Archive for the ‘Vetham’ Category

ஸ்ரீ கேன உபநிஷத் —

June 10, 2017

கேந உபநிஷத்-

ஜைமினிய உபநிஷத் என்றும் இதுக்கு -கேன உபநிஷத் -சாம வேதம் ப்ராஹ்மண பகுதி -ஜைமினி சாகையில் உள்ளது –
கேன – யாரால் எதனால் -என்றபடி –
12-அத்யாயம் கர்ம காண்டம் -4-அத்யாயம் தேவ காண்டம் ஜைமினி / ப்ரஹ்ம விசாரம் மேலே -4-அத்யாயம் –
ரஹஸ்ய த்ரயம் -20-/ யதிராஜா சப்ததி-20-ஸ்லோகங்கள் /
பைய்லர் ரிக்- வைசம்பாயனர் யஜுர் – ஜைமினி சாமம்- சுமந்து அதர்வண -நான்கு வேதங்கள் பிரசாரம்
ரோமாஹர்ஷர் -இதிகாசம் புராணம் பிரசாரம் /
ப்ரஹ்மம் தேட உன் கை பிடித்து -கல்யாண மந்த்ரார்த்தம் -முதலிலே சொல்லுமே –
நான்கு காண்டங்கள்
முதல் இரண்டும் ப்ரஹ்மம் வை லக்ஷண்யம் -மேல் இரண்டும் கதை சொல்லி விளக்கும்
வாயு அக்னி இந்திரன் தேட கண்டு பிடிக்க முடியாமல் -அத்தை விளக்கும்

ஆப்யாயந்து மமாங்காநி வாக்ப்ராணஷ்சக்ஷு ஷ்ரோத்ரமதோ பலமிந்த்ரியாணி ச ஸர்வாணி ஸர்வம்
ப்ரஹ்மௌபநிஷதம் மாஹம் ப்ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்ரஹ்ம நிராகரோதநிராகரணமஸ்த்வநிராகரணம் மேஸ்து.
ததாத்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு தர்மாஸ்தே மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ৷৷

ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி ৷৷

————————-

ப்ரதம கண்டம்

கேநேஷிதம் பததி ப்ரேஷிதம் மந கேந ப்ராண ப்ரதம ப்ரைதி யுக்த
கேநேஷிதாம் வாசமிமாம் வதந்தி சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம் க உ தேவோ யுநக்தி ৷৷ 1.1.1 ৷৷

சிஷ்யன் ஆச்சார்யர் இடம் கேள்வியுடன் தொடங்கும் -ப்ரஹ்மம் அடைய -கண் காத்து நாக்கு மூக்கு இந்திரியங்கள் -யீஷீதம் –
கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் -பத்தும் -சப்தாதி -வாக்காதி -மனஸ் தலைவன் -ராவணன் பத்து தலைகள் போலே
யாரால் தூண்டப்படுகின்றன -கேள்வி –மனாஸ் நம்மை கட்டுப் படுத்துகிறதா நாம் கட்டுப் படுத்துகிறோமா
மனஸ் -அசேதனம் / ஆத்மா -சேதனன்/ -பரமாத்மா பரம சேதனன்/
பரிமித சக்தி கரணங்களுக்கு –ப்ரஹ்மம் இவற்றைக் கொண்டு அறிய முடியாது -ஆனால் ப்ரஹ்மத்தை அறிய வேண்டும் –
இவற்றை வைத்தே அறிய வேண்டும் -எப்படி என்று மேலே சொல்வார் –

கேநேஷிதம் பததி ப்ரேஷிதம் மந-யாரால் தூண்டப்பட்டு
விரும்பிய விஷயங்களில் இவை ஈடுபடுகின்றன
கேந ப்ராண ப்ரதம ப்ரைதி யுக்த–பிரதம பிராணன் யாரால் தூண்டப்பட்டு -உடலை தரிக்க சஞ்சரிக்கிறது
கேநேஷிதாம் வாசமிமாம் வதந்தி -வாக் இந்திரியம் யாரால் தூண்டப்பட்டு பேசுகிறது
சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம் க உ தேவோ யுநக்தி-கண் காது இவை எந்த தேவனால் தூண்டப்படுகின்றன –
சூர்யன் கண் -மனஸ் சந்திரன் -முக்கிய தேவதை என்பர் ஜோதிஷம் அறிந்த –

——————————————

ஷ்ரோத்ரஸ்ய ஷ்ரோத்ரம் மநஸோ மநோ யத்வாசோ ஹ வாச் ஸ உ ப்ராணஸ்ய ப்ராண
சக்ஷுஷஷ்சக்ஷுரதிமுச்ய தீரா ப்ரேத்யாஸ்மால்லோகாதமரிதா பவந்தி ৷৷ 1.1.2 ৷৷

ஷ்ரோத்ரஸ்ய ஷ்ரோத்ரம் -காதுக்கு கேட்க்கும் சக்தி கொடுத்தவன் யாரோ
மநஸோ மநோ -மனசுக்கு நினைக்கும் சக்தி கொடுத்தவன் யாரோ
யத்வாசோ ஹ வாச் ஸ உ -வாக்கு பேசும் சக்தியை கொடுத்தவன் யாரோ
ப்ராணஸ்ய ப்ராண-பிராணனுக்கு -தரிக்கும் சக்தி கொடுத்தவன் யாரோ
சக்ஷுஷஷ்சக்ஷுரதிமுச்ய தீரா -கண்ணுக்கு காணும் சக்தி கொடுத்தவன் யாரோ
ப்ரேத்யாஸ்மால்லோகாதமரிதா பவந்தி-ஹ்ருஷீ கேசன் -இந்திரியங்களுக்கு ஈசன் –சக்தி கொடுத்தவனே தூண்டுகிறார்
சோம்பல் இல்லாமல் உபநிஷத் சொல்லும் -இத்யாதி நாம் சொல்லுவோம் சோம்பி –
அந்தரோ யமயதி–நாராயண -சுருதி சொல்லுமே வேறே இடங்களில் –
பொது காரணம் -விசேஷ காரணம் -இரண்டும் உண்டே -அனைத்துக்கும் –
விதை-விசேஷம் – உழவன் மழை பூமி -சாமான்ய காரணங்கள் பல -அன்றோ
பல விதங்களில் தூண்டுவார் -ஒரே விசேஷ காரணம் எதிர்பார்த்து –அனைத்திலும் உட்க்கார்ந்து தூண்டுகிறார் –
ஆத்மாவுடைய ஸ்வா தந்தர்யம் -பக்கம் உள்ள காரணம் -அத்தை தடை பண்ண மாட்டாரே ப்ரஹ்மம் –
அடியேன் உம்மிடம் சமர்ப்பித்தேன் சொன்ன பின்பே அவன் முழு காரணம்- இதுவே சரணாகதி -பிரபத்தி
வேதம் சாஸ்திரம் ஆச்சார்ய உபதேசம் மூலம் நல்ல வழிகளை காட்டி -அறிவிக்கும் பலகை போலே இவை –
நேராக ப்ரஹ்மத்தை பார்க்க வை கேட்க்காமல் மறைத்து கேட்க்கிறான் சிஷ்யன்
உன் முயற்சியால் முடியாது -அவன் அருளால் தான் ப்ரஹ்மத்தை காண முடியும்
ஆசை நீ பட்டால் தூண்டுவான் -புராணம் உள்ளே இருந்து நியமிக்கிறார் -இப்படி இந்திரியங்கள் அனைத்திலும் –

————————————–

ந தத்ர சக்ஷுர்கச்சதி ந வாக்கச்சதி நோ மநோ ந வித்மோ ந விஜாநீமோ யதைததநுஷிஷ்யாத் ৷৷ 1.1.3 ৷৷

ந தத்ர சக்ஷுர்கச்சதி ந -கண் முழுவதுமாக செயல்படாது
வாக்கச்சதி நோ மநோ -வாக்கால் மனசால் முழுவதுமாக முடியாதே
ந வித்மோ -உள் இந்திரியங்களுக்கு அப்பால்
ந விஜாநீமோ –வெளி இந்திரியங்களுக்கு அப்பால்
யதைததநுஷிஷ்யாத்
ஊற்றம் உடையாய் -பெரியாய் -வேதம் சொல்லும் –உடனே முடிக்க முடியாதே என்று சொல்லுமே
தெரிந்து கொள்ள முடியாது என்று அறியலாம் -இப்படிப்பட்டது உவமானம் சொல்ல முடியாதே -இயத்தா ராஹித்யம் -அபரிமித சக்தன்
மனம் உணர்வு அவன் இலன் பொறி உனர்வு அவை இலன் -அப்பால் பட்டவன் என்றே அறிய முடியும் –
பரத்வாஜர் இந்திரன் வேதம் மூன்று மலை கைப்பிடி -வ்ருத்தாந்தம் –
தாமரை ஒவ்வா –சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வா
யானும் ஏத்தி –நீயும் ஏத்தியும் -முடிக்க முடியாதவன் அன்றோ –

————————————-

அந்யதேவ தத்விதிதாததோ அவிதிதாததி இதி ஷுஷ்ரும பூர்வேஷாம் யே நஸ்தத்வ்யாசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.4 ৷৷

அந்யதேவ தத்விதிதாததோ -இந்த்ரியங்களால் தெரிந்து கொள்ள முடியாமல் -அசேதனங்கள் தானே இவை கொண்டு அறியலாம்
அவிதிதாததி -இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதவை ஜீவனும் பரமாத்மாவும் -மனசாலும் அறிய முடியாதே -சேதனனை விட விலக்ஷணன்
உள்ளதும் இல்லதும் அல்லது அவன் உரு–எல்லை இல்லா அந்நலம் புல்கு பற்று அற்றே – ஸ்வரூபம் -ஸ்வ இதர விலக்ஷண-
இதி ஷுஷ்ரும பூர்வேஷாம் யே நஸ்தத்வ்யாசசக்ஷிரே–பூர்வர்கள் -அதி ஸூஷ்மம் -அறிந்து -உபதேசித்து அருளுகிறார்கள்

—————————————

யத்வாசாநப்யுதிதம் யேந வாகப்யுத்யதே ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி நேதம் யதிதமுபாஸதே ৷৷ 1.1.5 ৷৷

யத்வாசாநப்யுதிதம் -யாரால் வாக்கு உதிக்கிறதோ -பிரகாசிக்கிறது
யேந வாகப்யுத்யதே -சொல்லி முடிக்காது
ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி -அத்தையே ப்ரஹ்மம் என்று அறிந்து கொள்
நேதம் யதிதமுபாஸதே-நீ நினைப்பதை விட உயர்ந்தது -அவனை உபாஸிப்பாய்
எட்டா கனி -உயர்ந்தவன் எளியவன் என்று வந்தால் நம்மைபோலே என்று விலகுகிறார்கள் -அவஜாநந்தி மாம் மூடா

இதே போலே அடுத்த ஸ்லோகங்கள் வேறே வேறே இந்திரியங்களை பற்றி -இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையவன்

—————————————

யந்மநஸா ந மநுதே யேநாஹுர்மநோ மதம் ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி நேதம் யதிதமுபாஸதே ৷৷ 1.1.6 ৷৷

மனம் நினைக்க -முடியாது மனம் இவனால் உத்பத்தி ஆனாலும் -அவன் தான் ப்ரஹ்மம்
மண் பானை பார்த்து குயவன் அறியும் படி இல்லையே ப்ரஹ்மம் -அவனை உபாஸிப்பாய்

————————————

யச்சக்ஷுஷா ந பஷ்யதி யேந சக்ஷூ் ஷி பஷ்யதி ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி நேதம் யதிதமுபாஸதே ৷৷ 1.1.7 ৷৷

கண் -இவற்றின் சத்தா ஸ்திதி ப்ரஹ்மத்தால் -இவை கொண்டு அறிய முடியாதே

—————————

யச்ச்ரோத்ரேண ந ஷ்ரரிணோதி யேந ஷ்ரோத்ரமித் ஷ்ருதம் ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி நேதம் யதிதமுபாஸதே ৷৷ 1.1.8 ৷৷

காது -இவற்றின் சத்தா ஸ்திதி ப்ரஹ்மத்தால் -இவை கொண்டு அறிய முடியாதே

—————————————-

யத்ப்ராணேந ந ப்ராணிதி யேந ப்ராண ப்ராணீயதே ததேவ ப்ரஹ்ம த்வம் வித்தி நேதம் யதிதமுபாஸதே ৷৷ 1.1.9 ৷৷

பிராணன் -இவற்றின் சத்தா ஸ்திதி ப்ரஹ்மத்தால் -இவை கொண்டு அறிய முடியாதே

———————————-

৷৷ இதி ப்ரதமம் கண்டம் ৷৷

—————————————————–

த்விதீய கண்டம்

யதி மந்யஸே ஸுவேதேதி தப்ரமேவாபி நூநம் த்வம் வேத்த ப்ரஹ்மணோ ரூபம் யதஸ்ய த்வம்
யதஸ்ய ச தேவேஷ்வத நு மீமாம் ஸ்யமேவ தே மந்யே விதிதம் ৷৷ 2.1.1 ৷৷

யதி மந்யஸே ஸுவேதேதி தா பிரமம் -அறியாமை மயக்கம் -அல்பம்-ராம கிருஷ்ணன் அறிவேன் ஸ்வரூபம் அறிவேன் என்றாலும்
தப்ரமேவாபி நூநம் த்வம் வேத்த ப்ரஹ்மணோ ரூபம்-ப்ரஹ்மாதி ருத்ரன் தேவாதிகள் -அல்பமே
யதஸ்ய த்வம் யதஸ்ய ச தேவேஷ்வத நு மீமாம் ஸ்யமேவ தே மந்யே விதிதம்-மீமாம்சை ஆராய தக்கது
ப்ரஹ்மம் பிருஹத் -அறிய முடியாது -இதில் வைபவம் வ்யூஹம் அறிந்தாலும் ஸ்வரூபம் அறிய முடியாதவன்
நான் நினைக்கும் ஒப்பீடு இல்லை -கண்ணன் கோகுலம் ராமன் அயோத்தியை சுருக்கி தான் அறிகிறோம் –

———————————

நாஹம் மந்யே ஸுவேதேதி நோ ந வேதேதி வேத ச -யோ நஸ்தத்வேத தத்வேத நோ ந வேதேதி வேத ச ৷৷ 2.1.2 ৷৷

நாஹம் மந்யே ஸுவேதேதி -நான் ப்ரஹ்மத்தை நன்கு அறிந்தேன் என்று நினைக்க வில்லை
நோ ந வேதேதி வேத ச -அடியோடு அறிய வில்லை என்பதும் இல்லை
யோ நஸ்தத்வேத தத்வேத நோ ந வேதேதி வேத ச-இத்தை அறிந்தவனே ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் ஆகிறான்

——————————–

யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் மதம் யஸ்ய ந வேத ஸ அவிஜ்ஞாதம் விஜாநாதாம் விஜ்ஞாதமவிஜாநதாம் ৷৷ 2.1.3 ৷৷

யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் -அறிந்தேன் என்பவன் -அறியாதவன் ஆகிறான்
மதம் யஸ்ய ந வேத -அறிந்தவன் என்று சொல்பவன் அறியாதவன்
ஸ அவிஜ்ஞாதம் விஜாநாதாம் விஜ்ஞாதமவிஜாநதாம்-இவ்வளவு அளவுக்கு உட்பட்டவன் அறிந்தவன் அஞ்ஞானி –
அப்பால் பட்டவன் என்று அறிந்தவனே அறிவாளி
தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் -வித்வான் இடம் -அறிய முடியாதவன் -பாமரர்கள் இடம் அறிவேன் -இப்படி அன்றோ
ஏமாற்றினேன் -சொல்லிக் கொள்வார் –
ப்ரஹ்மம் இல்லை -ப்ரஹ்மம் வித்து ஆப் நோதி அடைகிறான் -சாம்யா பத்தி அடைகிறான் என்றும் உண்டே
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா ஸஹ

———————————–

ப்ரதிபோதவிதிதம் மதமமரிதத்வம் ஹி விந்ததே ஆத்மநா விந்ததே வீர்யம் வித்யயா விந்ததேமரிதம் ৷৷ 2.1.4 ৷৷

ப்ரதிபோதவிதிதம் மதமமரிதத்வம் ஹி விந்ததே ஆத்மநா விந்ததே வீர்யம் -ப்ரஹ்ம வித்யை அவன் இடம் பெற்று
வித்யயா விந்ததேமரிதம்-அவனை அடைகிறான்
அறிந்தவன் மோக்ஷம் அடைகிறான் -அமிருதம் -அவனை அறிந்து அவன் மூலம் திருவடி -ஆசை மட்டும் நாம் கொள்ள வேண்டும்
த்வமே உபாயம் ஏவ பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி
நாக்கு புரண்டு சரணம் சொல்ல வைத்தவன் நீயே -மனசில் நினைத்து புத்தி ஒத்து கொண்டு வாயால் சொல்வது உன் அனுக்ரஹம் பிரசாதம் அடி –

—————————————

இஹ சேதவேதீதத ஸத்யமஸ்தி ந சேதிஹாவேதீந்மஹதீ விநஷ்டி பூதேஷு பூதேஷு
விசித்ய தீரா ப்ரேத்யாஸ்மால்லோகாதமரிதா பவந்தி ৷৷ 2.1.5 ৷৷

ஆனந்தம் ப்ரஹ்மம் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் -நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்
ஜகாத் ஜென்மாதி -ப்ரஹம லக்ஷணம்
இஹ சேதவேதீதத -இங்கு அறிந்தானாகில்
ஸத்யமஸ்தி -அழியாத நித்ய விபூதி அடைகிறான்
ந சேதிஹாவேதீந்மஹதீ விநஷ்டி -அறியாமல் சம்சாரத்தில் உழன்று
பூதேஷு பூதேஷு விசித்ய -மிக விலக்ஷணன்
தீரா ப்ரேத்யாஸ்மால்லோகாதமரிதா பவந்தி -அறிந்தவர் நித்ய விபூதி அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறார்கள்

——————————-

৷৷ இதி த்விதீய கண்டம் ৷৷

——————————————————-

தரிதீய கண்டம்

ப்ரஹ்ம ஹ தேவேப்யோ விஜிக்யே தஸ்ய ஹ ப்ரஹ்மணோ விஜயே தேவா அமஹீயந்த –
த ஐக்ஷந்தாஸ்மாகமேவாயம் விஜயோஸ்மாகமேவாயம் மஹிமேதி ৷৷ 3.1.1 ৷৷

அக்னி வாயு இந்திரன் மூவருக்கும் ப்ரஹ்மம் தன்னை பற்றி சொல்ல -இவர்களுக்கு ஆசை இல்லாமல் –
புரிவதற்கு அப்பால் என்று அறிந்தவனே அறிவான்

தேவர்கள் -அசுரர்கள் சண்டை -தேவர்கள் வென்று கொண்டாட்டம் -ஜெயம் எங்களது -அசுரர்கள் போலே பேச –
ப்ரஹ்மம் அந்தர்யாமியாக இருந்து வென்றாலும் -மஹிமை எங்களது என்று சொல்வார்கள்
யச்ச ப்ரஹ்ம ரூபத்தில் -புல்லை போட்டு எரிக்க சொல்ல -அக்னியால் முடியாமல் -பின் வாங்கி போக -என்னால் அறிய முடிய வில்லை
வாயு -எத்தையும் சுழற்றி போடுவேன் -புல்லை போட்டு அத்தையும் நகற்ற முடிய வில்லை
இந்திரன் வஜ்ராயுதம் -கொண்டு வர யச்ச ப்ரஹ்மம் மறைந்து -இவன் -தேவேந்திரன் அவமானம் படுத்த கூடாதே
நானே தானே இவனை வைத்தேன் -தனியாக சொல்லி கொடுக்கலாம் -நேராக அவமானம் படுத்த கூடாதே
அஹங்காரம் போக்கி அருள வந்தான்

———————-

தத்தைஷாம் விஜஜ்ஞௌ தேப்யோ ஹ ப்ராதுர்பபூவ தந்ந வ்யஜாநத கிமிதம் யக்ஷமிதி ৷৷ 3.1.2৷৷

தேக்நிமப்ருவஞ்ஜாதவேத ஏதத்விஜாநீஹி கிமேதத்யக்ஷமிதி ததேதி ৷৷ 3.1.3 ৷৷

ததப்யத்ரவத்தமப்யவதத்கோஸீத்யக்நிர்வா அஹமஸ்மீத்யப்ரவீஜ்ஜாதவேதா வா அஹமஸ்மீதி ৷৷ 3.1.4৷৷

தஸ்ம் ஸ்த்வயி கிம் வீர்யமித்யபீத் ஸர்வம் தஹேயம் யதிதம் பரிதிவ்யாமிதி ৷৷ 3.1.5 ৷৷

தஸ்மை தரிணம் நிததாவேதத்தஹேதி ததுபப்ரேயாய ஸர்வஜவேந தந்ந ஷஷாக தக்தும் ஸ தத ஏவ
நிவவரிதே நைததஷகம் விஜ்ஞாதும் யதேதத்யக்ஷமிதி ৷৷ 3.1.6 ৷৷

ஜாத வேதன் என்று பெயர் -அத்தனையும் எரிக்க -என்ன வீர்யம்
—————————

அத வாயுமப்ருவந்வாயவேதத்விஜாநீஹி கிமேதத்யக்ஷமிதி ததேதி ৷৷ 3.1.7 ৷৷

ததப்யத்ரவத்தமப்யவதத்கோஸீதி வாயுர்வா அஹமஸ்மீத்யப்ரவீந்மாதரிஷ்வா வா அஹமஸ்மீதி ৷৷ 3.1.8৷৷

மா தரிஷ்வா-எல்லா வற்றையும் சுழற்ற வல்லவன்

தஸ்மி் ஸ்த்வாம கிம் வீர்யமித்யபீத் ஸர்வமாததீய யதிதம் பரிதிவ்யாமிதி ৷৷ 3.1.9 ৷৷

தஸ்மை தரிணம் நிததாவேததாதத்ஸ்வேதி ததுபப்ரேயாய ஸர்வஜவேந தந்ந ஷஷாகாதாதும் ஸ தத ஏவ
நிவவரிதே நைததஷகம் விஜ்ஞாதும் யதேதத்யக்ஷமிதி ৷৷ 3.1.10 ৷৷

——————————-

அதேந்த்ரமப்ருவந்மகவந்நேதத்விஜாநீஹி கிமேதத்யக்ஷமிதி ததேதி ததப்யத்ரவத்தஸ்மாத்திரோததே ৷৷ 3.1.11 ৷৷

திரோததே -தன்னை மறைத்துக் கொண்டு

ஸ தஸ்மிந்நேவாகாஷே ஸ்த்ரியமாஜகாம பஹுஷோபமாநாமுமா் ஹைமவதீம் தா் ஹோவாச கிமேதத்யக்ஷமிதி ৷৷ 3.1.12 ৷৷

ஹைமவதீம் -உமா தேவி போலே -யட்சன் எங்கே கேட்க

৷৷ இதி தரிதீய கண்டம் ৷৷

—————————————————

சதுர்த்த கண்டம்

ஸா ப்ரஹ்மேதி ஹோவாச ப்ரஹ்மணோ வா ஏதத்விஜயே மஹீயத்வமிதி ததோ ஹைவ விதாம் சகார ப்ரஹ்மேதி ৷৷ 4.1.1 ৷৷

உன்னுடன் பேசி கொண்டு இருந்தவன் ப்ரஹ்மம்
தர்ம புத்ரன் -சஹஸ்ர நாமம் -கேட்டதும் எங்கே தேட தேவ நந்தன் உன் உறவுப் பிள்ளை இங்கே
உன்னுடன் தொடை தட்டி இருந்தவன் தானே போலே
இந்த பெண் உருவிலும் அவனே புரியாமல்
நாக பழக்காரி ததி பாண்டன் அறிவார்கள்

தஸ்மாத்வா ஏதே தேவா அதிதராமிவாந்யாந்தேவாந்யதக்நிர்வாயுரிந்த்ரஸ்தே –
ஹ்யேநந்நேதிஷ்டம் பஸ்பர்ஷுஸ்தே ஹ்யேநத்ப்ரதமோ விதாம் சகார ப்ரஹ்மேதி ৷৷ 4.1.2 ৷৷

அருகில் வந்தாலே இவர்களுக்கு வைபவம் -தொடும் அளவு –

—————————-

தஸ்மாத்வா இந்த்ரோதிதராமிவாந்யாந்தேவாந்ஸ ஹ்யேநந்நேதிஷ்டம் பஸ்பர்ஷ ஸ ஹ்யேநத்ப்ரதமோ விதாம் சகார ப்ரஹ்மேதி ৷৷ 4.1.3 ৷৷

இந்திரனுக்கு வாயு அக்னி விட ஏற்றம் -ஆபத்து வர கூடாது கருணை பெற்றதால்

———————————

தஸ்யைஷ ஆதேஷோ யதேதத்வித்யுதோ வ்யத்யுததா இதீந்ந்யமீமிஷதா இத்யதிதைவதம் ৷৷ 4.1.4 ৷৷

மின்னல் -தோன்றி மறைந்தது போலே -உயர்ந்த சக்தி படைத்த த்ருஷ்டாந்தம்
கண் இமைத்தது போலே -இருந்தால் ஒளி மயம் -பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் போலே

————————————–

அதாத்யாத்மம் யதேதத்கச்சதீவ ச மநோநேந சைததுபஸ்மரத்யபீக்ஷ்ண் ஸம் கல்ப ৷৷ 4.1.5 ৷৷

மனஸ் ஒன்றில் இருப்பது போலே வேறே த்ருஷ்டாந்தம் -அலை பாயும் வேகம் அதிகம் தானே மனசுக்கு
நின்றவா நில்லா நெஞ்சு அன்றோ –

—————————-

தத்த தத்வநம் நாம தத்வநமித்யுபாஸிதவ்யம் ஸ ய ஏததேவம் வேதாபி ஹைநம் ஸர்வாணி பூதாநி ஸம் வாஞ்சந்தி ৷৷ 4.1.6 ৷৷

வனம் என்று நினைத்து உபாஸிக்க -அனைவராலும் வணங்க படுவதால் -புஷ்கரம் -நீர் ரூபம்- நைமிசாரண்யம் வன ரூபம்

————————————-

உபநிஷதம் போ ப்ரூஹீத்யுக்தா த உபநிஷத்ப்ராஹ்மீம் வாவ த உபநிஷதமப்ரூமேதி ৷৷ 4.1.7 ৷৷

சாதனம் சொல்லும் -அவர் தாம் அனைத்தும் -அவர் அனுக்ரஹத்தால் தானே அவனை அடையலாம்

———————————–

தஸ்யை தபோ தம கர்மேதி ப்ரதிஷ்டா வேதா ஸர்வாங்காநி ஸத்யமாயதநம் ৷৷ 4.1.8 ৷৷

ஆசை வர -வித்யா மஹாத்ம்யம் -தபஸ் உபவாசம் -தர்மம் புலன் அடக்கி -அக்னி ஹோத்ராதி கர்மம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் வளர
வேதங்கள் அங்கங்கள் -ஞானம் உத்பத்திக்கு

———————————

யோ வா ஏதாமேவம் வேதாபஹத்ய பாப்மாநமநந்தே ஸ்வர்கே லோகே ஜ்யேயே ப்ரதிதிஷ்டதி ப்ரதிதிஷ்டதி ৷৷ 4.1.9 ৷৷

இவ்வாறு ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து கொண்டவர்கள் அநிஷ்டம் தொலைந்து இஷ்ட பிராப்தி பெறுகிறார்கள்
அர்ச்சிராதி கதி மூலம் திரும்பி வராமல்
புண்ய பாப கர்மங்கள் தொலைந்து அந்தம் அற்ற சிறந்த ஒப்பற்ற ஆனந்தம் அடைகிறார்கள்

———————–

৷৷ இதி சதுர்த்த கண்டம் ৷৷

ஆப்யாயந்து மமாங்காநி வாக்ப்ராணஷ்சக்ஷு ஷ்ரோத்ரமதோ பலமிந்த்ரியாணி ச ஸர்வாணி. ஸர்வம்
ப்ரஹ்மௌபநிஷதம் மாஹம் ப்ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்ரஹ்ம நிராகரோதநிராகரணமஸ்த்வநிராகரணம் மேஸ்து.
ததாத்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு தர்மாஸ்தே மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ৷৷

ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி ৷৷

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ப்ரஷ்ன உபநிஷத் —

June 10, 2017

ஸுகேஷா ச பாரத்வாஜ ஷைப்யஷ்ச ஸத்யகாம ஸௌர்யாயணீ ச கார்க்ய கௌஷல்யஷ்சாஷ்வலாயநோ பார்கவோ வைதர்பி கபந்தீ
காத்யாயநஸ்தே ஹைதே ப்ரஹ்மபரா ப்ரஹ்மநிஷ்டா பரம் ப்ரஹ்மாந்வேஷமாணா ஏஷ ஹ வை தத்ஸர்வம் வக்ஷ்யதீதி
தே ஹ ஸமித்பாணயோ பகவந்தம் பிப்பலாதமுபஸந்நா ৷৷1.1.1৷৷

ஆறு ரிஷிகள் (ஸ்ரீ பரத்வாஜ மகரிஷி திருக்குமாரர் ஸ்ரீ ஸூ கோசர் -ஸ்ரீ சிபியின் திருக்குமாரர் ஸ்ரீ சத்யகாமர் –
ஸ்ரீ ஸுர்யாயணீய மகரிஷியின் திருக்குமாரர் ஸ்ரீ கார்க்க்ய மகரிஷியும் -ஸ்ரீ அஸ்வலாயனர் திருக்குமாரர் ஸ்ரீ கௌசல்யர் —
ஸ்ரீ விதர்ப்ப திருக்குமாரர் ஸ்ரீ பார்க்கவ மகரிஷியும் -ஸ்ரீ கத்ய மகரிஷி கோத்ரத்தவரான ஸ்ரீ காபந்து மகரிஷி -ஆகிய பிரசித்தமான அறுவர்) –
ஆறு கேள்விகள் -பிப்பலாதர் இடம் கேட்டு பதில் -அதர்வண வேத உபநிஷத் -சுலபமான கேள்விகள்
பதில் புரிந்து கொள்ள அதிகாரம் சம்பாதிக்க வேண்டும் –அதிகாரம் சம்பாதிக்க ஒரு வருஷம் காட்டுக்கு போக சொல்லி தபஸ்
அப்புறம் தான் அர்த்தம் அருளிச் செய்தார் -அறிந்து கொள்ள ஆசை முதலில் நமக்கு வேண்டும்
ப்ரச்னம் -கேள்வி ஒன்றை ஓன்று கஷ்டம் -ஆறாவது கேள்வி கேட்டவர் பெயர் முதலில்

ஸுகேஷா ச பாரத்வாஜ -பரத்வாஜர் திரு மகன் ஸூ கேஷர்-வால்மீகி சிஷ்யர் பரத்வாஜர்
ஷைப்யஷ்ச ஸத்யகாம -ஸத்யகாமர் இரண்டாவது
ஸௌர்யாயணீ ச கார்க்ய -கார்க்யா கோத்ரம்-கார்க்யர் மூன்றாவது
கௌஷல்யஷ்சாஷ்வலாயநோ
பார்கவோ வைதர்பி
கபந்தீ காத்யாயநஸ்தே ஹைதே
ப்ரஹ்மபரா ப்ரஹ்மநிஷ்டா
பரம் –ப்ரஹ்மாந்வேஷமாணா –ப்ரஹ்ம பார்த்தார்கள் நிஷ்டர்கள் –
ஏஷ ஹ வை தத்ஸர்வம் வக்ஷ்யதீதி தே ஹ ஸமித்பாணயோ பகவந்தம் பிப்பலாதமுபஸந்நா–ஸமித் பாணி நமஸ்காரத்துடன் சென்றார்கள்
ஆச்சார்யரை நோக்கி சென்றார்கள்

தாந்ஹ ஸ றஷிரூவாச பூம ஏவ தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண ஷ்ரத்தயா ஸம் வத்ஸரம் ஸம் வத்ஸ்யத யதாகாமம்
ப்ரஷ்நாந்பரிச்சத யதி விஜ்ஞாஸ்யாம ஸர்வம் ஹ வோ வக்ஷ்யாம இதி ৷৷1.1.2৷৷

ஸ்ரத்தை யுடன் -ப்ரஹ்ம சர்ய விரதம் ஒரு ஸம்வத்ஸரம்–தபஸ் இருந்து -அப்புறம் ஆசைப்பட்ட படி கேள்வி கேளுங்கோள் –
பதில் தெரிந்தால் சொல்லுவேன் -திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி -18-மந்த்ரார்த்தம் -நம் பெருமாள் -18-திரு மஞ்சனம் -இன்றும் உண்டே

அத கபந்தீ காத்யாயந உபேத்ய பப்ரச்ச பகவந்குதோ ஹ வா இமா ப்ரஜா ப்ரஜாயந்த இதி ৷1.1.3৷৷

கபந்து முதல் கேள்வி -சுமார் வித்வான் -கண்ணால் பார்க்கும் ஜகம் எப்படி ஸ்ருஷ்ட்டி -சின்னத்தில் இருந்து பெரியதா –
விஞ்ஞானம் அணுக்கள் சேர்ந்து -மெய்ஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மம் பெரியத்தில் இருந்து அனைத்தும்
ஞானம் இருப்பது ஜகத்துக்கு காரணம் ஆகுமா / ஞானம் இல்லாதது காரணம் ஆகுமா /
இருப்பதுதான் காரணம் ஆகும் -சத்காரிய வாதம் விஞ்ஞானமும் மெய்ஞ்ஞானமும் ஒத்து போகும் –
வஸ்து இல்லாமல் உத்பத்தி இல்லை -அவஸ்தா வாசி மண் குடமாக பரிணாமம் ஆகும் –
இந்த மூன்றையும் -பெரியது -ஞானம் -உள்ள ஒன்றாலே அனைத்தும் –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச ப்ரஜாகாமோ வை ப்ரஜாபதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா ஸ மிதுநமுத்பாதயதே
ரயிம் ச ப்ராணம் சேத்யைதௌ மே பஹுதா ப்ரஜா கரிஷ்யத இதி ৷৷1.1.4৷৷

வேதார்த்த விஞ்ஞானத்தை ஆலோசித்து -நான் முகனாக வேணும் என்று பர ப்ரஹ்மமே நான்முகன் -என்று அறிந்து -உபாசித்து
ரயி ஸூர்யன் -ஆகிய இருவரையும் ஸ்ருஷ்டித்தார் என்று ஸ்ரீ பிப்பலாதர் ஸ்ரீ கபந்திக்கு சொன்னார்
ரயி பிராணன் -பிரகிருதி ஜீவன் என்றுமாம் -பிரஜாபதி பரமாத்மாவே -ஹிரண்ய கர்ப்பன்-நான்முகனை அன்று –
இதுவே காரண வாக்கியம் -காரணந்து த்யேயா

ஆதித்யோ ஹ வை ப்ராணோ ரயிரேவ சந்த்ரமா ரயிர்வா ஏதத்ஸர்வம் யந்மூர்தம் சாமூர்தம் ச தஸ்மாந்மூர்திரேவ ரயி ৷৷1.1.5৷৷

போக்தா ஜீவன் -போக்யம் பிரகிருதி -மூத்த அமூர்த்த ரூபமாய் இருக்கிற காணப்படும் சமஸ்தமும் போக்யம்
அத்தா என்றும் அன்னம் என்றும் சொல்லப்படும் ஆதித்யன் -சந்த்ரமா -என்கிற எல்லா மூர்த்தியும் ரயி —
பஞ்ச பூதங்களும் ரயி -பிராணன் ஆதித்யன் -என்றவாறு

அதாதித்ய உதயந்யத்ப்ராசீம் திஷம் ப்ரவிஷதி தேந ப்ராச்யாந் ப்ராணாந்ர ஷ்மிஷு ஸம் நிதத்தே யத்தக்ஷிணாம் யத்ப்ரதீசீம் யதுதீசீம்
யததோ யதூர்த்வம் யதந்தரா திஷோ யத்ஸர்வம் ப்ரகாஷயதி தேந ஸர்வாந்ப்ராணாந் ரஷ்மிஷு ஸம் நிதத்தே ৷৷1.1.6৷৷

உதய சமயத்தில் கிழக்குத் திக்கில் பிரவேசித்து -பிராணங்களை தர்மபூத ஞானம் ஆகிற கிரணங்களிலே சேர்த்து –
அனைத்து திக்குகளையும் பிரகாசிக்கச் செய்வதால் ஆதித்யன் எனப்படுகிறான் -பிராணம் சர்வ தாரகமாய் இருக்கும் –
இவன் பிராண சப்தத்தால் கொல்லப்படுகிறான்

அசேதனங்கள் -தானே செயல் படாதே -காட்டில் எறிந்த நிலா வாகக் கூடாதே -ஆத்மா உள்ளே புகுந்தால் தானே அனுபவம்
வடக்கே -கிழக்கே தெற்கு மேற்கு மேல் நோக்கி கீழ் நோக்கி அனுப்புகிறார் தூண்டுகிறார்
ப்ராஸீம் தோஷம் ப்ரவிஷதி- சோம்பல் இல்லாமல் சொல்லும் உப நிஷத் -சொல்லிய பின்பும் சொல்லாமல் விட்ட இடங்களிலும் உண்டு என்று சொல்லும்
ஜீவனை புகுத்தி சம்பந்தம் தானே ஜனனம் -/ பிரிவதே மரணம் / உள்ளே நுழைந்து தூண்டியபின்பே வேலை –
கர்ம பலன் அனுபவிக்க ஆத்மா உள்ளே அதிஷ்டானம் -/ ஜட பொருளுக்குள் காலத்தை கழிக்க பல ஆத்மாக்கள் –
வேறே கர்மாக்கள் சம்பாதிக்காமல் -இவை –நகம் வெட்ட போகும் -தலை மயிரிலும் ஆத்மா உண்டே -ஆத்மா குஞ்சங்கள் இவை -/

ஸ ஏஷ வைஷ்வாநரோ விஷ்வரூப ப்ராணோக்நிருதயதே ததேததரிசாப்யுக்தம் ৷৷1.1.7৷

ரிக் வேதம் சொல்லும் -பிராணன் -அதிஷ்டானம் பண்ணினால் தான் அக்னி கார்யம் இத்யாதி
அப்படிப்பட்ட இந்த ஜீவனானவன் -சமஸ்தங்ககளையும் நியமிக்கிற எல்லாவற்றையும் சரீரமாக உடைய மேலான கதியைக்
கொடுத்து அருளும் பரமாத்மாவுக்கு சரீரமாக விளங்குகிறான்
வைச்வான ரதிகாரணத்தில் இந்த வாக்கியம் கொண்டே ஸ்ரீ பாஷ்ய வியாக்யானம்

விஷ்வரூபம் ஹரிணம் ஜாதவேதஸம் பராயணம் ஜ்யோதிரேகம் தபந்தம
ஸஹஸ்ரரஷ்மி ஷததா வர்தமாந ப்ராண ப்ரஜாநாமுதயத்யேஷ ஸூர்ய ৷৷1.1.8৷৷

ருக்கு மந்த்ரம் இங்கே -விஸ்வத்தை உருவாக கொண்ட -சூர்ய கிரணங்கள் போலே ரஸ்மி -தேஜஸாம் ராசி மூர்த்தானாம் –
அடையத்தக்க -உலகுக்கு கண்ணாக -பிராணன் -ஜீவனை அனுவர்த்தனம் பண்ணுகிறான்
எல்லாவற்றையும் சரீரமாக உடையவனும் -வேதங்களை பிரகாசித்தவனும் பரம பிராப்தமுமான தேஜஸ் ஸ்வரூபி –
அத்விதீயன் -ஸ்ரீ ஹரி -சர்வஞ்ஞன் சர்வ சக்தன் -பிரணபூதமான சர்வ வஸ்துவாகவே பர ப்ரஹ்மம் -என்றவாறு

ஸம் வத்ஸரோ வை ப்ரஜாபதிஸ்தஸ்யாயநே தக்ஷிணம் சோத்தரம் ச. தத்யே ஹ வை ததிஷ்டாபூர்தே கரிதமித்யுபாஸதே தே சாந்த்ரமஸமேவ
லோகமபிஜயந்தே த ஏவ புநராவர்தந்தே தஸ்மாதேத றஷய ப்ரஜாகாமா தக்ஷிணம் ப்ரதிபத்யந்தே ஏஷ ஹ வை ரயிர்ய பிதரியாண ৷৷1.1.9৷৷

பிரஜாபதியை கால ரூபமாக உருவகம் -இங்கு –சுத்த சத்வம் மிஸ்ர சத்வம் கால தத்வம் மூன்றும் அசேதனங்கள் –
தானும் மாறி -அனைத்தையும் மாற்றும் காலம் –
தேவ யாணம் உத்தர தசை / புண்யம் செய்து ஸ்வர்க்கம் -அனுபவித்து -மீண்டும் வந்து /
தக்ஷிண யானும் பித்ரு யாணம் -நரகம் அனுபவித்து மீண்டும் வந்து

அதோத்தரேண தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண ஷ்ரத்தயா வித்ய யாத்மாந மந்விஷ்யாதித்ய மபிஜயந்தே ஏதத்வை ப்ராணாநாமாயத நமேத
தமரிதமபயமேதத் பராயணமேதஸ்மாந்ந புநராவர்தந்த இத்யேஷ நிரோதஸ் ததேஷ ஷ்லோக ৷৷1.1.10৷৷

தபஸாலும்-ப்ரஹ்மசர்ய வ்ரதத்தாலும் ஸ்ரத்தையாலும் வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலும் -அம்ருதம் -பாராயணம் -மீளா வைகுந்தம் -அடைகிறார்கள்
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தால் -மாம் உபேத்யதி கௌந்தேய புனர் ஜென்ம ந வித்யதே -என்றவாறு

பஞ்சபாதம் பிதரம் த்வாதஷாகரிதிம் திவ ஆஹு பரே அர்தே புரீஷிணம்
அதேமே அந்ய உ பரே விசக்ஷணம் ஸப்தசக்ரே ஷடர ஆஹுரர்பிதமிதி ৷৷1.1.11৷৷

12-மாதம் -நாள்-ஆகாசத்தில் ஓடும் -ஏழு குதிரைகள் சந்தஸ்கள் -அரம்-நேமி கும்பம் -தேர் வசந்த ருசி ஆரும் ஆறு அரங்களும்
சம்வத்சரத்துக்கு ஹேமந்த ருது சிசிர ருது இவற்றை ஒன்றாக்கி –
வத்சரம் -சம்வத்சரம் -பரிவஸ்தரம் -இடாவத்சரம்-அனுவத்சரம் -ஆகிய ஐந்து பாதங்கள் –
பன்னிரண்டு மாதங்கள் -எழு கிரகங்கள் ஆகிற சக்கரங்கள் -அனைத்துக்கும் ஆதாரம் -சம்வத்சர பிரஜாபதி

மாஸோ வை ப்ரஜாபதிஸ் தஸ்ய கரிஷ்ண பக்ஷ ஏவ ரயி ஷுக்ல ப்ராணஸ் தஸ்மாதேத றஷய ஷுக்ல இஷ்டிம் குர்வந்தீதர இத ரஸ்மிந் ৷৷1.1.12৷৷

தர்ம கார்யம் -பகல் பொழுது- சுக்ல பக்ஷம் -உத்தராயணம் -ஸ்ரேஷ்டம் —
ஹோமம் ஜ்வலிக்கும் அக்னியில் அஸ்தமனம் முன்னால் செய்தால் தான் பலம் –
ஆகையால் ஞானவான்கள் சுக்ல பக்ஷத்தில் நல்ல கர்மங்களை செய்கிறார்கள் -அறிவில்லாதவர் க்ருஷ்ண பக்ஷத்தில் செய்கிறார்கள்

அஹோராத்ரோ வை ப்ரஜாபதிஸ்தஸ்யாஹரேவ ப்ராணோ ராத்ரிரேவ ரயி ப்ராணம் வா ஏதே ப்ரஸ்கந்தந்தி யே
திவா ரத்யா ஸம் யுஜ்யந்தே ப்ரஹ்மசர்யமேவ தத்யத்ராத்ரௌ ரத்யா ஸம் யுஜ்யந்தே ৷৷1.1.13৷৷

பிராணன் -ஆத்மா சம்பந்தம் -பகல் /-இரவு -ரயி மூல பிரகிருதி -அசேதனம் அன்னம் உருவாக்கி /இப்படி ஸ்ருஷ்ட்டி க்ரமம்

அந்நம் வே ப்ரஜாபதிஸ்ததோ ஹ வை தத்ரேதஸ்தஸ்மாதிமா ப்ரஜா ப்ரஜாயந்த இதி ৷৷1.1.14৷৷

தத்யே ஹ வை தத்ப்ரஜாபதிவ்ரதம் சரந்தி தே மிதுநமுத்பாதயந்தே
தேஷாமேவைஷ ப்ரஹ்மலோகோ யேஷாம் தபோ ப்ரஹ்மசர்யம் யேஷு ஸத்யம் ப்ரதிஷ்டிதம் ৷৷1.1.15৷৷

தேஷாமஸௌ விரஜோ ப்ரஹ்மலோகோ ந யேஷு ஜிஹ்மமநரிதம் ந மாயா சேதி৷৷1.1.16৷৷

சரீரம் வேறே -கர்மாக்கள் பகவத் ஆராதனை ரூபம் என்ற நிலையுடன் -இந்திரியங்கள் வசம் -த்யானம் -முக்கரணங்கள் -ஆர்ஜவதுடன் –

৷৷இதி ப்ரதம ப்ரஷ்நம் ৷৷

———————————————–

கீழ் பிராணனை -அத்தா என்றும் -பிரஜாபதி -என்று சொல்லி அத்தைக் கண்டு அறியும் வழி சொல்ல இந்த ப்ரச்னம்
தேகம் இந்திரியங்கள் -மனாஸ் பிராணன் -இவற்றைவிட வேறான ப்ரத்யகாம ஆத்ம ஸ்வரூப சோதனம்
ஸ்தாவர ஜங்கமங்களை தரிக்கும் தேவர்கள் இந்திரியங்களை அதிஷ்டானம் பண்ணி இருப்பதை சொல்லிற்று –
பஞ்ச பூதங்களால் ஆன சரீரம்/ ஞான கர்ம இந்திரியங்கள் / தாரகத்வம் பிரகாசத்வம் ஸ்ரேஷ்டத்வம் -இவற்றால்
தன்னை உயர்ந்ததாக நினைத்து தங்கள்மேன்மையைச் சொல்லும் பிரஸ்னம்

அத ஹைநம் பார்கவோ வைதர்பி பப்ரச்ச பகவந்கத்யேவ தேவா ப்ரஜாம் விதாரயந்தே கதர ஏதத்ப்ரகாஷயந்தே க புநரேஷாம் வரிஷ்ட இதி৷৷2.1.1৷৷

பிராண வாயு ஸ்ரேஷ்டம் -இதில்
இந்திரியங்கள் -பிராணன் போட்டி -பார்க்கவர் கேள்வி -எத்தனை தேவதைகள் –

தஸ்மை ஸ ஹோவாசாகாஷோ ஹ வா ஏஷ தேவோ வாயுரக்நிராப பரிதிவீ வாங்மநஷ்சக்ஷு க்ஷோத்ரம் ச
தே ப்ரகாஷ்யாபிவதந்தி வயமேதத்பாணமவஷ்டப்ய விதாரயாம ৷৷2.1.2৷৷

ஆகாசம் – -வாயு அக்னி தண்ணீர் -சரீரத்துக்குள் எல்லாம் வைஸ்ராவண அக்னி-
வாக்- மனஸ் கண் காது -இந்திரியங்கள் -கர்ம ஞானம் -அதிஷ்டான தேவதை \
ஆதித்யன் கண்ணுக்கும் -ஸூஷ்ம இந்திரியங்கள் -மூக்கு நுனி / கண் கரு விழி / நாக்கு நுனி /இந்திரியங்கள் இருக்கும் இடங்கள்

தாந்வரிஷ்ட ப்ராண உவாச மா மோஹமாபத்யதா அஹமேவை தத்பஞ்சதாத்மாநம் ப்ரவிபஜ்யை தத்பாணமவஷ்டப்ய விதாரயாமீதி தேஷ்ரத்ததாநா பபூவு ৷৷2.1.3৷৷

பஞ்ச பிராணன் -ஸ்ரேஷ்டம் -யார் இல்லா விடில் உடம்பே இருக்காதோ -தாங்கும் -பிராண அபான -வியான –இருதயத்தில் இருக்கும் —
சமான–தாதுக்களை சமானமாக சேர்க்கும் -உதான-உத்கதிக்கு சேர்ந்து போகும்

ஸோபிமாநா தூர்த்வமுத்க்ரமத இவ தஸ்மிந்நுத்க்ராமத்யதேதரே ஸர்வ ஏவோத்க்ராமந்தே தஸ்ம் ஷ்ச ப்ரதிஷ்டமாநே ஸர்வ ஏவ ப்ராதிஷ்டந்தே
தத்யதா மக்ஷிகா மதுகரராஜாந முத்க்ராமந்தம் ஸர்வா ஏவோத்க்ராமந்தே ஏவமஸ்மிம் ஷ்ச ப்ரதிஷ்டமாநே
ஸர்வா ஏவ ப்ரதிஷ்டந்த ஏவம் வாங்மநஷ்சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம் ச தே ப்ரீதா ப்ராணம் ஸ்துந்வந்தி ৷৷2.1.4৷৷

வெளியில் போய் காட்ட -மூச்சு மேல் விட்டு -போகாதே -சொல்லுமே -ராஜா தேனீ த்ருஷ்டாந்தம் /
குரங்கு தொப்பி கதை போலே /பெருமை அறிந்து ஸ்தோத்ரம்

ஏஷோக்நிஸ்தபத்யேஷ ஸூர்ய ஏஷ பர்ஜந்யோ மகவாநேஷ வாயு ஏஷ பரிதிவீ ரயிர்தேவ ஸத ஸச்சாமரிதம் ச யத் ৷৷2.1.5৷৷

நீ தான் அக்னி வாயு வருணன் -இல்லாத பெருமைகளை சேர்த்து -இருந்தால் தான் உடம்பு வெப்பம் -ஸூர்யன் நீ தான்
இடம் இருந்தால் தானே மூச்சு உள்ளே போகும் -ஆகாசமும் நீயே / உண்மையும் நீ பொய்யும் நீ -/
இந்த முக்கிய பிராணனானது அக்னியாய்க் கொண்டு கொளுத்தும் -சூரியனாய் கொண்டு பிரகாசிக்கும் –
மேகமாய்க் கொண்டு வர்ஷிக்கும் -இந்த்ரனாய் கொண்டு லோக பரிபாலனம் –
வாயுவாய் கொண்டு வீசி பூமியாய்க் கொண்டு தரித்து சந்திரனாய் கொண்டு மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும்

அரா இவ ரதநாபௌ ப்ராணே ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் றசோ யஜூ் ஷி ஸாமாநி யஜ்ஞ க்ஷத்ரம் ப்ரஹ்ம ச ৷৷2.1.6৷৷

ரதம் நாபீ கும்பம் -அரங்கள் சேர்ந்து -வேதங்கள் -அரம் -அனைவரும் உன்னிடம் கோக்கப் பட்டு -மந்த்ரம் சொல்ல மூச்சு வேண்டுமே

ப்ரஜாபதிஷ்சரஸி கர்பே த்வமேவ ப்ரதி ஜாயஸே துப்யம் ப்ராண ப்ரஜாஸ்த்விமா பலிம் ஹரந்தி ய ப்ராணை ப்ரதிதிஷ்டஸி ৷৷2.1.7৷৷

வாழ்வாக இருக்க நீ இருக்க வேண்டும் -சத்தைக்கு பிராணன் வேண்டுமே

தேவாநாமஸி வஹ்நிதம பிதரிணாம் ப்ரதமா ஸ்வதா-றஷீணாம் சரிதம் ஸத்யமதர்வாங்கிரஸாமஸி-৷৷2.1.8৷৷

பித்ரு தேவைதைகளுக்கு ப்ரீதி நீயே -தர்ப்பணாதிகள் உண்டே உயிர் உடன் இருந்தால் தானே /பிரதம ஸ்வதா பிராணன் தான்

இந்த்ரஸ்த்வம் ப்ராண தேஜஸா ருத்ரோஸி பரிரக்ஷிதா த்வமந்தரிக்ஷே சரஸி ஸூர்யஸ்த்வம் ஜ்யோதிஷாம் பதி ৷৷2.1.9৷৷

இந்திரனும் நீயே -ஸூர்யன் நீயே-அக்னி -நீயே

யதா த்வமபி வர்ஷஸ்ய தேமா ப்ராண தே ப்ரஜா– ஆநந்தரூபாஸ்திஷ்டந்தி காமாயாந்நம் பவிஷ்யதீதி ৷৷2.1.10৷৷

மழை பெய்து ஸந்தோஷம் நீ இருந்தால் தானே –

வ்ராத்யஸ்த்வம் ப்ராணை கர்ஷிரத்தா விஷ்வஸ்ய ஸத்பதி வயமாத்யஸ்ய தாதார பிதா த்வம் மாதரிஷ்வ ந ৷৷2.1.11৷৷

மாதா பிதா நீயே -படைப்பதும் நீயே

யா தே தநூர்வாசி ப்ரதிஷ்டிதா யா ஷ்ரோத்ரே யா ச சக்ஷுஷி- யா ச மநஸி ஸஂததா ஷிவாம் தாம் குரூ மோத்க்ரமீ ৷৷2.1.12৷৷

அனைத்திலும் பிராண வாயு உண்டே / எழுந்து இருந்து போக கூடாது -ந உத்க்ரமி-

ப்ராணஸ்யேதம் வஷே ஸர்வம் த்ரிதிவே யத்ப்ரதிஷ்டிதம் மாதேவ புத்ராந் ரக்ஷஸ்வ ஷ்ரீஷ்ச ப்ரஜ்ஞாம் ச விதேஹி ந இதி ৷৷2.1.13৷৷

தாய் தந்தை ரஷிப்பது போலே நீரே ரஷிக்க வேண்டும் -இங்கும் அங்கும் பிராணனுக்கு வசம் அனைவரும் –

৷৷இதி த்விதீய ப்ரஷ்நம் ৷৷

———————————————————-

அத ஹைநம் கௌஸல்யஷ்சாஷ்வலாயந பப்ரச்சம் பகவந்குத ஏஷ ப்ராணோ ஜாயதே கதமாயாத்யஸ்மிஞ்சரீர ஆத்மாநம்
வா ப்ரவிபஜ்ய கதம் ப்ராதிஷ்டதே கேநோத்க்ரமதே கதம் பாஹ்யமபிதத்தே கதமத்யாத்மமிதி ৷৷3.1.1৷৷

கௌசல்யன் கேள்வி -ஐந்து கேள்விகள் -இதே பிராண வாயுவைப் பற்றி -எதில் இருந்து பிராண வாயு உத்பத்தி
சரீரத்துக்குள் எப்படி வந்தது -ஐந்தாக எப்படி பிரிகிறது -எங்கே உள்ளது -எதனால் ஐந்தாக பிரிந்தது
எதனால் வெளியில் போகிறது -இதற்கும் வெளியில் உள்ள காத்துக்கும் சம்பந்தம் எது -எப்படி தாங்குகிறது அனைத்தையும்

தஸ்மை ஸ ஹோவாசாதிப்ரஷ்நாந்பரிச்சஸி ப்ரஹ்மிஷ்டோஸீதி தஸ்மாத்தேஹம் ப்ரவீமி ৷৷3.1.2৷৷

படைப்பது பற்று தெளிவாக பதில் சொல்லலாம் -சம்ஹாரம் -பதில் சொல்ல புத்தி கூர்மை -உடன் கேட்டு கொள்ள சொல்லி பதில் மேலே

ஆத்மந ஏஷ ப்ராணோ ஜாயத யதைஷா புரூஷே சாயைதஸ்மிந்நேததாததம் மநோகரிதே நாயாத்யஸ்மிஞ்ஷரீரே ৷৷3.1.3৷৷

ப்ரஹ்மம் இடம் உருவாகி-மனுஷ்யன் நிழல் போலே –நேராக -மனமும் பிராணனும் சரீரத்துக்குள் -நேர் அடி தொடர்பு –

யதா ஸம்ராடேவாதி கரிதாந்விநியுங்க்தே ஏதாந்க்ராமாநேதாந்க்ராமாநதிதிஷ்டஸ்வேத்யேவமேவைஷ
ப்ராண இதராந்ப்ராணாந்பரிதக்பரிதகேவ ஸம் நிதத்தே ৷৷3.1.4৷৷

சக்கரவர்த்தி போலே பிராணன் –பிரித்து ராஜ்ஜியம் கொடுக்கும் –

பாயூபஸ்தேபாநம் சக்ஷு ஷ்ரோத்ரே முகநாஸிகாப்யாம் ப்ராண ஸ்வயம் ப்ரதிஷ்டதே மத்யே து ஸமாந
ஏஷ ஹ்யேதத்துதமந்நம் ஸமம் நயதி தஸ்மாதேதா ஸப்தார்சிஷோ பவந்தி ৷৷3.1.5৷৷

அபான -மல ஜல கழிக்கும் இடம் / முக நாசிகா கண் காது பிராணன் / நடுவில் சமான வாயு -அன்னம் சமமாக உடம்புக்குள் கொண்டு போகும்
கண்ணுக்கு வேண்டிய சக்தி கண்ணுக்கு -கொண்டு போகும்
ஐந்து பிராணன் அனைத்துக்கும் ஆதாரம் -நன்று ஜெரிக்க- நல்ல ரத்த ஓட்டம் இவை சரியாக வைத்தால் தானே -யோக சக்தி

ஹரிதி ஹ்யேஷ ஆத்மா அத்ரைததேகஷதம் நாடீநாம் தாஸாம் ஷதம் ஷதமேகைகஸ்யாம்
த்வாஸப்ததிர்த்வாஸப்ததி ப்ரதிஷாகாநாடீ ஸஹஸ்ராணி பவந்த்யாஸு வ்யாநஷ்சரதி ৷৷3.1.6৷৷

-101-நாடிகள் உண்டே இருதயத்தில் ஒவ் ஒன்றும் -72-ஆக பிரிந்து –ஒவ் ஒன்றும் -1000-பிரிந்து வியான வாயு இருக்கும் இடம்

அதைகயோர்த்வம் உதாந புண்யேந புண்யம் லோகம் நயதி பாபேந பாபமுபாப்யாமேவ மநுஷ்யலோகம் ৷৷3.1.7৷৷

உத் -மேல் நோக்கி கூட்டும் போகும் உதான -பாபம் பண்ணியவனை நரகம் -இரண்டும் பண்ணினால் மனுஷ்ய லோகம் –
புண்ணியம் செய்தால் ஸ்வர்க்க சந்த்ர பித்ரு லோகம் கூட்டி போகும்

ஆதித்யோ ஹ வை பாஹ்ய ப்ராண உதத்யேஷ ஹ்யேநம் சாக்ஷுஷம் ப்ராணமநு கரிஹ்ணாந பரிதிவ்யாம் யா தேவதா
ஸைஷா புரூஷஸ்யாபாநமவஷ்டப்யாந்தரா யதாகாஷ ஸ ஸமாநோ வாயுர்வ்யாந ৷৷3.1.8৷৷

சூர்யன் கண்களில் -பிராண வாயு சம்பந்தம் /அபான பிருத்வி / வாயு -விதான வாயு சம்பந்தம் /
தேஜஸ் உதான வாயு சம்பந்தம் -ஆகாசமும் சமான வாயு

தேஜோ ஹ வாவ உதாநஸ்தஸ்மாதுபஷாந்ததேஜா புநர்பவமிந்த்ரியைர்மநஸி ஸம் பத்யமாநை ৷৷3.1.9৷৷

யச்சித்தஸ்தேநைஷ ப்ராணமாயாதி ப்ராணஸ்தேஜஸா யுக்த ஸஹாத்மநா யதாஸம் கல்பிதம் லோகம் நயதி ৷৷3.1.10৷৷

கிளம்பும் வழி இனி -எந்த நினைவுடன் விடுகிறானோ -பிராண வாயு -உதான வாயு உடன் சேர்ந்து –
கை கோத்து -ஸூஷ்ம மனஸ் -பூத ஸூஷ்மம்

ய ஏவம் வித்வாந்ப்ராணம் வேத ந ஹாஸ்ய ப்ரஜா ஹீயதேமரிதோ பவதி ததேஷ ஷ்லோக ৷৷3.1.11৷৷
இத்தை அறிந்தால் சந்தானம் பெறுவான்

உத்பத்திமாயதிம் ஸ்தாநம் விபுத்வம் சைவ பஞ்சதா அத்யாத்மம் சைவ ப்ராணஸ்ய விஜ்ஞாயாமரி தமஷ்நுதே விஜ்ஞாயாமரி தமஷ்நுத இதி ৷৷3.1.12৷৷

விஞ்ஞாய அமிருதத்தை அடைகிறான் -ஐந்தையும்
உத்பத்தியையும் — தொடங்கி புறப்படும் வரை -அனைத்தையும் அறிந்தவன் மோக்ஷம் அடைகிறான்

৷৷இதி த்ரிதீய ப்ரஷ்நம் ৷৷

——————————————————————-

அத ஹைநம் கௌஸல்யஷ்சாஷ்வலாயந பப்ரச்ச பகவந்குத ஏஷ ப்ராணோ ஜாயதே கதமாயாத்யஸ்மிஞ்சரீர ஆத்மாநம் வா
ப்ரவிபஜ்ய கதம் ப்ராதிஷ்டதே கேநோத்க்ரமதே கதம் பாஹ்யமபிதத்தே கதமத்யாத்மமிதி ৷৷4.1.1৷৷

தஸ்மை ஸ ஹோவாசாதிப்ரஷ்நாந்பரிச்சஸி ப்ரஹ்மிஷ்டோஸீதி தஸ்மாத்தேஹம் ப்ரவீமி ৷৷4.1.2৷৷

ஆத்மந ஏஷ ப்ராணோ ஜாயதே யதைஷா புரூஷே சாயை தஸ்மிந்நே ததாததம் மநோகரிதே நாயாத்யஸ்மிஞ்ஷரீரே৷৷4.1.3৷৷

யதா ஸம்ராடேவாதிகரிதாந்விநியுங்க்தே ஏதாந்க்ராமாநேதாந்க்ராமாநதிதிஷ்டஸ்வேத்யேவமேவைஷ ப்ராண இதராந்ப்ராணாந்பரிதக்பரிதகேவ ஸம் நிதத்தே ৷৷4.1.4৷৷

பாயூபஸ்தேபாநம் சக்ஷு ஷ்ரோத்ரே முகநாஸிகாப்யாம் ப்ராண ஸ்வயம் ப்ரதிஷ்டதே மத்யே து ஸமாந
ஏஷ ஹ்யேதத்துதமந்நம் ஸமம் நயதி தஸ்மாதேதா ஸப்தார்சிஷோ பவந்தி ৷৷4.1.5৷৷

ஹரிதி ஹ்யேஷ ஆத்மா. அத்ரைததேகஷதம் நாடீநாம் தாஸாம் ஷதம் ஷதமேகைகஸ்யாம் த்வாஸப்ததிர்த்வாஸப்ததி
ப்ரதிஷாகாநாடீ ஸஹஸ்ராணி பவந்த்யாஸு வ்யாநஷ்சரதி ৷৷4.1.6৷৷

அதைகயோர்த்வம் உதாந புண்யேந புண்யம் லோகம் நயதி பாபேந பாபமுபாப்யாமேவ மநுஷ்யலோகம் ৷৷4.1.7৷৷

ஆதித்யோ ஹ வை பாஹ்ய ப்ராண உதத்யேஷ ஹ்யேநம் சாக்ஷுஷம் ப்ராணமநு கரிஹ்ணாந பரிதிவ்யாம் யா தேவதா
ஸைஷா புரூஷஸ்யாபாநமவஷ்டப்யாந்தரா யதாகாஷ ஸ ஸமாநோ வாயுர்வ்யாந ৷৷4.1.8৷৷

தேஜோ ஹ வாவ உதாநஸ்தஸ்மாதுபஷாந்ததேஜா புநர்பவமிந்த்ரியைர்மநஸி ஸம் பத்யமாநை ৷৷4.1.9৷৷

யச்சித்தஸ்தேநைஷ ப்ராணமாயாதி ப்ராணஸ்தேஜஸா யுக்த ஸஹாத்மநா யதாஸம் கல்பிதம் லோகம் நயதி ৷৷4.1.10৷৷

ய ஏவம் வித்வாந்ப்ராணம் வேத ந ஹாஸ்ய ப்ரஜா ஹீயதேமரிதோ பவதி ததேஷ ஷ்லோக ৷৷4.1.11৷৷

உத்பத்திமாயதிம் ஸ்தாநம் விபுத்வம் சைவ பஞ்சதா அத்யாத்மம் சைவ ப்ராணஸ்ய விஜ்ஞாயாமரிதமஷ்நுதே விஜ்ஞாயாமரிதமஷ்நுத இதி ৷৷4.1.12৷৷

மூன்று மாத்திரைக்கு மேலே -நரகம்
ஒரு மாத்திரை சொல்லி மனுஷ்ய லோகம் -இரண்டு மாத்திரை ஸ்வர்க்கம்-சோம லோகம் -திரும்பி வருவான் /மூன்று மாத்திரை மோக்ஷம்
அர்ச்சிராதி கதி -ஆதித்ய கிரணங்களை பிடித்து
பாதோதராம் பாதம் உதரம் கடச்செவி பாம்பு -சட்டை உரிப்பது போலே சரீரம் விட்டு விநிர்முக்தன் ஆகிறான்
சாம மந்த்ரம் -புருஷோத்தமன் அடைந்து அனுபவம்

৷৷இதி சதுர்தம் ப்ரஷ்நம் ৷৷

——————————————————————–

அத ஹைநம் ஸௌர்யாயணீ கார்க்ய பப்ரச்ச பகவந்நேதஸ்மிந்புரூஷே காநி ஸ்வபந்தி காந்யஸ்மிந் ஜாக்ரதி கதர ஏஷ
தேவ ஸ்வப்நாந்பஷ்யதி கஸ்யைதத்ஸுகம் பவதி கஸ்மிந்நு ஸர்வே ஸம் ப்ரதிஷ்டிதா பவந்தீதி ৷৷5.1.1৷৷

ஸ்வப்னம் பற்றி -யார் தூங்குகிறார்- யார் ஸ்வப்னம் -யார் முழித்து இருக்கிறார் -அடுத்த கேள்வி -ஆத்மா எங்கு இருக்கும் –
யார் ஸ்வப்னம் காட்டுகிறார் எதனால் ஸ்வப்னம் சுகம் -கார்க்யர் கேள்வி

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. யதா கார்க்ய மரீசயோர்கஸ்யாஸ்தம் கச்சத ஸர்வா ஏதஸ்மிஂஸ்தேஜோமண்டல ஏகீபவந்தி தா புந புநரூதயத
ப்ரசரந்த்யேவம் ஹ வை தத்ஸர்வம் பரே தேவே மநஸ்யேகீபவதி தேந தர்ஹ்யேஷ புரூஷோ ந ஷ்ரரிணோதி ந பஷ்யதி ந ஜிக்ரதி
ந ரஸயதே ந ஸ்பரிஷதே நாபிவததே நாதத்தே நாநந்தயதே ந விஸரிஜதே நேயாயதே ஸ்வபிதீத்யாசக்ஷதே ৷৷5.1.2৷৷

மனம் தவிர அனைத்தும் மூடி இருக்கும் தசை -எதனால் தூங்குகிறார் -பார்க்கும் கருவிகள் வேலை செய்யாமல் இருப்பதே தூக்கம் –
மனஸுடன் கண் சேர்ந்தால் தானே பார்வை சித்திக்கும் –
மனசும் தூங்கி ஸூ ஷூப்தி தசை / ஸூ ர்ய கிரணங்கள் ஒன்றுவதும் விரிவதும் போலே உதயம் அஸ்தமனம் போலே
சோம்பல் உபநிஷத் சொல்லும்

ப்ராணாக்நய ஏவைதஸ்மிந்புரே ஜாக்ரதி கார்ஹபத்யே ஹ வா ஏஷோபாநோ வ்யாநோந்வாஹார்யபசநோ
யத்கார்ஹபத்யாத்ப்ரணீயதே ப்ரணயநாதாஹவநீய ப்ராண ৷৷5.1.3৷৷

மூன்று வித அக்னி /கார்ஹபத்ய அக்னி -சமான வாயு மனஸ் யஜமாணம் உதான வாயு பலம் /
தர்ம பூத ஞானம் மட்டும் அங்கே -ஆத்மா தூங்கும் இடத்திலே மட்டும் தான் /

யதுச்ச்ரவாஸநிஷ்வாஸாவேதாவாஹுதீ ஸமம் நயதீதி ஸ ஸமாந மநோ ஹ வாவ
யஜமாந இஷ்டபலமேவோதாந ஸ ஏநம் யஜமாநமஹரஹர்ப்ரஹ்ம கமயதி ৷৷5.1.4৷৷

அந்நைஷ தேவ ஸ்வப்நே மஹிமாநமநுபவதி யத்தரிஷ்டம் தரிஷ்டமநுபஷ்யதி ஷ்ருதம் ஷ்ருதமேவார்தமநுஷரிணோதி தேஷதிகந்தரைஷ்ச
ப்ரத்யநுபூதம் புந புந ப்ரத்யநுபவதி தரிஷ்டம் சாதரிஷ்டம் ச ஷ்ருதம் சாஷ்ருதம் சாநுபூதம் சாநநுபூதம் ச ஸச்சாஸச்ச ஸர்வம் பஷ்யதி ஸர்வ பஷ்யதி ৷৷5.1.5৷৷

ஸ யதா தேஜஸாபிபூதோ பவதி அத்ரைஷ தேவ ஸ்வப்நாந்ந பஷ்யத்யத ததைதஸ்மிஞ்ஷரீர ஏதத்ஸுகம் பவதி ৷৷5.1.6৷৷

ஸ யதா ஸௌம்ய வயாம் ஸி வாஸோவரிக்ஷம் ஸம் ப்ரதிஷ்டந்தே ஏவv ஹ வை தத்ஸர்வம் பர ஆத்மநி ஸம் ப்ரதிஷ்டதே ৷৷5.1.7৷৷

பரிதிவீ ச பரிதிவீமாத்ரா சாபஷ்சாபோமாத்ரா ச தேஜஷ்ச தேஜோமாத்ரா ச வாயுஷ்ச வாயுமாத்ரா சாகாஷஷ்சாகாஷமாத்ரா ச சக்ஷுஷ்ச
த்ரஷ்டவ்யம் ச ஷ்ரோதம் ச ஷ்ரோதவ்யம் ச க்ராணம் ச க்ராதவ்யம் ச ரஸஷ்ச ரஸயிதவ்யம் ச த்வக் ச ஸ்பர்ஷயிதவ்யம் ச வாக் ச வக்தவ்யம் ச
ஹஸ்தௌ சாதாதவ்யம் சோபஸ்தஷ்சாநந்தயிதவ்யம் ச பாயுஷ்ச விஸர்ஜயிதவ்யம் ச பாதௌ ச கந்தவவ்யம் ச மநஷ்ச மந்தவ்யம் ச
புத்திஷ்ச போத்தவ்யம் சாஹம் காரஷ்சாஹம் கர்தவ்யம் ச சித்தம் ச சேதயிதவ்யம் ச தேஜஷ்ச வித்யோதயிதவ்யம் ச ப்ராணஷ்ச விதாரயிதவ்யம் ச ৷৷5.1.8৷৷

ஏஷ ஹி த்ரஷ்டா ஸ்ப்ரஷ்டா ஷ்ரோதா க்ராதா ரஸயிதா மந்தா போத்தா கர்தா விஜ்ஞாநாத்மா புரூஷ ஸ பரேக்ஷர ஆத்மநி ஸம் ப்ரதிஷ்டதே ৷৷5.1.9৷৷

பரமேவாக்ஷரம் ப்ரதிபத்யதே ஸ யோ ஹ வை ததச்சாயமஷரீரமலோஹிதம் ஷுப்ரமக்ஷரம் வேதயதே
யஸ்து ஸோம்ய ஸ ஸர்வஜ்ஞ ஸர்வோ பவதி ததேஷ ஷ்லோக ৷৷5.1.10৷৷

விஜ்ஞாநாத்மா ஸஹதேவைஷ்ச ஸர்வை ப்ராணா பூதாநி ஸம் ப்ரதிஷ்டந்தி யத்ர ததக்ஷரம் வேதயதே
யஸ்து ஸோம்ய ஸ ஸர்வஜ்ஞ ஸர்வமேவாவிவேஷேதி ৷৷5.1.11৷৷

எல்லா இந்திரியங்கள் -எல்லா பிராணங்கள் -மனஸுடன் லயித்து ஆத்மாவுடன் லயம் -ப்ரஹ்மானுபவம்

৷৷இதி பஞ்சம ப்ரஷ்நம் ৷৷

———————————————-

ஷஷ்ட ப்ரஷ்நம்

அத ஹைநம் ஸுகேஷா பாரத்வாஜ பப்ரச்ச பகவந்ஹிரண்யநாப கௌஸல்யோ ராஜபுத்ரோ மாமுபேத்யைதம் ப்ரஷ்நமபரிச்சத ஷோடஷகலம்
பாரத்வாஜ புரூஷம் வேத்த தமஹம் குமாரமப்ருவம் நாஹமிமம் வேத யத்யஹமிமமவேதிஷம் கதம் தே நாவக்ஷ்யமிதி ஸமூலோ வா ஏஷ
பரிஷுஷ்யதி யோநரிதமபிவததி தஸ்மாந்நார்ஹாம்யநரிதம் வக்தும் ஸ தூஷ்ணீம் ரதமாரூஹ்ய ப்ரவவ்ராஜம் தம் த்வா பரிச்சாமி க்வாஸௌ புரூஷ இதி ৷৷6.1.1৷৷

16-கலைகள் உடன் கூடிய புருஷன் யார் -கேட்டார் தெரியவில்லை –
பிராணன் -தொடங்கி -நாமம் வரை -16-கலைகள்

தஸ்மை ஸ ஹோவாச இஹைவாந்த ஷரீரே ஸோம்ய ஸ புரூஷோ யஸ்மிந்நேதா ஷோடஷகலா ப்ரபவந்தீதி ৷৷6.1.2৷৷

சரீரத்துக்குள் உள்ள புருஷன் -ஜீவனா பரனா -கலா போக்த்ருத்வம் -அனுபவம் ஜீவனுக்கு இருப்பது பரமாத்வா இடம்
யஜமானத்தவம் பரன் இடம் போக்த்ருத்வம் ஜீவன் இடம்

ஸ ஈக்ஷாம் சக்ரே கஸ்மிந்நஹமுத்க்ராந்த உத்க்ராந்தோ பவிஷ்யாமி கஸ்மிந்வா ப்ரதிஷ்டிதே ப்ரதிஷ்டாஸ்யாமீதி ৷৷6.1.3৷৷

யார் உடன் உள்ளே -யார் உடன் வெளியில் -கர்மா வாசனா ருசி ஸூஷ்மம் இத்யாதி

ஸ ப்ராணமஸரிஜத ப்ராணாச்ச்ரத்தாம் ஸ்வம் வாயுர்ஜோதிராப பரிதிவீந்த்ரியம் மந அந்நம்ந்நாத்வீர்யம் தபோ மந்த்ரா கர்ம லோகா லாகேஷு ச நாம ச ৷৷6.1.4৷৷

பிராணன் -ஸ்ரத்தை -கம் வாய் ஜோதி -அன்னம் வீர்யம் -மந்த்ர –நாமம் -16-கலைகளை காட்டி அருளுகிறார்

ஸ யதேமா நத்ய ஸ்யந்தமாநா ஸமுத்ராயணா ஸமுத்ரம் ப்ராப்யாஸ்தம் கச்சந்தி பித்யேதே தாஸாம் நாமரூபே ஸமுத்ர இத்யேவம்
ப்ரோச்யதே ஏவமேவாஸ்ய பரித்ரஷ்டுரிமா ஷோடஷகலா புரூஷாயணா புருஷம் ப்ராப்யாஸ்தம் கச்சந்தி பித்யேதே சாஸாம்
நாமரூபே புரூஷ இத்யேவம் ப்ரோச்யதே ஸ ஏஷோகலோமரிதோ பவதி ததேஷ ஷ்லோக ৷৷6.1.5৷৷

யமுனை கருப்பு -சமுத்திரம் சேர்ந்து நாம ரூபம் -இல்லாமல் -வேறு பாடு இல்லாமல் ப்ரஹ்மம் இடம் ஆத்மா அனுபவம் –

அரா இவ ரதநாபௌ கலா யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டிதா தம் வேத்யம் புரூஷம் வேத யதா மா வோ மரித்யு பரிவ்யதா இதி ৷৷6.1.6৷৷

அரங்கள் தேர் போலே இந்த 16-கலைகளும் ஆத்மாவிடம் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் –

தாந்ஹோவாசை தாவதே வாஹமே தத்பரம் ப்ரஹ்ம வேத நாத பரமஸ்தீதி ৷৷6.1.7৷৷

ப்ரஹ்மம் பற்றி சொல்ல வேண்டியதை சொன்னேன்
அறிந்து மேலே ஆராய்ந்து கொள்ள வேண்டும்

தே தமர்சயந்தஸ்த்வம் ஹி ந பிதா யோஸ்மாகமவித்யாயா பரம் பாரம் தாரயஸீதி நம பரமறஷிப்யோ நம பரமறஷிப்ய ৷৷6.1.8৷৷

பத்ரம் கர்ணேபி ஷ்ரரிணுயாம தேவா பத்ரம் பஷ்யேமாக்ஷ பிர்யஜத்ரா ஸ்திரைரங்கைஸ்துஷ்டுவா் ஸஸ்தநூபிர்வ்யஷேம தேவஹிதம் யதாயு
ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வரித்தஷ்ரவா ஸ்வஸ்தி ந பூஷா விஷ்வவேதா ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமி ஸ்வஸ்தி நோ பரிஹஸ்பதிர்ததாது–৷৷

ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி ৷৷

৷৷இதி ப்ரஷ்நோபநிஷத்ஸமாப்தா৷৷

——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ காரிக உபநிஷத் —

June 10, 2017

பஹி ப்ரஜ்ஞோ விபுர்விஷ்வோ ஹ்யந்த ப்ரஜ்ஞஸ்து தைஜஸ கநப்ரஜ்ஞஸ்ததா ப்ராஜ்ஞ ஏக ஏவ த்ரிதா ஸ்தித ৷৷ 1.1.1 ৷৷

ஆத்மாவின் மூன்று நிலைகள் -சொப்பனம் -முழித்து -ஆழ்ந்த தூக்கம் -மீன் -இரண்டு கரைகளுக்கும் ஆற்றிலும் நீந்துவது போலே-ப்ருந்தாரண்யம் –4–3–18-
பறவை கூட்டுக்குள்ளும் வெளியில் இரண்டு இறக்கைகளை விரித்து பறப்பது பொலியும் –ப்ருந்தாரண்யம் -6-3–19-
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் -ஆசைகள் இல்லாமலும் கணவர் இல்லாமலும் இருப்பதும் உண்டே -என்றவாறு –

————————————

தக்ஷிணாக்ஷிமுகே விஷ்வோ மநஸ்யந்தஸ்து தைஜஸ ஆகாஷே ச ஹரிதி ப்ராஜ்ஞஸ்த்ரிதா தேஹே வ்யவஸ்தித ৷৷ 1.1.2 ৷৷

விஷ்வோ ஹி ஸ்தூலபுங் நித்யம் தைஜஸ ப்ரவிவிக்தபுக் ஆநந்தபுக்ததா ப்ராஜ்ஞஸ்த்ரிதா போகம் நிபோதத ৷৷ 1.1.3 ৷৷

ஸ்தூலம் தர்பயதே விஷ்வம் ப்ரவிவிக்தம் து தைஜஸம் ஆநந்தஷ்ச ததா ப்ராஜ்ஞம் த்ரிதா தரிப்திம் நிபோதத ৷৷ 1.1.4 ৷৷

த்ரிஷு தாமஸு யத்போஜ்யம் போக்தா யஷ்ச ப்ரகீர்தித வேதைததுபயம் யஸ்து ஸ புஞ்ஜாநோ ந லிப்யதே ৷৷ 1.1.5 ৷৷

ப்ரபவ ஸர்வபாவாநாம் ஸதாமிதி விநிஷ்சய ஸர்வம் ஜநயதி ப்ராணஷ்சேதோம் ஷூந்புருஷ பரிதக ৷৷ 1.1.6 ৷৷

விபூதிம் ப்ரஸவம் த்வந்யே மந்யந்தே ஸரிஷ்டிசிந்தகா ஸ்வப்நமாயாஸரூபேதி ஸரிஷ்டிரந்யைர்விகல்பிதா ৷৷ 1.1.7 ৷৷

இச்சாமாத்ரம் ப்ரபோ ஸரிஷ்டிரிதி ஸரிஷ்டௌ விநிஷ்சிதா காலாத்ப்ரஸூதிம் பூதாநாம் மந்யந்தே காலசிந்தகா ৷৷ 1.1.8 ৷৷

போகார்தம் ஸரிஷ்டிரித்யந்யே க்ரீடார்தமிதி சாபரே தேவஸ்யைஷ ஸ்வபாவோயமாப்தகாமஸ்ய கா ஸ்பரிஹா ৷৷ 1.1.9 ৷৷

நிவரித்தே ஸர்வது காநாமீஷாந ப்ரபுரவ்யய அத்வைத ஸர்வபாவாநாம் தேவஸ்துர்யோ விபு ஸ்மரித ৷৷ 1.1.10 ৷৷

கார்யகாரணபத்தௌ தாவிஷ்யேதே விஷ்வதைஜஸௌ ப்ராஜ்ஞ காரணபத்தஸ்து த்வௌ தௌ துர்யே ந ஸித்யத ৷৷ 1.1.11 ৷৷

நாத்மாநம் ந பரம் சைவ ந ஸத்யம் நாபி சாநரிதம் ப்ராஜ்ஞ கிம் சந ஸம் வேத்தி துர்யம் தத்ஸர்வதரிக்ஸதா ৷৷ 1.1.12 ৷৷

த்வைதஸ்யாக்ரஹணம் துல்யமுபயோ ப்ராஜ்ஞதுர்யயோ பீஜநித்ராயுத ப்ராஜ்ஞ ஸா ச துர்யே ந வித்யதே ৷৷ 1.1.13 ৷৷

ஸ்வப்நநித்ராயுதாவாத்யௌ ப்ராஜ்ஞஸ்த்வஸ்வப்நநித்ரயா ந நித்ராம் நைவ ச ஸ்வப்நம் துர்யே பஷ்யந்தி நிஷ்சிதா ৷৷ 1.1.14 ৷৷

அந்யதா கரிஹ்ணத ஸ்வப்நோ நித்ரா தத்த்வமஜாநத விபர்யாஸே தயோ க்ஷீணே துரீயம் பதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.15 ৷৷

அநாதிமாயயா ஸுப்தோ யதா ஜீவ ப்ரபுத்யதே அஜமநித்ரமஸ்வப்நமத்வைதம் புத்யதே ததா ৷৷ 1.1.16 ৷৷

ப்ரபஞ்சோ யதி வித்யேத நிவர்தேத ந ஸம் ஷய மாயாமாத்ரமிதம் த்வைதமத்வைதம் பரமார்தத ৷৷ 1.1.17 ৷৷

விகல்போ விநிவர்தேத கல்பிதோ யதி கேநசித் உபதேஷாதயம் வாதோ ஜ்ஞாதே த்வைதம் ந வித்யதே ৷৷ 1.1.18 ৷৷

விஷ்வஸ்யாத்வவிவக்ஷாயாமாதிஸாமாந்யமுத்கடம் மாத்ராஸம் ப்ரதிபத்தௌ ஸ்யாதாப்திஸாமாந்யமேவ ச ৷৷ 1.1.19 ৷৷

தைஜஸஸ்யோத்வவிஜ்ஞாந உத்கர்ஷோ தரிஷ்யதே ஸ்புடம் மாத்ராஸம் ப்ரதிபத்தௌ ஸ்யாதுபயத்வம் ததாவிதம் ৷৷ 1.1.20 ৷৷

மகாரபாவே ப்ராஜ்ஞஸ்ய மாநஸாமாந்யமுத்கடம் மாத்ராஸம் ப்ரதிபத்தௌ து லயஸாமாந்யமேவ ச ৷৷ 1.1.21 ৷৷

த்ரிஷு தாமஸு யஸ்துல்யம் ஸாமாந்யம் வேத்தி நிஷ்சித ஸ பூஜ்ய ஸர்வபூதாநாம் வந்த்யஷ்சைவ மஹாமுநி ৷৷ 1.1.22 ৷৷

அகாரோ நயதே விஷ்வமுகாரஷ்சாபி தைஜஸம் மகாரஷ்ச புந ப்ராஜ்ஞம் நாமாத்ரே வித்யதே கதிஃ ৷৷ 1.1.23 ৷৷

ஓம் காரம் பாதஷோ வித்யாத்பாதா மாத்ரா ந ஸம் ஷய ஓம் காரம் பாதஷோ ஜ்ஞாத்வா ந கிம் சிதபி சிந்தயேத் ৷৷ 1.1.24

யுஞ்ஜீத ப்ரணவே சேத ப்ரணவோ ப்ரஹ்ம நிர்பயம் ப்ரணவே நித்யயுக்தஸ்ய ந பயம் வித்யதே க்வசித் ৷৷ 1.1.25 ৷৷

ப்ரணவோ ஹ்யபரம் ப்ரஹ்ம ப்ரணவஷ்ச பரம் ஸ்மரித அபூர்வோநந்தரோபாஹ்யோநபர ப்ரணவோவ்யய ৷৷ 1.1.26 ৷৷

ஸர்வஸ்ய ப்ரணவோ ஹ்யாதிர்மத்யமந்தஸ்ததைவ ச ஏவம் ஹி ப்ரணவம் ஜ்ஞாத்வா வ்யஷ்நுதே ததநந்தரம் ৷৷ 1.1.27 ৷৷

ப்ரணவம் ஹீஷ்வரம் வித்யாத்ஸர்வஸ்ய ஹரிதயே ஸ்திதம் ஸர்வவ்யாபிநமோம் காரம் மத்வா தீரோ ந ஷோசதி ৷৷ 1.1.28 ৷৷

அமாத்ரோநந்தமாத்ரஷ்ச த்வைதஸ்யோபஷம ஷிவ ஓம் காரோ விதிதோ யேந ஸ முநிர்நேதரோ ஜந ৷৷ 1.1.29 ৷৷

இதி ப்ரதமமாகமப்ரகரணம் ஸம் பூர்ணம் ৷৷

———————————————————-

வைதத்யம் ஸர்வபாவாநாம் ஸ்வப்ந ஆஹுர்மநீஷிண அந்த ஸ்தாநாத்து பாவாநாம் ஸம் வரிதத்வேந ஹேதுநா ৷৷ 2.1.1 ৷৷

அதீர்கத்வாச்ச காலஸ்ய கத்வா தேஹாந்ந பஷ்யதி ப்ரதிபுத்தஷ்ச வை ஸர்வஸ்தஸ்மிந்தேஷே ந வித்யதே ৷৷ 2.1.2 ৷৷

அபாவஷ்ச ரதாதீநாம் ஷ்ரூயதே ந்யாயபூர்வகம் வைதத்யம் தேந வை ப்ராப்தம் ஸ்வப்ந ஆஹு ப்ரகாஷிதம் ৷৷ 2.1.3 ৷৷

அந்த ஸ்தாநாத்து பேதாநாம் தஸ்மாஜ்ஜாகரிதே ஸ்மரிதம் யதா தத்ர ததா ஸ்வப்நே ஸம் வரிதத்வேந பித்யதே ৷৷ 2.1.4 ৷৷

ஸ்வப்நஜாகரிதே ஸ்தாநே ஹ்யேகமாஹுர்மநீஷிண பேதாநாம் ஹி ஸமத்வேந ப்ரஸித்தேநைவ ஹேதுநா ৷৷ 2.1.5 ৷৷

ஆதாவந்தே ச யந்நாஸ்தி வர்தமாநேபி தத்ததா விததை ஸதரிஷா ஸந்தோவிததா இவ லக்ஷிதா ৷৷ 2.1.6 ৷৷

ஸப்ரயோஜநதா தேஷாம் ஸ்வப்நே விப்ரதிபத்யதே தஸ்மதாத்யந்தவத்த்வேந மித்யைவ கலு தே ஸ்மரிதா ৷৷ 2.1.7 ৷৷

அபூர்வம் ஸ்தாநிதர்மோ ஹி யதா ஸ்வர்கநிவாஸிநாம் தாநயம் ப்ரேக்ஷதே கத்வா யதைவேஹ ஸுஷிக்ஷித ৷৷ 2.1.8 ৷৷

ஸ்வப்நவரித்தாவபி த்வந்தஷ்சேதஸா கல்பிதம் த்வஸத் பஹிஷ்சேதோ கரிஹீதம் ஸத்தரிஷ்டம் வைதத்யமேதயோ ৷৷ 2.1.9 ৷৷

ஜாக்ரத்வரித்தாவபி த்வந்தஷ்சேதஸா கல்பிதம் த்வஸத் பஹிஷ்சேதோகரிஹீதம் ஸத்யுக்தம் வைதத்யமேதயோ ৷৷ 2.1.10 ৷৷

உபயோரபி வைதத்யம் பேதாநாம் ஸ்தாநயோர்யதி க ஏதாந்புத்யதே பேதாந்கோ வை தேஷாம் விகல்பக ৷৷ 2.1.11 ৷৷

கல்பயத்யாத்மநாத்மாநமாத்மா தேவ ஸ்வமாயயா ஸ ஏவ புத்யதே பேதாநிதி வேதாந்தநிஷ்சய ৷৷ 2.1.12 ৷৷

விகரோத்யபராந்பாவாநந்தஷ்சித்தே வ்யவஸ்திதாந் நியதாம் ஷ்ச பஹிஷ்சித்த ஏவம் கல்பயதே ப்ரபு ৷৷ 2.1.13 ৷৷

சித்தகாலா ஹி யேந்தஸ்து த்வயகாலாஷ்ச யே பஹி கல்பிதா ஏவ தே ஸர்வே விஷேஷோ நாந்யஹேதுக ৷৷ 2.1.14 ৷৷

அவ்யக்தா ஏவ யேந்தஸ்து ஸ்புடா ஏவ ச யே பஹி கல்பிதா ஏவ தே ஸர்வே விஷேஷஸ்த்விந்த்ரியாந்தரே ৷৷ 2.1.15 ৷৷

ஜீவம் கல்பயதே பூர்வம் ததோ பாவாந்பரிதக்விதாந் பாஹ்யாநாத்யாத்மிகாம் ஷ்சைவ யதாவித்யஸ்ததாஸ்மரிதி ৷৷ 2.1.16 ৷৷

அநிஷ்சிதா யதா ரஜ்ஜுரந்தகாரே விகல்பிதா ஸர்பதாராதிபிர்பாவைஸ்தத்வதாத்மா விகல்பித ৷৷ 2.1.17 ৷৷

நிஷ்சிதாயாம் யதா ரஜ்ஜ்வாம் விகல்போ விநிவர்ததே ரஜ்ஜுரேவேதி சாத்வைதம் தத்வதாத்மவிநிஷ்சய ৷৷ 2.1.18 ৷৷

ப்ராணாதிபிரநந்தைஸ்து பாவைரேதைர்விகல்பித மாயைஷா தஸ்ய தேவஸ்ய யயாயம் மோஹித ஸ்வயம் ৷৷ 2.1.19 ৷৷

ப்ராண இதி ப்ராணவிதோ பூதாநீதி ச தத்வித குணா இதி குணவிதஸ்தத்த்வாநீதி ச தத்வித ৷৷ 2.1.20 ৷৷

பாதா இதி பாதவிதோ விஷயா இதி தத்வித லோகா இதி லோகவிதோ தேவா இதி ச தத்வித ৷৷ 2.1.21 ৷৷

வேதா இதி வேதவிதோ யஜ்ஞா இதி ச தத்வித போக்தேதி ச போக்தரிவிதோ போஜ்யமிதி ச தத்வித ৷৷ 2.1.22 ৷৷

ஸூக்ஷ்ம இதி ஸூக்ஷ்மவித ஸ்தூல இதி ச தத்வித மூர்த இதி மூர்தவிதோமூர்த இதி ச தத்வித ৷৷ 2.1.23 ৷৷

கால இதி காலவிதோ திஷ இதி ச தத்வித வாதா இதி வாதவிதோ புவநாநீதி தத்வித ৷৷ 2.1.24 ৷৷

மந இதி மநோவிதோ புத்திரிதி ச தத்வித சித்தமிதி சித்தவிதோ தர்மாதர்மௌ ச தத்வித ৷৷ 2.1.25 ৷৷

பஞ்சவிv ஷக இத்யேகே ஷட்விஂஷ இதி சாபரே ஏகத்ரிம் ஷக இத்யாஹுரநந்த இதி சாபரே ৷৷ 2.1.26 ৷৷

லோகா ல்லோகவித ப்ராஹுராஷ்ரமா இதி தத்வித ஸ்த்ரீபும் நபும் ஸகம் லைங்கா பராபரமதாபரே ৷৷ 2.1.27 ৷৷

ஸரிஷ்டிரிதி ஸரிஷ்டிவிதோ லய இதி ச தத்வித ஸ்திதிரிதி ஸ்திதிவித ஸர்வே சேஹ து ஸர்வதா ৷৷ 2.1.28 ৷৷

யம் பாவம் தர்ஷயேத்யஸ்ய தம் பாவம் ஸ து பஷ்யதி தம் சாவதி ஸ பூத்வாஸௌ தத்க்ரஹ ஸமுபைதி தம் ৷৷ 2.1.29 ৷৷

ஏதைரேஷோபரிதக்பாவை பரிதகேவேதி லக்ஷித ஏவம் யோ வேத தத்த்வேந கல்பயேத்ஸோவிஷங்கித ৷৷ 2.1.30 ৷৷

ஸ்வப்நமாயே யதா தரிஷ்டே கந்தர்வநகரம் யதா ததா விஷ்வமிதம் தரிஷ்டம் வேதாந்தேஷு விசக்ஷணை ৷৷ 2.1.31 ৷৷

ந நிரோதோ ந சோத்பத்திர்ந பத்தோ ந ச ஸாதக ந முமுக்ஷுர்ந வை முக்த இத்யேஷா பரமார்ததா ৷৷ 2.1.32 ৷৷

பாவைரஸத்பிரேவாயமத்வயேந ச கல்பித பாவா அப்யத்வயேநைவ தஸ்மாதத்வயதா ஷிவா ৷৷ 2.1.33 ৷৷

நாத்மபாவேந நாநேதம் ந ஸ்வேநாபி கதம் சந ந பரிதங் நாபரிதக்கிம் சிதிதி தத்த்வவிதோ விது ৷৷ 2.1.34 ৷৷

வீதராகபயக்ரோதைர்முநிபிர்வேதபாரகை நிர்விகல்போ ஹ்யயம் தரிஷ்ட ப்ரபஞ்சோபஷமோத்வய ৷৷ 2.1.35 ৷৷

தஸ்மாதேவம் விதித்வைநமத்வைதே யோஜயேத்ஸ்மரிதிம் அத்வைதம் ஸமநுப்ராப்ய ஜடவல்லோகமாசரேத் ৷৷ 2.1.36 ৷৷

தத்த்வமாத்யாத்மிகம் தரிஷ்ட்வா தத்த்வம் தரிஷ்ட்வா து பாஹ்யத தத்த்வீபூதஸ்ததாராமஸ்தத்த்வாதப்ரச்யுதோ பவேத் ৷৷ 2.1.38 ৷৷

இதி த்விதீயம் வைதத்யப்ரகரணம் ஸம் பூர்ணம் ৷৷

—————————————————-

உபாஸநாஷ்ரிதோ தர்மோ ஜாதே ப்ரஹ்மணி வர்ததே ப்ராகுத்பத்தேரஜம் ஸர்வம் தேநாஸௌ கரிபண ஸ்மரித ৷৷ 3.1.1 ৷৷

அதோ வக்ஷ்யாம்யகார்பண்யமஜாதி ஸமதாம் கதம் யதா ந ஜாயதே கிம் சிஜ்ஜாயமாநம் ஸமந்தத ৷৷ 3.1.2 ৷৷

ஆத்மா ஹ்யாகாஷவஜ்ஜீவைர்கடாகாஷைரிவோதித கடாதிவச்ச ஸம் காதைர்ஜாதாவேதந்நிதர்ஷநம் ৷৷ 3.1.3 ৷৷

கடாதிஷு ப்ரலீநேஷு கடாகாஷாதயோ யதா ஆகாஷே ஸம் ப்ரலீயந்தே தத்வஜ்ஜீவா இஹாத்மநி ৷৷ 3.1.4 ৷৷

யதைகஸ்மிந்கடாகாஷே ரஜோதூமாதிபிர்யுதே ந ஸர்வே ஸம் ப்ரயுஜ்யந்தே தத்வஜ்ஜீவா ஸுகாதிபி ৷৷ 3.1.5 ৷৷

ரூபகார்யஸமாக்யாஷ்ச பித்யந்தே தத்ர தத்ர வை ஆகாஷஸ்ய ந பேதோஸ்தி தத்வஜ்ஜீவேஷு நிர்ணய ৷৷ 3.1.6 ৷৷

நாகாஷஸ்ய கடாகாஷோ விகாராவயவௌ யதா நைவாத்மந ஸதா ஜீவோ விகாராவயவௌ ததா ৷৷ 3.1.7 ৷৷

யதா பவதி பாலாநாம் ககநம் மலிநம் மலை ததா பவத்யபுத்தாநாமாத்மாபி மலிநோ மலை ৷৷ 3.1.8 ৷৷

மரணே ஸம் பவே சைவ கத்யாகமநயோரபி ஸ்திதௌ ஸர்வஷரீரேஷு சாகாஷேநாவிலக்ஷண ৷৷ 3.1.9 ৷৷

ஸம் காதா ஸ்வப்நவத்ஸர்வ ஆத்மமாயாவிஸர்ஜிதா ஆதிக்யே ஸர்வஸாம்யே வா நோபபத்திர்ஹி வித்யதே ৷৷ 3.1.10 ৷৷

ரஸாதயோ ஹி யே கோஷா வ்யாக்யாதாஸ்தைத்திரீயகே தேஷாமாத்மா பரோ ஜீவ கம் யதா ஸம் ப்ரகாஷித ৷৷ 3.1.11 ৷৷

த்வயோர்த்வயோர்மதுஜ்ஞாநே பரம் ப்ரஹ்ம ப்ரகாஷிதம் பரிதிவ்யாமுதரே சைவ யதாகாஷ ப்ரகாஷித ৷৷ 3.1.12 ৷৷

ஜீவாத்மநோரநந்யத்வமபேதேந ப்ரஷஸ்யதே நாநாத்வம் நிந்த்யதே யச்ச ததேவம் ஹி ஸமுஞ்ஜஸம் ৷৷ 3.1.13 ৷৷

ஜீவாத்மநோ பரிதக்த்வம் யத்ப்ராகுத்பத்தே ப்ரகீர்திதம் பவிஷ்யத்வரித்த்யா கௌணம் தந்முக்யத்வம் ஹி ந யுஜ்யதே ৷৷ 3.1.14 ৷৷

மரில்லோஹவிஸ்புலிங்காத்யை ஸரிஷ்டிர்யா சோதிதாந்யதா உபாய ஸோவதாராய நாஸ்தி பேத கதம் சந ৷৷ 3.1.15 ৷৷

ஆஷ்ரமாஸ்த்ரிவிதா ஹீநமத்யமோத்கரிஷ்டதரிஷ்டய உபாஸநோபதிஷ்டேயம் ததர்தமநுகம்பயா ৷৷ 3.1.16 ৷৷

ஸ்வஸித்தாந்தவ்யவஸ்தாஸு த்வைதிநோ நிஷ்சிதா தரிடம் பரஸ்பரம் விருத்யந்தே தைரயம் ந விருத்யதே ৷৷ 3.1.17 ৷৷

அத்வைதம் பரமார்தோ ஹி த்வைதம் தத்பேத உச்யதே தேஷாமுபயதா த்வைதம் தேநாயம் ந விருத்யதே ৷৷ 3.1.18 ৷৷

மாயயா பித்யதே ஹ்யேதந்நாந்யதாஜம் கதம் சந தத்த்வதோ பித்யமாநே ஹி மர்த்யதாமமரிதம் வ்ரஜேத் ৷৷ 3.1.19 ৷৷

அஜாதஸ்யைவ பாவஸ்ய ஜாதிமிச்சந்தி வாதிந அஜாதோ ஹ்யமரிதோ பாவோ மர்த்யதாம் கதமேஷ்யதி ৷৷ 3.1.20 ৷৷

ந பவத்யமரிதம் மர்த்யம் ந மர்த்யமமரிதம் ததா ப்ரகரிதேரந்யதாபாவோ ந கதம் சித்பவிஷ்யதி ৷৷ 3.1.21 ৷৷

ஸ்வபாவேநாமரிதோ யஸ்ய பாவோ கச்சதி மர்த்யதாம் கரிதகேநாமரிதஸ்தஸ்ய கதம் ஸ்தாஸ்யதி நிஷ்சல ৷৷ 3.1.22 ৷৷

பூததோபூததோ வாபி ஸரிஜ்யமாநே ஸமா ஷ்ருதி நிஷ்சிதம் யுக்தியுக்தம் ச யத்தத்பவதி நேதரத் ৷৷ 3.1.23 ৷৷

நேஹ நாநேதி சாம்நாயாதிந்த்ரோ மாயாபிரித்யபி அஜாயமாநோ பஹுதா ஜாயதே மாயயா து ஸ ৷৷ 3.1.24 ৷৷

ஸம் பூதேரபவாதாச்ச ஸம் பவ ப்ரதிஷித்யதே கோ ந்வேநம் ஜநயேதிதி காரணம் ப்ரதிஷித்யதே ৷৷ 3.1.25 ৷৷

ஸ ஏஷ நேதி நேதீதி வ்யாக்யாதம் நிஹ்நுதே யத ஸர்வமக்ராஹ்யபாவேந ஹேதுநாஜம் ப்ரகாஷதே ৷৷ 3.1.26 ৷৷

ஸதோ ஹி மாயயா ஜந்ம யுஜ்யதே ந து தத்த்வத தத்த்வதோ ஜாயதே யஸ்ய ஜாதம் தஸ்ய ஹி ஜாயதே ৷৷ 3.1.27 ৷৷

அஸதோ மாயயா ஜந்ம தத்த்வதோ நைவ யுஜ்யதே வந்த்யாபுத்ரோ ந தத்த்வேந மாயயா வாபி ஜாயதே ৷৷ 3.1.28 ৷৷

யதா ஸ்வப்நே த்வயாபாஸம் ஸ்பந்ததே மாயயா மந ததா ஜாக்ரத்வயாபாஸம் ஸ்பந்ததே மாயயா மந ৷৷ 3.1.29 ৷৷

அத்வயம் ச த்வயாபாஸம் மந ஸ்வப்நே ந ஸம் ஷய அத்வயம் ச த்வயாபாஸம் ததா ஜாக்ரந்ந ஸம் ஷய ৷৷ 3.1.30 ৷৷

மநோதரிஷ்யமிதம் த்வைதம் யத்கிம் சித்ஸசராசரம் மநஸோ ஹ்யமநீபாவே த்வைதம் நைவோபலப்யதே ৷৷ 3.1.31 ৷৷

ஆத்மஸத்யாநுபோதேந ந ஸம் கல்பயதே யதா அமநஸ்தாம் ததா யாதி க்ராஹ்யாபாவே ததக்ரஹம் ৷৷ 3.1.32 ৷৷

அகல்பமஜம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயாபிந்நம் ப்ரசக்ஷதே ப்ரஹ்ம ஜ்ஞேயமஜம் நித்யமஜேநாஜம் விபுத்யதே ৷৷ 3.1.33 ৷৷

நிகரிஹீதஸ்ய மநஸோ நிர்விகல்பஸ்ய தீமத ப்ரசார ஸ து விஜ்ஞேய ஸுஷுப்தேந்யோ ந தத்ஸம ৷৷ 3.1.34 ৷৷

லீயதே ஹி ஸுஷுப்தௌ தந்நிகரிஹீதம் ந லீயதே ததேவ நிர்பயம் ப்ரஹ்ம ஜ்ஞாநாலோகம் ஸமந்தத ৷৷ 3.1.35 ৷৷

அஜமநித்ரமஸ்வப்நமநாமகரூபகம் ஸகரித்விபாதம் ஸர்வஜ்ஞம் நோபசார கதம் சந ৷৷ 3.1.36 ৷৷

ஸர்வாபிலாபவிகத ஸர்வசிந்தாஸமுத்தித ஸுப்ரஷாந்த ஸகரிஜ்ஜ்யோதி ஸமாதிரசலோபய ৷৷ 3.1.37 ৷৷

க்ரஹோ ந தத்ர நோத்ஸர்கஷ்சிந்தா யத்ர ந வித்யதே ஆத்மஸம் ஸ்தம் ததா ஜ்ஞாநமஜாதி ஸமதாம் கதம் ৷৷ 3.1.38 ৷৷

அஸ்பர்ஷயோகோ வை நாம துர்தர்ஷ ஸர்வயோகிணாம் யோகிநோ பிப்யதி ஹ்யஸ்மாதபயே பயதர்ஷிந ৷৷ 3.1.39 ৷৷

மநஸோ நிக்ரஹாயத்தமபயம் ஸர்வயோகிணாம் துக்கக்ஷய ப்ரபோதஷ்சாப்யக்ஷயா ஷாந்திரேவ ச ৷৷ 3.1.40 ৷৷

உத்ஸேக உததேர்யத்வத்குஷாக்ரேணைகபிந்துநா மநஸோ நிக்ரஹஸ்தத்வத்பவேதபரிகேதத ৷৷ 3.1.41 ৷৷

உபாயேந நிகரிஹ்ணீயாத்விக்ஷிப்தம் காமபோகயோ ஸுப்ரஸந்நம் லயே சைவ யதா காமோ லயஸ்ததா ৷৷ 3.1.42 ৷৷

துக்கம் ஸர்வமநுஸ்மரித்ய காமபோகாந்நிவர்தயேத் அஜம் ஸர்வமநுஸ்மரித்ய ஜாதம் நைவ து பஷ்யதி ৷৷ 3.1.43 ৷৷

லயே ஸம் போதயேச்சித்தம் விக்ஷிப்தம் ஷமயேத்புந ஸகஷாயம் விஜாநீயாத்ஸமப்ராப்தம் ந சாலயேத் ৷৷ 3.1.44 ৷৷

நாஸ்வாதயேத்ஸுகம் தத்ர நிஸங்க ப்ரஜ்ஞயா பவேத் நிஷ்சலம் நிஷ்சரச்சித்தமேகீகுர்யாத்ப்ரயத்நத ৷৷ 3.1.45 ৷৷

யதா ந லீயதே சித்தம் ந ச விக்ஷிப்யதே புந அநிங்கநமநாபாஸம் நிஷ்பந்நம் ப்ரஹ்ம தத்ததா ৷৷ 3.1.46 ৷৷

ஸ்வஸ்தம் ஷாந்தம் ஸநிர்வாணமகத்யம் ஸுகமுத்தமம் அஜமஜேந ஜ்ஞேயேந ஸர்வஜ்ஞம் பரிசக்ஷதே ৷৷ 3.1.47 ৷৷

ந கஷ்சிஜ்ஜாயதே ஜீவ ஸம் பவோஸ்ய ந வித்யதே ஏதத்ததுத்தமம் ஸத்யம் யத்ர கிம் சிந்ந ஜாயதே ৷৷ 3.1.48 ৷৷

இதி தரிதீயமத்வைதப்ரகரணம் ஸம் பூர்ணம் ৷৷

—————————————————-

ஜ்ஞாநேநாகாஷகல்பேந தர்மாந்யோ ககநோபமாந் ஜ்ஞேயாபிந்நேந ஸம் புத்தஸ்தம் வந்தே த்விபதாம் வரம் ৷৷ 4.1.1

அஸ்பர்ஷயோகோ வை நாம ஸர்வஸத்த்வஸுகோ ஹித அவிவாதோவிருத்தஷ்ச தேஷிதஸ்தம் நமாம்யஹம் ৷৷ 4.1.2 ৷৷

பூதஸ்ய ஜாதிமிச்சந்தி வாதிந கேசிதேவ ஹி அபூதஸ்யாபரே தீரா விவதந்த பரஸ்பரம் ৷৷ 4.1.3 ৷৷

பூதம் ந ஜாயதே கிம் சிதபூதம் நைவ ஜாயதே விவதந்தோத்வயா ஹ்யேவமஜாதிம் க்யாபயந்தி தே ৷৷ 4.1.4 ৷৷

க்யாப்யமாநாமஜாதிம் தைரநுமோதாமஹே வயம் விவதாமோ ந தை ஸார்தமவிவாதம் நிபோததே ৷৷ 4.1.5 ৷৷

அஜாதஸ்யைவ தர்மஸ்ய ஜாதிமிச்சந்தி வாதிந அஜாதோ ஹ்யமரிதோ தர்மோ மர்த்யதாம் கதமேஷ்யதி ৷৷ 4.1.6 ৷৷

ந பவத்யமரிதம் மர்த்யம் ந மர்த்யமமரிதம் ததா ப்ரகரிதேரந்யதாபாவோ ந கதம் சித்பவிஷ்யதி ৷৷ 4.1.7 ৷৷

ஸ்வபாவேநாமரிதோ யஸ்ய தர்மோ கச்சதி மர்த்யதாத் கரிதகேநாமரிதஸ்தஸ்ய கதம் ஸ்தாஸ்யதி நிஷ்சல ৷৷ 4.1.8 ৷৷

ஸாம் ஸித்திகீ ஸ்வாபாவிகீ ஸஹஜா அகரிதா ச யா ப்ரகரிதி ஸேதி விஜ்ஞேயா ஸ்வபாவம் ந ஜஹாதி யா ৷৷ 4.1.9 ৷৷

ஜராமரணநிர்முக்தா ஸர்வே தர்மா ஸ்வபாவத ஜராமரணமிச்சந்தஷ்ச்யவந்தே தந்மநீஷயா ৷৷ 4.1.10 ৷৷

காரணம் யஸ்ய வை கார்யம் காரணம் தஸ்ய ஜாயதே ஜாயமாநம் கதமஜம் பிந்நம் நித்யம் கதம் ச தத் ৷৷ 4.1.11 ৷৷

காரணாத்யத்யநந்யத்வமத கார்யமஜம் தவ ஜாயமாநாத்தி வை கார்யாத்காரணம் தே கதம் த்ருவம் ৷৷ 4.1.12 ৷৷

அஜாத்வை ஜாயதே யஸ்ய தரிஷ்டாந்தஸ்தஸ்ய நாஸ்தி வை ஜாதாச்ச ஜாயமாநஸ்ய ந வ்யவஸ்தா ப்ரஸஜ்யதே ৷৷ 4.1.13 ৷৷

ஹேதோராதி பலம் யேஷாமாதிர்ஹேது பலஸ்ய ச ஹேதோ பலஸ்ய சாநாதி கதம் தைருபவர்ண்யதே ৷৷ 4.1.14 ৷৷

ஹேதோராதி பலம் யேஷாமாதிர்ஹேது பலஸ்ய ச ததா ஜந்ம பவேத்தேஷாம் புத்ராஜ்ஜந்ம பிதுர்யதா ৷৷ 4.1.15 ৷৷

ஸம் பவே ஹேதுபலயோரேஷிதவ்ய க்ரமஸ்த்வயா யுகபத்ஸம் பவே யஸ்மாதஸம் பந்தோ விஷாணவத் ৷৷ 4.1.16 ৷৷

பலாதுத்பத்யமாந ஸந்ந தே ஹேது ப்ரஸித்யதி அப்ரஸித்த கதம் ஹேது பலமுத்பாதயிஷ்யதி ৷৷ 4.1.17 ৷৷

யதி ஹேதோ பலாத்ஸித்தி பலஸித்திஷ்ச ஹேதுத கதரத்பூர்வநிஷ்பந்நம் யஸ்ய ஸித்திரபேக்ஷயா ৷৷ 4.1.18 ৷৷

அஷக்திரபரிஜ்ஞாநம் க்ரமகோபோத வா புந ஏவம் ஹி ஸர்வதா புத்தைரஜாதி பரிதீபிதா ৷৷ 4.1.19 ৷৷

பீஜாங்குராக்யோ தரிஷ்டாந்த ஸதா ஸாத்யஸமோ ஹி ஸ ந ஹி ஸாத்யஸமோ ஹேது ஸித்தௌ ஸாத்யஸ்ய யுஜ்யதே ৷৷ 4.1.20 ৷৷

பூர்வாபராபரிஜ்ஞாநமஜாதே பரிதீபகம் ஜாயமாநாத்தி வை தர்மாத்கதம் பூர்வம் ந கரிஹ்யதே ৷৷ 4.1.21 ৷৷

ஸ்வதோ வா பரதோ வாபி ந கிம் சித்வஸ்து ஜாயதே ஸதஸத்ஸதஸத்வாபி ந கிம் சித்வஸ்து ஜாயதே ৷৷ 4.1.22 ৷৷

ஹேதுர்ந ஜாயதேநாதே பலம் சாபி ஸ்வபாவத ஆதிர்ந வித்யதே யஸ்ய தஸ்ய ஹ்யாதிர்ந வித்யதே ৷৷ 4.1.23 ৷৷

ப்ரஜ்ஞப்தே ஸநிமித்தத்வமந்யதா த்வயநாஷத ஸம் க்லேஷஸ்யோபலப்தேஷ்ச பரதந்த்ராஸ்திதா மதா ৷৷ 4.1.24 ৷৷

ப்ரஜ்ஞப்தே ஸநிமித்தத்வமிஷ்யதே யுக்திதர்ஷநாத் நிமித்தஸ்யாநிமித்தத்வமிஷ்யதே பூததர்ஷநாத் ৷৷ 4.1.25 ৷৷

சித்தம் ந ஸம் ஸ்பரிஷத்யர்தம் நார்தாபாஸம் ததைவ ச அபூதோ ஹி யதஷ்சார்தோ நார்தாபாஸஸ்தத பரிதக் ৷৷ 4.1.26 ৷৷

நிமித்தம் ந ஸதா சித்தம் ஸம் ஸ்பரிஷத்யத்வஸு த்ரிஷு அநிமித்தோ விபர்யாஸ கதம் தஸ்ய பவிஷ்யதி ৷৷ 4.1.27 ৷৷

தஸ்மாந்ந ஜாயதே சித்தம் சித்ததரிஷ்யம் ந ஜாயதே தஸ்ய பஷ்யந்தி யே ஜாதிம் கே வை பஷ்யந்தி தே பதம் ৷৷ 4.1.28 ৷৷

அஜாதம் ஜாயதே யஸ்மாதஜாதி ப்ரகரிதிஸ்தத ப்ரகரிதேரந்யதாபாவோ ந கதம் சித்பவிஷ்யதி ৷৷ 4.1.29 ৷৷

அநாதேரந்தவத்த்வம் ச ஸம் ஸாரஸ்ய ந ஸேத்ஸ்யதி அநந்ததா சாதிமதோ மோக்ஷஸ்ய ந பவிஷ்யதி ৷৷ 4.1.30 ৷৷

ஆதாவந்தே ச யந்நாஸ்தி வர்தமாநேபி தத்ததா விததை ஸதரிஷா ஸந்தோவிததா இவ லக்ஷிதா ৷৷ 4.1.31 ৷৷

ஸப்ரயோஜநதா தேஷாம் ஸ்வப்நே விப்ரதிபத்யதே தஸ்மாதாத்யந்தவத்த்வேந மித்யைவ கலு தே ஸ்மரிதா ৷৷ 4.1.32 ৷৷

ஸர்வே தர்மா மரிஷா ஸ்வப்நே காயஸ்யாந்தர்நிதர்ஷநாத் ஸம் வரிதேஸ்மிந்ப்ரதேஷே வை பூதாநாம் தர்ஷநம் குத ৷৷ 4.1.33 ৷৷

ந யுக்தம் தர்ஷநம் கத்வா காலஸ்யாநியமாத்கதௌ ப்ரதிபுத்தஷ்ச வை ஸர்வஸ்தஸ்மிந்தேஷே ந வித்யதே ৷৷ 4.1.34 ৷৷

மித்ராத்யை ஸஹ ஸம் மந்த்ர்ய ஸம் புத்தோ ந ப்ரபத்யதே கரிஹீதம் சாபி யத்கிம் சித்ப்ரதிபுத்தோ ந பஷ்யதி ৷৷ 4.1.35 ৷৷

ஸ்வப்நே சாவஸ்துக காய பரிதகந்யஸ்ய தர்ஷநாத் யதா காயஸ்ததா ஸர்வம் சித்ததரிஷ்யமவஸ்துகம் ৷৷ 4.1.36 ৷৷

க்ரஹணாஜ்ஜாகரிதவத்தத்தேது ஸ்வப்ந இஷ்யதே தத்தேதுத்வாத்து தஸ்யைவ ஸஜ்ஜாகரிதமிஷ்யதே ৷৷ 4.1.37 ৷৷

உத்பாதஸ்யாப்ரஸித்தத்வாதஜம் ஸர்வமுதாஹரிதம் ந ச பூதாதபூதஸ்ய ஸம் பவோஸ்தி கதம் சந ৷৷ 4.1.38 ৷৷

அஸஜ்ஜாகரிதே தரிஷ்ட்வா ஸ்வப்நே பஷ்யதி தந்மய அஸத்ஸ்வப்நேபி தரிஷ்ட்வா ச ப்ரதிபுத்தோ ந பஷ்யதி ৷৷ 4.1.39 ৷৷

நாஸ்த்யஸத்தேதுகமஸத்ஸதஸத்தேதுகம் ததா ஸச்ச ஸத்தேதுகம் நாஸ்தி ஸத்தேதுகமஸத்குத ৷৷ 4.1.40৷৷

விபர்யாஸாத்யதா ஜாக்ரதசிந்த்யாந்பூதவத்ஸ்பரிஷேத் ததா ஸ்வப்நே விபர்யாஸாத்தர்மாம் ஸ்தத்ரைவ பஷ்யதி ৷৷ 4.1.41 ৷৷

உபலம்பாத்ஸமாசாராதஸ்திவஸ்துத்வவாதிநாம் ஜாதிஸ்து தேஷிதா புத்தைரஜாதேஸ்த்ரஸதாம் ஸதா ৷৷ 4.1.42 ৷৷

அஜாதேஸ்த்ரஸதாம் தேஷாமுபலம்பாத்வியந்தி யே ஜாதிதோஷா ந ஸேத்ஸ்யந்தி தோஷோப்யல்போ பவிஷ்யதி ৷৷ 4.1.43 ৷৷

உபலம்பாத்ஸமாசாராந்மாயாஹஸ்தீ யதோச்யதே உபலம்பாத்ஸமாசாராதஸ்தி வஸ்து ததோச்யதே ৷৷ 4.1.44 ৷৷

ஜாத்யாபாஸம் சலாபாஸம் வஸ்த்வாபாஸம் ததைவ ச அஜாசலமவஸ்துத்வம் விஜ்ஞாநம் ஷாந்தமத்வயம் ৷৷ 4.1.45 ৷৷

ஏவம் ந ஜாயதே சித்தமேவம் தர்மா அஜா ஸ்மரிதா ஏவமேவ விஜாநந்தோ ந பதந்தி விபர்யயே ৷৷ 4.1.46 ৷৷

றஜுவக்ராதிகாபாஸமலாதஸ்பந்திதம் யதா க்ரஹணக்ராஹகாபாஸம் விஜ்ஞாநஸ்பந்திதம் ததா ৷৷ 4.1.47 ৷৷

அஸ்பந்தமாநமலாதமநாபாஸமஜம் யதா அஸ்பந்தமாநம் விஜ்ஞாநமநாபாஸமஜம் ததா ৷৷ 4.1.48 ৷৷

அலாதே ஸ்பந்தமாநே வை நாபாஸா அந்யதோபுவ ந ததோந்யத்ர நிஸ்பந்தாந்நாலாதம் ப்ரவிஷந்தி தே ৷৷ 4.1.49 ৷৷

ந நிர்கதா அலாதாத்தே த்ரவ்யத்வாபாவயோகத விஜ்ஞாநேபி ததைவ ஸ்யுராபாஸஸ்யாவிஷேஷத ৷৷ 4.1.50 ৷৷

விஜ்ஞாநே ஸ்பந்தமாநே வை நாபாஸா அந்யதோபுவ ந ததோந்யத்ர நிஃ ஸ்பந்தாந்ந விஜ்ஞாநம் விஷந்தி தே ৷৷ 4.1.51 ৷৷

ந நிர்கதாஸ்தே விஜ்ஞாநாத்த்ரவ்யத்வாபாவயோகத கார்யகாரணதாபாவாத்யதோசிந்த்யா ஸதைவ தே ৷৷ 4.1.52 ৷৷

த்ரவ்யம் த்ரவ்யஸ்ய ஹேது ஸ்யாதந்யதந்யஸ்ய சைவ ஹி த்ரவ்யத்வமந்யபாவோ வா தர்மாணாம் நோபபத்யதே ৷৷ 4.1.53 ৷৷

ஏவம் ந சித்தஜா தர்மாஷ்சித்தம் வாபி ந தர்மஜம் ஏவம் ஹேதுபலாஜாதிம் ப்ரவிஷந்தி மநீஷிண ৷৷ 4.1.54 ৷৷

யாவத்தேதுபலாவேஷஸ்தாவத்தேதுபலோத்பவ க்ஷீணே ஹேதுபலாவேஷே நாஸ்தி ஹேதுபலோத்பவ৷৷ 4.1.55 ৷৷

யாவத்தேதுபலாவேஷ ஸம் ஸாரஸ்தாவதாயத க்ஷீணே ஹேதுபலாவேஷே ஸம் ஸாரம் ந ப்ரபத்யதே ৷৷ 4.1.56 ৷৷

ஸம் வரித்யா ஜாயதே ஸர்வம் ஷாஷ்வதம் நாஸ்தி தேந வை ஸத்பாவேந ஹ்யஜம் ஸர்வமுச்சேதஸ்தேந நாஸ்தி வை ৷৷ 4.1.57 ৷৷

தர்மா ய இதி ஜாயந்தே ஜாயந்தே தே ந தத்த்வத ஜந்ம மாயோபமம் தேஷாம் ஸா ச மாயா ந வித்யதே ৷৷ 4.1.58 ৷৷

யதா மாயாமயாத்பீஜாஜ்ஜாயதே தந்மயோங்குர நாஸௌ நித்யோ ந சோச்சேதீ தத்வத்தர்மேஷு யோஜநா ৷৷ 4.1.59 ৷৷

நாஜேஷு ஸர்வதர்மேஷு ஷாஷ்வதாஷாஷ்வதாபிதா யத்ர வர்ணா ந வர்தந்தே விவேகஸ்தத்ர நோச்யதே ৷৷ 4.1.60 ৷৷

யதா ஸ்வப்நே த்வயாபாஸம் சித்தம் சலதி மாயயா ததா ஜாக்ரத்வயாபாஸம் சித்தம் சலதி மாயயா ৷৷ 4.1.61 ৷৷

அத்வயம் ச த்வயாபாஸம் சித்தம் ஸ்வப்நே ந ஸம் ஷய அத்வயம் ச த்வயாபாஸம் ததா ஜாக்ரந்ந ஸம் ஷய ৷৷ 4.1.62 ৷৷

ஸ்வப்நதரிக்ப்ரசரந்ஸ்வப்நே திக்ஷு வை தஷஸு ஸ்திதாந் அண்டஜாந்ஸ்வேதஜாந்வாபி ஜீவாந்பஷ்யதி யாந்ஸதா ৷৷ 4.1.63 ৷৷

ஸ்வப்நதரிக்சித்ததரிஷ்யாஸ்தே ந வித்யந்தே தத பரிதக் ததா தத்தரிஷ்யமேவேதம் ஸ்வப்நதரிக்சித்தமிஷ்யதே ৷৷ 4.1.64 ৷৷

சரஞ்ஜாகரிதே ஜாக்ரத்திக்ஷு வை தஷஸு ஸ்திதாந் அண்டஜாந்ஸ்வேதஜாந்வாபி ஜீவாந்பஷ்யதி யாந்ஸதா ৷৷ 4.1.65 ৷৷

ஜாக்ரச்சித்தேக்ஷணீயாஸ்தே ந வித்யந்தே தத பரிதக் ததா தத்தரிஷ்யமேவேதேம் ஜாக்ரதஷ்சித்தமிஷ்யதே ৷৷ 4.1.66 ৷৷

யதா ஸ்வப்நமயோ ஜீவோ ஜாயதே ம்ரியதேபி ச ததா ஜீவா அமீ ஸர்வே பவந்தி ந பவந்தி ச ৷৷ 4.1.68 ৷৷

யதா மாயாமயோ ஜீவோ ஜாயதே ம்ரியதேபி ச ததா ஜீவா அமீ ஸர்வே பவந்தி ந பவந்தி ச ৷৷ 4.1.69 ৷৷

யதா நிர்மிதகோ ஜீவோ ஜாயதே ம்ரியதேபி ச ததா ஜீவா அமீ ஸர்வே பவந்தி ந பவந்தி ச ৷৷ 4.1.70 ৷৷

ந கஷ்சிஜ்ஜாயதே ஜீவ ஸம் பவோஸ்ய ந வித்யதே ஏதத்ததுத்தமம் ஸத்யம் யத்ர கிம் சிந்ந ஜாயதே ৷৷ 4.1.71 ৷৷

சித்தஸ்பந்திதமேவேதம் க்ராஹ்யக்ராஹகவத்வயம் சித்தம் நிர்விஷயம் நித்யமஸங்கம் தேந கீர்திதம் ৷৷ 4.1.72 ৷৷

யோஸ்தி கல்பிதஸம் வரித்யா பரமார்தேந நாஸ்த்யஸௌ பரதந்த்ராபிஸம் வரித்யா ஸ்யாந்நாஸ்தி பரமார்தத ৷৷ 4.1.73 ৷৷

அஜ கல்பிதஸம் வரித்யா பரமார்தேந நாப்யஜ பரதந்த்ராபிநிஷ்பத்த்யா ஸம் வரித்யா ஜாயதே து ஸ ৷৷ 4.1.74 ৷৷

அபூதாபிநிவேஷோஸ்தி த்வயம் தத்ர ந வித்யதே த்வயாபாவம் ஸ புத்த்வைவ நிர்நிமித்தோ ந ஜாயதே ৷৷ 4.1.75 ৷৷

யதா ந லபதே ஹேதூநுத்தமாதமமத்யமாந் ததா ந ஜாயதே சித்தம் ஹேத்வபாவே பலம் குத ৷৷ 4.1.76 ৷৷

அநிமித்தஸ்ய சித்தஸ்ய யாநுத்பத்தி ஸமாத்வயா அஜாதஸ்யைவ ஸர்வஸ்ய சித்ததரிஷ்யம் ஹி தத்யத ৷৷ 4.1.77 ৷৷

புத்த்வாநிமித்ததாம் ஸத்யாம் ஹேதும் பரிதகநாப்நுவந் வீதஷோகம் ததா காமமபயம் பதமஷ்நுதே ৷৷ 4.1.78 ৷৷

அபூதாபிநிவேஷாத்தி ஸதரிஷே தத்ப்ரவர்ததே வஸ்த்வபாவம் ஸ புத்த்வைவ நிஸங்கம் விநிவர்ததே ৷৷ 4.1.79 ৷৷

நிவரித்தஸ்யாப்ரவரித்தஸ்ய நிஷ்சலா ஹி ததா ஸ்திதி விஷய ஸ ஹி புத்தாநாம் தத்ஸாம்யமஜமத்வயம் ৷৷ 4.1.80 ৷৷

அஜமநித்ரமஸ்வப்நம் ப்ரபாதம் பவதி ஸ்வயம் ஸகரித்விபாதோ ஹ்யேவைஷ தர்மோ தாதுஸ்வபாவத ৷৷ 4.1.81 ৷৷

ஸுகமாவ்ரியதே நித்யம் துக்கம் விவ்ரியதே ஸதா யஸ்ய கஸ்ய ச தர்மஸ்ய க்ரஹேண பகவாநஸௌ ৷৷ 4.1.82 ৷৷

அஸ்தி நாஸ்த்யஸ்தி நாஸ்தீதி நாஸ்தி நாஸ்தீதி வா புந சலஸ்திரோபயாபாவைராவரிணோத்யேவ பாலிஷ ৷৷ 4.1.83 ৷৷

கோட்யஷ்சதஸ்ர ஏதாஸ்து க்ரஹைர்யாஸாம் ஸதாவரித பகவாநாபிரஸ்பரிஷ்டோ யேந தரிஷ்ட ஸ ஸர்வதரிக் ৷৷ 4.1.84 ৷৷

ப்ராப்ய ஸர்வஜ்ஞதாம் கரித்ஸ்நாம் ப்ராஹ்மண்யம் பதமத்வயம் அநாபந்நாதிமத்யாந்தம் கிமத பரமீஹதே ৷৷ 4.1.85 ৷৷

விப்ராணாம் விநயோ ஹ்யேஷ ஷம ப்ராகரித உச்யதே தம ப்ரகரிதிதாந்தத்வாதேவம் வித்வாஞ்ஷமம் வ்ரஜேத் ৷৷ 4.1.86 ৷৷

ஸவஸ்து ஸோபலம்பம் ச த்வயம் லௌகிகமிஷ்யதே அவஸ்து ஸோபலம்பம் ச ஷுத்தம் லௌகிகமிஷ்யதே ৷৷ 4.1.87 ৷৷

அவஸ்த்வநுபலம்பம் ச லோகோத்தரமிதி ஸ்மரிதம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ச விஜ்ஞேயம் ஸதா புத்தை ப்ரகீர்திதம் ৷৷ 4.1.88 ৷৷

ஜ்ஞாநே ச த்ரிவிதே ஜ்ஞேயே க்ரமேண விதிதே ஸ்வயம் ஸர்வஜ்ஞதா ஹி ஸர்வத்ர பவதீஹ மஹாதிய ৷৷ 4.1.89 ৷৷

ஹேயஜ்ஞேயாப்யபாக்யாநி விஜ்ஞேயாந்யக்ரயாணத தேஷாமந்யத்ர விஜ்ஞேயாதுபலம்பஸ்த்ரிஷு ஸ்மரித ৷৷ 4.1.90 ৷৷

ப்ரகரித்யாகாஷவஜ்ஜ்ஞேயா ஸர்வே தர்மோ அநாதய வித்யதே ந ஹி நாநாத்வம் தேஷாம் க்வசந கிம் சந ৷৷ 4.1.91 ৷৷

ஆதிபுத்தா ப்ரகரித்யைவ ஸர்வே தர்மா ஸுநிஷ்சிதா யஸ்யைவம் பவதி க்ஷாந்தி ஸோமரிதத்வாய கல்பதே ৷৷ 4.1.92 ৷৷

ஆதிஷாந்தா ஹ்யநுத்பந்நா ப்ரகரித்யைவ ஸுநிர்வரிதா ஸர்வே தர்மா ஸமாபிந்நா அஜம் ஸாம்யம் விஷாரதம் ৷৷ 4.1.93 ৷৷

வைஷாரத்யம் து வை நாஸ்தி பேதே விசரதாம் ஸதா பேதநிம்நா பரிதக்வாதாஸ்தஸ்மாத்தே கரிபணா ஸ்மரிதா ৷৷ 4.1.94 ৷৷

அஜே ஸாம்யே து யே கேசித்பவிஷ்யந்தி ஸுநிஷ்சிதா தே ஹி லோகே மஹாஜ்ஞாநாஸ்தச்ச லோகோ ந காஹதே ৷৷ 4.1.95 ৷৷

அஜேஷ்வஜமஸம் க்ராந்தம் தர்மேஷு ஜ்ஞாநமிஷ்யதே யதோ ந க்ரமதே ஜ்ஞாநமஸங்கம் தேந கீர்திதம் ৷৷ 4.1.96 ৷৷

அணுமாத்ரேபி வைதர்ம்யே ஜாயமாநேவிபஷ்சித அஸங்கதா ஸதா நாஸ்தி கிமுதாவரணச்யுதி ৷৷ 4.1.97 ৷৷

அலப்தாவரணா ஸர்வே தர்மா ப்ரகரிதிர்நிமலா ஆதௌ புத்தாஸ்ததா முக்தா புத்யந்த இதி நாயகா ৷৷ 4.1.98 ৷৷

க்ரமதே ந ஹி புத்தஸ்ய ஜ்ஞாநம் தர்மேஷு தாயிந ஸர்வே தர்மாஸ்ததா ஜ்ஞாநம் நைதத்புத்தேந பாஷிதம் ৷৷ 4.1.99 ৷৷

துர்தர்ஷமதிகம்பீரமஜம் ஸாம்யம் விஷாரதம் புத்த்வா பதமநாநாத்வம் நமஸ்குர்மோ யதாபலம் ৷৷ 4.1.100 ৷৷

—————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ மாண்டூக்ய உபநிஷத் —

June 9, 2017

வேதத்தினால் மட்டுமே -சொல்லப்படுகிறேன் -அஹம் வேத்ய ஏவ ச -வேதங்கள் ப்ரஹ்மத்தை -சொல்லாமல் நிற்காது -சொல்லி முடிக்க முடியாது /
ப்ரஸ்ன உபநிஷத் – முண்டக உபநிஷத் போலே -அதர்வண வேதத்தில் மாண்டூக்ய சாகையில் -இந்த உபநிஷத் /
மாண்டூக்ய ரிஷி புத்திரர் வெளியிட்டு அருளிய உபநிஷத் –

வராரோராக —மஹா தப –ஸஹிஷ்ணு -வரைக்கும் -24-
முதல் ஆறும் -ஜனார்த்தன வரை -இரண்டு இரண்டாக –கொண்டு ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ்
வைகுண்ட வாஸூ தேவன் -வ்யூஹ வாஸூ தேவன் -/ சங்கர்ஷண ப்ரத்யும்ன அநிருத்தினன் -/மூன்றும் என்றும் நான்கும் -வ்யூஹம் உண்டே
சதுராத்மா –சதுர் புஜ–இத்யாதி உண்டே /
ஞானம் பலம் –சங்கர்ஷனுக்கு -சம்ஹாரம் -வேத பிரசாரம் –ஆத்மா தத்வ அபிமானி -மகா தப
ஐஸ்வர்ய வீர்யம் -ப்ரத்யும்னனுக்கு -ஸ்ருஷ்ட்டி -தர்ம ப்ரவர்த்தனம் -மனாஸ் தத்வ அபிமானம்
சக்தி தேஜஸ் -அநிருத்னனுக்கு-பாலனம் -வேதம் படி அனுஷ்ட்டித்து –பலம் தருபவர் -அஹங்காரம் அபிமானம் -விஷ்வக்ஸேன ஜனார்த்தன /
வைச்வானவர் இத்யாதி நான்கும் வேறே உண்டு
அகார உகார மகார அர்த்த மாத்திரம் -20-விளக்கும் இந்த உபநிஷத்
மரம் -நான்கு கிளைகள் வைத்து அனைத்தையும் விளக்கும் –
ஜாக்ரத் தசை -கீழ் தசை -கிழக்கே வா ஸூ தேவன் -மனம் இந்திரியங்கள் விழித்து
வீசாக யூக ஸ்தம்பம் –நான்கையும் விளக்கும்
அதுக்கு மேலே- ஸ்வாப தசை – ஸ்வபனம் காணும் நிலை -மனஸ் அடங்க வில்லை வெளி இந்திரியங்கள் அடங்கி
ஸூஷூப்தி தசை அடுத்து -ஆழ்ந்த உறக்கம் -மனசும் தூங்கும் நிலை
மூர்ச்சா தசை மயங்கி -த்யான தசை -துரியா தசை
அநிருத்தினன் விழிக்கும் பொழுது நிர்வாகம் -அகாரத்தால் சொல்லப்படுபவர் –
-ஸ்வப்னம் பிரத்யும்ன நிர்வாகம் -/ உகார
ஸூ ஷூ ப் தி சங்கர்ஷணன் நிர்வாகம் / மகார
அப்புறம் வ்யூஹ வா ஸூ தேவன் நிர்வாகம் –மூன்றும் அரை மாத்திரை -கான ரூபம்
வெளி புலன்களையும் மனசையும் அடக்கி அலை பாயாமல் ஏகி பவிக்க அறிந்த ஒன்றை வைத்து இப்படி விளக்கும் -த்ருஷ்ட்டி விதி என்பர் இத்தை
உபய லிங்க பாதம் -மூன்றாவது அத்யாயம் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் விளக்கும் –
சம்சாரம் மரம் வேர் மேலே நான்முகன் நாம் கீழ் -அத்தை வெட்டுவது வைராக்யம் கோடாலி வைத்து புருஷோத்தம வித்யை அறிந்து -ஸ்ரீ கீதை சொல்லும்

———————————–

ஹரி ஓமித்யேததக்ஷரமித் ஸர்வம் தஸ்யோபவ்யாக்யாநம் பூதம் பவத்பவிஷ்யதிதி
ஸர்வமோங்கார ஏவ யச்சாந்யத்த்ரிகாலாதீதம் ததப்யோங்கார ஏவ ৷৷ 1.1.1 ৷৷

ஹரிஃ . ஓமித்யேததக்ஷரமித் ఁ ஸர்வஂ -சொற்கள் எல்லாம் பிரணவத்தில் இருந்து -பொருள்களும் சொற்களும் பிரிக்க முடியாத படி -ஸ்ரீ ஹரியும் அனைத்தும்
தஸ்யோபவ்யாக்யாநம் -பிரணவமே பர ப்ரஹ்மம் -ப்ரஹ்மத்தை அடையும் வழியும் ப்ரஹ்மமே -உப வியாக்யானம் -பிரணவம் ஸ்ரீ ஹரியின் அருகிலே -இதுவே உபாயம் –
பூதஂ பவத்பவிஷ்யதிதி ஸர்வமோங்கார ஏவ. -முக்காலத்தில் -உள்ள சர்வமும் பிரணவமே
யச்சாந்யத்த்ரிகாலாதீதஂ ததப்யோங்கார ஏவ –கால வஸ்யம் இல்லாத அனைத்துமே பிரணவமே
அஷ்டாக்ஷரமே பர ப்ரஹ்மம் என்றபடி -உபய விபூதியும் -பிரணவத்தில் அடங்கும் –

நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணாய நாமம் -பிரகர்ஷேன-பூர்யா நன்றாக ஸ்துதித்தல் -எத்தால் இறைவன் -இதனால் -பிரணவம் தாது அர்த்தம்
அகாரம் -தஸ்ய ப்ரக்ருதி லீனஸ்ய -பிரகிருதி ப்ரத்யயம் -மா தவ -ஆண் பால் ஒருமை -பிரத்யயம் சொல்லும் -அர்த்தம் கொடுக்கும் தாது பிரகிருதி –
பிரக்ருதியில் ப்ரஹ்மம் உள்ளான் -உலகம் அவன் இடம் லயம் அவன் அகாரத்தில் லயம் -அகத்தின் ஏற்றம் –
வேத ஆரம்பம் முடிவில் ஓங்காரம் -அர்த்தங்கள் நழுவாமல் இருக்க -திருப்பல்லாண்டு அருளிச் செயல் -உள்ளத்துக்கு எல்லாம் சுருக்கு -தான் மங்களம் ஆதலால்

——————————

ஸர்வ் ஹ்யேதத்ப்ரஹ்மாயமாத்மா ப்ரஹ்ம ஸோயமாத்மா சதுஷ்பாத் ৷৷ 1.1.2 ৷৷

ஸர்வ் ஹ்யேதத்ப்ரஹ்மாயமாத்மா ப்ரஹ்ம ஸோயமாத்மா சதுஷ்பாத் -சர்வமும் புராணமும் -பர ப்ரஹ்மமே -அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம்
அயம் என்று மார்பில் கை வைத்து -சைகையால் காட்டி -நான்கு பாதங்கள் -விஸ்வம் –தேஜஸ் -பிரஞ்ஞா -துரியா –

அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மா -அனைத்தும் ப்ரஹ்மத்தை ஆத்மாவாக கொண்டவை -சரீராத்மா பாவம் -வியாபகத தோஷம் தட்டாதே –
அந்த ப்ரஹ்மம் நான்கு பிரிவுகள் -பாதங்கள் -அறிமுகம்
அகாரம் உகாரம் மகாரம் அர்த்த மாத்திரை -இப்படியும் நான்கு பிரணவம்
ப்ரத்யகாத்மா–பராக் -இரண்டும் உண்டே -தனக்கு தோற்றுவதும் பிறருக்கு தோற்றுவதும்
ப்ரஹ்மத்தை காரணம் -சரீரமாக -ப்ரஹ்மாத்மகம் -சூழப்பட்டு அனைத்தும்

————————————-

ஜாகரிதஸ்தாநோ பஹிஷ்ப்ரஜ்ஞ ஸப்தாங்க ஏகோநவிம் ஷதிமுக ஸ்தூலபுக்வைஷ்வாநர ப்ரதம பாத ৷৷ 1.1.3 ৷৷

ஜாகரிதஸ்தாநோ–வைஸ்வ நர -ஜாக்ரத ஸ்தானம்
பஹிஷ்ப்ரஜ்ஞஃ –தன்னில் வெளிய உள்ள விஷயங்களை பற்றிய ஞானம் அறிவு உள்ள தசை
ஸப்தாங்க -சப்த அங்கங்கள் -அக்னி ஹோத்ரம் -கல்பித்து
ஸ்ரீ வைகுண்டம் திரு தலை /ஸூ ரியன் திருக் கண்கள் /பிராணன் /ஆகாசம் நடுப்பாகம் / நீர் / பிருத்வி இரண்டு கால்கள்
அஹ்வானிய அக்னி -கல்பிக்கப் பட்ட அக்னி ஹோத்ரம்
ஏகோநவிஂஷதிமுகம் –19- முக வாய்கள் -பஞ்ச கர்மேந்த்ரியங்கள் ஸ்பர்சாதி பஞ்சமம் -பஞ்ச பிராணன் -மனஸ்-புத்தி -அஹங்காரம் -மஹான் -ஆகியவை
முகம் என்பது அனுபவ துவாரம் என்றவாறு
ஸ்தூலபுக்வைஷ்வாநர- ப்ரதமம் பாதம் – விஸ்வ நர இப்படி அனுபவிக்கிறான் -முதல் பாதம் என்றவாறு –

விழிக்கும் நிலை – அநிருத்தினன்-அஹங்காரத்துக்கு அபிமானி தேவதை –அகாரம் -பிரதம பாதம் -வைச்வானரர் –காப்பவர் –

——————————-

ஸ்வப்நஸ்தாநோந்த ப்ரஜ்ஞ ஸப்தாங்க ஏகோநவிம் ஷதிமுக ப்ரவிவிக்தபுக்தைஜஸோ த்விதீய பாத ৷৷ 1.1.4 ৷৷

இரண்டாவது ஸ்வப்ன தசை -அவித்யா கர்மா வாசனை ருசி –
ஸ்வப்ன தசையில் ஞானம் அந்தக பிரஞ்ஞ உள்ளுக்குள்ளே -பதிவாலே உணர்தல் –

பாஹ்ய விஷய அனுபவம் இல்லை -மனஸ் மட்டும் -ஸ்வப்ன தசை -ஆத்மா இங்கு தான் -ப்ரஹ்மம் தர்ம பூத ஞானம் மூலம் ஸ்வப்ன ஸ்ருஷ்ட்டி –
ப்ரவிவிக்தபுக்-விசேஷ அனுபவம் -என்றவாறு / கீழே ஸ்தூல புக் -/ஸ்வப்னத்தில் கூட சின்ன பாப புண்யம் தொலைக்கலாம் /
ப்ரத்யும்னன் –

—————————————-

யத்ர ஸுப்தோ ந கம் சந காமம் காமயதே ந கம் சந ஸ்வப்நம் பஷ்யதி தத்ஸுஷுப்தம் ஸுஷுப்தஸ்தாந ஏகீபூத
ப்ரஜ்ஞாநகந ஏவாநந்தமயோ ஹ்யாநந்தபுக்சேதோமுக ப்ராஜ்ஞஸ்தரிதீய பாத ৷৷ 1.1.5 ৷৷

யத்ர ஸுப்தோ ந கம் சந காமம் காமயதே ந கம் சந ஸ்வப்நம் பஷ்யதி தத்ஸுஷுப்தம் ஸுஷுப்தஸ்தாந ஏகீபூத-
மூன்றாவது நிலை -ஆழ்ந்த உறக்கம் -ஸூ ஷூப் தம் -யோக நித்திரை —
ப்ரஜ்ஞாநகந ஏவாநந்தமயோ ஹ்யாநந்தபுக்சேதோமுக ப்ராஜ்ஞஸ்தரிதீய பாதம்
ஆனந்த மயனாக இருக்கிறான் -பிரஞ்ஞா அவஸ்தை மூன்றாவது -என்றவாறு –

சங்கர்ஷணன்-ப்ரஜ்ஞாநகந ஏவாநந்தமயோ -ஞான மாத்திரம்/ஆனந்த புக் -ஆனந்தம் அனுபவித்து

————————————————-

ஏஷ ஸர்வேஷ்வர ஏஷ ஸர்வஜ்ஞ ஏஷோந்தர்யாம்யேஷ யோநி ஸர்வஸ்ய ப்ரபவாப்யயௌ ஹி பூதாநாம்৷৷ 1.1.6 –

நான்காவது நிலை -சர்வேஸ்வரன் -சர்வஞ்ஞன் -சர்வ அந்தர்யாமி -சர்வ நியாந்தா -சர்வ ஸ்ரஷ்டா-சர்வ சம்ஹாரகன் –
பிரமமும்-கயிறு பாம்பு -உண்மை -சில ஆகார சாம்யத்தாலே தானே பிரமிக்கிறோம்
துரிய தசையில் -ஆத்ம பரமாத்மா சாம்யாபத்தி போலே ஆனந்த மயமாக இருக்கும் –

ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் இந்த நிலை –

——————————————————–

நாந்த ப்ரஜ்ஞம் ந பஹிஷ்ப்ரஜ்ஞம் நோபயத ப்ரஜ்ஞம் ந ப்ரஜ்ஞாநகநம் ந ப்ரஜ்ஞம் நாப்ரஜ்ஞம்-
அதரிஷ்டமவ்யவஹார்யமக்ராஹ்யமலக்ஷணமசிந்த்யமவ்யபதேஷ்யமேகாத்மப்ரத்யயஸாரம்
ப்ரபஞ்சோபஷமம் ஷாந்தம் ஷிவமத்வைதம் சதுர்தம் மந்யந்தே ஸ ஆத்மா ஸ விஜ்ஞேய ৷৷ 1.1.7 ৷৷

வெளி வாசனை உள் வாசனையும் இல்லை -மூர்ச்சா தசை -இவ்வளவு அடை மொழி நான்காவது
அத்ரிஷ்டம் -அவ் வ்யவாஹர்யம் நாம ரூபம் இல்லை -அக்ராஹ்யம் -லக்ஷணம் -அசைத்யம் –
அறிவினால் மட்டுமே உணர முடியும் -அனைவரும் இங்கே லயம் சாந்தம் -ஷாடூரமி இல்லாமல் -தன்னிகர் அற்ற

——————————————

ஸோயமாத்மாத்யக்ஷரமோம் காரோதிமாத்ரம் பாதா மாத்ரா மாத்ராஷ்ச பாதா அகார உகாரோ மகார இதி ৷৷ 1.1.8 ৷৷

மூன்று மாத்திரைகள் -ஓங்காரம் -அதிமாத்ரா -மாத்திரையில் வசிப்பவர் -உபதேசம் பெற்று அறிய வேண்டும் குலம் தரும் இத்யாதி
மாத்திரைகள் பாதங்கள்

————————————-

ஜாகரிதஸ்தாநோ வைஷ்வாநரோகார ப்ரதமா மாத்ராப்தேராதிமத்த்வாத்வாப்நோதி ஹ வை
ஸர்வாந்காமாநாதிஷ்ச பவதி ய ஏவம் வேத৷৷ 1.1.9 ৷৷

பிரதம மாத்திரை அகாரம் அநிருத்தினன் பாலனம் -ஆப் நோதி

—————————————

ஸ்வப்நஸ்தாநஸ்தைஜஸ உகாரோ த்விதீயா மாத்ரோத்கர்ஷாதுபயத்வாத்வோத்கர்ஷதி ஹ வை ஜ்ஞாநஸம் ததிம்
ஸமாநஷ்ச பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி ய ஏவம் வேத ৷৷ 1.1.10 ৷৷

உகாரம் -பிரத்யும்ன ஆழ்வான்-ஸ்ருஷ்ட்டி -உதகர்ஷம் உத்க்ருஷ்ட உயர்ந்த தசை -மனஸ் மட்டும் த்யானத்தில் இருப்பதால் –
இந்த நிலை ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்று குலத்தில் உள்ளார் அனைவரும் ப்ரஹ்ம ஞானம் பெறுவார்

——————————————

ஸுஷுப்தஸ்தாந ப்ராஜ்ஞோ மகாரஸ்தரிதீயா மாத்ரா மிதேரபீதேர்வா மிநோதி
ஹ வா இத் ஸர்வமபீதிஷ்ச பவதி ய ஏவம் வேத ৷৷ 1.1.11 ৷৷

ஆழ்ந்த நிலை -மகாரம் -துக்கம் அனைத்தும் நாசம்

—————————————

அமாத்ரஷ்சதுர்தோவ்யவஹார்யஃ ப்ரபஞ்சோபஷம ஷிவோத்வைத ஏவமோம் கார ஆத்மைவ ஸம் விஷத்யாத்மநாத்மாநம் ய ஏவம் வேத ৷৷ 1.1.12 ৷৷

அரை மாத்திரை -கான ரூபம் -மிகச் சிறந்தது -வாஸூ தேவ நிலை –மங்கள நிலை -தன்னிகர் அற்ற -ப்ரஹ்மத்தின் அனுக்ரஹத்தால் ப்ரஹ்மம் அடைகிறான்

৷৷ இதி மாண்டூக்யோபநிஷத்ஸஂபூர்ணா ৷৷

பத்ரம் கர்ணேபி ஷ்ரரிணுயாம தேவா பத்ரம் பஷ்யேமாக்ஷபிர்யஜத்ரா ஸ்திரைரங்கைஸ்துஷ்டுவா் ஸஸ்தநூபிர்வ்யஷேம
தேவஹிதம் யதாயு ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வரித்தஷ்ரவா ஸ்வஸ்தி ந பூஷா விஷ்வவேதா-
ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமிஃ ஸ்வஸ்தி நோ பரிஹஸ்பதிர்ததாது ৷৷

ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி ৷৷

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ கட உபநிஷத் —

June 9, 2017

ஸ்ரீ கிருஷ்ண யஜுர் வேத உபநிஷத் -கட உபநிஷத்-கட வல்லி -என்றும் இத்தை சொல்வர் –
நைச்சிகேதஸ் –உபாக்யானம் -மஹா பாரதத்திலும் உண்டு -கொஞ்சம் மாறி
கௌதமர் பிள்ளை இவன் -அருணன் -உத்தாலகர் பிள்ளை –
யாகம் கோ தானம் பண்ண -மெலிந்த பசுவாக இருக்க -பிள்ளை நல்ல மாடு கொடுக்க வேண்டாமா -மூன்று தரம் கேட்டு
என்னை யாருக்கு கொடுக்க -மிருத்யு தேவதைக்கு வெறுப்பில் சொல்ல -மூன்று நாள் பட்டினி விட்ட யமன் மூன்று வரம் -பிராயச்சித்தம்
அப்பா கோபிக்காமல் முதல் / அக்னி வித்யா சொல்லி தர இரண்டாவது -இவன் பெயரிலே அக்னி -உபாசனம் /
மரணம் அடைந்த பின்பு போகும் கதி -மறு பிறவி பற்றி சொல்ல கேட்டான் -மூன்றாம் வரம்
இது தவிர வேறே கேட்க சொல்ல -ஸ்திரமான இந்த ஒன்றே -உறுதி கண்டு நீண்ட உபன்யாசம் -ஸ்திரம் -ஸ்திரம் மருத்தவம் -நிதானமாக சொல்லி
மூன்று வல்லி-ஒவ் ஒரு அத்தியாயத்திலும் – இரண்டு அத்தியாயங்கள் -மொத்தம் -ஆறு வல்லிகள்-

————————

தஸ்ய ஹ நசிகேதா நாம புத்ர ஆஸ ৷৷ 1.1.1 ৷৷-

வஜ்ரஸ்ரவா -மகன்-உசன் என்ற -வஜ்ரஸ் ரவாசா –விஸ்வஜித் யாகம் பண்ணி அனைத்தையும் தியாகம் பண்ணி
-பலனை அனுபவிக்க ஆசை கொண்டான் -அவன் புத்ரன் நசிகேத –

த் ఁஹ குமார் ఁஸந்தஂ தக்ஷிணாஸு நீயமாநாஸு ஷ்ரத்தாவிவேஷ ஸோமந்யத ৷৷ 1.1.2 ৷৷
தம் குமாரம் சந்தம் -அவன் குமாரனாக இருந்தும்
ஷ்ரத்தா அவிவேச –ஸ்ருதிகளில் விசுவாசம் மிக்கு இருந்தான்
தக்ஷிணாஸு நீயமாநாஸு –பசுக்களை தானம் கொடுக்க அழைத்து கொண்டு செல்லும் பொழுது
அமன்யத-நினைத்தான் –

பீதோதகா ஜக்ததரிணா துக்ததோஹா நிரிந்த்ரியாஃ .
ஆநந்தா நாம தே லோகாஸ்தாந் ஸ கச்சதி தா ததத் ৷৷ 1.1.3 ৷৷

பிதம் உதகம் -தண்ணீரை குடித்து -நிறைய காலம் / ஜகதம் த்ருணம் -புல்லை உண்டு-நிறைய காலம் /
ஜகத் தரிணா துக்ததோஹா-உலகம் தரிக்க பாலை கறந்து
நிரிந்த்ரியா-இனி மேல் கன்றுகளை பெற முடியாத நிலையில் தானம் பண்ணி
ஆநந்தா நாம தே லோகாஸ்தாந் ஸ கச்சதி-ஆனந்தம் இல்லாத லோகங்களுக்கு போகிறான் –

ஸ ஹோவாச பிதரஂ தாத கஸ்மை மாஂ தாஸ்யஸீதி .
த்விதீயஂ தரிதீயஂ த் ఁஹோவாச மரித்யவே த்வா ததாமீதி ৷৷ 1.1.4 ৷৷

ஸ ஹோவாச பிதரஂ தாத கஸ்மை மாஂ தாஸ்யஸீதி .–தன்னை யாருக்கு தானமாக கொடுப்பாய் என்று
த்விதீயஂ தரிதீயஂ த்ஹோவாச-இரண்டாவது மூன்றாவது தடவையும் கேட்டான்
மரித்யவே த்வா ததாமீதி -யமனுக்கு கொடுப்பேன் என்றான் –

பஹூநாமேமி ப்ரதமோ பஹூநாமேமி மத்யமஃ .
கி் ఁஸ்வித்யமஸ்ய கர்தவ்யஂ யந்மயாத்ய கரிஷ்யதி ৷৷ 1.1.5 ৷৷

பஹூநாமேமி ப்ரதமோ பஹூநாமேமி மத்யம–சிஷ்யர்களுக்குள்ளும் மகன்களுக்கும் பிரமம் மத்யமாகவும் அன்றோ நான் இருக்கிறேன்
-குருவின் ஆஞ்ஜை படி அன்றோ நடந்து உள்ளேன் என்றபடி
கி் ஸ்வித்யமஸ்ய கர்தவ்யஂ யந்மயாத்ய கரிஷ்யதி-இப்படி என்னை எமனுக்கு தானம் கொடுத்து என்ன அடைய போகிறார் –
பிள்ளை நேர்மையாக சிந்திக்கிறான்

அநுபஷ்ய யதா பூர்வே ப்ரதிபஷ்ய ததாபரே .
ஸஸ்யமிவ மர்த்யஃ பச்யதே ஸஸ்யமிவாஜாயதே புநஃ ৷৷ 1.1.6 ৷৷

அநுபஷ்ய யதா பூர்வே ப்ரதிபஷ்ய ததாபரே .–முன்பு உள்ள அனைவர்களும் பார்த்தாய் ஆனால்
ஸஸ்யமிவ மர்த்யம் பச்யதே ஸஸ்யமிவாஜாயதே புந–தானியங்கள் போலவே நசிந்து மரித்து-மீண்டும் உருவாக்கி
-மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து-இப்படி இருக்க -நீர் சொன்ன படி என்னை எமன் இடமே அனுப்பு என்றவாறு –

வைஷ்வாநரஃ ப்ரவிஷத்யதிதிர்ப்ராஹ்மணோ கரிஹாந் .
தஸ்யைதா் ఁஷாந்திஂ குர்வந்தி ஹர வைவஸ்வதோதகம் ৷৷ 1.1.7 ৷৷

வைஷ்வாநர-அக்னி பகவான் போலே – ப்ரவிஷத்யதிதிர்ப்ராஹ்மணோ கரிஹாந் -நம் க்ரஹம் வந்த ப்ராஹ்மணன் -நம் விருந்தாளி அன்றோ இவன்
தஸ்யைதா் ஷாந்தி குர்வந்தி ஹர வைவஸ்வதோதகம் -இவனுக்கு ஸ்ரீ பாதம் விளக்கி நீர் கொடுக்க வேண்டும் –
அர்க்கியம் கொடுக்காமல் நம் க்ருஹம் நெருப்பு போலே என்று தர்ம பத்னி சொல்ல –

ஆஷாப்ரதீக்ஷே ஸங்கத் ఁஸூநரிதாஂ ச இஷ்டாபூர்தே புத்ரபஷூ் ఁஷ்ச ஸர்வாந் .
ஏதத்வரிங்க்தே புருஂஷஸ்யால்பமேதஸோ யஸ்யாநஷ்நந்வஸதி ப்ராஹ்மணோ கரிஹே ৷৷ 1.1.8 ৷

ஆஷாப்ரதீக்ஷே ஸங்கத் -ஆசையும் எதிர்பார்ப்பும் பலமும்
ஸூநரிதா ச இஷ்டாபூர்தே புத்ரபஷூ் ஷ்ச ஸர்வாந் .–நல்ல உபதேசமும் -புத்ர பசு போன்ற சகல இஷ்டங்களையும் தருவதாயும் உள்ள அனைத்தையும்
ஏதத்வரிங்க்தே புருஂஷஸ்யால்பமேதஸோ -அல்ப புத்தி உடையவர்கள் இழக்கிறார்கள்
யஸ்யாநஷ்நந்வஸதி ப்ராஹ்மணோ கரிஹே -தங்கள் க்ரஹத்தில் வந்த ப்ராஹ்மணருக்கு உணவு கொடுக்காமல் அன்றோ இவற்றை இழக்கிறார்கள் –
யமன் ரிஷி சாபத்தால் விதுரராக பிறந்த விருத்தாந்தம் உண்டே

திஸ்ரோ ராத்ரீர்யவாத்ஸீர்கரிஹே மேநஷ்நந் ப்ரஹ்மந்நதிதிர்நமஸ்யஃ .
நமஸ்தேஸ்து ப்ரஹ்மந் ஸ்வஸ்தி மேஸ்து தஸ்மாத்ப்ரதி த்ரீந்வராந்வரிணீஷ்வ ৷৷ 1.1.9 ৷৷

ஓ ப்ராஹ்மணரே என் க்ரஹத்தில் விருந்தாளியாக வந்தும் மூன்று நாட்கள் உண்ணாமல் இருக்கும் படி வைத்தேனே
உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும் -உனக்கு வேண்டிய மூன்று வரங்களை கேள் இதற்கு பிராயச்சித்தமாக -என்றவாறு –

ஷாந்தஸங்கல்பஃ ஸுமநா யதா ஸ்யாத்வீதமந்யுர்கௌதமோ மாபி மரித்யோ .
த்வத்ப்ரஸரிஷ்டஂ மாபிவதேத்ப்ரதீத ஏதத் த்ரயாணாஂ ப்ரதமஂ வரஂ வரிணே ৷৷ 1.1.10 ৷৷

ஷாந்தஸங்கல்பம் ஸுமநா யதா -ஸ்யாத்வீதமந்யுர்கௌதமோ மாபி மரித்யோ .–முதலில் என்னுடைய தகப்பனார் கௌதமர் மனஸ்
என்னைப் பற்றிய கவலை அற்று சாந்தமாக என்னை
த்வத்ப்ரஸரிஷ்ட மாபிவதேத்ப்ரதீத ஏதத் த்ரயாணாஂ ப்ரதம வர வரிணே-யமன் இடம் வந்தவன் என்று உபேக்ஷிக்காமல்
முன்பு இருந்த பிரியமான மகனாக ஏற்றுக் கொண்டு அவர் திருப்தி அடையும் படி பண்ண வேண்டும் –

யதா புரஸ்தாத் பவிதா ப்ரதீத ஔத்தாலகிராருணிர்மத்ப்ரஸரிஷ்டஃ .
ஸுக் ఁராத்ரீஃ ஷயிதா வீதமந்யுஸ்த்வாஂ ததரிஷிவாந் மரித்யுமுகாத் ப்ரமுக்தம் ৷৷ 1.1.11 ৷৷

யதா புரஸ்தாத் பவிதா ப்ரதீத -ஔத்தாலகிராருணிர்மத்ப்ரஸரிஷ்டம் -முன்பு போலவே ப்ரீதராக -உன் மேல் பாசம் வைத்து -என் பிரசாதத்தால்
ஸுக் ராத்ரீம் ஷயிதா வீதமந்யுஸ்த்வாஂ ததரிஷிவாந் மரித்யுமுகாத் ப்ரமுக்தம் -நன்றாக இரவில் தூங்குவார் -ஷாந்தமான மனஸுடன்
சந்தோஷமாக இருப்பார் -கோபம் இல்லாமல் யமன் இடம் திரும்பி வந்தான் என்று உன் மேல் அதிக பிரியமாக இருப்பார் –

ஸ்வர்கே லோகே ந பயஂ கிஂசநாஸ்தி ந தத்ர த்வஂ ந ஜரயா பிபேதி .
உபே தீர்த்வாஷநாயாபிபாஸே ஷோகாதிகோ மோததே ஸ்வர்கலோகே ৷৷ 1.1.12 ৷৷

ஸ்வர்கே லோகே ந பய கிசநாஸ்தி ந தத்ர த்வ ந ஜரயா பிபேதி .–ஸ்வர்க்க லோகத்தில் நோய்கள் போன்ற
பயம் இல்லை -மூப்பு இல்லை -எம பயமும் இல்லை
உபே தீர்த்வாஷநாயாபிபாஸே ஷோகாதிகோ மோததே ஸ்வர்கலோகே -பசி தாகம் இல்லாததால்
-துக்கங்கள் இல்லாததால் -ஸ்வர்க்க இன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள் –
இங்கு ஸ்வர்க்க லோகம் என்றது ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையே -பயமே இல்லாமல் -உன் ஆதிக்யம் இல்லாமல் –
ஷீனே புண்ய தலை குப்புற தள்ளும் பயம் இந்திர லோகத்தில் இருக்குமே -கர்மங்கள் தொலைந்தால் தானே பயம் இல்லாமல் இருக்கும்
அபஹத பாப்மா விஜர –இத்யாதி அஷ்ட குணங்கள் நித்ய மண்டலத்தில் தானே –

ஸ த்வமக்நி் ఁஸ்வர்க்யமத்யேஷி மரித்யோ ப்ரப்ரூஹி த் ఁஷ்ரத்ததாநாய மஹ்யம் .
ஸ்வர்கலோகா அமரிதத்வஂ பஜந்த ஏதத் த்விதீயேந வரிணே வரேண ৷৷ 1.1.13 ৷৷

-ஸ்ரத்தை உடன் நான் ஸ்ருதிகளில் விசுவாசம் கொண்டவன் -அக்னி உபாசனத்தால் சுவர்க்கம் பெற்று இந்த
இன்பம் அடைந்து அமரத்துவம் பெற –அக்னி உபாசனம் -இரண்டாவது வரம் / பர ப்ரஹ்மம் ஞானம் சாஷாத்காரம் மூன்றாவது வரம்
கச்ச லோகம் -பெருமாள் ஜடாயுவுக்கு -சத்யத்தால் அணைத்து உலகும் வென்றவர் –
ஆஹிதாகினி-அக்னி மஹாத்ம்யத்தால்-செல்லும் இடம் -அங்கே போம் -‘இந்த அக்னி உபாசனம் இரண்டாவது வரத்தில் அறிய கேட்க்கிறான்

ப்ர தே ப்ரவீமி தது மே நிபோத ஸ்வர்க்யமக்நிஂ நசிகேதஃ ப்ரஜாநந் .
அநந்தலோகாப்திமதோ ப்ரதிஷ்டாஂ வித்தி த்வமேதஂ நிஹிதஂ குஹாயாம் ৷৷ 1.1.14 ৷৷

ப்ர தே ப்ரவீமி தது மே நிபோத ஸ்வர்க்யமக்நி நசிகேதஸ் ப்ரஜாநந் -அந்த அக்னி உபாசனம் பற்றி நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்
அநந்தலோகாப்திமதோ ப்ரதிஷ்டா வித்தி த்வமேதஂ நிஹித குஹாயாம் -இதன் மூலம் பரமபதம் பெறலாம் -இதுவே பர ப்ரஹ்மம்
-ஞானிகள் ஹிருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் வாசம் செய்பவன் -நித்ய வாசம் செய்யும் இடம் –

லோகாதிமக்நிஂ தமுவாச தஸ்மை யா இஷ்டகா யாவதீர்வா யதா வா .
ஸ சாபி தத் ப்ரத்யவதத் யதோக்தமதாஸ்ய மரித்யுஃ புநரேவாஹ துஷ்டஃ ৷৷ 1.1.15 ৷৷

லோகாதிமக்நிஂ தமுவாச தஸ்மை யா இஷ்டகா யாவதீர்வா யதா வா .–அக்னி குண்டத்துக்கு வேண்டிய செங்கல்கள் எத்தனை எப்படி வைக்கவேண்டும் –
அக்னி எப்படி வைக்க வேண்டும்
ஸ சாபி தத் ப்ரத்யவதத் யதோக்தமதாஸ்ய மரித்யு புநரேவாஹ துஷ்ட–போன்றவற்றை உபதேசிக்க நசிகேதஸ் நன்றாக கேட்டு
ஓன்று விடாமல் மீண்டும் சொல்ல திருப்தி அடைந்த யமன் அதிகமாக ஒரு வரம் தருவதாக சொன்னான் –

தமப்ரவீத் ப்ரீயமாணோ மஹாத்மா வரஂ தவேஹாத்ய ததாமி பூயஃ .
தவைவ நாம்நா பவிதாயமக்நிஃ ஸரிங்காஂ சேமாமநேகரூபாஂ கரிஹாண ৷৷ 1.1.16 ৷৷

தமப்ரவீத் ப்ரீயமாணோ மஹாத்மா வர தவேஹாத்ய ததாமி பூய–சிஷ்யன் மேலே அதிக பிரியம் உடையவனாய் இனி மேல்
இந்த உபாசனம் நசிகேத வித்யை என்றே இனிமேல் வழங்கப் படட்டும்
தவைவ நாம்நா பவிதாயமக்நி ஸரிங்கா சேமாமநேகரூபா கரிஹாண–ஸ்ருங்கம் நெக்ல்ஸ் ஒன்றையும் அவனுக்கு அணிவித்தான்
/அன்றிக்கே-ஸ்ருங்கம்- கர்மா யோக விளக்கம் என்றுமாம் –

த்ரிணாசிகேதஸ்த்ரிபிரேத்ய ஸந்திஂ த்ரிகர்மகரித்தரதி ஜந்மமரித்யூ .
ப்ரஹ்மஜஜ்ஞஂ தேவமீட்யஂ விதித்வா நிசாய்யேமா் ఁஷாந்திமத்யந்தமேதி ৷৷ 1.1.17 ৷৷

த்ரிணாசிகேதஸ் -இந்த நசிகேத உபாசனம் பற்றி அறிந்து -உணர்ந்து உபாசிப்பவர்கள் –
த்ரிபிரேத்ய ஸந்திம் -தாய் தந்தை ஆச்சார்யர் மூவர் / வேதம் ஸ்ம்ருதி ஆச்சார்யர் என்றுமாம் /இவற்றால் வந்த ஞானங்களைக் கொண்டு
த்ரிகர்மகரித்தரதி ஜந்மமரித்யூ .-த்ரிவித தியாகங்கள் உடன் செய்து ஜென்ம சூழலில் இன்றும் நீங்கி -மேலும்
ப்ரஹ்மஜஜ்ஞம்- தேவமீட்ய விதித்வா நிசாய்யேமா் ஷாந்திமத்யந்தமேதி -ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அந்தமில் பேரின்பம் பெற்று
நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாக ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் செய்து உகக்கிறான் –
யாகம் அத்யயனம் த்யானம் மூன்று கர்மாக்களை செய்து அக்னி உபாசனம் -ஜென்மம் தாண்டுகிறார்கள்
கர்மபாகத்துக்கே மேல் ஞான பாகமும் இருக்க வேண்டும் -ப்ரஹ்மஜஜ்ஞம்—ப்ரஹ்மம் -பிறந்த ஜீவன் -ஞானியான ஜீவன் -அறிந்து கொள்ள வேண்டும்
ஸ்வாமி சேஷி சேஷ பாவம் அறிய வேண்டுமே

த்ரிணாசிகேதஸ்த்ரயமேதத் விதித்வா ய ஏவஂ வித்வா் ఁஷ்சிநுதே நாசிகேதம் .
ஸ மரித்யுபாஷாந் புரதஃ ப்ரணோத்ய ஷோகாதிகோ மோததே ஸ்வர்கலோகே ৷৷ 1.1.18 ৷৷

இந்த வித்யை நன்கு அறிந்து உபாசனம் செய்பவன் இங்கே இருக்கும் பொழுது பேரின்பம் பெற்று –
விஷயாந்தர பிராவண்யம் இல்லாமல் இருந்து அங்கு சென்று ப்ரஹ்ம பரி பூர்ண அனுபவம் பெறுகிறான் –
மரித்யுபாஷாந்-ராக த்வேஷம் விருப்பு வெறுப்பு -கர்மங்கள் தீண்டாது

ஏஷ தேக்நிர்நசிகேத ஸ்வர்க்யோ யமவரிணீதா த்விதீயேந வரேண .
ஏதமக்நிம் தவைவ ப்ரவக்ஷ்யந்தி ஜநாஸஸ்தரிதீயம் வரம் நசிகேதோ வரிணீஷ்வ ৷৷ 1.1.19 ৷৷

நிச்சிகேதனுக்கு-அக்னி உபாசனை வித்யை -அளித்து -அது உன் பேராலே உலகில் வழங்கப்படும் —
என்றும் சொல்லி மூன்றாவது வரம் கேள் -என்கிறது –

யேயம் ப்ரேதே விசிகித்ஸா மநுஷ்யேஸ்தீத்யேகே நாயமஸ்தீதிம் சைகே .
ஏதத் வித்யாமநுஷிஷ்டஸ்த்வயாஹம் வராணாமேஷ வரஸ்தரிதீய ৷৷ 1.1.20 ৷৷

யேயம் ப்ரேதே-மரணம் அடைந்தவர் பற்றி
விசிகித்ஸா -அறிய ஆசை
மநுஷ்யேஸ்தீத்யேகே நாயமஸ்தீதிம் சைகே .-சிலர் அஸ்தி நாஸ்தி என்கிறார்கள் –
மேலே பிறவி பற்றியா -இல்லை -ஆத்மாவுக்கு பிறவி உண்டு அறிந்தவன் -பசு மாடு தானம் பற்றி கவலை பட்டவன் தானே –
புண்ய பாப லோகங்கள் உண்டு என்று அறிந்தவன் –
முமுஷு -ஆசைப்பட்டு எங்கே போகிறார் –திரும்பி பிறக்காமல் போக என்ன வழி
சாஸ்திரம் மறைத்து சொல்லும் அர்த்தம் பற்றி கேட்க்கிறான்
ஏதத் வித்யாமநுஷிஷ்டஸ்த்வயாஹம் வராணாமேஷ வரஸ்தரிதீய ৷৷
சிறந்த வரம் -கேள்வி சங்கை போக்க -இது –கொடுமை ஆபத்து சந்தேகம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாமை தானே
பதில் சொல்லாமல் பரீஷை -இவனது உறுதியை சோதிக்க மேலே -நான்கு மந்திரங்களில் இந்த பரீஷை

தேவைரத்ராபி விசிகித்ஸிதம் புரா ந ஹி ஸுவிஜ்ஞேயமணுரேஷ தர்ம-
அந்யம் வரம் நசிகேதோ வரிணீஷ்வ மா மோபரோத்ஸீரதி மா ஸரிஜைநம் ৷৷ 1.1.21 ৷৷

தேவைரத்ராபி விசிகித்ஸிதம் -தேவதைகளுக்கும் இந்த சங்கை உண்டே
புரா ந ஹி ஸுவிஜ்ஞேயமணுரேஷ தர்ம–மண்டபத்தில் யானை எங்கே -குண்டூசி எங்கே போலே அதி ஸூஷ்மம் இது
ஆத்மா அணு ஸ்வரூபம் –
அந்யம் வரம் நசிகேதோ வரிணீஷ்வ மா மோபரோத்ஸீரதி மா ஸரிஜைநம்
கடன் கொடுத்தவன் -போலே தொந்தரவு -இத்தை கேட்க்காமல் வேறே கேள் -கண்ணுக்கு தெரியும் விஷயம் பற்றி –

தேவைரத்ராபி விசிகித்ஸிதம் கில த்வம் ச மரித்யோ யந்ந ஸுவிஜ்ஞேயமாத்த .
வக்தா சாஸ்ய த்வாதரிகந்யோ ந லப்யோ நாந்யோ வரஸ்துல்ய ஏதஸ்ய கஷ்சித் ৷৷ 1.1.22 ৷৷

நீர் சொன்னன காரணங்களால் தானே இத்தையே உம்மிடம் கேட்க்கிறேன்

ஷதாயுஷ புத்ரபௌத்ராந் வரிணீஷ்வ பஹூந் பஷூந் ஹஸ்திஹிரண்யமஷ்வாந் –
பூமேர்மஹதாயதநம் வரிணீஷ்வ ஸ்வயம் ச ஜீவ ஷரதோ யாவதிச்சஸி ৷৷ 1.1.23 ৷৷

பசு -தங்கம் -குதிரை யானை -என்ன வேண்டுமானாலும் கேள்

ஏதத்துல்யம் யதி மந்யஸே வரம் வரிணீஷ்வ வித்தம் சிரஜீவிகாம் ச –
மஹாபூமௌ நசிகேதஸ்த்வமேதி காமாநாம் த்வா காமபாஜம் கரோமி ৷৷ 1.1.24 ৷৷

சமமான எந்த பணமோ சுகமோ ஆசையோ கேள்

யே யே காமா துர்லபா மர்த்யலோகே ஸர்வாந் காமா் ஷ்சந்தத ப்ரார்தயஸ்வ –
இமா ராமா ஸரதா ஸதூர்யா ந ஹீதரிஷா லம்பநீயா மநுஷ்யை .
ஆபிர்மத்ப்ரத்தாபி பரிசாரயஸ்வ நசிகேதோ மரணம் மாநுப்ராக்ஷீ ৷৷ 1.1.25 ৷৷

துர்லபம் -இத்தை விட்டு வேறே கேள் –

ஷ்வோபாவா மர்த்யஸ்ய யதந்தகைதத் ஸர்வேந்த்ரியாணாம் ஜரயந்தி தேஜ-
அபி ஸர்வம் ஜீவிதமல்பமேவ தவைவ வாஹாஸ்தவ நரித்யகீதே ৷৷ 1.1.26 ৷৷

அப்சரஸ் குதிரை -அல்பம் அஸ்திரம் இவை -கொடுத்து ஏமாற்ற பார்க்காதீர்
அஸ்வத்த -நாளையே இல்லை -குதிரை ஓடுவது நாளைக்கு இல்லை என்று ஓடும் –

ந வித்தேந தர்பணீயோ மநுஷ்யோ லப்ஸ்யாமஹே வித்தமத்ராக்ஷ்ம சேத்த்வா –
ஜீவிஷ்யாமோ யாவதீஷிஷ்யஸி த்வம் வரஸ்து மே வரணீய ஸ ஏவ ৷৷ 1.1.27 ৷৷

இதனால் திருப்தி வராதே -நான் கேட்டதை கொடுத்தால் அனைத்தையும் பெற்றதாகும்
ஆத்மஞானம் வேணும்

அஜீர்யதாமமரிதாநாமுபேத்ய ஜீர்யந் மர்த்யஃ க்வத ஸ்த ப்ரஜாநந் –
அபித்யாயந் வர்ணரதிப்ரமோதாநதிதீர்கே ஜீவிதே கோ ரமேத ৷৷ 1.1.28 ৷৷

அமிருதம் -அஜீர்யம் -கேள்வி பட்டுள்ளேன் -துக்கம் சுகம் கலந்த பூமியில் இருக்கும் ஞானம் முதலில் அறிந்து -மாறி மாறி பிறக்கிறோம்

யஸ்மிந்நிதம் விசிகித்ஸந்தி மரித்யோ யத் ஸாம் பராயே மஹதி ப்ரூஹி நஸ்தத் –
யோயம் வரோ கூடமநுப்ரவிஷ்டோ நாந்யம் தஸ்மாந்நசிகேதா வரிணீதே ৷৷ 1.1.29 ৷৷

சம்சாரங்களில் அழுந்தும் வரங்களை நான் கேட்க மாட்டேன் -உயர்ந்த ஒன்றிலே ஆசைப் படுவேன்
ஸாம் பராயே-நன்றாக மரணத்துக்கு பின் அடையும் இடம் பரமபதம் –

৷৷ இதி ப்ரதமேத்யாயே ப்ரதமா வல்லீ ৷৷

———————————————–

அந்யச்ச்ரேயோந்யதுதைவ ப்ரேயஸ்தே உபே நாநார்தே புருஷ் ஸிநீத–
தயோ ஷ்ரேய ஆததாநஸ்ய ஸாதுர்பவதி ஹீயதேர்தாத்ய உ ப்ரேயோ வரிணீதே ৷৷ 1.2.1 ৷৷

பரீஷை பண்ணி -இவன் உறுதி அறிந்து பின் உபதேசம்-
-இரண்டு மார்க்கம் –
ஸ்ரேயஸ் -சாஸ்திரம் -சொல்லும் அளவில்லா பேரின்பம் -நமக்கு நினைக்கவும் அரியதாகுமே
பிரேயஸ் -ஆனந்தம் -தங்கள் நினைத்த அளவு –
ப்ரஹ்மானந்தம் அறிய உபநிஷத் -மனுஷ்ய ஆனந்தம் பித்ரு தேவர் கர்ம தேவர் இந்திரன் பிரஜாபதி சதுர்முக ப்ரம்மா -மேலே மேலே நூறு
உயர்வற உயர்நலம் -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே –
நீ ஸ்ரேயஸ் கோஷ்டியில் இருப்பதால் எனக்கு மகிழ்ச்சி

ஷ்ரேயஷ்ச ப்ரேயஷ்ச மநுஷ்யமேதஸ்தௌ ஸம் பரீத்ய விவிநக்தி தீர- .
ஷ்ரேயோ ஹி தீரோபி ப்ரேயஸோ வரிணீதே ப்ரேயோ மந்தோ யோகக்ஷேமாத்வரிணீதே ৷৷ 1.2.2 ৷৷

மந்த புத்திமான் பிரேயஸ் தேடி கஷ்டமான வழி -அல்ப இன்பம் / ஸ்ரேயஸ் தேடினால் அனுபவம் பேர் ஆனந்தம் – சுலபமான வழியுமாகும்

ஸ த்வம் ப்ரியாந் ப்ரியரூபா் ஷ்ச காமாநபித்யாயந் நசிகேதோத்யஸ்ராக்ஷீ–
நைதா் ஸரிங்காம் வித்தமயீமவாப்தோ யஸ்யாம் மஜ்ஜந்தி பஹவோ மநுஷ்யா ৷৷ 1.2.3 ৷৷

சம்சார கடலில் உழலாமல் நீ மேலே வரப் பார்க்கிறாய் -இயற்க்கை -இக்கரை அக்கரை-

தூரமேதே விபரீதே விஷூசீ அவித்யா யா ச வித்யேதி ஜ்ஞாதா .
வித்யாபீப்ஸிநம் நசிகேதஸம் மந்யே ந த்வா காமா பஹவோலோலுபந்த ৷৷ 1.2.4 ৷৷

எத்தனை ஆசை காட்டினாலும் சபல புத்தி இல்லாமல்- இருந்தாய் -லோலுபன் இல்லாமல் –

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநா ஸ்வயம் தீரா பண்டிதம் மந்யமாநா–.
தந்த்ரம்யமாணா பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ ৷৷ 1.2.5 ৷৷

உலக இன்பம் -கண் தெரியாதவன் கண் இழந்தவனுக்கு உதவுவது போலே -அவித்யைக்கு நடுவிலே வாழ்ந்து

ந ஸாம் பராய ப்ரதிபாதி பாலம் ப்ரமாத்யந்தம் வித்தமோஹேந மூடஂ —
அயம் லோகோ நாஸ்தி பர இதி மாநீ புந புநவர்ஷமாபத்யதே மே ৷৷ 1.2.6 ৷৷

திரும்ப திரும்ப என்னிடம் நரகம் -வருகிறவர்கள் இவ்வாறு லோலோபனாக -திரிகிறவர்கள்

ஷ்ரவணாயாபி பஹுபிர்யோ ந லப்ய ஷ்ரரிண்வந்தோபி பஹவோ யம் ந வித்யு–
ஆஷ்சர்யோ வக்தா குஷலோஸ்ய லப்தாஷ்சர்யோ ஜ்ஞாதா குஷலாநுஷிஷ்ட ৷৷ 1.2.7 ৷৷

ஆயிரத்தில் ஒருவன் நம்பிக்கை வைக்கிறான்- அதில் -ஆயிரத்தில் ஒருவன் ஆராய்கிறான் –
அதில் -ஆயிரத்தில் ஒருவன் முயல்கிறான் -அதில் -ஆயிரத்தில் ஒருவன் நெருங்கி அடைகிறான் –

ந நரேணாவரேண ப்ரோக்த ஏஷ ஸுவிஜ்ஞேயோ பஹுதா சிந்த்யமாந-
அநந்யப்ரோக்தே கதிரத்ர நாஸ்த்யணீயாந் ஹ்யதர்க்யமணு ப்ரமாணாத் ৷৷ 1.2.8 ৷৷

இதில் ஆசை உள்ளவர்கள் ஆத்ம பரமாத்மா உபதேசம் செய்தால் பலன் இல்லை-சொல்லுவதும் பிரேயஸ் அடைய தான் சொல்லுவான் –
சொல்ல நிறைய பேர் வருவார்கள் –
ஸ்ரேயசில் விருப்பம் உள்ளவன் பிரேயஸ் பிடிக்காது சொல்ல மாட்டான் -அத்யயனம் கால ஷேபம் உடுக்கை ஆசாரம் வேண்டுமே –
உள் அடையாளம் வெளி அடையாளம் இரண்டும் வேண்டுமே
ஆத்ம குணங்கள் சமதமாதி வேண்டுமே –

நைஷா தர்கேண மதிராபநேயா ப்ரோக்தாந்யேநைவ ஸுஜ்ஞாநாய ப்ரேஷ்ட –
யா த்வமாப ஸத்யதரிதிர்பதாஸி த்வாதரிங்நோ பூயாந்நசிகேத ப்ரஷ்டா ৷৷ 1.2.9 ৷৷

உன்னைப் போலே சிஷ்யனை ஆசையுடன் தேடிக் கொண்டு இருந்தேன் -எனது பாக்யம் –
சாஸ்திரம் தர்க்கம் படித்தாலும் இந்த உறுதி சின்ன வயசில் உனக்கு இருக்கிறதே –
ஞானம் பிரார்த்தித்தாய் -ஆத்மஞானம் பரமாத்மா ஞானம் இரண்டையும் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்

ஜாநாம்யஹ் ஷேவதிரித்யநித்யம் ந ஹ்யத்ருவை ப்ராப்யதே ஹி த்ருவம் தத் –
ததோ மயா நசிகேதஷ்சிதோக்நிரநித்யைர்த்ரவ்யை ப்ராப்தவாநஸ்மி நித்யம் ৷৷ 1.2.10 ৷৷

அநித்யமான த்ரவ்யத்தால் அநித்ய பலமே கிட்டும்
நித்தியமான உபாசனத்தால் நித்தியமான ப்ரஹ்மம் அடைகிறோம்

காமஸ்யாப்திம் ஜகத ப்ரதிஷ்டாம் க்ரதோராநந்த்யமபயஸ்ய பாரம் –
ஸ்தோமம் மஹதுருகாயம் ப்ரதிஷ்டாம் தரிஷ்ட்வா தரித்யா தீரோ நசிகேதோத்யஸ்ராக்ஷீஃ ৷৷ 1.2.11 ৷৷

குதிரை இத்யாதி இந்திர சத்ய லோகங்கள் வேண்டாம் என்றாயே -இவையும் அநித்தியம் என்று உணர்ந்தாயே –
அநந்தம் ஸ்திரம் இரண்டும் -ப்ரஹ்மத்துக்கு /அல்பம் அஸ்தரம் இவற்றுக்கு /
ஸ்தோத்ர ரத்னம் -ப்ரஹ்மா பதவி வேண்டாம் தவ தாஸ்ய ரசம் அறிந்த குடில் மண் புழுவாக பிறந்தாலும் அதுவே வேண்டும்

தம் துர்தர்ஷம் கூடமநுப்ரவிஷ்டம் குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம் புராணம் –
அத்யாத்மயோகாதிகமேந தேவம் மத்வா தீரோ ஹர்ஷஷோகௌ ஜஹாதி ৷৷ 1.2.12 ৷৷

ப்ரத்யக் –தனக்கு தானே -பராக் வெளி விஷயம் –ஆத்மாவை நோக்கி மனஸ் புத்தி செலுத்தி
ஹர்ஷம் சோகம் புண்யம் பாபம் இரண்டையும் தொலைத்து -பகவத் பிராப்திக்கு
முதல் நிலை பாபம் தவிர்த்து புண்யம் -மேலே இதுவும் மோக்ஷத்துக்கு பிரதிபந்தகம் உணர்ந்து
பல தியாகம் செய்ய வேண்டும் -சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பணம் அஸ்மி-
அதி ஸூஷ்மம் -கரந்த பாலுள் நெய்யே போலே -அறிய முடியாதே
குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம்-ஹிருதய புண்டரீகம் – யோக சித்தியால் பிரிந்து அறிகிறான்

ஏதச்ச்ருத்வா ஸஂபரிகரிஹ்ய மர்த்ய ப்ரவரிஹ்ய தர்ம்யமணுமேதமாப்ய –
ஸ மோததே மோதநீய் ஹி லப்த்வா விவரித் ஸத்ம நசிகேதஸம் மந்யே ৷৷ 1.2.13 ৷৷

தேகம் ஆத்ம விவேகம் –கட்டை கல் பாஷாணம் முக்தி சொல்வார் உண்டே -ஒன்றுமே தெரியாத நிலை –
அணு மாத்திரம் ஆத்மா ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து -அடைந்து ஆனந்திக்கிறான் -ஆனந்தமயன் தானே கர்மத்தால் சிக்கி இழந்து இருந்தான்
ஆனந்தம் ப்ரஹமே திவ்ய ஞானாத்
சுகம் துக்கம் அசேதனத்துக்கு இல்லையே -சரீரமாக இருந்தாலும் அறிய முடியாதே ஜடமும் அஜடமும் / முடியாதே ஜடமும் அஜடமும் /

அந்யத்ர தர்மாதந்யத்ராதர்மாதந்யத்ராஸ்மாத் கரிதாகரிதாத் –
அந்யத்ர பூதாச்ச பவ்யாச்ச யத் தத்பஷ்யஸி தத் வத ৷৷ 1.2.14 –

தர்மம் அதர்மம் -முக்காலத்தையும் வேறு பட்ட சநாதனமான மார்க்கம் -லோக தர்ம மார்க்கம் இல்லை
பகவத் அருளாலே முக்தி -அவர் ஆசைப்பட்டப் படி தான தர்மம் -நித்ய நைமித்திக கர்ம அனுஷ்டானங்கள்
உலக சாமான்ய தர்மம் இல்லை -என்றதும் அதர்மமா கேள்வி வருமே அதுவும் இல்லை

ஸர்வே வேதா யத் பதமாமநந்தி தபா் ஸி ஸர்வாணி ச யத் வதந்தி —
யதிச்சந்தோ ப்ரஹ்மசர்யம் சரந்தி தத் தே பத் ஸம் க்ரஹேண ப்ரவீம்யோமித்யேதத் ৷৷ 1.2.15 ৷৷

ஸர்வே வேதா யத் பதமாமநந்தி -முக்தி பதம் அணைத்து வேதமும் சொல்லும்
தபா் ஸி ஸர்வாணி ச யத் வதந்தி –தபசாதிகள் எங்கே கொண்டு சேர்க்குமோ
யதிச்சந்தோ -ஆசை யுடன்
ப்ரஹ்மசர்யம் சரந்தி -ப்ரஹ்மசர்ய விரதம் இருக்கிறார்களோ
தத் தே பதம் -அந்த பதத்தை இடத்தை -அடையும் பதம் -அடைவிக்கும் பதம் ৷
ஸம் க்ரஹேண ப்ரவீம்யோ சுருக்கமாக சொல்கிறேன் -ஓம் -பதம் கொண்டு -இந்த அக்ஷரா பதம் மூலம் அந்த மோக்ஷம் பெறலாம் –

ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் பரம்-
ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத் ৷৷ 1.2.16 ৷৷

பிரகர்ஷம் நிறைய ஸ்தூதயே ஸ்தோத்ரம் பண்ணப் படுகிறான் அதுவே பிரணவம்
மூன்று எழுத்து அதனை மூன்று எழுத்து அதனால் -இத்யாதி
இதுவே அக்ஷரம் இதுவே ப்ரஹ்மம் -இதுவே ஸ்ரேஷ்டம் -காட்டிக் கொடுக்கும் -உபாயம் -சிறந்த ஜெபிக்கும் திரு மந்த்ரம்
ஆச்சார்யர் உபதேசம் கடாக்ஷம் மூலமே பலன் பெறலாம் -விரும்பிய அனைத்தையும் கொடுக்கும்

ஏததாலம்பந் ஷ்ரேஷ்டமேததாலம்பநம் பரம் –
ஏததாலம்பநம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே ৷৷ 1.2.17

பற்றுக் கொம்பு -ஆலம்பனம் -உபாசானம் த்யானம் தாண்டி ஸ்ரேஷ்டம்-

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஷ்சிந்நாயம் குதஷ்சிந்ந பபூவ கஷ்சித் —
அஜோ நித்ய ஷாஷ்வதோயம் புராணோ ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஷரீரே ৷৷ 1.2.18 ৷৷

ஸ்ரீ கீதையில் இத்தையே அருளுகிறார்
ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஷ்சிந்–ஆத்மா பிறக்கவும் இறப்பதும் இல்லை -யமனை பார்த்து மிருத்யு பயம் எதனால்
உடம்பு எடுத்துக் கொண்டால் ஜனனம் விட்டால் மரணம் /கதா சித் கீதை- இங்கு விபச்சித்
நாயம் குதஷ்சிந்ந பபூவ கஷ்சித் –யார் இடம் உத்பத்தி இல்லை யாரையும் உத்பத்தி பண்ணாதே -மண் குடம் போலே இல்லை
அஜோ நித்ய ஷாஷ்வதோயம் புராணோ -பிறப்பிலி நித்யம் -சாஸ்வதம் -ஏக ரூபம் –அநாதி
ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஷரீரே -கொல்ல முடியாதே -நித்யம் அழியும் சரீரத்துக்குள் இருந்தாலும் –
சுக துக்கம் அனுபவிக்கிறான் ஸூஷ்மம் தானே -பண்டிதர் இத்தை பற்றி கவலை படாதவர்-நித்யம் புரிந்து கோள் -கீதை -2-12-ஆரம்பம்

ஹந்தா சேந்மந்யதே ஹந்து் ஹதஷ்சேந்மந்யதே ஹதம் –
உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாய் ஹந்தி ந ஹந்யதே ৷৷ 1.2.19 ৷৷

இதுவும் கீதா ஸ்லோகம்
ஹந்தா சேந்மந்யதே ஹந்து்ம் -கொல்ல போக சங்கல்பம் கொண்டால் முட்டாள்
ஹதஷ்சேந்மந்யதே ஹதம் -கொல்ல படுவேன் என்று நினைத்தாலும் முட்டாள்
உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாய் ஹந்தி ந ஹந்யதே -ஆத்மா அழியாதே -எனக்கு நாசம் இல்லை –
என் சரீரத்துக்கு தலை வலி வயிற்று வலி அழிவு இதுக்கு நினைவு வேண்டுமே

அணோரணீயாந் மஹதோ மஹீயாநாத்மாஸ்ய ஜந்தோர்நிஹிதோ குஹாயாம் –
தமக்ரது பஷ்யதி வீதஷோகோ தாதுப்ரஸாதாந்மஹிமாநமாத்மந ৷৷ 1.2.20 ৷৷

மேலே பிரத்யாகாத்மாவில் இருந்து பரமாத்மஞானம் உபதேசம் –நான் ஸ்வ தந்த்ரன் இல்லை —
இரண்டையும் நியமனம் பண்ணும் பரமாத்மா உண்டே -என்று உணர வேண்டும் –
அணோரணீயாந் -ஆத்மாவுக்குள்ளும் இருக்கிறான் -நெல் மணி விட -கடுகை விட சிறியது –
மஹதோ மஹீயான் –மிக பெரியவன் –
ஆத்மாஸ்ய ஜந்தோர்-நிஹிதோ குஹாயாம் –ஹிருதய புண்டரீகத்துக்குள் -அந்தர் பாகிஸ்தா தத் சர்வம்
தமக்ரது பஷ்யதி -காம்ய கர்மங்களில் விருப்பம் இல்லாதவனே இவனை அறிய முடியும் -தியாகம் பண்ணினவனே அமிர்தம் பெறுகிறான்
வைராக்யம் வேண்டுமே
வீதஷோகோ -ராகம் சோகம் இல்லாமல் -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றே அடைவிக்கும்
தாதுப்ரஸாதாந்மஹிமாநமாத்மந -அவன் பிரசாதம் அடியாகவே இவை இந்த ப்ரஹ்ம ஞானம் -பெறலாம்
மனம் உணர்வு பொறி உணர்வு அப்பால் –
சத்வ குணம் உள்ள மனசாலே அவன் அனுக்ரஹம் அருள வரும் பொழுது விலக்காமல் இத்தை பெற முடியும்

ஆஸீநோ தூரம் வ்ரஜதி ஷயாநோ யாதி ஸர்வத-
கஸ்தம் மதாமதம் தேவம் மதந்யோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி ৷৷ 1.2.21 ৷৷

ஆஸீநோ தூரம் வ்ரஜதி -அமர்ந்தது ஸ்ரீ வைகுண்டம் -நடந்தது ராமனாக –
ஷயாநோ யாதி ஸர்வத-உறங்குவான் -யோகு செய்து -அனைத்தையும் நிர்வகிக்கிறான்
கஸ்தம் மதாமதம் தேவம் மதந்யோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி ৷৷
என்னை தவிர யார் அறிவார் -அவன் அனுக்ரஹத்தால் அன்றோ பெற்றேன் என்ற சாத்விக அஹங்காரம்

அஷரீர் ஷரீரேஷ்வநவஸ்தேஷ்வவஸ்திம் –
மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஷோசதி ৷৷ 1.2.22 ৷৷

அஷரீர் -சரீரம் அற்றவன்
ஷரீரேஷ்வநவஸ்தேஷ்வவஸ்திம் -அநித்தியமான சரீரத்துக்குள் நித்தியமான அவன் உள்ளான்
மஹாந்தம் –
விபும் -எங்கும் நிறைந்து / அணு–அளவில் சிறியது ஸ்தூலம் -கண்ணுக்கு புலப்படும் —
ஸூஷ்மம்–கண்ணுக்கு தெரியாமல் ஆனால் விபு -நான்கையும் அறிய வேண்டும் –
நீக்கமற -கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
துணி -நனைத்து -புளிந்து-நீர் ஸூ ஷ்மம் ஆனால் துண்டு முழுவதும் விபு அதே போலே –
ஆத்மாநம் மத்வா –உயர்ந்த தத்வம் கேட்டாலே பயம் சோகம் போகுமே
தீரோ ந ஷோசதி- அறிந்த தீரன் -ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்தவன் துக்கம் இல்லாமல் இருப்பான்

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந —
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூ் ஸ்வாம் ৷৷ 1.2.23 ৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ –வேத அத்யயனம் பண்ணியோ அடைய முடியாது
ந மேதயா -புத்திசாலியாக இருந்தாலோ அடைய முடியாது
ந பஹுநா ஷ்ருதேந –நிறைய கேட்டாலும் அடைய முடியாதே
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ–தேர்ந்து எடுத்து யாரோ ஒருவருக்கு தன்னைக் காட்டுகிறான்
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூ் ஸ்வாம் -அவன் அருளுக்காக காத்து இருக்க வேண்டும்
சரணாகதி -ஆச்சார்யர் திருவடி ஒதுங்கி –பாகவத சமாஹம் வழிகள்/
தேவிமாராவார் — -ஆவியே அமுதே அலை கடல் கடைந்த -அப்பனே -காணுமாறு அருளாய்-
பிராப்யம்- பிராப்பகம்
காணுமாறு -புருஷார்த்தம் / அருளாய் -உபாயம்
கண்ணே உன்னைக் காண எண்ணே கொண்ட -ஏக சிந்தனையாய் -காணுவது புருஷார்த்தம் -அதுக்கு வழியும் நீயே கண்ணே
கோல மேனி காண -ப்ராப்யம் –வாராய் -உபாயம்

நாவிரதோ துஷ்சரிதாந்நாஷாந்தோ நாஸமாஹித–
நாஷாந்தமாநஸோ வாபி ப்ரஜ்ஞாநேநைநமாப்நுயாத் ৷৷ 1.2.24 ৷৷

நித்ய வர்ணாஸ்ரம அனுஷ்டானங்கள் விடாமல் இருக்க வேண்டும் -அனுக்ரஹத்துக்கு தகுந்த பாத்திரமாக இருக்க வேண்டும் –
நாவிரதோ துஷ்சரிதாந்—தீய நடத்தையில் இருந்து விலகாமல் இருந்தால் கிடைக்காது -அடைந்து அனுபவிக்க ஆசை ருசி இருக்க வேண்டுமே
நா ஷாந்தோ நாஸமாஹித-சாந்தி இல்லாமல் -இந்திரியங்கள் மனஸ் அடக்காமல் இருந்தால் கிடைக்காது
நாஷாந்தமாநஸோ வாபி ப்ரஜ்ஞாநேநைநமாப்நுயாத் -அருள் இருந்தால் பெறலாம் – சரணாகதியாலே பெறுகிறான்

யஸ்ய ப்ரஹ்ம ச க்ஷத்ரம் ச உபே பவத ஓதந–
மரித்யுர்யஸ்யோபஸேசநம் க இத்தா வேத யத்ர ஸ ৷৷ 1.2.25 ৷৷

யஸ்ய ப்ரஹ்ம ச க்ஷத்ரம் ச உபே பவத ஓதந–மிக பெரியவன் -ப்ராஹ்மண வர்க்கம் க்ஷத்ரியர் –
நான்கு வர்ணங்களும் -சோறு உண்ணுவது போலே ப்ரஹ்மம் திரு வயிற்றில் வைத்து
மரித்யுர்யஸ்யோபஸேசநம் க இத்தா வேத யத்ர ஸ -என்னை வைத்து மற்றவர்களை அழித்து என்னையும் அழித்து-
சாப்பிட பயன்பட்டு தானும் சாப்பிடப்படும் ஊறுகாய் போலே -நானும் -என்று யமன் சொல்லி அருளுகிறார்
நீ கேட்டு நான் சொல்லும் படி வைத்து உள்ளான் பரம காருணிக்கன் -யார் அறியப் போகிறான் -இவன் பெருமையை

৷৷ இதி ப்ரதமேத்யாயே த்விதீயா வல்லீ ৷৷

———————————————————–

றதம் பிபந்தௌ ஸுகரிதஸ்ய லோகே குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ பரமே பரார்தே .
சாயாதபௌ ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பஞ்சாக்நயோ யே ச த்ரிணாசிகேதா ৷৷ 1.3.1 ৷৷

றதம் பிபந்தௌ- சத்யம் -இருவரும் கர்ம பலம் -சங்கல்ப பலம் அவனுக்கு கர்ம பலம் ஆத்மா /
குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ ஹிருதயகுஹைக்குள் இருவரும்
சாயாதபௌ- ஓன்று வெய்யில் ஓன்று நிழல்
ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பஞ்சாக்நயோ யே ச த்ரிணாசிகேதா-ஒன்றை பஞ்சாக்கினி வித்யை மூலம் –
ஒன்றை த்ரிநாசிகேத அக்னி வித்யை மூலம் அடையலாம்
அருகிலே உள்ளான்-இருந்தாலும் அறிய முடியாதே – -இந்திரிய ஜெயம் பற்றி இந்த வல்லி உபதேசம்

ய ஸேதுரீஜாநாநாமக்ஷரம் ப்ரஹ்ம யத்பரம் .
அபயம் திதீர்ஷதாம் பாரம் நாசிகேத் ஷகேமஹி ৷৷ 1.3.2 ৷৷

நமக்கு அந்த பாக்யம் சக்தி ஏற்படட்டும் -சேர்த்து இருவருக்கும் பிரார்த்தனை

ஆத்மாந் ரதிநம் வித்தி ஷரீர் ரதமேவ து .
புத்திம் து ஸாரதிம் வித்தி மந ப்ரக்ரஹமேவ ச ৷৷ 1.3.3 ৷৷

தேரில் இருவர்-முதலாளி ஆத்மா – தேரோட்டி -புத்தி ஞானம் உறுதி தேரோட்டி -சரீரம் தேர் -இந்திரியங்கள் குதிரை -மனஸ் கடிவாளம் –
ஒழுங்காக ஓட்ட வேண்டுமே -மனஸ் இந்திரியங்கள் வேண்டும் இல்லாமல் ஆக்க முடியாது –
சரியான இடங்களில் செலுத்த வேண்டும் -பரமாத்மா இடம் சேர வேண்டும் -இவற்றை எல்லாம் விட்டு ஆத்மா அவனையே அனுபவிக்கும்
ஆத்மா புத்தி மனஸ் இந்திரியங்கள் -ஒன்றை அடுத்து நியமிக்கும்

இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர் விஷயா் ஸ்தேஷு கோசராந் –
ஆத்மே ந்த்ரிய மநோயுக்தம் போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிண ৷৷ 1.3.4 ৷৷

போக்த்ரு போக்தா சம்பந்தம் -இந்திரியங்கள் குதிரை -விஷயாந்தரங்கள் சப்தம் இத்யாதி
கண் ரூபம் -காது சப்தம் -தோள் ஸ்பர்சம் நாக்கு ரசம் மூக்கு கந்தம்

யஸ்த்வ விஜ்ஞாநவாந் பவத்யயுக்தேந மநஸா ஸதா .
தஸ்யேந்த்ரியாண்ய வஷ்யாநி துஷ்டாஷ்வா இவ ஸாரதே ৷৷ 1.3.5 ৷৷

யார் ஒருவன் விவேக ஞானம் பெற்று -விபரீத ஞானம் இல்லாமல் –
மனசால் இந்திரியங்களை அடக்கி இருக்கிறானோ அவனே அடைகிறான்

யஸ்து அவிஜ்ஞாநவாந் பவதி அயுக்தேந மநஸா ஸதா .
தஸ்யேந்த்ரியாணி அவஷ்யாநி ஸதஷ்வா இவ ஸாரதே ৷৷ 1.3.6 ৷৷

தேரோட்டி ஒழுங்காக இருந்தால் தான் சரியாக போகும் இடத்துக்கு போவான்

யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந் பவத்யமநஸ்க ஸதாஷுசி-
ந ஸ தத் பதமாப்நோதி ஸம் ஸாரம் சாதி கச்சதி ৷৷ 1.3.7 ৷৷

சுத்த மனசால் -ஞானியாகவும் -இந்திரியங்களை அடக்கி -இருந்தால் தானே சம்சாரம் தாண்டுவான்

யஸ்து விஜ்ஞாநவாந் பவதி ஸ மநஸ்க ஸதா ஷுசி–
ஸ து தத் பதமாப்நோதி யஸ்மாத்பூயோ ந ஜாயதே ৷৷ 1.3.8 ৷৷

சுத்த மனசால் -ஞானியாகவும் -இந்திரியங்களை அடக்கி -இருந்தால் தானே சம்சாரம் தாண்டுவான் –
பதமாப்நோதி யஸ்மாத்பூயோ ந ஜாயதே பரமபதம் அடைகிறான் -திரும்பி வராமல் ப்ரஹ்மத்தை அனுபவிக்கிறான்

விஜ்ஞாந ஸாரதிர்யஸ்து மந ப்ரக்ரஹவாந் நர–
ஸோத்வந பாரமாப்நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் ৷৷ 1.3.9 ৷৷

இங்கு தான் தெளிவாக விஷ்ணு லோகம் -பரம பதம் புத்தி நிலை மட்டுமே ஸ்தான விசேஷம் இல்லை என்பர் அறியாதவர்

இந்த்ரியேப்ய பரா ஹ்யர்தா அர்தேப்யஷ்ச பரம் மந–
மநஸஸ்து பரா புத்திர்புத்தேராத்மா மஹாந் பர ৷৷ 1.3.10 ৷৷

ஒன்றுக்கு ஓன்று யார் வலிமை -புலன்களை விட சப்தம் இத்யாதி வலிமை -இவற்றை இழுக்கும் –நாக்கை விட ருசிக்கு -சக்தி அதிகம் –
விஷயங்களை விட மனஸ் சக்தி மிக்கது –மனசை விட புத்தி வலிமை கொண்டது –மனம் சிந்திக்க கருவி -புத்தி ஞானம் முடிவு எடுக்கும் –
புத்தியை விட ஆத்மா வல்லமை -புத்தியையும் அடக்கலாம்

மஹத பரமவ்யக்தமவ்யக்தாத் புருஷ பர–
புருஷாந்ந பரம் கிம் சித் ஸா காஷ்டா ஸா பரா கதி ৷৷ 1.3.11 ৷৷

பர ப்ரஹ்மம் வலிமை -பரம புருஷனுக்கு மேலே யாரும் இல்லை -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் அன்றோ

ஏஷ ஸர்வேஷு பூதேஷு கூடோத்மா ந ப்ரகாஷதே .
தரிஷ்யதே த்வக்ர்யயா புத்த்யா ஸூக்ஷ்மயா ஸூக்ஷ்ம தர்ஷிபி ৷৷ 1.3.12 ৷৷

சுலபமாக அறிய முடியாது -சரீரம் தடை -மறைக்கும் -திரோதானம் -பகவத் ஸ்வரூபம் திரோதான கரி -ஏகாக்ர புத்தி வேண்டும்

யச்சேத்வாங்மநஸீ ப்ராஜ்ஞஸ்தத்யச்சேஜ்ஜ்ஞாந ஆத்மநி .
ஜ்ஞாநமாத்மநி மஹதி நியச்சேத்தத்யசேச்சாந்த ஆத்மநி ৷৷ 1.3.13 ৷৷

இந்திரியங்கள் மனசில் -அத்தை புத்தியில் -அத்தை மனசில் -அத்தை ஆத்மாவில் -அத்தை பரமாத்வா இடம் நியமிக்க வேண்டும்

உத்திஷ்டத ஜாக்ரத ப்ராப்ய வராந் நிபோதத .
க்ஷுரஸ்ய தாரா நிஷிதா துரத்யயா துர்கம் பதஸ்தத் கவயோ வதந்தி ৷৷ 1.3.14 ৷৷

அனைவரையும் எழுப்புகிறார் -கத்தி மேல் நடப்பது போலே -விஷய சுகம் தூங்க வேண்டாம் –
ப்ராப்ய வராந் நிபோதத ஆச்சார்யர் மூலம் -அபிமானம் கொண்டே அறியலாம்

அஷப்தமஸ்பர்ஷமரூபமவ்யயம் ததாரஸம் நித்யமகந்தவச்ச யத் –
அநாத்யநந்தம் மஹத பரம் த்ருவம் நிசாய்ய தந்மரித்யுமுகாத் ப்ரமுச்யதே ৷৷ 1.3.15 ৷৷

அஷப்தமஸ்பர்ஷமரூபமவ்யயம் ததாரஸம் -அசப்தம் அஸ்பர்சம் -அரூபம் -அவ்யயம் -தத் ரசம் – -சாந்தி
நித்யமகந்தவச்ச யத் – அநாத்யநந்தம் -ஆதி அந்தம் இல்லை
மஹத பரம் த்ருவம் – -மஹத் ப்ரஹ்மம்
நிசாய்ய தந்மரித்யுமுகாத் ப்ரமுச்யதே -ப்ரஹ்மம் ஞானம் பெற்றவன் சம்சாரம் தாண்டுகிறான்

நாசிகேதமுபாக்யாநம் முத்யுப்ரோக்த் ஸநாதநம் –
உக்த்வா ஷ்ருத்வா ச மேதாவீ ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே ৷৷ 1.3.16 ৷৷

பலன் சொல்லி நிகமிக்கிறார் -மீளா லோகம்

ய இமம் பரமம் குஹ்யம் ஷ்ராவயேத் ப்ரஹ்மஸஂஸதி –
ப்ரயத ஷ்ராத்தகாலே வா ததாநந்த்யாய கல்பதே –
ததாநந்த்யாய கல்பத இதி ৷৷ 1.3.17 ৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானிகள் -ரஹஸ்யம் -ஸ்ரார்த்த காலம் பாராயணம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி -அதுவே ஆனந்தம் கொடுக்கும்

৷৷ இதி ப்ரதமேத்யாயே தரிதீயா வல்லீ ৷৷

———————————–

வைதிக த்ருஷ்ட்டி -ப்ரஹ்மம் -ஸாஸ்த்ர யோநித்வாத்-வேதைக சமைதி கம்யன் —
அபசாரத்துக்கு தக்க மறு பிறவி -மானஸ -வாசிக காகித அபசாரம் -வாசி போலே ஜங்கம ஸ்தாவர இத்யாதி –
ஒன்றை பார்த்தால் மூன்றையும் அறிய வேண்டும் -பொருள் ஆத்மா பரமாத்மா வரை பர்யவசிக்க வேண்டுமே –
யோகி நிஷ்டை -வளர வளர -சரீரம் பார்க்காமல் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் மட்டும் – அதுக்கும் மேலே ப்ரஹ்மம் மட்டும் –
ஐந்து நிலைகள் -இதுக்கும் மேலே -எல்லா ப்ரஹ்மமும் ஒன்றே என்று அறிவது ஆறாவது நிலை -ஒன்றாகவே இருக்கும் ப்ரஹ்மமே -அனைத்துமாக
பண்டித சம தர்சன–அத்விதீயம் -ப்ரஹ்மம் -ஏகமேவ -சதேவ -பல விஷயங்களை பொருட்டாகவே நினைக்காமல் –
ப்ரஹ்ம தரிசனமே யோகம் -ஸாஸ்த்ர ஞானம் கொண்டே -இந்த த்ருஷ்ட்டி வரும் -அம்ருதத்வம் அடைகிறான் –
தேக ஆத்ம விவேகம் / ஆத்ம பரமாத்மா விவேகம் -ஆத்மா பரதந்த்ரன் -மூன்றையும் மேலே மூன்று வல்லிகளும் சொல்லும் –
உன் முயற்சி இல்லை -ஸ்வாமி சொத்தை ஸ்வீ கரிப்பான் -விலக்காமை ஒன்றுமே வேண்டும் -நாய மாத்மா–பார்த்தோம்

பராஞ்சி காநி வ்யதரிணத் ஸ்வயம்பூஸ்தஸ்மாத் பராங்பஷ்யதி நாந்தராத்மந் –
கஷ்சித்தீர ப்ரத்யகாத்மாநமைக்ஷதாவரித்தசக்ஷுரமரிதத்வமிச்சந் ৷৷ 2.1.1 ৷৷

வெளியில் பார்ப்பவர் -உள்ளே பார்ப்பவர் -இரண்டு வகை -இந்திரியங்கள் கானி-/விஷய சுகம்-பராஞ்சி காநி-/
மனசில் லயித்து –ஆத்மாவில் லயம் உள்ளே பார்ப்பது -த்யானம் அறிமுகம் இதில் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையான் -ஸ்வயம்பூ-
பாத பங்கயம் நண்ணிலா வகை எண்ணுகின்றாய் -ஐவரும் குமைக்க -அந்தராத்மாவை பார்க்காமல்
உள்ளே நோக்கி பிரத்யாகாத்மாவை பார்க்க வேண்டுமே -/ யோக காலம் -வளர்த்து கொள்ள வேண்டும் –
ஆத்மா தனக்கு நான் என்று அறிவதால் பிரத்யக் -கண்ணாடி பராக் -தனக்கு தானே தெரியாதே
தீரன் ஆத்ம தேகம் அறிந்தவன் -உள்ளே நோக்கி செலுத்துவார் -அம்ருதம் இச்சிப்பவன் இப்படி உள்ளே பார்க்க வேண்டுமே –

பராச காமாநநுயந்தி பாலா-
ஸ்தே மரித்யோர்யந்தி விததஸ்ய பாஷம் .
அத தீரா அமரிதத்வம் விதித்வா
த்ருவமத்ருவேஷ்விஹ ந ப்ரார்தயந்தே ৷৷ 2.1.2 ৷৷

வாசி அறிந்து -அசேதனம் -தாண்டி -சேதனம் -கண்ணுக்கு நேராக தெரிவது அசேதனம் –
பாலர்கள்-ஸாஸ்த்ர ஞானம் இல்லாமல் -பொருளை மட்டும் பார்த்து -சம்சாரம் -மிருத்யு -உழன்று -நரகத்தை நகு நெஞ்சே –
பாசத்துக்கு வலைப்பட்டு கமலக் கண் பாசத்துக்கு தானே அகப்பட வேண்டும் -கண் வலை படாமல் அக வலை பட வேண்டும் –
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையில் பட்டு அழுந்தாமல்–சாஸ்வதமாக இருக்க இந்த லோகம் விரும்ப மாட்டார்கள்

யேந ரூபம் ரஸம் கந்தம் ஷப்தாந் ஸ்பர்ஷா் ஷ்ச மைதுநாந் .
ஏதேநைவ விஜாநாதி கிமத்ர பரிஷிஷ்யதே ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.3 ৷৷

ப்ரஹ்மம் அடையாளம் –அனுக்ரஹத்தால் சப்தாதி அறிகிறோம் -ரஸோஹம்-ப்ரஹ்மம் -தண்ணீர் தாக்கம் போக்க
அன்னம் பசி போக்க -சங்கீதம் இனிமை -நெருப்பு சுடும் தன்மை -எல்லா தன்மைகளும் ப்ரஹ்மமே -அறிய வேண்டும் –
நெருக்கமாக நம்மை பிடித்துக் கொண்டு ப்ரஹ்மம் இருப்பதை அறிய வேண்டுமே –
அனைத்தும் அவர் வசம் -காற்றாக வாயு பகவானை நியமித்து -அனைவரையும் திருவடி கீழ் சேர்க்க யோக நித்திரை அவன் கர்தவ்யம்
அனைத்தையும் சங்கல்ப மாத்திரம் -நமக்கு மோக்ஷ ஆசை விளைக்கவே தவம் -எதிர் சூழ் புக்கு -நான்கு யானைகள் –
ஈர வேஷ்ட்டி -த்வம் மே -நாம் அவனுக்கு மேலே சாமர்த்தியமாக ஏதேனும் விரகு பார்த்து விலகுகிறோம் –
பரமாத்மாவை சத்யா ப்ரதிஜ்ஜை பண்ண வைக்கும் சாமர்த்தியம் நமக்கு –

ஸ்வப்நாந்தம் ஜாகரிதாந்தம் சோபௌ யேநாநுபஷ்யதி –
மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஷோசதி ৷৷ 2.1.4 ৷৷

ஸ்வப்னம் பதார்த்தங்களும் பரமாத்மாவே ஸ்ருஷ்ட்டி -கர்மம் அடியாகவே -ஸ்வப்னத்தில் பயப்படுத்தி பாபம் போக்கும் பரம காருணிகன்-
விழித்து இருக்கும்தசையில் கேட்க வேண்டாமே -மஹான் விபு -அனைத்தும் இவனால் அறிய வேண்டுமே

ய இமம் மத்வதம் வேத ஆத்மாநம் ஜீவமந்திகாத் .
ஈஷாநம் பூதபவ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகுப்ஸதே ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.5 ৷৷

ப்ரஹ்மம் கொஞ்சம் அறிந்து -ஆசை கொண்டவன் -தப்பாக செயல்பட்டாலும் வெறுக்காதே –
ரொம்ப நல்லவன் ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாமல் இருந்தால் கிட்டாதே

ய பூர்வம் தபஸோ ஜாதமத்ப்ய பூர்வமஜாயத .
குஹாம் ப்ரவிஷ்ய திஷ்டந்தம் யோ பூதேபிர்வ்யபஷ்யத ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.6 ৷৷

அப்பு -தண்ணீர் -முதலில் -பெரிய நீர் படைத்து -நாபி கமலம் -சதுர்முக ப்ரம்மா -நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்
எங்கும் வியாபித்து -உபாதானம் நிமித்த சஹகாரி த்ரிவித காரணமும் ப்ரஹ்மமே –
அபின்ன நிமித்த உபாதானம் ப்ரஹ்மம் -காரணமே அவன் என்று உணர்ந்து நெருக்கம் கொள்ள வேண்டுமே

யா ப்ராணேந ஸம் பவத்யதிதிர்தேவதாமயீ –
குஹாம் ப்ரவிஷ்ய திஷ்டந்தீம் யா பூதேபிர்வ்யஜாயத ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.7 ৷৷

அதிதி -ஆத்மா -இங்கு -பிராணன் உடன் -இந்திரியங்கள் உடன் -சரீரம் -ஆத்மாக்குள்ளும் வியாபித்து
க்ஷேத்ரம் ஷேத்ரஞ்ஞன் -ஸ்ரீ கீதை –அனைத்தும் ப்ரஹ்ம சரீரம் –நான் சரீரமா -சதஸ் -சொல்லி -சமாளிக்க ப்ரஹ்மம் சரீரீ -தானே

அரண்யோர்நிஹிதோ ஜாதவேதா கர்ப இவ ஸுபரிதோ கர்பிணீபி–
திவே திவ ஈட்யோ ஜாகரிவத்பிர்ஹவிஷ்மத்பிர்மநுஷ்யேபிரக்நி ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.8 ৷৷

அக்னிக்குள்ளும் ப்ரஹ்மமே

யதஷ்சோதேதி ஸூர்யோஸ்தம் யத்ர ச கச்சதி .
தம் தேவா ஸர்வே அர்பிதாஸ்தது நாத்யேதி கஷ்சந ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.9 ৷৷

சூரியனுக்குள்ளும் ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்ம ஞானம் வேண்டுமே -பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்ச வேண்டுமே

யதேவேஹ ததமுத்ர யதமுத்ர ததந்விஹ –
மரித்யோ ஸ மரித்யுமாப்நோதி ய இஹ நாநேவ பஷ்யதி ৷৷ 2.1.10 ৷৷

இங்கு இருக்கிறது அது -அங்கு எதுவோ அது இது தான் -வைகுண்ட பெருமாளே இங்கும் அங்கும் வியாபித்து
ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத ஒன்றே இல்லையே
இரண்டாவது உண்டு என்று பார்த்தால் மிருத்யு அடைகிறாய்
ப்ரஹ்மத்தால் வியாபித்து பட்டு தான் அனைத்தும்
ஒரே ப்ரஹ்மம் தான் -இந்த இரண்டையும் அறிய வேண்டும்

மநஸைவேதமாப்தவ்யம் நேஹ நாநாஸ்தி கிம் சந –
மரித்யோ ஸ மரித்யும் கச்சதி ய இஹ நாநேவ பஷ்யதி ৷৷ 2.1.11 ৷৷

சுத்தமான மனசாலே அறிய முடியும் இந்த ப்ரஹ்மாத்மாக விஷயம் -ஸாஸ்த்ர வாசனையால் சம்ஸ்காரம் பண்ணப் பட்ட மனஸ்
பல கிடையாது -ஒன்றே -இஹ இங்கே -நானாத்வம் இல்லை -ஒரே ப்ரஹ்மமே அந்தராத்மா

அங்குஷ்டமாத்ர புருஷோ மத்ய ஆத்மநி திஷ்டதி –
ஈஷாநம் பூதபவ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகுப்ஸதே ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.12 ৷৷

ப்ரஹ்மம் இவ்வளவு அருகில் -கட்டை விரல் அளவில்-சுருக்கிக் கொண்டு கருணையால் -புத்திக்கு பிடிக்கும் படி
பெரியவர் -அனைத்தைக்கும் ஸ்வாமி -வெறுப்பு இல்லாமல் -விஜுகுப்ஸதே -அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம் படி வந்து புகுந்து

அங்குஷ்டமாத்ர புருஷோ ஜ்யோதிரிவாதூமக .
ஈஷாநோ பூதபவ்யஸ்ய ஸ ஏவாத்ய ஸ உ ஷ்வ ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.1.13 ৷৷

மூன்று காலங்களிலும் இவனே சர்வேஸ்வரன் –ஜ்யோதிரிவாதூமக . -புகை இல்லாத ஜோதி

யதோதகம் துர்கே வரிஷ்டம் பர்வதேஷு விதாவதி –
ஏவம் தர்மாந் பரிதக் பஷ்யம் ஸ்தாநேவாநுவிதாவதி ৷৷ 2.1.14 ৷৷

மலைக்கு மேலே மழை பெய்து – நீர் அருவிகள் கிளை -ஒன்றாக -இருந்தும் பெயர்கள் ரூபங்கள் மாறும் –
அவரவர் இறையவர் –விதி வழி அடைய நின்றனர்–புத்தி வாசி மதங்கள் –
ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் –சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேசவனையே சேரும்

யதோதகம் ஷுத்தே ஷுத்தமாஸிக்தம் தாதரிகேவ பவதி –
ஏவம் முநேர்விஜாநத ஆத்மா பவதி கௌதம ৷৷ 2.1.15 ৷৷

தண்ணீர் தண்ணீர் கலந்தது போலே ப்ரஹ்ம ஞானம் அறிந்து சாம்யா பாதி மோக்ஷம் –
அஷ்ட குண சாம்யம் -குண அனுபவம் பண்ணி ஆனந்தம்

৷৷ இதி த்விதீயோத்யாயே ப்ரதமா வல்லீ ৷৷

—————————————————–

புரமேகாதஷத்வாரமஜஸ்யாவக்ரசேதஸ–
அநுஷ்டாய ந ஷோசதி விமுக்தஷ்ச விமுச்யதே ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.2.1 ৷৷

அறிய அறிய விளக்கம் -அனுபவத்துக்கு அசை போட்டு -அனுஷ்டானம்
ஏகாதச துவாரம் -11-வாசல் கதவு -சரீரம் – உள்ளே இருப்பது ஆச்சர்யம்
முகத்தில் ஏழு -நாபி மலம் ஜலம் ப்ரஹ்ம யந்த்ரம் -ஆக 11-திறந்தே இருக்குமே
விமுக்தஷ்ச விமுச்யதே -ஞானத்துடன் வெளியில் போனால் முத்தனாகிறான்-அறிந்து கொள்ள வேண்டும்

ஹ் ஸ ஷுசிஷத் வஸுரந்தரிக்ஷஸத்தோதா வேதிஷததிதிர்துரோணஸத் –
நரிஷத் வரஸதரிதஸத்வ்யோமஸதப்ஜா கோஜா றதஜா அத்ரிஜா றதா பரிஹத் ৷৷ 2.2.2 ৷৷

அக்னி வாயு -அதிதி -தண்ணீர் பசு மாட்டில் மலையில் இருந்து பிறந்ததாக எதுவாக இருந்தாலும் ப்ரஹ்மமே –
ஐததாத்ம்யம் ஏக ஆத்மா -ப்ரஹ்மத்தால் வியாபகம் ஒன்றே அனைத்துக்கும் பொதுவான விசேஷணம் —

ஊர்த்வம் ப்ராணமுந்நயத்யபாநம் ப்ரத்யகஸ்யதி –
மத்யே வாமநமாஸீநம் விஷ்வே தேவா உபாஸதே ৷৷ 2.2.3 ৷৷

பிராண வாயு அபான வாயு கீழே -ஹிருதய கமலத்தில் இருந்து நியமனம் –
விஷ்வே தேவா உபாஸதே- அனைவரும் ஆராதிக்கிறார்கள் –

அஸ்ய விஸ்ரம் ஸமாநஸ்ய ஷரீரஸ்தஸ்ய தேஹிந–
தேஹாத் விமுச்யமாநஸ்ய கிமத்ர பரிஷிஷ்யதே ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.2.4 ৷৷

ஜீவன் -வாழ்ந்து -விலகி -புகுந்து -மூன்றுக்குள்ளும் அதே ப்ரஹ்ம -இத்தை அறிந்தால் போதும்

ந ப்ராணேந நாபாநேந மர்த்யோ ஜீவதி கஷ்சந –
இதரேண து ஜீவந்தி யஸ்மிந்நேதாவுபாஷ்ரிதௌ ৷৷ 2.2.5 ৷৷

பிராண வாயு -அபான வாயு -ப்ரஹ்மத்துக்கு வசம் –

ஹந்த த இதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி குஹ்யம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் .
யதா ச மரணம் ப்ராப்ய ஆத்மா பவதி கௌதம ৷৷ 2.2.6 ৷৷

கௌதம -பிள்ளை இவன் -நசிகேஷத் -ரஹஸ்ய ப்ரஹ்ம ஞானம் சொல்கிறேன் –

யோநிமந்யே ப்ரபத்யந்தே ஷரீரத்வாய தேஹிந –
ஸ்தாணுமந்யேநுஸம் யந்தி யதா கர்ம யதா ஷ்ருதம் ৷৷ 2.2.7 ৷৷

ஒரு சிலர் கர்மம் தக்க வேறே பிறவி -அந்நியன் -உன்னை போலே இல்லாத புபுஷுக்கள் -அநாதரவு சப்தம்
அசரீரீயாகவும் சுற்றி இருக்கலாம் –

ய ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி காமம் காமம் புருஷோ நிர்மிமாண–
ததேவ ஷுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாமரிதமுச்யதே-
தஸ்ம ல்லோகா ஷ்ரிதா ஸர்வே தது நாத்யேதி கஷ்சந ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.2.8 ৷৷

ஒருவனே முழித்து -அனைவரும் தூங்கும்பொழுது -மோக்ஷம் ஆசை தூண்ட -முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா -மனன சீலன்
தேஜஸ் ப்ரஹ்மம் அம்ருதம் நித்யம் -ஐந்து விரல்கள் -பத்த முக்த நித்ய -அசேதனம் கட்டை விரல்
சேர்ந்தால் தான் நாலும் வேலை செய்யும் -ஒரே சரண்யன்

அக்நிர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ –
ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஷ்ச ৷৷ 2.2.9 ৷৷

சுக துக்கம் -ஒரே ப்ரஹ்மம் என்றால் ஓன்று போலே இல்லையே சங்கை –
நெருப்பு கொழுத்த -பதார்த்தம் உருவத்தில் எரியும் அதே போலே
கர்மத்துக்கு தகுந்த சுக துக்கம் -அசேதனங்களுக்கும் சேதனங்களுக்கும் வேறுபாடு -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறும்

வாயுர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ –
ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஷ்ச ৷৷ 2.2.10 ৷৷

வாயுவும் -பொதிகை மலை- தென்றல் -வேனல் காற்று வாசி உண்டே –

ஸூர்யோ யதா ஸர்வலோகஸ்ய சக்ஷுர்ந லிப்யதே சாக்ஷுஷைர்பாஹ்யதோஷை–
ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தாராத்மா ந லிப்யதே லோகது கேந பாஹ்ய ৷৷ 2.2.11 ৷৷

கண்ணுக்குள்ளே ஸூ ர்யன்-தோஷம் தட்டாதே -வியாபகத தோஷம் அவனுக்கு இல்லை –

ஏகோ வஷீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா ஏகம் ரூபம் பஹுதா ய கரோதி –
தமாத்மஸ்தம் யேநுபஷ்யந்தி தீராஸ்தேஷாம் ஸுகம் ஷாஷ்வதம் நேதரேஷாம் ৷৷ 2.2.12 ৷৷

ஒருவனே -அனைத்தையும் தன் வசம் -பக்தர்களுக்கு வசப்படுபவன் –
மூல பிரகிருதி கொண்டே அனைத்தும் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான்

நித்யோநித்யாநாம் சேதஷ்சேதநாநாமேகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந் –
தமாத்மஸ்தம் யேநுபஷ்யந்தி தீராஸ்தேஷாம் ஷாந்தி ஷாஷ்வதீ நேதரேஷாம் ৷৷ 2.2.13 ৷৷

ப்ரஹ்மம் நித்யம் -ஜீவனும் நித்யம் -அவன் ஒருவன் நாம் பலர் -சர்வஞ்ஞன் அவன் நாம் கொஞ்சம் -சகல பல பிரதன்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ப்ரஹ்மம் ஒருவனே -ஜீவர் பலர் –

ததேததிதி மந்யந்தேநிர்தேஷ்ய பரமம் ஸுகம் –
கதம் நு தத்விஜாநீயாம் கிமு பாதி விபாதி வா ৷৷ 2.2.14 ৷৷

பிள்ளை -கேள்வி -அது இது -யோகிகள் ப்ரஹ்மம் அறிகிறார்கள் -பரமம் சுகம் -அடையாளம் காட்ட முடியாதே

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நி–
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி ৷৷ 2.2.15 ৷৷

ப்ரஹ்மம் தேஜஸ் முன்னால் ஸூர்யனோ சந்தரனோ நக்ஷத்திரங்கள் ஒளி விடாதே -அக்னியை சொல்ல வேண்டுமே
அவன் தேஜஸால் இவை ஒளி விடுகின்றன -ஒளி மாயம் பரஞ்சோதி நல்ல யோகிகள் தான் அறிகிறான் –
அத்தை தானே நான் உனக்கு உபதேசித்தேன்
யாரும் ஓர் நிலைமை என அறிவரிய எம்பெருமான் அறிவு எளிய எம்பெருமான் போலே

৷৷ இதி த்விதீயேத்யாயே த்விதீயா வல்லீ ৷৷

————————————————–

ஊர்த்வமூலோவாக்ஷாக ஏஷோஷ்வத்த ஸநாதந–
ததேவ ஷுக்ரம் தத் ப்ரஹ்ம ததேவாமரிதமுச்யதே –
தஸ்ம ல்லோகா ஷ்ரிதா ஸர்வே தது நாத்யேதி கஷ்சந ஏதத்வை தத் ৷৷ 2.3.1 ৷৷

இதே ஸ்லோகம் -15-அத்யாயம் ஆரம்பம் -மரத்தை தலை கீழே -வேர் மேலே -ப்ரம்மா மேலே -காய் கனி நாம் கீழே
சம்சாரம் மரம் -நன்றாக இருந்து நினைப்பவன் பிறந்தே -ஆழ்ந்து இருப்பான்
கோடரி -அசங்க-சத்ரேண -வைராக்யம் -திடமான சித்தம் -பற்றின்மை ஒன்றாலே வெட்ட முடியும் –

யதிதம் கிம் ச ஜகத் ஸர்வம் ப்ராண ஏஜதி நி ஸரிதம்-
மஹத்பயம் வஜ்ரமுத்யதம் ய ஏதத்விதுரமரிதாஸ்தே பவந்தி ৷৷ 2.3.2 ৷৷

ப்ரஹ்மம் -எங்கும் வியாப்யம் -பயந்தே -கார்யங்கள் ஸூர்ய உதயம் இத்யாதி

பயாதஸ்யாக்நிஸ்தபதி பயாத்தபதி ஸூர்ய-
பயாதிந்த்ரஷ்ச வாயுஷ்ச மரித்யுர்தாவதி பஞ்சம ৷৷ 2.3.3 ৷৷

ப்ரஹ்மம் பார்த்து நடுங்கி யமன் வேலை -வாயு –

இஹ சேதஷகத்போத்தும் ப்ராக் ஷரீரஸ்ய விஸ்ரஸ-
தத ஸர்கேஷு லோகேஷு ஷரீரத்வாய கல்பதே ৷৷ 2.3.4 ৷৷

சரீரம் விழும் முன் ப்ரஹ்ம ஞானம் அடையைப் பார்
அடுத்த பிறவி எது என்ன தெரியாதே –
ஏடு நிலத்து இடுவதன் முன்னம் -இழந்தால் எங்கேயோ உழன்று இருக்க வேண்டுமே

யதாதர்ஷே ததாத்மநி யதா ஸ்வப்நே ததா பிதரிலோகே-

இந்த்ரியாணாம் பரிதக்பாவமுதயாஸ்தமயௌ ச யத் –
பரிதகுத்பத்யமாநாநாம் மத்வா தீரோ ந ஷோசதி ৷৷ 2.3.6 ৷৷

இந்திரியங்கள் தேகம் உத்பத்தி விநாசம் -அறிந்து உணர வேண்டும்

இந்த்ரியேப்ய பரம் மநோ மநஸ ஸத்த்வமுத்தமம் –
ஸத்த்வாதபி மஹாநாத்மா மஹதோவ்யக்தமுத்தமம் ৷৷ 2.3.7

இந்திரியங்களை விட விஷயங்கள் பலமானவை – முன்பு போலே இதுவும் –
ஆத்மா புத்தி சத்துவம் சப்தத்தால் இங்கு மனஸ் –இத்யாதி

அவ்யக்தாத் து பர புருஷோ வ்யாபகோலிங்க ஏவ ச –
யம் ஜ்ஞாத்வா முச்யதே ஜந்துரமரிதத்வம் ச கச்சதி ৷৷ 2.3.8 ৷৷

பிரகிருதி-சூழ்ந்து அகன்று அளந்து உயர்ந்த மிக பெரும் பாழ்-அத்தையும் தாண்டி ப்ரஹ்மம்

ந ஸம் தரிஷே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஷ்யதி கஷ்சநைநம் –
ஹரிதா மநீஷா மநஸாபிக்லரிப்தோ ய ஏதத் விதுரமரிதாஸ்தே பவந்தி ৷৷ 2.3.9 ৷৷

கண்ணால் பார்க்க முடியாது காதால் கேட்க முடியாது -பக்தி ஒன்றாலே -ஹரிதா மநீஷா-சுத்தமான மனசால் -ஒன்றாலே முடியும்
யாவர்க்கும் உன்னை இன்னதோர் தன்மை என்று தெரிய அரியையாய் உள்ளாய் –

யதா பஞ்சாவதிஷ்டந்தே ஜ்ஞாநாநி மநஸா ஸஹ –
புத்திஷ்ச ந விசேஷ்டதே தாமாஹு பரமாம் கதிம் ৷৷ 2.3.10 ৷৷

ப்ரஹ்மம் ஒன்றையே மீண்டும் மீண்டும் நினைந்து -வெளி விஷயம் பற்று இல்லாமல் -பரமாம் கதி அடையலாம்

தாம் யோகமிதி மந்யந்தே ஸ்திராமிந்த்ரியதாரணாம் –
அப்ரமத்தஸ்ததா பவதி யோகோ ஹி ப்ரபவாப்யயௌ ৷৷ 2.3.11 ৷৷

இது தான் யோகம் -விழிப்பு உடன் இருக்க வேண்டும்-ஸ்திரமாக இந்திரியங்களை வசப்படுத்தி

நைவ வாசா ந மநஸா ப்ராப்தும் ஷக்யோ ந சக்ஷுஷா –
அஸ்தீதி ப்ருவதோந்யத்ர கதம் ததுபலப்யதே ৷৷ 2.3.12 ৷৷

சாஸ்திரம் ஒன்றே ப்ரஹ்மம் அறிய வழி
அஸ்தி அஸ்தி -சாஸ்திரம் படி எல்லாமாக இருக்கிறார் எப்படி என்று சொல்ல முடியாது –
எல்லாமாக இருப்பதால் சொல்ல முடியாதே

அஸ்தீத்யேவோபலப்தவ்யஸ்தத்த்வபாவேந சோபயோ-

யதா ஸர்வே ப்ரமுச்யந்தே காமா யேஸ்ய ஹரிதி ஷ்ரிதா-
அத மர்த்யோமரிதோ பவத்யத்ர ப்ரஹ்ம ஸமஷ்நுதே ৷৷ 2.3.14 ৷৷

மனசால் அஸ்தி நினைக்க நினைக்க பிடி படுவான் -நம்பிக்கை உடன் த்யானம் ஆரம்பம்
ஆசை மற்ற இடங்களில் விட்டு அவன் இடம் கொண்டு

யதா ஸர்வே ப்ரபித்யந்தே ஹரிதயஸ்யேஹ க்ரந்தய-
அத மர்த்யோமரிதோ பவத்யேதாவத்த்யநுஷாஸநம் ৷৷ 2.3.15 ৷৷

விருப்பு வெறுப்பு முடிச்சுக்கள் போகும் த்யானம் பண்ண -இது தான் நீ கேட்ட மூன்றாவது வரம் -உனக்கு உபதேசம்

ஷதம் சைகா ச ஹரிதயஸ்ய நாட்யஸ்தாஸாம் மூர்தாநமபிநி ஸரிதைகா –
தயோர்த்வமாயந்நமரிதத்வமேதி விஷ்வங்ங்ந்யா உத்க்ரமணே பவந்தி ৷৷ 2.3.16 ৷৷

-நூறுக்கு மேல் ஓன்று 101-நாடி -மூர்த்தன்யா நாடி -மூலம் வெளியில் சென்று அர்ச்சிராதி கதி –

அங்குஷ்டமாத்ர புருஷோந்தராத்மா ஸதா ஜநாநாம் ஹரிதயே ஸந்நிவிஷ்ட-
தம் ஸ்வாச்சரீராத் ப்ரவரிஹேந்முஞ்ஜாதிவேஷீகாம் தைர்யேண –
தம் வித்யாச்சுக்ரமமரிதம் தம் வித்யாச்சுக்ரமமரிதமிதி ৷৷ 2.3.17 ৷৷

கட்டை விரல் அளவு -அத்தனை பேர் இடம் உள்ளான் -பிரித்து அறிந்து கொள்ள வேண்டும் -ஸூஷ்மம்
த்யானம் மூலம் அறிந்து -சரணாகதி மூலம் -இரட்டிப்பு சொல்லி நிகமிக்கிறார் – பரஞ்சோதி அம்ருதம் அவன்

மரித்யுப்ரோக்தாம் நசிகேதோர்த லப்த்வா வித்யாமேதாம் யோகவிதிம் ச கரித்ஸ்நம் –
ப்ரஹ்மப்ராப்தோ விரஜோபூத்விமரித்யுரந்யோப்யேவம் யோ விதத்யாத்மமேவ ৷৷ 2.3.18 ৷৷

மிருத்யுவால் உபதேசம் -பரமாத்மா வித்யையம் யோக விதியையும் அறிந்து -பர ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்று
அனுஷ்ட்டித்து -ப்ரஹ்மம் அடைந்தான் -கேட்டத்தை யார் கேட்டாலும் ப்ரஹ்ம பிராப்தி இது சத்யம் –

৷৷ இதி கடோபநிஷத்ஸமாப்தா ৷৷

——————————————————–

ஸஹ நாவவது ஸஹ நௌ புநக்து ஸஹ வீர்யம் கரவாவஹை தேஜஸ்விநாவதீதமஸ்து மா வித்விஷாவஹை ৷৷

ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி ৷৷

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

வேதார்த்த சங்க்ரகம் —

February 24, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

ஸ்ரீ பாஷ்யம் அறிய முதல் படி இது

ஸ்ருதிக்கு விருத்தமான அந்தகாரம்-சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –
யாதொரு ஸ்ரீ யமுனாச்சார்யரால் தூரத்தில் தள்ளப்பட்டதோ-
அவர் ஜயசாலியாக உள்ளார் -என்றவாறு

ஸ்ரீ போதாயனர் வ்ருத்தி கிரந்தம் –
ஸ்ரீ பாதாராயணர் வேதாந்த சூத்ரம் –
இருவரும் ஒரே காலத்தவர்
ஸ்ரீ டங்கர் -வாக்யகாரர் -வ்ருத்தி கிரந்தத்துக்கு வியாக்யானம் -இவரையே ஸ்ரீ ப்ரஹ்மாநநதி
ஸ்ரீ த்ராமிடாச்சார்யார் வியாக்யானமும் உண்டு
ஸ்ரீவத்சாங்கர் ஸ்ரீ குஹ தேவர் ஸ்ரீ கபாததி ஸ்ரீ பாருசி -போன்றோர் அருளிச் செய்த வியாக்கியானங்கள் லுப்தம்
நம் சித்தாந்தம் ப்ராசீனம் -ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ரம் அடிப்படையாக கொண்டது
ஸ்ரீ உபநிஷத் வாக்கியங்கள் இவற்றையே போதிப்பிக்கின்றன என்றும்
ஸமஸ்த கல்யாண குண கணங்களுடன் கூடி நிகில ஹேயபிரத்ய நீகனாயும் – ஹேய குணங்களால் தீண்டப்படாதவனாகவும்
இருக்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பரம காரண வஸ்து-
சேதன அசேதன ஸமஸ்த வஸ்துக்களிலும் அத்யந்த விலக்ஷணன்-இவற்றை சரீரமாகக் கொண்டவன் –
அவனே பிராப்யமும் பிராபகமும் -கிருபையே முக்கிய காரணம் -பக்தி பிரபத்திகள் வ்யாஜங்கள்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் திவ்ய ஸ்வரூபம் போலவே பரம ப்ராப்யம் -ஆனந்தாவாஹம்

—————-

—————–

ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாசன் முன் நிலையில் அருளியது
பிற மத கண்டனம்/சுவ மத விஸ்தாரம் ஆகிய இரண்டு பகுதிகள்
ஸ்ரீ ஸுதர்சன சூரி வியாக்யானம்-தாத்பர்ய தீபிகா -ஸ்ருத பிரதீபிகா
மங்கள ச்லோஹம்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த  கல்யாண நிலயே விஷ்ணவே நமக —
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் மூன்றும் சொல்லும்
உபய விபூதிநாதன் / திவ்ய மங்கள விக்ரகன்//சரீர ஆத்மா பாவம் மற்ற இரண்டு தத்வங்கள்/
உபய லிங்க விசிஷ்டம்-நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிலயே-
நிர்மல-அகில ஹேய பிரத்யநீக -அனைத்து உள்ளும் வெளியிலும் இருந்து நிரவகித்தும் செலுத்தியும் தோஷம் தட்டாதவன்
அனந்த கல்யாண நிதயே-அனந்த கல்யாண குணா கரத்வம்-பரத்வம் சௌலப்யம் போன்ற அனைத்தும்

விஷ்ணவே -ஸ்ரிய பதி -எங்கும்  எதிலும் எப் பொழுதும் வியாபித்து

நமக -புருஷார்த்தம் -அனுபவ ஜனித பிரிதி கார்ய கைங்கர்யம்
மங்கள ஸ்லோஹம்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்யம் பிரம பரிகதம் சம்சாரத்தி தத் 
பரோபாத் யாலீதம்  விவசம் அசுபச்யாச்பதமிதி 
சுருதி ந்யாயா பேதம்  ஜகதி வித்தம் மோகனமிதம் 
தமோ யேனாபச்தம் ஸா ஹி விஜயதே யாமுன முனி 
முதல் வாக்கியம் அத்வைத கண்டனம் பிரமம் ஞானம் ஒன்றே -சங்கர மத கண்டனம் 
அடுத்து பாஸ்கர மத கண்டனம்-பிரமம் ஜீவாத்மா போல் உபாதி சம்பந்தம்-கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள் சம்பந்தம் 
அடுத்து  யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –

இவை வேதத்துக்கு புறம்பு சுருதி நியாய பேதம் சின் மாத்திர நிர் குண நிர் விசேஷ –மாயை-பொய்-சங்கரர்

பிரமமே இந்த்ரிய வலையில்- மோஷம் அடைய அதுவும் உபாயமாக எதை பற்றும்-பாஸ்கர மத கண்டனம்
ப்ரஹ்மத்துக்கே  தோஷம் உண்டு சித் அசித் போல் யாதவ பிரகாசர்
பரம வைதிக மதம் விசிஷ்ட அத்வைதமே -ஆள வந்தார் அக்ஞானம் போக்கி இந்த ஞானம் தெளிவு படுத்தினார் அவர் அடி பற்றி மேல் அருளுகிறார்

சந்தோக்ய உபநிஷத் -அருணாவின் பிள்ளை உத்கலா தன பிள்ளை – ஸ்வேத கேது –

யத சோமய ஏகென மிருத் பிண்டேன  சர்வம் மிருத்மயம் விக்ஞாதம் இஸ்யாத்–

சத் ஏவ சோமயா யத்மக்ரே அசீத் ஏக மேய அத்வதீயம் –சத்தாகவே இருந்தது ஒன்றாகவே இருந்தது இரண்டாதவது இல்லை-

தத் இக்ஷத பகுச்யாம் பிரயாயேதி-சங்கல்பித்தது பலவாக ஆக–சமஷ்டி சிருஷ்டி
சோயம் தேவாத அக்ஷ்தக ஹந்தாகம் இம திச்ர தேவதா  அநேன ஜீவேன ஆத்மானா அனுபிரவச்ய நாம ரூப
இவ் வியாகரவானி-   –தேவதை படைத்து அந்தர் ஆத்மா ஆகி -வியஷ்டி சிருஷ்டி-
ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் ச ஆத்மா  தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேது–

தத் -பிரமம் நியமித்து உள் புகுந்து சிருஷ்டித்து காத்து அழித்து -அந்தர் ஆத்மா அனைத்துக்கும் -அனைவருக்கும் –

விஷயம்-சம்சயம்-பூர்வ பஷம்-சித்தாந்தம்-பிரயோஜனம் -ஐந்தும் அருளுகிறார்
அத்வைதி-நிர் விசேஷம்-
வேதம்-சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம்-
நிஷ்கலம்,நிஷ்க்ரியம்,நிர்குணம், நிரஞ்சனம்
ஒன்றை அறிந்தால் சர்வமும் அறியலாம் சர்வ அபாவமும் இல்லை-
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம்–பிரிக்க முடியாத –பிரகாரம்
“அயமர்ஹ்த : ச்வேதகேதும்  பிரத்யாஹா  – “ச்தப்தோசி ; உத  தம்  ஆதேசம்
அப்ராக்ஷ்ய : இதி ; – பரிபூரணம்  இவ  லக்ஷ்யசே  | தன ஆசார்யன்  பிரதி 
தமப்யாதேசம்  ப்ருஸ்தவானாசி   ? இதி  | அதிசயதே    அநேன  இதி  ஆதேச : | ஆதேச :
பிரசாசனம் ; “எதச்ய வா  அக்ஷரஷ்ய  பிரசாசனே  கார்கி  சூர்யச்சந்த்ரமசொவ்  
வித்ருதௌ  திஷ்டத : இத்யாதிபீரய்கார்த்யாத்  | ததா  ச  மாணவம்  வச்ச:
“பிரசாசிதாரம்  சர்வேஷாம் ” இத்தியாதி  | அத்ராபி  ஏகமேவ  இதி 
ஜகதுபாதானதாம்  ப்ர்திபாத்ய  அத்விதீய  பதென 
அதிஷ்டாற்றந்தரநிவாரநாத்  அசைவ  அதிஷ்டற்றுத்வமபி  பிரதிபாட்யனே  |
அத : “தம  பிரசாசிடாரம்  ஜகடுபாடானபுதமபி  ப்ருஷ்டவானாசி ? யேன
ஸ்ருதென  மதேன  விக்ஞாநென  அச்ருடம்  அமுதம்  அவிஞ்யாதம்  ஸ்ருதம்  மதம் 
விக்ன்யாதம்  பவதி ” இத்யுக்தம்  இசாத்  | “நிகில  ஜகடுடைய  விபவ  லயாதி
காரண  பூதம் சர்வஞ்யத்வ  – சதயகாமத்வ – சத்யசங்கல்பத்வாடைபரிமித்த
உதார  குண  சாகரம்  கிம்  பிரம த்வயா  ஸ்ருதம் ?” இதி  ஹார்தோ பஅவ : | “
அதிசய அனேன இதி ஆதேச–அனைத்தயும் நியமிக்கும் –அதனால் ஆதேச என்று பிரமத்தை சொல்லும்

பிரசாசேன–பிரசாசித –ஆதேச எல்லாம் இதையே குறிக்கும்-ஏக மேவ அத்வதீயம் -அனைத்துக்கும் எல்லா வித காரணமும் இவனே புருஷோத்தமன் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -காரியத்தில் உள்ள தோஷம் இல்லா காரணம்- லயத்தில் அனைத்தும் சூஷ்ம ரூபத்தில் ஒட்டி கொண்டு இருந்ததால் –அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதுக் சித்த விசேஷணம்–

தர்மம்-தரமி/விசேஷணம் -விசேஷ்யம்/ பிரகாரம்-பிரகாரி/ரூபம்-ஸ்வரூபம்/சரீரம்-சரீரி ஆத்மா /அம்சம்-அம்சி//
ஆதாரம்-நியமகம்-சேஷி–
சத் ஏவம் சமய இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏக மேவ அத்வதீயம்–பிரமம் ஒன்றே நிமித்த உபாதான காரணம் 
சத்-சூஷ்ம சித் அசித் விசிச்ஷ்ட பிரமம் 
இதம்-ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட பிரமம் 
சத்யம் -சித் விட வாசி உள்ளவன் பிரமம் 
ஞானம் -பக்தர் விட வாசி பிரமம் 
அனந்தம் -முக்த நித்யர் விட வாசி பிரமம் 
ஹந்த ஹமிமா திச்ரோ தேவதா அனேன ஜீவன் ஆத்மா அனுபிரவிச்ய நாம ரூப வியாக்ரவானி  

அத்வாரகம்-சமஷ்டி சிருஷ்டி 

சத்வாரகம்-வியஷ்டி சிருஷ்டி 

எததுக்தம்  பவதி  – ஜீவாத்மா  து  பிரமன : சரீரதயா  பிரகாரத்வாத்  
பிரம்மாதமாக : “யஸ்ய  ஆத்மா  சரீரம் ” இதி  ஸ்ருதியந்தராத்  ஏவம்  பஹூத் சாயா  
ஜீவச்ய  சரீரதயா  பிரகார  ப்ஹூதானி  தேவ  மனுஷ்யாதி  சம்ச்தானானி
வஸ்தூனி   இதி  ப்ரஹ்மாத்மகாணி  தானி  சர்வாணி  அஹ்த  : தேவோ  மனுஷ்ய : யக்ஷோ   
ராக்ஹச : பசு : மிருக : பக்ஷஈ  வ்ருக்ஷோ  லதா  காஷ்டம்  சிலா  தருணம்  கத  : 
பத  : இத்யாதயச்சர்வே    பிரகிருதி  பிரத்யயயோகேன  அபிதாயகதையா  
பிரசித்தா  : சபதா: லோகே  தத்தத்ட்ரவ்யவாச்யதையா ப்ரடீயமானதத்தட்
சம்ச்தானவஸ்து  முகேன  தடபிமானி ஜீவ-தடந்தர்யாமி பரமாத்மா 
பர்யந்த சம்கஅதசயைவ வாசகா : இதி “விசேஷணம் பிரகாரம் இரண்டு வகை -ஆபரணம் -சரீரம் -இங்கு ஆபரணம் விசேஷணம் மட்டுமே -ஆனால் சரீரம் -ஆத்மா -சரீரம் அப்படி இல்லை-யஸ்ய சேதனச்ய யத் த்ரவ்யம்  சர்வாத்மனா ச்வார்த்த நியந்தும் தாரியித்தும் ச சகயம் தத் செஷத்யக ஸ்வரூபம் ச தத் தஸ்ய சரீரம்—பிருதுக் சித்தி அநர்த்த    ஆதார -ஆதேய பாவ நியந்த்று நியாமய பாவ  சேஷி சேஷ  பாவாஞ்ச 

ஐ ததாமியம் எனபது –

யஸ்ய ஆத்மா யஸ்ய தத்  ஐ ததாமாகம் ஐ ததாத்மாகம் ஏவ இதாத்மியம் -என்பதன் சுருக்கு
அவன் சங்கல்பித்து சிருஷ்டி –அவன் ஆதாரம் நியமகன் சேஷி –அதனால் ஆத்மா இதுசத்தியம் தத் சத்யம்
சரீர ஆத்மா பாவம் விளக்கி பின்பு
தத் தவம் அஸி ச்வேதகேது எனபது ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை-
இதம் சர்வம்-சித் அசித் அனைத்தும் –
சாமாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம்  ஏகச்மின் ஆர்த்தே  விருதிதி சாமாதி கரண்யம்
நீல கடம் போல் –ஒன்றையே வர்ணத்துக்கும் உருவத்துக்கும் குறிக்கும்
அத : சர்வச்ய  சித் அசித் வஸ்துனோ  பிராமசரிரத்வாத் , சர்வசரிரம்  சர்வப்ரகரம் 
சர்வைர்சப்தை : ப்ரகுமைவபிதியாத  இதி , “தத் ” “தவம் ” இதி  சாமாதி கரண் ஏன  
ஜிவசரிரதையா  ஜிவப்ரகரம்  ப்ரகுமைவபிஹிதம்  | ஏவமபிஹிதேசதி  அயமர்தோ 
ஜ்ஞ்யயதே “தவம் ” இதி  யா : போர்வம் தேஹச்யதிஷ்டற்றுடாய  பிரதித் : ச :
பரமத்மசரிரதய  பரமத்மப்ரகரபுத : பரமத்மபர்யந்த : ப்ருதக் 
ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி  அனர்ஹா : அத : “தவம் ” இதி  சப்தா: தத்ப்ரகரவிசிஷ்டம் 
தத் அந்தர்யாமி நமேவ சச்தே  – இதி  | அநேன ஜிவேனத்மனனுப்ரவிச்ய  நாம ரூப்யே 
வ்யகரவனி ” இதி  பிராமத்மகதயைவ  ஜிவச்ய  சரிரின : ச்வனமபாக்த்வத்  |

தத் -பிரமத்தையே குறிக்கும் 

ஜகத் காரணன் /சர்வ கல்யாண குணகரன் /நிரவத்யம் /நிர்விகாரம் —
துவம் -பரமம் -அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -ஆக உள்ள சித் அசித் –
நிர்குணம் -தோஷம் இல்லாதவனை குறிக்கும்-அகில ஹேய பிரத்யநீகன் 

சத்யம்-நிருபாதிகம் – திரி வித -அசித் –பக்த சித் விட வேறு பட்டவன் 

ஞானம் -நித்ய அசந்குசித ஞானம் –முகத்தனை விட வேறு பட்டவன் 
அநந்தம் -தேச கால வஸ்து -திரி வித பறிசேதணன் -நித்யரை விட வேறு பட்டவன் 
நிர்விசேஷ சின் மாத்ர பிரமம் -விளக்கம் சேராது 

கண்ட முண்ட பூர்ண கொம்பு கொண்ட பசு போல் மூன்றா –ஒன்றே இவ்வாறாக வெவ்வேறு காலத்தில் இருக்கலாமே 

நீல கோமளாங்க யுவ விசாலாட்ஷா பாஸ்கரன்-சாமானாதி கரணம் 

“ஸ்வருப  நிருபன  தர்ம  சப்தா  ஹி  தர்ம  முகேன  ச்வருபமபி 
பிரதிபடயந்தி  கவதிசப்தவத்  | ததாஹா சுற்றகற: ‘தத் -குண 
சரத்வத்  தத்வ்யபதேச : பிரக்ஜ்ன்யவத் ‘”

“ஜ்ஞ்யநென  தர்மேன  ச்வருபமபி  நிருபிதம் | ந  து  ஜ்ஞான  மாத்ரம் 
ப்ர்ஹமேதி  | கதம்  இதமாவகம்யாத    இதி  சேத்  ‘யஸ்  சர்வஞ்யஸ்  சர்வவித் ‘
இதி  ஜ்ஞ்யற்றுத்வ  ஸ்ருதே : ‘பரஸ்ய  சக்திர் -விவிதைவ  ஸ்ருயதே, ச்வபாவிகி 
ஜ்ஞான -பல -கரிய  ச ‘, ‘விஞ்யதமரே  கேன  விஜநியத் ‘
இத்யாதி  -சுருதி -சதா -சமதிகதமிதம்  |”

“அத : சத்ய  ஜ்ஞ்யநதி  பதானி  ஸ்வார்த்த  பூத  ஜ்ஞ்யநதி  விசிஸ்தமேவ 
பிரம  பிரதிபதயந்தி “

நேதி நேதி—திரு வித பரிச்சேதம் இல்லாதவன் 

நேக நானா அஸ்தி –அவன் உள்ளே இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லை 

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

 


ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -மூன்றாம் பகுதி –

February 22, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————

காரீர்யா வ்ருஷ்டி காமோ யஜேத -பலமே பிரபதனம் -சுகம் -அபூர்வம் புருஷ அநு கூலம் ஆக முடியாதே
க்ருதி உத்தேச்யத்வம்-க்ருதம் பிரதி சேஷித்வம்
கார்யம் பிரதி சம்பந்தி சேஷக -தத் பிரதி சம்பந்த்வம் சேஷித்வம் -கார்யம் சேஷி -அதன் பிரதி சம்பந்தி சேஷம்
-கார்யம் பிரதிசம்பந்தியின் பிரதி சம்பந்தி என்பது கார்யத்வமே கார்யத்வம் என்பது போலே ஆத்மாஸ்ரய தோஷம் சம்பவிக்கும்
பர உத்தேச ப்ரவ்ருத்த க்ருதி வியாப்தி அர்ஹத்வம் சேஷத்வம்
க்ருதி பிரயோஜனத்வம் -பலம் தானே
தாத்பர்ய தீபிகை -உபய அனுப ஐக்கைக ஜூஷா சவ் சேஷ சேஷி நவ் இச்சையா யது பாதேயம் யஸ்ய அதிசய ஸித்தயே
பரகத அதிசய ஆதாய கத்வம் சேஷத்வம் /ஆஹித அதிசய பாக்த்வம் சேஷித்வம் –
ஸர்வஸ்ய வஷீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக –பதிம் விஸ்வஸ்ய
சேஷகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -யாகம் எஜமான் / சேஷிகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -ஜீவன் நாற்காலி கொண்டு தனக்கு அதிசயம்
உபயகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -எஜமான் அனுபவிக்க வேலைக்காரன் அதிசயம் தர -இருவருக்கும் ஆசை
உபய பின்ன கத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -சுவரும் வண்ண மேல் பூச்சும் போலே -இரண்டுக்கும் ஆசை இல்லாமல் -சுவருக்கு -அதிசயம்
சேஷப் பரா அரத்தத்தவாத்-ஜைமினி ஸூ த்ரம் -யத அத்யந்தம் பரார்த்தக தம் வயம் சேஷ இதி ப்ரூமக –
இத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜர் -பர கத அதிசய ஆதான இச்சையா உபாதே யாத்வமேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பர சேஷி
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ஸ்ருதி சத சிரஸ் சித்திம்–சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் –
ஆத்மாவுக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ றே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரக பிரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அசேதனம் அத்வாரக சத்வாரக இரண்டும் உண்டே –
ஆழ்வான் ஆழ்வார் அடியேன் உள்ளான் என்றபடி கண்டாயே -என்று திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்தார் இறே
ஞானம் ஆனந்தம் -அசித் வியாவருத்தி -சேஷத்வமே சத்தை கொடுக்கும் ஜீவாத்மாவுக்கு என்றபடி
ஜாதி போலே ப்ருதக் சத் பாவம் இல்லை -குண்டலம் போலே இல்லை -குண்டலம் பஹிரங்க லக்ஷணம்
அபூர்வம் சேஷியாக இருக்க முடியாது என்றபடி –
யஜதா -கர்த்ரு சாமான்யம் -ஸ்வர்க்க காமக -கர்த்ரு விசஷ்யம்-வியாகரண சாஸ்திரம்
மீமாம்சிகர் -யஜதா -நியோஜ சாமான்யம் / ஸ்வர்க்க காமக நியோஜ்ய சாமான்யம்
யாக ஜன்ய அபூர்வ ஸ்வ கீயத்தவ புத்திமான் பவ –
சாத ஸ்வர்க்க விசிஷ்டஸ்ய ஸ்வர்க்க அசாதானே கர்த்ருத்வ அந்வயோ ந கதாதி-
யாகம் ஸ்வர்க்க சாதனம் இல்லை என்பதால் கர்த்ருத்வ அன்வயம் இல்லை அதனால் அபூர்வம் நியோகம் கல்பிக்க வேண்டும் என்பர்
நியோஜ்யத்வா அந்வயோபி ந கதத இதி ஹி ஸ்வர்க்க சாதனத்தவ நிச்சயக -அபூர்வம் என்று கல்பித்து -மேல் ஸ்வர்க்க சாதன பாவத்தையும் கல்பிக்கிறீர்கள்
யதார்த்த ஞானம் இல்லாமல் வியாகரண சாஸ்திர விருத்தமாக செய்கிறீர்களே -சாமான்ய சத்யா வசன பரிபாலன தர்மத்தை காப்பவன் என்று
சாஷாத் தர்மம் பெருமாளை பார்க்காமல் சக்கரவர்த்தி பிரிந்தால் போலே அன்றோ –
தர்ம புத்திரனும் ஷத்ரியனாய் இருந்து மனைவி தம்பிகளை ரஷிக்காமல் சூத்தில் பணையம் வைத்து இழந்தால் போலவும் அன்றோ –
போக்து காமக தேவதத்தக கிருஹம் கச்சேத் -தேவதத்தன் வீட்டுக்கு போகும் கிரியை போஜன சாதனத்வத்துக்காக-என்ற அறிவை உணர்த்த அன்றோ இந்த வார்த்தை
அதே போலே யாகம் யாக கரணஸ்ய ஸ்வர்க்க சாதனத்வம் -யஜதே என்றது யாக கர்த்தா -யாக கிரியை -காட்டும் என்னால் நீங்கள் ஸ்வகீய புத்தி கொடுத்து
அபூர்வம் உண்டாக்க என்கிறீர்கள்
நியோஜ்யக ச சா கார்யம் யக ஸ்வ கீயத் வேந புத்தயதே-என்று சொல்லி ஸ்வர்க்க காமோ யஜத என்பது நியோஜ்யனுக்கு சொல்கிறது
-யாக கர்த்தாக்கு இல்லை என்கிறீர்கள் -போத்ருத்வம் யஷ்ட்ருத்வ அநு குணம் -புத்தி கிரியையாக கிரியைக்கு அநு குணம் என்கிறீர்கள் –
ஆனால் வாக்யார்த்தமோ யாக கிரியை அன்றோ -அனுகிரக கார்யம் -எல்லா யாகங்களும் பர ப்ரஹ்மத்துக்கு ஆராதன ரூபம்
-அவன் ப்ரீதி அடைந்து அதனால் அன்றோ பலன் அளித்து அருள்கிறான்
பல சம்பிபதசயா கர்மா அபிராத்மானம் பிபிரீஷந்தி ச ப்ரீதோலம் பலாயா இதி சாஸ்திர மரியாதா-
வசதி இதி வாசுதேவக -அந்தர்யாமியாக இருந்து அளித்து அருள்கிறான் என்றபடி
சுருதி பிரமாணம் -இஷ்ட பூர்தம் பஹுதா ஜாயமானம் விஸ்வம் பிபர்த்தி புவனஸ்ய நாபிஹி –
ததேவ அக்னிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமாஹாஸ் –
சதுர் ஹோதாரோ யத்ர சம்பதம் கச்சந்தி தேவைஹி -ஸ்ருதி]
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்தக ஸ்ரத்தயா அர்ச்சித்தும் இச்சதி தஸ்ய தஸ்ய அசலாம் ஸ்ராத்தம்
தாம் ஏவ வித்ததாமி அஹம்-என்றும் -போக்தாரம் யஜ்ஜ தபஸாம் சர்வ லோக மகேஸ்வரம்-என்றும் –
ச தயா ஸ்ரத்தயா யுக்தக தஸ்ய ஆராதனமீ ஹதே லபதே ச தத் காமம் மையைவ விஹிதான் ஹி தான் -என்றும் -ஸ்ரீ கீதை
யஜ்ஜைஸ் த்வம் இஜியஸே பைத்தியம் சர்வ தேவமய அச்யுத யைஸ் ஸ்வ தர்ம பரைர் நாத நரைர் ஆராதிதோ பவான்
யஹே தரந்தி அகிலம் ஏதாம் மாயாம் ஆத்ம விமுக்தயே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
யஜேத–யஜி திப் -யஜ தேவ பூஜாயாம் -கர்த்ரு வியாபார சத்யாதாம்
பூர்வ பாக்க விதி வாக்யம் -வாயவ்யம் ஷ்வேதம் ஆலாபேத பூதி காமக வாயுர் வை ஷேபிஷ்டா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகதேயேந உபதாவதி ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கமயதி
பரமாத்மா வாயு தேவனின் அந்தராத்மாவாக பலன் அளிக்கிறான் -அபூர்வம் கல்பிக்க வேண்டாமே
யாகம் பண்ணின உடனே ஸ்வர்க்கம் கிட்ட வில்லையே -அதனால் அபூர்வம் கல்பித்து -யாகம் பண்ணினதும் அது உருவாக்கி பின்பு ஸ்வர்க்கம் பலமாக தரும் என்பார்கள்
யாகம் செய் என்றாலும் அபூர்வம் உருவாக்கு என்றே சொல்கிறது என்பார்கள்
உபாதானம் -வாச்யத்வேந அதிரிக்தார்த்தோ அநேந இதி அயம் சப்த உபாதானம் -யஜேத என்பது உபாதானம் என்பர் -அபூர்வம் தான் சாதனம் என்பர்
ஆனால் ஸ்ருதி -ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கம்யதி -என்று யோகத்தால் ப்ரீதி அடைந்து தேவதை பலம் அளிக்கிறது –

பர ப்ரஹ்ம அனுக்கிரகமும் நிக்ரகமும் சுகமும் துக்கமும் -என்பதற்கு பல ஸ்ருதி பிரமாணங்கள் உண்டே
ஏஷ ஹி ஏவ ஆனந்தயாதி /அத சோ அபயம் காதோ பவதி / அத தஸ்ய பயம் பவதி /
தா ஹானிஹி தன மகச்சித்ரம் தா பிராந்திகி தச்ச விக்ரியா யன் முஹூர்த்தம் க்ஷணம் வபி வாஸூ தேவோ ந சிஞ்சயதே-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத் அக்னிச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி ஸூ ர்யச் சந்த்ரமா சவ் வித்ருதோவ் த்ருஷ்டக
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி தததோ மனுஷ்யா ப்ரஷம்சந்தி யஜமானம் தேவாகா தர்வீம் பிதரோ அன்வாயத்தாகா
பரமாத்மா கர்மா சம்பவித்தானாம் த்வை வித்யம்-சத் கர்மம் -துஷ் கர்மம் –
அச்சனாநுப பத்தி அதிகரணம் -ஏதானி கர்மாணி சமீச்ச யானி ஏதானி அசமீச்சயானி இதி கர்மா த்வை வித்யம் சம்விதாயா-
தஸ்ய ஆஞ்ஜை யா தாவதி வாயுகு நதியக ஸ்ராவந்தி தேன ச க்ருதா சமானோ ஐலாஷ்யாஹா சமதா இவ மேஷ விஸர்பிதம் குருவந்தி
தத் சங்கல்ப நிபந்தனா ஹி இமே லோகாகா ந சவந்தே ந ஸ்புதந்தே
ஸ்வ ஷாசன அநு வர்தினம் ஞானயத்வா காருண்யாத் ச பகவான் வர்த்த யேத வித்வான் கர்ம தக்ஷக
இப்படி யதார்த்த ஞானம் கொண்டு உபாசனம் அனுஷ்டானம் பண்ணி பகவத் ப்ரீதியால் ஸ்வர்க்கம் முதல்
-பகவத் பிராப்தி பர்யந்தம் -அபயம்- அபய ஸ்தான மோக்ஷம் -பெறுவார் –
நியதம் குரு கர்ம த்வம் கர்ம ஜ்யாயோ ஹி அகர்மணக-என்றும் -மயி சர்வாணி கர்மாணி சந்யாச
ஏ மே மதம் இதம் நித்யம் அநு திஷ்டந்தி மான வாஹா ஷ்ரத்தா வந்தோ அந ஸூயந்தோ மச்சயந்தே தேபி கர்மபிஹி -என்றும் –
ஏ த்வே ததபி அ ஸூ யந்தோ ந அநு திஷ்டந்தி மே மதம் சர்வஞ்ஞாந விமூதாம்ஸ்தான் வித்தி நஷ்டான் அசேதஸஹ -என்றும்
தான் அஹம் த்விஷதாஹ் க்ரூரான் சம்ஸாரேஷூ நர அதமான் ஷிபாம் யஜஸ்ரம் அஷுபான் அசுரேஷ் வேவ யோநிஷு
ஆஸுக்ரீம் யோநிம் ஆபன்ன மூடா ஜன்மனி மாம் அப்ராப் யைவ கௌந்தேய ததோ யாந்தி அதமாம் கதிம் –
சர்வ கர்மன்யபி சதா குர்வானோ மத் வியபாஷ்ரயக மத் ப்ரஸாதாத் அவாப் நோதி சாஸ்வதம் பதம் அவ்யயம் -என்றும் ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் –
ஜைமினி -தேவதா அதிகரணம் -கர்மங்கள் உடைய முக்யத்வம் காட்ட தேவதைகள் இல்லை என்று நினைப்பவர்களுக்கும் கர்மங்களை செய்ய வேண்டும்
என்று வேத பிரமாண்யம் காட்டவும் கர்ம ஸ்ரத்தை உண்டாக்குவதற்கும் -என்று தாத்பர்யம் –
அதிவாதத்துக்காக அபூர்வம் கல்பித்து அது பலம் தரும் என்பர் -ஜீவாத்மா மேல் கருணையால் அதிவாதம் செய்து அர்த்த போதனம் செய்கிறார்
இது வரை மீமாம் சிகர் நிரசனம் செய்து அருளி -மேலே நித்ய விபூதி விவரணம் செய்கிறார் –
வேதாகமேதம் புருஷன் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸப் பரஸ்தாத் -என்றும்
ய ஏஷோ அந்தராதித்ய ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷணீ -என்றும்
ச ய ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசகா தஸ்மின் அயம் புருஷோ மநோ மயக அம்ருதோ ஹிரண்மயஹ
சர்வே நிமேஷா ஜக்ன்யிரே வித்யுத்ப் புருஷாததீ ச யா ஏஷோ -என்றும்
நீல தோயத மத்யஸ்தா வித்யுல் லேகஏவ பாஸ்வர –என்றும்
மநோ மயப் பிராண சரீரஹ பாரூபஸ் சத்யகாமஸ் ஸத்யஸங்கல்ப ஆகாஷாத்மா சர்வகர்மா சர்வகாமஹா சர்வ கந்தக
சர்வ ரஸ சர்வம் இதம் அப் யாத்தோ அவாகி அநாதரஹா –என்றும்
மஹாராஜாதான் வாசக –என்றும்
அஸ்ய ஈசானா ஜகதோ விஷ்ணோ பத்னீ –என்றும்
ஹ்ரீஸ்ச்ச தே லஷ்மீச்ச புத்ன்யவ்–என்றும்
தத் விஷ்ணோ பரம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹ–என்றும்
ஷயந்தம் அஸ்ய ராஜசஹ பராகே-ஷீ கதி நிவாசயோஹோ –என்றும்-த்ரிகுணாத்மக பிரக்ருதிக்கு அப்பால் –
யாதேகம் அவ்யக்தம் அனந்த ரூபம் விஸ்வம் புராணம் தாமசப் பரஸ்தாத் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமே வியோமன் –என்றும்
யோ அஸ்ய அத்யக்ஷக பரமே வியோமன் –என்றும்
ததேவ பூதம் தது பவ்யம் அஐதம் தத அக்ஷரம் பரமே வியோமன் –என்றும்-
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹா –யா ஸூரயஹா தே சதா பஸ்யந்தி –யே சதா பஸ்யந்தி தே ஸூரயஹா- அநேக விதானங்கள் –
யத் ஆஜ்ஞநேயக அஷ்டா கபாலகா -பூர்வ பாக வாக்கியம் -தர்மி தர்மம் இரண்டையும் காட்டும்
தத் குணாஸ்த்து விதி யேரன் அவி பாகாத் விதானார்த்தே நசேத் அனேயேந ஷிஷ்டகா –1-4–7–8-பூர்வ மீமாம்சை
தத் குணாஸ்த்து -யாகத்தையும் குணத்தையும் சொல்லும் -இரண்டையும் பிரிக்க முடியாதே –
யம் ப்ரவரஜந்தம் அநு பேதம் அபேத க்ருத்யம் த்வை பயனோ விரஹகாகர ஆஜுஹாவ புத் ரேதி தன்மயாதயா தரவோ
அபிநேதுஹு தம் சர்வ பூத ஹ்ருதயம் முனிம் ஆனதோஸ்மி -ஸ்ரீ சுகாச்சார்யரை வணங்கும் ஸ்லோகம்
வில்லிபுத்தூர் பகவர்–அர்த்த காம பரா யூயம் நாராயண பரா வயம் யூயம் யூயம் வயம் வயம் விஷ்ணுதாச வயம் யூயம் ப்ராஹ்மணா வர்ண தர்மினஹா-
நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம் -பிரியா வாக்யா பிரதாநேந சர்வே த்ருஷ்யந்தி ஜந்தவஹ தஸ்மாத் ததேயேவ வக்தவ்யம்
வசநே கா தரித்ரதா ருதாசா வயம் யூயம் ப்ராம்ஹணா வாம தர்மினக –
இரவில் காட்டில் ததீயாராதன பணம் கொண்டு போகும் பொழுதும் புலி துரத்தினாலும் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள
திரு நாம உச்சாரணம் பண்ணாது இருக்கை ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம் -பட்டர் –
அபுருஷ தந்த்ரம் ஞானம் கர்த்தும் அகர்தும் அந்யதா கர்த்தும் ந சக்யம் -ஞானம் நம் வசம் இல்லை பக்தியும் வைராக்கியமும் அப்படி இல்லை –
சகாதேவன் பீஷ்மரை விட தேவரால் உயர்ந்து மதித்து மலரால் சொரிய பட்டானே-

காரண மந்த்ரங்கள் -கிரியைக்கு -அனுவாதம் -பர்ஹிர் தேவ சாதனம் தாமி -தர்பங்களை ஆசனமாக வெட்டி / ஸ்தோத்ரம் -சாஸ்திரம் -இரண்டு விதம்
குண ரூபேண குண நிஷ்ட குண அபிதானம் -பிரகீத மந்த்ரம் -அபிரகீத மந்த்ரம்
ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண வாக்யம் பரமம் பதம் -ஸ்ரீ -விஷ்ணு புராணம் -இங்கு பரம பதம் ப்ராப்யம் -விஷ்ணு அர்த்தமாகவே உள்ளதே என்னில்
ஷயம் தமஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே -என்றும்
ததஷரே பரமே வ்யோமன் -என்றும்
யோஸ்யாத்யக்க்ஷ பரமே வியோமன் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வியோமன் -என்றும்
வியோம சப்தத்தால் ஸ்தானம் -என்பதை காட்டி
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்று வியதிரிக்தம்-விஷ்ணுவுடைய ஸ்தானம் என்று காட்டிற்றே –
பரமம் பதம் சப்தம் மூன்று இடங்களில் உண்டே -மூன்றும் சாம்யம் என்பதால்
-1-தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -பரம ஸ்தானம் நித்ய விபூதி –காட்டும்
-2-சர்கஸ்த்ய அந்த காலேஷு த்ரிதா ஏவம் ஸம்ப்ரவர்த்ததே குண ப்ரவ்ருத்ய பரமம் பதம் தஸ்ய அகுணம் மஹத் -என்று பிரக்ருத வியுக்த ஆத்ம ஸ்வரூபம் காட்டும்
-3-ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ணு வாக்யம் பரமம் பதம் –பகவத் ஸ்வரூபம் காட்டும்
ஹா இமே சத்யா காமாஹா அந்ருத அபிதானஹா-கர்மம் திரோதானம் -அந்ருத்த சப்தம் –
அவித்யா கர்மா சன்குன்யா த்ருதீயா சக்திரிஷ்யதே யயா ஷேத்ரஞ்ஞய சக்திகி ச வேஷ்டிதா ந்ருப சர்வகா —
சம்சார தாபன் அகிலான் அவாப் நோதி அதி சந்ததான்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஷேத்ரஞ்ஞா சக்தி ஜீவாத்மா / கர்மம் -அவித்யை ஒரு சக்தி / மாயா ப்ரக்ருதி மூன்றாவது -சக்தி –
-திரோதானத்தால் -பிரக்ருதியில் பந்தப் படுகிறான் -சம்சார தாபங்கள் மீண்டும் மீண்டும் -என்றபடி –
க்ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே / வேதாகமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தாமசப் பரஸ்தாத் –பிரகிருதி அப்பால் பட்ட பரம பதம்
சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வ்யோமன் –
தத் அக்ஷரே பரமே வியோம -அவிகார ரூபம்
யத்ர பூர்வே சாத்யக சந்தி தேவாக
யத்ர ருஷாயக பிரதமஜா யே புராணகா
தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ருவாம்சக சமிந்ததே விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் –நித்ய விபூதியும் பரமாத்மா ஸ்வரூப அந்தர்பூதம்-பரதந்த்ரர்கள்
பரிஜனங்கள் ஸ்தானம் கல்யாணகுணங்கள் உடன் கூடியே அக்ரே ஆஸீத்
அபஹத பாப்மா – விஜராக – விமிருத்யுகு-விசோகக -விஜிகத்சக-அபிபாசக-சத்யகாமக -சத்யா சங்கல்பக –
போக்யம் போகபகரணங்கள் -காம்யந்தே இது காமக /சத்யக காமக யஸ்ய சத்ய காமக -அவனது ஆசைப்படும் பொருள்களின்
சத்யத்வம் நித்யத்வம் -பரமாத்மா சம்பந்த யோகம் -நிர்விகாரம் –
சத்ய சங்கல்பத்தால்–போக்கிய போக உபகரணங்கள் -நித்ய லீலா விபூதியில் உள்ள சேதன அசேதனங்கள் உடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதங்கள் அனைத்தும் அவன் சங்கல்பம் –
வியக்தம் ஏஷ மஹா யோகி பரமாத்மா சனாதனாக ஆதி மத்ய நிதானக (-நிதானம் =அந்தம் -) மஹதக பரமோ மஹான்
தமசப் பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதாதரக ஸ்ரீ வத்ச வஷக நித்ய ஸ்ரீஹி அஜயகா ஸாஸ்வதோ த்ருவக
ஸநாதனன்-ஸ்வரூப நித்யத்வம் /சாஸ்வத -குண விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் /த்ருவக -விக்ரக விபூதி விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் –
ச ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே ஹிரண்ய மஷ்ருகு ஹிரண்ய கேஸக ஆ ப்ரணகாத் சர்வ ஏவ
சுவமஹா தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ தஸ்ய உதிதி நாம-சுருதி வாக்கியங்களை உப ப்ரும்ஹணங்கள் -விஷதீ கரணம் -செய்யும்
-அதாவது -நாம அனாதீத சாகாரத்தைஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம் செய்யும் என்றபடி –
ஷரா நாநா விதாஸ் ச்சாபி தனுர் ஆயுத விக்ரஹம் அன்வகச்சந்த காகுத்ஸதம் சர்வே புருஷ விக்ரஹ–
விவேஷ வைஷ்ணவம் தாம ச சஷரீரஹ ஸஹ அனுகக உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் -இவற்றால் நித்ய விபூதி விளக்கப் பட்டது –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரமாணங்கள்
சமஸ்தாஹா சக்த யச்சைதாஹா ந்ரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டித்தாஹா தத் விஸ்வ ரூப வை ரூப்யம் ரூபம் அந்யத் ஹரேர் மஹத் –
மூர்த்தம் ப்ரம்ஹ மஹா பாக சர்வ ப்ரஹ்ம மயோர் ஹரிகி –
நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோ ஸ்ரீர் அ நபாயினீ-
தேவத்வே தேவ தேவேயம் மனுஷ்யத்வே ச மனுஷீ விஷ்ணோ ஹோ தேஹ அநு ரூபம் வை கரோதி ஏஷ ஆத்மனஸ் தநூம்
ஏ காந்தினக சதா ப்ரஹ்ம த்யாயினோ யோகிநோ ஹி ஏ தேஷாம் தத் பரமம் ஸ்தானம் யத்வை பஸ்யந்தி ஸூரயஹ
கலா முஹுர்த்தாதி மயச்ச காலக ந யத்வி பூதே பரிணாம ஹேதுஹு –
மஹாபாரத பிரமாணங்கள்
திவ்யம் ஸ்தானம் அஜரம் சாப்ரமேயம் துர்வி ஜ்ஜேயம் ச ஆகமைர் ஆத்யம் கச்ச பிரபோ ரக்ஷ ச அஸ்மான் ப்ரபன்னன் கல்பே கல்பே ஜாயமானஹா ஸ்வ மூர்த்யா-
காலாஸ் சம்பச்யதே தத்ர ந காலஸ் தத்ர வை ப்ரபுஹு –
அந்தஸ் தத் உபதேஷாத்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்
ய ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே -அவன் அனந்தன் -பாரா ப்ரஹ்மமே ஏன் என்னில் தர்ம உபதேசம்
-அபஹத பாப்மத்யாதி குண விசிஷ்டன் -தஸ்ய உதேதி ஹா வை பாப்மபியக -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம் –
செய்ய தாமரைக் கண்ணனாய் உலகு எழும் உண்ட அவன் கண்டீர் -வையம் வானம் மனிசர் தெய்வம் மற்றும் மற்றும்
மற்றும் முற்றுமாய்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய் வெளிப்பட்டு இவை படைத்தான் பின்னும் மொய் கொள் சோதியோடு ஆயினான் ஒரு மூவராகிய மூர்த்தியே –
ஜகத் காரண வஸ்து -புண்டரீகாக்ஷன் -ஆசிரயணீயன் -ஜகாத் காரணன் உத்தேச்யம்-பிரசித்தம் –புண்டரீகாக்ஷத்வமும் அவனுக்கு உண்டு
என்று ஆழ்வார் உணர்த்தி அருளுகிறார் -ஐஸ்வர்ய ஸூசகம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -ஷ்ரூயதாம் து நர வியாக்ரஹ வேத வேதாந்த நிச்சயக -யஞ்ஞயேஷூ யஞ்ஞபுருஷஹ சன்னி பாக
ச விஷ்ணுஹு பரமம் ப்ரஹ்ம யதோ ந அனுவர்த்ததே புநக -பர ப்ரஹ்மமே யஞ்ஞ பிரவர்த்தகனும் ஆராத்யனும் –
தத் தர்ம உபதேசாத்
ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் லோகாநாம் ஈஸஹ ஸர்வேஷாம் காமாநாம்-ச ஏஷ சர்வேப்யக பாப்மாப்யக உதிதக
ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக
விஸ்வ தப் பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணன் ஹ்ரீம்
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம்
ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –
யாத் ரூபம் க்ருதகம் அநு க்ரஹார்த்தம் தச்சேதஸாம் ஐஸ்வர்யாத் -பூர்வ பஷி-பரமாத்மா ரூபம் ஸ்வ பாவிகம் இல்லை
-அநு கிரஹத்துக்காக கொண்ட ரூபம் க்ருதகம் -அநித்யம் –என்பர்
ரூபம் வா அதீந்த்ரியம் அந்தகரண ப்ரத்யக்ஷ நிர்தேஷாத் –அப்ராக்ருதம் -அதீந்த்ரியம் -நித்யம் -என்று ஸ்வ பக்ஷம் –

அஞ்சச ஏவ -ஸ்வபாவிகமே –ரூபம் தத்து ந சக்ஷுஷா க்ராஹ்யம் மனசா து அகலுஷேன சாத்தனாந்தரவதா க்ருஹ்யதே –
ந சாஷுஸ்ஹா கிருஹ்யதே ந அபி வாசா மனசா து விசுத்தேனா இதை ஸ்ருதேகே -ந ஹி ரூபாயா தேவதாயா ரூபம் உபதிஷ்யதே யதாபூதவாதி ஹி சாஸ்த்ரம்
மஹா ராஜதாம் வாசக -வேதகாமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமசப் பரஸ்தாத் -இதி
பிரகாரனாந்தர நித்தேஷச்சா சாஷினக –த்ராமிடாச்சார்யார் வியாக்யானம்
திருமேனி நித்யம் -ஸ்வ பாவிகம் -அகல்மிஷம் இல்லாத பரி சுத்த மனசாலே -சாத்தனாந்தர -பக்தி யோகத்தால் –
வேதாந்தம் ஓதுவது உண்மை அல்லது இல்லையே –
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்–சந்த்ர முகத்வாத் -இங்கு
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்-பூர்வ பஷி ஹிரண்மய விகாரம் -அநித்யம் -உபாசனத்துக்கு கொண்ட வடிவம்
சந்திர முகத்வாத் -என்றால் முகம் ஆகாசத்தில் உள்ளது என்று அல்ல அர்த்தம் -வியாக்யகாரர் சித்தாந்தம்
அதே போலே அழகிய தேஜஸ் என்பது மட்டுமே ஹிரண்ய மய-என்பதால்
ந மயத்தர்த்த விகாரமாதாய ப்ரயுஜ்யதே அநாரப்யத்வாத் ஆத்மனக -விகாரம் அர்த்தம் இல்லை -பல இடங்களிலும் பரமாத்வாவும்
அவன் திரு மேனியும் உண்டாக்கப் பட்டவை அல்ல என்பதால்
சாஸ்திரம் மூலம் தான் பெற மகாத்மாவை அறிகிறோம் -அதே சாஸ்திரம் -பரமாத்மா நித்ய மண்டலம் பிராட்டி நித்ய சூரிகள்
திருமேனி கல்யாண குணங்கள் எல்லாம் நித்யம் ஸ்வ பாவிகம் என்கிறதே –
யதா பூதவாதி ஹி சாஸ்திரம் -யதார்த்த ஞானம் சாஸ்திரம் கொண்டே அறிவோம் -அஸ்ய ஈசானா –ஹரீஷுச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்நயோவ்–
சதா பஸ்யந்தி ஸூராய – தாமசப் பரஸ்தாத் –ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸப் பராகே -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம –யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் —
பரா அஸ்ய சக்திகி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல கிரியாச்ச -தமேவ பாந்தம் அனுபபத்தி சர்வம் தஸ்ய பாதாம் சர்வம் இதம் விபாதி
மேல் வேத பிரமாண்யம் அருளிச் செய்கிறார் –

சாஸ்த்ர யோநித்வாத் அதிகரணம் –
க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி அதிகரணம் –ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத்-
பர ப்ரஹ்மம் விபு என்று ஒரு ஸ்ருதி சொல்ல –நிர் அவயவம்-என்று வேறே ஸ்ருதி சொல்ல -சர்வாந்தராமி என்று ஓன்று சொல்ல
பூர்வ பஷி -க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி நிர் அவயவத்வ ஸப்தகோபோவா -ப்ரஹ்மம் ஒரு வஸ்துவின் உள்ளே பூர்ணம் என்றால் வேறே வஸ்து வுக்கு இடம் இல்லை
அவயவங்கள் இருந்தாலும் ஒரு அவயவம் ஒன்றில் உள்ளது என்னலாம் -அது நிர் அவயவம் நிஷ்கலம் என்கிறதே -இது விருத்தம் அன்றோ -என்பர்
ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத் -சாஸ்த்ர சித்தம் -லோக சித்த வஸ்துவுக்கு தான் இந்த நியாயங்கள்
சப்தங்களுக்கு அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வாபாவிகம் -வாஸ்ய வாசக சம்பந்த ஞானம் கொண்டு அறிகிறோம்
போத்ய போதக சம்பந்தம் கொண்டு அறிகிறோம்
சப்தங்கள் அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வபாவிகம் -இதே போலே பத சங்கேதங்களுக்கும் அர்த்த போதக சக்தி உண்டு
உச்சாரண க்ரமம் -பூர்வ பூர்வ உச்சாரண க்ரம ஜெனித ஸம்ஸ்கார பூர்வகம் -அபவ்ருஷேயம் -நித்யம் -வேதம் -விதி அர்த்தவாதம் மந்த்ரம் –

எதஸ்மிந் பிரகரனே விஸ்தாரேண ப்ரதிபாதித்தானாம் அர்த்தானாம் விக்ரகத்வாய யுக்த அர்த்த ஜாதம் சங்க்ரஹேன அநு க்ரமதே ஏவைத்யாதினா
நிகில ஹேயா ப்ரத்ய நீக-சகல இதர விலக்ஷண–அபரிச்சின்ன ஞான ஆனந்தைக ஸ்வரூபம்
ஸ்வாபாவிக அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணாகரக -ஸ்வ சங்கல்ப அநு விதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேத சித் அசித் வஸ்து ஜாத
அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ் வா பாவிக அனந்த மஹா விபூதிஹி –
நாநா வித அனந்த சேதன அசேதன ஆத்மாக பிரபஞ்ச லீலா உபகரணக-
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம / ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் –தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேதோ /
ஏனமேகே வதந்தி அக்னிக்கு மருதோயேந ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரமேக பர் பிராணம் அபரே ப்ரஹ்ம சாஸ்வதம்
ஜ்யோதீம்ஷி சுக்ரானி ச யானி லோகெ த்ரயோ லோக பாலாஹா த்ரயீ சா த்ரயோ அக்னிச்ச ஆகுதியச்ச ச பஞ்ச சர்வே தேவா தேவகி புத்ர ஏவ
த்வம் யஞ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வம் ஓங்காரப் பரந்தப -ருததாத்மா வசுப் பூர்வக வஸுனாம் த்வம் ப்ரஜாபதிகி –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம் அக்னி கோபப் ப்ரஸாதஸ்தே சோமாக ஸ்ரீ வத்ச லக்ஷண-
ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணுர் புவனானி விஷ்ணுர் வனானி விஷ்ணுர் கிரயோ திசாச்ச நதியஸ் சமுத்ராஸ்ச்ச ச ஏவ சர்வம் யதாஸ்தி யன்னாஸ்தி ச விப்ரவர்யா
பகுப்பிரகாராம் ஸ்யாம்/சோகாமயத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயே யேதி–தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவிவிஷாத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்ச தச்சாபவத்
-ந்ருக்தும் ச அந்ருக்தும் ச நிலயனாம் ச அநிலயனாம் ச விஞ்ஞானம் ச அவிஞ்ஞானம் ச சத்யம் ச அன்ருதம் ச சத்யம் அபாவத்
சத் -தயாத் -விகாரம் இல்லா சித்தும் விகாரம் உள்ள அசித்தும்
நிருக்தம் அநிருக்தம் –ஜாதி குணம் உள்ள அசித்தும் இவை இல்லாத சித்தும்
நிலயநம்-அநிலயநம் — அசித் சித்தை ஆதாரமாக கொண்டதால் அசித் நிலயநம் –
விஞ்ஞானம் அவிஞ்ஞானம் -ஜடம் அசித்தும் சித்தும் -அனைத்தும் சரீரம் என்றபடி –
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஏகம் என்றவாறு –
தத்துவத்தை இவ்வளவும் விரித்து அருளிய பின்பு ஹிதம் புருஷார்த்தம் பற்றி அருளிச் செய்கிறார் மேல்
சாஸ்திரம் மூலம் நிஷ்க்ருஷ்ட தத்வ ஞானம் பெற்று -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை அங்கமாக கொண்ட உபாசனம் -அப்பியாசம்
பக்தி நிஷ்டையால் பர பக்தி–சாஷாத்கார அபி நிவேசம் – -பர ஞானம்–சாஷாத்காரம் – பரம பக்தி -உத்தர உத்தர சாஷாத்கார அபி நிவேசம்
சுகம் -ஞான விசேஷ சாத்தியம் -பதார்த்தாந்தரம்-ஞானத்தை விட வேறானதே என்றால் -ஞான விசேஷம் -சுகத்தை கொடுப்பதே சுகம் -வேறு அல்ல
விஷய ஞானம் த்ரிவிதம் –சுகம் துக்கம் மத்யஸ்தம் -விஷயாதீனம் -அநு கூல ஞானமே சுகம் -பிரதி கூல ஞானமே துக்கம் –
அன்ன விஷய ஞான சுகம்-அஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் அநவதிக அதிசயம் ஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானமே சுகம் என்றவாறு -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம இதி வியஜானாத்
ரஸோ வை ஸஹ ரசம் ஹேயேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -தாவத் ஆர்த்தி தாவத் வாஞ்சா தாவணி மோஹஹா ததா அசுகம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அநவதிக அதிசய ஸுசீல்யம் வாத்சல்யம் ஸுந்தர்யம்-சர்வ சேஷி
சர்வம் பரவசம் துக்கம் சர்வம் ஆத்மவசம் சுகம் அன்றோ –
சேவா ஸ்வவ்ருத்தி ராக்யாதா தஸ்மாத்தாம் பரிவ்ரஜயேத் -சேவா நாய் தொழில் அன்றோ என்னில்
தேஹாத்ம அபிமானத்தால் சொல்கிறீர்கள் -சரீரம் ஜாதி குண ஆஸ்ரய பிண்டம் -ஆத்மா தேக விலக்ஷணன்-ஞானமயன்
அஜட த்ரவ்யம் -சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் -பரமாத்மா உடைய சரீரம் -விதேயம் -நியாம்யம் -சேஷம் -நியதி சேஷ சேஷி பாவம் -ஒழிக்க ஒழியாதது -அவனாலும் கூட
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் லக்ஷணை-அபரிச்சின்னத்வம் /ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -ஆனந்த ஸ்வரூபன் /
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -நிர்விகாரம் -ஞான ஸ்வரூபம்– த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதம் –
நரக ஸ்வர்க்க சாம் ஞானே வை பாபா புண்யே த்விஜோத்தம –வஸ்து ஏகமேவ துக்காயா சுகா ஏர்ஷாய அகமாக்ரே சா கோபாய ச யதஸ் தஸ்மாத் வஸ்து வஸ்துமாத்மகம் குதகா –
ஹத் ஏவ ப்ரீதயே பூத்வா புநக துக்காயா ஜீயதே -ததேவ கோபாய யதக ப்ரஸாதயா ச ஜாயதே தஸ்மாத் துக்காத்மகம் நாஸ்தி ந ச கிஞ்சித் சுகாத்மகம் –
ரிபு னோதான் சம்வாதம் -தேஹாத்ம ஞானம்
பர கத அதிசய ஆதேன இச்சயா உபாதயத்வம் ஏவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பரஹ சேஷி
அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ ரே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரகா ப்ரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அநேந ஜீவேன ஆத்மனா -அசித்துக்கு அத்வாரகமும் சத்வாரகமும் -ஸூஷ்ம அசித்துக்கு பிரக்ருதிக்கு அத்வாரகம்
-ஜீவாத்மாவுக்கு மட்டுமே கேவல அத்வாரக பிரகாரத்வ ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -கௌஸ்துப ஸ்தானீயம்
மாம்ச யவ்யபிசாரேண பக்தி யோகேன சேவதே ச குணான் சமதீத் யைதான் ப்ரஹ்ம பூயாய கல்பதே–ஸ்ரீ கீதை -குண அஷ்டக சாம்யம் அடைகிறான் –
ப்ரஹ்ம விதாப்நோதி பரம் -/ தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி / ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி
பக்தி ரூப சேவை என்பதே வேதனம் -த்யானம் -துருவம் -உபாசனம் இத்யாதி
நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யஹா நாமேதயா பஹுனா யமேவைஷ வ்ருணுதே தேன லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்
ப்ரியதமர்களை நிர் ஹேதுகமாக கிருபையுடன் -ஸ்வ தந்திரமாக -தானே ஸ் வீ கரிக்கிறான்
ப்ரியோ ஹி ஞானி நோத் யர்த்தம் அஹம் ச ச மாம் பிரியஹ-
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சஷுஷா பஸ்யதி கஸ்ச்சநைநம் பக்த்யா ச த்ருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபஷ்யதீக -மோக்ஷ தர்மம் -வியாசர்
இதையே ஸ்ரீ கீதையிலும் -பக்த்யா த்வன் அந்யயா சக்யக-இத்தால் பக்தி -ஞான விசேஷம் என்றதாயிற்று
அசேஷ சித் அசித் வாஸ்து சேஷினே சேஷ ஸாயினே நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நமஹ -என்று உபக்ரமித்து
நாயமாத்மா ஸ்ருதி -உடன் உபசம்ஹரித்து -பர பக்தி சாஸ்திரமே இது என்று காட்டி அருளுகிறார் –

சார அசார விவேக ஞான யாகா கரீமியாம்சோ விமத் சராஹா-பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா
சார அசார விவேக ஞான -சாமர்த்தியம் -கொண்டு உத்க்ருஷ்ட நிஸ்கர்ஷம் -சாரம் விவேகிக்க
யாகா கரீமியாம்சோ -அனைத்து பிரமாணங்களையும் கற்று அறிந்து
விமத் சராஹா-அ ஸூ யை இல்லாமல் -விஷயத்தின் சீர்மையை மட்டுமே நோக்கி -யாரால் சொல்லப் பட்டது என்று பாராமல்
பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி-ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் வேதம் ஒன்றே லஷ்யமாக கொண்டு
-கியாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் பிரமாணங்களை மட்டுமே பிரதானமாக கொண்டு இருப்பவர்களுக்கே
க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா -இந்த திவ்ய வேதாந்த சங்க்ரஹம் அனுபவத்துக்கு அருள பட்டது -என்றவாறு –

வேதார்த்த சங்க்ரஹ ஸூதாம் வேதாந்த அப்தேர் யா ஆஹரத்
ராமாநுஜாய முனையே தசமி பகவதே நம

வேதார்த்த சங்க்ரஹ வியாக்யா விஹிதேயம் யதா ஸ்ருதா
வேத வியாசர் பரஹ்வேன ஸ்ரீ சுதர்சன ஸூரினா

தஸ்மை ராமாநுஜார்யாய நமப் பரம யோகிநே
யாஷ் ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிஸ் ஸூத்ராணாம் அந்தர் ஜ்வரம் அஷீஷமத் –

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -இரண்டாம் பகுதி –

February 20, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————————-

இனி மேல் ஸூவ பக்ஷ ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளுகிறார் -புராதான வைதிக மதம் -வியாசர் போதாயனர் டங்கர் தர்மிதர் குஹதேவர்
தத்ர பிரதம பக்ஷே-சங்கர பக்ஷம் -ஸ்ருத்யர்த்த பர்யாலோசனை பராகா துஷ்பரிஹாரம் தோஷம் உதாஹரந்தி –
முன்பே அபேத ஸ்ருதியை பார்த்து நன்றாக ஆலோசனம் பண்ணி அருளினார் –
அதனால் மேல் பேத சுருதிகள் கடக ஸ்ருதிகள்- விசாரரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
கடக சுருதிகள்
1-யப்ப்ருதிவியம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோ யம் ப்ருதேவீ நவேத யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் யப்ருதிவீம் அந்தரோ யமயதி தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –ப்ருஹதாரண்யகம்
2-யா ஆத்மனி திஷ்டன் நாத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்மா நவேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –
3-யப்ப்ருதிவீம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் யாம் ப்ருதிவீ நவேத –
4-யோ அக்ஷரம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யாம் அக்ஷரம் நிவேதா யோ ம்ருத்யும் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ம்ருத்யுஷ் சரீரம்
அக்ஷரம் -அழியாத ஜீவ சமஷ்டி என்றவாறு -ம்ருத்யு -அசித் சமஷ்டி/
5-யம் ம்ருத்யு நவேத ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணக
6-த்வவ் ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அநஸ்நன் அந்நயோ அஹிஸாக ஷீதி
முக்த தசையில் ஜீவாத்மாவும் திவ்ய அப்கராக்ருத சரீரம் திவ்ய குணங்களில் சாம்யம் உண்டே அதனாலே
-ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம்-அபஹத பாப்மா -விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோஹக விஜகத்சக அபிபாஷாக சத்யகாமக ஸத்யஸங்கல்பக
சஹாயா-சேஷ சேஷி பாவத்தால் –
7- அந்த ப்ரவிஷ்டாஷ் சாஸ்த்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா
பராயத்த அதிகரணம் -சாஸ்த்தா நியாந்தா என்று கொள்ளாமல் -அனுமந்தா -மாத்திரம் என்றபடி -ஜீவ ஸ்வதந்த்ரமும் உண்டே
அத்யக்ஷஸ்ய அனுமந்தா சா –உப த்ரஷ்டா அனுமந்தா சா –
8-தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஷத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்சா த்யச்சா பவத் –சத் ஆத்மா -த்யத்-அசித் -என்றவாறு
9-சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்சா சத்யம் அபாவத் –
10-அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –மேலும் பலவும் உண்டே

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -மத்வா -உபாசனம் –
2-போதா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா சர்வம் ப்ரோக்தம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்ம ஆதேத்
3-நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹுநாம் யோ விததாதி காமான்
4-பிரதான க்ஷேத்ரஞ்ஞயா பதிதி குணே ஈஷக
5-ஞான அஞ்ஞான தே த்வவ் அஜவ் ஈஷா அநீஷவ்–மேலும் பலவும் உண்டே –

1-ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம்–ஸ்ரீ ராமாயணம் – ஸ்தைர்யம் -உத்பத்தி தாரணம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதி -அனைத்தும்
2-யத் கிஞ்சத் ஸ்ருஜ்யதே யேந சத்வ ஜாதேந வை த்விஜ தஸ்ய ஸ்ருஜ்யஸ்ய ஸம்பூதவ் தத் சர்வம் வை ஹார்ஸ் தனு–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –தனு-சரீரம்
3-அஹம் ஆத்மா குடா கேஷா சர்வ பூதாஷாய ஸ்திதக -ஸ்ரீ கீதை
4-ச்ரவஸ் யச்சஹம் ஹ்ருதிஸ் நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச –ஸ்ரீ கீதை -நினைவு பிராமண ஞானம் மறப்பு-
ஞானம் துவாரம் ஹிருதயம் -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்வார்கள் மூளைக்கு இல்லையே –
5-ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேஷே அர்ஜுனன் திஷ்டாதி –ஸ்ரீ கீதை —இப்படி பலவும் உண்டே –
தத் த்வம் அஸி –தத் -ஜகத் காரண சர்வ கல்யாண குண -ப்ரஹ்மம் / த்வம் -அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் / ஏகார்த்த நிஷ்டத்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -ஒரே பிரகாரி
லோகத்தில் ஜாதி -குணங்கள் தானே பிரகாரங்கள் -த்ரவ்யங்கள் இல்லையே என்றால்
-தண்டம் குண்டலம் இவை உண்டே -தண்டீ குண்டலீ ப்ரத்யயத்துடன் -பிரியலாம் என்பதால் –
லௌகிக விகாரம் தேவ தத்தன் மனுஷ்யனாக இருக்கிறான் புண்யத்தின் பலனாக -யஜ்ஜதத்தன் மாடாக இருக்கிறான் பாபத்தை பலனாக
இங்கு பூத சங்காத்தங்களை சரீரத்தை த்ரவ்யங்களை சொல்கிறோம் -புண்யம் பாபம் ஜீவாத்மாவுக்கு என்று இருந்தாலும் -சரீரம் பிரகாரம் என்பதால் தானே
அதனால் பிரகாரம் வஸ்து -குணம் -ஜாதி -த்ரவ்யம் ஏதுவாகிலும் அப்ருதக் சித்தமாக இருந்தால் போதுமே
சத்தைக்கு பிரகாரியை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பிரிந்தால் ஸத்பாவம் போகும்
ந ஆத்மா ஸ்ருதேர் நித்யத்வாச்ச தாபியக –ஆத்மா உத்பத்தி இல்லை -சரீரத்தில் புகுவது கர்மா அனுகுணமாக
வைஷம்ய நைர்குண்ய ந சாபேக்ஷத்வாத்-
ந கர்மா விபாகத்வாத் இதி சேத் ந அநாதித்வாத் உபபாத் யதே ச அபி உப லப்யத –
கர்மம் ஸ்ருஷ்ட்டி அநாதி -இதே போலே பிரக்ருதியும் அநாதி –
அஜம் ஏக்கம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம்
ஜநயந்தீம் ச ரூபம் அஜோ ஏகோ ஜுஷமாநோ னுஷேதே
ஜஹாத் யேனாம் புக்த போகம் அஜோண்யக
பிருத்வி அப் தேஜஸ் பஞ்ச பூதங்களாக இருந்து–வாயு ஆகாசம் பிரத்யக்ஷமாக பார்க்காததால் சுருதி சொல்லவில்லை
– பல வஸ்துக்களாகி ஜீவ அனுவர்தனம் பண்ணி போகங்களை உண்டு மீண்டும் –
அக்னி -சிவந்து -லோகிதம்-தேஜஸ் அம்சம் – / அப் சுக்லம் வெண்மை /கிருஷ்ணம் பிரித்வி கறுமை /
அக்னி சிவந்து தேஜஸ் அம்சம் / வெண்மை ஜல அம்சம் /கறுமை அன்னம் அம்சம் என்றவாறு –த்ரிவித் கரணம் -பஞ்சீ கரணம் –

சுகே ஸூ ஹ்ருத சங்க்க்ஷயாக துக்கே துஷ் கரமானாம் நாசாயஹ -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுக துக்கங்கள் -கர்மத்தால் இல்லை
-சுகம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க புண்ய கர்மங்கள் குறையும் -துக்கம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க பாபா கார்மண்ங்கள் குறையும்
கர்மம் சாமான்ய காரணம் பரமாத்மாவை போலே -கர்மம் தேக பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு காரணம் என்றதாயிற்று –
அஜம் ஏகம்–லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பாவீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் அஜோ ஹி ஏகோ ஜுஷமானோ
அநு ஷேதே ஜஹாதி என்னும் புக்த போகம் அஜோ அந்நியஹ-தைத்ரிய -ஸ்வேதாஸ்வதர உப நிஷத்
அஜா -பிரகிருதி / ரஜஸ் சத்வ தமஸ் / மஹத் அஹங்காரம் தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதம் அண்டம் /முக்தன் புக்த போகன் /
அஸ்மான் மாயீ ஸ்ருஜதே விஸ்வம் ஏதத் தஸ்மிம்ச்ச அந்யோ மாயயா சன்னி ரோத்தா மாயாம் து ப்ரக்ருதிம்
வித்யாத் மாயினாம் து மகேஸ்வரன் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மாயா -பிரகிருதி -மாயீ மகேஸ்வரன் –
கவ்ர் ந ஆதிய ந அந்தம் சா ஜநித்ரீ பூதபாவிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரக்ருதிக்கு ஆதியும் அந்தமும் இல்லை -ஸ்வரூப விகாரமே-
பிரக்ருதிம் புருஷன் சைவ வித் அநாதி உபாவபி–ஸ்ரீ கீதை —
பூமிர் அப் அனலோ வாயுகு காம் மநோ புத்திர் ஏவ ச அகங்கார இதீயம் மே பின்ன பிரக்ருதிர் அஷ்டத –ஸ்ரீ கீதை -இந்த எட்டும் -24- க்கும் உப லக்ஷணம்
அ பரேயம் இதஸ்த்வன்யம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதம் மஹா பாஷா யாயேதம் தாராயதே ஜகாத் -ஸ்ரீ கீதை -அபர -பிரகிருதி
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அவஷ்டப்ய விஸ்ருஜாமி புனப்புனஹ-ஸ்ரீ கீதை –
மயா அத்யக்ஷேன ப்ரக்ருதிஹி சூயாதே ச சர அச்சரம் -ஸ்ரீ கீதை -அத்யக்ஷம் நியமனம் –
பிரக்ருதிக்குள்ளும் ஈஸ்வரன் அந்தர்யாமியாக உள்ளான் -அது ஸ்வரூப விகாரம் அடையும் போதும் –
வியக்தம் விஷ்ணுஹு ததா அவ்யக்தம் புருஷகா கால ஏவ ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ச ஏவ ஷோபகோ ப்ரஹ்மம் ஷோப்யாச்ச பரமேஸ்வரஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிரதான பும்சோஹோ அஜயோஹோ காரணம் கார்ய பூதயோஹா –ஸ்ரீ பராசரர் –

ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹ ஆதார ஆதேய பாவத்துடனும் -நியந்தரு நியாமிய பாவத்துடனும் -சேஷ சேஸீ பாவத்துடனும் -சரீராத்மா பாவம்
சர்வாத்மனா ஆதாரதயா நியந்தருதயா சேஷித்வயா ச ஆப்நோதி -ஆத்மா
சர்வாத்மனா ஆதேயத்தையா நியாம்யதயா சேஷத்வ தயா ச அப்ருதக் சித்தம் பிரகார பூதம் -சரீரம் –
சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமனதி / சர்வே வேதா யத்ர ஏகம் பவந்தி/ ஏகோ தேவோ பஹுதா சந்நிவிஷ்டக /சஹைவ சந்தம் ந விஜாநந்தி தேவாகா/
பேரே வரப் பிதற்ற லல்லால் என் பெம்மானை ஆரே அறிவார் அது நிற்க நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான்
கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை அயன் –முதல் திருவந்தாதி -56-
நாதாகா ஸ்ம சர்வ வசசாம் பிரதிஷ்டா யத்ர ஸாஸ்வதீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வம் வசசாம் வாச்யமுத்தமம்-ஜிதந்தே –
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சன்னிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச வேதைச்ச சர்வைக அஹம் ஏவ
வேத்யோ வேதாந்த க்ருத் வேத வித்தே ஏவ சாஹம் –ஸ்ரீ கீதை —
கலைப் பல் ஞானத்தை என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு நிலைப்பெய்து என் நெஞ்சம் பேத்தது என் நீடு உயிரே
அந்த அஹம் இமாஹா திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி –ஸ்ருதி
ப்ரஷாஸித் தாரம் ஸர்வேஷாம் அணீயாம் சாம் அணீயசாம் ருக்மாபம் ஸ்வப்னா தீ கம்யம் வித்யாத் து புருஷம் பரம் –மனு ஸ்ம்ருதி
மாம் ஏவ பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்ததி -ஸ்ரீ கீதை –
ஏந மேக வதந்தி அக்னிம் மருதோன்யே ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரம் ஏக பரே பிராணாம் அபரே ப்ரஹ்ம ஸாஸ்வதாம்-மனு ஸ்ம்ருதி –
ஏ யஜந்தி பித்ரூன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் சாஹூதா ஷானான் சர்வ பூத அந்தராத்மநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே
வம்மின் புலவீர் –நும்மின் கவி கொண்டு நும் நிமித்த தெய்வம் ஏத்தினாள் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்கே சேரும் –திருவாய் -3–9–6-
தன முகேந தத் அந்தராத்மா பூதஸ்ய விஷ்ணுர் ஏவ வாசகஹா –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதானம் சகல இதர விஷஜாதீயத்வம் அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய- கல்யாண குணாஸ்ரயம் சகல அந்தராத்மா –
ஸ்வ சங்கல்ப ப்ரவ்ருத்த ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து ஜாத தாத்ய ஸர்வஸ்ய ஆத்ம பூதம் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன் –
நிர்வாண மய ஏவ அயம் ஆத்மா ஞான மயோ அமலக துக்க அஞ்ஞான மலா தர்மகா ப்ரக்ருதேஸ்தே ந ச ஆத்மனாக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் –
பிரகிருதி சம்சர்க க்ருத கர்ம மூலத்வாத் ந ஆத்ம ஸ்வரூப ப்ரயுக்தஹா தர்மஹா –ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
வித்யா விநாய சம்பந்தனே ப்ராம்ஹனே கவி ஹஸ்தினி ஸுநி சைவ ஸ்வபாகே ச பண்டிதஹ சம தரிசினாஹா –ஸ்ரீ கீதை
தொண்டாமினமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பில் அந்தணர் –பெரிய திருமொழி -1-5-9-
தொண்டாமினம் -வித்யா விநாய சம்பன்னர் / இமையோர் -நித்ய ஸூ ரிகள்/துணை நூல் மார்பில் அந்தணர்-கேவல ப்ராஹ்மணர் –
இஹைவ தைரிஜிஹஹ சர்கோ யேஷாம் சாம்யே ஸ்திதம் மனஹ நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மநி தே ஸ்திதகா –ஸ்ரீ கீதை
பகவத சேஷ தைக ரஸதா-ஸ்வரூபம் -அடியேன் உள்ளான்
தெய்வீ ஹேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை
அழும் நீர் துளும்ப கடலும் மலையும் விசும்பும் துலால் திருமால் என்று எங்கே என்னும் இவர் அலமாப்பு -அவர்களுக்கு
புத்ர வியோகத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -61-
நான்யப்பந்தா அயனாய வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை –
மயா தத்தம் இதம் சர்வம் ஜகத் அவ்யக்த மூர்த்தினா மத்ஸ்தானி சர்வ பூதாநி ந சாஹம் தேஷ் வவஸ்திதா
ந ச மதஸ்தானி பூதாநி பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ கீதை
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பிரான் பெருமாள் ஆராயும் சீர்மைத்தே –திருவாய் -2-8-9-
பள்ளியில் ஓதி வந்த தன் சிறுவன் வாயில் ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போதை அங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் பிடிப்ப பிறை எயிற்று எழில் விழிப் பேழ்வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -பெரிய திருமொழி -2-3-8-
உருயாம் அஸ்தி உதகேஷு ச அஸ்தி உதிப்பதாவஸ்தி அஸ்தி ச உஷ்ண த்யதவ் வான்ஹவு திக்ஷு விதிக்க்ஷூ வாயு நபாசோஹோ த்ரியக்க்ஷூ
அதிர்யக்ஷூ ச சாரேஷூ ஆஸாரேஷூ வா கிம் பஹுகிரா த்வைஸ்தி மயாஸ்தி ச –பிரகலாதன்
சத்யம் விதானம் நிஜ ப்ருத்ய பாஷிதம் வியாப்திம் ச பூதேஷூ அகிலேஷூ ச ஆத்மனக -ஸ்ரீ மத பாகவதம் –
விஷ்டப்யாஹம் இதம் க்ருத்ஸ்னம் ஏகாம்ஷேந ஸ்திதா ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை –

ஏகத்வே சாதி நானாத்வம் நாநாத்வே சாதி சைகதா-அசிந்த்யம் ப்ரஹ்மணோ ரூபம் கஸ்தத் வேதிது மர்ஹதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணம் / ஈஸ்வரஸேஸ்வரன் /பர பிரம்மன் / புருஷோத்தமன் /நாராயணன் /
நிரதிசய ஆச்சர்ய பூதன் / நீலதோயத சங்காக்ஷன் / புண்டரீக தள அமலாயதா ஈஷணன்/ சகஸ்ராம்சு / சகஸ்ர கிரண/
பரம வ்யோம்னி/-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரம வ்யோமன் – ததக்க்ஷரே பரம வ்யோமன் /சர்வ ஸ்வபாவத்வம் /சர்வ சக்தி யோகம் /
ஷக்த்யஹ சர்வ பாவனாம் அசிந்த்ய ஞான கோசாரஹ/ யதோதோ ப்ரஹ்ம நாஸ்தாஸ்த்து சர்காத்யா பாவ
ஷாக்தயகா பவந்தி தபதாம் சிரேஷ்ட பாவ கஸ்ய யதோஷ்ணதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
சர்வ வஸ்து விசஜாதீயம்–அனந்த விசித்திர சக்தி
ஜெகதேதன் மஹாச்சார்யம் ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மனாக தேன ஆச்சர்ய வரே நாஹம் பவத கிருஷ்ண சங்கதக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
-அக்ரூரர் –வார்த்தை கண்ணன் -ஆனந்த ஆச்சர்ய சக்தன் –
நிரவத்யம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன் -ஆஸ்ரித பரான்முகத்தவம் இல்லாதவன்
நிரஞ்சனன் -பற்றிலன் ஈசன் / ஞான ஆனந்த மாயன் /நிர்விகாரன் /நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -/
நிஷ்க்ரியம் /ஷாந்தம் /அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்/ கல்யாணைக தானன்/

நாநாவத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள்
1-நேஹ நாநாஸ்தி கிஞ்சன -ம்ருத்யோஸ்ஸ ம்ருத்யும் ஆப்நோதி யா இஹ நாநேவ பஸ்யதி
2-அஞ்ஞானாத் சம்சாரஹ-ஞானான் மோக்ஷ -யத்ர த்வஸ்ய சர்வம் ஆத்மைவா பூத் தத் கேன கம் பஸ்யத் தத் கேன கம் விஜா நீயாத்
3-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் யஸ்ய ஞானான்மயம் தப
4-சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீராஹா நாமானி க்ருத்வாபிவதன் யதாஸ்த்தே
5-சர்வே நிமேஷாஜங்யிரே வித்யுதப் புருஷாதாதி
6-அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோகா விஜிகதஸோ அபிபாசா சத்யகாமஹ ஸத்யஸங்கல்பஹ

ஐக்கிய ஸ்ருதிகள் –
1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜாலாநிதி –தஜ்ஜா தல்ல ததன்-கார்ய காரண பாவம் ஐக்கியம் -மண்குடம் போலே –
2-ஐகதாத்மயம் இதம் சர்வம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும்
3-ஏகஸ்மின் பஹுதா விசசார-

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா
3-பிரஜாபதி அஹமயத ப்ரஜாகா ஸ்ருஜேயேதி
4-பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
5-தம் ஈஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதானம் பரமம் ச தைவதம்
6-ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈஸாநஹ –

சரீராத்மா பாவ ஸ்ருதிகள் –விசிஷ்டாத்வைதம்- பிரதான பிரதிதந்ரார்த்தம் –
1-அந்தப் ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனானாம் சர்வாத்மா -நியாந்தா அநு மந்தா
2-ஏஷ தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
3-யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யஸ்ய ஆபஸ் சரீரம் யஸ்ய தேஜஸ் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யஸ்ய ம்ருத்யுஸ் சரீரம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -அவ்யக்தம்-பிரகிருதி தசை மஹா சிருஷ்டிக்கு முன்பு -பிரக்ருதிக்கும் மஹானுக்கும் இதைப் பட்ட அவஸ்தை
– அக்ஷரம் -பிரக்ருதியில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ஜீவ சமூகம் / மிருத்யு அசித் சமூகம்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் இவ்வுலகத்து எவ்வையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிரிது இல்லை
போது வாழ் பூனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் -3-1-6-

அவிகார ஸ்ருதிகள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை என்றும் / நிர்குண ஸ்ருதிகள் ப்ரக்ருத ஹேய குண நிஷேதம் /
நாநாத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள் -சரீர தயா பிரகார பூதங்கள் என்றும் ஸ்வதந்த்ர வஸ்துக்கள் நிஷேதமும் /
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ கல்யாண குண ஆஸ்ரயத்வ–சத்யகாமத்தவ -சத்யசங்கல்பத்வ-
பேத அபேத கடக ஸ்ம்ருதிகள் சர்வம் சமன்வயம் –
பேத ஸ்ருதிகள் -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூப பேதம் சொல்ல வந்தவை –
அப்ருதக் சித்த பிரகார பிரகாரி சரீராத்மா பாவம் சொல்ல வந்தவை அபேத ஸ்ருதிகள் –
மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –திருவாய் -3-1-9-
தத் த்வம் அஸி–ஸ்வேதகேது –தஸ்ய தாவதே ஏவ சிரம் -ஐக்கிய ஞானமே பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதிகள் -என்றால் –
ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரி தாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத் வாமேதி-என்று பேத ஞானம் வந்து உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் -என்கிறதே –
ஸத்வித்யா பிரகரண ஸ்ருதி -தத் த்வம் அ ஆஸி -சத் ப்ரஹ்மம் -ஜகாத் காரணம் -உபாசனம் -யுக்தம் தத் குணக உபாஸனாத் –
யத்யபி ஸச் சித்தாக ந நிர் புகுண தைவதம் குண கணாம் மனசா அநு தாவேத்–ததாபி அந்தர் குணாம் ஏவ தேவதாம் பஜதே இதி தத்ராபி ச குணைவ தேவதா ப்ராப்யதே —
சத்குண உபாசனனுக்கும் குணங்கள் அந்தர்பூத்தம்/ தரவித்யா நிஷ்டன் கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து உபாசிக்கிறான்
இருவருக்கும் ஒரே ப்ரஹ்மமே ப்ராப்யம் –
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் -திசை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தொகையான சரணம்
அவ்யவஹித உபாயம் பிரபன்னனுக்கு -பரம்பரையா உபாயம் உபயாந்தர நிஷ்டனுக்கு -இருவருமே சகுன ப்ரஹ்மத்தையே உபாயமாக பற்றுகிறார்கள் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு நியந்த்ருத்வம் இருக்குமானால் ஆத்மா ஸ்வ வசம் இல்லாத போது சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சொல்லுவான் என் என்னில்-
ஏஷ ஏவ ஸத் கர்மா காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன் நீஷதி -ஏஷ ஏவ அஸத் கர்மா காரயதி தம் யம் அதோ நி நீஷதி
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -தோஷங்கள் வருமே என்றால்
ப்ரேரிதா சாஸ்தா நியாந்தா என்பது -அனுமந்தா -உபேக்ஷகனானாய் இருந்து -அனுமதி பண்ணுகிறார் என்றவாறு -உதாசீனம் என்றவாறு –
ஸ்வயம் ஏவ அதி மாத்திரம் அநு கூல்ய ப்ரவர்த்தகராய் இருந்தால் மகிழ்கிறான் -கல்யாணகுண புத்தி யோகம் அருள்கிறான் –
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதம் ப்ரீதி பூர்வகம் தாதாமி புத்தி யோகம் தம் யேந மாம் உபாயந்தி தே -ஸ்ரீ கீதை
தேஷாம் ஏவ அநு கம்பார்த்தம் அஹம் அஞ்ஞானம் தமஹ நாஷயாமி ஆத்மா பாவஸ்தோ ஞான தீபேந பாஸ்வதா -ஸ்ரீ கீதை
தானஹம் த்விஷதாக க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷூ நராதமான் ஷிபாம்யஜ சிரமஷுபான் அசுரேஷ் ஏவ யோனிஷு -ஸ்ரீ கீதை –
ஆனயேநம் ஹரி சிரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபாயம் மயா விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்று அருளிச் செய்தாரே பெருமாள்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருள் –திருவாய் -8-8-3-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -சாமான்ய கிருபை -ஆழ்வார் தம்மை பிரகாரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டது
அவன் செய்து அருளினை உபகார பரம்பரைகளைப் பார்த்தால்–அந்த ஸுஹார்த்த கடலை பார்த்தால் –
ஒன்றும் இல்லாதது போலே அன்றோ என்பதால் -அதுவும் அவனது இன்னருள் என்கிறார்
சுவீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -பலன் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –
மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆழ்வார் பிரகாரமாக சுவீகாரம் செய்ததால் பெற்ற பேறு நம் அனைவருக்கும் கிட்டும் என்கிறார் நாமும் சுவீகரித்தால் –
பாபாப் பிரஞ்ஞாயாம் நாஷயதி க்ரியமானம் புநப் புனக
புண்யாப் பிரஞ்ஞாயாம் வர்த்தயதி க்ரியமானம் புனப் புனக
கர்மத்தால் செய்கிறோம் என்ற தப்பான உணர்வு –
விலக்ஷணத்வாதி அதிகாரணம் -2-1-3-ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தர்க்கோ ஹி நாம அர்த்த ஸ்வபாவ விஷயேந வா ஸாமக்ரி விஷயேந வா
நிரூபநேந அர்த்த விசேஷ பிரமாணம் வியவஸ்தாபயத் தத் இதி கர்த்தவ்யதா ரூபம் ஊகம் அபர பர்யாயம் ஞானம்
ஆகாசம் அசக்க்ஷூ ஷாம் நிரூபத்வாத் –
கர்த்தா சாஸ்திர அர்த்த வத்வாத் -என்பதால் பர ப்ரஹ்மமோ கர்மாவோ கார்யம் செய்ய தூண்டுவது இல்லை -ஜீவ ஸ்வாதந்திரமே -என்றவாறு
சரீரம் அசாதாரண காரணம் இல்லை என்றால் கர்மம் சரீரம் இல்லாமல் பலன் கொடுத்தால் என் என்னில்
அப்ரம் பூத்வா மேகோ பவதி மேகோ பூத்வா ப்ரவர்ஷதி தைஹா வரீஹீய வா ஒளஷதி வனஸ்பதயக தில மாஷா இதி ஜாயந்தே -சாந்தோக்யம்
அக்ஷரத்தில் இருந்து ஜீவன் -மேகம் இல்லா ஆகாசம் -அப்ரம்-அங்கு இருந்து மேகம் உள்ள ஆகாசம் -மழை-நெல் இத்யாதி உடன்
ஜீவன் கலந்து -முக்கிய ஆத்மாவாக இல்லாமல் -சுக துக்கம் அனுபவிக்காமல் -கர்மா மூட்டைகள் உடன் -இவற்றுள் கலந்து –
அதோ வை கலு துஷ் நிர் ப்ரபதாஸ்-உத்பூத இந்திரிய ஆஸ்ரய சரீரத்துக்குள் புகுவது அரிது என்றவாறு
அப்பொழுது தானே போகம் அனுபவிக்க முடியும் –
இத்தை சாந்தோக்யம் -நஹவை ச சரீரஸ்ய சாதக ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வா வசந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியஸ் ஸ்ப்ருஷாதக-என்று
சரீரம் இருக்கும் வரை சுக துக்கம் அனுபவிப்பான் -சரீரம் தொலைந்தால் சுக துக்கம் தொடாது என்கிறதே –
வர்ணாஸ்ரம -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களை பர ப்ரஹ்ம ஆராதனை ரூபத்தால் செய்ய செய்ய-இதுவே கர்மா யோகம்
-மனஸ் சுத்தி பெற்று–விஷயாந்தர ப்ராவண்யங்களை ஒழித்து – பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்கி -இதற்கும் பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி –
ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பித்து–சீலமில்லா சிறியேன் -எறாளும் இறையோன் -திருவாய்மொழி
அவன் விரும்பின வழியாலே காணும் ஆத்ம வஸ்துவை விரும்ப பிராப்தி உள்ளது -இங்கண் விரும்பாத அன்று பழைய தேஹாத்ம அபிமானத்தவ உபாதியாம் இ றே
நதேகம் நபிராணன் நச சுகம் அசேஷ அபிலஸ்திதம் நச ஆத்மாநம் ந அந்யத் கிமபி த்வ சேஷத்வ விபவாத் பஹிர்பூதம் நாத
க்ஷணம் அபி சஹே யாது ஷததா வி நாசம் தத் சத்யம் மது மதன விஞ்ஞாபனம் இதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -அவன் உகந்த சேஷத்வமே பிரதானம் –
உபய பரிகர்மித ஸ்வாந்த்தஸ்ய ஐகாந்திக அத்யந்திக பக்தி யோக லப்ய-ஆளவந்தார்
வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் ததா வேத உபாயம் சக அவித்யா ம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யா அம்ருதம் அஸ்நுதே-
வித்யாம் -ஞான யோகம்-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -த்யானம் / அ வித்யா கர்மா யோகம்–வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரம் /அம்ருதம் -மோக்ஷம்
இயாஜா சோபி சுபஹூன் யஜ்ஜான்–வ்யபாஸ்ராயக ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாயா தரத்தும் ம்ருத்யும் அவித்யா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய வித்யதே
ய ஏநம் விதுர அம்ருதாஸ்தே/ப்ரஹ்ம விதா ஆப்நோதி பரம் /ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி /வேதனம்- த்யானம்- நிதித்யாசித்வய -உபாசனம் பக்தி என்றவாறு

நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக ந மேதயா ந பஹுனா ஸ்ருதேன-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான்
நாயமாத்மா -என்று பரமாத்மாவை -ஆத்மா வாரே த்ரஷ்டவ்யோ ஸ்ரோதவ்யோ மாந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்யோ
த்ரஷ்டாவ்யோ -தரிசன சாமானாகார சாஷாத்காரம்
நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக -இங்கே பிரவசனம் -மனனம் என்றவாறு -மனனத்தால் கிட்ட முடியாது /
ந மேதயா -கேவல தியானத்தால் கிட்ட முடியாது /ந பஹுனா ஸ்ருதேன-சாஸ்த்ரங்களால் அறிய முடியாது /
-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ-அவனால் சுவீகரிக்கப் பட்டவன் அறிகிறான் -ப்ரியாத்மா ஏவ ஹி வரனியோ பவதி -யஸ்யாயம் நிரதிசய ப்ரியக தே ஏவ வரனியோ பவதி –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான் -தானே தனது திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தை அவனுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பக்தி ரூபா பன்ன அநு த்யாநேநைவ லப்யத -மயர்வற மதி நலம் அருளுவான் /பர பக்தி / பர ஞானம் /பரம பக்தி –
சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு அமர்ந்து வானவர் வானவர் கோனோடும் நமன்று எழும் திருவேங்கடம்
நங்கட்கு சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே -சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் / ஸ்வரூப அநு ரூப புருஷார்த்தம் –
-திருமலை போலவே நாமும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவோம்
பிதேயதே ஹ்ருதய கிரந்தி சித் யந்தே சர்வ சம்ஷயக ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே
பரிபூர்ண ஞானம் -ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
வாள் நுதல் இம் மாதராள் உம்மைக் காணும் ஆசையால் நைகின்றாள் விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மைக் காண நீ இரக்கம் இலீரே
இரக்கமே உபாயம் -உனக்கு போக்யதை கொடுக்க வேண்டிய இவள் நெற்றி உனக்கு அனாதர ஹேது ஆகிறதே –என்று நைகிறாள்-

புருஷச பரப் பார்த்தா பக்த்யா லப் யஸ்து அந்யயா பக்த்யாது அநந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன
ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பக்த்யா மாம் அபி ஜானாதி யாவான் யச்சாஸ்மி தத்வதக ததோ மாம் தத்வதோ ஞானீத்வா விஷதே ததநனந்தரம்
பக்த்யா -பர பக்தி-சாஷாத்கார அபி நிவேசம் -ஆவல் மூலம் -/-அபி ஜானாதி -பர ஞானம்-சாஷாத்காரம் /மேல் பரம பக்தி –
வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரவதா புருஷேண பரப் புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷ காரகஹ -பராசரர்
ஞான பூர்வக கர்மா அனுஷ்டானங்கள் -ஸூவ கர்மா நிரதஸ் சித்திம் யதா விந்ததி தாச்ச்ருணு –
யதப் ப்ரவ்ருத்திர் பூதானாம் ஏந சர்வம் இதம் ததம் ஸ்வ கர்மணா தமபியர்ச்ச சித்திம் விந்ததி மானவ-ஸ்ரீ கீதை-
போதாயனர் -விருத்தி கிரந்த கர்த்தா / டங்கர் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர வாக்யகாரர் -சந்தோக்யம் அருளியவர் /
த்ரமிதர்-வியாக்கியான கர்த்தா ப்ரஹ்ம சூத்ரத்துக்கும் சாந்தோக்யத்துக்கும் / காட்டிய ஸச் சம்ப்ரதாயம் –
யா வேத பாஹ்யாஸ் ஸ்ம்ருத்யஹ யச்ச கச்ச குத்ருஷ்டயக ஸர்வாஸ்தா நிஷ் பலப் ப்ரேத்ய தமோ நிஷ்டா ஹி தாஸ் ஸ்ம்ருதாகா–மனு
பாஹ்யா குத்ருஷ்டய இதி த்வித யேபி அபாரம் கோரம் தாமஸ் சமூபயந்தி நிஹேஸாஸேதான் ஜஃகஸ்ய கானன ம்ருகைர்
ம்ருக திருஷ்ணி கேத் சோஹோ காஸார சத்வ நிஹத்ஸ்ய சா கோ விசேஷக -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -இரண்டு மான் -ஓன்று கானல் நீருக்கும் ஓன்று முதலை உள்ள குளத்துக்கு போவது போலே அன்றோ –
சங்கீர்ணகா சாத்விகாம் சச்சைவ ரஜஸ் தமஸ் ததா –யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ராம்ஹணா
புரா தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத்வ ரூபேண வர்ணயதே — மத்ஸ்ய
அக்னேஷ் சிவசிய மஹாத்ம்யம் தாமசேஷு ப்ரகீர்த்யதே-ராஜசேஷூ ச மஹாத்ம்யம் ப்ராம்மணோ விதுஹு
சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷூ மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரேஹே -தேஷ்வ ஏவ யோக சம்சித்தாஹா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்
சங்கீரணேஷூ சரஸ்வதியாஹா பித்ரூணாம் –இத்யாதி –
-பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருப்பதால் -குண சேர்க்கை -பிரமனுக்கு உண்டே -முதல் ஷேத்ரஞ்ஞன்
ந தத் அஸ்தி ப்ருதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புநக சத்வம் ப்ரக்ருதி ஜைர் முக்தம் யதேபிஸ்யாத் த்ரி பிர் குணைஹி -ஸ்ரீ கீதை
யோ ப்ரம்ஹாணம் விதாதாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிநோதி தஸ்மை தம்ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம்
முமுஷுக்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ்ருதி -நான்முகன் முதல் ஜீவாத்மா -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
சாத்விக புராணங்கள் பிரபல பிரமாணம்
சத்வாத் சஞ்சாயதே கிஞ்சித் ரஜசோ லோப ஏவ ச பிரமாத மோஹவ் தாமஸஹ பவதோ அஞ்ஞானம் ஏவ ச -ஸ்ரீ கீதை –
ப்ரவ்ருத்திம் ச நிவ்ருத்திம் ச கார்ய அகார்யே பய அபய பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்திஸ் ச பார்த்த சாத்விகீ-ஸ்ரீ கீதை =
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் நிருக்குதே நிலயனே அபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அதஸஹ அபயம் கதோ பவதி
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் உதரமந்த்ரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி
யயா தர்மம் அதர்மம் ச கார்யம் ச அகார்யம் ஏவ ச அயாதாவத் பிரஜா நாதி புத்திஸ் ச பார்த்த ராஜஸீ
அதர்மம் தர்மம் இதி ய மன்யதே தமஸா வ்ருத்தா சார்வார்த்தம் விபரீதாம் ச்ச புத்திஸ் ச பார்த்தா தாமஸீ
கதயாமி யதா பூர்வம் தக்ஷா தைர் முனி சத்தா மைஹி புருஷப் ப்ரோவாச பகவான் அவ்யயோநிப் பிதா மஹா –பராசர மைத்ரேயருக்கு –
உத்பத்திம் ச வி நாசம் ச பூதா நாம் ஆகதிம் கதிம் வேதி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாசேயோ பகவான் இதி –

நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்தானம் மேலும் – –
ப்ராணம் மனசி சக கரணைஹி நாதாந்தே பராத்மனி சம் பிரதிஷ்டாப்ய த்யாயீத ஈஸானாம் பிரத்யாயீத ஏவம் சர்வம் இதம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரஸ்தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –ந காரணம் –காரணம் து த்யேயஹ-
ஈசானா -நியமிக்கிறவன் -இங்கே விஷ்ணு அவதாரம் நாராயணனே என்கிறது ஒழிய உத்பத்தியை சொல்ல வில்லை –
ந காரணம் காரணானாம் தாதா த்யாதா காரணம் து த்யேக -தாதா-நான்முகன் / த்யாதா-ருத்ரன் /-காரணன் யார் என்கிறது மேல் –

சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சர்வேஸ்வரஹ சம்பூஹு ஆகாஷா மத்யே தேயகா-
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யோஷ்தி கஸ்சித் வ்ருக்ஷ ஏவ ஸ்தப்தோ திவி த்ரிஷ்டதி ஏகக-
சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சம்புஹு -சம்–ஸூ கம் -மோக்ஷ பிரதன்-சிவனுக்கும் மங்களம் அருளினவன் என்றவாறு –

தேநேதாம் பூர்ணம் புருஷேந சர்வம் -ததா யத் உத்தரார்த்தம் தத் அரூபம் அநாம்யம் ஏதத் விதுர்
அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அதேதரே துக்கம் ஏவாபி யந்தி –கர்மக்ருத சரீரம் இல்லாதவன் என்றவாறு -ததான்ய பிரதிஷேதாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் –(3.2.35).

சர்வானன ஸீரோ க்ரீவஹ சர்வ பூத குஹா ஷயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதஸ் சிவ
சிவ -மங்களம் -சர்வாந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன் –

யதா தமஹ தத் ந திவா ந ராத்ரிஹி ந சத் ந ச அஸத் சிவ ஏவ கேவலக தத் அக்ஷரம் தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்
பிரஞ்யா ச தஸ்மாத் ப்ரஸ்ருதா புராணே –அவன் ஒருவனே மங்களம் -கர்ம வசியன் இல்லை என்கிறது –

வேத வித் ப்ரவர ப்ரோக்த வாக்ய நியாய உப ப்ரும்ஹி தாகா-வேதாஸ் சாங்கா ஹரிம் ப்ராஹூஹூ ஜகத் ஜென்மாதி காரணம்
ஜன்மாத்யஸ்ய யதாக -2-ஸூ த்ரம்-யதாக அஸ்ய ஜெகதக ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்ம -தைத்ரிய உபநிஷத் படியே
யாதோ வா பூதாநி ஜாயந்தே ஏந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்தி அபிஷம்விசந்தி தத் விஞ்ஞன்யஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம
பிரகரணம் -பரஸ்பர ஆகாங்ஷயுக்த வாக்ய சமுதாயம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்று உபாதான நிமித்த அந்தர்யாமி சொன்ன அந்த பர ப்ரஹ்மமே -சத் -சப்தத்தால் சொல்லப் பட்டு
ப்ருஹதாரண்யகம் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே -என்று ப்ரஹ்ம -சப்தத்தால் சொல்லி
ஐத்ரேய உபநிஷத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே –என்று ஆத்மா சப்தத்தால் சொல்லி
மஹா உபநிஷத்தில் -ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரம்ம ந ஈஸாநக ந இமே த்யாவா ப்ருத்வீ என்று ஆகாசம் பிருத்வி உடன் ப்ரம்ம சிவனை சொல்லிற்றே –
மஹா உபநிஷத் -யம் அந்தக சமுத்ரே கவயக அவயந்தி -அவனே பாற்கடலில் இருப்பதை கவிகள் அறிவார்கள் -என்றும் மேலும்
நாணம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே பாரிஜக்ரபத் ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன தஸ்ய நாம மஹத்யாஷக ந சந்த்ருஷே த்ருஷ்டதி
ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷக பஸ்யதி கஸ்ச நைனம் ஹ்ருதா மனீஷா மனஸாபிக் லுப்தோ யா ஏநம் விதுர் அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -என்று
ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத பராத்பரன்
இவனே -அத்பயஸ் சாம் போதோ ஹிரண்ய கர்பா இதி அஸ்டவ் -இத்தையே புருஷ ஸூ க்தியும்-அத்பயஸ் சாம் பூதாப் பிருதிவியை ரஸாச்சா
–ஹிரண்ய கர்பஸ் சம்வர்த்தத அக்ரே -என்று 8-ரிக்குகளிலே சொல்லிற்று
ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ -என்று ஸ்ரீ யபதித்தவம்-அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றதே -பூ கார்போ மாதவ -இங்கும் பூமிப் பிராட்டி முதலில் –
ராவனோ நாம துர் வ்ருத்தக ராக்ஷசோ ராஷேஸ்வரஹ தஸ்ய அஹம் அவரோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருதக-
விபீஷணன் தனது ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லிக் கொண்டானே பெருமாள் இடம்
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம் பக்த்யா ச துருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபாஷ்யதீக -மஹா பாரதம்
ஞாலத்தூடே நடந்து இருந்தும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்தோர் – யுகம் தோர்- -உயிர்கள் காப்பானே
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
கட்கிலி உன்னை -ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம்-
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் -ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ –
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -ச ப்ரம்ம ச சிவ சேந்த்ரஸ் சோக்ஷராப் பரமஸ் ஸ்வராட்-நாராயண அநுவாகம் -சஹஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயணப் பர நாராயண பரஞ்சோதிர் ஆத்மா நாராயண பர — நாராயண அநுவாகம்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஷ்யதே ஸ்ரூயதே பி பா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயண ஸ்திதஹ
லிங்க பூயத்வாத் தத் -குண விசிஷ்டா நாராயணனே உபாஸ்யம்
பதிம் விஷ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -மிகு நர் இல்லாதவன் -சகஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் விஷுவாக்க்ஷம் விஷ்வா சம்புவம்
-சர்வ ஐஸ்வர்ய சம் பன்னஹா சம்புர் ஆகாச மத்யே த்யேயக –
புருஷோத்தமன் –புரு சனோதி இதி புருஷஹ-சத்வ குண யுக்தன் -பூர்வ சத் பாவ யுக்தன் – புரீ ஷேதே இதி புருஷ —
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யாயோ அஸ்தி கச்சித் –

அரூபம் -கர்மக்ருத ப்ரக்ருதி சம்பந்த ரஹிதம் / அநாமயம்-தத்க்ருத துக்காதி சம்பந்த ரஹிதம்
அவன் வந்து அவதரிக்கிலும் சோக போகங்களை பண்ணும் இவ்விடம் -பர அபேதஸ்ய ஹி கர்மனோ போகாதாதேவ ஷயக
-ப்ராரப்த கர்மம் குறைய சோக துக்கங்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமே
யோ ஏதத் விதுகு அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அத இதர துக்கம் ஏவாபி யாந்தி
சர்வானான ஷிரோ க்ரீவக சர்வ பூத குஹா ஷாயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதாஷ் சிவ ப்ராரப்தஸ்ய ஹி
கர்மனோ போகாதாத் ஏவ ஷயக -சிவ -மங்களகரன் என்றவாறு –
புருஷோத்தமன் -சர்வ குண பூர்ணத்வம் /புரீ க்ஷயத்வம் /பூர்வ சத் பாவத்வம் /புரு தானத்வம்-சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் –
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான் -2-8-6-
சப்த சக்திம் பங்க்த்வா பங்க்த்வா லோக வியாவாரக க்ரியதே –எல்லா சப்தங்களும் அவன் அளவு போக வேண்டி இருக்க
லோக வியாபாரம் போலே சிவனுக்கே சொல்லுகிறார்களே -வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபாதி விமோசன மஹிஷ்ட
பல பிரதா நைஹி கோன்யப் பிரஜா பசுபதி பரிபாதி கஸ்ய பாதோத கேன ச சிவஸ் ஸ்வ ஷிரோதுரதேந –
பாவ நார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யோஸ் மேதி அவதாரநாத்–ஈஸ்வர சம்ஹிதையில் தானே சொல்லிக் கொண்டானே –
அத சப்த அநு ஷாசனம் -ஆஸீகி -நமஸ்க்ரியா -வஸ்து நிர்தேசம் -அ -இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -அகார வாச்யன் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன்
அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜெகதக ப்ரபாவக ப்ரளயகா ததா மத்தாக பரதரம் நான்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி தனஞ்சய -ஸ்ரீ கீதை –
அக்ஷராணாம் ஆகாரோ அஸ்மி –அ இதி ப்ரஹ்ம / அகாரோ வை சர்வ வாக் /
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷோ வாமதேவாத் –
திவோதாசன் பிள்ளை பிரசர்தனன் -இந்திரன் -மாம் உபாசவ அந்தர்யாமி -போலே –
சகல வித்யா வேதனமும் அவித்யா பிரவர்த்த கத்வாதிகளும் நான் இட்ட வழக்கு -கற்கும் கல்விகள் எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-2-
ஆத்மேதி து உபகச்சாந்தி க்ராஹ்யந்தி ச -ஜன்மாந்தர சகஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபிஹி நாரணம் ஷீணபாபா நாம் கிருஷனே பக்தி ப்ரஜாயதே –
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே -பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத அக்னி ச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி –தைத்ரியம்
நாரதர் -ஸநத்குமாருக்கு உபதேசம் -யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யத் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா
-யத்ர அந்யத் பஸ்யதி அந்யத் ஸ்ருனோதி அந்யத் விஜானாதி தத் அல்பம் –
யுவா ஸாத் சாது யுவா அத்யாயகக–ஆ சிஷ்டோ – த்ராதிஷ்டோ -பலிஷ்டக
ஆ சிஷ்டோ — ஆசீர்வாத யுக்தன் -ஆசூதர க்ரியா -ஆசனசீலன் என்றுமாம் –
த்ராதிஷ்டோ-மநோ பல உக்தன் -/ பலிஷ்டக -தேக பல உக்தன் / தஸ்ய ஏவம் பிருத்வீ சர்வ வித்தஸ்ய பூர்ணாஸ் யாத்- ச ஏகோ மனுஷ்ய ஆனந்தோ –
தே ஏ சதா மனுஷ்யம் கந்தர்வானாம் ஆனந்த / பித்ரு தேவன் /ஆஜானஜான தேவன் /தேவன் /இந்திரன் /ப்ருஹஸ்பதி /பிரஜாபதி / ப்ரம்மா
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே/ உபரி உபரி அப்ஜே புவோபி பூருஷான் –தயே ஷதம் இதி அநு க்ரமாத் —
மனுஷ்யற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –

வ்யோம அதீதவாதி –சதாசிவ ப்ரஹ்ம வாதம் —
அத யத் இதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹாரம் புண்டரீகம்
வேஷ்ம தஹரோஸ்மின் அந்தராகாஷக தஸ்மிந் யத் அந்தக தத் அன்வேஷ தவ்யம் தத்வாவ விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –சாந்தோக்யம் -8-1-1-
ஆகாஷோ வை நாம ரூபயோர் நிர்வாஹித தே யத் அந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா –சாந்தோக்யம் -8–14-1-
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரஹ நாமானி க்ருத்வா அபிவாதன் யதாஸ்த்தே-புருஷ ஸூ க்தம்
டங்கர் -ப்ரஹ்மானந்தி-வியாக்யாகரர் –
தரோஸ்மின் அந்தராகாஷக கிம் தத்ர வித்யதே யதான் வேஷ்டவ்யம் யத்வா விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் -8-1-2-என்று கேட்டுக் கொண்டு
யாவான்வா அயம் ஆகாஷஹ தவான் ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாஸஹ -8-1-3-என்று ஸ்தூல அருந்ததி நியாயம்
-அனவதிக மஹாத்மம் –சகல ஜகத் ஆதாரம் என்று காட்ட ஆகாச சப்தம்
தஸ்மிந் காமாஹா ஸமாஹிதஹா -8–1–5-அவனுக்குள் கல்யாண குணங்கள் உண்டே -அவற்றோடு கூடிய விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாஸிக்க தக்கவன் என்றதாயிற்று
தஸ்மிந் யதாந்தக காம வியாபதேஷஹா –காமம் -கல்யாண குணம் -ஸர்வஸ்ய ஜகதஹ ஸ்ரேஷ்டருத்வம் ஆதாரத்வம் நியந்த்ருத்வம் சேஷித்வம் -குண அஷ்டகம் –
யத் அந்தக ஒருமையாக உள்ளதே என்னில் -குணி இல்லாமல் குணங்களை எவ்வாறு உபாஸிக்க முடியும் -என்னில்
தத் உபயம் அபி அன்வேஷ்தவ்யம் விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவனை உபாஸிக்க
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றோமே -ஆழ்வார் கல்யாண குணங்களில் அன்றோ முதலில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
அத யா இஹ ஆத்மாநாம் அநு வித்யா வ்ரஜந்தி ஏதாம்ச்ச சத்யான் காமம் ஸ்தேஷாம் சர்வேஷு லோகேஷு காம சரோ பவதி
-முக்தர் சாம்யா பத்தி -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -யயாதி இந்திரன் -கதை அறிவோம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவன் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிஷாம் பிரதம அவதாரம் –
சக அந்தராதந்தரம் ப்ராவிஷத் –பரமாத்மா ஸூஷ்ம ஜீவாத்மாவுக்குள்ளும் -ருத்ரன் வார்த்தை –
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷூ வாம தேவாத்–
சர்வகத்வாத் அநந்தஸ்ய ச ஏவ அஹம் அவஸ்த்திதக-மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதனே–பிரகலாதன் வார்த்தை
தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்ய ரஹிதன் / சர்வ அந்தர்யாமி / சாஸ்வதன் /அஹம் பிரகாரி என்றவாறு
ஆத்மா இதி ஏவ து குருண் ஹீயாத் ஸர்வஸ்ய தன் நிஷ்பத்தேஹே
ஆவிருத்திஅதிகரணம் -4-1-1-அனவரத சிந்தனம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி
ஆத்மத்வ உபாசாதி அதிகரணம் -4-1-2-ஆத்ம இதி து உபக்கச்சாந்தி க்ராஹாயந்தி -வாமதேவர் போல்வாரும் இப்படி
அந்தர்யாமியாய் அப்ருக்தக் சித்த ப்ரஹ்மத்தையே உபாசித்தார்கள் –

தவ அந்தராத்மா மம ச ஏ சா அணியே தேஹ சம்ஞநியதியக -பிரமன் ருத்ரனுக்கு மோக்ஷ தர்மம் உபதேசம்
விஷ்ணுர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸக தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்ஷம் ச விசேஷே மகேஸ்வரஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் திரிபுரம் தகனம்
வித்யுன்மாலீ–கமலாக்ஷன் -தாரகாஷன் –நான்முகன் கொடுத்த வரத்தால் / பூமி ரதம் –சூர்யா சந்தர் சக்கரம் –வேதங்கள் நான்கு குதிரைகள்
-ப்ரம்மா சாரதி -மேரு தநுஸ்-ஆதி சேஷன் ஆவேச சக்தி நாண் –அக்னி அம்பின் நுனி -வாயு அம்புக்கு சிறகு -மகா விஷ்ணு அம்பு –
யஸ்ய ஆத்மாதாம் திரிபுர பங்க விதாவதாஸ்த்வம் தவச் சக்தி தேஜித ஷரோ விஜயீ ச யோ பூத் -அதிமானுஷ ஸ்தவம்
கடல் ஞானம் செய்தேனும் யானே என்னும் —5-6-
அஹம் க்ருத்ஸ் நஸ்ய ஜகத் ப்ரபவக –
சங்கல்ப விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நிமித்த காரணம் / சர்வஞ்ஞா சர்வ சக்திதவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சஹகாரி /ஸூ ஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம்
வாசகமும் புத்தகமும் பிண்டமும் -இயலும் பொருளும் வஸ்துவும் அவனே
ஸச் சத் அச்சா பவதி -ப்ரஹ்மமே சித்தாகவும் அசித்தாகவும் -என்றது அநு பிரவேசம் மூலம் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று
யானும் நீ தானே ஆவதும் மெய்யே –எனக்கே -8–1–9–பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம்
ஏதவ் த்வவ் விபுதாஸ் ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோதாஜவ் ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்ஷிதா பந்தா நவ் ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரா காரகவ் –
பாஹ்யர் -நிமித்த உபாதேன பேத வாதிகள்
ஜந்மாத் அஸ்ய யதா –அஸ்ய யதா ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்மம் -ஒரே காரணம்
ப்ரக்ருதிச்ச பிரதிஞ்ஞயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் —
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம்
ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷ ஆஸீத் யாதோ த்யாவா ப்ருத்வீ நிஷ்டாதாக்ஷுஹு ப்ரஹ்ம அத்யதிஷ்டாத் புவனானி தாராயன்
சர்வே நிமேஷா ஜக்னி இரே வித்யுதாப் புருஷாதாதி —
ந இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சன
புருஷ ஏவ இதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உத அம்ருதத்வஸ்யா ஈசானாக
நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் அவனே சர்வ காரணத்வம் -உபாஸ்யத்துக்கு அர்ஹன் என்கிறதே –
கேன ஸ்ருஷ்டம் இதம் சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம் பிரளயே ச கம் அபேயேதி தன்மே ப்ரூஹி பிதாமகா-என்று கேட்டதும்
நாராயணக ஜெகன் மூர்த்தி அநந்தாத்ம சனாதனாக -என்றும்
ருஷ்யப் பிதரோ தேவா மஹா பூதாநி தார்த்தவக ஜங்கமா ஜங்கமம் ச இதம் ஜெகன் நாராயண உத்பவம் -என்றும் பீஷ்மரும் அருளிச் செய்தார் –
சர்வ தர்ம சர்வ தத்வ வியவஸ்தை -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –தத் விஞ்ஞானஸ் அஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம –விஷ்ணோஹோ சகாஷாத் உத்திபூதம்
ப்ரக்ருதிர்யா மயாக் யாதா வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபேநீ — புருஷாஸ் சபி உபாவேதவ் லீயதே பரமாத்மனி
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதாரக பரமேஸ்வரக விஷ்ணு நாம ச வதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே –
பெரியாழ்வார் -4-3-11– வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –நால் இரு மூர்த்தி தன்னை -அஷ்டாக்ஷரம் ஆதார விஷயம்
-நால் வேத கடல் அமுது- பெருமாளுக்கும் திரு ஷ்டாஷரத்துக்கும் -ஏகார்த்த போதகம் -சாமானாதிகரண்யம் –ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக சம்பந்தம் –
மேல் இருந்த கற்பகம் -ஸ்வர்க்கத்துக்கு மேல் -என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் பிரகாரமாய் தான் பிரகாரியாய் -ந தத் சமஸ்ய பியதிகஸ்ய த்ருஷ்யதே -என்னும் படி சர்வஸ்மாத் பரனாய் இருக்கை
பெரியாழ்வார் இந்த பதிகம் பலனை ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்யாமல் தத்துவார்த்த ஞானமே பலன் என்றவாறு
ஸோஹம் இச்சாமி தர்மஞ்ஞா ஷ்ரோதும் தத்வத்தோ யதா ஜகத் பபூவ பூயஸ்ச்சா யதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -என்றும்
யன் மயம் ச ஜகத் ப்ரஹ்மன் யாதாச்ச ஏதத் சராசரம் லீனமாஸீத் யதா யத்ர லய மேஷ்யதி யத்ர ச -என்றும் மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர்
விஷ்ணோஹோ சாஷாத் உத் பூதம் ஜகத் அத்ரைவ ச ஸ்தி தம் ஸ் தி தி சமயமா கர்த்தாசவ் ஜகதோ அஸ்ய ஜகச் சா சக
பரப் பராணம் பரமஹ பரமாத்மா ஆத்ம சம் சித்தக ரூப வர்ணாதி நிர் தேஷ விஷேஷன விவர்ஜிதக
அபக்ஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜென்ம அபிஹி வர்ஜிதஷ் ஷகேயதே வக்தும் யக சதாஸ் தீதி கேவலம் சர்வத் ராசவ் சமஸ்தம்
ச வசத்ய தேரதி வை யதக ததஸ்ஸ வாசுதேவாதி வித்வத் பிப் பரி பதேயதே தத் ப்ரஹ்ம பரம் நித்யம் அஜம்
அக்ஷயம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் ச சதா ஹேய அபாவாச்ச நிர்மலம் ததேவ சர்வம் ஏவைதாத் வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபவத்
ததா புருஷா ரூபேண கால ரூபேண ச ஸ்திதம் ச சர்வ பூத ப்ரக்ருதிம் விகாரான் குணாதி தோஷம்ச்ச மூனே
வியாதீதக அதீத சர்வா வரணோ அகிலாத்மா தேனாஸ்திருதம் யத் புவநாத்தராலே –
உப ப்ரஹ்மஹனம் நாம அனாதீத வேதஷாகோக்த அர்த்தஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் –தஜ்ஜாவத் தல்லாவத் தாதானாவத் இதம் சர்வம் ப்ரஹ்ம கலு
விஷ்ணோ சகாஷாத் உத்பூதம்-தஜ்ஜாத்வம் /ஜகத் அத்ரைவ ஸ்தி தம் -ததனத்வம் /சம்யம கர்த்தா -லய கர்த்தா -தல்லத்வம்-
ஆழ்வார் கலங்கிய நிலையிலும் இதை –ஏறிய பித்தினோடு -4–4–7–கலக்கம் லௌகிக விஷயத்தில் ஒழிய பகவத் விஷயத்தில் இல்லையே
கிருஷ்ண ஏவ ஹி லோகாநாம் உத் பத்தி அபிச்சாப்யக-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோசவ் ஸ்வ சக்தி லேச ஷோத்ருதா பூத வர்க இச்சா கிருஹீத அபிமதோர் தேஹாஹா சம்ஸாதித அசேஷ ஜகதிதோ அசவ் —
தேஜோ பல ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதா ஸ்வ வீர்ய சக்த்யாதி குணைக ராஸிஹி பரப் பரானாம் சகல ந யத்ர கிலேஷாதயஸ் சந்தி பராவரேஷே –
ச ஈஸ்வரோ வியஷ்டி சமஷ்டி ரூபக அவ்யக்த ஸ்வரூபோ பறக்காத ஸ்வரூபக ஸர்வேச்வரஸ் ஸர்வதுக் சர்வே வேதா ஸமஸ்த சக்திப் பரமேஸ்வராக்யக –
சம் ஞானாயதே ஏந ததஸ்த தோஷம் சுத்தம் பரம நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஷ்ய தேவாபி அதிகம்யதேவா தாஜ் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அயன துக்தம் –
தோஷம் -அசித் வியாவருத்தி / சுத்தம் சித் வியாவருத்தி /-பரம நிர்மலம் –முக்த விருத்தி / ஏக ரூபம் -நித்யர் விருத்தி -ஸ்வ தக நிர்மலம்
சந்த்ருஷ்யதே-உபதேச விவேக ஞானம் ஸ்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –/அதிகம்யதே -ஆகம ஞானம்
இவை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இறுதி -6-அம்சம் இறுதி ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி அந்த காரிணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ச சம் ஞானம் யாதி பகவான் ஏக ஏக ஜனார்தனக -பிரகாரம் சரீரம் இவர்கள்
ஸ்ருஷ்டா ஸ்ருஜாதி ச ஆத்மாநம் விஷ்ணுப் பாலயம் ச பத்தி ச உப சம்ஹரியதே சாந்தே சம்ஹ்ரியதே ச ஸ்வயம் ப்ரபுஹு –
ப்ருதிவ்யாபஸ் ததா தேஜக வாயிற் ஆகாச ஏவ ச சர்வ இந்த்ரியர்த்தாத் கரணம் புருஷாக்யம் ஹி யஜகத்
ச ஏவ சர்வ பூதாத்மா விஸ்வ ரூபோ யாதோ அவ்யயக சர்காதிகம் தாதாஸ் யைவ பூதஸ்தம் உபகாரகம்
ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சர்க கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச ப்ரளயதே ச ப்ரம்ஹ அத்யாவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வரதோ வரேண்யக –
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்றது எல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்றது எல்லாம் கடை —

குமாரிள பட்டர் -வேத ப்ரமாண்யம்-காட்ட -வார்த்த தீபிகை -ஸ்லோக வார்த்திகம் –பட்டர் மீமாம்சை இவரது –
-அவர் சிஷ்யர் பிரபாகரன் -கொஞ்சம் மாற்றி -பிரபாகர் மீமாம்சை
சபரி ஸ்வாமி -ஜைமினி ஸூ த்ர பாஷ்யம் எழுதினர் -அதில்-தத்ர அபி நோக்தம் அத்ரது நோக்தம் விருக்தம் து தத் -என்பதற்கு
அன்வயம் -தத்ர அபி நா யுக்தம் அத்ர துனா யுக்தம் விருக்தம் து தத் -என்று பிரபாகரர் காட்ட குமாரிள பட்டர் அவரை குரு என்றார் -அதனாலே சிஷ்யன் மதம் குருமதம்
பாட வல்லார் தாமும் சாயை போல பாட வல்லார் ஆவார்கள் என்று எம்பார் காட்டி அருளினை ஐ திக்யம் –
பேயாழ்வார் -துண்டு கயிறுகளாலும்-உடைந்த குடத்தாலும் -தலை கீழாக நட்ட செடிக்கு தண்ணீர் விடுவது போலே -அன்றோ
புற மாதங்கள் -என்று அன்றோ திரு மழிசை ஆழ்வாரை ஆளாக்கினார் –
வியாபகத தோஷம் தட்டாதவன் -சரீராத்மா பாவம் –
வரத யதி நபுக் வியாவாதரிஷியக ஸ்ருதி விஹிதகா த்வத் உபாசனாச் ச நாத்யஹா கரண பத விதூரயே சதி த்வயீ அவிஷயதானி க்ருதாஸ்திலா பவிஷ்யன் —
அவதாரங்கள் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -இச்சையால் அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விகிரகத்துடன் அவதரிக்கின்றான் -இச்சையால்
நபூத சங்க சமஸ்தாநோ தேஹாஸ்ய பரமாத்மனக –என்றும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே தஸ்ய தீராப் பரஞ்சோதி யோனிம்
பிதா புத்ரேந யோனியோநவ் –தானே தன் புத்ரர்களில் ஒருவரை பிதாவாக வரித்துக் கொண்டு அவதரிக்கின்றான்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –ப்ரஹ்மம் உபாதானம்
ப்ரக்ருதிஷ்ச்ச பிரதி ஞானயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் -ப்ரஹ்மம் உபாதானமும் நிமித்தமும்
பரமதஸ் சேது உன்மான சம்பந்த பேத வியாபதேஷேப்யக
-என்பதால்
சேது -இவன் என்றால் ப்ராப்யம் சதாசிவ ப்ரஹ்மம் /பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி என்று அளவு பட்டு /என்ற பூர்வ பஷி சங்கைக்கு பரிகாரங்கள் மேல் -5-ஸூத்ரங்கள்
சாமான்யாத் து -சேது என்பது லோகங்களை கலக்காமல் நியமித்து வைப்பது பற்றி -பாலம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை
புத்த்யர்த்தப் பாதவாத்-4 -கால்களும் –16- கலைகளும் -சொன்னது உபாசனத்துக்கு
ஸ்தான விசேஷாத் ப்ரகாசாதைவத்-இதுவும் உபாசனனுக்கு எளிதாக -ஆகாசம் குடாகாசமாக காட்டுவது போலே தேஜஸ் ஜன்னல் வழி கொஞ்சம் பார்ப்பது போலே
உபபத்தேச்ச–ப்ராப்யசைவ ப்ராபகத்வ உபபத்தேச்ச-அநந்ய உபாயத்வ ஸ்ரவணாத் -இது சித்தாந்தத்துக்கு நிதியான ஸூ த்ரம் –
-அநேந சர்வகதத்வம் ஆயாம சப்தாதிப்யக -தநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் –
இவ்வாறு வியாசர் சங்கா பரிகாரம் செய்து பராதி கரணம் தலைக் கட்டுகிறார் –
மனு ஸ்ம்ருதி
ப்ராதுர் யஸீத் தமோனுதாக -தமஸ் -பிரகிருதி -பிரதானம் -அதிஷ்டாதா -அனிருத்ரர்
சிச்ருக்ஷுக்கு விவிதாகா ப்ரஜாகா -பிரஜை -சமஷ்டி வியஷ்ட்டி தத்வங்கள்
அப ஏவ சசராஜா தவ் தாசு வீர்யம் அப்பா ஸ்ருஜத் -ஜாலம் முதலில் -அண்டம் ஈறாக
தஸ்மிந் ஜன்யே ஸ்வயம் ப்ரஹ்ம -சதுர்முக பிரமனை படைத்தான்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூ நவக அயனம் தஸ்ய தாகா பூர்வம் தேன நாராயணக ஸ்ம்ருதக
இப்படி ஸ்பஷ்டமாக மனு ஸ்ம்ருதி நாராயணனே பரமாத்மா என்றும் நான்முகன் போன்றார் ஜீவாத்மா ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவர்கள் என்றும் காட்டுகிறதே
அநுஷ்டேய விஷய ஆந்தர பிரயத்தன பாவனா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸநத்குமாராதிகள்-ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டும் /
ப்ராதுராஸீத் தமோபித்தாக சிஷ்ருக்ஷுஹு விவிதாக ப்ரஜாகா –என்பதையே ஆழ்வாரும் -1–4–10-
உடல் ஆழிப் பிறப்பு வீடு உயிர் முதலா முற்றுமால் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும்
அடல் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி விடல் ஆழி மட நெஞ்சே வினை ஓய ஒண்ணாம் அளவே
வேத வாதங்கள் -விதி -அர்த்தவாதம் -மந்த்ரம் -விதி -அநுஷ்டேய அர்த்த நியமனம் -அபூர்வார்த்த போதகம் -அப்ரவர்த்தக பிரவர்த்தக விதி
அர்த்தவாதம் -அர்த்தாய வாதகம்-பிரயோஜனத்துக்காக உத்ஸாகம் -ப்ரேரிதம்
-வாயுர்வை ஷேபிஷ்தா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகாதாயேந உபதாவதி ச ஏவைநாம் பூதம் கமயதி-போலே –
மந்த்ரம் – அநுஷ்டேயார்த்த ப்ரகாசகோ மந்த்ரக -பர்ஹிர்ஸ் தேவதாஸ் தானம் தாமி -சொல்லி – பர் ஹிர்ஸ்-தர்பம் எடுக்கும் பொழுது தேவதா ஆசனத்துக்கு –
இந்த மூன்றும் சொல்வதால் வேதம் த்ரயீ –
நிச்சய ஞானம் செயல் சொல்ல சொல்லும் சப்தம் மட்டுமே என்னில் – நான்கு பேர் இருக்கும் இடத்தில் ஒருவன் உணர ஆசை கொண்டான்
-ஒருவன் முனுமுனுக்க-ஒருவன் அபவர்க்கே தண்டக ஸ்திதக -இங்கே தண்டம் உள்ளது என்று செய்கையால் காட்ட
-அத்தை அவனுக்கு சொல் என்று இரண்டாமவன் சைகைகாட்ட சொல்வது போலே -வஸ்து அறை தண்டம் சித்தமாக இருப்பதால்
கிரியை இல்லாமலே அர்த்த போதம் உண்டே –
இதே போலே ததா அயம் -இயம் அம்பா -அயம் மாதுலக -அயம் மனுஷ்யக -அயம் மிருகக -போன்றவற்றால் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தம் அறிகிறோம்
அம்பரீஷ சரித்திரம் மூலம் பாகவத பிரபாவம் ஏகாதசி மஹாத்ம்யம் போன்றவற்றை அறிகிறோம்
வேதாந்தம் -உபாசனை விஷய கார்ய அதிக்ருத விசேஷண பூத பலம் –
விஷயக-அவச்சேதக வியாவர்த்தக
உபாசன விஷயக -உபாசனம் விஷயோ யஸ்ய கார்யஸ்ய தத் கார்யம் உபாசன விஷயக
உபாசன விஷயம் -அபூர்வம்
அதிக்ருதக-அதிகாரி -அபூர்வம் விளைவிக்க ஆசை கொண்டு உபாசனம் பண்ண
அதி க்ருத விசேஷண பூத பலம் -அந்த உபாசனம் மூலம் பெரும் பலம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –
துக்க அசம்பின்ன தேக விசேஷம் -ஸ்வர்க்கமும் சித்தம் -ஜ்யோதிஷ்டோமேந ஸ்வர்ககாமோ யஜதே —
பரம பிராப்தி காம ப்ரஹ்ம வித்யாத் -பரம பிராப்திக்கு
ருணம் ஹி வை ஜாயதே -தேவர்கள் ஹவிஸை புரோடாசம் பெற்று பலனை கொடுக்கிறார்கள்
யத்யபி அவதான ஸ்துதி பரம் வாக்யம் ததபி ந அசதா ஸ்துதிர் உபபத்யதே -த்ராவிடர்
இது அவதான ஸ்துதி மட்டும் இல்லை தேவதா ப்ரீதியும் உண்மை -குண ஸத்பாவம் சொல்லி பிரசாத புத்தியா யாகம் பண்ணுவதை சொன்னவாறு
-விதி அபேக்ஷித அர்த்த சித்தி நியாயம் -வேத வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்ம போதனத்துக்காகவும் பர ப்ரஹ்ம பிராப்திக்காகவும் என்றவாறு –
அபூர்வம் கார்யம் -பசுவைக் கொண்டு வா என்றதும் பசு கொண்டு வந்த கார்யம் முடிந்ததும் அபூர்வம் போகும் -என்பர்
-கிரியை முடிந்ததும் -அபூர்வம் கிரியை தானே -மீம்சிக்கர் பசு கொண்டு வரும் அபூர்வம் பாவயேத் என்பர் –அபூர்வம் கிரியா ரூபம் லோகத்தில்
-பலம் வரும் வரை அதிருஷ்ட ரூபம் -அபூர்வம் என்று காரியத்துக்கு கற்பனை செய்தால் அதுக்கு -லக்ஷணம் –அசாதாரண தர்மம் -சாசனாவத்வம் -என்ன என்னில்
மீமாம்சகர் -கார்யத்வம் -க்ருதி பாவ பாவிதா வும் -க்ருதி உத்தேஷ்யதாவும்-இரண்டும் -க்ருதியின் ஸத்பாவமும்
-க்ருதி பாவத்துக்கு பின் -க்ருதி பாவ அனந்தர பாவி -கருத்து பாவ பாவிதா என்றவாறு
அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -பல பிராதா என்பர் -எஜமான் க்ருதிக்கு பின் வருவதால் க்ருதி பாவ பாவிதம் ஆகும்
க்ருதி உத்தேச்யத்வத்துக்கு லக்ஷணம் என் என்னில்-ஸ்வர்க்கம் வேண்டும் என்றால் ஸ்வர்க்கம் கொடுக்கும் அபூர்வம் உண்டாக்குவது லஷ்யம்
-அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -இதுவே லக்ஷணம்
உன் பக்ஷம் படி இஷ்டத்வமே லக்ஷணமா -ஜீவாத்மா ஸ்வர்க்கம் வேண்டுவான் ஒழிய அதிருஷ்ட அபூர்வம் வேண்ட மாட்டானே
-நடுவில் உள்ளவை லஷ்யம் இல்லையே -நீ சொல்லும் லக்ஷணம் சாதியத்துக்கு தானே ஒழிய சாதனத்துக்கு இல்லையே என்னில் –
க்ருத்ய உத்தேச்யம் இரண்டு ரூபங்களில் -ஸ்வர்க்கம் -அபூர்வம் -இதுவே புருஷனை ஸ்வர்க்க சுகம் பெற ப்ரேரகம் செய்வதால் இதுவும் உத்தேச்யம் -என்பர்
க்ருதியால் பெறுவதாய் க்ருதி அதீன ஆத்ம லாபத்வம் -யாகம் செய்து பலன் பெறுவதால் அபூர்வம் யாகமா-க்ருதி உத்தேச்யத்வம் என்று
ஆரம்பித்து க்ருதி பிரேரிகம் அபூர்வம் என்கிறீர்கள்
மேலும் புருஷ அநு கூலதா என்பர் -அது சுகத்துக்கு தானே லக்ஷணம் -பிரதி கூலத்வம் துக்கம் -அபூர்வத்தில் சுகம் அனுபவித்தார்கள் உண்டோ
-சிகம் த்ருஷ்டம் இந்த்ரியங்களால் அனுபவிப்பது -அபூர்வம் அதீந்தர்யம் அன்றோ -அசம்பாவ தோஷம் உண்டே உங்கள் வாதத்துக்கு –
சுகம் மட்டும் இல்லை -துக்க நிவ்ருத்தியும் அனுகூல லக்ஷணம் அன்றோ -என்பர் மேலும் –
துக்க நிவ்ருத்தி கொஞ்சம் சுகம் போலே தோன்றினாலும் புதிய சுகம் அனுபவித்தாள் தானே சுகாப் படுவான் -அதனால் அது சுகம் போலே பிரம்மமே
பிரக்ருதியில் -அநு கூல சம்யோகம் / பிரதி கூல சம்யோகம் /ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை -மூன்றும் உண்டே
ஆத்மா துக்கம் படும் பொழுது -பிரதி கூல சம்யோகம் / துக்க நிவ்ருத்தி அடைந்ததும் ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை /மேலே சுகம் பெற்று அநு கூல சம்யோகம் –
எனவே அபூர்வம் -நியோகம் -அநு கூலதா என்பது பொருந்தாதே
ஓட்டைக்குள் கை விட்டு தேள் கடிக்க -சுகமாக இருக்கிறது புண்யசாலி என்பதால் என்றதும் எல்லாரும் கை விட்டு தேளால் கடி பட்டது போலே
அபூர்வம் என்பது சுகம் என்கை என்பர் ஸ்ரீ உ .வே.அண்ணங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –
பல சாதனம் -யாகம் செய்வது சுக ரூபம் இல்லையே துக்க ரூபம் அன்றோ –
நியாஜ்யதே இதி நியோக -ஜீவாத்மாவை பலத்தோடு சேர்ப்பது என்றவாறு -ஸ்திரமாக இருந்தே பலம் தர முடியும் –
அபூர்வதவமும் -முன்பு இல்லாத -பூர்வம் நாஸ்தி அபூர்வம் -எஜமான் ரித்விக் யோகத்தால் சாதிக்கப் பட்டதாக இருக்க வேணும்
அப்படி நியோகத்தவம் -ஸ்திரத்வம் அபூர்வத்வம்-மூன்றும் இருக்க வேண்டுமே -பல சாதனத்தால் பெற்றதாக இருக்க வேண்டுமே
இவை அசேதனமான அபூர்வத்துக்கு உண்டு என்பர் மீமாம்சிகர்
நியோகம் -பல சாதனம் -சம்யோஜ்யதே பலம் எஜமான் அஸ்ய இதி நியோக -அதற்கு ஸ்திரத்வமும் அபூர்வதவமும் இருக்க வேண்டுமே
ஸ்வர்க்க காமோ யஜதா -ஸ்வர்க்க சாதனம் -அபூர்வம் -யாகம் அஸ்திரம் என்பதால் அது சாதனமாக மாட்டாதே -அபூர்வம் க்ரியா விதரிக்தம் என்றதாயிற்று –
யாக ஜன்ய ஸ்வர்க்க சாதன பூத அபூர்வ ப்ரபத்யே ஸ்வர்க்க காமக யாகம் குர்யாத்
சமபி வியாகாரத்தால்-யஜதே -ஸ்வர்க்க காமக -உடன் சேர்ந்ததால் -இந்த அர்த்தம் என்பதால் யஜதா அபூர்வத்தை குறிக்கும்
யாகமும் ஸ்வர்க்கமும் இந்த அபூர்வத்துக்காக -அபூர்வம் விதி வாக்ய பலன் என்றதாகும்
அர்த்தார்த்தே ராஜ க்ரஹம் கச்சேத்-பொருளுக்காக அரண்மனைக்கு போனான் –
வாச்ய அன்வய யோக்யதை இருக்க வேண்டுமே –
சாதனம் எப்பொழுதுமே துக்க ரூபமே -கார்யம் புருஷ அநு கூலத்வம் -ஸ்வ தந்த்ரதாக இருக்காதே –
எலுமிச்சம் பலம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போலே -பக்தி மோக்ஷ சத்ருச சாதனம் ஆகாதே
பக்தியின் தோஷங்கள் -துஷ் ஷகத்வம் -பல விசத்ருஷத்வம் -ஸ்வரூப விருத்தத்வம்-அபாயத்வம் -பய ஜனகத்வம் -சோக ஜனகத்வம்
-பகவத் விஸ்லேஷத்வம் -போல பல பல –
அகங்கார கர்பத்தவமும் கூட -மாத்ரா பிந்து மிஸ்ரமான ஷாத கும்ப மாயா கும்ப கத தீர்த்த சைலம் போலே அகங்கார மிஸ்ரமான
உபாயாந்தரம் என்று திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் பணிக்கும் படி –
மோக்ஷ சாதனமே துக்க மயமானால் ஸ்வர்க்க சாதனமும் லோக சாதனங்களும் துக்க மயங்கள் என்று சொல்ல வேண்டா இறே-

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

அசேஷ ஜகத் ஹித அநு சாசனம் -ஸ்ருதி நிகர சிரஸி -சம்யக் அதிகத -மாதா பித்ரு சஹஸ்ரபி வாத்சல்யதர –

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத் —

February 12, 2017

அதனால் அதற்க்கு பின் ப்ரஹ்ம விசாரம் -கர்மா விசாரம் முதலில் -தேகம் கர்மா அல்ப அஸ்திர பலன்கள் /
ப்ரஹ்ம விசாரம் ஆத்மாவுக்கு ஞானம் மோக்ஷம் -இங்க மூன்றும் நித்யம் -அங்கு மூன்றும் அநித்தியம்
இதுக்கு தகுதி அதிகாரி யோக்யதை கர்மம் செய்தெ தானே –
சம்ஹிதை -முதலில் -ஆரண்யகம் -ரிஷிகள் சிஷ்யர் சம்வாதம் -அடுத்து / ப்ரஹ்மண்யம் /
உப நிஷத் குருவின் அருகில் இருந்து கேட்டு ப்ரஹ்மம் அருகில் சேர்க்கும் -அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுக்கும்
தச உபநிஷத் -மேலும் சிலவும் முக்கியம் –
ஈஸா வாக்ய உபநிஷத்-முதல் சப்தம் கொண்டே பெயர் -18- மந்த்ரங்கள் -சம்ஹிதையில் -சுக்ல யஜுர்வேத பகுதி இது

சுக்ல யஜுர்வேதம்: வாஜஸனேயி சம்ஹிதை, நாற்பதாம் அத்தியாயம்

——————————————————

பூர்ணமதஃ பூர்ணமிதஂ பூர்ணாத்பூர்ணமுதச்யதே .–பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஷிஷ்யதே ৷৷
ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ৷৷

————————————

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் ஜகத் .தேந த்யக்தேந புஞ்ஜீதா மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் ৷৷ 1.1.1 ৷৷

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் -இதம் வஸ்து நிர்த்தேசம் – ஈஸனுக்கு வஸ்திரம் போலே என்றவாறு
அனைத்தும் -சேதன அசேதனங்கள் -ஈஸா வாஸ்யம் நாராயணனால் பாரா தந்திரமாக தரிக்கப்படுகின்றன
யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் -ஆகையால் -ஜகத்தில் உள்ள அனுபவிக்கும் பொருள்கள் அனைத்தும்
ஜகத் .தேந த்யக்தேந -நம்மது இல்லை -காண் செய்ய வில்லை -நமக்கு பலன் இல்லை -ப்ரஹ்மம் தேடவே லஷ்யம் அத்தில் கண் வைத்து
கர்த்ருத்வ மமதா பல தியாகங்கள் மூன்றும் விட வேண்டுமே -வைத்த நாள்களில் இவை அவாந்தர பலமாக எம்பெருமான் அருள் என்ற எண்ணத்துடன் –
புஞ்ஜீதா -அனுபவிக்க வேண்டும்
மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் -வேறு ஒருவருடைய தனம் உன்னது என்று ஆசைப்படக் கூடாதே —
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் -அன்றோ -பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பி இருக்கக் கொடாதே
ஸ்ரீ கீதை -3-30-மயி சர்வானி கர்மானி ஸன்யஸ்ய/ -18-அத்யாயம் மீண்டும் சன்யாசம் தியாகமே என்று த்ரிவித தியாகம் உண்டே
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -வாசு தேவ பக்தன் இல்லை புருஷ பசு -இப்படி இல்லாதவன்
ப்ரஹ்ம ஆத்மா சரீரம் மனஸ் இந்திரியங்கள் ஐந்தும் சேர்ந்த செயல்

இவையனைத்தும் ஈசனால் நிரம்பியுள்ளது அசையும் உலகனைத்தும் அதைத் துறந்து நீ இன்பம் துய்த்திடுக
பிறர் பொருளை விரும்பற்க.

————————————–

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷ 1.1.2 ৷৷

வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை இடைவிடாமல் செய்து நூறு ஆண்டுகள் பூர்ணமாக இருந்து –
பிரவ்ருத்தி நிஷ்டர் -இருக்கும் முறைமை சொல்லிற்று –

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களைச் செய்து கொண்டு இருந்தே -ஏவ காரம் –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷
கர்மங்கள் தீண்டாது -இது தவிர வேறே வழி இல்லை –
பற்று அற்ற வாழ்வை மீண்டும் காட்டும் -ந ரமேத-ஆசை இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்றபடி
பத்ம பத்ர தாமரை இலை தண்ணீர் போலே –
ப்ரஹ்ம ஞானியாக நீண்ட ஆயூஸூடன் இருந்தால் லோகத்துக்கு தானே நன்மை –
அநேந ம ஜீவன ஹேதுநா நீ நூறு வருஷம் இரு-திரு மாங்கல்ய மந்த்ரம் போலே
வைராக்யம் -கைங்கர்ய புத்தியுடன் செய்ய வேண்டும் -ஸ்ரீ கீதை -18-5-கர்மங்கள் பண்ண வேணும் -கார்யம் ஏவ -பாவங்கள் தொலைய –
புண்யம் சம்பாதிக்க கூடாதே -வைகுண்ட நீள் வாசல் புக-
செய்கின்ற கிரியை எல்லாம் நானே என்னும் இத்யாதி –

இங்கு செயல்கள் புரிந்து நூறாண்டு வாழ இச்சை கொள்க
இது தவிர்த்து வேறுவழி இல்லை
இத்தகைய மானிடரை செயல்கள் பற்றுவதில்லை.

————————————

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸா வரிதாஃ .
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ ৷৷ 1.1.3 ৷৷

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-அசூரர்கள்-வாழும் நரக லோகம் -தமஸ் -குணத்தால் -அந்தகாரத்தில் மூழ்கி –
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ –மரங்களை விட கீழ்ப் பட்டவர்களாக
-அஞ்ஞானத்தாலே தங்களையே அழித்துக் கொண்டு -கர்ம சூழலிலே அகப் பட்டு திண்டாடுகிறார்கள் –

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-இருளால் சூழப்பட்ட
சாத்மஹநோ ஜநாஃ -ஆத்மாவை கொல்பவர்கள்-இருக்கும் நிலையில் இல்லாதது கொன்றதும் சமம் தானே
அஞ்ஞானிகளுக்கு உள்ள அநர்த்தம் இங்கு –ஸ்வர்க்கமும் பகவத் பிராப்தியை ஒப்பிட்டால் நரகம் போலே தானே –
நரகத்தை நகு நெஞ்சே -சம்சாரத்தை சொன்னபடி -அஸ்வத்தாமா -பொய் சொன்னதுக்காக தர்மபுத்ரன் நரகம் பார்த்தது போலே இல்லை ஆழ்வாருக்கு
சீதை ராமர் இடம் புருஷ விக்ரகம் என்று இகழ்ந்து -நின் பிரிவிலும் சுடுமோ காடு -ஸ்வர்க்கம் நரகம் லக்ஷணம் உண்டே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் -சேஷத்வ பாரதந்தர்யம் ஞான ஆனந்தமே வடிவு என்று அறியாமல்
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே- அபி கச்சந்தி -அடைகிறார்கள் -சம்சாரத்தில் மாறி மாறி பிறப்பார் -வெந்நரகம் தானே சம்சாரம்
தங்களையும் மறந்து –சம்சாரம் பெரும் கடலிலே நோவு படுவார்கள் –
சோரேன ஆத்ம அபஹாரி –உயர்ந்த பொருளை உயர்ந்தவர் இடம் திருடியது தானே –

காரிருள் மூடியவை ஒளியற்றவை அவ்வுலகங்கள் ஆன்மாவை அழிப்போர் செத்ததும் அங்கு சென்றடைகின்றனர்

—————————————————-

அநேஜதேகம் மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .
தத்தாவதோந்யாநத்யேதி திஷ்டத்தஸ்மிந்நபோ மாதரிஷ்வா ததாதி ৷৷ 1.1.4 ৷৷

அநேஜதேகம் -ஏகம்-ஒப்பற்ற -அநேஜத் -அநேஜத்-அசையாதவர் -பலவானது -அசையாமல் -நமக்காக அவதரித்து
மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா -மனசை விட வேகமாக போகக் கூடியவர் -தேவா -ப்ரஹ்மாதிகள்
ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .–பூர்வம் -முன்னாலே இருந்தாலும் -அடைய விவில்லை –
ஆத்மநீ திஷ்டதி ந ஆத்மா வேத -அந்தராத்மாவாகவே இருந்தாலும் அறிய முடியாதவன் அன்றோ
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் அன்றோ -ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரைப் போலே
தத்தாவத அந்யாநத்யேதி திஷ்டதி –அனைத்தையும் தாண்டி வெல்பவர் –சங்கல்ப லேசத்தாலே அனைத்தையும் செய்பவர் அன்றோ
தஸ்மிந் ஆபோ மாதரிஷ்வா ததாதி —மாதரிஷ்வா வாயு தஸ்மிந் -நீர் முதலானவற்றை தரிப்பது இவனால் –
உருவமே இல்லை வாயு -தண்ணீர் சுமந்து -பகவத் வை லக்ஷண்யம் சொல்லும் –

அந்த ஒன்று அசையாதது-மனதினும் விரைவானது
தேவர்களாம் புலன்கள்-அதனை அடைவதில்லை
அவற்றுக்கும் முன்செல்வது அது நின்றுகொண்டு ஓடுபவற்றை முந்துகிறது அது
அதன் இருப்பில் காற்று அனைத்தையும் உயிர்ப்பிக்கிறது.

——————————————–

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ 1.1.5 ৷৷

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .-அந்த பர ப்ரஹ்மம் -இயக்குவதை ஞானிகள் அறிய –
இயங்காமல் இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் கருதுவார்கள்
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ அனைத்துக்குள்ளும் அந்தராத்மாவாக இருந்தாலும்
தூரமாக வெளியிலே எங்கேயோ இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் எண்ணுவார்கள் –

ததேஜதி தந்நைஜதி -நமக்காக அசைகிறார் -வ்யூஹம் -வைபவம் -அந்தர்யாமி -அர்ச்சை ஏகதி –
தந்நைஜதி – அசைவதே இல்லை -ஸ்வரூபத்தால் -விபு அன்றோ –
கருணையால் அசைகிறார் -சால பல நாள் உகந்து ஞாலத்தூடே நடந்தும் உழன்றும் -கோல திரு மா மகளோடு உயிர்கள் காக்க அன்றோ
தத்தூரே தத்வந்திகே .–தூரம் அருகில் இரண்டும் சொல்லும் இங்கும் -தூரே அந்திகே -சேயன் அணியன்-
அன்பு இல்லாவர்களுக்கு தள்ளியும் அன்புள்ளவர்களுக்கு அருகிலும் –
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யத-அனைத்துக்கும் -உள்ளும் வெளியிலும் இங்கும் இரண்டும் –
அந்த -பாஹ்ய -ஸூஷ்மமான ஜீவனுக்கும் உள்ளே -இதுவே ப்ரஹ்ம தர்சனம் -பண்டிதர் சம தர்சனம்
பாராமுகம் -அபிமுகம் -அவன் இடம் விஷயாந்தரங்கள் இடம்–இரண்டும் உண்டே –

அது அசைகிறது அசைவதில்லை அது தொலைவிலுள்ளது
அருகிலும் அது இவ்வனைத்தின் உள்ளே உள்ளது அனைத்தும் கடந்தும்.

—————————————————

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே ৷৷ 1.1.6 ৷৷

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .-முமுஷுவானவன் அந்த ப்ரஹ்மம் – அனைவருள்ளும் இருப்பதை உணர்ந்து
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -அனைவரையும் தன்னைப் போலவே நினைத்து
யாரையும் வெறுக்காமல் தன்னிடம் கொண்ட விருப்பத்தை அனைவரிடமும் செலுத்துகிறான் –

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாநி -ஆத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .—அனைத்தையும் -பரமாத்மா விடமே பார்த்து -அந்தர்யாமியாகவும் பார்த்து –
ஆதாரம் -தங்குகிறான் -உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறார் -என்று அறிய வேண்டும் -நாராயண அர்த்தம் –
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநம் ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -எத்தைப் பார்த்தாலும் வெறுப்பு வராதே -ப்ரஹ்மாத்மகமாக அனைத்தையும் பார்ப்பதால் –

அனைத்துயிர்களையும் தன்னிலும் தன்னை அனைத்துயிர்களிலும் காண்போர் எதையும் வெறுப்பதில்லை.

——————————————–

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ ৷৷ 1.1.7 –

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
யஸ்மின் விஜாநத–ப்ரஹ்மத்தை அறிய எண்ணுபவன் -முமுஷு –
சர்வாணி பூதாநி ஆத்ம இவ பூத் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகமே என்ற அறிவு கொண்டு இருப்பதால்
தத்ர கோ மோஹம் கம் ஷோகம்-அந்த முமுஷுக்கு சோகம் மோகம் என்பதே இல்லையே
ஏகத்வமநுபஷ்யதம் -ப்ரஹ்மம் -அனைத்துக்குள்ளும் இருப்பதை உணர்கிறான் -ஏகத்துவம் அநு பஷ்யதம்-

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்வி-எல்லா ஜீவர்களை சரீரமாக கொண்டு அந்தர்யாமி என்று அறிபவன் அறிவாளி
அத்வைத த்ருஷ்ட்டி -அனைவரும் ப்ரஹ்ம சரீரம் -விசிஷ்டா அத்வைதம் என்ற புத்தி
விஜாநத-அறிவாளி -கையால் தங்கப்படும் ரேகை புத்தகம் கடிகாரம் -இந்த கோணத்தில் ஒன்றே போலே –
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ –அந்த நிலையில் மோகம் இல்லை வருத்தமும் இல்லை
மோகம் -அஹங்காரம் இல்லை -ஒன்றை மற்றதாக மயங்காமல் இருப்பதே மோகம்
-சோகம் மமகாராம் இல்லை -என்னது என்ற எண்ணம் இல்லை நானே அவனது என்று நினைப்பான் -தேசிகன்
இவரால் எனக்கு துன்பம் சேராதே -என் வலது கை இடது கைக்கு துன்பம் தராதே -இரண்டும் எனக்கு அங்கம் என்று உணருவதால்
மோகம் வந்தாலே சோகம் வருமே –
ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ -ஒற்றுமையை பார்ப்பவன் -ஏகத்துவம் அநு பஸ்யத-ஒருவனின் சரீர பூதர்கள்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம சாந்தோக்யம் -ச ப்ரஹ்ம இத்யாதி

ஆன்மாவே அனைத்துயிரும் ஆனது என அறிந்து ஒருமை கண்டோனுக்கு ஏது மயக்கம் ஏது கவலை?

——————————————–

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
கவிர்மநீஷீ பரிபூஃ ஸ்வயஂபூர்யாதாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ ৷৷ 1.1.8 ৷৷

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் / பிரயாகச் -சர்வ வியாபி -/ஸூ க்ரம்-சுத்த சத்வ மாயம் -பரஞ்சோதி /
அ காயம் -கர்ம அனுகுணமான தேகம் இல்லாதவன் / அ வர்ணம் -தோஷம் இல்லாதவன் /அஸ் நவிரம் -தோஷம் தட்டாதவன்
ஷூ த்தம் கல்யாணைக-பவித்ரன் -/ அபாபவித்தம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
கவிர்மநீஷீ பரிபூம் –முக்காலத்திலும் பராத்பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -புருஷோத்தமன் –
ஸ்வய பூர்யா-தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யம் –ஸ்வயம்பூ -தனக்கு ஒரு காரணம் இல்லாதவன் /
வியாததாத் அர்த்தான்–யாததாத்யதா -சாஸ்வதிப்பிய சமாத்திய -நாட்டினான் தெய்வங்கள் –
-இன்னார் இன்ன காரியத்துக்கு என்று -எல்லா காலத்துக்கும் -சாஸ்வதமாக –

ஸ பர்யகாத் -அனுபவிக்கிறான்
சுக்ரம் -தோஷம் இல்லாமல்
அகாயம் -சரீரம் அற்று
அவ்ரணம் -வ்ரணங்களே இல்லாமல்
அஸ்நாவிரம் -நரம்பு இல்லாமல் -நரம்பு மண்டலம் இருந்தால் தானே துக்கம் தெரியும்
ஷுத்தம்-சுக துக்கம் அற்று
அபாப வித்தம் .-புண்ய பாபங்களால் தீண்டப்படாமல்
கவிர்மநீஷீ-மனுஷ்யன் -கவி -அனுபவம் பேசி எழுதி வைத்து -தனக்கும் நன்மை பிறருக்கும் நன்மை –
பரிபூஃ -விபரீத அர்த்தம் சொல்வாரே அடக்கி -பராங்குசர் -பராசரர் -வேத-பகவத் விரோதிகளை ஹிம்சிப்பவர்கள் –
ஸ்வயஂபூ-தான் அறிந்து
யா தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சா-யதார்த்த விஷயம் உள்ளபடி அறிவித்து
சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ –சாஸ்வதமாக -உள்ளவனை சாஸ்வதமான கவிகளால் உலகுக்கு நன்மை பயப்பவர்

அவன் எங்கும் சூழ்ந்தவன் சுடரோன் உடலற்றவன் வடுவற்றவன் தசையற்றவன் தூயோன்
பாவம் துளைக்காதவன் உட்பொருள் உணரும் கவி அறிவோன் சுயம்பு அனைத்தும் கடந்தவன்
முடிவற்ற வருடங்களுக்கு அனைத்தையும் முறையாக வகுத்து வைத்தான்.

——————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே஀வித்யாமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ வித்யாயா் ఁரதாஃ ৷৷ 1.1.9 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி-அந்தகாரமான தமசில மூழ்கி
யே஀வித்யாமுபாஸதே .—அ வித்யா –வித்யைக்கு வேறுபட்ட கர்மம் -அக்னிஹோத்ராதி கர்மங்களில் ஈடுபட்டு
ததோ பூய இவ தே தமோ -மீண்டும் மீண்டும் தமஸில் ஆழ்ந்து -ததா-அந்த ஆழ்ந்த அந்தகாரத்தில் –
ய உ வித்யாயா்ரதா –ஞான பாகம் மட்டும் உள்ளவர்களும் அப்படியே -ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டுமே வேண்டும் என்றவாறு –

பரம புருஷார்த்த சாதனம் அடுத்த மூன்றும் சொல்லும் -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானமே —
ஞானான் மோக்ஷம் -பக்தியால் மட்டுமே-இரண்டுமே சொல்லுமே என்னில் -ஞானம் கீழ் படி முதிர்ந்த நிலையே பக்தி –
கர்ம யோகம் ஞான யோகம் இரண்டும் தனி தனியாக சாதனம் ஆகாது -கர்ம யோகம் அங்கம் ஞான யோகம் அங்கி -இருக்க வேண்டுமே
என்பதை இதில் காட்டும்
அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி –அந்தகாரம் அடைகிறார்கள்
யே஀ அவித்யாம் உபாஸதே .-கர்ம யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் -அவித்யாம் -கர்ம யோகம் -ஞான யகம் பின்னம்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய -அதோ கதி-கீழே கொஞ்சம் கர்மயோகம் செய்து நாளடைவில் ஞானம் வர வாய்ப்பு உண்டே
கர்மா செய்ய செய்ய பாபங்கள் தொலையுமே -வித்யாயம் -ஞான யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் –
ஓட்டை ஓடம் ஒழுகல் ஓடம் போலே இரண்டும்-
கர்மமும் கைங்கர்யத்தில் புகுருமே -பாஷ்யகாரர் சந்தியாவந்தனம் அர்க்யம் எழுந்து இருந்து இறுதி வரை செய்து அருளினார்

அடர் காரிருள் வழிச் சென்றடைவர் அறியாமையில் ஒழுகுவோர் அதனினும் பெரிய இருளடைவர் அறிவில் ஆழ்ந்தோர்.

————————————-

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.10 ৷৷

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .-ஞானத்தால் வேறே பலமும் -ப்ரஹ்மம் அடைந்து –என்றும்
கர்மத்தால் வேறே பலமும் -புலன்களை அடக்குதல் -என்றும் -அடைகிறார்கள் -என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂயே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -தீர்ண புத்தி உள்ள குருக்கள் நினைக்கிறார்கள் என்று தப்பாக அறிகிறார்கள்
ஞானம் அனுஷ்டானம் இரண்டுமே வேண்டும் என்று மீண்டும் சொன்னவாறு –

அந்யதேவாஹுர்வித்ய-பர வித்யை -ஞான யோகம் செய்து பெரும் பலன் -முக்தி
யாந்யதாஹுரவித்யயா .-கர்ம யோகத்தால் கிடைக்கும் பலம்-வேறு பட்டது -குழப்பம் வேண்டாம்
பல பேதம் -சொத்து -சேனை யாகம் விரோதி அழிக்க இத்யாதி
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாம் -மிக உயர்ந்தவர் உபதேசம் -வேதாச்சார்யர் -வேத புருஷன் –
யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –கர்மயோகம் அங்கமாக கொண்ட ஞான யோகம் -ஒன்றே மோக்ஷம் கொடுக்கும் என்றவாறு
கர்மத்துக்கும் அதர்மம் ஞானத்தை பார் -ஞான யோகத்துக்குள் கர்மத்தை பார் –எதற்க்காக செய்கிறோம் அறிவே ஞானம்

அறிவால் அடைவது ஒன்று அறியாமையால் அடைவது வேறொன்று என
எமக்கு அதை விளக்கிய பெரியோர் கூறக் கேட்டோம்.

—————————————————

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.11 ৷৷

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச -இப்படி ஞான பாகம்–வித்யா / கர்ம பாகம் -அ வித்யா –
யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–இரண்டையும் அறிந்தவன் -எஸ் தத் வேத உபயம்
-அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே –சம்சாரம் சூழலில் இருந்து விடுபட்டு
-கர்ம யோகம் அங்கமாக ஞான யோகம் கைவந்த -என்றபடி -உஜ்ஜீவிக்கிறான் –

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–ஞான யோகம் கர்மயோகம் இரண்டும் சேர்ந்து ஒத்தாசை
நீண்ட படிக்கட்டு –ஞான யோக ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க கர்மயோகம் –
ஞானம் பண்ண பண்ண உபாசன மஹாத்ம்யத்தாலே பிராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் அப்புறம் போகும் –
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா -கர்ம யோகத்தால் ஞான யோக உதய விரோதிகளை போக்கி மேலே
வித்யயாமரிதமஷ்நுதே -ஞான யோகத்தால் மோக்ஷ பிராப்தி அடையலாம்
ஞான கப்பல் -சம்சார சாகரம் தாண்ட –/ ஞானம் கப்பல் என்றால் திரும்பலாம் சங்கை –
நெருப்பு பாபங்களை பஸ்மம் ஆக்கும் -திரும்பாதே — இரண்டு த்ருஷ்டாந்தம் கீதையில் காட்டி
கர்ம யோகம் -நித்ய அனுஷ்டானம் -நித்ய ஆராதனம் -நித்ய அனுசந்தானம் மூன்றும்
ஞான யோகம் -அனவ்ரத த்யானம் -இத்யாதி -பக்திஸ்ய நவ லக்ஷணம் ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -இத்யாதி ப்ரஹ்லாதன்

அறிவு அறியாமை இரண்டும் ஒன்றுசேர அறிந்தோன்
அறியாமையால் மரணம் கடந்து அறிவினால் அமுதநிலை அடைகின்றான்.

———————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ఁ் ரதாஃ ৷৷ 1.1.12 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .-அந்தகாரம் -தமஸ் -பிரக்ருதியை உபாசனம் செய்து -பிரவிஷந்தி -சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து இருப்பர்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ரதா -ஹிரண்யகர்ப்பத்தில் உள்ள பர ப்ரஹ்மத்தை உபாசனம் பண்ணி
உஜ்ஜீவிப்பது இருக்க கைவல்யம் மட்டும் பெற்று மீளாத துக்கம் அடைவார்கள் –

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே-மீண்டும் அந்தகார தமஸ் இவற்றில் சிக்கி -சிற்றின்பம் -அல்பம் அஸ்திரம் -அதோ கதி இருவருக்கும்
அஸம்பூதிம் உபாஸதே -கைவல்யார்த்தி உபாசனம் .-சரீரம் இல்லாமல் ஆத்ம அனுபவம்
–ஸம்பூதி உபாசனம் ஐஸ்வர்யார்த்தி -மீண்டும் மீதும் பிறந்து அனுபவிக்க –
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ப்ரதா -இருள் சூழ்ந்த லோகம் மண்டி

அடர் காரிருள் வழிச் சென்றடைவர்
அருவத்தை வழிபடுவோர்
அதனினும் பெரிய இருளடைவர்
உருவத்தில் ஆழ்ந்தோர்

—————————————————-

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.13 ৷৷

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .–அந்யத் இவ ஆஹூ சம்பவத் -கைவல்ய நிஷ்டர்களும்
-அந்யத் ஆ ஹூ அ சம்பவத் -பிரகிருதி ஐஸ்வர்ய காமரும் -அந்தகாரத்தில் ஆழ்ந்தே போகிறார்கள் என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –ஸூ ஷ்மம் அறிந்த ப்ரஹ்ம நிஷ்டர் நன்றாக உபதேசித்து அருளி இருக்கிறார்கள் –

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂம்பவாத-கைவல்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
அன்யதா ஹுரஸம்பவாத் .-ஐஸ்வர்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -இரண்டுமே பகவத் பிராப்தி இல்லை என்றே வேத புருஷன் காட்டி அருளுகிறார்

உருவத்தால் அடைவது ஒன்று
அருவத்தால் அடைவது வேறொன்று என
எமக்கு அதை விளக்கிய பெரியோர்
கூறக் கேட்டோம்.

——————————————————

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.14 ৷৷

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய சஹா .-ஞான யோகம் கர்ம யோகம் இரண்டும் கை வந்த பின்பு பக்தி உபாசனம் செய்து
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா –விநாசேந -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் விட்டு –மிருத்யம் தீர்த்தவ -சம்சாரம் கடந்து
ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே -அசம்புத்ய அம்ருதம் அஸ்நுதே -முக்தி அடைகிறார்கள் –

ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைந்து-கைங்கர்யத்துக்கு தக்க சரீரம் எடுத்து -மீண்டு பிறக்காமல் இரண்டு பேர் பெரும் பேற்றை பெறலாமே –
ஸம்பூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய -உபயத்தினுடைய -கைவல்ய உபாசகர் விரும்பும் பிறவி இல்லாமல் -விநாசக சரீர பிராப்தியும்
ஐஸ்வர்யார்த்தி விரும்பும் சரீர பிராப்தியும் -ஆனால் அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தியும்
ஸஹ . விநாஷேந மரித்யும் தீர்த்வா –பிராகிருத மண்டலம் தாண்டி
ஸம்பூ த்யாமரிதமஷ்நுதே -அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தி பெறலாமே

அருவம் உருவம்
இரண்டும் ஒன்றுசேர அறிந்தோன்
உருவத்தால்
மரணம் கடந்து
அருவத்தால்
அமுதநிலை அடைகின்றான்.

———————————————-

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே ৷৷ 1.1.15

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .–அந்த சத்தியமான பர ப்ரஹ்மம் -ஹிரண்ய மயமான -ஆதித்ய மண்டலத்துக்குள்
-கறந்த பாலில் நெய்யே போலே மறைந்து இருக்க
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -தத் த்வம் புசன் -அபவ்ருணு-ஆதித்யன் -தானே-த்ருஷ்டயே -காட்டிக் கொடுக்கிறான்
-யாருக்கு என்றால் ஸத்ய தர்மாய-வர்ணாஸ்ரம கர்ம அனுஷ்டானங்களை பண்ணி ஞான யோகம் கைவந்த பக்தி நிஷ்டர்களுக்கு -உபாசகர்களுக்கு –

உபாசகனின் பிரார்த்தனை இது முதல் மேல் ஸ்லோகங்களில்
ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதம் முகம் .பொன் மயமான -பாத்திரம் -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -இவை –
இவை அனுபவிக்க ப்ரஹ்ம ப்ராப்தியில் புத்தி வைக்க முடியாமல் -உபாயம் மறைந்து
போகத்தாலே போகம் அனுபவிக்க முடியாதே -யோகம் வேண்டுமே -மறைந்த அத்தை பிரகாசிக்க வேண்டும்
தத்த்வம் பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -பூஷன் – போஷிக்கும் ஸூ ர்ய மண்டல வர்த்தி நாராயணா –
உன்னை அடையும் மார்க்கம் காட்டி அருள்

பொன்மயமான மூடிக்குள்
மறைந்துள்ளது
சத்தியத்தின் முகம்
பேணி வளர்ப்போனே
சத்திய இயல்பினர் காண
அதைத் திறந்திடுக

———————————————

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஃ .
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி ৷৷ 1.1.16 ৷৷

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய –பூஷன் -ஸூர்ய பகவானே -உலகுக்கு போஷணம் அளிப்பதால் / ஏகார்சத்-தனியாக சுழன்று கொண்டு /
யம-அவனே யமன் -சம்யாமனத்-அனைவரையும் நியமிப்பதால் -/ஸூர்ய -சுவீகாரனாத்-கிரணங்களை கொண்டு
ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஸ் -பிராஜாபதி பிள்ளை -உன்னுடைய ரஸ்மியில் இருந்து சமூக ஒளியையும் வ்யூஹ எடுத்துக் கொண்டு
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ-கல்யாண தர்மமான ரூபத்தை மட்டும்
தத்தே பஷ்யாமி-அடியேன் பார்க்கும் படி
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி –அருள வேண்டும் -இந்த பரம புருஷனாலேயே உலகம் அனைத்தும் இயங்கப் படுகிறது –

திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் காட்டி அருள பிரார்த்தனை -கீழே உபாய பிரார்த்தனை
பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜ-கஸ்யப பிரஜாபதி பிள்ளை சூர்யன் – பூஷன் -ஒப்பற்ற சர்வஞ்ஞன்
உன் திருமேனி மறைக்கும் இந்த சூர்ய ஒளிக்கற்றை மறைத்து -அத்தை காட்டி அருள்
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி –மங்களமான திவ்ய ரூபம் காணக் கடவன்
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி–தேவரீர் அவயவம் அம்சமாமாவே நான் இருக்கிறேன் –
நிறைந்த சோதி -திவ்யன் தேவன் -பரஞ்சோதி –

பேணி வளர்ப்போனே ஒருதனியரசே
யமனே ஞாயிறே பிரஜாபதியின் புதல்வா
கதிர்பரப்பி ஒளி கூட்டுக
அதோ உன்
நன்மங்கல வடிவை நான் காண்கிறேன்
அதிலுறையும் புருஷன்
நானே அவன்.

—————————————————

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ఁஷரீரம் .
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர ৷৷ 1.1.17 ৷৷

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .–வாயுர் அமிர்தம் அநிலம்-அடியேன் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று
-பிராணன் எங்கும் நிறைந்த ஆகாசத்துக்குள் போக -சரீரம் பஸ்மமாக போக
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர –அந்திம ஸ்ம்ருதியில் பர ப்ரஹ்மத்தை நினைத்து
-அடியேனுக்கு பதில் நீயே நினைத்து -மீமிசை இதில் உள்ள ஊற்றத்தால்-

வாயுரநிலமமரிதமதேதம் -பிராண வாயு உடன் சேர்ந்த ஜீவன் -மரணம் அற்ற கைவல்யம்
பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .-சரீரம் பஸ்மமான –
-கைவல்ய நிலைமையை அகற்ற இங்கு பிரார்த்தனை-கீழே ஐஸ்வர்யார்த்தி நிஷ்டையை குலைக்க பிரார்த்தனை
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் -இரட்டிப்பு -யோகமான பெருமாளே -யாகம் யஜ்ஜம் எல்லாம் அவனே
க்ரதோ -ஓம் -அடிமை சேஷத்வம் அறிந்தேன் -ஸ்மர -நீர் சங்கல்பித்து அருள வேண்டும் –
அப்போதைக்கு இப்பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் -நீ ஸ்மரிக்க வேண்டும் பிரார்த்தனை -அஹம் ஸ்மாராமி மத பக்தம்-நயம்மி பரமாம் கதிம்

உயிர்மூச்சு காற்றில் கலந்திடும்
அழிவற்று
உடல் சாம்பலாகும்
ஓம்
மனமே எண்ணுக
செய்ததை எண்ணுக
மனமே எண்ணுக
செய்ததை எண்ணுக

———————————————————

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம ৷৷ 1.1.18 ৷৷

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .–அக்னி பகவானே -ஸூ பதா -நல்ல மார்க்கம் வழியே
அடியேனை அழைத்து செல் -மாறி மாறி பிறந்து உழன்றது போதுமே -வித்வான் -நீயே இத்தை அறிவாய்
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராண –யுயோதி-அழித்து விடு -அஸ்மாத் ஜூஹூரணம் -ஸமஸ்த வினைகளையும் –
மேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம –மீண்டும் மீண்டும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் படி பண்ணி அருள வேண்டும் –

அக்நே நய ஸுபதா ராயே –அக்னியை சரீரமாக கொண்டு -அக்ரம் நயனே -அர்ச்சிராதி கதி கூட்டி அருளுவாய் -நயாமி பரமாம் கதிம்
அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .-ஞானவான் அன்றோ நீ -இங்கு விஷயாந்தரங்கள் வலிய திசை திசை இழுக்க
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ -இவற்றை விலக்கி அருளுவாய்
பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம -நம நம உனக்காக அஞ்சலி செய்து வைக்க நீயே அருள வேண்டும்
நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே –
எனக்கு உரியன அல்லேன் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -தேவரீர் ஆனந்தத்துக்காகவே கொடுத்து அருள வேண்டும்

அக்னி
செல்வம்சேர் நல்வழியில்
எம்மை நடத்திடுக
தேவா
அனைத்து வழிகளையும் நீயே அறிவாய்
வளைந்து வரும் தீமையை விலக்கிடுக
உனக்கே எம் போற்றிப் புகழ்ச்சிகள்
மேன்மேலும்!

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .