஹ்ய –
நாராயண சப்தத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படுகிற அர்த்தத்தை அனுசந்திக்கிற படி –
ச்வாமித்வ -சௌலப்ய சௌசீல்ய வாத்சல்யாதிகள் இ றே நாராயண சப்தார்த்தம் –
ஸ்வாமித்வேந -என்கையாலே ஸ்வாமித்வம் சொல்லுகிறது
குருத்வேந -என்கையாலே பீதகவாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-2-8-என்கிற சௌலப்யம் சொல்லுகிறது –
ஸூ ஹ்ருத்த் வேந -என்கையாலே சௌசீல்யம் சொல்லுகிறது
ஸ-காரத்தாலே வாத்சல்யம் சொல்லுகிறது
அன்றிக்கே -உக்த சமுச்சயமாய் -வாத்சல்யம் உப லஷிதம் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே
ஸ்வாமித்வேந -என்று பரம புருஷம் -என்று பரம புருஷ சப்தத்தாலே ஸூ சிதமான புருஷ ஸூ க்தத்தில்
பிரதிபாதிதமான ச்வாமித்வத்தை சொல்லுகிறது
குருத்வேந -என்று பகவந்தம் -என்கையாலே பகவச் சப்த ஸூ சிதமான ரஹச்யாம்நாயத்தில்
சங்கர்ஷணோ பகவான் -என்று சங்கர்ஷ ண ரூபேண ஜ்ஞானப் பிரதானம் பண்ணின குருத்வத்தைச் சொல்லுகிறது –
ஸூ ஹ்ருத்த் வேந -என்று -நாராயணம் -என்று நாராயண சப்தத்தாலே ஸூ சிதமான நாராயண அனுவாகத்தில்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ருயதேஅபி வா
அந்தர் பஹிஸ்ஸ தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -என்றும்
தஸ்ய மத்யே வஹ்நிசிகா அணி யோர்த்வா வ்யவஸ்தித
நீல தோயாத மதயஸ்தா வித்யுல்லேகேவ பாஸ்வரா
நீவார ஸூ கவத் தன்வீ பீதாபா ஸ்யாத் தநூபமா
தஸ்யாஸ் ஸிகாயா மத்யே பரமாத்மா வ்யவஸ்தித
ஸ ப்ரஹ்மா ஸ சிவச் சேந்த்ரஸ் சோஷர பரம்ஸ் ஸ்வராட் -என்றும்
இவற்றை விட மாட்டாதே உட்புகுந்து கலந்து இருக்கும் -என்று ப்ரதிபாத்யமான சௌஹார்த்த தத்தைச் சொல்லுகிறது –
ஸ்வாமித்வேந -என்கையாலே சரணாகதி பண்ணுகைக்கு பற்றாசான ஸ்வ ஸ்வாமி சம்பந்தம் சொல்லுகிறது
குருத்வேந -என்கையாலே சிஷ்ய -ஆச்சார்யா சம்பந்தம் சொல்லுகிறது –
ஸூ ஹ்ருத்த் வேந -என்கையாலே சரணம் ஸூ ஹ்ருத் கதிர் நாராயண -என்று சக்ய நிபந்தனமான சம்பந்தம் சொல்லுகிறது –
சௌசீல்யம் சொல்லுகிறது என்றும் சொல்லுவார்கள்
இத்தால் சர்வ வித சம்பந்தமும் அவனோடு -என்றபடி
பரிக்ருஹ்ய -என்று ஒரு தலை மாற்றமாக தான் ப்ரீதி பத்தி பண்ணுகை  அன்றிக்கே சர்வாவி கீதமாக லோக பரிக்ரு ஹீதமான அர்த்தம் என்கை-
பரிக்ருஹ்ய -பரித்தோ க்ருஹீத்வா
சாஸ்திர அவலோக நத்தாலும் ஆச்சார்யா உபதேசத்தாலும்
பகவத் அனுஷ்டானத்தாலும் ஆகிற சர்வ பிரகாரத்தாலும் நெஞ்சிலே ஸ்வீகரித்து

இப்படி அத்தலையில் ச்வாமித்வ அனுசந்தானம் பண்ணின அநந்தரம்
ஸ்வ உஜ்ஜீன இச்சா யதி தே ஸ்வ சத்தாயாம் ஸ்ப்ருஹா யதி
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரே ஸ்வாம்யம் ஸ்வ பாவஞ்ச சதா ஸ்மர-ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம் -என்று
ச்வாமித்வ பிரதி சம்பந்தி யான தாஸ்ய அனுகுண வ்ருத்தி விசேஷத்தை ஆசைப் படும்படி சொல்லுகிறது –
ஐகாந்திக ஆத்யந்திக தத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யைக மநோ ரத–என்கிற பதத்தாலே –
ஐகாந்திக –
ஏகாந்த சம்பந்தியாய் இருக்கை -அதாவது அந்தரங்கம் -என்றபடி –
அது –தத் -பதத்தோடு -அன்வயிக்கவுமாம் –
தத் பாதாம் புஜ த்வயத்தோடே-அன்வயிக்கவுமாம் –
பரிசர்யை யோடு அன்வயிக்கவுமாம்
தத் பதத்தோடு அந்வயித்த போது –நிருபாதிக பந்துவானவன் -என்றபடி –
தத் பதாம் புஜ த்வயத்தோடே அந்வயித்த போது
த்வத் பாத பங்கஜ பரிக்ரஹ தன்ய ஜந்மா
பூயாசமித்யபி நிவேசகதர்த்யமான
ப்ராமயன் நருமாம்ச பண நாய பரேத பூமா
வாகர்ண்ய பீரு ருதிதானி தவாக தோஸ்மி -என்றும்
கிம் சீதலை க்லமவி நோதி பி ரார்த்ரவாதான்
சஞ்சாரயாமி நளி நீதள தால வ்ருந்தை
அங்கே நிதாய கர போரு யதா ஸூ கம் தே
சம்வாஹயாமி சரணாவுத பத்மதாம் ரௌ -என்றும்
பாஹ்ய விஷயங்களில் காமம் போலே அப்ராப்தமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
சேஷி உடைய திருவடிகளிலே சேஷ பூதனுக்கு பிறக்கும் காமம் ச்வத ப்ராப்தம் –என்கை –
தத் பாதாம் புஜ த்வய -தத் சதம் பிரக்ருத பராமர்சி யாகையாலே -நாராயணம் -என்று பரஸ்துதனானவனை பராமர்சிக்கிரது
இத்தால் நாராயண சரனௌ-த்வயம் –என்கிற பதத்தை நினைக்கிறது
பாதாம் புஜ த்வய-தத் -என்று தர்மி  ப்ரஸ்துதமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
பாத -என்று திருவடிகளைச் சொல்லுகிறது -ஸ்தநந்தய பிரஜைக்கு மாதாவினுடைய முலைக்கண் அபேஷிதம் ஆனால் போலே
சேஷ பூதனுக்கும் ஸ்வரூப ப்ராப்தமாகை
அங்கு முலைக் கண்ணில் பலூருமா போலே –
ததச்ய ப்ரியமபி பாதோ அஸ்யாம்
நரோ யத்ர தேவயவோ மதநதி
உருக்ர மஸ்ய ஸ ஹி பந்து ரித்தா
விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ச -என்றும்-
தவாம் ருதஸ் யந்தினி பாத பங்கஜே
நிவேசிதாத்மா கத மன்யதிச்சதி
ஸ்திதேர விந்தே மகரந்த நிர்ப்பரே
மது வ்ரதோ நேஷூரகம் ஹி வீஷதே -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -27-என்றும்
சொல்லுகிற படியே இவனுக்கும் திருவடிகளிலே போக்யதை யூற்று இருக்குமே –
அம்புஜ-இது தான் தைவதமாய் -காஷாய பானம் போலே இருக்கை அன்றிக்கே
ராக பிராப்தமாம் படி போக ரூபமாய் இருக்கும் –
அம்புஜ -அமரர் சென்னிப் பூவை -திருக் குறும் தாண்டகம் -6–ஆகையாலே
குளித்து

மயிருக்கு பூ வைக்கும் போது -சிரஸா தாரயேத் -என்று விதிக்க வேண்டா இ றே
த்வயஉபாயம் த்வயமாய் இருக்கையாலே
உபேயமும் த்வ்யமாய் இருக்கிறபடி
தேவா நாம் தாநவா நாம் ஸ சாமான்ய மதி தைவதம்
சர்வதா சரணத் வந்தவம் வ்ரஜாமி சரணம் தவ -ஜிதந்தே -2-என்னக் கடவது இ றே –
இத்தால் சரனௌ -என்கிற த்வி வசனத்தை  நினைக்கிறது
பரிசர்ய-
சர்யா -சரித்ரம் -அனுஷ்டானம் -கைங்கர்யம் -என்றபடி –
பரிசர்யை ஆவது -சர்வ வித கைங்கர்யம் -என்றபடி –
இவ் வ்வயவசக்தியை ஒழிய பரி சர்யை என்கிற ரூடியாலே
கௌரவ விஷயத்தில் பண்ணும் அநு வ்ருத்திக்குப் பேராய்
அத்தால் கைங்கர்யத்தை விவஷிககிறதாகவுமாம் –
அன்றிக்கே
பரிதஸ் சர்யையாய் -அதாவது -விஸ்வத பர்யேதி-என்றும்
கொண்ட கோயிலை வலம் செய்து -திருவாய் மொழி -10-1-5-என்றும்
வலம் செய்து நாளும் மருவுதல் வழக்கு -திருவாய் -2-10-8-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
பிரதஷிண ஆதி உப லஷணமான அனுகூல வ்ருத்தியைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்
ஏக -மநோ ரத-
புறம்புள்ள பலன்களை எல்லாம் விட்டு
கைங்கர்யம் ஒன்றுமே பெற வேண்டும் என்னும் படியான அபிநிவேசத்தை யுடையவனாய்
தத் பராப்தயே ஸ –
கீழே ப்ரஸ்துதமாய் மநோ ரத விஷயமான பரிசர்யையைப் பெறுகைக்காக
-என்று கீழ் வேறு ஒன்றின் உடைய பிராப்தியைச் சொல்லி
இதன் உடைய பிராப்திக்கும் என்று சமுச்ச்சயிக்கிறது அல்லவே –
சகாரத்துக்கு பொருள் என் -என்னில் அநுக்த சமுச்சயமாய்
சக்ருத் த்வ தாகார விலோக நாசயா
த்ரு ணீ க்ருதா நுத்தம புத்தி முக்தீ
மஹாத்மபிர் மாமவ லோக்யதாம் நய
ஷண அபி தே யத் விரஹோஸ் திதுஸ் சஹ -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -56-என்றும்
அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
தத் ப்ராப்தி பலமான ததீய சேஷத்வ ப்ராப்திக்குமாக வென்று
அநுக்த சமுச்சயம் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே
-என்று –
நின் புகழில் வைகும் தாம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அவர்க்கு வைகுந்தம் என்று அருளும் வான் – பெரிய திருவந்தாதி -59-என்றும்
துர்க்க தாவபி ஜாதாயாம் த்வத் கதோ மே மநோ ரத
யதி நாசம் ந விந்தெத தாவ தாஸ்மி கருதீ சதா -ஜிதந்தோ -12-என்றும்
சொல்லுகிற படியே
பரிசர்யா மநோ ரதம் தானே போந்து இருக்க
அதுக்கு மேலே இது பெற வேணும் என்று இருந்தான் ஆகில் என்று பிராப்தி சமுச்சயிக்கிறது -யென்னவுமாம்
இதுக்கு கீழ் உபேய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
மேல் இதுக்கு சத்ருசமான உபாய நிஷ்கர்ஷமும்
தத் அனுஷ்டான பிரகாரமும் சொல்லுகிறது –
சரணம் அநு வ்ரஜேத் -என்றது அறுதியாக –
தத் பாதாம் புஜ த்வய ப்ரபத்யே -என்று தொடங்கி
மந்வான -என்று அறுதியாக உபாய நிஷ்கர்ஷம் சொல்லுகிறது –
அநந்ய ஆத்ம -தொடங்கி -அனுவ்ரஜேத் -என்றது அறுதியாக உபாய ஸ்வீகாரம் சொல்லுகிறது –
தத் பாதாம் புஜ த்வய-பிராப்யம் தானே பிராபகம் என்கிறது –
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் ஒன்றாகில் – கார்ய காரண யோர் ஐக்கியம் பிரசங்கிக்கும்
ஐக்கியம் பிரசங்கித்தால் சாத்திய சாதனங்கள் இன்றிக்கே ஒழியும்-
இன்றிக்கே ஒழிந்த வாறே அவற்றில் பிரவர்த்தகர் இன்றிக்கே ஒழியும்
பிரவ்ருத்தி இல்லாமையாலே பிரவர்த்தக சாஸ்தரத்துக்கு வையர்த்தமும் அப்ராமாண்யமும் பிறக்கும் –
இத்தனை அநர்த்தங்கள் உண்டாய் இருந்தன –
இதுக்குப் பரிஹாரம் எது என்னில்
தத் பாதாம் புஜ த்வய பரிசர்யை பிராப்யம்
தத் பாதாம் புஜ த்வய பிரபத்தி உபாயம் என்று இட்டு பேதம் உண்டு ஆகையாலே ஒரு விரோதம் இல்லை –
ஆனால் பரிசர்யா ப்ரபத்திகள் உபாய உபேயங்கள் ஆகில்
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -என்றும்
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும்
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -என்றும்
தவம் ஏவ உபாய உபேதோ மே பவ -என்றும்
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் ஓன்று என்றும்
எம்பெருமானே உபாய உபேயங்கள் என்றும் சொல்லுகிற பிரமாண வ்யவஹாரங்கள் செய்யும்படி என் -என்னில்
பரிசர்யா விஷயமும் பிரபத்தி விஷயமும் ஓன்று ஆகையாலே
விஷயம் ஓன்று ஆனால் பேதம் நடக்குமோ என்னில்
பேதகம் -விசேஷணம் -பேத்யம் -விசேஷ்யம்-என்கிற ந்யாயத்தாலே
பரிசர்யா ஜனித ப்ரீதி விசிஷ்ட விஷயமும்
பிரபத்தி ஜனித பிரசாத விசிஷ்ட விஷயமும்
விசேஷண பேதத்தால் வேறு ஆகையாலே வஸ்து ஒன்றானாலும் பேதத்துக்கு குறை இல்லை
ஆனால் அஜோ கஜோ மகிஷா
கண்டோ முண்ட பூர்ண ஸ்ருங்கோ கௌ -என்கிற இடத்தில்
விசேஷண பேத அதீனமாக விசேஷ்ய ஸ்வரூபத்துக்கு பேதம் நடந்தது இல்லையோ -என்னில் –
விருத்த விசேஷமான அவ்விடத்தில் அப்படி ஆகிலும்
தேவ தத்த ச்யாமோ யுவா சம பரிமாண -என்ற இடம் போலே அவிருத்த விசேஷணம் ஆனவிடத்தில்
விசேஷண பேதாயத்த விசிஷ்டாகார பேதம் வரச் செய்தேயும் ஸ்வரூப பேதம் பிறவாது –
ஸ ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ஸ ஸ சரக்க கர்த்தா ஸ ஏவ பாத்யத்தி ஸ பால்யதெ ஸ
ப்ரஹ்மாத் யவஸ் தாபி ரசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வராதோ வரேண்ய-என்று
ப்ரஹ்மம் ஒன்றுமே கார்ய காரணமாம் இடத்தில் சூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டம் ப்ரஹ்ம காரணம்
ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டம் ப்ரஹ்ம கார்யம் என்று அவிரோதேன நிர்வஹிக்கிறாப் போலே

ப்ரபத்தே –
ததே கோபாய தாயாச்ஞா பிரபத்தி -என்று
துர நுஷ்டேயமான உபாயங்களில் எனக்கு அன்வயம் இல்லை
ரஷகனானவனே உஆயம் ஆக வேணும் என்று பிறக்கிற பிறக்கிற ப்ரார்த்தன அத்யாவசாயம் பிரபத்தி –
அந்யத்-இப்பிரபத்தியை ஒழிய மற்ற உபாயாந்தரங்கள் இல்லையோ -என்னில்
அந்யத் -தொடங்கி -மந்வான -அறுதியாக
அவை எல்லாம் நெஞ்சு உடையார்க்கு நல்ல தீர்த்தம்
நமக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று இருப்பான் -என்கிறார் –
அந்யத் -பக்தி -தத் பேதமான சத்வித்யை தொடக்கமானவை –
தத் அங்கமான ஜ்ஞான கர்மங்கள் தொடக்கமான பிரபத்திவ்யதிரிக்தமான உபாயம் –
இப்படி சாஸ்த்ரங்களிலே தாத்பர்யம் பண்ணி விதிக்கிற இவை உபாயங்கள் அன்றோ -என்னில்

ந மே
-இங்கே அஸ்தி யை கூட்டி –ந மே அஸ்தி -இவை எல்லாம் சக்த அதிகாரம் –
அஜஞனாய்-அசக்தனாய் -கர்ம ப்ரவாஹத்திலே அழுந்தி
அது அடியாக -மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -திருவாய் மொழி -2-6-8-
மாதரார் வன முலைப் பயனே பேணி -பெரிய திருமொழி -1-6-1-
இப்படி விபரீதப்ரவ்ருத்தி பண்ணி -ஷிபாமி -ந ஷமாமி -க்கு இலக்காய் இருக்கிற எனக்கு உபாயம் இல்லை –

இப்படி மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறக்கிற பிறவிகளில் இதுக்கு முன்பு இல்லை யாகிலும்
இனிப் பிறக்கும் பிறவிகளிலே ஆகிலும் சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணத் தட்டு என் -என்னில்
கல்ப கோடிசஹச்ரேணாபி –
ஒட்டடையை ஆயிரம் நாள் நீரிலே இட்டு வைத்தாலும் முளையாதாப் போலே
கால தத்வம் உள்ளது அனையும் திரிந்தாலும் அதிகாரம் உண்டாக மாட்டாது –
சதா நமஸ்தி –
இத்தை கீழே கூட்டினால் போலே கீழே உள்ள நஞ்ஞை இங்கே கூட்டி
சாதனம் நாஸ்தி -என்று ஆகிறது
எல்லாம் செய்தாலும் க்ருத பிராய சித்தமாம் அத்தனை போக்கி
அபிமத பலத்தை சாதித்து தர மாட்டாது –
சாதனம் நாஸ்தி -என்றால் ஸ்வ ரசமாகத் தொடருவது சாதனம் இல்லை என்று இ றே
அங்கன் அல்ல
சாதனம் ந பவதி -எனக்கு சாதனம் ஆக மாட்டாது -என்ற படி –
இதி மந்வான –
இப்பிரகாரத்திலே அறுதி இட்டு
மந்வான -இந் நினைவு உருவ நடக்க வேணும் என்கிறது வர்த்தமானத்தாலே
தச்யைவ பகவதோ நாராயணஸ்ய-
கீழ் பகவந்தம் நாராயணம் -என்று பிரச்துதமான அவன் தன்னுடைய
கீழ் பகவந்தம் நாராயணம் -என்று
சோச்னுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா -என்கிறபடியே –
பிராப்த்ய உபயோகியான குணங்களையும் குணாஸ்ரயமான தர்மியையும் சொல்லிற்று
இங்கு பகவதோ நாராயண்ச்ய-என்று பிராபகத்வ உபயோகியான குணங்களையும் குணியையும் விவரிக்கிறது –
அகில சத்வதயைக சாகரச்ய-
சகல சத்வ விஷயமாக தைக்கு ஒரு கடலாய் இருக்கும்
அகில சத்வ -இன்னான் இனையான் என்று வரையாதே சகல ஜந்து விஷயம் என்றபடி –
தயா -ஸ்வார்த்த நிரபேஷ பர துக்க அசஹிஷ்ணுதவம்-
தான் ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசியாதே பிறர் நோவு கண்டால் ஐயோ -என்கை –
ஏக சாக ரஸ்ய –
தயை யாகிற ஜலத்துக்கு வேறு ஒரு ஆஸ்ரயம்  இன்றிக்கே இவனே ஆஸ்ரயம் ஆகை
அகில சத்வ தயைக சாக ரஸ்ய -என்றது பர பீடா நிரூபணம் பண்ணியோ வென்னில் –
அனலோசித குணா குணா அகண்ட ஜனாநுகூலஅமர்யாத சீலவத –
இப்படி குணா தோஷ நிரூபணம்   பண்ண ஒண்ணாத படியான
சீல குணம் உடையவன் -என்கிறது –
திரு உள்ளத்தால் ஆராயப் படாத படியான நன்மை தீமைகளை உடையராய் இருக்கிற
அகண்ட ஜனம் உண்டு -பிரியப் படாத மனுஷ்யர்கள்
அவர்கள் உஜ்ஜீவிக்கைக்கு ஈடாம் படியான நிரவதிக சீலத்தை உடையவனுடைய
தோஷம் திரு உள்ளத்தில் படாத அம்சம் ஏற்றம் ஆகிறது
உள்ள குணங்களை அங்கீ கரித்திலன்  என்றால் இது ஓர் ஏற்றமோ என்னில்
நிக்ரஹிக்கைக்கு அடியான தோஷங்களை நிரூபியாத மாதரம்
ரஷிக்கைக்கு பற்றாசான குணங்களையும் அபேஷியான் -என்றபடி
தான் ரஷிக்கும் போது குண அபேஷை இல்லை என்று கருத்து
அனலோசித –ஆலோசிதம் ஆவது -இவ் வாஸ்ரயத்தில் நன்மை உண்டோ தீமை உண்டோ என்று விடுத்து ஆராய்கை
அது இன்றிக்கே ஒழிகை
குணாகுண-அவை யாவன -நன்மை தீமைகள் -அதாவது அஜஞனோ ப்ராஜ்ஞனோ-நாஸ்திகனோ ஆஸ்திகனோ-
தார்மிகனோ அதார்மிகனோ – விநீதனோ அவிநீதனோ-என்று ஏவமாதிகள் –
அகண்ட ஜன -தேவ மனுஷ்யர்களோடு
ப்ராஹ்மன ஷத்ரியாத் -யநுலோம ஜாதியோடு பிரதிலோம ஜாதியோடு வாசி அற சர்வ விஷயமாக
அனுகூல -இவை கு-மார்க்கங்களைத் தவிர்ந்து நல் வழி போய்க் கரைமரம் சேருகைக்கு உறுப்பாம் படி இருக்கை
அமர்யாத -மரியாதை யாகிறது -அவதி நிரவதிகம் என்றபடி
சீல -பெரியவன் தாழ்ந்தவனோடு கலக்கும் இடத்தில் தன் மேன்மை பார்த்து இறுமாத்தல்
மற்றையவன் தண்மை பார்த்து கூசுதல் செய்யாதபடி புரை அறப் பரிமாறுகிற நீர்மை –
சீல வத -மதுப்பாலே
பூமா நிந்தா பிரசம் சாசூ நித்ய யோகே அதிசாயனே
சம்பந்தே அஸ்தி விவஷாயாம் பவந்தி மதுபாதய -என்று
நித்ய யோக மதுப்பாலே
இக்குணம் இவனுக்கு நித்ய சித்தம் -என்கிறது –
இப்படி அவன் தன நீர்மையாலே எல்லாரோடும் கலந்தாலும் அவர்கள் தன்னைக் கண்டால் வெருவும்படியாய் இருக்குமோ என்னில் –
தேவ திர்யக் மனுஷ்யாதி -அகில ஜன ஹ்ருத யாநந்த நஸய –
விவேகிகளோடு அவிவேகிகளோடு வாசி அற எல்லாருடைய நெஞ்சும் உருகும்படியாய் இருக்கும்
இப்படிச் செய்கைக்கு அடி என் என்னில்
து -ஒரு விசேஷம் உண்டு
அது தான் என் என்னில்
ஸ்வா பாவிக அநவதிக அதிசய குணவத்தயா –
ச்வதஸ் சித்தமான எல்லை இல்லாத மிகுதியை உடைத்தாய் இருக்கிற குணவத்தையாலே-
அடியே தொடங்கி ஒருபடிப் பட்ட குணங்களைச் சொல்லி வர செய்தே
புதுமை போலே குணவத்தயா -என்று சொல்கிறது -என் என்புது -என்னில் –
அவை எல்லாம் ஆத்ம குணங்களைச் சொல்லுகிறது
இங்கு -ராம ராம நய நாபி ராம தாமாச யஸ்ய சத்ருசீம் சமுத்வஹன்
சர்வ தேவ ஹ்ருத யங்க மோசசி -ஆரண்ய -17-9–என்கிறபடியே கண்ணுக்கு பிடிக்கும் படியான
காந்தி சௌகுமார்யாதி களை-விக்ரஹ குணங்களைச் சொல்லுகிறது –
தேவ திர்யக் மனுஷ்யாதி -அகில ஜன ஹ்ருத யாநந்த நஸய —
பாப்ப வேந்த்ரோபமம் த்ருஷ்ட்வா ராஷசீ காம மோஹிதா -ஆரண்ய 17-9- என்றும்
தருனௌ ரூப சம்பன்னௌ ஸூ குமாரௌ மஹா ப லௌ
புண்டரீக விசாலா ஷௌ சீர கிருஷ்ணா ஜி நாம்ப ரௌ -ஆரண்ய -19-14-
அதி ஜயத ந்வாநம வேஷ்ய ராமம்
சரந்தமே காந்த விலாசிநீபி
நூனம் பபூவுர் வன தேவ தாச்ச
மர்த்யான்க நாஜன் மகு தூஹ லின்ய -என்றும் –
ராம கமல பத்ராஷ சர்வ சத்வ மநோ ஹர
ரூப தாஷிண்ய சம்பன்ன பிரஸூதோ ஜனகாத்மஜே -சுந்தர -35-8-என்று திருவடியும் அகப்பட்டான் இ றே –
வாத மா மகன் மர்க்கடம் விலங்கு -பெரிய திரு மொழி -5-8-1-
என்று மூன்றுக்கும்- இது தானே உதாஹரணமாக்கவுமாம்
மனுஷ்ய
ரூப சம்ஹனனம் லஷ்மீம் சௌகுமார்யம் ஸூ வேஷதாம்
தத்ரு ஸூ ர விஸ்மிதாகாரா ராமஸ்ய வனவாசின -ஆரண்ய -1-13-என்று ரிஷிகள் அகப்பட்டார்கள் –
ஆதி சப்தத்தாலே ஸ்தாவரங்கள்-அதாவது –
பாஷாண கௌதமவதூவ புராப்தி ஹேது – என்று கல் உருகிப் பெண்ணாம் படி இருக்கை –
அகில ஜன -அனுகூலரோடு பிரதிகூலரோடு வாசி அற
ஹ்ருதயா நந்த தஸ்ய -கண்ணுக்கு அழகியனாய் -அநபிமத விஷயமாய் நெஞ்சுக்கு பிடியாது இருக்கை அன்றிக்கே
சித்தாபஹாரிணம் -என்றும்
கண்டவர் தாம் மனம் வழங்கும் -பெருமாள் திரு மொழி -8-2–என்றும் சொல்லுகிற படியே எல்லார் நெஞ்சை உருக்கும் படியாகவும்
நெஞ்சு உடையார் நெஞ்சை இழந்து
என் நெஞ்சினாரைக் கண்டால் -திரு விருத்தம் -30-என்று தன் நெஞ்சுக்கு தூது விட வேண்டும்படியாயும் இ றே வடிவு அழகு இருப்பது

இப்படி சர்வ சாதாரணமாய் இருக்கும் இத்தனை போக்கி ஆஸ்ரித விஷயத்தில் ஓரம் இல்லையோ -என்னில் –
ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதே –
அவர்கள் விஷயத்தில் தோஷம் தானே போக்கியம் என்று நினைத்து இருக்கும் -என்கிறது
ஆஸ்ரித -பவத் விஷய வாசின -என்றும் -சக்ருதேவ பிரபன்னாய -என்றும்
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அவன் எல்லைக்கு உள்ளே கிடத்தல்
ஒரு பச்சிலை யாதல்
ஒரு மலர் ஆதல்
ஒரு உக்தி ஆதல்
நேர்ந்தவர்கள் –
வாத்சல்ய -கன்றின் உடம்பில் வழும்பை தாய் போக்யமாக நாககுமா போலே
குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணம் கொள்ளும் -முதல் திருவந்தாதி -41-என்னும்படி சிநேக விஷயமாகை-
அதாவது -தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத்
நத்யஜேயம் கதஞ்சன -என்று இருக்கை –
ஏக ஜலதே -ஏகாஸ்ரயமாய் இருக்கை –
இப்படி இவன் ஆஸ்ரயித்தால்-இத்தலைக்கு பலம் கொடுத்து விட்டானாய் இருக்கும் அது போக்கி
தன பேறாக இருக்கும் அது இல்லையோ என்னில்
பக்த ஜன சம்ச்லேஷைக போகச்ய-
தனக்கு நல்லாராய் இருப்பாரோடு சேருகையே பரம பிரயோஜனமாய் இருக்கை –
பக்த ஜன -பக்தி யாகிறது –
பஜ இத்யேஷ தாதுர் வை சேவாயாம் பரிகீர்த்தித
தஸ்மாத் சேவா புதை ப்ரோக்தா பக்தி சப்தேன பூயசீ -என்கிறபடியே
ச்நேஹமாய் -இது பக்த பிரபன்னாதி சாதாரணம்
சம்ச்லேஷக போகச்ய-ஷானே அபி தே யத் விரஹ அதிதுஸ் சஹ -என்றும்
ஒரு மா நொடியும் பிரியான் -திருவாய் -10-7-8-என்கிறபடியே
இப்படி அநந்ய ப்ரயோஜனராய் இருப்பாரோடு ஷண மாத்திர விச்லேஷமும் பொறாத படி
கூட இருக்கையே தனக்கு தாரக போஷாக போக்யங்களாக இருக்கும்

இப்படி அனந்தாத்மாக்களோடு புஜிக்கும் இடத்தில்
பரிகர வைகல்யம் உண்டாய் இருக்குமோ என்னில் –
நித்ய ஜ்ஞான க்ரிய ஐஸ்வர் யாதி போக சாமக்ரீ சம்ருத் தஸ்ய-
நித்தியமாய் -போகய சமஸ்த வஸ்துக்களின் உடைய ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டா
பிரயோஜன காலாதி விஷய ஜ்ஞானம் என்ன
க்ரியை என்ன
போக்யங்கள் தான் நினைத்த போது கை புகுரும்படியாய் இருக்கிற பரபுத்வம் ஆதல் சம்பத்தாலான ஐஸ்வர்யம் என்ன
ஏவமாதியான போக சாமக்ரியுண்டு -புஷ்கல காரணம் -இவற்றால் பூரணன் ஆனவனுடைய
இப்படி போகமும் போக சாமக்ரியும் உண்டானால் போக ஸ்தானம் இல்லை யாகில் பிரயோஜனம் இல்லை யாகாதோ என்ன
மஹா விபூதே
லீலா விபூதி போலே கால் கூறாய் பரிச்சின்னமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
அதில் மும்மடங்கு பெருமையை உடைத்தாய்
போகத்துக்கு ஏகாந்தமான நித்ய விபூதியை உடையவனுடைய
இப்படிப் பட்ட ஸ்தானத்தில் இருந்து
அநந்த அநந்த போகம் பண்ணும் இடத்தில்
கூட்டு இன்றியே பிரமச்சாரி நாராயணனாயோ இருப்பது என்னில்
ஸ்ரீ மத –
போக ஸ்ரோதஸ் ஸில் கரை காண்கைக்கு சஹாய பூதையாய்
சாஷால் லஷ்மியைத் தனக்கு பிரதான மகிஷியை உடையவனுடைய
இவனுக்கு சம்சாரி சாதாரணமான போகம் அன்றே
அவாப்த சமஸ்த கமதயா ஆனந்த மயனாய் இருந்துள்ள வனுக்கு
நாய்ச்சிமாரோட்டை சேர்த்தியாலே பிறக்கும் போகம் ஆவது என் –
அதில் சகாயம் ஆவது என் என்புது -என்னில்
இவனுக்கு போகமாவது ஆஸ்ரித உஜ்ஜீவனம்
அதுக்கு புருஷகார பூதையாய் நின்று சேர விடுகை சஹாய பூதையாகையாவது
இப்பை இருகிறவன் தன்னையோ பற்றுவது –
சரணாரவிந்த யுகளம் –
ஸ்வரூப ப்ராப்தமுமாய் நிரதிசய போக்யமுமாய் தன் சேர்த்தி அழகே நிதர்சனமாம் படியாக
எல்லாரையும் சேர்த்துக் கொள்ளக் கடவதாய் இருக்கிற இத் திருவடித் தாமரைகள் இரண்டையும்
பற்றும்படி என் என்னில்
அநந்ய ஆத்ம சஞ்சீவ நேன –
ஆத்ம உஜ்ஜீவனம் இது ஒழிய வேறு ஓன்று இல்லை என்று இருக்கிற நினைவோடு
தத்கத சர்வ பாவேன –
வேறு ஓன்று இல்லாமையாலே இதுவே ரஷகம் என்கிற நினைவோடும்
இந் நினைவுகளோடு கூடச் செய்யப் புகுகிற கார்யம் என் என்னில்
சரணம் அநு வ்ரஜேத் –
புருஷார்த்தத்துக்கு சாதனம் இவனே என்று அத்யவசிப்பன்
புத்யர்த்தத்துக்கு வேண்டுவது வ்ரஜேத் -அன்றோ
அது என் என்னில் –வ்ரஜ -கதௌ -என்கிறது ஜ்ஞான மாத்திர வாசியாய்
அத்யவசாயம் ஆகிற அதிசயத்தை விவஷிக்கிற தாககவுமாம்
அனுஸ் யூதம் வ்ரஜேத் -என்று
த்வய மார்த்தா நுசந்தா நேன சஹ சதைவம் வக்தா -என்கிறபடியே
சர்வ கால அனுவ்ருத்தியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்
அன்றிக்கே
சரணம் அநு என்று உபாய உத்தேசேன அடைவன் -என்று ஆகவுமாம்

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம் -சூரணை -2 -3–4-5-6-7–ஸ்ரீ -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

January 26, 2014

சூரணை -2- அவதாரிகை

ப்ராப்யத்தை பிரார்த்தித்தார் கீழ்
இத்தால்
அநந்ய கதித்வம் -என்ன
ஆகிஞ்சன்யம் – என்ன
ஸ்வ தோஷம் – என்ன
இவற்றை முன்னிட்டுக் கொண்டு
இந்தக் கைங்கர்ய சித்த்யர்த்தமாக திருவடிகளிலே சரணம் புகுகிறார் –

ஸ்வாத்ம நித்ய நியாமய
நித்ய தாஸ்யை கரசாத்ம
ஸ்வபாவ அனுசந்தான பூர்வாக
பகவத் அநவதிக அதிசய ஸ்வாம்யாத்
யகில குண கண அனுபவ ஜனித
அநவதிக அதிசய ப்ரீதி காரித
அசேஷ அவஸ்த உசித
அசேஷ சேஷைதைக ரதி ரூப
நித்ய கைங்கர்ய ப்ராப்த்யுபாய
பூத
பக்தி தத் உபாய சமயக் ஜ்ஞான
தத் உபாய சமீசீ நகரியா
தத் அனுகுண சாத்விக தாஸ்திக்யாதி
சமஸ்த ஆத்ம குண விஹீன
துருத்தரா நந்த
தத் விபர்யய
ஜ்ஞான க்ரிய அனுகுண
அநாதி பாப வாசனா மஹார்ணவ
அந்தர் நிமக்ன

தில தைலவத் தாரு வஹ் நிவத் துர்விவேச
த்ரி குண ஷண ஷரண ஸ்வபாவ
அசேதன பிரகிருதி வ்யாப்தி ரூப
துரத்யய பகவன் மாயா
திரோஹிதஸ்வ பிரகாச
அநாதி அவித்யா சஞ்சித அனந்த அசகா
விஸ்ரம்சன கர்ம பாச ப்ரக்ரதித
அநாக தாநந்த கால சமீஷயாபி
அதருஷ்ட சந்தா ரோபாய
நிகில ஜந்து ஜாத சரண்ய

ஸ்ரீ மன் நாராயணா
த்வ சரணாரவிந்த யுகளம்
சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே

ஸ்வ ஸ்வரூப அனுசந்தான ப்ரீதியாலும்
பகவத் குண அனுபவ ப்ரீதியாலும்
கைங்கர்ய ஸ்வரூப கதன ப்ரீதியாலும்
ஸ்வாத்ம நித்ய நியாமய -என்று தொடக்கி -நித்ய கைங்கர்ய -என்னும் அளவும்
செல்ல உக்தத்தை அனுபாஷிக்கிறார்–
பார தந்த்ர்ய ரசத்தாலே ஸ்வரூப அனுசந்தானமும்
பகவத் வை லஷணயத்தாலே தத் குண அனுபவமும்
உபய அனுகூலமாக ப்ரீதி காரிதம் ஆகையாலே கைங்கர்யமும் அபிமதமாய் இருக்கும் இ றே –
அநவதிக அதிசய ச்வாம்ய -என்று
ஸ்வாத்ம நித்ய நியாமய
நித்ய தாஸ்யை கரசாத்ம
ஸ்வபாவ அனுசந்தான பூர்வாக
பகவத் அநவதிக அதிசய ஸ்வாம்ய-என்று ஔ பாதிக ச்வாம்யத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
மாதா பித்ரு ப்ரப்ருதிகள் உடைய ஸ்வாமித்வம்
ஒரோ ரஷணங்களுக்கு உறுப்பாய் -ஒரு நாளிலே முடியவும் கடவதாய் இ றே இருப்பது –
அங்கன் அன்றிக்கே இந்த ஸ்வாமித்வம் சர்வ வித ரஷணங்களுக்கும் உறுப்பாய்
சத்தா பிரயுக்தமாயும் இருக்கும் இ றே
ஸ்வாமித்வ பிரயுக்தமான குணங்களை சொல்லிற்று கீழ் சூரணை யிலே
அவற்றுக்கு அடியான ஸ்வாமித்வத்தை முதலாகச் சொல்லுகிறது இங்கு
கைங்கர்ய ப்ராப்த் யுபாய பூத பத்தி யாகிறது –பரபக்தி
தத் உபாய சமயக் ஜ்ஞானம் ஆகிறது -ஜீவ பர யாதாம்ய விஷயமாய்
அநவரத பாவமே யாம்படி பரி பக்வமான ஜ்ஞான விசேஷம்
தத் உபாய சமீசீ நகரியா –
சமீசீ நகரியை யாகிறது -ஆத்ம யாதாம்ய ஜ்ஞானத்தை உடைத்தாய்
த்ரிவித பரித்யாகயுக்தமன கர்ம யோகம் –

தத் அனுகுண சாத்விக தாஸ்திக்யாதி சமஸ்த ஆத்ம குண விஹீன –
கீழ்ச் சொன்ன கர்ம யோகத்துக்கு அநுகுணமாய்
சத்வ பிரதானமாய்
சமோ தமஸ் தபஸ் சௌசம் ஷாந்தி ஆர்ஜவம் ஏவச
ஜ்ஞானம் விஞ்ஞானம் ஆஸ்திக்யம் ப்ராஹ்மம் கர்ம ஸ்வ பாவஜம்-கீதை -18-42
என்கிறபடியே சம தமாத் யாஸ்திக்யம் பர்யந்தமான குணங்களும்
அமா நித்வாத் யாத்ம குனங்களுமான சமஸ்த ஆத்ம குணங்களாலே
சூன்யனாய் இருந்தேனே யாகிலும் –

துருத்தரா நந்த தத் விபர்யய ஜ்ஞான க்ரிய அனுகுண அநாதி பாப வாசனா மஹார்ணவ அந்தர் நிமக்ன –
இதுக்கு கீழ்
அஹம் அஸ்ம் யபராதானாம் ஆலயோ அகிஞ்சநோச்கதி
த்வமேவோபாய பூதோ மே பவேதி பிரார்த்தனா மதி
சரணாக திரித் யுக்தா ஸா தேவே அஸ்மின் பிரயுஜ்யதாம் –என்கிறபடியே
தம்முடைய ஆகிஞ்சன்யம் சொன்னாரே
இதுக்கு மேலே
ஸ்வ தோஷ ஞாபனம்  பண்ணுகிறார்
கடக்க வரிதாய்
அவதி இன்றிக்கே  கீழ் சொன்ன கர்ம ஜ்ஞானங்களுக்கு
விபரீதமாய் இருந்துள்ள
ஜ்ஞானம் என்ன -வ்ருத்தம் என்ன – இவற்றுக்கு அநுகுணமாய்
அநாதியாய் இருந்துள்ள பாப வாசனை யாகிற பெரும் கடலிலே
அழுந்திக் கிடக்கிற –
பாப வாசனை யாகிறது -பாபத்தால் வந்த வாசனை யாதல்
பாப ஹேதுவான வாசனை யாதல்-

—————————————————————————————————

தில தைலவத் தாரு வஹ் நிவத் துர்விவேச
த்ரி குண ஷண ஷரண ஸ்வபாவ
அசேதன பிரகிருதி வ்யாப்தி ரூப
துரத்யய பகவன் மாயா
திரோஹிதஸ்வ பிரகாச
அநாதி அவித்யா சஞ்சித அனந்த அசகா
விஸ்ரம்சன கர்ம பாச ப்ரக்ரதித
அநாக தாநந்த கால சமீஷயாபி
அதருஷ்ட சந்தா ரோபாய
நிகில ஜந்து ஜாத சரண்ய

பாப வாசனையில் அகப்படுகைக்கு அடியான
பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தனமான
ஸ்வரூப திரோதா நத்தைச் சொல்லுகிறது –
தில தைலவத் தாரு வஹ் நிவத் துர்விவேச-
பிரகிருதி ஆத்மா விவேகம் பண்ணும் இடத்தில்
சிலரால் பிரிய அனுசந்திக்க அரிது என்னும் இடத்துக்கு
இரண்டு திருஷ்டாந்தம் சொல்கிறார்
விரகராய் சக்தருமாய் இருப்பார் பிரிக்கில் பிரிக்கும் இத்தனை இ றே
எள்ளில் எண்ணெய் போலேயும்
அரணியில் அக்நி போலேயும் -இருக்கை –
இப்படி ஜ்ஞான வாசனையாலும்
பகவத் பிரசாதத்தாலும் ஆக பிரக்ருதியையும் ஆத்மாவையும்
பிரிய அனுசந்திக்குமது ஒழிய
அல்லாதார்க்கு பிரிய அனுசந்திக்க ஒண்ணாத படி இ றே
பிரக்ருதியில் ஆத்மா அழுந்திக் திரோ ஹிதமாகக் கிடக்கிற படி –
தாருணயக் நிர்யதா தைலம் திலே தத்வத் புமா நபி
பிரதானே அவஸ்தி தோ வ்யாபீசேத நாதமா ஆத்ம வேதன -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-7-28-என்னக் கடவது இ றே –
த்ரி குண ஷண ஷரண ஸ்வபாவ –
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களையும்
சத்த பரிணாமித்வத்தையும் ஸ்வ பாவமாக உடைத்தாய் –

அசேதன பிரகிருதி வ்யாப்தி ரூப –
ஜடா ஸ்வ பாவமான பிரக்ருதியிலே அவர்ஜீயமான சம்பநதத்தை உடைத்தாய் –

துரத்யய பகவன் மாயா திரோஹிதஸ்வ பிரகாச –
மம மாயா துரத்யயா-என்கிறபடியே
கடக்க அரிதுமாய்
ஒரு சர்வ சக்தியாலே பிணைக்கப் பட்டதாய்
மாயாந்து ப்ரக்ருதிம் வித்யான் மாயி நந்து மஹேச்வரம்-என்கிறபடியே
மாயா சப்த வாச்யையாய் இருந்துள்ள பிரக்ருதியாலே
மறைக்கப் பட்ட ஆத்ம பிரகாசத்தை உடையனாய்

அநாதி அவித்யா சஞ்சித அனந்த அசகா விஸ்ரம்சன கர்ம பாச ப்ரக்ரதித –
அநாதியான அஜ்ஞ்ஞாநத்தாலே திரட்டப் பட்டதாய்
முடிவு இன்றிக்கே என்னோடு பிறரோடு வாசி அற
ஒருவராலும் அவிழ்க்க சக்யம் அன்றிக்கே
இருந்துள்ள புண்ய பாப ரூபமான கர்மம் ஆகிற கயிற்றாலே
புறமறக் கட்டிக் கொண்டு இரு வல் வினையார் குமைக்கும்
முறை முறையாக்கை புகல் ஒழியக் கண்டு கொண்டு ஒழிந்தேன்
நிறமுடை நால் தடம் தோள் செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண்
அற முயலாழி யங்கைக் கரு மேனி யம்மான் தன்னையே -திருவாய் -5-1-6-என்கிறபடியே
கட்டுண்டவனாய் –
இவ்வளவும் வர -அபராதானாம் ஆலயத்வம் -சொல்லிற்று ஆய்த்து-

பாப வாஸநா மஹார்ண வாந்தர் நிமக்ன -என்று வைத்து
பின்பு -பகவன் மாயா திரோஹித ஸ்வ பிரகாச -என்று வைத்து
பின்பு -கர்ம பாசப்ரக்ரதித -என்கையாலே
வாஸநா கார்யம் ஸ்வரூப திரோதான ரூபமான அஞ்ஞானம்
தத் கார்யம் கர்மம் -என்று சொல்லிற்று ஆய்த்து –

அநாக தாநந்த கால சமீஷயாபி அதருஷ்ட சந்தா ரோபாய அஹம் –
ஆகையாலே
இதுக்கு முன்பு பாராதே மேலும் முடிவு இன்றிக்கே இருந்துள்ள –
மேல் வரப் புகுகிறதாய்
அனந்தமாய் இருந்துள்ள கால பரம்பரைகளை அடையப் பார்த்தாலும்
காணப் படாமல் இருந்துள்ள சம்சார சாகர சமுத்தரண உபாயத்தை உடையனான நான்

நிகில ஜந்து ஜாத சரண்ய
இப்படி அனுகூலங்களில் ஒன்றும் இன்றிக்கே
பிரதி கூலங்களில் இல்லாதது இன்றிக்கே
ஜன்ம மாத்திர யோகிகளான சகல ஜந்துக்களுக்கும்
சரண வரண அர்ஹன் என்று கருத்து –
அகில ஜகத் ஸ்வாமின் -என்று வைத்து
அஸ்மத் ஸ்வாமின் -என்னுமா போலே

———————————————————————————-
ஸ்ரீ மன் நாராயணா
த்வ சரணாரவிந்த யுகளம்
சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே

ஸ்ரீ மன் –
பூர்வ வ்ருத்தம் பார்த்து
ஷிபாமி -என்ன அவசரம் இன்றிக்கே
அருகே இருந்து சேர்ப்பாரும் உண்டு -என்கிறார்

நாராயணா –
இஜ் ஜந்து விமுகமாய்க் கிடக்கும் தசையிலும்
சத்தையை நோக்கிக் கொண்டு போந்தவன் அல்லையோ –
ஆக
அருகு இருக்கும் பிராட்டியைப் பார்த்தாலும்
தேவரைப் பார்த்தாலும்
எவ் வழி யாலும் ரஷித்தே யாக வேணும் -என்றபடி

த்வ சரணாரவிந்த யுகளம் –
பரம காருணிகரான தேவர் உடையதாய்
சர்வ ஸூ லபமாய்
நிரதிசய போக்யமாய்
ஒன்றுக்கு ஓன்று உபமாநமாம் அது ஒழியச்
சலித்துப் பார்த்தாலும்
வேறு உபமானம் இன்றிக்கே இருக்கிற திருவடிகளை –

சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே –
உபாயமாக அத்யவசிக்கிறேன்
இது கத்யர்த்தம் ஆனாலும்
கத்யர்த்தா புத்த்யர்த்தா -என்கிற ந்யாயத்தாலே
அத்யவசாயத்தைக் காட்டுகிறது

———————————————————————————–

சூரணை -3- அவதாரிகை –

உபாய வரண சமநந்தரம்
அர்த்தித்வ மாத்ரத்தாலே
எனக்கு தாஸ்ய ரசத்தைத் தந்து அருள வேணும்
என்று மஹா விஸ்வாசத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு
தம்முடைய ப்ராப்யத்தை அர்த்திக்கிரார் –

ஏவம் அவஸ்தி தஸ்யாபி
அர்த்தித்வ மாத்ரேண
பரம காருணிகோ பகவான்
ஸ்வ அனுபவ ப்ரீத்யா உப நீதை காந்தி காத்யந்திக
நித்ய கைங்கர்ய ரதி ரூப
நித்ய தாஸ்யம் தாஸ்யதீதி
விஸ்வாச பூர்வகம்
பகவந்தம் நித்ய கிங்கர
தாம் ப்ரார்த்தயே

ஏவம் அவஸ்தி தஸ்யாபி –
உக்தி பிரகாரத்தாலே நின்ற எனக்கும்
அதாகிறது -அபராதாநாம் ஆலயனாய்
அகிஞ்சனனாய் கொண்டு
உன் திருவடிகளையே உபாயமாகப் பற்றின எனக்கும் -என்றபடி

அர்த்தித்வ மாத்ரேண
விரோதி வர்க்கத்தில் உபேஷை யாதல்
பிராப்யத்தில் தவறை யாதல் -இன்றிக்கே
நிரபேஷனாய் இராதே
அபேஷித்த மாத்ரமே கொண்டு

பரம காருணிகோ பகவான் –
என்னுடைய சாம்சாரிகமான துக்கத்தைக் கண்டு
ப்ருசம் பவதி துக்கித -என்கிறபடியே
அறப் பொறுக்க மாட்டாத ஸ்வ பாவத்தை உடையனாய்
ஆத்மா உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஹேதுவான ஜ்ஞான சக்தியாதிகளால்
பரி பூரணராய் இருந்து உள்ளவர் .
இவ் விசேஷணங்கள் இரண்டும் அர்த்தநா மாத்ரத்தாலே
புருஷார்த்த ப்ரதனாகைக்கு ஹேதுக்களாகச் சொல்லுகிறது –

இனி மேல் அபேஷிதம் தன்னையே சொல்லுகிறது –
ஸ்வ அனுபவ ப்ரீத்யா உப நீதை காந்தி காத்யந்திக நித்ய கைங்கர்ய ரதி ரூப –
தன்னை அனுபவிக்கும் அத்தாலே உண்டான ப்ரீதியாலே உண்டாக்கப் பட்டதாய்
ஒருபடிப் பட்டு முடிவு இன்றிக்கே இருந்துள்ள
கிங்கர பாவத்தைப் பற்றி இருந்துள்ள
ஆசையை வடிவாக உடைத்தான –

நித்ய தாஸ்யம் தாஸ்யதீதி-
யாவதாத்மபாவியான தாஸ்யத்தை தந்து அருளும் என்கிற

விஸ்வாச பூர்வகம்
விஸ்வாசத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு

பகவந்தம் நித்ய கிங்கர தாம் ப்ரார்த்தயே –
கல்யாண குணங்களுக்கு எல்லாம் ஊற்றுவாயான
ஜ்ஞான சக்த்யாதிகள் ஆறும் தன்னை
ஆஸ்ரயித்து நிறம் பெறும் படியான சர்வேஸ்வரனைக் குறித்து
நித்ய கிங்கரதையை பிரார்த்திக்கிறேன்
தாஸ்யம் என்றும் கிங்கரதை என்றும் பர்யாயம்

———————————————————————————–

சூரணைகள் –4-5-அவதாரிகை –
தம் பாசுரத்தாலே
ப்ராப்யத்தை பிரார்த்தித்தார் -கீழ் –
ஐதி ஹாசிக புருஷர்கள் பிரார்த்தித்த பிரகாரத்தே
பிரார்த்திக்கிறார் இங்கு –
என்ன பாசுரத்துக்கு இரங்கும் என்று அறியாத படியான
தம்முடைய பிராப்ய த்வரையாலே-

தவா நுபூதி சம்பூத ப்ரீதிகாரித தாசதாம்
தேஹி மே க்ருபயா நாத ந ஜானே கதிமந்யதா–சூரணை -4

தவா நுபூதி சம்பூத ப்ரீதிகாரித தாசதாம் தேஹி –
உன்னுடைய அநு பூதியில் உண்டான
ப்ரீதியாலே பண்ணப் பட்ட
தாஸ்ய ரசத்தைத் தந்து அருள வேணும்

-மே –
ருசிக்கு மேற்பட இன்றியிலே இருக்கிற எனக்கு –

க்ருபயா நாத –
இத்தளையிலே துர்க்கதியைக் கண்டு
இரங்கின இரக்கத்தாலும்
அவர்ஜநீய சம்பந்தத்தாலும்

ந ஜானே கதிமந்யதா–
இப் பிரகாரம் ஒழிய வேறு ஒரு உபாயம்
அறிகிறிலேன்

சர்வ அவஸ்த உசித அசேஷ சேஷைதை கரதிஸ் த்வ
பவேயம் புண்டரீகாஷ த்வமே வைவம் குருஷ்வ மாம் —சூரணை -5

சர்வ அவஸ்த உசித அசேஷ சேஷைதை கரதிஸ் த்வ-
இத் தாஸ்யத்துக்கு அடியான ப்ரீதியும்
எனக்கு உண்டாம்படி தேவரீரே பார்த்து
அருள வேணும் -என்கிறார் –
தேவர் திருவடிகளிலே சர்வ அவஸ்தை களிலும்
உசிதமான சர்வ சேஷத்வத்தை ஒன்றையுமே
பற்றி இருந்துள்ள ப்ரேமத்தை உடையேனாக வேணும் –

பவேயம் புண்டரீகாஷ –
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷ -என்கிறபடியே
ருசி ஜநகமான கடாஷத்தாலேயே
இப் ப்ரேமத்தை உடையேனாம் படி
பண்ணி அருள வேணும் –

த்வமே வைவம் குருஷ்வ மாம் —
என் பக்கல் ஒரு கைம்முதல் இன்றிக்கே
சர்வ அபேஷிதங்களுக்கும்
தேவர் கை பார்த்து இருக்கிற எண்ணெய்
தேவரே இப்படிப் பண்ணி அருள வேணும் –

————————————————————————————

சூரணை -6- அவதாரிகை –

நாம் உம்முடைய அபேஷிதம் தருகைக்கு
பிராப்யத்தின் உடைய யதா ஜ்ஞானமும்
தத் ருசியும் உமக்கு உண்டோ -என்ன
இப்பாசுரம் சொன்ன மாத்ரமே கொண்டு
அதின் அர்த்த தாத்பர்யத்தில் என் மனஸ் ஸூ நிஷ்டமாம் படி
தேவரே பார்த்து அருள வேணும் -என்கிறார்-

ஏவம் பூத தத்வ யாதாம்ய போத
தத் இச்சா ரஹிதஸ்யாபி
ஏதத் உச்சாரண மாத்ரா வலம்ப நேன
உச்யமான அர்த்த பரமார்த்த நிஷ்டம்
மே மனஸ் த்வமேவ அத்யைவ காரய

ஏவம் பூத தத்வ யாதாம்ய போத தத் இச்சா ரஹிதஸ்யாபி –
ஜீவ ஸ்வரூபம் என்ன
பர ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்தி பலமான கைங்கர்யம் என்ன
இவற்றின் உடைய யாதாம்ய ஜ்ஞானம் இன்றிக்கே இருந்ததாகிலும்
அதில் இச்சையும் இன்றிக்கே இருந்ததே யாகிலும்

ஏதத் உச்சாரண மாத்ரா வலம்ப நேன –
உக்தமான பாசுரத்தின் உடைய
உச்சாரண மாதரத்தையே பற்றாசாகக் கொண்டு –

உச்யமான அர்த்த பரமார்த்த நிஷ்டம் மே மனஸ் –
ஒரு முதல் இன்றிக்கே இருக்கிற
என்னுடைய நின்றவா நில்லா -பெரிய திருமொழி -1-1-4-
பிரமாதியான -ஸ்ரீ கீதை -6-34- மனஸ் சை
இதில் சொல்லப் படா நின்றுள்ள அர்த்தித்தின் உடைய
யாதாத்ம்யத்திலே நிஷ்டமாம் படி

த்வமேவ அத்யைவ காரய –
சஹகார்யந்தர நிரபேஷரான
தேவரே விளம்பம் அற
இப்போதே பண்ணி அருள வேணும் –

—————————————————————————————-
சூரணை -7- அவதாரிகை –

இப்படித் தம் அபேஷிதம் செய்கைக்கு ஹேதுவான
அத்தலையில் ஸ்வ பாவங்களை அருளிச் செய்கிறார் –

அபார கருணாம்புதே
அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்ய
பிரணதார்த்தி ஹர
ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக மஹோ ததே
அநவரத விதித்த நிகில பூத ஜாத யாதாத்ம்ய
சத்யகாம
சத்யசங்கல்ப
ஆபத்சக
காகுத்ச்த
ஸ்ரீ மன்
நாராயண
புருஷோத்தம
ஸ்ரீ ரெங்க நாத
மம நாத
நமோஸ்து தே

அபார கருணாம்புதே –
கரை கடந்த க்ருபா சமுத்ரம் ஆனவனே
கருணை யாகிறது -பர வ்யசன அசஹிஷ்ணுத்வம்
அது தான் அபரிச்சேத்யம் ஆகையாலே
சமுத்ரமாகப் பேசுகிறார்
அதுக்கு அபாரத்வம் ஆகிறது –
வ்யசநேஷூ மனுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித -என்கிறபடியே
ஆஸ்ரிதர் அளவன்றிக்கே மனுஷ்ய சாமான்யத்திலும் வந்தேறுகை
இத்தால் என்னளவும் வர வெள்ளம் கோத்தது -என்கிறார் –

அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்ய
ஜன்ம வ்ருத்த ஜ்ஞானங்களால் வரும் ஏற்றத் தாழ்வுகள் ஏதேனும் பாராதே
இருந்ததே குடியாக எல்லார்க்கும் சரண வரண அர்ஹன் ஆனவனே
இத்தால் கீழ் சொன்ன க்ருபா கார்யமான சர்வ லோக சரண்யத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

பிரணதார்த்தி ஹர
இப்படி உக்தமான கிருபையையும்
சர்வ லோக சரண்யதையையும் அனுசந்தித்து
திருவடிகளிலே தலை சாய்ந்தார் –
இழவுகளைப் போக்குமவனே –

ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக மஹோ ததே –
அன்று ஈன்ற கன்றின் உடம்பில்
வழும்பைத் தன பேறாக போக்கும் தேனுவைப் போலே
ஆஸ்ரிதர் உடைய தோஷங்களை தன் பேறாக
ஷமிக்கை யாகிற ஸ்வபாவம்
அனுசந்தா தாக்களுக்கு பரிச்செதிக்க ஒண்ணாது இருக்கும்
பெருமையை உடையவனே

மஹோ ததே –என்று
கீழ் சொன்ன கருணாம் புத்தியில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லுகிறது

அநவரத விதித்த நிகில பூத ஜாத யாதாத்ம்ய –
சர்வ காலத்திலும் அறியப் பட்ட சகல பூத சமூஹத்தின் உடைய
உண்மையை உடையவனே
இத்தால் -ஸ்வதஸ் சர்வஜ்ஞரான தேவர்க்கு நான் அறிவிக்க வேண்டும்படியாய்
இருந்ததோ என்னுடைய தண்மை–என்று கருத்து –

சத்யகாம
நித்தியமான காமங்களை உடையவனே –
இத்தால் ஆஸ்ரிதர் உடைய அபேஷிதங்களை கொடுக்கைக்கு
அடியான அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் -சொல்லுகிறது

சத்யசங்கல்ப
அமோகமான சங்கல்பத்தை உடையவனே
அபூர்வமாக போகங்களை சங்கல்பித்துக் கொடுக்கும் இடத்தில்
அவை தப்பாது இருக்கை –

ஆபத்சக –
ஆபத்து நேரிடுமாகில் அங்குத்தைக்கு துணை யாமவனே-
தன்னால் வரும் ஆபத்துக்கும் பிறரால் வரும் ஆபத்துக்கும்
ரஷகரான தேவர் கை விட்டாலும்
தேவரையே துணையாகப் பற்றலாய் இருக்கை –

காகுத்ச்த-
தன்னால் வரும் ஆபத்துக்கும் நாமே துணை என்னும் இடம் எங்கே கண்டீர் -என்ன
ககுச்த வம்ச ப்ரசூதரான தேவர் ஆசரித்ததாக
வதார்ஹம்பி காகுத்ச்த க்ருபயா பர்யா பாலயத்-என்று ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் எழுதக் கண்டிலோமோ -என்கிறார் –

ஸ்ரீ மன்
தேவர் உபேஷித்தாலும் தேவராலும் உபேஷிக்க ஒண்ணாத படி
அருகே இருந்து சேர விடுவாரும் உண்டு -என்கை
இத்தால் அருகு இருக்கிற பிராட்டியைப் பார்த்து –
ரஷித்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

நாராயண
அவள் தானே சித குரைக்கிலும் -என் அடியார் அது செய்யார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-10-2-
என்னுமவர் அல்லீரோ தேவர்
இத்தால் நம் இருவருக்கும் உண்டான சம்பந்தத்தைப்
பார்த்து ரஷித்து அருள வேணும் -என்கிறார்

புருஷோத்தம –
உன் பக்கல் அர்த்தித்துப் பெறு வாரை உதாரா -என்னுமவர் அல்லீரோ தேவர்
தேவர் ஔதார்ய குணத்தைப் பார்த்து ரஷித்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

ஸ்ரீ ரெங்க நாத
கீழ் சொன்ன ஸ்வ பாவங்கள் எல்லாம் என்றும் ஒக்க
ஓலைப் புறத்திலே
கேட்டுப் போகாமே பிரத்யஷிக்கலாம் படி
அன்றோ தேவர் கோயிலிலே கண்வளர்ந்து அருலுகிரபடி –

மம நாத –
கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறது இம் முறையை
எனக்கு உணர்த்துகைக்காக -என்கிறார் –

நமோஸ்து தே –
முறையை அறிந்தவர்களுக்கு அபேஷிதமாய்
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தத்தை அபேஷித்துத் தலைக் கட்டுகிறார்
எனக்கு ஆராவமுதாய் யெனதாவியை இன்னுயிரை
மனக்காராமை மன்னி உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-
புனக்காயா நிறத்த புண்டரீகக் கண் செங்கனிவாய்
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பா என் அன்பேயோ திருவாய்மொழி -10-10-6- என்னக் கடவது இறே-
தேவர்க்கே சேஷமான இவ் வாத்ம வஸ்து தேவரீர்க்கே போக்யமாய்த்
தலைக் கட்ட வேணும் –

—————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம் -சூரணை -1 -ஸ்ரீ -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

January 26, 2014

பிரவேசம் –

ஸ்ரீ ரெங்க கத்யத்தால் செய்தது ஆகிறது –
ப்ராப்யமான கைங்கர்யத்தை ப்ரதமத்திலே  பிரார்த்தித்து
தத் சித்தி அர்த்தமாக ஆகிஞ்சன்யத்தை முன்னிட்டு
ஸ்வ தோஷக்யாபன பூர்வகமாக திருவடிகளையே உபாயமாக ஸ்வீகரித்து
அநந்தரம்
அர்த்தநா மாத்ரத்தாலே
இப்படி விலஷணமாய் இருந்துள்ள தாஸ்யத்தை தந்து அருள வேணும் என்று பிரார்த்தித்து
இவ் விஸ்வாசம் தன்னையும்
காருண்யாதி கல்யாண குண பரி பூரணரான தேவரே தந்து அருள வேணும் என்று அபேஷித்து
தேவருக்கு அனன்யார்ஹ சேஷ பூதமான இவ் வஸ்துவை
ஸ்வரூப அனுரூபமான
வ்ருத்தி பர்யந்தமாக தேவரே பண்ணி அருள வேணும் என்று
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே அபேஷித்து தலைக் கட்டுகிறார்-
இப் பிரபத்தி அதிகாரத்திலே இழிந்த முமுஷூக்கள் யாவச் சரீர பாதம்

கால ஷேபம் பண்ணும்படி எங்கனே என்னில் –
தரித்து இருந்தேனாகவே தாரா கணப் போர்
விரித்து உரைத்த வெநநாகத்து உன்னை -தெரித்து எழுதி
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும்
பூசித்தும் போக்கினேன் போது -நான்முகன் -திருவந்தாதி -63-என்கிறபடியே
உகந்து அருளின நிலங்களிலே அனுகூல வருத்தி உடனே கால ஷேபம் பண்ணுதல்
மாறாய தானவனை வள்ளுகிரால் மார்விரண்டு
கூறாகக் கீறிய கோளரியை -வேறாக
ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே மற்றவரைச்
சார்த்தி இருப்பார் தவம் -நான் முகன் திருவந்தாதி -18- என்றும்
ஆராத நாநாம் சர்வேஷாம் விஷ்ணோ ராராதனம் பரம்
தஸ்மாத் பரதரம் ப்ரோக்தம் ததி யாராதனம் பரம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
உகந்து அருளின நிலங்களிலே பரவண ஹ்ருதயரான ததீயர் உடைய ஆராதனம் ஆகிற
அனுகூல வருத்தி உடனே கால ஷேபம் பண்ணுதல்
அ தல் அசக்தராய் இருப்பார்
கார்கலந்த மேனியான் கைகலந்த வாழியான்
பார்கலந்த வல் வயிற்றான் பாம்பணையான் -சீர் கலந்த
சொல் நினைந்து போக்காரேல் சூழ் வினையின் ஆழ துயரை
என்னினைந்து போக்குவர் இப்போது -பெரிய திருவந்தாதி -86-என்கிறபடியே
பகவத் குண அனுபவத்திலேயே கால ஷேபம் பண்ணுதல்
அவ்வளவு பகவத் ப்ராவண்யம் போராதவர்கள்
த்வயம் அர்த்த அனுசந்தாநேன சஹ -என்கிறபடியே
த்வயத்தின் உடைய அர்த்த அனுசந்தானத்தைப் பண்ணா நின்று கொண்டு கால ஷேபம் பண்ணுதல் ஆயத்து இருப்பது
அதில் இவர் த்வயத்தின் அர்த்த அனுசந்தானத்துடனே கால ஷேபம் பண்ண நினைத்து
இதில்
பெரிய கத்யத்தில் விஸ்த்ருதமாக அனுசந்தித்த அர்த்தத்தை
ஸ்ரோதாக்களுக்கு ஸூ க்ரஹமாகவும்
பெரிய பெருமாளுக்குத் திருச் செவி சாத்த ஏகாந்தமாகவும்
அந்த த்வயத்தின் உடைய அர்த்தத்தை பாசுரப் பரப்பற
திரு முன்பே விண்ணப்பம் செய்யலாம்படி
சங்க்ரஹேண அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————-

சூரணை -1- அவதாரிகை –

அதில் முதல் சூரணை யிலே
பரம புருஷார்த்தமாக நிர்ணீதமான கைங்கர்யத்தை அபேஷிக்கிறார்
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தியாவான் நாராயணன் இ றே
அந் நாராயண சப்தத்துக்கு அர்த்தம்
உபய விபூதி யோகமும்
ஹேய பிரதி படத்வமும்
சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகத்வமும் இ றே
அதில் உபய விபூதி யோகத்தை முதலில் அருளிச் செய்கிறார்-

ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன
ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம்
க்லேச கர்மாத் யசேஷ தோஷா சம்ச்ப்ருஷ்டம்
ஸ்வாபாவிக அநவதிக அதிசய
ஜ்ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ்
சௌசீல்ய வாத்சல்ய மார்த்த்வ ஆர்ஜவ
சௌஹார்த்த சாம்ய காருண்ய மாதுர்ய
காம்பீர்ய ஔதார்ய சாதுர்ய ஸ்தைர்ய
தைர்ய சௌர்ய பராக்கிரம சத்யகாம
சத்ய சங்கல்ப க்ருதித்வ க்ருதஜ்ஞதாத்ய
அசங்க்யேய கல்யாண குண கனௌக
மஹார்ணவம் பரப் ப்ரஹ்ம பூதம்
புருஷோத்தமம் ஸ்ரீ ரங்க ஸாயினம்
அஸ்மத் ஸ்வாமினம் பிரபுத்த
நித்ய நியாமய நித்ய தாஸ்யை கர சாத்ம
ஸ்வ பாவோஸஹம்
தத் ஏக அனுபவ
தத் ஏக பிரியா
பரிபூரணம் பகவந்தம்
விசத தம அனுபவேன
நிரந்தர அனுபூய
தத் அனுபவ ஜனித
அநவதிக அதிசய ப்ரீதி காரித
அசேஷ அவஸ்த உசித
அசேஷ சேஷை தை கரதி ரூப
நித்ய கிங்கரோ பவானி

ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் –
த்ரிவித சேதனர் -என்ன
த்ரிவித அசேதனங்கள் -என்ன
இவற்றின் உடைய ஸ்வரூப பேதம் என்ன
ஸ்திதி பேதம் என்ன
ப்ரவ்ருத்தி பேதம் என்ன
இவற்றை ஸ்வாதீனமாக உடையவன் –
சேதன த்ரைவித்யம் பத்த முக்த நித்ய பேதத்தாலே  –
அசேதன த்ரைவித்யம் -சுத்த சத்வ ஆத்மகதை யாலும் -சுத்த சத்வமான அசித்தும் –
குண த்ரயாத்ம கதையாலும் -குண த்ரயாத் மிகையான -பிரகிருதியும் –
சிருஷ்டி யாதி நிர்வாஹகமான கால ரூபத்தாலும் –
அதில் பத்தர் ஆகிறார் -ஜ்ஞான சங்கோச அர்ஹ ஸ்வரூப ராய்
புண்ய பாப பலமான சுக துக்க அனுபவத்திலே ஸ்திதியை உடையராய்
தத் ஹேதுவான புண்ய பாப ரூப கர்ம ப்ரவ்ருத்தி கரராய் இருப்பார்கள்
முக்தர் ஆகிறார் -நிர்ஹேதுக பகவத் பிரசாதத்தாலே
ஜ்ஞான சங்கோச ஹேதுவான தேக சம்பந்தாதிகள் நிவ்ருத்தமாய்
அதடியாக ஆவிர்ப்பூத ஸ்வரூபராய்
கைங்கர்ய சோகத்திலே ஸ்திதியை உடையராய்
தத் அனுரூபமாக
சோஸ் நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபஸ்சிதா-என்கிறபடியே
பகவத் குண அனுபவ ப்ரவ்ருத்திகராயும்
யேன யேன தாதா கச்சதி தேன தேன சஹ கச்சதி
தத் யதா தருண வத்ஸா வத்சம் வத்சோ வா மாதரம் சாயா வா சத்வம் அனுகச்சேத் ததாப்ரகாரம் -என்கிறபடியே
காயிகமான கைங்கர்ய ப்ரவ்ருத்த கராயும்-
அத்தாலே கழித்து
ஹாவு ஹாவு ஹாவு -என்கிறபடியே -வாசிக ப்ரவ்ருத்திகராயும் இருப்பார்கள்

நித்யர் ஆகிறார் -அச்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தராய் -முக்தரைப் போலே ஒரு நாள் அளவிலே வந்து
கிட்டினவர் அன்றிக்கே -அநாதி அனந்த கைங்கர்ய சுகத்திலே ஸ்திதியை உடையவ ராய்
சதா தர்சன ப்ரவ்ருத்தி கராயும் நித்ய அஞ்சலி புடராய் பிரவ்ருத்தி கராயும்
நித்ய ஸ்துதி பிரவ்ருத்தி கராயும் இருப்பார்கள்
ஆகையால் ஆயிற்று நித்யர் என்று இவர்களுக்கு பேராயிற்று –
பிரகிருதி தத்வம் -குண த்ரயாத் மகமாய
சத்த பரிமாண ஸ்வரூபமாய்
சேதன கர்ம அனுகுணமாகப் பரிணமிக்கை யாலே ஸ்திதியை உடைத்தாயும்
சேதனருக்கு ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்த ஸ்வரூப உபாய ஸ்வரூப விரோதி ஸ்வரூப
சம்பந்த ஸ்வரூப திரோதானகரமாயும் இருக்கும்
பஞ்ச உபநிஷண் மயமான அசித்து சுத்த சத்வ மயமாயும்
சதைக ரூப ரூபமாயும்
நித்ய முக்தர்கள் உடைய கைங்கர்யத்துக்கு உபகரண ரூபேணவும்
ஈஸ்வரன் உடைய ரஷண் க்ருத்யத்துக்கு அனுகூலமாக வ்யூஹ விபவ ரூபேணவும்
ஸ்திதி யை உடைத்தாயும்
சர்வத்ர பிரகாச ப்ரவ்ருத்திக மாயும் இருக்கும்
காலம் -பிரக்ருதியில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தமாய்
ஏக ஸ்வரூபமாய்
நிமேஷ காஷ்டாத்யவ அவஸ்தா யுக்தமாய்க் கொண்டு
ப்ராக்ருத பதார்த்தங்கள் என்ன
தத் சம்ஸ்ருஷ்ட சேதனர் என்ன
இவற்றின் உடைய நிர்வஹணத்திலே ஸ்திதியை யுடைத்தாயும்
சகலத்தி உடைய உத்பத்தி விநாசாதி ப்ரவ்ருத்தி கமாயும் இருக்கும்
இவற்றை ஸ்வாதீனமாக உடையனாகை யாவது
அந்தராத்மா தயா நின்று நியமிக்கை-
ஆக சகல சேதன சேதனங்களின் உடைய சத்தா ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள்
ஈஸ்வர அதீனமாகையாலே இவற்றின் உடைய சரீரத்வமும் ஈஸ்வரன் உடைய சரீரித்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

க்லேச கர்மாத் யசேஷ தோஷா சம்ச்ப்ருஷ்டம்
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் சரீரமாய்
ஈஸ்வரன் சரீரியாய் இருக்கிறான் ஆகில்
சரீர பிரயுக்தமான தோஷம் சரீரிக்கு வாராதோ -என்னில் –
தத் கத தோஷை ரசம் ஸ்ப்ருஷ்டன் -என்கிறது
கிலேசம் ஆவது –
அவித்யாஸ் மிதாபிநிவேச ராக த்வேஷா பஞ்ச கிலேசா -இவை என்ன
இவற்றுக்கு காரணமுமாய் கார்யமுமாய் இருந்துள்ள புண்ய பாப ரூப கர்மங்கள் -என்ன
ஆதி -சப்த க்ராஹ்யமான விபாகா சயங்கள் -என்ன
இவை முதலான அசேஷ தோஷங்களாலும் ச்பர்சிக்கப் படாதவன் –
விபாகம் ஆவது -தேவாதி ஜாதி யோகம் -என்ன
ஆயுஸ் என்ன -இவை முதலானவை
ஆசயம் ஆகிறது -தத் தஜ் ஜாத்ய அனுகுண புத்தி பேதங்கள்
அசேஷ -பதத்தாலே அசித் கதமான பரிணாமத்தையும்
சேதன கதமான துக்க அஜஞநாதிகளையும் நினைக்கிறது
அசம்ச்பர்சத்தாலே ப்ராக பாவத்தை நினைக்கிறது
ஸ்வாபாவிக -இத்யாதி-
இதில் சர்வ சாதாரணமாயும்-ஆஸ்ரித விஷயமாகவும் -ஆஸ்ரித விரோதி விஷயமாகவும்
மூன்று வகைப் பட்ட குணங்களைச் சொல்லுகிறது –
ஸ்வா பாவிகம் ஆகையாவது -ஜலத்துக்கு சைத்யம் போலேவும் அக்னிக்கு ஔஷ்ண்யம் போலேயும் யாவத் த்ரவ்ய பாவியாய் இருக்கை-
அநவதிக அதிசய –
உபர்யுபர்யப்ஜபு வோஸபி பூருஷான் பிரகல்ப்ய தே யே சதா மித்ய நுக்ரமாத்
கிரஸ் த்வதெ கைக குணவதீபசய சதா ஸ்திதா நோத் யமதோஸ்தி சேரதே-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -19-என்கிறபடியே
தனித் தனியே நிஸ் சீமமாய் ஆச்சர்ய அவஹமுமாய் இருக்கை

ஜ்ஞான –
ஈஸ்வர ஜ்ஞானம் -ஆகிறது -யோ வேத்தி யுகபத் சர்வம் ப்ரத்ய ஷேண சதா ச்வத – என்கிறபடியே
சர்வ காலமும் சர்வ வஸ்துக்களையும் ஒரு காலே சாஷாத் கரிக்கும் சாமர்த்தியம்
அதாகிறது -விஷம சிருஷ்டியிலே கரமே பாவித்து இருந்துள்ள அசந்க்யாதமான ஆத்மாக்களின் உடைய ஸ்வரூப பேதத்தையும்
நாம பேதத்தையும் தத் தத் கர்ம பேதத்தையும் சாஷாத் கரிக்கும் சக்தி –
பல –
அதாவது -ஸ்ருஷ்டமான சகல பதார்த்தங்களையும் ஸ்வ சங்கல்ப சஹச் ரைக தேசத்தாலே
தரிக்கும் தாரண சாமர்த்தியம்
ஐஸ்வர்ய –
அதாவது -சகல ஆத்மாக்களையும் கர்ம அனுகுணமாக நியமிக்கும் நியமன சாமர்த்தியம்

வீர்ய –
அதாவது -ச்ருஷ்ட்யாதி சகல வியாபாரங்களையும் பண்ணா நின்றாலும்
அநாயாச ரூபமான அவிகாரித்வம்
யதா சந்நிதி மாத்ரேண கந்த சோபாய ஜாயதே
மனசோ நோபா கர்த்ருத்வாத் ததாசசௌ பரமேஸ்வர – ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-20-
சக்தி
அதாவது -ப்ரவ்ருத்த உன்முகரான சேதனருக்கு சக்தியைக் கொடுத்து
ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் பிரவர்த்தக சாமர்த்தியம்
அகடிதகடனா சாமர்த்தியம் ஆகவுமாம்
தேஜஸ் –
அதாவது -பராபிபவன சாமர்த்தியம்
ஜ்யோதீம்ஷ்யாதி த்யவத் ராஜன் குரூன் ப்ரச்சாதயன் ஸ்ரீ யா -என்றும்
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி சர்வம் -என்றும்
இவ்வாறு ஆறு குணங்களும் சர்வ விஷயம் –

இப்படி ஜ்ஞாநாதி ஷட் குண யுக்தனான ஈஸ்வரனுக்கே
அநந்தரம் –ஆஸ்ரித விஷயமாக பன்னிரண்டு குணம் சொல்லுகிறது
1-சௌசீல்ய –
சீலம் ஆவது -மகதோ மந்தைச் சஹ நீரந்த்ரேண சம்ச்லேஷ ஸ்வபாவத்வம்
சௌசீல்யம் ஆவது -அந்த மஹத்வம் தன திரு உள்ளத்திலும் இன்றிக்கே ஒழிகை –
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே –
2-வாத்சல்ய –
அதாகிறது -ஆஸ்ரித கதமான தோஷமும் குனமாய்த் தோற்றும்படியான ப்ரேமம் –
அதாவது -ஆஸ்ரிதர் உடைய தோஷத்தை தன பேறாகப் போக்கி ஸ்வ குணங்களாலே தரிப்பிக்கை
வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும் மாறில் போர்
செய்து நின்ன செற்றத் தீயில் வெந்தவர்க்கும் வந்து உன்னை
எய்தலாகும் என்பர் ஆதலால் எம்மாய் நாயினேன்
செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால நாதனே – -திருச் சந்த விருத்தம் -111
மாலே படிச் சோதி மாற்றெல் இனி உனது
பாலே போல் சீரில் -பழுத்து ஒழிந்தேன் -மேலால்
பிறப்பின்மை பெற்று அடிக் கீழ் குற்றேவல் அன்று
மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு -பெரிய திருவந்தாதி -58
அதாவது அத்யஜாதமான வத்சத்தின் பக்கல் தேனுவிருக்கும் படி
கோபாலத்வம் ஜூ குப்சிதம்

3-மார்த்த்வ –
இது ரூப குணமாய் இருக்க
ஆத்ம குண பிரகரணபடிதமாகையாலே மாநசமான
தௌர்ர்ப்பல்யத்தைக் காட்டுகிறது –
அதாகிறது -ஆஸ்ரித விச்லே ஷம் பொறுக்க மாட்டாது ஒழிகை –
சம்ஸ்மராம் யஸ்ய வாக்யானி பிரியாணி மது ராணி ச
ஹ்ருத் யான் யம்ருத கல்பானி மன ப்ரஹ்லாத நானி ச -ஆரண்ய -16-39
அநித்ரஸ் சத்தம் ராம -சுந்தர -36-44-
4-ஆர்ஜவ-
அதாவது -ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ அர்த்தமாக தன்னுடைய மநோ வாக் காயங்கள் ஏக ரூபமாய் இருக்கை-
அதாவது -அவர்கள் உடைய செவ்வைக் கேடு தானே செவ்வியம் படி தான் செவ்வியனாய் இருக்கை –
5-சௌஹார்த்த –
அதாவது -சோபா நாசம்சீதி ஸூ ஹ்ருத் –
ஆஸ்ரிதர் உடைய சந்நிதியோடு அசந்நிதியோடு வாசி அற
அவர்கள் உடைய சர்வ மங்களங்களையும் அன்வேஷியா நிற்கை –
6-சாம்ய
அதாவது ஜாதி குண வ்ருத்தாதிகள் உடைய உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்கள் பாராதே ஆபிமுக்கியமே ஹேதுவாக
ஆஸ்ரயணீயத்வே சமனாகை-
குஹென சாஹித
சபர்யா பூஜிதாஸ் சமயக்
7-காருண்ய –
அதாவது –ஸ்வார்த்த நிரபேஷ பரதுக்கஅசஹிஷிஷ்ணுத்வம்
வ்யசநேஷூ மனுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித
உத்சவேஷூ ச சர்வேஷூ பித்தேவ பரிதுஷ்யதி -அயோத்யா -2-40–என்றும்
இயம் சா யத்க்ருதே ராமஸ் சதுர்ப்பி பரிதப்யதே
காருண்யே நான்ரு சம்ச்யேன சோகேன மத நேன ச – சுந்தர -15-49-என்றும்
ஸ்திரீ ப்ரணஷ்டேதி காருனண்யாதா ஸ்ரிதேத் யான்ரு சம்ச்யத
பத்நீ நஷ்டேதி சோகேன ப்ரியேதி மத நேன ச -சுந்தர -15-50 -என்றும் -இருக்கை
8-மாதுர்ய-
அதாவது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் உண்டான சர்வதோ முகமான சாரச்யம்
ஹந்தும் ப்ரவ்ருத்தன் ஆனாலும் அவனுக்கு ரசாவஹனாய் இருக்கை
அசூர்யமிவ சூர்யேன-
ஏஹ்யேஹி புல்லாம் புஜ பத்ர நேத்ர
சர்வ கந்தஸ் சர்வ ரச -என்று இருக்கை
9-காம்பீர்ய –
அதாவது -ஆஸ்ரீதர்க்கு செய்ய நினைத்து இருக்குமவை ஒருத்தராலும் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாதாய் இருக்கை
அதாவது தன்னுடைய கோடையின் சீர்மையையும்
கொள்ளுகிறவன் உடைய சிறுமையையும் பாராது ஒழிகை
எல்லாம் செய்தாலும் ஒன்றும் செய்யாதானாய் இருக்கை
யா ஆத்மாதா பலதா
ஓன்று உண்டு செங்கண் மால் யான் உரைப்பது உன் அடியார்க்கு
என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ -நின் புகழில்
வைக்கும் தம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ யவர்க்கு
வைகுந்தம் என்று அருளும் வான் -பெரிய திருவந்தாதி -53-
10-ஔதார்ய –
அதாவது -ஆஸ்ரிதர் உடைய அபேஷிதங்களை இரந்து கொடுக்கை –
ச சர்வா நர்த்தி நோ த்ருஷ்ட்வா சமேத்ய பிரதி நந்த்ய ச –
உதாராஸ் சர்வ ஏவைத –
11-சாதுர்ய –
அதாவது -ஆஸ்ரிதர் உடைய தோஷங்களை பிராட்டியும் அறியாதபடி மறைத்து வைக்கை
ஆஸ்ரிதராய் இருப்பார் தன்னுடைய ரஷகத்வத்திலே அதி சங்கை பண்ணினால்
அவ் வதி சங்கியைப் போக்கி ரஷிக்கை –
பாதாங்குஷ்டென சிஷேப சம்பூர்ணம் தச யோஜனம்-
பிபேத ச புநஸ் சாலான் –
12-ஸ்தைர்ய-
அதாவது ப்ரத்யூஹ சஹஸ்ரம் உண்டானாலும்
ஆஸ்ரித ரஷண பிரதிஜ்ஞை குலையாது ஒழிகை –
மகா ராஜர் தொடக்க மானவர் நேராக விரோதிக்கச் செய்தேயும் -ந த்யஜேயம் கதஞ்சன -என்றார் இ றே
ஆக
இப்பன்னிரண்டு குணம் ஆஸ்ரித விஷயம்
அநந்தரம் மூன்று குணம் ஆஸ்ரித பிரதி பஷ விஷயம் –
1-தைர்ய-
அதாவது எதிரியை மதியாது ஒழிகை
இலங்கையிலே ராவணனும் பலமும் யல்லாம் குறி அழியாது இருக்க
அவன் தம்பியை கடலுக்கு இக்கரையிலே லங்கா ராஜ்யத்துக்கு அபிஷேகம் பண்ணி வைத்தான் இறே
அப்திம் ந தேரித ந ஜிக்யித ராஷ சேந்தரம்
நைவாச்ய ஜிஜ்ஞித யதா ச பலா பலம் த்வம்
நிச் சம்யச் சபதி தஸ்ய பதெச்ப் யாஷி யஷிஞசஸ்
தஸ்யா நுஜம் கதமிதம் ஹாய் விபீஷணஞ்ச -அதிமாநுஷ ஸ்தவம் -24
மூல பலம் சந்நிஹிதமான வன்று பெருமாள் திரு உள்ளம் பூர்வ ஷணத்தில் காட்டில்
ஒரு விக்ருதி இன்றிக்கே  இருந்த படியைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
2-சௌர்ய –
அதாவது பர பலத்திலே சென்று புகும் போது ஸ்வ பலம் போலே இருக்கையும்
சின்னம் பின்னம் சரைர் தக்தம் -என்கிறபடியே ப்ரஹர்த்தாவாய் இருக்கையும் –
3-பராக்கிரம –
அதாவது சாரிகை வரும் போது கையும் வில்லுமாக சஞ்சரிக்கும் சஞ்சாரத்திலே
எதிரிகள் துவகுண்டு எதிரி என்று அறியாதபடி சஞ்சரிக்கை
ப்ரஹர்த்தாரம் சரீரேஷூ ந தே பஸ்யந்தி ராகவம்
இந்த்ரி யார்த்தேஷூ திஷ்டந்தம் பூதாத்மா நமிவ பிரஜா -யுத்தம் -94-23

1-சத்யகாம-
அநந்தரம் ஆஸ்ரித விஷயமாகவும்
உபாய விஷயமாகவும்
உபேய விஷயமாகவும்
நாலு குணங்களைச் சொல்லுகிறது
நித்தியமான காமங்களை உடையவன் -என்கிறது –
அன்றிக்கே -காம்யந்த இதி காமா -ஆஸ்ரித ரஷண விஷய மநோ ரதம் –காமம் ஆகிறது
அது அப்ரதிஹதமாய் இருக்கை -என்றுமாம் –

2-சத்ய சங்கல்ப –
அதாவது -அபூர்வமான போக்யங்களை சங்கல்ப்பித்து அனுபவிப்பிக்கும் இடத்தில் அமோகமாய் இருக்கை –
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து -திருவாய் -8-5-2- இருக்குமவர்களுக்கு
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கைக்கு தேவ மனுஷ்யாத் யவதார சங்கல்பம் அப்ரதிஹதமாய் இருக்கை -என்றுமாம்

3-க்ருதித்வ –
அதாகாது ஆஸ்ரிதர் அபிமதம் பெற்றால் அப் பேறு தன்னதாய் இருக்கை –
அபிஷிச்ய ச லங்கா யாம் –
இவர்கள் கர்த்தவ்யங்களை யடையத் தான் ஏறிட்டுக் கொண்டு செய்கை -என்றுமாம்
ஆதி கர்மணி க்தின் நந்த –

4-க்ருதஜ்ஞதா-
அதாவது ஆஸ்ரிதர் ஒரு கால் சரணம் என்ன
அம்மாத்ரத்தாலே   பின்பு செய்யும் குற்றம் பாராதே அத்தையே நினைத்து இருக்கை –
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் தான் செய்த வற்றை ஒழிந்து அவர்கள் செய்த வற்றையே நினைத்து இருக்கை -யென்னவுமாம்
ஆஸ்ரீதர்க்கு எல்லாம் செய்தாலும் பிரதமத்தில் சரணம் என்ற உக்தி மாதரத்தையே நினைத்து இருக்கும் யென்னவுமாம்
ஆஸ்ரீதர்க்கு எல்லாம் செய்தாலும் அத்தை மறந்து அவர்கள் செய்ததை ஒழிய தான் செய்யாத வற்றையே
நினைத்து இருக்கை -யென்னவுமாம்
சிரசா யாசதஸ் தஸ்ய வசனம் ந க்ருதம் மயா
ஆதி –
இவை முதலான

அசங்க்யேய கல்யாண குண கனௌகமஹார்ணவம் –
என்னுடைய மனஸ் ஸூ க்கு கோசரமாய் இருப்பன சில குணங்கள் சொல்லிற்று இத்தனை போக்கி
அனுக்தமான குணங்களுக்கு எண்ணில்லை
ஒரு மஹார்ணவத்தில் ஜல பரமாணு வுக்கு சங்க்யை யுணடாகில் யாய்த்து
பகவத் குணங்களுக்கு சங்க்யை யுணடாவது
வர்ஷா யுதைர் யஸ்ய குணா ந சகா
சதுர்முகாயுர் யதி கோடி வக்த்ர –
பரப் ப்ரஹ்ம பூதம் புருஷோத்தமம் –
பர ப்ரஹ்ம சப்தத்தாலும் புருஷோத்தம சப்தத்தாலும்
வேதாந்தங்களில் ப்ரசித்தனானவன்
பர ப்ரஹ்மம் -ஆவது -ப்ருஹத்த்வ ப்ரும்ஹணத்வ குண யோகத்தால் ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யத்வம் –
ப்ருஹத்வம் ஆவது -தான் பெரியனாகை
ப்ரும்ஹணத்வம் ஆவது –
தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்கு
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர் ஆதலால்
தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுது இறைஞ்சி
தம்மையே பற்றா மனத்து என்றும் வைத்தோமே – -பெரிய திருமொழி -11-3-5-என்றும்
இதம் ஜ்ஞானம் உபாஸ்ரித்ய மம சா தர்ம்யமாகதா
சர்க்கேசபி நோப ஜாயந்தே பிரளயே ந வ்யதந்தி ச -கீதை -14-2-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஆஸ்ரிதரை தன்னைப் போலே ஆக்குகை-
என்னாவது எத்தனை நாளைக்கு போதும் புலவீர்காள்
மன்னா மனிசரைப் பாடிப் படைக்கும் பெரும் பொருள்
மின்னார் மணி முடி விண்ணவர் தாதையைப் பாடினால்
தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே -திருவாய் -3-9-4

புருஷோத்தமத்வம் ஆவது –
யஸ்மாத் ஷரமதீ தோசஹம் அஷராதசபி சோத்தம
அதோச்ச்மி லோகே வேதே ச பிரதித புருஷோத்தம -ஸ்ரீ கீதை -15-18-என்று சர்வாதிகன் -என்றும்
புரு பஹூ ஸூ நோதி ததாதீதி புருஷ -என்று சர்வ அபேஷித பல ப்ரதன் ஆகையாலே பரம உதாரன் என்றும் சொல்லப் படுகை –

ஸ்ரீ ரங்க ஸாயினம்-
இப்படி என்றும் ஒக்க ஓலைப் புறத்தில் கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே –
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற நீர்மையைச் சொல்லுகிறது –

அஸ்மத் ஸ்வாமினம் –
இத்தால் -கிடந்ததோர் கிடக்கை -திருமாலை -23-என்கிறபடியே
கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற அழகாலும் சீலத்தாலும்
தம்மோடு எனக்கு உண்டான முறையை உணர்த்தினவர் -என்றபடி –
அஹம் அஸ்யாவரோ பராதா குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -கிஷ்கிந்தா -4-12-

இதுக்கு கீழ் கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தியைச் சொல்லிற்று
இனி மேல் கைங்கர்யத்துக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூபத்தை சொல்லுகிறார்
பிரபுத்தநித்ய நியாமய நித்ய தாஸ்யை கர சாத்மஸ்வ பாவோஸஹம்-
நித்ய நியாம்யமாய்
நித்தியமான தாஸ்யததையே ஏக ரசமாக
உடைத்தாய் இருந்துள்ள ஆத்ம ஸ்வபாவம் உள்ளபடி பிரகாசித்த நான் –
இத்தால் ஸ்வா தந்த்ர்யமும் விஷயாந்தரமும் ஆத்ம நாசகம் -என்றபடி –

தத் ஏக அனுபவ
பகவத் விஷயம் ஒன்றுமே ஜ்ஞாநத்துக்கு விஷயமாம் படி யாய் –
தத் ஏக பிரியா
அவனையே பக்திக்கு விஷயம் ஆக்கினவனாய்
இத்தால் பகவத் அனுபவ ஹேதுவாய் இருந்துள்ள பர பக்தியாதிகளை நினைக்கிறது –

பரிபூரணம் பகவந்தம் விசத தம அனுபவேன நிரந்தர அனுபூய-
ஜ்ஞாநாதிகளால் குறைவற்று இருக்கிற ஈஸ்வரனைப்
பரி பூரணமாக
விசததம அனுபவத்தாலே
இடைவிடாதே  அனுபவித்து –
பூர்ண அனுபவம் ஆகிறது -ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் எல்லாம் அனுபவத்துக்கு விஷயமாய் இருக்கை –
விசத அனுபவம் ஆகிறது -பிரத்யஷ அனுபவம் என்னலாம் படி தத் சமமாய் இருக்கை –
அது தான் பர பக்தி தச அனுபவம்
விசத தர அனுபவம் ஆகிறது -பரஜ்ஞான அனுபவம் –
விசத தம அனுபவம் ஆகிறது -பரம பக்தி தச அனுபவம் –
நிரந்தர அனுபவம் ஆகிறது -இடை இடையே விஷயாந்தரம் கலசாது இருக்கை –

தத் அனுபவ ஜனிதஅநவதிக அதிசய ப்ரீதி காரிதஅசேஷ அவஸ்த உசிதஅசேஷ சேஷை தை கரதி ரூபநித்ய கிங்கரோ பவானி-
அவ் வனுபவத்தாலே ஜநிதமான
அநவதிக அதிசய ப்ரீதியாலே செய்விக்கப் படுமதாய் –
சர்வ அவஸ்தை களிலும் உசிதமான சகல சேஷ வருத்தி ஒன்றையே பற்றின ஆசையை வடிவாக உடைத்தாய்
யாவதாத்மா பாவியான கைங்கர்யத்துக்கு ஆஸ்ரய பூதனாக வேணும் –
அநவதிக அதிசயம் ஆகையாவது –
யாவதாத்மபாவியான கைங்கர்யத்துக்கு அடியாய் இருக்கையும்
பர பக்தி யாதிகளைக் காட்டில் அதிசயத்து இருக்கையும் –
அசேஷ அவஸ்தை களாவன
அந்தபுரம் -திரு வோலக்கம் பூம் சோலை நீர் வாவி இவை முதலானவை -என்னுதல்
பர வ்யூஹ விபவ அர்ச்சாவதாரங்கள் ஆகிற அவஸ்தா விசேஷங்கள் -என்னுதல்
அசேஷ சேஷைதை யாகிறது –
நிவாச சய்யா ஆசன பாதுகாம் ஸூ கோபதான வர்ஷாத பவாரணாதிபி -என்றும்
சென்றால் குடையாம் -என்றும்
கிம் சைனாம் ப்ரதிவஹ்யாமி க்ருத்வா விப்ரியமீத்ருசம்
யதா யதா ஹி கௌசல்யா தாசி வச்ச சகீ வ ச
பார்யாவத் பகிநீ வச்ச மாத்ரு வச்சோப திஷ்டதி -அயோத்யா -12-68- என்றும்
சொல்லுகிறபடியே நாநா விதமான அடிமைகள்

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-11-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

நிகமத்தில் –
இத் திருவாய்மொழி கற்றார்
எப்பொழுதும் நினைக்கப் பெறுவார்
என்கிறார்-

——————————————————————————————————————————–

கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
மேவி நன்கு அமர்ந்த வியன் புனல் பொருநல்
வழுதி நாடன் சடகோபன்
நாவில் பாடல் ஆயிரத் துள்ளும்
இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார்கள்
ஓவுதல் இன்றி யுலகம் மூன்று அளந்தான்
அடி இணை யுள்ளத்தோர் வாரே

—————————————————————————————————————————–

கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை –
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை -கூவுதல் வருதல் செய்திடாய் என்று-ஆயிற்று இவர் சொல்லிற்று
முறை கெடவுமாம்
முறையிலே ஆகவுமாம்
காணும் இத்தனையே வேண்டுவது –
குரை கடல் கடைந்தவன் தன்னை —
இந்த விருப்பம் இல்லாதார்க்கும் உடம்பு நோவ கடல் கடைந்து அமுதம்
கொடுத்தவனை ஆயிற்று இவர் விரும்பியது

மேவி நன்கு அமர்ந்த –
இந்த தன்மையின் நினைவாலே பொருந்தி
கால் தரையிலே பாவினார் ஆயிற்று –

வியன் புனல் பொருநல் வழுதி நாடன் சடகோபன் –
பரந்த புனல் நிறைந்த திருப் பொருநலை உடைய
திரு வழுதி நாட்டுக்கு தலைவரான ஆழ்வார்

நாவில் பாடல் ஆயிரத் துள்ளும் இவையும் ஓர் பத்தும் வல்லார்கள் –
மனத்தின் துணையும் இன்றிக்கே ஆயிற்றுச்

சொல்லிற்று
அங்கனம் சொன்ன ஆயிரம் பாசுரங்களுள் இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களையும் – வல்லவர்கள்
ஓவுதல் இன்றி யுலகம் மூன்று அளந்தான் அடி இணை யுள்ளத்தோர் வாரே –
யுலகம் மூன்று அளந்தான் அடி இணை -யுள்ளத்து -ஓவுதல் இன்றி-ஒர்வாரே
அடியவர்கட்கு சுலபன் ஆனவனுடைய திருவடிகளை மனத்தால்
எப்பொழுதும் அனுபவிக்கப் பெறுவார்
இத்தனை போதும் இவர் தாம் -இவற்றைப் பெற வேண்டும் -என்னும் ஆசையோடு
திருக் கண்களால் குளிர நோக்கி அருள வேண்டும்
திருவடிகளை தலைக்கு மேலே வைத்து அருள வேண்டும்
தேவரீர் எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பைக் காண வேண்டும்
நாய்ச்சிமாரும் தேவருமான இருப்பைக் காண வேண்டும்

உலாவும்படி காண வேண்டும்
புன்முறுவல் இருக்கும் படி காண வேண்டும்
என்று ஆசைப் பட்ட இவருக்கு அப்போதே கிடையாமையாலே
இவற்றைப் பெற வேண்டும் என்னும் எண்ணம் தானே பேறு ஆகத் தோற்றிற்று
இதனைக் கற்றவர்களுக்கும் இந்த எண்ணம் மாறாமலே முடியச் செல்லும் என்கிறார்
உன்னை அடைந்து இருக்கிற என்னுடைய எண்ணமானது கெடாமல் இருந்ததே ஆனால்
அதனால் எல்லா காலத்திலும் விரும்பினவற்றை எல்லாம் பெற்றவனாய் இருக்கிறேன் -என்கிறபடியே –
துர்க்க தாவபி ஜாதாயாம் த்வத்கதோ மே மநோ ரத
யதி நாசம் நவிந்தேத தாவதாஸ்மி கருதி சதா -ஜிதந்தா ஸ்தோத்ரம்

நிகமத்தில்
நிரந்தரம் அனுபவம் பெறுவார்
ஓவுதல் இன்றி அடி இணை உள்ளத்தில் சிந்தை செய்வர்
கடல் கடைந்தவன் தன்னை
முறை அற்ற வலியாலும் காண
அபேஷை இல்லாதாருக்கும் காட்ஷி கொடுப்பவன்
மேவி -இப்பொழுது தான் தரித்தார்
அவன் ஸ்வபாவம் அறிந்த பின்பு
நாவில் பாடல் நாவால் சொன்னால் போதும்
பெற வேணும் -கடாஷம் -திருவடி -காண உலாவ ஸ்மிதம் காண ஆசை பட்டார் ‘மநோ ரதம் மாறாதே முடிய செய்யும்
மநோ ரதமே பலம்
நின் புகழும் வைக்கும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அருளும் வைகுந்தம் -போலே

——————————————————————————————————————————————————–
பண்டை உறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே
கண்டு எனக்கு எல்லா உறவின் காரியமும் -தண்டற நீ
செய்தருள் என்றே இரந்த சீர் மாறன் தாள் இணையை
உய் துணை என்று உள்ளமே ஓர்

சார பாசுரம் மா முனிகள்
பந்துவை கண்டு –
எல்லா உறவின் கார்யம்
செய்து அருள் என்றே இருந்த
சீர் மாறன் அடி இணை களே நமக்கு உய்ய துணை

————————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-10-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

எல்லை இல்லாத இனிமையை உடையதான
உன் திருவடிகளில் நானும் வந்து அடிமை செய்யும் படி
என்னை அங்கே அழைத்தல்
அல்லது நீ இங்கே வருதல் செய்ய வேண்டும்
என்கிறார் —

நானும் அடிமை செய்ய –
என்னை அழைத்தல்
இங்கே வருதல் செய்ய வேணும்
கடு வினை நஞ்சே
என்னுடை அமுதே
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே
கொடு வினை படைகள் வல்லை
பிரதி பஷர்
வல்லையாய் -வல்லவன் -வல்லவன் அல்லை
எதிர்மறை அர்த்தம்
நீரிலே நெருப்பு எழுந்தால் போலே
சேஷமாய் வைத்து பிரதி கூலிம் செய்வர் பக்கல் சீறி ஆயுதம்
எடுக்க மாட்டாதவன்
-ஆயுதம் தான் எடுப்பாய் பயப்பட வைப்பாய்
ஆயுதத்தால் உடன் அழிக்க மாட்டான்
யதிவா ராவணம் சுயம் என்பவர்
கடலை ஆணை செய்து
முற்றுகை இட்டு அங்கத தூது
கச்சா சொன்னார்
இன்னம் ஒரு கால் அனுகூலிக்குமோ தபோப
நான் முடிந்தே போவேன்
கண்ணும் கண்ண நீருமாய் கொன்றாயே –
பிராதி கூல்யத்தால் அழிகிறார்கள்
தானே அழிப்பது இல்லை
அமரர்கள் துக்கம் விளைக்கும் அசுரர் கூட்டம் –
கடு வினை நஞ்சு
அப்போதே சடக்கு என்று முடித்து
என்னுடைய அமுது
தேவர்கள் உப்பு சாறு இல்லை
அமுதம் கடல் கடைய ஸ்வர்க்கம் போக வேண்டாம்
திருப் புளின்குடி
தாயார் திருவடி பிடிக்கும் -கோலம்
வடிவில் ஒப்பு இன்றிக்கே
பகவத் தத்வமும் ஒப்பு இல்லை அஸி தீஷணா
மற்றை நிலா மகள் விசெஷனம் இட முடியாதே
பூ தொடுவாரை போலே
திருவடி கன்ட்ருகிரதொ கூசி
கண்கள் சிவந்த நிகர்ஷம் நிச்சயம் இல்லை
அவர்கள் சன்னிகிதர்
பிராப்தன்
இழக்க வேண்டுமோ கொடு வினையேன் –
நீ ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாதே
முற்பட வருதல் -சொல்லாமல்
சமுதாயம் சேர்த்தி குலையாமல் இருக்க -கூவுதல் முதலில்
அபேஷை உடையார் -தனியாக விட மாட்டார்கள் –
வருதல் -கூடவே வருவார்
மனுஷ்யத்வ மானுஷம் சேர்த்தி பிரியாதே -அப்புறமும் அதனால் சொன்னார் –

—————————————————————————————————————————————

கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய்
அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய்
கடு வினை நஞ்சே என்னுடை யமுதே
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்
வடி விணை யில்லா மலர்மகள்
மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ யொருநாள்
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே

———————————————————————————————————————————————

கொடு வினைப் படைகள் வல்லையாய் –
உனக்கு அடியவர்களாய் இருந்தும்
பகைமை கொண்டவர்கள் பக்கல்
நீரிலே நெருப்பு எழுந்தால் போலே சீறி
ஆயுதம் எடுக்க வல்லையாய் -என்றது –
சிலரை அழிய செய்ய -என்றால் ஆற்றல் இல்லாதவனாய் இருக்கையைத் தெரிவித்தபடி –
இறைவன் அப்படி இருப்பானோ -என்ன –
ஆனய ஏனம் ஹரி ஸ்ரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபயம் மயா
விபீஷணோ வா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -யுத்தம் -18-34-
இராவணன் தானே ஆகிலும் இவனை அழைத்துக் கொண்டு வாரும் -என்னுமவன் அன்றோ –
ஆயின் அவனை கொல்வான் என் என்ன –
கச்ச அனுஜா நாமி ரனார்த்தி தஸ்த்வம் பிரவிச்ய ராத்ரிம் சர ராஜ லங்காம்
ஆச்வச்ய நிர்யாஹி ரதீ ஸ்தன்வீ தாதா பலம் தாஷ்யசி மே ரத்ஸ்த -யுத்தம் -59- 144
கடலை ஆணை செய்து
ஊரை முற்றுகை இட்டு
பின்னை அங்கத பெருமாளையும் புக விட்டு
கையிலே வந்து அகப்பட்டவனை
ராஷேச்வரனான ராவணனே போரில் அடி பட்ட நீ போ
என்று அனுமதி தருகிறேன்
இலங்கைக்குள் சென்று சிரமத்தைப் போக்கிக் கொண்டு
வில்லோடும் தேரோடும் கூடினவனாய் மீண்டும் வா
அப்போது தேரில் இருக்கிற நீ என் வலிமையைப் பார்ப்பாய் –
என்று தப்ப விட்டது இன்னும் ஒரு கால் அனுகூலிப்பானோ -என்று
நான் முடிந்தே போம் இத்தனை என்று அதிலே முதிர நின்ற பின்பே
கண்ணும் கண்ணநீருமாய் அன்றோ நின்று கொன்றது –
ஆளையா உனக்கு அமைந்தன மாருதம் அறைந்த
பூனை ஆயினை கண்டனை இன்று போய்ப் போர்க்கு
நாளை வா என நல்கினேன் நாகு இளங்கமுகின்
வாளை தாவுறு கோசல நாடுடை வள்ளல் -கம்பர் –
இவர்கள் செய்யும் தீய செயலாலே அழியச் செய்யும் அத்தனை போக்கி
தானாக அழியச் செய்ய மாட்டான் ஆயிற்று

அமரர்க்கிடர் கெட வசுரர்கட்கிடர் செய் –
அசுரர்களாலே தேவர்களால் உண்டான துன்பம் தீரும்படி
அசுரர்களுக்கு துன்பத்தை விளைவிக்கும் –

கடு வினை நஞ்சே-
அப்போதே சடக்கென முடிக்க வற்றாய்
மாற்றும் மருந்து இல்லாத நஞ்சு ஆனவனே –

என்னுடை யமுதே –
அந் நஞ்சு தான் இவர்க்கு அமுதமாய் இருக்கிறபடி
தமக்கு அமுதம் தேவர்கள் உடைய உப்பு சாறு அன்று என்பர் –
என்னுடைய அமுதே -என்கிறார் –

கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய் –
இவ் வமுதினைப் பெறுதற்கு
கடல் கடைதல்
சுவர்க்கத்துக்கு போதல்
செய்ய வேண்டா
திருப் புளியங்குடியில் அண்மையிலே இருக்கிறது இவ் வமுதம் -என்கிறார்
கலி வயல் -நிறைந்த வயல் –

வடி விணை யில்லா மலர்மகள் –
வடிவில் வந்தால் ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கும் -என்றது
பகவானும் ஒப்பு ஆகான் -என்றபடி
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்யாபி ஜன லஷணாம்
ராகவ அர்ஹதி வைதேஹீம் தம் ச இயம் அஸி தேஷணா-சுந்தர -16-5-
பெருமாளுக்கு கருத்த கண்களை உடைய வளான இந்தப் பிராட்டியும் தகுந்தவள்-என்கிறபடியே
எற்றமாயே நின்றது அன்றோ –

மற்றை நிலமகள் –
இந்த விதமான ஏற்றத்தை உடைய பூமிப் பிராட்டியும்

பிடிக்கும் மெல்லடியை –
அவர்களும் திருவடிகளைப் பிடிக்கப் புக்கால்
பூத்தொடுவாரைப் போலே
கன்றி விடுமோ -என்று கூசித் தொட வேண்டும்படி ஆயிற்று மிருதுத் தன்மை இருப்பது –
அப்படிப் பட்ட திருவடிகளை –

கொடு வினையேனும் பிடிக்க –
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழிக்கு பின்பு
இவர்க்கு தாம் தாழ்ந்தவர் என்னும் நினைவு இல்லை அன்றோ –
அவர்களும் அண்மையில் இருப்பாராய்
சம்பந்தமும் உண்டாய் இருக்க
நான் இழந்து இருப்பதே -என்று
பாவியேன் -என்பாரைப் போன்று -கொடு வினையேன் -என்கிறார் –

நீ யொருநாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –
எல்லை இல்லாத இனியனாய்
அண்மையில் இருப்பவனான நீ
ஸ்வரூபத்தை நோக்குகைக்கு
ஒரு நாள் அங்கே அழைத்தல் -இங்கே வருதல்
செய்து அருள வேண்டும்
முற்பட வருதல் என்று இலர் ஆயிற்று
அச் சேர்க்கையை குலைக்க ஒண்ணாது என்னுமதனாலே
விருப்பம் உடையார் பக்கல் அவனைத் தனியே விட்டு இரார்கள் அன்றோ –
அதனால் கூடக் கொடு வருவார்கள் என்னும் அதனை பற்றச் சொல்லுகிறார்-

——————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-9-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

இவ்விருப்பில் வாசி அறியாத
இவ் உலகத்தாருக்கு
நடுவில் இருக்கிறது என் -என்னில் -ருசி உடைய நாங்கள் கண்டு அனுபவிக்க –
என்கிறார்

விழுங்குவது போலே பார்ப்பது
பருக சப்தம்
பதார்த்தங்கள் அபிமத லாபம்
பஞ்ச விம்சதி இள வாலை-மீன்கள் -களித்து துள்ளா நிற்பதான நிலம்
அழகிய மறுத்த நிலம் ‘
கூற்றம் பிரதி பஷம் -மிர்த்யு போலே
திவ்ய ஆயுதம் -அவனே கூற்றம்
குலம் முதலிலே போக்கி
தம்முடைய பிரதி பஷம் மயர்வு போக்கி அருளினான்
உடனே அனுக்ரகம் பண்ண வேண்டும் என்கிறார்

————————————————————————————————————————————————————-

வீற்று இடம் கொண்டு வியன் கொள் மா ஞாலத்து
இதனுளும் இருந்திடாய் அடியோம்
போற்றி யோவாதே கண்ணினை குளிரப்
புது மலர் ஆகத்தைப் பருக
சேற்றிள வாளை செந்நெலூடு களும்
செழும் பணைத் திருப் புளிங்குடியாய்
கூற்றமாய் அசுரர் குல முதலரிந்த
கொடு வினைப் படைகள் வல்லானே

—————————————————————————————————————————————————————

வீற்று இடம் கொண்டு –
சேஷியாய் இருக்கும் தன்மையால் வந்த வேறுபாடு தோன்றும்படி –

வியன் கொள் மா ஞாலத்து இதனுளும் இருந்திடாய் –
அகன்றதான பெரிய மண் உலகமான இதிலேயும் இருந்திடாய்
உன்னைக் கொண்டு ஒரு கார்யம் இல்லாத இப்பூ உலகத்திலும் -என்பார் –
ஞாலத்து இதனுளும் -என்கிறார்
அன்றிக்கே –
இதனுளும் இருந்திடாய் -என்பதற்கு
இந்த திருப் புளியங்குடியாகிற திருப் பதிலேயும் இருந்திடாய் -என்னுதல் –
பரம பதத்தில் உன்னை ஒழிய செல்லாமை உடையார் முன்னே இருந்தாய்
என்னும் இது போருமோ -என்பார் -ஞாலத்து இதனுளும் இருந்திடாய் -என்கிறார் –
சாய்ந்து அருளின போது இருக்கும் இருப்பின் அழகை
அனுபவிப்பித்து அருளிற்று
இனி இருந்தால் இருக்கும் அழகையும் அனுபவிப்பித்து அருள வேண்டும் -என்பார்
இதனுளும் -என்று உம்மை கொடுத்து ஓதுகின்றார் –
நமக்கு இவை எல்லாம் இங்கே காணலாம் அன்றோ –
சாய்ந்து அருளின அழகு பெரிய பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்
நின்று அருளின அழகு நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்
இருப்பில் உண்டான அழகு பெரிய பிராட்டியார் பக்கலிலே காணலாம் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
நாம் இங்கு இருக்க நீர் பெறப் புகுகிற பேறு யாது -என்ன
அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
அடியோம் –
அவ் விருப்பு பட விட
அதுவே ஜீவனமாக இருக்கிற நாங்கள் –

போற்றி –
இவ் இருப்பு -இங்கனே நித்யமாக செல்ல வேண்டும் என்று
மங்களா சாசனம் செய்து –

யோவாதே –
உச்சி வீடு விடாதே –

கண்ணினை குளிரப் –
காணப் பெறாமையாலே கமர் பிளந்து கிடந்த கண்கள்
விடாய் எல்லாம் தீர்ந்து குளிரும்படியாக –

புது மலர் ஆகத்தைப் பருக –
செவ்விப் பூ போலே இருக்கிற
திரு மேனியை அனுபவிக்கும்படியாக -என்றது –
மலர்ந்த மலர் போன்ற மிருதுவான வடிவினை
திருக் கண்களால் பருகுவார் போலக் குளிரக் கடாஷித்து
வார்த்தை அருளிச் செய்தார் -என்கிறபடியே –
தஸ்ய தத் வசனம் ஸ்ருத்வா ராமோ வசனம் அப்ரவீத்
வசஸா சாந்தயித்வா ஏனம் லோசநாப்யாம் பிபன்னவ-யுத்தம் -21-6-
எப்பொழுதும் அனுபவிக்கப் பெறுகையை தெரிவித்தபடி –

சேற்றிள வாளை செந்நெலூடு களும் செழும் பணைத் திருப் புளிங்குடியாய் –
செந்நெலின் நடுவே சேற்றிலே
இருபத் தைந்து வயசு படைத்த முக்தர்கள் போலே இருக்கிற
வாளைகள் களித்து துள்ளா நிற்கின்ற அழகிய நீர்
நிலத்தை உடைய திருப் புளிங்குடியாய் –
பணை –
மருத நிலமுமாம் –
இதனால் அவ் ஊரில் உள்ள பொருள்கள் அடைய விரும்பினவற்றை பெற்ற காரணத்தாலே
களித்து வாழும்படியான ஊர் -என்பதனைத் தெரிவித்த படி –

கூற்றமாய் அசுரர் குல முதலரிந்தகொடு வினைப் படைகள் வல்லானே –
பகைவர்களுக்கு கூற்றமாய் கொண்டு
அவர்கள் உடைய குலத்தை முதலிலே அரிந்து போகடுமவனாய்
அதற்கு கருவியாக கொடிய தொழில்கள் உடைய திவ்ய ஆயுதங்களை உடையவனாய் -இருக்கிறவன் -என்னுதல் –
இப்போது இது சொல்கிறது
இதற்கு முன்பு தம்முடைய விரோதிகளை போக்கினபடிக்கு எடுத்துக் காட்டு -என்னுதல்
உனக்கு என்ன குறை உண்டாய் இழக்கிறேன் -என்னுதல்

இவ் இருப்பில் வாசி அறியாத
சம்சாரத்தில்
ருசி உடையாருக்கு உத்தேச்யம் என்கிறார் –
செஷதவத்தால் வந்த வீறு தோற்ற இருந்து வீற்று இருந்து
வியன் கொள் மா ஞாலம் விஸ்மயம் ஆச்சர்யச்மான பிரித்வி
உன்னை கொண்டு கார்யம் கொள்ளாத சம்சாரம்
உன்னை ஒழிய செல்லார் நித்யர் முன்னால் இருந்தால் போதுமோ
இதனுள்ளும் இருந்திடாய்
நமக்கு இது எல்லாம் இங்கே காணலாம் -பட்டர்
பெரிய பெருமாள் -கிடந்த அழகு
நம் பெருமாள் -நின்ற அழகு
பிராட்டியார் இருந்த அழகு
நமக்கு திரு வல்லிக் கேணியில்
அடியோம் ஓவாதே போற்ற
ஓவாதே கண்ணால் பருக
இதுவே ஜீவனம்
மங்களா சாசனம் பண்ண
ஓவாதே -கமர் பிறந்த கண்கள் விடே தீர
புது மலர் ஆகத்தை பருக
திருமேனி அனுபவிக்க
புஷ்பா காசம் -லோசநாம் பிபநிவா-கண்களால் பருகும் படி

—————————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

பரம பதத்தில் அன்றோ
வீற்று இருத்தலின் அழகு
காட்டலாவது-என்ன –
அவ்விருப்பின் அழகினை நாங்கள் காணத்
திருப் புளிங்குடியில் ஒரு நாள் இருந்து அருள வேண்டும் –
என்கிறார் –

சாய்ந்து அருளின அழகை கண்டவர்
வீற்று இருந்தால் நின்றால் என்ன இருக்கிறதோ
எம்பெருமான் விஷயம்
நம் போல்வார் நரக அனுப்பவ விஷயம்
பரிவின் காரணம்
நமக்கு பிராக்ருத விஷயம் தான் இப்படி இருக்கும்

————————————————————————————————————————————————————————-

எங்கள் கண் முகப்பே யுலகர்கள் எல்லாம்
இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி
தங்கள் அன்பாரத் தமது சொல் வலத்தால்
தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப
திங்கள் சேர் மாடத் திருப் புளிங்குடியாய்
திருவைகுந்தத் துள்ளாய் தேவா
இங்கண் மா ஞாலத்தி தனுளும் ஒரு நாள்
இருந்திடாய் வீற்று இடம் கொண்டே

————————————————————————————————————————————————————————–

எங்கள் கண் முகப்பே -இருந்திடாய் –
எங்கள் கண் முகப்பே இருக்க வேண்டும்
அது செய்யும் இடத்து –

யுலகர்கள் எல்லாம் இணை யடி தொழுது எழுது இறைஞ்சி –
உலகத்துள்ளார் அடங்க -திருவடிகளில் உண்டான சேர்த்தி அழகு கண்டு
திருவடிகளில் விழுவது எழுவதாய்க் கொண்டு வணங்கி –

தங்கள் அன்பாரத் –
தங்கள் பக்தி மிக்கு வர –

தமது சொல் வலத்தால் –
தமது ஆற்றலுக்கு தகுதியான சொற்களாலே –என்னுதல்
அன்றிக்கே –
தாம் தாம் சொல்ல வல்ல அளவுகளாலே -என்னுதல் –
அந்தப் புராண புருஷனைப் பற்றி நான் அறிந்த அளவு சொல்லுகிறேன் -என்பது ஸ்ரீ நாராயணீயம்
யதாஜ்ஞ்ஞானம் து வஷ்யாமி புருஷம் தம் சனாதனம் -ஸ்ரீ நாராயணீயம் –
அதாவது
நூறு பிராயம் புகுவீர் –
பொன்னாலே பூணூல் இடுவர்
பழம் உண்பீர்
பால் உண்பீர் –
என்பன போன்று சொல்லுகை —
வங்கி புரத்து நம்பி -விஜயஸ்வ -வெற்றி உண்டாக -என்ன
ஆண்டான் சொன்ன வார்த்தையை நினைவு கூர்வது –
அங்கு சென்றாலும் முரட்டு சம்ஸ்க்ருதம் விட்டீர் இல்லீரே
எங்கே இருந்தாலும் நாம் நாமே காணும் இங்கே எழுந்து அருளீர் –

தலைச் தலைச் சிறந்து பூசிப்ப –
ஒருவர்க்கு ஒருவர் மேல் விழுந்து மிகவும் துதித்துக் கொண்டாட –

திங்கள் சேர் மாடத் திருப் புளிங்குடியாய் –
இங்கும் அங்கும் திரிந்து கொண்டே இருக்கிற சந்த்ரனுக்கு
திரிந்து வருகையாலே உண்டான இளைப்பு
எல்லாம் ஆறும் படியாக
இருக்குமாயிற்று மாடங்களின் உடைய ஒக்கம் –
அத் திவ்ய தேசத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கிறவனே –

திருவைகுந்தத் துள்ளாய் –
அவ்வளவே இன்றிக்கே
திரு வைகுந்தத்திலே நின்று அருளுகின்றவனே –

தேவா –
தீவு கிரீடா –
பரம பதத்தில் காட்டில் இவ்வுலகத்தில் நிலையால் வந்த புகர் –

இங்கண் மா ஞாலத்தி தனுளும் ஒரு நாள் இருந்திடாய் –
இந்தப் பெரிய பூமியிலே
திருப் புளிங்குடியிலேயும் ஒரு நாள் இருந்து அருள வேணும் –
இருக்கும் இடத்தில் –

வீற்று இடம் கொண்டே –
பரமபதத்தில் இருக்குமாறு போலே உன்னுடைய வேறுபாடு
தோற்ற இருக்க வேண்டும்
இதனுள்ளும் -என்பதற்கு கருத்து என் என்ன –
சாய்ந்து அருளின அழகு கண்டோமுக்கு
இவன் இருந்தால் எங்கனே இருக்கிறதோ என்றும்
இப்படி இருக்கிறவன் தான் நின்றால் எங்கனே இருக்கிறதோ என்றும்
இங்கனே சில விருப்பங்கள் பிறக்கும் அன்றோ இவர்களுக்கு
அது வேறு ஒரு படி நமக்கு
இவை எல்லாம் நரகத்திற்கு காரணமான விஷயங்களிலே உண்டு
பகவத் விஷயத்தில் தெரியாது
செய்த எல்லாம் பரிதாகையும் அதற்கு மேலே வேறு சில செயல்களிலே
ஆசைப்படுகையும் எல்லாம் நமக்கு இவ் உலக விஷயங்களிலே உண்டாய் இருக்கும் –
இப்படி இருக்குமோ என்று அறியும் இத்தனை-

பரம பதத்தில் இருந்த திருக்கோலம்
நின்றவாறு -திருமலை
கிடந்த வாறு திருப்பாற்கடல்
இங்கே இருந்து காட்ட வேண்டும்
இதனுள்ளும் இருந்திடாய்
எங்கள் கண் முகப்பே
தங்கள் -பிரேமம் மிக்கு
சொல் பலத்தால் -அவர் அவர் தக்க படி
தங்கள் சக்தி அனுரூபமான சொல்
சொல்ல வல்ல அளவு யதா ஜ்ஞானம்
பேசுவார் எவ்வளவு பேசுவார் அவ்வளவே
நூறு பிராயம் புகுவார்
விஜய ஸ்ரீ
வங்கி புரத்து நம்பி ஆண்டான் வார்த்தை நினைப்பது
உரி அடி உத்சவம்
அவர்கள் பொன்னாலே பூணூல் இடுவீர் -இரட்டை இடுவீர்
அங்கே போனாலும் முரட்டு சமஸ்க்ருதம் விட்டீர் இல்லையே
மேல் விழுந்து ஆஸ்ரயித்து கொண்டாட
திங்கள் சேர் மாடம் சந்தரன் இளைப்பார ஒக்கம்
திரு வைகுண்டம் திவ்ய தேசம் உள்ளே
தேவா பிரகாசம் இங்கே வந்த தேஜஸ்
இதனுள்ளும் ஒரு நாள் இருந்து காட்டி அருள வேணும் –

————————————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

வலி அற்றவர்களோடு
வலி மிக்கவர்களோடு
வாசி அறக் காப்பவனான நீ
நாங்கள் வாழும்படி கண் எதிரே ஒரு நாள் இருக்க வேண்டும் -என்கிறார் –

———————————————————————————————————————————————————————–

எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே
இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்
செம்மடல் மலரும் தாமரைப் பழனத்
தண் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தாய்
நம்முடை யடியார் கவ்வை கண்டுகந்து
நாம் களித்துள நலம் கூர
இம்மட வுலகர் காண நீ யொரு நாள்
இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே

————————————————————————————————————————————————————————–

எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை யாள்வானே-
எங்கள் உடைய பிறவி காரணமாக வந்த எல்லா துக்கங்களையும் போக்கி –
பகவானுடைய ஞானத்துக்கு அடைவு இல்லாத இந்த உலகத்திலே என்னை அடிமை கொள்ளுகின்றவனே –

இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய்-
ஒரு கைம்முதலும் இல்லாத எங்களுக்கு அன்றிக்கே –
ஈச்வரோஹம் –நான் ஈஸ்வரன் -என்று இருக்கின்ற பிரமன் சிவன் முதலாயினோர்கட்கும்
அங்கு அப்படி நிர்வாஹகன் ஆனவனே –

செம்மடல் மலரும் தாமரைப் பழனத்-
சிவந்த மடல் மலரா நின்றுள்ள தாமரைகள் பொருந்திய நீர் நிலங்களை உடைய

தண் திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தாய் –
சிரமத்தை போக்குகிற திருப் புளிங்குடியில் திருக் கண் வளர்கின்றவனே -என்றது
உள்ளும் புறம்பும் தாமரையாகவே இருக்கின்றன -என்றபடி –
கரை பொருது ஒழுகும் காவிரி ஆறே
ஆற்றிடைக் கிடப்பது ஓர் ஐந்தலை அரவே
அரவம் சுமப்பதே ஓர் அஞ்சன மலையே
அம்மலை பூத்தது ஓர் அரவிந்த வனமே
அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளதே

உவப்புடன் ஒரு கால் நோக்கிப்
பவக்கடல் கடக்கும் பரிசு பண்ணினவே -திருவரங்கக் கலம்பகம் -73

நம்முடை யடியார் கவ்வை கண்டுகந்து –
உன் அடியார் உன்னை அனுபவிக்கிற ஆரவாரத்தை கண்டு நாங்கள் உகந்து –

நாம் களித்துள நலம் கூர –
நாம் களித்து உளம் நலம் கூர –
அந்த உகப்பு தலை மண்டை இட்டு –
மனத்திலே சினேகமானது மேன்மேலும் என மிக்கு வர –

இம்மட வுலகர் காண –
இந்த உலகத்தில் அறிவு கேடராய்
இடக்கை வலக்கை அறியாதே மனிதர்களும் கண்களாலே காணும்படியாக –

நீ யொரு நாள் இருந்திடாய் எங்கள் கண் முகப்பே –
எங்கள் கண் வட்டத்திலே ஒரு நாள் இருந்து அருள வேண்டும் -என்றது –
நித்ய சூரிகள் எப்பொழுதும் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதற்கு விஷயமான நீ
ஒரு நாள் எங்கள் கண்ணுக்கும் விஷயமாய் இருந்தால் ஆகாதோ -என்கிறார் என்றபடி
உன்னுடைய காட்சி அதிகாரத்தை உடைய ஒரு சிலர்க்கேயாய் இருக்க வேண்டுமோ -என்பார்
எங்கள் கண் முகப்பே -என்கிறார் –

அனைவருக்கும் ரஷகன்
துர்பலர் பலம் உள்ளார் அனைவருக்கும்
இருந்திடாய்
கீழே நடை அழகு இங்கு இருந்த அழகு
எங்கள் இமையோர் இடர் கெடுப்பவன்
சம்சார துக்கம் போக்கி எங்களை ஆள்பவன் -நீ
இமையோர் தமக்கும் -ஈச்வரோஹம் ப்ரஹ்மாதி நிர்வாஹகன்
உள்ளும் வெளியில் தாமாரை -தடாகம் -இவன் அவயவம்
அடியார் -அனுபவிக்கும் ஆராவாரம் கவ்வை
நம்முடிய அடியவர் கவ்வை கண்டு உகந்து நாம் களித்து
உகப்பு தலை மண்டை இட்டு
உலகர் காண -இடக்கை வலக்கை அறியாத மட உலகம்
இருந்து அருள வேணும்
நித்ய சூரி சதா தர்சனம்
எங்களுக்கு ஒரு நாள்
அதி கிருதா அதிகாரம் உன்னுடைய தர்சனம் ஆக வேண்டுமோ

 

—————————————————————————————————————————————————————

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-2-6-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

January 26, 2014

நீர் விரும்பினவற்றை செய்ய ஒண்ணாதபடி
தடைகள் பிரபலமாக அன்றோ இருக்கின்றன -என்ன
மாலி சுமாலி மால்யவான் என்னும் இவர்களைக் காட்டிலும்
வலியவோ என் விரோதிகள் -என்கிறார் –

பிரதி பஷம் பிரபலம் அல்லவோ
மாலி சுமாலி போல்வாரை -முடித்தாய்
எம் இடர் கடிவானே
கண் அழிவு அற்று அளிக்கும் பெரிய திருவடி
உனக்கு தயை இருந்தாலும் கண் அற்று அளிக்கும் காய்ச்சின பறவை
காள மேகம் -மேரு போர்த்தி
கருடன் பொன் நிறம் -மேரு –
மலிந்த -கார் வானில் மின்னே போலே
வையம் கண்ட வைகாசி விசாகம் கருட சேவை
மின்னி –
அதுக்கு மேலே கருப்பாக குரங்கு என்னது –
பெரிய திருவடி மேல் இருப்பை காண ஆசை பட்டு
மா சின மாலி மாலிமான் -சுமாலி -இருவரையும்
கனன்று முன் நின்ற சீறி வடிவைக் கண்ட பொழுதே
காய்ச்சின வேந்தே திரு நாமம்
பூ பாலன் -ஆனதே -கொண்ட சீற்றம் உண்டு என்று உளது
haamilton piridge ammayyan pridge aarar pridge ஆனது போலே
கதிர் முடியானே ரஷனம் முடி சூட இழக்கவோ
தூரஸ்தன் இல்லையே -கூப்பிடு தூரம்
சம்ருதமான வயல் இருக்க
சங்கு வில் -பஞ்ச ஆயுதம் தரித்து வர வேண்டும் –
ஆஸ்ரிதர் ஆபத்து விளம்பு அசகன்
எம் இடர் கெட -வர வேண்டும்

 

————————————————————————————————————————————————————————-

காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து
பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல்
மாசின மாலி மாலிமான் என்று
அங்கவர் படக் கனன்று முன்னின்ற
காய்சின வேந்தே கதிர் முடியானே
கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்
காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி
எம்மிடர் கடிவானே

————————————————————————————————————————————————————————-

காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து –
பகைவர்கள் இடத்து உனக்கு கண்ணோடிலும்
கண் அற்று அழியச் செய்யும் -பெரிய திருவடியை நடத்தி –

பொன்மலையின் மீமிசைக் கார்முகில் போல் –
அப்பொழுது இருக்கும்படி –
மேருவைக் கினியக் -கபளீகரிக்க -காளமேகம் படிந்தாப் போலே ஆயிற்று இருப்பது –
இப்பொழுது இது சொல்லுகிறது
பெரிய திருவடி முதுகில் இருப்பை காண்கைக்காக-

மாசின மாலி –
பெரிய சினத்தை உடையனாய்க் கொண்டு வந்த மாலி

மாலிமான் -என்று அங்கவர் படக்
மகானான மாலி சுமாலி -என்றபடி -என்ற அவர் அங்குப்பட
என்கிறவர்கள் -அங்கே முடியும்படியாக
என்று –

கனன்று முன்னின்ற –
சீறி அவர்கள் முன்னே நின்ற
வடிவைக் கண்ட போதே எதிரிகள் முடியும்படியாக அன்றோ வீரம் இருப்பது –
ஆதலின் முன் நின்ற -என்கிறார் –

காய்சின வேந்தே-
திருநாமம் –
காயும்சினத்தை உடைய நிர்வாஹகனே -என்றபடி –

கதிர் முடியானே –
விளங்குகின்ற திருமுடியை உடையவனே -என்றது
நீ பாது காப்பதற்கு முடி சூடி இருக்க -நான் இழக்கவோ -என்கிறார் என்றபடி

கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய்-
நிறைந்த வயல்கள் உடைய திருப் புளியங்குடியில்
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனே
நீ சேய்மையில் உள்ளவனாய் தான் நான் இழக்கிறேனோ -என்பார்
திருப் புளிங்குடியாய் -என்கிறார் –

காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி எம்மிடர் கடிவானே –
காயும் சினத்தை உடைய திரு ஆழி முதலான திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்தது
அடியார்கள் உடைய ஆபய்த்தைப் போக்குகைக்காக அன்றோ –
எம் இடர் கடிவானே -திருக்கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் –
என்று மேல் பாசுரத்தோடு கூட்டி வினை முடிக்க –

—————————————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-