அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை – -அமலனாதி பிரான் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

313
மதுர மா   வண்டு பாட மா மயில் ஆடு -அமலனாதி பிரான் -4
வண்டு பலவிசை பாட மயிலாலு -பெரிய திருமொழி -3-9-3-
மயில் நடமாட வண்டு தான் இசை பாடிடும் -பெரிய திருமொழி -4-2-3-
314-
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட -அமலனாதி பிரான் -10
நெய் பருக நந்தன் பெற்ற -பெரிய திருமொழி -5-5-3-
திருப் பாண் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை – -திருமாலை/திருப் பள்ளி எழுச்சி –ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

302-
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் -7
காகுத்தன் அல்லால் ஒரு தெய்வம் யானிலேன் -நாச்சியார் திருமொழி -53
303-
மற்றுமோர் தெய்வம்  உண்டே -9
தெய்வம் மற்று இல்லை பேசுமினே -திருவாய்மொழி -4-10-3-
304-
சுரும்பமர் சோலை சூழ்ந்த அரங்கம் -17
ரும்பமர் சோலை சூழ்ந்த அரங்கம் –திருக் குறும் தாண்டகம் -13
305-
குளித்து என் கண் இல்லை -25
நோற்ற நோன்பு இலேன் -திருவாய்மொழி -5-7-1-

306-
குரங்குகள் மலையை நூக்க -27
தலையால் குரக்கினம் தாங்கி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-1-3-
307-
தாவி யன்று-35
திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன் -திரு வாய் மொழி -1-5-3-
308-
சிக்கெனச் செம்கண் மாலே -35
சிக்கெனப் பிடித்தேன் -திருவாய்மொழி -2-6-1-
309-
வள வெழும் தவள மாட  -45
மாட மாளிகை சூழ் மதுரை -நாச்சியார் திருமொழி -4-5-
310
கவள மால் யானை -45
கவளக் கடா களிறு -திருவாய்மொழி -4-6-5-
————————————————————————————————————————————

மேட்டிள  மேதிகள் தளை விடும் ஆயர்கள் -திருப் பள்ளி எழுச்சி -4
எறுமை சிறு வீடு மேய்வான் பறந்தன -திருப்பாவை -8
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆல்வார்கல்திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை – -திருச் சந்த விருத்தம் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

298
அங்கமாறும் வேதம் நான்கும் -15
அமரவோர் அங்கமாறும் வேதமோர் நான்கும் -திருமாலை -43
299-
மற்றவன் -25
மாறாளன் -திருவாய்மொழி -4-8-1-
300
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்தது -28
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்தது –92
301-
ஏழை நெஞ்சமே -115
ஏழை நெஞ்சே -பெரிய திருமொழி -8-9-7-
திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை – பெருமாள் திருமொழி —ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

290-
கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழிக் கோன் -2-10
தென்னாடன் குட கொங்கன் சோழன் -பெரிய திருமொழி -6-6-6-
291-
பெயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே-3-8-
அத்தா ..என்று உன்னை அழைக்கப் பித்தா என்று -பெரிய திருமொழி -7-1-9
292-
சங்கம் இடத்தான் தன் வேங்கடத்து -4-1
உஊனிடை யாழி சங்கு த்தமர்க்கு -நாச்சியார் திருமொழி -1-5-

293-
மின் வட்டச் சுடராழி வேங்கட கோன் -4-3-
வெய்யதோர் தழல் உமிழ் சக்கரக்கை -நாச்சியார் திருமொழி -1-1-
294-
போகு நம்பீ -6-7-
போகு நம்பீ -திருவாய்மொழி -6-2-1-
295-
ஏழ் பிறப்பும் -9-9
ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் -திருப்பாவை -29
296-
அணி மணி யாசனம் -10-2-
சீரிய சிங்காசனம் -திருப்பாவை -23

297
நலம் திகழ் நாரணன் அடிக் கீழ் -10-11
நலம் திகழ் நாரணன் அடிக் கீழ்-1-11-
குலசேகர ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை – நாச்சியார் திருமொழி —ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

283-
மானிடர்வர்க்கு என்று பேச்சு பதில் வாழ கில்லேன் -1-5-
மற்றவருக்கு என்னைப் பேசல் ஒட்டேன் -பெரிய திருமொழி -3-4-5-
284-
முற்றதூடு புகுந்து -2-9-
முற்றம் புகுந்து -பெரியதிருமொழி -10-8-5
285-
சிற்றிலோடு எங்கள் சிந்தையும் -2-9
என்கல்சிற்றிலும் -திருவாய்மொழி -6-2-9-
286-எவ்வாறு வந்தாய் -3-2-
எவ்வாறு நடந்தனை -பெருமாள் திருமொழி -9-2-

287
நன் மக்கள் 6-11
மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்கள் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-8-11
288-
உண்ணாது உறங்காது -11-7-
உண்ணாது உறங்காது -திருவிருத்தம் -66
289-
பிரானடிக் கீழ் பிரியாது -14-10
சாயை போலே அணுக்கர்களே -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-11-
ஆண்டாள் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

அருளிச் செயல் அனுபவம்-இங்கும் அங்கும் –சொல் தொடர் ஒற்றுமை பெரியாழ்வார் திருமொழி —ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2013

254-
குடங்கள் எடுத்தேற விட்டு -1-6-7-
குடத்தை எடுத்தேற விட்டு -நாச்சியார் திருமொழி -4-6-
255-
இண்டைச் சடை முடி ஈசன் -1-8-9-
இண்டைச் சடை முடி ஈசன் -திருவாய்மொழி -7-5-7-
256-
இத்தனையும் பெற்று அறியேன் -2-2-2-
பிறந்தததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் -2-4-7-
257-
இருவரங்க மெரி -செய்தாய் -2-2-8
இருவரங்கத்தால் -முதல் திருவந்தாதி -98
258-
பன்னிரு நாமப் பட்டு அந்தாதி -பெரியாழ்வார்
பன்னிரு நாமப் பாட்டு அந்தாதி -நம்மாழ்வார் –
259-
உண்ணக் கனிகள் தருவன் -2-3-11
உண்ணக் கனிகள் தருவன் -2-5-6-
260-
நீலக் கடல் -2-6-6-
நீலக் கடல் -திருவாய்மொழி -10-10-7-

261-
ஆமாறு அறியும் பிரானே -2-7-8
ஆமாறு ஓன்று அறியேன் -நான் திருவாய்மொழி -4-9-8
262-
புண்ணில் புளி பெய்தால் ஒக்கும் -2-9-3
புண்ணில் பெய்தால் போலே-நாச்சியார் திருமொழி -13-1
263-
தானத்தே -வைத்தான் -2-10-1
மண்ணும் தானத்தவே -திருவாய்மொழி -7-4-3-
264-
கொங்கை இன்னம் குவிந்து எழுந்து இல -3-7-3
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில – திருவிருத்தம் -60
265-
ஞாலம் முற்றும் உண்டு -3-7-11
ஞாலம் முற்றும் உண்டு -பெரிய திருமொழி -4-8-6-

266-
ஒன்றும் அறிவு ஓன்று இல்லாத -3-8-2-
அரவு ஒன்றும் இல்லாத -திருப்பாவை -28
267-
உருப்பிணி நங்கை -3-9-3
உருப்பிணி நங்கை -3-3-1-
268-
ஈற்றுத் தாய் அழ -3-9-4-
பின்னின்று தாய் இரப்ப -இரண்டாம் திருவந்தாதி -79

269
கானமரும் கல்லதர் போய் காடுறைந்த -3-10-5-
கானமரும் கல்லதர் போய் காடுறைந்த -பெரிய திருமொழி -11-5-1
270
வெள்ளைப் புரவி -4-1-7-
வெள்ளைப் புரவி -பெரியதிருமொழி -6-5-8-
271-
சிலம்பாறு பாயும் -4-2-1-
சிலம்பியல் யாறுடைய  -பெரிய திருமொழி -9-9-9-
272-
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை -4-5-4-
மூன்று எழுத்ததனை மூன்று எழுத்ததனால் -பெரியதிருமொழி -4-7-10-

273-
அவபிரதம் குடைந்தாட -4-7-6
அவபிரதம் ஆட்டிய -திரு பள்ளி எழுச்சி -4
274-
தேவுடைய மீனமாய் -4-9-9-
மீனோடு ஆமை -பெரிய திருமொழி -8-8-10-

275-
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தினானே -4-10-2-
நேமியும் சங்கமும் ஏந்தினானே-4-10-3-
276-
என் சென்னித் திடரில் பாத இலச்சினை -5-2-8-
சேவடி சென்னியின் மேல் -5-4-7-
277-
அழகிய பாற் கடலோடும் –அகம்படி வந்து புகுந்து -5-2-10
திரை மோது பாற் கடலுளால –எனதுள்ள கத்து -திருவாய்மொழி -8-7-10-

278
பள்ளி கொள்கின்ற பிரானை –விட்டு சித்தன் -5-2-10
குடமாடி –என் நெஞ்சம் இடமாக -இரண்டாம் திருவந்தாதி -98
279
நின் திருவாணை கண்டாய் -5-3-2-
திருவாணை நின் ஆணை கண்டாய் -திருவாய்மொழி -10-10-2-
280-
சேவடி என் சென்னியின் மேல் -5-4-7
திருக் கமல பாதம் வந்து –என் கண்ணில் உள்ளன -அமலனாதி பிரான் -1
281-

தனிக் கடலே …என்னை உனக்கு உரித்தாக்கினையே  -5-4-9
முற்றும் எம் மாயற்கே ஆன விடத்தும் என்னெஞ்சம் -திருவாய்மொழி -8-6-8-
282
துவாராபதியும் இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என் பால் -5-4-10
கோயில் கொண்டான் அதனோடும் என் நெஞ்சகம் -திருவாய்மொழி -8-6-5-
பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-9-11–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 18, 2013

விடலில் சக்கரத்து அண்ணலை மேவல்
விடலில் வண்குரு கூர்ச்சட கோபன்சொல்
கெடலில் ஆயிரத் துள்இவை பத்தும்
கெடலில் வீடுசெய் யும்கிளர் வார்க்கே.

    பொ – ரை : ‘நீக்குதல் இல்லாத சக்கரத்தையுடைய பெருமையிற் சிறந்த இறைவனைப் பொருந்தி விடுதல் இல்லாத வளப்பம் பொருந்திய திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஸ்ரீசடகோபரால் சொல்லப்பட்ட கெடுதல் இல்லாத ஆயிரம் திருப்பாசுரங்களுள் இப்பத்துப் பாசுரங்களையும் முயற்சியோடு கற்கின்றவர்கட்கு இவையே அழிதல் இல்லாத மோக்ஷ உலகத்தைக் கொடுக்கும்’ என்றபடி.

    ஈடு : முடிவில், 2‘இத்திருவாய்மொழியைக் கற்க வல்லவர் இதிற்சொன்ன பேற்றினைப் பெறுவர்,‘ என்கிறார்.

    3‘நாம் விடுகிறோம்’ என்று ஐயம் கொள்வது என்? நாம் ஒருவரையும் விடோங்காணும்’ என்று கையில் திருவாழியைக் காட்டினான்; ‘விடல் இல் சக்கரத்து அண்ணலை’ என்கிறார். அதாவது, ‘ஒருநாளும் விடாத திருவாழியைக் கையிலேயுடைய சர்வேஸ்வரனை’ என்கிறார். மேவல் விடல் இல் வண்குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் – அவன் தன்மையாலே கிட்டி அவனைப் பிரியில் தரியாதபடி பரம உதாரரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்த. வண்மையாவது, இவ்வனுபவத்துக்குப் பாசுரமிட்டு உபகரித்த உபகாரம். கெடல் இல் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் – இவ்வாத்துமாவுக்குக் கேட்டின் வாசனையும் வாராதபடி நன்மையை ஆராய்ந்து அருளிச்செய்த ஆயிரத்துள் இப்பத்தும். 4கிளர்வார்க்குக் கெடல் இல் வீடு செய்யும் – ‘வரில்

போகடேன், கெடில் தேடேன்’ என்று இருக்கை அன்றி, நம்பிக்கையுடையவர்க்குக் கேட்டின் வாசனையும் இல்லாததாய் அகங்கார மமகாரங்களை உடைத்து அன்றிக்கே, ‘தனக்கேயாக வேணும்’ இவர் பிரார்த்தித்தபடியே இவ்வாத்துமாவினுடைய சொரூபத்திற்குத் தகுதியான பேற்றினைச் செய்து கொடுக்கும்.                          

(11)

    முதற்பாட்டில், உடல் சம்பந்தமான பேற்றினை விரும்பினார்; இரண்டாம்பாட்டில், மனத்தின் சம்பந்தமான பேற்றினை விரும்பினார்; மூன்றாம் பாட்டில், வாசிகமான பேற்றினை விரும்பினார்; நான்காம் பாட்டில், சொரூபத்திற்குத் தகுதியான பேற்றினை அறுதியிட்டார்; ஐந்தாம்பாட்டில், ‘நீர் யாராய் இப்பேற்றினை விரும்பினீர்?’ என்ன, ‘நான் யாராயினுமாக; உன்னை அனுபவித்து மகிழும்படி செய்தருளவேண்டும்’ என்றார்; ஆறாம் பாட்டில், ‘முக்கரணங்களாலும் உன்னைப் பிரீதி முன்னாக அனுபவிக்கச் செய்தருள வேண்டும்’ என்றார்; ஏழாம் பாட்டில், அப்படிச் சடக்கெனச் செய்யாமையாலே இன்னாதானார்; எட்டாம் பாட்டில், ‘சொரூபத்திற்குத் தகுதியாக நீ கணநேரம் என்னோடே அனுபவிக்கப் பெறில் பின்புள்ள காலமெல்லாம் வேண்டேன்’ என்றார்; ஒன்பதாம் பாட்டில், ‘உன்னை அனுபவிக்க இட்டுப் பிறந்து வைத்து அது கிடையாதபடி நானே கேட்டினைச் சூழ்த்துக்கொண்டேன்’ என்றார்; பத்தாம் பாட்டில், ‘ஞான விசேடத்தைப் பண்ணித் தந்தோம் அன்றே?’ என்று, என்னை ஒருநாளும் என்கையில் காட்டித் தாராதொழிய வேண்டும் என்றார்; முடிவில், இது கற்றார்க்குப் பலம் சொல்லித் தலைக்கட்டினார்.

நிகமத்தில் -பிராப்யம் -அவன் ஆனந்தத்துக்கு செய்யும் கைங்கர்யம் பெறுவார்
விட்டு விடாதே கொள் -பிரார்ததும்
சக்கரத்து அண்ணல் -சக்கரம் போலே என்னையும் நழுவ விடாமல்
சேர்த்து இருக்க ஆசை விடாமல்
இப்பத்தும் -வீடு செய்யும்-கேடலில் வீடு கேடு இல்லாத மோஷ பலம்
விடுவோம் அதி சங்கை எதற்கு கையில் திருவாழி காட்டி -யாரையும் விடேன்
விடலில் சக்கரத்து அண்ணல்
அவன் ஸ்வா பாவத்தால் கிட்டி –
ஆழ்வார் வள்ளல் அனைவரும் அனுபவிக்க பாசுரம் இட்டு உபகரித்த உபகாரம்
ஆத்மாவுக்கு அநர்த்த கந்தம் வாராத படி
இப்பத்தும் –
வரில் புகடேன் கெ டில் தேடேன் -வந்தால் வரட்டும் -என்று இருக்காமல் ஆசை உடன்
கேடு இல்லாத மோஷம் அஹங்கார மமகாரம் இன்றி
தனக்கே யாக கொள்ளும் கைங்கர்யம்
பரஸ்பர நீச பாவத்துடன் நித்யர் போலே
ஸ்வரூப அனுரூபமான பேறு
காகிக மானச வாசகமான -அனுரோபமான பேற்றை
யாராலும் ஆனாலும் -சடக்கென -பாட்டு தோறும் அர்த்தம் அருளி -

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி

        எம்மாவீ டும்வேண்டா என்றனக்குஉன் தாளிணையே
அம்மா அமையுமென ஆய்ந்துரைத்த – நம்முடைய
வாழ்முதலாம் மாறன் மலர்த்தா ளிணைசூடிக்
கீழ்மைஅற்று நெஞ்சே! கிளர்.
                      

எம்மா வீடும் வேண்டா
உனது தாள் இணையே வேண்டும்
வாழ் முதல் மாறன் அடி சூடி
கீழ்மை அற்று நெஞ்சுக்கு உபதேசிக்கிறார் -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-9-10–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 18, 2013

ஏறேல் ஏழும்வென்று, ஏர்கொள் இலங்கையை
நீறே செய்த நெடுஞ்சுடர்ச் சோதி!
தேறேல் என்னை;உன் பொன்னடி சேர்த்துஒல்லை;
வேறே போகஎஞ் ஞான்றும் விடலே.

    பொ – ரை : இடபங்கள் ஏழனையும் வென்று, அழகு கொண்ட இலங்கையை நீறே ஆகும்படி செய்த மிக்க ஒளியையுடைய பரஞ்சோதி! என்னை நம்பாதே; விரைவில் உனது அழகிய திருவடிகளில் சேர்ப்பாய்; உன்னை விட்டுத் தனியே போகும்படி எப்பொழுதும் விடாதே,

    வி-கு : ‘ஏறேல்’ என்பதில் ‘ஏல்’ அசைநிலை. இனி, ‘ஏல் ஏறு’ என மாற்றி, ‘எதிர்த்து நின்ற இடபம்’ எனக் கோடலுமாம்.  நீறு – சாம்பல், புழுதி. விடல் – அல் விகுதி, வியங்கோள் எதிர்மறையின்கண் வந்தது; ‘பயனில்சொற் பாராட்டு வானை மகனெனல்’ என்புழிப் போன்று கொள்க. ‘வென்று செய்த சோதி’ என முடிக்க.

    ஈடு : பத்தாம் பாட்டு. 1‘யானே என்றனதே’ என்று நீர் வருந்தும்படி செய்தோமாகில் உமக்குச் செய்யவேண்டுவது ஒன்று உண்டோ? நீர் இங்ஙனம் கிடந்து படுகிறது எதற்காக?’ என்ன, ‘இதற்காக’ என்கிறார்.

    ஏறேல் ஏழும் வென்று நப்பின்னைப் பிராட்டியினுடைய சேர்க்கைக்குத் தடையாய் இருந்த இடபங்கள் ஏழனையும் வென்று. ஏர் கொள் இலங்கையை – காட்சிக்கு இனியதாய்க் கட்டுடைத்தான இலங்கையை. 2‘இது என்ன வீரியம்! இது என்ன தைரியம்! இராக்ஷச அரசனான இராவணனுக்கு எல்லா இலக்கணங்களும்

பொருந்தி இருப்பது ஆச்சரியம்’ என்றும், 1‘இராவணனும் பெண்களுமாய் இருக்கிற இருப்பைக் கண்டவாறே, ‘பையல், தானும் பெண்களுமாய் இருக்கிற இருப்பைப் பெருமாளும் பிராட்டியுமாய் இருக்கச் சம்மதித்தானாகில், இந்த ஐஸ்வரியம் குலையாதிருக்குமே!’ என்றும் நினைத்தான், ‘பகைவர்கட்கும் நன்மை வேண்டும்’ என்று இருக்கும் புத்தியையுடைய அனுமான்; தானும் ஒரு கூட்டத்துக்குத் தலைவன் ஆகையாலே இங்ஙனே இருப்பது ஒரு புத்தி பிறந்தது’ என்றும் கூறப்படுகின்றபடியே, திருவடி மதிக்கும்படியான இலங்கை ஆதலின், ‘ஏர் கொள் இலங்கை’ என்கிறார். நீறே செய்த – 2பிராட்டி அருளிச்செய்தபடியே சாம்பலே தங்கி இருக்கும்படி செய்த. நெடுஞ்சுடர்ச் சோதி – இராவணனைச் சேனைகளோடே கொன்றுகையும் வில்லுமான வீரஸ்ரீயோடே நின்ற நிலை. இதனால், ‘அவ் விரோதிகளைப் போக்கியது போன்று என்னுடைய விரோதிகளையும் போக்கவேண்டும்’ என்கிறார்.

    தேறேல் என்னை -‘நப்பின்னைப் பிராட்டியினுடைய சேர்க்கையில் தடையை நீக்க அமையும்; ஸ்ரீ ஜனகராஜன் திருமகள் அளவில் அவளைப் பிரித்த இராவணனை முடிக்க அமையும்; அவர்கள் பண்டே உனக்காய் இருக்கையாலே, அவர்களை உனக்கு ஆக்க வேண்டா; அப்படியே ‘இவன் விரோதிகளைப் போக்கி நமக்கு ஆக்கினோமாகில் இனி என்?’ என்று இருக்க ஒண்ணாதே என்னளவில்!’ என்பார், ‘என்னைத் தேறேல்’ என்கிறார். ‘தேறேன்’ என்ற பாடமும் உண்டு; அப்பாடத்துக்குத் ‘தெளியேன்’ என்றாவது, ‘தரியேன்’ என்றாவது பொருள் கொள்க. ஆயின், செய்ய வேண்டுவது என்?’ என்ன, ஒல்லை உன் பொன் அடி சேர்த்து – ‘நின் செம் மா பாத பற்புத்தலை சேர்த்து’ என்று தொடங்கின அர்த்தத்தை முடிக்கிறார். கல்லுக்கும் அறிவு கொடுக்க வல்ல அடி ஆதலின், ‘பொன் அடி’ என்கிறார். ‘நான் இசைந்த போதே சடக்கெனத் திருவடிகளில் திவ்விய ரேகையைப் போன்று சேர்த்தருளவேண்டும்’ என்பார், ‘சேர்த்து ஒல்லை’ என்கிறார். வேறே போக எஞ்ஞான்றும் விடல் – ‘இவனுக்கு எல்லா உயர்வுகளும் செய்து தந்தோம்; ஆகில், இனி என்?’ என்ன ஒண்ணாது; ‘நீ எல்லா உயர்த்திகளும் செய்து கொடுத்தாலும், நான் 3எல்லாத் தாழ்வுகளையும் செய்துகொள்வேன்;என்னை 1என் கையில் காட்டித் தாராதொழிய வேண்டும்’ என்கிறார்.  

ஸ்வரூப ஞானம் உணர்ந்ததும் வேறு என்ன வேண்டும்
ஞானத்துக்கு அனுகுனமான பிரயோஜனம் வேண்டுமே
உனது பொன் னடி சேர்த்து ஒல்லை சீக்கிரமாக
நப்பினை பிராட்டிக்க ஏழு எருதும் வென்று
இலங்கை அழித்து சீதை
போக வல்லவன் எனது விரோதிகளையும் –
எருதுகள் அனைத்தையும் வென்று
இலங்கை நீரே செய்து கட்டளைப் பட்ட அழகிய இலங்கையை
ஏர் கொள் தர்சநீயமான கட்டு உடைத்தான –
அஹோ திருவடியும் மதிக்கும் படியான ஐஸ்வர்யம் –
ராவணனும் ஸ்திரீகளும் இருந்த இருப்பை கண்டு -இத்தை அழிக்க வேண்டி இருக்கே -புத்தி பிறக்க
ஹனுமானும் ராஜ்யத்துக்கு மந்த்ரி என்பதால் –
பையல் -பெருமாளும் பிராட்டியுமாக சேர்ந்து இருக்க சம்மதித்து இருப்பான் ஆகில் –
சத்ருக்களும் நன்மை -செய்ய நினைக்கும்
அழிக்க வந்த திருவடியும் மதித்த
பத்ம செஷமாக்கி-பிராட்டி வார்த்தையை மெய்யாக்கி நீராக்கி
பத்ம பஸ்மம் -அருளிச் செய்த படி சாம்பல் தான் மிச்சமாகும் படி
நெடும் சுடர் சோதி கையும் வில்லுமாக நின்ற வீர ஸ்ரீ
விரோதிகளையும் போக்கி அருள வேண்டும் ஆழ்வார் பிரார்த்திக்கிறார்
அவர்களை உனக்காக வேண்டாம் உனக்கு இட்டு பிறந்தவர்கள்
நானோ பண்டே உனதாம் என்னது என்று கொண்டு அஹங்கரித்து போனான்
விரோதிகளை போக்கி உனக்கு ஆக்கிக் கொண்டு கை விடாமல் தேரேல் –
தெளியேன் தரியேன் என்னுதல் -விடு விடாதே தரிக்க மாட்டேன்
உனது பொன்னடி சேர்த்து ஒல்லை
நின் செம்மா பத பறப்பு தொடங்கின
கல்லுக்கும் சைதன்யம் கொடுக்க வல்ல அடி
ஹிருதயம் கல் இரும்பு போலே இருந்தாலும் மாற்றி அருளும்
ஒல்லை நானிசைந்த பொழுதே சடக்கு என்று திருவடிகளில்
சேர்த்து நித்ய ரேகை போலே
நிழல் பாதுகை இல்லை ரேகை என்றுமே பிரியாதே –
அகன்று இருக்கவும் கூடாது மீண்டும் அநர்த்தம் -தேடிக் கொள்வேன்
யானை குளிப்பாட்டி -அது தானே மணலைப் போட்டுக் கொள்ளுமே
ஒல்லை -சேர்த்து எஞ்ஞான்றும் விடாமல்
எனது கையில் காட்டித் தராது
ஆட்டு வாணியன் கையில் பிரஜையை -தன்னை தானே செய்து கொள்ளும் ரஷணம்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-9-9–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 18, 2013

யானே என்னை அறிய கிலாதே,
யானே என்தன தேஎன்று இருந்தேன்;
யானே நீ:என் னுடைமையும் நீயே;
வானே ஏத்தும்எம் வானவர் ஏறே!

    பொ-ரை : என்னை அறியாமல் கேட்டினை விளைத்துக்கொண்டவன் யானே, ‘நீயும் உன்னுடைமையும்’ என்று இருத்தல் அன்றி, ‘நானும் என்னுடைமையும்’ என்று வகுத்துக்கொண்டு இருந்தேன்; யானும் நீயேயாவாய்; என்னுடைமையும் நீயேயாவாய்; நித்திய சூரிகள் துதிக்கின்ற என் நித்தியசூரிகள் தலைவனே!

    வி-கு : ‘அறியகிலாது இருந்தேன்’ என்க. வான – இடவாகு பெயர். ‘ஏத்தும் ஏறு’ என்க. இனி, ஏகாரத்தை அசைநிலையாகக் கொண்டு, ‘யான்  என்னை அறியகிலாது யானே என்றனதே என்றிருந்தேன்’ எனக் கூட்டலுமாம்.

    ஈடு : ஒன்பதாம் பாட்டு. 1‘மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும்’ என்று நித்திய சூரிகள் என்றும் நுகரும்படியைக் கூறினார்; அவர்களோடு ஒத்த சம்பந்தம் தமக்கு உண்டாயிருக்க, இழந்திருக்கிறபடியையும் கருதிக் ‘கேட்டினை அடைந்தேன்’ என்கிறார்.

    யானே – ‘அவன் எதிர் சூழல் புக்குத் திரியாநிற்க, நானே அன்றோ கேட்டினைச் சூழ்த்து கொண்டேன்?’ என்கிறார். ‘என் இழவு பகவானுடைய செயலால் வந்தது அன்று,’ என்பார், ‘யானே’ எனப்பிரிநிலை ஏகாரம் கொடுத்து ஓதுகிறார். என்னை அறியகிலாதே- அரசகுமரன் வேடன் கையிலே அகப்பட்டுத் தன்னை வேடனாக நினைக்குமாறு போன்று, சர்வேஸ்வரனுக்கு உறுப்பாக இருக்கிற என்னை அறியாமல். யானே என்றனதே என்று இருந்தேன் – 2‘அவனும் அவன் உடைமையும்’ என்று இருக்கை தவிர்ந்து, ‘நானும் என் உடைமையும்’ என்று வகுத்துக்கொண்டு போந்தேன். இப்படி நெடுநாள் போருகிற இடத்தில் ஒருநாள் அநுதாபம் பிறத்தலும் கூடும் அன்றே? அதுவும் இன்றி, செய்யவேண்டுமவற்றை எல்லாம் செய்து முடித்தவனாய் நிர்ப்பரனாய் இருந்தேன்

என்பார் ‘இருந்தேன்’ என்கிறார். 1‘தீவினையேன் வாளா இருந்தேன்’ என்றார் பெரிய திருவந்தாதியில். 2‘நான் எல்லாத் தொண்டுகளையும் செய்வேன்’ என்கைக்குச் சம்பந்தம் உண்டாய் இருக்க, ஒரு காரியமும் இல்லாதாரைப் போன்று கையொழிந்திருந்தேன்; ‘முடிந்தேன்’ என்றது போன்று இருக்கின்றது; ஒரு நாளை இழவே போந்ததாக இருக்க, அநாதிகாலம் இழந்து போந்தேன் என்பார், ‘ஒழிந்தேன்’ என்கிறார்.

    ‘பொருளின் உண்மை அங்ஙனம் அன்றோ?’ என்ன, யானே நீ – யானும் நீயே. 3முத்தர்கள், 4‘நான் மநு ஆகிறேன், நான் சூரியனும் ஆகிறேன்’ என்னாநிற்பர்; சம்சாரத்தில் தெளிவுடையார் 5‘எல்லாப் பொருள்களும் என்னிடத்திலிருந்து உண்டாயின.’ எல்லாப் பொருள்களும் நானே’ என்னாநிற்பர்; இங்ஙனம் கூறுகைக்குக் காரணம் என்னை?’ எனின், ‘அஹம் பிரஹ்ம அஸ்மி – நான் ராஜபுத்திரன்’ என்னுமாறு போன்று, ‘நான் பிரஹ்மம்’ என்னலாம்படி அன்றோ 6சம்பந்தம் இருக்கும்படி? ‘ஆயின், 7‘அப்பொருள் வாசுதேவன்’ என்றதோ?’ எனின், அது வாசுதேவனுக்குச் சரீரம் என்றபடி. என் உடைமையும் நீயே – 8‘இவர்கள் எவனுக்கு உடையவர்களோ அவனுக்கு இவர்கள் அந்தச் செல்வம்’ என்கிறபடியே, ‘என் உடைமையும் நீயே’ என்கிறார். ‘இது எங்கே நிகழக்கண்டு சொல்லும் வார்த்தை?’ என்ன, ‘நித்தியசூரிகள் முழுதும் இப்படி அன்றோ உன்னை அனுபவிப்பது?’ என்கிறார் மேல்: வானே ஏத்தும் எம் வானவர் ஏறே – அவர்கள் தங்கள் அடிமைத் தன்மைக்குத் தகுதியாக அடிமை செய்யாநிற்க, இவனும் தன் சேஷித்துவத்தால் வந்த உயர்வு தோற்ற இருக்கும் இருப்பு. ‘எனக்கும் அவர்களோடு ஒத்த சம்பந்தம் உண்டாயிருக்க, இழந்து கேட்டினை அடைந்தேன்’ என்பார், ‘எம் வானவர் ஏறே’ என்கிறார். ‘வான்’ என்பதனைக் ‘கட்டில் கத்துகிறது’ என்பது போல ஆகுபெயராகக் கொள்க.          இழந்த வருத்தத்தை -அனுசந்தித்து
நித்யர் போலே அனுபவிக்கும் பிராப்தி தமக்கும் உண்டாகி இருக்க
இழந்து இருக்கிறபடியை அனுசந்தித்து பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி
யானே என்னை அறியகில்லாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் முன்பு எல்லாம்
யானே நீ -நான் உன்னுடையவன் -அஹம் ப்ரஹ்மாசி -இல்லை
என் உடைமையும் நீ
வான் ஏத்தும் வானவர்ஏறு
யானே -ஏவகாரம் -அருளியது என் இழவி பகவத் க்ருத்யம் இல்லை
அஞ்ஞானம் பிறக்க நம்முடைய கர்மம் தானே காரணம் –
அவன் எதிர் சூழல் புக்கு சூழ்ந்தும் கிடீர் நானே தப்பி விநாசத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டேன் -யானே –
என்னை -அடிமைப் பட செஷத்வமே ஸ்வரூபம் என்று அறியாதே
ராஜபுத்திரன் வேடன் கையில் அகப்பட்டு -வேட புத்திரன் போலே வளர்ந்தது போலே
சம்சாரிகள் உடன் பழகி -சம்சாரியாகவே ஆகிறோமே
சர்வேஸ்வரன் பிரகார பூதறன நாம்
அவனும் அவன் உடைமையும் தவிர்ந்து நானும் ஏன் உடைமையும்
இருந்தேன் -இப்படி நெடு காலம் பொழுது போக்கி – ஒரு கால் அனுதாபம் பிறக்காமல் கிருத கிருத்யனாய் இருந்தேன் –
இழந்து இழந்தோம் என்றைளவும் இன்றிகே இருந்தேன்
இங்கனே தீ வினையேன் வாழா இருந்து ஒழிந்தேன்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்கைக்கு பிராப்தி உண்டாய் இருக்க
கை ஒழிந்து  ஓஞ்சு உட்கார்ந்து இருந்தேன் -வீணாக போக்கி முடிந்தேன் –
இருந்தேன் -அநாதி காலமாக இழந்து போந்தேன் –
உண்மை யானே நீ -யான் உன்ன்டுடைய உடைமை
உம்பர் அஹம் மனு சூர்யச்ய -அஹம் சர்வம் என்று இருப்பார்
பிரகலாதன் வார்த்தை -அஹம் பிரஹ்மாஸ்மி -உபநிஷத்
ராஜா புருஷன் -ராஜா உடைய புருஷன் -தத் புருஷ சமாஸ்யம்
ப்ரஹ்மமாக ஆக வில்லை அஹம் ப்ரஹ்மாசி -ராஜ புருஷன் போலே –
ராஜா புத்திரன் -ராஜாவாகவும் புத்ரனாகவும் இல்லை ராஜாவுடைய புத்திரன்
சகா வாசுதேவ வாசுதேவனின் சரீரம் -உடைமை என்கிற அர்த்தம் விஷ்ணு புராணம்
என்னுடைய உடைமையும் நீ -அனைத்தும் அவனுடையவை –
என்னையும் என் உடைமையும் உன் சக்கரப் பொறியில் ஒற்றிக் கொண்டு ஆத்மாவும் சரீரரும்
சேதன அசேதனங்கள் அனைத்தும் அவனுடையவை
நித்யர் இப்படி அன்றோ வான் ஏத்தும் -மஞ்சா குரோசம் போலே இட ஆகு பெயர் வானவர் ஏறு மேன்மை தெரியும் படி இருக்கும்
எம் ஏறு -அனுபவிக்க பிராப்தி உரிமை உண்டே நித்யர் போலே
அவர்கள் உணர்ந்து இருக்க சம்சாரிகள் உணராமல் அநர்தப் பட்டு –
அஹங்காரம் இன்றி -ஸ்வ ஸ்வதந்த்ரம் இன்றி -ஸ்வரூப ஞானம் விபரீத ஞானம் -இன்றி -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -2-9-8–ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் –

January 18, 2013

எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில், மற்று
எக்கா லத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன்;
மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும்என்
அக்காரக் கனியே! உன்னை யானே.

    பொ-ரை : மேம்பட்டவர்களாய் வேதங்களை அறிந்து குற்றம் அற்றவர்களாய் உள்ள பெரியோர்கள் நுகர்கின்ற, என்னுடைய வெல்

லப்பாகு தோய்ந்த கனியே! நீ எக்காலத்திலும் எனக்குத் தந்தையாய் என் மனத்தில் நிலைபெற்று இருப்பாயேயானால், யான் உன்னிடத்தில் எக்காலத்திலும் வேறு ஒரு பொருளையும் விரும்பமாட்டேன்’ என்கிறார்.

    வி-கு : ‘கனியே’ எக்காலத்திலும் எந்தையாகி என்னுள் மன்னில் யான் உன்னை எக்காலத்திலும் மற்று யாதொன்றும் வேண்டேன்,’ எனக் கூட்டிப் பொருள் காண்க. உன்னை –  உன்னிடத்தில்; ஏழாம் வேற்றுமையில் இரண்டாம் வேற்றுமை வந்தது, மயக்கம்.

    ஈடு : எட்டாம் பாட்டு. 1மிகச்சிறிய காலமாகிலும் சேஷியாய் என்னோடே கலக்கப் பெறில், பின்னை ஒரு காலமும் இதுவும் வேண்டா என்று, தமக்கு அடிமை செய்கையில் உண்டான விடாயின் மிகுதியை அருளிச்செய்கிறார்.

    எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் – இனிக் கூறு இட ஒண்ணாதபடி சிறு கூறான மிகச்சிறிய காலத்திலும், நீ ஸ்வாமியான முறை தப்பாதபடி என் மனத்திலே வந்து புகுரப்பெறில். மற்று எக்காலத்திலும் யாது ஒன்றும் வேண்டேன் – 2இஃது ஒழிந்த எல்லாக் காலத்திலும் பின்னை இதுதானும் வேண்டேன். ‘ஆயின், அப்படி ஒரு கால் அனுபவிப்பித்தால் பின்னர் விரும்பாரோ?’ எனின், குளிர் சுரத்தால் பீடிக்கப்பட்டவர்கள் ‘ஒருகால் நாக்கு நனைக்க’ என்று கூறுமாறு போன்று கூறுகின்றார்.  ‘ஆயின், ‘கணநேரம் அனுபவிக்க அமையும்’ என்னும்படியான பொருள் உளதோ?’ எனின், ‘மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும் என் அக்காரக்கனியே அன்றோ?’ என்கிறார்; அதாவது, பகவானுடைய அனுபவத்தில் மிக்காராய், ‘எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்கள், பழையராய் இருந்தும் புதியராகவே காணப்படுகின்றவர்கள்’ என்கிறபடியே, வேதத்திலே குற்றமற்றவர்களாகச் சொல்லப்பட்டுள்ள நித்திய சூரிகள் அனுபவிக்கின்ற அக்காரம் போலவும், கனி போலவும் உள்ள உன்னுடைய இனிமையின் மிகுதியை எனக்குப் பிரகாசிப்பித்தவனே! அன்றோ?’ என்கிறார்.

என்றபடி. இனி, ‘அக்காரக்கனியே’ என்பதற்கு, 1அக்காரம் என்னும் மரமானது 2கோட்புக்குப் பழுத்த பழம் போன்று நிரதிசய போக்கியன் ஆனவனே என்று பொருள் கோடலுமாம். ‘அக்காரக் கனியே’ என்ற இது. நித்திய சூரிகளுக்கு எல்லா விதமான இனியபொருள்களும் தானேயாயிருக்கிறான் என்னுமிடத்துக்கு உபலக்ஷணம். உன்னை நானே – ‘இப்படி எல்லை இல்லாத இனியனான உன்னை, உன்சுவடு அறிந்த நான், எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில், மற்று எக்காலத்திலும் யாது ஒன்றும் வேண்டேன்’ என்கிறார் என்று இங்ஙனம் ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச்செய்வர்.

    இப்பொருளை, எம்பெருமானார் கேட்டருளி, ‘இது பொருள் அழகியது; இவ்வாழ்வாருடைய தன்மைக்குச் சேராது, 3பெறிலும் பெறாதொழியிலும் சிறுகக் கோலமாட்டார்; இங்ஙனே ஆக வேண்டும்’ என்று அருளிச்செய்வர். ‘எல்லாக் காலத்திலும் எனக்குச் சேஷியான நீ, நான் அடிமையான முறை தப்பாமல் வந்து என் மனத்திலே புகுரப்பெறில், இக்காலம் எல்லாவற்றிலும் பின்னை இஃது ஒழிந்த மற்று ஒன்றையும் யான் வேண்டேன்’ என்கிறார் என்பது.

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் நிர்வாகத்திலே ‘எக்காலத்திலும்’ என்பதற்கு, ‘மிகச்சிறிய
காலத்திலும்’ என்பதும், ‘யாதொன்றும் வேண்டேன்’ என்பதற்குப் ‘பின்னை இதுதானும்
வேண்டேன்’ என்பதும் பொருள். எம்பெருமானார் நிர்வாஹத்தில், ‘எக்காலத்திலும்’
என்பதற்கு எல்லாக் காலத்திலும் என்பதும், ‘யாதொன்றும் வேண்டேன்’ என்பதற்கு,
பகவத் வியதிரித்த புருஷார்த்தங்கள் ஒன்றும் வேண்டேன் என்பதும் பொருள். ‘மிக்கார்
வேத விமலர் விழுங்கும் என் அக்காரக்கனியே! எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள்
மன்னில் எக்காலத்திலும் உன்னை யான் யாது ஒன்றும் வேண்டேன்’ என்பது
எம்பெருமானார் நிர்வாகத்தின் அந்வயம்.அல்ப காலம் ஆனாலும் –சேர்ந்தாலும் போதும் -சேஷியான முறை சேர -அதை நினைத்து பொழுது போக்குவேன்
எக்காலத்து எந்தையாய் -சம்பந்தம் உணர்ந்து -என்னுள் மன்னினால் மற்று எக்காலத்தில் யாதொன்றும் வேண்டேன் இதை கூட
ஆளவந்தார் நிர்வாகம்
மிக்கார் வேத விமலன் மிக்க வேத விமலர் மதுரகவி
விழுங்கும் அக்காரக் கனி -சக்கரை மரம் பழுத்த பழம் போலே
சம்ச்லேஷத்தில் ஆசை யுடையவர் -இப்படி கேட்க மாட்டாரே
இதை தவிர வேற ஒன்றையும் வேண்ட மாட்டேன் -இரண்டு நிர்வாஹங்கள் –
சம்ச்லேஷ ரசம் ஒன்றையே வேண்டுவேன் –
எந்தை சேஷி
ஒருநாளும் இதுவும் வேண்டா
வேறு எதுவும் வேண்டா எம்பெருமானார் நிர்வாஹம்
இனி சிறு கூறான அதி அல்ப காலம் -கூறு போடா முடியாத -ஸ்வாமியான முறை
எக்காலத்து எந்தை –
என்னுள் மன்னி ஹிருதயத்தில் வந்து புகுந்த பின்
இது ஓன்று ஒழிந்த எக்காலத்தில்
ஜுர சந்நி ஒரு கால் நாக்கு நினைக்க -கேட்பது போல்
ஷன காலம் அனுபவிக்கும் விஷயம் இல்லை
மிக்கார் பகவத் அனுபவத்தில் மிக்கார் – உயர்ந்தவர்கள் –
பிரதம ஜாயா பழைமையான நித்யர்கள் புராணா -வேதத்தில் விமலராக பிரதிபாதிக பட்ட
தோஷம் இன்றி கர்ம சம்பந்தம் இல்லாத நித்யர்
முக்தர் தோஷம் இருந்து கழிந்து –
நித்ய சூரிகள் அனுபவியா நின்ற
அக்காரம் போலேயும் கனி போலேயும் போக்ய அதிசயம் உள்ளவன் –
எனக்கு பிரகாசித்தவனே
அக்காரம் விருஷமாய் அது பூவாகி காயாகி கனியாகி நிரதிசய போக்யமான
சர்வ வித போக்யங்களும் தானே என்பதற்கு உப லஷணம் -நித்யர்களுக்கு உண்ணும் சோறு இத்யாதி எல்லாம் கண்ணன்
உன்னை யானே நிரதிசய போக்கினான உன்னை
உன்னுடைய சுவடு  அறிந்த நான் –
எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் மற்று யாதோ ஒன்றும் இது கூட வேண்டேன்
பொருள் அழகியது ஆழ்வார் தன்மைக்கு  சேராது
பெரிலும் பெராவிடிலும் சிறுக பிரார்த்திக்க மாட்டார்
எவ்வலு வேனிலும் சிறிய காலம் அர்த்தம் இன்றி -எக்காலத்திலும் –
வேறு ஒன்றையும் வேண்டேன் –
ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை– ஒல்லை ஈதே எஞ்ஞான்றும் –என்று எல்லாம் சொல்லியவர்
விஸ்வாமித்ரர் சிருஷ்டி திருமாலை ஆண்டான் -திரு கோஷ்டியூர் நம்பி நான் கேட்டு இருக்கிறேன் –
ஏகலைவன் போலே -

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 69 other followers