Archive for the ‘ubanishads’ Category

வேதார்த்த சங்க்ரகம் —

February 24, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

ஸ்ரீ பாஷ்யம் அறிய முதல் படி இது

ஸ்ருதிக்கு விருத்தமான அந்தகாரம்-சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –
யாதொரு ஸ்ரீ யமுனாச்சார்யரால் தூரத்தில் தள்ளப்பட்டதோ-
அவர் ஜயசாலியாக உள்ளார் -என்றவாறு

ஸ்ரீ போதாயனர் வ்ருத்தி கிரந்தம் –
ஸ்ரீ பாதாராயணர் வேதாந்த சூத்ரம் –
இருவரும் ஒரே காலத்தவர்
ஸ்ரீ டங்கர் -வாக்யகாரர் -வ்ருத்தி கிரந்தத்துக்கு வியாக்யானம் -இவரையே ஸ்ரீ ப்ரஹ்மாநநதி
ஸ்ரீ த்ராமிடாச்சார்யார் வியாக்யானமும் உண்டு
ஸ்ரீவத்சாங்கர் ஸ்ரீ குஹ தேவர் ஸ்ரீ கபாததி ஸ்ரீ பாருசி -போன்றோர் அருளிச் செய்த வியாக்கியானங்கள் லுப்தம்
நம் சித்தாந்தம் ப்ராசீனம் -ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ரம் அடிப்படையாக கொண்டது
ஸ்ரீ உபநிஷத் வாக்கியங்கள் இவற்றையே போதிப்பிக்கின்றன என்றும்
ஸமஸ்த கல்யாண குண கணங்களுடன் கூடி நிகில ஹேயபிரத்ய நீகனாயும் – ஹேய குணங்களால் தீண்டப்படாதவனாகவும்
இருக்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பரம காரண வஸ்து-
சேதன அசேதன ஸமஸ்த வஸ்துக்களிலும் அத்யந்த விலக்ஷணன்-இவற்றை சரீரமாகக் கொண்டவன் –
அவனே பிராப்யமும் பிராபகமும் -கிருபையே முக்கிய காரணம் -பக்தி பிரபத்திகள் வ்யாஜங்கள்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் திவ்ய ஸ்வரூபம் போலவே பரம ப்ராப்யம் -ஆனந்தாவாஹம்

—————-

—————–

ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாசன் முன் நிலையில் அருளியது
பிற மத கண்டனம்/சுவ மத விஸ்தாரம் ஆகிய இரண்டு பகுதிகள்
ஸ்ரீ ஸுதர்சன சூரி வியாக்யானம்-தாத்பர்ய தீபிகா -ஸ்ருத பிரதீபிகா
மங்கள ச்லோஹம்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த  கல்யாண நிலயே விஷ்ணவே நமக —
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் மூன்றும் சொல்லும்
உபய விபூதிநாதன் / திவ்ய மங்கள விக்ரகன்//சரீர ஆத்மா பாவம் மற்ற இரண்டு தத்வங்கள்/
உபய லிங்க விசிஷ்டம்-நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிலயே-
நிர்மல-அகில ஹேய பிரத்யநீக -அனைத்து உள்ளும் வெளியிலும் இருந்து நிரவகித்தும் செலுத்தியும் தோஷம் தட்டாதவன்
அனந்த கல்யாண நிதயே-அனந்த கல்யாண குணா கரத்வம்-பரத்வம் சௌலப்யம் போன்ற அனைத்தும்

விஷ்ணவே -ஸ்ரிய பதி -எங்கும்  எதிலும் எப் பொழுதும் வியாபித்து

நமக -புருஷார்த்தம் -அனுபவ ஜனித பிரிதி கார்ய கைங்கர்யம்
மங்கள ஸ்லோஹம்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்யம் பிரம பரிகதம் சம்சாரத்தி தத் 
பரோபாத் யாலீதம்  விவசம் அசுபச்யாச்பதமிதி 
சுருதி ந்யாயா பேதம்  ஜகதி வித்தம் மோகனமிதம் 
தமோ யேனாபச்தம் ஸா ஹி விஜயதே யாமுன முனி 
முதல் வாக்கியம் அத்வைத கண்டனம் பிரமம் ஞானம் ஒன்றே -சங்கர மத கண்டனம் 
அடுத்து பாஸ்கர மத கண்டனம்-பிரமம் ஜீவாத்மா போல் உபாதி சம்பந்தம்-கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள் சம்பந்தம் 
அடுத்து  யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –

இவை வேதத்துக்கு புறம்பு சுருதி நியாய பேதம் சின் மாத்திர நிர் குண நிர் விசேஷ –மாயை-பொய்-சங்கரர்

பிரமமே இந்த்ரிய வலையில்- மோஷம் அடைய அதுவும் உபாயமாக எதை பற்றும்-பாஸ்கர மத கண்டனம்
ப்ரஹ்மத்துக்கே  தோஷம் உண்டு சித் அசித் போல் யாதவ பிரகாசர்
பரம வைதிக மதம் விசிஷ்ட அத்வைதமே -ஆள வந்தார் அக்ஞானம் போக்கி இந்த ஞானம் தெளிவு படுத்தினார் அவர் அடி பற்றி மேல் அருளுகிறார்

சந்தோக்ய உபநிஷத் -அருணாவின் பிள்ளை உத்கலா தன பிள்ளை – ஸ்வேத கேது –

யத சோமய ஏகென மிருத் பிண்டேன  சர்வம் மிருத்மயம் விக்ஞாதம் இஸ்யாத்–

சத் ஏவ சோமயா யத்மக்ரே அசீத் ஏக மேய அத்வதீயம் –சத்தாகவே இருந்தது ஒன்றாகவே இருந்தது இரண்டாதவது இல்லை-

தத் இக்ஷத பகுச்யாம் பிரயாயேதி-சங்கல்பித்தது பலவாக ஆக–சமஷ்டி சிருஷ்டி
சோயம் தேவாத அக்ஷ்தக ஹந்தாகம் இம திச்ர தேவதா  அநேன ஜீவேன ஆத்மானா அனுபிரவச்ய நாம ரூப
இவ் வியாகரவானி-   –தேவதை படைத்து அந்தர் ஆத்மா ஆகி -வியஷ்டி சிருஷ்டி-
ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் ச ஆத்மா  தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேது–

தத் -பிரமம் நியமித்து உள் புகுந்து சிருஷ்டித்து காத்து அழித்து -அந்தர் ஆத்மா அனைத்துக்கும் -அனைவருக்கும் –

விஷயம்-சம்சயம்-பூர்வ பஷம்-சித்தாந்தம்-பிரயோஜனம் -ஐந்தும் அருளுகிறார்
அத்வைதி-நிர் விசேஷம்-
வேதம்-சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம்-
நிஷ்கலம்,நிஷ்க்ரியம்,நிர்குணம், நிரஞ்சனம்
ஒன்றை அறிந்தால் சர்வமும் அறியலாம் சர்வ அபாவமும் இல்லை-
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம்–பிரிக்க முடியாத –பிரகாரம்
“அயமர்ஹ்த : ச்வேதகேதும்  பிரத்யாஹா  – “ச்தப்தோசி ; உத  தம்  ஆதேசம்
அப்ராக்ஷ்ய : இதி ; – பரிபூரணம்  இவ  லக்ஷ்யசே  | தன ஆசார்யன்  பிரதி 
தமப்யாதேசம்  ப்ருஸ்தவானாசி   ? இதி  | அதிசயதே    அநேன  இதி  ஆதேச : | ஆதேச :
பிரசாசனம் ; “எதச்ய வா  அக்ஷரஷ்ய  பிரசாசனே  கார்கி  சூர்யச்சந்த்ரமசொவ்  
வித்ருதௌ  திஷ்டத : இத்யாதிபீரய்கார்த்யாத்  | ததா  ச  மாணவம்  வச்ச:
“பிரசாசிதாரம்  சர்வேஷாம் ” இத்தியாதி  | அத்ராபி  ஏகமேவ  இதி 
ஜகதுபாதானதாம்  ப்ர்திபாத்ய  அத்விதீய  பதென 
அதிஷ்டாற்றந்தரநிவாரநாத்  அசைவ  அதிஷ்டற்றுத்வமபி  பிரதிபாட்யனே  |
அத : “தம  பிரசாசிடாரம்  ஜகடுபாடானபுதமபி  ப்ருஷ்டவானாசி ? யேன
ஸ்ருதென  மதேன  விக்ஞாநென  அச்ருடம்  அமுதம்  அவிஞ்யாதம்  ஸ்ருதம்  மதம் 
விக்ன்யாதம்  பவதி ” இத்யுக்தம்  இசாத்  | “நிகில  ஜகடுடைய  விபவ  லயாதி
காரண  பூதம் சர்வஞ்யத்வ  – சதயகாமத்வ – சத்யசங்கல்பத்வாடைபரிமித்த
உதார  குண  சாகரம்  கிம்  பிரம த்வயா  ஸ்ருதம் ?” இதி  ஹார்தோ பஅவ : | “
அதிசய அனேன இதி ஆதேச–அனைத்தயும் நியமிக்கும் –அதனால் ஆதேச என்று பிரமத்தை சொல்லும்

பிரசாசேன–பிரசாசித –ஆதேச எல்லாம் இதையே குறிக்கும்-ஏக மேவ அத்வதீயம் -அனைத்துக்கும் எல்லா வித காரணமும் இவனே புருஷோத்தமன் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -காரியத்தில் உள்ள தோஷம் இல்லா காரணம்- லயத்தில் அனைத்தும் சூஷ்ம ரூபத்தில் ஒட்டி கொண்டு இருந்ததால் –அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதுக் சித்த விசேஷணம்–

தர்மம்-தரமி/விசேஷணம் -விசேஷ்யம்/ பிரகாரம்-பிரகாரி/ரூபம்-ஸ்வரூபம்/சரீரம்-சரீரி ஆத்மா /அம்சம்-அம்சி//
ஆதாரம்-நியமகம்-சேஷி–
சத் ஏவம் சமய இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏக மேவ அத்வதீயம்–பிரமம் ஒன்றே நிமித்த உபாதான காரணம் 
சத்-சூஷ்ம சித் அசித் விசிச்ஷ்ட பிரமம் 
இதம்-ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட பிரமம் 
சத்யம் -சித் விட வாசி உள்ளவன் பிரமம் 
ஞானம் -பக்தர் விட வாசி பிரமம் 
அனந்தம் -முக்த நித்யர் விட வாசி பிரமம் 
ஹந்த ஹமிமா திச்ரோ தேவதா அனேன ஜீவன் ஆத்மா அனுபிரவிச்ய நாம ரூப வியாக்ரவானி  

அத்வாரகம்-சமஷ்டி சிருஷ்டி 

சத்வாரகம்-வியஷ்டி சிருஷ்டி 

எததுக்தம்  பவதி  – ஜீவாத்மா  து  பிரமன : சரீரதயா  பிரகாரத்வாத்  
பிரம்மாதமாக : “யஸ்ய  ஆத்மா  சரீரம் ” இதி  ஸ்ருதியந்தராத்  ஏவம்  பஹூத் சாயா  
ஜீவச்ய  சரீரதயா  பிரகார  ப்ஹூதானி  தேவ  மனுஷ்யாதி  சம்ச்தானானி
வஸ்தூனி   இதி  ப்ரஹ்மாத்மகாணி  தானி  சர்வாணி  அஹ்த  : தேவோ  மனுஷ்ய : யக்ஷோ   
ராக்ஹச : பசு : மிருக : பக்ஷஈ  வ்ருக்ஷோ  லதா  காஷ்டம்  சிலா  தருணம்  கத  : 
பத  : இத்யாதயச்சர்வே    பிரகிருதி  பிரத்யயயோகேன  அபிதாயகதையா  
பிரசித்தா  : சபதா: லோகே  தத்தத்ட்ரவ்யவாச்யதையா ப்ரடீயமானதத்தட்
சம்ச்தானவஸ்து  முகேன  தடபிமானி ஜீவ-தடந்தர்யாமி பரமாத்மா 
பர்யந்த சம்கஅதசயைவ வாசகா : இதி “விசேஷணம் பிரகாரம் இரண்டு வகை -ஆபரணம் -சரீரம் -இங்கு ஆபரணம் விசேஷணம் மட்டுமே -ஆனால் சரீரம் -ஆத்மா -சரீரம் அப்படி இல்லை-யஸ்ய சேதனச்ய யத் த்ரவ்யம்  சர்வாத்மனா ச்வார்த்த நியந்தும் தாரியித்தும் ச சகயம் தத் செஷத்யக ஸ்வரூபம் ச தத் தஸ்ய சரீரம்—பிருதுக் சித்தி அநர்த்த    ஆதார -ஆதேய பாவ நியந்த்று நியாமய பாவ  சேஷி சேஷ  பாவாஞ்ச 

ஐ ததாமியம் எனபது –

யஸ்ய ஆத்மா யஸ்ய தத்  ஐ ததாமாகம் ஐ ததாத்மாகம் ஏவ இதாத்மியம் -என்பதன் சுருக்கு
அவன் சங்கல்பித்து சிருஷ்டி –அவன் ஆதாரம் நியமகன் சேஷி –அதனால் ஆத்மா இதுசத்தியம் தத் சத்யம்
சரீர ஆத்மா பாவம் விளக்கி பின்பு
தத் தவம் அஸி ச்வேதகேது எனபது ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை-
இதம் சர்வம்-சித் அசித் அனைத்தும் –
சாமாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம்  ஏகச்மின் ஆர்த்தே  விருதிதி சாமாதி கரண்யம்
நீல கடம் போல் –ஒன்றையே வர்ணத்துக்கும் உருவத்துக்கும் குறிக்கும்
அத : சர்வச்ய  சித் அசித் வஸ்துனோ  பிராமசரிரத்வாத் , சர்வசரிரம்  சர்வப்ரகரம் 
சர்வைர்சப்தை : ப்ரகுமைவபிதியாத  இதி , “தத் ” “தவம் ” இதி  சாமாதி கரண் ஏன  
ஜிவசரிரதையா  ஜிவப்ரகரம்  ப்ரகுமைவபிஹிதம்  | ஏவமபிஹிதேசதி  அயமர்தோ 
ஜ்ஞ்யயதே “தவம் ” இதி  யா : போர்வம் தேஹச்யதிஷ்டற்றுடாய  பிரதித் : ச :
பரமத்மசரிரதய  பரமத்மப்ரகரபுத : பரமத்மபர்யந்த : ப்ருதக் 
ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி  அனர்ஹா : அத : “தவம் ” இதி  சப்தா: தத்ப்ரகரவிசிஷ்டம் 
தத் அந்தர்யாமி நமேவ சச்தே  – இதி  | அநேன ஜிவேனத்மனனுப்ரவிச்ய  நாம ரூப்யே 
வ்யகரவனி ” இதி  பிராமத்மகதயைவ  ஜிவச்ய  சரிரின : ச்வனமபாக்த்வத்  |

தத் -பிரமத்தையே குறிக்கும் 

ஜகத் காரணன் /சர்வ கல்யாண குணகரன் /நிரவத்யம் /நிர்விகாரம் —
துவம் -பரமம் -அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -ஆக உள்ள சித் அசித் –
நிர்குணம் -தோஷம் இல்லாதவனை குறிக்கும்-அகில ஹேய பிரத்யநீகன் 

சத்யம்-நிருபாதிகம் – திரி வித -அசித் –பக்த சித் விட வேறு பட்டவன் 

ஞானம் -நித்ய அசந்குசித ஞானம் –முகத்தனை விட வேறு பட்டவன் 
அநந்தம் -தேச கால வஸ்து -திரி வித பறிசேதணன் -நித்யரை விட வேறு பட்டவன் 
நிர்விசேஷ சின் மாத்ர பிரமம் -விளக்கம் சேராது 

கண்ட முண்ட பூர்ண கொம்பு கொண்ட பசு போல் மூன்றா –ஒன்றே இவ்வாறாக வெவ்வேறு காலத்தில் இருக்கலாமே 

நீல கோமளாங்க யுவ விசாலாட்ஷா பாஸ்கரன்-சாமானாதி கரணம் 

“ஸ்வருப  நிருபன  தர்ம  சப்தா  ஹி  தர்ம  முகேன  ச்வருபமபி 
பிரதிபடயந்தி  கவதிசப்தவத்  | ததாஹா சுற்றகற: ‘தத் -குண 
சரத்வத்  தத்வ்யபதேச : பிரக்ஜ்ன்யவத் ‘”

“ஜ்ஞ்யநென  தர்மேன  ச்வருபமபி  நிருபிதம் | ந  து  ஜ்ஞான  மாத்ரம் 
ப்ர்ஹமேதி  | கதம்  இதமாவகம்யாத    இதி  சேத்  ‘யஸ்  சர்வஞ்யஸ்  சர்வவித் ‘
இதி  ஜ்ஞ்யற்றுத்வ  ஸ்ருதே : ‘பரஸ்ய  சக்திர் -விவிதைவ  ஸ்ருயதே, ச்வபாவிகி 
ஜ்ஞான -பல -கரிய  ச ‘, ‘விஞ்யதமரே  கேன  விஜநியத் ‘
இத்யாதி  -சுருதி -சதா -சமதிகதமிதம்  |”

“அத : சத்ய  ஜ்ஞ்யநதி  பதானி  ஸ்வார்த்த  பூத  ஜ்ஞ்யநதி  விசிஸ்தமேவ 
பிரம  பிரதிபதயந்தி “

நேதி நேதி—திரு வித பரிச்சேதம் இல்லாதவன் 

நேக நானா அஸ்தி –அவன் உள்ளே இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லை 

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

 


ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -மூன்றாம் பகுதி –

February 22, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————

காரீர்யா வ்ருஷ்டி காமோ யஜேத -பலமே பிரபதனம் -சுகம் -அபூர்வம் புருஷ அநு கூலம் ஆக முடியாதே
க்ருதி உத்தேச்யத்வம்-க்ருதம் பிரதி சேஷித்வம்
கார்யம் பிரதி சம்பந்தி சேஷக -தத் பிரதி சம்பந்த்வம் சேஷித்வம் -கார்யம் சேஷி -அதன் பிரதி சம்பந்தி சேஷம்
-கார்யம் பிரதிசம்பந்தியின் பிரதி சம்பந்தி என்பது கார்யத்வமே கார்யத்வம் என்பது போலே ஆத்மாஸ்ரய தோஷம் சம்பவிக்கும்
பர உத்தேச ப்ரவ்ருத்த க்ருதி வியாப்தி அர்ஹத்வம் சேஷத்வம்
க்ருதி பிரயோஜனத்வம் -பலம் தானே
தாத்பர்ய தீபிகை -உபய அனுப ஐக்கைக ஜூஷா சவ் சேஷ சேஷி நவ் இச்சையா யது பாதேயம் யஸ்ய அதிசய ஸித்தயே
பரகத அதிசய ஆதாய கத்வம் சேஷத்வம் /ஆஹித அதிசய பாக்த்வம் சேஷித்வம் –
ஸர்வஸ்ய வஷீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக –பதிம் விஸ்வஸ்ய
சேஷகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -யாகம் எஜமான் / சேஷிகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -ஜீவன் நாற்காலி கொண்டு தனக்கு அதிசயம்
உபயகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -எஜமான் அனுபவிக்க வேலைக்காரன் அதிசயம் தர -இருவருக்கும் ஆசை
உபய பின்ன கத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -சுவரும் வண்ண மேல் பூச்சும் போலே -இரண்டுக்கும் ஆசை இல்லாமல் -சுவருக்கு -அதிசயம்
சேஷப் பரா அரத்தத்தவாத்-ஜைமினி ஸூ த்ரம் -யத அத்யந்தம் பரார்த்தக தம் வயம் சேஷ இதி ப்ரூமக –
இத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜர் -பர கத அதிசய ஆதான இச்சையா உபாதே யாத்வமேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பர சேஷி
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ஸ்ருதி சத சிரஸ் சித்திம்–சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் –
ஆத்மாவுக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ றே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரக பிரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அசேதனம் அத்வாரக சத்வாரக இரண்டும் உண்டே –
ஆழ்வான் ஆழ்வார் அடியேன் உள்ளான் என்றபடி கண்டாயே -என்று திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்தார் இறே
ஞானம் ஆனந்தம் -அசித் வியாவருத்தி -சேஷத்வமே சத்தை கொடுக்கும் ஜீவாத்மாவுக்கு என்றபடி
ஜாதி போலே ப்ருதக் சத் பாவம் இல்லை -குண்டலம் போலே இல்லை -குண்டலம் பஹிரங்க லக்ஷணம்
அபூர்வம் சேஷியாக இருக்க முடியாது என்றபடி –
யஜதா -கர்த்ரு சாமான்யம் -ஸ்வர்க்க காமக -கர்த்ரு விசஷ்யம்-வியாகரண சாஸ்திரம்
மீமாம்சிகர் -யஜதா -நியோஜ சாமான்யம் / ஸ்வர்க்க காமக நியோஜ்ய சாமான்யம்
யாக ஜன்ய அபூர்வ ஸ்வ கீயத்தவ புத்திமான் பவ –
சாத ஸ்வர்க்க விசிஷ்டஸ்ய ஸ்வர்க்க அசாதானே கர்த்ருத்வ அந்வயோ ந கதாதி-
யாகம் ஸ்வர்க்க சாதனம் இல்லை என்பதால் கர்த்ருத்வ அன்வயம் இல்லை அதனால் அபூர்வம் நியோகம் கல்பிக்க வேண்டும் என்பர்
நியோஜ்யத்வா அந்வயோபி ந கதத இதி ஹி ஸ்வர்க்க சாதனத்தவ நிச்சயக -அபூர்வம் என்று கல்பித்து -மேல் ஸ்வர்க்க சாதன பாவத்தையும் கல்பிக்கிறீர்கள்
யதார்த்த ஞானம் இல்லாமல் வியாகரண சாஸ்திர விருத்தமாக செய்கிறீர்களே -சாமான்ய சத்யா வசன பரிபாலன தர்மத்தை காப்பவன் என்று
சாஷாத் தர்மம் பெருமாளை பார்க்காமல் சக்கரவர்த்தி பிரிந்தால் போலே அன்றோ –
தர்ம புத்திரனும் ஷத்ரியனாய் இருந்து மனைவி தம்பிகளை ரஷிக்காமல் சூத்தில் பணையம் வைத்து இழந்தால் போலவும் அன்றோ –
போக்து காமக தேவதத்தக கிருஹம் கச்சேத் -தேவதத்தன் வீட்டுக்கு போகும் கிரியை போஜன சாதனத்வத்துக்காக-என்ற அறிவை உணர்த்த அன்றோ இந்த வார்த்தை
அதே போலே யாகம் யாக கரணஸ்ய ஸ்வர்க்க சாதனத்வம் -யஜதே என்றது யாக கர்த்தா -யாக கிரியை -காட்டும் என்னால் நீங்கள் ஸ்வகீய புத்தி கொடுத்து
அபூர்வம் உண்டாக்க என்கிறீர்கள்
நியோஜ்யக ச சா கார்யம் யக ஸ்வ கீயத் வேந புத்தயதே-என்று சொல்லி ஸ்வர்க்க காமோ யஜத என்பது நியோஜ்யனுக்கு சொல்கிறது
-யாக கர்த்தாக்கு இல்லை என்கிறீர்கள் -போத்ருத்வம் யஷ்ட்ருத்வ அநு குணம் -புத்தி கிரியையாக கிரியைக்கு அநு குணம் என்கிறீர்கள் –
ஆனால் வாக்யார்த்தமோ யாக கிரியை அன்றோ -அனுகிரக கார்யம் -எல்லா யாகங்களும் பர ப்ரஹ்மத்துக்கு ஆராதன ரூபம்
-அவன் ப்ரீதி அடைந்து அதனால் அன்றோ பலன் அளித்து அருள்கிறான்
பல சம்பிபதசயா கர்மா அபிராத்மானம் பிபிரீஷந்தி ச ப்ரீதோலம் பலாயா இதி சாஸ்திர மரியாதா-
வசதி இதி வாசுதேவக -அந்தர்யாமியாக இருந்து அளித்து அருள்கிறான் என்றபடி
சுருதி பிரமாணம் -இஷ்ட பூர்தம் பஹுதா ஜாயமானம் விஸ்வம் பிபர்த்தி புவனஸ்ய நாபிஹி –
ததேவ அக்னிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமாஹாஸ் –
சதுர் ஹோதாரோ யத்ர சம்பதம் கச்சந்தி தேவைஹி -ஸ்ருதி]
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்தக ஸ்ரத்தயா அர்ச்சித்தும் இச்சதி தஸ்ய தஸ்ய அசலாம் ஸ்ராத்தம்
தாம் ஏவ வித்ததாமி அஹம்-என்றும் -போக்தாரம் யஜ்ஜ தபஸாம் சர்வ லோக மகேஸ்வரம்-என்றும் –
ச தயா ஸ்ரத்தயா யுக்தக தஸ்ய ஆராதனமீ ஹதே லபதே ச தத் காமம் மையைவ விஹிதான் ஹி தான் -என்றும் -ஸ்ரீ கீதை
யஜ்ஜைஸ் த்வம் இஜியஸே பைத்தியம் சர்வ தேவமய அச்யுத யைஸ் ஸ்வ தர்ம பரைர் நாத நரைர் ஆராதிதோ பவான்
யஹே தரந்தி அகிலம் ஏதாம் மாயாம் ஆத்ம விமுக்தயே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
யஜேத–யஜி திப் -யஜ தேவ பூஜாயாம் -கர்த்ரு வியாபார சத்யாதாம்
பூர்வ பாக்க விதி வாக்யம் -வாயவ்யம் ஷ்வேதம் ஆலாபேத பூதி காமக வாயுர் வை ஷேபிஷ்டா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகதேயேந உபதாவதி ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கமயதி
பரமாத்மா வாயு தேவனின் அந்தராத்மாவாக பலன் அளிக்கிறான் -அபூர்வம் கல்பிக்க வேண்டாமே
யாகம் பண்ணின உடனே ஸ்வர்க்கம் கிட்ட வில்லையே -அதனால் அபூர்வம் கல்பித்து -யாகம் பண்ணினதும் அது உருவாக்கி பின்பு ஸ்வர்க்கம் பலமாக தரும் என்பார்கள்
யாகம் செய் என்றாலும் அபூர்வம் உருவாக்கு என்றே சொல்கிறது என்பார்கள்
உபாதானம் -வாச்யத்வேந அதிரிக்தார்த்தோ அநேந இதி அயம் சப்த உபாதானம் -யஜேத என்பது உபாதானம் என்பர் -அபூர்வம் தான் சாதனம் என்பர்
ஆனால் ஸ்ருதி -ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கம்யதி -என்று யோகத்தால் ப்ரீதி அடைந்து தேவதை பலம் அளிக்கிறது –

பர ப்ரஹ்ம அனுக்கிரகமும் நிக்ரகமும் சுகமும் துக்கமும் -என்பதற்கு பல ஸ்ருதி பிரமாணங்கள் உண்டே
ஏஷ ஹி ஏவ ஆனந்தயாதி /அத சோ அபயம் காதோ பவதி / அத தஸ்ய பயம் பவதி /
தா ஹானிஹி தன மகச்சித்ரம் தா பிராந்திகி தச்ச விக்ரியா யன் முஹூர்த்தம் க்ஷணம் வபி வாஸூ தேவோ ந சிஞ்சயதே-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத் அக்னிச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி ஸூ ர்யச் சந்த்ரமா சவ் வித்ருதோவ் த்ருஷ்டக
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி தததோ மனுஷ்யா ப்ரஷம்சந்தி யஜமானம் தேவாகா தர்வீம் பிதரோ அன்வாயத்தாகா
பரமாத்மா கர்மா சம்பவித்தானாம் த்வை வித்யம்-சத் கர்மம் -துஷ் கர்மம் –
அச்சனாநுப பத்தி அதிகரணம் -ஏதானி கர்மாணி சமீச்ச யானி ஏதானி அசமீச்சயானி இதி கர்மா த்வை வித்யம் சம்விதாயா-
தஸ்ய ஆஞ்ஜை யா தாவதி வாயுகு நதியக ஸ்ராவந்தி தேன ச க்ருதா சமானோ ஐலாஷ்யாஹா சமதா இவ மேஷ விஸர்பிதம் குருவந்தி
தத் சங்கல்ப நிபந்தனா ஹி இமே லோகாகா ந சவந்தே ந ஸ்புதந்தே
ஸ்வ ஷாசன அநு வர்தினம் ஞானயத்வா காருண்யாத் ச பகவான் வர்த்த யேத வித்வான் கர்ம தக்ஷக
இப்படி யதார்த்த ஞானம் கொண்டு உபாசனம் அனுஷ்டானம் பண்ணி பகவத் ப்ரீதியால் ஸ்வர்க்கம் முதல்
-பகவத் பிராப்தி பர்யந்தம் -அபயம்- அபய ஸ்தான மோக்ஷம் -பெறுவார் –
நியதம் குரு கர்ம த்வம் கர்ம ஜ்யாயோ ஹி அகர்மணக-என்றும் -மயி சர்வாணி கர்மாணி சந்யாச
ஏ மே மதம் இதம் நித்யம் அநு திஷ்டந்தி மான வாஹா ஷ்ரத்தா வந்தோ அந ஸூயந்தோ மச்சயந்தே தேபி கர்மபிஹி -என்றும் –
ஏ த்வே ததபி அ ஸூ யந்தோ ந அநு திஷ்டந்தி மே மதம் சர்வஞ்ஞாந விமூதாம்ஸ்தான் வித்தி நஷ்டான் அசேதஸஹ -என்றும்
தான் அஹம் த்விஷதாஹ் க்ரூரான் சம்ஸாரேஷூ நர அதமான் ஷிபாம் யஜஸ்ரம் அஷுபான் அசுரேஷ் வேவ யோநிஷு
ஆஸுக்ரீம் யோநிம் ஆபன்ன மூடா ஜன்மனி மாம் அப்ராப் யைவ கௌந்தேய ததோ யாந்தி அதமாம் கதிம் –
சர்வ கர்மன்யபி சதா குர்வானோ மத் வியபாஷ்ரயக மத் ப்ரஸாதாத் அவாப் நோதி சாஸ்வதம் பதம் அவ்யயம் -என்றும் ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் –
ஜைமினி -தேவதா அதிகரணம் -கர்மங்கள் உடைய முக்யத்வம் காட்ட தேவதைகள் இல்லை என்று நினைப்பவர்களுக்கும் கர்மங்களை செய்ய வேண்டும்
என்று வேத பிரமாண்யம் காட்டவும் கர்ம ஸ்ரத்தை உண்டாக்குவதற்கும் -என்று தாத்பர்யம் –
அதிவாதத்துக்காக அபூர்வம் கல்பித்து அது பலம் தரும் என்பர் -ஜீவாத்மா மேல் கருணையால் அதிவாதம் செய்து அர்த்த போதனம் செய்கிறார்
இது வரை மீமாம் சிகர் நிரசனம் செய்து அருளி -மேலே நித்ய விபூதி விவரணம் செய்கிறார் –
வேதாகமேதம் புருஷன் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸப் பரஸ்தாத் -என்றும்
ய ஏஷோ அந்தராதித்ய ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷணீ -என்றும்
ச ய ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசகா தஸ்மின் அயம் புருஷோ மநோ மயக அம்ருதோ ஹிரண்மயஹ
சர்வே நிமேஷா ஜக்ன்யிரே வித்யுத்ப் புருஷாததீ ச யா ஏஷோ -என்றும்
நீல தோயத மத்யஸ்தா வித்யுல் லேகஏவ பாஸ்வர –என்றும்
மநோ மயப் பிராண சரீரஹ பாரூபஸ் சத்யகாமஸ் ஸத்யஸங்கல்ப ஆகாஷாத்மா சர்வகர்மா சர்வகாமஹா சர்வ கந்தக
சர்வ ரஸ சர்வம் இதம் அப் யாத்தோ அவாகி அநாதரஹா –என்றும்
மஹாராஜாதான் வாசக –என்றும்
அஸ்ய ஈசானா ஜகதோ விஷ்ணோ பத்னீ –என்றும்
ஹ்ரீஸ்ச்ச தே லஷ்மீச்ச புத்ன்யவ்–என்றும்
தத் விஷ்ணோ பரம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹ–என்றும்
ஷயந்தம் அஸ்ய ராஜசஹ பராகே-ஷீ கதி நிவாசயோஹோ –என்றும்-த்ரிகுணாத்மக பிரக்ருதிக்கு அப்பால் –
யாதேகம் அவ்யக்தம் அனந்த ரூபம் விஸ்வம் புராணம் தாமசப் பரஸ்தாத் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமே வியோமன் –என்றும்
யோ அஸ்ய அத்யக்ஷக பரமே வியோமன் –என்றும்
ததேவ பூதம் தது பவ்யம் அஐதம் தத அக்ஷரம் பரமே வியோமன் –என்றும்-
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹா –யா ஸூரயஹா தே சதா பஸ்யந்தி –யே சதா பஸ்யந்தி தே ஸூரயஹா- அநேக விதானங்கள் –
யத் ஆஜ்ஞநேயக அஷ்டா கபாலகா -பூர்வ பாக வாக்கியம் -தர்மி தர்மம் இரண்டையும் காட்டும்
தத் குணாஸ்த்து விதி யேரன் அவி பாகாத் விதானார்த்தே நசேத் அனேயேந ஷிஷ்டகா –1-4–7–8-பூர்வ மீமாம்சை
தத் குணாஸ்த்து -யாகத்தையும் குணத்தையும் சொல்லும் -இரண்டையும் பிரிக்க முடியாதே –
யம் ப்ரவரஜந்தம் அநு பேதம் அபேத க்ருத்யம் த்வை பயனோ விரஹகாகர ஆஜுஹாவ புத் ரேதி தன்மயாதயா தரவோ
அபிநேதுஹு தம் சர்வ பூத ஹ்ருதயம் முனிம் ஆனதோஸ்மி -ஸ்ரீ சுகாச்சார்யரை வணங்கும் ஸ்லோகம்
வில்லிபுத்தூர் பகவர்–அர்த்த காம பரா யூயம் நாராயண பரா வயம் யூயம் யூயம் வயம் வயம் விஷ்ணுதாச வயம் யூயம் ப்ராஹ்மணா வர்ண தர்மினஹா-
நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம் -பிரியா வாக்யா பிரதாநேந சர்வே த்ருஷ்யந்தி ஜந்தவஹ தஸ்மாத் ததேயேவ வக்தவ்யம்
வசநே கா தரித்ரதா ருதாசா வயம் யூயம் ப்ராம்ஹணா வாம தர்மினக –
இரவில் காட்டில் ததீயாராதன பணம் கொண்டு போகும் பொழுதும் புலி துரத்தினாலும் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள
திரு நாம உச்சாரணம் பண்ணாது இருக்கை ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம் -பட்டர் –
அபுருஷ தந்த்ரம் ஞானம் கர்த்தும் அகர்தும் அந்யதா கர்த்தும் ந சக்யம் -ஞானம் நம் வசம் இல்லை பக்தியும் வைராக்கியமும் அப்படி இல்லை –
சகாதேவன் பீஷ்மரை விட தேவரால் உயர்ந்து மதித்து மலரால் சொரிய பட்டானே-

காரண மந்த்ரங்கள் -கிரியைக்கு -அனுவாதம் -பர்ஹிர் தேவ சாதனம் தாமி -தர்பங்களை ஆசனமாக வெட்டி / ஸ்தோத்ரம் -சாஸ்திரம் -இரண்டு விதம்
குண ரூபேண குண நிஷ்ட குண அபிதானம் -பிரகீத மந்த்ரம் -அபிரகீத மந்த்ரம்
ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண வாக்யம் பரமம் பதம் -ஸ்ரீ -விஷ்ணு புராணம் -இங்கு பரம பதம் ப்ராப்யம் -விஷ்ணு அர்த்தமாகவே உள்ளதே என்னில்
ஷயம் தமஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே -என்றும்
ததஷரே பரமே வ்யோமன் -என்றும்
யோஸ்யாத்யக்க்ஷ பரமே வியோமன் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வியோமன் -என்றும்
வியோம சப்தத்தால் ஸ்தானம் -என்பதை காட்டி
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்று வியதிரிக்தம்-விஷ்ணுவுடைய ஸ்தானம் என்று காட்டிற்றே –
பரமம் பதம் சப்தம் மூன்று இடங்களில் உண்டே -மூன்றும் சாம்யம் என்பதால்
-1-தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -பரம ஸ்தானம் நித்ய விபூதி –காட்டும்
-2-சர்கஸ்த்ய அந்த காலேஷு த்ரிதா ஏவம் ஸம்ப்ரவர்த்ததே குண ப்ரவ்ருத்ய பரமம் பதம் தஸ்ய அகுணம் மஹத் -என்று பிரக்ருத வியுக்த ஆத்ம ஸ்வரூபம் காட்டும்
-3-ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ணு வாக்யம் பரமம் பதம் –பகவத் ஸ்வரூபம் காட்டும்
ஹா இமே சத்யா காமாஹா அந்ருத அபிதானஹா-கர்மம் திரோதானம் -அந்ருத்த சப்தம் –
அவித்யா கர்மா சன்குன்யா த்ருதீயா சக்திரிஷ்யதே யயா ஷேத்ரஞ்ஞய சக்திகி ச வேஷ்டிதா ந்ருப சர்வகா —
சம்சார தாபன் அகிலான் அவாப் நோதி அதி சந்ததான்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஷேத்ரஞ்ஞா சக்தி ஜீவாத்மா / கர்மம் -அவித்யை ஒரு சக்தி / மாயா ப்ரக்ருதி மூன்றாவது -சக்தி –
-திரோதானத்தால் -பிரக்ருதியில் பந்தப் படுகிறான் -சம்சார தாபங்கள் மீண்டும் மீண்டும் -என்றபடி –
க்ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே / வேதாகமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தாமசப் பரஸ்தாத் –பிரகிருதி அப்பால் பட்ட பரம பதம்
சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வ்யோமன் –
தத் அக்ஷரே பரமே வியோம -அவிகார ரூபம்
யத்ர பூர்வே சாத்யக சந்தி தேவாக
யத்ர ருஷாயக பிரதமஜா யே புராணகா
தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ருவாம்சக சமிந்ததே விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் –நித்ய விபூதியும் பரமாத்மா ஸ்வரூப அந்தர்பூதம்-பரதந்த்ரர்கள்
பரிஜனங்கள் ஸ்தானம் கல்யாணகுணங்கள் உடன் கூடியே அக்ரே ஆஸீத்
அபஹத பாப்மா – விஜராக – விமிருத்யுகு-விசோகக -விஜிகத்சக-அபிபாசக-சத்யகாமக -சத்யா சங்கல்பக –
போக்யம் போகபகரணங்கள் -காம்யந்தே இது காமக /சத்யக காமக யஸ்ய சத்ய காமக -அவனது ஆசைப்படும் பொருள்களின்
சத்யத்வம் நித்யத்வம் -பரமாத்மா சம்பந்த யோகம் -நிர்விகாரம் –
சத்ய சங்கல்பத்தால்–போக்கிய போக உபகரணங்கள் -நித்ய லீலா விபூதியில் உள்ள சேதன அசேதனங்கள் உடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதங்கள் அனைத்தும் அவன் சங்கல்பம் –
வியக்தம் ஏஷ மஹா யோகி பரமாத்மா சனாதனாக ஆதி மத்ய நிதானக (-நிதானம் =அந்தம் -) மஹதக பரமோ மஹான்
தமசப் பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதாதரக ஸ்ரீ வத்ச வஷக நித்ய ஸ்ரீஹி அஜயகா ஸாஸ்வதோ த்ருவக
ஸநாதனன்-ஸ்வரூப நித்யத்வம் /சாஸ்வத -குண விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் /த்ருவக -விக்ரக விபூதி விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் –
ச ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே ஹிரண்ய மஷ்ருகு ஹிரண்ய கேஸக ஆ ப்ரணகாத் சர்வ ஏவ
சுவமஹா தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ தஸ்ய உதிதி நாம-சுருதி வாக்கியங்களை உப ப்ரும்ஹணங்கள் -விஷதீ கரணம் -செய்யும்
-அதாவது -நாம அனாதீத சாகாரத்தைஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம் செய்யும் என்றபடி –
ஷரா நாநா விதாஸ் ச்சாபி தனுர் ஆயுத விக்ரஹம் அன்வகச்சந்த காகுத்ஸதம் சர்வே புருஷ விக்ரஹ–
விவேஷ வைஷ்ணவம் தாம ச சஷரீரஹ ஸஹ அனுகக உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் -இவற்றால் நித்ய விபூதி விளக்கப் பட்டது –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரமாணங்கள்
சமஸ்தாஹா சக்த யச்சைதாஹா ந்ரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டித்தாஹா தத் விஸ்வ ரூப வை ரூப்யம் ரூபம் அந்யத் ஹரேர் மஹத் –
மூர்த்தம் ப்ரம்ஹ மஹா பாக சர்வ ப்ரஹ்ம மயோர் ஹரிகி –
நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோ ஸ்ரீர் அ நபாயினீ-
தேவத்வே தேவ தேவேயம் மனுஷ்யத்வே ச மனுஷீ விஷ்ணோ ஹோ தேஹ அநு ரூபம் வை கரோதி ஏஷ ஆத்மனஸ் தநூம்
ஏ காந்தினக சதா ப்ரஹ்ம த்யாயினோ யோகிநோ ஹி ஏ தேஷாம் தத் பரமம் ஸ்தானம் யத்வை பஸ்யந்தி ஸூரயஹ
கலா முஹுர்த்தாதி மயச்ச காலக ந யத்வி பூதே பரிணாம ஹேதுஹு –
மஹாபாரத பிரமாணங்கள்
திவ்யம் ஸ்தானம் அஜரம் சாப்ரமேயம் துர்வி ஜ்ஜேயம் ச ஆகமைர் ஆத்யம் கச்ச பிரபோ ரக்ஷ ச அஸ்மான் ப்ரபன்னன் கல்பே கல்பே ஜாயமானஹா ஸ்வ மூர்த்யா-
காலாஸ் சம்பச்யதே தத்ர ந காலஸ் தத்ர வை ப்ரபுஹு –
அந்தஸ் தத் உபதேஷாத்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்
ய ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே -அவன் அனந்தன் -பாரா ப்ரஹ்மமே ஏன் என்னில் தர்ம உபதேசம்
-அபஹத பாப்மத்யாதி குண விசிஷ்டன் -தஸ்ய உதேதி ஹா வை பாப்மபியக -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம் –
செய்ய தாமரைக் கண்ணனாய் உலகு எழும் உண்ட அவன் கண்டீர் -வையம் வானம் மனிசர் தெய்வம் மற்றும் மற்றும்
மற்றும் முற்றுமாய்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய் வெளிப்பட்டு இவை படைத்தான் பின்னும் மொய் கொள் சோதியோடு ஆயினான் ஒரு மூவராகிய மூர்த்தியே –
ஜகத் காரண வஸ்து -புண்டரீகாக்ஷன் -ஆசிரயணீயன் -ஜகாத் காரணன் உத்தேச்யம்-பிரசித்தம் –புண்டரீகாக்ஷத்வமும் அவனுக்கு உண்டு
என்று ஆழ்வார் உணர்த்தி அருளுகிறார் -ஐஸ்வர்ய ஸூசகம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -ஷ்ரூயதாம் து நர வியாக்ரஹ வேத வேதாந்த நிச்சயக -யஞ்ஞயேஷூ யஞ்ஞபுருஷஹ சன்னி பாக
ச விஷ்ணுஹு பரமம் ப்ரஹ்ம யதோ ந அனுவர்த்ததே புநக -பர ப்ரஹ்மமே யஞ்ஞ பிரவர்த்தகனும் ஆராத்யனும் –
தத் தர்ம உபதேசாத்
ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் லோகாநாம் ஈஸஹ ஸர்வேஷாம் காமாநாம்-ச ஏஷ சர்வேப்யக பாப்மாப்யக உதிதக
ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக
விஸ்வ தப் பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணன் ஹ்ரீம்
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம்
ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –
யாத் ரூபம் க்ருதகம் அநு க்ரஹார்த்தம் தச்சேதஸாம் ஐஸ்வர்யாத் -பூர்வ பஷி-பரமாத்மா ரூபம் ஸ்வ பாவிகம் இல்லை
-அநு கிரஹத்துக்காக கொண்ட ரூபம் க்ருதகம் -அநித்யம் –என்பர்
ரூபம் வா அதீந்த்ரியம் அந்தகரண ப்ரத்யக்ஷ நிர்தேஷாத் –அப்ராக்ருதம் -அதீந்த்ரியம் -நித்யம் -என்று ஸ்வ பக்ஷம் –

அஞ்சச ஏவ -ஸ்வபாவிகமே –ரூபம் தத்து ந சக்ஷுஷா க்ராஹ்யம் மனசா து அகலுஷேன சாத்தனாந்தரவதா க்ருஹ்யதே –
ந சாஷுஸ்ஹா கிருஹ்யதே ந அபி வாசா மனசா து விசுத்தேனா இதை ஸ்ருதேகே -ந ஹி ரூபாயா தேவதாயா ரூபம் உபதிஷ்யதே யதாபூதவாதி ஹி சாஸ்த்ரம்
மஹா ராஜதாம் வாசக -வேதகாமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமசப் பரஸ்தாத் -இதி
பிரகாரனாந்தர நித்தேஷச்சா சாஷினக –த்ராமிடாச்சார்யார் வியாக்யானம்
திருமேனி நித்யம் -ஸ்வ பாவிகம் -அகல்மிஷம் இல்லாத பரி சுத்த மனசாலே -சாத்தனாந்தர -பக்தி யோகத்தால் –
வேதாந்தம் ஓதுவது உண்மை அல்லது இல்லையே –
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்–சந்த்ர முகத்வாத் -இங்கு
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்-பூர்வ பஷி ஹிரண்மய விகாரம் -அநித்யம் -உபாசனத்துக்கு கொண்ட வடிவம்
சந்திர முகத்வாத் -என்றால் முகம் ஆகாசத்தில் உள்ளது என்று அல்ல அர்த்தம் -வியாக்யகாரர் சித்தாந்தம்
அதே போலே அழகிய தேஜஸ் என்பது மட்டுமே ஹிரண்ய மய-என்பதால்
ந மயத்தர்த்த விகாரமாதாய ப்ரயுஜ்யதே அநாரப்யத்வாத் ஆத்மனக -விகாரம் அர்த்தம் இல்லை -பல இடங்களிலும் பரமாத்வாவும்
அவன் திரு மேனியும் உண்டாக்கப் பட்டவை அல்ல என்பதால்
சாஸ்திரம் மூலம் தான் பெற மகாத்மாவை அறிகிறோம் -அதே சாஸ்திரம் -பரமாத்மா நித்ய மண்டலம் பிராட்டி நித்ய சூரிகள்
திருமேனி கல்யாண குணங்கள் எல்லாம் நித்யம் ஸ்வ பாவிகம் என்கிறதே –
யதா பூதவாதி ஹி சாஸ்திரம் -யதார்த்த ஞானம் சாஸ்திரம் கொண்டே அறிவோம் -அஸ்ய ஈசானா –ஹரீஷுச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்நயோவ்–
சதா பஸ்யந்தி ஸூராய – தாமசப் பரஸ்தாத் –ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸப் பராகே -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம –யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் —
பரா அஸ்ய சக்திகி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல கிரியாச்ச -தமேவ பாந்தம் அனுபபத்தி சர்வம் தஸ்ய பாதாம் சர்வம் இதம் விபாதி
மேல் வேத பிரமாண்யம் அருளிச் செய்கிறார் –

சாஸ்த்ர யோநித்வாத் அதிகரணம் –
க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி அதிகரணம் –ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத்-
பர ப்ரஹ்மம் விபு என்று ஒரு ஸ்ருதி சொல்ல –நிர் அவயவம்-என்று வேறே ஸ்ருதி சொல்ல -சர்வாந்தராமி என்று ஓன்று சொல்ல
பூர்வ பஷி -க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி நிர் அவயவத்வ ஸப்தகோபோவா -ப்ரஹ்மம் ஒரு வஸ்துவின் உள்ளே பூர்ணம் என்றால் வேறே வஸ்து வுக்கு இடம் இல்லை
அவயவங்கள் இருந்தாலும் ஒரு அவயவம் ஒன்றில் உள்ளது என்னலாம் -அது நிர் அவயவம் நிஷ்கலம் என்கிறதே -இது விருத்தம் அன்றோ -என்பர்
ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத் -சாஸ்த்ர சித்தம் -லோக சித்த வஸ்துவுக்கு தான் இந்த நியாயங்கள்
சப்தங்களுக்கு அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வாபாவிகம் -வாஸ்ய வாசக சம்பந்த ஞானம் கொண்டு அறிகிறோம்
போத்ய போதக சம்பந்தம் கொண்டு அறிகிறோம்
சப்தங்கள் அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வபாவிகம் -இதே போலே பத சங்கேதங்களுக்கும் அர்த்த போதக சக்தி உண்டு
உச்சாரண க்ரமம் -பூர்வ பூர்வ உச்சாரண க்ரம ஜெனித ஸம்ஸ்கார பூர்வகம் -அபவ்ருஷேயம் -நித்யம் -வேதம் -விதி அர்த்தவாதம் மந்த்ரம் –

எதஸ்மிந் பிரகரனே விஸ்தாரேண ப்ரதிபாதித்தானாம் அர்த்தானாம் விக்ரகத்வாய யுக்த அர்த்த ஜாதம் சங்க்ரஹேன அநு க்ரமதே ஏவைத்யாதினா
நிகில ஹேயா ப்ரத்ய நீக-சகல இதர விலக்ஷண–அபரிச்சின்ன ஞான ஆனந்தைக ஸ்வரூபம்
ஸ்வாபாவிக அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணாகரக -ஸ்வ சங்கல்ப அநு விதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேத சித் அசித் வஸ்து ஜாத
அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ் வா பாவிக அனந்த மஹா விபூதிஹி –
நாநா வித அனந்த சேதன அசேதன ஆத்மாக பிரபஞ்ச லீலா உபகரணக-
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம / ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் –தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேதோ /
ஏனமேகே வதந்தி அக்னிக்கு மருதோயேந ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரமேக பர் பிராணம் அபரே ப்ரஹ்ம சாஸ்வதம்
ஜ்யோதீம்ஷி சுக்ரானி ச யானி லோகெ த்ரயோ லோக பாலாஹா த்ரயீ சா த்ரயோ அக்னிச்ச ஆகுதியச்ச ச பஞ்ச சர்வே தேவா தேவகி புத்ர ஏவ
த்வம் யஞ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வம் ஓங்காரப் பரந்தப -ருததாத்மா வசுப் பூர்வக வஸுனாம் த்வம் ப்ரஜாபதிகி –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம் அக்னி கோபப் ப்ரஸாதஸ்தே சோமாக ஸ்ரீ வத்ச லக்ஷண-
ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணுர் புவனானி விஷ்ணுர் வனானி விஷ்ணுர் கிரயோ திசாச்ச நதியஸ் சமுத்ராஸ்ச்ச ச ஏவ சர்வம் யதாஸ்தி யன்னாஸ்தி ச விப்ரவர்யா
பகுப்பிரகாராம் ஸ்யாம்/சோகாமயத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயே யேதி–தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவிவிஷாத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்ச தச்சாபவத்
-ந்ருக்தும் ச அந்ருக்தும் ச நிலயனாம் ச அநிலயனாம் ச விஞ்ஞானம் ச அவிஞ்ஞானம் ச சத்யம் ச அன்ருதம் ச சத்யம் அபாவத்
சத் -தயாத் -விகாரம் இல்லா சித்தும் விகாரம் உள்ள அசித்தும்
நிருக்தம் அநிருக்தம் –ஜாதி குணம் உள்ள அசித்தும் இவை இல்லாத சித்தும்
நிலயநம்-அநிலயநம் — அசித் சித்தை ஆதாரமாக கொண்டதால் அசித் நிலயநம் –
விஞ்ஞானம் அவிஞ்ஞானம் -ஜடம் அசித்தும் சித்தும் -அனைத்தும் சரீரம் என்றபடி –
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஏகம் என்றவாறு –
தத்துவத்தை இவ்வளவும் விரித்து அருளிய பின்பு ஹிதம் புருஷார்த்தம் பற்றி அருளிச் செய்கிறார் மேல்
சாஸ்திரம் மூலம் நிஷ்க்ருஷ்ட தத்வ ஞானம் பெற்று -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை அங்கமாக கொண்ட உபாசனம் -அப்பியாசம்
பக்தி நிஷ்டையால் பர பக்தி–சாஷாத்கார அபி நிவேசம் – -பர ஞானம்–சாஷாத்காரம் – பரம பக்தி -உத்தர உத்தர சாஷாத்கார அபி நிவேசம்
சுகம் -ஞான விசேஷ சாத்தியம் -பதார்த்தாந்தரம்-ஞானத்தை விட வேறானதே என்றால் -ஞான விசேஷம் -சுகத்தை கொடுப்பதே சுகம் -வேறு அல்ல
விஷய ஞானம் த்ரிவிதம் –சுகம் துக்கம் மத்யஸ்தம் -விஷயாதீனம் -அநு கூல ஞானமே சுகம் -பிரதி கூல ஞானமே துக்கம் –
அன்ன விஷய ஞான சுகம்-அஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் அநவதிக அதிசயம் ஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானமே சுகம் என்றவாறு -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம இதி வியஜானாத்
ரஸோ வை ஸஹ ரசம் ஹேயேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -தாவத் ஆர்த்தி தாவத் வாஞ்சா தாவணி மோஹஹா ததா அசுகம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அநவதிக அதிசய ஸுசீல்யம் வாத்சல்யம் ஸுந்தர்யம்-சர்வ சேஷி
சர்வம் பரவசம் துக்கம் சர்வம் ஆத்மவசம் சுகம் அன்றோ –
சேவா ஸ்வவ்ருத்தி ராக்யாதா தஸ்மாத்தாம் பரிவ்ரஜயேத் -சேவா நாய் தொழில் அன்றோ என்னில்
தேஹாத்ம அபிமானத்தால் சொல்கிறீர்கள் -சரீரம் ஜாதி குண ஆஸ்ரய பிண்டம் -ஆத்மா தேக விலக்ஷணன்-ஞானமயன்
அஜட த்ரவ்யம் -சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் -பரமாத்மா உடைய சரீரம் -விதேயம் -நியாம்யம் -சேஷம் -நியதி சேஷ சேஷி பாவம் -ஒழிக்க ஒழியாதது -அவனாலும் கூட
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் லக்ஷணை-அபரிச்சின்னத்வம் /ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -ஆனந்த ஸ்வரூபன் /
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -நிர்விகாரம் -ஞான ஸ்வரூபம்– த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதம் –
நரக ஸ்வர்க்க சாம் ஞானே வை பாபா புண்யே த்விஜோத்தம –வஸ்து ஏகமேவ துக்காயா சுகா ஏர்ஷாய அகமாக்ரே சா கோபாய ச யதஸ் தஸ்மாத் வஸ்து வஸ்துமாத்மகம் குதகா –
ஹத் ஏவ ப்ரீதயே பூத்வா புநக துக்காயா ஜீயதே -ததேவ கோபாய யதக ப்ரஸாதயா ச ஜாயதே தஸ்மாத் துக்காத்மகம் நாஸ்தி ந ச கிஞ்சித் சுகாத்மகம் –
ரிபு னோதான் சம்வாதம் -தேஹாத்ம ஞானம்
பர கத அதிசய ஆதேன இச்சயா உபாதயத்வம் ஏவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பரஹ சேஷி
அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ ரே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரகா ப்ரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அநேந ஜீவேன ஆத்மனா -அசித்துக்கு அத்வாரகமும் சத்வாரகமும் -ஸூஷ்ம அசித்துக்கு பிரக்ருதிக்கு அத்வாரகம்
-ஜீவாத்மாவுக்கு மட்டுமே கேவல அத்வாரக பிரகாரத்வ ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -கௌஸ்துப ஸ்தானீயம்
மாம்ச யவ்யபிசாரேண பக்தி யோகேன சேவதே ச குணான் சமதீத் யைதான் ப்ரஹ்ம பூயாய கல்பதே–ஸ்ரீ கீதை -குண அஷ்டக சாம்யம் அடைகிறான் –
ப்ரஹ்ம விதாப்நோதி பரம் -/ தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி / ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி
பக்தி ரூப சேவை என்பதே வேதனம் -த்யானம் -துருவம் -உபாசனம் இத்யாதி
நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யஹா நாமேதயா பஹுனா யமேவைஷ வ்ருணுதே தேன லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்
ப்ரியதமர்களை நிர் ஹேதுகமாக கிருபையுடன் -ஸ்வ தந்திரமாக -தானே ஸ் வீ கரிக்கிறான்
ப்ரியோ ஹி ஞானி நோத் யர்த்தம் அஹம் ச ச மாம் பிரியஹ-
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சஷுஷா பஸ்யதி கஸ்ச்சநைநம் பக்த்யா ச த்ருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபஷ்யதீக -மோக்ஷ தர்மம் -வியாசர்
இதையே ஸ்ரீ கீதையிலும் -பக்த்யா த்வன் அந்யயா சக்யக-இத்தால் பக்தி -ஞான விசேஷம் என்றதாயிற்று
அசேஷ சித் அசித் வாஸ்து சேஷினே சேஷ ஸாயினே நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நமஹ -என்று உபக்ரமித்து
நாயமாத்மா ஸ்ருதி -உடன் உபசம்ஹரித்து -பர பக்தி சாஸ்திரமே இது என்று காட்டி அருளுகிறார் –

சார அசார விவேக ஞான யாகா கரீமியாம்சோ விமத் சராஹா-பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா
சார அசார விவேக ஞான -சாமர்த்தியம் -கொண்டு உத்க்ருஷ்ட நிஸ்கர்ஷம் -சாரம் விவேகிக்க
யாகா கரீமியாம்சோ -அனைத்து பிரமாணங்களையும் கற்று அறிந்து
விமத் சராஹா-அ ஸூ யை இல்லாமல் -விஷயத்தின் சீர்மையை மட்டுமே நோக்கி -யாரால் சொல்லப் பட்டது என்று பாராமல்
பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி-ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் வேதம் ஒன்றே லஷ்யமாக கொண்டு
-கியாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் பிரமாணங்களை மட்டுமே பிரதானமாக கொண்டு இருப்பவர்களுக்கே
க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா -இந்த திவ்ய வேதாந்த சங்க்ரஹம் அனுபவத்துக்கு அருள பட்டது -என்றவாறு –

வேதார்த்த சங்க்ரஹ ஸூதாம் வேதாந்த அப்தேர் யா ஆஹரத்
ராமாநுஜாய முனையே தசமி பகவதே நம

வேதார்த்த சங்க்ரஹ வியாக்யா விஹிதேயம் யதா ஸ்ருதா
வேத வியாசர் பரஹ்வேன ஸ்ரீ சுதர்சன ஸூரினா

தஸ்மை ராமாநுஜார்யாய நமப் பரம யோகிநே
யாஷ் ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிஸ் ஸூத்ராணாம் அந்தர் ஜ்வரம் அஷீஷமத் –

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -இரண்டாம் பகுதி –

February 20, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————————-

இனி மேல் ஸூவ பக்ஷ ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளுகிறார் -புராதான வைதிக மதம் -வியாசர் போதாயனர் டங்கர் தர்மிதர் குஹதேவர்
தத்ர பிரதம பக்ஷே-சங்கர பக்ஷம் -ஸ்ருத்யர்த்த பர்யாலோசனை பராகா துஷ்பரிஹாரம் தோஷம் உதாஹரந்தி –
முன்பே அபேத ஸ்ருதியை பார்த்து நன்றாக ஆலோசனம் பண்ணி அருளினார் –
அதனால் மேல் பேத சுருதிகள் கடக ஸ்ருதிகள்- விசாரரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
கடக சுருதிகள்
1-யப்ப்ருதிவியம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோ யம் ப்ருதேவீ நவேத யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் யப்ருதிவீம் அந்தரோ யமயதி தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –ப்ருஹதாரண்யகம்
2-யா ஆத்மனி திஷ்டன் நாத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்மா நவேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –
3-யப்ப்ருதிவீம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் யாம் ப்ருதிவீ நவேத –
4-யோ அக்ஷரம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யாம் அக்ஷரம் நிவேதா யோ ம்ருத்யும் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ம்ருத்யுஷ் சரீரம்
அக்ஷரம் -அழியாத ஜீவ சமஷ்டி என்றவாறு -ம்ருத்யு -அசித் சமஷ்டி/
5-யம் ம்ருத்யு நவேத ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணக
6-த்வவ் ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அநஸ்நன் அந்நயோ அஹிஸாக ஷீதி
முக்த தசையில் ஜீவாத்மாவும் திவ்ய அப்கராக்ருத சரீரம் திவ்ய குணங்களில் சாம்யம் உண்டே அதனாலே
-ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம்-அபஹத பாப்மா -விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோஹக விஜகத்சக அபிபாஷாக சத்யகாமக ஸத்யஸங்கல்பக
சஹாயா-சேஷ சேஷி பாவத்தால் –
7- அந்த ப்ரவிஷ்டாஷ் சாஸ்த்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா
பராயத்த அதிகரணம் -சாஸ்த்தா நியாந்தா என்று கொள்ளாமல் -அனுமந்தா -மாத்திரம் என்றபடி -ஜீவ ஸ்வதந்த்ரமும் உண்டே
அத்யக்ஷஸ்ய அனுமந்தா சா –உப த்ரஷ்டா அனுமந்தா சா –
8-தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஷத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்சா த்யச்சா பவத் –சத் ஆத்மா -த்யத்-அசித் -என்றவாறு
9-சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்சா சத்யம் அபாவத் –
10-அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –மேலும் பலவும் உண்டே

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -மத்வா -உபாசனம் –
2-போதா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா சர்வம் ப்ரோக்தம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்ம ஆதேத்
3-நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹுநாம் யோ விததாதி காமான்
4-பிரதான க்ஷேத்ரஞ்ஞயா பதிதி குணே ஈஷக
5-ஞான அஞ்ஞான தே த்வவ் அஜவ் ஈஷா அநீஷவ்–மேலும் பலவும் உண்டே –

1-ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம்–ஸ்ரீ ராமாயணம் – ஸ்தைர்யம் -உத்பத்தி தாரணம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதி -அனைத்தும்
2-யத் கிஞ்சத் ஸ்ருஜ்யதே யேந சத்வ ஜாதேந வை த்விஜ தஸ்ய ஸ்ருஜ்யஸ்ய ஸம்பூதவ் தத் சர்வம் வை ஹார்ஸ் தனு–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –தனு-சரீரம்
3-அஹம் ஆத்மா குடா கேஷா சர்வ பூதாஷாய ஸ்திதக -ஸ்ரீ கீதை
4-ச்ரவஸ் யச்சஹம் ஹ்ருதிஸ் நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச –ஸ்ரீ கீதை -நினைவு பிராமண ஞானம் மறப்பு-
ஞானம் துவாரம் ஹிருதயம் -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்வார்கள் மூளைக்கு இல்லையே –
5-ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேஷே அர்ஜுனன் திஷ்டாதி –ஸ்ரீ கீதை —இப்படி பலவும் உண்டே –
தத் த்வம் அஸி –தத் -ஜகத் காரண சர்வ கல்யாண குண -ப்ரஹ்மம் / த்வம் -அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் / ஏகார்த்த நிஷ்டத்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -ஒரே பிரகாரி
லோகத்தில் ஜாதி -குணங்கள் தானே பிரகாரங்கள் -த்ரவ்யங்கள் இல்லையே என்றால்
-தண்டம் குண்டலம் இவை உண்டே -தண்டீ குண்டலீ ப்ரத்யயத்துடன் -பிரியலாம் என்பதால் –
லௌகிக விகாரம் தேவ தத்தன் மனுஷ்யனாக இருக்கிறான் புண்யத்தின் பலனாக -யஜ்ஜதத்தன் மாடாக இருக்கிறான் பாபத்தை பலனாக
இங்கு பூத சங்காத்தங்களை சரீரத்தை த்ரவ்யங்களை சொல்கிறோம் -புண்யம் பாபம் ஜீவாத்மாவுக்கு என்று இருந்தாலும் -சரீரம் பிரகாரம் என்பதால் தானே
அதனால் பிரகாரம் வஸ்து -குணம் -ஜாதி -த்ரவ்யம் ஏதுவாகிலும் அப்ருதக் சித்தமாக இருந்தால் போதுமே
சத்தைக்கு பிரகாரியை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பிரிந்தால் ஸத்பாவம் போகும்
ந ஆத்மா ஸ்ருதேர் நித்யத்வாச்ச தாபியக –ஆத்மா உத்பத்தி இல்லை -சரீரத்தில் புகுவது கர்மா அனுகுணமாக
வைஷம்ய நைர்குண்ய ந சாபேக்ஷத்வாத்-
ந கர்மா விபாகத்வாத் இதி சேத் ந அநாதித்வாத் உபபாத் யதே ச அபி உப லப்யத –
கர்மம் ஸ்ருஷ்ட்டி அநாதி -இதே போலே பிரக்ருதியும் அநாதி –
அஜம் ஏக்கம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம்
ஜநயந்தீம் ச ரூபம் அஜோ ஏகோ ஜுஷமாநோ னுஷேதே
ஜஹாத் யேனாம் புக்த போகம் அஜோண்யக
பிருத்வி அப் தேஜஸ் பஞ்ச பூதங்களாக இருந்து–வாயு ஆகாசம் பிரத்யக்ஷமாக பார்க்காததால் சுருதி சொல்லவில்லை
– பல வஸ்துக்களாகி ஜீவ அனுவர்தனம் பண்ணி போகங்களை உண்டு மீண்டும் –
அக்னி -சிவந்து -லோகிதம்-தேஜஸ் அம்சம் – / அப் சுக்லம் வெண்மை /கிருஷ்ணம் பிரித்வி கறுமை /
அக்னி சிவந்து தேஜஸ் அம்சம் / வெண்மை ஜல அம்சம் /கறுமை அன்னம் அம்சம் என்றவாறு –த்ரிவித் கரணம் -பஞ்சீ கரணம் –

சுகே ஸூ ஹ்ருத சங்க்க்ஷயாக துக்கே துஷ் கரமானாம் நாசாயஹ -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுக துக்கங்கள் -கர்மத்தால் இல்லை
-சுகம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க புண்ய கர்மங்கள் குறையும் -துக்கம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க பாபா கார்மண்ங்கள் குறையும்
கர்மம் சாமான்ய காரணம் பரமாத்மாவை போலே -கர்மம் தேக பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு காரணம் என்றதாயிற்று –
அஜம் ஏகம்–லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பாவீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் அஜோ ஹி ஏகோ ஜுஷமானோ
அநு ஷேதே ஜஹாதி என்னும் புக்த போகம் அஜோ அந்நியஹ-தைத்ரிய -ஸ்வேதாஸ்வதர உப நிஷத்
அஜா -பிரகிருதி / ரஜஸ் சத்வ தமஸ் / மஹத் அஹங்காரம் தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதம் அண்டம் /முக்தன் புக்த போகன் /
அஸ்மான் மாயீ ஸ்ருஜதே விஸ்வம் ஏதத் தஸ்மிம்ச்ச அந்யோ மாயயா சன்னி ரோத்தா மாயாம் து ப்ரக்ருதிம்
வித்யாத் மாயினாம் து மகேஸ்வரன் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மாயா -பிரகிருதி -மாயீ மகேஸ்வரன் –
கவ்ர் ந ஆதிய ந அந்தம் சா ஜநித்ரீ பூதபாவிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரக்ருதிக்கு ஆதியும் அந்தமும் இல்லை -ஸ்வரூப விகாரமே-
பிரக்ருதிம் புருஷன் சைவ வித் அநாதி உபாவபி–ஸ்ரீ கீதை —
பூமிர் அப் அனலோ வாயுகு காம் மநோ புத்திர் ஏவ ச அகங்கார இதீயம் மே பின்ன பிரக்ருதிர் அஷ்டத –ஸ்ரீ கீதை -இந்த எட்டும் -24- க்கும் உப லக்ஷணம்
அ பரேயம் இதஸ்த்வன்யம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதம் மஹா பாஷா யாயேதம் தாராயதே ஜகாத் -ஸ்ரீ கீதை -அபர -பிரகிருதி
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அவஷ்டப்ய விஸ்ருஜாமி புனப்புனஹ-ஸ்ரீ கீதை –
மயா அத்யக்ஷேன ப்ரக்ருதிஹி சூயாதே ச சர அச்சரம் -ஸ்ரீ கீதை -அத்யக்ஷம் நியமனம் –
பிரக்ருதிக்குள்ளும் ஈஸ்வரன் அந்தர்யாமியாக உள்ளான் -அது ஸ்வரூப விகாரம் அடையும் போதும் –
வியக்தம் விஷ்ணுஹு ததா அவ்யக்தம் புருஷகா கால ஏவ ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ச ஏவ ஷோபகோ ப்ரஹ்மம் ஷோப்யாச்ச பரமேஸ்வரஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிரதான பும்சோஹோ அஜயோஹோ காரணம் கார்ய பூதயோஹா –ஸ்ரீ பராசரர் –

ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹ ஆதார ஆதேய பாவத்துடனும் -நியந்தரு நியாமிய பாவத்துடனும் -சேஷ சேஸீ பாவத்துடனும் -சரீராத்மா பாவம்
சர்வாத்மனா ஆதாரதயா நியந்தருதயா சேஷித்வயா ச ஆப்நோதி -ஆத்மா
சர்வாத்மனா ஆதேயத்தையா நியாம்யதயா சேஷத்வ தயா ச அப்ருதக் சித்தம் பிரகார பூதம் -சரீரம் –
சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமனதி / சர்வே வேதா யத்ர ஏகம் பவந்தி/ ஏகோ தேவோ பஹுதா சந்நிவிஷ்டக /சஹைவ சந்தம் ந விஜாநந்தி தேவாகா/
பேரே வரப் பிதற்ற லல்லால் என் பெம்மானை ஆரே அறிவார் அது நிற்க நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான்
கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை அயன் –முதல் திருவந்தாதி -56-
நாதாகா ஸ்ம சர்வ வசசாம் பிரதிஷ்டா யத்ர ஸாஸ்வதீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வம் வசசாம் வாச்யமுத்தமம்-ஜிதந்தே –
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சன்னிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச வேதைச்ச சர்வைக அஹம் ஏவ
வேத்யோ வேதாந்த க்ருத் வேத வித்தே ஏவ சாஹம் –ஸ்ரீ கீதை —
கலைப் பல் ஞானத்தை என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு நிலைப்பெய்து என் நெஞ்சம் பேத்தது என் நீடு உயிரே
அந்த அஹம் இமாஹா திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி –ஸ்ருதி
ப்ரஷாஸித் தாரம் ஸர்வேஷாம் அணீயாம் சாம் அணீயசாம் ருக்மாபம் ஸ்வப்னா தீ கம்யம் வித்யாத் து புருஷம் பரம் –மனு ஸ்ம்ருதி
மாம் ஏவ பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்ததி -ஸ்ரீ கீதை –
ஏந மேக வதந்தி அக்னிம் மருதோன்யே ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரம் ஏக பரே பிராணாம் அபரே ப்ரஹ்ம ஸாஸ்வதாம்-மனு ஸ்ம்ருதி –
ஏ யஜந்தி பித்ரூன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் சாஹூதா ஷானான் சர்வ பூத அந்தராத்மநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே
வம்மின் புலவீர் –நும்மின் கவி கொண்டு நும் நிமித்த தெய்வம் ஏத்தினாள் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்கே சேரும் –திருவாய் -3–9–6-
தன முகேந தத் அந்தராத்மா பூதஸ்ய விஷ்ணுர் ஏவ வாசகஹா –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதானம் சகல இதர விஷஜாதீயத்வம் அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய- கல்யாண குணாஸ்ரயம் சகல அந்தராத்மா –
ஸ்வ சங்கல்ப ப்ரவ்ருத்த ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து ஜாத தாத்ய ஸர்வஸ்ய ஆத்ம பூதம் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன் –
நிர்வாண மய ஏவ அயம் ஆத்மா ஞான மயோ அமலக துக்க அஞ்ஞான மலா தர்மகா ப்ரக்ருதேஸ்தே ந ச ஆத்மனாக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் –
பிரகிருதி சம்சர்க க்ருத கர்ம மூலத்வாத் ந ஆத்ம ஸ்வரூப ப்ரயுக்தஹா தர்மஹா –ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
வித்யா விநாய சம்பந்தனே ப்ராம்ஹனே கவி ஹஸ்தினி ஸுநி சைவ ஸ்வபாகே ச பண்டிதஹ சம தரிசினாஹா –ஸ்ரீ கீதை
தொண்டாமினமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பில் அந்தணர் –பெரிய திருமொழி -1-5-9-
தொண்டாமினம் -வித்யா விநாய சம்பன்னர் / இமையோர் -நித்ய ஸூ ரிகள்/துணை நூல் மார்பில் அந்தணர்-கேவல ப்ராஹ்மணர் –
இஹைவ தைரிஜிஹஹ சர்கோ யேஷாம் சாம்யே ஸ்திதம் மனஹ நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மநி தே ஸ்திதகா –ஸ்ரீ கீதை
பகவத சேஷ தைக ரஸதா-ஸ்வரூபம் -அடியேன் உள்ளான்
தெய்வீ ஹேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை
அழும் நீர் துளும்ப கடலும் மலையும் விசும்பும் துலால் திருமால் என்று எங்கே என்னும் இவர் அலமாப்பு -அவர்களுக்கு
புத்ர வியோகத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -61-
நான்யப்பந்தா அயனாய வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை –
மயா தத்தம் இதம் சர்வம் ஜகத் அவ்யக்த மூர்த்தினா மத்ஸ்தானி சர்வ பூதாநி ந சாஹம் தேஷ் வவஸ்திதா
ந ச மதஸ்தானி பூதாநி பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ கீதை
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பிரான் பெருமாள் ஆராயும் சீர்மைத்தே –திருவாய் -2-8-9-
பள்ளியில் ஓதி வந்த தன் சிறுவன் வாயில் ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போதை அங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் பிடிப்ப பிறை எயிற்று எழில் விழிப் பேழ்வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -பெரிய திருமொழி -2-3-8-
உருயாம் அஸ்தி உதகேஷு ச அஸ்தி உதிப்பதாவஸ்தி அஸ்தி ச உஷ்ண த்யதவ் வான்ஹவு திக்ஷு விதிக்க்ஷூ வாயு நபாசோஹோ த்ரியக்க்ஷூ
அதிர்யக்ஷூ ச சாரேஷூ ஆஸாரேஷூ வா கிம் பஹுகிரா த்வைஸ்தி மயாஸ்தி ச –பிரகலாதன்
சத்யம் விதானம் நிஜ ப்ருத்ய பாஷிதம் வியாப்திம் ச பூதேஷூ அகிலேஷூ ச ஆத்மனக -ஸ்ரீ மத பாகவதம் –
விஷ்டப்யாஹம் இதம் க்ருத்ஸ்னம் ஏகாம்ஷேந ஸ்திதா ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை –

ஏகத்வே சாதி நானாத்வம் நாநாத்வே சாதி சைகதா-அசிந்த்யம் ப்ரஹ்மணோ ரூபம் கஸ்தத் வேதிது மர்ஹதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணம் / ஈஸ்வரஸேஸ்வரன் /பர பிரம்மன் / புருஷோத்தமன் /நாராயணன் /
நிரதிசய ஆச்சர்ய பூதன் / நீலதோயத சங்காக்ஷன் / புண்டரீக தள அமலாயதா ஈஷணன்/ சகஸ்ராம்சு / சகஸ்ர கிரண/
பரம வ்யோம்னி/-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரம வ்யோமன் – ததக்க்ஷரே பரம வ்யோமன் /சர்வ ஸ்வபாவத்வம் /சர்வ சக்தி யோகம் /
ஷக்த்யஹ சர்வ பாவனாம் அசிந்த்ய ஞான கோசாரஹ/ யதோதோ ப்ரஹ்ம நாஸ்தாஸ்த்து சர்காத்யா பாவ
ஷாக்தயகா பவந்தி தபதாம் சிரேஷ்ட பாவ கஸ்ய யதோஷ்ணதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
சர்வ வஸ்து விசஜாதீயம்–அனந்த விசித்திர சக்தி
ஜெகதேதன் மஹாச்சார்யம் ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மனாக தேன ஆச்சர்ய வரே நாஹம் பவத கிருஷ்ண சங்கதக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
-அக்ரூரர் –வார்த்தை கண்ணன் -ஆனந்த ஆச்சர்ய சக்தன் –
நிரவத்யம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன் -ஆஸ்ரித பரான்முகத்தவம் இல்லாதவன்
நிரஞ்சனன் -பற்றிலன் ஈசன் / ஞான ஆனந்த மாயன் /நிர்விகாரன் /நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -/
நிஷ்க்ரியம் /ஷாந்தம் /அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்/ கல்யாணைக தானன்/

நாநாவத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள்
1-நேஹ நாநாஸ்தி கிஞ்சன -ம்ருத்யோஸ்ஸ ம்ருத்யும் ஆப்நோதி யா இஹ நாநேவ பஸ்யதி
2-அஞ்ஞானாத் சம்சாரஹ-ஞானான் மோக்ஷ -யத்ர த்வஸ்ய சர்வம் ஆத்மைவா பூத் தத் கேன கம் பஸ்யத் தத் கேன கம் விஜா நீயாத்
3-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் யஸ்ய ஞானான்மயம் தப
4-சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீராஹா நாமானி க்ருத்வாபிவதன் யதாஸ்த்தே
5-சர்வே நிமேஷாஜங்யிரே வித்யுதப் புருஷாதாதி
6-அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோகா விஜிகதஸோ அபிபாசா சத்யகாமஹ ஸத்யஸங்கல்பஹ

ஐக்கிய ஸ்ருதிகள் –
1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜாலாநிதி –தஜ்ஜா தல்ல ததன்-கார்ய காரண பாவம் ஐக்கியம் -மண்குடம் போலே –
2-ஐகதாத்மயம் இதம் சர்வம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும்
3-ஏகஸ்மின் பஹுதா விசசார-

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா
3-பிரஜாபதி அஹமயத ப்ரஜாகா ஸ்ருஜேயேதி
4-பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
5-தம் ஈஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதானம் பரமம் ச தைவதம்
6-ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈஸாநஹ –

சரீராத்மா பாவ ஸ்ருதிகள் –விசிஷ்டாத்வைதம்- பிரதான பிரதிதந்ரார்த்தம் –
1-அந்தப் ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனானாம் சர்வாத்மா -நியாந்தா அநு மந்தா
2-ஏஷ தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
3-யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யஸ்ய ஆபஸ் சரீரம் யஸ்ய தேஜஸ் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யஸ்ய ம்ருத்யுஸ் சரீரம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -அவ்யக்தம்-பிரகிருதி தசை மஹா சிருஷ்டிக்கு முன்பு -பிரக்ருதிக்கும் மஹானுக்கும் இதைப் பட்ட அவஸ்தை
– அக்ஷரம் -பிரக்ருதியில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ஜீவ சமூகம் / மிருத்யு அசித் சமூகம்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் இவ்வுலகத்து எவ்வையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிரிது இல்லை
போது வாழ் பூனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் -3-1-6-

அவிகார ஸ்ருதிகள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை என்றும் / நிர்குண ஸ்ருதிகள் ப்ரக்ருத ஹேய குண நிஷேதம் /
நாநாத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள் -சரீர தயா பிரகார பூதங்கள் என்றும் ஸ்வதந்த்ர வஸ்துக்கள் நிஷேதமும் /
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ கல்யாண குண ஆஸ்ரயத்வ–சத்யகாமத்தவ -சத்யசங்கல்பத்வ-
பேத அபேத கடக ஸ்ம்ருதிகள் சர்வம் சமன்வயம் –
பேத ஸ்ருதிகள் -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூப பேதம் சொல்ல வந்தவை –
அப்ருதக் சித்த பிரகார பிரகாரி சரீராத்மா பாவம் சொல்ல வந்தவை அபேத ஸ்ருதிகள் –
மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –திருவாய் -3-1-9-
தத் த்வம் அஸி–ஸ்வேதகேது –தஸ்ய தாவதே ஏவ சிரம் -ஐக்கிய ஞானமே பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதிகள் -என்றால் –
ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரி தாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத் வாமேதி-என்று பேத ஞானம் வந்து உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் -என்கிறதே –
ஸத்வித்யா பிரகரண ஸ்ருதி -தத் த்வம் அ ஆஸி -சத் ப்ரஹ்மம் -ஜகாத் காரணம் -உபாசனம் -யுக்தம் தத் குணக உபாஸனாத் –
யத்யபி ஸச் சித்தாக ந நிர் புகுண தைவதம் குண கணாம் மனசா அநு தாவேத்–ததாபி அந்தர் குணாம் ஏவ தேவதாம் பஜதே இதி தத்ராபி ச குணைவ தேவதா ப்ராப்யதே —
சத்குண உபாசனனுக்கும் குணங்கள் அந்தர்பூத்தம்/ தரவித்யா நிஷ்டன் கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து உபாசிக்கிறான்
இருவருக்கும் ஒரே ப்ரஹ்மமே ப்ராப்யம் –
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் -திசை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தொகையான சரணம்
அவ்யவஹித உபாயம் பிரபன்னனுக்கு -பரம்பரையா உபாயம் உபயாந்தர நிஷ்டனுக்கு -இருவருமே சகுன ப்ரஹ்மத்தையே உபாயமாக பற்றுகிறார்கள் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு நியந்த்ருத்வம் இருக்குமானால் ஆத்மா ஸ்வ வசம் இல்லாத போது சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சொல்லுவான் என் என்னில்-
ஏஷ ஏவ ஸத் கர்மா காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன் நீஷதி -ஏஷ ஏவ அஸத் கர்மா காரயதி தம் யம் அதோ நி நீஷதி
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -தோஷங்கள் வருமே என்றால்
ப்ரேரிதா சாஸ்தா நியாந்தா என்பது -அனுமந்தா -உபேக்ஷகனானாய் இருந்து -அனுமதி பண்ணுகிறார் என்றவாறு -உதாசீனம் என்றவாறு –
ஸ்வயம் ஏவ அதி மாத்திரம் அநு கூல்ய ப்ரவர்த்தகராய் இருந்தால் மகிழ்கிறான் -கல்யாணகுண புத்தி யோகம் அருள்கிறான் –
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதம் ப்ரீதி பூர்வகம் தாதாமி புத்தி யோகம் தம் யேந மாம் உபாயந்தி தே -ஸ்ரீ கீதை
தேஷாம் ஏவ அநு கம்பார்த்தம் அஹம் அஞ்ஞானம் தமஹ நாஷயாமி ஆத்மா பாவஸ்தோ ஞான தீபேந பாஸ்வதா -ஸ்ரீ கீதை
தானஹம் த்விஷதாக க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷூ நராதமான் ஷிபாம்யஜ சிரமஷுபான் அசுரேஷ் ஏவ யோனிஷு -ஸ்ரீ கீதை –
ஆனயேநம் ஹரி சிரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபாயம் மயா விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்று அருளிச் செய்தாரே பெருமாள்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருள் –திருவாய் -8-8-3-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -சாமான்ய கிருபை -ஆழ்வார் தம்மை பிரகாரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டது
அவன் செய்து அருளினை உபகார பரம்பரைகளைப் பார்த்தால்–அந்த ஸுஹார்த்த கடலை பார்த்தால் –
ஒன்றும் இல்லாதது போலே அன்றோ என்பதால் -அதுவும் அவனது இன்னருள் என்கிறார்
சுவீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -பலன் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –
மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆழ்வார் பிரகாரமாக சுவீகாரம் செய்ததால் பெற்ற பேறு நம் அனைவருக்கும் கிட்டும் என்கிறார் நாமும் சுவீகரித்தால் –
பாபாப் பிரஞ்ஞாயாம் நாஷயதி க்ரியமானம் புநப் புனக
புண்யாப் பிரஞ்ஞாயாம் வர்த்தயதி க்ரியமானம் புனப் புனக
கர்மத்தால் செய்கிறோம் என்ற தப்பான உணர்வு –
விலக்ஷணத்வாதி அதிகாரணம் -2-1-3-ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தர்க்கோ ஹி நாம அர்த்த ஸ்வபாவ விஷயேந வா ஸாமக்ரி விஷயேந வா
நிரூபநேந அர்த்த விசேஷ பிரமாணம் வியவஸ்தாபயத் தத் இதி கர்த்தவ்யதா ரூபம் ஊகம் அபர பர்யாயம் ஞானம்
ஆகாசம் அசக்க்ஷூ ஷாம் நிரூபத்வாத் –
கர்த்தா சாஸ்திர அர்த்த வத்வாத் -என்பதால் பர ப்ரஹ்மமோ கர்மாவோ கார்யம் செய்ய தூண்டுவது இல்லை -ஜீவ ஸ்வாதந்திரமே -என்றவாறு
சரீரம் அசாதாரண காரணம் இல்லை என்றால் கர்மம் சரீரம் இல்லாமல் பலன் கொடுத்தால் என் என்னில்
அப்ரம் பூத்வா மேகோ பவதி மேகோ பூத்வா ப்ரவர்ஷதி தைஹா வரீஹீய வா ஒளஷதி வனஸ்பதயக தில மாஷா இதி ஜாயந்தே -சாந்தோக்யம்
அக்ஷரத்தில் இருந்து ஜீவன் -மேகம் இல்லா ஆகாசம் -அப்ரம்-அங்கு இருந்து மேகம் உள்ள ஆகாசம் -மழை-நெல் இத்யாதி உடன்
ஜீவன் கலந்து -முக்கிய ஆத்மாவாக இல்லாமல் -சுக துக்கம் அனுபவிக்காமல் -கர்மா மூட்டைகள் உடன் -இவற்றுள் கலந்து –
அதோ வை கலு துஷ் நிர் ப்ரபதாஸ்-உத்பூத இந்திரிய ஆஸ்ரய சரீரத்துக்குள் புகுவது அரிது என்றவாறு
அப்பொழுது தானே போகம் அனுபவிக்க முடியும் –
இத்தை சாந்தோக்யம் -நஹவை ச சரீரஸ்ய சாதக ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வா வசந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியஸ் ஸ்ப்ருஷாதக-என்று
சரீரம் இருக்கும் வரை சுக துக்கம் அனுபவிப்பான் -சரீரம் தொலைந்தால் சுக துக்கம் தொடாது என்கிறதே –
வர்ணாஸ்ரம -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களை பர ப்ரஹ்ம ஆராதனை ரூபத்தால் செய்ய செய்ய-இதுவே கர்மா யோகம்
-மனஸ் சுத்தி பெற்று–விஷயாந்தர ப்ராவண்யங்களை ஒழித்து – பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்கி -இதற்கும் பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி –
ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பித்து–சீலமில்லா சிறியேன் -எறாளும் இறையோன் -திருவாய்மொழி
அவன் விரும்பின வழியாலே காணும் ஆத்ம வஸ்துவை விரும்ப பிராப்தி உள்ளது -இங்கண் விரும்பாத அன்று பழைய தேஹாத்ம அபிமானத்தவ உபாதியாம் இ றே
நதேகம் நபிராணன் நச சுகம் அசேஷ அபிலஸ்திதம் நச ஆத்மாநம் ந அந்யத் கிமபி த்வ சேஷத்வ விபவாத் பஹிர்பூதம் நாத
க்ஷணம் அபி சஹே யாது ஷததா வி நாசம் தத் சத்யம் மது மதன விஞ்ஞாபனம் இதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -அவன் உகந்த சேஷத்வமே பிரதானம் –
உபய பரிகர்மித ஸ்வாந்த்தஸ்ய ஐகாந்திக அத்யந்திக பக்தி யோக லப்ய-ஆளவந்தார்
வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் ததா வேத உபாயம் சக அவித்யா ம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யா அம்ருதம் அஸ்நுதே-
வித்யாம் -ஞான யோகம்-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -த்யானம் / அ வித்யா கர்மா யோகம்–வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரம் /அம்ருதம் -மோக்ஷம்
இயாஜா சோபி சுபஹூன் யஜ்ஜான்–வ்யபாஸ்ராயக ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாயா தரத்தும் ம்ருத்யும் அவித்யா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய வித்யதே
ய ஏநம் விதுர அம்ருதாஸ்தே/ப்ரஹ்ம விதா ஆப்நோதி பரம் /ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி /வேதனம்- த்யானம்- நிதித்யாசித்வய -உபாசனம் பக்தி என்றவாறு

நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக ந மேதயா ந பஹுனா ஸ்ருதேன-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான்
நாயமாத்மா -என்று பரமாத்மாவை -ஆத்மா வாரே த்ரஷ்டவ்யோ ஸ்ரோதவ்யோ மாந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்யோ
த்ரஷ்டாவ்யோ -தரிசன சாமானாகார சாஷாத்காரம்
நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக -இங்கே பிரவசனம் -மனனம் என்றவாறு -மனனத்தால் கிட்ட முடியாது /
ந மேதயா -கேவல தியானத்தால் கிட்ட முடியாது /ந பஹுனா ஸ்ருதேன-சாஸ்த்ரங்களால் அறிய முடியாது /
-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ-அவனால் சுவீகரிக்கப் பட்டவன் அறிகிறான் -ப்ரியாத்மா ஏவ ஹி வரனியோ பவதி -யஸ்யாயம் நிரதிசய ப்ரியக தே ஏவ வரனியோ பவதி –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான் -தானே தனது திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தை அவனுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பக்தி ரூபா பன்ன அநு த்யாநேநைவ லப்யத -மயர்வற மதி நலம் அருளுவான் /பர பக்தி / பர ஞானம் /பரம பக்தி –
சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு அமர்ந்து வானவர் வானவர் கோனோடும் நமன்று எழும் திருவேங்கடம்
நங்கட்கு சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே -சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் / ஸ்வரூப அநு ரூப புருஷார்த்தம் –
-திருமலை போலவே நாமும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவோம்
பிதேயதே ஹ்ருதய கிரந்தி சித் யந்தே சர்வ சம்ஷயக ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே
பரிபூர்ண ஞானம் -ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
வாள் நுதல் இம் மாதராள் உம்மைக் காணும் ஆசையால் நைகின்றாள் விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மைக் காண நீ இரக்கம் இலீரே
இரக்கமே உபாயம் -உனக்கு போக்யதை கொடுக்க வேண்டிய இவள் நெற்றி உனக்கு அனாதர ஹேது ஆகிறதே –என்று நைகிறாள்-

புருஷச பரப் பார்த்தா பக்த்யா லப் யஸ்து அந்யயா பக்த்யாது அநந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன
ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பக்த்யா மாம் அபி ஜானாதி யாவான் யச்சாஸ்மி தத்வதக ததோ மாம் தத்வதோ ஞானீத்வா விஷதே ததநனந்தரம்
பக்த்யா -பர பக்தி-சாஷாத்கார அபி நிவேசம் -ஆவல் மூலம் -/-அபி ஜானாதி -பர ஞானம்-சாஷாத்காரம் /மேல் பரம பக்தி –
வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரவதா புருஷேண பரப் புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷ காரகஹ -பராசரர்
ஞான பூர்வக கர்மா அனுஷ்டானங்கள் -ஸூவ கர்மா நிரதஸ் சித்திம் யதா விந்ததி தாச்ச்ருணு –
யதப் ப்ரவ்ருத்திர் பூதானாம் ஏந சர்வம் இதம் ததம் ஸ்வ கர்மணா தமபியர்ச்ச சித்திம் விந்ததி மானவ-ஸ்ரீ கீதை-
போதாயனர் -விருத்தி கிரந்த கர்த்தா / டங்கர் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர வாக்யகாரர் -சந்தோக்யம் அருளியவர் /
த்ரமிதர்-வியாக்கியான கர்த்தா ப்ரஹ்ம சூத்ரத்துக்கும் சாந்தோக்யத்துக்கும் / காட்டிய ஸச் சம்ப்ரதாயம் –
யா வேத பாஹ்யாஸ் ஸ்ம்ருத்யஹ யச்ச கச்ச குத்ருஷ்டயக ஸர்வாஸ்தா நிஷ் பலப் ப்ரேத்ய தமோ நிஷ்டா ஹி தாஸ் ஸ்ம்ருதாகா–மனு
பாஹ்யா குத்ருஷ்டய இதி த்வித யேபி அபாரம் கோரம் தாமஸ் சமூபயந்தி நிஹேஸாஸேதான் ஜஃகஸ்ய கானன ம்ருகைர்
ம்ருக திருஷ்ணி கேத் சோஹோ காஸார சத்வ நிஹத்ஸ்ய சா கோ விசேஷக -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -இரண்டு மான் -ஓன்று கானல் நீருக்கும் ஓன்று முதலை உள்ள குளத்துக்கு போவது போலே அன்றோ –
சங்கீர்ணகா சாத்விகாம் சச்சைவ ரஜஸ் தமஸ் ததா –யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ராம்ஹணா
புரா தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத்வ ரூபேண வர்ணயதே — மத்ஸ்ய
அக்னேஷ் சிவசிய மஹாத்ம்யம் தாமசேஷு ப்ரகீர்த்யதே-ராஜசேஷூ ச மஹாத்ம்யம் ப்ராம்மணோ விதுஹு
சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷூ மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரேஹே -தேஷ்வ ஏவ யோக சம்சித்தாஹா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்
சங்கீரணேஷூ சரஸ்வதியாஹா பித்ரூணாம் –இத்யாதி –
-பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருப்பதால் -குண சேர்க்கை -பிரமனுக்கு உண்டே -முதல் ஷேத்ரஞ்ஞன்
ந தத் அஸ்தி ப்ருதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புநக சத்வம் ப்ரக்ருதி ஜைர் முக்தம் யதேபிஸ்யாத் த்ரி பிர் குணைஹி -ஸ்ரீ கீதை
யோ ப்ரம்ஹாணம் விதாதாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிநோதி தஸ்மை தம்ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம்
முமுஷுக்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ்ருதி -நான்முகன் முதல் ஜீவாத்மா -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
சாத்விக புராணங்கள் பிரபல பிரமாணம்
சத்வாத் சஞ்சாயதே கிஞ்சித் ரஜசோ லோப ஏவ ச பிரமாத மோஹவ் தாமஸஹ பவதோ அஞ்ஞானம் ஏவ ச -ஸ்ரீ கீதை –
ப்ரவ்ருத்திம் ச நிவ்ருத்திம் ச கார்ய அகார்யே பய அபய பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்திஸ் ச பார்த்த சாத்விகீ-ஸ்ரீ கீதை =
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் நிருக்குதே நிலயனே அபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அதஸஹ அபயம் கதோ பவதி
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் உதரமந்த்ரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி
யயா தர்மம் அதர்மம் ச கார்யம் ச அகார்யம் ஏவ ச அயாதாவத் பிரஜா நாதி புத்திஸ் ச பார்த்த ராஜஸீ
அதர்மம் தர்மம் இதி ய மன்யதே தமஸா வ்ருத்தா சார்வார்த்தம் விபரீதாம் ச்ச புத்திஸ் ச பார்த்தா தாமஸீ
கதயாமி யதா பூர்வம் தக்ஷா தைர் முனி சத்தா மைஹி புருஷப் ப்ரோவாச பகவான் அவ்யயோநிப் பிதா மஹா –பராசர மைத்ரேயருக்கு –
உத்பத்திம் ச வி நாசம் ச பூதா நாம் ஆகதிம் கதிம் வேதி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாசேயோ பகவான் இதி –

நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்தானம் மேலும் – –
ப்ராணம் மனசி சக கரணைஹி நாதாந்தே பராத்மனி சம் பிரதிஷ்டாப்ய த்யாயீத ஈஸானாம் பிரத்யாயீத ஏவம் சர்வம் இதம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரஸ்தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –ந காரணம் –காரணம் து த்யேயஹ-
ஈசானா -நியமிக்கிறவன் -இங்கே விஷ்ணு அவதாரம் நாராயணனே என்கிறது ஒழிய உத்பத்தியை சொல்ல வில்லை –
ந காரணம் காரணானாம் தாதா த்யாதா காரணம் து த்யேக -தாதா-நான்முகன் / த்யாதா-ருத்ரன் /-காரணன் யார் என்கிறது மேல் –

சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சர்வேஸ்வரஹ சம்பூஹு ஆகாஷா மத்யே தேயகா-
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யோஷ்தி கஸ்சித் வ்ருக்ஷ ஏவ ஸ்தப்தோ திவி த்ரிஷ்டதி ஏகக-
சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சம்புஹு -சம்–ஸூ கம் -மோக்ஷ பிரதன்-சிவனுக்கும் மங்களம் அருளினவன் என்றவாறு –

தேநேதாம் பூர்ணம் புருஷேந சர்வம் -ததா யத் உத்தரார்த்தம் தத் அரூபம் அநாம்யம் ஏதத் விதுர்
அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அதேதரே துக்கம் ஏவாபி யந்தி –கர்மக்ருத சரீரம் இல்லாதவன் என்றவாறு -ததான்ய பிரதிஷேதாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் –(3.2.35).

சர்வானன ஸீரோ க்ரீவஹ சர்வ பூத குஹா ஷயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதஸ் சிவ
சிவ -மங்களம் -சர்வாந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன் –

யதா தமஹ தத் ந திவா ந ராத்ரிஹி ந சத் ந ச அஸத் சிவ ஏவ கேவலக தத் அக்ஷரம் தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்
பிரஞ்யா ச தஸ்மாத் ப்ரஸ்ருதா புராணே –அவன் ஒருவனே மங்களம் -கர்ம வசியன் இல்லை என்கிறது –

வேத வித் ப்ரவர ப்ரோக்த வாக்ய நியாய உப ப்ரும்ஹி தாகா-வேதாஸ் சாங்கா ஹரிம் ப்ராஹூஹூ ஜகத் ஜென்மாதி காரணம்
ஜன்மாத்யஸ்ய யதாக -2-ஸூ த்ரம்-யதாக அஸ்ய ஜெகதக ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்ம -தைத்ரிய உபநிஷத் படியே
யாதோ வா பூதாநி ஜாயந்தே ஏந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்தி அபிஷம்விசந்தி தத் விஞ்ஞன்யஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம
பிரகரணம் -பரஸ்பர ஆகாங்ஷயுக்த வாக்ய சமுதாயம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்று உபாதான நிமித்த அந்தர்யாமி சொன்ன அந்த பர ப்ரஹ்மமே -சத் -சப்தத்தால் சொல்லப் பட்டு
ப்ருஹதாரண்யகம் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே -என்று ப்ரஹ்ம -சப்தத்தால் சொல்லி
ஐத்ரேய உபநிஷத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே –என்று ஆத்மா சப்தத்தால் சொல்லி
மஹா உபநிஷத்தில் -ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரம்ம ந ஈஸாநக ந இமே த்யாவா ப்ருத்வீ என்று ஆகாசம் பிருத்வி உடன் ப்ரம்ம சிவனை சொல்லிற்றே –
மஹா உபநிஷத் -யம் அந்தக சமுத்ரே கவயக அவயந்தி -அவனே பாற்கடலில் இருப்பதை கவிகள் அறிவார்கள் -என்றும் மேலும்
நாணம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே பாரிஜக்ரபத் ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன தஸ்ய நாம மஹத்யாஷக ந சந்த்ருஷே த்ருஷ்டதி
ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷக பஸ்யதி கஸ்ச நைனம் ஹ்ருதா மனீஷா மனஸாபிக் லுப்தோ யா ஏநம் விதுர் அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -என்று
ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத பராத்பரன்
இவனே -அத்பயஸ் சாம் போதோ ஹிரண்ய கர்பா இதி அஸ்டவ் -இத்தையே புருஷ ஸூ க்தியும்-அத்பயஸ் சாம் பூதாப் பிருதிவியை ரஸாச்சா
–ஹிரண்ய கர்பஸ் சம்வர்த்தத அக்ரே -என்று 8-ரிக்குகளிலே சொல்லிற்று
ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ -என்று ஸ்ரீ யபதித்தவம்-அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றதே -பூ கார்போ மாதவ -இங்கும் பூமிப் பிராட்டி முதலில் –
ராவனோ நாம துர் வ்ருத்தக ராக்ஷசோ ராஷேஸ்வரஹ தஸ்ய அஹம் அவரோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருதக-
விபீஷணன் தனது ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லிக் கொண்டானே பெருமாள் இடம்
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம் பக்த்யா ச துருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபாஷ்யதீக -மஹா பாரதம்
ஞாலத்தூடே நடந்து இருந்தும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்தோர் – யுகம் தோர்- -உயிர்கள் காப்பானே
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
கட்கிலி உன்னை -ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம்-
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் -ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ –
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -ச ப்ரம்ம ச சிவ சேந்த்ரஸ் சோக்ஷராப் பரமஸ் ஸ்வராட்-நாராயண அநுவாகம் -சஹஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயணப் பர நாராயண பரஞ்சோதிர் ஆத்மா நாராயண பர — நாராயண அநுவாகம்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஷ்யதே ஸ்ரூயதே பி பா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயண ஸ்திதஹ
லிங்க பூயத்வாத் தத் -குண விசிஷ்டா நாராயணனே உபாஸ்யம்
பதிம் விஷ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -மிகு நர் இல்லாதவன் -சகஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் விஷுவாக்க்ஷம் விஷ்வா சம்புவம்
-சர்வ ஐஸ்வர்ய சம் பன்னஹா சம்புர் ஆகாச மத்யே த்யேயக –
புருஷோத்தமன் –புரு சனோதி இதி புருஷஹ-சத்வ குண யுக்தன் -பூர்வ சத் பாவ யுக்தன் – புரீ ஷேதே இதி புருஷ —
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யாயோ அஸ்தி கச்சித் –

அரூபம் -கர்மக்ருத ப்ரக்ருதி சம்பந்த ரஹிதம் / அநாமயம்-தத்க்ருத துக்காதி சம்பந்த ரஹிதம்
அவன் வந்து அவதரிக்கிலும் சோக போகங்களை பண்ணும் இவ்விடம் -பர அபேதஸ்ய ஹி கர்மனோ போகாதாதேவ ஷயக
-ப்ராரப்த கர்மம் குறைய சோக துக்கங்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமே
யோ ஏதத் விதுகு அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அத இதர துக்கம் ஏவாபி யாந்தி
சர்வானான ஷிரோ க்ரீவக சர்வ பூத குஹா ஷாயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதாஷ் சிவ ப்ராரப்தஸ்ய ஹி
கர்மனோ போகாதாத் ஏவ ஷயக -சிவ -மங்களகரன் என்றவாறு –
புருஷோத்தமன் -சர்வ குண பூர்ணத்வம் /புரீ க்ஷயத்வம் /பூர்வ சத் பாவத்வம் /புரு தானத்வம்-சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் –
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான் -2-8-6-
சப்த சக்திம் பங்க்த்வா பங்க்த்வா லோக வியாவாரக க்ரியதே –எல்லா சப்தங்களும் அவன் அளவு போக வேண்டி இருக்க
லோக வியாபாரம் போலே சிவனுக்கே சொல்லுகிறார்களே -வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபாதி விமோசன மஹிஷ்ட
பல பிரதா நைஹி கோன்யப் பிரஜா பசுபதி பரிபாதி கஸ்ய பாதோத கேன ச சிவஸ் ஸ்வ ஷிரோதுரதேந –
பாவ நார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யோஸ் மேதி அவதாரநாத்–ஈஸ்வர சம்ஹிதையில் தானே சொல்லிக் கொண்டானே –
அத சப்த அநு ஷாசனம் -ஆஸீகி -நமஸ்க்ரியா -வஸ்து நிர்தேசம் -அ -இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -அகார வாச்யன் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன்
அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜெகதக ப்ரபாவக ப்ரளயகா ததா மத்தாக பரதரம் நான்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி தனஞ்சய -ஸ்ரீ கீதை –
அக்ஷராணாம் ஆகாரோ அஸ்மி –அ இதி ப்ரஹ்ம / அகாரோ வை சர்வ வாக் /
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷோ வாமதேவாத் –
திவோதாசன் பிள்ளை பிரசர்தனன் -இந்திரன் -மாம் உபாசவ அந்தர்யாமி -போலே –
சகல வித்யா வேதனமும் அவித்யா பிரவர்த்த கத்வாதிகளும் நான் இட்ட வழக்கு -கற்கும் கல்விகள் எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-2-
ஆத்மேதி து உபகச்சாந்தி க்ராஹ்யந்தி ச -ஜன்மாந்தர சகஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபிஹி நாரணம் ஷீணபாபா நாம் கிருஷனே பக்தி ப்ரஜாயதே –
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே -பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத அக்னி ச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி –தைத்ரியம்
நாரதர் -ஸநத்குமாருக்கு உபதேசம் -யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யத் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா
-யத்ர அந்யத் பஸ்யதி அந்யத் ஸ்ருனோதி அந்யத் விஜானாதி தத் அல்பம் –
யுவா ஸாத் சாது யுவா அத்யாயகக–ஆ சிஷ்டோ – த்ராதிஷ்டோ -பலிஷ்டக
ஆ சிஷ்டோ — ஆசீர்வாத யுக்தன் -ஆசூதர க்ரியா -ஆசனசீலன் என்றுமாம் –
த்ராதிஷ்டோ-மநோ பல உக்தன் -/ பலிஷ்டக -தேக பல உக்தன் / தஸ்ய ஏவம் பிருத்வீ சர்வ வித்தஸ்ய பூர்ணாஸ் யாத்- ச ஏகோ மனுஷ்ய ஆனந்தோ –
தே ஏ சதா மனுஷ்யம் கந்தர்வானாம் ஆனந்த / பித்ரு தேவன் /ஆஜானஜான தேவன் /தேவன் /இந்திரன் /ப்ருஹஸ்பதி /பிரஜாபதி / ப்ரம்மா
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே/ உபரி உபரி அப்ஜே புவோபி பூருஷான் –தயே ஷதம் இதி அநு க்ரமாத் —
மனுஷ்யற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –

வ்யோம அதீதவாதி –சதாசிவ ப்ரஹ்ம வாதம் —
அத யத் இதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹாரம் புண்டரீகம்
வேஷ்ம தஹரோஸ்மின் அந்தராகாஷக தஸ்மிந் யத் அந்தக தத் அன்வேஷ தவ்யம் தத்வாவ விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –சாந்தோக்யம் -8-1-1-
ஆகாஷோ வை நாம ரூபயோர் நிர்வாஹித தே யத் அந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா –சாந்தோக்யம் -8–14-1-
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரஹ நாமானி க்ருத்வா அபிவாதன் யதாஸ்த்தே-புருஷ ஸூ க்தம்
டங்கர் -ப்ரஹ்மானந்தி-வியாக்யாகரர் –
தரோஸ்மின் அந்தராகாஷக கிம் தத்ர வித்யதே யதான் வேஷ்டவ்யம் யத்வா விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் -8-1-2-என்று கேட்டுக் கொண்டு
யாவான்வா அயம் ஆகாஷஹ தவான் ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாஸஹ -8-1-3-என்று ஸ்தூல அருந்ததி நியாயம்
-அனவதிக மஹாத்மம் –சகல ஜகத் ஆதாரம் என்று காட்ட ஆகாச சப்தம்
தஸ்மிந் காமாஹா ஸமாஹிதஹா -8–1–5-அவனுக்குள் கல்யாண குணங்கள் உண்டே -அவற்றோடு கூடிய விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாஸிக்க தக்கவன் என்றதாயிற்று
தஸ்மிந் யதாந்தக காம வியாபதேஷஹா –காமம் -கல்யாண குணம் -ஸர்வஸ்ய ஜகதஹ ஸ்ரேஷ்டருத்வம் ஆதாரத்வம் நியந்த்ருத்வம் சேஷித்வம் -குண அஷ்டகம் –
யத் அந்தக ஒருமையாக உள்ளதே என்னில் -குணி இல்லாமல் குணங்களை எவ்வாறு உபாஸிக்க முடியும் -என்னில்
தத் உபயம் அபி அன்வேஷ்தவ்யம் விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவனை உபாஸிக்க
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றோமே -ஆழ்வார் கல்யாண குணங்களில் அன்றோ முதலில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
அத யா இஹ ஆத்மாநாம் அநு வித்யா வ்ரஜந்தி ஏதாம்ச்ச சத்யான் காமம் ஸ்தேஷாம் சர்வேஷு லோகேஷு காம சரோ பவதி
-முக்தர் சாம்யா பத்தி -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -யயாதி இந்திரன் -கதை அறிவோம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவன் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிஷாம் பிரதம அவதாரம் –
சக அந்தராதந்தரம் ப்ராவிஷத் –பரமாத்மா ஸூஷ்ம ஜீவாத்மாவுக்குள்ளும் -ருத்ரன் வார்த்தை –
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷூ வாம தேவாத்–
சர்வகத்வாத் அநந்தஸ்ய ச ஏவ அஹம் அவஸ்த்திதக-மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதனே–பிரகலாதன் வார்த்தை
தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்ய ரஹிதன் / சர்வ அந்தர்யாமி / சாஸ்வதன் /அஹம் பிரகாரி என்றவாறு
ஆத்மா இதி ஏவ து குருண் ஹீயாத் ஸர்வஸ்ய தன் நிஷ்பத்தேஹே
ஆவிருத்திஅதிகரணம் -4-1-1-அனவரத சிந்தனம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி
ஆத்மத்வ உபாசாதி அதிகரணம் -4-1-2-ஆத்ம இதி து உபக்கச்சாந்தி க்ராஹாயந்தி -வாமதேவர் போல்வாரும் இப்படி
அந்தர்யாமியாய் அப்ருக்தக் சித்த ப்ரஹ்மத்தையே உபாசித்தார்கள் –

தவ அந்தராத்மா மம ச ஏ சா அணியே தேஹ சம்ஞநியதியக -பிரமன் ருத்ரனுக்கு மோக்ஷ தர்மம் உபதேசம்
விஷ்ணுர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸக தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்ஷம் ச விசேஷே மகேஸ்வரஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் திரிபுரம் தகனம்
வித்யுன்மாலீ–கமலாக்ஷன் -தாரகாஷன் –நான்முகன் கொடுத்த வரத்தால் / பூமி ரதம் –சூர்யா சந்தர் சக்கரம் –வேதங்கள் நான்கு குதிரைகள்
-ப்ரம்மா சாரதி -மேரு தநுஸ்-ஆதி சேஷன் ஆவேச சக்தி நாண் –அக்னி அம்பின் நுனி -வாயு அம்புக்கு சிறகு -மகா விஷ்ணு அம்பு –
யஸ்ய ஆத்மாதாம் திரிபுர பங்க விதாவதாஸ்த்வம் தவச் சக்தி தேஜித ஷரோ விஜயீ ச யோ பூத் -அதிமானுஷ ஸ்தவம்
கடல் ஞானம் செய்தேனும் யானே என்னும் —5-6-
அஹம் க்ருத்ஸ் நஸ்ய ஜகத் ப்ரபவக –
சங்கல்ப விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நிமித்த காரணம் / சர்வஞ்ஞா சர்வ சக்திதவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சஹகாரி /ஸூ ஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம்
வாசகமும் புத்தகமும் பிண்டமும் -இயலும் பொருளும் வஸ்துவும் அவனே
ஸச் சத் அச்சா பவதி -ப்ரஹ்மமே சித்தாகவும் அசித்தாகவும் -என்றது அநு பிரவேசம் மூலம் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று
யானும் நீ தானே ஆவதும் மெய்யே –எனக்கே -8–1–9–பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம்
ஏதவ் த்வவ் விபுதாஸ் ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோதாஜவ் ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்ஷிதா பந்தா நவ் ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரா காரகவ் –
பாஹ்யர் -நிமித்த உபாதேன பேத வாதிகள்
ஜந்மாத் அஸ்ய யதா –அஸ்ய யதா ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்மம் -ஒரே காரணம்
ப்ரக்ருதிச்ச பிரதிஞ்ஞயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் —
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம்
ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷ ஆஸீத் யாதோ த்யாவா ப்ருத்வீ நிஷ்டாதாக்ஷுஹு ப்ரஹ்ம அத்யதிஷ்டாத் புவனானி தாராயன்
சர்வே நிமேஷா ஜக்னி இரே வித்யுதாப் புருஷாதாதி —
ந இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சன
புருஷ ஏவ இதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உத அம்ருதத்வஸ்யா ஈசானாக
நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் அவனே சர்வ காரணத்வம் -உபாஸ்யத்துக்கு அர்ஹன் என்கிறதே –
கேன ஸ்ருஷ்டம் இதம் சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம் பிரளயே ச கம் அபேயேதி தன்மே ப்ரூஹி பிதாமகா-என்று கேட்டதும்
நாராயணக ஜெகன் மூர்த்தி அநந்தாத்ம சனாதனாக -என்றும்
ருஷ்யப் பிதரோ தேவா மஹா பூதாநி தார்த்தவக ஜங்கமா ஜங்கமம் ச இதம் ஜெகன் நாராயண உத்பவம் -என்றும் பீஷ்மரும் அருளிச் செய்தார் –
சர்வ தர்ம சர்வ தத்வ வியவஸ்தை -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –தத் விஞ்ஞானஸ் அஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம –விஷ்ணோஹோ சகாஷாத் உத்திபூதம்
ப்ரக்ருதிர்யா மயாக் யாதா வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபேநீ — புருஷாஸ் சபி உபாவேதவ் லீயதே பரமாத்மனி
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதாரக பரமேஸ்வரக விஷ்ணு நாம ச வதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே –
பெரியாழ்வார் -4-3-11– வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –நால் இரு மூர்த்தி தன்னை -அஷ்டாக்ஷரம் ஆதார விஷயம்
-நால் வேத கடல் அமுது- பெருமாளுக்கும் திரு ஷ்டாஷரத்துக்கும் -ஏகார்த்த போதகம் -சாமானாதிகரண்யம் –ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக சம்பந்தம் –
மேல் இருந்த கற்பகம் -ஸ்வர்க்கத்துக்கு மேல் -என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் பிரகாரமாய் தான் பிரகாரியாய் -ந தத் சமஸ்ய பியதிகஸ்ய த்ருஷ்யதே -என்னும் படி சர்வஸ்மாத் பரனாய் இருக்கை
பெரியாழ்வார் இந்த பதிகம் பலனை ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்யாமல் தத்துவார்த்த ஞானமே பலன் என்றவாறு
ஸோஹம் இச்சாமி தர்மஞ்ஞா ஷ்ரோதும் தத்வத்தோ யதா ஜகத் பபூவ பூயஸ்ச்சா யதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -என்றும்
யன் மயம் ச ஜகத் ப்ரஹ்மன் யாதாச்ச ஏதத் சராசரம் லீனமாஸீத் யதா யத்ர லய மேஷ்யதி யத்ர ச -என்றும் மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர்
விஷ்ணோஹோ சாஷாத் உத் பூதம் ஜகத் அத்ரைவ ச ஸ்தி தம் ஸ் தி தி சமயமா கர்த்தாசவ் ஜகதோ அஸ்ய ஜகச் சா சக
பரப் பராணம் பரமஹ பரமாத்மா ஆத்ம சம் சித்தக ரூப வர்ணாதி நிர் தேஷ விஷேஷன விவர்ஜிதக
அபக்ஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜென்ம அபிஹி வர்ஜிதஷ் ஷகேயதே வக்தும் யக சதாஸ் தீதி கேவலம் சர்வத் ராசவ் சமஸ்தம்
ச வசத்ய தேரதி வை யதக ததஸ்ஸ வாசுதேவாதி வித்வத் பிப் பரி பதேயதே தத் ப்ரஹ்ம பரம் நித்யம் அஜம்
அக்ஷயம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் ச சதா ஹேய அபாவாச்ச நிர்மலம் ததேவ சர்வம் ஏவைதாத் வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபவத்
ததா புருஷா ரூபேண கால ரூபேண ச ஸ்திதம் ச சர்வ பூத ப்ரக்ருதிம் விகாரான் குணாதி தோஷம்ச்ச மூனே
வியாதீதக அதீத சர்வா வரணோ அகிலாத்மா தேனாஸ்திருதம் யத் புவநாத்தராலே –
உப ப்ரஹ்மஹனம் நாம அனாதீத வேதஷாகோக்த அர்த்தஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் –தஜ்ஜாவத் தல்லாவத் தாதானாவத் இதம் சர்வம் ப்ரஹ்ம கலு
விஷ்ணோ சகாஷாத் உத்பூதம்-தஜ்ஜாத்வம் /ஜகத் அத்ரைவ ஸ்தி தம் -ததனத்வம் /சம்யம கர்த்தா -லய கர்த்தா -தல்லத்வம்-
ஆழ்வார் கலங்கிய நிலையிலும் இதை –ஏறிய பித்தினோடு -4–4–7–கலக்கம் லௌகிக விஷயத்தில் ஒழிய பகவத் விஷயத்தில் இல்லையே
கிருஷ்ண ஏவ ஹி லோகாநாம் உத் பத்தி அபிச்சாப்யக-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோசவ் ஸ்வ சக்தி லேச ஷோத்ருதா பூத வர்க இச்சா கிருஹீத அபிமதோர் தேஹாஹா சம்ஸாதித அசேஷ ஜகதிதோ அசவ் —
தேஜோ பல ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதா ஸ்வ வீர்ய சக்த்யாதி குணைக ராஸிஹி பரப் பரானாம் சகல ந யத்ர கிலேஷாதயஸ் சந்தி பராவரேஷே –
ச ஈஸ்வரோ வியஷ்டி சமஷ்டி ரூபக அவ்யக்த ஸ்வரூபோ பறக்காத ஸ்வரூபக ஸர்வேச்வரஸ் ஸர்வதுக் சர்வே வேதா ஸமஸ்த சக்திப் பரமேஸ்வராக்யக –
சம் ஞானாயதே ஏந ததஸ்த தோஷம் சுத்தம் பரம நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஷ்ய தேவாபி அதிகம்யதேவா தாஜ் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அயன துக்தம் –
தோஷம் -அசித் வியாவருத்தி / சுத்தம் சித் வியாவருத்தி /-பரம நிர்மலம் –முக்த விருத்தி / ஏக ரூபம் -நித்யர் விருத்தி -ஸ்வ தக நிர்மலம்
சந்த்ருஷ்யதே-உபதேச விவேக ஞானம் ஸ்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –/அதிகம்யதே -ஆகம ஞானம்
இவை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இறுதி -6-அம்சம் இறுதி ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி அந்த காரிணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ச சம் ஞானம் யாதி பகவான் ஏக ஏக ஜனார்தனக -பிரகாரம் சரீரம் இவர்கள்
ஸ்ருஷ்டா ஸ்ருஜாதி ச ஆத்மாநம் விஷ்ணுப் பாலயம் ச பத்தி ச உப சம்ஹரியதே சாந்தே சம்ஹ்ரியதே ச ஸ்வயம் ப்ரபுஹு –
ப்ருதிவ்யாபஸ் ததா தேஜக வாயிற் ஆகாச ஏவ ச சர்வ இந்த்ரியர்த்தாத் கரணம் புருஷாக்யம் ஹி யஜகத்
ச ஏவ சர்வ பூதாத்மா விஸ்வ ரூபோ யாதோ அவ்யயக சர்காதிகம் தாதாஸ் யைவ பூதஸ்தம் உபகாரகம்
ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சர்க கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச ப்ரளயதே ச ப்ரம்ஹ அத்யாவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வரதோ வரேண்யக –
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்றது எல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்றது எல்லாம் கடை —

குமாரிள பட்டர் -வேத ப்ரமாண்யம்-காட்ட -வார்த்த தீபிகை -ஸ்லோக வார்த்திகம் –பட்டர் மீமாம்சை இவரது –
-அவர் சிஷ்யர் பிரபாகரன் -கொஞ்சம் மாற்றி -பிரபாகர் மீமாம்சை
சபரி ஸ்வாமி -ஜைமினி ஸூ த்ர பாஷ்யம் எழுதினர் -அதில்-தத்ர அபி நோக்தம் அத்ரது நோக்தம் விருக்தம் து தத் -என்பதற்கு
அன்வயம் -தத்ர அபி நா யுக்தம் அத்ர துனா யுக்தம் விருக்தம் து தத் -என்று பிரபாகரர் காட்ட குமாரிள பட்டர் அவரை குரு என்றார் -அதனாலே சிஷ்யன் மதம் குருமதம்
பாட வல்லார் தாமும் சாயை போல பாட வல்லார் ஆவார்கள் என்று எம்பார் காட்டி அருளினை ஐ திக்யம் –
பேயாழ்வார் -துண்டு கயிறுகளாலும்-உடைந்த குடத்தாலும் -தலை கீழாக நட்ட செடிக்கு தண்ணீர் விடுவது போலே -அன்றோ
புற மாதங்கள் -என்று அன்றோ திரு மழிசை ஆழ்வாரை ஆளாக்கினார் –
வியாபகத தோஷம் தட்டாதவன் -சரீராத்மா பாவம் –
வரத யதி நபுக் வியாவாதரிஷியக ஸ்ருதி விஹிதகா த்வத் உபாசனாச் ச நாத்யஹா கரண பத விதூரயே சதி த்வயீ அவிஷயதானி க்ருதாஸ்திலா பவிஷ்யன் —
அவதாரங்கள் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -இச்சையால் அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விகிரகத்துடன் அவதரிக்கின்றான் -இச்சையால்
நபூத சங்க சமஸ்தாநோ தேஹாஸ்ய பரமாத்மனக –என்றும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே தஸ்ய தீராப் பரஞ்சோதி யோனிம்
பிதா புத்ரேந யோனியோநவ் –தானே தன் புத்ரர்களில் ஒருவரை பிதாவாக வரித்துக் கொண்டு அவதரிக்கின்றான்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –ப்ரஹ்மம் உபாதானம்
ப்ரக்ருதிஷ்ச்ச பிரதி ஞானயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் -ப்ரஹ்மம் உபாதானமும் நிமித்தமும்
பரமதஸ் சேது உன்மான சம்பந்த பேத வியாபதேஷேப்யக
-என்பதால்
சேது -இவன் என்றால் ப்ராப்யம் சதாசிவ ப்ரஹ்மம் /பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி என்று அளவு பட்டு /என்ற பூர்வ பஷி சங்கைக்கு பரிகாரங்கள் மேல் -5-ஸூத்ரங்கள்
சாமான்யாத் து -சேது என்பது லோகங்களை கலக்காமல் நியமித்து வைப்பது பற்றி -பாலம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை
புத்த்யர்த்தப் பாதவாத்-4 -கால்களும் –16- கலைகளும் -சொன்னது உபாசனத்துக்கு
ஸ்தான விசேஷாத் ப்ரகாசாதைவத்-இதுவும் உபாசனனுக்கு எளிதாக -ஆகாசம் குடாகாசமாக காட்டுவது போலே தேஜஸ் ஜன்னல் வழி கொஞ்சம் பார்ப்பது போலே
உபபத்தேச்ச–ப்ராப்யசைவ ப்ராபகத்வ உபபத்தேச்ச-அநந்ய உபாயத்வ ஸ்ரவணாத் -இது சித்தாந்தத்துக்கு நிதியான ஸூ த்ரம் –
-அநேந சர்வகதத்வம் ஆயாம சப்தாதிப்யக -தநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் –
இவ்வாறு வியாசர் சங்கா பரிகாரம் செய்து பராதி கரணம் தலைக் கட்டுகிறார் –
மனு ஸ்ம்ருதி
ப்ராதுர் யஸீத் தமோனுதாக -தமஸ் -பிரகிருதி -பிரதானம் -அதிஷ்டாதா -அனிருத்ரர்
சிச்ருக்ஷுக்கு விவிதாகா ப்ரஜாகா -பிரஜை -சமஷ்டி வியஷ்ட்டி தத்வங்கள்
அப ஏவ சசராஜா தவ் தாசு வீர்யம் அப்பா ஸ்ருஜத் -ஜாலம் முதலில் -அண்டம் ஈறாக
தஸ்மிந் ஜன்யே ஸ்வயம் ப்ரஹ்ம -சதுர்முக பிரமனை படைத்தான்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூ நவக அயனம் தஸ்ய தாகா பூர்வம் தேன நாராயணக ஸ்ம்ருதக
இப்படி ஸ்பஷ்டமாக மனு ஸ்ம்ருதி நாராயணனே பரமாத்மா என்றும் நான்முகன் போன்றார் ஜீவாத்மா ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவர்கள் என்றும் காட்டுகிறதே
அநுஷ்டேய விஷய ஆந்தர பிரயத்தன பாவனா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸநத்குமாராதிகள்-ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டும் /
ப்ராதுராஸீத் தமோபித்தாக சிஷ்ருக்ஷுஹு விவிதாக ப்ரஜாகா –என்பதையே ஆழ்வாரும் -1–4–10-
உடல் ஆழிப் பிறப்பு வீடு உயிர் முதலா முற்றுமால் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும்
அடல் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி விடல் ஆழி மட நெஞ்சே வினை ஓய ஒண்ணாம் அளவே
வேத வாதங்கள் -விதி -அர்த்தவாதம் -மந்த்ரம் -விதி -அநுஷ்டேய அர்த்த நியமனம் -அபூர்வார்த்த போதகம் -அப்ரவர்த்தக பிரவர்த்தக விதி
அர்த்தவாதம் -அர்த்தாய வாதகம்-பிரயோஜனத்துக்காக உத்ஸாகம் -ப்ரேரிதம்
-வாயுர்வை ஷேபிஷ்தா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகாதாயேந உபதாவதி ச ஏவைநாம் பூதம் கமயதி-போலே –
மந்த்ரம் – அநுஷ்டேயார்த்த ப்ரகாசகோ மந்த்ரக -பர்ஹிர்ஸ் தேவதாஸ் தானம் தாமி -சொல்லி – பர் ஹிர்ஸ்-தர்பம் எடுக்கும் பொழுது தேவதா ஆசனத்துக்கு –
இந்த மூன்றும் சொல்வதால் வேதம் த்ரயீ –
நிச்சய ஞானம் செயல் சொல்ல சொல்லும் சப்தம் மட்டுமே என்னில் – நான்கு பேர் இருக்கும் இடத்தில் ஒருவன் உணர ஆசை கொண்டான்
-ஒருவன் முனுமுனுக்க-ஒருவன் அபவர்க்கே தண்டக ஸ்திதக -இங்கே தண்டம் உள்ளது என்று செய்கையால் காட்ட
-அத்தை அவனுக்கு சொல் என்று இரண்டாமவன் சைகைகாட்ட சொல்வது போலே -வஸ்து அறை தண்டம் சித்தமாக இருப்பதால்
கிரியை இல்லாமலே அர்த்த போதம் உண்டே –
இதே போலே ததா அயம் -இயம் அம்பா -அயம் மாதுலக -அயம் மனுஷ்யக -அயம் மிருகக -போன்றவற்றால் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தம் அறிகிறோம்
அம்பரீஷ சரித்திரம் மூலம் பாகவத பிரபாவம் ஏகாதசி மஹாத்ம்யம் போன்றவற்றை அறிகிறோம்
வேதாந்தம் -உபாசனை விஷய கார்ய அதிக்ருத விசேஷண பூத பலம் –
விஷயக-அவச்சேதக வியாவர்த்தக
உபாசன விஷயக -உபாசனம் விஷயோ யஸ்ய கார்யஸ்ய தத் கார்யம் உபாசன விஷயக
உபாசன விஷயம் -அபூர்வம்
அதிக்ருதக-அதிகாரி -அபூர்வம் விளைவிக்க ஆசை கொண்டு உபாசனம் பண்ண
அதி க்ருத விசேஷண பூத பலம் -அந்த உபாசனம் மூலம் பெரும் பலம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –
துக்க அசம்பின்ன தேக விசேஷம் -ஸ்வர்க்கமும் சித்தம் -ஜ்யோதிஷ்டோமேந ஸ்வர்ககாமோ யஜதே —
பரம பிராப்தி காம ப்ரஹ்ம வித்யாத் -பரம பிராப்திக்கு
ருணம் ஹி வை ஜாயதே -தேவர்கள் ஹவிஸை புரோடாசம் பெற்று பலனை கொடுக்கிறார்கள்
யத்யபி அவதான ஸ்துதி பரம் வாக்யம் ததபி ந அசதா ஸ்துதிர் உபபத்யதே -த்ராவிடர்
இது அவதான ஸ்துதி மட்டும் இல்லை தேவதா ப்ரீதியும் உண்மை -குண ஸத்பாவம் சொல்லி பிரசாத புத்தியா யாகம் பண்ணுவதை சொன்னவாறு
-விதி அபேக்ஷித அர்த்த சித்தி நியாயம் -வேத வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்ம போதனத்துக்காகவும் பர ப்ரஹ்ம பிராப்திக்காகவும் என்றவாறு –
அபூர்வம் கார்யம் -பசுவைக் கொண்டு வா என்றதும் பசு கொண்டு வந்த கார்யம் முடிந்ததும் அபூர்வம் போகும் -என்பர்
-கிரியை முடிந்ததும் -அபூர்வம் கிரியை தானே -மீம்சிக்கர் பசு கொண்டு வரும் அபூர்வம் பாவயேத் என்பர் –அபூர்வம் கிரியா ரூபம் லோகத்தில்
-பலம் வரும் வரை அதிருஷ்ட ரூபம் -அபூர்வம் என்று காரியத்துக்கு கற்பனை செய்தால் அதுக்கு -லக்ஷணம் –அசாதாரண தர்மம் -சாசனாவத்வம் -என்ன என்னில்
மீமாம்சகர் -கார்யத்வம் -க்ருதி பாவ பாவிதா வும் -க்ருதி உத்தேஷ்யதாவும்-இரண்டும் -க்ருதியின் ஸத்பாவமும்
-க்ருதி பாவத்துக்கு பின் -க்ருதி பாவ அனந்தர பாவி -கருத்து பாவ பாவிதா என்றவாறு
அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -பல பிராதா என்பர் -எஜமான் க்ருதிக்கு பின் வருவதால் க்ருதி பாவ பாவிதம் ஆகும்
க்ருதி உத்தேச்யத்வத்துக்கு லக்ஷணம் என் என்னில்-ஸ்வர்க்கம் வேண்டும் என்றால் ஸ்வர்க்கம் கொடுக்கும் அபூர்வம் உண்டாக்குவது லஷ்யம்
-அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -இதுவே லக்ஷணம்
உன் பக்ஷம் படி இஷ்டத்வமே லக்ஷணமா -ஜீவாத்மா ஸ்வர்க்கம் வேண்டுவான் ஒழிய அதிருஷ்ட அபூர்வம் வேண்ட மாட்டானே
-நடுவில் உள்ளவை லஷ்யம் இல்லையே -நீ சொல்லும் லக்ஷணம் சாதியத்துக்கு தானே ஒழிய சாதனத்துக்கு இல்லையே என்னில் –
க்ருத்ய உத்தேச்யம் இரண்டு ரூபங்களில் -ஸ்வர்க்கம் -அபூர்வம் -இதுவே புருஷனை ஸ்வர்க்க சுகம் பெற ப்ரேரகம் செய்வதால் இதுவும் உத்தேச்யம் -என்பர்
க்ருதியால் பெறுவதாய் க்ருதி அதீன ஆத்ம லாபத்வம் -யாகம் செய்து பலன் பெறுவதால் அபூர்வம் யாகமா-க்ருதி உத்தேச்யத்வம் என்று
ஆரம்பித்து க்ருதி பிரேரிகம் அபூர்வம் என்கிறீர்கள்
மேலும் புருஷ அநு கூலதா என்பர் -அது சுகத்துக்கு தானே லக்ஷணம் -பிரதி கூலத்வம் துக்கம் -அபூர்வத்தில் சுகம் அனுபவித்தார்கள் உண்டோ
-சிகம் த்ருஷ்டம் இந்த்ரியங்களால் அனுபவிப்பது -அபூர்வம் அதீந்தர்யம் அன்றோ -அசம்பாவ தோஷம் உண்டே உங்கள் வாதத்துக்கு –
சுகம் மட்டும் இல்லை -துக்க நிவ்ருத்தியும் அனுகூல லக்ஷணம் அன்றோ -என்பர் மேலும் –
துக்க நிவ்ருத்தி கொஞ்சம் சுகம் போலே தோன்றினாலும் புதிய சுகம் அனுபவித்தாள் தானே சுகாப் படுவான் -அதனால் அது சுகம் போலே பிரம்மமே
பிரக்ருதியில் -அநு கூல சம்யோகம் / பிரதி கூல சம்யோகம் /ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை -மூன்றும் உண்டே
ஆத்மா துக்கம் படும் பொழுது -பிரதி கூல சம்யோகம் / துக்க நிவ்ருத்தி அடைந்ததும் ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை /மேலே சுகம் பெற்று அநு கூல சம்யோகம் –
எனவே அபூர்வம் -நியோகம் -அநு கூலதா என்பது பொருந்தாதே
ஓட்டைக்குள் கை விட்டு தேள் கடிக்க -சுகமாக இருக்கிறது புண்யசாலி என்பதால் என்றதும் எல்லாரும் கை விட்டு தேளால் கடி பட்டது போலே
அபூர்வம் என்பது சுகம் என்கை என்பர் ஸ்ரீ உ .வே.அண்ணங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –
பல சாதனம் -யாகம் செய்வது சுக ரூபம் இல்லையே துக்க ரூபம் அன்றோ –
நியாஜ்யதே இதி நியோக -ஜீவாத்மாவை பலத்தோடு சேர்ப்பது என்றவாறு -ஸ்திரமாக இருந்தே பலம் தர முடியும் –
அபூர்வதவமும் -முன்பு இல்லாத -பூர்வம் நாஸ்தி அபூர்வம் -எஜமான் ரித்விக் யோகத்தால் சாதிக்கப் பட்டதாக இருக்க வேணும்
அப்படி நியோகத்தவம் -ஸ்திரத்வம் அபூர்வத்வம்-மூன்றும் இருக்க வேண்டுமே -பல சாதனத்தால் பெற்றதாக இருக்க வேண்டுமே
இவை அசேதனமான அபூர்வத்துக்கு உண்டு என்பர் மீமாம்சிகர்
நியோகம் -பல சாதனம் -சம்யோஜ்யதே பலம் எஜமான் அஸ்ய இதி நியோக -அதற்கு ஸ்திரத்வமும் அபூர்வதவமும் இருக்க வேண்டுமே
ஸ்வர்க்க காமோ யஜதா -ஸ்வர்க்க சாதனம் -அபூர்வம் -யாகம் அஸ்திரம் என்பதால் அது சாதனமாக மாட்டாதே -அபூர்வம் க்ரியா விதரிக்தம் என்றதாயிற்று –
யாக ஜன்ய ஸ்வர்க்க சாதன பூத அபூர்வ ப்ரபத்யே ஸ்வர்க்க காமக யாகம் குர்யாத்
சமபி வியாகாரத்தால்-யஜதே -ஸ்வர்க்க காமக -உடன் சேர்ந்ததால் -இந்த அர்த்தம் என்பதால் யஜதா அபூர்வத்தை குறிக்கும்
யாகமும் ஸ்வர்க்கமும் இந்த அபூர்வத்துக்காக -அபூர்வம் விதி வாக்ய பலன் என்றதாகும்
அர்த்தார்த்தே ராஜ க்ரஹம் கச்சேத்-பொருளுக்காக அரண்மனைக்கு போனான் –
வாச்ய அன்வய யோக்யதை இருக்க வேண்டுமே –
சாதனம் எப்பொழுதுமே துக்க ரூபமே -கார்யம் புருஷ அநு கூலத்வம் -ஸ்வ தந்த்ரதாக இருக்காதே –
எலுமிச்சம் பலம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போலே -பக்தி மோக்ஷ சத்ருச சாதனம் ஆகாதே
பக்தியின் தோஷங்கள் -துஷ் ஷகத்வம் -பல விசத்ருஷத்வம் -ஸ்வரூப விருத்தத்வம்-அபாயத்வம் -பய ஜனகத்வம் -சோக ஜனகத்வம்
-பகவத் விஸ்லேஷத்வம் -போல பல பல –
அகங்கார கர்பத்தவமும் கூட -மாத்ரா பிந்து மிஸ்ரமான ஷாத கும்ப மாயா கும்ப கத தீர்த்த சைலம் போலே அகங்கார மிஸ்ரமான
உபாயாந்தரம் என்று திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் பணிக்கும் படி –
மோக்ஷ சாதனமே துக்க மயமானால் ஸ்வர்க்க சாதனமும் லோக சாதனங்களும் துக்க மயங்கள் என்று சொல்ல வேண்டா இறே-

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

அசேஷ ஜகத் ஹித அநு சாசனம் -ஸ்ருதி நிகர சிரஸி -சம்யக் அதிகத -மாதா பித்ரு சஹஸ்ரபி வாத்சல்யதர –

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத் —

February 12, 2017

அதனால் அதற்க்கு பின் ப்ரஹ்ம விசாரம் -கர்மா விசாரம் முதலில் -தேகம் கர்மா அல்ப அஸ்திர பலன்கள் /
ப்ரஹ்ம விசாரம் ஆத்மாவுக்கு ஞானம் மோக்ஷம் -இங்க மூன்றும் நித்யம் -அங்கு மூன்றும் அநித்தியம்
இதுக்கு தகுதி அதிகாரி யோக்யதை கர்மம் செய்தெ தானே –
சம்ஹிதை -முதலில் -ஆரண்யகம் -ரிஷிகள் சிஷ்யர் சம்வாதம் -அடுத்து / ப்ரஹ்மண்யம் /
உப நிஷத் குருவின் அருகில் இருந்து கேட்டு ப்ரஹ்மம் அருகில் சேர்க்கும் -அஞ்ஞானம் போக்கி ஞானம் கொடுக்கும்
தச உபநிஷத் -மேலும் சிலவும் முக்கியம் –
ஈஸா வாக்ய உபநிஷத்-முதல் சப்தம் கொண்டே பெயர் -18- மந்த்ரங்கள் -சம்ஹிதையில் -சுக்ல யஜுர்வேத பகுதி இது

——————————————————

பூர்ணமதஃ பூர்ணமிதஂ பூர்ணாத்பூர்ணமுதச்யதே .–பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஷிஷ்யதே ৷৷
ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ஷாந்திஃ ৷৷

————————————

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் ஜகத் .தேந த்யக்தேந புஞ்ஜீதா மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் ৷৷ 1.1.1 ৷৷

ஈஷாவாஸ்யமிதம் சர்வம் -இதம் வஸ்து நிர்த்தேசம் – ஈஸனுக்கு வஸ்திரம் போலே என்றவாறு
அனைத்தும் -சேதன அசேதனங்கள் -ஈஸா வாஸ்யம் நாராயணனால் பாரா தந்திரமாக தரிக்கப்படுகின்றன
யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் -ஆகையால் -ஜகத்தில் உள்ள அனுபவிக்கும் பொருள்கள் அனைத்தும்
ஜகத் .தேந த்யக்தேந -நம்மது இல்லை -காண் செய்ய வில்லை -நமக்கு பலன் இல்லை -ப்ரஹ்மம் தேடவே லஷ்யம் அத்தில் கண் வைத்து
கர்த்ருத்வ மமதா பல தியாகங்கள் மூன்றும் விட வேண்டுமே -வைத்த நாள்களில் இவை அவாந்தர பலமாக எம்பெருமான் அருள் என்ற எண்ணத்துடன் –
புஞ்ஜீதா -அனுபவிக்க வேண்டும்
மா கரிதஃ கஸ்ய ஸ்வித்தநம் -வேறு ஒருவருடைய தனம் உன்னது என்று ஆசைப்படக் கூடாதே —
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் -அன்றோ -பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பி இருக்கக் கொடாதே
ஸ்ரீ கீதை -3-30-மயி சர்வானி கர்மானி ஸன்யஸ்ய/ -18-அத்யாயம் மீண்டும் சன்யாசம் தியாகமே என்று த்ரிவித தியாகம் உண்டே
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -வாசு தேவ பக்தன் இல்லை புருஷ பசு -இப்படி இல்லாதவன்
ப்ரஹ்ம ஆத்மா சரீரம் மனஸ் இந்திரியங்கள் ஐந்தும் சேர்ந்த செயல்

————————————–

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷ 1.1.2 ৷৷

வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை இடைவிடாமல் செய்து நூறு ஆண்டுகள் பூர்ணமாக இருந்து –
பிரவ்ருத்தி நிஷ்டர் -இருக்கும் முறைமை சொல்லிற்று –

குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்சதம் சமாதா –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களைச் செய்து கொண்டு இருந்தே -ஏவ காரம் –
ஏவஂ த்வயி நாந்யதேதோஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே ৷৷
கர்மங்கள் தீண்டாது -இது தவிர வேறே வழி இல்லை –
பற்று அற்ற வாழ்வை மீண்டும் காட்டும் -ந ரமேத-ஆசை இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்றபடி
பத்ம பத்ர தாமரை இலை தண்ணீர் போலே –
ப்ரஹ்ம ஞானியாக நீண்ட ஆயூஸூடன் இருந்தால் லோகத்துக்கு தானே நன்மை –
அநேந ம ஜீவன ஹேதுநா நீ நூறு வருஷம் இரு-திரு மாங்கல்ய மந்த்ரம் போலே
வைராக்யம் -கைங்கர்ய புத்தியுடன் செய்ய வேண்டும் -ஸ்ரீ கீதை -18-5-கர்மங்கள் பண்ண வேணும் -கார்யம் ஏவ -பாவங்கள் தொலைய –
புண்யம் சம்பாதிக்க கூடாதே -வைகுண்ட நீள் வாசல் புக-
செய்கின்ற கிரியை எல்லாம் நானே என்னும் இத்யாதி –

————————————

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸா வரிதாஃ .
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ ৷৷ 1.1.3 ৷৷

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-அசூரர்கள்-வாழும் நரக லோகம் -தமஸ் -குணத்தால் -அந்தகாரத்தில் மூழ்கி –
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே ச ஆத்மஹநோ ஜநாஃ –மரங்களை விட கீழ்ப் பட்டவர்களாக
-அஞ்ஞானத்தாலே தங்களையே அழித்துக் கொண்டு -கர்ம சூழலிலே அகப் பட்டு திண்டாடுகிறார்கள் –

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தேந தமஸாவரிதாஃ .-இருளால் சூழப்பட்ட
சாத்மஹநோ ஜநாஃ -ஆத்மாவை கொல்பவர்கள்-இருக்கும் நிலையில் இல்லாதது கொன்றதும் சமம் தானே
அஞ்ஞானிகளுக்கு உள்ள அநர்த்தம் இங்கு –ஸ்வர்க்கமும் பகவத் பிராப்தியை ஒப்பிட்டால் நரகம் போலே தானே –
நரகத்தை நகு நெஞ்சே -சம்சாரத்தை சொன்னபடி -அஸ்வத்தாமா -பொய் சொன்னதுக்காக தர்மபுத்ரன் நரகம் பார்த்தது போலே இல்லை ஆழ்வாருக்கு
சீதை ராமர் இடம் புருஷ விக்ரகம் என்று இகழ்ந்து -நின் பிரிவிலும் சுடுமோ காடு -ஸ்வர்க்கம் நரகம் லக்ஷணம் உண்டே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் -சேஷத்வ பாரதந்தர்யம் ஞான ஆனந்தமே வடிவு என்று அறியாமல்
தா் ఁஸ்தே ப்ரேத்யாபிகச்சந்தி யே கே- அபி கச்சந்தி -அடைகிறார்கள் -சம்சாரத்தில் மாறி மாறி பிறப்பார் -வெந்நரகம் தானே சம்சாரம்
தங்களையும் மறந்து –சம்சாரம் பெரும் கடலிலே நோவு படுவார்கள் –
சோரேன ஆத்ம அபஹாரி –உயர்ந்த பொருளை உயர்ந்தவர் இடம் திருடியது தானே –

—————————————————-

அநேஜதேகம் மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .
தத்தாவதோந்யாநத்யேதி திஷ்டத்தஸ்மிந்நபோ மாதரிஷ்வா ததாதி ৷৷ 1.1.4 ৷৷

அநேஜதேகம் -ஏகம்-ஒப்பற்ற -அநேஜத் -அநேஜத்-அசையாதவர் -பலவானது -அசையாமல் -நமக்காக அவதரித்து
மநஸோ ஜவீயோ நைநத்தேவா -மனசை விட வேகமாக போகக் கூடியவர் -தேவா -ப்ரஹ்மாதிகள்
ஆப்நுவந்பூர்வமர்ஷத் .–பூர்வம் -முன்னாலே இருந்தாலும் -அடைய விவில்லை –
ஆத்மநீ திஷ்டதி ந ஆத்மா வேத -அந்தராத்மாவாகவே இருந்தாலும் அறிய முடியாதவன் அன்றோ
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் அன்றோ -ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரைப் போலே
தத்தாவத அந்யாநத்யேதி திஷ்டதி –அனைத்தையும் தாண்டி வெல்பவர் –சங்கல்ப லேசத்தாலே அனைத்தையும் செய்பவர் அன்றோ
தஸ்மிந் ஆபோ மாதரிஷ்வா ததாதி —மாதரிஷ்வா வாயு தஸ்மிந் -நீர் முதலானவற்றை தரிப்பது இவனால் –
உருவமே இல்லை வாயு -தண்ணீர் சுமந்து -பகவத் வை லக்ஷண்யம் சொல்லும் –

——————————————–

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ 1.1.5 ৷৷

ததேஜதி தந்நைஜதி தத்தூரே தத்வந்திகே .-அந்த பர ப்ரஹ்மம் -இயக்குவதை ஞானிகள் அறிய –
இயங்காமல் இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் கருதுவார்கள்
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதஃ ৷৷ அனைத்துக்குள்ளும் அந்தராத்மாவாக இருந்தாலும்
தூரமாக வெளியிலே எங்கேயோ இருப்பதாக அஞ்ஞானிகள் எண்ணுவார்கள் –

ததேஜதி தந்நைஜதி -நமக்காக அசைகிறார் -வ்யூஹம் -வைபவம் -அந்தர்யாமி -அர்ச்சை ஏகதி –
தந்நைஜதி – அசைவதே இல்லை -ஸ்வரூபத்தால் -விபு அன்றோ –
கருணையால் அசைகிறார் -சால பல நாள் உகந்து ஞாலத்தூடே நடந்தும் உழன்றும் -கோல திரு மா மகளோடு உயிர்கள் காக்க அன்றோ
தத்தூரே தத்வந்திகே .–தூரம் அருகில் இரண்டும் சொல்லும் இங்கும் -தூரே அந்திகே -சேயன் அணியன்-
அன்பு இல்லாவர்களுக்கு தள்ளியும் அன்புள்ளவர்களுக்கு அருகிலும் –
ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யத-அனைத்துக்கும் -உள்ளும் வெளியிலும் இங்கும் இரண்டும் –
அந்த -பாஹ்ய -ஸூஷ்மமான ஜீவனுக்கும் உள்ளே -இதுவே ப்ரஹ்ம தர்சனம் -பண்டிதர் சம தர்சனம்
பாராமுகம் -அபிமுகம் -அவன் இடம் விஷயாந்தரங்கள் இடம்–இரண்டும் உண்டே –

—————————————————

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே ৷৷ 1.1.6 ৷৷

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .-முமுஷுவானவன் அந்த ப்ரஹ்மம் – அனைவருள்ளும் இருப்பதை உணர்ந்து
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநஂ ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -அனைவரையும் தன்னைப் போலவே நினைத்து
யாரையும் வெறுக்காமல் தன்னிடம் கொண்ட விருப்பத்தை அனைவரிடமும் செலுத்துகிறான் –

யஸ்து ஸர்வாணி பூதாநி -ஆத்மந்யேவாநுபஷ்யதி .—அனைத்தையும் -பரமாத்மா விடமே பார்த்து -அந்தர்யாமியாகவும் பார்த்து –
ஆதாரம் -தங்குகிறான் -உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறார் -என்று அறிய வேண்டும் -நாராயண அர்த்தம் –
ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநம் ததோ ந விஜுகுப்ஸதே -எத்தைப் பார்த்தாலும் வெறுப்பு வராதே -ப்ரஹ்மாத்மகமாக அனைத்தையும் பார்ப்பதால் –

——————————————–

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ ৷৷ 1.1.7 –

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்விஜாநதஃ .
யஸ்மின் விஜாநத–ப்ரஹ்மத்தை அறிய எண்ணுபவன் -முமுஷு –
சர்வாணி பூதாநி ஆத்ம இவ பூத் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகமே என்ற அறிவு கொண்டு இருப்பதால்
தத்ர கோ மோஹம் கம் ஷோகம்-அந்த முமுஷுக்கு சோகம் மோகம் என்பதே இல்லையே
ஏகத்வமநுபஷ்யதம் -ப்ரஹ்மம் -அனைத்துக்குள்ளும் இருப்பதை உணர்கிறான் -ஏகத்துவம் அநு பஷ்யதம்-

யஸ்மிந்ஸர்வாணி பூதாந்யாத்மைவாபூத்வி-எல்லா ஜீவர்களை சரீரமாக கொண்டு அந்தர்யாமி என்று அறிபவன் அறிவாளி
அத்வைத த்ருஷ்ட்டி -அனைவரும் ப்ரஹ்ம சரீரம் -விசிஷ்டா அத்வைதம் என்ற புத்தி
விஜாநத-அறிவாளி -கையால் தங்கப்படும் ரேகை புத்தகம் கடிகாரம் -இந்த கோணத்தில் ஒன்றே போலே –
தத்ர கோ மோஹஃ கஃ ஷோகஃ –அந்த நிலையில் மோகம் இல்லை வருத்தமும் இல்லை
மோகம் -அஹங்காரம் இல்லை -ஒன்றை மற்றதாக மயங்காமல் இருப்பதே மோகம்
-சோகம் மமகாராம் இல்லை -என்னது என்ற எண்ணம் இல்லை நானே அவனது என்று நினைப்பான் -தேசிகன்
இவரால் எனக்கு துன்பம் சேராதே -என் வலது கை இடது கைக்கு துன்பம் தராதே -இரண்டும் எனக்கு அங்கம் என்று உணருவதால்
மோகம் வந்தாலே சோகம் வருமே –
ஏகத்வமநுபஷ்யதஃ -ஒற்றுமையை பார்ப்பவன் -ஏகத்துவம் அநு பஸ்யத-ஒருவனின் சரீர பூதர்கள்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம சாந்தோக்யம் -ச ப்ரஹ்ம இத்யாதி

——————————————–

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
கவிர்மநீஷீ பரிபூஃ ஸ்வயஂபூர்யாதாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ ৷৷ 1.1.8 ৷৷

ஸ பர்யகாச்சுக்ரமகாயமவ்ரணமஸ்நாவிர ఁ் ஷுத்தமபாபவித்தம் .
ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் / பிரயாகச் -சர்வ வியாபி -/ஸூ க்ரம்-சுத்த சத்வ மாயம் -பரஞ்சோதி /
அ காயம் -கர்ம அனுகுணமான தேகம் இல்லாதவன் / அ வர்ணம் -தோஷம் இல்லாதவன் /அஸ் நவிரம் -தோஷம் தட்டாதவன்
ஷூ த்தம் கல்யாணைக-பவித்ரன் -/ அபாபவித்தம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
கவிர்மநீஷீ பரிபூம் –முக்காலத்திலும் பராத்பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -புருஷோத்தமன் –
ஸ்வய பூர்யா-தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யம் –ஸ்வயம்பூ -தனக்கு ஒரு காரணம் இல்லாதவன் /
வியாததாத் அர்த்தான்–யாததாத்யதா -சாஸ்வதிப்பிய சமாத்திய -நாட்டினான் தெய்வங்கள் –
-இன்னார் இன்ன காரியத்துக்கு என்று -எல்லா காலத்துக்கும் -சாஸ்வதமாக –

ஸ பர்யகாத் -அனுபவிக்கிறான்
சுக்ரம் -தோஷம் இல்லாமல்
அகாயம் -சரீரம் அற்று
அவ்ரணம் -வ்ரணங்களே இல்லாமல்
அஸ்நாவிரம் -நரம்பு இல்லாமல் -நரம்பு மண்டலம் இருந்தால் தானே துக்கம் தெரியும்
ஷுத்தம்-சுக துக்கம் அற்று
அபாப வித்தம் .-புண்ய பாபங்களால் தீண்டப்படாமல்
கவிர்மநீஷீ-மனுஷ்யன் -கவி -அனுபவம் பேசி எழுதி வைத்து -தனக்கும் நன்மை பிறருக்கும் நன்மை –
பரிபூஃ -விபரீத அர்த்தம் சொல்வாரே அடக்கி -பராங்குசர் -பராசரர் -வேத-பகவத் விரோதிகளை ஹிம்சிப்பவர்கள் –
ஸ்வயஂபூ-தான் அறிந்து
யா தாதத்யதோர்தாந்வ்யததாச்சா-யதார்த்த விஷயம் உள்ளபடி அறிவித்து
சாஷ்வதீப்யஃ ஸமாப்யஃ –சாஸ்வதமாக -உள்ளவனை சாஸ்வதமான கவிகளால் உலகுக்கு நன்மை பயப்பவர்

——————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே஀வித்யாமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ வித்யாயா் ఁரதாஃ ৷৷ 1.1.9 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி-அந்தகாரமான தமசில மூழ்கி
யே஀வித்யாமுபாஸதே .—அ வித்யா –வித்யைக்கு வேறுபட்ட கர்மம் -அக்னிஹோத்ராதி கர்மங்களில் ஈடுபட்டு
ததோ பூய இவ தே தமோ -மீண்டும் மீண்டும் தமஸில் ஆழ்ந்து -ததா-அந்த ஆழ்ந்த அந்தகாரத்தில் –
ய உ வித்யாயா்ரதா –ஞான பாகம் மட்டும் உள்ளவர்களும் அப்படியே -ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டுமே வேண்டும் என்றவாறு –

பரம புருஷார்த்த சாதனம் அடுத்த மூன்றும் சொல்லும் -பக்தி ரூபாபன்ன ஞானமே —
ஞானான் மோக்ஷம் -பக்தியால் மட்டுமே-இரண்டுமே சொல்லுமே என்னில் -ஞானம் கீழ் படி முதிர்ந்த நிலையே பக்தி –
கர்ம யோகம் ஞான யோகம் இரண்டும் தனி தனியாக சாதனம் ஆகாது -கர்ம யோகம் அங்கம் ஞான யோகம் அங்கி -இருக்க வேண்டுமே
என்பதை இதில் காட்டும்
அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி –அந்தகாரம் அடைகிறார்கள்
யே஀ அவித்யாம் உபாஸதே .-கர்ம யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் -அவித்யாம் -கர்ம யோகம் -ஞான யகம் பின்னம்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய -அதோ கதி-கீழே கொஞ்சம் கர்மயோகம் செய்து நாளடைவில் ஞானம் வர வாய்ப்பு உண்டே
கர்மா செய்ய செய்ய பாபங்கள் தொலையுமே -வித்யாயம் -ஞான யோகம் மட்டும் உள்ளவர்கள் –
ஓட்டை ஓடம் ஒழுகல் ஓடம் போலே இரண்டும்-
கர்மமும் கைங்கர்யத்தில் புகுருமே -பாஷ்யகாரர் சந்தியாவந்தனம் அர்க்யம் எழுந்து இருந்து இறுதி வரை செய்து அருளினார்

————————————-

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.10 ৷৷

அந்யதேவாஹுர்வித்யயாந்யதாஹுரவித்யயா .-ஞானத்தால் வேறே பலமும் -ப்ரஹ்மம் அடைந்து –என்றும்
கர்மத்தால் வேறே பலமும் -புலன்களை அடக்குதல் -என்றும் -அடைகிறார்கள் -என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂயே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -தீர்ண புத்தி உள்ள குருக்கள் நினைக்கிறார்கள் என்று தப்பாக அறிகிறார்கள்
-ஞானம் அனுஷ்டானம் இரண்டுமே வேண்டும் என்று மீண்டும் சொன்னவாறு –

அந்யதேவாஹுர்வித்ய-பர வித்யை -ஞான யோகம் செய்து பெரும் பலன் -முக்தி
யாந்யதாஹுரவித்யயா .-கர்ம யோகத்தால் கிடைக்கும் பலம்-வேறு பட்டது -குழப்பம் வேண்டாம்
பல பேதம் -சொத்து -சேனை யாகம் விரோதி அழிக்க இத்யாதி
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாம் -மிக உயர்ந்தவர் உபதேசம் -வேதாச்சார்யர் -வேத புருஷன் –
யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –கர்மயோகம் அங்கமாக கொண்ட ஞான யோகம் -ஒன்றே மோக்ஷம் கொடுக்கும் என்றவாறு
கர்மத்துக்கும் அதர்மம் ஞானத்தை பார் -ஞான யோகத்துக்குள் கர்மத்தை பார் –எதற்க்காக செய்கிறோம் அறிவே ஞானம்

—————————————————

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.11 ৷৷

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச -இப்படி ஞான பாகம்–வித்யா / கர்ம பாகம் -அ வித்யா –
யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–இரண்டையும் அறிந்தவன் -எஸ் தத் வேத உபயம்
-அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா வித்யயாமரிதமஷ்நுதே –சம்சாரம் சூழலில் இருந்து விடுபட்டு
-கர்ம யோகம் அங்கமாக ஞான யோகம் கைவந்த -என்றபடி -உஜ்ஜீவிக்கிறான் –

வித்யாஂ சாவித்யாஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .–ஞான யோகம் கர்மயோகம் இரண்டும் சேர்ந்து ஒத்தாசை
நீண்ட படிக்கட்டு –ஞான யோக ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க கர்மயோகம் –
ஞானம் பண்ண பண்ண உபாசன மஹாத்ம்யத்தாலே பிராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் அப்புறம் போகும் –
அவித்யயா மரித்யுஂ தீர்த்வா -கர்ம யோகத்தால் ஞான யோக உதய விரோதிகளை போக்கி மேலே
வித்யயாமரிதமஷ்நுதே -ஞான யோகத்தால் மோக்ஷ பிராப்தி அடையலாம்
ஞான கப்பல் -சம்சார சாகரம் தாண்ட –/ ஞானம் கப்பல் என்றால் திரும்பலாம் சங்கை –
நெருப்பு பாபங்களை பஸ்மம் ஆக்கும் -திரும்பாதே — இரண்டு த்ருஷ்டாந்தம் கீதையில் காட்டி
கர்ம யோகம் -நித்ய அனுஷ்டானம் -நித்ய ஆராதனம் -நித்ய அனுசந்தானம் மூன்றும்
ஞான யோகம் -அனவ்ரத த்யானம் -இத்யாதி -பக்திஸ்ய நவ லக்ஷணம் ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -இத்யாதி ப்ரஹ்லாதன்

———————————————–

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ఁ் ரதாஃ ৷৷ 1.1.12 ৷৷

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யேஸஂபூதிமுபாஸதே .-அந்தகாரம் -தமஸ் -பிரக்ருதியை உபாசனம் செய்து -பிரவிஷந்தி -சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து இருப்பர்
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ரதா -ஹிரண்யகர்ப்பத்தில் உள்ள பர ப்ரஹ்மத்தை உபாசனம் பண்ணி
உஜ்ஜீவிப்பது இருக்க கைவல்யம் மட்டும் பெற்று மீளாத துக்கம் அடைவார்கள் –

அந்தஂ தமஃ ப்ரவிஷந்தி யே-மீண்டும் அந்தகார தமஸ் இவற்றில் சிக்கி -சிற்றின்பம் -அல்பம் அஸ்திரம் -அதோ கதி இருவருக்கும்
அஸம்பூதிம் உபாஸதே -கைவல்யார்த்தி உபாசனம் .-சரீரம் இல்லாமல் ஆத்ம அனுபவம்
–ஸம்பூதி உபாசனம் ஐஸ்வர்யார்த்தி -மீண்டும் மீதும் பிறந்து அனுபவிக்க –
ததோ பூய இவ தே தமோ ய உ ஸஂபூத்யா ப்ரதா -இருள் சூழ்ந்த லோகம் மண்டி

—————————————————-

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே ৷৷ 1.1.13 ৷৷

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂபவாதந்யதாஹுரஸஂபவாத் .–அந்யத் இவ ஆஹூ சம்பவத் -கைவல்ய நிஷ்டர்களும்
-அந்யத் ஆ ஹூ அ சம்பவத் -பிரகிருதி ஐஸ்வர்ய காமரும் -அந்தகாரத்தில் ஆழ்ந்தே போகிறார்கள் என்று
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே –ஸூ ஷ்மம் அறிந்த ப்ரஹ்ம நிஷ்டர் நன்றாக உபதேசித்து அருளி இருக்கிறார்கள் –

அந்யதேவாஹுஃ ஸஂம்பவாத-கைவல்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
அன்யதா ஹுரஸம்பவாத் .-ஐஸ்வர்யார்த்தி உபாசகர் பெரும் பலன் வேறே
இதி ஷுஷ்ரும தீராணாஂ யே நஸ்தத்விசசக்ஷிரே -இரண்டுமே பகவத் பிராப்தி இல்லை என்றே வேத புருஷன் காட்டி அருளுகிறார்

——————————————————

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய ఁ் ஸஹ .
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே ৷৷ 1.1.14 ৷৷

ஸஂபூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய சஹா .-ஞான யோகம் கர்ம யோகம் இரண்டும் கை வந்த பின்பு பக்தி உபாசனம் செய்து
விநாஷேந மரித்யுஂ தீர்த்வா –விநாசேந -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் விட்டு –மிருத்யம் தீர்த்தவ -சம்சாரம் கடந்து
ஸஂபூத்யாமரிதமஷ்நுதே -அசம்புத்ய அம்ருதம் அஸ்நுதே -முக்தி அடைகிறார்கள் –

ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைந்து-கைங்கர்யத்துக்கு தக்க சரீரம் எடுத்து -மீண்டு பிறக்காமல் இரண்டு பேர் பெரும் பேற்றை பெறலாமே –
ஸம்பூதிஂ ச விநாஷஂ ச யஸ்தத்வேதோபய -உபயத்தினுடைய -கைவல்ய உபாசகர் விரும்பும் பிறவி இல்லாமல் -விநாசக சரீர பிராப்தியும்
ஐஸ்வர்யார்த்தி விரும்பும் சரீர பிராப்தியும் -ஆனால் அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தியும்
ஸஹ . விநாஷேந மரித்யும் தீர்த்வா –பிராகிருத மண்டலம் தாண்டி
ஸம்பூ த்யாமரிதமஷ்நுதே -அப்ராக்ருத சரீர பிராப்தி பெறலாமே

———————————————-

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே ৷৷ 1.1.15

ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதஂ முகம் .–அந்த சத்தியமான பர ப்ரஹ்மம் -ஹிரண்ய மயமான -ஆதித்ய மண்டலத்துக்குள்
-கறந்த பாலில் நெய்யே போலே மறைந்து இருக்க
தத்த்வஂ பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -தத் த்வம் புசன் -அபவ்ருணு-ஆதித்யன் -தானே-த்ருஷ்டயே -காட்டிக் கொடுக்கிறான்
-யாருக்கு என்றால் ஸத்ய தர்மாய-வர்ணாஸ்ரம கர்ம அனுஷ்டானங்களை பண்ணி ஞான யோகம் கைவந்த பக்தி நிஷ்டர்களுக்கு -உபாசகர்களுக்கு –

உபாசகனின் பிரார்த்தனை இது முதல் மேல் ஸ்லோகங்களில்
ஹிரண்மயேந பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதம் முகம் .பொன் மயமான -பாத்திரம் -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -இவை –
இவை அனுபவிக்க ப்ரஹ்ம ப்ராப்தியில் புத்தி வைக்க முடியாமல் -உபாயம் மறைந்து
போகத்தாலே போகம் அனுபவிக்க முடியாதே -யோகம் வேண்டுமே -மறைந்த அத்தை பிரகாசிக்க வேண்டும்
தத்த்வம் பூஷந்நபாவரிணு ஸத்யதர்மாய தரிஷ்டயே -பூஷன் – போஷிக்கும் ஸூ ர்ய மண்டல வர்த்தி நாராயணா –
உன்னை அடையும் மார்க்கம் காட்டி அருள்

———————————————

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஃ .
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி ৷৷ 1.1.16 ৷৷

பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய –பூஷன் -ஸூர்ய பகவானே -உலகுக்கு போஷணம் அளிப்பதால் / ஏகார்சத்-தனியாக சுழன்று கொண்டு /
யம-அவனே யமன் -சம்யாமனத்-அனைவரையும் நியமிப்பதால் -/ஸூர்ய -சுவீகாரனாத்-கிரணங்களை கொண்டு
ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜஸ் -பிராஜாபதி பிள்ளை -உன்னுடைய ரஸ்மியில் இருந்து சமூக ஒளியையும் வ்யூஹ எடுத்துக் கொண்டு
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ-கல்யாண தர்மமான ரூபத்தை மட்டும்
தத்தே பஷ்யாமி-அடியேன் பார்க்கும் படி
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி –அருள வேண்டும் -இந்த பரம புருஷனாலேயே உலகம் அனைத்தும் இயங்கப் படுகிறது –

திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் காட்டி அருள பிரார்த்தனை -கீழே உபாய பிரார்த்தனை
பூஷந்நேகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய வ்யூஹ ரஷ்மீந் ஸமூஹ தேஜ-கஸ்யப பிரஜாபதி பிள்ளை சூர்யன் – பூஷன் -ஒப்பற்ற சர்வஞ்ஞன்
உன் திருமேனி மறைக்கும் இந்த சூர்ய ஒளிக்கற்றை மறைத்து -அத்தை காட்டி அருள்
யத்தே ரூபஂ கல்யாணதமஂ தத்தே பஷ்யாமி –மங்களமான திவ்ய ரூபம் காணக் கடவன்
யோஸாவஸௌ புரூஷஃ ஸோஹமஸ்மி–தேவரீர் அவயவம் அம்சமாமாவே நான் இருக்கிறேன் –
நிறைந்த சோதி -திவ்யன் தேவன் -பரஞ்சோதி –

—————————————————

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ఁஷரீரம் .
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஓம் ஸ்மர ৷৷ 1.1.17 ৷৷

வாயுரநிலமமரிதமதேதஂ பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .–வாயுர் அமிர்தம் அநிலம்-அடியேன் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று
-பிராணன் எங்கும் நிறைந்த ஆகாசத்துக்குள் போக -சரீரம் பஸ்மமாக போக
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர –அந்திம ஸ்ம்ருதியில் பர ப்ரஹ்மத்தை நினைத்து
-அடியேனுக்கு பதில் நீயே நினைத்து -மீமிசை இதில் உள்ள ஊற்றத்தால்-

வாயுரநிலமமரிதமதேதம் -பிராண வாயு உடன் சேர்ந்த ஜீவன் -மரணம் அற்ற கைவல்யம்
பஸ்மாந்த் ஷரீரம் .-சரீரம் பஸ்மமான –
-கைவல்ய நிலைமையை அகற்ற இங்கு பிரார்த்தனை-கீழே ஐஸ்வர்யார்த்தி நிஷ்டையை குலைக்க பிரார்த்தனை
க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் க்ரதோ ஸ்மர கரித ஸ்மர ஓம் -இரட்டிப்பு -யோகமான பெருமாளே -யாகம் யஜ்ஜம் எல்லாம் அவனே
க்ரதோ -ஓம் -அடிமை சேஷத்வம் அறிந்தேன் -ஸ்மர -நீர் சங்கல்பித்து அருள வேண்டும் –
அப்போதைக்கு இப்பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் -நீ ஸ்மரிக்க வேண்டும் பிரார்த்தனை -அஹம் ஸ்மாராமி மத பக்தம்-நயம்மி பரமாம் கதிம்

———————————————————

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம ৷৷ 1.1.18 ৷৷

அக்நே நய ஸுபதா ராயே அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .–அக்னி பகவானே -ஸூ பதா -நல்ல மார்க்கம் வழியே
அடியேனை அழைத்து செல் -மாறி மாறி பிறந்து உழன்றது போதுமே -வித்வான் -நீயே இத்தை அறிவாய்
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராண –யுயோதி-அழித்து விடு -அஸ்மாத் ஜூஹூரணம் -ஸமஸ்த வினைகளையும் –
மேநோ பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம –மீண்டும் மீண்டும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் படி பண்ணி அருள வேண்டும் –

அக்நே நய ஸுபதா ராயே –அக்னியை சரீரமாக கொண்டு -அக்ரம் நயனே -அர்ச்சிராதி கதி கூட்டி அருளுவாய் -நயாமி பரமாம் கதிம்
அஸ்மாந்விஷ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வாந் .-ஞானவான் அன்றோ நீ -இங்கு விஷயாந்தரங்கள் வலிய திசை திசை இழுக்க
யுயோத்யஸ்மஜ்ஜுஹுராணமேநோ -இவற்றை விலக்கி அருளுவாய்
பூயிஷ்டாஂ தே நம உக்திஂ விதேம -நம நம உனக்காக அஞ்சலி செய்து வைக்க நீயே அருள வேண்டும்
நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே –
எனக்கு உரியன அல்லேன் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -தேவரீர் ஆனந்தத்துக்காகவே கொடுத்து அருள வேண்டும்

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் —

February 11, 2017

ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷

பர ப்ரஹ்மம் ஒன்றே இருந்தது -வேறு ஒன்றும் இமை கொட்டக் கூட இல்லை -ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பம் கொண்டது –

ஸ இமா ఁல்லோகாநஸரிஜத. அம்போ மரீசீர்மரமாபோதோம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ
ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. பரிதிவீ மரோ யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ৷৷1.1.2৷৷

ஸ ஸரிஜத. இமான் லோகான் -அந்த பர ப்ரஹ்மம் இந்த லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்தது
அம்போ மரீசீர்மரமாபோ–அம்பஸ்-மரீசீர் -மரம் -ஆப –
அம்பஃ பரேண திவஂ த்யௌஃ ப்ரதிஷ்டாந்தரிக்ஷஂ மரீசயஃ. –அம்பஸ் –ஸ்வர்க்கத்துக்கும் மேலே -ஸ்வர்க்கம் இத்தை தாங்கி இருக்கும்
-மரீசீர் -ஸ்வர்க்கத்துக்கும் கீழ் உள்ள ஆகாசம் -இங்கு தான் ஸூர்ய வெளிச்சம் -மரீசீர் -ஸூ ர்ய கிரணங்களால் வந்த பெயர்
பரிதிவீ மரோ -பிருதிவி அழிந்து மீண்டும் வருவதால் மரம் -மிரியந்தே-என்றவாறு
யா அதஸ்தாத்தா ஆபஃ- பாதாள லோகங்கள் அப -தண்ணீருக்குள் இருப்பதால் –

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஃ லோகபாலாந்நு ஸரிஜா இதி. ஸோத்ப்ய ஏவ புரூஷஂ ஸமுத்தரித்யாமூர்ச்சயத்৷৷1.1.3৷৷

லோகங்களை ஸ்ருஷ்டித்த பின்பு லோக பாலர்களையும் ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்தான் -பஞ்ச பூதங்களை உண்டாக்கி பஞ்சீ கரித்து உண்டாக்கினான் –

தமப்யதபத்தஸ்யாபிதப்தஸ்ய முகஂ நிரபித்யத யதாண்டம். முகாத்வாக்வாசோக்நிர்நாஸிகே நிரபித்யேதாஂ நாஸிகாப்யாஂ ப்ராணஃ
ப்ராணாத்வாயுரக்ஷிணீ நிரபித்யேதாமக்ஷீப்யாஂ சக்ஷுஷ்சக்ஷுஷ ஆதித்யஃ கர்ணௌ நிரபித்யேதாஂ
கர்ணாப்யாஂ ஷ்ரோத்ரஂ ஷ்ரோத்ராத்திஷஸ்த்வஙநிரபித்யத த்வசோ லோமாநி லோமப்ய ஓஷதி வநஸ்பதயோ ஹரிதயஂ
நிரபித்யத ஹரிதயாந்மநோ மநஸஷ்சந்த்ரமா நாபிர்நிரபித்யத நாப்யா அபாநோபாநாந்மரித்யுஃ
ஷிஷ்நஂ நிரபித்யத ஷிஷ்நாத்ரேதோ ரேதஸ ஆபஃ৷৷1.1.4৷৷

ஸ்ருஷ்டிக்க சங்கல்பித்து திரு முகம் -திரு வாய் விரிய –
திரு முகத்தில் -திரு வாயில் இருந்து வாக் -அந்த வாக்கை காக்கும் அக்னியும் —
இதே போலே மூக்கில் இருந்து பிராணனும் கந்தமும் வாயும் வர காதுகளில் இருந்து கேட்க்கும் உணர்வும் திக் பாலர்களும்
–கண்களில் இருந்து ஸூர்ய -தோலில் இருந்து தொடு உணர்வும் -ஒளஷதங்களும் மரங்களும் -மனஸ்-சந்த்ரர்களும்-போல்வன –

————————–

தா ஏதா தேவதாஃ ஸரிஷ்டா அஸ்மிந்மஹத்யர்ணவே ப்ராபதஂஸ்தமஷநாபிபாஸாப்யாமந்வவார்ஜத்.
தா ஏநமப்ருவந்நாயதநஂ நஃ ப்ரஜாநீஹி யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டிதா அந்நமதாமேதி৷৷1.2.1৷৷

இப்படி ஸ்ருஷ்டித்த அக்னி தேவதைகள் தங்கள் வசிக்கவும் உணவு உண்ணவும் இடங்களை பிரார்த்தித்தார்கள்-

தாப்யோ காமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி. தாப்யோஷ்வமாநயத்தா அப்ருவந்ந வை நோயமலமிதி৷৷1.2.2৷৷

அவர்களுக்கு மாடு ஒன்றை கொடுக்க -இது போதாது என்ன குதிரை யையும் கொடுக்க அதுவும் போதாது என்றார்கள் –

தாப்யஃ புரூஷமாநயத்தா அப்ருவந் ஸுகரிதஂ பதேதி புரூஷோ வாவ ஸுகரிதம். தா அப்ரவீத்யதாயதநஂ ப்ரவிஷதேதி৷৷1.2.3৷৷

அவர்களுக்காக மனுஷன் ஒருவனை கொடுக்க -சுக்ருத் என்றார்கள் -அதானால் தான் ஸ்வதந்த்ர எண்ணம் இன்றும் மனிசர்க்கு மிக்கு உள்ளது என்பர் –
பின் தேவர்களை அவர்கள் அவர்கள் இடம் போக சொன்னான் -அதாவது வாக் முதலியவற்றை பாலனம் பண்ண என்றவாறு –

அக்நிர்வாக்பூத்வா முகஂ ப்ராவிஷத்வாயுஃ ப்ராணோ பூத்வா நாஸிகே ப்ராவிஷதாதித்யஷ்சக்ஷுர்பூத்வாக்ஷிணீ ப்ராவிஷத்திஷஃ
க்ஷோத்ரஂ பூத்வா கர்ணௌ ப்ராவிஷந்நோஷதிவநஸ்பதயோ லோமாநி பூத்வா த்வசஂ ப்ராவிஷஂஷ்சந்த்ரமா மநோ பூத்வா ஹரிதயஂ
ப்ராவிஷந்மரித்யுரபாநோ பூத்வா நாபிஂ ப்ராவிஷதாபோ ரேதோ பூத்வா ஷிஷ்நஂ ப்ராவிஷந்৷৷1.2.4৷৷

அக்னி பகவான் வாய்க்குள்ளும் பேச்சாகவும் -வாயு பகவான் மூக்குக்குள் கந்தமாகவும் -ஸூ ரியன் கண்ணுக்குள் பார்வையாகவும் –
திக் தேவதைகள் காதுக்குள் கேள்வியாகவும் -மூலிகைகளும் மரங்களும் தோலில் மயிர்களாகவும்
-ஸ்பர்ச உணர்வாகவும் -சந்திரன் ஹ்ருதயத்துக்குள் மனஸாகவும் -இத்யாதி -என்றவாறு –

தமஷநாயாபிபாஸே அப்ரூதாமாவாப்யாமபிப்ரஜாநீஹீதி. தே அப்ரவீதேதாஸ்வேவ வாஂ தேவதாஸ்வாபஜாம்யேதாஸு பாகிந்யௌ கரோமீதி.
தஸ்மாத்யஸ்யை கஸ்யை ச தேவதாயை ஹவிர்கரிஹ்யதே பாகிந்யாவேவாஸ்யாமஷநாயாபிபாஸே பவதஃ৷৷1.2.5৷৷

பசியும் தாகமும் தங்களுக்கும் இடம் கேட்க -உங்களுக்கு தனியாக இல்லாமல் இந்த தேவதைகளை உங்களுக்கும்
இடம் விட்டு கொடுக்க பண்ணுகிறேன் இதனாலே ஹவிஸ் கொடுக்கும் பொழுது இவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு –

—————————–

ஸ ஈக்ஷதேமே நு லோகாஷ்ச லோகபாலாஷ்சாந்நமேப்யஃ ஸரிஜா இதி৷৷1.3.1৷৷

ஸோபோப்யதபத்தாப்யோபிதப்தாப்யோ மூர்திரஜாயத. யா வை ஸா மூர்தி-ரஜாயதாந்நஂ வை தத்৷৷1.3.2৷৷

ததேநத்ஸரிஷ்டஂ பராங்த்யஜிகாஂஸத்தத்வாசாஜிகரிக்ஷத்தந்நாஷக்நோத்வாசா க்ரஹீதும்.
ஸ யத்தைநத்வாசாக்ரஹைஷ்யதபிவ்யாஹரித்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.3৷৷

தத்ப்ராணேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்ப்ராணேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்ப்ராணேநாக்ரஹைஷ்யதபிப்ராண்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.4৷৷

தச்சக்ஷுஷாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சக்ஷுஷா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சக்ஷுஷாக்ரஹைஷ்யத்தரிஷ்ட்வா.ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.5৷৷

தச்ச்ரோத்ரேணாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்ச்ரோத்ரேண க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்ச்ரோத்ரேணாக்ரஹைஷ்யச்ச்ருத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.6৷৷

தத்த்வசாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோத்த்வசா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநத்த்வசாக்ரஹைஷ்யத்ஸ்பரிஷ்ட்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.7৷৷

தந்மநஸாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோந்மநஸா க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநந்மநஸாக்ரஹைஷ்யத்தயாத்வா ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.8৷৷

தச்சிஷ்நேநாஜிகரிக்ஷத் தந்நாஷக்நோச்சிஷ்நேந க்ரஹீதும். ஸ யத்தைநச்சிஷ்நேநாக்ரஹைஷ்யத்விஸரிஜ்ய ஹைவாந்நமத்ரப்ஸ்யத்৷৷1.3.9৷৷

ததபாநேநாஜிகரிக்ஷத். ததாவயத். ஸைஷோந்நஸ்ய க்ரஹோ யத்வாயுரந்நாயுர்வா ஏஷ யத்வாயுஃ৷৷1.3.10৷৷

ஸ ஈக்ஷத கதஂ ந்விதஂ மதரிதே ஸ்யாதிதி ஸ ஈக்ஷத கதரேண ப்ரபத்யா இதி. ஸ ஈக்ஷத யதி வாசாபிவ்யாஹரிதஂ
யதி ப்ராணேநாபிப்ராணிதஂ யதி சக்ஷுஷா தரிஷ்டஂ யதி ஷ்ரோத்ரேண ஷ்ருதஂ யதி த்வசா ஸ்பரிஷ்டஂ யதி மநஸா த்யாதஂ
யத்யபாநேநாப்யபாநிதஂ யதி ஷிஷ்நேந விஸரிஷ்டமத கோஹமிதி৷৷1.3.11৷৷

ஸ ஏதமேவ ஸீமாநஂ விதார்யைதயா த்வாரா ப்ராபத்யத. ஸைஷா விதரிதிர்நாம த்வாஸ்ததேதந்நாந்தநம்.
தஸ்ய த்ரய ஆவஸதாஸ்த்ரயஃ ஸ்வப்நா அயமாவஸதோயமாவஸதோயமாவஸத இதி৷৷1.3.12৷৷

ஸ ஜாதோ பூதாந்யபிவ்யைக்யத் கிமிஹாந்யஂ வாவதிஷதிதி. ஸ ஏதமேவ புரூஷஂ ப்ரஹ்ம ததமமபஷ்யதிதமதர்ஷமிதீ 1.3.13৷৷

தஸ்மாதிதந்த்ரோ நாமேதந்த்ரோ ஹ வை நாம. தமிதந்த்ரஂ ஸந்தமிந்த்ர இத்யாசக்ஷதே பரோக்ஷேண.
பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ பரோக்ஷப்ரியா இவ ஹி தேவாஃ৷৷1.3.14৷৷

—————————-

புரூஷே ஹ வா அயமாதிதோ கர்போ பவதி. யதேதத்ரேதஸ்ததேதத்ஸர்வேப்யோங்கேப்யஸ்தேஜஃ
ஸஂபூதமாத்மந்யேவாத்மாநஂ பிபர்தி தத்யதா ஸ்த்ரியாஂ ஸிஞ்சத்யதைநஜ்ஜநயதி ததஸ்ய ப்ரதமஂ ஜந்ம৷৷1.4.1৷৷

கர்ம பலன் அனுபவித்த பின்பு மீண்டும் மழை-தானியம் -புருஷன் -சம்யோகத்தால் கர்ப்ப வாசம் பற்றி சொல்கிறது –

தத்ஸ்த்ரியா ஆத்மபூயஂ கச்சதி யதா ஸ்வமங்கஂ ததா. தஸ்மாதேநாஂ ந ஹிநஸ்தி ஸாஸ்யைதமாத்மாநமத்ர கதஂ பாவயதி৷৷1.4.2৷৷

கர்ப்பத்தில் உள்ள சிசுவை தாய் மிகவும் கவனமாக போஷித்து -தானே அதற்காகவும் உண்டும் வளர்க்கிறாள் என்கிறது –

ஸா பாவயித்ரீ பாவயிதவ்யா பவதி தஂ ஸ்த்ரீ கர்பஂ பிபர்தி ஸோக்ர ஏவ குமாரஂ ஜந்மநோக்ரேதிபாவயதி. ஸ யத்குமாரஂ
ஜந்மநோக்ரேதிபாவயத்யாத்மாநமேவ தத்பாவயத்யேஷாஂ லோகாநாஂ ஸந்தத்யா ஏவஂ ஸந்ததா ஹீமே லோகாஸ்ததஸ்ய த்விதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.3৷৷

கர்ப்பத்தில் தாய் ரஷித்து பிறந்த பின்பு தாயும் தந்தையும் ரஷித்து -இத்தால் உலகம் தொடர்ந்து -நடக்கிறது என்றபடி

ஸோஸ்யாயமாத்மா புண்யேப்யஃ கர்மப்யஃ ப்ரதிதீயதே. அதாஸ்யாயமிதர ஆத்மா கரிதகரித்யோ வயோகதஃ
ப்ரைதி ஸ இதஃ ப்ரயந்நேவ புநர்ஜாயதே ததஸ்ய தரிதீயஂ ஜந்ம৷৷1.4.4৷৷

புத்ரனை ஜீவாத்மாவுடைய இரண்டாவது ஜென்மம் என்பர் -வேதங்களில் தித்தித்த அனுஷ்டானங்களை தொடர்ந்து செய்ய
-ஜீவன் சரீரம் விட்ட பின்பு கர்மத்தின் அனுகுணமாக மூன்றாவது ஜென்மம் எடுக்கிறான் என்கிறது –

ததுக்தமரிஷிணா. கர்பே நு ஸந்நந்வேஷாமவேதமஹஂ தேவாநாஂ ஜநிமாநி விஷ்வா. ஷதஂ மா புர ஆயஸீரரக்ஷந்நதஃ
ஷ்யேநோ ஜவஸா நிரதீயமிதி கர்ப ஏவைதச்சயாநோ வாமதேவ ஏவமுவாச৷৷1.4.5৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் முந்திய ஜென்ம கர்ம -புண்ணிய கர்ம – பலத்தால் கர்ப்பத்தில் இருந்த பொழுதே -தனது முந்திய ஜென்மங்களை பற்றியும்
பர ப்ரஹ்மத்தின் பல் வேறு ஸ்வரூப ரூபங்களையும் தேவதைகளின் ஜென்ம பரம்பரைகள் விசேஷங்களையும் அறிந்ததாக சொல்கிறார் –

ஸ ஏவஂ வித்வாநஸ்மாச்சரீரபேதாதூர்த்வ உத்க்ரம்யாமுஷ்மிந் ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந் காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத்৷৷1.4.6৷৷

இப்படி கருவிலே திரு உள்ளவர் மீண்டும் பிறக்காமல்–ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று -பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார் –

————————

கோயமாத்மேதி வயமுபாஸ்மஹே கதரஃ ஸ ஆத்மா . யேந வா பஷ்யதி யேந வா ஷரிணோதி யேந வா
கஂதாநாஜிக்ரதி யேந வா வாசஂ வ்யாகரோதி யேந வா ஸ்வாது சாஸ்வாது ச விஜாநாதி৷৷1.5.1৷৷

இப்படி உபாசித்து -கண்ணால் கண்டா -காதால் கேட்டா -மூக்கால் நுகர்ந்த -நாக்கால் சுவைத்தா –

யதேதத் ஹரிதயஂ மநஷ்சைதத். ஸஂஜ்ஞாநமாஜ்ஞாநஂ விஜ்ஞாநஂ ப்ரஜ்ஞாநஂ மேதா தரிஷ்டிர்தரிதிர்மதிர்மநீஷா ஜூதிஃ
ஸ்மரிதிஃ ஸஂகல்பஃ க்ரதுரஸுஃ காமோ வஷ இதி. ஸர்வாண்யேவைதாநி ப்ரஜ்ஞாநஸ்ய நாமதேயாநி பவந்தி৷৷1.5.2৷৷

இது ஹிருதயம் அனைத்துக்கும் திரண்ட ஸ்தானம் -அதுக்கும் விட -மனஸ் -இதுவே அனைத்து இந்த்ரியங்களுக்கும் ஞான துவாரம்
-சம் ஞானம் அஞ்ஞானம் விஞ்ஞானம் பிரஞ்ஞானம் -மேதாவிலாசம் -த்ரிஷ்ட்டி -திட புத்தி மதி -ஜூதி
-ஸ்ம்ருதி -சங்கல்பம் -கருதி -காமம் -பல தசைகள் உண்டே –

ஏஷ ப்ரஹ்மைஷ இந்த்ர ஏஷ ப்ரஜாபதிரேதே ஸர்வே தேவா இமாநி ச பஞ்ச மஹாபூதாநி ப஀ரிதிவீ வாயுராகாஷ ஆபோ
ஜ்யோதீஂஷீத்யேதாநீமாநி ச க்ஷுத்ரமிஷ்ராணீவ. பீஜாநீதராணி சேதராணி சாண்டஜாநி ச ஜாருஜாநி ச ஸ்வேதஜாநி
சோத்பிஜ்ஜாநி சாஷ்வா காவஃ புரூஷா ஹஸ்திநோ யத்கிஂசேதஂ ப்ராணி ஜங்கமஂ ச பதத்ரி ச யச்ச ஸ்தாவரஂ ஸர்வஂ
தத்ப்ரஜ்ஞாநேத்ரஂ ப்ரஜ்ஞாநே ப்ரதிஷ்டிதஂ ப்ரஜ்ஞாநேத்ரோ லோகஃ ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டா ப்ரஜ்ஞாநஂ ப்ரஹ்ம৷৷1.5.3৷৷

பிரமன் இந்திரன் பிரஜாபதி -பஞ்ச பூதங்கள் -ஸ்தாவரங்கள் ஜங்கமங்கள்-பீப்பிலி வரை அனைத்துக்கும் -அனைத்து ஜீவனுக்குள்ளும் –
– ப்ரஹ்மம் அந்தர்யாத்மா வாக இருந்து நடத்துகிறார் -இப்படி ஒன்றை சொன்னால் ஜீவன் பர ப்ரஹ்மம் வரை செல்லும் என்று உணர வேண்டும் –

ஸ ஏதேந ப்ரஜ்ஞேநாத்மநாஸ்மால்லோகாதுத்க்ரம்யாமுஷ்மிந்ஸ்வர்கே லோகே ஸர்வாந்காமாநாப்த்வாமரிதஃ ஸமபவத் ஸமபவத். இத்யோம்৷৷1.5.4৷৷

ஸ்ரீ வாம தேவர் போல்வார் ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற்று அதற்கும் மேலே பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து அந்தமில் பேரின்பம் பெற்றனர் –

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

February 10, 2017

கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா -ப்ரஹ்மம் தன்னையே கொடுத்து -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அருளுகிறார் -விருந்தே மருந்து -ப்ராப்யம் -பிராப்பகம் -ஐக்யம்
ஆரண்யம் –ப்ரஹ்ம விசாரம் தனியாக காட்டில் -கருத்து ஒருமித்து -ஸூஷ்மம் -அறிய —
பிரதான உபநிஷத் -பத்து -1-ஈஸா-/2- கேனோ -முதல் சொல்லை கொண்டே இவை இரண்டும் /3- கட -காடக பிரஸ்னம் கடர் ரிஷி /4-ப்ரஸ்ன ஆறு கேள்விகள் /
5-முண்டக –6-மாண்டூக -சாகைகள் அதர்வணத்தில் இவற்றின் பெயரால் -இவை இரண்டும் -/
7-தைத்ரியம் -பிரசித்தம் சிஷா வல்லி-இத்யாதி திருமஞ்சனத்துக்கு -இதில் இருந்தே /-தத்ரி பறவை கொத்தி சாப்பிட போனதால் இந்த பெயர்
வைசம்பாயனர் -ஆச்சார்யர் –சிஷ்யர்களை கொண்டு வேத பாராயணம் செய்து -பிராயச்சித்தம் –
யாஜ்ஜ வர்க்யர் -செருக்குடன் பேச -வெளியே போக சொல்லி -கற்ற வேதத்தை உமிழ்ந்து போக சொல்ல
-தித்ர பஷி ரூபத்தால் மற்ற சிஷ்யர்கள்-வேதம்- காத்து
8-ஐதரேயம் -ஐதரா பெண் -மஹீ தாசன் -பூமி பிரார்த்தித்து ஐதரிய மஹீ தாசன் பிள்ளை -அறிந்து ஓதப்பட்டது
9-சாந்தோக்யம் -சந்தோ சாமம் உத்கீதம் –சாமத்தை ஓதுபவர்களால் ஓதப்பட்டது
10-ப்ருஹதாரண்யகம் -ஆரண்யம் -காட்டில் உருவானதால் பெரியதாக இருப்பதால் இந்த பெயர்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தத்தில் மேற்கோள் முண்டக உபநிஷத்தில் இருந்து காட்டி அருளுகிறார்
மூன்று முண்டகம் –இரண்டு கண்டங்கள் ஒவ் ஒன்றிலும் -/-64-மந்த்ரங்கள் மொத்தம் /
பார அபார வித்யைகள் -முதல் முண்டகம் விஷயம்-அடிப்படை இது தானே / இத்தை அறிந்த பின்பு ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடுத்து /
அறிந்த ஜீவாத்மா -பரமாத்மா -சம்பந்தம்-நெருக்கம் -ஆனால் -விரோதிகள் இருக்க -அவற்றைப் போக்கி அவனை -அடையும் வழி-மூன்றாவது கண்டத்தில்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அறிய வேண்டுமே -அத்துடன் தொடங்கும்
நான்முகன் -அதர்வருக்கு அதர்வண வேதம் இதனாலே பெயர் – -அதர்வ சிகை -அங்கிர் -மூலம் இத்தை -கீழே -பிப்ரலாதர் மூலம் ப்ரஸ்ன உபநிஷத் -பார்த்தோம்
அதர்வர் அங்கிருக்கு -அவர் சத்யவாகருக்கு -அவர் அங்கிரஸுக்கு-அவர் ஸூ நகருக்கு

——————————-

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷–

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –
முதல்வராக நான்முகன்தானே -ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்க -முழு முதல் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் தானே –
ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -நான்முகன் ஒவ் ஒரு அண்டங்களுக்கும் ஒருவர் உண்டே கோடி கோடி உண்டே /
தன்னை உந்தித் தாமரையில் படைத்த பெற ப்ரஹ்மம் பற்றி -ஞாதவ்ய அகிலம் -ப்ரஹ்ம ஞானத்தில் கலக்குமே/
நதிகள் சமுத்திரத்தில் சேருவது போலே ப்ரஹ்மத்தில் சதாப்தி ஆகும் எல்லா ஞானங்களும் -சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாயா –
ப்ருஹத்வாத் -தான் மிக பெரிய விபு தானே -ப்ராஹ்மணத்வாத் தன்னை அண்டினவர்களை ப்ரஹ்மம் ஆக்கும் சாம்யா பத்தி

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவாகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –
பராவரா- பராபர வித்யை

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –
மஹாஷாலா – பஹு குடும்பி -க்ருஹஸ்தருக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யை உண்டே -விதிப்படி கை கூப்பி விநயத்துடன் -ப்ரஸ்ன காலம் பார்த்து கேட்க வேண்டும்
பகவான் என்று ரிஷியைப் பார்த்து -பரா அபரா வித்யை தெரிந்தவர் ஆதலால் -அங்கிரஸை இப்படி கூப்பிடுகிறார் –
வியாச வால்மீகி ஸூ க பகவான் போலே /கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -என்றவாறு –
-வருமானம் தவிர்க்கும் -திருக் கண்ணபுரம் பாசுரம் -அனுக்ரஹிக்க சொத்தை பிடுங்கி -குந்தி கேட்டாள் துக்கமே தர -உன்னையே நினைக்க –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –
கேள்வி கேட்ட இவரைக் குறித்து சொல்லி -உபநிஷத் புருஷன் வாக்கில் வந்தவை இல்லை -அநாதி -கேட்டதுக்கு பதில் இல்லை -வேத புருஷன் -முன்பே சொன்னான் –
இந்த ரிஷிகள் பேசப் போகிறார்கள் என்று முன்பே -லவ குசர் ஸ்ரீ ராமாயணம் -பெருமாள் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளியத்தையும் சேர்த்தே அருளிச் செய்தது போலே
பரா அபரா வித்யை இரண்டும் கற்க வேண்டும் –
ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் -அறிந்தது பற்றி கேள்வி -இரண்டில் ஓன்று தள்ளத் தக்கதோ பூர்வ பக்ஷம் ஆரம்பத்திலே –
கண்கள் இரண்டு என்று சொல்வது போலே -அன்றோ இது –
இரண்டையும் கொண்டு ஒரு ப்ரஹ்மத்தை அறிய என்றபடி -பொது கல்வி விசேஷ கல்வி போலே -அதனால் அதற்க்கு பின்பு -அதாதோ ப்ரஹ்ம வித்யை –
அங்கங்கள் உடன் வேத அத்யயனம் பொது கல்வி -அபரா வித்யை -ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் பரா வித்யை –
அடைதல் ப்ரஹ்ம பிராப்தி -முன்பு -காண்கை -சாஷாத்காரம் -அதுக்கு முன்பு ப்ரஹ்ம ஞானம் -மூன்றும் உண்டே
அவன் சங்கல்பத்தால் -அனுக்ரஹத்தால் இப்படி க்ரமேண நடாத்தி அருளுவான் -ஜீவாத்மா ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தானம் தானே –
ஆசையுடன் திரு ஆரமதன்றோ -என்று அருகிலே கொள்ளுவான் -நம் ஒவ் ஒருவரையும் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தி லஷ்யம் -புருஷார்த்தம் -இதுக்கு முன் நிலைகள் சாஷாத்காரமும் -ஞானமும் -பரா வித்யையும் அபரா வித்யையும் என்றவாறு –
பக்திக்கு மூன்று நிலைகள் -பர பக்தி-பர ஞானம் -பரம பக்தி -ஞானம் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -என்பர் –
அறிந்து-ஞானம் வந்து அடைய ஆசைப்பட்டு -தர்சன சமானாகார சாஷாத்காரம் -கண் முன்னாலே எப்பொழுதும் -யோகத்தாலே-
பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -பித்து வளர வளர -உதகடாவஸ்தை-அடைதல் -த்யானம் மூலமே -ஒற்றை நினைவுடன் -வியவசாய புத்தி –
சாப்த ஞானம்-வேதம் மூலம் அபரா வித்யை -சாஷாத்கார ஞானம் பரா வித்யை-
மீமாம்சம் -பூஜ்ய விஷய விசாரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –
மந்த்ர பிரயோகம் கான மூன்றும்-நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் இதிஹாச புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் –இத்யாதி -உப அங்கங்கள் –
அக்ஷரம்- ப்ரஹ்மம் அறிய -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் கொஞ்சம் இந்த கண்டத்தில் உண்டே அது மேலே

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவரிய எம்பெருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –
த்ரிவித பரிச்சேதமும் இல்லை தேச கால வஸ்து -அளவுபடாமல் -வசப்படாதவன் உள் படாதவன் –
அக்ஷரம் -அவ்யயம் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறாமல் –
ஞான கர்ம இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே -பரிமித சக்தி இவற்றுக்கு –
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் –
வேதம் ஒன்றே வழி -கல்மஷம் இல்லாத மனசுக்கு சேவை சாதிப்பான் –
அவனுக்கும் கண் காது கிடையாது-அடுத்து மேலே – தெளிவாக சங்கல்பத்தால் அனைத்தும் அறிவான் –
தீரர்கள் தான் அறிகிறார்கள் -பூத யோனி -காரணம் -காரணம் அறிந்தால் கார்ய வஸ்துக்களை அறியலாம் -கேள்விக்கு பதில் -அவனையே அறிய முடியாது —
காரணம் கார்யம் பாவம் மூலம் அனைத்தையும் அறிய முடியும் என்று ஆரம்பத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –
அப்பா அம்மா போலே இல்லை -ஒரு பிறவியில் -வேறு விதத்தில் -அவர்களுக்கும் காரணம் உண்டே
இப்பிறவியில்- எனக்கு மட்டும்- தாத்தாவும் உண்டே மூன்றும் உண்டே -இவர்களுக்கு –
சகலருக்கும் சகலவித காரணமும்-அத்புத காரணம்-நிஷ் காரணம் அவன் ஒருவனே
-ஸூஷ்மம் -எதிர்மறை ஸ்தூலம்-புலன்களுக்கு எட்டாமலும் எட்டியும் -இவை இரண்டும் –
ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஸூஷ்மம் -/ சரீரம் ஸ்தூலம் -விபு இல்லை-
அணு -விபு எதிர்மறை இவை இரண்டும் வேறே -நுண்ணியது ரொம்ப சின்னது -பிடிக்க முடியும் சக்தி வாய்ந்த microscope /
விபு அப்படி இல்லையே -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து -விபு வாக இருந்தே ஸூஷ்மமாக இருப்பார் பர ப்ரஹ்மம் –
துண்டு நனைத்து புழிந்து ஈரம் கண்ணில் படாமல் துண்டு முழுதும் நீர் நிறைந்து இருப்பது போலே சின்ன உதாரணம்
ஒளி பதார்த்தம் எங்கும் நிறையலாம் த்ரவ்யமாக இருந்து முட்டிக்காதே-எவ்வளவு சேர்ந்தாலும் – அதே போலே ஞானமும் —
அகதி கடநா சாமர்த்தியம் -அந்தர் பஹிஸ்த்ய -அணுவுக்குள்ளும் அணு -நர ஸிம்ஹன் -ஆலிலை கண்ணன் -வையம் ஏழும் உண்டானே –
-பார்க்கப்படுபவர் பார்ப்பவரும் பார்வையும் – கேட்க்கப்படுபவரும் கேட்பவரும் கேள்வியும் ப்ரஹ்மம் தானே -த்ரிவித காரணமும் அவனே –
பஹு பவனா ஸ்ருஷ்ட்டி -பஹுஸ்யாம் ப்ராஜாயேத் –ஏக தேச சரீரத்தை -சங்கல்பத்தால் -ஸ்ருஷ்ட்டி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மேலோட்ட த்ரிவித -காரணங்கள் -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணம் ஆழ்ந்த காரணங்கள்
ஞானம் சக்தி கொண்டே சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
நிர்விகாரம் -எப்படி மாறலாம் -அஸ்தி ஜெயமதே –பரிணமதே-இத்யாதி -ஷட்ப்பாவ விகாரங்கள் எவ்வாறு -சதைக ரூப ரூபாய அன்றோ –
பிறப்பிலி -பல் பிறவியாய் பிறப்பான் அன்றோ -அதே போலே இங்கும் -விரோதி பரிகாரங்கள் –
படைப்பதுக்கு மேலே மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள்-

யதோர்ணநாபிஃ ஸரிஜதே கரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும்
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பரம காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –

——————–

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜன -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள்

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

———————————

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வாஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞான் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே –

——————————–

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன்
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து
விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-ப்ரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -இத்தை நன்றாக அறிந்து /வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடைய பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சாத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன்
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல் பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே –
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வாஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நாராயண ஸூ க்தம் —

January 20, 2017

ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தத்தில் ஸ்ருஷ்ட்டி க்ரமம் சொல்லி -நாராயண ஸூ க்தத்தில் ரக்ஷண க்ரமமும்-உபாஸனா க்ரமமும் –
அவனுடைய மேன்மையும்-அவன் சர்வ -அந்தர்யாமி யாய் இருக்கும் தண்மையையும் சொல்லி
சர்வ பர வித்யைகளிலும் நாராயணனே உபாசிக்கப்படுகிறவன் என்று அருளிச் செய்யப்படுகிறது –

சகஸ்ர சீர்ஷம் தேவம் விஸ்வாஷம் விஸ்வ சம்புவம்
விஸ்வம் நாராயணம் தேவம் அக்ஷரம் பரமம் ப்ரபும் –1-

சகஸ்ர சீர்ஷம்
ஆயிரம் தலை -கால் கை கண் மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் உப லக்ஷணம் -ஆனந்தமான ஞான சக்திகளை யுடையவன் -என்றவாறு
புருஷ ஸூ க்தத்தில் சொல்லப் பட்டவன் நாராயணன் என்றவாறு
விச்வாஷம் –
சஹஸ்ராக்ஷயா -அனைத்தையும் அறிபவன் என்றவாறு -உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி-
விசுவதஸ் சஷூருத விச்வதோ-சர்வ சக்தன் -சர்வ இந்த்ரியங்களாயும் இருப்பவன் –
சஷூர் தேவா நாமுத மர்த்யா நாம் -கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
விஸ்வ சம்புவம்
அனைவருக்கும் எல்லா வித நன்மைகளையும் கொடுப்பவன் -மம மாயா துரத்யயா — அதஸோ பயங்கதோ பவதி –
அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம —
விஸ்வம்
உலகம் எல்லாம் சரீரமாகக் கொண்டவன் -விஸ்வம் விஷ்ணு என்றதையே விஸ்வம் நாராயண என்கிறது –
நாராயணம்
சரணம் கதி நாராயணம் -நார சப்தேன ஜீவா நாம் ஸமூஹ ப்ரோச்யதே புதை –கதிர் ஆலம்பனம் தஸ்ய தேன நாராயணஸ் ஸ்ம்ருத
ஆபோ நார இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூநவே–தா யதஸ் யாயநம் பூர்வம் தேன நாராயணஸ் ஸ்ம்ருத
தரிப்பவன் –சர்வ வியாபி -சர்வ காரணன் -சர்வ செத்தனர்க்கும் உபாய உபேயன்
தேவம்
புகரை யுடையவன் -அழகன் -அமலன் -நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன்-அன்பன் -அச்சுதன் –
அக்ஷரம்
அழிவற்றவன் –நித்ய ஸ்வரூபம் குணங்கள்
பரமம்
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன் -மிகுநர் இல்லாதவன்
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் தம் தேவதா நாம் பரமம் ச தைவதம் –
ப்ரபும்
அனைவரையும் நியமிப்பவன் -ஈஸ்வர சர்வேஸ்வரன் -கர்மாதீனம் இல்லாதவன்
பரமம் ப்ரபும் நாராயணம் -சமாதிக தரித்ரன் -சகாதேவன் வியாதிரேகத்தில் சொல்ல பூ மாரி பொழிந்ததே –
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரீம்

——————————–

விச்வத பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணம் ஹரிம்
விஸ்வமே வேதம் புருஷஸ் தத் விஸ்வ முபஜீவதி–2
பதிம் விஸ்வஸ் யாதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவமச்யுதம்
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம் விச்வாத்மநாம் பாராயணம் -3

விச்வத பரமம்
அசேதன சேதனங்களில் வேறுபட்ட -மேலானவன் -இல்லத்துக்கு உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு –
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்நிய பஞ்ச விம்சக
உலகு உயிரும் தேவும் மற்றும் படைத்த பரம மூர்த்தி அன்றோ
நித்யம்
அசேதனங்களுக்கு ஸ்வரூபத்திலும் குணங்களிலும் மாறுபாடு உண்டே -சேதனர்கள் கர்ம அனுகுணமாக ஞானாதி குணங்களில் ஏற்றது தாழ்வு உண்டே
விச்வத பரமம் விஸ்வம்
அத்யந்த விலக்ஷணன்-மூவராகிய மூர்த்தியை முதல் மூவர்க்கும் முதல்வன் தன்னை
நாராயணம்
சர்வ வியாபகம் -தாரகன் -சர்வம் ஸமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் என்று மீண்டும் மீண்டும் நாராயணம் சப்த பிரயோகம்
கிம் தத்ர பஹுபிர் மந்தரை கிம் தத்ர பஹுபிர் வ்ரதை-
நமோ நாராயணா யேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக
திருமந்திர பாராயண மகிமைக்காக மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிற்று என்றுமாம்
ஹரிம் நாராயணம்
சர்வ காரணன் -சர்வ ரக்ஷகன் -சர்வ சம்ஹாரகன் –
ப்ராஹ்மணம் இந்த்ரம் ருத்ரம் ச யமம் வருணமேவ ச
நிக்ருஹ்ய ஹரதே யஸ்மாத் தஸ்மாத் ஹரிரி ஹோச்யதே
ஹரிர் ஹரதி பாபாநி ஜன்மாந்தர க்ருதானி ச -குமரனார் தாதை துன்பம் துடைத்த கோவிந்தனாரே –
இவன் உகந்த திரு நாமம் என்பதாலே ஹரி ஓம் முதலிலும் முடிவிலும் வேதம் சொல்லும்
விஸ்வமே வேதம் புருஷஸ்
சர்வ வியாபி -எல்லாம் இவனே -எங்கும் நிறைந்தவன் -பூர்ணத்வாத் புருஷ –
தானேயாகி நிறைந்து எல்லா உலகும் உயிரும் தானேயாய் தானே யான் என்பானாகி
இதம் விஸ்வம் புருஷம் ஏவ -அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு பிரவிசய
தத் விஸ்வ முபஜீவதி
இவன் அந்தர்யாமியாய் இருப்பதாலே உலகு இவனை அடைந்து ஜீவிக்கும் -விஸ்வம் வா ஸூ தேவன் ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை என்றதாயிற்று –
பதிம் விஸ்வஸ்
தேன வினா த்ருணம் அபி நசலதி–அவன் அன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது –நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணன் நீ என்னை அன்றி இல்லை –
தானே உலகு எல்லாம் தானே படைத்து இடந்து -தானே உண்டு உமிழ்ந்து தானே யாள்வானே —
உண்டும் உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடத்தும் நின்றும் கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும் மணம் கூடியும் கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு யென நின்றானே –
யாதமேஸ்வரம்
ஸ்வாமி மாத்ரம் இல்லாமல் -நியமித்தும் அருள்பவன் -ஆத்ம சப்தம் அசேதனத்துக்கும் உப லக்ஷணம் –
தனக்குத் தானே ஈஸ்வரனாய் இருப்பவன் என்றுமாம்
சாஸ்வதம்
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவன் -ப்ரஹ்மாதிகள் போலே அழிவு இல்லையே
சிவம்
மங்கள கரமாய் இருப்பவன்
சாஸ்வதம் சிவம்
எப்பொழுதும் பரிசுத்தன்-ருத்ரன் போலே இல்லையே
பாவனஸ் சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன
அச்யுதம்
நழுவ விடாதவன் -வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த ஆதிமால் –
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-
அறியத் தக்கவர்களுள் பெரியவன் –
அச்சுதன்-நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-
காரணம் து த்யேய-இவனே அறியத் தக்கவன் -என்றவாறு
யதா சோம்யா ஏகேன மருத் பிண்டேண சர்வம் ம்ருண் மயம்
விஞ்ஞாதம் ஸ்யாத் –ஏவம் சோம்ய ச ஆதே சோ பவதி
விச்வாத்மநாம் பாராயணம் –சாந்தோக்யம் ஸ்வேதா கேதுவுடன்
அறிய முடியாதவன் வேதம் சொல்ல இங்கே –
நாராயணாம் மஹாஜ்ஜேயம்-என்றது -அறிய முடியாதவன் என்று அறிவதே அறிவாகும்
மேலை வானவரும் அறியார் -ப்ரஹ்மாபி நாவேத நாராயணம் ப்ரபும்
ஞாதா –ஞானம் -ஜ்ஜேயம் -மூன்றும் உண்டு என்றதாயிற்று
ஓர் உயிரேயோ உலகங்கட்க்கு எல்லாம் -/ பதிம் விசுவஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -விச்வத பரமம் -பேத சுருதிகள் /
விஸ்வம் -விஸ்வ மே வேதம் புருஷ –அபேத சுருதிகள் / விச்வாத்மநாம் கடக்க சுருதி
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனச் சேதநா நாம் / ப்ருதக் ஆத்மாநாம் ப்ரேரிதாரம் -/த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம /ய ப்ருத்வீம் அந்தரே சஞ்சரந் யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் ப்ருத்வீ நவேத
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மநோ அந்தர யமாத்மா ந வேத யஸ்யாத்மா சரீரம்
பாராயணம்
பரமமான உபாயமும் உபேயமும் -கிம் வாப்யேகம் பாராயணம்– யுதிஷ்ட்ரன் கேட்க -பரமம் யா பாராயணம் ஜகந்நாதன் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை காட்டினார் பீஷ்மர்
புருஷான் ந பரம் கிஞ்சித் ஸா காஷ்டா ஸா பராகதி
நகர்மணா நப்ரஜயா தநேந த்யாகேன ஏகேன அம்ருதத்வமா நசு-
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மனே
கோவிந்தேதி யதா க்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூர வாஸினம்
ருணம் ப்ரவ்ருத்தம் இவ மே ஹ்ருதயான் நாபஸர்ப்பதி —
பரமாபதமா பன்ன மனசா சிந்தயத் ஹரிம் -ச து நாக வரச் ஸ்ரீ மான் நாராயண பாராயண
ரஷ்ய அபேக்ஷாம் பிரதீஷதே –
புக்கடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே –

——————————————————————–

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்துவம் நாராயண பர
நாராயண பரோ ஜ்யோதி ராத்மா நாராயண பர-4
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூய தேபி வா
அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-5

இவனே பரஞ்சோதி –பர தத்வம் -பரமாத்மா பர ப்ரஹ்மம் –
கிருஷ்ண கிருஷ்ண மஹா பாஹோ ஜாநே த்வாம் புருஷோத்தமம்-பரேசம் பரமாத்மநாம் அநாதி நிதானம் பரம் –
த்வம் ஹி ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதி கூடம் ப்ரஹ்மணி வாங்மயே-

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்ம வா இதமக்ர ஆஸீத் -முதலில் பர ப்ரஹ்மமாகவே இருந்தது இவனே -த்வம் ப்ரஹ்ம ஹி ப்ருஹதி ப்ரும்ஹயதீதி தஸ்மாத் —
ஆஸ்ரிதர்களை பெரியதாகச் செய்பவனும் நீயே -பரமம் சாம்யம் உபைதி —மம சாதாரம்ய மாகதா-தன்னாகவே கொண்டு -தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வார் –
தத்துவம் நாராயண பர
நாராயணனே பர தத்வம் -நித்ய முத்தர்களும் இவனுக்கு பரதந்த்ரர்கள் –

நாராயண பரோ ஜ்யோதிர்
ஏஷ ஸம்ப்ரஸாத அஸ்மாச் சரீராத் சமுத்தாய பரம் ஜ்யோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே
என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர்ச் சோதிக்கே
ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம்-நேம வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்னி
தமேவ பாந்தமநுபாதி சர்வம் -தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி —
பரஞ்சோதி நீ பரமாய் நின்னிகழ்ந்து பின் மற்றோர் -பரஞ்சோதி இன்மையின் படியோவி நிகழ்கின்ற
பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே –
மிகும் சோதி மேல் அறிவார் யவரே -ஸ்வ பாவிக அனவதிக அதிசய ஈஸீத்ருத்வம் நாராயண த்வயி ந ம்ருஷ்யதி வைதிக
ஆத்மா நாராயண பர
ஆதமைவேதம் அக்ர ஆஸீத் புருஷவித-
பரமாத்மா ஸர்வேஷாம் ஆதார பரமேஸ்வர -விஷ்ணு நாம ச வேதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே
அவிகாராய ஸூ த்தாய நித்யாய பரமாத்மனே –அவிகாராய -அசேதன வியாவ்ருத்தி -அக்ஷரம் / தேவம் சேதனம் வியாவ்ருத்தி/
-சுத்தாய -/ நித்யம் முக்தர் வியாவ்ருத்தி -பரமாத்மா நித்யர் வியாவ்ருத்தி –
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூய தேபி வா -அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-
உள்ளும் புறமும் வியாபித்து இருக்கிறான் -ஆக்கை உள்ளும் ஆவி உள்ளும் அல்ல புறத்தின் உள்ளும் நீக்கம் இன்றி எங்கும் நின்றாய்
–முற்றக் கரந்து ஒளித்தாய்-விச்வாத்மநாம் -என்று முன்பு சொன்னதை விவரிக்கிறது
நாராயண -அஷ்டாவ்ருத்தி -ஒப்புயர்வற்ற அநந்ய பரமுமான திரு நாமம் அன்றோ இது –

—————————————-

அநந்தம் அவ்யயம் கவிம் சமுத்ரேந்தம் விஸ்வ சம்புவம்–6

எண்ணிறந்த அவதார ரூபங்கள் -குறைவற்ற -அழகாகப் பேசி -பாற் கடலிலே பள்ளி கொண்டு -உலகுக்கு நன்மை செய்பவன்
அமரர் ஏறாய் இருந்து -பகல் விளக்காய் இருந்து -ஆயர் கொழுந்தானவன் அன்றோ –
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே
அநந்தம்
கணக்கற்ற அவதாரங்களை யுடையவன் -அநந்த ரூபம் என்கிற முதல் அணுவாகம் -விவரணம்
அந்தஸ் சமுத்திர நிலையம் யம நந்த ரூபம் -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-அஜாய மா நோ பஹுதா விஜாயதே
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் – சன்மம் பல பல செய்து -பஹு நி மே வியதீ தானி ஜன்மானி –
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தவன்
அர்ச்சை -ஹ்ருதா மநீஷா மனஸாபிக் லுப்தா –
யத் ஸ்வரூபோ யத் ரூபோ யத் குணோ யத் விபூதிகோ யத் பிராமணகோ யத் த்ரவ்யோயம் சர்வேஸ்வர கலப்யதே ச ததா பவேதி தி பாவ
யே யதா மாம் -பிரபத்யந்தே தாம் ஸ்ததைவ பஜாம்யஹம்
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் தானே -நெஞ்சினால் நினைப்பான் யவன் அவனாகும் நீள் கடல் வண்ணனே
அநந்தம்
தேச கால வஸ்து பரிச்சேதய ரஹிதன் என்றுமாம் -நித்யம் -கால பரிச்சேதய ரஹிதன் / விஸ்வம் -வஸ்து பரிச்சேதய ரஹிதன் /
யச்ச கிஞ்சித் ஸ்தித -தேச பரிச்சேதய ரஹிதன் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -என்றவாறு
அவ்யயம்
குறைவற்றவன் -பிறக்கப் பிறக்க பெருமை விஞ்சி -விஜாயதே -விசேஷமாக பிறந்து -ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான-
நிலை வரம்பில பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நிலம் -ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் –
கவிம்
நன்றாக பேசி -அவதரித்து செய்து அருளும் சேஷ்டிதங்கள் அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம் ஹசித்தம் பாஷிதம் சைவ
நின் செங்கனி வாயின் கள்வப் பணி மொழி நினைதொறும் ஆவி வேமால்
அனவதிக தயாசவ் ஹார்த்த அநுராக கர்ப்ப அவலோகநாலாம்பாருதை விஸ்வமாப்யா யயன் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
கவிம்
வேத உபதேசம் -யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் –யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ராஹினோதி தஸ்மை –
பண்ணார் பாடல் இன்கவிகள் யானாய்த் தன்னைத் தான் பாடி –
நும் இன் கவி கொண்டு நும் நும் இட்ட தெய்வம் ஏத்தினால்-செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்குச் சேருமே
சமுத்ரேந்தம்
ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதன நாக பர்யங்கம் உத்ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகாதோ மதுராம் புரீம்
நாகம் ஏறி நடுக்கடலுள் துயின்ற நாராயணனே –பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் –பய் அரவின் அணைப் பாற் கடலுள் பள்ளி கொள்கின்ற பரம மூர்த்தி –
சமுத்ரேந்தம்
குறைவில் தடம் கடல் -யசோதை பிராட்டி போலே மடியில் இட்டுக் கொண்டு உகந்து இருக்குமே
சமுத்ரேந்தம் விஸ்வ சம்புவம்
சாபம் உள்ளன நீக்குவானை தடம் கடல் கிடந்தான் தன்னை -கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் அன்றோ
குறைவில் தடம் கடல் கோள் அரவு ஏறித் கோலச் செந்தாமரைக் கண் உறைபவன் போல் ஒரு யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன்
ஆத்மாநாம் வா ஸூ தேவாக்யம் சிந்தையன் -தன்னைத் தானே த்யானிப்பவன் -அவதார சிந்தனை என்றுமாம் –

————————————————————————–

பத்ம கோச பிரதீ காசம் ஹ்ருதயம் சாப்யதோ முகம்
அதோ நிஷ்ட்யா விதஸ் த்யாம் து நாப்யா முபாரி திஷ்ட்ட்தி-7
ஹ்ருதயம் தத் விஜா நீயாத் விஸ்வஸ் யாயதனம் மஹத்
சந்ததம் சிரா பிஸ்து லம்பத்யா கோச ஸந்நிபம்
தஸ் யாந்தே ஸூ ஷிரம் ஸூஷ்மம் தஸ்மிந் சர்வம் ப்ரதிஷ்ட்டிதம்-8
தஸ்ய மத்யே மஹா நக்நிர் விச்வார்ச்சிர் விச்வதோமுக
சோக்ர புக் விப ஜந்திஷ் ட்ட ன் ஆஹார மஜர கவி
சந்தா பயதி ஸ்வம் தேஹ மாபாத தலமஸ்தகம் -9

அந்தர்யாமி அவஸ்தையை அருமறை அனுபவிக்கிறது –பரத்வம் வ்யூஹம் வைபவம் அர்ச்சை அனுபவித்த பின்பு –
மறை முடி தேடிக் காணா மாதவன் மனத்தே அன்றோ மன்னி உறைகின்றான் –ஹ்ருதி திஷ்ட்ட்தி யோகி நாம் —

பத்ம கோச பிரதீ காசம் ஹ்ருதயம்
தாமரை மொக்கைப் போல் இருக்கும் ஹிருதயம் -போதில் கமல வன்னெஞ்சம் –
சாப்யதோ முகம்
தலை கீழாய் இருக்கும் ஹிருதயம்
அதோ நிஷ்ட்யா விதஸ் த்யாம் து நாப்யா முபாரி திஷ்ட்ட்தி
கழுத்தின் மூலத்துக்கு கீழும் நாபிக்கு மேலும் கட்டை விரல் அளவுள்ள இந்த ஹ்ருதயம் இருக்கிறது –
அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷ –
கட்டை விரல் பரிமாணம் உள்ள புருஷன்
ஹ்ருதயம் தத் விஜா நீயாத் விஸ்வஸ் யாயதனம் மஹத்
அந்த ஹ்ருதயத்தை உலகுக்கு எல்லாம் ஓர் உயிரான நாராயணனுடைய பெரிய கோயிலாக அறிய வேணும் –
ஆயதனம் மஹத்
நெஞ்சமே நீள் நகராக இருந்த
வடதடமும் வைகுந்தமும் மதிள் துவாராபதியும் இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல் என்று ஒழிந்தன கோல்-ஏ பாவம்
வெல்ல நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான் அடியேனது உள்ளத்தகம்
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே
அன்ஸனான் அந்யோ அபிசாக சீதி-வாத்சல்ய குணம் பிரகாசிக்கும் அந்தர்யாமியிலே
சந்ததம் சிரா பிஸ்து லம்பத்யா கோச ஸந்நிபம்
சிறிது அலர்ந்த தாமரையை ஒக்கும் அந்த ஹிருதயம் எப்பொழுதும் நரம்புகளோடு தொங்குகிறது
கமல ஆசனி கேள்வன் ஆகையால் ஹிருதய கமலத்தை விரும்புகிறான் போலும்
தஸ் யாந்தே ஸூ ஷிரம் ஸூஷ்மம்
அந்த ஹ்ருதயத்தில் நடுவில் நுட்பமான ஒரு துவாரம் இருக்கிறது
தஸ்மிந் சர்வம் ப்ரதிஷ்ட்டிதம்
அதில் சர்வாத்மாவான நாராயணன் நிலை நிற்கிறான் -சர்வ அந்தர்யாமி அன்றோ
தஸ்ய மத்யே மஹா நக்நிர் விச்வார்ச்சிர்-விச்வதோமுக
அந்த ஹிருதயத்தின் நடுவில் எங்கும் பரவி இருப்பதும் -எங்கும் ஜ்வாலை உள்ளதுமான -ஜாடராக்கினி -என்னும் பெரிய அக்னி உள்ளது
சோக்ர புக் விப ஜந்திஷ் ட்ட ன் ஆஹாரம்
அது ஆகாரத்தை மூன்று விதமாகப் பிரித்துக் கொண்டு முதலில் சாப்பிட -ஜீரணித்து தேகத்துக்கு தருகிறது என்று தாத்பர்யம்
அஜர
எப்பொழுதும் விழித்துக் கொண்டே இருக்கும் இந்த அக்னி
கவி
எப்பொழுதும் சப்தம் இட்டுக் கொண்டே இருக்கும் இந்த அக்னி
சந்தா பயதி ஸ்வம் தேஹ மாபாத தலமஸ்தகம்
உள்ளங்கால் முதல் தலை வரை தேகத்தை சூடுபடுத்தவும் -ஆழ்வார்கள் திருமலையில் மரம் செடி கொடி அருவி அனுபவிப்பது போலே
ஆதார அதிசயத்தாலே அச்சுதன் இருப்பிடமான ஹிருதயத்தில் அக்னியையும் அருமறை அனுபவிக்கிறது –

——————————————————————–

தஸ்ய மத்யே வன்ஹி சிகா அணீ யோர்த்வா வ்யவஸ்தித
நீல தோயதா மத்யஸ்தா வித்யுல்லேகவ பாஸ்வரா
நீவார ஸூகவத் தன்வீ பீதாபா ஸ்யாத் தநூபமா -10

தஸ்ய மத்யே
தஹா புண்டரீக மத்யஸ்தாகாச வர்த்தி நீ -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தார்
வன்ஹி சிகா அணீ யோர்த்வா வ்யவஸ்தித
ஹிருதய ஆகாசத்தில் நடுவில் மெல்லியதாகவும் மேல் நோக்கினதாகவும் வஹ்னி சிகை இருக்கிறது
யுக்தம் தத்துவ ஜாதம் ஆத்மதயா ஸ்திதவா வஹதி தாரய தீதி வன்ஹி –பரமாத்மா தஸ்ய சிகா வன்ஹி சிகா
தத்வ ஸமூஹத்தை ஆத்மாவாக நின்று வகிக்கிறவன் ஆகையால் வஹ்னி என்று பரமாத்மாவை சொல்லி -அவனது சிகை வஹ்னி சிகை -என்றவாறு
ஒப்பற்ற பிரகாசம் யுடையதாய் அக்னி சிகை போலே இருப்பதால் –
நீல தோயதா மத்யஸ்தா வித்யுல்லேகவ பாஸ்வரா
நீல மேகத்தை நடுவில் கொண்ட மின்னல் கொடி போன்ற ஒளியுடன்
ஸ்வ அந்தர் நிஹித நீல தோயதாப பரமாத்மா ஸ்வரூபா –ஸ்வ அந்தர் நிஹித நீல தோயதா வித்யுதிவ ஆபா தீத்யர்த்த -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
நீலமுண்ட மின்னன்ன மேனிப் பெருமான் –நீல மேகத்தை விழுங்கின மின்னல் போன்ற திருமேனி என்றும் நீல மேகம் விழுங்கின மின்னல் போன்ற திருமேனி
மின்னிலங்கு திரு உரு என்றும் கரு முகில் ஒப்பர் என்றும் சொல்வாரே
சேதனனை பெறாத போது உடம்பு வெளுத்தும் -பெற்ற போது இயற்கையான நீல மேக ஸ்யாமள வர்ணன் -என்றவாறு –
நீவார ஸூகவத் தன்வீ
நெல் நுனி போலே சிறியதாய் இருக்கும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
பீதாபா
மஞ்சள் நிறமான ஒளியுடன் கூடியது -உருக்கிய தங்கம் போலே -நிறத்தை காட்டிலும் ஒளியே விஞ்சி இருக்கும்
தேஜஸாம் ராஸிம்–ஹிரண்ய வர்ணாம்
பீதாபா
என்று ஸ்வ தேஜஸ் ஸை விக்ரஹம் தான் பானம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் என்றபடி -ஸ்வயம் பிரகாசம் என்றுமாம்
ஸ்யாத் தநூபமா
உவமானம் ஆகலாம் -வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாத பிரகாசம் அன்றோ -உவமானம் அற்றது என்றுமாம்
கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா -சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது –

———————————————-

தஸ்யாச் சிகாயா மத்யே பரமாத்மா வியவஸ்தித
ச ப்ரஹ்மா –ச சிவஸ் சேந்த்ரஸ் சோஷர பரமஸ் ஸ்வராட்–11

தஸ்யாச் சிகாயா மத்யே பரமாத்மா வியவஸ்தித
ஆத்மா நாராயண பர -என்னும் பரமாத்மா -விசேஷண அவஸ்தித -விசேஷமாக எழுந்து அருளி இருக்கிறார்
வாத்சல்யாதி குணங்களால் –
த்வா ஸூ பர்ணா சயுஜா சகாய சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிக்ஷஸ்வ ஜாதே
தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத் வத்தி அன்ஸனன் அந்யோ அபிசாக சீதி
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜுன திஷ்ட்ட்தி
பிராமயன் சர்வ பூதாநி யந்த்ர ரூடானி மாயயா–ஸ்ரீ கீதை
ச ப்ரஹ்மா –ச சிவஸ் சேந்த்ரஸ் சோஷர பரமஸ் ஸ்வராட்
அனைவருக்கும் அந்தர்யாமி -அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மாற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே
ப்ரஹ்மா சிவாஸ் சதமக பரமஸ் ஸ்வராட் இத் யேதே அபி யஸ்ய மஹி மார்ணவ விப்ருஷஸ் தே -ஆளவந்தார்
-இவனது ஐஸ்வர்யா கடலில் துளி யாவார்கள்
இவர்கள் ஸ்திதியும் அவனாலே -இருந்து படைக்கும் ஆசனம் போன்றே நான்முகன் -சிவனாய் அயனாய்
சோஷர
-இவர்களும் சிறந்த முக்தாத்மாக்களுக்கும் அவனே அந்தர்யாமி
பரமஸ் ஸ்வராட்
கர்ம வஸ்யன் இல்லாத பரமாத்மா -ச ஸ்வராட் பவதி -ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகிறான் அவன் ஒருவனே –
ஏகோ ஹை வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே சான

———————————————————————-

ருதம் சத்யம் பரம் ப்ரஹ்மம் புருஷம் க்ருஷ்ண பிங்களம்
ஊர்த்வ ரேதம் விருபாக்ஷம் விஸ்வ ரூபாய வை நம–12

பரம புருஷார்த்தம் கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்கப் படுகிறது –

ருதம்
சர்வகதன்-சர்வ வியாபகத்வத்தை ஆதார அதிசயத்தால் மீண்டும் அனுவதிக்கிறது -சர்வ வியாபி யாகையாலே நாம் இருந்த இடத்திலே கைங்கர்யம் செய்யலாமே
சத்யம்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம / ஏக ரூபி / ஆஸ்ரித ரக்ஷணம் தீக்ஷிதன் /
பரம் ப்ரஹ்மம்
பரமமானவன் -தன்னை ஆசிரியத்தாரையும் பெரியவனாக ஆக்குபவன்
புருஷம்
நாம் எல்லாரும் ஸ்த்ரீ பிராயர் -கைங்கர்யம் செய்வதே ஸ்வரூப அனுரூபம்
க்ருஷ்ண பிங்களம்
கறுப்பும் மஞ்சளும் கலந்த திருமேனி -கைங்கர்யத்துக்கு விஷயமான திரு மேனி -காள மேக ஸ்யாமளன் -திரு ஆழி தேஜஸ் வியாபித்து இருப்பதால் –
அதஸீ புஷப ஸங்காசா பீத வாசா ஜனார்த்தன -வ்யப் ராஜத சபா மத்யே ஹேம நீவோ பஹிதோ மணி –
இத்தால் பிராட்டியும் அவனுமான சேர்த்தியிலே கைங்கர்யம் என்றதாயிற்று -ஹரீச்ச் தே லஷ்மீச்ச பத்நயவ்
ஊர்த்வ ரேதம்
ப்ராக்ருதமான ஸ்த்ரீ சங்காதிகள் அற்றவன் -விகாரம் அற்றவன் -உயர்ந்த வீர்யத்தை யுடையவன்
விருபாக்ஷம்
மாறு பட்ட ரூபங்களை யுடைய திருக் கண்களை யுடையவன் -சஷூஷீ சந்த்ர சூர்யவ்
விசேஷமான ரூபமுடைய திருக் கண்கள் என்றுமாம் -யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ
வன் காற்றறைய ஒருங்கே மறிந்து கிடந்து அலர்ந்த மென் கால் கமலத் தடம் போல் பொழிந்தன –எம்பிரான் தடம் கண்களே
விஸ்வ ரூபாய வை நம
உலகத்தை எல்லாம் சரீரமாகக் கொண்டவனுக்கு நமஸ்காரம் -ஆய -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -அவன் முக மலர்த்திக்காகவே –

—————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ உபநிஷத் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்–

September 27, 2015

ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் விசிஷ்டாத்வைதம் –
பகவான் நாராயணோ தேவா ஸ்ரீ மான் சக்ராயுத விபு
த்ரயாணாம் தவம் ஹிலோகா நாம் ஆதி கர்த்தா
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே

ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
தத் சர்வம் வை ஹரேஸ் தநு -1-22-38
தாநி சர்வாணி தத் வபு -1-22-86-

நாராயணாத் ப்ரஹ்மம் ஜாயதே
நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத்இந்த்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத் த்வாதச ஆதித்ய ருத்ரா வசவ –நாராயண உபநிஷத்

ஏகோ ஹைவ நாராயணா ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே சான -மகோ உபநிஷத்

தாமரைப் பூவினுள் பிறந்தோனும் தாதை நீ -பரிபாடல்

நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்

போது தங்கு நான்முகன் மகன் –வேத நூல் ஓதுகின்றது உண்மை அல்லது இல்லையே -திரு சந்த விருத்தம் -72
கள்வா–கழல் பணிந்து யேத்துவரே -திருவாய் மொழி -2-2-10

நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம் தத்வம் நாராயண பர
நாராயண பரோ ஜ்யோதிராத்மா நாராயண பர
யுச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருச்யதே ஸ்ரூயதே அபிவா
அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -தைத்ரிய நாராயண வல்லி

ப்ரஹ்மா நாராயணா சிவஸ்ஸ நாராயணா –நாராயண ஏவேதம் சர்வம் -நாராயண உபநிஷத்

நாயமாத்மா ப்ரவசநேன லப்ய நமேதயா ந பஹூ நா ஸ்ருதேன யமேவைஷ வ்ருணுதே
தேன லப்ய தச்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம் -முண்டோக உபநிஷத் -கடோ உபநிஷத்

யஸ்மாத்பரம் நபரமஸ்தி கிஞ்சித் —தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண  சர்வம் -ச்வேதாஸ் வதர உபநிஷத்

ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹதபாப்மா திவ்யோ தேவ எகோ நாராயணா -ஸூபால உபநிஷத்

தமேவம் வித்வாநம்ருத இஹ பவதி ந நான்ய பந்தா அயநாய வித்யதே -புருஷ ஸூ க்தம்-

சதேவ சோம்ய இதமக்ர ஆஸீத் ஏகமேவம் அத்விதீயம்-சாந்தோக்யம்

ததைஷதா பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –சாந்தோக்யம்

அநேன ஜீவே நாதமா நா அநுப்ரவிஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி -சாந்தோக்யம்

அந்த பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜநாநாம் சர்வாத்மா -தைத்ரிய ஆரண்யகம்

அபிச யே நாஸ்ருதம் ஸ்ருதம் -சாந்தோக்யம்

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிணோதி தஸ்மை –ச்வேதாஸ் வதர உபநிஷத்

ஏகோ ஹைவ நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்ம நே சாநோ நேம த்யாவா ப்ருதிவி -மகா உபநிஷத்

மநோ மய பிராணசரீரே பாருப சத்யகாம சத்யசங்கல்ப ஆகாசாத்மா சர்வகர்மா சர்வகாம சர்வகந்த சர்வரச சர்வமித மப்யாத்தோ அவாக்ய அநாதர-சந்தோக்யம்

ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணு

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தம்ஸ பரஸ்தாத் தமேவம் விதவா நம்ருத இஹ பவதி நான்ய பந்தா வித்யதேய நாய சர்வே
நிமேஷா ஜஞ்ஜிரே வித்யுத புருஷா தாதி ந தச்யே சே கச்சன தஸ்ய நாம மஹத் யச யா ஏவம் விதுரம் ருதாஸ்தே பவந்தி –

தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம்

பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவச்ரூயதே

சந் மூலாஸ் சோம்யே மாஸ் சர்வே பிரஜாஸ் சதாயத நாஸ் சத் பிரதிஷ்டா

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் இதி சாந்த உபாசீதா –

அந்தப் பிரவிஷ்ட சாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –

யா பிருதிவ்யாம் திஷ்டன் பிரதிவா அந்தர யம் பிருத்வீ நவேத யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யா ப்ருத்வீ மந்த்ரோ யமயதி தை ஆத்மாந்த்ர்யாம்ம்ய யம்ருத —

–ய ஆத்மினி திஷ்டன் ஆத்ம நோந்தரோ யமாத்ம ந வேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்தரோ யமதி சதா ஆத்மாந்தர் யாம்ருத –

ய பிருதிவி மாந்தரே சஞ்சரன் —யஸ்ய மறுத்துச் சரீரம் –யம் ம்ருத்யூர் ந வேத ஏஷ சர்வாந்தராத்மா அபஹத பாபமா திவ்யோ ஏக தேவ நாராயணா தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவா நு பிராவிசத் -தத நு பிரவிச்ய -சச்சத்யச் சாபவத் –

பதிம் விச்வச்யாத்மேச்வரம் சாஸ்வதம் சிவமச்யுதம் –
ஜஞாஜ்ஜௌ த்வாவஜாவீ ச நீ ஷு-
நித்யோநித்யாநாம் சேதனஸ் சேத நா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோ விதாதி காமான்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா ரஞ்சமத்வா –
தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அனச்னன் அநந்யோ அபிசாக தீதி
ப்ருதகாத்மானம் பிரேரி தாரஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டச் ததச்தே நாம் ருததவ மேதி
அஜா மேகாகம் லோகித சுக்ல கிருஷ்ணாம் பஹ்வீம் பிரஜாம் ஜனயந்தீம் ஸ்வரூபாம் அஜோ -ஹ்யேகோ ஜூஷமாணோ நுசேத
ஜஹாத் யே நாம் புக்த போகாம ஜோன்ய

யஸ் சர்வஜ்ஞஸ் சர்வவித் –என்றும் -ததை ஷத –
-சேயம் தேவதை ஷத -என்றும் -சாஷாத் லோகன் நுஸ்ருஜா இதி –
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதனா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோவிததாதி காமான் -ஜ்ஞாஞ்ஜௌ த்வாவஜா வீச நீ சௌ–
தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தைவதா நாம் பரமஞ்ச தைவதம் பதிம் பதீ நாம் பரமம் பரஸ்தாத் விதாமதேவம் புவ நேச மீட்யம் –
நதஸ்ய கார்யம் கரணஞ்ச வித்யதே ந தத் சமஸ் சாப்யதிகஸ் சத்ருச்யதே —
பராச்ய சக்திர் விவிதை வத்ருச்யதே ஸ்வா பாவிகீ ஜ்ஞான பல கிரியாச –
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப

ம்ருத்யோஸ் சம்ருத்யும் ஆப் நோதிய இஹ நா நேவ பஸ்யதி -யஸ்மாத் ஷரம் அதீதோஹம் –யோ மாமேவசம் மூடோஜா நாதி புருஷோத்தமம் —
ப்ருதகாத்மானம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டம் யதா பச்யத் அந்ய மீசம்
ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -தத் அந்தர்யாமி கதயா –சோமயேமோ-சத்வா பிரஜா -சதா யதனா சந் மூலா சத் பிரதிஷ்டா —
மயிசர்வமிதம் ப்ரோதம் -ஸூ த்ரே மணி கணா—தத் ஸ்ருஷ்ட்வா தத் ஏவ அநு ப்ராவிசத் —
தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் — தஜ்ஜலான் —-தத் ப்ரத்ய நீக்க நாநாத்வமிதி -தத் ப்ரத்ய நீ கேதி-
நேஹ நா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஏக தைவ அநுத் ரஷ்டவ்ய மிதி ஏகதா ஏக தயா —

கடத்வம் சே கடாக ஸோன பின்னோ நபசோ யதா –ப்ரஹ்மணா ஹேய வித்வம் சே விஷ்ண வாக்ய ந ததா புமான் –என்று ஸ்ரீ சௌ நக பகவான் வசனம் –
கடம் உடைந்து கடாகாசம் ஆகாசதுடன் ஒன்றுவது போலே ஜீவர்கள் ஹேயங்கள் நாசம் அடைந்த பின்பு ப்ரஹ்மத்துடன் ஒன்றி விடுகிறார்கள்
யத அக்னிர் அக்னௌ சம்ஷிப்த சமானத்வம் அனுவ்ரஜேத்-நெருப்பில் போட்டதைக் கொண்டு சாம்யம் ஆவது போலே -ஏகம் சமஸ்தம் யதி ஹாஸ்தி கிஞ்சித் தத் அச்யுதொ நாஸ்தி பரந்ததோ அந்யத்-
சர்வமேததாத்மா ஸ்வரூபம் இத்யே நே ந –அஹம் -தவம் -சர்வம் –மூன்றும் பிரகார ஐக்யம் சொல்வதில் நோக்கு –

உபயே பிஹி பேதே நை ந மதீயதே —
பேத வ்யபதே சாச்சன்ய-
அதி கந்து பேதே நிர்தேசாத் —இது முதலிய ஸூத்ரங்களிலும்
ய ஆத்ம நிதிஷ்டன் நாத்ம நோந்த ரோய மாத்மா நவேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்த ரோயமாதி -என்று எவன் ஆத்மாவின் இடத்தில் இருக்கிறானோ
ஆத்மாவுக்குள் நிலை பெற்று இருக்கிறானோ -எவனை ஆத்மா அறிகிறான் இல்லையோ -எவனுக்கு ஆத்மா சரீரமோ -எவன் ஹிருதயகமலத்தில் இருந்து நியமிக்கிறானோ–ப்ராஜ்ஞே நாத்மநா சம்பரிஷ்வக்த -ஸூ ஷூப்தியில் ஆலிங்கனம் செய்து கொள்கிறான் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை

ஜகத்வ்யாபார வர்ஜனம் ப்ரகரணாத சந்நிஹிதத்வாச்ச —
போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச
முக்தோபஸ்ருப்ய -வ்யபதேசாச்ச –
ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் சாமானோ ஜ்யோதிஷா –
தேவதா சாயுஜ்யாத சரீரஸ்யாபி தேவதாவத் சர்வார்த்தசித்திஸ் ஸ் யாத் —
ய இஹாத்மான மனுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச சத்யான் காமாம்ஸ் தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ காம சாரோ பவதி –
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும் -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா —
ஏதம் ஆனந்தமய மாதமா நமுப சங்க்ரம்ய-
-இமான் லோகன் காமான்ணீ காம ரூப்ய நு சஞ்சரன் -என்றும் ச தத்ர பர்யேதி –
-ரசோவைச ரசம்ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தி பவதீ -என்றும் -யதா நத்யசயந்தாமானாஸ் சமுத்ரே அஸ்தம் கச்சந்தி நாமே ரூபே விகாயா
ததா வித்வான் நாம ரூபாத் விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி –

ஆனந்த தய பிரதானச்ய —
விகல்போ விசிஷ்ட பலத்வாத் –
–யுக்தம் தத் குண கோபாச நாத் –என்று பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம்
யத்யபி சச்சித்த —
-ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –
-நாம ரூபா விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
– -ஷேத்ரஜ்ஞ கரணி ஜ்ஞானம் கரணம் தஸ்ய வைத்விஜ-நிஷ்பாத்ய முக்தி கார்யம் ஹி க்ருதக்ருத்யம் நிவர்த்த்தயேத்–
தத்பாவ பாவமன்ன ஸ் ததா சௌ பரமாத்மனா பவத்ய பேதீ பேதச்ச தஸ்யா ஜ்ஞான க்ருதோபவத்–தத் பாவம் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய பாவம் -ஸ்வ பாவம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் அல்ல – —
ஆனந்த தயா பிரதானச்ய -விகல்போஸ் விசிஷ்ட பலத்வாத் –தத்பாவ பாவித்வாத் அதிகரணம்

-ஏக ஸ்வரூப பேதஸ்து பாஹ்ய கர்மவ்ருதி ப்ரஜ–தேவாதி பேதஸ் பத்வச்தே நாஸ்த்ய நா வரணோ ஹி ச
விபேத -ஜனகே அஜ்ஞ்ஞான நாசமாத் யந்திகம் கதே -ஆத்மனோ ப்ரஹ்மணோ பேதமசந்தம் க கரிஷ்யதி —
சௌ நகரும் -சதுர்விதோ அபி பேதோ அயம் மித்யா ஜ்ஞான நிபந்தன —
அவித்யா கர்ம சம்ஜ்ஞான்ய –ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞாபி மாம் வித்தி —
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹிருத்தேசேர் அர்ஜுனா திஷ்டதி —
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட -என்றும் -அஹமாத்மா குடாகேசா சர்வ பூதா சயஸ் ஸ் தித —

———————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேத வியாசர் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாஷ்யம்– 1-1-1– மஹா சித்தாந்தம் -மூன்றாம் பாகம் — -ஸ்ருத பிரகாசிக சுருக்கம் –

September 25, 2015

நிர்குண வாக்யங்களுக்கும் விரோதம் இல்லை –நிர்க்குணம் -நிரஞ்ஜனம் -நிஷ்களம் -நிஷ்க்ரியம் -சாந்தம் -இது முதலான அந்த வாக்யங்கள்
ப்ராக்ருதங்களாயும் ஹேயங்களுமாயும் உள்ள குணங்களை விஷயமாகக் கொண்டு இருப்பதால் –
ஜ்ஞானம் மாத்ரம் ஸ்வரூபம் எனக் கூறுகின்ற ஸ்ருதிகளும் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான ஸ்வரூபதையைச் சொல்லுகின்றன-
அவ்வளவினால் நிர்விசேஷ ஜ்ஞானம் மாத்ரமே தத்வம் ஆகாது -ஜ்ஞானத்துக்கு ஆச்ரயமாய் இருப்பவனே ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாய் இருப்பதால் –
ஜ்ஞானத்தையே ஸ்வரூபமாய்க் கொண்டு இருக்கிற அந்த ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான ஆச்ரயமானது ரத்னம் சூர்யன் தீபம் முதலிய வஸ்துக்களுக்கு
இருப்பது போலே உக்தமே என்று உரைக்கப் பட்டது –ஜ்ஞாத்ருத்வத்தையே யன்றோ எல்லா ஸ்ருதிகளும் கூறுகின்றன –
யஸ் சர்வஜ்ஞஸ் சர்வவித் –என்றும் -ததை ஷத -என்றும் -சேயம் தேவதை ஷத -என்றும் -சாஷாத் லோகன் நுஸ்ருஜா இதி -என்றும்
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதனா நாம் ஏகோ பஹூ நாம் யோவிததாதி காமான் -ஜ்ஞாஞ்ஜௌ த்வாவஜா வீச நீ சௌ–என்றும்
தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தைவதா நாம் பரமஞ்ச தைவதம் பதிம் பதீ நாம் பரமம் பரஸ்தாத் விதாமதேவம் புவ நேச மீட்யம் -என்றும்
நதஸ்ய கார்யம் கரணஞ்ச வித்யதே ந தத் சமஸ் சாப்யதிகஸ் சத்ருச்யதே -என்றும் –
பராச்ய சக்திர் விவிதை வத்ருச்யதே ஸ்வா பாவிகீ ஜ்ஞான பல கிரியாச -என்றும்
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப –இவை முதலிய ஸ்ருதிகள் –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபமாகவே இருக்கிற பிராமதிற்கு ஜ்ஞாத்ருத்வம் முதலிய கல்யாண குணங்கள் ஸ்வ பாவ சித்தங்கள் என்று கூறுகின்றன –
சமஸ்த ஹேய குண ராஹித்யைத்தையும் சொல்லுகின்றன –
அபஹத பாபமா என்கிற பதத்தை முதலிலும் அபீபாச -என்கிற பதத்தை ஈற்றிலும் கொண்ட வாக்யத்தால் ஹேய குணங்களை நிஷேதித்து
சத்ய காம சத்ய சங்கல்ப என்று ப்ரஹ்மத்துக்கு கல்யாண குணங்களை விதிக்கிற இந்த சுருதியே நிர்குண வாக்யங்களுக்கும் ச குண வாக்யங்களுக்கும்
விஷயத்தை விவேசனம் செய்கிறது பற்றி ச குண நிர்குண வாக்யங்கள் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லாமையால் இரண்டில் ஓன்று பொய்யான பொருளை உணர்த்துவதில் நோக்கு உள்ளது என்று சந்தேகப் படத் தக்கதல்ல –

ப்ராக்ருத –ஜ்ஞான மாத்ர –நதாவதா –ஜ்ஞாதுரே வஜ்ஞ்ஞா ந ஸ்வரூபத்வாத் –ஜ்ஞான ச்வரூபச்ய -ஜ்ஞாத்ருவ மேவஹி –
ஜ்ஞாதுரேவ ஜ்ஞான ஸ்வரூபத்வாத் இதி
ஜ்ஞான ஸ்வரூபச்யைவ–ஜ்ஞாத்ருமேவஹி –நதஸ்ய இதி –சமஸ்த ஹேய ரஹித தாஞ்ச –கல்யாண குணாத்
இதி சகுண நிர்குண வாக்யயோ ரீதி –அந்ய தரச்ய

——————————————————————————————- —

பீஷாஸ்மாத்-இத்யாதி ஸ்ருதிகளால் பிரம்மா குணங்களைத் தொடங்கி–தே யே சதம் -ஏக –என்று தொடர்ந்து க்ரமமாக ஷேத்ரஜ்ஞர்களுடைய
ஆனந்த அதிசயத்தைக் கூறி -யதோ வாசோ –வித்வான் — என்ற இந்த ஸ்ருதி ப்ரஹ்மத்தின் உடைய கல்யாண குணங்களின் அளவிறந்த
தன்மையை அதிக ஆதரத்துடன் கூறுகிறது –
அவன் சர்வஜ்ஞனனாய் இருக்கிற ப்ரஹ்மத்தோடு கூட எல்லா கல்யாண குணங்களையும் அனுபவிக்கிறான் —என்று ப்ரஹ்ம வேதன பலத்தை அறிவிக்கிற வாக்கியமானது சர்வஜ்ஞ்ஞனான பர ப்ரஹ்மத்தின் உடைய ஆனந்த்யத்தை சொல்லுகிறது -எல்லாம் அறிந்து ப்ரஹ்மத்தோடே கூட எல்லா காமங்களையும் நன்றாக அனுபவிக்கிறான் -காமங்கள் ஆவன -காமிக்கப் படுபவைகள் -கல்யாண குணங்கள் -ப்ரஹ்மத்துடன் கூட அதன் குணங்கள் அனைத்தையும் நன்றாய் அனுபவிக்கிறான் என்று அர்த்தம் – தஹர வித்யையில்–தஸ்மின் யதந்தா ததன் வேஷ்டவ்யம் -என்கிற வாக்யத்தைப் போலே குணா பிரதான்யத்தை சொல்லுவதற்க்காக -சஹ பிரகாரை கியம் –யதாக் ரதுரஸ் மின்லோக்கே புருஷோ பவதி ததேத பரேத்ய பவதி -என்கிற ஸ்ருதியினாலே சித்தம் –
எவனால் ப்ரஹ்மமானது புத்திக்கு விஷயம் ஆகாது என்று அறியப் பட்டு இருக்கிறதோ -அவனால் தான் ப்ரஹ்மம் அறியப் படுகிறது –
ப்ரஹ்மம் ஞான விஷயம் என்று அறிந்தவர்களால் அறியப் படுகிறது இல்லை எனப் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞான விஷயத்வம் கூறப் பட்டு இருக்கிறது என்று சொல்லப் படுமே யானால் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் உத்தமமான பதவியை அடைகிறான் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் ப்ரஹ்மமே ஆகிறான் -என்ற ஜ்ஞானத்தினாலே மோஷ உபதேசமானது உண்டாகாமல் போகும் –ப்ரஹ்மம் இல்லை என்று அறிவானே யாகில் அவன் இல்லாதவனாகவே ஆகிறான் –ப்ரஹ்மம் இருக்கிறது என்று அறிவானே யாகில் அவனை அந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானத்தினாலே சத்தை உள்ளவனாக அறிகிறார்கள் என்று ப்ரஹ்ம விஷய ஜ்ஞானத்தின் சத்பாவ அசத் பாவங்களால் ஆத்ம நாசத்தையும் ஆத்ம சத்தியையும் ஸ்ருதி கூறுகிறது
ஆதலால் ப்ரஹ்ம விஷயமான வேதனமே மோஷ உபாயம் என்று எல்லா ஸ்ருதிகளும் விதிக்கின்றன -ஜ்ஞானமும் உபாசன ரூபம் –
உபாசிக்கத் தக்க ப்ரஹ்மமும் ச குணம் என்று கூறப் பட்டு இருக்கிறது -யதாவாசோ நிவர்த்தந்தே –அப்ராப்ய மனசா சஹ –என்று
முடிவற்றதும் அபரிச்சின்னமான குணங்களோடு கூடியதுமான ப்ரஹ்மத்துக்கு இவ்வளவு தான் என்று வாக்காலும் மனசாலும் அளவிடத் தகைமை
கேட்க்கப் படுவதனால் -ப்ரஹ்மமானது இவ்வளவு என்று ப்ரஹ்ம விஷயகமான பரிச்சேத ஜ்ஞானம் உள்ளவர்களுக்கு ப்ரஹ்மமானது அறியப் படாததும்
எண்ணப் படாததுமாக ஆகின்றது என்று கூறப் பட்டது ப்ரஹ்மமானது அபரிச்சின்னமாய் இருப்பதால் –
அங்கனம் இல்லா விடில் -யஸ்யா மதம் தஸ்ய மதம் –விஜ்ஞாதம் அவிஜா நாதம் -என்று மத்த அவிஜ்ஞாதத்த வசனங்கள் அவ்விடத்திலே விரோதிக்கும் –
ந த்ருஷ்தேர்த்ருஷ்டாரம் ந்மேதேர் மந்தாரம் -என்கிற சுருதியானது திருஷ்டி மதி இவ்விரண்டைக் காட்டிலும் வேறான த்ரஷ்டாவையும் மந்தாவையும்
நிஷேதிக்கின்றது என்று யாது ஓன்று கூறப் பட்டதோ அது ஆகந்துகமான சைதன்ய குண சம்பந்தம் உள்ளதாக இருப்பதால் ஜ்ஞாதாவான ஆத்மாவுக்கு குதர்க்கத்தால் சித்திக்கிற அஜ்ஞ்ஞாத ஸ்வரூபதையை நினைத்து –அவ்வாறு ஆத்மாவை பாராதே எண்ணாதே பின்னியோ த்ரஷ்டாவாயும் மந்தாவாயுமாய் இருக்கிற ஆத்மாவை திருஷ்டி மதி ரூபமாகவே பார் நினை என்று சொல்லுகிறது என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது -அல்லது —திருஷ்டியினால் பார்ப்பவனும் மதியினால் எண்ணுகிற வனுமான ஜீவாத்மாவை நிஷேதித்து சர்வ பூத அந்தராத்மாவான பரமாத்மாவையே உபாசிப்பாயாக என்று வாக்யார்த்தம்
அப்படிச் சொல்லாவிடில் விஜ்ஞா தாரம் அரேகேந விஜா நீயாத் -இது முதலிய ஜ்ஞாத்ருத்வ பிரதிபாதாக ஸ்ருதி விரோதமும் வரும் —
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -என்கிற ஸ்ருதியினால் ஆனந்த மாத்ரமே ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபமாக அறியப்படுகிறது என்று எது கூறப் பட்டதோ-அது ஜ்ஞானாஸ்ரயமான ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜ்ஞானம் ஸ்வரூபம் என்று சொல்லுகிறது என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது -அநுகூலமான ஜ்ஞானமே ஆனந்தம் என்று கூறப் படுகிறது –
விஜ்ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம -என்கிற ஸ்ருதியினால் ஆனந்த ரூபமாகவே இருக்கின்ற ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மம் என்று அர்த்தம் –
அதனாலே தான் ஜ்ஞானம் ஆனந்தம் இரண்டுக்கும் விஷய ஐக்கியம் இருப்பதினாலேயே உங்களுக்கு ஏக ரசதை சித்திக்கிறது –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபமான இந்த ப்ரஹ்மத்துக்கே ஜ்ஞாத்ருத்வமும் அநேக ஸ்ருதிகளாலே நன்று அறியப் பட்டு இருக்கிறது என்று கூறப் பட்டது –
அப்படிப் போலவே -ச ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆனந்த –ஆனந்தோ ப்ரஹ்மணோ வித்வான் –என்கிற வ்யதிரேக நிர்தேசத்தாலும் ஆனந்தம் மாத்ரம்
ப்ரஹ்மம் அல்ல -பின்னியோ ஆனந்தம் உள்ளது ப்ரஹ்மம் -ஜ்ஞாத்ருத்வம் அன்றோ ஆனந்தித்வம் –

கல்யாண குணா ஆனந்தம் இதி —ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் —அத்யாதரேண — இயம் ஸ்ருதி
பரமே வ்யோமன் சோஸ்நுதே—-பிராப்தி சொல்லி -சர்வான் காமான் -பிராப்யம் சொல்லி —
பர சப்தம் என்பதைக் காட்ட பரஸ்ய விபஸ் சிதோ ப்ரஹ்மண-என்றும் — ப்ரஹ்ம விதாப் நோதிபரம –பல உபாசனயோ ஸ்ருத்யைவ –
யஸ்ய –ப்ரஹ்ம வித் –அசந்நேவ –அத -ஜ்ஞா நஞ்ச –உபாஸ் யஞ்ச –யதோ வாச –அனந்தசய –அபரிச்சின்ன குணச்ய —
அபரிச்சின்னத்வாத் ப்ரஹ்மண–அந்யதா –
யாத்து –நத்த்ருஷ்டே –தத்து –குதர்க்க -சித்தாம் -ஆகந்துக சைதன்ய குண யோகி தயா –அந்யதா —
ஆனந்த –தத் ஜ்ஞானாஸ்ரயச்ய –ஜ்ஞான மேவஹி–விஜ்ஞானம் -அசய -ஜ்ஞாத்ருத்வமேவஹி ஆனந்தித்வம் —

——————————————————————————————

எந்த நிலைமையில் ப்ரஹ்மத்தைக் காட்டிலும் பேதம் இருப்பது போலே ஏற்படுகிறதோ -இந்த பிரபஞ்சத்தில் -ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்ந்து வேறான
ஒரு வஸ்துவும் இல்லை —எவன் இந்த பிரபஞ்சத்தில் ப்ரஹ்மத்தை விட வேறாக வஸ்துக்கள் இருப்பது போல் காண்கிறானோ அவன்
அவித்யையின் நின்று அவித்யயை நாடுகிறான் –எப்பொழுது இவனுக்கு எல்லாம் ஆத்மாவாகவே ஆயிற்றோ அப்பொழுது எவன் எதனால் எதைப்
பார்ப்பான் -என்று பேத நிஷேதம் பலவாறாகக் காணப் படுகிறது என்று யாது ஓன்று கூறப் பட்டதோ -அது உலகம் அனைத்துக்கும் ப்ரஹ்ம காரயமாக இருப்பதாலும் ப்ரஹ்மத்தை அந்தர்யாமியாக கொண்டு இருப்பதாலும் ப்ரஹ்மாத்மகமாக இருப்பது பற்றி
ஒன்றாக இருப்பதால் அதற்கு விருத்தமான நாநாத்வம் நிஷேதிக்கப் படுகிறது –
ஸூர நர திர்யக் ஸ்தாவர ரூபமாக பல வஸ்துக்களாக ஆகக் கடவேன் –அதற்காக ஆகாசாதி ரூபமாக நான் உண்டாக்கக் கடவேன் என்ற
பகு பவன சங்கல்பத்தை –முன்னிட்ட ஸ்ருதி சித்தமான ப்ரஹ்மத்தின் நாநா பாவமானது நிஷேதிக்கப் படுகிறது இல்லை என்று பரிஹரிக்கப் பட்டது
நாநாத்வ விசேஷத்தினால் இந்த சுருதியானது அபரமார்த்த விஷயை என்று சொல்லப் படுமே யாகில் -அல்ல –
பிரத்யஷம் முதலிய சகல பிரமாணங்களால் அறியப் படாததும் எவ்விதத்தாலும் ஏற முடியாததுமான நாநாத் வத்தை ப்ரஹ்மத்துக்கு பிரதிபாதித்து
அதே பாதிக்கப் படுகின்றது என்கிற இந்த வசனம் பரிஹசிக்கத் தக்கது –

ம்ருத்யோஸ் சம்ருத்யும் ஆப் நோதிய இஹ நா நேவ பஸ்யதி -யஸ்மாத் ஷரம் அதீதோஹம் –யோ மாமேவசம் மூடோஜா நாதி புருஷோத்தமம் —
ப்ருதகாத்மானம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டம் யதா பச்யத் அந்ய மீசம்
ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -தத் அந்தர்யாமி கதயா –சோமயேமோ-சத்வா பிரஜா -சதா யதனா சந் மூலா சத் பிரதிஷ்டா —
மயிசர்வமிதம் ப்ரோதம் -ஸூ த்ரே மணி கணா—தத் ஸ்ருஷ்ட்வா தத் ஏவ அநு ப்ராவிசத் —
தே நேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் — தஜ்ஜலான் —-தத் ப்ரத்ய நீக்க நாநாத்வமிதி -தத் ப்ரத்ய நீ கேதி-
நேஹ நா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஏக தைவ அநுத் ரஷ்டவ்ய மிதி ஏகதா ஏக தயா —

—————————————————————————————-

யதாஹ் யேவைஷ ஏதஸ்மின் நுதர மந்தரம் -குருதே அத தஸ்ய பயம்பவதி –ப்ரஹ்மத்தின் இடம் கொஞ்சம் பேதத்தை பாராட்டுபவன் பயம் அடைவான் -என்று -ப்ரஹ்மத்தின் இடம் நாநா வத்தை பார்க்கிறவனுக்கு பயம் சம்பவிக்கும் -என்று உரைக்கப் பட்டது சரி அல்ல –
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம –தாஜ்ஜலான் இதி சாந்த உபாசீத —ப்ரஹ்மத்தின் இடம் உண்டாகி லயித்து அவனால் ரஷிக்கப் படுகிறது என்று அறிபவன்
சாந்தனாக உபாசிக்கக் கடவன் -என்று சாந்திக்கு ஹேது -உபதேசிக்கப் படுவதால் அத்தை உபபாதிக்கிறார் -ததாஹி -என்று
உலகம் அனைத்தும் அந்த ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்திதி சிருஷ்டி லயங்களுக்கு கர்மாவாக இருப்பதால் அந்த ப்ரஹ்மாத்மக அனுசந்தானத்தால் –
சாந்தி விதிக்கப் படுகிறது –அபய பிராப்திக்கு ஹேது -என்பதால் பய ஹேதுத்வத்துக்கு பிரசங்கம் இல்லை –
இங்கனம் ஆகில் அதற்குப் பிறகு அவனுக்கு பயம் உண்டாகிறது என்று ஏன் சொல்லப் படுகிறது -இதோ மறுமொழி உரைக்கப் படுகிறது –
கண் முதலிய இந்த்ரியன்களால் கிரஹிக்கத் தகாதவனும் -சரீரம் இல்லாதவனும் -ஜாதி குணம் முதலியவைகளை சொல்லுகிற தேவாதி பதங்களால் வாச்யன் அல்லாதவனும் ஆதாரமும் இல்லாதவனுமான இந்த பரமாத்மாவின் இடத்தில் எப்பொழுது இவன் பயம் இல்லாமல் இருப்பதற்காக இடைவெளி இல்லாத சம்ருத்தி ரூபமான நிஷ்டையை அடைகிறானோ அப்பொழுது அபயத்தை பெற்றவனாக ஆகிறான் என்று
அபய பிராப்திக்கு ஹேதுவாக ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் எந்த நிஷ்டை உரைக்கப் பட்டதோ அதற்கு விச்சேதம் வரில் பயம் உண்டாகிறது
என்று மகரிஷிகளால் இதற்கு சம்வாதம் கூறப் பட்டு இருக்கிறது -ஒரு முகூர்த்த காலமோ ஷண காலமோ வாஸூ தேவன் சிந்திக்கப் படாமல் போவானே யாகில் அது இஷ்ட ஹானி அது பெரிதான அநிஷ்ட பிராப்திக்கு அணுகி வருவதற்கு சந்து -அது அந்த பரமாத்மாவினால் உண்டு பண்ணப் பட்ட சித்த ஸ்தலனம்-
அந்த ஸ்வா தினத்தை இல்லாமையால் உள்ளபடி இராத அங்கங்களின் வியாபாரம் -இது முதலியவை -ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் பிரதிஷ்டைக்கு அந்தரம் அவகாசம் விச்சேதமே – நஸ்தா நதோபி -என்கிற ஸூ த்ரத்தினில் ப்ரஹ்மமானது எல்லா விசேஷங்களாலும் விடுபட்டது என்று சொல்லப் போகிறார் -என்று யாதொன்று உரைக்கப் பட்டதோ -அது அப்படி அல்ல – ப்ரஹ்மமானது விசேஷங்களுடன் கூடியது என்றே அங்கு கூறப் போகிறார் -மாயா மாத்ரந்து–என்கிற ஸூ தரத்தினால் ஸ்வப்ன காலத்தில் அனுபவிக்கப் படுகிற பதார்த்தங்களுக்கு ஜாக்ரித அவஸ்தையில் அனுபவிக்கப் பட்டு இருக்கிற பதார்த்தங்களோடு ஒற்றுமை இல்லாமையால் மாயா மாத்ரத்வம் சொல்லப் படுகிறது என்பதனால் ஜாக்ரித அவஸ்தையில் அனுபவிக்கப் பட்ட பதார்த்தங்களுக்கு போலே பாரமார்த்திகத்வத்தையே சொல்லப் போகிறார் –
ஸ்ம்ருதி புராணங்களில் கூட நிர்விசேஷ ஜ்ஞான மாத்ரமே பரமார்த்தம் மற்றது அபார மார்த்திகம் -என்று அறியப் படுகின்றது என்று எது சொல்லப் பட்டதோ அது சரியல்ல —எவன் என்னை பிறப்பு இல்லாதவன் என்றும் ஆதி இல்லாதவன் என்றும் உலகங்களுக்கு மகேஸ்வரன் என்றும் அறிகிறானோ –
சராசரங்கள் அனைத்தும் என்னிடத்தில் நிலை பெற்று இருக்கின்றன -நான் அவைகளின் இடத்தில் அவைகளை ஆதாரமாக கொண்டு இருப்பவன் அல்ல
சரா சரங்கள் என் சங்கல்ப மாத்ரத்தாலே நிலை பெற்று இருக்கிறதே ஒழிய என்னிடத்தில் நிலை பெற்று இருக்க வில்லை
ஈஸ்வரனுக்கு அசாதாரணமாக இருக்கிற என்னுடைய சர்வ சக்தி யோகத்தைப் பார் -என் சங்கல்பமானது சராசரங்களை பரிக்கிறது -தாங்குகிறது -அவைகளில் நிலை பெற்று இருக்க வில்லை —பூதங்களுடைய சத்த அநு வர்த்தகம் -நான் எல்லா உலகங்களும் உண்டாவதற்கு காரணம் -அவ்வாறே நாசத்துக்கும் காரணம் -தனஞ்சய -என்னை விட மிக்க சிறப்புள்ள வேற வஸ்து ஒன்றும் கிடையாது —இவை அனைத்தும் நூலில் மணி கணங்கள் போலே என்னிடத்தில் இசைக்கப் பட்டு இருக்கிறது —நான் இந்த பிரபஞ்சகம் அனைத்தையும் சங்கல்பம் ஏக தேசத்தால் அதிஷ்டானாம் ஆக்கிக் கொண்டு நிலை பெற்று இருக்கிறேன் –
ஷர அஷர சப்த வாச்யங்களான சேதன அசேதனங்களைக் காட்டிலும் வேறாக இருப்பவனான உத்தம புருஷனோ என்றால் பரமாத்மா வென்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறான் -குறைவற்றவனும் நியந்தாவாகவும் இருக்கிற எவன் மூ வுலகங்களையும் உள்ளே பிரவேசித்து தரிக்கிறானோ
யாதொரு காரணத்தினால் நான் அழிதலை ஸ்வ பாவமாகக் கொண்ட அசேதனங்களை தாண்டினவனாகவும் அழிவற்றவைகளான சேதன வர்க்கங்களைக்
காட்டிலும் உத்தமனாகவும் இருக்கிறேனோ அதனால் உலகத்திலும் வேதத்திலும் புருஷோத்தமன் என்று பிரசித்தி பெற்று இருக்கிறேன்

ததசத் –சர்வம் –ததாஹி –சர்வச்ய –அத யதோக்தம் -ப்ரஹ்மணி–யதுக்தம்

யோமா மீதி –யோகம் ஐஸ்வர்யம் –பூதபருத் –அஹம் -மயி -விஷ்டாப்யஹம் –உத்தம –

——————————————————————————————–

ரிஷியே அவன் சர்வ பூதங்களுக்கும் மூல காரணமாக இருக்கிற பிரதானத்தையும் மஹத் அஹந்காரங்க ளையும் சத்வ ரஜஸ் தமஸ் குணங்களால் உண்டாகிற தோஷங்களையும் -தாண்டினவனாகவும் -எல்லா வித ஜ்ஞான சங்கோச த்தைக் கடந்தவனாகவும் -எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் அந்தராத்மாவாகவும் இருக்கிற -உபவவிபூதி மத்யத்தில் எது இருக்கிறதோ அது எல்லாம் அவனால் வியாபிக்கப் பட்டு இருக்கிறது –
அந்த பரம புருஷன் சமஸ்த கல்யாண குணங்களை தரமி ஸ்வரூபமாக உடையவன் -தன்னுடைய சாமர்த்திய லேசத்தாலேயே தரிக்கப் பட்டு இருக்கிற கார்ய வஸ்து சமூஹத்தை உடையவன் –இச்சையினால் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டும் தனக்கு அனுபவமுமாய் இருக்கிற பெரிதான தேஹங்களுடன் கூடியவன்
உலகங்களுக்கு ஹிதமான கார்யங்களைச் செய்து முடிப்பவன் தேஜஸ் பலம் ஐஸ்வர்யம் அபரிச்சின்ன மயமான ஜ்ஞானம் நல்ல வீர்யம் சக்தி முதலிய குணங்களின் குவியலாக இருப்பவன் -ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளிலும் மேம்பட்டவன் பராபர வஸ்துக்களுக்கு நியந்தாவாக இருக்கிற எந்த பரம புருஷன் இடத்தில் சமஸ்தங்களான கிலேசங்கள் முதலியவைகள் இல்லையோ -அவன் எல்லா உலகங்களுக்கும் நியந்தா -கார்ய காரண பாவ அவஸ்தை யுடன் கூடிய சேதன வர்க்கங்களை சரீரமாக உடையவன் -அவ்யக்தமான ஸ்வரூபத்துடன் உடையவன் பிரகாசிக்கிற ஸ்வரூபம் உடையவன் -எல்லா வற்றுக்கும் நியந்தா -ஸ்வரூபத்தாலும் பிரகாரத்தாலும் எல்லா வற்றையும் அறிந்தவன் -அவாப்த சமஸ்த காமன் –எல்லா வற்றையும் அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்களாகக் கொண்டவன் -தனக்கு மேலாக ஒருவரும் இல்லாத ஈஸ்வரன் என்ற பெயர் உள்ளவன் -எந்த சாஸ்த்ர்யா ஜன்ய ஜ்ஞானத்தால் தோஷம் அற்றதும் சுத்தமாகவும் மிக்க நிர்மலமாயும் ஸ்திர ஸ்வ பாவமும் உள்ளது மான அந்த ப்ரஹ்மம் அறியப் படுகிறதோ -எந்த பரபக்தி ரூபமாயும் அனுபவ ரூபமாகவும் இருக்கிற ஜ்ஞானத்தால் அனுபவிக்கப் படுகிறதோ அது ஜ்ஞானம் -அதைக் காட்டிலும் வேறானது அஜ்ஞானம் என்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது –

புராண வசனங்கள் -ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வத்தையும் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகத்தையும் -திவ்ய ஏக யோர்த்தவிவசனை கவச நே –சர்வேஸ்வர —

—————————————————————————

ஹே மைத்ரேய-சுத்தனாகவே இருப்பவனும் உபய விபூதி நாதன் என்று பெயர் உள்ளவனும் சர்வ காரணங்களுக்கும் காரணமாக இருப்பவனும்
பர ப்ரஹ்மம் என்று -சொல்லப் படுகிறவனுமான பரமாத்மாவினிடத்தில் பகவத் சப்தம் யோக ரூடமாக இருக்கிறது –
அகாரமானது பிரகிருதி புருஷ காலங்களை கார்ய உத்பத்தி யோக்யங்களாகச் செய்கிறான் -அப்படியே ஸ்வாமியுமாகவும் இருக்கிறான் என்கிற
இரண்டு அர்த்தங்களோடு கூடியதாக இருக்கிறது –ரிஷியே அவ்வாறாகவே ஸ்திதி கர்த்தா சம்ஹார கர்த்தா சிருஷ்டி கர்த்தா இந்த மூன்றும்
அகாரத்தின் அர்த்தம் –சமக்ரமான ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கீர்த்தி ஸ்ரீ ஜ்ஞானம் வைராக்கியம் இந்த ஆறுக்கும் பகம் -என்று பெயர் –
பூதங்களுக்கு ஆத்மாவாக இருப்பவனும் எல்லாவற்றையும் சரீரமாக கொண்டவனுமான அந்த பரமாத்மாவின் இடத்தில் சேதனங்களும் அசேதனங்களும் வசிக்கின்றன -அவனும் எல்லா வஸ்துக்களிலும் வசிக்கிறான் -என்பதினால் குறைவற்றவான பரமாத்மா அகாரத்தால் உணர்த்தப் படுகிறான் –
ஹேய குணங்களின் சம்பந்தம் இல்லாத ஜ்ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் இவைகள் அனைத்தைக்கும் பகவத் சப்தத்துக்கு வாசகங்கள் –
ஹே மைத்ரேய -இவ்வித ஸ்வ பாவம் உள்ள பகவான் என்கிற இந்த மஹா சப்தமானது பர ப்ரஹ்மமாக இருக்கிற வாஸூ தேவனை தவிர்த்து வேறு ஒரு தேவதையும் அணுகா -பூஜ்யங்களான அவயவார்த்தங்களான சக்தி ரூடி -இவைகளோடு கூடிய இந்த சப்தமானது அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் முக்கியமாக வழங்கப் படுகிறதே ஒழிய ஔபசாரிகம் அல்ல -அந்த ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்த்த மற்றவர்கள் பக்கலில் உபசாரத்தால் அன்றோ பிரயோகிக்கப் படுகிறது
ராஜனே -எந்த ரூபத்தின் இடத்தில் இந்த சக்திகள் அனைத்தும் நிலை பெற்று இருக்கின்றனவோ அது எல்லா ரூபங்களை விட வி லஷணமான சந்நிவேசத்துடன்
கூடியதும் வேறானதும் இவ்விதம் உள்ளது என்று அளவிட நிச்சயிக்க முடியாததுமான ஹரியின் ரூபம் –திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –ஜனங்களுக்கு நியந்தாவாக இருப்பவனே –அந்த பரம புருஷன் தேவன் திர்யக் மனுஷ்யன் என்கிற பெயர்களுடன் சேஷ்டைகளுடன் கூடிய சமஸ்த சக்தி ரூபங்களையும் லோக உபகாரத்துக்காக தன லீலையினால் செய்கிறான் -லௌகிக பிரமாணங்களால் கண்டு அறிவதற்கு அசக்யனாய் இருக்கிற அந்த பரமாத்வாவின் உடையதான தேச
நியதம் இல்லாததும் -ப்ரதிபந்தகம் இல்லாததுமான அந்த சேஷ்டையானது கர்ம ரூபமான ஹேதுவினால் உண்டாகிறது அன்று -இவ்விதமான ஸ்வ பாவத்தின் உடன் கூடினதும் -விஷ்ணு என்கிற பெயர் உள்ளதுமான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபமானது -மலத்திற்கு பிரதிபடமானது -அழிவு இல்லாதது -ஸ்வ ரூபத்தால் வியாபகமாய் இருக்கிறது -தன் படியாகவே தர்மத்திலானிலும் விகாரம் இல்லாதது -எல்லா ஹேயங்க ளாலும் விடுபட்டது -ப்ரஹ்மாதிகளைக் காட்டிலும் சிறப்பு உள்ளவன் -மிக்கார் ஒருவரும் இல்லாதவன் -எல்லா தேசங்களையும் வியாபித்து இருப்பவன் –எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருந்து இணை பிரியாமல் இருப்பவன் –ஜாதி ரூபம் ரசம் கந்தம் சொல்லுகிற சப்த ரூப விசேஷத்தால் விடுபட்டவன் –உண்டாகிறது பரிணமிக்கிறது வ்ருத்தி அடைகிறது அவயவங்கள் குறைகிறது நசிக்கிறது போன்ற ஷட்விதபாவ விகாரங்கள் அற்று எப்பொழுதும் சத்தாச்ரயன் என்று சொல்வதற்கு மாதரம் சகயமாக இருக்கிறவன்-
யாதொரு காரணத்தினால் எல்லா இடத்திலும் வசிக்கிறானோ -எல்லா வஸ்துக்களும் இவன் இடத்தில் வசிக்கிறதோ –அதனால் வா ஸூ தேவன் என்று கற்று அறிந்தவர்களால் கூறப் படுபவன் -அவனே நிகரில்லாத -மேல்பட்ட வஸ்து இல்லாத –ஸ்வரூபத்தாலும் குணத்தாலும் எல்லை இல்லாத மேன்மை வாய்ந்த -தாகவும் இருக்கிற ப்ரஹ்மம் -சாஸ்வதமாக இருப்பவன் -பிறப்பு அற்றவன் –அழிவற்றவன் -குறைவில்லாதவன் –வ்ருத்தி பரிமாணங்கள் இல்லாமல் ஒரே வித ஸ்வரூபத்துடன் கூடினவன் –ஹேய குணங்கள் இல்லாமல் நிர்மலமாய் இருப்பவன் -வ்யக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபமாக இருக்கும் இந்த பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அந்த ப்ரஹ்மமே-அவ்வாறே அந்த ப்ரஹ்மம் புருஷ ரூபமாகவும் கால ரூபமாகவும் இருக்கிறது –

சமஸ்த ஜகதாம் ஏவம் பிரகாரம் –பர பராணாம் –பரம –சர்வத்ர -தத் ப்ரஹ்ம –அஜம் அஷரம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் –ஹேயா பாவாச்ச நிர்மலம் —

—————————————————————

வ்யக்தமான பிரபஞ்ச ஸ்வரூபிணி யாகவும் -அவ்யக்தமான தமஸ் ஸ்வரூபிணி யாகவும் இருப்பதாக எந்த பிரகிருதி என்னால் முன்பு கூறப் பட்டதோ
அந்த பிரகிருதி புருஷம் இவ்விரண்டும் பரமாத்மாவின் இடத்தில் லயிக்கின்றன —பரமாத்மாவோ என்றால் எல்லா வஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரமாய் இருப்பவன் –மேல் யாரும் இல்லாத சர்வேஸ்வரன் –வேதங்களிலும் வேதாந்தங்களிலும் விஷ்ணு என்று கோஷிக்கப் படுபவன் –
அவனுக்கு மூர்த்தம் அமூர்த்தம் இரண்டு ரூபங்கள் உண்டு -அவ்விரண்டு ரூபங்களும் எல்லா பூதங்கள் இடங்களிலும் ஷர அஷர ச்வரூபங்களாக நிலை பெற்று இருக்கின்றன -கர்ம பந்தத்தின் நின்றும் விடுபட்ட முக்தாத்மா ரூபம் அஷரம் என்று சொல்லப் படுகிறது -இவ்வுலகம் அனைத்தும் ஷரம் என்று சொல்லப் படுகிறது -அக்னியின் ஒளி நாலா பக்கமும் பரவுவது போலே ப்ரஹ்மத்தின் சக்தி உலகம் அனைத்தும் வ்யாபிக்கப் பட்டு -அந்த சக்தியே பரா எனப் படுகிறது
அவ்வாறே ஷேத்ரஜ்ஞ சம்ஜ்ஞை உள்ள சக்தி அபரா என்று சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது -கர்மா என்ற பெயர் உள்ள அவித்யை மூன்றாவது சக்தி யாக இச்சிக்கப் படுகிறது -ராஜனே எல்லா வஸ்துக்களையும் அடைந்து இருக்கிற அந்த ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தி எதனால் சுற்றப் பட்டு இருந்து கொண்டு மிகவும் தொடர்ச்சியாய் உள்ள சம்சார தாபங்களை அடைகிறதோ -பூமியைப் பாதுகாப்பவனே -அந்த ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தி அவித்யையினால் மூடப் பட்டு கர்ம தாரதம்யத்துக்கு அனுகுணமாக ஜ்ஞான தார தம்யத்துடன் இருக்கிறது -மகா புத்தி உள்ளவனே -சர்வ பூதங்களையும் வியாபித்து இருக்கிற விஷ்ணு சக்தியினால் பகவானை விட்டு விலகி தனித்து இருத்தலை ஸ்வ பாவமாக கொண்டு இராதா பிரதானம் புருஷன் இவ்விரண்டும் கவரப் பட்டு இருக்கின்றன அந்த சக்தியே சம்சாரத்துக்கும் மோஷத்துக்கும்-காற்று ஜலபிந்துக்களை வஹிப்பது போலே விஷ்ணுவின் சக்தியும் பக்த முக்தாத்மாக்களை தாங்கிக் கொண்டு இருக்கிறது காரணம் -உலகம் அனைத்தும் ஜன்ம நாச விகல்பங்கள் உள்ளவை

இது முதலியதலால்-பர ப்ரஹ்மமானது ஸ்வ பாவத்தினாலேயே சமஸ்த தோஷங்களையும் நிரசித்தது என்றும் சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகம் என்றும்
பிரபஞ்சத்தின் சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் உள்ளுக்குள் பிரவேசம் நியமனம் இவைகள் முதலியவற்றை லீலையாகக் கொண்டது என்றும் -பிரதிபாதித்து -எல்லா நிலைமைகளுடன் கூடி நிலை பெற்று இருக்கிற சித் அசித் வஸ்துக்கள் அனைத்தும் பாராமார்த்திகம் என்றும்
அவைகளே பரமாத்மாவுக்கு சரீரமாக இருப்பதால் அவைகளுக்கு ரூபத்வத்தை சரீர ரூப தனு அம்ச சக்தி விபூதி முதலிய சப்தங்களாலும் தத் சப்த சாமா நாதி கரண்யத்தாலும் சொல்லி -அந்த பர ப்ரஹ்மத்துக்கு விபூதியாக இருக்கிற சித் பதார்த்தத்துக்கு ச்வரூபத்தோடு இருப்பையும் அசித்துடன் சேர்ந்து இருப்பதால் ஷேத்ரஜ்ஞ ரூபமாக இருப்பையும் சொல்லி ஷேத்ரஜ்ஞ அவஸ்தையில் புண்ய பாபாத்மக கர்மரூப வித்யையினால் சுத்தப் பட்டு இருப்பதால் ஸ்வா பாவிகமான ஜ்ஞான ரூபத்வ அனுசந்தானமும் அசித் ரூபாகார்த்தமாக அனுசந்தானமும் பிரதிபாதிக்கப் பட்டதனால்
பர ப்ரஹ்மமானது ச விசேஷம் என்றும் அதின் விபூதியாக இருக்கிற ஜகத்தும் பாரமார்த்திகம் என்றே அறியப் படுகிறது –

தவே ரூப -ஷர அஷர ரூபே -அகில புவன -த்ரிபாத் நித்ய விபூதியும் லீலா விபூதியும் -பூப மூர்த்த அமூர்த்தஞ்ச –விஷ்ணு சக்தி -ப்ரதா நஞ்ச –இத்யாதி நா -சரீர ரூப தன் வம்ச —

——————————————————————————

ப்ரத்யஸ்தமித பேதம் -என்கிற இடத்தில் தேவ மனுஷ்யாதி பிரகிருதி பரிமாண விசேஷங்களோடு சேர்ந்து இருந்த போதிலும் -ஆத்மாவின் ஸ்வரூபமானது அந்த பிரகிருதி -பரிமாண விசேஷங்களை அடைந்து இருக்கிற பேதம் இல்லாமையாலே -அந்த பேதத்தைச் சொல்லுகிற தேவாதி சப்தங்களுக்கு அகோசரம் ஜ்ஞான சத்தையையே லஷணமாகக் கொண்டது -தன்னாலேயே அறியத் தக்கது -பிரக்ராந்தர யோகம் உள்ளவனுடைய மனதிற்கு கோசரம் அன்று எனக் கூறப் படுகிறது என்கிற இந்த கிரந்த சந்தர்ப்பத்தால் ப்ரபஞ்சாப லாபமில்லை -இது எப்படி அறியப் படுகிறது என்று வினவப் படுமே யாகில் அது சொல்லப்படுகிறது -இந்த பிரகரணத்தில் சம்சாரம் ஆகிற ரோகத்திற்கு முக்கியமான மருந்தாக யோகத்தைச் சொல்லி ப்ரத்யாஹாரத்தை ஈறாகக் கொண்ட யோகாவயவங்களையும் சொல்லி தாரணை சித்திப்பத்தின் பொருட்டு சுபாஸ்ரயத்தை சொல்லுவதற்கு பர ப்ரஹ்மமான விஷ்ணுவுடைய சக்தி சப்தத்தால் சொல்லத்தக்க இரண்டு ரூபங்களையும் மூர்த்தம் அமூர்தம் என்ற இரண்டு பாகு பாட்டுடன் பிரதிபாதித்து -மூன்றாவதான அவித்யை கர்மா சக்தி யாழ் சுத்தப் பட்டு இருக்கும் அசித் விசிஷ்டனான மூர்த்தம் எனப் பெயர் உள்ள ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞனை மூன்று பாவனைகளின் சம்பந்தத்தால் அசுபன் என்று சொல்லி -இரண்டாவதாக இருப்பதும் கர்மா என்னும் அவித்யை விட்டு விலகியதும் அசித் சம்பத்தை அற்றதும் ஜ்ஞானத்தையே ஸ்வரூபமாக கொண்டதுமான அமூர்தம் என்கிற விபாகமானது
நிஷ்பன்ன யோகம் உள்ளவர்களால் தியானிக்கத் தக்கதாக இருப்பதாலும் ப்ராக்ராந்த யோகனுடைய மனதிற்கு ஆலம்பனம் இல்லாததாலும் ச்வத சுத்தி இல்லாமையாலும் அதற்கு சுபாஸ்ரயத்வத்தை நிஷேதித்து பரசக்தி ரூபமான இந்த அமூர்தம் என்ன -அபரசக்தி ரூபமான ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன் எனப் பெயர் வாந்த மூர்த்தம் என்ன –பரசக்தி ரூபனான ஆத்மாவுக்கு ஷேதரஜ்ஞதா பிராப்திக்கு ஹேதுவாய் இருக்கிற த்ருதீய சக்தி என்ற பெயர் உள்ள கர்ம ரூபா வித்யை என்ன
இப்படிப்பட்ட இம் மூன்று சக்திகளுக்கும் ஆச்ரயமாக இருப்பதும் -ஆதித்ய வர்ணம் இது முதலிய வேதாந்த வாக்யங்களால் பிரதிபாதிக்கப் பட்டு சித்து பெற்று இருப்பதுமான மூர்த ரூபமானது சுபாஸ்ரயம் என்று கூறப் பட்டது –
இந்த இடத்தில் பரிசுத்தாத்மா ஸ்வரூபத்திற்கு சுபாஸ்ரயதா நர்ஹதையைச் சொல்லுவதற்க்காக -பரயச்தமித பேதம்யத் -என்று சொல்லப் படுகிறது -இதை நிரூபிக்கிறார் ததாஹி என்று தொடங்கும் கிரந்தத்தினால் –ராஜன் -யோகிகளால் சிந்திக்கத்தக்கதும் -அனைத்திலும் சிறந்த -எல்லாராலும் அடையத் தக்க விஷ்ணு என்ற பெயர் உடைய பரமாத்மாவின் இரண்டாவது ரூபம் -அதை யோகத்தில் இழிகிறவனால் சிந்திக்க சகயம் அல்ல –
ராஜன் எந்த ரூபத்தில் எல்லா சக்திகளும் நிலை பெற்று இருக்கின்றனவோ அது எல்லா ரூபங்களைக் காட்டிலும் விஜாதீயமானதும் வேறானதுமான ஹரியினுடைய மகத்தான ரூபம் என்றும் சொல்லுகிறது -அப்படியே சதுர்முகன் சனகன் சனந்தனன் முதலியவர்கள் அவித்யையினால் சுற்றப் பட்டு இருப்பதால்
அவர்களுக்கு சுபாஸ்ரயாத அனர்ஹதையைச் சொல்லி பக்தர்களாகாவே இருந்து பிறகு யோகத்தினால் போதம் உண்டாகி ஸ்வரூபத்தை அடைந்தவர்களுக்கும் ச்வத சக்தி இல்லாமையாலே சுபாஸ்ரயத்வம் சௌநக பகவானால் நிஷேதிக்கப் பட்டது -ஜகதிற்குள் இருக்கிற ப்ரஹ்ம தேவன் முதல் தருணம் ஈறாக இருக்கிற பிராணிகள் யாதொரு காரணத்தினால் கர்மாவினால் உண்டு பண்ணப் பட்ட சம்சாரத்தினால் வசப் பட்டு இருக்கிறார்களோ அவர்கள் தியான விஷயத்தில் உபகாரகர்கள் அல்ல -அவர்கள் அனைவரும் அவித்யைக்கு உட்பட்டவர்களாயும் சம்சார கோசரரர் களாயும் இருக்கிறார்கள் அன்றோ
பிற்காலத்தில் போதம் உள்ளவர்களாக இருந்த போதிலும் கூட தியான விஷயத்தில் உபகாரகர்கள் அல்ல – -ஸ்வ பாவ சித்தமான போதம் கிடையாது
இயற்கையான ஞானம் உள்ள பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபியான விஷ்ணுவுக்கே-அவனது அசாதாராண ஸ்வரூபமே – சுபாஸ்ரத்வம் கொண்டது –ஆதலால் இங்கு பேதாபலாபமானது அறியப் படுகிறது இல்லை –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற இடத்திலும் ஜ்ஞானத்தைக் காட்டிலும் வேறாக இருக்கிற அர்த்தங்கள் அனைத்துக்கும் மித்யாத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது இல்லை –
ஜ்ஞான ஸ்வரூபியான ஆத்மாவுக்கு தேவன் மனுஷ்யன் போன்ற தோற்றம் பிராந்தி என்று இவ்வளவு மாதரம் சொல்லப் பட்டு இருப்பதால் –
சிப்பி -ரஜதம் பிராந்தி தோற்றம் என்றதும் அனைத்து ரஜத சமூஹமும் மிதியை அல்லவே -ஜகத் ப்ரஹ்மம் இரண்டும் சாமா நாதி கரண்யத்தால் ஐக்யம் தோன்றுவதால் -ஜ்ஞான ஸ்வரூபமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அர்த்தாகாரத்தை யானது பிராந்தி என்று சொன்னால் அர்த்த ஜாதம் அனைத்துக்கும் மித்யாத்வம் சொல்லப் பட்டதாகும் என்று வினவப் படுமாகில் அது சரியல்ல -பர ப்ரஹ்மமான விஷ்ணு அனைத்து அஜ்ஞ்ஞான சமூஹங்களையும் விலக்கி சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகராகவும் மகா விபூதி உள்ளவர் என்றும் அறியப் படுவதால் -பிராந்தி தர்சனம் சம்பவியாதே –ஐக்ய பிரதி பாதனமும் பிராந்தி தர்சனம் சஹியாமையும் விருத்தம் அல்ல என்றே அடுத்து உபபாதிக்கப் படப் போகிறது -ஆகையால் இந்த ஸ்லோகமும் அர்த்த ஸ்வரூபத்துக்கு பாதகம் அன்று –
யதோவா இமானி பூதா நிஜயந்தே யேன ஜாதானி ஜீவநதி யத் பிரத்யந்த்யபி சம்விசந்தி தத் விஜிஜ்ஞாஸ் ஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம -சுருதி வசனம் -ஜஜாஜ் ஜென்மாதி காரணம் ப்ரஹ்மம்
இதிஹாச புராணாப்யாம் வதம் சமுபப்ரும்ஹயேத்- பிபேத் அல்ப ஸ்ருதாத் வேதோ மா மாயம் பிரதர்ஷயிதி –வேத வாக்யங்களை சம்சயம் தீர்க்கவே இதிஹாச புராணங்கள் -அநந்தாவை வேதா –அல்ப சுருதி செவிப்பட்டு அறிய அசக்யம் என்பதால் நிச்சயம் உண்டாக இவை உதவும்

சத்வ புராணங்களே கொள்ளத் தக்கது -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமே புராண ரத்னம்-
-அதில் புலச்ய வசிஷ்ட மகரிஷிகளின் வர பிரதானத்தால் அடையப் பட்டு இருக்கிற பரதேவதா பாரமார்த்த்யா ஜ்ஞானம் உள்ளவரான பகவானான பராசரர்
இடம் இருந்து-தன்னால் அறியப் பட்டு இருக்கிற வேதார்த்தின் உப ப்ருஹ்மணத்தை விரும்புவதாக மைத்ரேயர்
இச்சதி –ச்ரோதும் தவத்தோ யதா ஜகத் பபூவ –பூயச்சயதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -யன் மயஞ்ச ஜகத் ப்ரஹ்மன்யதச்சை தச்சராச்சரம் –
–லீ நமாசீத் யதா யத்ர லயமேஷ்யதி யத்ரச — என்று கேட்டார் –
ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப விசேஷம் -விபூதி பேதங்களின் பிரகாரங்கள் -ஆராதன ஸ்வரூபம் -பல விசேஷம் போன்றவை வினவப் பட்டன –
யதச்சை தச்சராசரம் –நிமித்தம் உபாதானம் இரண்டும் வினவப் பட்டன -யன் மயம் -சிருஷ்டி ஸ்திதி லயங்களுக்கு கர்மாவாக இருக்கிற ஜகத்தானது எதை ஆத்மாவாகக் கொண்டு இருக்கிறது என்று வினவப் பட்டது -ஜகச்சச -இதற்கு உத்தரம் -பொருந்தாதே –விஷ்ணு -தத் பிரக்ருத வசனே மயம் -பிரத்யயத்தால் -உலகம் அனைத்தும் பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் –ஜகத்சச -ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் சரீராத்மா பாவத்தைக் கொண்ட சாமா நாதி கரண்யம்
நிர்விசேஷ வஸ்து என்று கொண்டால் எல்லா பிரச்ன பிரதி வசனங்களும் பொருந்தாது – ஜகத் ப்ரஹ்மம் இரண்டும் ஒரே த்ரவ்யம் என்று கொண்டால் சத்யா சங்கல்பாதி கல்யாண குணத்வமும் அகில ஹேய பிரத்ய நீகதையும் பாதிக்கப்படும் -ப்ரஹ்மம் அசுபங்களுக்கும் ஆஸ்பதமாகவும் ஆக வேண்டியதாகும் -எனவே இந்த சாமா நாதி கரண்யம் ஆத்ம சரீர பாவத்திலே முக்ய வ்ருத்தம் என்று ஸ்தாபிக்கப் படப் போகிறது –
ஆதலால் -விஷ்ணோஸ் சகா சாதுத்பூதம் ஜகத் தத்ரைவச ஸ்திதம் ஸ்திதி சம்யமகர்தா சௌ ஜகதோச்ய ஜகச்சச —என்று சங்க்ரஹமாக அருளிச் செய்ததை -பர பராணாம்-என்று -தொடங்கி விஸ்தாரமாக சொல்ல –பர ப்ரஹ்மம் –ஆறு குணங்கள் நிறைந்த பகவான் – விஷ்ணு -அவிகாராய -இத்யாதி ஸ்லோகத்தால் பிரணாமம் சொல்லி -ஹிரண்ய கர்ப்பன் அவதாரமாக இருக்கும் மஹா விஷ்ணு சங்கரன் த்ரி மூர்த்தி ரூபமாகவும் -பிரதானம் காலம் ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞர் களுடைய சமஷ்டி ரூபமாகவும் வ்யஷ்டி ரூபமாகவும் அவரையே நமஸ்கரிக்கிறார் –
நமஸ்கார விஷயமாக முதல் ஏழு ஸ்லோகங்கள் -ரஷார்த்தம் சர்வ பூதானாம் விஷ்ணுத்வ முபஜக்மிவான் –சஜாதீயஸ் தேஷாமிதி துவிப வாக்யமபி பஜன் –

அதில் ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற இந்த ஸ்லோகம் ஷேத்ரஜ்ஞ வ்யஷ்டி ரூபமாக இருக்கிற பரமாத்மாவினுடைய ஸ்வ பாவத்தைக் கூறுகிறது –ஆகையால் நிர்விசேஷ வஸ்துவுக்கு இவ்விடம் பிரதீதி இல்லையே -சாஸ்திரம் நிர்விசேஷ ஜ்ஞான ரூப ப்ரஹ்ம அதிஷ்டான ப்ரஹ்மத்தை பகர நோக்கு உள்ளதாகுமானால்
நிர் குணச்யா ப்ரேம யஸ்ய சுத்தஸ் யாப்ய மலாத் மன கதம் சர்காதி கர்த்ருத்வம் ப்ரஹ்மணோஹ் யுபகம்யதே -என்கிற சோத்யமும்-
சக்தயஸ் சர்வ பாவா நாம சிந்தய ஜ்ஞான கோசரா -யதோ அதோ ப்ரஹ்மணச் நாஸ்து சர்காத்யா பாவ சக்த்யா –பவந்தி தபதாம் ஸ்ரேஷ்ட பர்வ கண்யய தோஷ்ணதா -என்கிற பரிகாரமும் எவ்வாறு பொருந்தும் -நிர்குண ப்ரஹ்மத்துக்கு எவ்வாறு சர்க்கம் முதலியவற்றில் கர்த்ருத்வம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு பாரமார்த்திக சர்க்கம் இல்லை பின்னையோ பிராந்தியினால் கல்பிக்கப் பட்டு இருக்கிறது என்று சோத்ய பரிஹாரங்கள் இரண்டும் இருந்து இருக்கும்
உத்பத்தி முதலிய கார்யமானது சத்வம் முதலிய குணங்களோடு கூடியவர்களும் அபரி பூர்ணர்களும் கர்ம வச்யர்களாக இருக்கும் சேதனர்கள் இடம் காணப் பட்டு இருப்பதால் சத்வாதி குணங்களால் விடுபட்டவனும் பரி பூர்ணனும் கர்ம வச்யனாக இராதவனும் கர்ம சம்பந்தத்துக்கு அனர்ஹனாயும் இருக்கிறவனுக்கு எவ்வாறு சர்காதி கர்த்தவ்யம் ஒப்புக் கொள்ளப் படுகிறது என்று சோத்யம் –
நேரில் காணப் படுகிற எல்லா வஸ்துக்களைக் காட்டிலும் விஜாதீயமாக இருப்பதும் கூறப் பட்ட வண்ணமான ஸ்வ பாவத்துடன் கூடியதுமாகவே இருக்கிற ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜலம்-விட வேறு பட்ட அக்னி முதலியவற்றுக்கு ஔஷண்யம் முதலிய சக்தி சம்பந்தம் போலே எல்லா சக்திகளோடும் சம்பந்தமானது விருத்தம் ஆகாது என்று பரிஹாரம் –
மேல் உள்ள நான்கு ஸ்லோகங்களுக்கும் வியாக்யானம் இனி மேல்
பரமார்த்தஸ் த்வமேவ வைக-இவை முதலியதும் கூட ப்ரஹ்மத்தை தவிர்த்த மற்ற அனைத்துக்கும் அபாரமார்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது இல்லை
பின்னையோ எல்லாம் ப்ரஹ்மாத்மகமாக இருப்பதால் -ப்ரஹ்மாத்மகமாக இராமல் ப்ரஹ்மத்தை விட தனித்து இருக்கும் வஸ்துக்களுக்கு அபார மர்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது -அதையே உப பாதிக்கிறார் -தவைஷ் மஹிமா யே நவ்யாப்த மேதச் சராசரம் – உனது மகிமையால் தானே –உன்னை ஆத்மாவாகக் கொண்டதே -உன்னைவிட வேறு ஒன்றும் கிடையாது -நீ ஒருவனே பரமாத்மாக இருப்பவன் -அதனால் இது கூறப் படுகிறது -அப்படி இல்லா விடில்
ஜகத பதே தவம் -முதலிய பதங்களுக்கு லஷணையும் வேண்டி வரும் -மஹா வராஹ பகவான் லீலையால் உத்தாரணம் -ஸ்துதி பிரகரணத்துக்கும் விரோதி வரும் -உம்மை ஆத்மாவாகக் கொண்டு சகலமும் த்வதாத்மகம் என்கிற அனுபவத்துக்கு சாதனமான யோகம் இல்லாதவர்கள் இதை கேவல தேவ மனுஷ்யாதி ரூபம் என்றே பார்க்கிறார்கள் -ஜ்ஞான ஆகாரர்களான ஆத்மாக்களை தேவாதி அர்த்தாகாரமாக உள்ளவர்களாக பார்ப்பதும் பிரமம் –யதேதத் த்ருச்யதே –ஜ்ஞான ஸ்வரூபம் அகிலம் —

ஏகா தாகி நிச்சா சஹாயே –ஸூ த்ரம்
த்ரிபிர் குண மயைர் பாவை ரேபிஸ் சர்வமிதம் ஜகத் மோஹிதம் நாபி ஜா நாதி மா மேப்ய –பரமவ்யயம் —

——————————————————————————–

யேதுஜ்ஞான வித -ஞான ச்வரூபமகமாகவும் ப்ரஹ்மத்தின் சரீரமாக்கவுமே பார்க்கிறார்கள் -அங்கனம் இல்லாவிடில் ஸ்லோகங்களுக்கு
பௌ நக்ருதயமும் பதங்களுக்கு லஷணையும் அர்த்த விரோதமும் பிரகரண விரோதமும் சம்பவிக்கும் –
தச்யாத்மபரதேக ஷூ சதோபயேகமயம் –என்று ஆத்மாக்கள் ஞானைகராக ரர்களாக இருக்க தேவாதி பிரகிருதி பரிமாண விசேஷ ரூபமான
பேத தர்சனம் அதத்யம் என்று கூறப் பட்டது
சு நி சைவ ச்வபாகேச பண்டிதாஸ் சம தர்சன —நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம –ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே அருளினான் –
தச்யாத்மபரதேக ஷூ சதோபி -என்று தேஹத்தை விட வேறாக உள்ள வஸ்துவின் இடத்தில் தான் அணியன் என்று விபாகம் கூறப் பட்டு இருப்பதால் -யத்ன்யோச்தி பர சோபி -என்கிற இடத்தில் ஆத்ம ஐக்யம் அறியப் படுகிறது இல்லை -யதி மத்த பர கோப் அந்ய-இங்கு பர சப்தம் தன்னைத் தவிர்த்த ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -ஒரே அர்த்தத்தில் பர அந்ய சப்தம் கூடாததால் —
அந்ய சப்தம் அதற்கும் ஜ்ஞானைகாகாரத்வம் இருப்பதால் வேறு ஆகாரத்தின் பிரதி சேதத்தை பலமாகக் கொண்டது –

ப்ரஹ்ம அத்வைதம் -உண்டே ஒழிய -ஜீவ அத்வைதம் இல்லை பஹூத்வம் சுருதி சித்தம் -பக்தர்கள் முக்தர்கள் வ்யவஸ்தை-ஏகோ வ்ரீஹி -ஏக சஜாதீய வச்துவைச் சொல்வதில் நோக்கு பொருந்தாதே -நித்யோ நித்யானாம் சேதநஸ் சேதனானாம் ஏகோ பஹூனாம் யோ விததாதி காமான் –

இது சொல்லப் பட்டதாகிறது -அனைத்து ஆத்மாக்களும் ஞானாகாரமாக இருப்பதால் -வேணு ரந்தர விபே தேன-வேறுபாடு ஸ்வரூபத்தால் அல்ல –தேவாதி சரீர பிரவேசத்தாலே -இத்தால் ஆத்ம ஐக்யம் உபதேசிக்கப் படவில்லை -அநேக துவாரம் வழிய புறப்படும் வாயுவுக்கு ஸ்வரூப ஐக்யம் இல்லை –ஆகாரங்களின் சாம்யமே -உண்டு –ஷட்ஜம் போன்ற பெயர்கள் ஏற்படுகின்றன
தேஜோ மயம் ஜலமயம் பிருத்வி மயம் -இவற்றுக்கு த்ரவ்யத் தன்மையால் ஐக்யம் உண்டு -ஸ்வரூபத் தன்மையால் இல்லை -அதே போலே வாயுவைச் சேர்ந்த அம்சங்களுக்கும் ஸ்வரூப பேதம் விடத்தகாதது -அஹம் தவம் -ஜ்ஞானமே ஆகாரம் -தேவாதி சரீரத்தால் வந்த பேதமே –சர்வ மேத தாத்ம ஸ்வரூபம் -தத்யாஜபேதம் பரமார்த்த சிருஷ்டி -பிண்ட ப்ருதக் யத பும்ச சிர பாண்யாதி லஷணா –

கடத்வம் சே கடாக ஸோன பின்னோ நபசோ யதா –ப்ரஹ்மணா ஹேய வித்வம் சே விஷ்ண வாக்ய ந ததா புமான் –என்று ஸ்ரீ சௌ நக பகவான் வசனம் –
கடம் உடைந்து கடாகாசம் ஆகாசதுடன் ஒன்றுவது போலே ஜீவர்கள் ஹேயங்கள் நாசம் அடைந்த பின்பு ப்ரஹ்மத்துடன் ஒன்றி விடுகிறார்கள்
யத அக்னிர் அக்னௌ சம்ஷிப்த சமானத்வம் அனுவ்ரஜேத்-நெருப்பில் போட்டதைக் கொண்டு சாம்யம் ஆவது போலே -ஏகம் சமஸ்தம் யதி ஹாஸ்தி கிஞ்சித் தத் அச்யுதொ நாஸ்தி பரந்ததோ அந்யத்-
சர்வமேததாத்மா ஸ்வரூபம் இத்யே நே ந –அஹம் -தவம் -சர்வம் –மூன்றும் பிரகார ஐக்யம் சொல்வதில் நோக்கு –
விபேத ஜனகே ஜ்ஞானே -ஆன்மாக்களின் ஸ்வரூப ஐக்யம் சொல்வதில் கருத்து அல்ல –தேக -ஆத்மா –ஆத்மா -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் சம்பவிக்கிறது இல்லை -தவா ஸூ பர்ணா சயுஜா சாகாயா சாமாநம் வருஷம் பரிஷஸ்வ ஜாத–தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாத் வத்தி அனன்ச்ன் அனந்யோ அபி சாக தீதி –என்றும் -ருதம் பிபந்தௌ ஸூ க்ரு தஸ்ய லோகே குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ பரமே பரார்த்யே சாயாதபௌ ப்ரஹ்ம வயதோ வதந்தி பஞ்ச அக்நயோ யே ச திரிணா சிகேதா —என்றும் -அந்த பிரவிஷ்டஸ் சாஸ்தா ஜநா நாம் சர்வாத்மா -என்றும்-ஸ்ருதி வாக்யங்கள் –
பர ப்ரஹ்மம் -சர்வத்துக்கும் காரணம் -அவயகதம் மஹத்வம் விகாரங்களையும் முக்குணங்களையும் அவற்றின் காரியங்களான ஸூ கம் ஞானம் இவற்றையும் தாண்டி -அவித்யா முதலிய ஆவரணங்களையும் தாண்டி -அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவன் -எங்கும் வியாபித்து இருப்பவன் -அனைத்து கல்யாண குணங்களும் நிறைந்தவன் –பரா அவர தத்வங்களுக்கு நியந்தா –அவித்யை கர்மா -மூன்றாவது சக்தி -இது ஷேத்ரஜ்ஞ சக்தியை சுற்றப் பட்டு இருக்கிறது –
உபயே பிஹி பேதே நை ந மதீயதே —
பேத வ்யபதே சாச்சன்ய-
அதி கந்து பேதே நிர்தேசாத் —இது முதலிய ஸூத்ரங்களிலும்
ய ஆத்ம நிதிஷ்டன் நாத்ம நோந்த ரோய மாத்மா நவேத யச்யாத்மா சரீரம் ய ஆத்மா நமந்த ரோயமாதி -என்று எவன் ஆத்மாவின் இடத்தில் இருக்கிறானோ
ஆத்மாவுக்குள் நிலை பெற்று இருக்கிறானோ -எவனை ஆத்மா அறிகிறான் இல்லையோ -எவனுக்கு ஆத்மா சரீரமோ -எவன் ஹிருதயகமலத்தில் இருந்து நியமிக்கிறானோ–ப்ராஜ்ஞே நாத்மநா சம்பரிஷ்வக்த -ஸூ ஷூப்தியில் ஆலிங்கனம் செய்து கொள்கிறான் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை

————————————————————————————–

ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர்த்த மற்ற எல்லா வஸ்துக்களும் மித்யை என்கிற ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞான விரோதி என்று சொல்லப் படுமேயானால் அல்ல –இந்த ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்தின் யாதாம்ய ஜ்ஞான விரோதியா -பிரபஞ்ச சத்யத்வ ரூபமான அஜ்ஞானத்துக்கு விரோதியா –
ப்ரஹ்மம் அவித்யையினால் மறைக்கப் பட்டது என்றால் அஜடத்வதுக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் ஸ்வரூப ஐக்கியம் உண்டாகும்
முக்தனுக்கு -இதம் ஜ்ஞானம் உபாஸ்ரித்ய மமசாதர்ம்யமாகதா–சர்கேபி நோபஜாயந்தே பிரளயே நவ்ய தந்திச –ஆத்மபாவம் நயத்யே நம் தத் ப்ரஹ்மத்யாவி நம்முனே விகார்ய மாதமான சக்த்யாலோக மாகர்ஷகோயதா –நெருப்பு போலே தனது ஸ்வ பாவத்தை அடையச் செய்யும் -இழுக்கப் படும் வஸ்து இழுக்கும் வஸ்து ஐக்கியம் இல்லையே
ஜகத்வ்யாபார வர்ஜனம் ப்ரகரணாத சந்நிஹிதத்வாச்ச —
போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச
முக்தோபஸ்ருப்ய -வ்யபதேசாச்ச –
ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் சாமானோ ஜ்யோதிஷா –
தேவதா சாயுஜ்யாத சரீரஸ்யாபி தேவதாவத் சர்வார்த்தசித்திஸ் ஸ் யாத் —
ய இஹாத்மான மனுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச சத்யான் காமாம்ஸ் தேஷாம் சர்வேஷூ லோகேஷூ காம சாரோ பவதி -என்றும்
ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்றும் -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா –என்றும்
ஏதம் ஆனந்தமய மாதமா நமுப சங்க்ரம்ய-என்றும் -இமான் லோகன் காமான்ணீ காம ரூப்ய நு சஞ்சரன் -என்றும் ச தத்ர பர்யேதி -என்றும் -ரசோவைச ரசம்ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தி பவதீ -என்றும் -யதா நத்யசயந்தாமானாஸ் சமுத்ரே அஸ்தம் கச்சந்தி நாமே ரூபே விகாயா ததா வித்வான் நாம ரூபாத் விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் –
ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி –என்றும் சுருதி வசனனங்கள்

————————————————————————————–

பர வித்தைகளில் எல்லாவற்றிலும் சகுண ப்ரஹ்மமே உபாச்யம் என்று நிச்சயிக்கப் பட்டு இருக்கிறது -பலமும் ஒரு விதம் -ஆகையால் வித்யா விகல்பம் என்று ஸூ த்ர காரராலேயே-ஆனந்த தய பிரதானச்ய — விகல்போ விசிஷ்ட பலத்வாத் -இது முதலியவைகளால் சொல்லப் பட்டு இருக்கிறது –யுக்தம் தத் குண கோபாச நாத் –என்று பாஷ்யகாரர் வியாக்யானம்
யத்யபி சச்சித்த —என்றும் -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -என்றும் -நாம ரூபா விமுக்த பராத்பரம் புருஷம் உபைதி திவ்யம் -என்றும் -கர்ம ப்ரஹ்ம உபய பாவனைகளையும் விட்டு ப்ராபநீயன் -பிரமத்தை அடைவிப்பிக்கத் தக்கவன் -ஷேத்ரஜ்ஞ கரணி ஜ்ஞானம் கரணம் தஸ்ய வைத்விஜ-நிஷ்பாத்ய முக்தி கார்யம் ஹி க்ருதக்ருத்யம் நிவர்த்த்தயேத்–சித்தி வரையில் அனுஷ்டிக்கத் தக்கது என்று சொல்லி தத்பாவ பாவமன்ன ஸ் ததா சௌ பரமாத்மனா பவத்ய பேதீ பேதச்ச தஸ்யா ஜ்ஞான க்ருதோபவத்–தத் பாவம் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய பாவம் -ஸ்வ பாவம் -ஸ்வரூப ஐக்யம் அல்ல – —
ஆனந்த தயா பிரதானச்ய -விகல்போஸ் விசிஷ்ட பலத்வாத் –தத்பாவ பாவித்வாத் அதிகரணம் -பக்த ஸ்வரூபம் சிந்திக்கத் தக்கது பூர்வ பாஷம் -முக்த ஸ்வரூபம் சிந்திக்கத் தக்கது சித்தாந்தம் -தத் பாவ பாவ சப்தத்தால் ப்ரஹ்ம சாம்யாபத்தி ஜ்ஞாபகதிற்காகவும்
விபேத ஜனகேஜ்ஞான –பேதம் இல்லாதவனாக ஆகிறான் ஒழிய தாதாம்யம் உள்ளவனாக ஆகிறான் அல்லன் –

ஞானத்தை வடிவாக கண்டு பரமாத்மா உடன் ஏக பிரகாரன் -தேவாதி ரூபங்களால் வேறுபாடு -அஜ்ஞ்ஞானம் அடியாகவே அன்றி ஸ்வரூபத்தால் இல்லை –
-ஏக ஸ்வரூப பேதஸ்து பாஹ்ய கர்மவ்ருதி ப்ரஜ–தேவாதி பேதஸ் பத்வச்தே நாஸ்த்ய நா வரணோ ஹி ச
விபேத -ஜனகே அஜ்ஞ்ஞான நாசமாத் யந்திகம் கதே -ஆத்மனோ ப்ரஹ்மணோ பேதமசந்தம் க கரிஷ்யதி —
சௌ நகரும் -சதுர்விதோ அபி பேதோ அயம் மித்யா ஜ்ஞான நிபந்தன —
அவித்யா கர்ம சம்ஜ்ஞான்ய –ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞாபி மாம் வித்தி —
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹிருத்தேசேர் அர்ஜுனா திஷ்டதி -என்றும் –
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட -என்றும் -அஹமாத்மா குடாகேசா சர்வ பூதா சயஸ் ஸ் தித —
பூத சப்தத்தால் ஆத்மா பர்யந்தமான தேஹம் —ந்த தஸ்தி வினாயஸ்த்யாத் -அவன் அன்றி எந்த வஸ்து உண்டோ அந்த வஸ்து எங்கும் இல்லை
யத்யத் விபூதி மத சத்வம் ஸ்ரீ மதூர்ஜித மேவவா தத்த தேவாவா கச்ச தவம் மம தேஜோம் ச சம்பவம் –நியமன சக்தியின் ஏக தேசத்தால் உண்டானது
விஷ்டப்யாஹமிதம் க்ருத்சன மேகாம் சேந ஸ்திதோ ஜகத் –ஆகையால் சாஸ்த்ரங்களில் நிர்விசேஷ வஸ்து பிரதிபாதனம் இல்லை -உலகில் உள்ள எல்லா பதார்ந்தங்களும் பிராந்தி சித்தங்கள் என்று சொல்லப் பட்டு இருக்க வில்லை -சித் அசித் ஈஸ்வர மூன்று தத்வங்களுக்கும் ஸ்வரூப பேத நிஷேதமும் இல்லை —
அவித்யா -சத் என்றும் அசத் என்றும் நிர்வசனம் செய்யத் தகாதது -அநாதி –அவசியம் ஒப்புக் கொள்ளத் தக்கது
சத் அல்ல -பிராந்தி பாதம் இரண்டும் பொருந்தாமல் போக வேண்டியதால் -அசத்தும் அல்ல கியாதி பாதம் இரண்டும் பொருந்தாமல் போக வேண்டியதால்
அவித்யை ஜீவனை ஆச்ரயித்து பரமம் உண்டு பண்ணுவது இல்லை -ஜீவ பாவம் அவித்யையினால் ஏற்படுத்தப் படுவதால்
ப்ரஹ்மத்தை ஆச்ரயித்தும் பிரமம் உண்டு பண்ணுவது இல்லை -ப்ரஹ்மம் தனக்குத் தானே பிரகாசிக்கும் ஞான ஸ்வரூபமாய்
அவித்யைக்கு விரோதியாக இருப்பதால் –
ஜ்ஞான ரூபம் பர ப்ரஹ்மம் தந் நிவர்த்யம் ம்ருஷாத்மகம் அஜ்ஞ்ஞா நஞ்சேத் திரஸ் குர்யாத் க பிரபுஸ் தந் நிவர்த்தன -ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மேதி சேத
ஜ்ஞானம் அஜ்ஞானச்ய நிவர்த்தகம் -ப்ரஹ்மவத் தத் பிரகாசத்வாத் ததபிஹ்ய நிவர்த்தகம் ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மேதி விஜ்ஞான மஸ்தி சேத ஸ்யாத்
ப்ரமேயதா பிராமநோஸ் நனுபூதித்வம் த்வதுக்த்யைவ பிரசஜ்யதே —
ப்ரஹ்மம் ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற ஜ்ஞானமே அவித்யைக்கு பாதகம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்ம விஷய ஜ்ஞானம் இரண்டும் அவித்யா விரோதி
அதனால் அவித்யை ப்ரஹ்மத்தை ஆச்ரயித்து இருக்க முடியாது சிப்பி போல்வன ஜ்ஞானாந்தரத்தை அபேஷிக்கும் -ப்ரஹ்மம் வேறு நிவர்த்தாக ஜ்ஞானத்தை அபேஷிக்கிறது இல்லை
அப்படிக்கின்றி ப்ரஹ்மத்தை தவிர்த்த மற்ற எல்லா வஸ்துக்களும் மித்தை என்ற ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞா விரோதி என்றால் அல்ல –
இந்த ஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்தின் யாதாம்ய ஞான விரோதியா -அல்லது பிரபஞ்சத்தின் சத்யத்வ ரூபமான அஜ்ஞானத்துக்கு விரோதியா –
இந்த ஜ்ஞானம் விஷயீ கரிக்காததால் ஜ்ஞானம் அஜ்ஞ்ஞானம் இரண்டுக்கும் விஷயம் ஒன்றாக இருந்தால் அல்லவோ விரோதம் ப்ரஹ்மம்
அவித்யையால் மறைக்கப் பட்டது என்பவனுக்கு ஸ்வரூப நாசமே ஏற்படும்–பிரகாசத்தின் திரோதானம் -பிரகாசத்தின் உத்பத்தியின் பிரதிபந்தம்

மேலும் விஷயம் இல்லாததும் ஆஸ்ரயம் இல்லாததும் தானாக பிரகாசிக்கும் ஸ்வ பாவம் உள்ளதுமான இந்த அநு பூதி தோஷ வசத்தினால் -இந்த தோஷம் உண்மையா அசத்த்யமா -உண்மையானது அல்ல -அப்படி ஒப்புக் கொள்ளாமையால் -அசத்தியமும் அல்ல -அப்படி ஒப்புக் கொண்டால் அது த்ர்ருஷ்ட்ரு-த்ருச்ய தருசி ரூபமாகவாவது -பார்ப்பவன் -பார்க்கத் தக்கது பார்வை -என்றபடி -மாத்யமிகன் சர்வ சூன்ய வாதி பஷம்-
அநிர்வசநீயத்வம் -சத் விலஷணம் -சத் அசத் ஆகாரமாக இருக்கும் வஸ்துவுக்கு சத் விலஷணம் விஷயம் ஆகாதே
ஆத்மக்யாதி -அசத்க்யாதி -அக்யாதி-அந்ய தாக்யாதி -அநிர்வச நீயக்யாதி -ஐந்து காதிகள் பூர்பஷி சொல்ல ராமானுஜ சித்தாந்தம் சக்யாதி ஒன்றையே சொல்லும்
ஆத்மக்யாதி -யோகாசாரன் வாதம் -ஆத்மாவுக்கு புத்திக்கு விஷய ரூபமான பிரதிபாசம் -இரசதம் புத்தியே ராஜாத ரூபமாக பாசிக்கிறது என்பர்
அசக்யாதி இல்லாததான ரஜதம்-மாத்யாமிகர் வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் -வாதம் -சிப்பியில் வெள்ளி என்ற ஞானம் போலே
அக்யாதி மீமாம்சகன் -இதம் ரஜதம் என்றால் இதம் அம்சமே பிரத்யஷ பிரதீதிக்கு விஷயம்
அன்யதாக்யாதி -நையாயிக மதம் -ஒரு வஸ்து வேறு ஒன்றாக அறியப் படுவது
அநிர்வச நீயக்யாதி -மாயாவாதி வாதம் அபூதி -வாதம்
சத்க்யாதி வாதம் -ஜ்ஞான விஷயத்துக்கு சத்யத்வம் -இதுவே ராமானுஜ சித்தாந்தம்

அன்றிக்கே இவ்விதம் இருக்கலாம் -வஸ்துவின் ஸ்வரூபத்துக்கு திரோதானம் செய்கிறதும் -அனைத்துக்கும் உபாதான காரணம் சத் அசத் என்று நிர்வசனம் செய்யத் தகுதி அற்றதும் -அவித்யை அஜ்ஞ்ஞானம் போன்ற பதங்களால் சொல்லத் தக்கதும் -வஸ்துவின் உண்மையை அறிவதால் விலக்கத் தக்கதும் ஜ்ஞானத்தின் பிராக பாவத்தை விட வேறான பாவ ரூபமாக இருக்கிற வஸ்து பிரத்யஷம் அனுமானம் இவற்றால் அறியப் படுகிறது -அந்த வச்துவினால் மறைக்கப் பட்ட ப்ரஹ்மத்தை உபாதாநமாக உடையதும் விகாரம் இல்லாததும் தானே பிரகாசிக்கின்றதும் ஜ்ஞான மாதரத்தை உருவாகக் கொண்டதும் அந்த அத்யாச ஹேதுவாலே கல்பனையாலே மறைக்கப் பட்ட ச்வரூபத்துடன் கூடியதுமான பிரத்யகாத்மாவின் இடத்தில் தனித் தனியே பிரிக்கப் பட்டு இருக்கிற அஹங்காரம் ஜ்ஞானம் ஞேயம் என்கிற யாதொரு அத்யாசம் உண்டோ அந்த தோஷத்தின் உடையதாக இருக்கிற ஒரு சமயத்தில் உண்டாகும் அவஸ்தா விசேஷத்தினால் அத்யாச ரூபமான ஜகத்தில் ஜ்ஞானத்தினால் பாதிக்கப் பட்ட சர்ப்பம் ரஜதம் வஸ்துக்களும் அந்த அந்த வஸ்து விஷயக ஜ்ஞான ரூபமான அத்யாசமும் உண்டாகிறது
மித்யா ரூபமான அவை அனைத்துக்கும் தோஷமே உபாதானம் ஆத்மாவின் இடத்தில் ஜ்ஞான பாவத்தை விஷயீ கரிக்கிறது இல்லை –
இது சொல்லப் பட்டதாகிறது –
அஹம் அஜ்ஞ-என்ற இந்த அனுபவத்தில் -அஹம் -ஆத்மா அபாவ தர்மியாகவும் ஜ்ஞானம் பிரதியோகியாகவும் அறியப் படுகிறதா இல்லையா -அறியப் பட்டால் ஜ்ஞான அபாவ அனுபவம் சம்பவிக்கிறதில்லை-இல்லையானால் ஜ்ஞான அபாவ அனுபவம் மிகவும் சம்பவிக்கிறதில்லை-
அஜ்ஞ்ஞானம் பாவ ரூபமாகவே அறியப் படுகிறது
இந்த பாவ ரூபமான அஜ்ஞ்ஞானம் அனுமானத்தாலும் சித்திக்கிறது -இருட்டு பிரகாசத்தின் இன்மையே ரூப-தர்சனத்தின் இன்மையே
இரண்டுவித அபாவங்களைக் காட்டிலும் வேறு ஒரு த்ரவ்யம் இல்லை தமஸ் வேறு த்ரவ்யம் -தமஸ் த்ரவ்யம் என்பதே பாஷ்யகாரர் மதம்

—————————————————————————————————–
கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .