Archive for the ‘Vetham’ Category

ஸ்ரீ சாந்தோக்ய உபநிஷத் —

April 10, 2018

ஸ்ரீ ஓம் புலன்கள் -வாக் -பிராணன் -கண்கள் -காதுகள் -சப்தாதிகள் அனைத்தும் அருளிய பர ப்ரஹ்மத்துக்கே அர்ப்பணித்து
அவன் விஷயத்திலே செலுத்தி அவன் அருளால் அவனை அடைந்து ஸ்வரூப அனுரூப ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் செய்வோம்
நம்முள் புகுந்து பேரேன் என்று இருப்பானே –
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி —

கர்ம ப்ரஹ்ம ஸ்தானபார்த்தம் -வேதங்களையும் வேதாந்தங்களையும் கொடுத்து அருளி -தர்ம ஸ்தாபனம் -ஸம்ஸ்தானம் -இரண்டையும்
-8–பிரபாடகங்கள் -அத்தியாயங்கள் -/ உள்ளே கண்டங்கள் / உள்ளே மந்த்ரங்கள்
–13 -கண்டங்கள் -முதல் பிரபாடகத்தில்-
முதல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் இந்த லோக வாழ்க்கை பற்றி -/
பிரணவம் -உத்கீத-ஆனந்த சாம கானம் -சாம வேத கீதனான சக்ரபாணி -சந்தோகா –சாம வேதனே/ருக்கு சாமத்தாலே பரம்பி-

சா²ந்தோ³க்³யோபநிஷத் ॥
॥ அத² சா²ந்தோ³க்³யோபநிஷத் ॥
ௐ ஆப்யாயந்து மமாங்கா³நி வாக்ப்ராணஶ்ச்க்ஷு:
ஶ்ரோத்ரமதோ² ப³லமிந்த்³ரியாணி ச ஸர்வாணி ।
ஸர்வம் ப்³ரஹ்மௌபநிஷத³ம் மாஹம் ப்³ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்³ரஹ்ம
நிராகரோத³நிகாரணமஸ்த்வநிகாரணம் மேঽஸ்து
ததா³த்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு த⁴ர்மாஸ்தே
மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ॥

॥ ௐ ஶாந்தி:ௐ ஶாந்தி:ௐ ஶாந்தி:

தெரிந்த ஒன்றை புரிய வைக்க -த்ருஷ்ட்டி விதி -ஓம்காரம் ப்ரஹ்மம்
பிராணன் போலே நினைத்து முதலில்
மூன்று எழுத்து அதனை —
வடி கட்டி உத்கீதா உபாசனம் விளக்க
பூதானாம் பிருத்வி -ரசம் -அதுக்குள் தண்ணீர் -மரம் -ஒளஷதம் -அன்னம் -மனிதன் -வாக்கு -இதுதானே உபகாரம் பண்ணும் அதனால் ரசம்
மௌனமாக இருப்பதே -ரஹஸ்யங்களுக்கும் நான் மௌனமாக இருக்கிறேன்

ப்ரத²மோঽத்⁴யாய: ॥
ஓமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸீத ।
ஓமிதி ஹ்யுத்³கா³யதி தஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ॥ 1.1.1॥

ஏஷாம் பூ⁴தாநாம் ப்ருʼதி²வீ ரஸ: ப்ருʼதி²வ்யா அபோ ரஸ: ।
அபாமோஷத⁴யோ ரஸ ஓஷதீ⁴நாம் புருஷோ ரஸ:
புருஷஸ்ய வாக்³ரஸோ வாச ருʼக்³ரஸ ருʼச: ஸாம ரஸ:
ஸாம்ந உத்³கீ³தோ² ரஸ: ॥ 1.1.2

வாக்குக்கு ருக்கு ரசம் -அர்த்தம் போதிக்கும் -அந்த ருக்கும் சாமம் தானே ரசம் -அதுக்கு உத்கீதம் ரசம் -பிரணவமே ரசம்

ஸ ஏஷ ரஸாநாꣳரஸதம: பரம: பரார்த்⁴யோঽஷ்டமோ
யது³த்³கீ³த:² ॥ 1.1.3॥

எட்டாவது ரசம் -எட்டு எழுத்தால் சொல்லப்பட்டது-

கதமா கதமர்க்கதமத்கதமத்ஸாம கதம: கதம உத்³கீ³த²
இதி விம்ருʼஷ்டம் ப⁴வதி ॥ 1.1.4॥

கதமா கதமா ருக்கு/கதமா கதமா சாமம்/ கதமா கதமா உத்கீதம் –

வாகே³வர்க்ப்ராண: ஸாமோமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த:² ।
தத்³வா ஏதந்மிது²நம் யத்³வாக்ச ப்ராணஶ்சர்க்ச ஸாம ச ॥ 1.1.5॥

வாக்கு பிராணன் கூட்டி -மூச்சு கட்டுப்பாட்டு -செய்து -ஒழுங்காக பேசி
தினப்படி பிராணாயாமம் –

ததே³தந்மிது²நமோமித்யேதஸ்மிந்நக்ஷரே ஸꣳஸ்ருʼஜ்யதே
யதா³ வை மிது²நௌ ஸமாக³ச்ச²த ஆபயதோ வை
தாவந்யோந்யஸ்ய காமம் ॥ 1.1.6॥

ஆசைகள் நிறைவேறும் -கல்யாணம் இருவருக்கும் போலே –

ஆபயிதா ஹ வை காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.1.7॥

குலம் தரும் –நலம் தரும் சொல் அன்றோ -பிரணவம் அறிந்து உபாசிப்பாய்

தத்³வா ஏதத³நுஜ்ஞாக்ஷரம் யத்³தி⁴ கிஞ்சாநுஜாநாத்யோமித்யேவ
ததா³ஹைஷோ ஏவ ஸம்ருʼத்³தி⁴ர்யத³நுஜ்ஞா ஸமர்த⁴யிதா ஹ வை
காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.1.8॥

அனைத்துக்கும் அனுமதியே பிரணவம் தானே –

தேநேயம் த்ரயீவித்³யா வர்ததே ஓமித்யாஶ்ராவயத்யோமிதி
ஶꣳஸத்யோமித்யுத்³கா³யத்யேதஸ்யைவாக்ஷரஸ்யாபசித்யை மஹிம்நா
ரஸேந ॥ 1.1.9॥

வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து -ரசம்

தேநோபௌ⁴ குருதோ யஶ்சைததே³வம் வேத³ யஶ்ச ந வேத³ ।
நாநா து வித்³யா சாவித்³யா ச யதே³வ வித்³யயா கரோதி
ஶ்ரத்³த⁴யோபநிஷதா³ ததே³வ வீர்யவத்தரம் ப⁴வதீதி
க²ல்வேதஸ்யைவாக்ஷரஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ப⁴வதி ॥ 1.1.10॥

அறிந்து செய்பவனுக்கும் அறியாமல் செய்பவனுக்கும் -பலன் கிட்டும் -பூர்த்தி அறிந்தவனுக்கு தானே
ஸ்ரத்தை யுடன் -வீரியமாக முடித்துக் கொடுக்கும் –
ஸஹஸ்ரநாம அர்த்தம் தெரியாமல் சொன்னாலே பலம் உண்டே தெரிந்து சொன்னால் –
ஆசை உடன் செய்ய வேண்டும் -விதி இல்லை -ராக பிராப்தம்

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

தே³வாஸுரா ஹ வை யத்ர ஸம்யேதிரே உப⁴யே ப்ராஜாபத்யாஸ்தத்³த⁴
தே³வா உத்³கீ³த²மாஜஹ்ருரநேநைநாநபி⁴ப⁴விஷ்யாம இதி ॥ 1.2.1॥

தே ஹ நாஸிக்யம் ப்ராணமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே
தꣳ ஹாஸுரா: பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யம் ஜிக்⁴ரதி
ஸுரபி⁴ ச து³ர்க³ந்தி⁴ ச பாப்மநா ஹ்யேஷ வித்³த:⁴ ॥ 1.2.2॥

அத² ஹ வாசமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தாꣳ ஹாஸுரா: பாப்மநா
விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தயோப⁴யம் வத³தி ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச
பாப்மநா ஹ்யேஷா வித்³தா⁴ ॥ 1.2.3॥

அத² ஹ சக்ஷுருத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யம் பஶ்யதி த³ர்ஶநீயம்
சாத³ர்ஶநீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.4॥

அத² ஹ ஶ்ரோத்ரமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யꣳ ஶ்ருʼணோதி ஶ்ரவணீயம்
சாஶ்ரவணீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.5॥

அதிதி பிள்ளைகள் தேவர்கள் -திதி பிள்ளைகள் அசுரர்கள் –
உத்கீத பிரணவம் உபாசானம் செய்து -தேவர்கள் வெல்ல பார்க்க
மூக்கு -நல்ல கெட்ட நாற்றம் -இரண்டையும்
அடுத்து வாக்கு பிடித்து -உத்கீதா -பாபா மூட்டை வீச உண்மையும் பொய் இரண்டையும் பேச
அடுத்து கண் -பார்க்கத் தாக்கத்தையும் தகாததையும் -பார்க்க
அடுத்து காது-இரண்டையும் கேட்க -தந்தி வதந்தி –தீக்குறள்-கேட்க

அத² ஹ மந உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யꣳஸங்கல்பதே ஸங்கல்பநீயஞ்ச
சாஸங்கல்பநீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.6॥

அப்புறம் மனஸ் -பெரிய குரங்காக மாறி -மனசை அடக்குவதே மிக ஸ்ரமம்–நின்றவா நில்லா நெஞ்சு –

அத² ஹ ய ஏவாயம் முக்²ய: ப்ராணஸ்தமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே
தꣳஹாஸுரா ருʼத்வா வித³த்⁴வம்ஸுர்யதா²ஶ்மாநமாக²ணம்ருʼத்வா
வித்⁴வꣳஸேதைவம் ॥ 1.2.7॥

முக்கிய பிராண வாயு அடுத்து -வீச -சுக்கலாக போக -அத்தை வெல்ல முடியவில்லையே
ஆக உத் கீதத்தை பிராண தேவதையாக நினைத்து உபாஸிக்க
நிமிஷத்துக்கு பன்னிரண்டு தடவை விட்டு -பிராணாயாமம் சொல்லிக் கொடுப்பதே இந்த நிதானம் -பதினாறு தடவை இல்லாமல்

யதா²ஶ்மாநமாக²ணம்ருʼத்வா வித்⁴வꣳஸத ஏவꣳ ஹைவ
ஸ வித்⁴வꣳஸதே ய ஏவம்விதி³ பாபம் காமயதே
யஶ்சைநமபி⁴தா³ஸதி ஸ ஏஷோঽஶ்மாக²ண: ॥ 1.2.8॥

நைவைதேந ஸுரபி⁴ ந து³ர்க³ந்தி⁴ விஜாநாத்யபஹதபாப்மா ஹ்யேஷ
தேந யத³ஶ்நாதி யத்பிப³தி தேநேதராந்ப்ராணாநவதி ஏதமு
ஏவாந்ததோঽவித்த்வோத்க்ரமதி வ்யாத³தா³த்யேவாந்தத இதி ॥ 1.2.9॥

இதுவே கவசம் -துர்கந்தம் ஸூ காந்தம் -இரண்டையும் இல்லாமல் -வேண்டியதை மட்டுமே -நல்லதையே பார்த்து கேட்டு முகர்ந்து பேசி –

தꣳ ஹாங்கி³ரா உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவாங்கி³ரஸம்
மந்யந்தேঽங்கா³நாம் யத்³ரஸ: ॥ 1.2.10॥

தேந தꣳ ஹ ப்³ருʼஹஸ்பதிருத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவ ப்³ருʼஹஸ்பதிம்
மந்யந்தே வாக்³கி⁴ ப்³ருʼஹதீ தஸ்யா ஏஷ பதி: ॥ 1.2.11 ॥

தேந தꣳ ஹாயாஸ்ய உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவாயாஸ்யம்
மந்யந்த ஆஸ்யாத்³யத³யதே ॥ 1.2.12॥

அங்கிரஸ்/ ப்ருஹஸ்பதி ஆயாச ரிஷி மூவரும் நன்மை பெற்றார்கள் –

தேந தꣳஹ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ விதா³ஞ்சகார ।
ஸ ஹ நைமிஶீயாநாமுத்³கா³தா ப³பூ⁴வ ஸ ஹ ஸ்மைப்⁴ய:
காமாநாகா³யதி ॥ 1.2.13॥

ஆகா³தா ஹ வை காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்த இத்யத்⁴யாத்மம் ॥ 1.2.14॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

——————————–

அதா²தி⁴தை³வதம் ய ஏவாஸௌ தபதி
தமுத்³கீ³த²முபாஸீதோத்³யந்வா ஏஷ ப்ரஜாப்⁴ய உத்³கா³யதி ।
உத்³யꣳஸ்தமோ ப⁴யமபஹந்த்யபஹந்தா ஹ வை ப⁴யஸ்ய
தமஸோ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 1.3.1॥

அத்யாத்மம் கண் போல்வன பார்த்தோம் அடுத்து –
அதி தைவதம் -இந்திரன் வருணன் -மழை காத்து இத்யாதிகள் -ஆதித்யனாக -கர்மங்களால் ஆராதிக்கப்படுபவன்
வெளிச்சம் -தமஸ்-அந்தகாரம் போக்கும் -பிரணவம் ஆதித்யனாக உபாசித்து
ஸூவ ஞானம் இல்லாமல் -யானே என்னை அறியகில்லாதே-யானே என்தனதே என்று இருந்து –
யானே நீ ஏன் உடைமையும் நீயே என்று அறிந்து -அடிக்கீழ் அமர்ந்து-உடனாய் மன்னி வழு இல்லா அடிமை-

ஸமாந உ ஏவாயம் சாஸௌ சோஷ்ணோঽயமுஷ்ணோঽஸௌ
ஸ்வர இதீமமாசக்ஷதே ஸ்வர இதி ப்ரத்யாஸ்வர இத்யமும்
தஸ்மாத்³வா ஏதமிமமமும் சோத்³கீ³த²முபாஸீத ॥ 1.3.2॥

சூர்ய நமஸ்காரம் பிராணாயாமம் முக்கியம் –
பிராணவாயு -ஸூவரன் -பெயர் /முகம் கண் மூக்கில் இருதயத்தில் இருந்து மேல் நோக்கி வெளியில் –
உள்ளே இழுத்து உடம்பில் நிறைத்து வெளியிட்டு -உச்வாசம் பூரகம்- வெளியில் ரேசகம் -கும்பகம் நிறுத்தி -மூன்றும் சமம்
அபான வாயு -மல ஜல கழிக்கும் துவாரம்
சமான வாயு நாபியில் -உடம்பில் சமமாக இருந்து -ரத்த ஓட்டம் சக்தி சமத்துவம் பாதுகாக்கும்
வியான வாயு -101-நாடிகள் -72000-நாடிகள் -வாயு பகவான் சஞ்சரித்து
உதான வாயு -ஒன்றில் மட்டுமே –புண்ய பாபம்-உத் க்ரமணத்துக்கு வேலை பார்க்கும்
பஞ்சவ்ருத்தி பிராணன் -பிரணவம் சாம சமன் -இவ்வளவு நெருக்கம் -இரண்டுக்கும்
மூச்சு -சூடு -ஆதித்யனுக்கு இதிலும் சாம்யம் -மூச்சு அடங்க உடம்பில் சூடு குறையும் –
ப்ரத்யாஸ்ருரம் ஆதித்யன் -உதிக்கும் அஸ்தமனம் உதயம் திரும்பி திரும்பி வரும் -ஸூரம்-பிராணன் -தான் தான் ஆளும் -திரும்பி வராதே

அத² க²லு வ்யாநமேவோத்³கீ³த²முபாஸீத யத்³வை ப்ராணிதி
ஸ ப்ராணோ யத³பாநிதி ஸோঽபாந: ।
அத² ய: ப்ராணாபாநயோ: ஸந்தி:⁴ ஸ வ்யாநோ யோ வ்யாந:
ஸா வாக் ।
தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்வாசமபி⁴வ்யாஹரதி ॥ 1.3.3॥

வியான வாயு -வாக் வியாபாரம் -ருக் யஜுஸ் சாமமாக இத்தைக் கொண்டு

யா வாக்ஸர்க்தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்ந்ருʼசமபி⁴வ்யாஹரதி
யர்க்தத்ஸாம தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்ஸாம கா³யதி
யத்ஸாம ஸ உத்³கீ³த²ஸ்தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்நுத்³கா³யதி ॥ 1.3.4॥

வீர்யம் மிக்கு -உபாசனனுக்கு அவனே செய்து முடிப்பான் –

அதோ யாந்யந்யாநி வீர்யவந்தி கர்மாணி யதா²க்³நேர்மந்த²நமாஜே:
ஸரணம் த்³ருʼட⁴ஸ்ய த⁴நுஷ ஆயமநமப்ராணந்நநபாநꣳஸ்தாநி
கரோத்யேதஸ்ய ஹேதோர்வ்யாநமேவோத்³கீ³த²முபாஸீத ॥ 1.3.5॥

அத² க²லூத்³கீ³தா²க்ஷராண்யுபாஸீதோத்³கீ³த² இதி
ப்ராண ஏவோத்ப்ராணேந ஹ்யுத்திஷ்ட²தி வாக்³கீ³ர்வாசோ ஹ
கி³ர இத்யாசக்ஷதேঽந்நம் த²மந்நே ஹீத³ꣳஸர்வꣳஸ்தி²தம் ॥ 1.3.6॥

உது-பிராண புத்தி கார்யம் -சொல்லி பிராண வாயுவை வசப்படுத்த -அறிந்த ஒன்றை வைத்து அத்தை கீ —
வாக்கு புத்தியும் –
தம் -அன்னம் -இப்படி மூன்றும் –

த்³யௌரேவோத³ந்தரிக்ஷம் கீ:³ ப்ருʼதி²வீ த²மாதி³த்ய
ஏவோத்³வாயுர்கீ³ரக்³நிஸ்த²ꣳ ஸாமவேத³ ஏவோத்³யஜுர்வேதோ³
கீ³ர்ருʼக்³வேத³ஸ்த²ம் து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ
தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏதாந்யேவம்
வித்³வாநுத்³கீ³தா²க்ஷராண்யுபாஸ்த உத்³கீ³த² இதி ॥ 1.3.7॥

உத் கீதம் -உலகம் மேல் கீழ் மூன்றும்
ஸ்வர்க்காதி மேல் லோகம் உத் /
கீ அந்தரிக்ஷம் நடு லோகங்கள்
தம் -பிருத்வி நாம் வாழும் லோகம் இப்படி மூன்றும் நினைத்து
ருக் யஜுஸ் சாமம் இப்படி மூன்றும் ஆதித்யன் வாயு அக்னி இப்படி மூன்றும்

அத² க²ல்வாஶீ:ஸம்ருʼத்³தி⁴ருபஸரணாநீத்யுபாஸீத
யேந ஸாம்நா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தத்ஸாமோபதா⁴வேத் ॥ 1.3.8॥

ஆஸீ –மங்களம்
ஸம்ருத்தி -செழிப்பு
பவித்ரம்– தூய்மை –

யஸ்யாம்ருʼசி தாம்ருʼசம் யதா³ர்ஷேயம் தம்ருʼஷிம் யாம்
தே³வதாமபி⁴ஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் தே³வதாமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.9॥

யேந ச்ச²ந்த³ஸா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தச்ச²ந்த³ உபதா⁴வேத்³யேந
ஸ்தோமேந ஸ்தோஷ்யமாண: ஸ்யாத்தꣳஸ்தோமமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.10॥

யாம் தி³ஶமபி⁴ஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் தி³ஶமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.11॥

பலன் கிட்ட -ரிஷி -சந்தஸ் -தேவதை -திக்கு -யோகம் –அறிந்தே செய்ய வேண்டும்
அருள் இருந்தால் தானே சித்திக்கும் -படித்துறை மூலம் நீராடும் -தனியன் –
ஆச்சார்யர் மூலம் -குரு பரம்பரை அனுசந்தானம் பூர்வகமாகவே அனைத்தும் –

ஆத்மாநமந்தத உபஸ்ருʼத்ய ஸ்துவீத காமம்
த்⁴யாயந்நப்ரமத்தோঽப்⁴யாஶோ ஹ யத³ஸ்மை ஸ காம: ஸம்ருʼத்⁴யேத
யத்காம: ஸ்துவீதேதி யத்காம: ஸ்துவீதேதி ॥ 1.3.12॥

அறிந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணுபவன் அபீஷ்டங்கள் அனைத்தும் பெறுகிறான் -ஷாந்தி திருப்தி –

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஓமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸீதோமிதி ஹ்யுத்³கா³யதி
தஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ॥ 1.4.1॥

தே³வா வை ம்ருʼத்யோர்பி³ப்⁴யதஸ்த்ரயீம் வித்³யாம் ப்ராவிஶꣳஸ்தே
ச²ந்தோ³பி⁴ரச்சா²த³யந்யதே³பி⁴ரச்சா²த³யꣳஸ்தச்ச²ந்த³ஸாம்
ச²ந்த³ஸ்த்வம் ॥ 1.4.2॥

அம்ருதம் -அபயம் –அமரர்கள் -மரணம் இல்லாதவர் -சம்சாரத்தில் பிறவாமை –

தாநு தத்ர ம்ருʼத்யுர்யதா² மத்ஸ்யமுத³கே பரிபஶ்யேதே³வம்
பர்யபஶ்யத்³ருʼசி ஸாம்நி யஜுஷி ।
தே நு விதி³த்வோர்த்⁴வா ருʼச: ஸாம்நோ யஜுஷ: ஸ்வரமேவ
ப்ராவிஶந் ॥ 1.4.3॥

சந்தஸில் மறைத்துக் கொண்டு -மிருத்யு தேவர் பார்க்கக் கூடாது -ஆனால் தெளிவாகக் காட்டுமே –
மந்த்ரம் பிரணவம் உத்கீதா ஸ்வரத்துக்குள் இருந்தால் பயம் இல்லாமல் இருக்கலாம் -\இன்னிசை பாடித் திரிவன்

யதா³ வா ருʼசமாப்நோத்யோமித்யேவாதிஸ்வரத்யேவꣳஸாமைவம்
யஜுரேஷ உ ஸ்வரோ யதே³தத³க்ஷரமேதத³ம்ருʼதமப⁴யம் தத்ப்ரவிஶ்ய
தே³வா அம்ருʼதா அப⁴யா அப⁴வந் ॥ 1.4.4॥

ஸ ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்ஷரம் ப்ரணௌத்யேததே³வாக்ஷரꣳ
ஸ்வரமம்ருʼதமப⁴யம் ப்ரவிஶதி தத்ப்ரவிஶ்ய யத³ம்ருʼதா
தே³வாஸ்தத³ம்ருʼதோ ப⁴வதி ॥ 1.4.5॥

ஓங்காரமே ப்ரஹ்மம் -கர்மத்தில் மட்டும் இல்லாமல் -இங்கே ஒதுங்க -பயம் நீங்கி அமிர்தம் கிட்டுமே
கோவர்த்தன கிரிக்குள் சென்ற ஆநிரைகள் போலே

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

சூர்யன் -ஆயிரம் கிரணங்கள் நினைக்காமல் / பிராணன் இந்திரியங்களை தொண்டனாக என்று எண்ணாமல் –
ஒரே பிள்ளை பிறக்க
-ஓங்காரம் மந்த்ர அரசு -என்ற எண்ணம் வேண்டும் –
கோ சஹஸ்ரம் –வகுள பூஷண பாஸ்கரன் -லோக திவாகரம் -கலயாமி கலி துவம்சம் –

அத² க²லு ய உத்³கீ³த:² ஸ ப்ரணவோ ய: ப்ரணவ: ஸ உத்³கீ³த²
இத்யஸௌ வா ஆதி³த்ய உத்³கீ³த² ஏஷ ப்ரணவ ஓமிதி
ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி ॥ 1.5.1॥

ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோঽஸீதி
ஹ கௌஷீதகி: புத்ரமுவாச ரஶ்மீꣳஸ்த்வம் பர்யாவர்தயாத்³ப³ஹவோ
வை தே ப⁴விஷ்யந்தீத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 1.5.2॥

அதா²த்⁴யாத்மம் ய ஏவாயம் முக்²ய:
ப்ராணஸ்தமுத்³கீ³த²முபாஸீதோமிதி ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி ॥ 1.5.3॥

ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோঽஸீதி ஹ
கௌஷீதகி: புத்ரமுவாச ப்ராணாꣳஸ்த்வம்
பூ⁴மாநமபி⁴கா³யதாத்³ப³ஹவோ வை மே ப⁴விஷ்யந்தீதி ॥ 1.5.4॥

அத² க²லு ய உத்³கீ³த:² ஸ ப்ரணவோ ய: ப்ரணவ:
ஸ உத்³கீ³த² இதி ஹோத்ருʼஷத³நாத்³தை⁴வாபி
து³ருத்³கீ³த²மநுஸமாஹரதீத்யநுஸமாஹரதீதி ॥। 1.5.5॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————

இயமேவர்க³க்³நி: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴़ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யத இயமேவ
ஸாக்³நிரமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.1॥

அந்தரிக்ஷமேவர்க்³வாயு: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதேঽந்தரிக்ஷமேவ ஸா
வாயுரமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.2॥

த்³யௌரேவர்கா³தி³த்ய: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே த்³யௌரேவ
ஸாதி³த்யோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.3॥

நக்ஷத்ராந்யேவர்க்சந்த்³ரமா: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே நக்ஷத்ராண்யேவ ஸா சந்த்³ரமா
அமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.4॥

ஸத்வித்யா முக்கியம் இதில் –
ருக் சாமம் -மந்த்ரம் இசை கூட்டி -பிருத்வி -ருக் சாமம் அக்னி / அந்தரிக்ஷம் வாயு / மேல் லோகம் ஆதித்யன் /
நக்ஷத்ரங்கள் -சந்திரன் / போலே இவை இரண்டையும்

அத² யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவர்க³த² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத்ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே ॥ 1.6.5॥

வெள்ளை ருக் -கரு நீல ஓளி சாமம் /அரவணை மேல் பள்ளியான் -முகில் வண்ணன் /

அத² யதே³வைததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவ
ஸாத² யந்நீலம் பர: க்ருʼஷ்ணம் தத³மஸ்தத்ஸாமாத²
ய ஏஷோঽந்தராதி³த்யே ஹிரண்மய: புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே
ஹிரண்யஶ்மஶ்ருர்ஹிரண்யகேஶ ஆப்ரணஸ்வாத்ஸர்வ ஏவ
ஸுவர்ண: ॥ 1.6.6॥

தங்கமய மீசை –அந்தராத்திய -ஹிரண்மய புருஷ -தலை கேசம் -சர்வ ஏவ ஸ்வர்ணம் -ஸ்ப்ருஹநீயத்வம் –
சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஓளி -ஒவ்வாதே-இல் பொருள் உவமை –

தஸ்ய யதா² கப்யாஸம் புண்ட³ரீகமேவமக்ஷிணீ
தஸ்யோதி³தி நாம ஸ ஏஷ ஸர்வேப்⁴ய: பாப்மப்⁴ய உதி³த
உதே³தி ஹ வை ஸர்வேப்⁴ய: பாப்மப்⁴யோ ய ஏவம் வேத³ ॥ 1.6.7॥

உத் -திரு நாமம் விளக்கவே திருவாய்மொழி-உயர்வற ஆரம்பித்து –பிறந்தார் உயர்ந்தே -முடித்து –
தாமரைக்கண்ணன் விண்ணோர் பரவும் கமலக்கண்ணன் -பரத்வ சிஹ்னம்
ஜகத் காரணத்வம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் -கருட வாஹனத்வம் -திருவானந்தாழ்வான் மேலே கண் வளர்ந்து –
ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் திருக்கை பிரம்பின் கீழே -வர்த்திக்கும் வான் இளவரசு வைகுந்த குட்டன்
கம்பீராம்ப ஸமுத்பூத ஸ்ம்ருஷ்ட நாள-ரவிகர விகசித-புண்டரீக தள-ஆம்லா -ஆயத -ஈஷண
கம் பிபதீ சூர்யன் -கபி தேன அஸ்யதே சூர்யன் கிரணங்களால் மலர்த்தப்பட்ட தாமரை
கம் -த்ண்ணீரைக் குடிப்பது நாளம் மூலம் -நாளத்தில் வசிக்கும் தாமரை
தண்ணீரில் வாழும் -தாமரை
அமலங்களாக விளிக்கும்–நெடும் நோக்கு –
காரியவாகிப் –புடை பெயர்ந்து –மிளிர்ந்து நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள்

தஸ்யர்க்ச ஸாம ச கே³ஷ்ணௌ
தஸ்மாது³த்³கீ³த²ஸ்தஸ்மாத்த்வேவோத்³கா³தைதஸ்ய ஹி கா³தா
ஸ ஏஷ யே சாமுஷ்மாத்பராஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே
தே³வகாமாநாம் சேத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 1.6.8॥

இப்படி உபாசிப்பவன் மேல் லோகம் அடைகிறான்

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————–

அதா²த்⁴யாத்மம் வாகே³வர்க்ப்ராண: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ
ஸாம தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே।
வாகே³வ ஸா ப்ராணோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.1॥

ரிக் சாமம் -வாக் பிராணன் –

சக்ஷுரேவர்கா³த்மா ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
சக்ஷுரேவ ஸாத்மாமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.2॥

ஶ்ரோத்ரமேவர்ங்மந: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
ஶ்ரோத்ரமேவ ஸா மநோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.3॥

அத² யதே³தத³க்ஷ்ண: ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவர்க³த² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத்ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
அத² யதே³வைதத³க்ஷ்ண: ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவ ஸாத² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத³மஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.4॥

கண் சாயாத்மா
கண்ணில் உள்ள கரு நீலம்

அத² ய ஏஷோঽந்தரக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸைவர்க்தத்ஸாம
தது³க்த²ம் தத்³யஜுஸ்தத்³ப்³ரஹ்ம தஸ்யைதஸ்ய ததே³வ ரூபம் யத³முஷ்ய ரூபம்
யாவமுஷ்ய கே³ஷ்ணௌ தௌ கே³ஷ்ணௌ யந்நாம தந்நாம ॥ 1.7.5॥

ஸ ஏஷ யே சைதஸ்மாத³ர்வாஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே மநுஷ்யகாமாநாம்
சேதி தத்³ய இமே வீணாயாம் கா³யந்த்யேதம் தே கா³யந்தி
தஸ்மாத்தே த⁴நஸநய: ॥ 1.7.6॥

அத² ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ஸாம கா³யத்யுபௌ⁴ ஸ கா³யதி
ஸோঽமுநைவ ஸ ஏஷ சாமுஷ்மாத்பராஞ்சோ
லோகாஸ்தாꣳஶ்சாப்நோதி தே³வகாமாꣳஶ்ச ॥ 1.7.7॥

மேல் லோகத்தவனாக உபாசித்தால் மேல் லோகம் அடைந்து

அதா²நேநைவ யே சைதஸ்மாத³ர்வாஞ்சோ லோகாஸ்தாꣳஶ்சாப்நோதி
மநுஷ்யகாமாꣳஶ்ச தஸ்மாது³ ஹைவம்விது³த்³கா³தா ப்³ரூயாத் ॥ 1.7.8॥

கம் தே காமமாகா³யாநீத்யேஷ ஹ்யேவ காமாகா³நஸ்யேஷ்டே ய
ஏவம் வித்³வாந்ஸாம கா³யதி ஸாம கா³யதி ॥ 1.7.9॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

———————————-

த்ரயோ ஹோத்³கீ³தே² குஶலா ப³பூ⁴வு: ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநோ
தா³ல்ப்⁴ய: ப்ரவாஹணோ ஜைவலிரிதி தே ஹோசுருத்³கீ³தே²
வை குஶலா: ஸ்மோ ஹந்தோத்³கீ³தே² கதா²ம் வதா³ம இதி ॥ 1.8.1॥

ததே²தி ஹ ஸமுபவிவிஶு: ஸ ஹ ப்ராவஹணோ ஜைவலிருவாச
ப⁴க³வந்தாவக்³ரே வத³தாம் ப்³ராஹ்மணயோர்வத³தோர்வாசꣳ ஶ்ரோஷ்யாமீதி
॥ 1.8.2॥

ஸ ஹ ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநம் தா³ல்ப்⁴யமுவாச
ஹந்த த்வா ப்ருʼச்சா²நீதி ப்ருʼச்சே²தி ஹோவாச ॥ 1.8.3॥

கா ஸாம்நோ க³திரிதி ஸ்வர இதி ஹோவாச ஸ்வரஸ்ய கா
க³திரிதி ப்ராண இதி ஹோவாச ப்ராணஸ்ய கா
க³திரித்யந்நமிதி ஹோவாசாந்நஸ்ய கா க³திரித்யாப
இதி ஹோவாச ॥ 1.8.4॥

அபாம் கா க³திரித்யஸௌ லோக இதி ஹோவாசாமுஷ்ய லோகஸ்ய
கா க³திரிதி ந ஸ்வர்க³ம் லோகமிதி நயேதி³தி ஹோவாச ஸ்வர்க³ம்
வயம் லோகꣳ ஸாமாபி⁴ஸம்ஸ்தா²பயாம: ஸ்வர்க³ஸꣳஸ்தாவꣳஹி
ஸாமேதி ॥ 1.8.5॥

தꣳ ஹ ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநம்
தா³ல்ப்⁴யமுவாசாப்ரதிஷ்டி²தம் வை கில தே தா³ல்ப்⁴ய ஸாம
யஸ்த்வேதர்ஹி ப்³ரூயாந்மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி மூர்தா⁴ தே
விபதேதி³தி ॥ 1.8.6॥

ஹந்தாஹமேதத்³ப⁴க³வதோ வேதா³நீதி வித்³தீ⁴தி ஹோவாசாமுஷ்ய
லோகஸ்ய கா க³திரித்யயம் லோக இதி ஹோவாசாஸ்ய லோகஸ்ய
கா க³திரிதி ந ப்ரதிஷ்டா²ம் லோகமிதி நயேதி³தி ஹோவாச
ப்ரதிஷ்டா²ம் வயம் லோகꣳ ஸாமாபி⁴ஸꣳஸ்தா²பயாம:
ப்ரதிஷ்டா²ஸꣳஸ்தாவꣳ ஹி ஸாமேதி ॥ 1.8.7॥

தꣳ ஹ ப்ரவாஹணோ ஜைவலிருவாசாந்தவத்³வை கில தே
ஶாலாவத்ய ஸாம யஸ்த்வேதர்ஹி ப்³ரூயாந்மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி
மூர்தா⁴ தே விபதேதி³தி ஹந்தாஹமேதத்³ப⁴க³வதோ வேதா³நீதி
வித்³தீ⁴தி ஹோவாச ॥ 1.8.8॥

ப்ரவாஹனன் ராஜா க்ஷத்ரியர்
சிலையின் ஸலவாத் பிள்ளை அந்தணர்
டால்வர் அந்தணர்
மூவரும் உத்கீதா பிரணவம் பற்றி பேச
சாமத்துக்கு சுரம் ஆதாரம்
அதுக்கு பிராணன் ஆதாரம்
அதுக்கு அன்னம்
அதுக்கு தண்ணீர் -ஆப
அதுக்கு லோகம்
இதுக்கு -சுவர்க்கம் ஆதாரம் டால்வார் சொல்ல சிலைகள் ஒத்துக் கொள்ள வில்லை -தப்பாக சொன்னீர்
பூமிக்கு ஆதாரம் எது தெரியவில்லை
பிரவாஹனன் -நீ சொல்லு என்று இவன் இடம் கேட்க -லோகத்துக்கு ஆகாசம் சிலகர் சொல்ல -ப்ரவாஹனன் பேச
ப்ரஹ்ம வாசக சப்தம் ஆகாசம் –
ப்ரஹ்மம் தான் படைத்து
அறிந்தவனே உயர்ந்த கத்தி அடைகிறான் –

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அஸ்ய லோகஸ்ய கா க³திரித்யாகாஶ இதி ஹோவாச
ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தாந்யாகாஶாதே³வ ஸமுத்பத்³யந்த
ஆகாஶம் ப்ரத்யஸ்தம் யந்த்யாகாஶோ ஹ்யேவைப்⁴யோ ஜ்யாயாநகாஶ:
பராயணம் ॥ 1.9.1॥

ஸ ஏஷ பரோவரீயாநுத்³கீ³த:² ஸ ஏஷோঽநந்த: பரோவரீயோ
ஹாஸ்ய ப⁴வதி பரோவரீயஸோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்பரோவரீயாꣳஸமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.9.2॥

தꣳ ஹைதமதித⁴ந்வா ஶௌநக உத³ரஶாண்டி³ல்யாயோக்த்வோவாச
யாவத்த ஏநம் ப்ரஜாயாமுத்³கீ³த²ம் வேதி³ஷ்யந்தே பரோவரீயோ
ஹைப்⁴யஸ்தாவத³ஸ்மிꣳல்லோகே ஜீவநம் ப⁴விஷ்யதி ॥ 1.9.3॥

ததா²முஷ்மிꣳல்லோகே லோக இதி ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தே
பரோவரீய ஏவ ஹாஸ்யாஸ்மிꣳல்லோகே ஜீவநம் ப⁴வதி
ததா²முஷ்மிꣳல்லோகே லோக இதி லோகே லோக இதி ॥ 1.9.4॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

————————————–

மடசீஹதேஷு குருஷ்வாடிக்யா ஸஹ ஜாயயோஷஸ்திர்ஹ
சாக்ராயண இப்⁴யக்³ராமே ப்ரத்³ராணக உவாஸ ॥ 1.10.1॥

ஸ ஹேப்⁴யம் குல்மாஷாந்கா²த³ந்தம் பி³பி⁴க்ஷே தꣳ ஹோவாச ।
நேதோঽந்யே வித்³யந்தே யச்ச யே ம இம உபநிஹிதா இதி
॥ 1.10.2॥

ஏதேஷாம் மே தே³ஹீதி ஹோவாச தாநஸ்மை ப்ரத³தௌ³
ஹந்தாநுபாநமித்யுச்சி²ஷ்டம் வை மே பீதꣳஸ்யாதி³தி ஹோவாச
॥ 1.10.3॥

ந ஸ்விதே³தேঽப்யுச்சி²ஷ்டா இதி ந வா
அஜீவிஷ்யமிமாநகா²த³ந்நிதி ஹோவாச காமோ ம
உத³பாநமிதி ॥ 1.10.4॥

ஸ ஹ கா²தி³த்வாதிஶேஷாஞ்ஜாயாயா ஆஜஹார ஸாக்³ர ஏவ
ஸுபி⁴க்ஷா ப³பூ⁴வ தாந்ப்ரதிக்³ருʼஹ்ய நித³தௌ⁴ ॥ 1.10.5॥

ஸ ஹ ப்ராத: ஸஞ்ஜிஹாந உவாச யத்³ப³தாந்நஸ்ய லபே⁴மஹி
லபே⁴மஹி த⁴நமாத்ராꣳராஜாஸௌ யக்ஷ்யதே ஸ மா
ஸர்வைரார்த்விஜ்யைர்வ்ருʼணீதேதி ॥ 1.10.6॥

தம் ஜாயோவாச ஹந்த பத இம ஏவ குல்மாஷா இதி
தாந்கா²தி³த்வாமும் யஜ்ஞம் விததமேயாய ॥ 1.10.7॥

தத்ரோத்³கா³த்ரூʼநாஸ்தாவே ஸ்தோஷ்யமாணாநுபோபவிவேஶ
ஸ ஹ ப்ரஸ்தோதாரமுவாச ॥ 1.10.8॥

ப்ரஸ்தோதர்யா தே³வதா ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரஸ்தோஷ்யஸி
மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி ॥ 1.10.9॥

ஏவமேவோத்³கா³தாரமுவாசோத்³கா³தர்யா தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாநுத்³கா³ஸ்யஸி மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி ॥ 1.10.10॥

ஏவமேவ ப்ரதிஹர்தாரமுவாச ப்ரதிஹர்தர்யா தே³வதா
ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரதிஹரிஷ்யஸி மூர்தா⁴ தே
விபதிஷ்யதீதி தே ஹ ஸமாரதாஸ்தூஷ்ணீமாஸாஞ்சக்ரிரே
॥ 1.10.11॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹைநம் யஜமாந உவாச ப⁴க³வந்தம் வா அஹம்
விவிதி³ஷாணீத்யுஷஸ்திரஸ்மி சாக்ராயண இதி ஹோவாச ॥ 1.11.1॥

ஸ ஹோவாச ப⁴க³வந்தம் வா அஹமேபி:⁴ ஸர்வைரார்த்விஜ்யை:
பர்யைஷிஷம் ப⁴க³வதோ வா அஹமவித்த்யாந்யாநவ்ருʼஷி ॥ 1.11.2॥

ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே ஸர்வைரார்த்விஜ்யைரிதி ததே²த்யத²
தர்ஹ்யேத ஏவ ஸமதிஸ்ருʼஷ்டா: ஸ்துவதாம் யாவத்த்வேப்⁴யோ த⁴நம்
த³த்³யாஸ்தாவந்மம த³த்³யா இதி ததே²தி ஹ யஜமாந உவாச
॥ 1.11.3॥

அத² ஹைநம் ப்ரஸ்தோதோபஸஸாத³ ப்ரஸ்தோதர்யா தே³வதா
ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரஸ்தோஷ்யஸி மூர்தா⁴ தே
விபதிஷ்யதீதி மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா ஸா தே³வதேதி
॥ 1.11.4॥

ப்ராண இதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தாநி
ப்ராணமேவாபி⁴ஸம்விஶந்தி ப்ராணமப்⁴யுஜ்ஜிஹதே ஸைஷா தே³வதா
ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ராஸ்தோஷ்யோ
மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.5॥

அத² ஹைநமுத்³கா³தோபஸஸாதோ³த்³கா³தர்யா தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாநுத்³கா³ஸ்யஸி மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி
மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா ஸா தே³வதேதி ॥ 1.11.6॥

ஆதி³த்ய இதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி
பூ⁴தாந்யாதி³த்யமுச்சை: ஸந்தம் கா³யந்தி ஸைஷா
தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாநுத³கா³ஸ்யோ
மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.7॥

அத² ஹைநம் ப்ரதிஹர்தோபஸஸாத³ ப்ரதிஹர்தர்யா தே³வதா
ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரதிஹரிஷ்யஸி
மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா
ஸா தே³வதேதி ॥ 1.11.8॥

அந்நமிதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தந்யந்நமேவ
ப்ரதிஹரமாணாநி ஜீவந்தி ஸைஷா தே³வதா ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரத்யஹரிஷ்யோ மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய
மயேதி ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.9॥

கிராமம்-குரு தேசம் -ரிஷி போக -சாப்பிட -தண்ணீர் கொடுக்க சாப்பிட மாட்டேன்
பிராணன் போகும் சமயம் நீ கொடுத்ததை சாப்பிட்டேன்
பிராணன் நிலை நிறுத்தும் பொழுது கொள்ள மாட்டேன்
அவன் மனைவியும் அப்படியே

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அதா²த: ஶௌவ உத்³கீ³த²ஸ்தத்³த⁴ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ க்³லாவோ வா
மைத்ரேய: ஸ்வாத்⁴யாயமுத்³வவ்ராஜ ॥ 1.12.1॥

தஸ்மை ஶ்வா ஶ்வேத: ப்ராது³ர்ப³பூ⁴வ தமந்யே ஶ்வாந
உபஸமேத்யோசுரந்நம் நோ ப⁴க³வாநாகா³யத்வஶநாயாமவா
இதி ॥ 1.12.2॥

தாந்ஹோவாசேஹைவ மா ப்ராதருபஸமீயாதேதி தத்³த⁴ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ
க்³லாவோ வா மைத்ரேய: ப்ரதிபாலயாஞ்சகார ॥ 1.12.3॥

தே ஹ யதை²வேத³ம் ப³ஹிஷ்பவமாநேந ஸ்தோஷ்யமாணா: ஸꣳரப்³தா:⁴
ஸர்பந்தீத்யேவமாஸஸ்ருʼபுஸ்தே ஹ ஸமுபவிஶ்ய
ஹிம் சக்ரு: ॥ 1.12.4॥

ஓ3மதா³3மோம்3பிபா³3மோம்3 தே³வோ வருண:
ப்ரஜபதி: ஸவிதா2ந்நமிஹா2ஹரத³ந்நபதே3ঽந்நமிஹா
2ஹரா2ஹரோ3மிதி ॥ 1.12.5॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————-

அயம் வாவ லோகோ ஹாஉகார: வாயுர்ஹாஇகாரஶ்சந்த்³ரமா
அத²கார: । ஆத்மேஹகாரோঽக்³நிரீகார: ॥ 1.13.1॥

ஆதி³த்ய ஊகாரோ நிஹவ ஏகாரோ விஶ்வே தே³வா
ஔஹோயிகார: ப்ரஜபதிர்ஹிங்கார: ப்ராண: ஸ்வரோঽந்நம் யா
வாக்³விராட் ॥ 1.13.2॥

அநிருக்தஸ்த்ரயோத³ஶ: ஸ்தோப:⁴ ஸஞ்சரோ ஹுங்கார: ॥ 1.13.3॥

து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி
ய ஏதாமேவꣳஸாம்நாமுபநிஷத³ம் வேதோ³பநிஷத³ம் வேதே³தி ॥ 1.13.4॥

தேவதை அறியாமல் யாகம் பன்ன -தெரியாமல் மந்த்ரம் சொன்னால் தலை விழும்
தேவதை சொல்லும் என்று வேண்டிக்கொள்ள
ஐந்து பகுதிகள் சாமத்துக்கு –
பிராணன் -பிரத்யக்ஷம் பிரஸ்தாபத்துக்கு
உத்கீதத்துக்கு -தேவதை –
ப்ரதிஹர்த்தா -எது என்று மேலே சொல்லி விளக்குவார்
முன்னாடி போவாரா கச்சம் பிடித்து சொல்லிக் கொண்டே போக -உத்கீதமந்த்ரம் சொல்ல வேண்டும்
ஹிம் மந்திரத்துடன் சொல்லி
ஹா வு -ஸ்தோபாக்ஷரங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் -உ லோகம் / இ வாய் / அத சந்த்ரம் /
இக ஆத்மா யீ அக்னி இப்படி பதிமூன்று அக்ஷரங்கள் உண்டே
அறிந்தவன் இந்திரிய கிங்கரனாக ஆவான்
இத்தை அடிப்படியாக கொண்டு பல வித்யைகள் மேலே
ஸவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி -நாராயணனை உபாஸிக்க வேண்டும் –
உது -உயர்வற உயர்ந்தவன் உத்க்ருஷ்ட தமம்-தாமரைக்கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலைமகன் –
தாமரைக்கண்ணன்-திருச் சங்கு -திருச் சக்கரம் சேர்த்தே அனுபவம் –
நாடு பிடிக்க முதலில் காது வரை பின்பு ஆழ்வார்கள் வரை -இவற்றைப்பார்த்து -ஸூர்யோதயம் சந்திரோதயம் -மலர்ந்து கூம்பி –
ப்ரீதி கொட்டும் திருக் கண்கள் -பக்தர்கள் ஆகிற சூர்யன் பார்த்து பிரகாசம் –
ரூப ஒவ்தார்ய குணம் பும்ஸாம் திருஷ்ட்டி அபகாரம் -கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் -தாமரைக்கு ஒப்புக் சொல்லலாமோ
அஷீணீ–இரண்டு -மலர்ந்த இரண்டு தாமரைகளை ஒத்த -அப்பைய தீக்ஷிதர் -மூடிய மூன்றாவது கண் –
நாராயண -அர்த்தம் சொல்ல முடியாமல் நிறுத்தினார்
தெரிந்த ஆதித்யன் பிராணன் வாக்கு வைத்து ப்ரஹ்மம் புரிய வைத்தது இதில் –

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ப்ரத²மோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————–

॥ த்³விதீயோঽத்⁴யாய: ॥
ஸமஸ்தஸ்ய க²லு ஸாம்ந உபாஸநꣳ ஸாது⁴ யத்க²லு ஸாது⁴
தத்ஸாமேத்யாசக்ஷதே யத³ஸாது⁴ தத³ஸாமேதி ॥ 2.1.1॥

தது³தாப்யாஹு: ஸாம்நைநமுபாகா³தி³தி ஸாது⁴நைநமுபாகா³தி³த்யேவ
ததா³ஹுரஸாம்நைநமுபாகா³தி³த்யஸாது⁴நைநமுபகா³தி³த்யேவ
ததா³ஹு: ॥ 2.1.2॥

அதோ²தாப்யாஹு: ஸாம நோ ப³தேதி யத்ஸாது⁴ ப⁴வதி ஸாது⁴ ப³தேத்யேவ
ததா³ஹுரஸாம நோ ப³தேதி யத³ஸாது⁴ ப⁴வத்யஸாது⁴ ப³தேத்யேவ
ததா³ஹு: ॥ 2.1.3॥

ஸ ய ஏததே³வம் வித்³வாநஸாது⁴ ஸாமேத்யுபாஸ்தேঽப்⁴யாஶோ ஹ யதே³நꣳ
ஸாத⁴வோ த⁴ர்மா ஆ ச க³ச்சே²யுருப ச நமேயு: ॥ 2.1.4॥

சாதுவாக ஸத்பாவம் -பரம ஷாந்தி -சாத்விகர் -சத்வகுணம் நிரம்பி -சாமம் இத்தை அளிக்கும் –
சாதுவாக வந்தால் சம்பத் -சமமாக பார்த்து ஸுஹார்த்தம் பிறக்கும் –
சாது தன்மை அறிந்து உபாசித்தால் தர்மம் போகம் அடைகிறான்
சாமம் -ஏழு -ஐந்து அவயவங்கள் -என்பர்
1–கிங்காரம்-முதலில் -தேவதா பிரார்த்தனா வாசக கிம் –
2–ஆதி -ஓங்காரம் -அகாரம் பகவத் வாசகம் –
3–பிரஸ்தாபம் -ஸ்துதிக்கு யுக்த வாக்ய சமுதாயம் -எழுத்து சொற்கள் வாக்கியம் பத்தி பக்கம் சப்த சமுதாயம்
4–பிரதிஹாரம் -தடங்கலை ஒழித்து –
5–உத்கீதம் –உத் -சப்தம் சத்தம் சுரம் மேலே
6–உபத்ரவம் -சங்கடம் போக்கி
7–நிதானம் அநிஷ்டங்களை தொலைத்து இஷ்டங்களை கொடுத்து

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

லோகேஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத ப்ருʼதி²வீ ஹிங்கார: ।
அக்³நி: ப்ரஸ்தாவோঽந்தரிக்ஷமுத்³கீ³த² ஆதி³த்ய: ப்ரதிஹாரோ
த்³யௌர்நித⁴நமித்யூர்த்⁴வேஷு ॥ 2.2.1॥

அதா²வ்ருʼத்தேஷு த்³யௌர்ஹிங்கார ஆதி³த்ய:
ப்ரஸ்தாவோঽந்தரிக்ஷமுத்³கீ³தோ²ঽக்³நி: ப்ரதிஹார: ப்ருʼதி²வீ
நித⁴நம் ॥ 2.2.2॥

கல்பந்தே ஹாஸ்மை லோகா ஊர்த்⁴வாஶ்சாவ்ருʼத்தாஶ்ச ய ஏததே³வம்
வித்³வாꣳல்லோகேஷு பஞ்சவித⁴ம் ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.2.3॥

பிருத்வி ஹுங்காரம்
பிரஸ்தாபம் அபினி
ஆகாய மண்டலம் நிதானம்
பஞ்ச சாமங்களுக்குள் இவை எல்லாம்
ஆரோக்யம் பாஸ்கரன் செல்வம் அக்னி ஞானம் ருத்ரன் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மம்-

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

வ்ருʼஷ்டௌ பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத புரோவாதோ ஹிங்காரோ
மேகோ⁴ ஜாயதே ஸ ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷதி ஸ உத்³கீ³தோ² வித்³யோததே
ஸ்தநயதி ஸ ப்ரதிஹார உத்³க்³ருʼஹ்ணாதி தந்நித⁴நம் ॥ 2.3.1॥

வர்ஷதி ஹாஸ்மை வர்ஷயதி ஹ ய ஏததே³வம் வித்³வாந்வ்ருʼஷ்டௌ
பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.3.2॥

மழை நிலைகள் ஐந்தும் –
கிழக்குக்காற்று ஹீங்காரம்
மேகம் திரண்டு அடுத்த நிலை -பிரஸ்தாபம்
நன்றாக பெய்ந்தால் உத்கீதம்
பிரதிகாரம் மின்னல் வெட்டு ‘
நிதானம் மழை நின்றதும்
அறிந்து உபாசிப்பவர்கள் பெய் என்ன பெய்யும் மழை

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————-

ஸர்வாஸ்வப்ஸு பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸீத மேகோ⁴ யத்ஸம்ப்லவதே
ஸ ஹிங்காரோ யத்³வர்ஷதி ஸ ப்ரஸ்தாவோ யா: ப்ராச்ய: ஸ்யந்த³ந்தே
ஸ உத்³கீ³தோ² யா: ப்ரதீச்ய: ஸ ப்ரதிஹார:
ஸமுத்³ரோ நித⁴நம் ॥ 2.4.1॥

ந ஹாப்ஸு ப்ரைத்யப்ஸுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ஸர்வாஸ்வப்ஸு
பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.4.2॥

மேகம் / வர்ஷம் / மேற்கு இருந்து கிழக்கு ஓடும் நதி உத்கீதம்-கிழக்கில் இருந்து மேற்கு ஓடும் நதி -ப்ரீதிஹாரம் –
நிதானம் தண்ணீரை உபாசனம் இவ்வாறு

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ருʼதுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத வஸந்தோ ஹிங்கார:
க்³ரீஷ்ம: ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷா உத்³கீ³த:² ஶரத்ப்ரதிஹாரோ
ஹேமந்தோ நித⁴நம் ॥ 2.5.1॥

கல்பந்தே ஹாஸ்மா ருʼதவ ருʼதுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாந்ருʼதுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.5.2॥

ருதுக்கள் அடுத்து -ஆறு ருதுக்கள் கடைசி நாலும் ஒன்றாக்கி நிதானம் -வசந்தம் ஹீங்காரம் ‘
பிரஸ்தாபம் -உத்கீதம் சரத் பிரதிஹாரம்
பல புஷபங்கள் பழங்கள் பலமாக கிட்டும் உபாசித்தால் –

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

பஶுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீதாஜா ஹிங்காரோঽவய:
ப்ரஸ்தாவோ கா³வ உத்³கீ³தோ²ঽஶ்வா: ப்ரதிஹார:
புருஷோ நித⁴நம் ॥ 2.6.1॥

ப⁴வந்தி ஹாஸ்ய பஶவ: பஶுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாந்பஶுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

விலங்குகள் -ஆடு / பெண் ஆடு / பசு / மனுஷ்யன் நிதானம்

———————————————

ப்ராணேஷு பஞ்சவித⁴ம் பரோவரீய: ஸாமோபாஸீத ப்ராணோ
ஹிங்காரோ வாக்ப்ரஸ்தாவஶ்சக்ஷுருத்³கீ³த:² ஶ்ரோத்ரம் ப்ரதிஹாரோ
மநோ நித⁴நம் பரோவரீயாꣳஸி வா ஏதாநி ॥ 2.7.1॥

பரோவரீயோ ஹாஸ்ய ப⁴வதி பரோவரீயஸோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ப்ராணேஷு பஞ்சவித⁴ம் பரோவரீய:
ஸாமோபாஸ்த இதி து பஞ்சவித⁴ஸ்ய ॥ 2.7.2॥

பிராணன் -ஹீங்காரம் வாக்கு -கண் -ஸ்ரோத்ரம் -மனஸ் நிதானம் –

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

அத² ஸப்தவித⁴ஸ்ய வாசி ஸப்தவித்⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத
யத்கிஞ்ச வாசோ ஹுமிதி ஸ ஹிங்காரோ யத்ப்ரேதி ஸ ப்ரஸ்தாவோ
யதே³தி ஸ ஆதி:³ ॥ 2.8.1॥

யது³தி³தி ஸ உத்³கீ³தோ² யத்ப்ரதீதி ஸ ப்ரதிஹாரோ
யது³பேதி ஸ உபத்³ரவோ யந்நீதி தந்நித⁴நம் ॥ 2.8.2॥

து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்வாசி ஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.8.3॥

ஹி/ அ /முதல் எழுத்து முக்கியம் -ஹும்/ ஆதி /உத் / பிரதி / உப / நி-நிதானத்துக்கு
சரி ஷட்கம் எழுத்துக்கள் -பல்கி பெருகி
மேளகர்த்தா -இதுக்கு தொடர்பு உண்டு
இசைப்பா -இவற்றைக் கொண்டே -அரையர் சேவை –
நிறைய அன்னம் பலம்

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² க²ல்வமுமாதி³த்யꣳஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத ஸர்வதா³
ஸமஸ்தேந ஸாம மாம் ப்ரதி மாம் ப்ரதீதி ஸர்வேண
ஸமஸ்தேந ஸாம ॥ 2.9.1॥

தஸ்மிந்நிமாநி ஸர்வாணி பூ⁴தாந்யந்வாயத்தாநீதி
வித்³யாத்தஸ்ய யத்புரோத³யாத்ஸ ஹிங்காரஸ்தத³ஸ்ய
பஶவோঽந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ஹிம் குர்வந்தி
ஹிங்காரபா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.2॥

அத² யத்ப்ரத²மோதி³தே ஸ ப்ரஸ்தாவஸ்தத³ஸ்ய மநுஷ்யா
அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ப்ரஸ்துதிகாமா: ப்ரஶꣳஸாகாமா:
ப்ரஸ்தாவபா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.3॥

அத² யத்ஸங்க³வவேலாயாꣳ ஸ ஆதி³ஸ்தத³ஸ்ய வயாꣳஸ்யந்வாயத்தாநி
தஸ்மாத்தாந்யந்தரிக்ஷேঽநாரம்ப³ணாந்யாதா³யாத்மாநம்
பரிபதந்த்யாதி³பா⁴ஜீநி ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.4॥

அத² யத்ஸம்ப்ரதிமத்⁴யந்தி³நே ஸ உத்³கீ³த²ஸ்தத³ஸ்ய
தே³வா அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ஸத்தமா:
ப்ராஜாபத்யாநாமுத்³கீ³த²பா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.5॥

அத² யதூ³ர்த்⁴வம் மத்⁴யந்தி³நாத்ப்ராக³பராஹ்ணாத்ஸ
ப்ரதிஹாரஸ்தத³ஸ்ய க³ர்பா⁴ அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே
ப்ரதிஹ்ருʼதாநாவபத்³யந்தே ப்ரதிஹாரபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.6॥

அத² யதூ³ர்த்⁴வமபராஹ்ணாத்ப்ராக³ஸ்தமயாத்ஸ
உபத்³ரவஸ்தத³ஸ்யாரண்யா அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே புருஷம்
த்³ருʼஷ்ட்வா கக்ஷꣳஶ்வப்⁴ரமித்யுபத்³ரவந்த்யுபத்³ரவபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.7॥

அத² யத்ப்ரத²மாஸ்தமிதே தந்நித⁴நம் தத³ஸ்ய
பிதரோঽந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தாந்நித³த⁴தி நித⁴நபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந ஏவம் க²ல்வமுமாதி³த்யꣳ ஸப்தவித⁴ꣳ
ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.9.8॥

சாமம் -சொல்ல சொல்ல அவனை நோக்கி அனைத்தும் -ஆதித்யன் போலே -சம பரிமாணம்
ப்ராத காலம் -தேவர்களுக்கு சக்தி – உதய காலம் -இப்படி ஏழாக பிரித்து -உச்சிக்காலம் பித்ருக்களுக்கு சக்தி –
இரவு ராக்ஷஸ காலம் /
சூர்யன் உடன் தொடர்பு வைத்து இப்படி ஏழாக பிரித்து
எருமை சிறு வீடு மேய்த்தல் -ப்ரஹ்ம முஹூர்த்தம் -ஹீங்காரம்
பிரஸ்தாபம் -ஆறு மணி முதல் கிரணம் -மநுஷ்யர்களுக்கு
பறவைகளுக்கு -8-11-வரை
அப்புறம் -மாத்யாந்நிஹம் தேவர்களுக்கு
கர்ப்பிணி அடங்கி நிறைய பிரசவம் நடக்காதாம் -1-4- வரை -பிரதிகாரம் காலம்
அஸ்தமனம் முன் காலம் கால்நடைக்கு காட்டில் திரும்பி வரும் மாலைக்கு முன் பொழுது
அப்புறம் அஸ்தமன காலம்
பஞ்ச கால பராயணர்கள் -ஆறு நாழிகை -வேறே –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² க²ல்வாத்மஸம்மிதமதிம்ருʼத்யு ஸப்தவித⁴ꣳ
ஸாமோபாஸீத ஹிங்கார இதி த்ர்யக்ஷரம் ப்ரஸ்தாவ
இதி த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.1॥

ஆதி³ரிதி த்³வ்யக்ஷரம் ப்ரதிஹார இதி சதுரக்ஷரம்
தத இஹைகம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.2॥

உத்³கீ³த² இதி த்ர்யக்ஷரமுபத்³ரவ இதி சதுரக்ஷரம்
த்ரிபி⁴ஸ்த்ரிபி:⁴ ஸமம் ப⁴வத்யக்ஷரமதிஶிஷ்யதே
த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.3॥

நித⁴நமிதி த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமமேவ ப⁴வதி
தாநி ஹ வா ஏதாநி த்³வாவிꣳஶதிரக்ஷராணி ॥ 2.10.4॥

ஏகவிꣳஶத்யாதி³த்யமாப்நோத்யேகவிꣳஶோ வா
இதோঽஸாவாதி³த்யோ த்³வாவிꣳஶேந பரமாதி³த்யாஜ்ஜயதி
தந்நாகம் தத்³விஶோகம் ॥ 2.10.5॥

ஆப்நோதீ ஹாதி³த்யஸ்ய ஜயம் பரோ ஹாஸ்யாதி³த்யஜயாஜ்ஜயோ
ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாநாத்மஸம்மிதமதிம்ருʼத்யு
ஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.10.6॥

ஹீங்காரா -எண்ணிப் பார்த்து -22-எழுத்துக்கள்-முதல் -20-மற்றவை -21-ஆதித்யன் -மிருத்யு –
நாள் போகும் அஸ்தமனம் உதயம் – ஆயுசு குறையும் என்பதால் –
தாண்டி -22-ஏழையும் சொல்லி -அதி மிருத்யு -மரணம் பயம் இல்லாமல் –
சாம பெருமை சொல்ல வந்தது இத்தால்

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

மநோ ஹிங்காரோ வாக்ப்ரஸ்தாவஶ்சக்ஷுருத்³கீ³த:² ஶ்ரோத்ரம் ப்ரதிஹார:
ப்ராணோ நித⁴நமேதத்³கா³யத்ரம் ப்ராணேஷு ப்ரோதம் ॥ 2.11.1॥

ஸ ஏவமேதத்³கா³யத்ரம் ப்ராணேஷு ப்ரோதம் வேத³ ப்ராணீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா மஹாமநா: ஸ்யாத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.11.2॥

॥ இதி ஏகத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அபி⁴மந்த²தி ஸ ஹிங்காரோ தூ⁴மோ ஜாயதே ஸ ப்ரஸ்தாவோ
ஜ்வலதி ஸ உத்³கீ³தோ²ঽங்கா³ரா ப⁴வந்தி ஸ ப்ரதிஹார
உபஶாம்யதி தந்நித⁴நꣳ ஸꣳஶாம்யதி
தந்நித⁴நமேதத்³ரத²ந்தரமக்³நௌ ப்ரோதம் ॥ 2.12.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ரத²ந்தரமக்³நௌ ப்ரோதம் வேத³ ப்³ரஹ்மவர்சஸ்யந்நாதோ³
ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா
பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா ந ப்ரத்யங்ஙக்³நிமாசாமேந்ந
நிஷ்டீ²வேத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.12.2॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

உபமந்த்ரயதே ஸ ஹிங்காரோ ஜ்ஞபயதே ஸ ப்ரஸ்தாவ:
ஸ்த்ரியா ஸஹ ஶேதே ஸ உத்³கீ³த:² ப்ரதி ஸ்த்ரீம் ஸஹ ஶேதே
ஸ ப்ரதிஹார: காலம் க³ச்ச²தி தந்நித⁴நம் பாரம் க³ச்ச²தி
தந்நித⁴நமேதத்³வாமதே³வ்யம் மிது²நே ப்ரோதம் ॥ 2.13.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வாமதே³வ்யம் மிது²நே ப்ரோதம் வேத³
மிது²நீ ப⁴வதி மிது²நாந்மிது²நாத்ப்ரஜாயதே
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா ந காஞ்சந பரிஹரேத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

உத்³யந்ஹிங்கார உதி³த: ப்ரஸ்தாவோ மத்⁴யந்தி³ந உத்³கீ³தோ²ঽபராஹ்ண:
ப்ரதிஹாரோঽஸ்தம் யந்நித⁴நமேதத்³ப்³ருʼஹதா³தி³த்யே ப்ரோதம் ॥ 2.14.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ப்³ருʼஹதா³தி³த்யே ப்ரோதம் வேத³ தேஜஸ்வ்யந்நாதோ³
ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா
பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா தபந்தம் ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம்
॥ 2.14.2॥

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அப்⁴ராணி ஸம்ப்லவந்தே ஸ ஹிங்காரோ மேகோ⁴ ஜாயதே
ஸ ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷதி ஸ உத்³கீ³தோ² வித்³யோததே ஸ்தநயதி
ஸ ப்ரதிஹார உத்³க்³ருʼஹ்ணாதி தந்நித⁴நமேதத்³வைரூபம் பர்ஜந்யே ப்ரோதம்
॥ 2.15.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வைரூபம் பர்ஜந்யே ப்ரோதம் வேத³
விரூபாꣳஶ்ச ஸுரூபꣳஶ்ச பஶூநவருந்தே⁴
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா வர்ஷந்தம் ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.15.2॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

வஸந்தோ ஹிங்காரோ க்³ரீஷ்ம: ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷா உத்³கீ³த:²
ஶரத்ப்ரதிஹாரோ ஹேமந்தோ நித⁴நமேதத்³வைராஜம்ருʼதுஷு ப்ரோதம்
॥ 2.16.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வைராஜம்ருʼதுஷு ப்ரோதம் வேத³ விராஜதி
ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ஸர்வமாயுரேதி
ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யர்தூந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.16.2॥

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ப்ருʼதி²வீ ஹிங்காரோঽந்தரிக்ஷம் ப்ரஸ்தாவோ த்³யௌருத்³கீ³தோ²
தி³ஶ: ப்ரதிஹார: ஸமுத்³ரோ நித⁴நமேதா: ஶக்வர்யோ
லோகேஷு ப்ரோதா: ॥ 2.17.1॥

ஸ ய ஏவமேதா: ஶக்வர்யோ லோகேஷு ப்ரோதா வேத³ லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா லோகாந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.17.2॥

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

அஜா ஹிங்காரோঽவய: ப்ரஸ்தாவோ கா³வ உத்³கீ³தோ²ঽஶ்வா: ப்ரதிஹார:
புருஷோ நித⁴நமேதா ரேவத்ய: பஶுஷு ப்ரோதா: ॥ 2.18.1॥

ஸ ய ஏவமேதா ரேவத்ய: பஶுஷு ப்ரோதா வேத³
பஶுமாந்ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி
மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா
பஶூந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.18.2॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————————

லோம ஹிங்காரஸ்த்வக்ப்ரஸ்தாவோ மாꣳஸமுத்³கீ³தோ²ஸ்தி²
ப்ரதிஹாரோ மஜ்ஜா நித⁴நமேதத்³யஜ்ஞாயஜ்ஞீயமங்கே³ஷு
ப்ரோதம் ॥ 2.19.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³யஜ்ஞாயஜ்ஞீயமங்கே³ஷு ப்ரோதம் வேதா³ங்கீ³ ப⁴வதி
நாங்கே³ந விஹூர்ச²தி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி
மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா ஸம்வத்ஸரம்
மஜ்ஜ்ஞோ நாஶ்நீயாத்தத்³வ்ரதம் மஜ்ஜ்ஞோ
நாஶ்நீயாதி³தி வா ॥ 2.19.2॥

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————

அக்³நிர்ஹிங்காரோ வாயு: ப்ரஸ்தாவ ஆதி³த்ய உத்³கீ³தோ²
நக்ஷத்ராணி ப்ரதிஹாரஶ்சந்த்³ரமா நித⁴நமேதத்³ராஜநம்
தே³வதாஸு ப்ரோதம் ॥ 2.20.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ராஜநம் தே³வதாஸு ப்ரோதம் வேதை³தாஸாமேவ
தே³வதாநாꣳஸலோகதாꣳஸர்ஷ்டிதாꣳஸாயுஜ்யம் க³ச்ச²தி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா ப்³ராஹ்மணாந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.20.2॥

॥ இதி விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

த்ரயீ வித்³யா ஹிங்காரஸ்த்ரய இமே லோகா: ஸ
ப்ரஸ்தாவோঽக்³நிர்வாயுராதி³த்ய: ஸ உத்³கீ³தோ² நக்ஷத்ராணி
வயாꣳஸி மரீசய: ஸ ப்ரதிஹார: ஸர்பா க³ந்த⁴ர்வா:
பிதரஸ்தந்நித⁴நமேதத்ஸாம ஸர்வஸ்மிந்ப்ரோதம் ॥ 2.21.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்ஸாம ஸர்வஸ்மிந்ப்ரோதம் வேத³ ஸர்வꣳ ஹ
ப⁴வதி ॥ 2.21.2॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ யாநி பஞ்சதா⁴ த்ரீணீ த்ரீணி
தேப்⁴யோ ந ஜ்யாய: பரமந்யத³ஸ்தி ॥ 2.21.3॥

யஸ்தத்³வேத³ ஸ வேத³ ஸர்வꣳ ஸர்வா தி³ஶோ ப³லிமஸ்மை ஹரந்தி
ஸர்வமஸ்மீத்யுபாஸித தத்³வ்ரதம் தத்³வ்ரதம் ॥ 2.21.4॥

வேதமே ஹீங்காரம் -மூன்று லோகங்கள் -அக்னி வாயு ஆதித்யன் உத்கீதம் -நக்ஷத்திரங்கள் –
சர்ப்பர்கள் கந்தர்வர்கள் பித்ருக்கள் நிதானம்
சர்வாத்மா சாமம்

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————————-

விநர்தி³ ஸாம்நோ வ்ருʼணே பஶவ்யமித்யக்³நேருத்³கீ³தோ²ঽநிருக்த:
ப்ரஜாபதேர்நிருக்த: ஸோமஸ்ய ம்ருʼது³ ஶ்லக்ஷ்ணம் வாயோ:
ஶ்லக்ஷ்ணம் ப³லவதி³ந்த்³ரஸ்ய க்ரௌஞ்சம் ப்³ருʼஹஸ்பதேரபத்⁴வாந்தம்
வருணஸ்ய தாந்ஸர்வாநேவோபஸேவேத வாருணம் த்வேவ வர்ஜயேத் ॥ 2.22.1॥

வெண்கல த்வனி ப்ரஹ்மாவுக்கு-

அம்ருʼதத்வம் தே³வேப்⁴ய ஆகா³யாநீத்யாகா³யேத்ஸ்வதா⁴ம்
பித்ருʼப்⁴ய ஆஶாம் மநுஷ்யேப்⁴யஸ்த்ருʼணோத³கம் பஶுப்⁴ய:
ஸ்வர்க³ம் லோகம் யஜமாநாயாந்நமாத்மந ஆகா³யாநீத்யேதாநி
மநஸா த்⁴யாயந்நப்ரமத்த: ஸ்துவீத ॥ 2.22.2॥

சுவாஹா சுதா -அக்னிக்கு இரண்டு மனைவிகள் ஆஹுதி தேவர்க்ளுக்கு சுவாஹா பித்ருக்களுக்கு சுதாவுக்கு வேலை

ஸர்வே ஸ்வரா இந்த்³ரஸ்யாத்மாந: ஸர்வ ஊஷ்மாண:
ப்ரஜாபதேராத்மாந: ஸர்வே ஸ்பர்ஶா ம்ருʼத்யோராத்மாநஸ்தம்
யதி³ ஸ்வரேஷூபாலபே⁴தேந்த்³ரꣳஶரணம் ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம்
ஸ த்வா ப்ரதி வக்ஷ்யதீத்யேநம் ப்³ரூயாத் ॥ 2.22.3॥

அத² யத்³யேநமூஷ்மஸூபாலபே⁴த ப்ரஜாபதிꣳஶரணம்
ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம் ஸ த்வா ப்ரதி பேக்ஷ்யதீத்யேநம்
ப்³ரூயாத³த² யத்³யேநꣳ ஸ்பர்ஶேஷூபாலபே⁴த ம்ருʼத்யுꣳ ஶரணம்
ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம் ஸ த்வா ப்ரதி த⁴க்ஷ்யதீத்யேநம் ப்³ரூயாத்
॥ 2.22.4॥

ஸர்வே ஸ்வரா கோ⁴ஷவந்தோ ப³லவந்தோ வக்தவ்யா இந்த்³ரே ப³லம்
த³தா³நீதி ஸர்வ ஊஷ்மாணோঽக்³ரஸ்தா அநிரஸ்தா விவ்ருʼதா
வக்தவ்யா: ப்ரஜாபதேராத்மாநம் பரித³தா³நீதி ஸர்வே ஸ்பர்ஶா
லேஶேநாநபி⁴நிஹிதா வக்தவ்யா ம்ருʼத்யோராத்மாநம்
பரிஹராணீதி ॥ 2.22.5॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————————–

த்ரயோ த⁴ர்மஸ்கந்தா⁴ யஜ்ஞோঽத்⁴யயநம் தா³நமிதி ப்ரத²மஸ்தப
ஏவ த்³விதீயோ ப்³ரஹ்மசார்யாசார்யகுலவாஸீ
த்ருʼதீயோঽத்யந்தமாத்மாநமாசார்யகுலேঽவஸாத³யந்ஸர்வ
ஏதே புண்யலோகா ப⁴வந்தி ப்³ரஹ்மஸꣳஸ்தோ²ঽம்ருʼதத்வமேதி ॥ 2.23.1॥

தர்மத்தின் கால் மூன்று -எஜ்ஜம்-எஜ தேவ பூஜாயாம் ஆராதனை தான் இது –
அன்னம் பருப்பு தயிர் மூன்றும் வேண்டும்-தளிகை கண்டு அருளப்பண்ண -பாத்திரம் மாத்தியே செய்ய வேண்டும்
அத்யயனம் அடுத்த பகுதி -அருளிச் செயல் சர்வாதிகாரம் -\
தானம் ஈகை -நன்று -அடுத்தபகுதி -நல்ல தேசம் காலம் பாத்திரம் -பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்க்காமல் –
செய்நன்றி கைம்மாறு வேறே தானம் வேறே -சாத்விக தானம்
தபஸ் -இரண்டாவது கால் -உடம்பு மெலியலாம் -காய கிலேசம்
ப்ரஹ்மசாரிய ஆச்சார்ய குரு இடம் கற்று மூன்றாவது

ப்ரஜாபதிர்லோகாநப்⁴யதபத்தேப்⁴யோঽபி⁴தப்தேப்⁴யஸ்த்ரயீ வித்³யா
ஸம்ப்ராஸ்ரவத்தாமப்⁴யதபத்தஸ்யா அபி⁴தப்தாயா ஏதாந்யக்ஷராணி
ஸம்ப்ராஸ்ர்வந்த பூ⁴ர்பு⁴வ: ஸ்வரிதி ॥ 2.23.2॥

தாந்யப்⁴யதபத்தேப்⁴யோঽபி⁴தப்தேப்⁴ய ௐகார:
ஸம்ப்ராஸ்ரவத்தத்³யதா² ஶங்குநா ஸர்வாணி பர்ணாநி
ஸந்த்ருʼண்ணாந்யேவமோங்காரேண ஸர்வா வாக்ஸந்த்ருʼண்ணோங்கார ஏவேத³ꣳ
ஸர்வமோங்கார ஏவேத³ꣳ ஸர்வம் ॥ 2.23.3॥

மூன்று வேதங்களை கடைந்து பூ புவ சுவ-எடுத்துவ்யாஹ்ருதி -தயிர் —
அகார உகார மகாரா ஓங்காரம் -வெண்ணெய் -ருசி / இயற்க்கை / நீண்டகாலம் இருக்கும்
சர்வம் ஓங்காரம்
நரம்பு ஆதாரம் இலைக்கு -பூவுக்கு நாறு ஆதாரம் -ஓங்காரம் அனைத்துக்கும் ஆதாரம்

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ப்³ரஹ்மவாதி³நோ வத³ந்தி யத்³வஸூநாம் ப்ராத: ஸவநꣳ ருத்³ராணாம்
மாத்⁴யந்தி³நꣳ ஸவநமாதி³த்யாநாம் ச விஶ்வேஷாம் ச
தே³வாநாம் த்ருʼதீயஸவநம் ॥ 2.24.1॥

க்வ தர்ஹி யஜமாநஸ்ய லோக இதி ஸ யஸ்தம் ந வித்³யாத்கத²ம்
குர்யாத³த² வித்³வாந்குர்யாத் ॥ 2.24.2॥

புரா ப்ராதரநுவாகஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேந
கா³ர்ஹபத்யஸ்யோதா³ங்முக² உபவிஶ்ய ஸ வாஸவꣳ
ஸாமாபி⁴கா³யதி ॥ 2.24.3॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ 33 பஶ்யேம த்வா வயꣳ
ரா 33333 ஹு 3 ம் ஆ 33 ஜ்யா 3 யோ 3 ஆ 32111
இதி ॥ 2.24.4॥

அத² ஜுஹோதி நமோঽக்³நயே ப்ருʼதி²வீக்ஷிதே லோகக்ஷிதே
லோகம் மே யஜமாநாய விந்தை³ஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக
ஏதாஸ்மி ॥ 2.24.5॥

அத்ர யஜமாந: பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஜஹி
பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி தஸ்மை வஸவ: ப்ராத:ஸவநꣳ
ஸம்ப்ரயச்ச²ந்தி ॥ 2.24.6॥

புரா மாத்⁴யந்தி³நஸ்ய
ஸவநஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேநாக்³நீத்⁴ரீயஸ்யோத³ங்முக²
உபவிஶ்ய ஸ ரௌத்³ரꣳஸாமாபி⁴கா³யதி ॥ 2.24.7॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33 பஶ்யேம த்வா வயம்
வைரா33333 ஹு3ம் ஆ33ஜ்யா 3யோ3ஆ32111இதி
॥ 2.24.8॥

அத² ஜுஹோதி நமோ வாயவேঽந்தரிக்ஷக்ஷிதே லோகக்ஷிதே
லோகம் மே யஜமாநாய விந்தை³ஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக
ஏதாஸ்மி ॥ 2.24.9॥

அத்ர யஜமாந: பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஜஹி
பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி தஸ்மை ருத்³ரா
மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநꣳஸம்ப்ரயச்ச²ந்தி ॥ 2.24.10॥

புரா த்ருʼதீயஸவநஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேநாஹவநீயஸ்யோத³ங்முக²
உபவிஶ்ய ஸ ஆதி³த்யꣳஸ வைஶ்வதே³வꣳ ஸாமாபி⁴கா³யதி
॥ 2.24.11॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33பஶ்யேம த்வா வயꣳ ஸ்வாரா
33333 ஹு3ம் ஆ33 ஜ்யா3 யோ3ஆ 32111 இதி
॥ 2.24.12॥

ஆதி³த்யமத² வைஶ்வதே³வம் லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33 பஶ்யேம
த்வா வயꣳஸாம்ரா33333 ஹு3ம் ஆ33 ஜ்யா3யோ3ஆ 32111
இதி ॥ 2.24.13॥

அத² ஜுஹோதி நம ஆதி³த்யேப்⁴யஶ்ச விஶ்வேப்⁴யஶ்ச தே³வேப்⁴யோ
தி³விக்ஷித்³ப்⁴யோ லோகக்ஷித்³ப்⁴யோ லோகம் மே யஜமாநாய
விந்த³த ॥ 2.24.14॥

ஏஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக ஏதாஸ்ம்யத்ர யஜமாந:
பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஹத பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி
॥ 2.24.15॥

தஸ்மா ஆதி³த்யாஶ்ச விஶ்வே ச தே³வாஸ்த்ருʼதீயஸவநꣳ
ஸம்ப்ரயச்ச²ந்த்யேஷ ஹ வை யஜ்ஞஸ்ய மாத்ராம் வேத³ ய ஏவம் வேத³
ய ஏவம் வேத³ ॥ 2.24.16॥

வசுக்கள் காலை — ருத்ரர்கள் மத்தியானம் ஆதித்யர்கள் மாலை-

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

॥ இதி த்³விதீயோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————————-

॥ த்ருʼதீயோঽத்⁴யாய: ॥

அஸௌ வா ஆதி³த்யோ தே³வமது⁴ தஸ்ய த்³யௌரேவ
திரஶ்சீநவꣳஶோঽந்தரிக்ஷமபூபோ மரீசய: புத்ரா: ॥ 3.1.1॥

தஸ்ய யே ப்ராஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய ப்ராச்யோ மது⁴நாட்³ய: ।
ருʼச ஏவ மது⁴க்ருʼத ருʼக்³வேத³ ஏவ புஷ்பம் தா அம்ருʼதா
ஆபஸ்தா வா ஏதா ருʼச: ॥ 3.1.2॥

ஏதம்ருʼக்³வேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ
இந்த்³ரியம் வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.1.3॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ரோஹிதꣳரூபம் ॥ 3.1.4॥

ஆகாசம் -அந்தரிக்ஷம் -லோகம் -தேனீக்கள் -மூங்கில் -தேனடை -தேன் வண்டுகள் சாரா க்ராஹி –
ஆசை அனைவருக்கும் -பூ -சுற்று ஆ என்று பார்க்குமவர்கள்
தேவர்களுக்கு மது ஆதித்யன் -ஸ்வர்க்க லோகம் மூங்கில் /-தேன் ஆடை ஆகாசம் நாடு லோகம் /
கிரணங்கள் -தண்ணீர் /அறிந்து -கொண்டு
ஹோமம் ஆஹுதி புஷபங்கள் -தேன் வண்டுகள் வேதங்கள்–சக்தி ரசம் எடுத்து மேலே கொண்டு ஆதித்யன் இடம் சேர்க்க
யாக பலம் யஜஸ் தேஜஸ் வீர்யம் –
வசுக்கள் ருத்ரர்கள் ஆதித்யர்கள் -இதை அனுபவிக்க இருக்க
ருக் வேதம் கிழக்கே சென்று –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அத² யேঽஸ்ய த³க்ஷிணா ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய த³க்ஷிணா
மது⁴நாட்³யோ யஜூꣳஷ்யேவ மது⁴க்ருʼதோ யஜுர்வேத³ ஏவ புஷ்பம்
தா அம்ருʼத ஆப: ॥ 3.2.1॥

தாநி வா ஏதாநி யஜூꣳஷ்யேதம்
யஜுர்வேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோஜாயத ॥ 3.2.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லꣳ ரூபம் ॥ 3.2.3॥

தெற்கு திசை யஜுஸ் -கிரணங்களே வாஹனம் போக –

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யேঽஸ்ய ப்ரத்யஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய ப்ரதீச்யோ
மது⁴நாட்³ய: ஸாமாந்யேவ மது⁴க்ருʼத: ஸாமவேத³ ஏவ புஷ்பம்
தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.3.1॥

தாநி வா ஏதாநி ஸாமாந்யேதꣳ
ஸாமவேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.3.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய க்ருʼஷ்ணꣳரூபம் ॥ 3.3.3॥

மேற்கு திசை சாம வேதம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

அத² யேঽஸ்யோத³ஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்யோதீ³ச்யோ
மது⁴நாட்³யோঽத²ர்வாங்கி³ரஸ ஏவ மது⁴க்ருʼத
இதிஹாஸபுராணம் புஷ்பம் தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.4.1॥

தே வா ஏதேঽத²ர்வாங்கி³ரஸ ஏததி³திஹாஸபூராணமப்⁴யதபꣳ
ஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியாம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.4.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய பரம் க்ருʼஷ்ணꣳரூபம் ॥ 3.4.3॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யேঽஸ்யோர்த்⁴வா ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்யோர்த்⁴வா
மது⁴நாட்³யோ கு³ஹ்யா ஏவாதே³ஶா மது⁴க்ருʼதோ ப்³ரஹ்மைவ
புஷ்பம் தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.5.1॥

தே வா ஏதே கு³ஹ்யா ஆதே³ஶா ஏதத்³ப்³ரஹ்மாப்⁴யதபꣳ
ஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.5.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய மத்⁴யே க்ஷோப⁴த இவ ॥ 3.5.3॥

தே வா ஏதே ரஸாநாꣳரஸா வேதா³ ஹி ரஸாஸ்தேஷாமேதே
ரஸாஸ்தாநி வா ஏதாந்யம்ருʼதாநாமம்ருʼதாநி வேதா³
ஹ்யம்ருʼதாஸ்தேஷாமேதாந்யம்ருʼதாநி ॥ 3.5.4॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தத்³யத்ப்ரத²மமம்ருʼதம் தத்³வஸவ உபஜீவந்த்யக்³நிநா முகே²ந ந வை
தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா
த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.6.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.6.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ வஸூநாமேவைகோ பூ⁴த்வாக்³நிநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ய ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.6.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: புரஸ்தாது³தே³தா பஶ்சாத³ஸ்தமேதா
வஸூநாமேவ தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.6.4॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————————–

அத² யத்³த்³விதீயமம்ருʼதம் தத்³ருத்³ரா உபஜீவந்தீந்த்³ரேண
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.7.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.7.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ ருத்³ராணாமேவைகோ பூ⁴த்வேந்த்³ரேணைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.7.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: புரஸ்தாது³தே³தா பஶ்சாத³ஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவத்³த³க்ஷிணத உதே³தோத்தரதோঽஸ்தமேதா ருத்³ராணாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.7.4॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

அத² யத்த்ருʼதீயமம்ருʼதம் ததா³தி³த்யா உபஜீவந்தி வருணேந
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.8.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.8.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேதா³தி³த்யாநாமேவைகோ பூ⁴த்வா வருணேநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.8.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்யோ த³க்ஷிணத உதே³தோத்தரதோঽஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவத்பஶ்சாது³தே³தா புரஸ்தாத³ஸ்தமேதாதி³த்யாநாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.8.4॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

அத² யச்சதுர்த²மம்ருʼதம் தந்மருத உபஜீவந்தி ஸோமேந
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.9.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.9.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ மருதாமேவைகோ பூ⁴த்வா ஸோமேநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.9.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: பஶ்சாது³தே³தா புரஸ்தாத³ஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவது³த்தரத உதே³தா த³க்ஷிணதோঽஸ்தமேதா மருதாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்ய்ꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.9.4॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யத்பஞ்சமமம்ருʼதம் தத்ஸாத்⁴யா உபஜீவந்தி ப்³ரஹ்மணா
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.10.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.10.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ ஸாத்⁴யாநாமேவைகோ பூ⁴த்வா
ப்³ரஹ்மணைவ முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.10.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய உத்தரத உதே³தா த³க்ஷிணதோঽஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவதூ³ர்த்⁴வம் உதே³தார்வாக³ஸ்தமேதா ஸாத்⁴யாநாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.10.4॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அத² தத ஊர்த்⁴வ உதே³த்ய நைவோதே³தா நாஸ்தமேதைகல ஏவ
மத்⁴யே ஸ்தா²தா ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 3.11.1॥

ந வை தத்ர ந நிம்லோச நோதி³யாய கதா³சந ।
தே³வாஸ்தேநாஹꣳஸத்யேந மா விராதி⁴ஷி ப்³ரஹ்மணேதி ॥ 3.11.2॥

ந ஹ வா அஸ்மா உதே³தி ந நிம்லோசதி ஸக்ருʼத்³தி³வா ஹைவாஸ்மை
ப⁴வதி ய ஏதாமேவம் ப்³ரஹ்மோபநிஷத³ம் வேத³ ॥ 3.11.3॥

தத்³தை⁴தத்³ப்³ரஹ்மா ப்ரஜாபதய உவாச ப்ரஜாபதிர்மநவே
மநு: ப்ரஜாப்⁴யஸ்தத்³தை⁴தது³த்³தா³லகாயாருணயே ஜ்யேஷ்டா²ய புத்ராய
பிதா ப்³ரஹ்ம ப்ரோவாச ॥ 3.11.4॥

இத³ம் வாவ தஜ்ஜ்யேஷ்டா²ய புத்ராய பிதா ப்³ரஹ்ம
ப்ரப்³ரூயாத்ப்ரணாய்யாய வாந்தேவாஸிநே ॥ 3.11.5॥

நாந்யஸ்மை கஸ்மைசந யத்³யப்யஸ்மா இமாமத்³பி:⁴ பரிக்³ருʼஹீதாம்
த⁴நஸ்ய பூர்ணாம் த³த்³யாதே³ததே³வ ததோ பூ⁴ய இத்யேததே³வ
ததோ பூ⁴ய இதி ॥ 3.11.6॥

மது வித்யை இப்படி அறிந்து
பார்த்து கொண்டே திருப்தி அடையும் –
ஆதித்யனை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் உபாசனம் மண்ணும் விண்ணும் ஆள்வர்

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

கா³யத்ரீ வா ஈத³ꣳ ஸர்வம் பூ⁴தம் யதி³த³ம் கிம் ச வாக்³வை கா³யத்ரீ
வாக்³வா இத³ꣳ ஸர்வம் பூ⁴தம் கா³யதி ச த்ராயதே ச ॥ 3.12.1॥

யா வை ஸா கா³யத்ரீயம் வாவ ஸா யேயம் ப்ருʼதி²வ்யஸ்யாꣳ ஹீத³ꣳ
ஸர்வம் பூ⁴தம் ப்ரதிஷ்டி²தமேதாமேவ நாதிஶீயதே ॥ 3.12.2॥

யா வை ஸா ப்ருʼதி²வீயம் வாவ ஸா யதி³த³மஸ்மிந்புருஷே
ஶரீரமஸ்மிந்ஹீமே ப்ராணா: ப்ரதிஷ்டி²தா ஏததே³வ
நாதிஶீயந்தே ॥ 3.12.3॥

யத்³வை தத்புருஷே ஶரீரமித³ம் வாவ தத்³யதி³த³மஸ்மிந்நந்த:
புருஷே ஹ்ருʼத³யமஸ்மிந்ஹீமே ப்ராணா: ப்ரதிஷ்டி²தா ஏததே³வ
நாதிஶீயந்தே ॥ 3.12.4॥

ஸைஷா சதுஷ்பதா³ ஷட்³விதா⁴ கா³யத்ரீ ததே³தத்³ருʼசாப்⁴யநூக்தம்
॥ 3.12.5॥

காயத்ரி வித்யை -நாலு ஆறு -எட்டு மூன்று -பாதங்கள் -24-அக்ஷரங்கள் –
கீதா ஸ்லோகங்கள் அனுஷ்டுப் சந்தஸ் –யாப்பு இலக்கணம் தமிழ் போலே –
சந்தஸாம் மாதா காயத்ரி -இங்கு நாலு ஆறு
பூதம் –ஜீவா ராசி -பிருத்வி இருக்க -சரீரம்-வாழ – ஹிருதயம்-ஆத்மா இருக்கும் இடம் -இப்படி நாலு
ஒவ் ஒன்றுக்கும் இரண்டு குணங்கள் -கடைசி இரண்டுக்கும் ஒன்றாக்கி
காயந்தம் பாடுபவனை காப்பாற்றும் காயத்ரி –

கானம் -குறிக்கப்படும் காப்பாற்றுப்படும்
பூதம் சர்வ பூதம் பிரதிஷ்டிதம் தாண்டி போக முடியாதே
சர்வ பிராண ப்ரதிஷ்டிதம் -ஆனால் தாண்ட முடியாதே -ஆக இப்படி ஆறு குணங்கள் –

தாவாநஸ்ய மஹிமா ததோ ஜ்யாயாꣳஶ்ச பூருஷ: ।
பாதோ³ঽஸ்ய ஸர்வா பூ⁴தாநி த்ரிபாத³ஸ்யாம்ருʼதம் தி³வீதி ॥ 3.12.6॥

பிரகிருதி மண்டலம் கால் பாகம்

யத்³வை தத்³ப்³ரஹ்மேதீத³ம் வாவ தத்³யோயம் ப³ஹிர்தா⁴
புருஷாதா³காஶோ யோ வை ஸ ப³ஹிர்தா⁴ புருஷாதா³காஶ: ॥ 3.12.7॥

அயம் வாவ ஸ யோঽயமந்த: புருஷ அகாஶோ யோ வை ஸோঽந்த:
புருஷ ஆகாஶ: ॥ 3.12.8॥

அயம் வாவ ஸ யோঽயமந்தர்ஹ்ருʼத³ய ஆகாஶஸ்ததே³தத்பூர்ணமப்ரவர்தி
பூர்ணமப்ரவர்திநீꣳஶ்ரியம் லப⁴தே ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.12.9॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்ய ஹ்ருʼத³யஸ்ய பஞ்ச தே³வஸுஷய:
ஸ யோঽஸ்ய ப்ராங்ஸுஷி: ஸ ப்ராணஸ்தச்சக்ஷு:
ஸ ஆதி³த்யஸ்ததே³தத்தேஜோঽந்நாத்³யமித்யுபாஸீத
தேஜஸ்வ்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.1॥

காவல் ஆள்கள் -த்வார பாலகர்கள் -கிழக்கே பிராண தேவதை வாசல் காப்பான் –
அதுக்கு ஒரு தேவதை –பிராண வாயு கண்ணில் -கண்ணுக்கு அதிஷ்டானம் தேவதை ஆதித்யன் –
இப்படி உபாஸிக்க வேண்டும் -தேஜஸ் அன்னம் பெறுகிறான்

அத² யோঽஸ்ய த³க்ஷிண: ஸுஷி: ஸ வ்யாநஸ்தச்ச்²ரோத்ரꣳ
ஸ சந்த்³ரமாஸ்ததே³தச்ச்²ரீஶ்ச யஶஶ்சேத்யுபாஸீத
ஶ்ரீமாந்யஶஸ்வீ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.2॥

வியான வாயு தக்ஷிண திக்கு காதுகளில் சந்திரன் தேவதை -ஸ்ரீ யசஸ் பெறுகிறான் செல்வமும் கீர்த்தியும் பெறுவார்கள் –

அத² யோঽஸ்ய ப்ரத்யங்ஸுஷி: ஸோঽபாந:
ஸா வாக்ஸோঽக்³நிஸ்ததே³தத்³ப்³ரஹ்மவர்சஸமந்நாத்³யமித்யுபாஸீத
ப்³ரஹ்மவர்சஸ்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.3॥

மேற்கு திக்குள் அபான வாயு -வாக்கில் -அக்னி -ஓளி -தேஜஸ் -பேச பேச ஒருவனை அறிகிறோம் –
அக்ரம் முன்னால் நடத்தி போகும் -யா காவாராயானும் நா கா காக்க –
ப்ரஹ்ம வர்ஜஸ் பெறுகிறான் -ப்ரஹ்ம ஞானி போலே தேஜஸ் பெறுகிறான் –

அத² யோঽஸ்யோத³ங்ஸுஷி: ஸ ஸமாநஸ்தந்மந:
ஸ பர்ஜந்யஸ்ததே³தத்கீர்திஶ்ச வ்யுஷ்டிஶ்சேத்யுபாஸீத
கீர்திமாந்வ்யுஷ்டிமாந்ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.4॥

சமான வாயு -மனசில் பர்ஜன்ய தேவதை -ஓளி படைத்த சரீரம் -கீர்த்தி யுடையவன் ஆகிறான்

அத² யோঽஸ்யோர்த்⁴வ: ஸுஷி: ஸ உதா³ந: ஸ வாயு:
ஸ ஆகாஶஸ்ததே³ததோ³ஜஶ்ச மஹஶ்சேத்யுபாஸீதௌஜஸ்வீ
மஹஸ்வாந்ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.5॥

மேல் நோக்கி -ஆகாசம் -உத் -இந்திரிய கிங்கரன் ஆகிறான் -வாயு தேவதை -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –

தே வா ஏதே பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷா: ஸ்வர்க³ஸ்ய லோகஸ்ய
த்³வாரபா: ஸ ய ஏதாநேவம் பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷாந்ஸ்வர்க³ஸ்ய
லோகஸ்ய த்³வாரபாந்வேதா³ஸ்ய குலே வீரோ ஜாயதே ப்ரதிபத்³யதே
ஸ்வர்க³ம் லோகம் ய ஏதாநேவம் பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷாந்ஸ்வர்க³ஸ்ய
லோகஸ்ய த்³வாரபாந்வேத³ ॥ 3.13.6॥

ஆதி வாஹிகர்கள் என்று அறிந்து உபாசனம் –

அத² யத³த: பரோ தி³வோ ஜ்யோதிர்தீ³ப்யதே விஶ்வத: ப்ருʼஷ்டே²ஷு
ஸர்வத: ப்ருʼஷ்டே²ஷ்வநுத்தமேஷூத்தமேஷு லோகேஷ்வித³ம் வாவ
தத்³யதி³த³மஸ்மிந்நந்த: புருஷே ஜ்யோதி: ॥ 3.13.7॥

ஜோதி மயம் -சுயம் பிரகாசம் -பரஞ்சோதி–ஜாடராக்னியாக வயிற்றில் -பரமாகாச ஜோதியே இங்கும்
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் —
அந்தப்புர ஜோதி
குதிரை முக அக்னி கடலுக்குள்

தஸ்யைஷா த்³ருʼஷ்டிர்யத்ரிதத³ஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸꣳஸ்பர்ஶேநோஷ்ணிமாநம்
விஜாநாதி தஸ்யைஷா ஶ்ருதிர்யத்ரைதத்கர்ணாவபிக்³ருʼஹ்ய நிநத³மிவ
நத³து²ரிவாக்³நேரிவ ஜ்வலத உபஶ்ருʼணோதி ததே³தத்³த்³ருʼஷ்டம் ச
ஶ்ருதம் சேத்யுபாஸீத சக்ஷுஷ்ய: ஶ்ருதோ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³
ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.8॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸர்வம் க²ல்வித³ம் ப்³ரஹ்ம தஜ்ஜலாநிதி ஶாந்த உபாஸீத ।
அத² க²லு க்ரதுமய: புருஷோ யதா²க்ரதுரஸ்மிꣳல்லோகே
புருஷோ ப⁴வதி ததே²த: ப்ரேத்ய ப⁴வதி ஸ க்ரதும் குர்வீத
॥ 3.14.1॥

சாண்டில்ய வித்யை
யதா உபாசனம் ததா பலம் –எப்படி நினைத்து உபாசித்தாலும் -அப்படியே -தூய்மை -ஆனந்தமயம் –
கண்ணன் பிறந்து விட்டுப்போன நியாயம் சாஸ்திரம் வெட்க்கி போகும்படி –
யசோதை கட்டி வைக்க -நாம் உபாஸிக்க சம்சார கட்டில் இருந்து விலகும் –
சாந்த– ராக த்வேஷம் பசி தாகம் சோகம் மோகம் இல்லாமல் -உபாஸீதா –
ஸூவ பர பேதம்-இல்லாமல் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே அவனுக்கே சரீரம் அந்தராத்மா படைத்தது அவனே –
சர்வம் -கண்ணால் பார்க்கும் அனைத்தும் ப்ரஹ்மம்
இதி–தஜ்ஜ–அதனிடம் பிறந்து / தல்ல அதிலே லயம் /ததனு-அதனால் ரக்ஷிக்கப்பட்டு /
த்ரிவித காரணம் ப்ரஹ்மமே -ஆதி மூலமே –அகில காரணாய– அத்புத காரணாய — நிஷ் காராணாய –
லயம் முன் நிலை -காரண பாவத்தை கார்ய பாவம் அடைவதே லயம் -ப்ரக்ருஷ்ட லயம் பிரளயம் –
விசிஷ்ட ஆத்ம வேஷம் நிஷ் க்ருஷ்ட ஆத்ம வேஷம் வாசி அறிந்து -சாந்த உபாசனம் –
பிறர் நம்மை ஏச -நமது கர்மமே அவர் உரு -அது தானே காரணம்– இந்த காரியத்துக்கு நாம் துக்கப்படுவதற்கு –

மநோமய: ப்ராணஶரீரோ பா⁴ரூப: ஸத்யஸங்கல்ப
ஆகாஶாத்மா ஸர்வகர்மா ஸர்வகாம: ஸர்வக³ந்த:⁴ ஸர்வரஸ:
ஸர்வமித³மப்⁴யத்தோঽவாக்யநாத³ர: ॥ 3.14.2॥

அவாக்ய அ நாதராக -அப்படி இருப்பவன் தான் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளையாக இங்கே

ஏஷ ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³யேঽணீயாந்வ்ரீஹேர்வா யவாத்³வா
ஸர்ஷபாத்³வா ஶ்யாமாகாத்³வா ஶ்யாமாகதண்டு³லாத்³வைஷ
ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³யே ஜ்யாயாந்ப்ருʼதி²வ்யா
ஜ்யாயாநந்தரிக்ஷாஜ்ஜ்யாயாந்தி³வோ ஜ்யாயாநேப்⁴யோ
லோகேப்⁴ய: ॥ 3.14.3॥

அரிசியை விட -கோதுமையை விட கடுகை விட சோளப்பொறியை விட சிறியதாக இருந்தும்
பிருத்வி மண்டலம் விடவும் அந்தரிக்ஷ லோகம் விட பெரியவர்
அவ்வளவு பெரியவர் நம்மை -கொள்ள இவ்வளவு சிறியதாக —
கண் காண நிற்கில் ஆணை இட்டு விலக்கும் என்று -நாள் பார்த்து இருக்கும் –

ஸர்வகர்மா ஸர்வகாம: ஸர்வக³ந்த:⁴ ஸர்வரஸ:
ஸர்வமித³மப்⁴யாத்தோঽவாக்யநாத³ர ஏஷ ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³ய
ஏதத்³ப்³ரஹ்மைதமித: ப்ரேத்யாபி⁴ஸம்ப⁴விதாஸ்மீதி யஸ்ய ஸ்யாத³த்³தா⁴
ந விசிகித்ஸாஸ்தீதி ஹ ஸ்மாஹ ஶாண்டி³ல்ய: ஶாண்டி³ல்ய:–॥ 3.14.4॥

கர்மங்களை செய்வேனும் யானே என்னும் -இத்யாதி –
விசாரம் இல்லாமல் சங்கை இல்லாமல் உறுதியாக உபாசித்தால் அடைகிறான் –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அந்தரிக்ஷோத³ர: கோஶோ பூ⁴மிபு³த்⁴நோ ந ஜீர்யதி தி³ஶோ
ஹ்யஸ்ய ஸ்ரக்தயோ த்³யௌரஸ்யோத்தரம் பி³லꣳ ஸ ஏஷ கோஶோ
வஸுதா⁴நஸ்தஸ்மிந்விஶ்வமித³ꣳ ஶ்ரிதம் ॥ 3.15.1॥

கோச விஞ்ஞானம் -உறை-லோகம் -கஜானா போலே -நினைத்து உபாசனம் –
வசுதானம் -பொட்டி-நடு லோகம்-கோசத்துக்கு நாடு -பூமி அடிப்பாகம் /
நாலு மூலைகள் திசைகள் -குறைவில்லாத கோசம் – அனைத்து கர்மபலன்களை வைத்து -கடல் அலை ஓயாதே –

தஸ்ய ப்ராசீ தி³க்³ஜுஹூர்நாம ஸஹமாநா நாம த³க்ஷிணா
ராஜ்ஞீ நாம ப்ரதீசீ ஸுபூ⁴தா நாமோதீ³சீ தாஸாம்
வாயுர்வத்ஸ: ஸ ய ஏதமேவம் வாயும் தி³ஶாம் வத்ஸம் வேத³ ந
புத்ரரோத³ꣳ ரோதி³தி ஸோঽஹமேதமேவம் வாயும் தி³ஶாம் வத்ஸம்
வேத³ மா புத்ரரோத³ꣳருத³ம் ॥ 3.15.2॥

அரிஷ்டம் கோஶம் ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
ப்ராணம் ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா பூ:⁴ ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
பு⁴வ: ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா ஸ்வ: ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
॥ 3.15.3॥

பிராணனை வணங்கி –பூ புவ சுவ வணங்கி –

ஸ யத³வோசம் ப்ராணம் ப்ரபத்³ய இதி ப்ராணோ வா இத³ꣳ ஸர்வம்
பூ⁴தம் யதி³த³ம் கிஞ்ச தமேவ தத்ப்ராபத்ஸி ॥ 3.15.4॥

அத² யத³வோசம் பூ:⁴ ப்ரபத்³ய இதி ப்ருʼதி²வீம் ப்ரபத்³யேঽந்தரிக்ஷம்
ப்ரபத்³யே தி³வம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் ॥ 3.15.5॥

அத² யத³வோசம் பு⁴வ: ப்ரபத்³ய இத்யக்³நிம் ப்ரபத்³யே வாயும்
ப்ரபத்³ய ஆதி³த்யம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் ॥ 3.15.6॥

அத² யத³வோசꣳஸ்வ: ப்ரபத்³ய இத்ய்ருʼக்³வேத³ம் ப்ரபத்³யே யஜுர்வேத³ம் ப்ரபத்³யே
ஸாமவேத³ம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் தத³வோசம் ॥ 3.15.7॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

புருஷோ வாவ யஜ்ஞஸ்தஸ்ய யாநி சதுர்விꣳஶதி வர்ஷாணி
தத்ப்ராத:ஸவநம் சதுர்விꣳஶத்யக்ஷரா கா³யத்ரீ கா³யத்ரம்
ப்ராத:ஸவநம் தத³ஸ்ய வஸவோঽந்வாயத்தா: ப்ராணா வாவ வஸவ
ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வம் வாஸயந்தி ॥ 3.16.1॥

-116-/ -24–44–48-மூன்று தேவதைகளை வணங்கி கூட்டிச் செல்ல -உபாசித்து மோக்ஷம் போக –
பிரபன்னனுக்கு -இது வேண்டாமே -இசைவே வேண்டுவது -விலக்காமை -அத்வேஷமே பற்றாசாக கூட்டிச் செல்வான்

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா
வஸவ இத³ம் மே ப்ராத:ஸவநம் மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநமநுஸந்தநுதேதி
மாஹம் ப்ராணாநாம் வஸூநாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹ ப⁴வதி ॥ 3.16.2॥

அத² யாநி சதுஶ்சத்வாரிꣳஶத்³வர்ஷாணி தந்மாத்⁴யந்தி³நꣳ
ஸவநம் சதுஶ்சத்வாரிꣳஶத³க்ஷரா த்ரிஷ்டுப்த்ரைஷ்டுப⁴ம்
மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநம் தத³ஸ்ய ருத்³ரா அந்வாயத்தா: ப்ராணா
வாவ ருத்³ரா ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வꣳரோத³யந்தி ॥ 3.16.3॥

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா ருத்³ரா
இத³ம் மே மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநம் த்ருʼதீயஸவநமநுஸந்தநுதேதி
மாஹம் ப்ராணாநாꣳருத்³ராணாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹ ப⁴வதி ॥ 3.16.4॥

அத² யாந்யஷ்டாசத்வாரிꣳஶத்³வர்ஷாணி
தத்த்ருʼதீயஸவநமஷ்டாசத்வாரிꣳஶத³க்ஷரா
ஜக³தீ ஜாக³தம் த்ருʼதீயஸவநம் தத³ஸ்யாதி³த்யா அந்வாயத்தா:
ப்ராணா வாவாதி³த்யா ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வமாத³த³தே ॥ 3.16.5॥

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா
அதி³த்யா இத³ம் மே த்ருʼதீயஸவநமாயுரநுஸந்தநுதேதி மாஹம்
ப்ராணாநாமாதி³த்யாநாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹைவ ப⁴வதி ॥ 3.16.6॥

ஏதத்³த⁴ ஸ்ம வை தத்³வித்³வாநாஹ மஹிதா³ஸ ஐதரேய:
ஸ கிம் ம ஏதது³பதபஸி யோঽஹமநேந ந ப்ரேஷ்யாமீதி
ஸ ஹ ஷோட³ஶம் வர்ஷஶதமஜீவத்ப்ர ஹ ஷோட³ஶம்
வர்ஷஶதம் ஜீவதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.16.7॥

காயத்ரி சந்தஸ் -அஷ்ட வசுக்கள் -முதல் -24-
த்ருஷ்டுப் -44-ஏகாதச ருத்ரர்கள்
ஜெகதீ சந்தஸ் -48-துவாதச ஆதித்யர்கள் இடம் பிரார்த்தித்து
ஐதராயர் இப்படி இருந்து

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸ யத³ஶிஶிஷதி யத்பிபாஸதி யந்ந ரமதே தா அஸ்ய
தீ³க்ஷா: ॥ 3.17.1॥

ஜீவனே யாக புருஷனாக உருவகம் -தீக்ஷை –பருக ஆசை சாப்பிட ஆசை இருக்கும் -இருந்தாலும் செய்யாவிட்டால் யாகம் –

அத² யத³ஶ்நாதி யத்பிப³தி யத்³ரமதே தது³பஸதை³ரேதி ॥ 3.17.2॥

பயோ விரதம் இருந்து அதிதி தேவி வாமனன்-

அத² யத்³த⁴ஸதி யஜ்ஜக்ஷதி யந்மைது²நம் சரதி ஸ்துதஶஸ்த்ரைரேவ
ததே³தி ॥ 3.17.3॥

ஏப்பம் போன்ற சப்தங்களே ஸ்தோத்ரம்

அத² யத்தபோ தா³நமார்ஜவமஹிꣳஸா ஸத்யவசநமிதி
தா அஸ்ய த³க்ஷிணா: ॥ 3.17.4॥

நேர்மை அஹிம்சை தக்ஷிணை போலே

தஸ்மாதா³ஹு: ஸோஷ்யத்யஸோஷ்டேதி புநருத்பாத³நமேவாஸ்ய
தந்மரணமேவாவப்⁴ருʼத:² ॥ 3.17.5॥

அவபிரத ஸ்நானம் -யாகம் முடிந்து -மரணமே இது –

தத்³தை⁴தத்³கோ⁴ர் ஆங்கி³ரஸ: க்ருʼஷ்ணாய
தே³வகீபுத்ராயோக்த்வோவாசாபிபாஸ ஏவ ஸ ப³பூ⁴வ
ஸோঽந்தவேலாயாமேதத்த்ரயம் ப்ரதிபத்³யேதாக்ஷிதமஸ்யச்யுதமஸி
ப்ராணஸꣳஶிதமஸீதி தத்ரைதே த்³வே ருʼசௌ ப⁴வத: ॥ 3.17.6॥

அங்கீரஸ் -இப்படி -உபாசனம் -தேவகி புத்ரன் நோக்கி -மரண தசையில் -குறைவற்றவன் –
அச்சுதன் -பிராண வாயு செலுத்தும் சூஷ்ம ரூபனாக உபாசித்து

ஆதி³த்ப்ரத்நஸ்ய ரேதஸ: ।
உத்³வயம் தமஸஸ்பரி ஜ்யோதி: பஶ்யந்த உத்தரꣳஸ்வ:
பஶ்யந்த உத்தரம் தே³வம் தே³வத்ரா ஸூர்யமக³ந்ம
ஜ்யோதிருத்தமமிதி ஜ்யோதிருத்தமமிதி ॥ 3.17.7॥

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————–

மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸீதேத்யத்⁴யாத்மமதா²தி⁴தை³வதமாகாஶோ
ப்³ரஹ்மேத்யுப⁴யமாதி³ஷ்டம் ப⁴வத்யத்⁴யாத்மம் சாதி⁴தை³வதம் ச
॥ 3.18.1॥

ததே³தச்சதுஷ்பாத்³ப்³ரஹ்ம வாக்பாத:³ ப்ராண: பாத³ஶ்சக்ஷு:
பாத:³ ஶ்ரோத்ரம் பாத³ இத்யத்⁴யாத்மமதா²தி⁴தை³வதமக்³நி:
பாதோ³ வாயு: பாதா³ அதி³த்ய: பாதோ³ தி³ஶ: பாத³
இத்யுப⁴யமேவாதி³ஷ்டம் ப⁴வத்யத்⁴யாத்மம் சைவாதி⁴தை³வதம் ச
॥ 3.18.2॥

வாகே³வ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸோঽக்³நிநா ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.3॥

ப்ராண ஏவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ வாயுநா ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச் பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.4॥

சக்ஷுரேவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ ஆதி³த்யேந ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.5॥

ஶ்ரோத்ரமேவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ தி³க்³பி⁴ர்ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.6॥

மனசை ப்ரஹ்மமாக உபாசனம் த்ருஷ்ட்டி விதி -வாக்கு பிராணன் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ரம் -நான்கும்
மனஸ்-ஆகாசம் ப்ரஹ்மம் – / அக்னி வாயு ஆதித்யன் -திசை
வாக்கு அக்னி -நினைத்து செய்ய வேண்டும் -சூர்ய மண்டல மத்திய வர்த்தி சகலமும்

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

ஆதி³த்யோ ப்³ரஹ்மேத்யாதே³ஶஸ்தஸ்யோபவ்யாக்²யாநமஸதே³வேத³மக்³ர
ஆஸீத் । தத்ஸதா³ஸீத்தத்ஸமப⁴வத்ததா³ண்ட³ம் நிரவர்தத
தத்ஸம்வத்ஸரஸ்ய மாத்ராமஶயத தந்நிரபி⁴த்³யத தே ஆண்ட³கபாலே
ரஜதம் ச ஸுவர்ணம் சாப⁴வதாம் ॥ 3.19.1॥

தத்³யத்³ரஜதꣳ ஸேயம் ப்ருʼதி²வீ யத்ஸுவர்ணꣳ ஸா த்³யௌர்யஜ்ஜராயு
தே பர்வதா யது³ல்ப³ꣳ ஸமேகோ⁴ நீஹாரோ யா த⁴மநயஸ்தா
நத்³யோ யத்³வாஸ்தேயமுத³கꣳ ஸ ஸமுத்³ர: ॥ 3.19.2॥

அத² யத்தத³ஜாயத ஸோঽஸாவாதி³த்யஸ்தம் ஜாயமாநம் கோ⁴ஷா
உலூலவோঽநூத³திஷ்ட²ந்த்ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச
காமாஸ்தஸ்மாத்தஸ்யோத³யம் ப்ரதி ப்ரத்யாயநம் ப்ரதி கோ⁴ஷா
உலூலவோঽநூத்திஷ்ட²ந்தி ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச காமா:
॥ 3.19.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநாதி³த்யம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽப்⁴யாஶோ ஹ
யதே³நꣳ ஸாத⁴வோ கோ⁴ஷா ஆ ச க³ச்சே²யுருப ச
நிம்ரேடே³ரந்நிம்ரேடே³ரந் ॥ 3.19.4॥

ஆதித்யன் ப்ரஹ்மம் -நல்லவை கிட்டும்

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி த்ருʼதீயோঽத்⁴யாய: ॥

————————————————————

॥ சதுர்தோ²ঽத்⁴யாய: ॥
ஜாநஶ்ருதிர்ஹ பௌத்ராயண: ஶ்ரத்³தா⁴தே³யோ ப³ஹுதா³யீ ப³ஹுபாக்ய ஆஸ
ஸ ஹ ஸர்வத ஆவஸதா²ந்மாபயாஞ்சக்ரே ஸர்வத ஏவ
மேঽந்நமத்ஸ்யந்தீதி ॥ 4.1.1॥

அத² ஹꣳஸா நிஶாயாமதிபேதுஸ்தத்³தை⁴வꣳ ஹꣳ ஸோஹꣳ ஸமப்⁴யுவாத³
ஹோ ஹோঽயி ப⁴ல்லாக்ஷ ப⁴ல்லாக்ஷ ஜாநஶ்ருதே: பௌத்ராயணஸ்ய
ஸமம் தி³வா ஜ்யோதிராததம் தந்மா ப்ரஸாங்க்ஷீ ஸ்தத்த்வா
மா ப்ரதா⁴க்ஷீரிதி ॥ 4.1.2॥

ப⁴ல்லாக்ஷ-ஆதரத்தை ஸூ சிக்கும் -மந்த த்ருஷ்ட்டி என்றுமாம் -மஹாராஜர் படுத்து இருக்க மேலே பறக்கலாமோ
அன்ன தானாதிகளால் பெற்ற தேஜஸ்-ஸமம் தி³வா ஜ்யோதிராததம்- உண்டே இவனுக்கு-

தமு ஹ பர: ப்ரத்யுவாச கம்வர ஏநமேதத்ஸந்தꣳ ஸயுக்³வாநமிவ
ரைக்வமாத்தே²தி யோ நு கத²ꣳ ஸயுக்³வா ரைக்வ இதி ॥ 4.1.3॥

இவன் ரைக்குவர் போன்ற மஹாத்மா இல்லையே /
ஸயுக்³வா ரைக்வ-வண்டியின் சாயையில் படுத்து -இருப்பவரா
பொறுப்பு வேறே வைராக்யம் வேறே -சந்நியாசி சம்சாரத்தில் ஆசை இல்லாமல் –
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு இரவுக்கு மேலே இருக்காமல் -அபிமானம் வர வாய்ப்பு இல்லையே

யதா² க்ருʼதாயவிஜிதாயாத⁴ரேயா: ஸம்யந்த்யேவமேநꣳ ஸர்வம்
தத³பி⁴ஸமைதி யத்கிஞ்ச ப்ரஜா: ஸாது⁴ குர்வந்தி யஸ்தத்³வேத³
யத்ஸ வேத³ ஸ மயைதது³க்த இதி ॥ 4.1.4॥

தது³ ஹ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண உபஶுஶ்ராவ
ஸ ஹ ஸஞ்ஜிஹாந ஏவ க்ஷத்தாரமுவாசாங்கா³ரே ஹ ஸயுக்³வாநமிவ
ரைக்வமாத்தே²தி யோ நு கத²ꣳ ஸயுக்³வா ரைக்வ இதி ॥ 4.1.5॥

உபஶுஶ்ராவ-இவனும் கேட்டான்-

யதா² க்ருʼதாயவிஜிதாயாத⁴ரேயா: ஸம்யந்த்யேவமேநꣳ ஸர்வம்
தத³பி⁴ஸமைதி யத்கிஞ்ச ப்ரஜா: ஸாது⁴ குர்வந்தி யஸ்தத்³வேத³
யத்ஸ வேத³ ஸ மயைதது³க்த இதி ॥ 4.1.6॥

ஸ ஹ க்ஷத்தாந்விஷ்ய நாவித³மிதி ப்ரத்யேயாய தꣳ ஹோவாச
யத்ராரே ப்³ராஹ்மணஸ்யாந்வேஷணா ததே³நமர்ச்சே²தி ॥ 4.1.7॥

ஸோঽத⁴ஸ்தாச்ச²கடஸ்ய பாமாநம் கஷமாணமுபோபவிவேஶ
தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³ த்வம் நு ப⁴க³வ: ஸயுக்³வா ரைக்வ
இத்யஹꣳ ஹ்யரா3 இதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே ஸ ஹ க்ஷத்தாவித³மிதி
ப்ரத்யேயாய ॥ 4.1.8 ॥

ரிஷிகள் -பறவை -ஞான ஸ்ருதி -தர்மசாலைகள் எங்கும் கட்டி-தர்ம ஞானம் உள்ளது ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாமல் இருக்கிறான் –
நல்லவனாக ஆக இரண்டு ரிஷிகள் -ஹம்ஸ-பறவையாக பேச -இவனுக்கு பறவை பாஷை தெரியும் –
ரைக்குவாரோ இவர் -யார் -அறிய ஆசை எந்த வண்டி சக்கரத்தின் அடியில் உள்ளான்
ஞானம் -நல்லவை எல்லாம் ரைக்குவர் இட்ட பிக்ஷை சொல்ல ஆசை பெறுக
தேடச்சொல்லி –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

தது³ ஹ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண: ஷட்ஶதாநி க³வாம்
நிஷ்கமஶ்வதரீரத²ம் ததா³தா³ய ப்ரதிசக்ரமே தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³
॥ 4.2.1॥

ரைக்வேமாநி ஷட்ஶதாநி க³வாமயம் நிஷ்கோঽயமஶ்வதரீரதோ²ঽநு
ம ஏதாம் ப⁴க³வோ தே³வதாꣳ ஶாதி⁴ யாம் தே³வதாமுபாஸ்ஸ இதி
॥ 4.2.2॥

தமு ஹ பர: ப்ரத்யுவாசாஹ ஹாரேத்வா ஶூத்³ர தவைவ ஸஹ
கோ³பி⁴ரஸ்த்விதி தது³ ஹ புநரேவ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண:
ஸஹஸ்ரம் க³வாம் நிஷ்கமஶ்வதரீரத²ம் து³ஹிதரம் ததா³தா³ய
ப்ரதிசக்ரமே ॥ 4.2.3॥

தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³ ரைக்வேத³ꣳ ஸஹஸ்ரம் க³வாமயம்
நிஷ்கோঽயமஶ்வதரீரத² இயம் ஜாயாயம் க்³ராமோ
யஸ்மிந்நாஸ்ஸேঽந்வேவ மா ப⁴க³வ: ஶாதீ⁴தி ॥ 4.2.4 ॥

இயம் ஜாயாயம் க்³ராமோ-இவள் உனக்கு ஏற்றவள் -இந்த கிராமமும் உன் னுடையது –
எனக்கு என்று ஒன்றும் இல்லை ப்ரஹ்ம வித்யை சொல்லிக் கொடும்

தஸ்யா ஹ முக²முபோத்³க்³ருʼஹ்ணந்நுவாசாஜஹாரேமா: ஶூத்³ராநேநைவ
முகே²நாலாபயிஷ்யதா² இதி தே ஹைதே ரைக்வபர்ணா நாம
மஹாவ்ருʼஷேஷு யத்ராஸ்மா உவாஸ ஸ தஸ்மை ஹோவாச ॥ 4.2.5 ॥

பசுக்கள் தேர் கூட்டி செல்ல -பறவை சொல்லி வந்தாயா -பெண்ணையும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்க –
ஷத்ரிய அரசனை சூத்ரா என்று சம்போதானம் இங்கு-
சூத்ர -ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாத சோகம் உள்ளவனே என்றபடி

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

வாயுர்வாவ ஸம்வர்கோ³ யதா³ வா அக்³நிருத்³வாயதி வாயுமேவாப்யேதி
யதா³ ஸூர்யோঽஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி யதா³ சந்த்³ரோঽஸ்தமேதி
வாயுமேவாப்யேதி ॥ 4.3.1॥

யதா³ப உச்சு²ஷ்யந்தி வாயுமேவாபியந்தி
வாயுர்ஹ்யேவைதாந்ஸர்வாந்ஸம்வ்ருʼங்க்த இத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 4.3.2॥

அதா²த்⁴யாத்மம் ப்ராணோ வாவ ஸம்வர்க:³ ஸ யதா³ ஸ்வபிதி ப்ராணமேவ
வாக³ப்யேதி ப்ராணம் சக்ஷு: ப்ராணꣳ ஶ்ரோத்ரம் ப்ராணம் மந: ப்ராணோ
ஹ்யேவைதாந்ஸர்வாந்ஸம்வ்ருʼங்க்த இதி ॥ 4.3.3॥

தௌ வா ஏதௌ த்³வௌ ஸம்வர்கௌ³ வாயுரேவ தே³வேஷு ப்ராண: ப்ராணேஷு
॥ 4.3.4॥

அத² ஹ ஶௌநகம் ச காபேயமபி⁴ப்ரதாரிணம் ச காக்ஷஸேநிம்
பரிவிஷ்யமாணௌ ப்³ரஹ்மசாரீ பி³பி⁴க்ஷே தஸ்மா உ ஹ ந த³த³து:
॥ 4.3.5॥

ஸ ஹோவாச மஹாத்மநஶ்சதுரோ தே³வ ஏக: க: ஸ ஜகா³ர
பு⁴வநஸ்ய கோ³பாஸ்தம் காபேய நாபி⁴பஶ்யந்தி மர்த்யா
அபி⁴ப்ரதாரிந்ப³ஹுதா⁴ வஸந்தம் யஸ்மை வா ஏதத³ந்நம் தஸ்மா
ஏதந்ந த³த்தமிதி ॥ 4.3.6॥

தது³ ஹ ஶௌநக: காபேய: ப்ரதிமந்வாந: ப்ரத்யேயாயாத்மா தே³வாநாம்
ஜநிதா ப்ரஜாநாꣳ ஹிரண்யத³ꣳஷ்ட்ரோ ப³ப⁴ஸோঽநஸூரிர்மஹாந்தமஸ்ய
மஹிமாநமாஹுரநத்³யமாநோ யத³நந்நமத்தீதி வை வயம்
ப்³ரஹ்மசாரிந்நேத³முபாஸ்மஹே த³த்தாஸ்மை பி⁴க்ஷாமிதி ॥ 4.3.7॥

தம்ஷ்ட்ராய நீண்ட பற்கள் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் -மொத்தத்தையும் விழுங்குவார்

தஸ்ம உ ஹ த³து³ஸ்தே வா ஏதே பஞ்சாந்யே பஞ்சாந்யே த³ஶ
ஸந்தஸ்தத்க்ருʼதம் தஸ்மாத்ஸர்வாஸு தி³க்ஷ்வந்நமேவ த³ஶ க்ருʼதꣳ ஸைஷா
விராட³ந்நாதீ³ தயேத³ꣳ ஸர்வம் த்³ருʼஷ்டꣳ ஸர்வமஸ்யேத³ம் த்³ருʼஷ்டம்
ப⁴வத்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.3.8॥

அக்னி சூர்யன் சந்திரன் அனைத்தும் வாயு இடம் சேர்வது போலே –பிராணன் இடம் கண் காது மூக்கு –
ப்ரஹ்மம் இடம் அனைத்தும் -சம்வர்க்க வித்யை -ஸங்க்ரஹண வித்யை
பிரஜாபதியுடையது இல்லை– பரமாத்மாவுடையது
விராட் ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ஸத்யகாமோ ஹ ஜாபா³லோ ஜபா³லாம் மாதரமாமந்த்ரயாஞ்சக்ரே
ப்³ரஹ்மசர்யம் ப⁴வதி விவத்ஸ்யாமி கிங்கோ³த்ரோ ந்வஹமஸ்மீதி
॥ 4.4.1॥

என்ன கோத்ரம் -என்று தாயார் இடம் கேட்டான்

ஸா ஹைநமுவாச நாஹமேதத்³வேத³ தாத யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி
ப³ஹ்வஹம் சரந்தீ பரிசாரிணீ யௌவநே த்வாமலபே⁴
ஸாஹமேதந்ந வேத³ யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி ஜபா³லா து நாமாஹமஸ்மி
ஸத்யகாமோ நாம த்வமஸி ஸ ஸத்யகாம ஏவ ஜாபா³லோ
ப்³ரவீதா² இதி ॥ 4.4.2॥

16–கலைகள் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஷோடச கலா வித்யை
ஜபாலா பிள்ளை சத்யகாமன் -கோத்ரம் தெரியாது தாய்க்கு –
யவ்வனத்தில் நீ பிறந்தாய்-என் பெயரும் உன் பெயரும் தான் தெரியும் –

ஸ ஹ ஹாரித்³ருமதம் கௌ³தமமேத்யோவாச ப்³ரஹ்மசர்யம் ப⁴க³வதி
வத்ஸ்யாம்யுபேயாம் ப⁴க³வந்தமிதி ॥ 4.4.3॥

கௌ³தம மகரிஷியிடம் சென்று உபநயனம் பண்ண கேட்டான்-

தꣳ ஹோவாச கிங்கோ³த்ரோ நு ஸோம்யாஸீதி ஸ ஹோவாச
நாஹமேதத்³வேத³ போ⁴ யத்³கோ³த்ரோঽஹமஸ்ம்யப்ருʼச்ச²ம் மாதரꣳ
ஸா மா ப்ரத்யப்³ரவீத்³ப³ஹ்வஹம் சரந்தீ பரிசரிணீ யௌவநே
த்வாமலபே⁴ ஸாஹமேதந்ந வேத³ யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி ஜபா³லா து
நாமாஹமஸ்மி ஸத்யகாமோ நாம த்வமஸீதி ஸோঽஹꣳ
ஸத்யகாமோ ஜாபா³லோঽஸ்மி போ⁴ இதி ॥ 4.4.4॥

தாய் சொன்ன வார்த்தையை மீண்டும் இவர் இடம் சொன்னான் –

தꣳ ஹோவாச நைதத³ப்³ராஹ்மணோ விவக்துமர்ஹதி ஸமித⁴ꣳ
ஸோம்யாஹரோப த்வா நேஷ்யே ந ஸத்யாத³கா³ இதி தமுபநீய
க்ருʼஶாநாமப³லாநாம் சது:ஶதா கா³ நிராக்ருʼத்யோவாசேமா:
ஸோம்யாநுஸம்வ்ரஜேதி தா அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயந்நுவாச
நாஸஹஸ்ரேணாவர்தேயேதி ஸ ஹ வர்ஷக³ணம் ப்ரோவாஸ தா யதா³
ஸஹஸ்ரꣳ ஸம்பேது:³ ॥ 4.4.5॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² ஹைநம்ருʼஷபோ⁴ঽப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி
ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ப்ராப்தா: ஸோம்ய ஸஹஸ்ரꣳ ஸ்ம:
ப்ராபய ந ஆசார்யகுலம் ॥ 4.5.1॥

ப்³ரஹ்மணஶ்ச தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ராசீ தி³க்கலா ப்ரதீசீ தி³க்கலா
த³க்ஷிணா தி³க்கலோதீ³சீ தி³க்கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல:
பாதோ³ ப்³ரஹ்மண: ப்ரகாஶவாந்நாம ॥ 4.5.2॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண:
ப்ரகாஶவாநித்யுபாஸ்தே ப்ரகாஶவாநஸ்மிꣳல்லோகே ப⁴வதி
ப்ரகாஶவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மண: ப்ரகாஶவாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.5.3॥

குரு சிச்ருஷை செய்து ப்ரஹ்ம ஞானம் -400-பசுக்களை –ஆயிரமாக வளர்த்து –
காளை மாடு -ஓன்று பேச –தேவதை ரூபம் கொண்டு / –
ஆச்சார்யர் இடம் கூட்டிப்போக -நாலு பாதம் -நான்கு திசைகள் ஒரு காலின் ஒரு பகுதி
இத்தை அறிந்து ப்ரஹ்ம தியானம் பிரகாசவான் ஆவான்
ஹம்ஸ பறவை -அப்புறம் /நீர் பறவை -உபதேசம் –

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

அக்³நிஷ்டே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே க³
ஆபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார தா யத்ராபி⁴ ஸாயம்
ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³ உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய
பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.6.1॥

தமக்³நிரப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ இதி
ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.6.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ருʼதி²வீ கலாந்தரிக்ஷம் கலா த்³யௌ: கலா
ஸமுத்³ர: கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³
ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாந்நாம ॥ 4.6.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம்
ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாநித்யுபாஸ்தேঽநந்தவாநஸ்மிꣳல்லோகே
ப⁴வத்யநந்தவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.6.4॥

அக்னி உபாசனம் அப்புறம் -பிருத்வி இத்யாதி -அனந்தாவான் பேர்
அடுத்தது ஹம்சம் சொல்லும்

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————

ஹꣳஸஸ்தே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே கா³
அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார தா யத்ராபி⁴ ஸாயம்
ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³ உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய
பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.7.1॥

தꣳஹꣳஸ உபநிபத்யாப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ
இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.7.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாசாக்³நி: கலா ஸூர்ய: கலா சந்த்³ர: கலா
வித்³யுத்கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³ ப்³ரஹ்மணோ
ஜ்யோதிஷ்மாந்நாம ॥ 4.7.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோ
ஜ்யோதிஷ்மாநித்யுபாஸ்தே ஜ்யோதிஷ்மாநஸ்மிꣳல்லோகே ப⁴வதி
ஜ்யோதிஷ்மதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோ ஜ்யோதிஷ்மாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.7.4॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

———————————-

மத்³கு³ஷ்டே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே கா³ அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார
தா யத்ராபி⁴ ஸாயம் ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³
உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.8.1॥

தம் மத்³கு³ருபநிபத்யாப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ இதி
ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.8.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ராண: கலா சக்ஷு: கலா ஶ்ரோத்ரம் கலா மந:
கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³ ப்³ரஹ்மண ஆயதநவாந்நாம
॥ 4.8.3॥

ஸ யை ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண
ஆயதநவாநித்யுபாஸ்த ஆயதநவாநஸ்மிꣳல்லோகே
ப⁴வத்யாயதநவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம்
வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண ஆயதநவாநித்யுபாஸ்தே
॥ 4.8.4॥

இப்படி நான்கு நான்கா நாலும் பிராணன் கண் காது மனஸ் கடையில்

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

ப்ராப ஹாசர்யகுலம் தமாசர்யோঽப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி
ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.9.1॥

ப்³ரஹ்மவிதி³வ வை ஸோம்ய பா⁴ஸி கோ நு த்வாநுஶஶாஸேத்யந்யே
மநுஷ்யேப்⁴ய இதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே காமே ப்³ரூயாத்
॥ 4.9.2॥

ஶ்ருதꣳஹ்யேவ மே ப⁴க³வத்³த்³ருʼஶேப்⁴ய ஆசார்யாத்³தை⁴வ வித்³யா விதி³தா
ஸாதி⁴ஷ்ட²ம் ப்ராபதீதி தஸ்மை ஹைததே³வோவாசாத்ர ஹ ந கிஞ்சந
வீயாயேதி வீயாயேதி ॥ 4.9.3॥

பதினாறு கலைகளை விளக்கி -ஆச்சார்யர் உபதேசம் –
உபகோஸலன் சிஷ்யன் சத்யா காமருக்கு வர –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

உபகோஸலோ ஹ வை காமலாயந: ஸத்யகாமே ஜாபா³லே
ப்³ரஹ்மசார்யமுவாஸ தஸ்ய ஹ த்³வாத³ஶ வார்ஷாண்யக்³நீந்பரிசசார
ஸ ஹ ஸ்மாந்யாநந்தேவாஸிந: ஸமாவர்தயꣳஸ்தம் ஹ ஸ்மைவ ந
ஸமாவர்தயதி ॥ 4.10.1॥

தம் ஜாயோவாச தப்தோ ப்³ரஹ்மசாரீ குஶலமக்³நீந்பரிசசாரீந்மா
த்வாக்³நய: பரிப்ரவோசந்ப்ரப்³ரூஹ்யஸ்மா இதி தஸ்மை ஹாப்ரோச்யைவ
ப்ரவாஸாஞ்சக்ரே ॥ 4.10.2॥

உபகோஸல வித்யை –ஆச்சார்யர் இடம் -12-வருஷம் -சிச்ருஷை -அக்னி ஆராதனை –
ப்ரவாஸாஞ்சக்ரே-வெளியூர் கிளம்பி போக

ஸ ஹ வ்யாதி⁴நாநஶிதும் த³த்⁴ரே தமாசார்யஜாயோவாச
ப்³ரஹ்மசாரிந்நஶாந கிம் நு நாஶ்நாஸீதி ஸ ஹோவாச
ப³ஹவ இமேঽஸ்மிந்புருஷே காமா நாநாத்யயா வ்யாதீ⁴பி:⁴
ப்ரதிபூர்ணோঽஸ்மி நாஶிஷ்யாமீதி ॥ 4.10.3॥

மனைவி சாப்பிட சொல்ல -பசி இல்லை -கற்றுக் கொடுக்கவில்லை சோகம் நிறைந்து

அத² ஹாக்³நய: ஸமூதி³ரே தப்தோ ப்³ரஹ்மசாரீ குஶலம் ந:
பர்யசாரீத்³த⁴ந்தாஸ்மை ப்ரப்³ரவாமேதி தஸ்மை ஹோசு: ப்ராணோ ப்³ரஹ்ம
கம் ப்³ரஹ்ம க²ம் ப்³ரஹ்மேதி ॥ 4.10.4॥

அக்னி ஆராதனம் மட்டும் விட வில்லை –

ஸ ஹோவாச விஜாநாம்யஹம் யத்ப்ராணோ ப்³ரஹ்ம கம் ச து க²ம் ச ந
விஜாநாமீதி தே ஹோசுர்யத்³வாவ கம் ததே³வ க²ம் யதே³வ க²ம் ததே³வ
கமிதி ப்ராணம் ச ஹாஸ்மை ததா³காஶம் சோசு: ॥ 4.10.5॥

ஐந்து அக்னிகளும் சேர்ந்து -உபதேசிக்க -ப்ரானோ ப்ரஹ்மம் கம் ப்ரஹ்மம் கம் ப்ரஹ்மம் அறிந்து கொள்
பிராணனே ப்ரஹ்மம் -சுகமும் ஆகாசமும் ப்ரஹ்மம் –
அத்தை யோசித்து யோசித்து –
எது சுகமோ அது ஆகாசம் -எது ஆகாசமோ அது சுகம் இப்படி யோசி -என்றார்கள்
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மம் -அறிந்து -ஆனந்தவல்லி -அபரிச்சின்னம் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -ஆனந்த ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் அறிந்து
அளவுக்கு உட்படாது காட்ட ஆகாசம் த்ருஷ்டாந்தம் -திட விசும்பு –கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ஸ்வரூபன் நேராக சொல்லாமல் இப்படி –

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அத² ஹைநம் கா³ர்ஹபத்யோঽநுஶஶாஸ ப்ருʼதி²வ்யக்³நிரந்நமாதி³த்ய
இதி ய ஏஷ ஆதி³த்யே புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி ஸ
ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.11.1॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.11.2॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

அத² ஹைநமந்வாஹார்யபசநோঽநுஶஶாஸாபோ தி³ஶோ நக்ஷத்ராணி
சந்த்³ரமா இதி ய ஏஷ சந்த்³ரமஸி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி
ஸ ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.12.1॥

கார்ஹபத்ன்ய அக்னி உபதேசிக்க -அக்னியை உபாசனம் -சூர்யா மண்டலா மதியவர்த்தியே நான்

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.12.2॥

பாபங்கள் ஒழிந்து உயர்ந்த கதி பலன்

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹைநமாஹவநீயோঽநுஶஶாஸ ப்ராண ஆகாஶோ த்³யௌர்வித்³யுதி³தி
ய ஏஷ வித்³யுதி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி ஸ
ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.13.1॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தே ஹோசுருபகோஸலைஷா ஸோம்ய தேঽஸ்மத்³வித்³யாத்மவித்³யா
சாசார்யஸ்து தே க³திம் வக்தேத்யாஜகா³ம
ஹாஸ்யாசார்யஸ்தமாசார்யோঽப்⁴யுவாதோ³பகோஸல3 இதி
॥ 4.14.1॥

சந்திரனை உபாசிப்பாய் அடுத்து
மின்னலில் உள்ள புருஷனே நமக்குள்ளே இருக்கும் புருஷோத்தமன்
ஓர் அளவு சொல்லிக் கொடுத்துள்ளோம் ப்ரஹ்மத்தை பற்றி -மேலே ஆச்சார்யர் மூலம் அறிந்து கொள் –

ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ப்³ரஹ்மவித³ இவ ஸோம்ய தே முக²ம் பா⁴தி
கோ நு த்வாநுஶஶாஸேதி கோ நு மாநுஶிஷ்யாத்³போ⁴ இதீஹாபேவ
நிஹ்நுத இமே நூநமீத்³ருʼஶா அந்யாத்³ருʼஶா இதீஹாக்³நீநப்⁴யூதே³
கிம் நு ஸோம்ய கில தேঽவோசந்நிதி ॥ 4.14.2॥

இத³மிதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே லோகாந்வாவ கில ஸோம்ய தேঽவோசந்நஹம்
து தே தத்³வக்ஷ்யாமி யதா² புஷ்கரபலாஶ ஆபோ ந ஶ்லிஷ்யந்த
ஏவமேவம்விதி³ பாபம் கர்ம ந ஶ்லிஷ்யத இதி ப்³ரவீது மே
ப⁴க³வாநிதி தஸ்மை ஹோவாச ॥ 4.14.3॥

உபகோஸலனை பார்த்து ப்ரஹ்ம ஞானம் அறிந்தவனாக அறிந்து –
பிள்ளை பாதி தான் தெரிந்து -எப்படி பதில் -பிரசன்னமாகி காட்சி
நிச்சிந்தை க்ருதார்த்தனாக -பண்ண வேண்டியதை பண்ணி முடித்தவனாக அறிந்து –
உள்ளே உள்ள ப்ரஹ்மம் -அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியுமே
தேவதைகள் கற்றுக் கொடுத்து -ஆச்சார்யர் மூலம் முழுவதும் அறிந்து கொள்ள -சொல்லி தேவரீர் தஞ்சம்
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ஸ்வரூபம் மட்டும் அறிந்தாய் –
பாபங்கள் ஒட்டாத படி -தாமரை இலைத்தண்ணீர் போலே ஆக்குவேன் -நெருப்பில் இட்ட பஞ்சு போலே அழிக்க சொல்லவில்லையே
ப்ரஹ்ம ஸூத்ர விசாரம் –தத் அதிகம உத்தர பூர்வாகம் அஸ்லேஷ விநாசம் –
போய பிழை பூர்வாகம் -புகு தருவான் நின்றன உத்தராகம்–மாரீசன் ஸூ பாஹு போலே –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ய ஏஷோঽக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யத ஏஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி
தத்³யத்³யப்யஸ்மிந்ஸர்பிர்வோத³கம் வா ஸிஞ்சதி வர்த்மநீ ஏவ
க³ச்ச²தி ॥ 4.15.1॥

உன்னாலே அப்படி ப்ரஹ்மத்தை உபாஸிக்க முடியாது –
வலக்கண்ணில் புருஷன் -அந்தராத்மா -அவனை உபாசிப்பாய்
அஷி புருஷ உபாசனம் -கண்ணின் மூலம் சூர்யன் -உன்னிடம் உள்ளதை நினைத்தால் தான் உன்னால் அறிய முடியும் –
பரம போக்யமாக உன்னை அனுபவிக்கிறான்
அவன் சுக ரூபம் அவர்கள் சொல்லிக் கொடுக்க -உனக்கு சுகத்தை அனுபவிக்கச் செய்வார் இவர் உபதேசம் –

ஏதꣳ ஸம்யத்³வாம இத்யாசக்ஷத ஏதꣳ ஹி ஸர்வாணி
வாமாந்யபி⁴ஸம்யந்தி ஸர்வாண்யேநம் வாமாந்யபி⁴ஸம்யந்தி
ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.2॥

ஏஷ உ ஏவ வாமநீரேஷ ஹி ஸர்வாணி வாமாநி நயதி
ஸர்வாணி வாமாநி நயதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.3॥

கல்யாண குணங்களுடன் கூடியவன்
வாமனன் -சேவிப்பாறை தரிசனத்தால் சுகம் கொடுப்பார்
பாமினி-பிரகாச ரூபம் பரஞ்சோதி

ஏஷ உ ஏவ பா⁴மநீரேஷ ஹி ஸர்வேஷு லோகேஷு பா⁴தி
ஸர்வேஷு லோகேஷு பா⁴தி ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.4॥

அத² யது³ சைவாஸ்மிஞ்ச²வ்யம் குர்வந்தி யதி³ ச
நார்சிஷமேவாபி⁴ஸம்ப⁴வந்த்யர்சிஷோঽஹரஹ்ந
ஆபூர்யமாணபக்ஷமாபூர்யமாணபக்ஷாத்³யாந்ஷடு³த³ங்ஙேதி
மாஸாꣳஸ்தாந்மாஸேப்⁴ய: ஸம்வத்ஸரꣳ
ஸம்வத்ஸராதா³தி³த்யமாதி³த்யாச்சந்த்³ரமஸம் சந்த்³ரமஸோ வித்³யுதம்
தத் புருஷோঽமாநவ: ஸ ஏநாந்ப்³ரஹ்ம க³மயத்யேஷ தே³வபதோ²
ப்³ரஹ்மபத² ஏதேந ப்ரதிபத்³யமாநா இமம் மாநவமாவர்தம் நாவர்தந்தே
நாவர்தந்தே ॥ 4.15.5॥

அர்ச்சிராதி மார்க்கம் -காட்டி அருளுகிறார் இதில் -அறிந்து கொண்டால் தானே உபாசனத்துக்கு வருவோம் –
அத்புத மந்த்ரம் -நா வர்த்தந்தே-திரும்பாத மார்க்கம் –சூழ்ந்து அகன்று -பதிகம் –
அர்ச்சிஸ் -சுக்ல பக்ஷம்- அயனம்- சம்வத்சரம் -இவ்வாறு ஆறு லோகங்கள்
சூர்யா சந்த்ர லோகம் –ஏழாவது எட்டாவது
வித்யுத் ஒன்பதாவது -அமானவன்-இவன்
வருண இந்திர சத்யா லோகம் -ஆக -12-லோகங்கள் -கோசி -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –
தர்ம வர்மா திருச்சுற்று -விமான திருச்சுற்று -வழியாக இன்றும் சேவை நமக்காக நம்பெருமாள்
வைகுண்ட வாசலுக்குள் -திருப்பரிவட்டம் மாற்றி -விரஜை நீராட்டத்துக்கு பின்பு –
வைகுண்டத்தில் -சந்த்ர புஷ்கரணி போலே -சஹஸ்ர தூணா மணி மண்டபம் -1000-கால்கள் இல்லை –
கொட்டாய் போட்டு நிறைப்பி -வெளி மணல் வெளியில் –
1102-உருப்படி அமுது செய்வார் திருவாய்மொழி பாசுரம் கணக்குப்படி –

இந்த உபாசகனுக்கு வரும் பிழைகளை போக்க பிராயச்சித்த முறைகளை சொல்லும் மேலே இரண்டு கண்டங்களாலே

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஏஷ ஹ வை யஜ்ஞோ யோঽயம் பவதே ஏஷ ஹ யந்நித³ꣳ ஸர்வம் புநாதி
யதே³ஷ யந்நித³ꣳ ஸர்வம் புநாதி தஸ்மாதே³ஷ ஏவ யஜ்ஞஸ்தஸ்ய
மநஶ்ச வாக்ச வர்தநீ ॥ 4.16.1॥

தயோரந்யதராம் மநஸா ஸꣳஸ்கரோதி ப்³ரஹ்மா வாசா
ஹோதாத்⁴வர்யுருத்³கா³தாந்யதராꣳஸ யத்ரௌபாக்ருʼதே ப்ராதரநுவாகே
புரா பரிதா⁴நீயாயா ப்³ரஹ்மா வ்யவத³தி ॥ 4.16.2॥

அந்யதராமேவ வர்தநீꣳ ஸꣳஸ்கரோதி ஹீயதேঽந்யதரா
ஸ யதை²கபாத்³வ்ரஜந்ரதோ² வைகேந சக்ரேண வர்தமாநோ
ரிஷ்யத்யேவமஸ்ய யஜ்ஞோரிஷ்யதி யஜ்ஞꣳ ரிஷ்யந்தம்
யஜமாநோঽநுரிஷ்யதி ஸ இஷ்ட்வா பாபீயாந்ப⁴வதி ॥ 4.16.3॥

அத² யத்ரோபாக்ருʼதே ப்ராதரநுவாகே ந புரா பரிதா⁴நீயாயா ப்³ரஹ்மா
வ்யவத³த்யுபே⁴ ஏவ வர்தநீ ஸꣳஸ்குர்வந்தி ந ஹீயதேঽந்யதரா
॥ 4.16.4॥

ஸ யதோ²ப⁴யபாத்³வ்ரஜந்ரதோ² வோபா⁴ப்⁴யாம் சக்ராப்⁴யாம் வர்தமாந:
ப்ரதிதிஷ்ட²த்யேவமஸ்ய யஜ்ஞ: ப்ரதிதிஷ்ட²தி யஜ்ஞம் ப்ரதிதிஷ்ட²ந்தம்
யஜமாநோঽநுப்ரதிதிஷ்ட²தி ஸ இஷ்ட்வா ஶ்ரேயாந்ப⁴வதி ॥ 4.16.5॥

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ப்ரஜாபதிர்லோகாநப்⁴யதபத்தேஷாம் தப்யமாநாநாꣳ
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத³க்³நிம் ப்ருʼதி²வ்யா வாயுமந்தரிக்ஷாதாதி³த்யம் தி³வ:
॥ 4.17.1॥

ஸ ஏதாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அப்⁴யதபத்தாஸாம் தப்யமாநாநாꣳ
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத³க்³நேர்ருʼசோ வாயோர்யஜூꣳஷி ஸாமாந்யாதி³த்யாத்
॥ 4.17.2॥

ஸ ஏதாம் த்ரயீம் வித்³யாமப்⁴யதபத்தஸ்யாஸ்தப்யமாநாயா
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத்³பூ⁴ரித்ய்ருʼக்³ப்⁴யோ பு⁴வரிதி யஜுர்ப்⁴ய: ஸ்வரிதி
ஸாமப்⁴ய: ॥ 4.17.3॥

தத்³யத்³ருʼக்தோ ரிஷ்யேத்³பூ:⁴ ஸ்வாஹேதி கா³ர்ஹபத்யே ஜுஹுயாத்³ருʼசாமேவ
தத்³ரஸேநர்சாம் வீர்யேணர்சாம் யஜ்ஞஸ்ய விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி
॥ 4.17.4॥

ஸ யதி³ யஜுஷ்டோ ரிஷ்யேத்³பு⁴வ: ஸ்வாஹேதி த³க்ஷிணாக்³நௌ
ஜுஹுயாத்³யஜுஷாமேவ தத்³ரஸேந யஜுஷாம் வீர்யேண யஜுஷாம் யஜ்ஞஸ்ய
விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி ॥ 4.17.5॥

அத² யதி³ ஸாமதோ ரிஷ்யேத்ஸ்வ: ஸ்வாஹேத்யாஹவநீயே
ஜுஹுயாத்ஸாம்நாமேவ தத்³ரஸேந ஸாம்நாம் வீர்யேண ஸாம்நாம் யஜ்ஞஸ்ய
விரிஷ்டம் ஸந்த³தா⁴தி ॥ 4.17.6॥

தத்³யதா² லவணேந ஸுவர்ணꣳ ஸந்த³த்⁴யாத்ஸுவர்ணேந ரஜதꣳ
ரஜதேந த்ரபு த்ரபுணா ஸீஸꣳ ஸீஸேந லோஹம் லோஹேந தா³ரு
தா³ரு சர்மணா ॥ 4.17.7॥

ஏவமேஷாம் லோகாநாமாஸாம் தே³வதாநாமஸ்யாஸ்த்ரய்யா வித்³யாயா
வீர்யேண யஜ்ஞஸ்ய விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி பே⁴ஷஜக்ருʼதோ ஹ வா
ஏஷ யஜ்ஞோ யத்ரைவம்வித்³ப்³ரஹ்மா ப⁴வதி ॥ 4.17.8॥

ஏஷ ஹ வா உத³க்ப்ரவணோ யஜ்ஞோ யத்ரைவம்வித்³ப்³ரஹ்மா ப⁴வத்யேவம்வித³ꣳ
ஹ வா ஏஷா ப்³ரஹ்மாணமநுகா³தா² யதோ யத ஆவர்ததே
தத்தத்³க³ச்ச²தி ॥ 4.17.9॥

மாநவோ ப்³ரஹ்மைவைக ருʼத்விக்குரூநஶ்வாபி⁴ரக்ஷத்யேவம்வித்³த⁴
வை ப்³ரஹ்மா யஜ்ஞம் யஜமாநꣳ ஸர்வாꣳஶ்சர்த்விஜோঽபி⁴ரக்ஷதி
தஸ்மாதே³வம்வித³மேவ ப்³ரஹ்மாணம் குர்வீத நாநேவம்வித³ம் நாநேவம்வித³ம்
॥ 4.17.10॥

॥ இதி சதுர்தோ²ঽத்⁴யாய: ॥

—————————————————–

॥ பஞ்சமோঽத்⁴யாய: ॥
யோ ஹ வை ஜ்யேஷ்ட²ம் ச ஶ்ரேஷ்ட²ம் ச வேத³ ஜ்யேஷ்ட²ஶ்ச ஹ வை ஶ்ரேஷ்ட²ஶ்ச
ப⁴வதி ப்ராணோ வாவ ஜ்யேஷ்ட²ஶ்ச ஶ்ரேஷ்ட²ஶ்ச ॥ 5.1.1॥

யோ ஹ வை வஸிஷ்ட²ம் வேத³ வஸிஷ்டோ² ஹ ஸ்வாநாம் ப⁴வதி
வாக்³வாவ வஸிஷ்ட:² ॥ 5.1.2॥

யோ ஹ வை ப்ரதிஷ்டா²ம் வேத³ ப்ரதி ஹ திஷ்ட²த்யஸ்மிꣳஶ்ச
லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச சக்ஷுர்வாவ ப்ரதிஷ்டா² ॥ 5.1.3॥

யோ ஹ வை ஸம்பத³ம் வேத³ ஸꣳஹாஸ்மை காமா: பத்³யந்தே
தை³வாஶ்ச மாநுஷாஶ்ச ஶ்ரோத்ரம் வாவ ஸம்பத் ॥ 5.1.4॥

யோ ஹ வா ஆயதநம் வேதா³யதநꣳ ஹ ஸ்வாநாம் ப⁴வதி
மநோ ஹ வா ஆயதநம் ॥ 5.1.5॥

அத² ஹ ப்ராணா அஹꣳஶ்ரேயஸி வ்யூதி³ரேঽஹꣳஶ்ரேயாநஸ்ம்யஹꣳ
ஶ்ரேயாநஸ்மீதி ॥ 5.1.6॥

தே ஹ ப்ராணா: ப்ரஜாபதிம் பிதரமேத்யோசுர்ப⁴க³வந்கோ ந:
ஶ்ரேஷ்ட² இதி தாந்ஹோவாச யஸ்மிந்வ உத்க்ராந்தே ஶரீரம்
பாபிஷ்ட²தரமிவ த்³ருʼஶ்யேத ஸ வ: ஶ்ரேஷ்ட² இதி ॥ 5.1.7॥

பிராண வித்யை
பஞ்சாக்கினி வித்யை
வைஸ்ராவண வித்யை -மூன்றும் அடுத்து
தூமாதி மார்க்கம், சந்த்ர லோகம் சுவர்க்கம் போக -புண்யங்கள் அடியாக –
பிராண வித்யை -கண் காது மூக்கு எது சிறந்தது போட்டி-யார் வெளியில் போனால் உடம்பு தத்தளிக்குமோ -பார்த்து
வாக் வைபவம் பணக்காரன் ஆகிறான்
கண் இருந்தால் தானே மேடு பள்ளம் தெரியும்
வேத சாஸ்திரம் கேட்டு அர்த்தம் அறிய
அனுபவிப்பது மனாஸ் -இப்படி நாலும் பேச
ஜிதந்தே -தோற்றோம் –பழையவர் சிறந்தவர் –

ஸா ஹ வாகு³ச்சக்ராம ஸா ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² கலா அவத³ந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேண
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ வாக் ॥ 5.1.8॥

வெளியில் போக -பிராணனால் பேச / பிராணவாயுவால் பார்த்து -இல்லாததை பிராணனால் சரி செய்து

சக்ஷுர்ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா²ந்தா⁴ அபஶ்யந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேண
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ சக்ஷு: ॥ 5.1.9॥

ஶ்ரோத்ரꣳ ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² ப³தி⁴ரா அஶ்ருʼண்வந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ ஶ்ரோத்ரம் ॥ 5.1.10॥

மநோ ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² பா³லா அமநஸ:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா
ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேணைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ மந: ॥ 5.1.11॥

அத² ஹ ப்ராண உச்சிக்ரமிஷந்ஸ யதா² ஸுஹய:
பட்³வீஶஶங்கூந்ஸங்கி²தே³தே³வமிதராந்ப்ராணாந்ஸமகி²த³த்தꣳ
ஹாபி⁴ஸமேத்யோசுர்ப⁴க³வந்நேதி⁴ த்வம் ந: ஶ்ரேஷ்டோ²ঽஸி
மோத்க்ரமீரிதி ॥ 5.1.12॥

அத² ஹைநம் வாகு³வாச யத³ஹம் வஸிஷ்டோ²ঽஸ்மி த்வம்
தத்³வஸிஷ்டோ²ঽஸீத்யத² ஹைநம் சக்ஷுருவாச யத³ஹம்
ப்ரதிஷ்டா²ஸ்மி த்வம் தத்ப்ரதிஷ்டா²ஸீதி ॥ 5.1.13॥

அத² ஹைநꣳஶ்ரோத்ரமுவாச யத³ஹம் ஸம்பத³ஸ்மி த்வம்
தத்ஸம்பத³ஸீத்யத² ஹைநம் மந உவாச யத³ஹமாயதநமஸ்மி
த்வம் ததா³யதநமஸீதி ॥ 5.1.14॥

ந வை வாசோ ந சக்ஷூꣳஷி ந ஶ்ரோத்ராணி ந
மநாꣳஸீத்யாசக்ஷதே ப்ராணா இத்யேவாசக்ஷதே ப்ராணோ
ஹ்யேவைதாநி ஸர்வாணி ப⁴வதி ॥ 5.1.15॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ஸ ஹோவாச கிம் மேঽந்நம் ப⁴விஷ்யதீதி யத்கிஞ்சிதி³த³மா
ஶ்வப்⁴ய ஆ ஶகுநிப்⁴ய இதி ஹோசுஸ்தத்³வா ஏதத³நஸ்யாந்நமநோ
ஹ வை நாம ப்ரத்யக்ஷம் ந ஹ வா ஏவம்விதி³ கிஞ்சநாநந்நம்
ப⁴வதீதி ॥ 5.2.1॥

ஸ ஹோவாச கிம் மே வாஸோ ப⁴விஷ்யதீத்யாப இதி
ஹோசுஸ்தஸ்மாத்³வா ஏதத³ஶிஷ்யந்த:
புரஸ்தாச்சோபரிஷ்டாச்சாத்³பி:⁴ பரித³த⁴தி
லம்பு⁴கோ ஹ வாஸோ ப⁴வத்யநக்³நோ ஹ ப⁴வதி ॥ 5.2.2॥

எது அன்னம் -எனக்கு
ஆடு மனுஷ்யன் சாப்பிடுவதை -எந்த திருப்தி அது உனக்கு சமர்ப்பிப்போம்
ஆடை போடுவது பரிசேஷணம்

தத்³தை⁴தத்ஸத்யகாமோ ஜாபா³லோ கோ³ஶ்ருதயே வையாக்⁴ரபத்³யாயோக்த்வோவாச
யத்³யப்யேநச்சு²ஷ்காய ஸ்தா²ணவே ப்³ரூயாஜ்ஜாயேரந்நேவாஸ்மிஞ்சா²கா:²
ப்ரரோஹேயு: பலாஶாநீதி ॥ 5.2.3॥

அத² யதி³ மஹஜ்ஜிக³மிஷேத³மாவாஸ்யாயாம் தீ³க்ஷித்வா பௌர்ணமாஸ்யாꣳ
ராத்ரௌ ஸர்வௌஷத⁴ஸ்ய மந்த²ம் த³தி⁴மது⁴நோருபமத்²ய ஜ்யேஷ்டா²ய
ஶ்ரேஷ்டா²ய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா மந்தே²
ஸம்பாதமவநயேத் ॥ 5.2.4॥

வஸிஷ்டா²ய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா மந்தே²
ஸம்பாதமவநயேத்ப்ரதிஷ்டா²யை ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேத்ஸம்பதே³ ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேதா³யதநாய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேத் ॥ 5.2.5॥

அத² ப்ரதிஸ்ருʼப்யாஞ்ஜலௌ மந்த²மாதா⁴ய ஜபத்யமோ நாமாஸ்யமா
ஹி தே ஸர்வமித³ꣳ ஸ ஹி ஜ்யேஷ்ட:² ஶ்ரேஷ்டோ² ராஜாதி⁴பதி:
ஸ மா ஜ்யைஷ்ட்²யꣳ ஶ்ரைஷ்ட்²யꣳ ராஜ்யமாதி⁴பத்யம்
க³மயத்வஹமேவேத³ꣳ ஸர்வமஸாநீதி ॥ 5.2.6॥

அத² க²ல்வேதயர்சா பச்ச² ஆசாமதி தத்ஸவிதுர்வ்ருʼணீமஹ
இத்யாசாமதி வயம் தே³வஸ்ய போ⁴ஜநமித்யாசாமதி ஶ்ரேஷ்ட²ꣳ
ஸர்வதா⁴தமமித்யாசாமதி துரம் ப⁴க³ஸ்ய தீ⁴மஹீதி ஸர்வம் பிப³தி
நிர்ணிஜ்ய கꣳஸம் சமஸம் வா பஶ்சாத³க்³நே: ஸம்விஶதி சர்மணி வா
ஸ்த²ண்டி³லே வா வாசம்யமோঽப்ரஸாஹ: ஸ யதி³ ஸ்த்ரியம்
பஶ்யேத்ஸம்ருʼத்³த⁴ம் கர்மேதி வித்³யாத் ॥ 5.2.7॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ யதா³ கர்மஸு காம்யேஷு ஸ்த்ரியꣳ ஸ்வப்நேஷு
பஶ்யந்தி ஸம்ருʼத்³தி⁴ம் தத்ர ஜாநீயாத்தஸ்மிந்ஸ்வப்நநித³ர்ஶநே
தஸ்மிந்ஸ்வப்நநித³ர்ஶநே ॥ 5.2.8॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ஶ்வேதகேதுர்ஹாருணேய: பஞ்சாலாநாꣳ ஸமிதிமேயாய
தꣳ ஹ ப்ரவாஹணோ ஜைவலிருவாச குமாராநு
த்வாஶிஷத்பிதேத்யநு ஹி ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.1॥

பஞ்சாக்கினி வித்யை அடுத்து பல கண்டங்கள் மூலம்
ப்ரவாஹனன் ராஜ்ஜியம் இடம் ஸ்வேதகேது போக

வேத்த² யதி³தோঽதி⁴ ப்ரஜா: ப்ரயந்தீதி ந ப⁴க³வ இதி வேத்த²
யதா² புநராவர்தந்த3 இதி ந ப⁴க³வ இதி வேத்த²
பதோ²ர்தே³வயாநஸ்ய பித்ருʼயாணஸ்ய ச வ்யாவர்தநா3 இதி
ந ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.2॥

வேத்த² யதா²ஸௌ லோகோ ந ஸம்பூர்யத3 இதி ந ப⁴க³வ இதி
வேத்த² யதா² பஞ்சம்யாமாஹுதாவாப: புருஷவசஸோ
ப⁴வந்தீதி நைவ ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.3 ॥

அதா²நு கிமநுஶிஷ்டோ²ঽவோசதா² யோ ஹீமாநி ந
வித்³யாத்கத²ꣳ ஸோঽநுஶிஷ்டோ ப்³ருவீதேதி ஸ ஹாயஸ்த:
பிதுரர்த⁴மேயாய தꣳ ஹோவாசாநநுஶிஷ்ய வாவ கில மா
ப⁴க³வாநப்³ரவீத³நு த்வாஶிஷமிதி ॥ 5.3.4 ॥

எந்த மார்க்கம் மூலம் போகிறார்கள்
சென்றவர் எப்படி திரும்புகிறார்கள்
கேட்க தெரியாது என்று சொல்ல
தேவ யானும் -அர்ச்சிராதி கதி
பித்ரு யானும் திரும்பி வருவது
போயிண்டே இருந்தால் அங்கு இடம் உள்ளதா

பஞ்ச மா ராஜந்யப³ந்து:⁴ ப்ரஶ்நாநப்ராக்ஷீத்தேஷாம்
நைகஞ்சநாஶகம் விவக்துமிதி ஸ ஹோவாச யதா² மா த்வம்
ததை³தாநவதோ³ யதா²ஹமேஷாம் நைகஞ்சந வேத³
யத்³யஹமிமாநவேதி³ஷ்யம் கத²ம் தே நாவக்ஷ்யமிதி ॥ 5.3.5॥

தெரியாமல் அப்பா இடம் போக -எனக்கும் தெரியாது
ஷத்ரியன் இவன் இடம் வந்து கேட்க -நீர் கற்று வந்து சொல்லிக் கொடும் என்ன –

ஸ ஹ கௌ³தமோ ராஜ்ஞோঽர்த⁴மேயாய தஸ்மை ஹ ப்ராப்தாயார்ஹாம் சகார
ஸ ஹ ப்ராத: ஸபா⁴க³ உதே³யாய தꣳ ஹோவாச மாநுஷஸ்ய
ப⁴க³வந்கௌ³தம வித்தஸ்ய வரம் வ்ருʼணீதா² இதி ஸ ஹோவாச தவைவ
ராஜந்மாநுஷம் வித்தம் யாமேவ குமாரஸ்யாந்தே
வாசமபா⁴ஷதா²ஸ்தாமேவ மே ப்³ரூஹீதி ஸ ஹ க்ருʼச்ச்²ரீ ப³பூ⁴வ
॥ 5.3.6॥

தꣳ ஹ சிரம் வஸேத்யாஜ்ஞாபயாஞ்சகார தꣳ ஹோவாச
யதா² மா த்வம் கௌ³தமாவதோ³ யதே²யம் ந ப்ராக்த்வத்த: புரா வித்³யா
ப்³ராஹ்மணாந்க³ச்ச²தி தஸ்மாது³ ஸர்வேஷு லோகேஷு க்ஷத்ரஸ்யைவ
ப்ரஶாஸநமபூ⁴தி³தி தஸ்மை ஹோவாச ॥ 5.3.7

ஷத்ரியருக்குள் தான் இந்த ரஹஸ்யம் –
முதல் தடவையாக அந்தணருக்கு
நீர் கேட்பதால் உபதேசிக்கிறேன்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அஸௌ வாவ லோகோ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யாதி³த்ய ஏவ
ஸமித்³ரஶ்மயோ தூ⁴மோঽஹரர்சிஶ்சந்த்³ரமா அங்கா³ரா நக்ஷத்ராணி
விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.4.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா: ஶ்ரத்³தா⁴ம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா அஹுதே: ஸோமோ ராஜா ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.4.2 ॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

பர்ஜந்யோ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்ய வாயுரேவ ஸமித³ப்⁴ரம் தூ⁴மோ
வித்³யுத³ர்சிரஶநிரங்கா³ராஹ்ராத³நயோ விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.5.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா: ஸோமꣳ ராஜாநம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேர்வர்ஷꣳ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.5.2॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ப்ருʼதி²வீ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யா: ஸம்வத்ஸர ஏவ
ஸமிதா³காஶோ தூ⁴மோ ராத்ரிரர்சிர்தி³ஶோঽங்கா³ரா
அவாந்தரதி³ஶோ விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.6.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா வர்ஷம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேரந்நꣳ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

புருஷோ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்ய வாகே³வ ஸமித்ப்ராணோ தூ⁴மோ
ஜிஹ்வார்சிஶ்சக்ஷுரங்கா³ரா: ஶ்ரோத்ரம் விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.7.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா அந்நம் ஜுஹ்வதி தஸ்யா
ஆஹுதே ரேத: ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.7.2॥

॥ இதி ஸபதம: க²ண்ட:³ ॥

ஹோம குண்டம் -ஆஹுதி —
சுவர்க்கம் -மேகம் -பிருத்வி -புருஷன் -ஸ்த்ரீ ஐந்தும்
ஸ்ரத்தா முதல் ஆஹுதி -சோமன் பிறக்க -அனுபவித்து முடித்து –
மேகம் அடுத்து ஜீவனை ஆஹுதியாக கொடுக்க -வ்ருஷடி உத்பத்தி
பிருத்வி ஹோம குண்டம் -மழை பட்டு நெல் அன்னம் -புருஷன் நாலாவது அக்னி
புருஷன் உண்டு ஆண் ரேதஸ்
பெண் ஐந்தாவது அக்னி குண்டம் -கர்ப்பம் -மனுஷ்யனாகிறான்
அடுத்த தசைக்கு போவது துர்லபம் -அரிது அரிது மானிடப்பிறவி அரிது இதனாலே –
சுழற்சி இப்படி –
வெளியில் வர ஆசைப்பட்டு வந்தால் தானே மீளலாம்
ஞான ஆனந்த மயனாக இருந்து இப்படி சுழல வேண்டுமோ என்ற எண்ணம் வேண்டுமே

————————————————

யோஷா வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யா உபஸ்த² ஏவ ஸமித்³யது³பமந்த்ரயதே
ஸ தூ⁴மோ யோநிரர்சிர்யத³ந்த: கரோதி தேঽங்கா³ரா அபி⁴நந்தா³
விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.8.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா ரேதோ ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேர்க³ர்ப:⁴ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.8.2 ॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

இதி து பஞ்சம்யாமாஹுதாவாப: புருஷவசஸோ ப⁴வந்தீதி
ஸ உல்பா³வ்ருʼதோ க³ர்போ⁴ த³ஶ வா நவ வா மாஸாநந்த: ஶயித்வா
யாவத்³வாத² ஜாயதே ॥ 5.9.1॥

ஸ ஜாதோ யாவதா³யுஷம் ஜீவதி தம் ப்ரேதம் தி³ஷ்டமிதோঽக்³நய
ஏவ ஹரந்தி யத ஏவேதோ யத: ஸம்பூ⁴தோ ப⁴வதி ॥ 5.9.2॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————

தத்³ய இத்த²ம் விது:³। யே சேமேঽரண்யே ஶ்ரத்³தா⁴ தப இத்யுபாஸதே
தேঽர்சிஷமபி⁴ஸம்ப⁴வந்த்யர்சிஷோঽஹரஹ்ந
ஆபூர்யமாணபக்ஷமாபூர்யமாணபக்ஷாத்³யாந்ஷடு³த³ங்ஙேதி
மாஸாꣳஸ்தாந் ॥ 5.10.1॥

மாஸேப்⁴ய: ஸம்வத்ஸரꣳ ஸம்வத்ஸராதா³தி³த்யமாதி³த்யாச்சந்த்³ரமஸம்
சந்த்³ரமஸோ வித்³யுதம் தத்புருஷோঽமாநவ: ஸ ஏநாந்ப்³ரஹ்ம
க³மயத்யேஷ தே³வயாந: பந்தா² இதி ॥ 5.10.2॥

அத² ய இமே க்³ராம இஷ்டாபூர்தே த³த்தமித்யுபாஸதே தே
தூ⁴மமபி⁴ஸம்ப⁴வந்தி தூ⁴மாத்³ராத்ரிꣳ
ராத்ரேரபரபக்ஷமபரபக்ஷாத்³யாந்ஷட்³த³க்ஷிணைதி
மாஸாꣳஸ்தாந்நைதே ஸம்வத்ஸரமபி⁴ப்ராப்நுவந்தி ॥ 5.10.3॥

மாஸேப்⁴ய: பித்ருʼலோகம் பித்ருʼலோகாதா³காஶமாகாஶாச்சந்த்³ரமஸமேஷ
ஸோமோ ராஜா தத்³தே³வாநாமந்நம் தம் தே³வா ப⁴க்ஷயந்தி ॥ 5.10.4॥

தஸ்மிந்யவாத்ஸம்பாதமுஷித்வாதை²தமேவாத்⁴வாநம் புநர்நிவர்தந்தே
யதே²தமாகாஶமாகாஶாத்³வாயும் வாயுர்பூ⁴த்வா தூ⁴மோ ப⁴வதி
தூ⁴மோ பூ⁴த்வாப்⁴ரம் ப⁴வதி ॥ 5.10.5॥

அப்⁴ரம் பூ⁴த்வா மேகோ⁴ ப⁴வதி மேகோ⁴ பூ⁴த்வா ப்ரவர்ஷதி
த இஹ வ்ரீஹியவா ஓஷதி⁴வநஸ்பதயஸ்திலமாஷா இதி
ஜாயந்தேঽதோ வை க²லு து³ர்நிஷ்ப்ரபதரம் யோ யோ ஹ்யந்நமத்தி
யோ ரேத: ஸிஞ்சதி தத்³பூ⁴ய ஏவ ப⁴வதி ॥ 5.10.6॥

தேவ யானம்
தூப மானம் -இருட்டு -தேய் பிறை -தஷிணாயணம் -சம்வத்சரம் பித்ரு லோகம் ஆகாசம்
சந்த்ர லோகம் -அனுபவித்து திரும்பி -ஆகாசம் வாயு தூமம் –
மூன்றாவது மார்க்கம் -புழுவாக பிறந்து -ஞானமே இல்லாத ஜென்மமாக இங்கேயே இருப்பதால்
அங்கே போனவர்கள் குறைய

தத்³ய இஹ ரமணீயசரணா அப்⁴யாஶோ ஹ யத்தே ரமணீயாம்
யோநிமாபத்³யேரந்ப்³ராஹ்மணயோநிம் வா க்ஷத்ரியயோநிம் வா வைஶ்யயோநிம்
வாத² ய இஹ கபூயசரணா அப்⁴யாஶோ ஹ யத்தே கபூயாம்
யோநிமாபத்³யேரஞ்ஶ்வயோநிம் வா ஸூகரயோநிம் வா
சண்டா³லயோநிம் வா ॥ 5.10.7॥

அதை²தயோ: பதோ²ர்ந கதரேணசந தாநீமாநி
க்ஷுத்³ராண்யஸக்ருʼதா³வர்தீநி பூ⁴தாநி ப⁴வந்தி ஜாயஸ்வ
ம்ரியஸ்வேத்யேதத்த்ருʼதீயꣳஸ்தா²நம் தேநாஸௌ லோகோ ந ஸம்பூர்யதே
தஸ்மாஜ்ஜுகு³ப்ஸேத ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 5.10.8॥

ஸ்தேநோ ஹிரண்யஸ்ய ஸுராம் பிப³ꣳஶ்ச கு³ரோஸ்தல்பமாவஸந்ப்³ரஹ்மஹா
சைதே பதந்தி சத்வார: பஞ்சமஶ்சாசரꣳஸ்தைரிதி ॥ 5.10.9॥

அத² ஹ ய ஏதாநேவம் பஞ்சாக்³நீந்வேத³ ந ஸஹ
தைரப்யாசரந்பாப்மநா லிப்யதே ஶுத்³த:⁴ பூத: புண்யலோகோ ப⁴வதி
ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 5.10.10॥

பாபம் பண்ணி- பாப யோனி -புண்யம் செய்தால் புண்ய யோனி -திருத்தலாம் –
பஞ்சாக்னி அறிந்து வெளி வர சாஸ்திரம் சொல்லுமே

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ப்ராசீநஶால ஔபமந்யவ: ஸத்யயஜ்ஞ:
பௌலுஷிரிந்த்³ரத்³யும்நோ பா⁴ல்லவேயோ ஜந: ஶார்கராக்ஷ்யோ
பு³டி³ல ஆஶ்வதராஶ்விஸ்தே ஹைதே மஹாஶாலா மஹாஶ்ரோத்ரியா:
ஸமேத்ய மீமாꣳஸாம் சக்ரு: கோ ந ஆத்மா கிம் ப்³ரஹ்மேதி ॥ 5.11.1॥

வைச்வானர வித்யை -முழுமையான ப்ரஹ்மம் -எது -ஆறு பேர் அரசன் இடம் சென்று
ராஜ ரிஷி -இடம் சென்று -ஆறு கேள்விகள் -கேகேய தேச ராஜா அஸ்வபதி
அஹம் வைச்வானர பூத்யா– வயிற்றில் நெருப்பாக இருக்கும் ப்ரஹ்மம்
ஆகாசம் ஆதித்யன் -தலையை மட்டும் -பிருத்வியை காளை மட்டும் பார்த்தவனாவான்
பிராணா –உதானா சுவாஹா உள்ளே உள்ள அக்னிக்கு -ஆஹுதி -தேஜஸ் மிக்கு ஜெயிக்கும் -ஆரோக்யம் கிட்டும் –

தே ஹ ஸம்பாத³யாஞ்சக்ருருத்³தா³லகோ வை ப⁴க³வந்தோঽயமாருணி:
ஸம்ப்ரதீமமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமத்⁴யேதி தꣳ
ஹந்தாப்⁴யாக³ச்சா²மேதி தꣳ ஹாப்⁴யாஜக்³மு: ॥ 5.11.2॥

அருணன் பிள்ளை – உத்தாலர் -இவர் பிள்ளை -ஸ்வேதகேது –

ஸ ஹ ஸம்பாத³யாஞ்சகார ப்ரக்ஷ்யந்தி மாமிமே
மஹாஶாலா மஹாஶ்ரோத்ரியாஸ்தேப்⁴யோ ந ஸர்வமிவ ப்ரதிபத்ஸ்யே
ஹந்தாஹமந்யமப்⁴யநுஶாஸாநீதி ॥ 5.11.3॥

தாந்ஹோவாசாஶ்வபதிர்வை ப⁴க³வந்தோঽயம் கைகேய:
ஸம்ப்ரதீமமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமத்⁴யேதி
தꣳஹந்தாப்⁴யாக³ச்சா²மேதி தꣳஹாப்⁴யாஜக்³மு: ॥ 5.11.4॥

அஸ்வபதி ஞானி சிறந்த உபாசகன் இடம் இவரைக் கூட்டிப்போக –

தேப்⁴யோ ஹ ப்ராப்தேப்⁴ய: ப்ருʼத²க³ர்ஹாணி காரயாஞ்சகார
ஸ ஹ ப்ராத: ஸஞ்ஜிஹாந உவாச ந மே ஸ்தேநோ ஜநபதே³ ந
கர்த³ர்யோ ந மத்³யபோ நாநாஹிதாக்³நிர்நாவித்³வாந்ந ஸ்வைரீ ஸ்வைரிணீ
குதோ யக்ஷ்யமாணோ வை ப⁴க³வந்தோঽஹமஸ்மி யாவதே³கைகஸ்மா
ருʼத்விஜே த⁴நம் தா³ஸ்யாமி தாவத்³ப⁴க³வத்³ப்⁴யோ தா³ஸ்யாமி
வஸந்து ப⁴க³வந்த இதி ॥ 5.11.5॥

ப்ரதிஜ்ஜை செய்து தானம் வழங்கி திருடர்கள் இல்லை -அக்னி கார்யம் விட்டவர்கள் இல்லை
தவறான நடத்தை உள்ளவர்கள் இல்லை குற்றம் இல்லாத தானம்

தே ஹோசுர்யேந ஹைவார்தே²ந புருஷஶ்சரேத்தꣳஹைவ
வதே³தா³த்மாநமேவேமம் வைஶ்வாநரꣳ ஸம்ப்ரத்யத்⁴யேஷி தமேவ நோ
ப்³ரூஹீதி ॥ 5.11.6॥

தக்ஷிணை இலக்கு இல்லை –

தாந்ஹோவாச ப்ராதர்வ: ப்ரதிவக்தாஸ்மீதி தே ஹ ஸமித்பாணய:
பூர்வாஹ்ணே ப்ரதிசக்ரமிரே தாந்ஹாநுபநீயைவைதது³வாச ॥ 5.11.7॥

நாளை சொல்கிறேன் -உங்களுக்கு எவ்வளவு தெரியும் நிலையை அறிந்து அது தொடக்கி சொல்வேன்

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ஔபமந்யவ கம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இதி தி³வமேவ ப⁴க³வோ
ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை ஸுதேஜா ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்தவ ஸுதம் ப்ரஸுதமாஸுதம் குலே
த்³ருʼஶ்யதே ॥ 5.12.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
மூதா⁴ த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச மூர்தா⁴ தே
வ்யபதிஷ்யத்³யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.12.2॥

ஆகாசம் மேலே ஸ்வர்க்கம் லோகத்தை வைச்வானராக உபாசனம் முதலில் சொன்னவன்
தலையை மட்டும் உபாசிக்கிறாய் -முழுமையாக என்று நினைத்தாயானால் தலை போய் இருக்கும் நல்ல வேளை இன்று நீ வந்தாய்
அங்கம் மட்டும் -உபாசித்து -முக்தி கிட்டாதே -வாழும் கால நன்மை மட்டுமே கிட்டும்
அவாந்தர பலன் -நெல் குத்த வேர்வை வருவது போலே –

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹோவாச ஸத்யயஜ்ஞம் பௌலுஷிம் ப்ராசீநயோக்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இத்யாதி³த்யமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி
ஹோவாசைஷ வை விஶ்வரூப ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்தவ ப³ஹு விஶ்வரூபம் குலே
த்³ருʼஶ்யதே ॥ 5.13.1॥

அடுத்தவன் ஆத்யனாக உபாசனம்- ஓளி சாம்யம் உண்டே -குலம் பெருகும் ப்ரஹ்ம ஞானிகள் –
கண்ணை மட்டுமே உபாசித்தவனாக ஆவாய் –

ப்ரவ்ருʼத்தோঽஶ்வதரீரதோ² தா³ஸீநிஷ்கோঽத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி
ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே
ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே சக்ஷுஷேததா³த்மந இதி
ஹோவாசாந்தோ⁴ঽப⁴விஷ்யோ யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

அத² ஹோவாசேந்த்³ரத்³யும்நம் பா⁴ல்லவேயம் வையாக்⁴ரபத்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இதி வாயுமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி
ஹோவாசைஷ வை ப்ருʼத²க்³வர்த்மாத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்த்வாம் ப்ருʼத²க்³ப³லய ஆயந்தி
ப்ருʼத²க்³ரத²ஶ்ரேணயோঽநுயந்தி ॥ 5.14.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ப்ராணஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ப்ராணஸ்த
உத³க்ரமிஷ்யத்³யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.14.2॥

வாயு தேவதையை -உபாசிக்கிறேன் -பல ஐஸ்வர்யங்கள் வந்து சேரும் -ஆனால் முழுமையாக உபாஸிக்க வில்லை
பிராணனை மட்டும் உபாசித்தாய் –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அத² ஹோவாச ஜநꣳஶார்கராக்ஷ்ய கம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ
இத்யாகாஶமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை ப³ஹுல
ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபஸ்ஸே தஸ்மாத்த்வம்
ப³ஹுலோঽஸி ப்ரஜயா ச த⁴நேந ச ॥ 5.15.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ஸந்தே³ஹஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ஸந்தே³ஹஸ்தே வ்யஶீர்யத்³யந்மாம்
நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.15.2॥

ஆகாசத்தை உபாசிப்பதாக -புத்ரன் ஐஸ்வர்யம் -செழிப்பாக இருப்பாய் -நடுப்பாகம் மட்டும்

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

அத² ஹோவாச பு³டி³லமாஶ்வதராஶ்விம் வையாக்⁴ரபத்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இத்யப ஏவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ
வை ரயிராத்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே
தஸ்மாத்த்வꣳரயிமாந்புஷ்டிமாநஸி ॥ 5.16.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ப³ஸ்திஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ப³ஸ்திஸ்தே வ்யபே⁴த்ஸ்யத்³யந்மாம்
நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.16.2॥

அடுத்து புடிலர் நீராக உபாசனம் –

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² ஹோவாசோத்³தா³லகமாருணிம் கௌ³தம கம் த்வமாத்மாநமுபஸ்ஸ
இதி ப்ருʼதி²வீமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை
ப்ரதிஷ்டா²த்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே
தஸ்மாத்த்வம் ப்ரதிஷ்டி²தோঽஸி ப்ரஜயா ச பஶுபி⁴ஶ்ச 5.17.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
பாதௌ³ த்வேதாவாத்மந இதி ஹோவாச பாதௌ³ தே வ்யம்லாஸ்யேதாம்
யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி 5.17.2॥

உத்தாலகர் இடம் அடுத்து -பூமியாக உபாஸிக்க -கால் பகுதி மட்டும் -பசுக்கள் செல்வம் கிட்டும்

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

தாந்ஹோவாசைதே வை க²லு யூயம் ப்ருʼத²கி³வேமமாத்மாநம்
வைஶ்வாநரம் வித்³வாꣳஸோঽந்நமத்த² யஸ்த்வேதமேவம்
ப்ராதே³ஶமாத்ரமபி⁴விமாநமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே ஸ ஸர்வேஷு
லோகேஷு ஸர்வேஷு பூ⁴தேஷு ஸர்வேஷ்வாத்மஸ்வந்நமத்தி ॥ 5.18.1॥

பிரதேச மாத்திரம் -அங்கம் மட்டும் -இவற்றை உடலாகக் கொண்டு -சேதன அசேதனங்கள் ப்ரஹ்ம சரீரம் தானே –

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்யாத்மநோ வைஶ்வாநரஸ்ய மூர்தை⁴வ
ஸுதேஜாஶ்சக்ஷுர்விஶ்வரூப: ப்ராண: ப்ருʼத²க்³வர்த்மாத்மா ஸந்தே³ஹோ
ப³ஹுலோ ப³ஸ்திரேவ ரயி: ப்ருʼதி²வ்யேவ பாதா³வுர ஏவ வேதி³ர்லோமாநி
ப³ர்ஹிர்ஹ்ருʼத³யம் கா³ர்ஹபத்யோ மநோঽந்வாஹார்யபசந ஆஸ்யமாஹவநீய:
॥ 5.18.2॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

தத்³யத்³ப⁴க்தம் ப்ரத²மமாக³ச்சே²த்தத்³தோ⁴மீயꣳ ஸ யாம்
ப்ரத²மாமாஹுதிம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்ப்ராணாய ஸ்வாஹேதி
ப்ராணஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.19.1॥

ப்ராணே த்ருʼப்யதி சக்ஷுஸ்த்ருʼப்யதி சக்ஷுஷி
த்ருʼப்யத்யாதி³த்யஸ்த்ருʼப்யத்யாதி³த்யே த்ருʼப்யதி த்³யௌஸ்த்ருʼப்யதி
தி³வி த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச த்³யௌஶ்சாதி³த்யஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி
தஸ்யாநுத்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.19.2॥

அன்னம் மனஸ் -தண்ணீர் பிராணன் -நெய் வாக்கு –தொடர்பு இப்படி உண்டே
ஹோம குண்டம் உள்ளே -பிராணா சுவாஹா -ஆஹுதி கொடுக்க -திருப்தி வந்தால் -கண் திருப்தி –
அதனால் ஆதித்யன் திருப்தி -அத்யாத்மீகம் ஆதி தைவம் தொடர்பு -பிணைப்பு உண்டே –
ஆதித்யன் திருப்தி அடைந்தால் ஸ்வர்க்க லோகம் -தேவதைகள் திருப்தி –
அன்னம் தேஜஸ் கிட்டும்

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அத² யாம் த்³விதீயாம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்³வ்யாநாய ஸ்வாஹேதி
வ்யாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.20.1॥

வ்யாநே த்ருʼப்யதி ஶ்ரோத்ரம் த்ருʼப்யதி ஶ்ரோத்ரே த்ருʼப்யதி
சந்த்³ரமாஸ்த்ருʼப்யதி சந்த்³ரமஸி த்ருʼப்யதி தி³ஶஸ்த்ருʼப்யந்தி
தி³க்ஷு த்ருʼப்யந்தீஷு யத்கிஞ்ச தி³ஶஶ்ச சந்த்³ரமாஶ்சாதி⁴திஷ்ட²ந்தி
தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந
தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.20.2॥

॥ இதி விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யாம் த்ருʼதீயாம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத³பாநாய
ஸ்வாஹேத்யபாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.21.1॥

அபாநே த்ருʼப்யதி வாக்த்ருʼப்யதி வாசி த்ருʼப்யந்த்யாமக்³நிஸ்த்ருʼப்யத்யக்³நௌ
த்ருʼப்யதி ப்ருʼதி²வீ த்ருʼப்யதி ப்ருʼதி²வ்யாம் த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச
ப்ருʼதி²வீ சாக்³நிஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி
தஸ்யாநு த்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.21.2॥

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² யாம் சதுர்தீ²ம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்ஸமாநாய ஸ்வாஹேதி
ஸமாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.22.1॥

ஸமாநே த்ருʼப்யதி மநஸ்த்ருʼப்யதி மநஸி த்ருʼப்யதி பர்ஜந்யஸ்த்ருʼப்யதி
பர்ஜந்யே த்ருʼப்யதி வித்³யுத்த்ருʼப்யதி வித்³யுதி த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச
வித்³யுச்ச பர்ஜந்யஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம்
த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி
॥ 5.22.2 ॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

அத² யாம் பஞ்சமீம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாது³தா³நாய
ஸ்வாஹேத்யுதா³நஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.23.1॥

உதா³நே த்ருʼப்யதி த்வக்த்ருʼப்யதி த்வசி த்ருʼப்யந்த்யாம் வாயுஸ்த்ருʼப்யதி
வாயௌ த்ருʼப்யத்யாகாஶஸ்த்ருʼப்யத்யாகாஶே த்ருʼப்யதி யத்கிஞ்ச
வாயுஶ்சாகாஶஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம்
த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேந
॥ 5.23.2॥

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸ ய இத³மவித்³வாக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி யதா²ங்கா³ராநபோஹ்ய
ப⁴ஸ்மநி ஜுஹுயாத்தாத்³ருʼக்தத்ஸ்யாத் ॥ 5.24.1॥

அத² ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி தஸ்ய ஸர்வேஷு லோகேஷு
ஸர்வேஷு பூ⁴தேஷு ஸர்வேஷ்வாத்மஸு ஹுதம் ப⁴வதி ॥ 5.24.2॥

வியானா -ஸ்ரோத்ரம் -சந்திரன்
அபானா -வாக்கு -அக்னி –
சமான -மனாஸ் வருணன் மின்னல்
உதானா -தோல் -வாயு -ஆகாசம் –
இந்த ஐந்தும் அறியாமல் செய்யாமல் உண்டால் –சமானமான நெருப்பில் ஆஹுதி செய்வது போலே -ஆகும் –
அஜீரண கோளாறு முதலியன வரும்

தத்³யதே²ஷீகாதூலமக்³நௌ ப்ரோதம் ப்ரதூ³யேதைவꣳஹாஸ்ய ஸர்வே
பாப்மாந: ப்ரதூ³யந்தே ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி
॥ 5.24.3॥

தீயில் இட்ட தூசாகும் பாபங்கள் -அறிந்து செய்தால் –

தஸ்மாது³ ஹைவம்வித்³யத்³யபி சண்டா³லாயோச்சி²ஷ்டம்
ப்ரயச்சே²தா³த்மநி ஹைவாஸ்ய தத்³வைஶ்வாநரே ஹுதꣳ ஸ்யாதி³தி
ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 5.24.4॥

யதே²ஹ க்ஷுதி⁴தா பா³லா மாதரம் பர்யுபாஸத ஏவꣳ ஸர்வாணி
பூ⁴தாந்யக்³நிஹோத்ரமுபாஸத இத்யக்³நிஹோத்ரமுபாஸத இதி ॥ 5.24.5॥

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி பஞ்சமோঽத்⁴யாய: ॥

————————————————–

॥ ஷஷ்டோ²ঽத்⁴யாய: ॥
ஶ்வேதகேதுர்ஹாருணேய ஆஸ தꣳ ஹ பிதோவாச ஶ்வேதகேதோ
வஸ ப்³ரஹ்மசர்யம் ந வை ஸோம்யாஸ்மத்குலீநோঽநநூச்ய
ப்³ரஹ்மப³ந்து⁴ரிவ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.1॥

ஸ ஹ த்³வாத³ஶவர்ஷ உபேத்ய சதுர்விꣳஶதிவர்ஷ:
ஸர்வாந்வேதா³நதீ⁴த்ய மஹாமநா அநூசாநமாநீ ஸ்தப்³த⁴
ஏயாய தꣳஹ பிதோவாச ॥ 6.1.2॥

ஶ்வேதகேதோ யந்நு ஸோம்யேத³ம் மஹாமநா அநூசாநமாநீ
ஸ்தப்³தோ⁴ঽஸ்யுத தமாதே³ஶமப்ராக்ஷ்ய: யேநாஶ்ருதꣳ ஶ்ருதம்
ப⁴வத்யமதம் மதமவிஜ்ஞாதம் விஜ்ஞாதமிதி கத²ம் நு ப⁴க³வ:
ஸ ஆதே³ஶோ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.3॥

சத் வித்யை அடுத்து -சத் -ப்ரஹ்மம்
யாவையும் எவையும் தானாய் -அனைத்தும் சரீரம் தானே –
பிணக்கு இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் அடைவதே இலக்கு
ஸ்வேதகேது –பரிக்ஷை-உரையாடல் -சோம்ய-தட்டிக்கொடுத்து வேளை -அழகிய முகமானவனே –
-12-வருஷம் கற்று -ஒன்றும் அறியாமல் மரம் போலே இருக்க
ஆதேசம் -சொல்லால் சொல்லப்படுபவனை அறிந்தாயா
எத்தைக் கேட்டால் கேட்க்காதது எல்லாம் கேட்டதாகுமோ -புரியாதது எல்லாம் புரிந்தது ஆகுமோ
ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தும் அறிந்தது போலே ஆகுமோ
நீரே சொல்லிக் கொடும் -ஆச்சார்யர் பிரியமானவன் சொல்லிக் கொடுக்க வில்லை
எது ஆணை விடுமோ அது ஆதேசம் -எந்த
நிகில ஜகத் உதய -உதார –

யதா² ஸோம்யைகேந ம்ருʼத்பிண்டே³ந ஸர்வம் ம்ருʼந்மயம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் ம்ருʼத்திகேத்யேவ ஸத்யம்
॥ 6.1.4॥

மண்ணை அறிந்தால் மண்ணால் செய்யப்பட்டவை அனைத்தையும் அறியலாம்
ப்ரதிஜ்ஜைக்கு உதாரணம் -ப்ரதிஜ்ஜா த்ருஷ்டாந்தம் –

யதா² ஸோம்யைகேந லோஹமணிநா ஸர்வம் லோஹமயம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் லோஹமித்யேவ
ஸத்யம் ॥ 6.1.5॥

தங்கத்தால் செய்யப்பட்டவை -அடுத்த த்ருஷ்டாந்தம் சொல்லி
மண் பானை -மண் என்றே சத்யம் -பானை விகாரத்தை குறிக்கும் –
வாக்குக்கு வித்யாசம் காட்ட -பயன் வேறே என்பதால்
ஓங்கி அடித்தால் குடமும் மண் ஆகுமே -வெவ்வேறே தசைகள் இவை –

யதா² ஸோம்யிகேந நக²நிக்ருʼந்தநேந ஸர்வம் கார்ஷ்ணாயஸம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் க்ருʼஷ்ணாயஸமித்யேவ
ஸத்யமேவꣳஸோம்ய ஸ ஆதே³ஶோ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.6॥

நகம் வெட்டும் கருவி இரும்பால் -அடுத்த உதாரணம் -காரணம் கார்யம் ஓன்று என்று காட்ட –

ந வை நூநம் ப⁴க³வந்தஸ்த ஏதத³வேதி³ஷுர்யத்³த்⁴யேதத³வேதி³ஷ்யந்கத²ம்
மே நாவக்ஷ்யந்நிதி ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே தத்³ப்³ரவீத்விதி ததா²
ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.1.7॥

மண் தங்கம் இரும்பு பஞ்சு -மூலப் பொருள்கள் அன்றோ –
இவற்றை அறிவது -இதுக்கும் மூலப் பொருள் இருந்தால் அறியலாம்
பிருத்வியா -பார்த்திப பதார்த்தங்கள் -என்று சொல்ல –
தண்ணீர் ஆகாசம் இவற்றுக்கு எப்படி பிள்ளை மேலே கேள்வி –
இன்னும் ஒரு படி மேலே -மூல பிரகிருதி காரணம் இவை காரியம்
நித்ய விபூதி -அப்ராக்ருதம் அன்றோ -மேலே சந்தேகம் –
அப்பொழுது தான் கடைசி படிக்கட்டு -ப்ரஹ்மம் –
ஆதேசம் தான் ப்ரஹ்மம் முடித்து -ஆணைக்கு உட்பட்டு அனைத்தும்
பலவற்றுக்கும் இந்த ஒன்றே காரணம் -பொருந்தும் –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸதே³வ ஸோம்யேத³மக்³ர ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம் ।
தத்³தை⁴க ஆஹுரஸதே³வேத³மக்³ர ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம்
தஸ்மாத³ஸத: ஸஜ்ஜாயத ॥ 6.2.1॥

கார்ய ரூபமான ஜகத் -இதம் சர்வம் பார்த்து -பலவாக -இப்பொழுது -காரணம் ஓன்று
சத் ஏவ சோம்ய -மஹா வாக்கியம் இது
இதம் சர்வம் – அக்ர ஆஸீத் -முற்காலத்தில் ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு
ஒன்றாகவே இருந்தது
மூன்று சப்தங்கள்
சத்காரிய வாதம்
உத்பத்தி -இருப்பதை மாற்றி செய்வதே –
ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் பெயர் உருவ மாறுதல் உடன் இப்பொழுது -வேறுபாடு இல்லாமல் முன்பு ஸூஷ்ம ரூபம் முன்பு –
ஸூஷ்ம விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -ஸ்தூல விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
ஓன்று பலவாக மாற பல காரண பொருள்கள் வேண்டாவோ என்னில் ஒன்றே உபாதான காரணம்
ப்ரஹ்மம் நித்ய நிர்விகார தத்வம் -ஒரே மயிர் காலுக்குள் அனைத்து ஜகத்தும்-
அத்விதீயம் -நிமித்த காரணம் குயவன் நெசவாளர் போலே
நான் பல வாக உருவாகப் போகிறேன் — பஹுஸ்யாம்
மண்ணை மாற்றி குடத்தைச் செய்யப் போகிறேன் -குயவன் சொல்ல -சரீரமே மண் இத்யாதி –

குதஸ்து க²லு ஸோம்யைவꣳஸ்யாதி³தி ஹோவாச கத²மஸத:
ஸஜ்ஜாயேதேதி। ஸத்த்வேவ ஸோம்யேத³மக்³ர
ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம் ॥ 6.2.2॥

ததை³க்ஷத ப³ஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத்தேஜோঽஸ்ருʼஜத தத்தேஜ
ஐக்ஷத ப³ஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத³போঽஸ்ருʼஜத ।
தஸ்மாத்³யத்ர க்வச ஶோசதி ஸ்வேத³தே வா புருஷஸ்தேஜஸ ஏவ
தத³த்⁴யாபோ ஜாயந்தே ॥ 6.2.3॥

தத் ஏக யீஷத -முளை விட்டு ஸ்ருஷ்ட்டி -சங்கல்பம் -பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -மூன்றாக
சாத்விக அஹங்காரம் -கர்மா ஞான -இந்திரியங்கள் -மனஸ்
தாமச அஹங்காரம் பஞ்ச பூதம் தன்மாத்திரைகள்
ப்ரஹ்மம் விட்டுப் பிரியாமல் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் –

தா ஆப ஐக்ஷந்த ப³ஹ்வ்ய: ஸ்யாம ப்ரஜாயேமஹீதி தா
அந்நமஸ்ருʼஜந்த தஸ்மாத்³யத்ர க்வ ச வர்ஷதி ததே³வ பூ⁴யிஷ்ட²மந்நம்
ப⁴வத்யத்³ப்⁴ய ஏவ தத³த்⁴யந்நாத்³யம் ஜாயதே ॥ 6.2.4॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

தேஷாம் க²ல்வேஷாம் பூ⁴தாநாம் த்ரீண்யேவ பீ³ஜாநி
ப⁴வந்த்யாண்ட³ஜம் ஜீவஜமுத்³பி⁴ஜ்ஜமிதி ॥ 6.3.1॥

பிருத்வி -மழை -பெய்து மரம் செடி கொடி உத்பிஜ்ஜம்
ஜீவஜம் -கர்ப்பம்
அண்டஜம் முட்டையில் இருந்து மூன்றாக
ஸ்வேதஜம் வியர்வையில் இருந்து உண்டாக்குவதும் உண்டே –

ஸேயம் தே³வதைக்ஷத ஹந்தாஹமிமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அநேந
ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய நாமரூபே வ்யாகரவாணீதி ॥ 6.3.2॥

தாஸாம் த்ரிவ்ருʼதம் த்ரிவ்ருʼதமேகைகாம் கரவாணீதி ஸேயம்
தே³வதேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அநேநைவ ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய
நாமரூபே வ்யாகரோத் ॥ 6.3.3॥

தாஸாம் த்ரிவ்ருʼதம் த்ரிவ்ருʼதமேகைகாமகரோத்³யதா² து க²லு
ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதாஸ்த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி
தந்மே விஜாநீஹீதி ॥ 6.3.4 ॥

ஜீவ சரீரகனாக நான் ஜீவ சரீரத்துக்குள் ஜீவன் மூலம் புகுந்து -ஒரு சொல் மூன்றையும் குறிக்கும் –
அசித்தையும் -அதுக்குள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் குறிக்கும் எல்லா சொற்களும் –
சர்வ சப்த வாச்யன் -ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் அறிந்ததாகும் –
த்ரிவிக்ரணம் -பஞ்சீகரணம் -பாதி பகுதியை நாலாக்கி மற்ற நான்கிலும் கலந்து —
ஒவ் ஒன்றின் குணமும் எல்லாவற்றிலும் வரும் –
ஆகாசம் நீலம் நிறம் -நீலக்கடல் -வினிமயத்தாலே கலந்ததால்
தேஜோபன்னம்- த்ரிவிக்ரமணம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

யத³க்³நே ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³த³க்³நேரக்³நித்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.1॥

யதா³தி³த்யஸ்ய ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³தா³தி³த்யாதா³தி³த்யத்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.2॥

யச்ச²ந்த்³ரமஸோ ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³ச்சந்த்³ராச்சந்த்³ரத்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.3॥

யத்³வித்³யுதோ ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³த்³வித்³யுதோ வித்³யுத்த்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.4॥

ஏதத்³த⁴ ஸ்ம வை தத்³வித்³வாꣳஸ ஆஹு: பூர்வே மஹாஶாலா
மஹாஶ்ரோத்ரியா ந நோঽத்³ய
கஶ்சநாஶ்ருதமமதமவிஜ்ஞாதமுதா³ஹரிஷ்யதீதி ஹ்யேப்⁴யோ
விதா³ஞ்சக்ரு: ॥ 6.4.5॥

யது³ ரோஹிதமிவாபூ⁴தி³தி தேஜஸஸ்தத்³ரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யது³
ஶுக்லமிவாபூ⁴தி³த்யபாꣳரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யது³
க்ருʼஷ்ணமிவாபூ⁴தி³த்யந்நஸ்ய ரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ரு: ॥ 6.4.6॥

யத்³வவிஜ்ஞாதமிவாபூ⁴தி³த்யேதாஸாமேவ தே³வதாநாꣳஸமாஸ இதி
தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யதா² து க²லு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா:
புருஷம் ப்ராப்ய த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி தந்மே விஜாநீஹீதி
॥ 6.4.7॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அந்நமஶிதம் த்ரேதா⁴ விதீ⁴யதே தஸ்ய ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தத்புரீஷம் ப⁴வதி யோ மத்⁴யமஸ்தந்மாꣳஸம்
யோঽணிஷ்ட²ஸ்தந்மந: ॥ 6.5.1॥

ஆப: பீதாஸ்த்ரேதா⁴ விதீ⁴யந்தே தாஸாம் ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தந்மூத்ரம் ப⁴வதி யோ மத்⁴யமஸ்தல்லோஹிதம் யோঽணிஷ்ட:²
ஸ ப்ராண: ॥ 6.5.2॥

தேஜோঽஶிதம் த்ரேதா⁴ விதீ⁴யதே தஸ்ய ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தத³ஸ்தி² ப⁴வதி யோ மத்⁴யம: ஸ மஜ்ஜா
யோঽணிஷ்ட:² ஸா வாக் ॥ 6.5.3॥

அந்நமயꣳஹி ஸோம்ய மந: ஆபோமய: ப்ராணஸ்தேஜோமயீ
வாகி³தி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா²
ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.5.4॥

அன்னம் ஸூ சமம் மனசுக்கு
தண்ணீர் -மூத்திரம் ரௌத்ரம் பிராணன்
நெருப்பு -எலும்பு மஜ்ஜை வாக்கு சூஷ்மம்

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

த³த்⁴ந: ஸோம்ய மத்²யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
தத்ஸர்பிர்ப⁴வதி ॥ 6.6.1॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்யாந்நஸ்யாஶ்யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ:
ஸமுதீ³ஷதி தந்மநோ ப⁴வதி ॥ 6.6.2॥

அபாꣳஸோம்ய பீயமாநாநாம் யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
ஸா ப்ராணோ ப⁴வதி ॥ 6.6.3 ॥

தேஜஸ: ஸோம்யாஶ்யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
ஸா வாக்³ப⁴வதி ॥ 6.6.4॥

அந்நமயꣳ ஹி ஸோம்ய மந ஆபோமய: ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகி³தி
பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச
॥ 6.6.6॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஷோட³ஶகல: ஸோம்ய புருஷ: பஞ்சத³ஶாஹாநி மாஶீ:
காமமப: பிபா³போமய: ப்ராணோ நபிப³தோ விச்சே²த்ஸ்யத
இதி ॥ 6.7.1॥

தண்ணீர் மட்டும் குடித்து -பிள்ளைக்கு பரிக்ஷை-
அன்னம் -மனஸ் சம்பந்தம் -புரிய வைக்க – ருக் நினைவு இல்லாமல் -தண்ணீர் பிராணன் இருக்கும்

ஸ ஹ பஞ்சத³ஶாஹாநி நஶாத² ஹைநமுபஸஸாத³ கிம் ப்³ரவீமி
போ⁴ இத்ய்ருʼச: ஸோம்ய யஜூꣳஷி ஸாமாநீதி ஸ ஹோவாச ந வை
மா ப்ரதிபா⁴ந்தி போ⁴ இதி ॥ 6.7.2॥

தꣳ ஹோவாச யதா² ஸோம்ய மஹதோঽப்⁴யா ஹிதஸ்யைகோঽங்கா³ர:
க²த்³யோதமாத்ர: பரிஶிஷ்ட: ஸ்யாத்தேந ததோঽபி ந ப³ஹு
த³ஹேதே³வꣳஸோம்ய தே ஷோட³ஶாநாம் கலாநாமேகா கலாதிஶிஷ்டா
ஸ்யாத்தயைதர்ஹி வேதா³ந்நாநுப⁴வஸ்யஶாநாத² மே விஜ்ஞாஸ்யஸீதி
॥ 6.7.3॥

ஸ ஹஶாத² ஹைநமுபஸஸாத³ தꣳ ஹ யத்கிஞ்ச பப்ரச்ச²
ஸர்வꣳஹ ப்ரதிபேதே³ ॥ 6.7.4॥

தꣳ ஹோவாச யதா² ஸோம்ய மஹதோঽப்⁴யாஹிதஸ்யைகமங்கா³ரம்
க²த்³யோதமாத்ரம் பரிஶிஷ்டம் தம் த்ருʼணைருபஸமாதா⁴ய
ப்ராஜ்வலயேத்தேந ததோঽபி ப³ஹு த³ஹேத் ॥ 6.7.5॥

ஏவꣳ ஸோம்ய தே ஷோட³ஶாநாம் கலாநாமேகா
கலாதிஶிஷ்டாபூ⁴த்ஸாந்நேநோபஸமாஹிதா ப்ராஜ்வாலீ
தயைதர்ஹி வேதா³நநுப⁴வஸ்யந்நமயꣳஹி ஸோம்ய மந ஆபோமய:
ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகி³தி தத்³தா⁴ஸ்ய விஜஜ்ஞாவிதி விஜஜ்ஞாவிதி
॥ 6.7.6॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

உத்³தா³லகோ ஹாருணி: ஶ்வேதகேதும் புத்ரமுவாச ஸ்வப்நாந்தம் மே ஸோம்ய
விஜாநீஹீதி யத்ரைதத்புருஷ: ஸ்வபிதி நாம ஸதா ஸோம்ய ததா³
ஸம்பந்நோ ப⁴வதி ஸ்வமபீதோ ப⁴வதி தஸ்மாதே³நꣳ
ஸ்வபிதீத்யாசக்ஷதே ஸ்வꣳஹ்யபீதோ ப⁴வதி ॥ 6.8.1॥

ஸ்வப்ன காலத்தில் ஜீவன் ப்ரஹ்மாவிடம் ஒன்றி -சம்பன்நோ பவதி –
ப்ரஹ்மம் உடன் ப்ரஹ்மம் ஒன்றி -ராக த்வேஷம் வாசி இல்லாமல் ஒன்றி –

ஸ யதா² ஶகுநி: ஸூத்ரேண ப்ரப³த்³தோ⁴ தி³ஶம் தி³ஶம்
பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்³த்⁴வா ப³ந்த⁴நமேவோபஶ்ரயத
ஏவமேவ க²லு ஸோம்ய தந்மநோ தி³ஶம் தி³ஶம்
பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்³த்⁴வா ப்ராணமேவோபஶ்ரயதே
ப்ராணப³ந்த⁴நꣳ ஹி ஸோம்ய மந இதி ॥ 6.8.2 ॥

அஶநாபிபாஸே மே ஸோம்ய விஜாநீஹீதி
யத்ரைதத்புருஷோঽஶிஶிஷதி நாமாப ஏவ தத³ஶிதம் நயந்தே
தத்³யதா² கோ³நாயோঽஶ்வநாய: புருஷநாய இத்யேவம் தத³ப
ஆசக்ஷதேঽஶநாயேதி தத்ரிதச்சு²ங்க³முத்பதிதꣳ ஸோம்ய
விஜாநீஹி நேத³மமூலம் ப⁴விஷ்யதீதி ॥ 6.8.3॥

தஸ்ய க்வ மூலꣳ ஸ்யாத³ந்யத்ராந்நாதே³வமேவ க²லு ஸோம்யாந்நேந
ஶுங்கே³நாபோ மூலமந்விச்சா²த்³பி:⁴ ஸோம்ய ஶுங்கே³ந தேஜோ
மூலமந்விச்ச² தேஜஸா ஸோம்ய ஶுங்கே³ந ஸந்மூலமந்விச்ச²
ஸந்மூலா: ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதா³யதநா:
ஸத்ப்ரதிஷ்டா:² ॥ 6.8.4॥

அத² யத்ரைதத்புருஷ: பிபாஸதி நாம தேஜ ஏவ தத்பீதம் நயதே
தத்³யதா² கோ³நாயோঽஶ்வநாய: புருஷநாய இத்யேவம் தத்தேஜ
ஆசஷ்ட உத³ந்யேதி தத்ரைததே³வ ஶுங்க³முத்பதிதꣳ ஸோம்ய
விஜாநீஹி நேத³மமூலம் ப⁴விஷ்யதீதி ॥ 6.8.5॥

தஸ்ய க்வ மூலꣳ ஸ்யாத³ந்யத்ராத்³ப்⁴ய்ঽத்³பி:⁴ ஸோம்ய ஶுங்கே³ந தேஜோ
மூலமந்விச்ச² தேஜஸா ஸோம்ய ஶுங்கே³ந ஸந்மூலமந்விச்ச²
ஸந்மூலா: ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதா³யதநா: ஸத்ப்ரதிஷ்டா²
யதா² து க²லு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா: புருஷம் ப்ராப்ய
த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி தது³க்தம் புரஸ்தாதே³வ ப⁴வத்யஸ்ய
ஸோம்ய புருஷஸ்ய ப்ரயதோ வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே மந: ப்ராணே
ப்ராணஸ்தேஜஸி தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாம் ॥ 6.8.6॥

சத் ஆயனதா இருப்பிடம் மூலம் லயிக்கும் -புலன்கள் மனசில் ஒன்றி-அவை பிராணனின் ஒன்றி போகும்

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ
ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா
ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.8.7॥

தத்த்வமஸி–இது தொடக்கி மேலே மேலே இப்படியே விளக்கி -ஜகத்துக்கும் ஸ்வேதகேதுவுக்கும் ஆத்மாவாக ப்ரஹ்மம் –
அனைத்துக்கும் காரணம் -சர்வமும் ஆத்மகம்-பிரகார த்வயம் -சாமானாதிகரணம்
சங்கைகள் ஒன்பது வர ஒரே பதில் சொல்லி சங்கை போக்குகிறார் –

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

யதா² ஸோம்ய மது⁴ மது⁴க்ருʼதோ நிஸ்திஷ்ட²ந்தி நாநாத்யயாநாம்
வ்ருʼக்ஷாணாꣳரஸாந்ஸமவஹாரமேகதாꣳரஸம் க³மயந்தி ॥ 6.9.1॥

தே யதா² தத்ர ந விவேகம் லப⁴ந்தேঽமுஷ்யாஹம் வ்ருʼக்ஷஸ்ய
ரஸோঽஸ்ம்யமுஷ்யாஹம் வ்ருʼக்ஷஸ்ய ரஸோঽஸ்மீத்யேவமேவ க²லு
ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதி ஸம்பத்³ய ந விது:³ ஸதி
ஸம்பத்³யாமஹ இதி ॥ 6.9.2 ॥

த இஹ வ்யக்⁴ரோ வா ஸிꣳஹோ வா வ்ருʼகோ வா வராஹோ வா கீடோ வா
பதங்கோ³ வா த³ꣳஶோ வா மஶகோ வா யத்³யத்³ப⁴வந்தி ததா³ப⁴வந்தி
॥ 6.9.3 ॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.9.4॥

தூங்கும் தசையில் அடைந்தால் -நினைவு இருக்குமா இல்லையா -தேன் கூடு -பூக்கள் பலவற்றில் இருந்து
எங்கு இருந்து வந்தது தெரியுமோ –
தூங்கி எழுந்ததும் அறிகிறோம் வாசிகள் -அனைத்தையும் -தேன் போலே இல்லையே -சிங்கம் புலி -வாசி -தானே நினைந்து வருமே –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

இமா: ஸோம்ய நத்³ய: புரஸ்தாத்ப்ராச்ய: ஸ்யந்த³ந்தே
பஶ்சாத்ப்ரதீச்யஸ்தா: ஸமுத்³ராத்ஸமுத்³ரமேவாபியந்தி ஸ ஸமுத்³ர
ஏவ ப⁴வதி தா யதா² தத்ர ந விது³ரியமஹமஸ்மீயமஹமஸ்மீதி
॥ 6.10.1॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸத ஆக³ம்ய ந விது:³
ஸத ஆக³ச்சா²மஹ இதி த இஹ வ்யாக்⁴ரோ வா ஸிꣳஹோ வா
வ்ருʼகோ வா வராஹோ வா கீடோ வா பதங்கோ³ வா த³ꣳஶோ வா மஶகோ வா
யத்³யத்³ப⁴வந்தி ததா³ப⁴வந்தி ॥ 6.10.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.10.3॥

எங்கு இருந்து வந்தோம் எதனால் தெரியவில்லை -கடல் நீர் மழை பெய்து நதியாகி -கடலில் சேருகின்றன –
அதே போலே ப்ரஹ்மம் இருந்து உருவாகி
மூன்றாவது தடவை தத்வமஸி சொல்லி விளக்கி

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

அஸ்ய ஸோம்ய மஹதோ வ்ருʼக்ஷஸ்ய யோ மூலேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்³யோ
மத்⁴யேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்³யோঽக்³ரேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்ஸ
ஏஷ ஜீவேநாத்மநாநுப்ரபூ⁴த: பேபீயமாநோ மோத³மாநஸ்திஷ்ட²தி
॥ 6.11.1॥

அஸ்ய யதே³காꣳ ஶாகா²ம் ஜீவோ ஜஹாத்யத² ஸா ஶுஷ்யதி
த்³விதீயாம் ஜஹாத்யத² ஸா ஶுஷ்யதி த்ருʼதீயாம் ஜஹாத்யத² ஸா
ஶுஷ்யதி ஸர்வம் ஜஹாதி ஸர்வ: ஶுஷ்யதி ॥ 6.11.2॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்ய வித்³தீ⁴தி ஹோவாச ஜீவாபேதம் வாவ கிலேத³ம்
ம்ரியதே ந ஜீவோ ம்ரியதே இதி ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ
ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ
மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.11.3॥

பிறவி நினைவு இல்லையே -ஆத்மா முடிந்து போனதா -சங்கை
மரம் -கோடாரியால் வெட்டி -பால் வழியும் எங்கு வெட்டினாலும்
கிளை பட்டுப்போனால் மரம் அழியாதே –
சரீரம் தான் பட்டுப்போகும் ஆத்மா அழியாது என்று விளக்கி –

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ந்யக்³ரோத⁴ப²லமத ஆஹரேதீத³ம் ப⁴க³வ இதி பி⁴ந்த்³தீ⁴தி பி⁴ந்நம்
ப⁴க³வ இதி கிமத்ர பஶ்யஸீத்யண்வ்ய இவேமா தா⁴நா ப⁴க³வ
இத்யாஸாமங்கை³காம் பி⁴ந்த்³தீ⁴தி பி⁴ந்நா ப⁴க³வ இதி கிமத்ர
பஶ்யஸீதி ந கிஞ்சந ப⁴க³வ இதி ॥ 6.12.1॥

தꣳ ஹோவாச யம் வை ஸோம்யைதமணிமாநம் ந நிபா⁴லயஸ
ஏதஸ்ய வை ஸோம்யைஷோঽணிம்ந ஏவம் மஹாந்யக்³ரோத⁴ஸ்திஷ்ட²தி
ஶ்ரத்³த⁴த்ஸ்வ ஸோம்யேதி ॥ 6.12.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³த்³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.12.3॥

ஸூஷ்மத்தில் இருந்து ஜகத் -விதையில் இருந்து மரம் -பண்புகள் எல்லாம் விதையில் உண்டே -ஐந்தாவது தடவை –

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

லவணமேதது³த³கேঽவதா⁴யாத² மா ப்ராதருபஸீத³தா² இதி
ஸ ஹ ததா² சகார தꣳ ஹோவாச யத்³தோ³ஷா லவணமுத³கேঽவாதா⁴
அங்க³ ததா³ஹரேதி தத்³தா⁴வம்ருʼஶ்ய ந விவேத³ ॥ 6.13.1॥

யதா² விலீநமேவாங்கா³ஸ்யாந்தாதா³சாமேதி கத²மிதி லவணமிதி
மத்⁴யாதா³சாமேதி கத²மிதி லவணமித்யந்தாதா³சாமேதி
கத²மிதி லவணமித்யபி⁴ப்ராஸ்யைதத³த² மோபஸீத³தா² இதி
தத்³த⁴ ததா² சகார தச்ச²ஶ்வத்ஸம்வர்ததே தꣳ ஹோவாசாத்ர
வாவ கில தத்ஸோம்ய ந நிபா⁴லயஸேঽத்ரைவ கிலேதி ॥ 6.13.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.13.3॥

உப்புக்கட்டி -கரைந்த நீர் -உப்பை எடுக்க முடியாதே -உப்பு கரிக்கும் -கண்ணுக்கு தெரியாது சுவையால் அறியலாம் -ஆறாவது தடவை
மீனை தொட்ட இடம் எல்லாம் தண்ணீர் போலே ஜகம் முழுவதும் ப்ரஹ்மம்

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா² ஸோம்ய புருஷம் க³ந்தா⁴ரேப்⁴யோঽபி⁴நத்³தா⁴க்ஷமாநீய தம்
ததோঽதிஜநே விஸ்ருʼஜேத்ஸ யதா² தத்ர ப்ராங்வோத³ங்வாத⁴ராங்வா
ப்ரத்யங்வா ப்ரத்⁴மாயீதாபி⁴நத்³தா⁴க்ஷ ஆநீதோঽபி⁴நத்³தா⁴க்ஷோ
விஸ்ருʼஷ்ட: ॥ 6.14.1॥

தஸ்ய யதா²பி⁴நஹநம் ப்ரமுச்ய ப்ரப்³ரூயாதே³தாம் தி³ஶம் க³ந்தா⁴ரா
ஏதாம் தி³ஶம் வ்ரஜேதி ஸ க்³ராமாத்³க்³ராமம் ப்ருʼச்ச²ந்பண்டி³தோ மேதா⁴வீ
க³ந்தா⁴ராநேவோபஸம்பத்³யேதைவமேவேஹாசார்யவாந்புருஷோ வேத³
தஸ்ய தாவதே³வ சிரம் யாவந்ந விமோக்ஷ்யேঽத² ஸம்பத்ஸ்ய இதி
॥ 6.14.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.14.3॥

சுவையால் அறிவது போலே ப்ரஹ்மத்தை அறிவது எப்படி -கண்ணைக் கட்டி கூட்டி வந்து –
இந்த திசையில் நீ வந்தாய் சொல்லி -காந்தாரம் போய் சேர்ந்தான் –
யோகம் த்யானம் -கண்ணை திறப்பது போலே -ஆச்சார்ய உபதேசம் ப்ரஹ்மம் அறிய வழி –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

புருஷꣳ ஸோம்யோதோபதாபிநம் ஜ்ஞாதய: பர்யுபாஸதே ஜாநாஸி
மாம் ஜாநாஸி மாமிதி தஸ்ய யாவந்ந வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே
மந: ப்ராணே ப்ராணஸ்தேஜஸி தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாம்
தாவஜ்ஜாநாதி ॥ 6.15.1॥

அத² யதா³ஸ்ய வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே மந: ப்ராணே ப்ராணஸ்தேஜஸி
தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாமத² ந ஜாநாதி ॥ 6.15.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத் ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.15.3॥

ஜீவன் -தேவன் -மனுஷ்ய -சரீர அபிமானம் அங்கு இருக்குமா -எப்படி மறைக்கிறான்
மோக்ஷம் -அடைபவனின் பூதங்கள் -இந்திரியங்கள் -மனஸ் -பிராணன் –
எட்டாம் தடவை

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

புருஷꣳ ஸோம்யோத
ஹஸ்தக்³ருʼஹீதமாநயந்த்யபஹார்ஷீத்ஸ்தேயமகார்ஷீத்பரஶுமஸ்மை
தபதேதி ஸ யதி³ தஸ்ய கர்தா ப⁴வதி தத ஏவாந்ருʼதமாத்மாநம்
குருதே ஸோঽந்ருʼதாபி⁴ஸந்தோ⁴ঽந்ருʼதேநாத்மாநமந்தர்தா⁴ய
பரஶும் தப்தம் ப்ரதிக்³ருʼஹ்ணாதி ஸ த³ஹ்யதேঽத² ஹந்யதே ॥ 6.16.1॥

அத² யதி³ தஸ்யாகர்தா ப⁴வதி ததேவ ஸத்யமாத்மாநம் குருதே
ஸ ஸத்யாபி⁴ஸந்த:⁴ ஸத்யேநாத்மாநமந்தர்தா⁴ய பரஶும் தப்தம்
ப்ரதிக்³ருʼஹ்ணாதி ஸந த³ஹ்யதேঽத² முச்யதே ॥ 6.16.2॥

ஸ யதா² தத்ர நாதா³ஹ்யேதைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ
ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி தத்³தா⁴ஸ்ய விஜஜ்ஞாவிதி
விஜஜ்ஞாவிதி ॥ 6.16.3॥

ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைவதை எப்படி நிரூபிப்பது -திருடன் -கோடாலியை பழுக்க காய்ச்சி –
கையில் பிடித்ததும் போய் விடுவான் -திருடன் -lie detector போலே –
சரீரத்தில் சிக்கி -விலகினால் ப்ரஹ்மத்துடன் பெறுவான் -லயிக்கும் பொழுது -அங்கே தானே சேர வேண்டும்
இப்படி ஒன்பது சங்கைகளையும் தீர்த்து அருளி
பூமா தகர வித்யைகள் மேலே பார்ப்போம் –

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ஷஷ்டோ²ঽத்⁴யாய: ॥

—————————————————

॥ ஸப்தமோঽத்⁴யாய: ॥
அதீ⁴ஹி ப⁴க³வ இதி ஹோபஸஸாத³ ஸநத்குமாரம் நாரத³ஸ்தꣳ
ஹோவாச யத்³வேத்த² தேந மோபஸீத³ ததஸ்த ஊர்த்⁴வம் வக்ஷ்யாமீதி
ஸ ஹோவாச ॥ 7.1.1॥

மிகச்சிறந்த செழிப்பான அதிகமான தன்னில் வேறு பெரியது இல்லாது பூமா
நாரதர் -சனத் குமாரர் -பேசி –
பூமா எவ்வளவு பெரியது காட்டி -அத்தை பெற செய்ய வேண்டிய படிக்கட்டுக்கள் காட்டி
தெரிந்தது சொல்லும் அப்புறம் மேலே சொல்கிறேன் சனத்குமாரர்-
அறிந்தவற்றில் எது சிறந்தது -ஒவ் ஒன்றாக சொல்லி உயர்த்தி –

ருʼக்³வேத³ம் ப⁴க³வோঽத்⁴யேமி யஜுர்வேத³ꣳ ஸாமவேத³மாத²ர்வணம்
சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம் பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம் பித்ர்யꣳ ராஶிம்
தை³வம் நிதி⁴ம் வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம் ப்³ரஹ்மவித்³யாம்
பூ⁴தவித்³யாம் க்ஷத்ரவித்³யாம் நக்ஷத்ரவித்³யாꣳ
ஸர்பதே³வஜநவித்³யாமேதத்³ப⁴க³வோঽத்⁴யேமி ॥ 7.1.2॥

தெரிந்தது எல்லாம் நாரதர் விளக்கி -வித்யா ஸ்தானங்கள் அறிந்தவர் –

ஸோঽஹம் ப⁴க³வோ மந்த்ரவிதே³வாஸ்மி நாத்மவிச்ச்²ருதꣳ ஹ்யேவ மே
ப⁴க³வத்³த்³ருʼஶேப்⁴யஸ்தரதி ஶோகமாத்மவிதி³தி ஸோঽஹம் ப⁴க³வ:
ஶோசாமி தம் மா ப⁴க³வாஞ்சோ²கஸ்ய பாரம் தாரயத்விதி
தꣳ ஹோவாச யத்³வை கிஞ்சைதத³த்⁴யகீ³ஷ்டா² நாமைவைதத் ॥ 7.1.3॥

ஆனந்தம் இல்லை-தெரிந்து கொள்ள வேண்டியதை அறியாமல் -சார தமம் அறியாமல் துக்கமாகவே உள்ளேன்

நாம வா ருʼக்³வேதோ³ யஜுர்வேத:³ ஸாமவேத³ ஆத²ர்வணஶ்சதுர்த²
இதிஹாஸபுராண: பஞ்சமோ வேதா³நாம் வேத:³ பித்ர்யோ ராஶிர்தை³வோ
நிதி⁴ர்வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யா ப்³ரஹ்மவித்³யா பூ⁴தவித்³யா
க்ஷத்ரவித்³யா நக்ஷத்ரவித்³யா ஸர்பதே³வஜநவித்³யா
நாமைவைதந்நாமோபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.1.4 ॥

நாம ப்ரஹ்ம உபாசனம் முதலில் -விருப்பம் அடைகிறான் –

ஸ யோ நாம ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவந்நாம்நோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ நாம ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ நாம்நோ பூ⁴ய இதி நாம்நோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.1.5॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

வாக்³வாவ நாம்நோ பூ⁴யஸீ வாக்³வா ருʼக்³வேத³ம் விஜ்ஞாபயதி யஜுர்வேத³ꣳ
ஸாமவேத³மாத²ர்வணம் சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம் பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம்
பித்ர்யꣳராஶிம் தை³வம் நிதி⁴ம் வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம்
ப்³ரஹ்மவித்³யாம் பூ⁴தவித்³யாம் க்ஷத்ரவித்³யாꣳ ஸர்பதே³வஜநவித்³யாம்
தி³வம் ச ப்ருʼதி²வீம் ச வாயும் சாகாஶம் சாபஶ்ச தேஜஶ்ச
தே³வாꣳஶ்ச மநுஷ்யாꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதீஞ்ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம்
த⁴ர்மம் சாத⁴ர்மம் ச ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச ஸாது⁴ சாஸாது⁴ ச
ஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் ச யத்³வை வாங்நாப⁴விஷ்யந்ந த⁴ர்மோ
நாத⁴ர்மோ வ்யஜ்ஞாபயிஷ்யந்ந ஸத்யம் நாந்ருʼதம் ந ஸாது⁴ நாஸாது⁴
ந ஹ்ருʼத³யஜ்ஞோ நாஹ்ருʼத³யஜ்ஞோ வாகே³வைதத்ஸர்வம் விஜ்ஞாபயதி
வாசமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.2.1॥

வாக் ப்ரஹ்மம் அடுத்து -பேச்சு இருந்தால் தானே சொற்கள் வரும் -நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் –
வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -வாக் சாதுர்யம் -நாமங்களை விட வாக்கு ஸ்ரேஷ்டம்
நர நார த -மனுஷன் உடைய தொடர்பு உள்ள ஞானம் கொடுப்பவர்– நாரதர்

ஸ யோ வாசம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³வாசோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ வாசம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ வாசோ பூ⁴ய இதி வாசோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.2.2॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

மநோ வாவ வாசோ பூ⁴யோ யதா² வை த்³வே வாமலகே த்³வே வா கோலே
த்³வௌ வாக்ஷௌ முஷ்டிரநுப⁴வத்யேவம் வாசம் ச நாம ச
மநோঽநுப⁴வதி ஸ யதா³ மநஸா மநஸ்யதி
மந்த்ராநதீ⁴யீயேத்யதா²தீ⁴தே கர்மாணி குர்வீயேத்யத² குருதே
புத்ராꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்சேச்சே²யேத்யதே²ச்ச²த இமம் ச
லோகமமும் சேச்சே²யேத்யதே²ச்ச²தே மநோ ஹ்யாத்மா மநோ ஹி லோகோ
மநோ ஹி ப்³ரஹ்ம மந உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.3.1 ॥

மனம் அத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் -நினைக்காமல் பேச முடியாதே மனோ பூர்வ வாக் உத்தர –
பேசினால் தானே சொற்கள் நாமம் வரும் –
பந்த மோக்ஷ ஏவ காரணம் மனம் -பற்றுடைய மனம் எதிரி- பற்றில்லா மனம் நண்பன்
மனம் கருவி போலே சிந்திக்க –

ஸ யோ மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவந்மநஸோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ மநஸோ பூ⁴ய இதி மநஸோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி
தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.3.2॥

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

ஸங்கல்போ வாவ மநஸோ பூ⁴யாந்யதா³ வை ஸங்கல்பயதேঽத²
மநஸ்யத்யத² வாசமீரயதி தாமு நாம்நீரயதி நாம்நி
மந்த்ரா ஏகம் ப⁴வந்தி மந்த்ரேஷு கர்மாணி ॥ 7.4.1॥

-சங்கல்பம் -புத்தி-தர்ம பூத ஞானம் – -உறுதியான முடிவு எடுக்கும் -மனத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் –

தாநி ஹ வா ஏதாநி ஸங்கல்பைகாயநாநி ஸங்கல்பாத்மகாநி
ஸங்கல்பே ப்ரதிஷ்டி²தாநி ஸமக்லுʼபதாம் த்³யாவாப்ருʼதி²வீ
ஸமகல்பேதாம் வாயுஶ்சாகாஶம் ச ஸமகல்பந்தாபஶ்ச
தேஜஶ்ச தேஷாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை வர்ஷꣳ ஸங்கல்பதே
வர்ஷஸ்ய ஸங்க்லுʼப்த்யா அந்நꣳ ஸங்கல்பதேঽந்நஸ்ய ஸம் க்லுʼப்த்யை
ப்ராணா: ஸங்கல்பந்தே ப்ராணாநாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை மந்த்ரா: ஸங்கல்பந்தே
மந்த்ராணாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை கர்மாணி ஸங்கல்பந்தே கர்மணாம்
ஸங்க்லுʼப்த்யை லோக: ஸங்கல்பதே லோகஸ்ய ஸம் க்லுʼப்த்யை ஸர்வꣳ
ஸங்கல்பதே ஸ ஏஷ ஸங்கல்ப: ஸங்கல்பமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.4.2 ॥

ஸ ய: ஸங்கல்பம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே ஸங்க்லுʼப்தாந்வை ஸ லோகாந்த்⁴ருவாந்த்⁴ருவ:
ப்ரதிஷ்டி²தாந் ப்ரதிஷ்டி²தோঽவ்யத²மாநாநவ்யத²மாநோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவத்ஸங்கல்பஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய:
ஸங்கல்பம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ: ஸங்கல்பாத்³பூ⁴ய இதி
ஸங்கல்பாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.4.3॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

சித்தம் வாவ ஸம் கல்பாத்³பூ⁴யோ யதா³ வை சேதயதேঽத²
ஸங்கல்பயதேঽத² மநஸ்யத்யத² வாசமீரயதி தாமு நாம்நீரயதி
நாம்நி மந்த்ரா ஏகம் ப⁴வந்தி மந்த்ரேஷு கர்மாணி ॥ 7.5.1॥

சமயோஜித சிந்தை ஸ்ரேஷ்டம் -சங்கல்பத்தை விட -சமயத்துக்கு தக்க -அப்பொழுது ஒரு சிந்தை செய்தது போலே –
மனத்தின் வேறே வேறே நிலைப்பாடுகள் இவை

தாநி ஹ வா ஏதாநி சித்தைகாயநாநி சித்தாத்மாநி சித்தே
ப்ரதிஷ்டி²தாநி தஸ்மாத்³யத்³யபி ப³ஹுவித³சித்தோ ப⁴வதி
நாயமஸ்தீத்யேவைநமாஹுர்யத³யம் வேத³ யத்³வா அயம்
வித்³வாந்நேத்த²மசித்த: ஸ்யாதி³த்யத² யத்³யல்பவிச்சித்தவாந்ப⁴வதி
தஸ்மா ஏவோத ஶுஶ்ரூஷந்தே சித்தꣳஹ்யேவைஷாமேகாயநம்
சித்தமாத்மா சித்தம் ப்ரதிஷ்டா² சித்தமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.5.2 ॥

ஸ யஶ்சித்தம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே சித்தாந்வை ஸ லோகாந்த்⁴ருவாந்த்⁴ருவ:
ப்ரதிஷ்டி²தாந்ப்ரதிஷ்டி²தோঽவ்யத²மாநாநவ்யத²மாநோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவச்சித்தஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யஶ்சித்தம்
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வஶ்சித்தாத்³பூ⁴ய இதி சித்தாத்³வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.5.3॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

த்⁴யாநம் வாவ சித்தாத்³பூ⁴யோ த்⁴யாயதீவ ப்ருʼதி²வீ
த்⁴யாயதீவாந்தரிக்ஷம் த்⁴யாயதீவ த்³யௌர்த்⁴யாயந்தீவாபோ
த்⁴யாயந்தீவ பர்வதா தே³வமநுஷ்யாஸ்தஸ்மாத்³ய இஹ மநுஷ்யாணாம்
மஹத்தாம் ப்ராப்நுவந்தி த்⁴யாநாபாதா³ꣳஶா இவைவ தே ப⁴வந்த்யத²
யேঽல்பா: கலஹிந: பிஶுநா உபவாதி³நஸ்தேঽத² யே ப்ரப⁴வோ
த்⁴யாநாபாதா³ꣳஶா இவைவ தே ப⁴வந்தி த்⁴யாநமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.6.1॥

மேலே உயர்த்தி -தியானம் ஸ்ரேஷ்டம் -இடைவெளி இல்லாமல் – இடையூறு தடங்கல் இல்லாத சிந்தனை –
எடுத்த லஷ்யத்தில் இருந்து மனம் மாறாமல் இருக்க வேண்டுமே –
உணர்வில் உம்பர் ஒருவன் -நினைமின் நெடியானை –

ஸ யோ த்⁴யாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³த்⁴யாநஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ த்⁴யாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ த்⁴யாநாத்³பூ⁴ய இதி த்⁴யாநாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி
தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

விஜ்ஞாநம் வாவ த்⁴யாநாத்³பூ⁴ய: விஜ்ஞாநேந வா ருʼக்³வேத³ம் விஜாநாதி
யஜுர்வேத³ꣳ ஸாமவேத³மாத²ர்வணம் சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம்
பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம் பித்ர்யꣳராஶிம் தை³வம் நிதி⁴ம்
வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம் ப்³ரஹ்மவித்³யாம் பூ⁴தவித்³யாம்
க்ஷத்ரவித்³யாம் நக்ஷத்ரவித்³யாꣳஸர்பதே³வஜநவித்³யாம் தி³வம் ச
ப்ருʼதி²வீம் ச வாயும் சாகாஶம் சாபஶ்ச தேஜஶ்ச தே³வாꣳஶ்ச
மநுஷ்யாꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதீஞ்ச்²வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம்
த⁴ர்மம் சாத⁴ர்மம் ச ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச ஸாது⁴ சாஸாது⁴ ச
ஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாந்நம் ச ரஸம் சேமம் ச லோகமமும்
ச விஜ்ஞாநேநைவ விஜாநாதி விஜ்ஞாநமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.7.1 ॥

த்யானம் -பிரமாண ஜன்ய ஞானம் இருந்தால் தானே வரும் -விஞ்ஞானம் ஸ்ரேஷ்டம் தியானத்தை விட
பிரேமா புத்தி அறிவு-ஏற்படும் கருவி பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் -சாஸ்திரம் வேதம் –

ஸ யோ விஜ்ஞாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே விஜ்ஞாநவதோ வை ஸ
லோகாம்ஜ்ஞாநவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத்³விஜ்ஞாநஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ விஜ்ஞாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோ
விஜ்ஞாநாத்³பூ⁴ய இதி விஜ்ஞாநாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.7.2॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

ப³லம் வாவ விஜ்ஞாநாத்³பூ⁴யோঽபி ஹ ஶதம் விஜ்ஞாநவதாமேகோ
ப³லவாநாகம்பயதே ஸ யதா³ ப³லீ ப⁴வத்யதோ²த்தா²தா
ப⁴வத்யுத்திஷ்ட²ந்பரிசரிதா ப⁴வதி பரிசரந்நுபஸத்தா
ப⁴வத்யுபஸீத³ந்த்³ரஷ்டா ப⁴வதி ஶ்ரோதா ப⁴வதி மந்தா ப⁴வதி
போ³த்³தா⁴ ப⁴வதி கர்தா ப⁴வதி விஜ்ஞாதா ப⁴வதி ப³லேந வை ப்ருʼதி²வீ
திஷ்ட²தி ப³லேநாந்தரிக்ஷம் ப³லேந த்³யௌர்ப³லேந பர்வதா ப³லேந
தே³வமநுஷ்யா ப³லேந பஶவஶ்ச வயாꣳஸி ச த்ருʼணவநஸ்பதய:
ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம் ப³லேந லோகஸ்திஷ்ட²தி
ப³லமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.8.1॥

பலம் -ஞானம் சம்பாதிக்க ஆச்சார்யர் சிசுரூஷை பண்ண வேண்டுமே -குருகுல வாசம் -கைங்கர்யம் –
ஸ்ரவணம் மனனம் த்யானம் அனைத்துக்கும் பலம் வேண்டுமே

ஸ யோ ப³லம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³ப³லஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ ப³லம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோ
ப³லாத்³பூ⁴ய இதி ப³லாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.8.2॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அந்நம் வாவ ப³லாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யத்³யபி த³ஶ
ராத்ரீர்நாஶ்நீயாத்³யத்³யு ஹ
ஜீவேத³த²வாத்³ரஷ்டாஶ்ரோதாமந்தாபோ³த்³தா⁴கர்தாவிஜ்ஞாதா
ப⁴வத்யதா²ந்நஸ்யாயை த்³ரஷ்டா ப⁴வதி ஶ்ரோதா ப⁴வதி மந்தா
ப⁴வதி போ³த்³தா⁴ ப⁴வதி கர்தா ப⁴வதி விஜ்ஞாதா
ப⁴வத்யந்நமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.9.1॥

அன்னம் -சாப்பிட்டால் தானே பலம் வரும் -புஷ்ட்டி அடைய அன்னம் —

ஸ யோঽந்நம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽந்நவதோ வை ஸ
லோகாந்பாநவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத³ந்நஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோঽந்நம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோঽந்நாத்³பூ⁴ய இத்யந்நாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.9.2॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஆபோ வாவாந்நாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யதா³ ஸுவ்ருʼஷ்டிர்ந ப⁴வதி
வ்யாதீ⁴யந்தே ப்ராணா அந்நம் கநீயோ ப⁴விஷ்யதீத்யத² யதா³
ஸுவ்ருʼஷ்டிர்ப⁴வத்யாநந்தி³ந: ப்ராணா ப⁴வந்த்யந்நம் ப³ஹு
ப⁴விஷ்யதீத்யாப ஏவேமா மூர்தா யேயம் ப்ருʼதி²வீ யத³ந்தரிக்ஷம்
யத்³த்³யௌர்யத்பர்வதா யத்³தே³வமநுஷ்யாயத்பஶவஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதய: ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகமாப
ஏவேமா மூர்தா அப உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.10.1॥

ஆபோ தண்ணீர் -மழை பெய்தால் தானே அன்னம் -ஜெரிக்க தண்ணீர் குடிக்க வேண்டுமே –
மழை -பார்க்கவே ஆனந்தம் -முகில் வண்ணன் -மேக ஸ்யாமளன் –

ஸ யோঽபோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆப்நோதி ஸர்வாந்காமாꣳஸ்த்ருʼப்திமாந்ப⁴வதி
யாவத³பாம் க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோঽபோ
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோঽத்³ப்⁴யோ பூ⁴ய இத்யத்³ப்⁴யோ வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.10.2॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தேஜோ வாவாத்³ப்⁴யோ பூ⁴யஸ்தத்³வா ஏதத்³வாயுமாக்³ருʼஹ்யாகாஶமபி⁴தபதி
ததா³ஹுர்நிஶோசதி நிதபதி வர்ஷிஷ்யதி வா இதி தேஜ ஏவ
தத்பூர்வம் த³ர்ஶயித்வாதா²ப: ஸ்ருʼஜதே ததே³ததூ³ர்த்⁴வாபி⁴ஶ்ச
திரஶ்சீபி⁴ஶ்ச வித்³யுத்³பி⁴ராஹ்ராதா³ஶ்சரந்தி தஸ்மாதா³ஹுர்வித்³யோததே
ஸ்தநயதி வர்ஷிஷ்யதி வா இதி தேஜ ஏவ தத்பூர்வம் த³ர்ஶயித்வாதா²ப:
ஸ்ருʼஜதே தேஜ உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.11.1॥

அக்னி -கொதிப்பாய் இருந்து மழை -தேஜஸ் ஸ்ரேஷ்டம் -ஆகாசம் வாயு அக்னி தண்ணீர் பிருத்வி –

ஸ யஸ்தேஜோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே தேஜஸ்வீ வை ஸ தேஜஸ்வதோ
லோகாந்பா⁴ஸ்வதோঽபஹததமஸ்காநபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத்தேஜஸோ க³தம்
தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யஸ்தேஜோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வஸ்தேஜஸோ பூ⁴ய இதி தேஜஸோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.11.2॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஆகாஶோ வாவ தேஜஸோ பூ⁴யாநாகாஶே வை ஸூர்யாசந்த்³ரமஸாவுபௌ⁴
வித்³யுந்நக்ஷத்ராண்யக்³நிராகாஶேநாஹ்வயத்யாகாஶேந
ஶ்ருʼணோத்யாகாஶேந ப்ரதிஶ்ருʼணோத்யாகாஶே ரமத ஆகாஶே ந ரமத
ஆகாஶே ஜாயத ஆகாஶமபி⁴ஜாயத ஆகாஶமுபாஸ்ஸ்வேதி
॥ 7.12.1॥

ஆகாசம் மேலே -திட விசும்பு -விண் -அளவிட்டு அறியமுடியாமல் -அனைத்துக்கும் இடம் கொடுக்கும்-
net work -நக்ஷத்திரங்கள் வாழும் இடம்

ஸ ய ஆகாஶம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆகாஶவதோ வை ஸ
லோகாந்ப்ரகாஶவதோঽஸம்பா³தா⁴நுருகா³யவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவதா³காஶஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி
ய ஆகாஶம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ ஆகாஶாத்³பூ⁴ய இதி
ஆகாஶாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி
॥ 7.12.2॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ஸ்மரோ வாவாகாஶாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யத்³யபி ப³ஹவ ஆஸீரந்ந
ஸ்மரந்தோ நைவ தே கஞ்சந ஶ்ருʼணுயுர்ந மந்வீரந்ந விஜாநீரந்யதா³
வாவ தே ஸ்மரேயுரத² ஶ்ருʼணுயுரத² மந்வீரந்நத² விஜாநீரந்ஸ்மரேண
வை புத்ராந்விஜாநாதி ஸ்மரேண பஶூந்ஸ்மரமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.13.1॥

நினைவு ஆகாசத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் -ஹிருதயத்தில் இருந்து ஸ்ம்ருதி ஞானம் என்னால் தான் ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் –
மறந்தேன் உன்னை முன்னம் —

ஸ ய: ஸ்மரம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்ஸ்மரஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய: ஸ்மரம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ:
ஸ்மராத்³பூ⁴ய இதி ஸ்மராத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ஆஶா வாவ ஸ்மராத்³பூ⁴யஸ்யாஶேத்³தோ⁴ வை ஸ்மரோ மந்த்ராநதீ⁴தே
கர்மாணி குருதே புத்ராꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்சேச்ச²த இமம் ச
லோகமமும் சேச்ச²த ஆஶாமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.14.1॥

ஆசை இருந்தால் தானே நினைவு வரும் –
பத்னி புத்திரர் பசு இவற்றை விரும்புவது ஆசை
ஆசை யுடையோர்க்கு –பேசி வரம்பு அறுத்தார் –

ஸ ய ஆஶாம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆஶயாஸ்ய ஸர்வே காமா:
ஸம்ருʼத்⁴யந்த்யமோகா⁴ ஹாஸ்யாஶிஷோ ப⁴வந்தி யாவதா³ஶாயா
க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய ஆஶாம்
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ ஆஶாயா பூ⁴ய இத்யாஶாயா வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.14.2॥

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ப்ராணோ வா ஆஶாயா பூ⁴யாந்யதா² வா அரா நாபௌ⁴ ஸமர்பிதா
ஏவமஸ்மிந்ப்ராணே ஸர்வꣳஸமர்பிதம் ப்ராண: ப்ராணேந யாதி
ப்ராண: ப்ராணம் த³தா³தி ப்ராணாய த³தா³தி ப்ராணோ ஹ பிதா ப்ராணோ
மாதா ப்ராணோ ப்⁴ராதா ப்ராண: ஸ்வஸா ப்ராண ஆசார்ய:
ப்ராணோ ப்³ராஹ்மண: ॥ 7.15.1॥

இங்கு பிராண சப்தத்துக்கு பிராணன் உடன் கூடிய ஆத்மா என்றவாறு
ஆசை விட ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் -இப்படி சிந்தித்து மேலே மேலே போனதே ஆத்மாவால் தானே –
எதனால் ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் -சரீரம் -பிள்ளை நன்றாக அப்பாவுக்கு கார்யம் -உள்ளே இருக்கும் வரை வேறே –
அழைத்து போய் –எடுத்து வந்து அஃறிணை மாறுமே –

ஸ யதி³ பிதரம் வா மாதரம் வா ப்⁴ராதரம் வா ஸ்வஸாரம் வாசார்யம்
வா ப்³ராஹ்மணம் வா கிஞ்சித்³ப்⁴ருʼஶமிவ ப்ரத்யாஹ
தி⁴க்த்வாஸ்த்வித்யேவைநமாஹு: பித்ருʼஹா வை த்வமஸி மாத்ருʼஹா வை
த்வமஸி ப்⁴ராத்ருʼஹா வை த்வமஸி ஸ்வஸ்ருʼஹா வை த்வமஸ்யாசார்யஹா
வை த்வமஸி ப்³ராஹ்மணஹா வை த்வமஸீதி ॥ 7.15.2॥

அத² யத்³யப்யேநாநுத்க்ராந்தப்ராணாஞ்சூ²லேந ஸமாஸம்
வ்யதிஷந்த³ஹேந்நைவைநம் ப்³ரூயு: பித்ருʼஹாஸீதி ந மாத்ருʼஹாஸீதி
ந ப்⁴ராத்ருʼஹாஸீதி ந ஸ்வஸ்ருʼஹாஸீதி நாசார்யஹாஸீதி
ந ப்³ராஹ்மணஹாஸீதி ॥ 7.15.3॥

ப்ராணோ ஹ்யேவைதாநி ஸர்வாணி ப⁴வதி ஸ வா ஏஷ ஏவம் பஶ்யந்நேவம்
மந்வாந ஏவம் விஜாநந்நதிவாதீ³ ப⁴வதி தம்
சேத்³ப்³ரூயுரதிவாத்³யஸீத்யதிவாத்³யஸ்மீதி ப்³ரூயாந்நாபஹ்நுவீத
॥ 7.15.4॥

அதி வாதி –ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் என்று இருப்பவன்
இதுவே பூமா -நாரதர் திருப்தியாக இருப்பதை பார்த்து -மேலே சங்கை வந்ததும் மேலே உபதேசிப்போம்

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

ஏஷ து வா அதிவத³தி ய: ஸத்யேநாதிவத³தி ஸோঽஹம் ப⁴க³வ:
ஸத்யேநாதிவதா³நீதி ஸத்யம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ஸத்யம்
ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.16.1॥

அதை விட சத்யம் தான் ஸ்ரேஷ்டம் -சத்ய சப்தத்தால் ப்ரஹ்மம் –ப்ரஹ்ம அதிவாதி –
கீழே ஆத்ம அதிவாதி -ஆத்மராமர்/
சரீர அதிவாதி சம்சாரிகள் உண்டியே உடையே -இந்திரிய ராமர்

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா³ வை விஜாநாத்யத² ஸத்யம் வத³தி நாவிஜாநந்ஸத்யம் வத³தி
விஜாநந்நேவ ஸத்யம் வத³தி விஜ்ஞாநம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி
விஜ்ஞாநம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.17.1॥

எத்தைக் காண வேண்டுமோ அத்தை காண வேண்டும் -ப்ரஹ்மம் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் அடைய என்ன வேணும்
மனனம் தேவை
அதுக்கு ஸ்ரத்தை நம்பிக்கை தேவை
அதுக்கு மனஸ் கட்டுப்பாடு தேவை

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

யதா³ வை மநுதேঽத² விஜாநாதி நாமத்வா விஜாநாதி மத்வைவ
விஜாநாதி மதிஸ்த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி மதிம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.18.1॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

யதா³ வை ஶ்ரத்³த³தா⁴த்யத² மநுதே நாஶ்ரத்³த³த⁴ந்மநுதே
ஶ்ரத்³த³த⁴தே³வ மநுதே ஶ்ரத்³தா⁴ த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி
ஶ்ரத்³தா⁴ம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.19.1॥

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶதிதம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

யதா³ வை நிஸ்திஷ்ட²த்யத² ஶ்ரத்³த³தா⁴தி
நாநிஸ்திஷ்ட²ஞ்ச்²ரத்³த³தா⁴தி நிஸ்திஷ்ட²ந்நேவ ஶ்ரத்³த³தா⁴தி
நிஷ்டா² த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி நிஷ்டா²ம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.20.1॥

॥ இதி விம்ஶதிதம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா³ வை கரோத்யத² நிஸ்திஷ்ட²தி நாக்ருʼத்வா நிஸ்திஷ்ட²தி
க்ருʼத்வைவ நிஸ்திஷ்ட²தி க்ருʼதிஸ்த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி
க்ருʼதிம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.21.1॥

ப்ரஹ்மம் நிரதிசய ஸூக ரூபம் -ஆனந்தோ ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் தானே வருவான் –
அள்ள அள்ள குறையாத கோதில் இன்னமுதம் -தேனே பாலே கன்னலே அமுதமே -என்ற ஞானம் வேணுமே –

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

யதா³ வை ஸுக²ம் லப⁴தேঽத² கரோதி நாஸுக²ம் லப்³த்⁴வா கரோதி
ஸுக²மேவ லப்³த்⁴வா கரோதி ஸுக²ம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி
ஸுக²ம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.22.1॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

யோ வை பூ⁴மா தத்ஸுக²ம் நால்பே ஸுக²மஸ்தி பூ⁴மைவ ஸுக²ம்
பூ⁴மா த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய இதி பூ⁴மாநம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.23.1॥

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

யத்ர நாந்யத்பஶ்யதி நாந்யச்ச்²ருʼணோதி நாந்யத்³விஜாநாதி ஸ
பூ⁴மாத² யத்ராந்யத்பஶ்யத்யந்யச்ச்²ருʼணோத்யந்யத்³விஜாநாதி
தத³ல்பம் யோ வை பூ⁴மா தத³ம்ருʼதமத² யத³ல்பம் தந்மர்த்ய்ꣳ ஸ
ப⁴க³வ: கஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டி²த இதி ஸ்வே மஹிம்நி யதி³ வா
ந மஹிம்நீதி ॥ 7.24.1॥

அதுக்கு அடையாளம் சொல்லி நிகமிக்கிறார் –
பார்த்தால் கண் வேறு ஒன்றில் காணாதோ கேட்டால் காது வேறு ஒன்றை கேட்காதோ —
என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே —

கோ³அஶ்வமிஹ மஹிமேத்யாசக்ஷதே ஹஸ்திஹிரண்யம் தா³ஸபா⁴ர்யம்
க்ஷேத்ராண்யாயதநாநீதி நாஹமேவம் ப்³ரவீமி ப்³ரவீமீதி
ஹோவாசாந்யோஹ்யந்யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டி²த இதி ॥ 7.24.2॥

சொத்து குதிரை யானை -அல்பம்-ஓன்று கிடைத்தால் மேலே மேலே -ப்ரஹ்மம் அடைந்தபின்பு இரண்டாவது தேட மாட்டோமே –
தர்சனமே பலன் -தரிசனத்துக்கு பலம் வேண்டாமே
உபதேசம் பெறுவதே பலன் -பரீக்ஷித் சுகர் சம்வாதம்

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸ ஏவாத⁴ஸ்தாத்ஸ உபரிஷ்டாத்ஸ பஶ்சாத்ஸ புரஸ்தாத்ஸ
த³க்ஷிணத: ஸ உத்தரத: ஸ ஏவேத³ꣳ ஸர்வமித்யதா²தோঽஹங்காராதே³ஶ
ஏவாஹமேவாத⁴ஸ்தாத³ஹமுபரிஷ்டாத³ஹம் பஶ்சாத³ஹம் புரஸ்தாத³ஹம்
த³க்ஷிணதோঽஹமுத்தரதோঽஹமேவேத³ꣳ ஸர்வமிதி ॥ 7.25.1॥

அதுதான் முன்னும் பின்னும் மேலும் கீழும் -புறமும் உள்ளும் –

அதா²த ஆத்மாதே³ஶ ஏவாத்மைவாத⁴ஸ்தாதா³த்மோபரிஷ்டாதா³த்மா
பஶ்சாதா³த்மா புரஸ்தாதா³த்மா த³க்ஷிணத ஆத்மோத்தரத
ஆத்மைவேத³ꣳ ஸர்வமிதி ஸ வா ஏஷ ஏவம் பஶ்யந்நேவம் மந்வாந ஏவம்
விஜாநந்நாத்மரதிராத்மக்ரீட³ ஆத்மமிது²ந ஆத்மாநந்த:³ ஸ
ஸ்வராட்³ப⁴வதி தஸ்ய ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி
அத² யேঽந்யதா²தோ விது³ரந்யராஜாநஸ்தே க்ஷய்யலோகா ப⁴வந்தி
தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வகாமசாரோ ப⁴வதி ॥ 7.25.2॥

அந்தராத்மாவாய் இருக்கும் ப்ரஹ்மமே எங்கும் -பூமா அறிந்தவன் தன்னிலே தானே மகிழ்ந்து –
அனைத்தும் ப்ரஹ்மம் உணர்ந்து -சாம்யா பத்தி அடைகிறான்

॥ இதி பஞ்சவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்யைவம் பஶ்யத ஏவம் மந்வாநஸ்யைவம் விஜாநத
ஆத்மத: ப்ராண ஆத்மத ஆஶாத்மத: ஸ்மர ஆத்மத ஆகாஶ
ஆத்மதஸ்தேஜ ஆத்மத ஆப ஆத்மத
ஆவிர்பா⁴வதிரோபா⁴வாவாத்மதோঽந்நமாத்மதோ ப³லமாத்மதோ
விஜ்ஞாநமாத்மதோ த்⁴யாநமாத்மதஶ்சித்தமாத்மத:
ஸங்கல்ப ஆத்மதோ மந ஆத்மதோ வாகா³த்மதோ நாமாத்மதோ மந்த்ரா
ஆத்மத: கர்மாண்யாத்மத ஏவேத³ꣳஸர்வமிதி ॥ 7.26.1॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ ந பஶ்யோ ம்ருʼத்யும் பஶ்யதி ந ரோக³ம் நோத து:³க²தாꣳ
ஸர்வꣳ ஹ பஶ்ய: பஶ்யதி ஸர்வமாப்நோதி ஸர்வஶ இதி
ஸ ஏகதா⁴ ப⁴வதி த்ரிதா⁴ ப⁴வதி பஞ்சதா⁴
ஸப்ததா⁴ நவதா⁴ சைவ புநஶ்சைகாத³ஶ: ஸ்ம்ருʼத:
ஶதம் ச த³ஶ சைகஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ச
விꣳஶதிராஹாரஶுத்³தௌ⁴ ஸத்த்வஶுத்³தௌ⁴ த்⁴ருவா ஸ்ம்ருʼதி:
ஸ்ம்ருʼதிலம்பே⁴ ஸர்வக்³ரந்தீ²நாம் விப்ரமோக்ஷஸ்தஸ்மை
ம்ருʼதி³தகஷாயாய தமஸஸ்பாரம் த³ர்ஶயதி
ப⁴க³வாந்ஸநத்குமாரஸ்தꣳ ஸ்கந்த³ இத்யாசக்ஷதே
தꣳ ஸ்கந்த³ இத்யாசக்ஷதே ॥ 7.26.2॥

அனைத்தும் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டு -அந்தர்யாமி -அதிலே லயித்து -அறிந்தவன் முக்தன்
ப்ரஹ்மம் போலே முக்தனும் சஞ்சரித்து -பல திருமேனி எடுத்து பலவித கைங்கர்யம் –
சென்றால் குடையும் இத்யாதி –

ஆகார சுத்தி சத்வ சுத்தி த்ருவா ஸ்ம்ருதி -த்யானம் இடைவிடாமல் – சர்வ கிரந்தி ஐயம் திரிபு தொலைந்து –
காம க்ரோத லாபங்கள் தோலையும் –சனத்குமாரர் நாரதர் அஞ்ஞானம் போக்கி

॥ இதி ஷட்³விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ஸப்தமோঽத்⁴யாய: ॥

———————————————-

॥ அஷ்டமோঽத்⁴யாய: ॥
அத² யதி³த³மஸ்மிந்ப்³ரஹ்மபுரே த³ஹரம் புண்ட³ரீகம் வேஶ்ம
த³ஹரோঽஸ்மிந்நந்தராகாஶஸ்தஸ்மிந்யத³ந்தஸ்தத³ந்வேஷ்டவ்யம்
தத்³வாவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ॥ 8.1.1॥

தகர அதிகரணம் / பிரஜாபதி வித்யை –இதில்
ஹிருதய கமலம் தலை கீழ் பிடிக்கப்பட்ட தாமரை -ஹ்ருதய கமலம் கோலம் உண்டே –
அதற்குள் உள்ளதை உபாசிப்பாய் -கல்யாண குணங்களை -தேடி உபாசிப்பாய்
தகர -சிறிய இடைவெளி –

தம் சேத்³ப்³ரூயுர்யதி³த³மஸ்மிந்ப்³ரஹ்மபுரே த³ஹரம் புண்ட³ரீகம் வேஶ்ம
த³ஹரோঽஸ்மிந்நந்தராகாஶ: கிம் தத³த்ர வித்³யதே யத³ந்வேஷ்டவ்யம்
யத்³வாவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ஸ ப்³ரூயாத் ॥ 8.1.2॥

உள்ளே இருப்பதே ஆதாரம் -ஆகாசம் இடம் கொடுக்கும் -ப்ரஹ்மம் தானே இடமாக ஆகாசமாக இருக்கும்

யாவாந்வா அயமாகாஶஸ்தாவாநேஷோঽந்தர்ஹ்ருʼத³ய அகாஶ
உபே⁴ அஸ்மிந்த்³யாவாப்ருʼதி²வீ அந்தரேவ ஸமாஹிதே
உபா⁴வக்³நிஶ்ச வாயுஶ்ச ஸூர்யாசந்த்³ரமஸாவுபௌ⁴
வித்³யுந்நக்ஷத்ராணி யச்சாஸ்யேஹாஸ்தி யச்ச நாஸ்தி ஸர்வம்
தத³ஸ்மிந்ஸமாஹிதமிதி ॥ 8.1.3॥

தம் சேத்³ப்³ரூயுரஸ்மிꣳஶ்சேதி³த³ம் ப்³ரஹ்மபுரே ஸர்வꣳ ஸமாஹிதꣳ
ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச காமா யதை³தஜ்ஜரா வாப்நோதி
ப்ரத்⁴வꣳஸதே வா கிம் ததோঽதிஶிஷ்யத இதி ॥ 8.1.4॥

ஸ ப்³ரூயாத்நாஸ்ய ஜரயைதஜ்ஜீர்யதி ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யத
ஏதத்ஸத்யம் ப்³ரஹ்மபுரமஸ்மிகாமா: ஸமாஹிதா: ஏஷ
ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்போ யதா² ஹ்யேவேஹ
ப்ரஜா அந்வாவிஶந்தி யதா²நுஶாஸநம் யம் யமந்தமபி⁴காமா
ப⁴வந்தி யம் ஜநபத³ம் யம் க்ஷேத்ரபா⁴க³ம் தம் தமேவோபஜீவந்தி
॥ 8.1.5॥

அறிந்தவன் அஷ்ட குணங்களில் சாம்யா பத்தி -நீர் பூத்த நெருப்பு போலே இங்கு -ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அடைந்து
பாபம் தீண்டாமல் -மூப்பு இல்லாமல் –மரணம் இல்லாமல் -சோகம் இல்லாமல் -பசி இல்லாமல் –
தாகம் இல்லாமல் -நல்ல விருப்பங்கள் கொண்டு -செயல்களை முடிக்கும் சக்தன் -ஆகிய எட்டும்

தத்³யதே²ஹ கர்மஜிதோ லோக: க்ஷீயத ஏவமேவாமுத்ர புண்யஜிதோ
லோக: க்ஷீயதே தத்³ய இஹாத்மாநமநுவித்³ய வ்ரஜந்த்யேதாꣳஶ்ச
ஸத்யாந்காமாꣳஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வகாமசாரோ
ப⁴வத்யத² ய இஹாத்மாநமநிவுத்³ய வ்ரஜந்த்யேதꣳஶ்ச
ஸத்யாந்காமாꣳஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி
॥ 8.1.6॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸ யதி³ பித்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய பிதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந பித்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.1॥

அத² யதி³ மாத்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய மாதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந மாத்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.2॥

அத² யதி³ ப்⁴ராத்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ப்⁴ராதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ப்⁴ராத்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.3॥॥

அத² யதி³ ஸ்வஸ்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸ்வஸார:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸ்வஸ்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.4॥

அத² யதி³ ஸகி²லோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸகா²ய:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸகி²லோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.5॥

முக்த ஜீவன் -ஆனந்தத்தில் தாரதம்யம் இல்லை -பித்ரு லோகம் போகும் சக்தியும் உண்டு –
சங்கல்பத்தாலே அனைத்தும்
ஸ்ருஷ்டிக்கும் சக்தி உண்டு -ஆனால் ஸ்ருஷ்டிக்க மாட்டான் -அனைத்தும் அவனாகவே பார்ப்பதால்

அத² யதி³ க³ந்த⁴மால்யலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய
க³ந்த⁴மால்யே ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேந க³ந்த⁴மால்யலோகேந ஸம்பந்நோ
மஹீயதே ॥ 8.2.6॥

அத² யத்³யந்நபாநலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்யாந்நபாநே
ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேநாந்நபாநலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.7॥

அத² யதி³ கீ³தவாதி³த்ரலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய
கீ³தவாதி³த்ரே ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேந கீ³தவாதி³த்ரலோகேந ஸம்பந்நோ
மஹீயதே ॥ 8.2.8॥

அத² யதி³ ஸ்த்ரீலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸ்த்ரிய:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸ்த்ரீலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.9॥

யம் யமந்தமபி⁴காமோ ப⁴வதி யம் காமம் காமயதே ஸோঽஸ்ய
ஸங்கல்பாதே³வ ஸமுத்திஷ்ட²தி தேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.10॥

ஹ்ருதி அயம் ஹிருதயத்தில் அமர்ந்து உள்ளான் -அடைந்து உள்ளான் -ஹிருதயம் –

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

த இமே ஸத்யா: காமா அந்ருʼதாபிதா⁴நாஸ்தேஷாꣳ ஸத்யாநாꣳ
ஸதாமந்ருʼதமபிதா⁴நம் யோ யோ ஹ்யஸ்யேத: ப்ரைதி ந தமிஹ
த³ர்ஶநாய லப⁴தே ॥ 8.3.1॥

அத² யே சாஸ்யேஹ ஜீவா யே ச ப்ரேதா யச்சாந்யதி³ச்ச²ந்ந
லப⁴தே ஸர்வம் தத³த்ர க³த்வா விந்த³தேঽத்ர ஹ்யஸ்யைதே ஸத்யா:
காமா அந்ருʼதாபிதா⁴நாஸ்தத்³யதா²பி ஹிரண்யநிதி⁴ம் நிஹிதமக்ஷேத்ரஜ்ஞா
உபர்யுபரி ஸஞ்சரந்தோ ந விந்தே³யுரேவமேவேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா
அஹரஹர்க³ச்ச²ந்த்ய ஏதம் ப்³ரஹ்மலோகம் ந விந்த³ந்த்யந்ருʼதேந ஹி
ப்ரத்யூடா:⁴ ॥ 8.3.2॥

ஸ வா ஏஷ ஆத்மா ஹ்ருʼதி³ தஸ்யைததே³வ நிருக்தꣳ ஹ்ருʼத்³யயமிதி
தஸ்மாத்³த்⁴ருʼத³யமஹரஹர்வா ஏவம்வித்ஸ்வர்க³ம் லோகமேதி ॥ 8.3.3॥

அத² ய ஏஷ ஸம்ப்ரஸாதோ³ঽஸ்மாச்ச²ரீராத்ஸமுத்தா²ய பரம்
ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யத ஏஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்ய
ப்³ரஹ்மணோ நாம ஸத்யமிதி ॥ 8.3.4॥

தாநி ஹ வா ஏதாநி த்ரீண்யக்ஷராணி ஸதீயமிதி
தத்³யத்ஸத்தத³ம்ருʼதமத² யத்தி தந்மர்த்யமத² யத்³யம் தேநோபே⁴
யச்ச²தி யத³நேநோபே⁴ யச்ச²தி தஸ்மாத்³யமஹரஹர்வா
ஏவம்வித்ஸ்வர்க³ம் லோகமேதி ॥ 8.3.5॥

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

அத² ய ஆத்மா ஸ ஸேதுர்த்⁴ருʼதிரேஷாம் லோகாநாமஸம்பே⁴தா³ய
நைதꣳ ஸேதுமஹோராத்ரே தரதோ ந ஜரா ந ம்ருʼத்யுர்ந ஶோகோ ந
ஸுக்ருʼதம் ந து³ஷ்க்ருʼதꣳ ஸர்வே பாப்மாநோঽதோ
நிவர்தந்தேঽபஹதபாப்மா ஹ்யேஷ ப்³ரஹ்மலோக: ॥ 8.4.1॥

தஸ்மாத்³வா ஏதꣳ ஸேதும் தீர்த்வாந்த:⁴ ஸந்நநந்தோ⁴ ப⁴வதி
வித்³த:⁴ ஸந்நவித்³தோ⁴ ப⁴வத்யுபதாபீ ஸந்நநுபதாபீ ப⁴வதி
தஸ்மாத்³வா ஏதꣳ ஸேதும் தீர்த்வாபி நக்தமஹரேவாபி⁴நிஷ்பத்³யதே
ஸக்ருʼத்³விபா⁴தோ ஹ்யேவைஷ ப்³ரஹ்மலோக: ॥ 8.4.2॥

தத்³ய ஏவைதம் ப்³ரஹ்மலோகம் ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³ந்தி
தேஷாமேவைஷ ப்³ரஹ்மலோகஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ
ப⁴வதி ॥ 8.4.3॥

சத் தி யம் அடக்கி ஆள்பவன் சித்தியும் அசித்தையும்
ப்ரஹ்மம் சேது -அங்கே கூட்டி செல்பவன்
இரண்டையும் கலக்காமல் பாதுகாப்பவன் –
ப்ரஹ்மசர்யம் -ப்ரஹ்மத்தை நோக்கி போவதில் உள்ள தடைகளை வெட்டி –
அவன் இடம் கூட்டிப்போவர்கள் உடன் தொடர்பு -சம்சாரிகள் இடம் பற்று அற்று

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² யத்³யஜ்ஞ இத்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண
ஹ்யேவ யோ ஜ்ஞாதா தம் விந்த³தேঽத² யதி³ஷ்டமித்யாசக்ஷதே
ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண ஹ்யேவேஷ்ட்வாத்மாநமநுவிந்த³தே
॥ 8.5.1॥

அத² யத்ஸத்த்ராயணமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண
ஹ்யேவ ஸத ஆத்மநஸ்த்ராணம் விந்த³தேঽத² யந்மௌநமித்யாசக்ஷதே
ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தப்³ப்³ரஹ்மசர்யேண ஹ்யேவாத்மாநமநுவித்³ய மநுதே ‘॥ 8.5.2॥

அத² யத³நாஶகாயநமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ ததே³ஷ
ஹ்யாத்மா ந நஶ்யதி யம் ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³தேঽத²
யத³ரண்யாயநமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத³ரஶ்ச ஹ வை
ண்யஶ்சார்ணவௌ ப்³ரஹ்மலோகே த்ருʼதீயஸ்யாமிதோ தி³வி ததை³ரம்
மதீ³யꣳ ஸரஸ்தத³ஶ்வத்த:² ஸோமஸவநஸ்தத³பராஜிதா
பூர்ப்³ரஹ்மண: ப்ரபு⁴விமிதꣳ ஹிரண்மயம் ॥ 8.5.3॥

தத்³ய ஏவைதவரம் ச ண்யம் சார்ணவௌ ப்³ரஹ்மலோகே
ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³ந்தி தேஷாமேவைஷ ப்³ரஹ்மலோகஸ்தேஷாꣳ
ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி ॥ 8.5.4॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² யா ஏதா ஹ்ருʼத³யஸ்ய நாட்³யஸ்தா: பிங்க³லஸ்யாணிம்நஸ்திஷ்ட²ந்தி
ஶுக்லஸ்ய நீலஸ்ய பீதஸ்ய லோஹிதஸ்யேத்யஸௌ வா ஆதி³த்ய:
பிங்க³ல ஏஷ ஶுக்ல ஏஷ நீல ஏஷ பீத ஏஷ லோஹித:
॥ 8.6.1॥

அபராஜிதா அவித்யை ஸ்ரீ வைகுண்டம் -ப்ரஹ்ம லோகம்
சூர்ய கிரணங்கள் மூலம் போகிறான் –

தத்³யதா² மஹாபத² ஆதத உபௌ⁴ க்³ராமௌ க³ச்ச²தீமம் சாமும்
சைவமேவைதா ஆதி³த்யஸ்ய ரஶ்மய உபௌ⁴ லோகௌ க³ச்ச²ந்தீமம் சாமும்
சாமுஷ்மாதா³தி³த்யாத்ப்ரதாயந்தே தா ஆஸு நாடீ³ஷு ஸ்ருʼப்தா
ஆப்⁴யோ நாடீ³ப்⁴ய: ப்ரதாயந்தே தேঽமுஷ்மிந்நாதி³த்யே ஸ்ருʼப்தா:
॥ 8.6.2॥

தத்³யத்ரைதத்ஸுப்த: ஸமஸ்த்: ஸம்ப்ரஸந்ந: ஸ்வப்நம் ந விஜாநாத்யாஸு
ததா³ நாடீ³ஷு ஸ்ருʼப்தோ ப⁴வதி தம் ந கஶ்சந பாப்மா ஸ்ப்ருʼஶதி
தேஜஸா ஹி ததா³ ஸம்பந்நோ ப⁴வதி ॥ 8.6.3॥

அத² யத்ரைதத³ப³லிமாநம் நீதோ ப⁴வதி தமபி⁴த ஆஸீநா
ஆஹுர்ஜாநாஸி மாம் ஜாநாஸி மாமிதி ஸ
யாவத³ஸ்மாச்ச²ரீராத³நுத்க்ராந்தோ ப⁴வதி தாவஜ்ஜாநாதி
॥ 8.6.4॥

அத² யத்ரைதத³ஸ்மாச்ச²ரீராது³த்க்ராமத்யதை²தைரேவ
ரஶ்மிபி⁴ரூர்த்⁴வமாக்ரமதே ஸ ஓமிதி வா ஹோத்³வா மீயதே
ஸ யாவத்க்ஷிப்யேந்மநஸ்தாவதா³தி³த்யம் க³ச்ச²த்யேதத்³வை க²லு
லோகத்³வாரம் விது³ஷாம் ப்ரபத³நம் நிரோதோ⁴ঽவிது³ஷாம் ॥ 8.6.5॥

ததே³ஷ ஶ்லோக: । ஶதம் சைகா ச ஹ்ருʼத³யஸ்ய நாட்³யஸ்தாஸாம்
மூர்தா⁴நமபி⁴நி:ஸ்ருʼதைகா । தயோர்த்⁴வமாயந்நம்ருʼதத்வமேதி
விஷ்வங்ஙந்யா உத்க்ரமணே ப⁴வந்த்யுத்க்ரமணே ப⁴வந்தி ॥ 8.6.6॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ய ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்ப: ஸோঽந்வேஷ்டவ்ய:
ஸ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி
ஸர்வாꣳஶ்ச காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச ॥ 8.7.1॥

பிரத்யாகாத்மா வித்யை — பிரஜாபதி வித்யை –நாம் என்கிற ஆத்மாவை பற்றி -ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கம் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு சரீரம் சேஷம் பிரகாரம்
விரோசனன் அசுரர் அரசன் -இந்திரன் தேவ அரசன் -இருவருக்கும் அறிய ஆசை கொண்டு

தத்³தோ⁴ப⁴யே தே³வாஸுரா அநுபு³பு³தி⁴ரே தே ஹோசுர்ஹந்த
தமாத்மாநமந்வேச்சா²மோ யமாத்மாநமந்விஷ்ய ஸர்வாꣳஶ்ச
லோகாநாப்நோதி ஸர்வாꣳஶ்ச காமாநிதீந்த்³ரோ ஹைவ
தே³வாநாமபி⁴ப்ரவவ்ராஜ விரோசநோঽஸுராணாம் தௌ
ஹாஸம்விதா³நாவேவ ஸமித்பாணீ ப்ரஜாபதிஸகாஶமாஜக்³மது:
॥ 8.7.2॥

தௌ ஹ த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணி ப்³ரஹ்மசர்யமூஷதுஸ்தௌ ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச கிமிச்ச²ந்தாவாஸ்தமிதி தௌ ஹோசதுர்ய
ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்ப: ஸோঽந்வேஷ்டவ்ய:
ஸ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி ஸர்வாꣳஶ்ச
காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ப⁴க³வதோ வசோ
வேத³யந்தே தமிச்ச²ந்தாவவாஸ்தமிதி ॥ 8.7.3॥

தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச ய ஏஷோঽக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யத
ஏஷ ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேத்யத² யோঽயம்
ப⁴க³வோঽப்ஸு பரிக்²யாயதே யஶ்சாயமாத³ர்ஶே கதம ஏஷ
இத்யேஷ உ ஏவைஷு ஸர்வேஷ்வந்தேஷு பரிக்²யாயத இதி ஹோவாச
॥ 8.7.4॥

-32-வருஷம் ப்ரஹ்மசர்யம் இருந்து அதிகாரம் சம்பாதித்து கொண்டு வர சொல்ல
கண்ணுக்குள்ளே இருப்பவனே ஆத்மா அஷி புருஷன்
அம்ருதம் -அபயம் -தூக்கமே இல்லாமல் நிரதிசய சோக ரூபம் -வலக்கண்ணில் உள்ளான்

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

உத³ஶராவ ஆத்மாநமவேக்ஷ்ய யதா³த்மநோ ந விஜாநீத²ஸ்தந்மே
ப்ரப்³ரூதமிதி தௌ ஹோத³ஶராவேঽவேக்ஷாஞ்சக்ராதே தௌ ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச கிம் பஶ்யத² இதி தௌ ஹோசது:
ஸர்வமேவேத³மாவாம் ப⁴க³வ ஆத்மாநம் பஶ்யாவ ஆ லோமப்⁴ய: ஆ
நகே²ப்⁴ய: ப்ரதிரூபமிதி ॥ 8.8.1॥

பிம்பம் பார்த்து -எத்தை பார்க்கிறாயா ஆத்மா -உடம்பு செய்வதையே பிம்பம் செய்ய –

தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ பரிஷ்க்ருʼதௌ
பூ⁴த்வோத³ஶராவேঽவேக்ஷேதா²மிதி தௌ ஹ ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ
ஸுவஸநௌ பரிஷ்க்ருʼதௌ பூ⁴த்வோத³ஶராவேঽவேக்ஷாஞ்சக்ராதே
தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச கிம் பஶ்யத² இதி ॥ 8.8.2॥

அசுரன் தேகமே ஆத்மா என்று தப்பாக புரிந்து -செல்ல -அசுரத்தன்மை வளர்ந்து –

தௌ ஹோசதுர்யதை²வேத³மாவாம் ப⁴க³வ: ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ
பரிஷ்க்ருʼதௌ ஸ்வ ஏவமேவேமௌ ப⁴க³வ: ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ
பரிஷ்க்ருʼதாவித்யேஷ ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி
தௌ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³யௌ ப்ரவவ்ரஜது: ॥ 8.8.3॥

தௌ ஹாந்வீக்ஷ்ய ப்ரஜாபதிருவாசாநுபலப்⁴யாத்மாநமநநுவித்³ய
வ்ரஜதோ யதர ஏதது³பநிஷதோ³ ப⁴விஷ்யந்தி தே³வா வாஸுரா வா தே
பராப⁴விஷ்யந்தீதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய ஏவ
விரோசநோঽஸுராஞ்ஜகா³ம தேப்⁴யோ ஹைதாமுபநிஷத³ம்
ப்ரோவாசாத்மைவேஹ மஹய்ய ஆத்மா பரிசர்ய ஆத்மாநமேவேஹ
மஹயந்நாத்மாநம் பரிசரந்நுபௌ⁴ லோகாவவாப்நோதீமம் சாமும் சேதி
॥ 8.8.4॥

தஸ்மாத³ப்யத்³யேஹாத³தா³நமஶ்ரத்³த³தா⁴நமயஜமாநமாஹுராஸுரோ
ப³தேத்யஸுராணாꣳ ஹ்யேஷோபநிஷத்ப்ரேதஸ்ய ஶரீரம் பி⁴க்ஷயா
வஸநேநாலங்காரேணேதி ஸꣳஸ்குர்வந்த்யேதேந ஹ்யமும் லோகம்
ஜேஷ்யந்தோ மந்யந்தே ॥ 8.8.5॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² ஹேந்த்³ரோঽப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ யதை²வ
க²ல்வயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதோ ப⁴வதி
ஸுவஸநே ஸுவஸந: பரிஷ்க்ருʼதே பரிஷ்க்ருʼத
ஏவமேவாயமஸ்மிந்நந்தே⁴ঽந்தோ⁴ ப⁴வதி ஸ்ராமே ஸ்ராம: பரிவ்ருʼக்ணே
பரிவ்ருʼக்ணோঽஸ்யைவ ஶரீரஸ்ய நாஶமந்வேஷ நஶ்யதி
நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.9.1॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: ஸார்த⁴ம் விரோசநேந
கிமிச்ச²ந்புநராக³ம இதி ஸ ஹோவாச யதை²வ க²ல்வயம்
ப⁴க³வோঽஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதோ ப⁴வதி
ஸுவஸநே ஸுவஸந: பரிஷ்க்ருʼதே பரிஷ்க்ருʼத
ஏவமேவாயமஸ்மிந்நந்தே⁴ঽந்தோ⁴ ப⁴வதி ஸ்ராமே ஸ்ராம:
பரிவ்ருʼக்ணே பரிவ்ருʼக்ணோঽஸ்யைவ ஶரீரஸ்ய நாஶமந்வேஷ
நஶ்யதி நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.9.2॥

இந்திரன் -ஆத்மா தேகம் வாசி சங்கை -வந்து திரும்பி வந்து சமித் பாணியாக —
மீண்டும் -32-வருஷம்
ஸ்வப்னத்தில் உன்னை பார்த்தாய் அது தான் ஆத்மா என்று சொல்ல –
கெட்டுப்போகாது உடம்பைக்காட்டி -அவனுக்கு வந்த சங்கை தீர்த்து –

ஏவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி வஸாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணீதி
ஸ ஹாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாண்யுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச
॥ 8.9.3॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ய ஏஷ ஸ்வப்நே மஹீயமாநஶ்சரத்யேஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய:
ப்ரவவ்ராஜ ஸ ஹாப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ
தத்³யத்³யபீத³ꣳ ஶரீரமந்த⁴ம் ப⁴வத்யநந்த:⁴ ஸ ப⁴வதி யதி³
ஸ்ராமமஸ்ராமோ நைவைஷோঽஸ்ய தோ³ஷேண து³ஷ்யதி ॥ 8.10.1॥

ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யதே நாஸ்ய ஸ்ராம்யேண ஸ்ராமோ க்⁴நந்தி த்வேவைநம்
விச்சா²த³யந்தீவாப்ரியவேத்தேவ ப⁴வத்யபி ரோதி³தீவ நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.10.2॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: கிமிச்ச²ந்புநராக³ம
இதி ஸ ஹோவாச தத்³யத்³யபீத³ம் ப⁴க³வ: ஶரீரமந்த⁴ம் ப⁴வத்யநந்த:⁴
ஸ ப⁴வதி யதி³ ஸ்ராமமஸ்ராமோ நைவைஷோঽஸ்ய தோ³ஷேண து³ஷ்யதி
॥ 8.10.3॥

ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யதே நாஸ்ய ஸ்ராம்யேண ஸ்ராமோ க்⁴நந்தி த்வேவைநம்
விச்சா²த³யந்தீவாப்ரியவேத்தேவ ப⁴வத்யபி ரோதி³தீவ நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீத்யேவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி வஸாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணீதி
ஸ ஹாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாண்யுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச
॥ 8.10.4॥

அதையும் பாம்பு கடிக்க -சங்கை –மேலும் -32–வருஷம்
ஆழ்ந்த நிலை உறக்கம் -தான் ஆத்மா
நான் தெரியாதே மேலும் சங்கை -5- வருஷம்
ஆக -101-வருஷம் இருந்து ஆத்மாவை அறிந்தான் இந்திரன் –

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

தத்³யத்ரைதத்ஸுப்த: ஸமஸ்த: ஸம்ப்ரஸந்ந: ஸ்வப்நம் ந விஜாநாத்யேஷ
ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய:
ப்ரவவ்ராஜ ஸ ஹாப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ நாஹ
க²ல்வயமேவꣳ ஸம்ப்ரத்யாத்மாநம் ஜாநாத்யயமஹமஸ்மீதி
நோ ஏவேமாநி பூ⁴தாநி விநாஶமேவாபீதோ ப⁴வதி நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.11.1॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: கிமிச்ச²ந்புநராக³ம இதி
ஸ ஹோவாச நாஹ க²ல்வயம் ப⁴க³வ ஏவꣳ ஸம்ப்ரத்யாத்மாநம்
ஜாநாத்யயமஹமஸ்மீதி நோ ஏவேமாநி பூ⁴தாநி
விநாஶமேவாபீதோ ப⁴வதி நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி
॥ 8.11.2॥

ஏவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி நோ ஏவாந்யத்ரைதஸ்மாத்³வஸாபராணி
பஞ்ச வர்ஷாணீதி ஸ ஹாபராணி பஞ்ச வர்ஷாண்யுவாஸ
தாந்யேகஶதꣳ ஸம்பேது³ரேதத்தத்³யதா³ஹுரேகஶதꣳ ஹ வை வர்ஷாணி
மக⁴வாந்ப்ரஜாபதௌ ப்³ரஹ்மசர்யமுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச ॥ 8.11.3॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

மக⁴வந்மர்த்யம் வா இத³ꣳ ஶரீரமாத்தம் ம்ருʼத்யுநா
தத³ஸ்யாம்ருʼதஸ்யாஶரீரஸ்யாத்மநோঽதி⁴ஷ்டா²நமாத்தோ வை
ஸஶரீர: ப்ரியாப்ரியாப்⁴யாம் ந வை ஸஶரீரஸ்ய ஸத:
ப்ரியாப்ரியயோரபஹதிரஸ்த்யஶரீரம் வாவ ஸந்தம் ந
ப்ரியாப்ரியே ஸ்ப்ருʼஶத: ॥ 8.12.1॥

அஶரீரோ வாயுரப்⁴ரம் வித்³யுத்ஸ்தநயித்நுரஶரீராண்யேதாநி
தத்³யதை²தாந்யமுஷ்மாதா³காஶாத்ஸமுத்தா²ய பரம் ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய
ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யந்தே ॥ 8.12.2॥।

ஏவமேவைஷ ஸம்ப்ரஸாதோ³ঽஸ்மாச்ச²ரீராத்ஸமுத்தா²ய பரம்
ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யதே ஸ உத்தமபுருஷ:
ஸ தத்ர பர்யேதி ஜக்ஷத்க்ரீட³ந்ரமமாண: ஸ்த்ரீபி⁴ர்வா யாநைர்வா
ஜ்ஞாதிபி⁴ர்வா நோபஜநꣳ ஸ்மரந்நித³ꣳ ஶரீரꣳ ஸ யதா²
ப்ரயோக்³ய ஆசரணே யுக்த ஏவமேவாயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே
ப்ராணோ யுக்த: ॥ 8.12.3॥

அத² யத்ரைததா³காஶமநுவிஷண்ணம் சக்ஷு: ஸ சாக்ஷுஷ:
புருஷோ த³ர்ஶநாய சக்ஷுரத² யோ வேதே³த³ம் ஜிக்⁴ராணீதி ஸ ஆத்மா
க³ந்தா⁴ய க்⁴ராணமத² யோ வேதே³த³மபி⁴வ்யாஹராணீதி ஸ
ஆத்மாபி⁴வ்யாஹாராய வாக³த² யோ வேதே³த³ꣳ ஶ்ருʼணவாநீதி
ஸ ஆத்மா ஶ்ரவணாய ஶ்ரோத்ரம் ॥ 8.12.4॥

பார்க்கிறான் கண்ணால் அல்ல -அனைத்தும் சங்கல்பத்தால் -சங்கல்ப ரூப ஞானம்

அத² யோ வேதே³த³ம் மந்வாநீதி ஸாத்மா மநோঽஸ்ய தை³வம் சக்ஷு:
ஸ வா ஏஷ ஏதேந தை³வேந சக்ஷுஷா மநஸைதாந்காமாந்பஶ்யந்ரமதே
ய ஏதே ப்³ரஹ்மலோகே ॥ 8.12.5॥

தம் வா ஏதம் தே³வா ஆத்மாநமுபாஸதே தஸ்மாத்தேஷாꣳ ஸர்வே ச
லோகா ஆத்தா: ஸர்வே ச காமா: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி
ஸர்வாꣳஶ்ச காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ஹ
ப்ர்ஜாபதிருவாச ப்ரஜாபதிருவாச ॥ 8.12.6॥

தேகம் ஸ்வப்னம் ஆழ் நிலை-எதுவும் இல்லை -உடம்பில் விட்டு கிளம்பினவன் தான் ஆத்மா
செயற்கை கர்மாவால் சிக்கி உள்ளான்

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஶ்யாமாச்ச²ப³லம் ப்ரபத்³யே ஶப³லாச்ச்²யாமம் ப்ரபத்³யேঽஶ்வ
இவ ரோமாணி விதூ⁴ய பாபம் சந்த்³ர இவ ராஹோர்முகா²த்ப்ரமுச்ய
தூ⁴த்வா ஶரீரமக்ருʼதம் க்ருʼதாத்மா
ப்³ரஹ்மலோகமபி⁴ஸம்ப⁴வாமீத்யபி⁴ஸம்ப⁴வாமீதி ॥ 8.13.1॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
ஆகாஶோ வை நாம நாமரூபயோர்நிர்வஹிதா தே யத³ந்தரா
தத்³ப்³ரஹ்ம தத³ம்ருʼதꣳ ஸ ஆத்மா ப்ரஜாபதே: ஸபா⁴ம் வேஶ்ம ப்ரபத்³யே
யஶோঽஹம் ப⁴வாமி ப்³ராஹ்மணாநாம் யஶோ ராஜ்ஞாம் யஶோவிஶாம்
யஶோঽஹமநுப்ராபத்ஸி ஸ ஹாஹம் யஶஸாம் யஶ:
ஶ்யேதமத³த்கமத³த்கꣳ ஶ்யேதம் லிந்து³ மாபி⁴கா³ம் லிந்து³
மாபி⁴கா³ம் ॥ 8.14.1॥

கர்மங்களை போக்கி -ஸ்ரீ வைகுண்டம் புகுந்து -யசஸ்வியாக சாம்யா பத்தி -உணர்ந்தவன் பிறப்பது இல்லை

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ததை⁴தத்³ப்³ரஹ்மா ப்ரஜாபதயை உவாச ப்ரஜாபதிர்மநவே மநு:
ப்ரஜாப்⁴ய: ஆசார்யகுலாத்³வேத³மதீ⁴த்ய யதா²விதா⁴நம் கு³ரோ:
கர்மாதிஶேஷேணாபி⁴ஸமாவ்ருʼத்ய குடும்பே³ ஶுசௌ தே³ஶே
ஸ்வாத்⁴யாயமதீ⁴யாநோ த⁴ர்மிகாந்வித³த⁴தா³த்மநி ஸர்வைந்த்³ரியாணி
ஸம்ப்ரதிஷ்டா²ப்யாஹிꣳஸந்ஸர்வ பூ⁴தாந்யந்யத்ர தீர்தே²ப்⁴ய:
ஸ க²ல்வேவம் வர்தயந்யாவதா³யுஷம் ப்³ரஹ்மலோகமபி⁴ஸம்பத்³யதே
ந ச புநராவர்ததே ந ச புநராவர்ததே ॥ 8.15.1॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி அஷ்டமோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————-

ௐ ஆப்யாயந்து மமாங்கா³நி வாக்ப்ராணஶ்ச்க்ஷு:
ஶ்ரோத்ரமதோ² ப³லமிந்த்³ரியாணி ச ஸர்வாணி ।
ஸர்வம் ப்³ரஹ்மௌபநிஷத³ம் மாஹம் ப்³ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்³ரஹ்ம
நிராகரோத³நிகாரணமஸ்த்வநிகாரணம் மேঽஸ்து ।
ததா³த்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு த⁴ர்மாஸ்தே
மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ॥

॥ ௐ ஶாந்தி: ஶாந்தி: ஶாந்தி: ॥

॥ இதி சா²ந்தோ³க்³யோঽபநிஷத்³ ॥

—————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ரெங்க ராமானுஜ முனி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

March 2, 2018

கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா -ப்ரஹ்மம் தன்னையே கொடுத்து -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அருளுகிறார் -விருந்தே மருந்து -ப்ராப்யம் -பிராப்பகம் -ஐக்யம்
ஆரண்யம் –ப்ரஹ்ம விசாரம் தனியாக காட்டில் -கருத்து ஒருமித்து -ஸூஷ்மம் -அறிய —
பிரதான உபநிஷத் -பத்து -1-ஈஸா-/2- கேனோ -முதல் சொல்லை கொண்டே இவை இரண்டும் /3- கட -காடக பிரஸ்னம் கடர் ரிஷி /4-ப்ரஸ்ன ஆறு கேள்விகள் /
5-முண்டக –6-மாண்டூக -சாகைகள் அதர்வணத்தில் இவற்றின் பெயரால் -இவை இரண்டும் -/
7-தைத்ரியம் -பிரசித்தம் சிஷா வல்லி-இத்யாதி திருமஞ்சனத்துக்கு -இதில் இருந்தே /-தத்ரி பறவை கொத்தி சாப்பிட போனதால் இந்த பெயர்
வைசம்பாயனர் -ஆச்சார்யர் –சிஷ்யர்களை கொண்டு வேத பாராயணம் செய்து -பிராயச்சித்தம் –
யாஜ்ஜ வர்க்யர் -செருக்குடன் பேச -வெளியே போக சொல்லி -கற்ற வேதத்தை உமிழ்ந்து போக சொல்ல
-தித்ர பஷி ரூபத்தால் மற்ற சிஷ்யர்கள்-வேதம்- காத்து
8-ஐதரேயம் -ஐதரா பெண் -மஹீ தாசன் -பூமி பிரார்த்தித்து ஐதரிய மஹீ தாசன் பிள்ளை -அறிந்து ஓதப்பட்டது
9-சாந்தோக்யம் -சந்தோ சாமம் உத்கீதம் –சாமத்தை ஓதுபவர்களால் ஓதப்பட்டது
10-ப்ருஹதாரண்யகம் -ஆரண்யம் -காட்டில் உருவானதால் பெரியதாக இருப்பதால் இந்த பெயர்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தத்தில் மேற்கோள் முண்டக உபநிஷத்தில் இருந்து காட்டி அருளுகிறார்
மூன்று முண்டகம் –இரண்டு கண்டங்கள் ஒவ் ஒன்றிலும் -/-64-மந்த்ரங்கள் மொத்தம் /
பார அபார வித்யைகள் -முதல் முண்டகம் விஷயம்-அடிப்படை இது தானே / இத்தை அறிந்த பின்பு ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடுத்து /
அறிந்த ஜீவாத்மா -பரமாத்மா -சம்பந்தம்-நெருக்கம் -ஆனால் -விரோதிகள் இருக்க -அவற்றைப் போக்கி அவனை -அடையும் வழி-மூன்றாவது கண்டத்தில்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அறிய வேண்டுமே -அத்துடன் தொடங்கும்
நான்முகன் -அதர்வருக்கு அதர்வண வேதம் இதனாலே பெயர் – -அதர்வ சிகை -அங்கிர் -மூலம் இத்தை -கீழே -பிப்ரலாதர் மூலம் ப்ரஸ்ன உபநிஷத் -பார்த்தோம்
அதர்வர் அங்கிருக்கு -அவர் சத்யவாகருக்கு -அவர் அங்கிரஸுக்கு-அவர் ஸூ நகருக்கு

——————————-

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷–

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –
முதல்வராக நான்முகன்தானே -ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்க -முழு முதல் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் தானே –
ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -நான்முகன் ஒவ் ஒரு அண்டங்களுக்கும் ஒருவர் உண்டே கோடி கோடி உண்டே /
தன்னை உந்தித் தாமரையில் படைத்த பெற ப்ரஹ்மம் பற்றி -ஞாதவ்ய அகிலம் -ப்ரஹ்ம ஞானத்தில் கலக்குமே/
நதிகள் சமுத்திரத்தில் சேருவது போலே ப்ரஹ்மத்தில் சதாப்தி ஆகும் எல்லா ஞானங்களும் -சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாயா –
ப்ருஹத்வாத் -தான் மிக பெரிய விபு தானே -ப்ராஹ்மணத்வாத் தன்னை அண்டினவர்களை ப்ரஹ்மம் ஆக்கும் சாம்யா பத்தி

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவாகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –
பராவரா- பராபர வித்யை

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –
மஹாஷாலா – பஹு குடும்பி -க்ருஹஸ்தருக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யை உண்டே -விதிப்படி கை கூப்பி விநயத்துடன் -ப்ரஸ்ன காலம் பார்த்து கேட்க வேண்டும்
பகவான் என்று ரிஷியைப் பார்த்து -பரா அபரா வித்யை தெரிந்தவர் ஆதலால் -அங்கிரஸை இப்படி கூப்பிடுகிறார் –
வியாச வால்மீகி ஸூ க பகவான் போலே /கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -என்றவாறு –
-வருமானம் தவிர்க்கும் -திருக் கண்ணபுரம் பாசுரம் -அனுக்ரஹிக்க சொத்தை பிடுங்கி -குந்தி கேட்டாள் துக்கமே தர -உன்னையே நினைக்க –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –
கேள்வி கேட்ட இவரைக் குறித்து சொல்லி -உபநிஷத் புருஷன் வாக்கில் வந்தவை இல்லை -அநாதி -கேட்டதுக்கு பதில் இல்லை -வேத புருஷன் -முன்பே சொன்னான் –
இந்த ரிஷிகள் பேசப் போகிறார்கள் என்று முன்பே -லவ குசர் ஸ்ரீ ராமாயணம் -பெருமாள் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளியத்தையும் சேர்த்தே அருளிச் செய்தது போலே
பரா அபரா வித்யை இரண்டும் கற்க வேண்டும் –
ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் -அறிந்தது பற்றி கேள்வி -இரண்டில் ஓன்று தள்ளத் தக்கதோ பூர்வ பக்ஷம் ஆரம்பத்திலே –
கண்கள் இரண்டு என்று சொல்வது போலே -அன்றோ இது –
இரண்டையும் கொண்டு ஒரு ப்ரஹ்மத்தை அறிய என்றபடி -பொது கல்வி விசேஷ கல்வி போலே -அதனால் அதற்க்கு பின்பு -அதாதோ ப்ரஹ்ம வித்யை –
அங்கங்கள் உடன் வேத அத்யயனம் பொது கல்வி -அபரா வித்யை -ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் பரா வித்யை –
அடைதல் ப்ரஹ்ம பிராப்தி -முன்பு -காண்கை -சாஷாத்காரம் -அதுக்கு முன்பு ப்ரஹ்ம ஞானம் -மூன்றும் உண்டே
அவன் சங்கல்பத்தால் -அனுக்ரஹத்தால் இப்படி க்ரமேண நடாத்தி அருளுவான் -ஜீவாத்மா ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தானம் தானே –
ஆசையுடன் திரு ஆரமதன்றோ -என்று அருகிலே கொள்ளுவான் -நம் ஒவ் ஒருவரையும் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தி லஷ்யம் -புருஷார்த்தம் -இதுக்கு முன் நிலைகள் சாஷாத்காரமும் -ஞானமும் -பரா வித்யையும் அபரா வித்யையும் என்றவாறு –
பக்திக்கு மூன்று நிலைகள் -பர பக்தி-பர ஞானம் -பரம பக்தி -ஞானம் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -என்பர் –
அறிந்து-ஞானம் வந்து அடைய ஆசைப்பட்டு -தர்சன சமானாகார சாஷாத்காரம் -கண் முன்னாலே எப்பொழுதும் -யோகத்தாலே-
பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -பித்து வளர வளர -உதகடாவஸ்தை-அடைதல் -த்யானம் மூலமே -ஒற்றை நினைவுடன் -வியவசாய புத்தி –
சாப்த ஞானம்-வேதம் மூலம் அபரா வித்யை -சாஷாத்கார ஞானம் பரா வித்யை-
மீமாம்சம் -பூஜ்ய விஷய விசாரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –
மந்த்ர பிரயோகம் கான மூன்றும்-நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் இதிஹாச புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் –இத்யாதி -உப அங்கங்கள் –
அக்ஷரம்- ப்ரஹ்மம் அறிய -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் கொஞ்சம் இந்த கண்டத்தில் உண்டே அது மேலே

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவரிய எம்பெருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –
த்ரிவித பரிச்சேதமும் இல்லை தேச கால வஸ்து -அளவுபடாமல் -வசப்படாதவன் உள் படாதவன் –
அக்ஷரம் -அவ்யயம் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறாமல் –
ஞான கர்ம இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே -பரிமித சக்தி இவற்றுக்கு –
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் –
வேதம் ஒன்றே வழி -கல்மஷம் இல்லாத மனசுக்கு சேவை சாதிப்பான் –
அவனுக்கும் கண் காது கிடையாது-அடுத்து மேலே – தெளிவாக சங்கல்பத்தால் அனைத்தும் அறிவான் –
தீரர்கள் தான் அறிகிறார்கள் -பூத யோனி -காரணம் -காரணம் அறிந்தால் கார்ய வஸ்துக்களை அறியலாம் -கேள்விக்கு பதில் -அவனையே அறிய முடியாது —
காரணம் கார்யம் பாவம் மூலம் அனைத்தையும் அறிய முடியும் என்று ஆரம்பத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –
அப்பா அம்மா போலே இல்லை -ஒரு பிறவியில் -வேறு விதத்தில் -அவர்களுக்கும் காரணம் உண்டே
இப்பிறவியில்- எனக்கு மட்டும்- தாத்தாவும் உண்டே மூன்றும் உண்டே -இவர்களுக்கு –
சகலருக்கும் சகலவித காரணமும்-அத்புத காரணம்-நிஷ் காரணம் அவன் ஒருவனே
-ஸூஷ்மம் -எதிர்மறை ஸ்தூலம்-புலன்களுக்கு எட்டாமலும் எட்டியும் -இவை இரண்டும் –
ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஸூஷ்மம் -/ சரீரம் ஸ்தூலம் -விபு இல்லை-
அணு -விபு எதிர்மறை இவை இரண்டும் வேறே -நுண்ணியது ரொம்ப சின்னது -பிடிக்க முடியும் சக்தி வாய்ந்த microscope /
விபு அப்படி இல்லையே -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து -விபு வாக இருந்தே ஸூஷ்மமாக இருப்பார் பர ப்ரஹ்மம் –
துண்டு நனைத்து புழிந்து ஈரம் கண்ணில் படாமல் துண்டு முழுதும் நீர் நிறைந்து இருப்பது போலே சின்ன உதாரணம்
ஒளி பதார்த்தம் எங்கும் நிறையலாம் த்ரவ்யமாக இருந்து முட்டிக்காதே-எவ்வளவு சேர்ந்தாலும் – அதே போலே ஞானமும் —
அகதி கடநா சாமர்த்தியம் -அந்தர் பஹிஸ்த்ய -அணுவுக்குள்ளும் அணு -நர ஸிம்ஹன் -ஆலிலை கண்ணன் -வையம் ஏழும் உண்டானே –
-பார்க்கப்படுபவர் பார்ப்பவரும் பார்வையும் – கேட்க்கப்படுபவரும் கேட்பவரும் கேள்வியும் ப்ரஹ்மம் தானே -த்ரிவித காரணமும் அவனே –
பஹு பவனா ஸ்ருஷ்ட்டி -பஹுஸ்யாம் ப்ராஜாயேத் –ஏக தேச சரீரத்தை -சங்கல்பத்தால் -ஸ்ருஷ்ட்டி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மேலோட்ட த்ரிவித -காரணங்கள் -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணம் ஆழ்ந்த காரணங்கள்
ஞானம் சக்தி கொண்டே சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
நிர்விகாரம் -எப்படி மாறலாம் -அஸ்தி ஜெயமதே –பரிணமதே-இத்யாதி -ஷட்ப்பாவ விகாரங்கள் எவ்வாறு -சதைக ரூப ரூபாய அன்றோ –
பிறப்பிலி -பல் பிறவியாய் பிறப்பான் அன்றோ -அதே போலே இங்கும் -விரோதி பரிகாரங்கள் –
படைப்பதுக்கு மேலே மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள்-

யதோர்ணநாபிஃ ஸ்ரிஜதே க்ரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும் -கேசம் –கழுத்துக்கு மேலே –ரோமம் -லோமம் -கழுத்துக்கு கீழே –
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –
ததா- அக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்-குறைவற்றவன் -ப்ரஹ்மம் இடம் தான் உலகம் பிறக்கிறது இத்தை போலே –
தத்வம் வேறே -ஆனாலும் விசிஷ்டமாக இருக்கும் -ஆண் மயில் விரித்த தோகை பெண்ணுக்காக -போலே – பட்டர்
தன்னுள்ளே திரைத்து எழும்—அடங்குகின்ற தன்மை போலே -கடல் -அலை -போலே -திரு மழிசை ஆழ்வார் –
கிம் சாதனம் எங்கு இருந்து எந்த பலத்துக்காக -தன்னுடைய மஹிமையை தானே ப்ரதிஷ்டித்தமாக நிலை கொண்டு-
அனைவரும் கர்மம் தொலைத்து மோக்ஷம் பெற்று தன்னை அனுபவிக்க தானே ஸ்ருஷ்ட்டி -சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்காக தானே –
அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -அன்றோ என்னில்-ஆசைப்பட வேண்டியது சேதனன் கர்தவ்யம் -எந்த ஜென்மத்தில் வருவான் என்று அறிவான் –
தெரிந்ததனால் அடைந்ததுக்கு சமம் தானே -தேவகி -10-வருஷம் சொல்லி -சீதை -10-மாசம் -பரதன் -14-வருஷம் போலே
எங்களுக்கும் நாளைச் சொல்லி அருள் -ஆழ்வார் -ஸ்வா தந்தர்யம் சேதனனுக்கு கொடுத்ததை மதித்து காத்து இருக்கிறார் –
யத் ப்ரஹ்ம -சாஸ்திரம் மூலம் அறிய மாட்டான் -திரு நாபி கமலம் காட்டி அருளி -நமக்காக ஸூலபமாக –
சகல மனுஷ நயன விஷயமாக்கிக் கொண்டு அருளுகிறார் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –
பிரித்து விளக்குகிறார் -தபஸ் -சங்கல்பத்தால் என்றபடி -ஆத்மா கர்மா ஜன்மா ஆதி இல்லாமல் –கர்மங்களுக்கு அந்தம் உண்டு –
தொலைத்து மோக்ஷம் போக வேண்டுமே –பிரளயம் -நித்ய பிரளயம் -பிறந்து மீண்டும் பிறக்க -ஆத்யந்திக பிரளயம் முக்தி அடைந்து
நைமித்திக பிரளயம் வேறே–பிரமனுக்கு இரவு பொழுதில் மூன்று உலகும் அழியும் – பிராகிருத பிரளயம் -வேறே இரண்டும் உண்டே –
போக- போக உபகரணங்கள் – போக ஸ்தானங்கள் அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்டிக்கிறார் –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பரம காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –
சர்வஞ்ஞன் -சர்வவித் -அனைத்தையும் அறிந்தவர் -முதலில் வஸ்துக்களை பற்றியும் -அடுத்து அவற்றின் சர்வ பிரகாரங்கள் பற்றியும் –
இன்னது இனையது என்று இரண்டும் உண்டே -என்னது எப்படிப்பட்டது இரண்டும் -இதம் இத்தம்-
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள்-இரண்டும் உண்டே – ஸ்வரூப பிரகார ஞானங்கள் எல்லாம் அறிந்தவன் என்றவாறு –
படைக்கும் கருவிகள் -தன்னுடைய குணங்களே -ஞானம் பலம் இத்யாதி ஆறும் –

———————————-

தப -ஆலோசனை -ப்ரஹ்மா நூறு நூறு அவர் வருஷ கணக்கில் தபஸ் -படைத்ததுக்கு நான்கு வேதங்களை ஓதி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் –
முமுஷு -முதல் சரணாகதன் நான்முகன் தானே -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தானேயும் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி இவன் மூலம் -சதுர்வித
தேவர் மனுஷ்யர் திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் பல வகை -பட்டாம்பூச்சியிலே -27-லக்ஷங்கள் உண்டே
பிரம்மன் நிமித்தம் மாத்திரம் -உபாதானம் ப்ரஹ்மம் சரீரம் தானே –
சாதன சப்தகம் –மூலம் பரா வித்யை அடைய வேண்டும் -விவேக விமோக அப்பியாச கிரியா கல்யாண அநவதாயம் அனுத்ருஷ்யம்
விவேகம் -சரீர வாக் சுத்தி நேர்மை புனித தன்மை மனஸ் சுத்தி -/விமோகம் -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை இல்லாமல் /
அப்பியாசம் -திரும்ப திரும்ப/இத்யாதி -கேசவாதி சொல்லக் கூடாதே -அப்பியாசம் ஒன்றாலே வைராக்யம் பிறக்கும்
ஒன்றை சரியாக அறிந்து பல தடவை செய்வதே ஜபம் -பலவற்றையும் அறிந்து ஒரு முறை சொல்வதை விட இதுவே ஸ்ரேஷ்டம்
அதிருஷ்ட பலம் -நம் சாஸ்திரம் படி செய்கிறான் என்று மகிழ்ந்து அவன் பிரசாதத்தாலே நாம் பெறுகிறோம் –
கிரியா- பஞ்ச மஹா யஜ்ஜம்- ப்ரஹ்ம யஜ்ஜம் வேதம் சொல்லி / தேவ பித்ரு மனுஷ்ய -அதிதி -/ ஐந்து ஜீவா ராசிகள் /
கல்யாணம் -நல்ல குணங்கள் -சந்துஷ்ட்டி திருப்தி இருப்பதை கொண்டு -/ அஹிம்சா / தயா -உதாரம் -கிருபா / மார்த்தவம் /சத்யம்
-சோகப்படாமலும் ஸந்தோஷம் பட்டு இருக்காமலும்-லௌகிக விஷயங்களில் இல்லாமல்
ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் மட்டிலும் ஆழ்ந்து இருப்பதே கர்த்தவ்யம்

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –
ததேதத்ஸத்யம் -இதுவே சத்யம் -கர்மங்கள் ஓட்டை ஓடம் -ஒழுகல் ஓடம் -என்றது இவை தானே ப்ரஹ்ம ஞானம் கொடுக்காதே –
விடாமல் விஹித கர்மங்கள் செய்து -அத்திலே வெறுப்பு விளைந்து -தேடும் நிலைக்கு உயர வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் கண்டிப்பாக வேண்டும்
இவை செய்ய சத்வ குணம் வளர்ந்து -அநாதி கால பிரதிபந்தகங்கள் விலகும் –
கார்ஹபத்யம் ஆஹவனீயம் போற்ற மூன்று அக்னி -பல அங்கங்கள் -விதிக்கின்றதே

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –
சப்த ஜிஹ்வா -ஏழு நாக்குக்கள் அக்னிக்கு -கொழுந்து விட்டு எரியும் அக்னிக்கு -ஸூர்ய அஸ்தமனம் முன்னால் கொடுக்க வேண்டும்

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜவா -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /விஷ்வரூசீ-பலவித ஒளிகள்/
இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –
சத்ய லோகம் வரை கூட்டிப் போகும் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள் –
த்ரிவித தியாகங்கள் உடன் செய்ய வேண்டும் -பகவத் ப்ரீதி யர்த்தம் -ஈஸ்வர முக விகாசம் அர்த்தமாக செய்ய வேண்டுமே –

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –
புண்ய கார்யம் அவனுக்கு ப்ரீதி என்பதால் பண்ணுவோம் -பலனை விரும்பாமல் செய்ய வேண்டுமே –
சகலம் பரஸ்மை நாராயணன் இடம் ஸமர்ப்பயாமி

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –
தபஸ் சப்த வாஸ்யம் ப்ரஹ்மம் -ஸ்ரவண மனன த்யானம் மூலம் அடைகிறார்கள் உபாசகர்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –
ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்-ஆச்சார்யரை அணுகி கற்கிறான்

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

மனஸ் சாந்தி உடன் -பிரசாத சித்தம் -புலனை அடக்கி -அக்ஷரம் -ஸ்வரூப விகாரம் இல்லாமல் –
சத்யம் குணத்தாலும் மாறாமல் -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஆச்சார்யர் மூலமே பெறலாம்

———————————

குரு -இருளை போக்கும் -கதி தனம் -தேவு மற்று அறியேன் -மார்க்க தர்சீ -தத்வ தர்சனிகள் –
ஆசை வருவதே துர்லபம் -ஆதனால் அத்தையே அதிகாரம் -தோஷ தர்சனம் அறிந்து இக்குண வைலக்ஷண்யம் அறிந்து செல்ல வேண்டுமே
மால் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –
முன் அவஸ்தை அடைவதே லயம் -குடம் உடைந்து மண் ஆவது போலே -பிரளயம் -பிரக்ர்ஷ்டமான லயம் -பெரிய லயம் –
பிருத்வி கூழாகி-அப்பில் லயம் -நெருப்பால் அடிப்பட்டு நெருப்பாக -வாயு வீசி -வாயுவாகும் -அதுவும் ஆகாசத்தில் லயம் –
ஆகாசம் அஹங்காரத்தில் அணைந்து -அது மஹான் -அது மூல பிரக்ருதியில் -அது ப்ரஹ்ம திரு மேனியில் ஒட்டிக் கொள்ளும்
புரிந்தவன் தீரன் ஞானி –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –
திவ்ய-அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்-பஞ்ச சக்தி உபநிஷத் மயம் -சுத்த சத்வ மயம்-அமூர்த்தி-
ஒரு வடிவில் மட்டும் இல்லாதவன் – எல்லா வடிவும் கொண்டவன் – -பால் என்கோ-அமுதம் என்கோ -பூமி என்கோ –ஏக ந ஏக –
ஆண் அல்லன்-பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் -உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன் –
எண்ணிறந்த உருவங்களுக்குள்ளே அருவமும் ஒரு உருவம் –கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் கொண்டு கார்யம் செய்ய வேண்டாதவன்
க்ருபாதீனமான கர்தவ்யங்கள் -இச்சை அடியாக –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –
ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்துக்கள் இல்லையே -விராட் ஸ்வரூபம் -நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் அயனானாய் –
நீர் -நீரையும் வருணனையும் ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுமே -எல்லா வாக்கியமும் அவன் வரை பர்யவசிக்கும் –
சமான தர்சனம் -பண்டிதர் ஆக்குமே -ஞான ஆனந்தமயம் -விஷமம் -கர்மாதீனம் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –
பொறி பறந்து ஆஹுதி ஐந்து தடவை -பஞ்சாக்கினி / ஆத்மா ஒன்றே ஆஹுதி -ஐந்து ஹோம குண்டங்கள் –
ஆகாசம் பனி துளி முதல் இரண்டும் -பர்ஜன்ய மழை மூன்றாவது-புருஷன் ரேதஸ் -பெண் வயிற்றுள் –
இங்கு தானே புருஷன் பேர் பெறுகிறான் -அரிது அரிது மானிடனாவது அரிது —
இதுக்கே மேலே தானே மோக்ஷம் -கைங்கர்ய ஸ்ரேஷ்டை-வேண்டுமே –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –
பண்டை நான் மறையும் வேதமும் கேள்விப்பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் –தானாய் நின்றவனே அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான்

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே -கர்மம் தபஸாக செய்கிறான் / முக்தர்களுக்கு அமிருதமாக இருக்கிறான் –
அவித்யை கிரந்தி கழற்றி ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே
அடையும் முறை -இதில் -பிரகாச மயமாய் அருகில் உள்ளான் -சேயன் அணியன் -பரம புருஷார்த்தம் -இவனே லஷ்யம் முதலில் உணர வேண்டும்
அவாந்தர பலன்கள் நடுவில் அனுபவிக்கலாம் -ஆயுஷ் ஆராஸ்யே-ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற நூறு வயசு
சாப்பிட்டால் தானே உபாசனம் -முரண்படாத கர்மாக்களாக இருக்க வேண்டும் -ப்ரஹ்ம பிராப்தியே பிரதான லஷ்யம் –
கெட்டு போகாமல் முடித்து தரும் பொறுப்பு அவன் இடம் -வரேண்யம் பலம் -ஸ்ரேஷ்ட பலம் ப்ரஹ்மமே அனைவருக்கும் –

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -அழிவற்ற ப்ரஹ்மம் -தத் வத்தவ்யம் -அம்பு நேராக குறி நோக்கி செலுத்துவதைப் போலே ப்ரஹ்மம் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
ஏகாக்ர சித்தம் வைத்து-மனஸ் தான் இழுத்து கட்டிய நாண் -பிரணவத்தில் ஈடுபட்டு-சேஷத்வ ஞானம் விசுவாசம் பிறந்து –
வெளி விஷய சங்கங்கள் விட்டு -ஆத்மாவை ப்ரஹ்மத்துடன் சேர்த்து -வாசனா ருசிகள் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் அனுபவிப்பான் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –
உடையும் பாவும் போலே கலந்து -சூத்திரத்தில் மணிகள் இணைக்கப்பட்டது போலே -நினைவு தியானமே மோக்ஷத்துக்கு ஹேது

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –
பஹுதா ஜாயமாநஃ. -பிறப்பிலி நம்மை பெற பல பிறவிகள்

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞன் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –
காமம் க்ரோதங்கள் ஒழிந்து சங்கைகள் இல்லாமல் -மாலினியம் இல்லாமல் தர்சனம்

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்
திருமேனி ஏக தேச ஒளி கொண்டே இவைகள் –

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே -விஸ்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் அறிந்து கொள்-
ப்ரஹ்மம் ஒன்றையே லஷ்யமாக -அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்று இருக்க வேண்டுமே

——————————–

லஷ்யம் அம்பு உதாரணம் சொல்லி -தூரம் -விரோதம் -புத்தி வருமே -குறிக்கோள் -லஷ்யம் -புத்தி சிதறாமல் இருக்க மட்டுமே இந்த உதாரணம் –
இருவருக்கும் உள்ள நெருக்கம் சம்பந்தம் இதில் சொல்லும் -முண்டகம் -சிரஸ் -தலையான உபநிஷத் -இதில் தலையான மந்த்ரம் இது –

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –
அழகிய இறக்கைகள் இரண்டுக்கும் -ஸஹ வர்த்தமானத்தவம் -ஸஹ்யம் நடப்பு பிரியாமல் இருந்தும் ஒன்றுக்கு ப்ரஹ்மம் பற்றி அறியாமல் –
பிப்பலஂ ஸ்வாத்வ-ரசம் இல்லை -சாப்பிடாதே சொல்லியும் கெடுக்காமல் உண்டு இதன் இறக்கைகள் இழந்து -சாஸ்த்ராதிகள் படி ஒழுகாமல் அனர்த்தம் –
இருவருக்கும் ஆத்மா பெயர் தானே -பெருமானுக்கு சொத்து -சேதனமும் அசேதனமும் -ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம்-ஞான குணகமும் பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும்-
இறக்கைகள் -ஞானம் அனுஷ்டானமும் ஜீவனுக்கு -ஞான ஹீனன் பசுவை போலே -அனுஷ்டானம் இல்லாமல் இருந்தால் நாய் வாலைப் போலே வீண் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு -சங்கல்ப சக்தியும் -தபோ ரூப ஞானம் இது -கிரியா சக்தி-ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்டி யாதிகள் -இரண்டும் இறக்கைகள் –
சமானமாய் ஒரு சரீரம் பற்றி இருக்குமே இரண்டும் –பாப புண்யங்களே பழம்-தாழ்ந்த வெறுக்கத்தக்க -புதை குழி என்று அறியாமல் –
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையில் பட்டு அழுந்துவார்கள் –
சிறைச்சாலைக்குள் அரையனும் சிறையனும் உண்டே –
நியாந்தா ஆராதம் அகர்ம வஸ்யம்-அருகிலே உள்ளான் -அறிந்து அடைய முயல வேண்டுமே –
நான் உடல் சொல்லலாமா -என்னுடைய உடல் -தானே என்னில் நானே உடல் -ப்ரஹ்மாவுக்கு -நான் உடல் ஆத்மாவை
-என்னுடைய உடல் நம் சரீரம் -இத்தை வெட்ட முடியும் -அது ஒழிக்க ஒழியாத அப்ருதக் சித்தம் தானே –
இது தான் நெருக்கமாக தோன்றும் -திரோதானம் தானே -கர்மம் தொலைத்து சேர முயல வேண்டும் –
பிரக்ருதியில் சிக்கி முக்குண வசப்பட்டு -இருப்பதை அறிந்து விலகிப் போக வேண்டுமே
வியாப்பிய கத தோஷம் அவனுக்கு தட்டாது என்றும் இது காட்டுமே -அது மட்டும் இல்லை –
நம் அழுக்கை போக்க -ரத்னத்தை உடையவன் தானே அழுக்கை போக்கி அருள வேண்டும்

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –
அநீஷயா-பிரகிருதியை சொல்லும் -அல்லது தனக்கே வெளி வர சக்தி இல்லாமல் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதான கரி தானே பிரகிருதி
சர்வ வியாபகனையும் கூட அன்றோ நாம் தேடுகிறோம் குண்டூசியை தொலைத்தவன் தேடுவதும் யானையை தேடுவதும் ஒக்குமோ –
ஏ பாவம் பரமே ஈ பாவம் செய்து -குருகைக் காவல் அப்பன் -கங்கை கொண்ட சோழ புரம் சந்நிதி -மறக்க வழி கேட்ட ஐதிக்யம்
அன்ன கூட உத்சவம் கோவர்த்தன மலைக்கு திரை கண்ணை மூடிக் கொள்ள சொன்னது போலே -சரீரம் தானே மறைக்கும் –
யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய-சரீரம் தன்னை காட்டிலும் வேறுபட்ட
மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ-சேஷி நியாந்தா ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தே சம்சாரம் தாண்ட முடியும்

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன் –
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து –
நிரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –
பலூன் மேலே இருக்க வேண்டியதை கயிறு வைத்து கீழே கட்டி வைத்து -கத்தரித்த உடனே மேலே போகும் -கிளி கூண்டை திறந்தால் பறப்பது போலே
இது செயற்கை அக்கரை -அது இயற்க்கை இக்கரை -சரீரம் பெற்றதே கர்மம் தொலைக்கவே -வாசனா ருசி போக்க ஸூஷ்ம சரீரம் -விராஜா நதி ஸ்நாநம்
த்யானம் -என்பதே -அருகிலே உள்ளவனைப் புரிந்து -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அறிந்து-மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணன் அன்றோ – சமான தர்மம் -சாதர்ம்யம்
அபஹத பாப்மா -தீண்டாதே/ விஜரா மூப்பு இல்லை பஞ்ச விம்சதி வர்ஷம் எப்பொழுதும் /வி மிருத்யு மரணம் இல்லை / வி சோக சோகம் இல்லை /
பசி தாகம் இல்லை-/ சத்யகாமா சத்யசங்கல்ப -இந்த அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம்

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-பிரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -ஸ்ரவணம் மன்னம் நன்றாக கேட்டு ஆராய்ந்து -இத்தை நன்றாக அறிந்து /
கேட்பது மேய்ச்சல் நிலம் -அப்புறம் ஆசை போட வேண்டுமே -ஸ்ரவணம் -மனனம் இவை
பசு மரத்து ஆணி போலே மனசில் பதிய வேண்டுமே -உரு போட்டவன் உருப்படுவான்
வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து -அதிவாதி பவ -அறிந்த பின்பு பெருமையை எடுத்து கூறி –
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு -ஸ்ரீ காந்தன் -இரும்பை இழுத்துக் கொள்வது போலே தன்னடையே சேர்த்துக் கொள்வான்
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடையப் பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை -உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் -யதி- யத்னம் பிரயத்தனம் பண்ணுபவன்
உலக விஷய பாசம் பட்டால் ஆனந்தம் அல்பம் அஸ்திரம் -வைராக்யம் வைத்து – பகவத் பாசம் ஸ்திரம்

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –
தேவயாநஃ.-அர்ச்சிராதி மார்க்கம்
தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்-ஸ்ரீ வைகுந்தம் அடைகிறான்

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன் –
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் பொய்யனாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம் –
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –
ஞானம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம் –
கண்ணே உன்னைக் காண -யென்னே கொண்ட -கருவி கண்ணே -கண்ணான உன்னால் உன்னைக் காண வேணும்

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –
ஆச்சார்யரை அண்டி -ப்ரஹ்ம ஞானம் -பெற்றவரை அண்டி -அவரைப் பிரார்த்தித்தே பெற வேண்டும்

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஷுக்ர-ரேதஸ் -அதில் இருந்து தாண்டி -ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல்
பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –
யோ நித்ய -தனியன் போலே பதாம்புஜ தங்கம் பெற்றால் அனைத்தும் புல்லுக்கு சமம் அதே போலே அகாம இவனுக்கு –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
ஸ்ரவண மனன த்யான நிதித்யாவசனம் மூலம் அடைய முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –
அவன் அநுக்ரஹமே கார்ய கரம் -இவனாக நினைத்தோ -முடியாது -குகன் பெற்றான் பரதன் இழந்தான் –
வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய் –பின் வணங்கும் சிந்தனைக்கு இனியன் -/ திருக் கமல பாதம் வந்த பின்பு சென்றது என் சிந்தை –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே -மநோ பலம் -சரீர பலம் -மாய பேச்சால் கலங்க கூடாதே
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே -பிரமாதம் -கவனக் குறைவு –
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

யதிகளை வரவேற்று சொல்லும் மந்த்ரம் இது
வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
ப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.-குலத்தில் பிறந்தவர்களும் ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்றே பிறப்பார்கள்
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்கக்ரஹம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் –

February 12, 2018

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே –

திருவேங்கடமுடையான் முன்னிலையிலே திருமலையிலே நம் எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தது
248 மஹா வாக்கியங்கள் -10 பிரகரணங்கள்
முதல் பிரகாரணம் -18 வாக்கியங்கள் -2 மங்கள ஸ்லோகங்கள் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சேதன அசேதனங்கள் விட வேறுபட்ட –
முதல்ஸ்லோகம் -ஸூவ சித்தாந்த ஸ்தாபனம் -பகவத் -மங்களா சாசனம் -2 பர மத நிரஸனம் -ஆச்சார்ய வந்தனம் –

ஸ்ரீ மங்கள தொடக்க ஸ்லோகங்கள்

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நம –

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே
அனைத்துக்கும் அதிபதி அன்றோ –
அவன் ஒருவனே தன்னிச்சையாய் ஸ்வ தந்த்ரனாய் -இருந்து அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி அருளுகிறான்
சேஷ சாயினே
ஞானம் பிறந்து தலை அறுபட்ட சேஷ பூதன் சம்பந்த ஞானம் பெற்றவன்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே
தூய முடிவற்ற மங்கள ஸ்வரூபி -தன்னிகர் அற்றவன் -திவ்யமானவன் -குற்றமற்ற நற்குண சமுத்ரம்
விஷ்ணு சம்பந்தம் நித்யம் -இன்ப மயம்
பூர்ணத்வமே நமக்கு மோஷம் அளிக்கும்
சூர்யன் கதிர்கள் சேற்றில் விழுந்தாலும் அழுக்கு அடைவது இல்லையே
விஷ்ணவே நம –
அந்த விஷ்ணுவை சரண் அடைகின்றோம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன்-சர்வ வியாபி -விஷ்ணு -வியாபன சீலன் –
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே திவ்ய ஆத்ம -ஸ்வரூபம் -சரீர சரீரீ பாவம் –
சேஷ சாயினே -ரூபம் – -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே–ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் -அநந்த -கல்யாண குணங்கள் நிறைந்த வைத்த மா நிதி அன்றோ
இத்தால் ஸூ வ சம்ப்ரதாயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————————————————————————————

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரம் ப்ரஹ்மா -ஏவ -அத்யந்த -சர்வஞ்ஞா சர்வவித் -பிரமம் அஞ்ஞனம் ஆஸ்ரயம் என்று -ஏகத்துவ அத்விதீயம்
நிரதிசய புருஷார்த்தம் -ஸூ க துக்க சம்சாரம் அனுபவிக்கும் -சங்கர மதம்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
பாஸ்கர மதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் ஜகத் சத்யம் என்பர் உபாதைக்கு ஆதீனம் என்பர் ஷேத்ரஞ்ஞார் கர்மம் உபாதை
பர உபாதிக்கு -பரஸ்ய உபாதி ஜீவ உபாதி -ஸ்வ தந்த்ர ப்ரஹ்மத்துக்கு பாரதந்தர்யம் -விவசத்வம் தோஷம் இங்கே அஞ்ஞத்வம் அங்கு
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
யாதவ பிரகாசர் -அசுபங்களுக்கு இருப்பிடம் -ஸ்வரூப பரிணாமம் சிகி அசித் என்பர் -தோஷங்கள் ஸ்வரூபத்திலே என்பர்
சுருதி ந்யாயா பேதம்
ஸ்ருதிகளுக்கும் நியாயங்களும் அபேதம் விலகி உள்ளவை இந்த மூன்றும் -சமுதாயமாக –
ஜகதி வித்தம்
இந்த மூன்றும் ஜகத்தில் பரவி -கலி யுகம் -விஸ்தரித்து உள்ளது
மோஹனமிதம் -மோஹிக்க வைக்கும் –
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி -தமஸ் யாராலே போக்கடிக்கப் பட்டது -சித்தி த்ரயம் –
விஜயதே யாமுன முனி -ஆளவந்தார் மங்களா சாசனம் பூர்வகமாக –

ஸ்ரீ மங்கள ஸ்லோகம்
பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி-
அத்வதை வாத நிரசனம் -பர ப்ரஹ்மமே அஜ்ஞ்ஞானத்தில் மூழ்குமாயின்-அத்தை ப்ரஹ்மம் என்று அழைக்க மேன்மை யாது
அனைவரையும் உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் அதுவே அதுவே சோகித்தால் அத்தை உஜீவிப்பார் யார்
ப்ரம பரிகதம் -என்று பிரமத்தில் சிக்குண்பதை சொல்கிறது
தத் பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
ப்ரஹ்மம் மாற்றம் விளைவிப்பவற்றால் கட்டுண்டு கிடக்கிறது
பர -என்று இயல்புகள் தனிப்பட்டவை -உண்மையானவை -ப்ரஹ்மத்தில் இருந்து வேறு பட்டவை -இவற்றில் தலை யுண்டு
ப்ரஹ்மம் கால சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது
அசுபஸ் யாஸ் பதம் –
மேலும் ப்ரஹ்மம் அசுபங்களின் இருப்பிடம் -யாதவ பிரகாசர் கொள்கை
ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணம்-வேதக் கொள்கையை அறியாமல்
பரம் ப்ரஹ்மைவ-என்றது –
அனைத்துக்கும் மேலான -எல்லா வகையிலும் மேம்பட்ட -ஆனந்த ஸ்வரூப -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக – சமஸ்த கல்யாண குணங்கள்
நிறைந்த பரிசுத்தமான -இவனை
சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாசர் அஜ்ஞ்ஞானம் அமலங்கள் துக்கம் இவற்றால் உழல்வதாக சொல்லி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் தம
ஜகதி வித்தம் -உலகம் எங்கும் பரவி
மோகனம் -மதி மயக்குபவை
யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –இந்த அறியாமை இருளைப் போக்க யாமுன முனி வென்று நிற்பாராக
ஆளவந்தாருக்கு ஜய கோஷம் இட்டு அருளுகிறார்

———————————————————————————————————
சாதனம் – -ஹிதம் விதிக்கும் சாஸ்திரம் -முக்கிய விதேய அம்சம் -புருஷார்த்தம் அவிதேயம் –
அசேஷ ஜகத் ஹித அனுசாசனம் -ஸ்ருதி நிகரம் -சிரஸி – சமுதாயம் -ஓன்று தான் -சர்வருக்கு பொது–பகவத் பிராப்தியே பலமாக கொண்ட
-அத்யர்த்த ப்ரீதி -அளவு கடந்த -பரம புருஷ சரண யுகள த்யானம் -அத்யந்த ப்ரீதி பூர்வகமாக -பக்தி -அர்ச்சனை பிராணாயாமம் அங்கங்கள்
-மாம் நமஸ்குரு மத் தயாஜ்ய்
அதில் இருந்து அறியும் -ஜீவ பர யாதாம்யா ஞான பூர்வகமாக -சர்வ சேதன காரண புதன் -சர்வ சேஷி சர்வ நியாந்தா சர்வ நியாந்தா
-ஜீவன் ஞான ஸ்வரூபன் சேஷ பூதன்-வர்ணாஸ்ரம தர்மம் கர்தவ்யம் -த்ரிவித தியாகம் உடன் -சாஷாத்கார ரூபமான ஞானம் ஆகும் –

பவ பய துவம்சம் -புனர் உத்பத்தி இல்லாத படி -வித்வம்சம் -இதற்கே சாஸ்திரம் பிரவர்த்தி -சம்சார பயம் அவர்ஜனீயம்
-அழியாத ஆத்மவஸ்துவை அழியும் தேகமாக பிரமித்து அபிமானிப்பதால் -தேக பிரவேசம் -சதுர்வித –
ப்ரஹ்மாதி சூர நர திர்யக் ஸ்தாவராத்மகமான -ஜெனித அவர்ஜனீய பவ பய -விதும்சத்துக்குகே வேதாந்த பிரவ்ருத்தி-
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவிக்க -தர்ம பூத ஞானம் -அந்தர்யாமியாகவும் உள்ளான் மேலும் என்பதையும் அறிவித்து
-ஆழிப்பிரான் நமக்கே உளான் –
தஸ்மிந் பிரவ்ருத்தம்
7 ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் -காட்டி -அருளி –
1-தத்வமஸி-தத் -தவம் அஸி -அப்ருதக் சித்தம் சரீர பூதன் -வர்த்தமானம் மூன்றுக்கும் உப லக்ஷணம் –சதா பஸ்யந்தி ஸூ ரயா -போலே -நித்யம்
2-அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மா -சர்வ ஆத்மா -என்று காட்ட -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அதிகாரி அனைவரும் உம் உயிர் வீடுடையான் இடம் வீடு செய்மினே
-நித்ய அப்ருதக் பர சித்தம்
3- ஆத்ம திஷ்டன் – உள்ளே இருந்து நியமிக்கிறார் -முழுவதும் வியாபித்து -ஆத்மனோ அந்தர -யா ஆத்ம ந வேத யஸ்த ஆத்மா சரீரம்
-நிருபாதிகம்-நிரபேஷமாக -இருப்பதை அறியாதவன் -யா பிருதிவி ந வேத -பிருத்வி சரீரம் அறிய பிரசக்தி இல்லாத அசேதனம் போலே -ஸ்வரூபம்
4- அபஹத பாப்மா -சஹா நாராயணா -ஸ்வ பாவம் -ஏக திவ்ய -ஏகோ நாராயணா
5-உபாசனம் யஜ்ஜம் தானம் தபஸ் -ஆச்சார்யர் மூலம் உச்சாரணம் அநு உச்சாரணம் -தேவ பூஜா -சரீரத்தயா-
அநாசகேந -பலத்தில் இச்சை இல்லாமல்
ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -ஆத்மாவுக்கு ஞானம் ஆனந்தம் -சரீரம் தேவாதி பிரகிருதி பரிமாணங்கள் கர்மாவால் வந்த -சரீர பேதங்கள்
-நாநா வித பேத ரஹிதம் ஜீவன் -சாங்க்யா-ஜீவன்கள் -அங்கும் -முமுஷு திசையிலும் ஸ்வரூப பேதம் உண்டு
எல்லாரும் ஞானம் ஆனந்தம் முழுவதாக இருந்தாலும் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -அஹம் ப்ரத்யக் -பராக் ஜீவர்கள்
-ஸர்வேஷாம் ஆத்மனா -சர்வ அவஸ்தையிலும் ஸ்வரூப பேதம் –
ஏவம் வித -பிரபஞ்சம் -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டது -உத்பவம் -ஸ்திதி -பிரளயம் -சம்சார நிவர்த்தகத்வம் -ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து வி லக்ஷணம்
-ஸ்வரூபம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -கல்யாணை ஏக தானம் -ஏக ஆஸ்ரய பூதன் -ஹேய் ரஹீதத்வாத் வி லக்ஷணம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -அனவதிக அதிசய அஸந்கயேமான கல்யாண குண கணாம் –
பரஞ்சோதி -பர ப்ரஹ்மம் -பரமாத்மா நாராயண -சர்வாத்மா -பர தத்வம் -சப்த பேதங்கள் வேதாந்த வேதியன் அந்தர்யாமி ஸ்வரூபம்
-புருஷோத்தமன் பரமன் –நிகில வேதாந்த வேதியன்
நியமனம் -நிகிலவற்றையும் -சர்வ நியாந்தா –
ஆதாரம் -சேஷி -அபேதம் சாமா நாதி கரண்யம் –
தத் சக்தி -பரஸ்ய ப்ரஹ்மம் சக்தி -தத் ஏக சக்தி அகிலம் ஜகத் –

—————————————————————

சின் மாத்ரம் ப்ரஹ்மம் -மாத்ரம் சப்தம் -சிதேவ-இதர விஷயங்களையும் மாத்ரம் ஞாத்ரு ஜேயம் இவற்றையும் விவர்த்திக்கிறது என்பர்
ஒன்றும் தேவும் -பெயர் எச்சம் -அனைத்தும் அவன் இடம் ஒன்றுமே தவிர ஐக்கியம் இல்லை –
நித்ய முக்த ஸூ பிரகாசவாதப ப்ரஹ்மம் -தத் த்வம் ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் -என்பர் சங்கரர் –
அஞ்ஞானம் ஆஸ்ரயம் ஆக ப்ரஹ்மம் தவிர வேறே இல்லை -பத்த திசையிலும் ப்ரஹ்மம் தான்
ப்ரஹ்மம் தான் பந்தம் அடைகிறது த்வம் -உபதேசம் ஏற்று -மோக்ஷம் முக்தி என்பர் -ப்ரஹ்மம் ஏவ முக்தி அடைகிறது
நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ஏவ ப்ரஹ்மம் -அநந்த விகல்ப-ஈஷா ஈஷித்வய -பதார்த்த தாரதம்யம் ஜகாத் -நாநாவிதம் உண்டே –
தோற்றம் மித்யா -சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை -கயிறு சர்ப்பம் -ஞானம் வந்தால் போவது போலே -பிரமத்தை கொண்ட ப்ரஹ்மம் என்பர்
ஞான நிவர்த்திய பதார்த்தம் மித்யா –
நம் சித்தாந்தம் ஜகத் நித்யம் -ஞானம் மாத்ரத்தால் போக்க முடியாது –
மோக்ஷம் விடுபடுதல் -எதில் இருந்து -மாயையான சம்சாரத்தில் இருந்து -அதனால் இதுவும் மித்யை என்பர் -பந்தமும் பந்துக்கு ஆஸ்ரயமான பத்தனும் மித்யை
முக்தியும் முக்திக்கு ஆஸ்ரயமான முக்தனும் மித்யை -என்பர்
பிரிவே இல்லை -ஒரே ப்ரஹ்மம் -ஜீவாபாவம் -நாநாஜீவ பாவம் எப்படி -ஒரே ஜீவ பாவம் என்பர் மற்றவை நிர்ஜீவன் உள்ள சரீரம் -வாசனையால் பிரமிக்கிறாய் –
அந்த சரீரம் எது -என்பது -ஒருக்காலும் அறிய முடியாது -ஆச்சார்யரும் மித்யை உபதேசமும் மித்யை
-ஆச்சர்யம் சிஷ்யன் விஷயம் இருந்தால் அத்வைதம் ஹானி வரும் -illusion தான்
-தத் த்வம் அஸி human bomb என்பர் -ஞானம் வந்த பின்பு இந்த வாக்கியமும் மித்யை -என்பர் –

ப்ரஹ்மம் வைபவம் சாஸ்திரம் கழித்து அவயவங்கள் இல்லாமல் ஆக்கி வைக்கிறார்கள்
பாஸ்கர மதம் -தோள் தீண்டி -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் என்பான் இவன் -ஜகத் சத்யம் -இவனும் அத்வைதி –
ப்ரஹ்மத்துக்கு அஞ்ஞானம் சொல்பவர் வாயை பொசுக்கு என்பர் -உபாதி சம்பந்தம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -அகண்டமான வஸ்துவை சகண்டமாக ஆக்குவது உபாதி
கர்மா உபாதி -ஷேத்ரஞ்ஞர்-ஸத்யமான உபாதியால்- ஏகத்துவ அத்விதீயம் ப்ரஹ்மம் -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டத்வத்தால் என்பர்
-உபாதி தர்மம் விருத்தம் உண்டாக்குவது
கண்ணாடி பிரதிபிம்மம் -நூறாக உடைந்து நூறாக தெரியும் -உடைந்த கண்ணாடி தொலைந்தால் ஒன்றாகும்
உபாதியால் பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய -சங்கல்பம் –
தேனைவ ஐக்கிய அவபோதென-ஒன்றாகும் -பலவாக தோன்றி ஒன்றாக ஆவதே அத்வைதம்
ஒன்றாகவே இருந்து ஒன்றாக இருப்பது செத்த பாம்பை அடிப்பது போலே -சங்கர அத்வைதம் நிந்தை
அவர்களே பரஸ்பர கண்டனம் –
க்ஷேத்ர ஞ்ஞர் புண்ய பாப ரூப கர்ம -உபாதி எப்படி ஆகும் –
பரமார்த்தமான தோஷம் சொல்பவர் -சங்கர் அபரமார்க்கமான தோஷம் அவித்யை -இதனால் தோஷம் சொல்வதில் இவர் விஞ்சி –
அபரே-வாக்யம் இவருக்கு
அந்நிய-அடுத்து யாதவ பிரகாசர்

குண சாகரம் ப்ரஹ்ம -உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் -அபரிமித உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் நிரதிசய -ஸ்வா பாவிக உதார அபரிமித குண சாகரம் ப்ரஹ்ம
நாரகீ-நரகத்தில் துக்க அனுபவம் -நரகம் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை -பாப பல ரூப துக்க அனுபவம் -நரகம் என்னும் அனுபவத்தில் ஆத்மா என்றபடி
இடம் சொன்னால் நாரக –
துக்க அனுபவ விசிஷ்டன் நரன் –ஸூ கீய-
ஸ்வர்க்ய-ஸ்வர்க்கத்து அனுபவம் உள்ள ஆத்மா -ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
போக்தா -போகம் பண்ணுபவன் -போக கிரியை பண்ணுபவன் போக்தா –
ஞான யாதாத்மா -அபவத-பரமபத அனுபவம் உள்ள ஆத்மா இங்கும் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
சேதன ஸ்வபாவங்கள்
ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூபேண சேதன அசேதனமாக பரிணமிக்கிறது -சதுர்வித தேகங்கள்-என்பர் யாதவ பிரகாசர்
மேலே பக்ஷங்களை கண்டித்து –
தோஷங்களை காட்டி -உதாகரித்து -ந கதயந்தி -துஷ் பரிஹரான் தோஷங் உதாகரித்து -ஞான அக்ரேஸர்கள்
ஸ்ருதி அர்த்தம் பரி ஆலோசனை -பண்ணி –

இமா சர்வா பிரஜையாக -தன் மூலாக -ஸ்ருஷ்ட்டி -சத் என்னும் ப்ரஹ்மம் மூலம் ஆயதனம் இருப்பிடம்
தத் பிரதிஷ்டாக -லயம் என்றவாறு –
ப்ரஹ்மமே சகலமாக ஆவேன் சங்கல்பித்து -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி லய காரணம் தானே -என்றவாறு
சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சங்கல்பத்துவம் -ஸர்வேச்வரத்வம் -இதனால் காட்டி -சர்வ பிரகாரத்வம் -சரீரம் பிரகார பாவம்
சரீரத்தால் பரிணாமம்
ஸ்வரூபத்துக்கு தோஷம் வராதே –
சமாப்யதிக நிவ்ருத்தி ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன்
சத்யா ஸங்கல்பன்
சர்வ அவபாசித்வம் -பிரகாசிப்பித்து ஞான விஷயம் ஆக்கி -சூர்யன் சந்திரன் நக்ஷத்திரங்கள் அக்னி வித்யுத் போல்வன -அவனால் –
ஹேயா உபாதேய ஞானம் உண்டாக்கி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் முமுஷுஹூ உபாசனம் –
நிர்விசேஷத்வம் சொல்ல ஒட்டாது –
ப்ரத்யவசனம்–அதஸ்யாத் -நாம் சொன்னதை விலக்கி-உபக்ரமம் -பிரகாரணம் ஆரம்பம் -உத்தாரகர் -ஸ்வகேதுவிடன்
-கற்றவனை போலே ஸ்தாப்தமாக உள்ளாய் -அறிந்து கொண்டாயா -ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் பிரதிஜ்ஜை பிரகரண ஆரம்பம்
நிரூபிக்க திருஷ்டாந்தம் –
ஹேது சொல்லாமல் -விஷயம் அறியாதவனுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் காட்ட -அனுப பன்னம்
மூன்று த்ருஷ்டாந்தம் –யதா சோம்யா-மிருத்ய பிண்டம் -ஞானத்தால் மண் பாண்டங்கள் அறிவது போலே -அந்தரகதம்-/
நாம ரூபங்கள் அடங்கவில்லை -மண் என்ற ஒன்றே -வாயும் வயிறும் -அழிந்து அழிந்து தோன்றுவபவை -மண் மட்டும் சத்யம் –
காரணமான ப்ரஹ்மம் மாத்ரம் சத்யம் -மற்றவை அசத்தியம் என்பர் -கார்ய விகார சேதன அசேதனங்கள் அசத்தியம்
சத் என்று பேறு கொடுத்து
இதம் அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு சதேவ ஆஸீத் -ஏக மேவ ஆஸீத் -அத்விதீயம் ஆஸீத்
சத்தாகவே இருந்தது -விசஜாதீயம் இல்லை
ஏக மேவ -சஜாதீயம் இல்லை
அத்விதீயம் ஸூ வகத பேதம் இல்லை -குணங்கள் வியக்தி பேதம் வருமே -அதுவும் இல்லை என்பர்
தோப்பு -மா மரங்கள் பலா மரம் -விஷஜாதீயம் -மா மரங்களுள் சஜாதீயம் -பேதம் -கிளை இல்லை பூ பிஞ்சு காய் -ஸூவ கீத பேதங்கள்
ஞான ஸ்வரூபம் -சேதனம் சஜாதீயம் பிரத்யக்காக இருக்குமே –
அசேதனம் ஞான ஸ்வரூபம் இல்லை பராக்காக இருக்கும் -விசஜாதீயம்
கல்யாண குணங்கள் -திவ்ய மேனி இத்யாதி -ஸூ வ கீத பேதம்
நிஷ்கலம் நிரஞ்சனம் -வாக்கியங்கள் பொருந்தும் –
சாமான்ய கரணம் -விசேஷணம் வராதே -சத்யம் ப்ரஹ்ம / ஞானம் ப்ரஹ்மம் -அநந்தம் ப்ரஹ்மம் -மூன்றும்
ஸ்யாம யுவா -தனி தனியாக சப்தம் வருமே பிரத்யக்ஷத்தால் ஒன்றாக காணலாம்
விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சொன்னால் ஏகத்துவம் குலையும் என்பர் –
தர்மி பரமாகவே அர்த்தம்
சத்யம் -நிர்விகார பதார்த்தம் ப்ரஹ்மம்
ஞானம் -அஜாதம் / அநந்தம் -பரிச்சின்னமாக இல்லாமல் தர்மியாக
ஒரே அர்த்தம் -தன்னை ஒழிந்த அனைத்திலும் வேறு பட்டது -மூன்றுக்கும் வாசியும் உண்டே என்பர்
மேலு இதே பிரகரணத்தில்
நிஷ்கலம் -அவயவங்கள் இல்லாமல் -ரூபம் இல்லை -நிரூபத்வம்
நிஷ்க்ரியம்-கார்யம் செய்யாமல் -கிரியை இல்லை -பிறவிருத்தி
நிர்குணம் -அதுக்கு காரணமான குணம் இல்லை
நிரவத்யம் நிரஞ்சனம் –கர்ம சம்பந்தம்-தோஷம் இல்லை -அதன் -கர்ம பல சம்பந்தம் ரஹிதம்
திர்யக் -கர்ம பல சம்பந்தம் உண்டு கர்ம சம்பந்தம் இல்லை –
பிரளய ஜீவன் கர்ம பல சம்பந்தம் இல்லை கர்ம சம்பந்தம் உண்டே –
-விசேஷணம் ஏற்காது -குண சம்பந்த ப்ரத்ய நீக்கம் -ரஹித்தவம் மட்டும் இல்லை சம்பந்த பிரசக்தியே இல்லை என்பர்
அத்விதீயம் -தன்னைக் காட்டிலும் வேறு பட்ட குணங்களையும் சகிக்காது -சர்வ விசேஷ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் என்பர்
ஏக விஞ்ஞான சர்வ விஞ்ஞான ப்ரதிஜ்ஜை –
சர்வமும் உண்டாக இருந்தாதல் தான் விஞ்ஞானம்
நாஸ்தித்வம் விஞ்ஞானம் தான் ப்ரதிஜ்ஜை பண்ண முடியும் -மூன்றாம் வேற்றுமை –
ஒன்றை அறிந்ததால் சர்வ பதார்த்தங்கள் அறிவும் அடங்கி உள்ளது -என்ற அர்த்தம் –
ப்ரஹ்ம பந்து வேதங்கள் அத்யயனம் பண்ணாமல் ஜடம் -12 வயசில் வெளி சென்று -24 வயசில் திரும்பி வர -அறிந்து கொண்டாயா -ஆதேய சப்தம்
ஆதேச — -உபதேச விஷயம் / அதுக்கே மேல் ஒன்றும் இல்லை /ஞானத்துக்கு விஷயமானால் மித்யை ஆகும் -ஞான பின்னம் ஜேயம்
ஞான மாத்ரமாக இருந்தால் தான் சத்யம் அத்வைதிகள் -ப்ரஹ்மம் தவிர எல்லாம் மித்யை என்பதே உபாதிக்கலாம்
ப்ரஹ்ம வியதிர்க்தமான சர்வம் மித்யை அஹம் ப்ரஹ்ம –
த்வம் இல்லை அந்த தத் -போதிக்க முடியாது -வைலக்ஷண்யம் தான் –
அந்த விஷயத்தை கேட்டு தெரிந்து கொண்டாயா –
நாம் உபதேச விஷய அர்த்தம் இல்லை -ஆதேசா கர்த்தா -அவர்களுக்கு கர்மணி நமக்கு கர்த்தா -நியமனம் என்ற அர்த்தம் -ஏக ஆதேச –
ஓன்று ஆதேசம் இன்னும் ஓன்று உபதேசம்
ஆ உப சர்க்கங்கள் -சொல்லும் கட்டளை படி சிஷ்ய லாபம் உபதேசம்
ஆதேசங்கள் -ஆச்சார்ய பலம் -உபதேசம் அனுஷ்ட்டிக்கும் சிஷ்யர் -ஆதேசம் ஆச்சார்யர் இடம் -கர்த்ரு பிரதானம்
பலம் ஆச்சார்யர் இடம் ஆதேசம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் சர்வ பிரசாகத்தவம் -என்றபடி
ஆதேச பராமாத்மா என்றபடி –
சதேவ –காரணத்வம்-வாக்யம் நிர்விசேஷ வாக்யம் இல்லை -ப்ரஹ்மமே அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் சொல்கிறது
ஸ்ருஷ்ட்டி இரகரான ஸ்ருதி வாக்யம்
மேலே அநேக ஜீவேன அனுபிரவேசன -எல்லாம் சொல்லும் –
சதேவ யஸீத் -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்னால் சத்தாகவே இருந்தது -void யிலிருந்து வர வில்லை –
நாம ரூப விபாகம் அற்ற-இதனுள் அடங்கி -ஒன்றும் தேவும் –ஒன்றுதல் -லயம் அடைந்து -அது தான் சதேவ ஆஸீத் உபாதான காரணம்
அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு -இதம் பிரத்யக்ஷமாக காணும் இவை –
ஏகமேவ –நிமித்த -காரணம் குயவன் -அதே உபாதான காரணமான ப்ரஹ்மமே –வேறு பதார்த்த அந்தரம் இல்லையே -பதார்த்தாந்தர நிஷேதம் –
மண் தானே கடமாக பண்ணிக்க கொள்ளுமோ -அத்விதீயம் -லோகம் போலே இல்லது இல்லையே -விலக்ஷணம் –
பிரகரணம் காரணத்வம் -நாம் சொல்வது -ஸத்யமான சகலத்துக்கும் தானே உபாதான நிமித்த ஸ்ருஷ்ட்டி கார்த்த சகல இதர விலக்ஷணன்
-அவனை அறிந்தால் அனைத்தும் அதிலே அடங்கும் -நம் சம்ப்ரதாயம்
எல்லாம் சத்யம் -சம்ப்ரதாயம் சத்யம் -அவர்கள் எல்லாம் அஸத்யம்–எனவே அவர்களது அசத்திய சம்ப்ரதாயம்
நிகில காரணதயா -உபாதான அபின்ன நிமித்த -காரணத்வம் -சர்வ சரீரீ -சர்வாத்மகத்வம் -உபாதானம் இதனால் –
முமுஷு அறிந்து கொள்ள வேண்டியது இது தான் -சர்வ சரீரீ எனக்கும் சரீரீ -சங்கல்பம் -நிமித்த காரணம் –
தானே -வேறே அபேக்ஷை இல்லாமல் -சர்வஞ்ஞான் சர்வ சக்தித்வம் இத்யாதி எல்லாம் தன்னடையே வரும்
-பிதா புத்திரனுக்கு ஹிதமாக தெரிவித்தது -இது தானே -கோல த்ருஷ்டமான கார்ய காரண பாவங்கள் போலே இல்லாமல் -விலக்ஷண பாவம் –

அக்ரே -பூர்வ காலே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன் தசையில் -ஒரே பதார்த்தம்-த்ரவ்யார்த்தமான காரணம் -ஒன்றே -சத்தாகவே -இருந்தது-குண விஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாதானம் –
காரியமும் காரணமும் சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஸூ ஷ்ம திசையிலும் ஸூதூல திசையிலும் –
சங்கல்பத்தால் ஸூஷ்ம தசை ஸூ தூல -ஸ்ருஷ்ட்டி -ஸூ தலமான தசையில் ஸ்திதி -மீண்டும் ஸூ ஷ்ம தசைக்கு போவது லயம்

————————————————–

ஏவம் வித சித் அசிதாத்மக பிரபஞ்சஸ்ய
உத்பவ ஸ்திதி பிரளய சம்சார நிவர்த்தநைக
ஹேது பூத ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீக தயா
அனந்த கல்யாணை கத தானதாய சே
ஸ்வேதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூப
அனவதிக அதிசய அஸந்கயேய கல்யாண குண கணான் -அந்தர்யாமி ரூபம் பேசுகிறார் இதில் –

சரீராத்மா பாவம் -ஏவம் யுக்தம் பவது -ப்ரஹ்மாத்மகம் -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம்–ஜீவாத்மா பிரகாரம் – -தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர ஜீவனுக்கு பிரகாரம் –
சேஷ பூதங்கள் ஜீவனுக்கு -ஜீவன் அவனுக்கு சேஷ பூதம் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் –
பிரகிருதி பிரத்யக யோகம் -ராமாக ப்ரீதி -கிருஷ்ண கிருஷி பண்ணுகிறவன் -சேதனனே புருஷார்த்தம் கண்ணனுக்கு –அடைந்து மகிழ்பவன் –
பரமாத்மாவையே அனைத்தும் அபிதானம் பண்ணும் -சேதனத்வாரா அசேதன அந்தர்யாமி -விசாஜீயத்துக்குள் சஜாதீயன் மூலம் –
ஆதேய பதார்த்தங்கள் சேதனங்களும் சேதனனும் -பராமாத்மா பர்யந்தம் அனைத்தும் அபரிவஸ்யம் ஆகுமே –
அபரிவஸ்யான வ்ருத்தி
நிஷ்கர்ஷ வ்ருத்தி -பிரதான பரிதந்த்ரம் -உபபத்தி உடன் அறிந்தவனே பண்டிதன் –
சத் -உபாதானம் நிமித்தம் -ஆதாரம் நியாந்தா சேஷி யாக கொண்டு -இமா சர்வா பிரஜாய -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவை
தன் மூலாகா -அவனே காரணம் /
சத் ஆயதனம் -அதிகரணம் ஆச்ரயணம் இருப்பிடம் -ஸ்திதி –
சன் நியாம்யம் -சத் பிரதிஷ்டா –லயம் அவன் இடமே –
சத் சத்யம் -விகாரம் ஆற்றாது -அந்த ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -நீ சரீர பூதன் என்று ஸ்வ கேதுவுக்கு –
உபாசனம் செய்ய உபதேசிக்கிறார் -த்வம் ஜீவன் உப லக்ஷணம் ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மாத்மகம் –
தேககதமான தோஷம் ஆத்மாவுக்கு போகாதே -/சுக துக்கம் ஞான விசேஷங்கள் -அவை தான் ஆத்மாவுக்கு போகும்
சரீரம் ஆத்மாவை நல்ல வழியில் படுத்த கொடுக்கப் பட்ட கரணம் -அத்யந்த ஹேயமாக நினைக்க வேண்டாம் –
த்வம் -மத்யம புருஷ -சரீர விசிஷ்ட ஆகாரம் -புண்ய பாபா ரூப கர்மாவால் சம்பாதிக்கப்பட்ட பிரகிருதி சம்பந்தம் -ஞானம் சுருங்கி இருக்கும்
வாஸ்துவத்தில் நீ பிரகார பூதன் -என்று ஸ்வரூப யோக்யதை -ப்ரஹ்ம பிராப்தி ஸ்வாபாவிக புருஷார்த்தம் காட்ட இந்த வாக்யம் என்றுமாம் –
வேதாந்தம் -சம்பந்தம் அறிவித்து ப்ரஹ்ம பிராப்தியில் பொருந்த விடவே உபதேசம் -என்றவாறு -சாஸ்த்ர பிரவ்ருத்தி ஜனகம் தானே –
வேதாந்தம் ஸ்ரவணம் பண்ணி -கற்றார் நான் மறை வாளர்கள் -ஆசனத்தின் கீழ் இருந்து ஆச்சார்ய முகேன கற்றவர்கள் –
வேத வியாசம் பண்ணும் சாமர்த்தியம் உள்ளவர்களாக கற்றவர்கள் ஆவார்கள்
-ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -ப்ரஹ்மாத்மகம் என்று அறிந்து -அஞ்ஞானம் தீர பெற்று -ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைவார்கள் –

-25-வாக்கியங்கள் -காரண வாக்கியங்களை கொண்டு இது வரை -சங்கல்பம் -ஞான விசேஷம் -சர்வ சக்தித்வம் -சர்வ ஆதாரத்வம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் -மேல் சோதக வாக்கியங்களை கொண்டு நிரூபிக்கிறார்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -அப்படிப்பட்டவை -ஸ்வரூபத்தை சாதகம் -பரிசுத்தமாக நிரூபித்தால்
உபாதானம் -விகாரம் வருமே -லோகத்தில் -மண் பானை -ஸ்வரூப விகாரம் உண்டே /
பொன்-ஆபரணம் -லோக மணி -தங்கம் ஸ்ரேஷ்டம் -என்ற அர்த்தம் -/விகாரம் அவர்ஜனீயம்
சங்கை போக்கி -இந்த வாக்கியங்கள் -உபாதான காரண விகாரங்கள் இல்லை –
ஏகார்த்த ப்ரஹ்மம் வராது என்பர் -அத்வைதி -ஸ்வரூப பரம் குண பரம் இல்லை -என்பர் –
சத்யம் ப்ரஹ்ம –
சத்தா யோக்ய பதார்த்தம் -சம்ப்ரதாயம் –நிருபாதிக-தன்னுடைய சத்யைக்கே வேறு ஒன்றும் வேண்டாமே –
ஸமஸ்த இதர பதார்த்தங்கள் சத்தை இவன் அதீனம்-நிர்விகார பதார்த்தம்
ஞானம் ப்ரஹ்ம –
ஸர்வவித-ஸ்ருஷ்டிக்கு சர்வவித் சர்வஞ்ஞன் -நியமனம் சங்கல்ப் ரூபம் -தாரகத்வம் ஸ்வரூபத்தால் -/மோக்ஷ பிரதத்வம் முக்த போக்யத்வத்துக்கும் இதுவே –
பெரியாழ்வார் -மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் இவன் ஒருவனே –ஞானத்தால் -அனைத்தும் –
அநந்தம் ப்ரஹ்ம –
தேச கால வஸ்து த்ரிவித பரிச்சேதம் இல்லாமல் / விபு -தேச பரிச்சேதம் இல்லை -நித்யத்வம் கால பரிச்சேதம் இல்லை /
வஸ்து பரிச்சேதம் ரஹிதம் அசாதாரணம் -சரீராத்மா பாவம் -சர்வத்துக்கும் உண்டே -சர்வ சப்தமும் இவன் இடம் பர்யவசாயம் ஆகுமே
நித்யத்வம்- விபுத்வம்- சர்வ சரீரீத்வம் -மூன்றும் இதனால் சொன்னவாறு -தோஷம் பிரசங்கத்துக்கு வழி இல்லையே
காரண வாக்கியங்கள் மட்டும் இல்லை -இதுவும் தோஷ ரஹிதத்வம் சர்வாதாரத்வம் -ஸமஸ்த கல்யாணைகதைகத்வம் -சோதக வாக்கியம் –
நிர்விசேஷம் சாதிக்காது –
சர்வ ப்ரத்யநீகம் -அத்யந்த வேறுபட்டு -இருக்கும் ஆகாரம் போதிக்கிறது என்று கொண்டாலும் –
அசாதாரண தர்மம் -ச விசேஷ ஆகாரத்தையே காட்டும்
ஞான மாத்திரம் சின் மாத்திரம் –ஞாதா ஜேயம்-இரண்டுமே -இல்லை அறிபவன் அறியப்படும் பொருள்கள் இல்லை -என்பர் -அத்வைதிகள் –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல வேண்டுமே -ஜெகன் மித்யை சத்தா யோக்யம் இல்லை என்றால் –
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் வேறே ஒன்றை கொண்டே நிரூபிக்க வேண்டும் -ஆத்ம ஆஸ்ரயம் இல்லாமல் –
வேறு ஒன்றின் அபேக்ஷை இருக்குமே -சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் -எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் -எல்லா பிரகாரங்களை அறிந்தவன் –
அறியப்படும் பதார்த்தங்கள் சித்தமாகுமே -இதனால் –
அறிவின் ஸ்வ பாவம் யுடையவன் -ஆத்மஸ்வரூபம் -தர்ம தர்மி -இரண்டாலும் -ஞான சப்தத்தாலே சொல்லலாம் –
தத் குண சாரத்வாத்-விஞ்ஞானம் என்றே சொல்லலாமே
விஞ்ஞானம் யாகாதி-லௌகாதி கர்மங்கள் செய்யும் -சொல்லுமே ஜீவாத்ம வாஸகத்வம் –
ஸ்வரூபம் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மத்தையும் குறிக்கும் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் அமலம் -நான்கும் –
தத் த்வம் அஸி–ஜகத் காரணம் -சதேமேவ –ஏகமேவ அத்விதீயம் -ஆரம்பித்து -தத் சப்தம் -பூர்வ வாக்கியத்தில் சொன்ன -ப்ரஹ்மம் –
பிரகிருத பராமர்ஸித்வம் -த்வம் -கர்ம வஸ்யம் அஞ்ஞன் அல்ப சக்தன் –ப்ரஹ்மம் அகர்ம வஸ்யம் ஆனந்த ஏகம் —
நீயும் கூட பிரகார புதன் -உனக்கும் அவனே ப்ராபகம் -பிராப்யம்-இதுக்கு தானே இந்த உபதேசம் -வேதாந்த வாக்கியம் அறிவிப்பதற்கே –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –இதே போலே -தத் த்வம் -இரண்டு பதார்த்தம் சித்தித்தால் ஐக்கியம் வராதே –
நீ என்று நினைத்து கொண்டு இருந்த த்வம் -மித்யை -/தத் -நீ இல்லை -பிரமித்து இருந்தாய் –
நான் அல்லாத பதார்த்தத்தை -சர்ப்பம் கயிறு போலே -என்பர் அத்வைதி –
தத்– ந த்வம்- என்றவாறு -சர்ப்பம் இல்லை -என்ற ஞானத்தால் பிரமம் போகும் –
அஹம் -இது வரை நான் என்று பிரமித்து – ந அஹம் -என்பதே ப்ரஹ்ம சப்தம் சொல்லும் இதிலும் –
இதில் தோஷம் -லக்ஷணா அர்த்தம் -ஸ்வார்த்தம் விட்டு வேறே ஒன்றை கொள்ளுவது -அமுக்கிய விருத்தி கொண்டு வாக்யார்த்தம் பொருந்த விடுவது
கங்காயாம் கோசா -கரையில் தானே கோ சாலை -லக்ஷனையால் -பொருந்த விடுவது –
சோ அயம் தேவதத்தன் -அன்று அங்கு பார்த்தவன் இன்று இங்கு பார்க்கும் -ஸ்ம்ருதி விஷயம் பிரத்யக்ஷ விஷயம் –
ஞானம் இரண்டு விதம் -பூர்வ அனுபவ சம்ஸ்காரம் நினைப்பது ஸ்ம்ருதி -இந்திரிய வியாபார சாபேஷம் –
அனுபவம் விஷய இந்த்ரிய ஜன்ய ஞானம் -விஷய சம்யோகத்தால் ஏற்படும் –
வாக்யார்த்த விரோதம் போக்க தானே லக்ஷணை-சோ அயம் தேவதத்தன் -விரோதம் இல்லை -லக்ஷணை வராதே இங்கு
அதே போலே இல்லை தத் த்வம் -அஹம் ப்ரஹ்ம இவைகள்
சப்தம் – வாக்கியம் -தாத்பரியாதீனம் -இப்படி ஒவ் ஒன்றும் -வாக்கியம் பிரகரணம் அதீனம் -பிரகரணம் -சாஸ்திரம் அதீனம் -தாத்பர்ய லிங்கம்
1-உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் –2-அப்பியாசம்-3-பலம் -4-அபூர்வவத் –5-அர்த்தவாதம் -6–உபபத்தி -ஏகார்த்தம் -ஆறும் லிங்கங்கள் உண்டே
சரீராத்மா பாவம் தானே உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் விரோதம் வராமல் இருக்கும்

-32-வாக்கியம் தொடங்கி –சப்தம் -அனுமானம் -பிரத்யக்ஷம் –சப்தம் -கொண்டு ஆரம்பித்து –
சாஸ்திரம் ஒன்றையே ஒத்து கொள்வான் அத்வைதி -நிர்வேஷ வஸ்து விஷயத்தில் ந பிரமாணம்
ஸ்வரூபம் –ப்ரக்ருதி ப்ரத்யயம் -இரண்டு ஆகாரம் -கொண்டதே சப்தம் -பகுதி விகுதி -இரண்டும் உண்டே
வேறுபடுத்திக் காட்ட சப்தம் -சப்தம் ஸ்வரூபம் பேதம் -பிரகிருதி ப்ரத்யாயம் கொண்டதால் –
பிரமாணம் நிர்விசேஷமாக இல்லையே -ஆகவே பிரமேயம் நிர்விசேஷமாக இருக்காதே –
மட் குடம் -சப்தம் -வாயும் வயிறுமான -மண்ணால் -காட்ட பிரயோகம் -விசேஷ வஸ்துவை பிரதிபாதிக்கவே –
இதுக்கு அத்வைதிகள் பதில் –
சித்த சாதனம் -இருவருக்கும் அபிமதம் -சாதிக்க தேவை இல்லையே -வாதிக்கும் பிரதிவாதிக்கும் -என்பர் அத்வைதி –
ஸ்வயம் பிரகாசகம் -சப்தம் கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டாமே –
இருப்பதாக தோன்றும் விசேஷணங்களை காட்டி நிவ்ருத்திக்கவே சப்த பிரமாணங்கள் என்பர் –
ஞான மாத்ர சின் மாத்ர ஸ்வயம் பிரகாச வஸ்துவை இது காட்ட வேண்டாமே –
பிராமண அபேக்ஷை இல்லை -இதுக்கு –
அது அப்படி அன்று -இதுக்கு பதில் -வஸ்துவை நிர்தேசித்த பின்பே தான் விசேஷணங்களை நிவ்ருத்திக்க முடியும் –
ஞான மாத்திரமே என்ற சப்தம் கொண்டு -விஞ்ஞானம் ஏவ -சுருதி சொல்லுமே -இப்படி நீர்த்தேசிக்கும் என்பர் இதுக்கு பதில்
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இவற்றை நிவ்ருத்திக்கும் –
இப்படி நிர்தேசித்து விவச்சேதித்து சப்தம் காட்டலாமே என்பர்
பிரகிருதி -ஞானம் -மாத்திரம் ப்ரத்யயம் -இரண்டும் உண்டே -இதிலும் என்பதே நம் பதில் —
ஞான அவ போதனை தாது -அறிதல் -அறிவது தாது -எத்தை அறிவது -யாரை எதை யார் கேட்டு பதில் வருமே -ச கர்ம தாது –
இன்னாரை அறிகிறான் இன்ன வஸ்துவை இவன் அறிகிறான் -புருஷனை ஆஸ்ரயமாக கர்த்தாவும் உண்டே -ச கர்மம் ச கர்த்து உண்டே
மாத்ர ப்ரத்யயம் -லிங்கம் -அடையாளம் -விவச்சேதம் பிரக்ருதியில் நிரூபிக்கப்பட்டதை நிவர்த்திக்க முடியாதே –
ஏக மாத்திரம் -சங்கா நிவர்த்தகம் -தாது அர்த்தத்தில் உள்ள ச கர்த்து ச கர்ம இவற்றை நிவர்த்திக்காதே –
அனுபூதி ஞானம் -அந்நயாதீனம் -சுவாதீனம்- ஸ்வயம் பிரகாசம் -இத்தை சாதிக்க ஹேது -தன்னுடைய சம்பந்தத்தால்
வேறே வஸ்துவை -ஜகத்தாதிகளை காட்டும் -அனுமானம் அத்வைதிகள் இப்படி –
வஸ்துவே இல்லை என்றால் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் நிரூபிக்க முடியாதே -விஷய சம்பந்தம் இல்லா விடில் சாதிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இல்லா விட்டால் ஞானம் ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் சித்திக்காதே
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் இருந்தால் பிராந்தி -உண்டாக்காதே -ராஜகுமாரன் வேடனாக பிரமித்தான் -நான் பிரமம் இல்லை –
ராஜ குமாரத்வம் தானே பிராந்திக்கு உட்பட்டு வேடத்துவம் ஆனான் –
நான் -ஸ்வயம் பிரகாச பதார்த்தம் -பிராந்திக்கு ஆஸ்ரயம் ஆகவில்லையே –
நான் -அளவு தான் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -வேடன் மனுஷ்யன் ராஜ குமரன் ப்ராஹ்மணன் இவற்றில் பிரமம் வரலாம் –
தேக ஆஸ்ரய விஷயம் என்பதால் –
மாத்ர சப்தத்தால் எத்தை நிவர்த்திக்க பார்க்கிறாய் -போக்க ஞானத்தில் எந்த பிராந்தி உண்டு -ஸ்வயம் பிரகாசமான பின்பு –
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் -ஒன்றை -காரணத்தை அறிந்தால் -அனைத்து காரிய பொருள்களை அறியலாம் –
அறிய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை என்றால் -இது எப்படி –
உபாதான பதார்த்த ஞானத்திலே இவை எல்லாம் அடங்கும் -அபேதம் -ஏக விஞ்ஞான அபின்ன சித்தாந்தம் –
நாமதேயம் விகாரம் -விவகார மாத்திரம் -அழிந்து அழிந்து -போகும் –மண் மட்டுமே சத்யம் -போலே –
வாக்கு விவகாரம் மாத்திரம் மற்றவற்றுக்கு
கடம் -மண்ணாக்க கிரியை வேண்டுமே -வியாபார சாத்தியம் சத்யம்–
ஞான மாத்ர சாத்தியம் என்பது வெறும் மித்யை தானே -பாம்பு கயிறு போலே இல்லையே
-40-வாக்கியம் –சத்ஏவ -விஜாதீய பேதங்கள் – ஏவ ஏக மேவ–சஜாதீய பேதம் -அத்விதீயம் -ஸ்வ கத பேதங்களை நிரசிக்கிறது
சேதன அசேதனங்கள் மித்யை என்றால் -இவை காரியம் -காரணம் ப்ரஹ்மம் இதுவும் மித்யை யாகுமே
ஸ்வேதகேது அறியாத ஒன்றை சொல்ல வந்த -காரண வாக்கியம் -இத்தை விட்டு பேத வஸ்துக்கள் இல்லை என்று சொல்ல வர வில்லை –
நிமித்த உபாதான அபின்னம் காட்ட இந்த வாக்கியங்கள் / முதல் அத்யாயம் நான்காம் பாதம் ஏழு அதிகரணங்கள் வரை –
ப்ரஹ்ம காரணத்வம் -ஆக மொத்தம் -31-அதிகரணங்கள் நிரீஸ்வர சாங்க்யர் பக்ஷம் நிராகரிக்கப்பட்டு
மேலே சேஸ்வர சாங்க்ய பக்ஷம் நிராகாரம்–உபாதானம் பிரக்ருதிக்கு வைத்து நிமித்த காரணம் ப்ரஹ்மம் என்பர் இவர்கள்
ப்ரக்ருதி ச -உபாதான காரணமும் ஆகும் -பிரதிஜ்ஜை த்ருஷ்டாந்தம் -ஒன்றை அறிந்து -இவைகள் உபபன்னம் ஆகும் என்பர்
இங்கு ப்ரக்ருதி என்றது உபாதானம் என்றபடி -சாஷாத் ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் பலவும் உண்டே -தைத்ரியம் உபநிஷத்
சகல ஜகத்தையும் தரிக்கும் ப்ரஹ்மம் -எந்த வ்ருக்ஷத்தை உபாதானமாக கொண்டு ஸ்ருஷ்டித்தது என்று ஞானிகள் கேளுங்கோ –
கேட்டால் பதில் சொல்லுவேன் வேத புருஷன் –
தச்சன் -ரதம் நிர்மாணம் -வ்ருக்ஷம் தேர்ந்து எடுத்து உளி உபகரணங்கள் கொண்டு -ஸ்தானம் தேர்ந்து எடுத்து பண்ணுவான் போலே –
ஞானம் மட்டும் போதாதே இவனுக்கு
ப்ரஹ்மம் நிர்மாண நிபுணன் -இவை வேண்டுமே -புவனம் அனைத்தையும் படைக்க –
ப்ரஹ்ம வனம் ஸ்தானம் — ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷம் –தன்னையே கொண்டது –
அத்யாதிஷ்டாதி புவனாதி உபகரணங்களும் தன்னையே -வேறே ஒன்றையும் அபேக்ஷிக்காதே

ப்ரஹ்மத்துக்கும் அவித்யை -ஸ்வரூப திரோதானம் -ஜகத்தாக பிரமம் -அவித்யையும் பிரமம் -தானே-
ப்ரஹ்மம் இதர என்பதால் கல்பிக்க வேண்டும் –
இதுக்கு வேறே அவித்யை தேட வேண்டும் -அநவாஸ்தா தர்சநாத் –அநாதி என்று கொண்டு பரிகரித்தால் –
அவித்யை ஸ்வா பாவிகமாக கொள்ள வேண்டும் –
-56-வாக்கியம் -பிரத்யக்ஷம் -ஆத்மா பஹு சத்யம் -ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -என்பான் என் என்னில் –
ஏக மேவ சரீரம் ஜீவன் -மற்றவை நிர்ஜீவன் என்பர்
கர்தவ்யம் உண்டா ஜீவன் இல்லாத சரீரத்துக்கு -ஸுபரி-50-சரீரம் எடுத்தாலும் ஒன்றில் தான் ஜீவன் மற்றவற்றில்
தர்ம பூத ஞானத்தால் ஸூ க துக்கம் அனுபவம் என்றால்
ப்ரஹ்மம் -தர்ம பூத ஞானம் இரண்டையும் கொள்ள வேண்டுமே –
முக்த ஜீவன் அனுபவம் அவர்களுக்கு இல்லை -ப்ரஹ்மமாகவே ஆகிறான் என்பர் அத்வைதிகள் –
ஸ்வப்னம் -நாநா வித மநுஷ்யர்களை பார்த்து -இவர்கள்ஜீவன் இல்லாத சரீரம் தானே –
அவர்கள் தங்கள் ஜீவன் உடன் வேறே இடத்தில் இருப்பார்களே -என்பர் –
ஸ்வப்னம் மித்யை உம் மதத்தில் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தமாக காட்ட கூடாதே –
யதா மாயா யதா ஸ்வப்னம்ந் யதா கந்தர்வ நகரம் -தாத்தா ஜகத் மித்யை நிரூபிக்க வேண்டாமே -என்பர் –
வேதாந்த ஞானம் தெளித்தால் இத்தை அறியலாம் என்பர் –
ஒரு வாதத்துக்காக ஒத்துக் கொண்டால் -ஜகத் -பொய்யான தோற்றம் பந்தனம் -மித்யா ரூபம் -அவித்யை நிமித்தம் –
சம்சார நிவர்த்தி மித்யை நிவ்ருத்தி -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஏவ மோக்ஷம் –
உன் மதத்தில் அவித்யைக்கு நிவ்ருத்தி எதனால் -என்ன வகையான அவித்யை ஆராய்ந்து பார்த்தால்
ஐக்கிய ஞானம் நிவர்த்தகம்-பேத ஞானம் தான் துக்கத்துக்கு காரணம் –ப்ரஹ்மம் மட்டுமே உள்ளது –
ஏகத்துவ ஞானம் உண்டானால் அவித்யா நிவர்த்தகம் -நிவர்த்தி அநிர்வசன -ப்ரஹ்மம் சத் –
மற்றவை அசத்– முயல் கொம்பு மலடி மகன் -சத்தான ப்ரஹ்மமும் இவையும் துக்கம் கொடுக்காதே —
சத்தும் அசத்துக்கும் இல்லாத அனிர்வசனிய ஜகத் தான் துக்கம் கொடுக்கும் –
ப்ரத்யநீக ஆகாரம் – -இவை இல்லை என்கிற ஞானம் -தான் போக்கும் / இந்த நிவர்த்தய ஞானம் சத்தா அசத்தா கேள்வி வருமே
ப்ரஹ்மமே நிவர்த்தகம் என்றால் -அநாதி -ப்ரஹ்மம் வ்யதிரிக்தமான சர்வமும் அசத் -சர்வ சூன்யம் புத்தவாதம்
ப்ரஹ்மத்தை நிரூபணம் பண்ணும் ஞானமும் சூன்யம் என்றால் எப்படி –
ப்ரஹ்மம் ஒத்து கொண்டு -இருந்தாலும் -நிரூபக பிரமாணமும் மித்யை என்பதால் -புத்த சமானமே -இதுவும் –
வேதம் ஒத்துக் கொண்டாலும் -அதுவும் மித்யை -ப்ரஹ்ம வியதிரிக்தம் அனைத்தும் மித்யை என்கிறான் -பிரசன்ன புத்தர் இதனாலே இவர்கள் –
காட்டுத்தீ -விஷ நிவ்ருத்தி மருந்து -அழித்து தானும் நிவ்ருத்தி போலெ இந்த ஞானம் அவித்யையை நிவ்ருத்தி பண்ணி தானும் அழியும் என்பதால்
ப்ரஹ்மத்தை விட வேறுபட்டதா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு இடம் இல்லை -அவித்யா ஞானம் ஒருவருக்கு உண்டாக வேண்டும் -அத்தை கொண்டு சாதிக்க –
யாருக்கு உண்டாகும் என்னில் -ஜீவனுக்கா ப்ரஹ்மத்துக்கா – ப்ரஹ்மம் சர்வஞ்ஞன்-என்பதால் புதிதாக உண்டாகாதே
ஜீவனுக்கு உண்டாகிறது என்றால் -இத்தை கொண்டு தானே அழிய போகிறான் –
நிவர்த்தக ஐக்கிய ஞானம் யாருக்கு சொல்ல முடிய வில்லை-இருந்தாலும் எதனால் உண்டாவது என்னில்
சாஸ்த்ர சுருதி வாக்கியம் -ஜீவன் தனி பதார்த்தம் இல்லை -அபேத சுருதிகள் இதம் சர்வம் –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் ஐக்கியம் போதிக்கும் வாக்கியங்கள் /
ப்ரத்யக்ஷம் பேத வாசனை மூலம் -பலவாக பார்க்கிறோம் -வேதம் அநாதி -புருஷனால் செய்யப்பட வில்லை -நிர்தோஷம்-
க்ஷணம் தோறும் இருப்பதாக தோன்றும் – -அநாதி பேத வாசனை உண்டே -ஜீவன் -அநாதி -கர்மம் அநாதி -சொல்வது போலே -என்னில்
ஸ்வரூபத்தால் நிர்தோஷம் வேதத்துக்கும் என்றாலும் -சொல்லி கேட்பதால் தோஷங்கள் வருமே -பிரத்யக்ஷம் போலே வேதங்களுக்கும் –
ப்ரத்யக்ஷம் மூலம் அனைத்துக்கும் -ஆதித்யம் சூர்யன் யூப ஸ்தம்பம் -யாக சாலை -பேதம் பிரத்யக்ஷம் –
ஆதித்ய சத்ருசம் யூபம் என்று கொள்ள வேண்டும் -சாஸ்திரமும் பிரத்யக்ஷ ஜன்யம் தானே –
வேதம் -ப்ரத்யக்ஷத்தால் நன்கு நிரூபிக்க பட்ட விஷயத்தையும் -பிரத்யஷத்துக்கு விரோதமானவற்றையும் சொல்லாதே
சரீராத்மா கொண்டே பேத அபேத ஸ்ருதியை சமன்வயப்படுத்தி -ப்ரத்யக்ஷத்துக்கு விரோதம் இல்லாமல் —
ப்ரஹ்மத்துக்கு அறியப்படும் தன்மை ஏற்பாடக் கூடாதே -ப்ரஹ்மமே சத்யம் -அதனால் வேதத்தால் அறியப்படாத ப்ரஹ்மம் என்பர் அத்வைதி
ப்ரஹ்மம் வியதிரிக்த சகலமும் மித்யை என்று அவற்றை அழிக்கவே வேதம் என்பர் -ப்ரஹ்மம் மட்டுமே இருக்கும்
வேதம் இதுக்கு பிரமாணம் இல்லை என்பர்
வேதாந்த ஞானத்தால் ஸ்பர்சிக்கப் படாத ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திரம் சொல்லாது என்று அடாப்பிடியாக சாதிப்பார்
சாஸ்த்ர யோநித்வாத்–விரோதம் வருமே -சாஸ்திரம் மட்டுமே கொண்டு அறிய முடியும் -என்னில் –ப்ரஹ்மத்துக்கு சாஸ்திரம் ஹேது
ப்ரஹ்மம் சாஸ்த்ர யோநித்வாத் -என்பர் -இவர்கள் -சாஸ்திரத்துக்கு ப்ரஹ்மம் கரணம் -ப்ரஹ்மம் வேறு சாஸ்திரம் வேறு சொல்ல மாட்டார்கள்
இரண்டு பதார்த்தம் அத்வைதம் போகுமே -எல்லாம் உண்டாகி -மித்யை போலே -இதுவும் வேதமும் மித்யை என்பர் –
பிராந்தி ரூபமான சாஸ்திரம் பிராந்தி ரூபமான சகலத்தையும் அழிக்கும்-திருடனை வைத்து திருடனை பிடித்தது போலே

பாஸ்கரன் -பேதாபேத வாதி -பேதமும் அபேதமும் உண்டு என்பான் -தர்ம பூதஞானம்-சங்கோச விகாசம் -நாம் சொல்வது போலே –பிரபஞ்சமும் ஈஸ்வரனும் –
ஸ்வா பாவிக அபேதம் -உபாதியால் பேதம் -சேதனன் ஸ்வரூப விகாரம் -அசேதனன் ஸ்வபாவ விகாரம் -ஹேஉங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கும் –
நிர்தோஷ ஸ்ருதிகள் விரோதிக்கும் -அபஹதபாப்மத்வாதிகள் -கூடாதே –அபரிச்சின்ன ஆகாசம் -கடம் வைத்து கடாகாசம் என்று பிரியமா போலே என்பான் –
கடாகாச நிறை குறைகள் மகா ஆகாசத்தில் காண முடியாதே -என்பான் -அகண்ட ஆகாசத்தில் சம்பவிக்காதாதே –
அதே போலே ப்ரஹ்மத்துக்கும் என்று சமாதானம் சொல்வர்
ஆனால் பொருந்தாது -ஸூ ஷ்ம மதார்த்தம் தானே சேதிக்க முடியும் -ஸ்தூல பதார்த்தம் கொண்டு ஆகாசத்தை சேதிக்க முடியாதே –
ஜீவன் ஸூ ஷ்மம்-தர்ம பூத ஞானம் -தானே கர்மத்தால் சுருங்கும் விரியும் -புண்ய பாப கர்மாக்கள் -ஜீவனுக்கு பாதகம் தர்ம பூத ஞானம் மூலம்
ப்ரஹ்மத்துக்கு அப்படி இல்லையே -விகாரம் அநர்ஹம் /பிரதி க்ஷணம் ஜீவர்களுக்கு பந்தமும் மோக்ஷமும் உண்டாகும் இவர்கள் பக்ஷத்தில்
ஆகாசம் -ஏக தேசம் காதில் வந்து சப்த குணகம் -சப்தம் அறிய /சரீரத்தில் ஸ்பர்சிக்கும் ஆகாசத்தில் சப்தம் சரீரம் உணர வில்லை -எப்படி –
அவச்சின்ன தோஷம் மறுக்க முடியாதே -/ தர்க்க பாதம் கண்டிக்கும் –
யாதவ பிரகாசர் –ப்ரஹ்மமே ஜகத்தாக-பரிணாமம் -ஸ்வரூபத்தாலேயே -என்பர் –அவித்யையும் இல்லாமல் உபாதியும் இல்லாமல் –
சங்கரர் -சைதன்யம் மாத்திரம் —-ஸத்யமான-உபாதி-யால் ஜகத் –பாஸ்கரர் -உபாதி போனதும் தோஷம் போகும்
நாம் ப்ரஹ்ம சரீரம் பரிணாமம் என்கிறோம் -ஆத்மாவில் பர்யவசிக்காதே -சரீரகத தோஷங்கள் –
இப்படி மூன்று பக்ஷங்கள்–சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாச மதங்கள்-
ஈஸ்வரத்வம் குலையாமல் அவதாரம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சஜாதீயமாகக் கொண்டே அவதாரம் –
பரிபூர்ணன் அர்ச்சையில்
தேவாதி -ஆத்மாவாகவும் ப்ரஹ்மம் என்றால் -ம்ருத் பிண்டம் -உபாதானம் -கடத்தாலே தானே தீர்த்தம் -மண்ணால் முடியாதே –
பரிணாமம் அடைந்து கார்ய பதார்தத்தில் உள்ளது எல்லாம் காரணத்தில் இருக்க வேண்டாமே என்பதுக்கு இந்த த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வர் –
அதே போலே ஸூக துக்கங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல முடியாது
அங்கு ஆகார பேதம் -ச அவயவமான பதார்த்தங்களை தான் இது -ப்ரஹ்மம் ஸர்வதா நிரவயவ பதார்த்தம் -இதுக்கு ஒவ்வாதே-
ஸத்ய சங்கல்ப குண விசிஷ்டன் காரணத்தில் -ஹேயம் காரியத்தில் என்றால் –இரண்டும் சேராதே -நித்தியமான ப்ரஹ்மத்தில் த்வய அவஸ்தை சேராதே
மேலும் -ஒரே பதார்த்தத்தில் காரணத்தில் அபின்னமாகவும் காரியத்தில் பின்னமாகவும் இருக்க முடியாதே
பர பக்ஷம் நிராகரத்வம் இது வரை -முதல் பாகம் -71-வாக்கியங்கள்

-72-வாக்கியம் தொடங்கி ஸூ மத விஸ்தாரம் -முதல் மூன்று வாக்கியங்களில் அருளிச் செய்தவற்றை -விவரித்து அருளுகிறார்
ஸூ மத ஸ்வீ கார பாகம் -விசிஷ்டாத்வைதம் –அசேஷ சித் அசித் பிரகாரகம் -ப்ரத்ய நீகம் -சங்கர மதம் -ப்ரஹ்மம் ஏகமேவ தத்வம் பொதுவானது
சரீரமாக அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம் -ச விசேஷ அத்வைதம் -நம்மது -நிர்விசேஷ அத்வைதம் அவர்களது –
பத்து ஸ்ருதி வாக்கியங்களை காட்டி -ஸ்தாபிக்கிறார் –
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் -அசேதன உபலக்ஷணம் —ஆத்ம அந்தரத–சேதன -அனைத்தையும் சொல்லி –
இருந்து-வியாபித்து -அறிய முடியாமல்- சரீரமாக -உள்ளே இருந்து -நியமித்து -அந்தர்யாமி -இவ்வளவும் அனைத்துக்கும் உண்டே
திஷ்டன் -இருந்து / அந்தரக -முழுவதும் வியாபித்து / ந வேத -அறியமுடியாமல் -பிரயோஜக வியாபாரம் /
யஸ்ய சரீரம் -நியமிக்கவும் தரிக்கவும் சேஷ பூதமாக இருக்க -/
ஆதேயம் விதேயம் சேஷம் -உள்ளிருந்து நியமித்து -பாஹ்ய நியமனம் உல்லிங்கனம் பண்ணலாம் இது அதி லங்கனம் பண்ண முடியாதே -/
பிருத்வி -அப்பு -தேஜஸ்- வாயு -ஆகாசம் -அஹங்காரம் அவ்யக்தம்- மஹான் -ஆத்ம-விஞ்ஞானம் -திஷ்டன் இத்யாதி
அந்தர்யாமி -5-லக்ஷணம்–உடல் –வியாபகம் –அறிய முடியாமல் -சரீரமாக -உள்ளே இருந்து நியமனம் –ப்ரஹதாரண்யம் உபநிஷத்
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் வைபவம் சேஷ்டிதங்கள் சொல்லி –ப்ரீதி உண்டாக்கி -இதர விஷய வைராக்யம் உண்டாக்கி
பரமைகாந்தித்தவம் வர -ஸ்வரூபம் சொன்ன அனந்தரம்
மேலே அந்தர்யாமி இன்னான் -என்று ஸூ பால உபநிஷத் –
பிருத்வி -அக்ஷரம் -மிருத்யு -சர்வ பூத அந்தராத்மா -அபஹத பாப்மா -திவ்ய தேவ -திவு தேவ -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
ஸ்ருஷ்டியாதி லீலா மாத்திரம் -ஏகக ஒருவனே -நாராயணக -பிராட்டியையும் சேர்ந்தே சொன்னதாகும்–ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -வாசக சப்தம் –
-சரீரம்-சஞ்சாரம் -அறிய முடியாமல் இவை அனைத்திலும் -இருந்தாலும் ஸ்வ கத தோஷம் தட்டாமல் -புல்கு பற்று அற்று
ஆஸ்ரயண பிரகாரம் சொல்லி பலத்தை சொல்லி -9-பாசுரங்கள் -வீடு மின் முற்றவும் —
வண் புகழ் நாரணன் தின் கழல் சேரே-கடைசியில் அருளிச் செய்தது போலே
ஆமத்திலே –அஜீரணம் போக்கி பசி உண்டாக்கி -சோறு கொடுப்பாரை போலே –
அதுக்கு மேலே -ஒரு மரம் -இரண்டு பறவை -ஜீவா பர பரஸ்பர பேதம் -முண்டக உபநிஷத்
அந்த ப்ரவிஷ்டா சர்வாத்மா -ஜனா நாம் -சாஸ்தா -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகளுக்கு-ராஜா ஆகாசம் போலே இல்லாமல் –
அந்தப்பிரவேசமும் நியமனமும் இவனுக்கு
சத் அசத்-சகலமும் தானே ஆனான் – நாம ரூபம் வ்யாகரவாணி -ஜீவ சரீரமாக அசேதனங்களுக்குள் புகுந்து -அநேந ஜீவனே ஆத்மனா —
ப்ரேரிதாம்– ஸ்வரூப கத பேதம் -பேதமே தர்சனம் -அஹமேவ பரம் தத்வம் -/ சரீரம் பிராகிருத ஜடம் -ஆத்மா ஸ்வயம் பிரகாசம் அப்ராக்ருதம் –
ஆத்மா பிரேரி தாரஞ்ச-அறிந்து -தன்னையும் -துஷ்ட தேன அம்ருதத்வா -ப்ரீதியுடன் உபாசித்து மோக்ஷம் -கல்பிதம் இல்லை –
பேத ஞான க்ருதமான உபாசனம்
அவித்யா கல்பிதமான ஞானம் இல்லை / போக்தா போக்யம் பிரேரித்தாநஞ்ச -போக்கிய பதார்த்தம் அசேதனம் –
போக்யமும் போக்த்ருத்வமும் உண்டே ஆத்மாவுக்கு /
நியந்த்ருத்வம் இல்லை -பராதீனமாக போக்த்ருத்வம் ஆத்மாவுக்கு –
மத்வா மதீ ஞானம் -அறிந்து -ஞானத்துக்கு விஷயமாக கொண்டு -சர்வம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்மம் –
ஸ்வரூபத்தாலும் -சேதன சரீரம் -ஆசத்தான சரீரம் -மூன்றும் உண்டே
சர்வம் ப்ரஹ்மம் ப்ரோக்தம் -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -ஆனால் த்ரிவிதம்
நித்யோ நித்யானாம் -இத்யாதி -ஏக -நித்ய சேதனன் -ஞாதா -பஹு நாம் -சேதனர்கள் -காமான் -பத்த தசையில்
முக்தர்களுக்கு கல்யாண குணங்கள் /
பிராந்தி வாத நிரசனம் –
பிரதான ஷேத்ரஞ்ஞ பதி-குணேஸ் -மூன்றையும் சொல்லும் -சேஷி ஸ்வாமி
குணேஸ் -ஸ்வரூபத்தால் தரித்து -நியந்தா -எந்த குணத்தை எப்பொழுது காட்ட வேண்டும் என்று –
த்வவ் -இருவர் -அஜவ் -நித்யர் -ஞாவ் அஞாவ் -சர்வஞ்ஞன் அல்பஞ்ஞன் இருவரும் ஞானாச்ரயர்-
யீச அநீசவ் -ஒருவன் ஈசன் -மற்று ஒருவன் நியமிக்கப் படுகிறான் –
இத்யாதி ஸ்ருதிகள் -சரீராத்மா பாவத்தால் வந்த ஐக்கியம் ஸ்வரூபத்தால் வந்த பேதம் இரண்டையும் ஸ்பஷ்டமாக கோஷிக்கும்
சர்வம் தனுவ் / அஹமாத்மா குடாகேசா -ஸ்ரீ கீதை –ஆசயம்-பிரகாசிக்கும் ஹிருதயம் /ஹிருதய சந்நிதிஷ்டன்/
வால்மீகி பராசர வியாசர் -வசனங்களும் சொல்லும்
ஆத்மாவுக்கு பதார்த்தமாக இருப்பதே சத்தை -பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம பதார்த்தம் பிரகாரம் இல்லாத ஒன்றும் இல்லையே –
பரஸ்பர பின்னம் சரீரம் ஆத்மா -ஏக ஸ்வ பாவம் இல்லை -இரண்டும் -வர்ண சங்கரஹம் -விசாஜித கலவை –
குலம் தங்கு சாதிகள் நான்கு -கலப்பு இழி குலம் ஆகுமே –
அபேத வாக்கியம் -சாமானாதி கரண்யம்-இந்த சரீராத்மா பாவம் கொண்டே -ப்ரஹ்ம -வைபவம் ப்ரதிபாதிக்கும் வாக்கியங்கள்
கடக ஸ்ருதி வாக்கியம் கொண்டு சமன்வயப்படுத்தி -நான் வருகிறேன் -சரீர விசிஷ்ட ஆத்மாவுக்கு தானே கிரியை -அஹம் சப்தம் இரண்டையும் குறிக்கும் –
என் உடம்பு சரியில்லை -பிரதி கூலமாக உள்ள பொழுது பேத விவகாரம் செய்கிறோம் -விவஷா பேதம் உண்டே
ஏகார்த்த பிரதிபாதிக்கும் -சாமானாதி கரண்யம் என்பர் சங்கர்
நாம் -விசேஷண விசேஷ்ய சம்பந்தம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம்
-வேதாந்திகள் -சாமான்யம் பொதுவான சாஸ்திரம்
வியாகரணம் போன்றவை -ஏகார்த்தம் பிரதிபாதிப்பதை யாரும் ஒத்து கொள்ள வில்லை
நியாயம் லக்ஷணம் பொதுவாக கொள்ள வேண்டும் -தர்க்கம் வியாகரணம் நியதிகளை பின் பற்ற வேண்டும் -சாமானாதி கரண லக்ஷணம் -பாணினி -பதாஞ்சலி
பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தவம் ஏகாஸ்மின் பார்த்தே பர்யவசாயம் -வேறே வேறே பிரகாரங்களால் ஒன்றை குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும் –
ஏகார்த்தம் பர்யாய பதங்கள் மட்டுமே
பிரகாரங்கள் பல -அனைத்தும் முக்கியார்த்தம் பண்ணி பொருந்த விட வேண்டும்
கங்காயாம் கோஷா –வையதிகரணம்-லக்ஷணை கொண்டு அர்த்தம் இதுக்கு மட்டும் தானே
தத் த்வம் அஸி–ப்ரஹ்மம் -ஜகத் காரணத்வம் நிரவத்யம்-ஸமஸ்த கல்யாண குண -/ த்வம் -சேதனன் சரீர விசிஷ்ட ஜீவன் —
கண் முன்னால் நிற்கும் பத்த ஜீவன்
ஏகார்த்த பிரதிபாதம் -த்வம் மித்யை சொல்லி அத்வைதிகள் -/நாம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு நீ சரீர பூதன் -முக்கியார்த்தமாக கொண்டு –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -இதுக்கும் இப்படியே /
த்வைதிகள் அபேத வாக்கியம் வெறும் ஸ்துதி -வாக்கியம் -முக்கியம் இல்லை என்பர் -சங்கரர் பேத ஸ்ருதிகள் பாதித்தார்த்தம்-அவச்சேத நியாயங்கள் சொல்லி –
ஏவ – பவதி- ப்ரஹ்மம் தான் -இப்படி விசித்திர -ஜகத் –மித்யை இல்லை -சரீர பூதம் –வேஷங்கள் பொய் இல்லை –
ஒரே ஆஸ்ரயன் -பிரகார பூதன் வை லக்ஷண்யம் –
இவற்றின் சத் பாவத்துக்கு இந்த ஏவ காரமே நிரூபணம் -பஹுஸ்யாம் பிரஜாயேவா -சங்கல்பித்து –நான் -சொல்லும் பொழுது
ஆத்மாவும் ஸ்வரூபமும் -ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை -சரீர ஏக தேசமே தானே பிரபஞ்சமாக
பஹு -பல -அர்த்தம் கொண்டால் சில ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாமல் போகும் -அனைத்தும் என்றவாறு -அனந்தத்வே சதி அசேஷத்வம் -எல்லாம் என்றவாறு
மூல பிரகிருதி சரீரம் கொண்டு அவ்யக்தம் –மஹான் இத்யாதி -ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் -சகலமும் என்று பஹு சப்தார்த்தம்/
ஏகம் விட சதம் பஹு -மீமாம்சிகர் / நையாயிகர் -நிருபாதிகத்வம் அநந்தமாகவும் அசேஷம் மீதி ஒன்றும் இல்லாமல் -அனைத்தும் –
கார்யம் -காரணம் -வஸ்து ஜாதம் -நாநா வஸ்துக்களும் சமஸ்தானம் தனக்கு -பரஸ்பர பின்னமான அனைத்து பதார்த்தங்கள் பஹு என்றவாறு
பிரகார தயா -அப்ருதக் சித்தம் -ஏவ -சப்தம் ஜாதி குணங்களுக்கு தானே / த்ரவ்யம் -சம்யோகம் தானே வரும் –
/ஸ்யாமோ யுவா தண்டீ குண்டலி தேவ தத்தன் –நித்யம் யுவத்வம் ஸ்யாமத்வம் -தண்டித்தவம் குண்டலத்தவம் அப்ருதக் சித்தம் இல்லையே –
தண்டித்தவம் வேறே ஒருவர் இடமும் போகலாமே -/ஏவம் சப்தம் -த்ரவ்ய த்வயத்துக்கு ஏற்படாதே –
ஜீவனும் ஈஸ்வரனும் — அசித் ஈஸ்வரன் –அனைத்தும் த்ரவ்யங்கள் –
பிரகாரமாக கொள்ளாமல் கேவல விசேஷணமாக தண்டீ குண்டலம் -தர்ம பூத ஞானம் ஆத்மாவுக்கு விசேஷணம் போலே
பரமாத்மாவுக்கு சேதன அசேதனங்கள் விசேஷணம்

ஆதாரம் -நியாந்தா -சேஷி – ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹத்வம் -நான்கு லக்ஷணங்கள் -ஆத்ம சரீரம் —
சர்வாத்மாநா பாவம் ப்ரஹ்மம் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் வியாபித்து –
ஆப் நோதி ஆப்தி விசேஷ வியாப்தி -என்றவாறு -/ பிரகார பூதம் -/ சர்வ சரீராவதயா -சர்வ சப்த வாச்யத்வம் இவனுக்கு –
பர்யவசாயம் இவன் இடம் -தானே அனைத்தும் -அப்பரியவசாயந வ்ருத்தி -அர்த்த போதான வியாபாரமே விருத்தி என்பது –
பரமாத்மாவாவுக்கு -சர்வே வேதா யத் பதமாயந்தி /
யத் பதம் ஆமனந்தி- ஏகம் பவந்தி–கீதை -8-அத்தியாயமும் இத்தை -கட உபநிஷத் வாக்கியங்கள் உண்டே /
ஏகோ தேவா பஹு சந்நிதிஷ்டா–மனஸ் இந்திரியங்கள் -இருந்தும் அறியவில்லை -தேவ மனுஷ்யாதி ஆத்மத்வேனே உண்டே –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண வசனம் -பிரதிஷ்டா யஸ்ய -யத்ர சர்வ வச தாம் –சர்வ சப்த வாச்யன் -அர்த்த பூதன் –/
காரியாணாம் பூர்வம் காரணம் -வசதாம் வாஸ்யம் உத்தமம் – ஜிதந்தே –
கடகத்தவம்–உத்தமம் பர்யவசாயம் ப்ரஹ்மத்தின் இடமே என்றவாறு -அநு பிரவேசத்தாலே நாம ரூபம் -சங்கல்பத்தால் மட்டும் இல்லாமல் –
மனு ஸ்ம்ருதி –உபாசன விதி வாக்கியம் -சாசனம் உல்லங்கநம் பண்ண முடியாத -கர்மம் அடியாக பண்ணுவதற்கு -புண்ய பாபங்கள் –
பிரகர்ஷேன சாஸ்தா -அதி ஸூ ஷ்மம் -அத்யந்தம் -ஸ்வரூப விஷயம் -நியமன கல்யாண –
ருக்மாங்கம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -உபாஸிக்க கடவன் -அந்தர்யாமித்வம் –
ஸ்வப்னா தீ -தியானம் -மனஸ் மாத்திரம் வியாபாரம் -இந்திரியங்களுக்கு வியாபாரம் இல்லையே இரண்டிலும் -/மனசா ஏவ சர்வம் –
ஸ்வப்ன கல்ப புத்தி தானே த்யானம் /அக்னி -பிரஜாபூதி -வேதங்கள் சர்வ சப்தத்தாலும் சாஸ்வத ப்ரஹ்மத்தை குறிக்கும் –
பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மணான் -சர்வ பூத விஷ்ணுவையே ஆராதனம் -அனைத்தும்
திருமாலையே சேரும் -ஸ்தோத்ரங்களும் ஆராதனைகளும் -சர்வ பூத அந்தராத்மா பூதஸ்ய பூதன் -98-வாக்கியங்கள் வரை இந்த விஷயம்
-99-வாக்கியம் -சர்வ சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் -ஜீவாத்மா பஹு வசனம் –
ஸ்வயம் -அசங்குசித – அபரிச்சின்ன -நிர்மல ஞான ஸ்வரூபன் -சங்கோச -விச்சேத ரஹிதம்
கர்மரூப அவித்யா –கர்மா அபின்ன அவித்யா -/ அஞ்ஞானம் -பகவத் நிக்ரஹ சங்கல்ப ரூபம் சாம்யம் இரண்டுக்கும் உண்டே –
மூடப்பட்டு -திரோதானம் -வேஷ்ட்டி -அமர கோசம் -மூடி -/வேஷ்டனத்தால் சங்கோச ஞானம் –
அதனால் ப்ரஹ்மாதி சரீரங்கள் -மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர / சதுஷ்ட்யா -ஒவ் ஒன்றிலும் நான்கு வகை –
தர்மி ஞானம் விகாரம் இல்லை –தர்ம பூத ஞானம் சங்கோசம் -நிக்ரஹம் அடியாக -ஞான சங்கோசத்தால் சரீர பிரவேசம் என்றவாறு
சரீர பிரவேசத்தால் ஞான சங்கோசம் இல்லை -காலுக்கு தக்க செருப்பு -போலே -/ பாபங்கள் கழிக்கவே துக்கம் -இதுவும் கிருபை அடியாகவே –
சுகத்தால் புண்ணியம் கழியும் -கஷ்டங்களால் பாபங்கள் கழியும் -/
தேகத்தில் நுழைந்த உடனே -சரீரத்துக்கு உசிதமான ஞான வ்யாப்தி -பிரகாசம் உண்டே
ஞானம் சரீரத்தை விட்டு வெளிவராமல் இருக்கவே சரீராத்மா பிரமம் உண்டாகிறது -அஹம் பஸ்யாமி-தர்ம பூத ஞான விசிஷ்டமான தர்மி ஸ்வரூபம் -ஞாதா –
தத் உசித கர்மானி -தேகம் செய்வதை தான் செய்வதாக செய்து சுக துக்கம் அனுபவிக்கிறது -ஆத்மா இதனால்
Aadam ஆத்மா Eve சரீரம் பிரகிருதி / ஜடம் பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் –த்ரிவித குண மயம்-/
பகவத் நிக்ரஹ நிவ்ருத்தி – பகவத் ப்ரீதியே சம்சாரம் போக்க ஒரே வழி
தோஷம் -அப்ரீதி/ சரணாகதி -ப்ரீதி /ரோஷம் -கோபம் -வந்து பின்பு ப்ரீதி வந்தால் வ்ருத்தி யாகும் -உணர்த்தல்- ஊடல் -உணர்த்தல் -போலே /
சேஷ தைக ஸ்வரூப ஏக ரசம் –ப்ரீதிகாரமான ஆகாரம் காட்டி -உள்ளது உள்ளது படி -சாங்கமான உபாசனம் -சர்வ சாஸ்திரங்கள் சொல்லுமே –
பல பிரமாணங்கள் காட்டி அருளுகிறார் இந்த சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் காட்ட –
அயமாத்மா நிர்வாணமேய ஞான மயம் அமல-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண ஸ்லோகம் -ஞானம் உள்ளது எல்லாம் –ஸூயம் பிரகாசகம்
நிர்வாணம் ஆனந்தம் -அனுகூலம் -நிரதிசய -/ இரண்டும் உண்டே -இரண்டும் ஏவ காரம் –
ஞான மயம் ஏவ -ஆனந்த மயம் ஏவ -இதுக்கும் மேலே அமலன் -தோஷம் எதுவுமே இல்லாமல் –
பிராகிருதம் ஏவ துக்காதிகள்–எஜமானர்கள் வேலைக்காரர்களுடைய துக்கம் அஞ்ஞானம் அமலம் கொள்வது போலே –
நம்முடைய கஷ்டங்களை பகவான் ஏற்றுக் கொள்வது போலே -/ அனுபவிக்கும் அளவு மட்டும் கொடுத்து மீளும்படி அருளி –
வித்யா வினய சம்பந்தனே –ப்ராஹ்மணே –/ இல்லாமல் தாழ்ந்து -பந்துத்வம் -மாத்திரம் -ஜாதி மாத்திரம் -/
பசு- யானை- நாய்- நாய் உண்ணும் சண்டாளன் -சரீரத்தை காட்டி
பண்டிதர்கள் சமமாக தர்சிப்பார்களே -ஸ்ரீ கீதை -/ சம தரிசித்தார்கள் இல்லாதவர் பண்டிதர் இல்லை என்றவாறு
தேகம் -கர்மாவால் -ஆத்மா சாம்யம் -ஞானி ஏக ஆகாரத்தால் -நிர்தோஷம் -நிர்வாண ரூப ஞான ஏக ரூபத்தால் சாம்யம்
த்விதீய விபக்தி இல்லை -சப்தமி விபக்தி -இவர்களுக்குள் உள்ளே ஆத்மா சாம்யம் என்றபடி

ஏஷா சாம்யம் நிர்தோஷம் சாம்யம் ப்ரஹ்மம் –காம க்ரோதாதிகளையம் -ஆஸ்ரயமான மனஸ் இந்திரியாதிகளை வென்று –
இங்கேயே மோக்ஷ துல்ய அனுபவம் – ஸ்ரீ கீதை
ஏவம் பூதஸ்ய ஆத்மா -பகவத் சேஷ தைக ஏக ரசம் -ஸ்வரூபம் -நியாமியம் ஆதாரம் -சேஷம் மூன்றும் –
சரீர பூதம் -தனு -சாமானாதி கரண்யம் படிக்கும் படி உண்டே
மம மாயா துரத்யாயா –விசித்திர குண மய பிரகிருதி -மாயா -சங்கல்பம் -புண்ய அபுண்ய ரூபமான கர்மா க்ருதம் சம்சாரம் /
பிரபத்தி பண்ணி -மாமேவ –ஏ பிரபத்யந்தே -மேலே சொல்லுமே / அயனாயா -வேறே வழி இல்லை
ந வித்யதே -பக்தி யோகமும் அவன் மூலமே -பலன் -நந்யத் பந்தா ஸ்ருதி –
சர்வ சக்தி யோகாத்–அவ்யக்தம் -இதம் சர்வம் ஜகத் வ்யாப்தம் -மயா சதம் -வியக்த மூர்த்தி -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் /
அவ்யக்த மூர்த்தி ஸ்வரூபம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் அமல ஸ்ருதி மூலமே அறிய முடியும் /
அந்தர் வியாப்தியம் பஹிர் வியாப்தியும் உண்டே -மஸ்தானி சர்வ பூதாநி -நான் அவைகளில் இல்லை
அவைகள் என்னில் உள்ளன -ஆஸ்ரயமாக தரிக்கிறேன் –
அவைகளால் தரிக்கப் படவில்லை -என்னுள் இருப்பது போலே நான் அவற்றுள் இல்லை என்றவாறு –
இத்தை சொல்ல வந்தவன் இப்படி அருளிச் செய்கிறான்
சேஷமாக ஆதேயமாக இல்லை என்று சொல்ல வேண்டாமோ என்னில் –
எந்த பூதமும் என்னிடம் இல்லை -லோகத்தில் உள்ள ஆதாரம் போலே இல்லை என்றவாறு
சங்கல்ப ரூபத்தால் அன்றோ தரிக்கிறேன் -ஐஸ்வர்ய பாவம் இது தான் -பார் என்று காட்டுகிறான் ஸ்ரீ கீதையில் –
அஹம் க்ரிஷ்ணம் ஜகத் -முழு ஜகத்தையும் -ஏகாம்சத்தில் சங்கல்ப ஏக தேசத்தில் ஸ்தித-அடுத்து –
கால தத்வம் உள்ளதனையும் சர்வத்தையும் -ஏக தேசத்தில்
எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியான் -சங்கல்பித்து -அந்தப்புரம் நுழைய -செருப்பு வைத்து திருவடி தொழக் கூடாதே –
காலதத்வம் அனுபவித்தாலும் ஆராவமுதம் ஆழ்வார் அவனுக்கு -அத்யந்த ஆச்சர்யம் அசிந்த்யம் ஆரே அறிய வல்லார் –
சகஸ்ராஷ இத்யாதி —புண்டரீகாக்ஷ –ஏக ஏவ –ஸ்ருதி சித்தம் –
அங்கே ஒருவன்-பரஸ்பர பேதம் இல்லையே அங்கே -இங்கே நாநா அவனே -விசித்திரம்
ஏகஸ்ய பரஸ்ய ப்ரஹ்மண –ரூபாந்த்ராம் கார்ய உபாதேய சக்தாந்தரம் ஸ்வபாந்தரம் –இருப்பதால் -ந வ்ருத்தம் -வஸ்து சாம்யம் –
ஸ்வரூப பேதங்கள் -அனந்தம் ப்ரஹ்மத்துக்கு மட்டும் -தத் தத் அந்தர்யாமி யாக இருந்து -உசித சக்தி பேதங்கள் -நாநா வித ஸ்வ பாவங்கள் -இருந்தும் ஏகக-
அபரிமித குண சாகரம் -சர்வ பாவானாம் -அசிந்த்ய ஞான கோசாராம் -சக்திகள் ஸ்வா பாவிகம்-வந்தேறி இல்லை –அக்னிக்கு உஷ்ணம் போலே –
அக்ரூரர் நேராக கண்டார் -தேன ஆச்சர்ய வரம் ஸ்ரேஷ்டம்-அஹம் சங்கதம் –அநந்த பரிமாணம் -ஸ்ருதிகள் நிர்வகிக்கும்
நிரவத்யம்-கர்மா சம்பந்த தோஷம் அற்றவன் — நிரஞ்சன் கர்மா பல சம்பந்தம் அற்றவன் —
விஞ்ஞானம் -அனந்தம் -நிஷ்கலம் -அவயவம் இல்லாமல் -நிஷ்க்ரியை -சாந்தம் –
சாஸ்திரங்கள் எல்லாம் மனஸ் சாந்தி அடைய தானே போதிக்கும் -சாந்தத்தால் ஹேய குண ரஹிதம் -இத்தையே நிர்குணன் என்று சொல்லும் –
ச குண ஸ்ருதிகளும் உண்டே –
இஹ நாநா நாஸ்தி கிஞ்சன –இங்கு ப்ரஹ்மத்தை தவிர வேறு பட்ட பின்னமான வேறே வஸ்துக்களும் இல்லை ஸ்ருதி சொல்லும் –
ஆபாத ப்ரீதிதியால் தப்பாக அர்த்தம்
யாத எவன் நாநா இவ பச்யதி இஹ-சம்சார சூழலில் சிக்கி உழல்கிறான் -இங்கே உள்ளதாக காண்கிறானோ -ப்ரஹ்ம பின்ன அபாவம் ஸ்பஷ்டம்
க்ருஹீத்வா பர்த்ரு கர விபூஷணம் -கணையாழி பார்த்து கொண்டே இருந்த பிராட்டி காணக் கூடாது என்று திருவடி —
பர்த்தாராம் ஸம்ப்ராப்தா –இவ-சப்தம் –
இல்லாத வசுதுவை இருப்பது போலே காண்பது இவ சப்தம் -இங்கு போலே
மிருத்யுவாலே மிருத்யு அடைகிறான் -அவித்யையால் சம்சாரம் அடைகிறான் -ஓன்று காரணம் -மற்ற ஓன்று கார்யம்
இதர இதரம் பச்யதி -காணப் படுகிறவன் காணப் படும் வஸ்து காட்சியாகிய ஞானம் வேறே வேறே -என்று தப்பாக
எத்தை கொண்டு யாரை பார்க்கிறான் யாரை அறிகிறான் -நாநாவத்வம் நிஷேத ஸ்ருதிகள்
இவை சத்யம் -பரமாத்வாய் ஆதாரமாக கொண்டு -சர்வ நாம ரூப வியாகரணம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குணத்வம் -சர்வஞ்ஞன்-சர்வவித் –எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் -எல்லா பிராகாரத்தாலும் அறிந்தவன்
யஸ் ஞான மயம் சங்கல்பம் –சர்வானி ரூபாணி –மனசில் கொண்டு -நாமானி க்ருத்வா -வியவஹாரம் உண்டு பண்ணி
இமேஷம்-கால உபாதிகள் –உண்டாயின -மின்னல் போலே திவ்ய மங்கள விக்ரக விசிஷ்டன் இடம் இருந்து –
அபஹத பாப்மாதி -கர்மா வஸ்யம் இல்லை ஆறு -மேலே கல்யாண குண பரி பூர்ணன் ஏக வாக்கியம் -சம பிரமண்யம்
ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் ஸத்ய காமத்வம்-இதே சுருதியில் –
பேத கடிதமான அபேதத்துவமே -நிரூபணம்
சர்வம் கல் இதம் ப்ரஹ்ம –சர்வாத்மகத்வம் -தத் ஜெலானி –சத் ஜெ சத் ல சத் ஆனி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் மூன்றும் ப்ரஹ்மமே -ஜம் லம் அந் –
இதம் சர்வம் ஐததாத்மா–ப்ரஹ்மத்தை ஆத்மாவாக கொண்டது
நாநாகாரம் பிரதிபாதித்து – -அபேவ ஸாதாத்ம்யம் -சம்பந்தம் -அடியாக என்றவாறு –
போக்தா போக்தம் ப்ரேரிதா–ஸர்வஸ்ய ஈஷிதவ்யம்–ப்ருதக் ஞான விசேஷமாக கொண்டு -பேத கடிதமான ஞானம் கொண்டே மோக்ஷம் –
பதிம் விசுவஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் -ஸர்வஸ்ய வசீ ஸர்வஸ்ய ஈசன் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா சர்வாத்மா —
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -சரீராத்மா பாவம் தர்சயந்தி
அஸ்மத் சித்தாந்த பிரதான பரிதந்த்ரம் -இதுவே -சரீரத்தயா பிரகார பூதம் சமஸ்தமும் –
அர்த்த விரோதம் இல்லாமல் -115-வாக்கியம் -சொல்லி நிகமிக்கிறார்

அவிகாராய -ஸ்ருதிகள் -உபாதான காரணம் -நாம ரூபம் விகாரம் உண்டே என்னில் -ஸ்வரூப பரிணாமம் இல்லையே -சரீரத்தாலேயே –
நிர்குண வாத ஸ்ருதிகள் –ஹேய குண நிஷேதம் -தானே தாத்பர்யம்
நாநா வஸ்துக்கள் இல்லை -ப்ரஹ்ம பின்ன -அந்தராத்மாவாக கொள்ளாதவை இல்லை என்று சொல்வதில் தாத்பர்யம்
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -ச்ரவ சக்தி- நிரதிசய ஆனந்தம் -சர்வஞ்ஞத்வம் -பரம காருணிக்கத்தவம் -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -சர்வவித் ஸ்ருதிகள் –
பதிம் விசுவஸ்ய ஈச்வரஸ்த்ய ஸ்ருதிகள் -சர்வ சேஷி சர்வ தாரகன் -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணம் –
ஞான ஆனந்த மாத்திரம் -மற்றவை நிஷேதிக்க படவில்லை -ஞான ஆனந்தம் அல்லாதவை அல்ல என்பதிலேயே தாத்பர்யம்–
ரூபவான் என்பதிலே ரூபம் தவிர வேறே ஓன்று இல்லை என்பது இல்லை -விசேஷித்து சொல்வது அனைத்திலும் இது ஸ்ரேஷ்டம் என்பதால்
ஐக்கிய வாதம் -உபாஸ்யம் சொல்லி –வேறே வேறே காட்டி –ஜீவனுக்கு அந்தராத்மா -சாமானாதி கரண்யம் சொல்லப் பட்டது
பேதம் அபேதம் -ஸர்வஸ்ய சர்வம் சமஞ்சிதம் -/ ஸ்வரூபத்தால் பேதம் நியாம்யம் ஆதாரம் சேஷி -ஜீவன் பின்னம் ப்ரஹ்மத்துக்கு /
அபேதம் -சரீராத்மா பாவத்தால் ஓன்று பட்டு -ஏகத்துவம் -essential betham functional abetham –இரண்டும் உண்டே
உத்தாலகர் -ஆரணி என்னும் மஹ ரிஷி ஸ்வேதகேதுவுக்கு -தத் த்வம் அஸி –ஐக்கிய ஞானம் மோக்ஷ ஹேது -என்பர் அத்வைதி –
பேத ஞானமும் பேத ஞான கடிதமான உபாசனமுமே மோக்ஷ சாதனம் -பல ஸ்ருதிகள் உண்டே -இங்கும் இது அர்த்தம் இல்லை –
ப்ருதக் மத்வா ஆத்மாநாம் -ஜுஷ்டக -இணைந்து ஒன்றி -உபாசனம் -ஒன்றிய பக்தி – தேன அம்ருதம் பவதி –
ஆதாரம் நியாந்தா சேஷி -இவ்வழிகளால் வேறு பட்டு
பிராட்டி போலே ஒன்றி -உபாசன பலத்தால் -ஜுஷ்டக அம்ருதத்வம் –சமாநே வ்ருக்ஷ-போன்ற ஸ்ருதிகள் -ஆத்மாவாக உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் –
அவிரோதேன பொருந்த வைத்தே அர்த்தம் -கொள்ள வேண்டும் -த்வம் -அந்தர்யாமி ரூபம் -பிரகாரமாக ஜீவன் -அப்ருதக் சித்தி –
சரீரீ யாக அறிய வேண்டும் -ஐக்கியம் சொல்ல முடியாதே
போக்கிய பூதஸ்த வஸ்து அசேதனம் -பரார்த்தமாக ஸ்வ பாவம் -சேதனனுக்கு -/ பிரகாசம் தனக்கு விஷயமாக்கி சேதனன் –
நான் -என்று சொல்லும் படி -அசேதனம் இது என்று சொல்லும் படி
சேதனத்வம் வந்தால் போக்த்ருத்வம் வரும் -ஸ்வார்த் தத்வம் -/ சகல பரிணாமம் அசேதனத்துக்கு -/ ஜீவன் -போக்தா -வேறுபாடு
அமலம்-சரீரத்தாலே தானே தோஷம் -மணி -கௌஸ்துபம் ஸ்தானீயம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -பிராகிருத சம்பந்தம் -போக்க ஞானம் பெற்று உபாசனம்
பக்த தசையில் -போக்த்ருவம்-அசித் பரிணாமங்களை அனுபவிக்கிறான் -வேறே -முக்த தசையில் போக்த்ருத்வம் வேறே -ஈஸ்வரனை அனுபவிக்கிறான்
இரண்டையும் தான் இட்ட வழக்காக்க பிரேரித்தன் -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணா –இது தானே தத் த்வம் அஸி-சொல்லும்
-122-வாக்கியம் –ச குண வாக்கியம் -ச குண வித்யை –குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -/
நிர்குண உபாஸ்யம் சொல்ல வில்லை -ஸ்பஷ்டமாக சொல்லாத ஸ்ருதியை நிர்குண ப்ரஹ்ம பிராப்தி என்பர்
வேதாந்த விஷயம் இல்லை -சத் வித்யை நிர்குண வித்யை என்பர் -ச குண ப்ரஹ்மம் தான் உபாஸ்யம் -ச குண ப்ரஹ்ம பிராப்தியே மோக்ஷம்
சர்வாராத்வம்-ஞானம் உள்ளது தானே சங்கல்பிக்கும் பஹுஸ்யாம் என்று –அபியுக்தர் பூர்வர்–
வாக்யகாரர் -ப்ரஹ்ம நந்தி -சாந்தோக்யத்துக்கு வாக்கியம் அருளி
சத் வித்யைக்கு -யுக்தம் சத்குண உபாசனமே யுக்தம் -மோக்ஷ சாதனம் என்பர் –
இந்த ஆப்த வாக்கியம் இருவருக்கும் பொது -த்ரவிட பாஷ்யகாரர் -வாக்யத்துக்கு பாஷ்யம் -அருளி –
யத் அபி -சத் வித்யா உபாசகனும் கூட -பரமாத்மாவுக்கு -சர்வஞ்ஞத்வாதிகள் ஸ்வரூபத்திலே அந்தர் கதம் இவை /
ஆர்த்ரேயர் -என்பவரே த்ரவிட பாஷ்ய காரர் –
அபஹத பாப்மாத்வாதிகள் ஸ்வபாவ குணங்கள் -ஞானாதிகள் ஸ்வரூப குணங்கள் -சதவித்யையில் ஸ்வரூப குண உபாஸ்யம் –
ச குண ப்ரஹ்மமே உபாஸகம்-பலம் -இவனுக்கும்
விதி நிஷேதம் கொண்டு பலம் சொல்ல கூடாது -ஜீவன் பரதந்த்ரன் இஷ்டப்படி செய்ய முடியாதே பரமாத்வா அதீனம் என்றால் -அப்படி இல்லை
நியாந்தாவாக -இருந்தாலும் -சாஸ்திரம் ஈஸ்வர ஆஜ்ஜை -பிரதம பிரவ்ருத்தி காலம் ஈஸ்வரன் உதாசீனம் -வாசனை அடியாக பிரவ்ருத்தி
வாசனை போக்க சம்ஸ்காரம் -எது வெல்லும் அது தானே பலம் கொடுக்கும் -ஆச்சார்ய சம்பந்தம் கடாக்ஷம் உபதேசம் -ஸம்ஸ்கார ரூபங்கள் –
அனுமந்தா -அடுத்து -சஹகாரி -மேலே -உள்ள நிலை -பெரும் காற்றில் தூசி போலே இல்லையே -ஸ்வா தந்தர்யம் கொடுத்து உள்ளான் –
சாது கர்மம் அஸாது கர்மம் -செய்விக்கிறான் -புண்ய பாப விஷயம் -ஷிபாமி ந ஷாமாமி -இரண்டும் உண்டே –
சித் சக்தி ரூப ஞானம் -ப்ரவ்ருத்தி ரூப ஞானம் -எத்தை தேர்ந்து எடுத்தாலும் அதுக்கு தக்க பலன் –
இது தான் இந்த ஸ்ருதிகளுடைய தாத்பர்யம் -தாதாமி புத்தி யோகம் -ப்ரீதி பூர்வகமாக உள்ளோர்க்கு-பஜித்தார்க்கு -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் கூடாதே –
வித்யா ரூப ஞானம் ஆசா லேஸம் உள்ளோர்க்கு கொடுத்து அருளி –சத் சங்கம் -ஆச்சார்ய கடாக்ஷம் மூலம் ப்ரீதி உடன் எண்ணினால் -மேலே வளர்ப்பான்
ஞானம் அனுஷ்டானம் மேலே அடுத்த நிலை அவன் அருளால் -பத்தியுடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்றபடி –
ஆபீமுக்கியமும் சரணாகதி பலன் -சதாச்சார்யர் இடம் சேர்ப்பித்து -தத்வ யாதாம்யா ஞானமும் பிரதி தினம் அனுஷ்டானம் -ஆத்ம குணங்கள் சமதமதாதிகள் –
ஆர்ஜவம் தயா -வர்ணாஸ்ரம தர்ம உசித பகவத் ஆராதனை ரூபம் நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள் -பக்திகாரித்த –
அனவரத-ஸ்மரணம் நமஸ்காரம் கீர்த்தனம் -த்யான -அர்ச்சனை-த்யான ரூப பக்தி –
ஆளவந்தார் -ஈஸ்வர சித்தி உபய பரிகமித ஸ்வாந்தம் அந்த கரணம் ஐகாந்திக பக்தி யோகம் -விஷயம் பிரயோஜனம் அவனே
ஆத்யந்திக -சர்வ காலமும் இப்படியே -இருக்க வேண்டுமே -/ஞான உத்பத்தி விரோதிகள் அனுஷ்டானத்தால் போக்கி
வேதாந்த ஞானத்தால் பக்தி வளர்ந்து அவனை அடைய
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் சொல்லும் -ஜனகருக்கு ஹேதித்விஜன் அனுஷ்டானம் உபதேசம் -யாகாதி அனுஷ்டானங்கள் –
பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளைப் போக்க –
நாயமாத்மா ஸ்துதி -ஸ்ரவணம் மனனம் த்யானம் பிராப்தி -முன்பு சொல்லி -இங்கு அடைய முடியாது -விசேஷ விதி –
கேவல வெறும் ஸ்ரவணாதிகள் இல்லை
ப்ரீதி யுடன் -செய்தால் -அவனை வரிக்கும் படி செய்ய வேண்டும் -/ வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -கூடாதே –
அவன் அத்யந்த பிரியம் உள்ளவன் -நான் கொஞ்சம் ப்ரீதி என்பான் அவனே
பக்தி ஒன்றாலே -அநந்ய -பக்தி -அவனையே விஷயமாக கொண்ட -ஸ்வபாவம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -ஸ்ரீ கீதை -நெருப்பு சுடுவது போலே –
மாம் ஞாத்வா -முதலில் அறிந்து -ஆச்சார்யர் மூலம் -தழும்பு ஏறும்படி -த்யானம் -அடுத்து -லவ் உள்கடந்த ப்ரீதியுடன் அவனை அடைய –
பர பக்தி பரஞானம் பரம பக்தி -பக்தி யோக ஏவ -பூர்வ யுக்தமான வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பாபங்களை ஒழித்து -பக்தி ஆரம்பம் –
சத் லக்ஷணம் -அனுஷ்டானம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் வழுவாமல் -யதா சக்தி -முடியாதவற்றுக்கு நிர்வேதம் -செய்து -கைங்கர்ய கோடியிலே சேரும் –
கார்ப்பபண்யம் -அங்கம் -அதிகாரம் -ஆகிஞ்சன்யம் -த்வரை வளர யாவாஜ் ஜீவன் அனுசந்திக்க வேண்டும்
பகவத் போதாயனர் – ப்ரஹ்ம நந்தி -பாஷ்ய காரர் -த்ராவிடச்சார்யார் -திரு மழிசை ஆழ்வாரது பூர்வ ஆகாரம் என்றும் சொல்வர் –
புக- தேவர் வாமனர் –குஹ தேவர் -தப்பாக -/ ப்ராப்ருதிகள் -சிஷ்ட பரிஹ்ருதம் -ஸ்ருதி நிரசன வாதிகள் சொன்ன அர்த்தங்கள்
சாருவாகர் -முழு நாஸ்திகர் -லோகாயர் –சாக்யன் புத்த வம்சம் சாக்கிய வம்சம்-கிடையிலே – படுக்கையே தியானம் இவர்களுக்கு /-சாங்க்யன் வேறே /
ஒவ்லோபியன் காணாபர் -சாஸ்திரம் பிரமாணம் இல்லை -ஆஷா பாதர் கௌமதர் -ஷபானகன் ஜைனம் -கபிலர் -சாங்க்யர் இவர் தான் பதஞ்சலி -வேத பாஹ்யர்
குத்ருஷ்டிகள் -அத்வைதிகள் ஏகாயனர்-மத்வருக்கு முன்னால் உள்ள த்வைதிகள் -பாஷ்யகாரர் முன்னால் மத்வர் இல்லையே
ஜர அத்வைதிகள் சங்கரருக்கு முன்னால் போலே -அனைவரும் நிரசிக்கப் பட்டார்கள்

-131-வாக்கியம் -ஒன்றாகசெர்த்து சொல்ல -மனு வாக்கியம்-சாம்யம் யுக்தம் -விபரீத அர்த்தம் சொல்பவர்கள் –
தமோ நிஷ்டர்கள் வேத பாஹ்யர் -குத்ருஷ்டிகள்
கூரத்தாழ்வான் –கானல் நீர் -நம்பி ஓடி -இறந்த மான் -ஏரியில் சென்று தவறான துறையில் இரங்கி முயலால் கொல்லப்பட்டது போலே இருவரும் –
சத்வ குணம் ஓன்று தானே அபிவிருத்தம் ஆக்கும் -வைதிக ருசியும் உள்ளபடி வியவஸ்திதமான அர்த்தமும் தெரியும் –
புராணங்களும் த்ரிவிதம் –
பராவர தத்வ யதார்த்த ஞானம் -சத்வத்தாலே –ராஜஸால் லோபம் ஆசை -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை கிடைக்காமல் கோபம் –
பிரமாதம் கவனக்குறைவு தமோ குணத்தால்
தர்ம அதர்மங்கள் -த்யாஜ்ய உபாதேயங்கள்-மாறாட்டம் -தர்ம தர்மி ரூபம் -ரஜஸ் தமஸ் காரணம் /
பிரணவம் -ஏக மாத்திரம் -இஹ லோக ஐஸ்வர்யாதிகள் த்வி மாத்திரம் இந்திரா / த்ரிமாத்ரா -பரம புருஷார்த்தம் -மூன்று உபாசனங்கள்
மூன்றாவது மாத்திரை -நாதம் அந்தத்தில் பரமாத்மா -உள்ளான் -ஈசானம் –மனஸ் இந்திரியங்கள் ப்ராணன் அடக்கி சதாசிவன் –
ருத்ரன் -சம்பு-ப்ரஹ்மா விஷ்ணு ருத்ரன் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டு –
கார்யம் இல்லை /காரணம் இல்லை -உத்தீர்ண ப்ரஹ்ம வாதம் -காமேஸ்வரன் சதாசிவன் அநித்தியம் –
விஷ்ணு ப்ரஹ்ம சிவன் வேறே என்பர் -சர்வ ஐஸ்வர்யா சம்பண்ணன் சர்வேஸ்வரன் சம்பு ஆகாச மத்யே -த்யேயா -ஹிருதயம் அர்த்தம் ஆகாசத்துக்கு
அரூபம் -அநாமம் -ரூப நாமம் இல்லை -நாராயணன் பர ப்ரஹ்மம் -விருத்தமாக பூர்வ பக்ஷம் -அதி யல்பம் –
ஹரி உபாஸ்யம் –ஜென்மாதி காரணம் ப்ரஹ்மம்
நிரூபித்த பின்பு அந்த ப்ரஹ்மம் நாராயணனே -ஆனந்த வல்லி யாதோ வா இமானி –ப்ரஹ்மம் –
சதேவ சோம்ய ஏக மேவ அத்விதீயம் -மூன்று வித காரணம் -தைத்ரியம்
சத் சப்த வாச்யன் இந்த ப்ரஹ்மம் –ஆத்மா -சப்தம் சாகாந்தரே நாராயண ஏவ -ந ப்ரஹ்ம ந யீச –
தர்மம் -சத் -ஆத்மா- நாராயண -நான்கும் சப்தங்கள் சாகாந்தரங்கள் -ஸமான பிரகாரங்கள் -நாம பேதங்கள் –
ருத்ரன் போன்றாருக்கு ஏக சப்த கடிதம் ஆஸீத் வாக்கியங்கள் இல்லையே
நாராயண வல்லி –சமுத்ரே அந்த -பரம பதம் -தஹார -ஸ்தான விசேஷம் இட்டு நிர்த்தேசித்து-பரிச்சேதித்து
அறிய முடியாமல் -நியமிப்பவர் யாரும் இல்லை தஸ்ய நாம உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -மஹத் -யஜஸ் /
சுத்த மனசாலே அறியலாம் -அம்ருதா பவந்தி முக்தர்கள் ஆகிறார்கள் /
சம்பு ஹிரண்ய கர்ப்ப -இத்யர்த்தம் -நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -லஷ்மி பரத்வத்தையும் சொல்லி -ஸ்ரீ யபதித்தவம்
நாராயண அநுவாகம்-சர்வ ப்ரஹ்ம வித்யா உபாஸகத்வம்
சஹஸ்ர புருஷ -விஸ்வம் -நாராயணன் தேவம் -ச ப்ரஹ்ம -ச ஈசன் ஒருவனே பரம ஸ்வராட் -ச விசேஷணம் ஓன்று தான்
அக்ஷரம் -சம்பு சிவன் -பரஞ்சோதி -இவன் ஒருவனே -அந்தராத்மா -சரீராத்மா -நாராயண சப்தத்தில் பர்யவசிக்கும்
நாராயண வித்மகே முடிக்கும் உபக்ரமம் உப சம்ஹாரம் நாராயணனே -நடுவில் அந்தராத்மத்வம் சொல்லி
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மற்று எல்லாம் -நாராயண அநுவாகம் மறை தமிழ் செய்த மாறன்
இவனை அடைய -இவனே உபாயம் -பிராணன் மனஸ் சர்வஸ் யா ஈசானம் -ரூடி அர்த்தம் இல்லை –
நியமனம் பண்ணிக் கொண்டே -சர்வ காலத்திலும் சர்வ நியாந்தா
கரணங்களை காரண பூதன் இடம் சமர்ப்பித்து உபாசனம் -ஈசானம் லிங்கம் ரூடிக்கு .வராது
சர்வ ஈசானம் பதிம் விசுவஸ்ய -சர்வ சேஷித்வத்தையும் நாராயண அநுவாகம் சொல்லுமே
சர்வ ஐஸ்வர்யா சம்பன்னன் சர்வேஸ்வரன் நாராயணனுக்கு -சம்பு இடம் சேராதே –மங்களங்களை உண்டாக்குபவன் –
சிவ சப்தம் போலே நாராயணனுக்கு சேரும்
உபாஸ்யமாக சொல்லிய அக்ஷர ஹிரண்ய கர்ப்ப சம்பு சிவன் இந்திரன் அனைத்தும் நாராயணன் இடமே பர்யவசிக்கும்
யஸ்மாத் அபரம் -ஒப்பில்லா -பிராகிருத நாம ரூபம் இல்லை -/ திவ்ய மங்கள விக்ரகம் பார்த்தால் ஸ்வரூபம் துச்சம் –
சுகர் சொல்வாரே அழகன் -குணங்கள் நிறைந்தவை -இவை உயர்ந்தது என்று சொல்லும் ஸ்ருதி வேறே பர வஸ்து இருப்பதை சொல்ல வில்லை
சம்பந்தம் அற்ற வேறே இல்லை என்றவாறு -தத் இதர இல்லை -நாராயண சப்தம் விசேஷ்யம் -சம்பு சிவா விசேஷயமாக இருக்காதே -அஷ்டாக்ஷரம் –
பஞ்சாக்ஷரம் -நம சிவாய -சிவா தராய சப்தம் அங்கேயே உண்டே -superlative object இல் வருமா nounukku வருமா -நாராயண தரம் சப்தம் இல்லையே
நிரஸ்த -சாமாப்யதிக ரஹிதன் –அணோர் அணீயான் -அகாரத்தால் சொல்ல பட்டவன் மஹேஸ்வர சப்தமும் இவனுக்கு
அகார வாச்யன் நாராராயணன் விஷ்ணு மாத்த முடியாதே
பிரணவத்துக்கு பிரகிருதி அகாரம் -லுப்தா சதுர்த்தி பிரத்யயம் -தஸ்ய பிரகிருதி லீனஸ்ய யஸ்ய பர மகேஸ்வர சொல்லுமே
-வேத வித்து -தஹர மத்யஸ்ய ஆகாச மத்யே -உபாசிக்கப்படுபவன் இவனே -என்று சொல்லுமே –
அஹம் கிருஷ்ணஸ்ய ஜகத் -ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரம் – பர தரம் வேறே இல்லை என்று மட்டும் இல்லாமல் –
அஞ்ஞாத கிஞ்சித் என்னை காட்டிலும் வேறு ஓன்று பர தரம் இல்லை -கீதா பாஷ்யம் -அஹம் ஏவ பரத்வம் -நானே /
அகாரம் -முதல் திரு நாமம் -இதுவே மங்களகரம் -பதஞ்சலி வியாசர் ஜைமினி -அதாதோ -எங்கும் உண்டே /
ந காரம் தடுக்கும் வேறே யாருக்கும் சொல்ல முடியாமல்
ஸ்வரத்துடன் சொல்ல வேண்டுமே -பரத்வம் ஸ்வரமும் சொல்லும்
ஏக ஏவ ருத்ரன் ந அந்நிய -ஆஹுதி கொடுக்க -கர்ம விதி சேஷம் -அந்நிய பரமான வாக்கியம் கொண்டு கொள்ள கூடாதே
அநந்ய பரமான வாக்கியங்களில் ஏக சப்தம் நாராயணனுக்கு மட்டுமே —
கேவல சிவ ருத்ர ப்ரஹ்ம சப்தத்துக்கு -சொல்லி இருந்தால் அந்தர்யாமிதயா-சரீர வாசகம்

ப்ரஹ்ம புரம் தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்மே ஸ்தானம் -அஸ்மின் அந்தர -ஆகாசம் -ரூபி -பரமாத்மா –
தஸ்மிந் அந்தரா -அன்வேஷம்-உபாஸ்ய வஸ்து –
அவன் உடன் அடங்கிய அப்ருதக் சித்த -தஸ்மிந் அந்தர் வர்த்தி -ஸத்ய காமத்வாதி குணங்களை சொல்லும் –
குண விசிஷ்ட பரமாத்மாவை உபாஸிக்கச் சொல்லுமே அபஹத பாப்மாத்வாதி விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் என்றவாறு
அனவதிக மஹத்வம் –தஹாராகாசம் -அஸ்மின் -கல்யாண குணங்கள் உடன் உபாஸ்யம் –
வாக்ய காரர் ப்ரஹ்ம நந்தி ஸ்துதி வாக்கியம் கொண்டே நிர்ணயித்து
காமக -கல்யாண குண விவஸ்திதம் –சேர்த்து உபாசித்து -சர்வான் காமான் -அடைகிறார்கள்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்திரா -ஸ்ருஷ்டா -நாராயண புருஷோத்தம சப்தம் இங்கு இல்லை -ரக்ஷணத்துக்காக தானே –
மத்யே விரிஞ்சி -அவதாரம் சொல்லும் –
அரன் அயன் என உளன் –நிருபாதிக சத்தை இவனால் -அநு பிரவேசம் —
உலகு அழித்து அமைத்து உளன் -மயர்வற மதிநலம் அருளி -தானே தன்னை தான் பாடி –
ஈரக் கைகளால் தடவி தானே -நஹி பாலான சாமர்த்தியம் இவனை தவிர இல்லையே -காக்கும் இயல்பினன் கண்ணபிரான் –
சந்த்யா வந்தனத்துக்கு ஆள் விடாதது போலே -சநாதனன் விஷ்ணு ஸ்வ இச்சையாக அவதரித்து -அதர்வ சிரஸ் உபநிஷத் ருத்ரன்
தன்னை சர்வேஸ்வரன் என்றும் உபாசிக்கவும் சொல்லி -அஹம் ஸர்வஸ்ய பிரபு -என்னில்
அதிலே காரணம் சொல்லி -ஸூ அந்தராத்மா தயா -கடல் ஞாலம் படைத்தவனும் நானே என்னும் போலே –
அஹம் அர்த்தத்துக்கு பகவானே கோசாரம் -மாம் உபாஸ்ய இந்திரன் சொன்னது போலே இங்கும் -ஸ்தான லிங்காத்-
அஹம் பிராணன் சப்தத்தால் -பர ப்ரஹ்மத்தையே சொல்லி -விசேஷயம் பர்யந்தம் பர்யவசிக்கும் சாஸ்த்ர த்ருஷ்டியில் உண்டே –
வாமதேவன் ரிஷி–பஷிவா ரிஷிக்கு உபாஸ்யம் உபதேசம் -அஹம் மனு -சூர்யஸ்ய –காலா தேச விப்ரகர்ஷம் இவர்கள் –
பிரதான பரதந்த்ரம் அனுஷ்டானமாக கொண்டு சொல்லி –
சப்தம் தத் தத் சரீரமான பர ப்ரஹ்மத்தையே சொல்லும் -அந்தர்யாமி ஒருவனே –
ப்ரஹ்லாதனும் அஹம் சர்வம் -மத்தஸ் சர்வம் -என்னையே நிமித்தமாக சர்வம் -அந்தராத்மா காரணத்வம் -சநாதனன் சர்வம் ஆதாரமும் நானே -ஸாத்விகன்-
அனந்தன் -நாராயணன் -வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன் -அவன் தானே எனக்கும் அந்தராத்மா -காரணத்தையும் சொல்வான்
தனக்கு ஆத்மாவாக பரமாத்வாவை உபாஸிக்க வேண்டும் -பூர்வே –
ப்ரஹ்ம வித்துக்கள் அனுஷ்டானம் ஏவ நமக்கு பிரமாணம் –அவர்களுக்கு சாஸ்திரம் பிரமாணம் –
பாதராயணர் அழகாக சொல்வாரே -அதிகாரண சாராவளி விளக்கும் -யதிபதி ஹிருதயத்தில் உள்ளதை ஹயக்ரீவர் கருடா ரூடனாக காட்டி அருளினார்
மஹா பாரதம் -ப்ரஹ்ம ருத்ர சம்வாதம் -இவர்களே சொல்லி கொள்கிறார்கள் -அந்தராத்மா -எனக்கும் உனக்கும் அனைவருக்கும் அவனே
திரி புரம் -மேரு பர்வதம் வில் தானே அம்புக்கும் அந்தராத்மா -பவனான சிவனுக்கும் அந்தராத்மா –
தான் எய்த அம்பு தன்னை பாய்ந்து போகாமல் இருக்க அதுக்கும் அந்தராத்மாவாக வேணுமே
விபூதி பதே -தேவ நாதன் -விபூதர் ரூடி தேவர்கள் -ஞானத்தால் மிகுந்த பரமை காந்திகள் -விபூதர் என்றுமாம் /
பிரசாதம் கோபத்தால் உண்டான ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள்
நிமித்த உபாதான – -வேறே வேறே என்பர் —வேத பாஹ்யர் –பிரகிருதி/
பரம அணுக்கள் தான் உபாதானம் என்பர் -ஆறு ஸூத்ரங்கள்-தனியாக அதிகரணம்
வேதாச்சார்யர் நிகமாச்சார்யார் வேத வியாசர் -ஸ்பஷ்டமாக காட்டி -பிரகிருதி ச -உபாதான காரணமும் ஆவான் -பிரதிஜ்ஜை த்ருஷ்டாந்தம் காட்டி
ப்ரஹ்ம வனம் -ப்ரஹ்மாதி திஷ்டன் -சத் -ஏகஅத்விதீயம் -மூன்று சப்தத்தால் -தஸ்ய நாம மஹத்- உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் திரு நாமம் –
ப்ரஹ்மா நாரதருக்கு உபதேசம் மஹா பாரதத்தில் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் நாராயணனே -அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணம் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் -நாராயண அநுவாகத்தை பின் சென்று சொல்லுமே -காரணத்வாதிகளை தெளிவாக காட்டும் –
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ஏக ஏவ ஜனார்த்தனம் ஸ்வயம் கரோதி –தன்னையே ஜகத்தாக ஸ்ருஷ்ட்டி -முன்பு இவனைத் தவிர வேறே இல்லையே –
உபசம்ஹரிக்கும் பொழுதே தன்னிடமே லயம் -ரக்ஷணமும் -செய்பவனும் அவனே செய்யப்படும் பொருளும் அவனே -பரஸ்ய ப்ரஹ்மண
மேலே அவதார விஷயங்கள் -பராதிகரண விஷயம்

கர்ம ப்ரஹ்ம உபய பாவனா த்ரயமும் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு -நெடு வாசி உண்டு -பர ப்ரஹ்மா அவதாரம் –
பிராகிருதம் இல்லை -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே விசேஷண ஜாயதே -தேவாதி சஜாயீதே -அப்ராக்ருத திரு மேனி -சங்கல்ப மாத்ரத்தால் –
தீரா -அறிந்து -ஞான விஷயம் ஆகிறான் -நம் பிறப்பு அறுக்க அவதாரம் -அக்ரூரர் மாலாகராதிகள்-தீரர்கள் –
பராதிகரணம் –ஜென்ம விஷயம் ஆரம்பித்து கீழ் நிரூபிக்க பட்ட -இவனை -ப்ராபகன் -சேது -ப்ராப்யன் –நான்கு விபதேசம் –
சாமான்யனானே து -சேது அணை- பலம் வேறே பூர்வ பக்ஷம் -நியமனம் அர்த்தமும் உண்டே -பரிச்சின்னம் இல்லை
-உபாசனம் பண்ண விஷயம் ஆக்க -புத்தியில் பத்த ஜீவனுக்காக கிரஹிக்க சொல்லும் –
பேத விபதேசம் -குணங்கள் திவ்ய மங்களம் இவனை விட பரமாக சொல்லி -/ மனு ஸ்ம்ருதி இத்யாதிகளை சொல்லும்
விஷ்ணு புராணம் -இந்த பாவனா த்ரயம் -குணத்தாலும் சரீரத்தாலும் -கர்ம பாவனை ப்ரஹ்ம பாவனை உபய பாவனை
ஸூபாஸ்ரயம் இவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே
வேதாந்த வாக்ய விசாரம் செய்து -தத்வ ஹித புருஷார்த்த நிர்ணயம் ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-ஸ்ரீ பாஷ்யம்
வியவஹாரம் கொண்டு செயல்பாடு -சித்த வஸ்து -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -இல்லாமல் வேதாந்த வாக்கியம் –
தாய் இடம் கேட்டு அர்த்தம் நிர்தேசம் செய்யும் குழந்தை –தேவதத்தனுக்கு -தாத்பர்யம் காட்டி -சப்தத்தால் நிர்தேசம் உண்டே
சர்வ ஜகத் காரணத்வம் -ப்ரஹ்மத்தை த்யானம் உபாசனம் -கார்ய அன்வயமும் உண்டே -சர்வம் போதயந்தி -வெறும் அர்த்தவாதம் இல்லை
அர்த்த வாதம் என்று நமக்கு சொல்லி இத்தை வைத்தே தப்பான அர்த்தம் வேத பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் –
சுவர்க்கம்- காம்யார்த்தம் -இதுக்கு கார்ய பிரவ்ருத்தி இல்லையே —
ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமம் பண்ணி சுவர்க்கம் -போலே உபாசனம் பண்ணி ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –
விதி மந்த்ரம் அர்த்தவாதம் -பரஸ்பர விரோதம் இல்லை -மூன்றுக்கும் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்லப் பட்ட குணங்கள் -ச குண நிர்குண ஸ்வரூபம் -பூர்வபஷி -உபாசனத்துக்காக சொல்லப்பட்டவை
இல்லாத ஒன்றை சொல்லி உபாசனம் பண்ணுவது பரிகாசம் ஆகுமே -இருப்பதை சொல்லுவதே ஸ்தோத்ரம்
-182-வாக்கியம் -சம்பந்தம் சேஷத்வ லக்ஷணம் சாதித்து -ஜைமினிக்கும் சேஷ பராதத்வாத் –
மீமாம்சகர்களுக்கும் போதனம் -ஸர்வத்ர -இதுவே அர்த்தம்
பரகத அதிசய ஆதேயன இச்சையா உபாதேதயா-சேஷத்வம் -யாகம் -பலார்த்தம்–ஸ்வர்க்கத்துக்கு சேஷம் யாகம் –
உத்தேச்யம் -சேஷி -சர்வ வஸ்துக்களும் ஈஸ்வர அதிசயம் கொடுப்பதே ஸ்வரூபம் -நிரூபணம் பண்ணி அருளுகிறார் –
-186-வாக்கியம் -சாதனம் முடித்து பலத்தில் பிரவேசம் -பலம் -ஞான விசேஷம் இல்லை -பகவானே பல பிரதன் -ப்ரீதி உண்டாக்கி அடைகிறோம்
போகத்துக்கும் மோக்ஷத்துக்கும் அவனே -இது சாஸ்திரமே சொல்லும் -கர்ம ஞான ரூபம் -யாகாதிகளுக்கும் பக்தி பிரபத்திகளுக்கும் –
அவனை ப்ரீதி அடைவித்து பலம் பெறுகிறார்கள் -சர்வ அந்தர்யாமி -இந்த்ராதிகளுக்கும் -ஆதார பூதன் ஜகத்துக்கு எல்லாம்
ஜாயமானம் சர்வ ஜகத் -இஷ்டா பூர்த்தம்–விதி -பகவத் ஸ்துதி -ஆராதனம் இவனுக்கு -தைத்ரியம் –
கீதையும்-7 -அத்யாயம் சொல்லும் -சரீர பூதர்கள் இவர்கள் -போக்தா–ஆராதிக்கப் படுபவன் நானே-பிரபு-பல ப்ரதனும் நான் –
சர்வ சாஸ்த்ர சித்தம் -யஜ்ஜ-கர்மம் / தபஸ் -பக்தி பிரபத்தி -சர்வத்துக்கும் பல பிரதன் நானே -நியத போதனம் -மேலே -19-வாக்கியங்கள்

தாது அர்த்தம் -ரூடி அர்த்தம் -யஜதே விதி -யஜ தேவ பூஜாயாம் -பாணினி -யாகம் என்பதே தேவதா ஆராதனம் –
ஆ ராதனம் ப்ரீதி கரணம் -இது தானே விதிக்கப்படுகிறது –
ஐஸ்வர்ய காமன் வாயுவை குறித்து -யாகம் பண்ணி -/ தத் சரீரம்-போக பலம் – -மோக்ஷ பலம் தானாகவே நின்று அருள்கிறான் –
தத் சங்கல்ப நிபந்தம் -சாஸ்திரம் -த்ரவிட பாஷ்யம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் -வாயு வீசுவதும் நதி பிரவகிப்பதும் –
கடலுக்கு கரை தாண்டி வராமல் இருப்பதுக்கும்-solaar orbit -ஸ்தானம் நழுவாமல் -சாசன அனுவ்ருத்திகள் -இவைகள் –
பரம காருணிகன்- பரம புருஷ யாதாத்ம்ய ஞான பூர்வகமாக -ஆத்ம யாதாத்ம்ய ஞானம் இதுக்கும் பூர்வகமாக —
உபாசனம் பொருட்டு விதிக்கும் கர்ம அனுஷ்டானம் பிரசாதத்தால் பிராப்தி பல பர்யந்தம்
நியதம் குரு கர்மத்வம் –3-அத்யாயம் கீதையில் -கர்மா தான் ஞானத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் என்பான் –
ஞானமே கர்மாவின் பொருட்டே -ஞான பூர்வகம் கர்மா என்றபடி
ஞானம் கொண்டு சமர்ப்பிக்க முடியாதே -கர்த்ருத்வ கர்ம சேஷித்வ போக்த்ருத்வம் சமர்ப்பிக்க -வேண்டுமே -சர்வானி ஸன்யாஸ்ஸய-
இதுவே என் மதம் -அனுஷ்டிப்பவன் -அனுஷ்ட்டிக்கா விடிலும் ஸ்ரத்தை இருந்து -இதுவும் இல்லாமல் அஸூயை இல்லாமல் –
இப்படி மூன்று நிலைகள் -அஸூயை இல்லாமல் இருக்க ஸ்ரத்தை உண்டாகும் அது அனுஷ்டானத்திலே மூட்டும் –
ப்ரீதி விஷயம் ஆகிறான் -அனுஷ்டானம் யதா சாஸ்திரம் இருக்க வேண்டும்
சாஸ்திரம் உல்லங்கநம் பண்ணும் க்ரூரர்கள் -சம்சாரத்திலே உழன்று -நரகாதிகளை அனுபவிக்கிறார்கள்
நித்ய நிர்வத்ய-சஹஸ்ர சாகா -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணம் நாராயணனுக்கு -அபரிச்சேதய ஸ்வரூபவத் —
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் அமலத்வம் ஆனந்தத்வம் -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -ஐந்தும்
ஞான சக்தாதி கல்யாண குணங்கள் -சங்கல்ப ஏக தேசத்தாலே த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள்
உசித திவ்ய ரூபம் -திவ்ய பூஷண -அநு ரூப -திவ்யாயுதங்கள் -திவ்ய மஹிஷீ வர்க்கங்கள் -நித்ய ஸூரீ கள்-திவ்ய ஸ்தானம் -விசிஷ்டன் –
இவ்வளவு விசேஷங்கள் ஸ்ருதிகளில் கண்ட உக்தங்கள் உண்டே -பிரசித்த ஸ்ருதிகள் –
வேதாஹா மேதம்-புருஷன் -சர்வ அந்தர்யாமி ஆபஸ்தம்பர் புருஷ வாக்கியம் சொல்லும்
மஹாந்தம் -அபரிச்சேதய குணம் -ஆதித்ய வர்ணம் திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் -அந்தர் அதிகரணம் —
புருஷ ஸூ க்தி சொல்லுமே-பரமபதம் ஸ்தான விசேஷம்
கப்யாசம் புண்டரீகாஷ அஷிணி–தஸ்ய -உதித நாமம் –செய்யாதோர் ஞாயிற்றைக் காட்டி ஸ்ரீ தரன் மூர்த்தி என்னும் —
ஏஷ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசம் –மநோ மயம் அம்ருதோ ஹிரண்ய மயம் -மின்னல் போலே பிரகாசம் திரு மேனி
காலா உபாதிகள் இவன் திரு மேனியில் இருந்து
நீல தோயத மத்யஸ்த –வித்யுத் லேகா -பிராட்டி நித்ய சம்பந்தம் -ஸ்வரூபமும் விக்கிரகமும் நிரூபணம்
மநோ மயம் ,பிராண சரீரம் -ஸத்ய காமன் ஸத்ய சங்கல்பம் -ஆகாசாத்மா-சர்வ கர்மா -தானே காரணம்
கர்த்தா கார்ய பதார்த்தம் -சர்வ காமா இச்சைகளும் உண்டாக்கி சர்வ கந்த சர்வ ரஸா -சர்வம் இதம் –
அவனுக்கே அபிமதமான குணங்கள் -வாக்ய அ நாதரா -அபேக்ஷை இல்லாமல் -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் –
பீதாம்பர வஸ்திர அலங்க்ருதன் –விஷ்ணு பத்னீ -க்ரீஸ்யதே லஷ்மீ -ஸ்தான விசிஷ்டன் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
சதா பஸ்யந்தி -ஸூரயா –ஞானம் சங்கோசம் இல்லாமல் -ஸூ ரிகளாக இருப்பதால் சதா பஸ்யந்தி என்றும்
சதா பஸ்யந்தி பண்ணுவதால் நித்ய சூரிகள் –என்றும் -கொண்டு
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணங்கள் பிராட்டிமார் நித்ய சம்பந்தம் நித்ய கைங்கர்யம் செய்யும் நித்யர்கள் நித்ய விபூதி -அனைத்தையும் ஸ்ருதி வாக்கியங்கள்
ஸூரயா-நித்யர்கள் நம் சம்பிரதாயத்தில் மட்டும் -சதா பஸ்யந்தி -முக்தர் விஷயம் இல்லை -சதா சப்தம் ஒவ்வாதே
முக்தர் பிரவாஹா ரூப விஷயம் சொல்லலாமே என்னில் -ஒவ்வாது -ஸூரி கணா-சொல்ல வில்லையே -அநேக கர்த்ருத்வ பதம் இல்லையே
வேதாந்த வாக்ய சித்தம் நம் சம்ப்ரதாயம் -சர்வம் உப பன்னம்-
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -ஸ்வரூபம் சொல்லலாமே -விஷ்ணு வாக்கிய பரம பதம் சொல்லுமே -ஆஷேபம் -வந்தால்
திவ்ய லோகம் உள்ளது வேறே ஸ்ருதிகளும் உண்டே -நிவாசமாக நித்ய போக அனுபவம் –
அபஹத பாப்மா -இல்லை என்பதால் ஜரா பசி தாகம் இல்லாமல் -சத்யகாம ஸத்ய சங்கல்பம் -நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் -உபைதி –
வேத உப ப்ராஹ்மணம் இதிஹாச புராணாதிகள் இத்தையே தெளிய வைக்கும் –
வேதாந்த சாரம் -தத் தர்ம உபதேசாத் -அந்தராத்மா -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துடன் சேவை –
ஆதித்ய மண்டலம் -மத்திய வர்த்தி -திராவிட பாஷ்யகாரர் ப்ரஹ்ம நந்தி காட்டி அருளுவதை
எடுத்துக் காட்டி அருளுகிறார் -திவ்ய ரூப சாம் பன்ன–பீதாம்பரம் கேயூர கடக நூபுர –திவ்ய பூஷண -சங்க சக்ர –இத்யாதி –
அத்யத்புத திவ்ய யவ்வன –கம்பீரா பாவ –
ஹிரண்மய புருஷன் -பர ப்ரஹ்ம நாராயண -ஸூ ஸ்பஷ்டம் -உபாஸ்ய அனுக்ரஹார்த்தம் -ஸ்வரூபம் போலே ரூபமும்
கல்யாண குணங்களும் பரமபதமும் நித்ய ஸூ ரிகளும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்
ரூபம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -ஞானானந்த மயம் –திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் போலவே –
சப்தத்துக்கு அர்த்த போதகத்வம் ஸ்வாபாவிகம் -வேதம் நித்யம் -பிரளயத்தின் பொழுது அவன் திரு உள்ளத்துக்கு சென்று –
பின்பு நான் முகனுக்கு பிரார்த்தித்து அருளுவான் –
சப்தம் ஆகாசத்துக்கு -லய க்ரமம் நடந்தாலும் வேதம் நித்யம் இதனாலேயே -ஸமான அநு பூயமாகவே பிரவஹிக்கும்
அத்யந்த சேஷத்வ அனுசந்தான ரூபமான ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –

சர்வம் பர வசம் துக்கம் -சர்வமாத்மா வசம் சுகம் -லௌகிக விஷயம்-கடைசி ஆஷேபம் -அபிமத விஷயத்தில் இல்லையே –
சரீராத்மா -ஸ்வ தந்த்ர பிரமம் உள்ளவர்க்கு தான் லௌகிக விஷயம் -ஆத்ம யாதாத்மா ஞானம் வந்தவர்களுக்கு –
வகுத்த ஸ்வாமிக்கு கைங்கர்யம் -புருஷோத்தமன் விஷயம் –ப்ரீதி பூர்வகமான -கைங்கர்யம் -உத்தேச்யமே
ஞானம் -தர்சனம் -பிராப்தி மூன்று தசைகள் –சார -அசார விவேக ஞானம் –உணர்ந்து -அத்யந்த சார தம விசேஷ கிரந்தம் வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –
பரந்த திருந்த உள்ளத்துடன் -அஸூ யை இல்லாமல் -பிரமாணத்தால் –நிஷ்கர்ஷித்து -அருளிச் செய்யப்பட்டது –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ சாந்தோக்ய உபநிஷத் —

January 31, 2018

ஸ்ரீ ஓம் புலன்கள் -வாக் -பிராணன் -கண்கள் -காதுகள் -சப்தாதி கள் அனைத்தும் அருளிய பர ப்ரஹ்மத்துக்கே அர்ப்பணித்து
அவன் விஷயத்திலே செலுத்தி அவன் அருளால் அவனை அடைந்து ஸ்வரூப அனுரூப ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் செய்வோம்
நம்முள் புகுந்து பேரேன் என்று இருப்பானே –
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி —

கர்ம ப்ரஹ்ம ஸ்தானபார்த்தம் -வேதங்களையும் வேதாந்தங்களையும் கொடுத்து அருளி -தர்ம ஸ்தாபனம் -ஸம்ஸ்தானம் -இரண்டையும்
-8–பிரபாடகங்கள் -அத்தியாயங்கள் -/ உள்ளே கண்டங்கள் / உள்ளே மந்த்ரங்கள்
–12 -கண்டங்கள் -முதல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் இந்த லோக வாழ்க்கை பற்றி -/
பிரணவம் -உத்கீத-ஆனந்த சாம கானம் -சாம வேத கீதனான சக்ரபாணி -சந்தோகா –சாம வேதனே/ருக்கு சாமத்தாலே பரம்பி

—————————

1-ஸ்ரீ உத் கீத உபாசனம் -பிரணவம் -அனைத்தின் சாரம் பிருத்வி -பிருத்வியின் சாரம் -நீர் -நீரின் சாரம் -பயிர்கள் -அவற்றின் சாரம் மனுஷ்ய யோனி –
மனுஷ்யனின் சாரம் -வாக் -வாக்கின் சாரம் -ருக்கு -ரூக்கின் சாரம் சாமம் -சாமத்தின் சாரம் உத்கீதம்
வாக் போலே ருக்கு -பிராணன் போலே சாமம் -பிரணவத்தில் வாக்கும் பிராணனும் சேர்ந்தே இருக்குமே -உத்கீதம் உபாசகர் சர்வத்தையும் அடைவான் –
பிரணவமே வேத சாரம் – ஆரம்பத்திலும் -முடிவிலும் –ஞானம் -விசுவாசம் கொண்டு உபாசிக்கவே சர்வ அபிஷிதங்களையும் பெறுவான் –1-1-

தேவ அசுரர் யுத்தம் -தேவர்கள் உத்கீத உபாசனம் பண்ண-பிராணன் -மூக்கு மூலம் -பண்ண -அசுரர்கள் -ஓட்டை போட –
மூக்குக்கு நறு மணம் கெட்ட மணம் -இரண்டும் விஷயம் ஆனதே-
இதே போலே வாக்குக்கும் உண்மையும் பொய்யும் விஷயமானன-கண்ணுக்கும் காதுக்கும் மனசுக்கும் இப்படியே ஆனதே –
அடுத்து பிராணன் மூலம் உத்கீத உபாசனம் பண்ண -அத்தை தகர்க்க முடியாதே —1-2-

பிராண -அபான –மூச்சு வெளியிட்டும் உள்ளே கொண்டும் -பேசும் பொழுது இரண்டும் இல்லாமல் –வியான –இதுவே ருக்கு –
சாமம் பாடும் பொழுது -உத்கீதம் அதன் சாரம் –
உத் -சொல்லி மூச்சு உள்ளே -உத்திஷ்ட -பேச்சு கீ -உணவு தா -ஸ்திதம் –
உத் -பரம ஆகாசம் / கீ ஆகாசம் / தா பிருத்வி /
உத் -சூர்யன் / கீ வாயு -தா -அக்னி /
உத் -சாம வேதம் / கீ யஜுர் / தா ருக்
ஸ்தோத்ரம் -அருளிய குருக்களை த்யானம் செய்து ஸ்தோத்திரங்களை ஸ்வரத்துடன் பாடி விரும்பியவற்றை பெறலாம் –1-3-

மூன்று வேத சாரமே பிரணவம் -தேவர்கள் இத்தை உபாசித்து -அமருத்வம் அபயத்வம் பெற்றார்கள் 1-4-

ஆக உத்கீதமே பிரணவம் -ஆதித்யனும் இத்தை உபாசித்தே கர்தவ்யம் -கௌசீதகி தன் புத்திரனுக்கு இத்தை உபதேசிக்க –
பஞ்ச பிராண ரூபமாய் இருப்பதை உபாசிக்கவே -தாத்பர்யர்ய அர்த்தங்கள் அறியா விடிலும்-ஸ்வரம் தப்பாக இருந்தாலும் பலன் பெறலாம் 1-5-

பிருத்வி ருக் -அக்னி சாமம் -சாமம் ருக்கு மேலே –பிருத்வி ச -அக்னி -ம / ஆகாசம் ருக் -வாயு சாமம் -சாமம் ருக்கு மேலே -ச ஆகாசம் ம வாயு /
பரம ஆகாசம் ச -சூர்யன் ம இதே போலே / நக்ஷத்திரங்கள் ச சந்த்ரம் ம / நீல தோயதா மத்யஸ்தா -கப்யாசம் புண்டரீகாக்ஷம் -1-6-

இதே போலே வாக் ச -பிரயாணம் ம -சேர்ந்தே சாமம் / கண்ணும் மனஸ்ஸூம் / கண்ணின் வெண்மை நீலம்/
அறிந்தவன் ஆத்ய மண்டல வர்த்திக்குள் உள்ளவனும் கண்ணுக்குள் உள்ளவனும் ஒருவனே என்று அறிந்து உபாசிக்கிறான் -1-7-

சலாவத் பிள்ளை சிலக /தல்பய வம்ச சைக்கிதன்ய/ ஜீவால பிள்ளை பிரவகன மூவரும் உத்கீத உபாசனத்தில் சிறந்தவர்கள்
மூவரும் தங்களுக்குள் பேசி இத்தை விளக்குகிறார்கள் -சாம சாரம் -ஸ்வரம் என்றும் -ஸ்வர சாரம் -பிராணன் என்றும் –
பிராண சாரம் அன்னம் என்றும் -அன்ன சாரம் -நீர் என்றும் –
நீரின் சாரம் -பரம ஆகாசம் -அதுக்கு மேல் சாரம் இல்லையே -அதே போலே சாமம் -உபாசகன் சர்வ வல்லமை பெற்றவன் ஆவான் -1-8-

பிருத்வியின் சாரம் ஆகாசம் -முதலில் தொன்று இறுதியில் மறையும் -திண் ஆகாசம் -அன்றோ -இப்படி சார தர உபாஸகத்தால் அனைத்தையும் பெறலாம்
சுனகன் பிள்ளை அதிதன்வன் உதரசண்டில்யனுக்கு இதன் ஏற்றத்தை உபதேசித்து இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் ஏற்றம் பெறலாம் -1-9-

குரு தேசத்தில் புயலால் பயிர்கள் அழிய -அங்கு சக்ரன் பிள்ளை உசதியும் அவன் இளைய மனைவியும் வருந்தி இருக்க
அங்கு யானை ஒட்டி ஒருவன் இடம் உணவு கேட்டு -அவன் கொடுத்த கீழ் வகை உணவை உண்ண-தரித்து இருக்க அவற்றை உண்டு மீதியை
மனைவிக்கு கொடுத்தான் -யானை ஒட்டி கொடுத்த பானத்தை பருக வில்லை / மனைவி வேறே உணவு பெற்று உண்டதால் அந்த உணவை சேமித்து வைத்தாள்
அத்தை உண்டு யாகம் செய்யும் அரசன் இடம் சென்று ஸ்தோத்ரம் செய்பவர்கள் உடன் சேர்ந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ண
பிரஸ்தாபம் அறியாமல் உத்கீதம் ஸ்தோத்ரம் செய்தால் தலை விழும் என்று சொல்ல ஸ்தோத்ரம் செய்வதை நிறுத்தினார்கள் -1-10-

தேவதை யுடைய பிரஸ்தாபம் அறியாமல் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால் தலை விழும் -என்று சொன்னீர் -தேவதை யார் என்று கேட்க
பிராணன் -அனைத்தும் இதிலே லயம் -அனைத்தும் இதில் இருந்து தானே உத்பத்தி / ஆதித்யன் -அன்னம் -இதே போலே -என்றான் -1-11-

தல்பிய பக-மைத்ரேயக்லவ-என்பான் வேதம் கற்க செல்ல -ஒரு வெள்ளை நாயை கண்டான் -மற்ற நாய்கள் அத்தை சூழ்ந்து
எங்களுக்கு நீ சாம கானம் பாடி உணவை கொடு என்று சொல்ல -பஹிஸ்பவமன கானம் பாட -நாய்கள் தலையாட்டி ஆட
சூர்ய வருண பிரஜாபதி சாவித்ரி தேவதைகளை வணங்கி உணவை தர பிரார்த்திப்பதைக் கண்டான் –1-12-

ஹாவூ-ஹை -அத -இத -ஐ -இவை முறையே பிருத்வி வாயு சந்திரன் ஆத்ம அக்னி
உ இ ஆஹோயி-இவை சூர்யன் விஸ்வதேவ பிரஜாபதி / பிராணன் ஸ்வரம் / யா அன்னம் -வாக் விராட்
ஹிம் -சாம கானம் அறிந்து உபாசிப்பவன் அனைத்து அபேக்ஷித்ங்களையும் பெறுவான் –1-13-

—————————–

பிரணவம் கொண்டு சாம கானம் செய்து அனைத்தையும் பெறலாம் -நல்லது எல்லாம் சாமம் -கெட்டது எல்லாம் அசாமம்
சாமம் உடன் வந்தான் என்றாலே நல்ல எண்ணத்துடன் வந்தான் என்றதாகுமே –
சாம கானம் செய்பவனை எல்லா நன்மைகளும் தானாகே பின் தொடர்ந்து சூழும் -2-1-

ஐந்து இடங்களில் சாம கானம் -பூமியில் -அக்னி ப்ரஸ்ரவ -உத்கீதம் அக்னி -ப்ரதிஹரம் ஆதித்யன் -பரமாகாசம் நிதானம் –
கீழ் லோகங்களில் உள்ளாருக்கு ஆதித்யன் ப்ரஸ்ரவ -ஆகாசம் உத்கீதம் -அக்னி ப்ரதிஹரம் -பூமி நிதானம் -2-2-

மழை உபாசனம் -வாயு -மேகம் பிரஸ்தவம் மழை உத்கீதம் -மின்னலும் இடியும் ப்ரதிஹரம் -வாழ உலகினில் பெய்திட -நிதானம் -2-3-

எல்லா நீர் நிலைகளிலும் -மழை நீர் பிரஸ்தவம் -கீழ் நோக்கி பெருகி ஓடும் நதி உத்கீதம் -மேற்கு நோக்கி பெருகி ஓடும் நதி ப்ரதிஹரம் கடல் நிதானம்
இத்தை அறிந்து உபாசிப்பவன் நீரில் அழுத்தாமல் செழிப்பாக வாழப் பெறுவான் -2-4-

எல்லா பருவங்களிலும் -கோடை காலம் பிரஸ்தவம் -மழை காலம் உத்கீதம் -இலையுதிர் காலம் ப்ரதிஹரம் -குளிர்காலம் நிதானம் -2-5-

மிருகங்கள் -ஆடு -பிரஸ்தவம் பசு உத்கீதம் குதிரை ப்ரதிஹாரம்-மனுஷ்யன் நிதானம் -2-6-

மூக்கு -வாக்கு பிரஸ்தவம் -கண் உத்கீதம் -காது ப்ரதிஹாரம் -மனஸ் நிதானம் -2-7-

ஹும்-வாக்கு -ப்ர-பிரஸ்தவம் -அ காரம் -முதல் அக்ஷரம் -உத் -உத்காதம் -பிரதி பிரதிஹாரம்-உப -உபத்திரவம் -நி-நிதானம் -இவ்வாறு ஏழு வகைகள் -2-8-

ஆதித்யன் -அனைவருக்கும் -உதய சூர்யன் ப்ரஸ்தாவம்-சூர்யா கிரணங்கள் ஆதி -அனைத்துக்கும் ஜீவனம் -மத்திய சூர்யன் உத்கீதம்
மதியத்துக்கு மேலே சாயங்காலம் முன்னால் சூர்யன் ப்ரதிஹரம் / சூர்ய உதயம் முன்னால் உபத்திரவம் -அஸ்தமிக்கும் சூர்யன் நிதானம் -2-9-

ஹிம்கார-பிரஸ்தவ – ஆதி- பிரதிஹார – உத்கீத– உபத்ரவ நிதானம் –2-10-

மனஸ் ஹிம்காரம்–வாக்கு ப்ரஸ்தாவம் –கண் உத்கீதம் -காது ப்ரதிஹாரம் -பிராணன் நிதானம் –
காயத்ரி சாமம் இவ்வாறு பிராணனுடனும் புலன்கள் உடனும் சேரும் 2-11-

ரதந்த்ர சாமம் -உராய்ந்து புகை ப்ரஸ்தாவம் எரிவது உத்கீதம் -குறைவது -ப்ரதிஹாரம் -அணைவது நிதானம்
கௌரவத்துடன் அக்னி உபாசனம் –2-12-

வாமதேவ சாமம் -மிதுனம்-பெண்களை கௌரத்துடன் நோக்க வேணும் -2-13-

உதய சூர்யன் ஹிங்காரம்-இளசூரியன் ப்ரஸ்தாவம் =-மத்திய சூர்யன் உத்கீதம் -பின்பு ப்ரதிஹாரம் -அஸ்தமிக்கும் ஸூர்யம் நிதானம் -ப்ரிஹித் சாமம் -2-14-

விருப சாமம் -வெளுத்த மேகம் ஹிம்காரம் -கார் மேகம் ப்ரஸ்தாவம் -மழை உத்கீதம் -மின்னல் இடி ப்ரதிஹாரம் -இவை நின்றால் நிதானம் -2-15-

வைராஜ சாமம் -இள வேனில் காலம் ஹிம்காரம் -கோடை ப்ரஸ்தாவம் -மழை காலம் உத்கீதம் -இலையுதிர் காலம் ப்ரதிஹாரம் குளிர்காலம் நிதானம் -2-16-

பிருத்வி ஹிம்ஹாரம் ஆகாசம் ப்ரஸ்தாவம் பரமாகாசம் உத்கீதம் -திசைகள் பிரதிஹாரம் -கடல் நிதானம் -சக்வாரி சாமம் -2-17-

ஆடு ப்ரஸ்தாவம் பசு உத்கீதம் குதிரை ப்ரதிஹாரம் நிதானம் மனுஷ்யன் -ரேவதி சாமம் -2-18-

ரோமம் ஹிம்காரம் தோல் ப்ரஸ்தாவம் சதை உத்கீதம் எலும்பு ப்ரதிஹாரம்-மஜ்ஜை நிதானம் யஜன யஜ்நீயா சாமம் -2-19-

அக்னி ஹிங்காரம் -வாயு ப்ரஸ்தாவம் -ஆதித்யன் உத்கீதம் -நக்ஷத்திரங்கள் ப்ரதிஹரம் -சந்திரன் நிதானம் ரஜன சாமம் –2-20-

மூன்று வேதங்கள் ஹிம்காரம் -மூன்று உலகங்கள் ப்ரஸ்தாவம் -அக்னி வாயு ஆத்யன் மூவரும் உத்கீதம் –
நக்ஷத்ரம் பறவைகள் ஆதியை கிரணங்கள் மூன்றும் ப்ரதிஹாரம் -பாம்புகள் கந்தர்வர்கள் தகப்பனார் மூவரும் நிதானம் -2-21-

அக்னி பிரஜாபதி சோமா வாயு இந்திரன் ப்ருஹஸ்பதி வருண -தேவதா சாமம் -2-22-

தியாகம் -அத்யயனம் -ஆராதனம் -பூ புவ சுவ-மூன்று வேத சாரம் -அகார உகார மகாரங்கள் கொண்டு பிரணவம் -சகல வேத சாரம் -2-23-

வசு -க்ரஹபத்ய யாகம் -வடக்கு பார்த்து -முதலில் — -ருத்ர-அக்னித்ரிய யாகம் –வடக்கு பார்த்து -இரண்டாவது –
ஆதித்ய-விஸ்வதேவர்களுக்கு -ஆஹவனீய யாகம் வடக்கு பார்த்து -மூன்றாவது யாகம் –2-24-

———————————

பிரணவம் -தேன் போலே-தெற்கு கிரணங்கள் தேன் கூடு -ருக்குகள் தேன் வண்டுகள் -3-1-

தெற்கு கிரணங்கள் தேன் கூடு -யஜுஸ் தேன் வண்டுகள் யஜுர் வேத பூ -வெள்ளை தேஜஸ் -3-2-

தெற்கு கிரணங்கள் -சாம வேதம் பூ -சாமம் தேன் வேண்டுகோள் -3-3-

வடக்கு கிரணங்கள் -அதர்வண வேதம் -3-4-

பிரணவம் -இம் மூன்று வேத சாரம் -3-5-

வஸூ -சிகப்பு நிறம் —முதல் தேன் -அக்னி முதல் தேவதை -உபாசகன் அக்னி யுடன் ஸாம்யா பத்தி அடைவான் -3-6-

ருத்ரர் -வெளுப்பு நிறம் -இந்திரன் -முதல் தேவன் -சுவர்க்கம் அடைந்து இந்திர பதவி பெறுவான் -3-7-

ஆதித்ய -கருப்பு நிறம் -வருண முதல் தேவதை -சூர்யமண்டலம் அடைந்து சாம்யாபத்தி அடைவான் -3-8-

மருத் — கரு நீலம் நிறம் -சோமன் முதல் தேவதை -மருத் லோகம் அடைந்து சாம்யா பத்தி அடைவான் -3-9-

ஐந்தாவது அம்ருதம் -சத்யா-பிரணவம் முதல் தேவதை -சத்யா லோகம் அடைந்து சாம்யா பத்தி அடைவர் -3-10-

ஹிரண்யகர்ப்பன் இத்தை பிரஜாபதிக்கும் -அவன் மனுவுக்கும் -இப்படியாக உத்தாலக வருணிக்கும் இந்த ஞானம் உபதேசிக்கப் பட்டது –
கௌரவமாக பேணிக் காக்க வேண்டும் -3-11-

உயர்ந்தவை எல்லாம் காயத்ரி – -த்ரிபாத் விபூதி -எங்கும் உள்ளவனே தஹராகாசத்திலும் உள்ளான் -சரீராத்மா பாவம் -அனைத்தும் அவன் சரீரம் -3-12-

ஐந்து கதவுகள் -கிழக்கு பிராண-கண் சூர்யன் -தெற்கு வியான -காது -சந்திரன் -மேற்கு -அபான -வாக் -அக்னி –
வடக்கு -சமண -மனஸ் -பர்ஜன்ய தேவதை -மேலே உதான-வாயு -ஆகாசம் -/ பஞ்ச பிராண உபாசனம் -தேஜஸ் -உள்ளும் புறமும் –
உடலை வெப்பமாக வைத்தும் -காதை மூடினாலும் பிரணவம் ஒலிக்கும் -3-13-

அவனிடமே லயித்து -அவனாலே உண்டாக்கப்பட்டு காக்கப்படும் -மனத்துள்ளான்-பிராணனும் அவன் சரீரம்
பரமாகாசம் -ஆதி -ஸத்யஸங்கல்பன் சத்யகாமன் -சர்வகந்த சர்வரஸ –
ஹ்ருத் புண்டரீகத்துக்குள் அணோர் அணீயான்-சர்வ வியாபகம் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -3-14-

ஜூஹூ கிழக்கும் -ஸஹமான தெற்கும் -ரஜனி மேற்கும் -சுபதா வடக்கும் -பூ புவ சுவ -பூ –பூமி ஆகாசம் பரமாகாசம் –பிராணன்–
புவ -அக்னி வாயு ஆதித்யன் – சுவ -ருக் யஜுர் சாம –3-15-

மனுஷ்யன் தியாகி சந்நியாசி -முதல் -24- வயசு -காயத்ரி அக்ஷரங்கள் -காயத்ரி சந்தஸ் -24-பிராணன் -வஸூ –
அடுத்த -44-திருஷ்டுப் சந்தஸ் -பிராணன் -ருத்ரர் -ருத்ரர்கள் / அடுத்த -48-ஜகதி சந்தஸ் -பிராணன் -ஆதித்யன் -3-16-

புருஷன் -உபாசதஸ் -ஸ்தோத்ர -சாஸ்திரம் -தானம் சத்யம் -அஹிம்சா சமம் தர்மம் -சோஸ்யதி-அசோஸ்தா -அபப்ரதா ஸ்நாநம்
அங்கிரஸஸ் கிருஷ்ணனை கண்டு -நீயே நித்யம் அவிகாராய -பிராண சாரம் -என்று ருக்குகளால் சொன்னான்
ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் என்பர் -மனத்துள்ளானை சாஷாத் கரிப்பர்–3-17-

மானஸ உபாசனம் பார்த்தோம் -மேலே பாஹ்ய உபாசனம் –
ப்ரஹ்மம் -வாக்கு -மூக்கு -கண் -காது / அக்னி -வாயு -ஆதித்யன் -திக் பாலர்கள் –
வாக்கு -அக்னி / மூக்கு -வாயு /கண் -ஆதித்யன் /காது -திக் பாலர்கள் -3-18-

உபய விபூதி -லீலா விபூதி வெள்ளி போலே -நித்ய விபூதி தங்கம் -3-19-

————————————–

ஞானஸ்ருதி பவ்த்ரயன-தான தர்மங்களில் சிறந்தவன் -பறவைகள் பறக்க -ஓன்று இவன் பரம தேஜஸ்வீ-அருகில் போனாலே
சுட்டு எரித்து விடும் என்று சொல்ல – ரைக்குவரோ-இவர் -ரைக்குவர் புகழ் பறவைகளுக்கும் எட்டும் படி அன்றோ –
அத்தை கெட்ட ஞானசுருதி -பறவைகள் பேசுவதை அறிய வல்லவன் இவன் –
அவன் இடம் செல்ல -பறவைகள் பேச வந்தாயோ என்றார் ரைக்குவர் –4-1-

ஞான சுருதி பவ்த்ரயன -600-பசுக்கள் -ஸ்வர்ணம் -தேர் -குதிரைகள் உடன் ரைக்குவர் இடம் சென்று உபதேசம் செய்ய பிரார்த்தித்தார்
ஏ சூத்ரா இவற்றை நீயே வைத்துக் கொள்-என்று சொல்ல -மேலும் -1000-பசுக்கள் முதலியவற்றைக் கொடுத்து என்னிடம் உள்ள அனைத்தையும் உமக்கே –
உபதேசித்து அருள வேண்டும் -என்று மீண்டும் பிரார்த்தித்தான் -4-2-

வாயு தான் அனைத்தையும் கொள்ளும் -அக்னிக்கு உள்ளும் ஆழ்ந்து போகும் -ஆதித்யன்-சந்திரன் அஸ்தமிக்கும் பொழுதும் ஆழ்ந்து போகும்
தண்ணீர் நீராவி யாகும் பொழுதும் இப்படியே -சம்வர்க்க தத்வம் -பிராணன் உடம்பிலும் இப்படியே –
தூங்கும் பொழுது வாக்-கண்- காது-மனஸ்-அனைத்தும் பிராணனுக்குள் சேரும்
முன் ஒரு காலத்தில் கபேய சவ்நகன் -காக்சேசனி அபிபிரதரின் -இருவர் இடமும் ஒருவன் அன்ன தானம் கேட்க அவர்கள் கொடுக்க வில்லை –
அவன் இவர்கள் இடம் அனைவர் உள்ளும் அவன் இருப்பதை சொல்லி அவனுக்கு அன்றோ நீங்கள் உணவு தரவில்லை என்றான்
கபேய சவ்நகன்-இத்தைக் கேட்டதும் அவனுக்கு உணவு கொடுத்து மேலும் உபதேசம் செய்ய பிரார்த்தித்தான் –4-3-

சத்யகாம ஜபலா என்பவன் தன் தாயார் ஜாபலாவிடம் -தனது பரம்பரை பற்றி கேட்டான் -அவள் தனக்கு தெரியாது என்றாள்
அவன் ஹரித்ருமத கௌதமர் இடம் சென்று தனக்கு உபதேசிக்க பிரார்த்திக்க -அவர் இவனது பரம்பரை பற்றி கேட்டார்
அவன் உண்மையை சொல்ல அதனால் மகிழ்ந்து அவனுக்கு ஸம்ஸ்காரங்களை செய்வித்து -400-பசுக்களை கொடுத்து அனுப்ப
அவனும் அவற்றை போஷித்து -அவை -1000-பசுக்களாக விருத்தி அடையும்படி வாழ்ந்து நீண்ட ஆயுஸ்ஸூடன் வாழ்ந்தான் -4-4-

ஒரு காளை மாடு அவன் இடம் -நாங்கள் 1000-ஆனோம் -எங்களை குருவிடம் கூட்டிச் செல் என்றது –
ப்ரஹ்மம் ஒரு திருவடி -நான்கு திக்குகளிலும் பிரகாசிக்கும் என்று உணர்ந்து உபாஸிக்க அதுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தான் -4-5-

பசுக்களை குருவிடம் கூட்டிச் சென்றான் -அக்னி மூட்டி கிழக்கு முகமாக அவற்றுடன் அமர்ந்தான் –
அக்னி பகவான் முன் தோன்றி திருவடி பூமி ஆகாசம் பரமாகாசம் கடல்கள் எங்கும் வியாபித்து இருப்பதை உணர்ந்து –
உபாசிப்பவன் பரம புருஷார்த்தம் அடைகிறான் என்று உபதேசித்தார் –4-6-

அங்கு ஒரு வாத்து வந்து ப்ரஹ்மம் திருவடி -அக்னி சந்த்ர சூர்ய மின்னல் நான்கையும் வியாபித்து தேஜஸ் மிக்கு இருக்கும்
இத்தை அறிந்து உபாசிப்பவர்கள் அவற்றை வெல்லுவார்கள் -4-7-

மதகு என்ற பறவை பறந்து வந்து -ப்ரஹ்மம் திருவடி -பிராணன் -கண் -காது -மனஸ் -எங்கும் வியாபித்து இருப்பதை
உணர்ந்து உபாசிப்பவன் அனைத்து அபேக்ஷிதங்களையும் பெறுவான் என்றது –4-8-

குரு வந்து பார்த்ததும் சத்யகாமன் முகத்தில் தேஜஸ் விளங்கியபடியை கண்டார்
குருவிடம் உபதேசம் பெற்றது தான் நிலைத்து இருக்கும் என்று கேள்விப்பட்டு உள்ளேன் –
உபதேசித்து அருள பிரார்த்திக்க அவரும் அனைத்தையும் உபதேசித்தார் -4-9-

உபகோஸல கமலாயனர் என்பவர் சத்யகாம ஜபலர் இடம் வந்து -12-ஆண்டுகள் கைங்கர்யம் செய்தார்
அவருக்கு உபதேசம் செய்ய வில்லை -அவன் வருந்தி உபவாசம் இருந்தார்
அக்னி தேவதையே தோன்றி -ப்ரஹ்ம உபதேசம் செய்து -சர்வ வியாபி -ஆனந்தஸ்வரூபன்-பிராணன் –
க ஆகாசம் கா ஹ்ருதயம் -அனைத்திலும் வியாபித்து இருப்பதை உபதேசித்தார் –4-10-

கார்ஹபத்ய அக்னி பகவான் -பூமி அக்னி அன்னம் சூர்யன் அனைத்தும் ப்ரஹ்ம உருவமே -என்று அறிந்து
உபாசிப்பவன் உடைய குலங்கள் அனைத்தும் வாழ்ந்தே போகும் –4-11-

அந்வஹர்யபசன அக்னி -தோன்றி -திக் பாலர்கள் நக்ஷத்திரங்கள் சந்திரன் அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே என்று அறிந்து
உபாசிப்பவன் உடைய குலங்கள் அனைத்தும் வாழ்ந்தே போகும் -4-12-

ஆஹவன்யாக்னி தோன்றி பிராணன் ஆகாசம் பரமாகாசம் மின்னல் அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே என்று அறிந்து
உபாசிப்பவன் உடைய குலங்கள் அனைத்தும் வாழ்ந்தே போகும் -4-13-

அக்னி பகவான்கள் அனைவரும் உபகோஸலனுக்கு இவ்வாறு உபதேசித்து குரு வந்து மேலும் உபதேசிப்பார் -என்று சொல்லி மறைய
குரு வந்து இவன் முக தேஜஸ் ஸூ கண்டு -மகிழ்ந்து ப்ரஹ்ம ஞானம் அடைந்தவனுக்கு பிரதிபந்தகங்கள் தாமரை இலைத் தண்ணீர் போலே ஒட்டாது
என்று உபதேசித்து அருளிய பின்பு மேலும் உபதேசிக்க பிராத்தித்தான் –4-14-

ப்ரஹ்மமே எங்கும் உள்ளான்-சத்யம் ஞானம் அநந்தம்-வெண்ணெய் தண்ணீர் கண்ணில் தெளித்தாலும் உள்ளே போகாமல் வெளியிலே தள்ளப்படும்
ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் அருளுவான் -ப்ரஹ்ம தேஜஸ் பரஞ்சோதி -அதன் லேசமே மற்ற தேஜஸ் பதார்த்தங்கள்
இத்தை உணர்ந்து உபாசிப்பவர் அர்ச்சிராதி கதி மூலம்
சென்று பலரால் சத்கரிக்கப்பட்டு நச புனராவர்த்தி பரமபதத்தில் சென்று பரம புருஷார்த்த கைங்கர்யம் பெறுவார் –4-15-

மனஸ் வாக்கு இரண்டாலும் உபாசனம் வேண்டும் -ஹோதா -அத்வர்யு -உத்காதிர்/ ப்ரதர் அநுவாகம் தொடங்கிய பின்பு ப்ராஹ்மணர்
மௌனம் குலைத்தால் ஒரு வழி உபாசனம் குலையும் -நொண்டி போலேயும் தேர் சக்கரம் உடைந்தால் போலேயும் ஆகும் –
ஆகவே மௌனமும் முக்கியம் –4-16-

பிரஜாபதி சங்கல்பித்து -பிருத்வியின் சாரமான அக்னியையும் -ஆகாசத்தின் சாரமான வாயுவையும் -பரமாகாசத்தின் சாரமான ஆதித்யனையும்
எடுத்து -அக்னியில் இருந்து ருக்கும் வாயுவில் இருந்து யஜுஸ் ஸூம் ஆத்யனில் இருந்து சாமத்தையும் எடுத்து –
இந்த மூன்றில் இருந்து பூ புவ சுவ மந்த்ரங்களை எடுத்து
ருக்கால் வந்த தப்புக்கு பிராயச்சித்தமாக பூ சுவஹா வைத்து கிரஹபத்யாக்னிக்கும்
யஜுஸ்ஸூ லால் பிறந்த தப்புக்கு பிராயச்சித்தமாக புவ சுவஹா வைத்து தக்ஷிணாக்கினிக்கும் –
சாமத்தால் வந்த தப்புக்கு பிராயச்சித்தமாக வைத்து சுவ சுவஹா என்று ஆஹவனியாக்னிக்கும்
சமர்ப்பித்து தீர்க்க அறிந்த உபாத்தியாயர் கொண்டு பயன் அடையலாம் -4-11-

——————————————

பிரணவம் ஸ்ரேஷ்டம் பிராணன் போலே / வாக்கு / கண் /காது மனஸ் /
புலன்கள் தங்களுக்குள் யார் ஸ்ரேஷ்டம் -என்று பிரஜாபதி இடம் கேட்க -யார் பிரிந்தால் மிக கஷ்டமோ என்று சொல்ல
அனைத்திலும் பிராணன் ஸ்ரேஷ்டம் என்று உணர்ந்தன –5-1-

பிராணனுக்கு தரிக்க அன்னம் -நீர் ஆடை போலே -இத்தை சத்யகாம ஜபலா -கோஸ்ருதிக்கு-வியாக்ரபதர்பிள்ளைக்கு -உபதேசிக்க –
பட்ட மரமும் இப்படி உபதேசம் பெற்று தளிர்க்கும் / இத்தை முழு நிலவு அன்று தயிர் தேன் முதலியன கொண்டு
அக்னிக்கு ஆவாஹனம் செய்து பயன் பெறுவான் -5-2-

ஸ்வேதகேது -அருணா என்பவரின் பேரன் -வர -பிரவாகன -ஜிவலாவின் பிள்ளை இடம் ஐந்து கேள்விகள் கேட்க
இறந்தவர் போகும் இடங்கள் என்ன -நல்லவர்கள் எங்கு செல்வார்கள் -யாகத்துக்கு பலன் தருபவன் யார் போன்றவை
பதில் சொல்ல முடியாமல் தகப்பனார் இடம் செல்ல -அவராலும் இவற்றுக்கு பதில் சொல்ல தெரியாமல் இருக்க
அவன் அரசன் இடம் செல்ல அரசன் அவனுக்கு ஐஸ்வர்யங்கள் கொடுக்க -அவை உம்மிடமே இருக்கட்டும் –
எனக்கு இந்த கேள்விகளுக்கு பதிலை உபதேசித்து அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தார் –5-3-

முதல் அக்னி -சூர்யன் எரி பொருள் -கிரணங்கள் புகை -பகல் ஒளி- சந்திரன் நக்ஷத்திரங்கள் பொறிகள் /சோமன்-5-4-
பர்ஜன்யன் அடுத்த அக்னி -காற்று எரி பொருள் -மேகம் புகை போலே -மின்னல் ஒளி -இடி ஓசை -பொறிகள் -சோமம் ஆஹுதி -மழை பலன் -5-5-
பூமி அடுத்து -சம்வத்சரம் எரி பொருள் -ஆகாசம் புகை -இரவு ஒளி -திக்குகள் பொறி -மழை ஆஹுதி -தான்யம் அன்னம் பலன் -5-6-
மனுஷ்யன் அடுத்து -வாக்கு எரி பொருள் -நாக்கு ஒளி -கண் காது பொறி -அன்னம் ஆஹுதி -விதை பலன் -5-7-
பெண் அடுத்து -ரேதஸ் -கர்ப்பம் -பிள்ளை பலன் -5-8-
பிறந்து இறந்து அக்னியால் கொளுத்தப்பட்டு -பஞ்சாக்கினி வித்யை -5-9-
பஞ்சாக்கினி வித்யை அறிந்து -விஸ்வஸித்து-தவம் இருந்து -காட்டில் சென்று -ப்ரஹ்ம தேஜஸ் -மனுஷ்ய தேவ யோனி –
ஹவிஸ் கொடுத்து –கர்மம் அடியாக ப்ராஹ்மணன் க்ஷத்ரியாதி -சண்டாளன் ஜங்கமம் ஸ்தாவரம் -அரிது அரிது மானிடர் ஆவது அரிது
பஞ்சாக்கினி வித்யையால் பவித்ரன் ஆவான் -5-10-

உபமன்யுவின் பிள்ளை பிரச்சின சலன்–புலசர் பிள்ளை சத்யஜனன்-பல்லவி பிள்ளை இந்த்ரத்யும்னன் -சர்க்கரஸ்கர் பிள்ளை ஜனன்-
அசுவரதர்சவர் பிள்ளை புதிலர்- ஐவரும் வேதம் கற்றவர்கள் -அபி ஜாதி மிக்கவர்கள் கூடி ஆத்ம பர ஸ்வரூபம் பற்றி பேச
அருணர் பிள்ளை உத்தாலகர் இடம் சென்று உபதேசம் பெறலாம் என்று சென்று பிரார்த்திக்க -அவர்கள் இடம் கேகயன் பிள்ளை அஸ்வபதி
வைஸ்வரன வித்யை அறிந்தவர் அவர் இடம் சென்று உபதேசம் பெறலாம் என்று கூட்டிச் செல்ல
அவன் இவர்களை வரவேற்று -என் ராஜ்யத்தில் திருடர்கள் இல்லை -கிருமிகள் இல்லை குடிகாரர்கள் இல்லை அஞ்ஞர்களும் இல்லை -5-11-

ஒவ்பன்யவன் இடம் -எந்த ஆத்மா பற்றி உபாசனம் அறிய விரும்புகிறாய் என்ன -பரமாத்மா என்று சொல்ல
வைச்வானர ஆத்மா -பரஞ்சோதி – பற்றி உபாஸிக்க சொல்லி -தலைவன் ஸ்வாமி -என்றார் -5-12-

சத்யஜன பவ்லுசி -இடம் வைஸ்ரவணா ப்ரஹ்மம் அனைத்திலும் உள்ளான் -கண் போன்றவன் -5-13-

இந்த்ரத்யும்ன பல்லவேயன் இடம் இவனே வேத ப்ரதிபாத்யன் -சகல சாஸ்திரங்களும் இவனை சொல்லி அல்லது நில்லாது -பிராண புதன் -5-14-

ஜன சர்காரகஸ்யன் இடம் ஆகாசம் போன்ற சார புதன் இவனே –5-15-

புதில அஸ்வரதராஸ்வி இடம் சகல ஐஸ்வர்யமும் இவனே –5-16-

உத்தலக அருணி-இவனே சர்வ ஆதாரம் –5-17

அனைவர் இடமும் இவ்வாறு ஒவ் ஓன்று ஆகாரத்தை சொல்லி சர்வத்தையும் அறிவது துர்லபம் -5-18-

பிராண ஸ்வாஹா -கண் -காது ஆகாசம் பரமாகாசம் -ப்ரேரிதா-இவனே –5-19-

வியான ஸ்வாஹா -காது -சந்திரன் -பசு ஐஸ்வர்யம் -அனைத்தும் இவனே –5-20-

அபானா ஸ்வாஹா -வாக்கு -பஞ்ச பூதங்கள் -சகல சாஸ்திரங்கள் அனைத்தும் இவனே –5-21-

சமான ஸ்வாஹா -மனஸ் -பர்ஜன்ய -மின்னல் -ஜோதிஸ்-அனைத்தும் இவனே –5-22-

ஸ்வாஹா ஸ்வாஹா -உதானா ஸ்வாஹா -தோல் -ஆகாசம் -அனைத்தும் இவனே –5-23-

இப்படி அக்னிஹோத்ரம் அறிந்து அனுஷ்ட்டித்து -இருந்தால் பாபங்கள் தீயினில் இட்ட தூசாகும் –
இந்த சேஷத்தை ஸ்வீ கரிக்கும் சண்டாளனும் உஜ்ஜீவிப்பான் –5-24-

——————————–

அருணா பேரனான ஸ்வேதகேது இடம் அவன் தகப்பனார் ப்ரஹ்மச்சாரியாக வாழ்ந்து வேதம் கற்க உபதேசித்தார்
12-வயசு முதல் -24-வயசு வரை கற்று அஹங்கரித்து வர
பிள்ளாய் நீ எது ஒன்றை கற்றால் வேறே ஒன்றையும் கற்க வேண்டாவோ ஒன்றை தர்கா விடில் வேறே எதையும் கற்காதவனாய்
உள்ள ஒன்றை கற்றாயோ என்று கேட்க –
ப்ரஹ்மமே அனைத்துக்கும் காரணம் -காரணத்தை அறிந்தால் கார்யப் பொருள்களை அறியலாம் -6-1-

சதேவ சோம்யா -சத்தாகவே இருந்தது -ஏக மேவ -ஒன்றாகவே -அத்விதீயம் -உப்பில்லாமல் -த்ரிவித காரணமும் இவனே
பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேவா -சங்கல்பித்தான் –6-2-

த்ரிவித காரணம் -த்ரிவித ஸ்ருஷ்ட்டி -முட்டை -கர்ப்பம் -முளை விட்டு /நாமம் ரூபம் கொடுத்து /த்ரிவித சேதன அசேதனங்கள் -6-3-

அக்னி நிறம் சிகப்பு -நீர் நிறம் வெளுப்பு -பிருத்வி நிறம் கருப்பு -மற்றவை இவை கலந்த நிறங்கள்
சூர்யன் -சிகப்பு நிறம் -சந்திரன் வெண்மை -மின்னல் -சிகப்பு –6-4-

அன்னம் மூன்று வகை -திரவம் மூன்று வகை -அக்னி மூன்று வகை -மனஸ் பிராணன் வாக்கு மூன்றும் -இப்படி அனைத்தும் மூன்று -6-5-

பால் – தயிர் -வெண்ணெய் / அன்னம் -ஜீரணம் -சாரம் மனசுக்கு / நீர் சாரம் பிராணனுக்கு / அக்னி சாரம் வாக்குக்கு -6-6-

ஸ்வேதகேதுவை -15-நாள்கள் உபவாசம் இருக்கச் சொல்லி -தண்ணீர் மட்டும் நிறைய பருக -பிராணன் நிலைக்கும் -/
அன்னம் -மனஸ் / தண்ணீர் -பிராணன் -/ அக்னி வாக் –6-7-

உத்தாலக அருணி தன் பிள்ளை ஸ்வேதகேது இடம் -தூங்கும் பொழுது ப்ரஹ்ம அனுபவம் பற்றி -அனைத்தும் அடங்கி பிராணன் மட்டும் இயங்கி –
பறவை கூட்டுக்குள் சுகமாக இருப்பது போலே -/ தாகம்-பசியை விட -போர் வீரர்களில் தலைவன் போலே –
மரத்துக்கு வேர் போலே -அன்னத்துக்கு நீர் –நீருக்கு அக்னி வேர் /
இறக்கும் பொழுது வாக்கு மனசிலும் மனஸ் பிராணனிலும் -பிராணன் அக்னியிலும் லயமாகும் -6-8-

தேனீக்கள் தேனியை வேறே வேறே புஷபங்களில் இருந்து எடுத்து சேர்த்து ஒன்றாக்குவது போலே சர்வமும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் சேரும் -6-9-

நதிகள் கடலில் சேர்ந்து நாமம் ரூபம் இழக்கும் -அதே போலவே -6-10-

வேரை அழித்தால் சர்வமும் அழியும் -ஆத்மா அழியாதே -நித்யம் -சரீரம் முடிந்து சரீராந்தரத்துள் புகுகிறான் -6-11-

ஆலம் விதத்தில் இருந்து பெரிய ஆல மரம் -ஸூஷ்மம் -ப்ரஹ்மம் -6-12-

உப்பும் நீரும் சேர்ந்தால் உப்பு கரைந்து -முழுவதும் உப்பு கரிக்குமே -சர்வமும் ப்ரஹ்மாத்மகமே -6-13-

காந்தார பகுதியில் இருந்து கண்ணை கட்டி தெரியாத இடத்தில் விட்டு -அவன் கிழக்கோ மேற்கோ வடக்கோ தெற்கோ –
இருந்து வந்தேன் தெரியவில்லை என்னுமா போலே -திக்கு தெரியாத சம்சார காடு -6-14-

சுற்றார் உறவினர் தெரிகிறதா என்று கேட்டாலும் -வாக்கு மனசிலும் -மனஸ்ஸூ பிராணனிலும் –
பிராணன் அக்னியிலும் -லயமான பின்பு தெரியாதே -6-15-

தப்பு பண்ணாமல் இருந்தால் தண்டனை கிட்டாது -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஏற்பட்டு பிறவியை தாண்டி அவனை அடைந்து அனுபவிக்கலாம் -6-16-

—————————————-

நாரத முனிவர் ஸநத்குமார ரிஷி பகவான் இடம் உபதேசம் கேட்க -நீர் அறிந்தவை என்ன என்று கேட்க –
நான்கு வேதங்கள் -இதிகாசம் புராணம் -வியாகரண சாஸ்திரம் -ஆகம சாஸ்திரம் -அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தேன் –
ஆத்ம ஞானம் இன்னும் பெறவில்லை -பெற்றால் பேரின்பம் என்று கேள்விப் பட்டுள்ளேன் -அத்தை போதித்து அருள வேண்டும் -என்று சொல்ல
வேதங்கள் மற்றும் அனைத்தும் ப்ரஹ்மத்தையே சொல்லும் -7-1-

வாக்கு -நாமம் -வேதம் -அனைத்துக்கும் மூலம் -வாக்கையே உபாசனம் பண்ணு என்றான் –
அத்தை விட உயர்ந்தது ஏது என்ன -7-2-

மனஸ் வாக்கையம் நாமத்தையும் விட உயர்ந்தது -மனஸ் பூர்வ வாக் உத்தர -மனஸ் ஒத்துழைக்கவே நாமம் கற்கிறான் -தபஸ் தானம் செய்கிறான்
மனசே ஆத்மா -ப்ரஹ்மம் -என்றதும் அத்தை விட உயர்ந்தது ஏது என்ன –7-3-

சங்கல்பம் உயர்ந்தது -இச்சித்து தானே மனசால் வாக்கு நாமம் தபஸ் தானம் அனைத்தும் -ஆகாசம் நீர் மழை-அன்னம் -பிராணன் -ப்ரஹ்மம் -7-4-

புத்தி சங்கல்பம் விட மேலே -புத்தியால் அறிந்த பின்பே சங்கல்பம் -மனஸ் -வாக்கு -நாமம் -இவை எல்லாம் புத்தியில் அடங்கும் -இதுவே ப்ரஹ்மம் -7-5-

த்ருதி–உறுதி –புத்திக்கு மேலே -7-6-

புரிதல் அதுக்கும் மேலே -7-7-

பலம் அதுக்கும் மேலே -7-8-

அன்னம் அதுக்கும் மேலே -7-9-

நீர் அதுக்கும் மேலே –7-10-

அக்னி அதுக்கும் மேலே -7-11-

ஆகாசம் அதுக்கும் மேலே –7-12-

நினைவு அதுக்கும் மேலே –7-13-

ஆசை அதுக்கும் மேலே –7-14-

பிராணன் அதுக்கும் மேலே –7-15-
ச ஏவ ஏஷ ஏவம் பஸ்யன் நேவம் மந்வாந ஏவம் விஜாந நந்தி வாதி பவதி -7-15-4-இவ்வாறு பார்த்து ஆலோசிப்பவனாக
இப்படி அறிந்து கொண்டு உபாஸ்ய பொருள் அனைத்திலும் பெரியது -பிராணனை அறிபவன் உயர்ந்த பொருள் என்றவாறு

உண்மையே பேசுவேன் -அறிந்தே பேசுவேன் -உண்மையை அறிய ஆசைப்படுவேன் என்னக் கடவது இறே–7-16-
ஏஷ து வா அதிவததி யா சத்யே நாதி வததி -7–16–1-சத்யம் உயர்ந்தது

அறிந்தால் தானே உண்மையை பேசுவோம் -அறியாமல் உண்மை என்று சொல்ல முடியாதே -அறிய ஆசை கொள்ள வேண்டுமே –7-17-

ஆராய்ந்தே அறிய வேண்டும் -ஆராய ஆசை கொள்ள வேண்டுமே –7-18-

நம்பிக்கை இருக்க வேண்டுமே ஆராயவும் –7-19-

உறுதி இருந்தால் தானே நம்பிக்கையே வரும் -ஆசை வேண்டுமே உறுதி கொள்ளவும் –7-20-

செயல்பாடு இருந்தால் தானே உறுதியே வரும் –7-21-

ஆனந்தம் இருந்தால் தானே செயலில் ஈடுபடுவான் –7-22-

ப்ரஹ்மமே ஆனந்தம் -ஆசை வேண்டுமே ப்ரஹ்மம் அறியவும் –7-23-
பூமா த்வேவ விஜிஜ்ஞாசி தவ்ய -7–23–1—பூமா என்பதில் அறிவதில் மட்டும் ஆசை —

ப்ரஹ்மம் அறிந்தவன் வேறே ஒன்றையும் பார்க்கவும் கேட்கவும் மாட்டானே -இதுவே நித்யம் அநந்தம் -இதுவே சர்வ சேதன அசேதனங்களும் -7-24-

ப்ரஹ்மம் சர்வ வியாபி – ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்தவன் துக்கமே இல்லாமல் ஆனந்தமயனாக உள்ளான் -சர்வ சாம்யம் அடைகிறான் -7-25-
அஹம் ஏவ அதஸ்தந் அஹம் உபரிஷ்டாத் -7–25–1–தொடங்கி-அஹம் ஏவ இதம் சர்வம் -நான் என்பவனே
கீழாகவும் மேலாகவும் உள்ளேன் –இவை அனைத்தும் நானே

ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே அனைத்தும் -பிராணன் -ஆசை -நினைவு -ஆகாசம் -அக்னி -நீர் -தோற்றம் -மறைவு -அன்னம் -பலம் -ஆராய்வு -புத்தி –
சங்கல்பம் -மனஸ் வாக்கு -நாமம் -அனைத்தும் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் துக்கமே இல்லாமல் அனைத்தையும் அறிந்தவன் ஆகிறான்
ஒன்றாகவும் 3-5–7-9-11-110-1020-ஆகிறான் -சகல துரிதங்களும் நீங்கப் பெறுகிறான் -7-26-
தராதி சோகம் ஆத்மவித்–ஆத்மாவை அறிந்தவன் சோகத்தை கிடக்கிறான்

————————————-

ஏதத் சத்யம் ப்ரஹ்ம புரம் -அஸ்மின் காமா ஸமாஹிதா -யதா ஹி ஏவ இஹ பிரஜா அந்வா விசந்தி -தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ அகாமசாரோ பவதி -8-1-5-

அத யா இஹ ஆத்மாநம் அநுவித்ய வ்ரஜத்யே தாம்ச்ச சத்யான் காமான் தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ காமசாரோ பவதி -8-1-6-

ப்ரஹ்ம புரம்-ஹ்ருத் புண்டரீகம் -தஹர ஆகாசம் -இத்தை அறிந்து உபாஸிக்க வேண்டும் –
சர்வ வியாபி அனைத்தையும் கொண்டு இங்கே நித்ய வாசம் –
இந்த ப்ரஹ்ம புரதத்தில் இல்லாதது ஒன்றுமே இல்லையே
மூப்பு சோகம் எதுவும் இதுக்கு இல்லை -கர்ம வஸ்யத்வமும் இல்லை
இத்தை அறிந்தவன் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைந்து எங்கும் சஞ்சரிக்கும் சக்தி பெறுகிறான் -8-1-

ப்ரஹ்மத்தின் சங்கல்பம் அடியாகவே தான் தந்தை தாய் சகோதரன் சகோதரி நண்பன் -கந்தங்கள் -புஷபங்கள் -அன்ன பானாதிகள்
இயல் இசை நாடகங்கள் -ஐஸ்வர்யாதிகள் -ஆனந்தாதிகள் –8-2-

புதையல் மேலே நடந்தாலும் இருப்பதை அறியாமல் துக்கித்து இருப்பவர் போலே தஹராகாசம் ஹ்ருத் புண்டரீகத்தில் இருப்பதை உணராமல்
சம்சார துக்க சூழலில் சிக்கி உழல்கிறார்கள் -உணர்ந்தவர் -சத்தாகவும் சத்யம் ஞானம் அநந்தம்
-ச -சத்யம் -இதி-சகல சேதன அசேதனங்கள் -யம்-சேர்த்து பிரேரிதம் செய்பவன் –
இந்த ஞானம் அறிந்தவன் ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் – 8-3-

ப்ரஹ்ம புரம் -தஹராகாசம் பரமபதம் போலே-/ ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்தவன் கண் இல்லாதவன் காண்கிறான்
பரஞ்சோதி ஸ்வரூபன் -ஆச்சார்யர் மூலமே இந்த ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற வேண்டும் -8-4-

ப்ரஹ்மசர்யம் -தியாகம் -மௌனம் -த்யானம் -உபவாசம் -சன்யாசம் -அறிந்து புதையல் எடுப்பது போலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் -8-5-

விழித்த நிலை ஸ்வப்னம் ஸூ ஷுப்த்தி துர்ய அவஸ்தைகள் -ப்ரஹ்ம அனுபவம் -8-6-

துக்கம் கலசாத -மூப்பு இல்லாத -ம்ருத்யு பசி தாகம் ஆசை இல்லாத நிலை -அறிந்து இந்திரனும் விரோசனனும் பிரஜாபதி இடம் வந்து
-32-வருஷம் சிஷ்ய லக்ஷணத்துடன் -இதன் வைலஷண்யம் அறிந்து -பயம் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மத்தை அறிய ஆசை கொண்டார்கள் -8-7-

நீரில் பிம்மத்தை கண்டு -ப்ரஹ்மத்தை சாஷாத்காரித்து உபாஸிக்க சொல்ல -விரோசனன் தன் சரீரத்தையே உபாஸிக்க
தானம் யாகம் அறியாமல் சரீரத்தையே போஷித்து அரக்கர் வழியே சென்றான் -8-8-

இந்திரன் சரீரம் அழியும் என்று உணர்ந்து மேலும் -32-வருஷம் பிரஜாபதி இடம் பிரார்த்தித்து ப்ரஹ்மத்தை நன்றாக அறிய பிரார்த்தித்தான் -8-9-

ஆத்ம ஞானம் பெற்றதும் -மேலும் இது ஸூகம் துக்கங்கள் அனுபவிக்கிறதே -இது ப்ரஹ்மமாக இருக்க முடியாதே என்று உணர்ந்தான்
இத்தை அறிய மேலும் -32-வருஷம் கைங்கர்யம் செய்து கேட்டு அறிய இருந்தான் -8-10-

ஆத்மா நித்யம் -பயம் இல்லாதவன் -என்று உணர்ந்து மேலும் -5-வருஷம் கைங்கர்யம் செய்து -ஆக -101-வருஷங்கள் மொத்தம் செய்தான் -8-11-

ஆத்ம சரீரம் தன்மை உணர்ந்தான் -வாயு மேகம் இடி இவைகளுக்கு சரீரம் இல்லை -நான் பார்க்கிறேன் நான் முகருகிறேன் -நான் பேசுகிறேன்
என்று சொல்லும் பொழுது சரீரத்தில் உள்ள கரணங்கள் கொண்டே செயல்பாடு -பிராணன் தரிக்க வேண்டுமே –
நான் நினைக்கிறேன் -மனஸ் கொண்டு –8-12-

ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்ததும் -சரீரம் விட்டு -குதிரை ரோமம் கழிக்குமா போலே -விட்டு ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் -8-13-
ஏஷ சம் பிரசாத அஸ்மாத் சரீராத் பரம் ஜ்யோதி ரூபா சம்பத்ய ஸ்வேந ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே –

ஆகாசம் -பரமாகாசம் -ப்ரஹ்மம் -ஸ்ரேஷ்டர்கள் அனைவரிலும் ஸ்ரேஷ்டர்–8-14-

இந்த ப்ரஹ்ம ஞானத்தை பிரஜாபதி மனுவுக்கு சொல்ல -அவன் தன் வம்சாவளிகளுக்கு சொல்ல -இப்படி குரு மூலமே பெற வேண்டும்
ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்றதும் வாழும் நாள்களில் இந்திர வஸ்யதை இல்லாமல் ஆத்ம குணங்கள் நிறைய பெற்று
இறுதியில் ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து பரம புருஷார்த்த ப்ரீதி காரித்த பகவத் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுகிறான்
ந ச புநராவர்த்ததே -ந ச புநராவர்த்ததே -8-15-

————————————

ஸ்ரீ ஓம் புலன்கள் -வாக் -பிராணன் -கண்கள் -காதுகள் -சப்தாதி கள் அனைத்தும் அருளிய பர ப்ரஹ்மத்துக்கே அர்ப்பணித்து
அவன் விஷயத்திலே செலுத்தி அவன் அருளால் அவனை அடைந்து ஸ்வரூப அனுரூப ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் செய்வோம்
நம்முள் புகுந்து பேரேன் என்று இருப்பானே –
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி —

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தீப சாரம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ராஜகோபாலாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

January 29, 2018

ஸ்ரீய காந்தோ அனந்த வர குண கணகை ஆஸ்பதம் வபு-
ஹத அசேஷ அவத்யா-பரம கம் பத –வாங்க மனஸ் யோகோ அபூமிகி
-நத ஜன த்ருஷான் பூமி -ஆதி புருஷ மனஸ் தத் பாதாப்யே
பரி சரண சத்தம் பவது மே–முதல் மங்கள ஸ்லோகம்

ஸ்ரீ யபதியான அவனே பிரமேயம் -காரணம் ஏவ -உபாசானம் -சம்சார நிவ்ருத்திக்கும் நிரதிசய ஆனந்த கைங்கர்ய இஷ்ட பிராப்திக்கும் -அவனே உபாயம் –
எவையும் எவரும் தன்னுன்னே ஆகியும் ஆக்கியும் தானே -நிமித்த உபாதான காரணம் அவனே –

வேதாந்த தீபம் -மங்கள ச்லோஹம் -பகவத் ஆசார்ய வந்தன ரூபம் –
ஸ்ரீயகாந்தோ அனந்த -வர குண—-வாங்மனசோ யோகோ -ஆதி புருஷ
8 விசேஷணங்கள் –ஸ்ரீ யகாந்தன் -ப்ரீதி விஷயம் -தகுந்த -பூரணமாய் –அரவிந்த லோசன மனச் காந்தா பிரசாத –
1—காந்தச்தே புருஷோத்தம –ஸ்ரீ சுத்கா மங்களம் -உத்கர்ஷம் –
ஸ்ரீ -சேர்த்து மங்களம் மற்றவர்களுக்கு -இவளுக்கே ஸ்ரீ என்பதே -வேற சேர்க்க வேண்டாம் –
தரும் திருமகளார் தனிக் கேள்வன் பெருமை உடைய பிரான் -அப்ரமேயம் –ஜனகாத்மஜா
2–அநந்த-அளவற்ற –தேச கால வஸ்து ஸ்திதி மூன்றாலும் அளவற்ற – -விபு -நித்யம் -எல்லா வஸ்துக்களும் அவனே என்பதால் -மூன்றும் உண்டே
வர குண கணகை ஆஸ்பதம் -வபுகு -இருப்பிடம் -திவ்ய விக்ரஹம் வபுகு –ஸ்ரேஷ்டமான -யதிவரர் -எம்பெருமானார்
குருவரர் தேசிகன் -வரவர முனி –குணங்களை கொண்டு லோகங்கள் வாழும் -சமுதாயம் திரள் -கணங்கள்
திவ்ய மங்கள விக்ரகம் ஸ்வரூபம் இரண்டையும் குறிக்கும் –
3–ஹத-அசேஷ அவத்யம் -தோஷம் -ஒன்று விட -அண்ட ஒண்ணாமல் -அழித்து-அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்
-ஹத -ஆஸ்ரிதர்க்கும் பண்ணி அருளுவான் -சாஷாத் பரம்பரா சம்பந்தம் -உண்டே
பஞ்ச மஹா பாதகங்கள் நான்கு சொல்லி ஐந்தாவது இவற்றோடு சம்பந்தம் உள்ளவர் சொல்லுவார்
4-பரம கம் பதக -பரம ஆகாசம் -தெளி விசும்பு -இருப்பிடம்
5- வாங்க மனஸ்-யோகோ அபூவு –பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் -யாரும் ஓர் நிலைமையான அறிவரிய எம்பெருமான்
6-நத ஜன த்ருஷான் பூமி -கண்ணுக்கும் இலக்காவான் அகில ஜன நயன –அறி வெளிய எம்பெருமான் –
ப்ரீதியால் வணங்குபவர்களுக்கு -எவ்வளவு சாதாரண ஜனங்களுக்கும் கண்ணுக்கு இலக்காவான் –
7- ஆதி புருஷன் -ஜகத் காரண பூதன் -அந்தர்யாமி -புரி சேதைகி புருஷன் –
8-தத் பாதாப்யம் -பரி சரணம் -ப்ரீதி பூர்வக கைங்கர்யம் திருவடித் தாமரைகளில் -சத்தம் பற்றுடையவையாக –
-மே மனஸ் பவது -அடையட்டும் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –

பிரணம்ய சிரஸா ஆச்சார்யாம் தத் ஆதிஷ்டேன வர்த்தமான
ப்ரஹ்ம ஸூத்ர பதாம் தஸ்த வேதாந்த வாக்யார்த்தம் பிரகாசித்யதே–இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோகம்

அடுத்து ஆசார்ய வந்தனங்கள் -குரு பரம்பரை
வேதாந்தார்த்த அர்த்தம் அறிய
பிரணமய ஆச்சார்ய சிரஸா —வணங்கிய பின் -தத் ஆதிஷ்டேன–வர்த்தமான மார்க்கம் –அவர்கள் அனுஷ்டானம் படியே நடந்து
-ப்ரஹ்ம ஸூ தர பதாம் -வேதாந்த வாக்யார்த்தம் – பிரகாசித்யதே –தெளிவாக காட்டப் படுகிறது
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் காட்டும் வேதாந்த அர்த்தங்கள் ப்ரஹ்ம ஸூ தரங்கள் பதங்களில் உள்ளடங்கி –
கிருபா மாத்திர ஞான அனுஷ்டான ஆசார்யர்களால் -பிரகாசிப்பிக்கிறோம் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -156–அதிகரணங்கள்–545- ஸூ த்த்ரங்கள் –

அத்ர இயமேவ வேத விதாம் ப்ரக்ரியா –இதுவே வேத வித்துக்கள் உடைய பிரகிரியை -சேதன அசேதன விலக்ஷணன் பர ப்ரஹ்மம் என்பது
அசித் வஸ்துந -ஸ்வரூபத்தாலும் ஸ்வாபவத்தாலும் -/ஜடம் பராக் -விகாரங்கள்-சரீர பூதம் –
-ப்ரத்யக் ஆத்மா -பத்தன் முக்தன் நித்யன்–ஞான ஆஸ்ரயம் -ஆத்ம பூதன்-சேதனன் -இவர்களை விட அத்யந்த விலக்ஷணன் –
-ஹேய ப்ரத்ய நீகதவம் -கல்யாணை குணம் -வியாப்பியம் -தாரகம் நியாந்தா சேஷி -இவற்றால் -விலக்ஷணன்
யாதோ பகவதா யுக்தம் -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனால் சொல்லப் பட்டது -15-புருஷோத்தம வித்யை -மூன்று ஸ்லோகங்கள் உதாகரித்து
பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கு -விளம்பம் இல்லா பலன் -அவதார ரகஸ்யமும் இந்த புருஷோத்தம வித்யையும் –
க்ஷரம்-அக்ஷரம் -விட வேறு பட்டவன் -சேதன வர்க்கம் இரு வகை –விகாரம் -ஸ்வ பாவத்தால் –லோகே-சுருதி ஸ்ம்ருதி ரூபமான சாஸ்திரத்தில் என்றபடி -இங்கு –
உத்தம புருஷன் அந்நியன் –பரமாத்மா -உதகரிக்கப் பட்டு -லோகே -சாஸ்திரத்தில் -இப்படி சொல்லப் பட்டதே –
லோக த்ரயம் -சேதன அசேதன -லோகம் -ஆதித்யே –அநு பிரவேசித்து -விபத்து -தாங்கி–ஐஸ்வர்ய நியமித்து-தாதாபி – -அவ்யய -ஒட்டாமல் -தோஷம் தட்டாமல்
இவை எல்லாம் -ஸ்வாபாவிகம்-வந்தேறி இல்லை -ஸ்வ பாவ சித்தம் -யஸ்மாத் விலக்ஷணன் –புருஷோத்தமன் -பிரசித்தி -உடையவன் -இதனால்
வாஸூ தேவ -விஷ்ணு -புருஷோத்தமன் -ப்ரஹ்ம நாராயண சப்தம் -ஸ்ம்ருதி புராண ஸ்ருதிகள் கோஷிக்குமே –
ஸ்ருதி ச -பிரதான க்ஷேத்ர –பயோக பதி -சேஷி -/ குணே ச –சேஷ சேஷி பாவத்துடன் தத்வ த்ரயம்
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் -ஜகத்பதி -தனக்கே தான் நியாந்தா -ஸ்வாமி -ஸூ நிஷ்டன்
அந்தர் பஹிஸ்ஸா தத் சர்வம் வியாப்பிய நாராயண -சர்வ ஆதாரன்-சர்வ நியாந்தா –

———————————

வேதம் நித்யம் அபவ்ருஷேயம்
அஞ்ஞானம் அசக்தி விப்ரலிம்பம் இல்லாமல் –இருக்க உபதேசிக்க -சத்வ ரஜஸ் தமஸ் -மயர்வு –
கர்மா காண்டம் -ப்ரஹ்மா காண்டம் -இஹ பர லோகம் -கர்மா ஞான பாகம் –
பூர்வ கர்மா மீமாம்ஸா ஜெய்மினி -400 ஸூ த்ரங்கள்
ஞான ரூபம் -வேதாந்தம் -பாதராணயார் வேத வியாசர் -545 ஸூ த்ரங்கள் உத்தர மீமாம்சை -சாரீர -சாஸ்திரம் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் நன்றாக கற்றவர்களுக்கு -அநேக பாஷ்யங்களில் இதற்கு ஸ்ரீ பாஷ்யம் -சரஸ்வதி -தேவி
-சாங்க்யன் போன்ற பூர்வ பக்ஷம் நிரசித்து சித்தாந்தம் விளக்கி -வியாசருக்கு அபிமத வேதாந்த வாக்கியங்கள் கொண்டு –
சுருக்கமாக எளிமை படுத்தி வேதாந்த தீபம் -அருளி -அடுத்து –
நம் சித்தாந்தம்மட்டும் அறிவிக்க -எளிமை படுத்தி -வேதாந்த சாரம் —

1-1-11 அதிகரணங்கள் -முதல் 4 -அதிகரணங்கள் சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் -சதுஷ் ஷூத்ரீ -சாஸ்த்ரா ஆரம்ப நிரூபணம் -அடுத்த 7 ப்ரஹ்மம் வரை பர்யாயம் –
அர்த்தவாதம் -கிரியா போதகம் இல்லாமல் உள்ள வாக்கியங்கள் என்பர் -வாக்யார்த்த பதனம் இல்லா வேதாந்த வாக்யார்த்த விசாரம் வேண்டாம் என்பர்
லக்ஷணம் சொல்ல முடியாத -வேதார்த்தம் -என்பர் இரண்டாவது ஆஷேபம் -யாதோ வா இமானி பூதாநி –தத் ப்ரஹ்மா -ஜகத் காரணத்வம் சொல்லுமே சமாதானம் –
அனுமானத்தாலே நிரூபிக்கலாமே லகுவாக -எதற்கு வேதாந்தம் மூன்றாவது ஆஷேபம் –
நையாயிகன்– தார்க்கிகன்-காரயத்வாத்– கார்ய பதார்த்தங்கள் கர்த்தாவை அபேக்ஷித்து இருக்க வேண்டுமே —
கார்ய -காரண -நிரவவய பதார்த்தம் ஸூ ஷ்மம் -கொண்டு ஸ்தூல பதார்த்தங்கள் உண்டாக்க -பரம அணுக்கள் பிரகிருதி போல்வன -என்பர்
-பூமி மலை கடல் அவயவங்கள் உடன் காண்கிறோம் -அனுமானத்தால் கர்த்தா -யதா கடவத் -கடம் த்ருஷ்டாந்தம் –
உபாதானம் உபகரணம் சம்ப்ரதானம்-பிரயோஜனம் -அறிந்தவன் இருக்க வேண்டுமே -சர்வஞ்ஞானாக வேணும் சர்வத்துக்கும் காரணம்
-அறிந்தவாறே செய்யும் சர்வ சக்தனாகவும் இருக்க வேணுமே -அனுமானத்தாலே கல்பிக்கலாமே என்பர் –
சாஸ்த்ரா யோநித்வாத் -சமாதானம் -இரண்டு கடம் இரண்டு கர்த்தா -ஏக கர்த்தா அனுமானத்தால் சாதிக்க முடியாதே
-ஒரே கர்த்தா நிரூபித்தால் தானே சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் ஆகும் -ப்ரஹ்மம் ஏக மேவ அத்விதீயம்
அடுத்து நாலாவது ஆஷேபம் -மற்ற பிரமானங்களால் அறிவிக்க முடியாது என்பதால் மட்டும் வேதாந்த பிரமாணம் கொள்ள வேண்டுமோ
-வேதாந்தம் -சாஸ்திரம் என்று கொண்டு -சாஸ்திரம் புருஷார்த்த சாதனம் அறிவிக்க சாசனம் பண்ண வந்ததே –
விதி நிஷேத ரூபம் கொண்டதே சாஸ்திரம் -ப்ரஹ்மம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி செய்ய சாஸ்திரம் சொல்லாதே –
இதுக்கு சமாதானம் -ஸ்வயம் புருஷார்த்தம் இல்லாதவற்றை தானே விதி நிஷேதம் சொல்லி சாஸ்திரம் -ப்ரஹ்மம் ஸ்வயம் புருஷார்த்தம் –
ப்ரஹ்மா ஞானம் சாத்தியமான புருஷார்த்தம் –
-அடுத்த 7 அதிகரணங்கள் ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணன் -உயர்வற -மூன்று பாதங்கள் -ப்ரஹ்மம் இப்படி பட்டது என்று கிரியை உட்படுத்தாமல்
-அருளிச் செய்தார் -சித்த பரமான வாக்கியம் -அவன் -சாஸ்த்ரத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படும் அவன் -அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மற்று எல்லாம் –
பேச நின்ற –நாயகன் அவனே -சக சப்தம் வேதம் -சாஸ்திர பிரதிபாத்யமான ப்ரஹ்மம் –
சிரேஷ்டா தேஹி –அதிகரண சாராவளி -முதல் பாகம் சிரேஷ்டா -ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தா -ஸ்திதி சம்ஹாரம் உப லக்ஷணம் –

அதிகரணங்களில் வேறு பாடு -4-அத்யாயங்கள் –16-பாதங்கள் வேறு பாடு இல்லை –
திருவாய் மொழி -இத்தை அனைவருக்கும் சுலபமாக காட்டி அருளும் –
முதல் 20 பாசுரங்களாலும் இறுதியில் 70 -பாசுரங்களாலும் சரீரசாஸ்திரம் -க்ரமமாக காட்டி அருளி
ஸ்ரீ பாஷ்யம் புரியும்படி அருளிச் செய்தார் -வேதாந்த சூத்ரங்கள் அர்த்தம் அறிந்து இந்த பலத்தால் வேதாந்த தீபம் சுலபமாக அறியலாம்
16 பாதங்கள் -அர்த்தங்களை அதிகரண சாரா வளி யில் தொகுத்து வெளி இட்டார் தேசிகன் –
16 பிரகாரங்கள் -ஒரு ஸ்லோகத்தால் வெளியிட்டு –
சர்வ ஜகத் காரண பூதன் -சர்வமும் சரீரம் -தன்னை தாங்க அபேஷிக்காமல் -தான் தாங்கி -மூன்றாம் பாதம் -வேதம் இவனையே பிரதிபாதிக்கும் –
அதிரோக அத்யாயம் –விரோதி சலிப்பிக்க முடியாமல் த்ருடமாக ஸ்தாபித்து –ஆபாசத பாதக -சுருதி தர்க்கம் கொண்டு -அசைக்க ஒண்ணாத தன்மை
இரண்டாம் பாதம் -புற சமயங்கள் -நிரசனம் -பாஞ்ச ராத்ர சாஸ்திரம் தெளிவாக இவனைக் காட்டும்
தனது அடியார்களுக்கு ஆப்தன் -ஆகாசம் ஜீவன் இந்த்ரியங்கள் பிராணன் சிருஷ்டித்து
மூன்றாம் அத்யாயம் -தோஷங்கள் அறிந்து -பர ப்ரஹ்மம் அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் கல்யாண குணங்கள் ஒன்றாலே
உபாசனம் குண பேதங்கள் காட்டி -வர்ணாஸ்ரமம் ஆத்மா குணங்கள் சஹகாரி
நான்காம் அத்யாயம் -பக்தி ஆரம்பம் -விரோதியான சஞ்சித கர்மங்கள் நாசம் அடைந்து -பிராரப்தம் ஒன்றே
சரீரம் விட்டு ஆத்மா போகும் பொழுது சூசும்னா நாடி -இத்யாதி உபாசன பலன் -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் காட்டி –
பரமாத்மா உடன் சேர்ந்து பரி பூர்ண சம்பந்தம் பெற்று சாம்யம் அடைகிறான் –
ஸ்ரஷ்டா -சிருஷ்டி கர்த்தா -முதலில் –முதல் அத்யாயம் முதல் பாதம் -இதில் -11 அதிகரணங்கள்-
முதல் 4 அதிகரணங்கள் -சாஸ்த்ரராம்ப–கற்கத் தக்கவை -நான்கு சமாதானங்கள் சொல்லி -அவசியம் கற்கப் பட வேண்டியவை –
ஒரு பசுவைக் கொண்டு வா -சப்தம் -கேட்டு -காம் ஆனயா
சப்த சமுதாயம் -பசுவைக் கட்டு -காம் பதான -பந்தனம் -கோ அர்த்தம் அறிந்தான் -பந்தன ஆனைய கிரியையும் அறிந்து –
கர்ம காண்டம் செயல்பாட்டுடன் இருக்கும் -ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமம் யக்ஜ்ஞதே ததாதி — யாக ஹோம தானாதிகளை புரிந்து கொள்கிறான்
ப்ரஹ்ம காண்டம் -இது போலே இல்லையே -சித்த பரமான வாக்யங்கள் இவை -அவை சாத்திய பரமான வாக்யங்கள்
வேதாந்த வாக்ய விசாரம் வ்யர்த்தம் -என்பர் -காக்கை பல்லை எண்ணிச் சொல்ல முயல்வது போலே -பல்லே இல்லையே –
அதாதோ ப்ரஹ்ம விஜ்ஞ்ஞாசா –முதல் அதிகரணம் -இதனால்
அர்த்தவாத வாக்யங்கள் -என்பர் -கிரியா பாதகங்கள் இல்லாமல் -என்பதால் -பிரயோஜனம் இல்லை -அடுத்த ஆஷேபம் -லஷணம் இல்லை என்பர்
யதோவா இமானி பூதானி –ஜகத் காரணத்வம்-உண்டே சொல்லி ஆஷேபம் நிரசனம் –
இதுக்கு அனுமானமே போருமே வேதாந்த வாக்கியம் -பிருத்யத்வாதி கார்யத்வாதி -கர்த்தா இருக்க வேண்டுமே
நிரவவய ஸூசம பதார்த்தம் -காரணம் –சாவவய ஸ்தூல பதார்த்தங்கள் கார்யம் —
உபாதான உபகரண சம்ப்ரதான பிரயோஜன அபியுக்தன் ஞானம் உள்ளவன் தான் கர்த்தா -சர்வஜ்ஞ்ஞன் சர்வத்தையும் இப்படி
செய்ய அறிந்து -சர்வ சக்தன் -இலகுவான அபிமானத்தால் கர்த்தா கிடைக்குமே –
சாஸ்திர யோநித்வாத் -சமாதானம்
இரண்டு குடங்கள் ஏக கர்த்ருத்வம் சாதிக்க முடியாதே –சமாதானம் -சர்வ வஸ்துக்கள் கர்த்தா ஒன்றே தர்க்கத்தால் சாதிக்க முடியாதே
-வேதாந்த வாக்யங்கள் ஒன்றாலே சாதிக்க முடியும் –
இதர பிரமாணங்கள் அறிவிக்க முடியாதது என்றால்
மட்டும் வேதாந்தம் சாஸ்திரம் -ஒத்துக் கொள்ள வேண்டுமோ -நான்காவது ஆபேஷம் -சாஸ்திரம் புருஷார்த்த சாதனம் பிராப்திக்கு உபயுக்தம் –
இஷ்ட பிராப்தி கர்த்தவ்யம் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அகர்த்ருத்வம் சொல்லவே சாஸ்திரம் -விதி நிஷேதம்
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -வேதாந்தங்களில் இல்லையே -ப்ரஹ்மத்துக்கு சாஸ்திர பிரதிபாதனம் இல்லை என்பர் -நான்காவது ஆபேஷம்
சமாதானம் -ஸுயம் புருஷார்த்தம் இருந்தால் விதி நிஷேதம் வேண்டாம் -ப்ரஹ்மம் ஸுயம் புருஷார்த்தம் தானே –
அடுத்த 7 அதிகரணங்கள் -முதல் பாதம் –
ப்ரஹ்மத்தை கிரியைக்கு உட்படுத்தாமல் –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவனவன் -மயர்வற மதி நலம் அருளினவன் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
சித்த பரம் -சாஸ்த்ரத்தால் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட சத் ப்ரஹ்மா
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் அவனும் -சகா -சப்தமே அவன் அவன் -பேச நின்ற -சிவனுக்கும் —நாயகன் அவனே -அவன் சப்தம் –
அயோக விவச்சேதம்–ப்ரஹ்மத்துக்குத் தான் ஜகத் காரணத்வம்
பிரதிஜ்ஞ்ஞா ஸூத்ரம் -அததோ ப்ரஹ்ம விஜ்ஞ்ஞாச –
உயர்வற உயர் நலன் உடையவன் -வாக்ய யோஜனை –ஏக வாக்யமாக யோஜனை -முதல் அர்த்தம் –
ப்ரஹ்மம் ஞானம் தத்வ ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திர ஞானம் -உண்டாக்கிக் கொண்டு பரம் ப்ரஹ்ம -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம்
மோஷ சாதான பக்தி உண்டாகும் -தேசிகன் –
சித்த பரமான வாக்யங்கள் -க்ரியா பதம் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மத்தைக் காட்டும் ஸ்ருதி வாக்யங்கள் –
ஒரே வாக்யமாகக் கொண்டு முதல் ஸூ தர விவரணம்
பின்ன வாக்யங்களாக பண்ணி அடுத்த மூன்று ஸூ தரங்கள் விவரணம் ‘-ஜன்மாதியச்ய யதகா —அஸ்ய ஜென்மாதி யதகா -ஸூ த்ரம் –
-லஷணம் காட்டும் ஸூ த்ரம் –
அஸ்ய ஜகாத –யதகா –ச விசேஷ வஸ்து -காட்டி -சர்வஜ்ஞ்ஞாத –சர்வ சக்தாத் சத்ய சங்கல்பாத்வாதி சமஸ்த கல்யாண
குணாத்மகனான -சர்வ அந்தராத்மா -ப்ரஹ்மணா -சம்பவம் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் காட்டி அருளி –
குண விசிஷ்டன் –அசாதாராண கல்யாண குணங்கள் உண்டே -இவன் உடையவன் தான் ஜகத் காரண பூதன் –
சாஸ்திர யோநித்வாத் -மூன்றாவது -யாரும் ஒரு நிலையன அறிவரிய எம்பெருமான் -ததாமி புத்தி யோஹம் –
பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து –
சாஷாத் நாராயண தேவ -சாஸ்திர பாணி –
தத் து சமன்வயதாத் -ஸுயம் பிரயோஜனம் -உபாயமும் உபேயமும் அவனே -மயர்வற மதி நலம் அருளினன் அவனே அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
அவனது துயர் அறு சுடர் அடியே உபாயம் ஸுயம் -சித்தம் புருஷார்த்தம் என்பதால் —
தத் து சமன்வயாத் -ஞான விஷய பூதன் மட்டும் இல்லை பரம பிராப்யம் பிராபகமும் அவனே –பிராப்ய பிராபக ஐக்ய ரூபம் –
இந்த நான்கு ஸூ தரங்களும் காட்டுவது போலே திருவாய்மொழி -1-1-1-
விலஷணன்-என்பதைக் காட்ட மேலே 7 அதிகரணங்கள் -சாதாரண சேதன அசேதன அசாதாரண அசேதன சேதன வ்யாவ்ருத்தி காட்டி
ஆகாசம் பிராணன் புருஷன் இந்த்றனைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவன் —
முதல் ஆறு பாசுரங்கள் -இவற்றைக் காட்டும்
ஸ்ரஷ்டா –முதல் அத்யாயம் முதல் பாகம் -11 அதிகரணங்கள் —
5-ஈஷத் அதிகரணம் -முன்பு லஷணம் ஜென்மாதி அதிகரணம் சொல்லி இது ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும் -சேதனம் அசேதனம் போலே இல்லை –
அசேதனம் முதலில் -சாங்க்யன் கபில ஸ்ருதி கொண்டு பலம் மிக்கவன் என்பதால் அத்தை முதலில் நிரசிக்கிறார்
பிரக்ருதியே காரணம் என்பான் –தரித்து சேஷமாக நியமிக்கப் படுவதாக -ஆத்ம சரீர -மூல பிரகிருதி சரீர பூதம் நம் சித்தாந்தம் –
அவனை விலக்கி சாங்க்யன்-பிரக்ருதியே காரணம் என்பான்
ந அசப்தம் அல்ல -சாஸ்த்ரத்தால் சொல்லப் பட்ட தன்மை இல்லை -அனுமானம் கொண்டு சொல்லும் மூலப் பிரகிருதி இல்லை –
சத் விதியை -சதேவ சோம்யே-இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் சத் -என்று -ஒரே பதார்த்தமாக இருந்தது –
-ஐசத -சங்கல்பத்தால் -மூல பிரகிருதி அசேதனம் ஞானம் இல்லையே – –
சேதனன் உண்டே -அவனைக் கொண்டால் என்ன -ஆஷேபிகள் –தைத்ரிய உபநிஷத் -ஆனந்தவல்லி -ஆனந்தமயன் ஜீவன் –
ஜகத் காரணம் சொல்லி உள்ளதே -விஜ்ஞ்ஞானத்தை விட மேம்பட்டவன் -பஹூச்யாம் –
ஆனந்தமய அப்யாசி-பக்த முக்த அவஸ்தைகள் ஆத்மாவுக்கு உண்டே சதம் நூறு மடங்கு -சொல்லி
ஆனந்தம் ஸ்வதா பிராப்தம் இல்லை பரமாத்மாவால் கொடுக்கப் பட்டதே -அவனுக்கு தான் ஸ்வாபாவிக்-ஆனந்தம் உண்டே –
ஆனந்த மயாதிகரணம் -ஆறாவது -இத்தால் ஆத்மாவில் காட்டில் வேறு பட்டவன் -என்று காட்டி அருளி
அசேதன சேதன அசாதாரணம் -ஆதித்ய மண்டல மத்திய வர்த்தி -அந்தராத்மா -சவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி புருஷன் உண்டே
-ஆதித்யா தேச விசேஷம் -மண்டல வாசக சப்தம் இது
இவன் ஜீவன் எனபது பூர்வ பஷி வாதம் –ஹிரண்ய பிரகாசோ –கப்யாசம் புண்டரீகாஷ-சாந்தோக்யம் -ஜீவனுக்கு என்பர்
பரம புருஷன் -தான் -அபக்த பாபப்மத்யம் அகரமா வச்யன் என்பதால் -சித்தாந்தம் -ஜீவனைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவன் –
ஆகாசம் பிராணன் இரண்டையும் அடுத்து சொல்லி -அசாதாராண விசேஷம் -ஆகாசம் பராயணம் -பிராப்ய பதார்த்தம் –
ஆகாச சப்த வாக்கியம் பரமாத்மா பரமாகாசம் -பஞ்ச பூத ஒன்றான ஆகாசம் இல்லை –மூல பிரகிருதி மஹான் -தாமச அஹங்காரம்
-சப்த தன்மாத்ரையில் உண்டான ஆகாசம் என்பதால்
பிராணன் -உத்கீதம் -பிரதிபாதிதமான பிராண தேவதை -சாமான்யமான வாயு இல்லை -பரமாத்மா தான் –
அவனாலே எல்லாம் இயங்குகின்றன –
ஜ்யோதிஸ் -அடுத்து -சாமான்யம் இல்லை அடுத்து –
இந்திர பிரச்னம் தன்னையே -சொல்லிக் கொண்டது -இந்திர பிராணாதிகரணம் -வேறு பட்ட பரமாத்மா –
இந்தரனுக்கு அந்தராத்மாவான பரமாத்மா என்று காட்டி அருளி –
அயோக விவச்சேதம் முதல் பாதம் -சம்பூர்ணம் –அன்யக பரமாத்மா -வேறுபட்டவன் என்று காட்டி அருளி –
மனனக மலமற –இரண்டு வரிகளால் நம் ஆழ்வார் இத்தை காட்டி
ஆகாசாக -சாத்தியம் -பிரசித்த ஆகாசம் இல்லை -கல்வித -பிரகாசிக்கிறான் ஆ எல்லா இடத்திலும் எல்லா காலத்திலும்
எல்லா பிரகாரங்களிலும் சர்வதா -பரம புருஷன் –
அத ஏவ பிராணக –அதே காரணத்தால் -என்றபடி –
முதல் பாசுரம் சொன்ன அவனே -மனனக மலமற-மலர் மிசை எழுதரு -சேதன வ்யாவருத்தன்
மனம் -மணந -அசேதனம் என்பதால் –சங்கல்பிக்கும் ஞானம் நினைவு வியாபாரம் என்பதால் மனம் -உயர்திணை முடிவு
அகம் உட்புறம் -வெளிப்புறம் -நிரவவயம் அணுவான -மனஸ்-இந்த்ரியங்கள் மூலம் வெளிப்பட்டு புற மனம் -அக மனம்
-உள் மனம் -பிரத்யக் வஸ்து ஆத்மாவைக் காட்டும்
அசப்தம் -மூல பிரகிருதி -அனுமானத்தால் அறிந்து கொள்ளப் படுவதால் –
மலம் -ரஜஸ் தமஸ் அசுத்திகள் -ராக த்வேஷாதிகள் -அஷ்ட யோகம் செய்து அறுத்து -த்யான ரூபம் –
மலர் மிசை எழு தரும் மனன் உணர்வு –ஜீவாத்மா சாஷாத்காரம் -யோகத்தால் பரமாத்மாவை சாஷாத் காரம் பண்ண முடியாதே
-யாரும் ஓர் நிலையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் அன்றோ -ஜீவன் தான் விஷயம் -வ்யாவ்ருத்தம்
பொறு உணர்வு அவை இலன் -இந்த்ரியங்கள் ஐம் பொறி -ஐம் புலன் –
இந்த்ரிய ஜன்ம ஞானம் அசேதனம் தன்மையன் அல்லன்
பெரு மதிப்பாமான ரத்னம் -சாணி உருண்டை ஒரே கண்ணால் பார்க்கிறோம் –ஏக ஞான விஷயம் -இது போலே இல்லையே
பிரகிருதி சம்பந்தம் உள்ள ஜீவனை இது அற்றதானால் எப்படி இருப்பானோ அப்படி காண்கிறது யோகத்தால்
ஆனந்தமயன் முக்தன் தானே பக்தன் இல்லையே
பக்த முக்த உபய அவஸ்தையும் உண்டே ஜீவனுக்கு
ஸ்ரஷ்டா பர ப்ரஹ்மமே
அதிகரண சாராவளி -19 ஸ்லோகம் -சங்க்ரஹண் ஸ்லோகம் –
எதோ வா -இமானி பூதானி –தத் ப்ரஹ்ம -மூன்று ஆகாரமும் ஒருவனுக்கே -சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹர்த்தா கர்த்தா ஒருவனே –
சமஸ்த கல்யாண குணவிசிஷ்டன் -சேதன அசேதன விலஷணன் என்றதாயிற்று
இந்த்ரன் மோஷ சாதனம் -மாம் உபாஸ்வ -பிரஸ்ததனுக்கு-சந்திர வம்சம் -சக்ரவர்த்தி – ஹித தமமாக -சொல்லி –
-காரணந்து த்யேயகா -முமுஷூக்களுக்கு உபாசிக்க –
ஆனந்த மயம்-பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் -விஜ்ஞ்ஞான மயன் -ஞானமே நிரூபகம் ஜீவனை விட வேறு பட்டவன் -ஸ்வா பாவிக ஆனந்தம்
அவன் ஒருவனுக்கே -முழு நலம் -உடையவன் -நலம் -ஆனந்தம் பரிபூர்ண நிரவதிக ஸ்வாதீனமான ஆனந்தம் –
அஹம் -இந்த்ரன் அர்த்தம் இல்லை -பிரானணன் அந்தராத்மா பரமாத்வைக் குறிக்கும் –
வாம தேவர் நான் சூர்யன் மனு -அந்தராத்மா -சரீராத்மா பாவம் -குறித்து -என உயிர் -ஆழ்வார் -இத்தையே காட்டி அருளுகிறார் –
எதிர் நிகழ கழிவினும் —முக்காலத்திலும் இனன் இலன் மிகுநரை இலன் –ஒத்தார் மிக்கார் இல்லை
இலனது உடையனது –அந் நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே -அடுத்த பாதம் -அர்த்தம்
தேஹீ –தேஹத்தை உடையவன் –தேஹி -தரித்து நியமித்து தன் பொருட்டே சேஷமாக உள்ளதே சரீரம் -லஷணம் –
தேவ மனுஷ்ய மிருக ஜங்கம சரீரங்களுக்கு பொதுவான லஷணம் -இதுவே -அவன் சர்வ சரீரீ–ஏவிப் பனி கொள்ளும் படி -நியமேன தரித்து சேஷியாக-
தன்னை ஒழிந்த அனைவரையும் சரீரமாக கொண்டவன் -தேஹீ -இரண்டாம் பாதம் -ஆறு அதிகரணங்கள்
சர்வத்ர –இலனது உடையனது என நினைவு அரியவன் -32 வித்யைகள்–சாண்டில்ய வித்யை சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
-எல்லாம் ப்ரஹ்மமே அன்றோ -இதம் சர்வம் ப்ரஹ்மம் கலு-அன்றோ அல்லவா பிரசித்தம்
–சர்வ கந்த சர்வ ரச அநாக்ய அநாதர –
வ்யாவ்ருத்தம் சொல்லிய பின்பு -அபேதம் சொல்வது சரீராத்மா பாவம் என்பதால்
பேத அபேத வாக்கியம் இரண்டுக்கும் பொருந்த
அந்தர்யாமி -உருவினன் அருவினன்
ஒழிவிலன் பரந்த
அந்நலன் உடை
ஒருவன்
நணுகினம் நாமே
நான் வருகிறேன் -ஆத்மா நடந்து வராதே -சரீரம் மட்டும் நடந்து வராதே -பிரிக்க முடியாத -இரண்டையும் நான் சப்தம் உணர்த்தும்
என் உடம்பு என்பதால் நான் வேற என் உடம்பு வேற -அபேத வ்யவஹாரம் தத்ஜலான் -தத் ஜம் -தஸ்மாது ஜாயது-சிருஷ்டி
தல்லம் -அதிலே லயம்
தத் நம் – -ஸ்திரமாக ஜீவித்து -இத்தால் ஸ்திதி சம்ஹாரம் மூன்றுமே அவன் கிரியை என்றபடி -சாந்த உபாச்யை
-சர்வ காலத்திலும் சர்வ பதார்த்தங்களும் இவன் இடம் சம்பந்தம் கொண்டவை -சர்வ அந்தராத்மா
இலனது உடையனது என நினைவு அரியவன்
சர்வத்ர பிரசீத்ய அதிகரணம் பார்த்தோம் –உபாதானத்வம் -காரண கார்ய பாவம் -ஜகத் ப்ரஹ்மத்தின் நாம ரூபங்களே பஹூச்யாம் –
ஹிருதயத்துக்குள் -அந்தர்யாமி அதிகரணம் மேல் உள்ளவை எல்லாம்
சகலமும் சரீரம் -சரீர சரீர பாவம் விவரித்து -அந்தர்யாமி பிராமணம் –வாக்யவர்க்கர் ஜனக ராஜன் சபையில் ப்ரஹ்மத்தின்
ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள்காட்டி –21 அசேதனங்கள் 2 சேதனங்கள் -ஆத்மாவையும் விஜ்ஞ்ஞானத்தையும் வாக்கியம் சொல்லி –
அனைத்துக்கும் அந்தராத்மா -காரண கார்ய ரூபங்கள் பிருத்வி தொடங்கி -அவயகதம் வரை-எல்லா வற்றையும்
ஆகாசம் நீர் -ஒவ் ஒன்றையும் சொல்லி -உள்ளவன் -என்றும் வ்யாபிப்பவன் என்றும் அறியப் படாமல் என்றும் தரித்து
என்றும் நியமித்து என்றும் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் –அந்தர்யாமித்வம் அதிகரணம் ப்ரஹ்மாத்மகம் ஜகத் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய நாம ரூபங்களே
ஜகத் அப்ருக்த் சித்தமாய் இருக்கும் -தாதாம்ய சம்பந்தம் -உண்டே -ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் உண்டே
மூல பிரகிருதி வரை -இப்படி -அசேதன பரம்பரைகளுக்கும் அந்தர்யாமி -ஒவ் ஒன்றுக்கும் சரீரீ சரீர பாவம் –
மேலே ஜீவன் -விஜ்ஞ்ஞானம் இரண்டுக்கும் இப்படியே –
அந்தரா அதிகரணம்
அறிவே இல்லாத வஸ்துக்கள் அறிய மாட்டா சொல்ல வேண்டுமா -அது விசேஷ வாக்கியம் இல்லை -அவைகள் எப்படி அறியாதோ
அது போலே அறிவுள்ள ஜீவனும் அறிய மாட்டான் என்று காட்டவே –
ஒருத்தி -ஒளித்து வளர -விபவ அவதாரத்திலும் அந்தர்யாமித்வம் பட்டது படுவதே நாயனார்
உருவினன் அருவினன் –நம் ஆழ்வார் சேதன -அசேதன அந்தராத்மா –
கண் முதலிய இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கும் ரூபம் போன்றவை உள்ளவை உரு -அல்லவை அரு -அன்றோ –
புலனொடு புலன் அலன் -சம்பந்தம் உண்டாலும் தோஷங்கள் தர்ட்டாதவன் -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரங்கள் இல்லாதவன்
-அத்தா தராதர அதிகரணம் -சகலத்தையும் விழுங்கி -ஓதனமாக கொண்டு மிருத்யுவையும் உண்பவன் –
நக்க பிரானோடு ஓக்கவும் -சர்வ சம்ஹார கர்த்தா -பூர்வ பஷி ஜீவ பரம் -கர்ம பலம் அனுபூவி கிடையாதே –
அத்ரிஷ்டத்வாதி குணகம் அதிகரணம் -இந்த்ரியங்களுக்கு விஷயமாகதவை அதிர்ஷ்டம் -அக்ராஹ்யம் -மனசால் அனுமானிக்க முடியாத வஸ்து –
அகோத்ரம் -அவர்ணம் -நாம ரூபங்கள் அற்றவை –
அசஷூ அச்ரொத்ரம் -ஞான இந்த்ரியங்கள் அற்றவன் -அபேஷிக்காத ஞானம் உடையவன் என்றவாறு
-ச்ருணோதி அகர்ண–கர்மேந்த்ரியங்கள் அபேஷை இல்லாமல் எல்லாம் செய்பவன் -நித்யம் -விபு —
கால தேச வஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் -சர்வ கதம் -ஸூ ஷூஷ்மம்
புலனொடு புலன் அலன் ஒழிவிலன் -ஒழிவு முடிவு தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவிட முடியாதவன் என்றபடி
பரந்த அந்நலன் உடை ஒருவன் -அந்தராதிகரணம் -கம் ப்ரஹ்ம -கம் ப்ரஹ்ம உபாஸ்யம் அவனே உப கோசரம் வித்யை -மோஷார்த்தம்-
கம் -ஆனந்தம் -ரூபமான ப்ரஹ்மம் கம் -ஆகாசம் –உபாஸ்யமான பரம புருஷன் ஆனந்தமயம் ஆகாசமாகவும் இருப்பவன் –
-ஆகாசம் -அளவற்றது என்றபடி -பரந்து -வியாபித்து உள்ளவன் -ஆனந்தத்துக்கு விசேஷணம் -உயர்வற உயர் நலம் என்றபடி
பரந்த அந்நலன் உடை –
மூன்றாம் பாதம் -அநந்ய ஆதாரத்வம் -1-1-4- அவன் இவன் உவன் –அனைத்துக்கும் ஸ்வரூபம் இவனே தரிக்கிறான் –
1-1-5- அனைத்துக்கும் ஸ்திதியும் தனது ஸ்வரூபத்தால் தரிக்கிறான் –
ஜுபுவாத் அதிகரணம் –சதுர்தச புவனங்கள் -பிருத்வி –பூமியும் கீழ் ஏழும் சேர்ந்து -புவ சுவ -அந்தரிஷா லோகங்கள் இடைப்பட்டவை
ஜன தப சத்யம் -ஜூ லோகம் -ஒளி மயமான மேல் உள்ள லோகம் –மூன்றுக்கும் அவனே நியாமகன் –
பூமியில் கடம் -ஏழாம் வேற்றுமை -ஆதார பதார்த்தம் பூமி -ஆதார ஆதேய பாவம் –
சர்வமும் அவனை விட்டு பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் உள்ளவை –ஆதார பூதன் -சஹ பிராணன் போலே –
அவனே அனைத்திலும் கலந்து ஆதாரமாக உள்ளவன் -அவனே உபாச்யன்
அடுத்த பூமாதி கரணம் –அளவு கடந்த ஆனந்த ரூபம் -கொடுப்பவன் -பூமா -யத்ர-அனுபவ மத்யத்தில் ந அந்யத கண்டு கேட்டு
அறிவது இல்லையோ – எல்லா கரணங்கள் மனசால் அனுபவிக்கும் வஸ்துவே பூமா -பூர்ணம் என்றபடி
அளவற்ற ஆனந்த ரூபன் அனுபவம் -என்றபடி
அவா வற சூழ்ந்தானே –விடை அவா காரணம் உந்த அருளிச் செய்த திருவாய் மொழி –பூர்ண வஸ்துவை பாட பூர்ண
அவா வேண்டுமே -சூழ்ந்து அகன்று -தத்வ த்ரயத்தையும் விளாக்கொலை கொண்ட ஆழ்வார் அவா
ஆர்த்த ஸ்வரத்தாலே ஆணை இட்டுக் கூப்பிட நிர்பந்தித்து -முன்னால் எழுந்து அருளினான் –
அவன் இடம் தமது அவாவின் அளவைக் கணக்கிட்டுக் கூறுகிறார்
தகராதிகரணம் அடுத்து -தகர வித்யை ஸ்ருதி வாக்கியம் கொண்டு சர்வத்துக்கும் ஆதாரபூதன் -தனக்கு உள்ளே இருக்கும்
பரமாத்மாவை உபாசிக்க -எங்கும் பரந்து எங்கும் உள் புகுந்து இருப்பவன் ஆனாலும் -எங்கும் உளன் கண்ணன்
நான் அஹம் சப்தத்தாலே பரமாத்மாவை உபாசிக்க வேண்டும் நமக்கு உள்ளே அந்தராத்மாவை –
தேவாதி -சரீரம் -கர்ம -சரீரம் ப்ரஹ்ம புரம் இருப்பிடம் தகர புண்டரீகம் -கீழ் நோக்கி கவிழ்த்த தாமரை போலே
-ஹிருதயம் –அதற்கு உள்ளே ஆகாசம் -இந்த்ரியங்களுக்கு புலன் இல்லாத தத்வம் ஆகாசம்
பிருத்வி -நான்கு இந்த்ரியங்கள் விஷயம் -நீர் -மூன்று -தேஜஸ் -இரண்டு இந்த்ரியங்கள் -வாயு -ஸ்பர்சம் மட்டுமே
ஆகாசம் –காண கேட்க தொட மோந்து பார்க்க முடியாதே -ஒரு த்ரவ்யமாக இருந்து கொண்டே –
ஈஷத் கர்மாதிகரணம் -அடுத்து -பிரச்னோ உபநிஷத் -பிரணவம் கொண்டு உபாசனம்
-ஏக மாத்திர -பிரணவம் -ஏக சக்ரவர்த்தி
தவி மாத்திர பிரணவம் –ச்வர்க்காதி லோக
த்ரி மாத்திர பிரணவம் –முக்தன் ஆகிறான் –அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் –

எங்கே சிருஷ்டித்தது -தன்னுள்ளே -சகல உபநிஷத் சாரம் திருவாய்மொழி
நிர்விகார ஸ்ருதிகள் சமன்வயப்படுத்த -பரிணமிக்கும் பொழுது –
சரீர தோஷங்கள் ஆத்மாவுக்கு போகாதது போலே -ந து திருஷ்டாந்தம் -பரிணாம ஸ்வரூப விகாரங்கள் ஒட்டாதே
சரீராத்மா பாவம் -தேஹீ -காட்டி –
நிமித்வம் –அகில ஹேய பிரத்ய நீக்க சர்வஜ்ஞ்ஞம் சர்வ சங்கல்பத்வாதி விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் அயோக வியச்சேதம் முதல் அதிகரணம்
-சம்பந்தம் இல்லாமையை போக்கி இல்லாமல் இல்லை என்று நிரூபித்து –
அந்யோக வியச்சேதம்-அடுத்த மூன்றும் -தர்மியை தவிர வேறு எதிலும் சம்பந்தம் இல்லை
ஈஸ்வரன் -நிரூபணம் முதலில் பண்ணி அடுத்த அத்யாயம் -விரோதங்கள் போக்கி
ஆக மூவகை காரணமும் அவனே
ஈஸ்வரன் -சேதனன் அசேதனன் மூன்று தத்வங்கள் தானே உண்டு -அவனைத் தவிர வேறு எதற்கும் இல்லை நிரூபணம் –
வ்யதிரிக்த ஒன்றுக்கும் இல்லை -பிரகிருதி புருஷர்களுக்கு இல்லை -அஸ்பஷடமாக-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம-பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் உண்டே
1-3- அ ஸ்பஷ்ட மாக -மேலே —ஜிஹ்வாதிகரணம் —ஜீவா ப்ரஹ்ம லிங்கம் -பூமாதிகரணம் –தகராதிகரணம் —
தானே தனக்கு ஆதாரம்
1-4-ஸ்பஷ்ட வேதாந்த வாக்யங்கள் -சாங்க்யன் பிரதிபாதிப்பதாக மேலாக -அவயகதம் -புருஷம் -சரீரம் -புருஷன் எனபது பரம புருஷனையே
-பரம பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் சொல்லுகிறது படிப்படியாக நிரூபணம் –

சர்வ வாக்யங்களுக்கும் பர ப்ரஹ்மமே -ஸ்ரீ யபதி ஒருவனே ஜகத் காரணம் ஸ்தாபித்து –
ஸ்தூனாதி காரண நியாயத்தால் -விரோதி பரிகாரம் –ஸ்ம்ருதி -முதலில் -கபிலர் -மனு ஸ்ம்ருதி -சதுர்முகன் -பக்த ஜீவன் தான் –
ஸ்ருதி தர்க்க விரோதிகள்-விலஷனாதிகரணம் –
பாஹ்ய விரோதிகள்
குத்ருஷ்டி வாதங்கள் நிரசனம் -பாசுபதி மத நிரசனம் –
பக்தி உபாசனம் -சுபாஸ்ரயம்- திரு மேனியில் பிரீதியும் -முன்னம் வைராக்ய இதர விஷயங்களில் பிறந்து -தைலதாரா பக்தி –
இதன் தோஷங்களையும் -வைராக்ய பாதம் -அவனது நிரதிசய கல்யாண குணங்களையும் -உபய லிங்க பாதம் காட்டி –
பலாதிகரணம் -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் –
குணாதி சம்பவாதிகரணம் –
வர்ணாஸ்ரம -தர்மங்களும் ஆத்மகுணங்கள் விடாமல் அனுஷ்டிக்க -உபாசனத்துக்கு சஹகாரிகள் இவை
ஹிதம் இப்படி சொல்லி -மேலே உபாசகனுக்கு சஞ்சித கர்மங்கள் நீக்கி -பிரபத்தியால் பிராரப்த கர்மங்களையும் போக்கி -தேகாவசனத்தில் பலன் –
பர ப்ரஹ்மத்தின் ப்ரீதி ஒன்றாலே பரம புருஷார்த்தம் —
வாக்யதிகரணம் –மனோதிகரணம் –ஸூ ஷம்னா நாடி அர்ச்சிராதி மார்க்கம் —கதி காட்டி அருளி –
முக்த ஜீவனுக்கு சர்வ பிரகார சாம்ய துல்யம் இல்லை -ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் -ஸ்ரீ யபதித்வம் போன்றவை சொல்லாமல் –
பிரகரணம் சேர ஜகத் காரணத்வம் தொடங்கி-
போக மாத்திர சாம்யம் -உண்டு -ஸ்வரூபன சாம்யம் இல்லை -நச புனராவர்த்ததே -உண்டே -சொல்லி –
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யம் இருப்பதால் சங்கை வர -அத்தை நிரசித்து அருளுகிறார் —
அத்யந்த விலஷணன்-அத்ர இயமேவ -வேத விதாம் பிரக்ரியா -வேத அர்த்த விதாம் என்றவாறு
-வேதம் பிரமாணம் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அறிந்த ஆசார்யர்கள் மார்க்கம்
அசித் வஸ்து –மூல பிரக்ருதியின் பரிமாணங்கள் -இவற்றை விட அத்யந்த விலஷணன் -சேதனன் -எதனால் –
ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் விட -ஞானம் அற்றவை
ஸ்ரீ மான் சிதசித உபாசிதௌ-சிருஷ்டிப்பது அவன் தன பிரயோஜனத்துக்கு -கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி -வாராய் ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆபரணங்கள்
நாஸ்திகர்-ஆஸ்ரித விரோதிகளை அளிக்க திவ்யாயுதங்கள்
வியாபகன் தாரகன் நியாமகன் சேஷி -அவன் -அத்யந்த விலஷணன்-
-இதித அமர கோசம் இத் தாமரை கோசம் தப்பாக நினைந்து தேட -கதை
யத பாகவதா உக்தம் -ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் மூன்று பிரமாணம் – -புருஷோத்தமன் -15–எந்த விதத்தில் வேறு பாடு காட்டி
-லோக்யதே அனன்ய எத்தை கொண்டு அறியப்படுகிறதோ லோக சப்தம் பிரமாணம் -புருஷ சப்தம் சேதனம் –ஷர சர்வாணி பூதானி -பக்த ஜீவன் -அசேதனங்கள் -இத்தால் –
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் -என்றது -அவன் அவதாரத்துக்கு அவதி இல்லையே -என்பதால் -கருணை கிருபை வற்றாதே –
கூடஸ்தர் -தலைவர் மாறு படாதவர் -கொல்லன் பட்டறை -கூடம் -விகாரம் அடையாதே -லோக த்ரயம் -த்ரிவித சேதனங்கள் த்ரிவித அசேதனங்கள் –
உட்புகுந்து –தரித்து -அவிகாராக -நியமித்து -ஈஸ்வரன் -புருஷோத்தமன் –

————————–

அத்ர இயமேவ வேத விதாம் பிரக்ரியா-வேத அர்த்த விதாம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அறிந்த மகா ரிஷிகள் ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள்
அசித் வஸ்துப-ஞானம் அற்ற -பஞ்ச பூதங்கள் -ரூபம் ரசம் கந்தம் சப்தம் ஸ்பர்சம் -பிரகிருதி -பரிணாமம் –
அத்யந்த விலக்ஷணன் -சேதனன்-ஸ்வரூபத்தயா – ஞானம் -உள்ளது -அசித் பரார்த்தம் -கடம் தனக்கு ஞானம் இல்லை –
பரார்த்தகா -இருக்கும் -சதத நித்யம் -கல்விதாம் க்ஷேத்ரம் -அசேதனம்
ஜீவன் -ஸ்வரூபத்தாய வேறு பட்டவன் / ஸ்வபாவதக மாறுபட்டவர் -தர்ம பூத ஞானம் உண்டே –இரண்டாலும் அத்யந்த விலக்ஷணன் –
பிரத்யக் ஆத்மா -அவை பராக் -தன்னுடைய பிரகாசத்துக்கு தானே ஜீவாத்மாக்கு
சேதனன் மூவகை -பாத்தன் முத்தன் நித்யன் -மூவரை விட அத்யந்த விலக்ஷணன் -பர ப்ரஹ்மம் –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்-கல்யாணைக ஏகத்வம்-உபய லிங்கம்

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ மன்னார்குடி ராஜகோபாலாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்யம் மங்கள ஸ்லோகங்கள் –/-1-1-1- – ஸூக போதினி -ஸ்ரீ உ வே கிருஷ்ணமாச்சார்யர் சுவாமிகள் –

June 29, 2017

ஸ்ரீ பாஷ்யம் மங்கள ஸ்லோகங்கள் –

அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேமா பந்காதி லீலே
விநத விவித பூத வ்ராத ரஷைக தீஷே
ஸ்ருதி ஸிரசி தீப்தே ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீநிவாசே
பவது மம பரஸ்மின் ஸேமுஷீ பக்தி ரூபா

ஆசீர்வாதம் -நிர்தேச ரூபம் -நமஸ்கார ரூபம் -மூன்றாலும் அருளிச் செய்கிறார்
அ இதி பகவதோ நாராயணஸ்யா பிரதமாபிதானம்
அகாரம் பிரயுஞ்ஞாநேன கின்நாம மங்களம் ந க்ருதம்
அகாரத்தோ விஷ்ணு ஜகத் உதய ரஷாப்ளய க்ருத்-பட்டர்
ப்ரபத்யே பிரணவாகாரம் பாஷ்யம் –
அகில புவன -அகாரமும்
உக்தம் -அத்யாயம் 3 பாதம்
சர்வம் சமஞ்ஜசம் – முடிவில் மகாரமும் அருளி உள்ளார்
ஆதி -மோஷ பிரதானம் -தனியாகவே அருளுவதால்
ஜகத் உத்பத்தி ஸ்திதி பிராணாச சம்சார விமோச நாதாய -போலேயும்
ஜகத் ஜன்ம ஸ்திதி த்வம்ச மகா நந்தைக ஹேதவே-போலேயும்
உத்பவ ஸ்திதி பிரளய சம்சார நிவர்த்த நைக ஹேது பூத -வேதார்த்த சந்க்ரகம் -போலேயும்
ஆதி -அந்த பிரவேச நியமனாதிகள் –
இதை ஸ்ரீ பாஷ்ய காரரே
ஜகத் உத்பத்தி ஸ்திதி சம்ஹார அந்த பிரவேச நியமனாதி லீலம் -என்று விவரித்து அருளிச் செய்கிறார்-

லீலா சப்தம் பரி பூரணன்
அப்ரமேய அநியோஜ்யச்ச யத்ர காமகாமோ வசீ மோததே பகவான் பூதை பால க்ரீட நகை இவ -மகா பாரதம்
லீலா நாம ஸுவயம் பிரயோஜனதயா அபிமத அநாயாச வியாபார
பஹுஸ்யாம் -உபாதான காரணத்வம்
லீலை -நிமித்த காரணத்வம்
விநத -விசேஷண நதா
வ்ராத -சமுதாயம் சமுகம் கூட்டம்
ஏக தீஷா-த்ருட வ்ரதம் -ரஷகம் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தம் இஷ்ட பிராப்தம்
முதல் அத்யாயம் -சமன்வய அத்யாயம் -இரண்டாவது அதிகரணம் -ஜன்மாத்யதிகரணம் -ஜன்ம ஸ்தேம பங்க –
லீலை -அவிரோதாத்யாயம்
முதல் பாதம் கடைசி அதிகரணம் -பிரயோஜனவத்வாதிகரணம் -லோகவத்து லீலா கைவல்யம் -ஸூத்ரம்
மூன்றாம் அத்யாயம் சாதனாத்யாயம் -விநத பதத்தால் ஸூசிப்பிக்கிறார்
ரஷா பதம் -கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யம் அருளுவதை -நான்காம் அத்யாய சுருக்கம் அருளுகிறார்
ஜகத் காரண த்வ மோஷ பிரதத்வங்கள் -சத்ர சாமரங்கள் போலே பர ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரண சின்னங்கள்
ஸ்ருதி ஸிரசி -பிரமாணம் காட்டி அருளி
விதீப்தே -விசேஷண தீப்தத்வம் -பூர்வ பாகம் தேவாதி ரூபமாகவும் -ஸுவயம் நிரதிசய ஆனந்த மயன்
ப்ரஹ்மணி -சத் ப்ரஹ்மாதி சப்தங்களை குறிக்கும்
ஸ்ரீநிவாசே -விசேஷ பதம் -நாராயண ஆதி சப்தங்களை குறிக்கும்
பரஸ்மின் –பராதிகரணம் -3-2-7-சர்வ உத்க்ருஷ்டன்
உபய லிங்காதி கரணத்தில்
ந ஸ்தானதோபி பரஸ்ய உபய லிங்கம் சர்வத்ரஹி -3-2-11
ஸே மு ஷீ -உபாய ஸ்வரூபம் -சாமான்ய சப்தம்
பக்தி ரூபா -விசேஷ சப்தம்
பக்த்யா து அநந்யயா சக்ய
ஜ்ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பர பக்திக்கு காரண பூதமாயும்
ஜ்ஞான தர்சனாதிகளுக்கு சாதனமான பக்தியும்
மம
அஹம் அஸ்மி அபராதானாம் ஆலயம் -ஸ்வாத்மானம்
பவது உண்டாகட்டும்

————————————————————————————————————————

பாராசர்யா வச ஸூ தாம்
உபநிஷத் துக்தாபிதி மத் யோத்த்ருதாம்
சம்சாராக்நி விதீபந வ்யபகத ப்ராணா த்ம சஞ்ஜீவநீம்
பூர்வாச்சார்ய ஸூ ரஷிதாம்
பஹூ மதி வ்யாகாத தூரஸ்திதாம்
ஆநீதாம் து நிஜா ஷரை
ஸூ மநசோ பௌமா
பிபந்து அந்வஹம்

ஸ்துதி ரூப குரு உபாசநாதி மங்களா சாரமும் அர்த்தாத் செய்யப் பட்டு அருளுகிறார்
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் பகவத் கடாஷத்தால் அல்லது சித்தியாதே என்பதால் முதலில் பகவானை உபாசித்தார்
ஈஸ்வரஸ்ய சௌஹார்த்தம்
யத்ருச்சா ஸூ க்ருதம் ததா
விஷ்ணோ கடாஷம்
அத்வேஷம்
அபிமுக்யம் ச சாத்விகை சம்பாஷணம்
ஷடே தாநி-ஆசார்ய பிராப்தி ஹேதவ-
யஸ்ய தேவே பராபக்தி யதா தேவே ததா குரௌ-

பாராசர்யர்-வியாசர்-பராசரர் புத்ரர் -சஹோவாச வியாச பாராசர்ய-ஸ்ருதி பிரசித்தம்
பாதாராயணர் என்கிற திரு நாமமும் உண்டே
பாராசர மக ரிஷி -சத்யவதி –
ஸூ த்ரம்-என்றாலே ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் ஒன்றையே குறிக்கும் பெருமை உண்டே –

வச ஸூ தாம் –
வச -சப்தம் அதன் அர்த்தம் குறிக்கும்
ஸூ தா -சப்தம் போக்யமாய்-

உபநிஷத் துக்தாபிதி மத் யோத்த்ருதாம் –
உபநிஷத் –
ப்ரஹ்ம விஷயத்வம் சத்வாரகமானது
பகவான் இடத்தில் நெருங்கி வர்த்திப்பதால் உபநிஷத்
விகர்தா கஹநோ குஹ-சகஸ்ரநாமம் -கஹந சப்தம் –
துக்த –
ஷீரம்-சாரமானது
அப்தி –
சமுத்ரம் போல அனந்தங்கள் உபநிஷத் என்கிறார்
மத்யே
முக்யார்த்தம் -சார தமம்
உத்த்ருத –
ஆழமான
ப்ரஹ்மபரம்

சம்சாராக்நி விதீபந வ்யபகத ப்ராணா த்ம சஞ்ஜீவநீம்
சம்சார –
ஜென்மாதி ப்ரவாஹங்கள்
புண்ய பாப கர்மாக்கள்
சம்சார ஏவ அக்நி-
தாப த்ரய ரூபம் -சம்சாரம்
விதீபநம்-
விவிதம் தீபநம்-தாப த்ரயம் மூன்றிலும் சாரீரம் மானசம் வாசிகம் பலவகை பட்டு இருக்குமே

வ்யபகத
வி அப கத -விசேஷதோ அபகத-வ்யாவ்ருத்ததயா துர்தர்ச -தூரத்தில் உள்ளவன் –

பிராண சப்தம் -பரமாத்மாவை குறிக்கும்
பிராண பிராணி நாம் பிராண ஹேது பரமாத்மா
பிராணஸ்ய பிராணா –

அப -ஜ்ஞான தர்சன பிராப்திகளில் ஒன்றையும் லபிக்காமல் அலாபமும் பலவிதமாக இருக்கும் என்றது ஆய்த்து-

சஞ்சீவனம்
ஜீவனம்
கர்ம வாசனை ருசி பிரகிருதி சம்பந்தளோடு போக்கி
கைவல்யமும் இன்றி
மோஷம் அருளி உஜ்ஜீவிக்க செய்பவன்

இத்தால் தர்ம பூத ஞான சங்கோசம் நிவ்ருத்தியை சொல்லிற்று

பூர்வா சார்ய ஸூ ரஷிதாம் –
ஓராண் வழியாக -சத் சம்ப்ரதாயமாக –
உபதேசித்து
ரஷித்து
மேலும் கிரந்தங்கள் சாதித்து அருளி –

பஹூ மதி வ்யாகாத தூரஸ்திதாம் –
முரண்பட்ட வெவ்வேற மதியால்

ஆநீதாம் –
இந்த ப்ரஹ்ம ஸூத்தரத்துக்கு தம் கிரந்தம் விஷயம் என்கிறார் –

நிஷா ஷரை –
ஸூ த்ர அஷரை
மித்யா வாதிகள் அஷரத்துக்கு பொருந்தாத அர்த்தம் பண்ண
ஸூ த்ர அஷரங்களுக்கு பொருந்திய அர்த்தம் அருளப் பட்டது-

ஸூ மனச பௌமா
சாத்விக குணம் நிறைந்த பிராமணர்கள்
நிஷா ஷரம் வேத அஷரம்
திவம் ஸூ பர்ணோ கத்வா சோம மாஹரத் –ஸூபர்ணன் கருத்மான் சோமத்தை கொண்டு வந்தான்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் தம்மை ஸூ பர்ணனாக -தம் இஷ்டம் சித்திக்க கருதி
ஆஞ்சநேயர் சமுத்ரம் தாண்ட ஸூ பர்ணம் இவ ச ஆத்மானம் மேனே ச கபி குஞ்சர -தம்மை நினைத்தது போலே
கருத்மான் உடைய க்ருத்யத்தை ஆரோபணம் பண்ணி
நிஷா ஷரங்களால் அம்ருதத்தை கொடு வந்து அருளினார்

————————————————————————————————–
ஸ்ரீ பகவத் போதாயனர் அருளிச் செய்த விஸ்தாரமான ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர விருத்தியை
பூர்வர்கள் சுருக்கமாக அருளிச் செய்து உள்ளார்கள்
அவர்கள் மதத்தை அனுசரித்து ஸூ தரத்தில் உள்ள அஷரங்களுக்கு வியாக்யானம் பண்ணுகிறோம் என்று அருளிச் செய்கிறார்
ஸூ த்ர அஷராணிவ்யாக்யாஸ்யந்தே
அக்லேசம் அபிப்ரேத்ய அஷர சப்த
அதாவது
அனாயசமமாக -பிரகிருதி பிரத்யயங்களுக்கு அர்த்தம் சொல்லப் படுகிறது என்று தாத்பர்யம்

அத ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா
கர்ம விசாரத்துக்கு பிறகு
ப்ரஹ்ம விஷயத்தில் இச்சை பண்ண வேண்டும்
அத்ர அயம் சப்த ஆனந்தர்யே பவதி –
அத்ர
வேதத்தின் உத்தர பாக விசார ரூபமான
ப்ரஹ்ம மீமாம்ச ஆரம்ப ஸூ த்தரத்தில் -என்று அர்த்தம்
அத
பூர்வ வ்ருத்தமான வெல்லாம்
அத
மங்கள -அனந்தர-ஆரம்ப -கார்த்ஸ்ன்யே–முழுமையும் -அதோ -இதி அமர
ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாசை யானது முழுவதும் செய்யத் தக்கது -பொருந்தாது

அத சப்த வ்ருதச்ய ஹேது பாவே -என்று தொடக்கி அத சப்தார்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
பூர்வ மீமாம்ச விசார அநந்தரம் –
ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா தர்மியை சொல்லுகிறது
அத -சாத்தியத்தை சொல்லுகிறது –
ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா கர்த்தவ்யம் கர்ம விசாரச்ய பூர்வ வ்ருத்தத்வாத் –
அல்ப அஸ்த்ர பலத்வாத் -கேவல கர்ம ஜ்ஞானச்ய
அத அத சப்தங்கள் இரண்டும் பிரயோஜனம் உள்ளவை
ஆபாத ப்ரதீதி -மேல் எழுந்த வாரியாக உண்டாகும் ஜ்ஞானம் –
சாம்சாரிக்க பலனில் நிர்வேதம் உள்ளவனும்
அநந்த ஸ்திர பலமான மோஷத்தில் விருப்பம் உடையவனும்
இந்த சாஸ்த்ரத்தை அதிகரிப்பதற்கு -அப்யசிப்பதற்கு -அதிகாரி -என்றது ஆயிற்று –

சாங்க சப்தேன-அங்கத்தோடு கூடிய -அநந்த ஸ்திர பல ஆபாத
ப்ரதீதி -நிச்சயம் இல்லாத சம்சய விபரீதங்கள் உடன் கூடிய ஞானம்
அதிகத அல்ப அஸ்த்ர பல ஜ்ஞானச்ய -கேவல கர்ம இதி ஜ்ஞானம் யஸ்ய ஸ
அநந்த ஸ்திர பல ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா-அநந்த ஸ்திர பல ரூபச்ய ப்ரஹ்மண வ-இத்யர்த்த –
அதிகத அல்ப அஸ்த்ர பல கேவல கர்மஜ்ஞானதயா சஞ்சாத மோஷ அபிலாஷச்ய
ப்ரஹ்மணோ -ஷஷ்டி விபக்தி -சம்பந்த சாமான்ய அர்த்தம்
ப்ரஹ்மணி-இதி கர்மணி ஷஷ்டி
தாபத் த்ரயத்தால் பீடிக்கப் பட்டவனுக்கே ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞ்ஞாசா கர்த்ருத்வம்
ப்ரஹ்மத்திற்கே கர்மத்வம்
ஸ்வபாவத நிரஸ்த நிகில தோஷ கந்த அநவதிக அதிசய அசந்க்யேய கல்யாண குணகண
அபிதீயதே
யே நா ஷரம் புருஷம் வேத சத்யம் ப்ரோவாச தாம் தத்வதோ ப்ரஹ்ம வித்யாம் –
சர்வத்ர ப்ருஹத்வ குண யோகேன ஹி ப்ரஹ்ம சப்த
குண யோகம் ப்ரஹ்ம சப்தத்தில் முக்கியம்
மற்ற இடத்தில் கௌணமாகவும் இருக்கும்
ப்ருஹத்வாத் ப்ருஹ்மணத்வாத் ச தத் ப்ரஹ்ம இதி அபிதீயதே
ஸ்வரூபேணகுணைச்ச ப்ரூஹத்வம் புருஷோத்தமன் ஒருவன் இடத்திலேயே உள்ளது

அஜ -சர்வேஸ்வர
ச ச சர்வேஸ்வர ஏவ –
தஸ்மாத் அந்யத்ர தத் குண லேச யோகாத் ஔபசாரிக
தாபத்ரயா துரை அம்ருதத்வாய ச ஏவ ஜிஜ்ஞாச்ய –
ஜ்ஞாதும் இச்சா ஜிஜ்ஞாஸா
இஷ்யமாணம் ஞானம் இஹ அபிப்ரேதம்
சர்வே வேதா யத்பதம் ஆமநந்தி
வேதைச்ச சர்வை அஹமேவ வேத்ய-ஸ்ரீ கீதை 15-15

——————————————————–

கண்ணன்  கழலினை
நண்ணும் மனமுடையீர்
எண்ணும் திரு நாமம்
திண்ணம் நாரணனே
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -நான்கு அத்யார்த்தங்கள்-சொல்லுமே
அவனே பராத்பரன்
வேறு யாரும் இல்லை
உபாயம்
பலம்
நான்கும் சொல்லும்
வேதார்த்த தீபம் -சுருக்கமான சொல்லும்
அரையர் பாடினால் அவன் ஆடுவானே
திரு நாராயண அரையர் ஜனாதிபதி விருது  பெற்று விருதுக்கு சிறப்பு அளித்தார்
மனு சொன்னதையே விசாகம் சொல்லி அருளுகிறார்-

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்
அவனை த்யானம் செய்து பரம புருஷார்த்தம்
ஜகத் காராணான அவனையே த்யானித்து பரம புருஷார்த்தம் அடைவோம் இதுவே சுருக்கம்

சமுத்திர கடலில் சிந்தோ பிந்து
ஓங்காரம் -அஷ்டாச்சரம் -ஜகதாச்சார்யன் –
அயோக விவச்சேதம் சங்கு வெளுப்பு பரமாத்மா ஜகத் காரணம் ஏவ
அந்யோக விவச்சேதம் -மற்றவைகள் இல்லை
விஷய வாக்கியம் -சம்சயம் –
12 உபநிஷத் நமக்கு முக்கியம்
ஸ்பஷ்டமாக -பரமாத்மாவைக் குறிக்கும் ப்ரஹ்ம விதியை 32  உண்டு -பரமாத்மா ஏவ ஜகத் காரணம்

அவிரோத -ஜகத் காரணம்
கர்த்தா -நான் இல்லை
கை -நெஞ்சு -பிரேரணை வேறு யாரோ -நான் அல்ல –
விதி நிஷேதங்கள் சாஸ்த்ரங்களில் உண்டே

சம்பந்தம் -உண்டே காட்டி
பிரகிருதி -ஜீவாத்மா -அன்வயச்சேதம்
சங்கு வெளுப்பு பால் வெளுப்பு
அவன் ஒருவனே ஜகத் காரணம் –
காரணத்து த்யேய
ஸ்வரூபம் -கோத்வம்ஞான ஸ்வரூபம் ஞான  ஆஸ்ரயம்
பரமாத்மாவிடம் ஆசை கொண்டு இதர விஷய விரக்தி உபய லிங்க  பாவம்
அகில ஹேய ப்ரத்ய நிகம்-கல்யாண ஏக குணா திகன்
சத் -பூர்த்தி தே-
தேகாந்தரம் அடையும் பொழுது -நவ த்வாரம் -வழியே போனால் மோஷம் இல்லை
பூமாதி -ஸ்வர்க்க லோகம்-புண்ய பாபங்கள் பந்துகள்இடமும் சத்ருக்கள் இடமும் சேரும்
காலம் –
பேத அபேத ஸ்ருதிகள்
பலாத்யாயம் -நான்கு பாகங்கள் –
அர்ச்சிராதிகதி -ப்ரஹ்மானுபவம்-உபாயம் மீண்டும் சொல்லி
உபாசன வித்தை பலத்துடன் சேர்த்து சொல்ல
வாக்யாஞானத்தால் மோஷம் என்பர் அத்வைதி
பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம்  தான் பலத்துக்கு காரணம் காட்ட
ஞான விசேஷம்
அவிச்சின்ன தைலதாராவத் வேதனம் -உபாசானம் –

வேதனம் ஞானம் பர்யாய சப்தம் -தைலதாராவதி -உபாசனம் -ஞான விசேஷம் அவிச்சினமான சிந்தனை
பசு -வாலில் ரோமம் உள்ள -நிரூபணம் -பொதுவாக –
சாஷாத்காரம் -தர்சன சாமாத்காரம் -சரீர அவசானம் வரை
மனஸ்-ப்ரஹ்மம் பூர்வ பஷம்
மனதை ப்ரஹ்மம் என்று உபாசனம் பண்ணு -அந்தர்யாமி தேவதை –
நாயகனாய் -கோயில் காப்பானையும் வாசல் காப்பானையும் -நந்த கோபனையும் -நந்த கோபன் குமாரனையும் –

பாபம் புண்யம் அவன் நிக்ரஹம் அனுக்ரஹம் -பிராணன் -சூஷ்ம-லயம் வித்வான் -அவித்வான் -சமம்-

தத் அதிகம -பக்தி உபாசனம் பின்பு உத்தர பூர்வாக அகம் அச்லேஷ வினாசௌ-அகம்  -பாபம் ப்ரஹ்ம ஸூ த்த்ரம் –
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் -ஆண்டாள்
சஞ்சித பிராரப்த
அனுதாபம் கூட இல்லாமல்
சரீராந்த பிராரப்தம் சஞ்சிதம் நீக்கி -இத்தை சரீர அவசானம் வரை போக்கி -அபராத ஷாமணம்
க்ருத்தமான் –பாகவத அபசார -போன்ற எட்டு வகை
அமர்யாதா -பொறுமைக்கு இலக்கு
தெரிந்து செய்து அனுதாபம் செய்யாமல்
சகல பிரமான தாத்பர்யம் -பெரிய  வாச்சான் பிள்ளை –
பகவானை அறியாதவன் -அப்படி சரணாகதனாக இருக்க மாட்டான்
அப்படி ஒருக் கால் இருந்தால் -அபசாரம் -பாகவத அபசாரம் பாகவதர் இடமே மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்
சர்வ அபதாரான் ஷமஸ்வ -பூர்வாகம் -வர்த்தமான சரீரம் ஒன்றையுமே –
அனுதாப படாமல் உத்தர ராகம் -இத்துடன் சேர்த்து அனுபவித்து கொள்ள வைக்கிறான் -சாந்தோக்யம் -ஒட்டு ப்ரஹ்ம ஸூ த்திரம் -போய பிழையும் புகு தருவான் நின்று
அழித்து விலக்கி-பம்சர் மாரீசன்ஒட்டி  சுபாஹூ  அழித்தது போலே -வேம் கடங்கள் மேல் வினை முற்றவும் சாரா -நம் ஆழ்வார் –

அம்சாதி கரணம் -அம்சம் -ஜீவாத்மா அம்சமே ஏன் எனில் -வேறு பட்டதே –வேறுபட்டதில் வேறுபட்டதே அன்யதாச -ஓன்று என்பதால்
நூல்கள் வேஷ்டி -அம்சம்
விசிஷ்ட வஸ்துவுக்கு விசேஷணங்கள் ஒவ் ஒன்றும் அம்சம் –
பகுதியாக இருக்கும்
சரீராத்மா பாவம்
சித் அசித் விசிஷ்ட பிரமத்துக்கு அம்சம்
அத்வைதி த்வைதி  எல்லாரும் பூர்வ பஷி
அபேத சுருதி -பேத சுருதி இல்லை சொல்ல வந்தது
பேசி அப்புறம் இல்லை சொல்ல வந்தது
இருப்பதை தானே நிஷேதிக்க வேண்டும் அத்வைதி
த்வைதம் -சர்வாத்மா பேதம்
நாம் விசிஷ்ட அத்வைதம் -கூடி இருக்கும் பாவத்தில் ஒன்றாக இருக்கும்
ராஜா வேலைக்காரன் வந்தால் ராஜா வந்தான் சொல்வார் அமுக்கியம் -என்பர் த்வைதி
நாநா– அன்வயாதி ஸ்ருதி வாக்ய விரோதி நீக்க அம்சம் வியாசர்
குற்றம் வாராது சரீரம் ஆளுக்கு ஆத்மாவில் ஒட்டாதே
ப்ரஹ்மா அவயவம் இருந்தால் தானே அம்சம் –
ஜீவாத்மாவுக்கு சரீரம் அம்சம்
சித் அசித் பிரிவுகள் யுண்டே-பேத ஸ்ருதிகள் வந்ததே இவற்றின் பேதம் சொல்ல  வந்ததே

அம்சம் கொண்டே இரண்டு வாதங்களைக் கண்டித்து அருளினார்-

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே கிருஷ்ணமாச்சார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ தைத்ரிய உபநிஷத் —

June 12, 2017

ஸ்ரீ ரெங்க ராமானுஜ முநி வியாக்யானம் -விசிஷ்டாத்வைத பரமாக -எல்லா உபநிஷத்துக்களுக்கும் -அனுக்ரஹித்துள்ளார்
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் இரண்டும் ஸ்ரீ ராமானுஜர் அருளிச் செய்துள்ளார்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம் அருளிச் செய்துள்ளார்
வைசம்பாயனர் ஆச்சார்யர் -யாஜ்ஜ்வல்க்யர் -சிஷ்யர் –/ வசிஷ்டர் கூப்பிட போக முடியாமல் பிராயச்சித்ததுக்கு வேதம் உருப்போட சொல்ல
அகங்காரத்துடன் சிஷ்யர் பேச -கோபித்து -கற்றுக் கொடுத்ததை கக்கி போகச் சொல்ல -அது தான் கிருஷ்ண யஜுர் வேதம்
வேதத்தை வீணாக்கக் கூடாது -என்று பக்ஷிகள் -ரூபத்தில் சிஷ்யர்கள் -த்த்ரி -பெயர் காரணம்
வாஜசநேயம் சுக்ல யஜுர் வேதம் —
நான்கு பாகம் -சிஷா வல்லி- /ஆனந்த வல்லி-ப்ரஹ்ம வல்லி என்றும் சொல்வர்-ப்ரஹ்மம் ஆனந்த ஸ்வரூபம் /-
பிருகு வல்லி காரணத்வம் சொல்லி -த்யானம் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்மம்-
ஆரம்பம் பிருகு -சுக்ரன் பிள்ளை -வருணன் பிள்ளை -பிருகு /
நாராயண வல்லி-
சாமஹிஹி உபநிஷத் -சிஷா வல்லி -/ தேவதா தர்ப்பயாமி ஆவணி அவிட்டம் சொல்லுவோம் இந்த பெயர்களை /
வாருணி உபநிஷத் -ஆனந்த வல்லி -பிருகு வல்லி
யாஜ்ஜி உபநிஷத் -நாராயண வல்லி –
சிஷா வல்லி -கற்கும் வழிமுறை சொல்லும் –வித்யை தங்கும் வழி-எழுத்து சப்தம் சேர்க்கை சிஷா –
வர்ண மாலை -33-எழுத்துக்கள் -வேதத்தில் -சுரம் அறிந்து சொல்லவும்
அனுஷ்டான முறைகளும் -ஆத்மகுணம் வளர்க்கவும் –
சிஷ்ய கத ஞானம் தானே வித்யை -ஆச்சார்யர் இடம் மட்டும் இருந்தால் வித்யை ஆகாதே –

—————————–

ஷந்நோ மித்ர ஷம்வருண ஷந்நோ பவத்வர்யமா ஷந்ந இந்த்ரோ பரிஹஸ்பதி ஷந்நோ விஷ்ணுருருக்ரம–
நமோ ப்ரஹ்மணே நமஸ்தே வாயோ த்வேமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்மாஸி த்வாமேவ ப்ரத்யக்ஷம்
ப்ரஹ்ம வதிஷ்யாமி றதம் வதிஷ்யாமி ஸத்யம் வதிஷ்யாமி
தந்மாமவது தத்வக்தாரமவது அவது மாம் அவது வக்தாரம் (ஸத்யம் வதிஷ்யாமி இதி பஞ்ச ச)-৷৷1.1.1৷৷

ஷந்நோ மித்ர ஷம்வருண -சம்-ஸூ கம் கொடுக்கட்டும் -மித்ரன் -பகல் இரவு மாறவும் பிராண வாயு கொடுப்பவன் ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் கொடுக்கட்டும்
ஷந்நோ பவத்வர்யமா -அர்யமா தேவதை -குறைவான தேவர்களை வைத்து ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற முயல வேணும் –
காற்று அடைக்க jack உபயோகித்து செல்லும் இடத்துக்கு போக வேண்டுமே -ஞானம் பெற அரியமா தேவன்
ஷந்ந இந்த்ரோ பரிஹஸ்பதி -பலம் பெற இந்திரன்
ஷந்நோ விஷ்ணுருருக்ரம–வாக்கு பெற ப்ருஹஸ்பதி
நமோ ப்ரஹ்மணே நமஸ்தே வாயோ -வாயு பகவான் அக்ஷரங்கள் கூட்டி வேதம் –
த்வேமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்மாஸி -நீ தானே ப்ரத்யக்ஷம் வாயு ஸ்பர்சிக்கலாமே –
த்வாமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்ம வதிஷ்யாமி றதம் வதிஷ்யாமி ஸத்யம் வதிஷ்யாமி –நீயே ரிதம்–நீயே சத்யம் –
இரண்டும் உண்மை -எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அது ரிதம் -உலகம் பயன்படுத்தப்படும் உண்மை சத்யம் -கொஞ்சம் வாசி –
வியவகார உண்மை என்றபடி -பொய்மையும் வாய்மை இடத்து ஆகும் -பசு மாட்டை அடிக்க -வந்தவன் இடம் இல்லை -சொல்வது ரஷிக்க-
தந்மாமவது தத்வக்தாரமவது -என்னை ரஷி ஏன் ஆச்சார்யரை ரஷி
அவது மாம் அவது வக்தாரம் (ஸத்யம் வதிஷ்யாமி இதி பஞ்ச ச)-

——————————–

ஷீக்ஷாம் வ்யாக்யாஸ்யாம வர்ண ஸ்வர மாத்ரா பலம் ஸாம ஸம்தாந இத்யுக்த ஷீக்ஷாத்யாய ৷৷1.2.1৷৷(ஷீக்ஷாம் பஞ்ச)

எழுத்துக்கள் மாத்திரைகள் சுரம் அறிந்து கொள்ள வேண்டுமே -பிரமாதம் கவனக் குறைவு கூடாதே –
ஆறு அங்கங்கள் -வேதத்துக்கு -வர்ணம் -ஸ்வரம் -மாத்ரா -பலம் -சாம -சந்தானம் –
சிஷா -வியாகரணம் -சந்தஸ் -ந்ருத்தம்-உள்ளுறை பொருள்-உக்த்தத்துக்குள் என்றவாறு -ஜோதிஷம் –கல்பம் -பிரயோகம் சொல்லும் –
வர்ணம் அகராதிகள்–63 -64-வகைகள் என்பர் / ஸ்வர -உதாத்தம் -அநுதாத்தம் -உயர்த்தி மெதுவாக நடுவாக
மாத்ரா -தீர்க்கம் இரண்டு மாத்திரை -நீட்டி குறுக்கி கால அளவு
பலம் பிரயத்தன விசேஷம் அழுத்தி சொல்வது
சாமம் -சமமாக- ஒழுங்காக சொல்வது —
சந்தானம் சம்ஹிதா சேர வேண்டிய முறை
வேத ஸ்வரூபன் தானே -பழுது இல்லாமல் சொல்ல வேண்டும்

————————

ஸஹ நௌ யஷ ஸஹ நௌ ப்ரஹ்மவர்சஸம் அதாத ஸ் ஹிதாயா உபநிஷதம் வ்யாக்யாஸ்யாம பஞ்சஸ்வதிகரணேஷு
அதிலோக மதிஜ்யௌதிஷமதி வித்யமதி ப்ரஜமத்யாத்மம் தாமஹாஸ் ஹிதா இத்யாசக்ஷதே–৷৷1.3.1৷৷

ஸஹ நௌ யஷ -சேர்ந்து யசஸ் கிட்டட்டும்
ஸஹ நௌ ப்ரஹ்மவர்சஸம் -ப்ரஹ்ம தேஜஸ் ஞானம் வரட்டும்
அதாத ஸ் ஹிதாயா உபநிஷதம் வ்யாக்யாஸ்யாம பஞ்சஸ்வதிகரணேஷு-ஆகையால் அதற்க்கு பின்பு
உலகம் -ஜோதி ஞானம் பிரஜை -சரீரம் பற்றி மேலே ஐந்து அதிகரணங்கள் –
பூர்வ ரூபம் உத்தர ரூபம் சாந்தி சந்தானம் நான்கையும் ஐந்திலும் வைக்க வேண்டும் -ஆக -20-விஷயம்

அதாதிலோகம் பரிதிவீ பூர்வரூபம் த்யௌருத்தரரூபம் ஆகாஷ ஸந்தி வாயு ஸந்தாநம் இத்யதிலோகம் –৷৷13.2৷৷

லோகத்தில் -பூர்வம் பிருத்வி -மேலே அந்தரிக்ஷம் உத்தர ரூபம் -சந்திக்கும் இடம் -ஆகாசத்தில் /
சந்தானம் வாயு தானே சந்திக்கப் பண்ணும் -லோக லக்ஷணம் இது

அதாதிஜ்யௌதிஷம் அக்நி பூர்வரூபம் ஆதித்ய உத்தரரூபம் ஆப ஸந்தி வைத்யுத ஸந்தாநம் இத்யதிஜ்யௌதிஷம்–৷৷1.3.3৷৷

ஜோதி -அக்னி பூர்வ ரூபம் –ஆதித்யன் உத்தர ரூபம் -தொடர்பு சந்தி தண்ணீர் –
பாடபாக்கினி-சமுத்திரத்தில் குதிரை முகத்தில் –வயிற்றில் ஜாடராகினி –
மின்னல் தானே சேர்த்து வைக்கும் –

அதாதிவித்யம் ஆசார்ய பூர்வரூபம் அந்தேவாஸ்யுத்தரரூபம் வித்யா ஸந்தி ப்ரவசந் ஸந்தாநம் இத்யதிவித்யம்–৷৷1.3.4৷৷

படிப்பு -வித்யை ஞானம் -ஆச்சார்யர் பூர்வம் -தொடங்க வேண்டும் -சிஷ்யன் உத்தர -விடாமல் சொன்னதை கேட்டு இருக்க வேண்டும் –
தொடர்பு வித்யை -சிஷ்ய கத ஞானம் -சேர்த்து வைப்பது உபதேசம் தானே பிரவசனம் தானே
நம்மாழ்வார் மதுரகவி போலே

அதாதிப்ரஜம் மாதா பூர்வரூபம் பிதோத்தரரூபம் ப்ரஜா ஸந்தி ப்ரஜநந் ஸந்தாநம் இத்யதிப்ரஜம்–৷৷1.3.5৷৷

பிரஜைகள் -மாதா பூர்வ ரூபம் -பிதா உத்தர ரூபம் -குழந்தைகள் – கர்ப்ப உத்பாதம் சேர்த்து -தலை முறை –

அதாத்யாத்மம் அதரா ஹநு பூர்வரூபம் உத்தரா ஹநுருத்தரரூபம் வாக் ஸந்தி ஜிஹ்வா ஸந்தாநம் இத்யத்யாத்மம் இதீமா மஹாஸ ஹிதா–৷৷1.3.6৷৷

வாய்க்கு கீழே அதரா ஹனு -மேல் தாடை உத்தர ரூபம் -வாக்கு தானே சேரும் இடம் -நாக்கு சேர்த்து வைக்கும் -வாக்கும் நாக்கும் –

ய ஏவமேதா மஹாஸ் ஹிதா வ்யாக்யாதா வேத ஸம் தீயதே ப்ரஜயா பஷுபி ப்ரஹ்மவர்சஸேநாந்நாத்யேந ஸுவர்க்யேண லோகேந
(ஸம் திராசார்ய பூர்வரூபமித்யதிப்ரஜம் லோகேந-)৷৷1.3.7৷৷

இந்த சேர்க்கை வேதம் -அறிந்தவன் -மக்கள் செல்வம் -பசு செல்வம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் -ஸ்வர்க்கம் பெறுகிறான்

——————————————–

யஷ்சந்த ஸாமரிஷபோ விஷ்வரூப சந்தோப்யோத்ய மரிதாத்ஸம்பபூவ ஸ மேந்த்ரோ மேதயா ஸ்பரிணோது அமரிதஸ்ய தேவதாரணோ பூயாஸம்
ஷரீரம் மே விசர்ஷணம் ஜிஹ்வா மே மதுமத்தமா கர்ணாப்யாம் பூரி விஷ்ருவம் ப்ரஹ்மண கோஷோஸி மேதயா பிஹித ஷ்ருதம் மே கோபாய -৷৷1.4.1৷৷

பிரணவ உபாசனம் பற்றி சொல்லும் மந்த்ரங்கள் –
யஷ்சந்த ஸாமரிஷபோ விஷ்வரூப –சந்தஸ் ஸூ க்களுக்கு தலைமை -ரிஷபம் -விஸ்வத்தை உருவமாக
சந்தோப்யோத்ய மரிதாத்ஸம்பபூவ –அமிர்தம் பகவான் இடம் அவதாரம்
ஸ மேந்த்ரோ மேதயா ஸ்பரிணோது -எனக்கு மேதையை ஞானத்தை கொடுக்கட்டும் –ஏகாக்ர சித்த ஞானம் வேண்டும்
வேத அத்யயனம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அறிந்து உபாசனம்
அமரிதஸ்ய தேவதாரணோ பூயாஸம்–தரிக்க வேண்டும் -வந்த ஞானம் -யோக க்ஷேமம் வஹாம் யஹம் போலே –
ப்ரஹ்மத்திலே நிலை நின்ற ஞானம் வேண்டும் -மற்று ஒன்றினைக் காணாவே –இதுவே பூமா —
பிரார்த்திக்கிறோம் பிரணவத்தின் இடமே இந்த நிஷ்டையை
ஷரீரம் மே விசர்ஷணம் -ஆரோக்யம் பலம் வேண்டுமே –சரீரம் தர்ம சாதனம் தானே –
ஜிஹ்வா மே மதுமத்தமா -நாக்கு இனிமையாக பேச வேண்டும் -மதுரகவி போலே -இந்த கவி பாடும் பரம கவிகள் போலே -நாலு கவி பெருமாள் போலே –
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்த வேண்டுமே -பாவின் இன் இசை மேவி திரிய வேண்டுமே -நாவில் தேன் ஒழுகட்டும்
கர்ணாப்யாம் பூரி விஷ்ருவம் -காதுகள் ப்ரஹ்மம் பெருமையையே கேட்கட்டும் -கேளாச் செவிகள் செவி அல்லவே –
ப்ரஹ்மண கோஷோஸி மேதயா பிஹித -ப்ரஹ்மத்துக்கு கோசம் -சுருக்கு பை போலே அன்றோ பிரணவம் -வைரவம் அவன் –
கோபால ராம ரத்னம் -திரு மந்த்ரம் சுருக்கு பை -ஆச்சார்யர் இத்துடன் அருளுகிறார் -யாருக்கும் தெரியாத ரஹஸ்யம் –
பெருமை கௌரவம் -ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் உண்டே திரு மந்திரத்தில் -ப்ரஹ்மமே அடக்கம் அன்றோ -இதற்குள் –
ஷ்ருதம் மே கோபாய -உபதேசம் பெற்ற அர்த்தங்கள் தங்கும் படி அருள வேண்டும் –

ஆவஹந்தீ விதந்வாநா குர்வாணா சீரமாத்மந வாஸா் ஸி மம காவஷ்ச அந்நபாநே ச ஸர்வதா ததோ மே ஷ்ரியமாவஹ
லோமஷாம் பஷுபி ஸஹ ஸ்வாஹா ஆமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா விமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா ப்ரமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா
தமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா ஷமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா யஷோ ஜநேஸாநி ஸ்வாஹா ஷ்ரேயாந் வஸ்யஸோஸாநி ஸ்வாஹா
தம் த்வா பக ப்ரவிஷாநி ஸ்வாஹா ஸ மா பக ப்ரவிஷ ஸ்வாஹா தஸ்மிந் ஸஹஸ்ரஷாகே நிபகாஹம் த்வயி மரிஜே ஸ்வாஹா
யதாப ப்ரவதா யாந்தி. யதா மாஸ அஹர்ஜரம் ஏவம் மாம் ப்ரஹ்மசாரிண தாதராயந்து ஸர்வத ஸ்வாஹா ப்ரதிவேஷோஸி
ப்ர மா பாஹி ப்ர மா பத்யஸ்வ விதந்வாநா ஷமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா. (தாதராயந்து ஸர்வத ஸ்வாஹைகே ச)-৷৷1.4.2৷৷

இனி ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ தேவியிடம் பிரார்த்தனை இதில் –
ஆவஹந்தீ விதந்வாநா -செல்வத்துக்கு அபிமானி தேவியே -ஞானம் -அனுஷ்டானம் -செல்வம் வேண்டுமே –
யாகம் தபஸ் கர்மம் செய்ய வேண்டிய செல்வம் அருள வேண்டும் -பணம் வகுத்து ஆனந்தம் பெருக்க வேண்டும் –
பணம் மட்டும் பெருக்கி ஆனந்தம் குறைய கூடாதே -குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் -கைங்கர்யம் செய்யும் ப்ரபன்னர் குலம் –
குர்வாணா சீரமாத்மந -வஸ்திரம் பிரார்த்தனை –
வாஸா் ஸி மம காவஷ்ச -பசு செல்வம்
அந்நபாநே ச ஸர்வதா -அன்னம் பானம் பிரார்த்தனை -மோக்ஷம் பெரும் வரை இருக்கும் காலத்துக்கு இவை வேண்டுமே –
ததோ மே ஷ்ரியமாவஹ-செல்வம் அருளுவாய்
லோமஷாம் பஷுபி ஸஹ ஸ்வாஹா -ஆமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா– விமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா
ப்ரமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா-தமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா -ஷமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா –
எல்லா திக்குகளில் இருந்தும் -சிஷ்யர்கள் என்னை அடைய வேண்டும் -வித்யா உபாசனம் சிஷும் கத ஞானத்துக்கு தானே பெயர் -போதயந்த பரஸ்பரம் –
யஷோ ஜநேஸாநி ஸ்வாஹா –யஜஸ் -கீர்த்தி -வரட்டும் -உபாசனம் -வித்யை -பரப்புவதால் வரும் புகழ் –
தர்ம ரீதியால் வாழ்வதால் வரும் புகழ் -நின் கீர்த்தி கனி –கீர்த்திமை பாடிப் போய் —
ஷ்ரேயாந் வஸ்யஸோஸாநி ஸ்வாஹா-செழிப்பாக உள்ளவர்களுள் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்
தம் த்வா பக ப்ரவிஷாநி ஸ்வாஹா -பக தேவனே நீ என்னை அடைய வேண்டும்
ஸ மா பக ப்ரவிஷ ஸ்வாஹா -நாம் விட்டுப் பிரியாமல் இருக்க வேண்டும்
தஸ்மிந் ஸஹஸ்ரஷாகே நிபகாஹம் த்வயி மரிஜே ஸ்வாஹா–ஆயிரம் சாகைகள் கொண்ட பிரணவமே
ஓங்கார பிரபவ வேதா -ஆலமர் வித்தை யாரும் குறளானான்-
யதாப ப்ரவதா யாந்தி. யதா மாஸ அஹர்ஜரம் ஏவம் மாம் ப்ரஹ்மசாரிண -அறிந்தவை எல்லாம் சிஷ்யருக்கு கொடுக்க வேண்டும் –
மேல் தண்ணீர் கீழே கொட்டுமா போலே – பிரயத்தனம் இல்லாமல் ஆவலோடு சிஷ்யர்கள் வர வேண்டும்
முதுமை தானே வருவது போலே -இன்னும் ஒரு த்ருஷ்டாந்தம்
தாதராயந்து ஸர்வத ஸ்வாஹா ப்ரதிவேஷோஸி ப்ர மா பாஹி ப்ர மா பத்யஸ்வ –
விதந்வாநா ஷமாயந்து ப்ரஹ்மசாரிண ஸ்வாஹா. (தாதராயந்து ஸர்வத ஸ்வாஹைகே ச)-
அருகில் உள்ள ஓங்காராமே என்னை சரணாகதன் ஆக்கி அருளுவாய்

———————————————-

பூர்புவ ஸுவரிதி வா ஏதாஸ்திஸ்ரோ வ்யாஹரிதய தாஸாமுஹ ஸ்மைதாம் சதுர்தீம் மஹாசமஸ்ய ப்ரவேதயதே
மஹ இதி தத்ப்ரஹ்ம ஸஹ ஆத்மா அங்காந்யந்யா தேவதா பூரிதி வா அயம் லோக புவ இத்யந்தரிக்ஷம் ஸுவரித்யஸௌ லோக மஹ இத்யாதித்ய
ஆதித்யேந வாவ ஸர்வே லோகா மஹீயந்தே பூரிதி வா அக்நி புவ இதி வாயு ஸுவரித்யாதித்ய மஹ இதி சந்த்ரமா சந்த்ரமஸா வாவ ஸர்வாணி ஜ்யோதீ்
ஷி மஹீயந்தே பூரிதி வா றச புவ இதி ஸாமாநி ஸுவரிதி யஜூ் ஷி மஹ இதி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மணா வாவ ஸர்வே வேதா மஹீயந்தே பூரிதி வை ப்ராண
புவ இத்யபாந ஸுவரிதி வ்யாந மஹ இத்யந்நம் அந்நேந வாவா ஸர்வே ப்ராணா மஹீயந்தே தா வா ஏதாஷ்சதஸ்ரஷ்சதுர்தா
சதஸ்ரஷ்சதஸ்ரோ வ்யாஹரிதய தா யோ வேத ஸ வேத ப்ரஹ்ம ஸர்வேஸ்மை தேவா பலிமாவாஹந்தி–৷৷1.5.1 – 1.5.3৷৷
(அஸௌ லோகோ யஜூ் ஷி வேத த்வே ச)৷৷

வியாக்ருதி உபாசனம் இதில் -பூ புவ சுவ மகா நான்கும் -தயிர் தாழி கடைந்து வெண்ணெய் போலே -ரிக் சாம யஜுர் வேதம் அகாரம் உகாரம் மகாரம்
முன்பு பூ புவ சுவ மூன்றும் -இவற்றுள் இருந்து மூன்று அக்ஷரங்கள் –
பூர்புவ ஸுவரிதி வா ஏதாஸ்திஸ்ரோ வ்யாஹரிதய தாஸாமுஹ ஸ்மைதாம் சதுர்தீம் -நாலாவது கலந்து பிரதானம்
மஹாசமஸ்ய ப்ரவேதயதே–மகாசமாய ரிஷி
மஹ இதி தத்ப்ரஹ்ம ஸஹ ஆத்மா -அந்தராத்மா இதுவே
அங்காந்யந்யா தேவதா -மற்றவை எல்லாம் அங்கங்கள்
ஒன்றும் தேவும் இத்யாதி -பரன் திறம் அன்றி பல்லுலகீர் தெய்வம் மற்று இல்லை
பூரிதி வா அயம் லோக –கண்ணால் பார்க்கும் லோகமே பூ
புவ இத்யந்தரிக்ஷம் –நடு லோகம் -ஆகாச வெளி
ஸுவரித்யஸௌ லோக –மேல் உலகம்
மஹ இத்யாதித்ய-நாலாவது ஆதித்யன் என்று நினைத்து த்யானம் முதல் நிலை -மஹா ப்ரஹ்மம் அறிய இப்படி படிப் படியாக வேதம் கூட்டிச் செல்லும்
இப்படி உபாசனம் பண்ண பண்ண –
ஆதித்யேந வாவ ஸர்வே லோகா மஹீயந்தே -சர்வ லோகங்களும் சிறப்பு ஆதித்யனால் போலே ப்ரஹ்மத்தால்
ஸ்தூலா நியாயம் -தெரிந்த ஒன்றின் மூலம் -அருந்ததி காட்டுவது போலே
பூரிதி வா அக்நி -அடுத்த உபாசனம் -இரண்டாவது நிலை
புவ இதி வாயு
ஸுவரித்யாதித்ய –கீழே சொன்ன சூர்யன் ஒரு நிலை கீழே இங்கு -கொதிக்கும் அன்றோ -இரவில் கண்ணுக்கு இல்லையே -ப்ரஹ்மம் ஒப்புமைக்கு சந்திரன்
மஹ இதி சந்த்ரமா
சந்த்ரமஸா வாவ ஸர்வாணி ஜ்யோதீ் ஷி மஹீயந்தே -எல்லா ஜ்யோதிஸ் ஸூ க்களும் குளிர்ச்சி சந்திரன் மூலம் தானே
பூரிதி வா றச -ருக்கு வேதம்
புவ இதி ஸாமாநி –சாம வேதம்
ஸுவரிதி யஜூ் ஷி -யஜுஸ் வேதம்
மஹ இதி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மணா வாவ ஸர்வே வேதா மஹீயந்தே –ப்ரஹ்மத்தாலே தானே வேதம் சிறப்படையும் –
மூன்றாவது உபாசனம் இது -அடுத்து அறிந்த ஒன்றை மீண்டும் காட்டும்
பூரிதி வை ப்ராண-பிராணனை நினைத்து
புவ இத்யபாந –அபான வாயு
ஸுவரிதி வ்யாந -வ்யான வாயுவை
மஹ இத்யந்நம் அந்நேந வாவா ஸர்வே ப்ராணா மஹீயந்தே–அன்னம் தான் ப்ரஹ்மம் -புரிய வைக்க –
தா வா ஏதாஷ்சதஸ்ரஷ்சதுர்தா
சதஸ்ரஷ்சதஸ்ரோ வ்யாஹரிதய தா யோ வேத
ஸ வேத ப்ரஹ்ம ஸர்வேஸ்மை தேவா பலிமாவாஹந்தி–
(அஸௌ லோகோ யஜூ் ஷி வேத த்வே ச)৷৷
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உயர்த்தியாக சொல்லி -ஒப்புமை காட்ட முடியாத ப்ரஹ்மத்தின் உண்மை நிலை வேதாந்தம் அறிவிக்கும் –
ராமன் குணம் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் ஒரு உதாரணம் இருக்கலாம் -அனைத்தும் ஒரே காலத்தில் பெருமாள் ஒருவர் இடம் தானே -அதே போலே இங்கும்
ஆதித்யன் -சந்திரன் -வேதம் -அன்னம் இவற்றுள் உள்ள நன்மைகள் எல்லாம் ப்ரஹ்மத்தின் இடம் உண்டே –
புத்தியை இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழுத்து நிறுத்த வேண்டும் –
தஸ்ரஷ்சதுர்தா-இப்படி நான்கு நான்கு -16-அறிந்து உபாசித்தால் ப்ரஹ்மம் அறிவான் -தேவதைகள் உபகாரம் செய்வார்கள் –
அங்கங்கள் தானே ப்ரஹ்மத்துக்கு இவர்கள் நல்ல காற்று வீசும் -பிராணிகள் பயம் வேண்டாம் –
மூப்பு வராது தேக சக்தி கொடுப்பார்கள் -இவை தன்னடையே சித்திக்கும்

———————————————————-

ஸ ய ஏஷோந்தர்ஹரிதய ஆகாஷ தஸ்மிந்நயம் புருஷோ மநோமய அமரிதோ ஹிரண்மய அந்தரேண தாலுகே
ய ஏஷ ஸ்தந இவாவலம்பதே ஸேந்த்ரயோநி ய த்ராஸௌ கேஷாந்தோ விவர்ததே வ்யபோஹ்ய ஷீர்ஷகபாலே பூரித்யக்நௌ ப்ரதிதிஷ்டதி
புவ இதி வாயௌ ஸுவரித்யாதித்யே மஹ இதி ப்ரஹ்மணி ஆப்நோதி ஸ்வாராஜ்யம் ஆப்நோதி மநஸஸ்பதிம் வாக்பதிஷ்சக்ஷுஷ்பதி
ஷ்ரோத்ரபதிர்விஜ்ஞாநபதி ஏதத்ததோ பவதி ஆகாஷ ஷரீரம் ப்ரஹ்ம ஸத்யாத்ம ப்ராணாராமம் மந ஆநந்தம்
ஷாந்தி ஸமரித்தமமரிதம் இதி ப்ராசீந யோக்யோபாஸ்ஸ்வ–৷৷1.6.1 – 1.6.2৷৷
(வாயாவமரிதமேகம் ச)

ஸ ய ஏஷோந்தர்ஹரிதய ஆகாஷ -த்யானம் பண்ண ஆரம்பித்த பின்பு -ஹ்ருதய கமலம் -தஹாராகாசம் –
தஸ்மிந்நயம் புருஷோ மநோமய –மனத்தால் பிடிக்க முடியும்
அமரிதோ -அமிர்தம்
ஹிரண்மய -நிறைந்த சோதி வெள்ளம் பொன் மயம்
அந்தரேண தாலுகே–அனுக்ரஹித்து -பாப புண்யங்கள் தொலைத்து -தாலேலோ -பாடும் இடம் -நடுவில் ஜிஹ்வா நாக்கு
ய ஏஷ ஸ்தந இவாவலம்பதே -மாட்டு மடி போலே தொங்கும்
ஸேந்த்ரயோநி -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் செல்லும் இடம் -இது தான் -கீழ் நாக்கு இதுக்கு மட்டுமே பயன் -பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்ட –
கீழே வந்து ஹிருதய கமலம் -101-நாடியைச் சொல்லுகிறது என்றுமாம் -ஸூ ஷூம்நா நாடி –
ய த்ராஸௌ கேஷாந்தோ விவர்ததே –பிரம்மன் ஈசன் தலைவன் பர ப்ரஹ்மம் அமர்ந்து -வெளிச்சம் காட்டும் வழித்துணை பெருமாள் –
வ்யபோஹ்ய ஷீர்ஷகபாலே -கபாலம் உடைத்து
பூரித்யக்நௌ ப்ரதிதிஷ்டதி-நான்கு தேவதைகள் உதவும் -பூ அக்னி லோகம்
புவ இதி வாயௌ ஸுவரித்யாதித்யே மஹ இதி ப்ரஹ்மணி –ப்ரஹ்ம லோகம் வரை –கூட்டிப் போகும் —
12-லோகங்கள் தாண்டுவோம்- அர்ச்சிராதி கதி சிந்தனம் நித்யம் வேண்டுமே /
ஆப்நோதி ஸ்வாராஜ்யம் –ஸ்வராட்-சம்சாரம் விடுதலை -கர்மா கட்டுக்கள் இல்லை
ஆப்நோதி மநஸஸ்பதிம் -தன் மனசுக்கு தான் பத்தி ஆவான் இப்பொழுது தான் ஆகிறான் –
வாக்பதிஷ்சக்ஷுஷ்பதி ஷ்ரோத்ரபதிர்விஜ்ஞாநபதி ஏதத்ததோ பவதி –வாக்குக்கும் பதி/
கண்ணுக்கும் -காதுக்கும் புத்திக்கும் பதி இப்பொழுது தான் ஆகிறான் -ஞானத்தால் இந்திரியங்கள் வசம்
ஆகாஷ ஷரீரம் ப்ரஹ்ம ஸத்யாத்ம ப்ராணாராமம் மந ஆநந்தம்
ஷாந்தி ஸமரித்தமமரிதம் இதி ப்ராசீந யோக்யோபாஸ்ஸ்வ–
(வாயாவமரிதமேகம் ச)
ப்ரஹ்மம் -தெய்வீக ஒளி –ஸத்ய-நித்யர் -ஆத்மா -முக்தர் -பிராணா ஆராமம்-இருவருக்கும் பிராணன் போலே -ப்ரஹ்மம் –
பகவான் ஆகிற தோட்டத்தில் இவர்கள் அனுபவிப்பார்கள்
ஸத்யாத்ம ப்ராணாராமம்-முக்தாத்மாவை இப்படி சொல்கிறது
இத்தைப் போலே நினைத்து உபாசகியானம் பண்ணுவாய் என்று உபதேசம் –

——————————————————–

பரிதிவ்யந்திரக்ஷம் த்யௌர்திஷோவாந்தரதிஷா அக்நிர்வாயு ராதித்யஷ்சந்த்ரமா நக்ஷத்ராணி ஆப ஓஷதயோ வநஸ்பதய ஆகாஷ ஆத்மா
இத்யதிபூதம் அதாத்யாத்மம் ப்ராணோ வ்யாநோபாந உதாந ஸமாந சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம் மநோவாக் த்வக் சர்ம மா் ஸ் ஸ்நாவாஸ்திமஜ்ஜா
ஏதததி விதாய றஷிரவோசத் பாங்த்கம் வா இத் ஸர்வம் பாங்த்கேநைவ பாங்த்க் ஸ்பரிணோதீதி. (ஸர்வமேகம் ச)৷৷1.7.1৷৷

பாந்த உபாசனம் –30-ஐந்து ஐந்தாக -சரீர ஆத்ம

பரிதிவ்யந்திரக்ஷம் த்யௌர்திஷோவாந்தரதிஷா –கீழ் லோகம்- ஆகாசம் ஸ்வர்க்கம்- நான்கு திசை- நடுவில் உள்ள நான்கு திசைகள்
அக்நிர் வாயு ராதித்யஷ்சந்த்ரமா நக்ஷத்ராணி –அடுத்த ஐந்து
ஆப ஓஷதயோ வநஸ்பதய ஆகாஷ ஆத்மா–தண்ணீர் மூலிகை –இப்படி ஐந்தும்
இத்யதிபூதம் -இயற்க்கை -மூன்றாக பிரித்து -15-விஷயங்கள் -மேலே வேறே -15-
அதாத்யாத்மம் ப்ராணோ வ்யாநோபாந உதாந ஸமாந
சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம் மநோவாக் த்வக் -இந்திரியங்கள்
சர்ம மா் ஸ் ஸ்நாவாஸ்திமஜ்ஜா-தோல் –எலும்பு மஜ்ஜை
ஏதததி விதாய றஷிரவோசத் பாங்த்கம் வா இத் ஸர்வம் பாங்த்கேநைவ பாங்த்க் ஸ்பரிணோதீதி. (ஸர்வமேகம் ச)৷৷
உபாசித்து -ப்ரஹ்மம் அங்கங்கள் இவை என்று உணர்ந்து –
இவற்றை நினைத்து பாது காத்து சுற்று சூழல் பாதிக்காமல் இருக்க வேண்டுமே

——————————————

ஓமிதி ப்ரஹ்ம ஓமிதீத் ஸர்வம் ஓமித்யேத தநுகரிதிர்ஹ ஸ்ம வா அப்யோஷ்ரா வயேத்யாஷ்ராவயந்தி ஓமிதி ஸாமாநி காயந்தி
ஓ் ஷோமிதி ஷஸ்த்ராணி ஷ் ஸந்தி ஓமித்யத்வர்யு ப்ரதிகரம் ப்ரதிகரிணாதி ஓமிதி ப்ரஹ்ம ப்ரஸௌதி ஓமித்யக்நி ஹோத்ர மநுஜாநாதி
ஓமிதி ப்ராஹ்மண ப்ரவக்ஷ்யந்நாஹ ப்ரஹ்மோபாப்நவாநீதி ப்ரஹ்மைவோ பாப்நோதி–৷৷1.8.1৷৷

பிரணவத்தை கொண்டாடும் மந்த்ரம் -பிரணவமே ப்ரஹ்மம் -சாதனதயா -அடையாளம் என்பதாலும்
ஓமிதி ப்ரஹ்ம
ஓமிதீத் ஸர்வம் –
ஓமித்யேத தநுகரிதிர்ஹ ஸ்ம -அனுமதிக்கவும் ஓம்
வா அப்யோஷ்ரா வயேத்யாஷ்ராவயந்தி -ஆவாஹனம் -ருக்கை ஒத்துக் கொண்டு -அனுமதி –
ஓமிதி ஸாமாநி காயந்தி–சாமவேதம் உத்கீதா பிரணவம்
ஓ் ஷோமிதி -ஆனந்தப் பட்டால் போலே -மோதம் ஆமோதம்
ஷஸ்த்ராணி ஷ் ஸந்தி ஓமித்யத்வர்யு ப்ரதிகரம் ப்ரதிகரிணாதி ஓமிதி ப்ரஹ்ம ப்ரஸௌதி ஓமித்யக்நி ஹோத்ர மநுஜாநாதி
ஓமிதி ப்ராஹ்மண ப்ரவக்ஷ்யந்நாஹ ப்ரஹ்மோபாப்நவாநீதி ப்ரஹ்மைவோ பாப்நோதி
ருக்கு -எஜமான் -ப்ரம்மா ஸ்தானம் -ப்ருஹஸ்பதி தப்பு இல்லாமல் சொல்வதைப் பார்க்க –
படிக்க ஆரம்பிக்கும் பொழுதும் இத்தை சொல்லி ஆரம்பம் –

————————————————————-

றதம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச ஸத்யம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச தபஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச தமஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச
ஷமஷ்ச ஸ்வாத்யாய-ப்ரவசநே ச அக்நயஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச அக்நிஹோத்ரம் ச ஸ்வாத்யாய-ப்ரவசநே ச அதிதயஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச
மாநுஷம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச ப்ரஜா ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச ப்ரஜநஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச ப்ரஜாதிஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச
ஸத்யமிதி ஸத்யவசா ராதீதர தப இதி தபோநித்ய பௌருஷிஷ்டி ஸ்வாத்யாய ப்ரவசநே ஏவேதி நாகோ மௌத்கல்ய தத்தி தபஸ்தத்தி தப–৷৷1.9.1৷৷

றதம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச –கற்றல் கற்ப்பித்தல்-உண்மை
ஸத்யம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே –சம தர்சனம் இங்கு -ருதம் சத்யம் கீழே வேறே பார்த்தோம் –
ச தபஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே -காய சோஷணம் பட்டினி -ஏகாதசி விரதம் –
ச தமஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச-இந்திரியங்கள் அடக்கி -இருந்தால் தான் கற்கவும் கற்ப்பிக்கவும் முடியும் -சமம் தமம்
ஷமஷ்ச ஸ்வாத்யாய-ப்ரவசநே –உள் வெளி இந்திரியங்கள்
ச அக்நயஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே –அக்னி
ச அக்நிஹோத்ரம் ச ஸ்வாத்யாய-ப்ரவசநே ச -நித்ய கர்மாக்கள் விடாமல்
அதிதயஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச–விருந்து ஓம்பி
மாநுஷம் ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே –பித்ருக்கள்
ச ப்ரஜா ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே –குழந்தைகள்
ச ப்ரஜநஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே -உத்பத்தி
ச ப்ரஜாதிஷ்ச ஸ்வாத்யாயப்ரவசநே ச–பேரன் பேத்திகள் -ப்ரஹ்மசர்ய விரதம் தொடங்கி-தாத்தா வானாலும் படிக்கவும் சொல்லிக் கொடுக்கவும் வேண்டுமே
ஸத்யமிதி ஸத்யவசா ராதீதர தப இதி -தாதீதரர் சொல்லும் வார்த்தை –சத்யம் முக்கியம்
தபோநித்ய பௌருஷிஷ்டி ஸ்வாத்யாய ப்ரவசநே -பௌருஷிசொல்லும் வார்த்தை –தபஸ் உயர்ந்தது
ஏவேதி நாகோ மௌத்கல்ய தத்தி தபஸ்தத்தி தப–நாகோ மௌத்கல்ய-கற்பித்தலும் கர்ப்பித்தலும் தான் பிரதானம்

——————————————————

அஹம் வரிக்ஷஸ்ய ரேரிவா கீர்தி பரிஷ்டம் கிரேரிவ ஊர்த்வ பவித்ரோ வாஜிநீவ ஸ்வமரிதமஸ்மி த்ரவிண் ஸவர்சஸம்
ஸுமேதா அமரிதோக்ஷித இதி த்ரிஷங்கோர்வேதாநுவசநம்–৷৷1.10.1৷৷

அஹம் வரிக்ஷஸ்ய ரேரிவா –நான் மரத்தை வெட்டுபவன் -சம்சாரம் அஹங்காரம் போன்றவற்றை –
இத்தை அறிந்து -அஹங்காரம் மமகாராம் ஒழித்து –
கீர்தி பரிஷ்டம் கிரேரிவ -புகழ் மேரு சிகரம் போலே பெருகும்
ஊர்த்வ பவித்ரோ வாஜிநீவ ஸ்வமரிதமஸ்மி –பரமாத்வா ப்ரீதிக்கு பாத்திரம் ஆவேன் -மிக உயர்ந்த தூய்மை அடைந்து
த்ரவிண் ஸவர்சஸம் ஸுமேதா அமரிதோக்ஷித -தங்கம் போலே தேஜஸ் -ப்ரஹ்மத்துக்கு பரம போக்யம்-
இதி த்ரிஷங்கோர்வேதாநுவசந-
த்ரிசங்குவின் வேத வசனம்

—————————————————

வேதம் அநூச்யா ஆச்சார்யோந் தேவாஸினம் அநு சாஸ்தி
சத்யம் வத தர்மம் சர ஸ்வாத்யாயாந் மா ப்ரமத
ஆச்சார்யாய பிரியம் தனம் ஆஹ்ருத்யா பிரஜா தந்தும் மா வ்யவச்சேத் ஸீ
சத்யான்ன ப்ரமதி தவ்யம்-தர்மான்ன ப்ரமதி தவ்யம்-குசலான்ன ப்ரமதி தவ்யம்
பூத்யை ந ப்ரமதி தவ்யம்-ஸ்வாத்யாய ப்ரவச நாப்யாம் ந ப்ரமதி தவ்யம்
தேவ பித்ரு கார்யாப்யாம் ந ப்ரமதி தவ்யம்-மாத்ரு தேவோ பவ-பித்ரு தேவோ பவ -ஆச்சார்ய தேவோ பவ-அதிதி தேவோ பவ –
யாந்ய நவத்யாநி கர்மாணி-தாநி சேவிதவ்யாநி -நோ இதராணி-யாந்யஸ்மாக ஸூ சரிதாநி -தாநி த்வயோ பாஸ்யாநி
நோ இதராணி யே கே சாஸ்மச்ச் ரேயா சோ ப்ராஹ்மணா -தேஷாம் த்வயா சநே ந ப்ரஸ்வசி தவ்யம் ஸ்ரத்தயா தேயம்
அஸ்ரத்தயா தேயம் -ஸ்ரியா தேயம் -ஹ்ரியா தேயம் -பிரியா தேயம் -சம்விதா தேயம் –
அத யதி தே கர்ம விசிகித்சா வா வ்ருத்த விசிகித்சா வா ஸ்யாத்
யே தத்ர ப்ராஹ்மணாஸ் சம்மர்சிந -யுக்தா ஆயுக்தா -அலூஷா தர்ம காமஸ்ஸ் யு
யதா தே தத்ர வர்தேரந் ததா தத்ர வர்தேதா -அதாப்யாக்யாதே ஷூ
யே தத்ர ப்ராஹ்மணாஸ் சம்மர்சிந -யுக்தா ஆ யுக்தா அலூஷா தர்ம காமஸ்ஸ் யு
யதா தே தத்ர வர்தேரந் ததா தத்ர வர்தேதா –
ஏஷ ஆதேஷ ஏஷ உபதேச ஏஷ வேத உபநிஷத் ஏதத் அநு சாசனம் -ஏவம் உபாசி தவ்யம் -ஏவம் உசைதது பாஸ்யம்
ஷந்நோ மித்ர ஷம்வருண ஷந்நோ பவத்வர்யமா ஷந்ந இந்த்ரோ பரிஹஸ்பதி ஷந்நோ விஷ்ணுருருக்ரம–
நமோ ப்ரஹ்மணே நமஸ்தே வாயோ த்வேமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்மாஸி த்வாமேவ ப்ரத்யக்ஷம்
ப்ரஹ்ம வதிஷ்யாமி றதம் வதிஷ்யாமி ஸத்யம் வதிஷ்யாமி
தந்மாமவது தத்வக்தாரமவது அவது மாம் அவது வக்தாரம்
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி –

உபதேசம் ஆரம்பம் –
வேதம் அநூச்யா ஆச்சார்யோந் தேவாஸினம் அநு சாஸ்தி –வேதம் உச்சாரணம் அநுச்சாரணம் ஸ்ருதி ஸ்ரவண ஜனக ஜன்ய ஞானம்
அந்தேவாசி -கூடவே இருக்கும் சிஷ்யன் -கடைசி வரை உபதேசம் படி வாழ்பவன் -குரு ரேவ பரம் தெய்வம் தனம் பாராயணம்-மதுர கவி ஆழ்வார் நிஷ்டை
கால் வாசி -ஆச்சார்யர் மூலம் -சக சிஷ்யர்கள் இடம் இருந்து கால் வாசி -வாழ்க்கை மூலம் கற்று கால் வாசி -காலப்போக்கில் கடைசி கால் –
கடாக்ஷ மூலமே கற்க முடியும் கால ஷேபம்-பகவத் விஷயம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ரகசிய த்ரயம் -ஆ முதல்வன் -இவன் என்று –
சத்யம் வத -சத்யமே பேசு -முதல் உபதேசம் –மெய்யானை மெய்ய மலையானை -/ சத்தியம் -சத் தி யம் மூன்றும் ஜீவாத்மா அசேதனம் இரண்டையும் நியமனம்
தர்மம் சர -தர்ம மார்க்கம் -ஆதாரம் -வேத போதிதம் –இதம் குரு -கரோமி -செய்யாதே விலகவும் வேண்டும் -கிருத்ய கரணம் அக்ருத்ய அகரணம்
ஸ்வாத்யாயாந் மா ப்ரமத–கவனக்குறைவால் விட்டு விடாதே -வேத அத்யயனம்
ஆச்சார்யாய பிரியம் தனம் ஆஹ்ருத்யா -ஆச்சார்யருக்கு பிரியமானவற்றை கொடுக்க வேண்டும் –
மட நாராய் -என் காதல் என் துணைவருக்கு உரைத்தியாகில் -பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணத் தருவேன் –
பிரஜா தந்தும் மா வ்யவச்சேத் ஸீ -நூல் -அறுக்காமல் -சந்ததி இருக்க தக்ஷிணை
சத்யான்ன ப்ரமதி தவ்யம்-தர்மான்ன ப்ரமதி தவ்யம்-குசலான்ன ப்ரமதி தவ்யம்–சத்தியத்தில் தர்மத்தில் இருந்து நழுவாமல் -உண்மை பிரியம் -பேச வேண்டுமே
தர்மத்தில் நிலை நிற்க வேண்டும் -காணாமல் கோணாமல் கண்டு சந்தியாவந்தனம் –
குசலம் மங்கள கார்யங்கள் விடாமல் கோலம் இடுதல் திரு விளக்கு -அக்னி கார்யம் விடாமல் -நித்ய திரு ஆராதனம் விடாமல்
பூத்யை ந ப்ரமதி தவ்யம்-சம்பாதிக்கும் கார்யம் விடாமல் யாகம் தர்மங் களைப் பண்ண பணம் வேண்டுமே –
ஸ்வாத்யாய ப்ரவச நாப்யாம் ந ப்ரமதி தவ்யம் –கற்று கொண்ட வேதத்தை கற்பித்து -இரண்டும் விடாமல்
தேவ பித்ரு கார்யாப்யாம் ந ப்ரமதி தவ்யம்-தேவ கார்யங்கள் பித்ரு கார்யங்கள் நழுவாமல் –
தூ மலர் தூவி -தொழுது வாயினால் பாடி -மனத்தினால் சிந்திக்க வேண்டுமே –
மாத்ரு தேவோ பவ-பித்ரு தேவோ பவ -ஆச்சார்ய தேவோ பவ-அதிதி தேவோ பவ –
தெய்வத்துக்கு சமம் -மாதா பிதா குரு -பாகவதர்களை -முதல் நிலை -மேலே
எவ்வுயிர்க்கும் தாய்-சேலேய் கண்ணியரும் — -அவரே இனி ஆவார் -மாதா நாராயணா —
ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் மாதா -/ ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் -சம்சார நிவர்த்தகமான திரு மந்த்ரம் உபதேசித்த ஆச்சார்யரை /ததீயரை ஆராதனம் –
யாந்ய நவத்யாநி கர்மாணி-தாநி சேவிதவ்யாநி -நோ இதராணி–நாங்கள் செய்தவற்றுள் -குற்றம் இல்லாத கர்மங்களைப் பின் பற்றுவாய் –
உன்னால் முடிந்த ஒன்றையே செய்ய வேண்டும் -பாம்புக்கு ஓவ்ஷத சேவை செய்தவர் எல்லாம் செய்யக் கூடாதே –
யாந்யஸ்மாக ஸூ சரிதாநி -எங்களால் நல்லதாகச் செய்த வற்றை பின் பற்று
தாநி த்வயோ பாஸ்யாநி – நோ இதராணி -வேறே ஒன்றை செய்யாதே
யே கே சாஸ்மச்ச் ரேயா சோ ப்ராஹ்மணா -சமமான ஆசனத்தில் இருக்கக் கூடாதே –
குசேலரை மேல் அமர்த்தி கண்ணனே கீழே அமர்ந்து அருளினான்
தேஷாம் த்வயா சநே ந ப்ரஸ்வசி தவ்யம் ஸ்ரத்தயா தேயம்
அஸ்ரத்தயா தேயம் -சிரத்தை யுடன் கொடு -நம்மது இல்லை என்ற எண்ணத்துடன் கொடு
அஸ்ரத்தயா அதேயம்- சிரத்தை இல்லாமல் கொடுக்காதே -என்றுமாம் –
ஸ்ரியா தேயம் -ஹ்ரியா தேயம் -பிரியா தேயம் -சம்விதா தேயம் -முகத்தில் சிரிப்பை வைத்து கொடு -வெட்கப்பட்டு கொடு –
பயத்துடன் கொடு -உறுதியுடன் கொடு -தானம் வாங்குபவரை இருக்கச் சொல்லி கௌரவ புத்தியால் வணங்கிக் கொடுக்க வேண்டுமே
சாத்விக தானமாக இருக்க வேண்டுமே -பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்க்காமல் –
அத யதி தே கர்ம விசிகித்சா வா வ்ருத்த விசிகித்சா வா ஸ்யாத் -அனுஷ்டானங்கள் -வழக்கங்கள் -மேலையார் செய்வனகள் —
யே தத்ர ப்ராஹ்மணாஸ் சம்மர்சிந -யுக்தா ஆயுக்தா -அலூஷா தர்ம காமஸ்ஸ் யு யதா தே தத்ர வர்தேரந் ததா தத்ர வர்தேதா –
ஆராய்ந்து தீர்க்க முடிவு எடுப்பவர் -லௌகிக வேத விஷயம் அறிந்தவர் -அரூஷா-கோபம் இல்லாதவர் என்றபடி
அதாப்யாக்யாதே ஷூ -யே தத்ர ப்ராஹ்மணாஸ் சம்மர்சிந -யுக்தா ஆ யுக்தா அலூஷா தர்ம காமஸ்ஸ் யு
யதா தே தத்ர வர்தேரந் ததா தத்ர வர்தேதா –
வேறே சங்கை வந்தாலும் முன்னோர் -யஸ்ய தாசரதி சிரேஷ்டர் நடக்கும் படி வாக்கியம் பின் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்
வேதம் பிரமாணம் -அறிந்து அனுஷ்ட்டிக்கும் அனுஷ்டானமும் பிரமாணம்
ஏஷ ஆதேஷ ஏஷ உபதேச -ஆணை உபதேசம் இதுவே
ஏஷ வேத உபநிஷத் ஏதத் அநு சாசனம் -ஏவம் உபாசி தவ்யம் -ஏவம் உசைதது பாஸ்யம்-இவற்றையே பின் பற்று

ஷந்நோ மித்ர ஷம்வருண ஷந்நோ பவத்வர்யமா ஷந்ந இந்த்ரோ பரிஹஸ்பதி ஷந்நோ விஷ்ணுருருக்ரம–
விஷ்ணு நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்
நமோ ப்ரஹ்மணே நமஸ்தே வாயோ த்வேமேவ ப்ரத்யக்ஷம் ப்ரஹ்மாஸி த்வாமேவ ப்ரத்யக்ஷம்
ப்ரஹ்ம வதிஷ்யாமி றதம் வதிஷ்யாமி ஸத்யம் வதிஷ்யாமி
தந்மாமவது தத்வக்தாரமவது அவது மாம் அவது வக்தாரம்

நம்மையும் நம் ஆச்சார்யரையும் ரக்ஷிக்கட்டும் –
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி

———————————————

ஆனந்த வல்லி -அனுகூல ரூப ஞானம் -வேண்டியது பிடித்தது -ஆனந்தம் –
நமக்கே நாம் எப்பொழுதும் அனுகூலமாக இல்லையே –
லீலையாலும் போகத்தாலும் ப்ரஹ்மம் ஆனந்தம் -உயர்வற உயர் நலம் யுடையவன் –
மீமாம்ஸா பூஜ்ய விஷய விசாரம் என்றபடி-

ஸஹ நா வவது-ஸஹ நவ் புநக்து -ஸஹ வீர்யம் கரவா வஹை -தேஜஸ் விநா வதீத மஸ்து -மா வித் விஷா வஹை
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி

ஸஹ நா வவது-ஸஹ நவ் புநக்து -ஸஹ வீர்யம் கரவா வஹை -சேர்ந்து சக்தியை சம்பாதிப்போம்
தேஜஸ் விநா வதீத மஸ்து -மா வித் விஷா வஹை –விரோதம் வராமல் -பரஸ்பர நீச பாவை –
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி

ப்ரஹ்மவிதாப்நோதி பரம் ததேஷாப்யுக்தா ஸத்யம் ஜ்ஞாநமந்தம் ப்ரஹ்ம யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வ்யோமந்
ஸோஷ்நுதே ஸர்வாந் காமாந் ஸஹ ப்ரஹ்மணா விபஷ்சிதேதி தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாதாத்மந ஆகாஷ ஸம்பூத ஆகாஷாத்வாயு வாயோரக்நி
அக்நேராப அத்ப்ய பரிதிவீ பரிதிவ்யா ஓஷதய ஓஷதீப்யோந்நம் அந்நாத்புருஷ ஸ வா ஏஷ புருஷோந்நரஸமய தஸ்யேதமேவ ஷிர
அயம் தக்ஷிண பக்ஷ அயமுத்தர பக்ஷ அயமாத்மா இதம் புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.1.1৷৷

ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபம் சொல்லும் மேலே -ஆசை உடன்
ப்ரஹ்மவிதாப்நோதி பரம் –நான்கு சொல் -ப்ரஹ்மம் -வேதனம் அறியும் முறை -உபாசனம் -அடைவது எது -அடைந்து அனுபவிக்கும் அனுபவம் எது –
ததேஷாப்யுக்தா -யார் அறிந்தவனோ -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் -உபாசிப்பவன் -ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான்
ஸத்யம் ஜ்ஞாநமந்தம் ப்ரஹ்ம -சத்யம் நித்யம் எப்பொழுதும் உண்டே ப்ரஹ்மம் -இதனால் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த விலக்ஷணன் என்று -மற்றவற்றைக் கழித்து
knock out போலே -இவைகள் இல்லை -அறிந்த ஒன்றை வைத்து -அபூர்வ வாதி ஸத்ய வாதி வேதம் –
வேறே ஒன்றால் அறிய முடியாததை தானே வேதம் சொல்லும் –
குளி சாப்பிடு சொல்லாமல்-இவை தன்னடையே செய்வான் – குளித்து விட்டு தான் சாப்பிடு என்று சொல்லும் —
ப்ரஹ்மம் -நித்யம் என்றது -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ மாறாமல் அசேதன சேதன வ்யாவ்ருத்தி -/
குணத்தாலும் ஸ்வரூபத்தாலும் நித்யம் -பத்த ஜீவன் போலே இல்லை –
ஞானம் -ஞான ஸ்வரூபம் ஞான குணகன் -முக்தாத்மா போலே இல்லை -/
அநந்தம் -அந்தம் இல்லாமல் -குணங்கள் -எல்லை இல்லாமல் -தேச கால வஸ்து மூன்றாலும் -த்ரிவித அபரிச்சேதன்
சர்வ வியாபகம் விபு தேசத்தால் அளவு இல்லை -முக்காலம் -காலத்தால் இல்லை -வஸ்து -அனைவராகவும் –
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -மணி மாடக் கோயில் -11-கருட சேவை உத்சவம் -நந்தா -நித்யம் -அணையாத –
விளக்கே -ஞானம் / அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் /-நித்ய சூரிகளுக்கும் விலக்ஷணன் இத்தால்
ஸ்வரூபம் சொல்லி மேலே வேதனம் சொல்லும் –
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வ்யோமந்-ஸ்ரீ வைகுந்தம் பகல் ஓலக்கம் இருப்பவன் -அவன் இவன் -நெஞ்சினால் இருப்பவன் அவன் –
ஸோஷ்நுதே ஸர்வாந் காமாந் ஸஹ ப்ரஹ்மணா விபஷ்சிதேதி -அவன் முக்தி அடைகிறான் -விரும்பிய அனுபவம் ப்ரஹ்மத்துடன் அடைகிறான் –
ப்ரஹ்மத்தின் கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கிறான் -பாலோடு சேர்த்து அக்கார வடிசில் போலே குணங்களை ப்ரஹ்மத்துடன் அனுபவம் -சார்ந்தே இருக்கும்
தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாதாத்மந ஆகாஷ ஸம்பூத –ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து ஆகாசம் முதலில் –
ஆகாஷாத்வாயு வாயோரக்நி–வாயு -அக்னி
அக்நேராப அத்ப்ய பரிதிவீ பரிதிவ்யா ஓஷதய –தண்ணீர்-மூலிகை
ஓஷதீப்யோந்நம் -அன்னம்
அந்நாத்புருஷ -புருஷன் –
ஸ வா ஏஷ புருஷோந்நரஸமய தஸ்யேதமேவ ஷிர
அயம் தக்ஷிண பக்ஷ அயமுத்தர பக்ஷ அயமாத்மா இதம் புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி
தலை பிரதானம் –கால்கள் வால் போலே -இப்படி கற்றவர்கள் கூறுகிறார்கள் -பஞ்ச கோசம் மேலே சொல்லும்
சிந்தித்து மேலே மேலே உணர இப்படி படிப்படியாக பஞ்ச கோஷங்கள் -இந்திரன் – விலோசனன் -கதை
உபாசனத்துக்கு அறிந்த ஒன்றை வைத்தே இங்கும் -அன்னமே –முதலில் –தியானிக்க -அறிந்து முடிவு இல்லை அறிந்து –
பிராணன் மயன் -அடுத்து –நினைவு -மநோ மயன்-மயம் -ப்ராசுராயாட்-மயம்
இது தானே சேதன விலக்ஷணம் –ஞானம் -விஞ்ஞானமே ஆத்மா -/ அநு கூல ஞானம் ஆனந்த மய ஆத்மா –இப்படி புரிய வைக்கிறார்
யோகம் -இயற்க்கை நிலையை அறிய வைப்பதே-கர்மாதீனமாக -செயற்கை நிலையை விலக்கி-பார்க்க அறிவதே –
சந்திரன் -மேகம் விலக்கியதும் நாம் பார்ப்பது எளிமை -ஆத்மாவை மறைத்து உள்ளதை ஆத்மாவே அறிய வேண்டுமே -ஞானக்கை வேண்டுமே –

அந்நாத்வை ப்ரஜா ப்ரஜாயந்தே யா காஷ்ச பரிதிவீ் ஷ்ரிதா அதோ அந்நேநைவ ஜீவந்தி அதைநதபி யந்த்யந்தத அந்ந ஹி பூதாநாம் ஜ்யேஷ்டம்
தஸ்மாத்ஸர்வௌஷதமுச்யதே ஸர்வவைதேந்நமாப்நுவந்தி யேந்நம் ப்ரஹ்மோபாஸதே அந்ந ஹி பூதாநாம் ஜ்யேஷ்டம் தஸ்மாத்ஸர்வௌஷதமுச்யதே
அந்நாத்பூதாநி ஜாயந்தே ஜாதாந்யந்நேந வர்தந்தே அத்யதேத்தி ச பூதாநி தஸ்மாதந்நம் ததுச்யத இதி தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாதந்நரஸமயாத்
அந்யோந்தர ஆத்மா ப்ராணமய தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய புருஷவிததாம் அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய ப்ராண ஏவ ஷிர
வ்யாநோ தக்ஷிண பக்ஷ அபாந உத்தர பக்ஷ ஆகாஷ ஆத்மா பரிதிவீ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.2.1৷৷

அந்நாத்வை ப்ரஜா ப்ரஜாயந்தே-அன்னத்தால் பிரஜைகள்
யா காஷ்ச பரிதிவீ் ஷ்ரிதா
அதோ அந்நேநைவ ஜீவந்தி
அதைநதபி யந்த்யந்தத
அந்ந ஹி பூதாநாம் ஜ்யேஷ்டம்-மிக உயர்ந்தது
தஸ்மாத்ஸர்வௌஷதமுச்யதே –மூலிகை
ஸர்வவைதேந்நமாப்நுவந்தி யேந்நம் ப்ரஹ்மோபாஸதே -அன்னம் உபாஸிக்க அன்னம் பெறுகிறான் -பலனையும் சொல்லும்
அந்ந ஹி பூதாநாம் ஜ்யேஷ்டம் தஸ்மாத்ஸர்வௌஷதமுச்யதே
அந்நாத்பூதாநி ஜாயந்தே
ஜாதாந்யந்நேந வர்தந்தே
அத்யதேத்தி ச பூதாநி தஸ்மாதந்நம் ததுச்யத இதி –அளவுக்கு உட்பட்டு சாப்பிட வேண்டும்-
மேலே உண்டால் அது நம்மை உண்டு விடும் – அன்னம் தாது அர்த்தம்
தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாதந்நரஸமயாத்–அன்ன ரசமயன் -சரீரம் அது புரிந்து கொண்ட அனந்தரம் –
அந்யோந்தர ஆத்மா ப்ராணமய -வேறு பட்டது -பிராண மாயன்
தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய –புருஷவிததாம் அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய ப்ராண ஏவ ஷிர
தலை இந்த உடலுக்கு -இங்கும் உருவகம் -பிராண வாயு தலை
வ்யாநோ தக்ஷிண பக்ஷ அபாந உத்தர பக்ஷ -வ்யான பிராணனும் ஆவண பிராணனும் தக்ஷிண உத்தர பக்ஷங்கள்
ஆகாஷ ஆத்மா -நாடு இடம்
பரிதிவீ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி-பூ மண்டலம் பிரதிஷ்டை

ப்ராணம் தேவா அநு ப்ராணந்தி மநுஷ்யா பஷவஷ்ச யே ப்ராணோ ஹி பூதாநாமாயு தஸ்மாத்ஸர்வாயுஷமுச்யதே ஸர்வமேவ த ஆயுர்யந்தி
யே ப்ராணம் ப்ரஹ்மோபாஸதே ப்ராணோ ஹி பூதாநாமாயு தஸ்மாத்ஸர்வாயுஷமுச்யத இதி தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா ய பூர்வஸ்ய
தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாத்ப்ராணமயாத் அந்யோந்தர ஆத்மா மநோமய தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய புருஷவிததாம்
அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய யஜுரேவ ஷிர றக் தக்ஷிண பக்ஷ ஸாமோத்தர பக்ஷ ஆதேஷ ஆத்மா அதர்வாங்கிரஸ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.3.1৷৷

ப்ராணம் தேவா அநு ப்ராணந்தி -ஜீவநதி அனைவரும்
மநுஷ்யா பஷவஷ்ச யே
ப்ராணோ ஹி பூதாநாமாயு -ஆயுசு ஸூ பிராணன் இருக்கும் வரை
தஸ்மாத்ஸர்வாயுஷமுச்யதே
ஸர்வமேவ த ஆயுர்யந்தி-ஆயுள் இத்துடன் முடியும்
யே ப்ராணம் ப்ரஹ்மோபாஸதே ப்ராணோ ஹி பூதாநாமாயு தஸ்மாத்ஸர்வாயுஷமுச்யத இதி தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா ய பூர்வஸ்ய
தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாத்ப்ராணமயாத்
அந்யோந்தர ஆத்மா மநோமய -அடுத்த கோசத்துக்கு -தாவும்
வேறு பட்டு -கீழ் இரண்டையும் உள்ளடக்கி –
தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ
தஸ்ய புருஷவிததாம்
அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய யஜுரேவ ஷிர -வேத மயம் யஜுர் வேதம் தலை
றக் தக்ஷிண பக்ஷ ஸாமோத்தர பக்ஷ -ருக்வேதமும் சாம வேதமும் தக்ஷிண உத்தர பக்ஷங்கள்
ஆதேஷ ஆத்மா –ஆதேஷம் ஆணை மத்யம
அதர்வாங்கிரஸ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி-

யதோ வாசோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் ந பிபேதி கதாசநேதி தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா
ய பூர்வஸ்ய தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாந்மநோமயாத் அந்யோந்தர ஆத்மா விஜ்ஞாநமய தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய புருஷ விததாம்
அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய ஷ்ரத்தைவ ஷிர றதம் தக்ஷிண பக்ஷ ஸத்யமுத்தர பக்ஷ யோக ஆத்மா மஹ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.4.1৷৷

யதோ வாசோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந்
ந பிபேதி கதாசநேதி
தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா
ய பூர்வஸ்ய -முன்னாள் சொன்ன ம நோ மாயன்
தஸ்மாத்வா ஏதஸ்மாந்மநோமயாத் அந்யோந்தர ஆத்மா விஜ்ஞாநமய -விஞ்ஞான மாயன் ஜீவன் என்றபடி ஆத்மாவை இங்கு
தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய புருஷ விததாம்
அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய ஷ்ரத்தைவ ஷிர –ஸ்ரத்தை -நம்பிக்கை தான் தலை -வேதம் சாஸ்திரம் –
த்வேஷம் இல்லாமல் -தெரிந்து கொள்ள திறந்த மனஸ் வேண்டுமே
றதம் தக்ஷிண பக்ஷ ஸத்யமுத்தர பக்ஷ -ரிதம் -நேர்மையான -சத்யம் -உண்மை தக்ஷிண உத்தர பக்ஷங்கள்
யோக ஆத்மா மஹ புச்சம் ப்ரதிஷ்டா –ப்ரஹ்மம் இடம் ஆத்மாவை சமர்ப்பித்து -விரோதிகளை தொலைத்து யோகத்துக்கு வருவதே ஆதாரம்
ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி

விஜ்ஞாநம் யஜ்ஞம் தநுதே கர்மாணி தநுதேபி ச விஜ்ஞாநம் தேவா ஸர்வே ப்ரஹ்ம ஜ்யேஷ்டமுபாஸதே விஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்ம சேத்வேத
தஸ்மாச்சேந்ந ப்ரமாத்யதி ஷரீரே பாப்மநோ ஹித்வா ஸர்வாந்காமாந்ஸமஷ்நுத இதி தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா ய பூர்வஸ்ய தஸ்மாத்வா
ஏதஸ்மாத்விஜ்ஞாநமயாத் அந்யோந்தர ஆத்மாநந்தமய தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ தஸ்ய புருஷவிததாம் அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய
ப்ரியமேவ ஷிர மோதோ தக்ஷிண பக்ஷ ப்ரமோத உத்தர பக்ஷ ஆநந்த ஆத்மா ப்ரஹ்ம புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.5.1৷৷

விஜ்ஞாநம் யஜ்ஞம் தநுதே -அதுவே கர்மம் பண்ணும் -ஞாதா -ஞானம் உடையவன் –
ஞானத்தால் முழுக்க இருப்பதால் அதே பெயரால் சொல்லலாம்
ஞான ஸ்வரூபன் -ஞான குணகன் -ஞானமாகவும் ஞானம் யுடையவனாகவும் உண்டே
கர்மாணி தநுதேபி
ச விஜ்ஞாநம் தேவா ஸர்வே
ப்ரஹ்ம ஜ்யேஷ்டமுபாஸதே
விஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்ம சேத்வேத
தஸ்மாச்சேந்ந ப்ரமாத்யதி –
ஷரீரே பாப்மநோ ஹித்வா ஸர்வாந்காமாந்ஸமஷ்நுத இதி -சரீர கத தோஷங்கள் தொலைத்து
தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா ய பூர்வஸ்ய -நான்கு படிகள் ஏறி -மேலே ஆனந்தமயன் ஈஸ்வரன் –
முதல் மூன்றும் சரீரம் -விஞ்ஞானம் ஆத்மாவை -தத்வத்ரயங்கள்
தஸ்மாத்வா
ஏதஸ்மாத்விஜ்ஞாநமயாத் அந்யோந்தர ஆத்மாநந்தமய தேநைஷ பூர்ண ஸ வா ஏஷ புருஷவித ஏவ
தஸ்ய புருஷவிததாம் அந்வயம் புருஷவித தஸ்ய
ப்ரியமேவ ஷிர -பிரியம் தலை -இஷ்ட வஸ்து தர்சன பிரியம்
தத் தர்சன ஜன்யம் – ஸூகம்
மோதோ தக்ஷிண பக்ஷ ப்ரமோத உத்தர பக்ஷ –மோதம்
தத் லாப ஜன்யம் ஸூகம் –
தத் அனுபவ ஜன்யம் ப்ரமோதம் தக்ஷிண உத்தர பக்ஷம் –
ஆநந்த ஆத்மா -அதுக்கு மேலே ஆனந்தம் -ஸூ கம் அதிசயித்து நிலைத்தால்-
ப்ரஹ்ம புச்சம் ப்ரதிஷ்டா ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–ப்ரஹ்மம் தான் கால் புச்சம் -ஆதாரம் –
ப்ரதிஷ்டாபனம் ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தால் தானே மேலே வளர்ந்து நிலைக்கும் –

அஸந்நேவ ஸ பவதி அஸத்ப்ரஹ்மேதி வேத சேத் அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத்வேத ஸந்தமேநம் ததோ விதுரிதி தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா
ய பூர்வஸ்ய அதாதோநுப்ரஷ்நா உதாவித்வாநமும் லோகம் ப்ரேத்ய கஷ்ச ந கச்சதீ ஆஹோ வித்வாநமும் லோகம் ப்ரேத்ய கஷ்சித்ஸமஷ்நுதா
உ ஸோகாமயத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்தவா இத் ஸர்வமஸரிஜத யதிதம் கிம் ச தத்ஸரிஷ்ட்ரா ததேவாநுப்ராவிஷத்
ததநுப்ரவிஷ்ய ஸச்ச த்யச்சாபவத் நிருக்தம் சாநிருக்தம் ச நிலயநம் சாநிலயநம் ச விஜ்ஞாநம் சாவிஜ்ஞாநம் ச ஸத்யம் சாநரிதம் ச ஸத்யமபவத்
யதிதம் கிம் ச யதிதம் கிம் ச தத்ஸத்யமித்யாசக்ஷதே ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷2.6.1৷৷

அஸந்நேவ ஸ பவதி அஸத்ப்ரஹ்மேதி வேத சேத்
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத வேத ஸந்தமேநம் ததோ விதுரிதி
தஸ்யைஷ ஏவ ஷரீர ஆத்மா
ய பூர்வஸ்ய அதாதோநுப்ரஷ்நா
உதாவித்வாநமும் லோகம் ப்ரேத்ய கஷ்ச ந கச்சதீ -சரீரம் விட்டு எங்கே போகிறார் -எப்படி -சென்று என்ன -எது முக்தி
ஆஹோ வித்வாநமும் லோகம் ப்ரேத்ய கஷ்சித்ஸமஷ்நுதா
உ ஸோகாமயத -தவம் சங்கல்பம் ப்ரஹ்மம்
பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி -தானே உபாதானம் –
ஸ தபோதப்யத -மீண்டும் சங்கல்பம்
ஸ தபஸ்தப்தவா இத் ஸர்வமஸரிஜத
யதிதம் கிம் ச தத்ஸரிஷ்ட்ரா ததேவாநுப்ராவிஷத்-படைத்து மட்டும் நிற்காமல் உள்ளேயும் புகுந்து -புகுந்து தானே சத்தை –
பிரவேசம் -அநு பிரவேசம் -ஆத்மா புகுவது பிரதானம் இல்லையே -ஊசிக்குள் மருந்து போலே -நாம் ஊசி போலே ஊசியும் போவோம்
ததநுப்ரவிஷ்ய ஸச்ச த்யச்சாபவத் நிருக்தம் சாநிருக்தம்-நிருக்தம் அசேதனம்
ச நிலயநம் சாநிலயநம் -நிலயனம் சேதனங்கள்
ச விஜ்ஞாநம் சாவிஜ்ஞாநம் -அவிஞ்ஞானம் -அசேதனங்கள்
ச ஸத்யம் சாநரிதம் ச ஸத்யமபவத்-இரண்டாக பரிணாமம்
யதிதம் கிம் ச யதிதம் கிம் ச தத்ஸத்யமித்யாசக்ஷதே ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி-
கண்ணால் பார்ப்பது எல்லாம் சத்யம் -லோகம் உண்டாவதை அறிகிறோம்

அஸத்வா இதமக்ர ஆஸீத் ததோ வை ஸதஜாயத ததாத்மாந் ஸ்வயமகுருத தஸ்மாத்தத்ஸுகரிதம் முச்யத இதி யத்வைதத்ஸுகரிதம்
ரஸோ வை ஸ ரஸ் ஹ்யேவாயம் லப்த்வாநந்தீ பவதீ கோ ஹ்யேவாந்யாத்க ப்ராண்யாத் ததேஷ ஆகாஷ ஆநந்தோ ந ஸ்யாத்
ஏஷ ஹ்யேவாநந்தயாதி யதா ஹ்யேவைஷ ஏதஸ்மிந்ந தரிஷ்யே நாத்ம்யே நிருக்தே நிலயநேபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அத ஸோபயம் கதோ பவதி
யதா ஹ்யேவைஷ ஏதஸ்மிந்நுதரமந்தரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி தத்த்வேவ பயம் விதுஷோமந்வாநஸ்ய ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி –৷৷2.7.1৷৷

அஸத்வா இதமக்ர ஆஸீத்
ததோ வை ஸதஜாயத -நாம ரூப வாசி இல்லாமல் -அசத் -பிரகிருதி
ததாத்மாந் ஸ்வயமகுருத
தஸ்மாத்தத்ஸுகரிதம் முச்யத இதி -ஸூயமேவ ஸூஸ் வ கார்யம் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -முன்பும் பின்பும் –
தானே தன்னை படைத்து கொண்டு -அவலீலையா அக்லிஷ்ட்டம்
யத்வைதத்ஸுகரிதம்-ஸூ கமான கார்யம்
ரஸோ வை ஸ –சர்வ ரசமும் ப்ரஹ்மம்-அச்சுவை கட்டி என்கோ-பால் என்கோ –அக்காரக் கனி -சக்கரை விதைத்து –
தேனை கொட்டி-செடியாகி – கரும்பு பழுத்து சக்கரை பழம்-
ரஸ் ஹ்யேவாயம் லப்த்வாநந்தீ பவதீ
கோ ஹ்யேவாந்யாத்க ப்ராண்யாத் -அறிந்தவனுக்கு ரசத்தை தானே கொடுக்கும் -ஆனந்தீ பவதி
ததேஷ ஆகாஷ ஆநந்தோ ந ஸ்யாத்
ஏஷ ஹ்யேவாநந்தயாதி -ப்ரஹ்ம உபாசனம் -விட்டால் பயம் வருமே -கிட்டே இருக்க இருக்க பயம் இருக்காதே –
யதா ஹ்யேவைஷ ஏதஸ்மிந்ந தரிஷ்யே நாத்ம்யே நிருக்தே நிலயநேபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே –
அதரிஷ்யே– அநாத்ம்யே -அநிருக்தே -அநிலயநேபயம் – அசித் விலக்ஷணம் பக்த முக்த நித்ய விலக்ஷணன்
அத ஸோபயம் கதோ பவதி
யதா ஹ்யேவைஷ ஏதஸ்மிந்நுதரமந்தரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -இடையூறு வந்தால் பயம் வரும் –
கட்டில் வாசலில் இருந்து பயம் இல்லாமல் -மாடி ஏறி பயம் மிக்கு –
தத்த்வேவ பயம் விதுஷோமந்வாநஸ்ய ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி -ப்ரஹ்ம தியானத்தால் பயம் இல்லாமல் ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் பெறுவோம்

பீஷாஸ்மாத்வாத பவதே பீஷோதேதி ஸூர்ய பீஷாஸ்மாதக்நிஷ்சேந்த்ரஷ்ச மரித்யுர்தாவதி பஞ்சம இதி ஸைஷாநந்தஸ்ய மீமா் ஸா பவதி
யுவா ஸ்யாத்ஸாது யுவாத்யாயக ஆஷிஷ்டோ த்ரடிஷ்டோ பலிஷ்ட தஸ்யேயம் பரிதிவீ ஸர்வா வித்தஸ்ய பூர்ணா ஸ்யாத் ஸ ஏகோ மாநுஷ ஆநந்த
தே யே ஷதம் மாநுஷா ஆநந்தா ஸ ஏகோ மநுஷ்ய கந்தர்வாணா மாநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகா மஹதஸ்ய தே யே ஷதம் மநுஷ்ய கந்தர்வாணா மாநந்தா
ஸ ஏகோ தேவ கந்தவார்ணா மாநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகா மஹதஸ்ய தே யே ஷதம் தேவ கந்தவார்ணா மாநந்தா ஸ ஏக பிதரிணாம்
சிரலோக லோகாநாமா நந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் பிதரிணாம் சிரலோக லோகாநாமா நந்தா ஸ ஏக ஆஜாநஜாநாம்
தேவாநாமா நந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதமாஜாநஜாநாம் தேவாநாமா நந்தா ஸ ஏக கர்ம தேவாநாம் தேவாநா மாநந்த
யே கர்மணா தேவாநபியந்தி ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் கர்ம தேவாநாம் தேவாநா மாநந்தா ஸ ஏகோ தேவாநா மாநந்தா
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் தேவாநா மாநந்தா ஸ ஏக இந்த்ரஸ்யாநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய
தே யே ஷதமிந்த்ரஸ்யாநந்தா ஸ ஏகோ பரிஹஸ்பதே ராநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் பரிஹஸ்பதேராநந்தா
ஸ ஏக ப்ரஜாபதேராநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் ப்ரஜாபதேராநந்தா ஸ ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய
சாகாமஹ தஸ்ய ஸ யஷ்சாயம் புருஷே யஷ்சாஸா வாதித்யே ஸ ஏக ஸ ய ஏவம் வித் அஸ்மால்லோகாத்ப்ரேய ஏதமந்நமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி
ஏதம் ப்ராணமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி ஏதம் மநோமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி ஏதம் விஜ்ஞாநமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி
ஏதமாநந்தமய மாத்மாநமுபஸம் க்ராமதி ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி–৷৷.2.8.1৷৷

பீஷாஸ்மாத்வாத பவதே –காற்று பயந்தே வீசும்
பீஷோதேதி ஸூர்ய -உதய அஸ்தமனம் -பயந்தே
பீஷாஸ்மாதக்நிஷ்சேந்த்ரஷ்ச மரித்யுர்தாவதி -அக்னி இந்திரன் -மிருத்யு -பயந்தே செயல்பாடு -நாம நாமி பலன் -அறிவோம் –
பஞ்சம இதி ஸைஷாநந்தஸ்ய மீமா் ஸா பவதி–ஆனந்த மீமாம்சை இது -ப்ரஹ்ம -விசாரம் தானே இது
தெரிந்த ஆனந்தம் கொண்டு ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் காட்டும் மேலே
யுவா ஸ்யாத்ஸாது யுவாத்யாயக –இளமை -இளமையில் கல் -கற்க கற்க ஆனந்தம் -அறியும் அனுபவ ஆனந்தம் இரண்டும்
ஆஷிஷ்டோ த்ரடிஷ்டோ பலிஷ்ட –ஆசன சீலத்தவம் -ஜரிக்கும் வல்லமை -/சரீர மனம் பலம் மிக்கு /ஆசீர் வசனம் ஏற்று கொள்ளும் தகுதி –
தஸ்யேயம் பரிதிவீ ஸர்வா வித்தஸ்ய பூர்ணா ஸ்யாத்
ஸ ஏகோ மாநுஷ ஆநந்த–ஒரு மனுஷன் ஆனந்தம் –
இந்த பிருத்வீ மண்டலம் முழுவதும் ஒரு முழம் தங்கம் பரப்பி தானம் கொடுத்து -ஒரு மனுஷ்யன் ஒரு மடங்கு
தே யே ஷதம் மாநுஷா ஆநந்தா –நூறு மடங்கு
ஸ ஏகோ மநுஷ்ய கந்தர்வாணா மாநந்த -மனுஷ்ய கந்தர்வர்களுக்கு இது தான் ஒரு மடங்கு -அணிமா இத்யாதி வல்லமை கொண்டவர்கள்
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகா மஹதஸ்ய தே யே ஷதம் மநுஷ்ய கந்தர்வாணா மாநந்தா-முக்த ஜீவன் விடாமல்
ஸ ஏகோ தேவ கந்தவார்ணா மாநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகா மஹதஸ்ய தே யே ஷதம் தேவ கந்தவார்ணா மாநந்தா
ஸ ஏக பிதரிணாம் சிரலோக லோகாநாமா நந்த –பித்ரு லோகம்
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் பிதரிணாம் சிரலோக லோகாநாமா நந்தா ஸ ஏக ஆஜாநஜாநாம்
தேவாநாமா நந்த –
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதமாஜாநஜாநாம் தேவாநாமா நந்தா
ஸ ஏக கர்ம தேவாநாம் தேவாநா மாநந்த-கர்மா தேவர்கள் ஸ்ருதி விஹிதமான கர்மம் செய்தவர்கள்
யே கர்மணா தேவாநபியந்தி ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் கர்ம தேவாநாம் தேவாநா மாநந்தா ஸ ஏகோ தேவாநா மாநந்தா–தேவர்கள் ஆனந்தம்
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் தேவாநா மாநந்தா ஸ ஏக இந்த்ரஸ்யாநந்த -இந்திரன் ஆனந்தம்
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய
தே யே ஷதமிந்த்ரஸ்யாநந்தா ஸ ஏகோ பரிஹஸ்பதே ராநந்த
ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் பரிஹஸ்பதேராநந்தா
ஸ ஏக ப்ரஜாபதேராநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய சாகாமஹ தஸ்ய தே யே ஷதம் ப்ரஜாபதேராநந்தா -பிரஜாபதி நான் முகன் வரை சென்று
ஸ ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆநந்த ஷ்ரோத்ரி யஸ்ய
சாகாமஹ தஸ்ய ஸ யஷ்சாயம் புருஷே யஷ்சாஸா வாதித்யே ஸ ஏக
-கிட்டவும் முடியாதே -ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் -பரண் மேலே ஏறி நிலவைப் பிடிக்க முடியுமோ –
ஒரு குணம் ஆனந்தம் விசாரிக்க போய் முடியாமல் மீள வேண்டி அன்றோ உள்ளது
ஸ ய ஏவம் வித் அஸ்மால்லோகாத்ப்ரேய-கிளம்பி
ஏதமந்நமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி-அன்னமயனை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான்
ஏதம் ப்ராணமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி
ஏதம் மநோமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி
ஏதம் விஜ்ஞாநமயமாத்மா நமுபஸம் க்ராமதி
ஏதமாநந்தமய மாத்மாநமுபஸம் க்ராமதி
ததப்யேஷ ஷ்லோகோ பவதி
அடைந்து ஆனந்தத்தில் திளைக்கிறான்

யதோ வாசோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் ந பிபேதி குதஷ்சநேதி
ஏத் ஹ வாவ ந தபதி கிமஹ் ஸாது நாகரவம் கிமஹம் பாபமகரவமிதி ஸ ய ஏவம் வித்வாநேதே ஆத்மாந் ஸ்பரிணுதே
உபே ஹ்யேவைஷ ஏதே ஆத்மாந் ஸ்பரிணுதே ய ஏவம் வேத இத்யுபநிஷத்–৷৷2.9.1৷৷

யதோ வாசோ நிவர்தந்தே
அப்ராப்ய மநஸா ஸஹ
ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந்
ந பிபேதி குதஷ்சநேதி
ஏத் ஹ வாவ ந தபதி கிமஹ் ஸாது நாகரவம் கிமஹம் பாபமகரவமிதி ஸ
ய ஏவம் வித்வாநேதே ஆத்மாந் ஸ்பரிணுதே
உபே ஹ்யேவைஷ ஏதே ஆத்மாந் ஸ்பரிணுதே
ய ஏவம் வேத இத்யுபநிஷத்
வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாம் -கருத்தின் கண் பெரியான் கண்ணுள் நின்று ஆகலான்
பயமே இல்லாமல் -கலக்கம் இல்லாமல் -ப்ரஹ்ம ஞானம் வந்தவன் -விவேகி —

—————————————————

ப்ரஹ்மம் -சத் -ஆத்மா -சப்தங்கள் -ஏகோ ஹை நாராயண ஆஸீத் -ஜகத் காரணன் -தியானித்து உபாசித்து ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் அடைவோம் –
பிருகு வல்லி -ஸ்ரீ வருண பகவான் பிள்ளை பிருகு –
கார்ய ப்ரஹ்மம் காரண ப்ரஹ்மம் -அன்னம் -பிராணம் -மனம் -ஜடம் சமஷ்டி / விஞ்ஞானம் -ஜீவா சமஷ்டி /ஆனந்தம் -சரீராத்மா பாவம் கீழே –
இதில் ப்ரஹ்மம் சொல்லி நாம் உருவானதை சொல்லும் –

ஸஹ நா வவது-ஸஹ நவ் புநக்து -ஸஹ வீர்யம் கரவா வஹை -தேஜஸ் விநா வதீத மஸ்து -மா வித் விஷா வஹை
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி

சேர்ந்து அறிவோம் -ப்ரஹ்மம் ரக்ஷிக்கட்டும் -அனுபவிக்கட்டும் -சேர்ந்து கல்வி கற்போம் -வீர்யம் -கல்வி – –
தேஜஸ்வீ ஆவோம் -த்வேஷம் இல்லாமல் இருப்போம் –

ப்ரிகுர்வை வாருணி வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி தஸ்மா ஏதத்ப்ரோவாச அந்நம் ப்ராணம் சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம்
மநோ வாசமிதி த் ஹோவாச யதோ வா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி யத்ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தி
தத்விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ தத்ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா–৷৷3.1.1৷৷
৷৷இதி ப்ரதமோநுவாக ৷৷

ப்ரி குர்வை வாருணி -வருணம் பிதரமுபஸஸார -கை கூப்பிப் போனான் -ப்ரஹ்மம் அறியும் ஆசை உடன் தந்தை இடம் –
அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி தஸ்மா ஏதத்ப்ரோவாச -சொல்ல ஆரம்பித்தார் –
அந்நம் ப்ராணம் சக்ஷு ஷ்ரோத்ரம்
மநோ வாசமிதி –இவையே ப்ரஹ்மம் –
த் ஹோவாச -இவை இல்லையே -ஆனந்தம் வரை ப்ரஹ்மம் அறிந்தோமே பிள்ளை சொல்ல -மேலே சொல்லுவார் பிள்ளைக்கு உள்ள ஸ்ரத்தை அறிந்ததும் –
யதோ வா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -த்ரிவித காரணம் -மேலே நாலாவது மோக்ஷம் -ஜென்மாதிகரணம் –
யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -யாரால் காப்பாற்ற படுகிறதோ
யத்ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தி-எத்தனை அடைகின்றனவோ -லயம் அடையுமோ -இறுதியாக மோக்ஷம் -ஆக சதுர்வித காரணங்கள் –
தன்னுள் கரத்தல் தானே சம்ஹாரம் -ஸூஷ்ம ரூபத்தில் -ஏகமேவ -சதேவ -அத்விதீயம் –
விசேஷண லக்ஷணம் -உப லக்ஷணம் -இரண்டு வித அடையாளங்கள் -புண்டரீகாக்ஷன் -ஸ்ரீ யபதி-போல்வன இவை இரண்டும் –
ப்ரஹ்மம் இருக்கிறார் உணர்ந்த பின்பு தெளிவாக ஸ்வரூபம் அறிய இவை -அடையாளங்கள் –
அதிகாரி -கர்மா விசாரம் செய்த பின்பே அதாதோ -அதனாலே -ப்ரஹ்ம விசாரம் –
கர்மங்கள் போக்கி அழுக்கு போக்கி நிர்மல மனசால் அறிந்த பின்பே தெளிவாக அறிந்து கொள்ள -ஆச்சார்யர் மூலம் –
தத்விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ தத்ப்ரஹ்மேதி
ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா–தபஸ் பண்ணி -சங்கல்பம் மூலம் ப்ரஹ்மம் அனைத்தையும் பண்ணுவதை அறிந்து கொள்கிறான் –
৷৷இதி ப்ரதமோநுவாக

அந்நம் ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் அந்நாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே அந்நேந ஜாதாநி ஜீவந்தி அந்நம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி
தத்விஜ்ஞாய புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ
தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா–৷৷3.2.1৷৷

அந்நம் ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் –அன்னம் ப்ரஹ்மம் இப்படியாக த்யானம் பண்ணுவாய்
அந்நாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே –அன்னத்தில் இருந்து தான் ஜீவ ராசிகள் பிறக்கிறது
அந்நேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -அன்னத்தால் தான் காக்கப்படுகிறது -கீழே சொன்ன விதி முறைகள் படியே –
அந்நம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி-அன்னத்தில் லயம் -முன்னிலை அடைவதே லயம் -பிருத்வி நீரில் கரைந்து -பிரளயம் பொழுது அப்பு –
அது அக்னியில் -அது வாயுவில் -அது ஆகாசத்தில் –இறுதியில் ப்ரஹ்மம் இடம் -சர்க்கம் பிரதி சர்க்கம் –
தத்விஜ்ஞாய புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார –மீண்டும் வந்து கேட்டான்
அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி
த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ
தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா–மேலே தபஸ் பண்ணி அறிந்து கொள்வாய் –
அப்புறம் அடுத்த கேள்வி கேட்கலாம் என்று அனுப்பினார் –

ப்ராணோ ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் ப்ராணாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே ப்ராணேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
ப்ராணம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி தத்விஜ்ஞாய புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி
த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா –৷৷3.3.1৷৷

ப்ராணோ ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் -அடுத்த பிராணமயமே ப்ரஹ்மம் -கீழே சொன்ன அதே ரீதியிலே
ப்ராணாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே
ப்ராணேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
ப்ராணம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி -லயமும் அதிலே -கர்மங்கள் பூத ஸூஷ்மங்கள் அழியாமல் -ஆத்மாவுடனே ப்ரஹ்மத்துடன் ஒட்டி இருக்குமே –
பிராகிருத பிரளயத்தில் பூத ஸூஷ்மங்களும் போகும் -கர்மங்கள் போகாதே –
முது எலும்பை மத்தாக வைத்து கடைய கடைய ஸூஷ் மங்கள் -மனசில் -அது பிராணனின் சேர்ந்து ஆத்மாவுடன் –
தத்விஜ்ஞாய
புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி
த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா –
மீண்டும் தபஸ் பண்ணி அறிந்து கொள்வாய் –
அப்புறம் அடுத்த கேள்வி கேட்கலாம் என்று அனுப்பினார் –

மநோ ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் மநஸா ஹ்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே மநஸா ஜாதாநி ஜீவந்தி மந ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி
தத்விஜ்ஞாய புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ
தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்தவா –৷৷3.4.1৷৷

மநோ ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் -சங்கல்பம் சிந்தனை -ப்ரஹ்மம்
மநஸா ஹ்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே
மநஸா ஜாதாநி ஜீவந்தி
மந ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி
தத்விஜ்ஞாய
புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி
த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ
தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்தவா-

விஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் விஜ்ஞாநாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே விஜ்ஞாநேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
விஜ்ஞாநம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி தத்விஜ்ஞாய புநரேவ வருணம் பிதரமுபஸஸார அதீஹி பகவோ ப்ரஹ்மேதி
த் ஹோவாச தபஸா ப்ரஹ்ம விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ தபோ ப்ரஹ்மேதி ஸ தபோதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா–৷৷3.5.1৷৷

விஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மே திவ்யஜாநாத் –தர்மி-ஸ்வரூபம் – தர்ம பூத ஞானம் -இரண்டும் உண்டே -ஆத்மாவுக்கு –
தனக்கும் தோற்றும் -ஞான ஸ்வரூபம் -விளக்குக்கு தான் என்று தோற்றாதே -நான் நான் உணர்த்தி -நான் ஆகிற ஞானம்
இது இன்னது அறிவது தர்ம பூத ஞானம் -வெளியில் உள்ளவற்றை காட்டுவது -ஆத்மாவுக்கு ஞானம் -இத்தைக் கொண்டே ப்ரஹ்மம் அறிய வேண்டும் –
தானே பிரகாசித்தல் -தனக்கு பிரகாசித்தல் -இரண்டும் –
ஜீவாத்மா -விஞ்ஞானம் சப்தத்தால் சொல்லும் -சிறப்பு அம்சத்தை கொண்டே -ஞானம் தானே ஞாதா விட ஸ்ரேஷ்டம்
காரேய் கருணை –தத் குண சாரத்வாத் தத் விபதேதாத்-
ஸ்ரீ க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா -நம்மாழ்வார் போலே
விஜ்ஞாநாத்த்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தே
விஜ்ஞாநேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
விஜ்ஞாநம் ப்ரயந்த்யபிஸம் விஷந்தீதி –சரீரம் என