Archive for the ‘Vetham’ Category

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

அசேஷ ஜகத் ஹித அநு சாசனம் -ஸ்ருதி நிகர சிரஸி -சம்யக் அதிகத -மாதா பித்ரு சஹஸ்ரபி வாத்சல்யதர –

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத் —

February 12, 2017

அதனால் அதற்க்கு பின் ப்ரஹ்ம விசாரம் -கர்மா விசாரம் முதலில் -தேகம் கர்மா அல்ப அஸ்திர பலன்கள் /
ப்ரஹ்ம விசாரம் ஆத்மாவுக்கு ஞானம் மோக்ஷம் -இங்க மூன்றும் நித்யம் -அங்கு மூன்றும் அநித்தியம்
இதுக்கு தகுதி அதிகாரி யோக்யதை கர்மம் செய்தெ தானே –
சம்ஹிதை -முதலில் -ஆரண்யகம் -ரிஷிகள் சிஷ்யர் சம்வாதம் -அடுத்து / ப்ரஹ்மண்யம் /
உப நிஷத் குருவின் அருகில் இருந்து கேட்டு ப்ரஹ்மம் அருகில் சேர்க்கும் -அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுக்கும்
தச உபநிஷத் -மேலும் சிலவும் முக்கியம் –
ஈஸா வாக்ய உபநிஷத்-முதல் சப்தம் கொண்டே பெயர் -18- மந்த்ரங்கள் -சம்ஹிதையில் -சுக்ல யஜுர்வேத பகுதி இது

——————————————————

பூர்ணமதஃ பூர்ணமிதஂ பூர்ணாத்பூர்ணமுதச்யதே .–பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஷிஷ்யதே ৷৷
ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ৷৷

————————————

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் ஜகத் .தேந த்யக்தேந புஞ்ஜீதா மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் ৷৷ 1.1.1 ৷৷

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் -இதம் வஸ்து நிர்த்தேசம் – ஈஸனுக்கு வஸ்திரம் போலே என்றவாறு
அனைத்தும் -சேதன அசேதனங்கள் -ஈஸா வாஸ்யம் நாராயணனால் பாரா தந்திரமாக தரிக்கப்படுகின்றன
யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் -ஆகையால் -ஜகத்தில் உள்ள அனுபவிக்கும் பொருள்கள் அனைத்தும்
ஜகத் .தேந த்யக்தேந -நம்மது இல்லை -காண் செய்ய வில்லை -நமக்கு பலன் இல்லை -ப்ரஹ்மம் தேடவே லஷ்யம் அத்தில் கண் வைத்து
கர்த்ருத்வ மமதா பல தியாகங்கள் மூன்றும் விட வேண்டுமே -வைத்த நாள்களில் இவை அவாந்தர பலமாக எம்பெருமான் அருள் என்ற எண்ணத்துடன் –
புஞ்ஜீதா -அனுபவிக்க வேண்டும்
மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் -வேறு ஒருவருடைய தனம் உன்னது என்று ஆசைப்படக் கூடாதே —
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் -அன்றோ -பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பி இருக்கக் கொடாதே
ஸ்ரீ கீதை -3-30-மயி சர்வானி கர்மானி ஸன்யஸ்ய/ -18-அத்யாயம் மீண்டும் சன்யாசம் தியாகமே என்று த்ரிவித தியாகம் உண்டே
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -வாசு தேவ பக்தன் இல்லை புருஷ பசு -இப்படி இல்லாதவன்
ப்ரஹ்ம ஆத்மா சரீரம் மனஸ் இந்திரியங்கள் ஐந்தும் சேர்ந்த செயல்

————————————–

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷ 1.1.2 ৷৷

வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை இடைவிடாமல் செய்து நூறு ஆண்டுகள் பூர்ணமாக இருந்து –
பிரவ்ருத்தி நிஷ்டர் -இருக்கும் முறைமை சொல்லிற்று –

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களைச் செய்து கொண்டு இருந்தே -ஏவ காரம் –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷
கர்மங்கள் தீண்டாது -இது தவிர வேறே வழி இல்லை –
பற்று அற்ற வாழ்வை மீண்டும் காட்டும் -ந ரமேத-ஆசை இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்றபடி
பத்ம பத்ர தாமரை இலை தண்ணீர் போலே –
ப்ரஹ்ம ஞானியாக நீண்ட ஆயூஸூடன் இருந்தால் லோகத்துக்கு தானே நன்மை –
அநேந ம ஜீவன ஹேதுநா நீ நூறு வருஷம் இரு-திரு மாங்கல்ய மந்த்ரம் போலே
வைராக்யம் -கைங்கர்ய புத்தியுடன் செய்ய வேண்டும் -ஸ்ரீ கீதை -18-5-கர்மங்கள் பண்ண வேணும் -கார்யம் ஏவ -பாவங்கள் தொலைய –
புண்யம் சம்பாதிக்க கூடாதே -வைகுண்ட நீள் வாசல் புக-
செய்கின்ற கிரியை எல்லாம் நானே என்னும் இத்யாதி –

————————————

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸா வரிதாஃ .
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ ৷৷ 1.1.3 ৷৷

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-அசூரர்கள்-வாழும் நரக லோகம் -தமஸ் -குணத்தால் -அந்தகாரத்தில் மூழ்கி –
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ –மரங்களை விட கீழ்ப் பட்டவர்களாக
-அஞ்ஞானத்தாலே தங்களையே அழித்துக் கொண்டு -கர்ம சூழலிலே அகப் பட்டு திண்டாடுகிறார்கள் –

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-இருளால் சூழப்பட்ட
சாத்மஹநோ ஜநாஃ -ஆத்மாவை கொல்பவர்கள்-இருக்கும் நிலையில் இல்லாதது கொன்றதும் சமம் தானே
அஞ்ஞானிகளுக்கு உள்ள அநர்த்தம் இங்கு –ஸ்வர்க்கமும் பகவத் பிராப்தியை ஒப்பிட்டால் நரகம் போலே தானே –
நரகத்தை நகு நெஞ்சே -சம்சாரத்தை சொன்னபடி -அஸ்வத்தாமா -பொய் சொன்னதுக்காக தர்மபுத்ரன் நரகம் பார்த்தது போலே இல்லை ஆழ்வாருக்கு
சீதை ராமர் இடம் புருஷ விக்ரகம் என்று இகழ்ந்து -நின் பிரிவிலும் சுடுமோ காடு -ஸ்வர்க்கம் நரகம் லக்ஷணம் உண்டே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் -சேஷத்வ பாரதந்தர்யம் ஞான ஆனந்தமே வடிவு என்று அறியாமல்
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே- அபி கச்சந்தி -அடைகிறார்கள் -சம்சாரத்தில் மாறி மாறி பிறப்பார் -வெந்நரகம் தானே சம்சாரம்
தங்களையும் மறந்து –சம்சாரம் பெரும் கடலிலே நோவு படுவார்கள் –
சோரேன ஆத்ம அபஹாரி –உயர்ந்த பொருளை உயர்ந்தவர் இடம் திருடியது தானே –

—————————————————-

அநேஜதேகம் மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .
தத்தாவதோந்யாநத்யேதி திஷ்டத்தஸ்மிந்நபோ மாதரிஷ்வா ததாதி ৷৷ 1.1.4 ৷৷

அநேஜதேகம் -ஏகம்-ஒப்பற்ற -அநேஜத் -அநேஜத்-அசையாதவர் -பலவானது -அசையாமல் -நமக்காக அவதரித்து
மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா -மனசை விட வேகமாக போகக் கூடியவர் -தேவா -ப்ரஹ்மாதிகள்
ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .–பூர்வம் -முன்னாலே இருந்தாலும் -அடைய விவில்லை –
ஆத்மநீ திஷ்டதி ந ஆத்மா வேத -அந்தராத்மாவாகவே இருந்தாலும் அறிய முடியாதவன் அன்றோ
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் அன்றோ -ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரைப் போலே
தத்தாவத அந்யாநத்யேதி திஷ்டதி –அனைத்தையும் தாண்டி வெல்பவர் –சங்கல்ப லேசத்தாலே அனைத்தையும் செய்பவர் அன்றோ
தஸ்மிந் ஆபோ மாதரிஷ்வா ததாதி —மாதரிஷ்வா வாயு தஸ்மிந் -நீர் முதலானவற்றை தரிப்பது இவனால் –
உருவமே இல்லை வாயு -தண்ணீர் சுமந்து -பகவத் வை லக்ஷண்யம் சொல்லும் –

——————————————–

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ 1.1.5 ৷৷

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .-அந்த பர ப்ரஹ்மம் -இயக்குவதை ஞானிகள் அறிய –
இயங்காமல் இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் கருதுவார்கள்
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ அனைத்துக்குள்ளும் அந்தராத்மாவாக இருந்தாலும்
தூரமாக வெளியிலே எங்கேயோ இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் எண்ணுவார்கள் –

ததேஜதி தந்நைஜதி -நமக்காக அசைகிறார் -வ்யூஹம் -வைபவம் -அந்தர்யாமி -அர்ச்சை ஏகதி –
தந்நைஜதி – அசைவதே இல்லை -ஸ்வரூபத்தால் -விபு அன்றோ –
கருணையால் அசைகிறார் -சால பல நாள் உகந்து ஞாலத்தூடே நடந்தும் உழன்றும் -கோல திரு மா மகளோடு உயிர்கள் காக்க அன்றோ
தத்தூரே தத்வந்திகே .–தூரம் அருகில் இரண்டும் சொல்லும் இங்கும் -தூரே அந்திகே -சேயன் அணியன்-
அன்பு இல்லாவர்களுக்கு தள்ளியும் அன்புள்ளவர்களுக்கு அருகிலும் –
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யத-அனைத்துக்கும் -உள்ளும் வெளியிலும் இங்கும் இரண்டும் –
அந்த -பாஹ்ய -ஸூஷ்மமான ஜீவனுக்கும் உள்ளே -இதுவே ப்ரஹ்ம தர்சனம் -பண்டிதர் சம தர்சனம்
பாராமுகம் -அபிமுகம் -அவன் இடம் விஷயாந்தரங்கள் இடம்–இரண்டும் உண்டே –

—————————————————

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே ৷৷ 1.1.6 ৷৷

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .-முமுஷுவானவன் அந்த ப்ரஹ்மம் – அனைவருள்ளும் இருப்பதை உணர்ந்து
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -அனைவரையும் தன்னைப் போலவே நினைத்து
யாரையும் வெறுக்காமல் தன்னிடம் கொண்ட விருப்பத்தை அனைவரிடமும் செலுத்துகிறான் –

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாநி -ஆத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .—அனைத்தையும் -பரமாத்மா விடமே பார்த்து -அந்தர்யாமியாகவும் பார்த்து –
ஆதாரம் -தங்குகிறான் -உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறார் -என்று அறிய வேண்டும் -நாராயண அர்த்தம் –
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநம் ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -எத்தைப் பார்த்தாலும் வெறுப்பு வராதே -ப்ரஹ்மாத்மகமாக அனைத்தையும் பார்ப்பதால் –

——————————————–

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ ৷৷ 1.1.7 –

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
யஸ்மின் விஜாநத–ப்ரஹ்மத்தை அறிய எண்ணுபவன் -முமுஷு –
சர்வாணி பூதாநி ஆத்ம இவ பூத் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகமே என்ற அறிவு கொண்டு இருப்பதால்
தத்ர கோ மோஹம் கம் ஷோகம்-அந்த முமுஷுக்கு சோகம் மோகம் என்பதே இல்லையே
ஏகத்வமநுபஷ்யதம் -ப்ரஹ்மம் -அனைத்துக்குள்ளும் இருப்பதை உணர்கிறான் -ஏகத்துவம் அநு பஷ்யதம்-

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்வி-எல்லா ஜீவர்களை சரீரமாக கொண்டு அந்தர்யாமி என்று அறிபவன் அறிவாளி
அத்வைத த்ருஷ்ட்டி -அனைவரும் ப்ரஹ்ம சரீரம் -விசிஷ்டா அத்வைதம் என்ற புத்தி
விஜாநத-அறிவாளி -கையால் தங்கப்படும் ரேகை புத்தகம் கடிகாரம் -இந்த கோணத்தில் ஒன்றே போலே –
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ –அந்த நிலையில் மோகம் இல்லை வருத்தமும் இல்லை
மோகம் -அஹங்காரம் இல்லை -ஒன்றை மற்றதாக மயங்காமல் இருப்பதே மோகம்
-சோகம் மமகாராம் இல்லை -என்னது என்ற எண்ணம் இல்லை நானே அவனது என்று நினைப்பான் -தேசிகன்
இவரால் எனக்கு துன்பம் சேராதே -என் வலது கை இடது கைக்கு துன்பம் தராதே -இரண்டும் எனக்கு அங்கம் என்று உணருவதால்
மோகம் வந்தாலே சோகம் வருமே –
ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ -ஒற்றுமையை பார்ப்பவன் -ஏகத்துவம் அநு பஸ்யத-ஒருவனின் சரீர பூதர்கள்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம சாந்தோக்யம் -ச ப்ரஹ்ம இத்யாதி

——————————————–

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
கவிர்மநீஷீ பரிபூஃ ஸ்வயஂபூர்யாதாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ ৷৷ 1.1.8 ৷৷

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் / பிரயாகச் -சர்வ வியாபி -/ஸூ க்ரம்-சுத்த சத்வ மாயம் -பரஞ்சோதி /
அ காயம் -கர்ம அனுகுணமான தேகம் இல்லாதவன் / அ வர்ணம் -தோஷம் இல்லாதவன் /அஸ் நவிரம் -தோஷம் தட்டாதவன்
ஷூ த்தம் கல்யாணைக-பவித்ரன் -/ அபாபவித்தம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
கவிர்மநீஷீ பரிபூம் –முக்காலத்திலும் பராத்பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -புருஷோத்தமன் –
ஸ்வய பூர்யா-தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யம் –ஸ்வயம்பூ -தனக்கு ஒரு காரணம் இல்லாதவன் /
வியாததாத் அர்த்தான்–யாததாத்யதா -சாஸ்வதிப்பிய சமாத்திய -நாட்டினான் தெய்வங்கள் –
-இன்னார் இன்ன காரியத்துக்கு என்று -எல்லா காலத்துக்கும் -சாஸ்வதமாக –

ஸ பர்யகாத் -அனுபவிக்கிறான்
சுக்ரம் -தோஷம் இல்லாமல்
அகாயம் -சரீரம் அற்று
அவ்ரணம் -வ்ரணங்களே இல்லாமல்
அஸ்நாவிரம் -நரம்பு இல்லாமல் -நரம்பு மண்டலம் இருந்தால் தானே துக்கம் தெரியும்
ஷுத்தம்-சுக துக்கம் அற்று
அபாப வித்தம் .-புண்ய பாபங்களால் தீண்டப்படாமல்
கவிர்மநீஷீ-மனுஷ்யன் -கவி -அனுபவம் பேசி எழுதி வைத்து -தனக்கும் நன்மை பிறருக்கும் நன்மை –
பரிபூஃ -விபரீத அர்த்தம் சொல்வாரே அடக்கி -பராங்குசர் -பராசரர் -வேத-பகவத் விரோதிகளை ஹிம்சிப்பவர்கள் –
ஸ்வயஂபூ-தான் அறிந்து
யா தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சா-யதார்த்த விஷயம் உள்ளபடி அறிவித்து
சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ –சாஸ்வதமாக -உள்ளவனை சாஸ்வதமான கவிகளால் உலகுக்கு நன்மை பயப்பவர்

——————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே஀வித்யாமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ வித்யாயா் ఁரதாஃ ৷৷ 1.1.9 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி-அந்தகாரமான தமசில மூழ்கி
யே஀வித்யாமுபாஸதே .—அ வித்யா –வித்யைக்கு வேறுபட்ட கர்மம் -அக்னிஹோத்ராதி கர்மங்களில் ஈடுபட்டு
ததோ பூய இவ தே தமோ -மீண்டும் மீண்டும் தமஸில் ஆழ்ந்து -ததா-அந்த ஆழ்ந்த அந்தகாரத்தில் –
ய உ வித்யாயா்ரதா –ஞான பாகம் மட்டும் உள்ளவர்களும் அப்படியே -ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டுமே வேண்டும் என்றவாறு –

பரம புருஷார்த்த சாதனம் அடுத்த மூன்றும் சொல்லும் -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானமே —
ஞானான் மோக்ஷம் -பக்தியால் மட்டுமே-இரண்டுமே சொல்லுமே என்னில் -ஞானம் கீழ் படி முதிர்ந்த நிலையே பக்தி –
கர்ம யோகம் ஞான யோகம் இரண்டும் தனி தனியாக சாதனம் ஆகாது -கர்ம யோகம் அங்கம் ஞான யோகம் அங்கி -இருக்க வேண்டுமே
என்பதை இதில் காட்டும்
அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி –அந்தகாரம் அடைகிறார்கள்
யே஀ அவித்யாம் உபாஸதே .-கர்ம யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் -அவித்யாம் -கர்ம யோகம் -ஞான யகம் பின்னம்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய -அதோ கதி-கீழே கொஞ்சம் கர்மயோகம் செய்து நாளடைவில் ஞானம் வர வாய்ப்பு உண்டே
கர்மா செய்ய செய்ய பாபங்கள் தொலையுமே -வித்யாயம் -ஞான யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் –
ஓட்டை ஓடம் ஒழுகல் ஓடம் போலே இரண்டும்-
கர்மமும் கைங்கர்யத்தில் புகுருமே -பாஷ்யகாரர் சந்தியாவந்தனம் அர்க்யம் எழுந்து இருந்து இறுதி வரை செய்து அருளினார்

————————————-

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.10 ৷৷

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .-ஞானத்தால் வேறே பலமும் -ப்ரஹ்மம் அடைந்து –என்றும்
கர்மத்தால் வேறே பலமும் -புலன்களை அடக்குதல் -என்றும் -அடைகிறார்கள் -என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂயே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -தீர்ண புத்தி உள்ள குருக்கள் நினைக்கிறார்கள் என்று தப்பாக அறிகிறார்கள்
-ஞானம் அனுஷ்டானம் இரண்டுமே வேண்டும் என்று மீண்டும் சொன்னவாறு –

அந்யதேவாஹுர்வித்ய-பர வித்யை -ஞான யோகம் செய்து பெரும் பலன் -முக்தி
யாந்யதாஹுரவித்யயா .-கர்ம யோகத்தால் கிடைக்கும் பலம்-வேறு பட்டது -குழப்பம் வேண்டாம்
பல பேதம் -சொத்து -சேனை யாகம் விரோதி அழிக்க இத்யாதி
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாம் -மிக உயர்ந்தவர் உபதேசம் -வேதாச்சார்யர் -வேத புருஷன் –
யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –கர்மயோகம் அங்கமாக கொண்ட ஞான யோகம் -ஒன்றே மோக்ஷம் கொடுக்கும் என்றவாறு
கர்மத்துக்கும் அதர்மம் ஞானத்தை பார் -ஞான யோகத்துக்குள் கர்மத்தை பார் –எதற்க்காக செய்கிறோம் அறிவே ஞானம்

—————————————————

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.11 ৷৷

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச -இப்படி ஞான பாகம்–வித்யா / கர்ம பாகம் -அ வித்யா –
யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–இரண்டையும் அறிந்தவன் -எஸ் தத் வேத உபயம்
-அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே –சம்சாரம் சூழலில் இருந்து விடுபட்டு
-கர்ம யோகம் அங்கமாக ஞான யோகம் கைவந்த -என்றபடி -உஜ்ஜீவிக்கிறான் –

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–ஞான யோகம் கர்மயோகம் இரண்டும் சேர்ந்து ஒத்தாசை
நீண்ட படிக்கட்டு –ஞான யோக ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க கர்மயோகம் –
ஞானம் பண்ண பண்ண உபாசன மஹாத்ம்யத்தாலே பிராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் அப்புறம் போகும் –
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா -கர்ம யோகத்தால் ஞான யோக உதய விரோதிகளை போக்கி மேலே
வித்யயாமரிதமஷ்நுதே -ஞான யோகத்தால் மோக்ஷ பிராப்தி அடையலாம்
ஞான கப்பல் -சம்சார சாகரம் தாண்ட –/ ஞானம் கப்பல் என்றால் திரும்பலாம் சங்கை –
நெருப்பு பாபங்களை பஸ்மம் ஆக்கும் -திரும்பாதே — இரண்டு த்ருஷ்டாந்தம் கீதையில் காட்டி
கர்ம யோகம் -நித்ய அனுஷ்டானம் -நித்ய ஆராதனம் -நித்ய அனுசந்தானம் மூன்றும்
ஞான யோகம் -அனவ்ரத த்யானம் -இத்யாதி -பக்திஸ்ய நவ லக்ஷணம் ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -இத்யாதி ப்ரஹ்லாதன்

———————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ఁ் ரதாஃ ৷৷ 1.1.12 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .-அந்தகாரம் -தமஸ் -பிரக்ருதியை உபாசனம் செய்து -பிரவிஷந்தி -சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து இருப்பர்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ரதா -ஹிரண்யகர்ப்பத்தில் உள்ள பர ப்ரஹ்மத்தை உபாசனம் பண்ணி
உஜ்ஜீவிப்பது இருக்க கைவல்யம் மட்டும் பெற்று மீளாத துக்கம் அடைவார்கள் –

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே-மீண்டும் அந்தகார தமஸ் இவற்றில் சிக்கி -சிற்றின்பம் -அல்பம் அஸ்திரம் -அதோ கதி இருவருக்கும்
அஸம்பூதிம் உபாஸதே -கைவல்யார்த்தி உபாசனம் .-சரீரம் இல்லாமல் ஆத்ம அனுபவம்
–ஸம்பூதி உபாசனம் ஐஸ்வர்யார்த்தி -மீண்டும் மீதும் பிறந்து அனுபவிக்க –
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ப்ரதா -இருள் சூழ்ந்த லோகம் மண்டி

—————————————————-

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.13 ৷৷

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .–அந்யத் இவ ஆஹூ சம்பவத் -கைவல்ய நிஷ்டர்களும்
-அந்யத் ஆ ஹூ அ சம்பவத் -பிரகிருதி ஐஸ்வர்ய காமரும் -அந்தகாரத்தில் ஆழ்ந்தே போகிறார்கள் என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –ஸூ ஷ்மம் அறிந்த ப்ரஹ்ம நிஷ்டர் நன்றாக உபதேசித்து அருளி இருக்கிறார்கள் –

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂம்பவாத-கைவல்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
அன்யதா ஹுரஸம்பவாத் .-ஐஸ்வர்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -இரண்டுமே பகவத் பிராப்தி இல்லை என்றே வேத புருஷன் காட்டி அருளுகிறார்

——————————————————

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.14 ৷৷

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய சஹா .-ஞான யோகம் கர்ம யோகம் இரண்டும் கை வந்த பின்பு பக்தி உபாசனம் செய்து
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா –விநாசேந -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் விட்டு –மிருத்யம் தீர்த்தவ -சம்சாரம் கடந்து
ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே -அசம்புத்ய அம்ருதம் அஸ்நுதே -முக்தி அடைகிறார்கள் –

ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைந்து-கைங்கர்யத்துக்கு தக்க சரீரம் எடுத்து -மீண்டு பிறக்காமல் இரண்டு பேர் பெரும் பேற்றை பெறலாமே –
ஸம்பூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய -உபயத்தினுடைய -கைவல்ய உபாசகர் விரும்பும் பிறவி இல்லாமல் -விநாசக சரீர பிராப்தியும்
ஐஸ்வர்யார்த்தி விரும்பும் சரீர பிராப்தியும் -ஆனால் அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தியும்
ஸஹ . விநாஷேந மரித்யும் தீர்த்வா –பிராகிருத மண்டலம் தாண்டி
ஸம்பூ த்யாமரிதமஷ்நுதே -அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தி பெறலாமே

———————————————-

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே ৷৷ 1.1.15

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .–அந்த சத்தியமான பர ப்ரஹ்மம் -ஹிரண்ய மயமான -ஆதித்ய மண்டலத்துக்குள்
-கறந்த பாலில் நெய்யே போலே மறைந்து இருக்க
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -தத் த்வம் புசன் -அபவ்ருணு-ஆதித்யன் -தானே-த்ருஷ்டயே -காட்டிக் கொடுக்கிறான்
-யாருக்கு என்றால் ஸத்ய தர்மாய-வர்ணாஸ்ரம கர்ம அனுஷ்டானங்களை பண்ணி ஞான யோகம் கைவந்த பக்தி நிஷ்டர்களுக்கு -உபாசகர்களுக்கு –

உபாசகனின் பிரார்த்தனை இது முதல் மேல் ஸ்லோகங்களில்
ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதம் முகம் .பொன் மயமான -பாத்திரம் -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -இவை –
இவை அனுபவிக்க ப்ரஹ்ம ப்ராப்தியில் புத்தி வைக்க முடியாமல் -உபாயம் மறைந்து
போகத்தாலே போகம் அனுபவிக்க முடியாதே -யோகம் வேண்டுமே -மறைந்த அத்தை பிரகாசிக்க வேண்டும்
தத்த்வம் பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -பூஷன் – போஷிக்கும் ஸூ ர்ய மண்டல வர்த்தி நாராயணா –
உன்னை அடையும் மார்க்கம் காட்டி அருள்

———————————————

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஃ .
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி ৷৷ 1.1.16 ৷৷

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய –பூஷன் -ஸூர்ய பகவானே -உலகுக்கு போஷணம் அளிப்பதால் / ஏகார்சத்-தனியாக சுழன்று கொண்டு /
யம-அவனே யமன் -சம்யாமனத்-அனைவரையும் நியமிப்பதால் -/ஸூர்ய -சுவீகாரனாத்-கிரணங்களை கொண்டு
ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஸ் -பிராஜாபதி பிள்ளை -உன்னுடைய ரஸ்மியில் இருந்து சமூக ஒளியையும் வ்யூஹ எடுத்துக் கொண்டு
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ-கல்யாண தர்மமான ரூபத்தை மட்டும்
தத்தே பஷ்யாமி-அடியேன் பார்க்கும் படி
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி –அருள வேண்டும் -இந்த பரம புருஷனாலேயே உலகம் அனைத்தும் இயங்கப் படுகிறது –

திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் காட்டி அருள பிரார்த்தனை -கீழே உபாய பிரார்த்தனை
பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜ-கஸ்யப பிரஜாபதி பிள்ளை சூர்யன் – பூஷன் -ஒப்பற்ற சர்வஞ்ஞன்
உன் திருமேனி மறைக்கும் இந்த சூர்ய ஒளிக்கற்றை மறைத்து -அத்தை காட்டி அருள்
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி –மங்களமான திவ்ய ரூபம் காணக் கடவன்
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி–தேவரீர் அவயவம் அம்சமாமாவே நான் இருக்கிறேன் –
நிறைந்த சோதி -திவ்யன் தேவன் -பரஞ்சோதி –

—————————————————

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ఁஷரீரம் .
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர ৷৷ 1.1.17 ৷৷

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .–வாயுர் அமிர்தம் அநிலம்-அடியேன் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று
-பிராணன் எங்கும் நிறைந்த ஆகாசத்துக்குள் போக -சரீரம் பஸ்மமாக போக
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர –அந்திம ஸ்ம்ருதியில் பர ப்ரஹ்மத்தை நினைத்து
-அடியேனுக்கு பதில் நீயே நினைத்து -மீமிசை இதில் உள்ள ஊற்றத்தால்-

வாயுரநிலமமரிதமதேதம் -பிராண வாயு உடன் சேர்ந்த ஜீவன் -மரணம் அற்ற கைவல்யம்
பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .-சரீரம் பஸ்மமான –
-கைவல்ய நிலைமையை அகற்ற இங்கு பிரார்த்தனை-கீழே ஐஸ்வர்யார்த்தி நிஷ்டையை குலைக்க பிரார்த்தனை
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் -இரட்டிப்பு -யோகமான பெருமாளே -யாகம் யஜ்ஜம் எல்லாம் அவனே
க்ரதோ -ஓம் -அடிமை சேஷத்வம் அறிந்தேன் -ஸ்மர -நீர் சங்கல்பித்து அருள வேண்டும் –
அப்போதைக்கு இப்பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் -நீ ஸ்மரிக்க வேண்டும் பிரார்த்தனை -அஹம் ஸ்மாராமி மத பக்தம்-நயம்மி பரமாம் கதிம்

———————————————————

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம ৷৷ 1.1.18 ৷৷

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .–அக்னி பகவானே -ஸூ பதா -நல்ல மார்க்கம் வழியே
அடியேனை அழைத்து செல் -மாறி மாறி பிறந்து உழன்றது போதுமே -வித்வான் -நீயே இத்தை அறிவாய்
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராண –யுயோதி-அழித்து விடு -அஸ்மாத் ஜூஹூரணம் -ஸமஸ்த வினைகளையும் –
மேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம –மீண்டும் மீண்டும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் படி பண்ணி அருள வேண்டும் –

அக்நே நய ஸுபதா ராயே –அக்னியை சரீரமாக கொண்டு -அக்ரம் நயனே -அர்ச்சிராதி கதி கூட்டி அருளுவாய் -நயாமி பரமாம் கதிம்
அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .-ஞானவான் அன்றோ நீ -இங்கு விஷயாந்தரங்கள் வலிய திசை திசை இழுக்க
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ -இவற்றை விலக்கி அருளுவாய்
பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம -நம நம உனக்காக அஞ்சலி செய்து வைக்க நீயே அருள வேண்டும்
நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே –
எனக்கு உரியன அல்லேன் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -தேவரீர் ஆனந்தத்துக்காகவே கொடுத்து அருள வேண்டும்

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் —

February 11, 2017

ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷

பர ப்ரஹ்மம் ஒன்றே இருந்தது -வேறு ஒன்றும் இமை கொட்டக் கூட இல்லை -ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பம் கொண்டது –

ஸ இமா ఁல்லோகாநஸரிஜத. அம்போ மரீசீர்மரமாபோதோம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ
ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. பரிதிவீ மரோ யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ৷৷1.1.2৷৷

ஸ ஸரிஜத. இமான் லோகான் -அந்த பர ப்ரஹ்மம் இந்த லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்தது
அம்போ மரீசீர்மரமாபோ–அம்பஸ்-மரீசீர் -மரம் -ஆப –
அம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. –அம்பஸ் –ஸ்வர்க்கத்துக்கும் மேலே -ஸ்வர்க்கம் இத்தை தாங்கி இருக்கும்
-மரீசீர் -ஸ்வர்க்கத்துக்கும் கீழ் உள்ள ஆகாசம் -இங்கு தான் ஸூர்ய வெளிச்சம் -மரீசீர் -ஸூ ர்ய கிரணங்களால் வந்த பெயர்
பரிதிவீ மரோ -பிருதிவி அழிந்து மீண்டும் வருவதால் மரம் -மிரியந்தே-என்றவாறு
யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ- பாதாள லோகங்கள் அப -தண்ணீருக்குள் இருப்பதால் –

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஃ லோகபாலாந்நு ஸரிஜா இதி. ஸோத்ப்ய ஏவ புரூஷஂ ஸமுத்தரித்யாமூர்ச்சயத்৷৷1.1.3৷৷

லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்த பின்பு லோக பாலர்களையும் ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்தான் -பஞ்ச பூதங்களை உண்டாக்கி பஞ்சீ கரித்து உண்டாக்கினான் –

தமப்யதபத்தஸ்யாபிதப்தஸ்ய முகஂ நிரபித்யத யதாண்டம். முகாத்வாக்வாசோக்நிர்நாஸிகே நிரபித்யேதாஂ நாஸிகாப்யாஂ ப்ராணஃ
ப்ராணாத்வாயுரக்ஷிணீ நிரபித்யேதாமக்ஷீப்யாஂ சக்ஷுஷ்சக்ஷுஷ ஆதித்யஃ கர்ணௌ நிரபித்யேதாஂ
கர்ணாப்யாஂ ஷ்ரோத்ரஂ ஷ்ரோத்ராத்திஷஸ்த்வஙநிரபித்யத த்வசோ லோமாநி லோமப்ய ஓஷதி வநஸ்பதயோ ஹரிதயஂ
நிரபித்யத ஹரிதயாந்மநோ மநஸஷ்சந்த்ரமா நாபிர்நிரபித்யத நாப்யா அபாநோபாநாந்மரித்யுஃ
ஷிஷ்நஂ நிரபித்யத ஷிஷ்நாத்ரேதோ ரேதஸ ஆபஃ৷৷1.1.4৷৷

ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்து திரு முகம் -திரு வாய் விரிய –
திரு முகத்தில் -திரு வாயில் இருந்து வாக் -அந்த வாக்கை காக்கும் அக்னியும் —
இதே போலே மூக்கில் இருந்து பிராணனும் கந்தமும் வாயும் வர காதுகளில் இருந்து கேட்க்கும் உணர்வும் திக் பாலர்களும்
–கண்களில் இருந்து ஸூர்ய -தோலில் இருந்து தொடு உணர்வும் -ஒளஷதங்களும் மரங்களும் -மனஸ்-சந்த்ரர்களும்-போல்வன –

————————–

தா ஏதா தேவதாஃ ஸரிஷ்டா அஸ்மிந்மஹத்யர்ணவே ப்ராபதஂஸ்தமஷநாபிபாஸாப்யாமந்வவார்ஜத்.
தா ஏநமப்ருவந்நாயதநஂ நஃ ப்ரஜாநீஹி யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டிதா அந்நமதாமேதி৷৷1.2.1৷৷

இப்படி ஸ்ருஷ்டித்த அக்னி தேவதைகள் தங்கள் வசிக்கவும் உணவு உண்ணவும் இடங்களை பிரார்த்தித்தார்கள்-

தாப்யோ காமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி. தாப்யோஷ்வமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி৷৷1.2.2৷৷

அவர்களுக்கு மாடு ஒன்றை கொடுக்க -இது போதாது என்ன குதிரை யையும் கொடுக்க அதுவும் போதாது என்றார்கள் –

தாப்யஃ புரூஷமாநயத்தா அப்ருவந் ஸுகரிதஂ பதேதி புரூஷோ வாவ ஸுகரிதம். தா அப்ரவீத்யதாயதநஂ ப்ரவிஷதேதி৷৷1.2.3৷৷

அவர்களுக்காக மனுஷன் ஒருவனை கொடுக்க -சுக்ருத் என்றார்கள் -அதானால் தான் ஸ்வதந்த்ர எண்ணம் இன்றும் மனிசர்க்கு மிக்கு உள்ளது என்பர் –
பின் தேவர்களை அவர்கள் அவர்கள் இடம் போக சொன்னான் -அதாவது வாக் முதலியவற்றை பாலனம் பண்ண என்றவாறு –

அக்நிர்வாக்பூத்வா முகஂ ப்ராவிஷத்வாயுஃ ப்ராணோ பூத்வா நாஸிகே ப்ராவிஷதாதித்யஷ்சக்ஷுர்பூத்வாக்ஷிணீ ப்ராவிஷத்திஷஃ
க்ஷோத்ரஂ பூத்வா கர்ணௌ ப்ராவிஷந்நோஷதிவநஸ்பதயோ லோமாநி பூத்வா த்வசஂ ப்ராவிஷஂஷ்சந்த்ரமா மநோ பூத்வா ஹரிதயஂ
ப்ராவிஷந்மரித்யுரபாநோ பூத்வா நாபிஂ ப்ராவிஷதாபோ ரேதோ பூத்வா ஷிஷ்நஂ ப்ராவிஷந்৷৷1.2.4৷৷

அக்னி பகவான் வாய்க்குள்ளும் பேச்சாகவும் -வாயு பகவான் மூக்குக்குள் கந்தமாகவும் -ஸூ ரியன் கண்ணுக்குள் பார்வையாகவும் –
திக் தேவதைகள் காதுக்குள் கேள்வியாகவும் -மூலிகைகளும் மரங்களும் தோலில் மயிர்களாகவும்
-ஸ்பர்ச உணர்வாகவும் -சந்திரன் ஹ்ருதயத்துக்குள் மனஸாகவும் -இத்யாதி -என்றவாறு –

தமஷநாயாபிபாஸே அப்ரூதாமாவாப்யாமபிப்ரஜாநீஹீதி. தே அப்ரவீதேதாஸ்வேவ வாஂ தேவதாஸ்வாபஜாம்யேதாஸு பாகிந்யௌ கரோமீதி.
தஸ்மாத்யஸ்யை கஸ்யை ச தேவதாயை ஹவிர்கரிஹ்யதே பாகிந்யாவேவாஸ்யாமஷநாயாபிபாஸே பவதஃ৷৷1.2.5৷৷

பசியும் தாகமும் தங்களுக்கும் இடம் கேட்க -உங்களுக்கு தனியாக இல்லாமல் இந்த தேவதைகளை உங்களுக்கும்
இடம் விட்டு கொடுக்க பண்ணுகிறேன் இதனாலே ஹவிஸ் கொடுக்கும் பொழுது இவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு –

—————————–

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஷ்ச லோகபாலாஷ்சாந்நமேப்யஃ ஸரிஜா இதி৷৷1.3.1৷৷

ஸோபோப்யதபத்தாப்யோபிதப்தாப்யோ மூர்திரஜாயத. யா வை ஸா மூர்தி-ரஜாயதாந்நஂ வை தத்৷৷1.3.2৷৷

ததேநத்ஸரிஷ்டஂ பராங்த்யஜிகாஂஸத்தத்வாசாஜிகரிக்ஷத்தந்நாஷக்நோத்வாசா க்ரஹீதும்.
ஸ யத்தைநத்வாசாக்ரஹைஷ்யதபிவ்யாஹரித்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.3৷৷

தத்ப்ராணேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்ப்ராணேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்ப்ராணேநாக்ரஹைஷ்யதபிப்ராண்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.4৷৷

தச்சக்ஷுஷாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சக்ஷுஷா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சக்ஷுஷாக்ரஹைஷ்யத்தரிஷ்ட்வா.ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.5৷৷

தச்ச்ரோத்ரேணாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்ச்ரோத்ரேண க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்ச்ரோத்ரேணாக்ரஹைஷ்யச்ச்ருத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.6৷৷

தத்த்வசாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்த்வசா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்த்வசாக்ரஹைஷ்யத்ஸ்பரிஷ்ட்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.7৷৷

தந்மநஸாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோந்மநஸா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநந்மநஸாக்ரஹைஷ்யத்தயாத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.8৷৷

தச்சிஷ்நேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சிஷ்நேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சிஷ்நேநாக்ரஹைஷ்யத்விஸரிஜ்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.9৷৷

ததபாநேநாஜிகரிக்ஷத். ததாவயத். ஸைஷோந்நஸ்ய க்ரஹோ யத்வாயுரந்நாயுர்வா ஏஷ யத்வாயுஃ৷৷1.3.10৷৷

ஸ ஈக்ஷத கதஂ ந்விதஂ மதரிதே ஸ்யாதிதி ஸ ஈக்ஷத கதரேண ப்ரபத்யா இதி. ஸ ஈக்ஷத யதி வாசாபிவ்யாஹரிதஂ
யதி ப்ராணேநாபிப்ராணிதஂ யதி சக்ஷுஷா தரிஷ்டஂ யதி ஷ்ரோத்ரேண ஷ்ருதஂ யதி த்வசா ஸ்பரிஷ்டஂ யதி மநஸா த்யாதஂ
யத்யபாநேநாப்யபாநிதஂ யதி ஷிஷ்நேந விஸரிஷ்டமத கோஹமிதி৷৷1.3.11৷৷

ஸ ஏதமேவ ஸீமாநஂ விதார்யைதயா த்வாரா ப்ராபத்யத. ஸைஷா விதரிதிர்நாம த்வாஸ்ததேதந்நாந்தநம்.
தஸ்ய த்ரய ஆவஸதாஸ்த்ரயஃ ஸ்வப்நா அயமாவஸதோயமாவஸதோயமாவஸத இதி৷৷1.3.12৷৷

ஸ ஜாதோ பூதாந்யபிவ்யைக்யத் கிமிஹாந்யஂ வாவதிஷதிதி. ஸ ஏதமேவ புரூஷஂ ப்ரஹ்ம ததமமபஷ்யதிதமதர்ஷமிதீ 1.3.13৷৷

தஸ்மாதிதந்த்ரோ நாமேதந்த்ரோ ஹ வை நாம. தமிதந்த்ரஂ ஸந்தமிந்த்ர இத்யாசக்ஷதே பரோக்ஷேண.
பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ৷৷1.3.14৷৷

—————————-

புரூஷே ஹ வா அயமாதிதோ கர்போ பவதி. யதேதத்ரேதஸ்ததேதத்ஸர்வேப்யோங்கேப்யஸ்தேஜஃ
ஸஂபூதமாத்மந்யேவாத்மாநஂ பிபர்தி தத்யதா ஸ்த்ரியாஂ ஸிஞ்சத்யதைநஜ்ஜநயதி ததஸ்ய ப்ரதமஂ ஜந்ம৷৷1.4.1৷৷

கர்ம பலன் அனுபவித்த பின்பு மீண்டும் மழை-தானியம் -புருஷன் -சம்யோகத்தால் கர்ப்ப வாசம் பற்றி சொல்கிறது –

தத்ஸ்த்ரியா ஆத்மபூயஂ கச்சதி யதா ஸ்வமங்கஂ ததா. தஸ்மாதேநாஂ ந ஹிநஸ்தி ஸாஸ்யைதமாத்மாநமத்ர கதஂ பாவயதி৷৷1.4.2৷৷

கர்ப்பத்தில் உள்ள சிசுவை தாய் மிகவும் கவனமாக போஷித்து -தானே அதற்காகவும் உண்டும் வளர்க்கிறாள் என்கிறது –

ஸா பாவயித்ரீ பாவயிதவ்யா பவதி தஂ ஸ்த்ரீ கர்பஂ பிபர்தி ஸோக்ர ஏவ குமாரஂ ஜந்மநோக்ரேதிபாவயதி. ஸ யத்குமாரஂ
ஜந்மநோக்ரேதிபாவயத்யாத்மாநமேவ தத்பாவயத்யேஷாஂ லோகாநாஂ ஸந்தத்யா ஏவஂ ஸந்ததா ஹீமே லோகாஸ்ததஸ்ய த்விதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.3৷৷

கர்ப்பத்தில் தாய் ரஷித்து பிறந்த பின்பு தாயும் தந்தையும் ரஷித்து -இத்தால் உலகம் தொடர்ந்து -நடக்கிறது என்றபடி

ஸோஸ்யாயமாத்மா புண்யேப்யஃ கர்மப்யஃ ப்ரதிதீயதே. அதாஸ்யாயமிதர ஆத்மா கரிதகரித்யோ வயோகதஃ
ப்ரைதி ஸ இதஃ ப்ரயந்நேவ புநர்ஜாயதே ததஸ்ய தரிதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.4৷৷

புத்ரனை ஜீவாத்மாவுடைய இரண்டாவது ஜென்மம் என்பர் -வேதங்களில் தித்தித்த அனுஷ்டானங்களை தொடர்ந்து செய்ய
-ஜீவன் சரீரம் விட்ட பின்பு கர்மத்தின் அனுகுணமாக மூன்றாவது ஜென்மம் எடுக்கிறான் என்கிறது –

ததுக்தமரிஷிணா. கர்பே நு ஸந்நந்வேஷாமவேதமஹஂ தேவாநாஂ ஜநிமாநி விஷ்வா. ஷதஂ மா புர ஆயஸீரரக்ஷந்நதஃ
ஷ்யேநோ ஜவஸா நிரதீயமிதி கர்ப ஏவைதச்சயாநோ வாமதேவ ஏவமுவாச৷৷1.4.5৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் முந்திய ஜென்ம கர்ம -புண்ணிய கர்ம – பலத்தால் கர்ப்பத்தில் இருந்த பொழுதே -தனது முந்திய ஜென்மங்களை பற்றியும்
பர ப்ரஹ்மத்தின் பல் வேறு ஸ்வரூப ரூபங்களையும் தேவதைகளின் ஜென்ம பரம்பரைகள் விசேஷங்களையும் அறிந்ததாக சொல்கிறார் –

ஸ ஏவஂ வித்வாநஸ்மாச்சரீரபேதாதூர்த்வ உத்க்ரம்யாமுஷ்மிந் ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந் காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத்৷৷1.4.6৷৷

இப்படி கருவிலே திரு உள்ளவர் மீண்டும் பிறக்காமல்–ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று -பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார் –

————————

கோயமாத்மேதி வயமுபாஸ்மஹே கதரஃ ஸ ஆத்மா . யேந வா பஷ்யதி யேந வா ஷரிணோதி யேந வா
கஂதாநாஜிக்ரதி யேந வா வாசஂ வ்யாகரோதி யேந வா ஸ்வாது சாஸ்வாது ச விஜாநாதி৷৷1.5.1৷৷

இப்படி உபாசித்து -கண்ணால் கண்டா -காதால் கேட்டா -மூக்கால் நுகர்ந்த -நாக்கால் சுவைத்தா –

யதேதத் ஹரிதயஂ மநஷ்சைதத். ஸஂஜ்ஞாநமாஜ்ஞாநஂ விஜ்ஞாநஂ ப்ரஜ்ஞாநஂ மேதா தரிஷ்டிர்தரிதிர்மதிர்மநீஷா ஜூதிஃ
ஸ்மரிதிஃ ஸஂகல்பஃ க்ரதுரஸுஃ காமோ வஷ இதி. ஸர்வாண்யேவைதாநி ப்ரஜ்ஞாநஸ்ய நாமதேயாநி பவந்தி৷৷1.5.2৷৷

இது ஹிருதயம் அனைத்துக்கும் திரண்ட ஸ்தானம் -அதுக்கும் விட -மனஸ் -இதுவே அனைத்து இந்த்ரியங்களுக்கும் ஞான துவாரம்
-சம் ஞானம் அஞ்ஞானம் விஞ்ஞானம் பிரஞ்ஞானம் -மேதாவிலாசம் -த்ரிஷ்ட்டி -திட புத்தி மதி -ஜூதி
-ஸ்ம்ருதி -சங்கல்பம் -கருதி -காமம் -பல தசைகள் உண்டே –

ஏஷ ப்ரஹ்மைஷ இந்த்ர ஏஷ ப்ரஜாபதிரேதே ஸர்வே தேவா இமாநி ச பஞ்ச மஹாபூதாநி ப஀ரிதிவீ வாயுராகாஷ ஆபோ
ஜ்யோதீஂஷீத்யேதாநீமாநி ச க்ஷுத்ரமிஷ்ராணீவ. பீஜாநீதராணி சேதராணி சாண்டஜாநி ச ஜாருஜாநி ச ஸ்வேதஜாநி
சோத்பிஜ்ஜாநி சாஷ்வா காவஃ புரூஷா ஹஸ்திநோ யத்கிஂசேதஂ ப்ராணி ஜங்கமஂ ச பதத்ரி ச யச்ச ஸ்தாவரஂ ஸர்வஂ
தத்ப்ரஜ்ஞாநேத்ரஂ ப்ரஜ்ஞாநே ப்ரதிஷ்டிதஂ ப்ரஜ்ஞாநேத்ரோ லோகஃ ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டா ப்ரஜ்ஞாநஂ ப்ரஹ்ம৷৷1.5.3৷৷

பிரமன் இந்திரன் பிரஜாபதி -பஞ்ச பூதங்கள் -ஸ்தாவரங்கள் ஜங்கமங்கள்-பீப்பிலி வரை அனைத்துக்கும் -அனைத்து ஜீவனுக்குள்ளும் –
– ப்ரஹ்மம் அந்தர்யாத்மா வாக இருந்து நடத்துகிறார் -இப்படி ஒன்றை சொன்னால் ஜீவன் பர ப்ரஹ்மம் வரை செல்லும் என்று உணர வேண்டும் –

ஸ ஏதேந ப்ரஜ்ஞேநாத்மநாஸ்மால்லோகாதுத்க்ரம்யாமுஷ்மிந்ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந்காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத். இத்யோம்৷৷1.5.4৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் போல்வார் ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற்று அதற்கும் மேலே பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து அந்தமில் பேரின்பம் பெற்றனர் –

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

February 10, 2017

கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா -ப்ரஹ்மம் தன்னையே கொடுத்து -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அருளுகிறார் -விருந்தே மருந்து -ப்ராப்யம் -பிராப்பகம் -ஐக்யம்
ஆரண்யம் –ப்ரஹ்ம விசாரம் தனியாக காட்டில் -கருத்து ஒருமித்து -ஸூஷ்மம் -அறிய —
பிரதான உபநிஷத் -பத்து -1-ஈஸா-/2- கேனோ -முதல் சொல்லை கொண்டே இவை இரண்டும் /3- கட -காடக பிரஸ்னம் கடர் ரிஷி /4-ப்ரஸ்ன ஆறு கேள்விகள் /
5-முண்டக –6-மாண்டூக -சாகைகள் அதர்வணத்தில் இவற்றின் பெயரால் -இவை இரண்டும் -/
7-தைத்ரியம் -பிரசித்தம் சிஷா வல்லி-இத்யாதி திருமஞ்சனத்துக்கு -இதில் இருந்தே /-தத்ரி பறவை கொத்தி சாப்பிட போனதால் இந்த பெயர்
வைசம்பாயனர் -ஆச்சார்யர் –சிஷ்யர்களை கொண்டு வேத பாராயணம் செய்து -பிராயச்சித்தம் –
யாஜ்ஜ வர்க்யர் -செருக்குடன் பேச -வெளியே போக சொல்லி -கற்ற வேதத்தை உமிழ்ந்து போக சொல்ல
-தித்ர பஷி ரூபத்தால் மற்ற சிஷ்யர்கள்-வேதம்- காத்து
8-ஐதரேயம் -ஐதரா பெண் -மஹீ தாசன் -பூமி பிரார்த்தித்து ஐதரிய மஹீ தாசன் பிள்ளை -அறிந்து ஓதப்பட்டது
9-சாந்தோக்யம் -சந்தோ சாமம் உத்கீதம் –சாமத்தை ஓதுபவர்களால் ஓதப்பட்டது
10-ப்ருஹதாரண்யகம் -ஆரண்யம் -காட்டில் உருவானதால் பெரியதாக இருப்பதால் இந்த பெயர்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தத்தில் மேற்கோள் முண்டக உபநிஷத்தில் இருந்து காட்டி அருளுகிறார்
மூன்று முண்டகம் –இரண்டு கண்டங்கள் ஒவ் ஒன்றிலும் -/-64-மந்த்ரங்கள் மொத்தம் /
பார அபார வித்யைகள் -முதல் முண்டகம் விஷயம்-அடிப்படை இது தானே / இத்தை அறிந்த பின்பு ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடுத்து /
அறிந்த ஜீவாத்மா -பரமாத்மா -சம்பந்தம்-நெருக்கம் -ஆனால் -விரோதிகள் இருக்க -அவற்றைப் போக்கி அவனை -அடையும் வழி-மூன்றாவது கண்டத்தில்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அறிய வேண்டுமே -அத்துடன் தொடங்கும்
நான்முகன் -அதர்வருக்கு அதர்வண வேதம் இதனாலே பெயர் – -அதர்வ சிகை -அங்கிர் -மூலம் இத்தை -கீழே -பிப்ரலாதர் மூலம் ப்ரஸ்ன உபநிஷத் -பார்த்தோம்
அதர்வர் அங்கிருக்கு -அவர் சத்யவாகருக்கு -அவர் அங்கிரஸுக்கு-அவர் ஸூ நகருக்கு

——————————-

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷–

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –
முதல்வராக நான்முகன்தானே -ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்க -முழு முதல் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் தானே –
ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -நான்முகன் ஒவ் ஒரு அண்டங்களுக்கும் ஒருவர் உண்டே கோடி கோடி உண்டே /
தன்னை உந்தித் தாமரையில் படைத்த பெற ப்ரஹ்மம் பற்றி -ஞாதவ்ய அகிலம் -ப்ரஹ்ம ஞானத்தில் கலக்குமே/
நதிகள் சமுத்திரத்தில் சேருவது போலே ப்ரஹ்மத்தில் சதாப்தி ஆகும் எல்லா ஞானங்களும் -சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாயா –
ப்ருஹத்வாத் -தான் மிக பெரிய விபு தானே -ப்ராஹ்மணத்வாத் தன்னை அண்டினவர்களை ப்ரஹ்மம் ஆக்கும் சாம்யா பத்தி

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவாகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –
பராவரா- பராபர வித்யை

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –
மஹாஷாலா – பஹு குடும்பி -க்ருஹஸ்தருக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யை உண்டே -விதிப்படி கை கூப்பி விநயத்துடன் -ப்ரஸ்ன காலம் பார்த்து கேட்க வேண்டும்
பகவான் என்று ரிஷியைப் பார்த்து -பரா அபரா வித்யை தெரிந்தவர் ஆதலால் -அங்கிரஸை இப்படி கூப்பிடுகிறார் –
வியாச வால்மீகி ஸூ க பகவான் போலே /கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -என்றவாறு –
-வருமானம் தவிர்க்கும் -திருக் கண்ணபுரம் பாசுரம் -அனுக்ரஹிக்க சொத்தை பிடுங்கி -குந்தி கேட்டாள் துக்கமே தர -உன்னையே நினைக்க –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –
கேள்வி கேட்ட இவரைக் குறித்து சொல்லி -உபநிஷத் புருஷன் வாக்கில் வந்தவை இல்லை -அநாதி -கேட்டதுக்கு பதில் இல்லை -வேத புருஷன் -முன்பே சொன்னான் –
இந்த ரிஷிகள் பேசப் போகிறார்கள் என்று முன்பே -லவ குசர் ஸ்ரீ ராமாயணம் -பெருமாள் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளியத்தையும் சேர்த்தே அருளிச் செய்தது போலே
பரா அபரா வித்யை இரண்டும் கற்க வேண்டும் –
ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் -அறிந்தது பற்றி கேள்வி -இரண்டில் ஓன்று தள்ளத் தக்கதோ பூர்வ பக்ஷம் ஆரம்பத்திலே –
கண்கள் இரண்டு என்று சொல்வது போலே -அன்றோ இது –
இரண்டையும் கொண்டு ஒரு ப்ரஹ்மத்தை அறிய என்றபடி -பொது கல்வி விசேஷ கல்வி போலே -அதனால் அதற்க்கு பின்பு -அதாதோ ப்ரஹ்ம வித்யை –
அங்கங்கள் உடன் வேத அத்யயனம் பொது கல்வி -அபரா வித்யை -ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் பரா வித்யை –
அடைதல் ப்ரஹ்ம பிராப்தி -முன்பு -காண்கை -சாஷாத்காரம் -அதுக்கு முன்பு ப்ரஹ்ம ஞானம் -மூன்றும் உண்டே
அவன் சங்கல்பத்தால் -அனுக்ரஹத்தால் இப்படி க்ரமேண நடாத்தி அருளுவான் -ஜீவாத்மா ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தானம் தானே –
ஆசையுடன் திரு ஆரமதன்றோ -என்று அருகிலே கொள்ளுவான் -நம் ஒவ் ஒருவரையும் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தி லஷ்யம் -புருஷார்த்தம் -இதுக்கு முன் நிலைகள் சாஷாத்காரமும் -ஞானமும் -பரா வித்யையும் அபரா வித்யையும் என்றவாறு –
பக்திக்கு மூன்று நிலைகள் -பர பக்தி-பர ஞானம் -பரம பக்தி -ஞானம் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -என்பர் –
அறிந்து-ஞானம் வந்து அடைய ஆசைப்பட்டு -தர்சன சமானாகார சாஷாத்காரம் -கண் முன்னாலே எப்பொழுதும் -யோகத்தாலே-
பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -பித்து வளர வளர -உதகடாவஸ்தை-அடைதல் -த்யானம் மூலமே -ஒற்றை நினைவுடன் -வியவசாய புத்தி –
சாப்த ஞானம்-வேதம் மூலம் அபரா வித்யை -சாஷாத்கார ஞானம் பரா வித்யை-
மீமாம்சம் -பூஜ்ய விஷய விசாரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –
மந்த்ர பிரயோகம் கான மூன்றும்-நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் இதிஹாச புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் –இத்யாதி -உப அங்கங்கள் –
அக்ஷரம்- ப்ரஹ்மம் அறிய -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் கொஞ்சம் இந்த கண்டத்தில் உண்டே அது மேலே

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவரிய எம்பெருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –
த்ரிவித பரிச்சேதமும் இல்லை தேச கால வஸ்து -அளவுபடாமல் -வசப்படாதவன் உள் படாதவன் –
அக்ஷரம் -அவ்யயம் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறாமல் –
ஞான கர்ம இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே -பரிமித சக்தி இவற்றுக்கு –
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் –
வேதம் ஒன்றே வழி -கல்மஷம் இல்லாத மனசுக்கு சேவை சாதிப்பான் –
அவனுக்கும் கண் காது கிடையாது-அடுத்து மேலே – தெளிவாக சங்கல்பத்தால் அனைத்தும் அறிவான் –
தீரர்கள் தான் அறிகிறார்கள் -பூத யோனி -காரணம் -காரணம் அறிந்தால் கார்ய வஸ்துக்களை அறியலாம் -கேள்விக்கு பதில் -அவனையே அறிய முடியாது —
காரணம் கார்யம் பாவம் மூலம் அனைத்தையும் அறிய முடியும் என்று ஆரம்பத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –
அப்பா அம்மா போலே இல்லை -ஒரு பிறவியில் -வேறு விதத்தில் -அவர்களுக்கும் காரணம் உண்டே
இப்பிறவியில்- எனக்கு மட்டும்- தாத்தாவும் உண்டே மூன்றும் உண்டே -இவர்களுக்கு –
சகலருக்கும் சகலவித காரணமும்-அத்புத காரணம்-நிஷ் காரணம் அவன் ஒருவனே
-ஸூஷ்மம் -எதிர்மறை ஸ்தூலம்-புலன்களுக்கு எட்டாமலும் எட்டியும் -இவை இரண்டும் –
ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஸூஷ்மம் -/ சரீரம் ஸ்தூலம் -விபு இல்லை-
அணு -விபு எதிர்மறை இவை இரண்டும் வேறே -நுண்ணியது ரொம்ப சின்னது -பிடிக்க முடியும் சக்தி வாய்ந்த microscope /
விபு அப்படி இல்லையே -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து -விபு வாக இருந்தே ஸூஷ்மமாக இருப்பார் பர ப்ரஹ்மம் –
துண்டு நனைத்து புழிந்து ஈரம் கண்ணில் படாமல் துண்டு முழுதும் நீர் நிறைந்து இருப்பது போலே சின்ன உதாரணம்
ஒளி பதார்த்தம் எங்கும் நிறையலாம் த்ரவ்யமாக இருந்து முட்டிக்காதே-எவ்வளவு சேர்ந்தாலும் – அதே போலே ஞானமும் —
அகதி கடநா சாமர்த்தியம் -அந்தர் பஹிஸ்த்ய -அணுவுக்குள்ளும் அணு -நர ஸிம்ஹன் -ஆலிலை கண்ணன் -வையம் ஏழும் உண்டானே –
-பார்க்கப்படுபவர் பார்ப்பவரும் பார்வையும் – கேட்க்கப்படுபவரும் கேட்பவரும் கேள்வியும் ப்ரஹ்மம் தானே -த்ரிவித காரணமும் அவனே –
பஹு பவனா ஸ்ருஷ்ட்டி -பஹுஸ்யாம் ப்ராஜாயேத் –ஏக தேச சரீரத்தை -சங்கல்பத்தால் -ஸ்ருஷ்ட்டி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மேலோட்ட த்ரிவித -காரணங்கள் -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணம் ஆழ்ந்த காரணங்கள்
ஞானம் சக்தி கொண்டே சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
நிர்விகாரம் -எப்படி மாறலாம் -அஸ்தி ஜெயமதே –பரிணமதே-இத்யாதி -ஷட்ப்பாவ விகாரங்கள் எவ்வாறு -சதைக ரூப ரூபாய அன்றோ –
பிறப்பிலி -பல் பிறவியாய் பிறப்பான் அன்றோ -அதே போலே இங்கும் -விரோதி பரிகாரங்கள் –
படைப்பதுக்கு மேலே மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள்-

யதோர்ணநாபிஃ ஸரிஜதே கரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும்
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பரம காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –

——————–

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜன -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள்

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

———————————

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வாஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞான் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே –

——————————–

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன்
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து
விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-ப்ரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -இத்தை நன்றாக அறிந்து /வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடைய பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சாத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன்
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல் பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே –
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வாஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நாராயண ஸூ க்தம் —

January 20, 2017

ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தத்தில் ஸ்ருஷ்ட்டி க்ரமம் சொல்லி -நாராயண ஸூ க்தத்தில் ரக்ஷண க்ரமமும்-உபாஸனா க்ரமமும் –
அவனுடைய மேன்மையும்-அவன் சர்வ -அந்தர்யாமி யாய் இருக்கும் தண்மையையும் சொல்லி
சர்வ பர வித்யைகளிலும் நாராயணனே உபாசிக்கப்படுகிறவன் என்று அருளிச் செய்யப்படுகிறது –

சகஸ்ர சீர்ஷம் தேவம் விஸ்வாஷம் விஸ்வ சம்புவம்
விஸ்வம் நாராயணம் தேவம் அக்ஷரம் பரமம் ப்ரபும் –1-

சகஸ்ர சீர்ஷம்
ஆயிரம் தலை -கால் கை கண் மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் உப லக்ஷணம் -ஆனந்தமான ஞான சக்திகளை யுடையவன் -என்றவாறு
புருஷ ஸூ க்தத்தில் சொல்லப் பட்டவன் நாராயணன் என்றவாறு
விச்வாஷம் –
சஹஸ்ராக்ஷயா -அனைத்தையும் அறிபவன் என்றவாறு -உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி-
விசுவதஸ் சஷூருத விச்வதோ-சர்வ சக்தன் -சர்வ இந்த்ரியங்களாயும் இருப்பவன் –
சஷூர் தேவா நாமுத மர்த்யா நாம் -கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
விஸ்வ சம்புவம்
அனைவருக்கும் எல்லா வித நன்மைகளையும் கொடுப்பவன் -மம மாயா துரத்யயா — அதஸோ பயங்கதோ பவதி –
அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம —
விஸ்வம்
உலகம் எல்லாம் சரீரமாகக் கொண்டவன் -விஸ்வம் விஷ்ணு என்றதையே விஸ்வம் நாராயண என்கிறது –
நாராயணம்
சரணம் கதி நாராயணம் -நார சப்தேன ஜீவா நாம் ஸமூஹ ப்ரோச்யதே புதை –கதிர் ஆலம்பனம் தஸ்ய தேன நாராயணஸ் ஸ்ம்ருத
ஆபோ நார இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூநவே–தா யதஸ் யாயநம் பூர்வம் தேன நாராயணஸ் ஸ்ம்ருத
தரிப்பவன் –சர்வ வியாபி -சர்வ காரணன் -சர்வ செத்தனர்க்கும் உபாய உபேயன்
தேவம்
புகரை யுடையவன் -அழகன் -அமலன் -நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன்-அன்பன் -அச்சுதன் –
அக்ஷரம்
அழிவற்றவன் –நித்ய ஸ்வரூபம் குணங்கள்
பரமம்
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன் -மிகுநர் இல்லாதவன்
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் தம் தேவதா நாம் பரமம் ச தைவதம் –
ப்ரபும்
அனைவரையும் நியமிப்பவன் -ஈஸ்வர சர்வேஸ்வரன் -கர்மாதீனம் இல்லாதவன்
பரமம் ப்ரபும் நாராயணம் -சமாதிக தரித்ரன் -சகாதேவன் வியாதிரேகத்தில் சொல்ல பூ மாரி பொழிந்ததே –
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரீம்

——————————–

விச்வத பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணம் ஹரிம்
விஸ்வமே வேதம் புருஷஸ் தத் விஸ்வ முபஜீவதி–2
பதிம் விஸ்வஸ் யாதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவமச்யுதம்
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம் விச்வாத்மநாம் பாராயணம் -3

விச்வத பரமம்
அசேதன சேதனங்களில் வேறுபட்ட -மேலானவன் -இல்லத்துக்கு உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு –
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்நிய பஞ்ச விம்சக
உலகு உயிரும் தேவும் மற்றும் படைத்த பரம மூர்த்தி அன்றோ
நித்யம்
அசேதனங்களுக்கு ஸ்வரூபத்திலும் குணங்களிலும் மாறுபாடு உண்டே -சேதனர்கள் கர்ம அனுகுணமாக ஞானாதி குணங்களில் ஏற்றது தாழ்வு உண்டே
விச்வத பரமம் விஸ்வம்
அத்யந்த விலக்ஷணன்-மூவராகிய மூர்த்தியை முதல் மூவர்க்கும் முதல்வன் தன்னை
நாராயணம்
சர்வ வியாபகம் -தாரகன் -சர்வம் ஸமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் என்று மீண்டும் மீண்டும் நாராயணம் சப்த பிரயோகம்
கிம் தத்ர பஹுபிர் மந்தரை கிம் தத்ர பஹுபிர் வ்ரதை-
நமோ நாராயணா யேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக
திருமந்திர பாராயண மகிமைக்காக மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிற்று என்றுமாம்
ஹரிம் நாராயணம்
சர்வ காரணன் -சர்வ ரக்ஷகன் -சர்வ சம்ஹாரகன் –
ப்ராஹ்மணம் இந்த்ரம் ருத்ரம் ச யமம் வருணமேவ ச
நிக்ருஹ்ய ஹரதே யஸ்மாத் தஸ்மாத் ஹரிரி ஹோச்யதே
ஹரிர் ஹரதி பாபாநி ஜன்மாந்தர க்ருதானி ச -குமரனார் தாதை துன்பம் துடைத்த கோவிந்தனாரே –
இவன் உகந்த திரு நாமம் என்பதாலே ஹரி ஓம் முதலிலும் முடிவிலும் வேதம் சொல்லும்
விஸ்வமே வேதம் புருஷஸ்
சர்வ வியாபி -எல்லாம் இவனே -எங்கும் நிறைந்தவன் -பூர்ணத்வாத் புருஷ –
தானேயாகி நிறைந்து எல்லா உலகும் உயிரும் தானேயாய் தானே யான் என்பானாகி
இதம் விஸ்வம் புருஷம் ஏவ -அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு பிரவிசய
தத் விஸ்வ முபஜீவதி
இவன் அந்தர்யாமியாய் இருப்பதாலே உலகு இவனை அடைந்து ஜீவிக்கும் -விஸ்வம் வா ஸூ தேவன் ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை என்றதாயிற்று –
பதிம் விஸ்வஸ்
தேன வினா த்ருணம் அபி நசலதி–அவன் அன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது –நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணன் நீ என்னை அன்றி இல்லை –
தானே உலகு எல்லாம் தானே படைத்து இடந்து -தானே உண்டு உமிழ்ந்து தானே யாள்வானே —
உண்டும் உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடத்தும் நின்றும் கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும் மணம் கூடியும் கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு யென நின்றானே –
யாதமேஸ்வரம்
ஸ்வாமி மாத்ரம் இல்லாமல் -நியமித்தும் அருள்பவன் -ஆத்ம சப்தம் அசேதனத்துக்கும் உப லக்ஷணம் –
தனக்குத் தானே ஈஸ்வரனாய் இருப்பவன் என்றுமாம்
சாஸ்வதம்
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவன் -ப்ரஹ்மாதிகள் போலே அழிவு இல்லையே
சிவம்
மங்கள கரமாய் இருப்பவன்
சாஸ்வதம் சிவம்
எப்பொழுதும் பரிசுத்தன்-ருத்ரன் போலே இல்லையே
பாவனஸ் சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன
அச்யுதம்
நழுவ விடாதவன் -வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த ஆதிமால் –
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-
அறியத் தக்கவர்களுள் பெரியவன் –
அச்சுதன்-நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-
காரணம் து த்யேய-இவனே அறியத் தக்கவன் -என்றவாறு
யதா சோம்யா ஏகேன மருத் பிண்டேண சர்வம் ம்ருண் மயம்
விஞ்ஞாதம் ஸ்யாத் –ஏவம் சோம்ய ச ஆதே சோ பவதி
விச்வாத்மநாம் பாராயணம் –சாந்தோக்யம் ஸ்வேதா கேதுவுடன்
அறிய முடியாதவன் வேதம் சொல்ல இங்கே –
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-என்றது -அறிய முடியாதவன் என்று அறிவதே அறிவாகும்
மேலை வானவரும் அறியார் -ப்ரஹ்மாபி நாவேத நாராயணம் ப்ரபும்
ஞாதா –ஞானம் -ஜ்ஜேயம் -மூன்றும் உண்டு என்றதாயிற்று
ஓர் உயிரேயோ உலகங்கட்க்கு எல்லாம் -/ பதிம் விசுவஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -விச்வத பரமம் -பேத சுருதிகள் /
விஸ்வம் -விஸ்வ மே வேதம் புருஷ –அபேத சுருதிகள் / விச்வாத்மநாம் கடக்க சுருதி
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனச் சேதநா நாம் / ப்ருதக் ஆத்மாநாம் ப்ரேரிதாரம் -/த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம /ய ப்ருத்வீம் அந்தரே சஞ்சரந் யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் ப்ருத்வீ நவேத
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மநோ அந்தர யமாத்மா ந வேத யஸ்யாத்மா சரீரம்
பாராயணம்
பரமமான உபாயமும் உபேயமும் -கிம் வாப்யேகம் பாராயணம்– யுதிஷ்ட்ரன் கேட்க -பரமம் யா பாராயணம் ஜகந்நாதன் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை காட்டினார் பீஷ்மர்
புருஷான் ந பரம் கிஞ்சித் ஸா காஷ்டா ஸா பராகதி
நகர்மணா நப்ரஜயா தநேந த்யாகேன ஏகேன அம்ருதத்வமா நசு-
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மனே
கோவிந்தேதி யதா க்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூர வாஸினம்
ருணம் ப்ரவ்ருத்தம் இவ மே ஹ்ருதயான் நாபஸர்ப்பதி —
பரமாபதமா பன்ன மனசா சிந்தயத் ஹரிம் -ச து நாக வரச் ஸ்ரீ மான் நாராயண பாராயண
ரஷ்ய அபேக்ஷாம் பிரதீஷதே –
புக்கடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே –

——————————————————————–

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்துவம் நாராயண பர
நாராயண பரோ ஜ்யோதி ராத்மா நாராயண பர-4
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூய தேபி வா
அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-5

இவனே பரஞ்சோதி –பர தத்வம் -பரமாத்மா பர ப்ரஹ்மம் –
கிருஷ்ண கிருஷ்ண மஹா பாஹோ ஜாநே த்வாம் புருஷோத்தமம்-பரேசம் பரமாத்மநாம் அநாதி நிதானம் பரம் –
த்வம் ஹி ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதி கூடம் ப்ரஹ்மணி வாங்மயே-

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்ம வா இதமக்ர ஆஸீத் -முதலில் பர ப்ரஹ்மமாகவே இருந்தது இவனே -த்வம் ப்ரஹ்ம ஹி ப்ருஹதி ப்ரும்ஹயதீதி தஸ்மாத் —
ஆஸ்ரிதர்களை பெரியதாகச் செய்பவனும் நீயே -பரமம் சாம்யம் உபைதி —மம சாதாரம்ய மாகதா-தன்னாகவே கொண்டு -தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வார் –
தத்துவம் நாராயண பர
நாராயணனே பர தத்வம் -நித்ய முத்தர்களும் இவனுக்கு பரதந்த்ரர்கள் –

நாராயண பரோ ஜ்யோதிர்
ஏஷ ஸம்ப்ரஸாத அஸ்மாச் சரீராத் சமுத்தாய பரம் ஜ்யோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே
என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர்ச் சோதிக்கே
ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம்-நேம வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்னி
தமேவ பாந்தமநுபாதி சர்வம் -தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி —
பரஞ்சோதி நீ பரமாய் நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர் -பரஞ்சோதி இன்மையின் படியோவி நிகழ்கின்ற
பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
மிகும் சோதி மேல் அறிவார் யவரே -ஸ்வ பாவிக அனவதிக அதிசய ஈஸீத்ருத்வம் நாராயண த்வயி ந ம்ருஷ்யதி வைதிக
ஆத்மா நாராயண பர
ஆதமைவேதம் அக்ர ஆஸீத் புருஷவித-
பரமாத்மா ஸர்வேஷாம் ஆதார பரமேஸ்வர -விஷ்ணு நாம ச வேதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே
அவிகாராய ஸூ த்தாய நித்யாய பரமாத்மனே –அவிகாராய -அசேதன வியாவ்ருத்தி -அக்ஷரம் / தேவம் சேதனம் வியாவ்ருத்தி/
-சுத்தாய -/ நித்யம் முக்தர் வியாவ்ருத்தி -பரமாத்மா நித்யர் வியாவ்ருத்தி –
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூய தேபி வா -அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-
உள்ளும் புறமும் வியாபித்து இருக்கிறான் -ஆக்கை உள்ளும் ஆவி உள்ளும் அல்ல புறத்தின் உள்ளும் நீக்கம் இன்றி எங்கும் நின்றாய்
–முற்றக் கரந்து ஒளித்தாய்-விச்வாத்மநாம் -என்று முன்பு சொன்னதை விவரிக்கிறது
நாராயண -அஷ்டாவ்ருத்தி -ஒப்புயர்வற்ற அநந்ய பரமுமான திரு நாமம் அன்றோ இது –

—————————————-

அநந்தம் அவ்யயம் கவிம் சமுத்ரேந்தம் விஸ்வ சம்புவம்–6

எண்ணிறந்த அவதார ரூபங்கள் -குறைவற்ற -அழகாகப் பேசி -பாற் கடலிலே பள்ளி கொண்டு -உலகுக்கு நன்மை செய்பவன்
அமரர் ஏறாய் இருந்து -பகல் விளக்காய் இருந்து -ஆயர் கொழுந்தானவன் அன்றோ –
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே
அநந்தம்
கணக்கற்ற அவதாரங்களை யுடையவன் -அநந்த ரூபம் என்கிற முதல் அணுவாகம் -விவரணம்
அந்தஸ் சமுத்திர நிலையம் யம நந்த ரூபம் -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-அஜாய மா நோ பஹுதா விஜாயதே
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் – சன்மம் பல பல செய்து -பஹு நி மே வியதீ தானி ஜன்மானி –
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தவன்
அர்ச்சை -ஹ்ருதா மநீஷா மனஸாபிக் லுப்தா –
யத் ஸ்வரூபோ யத் ரூபோ யத் குணோ யத் விபூதிகோ யத் பிராமணகோ யத் த்ரவ்யோயம் சர்வேஸ்வர கலப்யதே ச ததா பவேதி தி பாவ
யே யதா மாம் -பிரபத்யந்தே தாம் ஸ்ததைவ பஜாம்யஹம்
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் தானே -நெஞ்சினால் நினைப்பான் யவன் அவனாகும் நீள் கடல் வண்ணனே
அநந்தம்
தேச கால வஸ்து பரிச்சேதய ரஹிதன் என்றுமாம் -நித்யம் -கால பரிச்சேதய ரஹிதன் / விஸ்வம் -வஸ்து பரிச்சேதய ரஹிதன் /
யச்ச கிஞ்சித் ஸ்தித -தேச பரிச்சேதய ரஹிதன் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -என்றவாறு
அவ்யயம்
குறைவற்றவன் -பிறக்கப் பிறக்க பெருமை விஞ்சி -விஜாயதே -விசேஷமாக பிறந்து -ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான-
நிலை வரம்பில பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நிலம் -ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் –
கவிம்
நன்றாக பேசி -அவதரித்து செய்து அருளும் சேஷ்டிதங்கள் அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம் ஹசித்தம் பாஷிதம் சைவ
நின் செங்கனி வாயின் கள்வப் பணி மொழி நினைதொறும் ஆவி வேமால்
அனவதிக தயாசவ் ஹார்த்த அநுராக கர்ப்ப அவலோகநாலாம்பாருதை விஸ்வமாப்யா யயன் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
கவிம்
வேத உபதேசம் -யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் –யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ராஹினோதி தஸ்மை –
பண்ணார் பாடல் இன்கவிகள் யானாய்த் தன்னைத் தான் பாடி –
நும் இன் கவி கொண்டு நும் நும் இட்ட தெய்வம் ஏத்தினால்-செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்குச் சேருமே
சமுத்ரேந்தம்
ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதன நாக பர்யங்கம் உத்ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகாதோ மதுராம் புரீம்
நாகம் ஏறி நடுக்கடலுள் துயின்ற நாராயணனே –பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் –பய் அரவின் அணைப் பாற் கடலுள் பள்ளி கொள்கின்ற பரம மூர்த்தி –
சமுத்ரேந்தம்
குறைவில் தடம் கடல் -யசோதை பிராட்டி போலே மடியில் இட்டுக் கொண்டு உகந்து இருக்குமே
சமுத்ரேந்தம் விஸ்வ சம்புவம்
சாபம் உள்ளன நீக்குவானை தடம் கடல் கிடந்தான் தன்னை -கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் அன்றோ
குறைவில் தடம் கடல் கோள் அரவு ஏறித் கோலச் செந்தாமரைக் கண் உறைபவன் போல் ஒரு யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன்
ஆத்மாநாம் வா ஸூ தேவாக்யம் சிந்தையன் -தன்னைத் தானே த்யானிப்பவன் -அவதார சிந்தனை என்றுமாம் –

————————————————————————–

பத்ம கோச பிரதீ காசம் ஹ்ருதயம் சாப்யதோ முகம்
அதோ நிஷ்ட்யா விதஸ் த்யாம் து நாப்யா முபாரி திஷ்ட்ட்தி-7
ஹ்ருதயம் தத் விஜா நீயாத் விஸ்வஸ் யாயதனம் மஹத்
சந்ததம் சிரா பிஸ்து லம்பத்யா கோச ஸந்நிபம்
தஸ் யாந்தே ஸூ ஷிரம் ஸூஷ்மம் தஸ்மிந் சர்வம் ப்ரதிஷ்ட்டிதம்-8
தஸ்ய மத்யே மஹா நக்நிர் விச்வார்ச்சிர் விச்வதோமுக
சோக்ர புக் விப ஜந்திஷ் ட்ட ன் ஆஹார மஜர கவி
சந்தா பயதி ஸ்வம் தேஹ மாபாத தலமஸ்தகம் -9

அந்தர்யாமி அவஸ்தையை அருமறை அனுபவிக்கிறது –பரத்வம் வ்யூஹம் வைபவம் அர்ச்சை அனுபவித்த பின்பு –
மறை முடி தேடிக் காணா மாதவன் மனத்தே அன்றோ மன்னி உறைகின்றான் –ஹ்ருதி திஷ்ட்ட்தி யோகி நாம் —

பத்ம கோச பிரதீ காசம் ஹ்ருதயம்
தாமரை மொக்கைப் போல் இருக்கும் ஹிருதயம் -போதில் கமல வன்னெஞ்சம் –
சாப்யதோ முகம்
தலை கீழாய் இருக்கும் ஹிருதயம்
அதோ நிஷ்ட்யா விதஸ் த்யாம் து நாப்யா முபாரி திஷ்ட்ட்தி
கழுத்தின் மூலத்துக்கு கீழும் நாபிக்கு மேலும் கட்டை விரல் அளவுள்ள இந்த ஹ்ருதயம் இருக்கிறது –
அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷ –
கட்டை விரல் பரிமாணம் உள்ள புருஷன்
ஹ்ருதயம் தத் விஜா நீயாத் விஸ்வஸ் யாயதனம் மஹத்
அந்த ஹ்ருதயத்தை உலகுக்கு எல்லாம் ஓர் உயிரான நாராயணனுடைய பெரிய கோயிலாக அறிய வேணும் –
ஆயதனம் மஹத்
நெஞ்சமே நீள் நகராக இருந்த
வடதடமும் வைகுந்தமும் மதிள் துவாராபதியும் இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல் என்று ஒழிந்தன கோல்-ஏ பாவம்
வெல்ல நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான் அடியேனது உள்ளத்தகம்
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே
அன்ஸனான் அந்யோ அபிசாக சீதி-வாத்சல்ய குணம் பிரகாசிக்கும் அந்தர்யாமியிலே
சந்ததம் சிரா பிஸ்து லம்பத்யா கோச ஸந்நிபம்
சிறிது அலர்ந்த தாமரையை ஒக்கும் அந்த ஹிருதயம் எப்பொழுதும் நரம்புகளோடு தொங்குகிறது
கமல ஆசனி கேள்வன் ஆகையால் ஹிருதய கமலத்தை விரும்புகிறான் போலும்
தஸ் யாந்தே ஸூ ஷிரம் ஸூஷ்மம்
அந்த ஹ்ருதயத்தில் நடுவில் நுட்பமான ஒரு துவாரம் இருக்கிறது
தஸ்மிந் சர்வம் ப்ரதிஷ்ட்டிதம்
அதில் சர்வாத்மாவான நாராயணன் நிலை நிற்கிறான் -சர்வ அந்தர்யாமி அன்றோ
தஸ்ய மத்யே மஹா நக்நிர் விச்வார்ச்சிர்-விச்வதோமுக
அந்த ஹிருதயத்தின் நடுவில் எங்கும் பரவி இருப்பதும் -எங்கும் ஜ்வாலை உள்ளதுமான -ஜாடராக்கினி -என்னும் பெரிய அக்னி உள்ளது
சோக்ர புக் விப ஜந்திஷ் ட்ட ன் ஆஹாரம்
அது ஆகாரத்தை மூன்று விதமாகப் பிரித்துக் கொண்டு முதலில் சாப்பிட -ஜீரணித்து தேகத்துக்கு தருகிறது என்று தாத்பர்யம்
அஜர
எப்பொழுதும் விழித்துக் கொண்டே இருக்கும் இந்த அக்னி
கவி
எப்பொழுதும் சப்தம் இட்டுக் கொண்டே இருக்கும் இந்த அக்னி
சந்தா பயதி ஸ்வம் தேஹ மாபாத தலமஸ்தகம்
உள்ளங்கால் முதல் தலை வரை தேகத்தை சூடுபடுத்தவும் -ஆழ்வார்கள் திருமலையில் மரம் செடி கொடி அருவி அனுபவிப்பது போலே
ஆதார அதிசயத்தாலே அச்சுதன் இருப்பிடமான ஹிருதயத்தில் அக்னியையும் அருமறை அனுபவிக்கிறது –

——————————————————————–

தஸ்ய மத்யே வன்ஹி சிகா அணீ யோர்த்வா வ்யவஸ்தித
நீல தோயதா மத்யஸ்தா வித்யுல்லேகவ பாஸ்வரா
நீவார ஸூகவத் தன்வீ பீதாபா ஸ்யாத் தநூபமா -10

தஸ்ய மத்யே
தஹா புண்டரீக மத்யஸ்தாகாச வர்த்தி நீ -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தார்
வன்ஹி சிகா அணீ யோர்த்வா வ்யவஸ்தித
ஹிருதய ஆகாசத்தில் நடுவில் மெல்லியதாகவும் மேல் நோக்கினதாகவும் வஹ்னி சிகை இருக்கிறது
யுக்தம் தத்துவ ஜாதம் ஆத்மதயா ஸ்திதவா வஹதி தாரய தீதி வன்ஹி –பரமாத்மா தஸ்ய சிகா வன்ஹி சிகா
தத்வ ஸமூஹத்தை ஆத்மாவாக நின்று வகிக்கிறவன் ஆகையால் வஹ்னி என்று பரமாத்மாவை சொல்லி -அவனது சிகை வஹ்னி சிகை -என்றவாறு
ஒப்பற்ற பிரகாசம் யுடையதாய் அக்னி சிகை போலே இருப்பதால் –
நீல தோயதா மத்யஸ்தா வித்யுல்லேகவ பாஸ்வரா
நீல மேகத்தை நடுவில் கொண்ட மின்னல் கொடி போன்ற ஒளியுடன்
ஸ்வ அந்தர் நிஹித நீல தோயதாப பரமாத்மா ஸ்வரூபா –ஸ்வ அந்தர் நிஹித நீல தோயதா வித்யுதிவ ஆபா தீத்யர்த்த -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
நீலமுண்ட மின்னன்ன மேனிப் பெருமான் –நீல மேகத்தை விழுங்கின மின்னல் போன்ற திருமேனி என்றும் நீல மேகம் விழுங்கின மின்னல் போன்ற திருமேனி
மின்னிலங்கு திரு உரு என்றும் கரு முகில் ஒப்பர் என்றும் சொல்வாரே
சேதனனை பெறாத போது உடம்பு வெளுத்தும் -பெற்ற போது இயற்கையான நீல மேக ஸ்யாமள வர்ணன் -என்றவாறு –
நீவார ஸூகவத் தன்வீ
நெல் நுனி போலே சிறியதாய் இருக்கும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
பீதாபா
மஞ்சள் நிறமான ஒளியுடன் கூடியது -உருக்கிய தங்கம் போலே -நிறத்தை காட்டிலும் ஒளியே விஞ்சி இருக்கும்
தேஜஸாம் ராஸிம்–ஹிரண்ய வர்ணாம்
பீதாபா
என்று ஸ்வ தேஜஸ் ஸை விக்ரஹம் தான் பானம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் என்றபடி -ஸ்வயம் பிரகாசம் என்றுமாம்
ஸ்யாத் தநூபமா
உவமானம் ஆகலாம் -வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாத பிரகாசம் அன்றோ -உவமானம் அற்றது என்றுமாம்
கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா -சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது –

———————————————-

தஸ்யாச் சிகாயா மத்யே பரமாத்மா வியவஸ்தித
ச ப்ரஹ்மா –ச சிவஸ் சேந்த்ரஸ் சோஷர பரமஸ் ஸ்வராட்–11

தஸ்யாச் சிகாயா மத்யே பரமாத்மா வியவஸ்தித
ஆத்மா நாராயண பர -என்னும் பரமாத்மா -விசேஷண அவஸ்தித -விசேஷமாக எழுந்து அருளி இருக்கிறார்
வாத்சல்யாதி குணங்களால் –
த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா சகாய சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிக்ஷஸ்வ ஜாதே
தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத் வத்தி அன்ஸனன் அந்யோ அபிசாக சீதி
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜுன திஷ்ட்ட்தி
பிராமயன் சர்வ பூதாநி யந்த்ர ரூடானி மாயயா–ஸ்ரீ கீதை
ச ப்ரஹ்மா –ச சிவஸ் சேந்த்ரஸ் சோஷர பரமஸ் ஸ்வராட்
அனைவருக்கும் அந்தர்யாமி -அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மாற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே
ப்ரஹ்மா சிவாஸ் சதமக பரமஸ் ஸ்வராட் இத் யேதே அபி யஸ்ய மஹி மார்ணவ விப்ருஷஸ் தே -ஆளவந்தார்
-இவனது ஐஸ்வர்யா கடலில் துளி யாவார்கள்
இவர்கள் ஸ்திதியும் அவனாலே -இருந்து படைக்கும் ஆசனம் போன்றே நான்முகன் -சிவனாய் அயனாய்
சோஷர
-இவர்களும் சிறந்த முக்தாத்மாக்களுக்கும் அவனே அந்தர்யாமி
பரமஸ் ஸ்வராட்
கர்ம வஸ்யன் இல்லாத பரமாத்மா -ச ஸ்வராட் பவதி -ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகிறான் அவன் ஒருவனே –
ஏகோ ஹை வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே சான

———————————————————————-

ருதம் சத்யம் பரம் ப்ரஹ்மம் புருஷம் க்ருஷ்ண பிங்களம்
ஊர்த்வ ரேதம் விருபாக்ஷம் விஸ்வ ரூபாய வை நம–12

பரம புருஷார்த்தம் கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்கப் படுகிறது –

ருதம்
சர்வகதன்-சர்வ வியாபகத்வத்தை ஆதார அதிசயத்தால் மீண்டும் அனுவதிக்கிறது -சர்வ வியாபி யாகையாலே நாம் இருந்த இடத்திலே கைங்கர்யம் செய்யலாமே
சத்யம்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம / ஏக ரூபி / ஆஸ்ரித ரக்ஷணம் தீக்ஷிதன் /
பரம் ப்ரஹ்மம்
பரமமானவன் -தன்னை ஆசிரியத்தாரையும் பெரியவனாக ஆக்குபவன்
புருஷம்
நாம் எல்லாரும் ஸ்த்ரீ பிராயர் -கைங்கர்யம் செய்வதே ஸ்வரூப அனுரூபம்
க்ருஷ்ண பிங்களம்
கறுப்பும் மஞ்சளும் கலந்த திருமேனி -கைங்கர்யத்துக்கு விஷயமான திரு மேனி -காள மேக ஸ்யாமளன் -திரு ஆழி தேஜஸ் வியாபித்து இருப்பதால் –
அதஸீ புஷப ஸங்காசா பீத வாசா ஜனார்த்தன -வ்யப் ராஜத சபா மத்யே ஹேம நீவோ பஹிதோ மணி –
இத்தால் பிராட்டியும் அவனுமான சேர்த்தியிலே கைங்கர்யம் என்றதாயிற்று -ஹரீச்ச் தே லஷ்மீச்ச பத்நயவ்
ஊர்த்வ ரேதம்
ப்ராக்ருதமான ஸ்த்ரீ சங்காதிகள் அற்றவன் -விகாரம் அற்றவன் -உயர்ந்த வீர்யத்தை யுடையவன்
விருபாக்ஷம்
மாறு பட்ட ரூபங்களை யுடைய திருக் கண்களை யுடையவன் -சஷூஷீ சந்த்ர சூர்யவ்
விசேஷமான ரூபமுடைய திருக் கண்கள் என்றுமாம் -யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ
வன் காற்றறைய ஒருங்கே மறிந்து கிடந்து அலர்ந்த மென் கால் கமலத் தடம் போல் பொழிந்தன –எம்பிரான் தடம் கண்களே
விஸ்வ ரூபாய வை நம
உலகத்தை எல்லாம் சரீரமாகக் கொண்டவனுக்கு நமஸ்காரம் -ஆய -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -அவன் முக மலர்த்திக்காகவே –

—————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தம் —

November 19, 2016

ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தம் / விஷ்ணு புராணம் /பகவத் கீதை /மனு தர்ம சாஸ்திரம்
ப்ரஹ்ம யஜ்ஜே த்விஜ ஸூ க்தம் புருஷம் சிந்தையன் ஹரிம்-ச சர்வான் ஜபதே வேதான் சாங்க உபாங்கான் த்விஜோத்தம —
ஹரியை நினைத்து புருஷ ஸூ க்தம் படிக்கும் ப்ராஹ்மணன் எல்லா வேதங்களையும் ஜபித்தவன் ஆகிறான் –
அர்ச்சிதம் ஸ்யாத் ஜெகதிதம் –சகல லோகங்களையும் ஆராதனம் செய்யப் பட்டதாகும்
ஸோஸ் நுதே சர்வான் காமான் ஸஹ ப்ராஹ்மண விபச்சிதா –பரமானந்தம் அடைகிறான் –
ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தம் –
ஸூ உக்தம் -நன்றாக பேசப்பட்டது -புருஷ -பொது சொல் -புருஷனே பேசினது என்றும் -புருஷனைப் பற்றியது என்றும்
-பெருமாள் திரு மொழி -பெருமாள் அருளிச் செய்த பெருமாளை பற்றி அருளிச் செய்யப் பற்ற –
நாராயண பெயர் சொல் -ஸூ க்தம் –
18 மந்த்ரங்கள் -18 அர்த்தங்கள்
1–பூர்ணாத்-புருஷ -கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -ஸ்வரூப ரூப விபவ குணங்கள் -விஸ்வம் -கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன்
-உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -சுந்தர பூர்ணன் நம்பி /நங்காய் –
-2-ச யது பூர்வஸ்மாத்- பூர்வத்தில் இருந்த படியால் -சர்வ காரணன் –யாதோ வா சர்வம் -இத்யாதி –அத்புத காரணாய -நிஷ் காராணாய அகில காராணாயா
–3— சர்வ பாபங்கள் போக்குபவன் -சர்வ ஸ்மாத் பாப்யோ ஒளஷதி -துயர் அறு சுடர் அடி -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி
-அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -வி ஜுவ்ரா -பிரமோத-தம்பி அரசு ஏற்றுக் கொள்வானோ -கவலை போனதே –
4- பூ புரம் பட்டணம் ஆவிசயது – நுழைந்து சயனித்து -நெஞ்சமே நீள் நகராக இருந்த தஞ்சனே -சர்வாந்தர்யாமி
5- புரு சனாதி கொடுக்கிறவன் -வரம் ததாதி வரத-அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை -வாங்கிக் கொள்பவன் உதாரன் தானே கொடுப்பவன் -சகல பல ப்ரத்வம் –
புருஷன் சங்கல்பித்தான் –பொதுவாக சொல்லி மேலே -நாராயணன் –
பிரசித்த அர்த்தம் -நாராயணனுக்கு -ஏகோ கைவ நாராயண ஆஸீத் -ரூடி / யவ்கிகம்
சந்தி எழுத்தும் எழுத்தும் சேர்ந்தால் -ஸமாஸம் சொல்லும் சொல்லும் சேர்ந்து -பாணினி ஸூ த்ரம்
சர்வ வேதாந்த பிரத்யயம் நியாயம் -சாமான விசேஷ நியாயம் -பொதுவான சொற்கள் நாராயணன் இடம் பர்யவசிக்குமே –
ஜாயமான புருஷன் –மது சூதன் கடாக்ஷம் -புருஷ சப்தம் ஜீவாத்மாவையும் காட்டுமே -இதில் –
பிரகிருதி புருஷன் இரண்டும் அநாதி -இதிலும் புருஷ ஜீவாத்மா –
சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷ -சர்வ வியாபகத்வம் அந்தர்யாமித்வம் -ஜீவன் இடம் சேராதே
1- சகஸ்ர சீர்ஷா —
சகஸ்ர அநந்தம்-சீர்ஷா -தலை உத்தம அங்கம் -பிரதானம் -லோக -பிரதான புருஷ ஈஸ்வரன் -பிரகிருதி ஆத்மா அனைத்துக்கும் நியாமகன்
-சர்வஞ்ஞத்வம்-சர்வ சக்தித்வம் -வ்யாபகத்வம் -சகஸ்ர பாத் -ஞானம் பலம் -இத்யாதியிலும் முதலில் ஞானம் சொன்னால் போலே
-வேத விளக்கு -நந்தா விளக்கு -பரா அஸ்ய சக்தி விவித- ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -ஞான இந்திரியங்கள் எல்லாம் முகத்திலே உண்டே
சகஸ்ர சீர்ஷா ஞான இந்திரியங்கள் சொல்லி
சகஸ்ர பாத் -கரமேந்திரியன்கள் உப லக்ஷணம் சொல்லி
அத்தை விளக்க சகஸ்ராஷா -அதில் இது சர்வ இந்த்ரியானாம் நயனம் பிரதானம் –
ஆயிரம் -சேதன அசேதனங்கள் சர்வம் கல்விதான் பிரம்மா -பரண் திறன் அன்றி பல்லுலகீர் தெய்வம் மாற்று இல்லை
-அங்கயன்யா தேவதா -ஜனதா காரத்வம் -விராட் ஸ்வரூபம் த்யானம் -நீராய் நிலனாய் –இத்யாதி
ரிஷிகேசன் -நம் இந்திரியங்களை வசப்படுத்த -என் நெஞ்சுனாரும் அங்கே ஒழிந்தார் –கண்ணும் மனமும் ஓடி திருவடிகளில் அடைய
-பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம் -கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் -வாய் அவனை அல்லாது வாழ்த்தாது -தோள்கள் ஆயிரத்தாய்
-புருஷ -ச ஏவ வாஸூ தேவ -புருஷோத்தமன் -மற்றவர்கள் ஸ்த்ரீ பிராயர்கள் –
ச பூமிம்-பரந்த பூமி அம் கண் ஞாலம் -விசுவதோ-
தசாங்குலம்-தாண்டி -சத்ய லோகம் தாண்டி -சப்த ஆவரணம் -ஒவ் ஒன்றும் அத்தை விட 10 மடங்கு பெரியது
-பிருத்வி அப்பு அக்னி வாய் ஆகாசம் அஹங்காரம் மஹான் -முடிவில் பெரும் பாழ்-தச குணிதம் –
ஹிருதயம் 10 அங்குலம் -அத் யுதிஷ்டத்து -படுகாடு கிடக்கிறார் அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷருக்குள் அனுபிரவேசம்
தசாங்குலம் -எண்ணில் அடங்காதவை என்றுமாம் -விசிஷ்டாத்வைதம் போதித்த ஸ்லோகம் -பூமி உண்மை -பரத்வம் எப்படி உள்ளார் –
திவ்ய விகிரஹம் குணவான் -விபூதிவான் -தர்சனம் பேத ஏவ ச -தேசத்தால் வரம்பு இல்ல்லாதவன் -என்றபடி -தாமரை
-படி என்றும் சொல்லும்படி இல்லாதவன் அன்றோ சாகஸ்ய நியாயம் பசு நான்கு கால் பிராணி -வெள்ளாடு -பொதுச் சொல் சிறப்பு சொல்லில்
-சர்வ நாம சப்தம் -பொது சொல் -புருஷ -நாராயணனை குறிக்கும் -காதி அனந்தாச்சார்யார் -50 இடங்களில் காட்டி -சங்க ஸ்ம்ருதி
-யேஷவை புருஷ விஷ்ணு வ்யக்தன் அவ்யக்தன் ச நாதன் –பிரசித்தம் வை -சப்தம் -விஷ்ணு தானே
-தாமரைக் கண் படைத்தவன் புருஷன் ராமாயணம் -கப்யாசம் —
கரியவாகி –மிளிர்ந்து -பிரசன்ன சீதா -குளிர்ந்த கடாக்ஷம் -ரஷ்யத்தின் அளவில்லாமல் பெரியவாகி நீண்ட –
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கு 2 போதுமே -சகல அங்கங்களும் இங்கே கண்ணாக நாடு பிடிக்க -கருணா ரசவாக வீக்ஷணை

யஜுவ்ர் வேதம் -18 ஸ்லோகங்கள் – ரிக் 16 ஆபூர்வ அநுராகம்

2- புருஷ
காலங்களை கடந்து நிற்பவன் என்கிறார் இதில் -அந்த புருஷன் –அவன் மட்டும் சொல்லாமல் –
புருஷ ஏவேதகம் சர்வம் -மீண்டும் சொல்லி உறுதி படுத்தி -அதனால் புருஷ ஸூ க்தம் –
யத் பூதம் -யச்ச பவ்யம் —எது எல்லாம் முக்காலத்தில் இருந்த எல்லாம் -இதம் சர்வம் -சுட்டு பொருள் —புருஷ ஏவ
–சேதன அசேதனங்கள் எல்லாம் புருஷனே –தேச கால -வஸ்து -த்ரிவித -பரிச்சேத ரஹிதன் –
இஹ ந நாநா அஸ்தி —
–யூத -அம்ருதாத் வஸ்ய –
பால் என்கோ –சாதி வைரம் என்கோ –வஸ்து பரிச்சேத்யன் -தேச காலம் பரிச்சேதயம் ஆத்மாவுக்கும் உண்டே
யூத அமிருதத்வம் மோக்ஷ சாம்ராஜ்யம் சொத்தாக உடையவன் -ஈசானா -யத் -அன்னேனே ரோஹதி-அனுபவத்தால் நாசம் அடையாமல் இருக்கிறது
-தர்மம் அர்த்தம் காமங்கள் மோக்ஷம் குறைவில்லாமல் கொடுக்கும் புரு சமயோதி புருஷ
-போகின்ற காலங்கள் போய காலம் –ஒருங்காக அளிப்பாய் -சேம நல் வீடும் –இத்யாதி –
சகல பல ப்ரதோகீ -தனி மா தெய்வம் -மோக்ஷம் தனி தட்டு மீளாத புருஷார்த்தம் பிரித்து சொன்னதே –
வஸ்திரம் /முதலை /கர்ப்பம் காக்க /ராஜ்ஜியம் கிடைக்க /கைங்கர்யம் கிட்ட /சரணாகதர்கள் பலம் பல உண்டே
நீலோ கடம் -மண் குடம் -அத்வைத வாதம் அல்லவே சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம-
விசிஷ்ட அத்வைதம் –நீராய் நிலனாய் -சமா நாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி -நிமித்தானாம் சப்தானாம்
ஏகஸ்மின் அர்த்தே விருத்தி -சாமா நாதி கரண்யம் -நீலம் வாயும் வயிறுமான மண்ணால் குடம் -போன்றவை அந்வயிப்பது போலே –
ப்ரஹ்ம சரீரம் ஆகாரத்தால் எல்லாம் ஓன்று -யாவரும் ஒருவர் -சாதி ஓன்று ஒழிய வேறு இல்லை -பகவத் சேஷ பூதர்
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் –பல என்று உரைக்கில் போலவே யாம் —
உளன் எனில் உளன் அவ்வுருவம் -இவ் வுருவுகள் -உளன்அலன் எனில் இவ்வருவம் அவ்வருவுகள் -இதம் சர்வம் ப்ரஹ்மம் ஏவ –
எங்கும் வியாபித்து பரந்து இருக்கும் -அவன் நாம் கண் காண வந்து -அனந்தன் மடியிலே- அநந்த போகி-
அளவுக்கு உட்படும் தோற்றம் -நமக்காக சுருக்கிக் கொண்டு சேவை சாதிக்கிறான் –
அம்ருதம் -மோக்ஷத்தை -முகுந்தன் -மு மோக்ஷம் கு பூமி ததாதி -வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் சரண்ய முகுந்தத்வம் உத்பலா விமான திருக் கண்ண புரம்
இதம் புருஷன் -உண்மை மித்யை இல்லை -காலமும் உண்மை -மோக்ஷம் தனி இடம் -அனைத்தும் சொல்லுமே இது-
மேலே உள்ள நான்கு ஸ்லோகங்களும் இது பீடிகை
3- ஏதாவான் அஸ்ய மஹிமா-அத ஜாயா -புருஷ -மிகவும் உயர்ந்தவன் -புருஷோத்தமன் இவன் என்ற வாறு
-பூர்வ சேஷம் அந்திம -13/14/15 அத்யாயம் -இருவர் புருஷர்கள் ஷர அக்ஷரா -பத்த முக்தர் ஆத்மாக்கள் -வேறு பட்ட புருஷோத்தமன் நான் –
அபிருஷன் -புருஷன் -உத்தர புருஷன்-உத்தம புருஷோத்தமன் -ஐந்து விரல்கள் –
பாதோஸ்ய–பாதம் கால் அர்த்தம் பாதி பகுதி விச்வா பூதாநி -லீலா விபூதி கால் மடங்கு -த்ரிபாத் -அம்ருதம் -தஸ்ய -த்வி பரமபதம் முக்கால் பங்கு
அபரிச்சேதயம் -நித்ய விபூதி என்பதால் -எங்கு உள்ளது என்று ப்ரஹ்மாதிகளும் காண முடியாதே
இவ்வளவு தானோ இவன் மஹிமை -ஏதாவான் அஸ்ய மஹிமா -சொல்லி முடிக்க முடியாதே -தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான்-
4- த்ரிபாத் –
-நான்காக பிரித்து –வா ஸூ தேவ -சங்கர்ஷ -அநிருத்தன ப்ரத்யும்னன் -வ்யூஹ நாராயணன் -புவனா பாத அபவாத் ஒரு கால் பிறந்தது
–ரக்ஷணத்துக்கா அநிருத்தனன்- நால் புறமும் சூழ்ந்து -விபவ -அவதரித்து –அர்ச்சையாலும் வியாபித்து -பின்னானார் வணங்கும் சோதி
-அதற்கும் மேலே -சாசனம் அநசனே அபி –தேவாதி ஸ்தாவர ஜங்கமம் -உண்ணும் தேவ மனுஷ்யர் -உண்ணாத கல் -அந்தர்யாமி
-ஐந்தையும் ஒரே ஸ்லோகம் சொல்லும் -அஜாயமான மான பஹுதா விஜய்யா –
5-த்ரிபாத் விபூதி உத்தைத் புருஷா
ஸ்ருஷ்ட்டி பத்தி -நாராயணனே ஸ்ருஷ்டிக்கு கர்த்தா -இவனே உபாதான காரணம் -நான்காக பிரித்த -பெருமாள் -போலே வ்யூஹமும் நான்காக –
சதுராத்மா –ஸஹிஷ்ணு –தன் ஸ்வரூபம் தானே தியானம் நித்யோதித்த தசை –லீலா விபூதி உருவாக்க –
சங்கர்ஷணன் -சம்ஹாரம் முதலில் /படைத்து -பிரத்யும்னன் /காத்து அநிருத்தன் —
கர்மாதீனமாக -உடலை கொடுத்து -பிரகிருதி பிராக்ருதமாக மாறி சரீரம் கொடுத்து –
6- தஸ்மாத் விராட ஜாயாத –காலம் தூண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி –
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி –அண்ட கடாகம் -நான்முகன் -பஸ்ஸாத் –
தேவனுக்கு பூஜை யாகம் -த்ரவ்யம் சேர்த்து ஹோமம் -நித்ய ஸூ ரிகள் ஸ்ருஷ்ட்டி யாகம் ஹோமம் -நான்முகனை பசுவாக வைத்து
-த்ருஷ்ட்டி விதி தியானம் நடப்பது போலே நினைத்து செய்தல் –
வசந்தம் ருது -க்ரீஷ்மம் -சரத் -ருது -கால தத்வம் உணர்த்தி ஸ்ருஷ்ட்டி ஆரம்பம் அதற்காக யஜ்ஜம்
நெய் /சமித்து /புரோடாசம் -அவி-புருஷனை இங்கே நான்முகனை சொல்லி யத் புருஷேண –தேவர்கள் யஜ்ஜம்
-நான் முகனே உருவாக்க இல்லையே அதனால் இதில் விஷ்வக் சேனர் பிரம்பு கொண்டு
யத்ர பூர்வே சாத்திய ஸந்த்யா தேவா -கடைசியிலும்
மாவால் ஆன பசு ஆடு கொண்டு -மானஸ த்யானம் -இங்கும் -முக்தருக்கும் ஸ்ருஷ்ட்டி சக்தி உண்டு
-பல சரீரம் கொள்ளும் சக்தியும் உண்டு கைங்கர்யம் பண்ண -ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் -சக்தி இருந்தாலும் பிராப்தி இல்லையாம் செய்ய மாட்டார்
விஷ்வக் ஸ்ருஜ விஷ்வக் சேனரை கூப்பிடுகிறார்கள் –
7-சப்தாதி –புருஷன் பசும்
க்யூபா ஸ்தம்பத்தில் பசு கட்டி -நான்முகன் தான் இங்கே பசு -யூபம் பிரகிருதி -எல்லாம் த்ருஷ்ட்டி விதி-பிரகிருதி வேண்டுமே சரீரம்
-நாமும் கட்டுப் படுகிறோம் நான்முகனும் கட்டுப் படுகிறான் -7 வஸ்துக்கள் பரிதி -த்ரி சப்த -21 சமித்துக்கள் -உபகரணங்கள் கொண்டு யஜ்ஜம் செய்து –
அக்னி உத்தர வேதி -பரிதி -அக்னிக்கு மூன்று பக்கம் உத்தர வேதி மூன்று கிழக்கு 1
இங்கு ஐம் பூதங்கள் அஹங்காரம் மஹான் -இந்த 7 பரிதிகள் –
21-சமித்துக்கள் -24 தத்வங்கள் பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம் இல்லாமல் 21-
இவை ஸ்ருஷ்ட்டி க்கு சாமக்கிரியைகள் -கீழே காலம் சொல்லி -1000 சதுர் யுகங்கள் கழித்து -பழைய வாசனை போக்க –
8-தம் –தேனை தேவா -ஸாத்யா ரிஷப -நித்யர்கள் -முக்தர்கள் பரிஹிஷி பிரக்ருதியில் நான்முகனை கட்டு
ப்ரோஷித்தார்கள்-ஆஹுதி கொடுக்கும் வஸ்துவை சம்ஸ்காரம் பண்ணி -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் இதே போலே ஆத்மாவுக்கு –
புருஷன் ஜாதம் அக்ரத-முன்பே பிறந்த -ஆத்மவர்க்கத்துக்கு முன்னே என்றவாறு –
ஸாத்யா -நித்யர்கள் -ரிஷயா -முத்தர்கள் மந்த்ர த்ரஷ்டா ரிஷி திருமந்திரம் அறிந்து மோக்ஷம் வந்ததால் –
9-தஸ்மாத் –ஆரண்யன் -புருஷத் ராஜ்யம் தயிரும் நெய்யும் சேர்ந்து -தயிர் கலந்த நெய் யை கொண்டு
ஸ்ருஷ்டிக்கு வீர்யம் சக்தி -உருவாக்க –
பக்ஷிகள் மிருகங்கள் —ஊர்ஜா-சக்தி -தயிர் நெய் இரண்டுமே கவ்யம் -பஞ்ச கவ்யம் பால் மூத்திரம் சாணி சேர்த்து –
-பஞ்ச தன்மாத்திரைகள் நடுவில் பூதங்கள் கடைசியில் அதே போலே தயிர் நெய் பாலில் இருந்து
10-16- தச வித ஸ்ருஷ்ட்டி சொல்லப்படுகிறது -3 ஸ்கந்தம் 8 அத்யாயம் பாகவதம் ஸ்ருஷ்ட்டியை விளக்கும் -விதுரர்க்கு மைத்ரேயர்
10-தஸ்மாத் தச வித ஸ்ருஷ்ட்டி -வேதங்கள் இதிகாசங்கள் புராணங்கள் சந்தஸுக்கள் -தஸ்மாத் -சர்வஹூதா -உருவாயின
-ரிக் சாமம் -நித்யம் தான் -வாக்கிலே வந்தது இல்லையே -சரீரம் கொண்டதை ஆத்மாவுக்கு பிறப்பு என்கிறோம்
இவர் மூலம் வேதங்கள் பிரகாசப் படுத்தப் படுகின்றன
திரையீ மயன் -வேதங்களை சரீரமாக வேதம் கொடுத்தவன் -வேதம் நான்காய் –பகுதிகள் மூன்று -ருக்கு மந்த்ரங்கள் சாமம் யஜுஸ்
-ப்ரஹ்ம வித் ஆப்னோதி பரம் -பாதம் முடிந்து -அர்த்தமும் ப்ரஹ்மம் அறிந்தவன் ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் -அடையாளம் -யவன் ஒருத்தன் -அறிந்து கொள்கிறானோ -பாதம் முடியாமல் -அவன் கல்யாண குணங்களை அறிந்து
-ருக்கு முடிந்தது -ரஜோ ஸ் முடியாதவை -இசை கூட்டி சாமம் -மூன்றின் கலவை அதர்வணம் -ரிக் வேதத்தில் நான்கும் இருக்கலாம் –
சந்தசுக்களும் தோன்றின -சப்த சந்தசு -புரவி ஏழும் ஒரு கால் உடைய தேர் ஆதித்யன் –
அனுஷ்டுப் சந்தஸ் 8 எழுத்து ஒரு பாதம் -கால் பகுதி என்றவாறு –
11-தஸ்மாத் –திர்யக்குகள் -அஸ்வர்/ஒரு குழம்பு பற்கள் எருமை மாடு -கழுதை போன்றன -பசு மாடுகள் -அஜம் ஆடு –
பசு தனியாக -விஷ்ணுவுக்கு பிரதானம் என்பதால் தனியாக சொல்லப் பட்டன -விஸ்வரூபம் சேவை –
12-கேள்வி 13-பதில் -படைக்கப் பட்டவர்களில் யஜ்ஜம் பண்ணுபவர்களை படைப்பார்களோ -எத்தனை விதமாக -கதிதா விகல்பியன்
-முகம் எது -எது தோள்கள் –எது தொடை கை திருத் தோள்கள் –
ப்ராஹ்மணர் அஸ்ய முகம் ஆஸீத் -சாதுர்வர்ணயம் -இத்தை மூலமாக கொண்டே கீதையில் -க்ஷத்ரியர் -தோள்களில் –
பாஹு ராஜன் க்ருத்யா -ரக்ஷிக்கும் ஸ்தத்ரியன் திருமால் அம்சம் -கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் -கதை -வைசியர் -தொடைகளில் –சூத்திரர் -பாத கமலங்கள் –
தேனே மலரும் திருவடித் தாமரைகள் -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –
தமிழ் முகம் இல்லா பாஷை சமஸ்க்ருதம் வாய் இல்லா பாஷை என்பர் -முகத்துக்கு தமிழில் சொல் இல்லையே
வர்ணம் -குணம் அடிப்படையில் -ஜாதி குதிரை ஜாதி புஷபம் போலே -உயர்வு தாழ்வு கல்பித்தால் தான் குற்றம் -வேறுபாடு இருக்கலாமே -குண கர்ம விபாகம் –
ஜாதி -ஸ்திரி -சொத்து -விசுவாமித்திரர் பரசுராமர் பிறப்பு நடத்தை மாறாடி –
பசுபதி ஆக்கம் -ப்ராஹ்மணர் மட்டுமே மோக்ஷம் -அதனால் மற்றவர் நடத்தையால் ப்ராஹ்மணர் ஆகி மோக்ஷம்
நம் சம்ப்ரதாயம் எல்லாரும் இருந்த நிலையிலே மோக்ஷம் போகலாம் –
14 சந்த்ரமா மனசோ ஜாத -சஷூ சூர்யா –முகம் இந்திரன் அக்னி பிராணன் -வாயு
லோகத்துக்கு உபகாரமாக பல ஸ்ருஷ்டிகள் -இதில் —
சதி ஆஹ்லாதே குளிர்ச்சி -திரு உள்ளம் குளிர்ந்த சந்திரன் –கண் பார்வைக்கு -கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் –
-சூர்ய நமஸ்காரம் கண் பார்வைக்கு -தாமரை அலரும் -தாமரைக் கண் -பக்தர்களால் அலரும்-அவன் திருக் கண்கள் -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான் –
அதிபதி பிரதானம் முகம் பிரதானம் -இந்திரன் -தேவதைகள் முகம் அக்னி -என்பர் -ஹனுமான் முக்கிய பிராண தேவதை -மாத்வர்
15- நாபிப்யாம்–அந்தரிக்ஷம் –
தலையில் இருந்து சுவர்க்கம் -ஆகாசம் -பூமி திக்குகள் காதுகளில் இருந்து -பொருவில் சீர் பூமி என்கோ திருவடியில் இருந்து உருவாகி
-நின்று அளந்து –கிடந்தது உண்டு உமிழ்ந்து கிடந்தது – -பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் –அரவாகி சுமத்தியால் -விராடன் ஸ்தோத்ரம் –
16/17/18-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானத்தால் மோக்ஷம் -ஹரி வைபவம் சொல்லும்
16 வேதாஹ மேதம்–
வேர் முதல் வித்தாய் -சர்வ காரணத்வம்-சொல்லி -அத்தை நீ அறிந்து கொண்டு -பக்தி செய் என்கிறது –
உபாசனத்தாலே அடைய வேண்டும் என்கிறது –
காம் வேத -நான் இவனை அறிந்து கொண்டேன் -வேத புருஷன் -வேதம் அநாதி -சுடர் மிகு சுருதி -துல்யமான அர்த்தம் –
சர்வாணி ரூபாணி –எல்லாம் படைத்து எல்களா ரூபங்களை கொடுத்து –நாமானி க்ருத்வா -நாமங்களை சூட்டி –
அபிவதன் -திரும்ப உச்சரித்து கொண்டு -சங்கல்பத்தால் -நினைவே ப்ரஹ்மத்துக்கு முக்கியம் அடங்குவார் இல்லாதா ஸ்வா தந்தர்யம் சங்கல்ப சக்தி
-தீரன் -நிர்விகார தத்வம் என்றபடி -சரீரம் பிரகாரம் பரிணாமமே ஸ்ருஷ்ட்டி -சதா ஏக ரூபன் —
தீரன் -நிர்விகாரன் -என்றவாறு -உபாதான காரணமாக இருந்தாலும் -ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை -சரீரம் தானே ஜகத்
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம் -சத்யம் -நித்யம் -நிர்விகாத்வம் -நந்தா விளக்கே அளத்தர்க்கு அரியாய்
இப்படிப் பட்ட ப்ரஹ்மத்தை அயம் வேத -அறிந்து கொண்டேன் -என்றவாறு –
புருஷம்-மஹாந்தம் -பிரகிருதி தண்டு -தாமஸ் அசத்து பாரே -தாண்டி -ஆதித்ய வர்ணம் -இப்படிப் பட்ட புருஷன்
அஹம் வேதமி-வேதம் -அருளிச் செயல் சரம -அர்ச்சை சிரமம் -ப்ரஹ்மா ருத்ரன் இந்திரன் வந்தாலும் திருவடி
-அசாஹாய சூரன் -சொல்ல தேவை இல்லையே ப்ரஹ்மா சொன்னதும் -ச ப்ரஹ்ம ச சிவா சேந்த்ர -வேத வாக்கியம் படியே வால்மீகி –
புருஷம் -பூர்ணத்வத்தால் -ஏதம் ஸுலப்யம் மஹாந்தம் பரத்வம் -மூன்றும் சொல்லி -சரணாகதி பண்ண -இதே போலே
-சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய -க்ஷிப்ரம் நிவேதயதே-ஏதம் போலே ராகவன் எளிமை வாசகம் -மஹாத்மா -சர்வ லோக சரண்யன் –
வேதனம் -அறிந்து தியானித்தல் -மீன் -கங்கை த்ரி விக்ரமன் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -அறிவுடன் நீராடினால் தானே பலம் கிட்டும் –
அதே போலே காரணத்வம் அறிந்து உபாசித்து -பலம்
ம்ருத்யு -சொல்லால் சொல்லும் சம்சாரம் தாண்ட இதுவே வழி -ஞானான் மோக்ஷம் -ஞானமே பக்தி -காய் பழம் போலே –
பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -பக்குவம் பட்டு -கேவல ஞானம் காய் -பக்திசா ஞான விசேஷம் –
அறிவு முதல் நிலை /நினைவு -அத்தை நினைத்து /முதிர்ந்து -அடிக்கடி நினைத்து -அடைய ஆசை பெருத்து தியானம் –
வேதனம் ஸ்மரணம் த்யானம் -இடை விடாமலும் -இடை யூறுகள் இன்றி த்யானம் -/
அன்பு தெளித்து ஸ்னேஹ பூர்வம் அநு த்யானம்- இதுவே பக்தி -வேதந சப்தம் இத்தையே சொல்லும்
புருஷ-கல்யாண குணங்கள் -மஹா -கீழே உள்ளார் -ஆதித்ய வர்ணம் ரூபம் திருமேனி -தாமஸ் அஸ்து பாரே
-ஸ்ரீ வைகுண்டம் தேச விசேஷம் -சர்வாணி ரூபாணி விசித்திய பஹு வசனம் -அத்தனையும் உண்மை -விசிஷ்டாத்வாய்த்த தத்வங்கள் எல்லாம் இதிலே
17–தாதா ப்ரஸ்தாத் –நான் அந்நிய பந்த அயனாயா –
வித்வான் -நிராமம் ஸ்வாமி அறிந்து -அம்ருதம் இஹ பவதி -அமிருதம் போன்ற பரம பதம் அடைந்து -பிரம்மன் தியானித்து யுக கோடி சகஸ்ரம் –
சக்ர -100 யாகம் செய்த இந்திரன் -பிரதி திசைச்ச நான்கு திக்குகள் விதிக்குகள் எட்டு திக் பாலரும் யாரை த்யானித்தார்களோ
-அவனையே வித்வான் -அறிந்து உபாசித்தவன் இந்த பிறவியில் முக்தி அடைகிறான்
தமேவ வித்வான் -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்ம ஏவ பவதி போலே இரண்டு உண்டே -எட்டு கல்யாண குணங்கள் அடைகிறான் -வேறு வழி இல்லை என்றவாறு
கள்வா –கழல் பணிந்து வெள்ளெறேன் நான் முகன் இந்திரன் கழல் பணிந்து -பிடித்தேன் பிறவி கெடுத்தேன் பிணி சாரேன்-வேறே வழி இல்லையே
வித்வான் -அறிவு -அறிபவன் -அறியப்படும் பொருள் மூன்றும் உண்டே -வாக்யார்த்தா ஞானம் மட்டும் மோக்ஷம் இல்லை என்றதாயிற்று
18- யஜ்ஜென ப்ரஹ்மா -நான் முகனை கொண்டு ஸ்ருஷ்ட்டி எஜ்ஜம் செய்து -தர்மம் முதன்மை பெற்றது
தானி -யத்ர பூர்வே ஸாத்யா சந்தி தேவா –அறிந்து -நாகம் வைகுண்டம் அடைந்து -மஹிமா -அஞ்ஞானம் அற்று
ஸ்வரூபம் விளக்கம் பெற்று -ஸநாதர்கள் நித்யர் -வித்வான் வேதனம் தியானம் உபாசனம் பக்தி -ஒன்றே வழி
-சாஸ்திரம் பக்தி -பிரபத்தியாலோ பக்தியாலோ அடையலாம் -ஸ்வரூப விரோதி என்று –
ப்ரீதி தலைமண்டி கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் –

உத்தர அநுவாகம் 6 மந்த்ரங்கள்

1-சேஷத்வம் -பர கத அதிசயம் -ஆ தேனை -சரீரம் ஆத்மாவுக்கு போலே
தத் புருஷஸ்ய –விஸ்வம் -அக்ரே ஆஜாநாம் -அறிந்தேன் -பழைய காலத்தில் -திருமாலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன்-
அடிமைத் தனம் -சேஷத்வம் -பழைமை – நல் தமிழால் நூல் செய்த பெற்றிமையோர் –
அத்ய ஸம்பூதா -முதலில் தண்ணீர் -பிருதிவியை ரஸாச்சா– உண்டான பிருதிவியில் அன்னம் ரசம் உருவாகி போஷிக்க
-விஸ்வ கர்மா -தேவ தச்சன் -மயன் அசுரர் தச்சன் -விஸ்வ கர்த்தா -சமாவார்த்தாதி -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டத்தை சொல்லி
-தண்ணீருக்கும் அனைத்துக்கும் பர ப்ரஹ்மமே காரணம் -\
தஸ்ய த்வரஷ்டா–விதத்தி ரூபமேத்தி -தரிக்கிறான் வியாபிக்கிறான் -தானே திருமேனியால் தரித்து -ஆதாரம்
-வியாபித்து உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறார் -அந்தராத்மா -சரீர ஆத்ம பாவம் -அந்தர்யாமி -நியமனம் -யமயத்தி -நியந்தரு நியாமிய பாவம்
தத் புருஷஸ்ய -இப்படி பட்ட பரமாத்மாவுக்கு விஸ்வம் -ஆத்மாக்கள் சேஷ பூதர் என்றவாறு –யானே நீ என் உடைமையும் நீயே
-நாமும் நம் சரீரமும் அவனுக்கு சரீரம் என்றவாறு
பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் -பிரியாமல் -இருப்பதாய் -சார்ந்து இருப்பது பிரகாரம் -கருணை பிந்த்ரா குணங்கள் போலே
-குணம் தர்மம் -குணி தர்மி -குண்டலி புருஷன் -தண்டீ புருஷன் -பிரிக்கலாம் -சுக்ல பட -வெள்ளை துணி -வெண்மை பிரிக்க முடியாதே –
குணம் த்ரவ்யம் சார்ந்து இருக்கும் -ஜீவாத்மா குணம் இல்லை த்ரவ்யம் -பரமாத்மாவும் த்ரவ்யம் -மேஜை புஸ்தகம் போலே
-சார்ந்தே இருக்கும் த்ரவ்யங்கள் போலே -பிரகார அத்வைதம் -ஆத்மா அநேகர் உண்டே -பலர் -உண்டே என்னில் —
அனைவரும் ஒரே ஆகாரம் -ஞான மயம் -ஞான குணம் – ஆனந்த மயம் -சேஷத்வம் -போது தானே -ஒரே ஜாதி என்றவாறு –
-பிரகாரி அத்வைதம் -தன் ஒப்பார் இல்லாத அப்பன் -இதில் இரண்டாவது இல்லை —
மேலே சரீராத்மா பாவம் -குணம் பிரகாரம் -பிரகாரம் ஆவது சரீரம் ஆகாது -சரீரமானவை எல்லாம் பிரகாரம் -சார்ந்தே பிரியாமல் இருக்குமே
யஸ்ய சேதனஸ்ய -யது த்ரயவ்யம் -சார்வார்த்தமனா- ஸ்வார்த்தே -தாராயத்வம் நியந்தும் சக்தே
-அவன் பொருட்டே அவனாலே தாங்கி ஆட்சி செய்யப் படுவதே சரீரம் என்றவாறு
த்வேஷிடா ரூபமேத்தி -தஸ்ய புருஷஸ்ய விஸ்வம் -தரித்து நியமிப்பதால் விஸ்வம் சேஷம் என்றவாறு –
லலாடா -நெற்றியில் ஸ்வேதா -தண்ணீர் -வேர்வை -ஹிரண்மய அண்டம் உருவானது -அப ஏவ சதர்ஜ ஆதவ் -முதலில் தண்ணீர்
-நாரம் தண்ணீர் அயன ஆஸ்ரயம் நாராயணன் -அந்நாத் பவதி –கர்மம் சக்கரம் -கர்மம் அடியாக உயர்வு தாழ்வு
-தத் புருஷஸ்ய விஸ்வம் -கிருஷ்ண ஏவ கி லாலே -உத்பத்தி லயம் காரணம் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன்
-வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -சிற்றிலோடு எங்கள் சிந்தை -சிதைக்கக் தடவையோ கோவிந்தா -அநந்ய பிரயோஜனர் –
2-வேதகா மேதம்–மீண்டும் -அஹம் புருஷம் வேத -ஏதம் ஸூ லாபான் மஹாந்தம் -ஆதித்ய வர்ணம் -தமஸை தாண்டி -அன்யா பந்தா –உபாயம் அயனம் பிராப்யம்
3- அவதார சீர்மை சொல்லும் மந்த்ரம் –பிரஜாபதி -ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -இங்கே குறிக்கும் -சரதி கர்ப்பே -அடியவர் ஹிருதய கண்ணுக்கு விஷயம்
-அஜாயமான பஹு தா விஜாயதே -கடுகில் காணுமாறு அருளாய் -ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான்
-உண்ணாத நீ உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தாய் -மரம் இரண்டு பறவை -உணவு உண்ணாமல் ஜோதிஸ் மிக்கு –
தஸ்ய தீரா -ஞானிகள் அறிவார்கள் அவதார ரகஸ்யம் -நித்ய சூரிகள் உள்ள நாட்டை அடைய ஆசைப் படுவான் –
தான் ஏற நாள் பார்த்து இருக்கும் –
ராஜாதி ராஜ ஸர்வேஷாம் -விஷ்ணு -ப்ரஹ்மம் -மஹான் -ஈஸ்வரனை அறிந்து கொள்கிறோம் ச பிதா ச பிரஜாபதி
-ஸ்வாமி ரக்ஷகர் பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆத்மேஸ்வரீம்- –அஜாயமான பஹுதா -விஜாயதே விசேஷனா ஜாயதே 12 பன்னிரு திங்கள்
-நாட்டில் பிறந்து படைத்தன பட்டு -நாம் பிறக்க வேண்டிய தேவை இல்லாத படி என்பதால் -விசேஷ ஜாயதே -அர்ச்சையும் அவதாரமே
-அஜன் -பிறப்பிலி -தூணில் இருந்து -மற்றவர் போலே பிறக்க வில்லையே
ஜானி ஜரா சகல துரிதம் -போக்க கிருபாதீனம் -கூபத்தில் விழும் குளவி எடுக்க குதித்து -எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்து –
-வானவர்கள் நாடு -நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் காண்மினே இதனால் தான் -இங்கே ஈரரசு பட்டு இருக்கும் –
4–யோ தேவேப்யோ ஆதாபி –புரோ ஹித –பூர்வம் -முதல்வன் -நமோ ருசாயா ப்ரஹ்மம் -பர ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபி
தேவ சப்தம் நித்ய ஸூ ரிகள் -அவர்களுக்காக -ஓளி மிக்கு -கைங்கர்யம் கொள்வதே -ஹிதம் பண்ணி -பக்தாநாம் -சகலம் -அழகிய திருமேனி –
5- எல்லாம் ப்ரஹ்மம் ஆனந்தத்துக்காக என்கிறது -ப்ரஹ்மம் ரிஸம் ஜநயன்தா -ப்ரீதி அடைய -அக்ரே தத் அப்ரூவன் நம சொன்னார்கள்
–தத் அத்தை சொன்னார்கள் நம என்பதை -இதுவே வசப்படுத்தும் அஞ்சலி -பரம முத்திரை –
6-ஹீரஸ்ஸதே லஷ்மீ பத்னி -கீழே சொன்ன வைபவம் விட -ஸ்ரீ யபதி- ஹ்ரீ -பூமி பிராட்டி -சகாரம் இரட்டித்து மூவரும் -தே பத்நயவ் –
அஹோராத்ரி பார்ஸ்வே நஸ்த்ராணி -அஸ்வினி -தேவதை போலே முகம் அழகு -பிரார்த்தனை உடன் நிறுத்தி –
-பிராட்டி சம்பந்தம் இருப்பதால் இஷ்டம் -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கொடுத்து கொடுக்க ஒன்றும் இல்லையே கலங்கி வெட்க்கி –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா– கஸ் ஸ்ரீ ஸ்ரீ -சம்பத்து -விளையும் பூமி -அனுபவம் நீளா தேவி -மூவரும் -பொறுமையே வடிவம்
-பூமியை முதலில் சொல்லி பின்பு ஸ்ரீ தேவி -அரவாகி சுமத்தியால் –பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால்
-இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து நடந்து அளந்து -அன்றோ -குணம் இவளுக்கு மணம் அவளுக்கு -புகழ் இவளுக்கு அழகு அவளுக்கு -ஆதரவு ஆதாரம்
இங்கித -புருவ நெறித்து-இதுவே பிரமாணம் இத்தை கொண்டு நடத்தி -நம்மையும் சேர்த்து வைக்கும் -அநபாயினி
-கிரியதாம் இதை மாம் வைத்த -சேர்த்தியில் கைங்கர்யம் -என் அடியார் அது செய்யார் –
நக்ஷத்ராணி ரூபம் திரு மேனி –சூரியன் வெப்பம் எரிச்சல் இங்கு அழகு –அம்ருத தடாகம்
-ஏஷா வைஷ்ணவி நாம –புருஷ ஸூ க்தம் உயர்ந்த மந்த்ரம் என்றவாறு

—————————————————————————————————–

சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷா சஹஸ்ராக்ஷ சஹஸ்ரபாத் -சபூமிம் விஸ்வதோ வ்ருத்வா அத்ய திஷ்டத் தசாங்குலம் –1 –

புருஷன் எனப்படும் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் ஆனந்தமான திருத் தலைகள் திருக் கண்கள் திருப் பாதங்கள் கொண்டு
எங்கும் வியாபித்து அநந்த யோஜனா பிரமாணமான ப்ரஹ்மாண்டத்தை வியாபித்து உள்ளார்

சகஸ்ர சீர்ஷா –இத்யத்ர சகஸ்ர அநந்த வாசக / அநந்த யோஜனம் ப்ராஹ தசாங்குல வசஸ்ததா / தஸ்ய ப்ரதமயா விஷ்ணோர் தேசதோ வ்யாப்திருச்யதே
சீர்ஷ பதம் -ஞான இந்திரியங்கள் –போதன மனன ஸ்ரவண ஸ்பர்சன தர்சன ரசன க்ராண ஞானாதி ஸ்ருதானி பாவந்தீத்யத சிர-
அபரிமித ஞானம் -அனந்தன் / சர்வ இந்த்ரியானாம் நயனம் பிரதானம் /
சகஸ்ர பாத் –கர்ம இந்திரியங்கள் -நிரவதிக சக்தன் -அச்சுதன் –
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வஸ்ரூயதே ஸ்வ பாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச —
சகஸ்ர சீர்ஷா -அனைவரும் பிரகாரங்கள் என்பதால் -அனைவர் தலைகளும் இவனது தானே
ஹ்ருஷீகேசன் அன்றோ -இந்திரியங்களை நியமிப்பவன்
வாய் புத்தி கண் செவி தலை எல்லாம் அவனை வணங்கி பாடி நினைத்து கேட்டு கைங்கர்யம் செய்யவே அன்றோ –
வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது -கை உலகம் தாயவனை யல்லது தாம் தொழா-பேய் முலை நஞ்சு
ஊணாக உண்டான் உருவோடு பேர் அல்லால் காணா கண் கேளா செவி —
அர்ஜுனனுக்கு காட்டி அருளிய விஸ்வரூபம் அன்றோ இத்தால் சொல்லுகிறது
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் -முடிகள் ஆயிரத்தாய் -துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்
பகவான் இதி சப்தோயம் ததா புருஷ இத்யபி -நிருபாதீச வரத்தேதே வாஸூ தேவே ச நாதநே
ச ஏவ வாஸூதேவோ சவ் சாஷாத் புருஷ உச்யதே –ஸ்த்ரீ ப்ராயம் இதரத் சர்வம் ஜகத் ப்ரஹ்ம புரஸ் சரம் –
யஸ்மாத் ஷரம் தீதோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம -தஸ்மாத் வேத ச லோகே ச பிரதித புருஷோத்தம –என்பான் ஸ்ரீ கீதாச்சார்யானும்
ச பூமி -பதினாலு புவனங்களும் சொல்லப் பட்டன
விஸ்வதோ வ்ருத்வா -எங்கும் வியாபித்து -ப்ரஹ்மாண்டம் அவன் ஸ்வரூபத்தில் ஒரு மூலையில் அடங்கும் படி
தசாங்குலம் –நாபிக்கு மேல் -10- அங்குலம் அளவுடைய ஹிருதயத்தில் அந்தர்யாமி என்றும் பத்து திக்குகளிலும் வியாபித்து -என்றும் –
விசதீதி விஷ்ணு -அசாதாரண அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டன் –என்றதாயிற்று –

புருஷ ஏவேதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் -உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந யத் அந்நேன அதி ரோஹதி -2-

எந்த ஜகம் முன் கல்பத்தில் இருந்ததோ -பின் கல்பத்தில் உண்டாகப் போகிறதோ -இந்த கல்பத்தில் இருக்கிறதோ –
அன்னத்தினால் மறையாமல் இருக்கிறதோ -இந்த ஸமஸ்த ஜகத்தும் புருஷன் ஆகிற ஸ்ரீ மன் நாராயணனே –
மேலும் மோக்ஷத்துக்கு பிரபுவும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே —
த்விதீயயா சாஸ்ய விஷ்ணோ காலதோ வ்யாப்திருச்யதே –சர்வ கால வியாப்தி இரண்டாம் மந்திரத்தால் –
போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் –யத் பூதம் பவ்யம் –கால பர்ச்சேதய ரஹிதன்
முன் மந்திரத்தால் வியாபகம் சொல்லி இத்தால் -இதம் சர்வம் -அனைத்தும் சரீரம் -வாஸ்து பரிச்சேத்யன் ரஹிதன் என்றுமாம்
-சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத் -சர்வம் ஸமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -அவனே மாற்று எல்லாம் அறிந்ததினமே-
வரும் காலம் நிகழ் காலம் கழி காலமாய் உலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
–யத் அந்நேன அதி ரோஹதி–
அன்னத்தினால் அழியாமல் -அன்னம் -இந்த்ரியங்களால் அனுபவிக்கும் விஷயாந்தரங்கள் –
காக்கும் இயல்வினன் கண்ணன் -தர்மார்த்த காமன்கள் இஹ லோக புருஷார்த்தங்களையும் அளிப்பவன்
உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந –
மோக்ஷ புருஷார்த்தத்தையும் அளிப்பவன் -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே
புருஷோ நாராயண பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச ஆஸீத் -ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் மோக்ஷ தச்ச ஆஸீத் -என்பர்களே –

ஏதா வான் அஸ்ய மஹிமா அதோ ஜ்யாயாம்ச்ச பூருஷ –பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி த்ரி பாதஸ் யாம்ருதம் திவி –3-

ஏதாவான் -இதி வைபவ கதிதம் ஹரே –அவன் மஹிமை சொல்லப்பட்டது / ஏதா வான் அஸ்ய மஹிமா-இவ்வளவு மட்டுமா அவன் மஹிமை –
ஸோ அங்க வேத யதிவா நவேத-தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான்
த்ரி பாத் -மூன்று -அநந்தம் அர்த்தம் -லீலா விபூதியை காட்டிலும் பன் மடங்கு -என்றவாறு
நச புன ராவர்த்ததே –புணைக் கொடுக்கிலும் போகல் ஒட்டான்-
அம்ருதம் -கனியைக் கரும்பினின் சாற்றை கட்டியை தேனை அமுதை -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான்
திவி-அத்யர்கா நலதீப்தம் தத் ஸ்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மன
ச ச சர்வஸ் மான் மஹிம் நோ ஜ்யாயான் -தஸ்மான்நகோபி ஜ்யாயான் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

த்ரிபா தூர்த்வ உதைத் புருஷ பாதோஸ் யே ஹாபவாதபுந–ததோ விஷ்வங்வ்யாக்ராமத் சாஸ நா நச நே அபி –4–

அநிருத்தஸ்ய வைபவம் / உதைத் –ரஷிக்கக் கட வேன் / அஸ்ய பாத் -அவதாரமான அநிருத்தன் / –
இஹ அபவாத்புந-மறுபடியும் இங்கு விஷ்ணுவாக திருப் பாற் கடலில் அவதரித்தார்
ததோ விஷ்வங்வ்யாக்ராமத்–அதன் பின் அயோத்தியை துவாரகை ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்கள் /
அர்ச்சா மூர்த்தி -திவ்ய தேசங்கள் க்ருஹங்கள் -விஷ்வக் -எண்ணிறந்த -வ்யாக்ரமத் -முதலில் ஸ்வரூப வியாப்தி சொல்லி இங்கு அவதார முகேன வியாப்தி
சாஸ நா நச நே அபி –சேதன அசேதனங்களை ரக்ஷிப்பதற்கே -உயிர் அளிப்பான் எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா
அஜாயமாநோ பஹுதா விஜாயதே –புற்பா முதலாப் புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே –

தஸ்மாத் விராட ஜாயதே விராஜோ அதி பூருஷ –ச ஜாதோ அத்யரிச்யதே பச்சாத் பூமி மதோ புர–5-

விஷ்ணுவிடம் இருந்து ப்ரஹ்மாண்டம் உண்டாகி பிரமன் உண்டாகி கீழும் மேலும் பக்கங்களிலும் ஆக்ரமித்தனன்
பச்சாத் -த்வீபங்கள் –அத -பாதாளம் –புர –ஸ்வர்க்காதி -இவய் என்றும் பிரமனின் தர்ம பூத ஞானம் பரவ -நான் முகன் அநு ஜீவன் தானே

—————————————————————–

யத் புருஷேண ஹவிஷா தேவா யஜ்ஜம் அதன்வத வசந்தோஸ் யா ஸீ தாஜ்யம் க்ரீஷ்ம இதமச் சரத்தவி -6-

த்யான ரூபமான யாகத்துக்கு வசந்த ருது நெய்-கரீஷ்ம ருது -ஸமித்-சரத் ருது புரொடசம் -ஹவிஸ்
நான் முகன் ஆத்ம சமர்ப்பணம் செய்து யாகம் செய்து ஸ்ருஷ்டி சக்தி பெற்றார் –
பஹுஸ் யாம் பிரஜா யே ய–சமஷ்டி சிருஷ்ட்டி / இங்கு வியஷ்ட்டி சிருஷ்ட்டியை சொல்கிறது –

——————————————————————

ஸப்தாஸ் யாசன் பரிதய தரிஸ் சப்த சமித க்ருதா -தேவா யத் யஜ்ஜம் தன்வாநா ஆபத் நன் புருஷம் பசும் –7-

ஏழு வஸ்துக்கள் பரிதி -பிருத்வி ஜலம் -அக்னி வாய் ஆகாசம் -அஹங்காரம் மஹான் –
–21-வஸ்துக்கள் சமித்து –பஞ்ச பூதங்கள்- பஞ்ச தன்மாத்திரைகள்-பஞ்ச ஞான இந்திரியங்கள் -பஞ்ச கர்ம இந்திரியங்கள்-மனஸ் – ஆகியவை
–தேவர்கள் நான்முகனை பசுவாக வைத்து -பிரமனை பிரக்ருதியாகிய யூக ஸ்தம்பத்தில் பசுவாக கட்டினார்கள் –

——————————————————–

தம் யஜ்ஜம் பர்ஹிஷி ப்ரவ்க்ஷன் புருஷம் ஜாதம் அக்ரத-தேன தேவா அயஜந்த ஸாத்யா ருஷயச்சயே -8-

பர்ஹிஷி –மூல பிரகிருதி / ப்ரவ்க்ஷன்-ப்ரோஷித்தார்கள்-/ புருஷம் ஜாதம் அக்ரத–முன்னாள் பிறந்த அந்த பிரமனை –
ப்ரஹ்மா தேவா நாம் பிரதமஸ் சம்பபூவ-என்னக் கடவது இ றே –தேன அயஜந்த-அந்த பிரமானைப் பசுவாகக் கொண்டு யாகம் செய்தார்கள்
– தேவா-ஸாத்யா–சாத்யர்கள் என்று பிரசித்தரான நித்யர்கள் -யத்ர பூர்வே ஸாத்யாஸ் சந்தி தேவா -/
ருஷயச்சயே-முக்தர்களும் இந்த யாகத்தில் கலந்து கொண்டார்கள்
பரம புருஷனை உண்ணும் சோறு இத்யாதிகாகக் கொண்டு தியானம் பண்ணும் மனன சீலர்கள் முக்தர்கள் என்றபடி –

———————————————-

தஸ்மாத் யஞ்ஞாத் சர்வ ஹூத சம்ப்ருதம் ப்ருஷ தாஜ்யம் -பகும்ஸ்தாம்ஸ் சக்ரே வாயவ்யன் ஆரண்யான் க்ராமயாச்சயே -9-

இது முதல் ஏழு மந்திரங்களில் ஜகத் ஸ்ருஷ்டி சொல்லப்படுகிறது -ஹோமம் செய்யப்பட அந்த பிரம்மனிடம் இருந்து –
சம்ப்ருதம் ப்ருஷ தாஜ்யம் -தயிர் உடன் கூடிய நெய் -ஜகாத் ஸ்ருஷ்டிக்கு வீர்யம் –
பகும்ஸ்தாம்ஸ் சக்ரே வாயவ்யன் ஆரண்யான் க்ராமயாச்சயே-வாயு சஞ்சரிக்கும் படி யான ஆகாசத்தில் பறக்கும் பஷிகளையும்
காட்டில் சஞ்சரிக்கும் புலி கரடி -கிராமங்களில் திரியும் பூனை முதலியவற்றை நான்முகன் ஸ்ருஷ்டித்தார் –

————————————————-

தஸ்மாத் யஞ்ஞாத் சர்வ ஹுத ருசஸ் சாமாநி ஜஜிஞிரே -சந்தாம்ஸி ஜஜிஞிரே தஸ்மாத் யஜுஸ் தஸ்மாதஜாயத -10-

ருக் யஜுஸ் சாம வேதங்கள் காயத்ரி சந்தஸ் ஸூக்களும் உண்டாயின –
யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை –
பகவானுடைய மூச்சுக்கு காற்றுகள் வேதங்கள் -என்று தஸ்ய ஹா வா ஏதஸ்ய மஹதோ பூதஸ்ய நிஸ்வசிதம்
ஏதத் ருக்வேதோ யஜுர் வேதஸ் ஸாமவேதா-என்னக் கடவது இறே-

——————————————————————

தஸ்மாத் அச்வா அஜாயந்த ஏகே சோபயாதத –காவோ ஹா ஜஜிஞிரே தஸ்மாத் தஸ்மாத் ஜாதா அஜா வய -11-

குதிரைகள் -ஒரு பக்கத்தில் பற்களை யுடைய பிராணிகள் / காவோ ஹா -என்று இவைகளும்
அவற்றில் அடக்கினாலும் கௌரவம் குறித்து தனியாக சொல்லப்பட்ட்ன –

—————————————————————

யத் புருஷம் வ்யதது கதிதா வ்யகல்பயன் -முகம் கிமஸ்ய கவ்பாஹு காவூரு பாதவுச்யேதே -12-

நித்ய ஸூ ரிகள் பிரமனை பசுவாக கற்ப்பித்த போது-அவன் அவயவங்கள் எவ்வாறு என்றும்
அவற்றில் இருந்து யார் தோன்றினார்கள் என்றும் இதில் கேட்டு அடுத்த மந்திரத்தில் பதில் –

—————————————————-

ப்ரஹ்மணோஸ்ய முகமாசீத் பாஹு ராஜன்ய க்ருத -ஊரூ ததஸ்ய யத் வைஸ்ய பத்ப்யாம் சூத்ரோ அஜாயதே -13-

ப்ராஹ்மணன் முகம்-ஞான இந்திரியங்கள் உடையது அன்றோ /ஸர்வேந்த்ரியானாம் நயனாம் பிரதானம் –ப்ராஹ்மணர்கள் தீர்க்க தர்சிகள் –
சப்த ராசியான வேதமும் கர்ண பரம்பரையாக ஸ்ருதி -பஹு நா ஸ்ருதேன
ஞான இந்திரியங்களை ப்ரஹ்மத்திடம் செலுத்துபவர்கள் ப்ராஹ்மணர்கள் -போதனம்-இவர்கள் கர்தவ்யம்
–கைகள் -ஷத்ரியன் -தோள் வலிமை கை வலிமை வேண்டுமே -அரசர்கள் திருமாலின் அம்சம் அன்றோ -ரக்ஷணம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
துடைகள் -வைசியன் -உழுதல் வியாபாரம் பலம் கொடுக்க -பாஷாணம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
திருவடிகள் சூத்ரன் -முதல் மூன்று வர்ணத்தார்கள் ஏவல்களைச் செய்ய கால் வலிமை வேண்டுமே -சேவகம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
பிரமனை சரீரமாகக் கொண்ட புருஷத்தோமன்-நாராயணன் இடம் ஒரே சமயத்தில் நான்கு வர்ணங்களும் –
சாதுர் வர்ணயம் மயா ஸ்ருஷ்டம் குண கர்ம விபாகஸ -ஸ்ரீ கீதை –

——————————————

சந்த்ரமா மனசோ ஜாத சஷோஸ் ஸூ ர்ய அஜாயத
முகாதிந்தரச் சாக்னிச்ச ப்ராணாத் வாயுர ஜாயத-14-

மனசில் இருந்து சந்திரன் -சந்தோசம் குளிர்ச்சி -அத்வேஷம் உண்டாக்கி ஆபிமுக்யம் வளர்த்து -ஞானப் பயிரை
விளைவிக்கிறான் -சந்திரன் -மனசுக்கு அதிதேவதை
கண்ணில் இருந்து ஸூ ர்யன் /-த்யேயஸ் சதா ஸவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தீ நாராயண
-தஸ்யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ
முகத்தில் இருந்து இந்திரனும் அக்னியும் -தேஜஸ் -அக்னி முகாவை தேவதா –
பிராணனிலிருந்து வாயு –

—————————————————————–

நாப்யா ஆஸீ தந்தரிக்ஷம் சீர்ஷ்னோத்யவ்ஸ் சமவர்த்தத
பத்ப்யாம் பூமிர் திஸஸ் ஸ்ரோத்ராத் ததா லோகான் அகல்பயன் -15-

நாபியில் இருந்து அந்தரிக்ஷம் –தேகத்தில் நடுப்பகுதி நாபி -பூமிக்கும் மேல் லோகங்களுக்கும் நடுப்பகுதி ஆகாசம்
தலையில் இருந்து – மேல் ஏழு உலகங்கள்
பாதங்களில் இருந்து பூமி –கீழ் ஏழு உலகங்களும் –பொருவில் சீர்ப் பூமி -தேஹத்தை தாங்கும் திருவடி
-தரணி அனைவரையும் தாங்கும் -கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிக்கும் பேற்றுக்கு பிறந்தவள் ஸ்ரீ பூமா தேவி அன்றோ
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய்க் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும் தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும்
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரே-
அரவாகிச் சுமத்தியால் ஆயில் எயிற்றின் ஏந்துதியால் ஓர் வாயின் விழுங்குதியால் ஓட அடியால் ஒளித்தியால் திருவான நிலமகளை
காதில் இருந்து திக்குகள் -சப்தத்துக்கு ஆதாரமான திக்குகள்
ததா -அப்படியே அண்டத்தில் உள்ள மற்ற லோகங்களையும் பரந்தாமனை அந்தர்யாமியாகக் கொண்ட நான்முகன் படைத்தான் –

———————————————-

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸஸ்து பாரே -சர்வானி ரூபாணி விசித்ய தீர நாமானி க்ருதவாபி வதன்ய தாஸ்தே -16-

இதுவும் அடுத்த மந்த்ரமும் அவன் வைபவம் வெளியிடும் -அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் ஸத்ய பராக்ரமம்
எல்லா சரீரங்களையும் படைத்து பெயர்களைக் கொடுத்து உச்சரித்துக் கொண்டு -விகாரம் அற்று -ஸூ ர்யன் போன்ற வர்ணம் கொண்டு
பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் -பராத்பரன் மேம்பட்ட இந்த பரப்ரஹ்மத்தை வேத புருஷன் ஆகிய நான் அறிகிறேன்
ப்ரக்ருதே பரஸ்தாத் ஜ்யோதி மஹா புருஷம் தமேவ நாராயணம் விதித்வா ம்ருத்யு சப்தம் சம்சாரம் அதிக்ரமாதி –
இவனை அறிந்தே சம்சாரம் தாண்டுவோம் –
பரமாத்மாவை அறிந்து பிறருக்கு அறிவிப்பதாலே வேதம் -நித்யம் -அபவ்ருஷேயம் -வேதனம் -உபாசனம்
ந சஷூஷா க்ருஹ்யதே –மனசா து விசுத்தேன-
என்றேனும் கட்கண்ணால் காணாத அவ்வுருவை நெஞ்சு என்னும் உட்கண்ணால் காணும் உணர்வு –
நேதி நேதி –க இத்தா வேத யத்ரச
ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்திர பூதானாம் மனசா மப்ய கோசரம் -நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள் எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிகிற்பார்
ஸோ அங்க வேதயதி வா நவேத–தனக்கும் தன்தன்மை அறிவரியானை
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் –
புரி சேத -புருஷன் -ஆதி சேஷன் மேல் பள்ளி கொண்டு அருளுபவர் –
ஏதம் புருஷம் -அங்குஷ்ட மாத்ரம் புருஷ அந்தராத்மா சதா ஜனானாம் ஹ்ருதயே சந்நிவிஷ்ட
மஹாந்தம் -யஸ்மாத் பரம் நாபர மஸ்தி கிஞ்சித்
நதத்சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் தம் தேவதா நாம் பரமம் ஸ தைவதம்
ய ஏஷ அந்தராத்திய ஹிரண்மய புருஷ –ஸவிதுர் வரேண்யம் -மலர்க்கதிரின் சுடர் உடம்பாய்
தாமச பரமோ தா தா சங்க சக்ர கதா தரா

————————————————–

தா தா புரஸ்தாத் யமுதா ஜஹார-சக்ர பிரவித்வான் ப்ராதிசச் சதஸ்ர-தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி -நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே -17-

பிரமன் இந்திரன் எட்டு திக்பல ரிஷிகள் எவரை த்யானம் செய்தார்களோ -அந்த புருஷனை இம்மாதிரியான அறிபவன்
இந்த ஜென்மத்தில் முக்தி அடைகிறான் -மோக்ஷத்துக்கு வேறே வழி இல்லை –
யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பத்மபூ -புனைஸ் த்ரை லோக்யதாத் ருத்வம் ப்ராப்த வா நிதி சுச்ரும –
கள்வா எம்மையும் ஏழ் உலகும் நின் உள்ளே தோற்றிய இறைவ என்று
-வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே –
நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்ய –நமேதயா நபஹு நா ஸ்ருதேன யமேவைஷ வ்ருணுதே தேன லப்ய –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம் -ஸ் வேதார உபநிஷத்
ந கர்மணா ந ப்ரஜயா த நேந த்யாகேன ஏகேன அம்ருதத்வ மாநசு
நாஹம் வேதைர் ந தபஸா நதா நேந நசேஜ்யயா சக்ய ஏவம் வைத்தோ த்ரஷ்டும் த்ருஷ்ட்வா
நசிமாம் யதா பக்த்யா த்வன் அந்யயா சாக்ய அஹமேவம் விதோர்ஜுன -ஸ்ரீ கீதை –

——————————————————————

யஜ்ஜேன யஜ்ஞமயஜந்த தேவா –தானி தர்மாணி பிரதமா ந்யாஸன்–தேஹ நாகம் மஹிமா நஸ் ஸ சந்தே -யத்ர பூர்வே ஸாத்யாஸ் சந்தி தேவா -18-

சாத்ய தேவர் -ப்ராப்யர் -நித்ய சூரிகள்
அர்த்தத்துடன் அனுசந்திப்பர்வர்கள் நித்ய சூரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைவார்கள் –
ஒளிக் கொண்ட சோதியமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ -அளிக்கின்ற மாயப்பிரான் அடியார்கள் குழாங்களையே-
ஸஹ யஜ்ஜை ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஷ்ட்வா புரோவாச பிரஜாபதி -அநேந ப்ரச விஷ்யத்வம் ஏஷ வோஸ்த்விஷ்ட காமதுக் -ஸ்ரீ கீதை –

——————————————————–

உத்தர அனுவாகம்

அத்யப்யஸ் ஸம்பூத ப்ருதிவ்யை ரசாச்ச-விஸ்வ கர்மணஸ் சமவர்த்ததாதி -தஸ்ய த்வஷ்டா விததத் ரூபமேதி-தத் புருஷஸ்ய விஸ்வமாஜா நமக்ரே–1-

உலகம் ஜலத்தின் நின்றும் உண்டாயிற்று -அன்ன ரசத்தினால் விருத்தி அடைகிறது -பரம புருஷன் இடத்தில் இருந்து உண்டாயிற்று
புருஷோத்தமன் அத்தை தரித்துக் கொண்டு வியாபிக்கிறான் -ஆகையால் அனைத்தும் அவனுக்கு சேஷம் என்று அறிந்தேன்
அத புநரேவ நாராயணஸ் சோன்யம் காமம் மனஸா த்யாயீதா -தஸ்ய த்யா நாந்தஸ் தஸ்ய லலாடத் ஸ்வேதோ பதத்தா
இமா ஆப தத் ஹிரண்மய மண்ட மபவத்–மஹா உபநிஷத்
சங்கல்பம் செய்து -நெற்றி நீர்வை நீராக -அதில் இருந்து அண்டங்கள் உண்டாயின –
இதுவே அப ஏவ சசர்ஜா தவ் –ததண்ட மபவத் ஹைமன் -மனு ஸ்ம்ருதி -தானோர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி –
கிருஷ்ணஸ்ய ஹி க்ருதே பூதமிதம் விஸ்வம் சராசரம் –ஸ்ம்ருதி
விசிஷ்டாத்வைதம் வேதாந்தம் உட்ப்பொருள்-என்றதாயிற்று –

——————————————————–

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ்தாத் தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்ய பந்தா வித்யதேவ நாய–2-

அவனே ப்ராப்யம் ப்ராபகம்-ரகஸ்யார்த்தம் மீண்டும் கோஷிக்கிறது ஆதராதிசயத்தாலே

————————————————-

பிரஜா பதிச் சாதி கர்ப்பே அந்த அஜாய மாநோ பஹுதா விஜாயதே -தஸ்ய தீரா பரிஜா நந்தி யோநிம்-மரீசீ நாம் பதமிச்சந்தி வேதச —

புருஷோத்தமன் -அந்தர்யாமி -இச்சையால் திருவவதரிக்கிறான் -அவதார ரகஸ்யம் அறிந்தார்
நித்ய சூரிகள் உடன் கோவையாக இப்பிறவியில் அடைகிறார்கள்
-ஸுலப்யம் காட்டி அருளினான் அன்றோ -ஹசிதம் பாஷிதம் சைவ -பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –
ஸம்ஸ்ப்ருஸ் யாக்ருஷ்ய ஸ ப்ரீத்தியா ஸூ காடம் பரிஷஸ் வஜே
அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே –அஜோபிசன் –சம்பவாமி -பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -ஜனி ஜராதி சகல துரித தூர –
ஜன்மம் பல பல செய்து -விசேஷமாக -ஆதியம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்த –
-ஆவிர்ப்பூதம் மஹாத்மனா –ஜென்ம கர்ம ஸ மே திவ்யம் -ஏவம் யோ வேத்தி தத்த்வத
-த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜென்ம நைதி மா மேதி சோர்ஜுனா–ஸ்ரீ கீதை –
ராஜாதி ராஜஸ் ஸர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான் ஈஸ்வரம் தம் விஜா நீம ஸ பிதா ஸ பிரஜாபதி –
எத்திறம் -மோஹிப்பர் -பிறந்தவாறும் இத்யாதி -அறிந்தவர்கள் தீரர்கள் -அறியாதார் மூடர்கள்
வானவர் நாடு குடி இருப்பாரோபாதி யாயிற்று அங்கு அவனுக்கு இருப்பு -நித்ய ஸூ ரிகள் இட்ட வழக்காய் இருக்கும் –

——————————————

யோ தேவேப்ய ஆதபதி யோ தேவாநாம் புரோஹித -பூர்வோ யோ தேவேப்யோ ஜாத நமோ ருசாய ப்ராஹ்மயே -4-

நித்யர்களுக்கு பிரகாசிப்பவர் -பரப்ரஹ்ம ஸ்வரூபி -அயர்வரும் அமரர்கள் அதிபதி -இமையோர் தலைவா –
வானவர் அதிபதி என்கோ-வானவர் தெய்வம் என்கோ -வானவர் போகம் என்கோ -வானவர் முற்றும் என்கோ –
பக்தானாம் த்வம் ப்ரகாஸசே–ஒளி மணி வண்ணன் –

——————————————————————

ருசம் ப்ராஹ்மம் ஜநயந்த தேவா அக்ரே ததப்ருவன்-யஸ்வைவம் ப்ராஹ்மணோ வித்யாத் தஸ்ய தேவா அசந்வசே -5-

ப்ரஹ்ம ஞானிகள் அவனை அறிந்து நம-அநந்ய பிரயோஜனர்கள் -ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள் இவர்கள் வசம் -அவனது முகோலாசத்துக்காக கைங்கர்யம் –
ஸ்வ புருஷம் அபி வீஷ்யே பாச ஹஸ்தம் வததி யம கில தஸ்ய கர்ண மூல –பரிஹர மது ஸூதன
ப்ரபந்நான் பிரபுரஹம் அந்நிய ந்ருணாம் நவைஷ்ணவா நாம் –
நமனும் தான் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு -நாவலிட்டுழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே
-வள்ளலே உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போல் -என் தமர் நமன் தமரால் ஆராயப்படார் காண்-
நமன் தமர் என் தமரை வினவப் பெறுவர் அலர் -பிஞ்சகன் தன்னோடும் எதிர்வன் அவன் எனக்கு நேரான்-

————————————————————————-

ஹ்ரீச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்ன்யவ் அஹோராத்ரே பார்ச்வே நக்ஷத்ராணி ரூபம் அஸ்வினவ் வ்யாத்தம் -இஷ்டம் அநிஷாண அமும் மநிஷாண சர்வம் அநிஷாண -6-

கைங்கர்யம் மிதுனத்துக்கு இ றே-பிராட்டிமார் கொண்டே அவனுக்கு நிரூபகம்
வேதாந்தா தத்வ சிந்தாம் முரபி துரசி யத் பாத சின்ஹைஸ் தரந்தி–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
திருவின் நாயகன் -நிலமகள் நண்பன் -ஆயர் மடமகள் அன்பன் – குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் மன் மகளும் திருவும் –
குற்றத்தை பொறுப்பிக்கும் பெரிய பிராட்டி -பொறுப்பான் என் என்று இருக்கும் பூமி பிராட்டி -ஷமையே வடிவான நீளா தேவி
பெரிய பிராட்டி அவனுக்கு சம்பத் -பூமி பிராட்டி அது விளையும் ஸ்தலம் -அதனை அனுபவிக்கும் போக்தா நீளா தேவி -நப்பின்னை பிராட்டி
ந கச்சின் ந அபராத்யதி -என்னும் ஸ்ரீ தேவி / குற்றமே இல்லையே காணா கண் இட்டு இருக்கும் பூமா தேவி /ஷமயா ப்ருத்வீ சம
யஸ்யா வீஷ்யா முகம் தத் இங்கித பராதீநோ விதத்தேகிலம் –ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்
உடன் அமர் காதல் மகளிர் திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மட மகள் என்று இவர் மூவர் -நிழல் போல்வனர்-
தேவிமாரவர் திருமகள் பூமி ஏவ மாற்று அமரர் ஆட் செய்வார்
தேவ்யா காருண்ய ரூப்யா-
இஷ்டம் மநிஷாண –கைங்கர்ய பிரார்த்தனை –

——————————————————–

புருஷஸ்ய ஹரேஸ் ஸூக்தம் ஸ்வர்க்யம் தன்யம் யசஸ்கரம்–ஸ்ருதிஷூ பிரபலா மந்த்ராஸ்
தேஷ்வப்யத் யாத்ம வாதிந-தத்ராபி பவ்ருக்ஷம் ஸூ க்தம் ந தஸ்மாத் வித்யதே பரம் –
ந விஷ்ணுவா ராதநாத் புண்யம் வித்யதே கர்ம வைதிகம் -தஸ்மாத் அநாதி மத்யாந்தம் நித்யம் ஆராதயேத் ஹரிம்
தத் விஷ்ணோர் இதி மந்த்ரேண ஸூக்தேன பவ்ருஷேண ஸ நை தஸ்ய சத்ருஸோ மந்த்ர வேதேஷூக்தச் சதுர்ஷ்வபி-

————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ உபநிஷத் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்–

September 27, 2015

ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் விசிஷ்டாத்வைதம் –
பகவான் நாராயணோ தேவா ஸ்ரீ மான் சக்ராயுத விபு
த்ரயாணாம் தவம் ஹிலோகா நாம் ஆதி கர்த்தா
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே

ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
தத் சர்வம் வை ஹரேஸ் தநு -1-22-38
தாநி சர்வாணி தத் வபு -1-22-86-

நாராயணாத் ப்ரஹ்மம் ஜாயதே
நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத்இந்த்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத் த்வாதச ஆதித்ய ருத்ரா வசவ –நாராயண உபநிஷத்

ஏகோ ஹைவ நாராயணா ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே சான -மகோ உபநிஷத்

தாமரைப் பூவினுள் பிறந்தோனும் தாதை நீ -பரிபாடல்

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்

போது தங்கு நான்முகன் மகன் –வேத நூல் ஓதுகின்றது உண்மை அல்லது இல்லையே -திரு சந்த விருத்தம் -72
கள்வா–கழல் பணிந்து யேத்துவரே -திருவாய் மொழி -2-2-10

நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம் தத்வம் நாராயண பர
நாராயண பரோ ஜ்யோதிராத்மா நாராயண பர
யுச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூயதே அபிவா
அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -தைத்ரிய நாராயண வல்லி

ப்ரஹ்மா நாராயணா சிவஸ்ஸ நாராயணா –நாராயண ஏவேதம் சர்வம் -நாராயண உபநிஷத்

நாயமாத்மா ப்ரவசநேன லப்ய நமேதயா ந பஹூ நா ஸ்ருதேன யமேவைஷ வ்ருணுதே
தேன லப்ய தச்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம் -முண்டோக உபநிஷத் -கடோ உபநிஷத்

யஸ்மாத்பரம் நபரமஸ்தி கிஞ்சித் —தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண  சர்வம் -ச்வேதாஸ் வதர உபநிஷத்

ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹதபாப்மா திவ்யோ தேவ எகோ நாராயணா -ஸூபால உபநிஷத்

தமேவம் வித்வாநம்ருத இஹ பவதி ந நான்ய பந்தா அயநாய வித்யதே -புருஷ ஸூ க்தம்-

சதேவ சோம்ய இதமக்ர ஆஸீத் ஏகமேவம் அத்விதீயம்-சாந்தோக்யம்

ததைஷதா பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –சாந்தோக்யம்

அநேன ஜீவே நாதமா நா அநுப்ரவிஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி -சாந்தோக்யம்

அந்த பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜநாநாம் சர்வாத்மா -தைத்ரிய ஆரண்யகம்

அபிச யே நாஸ்ருதம் ஸ்ருதம் -சாந்தோக்யம்

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிணோதி தஸ்மை –ச்வேதாஸ் வதர உபநிஷத்

ஏகோ ஹைவ நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்ம நே சாநோ நேம த்யாவா ப்ருதிவி -மகா உபநிஷத்

மநோ மய பிராணசரீரே பாருப சத்யகாம சத்யசங்கல்ப ஆகாசாத்மா சர்வகர்மா சர்வகாம சர்வகந்த சர்வரச சர்வமித மப்யாத்தோ அவாக்ய அநாதர-சந்தோக்யம்

ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணு

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தம்ஸ பரஸ்தாத் தமேவம் விதவா நம்ருத இஹ பவதி நான்ய பந்தா வித்யதேய நாய சர்வே
நிமேஷா ஜஞ்ஜிரே வித்யுத புருஷா தாதி ந தச்யே சே கச்சன தஸ்ய நாம மஹத் யச யா ஏவம் விதுரம் ருதாஸ்தே பவந்தி –

தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம்

பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவச்ரூயதே

சந் மூலாஸ் சோம்யே மாஸ் சர்வே பிரஜாஸ் சதாயத நாஸ் சத் பிரதிஷ்டா

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் இதி சாந்த உபாசீதா –

அந்தப் பிரவிஷ்ட சாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –

யா பிருதிவ்யாம் திஷ்டன் பிரதிவா அந்தர யம் பிருத்வீ நவேத யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யா ப்ருத்வீ மந்த்ரோ யமயதி தை ஆத்மாந்த்ர்யாம்ம்ய யம்ருத —

–ய ஆத்மினி திஷ்டன் ஆத்ம நோந்தரோ யமாத்ம ந வேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்தரோ யமதி சதா ஆத்மாந்தர் யாம்ருத –

ய பிருதிவி மாந்தரே சஞ்சரன் —யஸ்ய மறுத்துச் சரீரம் –யம் ம்ருத்யூர் ந வேத ஏஷ சர்வாந்தராத்மா அபஹத பாபமா திவ்யோ ஏக தேவ நாராயணா தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவா நு பிராவிசத் -தத நு பிரவிச்ய -சச்சத்யச் சாபவத் –

பதிம் விச்வச்யாத்மேச்வரம் சாஸ்வதம் சிவமச்யுதம் –
ஜஞாஜ்ஜௌ த்வாவஜாவீ ச நீ ஷு-
நித்யோநித்யாநாம் சேதனஸ் சேத நா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோ விதாதி காமான்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா ரஞ்சமத்வா –
தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அனச்னன் அநந்யோ அபிசாக தீதி
ப்ருதகாத்மானம் பிரேரி தாரஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டச் ததச்தே நாம் ருததவ மேதி
அஜா மேகாகம் லோகித சுக்ல கிருஷ்ணாம் பஹ்வீம் பிரஜாம் ஜனயந்தீம் ஸ்வரூபாம் அஜோ -ஹ்யேகோ ஜூஷமாணோ நுசேத
ஜஹாத் யே நாம் புக்த போகாம ஜோன்ய

யஸ் சர்வஜ்ஞஸ் சர்வவித் –என்றும் -ததை ஷத –
-சேயம் தேவதை ஷத -என்றும் -சாஷாத் லோகன் நுஸ்ருஜா இதி –
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதனா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோவிததாதி காமான் -ஜ்ஞாஞ்ஜௌ த்வாவஜா வீச நீ சௌ–
தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தைவதா நாம் பரமஞ்ச தைவதம் பதிம் பதீ நாம் பரமம் பரஸ்தாத் விதாமதேவம் புவ நேச மீட்யம் –
நதஸ்ய கார்யம் கரணஞ்ச வித்யதே ந தத் சமஸ் சாப்யதிகஸ் சத்ருச்யதே —
பராச்ய சக்திர் விவிதை வத்ருச்யதே ஸ்வா பாவிகீ ஜ்ஞான பல கிரியாச –
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப

ம்ருத்யோஸ் சம்ருத்யும் ஆப் நோதிய இஹ நா நேவ பஸ்யதி -யஸ்மாத் ஷரம் அதீதோஹம் –யோ மாமேவசம் மூடோஜா நாதி புருஷோத்தமம் —
ப்ருதகாத்மானம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டம் யதா பச்யத் அந்ய மீசம்
ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -தத் அந்தர்யாமி கதயா –சோமயேமோ-சத்வா பிரஜா -சதா யதனா சந் மூலா சத் பிரதிஷ்டா —
மயிசர்வமிதம் ப்ரோதம் -ஸூ த்ரே மணி கணா—தத் ஸ்ருஷ்ட்வா தத் ஏவ அநு ப்ராவிசத் —
தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் — தஜ்ஜலான் —-தத் ப்ரத்ய நீக்க நாநாத்வமிதி -தத் ப்ரத்ய நீ கேதி-
நேஹ நா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஏக தைவ அநுத் ரஷ்டவ்ய மிதி ஏகதா ஏக தயா —

கடத்வம் சே கடாக ஸோன பின்னோ நபசோ யதா –ப்ரஹ்மணா ஹேய வித்வம் சே விஷ்ண வாக்ய ந ததா புமான் –என்று ஸ்ரீ சௌ நக பகவான் வசனம் –
கடம் உடைந்து கடாகாசம் ஆகாசதுடன் ஒன்றுவது போலே ஜீவர்கள் ஹேயங்கள் நாசம் அடைந்த பின்பு ப்ரஹ்மத்துடன் ஒன்றி விடுகிறார்கள்
யத அக்னிர் அக்னௌ சம்ஷிப்த சமானத்வம் அனுவ்ரஜேத்-நெருப்பில் போட்டதைக் கொண்டு சாம்யம் ஆவது போலே -ஏகம் சமஸ்தம் யதி ஹாஸ்தி கிஞ்சித் தத் அச்யுதொ நாஸ்தி பரந்ததோ அந்யத்-
சர்வமேததாத்மா ஸ்வரூபம் இத்யே நே ந –அஹம் -தவம் -சர்வம் –மூன்றும் பிரகார ஐக்யம் சொல்வதில் நோக்கு –

உபயே பிஹி பேதே நை ந மதீயதே —
பேத வ்யபதே சாச்சன்ய-
அதி கந்து பேதே நிர்தேசாத் —இது முதலிய ஸூத்ரங்களிலும்
ய ஆத்ம நிதிஷ்டன் நாத்ம நோந்த ரோய மாத்மா நவேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்த ரோயமாதி -என்று எவன் ஆத்மாவின் இடத்தில் இருக்கிறானோ
ஆத்மாவுக்குள் நிலை பெற்று இருக்கிறானோ -எவனை ஆத்மா அறிகிறான் இல்லையோ -எவனுக்கு ஆத்மா சரீரமோ -எவன் ஹிருதயகமலத்தில் இருந்து நியமிக்கிறானோ–ப்ராஜ்ஞே நாத்மநா சம்பரிஷ்வக்த -ஸூ ஷூப்தியில் ஆலிங்கனம் செய்து கொள்கிறான் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை

ஜகத்வ்யாபார வர்ஜனம் ப்ரகரணாத சந்நிஹிதத்வாச்ச —
போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச
முக்தோபஸ்ருப்ய -வ்யபதேசாச்ச –
ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் சாமானோ ஜ்யோதிஷா –
தேவதா சாயுஜ்யாத சரீரஸ்யாபி தேவதாவத் சர்வார்த்தசித்திஸ் ஸ் யாத் —
ய இஹாத்மான மனுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச சத்யான் காமாம்ஸ் தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ காம சாரோ பவதி –
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும் -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா —
ஏதம் ஆனந்தமய மாதமா நமுப சங்க்ரம்ய-
-இமான் லோகன் காமான்ணீ காம ரூப்ய நு சஞ்சரன் -என்றும் ச தத்ர பர்யேதி –
-ரசோவைச ரசம்ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தி பவதீ -என்றும் -யதா நத்யசயந்தாமானாஸ் சமுத்ரே அஸ்தம் கச்சந்தி நாமே ரூபே விகாயா
ததா வித்வான் நாம ரூபாத் விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி –

ஆனந்த தய பிரதானச்ய —
விகல்போ விசிஷ்ட பலத்வாத் –
–யுக்தம் தத் குண கோபாச நாத் –என்று பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம்
யத்யபி சச்சித்த —
-ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –
-நாம ரூபா விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
– -ஷேத்ரஜ்ஞ கரணி ஜ்ஞானம் கரணம் தஸ்ய வைத்விஜ-நிஷ்பாத்ய முக்தி கார்யம் ஹி க்ருதக்ருத்யம் நிவர்த்த்தயேத்–
தத்பாவ பாவமன்ன ஸ் ததா சௌ பரமாத்மனா பவத்ய பேதீ பேதச்ச தஸ்யா ஜ்ஞான க்ருதோபவத்–தத் பாவம் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய பாவம் -ஸ்வ பாவம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் அல்ல – —
ஆனந்த தயா பிரதானச்ய -விகல்போஸ் விசிஷ்ட பலத்வாத் –தத்பாவ பாவித்வாத் அதிகரணம்

-ஏக ஸ்வரூப பேதஸ்து பாஹ்ய கர்மவ்ருதி ப்ரஜ–தேவாதி பேதஸ் பத்வச்தே நாஸ்த்ய நா வரணோ ஹி ச
விபேத -ஜனகே அஜ்ஞ்ஞான நாசமாத் யந்திகம் கதே -ஆத்மனோ ப்ரஹ்மணோ பேதமசந்தம் க கரிஷ்யதி —
சௌ நகரும் -சதுர்விதோ அபி பேதோ அயம் மித்யா ஜ்ஞான நிபந்தன —
அவித்யா கர்ம சம்ஜ்ஞான்ய –ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞாபி மாம் வித்தி —
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹிருத்தேசேர் அர்ஜுனா திஷ்டதி —
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட -என்றும் -அஹமாத்மா குடாகேசா சர்வ பூதா சயஸ் ஸ் தித —

———————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேத வியாசர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாஷ்யம்– 1-1-1– மஹா சித்தாந்தம் -மூன்றாம் பாகம் — -ஸ்ருத பிரகாசிக சுருக்கம் –

September 25, 2015

நிர்குண வாக்யங்களுக்கும் விரோதம் இல்லை –நிர்க்குணம் -நிரஞ்ஜனம் -நிஷ்களம் -நிஷ்க்ரியம் -சாந்தம் -இது முதலான அந்த வாக்யங்கள்
ப்ராக்ருதங்களாயும் ஹேயங்களுமாயும் உள்ள குணங்களை விஷயமாகக் கொண்டு இருப்பதால் –
ஜ்ஞானம் மாத்ரம் ஸ்வரூபம் எனக் கூறுகின்ற ஸ்ருதிகளும் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான ஸ்வரூபதையைச் சொல்லுகின்றன-
அவ்வளவினால் நிர்விசேஷ ஜ்ஞானம் மாத்ரமே தத்வம் ஆகாது -ஜ்ஞானத்துக்கு ஆச்ரயமாய் இருப்பவனே ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாய் இருப்பதால் –
ஜ்ஞானத்தையே ஸ்வரூபமாய்க் கொண்டு இருக்கிற அந்த ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான ஆச்ரயமானது ரத்னம் சூர்யன் தீபம் முதலிய வஸ்துக்களுக்கு
இருப்பது போலே உக்தமே என்று உரைக்கப் பட்டது –ஜ்ஞாத்ருத்வத்தையே யன்றோ எல்லா ஸ்ருதிகளும் கூறுகின்றன –
யஸ் சர்வஜ்ஞஸ் சர்வவித் –என்றும் -ததை ஷத -என்றும் -சேயம் தேவதை ஷத -என்றும் -சாஷாத் லோகன் நுஸ்ருஜா இதி -என்றும்
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதனா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோவிததாதி காமான் -ஜ்ஞாஞ்ஜௌ த்வாவஜா வீச நீ சௌ–என்றும்
தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தைவதா நாம் பரமஞ்ச தைவதம் பதிம் பதீ நாம் பரமம் பரஸ்தாத் விதாமதேவம் புவ நேச மீட்யம் -என்றும்
நதஸ்ய கார்யம் கரணஞ்ச வித்யதே ந தத் சமஸ் சாப்யதிகஸ் சத்ருச்யதே -என்றும் –
பராச்ய சக்திர் விவிதை வத்ருச்யதே ஸ்வா பாவிகீ ஜ்ஞான பல கிரியாச -என்றும்
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப –இவை முதலிய ஸ்ருதிகள் –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபமாகவே இருக்கிற பிராமதிற்கு ஜ்ஞாத்ருத்வம் முதலிய கல்யாண குணங்கள் ஸ்வ பாவ சித்தங்கள் என்று கூறுகின்றன –
சமஸ்த ஹேய குண ராஹித்யைத்தையும் சொல்லுகின்றன –
அபஹத பாபமா என்கிற பதத்தை முதலிலும் அபீபாச -என்கிற பதத்தை ஈற்றிலும் கொண்ட வாக்யத்தால் ஹேய குணங்களை நிஷேதித்து
சத்ய காம சத்ய சங்கல்ப என்று ப்ரஹ்மத்துக்கு கல்யாண குணங்களை விதிக்கிற இந்த சுருதியே நிர்குண வாக்யங்களுக்கும் ச குண வாக்யங்களுக்கும்
விஷயத்தை விவேசனம் செய்கிறது பற்றி ச குண நிர்குண வாக்யங்கள் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லாமையால் இரண்டில் ஓன்று பொய்யான பொருளை உணர்த்துவதில் நோக்கு உள்ளது என்று சந்தேகப் படத் தக்கதல்ல –

ப்ராக்ருத –ஜ்ஞான மாத்ர –நதாவதா –ஜ்ஞாதுரே வஜ்ஞ்ஞா ந ஸ்வரூபத்வாத் –ஜ்ஞான ச்வரூபச்ய -ஜ்ஞாத்ருவ மேவஹி –
ஜ்ஞாதுரேவ ஜ்ஞான ஸ்வரூபத்வாத் இதி
ஜ்ஞான ஸ்வரூபச்யைவ–ஜ்ஞாத்ருமேவஹி –நதஸ்ய இதி –சமஸ்த ஹேய ரஹித தாஞ்ச –கல்யாண குணாத்
இதி சகுண நிர்குண வாக்யயோ ரீதி –அந்ய தரச்ய

——————————————————————————————- —

பீஷாஸ்மாத்-இத்யாதி ஸ்ருதிகளால் பிரம்மா குணங்களைத் தொடங்கி–தே யே சதம் -ஏக –என்று தொடர்ந்து க்ரமமாக ஷேத்ரஜ்ஞர்களுடைய
ஆனந்த அதிசயத்தைக் கூறி -யதோ வாசோ –வித்வான் — என்ற இந்த ஸ்ருதி ப்ரஹ்மத்தின் உடைய கல்யாண குணங்களின் அளவிறந்த
தன்மையை அதிக ஆதரத்துடன் கூறுகிறது –
அவன் சர்வஜ்ஞனனாய் இருக்கிற ப்ரஹ்மத்தோடு கூட எல்லா கல்யாண குணங்களையும் அனுபவிக்கிறான் —என்று ப்ரஹ்ம வேதன பலத்தை அறிவிக்கிற வாக்கியமானது சர்வஜ்ஞ்ஞனான பர ப்ரஹ்மத்தின் உடைய ஆனந்த்யத்தை சொல்லுகிறது -எல்லாம் அறிந்து ப்ரஹ்மத்தோடே கூட எல்லா காமங்களையும் நன்றாக அனுபவிக்கிறான் -காமங்கள் ஆவன -காமிக்கப் படுபவைகள் -கல்யாண குணங்கள் -ப்ரஹ்மத்துடன் கூட அதன் குணங்கள் அனைத்தையும் நன்றாய் அனுபவிக்கிறான் என்று அர்த்தம் – தஹர வித்யையில்–தஸ்மின் யதந்தா ததன் வேஷ்டவ்யம் -என்கிற வாக்யத்தைப் போலே குணா பிரதான்யத்தை சொல்லுவதற்க்காக -சஹ பிரகாரை கியம் –யதாக் ரதுரஸ் மின்லோக்கே புருஷோ பவதி ததேத பரேத்ய பவதி -என்கிற ஸ்ருதியினாலே சித்தம் –
எவனால் ப்ரஹ்மமானது புத்திக்கு விஷயம் ஆகாது என்று அறியப் பட்டு இருக்கிறதோ -அவனால் தான் ப்ரஹ்மம் அறியப் படுகிறது –
ப்ரஹ்மம் ஞான விஷயம் என்று அறிந்தவர்களால் அறியப் படுகிறது இல்லை எனப் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான விஷயத்வம் கூறப் பட்டு இருக்கிறது என்று சொல்லப் படுமே யானால் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் உத்தமமான பதவியை அடைகிறான் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் ப்ரஹ்மமே ஆகிறான் -என்ற ஜ்ஞானத்தினாலே மோஷ உபதேசமானது உண்டாகாமல் போகும் –ப்ரஹ்மம் இல்லை என்று அறிவானே யாகில் அவன் இல்லாதவனாகவே ஆகிறான் –ப்ரஹ்மம் இருக்கிறது என்று அறிவானே யாகில் அவனை அந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானத்தினாலே சத்தை உள்ளவனாக அறிகிறார்கள் என்று ப்ரஹ்ம விஷய ஜ்ஞானத்தின் சத்பாவ அசத் பாவங்களால் ஆத்ம நாசத்தையும் ஆத்ம சத்தியையும் ஸ்ருதி கூறுகிறது
ஆதலால் ப்ரஹ்ம விஷயமான வேதனமே மோஷ உபாயம் என்று எல்லா ஸ்ருதிகளும் விதிக்கின்றன -ஜ்ஞானமும் உபாசன ரூபம் –
உபாசிக்கத் தக்க ப்ரஹ்மமும் ச குணம் என்று கூறப் பட்டு இருக்கிறது -யதாவாசோ நிவர்த்தந்தே –அப்ராப்ய மனசா சஹ –என்று
முடிவற்றதும் அபரிச்சின்னமான குணங்களோடு கூடியதுமான ப்ரஹ்மத்துக்கு இவ்வளவு தான் என்று வாக்காலும் மனசாலும் அளவிடத் தகைமை
கேட்க்கப் படுவதனால் -ப்ரஹ்மமானது இவ்வளவு என்று ப்ரஹ்ம விஷயகமான பரிச்சேத ஜ்ஞானம் உள்ளவர்களுக்கு ப்ரஹ்மமானது அறியப் படாததும்
எண்ணப் படாததுமாக ஆகின்றது என்று கூறப் பட்டது ப்ரஹ்மமானது அபரிச்சின்னமாய் இருப்பதால் –
அங்கனம் இல்லா விடில் -யஸ்யா மதம் தஸ்ய மதம் –விஜ்ஞாதம் அவிஜா நாதம் -என்று மத்த அவிஜ்ஞாதத்த வசனங்கள் அவ்விடத்திலே விரோதிக்கும் –
ந த்ருஷ்தேர்த்ருஷ்டாரம் ந்மேதேர் மந்தாரம் -என்கிற சுருதியானது திருஷ்டி மதி இவ்விரண்டைக் காட்டிலும் வேறான த்ரஷ்டாவையும் மந்தாவையும்
நிஷேதிக்கின்றது என்று யாது ஓன்று கூறப் பட்டதோ அது ஆகந்துகமான சைதன்ய குண சம்பந்தம் உள்ளதாக இருப்பதால் ஜ்ஞாதாவான ஆத்மாவுக்கு குதர்க்கத்தால் சித்திக்கிற அஜ்ஞ்ஞாத ஸ்வரூபதையை நினைத்து –அவ்வாறு ஆத்மாவை பாராதே எண்ணாதே பின்னியோ த்ரஷ்டாவாயும் மந்தாவாயுமாய் இருக்கிற ஆத்மாவை திருஷ்டி மதி ரூபமாகவே பார் நினை என்று சொல்லுகிறது என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது -அல்லது —திருஷ்டியினால் பார்ப்பவனும் மதியினால் எண்ணுகிற வனுமான ஜீவாத்மாவை நிஷேதித்து சர்வ பூத அந்தராத்மாவான பரமாத்மாவையே உபாசிப்பாயாக என்று வாக்யார்த்தம்
அப்படிச் சொல்லாவிடில் விஜ்ஞா தாரம் அரேகேந விஜா நீயாத் -இது முதலிய ஜ்ஞாத்ருத்வ பிரதிபாதாக ஸ்ருதி விரோதமும் வரும் —
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -என்கிற ஸ்ருதியினால் ஆனந்த மாத்ரமே ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபமாக அறியப்படுகிறது என்று எது கூறப் பட்டதோ-அது ஜ்ஞானாஸ்ரயமான ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞானம் ஸ்வரூபம் என்று சொல்லுகிறது என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது -அநுகூலமான ஜ்ஞானமே ஆனந்தம் என்று கூறப் படுகிறது –
விஜ்ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம -என்கிற ஸ்ருதியினால் ஆனந்த ரூபமாகவே இருக்கின்ற ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மம் என்று அர்த்தம் –
அதனாலே தான் ஜ்ஞானம் ஆனந்தம் இரண்டுக்கும் விஷய ஐக்கியம் இருப்பதினாலேயே உங்களுக்கு ஏக ரசதை சித்திக்கிறது –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபமான இந்த ப்ரஹ்மத்துக்கே ஜ்ஞாத்ருத்வமும் அநேக ஸ்ருதிகளாலே நன்று அறியப் பட்டு இருக்கிறது என்று கூறப் பட்டது –
அப்படிப் போலவே -ச ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆனந்த –ஆனந்தோ ப்ரஹ்மணோ வித்வான் –என்கிற வ்யதிரேக நிர்தேசத்தாலும் ஆனந்தம் மாத்ரம்
ப்ரஹ்மம் அல்ல -பின்னியோ ஆனந்தம் உள்ளது ப்ரஹ்மம் -ஜ்ஞாத்ருத்வம் அன்றோ ஆனந்தித்வம் –

கல்யாண குணா ஆனந்தம் இதி —ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் —அத்யாதரேண — இயம் ஸ்ருதி
பரமே வ்யோமன் சோஸ்நுதே—-பிராப்தி சொல்லி -சர்வான் காமான் -பிராப்யம் சொல்லி —
பர சப்தம் என்பதைக் காட்ட பரஸ்ய விபஸ் சிதோ ப்ரஹ்மண-என்றும் — ப்ரஹ்ம விதாப் நோதிபரம –பல உபாசனயோ ஸ்ருத்யைவ –
யஸ்ய –ப்ரஹ்ம வித் –அசந்நேவ –அத -ஜ்ஞா நஞ்ச –உபாஸ் யஞ்ச –யதோ வாச –அனந்தசய –அபரிச்சின்ன குணச்ய —
அபரிச்சின்னத்வாத் ப்ரஹ்மண–அந்யதா –
யாத்து –நத்த்ருஷ்டே –தத்து –குதர்க்க -சித்தாம் -ஆகந்துக சைதன்ய குண யோகி தயா –அந்யதா —
ஆனந்த –தத் ஜ்ஞானாஸ்ரயச்ய –ஜ்ஞான மேவஹி–விஜ்ஞானம் -அசய -ஜ்ஞாத்ருத்வமேவஹி ஆனந்தித்வம் —

——————————————————————————————

எந்த நிலைமையில் ப்ரஹ்மத்தைக் காட்டிலும் பேதம் இருப்பது போலே ஏற்படுகிறதோ -இந்த பிரபஞ்சத்தில் -ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்ந்து வேறான
ஒரு வஸ்துவும் இல்லை —எவன் இந்த பிரபஞ்சத்தில் ப்ரஹ்மத்தை விட வேறாக வஸ்துக்கள் இருப்பது போல் காண்கிறானோ அவன்
அவித்யையின் நின்று அவித்யயை நாடுகிறான் –எப்பொழுது இவனுக்கு எல்லாம் ஆத்மாவாகவே ஆயிற்றோ அப்பொழுது எவன் எதனால் எதைப்
பார்ப்பான் -என்று பேத நிஷேதம் பலவாறாகக் காணப் படுகிறது என்று யாது ஓன்று கூறப் பட்டதோ -அது உலகம் அனைத்துக்கும் ப்ரஹ்ம காரயமாக இருப்பதாலும் ப்ரஹ்மத்தை அந்தர்யாமியாக கொண்டு இருப்பதாலும் ப்ரஹ்மாத்மகமாக இருப்பது பற்றி
ஒன்றாக இருப்பதால் அதற்கு விருத்தமான நாநாத்வம் நிஷேதிக்கப் படுகிறது –
ஸூர நர திர்யக் ஸ்தாவர ரூபமாக பல வஸ்துக்களாக ஆகக் கடவேன் –அதற்காக ஆகாசாதி ரூபமாக நான் உண்டாக்கக் கடவேன் என்ற
பகு பவன சங்கல்பத்தை –முன்னிட்ட ஸ்ருதி சித்தமான ப்ரஹ்மத்தின் நாநா பாவமானது நிஷேதிக்கப் படுகிறது இல்லை என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது
நாநாத்வ விசேஷத்தினால் இந்த சுருதியானது அபரமார்த்த விஷயை என்று சொல்லப் படுமே யாகில் -அல்ல –
பிரத்யஷம் முதலிய சகல பிரமாணங்களால் அறியப் படாததும் எவ்விதத்தாலும் ஏற முடியாததுமான நாநாத் வத்தை ப்ரஹ்மத்துக்கு பிரதிபாதித்து
அதே பாதிக்கப் படுகின்றது என்கிற இந்த வசனம் பரிஹசிக்கத் தக்கது –

ம்ருத்யோஸ் சம்ருத்யும் ஆப் நோதிய இஹ நா நேவ பஸ்யதி -யஸ்மாத் ஷரம் அதீதோஹம் –யோ மாமேவசம் மூடோஜா நாதி புருஷோத்தமம் —
ப்ருதகாத்மானம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டம் யதா பச்யத் அந்ய மீசம்
ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -தத் அந்தர்யாமி கதயா –சோமயேமோ-சத்வா பிரஜா -சதா யதனா சந் மூலா சத் பிரதிஷ்டா —
மயிசர்வமிதம் ப்ரோதம் -ஸூ த்ரே மணி கணா—தத் ஸ்ருஷ்ட்வா தத் ஏவ அநு ப்ராவிசத் —
தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் — தஜ்ஜலான் —-தத் ப்ரத்ய நீக்க நாநாத்வமிதி -தத் ப்ரத்ய நீ கேதி-
நேஹ நா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஏக தைவ அநுத் ரஷ்டவ்ய மிதி ஏகதா ஏக தயா —

—————————————————————————————-

யதாஹ் யேவைஷ ஏதஸ்மின் நுதர மந்தரம் -குருதே அத தஸ்ய பயம்பவதி –ப்ரஹ்மத்தின் இடம் கொஞ்சம் பேதத்தை பாராட்டுபவன் பயம் அடைவான் -என்று -ப்ரஹ்மத்தின் இடம் நாநா வத்தை பார்க்கிறவனுக்கு பயம் சம்பவிக்கும் -என்று உரைக்கப் பட்டது சரி அல்ல –
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம –தாஜ்ஜலான் இதி சாந்த உபாசீத —ப்ரஹ்மத்தின் இடம் உண்டாகி லயித்து அவனால் ரஷிக்கப் படுகிறது என்று அறிபவன்
சாந்தனாக உபாசிக்கக் கடவன் -என்று சாந்திக்கு ஹேது -உபதேசிக்கப் படுவதால் அத்தை உபபாதிக்கிறார் -ததாஹி -என்று
உலகம் அனைத்தும் அந்த ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்திதி சிருஷ்டி லயங்களுக்கு கர்மாவாக இருப்பதால் அந்த ப்ரஹ்மாத்மக அனுசந்தானத்தால் –
சாந்தி விதிக்கப் படுகிறது –அபய பிராப்திக்கு ஹேது -என்பதால் பய ஹேதுத்வத்துக்கு பிரசங்கம் இல்லை –
இங்கனம் ஆகில் அதற்குப் பிறகு அவனுக்கு பயம் உண்டாகிறது என்று ஏன் சொல்லப் படுகிறது -இதோ மறுமொழி உரைக்கப் படுகிறது –
கண் முதலிய இந்த்ரியன்களால் கிரஹிக்கத் தகாதவனும் -சரீரம் இல்லாதவனும் -ஜாதி குணம் முதலியவைகளை சொல்லுகிற தேவாதி பதங்களால் வாச்யன் அல்லாதவனும் ஆதாரமும் இல்லாதவனுமான இந்த பரமாத்மாவின் இடத்தில் எப்பொழுது இவன் பயம் இல்லாமல் இருப்பதற்காக இடைவெளி இல்லாத சம்ருத்தி ரூபமான நிஷ்டையை அடைகிறானோ அப்பொழுது அபயத்தை பெற்றவனாக ஆகிறான் என்று
அபய பிராப்திக்கு ஹேதுவாக ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் எந்த நிஷ்டை உரைக்கப் பட்டதோ அதற்கு விச்சேதம் வரில் பயம் உண்டாகிறது
என்று மகரிஷிகளால் இதற்கு சம்வாதம் கூறப் பட்டு இருக்கிறது -ஒரு முகூர்த்த காலமோ ஷண காலமோ வாஸூ தேவன் சிந்திக்கப் படாமல் போவானே யாகில் அது இஷ்ட ஹானி அது பெரிதான அநிஷ்ட பிராப்திக்கு அணுகி வருவதற்கு சந்து -அது அந்த பரமாத்மாவினால் உண்டு பண்ணப் பட்ட சித்த ஸ்தலனம்-
அந்த ஸ்வா தினத்தை இல்லாமையால் உள்ளபடி இராத அங்கங்களின் வியாபாரம் -இது முதலியவை -ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் பிரதிஷ்டைக்கு அந்தரம் அவகாசம் விச்சேதமே – நஸ்தா நதோபி -என்கிற ஸூ த்ரத்தினில் ப்ரஹ்மமானது எல்லா விசேஷங்களாலும் விடுபட்டது என்று சொல்லப் போகிறார் -என்று யாதொன்று உரைக்கப் பட்டதோ -அது அப்படி அல்ல – ப்ரஹ்மமானது விசேஷங்களுடன் கூடியது என்றே அங்கு கூறப் போகிறார் -மாயா மாத்ரந்து–என்கிற ஸூ தரத்தினால் ஸ்வப்ன காலத்தில் அனுபவிக்கப் படுகிற பதார்த்தங்களுக்கு ஜாக்ரித அவஸ்தையில் அனுபவிக்கப் பட்டு இருக்கிற பதார்த்தங்களோடு ஒற்றுமை இல்லாமையால் மாயா மாத்ரத்வம் சொல்லப் படுகிறது என்பதனால் ஜாக்ரித அவஸ்தையில் அனுபவிக்கப் பட்ட பதார்த்தங்களுக்கு போலே பாரமார்த்திகத்வத்தையே சொல்லப் போகிறார் –
ஸ்ம்ருதி புராணங்களில் கூட நிர்விசேஷ ஜ்ஞான மாத்ரமே பரமார்த்தம் மற்றது அபார மார்த்திகம் -என்று அறியப் படுகின்றது என்று எது சொல்லப் பட்டதோ அது சரியல்ல —எவன் என்னை பிறப்பு இல்லாதவன் என்றும் ஆதி இல்லாதவன் என்றும் உலகங்களுக்கு மகேஸ்வரன் என்றும் அறிகிறானோ –
சராசரங்கள் அனைத்தும் என்னிடத்தில் நிலை பெற்று இருக்கின்றன -நான் அவைகளின் இடத்தில் அவைகளை ஆதாரமாக கொண்டு இருப்பவன் அல்ல
சரா சரங்கள் என் சங்கல்ப மாத்ரத்தாலே நிலை பெற்று இருக்கிறதே ஒழிய என்னிடத்தில் நிலை பெற்று இருக்க வில்லை
ஈஸ்வரனுக்கு அசாதாரணமாக இருக்கிற என்னுடைய சர்வ சக்தி யோகத்தைப் பார் -என் சங்கல்பமானது சராசரங்களை பரிக்கிறது -தாங்குகிறது -அவைகளில் நிலை பெற்று இருக்க வில்லை —பூதங்களுடைய சத்த அநு வர்த்தகம் -நான் எல்லா உலகங்களும் உண்டாவதற்கு காரணம் -அவ்வாறே நாசத்துக்கும் காரணம் -தனஞ்சய -என்னை விட மிக்க சிறப்புள்ள வேற வஸ்து ஒன்றும் கிடையாது —இவை அனைத்தும் நூலில் மணி கணங்கள் போலே என்னிடத்தில் இசைக்கப் பட்டு இருக்கிறது —நான் இந்த பிரபஞ்சகம் அனைத்தையும் சங்கல்பம் ஏக தேசத்தால் அதிஷ்டானாம் ஆக்கிக் கொண்டு நிலை பெற்று இருக்கிறேன் –
ஷர அஷர சப்த வாச்யங்களான சேதன அசேதனங்களைக் காட்டிலும் வேறாக இருப்பவனான உத்தம புருஷனோ என்றால் பரமாத்மா வென்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறான் -குறைவற்றவனும் நியந்தாவாகவும் இருக்கிற எவன் மூ வுலகங்களையும் உள்ளே பிரவேசித்து தரிக்கிறானோ
யாதொரு காரணத்தினால் நான் அழிதலை ஸ்வ பாவமாகக் கொண்ட அசேதனங்களை தாண்டினவனாகவும் அழிவற்றவைகளான சேதன வர்க்கங்களைக்
காட்டிலும் உத்தமனாகவும் இருக்கிறேனோ அதனால் உலகத்திலும் வேதத்திலும் புருஷோத்தமன் என்று பிரசித்தி பெற்று இருக்கிறேன்

ததசத் –சர்வம் –ததாஹி –சர்வச்ய –அத யதோக்தம் -ப்ரஹ்மணி–யதுக்தம்

யோமா மீதி –யோகம் ஐஸ்வர்யம் –பூதபருத் –அஹம் -மயி -விஷ்டாப்யஹம் –உத்தம –

——————————————————————————————–

ரிஷியே அவன் சர்வ பூதங்களுக்கும் மூல காரணமாக இருக்கிற பிரதானத்தையும் மஹத் அஹந்காரங்க ளையும் சத்வ ரஜஸ் தமஸ் குணங்களால் உண்டாகிற தோஷங்களையும் -தாண்டினவனாகவும் -எல்லா வித ஜ்ஞான சங்கோச த்தைக் கடந்தவனாகவும் -எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் அந்தராத்மாவாகவும் இருக்கிற -உபவவிபூதி மத்யத்தில் எது இருக்கிறதோ அது எல்லாம் அவனால் வியாபிக்கப் பட்டு இருக்கிறது –
அந்த பரம புருஷன் சமஸ்த கல்யாண குணங்களை தரமி ஸ்வரூபமாக உடையவன் -தன்னுடைய சாமர்த்திய லேசத்தாலேயே தரிக்கப் பட்டு இருக்கிற கார்ய வஸ்து சமூஹத்தை உடையவன் –இச்சையினால் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டும் தனக்கு அனுபவமுமாய் இருக்கிற பெரிதான தேஹங்களுடன் கூடியவன்
உலகங்களுக்கு ஹிதமான கார்யங்களைச் செய்து முடிப்பவன் தேஜஸ் பலம் ஐஸ்வர்யம் அபரிச்சின்ன மயமான ஜ்ஞானம் நல்ல வீர்யம் சக்தி முதலிய குணங்களின் குவியலாக இருப்பவன் -ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளிலும் மேம்பட்டவன் பராபர வஸ்துக்களுக்கு நியந்தாவாக இருக்கிற எந்த பரம புருஷன் இடத்தில் சமஸ்தங்களான கிலேசங்கள் முதலியவைகள் இல்லையோ -அவன் எல்லா உலகங்களுக்கும் நியந்தா -கார்ய காரண பாவ அவஸ்தை யுடன் கூடிய சேதன வர்க்கங்களை சரீரமாக உடையவன் -அவ்யக்தமான ஸ்வரூபத்துடன் உடையவன் பிரகாசிக்கிற ஸ்வரூபம் உடையவன் -எல்லா வற்றுக்கும் நியந்தா -ஸ்வரூபத்தாலும் பிரகாரத்தாலும் எல்லா வற்றையும் அறிந்தவன் -அவாப்த சமஸ்த காமன் –எல்லா வற்றையும் அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்களாகக் கொண்டவன் -தனக்கு மேலாக ஒருவரும் இல்லாத ஈஸ்வரன் என்ற பெயர் உள்ளவன் -எந்த சாஸ்த்ர்யா ஜன்ய ஜ்ஞானத்தால் தோஷம் அற்றதும் சுத்தமாகவும் மிக்க நிர்மலமாயும் ஸ்திர ஸ்வ பாவமும் உள்ளது மான அந்த ப்ரஹ்மம் அறியப் படுகிறதோ -எந்த பரபக்தி ரூபமாயும் அனுபவ ரூபமாகவும் இருக்கிற ஜ்ஞானத்தால் அனுபவிக்கப் படுகிறதோ அது ஜ்ஞானம் -அதைக் காட்டிலும் வேறானது அஜ்ஞானம் என்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது –

புராண வசனங்கள் -ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வத்தையும் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகத்தையும் -திவ்ய ஏக யோர்த்தவிவசனை கவச நே –சர்வேஸ்வர —

—————————————————————————

ஹே மைத்ரேய-சுத்தனாகவே இருப்பவனும் உபய விபூதி நாதன் என்று பெயர் உள்ளவனும் சர்வ காரணங்களுக்கும் காரணமாக இருப்பவனும்
பர ப்ரஹ்மம் என்று -சொல்லப் படுகிறவனுமான பரமாத்மாவினிடத்தில் பகவத் சப்தம் யோக ரூடமாக இருக்கிறது –
அகாரமானது பிரகிருதி புருஷ காலங்களை கார்ய உத்பத்தி யோக்யங்களாகச் செய்கிறான் -அப்படியே ஸ்வாமியுமாகவும் இருக்கிறான் என்கிற
இரண்டு அர்த்தங்களோடு கூடியதாக இருக்கிறது –ரிஷியே அவ்வாறாகவே ஸ்திதி கர்த்தா சம்ஹார கர்த்தா சிருஷ்டி கர்த்தா இந்த மூன்றும்
அகாரத்தின் அர்த்தம் –சமக்ரமான ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கீர்த்தி ஸ்ரீ ஜ்ஞானம் வைராக்கியம் இந்த ஆறுக்கும் பகம் -என்று பெயர் –
பூதங்களுக்கு ஆத்மாவாக இருப்பவனும் எல்லாவற்றையும் சரீரமாக கொண்டவனுமான அந்த பரமாத்மாவின் இடத்தில் சேதனங்களும் அசேதனங்களும் வசிக்கின்றன -அவனும் எல்லா வஸ்துக்களிலும் வசிக்கிறான் -என்பதினால் குறைவற்றவான பரமாத்மா அகாரத்தால் உணர்த்தப் படுகிறான் –
ஹேய குணங்களின் சம்பந்தம் இல்லாத ஜ்ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் இவைகள் அனைத்தைக்கும் பகவத் சப்தத்துக்கு வாசகங்கள் –
ஹே மைத்ரேய -இவ்வித ஸ்வ பாவம் உள்ள பகவான் என்கிற இந்த மஹா சப்தமானது பர ப்ரஹ்மமாக இருக்கிற வாஸூ தேவனை தவிர்த்து வேறு ஒரு தேவதையும் அணுகா -பூஜ்யங்களான அவயவார்த்தங்களான சக்தி ரூடி -இவைகளோடு கூடிய இந்த சப்தமானது அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் முக்கியமாக வழங்கப் படுகிறதே ஒழிய ஔபசாரிகம் அல்ல -அந்த ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்த்த மற்றவர்கள் பக்கலில் உபசாரத்தால் அன்றோ பிரயோகிக்கப் படுகிறது
ராஜனே -எந்த ரூபத்தின் இடத்தில் இந்த சக்திகள் அனைத்தும் நிலை பெற்று இருக்கின்றனவோ அது எல்லா ரூபங்களை விட வி லஷணமான சந்நிவேசத்துடன்
கூடியதும் வேறானதும் இவ்விதம் உள்ளது என்று அளவிட நிச்சயிக்க முடியாததுமான ஹரியின் ரூபம் –திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –ஜனங்களுக்கு நியந்தாவாக இருப்பவனே –அந்த பரம புருஷன் தேவன் திர்யக் மனுஷ்யன் என்கிற பெயர்களுடன் சேஷ்டைகளுடன் கூடிய சமஸ்த சக்தி ரூபங்களையும் லோக உபகாரத்துக்காக தன லீலையினால் செய்கிறான் -லௌகிக பிரமாணங்களால் கண்டு அறிவதற்கு அசக்யனாய் இருக்கிற அந்த பரமாத்வாவின் உடையதான தேச
நியதம் இல்லாததும் -ப்ரதிபந்தகம் இல்லாததுமான அந்த சேஷ்டையானது கர்ம ரூபமான ஹேதுவினால் உண்டாகிறது அன்று -இவ்விதமான ஸ்வ பாவத்தின் உடன் கூடினதும் -விஷ்ணு என்கிற பெயர் உள்ளதுமான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபமானது -மலத்திற்கு பிரதிபடமானது -அழிவு இல்லாதது -ஸ்வ ரூபத்தால் வியாபகமாய் இருக்கிறது -தன் படியாகவே தர்மத்திலானிலும் விகாரம் இல்லாதது -எல்லா ஹேயங்க ளாலும் விடுபட்டது -ப்ரஹ்மாதிகளைக் காட்டிலும் சிறப்பு உள்ளவன் -மிக்கார் ஒருவரும் இல்லாதவன் -எல்லா தேசங்களையும் வியாபித்து இருப்பவன் –எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருந்து இணை பிரியாமல் இருப்பவன் –ஜாதி ரூபம் ரசம் கந்தம் சொல்லுகிற சப்த ரூப விசேஷத்தால் விடுபட்டவன் –உண்டாகிறது பரிணமிக்கிறது வ்ருத்தி அடைகிறது அவயவங்கள் குறைகிறது நசிக்கிறது போன்ற ஷட்விதபாவ விகாரங்கள் அற்று எப்பொழுதும் சத்தாச்ரயன் என்று சொல்வதற்கு மாதரம் சகயமாக இருக்கிறவன்-
யாதொரு காரணத்தினால் எல்லா இடத்திலும் வசிக்கிறானோ -எல்லா வஸ்துக்களும் இவன் இடத்தில் வசிக்கிறதோ –அதனால் வா ஸூ தேவன் என்று கற்று அறிந்தவர்களால் கூறப் படுபவன் -அவனே நிகரில்லாத -மேல்பட்ட வஸ்து இல்லாத –ஸ்வரூபத்தாலும் குணத்தாலும் எல்லை இல்லாத மேன்மை வாய்ந்த -தாகவும் இருக்கிற ப்ரஹ்மம் -சாஸ்வதமாக இருப்பவன் -பிறப்பு அற்றவன் –அழிவற்றவன் -குறைவில்லாதவன் –வ்ருத்தி பரிமாணங்கள் இல்லாமல் ஒரே வித ஸ்வரூபத்துடன் கூடினவன் –ஹேய குணங்கள் இல்லாமல் நிர்மலமாய் இருப்பவன் -வ்யக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபமாக இருக்கும் இந்த பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அந்த ப்ரஹ்மமே-அவ்வாறே அந்த ப்ரஹ்மம் புருஷ ரூபமாகவும் கால ரூபமாகவும் இருக்கிறது –

சமஸ்த ஜகதாம் ஏவம் பிரகாரம் –பர பராணாம் –பரம –சர்வத்ர -தத் ப்ரஹ்ம –அஜம் அஷரம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் –ஹேயா பாவாச்ச நிர்மலம் —

—————————————————————

வ்யக்தமான பிரபஞ்ச ஸ்வரூபிணி யாகவும் -அவ்யக்தமான தமஸ் ஸ்வரூபிணி யாகவும் இருப்பதாக எந்த பிரகிருதி என்னால் முன்பு கூறப் பட்டதோ
அந்த பிரகிருதி புருஷம் இவ்விரண்டும் பரமாத்மாவின் இடத்தில் லயிக்கின்றன —பரமாத்மாவோ என்றால் எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரமாய் இருப்பவன் –மேல் யாரும் இல்லாத சர்வேஸ்வரன் –வேதங்களிலும் வேதாந்தங்களிலும் விஷ்ணு என்று கோஷிக்கப் படுபவன் –
அவனுக்கு மூர்த்தம் அமூர்த்தம் இரண்டு ரூபங்கள் உண்டு -அவ்விரண்டு ரூபங்களும் எல்லா பூதங்கள் இடங்களிலும் ஷர அஷர ச்வரூபங்களாக நிலை பெற்று இருக்கின்றன -கர்ம பந்தத்தின் நின்றும் விடுபட்ட முக்தாத்மா ரூபம் அஷரம் என்று சொல்லப் படுகிறது -இவ்வுலகம் அனைத்தும் ஷரம் என்று சொல்லப் படுகிறது -அக்னியின் ஒளி நாலா பக்கமும் பரவுவது போலே ப்ரஹ்மத்தின் சக்தி உலகம் அனைத்தும் வ்யாபிக்கப் பட்டு -அந்த சக்தியே பரா எனப் படுகிறது
அவ்வாறே ஷேத்ரஜ்ஞ சம்ஜ்ஞை உள்ள சக்தி அபரா என்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது -கர்மா என்ற பெயர் உள்ள அவித்யை மூன்றாவது சக்தி யாக இச்சிக்கப் படுகிறது -ராஜனே எல்லா வஸ்துக்களையும் அடைந்து இருக்கிற அந்த ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தி எதனால் சுற்றப் பட்டு இருந்து கொண்டு மிகவும் தொடர்ச்சியாய் உள்ள சம்சார தாபங்களை அடைகிறதோ -பூமியைப் பாதுகாப்பவனே -அந்த ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தி அவித்யையினால் மூடப் பட்டு கர்ம தாரதம்யத்துக்கு அனுகுணமாக ஜ்ஞான தார தம்யத்துடன் இருக்கிறது -மகா புத்தி உள்ளவனே -சர்வ பூதங்களையும் வியாபித்து இருக்கிற விஷ்ணு சக்தியினால் பகவானை விட்டு விலகி தனித்து இருத்தலை ஸ்வ பாவமாக கொண்டு இராதா பிரதானம் புருஷன் இவ்விரண்டும் கவரப் பட்டு இருக்கின்றன அந்த சக்தியே சம்சாரத்துக்கும் மோஷத்துக்கும்-காற்று ஜலபிந்துக்களை வஹிப்பது போலே விஷ்ணுவின் சக்தியும் பக்த முக்தாத்மாக்களை தாங்கிக் கொண்டு இருக்கிறது காரணம் -உலகம் அனைத்தும் ஜன்ம நாச விகல்பங்கள் உள்ளவை

இது முதலியதலால்-பர ப்ரஹ்மமானது ஸ்வ பாவத்தினாலேயே சமஸ்த தோஷங்களையும் நிரசித்தது என்றும் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகம் என்றும்
பிரபஞ்சத்தின் சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் உள்ளுக்குள் பிரவேசம் நியமனம் இவைகள் முதலியவற்றை லீலையாகக் கொண்டது என்றும் -பிரதிபாதித்து -எல்லா நிலைமைகளுடன் கூடி நிலை பெற்று இருக்கிற சித் அசித் வஸ்துக்கள் அனைத்தும் பாராமார்த்திகம் என்றும்
அவைகளே பரமாத்மாவுக்கு சரீரமாக இருப்பதால் அவைகளுக்கு ரூபத்வத்தை சரீர ரூப தனு அம்ச சக்தி விபூதி முதலிய சப்தங்களாலும் தத் சப்த சாமா நாதி கரண்யத்தாலும் சொல்லி -அந்த பர ப்ரஹ்மத்துக்கு விபூதியாக இருக்கிற சித் பதார்த்தத்துக்கு ச்வரூபத்தோடு இருப்பையும் அசித்துடன் சேர்ந்து இருப்பதால் ஷேத்ரஜ்ஞ ரூபமாக இருப்பையும் சொல்லி ஷேத்ரஜ்ஞ அவஸ்தையில் புண்ய பாபாத்மக கர்மரூப வித்யையினால் சுத்தப் பட்டு இருப்பதால் ஸ்வா பாவிகமான ஜ்ஞான ரூபத்வ அனுசந்தானமும் அசித் ரூபாகார்த்தமாக அனுசந்தானமும் பிரதிபாதிக்கப் பட்டதனால்
பர ப்ரஹ்மமானது ச விசேஷம் என்றும் அதின் விபூதியாக இருக்கிற ஜகத்தும் பாரமார்த்திகம் என்றே அறியப் படுகிறது –

தவே ரூப -ஷர அஷர ரூபே -அகில புவன -த்ரிபாத் நித்ய விபூதியும் லீலா விபூதியும் -பூப மூர்த்த அமூர்த்தஞ்ச –விஷ்ணு சக்தி -ப்ரதா நஞ்ச –இத்யாதி நா -சரீர ரூப தன் வம்ச —

——————————————————————————

ப்ரத்யஸ்தமித பேதம் -என்கிற இடத்தில் தேவ மனுஷ்யாதி பிரகிருதி பரிமாண விசேஷங்களோடு சேர்ந்து இருந்த போதிலும் -ஆத்மாவின் ஸ்வரூபமானது அந்த பிரகிருதி -பரிமாண விசேஷங்களை அடைந்து இருக்கிற பேதம் இல்லாமையாலே -அந்த பேதத்தைச் சொல்லுகிற தேவாதி சப்தங்களுக்கு அகோசரம் ஜ்ஞான சத்தையையே லஷணமாகக் கொண்டது -தன்னாலேயே அறியத் தக்கது -பிரக்ராந்தர யோகம் உள்ளவனுடைய மனதிற்கு கோசரம் அன்று எனக் கூறப் படுகிறது என்கிற இந்த கிரந்த சந்தர்ப்பத்தால் ப்ரபஞ்சாப லாபமில்லை -இது எப்படி அறியப் படுகிறது என்று வினவப் படுமே யாகில் அது சொல்லப்படுகிறது -இந்த பிரகரணத்தில் சம்சாரம் ஆகிற ரோகத்திற்கு முக்கியமான மருந்தாக யோகத்தைச் சொல்லி ப்ரத்யாஹாரத்தை ஈறாகக் கொண்ட யோகாவயவங்களையும் சொல்லி தாரணை சித்திப்பத்தின் பொருட்டு சுபாஸ்ரயத்தை சொல்லுவதற்கு பர ப்ரஹ்மமான விஷ்ணுவுடைய சக்தி சப்தத்தால் சொல்லத்தக்க இரண்டு ரூபங்களையும் மூர்த்தம் அமூர்தம் என்ற இரண்டு பாகு பாட்டுடன் பிரதிபாதித்து -மூன்றாவதான அவித்யை கர்மா சக்தி யாழ் சுத்தப் பட்டு இருக்கும் அசித் விசிஷ்டனான மூர்த்தம் எனப் பெயர் உள்ள ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞனை மூன்று பாவனைகளின் சம்பந்தத்தால் அசுபன் என்று சொல்லி -இரண்டாவதாக இருப்பதும் கர்மா என்னும் அவித்யை விட்டு விலகியதும் அசித் சம்பத்தை அற்றதும் ஜ்ஞானத்தையே ஸ்வரூபமாக கொண்டதுமான அமூர்தம் என்கிற விபாகமானது
நிஷ்பன்ன யோகம் உள்ளவர்களால் தியானிக்கத் தக்கதாக இருப்பதாலும் ப்ராக்ராந்த யோகனுடைய மனதிற்கு ஆலம்பனம் இல்லாததாலும் ச்வத சுத்தி இல்லாமையாலும் அதற்கு சுபாஸ்ரயத்வத்தை நிஷேதித்து பரசக்தி ரூபமான இந்த அமூர்தம் என்ன -அபரசக்தி ரூபமான ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன் எனப் பெயர் வாந்த மூர்த்தம் என்ன –பரசக்தி ரூபனான ஆத்மாவுக்கு ஷேதரஜ்ஞதா பிராப்திக்கு ஹேதுவாய் இருக்கிற த்ருதீய சக்தி என்ற பெயர் உள்ள கர்ம ரூபா வித்யை என்ன
இப்படிப்பட்ட இம் மூன்று சக்திகளுக்கும் ஆச்ரயமாக இருப்பதும் -ஆதித்ய வர்ணம் இது முதலிய வேதாந்த வாக்யங்களால் பிரதிபாதிக்கப் பட்டு சித்து பெற்று இருப்பதுமான மூர்த ரூபமானது சுபாஸ்ரயம் என்று கூறப் பட்டது –
இந்த இடத்தில் பரிசுத்தாத்மா ஸ்வரூபத்திற்கு சுபாஸ்ரயதா நர்ஹதையைச் சொல்லுவதற்க்காக -பரயச்தமித பேதம்யத் -என்று சொல்லப் படுகிறது -இதை நிரூபிக்கிறார் ததாஹி என்று தொடங்கும் கிரந்தத்தினால் –ராஜன் -யோகிகளால் சிந்திக்கத்தக்கதும் -அனைத்திலும் சிறந்த -எல்லாராலும் அடையத் தக்க விஷ்ணு என்ற பெயர் உடைய பரமாத்மாவின் இரண்டாவது ரூபம் -அதை யோகத்தில் இழிகிறவனால் சிந்திக்க சகயம் அல்ல –
ராஜன் எந்த ரூபத்தில் எல்லா சக்திகளும் நிலை பெற்று இருக்கின்றனவோ அது எல்லா ரூபங்களைக் காட்டிலும் விஜாதீயமானதும் வேறானதுமான ஹரியினுடைய மகத்தான ரூபம் என்றும் சொல்லுகிறது -அப்படியே சதுர்முகன் சனகன் சனந்தனன் முதலியவர்கள் அவித்யையினால் சுற்றப் பட்டு இருப்பதால்
அவர்களுக்கு சுபாஸ்ரயாத அனர்ஹதையைச் சொல்லி பக்தர்களாகாவே இருந்து பிறகு யோகத்தினால் போதம் உண்டாகி ஸ்வரூபத்தை அடைந்தவர்களுக்கும் ச்வத சக்தி இல்லாமையாலே சுபாஸ்ரயத்வம் சௌநக பகவானால் நிஷேதிக்கப் பட்டது -ஜகதிற்குள் இருக்கிற ப்ரஹ்ம தேவன் முதல் தருணம் ஈறாக இருக்கிற பிராணிகள் யாதொரு காரணத்தினால் கர்மாவினால் உண்டு பண்ணப் பட்ட சம்சாரத்தினால் வசப் பட்டு இருக்கிறார்களோ அவர்கள் தியான விஷயத்தில் உபகாரகர்கள் அல்ல -அவர்கள் அனைவரும் அவித்யைக்கு உட்பட்டவர்களாயும் சம்சார கோசரரர் களாயும் இருக்கிறார்கள் அன்றோ
பிற்காலத்தில் போதம் உள்ளவர்களாக இருந்த போதிலும் கூட தியான விஷயத்தில் உபகாரகர்கள் அல்ல – -ஸ்வ பாவ சித்தமான போதம் கிடையாது
இயற்கையான ஞானம் உள்ள பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபியான விஷ்ணுவுக்கே-அவனது அசாதாராண ஸ்வரூபமே – சுபாஸ்ரத்வம் கொண்டது –ஆதலால் இங்கு பேதாபலாபமானது அறியப் படுகிறது இல்லை –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற இடத்திலும் ஜ்ஞானத்தைக் காட்டிலும் வேறாக இருக்கிற அர்த்தங்கள் அனைத்துக்கும் மித்யாத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது இல்லை –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபியான ஆத்மாவுக்கு தேவன் மனுஷ்யன் போன்ற தோற்றம் பிராந்தி என்று இவ்வளவு மாதரம் சொல்லப் பட்டு இருப்பதால் –
சிப்பி -ரஜதம் பிராந்தி தோற்றம் என்றதும் அனைத்து ரஜத சமூஹமும் மிதியை அல்லவே -ஜகத் ப்ரஹ்மம் இரண்டும் சாமா நாதி கரண்யத்தால் ஐக்யம் தோன்றுவதால் -ஜ்ஞான ஸ்வரூபமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அர்த்தாகாரத்தை யானது பிராந்தி என்று சொன்னால் அர்த்த ஜாதம் அனைத்துக்கும் மித்யாத்வம் சொல்லப் பட்டதாகும் என்று வினவப் படுமாகில் அது சரியல்ல -பர ப்ரஹ்மமான விஷ்ணு அனைத்து அஜ்ஞ்ஞான சமூஹங்களையும் விலக்கி சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகராகவும் மகா விபூதி உள்ளவர் என்றும் அறியப் படுவதால் -பிராந்தி தர்சனம் சம்பவியாதே –ஐக்ய பிரதி பாதனமும் பிராந்தி தர்சனம் சஹியாமையும் விருத்தம் அல்ல என்றே அடுத்து உபபாதிக்கப் படப் போகிறது -ஆகையால் இந்த ஸ்லோகமும் அர்த்த ஸ்வரூபத்துக்கு பாதகம் அன்று –
யதோவா இமானி பூதா நிஜயந்தே யேன ஜாதானி ஜீவநதி யத் பிரத்யந்த்யபி சம்விசந்தி தத் விஜிஜ்ஞாஸ் ஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம -சுருதி வசனம் -ஜஜாஜ் ஜென்மாதி காரணம் ப்ரஹ்மம்
இதிஹாச புராணாப்யாம் வதம் சமுபப்ரும்ஹயேத்- பிபேத் அல்ப ஸ்ருதாத் வேதோ மா மாயம் பிரதர்ஷயிதி –வேத வாக்யங்களை சம்சயம் தீர்க்கவே இதிஹாச புராணங்கள் -அநந்தாவை வேதா –அல்ப சுருதி செவிப்பட்டு அறிய அசக்யம் என்பதால் நிச்சயம் உண்டாக இவை உதவும்

சத்வ புராணங்களே கொள்ளத் தக்கது -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமே புராண ரத்னம்-
-அதில் புலச்ய வசிஷ்ட மகரிஷிகளின் வர பிரதானத்தால் அடையப் பட்டு இருக்கிற பரதேவதா பாரமார்த்த்யா ஜ்ஞானம் உள்ளவரான பகவானான பராசரர்
இடம் இருந்து-தன்னால் அறியப் பட்டு இருக்கிற வேதார்த்தின் உப ப்ருஹ்மணத்தை விரும்புவதாக மைத்ரேயர்
இச்சதி –ச்ரோதும் தவத்தோ யதா ஜகத் பபூவ –பூயச்சயதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -யன் மயஞ்ச ஜகத் ப்ரஹ்மன்யதச்சை தச்சராச்சரம் –
–லீ நமாசீத் யதா யத்ர லயமேஷ்யதி யத்ரச — என்று கேட்டார் –
ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப விசேஷம் -விபூதி பேதங்களின் பிரகாரங்கள் -ஆராதன ஸ்வரூபம் -பல விசேஷம் போன்றவை வினவப் பட்டன –
யதச்சை தச்சராசரம் –நிமித்தம் உபாதானம் இரண்டும் வினவப் பட்டன -யன் மயம் -சிருஷ்டி ஸ்திதி லயங்களுக்கு கர்மாவாக இருக்கிற ஜகத்தானது எதை ஆத்மாவாகக் கொண்டு இருக்கிறது என்று வினவப் பட்டது -ஜகச்சச -இதற்கு உத்தரம் -பொருந்தாதே –விஷ்ணு -தத் பிரக்ருத வசனே மயம் -பிரத்யயத்தால் -உலகம் அனைத்தும் பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் –ஜகத்சச -ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் சரீராத்மா பாவத்தைக் கொண்ட சாமா நாதி கரண்யம்
நிர்விசேஷ வஸ்து என்று கொண்டால் எல்லா பிரச்ன பிரதி வசனங்களும் பொருந்தாது – ஜகத் ப்ரஹ்மம் இரண்டும் ஒரே த்ரவ்யம் என்று கொண்டால் சத்யா சங்கல்பாதி கல்யாண குணத்வமும் அகில ஹேய பிரத்ய நீகதையும் பாதிக்கப்படும் -ப்ரஹ்மம் அசுபங்களுக்கும் ஆஸ்பதமாகவும் ஆக வேண்டியதாகும் -எனவே இந்த சாமா நாதி கரண்யம் ஆத்ம சரீர பாவத்திலே முக்ய வ்ருத்தம் என்று ஸ்தாபிக்கப் படப் போகிறது –
ஆதலால் -விஷ்ணோஸ் சகா சாதுத்பூதம் ஜகத் தத்ரைவச ஸ்திதம் ஸ்திதி சம்யமகர்தா சௌ ஜகதோச்ய ஜகச்சச —என்று சங்க்ரஹமாக அருளிச் செய்ததை -பர பராணாம்-என்று -தொடங்கி விஸ்தாரமாக சொல்ல –பர ப்ரஹ்மம் –ஆறு குணங்கள் நிறைந்த பகவான் – விஷ்ணு -அவிகாராய -இத்யாதி ஸ்லோகத்தால் பிரணாமம் சொல்லி -ஹிரண்ய கர்ப்பன் அவதாரமாக இருக்கும் மஹா விஷ்ணு சங்கரன் த்ரி மூர்த்தி ரூபமாகவும் -பிரதானம் காலம் ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞர் களுடைய சமஷ்டி ரூபமாகவும் வ்யஷ்டி ரூபமாகவும் அவரையே நமஸ்கரிக்கிறார் –
நமஸ்கார விஷயமாக முதல் ஏழு ஸ்லோகங்கள் -ரஷார்த்தம் சர்வ பூதானாம் விஷ்ணுத்வ முபஜக்மிவான் –சஜாதீயஸ் தேஷாமிதி துவிப வாக்யமபி பஜன் –

அதில் ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற இந்த ஸ்லோகம் ஷேத்ரஜ்ஞ வ்யஷ்டி ரூபமாக இருக்கிற பரமாத்மாவினுடைய ஸ்வ பாவத்தைக் கூறுகிறது –ஆகையால் நிர்விசேஷ வஸ்துவுக்கு இவ்விடம் பிரதீதி இல்லையே -சாஸ்திரம் நிர்விசேஷ ஜ்ஞான ரூப ப்ரஹ்ம அதிஷ்டான ப்ரஹ்மத்தை பகர நோக்கு உள்ளதாகுமானால்
நிர் குணச்யா ப்ரேம யஸ்ய சுத்தஸ் யாப்ய மலாத் மன கதம் சர்காதி கர்த்ருத்வம் ப்ரஹ்மணோஹ் யுபகம்யதே -என்கிற சோத்யமும்-
சக்தயஸ் சர்வ பாவா நாம சிந்தய ஜ்ஞான கோசரா -யதோ அதோ ப்ரஹ்மணச் நாஸ்து சர்காத்யா பாவ சக்த்யா –பவந்தி தபதாம் ஸ்ரேஷ்ட பர்வ கண்யய தோஷ்ணதா -என்கிற பரிகாரமும் எவ்வாறு பொருந்தும் -நிர்குண ப்ரஹ்மத்துக்கு எவ்வாறு சர்க்கம் முதலியவற்றில் கர்த்ருத்வம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு பாரமார்த்திக சர்க்கம் இல்லை பின்னையோ பிராந்தியினால் கல்பிக்கப் பட்டு இருக்கிறது என்று சோத்ய பரிஹாரங்கள் இரண்டும் இருந்து இருக்கும்
உத்பத்தி முதலிய கார்யமானது சத்வம் முதலிய குணங்களோடு கூடியவர்களும் அபரி பூர்ணர்களும் கர்ம வச்யர்களாக இருக்கும் சேதனர்கள் இடம் காணப் பட்டு இருப்பதால் சத்வாதி குணங்களால் விடுபட்டவனும் பரி பூர்ணனும் கர்ம வச்யனாக இராதவனும் கர்ம சம்பந்தத்துக்கு அனர்ஹனாயும் இருக்கிறவனுக்கு எவ்வாறு சர்காதி கர்த்தவ்யம் ஒப்புக் கொள்ளப் படுகிறது என்று சோத்யம் –
நேரில் காணப் படுகிற எல்லா வஸ்துக்களைக் காட்டிலும் விஜாதீயமாக இருப்பதும் கூறப் பட்ட வண்ணமான ஸ்வ பாவத்துடன் கூடியதுமாகவே இருக்கிற ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜலம்-விட வேறு பட்ட அக்னி முதலியவற்றுக்கு ஔஷண்யம் முதலிய சக்தி சம்பந்தம் போலே எல்லா சக்திகளோடும் சம்பந்தமானது விருத்தம் ஆகாது என்று பரிஹாரம் –
மேல் உள்ள நான்கு ஸ்லோகங்களுக்கும் வியாக்யானம் இனி மேல்
பரமார்த்தஸ் த்வமேவ வைக-இவை முதலியதும் கூட ப்ரஹ்மத்தை தவிர்த்த மற்ற அனைத்துக்கும் அபாரமார்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது இல்லை
பின்னையோ எல்லாம் ப்ரஹ்மாத்மகமாக இருப்பதால் -ப்ரஹ்மாத்மகமாக இராமல் ப்ரஹ்மத்தை விட தனித்து இருக்கும் வஸ்துக்களுக்கு அபார மர்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது -அதையே உப பாதிக்கிறார் -தவைஷ் மஹிமா யே நவ்யாப்த மேதச் சராசரம் – உனது மகிமையால் தானே –உன்னை ஆத்மாவாகக் கொண்டதே -உன்னைவிட வேறு ஒன்றும் கிடையாது -நீ ஒருவனே பரமாத்மாக இருப்பவன் -அதனால் இது கூறப் படுகிறது -அப்படி இல்லா விடில்
ஜகத பதே தவம் -முதலிய பதங்களுக்கு லஷணையும் வேண்டி வரும் -மஹா வராஹ பகவான் லீலையால் உத்தாரணம் -ஸ்துதி பிரகரணத்துக்கும் விரோதி வரும் -உம்மை ஆத்மாவாகக் கொண்டு சகலமும் த்வதாத்மகம் என்கிற அனுபவத்துக்கு சாதனமான யோகம் இல்லாதவர்கள் இதை கேவல தேவ மனுஷ்யாதி ரூபம் என்றே பார்க்கிறார்கள் -ஜ்ஞான ஆகாரர்களான ஆத்மாக்களை தேவாதி அர்த்தாகாரமாக உள்ளவர்களாக பார்ப்பதும் பிரமம் –யதேதத் த்ருச்யதே –ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் அகிலம் —

ஏகா தாகி நிச்சா சஹாயே –ஸூ த்ரம்
த்ரிபிர் குண மயைர் பாவை ரேபிஸ் சர்வமிதம் ஜகத் மோஹிதம் நாபி ஜா நாதி மா மேப்ய –பரமவ்யயம் —

——————————————————————————–

யேதுஜ்ஞான வித -ஞான ச்வரூபமகமாகவும் ப்ரஹ்மத்தின் சரீரமாக்கவுமே பார்க்கிறார்கள் -அங்கனம் இல்லாவிடில் ஸ்லோகங்களுக்கு
பௌ நக்ருதயமும் பதங்களுக்கு லஷணையும் அர்த்த விரோதமும் பிரகரண விரோதமும் சம்பவிக்கும் –
தச்யாத்மபரதேக ஷூ சதோபயேகமயம் –என்று ஆத்மாக்கள் ஞானைகராக ரர்களாக இருக்க தேவாதி பிரகிருதி பரிமாண விசேஷ ரூபமான
பேத தர்சனம் அதத்யம் என்று கூறப் பட்டது
சு நி சைவ ச்வபாகேச பண்டிதாஸ் சம தர்சன —நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம –ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே அருளினான் –
தச்யாத்மபரதேக ஷூ சதோபி -என்று தேஹத்தை விட வேறாக உள்ள வஸ்துவின் இடத்தில் தான் அணியன் என்று விபாகம் கூறப் பட்டு இருப்பதால் -யத்ன்யோச்தி பர சோபி -என்கிற இடத்தில் ஆத்ம ஐக்யம் அறியப் படுகிறது இல்லை -யதி மத்த பர கோப் அந்ய-இங்கு பர சப்தம் தன்னைத் தவிர்த்த ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -ஒரே அர்த்தத்தில் பர அந்ய சப்தம் கூடாததால் —
அந்ய சப்தம் அதற்கும் ஜ்ஞானைகாகாரத்வம் இருப்பதால் வேறு ஆகாரத்தின் பிரதி சேதத்தை பலமாகக் கொண்டது –

ப்ரஹ்ம அத்வைதம் -உண்டே ஒழிய -ஜீவ அத்வைதம் இல்லை பஹூத்வம் சுருதி சித்தம் -பக்தர்கள் முக்தர்கள் வ்யவஸ்தை-ஏகோ வ்ரீஹி -ஏக சஜாதீய வச்துவைச் சொல்வதில் நோக்கு பொருந்தாதே -நித்யோ நித்யானாம் சேதநஸ் சேதனானாம் ஏகோ பஹூனாம் யோ விததாதி காமான் –

இது சொல்லப் பட்டதாகிறது -அனைத்து ஆத்மாக்களும் ஞானாகாரமாக இருப்பதால் -வேணு ரந்தர விபே தேன-வேறுபாடு ஸ்வரூபத்தால் அல்ல –தேவாதி சரீர பிரவேசத்தாலே -இத்தால் ஆத்ம ஐக்யம் உபதேசிக்கப் படவில்லை -அநேக துவாரம் வழிய புறப்படும் வாயுவுக்கு ஸ்வரூப ஐக்யம் இல்லை –ஆகாரங்களின் சாம்யமே -உண்டு –ஷட்ஜம் போன்ற பெயர்கள் ஏற்படுகின்றன
தேஜோ மயம் ஜலமயம் பிருத்வி மயம் -இவற்றுக்கு த்ரவ்யத் தன்மையால் ஐக்யம் உண்டு -ஸ்வரூபத் தன்மையால் இல்லை -அதே போலே வாயுவைச் சேர்ந்த அம்சங்களுக்கும் ஸ்வரூப பேதம் விடத்தகாதது -அஹம் தவம் -ஜ்ஞானமே ஆகாரம் -தேவாதி சரீரத்தால் வந்த பேதமே –சர்வ மேத தாத்ம ஸ்வரூபம் -தத்யாஜபேதம் பரமார்த்த சிருஷ்டி -பிண்ட ப்ருதக் யத பும்ச சிர பாண்யாதி லஷணா –

கடத்வம் சே கடாக ஸோன பின்னோ நபசோ யதா –ப்ரஹ்மணா ஹேய வித்வம் சே விஷ்ண வாக்ய ந ததா புமான் –என்று ஸ்ரீ சௌ நக பகவான் வசனம் –
கடம் உடைந்து கடாகாசம் ஆகாசதுடன் ஒன்றுவது போலே ஜீவர்கள் ஹேயங்கள் நாசம் அடைந்த பின்பு ப்ரஹ்மத்துடன் ஒன்றி விடுகிறார்கள்
யத அக்னிர் அக்னௌ சம்ஷிப்த சமானத்வம் அனுவ்ரஜேத்-நெருப்பில் போட்டதைக் கொண்டு சாம்யம் ஆவது போலே -ஏகம் சமஸ்தம் யதி ஹாஸ்தி கிஞ்சித் தத் அச்யுதொ நாஸ்தி பரந்ததோ அந்யத்-
சர்வமேததாத்மா ஸ்வரூபம் இத்யே நே ந –அஹம் -தவம் -சர்வம் –மூன்றும் பிரகார ஐக்யம் சொல்வதில் நோக்கு –
விபேத ஜனகே ஜ்ஞானே -ஆன்மாக்களின் ஸ்வரூப ஐக்யம் சொல்வதில் கருத்து அல்ல –தேக -ஆத்மா –ஆத்மா -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் சம்பவிக்கிறது இல்லை -தவா ஸூ பர்ணா சயுஜா சாகாயா சாமாநம் வருஷம் பரிஷஸ்வ ஜாத–தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாத் வத்தி அனன்ச்ன் அனந்யோ அபி சாக தீதி –என்றும் -ருதம் பிபந்தௌ ஸூ க்ரு தஸ்ய லோகே குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ பரமே பரார்த்யே சாயாதபௌ ப்ரஹ்ம வயதோ வதந்தி பஞ்ச அக்நயோ யே ச திரிணா சிகேதா —என்றும் -அந்த பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜநா நாம் சர்வாத்மா -என்றும்-ஸ்ருதி வாக்யங்கள் –
பர ப்ரஹ்மம் -சர்வத்துக்கும் காரணம் -அவயகதம் மஹத்வம் விகாரங்களையும் முக்குணங்களையும் அவற்றின் காரியங்களான ஸூ கம் ஞானம் இவற்றையும் தாண்டி -அவித்யா முதலிய ஆவரணங்களையும் தாண்டி -அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவன் -எங்கும் வியாபித்து இருப்பவன் -அனைத்து கல்யாண குணங்களும் நிறைந்தவன் –பரா அவர தத்வங்களுக்கு நியந்தா –அவித்யை கர்மா -மூன்றாவது சக்தி -இது ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தியை சுற்றப் பட்டு இருக்கிறது –
உபயே பிஹி பேதே நை ந மதீயதே —
பேத வ்யபதே சாச்சன்ய-
அதி கந்து பேதே நிர்தேசாத் —இது முதலிய ஸூத்ரங்களிலும்
ய ஆத்ம நிதிஷ்டன் நாத்ம நோந்த ரோய மாத்மா நவேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்த ரோயமாதி -என்று எவன் ஆத்மாவின் இடத்தில் இருக்கிறானோ
ஆத்மாவுக்குள் நிலை பெற்று இருக்கிறானோ -எவனை ஆத்மா அறிகிறான் இல்லையோ -எவனுக்கு ஆத்மா சரீரமோ -எவன் ஹிருதயகமலத்தில் இருந்து நியமிக்கிறானோ–ப்ராஜ்ஞே நாத்மநா சம்பரிஷ்வக்த -ஸூ ஷூப்தியில் ஆலிங்கனம் செய்து கொள்கிறான் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை

————————————————————————————–

ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்த்த மற்ற எல்லா வஸ்துக்களும் மித்யை என்கிற ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞான விரோதி என்று சொல்லப் படுமேயானால் அல்ல –இந்த ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்தின் யாதாம்ய ஜ்ஞான விரோதியா -பிரபஞ்ச சத்யத்வ ரூபமான அஜ்ஞானத்துக்கு விரோதியா –
ப்ரஹ்மம் அவித்யையினால் மறைக்கப் பட்டது என்றால் அஜடத்வதுக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் ஸ்வரூப ஐக்கியம் உண்டாகும்
முக்தனுக்கு -இதம் ஜ்ஞானம் உபாஸ்ரித்ய மமசாதர்ம்யமாகதா–சர்கேபி நோபஜாயந்தே பிரளயே நவ்ய தந்திச –ஆத்மபாவம் நயத்யே நம் தத் ப்ரஹ்மத்யாவி நம்முனே விகார்ய மாதமான சக்த்யாலோக மாகர்ஷகோயதா –நெருப்பு போலே தனது ஸ்வ பாவத்தை அடையச் செய்யும் -இழுக்கப் படும் வஸ்து இழுக்கும் வஸ்து ஐக்கியம் இல்லையே
ஜகத்வ்யாபார வர்ஜனம் ப்ரகரணாத சந்நிஹிதத்வாச்ச —
போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச
முக்தோபஸ்ருப்ய -வ்யபதேசாச்ச –
ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் சாமானோ ஜ்யோதிஷா –
தேவதா சாயுஜ்யாத சரீரஸ்யாபி தேவதாவத் சர்வார்த்தசித்திஸ் ஸ் யாத் —
ய இஹாத்மான மனுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச சத்யான் காமாம்ஸ் தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ காம சாரோ பவதி -என்றும்
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும் -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா –என்றும்
ஏதம் ஆனந்தமய மாதமா நமுப சங்க்ரம்ய-என்றும் -இமான் லோகன் காமான்ணீ காம ரூப்ய நு சஞ்சரன் -என்றும் ச தத்ர பர்யேதி -என்றும் -ரசோவைச ரசம்ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தி பவதீ -என்றும் -யதா நத்யசயந்தாமானாஸ் சமுத்ரே அஸ்தம் கச்சந்தி நாமே ரூபே விகாயா ததா வித்வான் நாம ரூபாத் விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி –என்றும் சுருதி வசனனங்கள்

————————————————————————————–

பர வித்தைகளில் எல்லாவற்றிலும் சகுண ப்ரஹ்மமே உபாச்யம் என்று நிச்சயிக்கப் பட்டு இருக்கிறது -பலமும் ஒரு விதம் -ஆகையால் வித்யா விகல்பம் என்று ஸூ த்ர காரராலேயே-ஆனந்த தய பிரதானச்ய — விகல்போ விசிஷ்ட பலத்வாத் -இது முதலியவைகளால் சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது –யுக்தம் தத் குண கோபாச நாத் –என்று பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம்
யத்யபி சச்சித்த —என்றும் -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -என்றும் -நாம ரூபா விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் -என்றும் -கர்ம ப்ரஹ்ம உபய பாவனைகளையும் விட்டு ப்ராபநீயன் -பிரமத்தை அடைவிப்பிக்கத் தக்கவன் -ஷேத்ரஜ்ஞ கரணி ஜ்ஞானம் கரணம் தஸ்ய வைத்விஜ-நிஷ்பாத்ய முக்தி கார்யம் ஹி க்ருதக்ருத்யம் நிவர்த்த்தயேத்–சித்தி வரையில் அனுஷ்டிக்கத் தக்கது என்று சொல்லி தத்பாவ பாவமன்ன ஸ் ததா சௌ பரமாத்மனா பவத்ய பேதீ பேதச்ச தஸ்யா ஜ்ஞான க்ருதோபவத்–தத் பாவம் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய பாவம் -ஸ்வ பாவம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் அல்ல – —
ஆனந்த தயா பிரதானச்ய -விகல்போஸ் விசிஷ்ட பலத்வாத் –தத்பாவ பாவித்வாத் அதிகரணம் -பக்த ஸ்வரூபம் சிந்திக்கத் தக்கது பூர்வ பாஷம் -முக்த ஸ்வரூபம் சிந்திக்கத் தக்கது சித்தாந்தம் -தத் பாவ பாவ சப்தத்தால் ப்ரஹ்ம சாம்யாபத்தி ஜ்ஞாபகதிற்காகவும்
விபேத ஜனகேஜ்ஞான –பேதம் இல்லாதவனாக ஆகிறான் ஒழிய தாதாம்யம் உள்ளவனாக ஆகிறான் அல்லன் –

ஞானத்தை வடிவாக கண்டு பரமாத்மா உடன் ஏக பிரகாரன் -தேவாதி ரூபங்களால் வேறுபாடு -அஜ்ஞ்ஞானம் அடியாகவே அன்றி ஸ்வரூபத்தால் இல்லை –
-ஏக ஸ்வரூப பேதஸ்து பாஹ்ய கர்மவ்ருதி ப்ரஜ–தேவாதி பேதஸ் பத்வச்தே நாஸ்த்ய நா வரணோ ஹி ச
விபேத -ஜனகே அஜ்ஞ்ஞான நாசமாத் யந்திகம் கதே -ஆத்மனோ ப்ரஹ்மணோ பேதமசந்தம் க கரிஷ்யதி —
சௌ நகரும் -சதுர்விதோ அபி பேதோ அயம் மித்யா ஜ்ஞான நிபந்தன —
அவித்யா கர்ம சம்ஜ்ஞான்ய –ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞாபி மாம் வித்தி —
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹிருத்தேசேர் அர்ஜுனா திஷ்டதி -என்றும் –
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட -என்றும் -அஹமாத்மா குடாகேசா சர்வ பூதா சயஸ் ஸ் தித —
பூத சப்தத்தால் ஆத்மா பர்யந்தமான தேஹம் —ந்த தஸ்தி வினாயஸ்த்யாத் -அவன் அன்றி எந்த வஸ்து உண்டோ அந்த வஸ்து எங்கும் இல்லை
யத்யத் விபூதி மத சத்வம் ஸ்ரீ மதூர்ஜித மேவவா தத்த தேவாவா கச்ச தவம் மம தேஜோம் ச சம்பவம் –நியமன சக்தியின் ஏக தேசத்தால் உண்டானது
விஷ்டப்யாஹமிதம் க்ருத்சன மேகாம் சேந ஸ்திதோ ஜகத் –ஆகையால் சாஸ்த்ரங்களில் நிர்விசேஷ வஸ்து பிரதிபாதனம் இல்லை -உலகில் உள்ள எல்லா பதார்ந்தங்களும் பிராந்தி சித்தங்கள் என்று சொல்லப் பட்டு இருக்க வில்லை -சித் அசித் ஈஸ்வர மூன்று தத்வங்களுக்கும் ஸ்வரூப பேத நிஷேதமும் இல்லை —
அவித்யா -சத் என்றும் அசத் என்றும் நிர்வசனம் செய்யத் தகாதது -அநாதி –அவசியம் ஒப்புக் கொள்ளத் தக்கது
சத் அல்ல -பிராந்தி பாதம் இரண்டும் பொருந்தாமல் போக வேண்டியதால் -அசத்தும் அல்ல கியாதி பாதம் இரண்டும் பொருந்தாமல் போக வேண்டியதால்
அவித்யை ஜீவனை ஆச்ரயித்து பரமம் உண்டு பண்ணுவது இல்லை -ஜீவ பாவம் அவித்யையினால் ஏற்படுத்தப் படுவதால்
ப்ரஹ்மத்தை ஆச்ரயித்தும் பிரமம் உண்டு பண்ணுவது இல்லை -ப்ரஹ்மம் தனக்குத் தானே பிரகாசிக்கும் ஞான ஸ்வரூபமாய்
அவித்யைக்கு விரோதியாக இருப்பதால் –
ஜ்ஞான ரூபம் பர ப்ரஹ்மம் தந் நிவர்த்யம் ம்ருஷாத்மகம் அஜ்ஞ்ஞா நஞ்சேத் திரஸ் குர்யாத் க பிரபுஸ் தந் நிவர்த்தன -ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மேதி சேத
ஜ்ஞானம் அஜ்ஞானச்ய நிவர்த்தகம் -ப்ரஹ்மவத் தத் பிரகாசத்வாத் ததபிஹ்ய நிவர்த்தகம் ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மேதி விஜ்ஞான மஸ்தி சேத ஸ்யாத்
ப்ரமேயதா பிராமநோஸ் நனுபூதித்வம் த்வதுக்த்யைவ பிரசஜ்யதே —
ப்ரஹ்மம் ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற ஜ்ஞானமே அவித்யைக்கு பாதகம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்ம விஷய ஜ்ஞானம் இரண்டும் அவித்யா விரோதி
அதனால் அவித்யை ப்ரஹ்மத்தை ஆச்ரயித்து இருக்க முடியாது சிப்பி போல்வன ஜ்ஞானாந்தரத்தை அபேஷிக்கும் -ப்ரஹ்மம் வேறு நிவர்த்தாக ஜ்ஞானத்தை அபேஷிக்கிறது இல்லை
அப்படிக்கின்றி ப்ரஹ்மத்தை தவிர்த்த மற்ற எல்லா வஸ்துக்களும் மித்தை என்ற ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞா விரோதி என்றால் அல்ல –
இந்த ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்தின் யாதாம்ய ஞான விரோதியா -அல்லது பிரபஞ்சத்தின் சத்யத்வ ரூபமான அஜ்ஞானத்துக்கு விரோதியா –
இந்த ஜ்ஞானம் விஷயீ கரிக்காததால் ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞானம் இரண்டுக்கும் விஷயம் ஒன்றாக இருந்தால் அல்லவோ விரோதம் ப்ரஹ்மம்
அவித்யையால் மறைக்கப் பட்டது என்பவனுக்கு ஸ்வரூப நாசமே ஏற்படும்–பிரகாசத்தின் திரோதானம் -பிரகாசத்தின் உத்பத்தியின் பிரதிபந்தம்

மேலும் விஷயம் இல்லாததும் ஆஸ்ரயம் இல்லாததும் தானாக பிரகாசிக்கும் ஸ்வ பாவம் உள்ளதுமான இந்த அநு பூதி தோஷ வசத்தினால் -இந்த தோஷம் உண்மையா அசத்த்யமா -உண்மையானது அல்ல -அப்படி ஒப்புக் கொள்ளாமையால் -அசத்தியமும் அல்ல -அப்படி ஒப்புக் கொண்டால் அது த்ர்ருஷ்ட்ரு-த்ருச்ய தருசி ரூபமாகவாவது -பார்ப்பவன் -பார்க்கத் தக்கது பார்வை -என்றபடி -மாத்யமிகன் சர்வ சூன்ய வாதி பஷம்-
அநிர்வசநீயத்வம் -சத் விலஷணம் -சத் அசத் ஆகாரமாக இருக்கும் வஸ்துவுக்கு சத் விலஷணம் விஷயம் ஆகாதே
ஆத்மக்யாதி -அசத்க்யாதி -அக்யாதி-அந்ய தாக்யாதி -அநிர்வச நீயக்யாதி -ஐந்து காதிகள் பூர்பஷி சொல்ல ராமானுஜ சித்தாந்தம் சக்யாதி ஒன்றையே சொல்லும்
ஆத்மக்யாதி -யோகாசாரன் வாதம் -ஆத்மாவுக்கு புத்திக்கு விஷய ரூபமான பிரதிபாசம் -இரசதம் புத்தியே ராஜாத ரூபமாக பாசிக்கிறது என்பர்
அசக்யாதி இல்லாததான ரஜதம்-மாத்யாமிகர் வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் -வாதம் -சிப்பியில் வெள்ளி என்ற ஞானம் போலே
அக்யாதி மீமாம்சகன் -இதம் ரஜதம் என்றால் இதம் அம்சமே பிரத்யஷ பிரதீதிக்கு விஷயம்
அன்யதாக்யாதி -நையாயிக மதம் -ஒரு வஸ்து வேறு ஒன்றாக அறியப் படுவது
அநிர்வச நீயக்யாதி -மாயாவாதி வாதம் அபூதி -வாதம்
சத்க்யாதி வாதம் -ஜ்ஞான விஷயத்துக்கு சத்யத்வம் -இதுவே ராமானுஜ சித்தாந்தம்

அன்றிக்கே இவ்விதம் இருக்கலாம் -வஸ்துவின் ஸ்வரூபத்துக்கு திரோதானம் செய்கிறதும் -அனைத்துக்கும் உபாதான காரணம் சத் அசத் என்று நிர்வசனம் செய்யத் தகுதி அற்றதும் -அவித்யை அஜ்ஞ்ஞானம் போன்ற பதங்களால் சொல்லத் தக்கதும் -வஸ்துவின் உண்மையை அறிவதால் விலக்கத் தக்கதும் ஜ்ஞானத்தின் பிராக பாவத்தை விட வேறான பாவ ரூபமாக இருக்கிற வஸ்து பிரத்யஷம் அனுமானம் இவற்றால் அறியப் படுகிறது -அந்த வச்துவினால் மறைக்கப் பட்ட ப்ரஹ்மத்தை உபாதாநமாக உடையதும் விகாரம் இல்லாததும் தானே பிரகாசிக்கின்றதும் ஜ்ஞான மாதரத்தை உருவாகக் கொண்டதும் அந்த அத்யாச ஹேதுவாலே கல்பனையாலே மறைக்கப் பட்ட ச்வரூபத்துடன் கூடியதுமான பிரத்யகாத்மாவின் இடத்தில் தனித் தனியே பிரிக்கப் பட்டு இருக்கிற அஹங்காரம் ஜ்ஞானம் ஞேயம் என்கிற யாதொரு அத்யாசம் உண்டோ அந்த தோஷத்தின் உடையதாக இருக்கிற ஒரு சமயத்தில் உண்டாகும் அவஸ்தா விசேஷத்தினால் அத்யாச ரூபமான ஜகத்தில் ஜ்ஞானத்தினால் பாதிக்கப் பட்ட சர்ப்பம் ரஜதம் வஸ்துக்களும் அந்த அந்த வஸ்து விஷயக ஜ்ஞான ரூபமான அத்யாசமும் உண்டாகிறது
மித்யா ரூபமான அவை அனைத்துக்கும் தோஷமே உபாதானம் ஆத்மாவின் இடத்தில் ஜ்ஞான பாவத்தை விஷயீ கரிக்கிறது இல்லை –
இது சொல்லப் பட்டதாகிறது –
அஹம் அஜ்ஞ-என்ற இந்த அனுபவத்தில் -அஹம் -ஆத்மா அபாவ தர்மியாகவும் ஜ்ஞானம் பிரதியோகியாகவும் அறியப் படுகிறதா இல்லையா -அறியப் பட்டால் ஜ்ஞான அபாவ அனுபவம் சம்பவிக்கிறதில்லை-இல்லையானால் ஜ்ஞான அபாவ அனுபவம் மிகவும் சம்பவிக்கிறதில்லை-
அஜ்ஞ்ஞானம் பாவ ரூபமாகவே அறியப் படுகிறது
இந்த பாவ ரூபமான அஜ்ஞ்ஞானம் அனுமானத்தாலும் சித்திக்கிறது -இருட்டு பிரகாசத்தின் இன்மையே ரூப-தர்சனத்தின் இன்மையே
இரண்டுவித அபாவங்களைக் காட்டிலும் வேறு ஒரு த்ரவ்யம் இல்லை தமஸ் வேறு த்ரவ்யம் -தமஸ் த்ரவ்யம் என்பதே பாஷ்யகாரர் மதம்

—————————————————————————————————–
கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ யபதியின் கல்யாண குணங்கள் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்–

July 26, 2015

அருளிச் செயலிலே பொழுது போக்கும் நம்பிள்ளை போல்வார் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை
வாதம் நியாய சாஸ்திரம் தர்க்கம் வியாகரணம் மீமாம்சம் எல்லாம் வேதாந்த அர்த்தம் ஸ்தாபிக்கத் தான் -மற்றைப் பொழுது கல்யாண குணங்களில் பொழுது போக்கும் –
பயம் போக்க –ஆனந்தம் திருப்தி கிட்டும் -நம்மை நினைத்து பயம் தானே வரும் –
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதம்
அசந்கேய அநவதிக அதிசய- எண் பேருக்கு அந் நலத்து -ஈறில-
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் -கல்யாணைக–ஸ்தானம் -தோஷம் அற்ற குணக் கடல் –உபய லிங்கம்
சமுத்ரைவ காம்பீரம் -அசைக்க மாட்டாத ஹிமாலயம் -ஆழம் கடல் -பொறுமைக்கு பூமி -வால்மீகி –
பரத்வம் சௌசீல்யம் –ஒவ் ஒன்றும் முத்தும் பவளமும் -குண பிரவாகம் -உபய காவேரி -நடுவில் குணா பிரவாகம் –
வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் வியந்தனர் -கைங்கர்ய பரர குண அனுபவர் -இரண்டு கோஷ்டி-
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும் —
உடம்பு பெற்ற பயன் மனஸ் பெற்ற பயன் இரண்டும் –தத் உபாசிதவ்யம் -தஸ்மின் யதந்த -உள்ளே இருக்கும் அந்தர்யாமி -ஹிருதய தாமரை -தகர ஆகாசம் –
பரமாத்மாவுக்குள் இருப்பதை உபாசிப்பாய் -கல்யாண குணங்கள் -ஜகத் காரணத்வம்-ஒரு குணம் -அத்தை உபாசிப்பாய் –
கணக்கு இல்லாத அசந்கேயம் -எல்லை அற்ற -ஒவ் ஒன்றும் —
பாசுரங்கள் கணக்கு –நாக்கு பாட எல்லை -புத்தி அளவு பட்டவை -ராம ராவண வதம் 7 நாள் -ஆகாயத்தில் அம்பு விட இடம் இல்லை -எனபது அல்ல தலைகள் இல்லை –
அவனை விட்டு பிரியாத குணங்கள் -குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்
ஸ்ரீ ராமன் விட்டு குணங்கள் பேசி பிரிந்து சேர்ந்த கதை—கோன் வஸ்மி -குணவான் – –

யதோ வா இமானி -ஜாயந்தி –ஹீவந்தி யத் பிராந்தி -முக்காரணங்கள் —சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் –மோஷம் கொடுப்பவன் ப்ரஹ்மம் -நான்கையும் -செய்து அருள
குணங்கள் தேவை
திருவவதாரங்களுக்கும் குணங்கள் வேணும் –
நிர்விசேஷ சின் மாதரம் ப்ரஹ்மம் அத்வைதி நிர்குணம் ப்ரஹ்மம் –குணமுடையவன் குணம் -நானே ஞானம் நான் ஞானம் உடையவன் –
கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய எண் அன்பேயோ -அன்பாகவே உள்ளான் –
அன்னம் ப்ரஹ்மம் -அன்னமயம் பிராணமயம் ஆனந்தமே ப்ரஹ்மம் ஆனந்தோ ப்ரஹ்மம் -அனுபவம் உடைய ப்ரஹ்மம் சொல்லாமல் -அதன் மயமாகவே –
யானி நாமானி கௌனானி– குணங்களை கூறும் திரு நாமங்கள் –விக்யாதானி -ஜகத் பிரசித்தம் -ரிஷிகள் சாத்தினவை
சிற்றின்பம் ஐ ஹிக பலனுக்கு சகுண ப்ரஹ்மம் -மோஷ பலனுக்கு நிர்குண ப்ரஹ்மம் ஒருவாதம்
jஸ்தூலம் காட்டி ஸூ ஷமம் காட்டுவது போலே-சகுணம் ப்ரஹ்மம் சொல்லி நிர்குண ப்ரஹ்மம் ஒரு வாதம்
பூர்வம் பூர்வம் துர்லபம் -சகுண ப்ரஹ்மம் முன்னாள் சொல்லி -பின்னால் சொன்னதை கொள் -மற்று ஒரு வாதம்
சம பிரதானம் வேத பேத அபேத ஸ்ருதிகளுக்கு -விரோதி பரிகாரங்கள் செய்து அருளவே அந்தர் ஜூரம் போக்கி அருள ஸ்ரீ பகவத் ராமானுஜர் திருவவதாரம்
பிரகாசம் பிரசுர ஸூ ரியன்–தயா சாகர -தாவி -வையம் கொண்ட தடம் தாமரைகட்கே -தாமரை போன்ற அடிகள் -என்ற பொருளில் -கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -கண்ணன் காதலே ஆழ்வார் –
நல்ல குணங்கள் உண்டு -தீய குணங்கள் இல்லை -ஆனந்த குணம் ஒன்றை அளக்க -மனுஷ்ய ஆனந்தம் -தேவ இந்த்ரன் ப்ரஹச்பதி பிரஜாபதி பிரம்மம் நூறு நூறாக உயர்ந்தி -அப்பால் பட்டது எட்ட வில்லை –
அப்படி ஓன்று இல்லை என்று சொல்லவா இவ்வளவும் -ஸ்தாபித்தத்தையே நிஷேபிப்பார் -தவறாக –
ஸ்வா பாவிக ஞான பலாதி கல்யாண குணங்கள் கொண்டவன் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் -நித்யம் -சத்யத்வம் –
அதீத ஞானம் -சர்வஜ்ஞன் சர்வவித் -அநந்தம் அந்தம் அற்றது தேச கால ரூப வஸ்து பரிச்சேதம் இல்லாதவன் –

ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் எல்லாம் நித்யம் -பக்த –ஜீவாத்மா -ஸ்வரூபம் மட்டுமே நித்யம் ஸ்வ பாவம் அநித்தியம் -அசித் ஸ்வ பாவமும் மாறும் –
நித்யர் -அவனது ஆதீனத்தால் -நித்ய குணங்கள் கொண்டு இருப்பார்
ஸ்வாபாவிகம் அவனுக்கு மட்டுமே –ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணன் –அவன் இடம் இருப்பதால் குணங்கள் சிறப்படையும் –
அவனுடன் சம்பந்தம் கொண்டதால் நல்லதாகும் –
குண்ம் இல்லை என்பவர் -ஆத்மா தேகம் அறியாமல் -விபூத் அபகாரிகள் -மூன்று வித திருடர்கள் பர மதஸ்தர்

குனானுசந்தானமே உயர்ந்தது —
உன் அடியார்களுக்கு என் செய்வன் என்று இருத்தி நின் புகழில் வைகும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ வைகுந்தம் என்று கொடுக்கும் வான் –

இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களில் பிரவணராய் குணம் கைங்கர்யங்களில் பொழுது போக்க வேண்டும் -பிள்ளை லோகாச்சார்யர் –
சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் -ப்ரஹ்மனா சகா -விபஸ்திதா –கூடி இருந்து கல்யாண குணங்கள் அனுபவிக்கிறான் அங்கும் –
கூட -சாப்பிடுகிறேன் -வடையுடன் கூட சாப்பிடுகிறேன் -இரண்டு வகை கூட –கல்யாண குணங்களுடன் கூடிய ப்ரஹ்மத்தை அனுபவிக்கிறான் –
அவிபாகேன த்ருஷ்டத்வா அதிகரணம் -பிரியாமல் அனுபவம் –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -மத் சித்தா –மத் கத ப்ராணா –போத எந்த பரஸ்பரம் –
பக்தி பிறக்க -பக்தி வளர -குணங்கள் ஐஸ்வர்யம் -நினைக்க நினைக்க –ஹந்தா -எந்நாளும் சொல்ல முடியாதே என்னது அல்லாதது எதுவும் இல்லை
அலகிலா விளையாட்டுடையவன் -அகில புவன ச்தேம பங்காதி லீலே -பகவான் -ஞானாதி ஷட் குணங்கள்

பகவான் -ஞான பல –ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் -ஆறும் -குணலேசம் உள்ளாரையும் -உபசார உக்தி -வால்மீகி பகவான் வியாச பகவான் போலே –
சம்ஹாரம் -ஞானம் பலம் -சங்கர்ஷணன் -சர்வஞ் மகா தபா -/ஞானம் தானே தபஸ் –சர்வவித் -சர்வ ககா -பிரளயம் அனைத்தையும் தாங்கும் சக்தி வேண்டுமே –
ஒன்றும் தேவும் -யாதும் இல்லாத அன்று –ஸூ ஷ்ம விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்-ஸ்தூல விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -விரியாது சுருங்காதே
அனைத்தையும் மயிர்க்காலாலே தாங்கு கிறேன் என்கிறான்
சிருஷ்டி -ஐஸ்வர்ய வீர்யம் –பிரத்யும்னன் -சர்வவித் -பானு -சொத்தை அடைய -நாம ரூபம் கொடுத்து -அனுபவிக்க –விகாரம் இல்லாத வீர்யம் பானு –
வீர்யம் பராக்கிரமம் -தபிக்க வைப்பித்து தான் தபிக்காதா ஸூ ரின் போலே
அவிகாராயா சுத்தாயா நித்யாய பரமாத்மானே சதைக ஏக ரூப ரூபாயா –
ஸ்திதி -சக்தி தேஜஸ் -அநிருத்யன் -விஷ்வக்சேன -ஜனார்த்தன -எல்லா திசைகளிலும் விரிந்த சேனை -பாலான சாமர்த்தியம் –
எங்கும் சேனை எதிலும் சேனை -தொட்ட படை எட்டும் தோலாத தோளன்-காக்க படை நலம் வேண்டும் -தேஜஸ் சக்திக்கு மேலே
தடைகளை தகர்த்து -பர அபிபாவனா சாமர்த்தியம் -ரஷிக்க வரும் பொழுது பிசாசான் –கந்தர்வான் அங்குள் அக்ரேன -விரல் நுனி போதுமே
123-144- வ்யூஹ -பரமான திருநாமங்கள் –
123/128- -இந்த ஆறும் -மகா தபா –ஜனார்த்தனா -வரை -அழித்து -படைத்து காத்து -இந்த வரிசையில் அடையாளம் சொல்லும் பொழுது –

பரத்வமே முதலில்
பரத்வம் ஆறாக வ்யூஹம்
விபவம் அவதார தசைகள் -சௌலப்யம் மேலோங்கி உள்ள நிலை
அர்ச்சையில் சௌலப்யமே -விஞ்சி -அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை
குணம் அனுஷ்டானம் சேஷ்டிதங்கள் வேஷம் உருவங்கள் -அதி வ்ருத்த விக்கிரம பிரதாப தேவர்களையும் விஞ்சி -சர்வ லோக சாம்யம் -ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
சௌசீல்யம் -அவதாரத்துக்கு முதல் காரணம்-கீழே விழுந்த குய்ளைந்தையை எடுக்க விழுந்து காக்கும் தாய் -ரஷகத்வம்
இத்தைக் காட்ட –சௌந்தர்யம் மாதுர்யம் அழகு பரத்வம் -நித்ய முக்தர்கள் அனுபவிக்கலாம்
சௌசீல்யம் -ஷமை -சௌலப்யம் -கருணை கிருபை -போன்றவை அங்கு காட்ட முடியாதே -பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும் –
ச ஏகாகி ந ரமேத -உண்டது உருக்காட்டாதே –சம்சாரி பக்கலிலே திரு உள்ளம் குடி போய்-முமுஷூத்வம் ஆசை வளர்க்கவே திருவவதாரம் –
அன்று சராசராங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -தூங்கும் குழைந்தையை தாய் கட்டி அணைத்து- மார்த்வம் மிருதுவான தன்மை -காட்ட
நெருக்கு உகந்த -மகாத்மாக்கள் விரஹம் சஹியாத மார்த்வம் – களத்திலே கூடு பூரிக்கும் -திரு மூழிக் குளம்
அஜாயதமானோ பஹூதா விஜாயதே -பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -அஹம் வேத சர்வாணி -அறிவேன்
பணைத்தாள் அணை களிறு அட்டவன் பாதம் பணிமினோ
பருந்தால் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன்
கண்ணன் கழல் இணை பணிமின் –
கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல போலே கல்யாண குணங்கள் –
பரத்வம் -சௌலப்யம் கணம் -பிரித்து -தஸ்மின் த்ருஷ்டே பர அவர -மென்மையும் எளிமையும் -சீமா பூமி எல்லை -பராவரே
-தத்வதீபிகா -பரர்களை அவரர்களாக ஆக்கும் மேன்மை கொண்டவன்
மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவா உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் –
நமக்குள் ஒருத்தன் தானே -தீண்டாமல் இருப்போம் என்பதால் பரத்வமும் காட்ட வேண்டும்

குப்ஜா மரம் -என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா –
மாலே மணி வண்ணா -ஆலின் இலையாய் அருளாய் –ஆஸ்ரித வத்சலன் -பித்து -அழகன் -கொய்சலத்தில் ஆளும்படி எளியவன் -அகதி தகட நா சமர்த்தன் பரத்வம் –
மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டம் -காட்டில் எறியும் நிலா ஆகாமல் -கண்ணுக்கு காட்டி அருள -மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணியை வண் துவராபதி மன்னன் –
-கோகுல கண்ணன் எளிமை –அழகன் -த்வராபதி ஈசன் மேன்மை
சுந்தரத் தோளுடையான் –அழகன் -பராத்பரன் -கள்ளழகர் -மூன்றையும் காட்டி அருளி –
மத்ஸ்ய மூர்த்தி -ஒரு கொம்பு -படகு -பிரளயம் ரஷிக்க -காக்கும் இயல்விணன் கண்ணபிரான் -பாலான சாமர்த்தியம் -ரசாக சர்வ சித்தாந்த -லஷ்மி சகாயா -கண்ணாலே கடாஷித்தே காத்து அருளி
கூர்மாவதாரம் -உபகாரத்வம் -பாச நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா –பிரான் -பொலிந்து நின்ற பிரான் -ஆதிப்பிரான் -அமலனாதி பிரான் -பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் –
ஜகத் காரணாதி உபக்ஜார பரம்பரைகளைக் காட்டிக் கொடுத்து ஸ்ருஷ்டியாதி பரம்பரைகள் உபகார பலன்கள் கிருஷி பலன் –
சிருஷ்டித்து -அந்தர்யாமியாகி -சாஸ்திரங்கள் -அவதாரம் -ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் -பக்தி விதை விதைத்து கடல் புரைய விளைவித்த காதல் –
காமனார் –பண்டு காமன் ஆனவாறும் மங்கையர் வாய் அமுதம் உண்டவாறும் -நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –
கோட்டங்கை வாமனனாய் செய்த -வஞ்சனையால் -மூன்று அடி மண் கொண்டது போலே -கருத்தில் வீற்று இருந்து -மாற்றி -அடிக் கீழ் கொண்டு -இசைவித்து தாள் இணைக் கீழ் இருத்தி
உபகாரம் பிரத்யுபகாரம் -சமர்ப்பிக்க –
வராக -நான் கண்ட நல்லதுவே -ஈனச் சொல் –ஞானப் பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே -ஏழை சொல் அம்பலம் ஏறாது -ஈஸ்வர கிருபா கடாஷம் –
எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் -சர்வ லோக சரண்யன் -பற்றத்தக்கவன் பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்து ரஷித்த-
அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யன் -ஆலோசிக்காமல் -பற்றிலார் பற்ற நின்றான் -வேறு புகழ் இல்லாதார்
-அசரண்ய சரண்யன் -வடகலையும் தென்கலையும் ஒரே அர்த்தம் காட்டி அருவிஜிதாத்மா விஜிதாத்மா அவிதேயாத்மா –
=விதேயாத்மா -கட்டுப் படுகிறவன் பட்டர் -எள்கு நிலையம் -தொழுகையும் -யசோதைக்கு -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன்
பாண்டவ தூதன் -சகாதேவன் –
பிரம்மா பக்தன் வரம் படியும் -அவனுக்கும் பராதீனன் சாச்த்ரத்துக்கும் பராதீனன் -அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே –
ஆழ்வார்களுக்கும் பராதீனன் –அடியார்க்கு அடங்கி -கோபம் தணிக்கவும் பிரகலாதன் –
வாமன திரிவிக்கிரம -சமத்தவம் -இந்த்ரன் கார்யம் -செய்து பிரயோஜனாந்தர பரன்-ஆராவமுதத்தை உப்புச்சாறு கொடுக்க கார்யம் செய்யச் சொல்லி -சமோகம் சர்வ பூதேஷு –
பரசுராமர் தண்டஹரத்வம் –
சீறி அருளாதே -சீருதலும் அருள் குணம் தானே காம குரோதங்கள் முதலை மேல் சீறி -கொண்ட கோபம் உண்டே
ரோஷ ராம கருணா காகுஸ்த -ஆர்ஜவம் ராமர் -சௌசீல்யம் சரணாகத வத்சலன்
பலராமன் -தேஷாம் சத்த யுக்தாநாம் -ராம கிருஷ்ணம் ஆகாதம் -விட்டே பிரியாமல் இருக்கும் குணம் -காட்டி அருள -தீர்த்த யாத்ரை -மகா பாரதம் -முடிந்து –
எனக்கே ஆட செய் எக்காலத்து என்று -ஆட செய் -எனக்கு ஆட செய் -எனக்கே ஆட்சி -எக்காலத்தும்
ஆஸ்ரித பஷபாதன் கண்ணன் -திருவடி பற்றிபவர்கள் அனைவரும் சமம் –பாண்டவர்கள் -சிகண்டி கொண்டு பீஷ்மர் -அச்மத்தாமா -ஆழி கொண்டு இரவி மறைத்து —
கல்கி -தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பிரவர்த்தகம் -குணம் -கிருத யுகம் ஸ்தாபித்து -திரியும் கலி யுகம் நீங்கி பெரிய கிருத யுகம் –

ஆஸ்ர்யண சௌகர்ய ஆபாதாக கல்யாண குணங்கள் -ஆஸ்ரித கார்ய ஆபாதாக கல்யாண குணங்கள் —2வகைகள் -4 நாள்
மோஷ பரதத்வம் -அந்தர்யாமி குணங்கள் -5 நாள்
அர்ச்சாவதார குணங்கள் -6 நாள் பார்ப்போம் –

சாஸ்திரம் -உபநிஷத் எல்லை தத்வம் -திருப்பாற்கடல் நாதன் -த்வயம் மந்த்ரமே ஷேம கர மருந்து -தேசிகன் –
நிவேதயதே –மாம் ஷிப்ரம் —சர்வ லோக சரண்யாயா -மகாத்மணா ராகவாயா -இன்னது சொல்ல சொல்ல வில்லை
-விபீஷணன் வந்து இருக்கான் வார்த்தை மட்டுமே போதும்
வேறு ஒன்றுமே வேண்டாமே -பற்றிலார் பற்ற நின்றவன் அன்றோ –
பரத்வமும் சௌலப்யமும் இருந்தால் தான் சர்வ லோக சரண்யன் ஆக முடியும் தேவானாம் -தானவானாம் சாமான்யம் அதி தெய்வதம்
மண்ணோருக்கும் விண்ணோ ருக்கும் கண்ணாவான்-

திரு மந்த்ரம் -நாராயண –த்வயம் ஸ்ரீ மன் நாராயண ஸ்ரீ மதே நாராயண -சரம ஸ்லோகம் -மாம் அஹம் -இவை காட்டும் குணங்கள் –
ஆஸ்ரயம் ஆதாரம் –பரத்வம் -நாரங்களுக்கு இருப்பிடம்
நரங்களுக்குள் இருப்பவன் -உள்ளே இருந்து நியமிக்கிறார் வ்யாபகத்வம் -நீக்கமற –எளிமை -நியந்த்ருத்வம் அந்தர்யாமித்வம் தாரகத்வம் -நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரன்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் –
பிராட்டி புருஷகாரமாம் அல்லது ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான்
புருஷன் வேண்டும் புருஷகாரம் வேண்டுமே கார்யகரம் ஆவதற்கு -தலை சாயுமாம் சவா தந்த்ர்யம் தலை எடுக்குமாம் -கல்யாண குணங்கள் -சாம்பல் போலே –
வாத்சல்யம் சௌசீல்யம் ஸ்வாமித்வம் சௌலப்யம் –ஆஸ்ர்யண சௌகர்ய ஆபாதாக கல்யாண குணங்கள் –நான்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயண –
கையிலே பிடித்த திவ்யாயுதங்களும் -வைத்த அஞ்சேல் என்ற திருக்கைகள் –குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு-வாத்சல்யம் -தோஷ போக்யத்வ கல்யாண குணம் –
கவித்த முடி நீண்ட கிரீடம் – –கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு-ஸ்வாமித்வம்-பாரளந்த பேரரசே ஓரசே எம்மரசே –
முகமும் முறுவலும் -ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் -மந்த ஸ்மிதம் மதுரேன வீஷணேன
ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திருவடிகளும் –கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
நான் கை விட்டாலும் ஸ்ரீ லஷ்மி விட மாட்டாள் அவள் விட்டாலும் விடாத அழுத்தின திருவடிகள் திண் கழல் சேரே –
மாமின் அர்த்தம் இவை-
ஆஸ்ரய கார்ய -ஆபாதாக கல்யாண குணங்கள் –அஹம் -அர்த்தம் -தவம் சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி
சர்வஞத்வம் –வைத்யோ நாராயணோ ஹரி –நானும் வேண்டாம் நீயும் வேண்டாம் தன்னைடையே போம் -மறைக்காமல் மறுக்காமல் -மறக்காமல் –
சர்வ சக்தித்வம் -அறிந்தால் மட்டும் போறாதே நீக்கும் சக்தி வேண்டுமே -வல்லமை –
பிராப்தி -பெற்ற பாவிக்கு விடப் போகாதே –
-ஒழிக்க ஒழியாத நவ வித -சம்பந்தம் -மாதா பிதா சுக்ருத் கதி நாராயான -தாயாய் தந்தையாய் -மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் -சேலே ய் கண்ணியரும்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்
பூர்த்தி -அவாப்த சமஸ்த காமன் -குறை இல்லாத கோவிந்தா -சமர்ப்பித்து சத்தை பெறவே –
அகலகில்லேன் இறையும் –உறை மார்பா
நிகரில் புகழாய் -வாத்சக்ல்யம் -அஞ்சேல் என்ற திருக்கையும்
உலகம் மூன்றுடையாய் -ஸ்வாமித்வம் -அகிலாண்ட கொடு பிரம்மாண்ட நாயகன் -கவித்த முடியும்
என்னை ஆள்வானே -சௌசீல்யம் -முகமும் முறுவலும்
திருவேங்கடத்தானே -சௌலப்யம்-கண்டு பற்றுகைக்கு ஆசன பத்மத்திலில் அழுந்துந்தின திருவடிகள் –
ஸ்வாமி சொத்தை கை விட மாட்டார் –ஸ்வாமித்வம் கீழ் வாக்ஜ்யம் -சொத்து ஸ்வாமி பாவம்
கைங்கர்யம் -தாசன் -ஸ்வாமிக்கு -தானே -இது உத்தர வாக்கியம் –தாசன் ஸ்வாமி

ஸ்வரூபம் ரூப குணங்கள் –
மோஷ பரதத்வம்
அர்ச்சாவதார குண அனுபவம் இனி பார்ப்போம்

ஸ்ரீ யபதித்வம் -அகில ஜகத் காரனத்வம் அத்புத காரண நிஷ் காரணத்வம்—அனுபிரவேசித்து -முமுஷூ வாக பக்தி பிரபத்தி மார்க்கங்களை காட்டி அருளி –
சிருஷ்டிக்கு பயனே கர்மங்களைத் தொலைத்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்க –கர்ம அனுகுணமாக -சிருஷ்டித்து
அந்தர்யாமியாக இருப்பதே நம்மை நியமித்து கர்மங்களை கழித்து முமுஷூ வாக்கி அர்ச்சிராதி கதி காட்டி மோஷம் அளிக்கவே —
ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-வேத வியாசர் – சாம்யாபத்யம் மோஷம் -ஐக்கியம் இல்லை -அபகதபாப்மாதி அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம்
மாலே மணி வண்ணா -சாம்யாபத்தி கேட்ட பாசுரம் –
மம சாதர்மம் ஆகாதா –சரீரங்கள் பல எடுத்து ஸ்தோத்ரம் வாசிக காயிக மானஸ கைங்கர்யம்
மோஷப்ரதத்வம் -கருவரை போல் நின்றானை -கண்ணபுரம் சரணமுகுந்தத்வம் –முக்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி –செய்குந்தா
உத்பலாவதக -மாம்சத்தில் விருப்பம் ஒழித்தவர்கள் -அவர்களுக்கு முக்தி அளிப்பவன் -சரணமாகும் தான தாள் அடைந்தார்கட்கு எல்லாம் மரணமானால் வைகுந்தம் தரும் பிரான்
ஜடாயு -மனுஷ்ய பிறவி இல்லாமல் –பிராமணனாலே கொள்ளப் பட்டு -தடை மோஷம் செல்ல வேறே -மோஷம் அருளி
சபரிக்கு அனுமதி-மதங்க முனிவர் -ராம லஷ்மணன் கைங்கர்யம் பண்ணி வா -ஆளுக்கு நீங்க -கடாஷம் பெற்று
வேடுவச்சி
பஷி வேடன் -அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி –
நாக பழக் காரி -சங்கு சக்கர லாஞ்சனை கண்டு -வலக்கை சங்கு -மாறுளதோ ஆழ்வார்
ததிபாண்டன் -இங்கு இல்லை என்றவனுக்கும் எங்கும் உளன் என்றவனுக்கும் மோஷம் -இருவரும் கண்ணன் என்றார்கள் –
பாண்டத்துக்கும் முக்தி அசித் பதார்த்தம் -முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாளியும் –
சிந்தயந்தி ஒரே ஷணத்தில் -யாரும் ஒரு நிலைமையான அறிவு எளிய எம்பெருமான் –
நம் ஆழ்வார் மோஷம் பெற்ற விதம் –
9-9-திருக்கண்ணபுரம் -/10-1 வழித்துணை பெருமாள் ஆப்தன் -காளமேகம் தெளித்து கொண்டு தாபத் த்ரயம் ஆற்ற /10-6-ஆதி கேசவ திரு வாட்டாற்று -பெருமான் -வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான் –
10-7- வஞ்சக் கள்வன் -மா மாயன் கள்ள அழகர் –இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் இவ்வளவு பக்தியா -த்யஜ்ய தேக வியாமோகம்
ஸ்வா தந்த்ர்யம் உண்டே எனக்கு -நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் -நான் விரும்பியபடி உள்ள நீர் விரும்பிய படி -விதி -வகையே -அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர் சடகோபன் –
கல்யாணக் கடலில் மூழ்கி ஆனந்த சாகரம் -ஆதி சேஷ பர்யந்தம் -கோசி பிரஹ்மாஸ்மி உனது சரீரம் திரு மார்புடன் அணைத்துக் கொண்டு ஆனந்தம் நச புன ஆவர்த்ததே

உகந்து அருளின நிலங்களிலே ப்ரவணராய் -குணா அனுபவ கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காக கொள்ளுகை ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம்
தனது பூர்த்தியை குறைத்துக் கொண்டு – நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் விட்டுக் கொடுத்து அர்ச்சக பராதீனன் ஆகி -நமக்காக -நம்மை எதிர்பார்த்து -குணங்களின் எல்லை நிலம்
86 திவ்ய தேசங்கள் திருமங்கை ஆழ்வார் –47 இவர் மட்டுமே அருளி -ஆடல் மா குதிரை -காரார் திருவேங்கடம் –ஆராமம் சூழ்ந்த திருவரங்கம் –மண்டினார்க்கு உய்யல் அல்லால் மற்றை யாருக்கு உய்யலாமே
திவ்ய தேசங்களிலே ஆழ்வார்கள் சரணாகதி –
38 திவ்ய தேசங்கள் நம் ஆழ்வார் மங்களா சாசனங்கள் -தாளம் கொடுத்து பாடல் பெற்று போனார்கள் -குணம் வெளிப்படுத்தி
வாத்சல்யம் உஜ்வலம் -திருவேங்கடம்
பரத்வம் திருக் குருகூர் –

தேவ பெருமாள் குணங்கள் காட்டி அருளியவற்றை அனுபவிப்போம் -சி நிதிம் -சர்வ பூதம் சுஹ்ருதம் -ஹஸ்திகிரீசன் -பேர் அருளாளப் பெருமான் -ஸ்ரீ வரதராஜன் –
நெருப்பு வடுக்களுடன் சேவை -அஸ்வமேத யாகத்தில் தோன்றி அருளி –ஸ்ரீ வராத ராஜ ஸ்தவம்
அசந்கேயாய -குணங்கள் -எல்லை அற்ற எண்ணிக்கை அற்ற பிரணவ ஜனங்களுக்காக -பூஷணங்கள் ஆயுதங்கள் எல்லாம் அடியார்களுக்காக
ஜிதந்தே ந தே ரூபம் பக்தாநாம் பிரசாத்தே-நாம் அனுபவித்து உஜ்ஜீவனம் அடையவே குணங்கள் –
–தயா ஷாந்தி ஔதார்ய மென்மை பிரேம ஆஜ்ஞ்ஞா ஆஸ்ரித சுலப சௌந்தர்யம் -12 குணங்கள்
ஹிதஜ்ஞ்ஞன் சர்வஜ்ஞ்ஞன் -தயை இன்றியமையாதது தயா சதகம் -யாதவ பிரகாசர் -விந்திய மலை -எம்பார் -மூலம் வேடன் வேடுவச்சியாக வந்து ரஷித்து அருளி தயை காட்டி –
-ஆவாரார் ஆர் துணை என்று அலை நீர் கடலுள் —அழுந்தும் நாவாய் போல் பிறவிக் கடலுள் –
நின்று நான் துளங்க தேவர் கோலத்தோடும் -திருச் சக்கரம் சங்கி னோடும் ஆவா வென்று அருள் செய்து அடியேனோடும் ஆனானே -தீர்த்த கைங்கர்யம்

சத்யவ்ரத ஷேத்ரம் -தயாளு -தயா சாகரம் -தாயைக சிந்தோ ராமானுஜர் வாங்கின படியால் அவரும் அப்படியே
ஷாந்தி -காஞ்சி -பிரம்மாவால் தொழப்பட்ட -கஜேந்திர ஹஸ்தி தொழுததால் -ஹஸ்த நஷத்ரம்
-உத்தர வேதிகை ஹோமம் -தீபப் பிரகாசர் -திரு வேளுக்கை -திரு அஷ்ட பூஜா பெருமாள் -ஸ்ரீ வேகா சேது வெக்கா-
ஹவிர்பாவம் விஷ்ணுவுக்கு புண்ய கோடி விமானம் ஹஸ்திகிரி மஸ்த சேகரர் அத்தியூரான் –முத்தீ மறையாவான் –நம் கண்களுக்கு -பொறுமை உடன் நெருப்பையும் நமது அபசாரங்களையும் பொறுத்து
உத்சவம் -வெய்யிலிலே -ஆச்சர்யமான கோஷ்டி -3.5 மைல் -போக பூமி ஸ்ரீ ரெங்கம் த்யாகேசன் இவன்
ஔதார்யம் -எங்கும் தாமரை வரம் ததாதி -அப்பைய தீஷிதர் வரதராஜ சத்வம் வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் நீ வரத ஹஸ்தம் இல்லாமல் -அபய ஹஸ்தம் பிரசித்தம் –
வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதிலா வள்ளல் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு வேகவதி ஆற்றில் -மண்ணை அளந்து கொடுத்து பொன் பெற்றான் இஹ லோக ஐஸ்வர்யம்
பிரம்மாவுக்கு தன்னையே கொடுத்த ஔதார்யம் -ராமானுஜரை ஸ்ரீ அரங்கனுக்கு -சேராது உளவோ பெரும் செல்வனாருக்கு -பதின்மர் பாடும் பெருமாள்
ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் எங்கு அவதரித்தாலும் வளர்ந்தது ஸ்ரீ ரங்கத்தில்
ஸ்தவ்ய ஸ்தவ்யப்ரதன் ஸ்தோத்ரம் பண்ணி தப்பைச் சொன்னோம் பெரும்தேவி தவிர போல சொல்லாமல் விட்டோம்
பிறந்த வளர்ந்த புகுந்த வீடு ஸ்ரீ பெரும் புதூர் காஞ்சி ஸ்ரீ ரெங்கம்
ஞானம் -அருளி 18 நாள் வாத போர் யஜ்ஞ்ஞ்மூர்த்தி -சித்தி த்ரயம் சொல்லி அருளி -காஷாய சோபை பார்த்து திருவடியில் விழுந்தார் திருக் கோலம் கண்டதும் –
மென்மையான திரு மேனி மனச் -திருமேனி இரண்டுக்கும் –

மகாத்மாக்கள் விரஹம் சஹியாத மார்த்வம் வளத்தில் களத்தே கூடு பூரிக்கும் திரு மூழிக் களம்
திருக் கச்சி நம்பி ஆலவட்டம் -கச்சிக்கு வாய்த்தான் மண்டபம் -பேசும் பெருமாள் -விக்ரக சமாதி குலைத்து அத்தனை மிருதுவான ஸ்வ பாவம்
65சமதா -சமமான தன்மை -பக்தனை தனக்கு சமமாக கொள்ள வேண்டும் -மிலேச்சனாக இருந்தாலும் -சமோகம் சர்வ பூதேஷு —
அருளால பெருமாள் எம்பெருமானார் -தேவ பெருமாள் எம்பெருமானார் இருவர் திரு நாமங்களையும் சேர்த்து யஜ்ஞமூர்த்திக்கு -இதிலே சாம்யம் -காட்டி
6-சௌஹார்த்தம் -சுஹ்ருதம் சர்வ பூதானாம்
தயா ஷமை ஔதார்யம் மார்தவம் சமதா சௌஹார்த்தம்
உறங்குவான் போல் யோகு செய்ததால் முனியே –
நாலூரானுக்கும் முக்தி அளித்து இத்தை காட்டி அருளினான் –
வெள்ளை சாத்து உத்சவம் -சிவாத் பராத்பரம் நாஸ்தி –
உபகார கௌரவம் பெருமாளுக்கு உபகார வஸ்து கௌரவம் ஆச்சார்யர்களுக்கு
7- த்ருதி உறுதி -ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் –ராமானுஜர் சம்ப்ரதாயத்தில் -ஊற்றம் -பிங்கள வருஷம் 1017 மட்டும் அல்ல -கலியும் கெடும் நம் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் காட்டி அருளி -பவிஷ்யத் ஆசார்யர்
படிக்கும் பொழுதே திருப்புட் குழி -இளையாழ்வார் மாறுகிறார் -தேவப் பிரான் அருளால் -ஆளவந்தார் திருச் செவிக்கு கப்யாசம் விருத்தாந்தம் கேட்டு
ஆ முதல்வன் இவன் என்று -ஆளவந்தார் கடாஷித்து தேவதேவம் சரணம் -அத்தை உறுதியுடன் நடத்தி –
8-பிரசாதம் -அருள் பேர் அருளாளன் -வையம் கண்ட வைகாசி திரு நாள் -ஆசைப் பட்டார் -பிரதம சதகே விஷய வரதம் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி இமையோர் தலைவா –
நெஞ்சுக்கு உபதேசம் பண்ணும் தொழுது எழு என் மனனே -காட்டி -அருளி –
அஞ்சிறைய –பறவை தூது விட்டு -அருளாத நீர் –வண்டை தூது விட்டு -பட்ட பெயர் பேர் அருளாளனுக்கு -புட் கடவீர் ஒரு நாளாவது வீதியார -அவர் ஆவி துவரா முன் –அருளாழி புட் கடவீர் –
பாவமே செய்தவர் -கவாட்ஷம் மூலம் பார்க்க -இன்று வரை நம் ஆழ்வார் திருச் சுற்று வந்து -அருளிக் கொண்டு கருட சேவை இன்றும் –
9-பிரேம-ஆசை -ஆகார த்ரய சம்பன்ன -பெரும் தேவி கேட்டருளாய் தீர்க்க சுமந்களில் -அணைப்பில் இருந்து -கனக வளைய முத்ரா -விஸ்வரூபம் சேவை –
இந்திரா லோக மாதா -தேசிகன் -இரட்டை புறப்பாடு நிறைய காஞ்சியில் –
மலைக்கு எழுந்து அருளும் பொழுது மாலை மாற்று என்றும் ஆண்டாளுக்கு —
-நடாதூர் அம்மாள் -வாத்ச்ய வராதாச்சார்யர் -எங்கள் ஆழ்வான் -பரிந்து பால் காய்ச்சி பவளத்துக்கு சரியான உஷ்ணத்துடன் கொடுத்து -பரிந்து
நம் அம்மாள் நீரே பிரேமத்தைக் காட்டி அருளி -தாத்தா பெரிய திருமலை நம்பி எதிராஜரை சம்பத் குமாரர் அப்பா –
அம்மாள் ஆச்சார்யன் எங்கள் ஆழ்வான் இன்றும்
10- ஆணை -ஆறு வார்த்தை -அஹம் ஏவ –பரம் தத்வம் -தர்சனம் பேத ஏவச -உபாயேஷூ பிரபத்தி
அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜனம் -தேக முடிவில் முக்தி தேக அவாசானே -பெரிய நம்பியை ஆச்சார்யராக கொள்ளும்
11- ஆஸ்ரித சுலபன் -தொட்டாசார்யர் -சேவை ஸ்ரீ நிவாச மகா குரு-சண்ட மாருதம் -கிரந்தம் -தட்டான் குளம் -அக்காரக் கனி –
தொட்டை பெரியவர் ஸ்ரீ நிவாச மகாசார்யர் -கன்னடம் –
12-ரூப குணம் -இது வரை ஸ்வரூபம் சொல்லி சௌந்தர்யம் அங்கம் அங்கமாக -ஆதி ராஜ்ய ஆயிரம் ஸூ ர்யர் போலே -கிரீடம் லலாடம் -உஊர்த்த்வ புண்டரம் மேலே தூக்கி விட
மட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் மூக்கு அருளை பறை சாற்றும் திருக் கண்கள் –
குண்டலங்கள் பக்தனுக்கு ஆபரணம்
விரல்கள் பத்து சந்த்ரங்கள் போலே -ஆறு அழகு -சுழல் அகன்ற தோள்கள் சிறுத்த இடையில் சுழி நாபி கமலம் –
யசோதை கட்டிய பட்டம் உதர பந்தம் -பிரதம பூஷணம் இது தான் தாமோதரன் –
சிவந்த -தவழ்ந்ததாலா -சாட்டை சிறு கோலால் ஆநிரை ஓட்டியதா -குதிரை கடிவாளம் பட்டதாலா -எனது மனம் பக்தி சிகப்பு ஏரிற்றா
காண் தகு தோள் அண்ணல் தென் அத்தியூர் -எல்லை இல்லா குணங்கள் -ஒவ் ஒன்றும் சொல்லி முடியாதே –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் சமேத பேரருளாளன் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பிராட்டியார் பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–4-4— நான்காம் அத்யாயம் -பல அத்யாயம்-நான்காம் பாதம் –முக்தி பாதம் —

June 17, 2015

அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே
விநத விவித பூதவ்ராத ரஷைக தீஷை
ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீ நிவாசே
பவது மம பரஸ்மின் சேமூஷீ பக்தி ரூபா

பாசாரர்யவச ஸூதாம் உபநிஷத் துக்தாப்தி மத்யோத்த்ருதாம்
சம்சாராக்னி விதீபன வ்யபகாத ப்ராணாத்மா சஞ்சீவி நீம்
பூப்ர்வாச்சார்ய ஸூ ரஷிதாம் பஹூ மதி வ்யாகாத தூரஸ்தி தாம்
ஆ நீதாம் து நிஷா ஷரை ஸூ மனஸோ பௌமா பிபந்து அந்வஹம்–

———————————————————————————————————————————-
முதல் பாதம் -ஆவ்ருத்தி பாதம் -உபாசகனின் கடைசி சரீரத்தில் புண்ய பாபங்கள் ஓட்டுவது இல்லை என்பதும் -பக்தியும் -ஆராயப்படுகின்றன –
இரண்டாம் பாதம் –உத்க்ராந்தி பாதம் -முக்தி பெரும் ஜீவன் சரீரத்தில் இருந்து கிளம்பும் விதம் ஆராயப்படுகிறது
கதி பாதம் -பரமபததுக்கு அழைத்துச் செல்லப்படும் வித்யா பலம் கூறப்படுகிறது
முக்தி பாதம் -ப்ரஹ்மத்தை அடைந்த முக்தன் பெரும் ஐஸ்வர்யம் கூறப் படுகிறது
———————————————————————————————————————————-
அதிகரணம் -1- சம்பத்ய ஆவிர்பாவாதி கரணம் -3 ஸூத்ரங்கள் -முக்தாத்மா ஸ்வரூபத்தின் விளக்கத்தை அடைகிறான் எனபது நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -2-அவிபாகே நத்ருஷ்டவாதிகரணம் -1 ஸூத்ரம்-முக்தன் பர ப்ரஹ்மத்தை விட்டு பிரியாதவன் என்று எண்ணிய படியே அனுபவிக்கிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -3-ப்ரஹ்மாதிகரணம்—3 ஸூத்ரங்கள் -ஸ்வேன ரூபேண ஸ்வரூபம் பெறுவது அல்லாமல் -அபஹதபாப்மா போன்ற எட்டு வித தன்மைகளையும் முக்தாத்மா அடைகிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -4-சங்கல்பாதி கரணம் – 2 ஸூத்ரங்கள்-தனது சங்கல்பத்தினால் மட்டுமே முக்தி நிலையில் ஜீவன் தன விருப்பங்களை அடைகிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -5-அபாவாதி கரணம் –7 ஸூத்ரங்கள்-முக்தன் சில கட்டங்களில் சரீரம் உள்ளவனாயும் சில கட்டங்களில் சரீரம் அற்றவானாகவும் உள்ளான் என்று கூறப்படுகிறது –
அதிகரணம் -6-ஜகத் வ்யாபார வர்ஜாதி கரணம் -6 ஸூத்ரங்கள்-ஸ்ருஷ்டியாதி செயல்பாடுகள் முக்தனுக்கு இல்லை -போகத்திலே மட்டுமே சாம்யம் –சம்சாரத்துக்கு முக்தன் திரும்புவது இல்லை -எனபது போன்றவை நிரூபிக்கப் படுகின்றன
———————————————————————————————————————————–
அதிகரணம் -1- சம்பத்ய ஆவிர்பாவாதி கரணம் -முக்தாத்மா ஸ்வரூபத்தின் விளக்கத்தை அடைகிறான் எனபது நிரூபிக்கப் படுகிறது-
——————————
4-4-1-சம்பத்ய ஆவிர்பாவ -ஸ்வேந சப்தாத் —

சாந்தோக்யம் -8-112-3-ஏவ மே விஷ சம்ப்ரசாத அஸ்மாத் சரீராத் சமுத்தாய பரஞ்சோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேந ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே -இயல்பான நிலை
பூர்வ பஷி புதிதான ரூபம் என்பர் -துக்கத்தின் நீக்கம் என்பதே புருஷார்த்தம் ஆகாது என்பர் -முக்தி பெரும் ஜீவனுக்கு அதிக சுக அனுபவம் உண்டு என்பதை சாந்தோக்யம் -2-8–ச ஏகோ ப்ராஹ்மண ஆனந்த ச்ரோத்ரி யஸ்ய ச அகா மஹதச்ய-
அது மட்டுமே ப்ரஹ்மத்தின் ஆனந்தம் -வேதங்களில் வல்ல அந்தணன் போகங்களுக்கு ஏங்குவது இல்லை என்றும்
தைத்ரியம் -2-7-ரசம் ஹி ஏவாயம் லப்த்வா ஆனந்தீ பவதி -என்றும் சொல்லிற்றே
சித்தாந்தம் -ஸ்வரூபத்தின் விளக்கமே -ஸ்வேன ரூபேண –ரூப பதத்துக்கு ஸ்வ விசேஷணம்-ஞானம் விரிவு பெற்ற நிலையே -ஸ்வரூப விளக்கம் என்றது –
———————————————————
4-4-2-முக்த பிரதிஜ்ஞா நாத் —

விடு பட்ட ஸ்வரூபமே -இப்படியே உறுதியாகிறது -ஸ்வேன ரூபேண அபிநிஷ்பத்யதே என்று
கர்மத்தின் தொடர்புண் காரணமாக மறைவாக இருந்த ஸ்வரூபம் வெளிப்பட்டது என்று உறுதி படக் கூறியது –

யதா -நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதான ஜென்மாதி காரணம் ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண -சர்வஞ்ஞா -ஸத்ய சங்கல்ப
-ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதி -பரம காருணிக -நிரஸ்த சமாப்யதிக சம்பாவன பர ப்ரஹ்மா பிதாவ பரம புருஷோஸ் தீதி சப்தாத் வகம்யதே

——————————————————————————-

4-4-3-ஆத்மா ப்ரகரணாத்

சாந்தோக்யம் -8-7-1-ய ஆத்மா அபஹதபாப்மா -விஜர-விம்ருத்யு விசோக விஜிகத்ச அபிபாச சத்யகாம சத்ய சங்கல்ப -என்றது
பரமாத்மாவை குறித்து அல்ல ஜீவாத்மாவைக் குறித்தே -என்று ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -1-3-18-உத்தராச் சேத் ஆவிர்பூத ஸ்வரூப வஸ்து -விளக்கத்திலே பார்த்தோம்
இதனையே சௌநக பகவான் –யதா ந க்ரியதே ஜ்யோத்ஸ்நா மலப்ரஷாள நாத்மணே
தோஷப்ரஹாணான் ந ஜ்ஞான மாத்மந க்ரியதா ததா
யதோதபா ந காணாத் க்ரியதே ந ஜலாம்பராம்
ஸ்வேத நீயதே வ்யக்திம் அசத சம்பவ குத
ததா ஹேய குணத் வம்சாத் அவ போத தயோ குணா
பிரகாச்யந்தே ந ஜ்ஞாயந்தே நித்யா ஏவ ஆத்மா நோ ஹி தே -என்று
வைரம் அழுக்கு நீக்கி புதிதான ஒளி வராதே
கிணறு வெட்டி நீரை விட வேண்டாமே
தாழ்வான குணங்கள் நீங்க இயல்பான ஆத்மா ஸ்வரூபம் வெளிப்படும்
எனவே பரமாத்மாவை அடைந்து புதிதான ஸ்வரூபம் அடையாமல் தன்னுடைய ஸ்வரூபம் விளங்கப் பெறுகிறான் –

———————————————————————————————————————
அதிகரணம் -2-அவிபாகே நத்ருஷ்டவாதிகரணம் –முக்தன் பர ப்ரஹ்மத்தை விட்டு பிரியாதவன் என்று எண்ணிய படியே அனுபவிக்கிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது

———————————————————————————–

4-4-4-அபிபாகே ந த்ருஷ்டத்வாத் –

வேறுபடாமல் உள்ளதாகவே காணப் படுகிறது -அவனுக்கு பிரகாரமாக உள்ளதால் தன்னைத் தனிப்படாமல் உள்ளதாகவே அனுபவிக்கிறான்
தைத்ரியம் -ஸோ அஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா -முக்தன் சர்வஜ்ஞனான ப்ரஹ்மத்துடன் இருந்து அனைத்து குணங்களையும் அனுபவிக்கிறான் –
முண்டக -3-1-3-யதா பச்ய பச்யதே ருக்ம வர்ணம் கர்த்தாரேசம் புருஷம் ப்ரஹ்ம யோ நிம் ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி -என்று
பொன் போன்ற அழகிய திருமேனி கொண்டவனும் இந்த உலகின் காரணமானவனும் -அனைத்தையும் நியமிப்பவனும் -புருஷன் என்று அழைக்கப் படுபவனும்
எப்போதும் அனைத்துக்கும் காரணமாக உள்ளவனும் ஆகிய பரமாத்மாவை முக்தாத்மா எப்பொழுது காண்கிறானோ அப்போதே தனது புண்ய பாபங்களை விடுகிறான்
தோஷம் அற்றவனாக பாபங்கள் இல்லாத உள்ளிட்ட எட்டு குணங்கள் நிறையப் பெற்றவனாக மாறுகிறான் -ப்ரஹ்மத்துடன் ஒற்றுமை அடைகிறான் –
ஸ்ரீ கீதை -14-2- இதம் ஜ்ஞானம் அபாஸ்ரித்ய மம சாதர்ம்யம் ஆகதா-சர்க்கே அபி நோபஜாயந்தே பிரளயே ந வ்யதந்தி ச -என்று
இப்படிப்பட்ட அறிவைப் பெற்றவர்கள் என்னை ஒத்த குணங்களை அடைகின்றார்கள் -அவர்கள் சிருஷ்டியின் போது தோன்றுவதும் இல்லை -பிரளயத்தின் போது துன்பம் அடைவதும் இல்லை
இதனால் முக்தன் தன்னைத் தனிப் பட்டவ்வனாகவே அனுபவிக்கிறான் என்பர் பூர்வ பஷி
அப்படி அல்ல -முக்தன் தன்னைத் தனிப் படாதனாகவே அனுபவிக்கிறான் -தனது ஆத்மாவை உள்ளபடி காண்கிறான் -ப்ரஹ்மத்துடன் ஜீவனுக்கு உள்ள ஒற்றுமை
சாந்தோக்யம் -6-8-7-தத் த்வம் அஸி–அந்த பரம் பொருள் நீயே -என்றும் –
ப்ருஹத் -2-5-19-அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்ம -இந்த ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -என்றும்
-சாந்தோக்யம் -6-8-7-ஜகத் ஆத்ம்யமிதம் சர்வம் -அனைத்தும் ஆத்மாவை பிராமமாகக் கொண்டது -என்றும் –
சாந்தோக்யம் -3-14-1-சர்வம் கல்மிதம் ப்ரஹ்ம -இவை அனைத்தும் ப்ரஹ்மம் -என்றும்
அவனது பிரகாரமாகவே -அவனை ஆத்மா என்றும் தன்னை சரீரமாகவும் உணர்கிறான் –
சதபத ப்ரஹ்மணம்-ய ஆத்மநி திஷ்டன் ஆத்மநி அந்தரோ யமாத்மா ந வேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்தரோ யமயதி ச த ஆத்மா அந்தர்யாம்ருத -என்று
எந்த பரம் பொருள் ஜீவனின் உள்ளும் புறமும் பரவி உள்ளானோ -யார் இப்படி உள்ளதை ஜீவன் அறியாமல் உள்ளானோ
யாருக்கு இந்த ஜீவன் சரீரமோ -யார் ஜீவனின் உள்ளேபுகுந்து நியமிக்கிறானோ-அழிவு இல்லாத அந்தப் பரம் பொருளே உனக்கு அந்தர்யாமி -என்றது
தைத்ரிய ஆனந்த வல்லி-அந்த ப்ரவிஷ்ட சாஸ்தா ஜநா நாம் சர்வாத்மா -என்று அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக உள்ள பரம் பொருள் ஜீவனின் உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறான் -என்றும்
இதையே ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -1-4-22-அவஸ்தி தேரிதி காசக்ருதஸ்ந -என்று முன்பே பார்த்தோம் –
ஆகவே முக்தி பெற்றவன் -அஹம் பிரஹ்மாஸ்மி–நான் ப்ரஹ்மமாகவே உள்ளேன் என்ற எண்ணத்துடன்
ப்ரஹ்மத்தை விட்டு அகலாமல் அனுபவிக்கிறான்
ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -4-4-8-சங்கல்பா தேவதத் ஸ்ருதே -என்றும்
2-1-2-அதிகம் து பேத நிர்த்தேசாத் -என்றும் -3-4-8-அதிகோப தேசாத்-என்றும் ஜிவனைக் காட்டிலும் ப்ரஹ்மம் வேறு பட்டவனே -என்று பார்த்தோம் –
—————————————————————————————————-
அதிகரணம் -3-ப்ரஹ்மாதிகரணம்-ஸ்வேன ரூபேண ஸ்வரூபம் பெறுவது அல்லாமல் -அபஹதபாப்மா போன்ற எட்டு வித தன்மைகளையும் முக்தாத்மா அடைகிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
——————————————————————————————————————————
4-4-5-ப்ராஹ்மேண ஜைமினி உபன்யாசாதிப்ய-

ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களால் என்று உபன்யாசம் காணப் படுவதால் -இப்படியே ஜைமினி கருதுகிறார்
பாவங்கள் அற்ற தன்மை போன்றவை உண்டு என்று தஹர வித்யை சொல்லும்
சாந்தோக்யம் -8-7-1-ய ஆத்மா அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப -என்று சொல்லிற்று
உபன்யாசாதிப்ய -ஆதி சப்தம் -உண்ணுதல் போன்ற செயல்களை சொல்லும்
இத்தையே சாந்தோக்யம் -2-12-3-ஜஷன் கிரீடன் ரமமாண -உண்ணுதல் விளையாடுதல் மகிழ்தல் -என்றது
இதனால் அறிவு மாத்ரம் உள்ள ஸ்வரூபம் அல்ல -இதுவே ஜைமினி கருத்தாகும் –
—————————————————————————————————————
4-4-6-சிதி தந்மாத்ரேன ததாத்மகத்வாத் இதி ஔடுலொமி —

குணங்கள் இல்லாத ஞான மயமாக -மட்டுமே ஓதப்படுதளால் -ஔடுலொமி இப்படியே கருதுகிறார் -பிரத்யகாத்மா ஜ்ஞான மாத்திர ஸ்வரூபம்
ப்ருஹத் -4-5-13-ச யதா சைந்தவகதந அனந்தர அபாஹ்ய க்ருத்சன ரசகன ஏவ ஏவம் வா அரே அயம் ஆத்மா அந்தர -அபாஹ்ய க்ருத்சன ப்ரஜ்ஞாநகந ஏவ -என்று
உப்புக்கட்டி எவ்ப்படி உள்ளும் புறமும் நடுவிலும் உப்பாகவே உள்ளது போன்றே ஆத்மாவும் ஞான மயமாகவே உள்ளும் புறமும் நடுவிலும் -என்றும்
ப்ருஹத் -2-4-12-விஜ்ஞான கந ஏவ -என்று ஆத்மா முழுவதும் ஞான மயமாகவே உள்ளது என்றும் சொல்லிற்றே
அபஹதபாப்மா மூலம் மாற்றம் மூப்பு வருத்தம் பசி தாகம் போன்றவை இல்லை என்றே சொல்லப்பட்டது ஒழிய எட்டு தன்மைகள் உண்டு என்று கூறப்பட வில்லை –
எனவே ஞான மாத்ரமே என்பர் ஔடுலோமி-
—————————————————————————
4-4-7-ஏவம் அபி உபன்யாசாத் பூர்வபாவாத் அவிரோதம் பாதாராயண –

ஞான மாத்ரம் என்பதை ஏற்றாலும் மற்ற தன்மைகள் உள்ளதாகக் கொள்வதில் முரண்பாடு இல்லை -இப்படியே பாதராயணர் எண்ணுகிறார் -இதுவே வாக்யத்தில் கூறப்பட்டதாலும் முன்னரே உள்ளதாலும் –
இரண்டு பிரமாணாங்களும் சமம் -ஞான மாத்ரமே வேறு ஏதும் இல்லை என்பதை உபநிஷத் வாக்கியம் ஏற்க வில்லை
விஜ்ஞான கந ஏவ என்பதில் -ஏவ எனபது ஆத்மாவின் முழு பாகமும் ஜட தொடர்பு இல்லாமல் தானாகவே பிரகாசிக்க வல்லது என்றும்
இந்த பிரகாசத்தின் சிறிய பாகம் கூட மற்றவற்றை சார்ந்தது இல்லை என்பதையே காட்டும் -ச யதா என்று ப்ருஹத் -4-5-13- இத்தையே காட்டுகிறது –
—————————————————————-
அதிகரணம் -4-சங்கல்பாதி கரணம் -தனது சங்கல்பத்தினால் மட்டுமே முக்தி நிலையில் ஜீவன் தன விருப்பங்களை அடைகிறான் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
————————————————————————————————-
4-4-8-சங்கல்பாத் ஏவ தத்ஸ்ருதே –

சங்கல்பத்தால் மட்டுமே -என்கிறது
சாந்தோக்யம் -8-2-1-ச யதி பித்ருலோகே காமோபவதி சங்கல்பாதேவ பிதர -அஸ்ய சமுத்திஷ்டந்தி -என்று
முக்தன் பித்ருக்களை காண வேண்டும் என்று விரும்பினால் அவனது சங்கல்பத்தால் பித்ருக்கள் காட்சி அளிப்பார்கள் என்றது
சங்கல்பாத் ஏவ -சங்கல்பத்தினால் மட்டுமே என்றபடி –
————————————————————————————–
4-4-9-அத ஏவ ச அநந்ய அதிபதி

சர்வேஸ்வரனைத் தவிர முக்தன் யாருக்கும் வசப் பட்டவன் அல்லன் -மற்றவருக்கு வசப்பட்டால் சத்ய சங்கல்பத்வம் தடைப்படும்
கர்ம வசப்பட்டவன் அல்லன் என்பதை சாந்தோக்யம் -7-25-2-ச ஸ்வராட் பவதி -கட்டுப் படாதவன் -என்றது –
———————————————————————————–
அதிகரணம் -5-அபாவாதி கரணம் -முக்தன் சில கட்டங்களில் சரீரம் உள்ளவனாயும் சில கட்டங்களில் சரீரம் அற்றவானாகவும் உள்ளான் என்று கூறப்படுகிறது —
——————————————————————————————-
4-4-10-அபாவம் பாதரி -ஆஹா ஹி ஏவம் –

சரீரம் போன்றவை முக்தாத்மாவுக்கு இல்லை என்று பாதரி கூறுகிறார் -வேதங்களும் இப்படியே ஒதுகின்றன –
சாந்தோக்யம் -8-12-1-ந ஹ வை ஸ சரீரச்ய சத் ப்ரியாப்ரியயோ அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வாவ சந்தம் ந ப்ரியாப்ரியே ச்ப்ருசத -என்று
ஒருவன் சரீரத்துடன் இருந்தால் இவ்வுலக இன்ப துன்பங்கள் அவனை விட்டு விலகவில்லை -சரீரம் இல்லாமல் உள்ளவனை மட்டுமே இவை அண்டுவதில்லை -என்றது
மேலும் சாந்தோக்யம் -8-12-3-அஸ்மாத் சரீராத் சமுத்தாயா பரஞ்சோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே –என்று
இந்த சரீரத்தை விட்டு வெளியேறி பரஞ்சோதி யான பரமாத்வை முக்தன் அடைந்து தனது ஸ்வரூபம் விளங்கப் பெறுகிறான் -என்றதால் சரீரம் முக்தனுக்கு இல்லை என்பர் பூர்வ பஷி

———————————————————————————–

4-4-11-பாவம் ஜைமினி விகல்பாமந நாத் –

முக்தாத்மாவுக்கு சரீரம் மற்றும் இந்த்ரியங்கள் உண்டு என்று ஜைமினி கருதுகிறார் -அவன் பலவிதமாக உள்ளதால்
சாந்தோக்யம் -7-26-2- ஸ ஏகதா பவதி த்ரிதா பவதி பஞ்சதா சப்ததா -என்பதால் –
கர்மம் அடியாக இல்லை -கர்மம் தொடர்பற்ற சரீரத்தை முக்தாத்மா எடுத்துக் கொள்கிறான் என்கிறார்

———————————————————————————-

4-4-12-த்வா தசா ஹவத் உபயவிதம் பாதராயண அத –

முன்பு இரண்டு பூர்வ பஷ ஸூ த்ரங்களுக்கு சித்தாந்த ஸூ த்ரம் இது
அத -என்றது சங்கல்பாத் ஏவ -சங்கல்பம் காரணமாக மட்டும் என்கிறது
இரண்டு வாக்யங்களும் பொருந்த இருவிதமாகவும் உள்ளான் என்கிறார்
த்வா தசாஹம் -என்ற யாகத்தில் உள்ள விதி வாக்கியம் போலே
த்வாதசாஹம் ருத்திகாமா உபேயு-என்று செழிப்பை விரும்புவர்கள் த்வா தசாஹம் யாகத்தை இயற்ற வேண்டும் என்றும்
த்வா தசா ஹே ந பிரஜாகாமம் யாஜயேத்-குழந்தையை விரும்பும் ஒருவனுக்கு த்வா தசாஹம் யாகம் செய்விக்க வேண்டும் என்று
முதல் வாக்கியம் மூலம்பல எஜமானர்கள் செய்யும் யாக ரூபமும் -இரண்டாம் வாக்கியம் மூலம் ஒரு யஜமான் செய்யும் யாக ரூபமும் கூறப் பட்டது போலே –
———————————————————————————————————————————————–
4-4-13-தன்வ பாவே சந்த்யவத் உபபத்தே —

முக்தன் எப்போது சர்வேஸ்வரனை அனுபவிக்கத் தக்க சரீரம் தேவை என்று எண்ணுகிறானோ அப்போது அந்த சரீரம் முக்தனால் படைக்கப் படுகிறது என்ற விதி முறை இல்லை என்கிறார்
சரீரம் இல்லை என்றால் கனவு போன்று பொருந்தும் -பரமாத்மா மூலமாகப் படைக்கப் பட்ட சரீரம் போன்றவை மூலமாக பகவத் அனுபவம் கிட்டும்
ப்ருஹத் -4-3-10-அத ரதான் ரத யோகன் பத ஸ்ருஜதே -என்று கனவு நிலையில் தேர்கள் மற்றும் அவற்றில் பூட்டப் பட்ட குதிரைகள் அந்த தேர்கள் செல்லும் வழிகள் ஆகியவற்றை பரமாத்மா படைக்கிறான் என்று தொடங்கி
அத வேசாந்தான் புஷ்கரிண்ய ஸ்ரவந்த்ய ஸ்ருஜதே ஸ ஹி கர்த்தா -என்று
குளங்கள் நதிகள் ஆகியவற்றை பரமாத்மா படைக்கிறான் -காரணம் அவனே படைக்கிறான் என்றது
மேலும் கட உபநிஷத் -2-2-8-ய ஏஷ ஸூ ப்தேஷூ ஜாகர்த்தி காமம் காமம் புருஷோ நிர்மிமாண ததேவ சுக்ரம் தத் ப்ரஹ்ம ததேவாம்ருத முச்யதே தஸ்மின் லோகா ச்ரிதா சர்வே தது நாத்யேதி கச்சன -என்று
யார் ஒருத்தன் அனைத்தும் உறங்கிய நிலையில் உள்ள போது தான் விழித்த படி இருந்து சங்கல்பித்து சங்கல்பித்துப் படிக்கிறானோ அவனை அமிர்தம் என்றே கூறுகின்றனர் -அவனையே அனைவரும் அண்டி உள்ளனர் -என்றது
அது போன்று தனது விளையாட்டுக்காகப் படைக்கப் பட்ட பித்ரு லோகம் போன்றவை மூலம் முக்டாத்மா அனுபவித்த படி உள்ளான் என்கிறது –
——————————————————————————————————————————–
4-4-14-பாவே ஜாக்ரவத் –

சரீரம் உள்ள போது விழித்து இருக்கும் ஜீவன் போன்றே – பித்ரு லோகம் போன்றவற்றை அனுபவிப்பது விழித்து இருக்கும் ஜீவன் போலே என்றும் –
தனது சங்கல்பத்தாலும் லீலைகள் அடங்கிய பித்ரு லோகத்தை தாங்களே சிருஷ்டித்து அனுபவிப்பார்கள்
ஆகவே இரண்டும் பொருந்தும்

————————————————————————–

4-4-15-ப்ரதீபவத் ஆவேச ததா ஹி தர்சயதி

ஆத்மா அணு அளவே என்பதால் பல சாரீரங்கள் உள்ளதாக எண்ணுவது எப்படி -பூர்வ பஷி
விளக்கு போன்று ஆத்மா பரவி இருப்பதால் -வேதம் இப்படியே கூறுவதால்
தர்ம பூத ஞானம் மூலம் பல சரீரங்களிலும் பரவலாமே
முக்தி பெறாத நிலையில் கர்ம வசத்தால் பல சரீரங்களில் பரவ முடியாது -முக்தனுக்கு தடை இல்லையே
ச்வேதாச்வதர -5-9- வாலாக்ர சதபாகச்ய சததா கல்பி தஸ்ய ச பாகோ ஜீவ ச விஜ்ஞேய ச சா நந்த்யாய கல்பதே-என்றது ஜீவனின் அணுத்வம் பற்றி நெல்லின் நுனியை நோர்ராக வெட்டி அதில் ஒரு பாகத்தை நூறாக்கி -அந்த அளவு என்றது –
பூர்வ பஷி -பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்த முக்தன் உள்ளும் புறமும் உள்ள விஷயங்களை அறியாத ஞான ஸூன்யனாக உள்ளான் என்பர்
ப்ருஹத் -4-3-21-ப்ராஜ்ஞேந ஆத்மநா ஸம்பரிஷ் வக்தோ ந பாஹ்யம் கிஞ்சஞ வேதநாந்தரம் -என்று ஸ்ருதி உள்ளதால்
முக்தன் பல சரீரங்களில் வியாபித்து எங்கனம் செயல் படுவான் என்பர் –

———————————————————————————–

4-4-16-ஸ்வாப்யய சம்பத்யோ ரன்யதராபேஷம் ஆவிஷ்க்ருதம் ஹி

அந்த ஸ்ருதி வாக்கியம் உறக்க நிலை அல்லது மரண நிலை இரண்டில் ஒன்றை மட்டும் கூறுகிறது
ஸ்வாப்யய -என்றது ஆழ்ந்த உறக்கம் –சம்பத்தி -மரணம் -சாந்தோக்யம் -6-8-6-வாங்க மனஸூ சம்பத்த்யதே –என்று தொடங்கி –தேஜ பரஸ்யாம் தேவதா யாம் -என்று மரணகாலத்தில் ஜீவன் பரமாத்மா உடன் சேர்ந்து உள்ளான் -என்று முடித்தது –இந்த நிலைகளில் ஞானம் என்பதே கூறப்பட்டது
முக்தனுக்கு இரண்டு நிலைகளிலும் அறிவும் முக்தி அற்றவனுக்கு இரண்டு நிலைகளிலும் அறிவு அற்று போவதும் உண்டே
சாந்தோக்யம் -8-11-1-நாஹ கல்வயம் சம்ப்ரத்யாத்மானம் ஜா நாதி அயமஹமச்மீதி நோ ஏவேமா நி பூதா நி வி நாசமே வாபீதோ பவதி நாஹம் அத்ர போக்யம் பஸ்யாமி-என்றும்
முக்தாத்மாவைக் குறித்து -8-12-5-6- ஸ வா ஏஷ திவ்யேந சஷூஷா மனசைதான் காமான் பஸ்யன் ரமதே ய ஏதே ப்ரஹ்ம லோகே -என்று மோஷ நிலையில் அனைத்தும் அறிந்த தன்மை சொல்லப் பட்டது –
சாந்தோக்யம் -7-26-2-சர்வம் ஹ பச்ய பச்யதி சர்வம் ஆப் நோதி சர்வச -என்று முக்தன் அறியும் நிலையம்
ப்ருஹத் -2-4-12- ஏதேப்ய பூதேப்ய சமுத்தாய தான்யேவா நுவி நச்யதி-ஞானச் சுருக்கம் அடைந்து எதனையும் காண்பதில்லை -என்றது –
———————————————————————————————————————————————————–
அதிகரணம் -6-ஜகத் வ்யாபார வர்ஜாதி கரணம் -ஸ்ருஷ்டியாதி செயல்பாடுகள் முக்தனுக்கு இல்லை -போகத்திலே மட்டுமே சாம்யம் –சம்சாரத்துக்கு முக்தன் திரும்புவது இல்லை -எனபது போன்றவை நிரூபிக்கப் படுகின்றன –
———————————————————————————————————————
2-4-17-ஜகத் வ்யாபார வர்ஜம் ப்ரகரணாத் அசந்நிஹிதத்வாத் ச —

நிரஞ்சன பரமம் சாம்யமுபைதி -முண்டகம் -3-1-3- என்றதாலும் சத்ய சங்கல்பத்வம் உள்ளவன் என்றதாலும் சர்வேஸ்வரத்வம் முக்தனுக்கும் உண்டு என்பர் பூர்வ பஷி
எனவே உலகை படைத்தல் என்னும் ஐஸ்வர் யமும் உண்டு என்பர்-அப்படி அல்ல
தைத்ரியம்–3-1–யதோ வா இமானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்த்யபி சம்விசசந்தி தத் விஜிஜாஞஸஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம -என்று ப்ரஹ்மத்துக்கே உரிய சர்வேஸ்வரத்வ லஷணம் பொருந்த வேண்டுமே
இன்னும் அநேக ஸ்ருதி வாக்யங்கள் -சாந்தோக்யம் -6-2-2/3-சதேவ சோம்யே தமக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம் தத் ஐஷத பஹூச்யாம் பிரஜா யேயேதி தத் தேஜ அஸ்ருஜத-என்றும்
ப்ருஹத் -1-4-11-ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏவம் ஏவ அக்ர ஆஸீத் தத் ஏகம் சன்ன வ்யபவத் தச்ச்ரேயோ ரூபமத்ய ஸ்ருஜத ஷத்ரம் யான்யேதானி தேவத்ரா ஷத்ராணீந்த்ரோ வருண சோமோ ருத்ர பர்ஜன்யோ யமோ ம்ருத்யு ரிசாந–என்றும்
ஐ தரேயம் -1-1/2–ஆத்ம வா இதம் ஏக ஏவ அத்ர ஆஸீத் நாந்யத் கிஞ்சன மிஷத் ச ஈஷத லோகாந்து ஸ்ருஜ இதி ச இமான் லோகா நஸ்ருஜத -என்றும்
மஹா நாராயண உபநிஷத் ஏகோ ஹை வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா ந ஈசாந நேமே த்யாவா ப்ருதிவீ ந நஷத்ராணீ ந ஆப ந அக்னீ ந சோம ந ஸூ ர்ய ச ஏகாகீ ந ரமதே தஸ்ய த்யாநாந்தஸ் தஸ்ய ஏகா கன்யா தசேந்த்ரியாணி -என்றும்
சதபத ப்ராஹ்மணம் -14-6-7-7-ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தர -என்றும் -14-7-7-30-ய ஆத்மநி திஷ்டன் -என்றும் பரம் பொருளுக்கே என்றது –

——————————————————————————————————————————————————————-

2-4-18-பிரத்யஷோ பதேசாத் இதி சேத் ந அதிகாரிக மண்டல ஸ்தோக்தே

முக்தனுக்கு நான்முகன் போன்றவர்களின் உலக போகங்களும் கூறப்பட்டதே என்பதால் ஸ்ருஷ்டியாதி வியாபாரங்கள் உண்டு எனப்பார் பூர்வ பஷி
அப்படி அல்ல –
சாந்தோக்யம் -7-25-2-ஸ ஸ்வராட் பவதி தஸ்ய சர்வேஷூ லோகேஷூ காமசாரோ பவதி -என்று எங்கும் சஞ்சரிக்கலாம் என்றும்
தைத்ரியம் -3-10-5-இமான் லோகன் காமான்நீ காமரூப்ய நுசஞ்சரன் -என்று விரும்பிய லோகங்களில் விரும்பிய உருவம் எடுக்கலாம் என்றதே என்பர்
அப்படி அல்ல கர்ம தொடர்பு நீங்கியதால் தடைபடாத ஞானம் கொண்ட முக்தனுக்கு அனைத்து செல்வங்களும் அனுபவிக்கக் கிட்டும் என்பதே கருத்து
ஜகத் வியாபாரம் போன்றவை இல்லாமல் இருத்தலே இவனது ஐஸ்வர்யம் என்றும் ஜகத் வியாபாரம் இல்லை என்றும் தெளிவாகிறது –
———————————————————————————————————————–

2-4-19-விகாராவர்த்தி ஸ ததா ஹி சிததிமாஹ-

மாற்றங்கள் உள்ள அல்ப இன்பம் அனுபவிக்கிறான் என்றால் முக்தனின் செல்வமும் அல்பம் என்றது ஆகுமோ என்னில் மாற்றம் இல்லாத பர ப்ரஹ்மத்தையும் அனுபவிக்கிறான் என்கிறது
தைத்ரியம் -2-7-யதா ஹி ஏவ ஏஷ ஏதஸ்மின் அத்ருச்யே அநாத்ம்யே அநிக்ருதே அநிலயநே அபயம் பிரதிஷ்டாம் விந்ததே அத ச அபயம் கதோ பவதி -என்றும்
ரசோவை வை ச ரசம் ரசம் ஹி ஏவ அயம் லப்த்வா ஆனந்தி பவதி என்றும்
கட தஸ்மின் லோகா ச்ரிதா சர்வே தது நாத்யேதி கச்சந-என்றும்
சாந்தோக்யம் -7-25-2- சர்வேஷூ லோகேஷூ காமசார -என்றும்
அனைத்து செல்வங்களுடன் கூடிய பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவிக்கும் பொழுது அனைத்தையும் அனுபவிப்பதாகவே கூறப்பட்டது
இதனை விடுத்து ஜகத் வியாபாரம் போன்ற எதுவும் அங்கெ கூறப் பட வில்லையே

—————————————————————————————-
4-4-20-தர்சயத ச ஏவம் ப்ரத்யஷாநுமாநே-

ஜகத் வியாபாரம் பரம புருஷனுக்கே உரியவை என்று ஸ்ருதிகள் கூறுமே
தைத்ரியம் -2-8- பீஷாச்மாத்வாத பவதே பீஷோதேதி ஸூ ர்ய பீஷாஹ்மாத் அக்னிச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர்தாவதி பஞ்சமா இதி -என்றும்
ப்ருஹத் -3-8-9-ஏதஸ்ய வா அஷரச்ய பிரசாசநே கார்க்கி ஸூர்யா சந்திர மசௌ வித்ருதௌ திஷ்டத -என்றும்
ப்ருஹத் -2-4-22-ஏஷ சர்வேஸ்வர ஏஷ பூதாதிபதி ஏஷ பூதபால ஏஷ சேதுர்விதரண ஏஷாம் லோகா நாம் அசம்பேதாய -என்றும்
ஸ்ரீ கீதை -9-10-மாயத்யஷேண பிரகிருதி ஸூ யதே ச சராசரம் ஹேது நாகேன கௌந்தேய ஜகத்தி பரிவர்த்ததே -என்றும்
10-42-விஷ்டாப்யாஹமிதம் க்ருத்ச்னம் ஏகாம் சேன ஸ்திதோ ஜகத் -என்றும்
இது போலே முக்தனின் சங்கல்பம் ஆனந்தம் அனைத்துக்கும் பர ப்ரஹ்மமே காரணம் என்று ஸ்ருதிகள் முழங்கும்
தைத்ரியம் -2-7-ஏஷ ஹி ஏவ ஆனந்தயாதி -என்றும்
ஸ்ரீ கீதை -14-26-மாம் ச யோ அவ்யபிசாரேண பக்தி யோகேன சேவதே ச குணான் சமதீத்ய ஏதான் ப்ரஹ்ம பூபாய கல்பதே -என்றும்
14-27-ப்ரஹ்மணோஹி பிரதிஷ்டாஹம் அம்ருதச்ய அவ்யயச்ய ச சாச்வதச்ய ச தர்மஸ்ய ஸூ கஸ்ய ஏகாந்தி கஸ்ய ச -என்றும்
அனைத்தும் அவன் இச்சை சங்கல்பம் அடியாகவே என்றதாயிற்று

—————————————————————————————

4-4-21-போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச

ப்ரஹ்ம அனுபவம் என்னும் போகம் மூலமாகவே முக்தனுக்கு ப்ரஹ்மத்துடன் சாம்யம் கூறுவதால் ஜகத் வியாபாரம் இல்லாமல் உள்ளதே முக்தனின் ஐஸ்வர்யம் என்றதாயிற்று
ப்ரஹ்மத்துடன் கூடி இருந்தே முக்தன் அனுபவிக்கிறான் என்கிறது தைத்ரியம் -2-1- சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா -என்கிறது –

———————————————————————————-

4-4-22-அநாவ்ருத்தி சப்தாத் அநாவ்ருத்தி சப்தாத் —

பரமாத்மாவாலே முக்தனின் ஐஸ்வர்யம் என்றால் அவன் ஸ்வ தந்த்ரன் அன்றோ -சம்சாரத்துக்கு தனது சங்கல்பத்தினால் அனுப்புவானோ என்னில்
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்
சமஸ்த கல்யாண குணகன்
ஆதி ஸ்வாமி எங்கும் வியாபித்து உள்ளவன் சத்ய சங்கல்பன்
சர்வஜ்ஞன் வாத்சல்யம் மிக்கவன் பரம காருணிகன்
ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன்
தானே கர்ம பலன்களை நீக்கி தன்னை அனுபவிக்கப் பண்ணுபவன்
இவற்றை எல்லாம் ஸ்ருதி மூலமே அறிகிறோம்
அதே ஸ்ருதி மீண்டும் அனுப்புவது இல்லை என்கிறதே
சாந்தோக்யம் -8-12-1-ச கல்வேவம் வரத்தயன் யாவதாயுஷம் ப்ரஹ்ம லோகம் அபி சம்பத்யதே ந புனராவர்த்ததே -என்றும்
ஸ்ரீ கீதை -8-15-மாமுபேத்ய புனர்ஜன்ம துக்காலய சாஸ்வதம் நாப் நுவந்தி மஹாத்மன சம்சித்திம் பரமாம் கதா -என்றும்
8-16-ஆ ப்ரஹ்ம புவனால்லோகே புனராவர்த்தின அர்ஜுன மாமுபேத்ய து கௌந்தேய புனர் ஜன்ம ந வித்யதே -என்றும்
சொல்வதால் அவன் அனுப்ப மாட்டான்
பர ப்ரஹ்மத்தையே அனுபவிக்கும் சுருக்கம் இல்லாத ஞானம் கொண்ட முக்தன் வேறு ஒன்றிலும் விருப்பம் இல்லாமல் இருக்க மீண்டும் பிறப்பான் என்ற அச்சம் தேவை இல்லை
தனக்கு மிகவும் பிரியமான ஞானி ஸ்ரீ கீதை -7-17-ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞாநின அத்யர்த்தம் அஹம் ச ச மம்ப்ரிய -என்றும்
‘7-18-உதாராஸ் சர்வே ஏதைவி ஜ்ஞாநீ த்வாத்மைவ மே மதம் ஆஸ்தி தஸ் சஹி யுக்தாத்மா மாமேவா நுத்தமாம் கதிம் -என்றும்
7-19- பஹூ நாம் ஜன்மந்தே ஜ்ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே வாஸூதேவஸ் சர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸூ துர்லப
இப்படி கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரியவன் நான் விடுவேனோ
ஸ்ரீ பாஷ்யம் நியமிக்கப் படுவதால் இரண்டு தடவை -அநாவ்ருத்தி சப்தாத் –அநாவ்ருத்தி சப்தாத் —

——————————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-