Archive for the ‘ubanishads’ Category

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயம் -வேத வேதாந்த நிர்ணயத்தில் சாரம் –

January 19, 2019

ஸ்ரீ வேதாந்த விழுப்பொருளின் மேலிருந்த விளக்கே ஸ்ரீ வாஸூதேவன் –

ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம்

பரத்வ நிர்ணயம் வேத புருஷனே பண்ணி அருளினான்
ப்ரஹ்மா சம்பு குபேர -இவர்களும் பாகவத கோஷ்டியிலே-கேஸவனே காரண வஸ்து என்று காட்டி அருளியதால் அன்றோ –
ஸ்ரீ பராசர மகரிஷி ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் ஸ்ரீ வால்மீகி மகரிஷி ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும்
ஸ்ரீ வேத வியாச மகரிஷி ஸ்ரீ மத் பாகவதம் ஸ்ரீ மஹா பாரதம் ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் இத்யாதிகளிலும்
ஸ்ரீ பிருகு மகரிஷி -பிரமபுத்ரர் -பரிஷீத்து பாத கமலங்களால் புடைத்து நாராயணனே பரன் என்பதை சாதித்தார்-
அவஜாநந்தி மாம் மூடா மானுஷீம் தநும் ஆஸ்ரிதம் – என்று வெறுப்புற்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த ஸ்ரீ விப்ர நாராயண ஸ்ரீ பக்திசார ஸ்ரீ பராங்குச ஸ்ரீ பரகாலாதிகளை அவதரிப்பித்து அருளி
அருளிச் செயல்கள் மூலம் பரத்வத்தை பிரகாசப்படுத்தினார்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் குருமுகமாக அத்யயனம் செய்த நான்கு வேதங்களையும் –
அநந்தா வை வேதா -என்று அத்யயனம் பண்ணாத எல்லா வேதங்களையும் ஓன்று விடாமல்
பிராஹ வேதான் அசேஷான் -என்கிறபடியே
வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி பரத்வ நிர்ணயம் செய்து அருளி பொங்கும் பரிவாலே மங்களா சாசனம் செய்து பெரியாழ்வார் ஆனார்
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்கள் மனத்தே மறைந்து மன்னி உறைகின்ற மாதவன் விஜயமே ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயமாகும்

அஹமேவ பரம் தத்வம் -ஆறு வார்த்தையுள் பிரதானம் –
நாட்டில் பிறந்தவர் நாரணற்கு ஆள் அன்றி ஆவரே-
வணங்கும் துறைகள் பல பலவாக்கி மதி விகற்பால்
பிணங்கும் சமயம் பல பலவாக்கி அவை அவை தோறும்
அங்கும் பலபலவாக்கி நின் மூர்த்தி பரப்பி வைத்தாய் -என்றபடி நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்
ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம் சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேஸவம் பிரதி கச்சதி –
நும் இன் கவி கொண்டு நும் நும் இட்டா தெய்வம் ஏத்தினால் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்குச் சேருமே –

சாக்கியம் கற்றோம் சமண் கற்றோம் சங்கரனார் ஆக்கிய ஆகம நூல் ஆராய்ந்தோம் -பாக்கியத்தால்
செங்கட் கரியானைச் சேர்ந்து யாம் தீதிலோம் எங்கட்க்கு அறியாது ஓன்று இல் –திரு மழிசைப் பிரான்
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -நான்முகனும் தான் முகமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் –
காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயண பர நாராயண பரோ ஜ்யோதி ஆத்மா நாராயண பர
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஸ்யதே ஸ்ரூயதே அபி வா அந்தர் பஹிஸ்த
தத் சர்வம் வ்யாபியா நாராயண ஸ்தித -தைத்ரியம் –

ப்ருஹத்வாத் ப்ரும்ஹணத்வாத் ச தத் ப்ரஹமேத்யபி தீயதே

ப்ரஹ்ம சப்தேந ச ஸ்வபாவதோ நிரஸ்த நிகில தோஷ -அனவதிக அதிசய அஸங்க்யேய கல்யாண குண கண
புருஷோத்தம அபிதீயதே – ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

ப்ருஹத்வம் ச ஸ்வரூபேண குணை ச யத்ர அனவதிக அதிசயம் ச அஸ்ய முக்ய அர்த்த சச சர்வேஸ்வர ஏவ
அதோ ப்ரஹ்ம சப்த தத்ரைவ முக்ய வ்ருத்த தஸ்மாத் அந்யத்ர தத் குண லேச யோகாத் ஒவ்பசாரிக –பகவச் சப்தவத்

ச விஷ்ணு ஆஹா ஹி
தம் ப்ரஹ்மேத்யா சஷதே தம் ப்ரஹ்மேத் யா சஷதே

நாராயணாய வித்மஹே வா ஸூ தேவாய தீ மஹி தந்நோ விஷ்ணு ப்ரசோதயாத்

ஸ்வரூபத தர்மதேவா அந்யாதாத்வம் கச்சத் போக்ய போக்த்ரு ரூபம் வஸ்து ஜாதம் —

யா ஆத்ம நி திஷ்டன் –ஆத்மந அந்தர –திலே தைலம் திஷ்டதி போலே -அணுவினைச் சதகூறிட்ட கோணிலும் உளன் –

—————————-

ஸ்ரீ மன் நாராயணனே சர்வ காரண புருஷன் –

யதோ வா இமானி பூதாநி ஜாயந்தே -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -யத் பிரயந்த்யபி சம்விசந்தி
தத் விஜிஜ்ஞா ஸஸ்வ தத் ப்ரஹ்மேதி–தைத்ரீயம் -வருணன் தன் குமாரன் பிருகுவுக்கு உபதேசம்
பிரயந்தி -லயம் / யபி சம்விசந்தி-மோக்ஷத்தில் எவன் இடம் சென்று சேருமோ /

ஸர்வதா சர்வ க்ருத சர்வ பரமாத் மேத்யுதாஹ்ருத-மஹா உபநிஷத்

அதாகோ வேத யத ஆப பூவ இயம் விஸ் ருஷ்டிர் யத ஆப பூவ யதி வா ததே யதி வா ந யோ அஸ்யாத்

யஷ பரமே வ்யோமன் சோ அங்க வேதி யதிவா ந வேத -கிம் ஸ்வித் வநம் க உ ச வ்ருஷ ஆஸீத்
யதோ த்யாவா ப்ருதிவீ நிஷ்டதஷு மனீஷீனோ மனசா ப்ருச்ச தேது தத்
யத் அத்ய திஷ்டத் புவநாநி தாரயன் ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருஷ ஆஸீத் –ப்ரஹமாத் யதிஷ்டத் புவநாநி தாரயன் —
ப்ரஹ்மமே வனம் வ்ருக்ஷம் -தரித்து -நியமித்து -ரக்ஷித்து போஷித்து -ஆனால் அறியமுடியாமல்

யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் மதம் யஸ்ய ந வேத ச அவிஞ்ஞாதம் விஜாநதாம் விஞ்ஞாதம் அவிஜாநதாம்

விஸ்வம் நாராயணம் தேவம் அக்ஷரம் பரமம் ப்ரபும் விஸ்வத பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணம் ஹரிம்
விஸ்மேவதம் புருஷஸ் தத் விஸ்வம் உப ஜீவதி –
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரய
சர்வம் விஷ்ணுமயம் ஜகத்
பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய
ஆஜீவ்யஸ் சர்வ பூதா நாம் ப்ரஹ்ம வ்ருஷஸ் சநாதந ஏதத் ப்ரஹ்ம வனம் சைவ ப்ரஹ்ம வ்ருஷஸ்ய
தஸ்ய தத் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம் –

அத புருஷோ ஹ வை நாராயணோ அகாமயத ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஜேயேதி நாராயணாத் ப்ரானோ ஜாயதே
மனஸ் ஸர்வேந்த்ரியானி ச கம் வாயுர் ஜ்யோதிர் ஆப ப்ருத்வீ விஸ்வஸ்ய தாரிணீ
நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே நாராயணாத் இந்த்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத் பிரஜாபதி ப்ரஜாயதே
நாராயணாத் துவாதச ஆதித்யா ருத்ரா வசவஸ் சர்வாணி சந்தாம்ஸி
நாராயணா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே நாராயணாத் ப்ரவர்த்தந்தே
நாராயணே பிரலீ யந்தே
ஏதத் ருக்வேத சிரோதீதே—சர்வ பூதஸ்த மேகம் வை நாராயணம் காரண புருஷம் அகாரணம் பரம் ப்ரஹ்மோம்
ஏதத் அதர்வ சிரோதீதே –நாராயண உபநிஷத்

விரூபாஷாய ப்ரஹ்மண புத்ராய ஜ்யேஷ்டாய ஸ்ரேஷ்டாய சாந்தோக்யம்

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் –முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே

அத புநரேவ நாராயணஸ் சோந்யத் காமோ மனசா தியாயத தஸ்ய த்யாநாந் தஸ்ய லலாடாத் ஸ்வேதோபதத் தா இமா
ப்ரததா ஆப தத் தேஜோ ஹிரண்ய மண்டம் தத்ர ப்ரஹ்மா சதுர்முகோ ஜாயதே –மஹா உபநிஷத்
புநரேவ நாராயணஸ் சோந்யத் காமோ மனசா தியாயத தஸ்ய த்யாநாந் தஸ்ய
லலாடாத் த்ர்யஷச் சூல பாணி புருஷோ ஜாயதே -மஹா உபநிஷத்
இச்சாமாத்ரம் ப்ரபோஸ் ஸ்ருஷ்ட்டி

ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நேசாநோ நாபோ நாக் நீஷோமவ் நேமே த்யாவா ப்ருத்வீ
ந நக்ஷத்ராணீ ந ஸூர்யோ ந சந்த்ரமா ச ஏகாகீ நரமேத –

லோகாவத்து லீலா கைவல்யம்

சிவ ஏவ ஸ்வயம் சாஷாத் அயம் ப்ரஹ்ம விதுத்தம -ப்ரஹ்ம ஞானி சிவன் என்றவாறு

நைவேஹ கிஞ்சன அக்ர ஆஸீத் அமூலம் அநாதாரா இமா பிரஜா ப்ரஜாயந்தே திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண -ஸூ பால உபநிஷத்

பால்யே ச திஷ்டா சேத் பாலஸ்ய பாவ அசங்க நிரவத்யோ மவ்நேந பாண்டித்யேந நிரதிகார தயா உபலப்யதே–என்று
ஞானி பாலனைப் போலே -சங்கம் இல்லாமல் குற்றம் இல்லாமல் மௌனியாகவும் பண்டிதனாகவும் மற்றவர்களை
அதிகாரம் செய்யாதவனாகவும் இருப்பான் ஆலினிலை பாலகனாக -பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றியே உபதேசிப்பதால் ஸூ பால உபநிஷத்
பீஜ ப்ரஹ்மம் -சகலத்துக்கும் சகல வித காரணன்

சதேவ சோம்ய இதம் ஆக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்–சத்விதியை
ததாஹு கிந்தத் ஆஸீத் தஸ்மை ஹோவாச ந சன்னா சன்ன சத சதிதி தஸ்மாத் தமஸ் சஞ்ஜாயதே
தமஸோ பூதாதி பூதாதே ராகாசம் ஆகாசாத் வாயு வாயோர் அக்னி அக்நேராப அத்ப்ய ப்ருத்வீ
ததண்டம் சமபவத் சம்வத்சர மாத்ர முஷித்வா த்விதா அகரோத்
அதஸ்தாத் பூமிம் உபரிஷ்டாத் ஆகாசம் மத்யே புருஷோ திவ்ய சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷஸ் சஹஸ்ராக்ஷஸ் சஹஸ்ர பாத்
சஹஸ்ர பாஹுரிதி சோக்ரே பூதா நாம் ம்ருத்யும் அஸ்ருஜத் த்ரயக்ஷரம் த்ரி சிரஸ்கம் த்ரி பாதம் கண்ட பரசும் தஸ்ய
ப்ரஹ்மாபி பீதி –அபி வததி —லலாடாத் க்ரோதஜோ ருத்ரோ ஜாயதே -புருஷ ஸூ க்த ஸ்ரீ ஸூ க்தி ஸூ பால உபநிஷத்தில்

தாதா விதாதா கர்த்தா விகர்த்தா திவ்யோ தேவ ஏக ஏவ நாராயண –உத்பவஸ் சம்பவோ திவ்யோ ஏகோ நாராயண
மாதா பிதா பிராதா நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண
தாதா–தரிப்பவன் -மம யோநிர் மஹத் ப்ரஹ்ம தஸ்மிந் கர்ப்பம் ததாம் யஹம் -ஸ்ரீ கீதை
கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட கொற்றப் போர் ஆழியான்
குணம் பரவாச் சிறு தொண்டர் கொடியவாறே
எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர்
விதாதா -விதிப்பவன் -கர்ம அனுகுணமாக ஸ்ருஷ்ட்டியை விதிப்பவன்
விசித்ரா தேஹ சம்பந்தி
கர்த்தா காரயிதா சைவ ப்ரேரகச் ச அநுமோ -செய்பவன் -செய்விப்பவன் -தூண்டுபவன் -ஆமோதிப்பவன் -நான்கும்
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட-ஸ்ரீ கீதை
அந்தப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனா நாம் –
தீ மனம் கெடுத்தாய்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய்
விகர்த்தா -விகாரம் அடையச் செய்பவன் /
விகாரம் அடைபவன் -அவிகாராய என்றாலும் ஆஸ்ரிதர் துக்கம் கண்டு -பர துக்க துக்கித்வம் உண்டே
வ்யஸநேஷூ மநுஷ்யானாம் ப்ருசம் பவதி துக்கிதா
விகர்த்தா-கோப ரூபமான விகாரம் -காலாக்னி சத்ருச க்ரோத – கோபம் ஆஹாரயத் தீவிரம் -கோபஸ்ய வசம் ஏயிவான்/
அவதரித்துச் செய்த ஆனைத் தோழிகள் எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாமையே

பெற்ற தாய் நீயே பிறப்பித்த தந்தை நீ மற்றை யாராவாரும் நீ
தாய் தந்தை எவ்வுயிக்கும் தான்
பித்ரு மாத்ரு ஸூ தா ப்ராத்ரு தாரா மித்திராத யோபி வா ஏகைக பல லாபாய சர்வ லாபாய கேசவ
பிதரம் மாதரம் தாரான் புத்ரான் பந்தூன் ஸகீன் குரூன் ரத்நாநி தந தான்யானி ஷேத்ராணி ச க்ருஹாணி ச
சர்வ தர்மாம்ஸ் ச ஸந்த்யஜ்ய சர்வ காமம்ஸ் ச ச அக்ஷரான் லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணம் தே வ்ரஜம் விபோ
த்வமேவ மாதா ச பிதா த்வமேவ த்வமேவ பந்துச் ச குருஸ் த்வமேவ
த்வமேவ வித்யா த்ரவிணம் த்வமேவ த்வமேவ சர்வம் மம தேவ தேவ
த்வம் மாதா சர்வ லோகா நாம் தேவ தேவோ ஹரி பிரபு -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்று இருக்க இவனை மாதா என்பது
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -படியே
தன் இச்சையால் மாத்ருத் வத்தை அவளுக்கு அளிக்கிறான்
ஆகவே ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதா நாம் -அஸ்யேசாநா

பிராதாவின் ஏற்றத்தை -ஜ்யேஷ்டஸ் பிராது பிதுஸ் சம
தேசே தேசே களத்ராணி தேசே தேசே ச பாந்தவா தம் து தேசம் ந பச்யாமி யத்ர பிராதா சகோதர
அஹம் தாவன் மஹாராஜே பித்ருத்வம் நோப லக்ஷயே பிராதா பர்த்தா ச பந்துச்ச பிதா ச மம ராகவ -இளைய பெருமாள் வார்த்தை
இதற்கு கோவிந்தராஜர் வியாக்யானம்
ஏதே ந பரமை காந்திபி ப்ராக்ருத பித்ராதய பரித்யாஜ்யா பகவான் ஏவ நிருபாதிக பிதா பர்த்தா பந்துஸ் சேத் யுக்தம் -என்பர்

நிவாஸ –ஸர்வத்ர அசவ் சமஸ்தம்ச வஸத்யத்ரேதி வை யதி ததஸ் ச வாஸூ தேவேதி வித்வத்பி பரிபட்யதே
வாச நாத் வாஸூ தேவஸ்ய வாசிதம் தே ஜெகத்ரயம் சர்வ பூத நிவாசோஸி வாஸூ தேவ நமஸ்துதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
உடல்மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –
த்வா ஸூபர்ணா சயுஜா சகாய சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ்வ ஜாத தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாது அத்தி அநஸ்நந் அந்யோ அபிசாகதீதி

நமோ நாராயணா யேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக
நாராயணேதி மந்த்ரோஸ்தி வாக் அஸ்தி வசவர்த்தி நீ ததாபி நரகே கோரே பதந்தீதி கிம் அத்புதம்
நா வாயில் உண்டே நமோ நாரணா என்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே
மூவாத மாக் கதிக் கண் செல்லும் வகை யுண்டே என் ஒருவர் தீக்கதிக் கண் செல்லும் திறம்
ஸூஹ்ருத் -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா –யஸ்ய மந்த்ரீ ச கோப்தா ச ஸூஹ்ருத் சைவ ஜனார்த்தன –

கதி -நற்கதி -அர்ச்சிராதிகதி -கதிம் இச்சேத் ஜனார்த்தன -இடறினவன் அம்மே என்னுமா போலே அன்றோ –
துஞ்சும் போது அழைமின் துயர் வரில் நினைமின் துயர் இலீர் சொல்லிலும் நன்றாம்
நஞ்சு தான் கண்டீர் நம்முடை வினைக்கு நாராயணா என்னும் நாமம்
ததேவ லக்னம் ஸூதி நம் ததேவ தாரா பலம் சந்த்ர பலம் ததேவ வித்யா பலம் தைவ பலம் ததேவ லஷ்மீ பதேர் அங்க்ரி யுகம் ஸ்மராமி
இதுவே ஆத்மாம்ருதம் -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே -நச புநர் ஆவர்த்ததே-ஸ்ராவண மனன அனுசந்தான தசைகளில் ஆராவமுதம்
திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ
யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுதாநுப வேப்ய நாஸ்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஐந்துரிஹ க்ஷணார்த்தே–
அரை க்ஷணத்தில் ப்ரஹ்ம கல்பங்கள் அனுபவித்தும் நசிக்க முடியாத பாபங்கள் பண்ணுகிறோம்
ந கிஞ்சித் பர்வதா பாரம் ந பாரம் சப்த சாகரம் ஸ்வாமி த்ரோஹம் இதம் பாரம் பாரம் விச்வாஸகாதகம்
தாந் ம்ருதா நபி க்ரவ்யாதா க்ருதக்நாந் நோப புஞ்சதே -செய்ந்நன்றி மறந்தவர்கள் –
கழுகும் உண்ணாமல் -புள் கவ்வ கிடக்கின்றார்களே
மீண்டார் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமின்னீரே
நந்தந்த்யுதித ஆதித்யே நந்தந்த்யஸ்தமிதே ரவவ் ஆத்மநோ நாவ புத்த்யந்தே மனுஷ்யா ஜீவித ஷயம் –ஸ்ரீ ராமாயணம் –

மேரு மந்த்ர மாத்ரோபி ராசி பாபஸ்ய கர்மண கேஸவம் வைத்யம் ஆசாத்ய துர் வியாதிரிவ நஸ்யதி -பாப ஸமூஹம் அழியும்
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் –நாராயணா என்னும் நாமம் –
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஜெகந்நாத ஜானே த்வாம் புருஷோத்தமன் -ருத்ரன் வாணன் கை கழித்த பின்பே உணர்ந்தான்
ந ஹி பாலன ஸாமர்த்யம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்

———————–

புருஷ ஸூக்தம் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தை வ்யாப்தியும் சொல்லுமே
சஹஸ்ர சீர்ஷா -சிரஸ் ஞானம் -போதன -மனன -ஸ்ரவண -ஸ்பர்சன -தர்சன-ரசன -க்ராண –
ஞானாநி -ஸ்ருதாநி -பவந்தீத்யத சிரஸ் -அபரிமித அறிவு சர்வஞ்ஞான் -அனந்தன் என்றவாறு
சஹஸ்ர பாத -கர்மேந்த்ரியங்களுக்கு உப லக்ஷணம் -சர்வ சக்தன் -அச்யுதன்-என்றவாறு
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வஸ் ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச —
சகல பிராணிகள் அவயங்களும் தனக்கு சேஷம் என்றுமாம் -ஹ்ருஷீ கேசன் -நியமிப்பவன் –

வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது -கை உலகம் தாயவனை அல்லது தாம் தொழா –
பேய் முலை நஞ்சு ஊணாக உண்டான் உருவோடு பேர் அல்லால் கானா கண் கேளா செவி
அசாதாரண திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அன்றோ
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்

பகவான் இதி சப்தோயம் ததா புருஷ இத்யபி நிருபாதீ ச வர்த்ததே வாஸூதேவே சநாதாநே
ச ஏவ வாஸூதேவோ சவ் சாஷாத் புருஷ உச்யதே ஸ்த்ரீ பிராயம் இதரத் சர்வம் ஜகத் ப்ரஹ்ம புரஸ் சரம் -பாத்ம புராணம்
யஸ்மாத் ஷரமதீ தோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம தஸ்மாத் வேதே ச லோகே ச பிரதித புருஷோத்தம –ஸ்ரீ கீதை
ச பூமிம் விஸ்வதோ வ்ருத்வா தாசங்குலம்-அவன் ஸ்வரூபத்தில் ஏக தேசத்தில் ப்ரஹ்மாண்டங்கள் -இத்தால் தேச அபரிச்சேத்யம்
இதம் சர்வம் -வஸ்து அபரிச்சேத்யம்
த்விதீயயா சாஸ்ய விஷ்ணோ காலதோ வ்யாப்தி ருச்யதே -கால அபரிச்சேத்யம்
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்ய பஞ்ச விம்சக தத் ஸ் தத்வாதநு பஸ்யந்தி ஹ்யேக ஏவேதி சாத்வ -மோக்ஷ தர்மம்
சர்வம் சமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -கீதை
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே
வருங்காலம் நிகழ்காலம் கழி காலமாய் உலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந -மோக்ஷப்ரதனும் அவனே -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே-ஸ்ருதி
புருஷோ நாராயண பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச ஆஸீத் ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் மோக்ஷ தச்ச ஆஸீத் -முத்கல உபநிஷத்
அத்யர்காநல தீப்தம் தத் ஸ்தாநம் விஷ்ணோர் மஹாத்மந —ஆக்ரமித்த தேஜஸ் அன்றோ –
ச ச ஸர்வஸ்மாந் மஹிம்நோ ஜ்யாயாந் தஸ்மாந் ந கோபி ஜ்யாயாந் –முத்கல உபநிஷத்-
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

த்ரிபாத் ஊர்த்வ -வ்யூஹம்
உதைத் -ரஷிக்கக் கடவேன் சங்கல்பித்து
புருஷ பாதோஸ்யே -அஸ்ய பாத -அவதாரமான அநிருத்தன்
இஹ அபவாத் புந -மறுபடியும் விஷ்ணுவாக திருப் பாற் கடலில் அவதரித்தார்
ததோ விஷ்வங் வ்யக்ராமத் -எண்ணிறந்த அவதாரங்கள் -ராம கிருஷ்ணாதி விபவங்கள் –
கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் போன்ற அர்ச்சாவதாரங்கள் மூலம் வ்யக்ராமத்-வியாப்தி
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய்
அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே
சாஸநா ந சநே அபி -உணவு அருந்தும் தேவ மனுஷ்யாதிகள் -அருந்தாத பாறைகள் –
புல் பா முதலா புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே நல் பால் உய்வான்

யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை
போதனம் ரக்ஷணம் போஷணம் சேவகம் -நான்குக்கும் நான்கு வர்ணங்கள்
வேதஹா மேதம் புருஷம் மஹாந்தம் –அஹம் வேதமி மஹாத்மானம் ராமம் சத்யா பராக்ரமம்
வேத -ந சஷூஷா க்ருஹ்யதே –மனசா து விசுத்தே ந –
நேதி நேதி -ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்த்ர பூதா நாம் மனசா மப்யகோசரம் -தனக்கும் தண் தன்மை அறிவரியானை –
அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷ அந்தராத்மா சதா ஜநா நாம் ஹ்ருதயே சந்நிவிஷ்ட
மஹாந்தம் -ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களில் மஹத் -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
மாசூணாச் சுடருடம்பாய் -மலர் கதிரின் சுடர் உடம்பாய் -ஆதித்ய வர்ணாம்

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்ய ந மேதயா ந பஹுநா ஸ்ருதேந யமேவைஷ வ்ருணுதே தேந லப்ய
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்
ந கர்மணா ந ப்ரஜயா தநேந த்யாகேந ஏகேந அம்ருதத்வமா நசு
நாஹம் வேதைர் ந தபஸா ந தாநேந ந சேஜ்யயா சக்ய ஏவம் விதோ த்ரஷ்டும் த்ருஷ்ட வா நஸி மாம் யதா
பக்த்யா த்வந் அந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோர்ஜுன -கீதை

அத புந ரேவ நாராயணஸ் சோந்யம் காமம் மனசா த்யாயீதா தஸ்ய த்யாநாந்தஸ் தஸ்ய லலாடத்
ஸ்வேதோபதத் தா இமா ஆப தத் ஹிரண்மய மண்டம பவத் –மஹா உபநிஷத்
அப ஏவ ச சர்ஜாதவ் –தத் அண்டம் அபவத் ஹைமம் -மனு ஸ்ம்ருதி
தானோர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி
ராஜாதி ராஜஸ் ஸர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான் ஈஸ்வரம் தம் விஜா நீம ச பிதா ச பிரஜாபதி –மஹா பாரதம் –
பிரஜாபதி சப்தத்தால் விஷ்ணு
யுவா ஸூவாசா பரிவீத ஆகாத் ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமாந தம் தீராசா கவய உ ந் நயந்தி-ஸ்ருதி -அவதரித்த பின்பே உஜ்ஜ்வலம்
ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம்
தஸ்ய தீரா பரிஜாநந்தி யோநிம்-அவதார ரஹஸ்யம் தீரர்கள் அறிவார்கள் -பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்
இத்தை விட்டு பரத்வமும் விரும்பாத -பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -மற்று ஒன்றும் வேண்டேன் –
பக்தா நாம் த்வம் ப்ரகாஸசே

———————

நாராயண ஸூக்த நிர்ணயம்
விச்வதச் சஷூருத விஸ்வதோ முகோ விஸ்வதோ ஹஸ்த யூத விஸ்வதஸ் பாத் –
சஷூர் தேவானாம் உத மர்த்யாநாம்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
விஸ்வ சம்புவம் -சகலருக்கும் சகலத்தையும்-மோக்ஷ புருஷார்த்தம் சேர்த்து – அளிப்பதால்
இவனே சம்பு -சர்வ ரக்ஷகத்வம் இவனுக்கே தான்
ந ஹி பாலன ஸாமர்த்யம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
அழகன் அன்பன் அமலன் அச்யுதன் அக்ஷரம்
பரமம் ப்ரபும் நாராயணம் -மால் தனில் மிக்கதோர் தேவும் உளதே
ந தத் சமச்ச அப்யதி கச்ச த்ருச்யதே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

விஸ்வத பரமம் -சேதன அசேதன விலக்ஷணன்-இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்ய பஞ்ச விம்சக -மஹா பாரதம்
விஸ்வத பரமம் விஸ்வம் -இப்படி விலக்ஷணமாக இருந்தாலும் எல்லாமாயும் இருப்பானே
மூவராகிய மூர்த்தியை முதல் மூவர்க்கும் முதல்வன் தன்னை –
நாராயணம் -வியாபித்தும் தரித்தும் -சர்வம் ஸமாப்நோஷி ததோசி சர்வ –
கிம் தத்ர பஹுபிர் மந்த்ரை கிம் தத்ர பஹுபிர் வ்ரதை நமோ நாராயணாயேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக —
நாராயணம் ஹரிம் -சர்வ காரணன் -சர்வ ரக்ஷகன் -சர்வ சம்ஹாரகன் இவனே

ஹரீர் ஹரதி பாபாநி ஜன்மாந்தர க்ருதாநி ச -குமாரனார் தாதை துன்பம் துடைத்த கோவிந்தனார்
விஸ்வரூபம் ஹரிணம்-ப்ரஸ்ன உபநிஷத்
விஸ்வம் வேதம் புருஷ -பூர்ணத்வாத் புருஷ -எங்கும் நிறைந்து –
தானே யாகி நிறைந்து எல்லா உலகும் உயிரும் தானேயாய் தானே யான் என்பானாகி
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான்
அநேந ஜீவேந ஆத்மநா அநு பிரவிஸ்ய
தானே உலகு எல்லாம் தானே படைத்து இடந்து தானே உண்டு உமிழ்ந்து தானே ஆள்வானே –
உண்டும் உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடந்தும் கிடந்தும் நின்றும் கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும்
மணம் கூடியும் கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான்

உக்ரம் வீரம் மஹா விஷ்ணும் ஜ்வலந்தம் சர்வதோமுகம் ந்ருஸிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம் ம்ருத்யோர் ம்ருத்யும் நமாம்யஹம் –
விஞ்ஞான சாரதிர் யஸ்து மன ப்ராக்ரவாந் நர சோத்வந பாரமாப் நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பரம் -கடவல்லி–
புத்தி சாரதி மனஸ் கடிவாளம் இந்திரியங்கள் குதிரைகள் -சரீரம் ரதம்
விஸ்வரூபம் ஹரிணம் ஜாத வேதசம் பாராயணம் ஜ்யோதிரேகம் தபந்தம் -ப்ரஸ்ன உபநிஷத்
ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வ்யாஹரன் மாம் அநுஸ்மரந் ய ப்ரயாதி த்யஜன் தேஹம் ச யாதி பரமாம் கதிம் –
கங்கா ஸ்நான ஸஹஸ்ரேஷு புஷ்கார ஸ்நான கோடிஷு யத்பாபம் விலயம் யாதி ஸ்ம்ருதே நஸ்யதி தத் ஹரவ்

ஸ்துத்வா விஷ்ணும் வாஸூ தேவம் விபாவோ ஜாயதே நர விஷ்ணோ சம்பூஜ நாந் நித்யம் சர்வ பாபம் விநஸ்யதி

அம்பஸ்ய பாரே புவநஸ்ய மத்யே நாகஸ்ய ப்ருஷ்டே மஹதோ மஹீயான் ஸூக்ரேண ஜ்யோதீம்ஷி
சமநுப்ரவிஷ்ட ப்ரஜாபதிஸ் சரதி கர்ப்பே அந்த -நாராயண வல்லி
அம்பஸ்ய பாரே -ஷீராப்தி/ பிரளய மஹார்ணவம் என்றுமாம் / வ்யூஹம்
புவநஸ்ய மத்யே -ஸூர்ய மண்டல மத்ய வர்த்தி /ராம கிருஷ்ணாதி கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயிலாதி அவதாரங்கள்
நாகஸ்ய ப்ருஷ்டே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் கம் -ஸூகம் /அகம் -துக்கம் / ந அகம் -அஹில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
மஹதோ மஹீயான் ஸூக்ரேண ஜ்யோதீம்ஷி சமநுப்ரவிஷ்ட ப்ரஜாபதிஸ் சரதி கர்ப்பே அந்த -அந்தர்யாமி

யஸ்மாத் பரதரம் நாஸ்தி புருஷாத் பரமேஷ்டிந ந ஜ்யாயோ அஸ்தி ந சாணீயஸ் சது நாராயணோ ஹரி
யேநேதம் அகிலம் பூர்ணம் புருஷேண மஹவ்ஜசா ச து நாராயணோ தேவ இதீயம் வைத்திகீ ஸ்ருதி –பார்க்கவ புராண வசனம்

சாந்தோக்யம் –
அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே —
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ-என்பதை
அஞ்சுடர வெய்யோன் அணி நெடும் தேர் தோன்றாதால் செஞ்சுடர் தாமரைக் கண் செல்வனும் வாரானால்
ஹிரண்மய புருஷ -செம்பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தி
கப்யாசம் -கம் பிபதி இதி கபி-என்று சூரியனை சொல்லி
கபிநா அஸ்யதே இதி கப்யாசம் -சூரியனால் உணர்த்தப்படும் தாமரை
கபிர் நாளம் தஸ்மிந் ஆஸ்தே இதி கப்யாசம் என்று கபி -தாமரைத் தண்டை சொல்லி அதில் உள்ள தாமரை
அன்றிக்கே கே ஜலே அப்யாஸ்தே இதி கப்யாசம் -ஜலத்தில் இருப்பது தாமரை
இம் மூன்று பொருளையும்
கம்பீ ராம்பஸ் ஸமுத்பூத ஸூம்ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித புண்டரீக தள அமலாய தேஷணே
ஆழ்ந்த நீரிலே உண்டாய் -பருத்த தண்டை யுடைத்தாய் -சூர்ய கிரணங்களால் மலர்த்தப் பட்டதான
தாமரை இதழைப் போலே நிர்மலமாகவும் நீண்டும் இருக்கும் திருக் கண்ககள்
புண்டரீகம் சிதாம் புஜம் -அமர கோசம் -வெள்ளைத்தாமரை அன்றோ
செந்தாமரைக் கண்களுக்கு எவ்வாறு உவமானம் என்னில்
இங்கு வெளுப்பு கருப்பு சிவப்பு மூன்றுமே உண்டே
கரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் அன்றோ
த்யேயஸ் சதா ஸவித்ரு மண்டல மத்ய வர்த்தீ நாராயணஸ் சரஸிஜாஸனா சந்நிவிஷ்ட
கேயூரவான் மகர குண்டலவான் கிரீடீ ஹாரீ ஹிரண்மய வபுர் த்ருத சங்க சக்ர

தஸ்ய உதிதி நாம -ச ஏஷ சர்வேப்ய பாப்மப்ய உதித-அகில ஹேயபிரத்ய நீகன்-என்றபடி
உதேதி ஹை வை சர்வேப்ய பாபமப்யோ ய ஏவம் வேத -யார் இத்தை அறிகிறானோ
அவனுக்கும் அனைத்து பாபங்களும் போகுமே
தஸ்ய உதிதி நாம –பாபமப்ய உதித –பாபமாஸ்ரமாய் உள்ளாரிலும் உத்க்ருஷ்டன் இவன் என்றுமாம்
புருஷோத்தம -உத்தம -என்பதையே உத் -என்றதாகும்
உததி நாம -திருநாமத்தின் சீர்மை சொன்னவாறு
யன் நாம சங்கீர்த்தநதோ மஹா பயாத் விமோஷ மாப்நோதி ந சம்சயம் நர
அத ய ஏஷோ அந்தர் அக்ஷிணீ புருஷோ த்ருஸ்யதி
ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம் சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேஸவம் பிரதி கச்சதி
தஜ்ஜலான் -தஜ் ஜத்வாத் -தல் லத்வாத் -தத் அந்த்வாத்
நாராயணா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே -நாராயணா ப்ரவர்த்தந்தே -நாராயணா ப்ரலீ யந்தே
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
ஜெகதாத்ம்யம் இதம் சர்வம்
சகலம் இதம் அஹம்
தத் த்வம் அஸி
சர்வ பூதாத்மகே தாத ஜெகந்நாத ஜகன்மய பரமாத்மனி கோவிந்தே மித்ர அ மித்ர கதா குத்த -ப்ரஹ்லாதன் தந்தையிடம் கேட்டான்
சகலம் இதம் அஹம் ச வா ஸூ தேவ பரம புமாந் பரமேஸ்வரஸ் ச ஏக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
க்ருஷிர் பூ வாசக ஸப்தோ ணஸ் ச நிர்வ்ருதி வாசக விஷ்ணுஸ் தத் பாவ யோகாச்ச க்ருஷ்ண
இத்யபிதீயதே-என்று உபய விபூதி நாதன் கிருஷ்ணன் என்றவாறு
ஆனந்தபூமியாய் இருப்பவன் பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் -கரியான் ஒரு காளை
ஏஷ ஹ்யேவாநந்தயாதி –

ஆக சர்வ காரண பூதன் இவனே என்று நிரூபணம்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தருடைய பிரிய சிஷ்யர் –
கஸ்த்வம் தத்வவிதஸ்மி வஸ்து பரம் கிம் தர்ஹி விஷ்ணு கதம் தத்த் வேதம் பர தைத்திரீயக முக
த்ரய்யந்த சந்தர்சநாத் அந்யாஸ் தர்ஹி கிரஸ் கதம் குண வசா தத் ராஹ ருத்ர கதம் ததத் ருஷ்ட்யா
கதமுத் பவத்யவதரத் யன்யத் கதம் நீயாதம் —நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரம் ஸ்லோகம் –

கஸ்த்வம் -நீர் யார்
தத்வவிதஸ்மி வஸ்து -தத்வ த்ரயம் அறிந்தவன்
பரம் கிம் தர்ஹி -பரதத்வம் யார் –
விஷ்ணு -விஷ்ணுவே
கதம் -எவ்வாறு நிரூபணம்
தத்த் வேதம் பர தைத்திரீயக முக த்ரய்யந்த சந்தர்சநாத்-தைத்ரீய நாராயண அநுவாகம்-நாராயண உபநிஷத் –
மஹா உபநிஷத் -புருஷ ஸூக்தம் -விதி சிவாதிகளின் பிறப்பைச் சொல்லும் பல ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் –
பல பல உபநிஷத் வாக்கியங்கள் -இருப்பதால்
அந்யாஸ் தர்ஹி கிரஸ் கதம் ராஹ ருத்ர –ருத்ரனுக்கும் வாக்கியங்கள் உண்டே
குண வசா தத்-இவனது குணங்களில் லேசம் உள்ளதால் -உபசார பிரயோகம்
ஆபோ வா இதம் சர்வம் -இவை எல்லாம் ஜலமே போலே -சர்வோ வை ருத்ர போன்றவை
அத்ராஹ ருத்ர கதம் -நான் ஆதிகாலத்தில் இருந்த அருமறைப் பொருள் என்று
அதர்வ சிரஸ் உபநிஷத்தில் சொன்னது எப்படி
ததத் ருஷ்ட்யா -அந்தர்யாமியாக பரப்ரஹ்மம் விருப்பத்தை நினைத்து பாவனா பிரகர்ஷத்தாலே –
ஸாஸ்த்ர த்ருஷ்ட்யா உபதேசோ வாமதேவவத் –
இந்திரனும் மாம் உபாஸ்ஸ்வ / பிரஹலாதன் மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம்
ஆழ்வார் -கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும்
கதமுத் பவதி -விஷ்ணுவுக்கு பிறப்பை சொல்லும் ஸ்ருதி வாக்யங்களுடன் இது எப்படி பொருந்தும்
யவதரதி -அவதார ரூபமாய் இருப்பதால் பொருந்தும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே
யன்யத் கதம் -சிவ ருத்ராதி சப்தங்களால் சொல்லப்படுபவனே பரமாத்மா காரண புருஷன் என்பது எப்படி
நீயாதம் -இரண்டு பரமாத்மா இருக்க முடியாது என்று ஸ்ருதி சொல்வதாலும்-
அர்த்தத்தில் சப்தத்திலும் நாராயண சப்தம் பிரபலம் ஆகையாலும்
இந்த சப்தங்கள் அவனையே குறிக்கும் –
எனக்கே நாராயணனே சர்வ காரண பரம் புருஷன் என்று நிரூபணம் –

—————————————
ரக்ஷகத்வமும் இவனதே -அஜ -பிறப்பற்றவன் –ஏக-அத்விதீயன் – -நித்ய –
யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் -அனைத்தும் இவனுக்கு சரீரம் –
பதிம் விஸ்வஸ் ஆத்மேஸ்வரம் -ஸ்வே மஹிம்நி ப்ரதிஷ்டித

ப்ரஹ்ம பிந்து உபநிஷத் -ப்ரஹ்ம விது உபநிஷத் என்றும் சொல்வர் -ஈட்டில் -8-5-10-
ததஸ்ம் யஹம் வாஸூ தேவ இதி -வாஸூ தேவனே சர்வ அந்தர்யாமி என்று விளக்கும்
கவாம் அநேக வர்ணாநாம் ஷீரஸ்ய த்வேக வர்ணதா ஷீரவத் பச்யதி ஞானம் லிங்கி நஸ்து கவாம் யதா
க்ருதம் இவ பயசி நிகூடம் பூதே பூதே ச வசதி விஞ்ஞானம் சததம் மந்தே தவ்யம் மனசா மந்தேன பூதேன
ஞானேந்த்ரம் சமாதாய சோத்தரேத் வந்ஹி வத் பரம்
நிஷ்கலம் நிஸ்ஸலம் சாந்தம் தத் ப்ரஹ்மா ஹமிதி ஸ்ம்ருதம் சர்வ பூதாதி வாஸஞ்ச யத் பூதேஷு வசத்யபி
சர்வ அனுக்ராஹ கத்வேன தத ஸ்ம்யஹம் வாஸூ தேவஸ் தத ஸ்ம்யஹம் வாஸூ தேவ இத் உபநிஷத்

விஞ்ஞானம் விபுவான ஞான ஸ்வரூபன் -பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே ஸ்வபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச
அனைத்தையும் தரித்தும் வியாபித்தும் கிருபையே வடிவாக கொண்டவன் –
சத்தையை நோக்கி சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் அளிப்பவன்
கறந்த பாலுள் நெய்யே போல் இவற்றுள் எங்கும் கண்டு கொள்
ஸ்வரூப வியாபகத்வமும் ரூப வியாபகத்வமும் இரண்டு வகை அந்தர்யாமித்வம்
இந்தீவர ஸ்யாம ஹ்ருதயே ஸூப்ரதிஷ்டித /
வெள்ளைச் சுரி சங்கோடு தாமரைக் கண்ணன் என் நெஞ்சினூடே புள்ளைக் காடாகின்ற வாற்றைக் காணீர்

உத்கீத உப ஸ்ரீ -ஸ்ரீ ர் உபபர்ஹணம் -தஸ்மிந் ப்ரஹ்ம ஆஸ்தே -தமித்தம் வித் பாதே நைவ அக்ர ஆரோஹதி
உத்கீத உப ஸ்ரீ -உத்கீதம் படுக்கை விரிப்பு
ஸ்ரீ ர் உபபர்ஹணம் -ஸ்ரீ தேவி திருவடிக்கு அணையாக இருக்க -இவளுக்கும் சேஷத்வமே ஸ்வரூபம்
தஸ்மிந் ப்ரஹ்ம ஆஸ்தே -ஆதிசேஷனின் மேல் கண் வளரும் பர ப்ரஹ்மம்
தமித்தம் வித் பாதே நைவ அக்ர ஆரோஹதி -ஞானியானவன் தாய் மடியில் குழந்தை ஏறுவது போலே
திருவடிகளை பிடித்துக் கொண்டு ஏறுகிறான்

ஸ்ரீ ஸ்துதி –
ஜாத வேத -மறை முன் ஓதியவன் இடம் -ஸ்ரீ தேவையை நம் நெஞ்சில் நிலை நிறுத்த பிரார்த்தனை
ஹிரண்ய மய புருஷனுக்கு துல்யமாக இவளும் ஹிரண்ய வர்ணாம் -ஓம் ஹிரண்ய வர்ணாய நம -நவ அக்ஷர மந்த்ரம்

ஹரிணீம் -மான் போலே நீண்ட திருக் கண்கள் -மான் தோல் விரிப்பு -ஹரியால் ஆலிங்கனம் செய்த இடை –
ஹரிம் நயனீதி ஹரிணீ-அவனை தூண்டுபவள் அன்றோ
ஹரினா நீயதே இதி ஹரிணீ -அனைத்து செயல்களிலும் அழைத்துக் கொள்ளப்படுபவள்
ஆதித்யன் -பத்மை / பரசுராமன் -தரணி/ ராமன் சீதை / கிருஷ்ணன் -ருக்மிணி /
வாமனனும் மான் தோல் வைத்து மறைத்து போக வேண்டிற்றே
ஹரிம் நயதி -நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏக
பிரேமத்தால் இவளுக்கு பரதந்த்ரன் -அவளோ ஸ்வரூபத்தால் பரதந்த்ரன்
ஹாரிணீ ஏவ ஹரிணீ -துக்கங்களை போக்குபவள் -செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-அஞ்ஞாத நிக்ரஹ -கோபமே அறியாதவள் பிராட்டி
மஞ்சள் நிறம் கொண்டவள் என்றுமாம் –
ஓம் ஹரிண்யை நாம -ஆறு அக்ஷரங்கள்-மான் போன்ற என்பதே பிரதானம் –
மானமரும் மென்னொக்கி வைதேவீ / மாழை மான் மட நோக்கி உன் தோழீ /

ஸ்வர்ண ரஜதஸ்ரஜாம் / ஸ்வர்ணஸ் ரஜாம் – ரஜதஸ் ரஜாம்
பொற்றாமரையாள்-பெரிய திருமொழி -5-1-10-/ திவ்யமால்யாம் பரதரா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அப்ராக்ருத மாலைகளால் விராஜமானமான -விளங்கா நிற்கும் மாலைகள் –
சோபமான வர்ணங்கள் -ப்ராஹ்மணாதி வர்ணங்கள் என்றும் -சப்தங்களை என்றுமாம் -ஸ்ருஷ்டிக்கிறவள் –
ஸாஸ்த்ர த்ருஷ்ட்யா உபதேசம் -அவன் அந்தர்யாமியாக இருந்து என்றபடி
ரஜோ குணம் உள்ளவர்களை -ப்ரஹ்மாதிகள் ஸ்ருஷ்ட்டி என்றுமாம்
சந்த்ராம் -சஞ்சரித்து -சேதனர் ஹ்ருதயத்தில் அவன் உடன் இருந்து புருஷகாரமும் பாப நிபர்ஹணம்
ஓம் சந்த்ராய நாம -ஆறு அக்ஷரம் –
ஹிரண்மயீம் -பொன்மயமான பரமபதம் திருமால் வைகுந்தம் -மாதவன் வைகுந்தம்
ஸூர்ய மண்டலம் என்றுமாம் / ஞானப் பொன் மாதின் மணாளன் -திரு விருத்தம் -40-
ஹிரண்மய புருஷனுக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவை -ஓம் ஹிரண்மய்யை நம -ஏழு அக்ஷரங்கள்

லஷ்மீம் -லஷ்யதீதி லஷ்மீ -லக்ஷ தர்சனே லக்ஷ ஆலோசன -சிந்தித்து அருள்
லஷ்மீஸ் சாஸ்மி ஹரேர் நித்யம் -ஹரிக்கு நித்ய செல்வம் -ஸ்வதா ஸ்ரீஸ்த்வம் –
அசித்வத் பரதந்த்ரை ஸ்வரூபம் -ஸ்ரீர் உபபர்ஹணம் -திருவடிக்கு அணை என்று ஸ்ருதியும் சொல்லுமே
கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் என்னும் பேறு
வடிவிணை இல்லா நிலமகள் மற்றை மலர் மகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
மலராள் தரணி மங்கை தாம் இருவர் அடி வருடும் தன்மையானை
லஷ்யம் சர்வம் இதரேஹம்-எல்லா அறிவுகளுக்கும் லஷ்யம்
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
லஷ்மீ -ல -தானே -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கதிம் -/ ஷிப-ப்ரேரணே–தூண்டுபவள் –
பக்த முக்த நித்யர்களை -மநோ வாக் காயங்களை -/ ம -மந ஞானே-ஞான ஸ்வரூபை
லகாரம் லயத்தையும் -ஷி -நிவாஸே ஸ்திதியையும் /மகாரம் நிர்மாணம் ஆகிய ஸ்ருஷ்ட்டி
ஓம் லஷ்ம்யை நம -ஐந்து அக்ஷரம்

தாம் ம ஆவஹ ஜாத வேத -உனக்கு சொத்து அவள் -கோல விளக்கை அளிக்க பிரார்த்தனை உண்டே
அநபகாமிநீம் -அகலகில்லேன் இரையும் -பாஸ்கரேண பிரபை /
அவகாமிநீ -பிரதிகூலர் -திருத்தி இவனையும் அவள் இட்ட வழக்காக்குபவள்
ஓம் அநபகாமிந்யை நாம -ஒன்பது அக்ஷரம்
யஸ்யம் ஹிரண்யம் விந்தேயம் காமசிவம் புருஷா நாம் -முமுஷுக்களுக்கும்
ஐஸ்வர்யாதிகள் கைங்கர்யத்துக்கு -பகவத் பாகவத ஆராதனங்களுக்கு

அஸ்வ பூர்வாம் -ஹ்ருதய புரத்தை இழுக்கும் அஸ்வம் /
புத்தி பிராணன் சரீரம் இவற்றையும் புரமாகக் கொண்டு நியமித்தும்
ரத மத்யாம்-யோக நடுநிலையில் ரத த்வநி
போலே சபதித்து
ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதி நீம் -பிடியைப் போலே இறுதியில் பிளிறுபவள்
அஸ்வ சப்தம் சர்வ வியாபியான சர்வேஸ்வரன் -ஆஸ்ரித ரக்ஷணாதிகளில் முன் நிற்பவள் -கருணா குணம்
அஸ்வ பூர்வோ யஸ்யாஸ் வா -சர்வேஸ்வரனை முதலில் கொண்டவள் என்றுமாம் -பாரதந்தர்ய ஸ்வரூபம் இத்தால்
ரதம் என்று சர்வேஸ்வரனுடைய அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அதன் நடுவில் ஏறி -ப்ரணவத்தில் உகாரமாக –

ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதி நீம் -பத்மத்தில் இருந்து அதில் ப்ரீதி கொண்ட யானைகளின் நாதத்தால் உணருபவள் -என்றுமாம் –
ஓம் அஸ்வ பூர்வாய நம / ஓம் ரத மத்யாய நம -இரண்டும் அஷ்டாக்ஷரம் / ஓம் ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதிந்யை நம -11-அக்ஷரங்கள்

ஸ்ரீ யம் தேவம் –
ஸ்ருனோதி நிகிலான் தோஷான் ஸ்ரூணிதி ச குணைர் ஜகத்
ஸ்ரீ யதே ச அகிலைர் நித்யம் ஸ்ரேயதே ச பரம் பதம்
ஸ்ரயந்தீம் ஸ்ரீய மாணாஞ்ச ஸ்ருண் வதீம் ஸ்ருணதீமபி –
ஸ்ரீ யம் -ஸ்ரியம் -சக்னோமி-சக்தி பிராப்தி /ஸ்ருணோதீதி-ஸ்ராவயதீதி/
மா மார்பில் இருந்து -எல்லாவற்றையும் அளந்து -வேதங்களால் கோஷிக்கப்பட்டு
ஓம் மாயை நாம -பஞ்ச அக்ஷரம்
தர்ப்பயந்தீம்–தான் திருப்தி அடையும் அளவியோ -சேதனனை ஸ்வாமியிடம் சேர்ப்பித்து சேதனனையும்
பரம சேதனனையும் திருப்தி செய்விக்குமவள்
பஞ்சிய மெல்லடியினாலும் / கலையிலங்கு பட்டரவேர் அகல் அல்குலாலும் / மின்னொத்த நுண் இடையாலும் /
முற்றாரா வார் அணைந்த முலைகளாலும் / சங்கு தங்கு முன் கையினாலும் / காந்தள் முகிழ் விரல்களாலும் /
வேய் போலும் எழில் பணை நெடும் தோள்களாலும் / திவளும் வெண் மதி போல் திரு முகத்தாலும் /
பவளச் செவ்வாயினாலும் / பண்ணுலாவு மென் மொழியினாலும் / பண்ணை வென்ற பாலாம் இன் சொற்களாலும் /
கதிர் முத்த வெண் நகையாலும் /வாய் அமுதத்தாலும் /கனம் குழைகளாலும்/
செவ்வரி நல் கறு நெடும் பிணை நெடும் வேல் நெடும் கண்களாலும் / மானமரும் மென் நோக்கினாலும் /
வில்லேர் நுதலினாலும் /மட்டவிழும் மைத்தகுமா நெரிந்த கரும் குழல்களாலும்
ஆக இப்படிப் பாதாதி கேசாந்தமான தன் திவ்ய மங்கள திரு மேனியாலும்
ஸ்வரூப குண விபவங்களாலும் போக மயக்குகளாலும் சர்வேஸ்வரனைத் திருப்தி செய்பவள்
ஓம் தர்ப்பயந்த்யை நம -சப்த அக்ஷரம்-

பத்மே ஸ்திதாம் -தாமரையாள் -கமலப்பாவை -வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் -மலர் மங்கை –
பத்ம வர்ணாம் -காயம் பூ வண்ணனுக்கு பரபாக ரசம் –
சந்த்ராம் -சதி ஆஹ்லாத நே-தேனாகிப் பாலாம் திரு மாலே -ஆனந்தமயமான ஸ்வரூப ரூப குணங்கள்
சந்திரனுக்கு சகோதரி /ப்ரபாஸாம் -சந்திரனின் அளவு இல்லாமல் -மிக்க ஒளியை யுடையவன்
திகழ்கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திருமாலார் –
யஸஸாம் -உலகம் நிறைந்த புகழால் திருமகள் போல் வளர்த்தேன் / மன்னு பெரும் புகழ் மாதவன் –
ஜ்வலந்தீம் -தேவ -ஜூஷ்டாம்-பரம் வ்யூஹம் வைபவம் அந்தர்யாமி அர்ச்சை –
எல்லா அவஸ்தைகளிலும் அகலகில்லேன் இறையும் என்று இருப்பவள்

திருமால் வைகுந்தமே-மாதவன் வைகுந்தம் -/ வடிவுடை மாதவன் வைகுந்தம் /வானிடை மாதவா -என்று பரத்வத்திலும்
திருமால் திருப் பாற் கடலே / அரவத் தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் -என்று
வியூஹ அவஸ்தையிலும்
மைதிலி தன் மணாளா / திரு மலிந்து திகழ் மார்பு / ஆயர் குல முதலே மாதவா மரா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் /
அடல் ஆமையான திரு மால் / வாமனன் மாதவன் -என்று விபவங்களிலும் -ஆமையாகவும் ப்ரஹ்மச்சாரியுமான அவஸ்தைகளிலும் கூட –
அரவிந்தப்பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து / மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி
திரு மார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்தும் என்பீர் /திருமாலை பிரியாது வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை
பாவை பூ மகள் தன்னொடும் உடனே வந்தாய் என் மனத்தே மன்னி நின்றாய்
திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன்
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் -என்று அந்தர்யாமி நிலையிலும்
திருவுடையாள் மணவாளா திருவரங்கத்தே கிடந்தாய் / திருவாளன் திருப்பதி /
திருவரங்கம் என்பதுவே என் திருமால் சேர்விடம் / திருவாளன் இனிதாகத் திருக் கண்கள் வளர்கின்ற திருவரங்கம்
வேங்கடத்து என் திருமால் / வேங்கடத்துத் தன்னாகத் திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா –திருவேங்கடத்தானே
திரு விளையாடு திண் தோள் திருமாலிருஞ்சோலை நம்பி
திருக்கோட்டியூர் திருமாலவன்
திருமால் திருமங்கை யோடாடு தில்லைத் திருச் சித்ர கூடம்
திருமால் தன் கோயில் அரிமேய விண்ணகரம்
மலர் மகள் காதல் செய் கண புரம் அடிகள் தம் இடம்
திருத் தண் கால் வெஃகாவில் திருமால்
ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திருவல்லிக் கேணியான் -இப்படி அர்ச்சா அவஸ்தைகளிலும் –

தேவ ஜூஷ்டாம் -ப்ரஹ்மாதிகள் நித்ய ஸூ ரிகளால் சேவிக்கப்படுபவள்
திருமாற்கு அரவு –சென்றால் குடையாம் / அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது
நாகணையில் துயில்வானே திரு மாலே /சுடர் பாம்பணை நம் பரனைத் திருமாலை /
பொரு சிறைப் புள்ளு வந்து ஏறும் பூ மகளார் /
மலிந்து திரு இருந்த மார்பன் -பொலிந்து கருடன் மேல் கொண்ட கரியான்
தேவிமாராவார் திரு மகள் பூமி ஏவ மற்று அமரர் ஆட் செய்வார் -என்று அநந்த கருடாதி நித்ய ஸூ ரிகளும்
நீர் ஏறு செஞ்சடை நீல கண்டனும் நான்முகனும் முறையால் சீர் ஏறு வாசகம் செய்ய நின்ற திருமால்
எண்மர் பதினொருவர் ஈர் அறுவர் ஓர் இருவர் வண்ண மலர் ஏந்தி வைகலும் –திருமாலைக் கை தொழுவர் சென்று –

குற்றம் செய்யாதவர் இல்லை ஸ்ரீ தேவி -குற்றத்தை கண்டு பொறுக்க வேண்டும் பூமா தேவி –
குற்றம் காண்பான் என் பொறுப்பான என் என்று காணாக் கண் இட்டு இருப்பாள் நீளா தேவி
அவனுக்கு சேஷ பூதை ஸ்ரீ தேவி –
மிதுன சேஷ பூதை பூமா தேவி -இருவருக்கும் சேஷ பூதை நீளா தேவி
பெருமை மிக்கவள் பூ மகள் -பொறுமை மிக்கவள் பூ தேவி –
குணம் மிக்கவள் பூ மகள் -மணம் மிக்கவள் பூ தேவி –
கோஷிப்பவள் பூ மகள் -போஷிப்பவள் பூண் தேவி
அழகுடையவள் பூ மகள் -புகழுடையவள் பூ தேவி –
ஆதரமுடையவள் அலர் மேல் மங்கை -ஆதாரமானவள் அவனியாள்

பூமா தேவி -சமுத்ராவதீ -சமுத்ராம்பரா -கண்ணார் கடல் உடுக்கை –
ஸாவித்ரீ -சூரியனை திலகமாக கொண்டவள் -சீரார் சுடர் சுட்டி -சவிதா என்று சர்வ சிரேஷ்டாவின் பத்னி என்பதாலும் ஸாவித்ரீ
வாயுமதீ -மூச்சு காற்று / ஜலசய நீ -ஆவரண நீர்ப்படுக்கை -நீராரா வேலி நிலமங்கை
ஸ்ரீ யம்தாரா -சம்பத் ரூபமான ஸ்ரீ தேவியை கர்ப்பத்தில் தரித்து -திருவுக்கும் விளை நிலம் -சீதா தேவியை கர்ப்பத்தில் தரித்தவள் அன்றோ
மாதவ ப்ரியாம் -லஷ்மீ ப்ரிய சகீம் -அச்யுத வல்லபாம்-காந்தஸ்தே புருஷோத்தமே -அரவிந்த லோசனை மன காந்தா –
ஓம் தநுர்த்ராய வித்மஹே சர்வ ஸித்த்யை ச தீ மஹி தந்நோ தாரா ப்ரசோதயாத் -ஸ்ரீ பூமா தேவி காயத்ரி மந்த்ரம்
ஸ்ரோணாம்-ஸ்ரவண நக்ஷத்ரத்துக்கு அபிமானி
இரண்டு அடியால் அளந்தத்தையே நாம் அறிவோம் -மூன்றாம் அடியால் அளந்தத்தை அவனே அறிவான் –
உதாரா-என்று தண் திரு உள்ளத்தால் கொண்டாடும் மஹா பலியின் தலை மேல் வைத்த அடியை
மூன்றாவதாக -பக்தன் தலையையும் கீழ் லோகங்களோடும் மேல் லோகங்களோடும் ஓக்க என்னைக் கூடியவன் அன்றோ -பட்டர்
நித்ய விபூதியையும் அளந்தான் என்றுமாம் –
த்ருதீயம் அஸ்ய ந கிரா ததாஷதி வயசனன விசவதோ வ்ருத்வா அத்ய திஷ்டத் தஸ் அங்குலம் –
ஜாத வேத -என்று மறைத்து பேசிய ஸ்ரீ ஸூ க்தம் போலே பூ ஸூ க்தியில் முற்பகுதியில் பிதா என்றாலும்
பிற்பகுதியில் விஷ்ணு பத்னீம்– மாதவ ப்ரியாம் -அச்யுதா வல்லபாம் -என்று ஸ்பஷ்டமாக பேசும் –

கும்பன்-யசோதை தம்பி -இவன் மனைவி -தர்மதை -இவர்களுக்கு ஸ்ரீ தாமா -நீளா -இவளே நப்பின்னை
கோவலர் மடப்பாவை -ஆய் மகள் அன்பன்–குலவாயர் கொழுந்து –
குற்றம் என்று ஒரு பொருள் இருப்பதையே அறியாதவள் -ஷமையே வடிவாக இருப்பாள்
பெரிய பிராட்டியார் சம்பத் -பூமிப பிராட்டி விளையும் தரை –
அவனையும் -அந்த செல்வத்தையும் -விளை நிலத்தையும் -சேர்ந்து அனுபவிக்கும் போக்தா இவள் –
பொன்னுக்கு அதி தேவதை ஸ்ரீ தேவி / மண்ணுக்கு பூமா தேவி -ஆனந்தத்துக்கு இவள் –
சேதனனுக்கும் மட்டும் அல்ல அவனுக்கும் பேர் ஆனந்தம் அளிக்கும் பெரும் தேவி இவள்
பெரு நில மங்கை மன்னர் மலர் மங்கை நாதர் புல மங்கை கேள்வர் புகழ் சேர் –பெரிய திருமொழி -11-4-6-
நீளா தேவி புலன் மங்கை இந்திரியங்களை அபகரிக்க வல்லவள் அன்றோ –
ஈஸ்வரனுடைய சர்வ இந்த்ரியங்களையும் அபகரிக்க வல்லவள் -யஸ்ய சா -என்னும்படி
இவளை யுடையவர் என்னும் பெரும் புகழை யுடையவர் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

சதுர்ப்பிஸ் சாஹம் -94-அவயவங்கள் -கால சக்கரத்தாய் –வருடம் ஓன்று –அவயவீ-
அவயங்கள் -அயனங்கள் -2- -ருதுக்கள்-6- -மாதங்கள் -12-பக்ஷங்கள்-24-நாள்கள் -30-யாமங்கள் -8-லக்னங்கள் -12-
அரும்பினை அலரை -யுவா குமாரா -இரண்டு அவஸ்தையும் ஒரு காலே சூழ்த்துக் கொடுக்கலாம் படி
மலராது குவியாது -ஏக காலத்தில் இரண்டு அவஸ்தைகளும் -யுவதிஸ்ஸ குமாரிணி
அச்யுத அநந்த கோவிந்த நாம உச்சாரண பேஷஜாத் நஸ்யந்தி சகலா ரேகா
சத்யம் சத்யம் வஹாம் யஹம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்
பிரயோஜனாந்தர பராக்கு பிரயோஜனத்தைக் கொடுக்கும்
உபாயாந்தர நிஷ்டருக்கு பாவனமாய் இருக்கும்
ப்ரபன்னர்க்கு ஸ்வயம் ப்ரயோஜனமாய் தேக யாத்ர ஷேமமாய் இருக்கும்
பக்தியோகத்துடைய துஷ்கரதையோபாதி பிரபத்தி நிஷ்டா ஹேதுவான மஹா விசுவாசமும் கிட்டுகை அரிதாகையாலே
இதில் இழியக் கூசினவர்களுக்கு சர்வாதிகாரமான யாதிருச்சிக பகவத் நாம சங்கீர்த்தனமே
சேதனருடைய பாபத்தைப் போக்கி ஸூஹ்ருத அனுகூலமாகக் கர்ம யோகாதிகளிலே மூட்டுதல்
ப்ரபத்தியிலே மூட்டுதல் விரோதியைப் போக்கி பிரபத்தியை கொடுக்கைக்குத் தானே நிர்வாஹமாதலாம் படியான
வைபவத்தை யுடைத்தாயாய்த்து திரு நாம வைபவம் இருப்பது –

த்யாயேன க்ருதே யஜந யஜ்ஜ ச த்ரேதாயாம் த்வாபர அர்ச்சயந
யதாப நோதி ததாப நோதி கலவ் சங்கீர்த்தய கேசவம

சத்யம் சத்யம் புநஸ் சத்யம் உதத்ருதய புஜமுச்யதே வேதாஸ் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ந தைவம் கேஸவாத் பரம் –
நாஸ்தி நாராயண சமோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி
அதிகம மே நி ரே விஷ்ணு தேவாச சாஷி கணாச ததா

சே வல அம் கொடியோய் நின் வல வயின நிறுத்தும் ஏவல உழந்தமை கூறும்
நாவல அந்தணர் ஆறு மறைப் பொருளே –பரிபாடல் -1-
இருவர் தாதை இலங்கு பூண மால தெருள நின் வரவு அறிதல் மருள ஆறு தோச்சி முனிவருக்கும் அரிதே
அனன மரபின் அனையாய் நின்னை இனனன என உரைதல் எமக்கு எவன் எளிது -பரிபாடல் -1-

——————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ப்ருஹதாரண்ய உபநிஷத் -ஐந்தாம் அத்யாயம் /ஆறாவது அத்யாயம்-

September 13, 2018

பூர்ணம் அத
பூர்ணம் இதம் பூர்னாத் பூர்ணம் உதஸ்யதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணம்
ஆதாய பூர்ணம் ஏவ வசிஷ்யதே
ஓம் கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம வாயுரம் கம் இதி ஹா ஸ்மாஹா
கௌர வ்யாயநீ புத்ர வேதோ அயம் ப்ராஹ்மணா விது வேதைநேந யத் வேதிதவ்யம் -5-1-1-

பிரவணம்–கம் – ஆகாசம் அபரிச்சின்னம் –
வம்ச ப்ராஹ்மணம் -கீழே உபதேசித்த -குரு பரம்பரை மூலம் பலரும் பெற்றதை விவரிக்கும் –

——————————

த்ரயா ப்ரஜாபத்யா பிரஜாபதவ் பிதாரி ப்ரஹ்மசர்யம் ஊசு தேவா மனுஷ்யா அசுரா உசித்வா ப்ரஹ்மசர்யம்
தேவா ஊசு ப்ரவீது நோ பவான் இதி தேப்யோ ஹைதத் அக்ஷரம் உவாச தா இதி வியஜ்ஞசிஸ்தா
இதி வியஜ்ஞசிஸ்மா இதி ஹோவாச தாம்யத இதி ந ஆதேதி ஓம் இதி ஹோவாச வியஜ்ஞசிஸ்த்தேதி –5-2-1-

த-ஒரே உபதேசம் தேவர்-மனுஷ்யர் -அசுரர்களுக்கு
த -தாமயதா-வைராக்யம் தேவர்களுக்கு -தமம்-செருக்கு உண்டே அதனால் -புலன் அடக்கம் வேண்டும்
த -தத்தா-தானம் வழங்க மநுஷ்யர்களுக்கு
த -தயத்வம் -அசுரர்களுக்கு
மேகம் தத இடிக்க -தமம் தானம் தயை மூன்றும் வேண்டும்-

—————————————–

அத ஹைனம் மனுஷ்ய ஊசு ப்ரவீது நோ பவான் இதி தேப்யோ ஹைதத் ஏவாக்ஷரம் உவாச த இதி
வியஜ்ஞாசிஸ்தா இதி வியஜ்ஞாசிஸ்மா இதி ஹோசு தத்த இதி ந ஆத்ஹேதி
ஓம் இதி ஹோவாச வியஜ்ஞாசிஸ்தேதி –5-2-2-

அத ஹைனம் அசுரா ஊசு ப்ரவீது நோ பவான் இதி தேப்யோ ஹைதத் ஏவாக்ஷரம் உவாச த இதி
வியஜ்ஞாசிஸ்தா இதி வியஜ்ஞாசிஸ்மா இதி ஹோசு தயத்வம் இதி ந ஆத்ஹேதி
ஓம் இதி ஹோவாச வியஜ்ஞாசிஸ்தேதி –
தத் ஏதத் ஏவைசா தைவீ வாக் அநு வததி ஸ்தனயித்னுஹ்த த த இதி தமயத தத்த தயத்வம்
இதி தத் ஏதத் த்ரயம் சிக்சேத் தமன் தானம் தயாம் இதி–5-2-3-

—————————————

ஏச ப்ரஜாபதிர் யத் ஹர்தயம் ஏதத் ப்ர-ஹ்ர் -த -யம் இதி
ஹ்ர் இதி ஏகம் அக்ஷரம் அபி ஹரந்தி அஸ்மை ஸ்வாஸ் சான்யே ச ய ஏவம் வேத
த இதி ஏகம் அக்ஷரம் தத யஸ்மை ஸ்வா ஸ் சான்யே ச யா ஏவம் வேத
யம் இதி ஏகம் அக்ஷரம் எதி ஸ்வர்கம் லோகம் யா ஏவம் வேத -5-3-1-

ஹ்ர் -அனைத்தையும் தன்னுள் க்ரஹிக்கும்
த -அனைவரும் தருவார்கள் -அனைத்து அபீஷ்டங்களும் பெறுவோம்
ய -போவோம் -பரம பதம் செல்வதைக் குறிக்கும்

————————————

தத் வை தத் ஏதத் தத் ஆச சத்யம் ஏவ ச யோ ஹைதன் மஹத் யக்ஷம் பிரதமஜம் வேத சத்யம் ப்ரஹ்மேதி
ஜெயதீமாம் லோகான் ஜித இன் ன்வ் ஆச யா ஏவம் எதன் மஹத் யக்ஷம் பிரதமஜம்
வேத சத்யம் ப்ரஹ்மேதி சத்யம் ஹி ஏவ ப்ரஹ்ம -5-4-1-

ப்ரஹ்மமே மஹத் –

————————————–

ஆப ஏவதம் அக்ர ஆசு தா ஆப சத்யம் அஸ்ர்ஜந்த சத்யம் ப்ரஹ்ம ப்ரஜாபதிம் ப்ரஜாபதிர் தேவான் தே தேவா சத்யம்
ஏவோபாஸதே தத் ஏதத் த்ரை அக்ஷரம்
ச இதி ஏகம் அக்ஷரம்
தி இதி ஏகம் அக்ஷரம்
யம் இதி ஏகம் அக்ஷரம்
பிரதம உத்தம அக்ஷரே சத்யம் மத்யதோன்ர்தம் தத் ஏதத் அந்தரம் உபயதா சத்யேன ப்ரக்ரஹீதம்
சத்ய பூயம் ஏவ பவதி நைவம் வித்வாம்சம் அம்ர்தம் ஹினஸ்தி – 5-5-1-

தத் யத் தத் சத்யம் அசவ் ச ஆதித்ய யா ஏச ஏதஸ்மின் மண்டலே புருஷோ யஷ் சாயம் தக்ஷிணே அஷன் புருஷ தாவ் ஏதவ்
அன்யோன்யஸ்மின் ப்ரதிஷ்டிதவ் ரஸ்மிபிர் ஏஸோஸ்மின் ப்ரதிஷ்டிதவ் பிராணைர் அயம் அமுஷ்மின் ச யதோத்க்ரமிஷ்யன்
பவதி சுத்தம் ஏவைதன் மண்டலம் பஸ்யதி நைனம் ஏதே ரஷ்மய ப்ரத்யாயந்தி -5-5-2-

ய ஏச ஏதஸ்மின் மண்டலே புருஷ தஸ்ய பூர் இதி சிர ஏகம் சிர ஏகம் ஏதத் அக்ஷரம்
பூவை இதி பாஹு த்வவ் ஏதே அக்ஷர -ஸ்வர் இதி ப்ரதிஷ்டித த்வே ப்ரதிஷ்டதே த்வே ஏதே அக்ஷரே தஸ்ய உபநிஷத்
அஹர் இதி ஹந்தி பாப்மானம் ஜகதி ச யா ஏவம் வேத -5-5-3-

ஆதித்ய மண்டல மர்த்ய வர்த்தியே கண்ணுக்குள் உள்ள ப்ரஹ்மம் –

பூ ஏக அக்ஷரம் -தலை ஒன்றே / புவ-இரண்டு அக்ஷரங்கள் -இரண்டு கைகள் /சுவ-இவற்றைத்தாங்கும் -இரண்டு கால்கள் போலே
பர்க-ஒழிக்கும்-அஹர்-ரஹஸ்ய நாமம் -ஹரி -இருட்டை போக்கி -பகல் -அஹம் -ரஹஸ்ய நாமம் -ஹிருதய அந்தர்யாமி புருஷனே சூர்ய மண்டல மத்யவர்த்தி –

————————————————-

மநோ மயோ அயம் புருஷ பாஹ் ஸத்ய தஸ்மிந் அந்தர் ஹ்ருதயே யதா வ்ரீஹிர் வா யாவோ வா ச ஏச
சர்வஸ்ய ஈசான ஸர்வஸ்ய அதிபதி சர்வம் இதம் பிரசாஸ்தி யத் இதம் கிம் ச -5-6-1-

——————————————–

வித்யுத் ப்ரஹ்ம இதி ஆஹு விதானாத் வித்யுத் வித்யதி ஏனம் பாப்மன யா ஏவம் வேத
வித்யுத் ப்ரஹ்மேதி வித்யுத் ஹி ஏவ ப்ரஹ்ம -5-7-1-

சாண்டில்ய வித்யை -மின்னல் போலே ப்ரஹ்மம் –

——————————————

வாசம் தேனும் உபாஸீத தஸ்யாஸ் ஸத்வார ஸ்தநா ஸ்வாஹா காரோ வஸத் -கரோ ஹந்த -கார ஸ்வதா -கார
தஸ்யை த்வவ் ஸ்தநவ் தேவா உப ஜீவந்தி-ஸ்வாஹா -காரம் ச வஸத் -காரம் ச ஹந்த காரம் மனுஷ்யா ஸ்வதா காரம் பிதர
தஸ்யா பிராணா ர்ஷப மநோ வத்ச -5-8-1-

நான்கு வேதங்கள் – -பசு நான்கு முலைக்காம்புகள் / ஞானம் போஷகம் /வஸத் பர ப்ரஹ்ம சமர்ப்பணம் /
ஸ்வாஹா போர் தேவதா சமர்ப்பணம் / ஹந்த போர் மனுஷ்யருக்கு கொடுப்பது /ஸ்வதா பித்ருக்களுக்கு /
வேதம் பசு – பிராணா -காளை/ மனஸ் -கன்று /

———————————–

அயம் அக்னிர் வைச்வானரோ யோ அயம் அந்த புருஷே ஏநேதம் அன்னம் பஸ்யதே யத் இதம் அத்யதே தஸ்யைச கோசோ பவதி
யம் ஏதத் கர்ணாவ் அபிதாய ஸ்ர்நோதி ச யதோத்க்ர மிஷ்யன் பவதி நைனம் கோஸம் ஸ்ர்நோதி -5-9-1-

சமானா வாயு -ஜீரண சக்தி -வைச்வானர அக்னி ப்ரஹ்ம உபாசனம் –

——————————————-

யதா வை புருஷோ அஸ்மால் லோகாத் ப்ரைதி ச வாயும் ஆகச்சதி தஸ்மை ச தத்ர விஜிஹீத யதா ரத சக்ரஸ்ய காம்
தேன ச ஊர்த்வா ஆக்ரமதே ச ஆதித்யம் ஆகச்சதி தஸ்மை ச தத்ர விஜிஹீத யதா லம்பரஸ்ய காம் தேன ச ஊர்த்வ ஆக்ரமதே
ச சந்த்ரமசம் ஆகச்சதி தஸ்மை ச தத்ர விஜிஹீத யதா துந்துபே கம் தேன ச ஊர்த்வ ஆக்ரமதே ச லோகம்
ஆகச்சதி அசோகம் அஹிமம் தஸ்மின் வசதி ஸாஸ்வதீ சமா -5-10-1-

தேவ யானம் சுக்ல மார்க்கம் அர்ச்சிராதி மார்க்கம்

————————————————-

ஏதத் வை பரமம் தபோ யத் வ்யாஹிதஸ் தப்யதே பரமம் ஹைவ லோகம் ஜயதி யா ஏவம் வேத ஏதத் வை பரமம் தபோ யம்
பிரேதம் ஆரண்யம் ஹரந்தி பரமம் ஹைவ லோகம் ஜயதி யா ஏவம் வேத ஏதத் வை பரமம்
ஹைவ லோகம் ஜயதி யா ஏவம் வேத -5-11-1-

பித்ரு யானம் கிருஷ்ண மார்க்கம் தூ மாதி மார்க்கம்

—————————————————–

அன்னம் ப்ரஹ்ம இதி ஏக ஆஹு தன் ந ததா பூயதி வா அன்னம் ர்தே ப்ராணாத் பிரானோ ப்ரஹ்ம இதி ஏக ஆஹு
தன் ந ததா ஸூஸ்யதி வை பிராண ர்தே அந்நாத் ஏதே ஹா த்வ் ஏவ தேவதே ஏகதா பூயம் பூத்வா பரமதாம் கச்சத
தத் ஹா ஸ்மாஹ ப்ராத்ர்த பிதரம் கிம் ஸ்வித் ஏவைவம் விதுஷே சாது குர்யாம் கிம் ஏவாஸ்மா அஸாது குர்யாம் இதி
ச ஹா ஸ்மாஹ பாணினா மா ப்ராத்ர்த கஸ் த்வ் ஏனயோர் ஏகதா பூயம் பூத்வா பரமதாம் கச்சதீதி தஸ்மா உ உவாச வி இதி
அன்னம் வை வி அன்னே ஹீமானி சர்வானி பூதாநி விஷ்டாநீ ரம் இதி பிரானோ வை ரம் ப்ராணே ஹீமானி சர்வானி பூதாநி
ரமந்தே சர்வானி ஹா வா அஸ்மின் பூதாநி விஷந்தி சர்வானி பூதாநி ரமந்தே யா ஏவம் வேத–5-12-1-

பாபம் கழிய தபஸ் -துக்கம் வந்தது போலே நினைத்து -அப்படியும் கழிக்கலாம்
பிரேதம் தூக்கி போனது பொலியும் பிரேதமாக எரிப்பது போலேயும் நினைத்து தபஸ்
அன்னம் -பிராணன் -வி எழுத்து ரம் -விந்தத்தி விசந்தி அடைகின்றனர் / ரமேந்தி ஸந்தோஷம்
விராமம் ஒய்வு -இப்படி தியானிப்பவன்

———————————————

உக்தம் பிரானோ வா உக்தம் பிரானோ ஹீதம் சர்வம் உதாபயதி உத்தாஸ்மாத் உக்த-வித் வீரஸ் திஷ்டதி
உக்தஸ்ய சாயுஜ்யம் சாலோகாதம் ஜயதி யா ஏவம் வேத -5-13-1-

உத்-சாம- உபாசனம் உத்தாபயதி -அவனிடம் கூட்டிச்சென்று சாயுஜ்யம் அடைவிக்கும் –

யஜு பிரானோ வை யஜு ப்ராணே ஹீமானி ஸர்வாணி பூதாநி யுஜ்யந்தே யுஜ்யந்தே ஹாஸ்மை ஸர்வாணி பூதாநி
ஸ்ரைஸ்த்யாய யஜூஸ சாயுஜ்யம் சாலோகதாம் ஜயதி ய ஏவம் வேத -5-13-2-

சாம பிரானோ வை சாம ப்ராணே ஹீமானி ஸர்வாணி பூதாநி சம்யஞ்சி சம்யஞ்சி ஹாஸ்மை ஸர்வாணி பூதாநி
ஸ்ரைஸ்த்யாய கல்பந்தே சாம்ன சாயுஜ்யம் சலோகதாம் ஜயதி ய ஏவம் வேத -5-13-3-

ஷத்ரம் பிரானோ வை ஷத்ரம் பிரானோ ஹி வை ஷத்ரம் த்ரேயதே ஹைனம் பிராண க்ஷணிதோ ப்ர ஷத்ரம்
அத்ரம் ஆப்நோதி ஷத்ரஸ்ய சாயுஜ்யம் ச லோகதாம் ஜயதி ய ஏவம் வேத -5-13-4-

————————————————–

பூமிர் அந்தரிக்ஷம் த்யவ் இதி அஸ்தவ் அக்ஷராணி அஷ்டாக்ஷரம் ஹ வா ஏகம் காயத்ர்யை பதம் ஏதத் உ
ஹைவாஸ்ய ஏதத் ச யாவத் யேசு த்ரிசு லோகேசு தாவத்த ஜயதி யோ அஸ்யா ஏதத் ஏவம் பதம் வேத -5-14-1-

காயந்தம் த்ரேயதி காயத்ரி -/ பூமி அந்தரிக்ஷ த்யு -மூன்றும் சேர்ந்து அஷ்ட அக்ஷரங்கள் –
ஒரு பாதத்தில் காயத்ரி மந்த்ரத்திலும் அஷ்ட அக்ஷரங்கள் -இம்மந்திரம் முதல் பாத சாம்யம்

ர்சோ யஜும்சி சாமானி இதி அஸ்தவ் அக்ஷராணி அஷ்டாக்ஷரம் ஹ வா ஏகம் காயத்ரை பதம் ஏதத் உ
ஹைவாஸ்ய ஏதத் ச யாவதீயம் த்ரயீ வித்யா தாவத் ஹா ஜயதி யோ அஸ்யா ஏதத் ஏவம் பதம் வேத -5-14-2-

ரிக் யஜுஸ் சாமன் -மூன்றும் சேர்ந்து அஷ்ட அக்ஷரங்கள் -இம்மந்திரம் இரண்டாம் பாத சாம்யம் –

பிரானோ பானோ வியான இதி அஷ்டவ் அக்ஷராணி அஷ்டாக்ஷரம் ஹ வா ஏகம் காயத்ரை பதம் ஏதத் உ
ஹைவாச ஏதத் ச யாவத் இதம் பிராணி தாவத் ஹ ஜயதி யோ அஸ்ய ஏதத் ஏவம் பதம் வேத அதாஸ்ய ஏதத் ஏவ
துரீயம் தர்ஷதம் பதம் பரோரஜா ய ஏச தபதி யத் வை சதுர்தம் தத் துரியம் தர்ஷதம் பதம் இதி தத்ர்ஷ இவ ஹி ஏச பரோரஜா
இதி சர்வம் உ ஹி ஏவைச ரஜ உபரி உபரி தபதி ஏவம் ஹைவ ஷ்ரியா யக்ஷசா தபதி யோ அஸ்ய ஏதத் ஏவம் பதம் வேத -5-14-3-

பிராண அபான வியான -மூன்றாம் பாத சாம்யம்
பரோரஜா பரோரஜாசே சாவதான் -ராஜஸூக்கு எல்லாம் அப்பால் -அனைத்தையும் விட மேம்பட்டது -நான்காம் பாதம் –
அமாத்ர சப்தம் பிரணவத்தின் போலே இதுவும்
ஹிரண்மய புருஷன் சூர்யா மண்டல மத்திய வர்த்தி உபாசனம்-

சைசா காயத்ரி ஏதஸ்மிம்ஸ் துரீயே தர்ஷதே பதே பரோ ரஜச ப்ரதிஷ்டித தத் வை தத் சத்யே ப்ரதிஷ்டிதம் சஷூர் வை சத்யம்
சஷூர் ஹி வை சத்யம் தஸ்மாத் யத் இடானீம் த்வவ் விவதமானாவ் ஏயாதாம் அஹம் அதர்ஷம் அஹம் அஷுரவ்ஷம்
இதி யா ஏவம் ப்ரூயாத் அஹம் அதர்ஷம் இதி தஸ்மா ஏவ ஷ்ரத்யாம தத் வை தத் சத்யம் பலே ப்ரதிஷ்டிதம் பிரானோ வை பலம்
தத் ப்ராணே ப்ரதிஷ்டிதம் தஸ்மாத் ஆஹு பலம் சத்யாத் ஓகீய இதி ஏவம் வேசா காயத்ரி அத்யாத்மம் ப்ரதிஷ்டித சா ஹைசா கயாம்ஸ் தத்ரே
பிராணா வை கஹா தத் பிராணாம்ஸ் தத்ரே தஸ்மாத் காயத்ரி நாம ச யாம் ஏவாமூம் ஸாவித்ரீம் அந்வாஹ
ஏசைவ சா ச யஸ்மா அந்வாஹ தஸ்ய ப்ரணாம்ஸ் -5-14-4-

தாம் ஹைதாம் ஏகே சாவ்ரித்ரீம் அனுஷ்டுபம் அந்வாஹு வாக் அனுஷ்டுப் ஏதத் வாசம் அநு ப்ரூம இதி ந ததா குர்யாத்
காயத்ரீம் ஏவ ஸாவித்ரீம் அநு ப்ரூயத் யதி ஹா வா அபி ஏவம் வித் பஹ்வ இவ பிரதி க்ரஹ்னாதி
ந ஹைவதத் காயத்ர்யா ஏகம் சன பதம் பிரதி -5-14-5-

அனுஷ்டுப் காயத்ரி காயத்ரி சந்தஸ் உடன் சொல்லும் காயத்ரி மந்த்ர கால் பகுதிக்கும் சாம்யம் இல்லையே-

ச யா இமாம்ஸ் தரீன் லோகான் பூர்ணான் பிரதி க்ரஹனீயாத் சோ அஸ்ய ஏதத் ப்ரதமம் பதம் ஆப்னுயாத் அத யாவதீயம்
த்ரயீ வித்யா யஸ் தாவத் பிரதி க்ரஹனீயாத் சோ அஸ்ய ஏதத் த்விதீயம் பதம் ஆப்னுயாத் அத யாவத் இதம் பிராணி
யஸ் தாவத் பிரதி க்ரஹனீயாத் சோ அஸ்ய ஏதத் த்ர்தீயம் பதம் ஆப்னுயாத் அதாஸ்யா ஏதத் ஏவ துரீயம் தர்ஷதம் பதம்
பரோ ரஜா ய ஏச தபதி நைவ கேனசனாப்யாம் குத உ ஏதத் பிரதி க்ர்ஹநீயாத் -5-14-6-

தஸ்யா உபஸ்தானம் காயத்ரி அசி ஏக பதீ த்வி பதீ த்ரி பதீ சதுஸ் பதி அ பத் அசி ந ஹி பத்யஸே நமஸ் தே
துரீயாய தர்ஷாதாய பதாய பர ரஜஸே அசவ அதோ மா பிராபத் இதி யம் த்விஷயாத் அச்வ அஸ்மை காமோ
மா சம்ர்த்தீதி வா ந ஹைவாஸ்மை ச காம சம்ர்த்யதே யஸ்மா ஏவம் உபத்திஸ்ததே அஹம் அத பிராபம் இதி வா -5-14-7-

ஏதத் ஹ வை தஜ் ஜனகோ வைதேஹோ புதிலம் ஆஸ்வதராஷிவம் உவாச
யன் னு ஹோ தத் காயத்ரீ அத கதம் ஹஸ்தீ பூதோ வஹஸீதி முகம் ஹி அஸ்ய சம்ராத் ந விதாம் சகாரா
இதி ஹோவாச தஸ்யா அக்னிர் ஏவ முகம் யதி ஹ வா அபி பஹு இவாக்னவ் அபியாதததி சர்வம் ஏவ தத் சம்தஹதி
ஏவம் ஹைவைவம் வித் யதி அபி பஹ்வ் இவ பாபம் குருதே சர்வம் ஏவ தத் சம்ப்சாய
ஷூத்த பூதோ ஜரோ அமிர்த சம்பவதி -5-14-8-

புதிலம் ஆஸ்வதராஷி-காயத்ரி ஜபம் முன் ஜென்மத்தில் செய்து இருந்தாலும் யானை ஜென்மத்தில் பிறந்து –
ஜனகருடன் பேசிய விருத்தாந்தம் -நான்கு பாதங்களையும் புரிந்து ஜபம் செய்தால் தானே பலன் கிட்டும் –
பாபங்கள் அனைத்தும் தீயில் இட்ட பஞ்சாகும்
பிரபன்ன காயத்ரி அனைவருக்கும் சர்வமும் கொடுக்கும்

——————————————–

ஹிரண்மயேன பாத்ரேன சத்யஸ்யாபி ஹிதம் முக்தம் தத் த்வம் பூஷன் அபாவ்ர்னு ஸத்ய தர்மாய த்ரஷ்டயே -5-15-1-

பூஷண் ஏகர்சே எம சூர்யா பிராஜா பத்ய வ்யூஹ ரஷ்மின் ஸமூஹ தேஜ யத் தே ரூபம் கல்யாண தமம் தத் தே பஸ்யாமி-5-15-2-

வாயுர் அநிலம் அம்ர்தம் அதேதம் பஸ்மாந்தம் சரீரம் ஓம் க்ரதோ ஸ்மர க்ர்தம் ஸ்மர -5-15-3-

அக்னே நய சுபதா ராயே அஸ்மான் விஷ்வாணி தேவ வாயுனானி வித்வான் யுயோதி
அஸ்மஜ் ஜுஹரானம் ஏனோ பூயிஸ்தம் தே நம உக்திம் விதேம -5-15-4-

ஏழாவது லோகம் சூர்ய மண்டலம் -அர்ச்சிராதி கதியில் கீழே ஏழு மேலே ஏழு உண்டே -பிரார்த்தித்து போக வேண்டும் –
ஆதி வாஹிகர் -கூட்டிச் சென்று -அமானவன் மின்னல் புருஷன் -கை பிடித்து தூக்கி விட்டு -காள மேகத்தை கதியாக்கி -வழித்துணை ஆப்தன் –
சதம் ஹஸ்தா -ப்ரஹ்மாலங்காரம் செய்து -அருகில் சென்று -மடியில் அமர்ந்து –
ஹாவு ஹாவு ஹாவு -அந்தமில் பேரின்பத்து அடியவர் உடன் இருந்து –

வம்ச ப்ராஹ்மணம் சொல்லி பூர்த்தி செய்கிறார் இதிலும்

———————————————————

ஆறாவது அத்யாயம்-

பிராணா வித்யா -சாந்தோக்யம் உள்ளது
போட்டி -இந்த்ரியங்களுக்குள் /
ஜ்யேஷ்டஸ்ய ஸ்ரேஷ்டஸ்ய–முதல்வன் தலைவன்
வாக் நானே வைசிஷ்டன்
கண் =நிலை பெற்ற தன்மை என்னாலே
காது -செவிச் செல்வம்
மனம் எண்ணங்களின் இருப்பிடம்
ரேதஸ் -குழந்தை என்னாலே தான்
இப்படி சொல்லி ஒரு வருஷம் வெளியில் சென்று திரும்ப
எது இல்லா விட்டாலும் அதன் வேலையை பிராணன் பார்க்க –
கெட்டதை பார்க்கவே இல்லை –
பிராணன் கிளப்ப -தடா தடா சப்தம் -அனைத்தும் போகாதே சொல்லி
பிராணன் இல்லாமல் சத்தையே இல்லை என்று உணர்ந்து –
தனக்கு பெருமை
கப்பம் உணவு தண்ணீர்
முதன்மை உனக்கு -நிலை பெற்ற -செல்வம் எல்லாம் கொடுக்க
அன்னம் -தண்ணீர் -நீ உண்ட பின்பே
ஆஹுதி -பிராணஸ்வாக இத்யாதி சொல்லி
தண்ணீர் -சுற்றி -அது தான் ஆடை

அடுத்த கண்டம் –
பஞ்சாக்கினி வித்யை -இதுவும் சாந்தோக்யம் உள்ளது
உத்தாலகர் -ஸ்வேதகேது சம்வாதம் –
ஜீவன் எங்கு போகும் இங்கு இருந்து
எப்படி திரும்பும் –
சுவர்க்கம் நிரப்ப வில்லை
பஞ்சாயத்து ஆஹுதி புருஷன்
தேவயானம் பித்ரு யானம் தெரியாதே
மீண்டும் தகப்பனார் இடம் வந்து –
இருவரும் பிரவாஹனர் ராஜா விடம் சென்று
தந்தையை தனியே போக சொல்லி –
இந்த கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லிக் கொடும்
அதை சொல்ல விருப்பம் இல்லை -தானம் கொடுக்கிறேன்
ஷத்ரியர்களுக்குள் தான் உபதேசம்
ப்ராஹ்மணர்களுக்கு எப்படி -நீர் தருவேன் சொல்லி சத்யம் காக்க வேண்டும்
நாளை சொல்கிறேன் ராஜா சொல்ல
ஐந்து ஹோம குண்டம் -ஆஹுதி
ஸ்ரத்தா சோமன் இத்யாதி அக்னிகள்
பனி மேக மண்டலம் -மழை மூலம் கீழே பூமியே ஹோம குண்டம்
தானியம் -புருஷன் வயிற்றுக்குள் நாலாவது ஆஹுதி பெண்ணின் வயிறு
ஐந்தாவது ஆஹுதி -மனுஷ்யன்
சரீரம் போவது ஆறாவது நிஜ நெருப்பு -கீழே எல்லாம் கற்பனை
சுழற்சி மாறி மாறி வரும் –
அனந்த கோடி -சுழற்சி நினைக்க வேண்டும்
அவன் திருமுடியில் குளிர இருக்க வேண்டியவன் –
வேண்டாம் நினைப்பவன் அர்ச்சிராதி மார்க்கம் -12-லோகங்கள் மூலம் அவனை அடைகிறான்
திரும்பி வரும் மார்க்கம் -அக்னி இருட்டு தேய பிறை தஷிணாயணம் வாயு -பித்ரு லோகம் சந்த்ர லோகம்
சுவர்க்கம் அனுபவித்து திரும்ப
சஞ்சிதம் கர்மா -பிராரப்தம் கர்மா அனுபவிக்க ஸ்வர்க்கம் நரகம் -பலத்தை அனுபவிக்க தொடங்கிய கர்மா

அடுத்த கண்டம்
மந்த வித்யை ஹோமம் பண்ணுவது

வம்ச ப்ராஹ்மணம் சொல்லி பூர்த்தி செய்கிறார் இதிலும்

பர ப்ரஹ்மம் உபாசித்தே அவன் அருளால் அவனை அடைவோம்

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ப்ருஹதாரண்ய உபநிஷத் -மூன்றாம் அத்யாயம் –

September 12, 2018

ஆத்ம ஞானிகள் -ஜனகர் -64-பெயர்கள் உண்டே –
முதல் ஜனகருக்கும் யஜ்நவல்க்யருக்கும் உண்டான சம்வாதமே அடுத்த இரண்டு அத்தியாயங்கள் –
ஆத்மஞானம் வந்தவர் -சரீரம் எரிந்தாலும் அழியாதே -வெட்டவோ நினைக்கவோ முடியாதே –
ஐந்து பேர்-முதலில் -கார்க்கி கேட்க -அடுத்து -எல்லாம் ப்ரஹ்ம விசாரம் –

ஜனகோ ஹா வைதேகோ பஹு தஷிணேந யஜ்நேந தத்ர ஹ குரு பாஞ்சாலானாம் ப்ராஹ்மணா அபிசமேதா
பபூவு தஸ்ய ஹ ஜனகஸ்ய வைதேஹஸ்ய விஜிஜ்நாசா கஸ்வித் ஏசாம் ப்ராஹ்மணானாம் அநு சனாத்மா
இதி ச ஹ கவாம் சஹஸ்ரம் அவருரோத தசா தசா பாத ஏகைகஸ்ய ஸ்ருங்கயோர் ஆபத்தா பபூவு -3-1-1-

குரு பாஞ்சால தேசத்தில் உள்ள சிறந்த ஆச்சார்யரை தேட–1000- பசுக்கள் -ப்ரஹ்ம ஞானி யாக இருந்தால்

தான் ஹோவாச ப்ராஹ்மண பகவந்த யோ வோ ப்ரஹ்மிஸ்த ச ஏத கா உதஜதாம் இதி தே ஹ ப்ராஹ்மண
ந தத்ர்சு அத ஹ யஜ்ந வல்க்யா ஸ்வம் ஏவ ப்ரஹ்மசாரினம் உவாச ஏத சவ்ம்ய உதஜ சாமஸரவ
இதி தா ஹோதா சகாரா தே ஹ ப்ராஹ்மணாஸ் சக்ருது கதாம் னு நோ ப்ரஹ்மிஸ்தோ ப்ருவீதேதி
அத ஹ ஜனகஸ்ய வைதேஹஸ்ய ஹோதாஸ்வலோ பபூவ ச ஹைநம் பப்ரச்ச த்வாம் னு கலு ந
யஜ்ந வல்க்ய ப்ராஹ்மிஸ்தோஸ் சீதி ச ஹோவாச நமோ வயம் ப்ரஹ்மிஸ்தாய குர்மா கோ காம
ஏவ வயம் ஸ்ம இதி தம் ஹ ஏவ ப்ரஸ்தும் தத்ரே ஹோதாஸ்வல -3-1-2-

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாசயத் இதம் சர்வம் ம்ருத்யுநாப்தம் சர்வம் ம்ருத்யுநாபிபன்னம் கேன யஜமானோ
ம்ருத்யோர் ஆப்திம் அதிமுச்யதே இதி ஹோத்ரா ரித்விஜா அக்னினா வாசா வாக் வை யஞ்ஞாஸ்ய ஹோதா
தத் ஏயம் வாக் சோ யம் அக்னி ச ஹோதா சா முக்தி சாதி முக்தி -3-1-3-

ஹோதா-யாகம் பண்ணுவிக்கும் உபாத்தியாயர்-ரிக் வேதம் சொல்பவர்
அத்வார்யு –யாகம் பண்ணும் கர்த்தா – யஜுர் வேதப்படி செய்பவர் –
உத்காத்ர் -சாமம் சொல்பவர் –
ப்ரம்மா -யாகம் நடப்பதை மேற்பார்வை செய்பவர் -அதர்வண வேத மந்த்ரம் –
மந்த்ரம் அர்த்தம் அறிந்து செய்தால் நான்கு பேருமே மோக்ஷம் அடைவார்கள்
மிருத்யு -சூழ்ந்து -மாறி மாறி பல பிறப்பும் -வெளியில் வர வழி என்ன

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத் இதம் சர்வம் அஹோராத்ராப்யாம் ஆப்தம் சர்வம் அஹோராத்ராப்யாம்
அபி பன்னம் கேன யஜமானோ ஹோரா த்ரயோர் ஆப்திம் அதிமுச்யதே இதி அத்வர்யுனா ரித்விஜா
சஷூசா ஆதித்யேந சஷூர் வை யஞ்ஞஸ்ய அத்வர்யு தத் யத் இதம்
சஷூ ச சாவ் ஆதித்ய சோத்வார்யு ச முக்தி சாதி முக்தி-3-1-4-

அத்வார்யு-ரித்விக்- சூர்யா தத்வம் -சஷூஸ் -சம்பந்தம் உணர்ந்து கால தத்வம் -இரவு பகல் -மாறுதலுக்கு உட்படாமல் ஆக்குவார்

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத் இதம் சர்வம் பூர்வ பக்ஷஸ் பர பஷஸ்ப்யாம் ஆப்தம் சர்வம் பூர்வ பக்ஷ
அபர பஷஸ்யோர் ஆப்திம் அதிமுக்யத இதி உத் காத்ர ரித்விஜா வாயுநா ப்ராணேந பிரானோ வை யஞ்ஞாஸ்ய
உத்காதா தத் யோ யம் பிராண ச வாயு ச உத் காதா ச முக்தி சாதிமுக்தி -3-1-5-

கிருஷ்ண பக்ஷம் சுக்ல பக்ஷம் -மாறுதலுக்கு உட்படாமல் -சோமன் -சந்திரன் –
உத்காதா சாமம் சுரத்துடன் சொல்லி -வாயு -தேவதை -ப்ரீதி-

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத் இதம் அந்தரிக்க்ஷம் அநாரம்பநம் இவ கேனா க்ரமேன யஜமானா ஸ்வர்கம் லோகம் ஆக்ரமத
இதி ப்ராஹ்மணா ரித்விஜா மனசா சந்த்ரேன மநோ வை யஞ்ஞஸ்ய ப்ரஹ்மா தத் யத்
இதம் மன சோ சவ் சந்த்ர ச ப்ரஹ்ம ச முக்தி சாதிமுக்தி இதி அதி மோக்ஷ அத சம்பத்–3-1-6-

மந்த்ரம் சொல்லாமல் யாகத்தை மேற்பார்வை செய்து மனசால் தியானம் -மனஸ் சந்திரன் பொருத்தம் உண்டே –
மேலும் நான்கு கேள்விகள் -நான்கு பதில்கள்

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச கதிபிர் அயம் அத்ய ரிக்பிர் ஹோதாஸ்மின் யஜ்நே கரிஸ்யதீதி திஸ்ரிபிர்
கதமாஸ் தாஸ் திஸ்ர இதி புரோ நுவாக்ய ச யஜ்யா ச சஸ்யைவ த்ரிதீயா
கிம் தாபிர் ஜெயதீதி யத் கிம் சேதம் பிராணப்ர்த் இதி -3-1-7-

தி ரிக் வேத உபாத்தியாயர் ஹோதா மூன்று விதம் -முன்னுரை யஜயா சாஸ்யா -என்பவை

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச கதி அயம் அத்யாத்வர்யுர் அஸ்மின் யஜ்நா ஆஹூதிர் ஹோஸ்யதீதி திஸ்ர இதி
கதமாஸ் தாஸ் யா ஹுதா உஜ்ஜ்வலந்தி யா ஹுதா அதிநேதந்தே யா ஹுதா அதிசேரதே கிம் தாபிர் ஜெயதி
யா ஹுதா உஜ்ஜ்வலந்தி தேவ லோகம் ஏவ தாபிர் ஜெயதி தீப்யதா இவ ஹி தேவ லோக
யா ஹுதா அதிநேதந்தே பிதுர்லோகம் ஏவ தாபிர் ஜெயதி அதீவ ஹி பித்ர் லோக
யா ஹுதா அதிசேரதே மனுஷ்ய லோகம் ஏவ தாபிர் ஜெயதி அத இவ ஹி மனுஷ்ய லோக – 3-1-8-

யஜுர் வேத மந்திரங்களும் மூன்று வகை -மேலே நோக்கி அக்னி எரியும்படி -தேவ லோகம் போக/
சப்தத்துடன் ஏறிய மந்த்ரங்கள் பித்ரு லோகம் போக /
அக்னி அணைந்து போகும்படி மந்த்ரங்கள் -மாரு பிறவி எடுத்து மந்த்ர லோகம் வர –

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச கதிபிர் அயம் அத்ய பிரம்மா யஜ்நம் தஷிணதோ தேவதாபிர் கோபாயதீதி
ஏகாயேதி கதமா சைகேதி மன ஏவதி அநந்தம் வை மன
அனந்த விஸ்வே தேவா அநந்தம் ஏவ ச தேன லோகம் ஜெயதி -3-1-9-

ஒரே தேவதை குறித்து -விஸ்வ தேவா -மனசை செலுத்தி -அதர்வ வேத உபாத்தியாயர் -மனம் ஸஹாயம் முக்கியம் தானே-
நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் -உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம் -முந்துற்ற நெஞ்சே –

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச கதி அயம் அத்யோத்காஸ்மின் யஜ்நே ஸ்தோத்ரியா ஸ்தோஸ்யாதீதி திஸ்ர இதி கதமாஸ்
தாஸ் திஸ்ர இதி புரோணுவாக்யா ச யஜ்யா ச ஸாஸ்யைவ த்ர்தீயா கதமாஸ் தா யா அத்யாத்மம் இதி பிராணா ஏவ புரோணுவாக்ய
அபானோ யாஜ்யா வியானா சாஸ்யா கிம் தாபிர் ஜெயதீதி ப்ருத்வீ லோகம் ஏவ புரோணுவாக்யயா ஜெயதி அந்தரிக்ஷ லோகம்
யாஜ்யயா த்யு லோகம் சாஸ்யயா ததோ ஹா ஹோதாஸ்வல உபரராம -3-1-10-

சாம வேத மந்திரங்களும் ரிக் வேதம் போலே மூன்று வகை -பிராணா அபானா வியானா –
பூ லோகம் -ஸ்வர்க்க லோகம் -பரமபதம் மூன்றையும் ஆளும் வல்லமை பெறலாம் இந்த மூன்றாலும் –
மன்னவராய் உலகாண்டு பின்னும் அங்கு செல்ல வேண்டும் –

———————————————-

அத ஹைனம் ஜாரத்கார்வ ஆர்த்தபாக பப்ரச்ச யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச
கதி க்ரஹா கதி அதி க்ரஹா இதி அஸ்தவ் க்ரஹா அஸ்தவ் அதி க்ரஹா
இதி யே சேத்தவ் அதி க்ரஹா கதமே த இதி –3-2-1-

ஜாரத்கார்வ குலத்தில் வந்த ஆர்த்தபாகர்-க்ரஹிக்கும் புலன்கள் – க்ரஹா பற்றியும்
க்ரஹிக்கப்படும் பொருள்கள் – அதி க்ரஹா பற்றி -கேட்க- யஜ்நவல்க்ய உடனே ஒவ் ஒன்றும் எட்டு வகைகள் என்று பதில்
கண்-க்ரஹம்/ ரூபம் -க்ரஹிக்கப்படுவது -பார்க்க வைக்கும் -தன் வழியிலே இழுக்கும் -அதனால் அதிக்ரஹம் –
காது மனம் இப்படியே -இந்திரியங்கள் வலியவை -அவற்றால் க்ரஹிக்கப்படுபவை அதிக வலிமை உடையவை –
மனம் புத்தி ஆத்மா இம்மூன்றும் இவற்றை விட வலியவை-
கடிவாளம் -தேரோட்டி புத்தி புலன்கள் தறி கேட்டு ஓடும் குதிரை -உடல் தேர் -உடையவன் ஆத்மா
பார்த்தசாரதியை வைத்து -சரணாகதன் உஜ்ஜீவிக்கிறான் –

பிரானோ வை க்ரஹா சோ பாநேன் அதி க்ரஹேந க்ரஹீத அபாநேந ஹி கந்தான் ஜிக்ரதி -3-2-2-

பிராணா அபானா இரண்டும் சேர்ந்தே மூக்கை நுகர வைத்து மேலும் நுகர ஆசையை விளைவிக்கும்

வாக் வை க்ராஹ ச நாம் அதி கிராஹேநே க்ரிஹீத க்ர்ஹீத வாசா ஹி நாமானி அபி வததி-3-2-3-

பேச்சு க்ரஹா -சொற்களும் பொருள்களும் அதி க்ரஹா –

ஜிஹ்வா வை க்ரஹா ச ரசேனாதி க்ரஹேந க்ர்ஹீத ஜிஹ்வாய ஹி ரசான் -3-2-4-

அதே போலே நாக்கும் சுவையும் –

சஷூஸ்ர் வை க்ரஹா ச ரூபேன் அதி க்ர்ஹேந க்ர்ஹித சஷூசா ஹி -3-2-5-

அதே போலே கண்ணும் ரூபமும்

ஸ்ரோத்ரம் வை க்ரஹா ச சப்தேன் அதி க்ரஹேந க்ர்ஹிதா ஸ்ரோதேன ஹி -3-2-6-

அதே போலே காதுகளும் சப்தங்களும்

மநோ வை க்ரஹா ச காமேன் அதி கிராஹேந க்ர்ஹீத மனசா ஹி -3-2-7-

அதே போலே மனசும் ஆசைகளும்

ஹஸ்தவ் வை க்ரஹா ச கர்மன் அதி கிராஹேந க்ர்ஹீத -3-2-8-

அதே போலே கைகளும் கர்மங்களும்

த்வக் வை கிரஹா ச ஸ்பர்சேன் அதி கிராஹேந க்ர்ஹீதா த்வகா ஹி -3-2-9-

அதே போலே தோலும் தொடு உணர்ச்சிகளும்

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத் இதம் சர்வம் ம்ருத்யோர் அன்னம் கா ஸ்வித் ச தேவதா
யஸ்யா ம்ர்த்யுர் அன்னம் இதி அக்னிர் வை ம்ருத்யு சோ உபசேஷணம்
அப புனர் ம்ருத்யும் ஜெயதி அதே இதி எதே அஷ்டவ் கிரஹா அஷ்டவ் அதி கிரஹா–3-2-10-

உபசேஷணம் -ஊறுகாய்

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத்ராயம் புருஷோ ம்ரித்யதே உத் அஸ்மாத்
பிராணா க்ராமந்தி ஆஹா நேதி ந இதி ஹோவாச யஜ்நவல்க்ய அத்ரைவ சமவனீயந்தே
ச உச்வயதி ஆத்மாயதி ஆத்மனதோ ம்ர்த சேதே -3-2-11-

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யாத்ராயம் புருஷோ ம்ரித்யதே கிம் ஏனம் ந ஜஹாதீதி நாம இதி
அநந்தம் வை நாம அனந்த விஸ்வே தேவா அநந்தம் ஏவ ச தேன லோகம் ஜெயதி -3-2-12-

யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத்ர அஸ்ய புருஷஸ்ய ம்ருத்யஸ்ய அக்னிம் வாக் அப்யேதி
வாதம் பிராணா சஷூஸ்ர் ஆதித்யம் மனஸ் சந்த்ரம் திசா ஸ்ரோத்ரம் ப்ரித்விம் சரீரம்
ஆகாசம் ஆத்மா ஓஷதீர் லோமானி வனஸ்பதின் கேசா அப்சு லோஹிதம்
ச ரேதஸ் ச நிதீயதே க்வாயம் ததா புருஷோ பவதீதி ஆஹார சோம்ய
ஹஸ்தம் ஆர்த்தபாக ஆவான் ஏவைதஸ்ய வேதிஸ்யாவ ந நாவ் சஜன இதி தவ் ஹோத்க்ரமய மந்த்ரயாம் சக்ராதே
தவ் ஹா யத் உஸாது கர்ம ஹைவ தத் உஸாது அத யத் ப்ராஸஸம் சது கர்ம ஹைவ தத் ப்ரஸாஸம்
சது புண்யோ வை புண்யேன கர்மணா பவதி பாபா பாபேநேதி ததோ ஹா ஜாரத்கார்வ ஆர்தபாக உபரராம-3-2-13-

————————————————-

அத ஹைனம் புஜ்யுர் லாஹ்யாயணி பப்ரச்ச யஜ்ந வல்க்ய இதி ஹோவாச
மத்ரேசு சரக பரியவ்ரஜாம தே பதன் காலாஸ்ய காப்யஸ்ய க்ரஹான் ஐம தஸ்யாசீத் துஹிதா கந்தர்வக்ரஹீத தம்
அப்ர்ச்சாம கோசீதி சோப்ரவீத் சுதன் வாங்கீரஸ இதி தம் யதா லோகாநாம் அந்தான் அப்ர்ச்சாம
அதைநாம் அப்ரூம க்வ பாரிஷிதா அபாவன் இதி க்வ பாரிஷிதா அபாவன்
ச த்வா ப்ரேசாமி யஜ்நவல்க்ய க்வ பாரிஷிதா அபாவன் இதி –3-3-1-

கூட வருவது முன்பு -எங்கு போகிறான் இதில் –

ச ஹோவாச உவாச வை ச அகச்சன் வை தே தத் யத்ர அஸ்வமேத -யாஜினோ கச்சந்தீதி
க்வ னு அஸ்வ மீதோ யாஜினோ கச்சந்தீதி த்வாத்ரிம்சதம் வை தேவ ரத அஹ்நியானி அயம் லோக
தம் சமந்தம் பிருத்வி த்விஸ் தாவத் பர்யேதி தாம் சமந்தம் ப்ருத்விம் த்விஸ் தாவத் சமுத்திர பரியேதி
தத் யாவதி ஸூரஸ்ய தாரா யாவது வா மஷிகாய பத்ரம் தாவான்
அந்தரேன் ஆகாச தான் இந்திர ஸூபர்னோ பூத்வா வாயவே ப்ராயச்சத் தான் வாயுர் ஆத்மனி தித்வா
தத்ர ஆகமயத் யத்ர அஸ்வ மேதா யாஜினோ பவன் இதி ஏவம் இவ வை ச வாயும் ஏவ ப்ரசஸ் அம்ச
தஸ்மாத் வாயுர் ஏவ வ்யஸ்தி வாயு சமஸ்தி அப புனர் ம்ருத்யும் ஜெயதி
ய ஏவம் வேத ததோ ஹா புஜ்யுர் -3-3-2-

———————————————–

அத ஹைனம் உஸஸ்தஸ் சக்ராயன பப்ரச்ச யஜ்ந வல்க்ய இதி ஹோவச
யத் சாக்சாத் அபரோக்ஷத் ப்ரஹ்ம ய ஆத்மா சர்வாந்தர தம் மே வியாஸக்ஸ்வேதி
ஏச த ஆத்மா சர்வாந்தர கதம யஜ்ந வல்க்ய சர்வாந்தர ய ப்ராணேந பிராணிதி
ச த ஆத்மா சர்வாந்தர யோ பானேனாபாநிதி ச ஆத்மா சர்வாந்தர
யோ வியானேன வியானீதி ச த ஆத்மா சர்வாந்தர
ய உதானேன உதாநிதி ச த ஆத்மா சர்வாந்தர ஏச த ஆத்மா சர்வாந்தர –3-4-1-

எது உனக்குள் உள்ளது –ஆத்மா -ஆட்டைக்காட்டி மாடு-வெளியில் இருப்பவனே எனக்குள் -எங்கும் எதிலும் வியாபாகனே அந்தர்யாமி –
வேத வியாசர் புத்ரா கூப்பிட -சுகர் திரும்பாமல் மரங்கள் பதில் –
கைகள் உடையவன் -சரீரம் கொண்டு பெயரை -சொல்வது போலே அனைத்தும் ப்ரஹ்ம சரீரம் தானே
கழுத்தோடு கூடிய வராகன் தானே கையை கூடிய வராகன் -அங்கங்கள் அவயவங்கள் –
அத்தையே புரிய வைக்கப்பார்க்கிறார் இங்கு

ச ஹோவாச உசத்தாஸ் சாக்ராயண யதா விப்ரூயாத் அசவ் கவ் அசவ் அஸ்வ இதி ஏவம் ஏவைதாத் வியபிஸ்தம் பவதி
யத் ஏவ சாஷாத் அபரோக்சாத் ப்ரஹ்ம ய ஆத்மா சர்வாந்தர தம் மே வியாசக்ஸ்வ இதி ஏச த ஆத்மா சர்வாந்தர கதம யஜ்நவல்க்ய
சர்வாந்தர ந த்ரஸ்தேர் த்ரஸ்தாரம் பஸ்யே ந ஸ்ருதேர் ஸ்ரோதாரம் ஸ்ருன்யா ந மதேர் மந்தாரம் மன்வீத
ந விஜ்நாதேர் விஜ்நா தாரம் விஜயாநீய ஏச த ஆத்மா சர்வாந்தர அதோன்யத் ஆர்தம்
ததோ ஹ உஸஸ்தஸ் சாக்ராயண உபரராம -3-4-2-

——————————————

அத ஹைனம் கஹோல கௌசீதகேய பப்ராச்ச யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச
யத் ஏவ சாஷாத் அபரோஷாத் ப்ரஹ்ம ய ஆத்மா சர்வாந்தர தம் தம் மே வ்யாஸக்ஸ்வ இதி ஏச த ஆத்மா சர்வாந்தர கதம
யஜ்நவல்க்ய சர்வாந்தர யோ சனாயாபி பாஸே சோகம் மோகம் ஜராகம் அத்யேதி
ஏதத் வை தம் ஆத்மாநாம் விதித்வா ப்ராஹ்மணா புத்ரை சநாயாஸ் ச
வித்தை சநாயாஸ் ச லோகை சநாயாஸ் ச வ்யுத்ஹாய அத பிஷா சர்யம் சரந்தி
யா ஹை ஏவ புத்ரைசநா ச வித்தை சனா யா வித்தை சனா சா லோகை சனா உபே ஹி ஏதே ஏசனே ஏவ பவத
தஸ்மாத் ப்ராஹ்மண பாண்டித்யம் நிர்வித்ய பால்யேன திஷ்டாசேத் பால்யம் ச பாண்டித்யம் ச நிர்விதய அத முனி
அமௌனம் ச நிர்விதய அத ப்ராஹ்மண ச ப்ராஹ்மண கேன ஸ்யாத் ஏன ஸ்யாத் தேன இத்ர்ஷ ஏவ அதோனியத்
ஆர்தம் ததோ ஹ கஹோல கௌசீத கேய உபரராம–3-5-1-

வியாப்யகத தோஷம் தட்டாது அந்தர்யாமியாக இருந்தாலும் –
ஜீவனுக்கு ஒட்டிக்கும் -உடம்புக்குள் -எனக்கு தலைவலி சொல்லி -நான் தலைவலி சொல்ல வில்லையே
கர்மம் அடியாக இல்லை -கிருபை அடியாக -சிறை அதிகாரியும் கைதியும் சிறைக்குள் இருப்பது போலே –

————————————————–

அத ஹைனம் கார்கீ வாசக்நவீ பப்ரச்ச யஜ்நவல்க்ய இதி ஹோவாச யத் இதம் சர்வம் அப்ஸ்வ் ஓதம் ச ப்ரோதம் ச கஸ்மின்
னு கல்வ் ஆப ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி வாயவ் கார்கீ இதி கஸ்மின் னு
கலு வாயுர் ஓதஸ் ச ப்ரோதஸ் சேதி அந்தரிக்ஷ லோகேசு கார்கீ இதி கஸ்மின் னு கல்வ் அந்தரிக்ஷ லோகா ஓதஸ் ச ப்ரோதஸ் சேதி
கந்தர்வ லோகேசு கார்கீ இதி கஸ்மின் னு கலு கந்தர்வ லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி ஆதித்ய லோகேசு கார்கி இதி கஸ்மின்
னு கல்வ் ஆதித்ய லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி சந்த்ர லோகேசு கார்கி இதி
கஸ்மின் னு கலு சந்த்ர லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி நக்ஷத்ர லோகேசு கார்கி இதி கஸ்மின் னு கலு நக்ஷத்ர லோகா
ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி தேவ லோகேசு கார்கி இதி கஸ்மின் னு கலு தேவ லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி
இந்த்ர லோகேசு கார்கி இதி கஸ்மின் னு கலு இந்த்ர லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி ப்ரஹ்ம லோகேசு கார்கி இதி கஸ்மின்
னு கலு ப்ரஹ்ம லோகா ஓதாஸ் ச ப்ரோதாஸ் சேதி ச ஹோவாச கார்கி மாதிப்ராஷி மா தே மூர்தா வியாபாப்தாத்
அநாதி ப்ரஷ்னயாம் வை தேவதாம் அதி ப்ரேசசி கார்கி மாதி ப்ராஷிர் இதி ததோ ஹ கார்கி வாசக்நவவி உபரராம -3-6-1-

உண்டை பாவு போலே–பூமி -ஆகாசம் -மேல் லோகம் -ஸ்வர்க்கம் -பிரஜாபதி லோகம் -ஸத்ய லோகம் -மேலே
மூல பிரகிருதி பர ப்ரஹ்மம்
தண்ணீர் -வாயு -அந்தரிக்ஷ லோகம் இடைப்பட்ட -ஸ்வர்க்கம் பூமிக்கு இடை -கந்தர்வ லோகம் -ஆதித்ய லோகம் –
சந்த்ர லோகம் -நக்ஷத்ர லோகம் -இப்படி ஒன்றுக்கு மேலே ஓன்று -ஐம்பது கோடி யோஜனை -500-கோடி மைல்-14-லோகங்கள் –
இமையோர் வாழ் தனி முட்டை இது -பல கோடி அண்டங்கள் -கோடி கோடி சதம் -மேலே
சப்தாவரணம் -ஏழு ஆவாரணங்கள்
அப்பு தேஜஸ் வாயு ஆகாசம் அஹங்காரம் மமகாராம் மூல பிரகிருதி ஒவ் ஒன்றும் பத்து பங்கு பெரியது சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து பெரிய பாழ்-மேலே
விராஜா -ஸ்ரீ வைகுந்தம் -மூன்று மடங்கு பெரியது கீழே கால் பங்கு -த்ரிபாத்-
வாதம் செய்து ப்ரஹ்மம் அறியக் கூடாதே -உபாசனம் பண்ணியே அறிய வேண்டும் —
லீலா விபூதி வரை சொல்லி -மேலே உபாசனம் மூலமே அறிய வேண்டும் என்ற எண்ணம்
ப்ராக்ருத-உடல் -பூத உடல்–பிராணன் போனதும் பஞ்ச பூதங்களில் சேருவதால் பூத உடல் என்கிறோம் –
இப்பொழுதும் பஞ்ச பூதங்களால் ஆக்கப்பட்டதே பிராக்ருதத்தால் ஆக்கப்பட்டதால் பிராகிருதம் –
இது பிரதம கார்க்கியுடைய கேள்வி மேலும் கேட்ப்பாள் -அடுத்து உத்தாலகர் கேள்வி

வாசக்னு புதல்வி கார்கீ -அதனாலே -வாசக்னவி-என்பவள் -பிருத்வி நீர் அக்னி வாயு ஆகாசம் -கந்தர்வ லோகம் –
ஆதித்ய லோகம் -சந்த்ர லோகம் -நக்ஷத்ர லோகம் -தேவ லோகம் -இந்த்ர லோகம் -பிரஜாபதி லோகம் -விராட் -ப்ரஹ்ம லோகம் —
மேலே மேலே சொல்லி– பர ப்ரஹ்மம் -அகில காரணாய அத்புத காரணாய நிஷ் காராணாயா -யஜ்நவல்க்யர் உணர்த்தினார் –

——————————————

அத ஹைனம் உத்தால்க ஆருணி பப்ரச்ச யஜ்ஞவல்க்ய இதி ஹோவாச மத்ரேசு அவசாம பதாஞ்சலஸ்ய காப்யஸ்ய க்ரஹேசு
யஜ்நாம் அதீ யானா தஸ்யாசீத் பார்யா கந்தர்வ க்ரஹீத தம் அப்ர்சாம இதி சோப்ரவித் பதஞ்சலம் காப்யம் யாஜ்நீகாம்ஸ்
ச வேத்த னு த்வம் காப்ய தத் சூத்ரம் யஸ்மின் வேயேன அயம் ச லோக பரஸ் ச லோக ஸர்வானி ச பூதாநி
சம்த்ர்ப்தானி பவந்தீதி சோப்ரவித்
பதஞ்சல காப்யம் யாஜ்நீ காம்ஸ் ச வேத்த னு த்வம் காப்ய தம் அந்தர்யாமினம் ய இமாம் ச லோகம் பரம் ச லோகம் ஸர்வானி
ச பூதாநி யோந்தரோ சோப்ரவித் பதஞ்சல காப்ய நாகம் தம் பகவான் வேதேதி சோப்ரவித் பதஞ்சலம்
காப்யம் யாஜ்நிகாம்ஸ் ச யோ வை தத் காப்ய சூத்ரம் வித்யாத் தம் சாந்தர்யாமியாம் இதி ச ப்ரஹ்ம வித் ச லோக வித்
ச தேவ வித் ச வேத வித் ச பூத வித் ச ஆத்ம வித் ச சர்வ வித் இதி தேப்யோப்ரவித் தத் அஹம் வேத தச் சேத்
த்வம் யஜ்ஞவல்க்ய சூத்ரம் அவித்வாம்ஸ் தம் சந்தர்யாமினாம் ப்ரஹ்ம கவீர் உதஜஸே மூர்த்த தே விபத்ஸ்யதீதி வேத
வா அஹம் கௌதம தத் சூத்ரம் தம் சாந்தர்யாமினம்
இதி யோ வா இதம் காஸ் சித் ப்ரூயாத் வேத வேதேதி யதா வேத்த ததா ப்ரூஹீதி –3-7-1-

அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம் –உத்தால்கர் -அருணருடைய பிள்ளை-அதனால் அருணி-என்பவன் கேட்க பதில் அடுத்ததில்
மணிகளைக் கோத்து-ஆதாரம் -நியமனம் சூத்ரம் போலே -சர்வ வித் –சர்வஞ்ஞன் –சர்வ சக்தன் –
உத்தாலகர் பிள்ளை ஸ்வேத கேது சாந்தோக்யம் வரும்
பிரபஞ்சம் அனைத்தும் ஒரே நூலில் காக்கப்பட்டது -இந்த கேள்வி என்னை கந்தர்வன் ஒருவன் கேட்டார் அத்தையே நான் உம்மிடம் கிடக்கிறோம் –

ச ஹோவாச வாயுர் வை கௌதம தத் சூத்ரம் வாயுணா வை கௌதம சூத்ரேணாயம்
ச லோக பரஸ் ச லோக ஸர்வானி ச பூதாநி சம்ப்ர்ப்தானி பவந்தி தஸ்மாத் வை கௌதம புருஷம் ப்ரேதம்
ஆஹு வியஸ்ரம்சி சதாஸ் யஞ்ஞாநீதி வாயுன ஹி கௌதம சூத்ரேண சம்த்ர்ப் தானி பவந்தீதி
ஏவம் ஏதத் யஜ்ஞவல்க்ய அந்தர்யாமினம் ப்ரூஹீதி -3-7-2-

அனைத்துக்குள்ளும் வியாபித்தும் அந்தர்யாமி -உள்ளே இருந்து நியமிப்பவர் யார்
அந்தராத்மா -உள்ளே ஆத்மாவாக இருப்பவர் –
கீதை இதம் சர்வம் ப்ரோதம் மயி -கீதை –நூலில் மணிகள் கொத்து
ஒரே நூல் -உள்ளே தெரியாது -பல பணிகள் -தெரியும் -நூல் தானே தாங்கும் வியக்தமாய் தெரியாமல் இருந்தும் –
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -அழகாக ஆண்டாள் இத்தை அருளிச் செய்கிறாள் –
வாயுவில் கட்டப்பட்டு அது –மேலே மேலே ஸத்ய லோகம் வரை–பின்பு பர ப்ரஹ்மம் -வரை -எங்கும் காற்று உண்டே –

ய ப்ர்த்வியம் திஷ்டன் ப்ர்திவ்யா அந்தர யம் ப்ர்திவி ந வேத யஸ்ய ப்ர்திவி சரீரம் ய ப்ர்த்வீம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த-3-7-3-

வரிசையாக -12-மந்த்ரங்கள் -பிருத்வி / தண்ணீர் /-வாயு -அந்தரிக்ஷம் -திசைகள் -ஆகாசம் -தமஸ் –ஆத்மா -ஞானவானாக இருந்தாலும் அந்தோ
-புகுந்து ஆட்சி செய்தாலும் யறியாமல் -அம்ர்தம் –நிருபாதிக–வியாப்யக தோஷம் தட்டாமல் –

ய அப்சு திஷ்டன் அப்யோன் அந்தர யம் ஆபோ ந விது யஸ்ய ஆப சரீரம் ய ஆப்நோ அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-4-

ய அக்னவ் திஷ்டன் அக்நேர் அந்தர யம் அக்நிர் ந வேத யஸ்ய அக்னி சரீரம் யோ அக்னிம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-5-

ய அந்தரிக்ஷ திஷ்டன் அந்தரிக்ஷத் அந்தர யம் அந்தரிக்ஷம் ந வேத யஸ்ய அந்தரிக்ஷம் சரீரம் யோ அந்தரிக்ஷம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-6-

யோ வாயு திஷ்டன் வாயோர் அந்தர யம் வாயுர் ந வேத யஸ்ய வாயு சரீரம் யோ வாயும் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-7-

யோ தீவி திஷ்டன் திவோ அந்தர யம் தியவ்ர் ந வேத யஸ்ய தியவ் சரீரம் யோ திவம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-8-

ய ஆதித்யே திஷ்டன் ஆதித்யாத் அந்தர யம் ஆதித்யோ ந வேத யஸ்ய ஆதித்ய சரீரம் ய ஆதித்யம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-9-

யோ திஷு திஷ்டன் திக்ப்ய அந்தர யம் திஷோ ந வேத யஸ்ய திஷ சரீரம் யோ திஷோ அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-10-

யஸ் சந்த்ர தாரகே திஷ்டம்ஸ் சந்த்ர தாரகாத் அந்தர யம் சந்த்ர தாரகம் ந வேத யஸ்ய சந்த்ர தாரகம் சரீரம் யஸ் சந்த்ர தாரகம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-11-

ய ஆகாஸே திஷ்டன் ஆகாசாத் அந்தர யம் ஆகாசோ ந வேத யஸ்ய ஆகாசா சரீரம் ய ஆகாசம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-12-

யஸ் தமஸி திஷ்டம்ஸ் தமஸோன் அந்தர யம் தமோ ந வேத யஸ்ய தம சரீரம் யஸ் தமோன் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-13-

யஸ் தேஜஸி திஷ்டம்ஸ் தேஜஸோன் அந்தர யம் தேஜோ ந வேத யஸ்ய தேஜா சரீரம் யஸ் தேஜோன் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த-3-7-14-

ய சர்வேசு பூதேசு திஷ்டன் சர்வேப்யோ பூதேப்யோ அந்தர யம் ஸர்வாணி பூதாநி ந வேத யஸ்ய ஸர்வாணி பூதாநி சரீரம் ய ஸர்வாணி பூதாநி அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-15-

ய பிராணே திஷ்டன் ப்ராணாத் அந்தர யம் பிரானோ ந வேத யஸ்ய பிராணா சரீரம் ய பிராணம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-16-

ய வாகி திஷ்டன் வாகோன் அந்தர யம் வாக்ன் ந வேத யஸ்ய வாக் சரீரம் யோ வாசம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-17-

ய சஷூசி திஷ்டம்ஸ் சஷூசோன் அந்தர யம் சஷூஸ்ர் ந வேத யஸ்ய சஷூஸ்ர் சரீரம் யஸ் சஷூஸ்ர் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த -3-7-18-

ய ஸ்ரோத்ரே திஷ்டம்ஸ் ஸ்ரோத்ராத் அந்தர யம் ஸ்ரோத்ரம் ந வேத யஸ்ய ஸ்ரோத்ரம் சரீரம் யஸ் ஸ்ரோத்ரம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-19-

யோ மனசி திஷ்டன் மனசோன் அந்தர யம் மநோ ந வேத யஸ்ய மன சரீரம் யோ மநோன் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த –3-7-20-

யஸ் த்வக் திஷ்டம்ஸ் த்வகோன் அந்தர யம் த்வன் ந வேத யஸ்ய த்வக் சரீரம் யஸ் த்வகம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த–3-7-21-

யோ விஞ்ஞாநே திஷ்டன் விஞ்ஞானாத் அந்தர யம் விஞ்ஞானம் ந வேத யஸ்ய விஞ்ஞானம் சரீரம் யோ விஞ்ஞானம் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த–3-7-22-

யோ ரேதசி திஷ்டன் ரேதஸோன் அந்தர யம் ரேதோ ந வேத யஸ்ய ரேதா சரீரம் யோ ரேதோன் அந்தரோ யமயதி
ஏச த ஆத்மாந்தர் யாமி அம்ர்த-அத்ர்ஸ்தோ த்ரஸ்தா அஷ்ருத ஸ்ரோத்ர அமதோ மந்தா அவிஞ்ஞாதோ விஞ்ஞாதா
நான்யோ தோஸ்தி த்ரஸ்தா நான்யோ தோஸ்தி ஸ்ரோதா நான்யோ தோஸ்தி மந்தா நான்யோ தோஸ்தி விஞ்ஞானதா
ஏச த ஆத்மாந்தர்யாமி அமிர்த அதான்யாத் ஆர்தம் ததோ ஹோத்தலாக ஆருணிர் உபரராம -3-7-23-

ப்ரஹ்மத்திடம் ஒட்டிக் கொண்டு இருப்பதை தெரியாமல் ராவணன் நாமே -தெரிந்தால் விபீஷணன் நாம்
நான் உடல் இல்லை -பஞ்ச பூதம் உடல் – -ஞானமயம் ஆத்மா –
நான் பரமாத்மாவுக்கு உடல் தானே -ஜீவாத்மாவை சரீரமாகக் கொண்டு அசித்திக்குள்ளும் புகுந்து –
ஊசி- மருந்து-போலே மருந்துக்கு ஊசி வாகனம் போலே ஜீவாத்மா –
பார்க்கிறார் பார்க்கப்படுபவர் இல்லை -அறியப்படுபவர் இல்லை அறிபவன் -இவனை தவிர பார்ப்பவர் இல்லை –
அவரே அந்தர்யாமி -பசு என்றால் -பர ப்ரஹ்மம் வரை போகுமே -பர்யவசான த்ருஷ்ட்டி -சர்வ சப்த வாச்யன்-

———————————————————-

அத ஹ வாசக்னவி உவாச ப்ராஹ்மணா பகவந்த ஹந்த அஹம் இமாம் த்வவ் ப்ரஷ்னவ் பிரக்ஷ்யாமி
தவ் சேன்மே வாஷ்யதி ந வை ஜாதி யுஸ்மாகம் இமாம் கஷ் சித் ப்ரஹ்மோதியம் ஜேதேதி ப்ரேச்ச கார்கீதி–3-8-1-

அடுத்த இரண்டு கார்க்கி கேள்வி -சத்ய லோகம் உண்டையும் பாவும் போலே எதில் கோக்கப்ப பட்டது கேட்க்காமல்
பூமிக்கு கீழ் -பூமி -நடு -மேல் லோகங்கள் எதில் கோக்கப்பட்டது -சாமர்த்தியமாக அதே கேள்வி

ச ஹோவாச அஹம் வை த்வா யஜ்ஞவல்க்ய யதா காஸ்யோ வா வைதேகோ வா உக்ர புத்ர உஜ்ஜ்யம்
தனுர் அதிஜ்யம் க்ருத்வா த்வவ் பானாவந்தவ் சபத்ன அதிவ்யாதிநவ் ஹஸ்தே க்ர்த்வாஉபோத்திஸ்தேத்
ஏவம் ஏவாஹம் த்வா த்வாப்யாம் ப்ரஷ்னாப் யாம் உபோதஸ்தாம் தவ் மே ப்ரூஹீதி ப்ரேச்ச கார்கி இதி -3-8-2-

ச ஹோவாச யத் ஊர்த்வம் யஜ்ஞவல்க்ய திவ யத் அவாக் ப்ரதிவ்யாஹ் யத் அந்தரா த்யாவா பிருத்வீ
இமே யத் பூதம் ச பவச் ச பவிஷ்யச் சேதி ஆசாக்சதே கஸ்மிம்ஸ் தத் ஓதம் ச ப்ரோதம் சேதி -3-8-3-

ஆகாசம் -சொல்லி -அவி வியக்தமான பிரகிருதி மண்டலம் -கீழே இடைவெளி ஆகாசம் –

ச ஹோவாச யத் ஊர்த்வம் கார்கி திவ யத் அவாக் ப்ரதிவ்யா யத் அந்தரா த்யாவா பிருத்வி
இமே யத் பூதம் ச பவச் ச பவிஷ்யச் சேதி ஆகாஷாதே ஆகாஸே தத் ஓதம் ச ப்ரோதம் சேதி – 3-8-4-

ச ஹோவாச நமேஸ் தேஸ்து யஜ்ஞவல்க்ய யோ மா ஏதம் வ்யாவோஸா
அப்பரஸ்மை தார்யஸ்வேதி ப்ர்ச்ச கார்கி இதி -3-8-5-

ச ஹோவாச யத் ஊர்த்வம் யஜ்ஞவல்க்ய திவ யத் அவாக் ப்ர்திவ்யா யத் அந்தர தியாவா ப்ர்த்வீ
இமே யத் பூதம் ச பவச் ச பவிஷ்யச் சேதி ஆகாஷதே கஸ்மிம்ஸ் தத் ஓதம் ச ப்ரோதம் சேதி -3-8-6-

ச ஹோவாச யத் ஊர்த்வம் கார்கீ திவ யத் அவாக் ப்ர்திவ்யா யத் அந்தர தியாவா ப்ர்த்வீ இமே
யத் பூதம் ச பவச் ச பவிஷ்யச் சேதி ஆகாஷதே ஆகாசா ஏவ தத் ஓதம் ச ப்ரோதம் சேதி
கஸ்மின் னு கல்வ் ஓதஸ் ச ப்ரோதஸ் சேதி -3-8-7-

ச ஹோவாச யத் வை தத் அக்ஷரம் கார்கீ ப்ராஹ்மணா அபிவதந்தி அஸ்தூலம் அநணு அஹ்ரஸ்வம் அதீர்க்கம்
அலோஹிதம் அஸ்நேஹம் அரசம் அகந்தம் அசஷூஸம் அஸ்ரோத்ரம் அவாக் அமன அதேஜஸம் அப்ராணம் அமுகம்
அமாத்ரம் அனந்தரம் அபாயம் ந தத் அஸ்னாதி கிம் சன ந தத் அஸ்னாதி-3-8-8-

எது அணு இல்லையோ -எது கற்பு இல்லையோ -எதை நினைக்கலையோ-ரசம் கந்தம் இல்லை –
தாண்டி இருக்கும் ப்ரஹ்மத்தில் கோக்கக் பட்டது –
வஸ்துவே இல்லை என்பது இல்லை -இப்படி இது மட்டும் இல்லை என்றவாறு –
உயரம் சொன்னால் குள்ளம் சொல்ல முடியாதே -சிகப்பு என்றால் மஞ்சள் சொல்ல முடியாதே
ஒன்றைச் சொன்னால் அடுத்ததை சொல்ல முடியாதே -சர்வ சப்த வாச்யன் என்பதுக்கு கொத்தை ஆகுமே-
தூணில் இருக்கிறாரா -தூணிலும் இருக்கிறார் -உம்மை சேர்த்தே பதில் இதற்காகவே –
எங்கும் உளன் கண்ணன் -அனைத்து தூணுக்குள்ளும் நரசிம்மமாக புகுந்து –
உள்ளே இருந்து செலுத்துகிறான் உணர்ந்தால் பிரகலாதன் –

ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாஸ்நே கார்கி ஏதஸ்ய சூர்ய சந்த்ர மாசவ் வித்ர்தவ் திஷ்டதா ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாஸ்நே
கார்கி த்யாவா பிரதிவ்ய வித்ர்தே திஷ்டத ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய பிரஷசநே
கார்கி நிமேசா முஹுர்த்தா அஹோ ராத்ரணி அர்த்தமாசா மாசா ரித்வ சம்வத்சர இதி வித்ர்தாஸ் திஷ்டந்தி
ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய பிரஷசநே கார்கி பிராசியோன்யா நதியா ஸ்யந்தந்தே ஷ்வேதேப்ய பர்வதேப்ய பிரதீச்யோநியா
யாம் யாம் சா திஸாம் அநு ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாஸநே
கார்கி தததோ மனுஷ்யா ப்ரஷம்சந்தி யஜமானம் தேவா தர்வீம் பிதரோன் வாயத்தா–3-8-9-

அக்ஷரம் -குறையற்ற ப்ரஹ்மம் -ஆணையால் தானே சூர்ய சந்திரர்கள் -ப்ரஷாஸ்நே- பிரக்ருஷ்ட -சங்கல்ப சக்தியால் தாங்கி

யோ வா ஏதத் அக்ஷரம் கார்கி அவிதித்வாஸ்மிம்ல் லோகே ஜுஹோதி யஜதே தபஸ் தபயதே பஹுனி வர்ஷா சஹஸ்ராணி
அந்தர்வத் எவஸ்ய தத் பவதி யோ வா ஏதத் அக்ஷரம் கார்கி அவிதித்வாஸ்மால் லோகாத் ப்ரைதி ச க்ர்பந அத ய
ஏதத் அக்ஷரம் கார்கி விதித்வாஸ்மால் லோகாத் ப்ரைதி ச ப்ராஹ்மண -3-8-10-

தத் வா ஏதத் அக்ஷரம் கார்கி அத்ர்ஸ்தம் த்ரஸ்த்ர் அஷூத்ரம் ஸ்ரோத்ர் அமதம் மந்த்ர் அவ்விஞ்ஞாதம் விஞ்ஞானத்ர்
நான்யத் அதோஸ்தி த்ரஸ்த்ர் நான்யத் அதோஸ்தி ஸ்ரோத்ர் நான்யத் அதோஸ்தி மந்த்ர் நான்யத்
அதோஸ்தி விஞ்ஞாத்ர் ஏதஸ்மின் ணு கல்வ் அக்ஷரே கார்கி ஆகாச ஒதஷ் ச ப்ரோதஷ் ச -3-8-11-

ச ஹோவாச ப்ராஹ்மணா பகவந்த தத் ஏவ பஹு மன்யேத்வம் யத் அஸ்மின் நமஸ்காரேன முச்யேத்வம்
ந வை ஜாது யுஸ்மாகம் இமாம் கஷ்ஸித் ப்ரஹ்மோத்யம் ஜேதேதி ததோ ஹ வாகக்நவி உபரராம -3-8-12-

புரியாமல் தாபம் யாகம் பண்ணினால் வீண் -குருகைக் காவல் அப்பன் -மறக்க வழி சொல்லு –
யானையை குண்டூசி தேடுவாரைப் போலே ப்ரஹ்மத்தை தேடுகிறோம் -இவனை தவிர பார்ப்பவன் இல்லை –

————————————————–

அத ஹைனம் விதக்தாத் ஷாகல்ய பப்ரச்ச கதி தேவா யஜ்ஞவல்க்ய இதி ச ஹைதயைவ நிவிதா பிரதிபேதே யாவந்தோ
வைஷ்வ தேவஸ்ய நிவிதி உசியந்தே த்ரயஷ் ச த்ரீ ச ஷதா த்ரயஷ் ச த்ரீ ச ஸஹஸ்ரேதி ஓம் இதி
ஹோவாச கதி ஏவ தேவா யஜ்ஞவல்க்ய இதி த்ரயஷ் த்ரிம்ஷத் இதி ஓம் இதி ஹோவாச
கதி ஏவ தேவ யஜ்ஞவல்க்ய இதி த்ரய இதி ஓம் இதி ஹோவாச கதி ஏவ தேவ யஜ்ஞவல்க்ய இதி த்ராவ் இதி ஓம் இதி ஹோவாச
கதி ஏவ தேவ யஜ்ஞவல்க்ய இதி அத்யர்த்த இதி ஓம் இதி ஹோவாச கதி ஏவ தேவ யஜ்ஞவல்க்ய இதி ஏக இதி ஓம் இதி ஹோவாச
கதமே தே த்ரயஷ்ச த்ரீ ச ஸஹஸ்ரேதி -3-9-1-

விதக்தாத் ஷாகல்ய-கடைசில் கேள்வி -இவ்வளவும் ஆனபின்பு –
எவ்வளவு தேவர்கள் -பல கேள்விகள் 3306-33–6–3–1 .5–1-வடிகட்டி திரட்டுப்பால் போல் பர ப்ரஹ்மம் ஒன்றே –
ஏகாதச ருத்ரர்கள் துவாதச ஆதித்யர்கள் அஷ்ட வசுக்கள் அஸ்வினி தேவர்கள் இருவர் -இந்திரன் பிரஜாபதி –

ச ஹோவாச மஹிமாந ஏவை சாம் ஏதே த்ரேயஸ் த்ரிம்ஷத் த்வ ஏவ தேவா இதி கதமே தே
த்ரேயஸ் த்ரிம்ஷத் இதி அஷ்ட வசவவ் ஏகாதச ருத்ரவ் துவாதச ஆதித்யா
தே ஏகாத்ரிம்ஸத் இந்த்ரஸ் சைவ ப்ரஜாபதிஸ் ச த்ரயஸ் த்ரிம்ஷவ் இதி–3-9-2-

கதமே வசவே இதி அக்னிஸ் ச பிருத்வீ ச வாயுஸ் ச அந்தரிக்ஷம் ச ஆதித்யஸ் ச த்யூஸ் ச சந்த்ரமாஸ்
ச நக்ஷத்ராணி ச ஏதே வசவ ஏதேசு ஹீதம் சர்வம் ஹிதம் இதி தஸ்மாத் வசவ இதி–3-9-3-

கதமே ருத்ரா இதி தசமே புருஷே ஆதமைக்காதஷ தே ஏதாஸ்மாத் ஷரீரான் மர்த்யாத் உத் க்ரமந்தி
அத ரோதயந்தி தத் யத் ரோதயந்தி தஸ்மாத் ருத்ரா இதி -3-9-4-

இந்திரியங்களும் மனசும் ஏகாதச ருத்ரர்கள்-வெளியில் போனால் அழப்பண்ணுமே

கதமே ஆதித்ய இதி த்வாதஸ வை மாசா சம்வத்சரஸ்ய ஏத ஆதித்ய ஏத ஹிதம் சர்வம் ஆததானா யந்தி
தே யத் இதம் சர்வம் ஆததான யந்தி தஸ்மாத் ஆதித்ய இதி–3-9-5-

சூரியனுடைய சக்தியின் பன்னிரண்டு வடிவங்கள் -ஆதித்யர் ஆயூஸை அபகரிப்பதால் –

கதம இந்த்ர கதம ப்ரஜாபதிர் இதி ஸ்தனயித்னுர் ஏவேந்த்ர யஜ்ன ப்ரஜாபதிர் இதி கதம ஸ்தனயித்னுர் இதி
அஷானிர் இதி கதமோ யஜ்ன இதி பக்ஷவ இதி -3-9-6-

கதமே சத் இதி அக்னிஸ் ச பிருத்வி ச வாயுஸ் ச அந்தரிக்ஷம் ச ஆதித்யஸ் ச த்யூஸ்
ச ஏதே சத் ஏதே ஹிதம் சர்வம் சத் இதி-3-9-7-

தேவதைகள் இவ்வாறு ஆறு என்றும் சொல்லலாமே –

கதமே தே த்ரயோ தேவா இதி இம ஏவ த்ரயோ லோக ஏசு ஹீமே சர்வே தேவா இதி கதமவ் தவ் த்வவ் தேவாவ்
இதி அன்னம் சைவ பிராணஸ் சேதி கதமோத்யர்த்த இதி யோ யம் பவத இதி –3-9-8-

பூ புவ ஸ்வ -இப்படி மூன்றே என்றும் – நம் உடம்புக்குள்ளே -அனைத்தும் / அன்னம் பிராணன் இப்படி இரண்டே என்றும் –

தத் ஆஹு யத் அயம் ஏக இவைவ பவதே அத கதம் அத்யர்த்த இதி யத் அஸ்மின் இதம் சர்வம் அத்யார்த் நோத்
தேனாத்யர்த்த இதி கதம ஏகோ தேவ இதி பிராண இதி ச ப்ரஹ்ம த்யத் இதி ஆசக்ஷதே -3-9-9-

அத்யர்த்தம் வாய்வாய் 1-.5-ஒன்றுக்கு மேலே பாதி மேலே மேலே கூடிப்போகும் -ஈரிரண்டு மால் வரை தோள் போலே பணைக்கும்-
பிராணன் ப்ரஹ்மம்- ஒன்றே என்றும் சொல்லலாம் –

ப்ரித்வி ஏவ யஸ்யாயதனம் அக்னிர் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேத வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் சரீர புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி அமிர்தம் இதி ஹோவாச -3-9-10-

காம ஏவ யஸ்யாயதனம் ஹ்ரதயம் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேத வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்ய ஆத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் காமமய புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா – 3-9-11-

ஷ்ட புருஷன் -சாரீர புருஷன் -காமமய புருஷன் -ஆதித்ய புருஷன் கண்ணுக்குள்ள எதிர் ஒளி புருஷன்-
சாயாமய புருஷன் பிரதிபிம்பம் அப்ஸு புருஷன் புத்ரமயபுருஷன்

ரூபாணி ஏவ யஸ்யா யதனம் சஷூர் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேத வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாசாவ் ஆதித்யே புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி சத்யம் இதி ஹோவாச -3-9-12-
சஷோ ஸூர்யோ அஜாயத -விராட் புருஷன் -கண்ணுக்கும் சூர்யா தேவதைக்கு பொருத்தம் –

ஆகாச ஏவ யஸ்யாயதநம் ஸ்ரோத்ரம் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேத வை அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் ஸ்ரோத்ர ப்ராதிஷ்ருத்க புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி திஷா இதி ஹோவாச –3-9-13-

தம ஏவ யஸ்யாயதநம் ஹ்ருதயம் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேதா வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் சாயாமயா புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி ம்ருத்யுர் இதி ஹோவாச-3-9-14-

ரூபாணி ஏவ யஸ்யாயதநம் சஷூர் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேதா வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் ஆதர்சே புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி அசுர் இதி ஹோவாச -3-9-15-

ஆப ஏவ யஸ்யாயதநம் ஹ்ருதயம் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேதா வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் அப்ஸு புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி வருண இதி ஹோவாச -3-9-16-

கிழக்கே யாரை தெரிந்து கொண்டீர் -ஆதித்யன் -எதில் கண்களில் -அது ரூபத்தில் பிரதிஷடை -அது ஹிருதயத்தில் பிரதிஷ்டம் –
இப்படி ஒவ் ஒன்றையும் ஹிருதயத்தில் சேர்த்து

ரேத ஏவ யஸ்யாயதநம் ஹ்ருதயம் லோக மநோ ஜ்யோதி யோ வை தம் புருஷம் வித்யாத் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
ச வை வேதிதா ஸ்யாத் யஜ்ஞவல்க்ய வேதா வா அஹம் தம் புருஷம் ஸர்வஸ்யாத்மன பாராயணம்
யம் ஆத்த ய ஏவாயம் அப்ஸு புத்ரமய புருஷ ச ஏச வதைவ சாகல்ய தஸ்ய கா தேவதா இதி பிரஜாபதி இதி ஹோவாச -3-9-17-

சாகல்ய இதி ஹோவாச யஜ்ஞவல்க்ய த்வாம் ஸ்வித் இமே ப்ராஹ்மணா அங்காரா வஷயனம் அக்ரதா உ இதி -3-9-18-

யஜ்ஞவல்க்ய இதி ஹோவாச சாகல்ய யத் இதம் குரு பாஞ்சாலநாம் ப்ராஹ்மணான் அத்யவாதீ
கிம் ப்ரஹ்ம வித்வான் இதி திசோ வேத்த ச தேவா சப்ரதிஷ்டித -3-9-19-

கிம் தேவதோஸ்யாம் திஷி ஆதித்ய தேவதா இதி ச ஆதித்ய கஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித இதி சஷூச ஹி ரூபாணி பஸ்யதி
கஸ்மின் நு ரூபாணி ப்ரதிஷ்திதாநீதி ஹர்தயே இதி ஹோவாச ஹ்ருதயேன ஹி ரூபாணி ஜானாதி ஹ்ருதயே ஹி
ஏவ ரூபாணி ப்ரதிஷ்திதானி பவாந்தீதி ஏவம் ஏவைதத் யஜ்ஞவல்க்ய -3-9-20-

கிம் தேவதோஸ்யாம் தஷிணாயாம் திஷி அஸீதி -யம தேவத இதி ச யம கஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித இதி யஜ்ஞ இதி
கஸ்மின் நு யஜ்ஞ ப்ரதிஷ்டித இதி தஷிணாயாம் இதி கஸ்மின் நு தக்ஷிணா ப்ரதிஷ்டித இதி
ஸ்ரத்தாயாம் இதி யதா ஹி ஏவ ஸ்ரத்தாதே அத தக்ஷிணாம் ததாதி ஸ்ரத்தாயாம் ஹி ஏவ தக்ஷிணா ப்ரதிஷ்டித
இதி கஸ்மின் நு ஷ்ரத்தா ப்ரதிஷ்டித இதி ஹர்தயே இதி ஹோவச ஹர்தயேந ஹி ஸ்ரத்தாம் ஜானாதி ஹர்தயே ஹி ஏவ
ஸ்ரத்தா ப்ரதிஷ்டித பவதீதி ஏவம் ஏவைதாத் யஜ்ஞவல்க்ய -3-9-21-

தக்ஷிண திக்கு -எம- யாகம்- தக்ஷிணை -ஸ்ரத்தையில் -உள்ளத்தில்

கிம் தேவதோஸ்யாம் பிரதீஸ் யாம் திஷி அஸீதி வருணா தேவத இதி ச வருண கஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித இதி
கஸ்மின் நு ஆப ப்ரதிஷ்டா இதி ரேதசீதி கஸ்மின் நு ரேத ப்ரதிஷ்டம் இதி ஹர்தயே இதி ஹோவாச
தஸ்மாத் அபி பிரதி ரூபம் ஜாதம் ஆஹு ஹ்ருதயாத் இவ ஸ்ர்ப்த ஹர்தயாத் இவ நிர்மித இதி ஹர்தயே
ஹி ஏவ ரேதே ப்ரதிஷ்டிதம் பவதீதி ஏவம் ஏவைதாத் யாஜ்ஞவல்க்ய -3-9-22-

மேற்கு வருணன் தண்ணீர் ரேதஸ் ஹிருதயம்

கிம் தேவதோஸ்யாம் உதீஸ்யாம் திஷி அஸீதி சோம தேவத இதி ச சோம கஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித இதி தீஷாயாம் இதி
கஸ்மின் நு தீஷா ப்ரதிஷ்டா இதி ஸத்ய இதி தஸ்மாத் அபி தீக்ஷிதாம் ஆஹு சத்யம் வத இதி சத்யே ஹி ஏவ
தீஷா ப்ரதிஷ்டிதா இதி கஸ்மின் நு சத்யம் ப்ரதிஷ்டிதம் இதி ஹர்தயே இதி ஹோவாச ஹ்ருதயேன ஹி சத்யம் ஜானாதி
ஹர்தயே ஹி ஏவ சத்யம் ப்ரதிஷ்டிதம் பவதீதி ஏவம் ஏவைதாத் யாஜ்ஞவல்க்ய -3-9-23-

வடக்கு ஸோம -தீஷா விரதம் -சத்யம் -ஹிருதயம் –

கிம் தேவதோஸ்யாம் த்ருவாயாம் திஷி அஸீதி அக்னி தேவத இதி சோக்நி கஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித இதி வாசி இதி
கஸ்மின் நு வாக் ப்ரதிஷ்தித இதி ஹர்தயே இதி கஸ்மின் நு ஹ்ரதயம் ப்ரதிஷ்டிதம் இதி -3-9-24-

அஹல்லிகா இதி ஹோவாச யஜ்ஞாவல்க்ய யாத்ரைதத் அந்யத்ராஸ்மன் மன்யாசை யத்தி ஏதத் அந்யத்ராஸ்மத் ஸ்யாத்
ஷ்வாநோ வைநத் அத்யு வயாம்சி வைநத் விமத் நீரன் இதி -3-9-25-

ஹிருதயம் எதில் பிரதிஷடை -இது கூட தெரியாத ஹிருதயம் இல்லாமல் கோபம் கொண்டார்
மூடனே -சரீரத்தில் தான் -வேறே எங்காவது என்று சொல்லுவார்களோ-

கஸ்மின் நு த்வம் சாத்மா ச பிரதிஸ்திதவ் ஸ்த இதி பிராண இதி கஸ்மின் நு பிராண பிரதிஷ்டித இதி அபான இதி
கஸ்மின் நு அபான பிரதிஷ்டித இதி வ்யான இதி -கஸ்மின் நு வியான பிரதிஷ்டித இதி உதான இதி
கஸ்மின் உதான பிரதிஷ்டித இதி சமண இதி ச ஏச
ந இதி ந இதி ஆத்மா அக்ர்ய ந ஹி க்ரஹியதே அஸீர்ய ந ஹி ஷீர்யதே அசங்கா ந ஹி சஜியதே அசிதோ ந வியதாதே
ந ரிஷ்யதி எதானி அஸ்தாவ் ஆயதனானி அஸ்டவ் லோக அஸ்டவ் தேவ அஸ்தவ் தேவ அஸ்தவ் புருஷ ச
யஸ் தான் புருஷன் நிருஹ்ய ப்ரத்யு ஹியாத்ய க்ரமாத் தம் த்வா அவ்பநிஷதம் புருஷம் ப்ர்ச்சாமி தம் சென் மே ந விவாக்ஸ்யசி
மூர்த்த தே விபதிஷாதீதி தம் ஹ ந மேனி சாகல்ய தஸ்ய ஹ மூர்த்த விபபாத அபி ஹாஸ்ய
பரிமோஷினோஸ்தீனி அப்ஜஹ்ரு அந்யன் மான்யமானா -3-9-26-

சரீரம் ஆத்மா -பிராணனில் பிரதிஷடை – அது அபானனில் -வியானனில் -அது சாமான் -உதான–பஞ்ச பிராணன் -ப்ரஹ்மத்திடம் –
கேட்டால் தலை கீழே விழும் -ப்ரஹ்மம் அறிய உபாசனம் மூலமே -வாதம் கேள்விகள் மூலம் அறிய முடியாதே

அத ஹோவாச ப்ராஹ்மணா பகவந்தோ யோ வ காமயதே ச மா ப்ர்ச்சது சர்வே வா மா ப்ர்ச்சத
யோ வ காமயாதே தம் வ ப்ர்சாமி சேர்வான் வா வ ப்ர்ச்சமீதி தே ஹ ப்ராஹ்மணா ந தத்ர்ஷு -3-9-27-

தான் ஹைதை ஸ்லோகை பப்ரச்ச–3-9-28-
1–யதா வ்ர்க்சோ வனஸ்பதி ததைவ புருஷோம்ஸ்ச தஸ்ய லோமானி பர்னானி த்வக் அசியோத்பாதிகா பஹி
2–த்வக எவஸ்ய ருதிரம் பிரஸ்யந்தி த்வகா உத்பதா தஸ்மாத் தத் ஆத்ர்ந்நாத் ப்ரைதி ரஸோ வ்ருஷாத் இவாஹதாத்
3– மாம்ஷனி அஸ்ய ஷகராணி கிநாதம் ஸ்நாவ தத் ஸ்திரம் அஸ்தீனி அந்தரதோ தாரூனி மஜ்ஜா மஜ்ஜோபமா க்ர்தா
4– யத் வ்ருக்ஷோ வ்ருஷனோ ரோஹதி மூலன் நவதர புன மர்த்யா ஸ்வின் ம்ர்த்யுனா வ்ருஷ்ணா கஸ்மான் மூலத் பிரரோஹதி
5— ரேதச இதி மா வோஸத ஜீவதஸ் தத் ப்ரஜாயதே தானாருஹ இவ வை வ்ருஷா அஞ்சஸா ப்ரேதிஅ சம்பவ
6— யத் சமூலம் ஆவ்ர்ஹேயு வ்ருஷம் ந புனர் ஆபவேத் மர்த்யா ஸ்வின் ம்ருத்யுனா வ்ருஷன கஸ்மான் மூலாத் பிரரோஹாதி
7– ஜாத ஏவ ந ஜாயதே கோன்வேனம் ஜனயேத் புன விஞ்ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம ராதிர் தாது பாராயணம் திஸ்த்தமானஸ்ய தத்வித –

மரம் -விதை -வேர் வேண்டும் -அதே போலே மனிதன் -ப்ரஹ்மத்திடம் இருந்து -கர்மங்கள் ஒரு காரணம் ப்ரஹ்மம் ஒரு காரணம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ப்ருஹதாரண்ய உபநிஷத் -இரண்டாம் அத்யாயம் –

September 12, 2018

ஓம் பூர்ணம் அத பூர்ணம் இதம் பூர்ணாத் பூர்ணம் உத்ஸயதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணம் ஆதாய பூர்ணம் இவாவசிஸ்யதே
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி –

—————————————————————–

-6-ப்ராஹ்மணங்கள் இரண்டாவது அத்தியாயத்தில்

யஜ்ந வல்க்யர் -மைத்ரேயி சம்வாதம்-காத்யாயினி இன்னும் ஒரு மனைவி -பிரதம மைத்ரேயி ப்ராஹ்மணம்-

இரண்டாம் அத்யாயம் தொடர்ச்சி

பாலாகி வித்யை -முதல்- ஜனகர் கர்ம யோகத்தால் ஆதி ஜட பரதர் ஞான யோகம் –பிரஹலாதன் பக்தி யோகத்தால் சாஷாத்காரம் –

த்ர்ப்த -பாலகிர் கானுசானோ கார்க்ய ஆச ச ஹோவாச அஜாதாக்ஷத்ரும் கஷ்யம் ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாநீதீ ச ஹோவாச
அஜாதசத்ரு சஹஸ்ரம் ஏதாஸ்யம் வாசி தத்ம ஜனக ஜனகா இதி வை ஜனா தாவந்தீதி -2-1-1-

கார்க்ய வம்சத்தில் வந்த பாலாகி என்பவர் அஜாத சத்ரு என்னும் காசி ராஜ இடம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் அளிக்க வர
ஜனகர் போலே ஆயிரம் பசுக்களை பரிசாக அளிப்பேன் என்றான்

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாசாவ் ஆதித்யே புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத் சத்ரு
மா மைதஸ்மிந் ஸம்வதிஷ்ட அதிஷ்ட ஸர்வேஷாம் பூதானாம் மூர்த்தா ராஜேதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ
இதி ச யா ஏதம் உபாஸதே அதிஷ்ட ஸர்வேஷாம் பூதானாம் மூர்த்தா ராஜா பவதி -2-1-2-

அரசன் குருவிடம் சூர்ய உபாசனம் சூர்ய மண்டல வர்த்தியான பர ப்ரஹ்மம் அளவும் செல்ல வேண்டும் என்று சொல்ல –
ஒரே போலே -10-ஆதியனே ப்ரஹ்மம் -சந்திரனே ப்ரஹ்மம் -நானே ப்ரஹ்மம் -நீயே ப்ரஹ்மம் -இவ்வாறு
சொல்ல -ஒவ் ஒன்றுக்கும் இவர் பதில் –
அல்ப பலன் தான் கிட்டும் –
தூங்கினவனை எழுப்பி -அவனை வைத்தே ப்ரஹ்மத்தை விளக்கி காட்டுவார்

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாசவ் சந்த்ரே புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத் சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டத ப்ர்ஹன் பாண்டர-வாசா சோமோ ராஜேதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே
அஹர் அஹர் ஹ சுத ப்ரஸுதோ பவதி நாஸ்யான்னம் ஷீயதே -2-1-3-

ச ஹோவாச கர்க்ய ய ஏவாசு வித்யுதி புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபச இதி ச ஹோவாச அஜாத் சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டத தேஜவீதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே தேஜஸ்வீ
ஹ பவதி தேஜஸ் விநீ காஸ்ய பிரஜா பவதி -2-1-4-மின்னலே ப்ரஹ்மம் -பளபளப்பு ப்ரஹ்மத்துக்கு

ச ஹோவாச கர்க்ய ய ஏவாயம் ஆகாஷே புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்ட பூர்ணம் அப்ரவர்தீதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே பூர்யதே ப்ரஜயா பஷூபி
நாஷ்யாஸ்மால் லோகாத் ப்ரஜோத் வர்த்ததே பிரஜா பவதி – 2-1-5-ஆகாசம் -அபரிச்சேதயம் –

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாயம் வாயு புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித இந்த்ரோ வைகுந்தோ பராஜிதா சேநேதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ
இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே ஜிஷ்ணுர் ஹாபராஜிஷ்னுர் பவதி அந்ய தஸ்தய ஜாயீ -2-1-6-

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாயம் அக்நவ் புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித விஷாசஹிர் இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ
இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே விஷாசஹிர் ஹா பவதி விஷாசஹிர் ஹாஸ்ய பிரஜா பவதி -2-1-7-அக்னி -சம்பந்தத்தால் புனிதமாகும் –

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாயம் அப்சு புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித பிரதிரூப இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ
இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே பிரதி ரூபம் ஹைவனம் உபகச்சதி நா பிரதி ரூபம் அதோ பிரதிரூபோ ஸ்மஜ் ஜாயதே -2-1-8-
தண்ணீர் -ஜீவநாடி

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாயம் அதர்சே புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித ரோசிஷ்னுர் இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச ய ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே ரோசிஷ்னுர் ஹ பவதி
ரோசிஷ்னுர் ஹாஸ்ய பிரஜா பவதி அதோ யை சம்னி கச்சதி சர்வம்ஸ் தான் அதிரோசதே -2-1-9-

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவாயம் யந்தம் பஷ்சத் ஷாப்தோ அநு தேதி ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச
அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின் சம்வதிஷ்டித அசுர் இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச யா ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே சர்வம்
ஹைவாஸ்மிம்ல் லோக ஆயுர் ஏதி நைனம் புரா காலாத் பிரானோ ஜகாதி-2-1-10-

ச ஹோவாச கார்க்ய ய திக்ஷு புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித த்வீதியோ அநபக இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ
இதி ச யா ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே த்விதீயவான் ஹ பவதி நாஸ்மாத் கனஷ்சித்யதே -2-1-11-

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவம் சாயாமயா புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித ம்ர்த்யுர் இதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச யா ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே
சர்வம் ஹைவஸ்மிம்ல் லீக்கை ஆயுர் ஏதோ நைவம் புரா காளான் ம்ர்த்யுர் ஆகச்சதி -2-1-12-நிழல் மிருத்யு -ஆயுஸ் குறைவதை காட்டுமே

ச ஹோவாச கார்க்ய ய ஏவம் ஆத்மனி புருஷ ஏதம் ஏவாஹம் ப்ரஹ்மோபாச இதி ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு மா மைதஸ்மின்
சம்வதிஷ்டித ஆத்மன்வீதி வா அஹம் ஏதம் உபாஸ இதி ச யா ஏதம் ஏவம் உபாஸ்தே
ஆத்மன்வீ ஹ ப்ரவதி ஆத்மன்வீனி ஹாஸ்ய பிரஜா பவதி ச ஹா தூஷ்ணிம் ஆச கார்க்யா-2-1-13-ஜீவனே ப்ரஹ்மம் –

ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு ஏதாவன் னு இதி ஏதாவத் தீதி நைதா வதா விதிதம் பவதிதி ச ஹோவாச கார்க்ய உபத்வாயானீதி -2-1-14-

கற்றுக் கொடுக்க வந்து கற்றேன் -உமக்கு அடியேன் சிஷ்யனானேன் –

ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு பரதிலோமம் ஸை தத் யத் ப்ராஹ்மண ஷத்ரியம் உபேயாத் ப்ரஹ்ம மே வஷ்யதீதி
வி ஏவ த்வா ஞானபயிஷ்யாமீதி தம் பாணவ் ஆதயோத்தாஸ்தவ் தவ் ஹ புருஷம் சுப்தம் ஆஜாக்மது
தம் ஏதைர் நாமபிர் அமாந்த்ரயாம் சக்ரே ப்ர்ஹன் பாண்டர வாச சோம ராஜன்
இதி ச நோத்தஸ்தவ் தம் பாணினா பேசம் போதயாம் சகாரா ச ஹோத்தஸ்தவ் -2-1-15-

நானோ ஷத்ரியன் நீரோ ப்ராஹ்மணன் -சிஷ்யனாக கொள்ள மாட்டேன் -அறிந்தவற்றை சொல்லுவேன் -என்று சொல்லி
தூங்கும் ஒருவன் இடம் கூட்டிச் சென்று – பிராணனை சொல்லி எழுப்ப முடியாமல் -வெண்மை வஸ்திரம் உடுத்தி –
அவன் பெயரைச் சொல்லியே எழுப்ப முடிந்ததை காட்டி மேலும் உபதேசம்
ப்ரஹன் -பெரிய பிராண வாயு -கூப்பிட்டு -ஜீவன் ப்ராணன் இல்லை -வேறுபட்டவன் ஜீவன்
வெண் பட்டு உடம்புக்கு தானே
சோமா யாகம் பண்ணி -கர்மமும் சரீரத்தால் தானே -ஆத்மசம்பந்தம் இல்லையே

ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு யத்ரைச ஏதத் சுப்தோ அபூத் ய ஏச விஞ்ஞானமய புருஷ
க்வைச ததாபூத் குத ஏதத் ஆகாத் இதி தத் உ ஹ ந மேனே கார்க்ய -2-1-16-

ச ஹோவாச அஜாத சத்ரு யத்ரைச ஏதத் சுப்தோ அபூத் ய ஏச விஞ்ஞானமய விஞ்ஞானமய புருஷ
தத் ஏசாம் ப்ராணாநாம் விஞ்ஞாநேந விஞ்ஞானம் ஆதாய ய ஏசோ அந்தர் ஹ்ரதய ஆகாச தஸ்மின் சேதே
தானி யதா க்ர்ஹ்நாதி அத ஹைதத் புருஷ ஸ்வபிதி நாம தத் க்ரஹீத ஏவ பிரானோ பவதி
க்ரஹீதா வாக் க்ர்ஹீதம் சஷூர் க்ர்ஹீதம் ஸ்ரோத்ரம் க்ரஹீதம் மன -2-1-17-

புலன்கள் அடங்கி மனம் மட்டும் வேலை ஸ்வப்னம் தசை / மனமும் அடங்கி -ப்ரஹ்மத்துடன் ஒதுங்கி -ஆழ்ந்த உறக்கம் –
மனம் அடக்கினாலும் ஆத்ம ஞானம் அடங்காது நித்யம் –
புரீதத் நாடியில் -ஹிருதயத்தில்-புத்துணர்வு -மாந்தாதா -பெண்கள் -50-ஸுபரி தர்ம பூத ஞான வியாப்தி –
ப்ரஹ்மம் மட்டுமே சர்வ வியாப்தி –

ச யத்ரைதய ஸ்வப்நா யாசரதி தே ஹஸ்யா லோகா தத் உதா இவ மஹாராஜோ பவதி உத இவ
மஹா ப்ராஹ்மண உத இவ உச்சாவசம் நிகச்சதி ச யதா மஹாராஜோ ஞான பதான் க்ரஹீத்வா
ஸ்வ ஞான பதே யதா காமம் பரிவர்த்தேத ஏவம் ஏவைச ஏதத் பிராணன் க்ரஹீத்வா ஸ்வ சரீரே யதா காமம் பரிவர்த்ததே -2-1-18-

அத யதா ஸூஷூப்தோ பவதி யதா நா கஸ்ய சன வேத ஹிதா நாம நாத்யோ த்வா
சப்தாதி சஹஸ்ராணி ஹ்ருதயத் புரீததம் அபி ப்ரதிஷ்டந்தே தாபி பிரத்யாவஸ்ர்ப்ய புரீததி ஷேதே ச யதா குமாரோ வா
மஹாராஜோ வா மஹா ப்ராஹ்மணோ வாதிக்னிம் ஆனந்தஸ்ய கத்வா க்ஷயிதா ஏவம் ஏவைச ஏதக் சேதே -2-1-19-

-72000-ஹித நாடிகள் -ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் அனைத்தும் புரீதத்துக்குள் அடங்கி
மஹாராஜாவோ குழந்தையோ அறிவாளியா ஏழையோ வாசி இல்லாமல் -நிரதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம சாகரத்தில் ஆழ்ந்து

ச யாதோர் நாநாபிஸ் தந்துநோஸ் சரேத் யதாக்நே ஷூத்ரா விஸ்புலிங்கா வியூச்சர்ந்தி ஏவம் ஏவாஸ்மாத்
ஆத்மனா சர்வே பிராணா சர்வே லோகா சர்வே தேவா ஸர்வாணி பூதாநி வ்யுச்சரந்தி
தஸ்யோபநிஷத் சத்யஸ்ய சத்யம் இதி பிராணா வை சத்யம் ஏச சத்யம் -2-1-20-

சிலந்தி கூடு -த்ருஷ்டாந்தம் / நெருப்பு தீ பொரி-
அனைத்தும் ஒரு இடத்தில் லயிப்பதற்கும் உருவாதற்கும்
சத்யம் ஜீவன்-மாறாதவன் -சத்யஸ்ய சத்யம் -மாறவே மாறாதவர் ப்ரஹ்மம் –
அசித் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ மாறுதல் உண்டே /
சித் ஸ்வரூபம் மாறாது -ஸ்வ பாவம் மாறும் -மாணிக்கம் சேற்றில் விழுந்தது போலே
இயற்க்கை தன்மை மாறாது /-தன்மை -குணங்கள் மாறுவது போலே –
உடம்பு அசத்தியம் -ஜீவன் சத்யம் -ப்ரஹ்மம் சத்யஸ்ய சத்யம் -ஆழ்ந்த தூக்கம் ப்ரஹ்ம அனுபவம்

————————————————-

சிசு ப்ராஹ்மணம் அடுத்து –

யோ ஹா வை சிசும் ச ஆதானம் ச பிரதி ஆதானம் சஸ்தூனம் ச தாமம் வேத சப்த ஹா த்விஷதோ
ப்ராத்ர்வ்யான் அவருணத்தி அயம் வாவ சிசுர் யோ அயம் மத்யம பிராணா தஸ்யைதம் ஏவாதானம்
இதம் ப்ரத்யாதானம் பிராணா ஸ்தூணா அன்னம் தாம -2-2-1-

பிராணா புதுக்கன்று குட்டி போலே -சரீரத்தில் ஆத்மா கட்டுண்டு -அன்னம் -ஜீரணித்து சக்தி புலன்களுக்கு -கயிறு போலே
சப்த ஹா த்விஷதோ ப்ராத்ர்வ்யான் அவருணத்தி ஏழு சகோதரர்கள் –
இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் -இரண்டு காது ஒரு வாய் –
அகற்ற வைத்த ஐம்புலன்கள் –
ஜீவன் தூண் -அன்னம் கயிறு -பிராணன் கன்றுக்குட்டி -அன்னம் இருந்தால் தான் பிராணன் ஆத்மா இரண்டும் ஒன்றாக இருக்கும் –

தம் ஏத சப்தாஷிதய உபதிஸ் தந்தே தத் யார் இமாஷான் லோஹின்யோ ரஜய தாபிர் ஏனம் ருத்ரோ அன்வயத்தா
அத யா அக்ஷன் ஆபஸ் தாபி பர்ஜன்ய யா காணீனகா தயா ஆதித்ய யத் க்ர்ஷ்ணம்
தேன அக்னி யத் சுக்லம் தேன இந்த்ர அதரயைநம் வர்தன்யா பிருத்வி அன்வாயத்தா த்யுர் உத்தரயா
நாஸ்ய அன்னம் ஷீயதே யா ஏவம் வேத -2-2-2-

கண்ணின் செவ்வரி -ருத்ர / கண்ணீர் பர்ஜன்ய -வருணன் -/ விழி-ஆதித்யன் / கருத்த பொட்டு அக்னி /
வெண்மை பகுதி இந்திரன் / கீழ் இமை பிருத்வி / மேல் இமை தியுஸ் -ஆகாசம் /
இப்படி ஏழும் பிராணனுக்கு அன்னம் போலே –

தத் ஏச ஸ்லோகோ பவதி அர்வாக்-பிலாஷ் சமச ஊர்த்வ -புத்ன தஸ்மின் யஷோ நிஹிதம் விஸ்வ ரூபம் தஸ்யாசத ர்ஷயா சப்த தீரே
வாக் அஷ்டமி ப்ராஹ்மணா சம்விதான இதி அர்வாக்பிலஷ் சமச ஊர்த்வ புத்னா இதீதம் தச்சிர ஏசஹி
அர்வாக்பிலஷ் சமச ஊர்த்வ புத்னா தஸ்மின் யசோ நிஹிதம் விஸ்வ ரூபம் இதி பிராண வை யசோ நிஹிதம் விஸ்வ ரூபம்
பிராணன் ஏதத் ஆஹ தஸ்யா சத ர்ஷ்யா சப்த தீரே இதி பிராணா வா ர்ஷயா பிராணன்
ஏதத் ஆஹ வாக் அஷ்டமி ப்ரஹ்மணா ஸம்விதானா இதி வாக் அஷ்டமி ப்ரஹ்மணா சம்வித்தே -2-2-3-

சப்த ரிஷிகள் நமக்குள் அவர்கள் –எங்கோ மஹா ஜன தபோ ஸத்ய லோகங்களில் இல்லை –

இமவ் ஏவ கௌதம பரத்வாஜவ் அயம் ஏவ கௌதம அயம் பரத்வாஜ
இமவ் ஏவ விச்வாமித்ர – ஜமதக்னி அயம் ஏவ விச்வாமித்ரா அயம் ஜமதக்னி
இமவ் ஏவ வசிஷ்ட காஷ்யபு -அயம் ஏவ வசிஷ்ட அயம் காஸ்யப
வாக் ஏவா த்ரி வாசா ஹி அன்னம் அத்யதே அத்திர் ஹ வை நாமைதத்
யத் அத்ரிர் இதி ஸர்வஸ்யாத்தா பவிதி சர்வம் அஸ்ய அன்னம் பவதி ய ஏவம் வேத -2-2-4-

வலது காது கௌதமர் இருப்பிடம் -இடது காது பரத்வாஜர் இருப்பிடம் /
வலது கண் விசுவாமித்திரர் இருப்பிடம் – இடது கண் ஜமதக்னியின் இருப்பிடம் /
வசிஷ்டர் கஸ்யபர் இருவரும் இரண்டு மூக்கு துவாரங்களில் இருப்பிடம் /
அத்ரி மஹ ரிஷி நாக்கில் இருப்பிடம் /நமது சரீரமே பிண்டாடாண்டம்

—————————————————

மூர்த்தா அமூர்த்தா ப்ராஹ்மணம் -உருவம் அருவம் இரண்டு தகைமையுடன் உளன் –
பீதி வேண்டாம் ப்ரீதி வேண்டும் -கடவுள் பயம் வேற்றுமதஸ்தர் -பெற்றவர் போலே அன்பு –
புகழும் — கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -எண்ணிறந்த உருவங்களுக்குள் அருவமும் ஒரு வகை –
வாரா வருவாய் -வாரா அருவாய் -உருவம் அற்றவனாகவும் –

த்வே வாவ ப்ரஹ்மணோ ரூபே மூர்த்தம் சைவா அமூர்த்தம் ச ம்ர்த்யம் ச அம்ர்தம் ச ஸ்திதம் ச யச் ச சச் ச த்யச் ச -2-3-1-

ஆகாசம் வாயு -இரண்டும் ஒரு வகை-மூர்த்தம்-கண்களுக்கு க்ரஹிக்க முடியாதே / பிரித்வி நீர் அக்னி மூன்றும் ஒருவகை -அமூர்த்தம்

தத் ஏதம் மூர்த்தம் யத் அந்யத் வாயோஷ் ச அந்தரிக்ஷ ஏதன் மர்த்யம் ஏதத் ஸ்திதம் ஏதத் சத் தஸ்யை
தஸ்ய மூர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய மர்த்யஸ்ய ஏதஸ்ய ஸ்திதஸ்ய ஏதஸ்ய சத ஏச ரஸோ ய ஏச தபதி சதோ ஹி ஏச ரஸ -2-3-2-

அதா மூர்த்தம் வாயுஷ் ச அந்தரிக்ஷம் ச ஏதத் அம்ர்தம் ஏதத் யத்
ஏதத் த்யத் தஸ்யை தஸ்ய அமூர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய அம்ர்தஸ்ய
ஏதஸ்ய தஸ்யைச ரஸோ யா ஏச ஏதஸ்மின் மண்டலே புருஷ தஸ்ய ஹி ஏச ரஸ இதி அதி தைவதம் -2-3-3-

அத அத்யாத்மம் இதம் ஏவ மூர்த்தம் யத் அந்யத் ப்ராணாஸ் ச யஷ் சாயம் அந்தராத்மன் ஆகாஷா
ஏதம் மர்த்யம் ஏதத் ஸ்திதம் ஏதத் சத் தஸ்யை தஸ்ய மூர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய மர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய ஸ்திதஸ்ய
ஏதஸ்ய சத ஏச ரஸோ யச் சஷூ சதோ ஹி ஏச ரஸ -2-3-4-

ஸ்தூலம் -ஸூஷ்மம்/ முடிவுடன் கூடியது -முடிவற்றவை / வியாபகம் -அவ்யாபகம் / இந்திரியங்களுக்கு புலப்படும் -படாமலும்

அதா மூர்த்தம் ப்ராணாஸ் ச யஷ் சாயம் அந்தர் ஆத்மன் ஆகாஷ ஏதத் அம்ர்தம்
ஏதத் யத் ஏதத் த்யம் தஸ்யை தஸ்ய அமூர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய ம்ர்த்தஸ்ய ஏதஸ்ய யத ஏதஸ்ய த்யஸ்
யஸ்ய ரஸோ யோ யம் தக்ஷிணே அக்ஷன் புருஷ தஸ்ய ஹி ஏச ரஸ -2-3-5-

தஸ்ய ஹைதஸ்ய புருஷஸ்ய ரூபம் யதா மாஹாராஜனம் வாச யதா பாந்த்வ ஆவிகம் யாதேந்த்ர கோப
யதாஞயர்சி யதா புண்டரீகம் யதா சக்ர்த் வித்யுத்தம் சக்ரத் வித்யுத் ஏவ ஹ வா அஸ்ய ஸ்ரீர் பவதி
ய ஏவம் வேத அதாத ஆதேஷ ந இதி ந இதி ந ஹி ஏதஸ்மாத் இதி ந இதி அந்யத் பரம் அஸ்தி
அத நாமதேயம் சத்யஸ்ய சத்யம் இதி பிராண வை சத்யம் தேஸாம் ஏச சத்யம் -2-3-6-

இதி இல்லை இல்லை -ப்ரஹ்மம் -இவ்வளவு தானா என்பது இல்லை -இதுவே இல்லை என்பது இல்லை இது மட்டும் இல்லை –
இது எல்லாமாகவும் இருக்கும் இத்தை போலே வேறே ஒன்றும் இல்லை -வஸ்து இல்லை என்பதும் இல்லை –
ஆகாசத்துக்குள்ளும் உனக்கு உள்ளும் -இல்லை என்று சொல்ல வைத்தவனும் அவனே

——————————————

மைத்ரேயி இதை ஹோவாச யஜ்ந வல்க்ய உத் யாஸ்யன் வா அரே ஹம் அஸ்மாத் ஸ்தானாத்
அஸ்மி ஹந்த ஹந்த தே நயா காத்யாயநீயந்தம் கரவானீதி -2-4-1-

ச ஹோவாச மைத்ரேயீ யன் னி ம இயம் பகோஹ் சர்வ ப்ருத்வீ வித்தேன பூர்ண ஸ்யாத் கதம் தேனாம்ருதா ஸ்யாம்
இதை ந இதை ஹோவாச யாஜ்ந வல்க்யா யதைவோ பகரண வதாம் ஜீவிதம்
ததைவ தே ஜீவிதம் ஸ்யாத் அம்ருதத் வஸ்ய து நாசாஸ்தி வித்தநேதி -2-4-2-

ச ஹோவாச மைத்ரேயீ ஏநாஹம் நாம்ருத ஸ்யாம் கிம் அஹம் தேனை குர்யாம்
யத் ஏவ பகவான் வேத தத் ஏவ மே ப்ரூஹீதி–2-4-3-

ச ஹோவாச யஜ்ந வல்க்யா ப்ரியா பத அரே நஹ் சதி பிரியம் பாஸசே ஏஹி ஆஸ்வ வியாக்யாஸ்யாமி
தே வியாக து மே நிதித்யாஸஸ்வ இதி சந்யாச –2-4-4-

ஸ்திர ஆனந்தம் செல்வத்தால் அடைய முடியாதே -மேலே உபதேசிக்கிறார்

ச ஹோவாச ந வா அரே பதியுஹ் காமாய பதிஹ் ப்ரியோ பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய பதிஹ் ப்ரியோ பவதி
ந வா அரே ஜாயாயை காமாய ஜாயா ப்ரியா பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய ஜாயா ப்ரியா பவதி
ந வா அரே புத்ராநாம் காமாய புத்ர பிரியா பவந்தி
ஆத்மனஸ் து காமாய புத்ர பிரியா பவந்தி
ந வா அரே வித்தஸ்ய காமாய வித்தம் பிரியம் பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய வித்தம் பிரியம் பவதி
ந வா அரே ப்ராஹ்மண காமாய ப்ரஹ்ம பிரியம் பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய ப்ரஹ்ம பிரியம் பவதி
ந வா அரே ஷாத்ரஸ்ய காமாய ஷாத்ரம் பிரியம் பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய ஷத்ரம் பிரியம் பவதி
ந வா அரே லோகா நாம் காமாய லோக பிரியா பவந்தி
ஆத்மனஸ் து காமாய லோக பிரியா பவந்தி
ந வா அரே தேவா நாம் காமாய தேவ பிரியம் பவந்தி
ஆத்மனஸ் து காமாய தேவ பிரியா பவந்தி
ந வா அரே பூதா நாம் காமாய பூதாநி பிரியாணி பவந்தி
ஆத்மனஸ் து காமாய பூதாநி பிரியாணி பவந்தி
ந வா அரே ஸர்வஸ்ய காமாய சர்வம் பிரியம் பவதி
ஆத்மனஸ் து காமாய சர்வம் பிரியம் பவதி
ஆத்ம வா அரே த்ரஷ்டவ்ய ஸ்ரோத்ரவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்ய மைத்ரேயீ
ஆத்மனோ வா அரே தர்சநேந ஸ்ரவணநேந மத்ய விஞ்ஞாநே நேதம் சர்வம் விதிதம்–2-4-5-

பிரியம் -அவர் அவர் விருப்பத்தால் இல்லை -எப்பொழுதும் இல்லையே –
வேறே வேறே ஜென்மங்களில் வேறே வேறே நபர்கள் இடம் உண்டே
நித்யம் இல்லையே -இவை –
கணவன் என்கிற சரீரத்துக்குள் இருக்கும் பரமாத்மாவுக்காக மனைவிக்குள் உள்ள ஜீவாத்மா பிரியம் என்பது நித்யம்
ஆத்ம பரமாத்மா சம்பந்தம் -அறிந்து உபாசனம் -ப்ரஹ்மத்தை பற்றி கேட்டு –
அடைய விருப்பம் -ஸ்ரோதவ்ய விதி இல்லை ஆசை ராகம் அடியாக –
மீண்டும் நினைக்க தானாகவே செய்வோமே -இத்தை விதிக்க வேண்டாமே –
இடைவிடாமல் நினைக்க அடைவோம் என்று உபதேசிக்க இத்தையும் செய்வோமே –
கீழே விதி இல்லை -நித்தியாசனம் உபாசனம் மட்டுமே விதி -செய்தால் அடையலாம் –
பக்திக்கு அடிப்படை இது -நினைவு பாலம்தானே பக்தி – தைல தாராவது-இடையூறு இல்லாமல் இடைவிடாமல் –
அவிச்சின்ன -ஸ்ம்ருதி சந்தான ரூபம் -ப்ரீதியுடன் ஆசையாக செய்வதே பக்தி -உருகுமால் நெஞ்சம் –
நின்று இருந்து கிடந்தது படுத்து நடந்து பறந்து -சூழ்ந்து உத்சவங்கள் பல பல லோகோ பின்ன ருசி –
இடைவிடாமல் சிந்திக்க பக்குவம் வளர்க்கவே இவை –
த்ரஷ்டவ்யா-முதலில் இருந்தாலும் -கடைசியில் கொண்டு -இதுவே பலன் –
ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -அறிந்து -கண்டு -அடையும் தசைகள் -பக்தி ஒன்றே வழி-
ஞாதும் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் –

ப்ரஹ்ம தம் பராதாத் யோன் இதர ஆத்மனோ ப்ரஹ்ம வேத
ஷத்ரம் தம் பரதாத் யோன் இதர ஆத்மன ஷத்ரம் வேத
லோகாஸ் தம் பராதுர் யோன் இதர ஆத்மனோ லோகான் வேத
தேவாஸ் தம் பராதுர் யோன் இதர ஆத்மனோ தேவன் வேத
பூதாநி தம் பராதுர் யோன் இதர ஆத்மனோ பூதாநி பராதாத் யோன் இதர ஆத்மனோ சர்வம் வேத
இதம் ப்ரஹ்ம இதம் ஷத்ரம் இதம் லோக இமே தேவ
இமாமி பூதாநி இதம் சர்வம் யத் அயம் ஆத்மா -2-4-6-

ஆண்-பெண் -ஷத்ரியன் -வைத்தியன் -தேவன்-நான் ப்ரஹ்மத்தை மறந்து -அவன் இடம் வந்த நினைவுடன் வேண்டுமே
கரந்த பாலுள் நெய்யே போலே -அரணிக்கட்டையில் நெருப்பு போலே –
ப்ரஹ்மம் உள்ளும் புறமும் வியாபித்து இருப்பதை அறிய இந்த உபாசனம் –
இருப்பதை உணர்ந்து கேட்டு விசாரித்து தியானம் பண்ணியே அடையலாம் -ப்ரஹ்ம த்ருஷ்ட்டி வேண்டுமே –
மற்று ஓன்று இல்லை சுருங்க சொன்னோம் மாநிலத்து எவ்வுயிர்க்கும் சிற்ற வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும் –
சரணாகதி மார்க்கம் -இதிலும் தியானம் வேண்டும் -தியானம் -செய்த நன்றி காட்ட இங்கு -அங்கு த்யானம் மூலம் அடைவது –
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -இதுவே பலனாக கொண்டாரே சக்தி இருந்தாலும் –

ச யதா துந்துபேர் ஹநுயமான் அஸ்ய ந பாஹ்யான் ஸப்தான் சாக்னுயாத் க்ரஹணாய
துந்துபேஸ் து கிரஹனேநே துந்துப்யாகா தஸ்ய வா சப்தோ க்ரஹீத –2-4-7-

துந்துபி பறை முரசு -அடிக்க சப்தம் வரும் -முரசும் இருந்து குச்சியும் இருந்தால் அடிக்காத தான் தோன்றும்
விஷயாந்தரங்களில் இருந்து விலகியே இருக்க வேண்டும் -சோறு போடக் கூடாதே இவற்றுக்கு –
புலன்கள் வேண்டாம் – மனசு மட்டும் வேண்டும்- இவற்றை அடக்கி தியானம் வளர்க்க –

ச யதா சங்கஸ்ய தமாயமானஸ்ய ந பாஹ்யான் ஸப்தான் சாக்னுயாத் க்ரஹணாய
சங்கஸ்ய து க்ரஹேனான் சங்கத் மஸ்ய வா சப்தோ க்ரஹீதா -2-4-8-

ச யதா வீணாயை வாத்யமானாயை ந பாஹ்யான் ஸப்தான் சக்னுயாத் க்ரஹணாய
வீணாயை து கிரஹனேநே வீணா வாத் அஸ்ய வா சப்தோ க்ரஹீத -2-4-9-

மூன்று உதாரணங்களால்-துந்துபி -சங்கு வீணா சப்தங்கள் -மூலம் –
காரணம் அறிந்தால் தானே கார்யம் அறிய முடியும் என்பதை காட்டுகிறார்
ப்ரஹ்மத்தை அறியாமல் எந்த சிறியவற்றையும் அறிய முடியாதே –
சங்கத்தை வாயில் இருந்து எடுத்தே சங்கு சப்தம் இல்லாமல் -இதே போலே வீணை –

ச யதார்த்த எதாஞநேர் அபியாஹிதாத் ப்ருதக் தூமா வினிஸ்ராந்தி ஏவம் வா அரே ஸ்ய மஹதோ பூதஸ்ய நிஹ்ஸ்வசிதம்
ஏதத் யத் ரிக் வேதோ யஜுர் வேதா சாம வேதோத் அதர்வாண் அங்கிரச இதிஹாச புராணம் வித்யா உபநிஷத் ஸ்லோஹா
ஸூத் ராணி அநு வியாக்யானி அஸ்யை வைதானி சர்வானி நிஹஸ்வஸ்தானி –2-4-10-

நெருப்பில் இருந்து புகை போலே என்று உதாரணம் கொண்டே ப்ரஹ்மம் அறிய முடியும்
வேதம் இதிகாசம் புராணம் அனைத்தும் பர ப்ரஹ்மாவாலேயே வெளி வந்தவையே –

ச யதா ஸர்வாசாம் அபாம் சமுத்திர ஏகாயனம்
ஏவம் ஸர்வேஷாம் ஸ்பர்ஸானாம் த்வக் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் ,
சர்வேசாம் கந்தானாம் நாசிகே ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம்
ரசானாம் ஜிஹ்வே ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் ரூபானம் சஷூர் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம்
சர்வேசாம் சப்தானாம் ஸ்ரோத்ரம் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் சங்கல்பானாம் மன ஏகாயனம் ஏவம் ஸர்வாசாம்
வித்யானாம் ஹ்ருதயம் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் கரமானாம் ஹஸ்தவ் ஏகாயனம்
ஏவம் ஸர்வாசாம் ஆனந்தானாம் உபஸ்த ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் சர்வேசாம் விசர்கானாம் பாயுர் ஏகாயனம்
ஏவம் சர்வேசாம் அத்வானாம் பாதவ் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் வேதானாம் வாக் ஏகாயனம் –2-4-11-

ச யதா சைந்தவ கிழிய உதகே பிராஸ்தா உதகம் ஏவானுவிலே யேத
ந ஹாஸ்ய உதக்ரஹணா ஏவ ஸ்யாத் யதோ யதஸ்த்வ ஆதாதீத லவணம் ஏவ
ஏவம் வா அற இதம் மஹத் பூதம் அநந்தம் அபாரம் விஞ்ஞான கான ஏவ
ஏதேப்யோ பூதேப்ய சமுத்தாய தானி , ஏவானு விநாஸ்யதி ந ப்ரேத்ய சம்ஜனாஸ்தி இதி அரே ப்ரவீமி
இதி ஹோவாச ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் சர்வேசாம் விசர்கானாம் பாயுர் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம்
அத்வனாம் பாதவ் ஏகாயனம் ஏவம் சர்வேசாம் வேதானாம் வாக் ஏகாயனம் –2-4-12-

தண்ணீர் -உப்புக்கட்டி -கரைந்து -நீர் முழுவதும் உப்புக்கரிக்கும் -உப்பு தெரியாமல் பரவும் –
ப்ரஹ்மம் அதே போலே நம் உள்ளும் புறமும் -தியானம் மூலமே அறிய முடியும்

ச ஹோவாச மைத்ரேயீ அத்ரைவ மா பகவான் அமூமுகத் ந ப்ரேத்ய சாம் ஞானாஸ்தி
ச ஹோவாச ந வ அரே ஹம் மோஹம் ப்ரவீமி அலம் வா அரே இதம் விஞ்ஞானாய–2-4-13-

யத்ர ஹி த்வைதம் இவ பவதி தத் இதர இதரம் ஜிக்ரதி தத் இதர இதரம் ஜிக்ரதி தத் இதர இதரம் பச்யதி
தத் இதர இதரம் ஸ்ரனோதி தத் இதர இதரம் அபிவதாதி தத் இதர இதரம் மனுதே தத் இதர இதரம் விஞ்ஞாதி
யத்ரத்வ அஸ்ய சர்வம் ஆத்மை வாபூத் தத் கேன கம் ஸ்ருநாத் தத் கேன கம் அபிவதேத்
தத் கேன கம் விஞ்ஞானியத் ஏநேதம் சர்வம் விஜாந்தி தம் விஞானியாத் விஞ்ஞானத்தாரம்
அரே கேன விஞ்ஞானியாத் இதி -2-4-14-

ப்ரஹ்மம் இல்லாத வஸ்து இல்லை -ஆத்மா கண்ணை கொண்டு ஜன்னலை பார்க்க -மூன்றும் ப்ரஹ்மம்
யார் எத்தை கொண்டு எதை பார்க்கிறார்
மூன்றுக்கும் அந்தராத்மா
ப்ரஹ்மம் ப்ரஹ்மத்தை கருவியாகக் கொண்டு ப்ரஹ்மத்தை பார்க்கிறது –
அறிபவனை எது கொண்டு அறியப்பார்க்கிறார் -கண்ணாக இல்லை பார்வையாகவே இருக்கிறார் –

மைத்ரேய ப்ராஹ்மணம் மேலே இத்தை விவரிக்கும் –

————————————————

ஐந்தாவது ப்ராஹ்மணம் -மது வித்யா –
அனைத்தும் மது -தேன்-பரம பாக்யம் -ப்ரஹ்ம உள்ளே இருப்பதால் –

ததியன் அதர்வண ரிஷி இந்திரனுக்கு உபதேசம் -இந்திரன் மற்றவருக்கு உபதேசித்தான் உம் தலையாய் இருப்பேன் என்ன
அஸ்வினி தேவதைகள் இவர் தலையை வெட்டி அதுக்குப் பதிலாக குதிரை தலையை வைத்து
இந்திரன் வெட்டியதும் அவர் தலையை மீண்டும் பொருந்த வைத்தார்கள் என்பர்-

இயம் பிருத்வி சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்யை ப்ரதிவ்வை சர்வானி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
அஸ்யாம் ப்ருதிவ்யாம் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மய புருஷ யஸ் சாயம் அத்யாத்மம்
சரீரஸ் தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-1-

இமா ஆப சர்வேசாம் பூதானாம் மது ஆசாம் ஆபாம் சர்வாணி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
அசவ் அப்சு தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ யஸ் சாயம் அத்யாத்மம் ரைதசஸ்
தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம்–2-5-2-

அயம் அக்னி சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய அக்னே சர்வாணி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
அஸ்மின் அக்னவ் தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் வான் மயஸ் தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யாம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்மா இதம் சர்வம்–2-5-3-

அயம் வாயு சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய வாயோ சர்வாணி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
அஸ்மின் வாயு தேஜோ மயோ அம்ருத மயா புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யாம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்மா இதம் சர்வம்–2-5-4-

அயம் ஆதித்ய சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய ஆதித்யஸ்ய சர்வாணி பூதாநி யஸ் சாயம்
அஸ்மின் ஆதித்யே தேஜோ மயோ அம்ருத மயா புருஷ
யஸ் சாயம் அத்யாத்மம் சஷூஸ் அஸ் தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் – 2-5-5-

இமா திசா சர்வேசாம் பூதானாம் மது ஆசாம் திஸாம் சர்வாணி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
ஆசு திக்சு தேஜோ மயோ அம்ருத மயோ புருஷ
யஸ் சாயம் அத்யாத்மம் ஸ்ரோத்ர ப்ரதிஷ்ருக்தஸ் தேஜோ மயா புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யாம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-6-

அயம் சந்த்ர சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய சந்த்ரஸ்ய சர்வாணி பூதாநி மது யஸ் சாயம்
அஸ்மிம்ஸ் சந்த்ரே தேஜோ மயோ அம்ருத மயா புருஷ
யஸ் சாயம் அத்யாத்மம் மனஸஸ் தேஜோ மயோ அம்ருத மய புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-7-

இயம் வித்யுத் சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்யை வித்யுத சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்யாம் வித்யுதி தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயா புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் தைஜாஸஸ் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்மா இதம் சர்வம்–2-5-8-

அயம் ஸ்தனயித்னு சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய ஸ்தனயித்னோ சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் ஸ்தனயித்னவ் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயா புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் சப்தவ் ஸுவரஸ் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயா புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம்–2-5-9-

அயம் ஆகாசா சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய ஆகாஸ்யா சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் ஆகாஸே தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் ஹ்ருதய ஆகாச தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-10-

அயம் தர்ம சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய தர்மஸ்ய சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் தரமே தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயா புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் தர்மஸ் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ அயம் ஏவ யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-11-

இதம் சத்யம் சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய சத்யஸ்ய சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் சத்யே தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் சத்யஸ் தேஜோ மயோ அம்ருதம் மயோ புருஷ அயம் ஏவ யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-12-

இதம் மானுசம் சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்ய மானுஷஸ்ய சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் மனுசே தேஜோ மயோ அம்ருதம் மய புருஷ யஸ் சாயம்
அத்யாத்மம் மானுசஸ் தேஜோ மயோ அம்ருத மய புருஷ அயம் ஏவ சோ யோ யம்
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் -2-5-13

அயம் ஆத்மா சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்யாத்மன சர்வாணி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் ஆத்மனி தேஜோ மயோ அம்ருதம் மய புருஷ யஸ் சாயம்
ஆத்மா தேஜோ மயோ அம்ருதம் மய புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம் –2-5-13-

அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனர் –

அயம் ஆத்மா சர்வேசாம் பூதானாம் மது அஸ்யாத்மன சர்வானி பூதாநி மது
யஸ் சாயம் அஸ்மின் ஆத்மனி தேஜோ மயோ அம்ருத மய புருஷ யஸ் சாயம்
ஆத்மா தேஜோ மயோ அம்ருதம் மய புருஷ அயம் ஏவ ச யோ யம் ஆத்மா
இதம் அம்ருதம் இதம் ப்ரஹ்ம இதம் சர்வம்–2-5-14-

ச வா அயம் ஆத்மா சர்வேசாம் பூதானாம் அதிபதி சர்வேசாம் பூதானாம் ராஜ
தத் யதா ரத நாபவ் ச ரத நேமவ் சாராஹ சர்வே சமர்பித ஏவம் ஏவாஸ்மின் ஆத்மானி
சர்வானி பூதாநி சர்வே தேவா சர்வே லோக சர்வே பிராணா சர்வ ஏத ஆத்மான சமர்பிதவ் -2-5-15-

இதம் வை தன் மது ததியன் ஆதர்வனோஸ் விப்யாம் உவாச தத் ஏதத் ரிஷி பஸ்யன் அவோசாத்
தத் வாம் நார சனயே தம்ச உக்ரம் ஆவிஸ் க்ர்நோமி தனியதுர் ந வ்ருஷ்டிம்
ததியன் ஹ யன் மத்வ் ஆதர்வனோ வாம் ஆஸ்வஸ்ய சீர்ஸ்னா ப்ர யத் ஈம் உவாச இதி –2-5-16-

ததியன் ஆதர்வண ரிஷி பரிமுகத்தால் அஸ்வினி குமாரர்களுக்கு அருளிச் செய்த மது வித்யை –

இதம் வை தன் மது ததியன் ஆதர்வனோஸ் விப்யாம் உவாச தத் ஏதத் ரிஷி ஏதத் ரிஷி பஸ்யன் அவோஸாத்
ஆதர்வணா யாஸ்வினா ததீஸே ஆஸ்வியம் சிரவ் பிரதி ஐரயதம் ச வாம்
மது ப்ர வோஸாத் ர்தாயன்ன் த்வாஸ்திரம் யத் தஸ்ராவ் அபி கஷ்யம் வாம் இதி -2-5-17-

இதம் வை தன் மது ததியன் ஆதர்வனோஸ் விப்யாம் உவாச தத் ஏதத் ரிஷி பஸ்யன் அவோஸாத்
புரஸ் சக்ரே த்விபத புரஸ் சக்ரே சதுஸ்பத புர ச பக்ஷி பூத்வா புர புருஷ ஆவிசாத் இதி ச வா அயம் புருஷ
சர்வாசு பூர்சு புரிஸ்ய நைநேந கிம் ச நாநாவ்ர்தம் நைநேந கிம் ச நாஸ் அம்வ்ர்தம்-2-2518-

இதம் வை தன் மது ததியன் ஆதர்வனோஸ் விப்யாம் உவாச தத் ஏதத் ரிஷி பஸ்யன் அவோஸாத்
ரூபம் ரூபம் பிரதி ரூபோ பபூவ தத் அஸ்ய ரூபம் பிரதி சஷசனாய இந்த்ரோ மாயாபி புர ரூப ஈயதே யுக்தா
ஹி அஸ்ய ஹரய சதா தசா இதி அயம் வை ஹரய அயம் வை தசா ச சஹஸ்ராணி பஹுனி சனந்தானி
ச தத் ஏதத் ப்ரஹ்ம பூர்வம் அனபரம் அனந்தரம் அபாஹ்யம் அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்ம சர்வானுபூ இதி அநு சாசனம் -2-5-19-

ஹயக்ரீவர் தானே வித்யை உபதேசிக்க வேண்டும் –
அனைத்து ரூபமாக ப்ரஹ்மமே -ப்ரஹ்ம த்ருஷ்ட்டி -சம த்ருஷ்ட்டி -பண்டிதன் –
சரீர த்ருஷ்ட்டி கூடாதே -ப்ருதக் சுத்த ஆத்ம த்ருஷ்ட்டி பார்த்தால் வேறுபாடு தெரியாதே -சமத்துவம் வரும்
அணு- ஞான மயம்- ஆனந்த மயம்- நித்யத்வம்- இவற்றால் சாம்யம் –

————————————————

ஆறாவது ப்ராஹ்மணம்

குரு பரம்பரை -ஆச்சார்ய சிஷ்ய -பரமேஷ்டின -பரமேஸ்தி ப்ராஹ்மண -ப்ரஹ்ம ஸ்வயம்பு -ப்ரஹ்மணே
மூலம் வந்த மது காண்டமே முதல் இரண்டு அத்தியாயங்கள்-

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ப்ருஹதாரண்ய உபநிஷத் –முதல் அத்யாயம்

September 11, 2018

ஓம் பூர்ணம் அத பூர்ணம் இதம் பூர்ணாத் பூர்ணம் உத்ஸயதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணம் ஆதாய பூர்ணம் இவாவசிஸ்யதே
ஓம் ஷாந்தி ஷாந்தி ஷாந்தி

( -57- ப்ராஹ்மணங்கள் மொத்தம் -இந்த உபநிஷத்தில் )

ஸ்ரீ கிருஷ்ண யஜுர் வேதம் காண்ட சாகை உபநிஷத்
யாகாதிகள் வேதம் -த்யானம் உபாசனம் -வேதாந்தம் -உபநிஷத் -ப்ரஹ்மத்தை அடைய -அருகில் போக-
த்ருஷ்ட்டி விதி -கண் காது மனஸ் தாமரை ஆதித்யன் சூர்யன் இவற்றை வைத்தே ப்ரஹ்மத்தை விளக்கிக் காட்டும் உபநிஷத் –
ஆரண்யகம் -காட்டில் நடந்தவை / பிருஹத் -மிகப்பெரிய –உபநிஷத் இது
-8-அத்தியாயங்கள் -உரை -6-அத்தியாயங்கள் தான் -உள்ளவை –
கன்வர்-அருளிய கன்வ சாகை –
முதல் இரண்டு அத்யாயத்துக்கு உரைகள் இல்லை –
முதல் இரண்டும் யாகம் பண்ணுவார்களுக்கு -இதற்கு உரை இல்லை
மூன்றாவதை முதலாக கொண்டு பார்க்கிறோம் மேலே
மொத்தம் -56- ப்ராஹ்மணங்கள் -இதில் -அத்யாயம் ப்ராஹ்மணம் மந்த்ரம் -இப்படி பிரித்து பார்ப்போம் –
வித்யா -ஒவ் ஒன்றையும் பற்றி மேல் அத்தியாயங்கள் -பக்தி உபாசனமே வித்யா -பல வகைகள் –
தெரிந்தது வைத்து ப்ரஹ்மத்தைக் காட்டும் -மார்க்கங்கள் -லோகோ பின்ன ருசி –10-/12-வித்யைகள் இதில் பார்ப்போம் –
அஸ்வ ப்ராஹ்மணம் முதலில்
அஸ்வமேத ப்ராஹ்மணம் இரண்டாவதில்

அஸ்வ ப்ராஹ்மணம் -ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹே
விரைவு- வேகம் -பலம் -வீர்யம் -அஸ்வமேத யாகம் -தச அஸ்வமேத காட் –பிட்டோர் கான்பூர் அருகில் –
காலை விடியிலே-முகம் -காணவே -ப்ரஹ்மம் த்ருஷ்ட்டி -பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
சுக்ல யஜுஸ் சாகை -குதிரைமுகம் சூர்யன் உபதேசம் -உதயமே தலை –
கண் சூர்யன் -பிராணன் வாயு -வாயை திறந்து அக்னி -உருவகம் -படுத்தி ப்ரஹ்மம் கூட்டிப்போகும் ஆதித்ய மண்டலம் -அறிந்த வாயு –
ஆரோக்ய கேடு தொலைய -கிரணங்கள் -அழுக்கு-காமாதிகள் தொலைந்து நிர்மலமான மனஸ்-த்யானம் நிலைக்க –
-57- ப்ராஹ்மணங்கள் –
யாகம் பண்ணுவது போலே த்யானம் -முதலில் சூர்ய த்யானம் –

——————————–

ஓம் உஸவா அவஸ்ய
மேத்யஸ்ய சிரஹ
சூர்யஸ் சஷுஸ்
வாதா பிராணா
வ்யத்தம் அக்னிர் வைச்வானரா
உஸவா சமவஸ்தர ஆத்மஸ் வஸ்ய
தயூஹ ப்ரஸ்தம்
அந்தரிக்ஷம் உதரம்
பிருத்வி பஜஸ்யாம்
திசா பார்ஸ்வே
அவாந்தர திசா பார்ஸவா
ர்தவோங்கனி மஸஸ் கர்தமசாஸ் ச பர்வாணி
அஹோராத்ராணி பிரதிஷ்டா
நக்ஷத்ராணி அஸ்தினி
நாபோ மம்சனி
உவத்யம் சிகத
சிந்தவோ குட
யாக்ரச் ச க்ளோமனஸ் ச பர்வத
ஒசதயஸ் ச வனஸ்பதயஸ் ச லோமணி
உதயன் புர்வர்தக நிம் லோகன் ஜெகனார்த்த
யத் விஜிரம்பதே தத் விதியோததே
யத் விதுநுதே தத் ஸ்தனயதி
யன் மேஹதி தத் வர்சதி
வகே வஸ்ய வாக் –1-1-1-

அஹர் வா அஸ்வம் புரஸ்தான் மஹிமா நவஜாயத
தஸ்ய பூர்வே சமுத்ரே யோனி ராத்ரிர் ஏனம் பஸ்ஸான் மஹிமா நவஜாயத
தஸ்யாபரே சமுத்திர யோனி இதவ் வா அஸ்வம் மஹிமானவ்
அபிதா சம்பா பூவாதுஹ் ஹயோ பூத்வா தேவான் அவஹத் வாஜி
கந்தர்வான் அரவாசுரான் அஸ்வோ மனுஷ்யான்
சமுத்திர இவாஸ்ய பந்துஹ் சமுத்ரோ யோநிஹ்-1-1-2-

அஸ்வ ப்ராஹ்மணம் முதலில் -ஹயக்ரீவர் -விரைவு வேகம் பலம் வீர்யம் -வேண்டுமே
அஸ்வமேத யாகம் -குதிரை வாஹனம் –
முகம் -காலை விடியல் -அந்தகாரம் விலகும் –
சுக்ல யஜுஸ் -சூர்ய பகவான் கற்றுக் கொடுத்தது -குதிரை முகத்துடன் உபதேசம் -யாஜ்ஜ வர்க்க்யர் பிரார்த்திக்க –
தலை -சூர்யா உதயம் -கல கல கனைக்கும் சப்தம் வேதம்
கண்ணே சூர்யன் வாயு பிராணன் –
இப்படி உருவகப்படுத்தி ப்ரஹ்மத்துக்கு கூட்டிப்போகும்
இவை எல்லாம் சரீரம் –
உடல் மனம் ஆத்மா அழுக்கு போக மூன்று தடவை தீர்த்தம் -வேதம் எத்தை சொன்னாலும் மூன்றுக்கும் சொல்லும்
பின் பக்கம் ஸ்வர்க்கம்/ ஆகாசம் வயிறு / பூ லோகம் நெஞ்சு என்று நினைத்து
தங்கப்பாத்திரம் முன்னே வைத்து -அதுக்கு பின் வெள்ளி அஸ்வமேத யாகம் பண்ணும் பொழுது
தங்கம் -ஸ்வர்ணம் பகல் பொழுது -சூர்யன் நினைப்பதே ஆரோக்ய கேடு தொலைய –
சுத்தமான மனசைக்கொண்டே தியானம் நிலைக்க –
பின் பக்கம் வைத்த வெள்ளிப்பாத்திரம் குளிர்ந்த சந்திரன் -பகல் இரவு வாசி இல்லாமல் பகவத் தியானம்
கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்-
ஹயா- வாகி– அஸ்வம் -தேவர்களை கந்தர்வர்களை அரவாசு அசுரர்கள் -அஸ்வம் பெயரால் மநுஷ்யர்களை தூக்கி

நாமம் ரூபம் செயல்கள் எல்லாம் கடல் அலை போலே -கடலுக்குள் -கடலின் மேல் -அலை போலே
சமுத்திர ஏவஸ்ய பந்து சமுத்திர யோனி தானே பரப்ரஹ்மம் –

———————————-

இரண்டாவது ப்ராஹ்மணம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ப்ராஹ்மணம் –

நைவேக கிம்கநக்ர ஆஸீத்
ம்ருத்யு நைவேதம் ஆவ்ர்தம் ஆஸீத்
ஆசானாயாய ஆசானாயா ஹி ம்ருத்யு
தன் மநோ குருத ஆத்மன்வி
ஸ்யாம் இதி சோ அர்க்கன் அகாராத் தஸ்ய அர்கத வை
மே கம் அபூத் இதி தத் இவார்கஸ்ய அர்கத்வம் ஜாம் ஹவ அஸ்மை
பவதி ய ஏவம் ஏதத் அர்கஸ்ய அர்கத்வம் வேத –1-2-1-

ஆபோ வா அர்கா தத் யத் அபாம் சாரா ஆஸித் தத் சமஹநியத ச
பிருத்வி அபவத் தஸ்யாம் ஆஸ்ராம்யத்
தஸ்ய ஸ்ரான்தஸ்ய தப்தஸ்ய தேஜோ ரஸோ நிரவர்த்த அக்னி -1-2-2-

பிரளய காலம் -ஸூஷ்ம –ஸ்ருஷ்ட்டி காலம் big bang – சொல்வது போலே –
நாம ரூப வேறுபாடு இல்லாமல் -பிரகிருதி மூலப்பொருள் –
எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில-
பிரகிருதி தமஸ் -இருள் நீக்கி சமஷ்டி புருஷன்
மிருத்யு -மொத்தம் அழிந்து -சூழப்பட்டு பசி தாகம் இல்லாமல் -பகவான் சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டு
சைதன்யம் -அறிவு -உள்ளவன் சேதனன்-அறிவு அற்ற ஞான சூன்யம் ஜடப்பொருள் அசேதனம்
சர்வஞ்ஞன் இடம் சேர்ந்து உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டுமே சேதனன் தன்னை
உபாசனம் மூலம் -ஞானம் சமமாகும் –
தண்ணீரை படைத்து -ஆதிசேஷன் -படைப்பை படுத்து சிந்தனை -நாபி கமலத்தில் நான்முகனை படைத்து
கொப்பூழில் எழு கமல பூ அழகர் -பத்ம நாபன் –
அர்ச்சகனுக்கு சுகம் கொடுக்கும் அர்க்கன்-உத்தமன் பேர் பாட -நரகமே ஸ்வர்க்கமாகும் நாமங்கள் யுடைய நம்பீ
குழந்தைகளை வளர்த்து தன்னை அடைந்து தான் ஆனந்தம் -இதுவே ஸ்ருஷ்டிக்கு பயன்
பஹஸ்யாம் பிராஜாயேயே -சங்கல்பம் –
தண்ணீர் படைத்து -வாயு -அதில் இருந்து
நெருப்பு –பூமி -ஹிரண்ய கர்ப்பன் விராட் ஸ்வரூபன் –நான் முகன்-
தேவ மனுஷ்யாதி —
படைத்து -பிராணன் முக்கிய தேவதை -உச்வாசம் நிச்வாஸம் –
குதிரை பிறந்து வளர்ந்து -அஸ்வமேத யாகம் -படைத்தவனுக்காக நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்
வாக்கு பிராணன் இரண்டும் முக்கிய தேவதை – ருக் -சாமம் —
வெளியிலே தேடாதே -உன்னை படைத்து உன் ஹிருதய கமலத்துக்குள் உள்ளவன் தான் அந்த பர ப்ரஹ்மம் –
தாயாரால் உள்ளே புகுந்து கண்காணிக்க முடியாதே –
பண்ணும் தப்பு எல்லாம் கணக்கு எடுத்து -சாஸ்திரம் கிருத்ய அக்ருத்யாதி சொல்லி
முக்கிய பிராண உபாசனம் மேல் மூன்றாவது ப்ராஹ்மணத்தில்

——————————

ச த்ரேதாத்மானம் வியாஹ்ருத
ஆதித்யம் த்ரிதியம்
ச ஈஸா ப்ராணாஸ் த்ரேதா விஹித
தஸ்ய ப்ராசி திக் சிரா
அசவ் சாசவ் சைரமு
அத அஸ்ய ப்ராதிசி திக் புச்சம்
அசவ் காஸுவ் ச சாக்த்யவ்
தக்ஷிண கோதிசி ச பார்ஸ்வே த்யுத் ப்ரஸ்தம்
அந்தரிக்ஷம் உதரம்
இயம் உர ச இசவ் ப்சு பிரதிஸ்தித
யத்ர க்வ சைதி தத் இவ ப்ரதிதிஸ்ததி இவாம் வித்வான்–1-2-3-

சோ காமயத த்விதியோ ம ஆத்ம ஜாயதேதி
ச மனசா வாசாம் மிதுனம் சம்பவத் ஆசனாய ம்ருத்யு தத் யத் ரேத ஆஸீத்
ச சம்வத்சரோ பவத் -ந ஹ புரா
தத சம்வத்சர ஆச
தம் இதாவந்தாம் காலம் அபிபாஹ் யாவன் சம்வத்சர தம்
இத்தாவத காலஸ்ய அஸ்ர் ஜத தம் ஜாதம் அபிவியாததத்
ச பான் அகோராத் சைவ வாக் அபாவத் -1-2–4-

ச யீக்ஷத-யதி வா இமாம் அபிமாம்ஸயே கனியோன்னாம் கரிஸ்ய இதி
ச தயா வாசா தேனாத்மா நேதாம் சர்வம் அஸ்ர்ஜத யத் இதாம் கிம்
ச யீக்ஷத யதி வா இமாம் அபிமாம்ஸயே
ச ர்சோ யஜும்சி சாமானி சந்தாம்ஸி யஜ்னான் பிரஜா பசுந் ச
யத் யத் இவாஸ்ர்ஜத தத் தத் அத்தும் அத்ரியத சர்வம் வா அதிதி
தத் அதிதேர் அதித்வம் ஸர்வஸ்யை
தஸ்யாத்த பவதி
சர்வம் அஸ்யான்னம் பவதி ய ஏவம் ஏதத் அதிதேர் அதித்வாம் வேத-1-2-5-

சோ காமயத பூயஸ யஜ்நேந பூயோ யஜேயதி சோஸ் ராம்யத்
ச தபோ தப்யத தஸ்ய ஸ்ரான்தஸ்ய தப்தஸ்ய யசோ வீர்யம்
உதாக்க்ரமத் பிராணா வை யசோ வீர்யம் தத் ப்ராணேசு க்ரான்தேசு
சரீரம் ஸ்வயிதும் அத்ரியத தஸ்ய சரீர இவ மன ஆஸீத் -1-2-6-

சோ காமயத மேத்யம் ம இதம் ஸ்யாத் ஆத்மன்வய அநேந ஸ்யாம் இதி
ததோ ஸ்வாஹ சமபவத் யத் அஸ்வத் தன் மேத்யம் அபூத் இதி
தத் இவாஸ்வ மேதாஸ் யாஸ்வ மேதத்வம்
இச ஹா வா அஸ்வ
மேதாம் வேத ய ஏனம் ஏவம் வேத தம்
அநவ்ருத்யை வாமநியத தம் சம்வத்சரஸ்ய பரஸ்தாத்
ஆத்மன ஆலபத பஸூன் தேவாதாப்ய ப்ரத்யவ்ஹத் தஸ்மாத்
சர்வ தேவத்யம் ப்ரோக்ஷிதம் ப்ரஜாபத்யம் ஆலபந்தே இச ஹா
வா அஸ்வ மேதோ ய இச தபதி தஸ்ய சம்வத்சர ஆத்ம அயம்
அக்னிர் அர்க்க தஸ்யேமே லோகா ஆத்மனா தாவ் இதவ் அர்க்கஸ் வமதவ்
சோ புநர் ஏகைவ தேவதா பவதி ம்ருத்யுர்
இவ அப புநர் ம்ருத்யும் ஜயதி நைனம் ம்ருத்யம் ஆப்னோதி
ம்ருத்யுர் அஸ்யாத்மா பவதி இதாசாம் தேவதாநாம் ஏகோ பவதி –1-2-7-

———————————————-

முதல் அத்யாயம் ஆறு ப்ராஹ்மணங்கள் -மூன்றாவது உத்கீதா ப்ராஹ்மணம் – –
பிராண வாயு -இழுத்து ஓங்காரம் சொல்லி -பிராணன் உத்காதா -வைத்து தேவர்கள் அசுரர்களை வெல்ல -உத்கீதம் ஓங்காரம் –
நிஷ்டையுடன் சொல்ல வேண்டும் –

த்வயா ஹா ப்ரஜாபத்யா தேவாஸ் ச அஸுராஸ் ச ததா கானியஸா இவா
தேவா ஜ்யாயஸா அஸூராஹ தா இசு லோகேஸ் வஸ்பர்தந்த தே ஹா
தேவா உசுஹ ஹந்தா ஸூரான் யஜ்னா உத்கீதேநாத் யயாமேதி -1-3-1-

தே ஹ வாசாம் ஊஸ் த்வாம் ந உத்காய இதி ததேதி
தேப்யோ வாக் உத்காயத் யோ வாசி போகாஸ் தம் தேவேப்யா காயத் யத் கல்யாணம் வததி தத் ஆத்மனே தே விதுர் அநேந வை ந
உத் காத்ராத் யேஸ்ய நிதீதி தம் அபித்ருத்ய பாப்மான வித்யன் ச ய ச பாப்மா யத் எவேதம் அப்ரதிரூபம் வதாதி ச இவ ச பாப்மா -1-3-2-

தேவர்கள் -வாக்கு தேவதையை கேட்க -2-பாப மூட்டைகளை வீச -பொடி பொடியாக -தவறான சொற்களை பேச ஆரம்பித்து –
நிஷ்டை நியமம் தவற -தீய வார்த்தை -சதஸ்தமான வார்த்தை -ரஹஸ்யமான வார்த்தை வாசி உண்டே
தீக்குறளை சென்று ஓதோம்-இனிய உளவாக இன்னாதவை கூறுவது கனி இருக்க காய் கவர்ந்தது போலே ஆகும்
பொய் பேசுவது வதந்தி பேசுவது போல்வன கூடாதே -நாராயணனை நாணி -நரசிம்மனை நச்சு கூப்பிடுவது வாக்குக்கு தவறு

அத ஹா புராணம் உஸுஹ் த்வாம் ந உத்காயதி ததேதி தேப்யா பிராணா உத்காயத் ய ப்ராணே போகஸ் தம் தேவேப்ய ஆகாயத்
யத் கல்யாணம் ஜிஹ்ரதி தத் ஆத்மனே தே விதுர் அநேந வை
நவ்த்காத்ர் ஆத்யேஸ்யந்திதி தம் அபித்ருத்ய பாப்மான வித்யன் ச ய ச பாப்மா யத் இவேதம் அப்ரதிரூபம் ஜிக்ரதி ச இவ ச பாப்மா -1-3-3-

அடுத்து மூக்கின் இடம் –கிராண இந்திரியம் தோற்று போக -கிருதயுகத்தில் நல்லது மட்டுமே முகருமாம்
தீயதில் போக அப்புறம் -துர்வாசனை –
த்யானம் உயர உயர தீயத்தையே நன்மையாக -நன்மையாக மிக்க நான் மறையாளர்கள்
சர்வ கந்த -துளசி கந்தத்தையே கிரகிக்க வேண்டும் -முகுந்த திருப்பாத துளவம் –
நாற்றத்துழாய் முடி –நறுமணம் -நாற்றம் நல்லதும் தீயதும்

அத ஹா சஷூர் உஸுஹ் த்வம் ந உத்காய இதி ததேதி
தேப்யாஸ் சஷூர் உதகாயத் யஸ் ஸஷூசி போகஸ் தம் தேவேப்ய ஆகாயத்
யத் கல்யாணம் பச்யதி தத் ஆத்மனே தே விதுர் அநேந வை ந
உத்காத்ராத்யேஸ் யந்திதி தம் அபிதுர்த்ய பாப்மான வித்யன் ச ய ச பாப்மா யத் இவேதம் அப்ரதிரூபம் பச்யதி ச இவ ச பாப்மா -1-3-4-

அடுத்து கண் –அதுவும் தோற்றுப்போய் பார்க்கக் கூடாததையும் பார்க்க ஆரம்பித்து
ஞானம் -முதல் நிலை -சிகீர்ஷா விருப்பம்-அடுத்த நிலை – -பிரயத்தனம் முயற்சி அடுத்த நிலை –
எந்த நிலையில் தடுக்கிறோமோ -யோகி -மஹா யோகி தகாதவற்றில் அறிவே இல்லாமல் –
விருப்பம் இல்லாமல் -அடுத்த நிலை -பிரயத்தனம் படாமல் மூன்றாவது நிலை

அத ஹா ஸ்ரோத்ரம் உஸுஹ் த்வம் ந உத்காய இதி ததேதி தேப்ய
ஸ்ரோத்ரம் உதகாயத் ய ஸ்ரோத்ரே போகஸ் தம் தேவேப்ய ஆகாயத்
யத் கல்யாணம் ஸ்ரோநோதி தத் ஆத்மனே தே விதுர் அநேந வை ந உதகாத்ராத்யேஸ் யந்திதி தம் அபித்ருத்ய
பாப்மான வித்யன் ச ய ச பாப்மா யத் இவேதம் அப்ரதிரூபம் ஸ்ர்நோதி ச இவ ச பாப்மா-1-3-5-

அடுத்து -காது –அதுவும் தோற்க -தேவை இல்லாதவற்றை கேட்க ஆரம்பித்து -போவதே நோயதாகி –திருமாலை –

அத ஹா மன உஸுஹ் த்வம் ந உத்காய இதி ததேதி தேப்யோ மன உதகாயத்
யோ மனசி போகஸ் தம் தேவேப்ய ஆகாயத்
யத் கல்யாணம் சங்கல்பயதி தத் ஆத்மனே தே ச விதுர் அநேந வை
ந உதகாத்ராத்யேஸ் யந்திதி தம் அபிதுர்த்ய பாப்மான வித்யன் ச ய ச பாப்மா யத் இவேதம் அப்ரதிரூபம் சங்கல்பயதி ச
இவ ச பாப்மா இவம் உ கல்வ் தேவதா பாப்மாபிர் உபாஸ்ர்ஜன் இவம் இனாஹ் பாப்மான வித்யன் -1-3-6-

அடுத்து மனஸ்-இந்திரியங்களுக்கு தலைவன் -மனம் என்னும் குரங்கு -காரணம் பந்தத்துக்கும் மோக்ஷத்துக்கும் –
அதுவும் தோற்க -தீய எண்ணங்கள் மனசுக்கு வர ஆரம்பம் -பயம் துக்கம் கவலை போன்ற தீமைகள்

அத ஹிமம் ஆசன்யம் ப்ராணம் உஸுஹ் த்வம் ந உத்காய இதி ததேதி தேப்ய இஸ பிராண உதகாயத் தே
விதுர் அநேந வை ந உத்காத்ராத்ஸ் யந்திதி தம் அபிதுர்த்ய பாப்மான வித்யன் ச யதா அஸ்மானம் ர்த்வா லோஸ்டோ
வித்வாம்சேத இவம் ஹைவ வித்வாம்சமானா விஸ்வங்கோ விநேஸுஹ் ததோ தேவாபவன் பாராசூரா பவதி
ஆத்மன பராஸ்ய த்விசன் ப்ரதர்வியோ பவதி ய இவம் வேத -1-3-7-

அடுத்து பிராணன் பஞ்ச பிராணன் -கூடி உத்கீதம் பாட -பாப மூட்டைகள் பொடியாக போக –
முக்கிய பிராணனாக ப்ரஹ்மம் உபாஸிக்க வேண்டும் -என்றதாயிற்று
நிமிஷத்துக்கு -16-தடவை மூச்சு விடுகிறோம் -அத்தை பற்றி நினைக்கவே இல்லையே
அத்தை ப்ரஹ்மமாக நினைக்க வேண்டுமே –
எதிரிகளை வீழ்த்தி இயற்க்கை நிலையை அடைகிறான்

தே ஹோஸுஹ் க்வ நு சோபூத் யோ ந இத்தம் அஸக்தேதி
அயம் ஆஸ்யேன்தாரிதி சோ யாஸ்ய அங்கீரஸ அங்கானாம் ஹி ரஸஹ்–1-3-8-

முகத்தில் இருக்கிறான் அங்கிரஸ் -அங்கத்தில் உள்ள ரசங்கள் பிராணனின் உண்டே

ச வ இச தேவத துர்நாம தூரம் ஹை அஸ்ய ம்ருத்யு தூரம் ஹா வ அஸ்மன் ம்ருத்யுர் பவதி ய ஏவம் வேத-1-3-9-

தூர் –நாமம் -மூச்சை இழுத்து விட்டு -மிருத்யு தேவதை தூரமாக போகும் –

ச வ இச தேவதை தாஸாம் தேவதா நாம் பாப்மானம் ம்ருத்யும் அபஹத்யா
யாத்ராசாம் திஸாம் அந்த தத் கமயாம்சகார தத் ஆசாம் பாமனோ வின்யததாத் தஸ்மான் ந ஜனம் இயத்
நந்தம் இயத் நெட் பாப்மானம் ம்ருத்யும் அவ்வாயானீதி -1-3-10-

பிராணவாயு ஒழுங்காக இருந்தால் -கண் சரியாக பார்க்கும் -காது சரியாக கேட்க்கும் -வாய் ஒழுங்காக பேசும் –

ச வ இச தேவதை தாஸாம் தேவதா நாம் பாப்மானம் ம்ருத்யும் அபஹத்யா அதைநா ம்ருத்யும் அத்யவஹத்-1-3-11-

ச வை வாசாம் இவ பிரதமாம் அத்யவஹத் ச யதா ம்ருத்யும் அத்யமுகியத சோகினிர் சோயம்
அக்னி பரேன ம்ருத்யும் அதிக்ராந்தோ தீப்யதே -1-3-12-

அத ப்ராணம் அத்யவஹத் ச யதா ம்ருத்யும் அத்யமுக்யத ச வாயுர் அபவத் சோயம்
வாயு பரேன ம்ருத்யும் அதிக்ரந்த பவதே -1-3-13-

அத சஷூர் அத்யவஹத் தத் யதா ம்ருத்யும் அத்யமுக்யத ச ஆதித்யோ பவத் சோசாவ்
ஆதித்ய பரேந ம்ருத்யும் அதிக்ரந்தாஸ் தபதி -1-3-14-

அத ஸ்ரோத்ரம் அத்யவஹத் தத் யதா ம்ருத்யும் அத்யமுக்யத தா திசோ பவன்
தா இமா திசா பரேந ம்ருத்யும் அதிக்ரந்த-1-3-15-

அத மநோத் யவஹத் தத் யதா ம்ருத்யும் அத்யமுக்யத ச சந்த்ரமா அபாவத் ச சவ் சந்த்ர பரேந ம்ருத்யும் அதிக்ரந்தோ பாதி
இவம் ஹா வ ஏனம் இசா தேவதா ம்ருத்யும் அதிவஹதி ய இவம் வேத–1-3-16-

அதாத்மனேன் நாத்யம் ஆகாயத் யத் ஹி கிம் கான்னம் அத்யதே அநே நைவ தத் அத்யதே இஹ பிரதிதிஸ்த்தி -1-3-17-

தே தேவா அப்ருவன் இதாவத் வா இதம் சர்வம் யத் அன்னம் தத் ஆத்மன ஆகாஸீஹ்
அநு நோஸ்மின் அன்ன ஆப ஜஸ்வேதி தே வை மா பிஸாம் விசாதேதி ததேதி தம் சமந்தம் பரிணயவிசந்த
தஸ்மாத் யத் அநநேந அன்னம் அத்தி தேனைதாஸ் த்ருப்யந்தி இவம் ஹா
வா ஏனம் ஸ்வா அபிசம் விசந்தி பர்த்தா ஸ்வாநாம் ஸ்ரேஸ்தா புர
இதா பவதி அந்நாதோ திபதிஹ ய இவம் வேத ய உ
ஹைவம் விதாம் ஸ்வேசு ப்ரதிபிரதிர் புபூசதி ந ஹைவாலம்
பார்யேப்யோ பவதி தா ய இவைதம் அனுபவதி யோ வைதம்
அநு பார்யான் புபூர்சதி ச ஹைவாலம் பார்யேப்யோ பவதி -1-3-18-

சோ யஸ்ய அங்கீரஸ அங்காநாம் ஹி ரஸஹ் பிரானோ வா அங்காநாம் ரஸஹ பிரானோ ஹி வா அங்காநாம் ரஸஹ
தஸ்மாத் யஸ்மாத் கஸ்மாஸ் ச அங்காத் பிராணா உதக்ரமாதி தத் இவ தத் ஸூஸ்யதி இச ஹி வா அங்காநாம் ரஸஹ -1-3-19-

இச உ ஏவ ப்ருஹஸ்பதி வாக் வை ப்ரஹதி தஸ்யா ஏச பதி தஸ்மாத் உ ப்ருஹஸ்பதி–1-3-20-

இச உ ஏவ ப்ரஹ்மணஸ்-பதி வாக் வை ப்ரஹ்ம தஸ்ய ஏச பதி தஸ்மாத் உ ப்ரஹ்மணஸ் பதி–1-3-21-

தீயவற்றை காணவும் கேட்கவும் பேசவும் -வாசனை எளிதாக போகாதே -மனஸ் அடங்கினால் புலன்கள் ஓடும் –
புலன்கள் அடங்கினால் மனஸ் ஓடும் —
இரண்டையும் அடக்குவதே த்யானம் உபாசனம் –
வாக்குக்கு அக்னி தேவதை – மூக்குக்கு வாயு தேவதை –
அனைத்துக்கும் சோறு -பிராணாயஸ்வாஹா இத்யாதி -பஞ்ச பிராண ஆஹுதி செய்வது முக்கியம் -நினைவு முக்கியம்
புலன்களுக்கு வேண்டிய சக்தி -கண்ணுக்கு தெரியாதவற்றை சொல்லிக் கொடுக்கும் வேதம்
நெய் ஆஹுதி ஹோம குண்டம் போலே வைச்வானர அக்னி தேவதைக்கு ஆஹுதி செய்வது முக்கியம்
மந்த்ரம் அன்னத்துக்கு ஆடை -பரிவேஷ்டானம்-பரிசேஷணம் ஆடை கொடுப்பது போலே -நெல் உமியை எடுத்ததும் பிராயச்சித்தம் இது
உண்மையான பர்த்தாவாக வாழ்கிறான் -இப்படி செய்பவன் -தாங்குபவன் பர்த்தா -தங்கப்படுபவள் பார்யா –
பிராணவாயுவின் முக்கியம் அறிந்தவனே -சாமம் -ச அம -வாக் பிராணன் சேர்ந்து –
புலன்கள் பார்யா -பிராண வாயு பர்த்தா –என்றபடி

ஏச உ ஏவ சாம வாக் வை சாம ஏச சா சாமஸ் சேதி தத் சாம்னா சாமத்வம்
யத் வேவ சம ப்ளுசினா
சமோ மசகேந சமோ நாகேந சம ஏபிஸ் த்ரிபிர் லோகை
சமோ நேந சர்வேந
தஸ்மாத் வேவ சாம அஸ்நுதே சாம்னா சாயுஜ்யம் சாலோகதம் ய ஏவம் ஏதத் சாம வேத -1-3-22-

இச உ வா உத்கீதாத் ப்ரானோ வா உத் ப்ராணேந ஹிதம் சர்வம் உதாப்தம்
வாக் ஏவ கீதா உ ச கீதா சேதி ச உத்கீதாத்–1-3-23-

ததாபி ப்ரஹ்ம தத்தாஸ் கைகித் அநேயோ ராஜா நாம் பக்ஸயன் உவாச
அயம் த்யஸ்ய ராஜா மூர்த்தாநம் விபாத யதாத் யத் இதோ யாஸ்ய அங்கீரஸோ நைனோத காயத் இதி
வாசா ச ஹை ஏவ ச ப்ராணேந சோடகாயத் இதி-1-3-24-

தஸ்ய ஹைதஸ்ய சாம்நோ ய ஸ்வம் வேத பவதி ஹாஸ்ய ஸ்வம் தஸ்ய வை ஸ்வ ஏவ ஸ்வம் தஸ்மாத் ஆர்த்விஜ்யம் கரிஸ்யன் வாகி
ஸ்வரம் இச்சேத தயா வாசா ஸ்வர சம்பன்ன யார்த் விஜ்யம் குர்யாத் தஸ்மாத் யஜ்நே ஸ்வர வந்தம் தித்ர்க் சந்த ஏவ அதோ
யஸ்ய ஸ்வம் பவதி பாவதி ஹாஸ்ய ஸ்வம் ய ஏவம் ஏதத் சாம்நா ஸ்வம் வேத–1-3-25-

தஸ்ய ஹைதஸ்ய சாம்நோ ய சுவர்ணம் வேத பவதி ஹாஸ்ய சுவர்ணம் தஸ்ய வை ஸ்வரா ஏவ சுவர்ணம் பவதி
ஹாஸ்ய சுவர்ணம் ய ஏவம் ஏதத் சாம்ன சுவர்ணம் வேத –1-3-26–

தஸ்ய ஹைதஸ்ய சாம்நோ ய பிரதிஸ்தம் வேத பிரதி ஹா திஸ்ததி தஸ்ய வை வாக் ஏவ பிரதிஸ்த
வாகி ஹி கல்வ் ஏச ஏதத் பிராண பிரதிஸ்திதோ கீயதே அன்ன இதி உ ஹைக ஆஹுஹ்–1-3-27-

அதாத பாவமானானாம் ஏவாப்யாரோஹா ச வை கலு ப்ரஸ்தோத
சாம ப்ரஸ்தவ்தி ச யத்ர ப்ரஸ்துயாத் தத் ஏதானி ஜபேத் அஸ்தவ்
மா சத் கமய தமஸோ மா ஜ்யோதிர் கமய ம்ருத்யோர்
மாம்ர்தம் காமயா இதி ச யத் ஆஹா அசதோ மா சத் கமய இதி
ம்ருத்யுர் வா அசத் சத் அமிர்தம் ம்ருத்யோர் மாம்ர்தம் கமய
அமிர்தம் மா குரு இதி ஏவைதாத் ஆஹா தாமஸோ மா ஜ்யோதிர் கமய
இதி ம்ருத்யுர் வை தம ஜ்யோதிர் அமிர்தம் ம்ருத்யோர் மா அம்ர்தம்
கமய அம்ர்தம் குரு இதி ஏவைதாத் ஆஹா ம்ருத்யோர் மாம்ர்தம்
கமய இதி நாத்ர திரோஹிதம் இவாஸ்தி அத யானிதராணி ஸ்தோத்ராணி
தேசஸ்வ ஆத்மநேன் நாத்யம் ஆகாயேத் தஸ்மாத் உ தேசு வரம் வ்ர்நீத
யாம் காமம் காமயேத தம் ச ஏச ஏவம் வித் உதகாதாத்மனே
வா யஜமானாய வா யம் காமம் காமயதே தம் ஆகாயதி
ததைதல் லோக ஜித் ஏவ ந ஹைவ லோக்யதாயா ஆசாஸ்த்தி ய ஏவம்
ஏதத் சாம வேத -1-3-28-

அநித்தியம் லோகத்தில் -நித்ய லோகம் கூட்டி போக -எந்த அனுபவம் நிலைக்கும் -ஸ்திரம் –
அநித்தியம் சரீரம் -ஆத்மா நித்யம் -பார்வையை ஆத்மாவில் செலுத்தி –
ஆனந்தமே உருவானவற்றைப் பார்த்தால் தானே ஆனந்தம் வரும் –
தேகாத்ம பிரமம் -ஸ்வ தந்த்ர ஆத்மா அஞ்ஞானம் போக்கி -இருட்டில் இருந்து வெளிச்சம்
மிருத்யுவில் இருந்து அமிர்தம் போக
அசித்தில் இருந்து சித்துக்கு -அநித்யத்தில் இருந்து நித்யம் கூட்டிப் போக –
நிலைத்து நிற்க -அல்பம் அஸ்திரம் துக்கமயம் விட்டு -அநந்தம் நித்யம் சுக ரூபம் மூன்றும் வேண்டுமே
மூன்றையும் பிரார்த்தித்து –
பர்த்தா பார்யா-பாவம் -பிராண வாயு உபாசனம் சாம-ச அம சப்தமும் இசையும்/ தமஸ் -தேக ஆத்மா பிரமம் இத்யாதி –

—————————————————–

நான்காவது -புருஷவித ப்ராஹ்மணம் -ஆத்ம ப்ராஹ்மணம்-பரமாத்ம ப்ராஹ்மணம்

நான் -பொதுவாக சொல்லி -விசேஷம் ஆண் கிருஷ்ணன் போன்றவை அடுத்து –
உன் பெயர் என்ன -எண் பெயர் கிருஷ்ணன் பதில் –
நான் சொல்வது -எத்தைக் குறிக்கும் –
ஜீவ சமஷ்டி-பிரளயத்தில் -தனியாக இருக்க ரசிக்காதே
பஹுஸ்யாம் சங்கல்பம் –
ப்ரஹ்மாவை படைத்து நான் முகன்
மண் குடம் -மண்ணில் இருந்த பிறந்த குடத்தை சொல்லுமா போலே -நான் இவன் -அஹம் அயம் –
ப்ரம்மா-நான் ப்ரம்மா -பரமசிவன் -நான் சிவன் –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸி இத்தை தான் சொல்லுகிறார்கள் –
நான் ப்ரஹ்ம அஸ்மி சொல்லுவது போலே –
நான் புத்தகம் கண்ணாடி விசிறி சொல்லலாம் -சொல்லும் அறிவு இல்லையே
அதே போலே அறிவு இல்லாமல் – இழக்கிறோம்
நமக்குள் உள்ளும் புறமும் ப்ரஹ்மம் இருப்பதை அறிய வேண்டுமே –

ஆத்மை வேதம் அக்ர ஆஸீத் புருஷவித சோனுவீக்ஷ்ய நான்யத் ஆத்மனோ பஸ்யத்
ஸோஹம் அஸ்மீதி அக்ரே வ்யாகரத் ததோஹம்
நாமா பவத் தஸ்மாத் அபி எதர்ஹி ஆமந்த்ரிதா அஹம் அயம் இதி
ஏவாக்ரே உக்த்வா அதான்யன் நாம ப்ரப்ரூதே யத் அஸ்ய பவதி ச
யத் பூர்வோஸ் மாத் சர்வஸ்மாத் ஸர்வான் பாப்மான அவ்சத் தஸ்மாத்
புருஷாஹ் ஒஷதி ஹா வை ச தம் யோஸ்மாத் பூர்வோ புபூசதி ய ஏவம் வேத–1-4-1-

ஜீவ சமஷ்ட்டி-அஹம் அஹம் தனியாக -இருக்க -பஹுஸ்யாம் –
நான் இவன் -ப்ரஹ்மத்தில் இருந்து படைக்கப்பட்டதால்– மண் குடம்-தங்க சங்கிலி போலே
அஹம் அயம் -அவன் சொல்ல
நான் ப்ரஹ்மா -இவன் சொல்ல
நான் -ப்ரஹ்மம் ஆரம்பித்து அத்தையே நான் கிருஷ்ணன் என்கிறோம் -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –

சோ பிபேத் தஸ்மாத் ஏகாகி பிபேதி ச ஹாயம் ஈக்ஸ்சாம் சக்ரே யன் மத் அந்யன் நாஸ்தி கஸ்மான் நு பிபேமீதி
தத ஈவாஸ்ய பயம் வீயாய் வீயாய கஸ்மாத் ஹி அபேஸ்யத் த்விதீயத் திவிதீயத் வை பயம் பவதி -1-4-2-

தனியாக இருக்க பயம் இருக்குமா
நான்முகன் படைக்க -இரண்டாவது இருந்தால் தானே விரோதி வரும் -ஆள் இல்லாவிட்டால் தானே பயம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்

ச வை நைவ ரேமே தஸ்மாத் ஏகாகி ந ரமதே சோ த்விதீயம் ஐச்சத்
ச ஹைதாவான் ஆச யதா ஸ்த்ரீ-புமாம்சவ் சம்பரிஸ்வக்து
ச இமாம் ஏவாத் மானம் த்வேதாபாதயாத் ததா பதிஸ் ச பத்னி ச பவதாம் தஸ்மாத் இதம் அர்த்தப்ர்கலம் இவ
ஸ்வஹ இதி ஹா ஸ்மாஹா யாஜ்ந வல்க்ய தஸ்மாத் அயம் ஆகாசாஹ் ஸ்த்ரிய
பூர்யத ஏவ தாம் சம பவத் ததோ மனுஸ்யா அஜா யந்த–1-4-3-

சா ஹேயம் ஈக்ஸம் சக்ரே கதம் நு மாத்மான ஏவ ஜநயித்தவா சம்பவதி ஹனிய திரோ ஸானீதி ச கவராபவத்ர்சப இதரஸ்
தாம் சாம் ஏவா பவத் ததோ காவோ ஜாயந்த வாத வேதரா பாவத்
அஸ்வ வ்ர்ச இதர கர்த பீதரா கர்த்தப இதர தாம் சம்
ஏவ அபவத் தத ஏக ஸபம் அஜாயத அஜேதராபவத் வஸ்த
இதர அவிர் இதர மேச இதர தாம் சம் ஏவாபவத்
ததோ ஜாவயோ ஜாயந்த ஏவம் ஏவ யத் இதம் கிம் ச மிதுனம் ஆ பிபிலிகாபய தத் சர்வம் அஸ்ர்ஜத -1-4-4-

சோ வேத் அஹம் வாவ ஸ்ர்ஸ்திர் அஸ்மி அஹம் ஹீதம் சர்வம் அஸ்ர்க்சீதி
தத ஸ்ர்ஸ்திர் அபாவத் ஸ்ர்ஸ்தியம் ஹாஸ்யைதஸ்யாம் பவதி ய ஏவம் வேத –1-4-5-

தனித்து நான்முகன் தன்னை இரண்டாகி -ஆனந்தம் கொடுக்க சரஸ்வதி-ஆனந்தம் கொடுக்க பெண் better half —
சரஸ்வதி -பசு -இவர் காளைமாடு -மயில் ஆடு ஆண் பெண் வளர -பெண் தன்மை –

அதேதி அபியமந்தாத் ச முகாச் ச யோநேர் ஹஸ்தாப்யாம் –
ஸாக்னிம் அஸ்ர்ஜத தஸ்மாத் ஏதத் உபயம் அலோமகம் அந்தரத
அலோமகா ஹி யோனிர் அந்தரத தத் யத் இதம் ஆஹுர் அமும் யஜ
அமும் யஜேதி ஏகைகம் தேவம் இதஸ்யைவ ச விஸ்ர்ஸ்திஹ் ஏச உ ஹி
ஏவ சர்வே தேவாஹ் அத யத் கிம் தேதம் ஆர்த்ரம் தத் ரேதஸோ
அஸ்ர்ஜத தத் உ சோமஹ் ஏதாவத் வா இதம் சர்வம் அன்னம்
சைவ அன்னாதஸ் ச சோமா ஏவான்னம் அக்னிர் அந்நாத சைஸ ப்ரஹ்மணோ திஸ்ர்ஸ்திஹ்
எச் சேரேயசோ தேவான் அஸ்ர்ஜத தஸ்மாத் அதிஸ்ர்ஸ்திஹ் அதிஸ்ர்ஸ்தியம்
ஹாஸ்யை தஸ்யாம் பவதி ய ஏவம் வேத -1-4-6-

ததேதம் தர்ஹி அவ்யாக்ர்தம் ஆஸீத் தன் நாம ரூபாப்யம் ஏவ வியாக்ரியத
அசவ் நாம அயம் இதம் ரூபா இதி தத் இதம் அபி
இதர்ஹி நாம ரூபாப்யாம் ஏவ வியாக்ரியதே அசவ் நாம அயம் இதம் ரூப
இதி ச ஏச இஹ ப்ரவிஸ்த ஆனகாக்ரேப்யஹ் யதா
க்சுரஹ் க்சுரதாநே வஹிதா ஸ்யாத் விஸ்வம் பரோ வா விஸ்வம் பர குலாயே தம் ந பஸ்யந்தி
அக்ர்த்ஸ்நோ ஹி ஸஹ் பிராணன் ஏவ பிரானோ நாம பவதி
வதன் வாக் பஸ்யம்ஸ் சஷூஸ் ஸ்ரணவன் ஸ்தோத்ரம்
மன்வனோ மநோ தானி அஸ்யைதானி கர்ம நாமாநி
ஏவ ச யோத ஏகைகம் உபாஸ்தே ந ச வேத
அக்ர்த்ஸ்நோ ஹி இசோதா ஏகைகேந பவதி ஆத்மேதி இவோபாஸீத
அத்ர ஹி ஏதே சர்வ ஏகம் பவந்தி தத் ஏதத் பதனீயம் அஸ்ய ஸர்வஸ்ய யத் அயம் ஆத்மா
அநேந ஹி ஏதத் சர்வம் வேத யதா ஹா வை பதேனானு விந்தேத்
ஏவம் கீர்த்திம் ஸ்லோகம் விந்ததே ய ஏவம் வேத –1-4-7-

அத்வாரக ஸ்ருஷ்ட்டி சத்வாரக ஸ்ருஷ்ட்டி / சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி வியஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி இரண்டு வகைகள் உண்டே –
அத்வாரக ஸ்ருஷ்ட்டி – சமஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி-தானே பண்ணி –
மேலே நான்முகன் மூலம்
வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி -தனித்தனியாக -சத்வாரக
அவர் ப்ரஹ்மம் அவரே நீர் அவரே நான்முகன் ருத்ரன் பிராணன் இத்யாதி –
மண் பொம்மை மண் குடம் -நாமம் ரூபம் தெரியும் இப்படி சொன்னால் தான் –
மண்ணாகவே -பிரளயம்- மூல ப்ரக்ருதி மட்டுமே –
தனித்தனியாக பார்க்காதே -எல்லாம் அவனாகவே பார்க்க வேண்டும் –
வாய் ப்ரஹ்மம் என்று தன்னையே ப்ரஹ்மம் என்று தானே உண்ணக் கூடாதே
எண்ணம் செயல் வாக்கு எல்லாம் ப்ரஹ்மத்தை நோக்கியே இருக்க வேண்டும்
மாறிய நிலை அழியும் -குடம் அழியலாம் மண் அழியாதே

தத் ஏதத் ப்ரேயஹ் புத்ராத் ப்ரேயோ வித்தாத் ப்ரேயோ நியஸ்மாத் சர்வஸ்மாத் அந்தரதரம் யத் அயம் ஆத்மா ச யோனியம்
ஆத்மநாஹ் பிரியம் ப்ருவானம் ப்ரூயாத் பிரியம் ரோத்ஸ்யதீதீ ஈஸ்வரோ ஹா ததைவ ஸ்யாத் ஆத்மாநம் ஏவ பிரியம் உபாஸீத
ச ய ஆத்மாநம் ஏவ பிரியம் உபாஸ்தே ந ஹாஸ்ய பிரியம் பிரமாயுகம் பவதி -1-4-8-

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -பார்க்க பிரியம் -நம்மை பார்த்தால் அப்படி இல்லையே
ப்ரஹ்மம் தாய் தந்தை -தாயே தந்தை –நோயே பட்டு ஒழியாமல் உண்ணும் சோறு இத்யாதி
சண்டை விரோதம் வராதே அனைத்தும் ப்ரஹ்மம் என்று அறிந்த பின்பு -ப்ரஹ்ம த்ருஷ்ட்டி –
லஷ்மணன் சுமந்திரன் இடம் செய்தி சக்கரவர்த்தியை தகப்பனார் இல்லை என்று சொல்லு -மகிழ்ந்தான் –
ராமனை அனைத்தும் – காடே அயோத்தியை –
கண்ண நீர் பாய்ச்ச வேண்டாத தாய் தந்தை அன்றோ

தத் ஆஹுஹ் யத் ப்ரஹ்ம வித்யயா சர்வம் பவிஸ்யந்தோ மனுஸ்யா மநியந்தே
கிம் உ தத் ப்ரஹ்மா வேத் யஸ்மாத் தத் சர்வம் அபவத் இதி-1-4-9-

ப்ரஹ்ம வா இதம் அக்ர ஆஸீத் தத் ஆத்மாநம் ஏவாவேத் அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மீதி தஸ்மாத் தத் சர்வம் அபாவத்
தத் யோ யோ தேவாநாம் பிரதிபுபியத ச ஏவ தத் அபாவத் ததார்சிநாம் ததா மனுஷ்யா நாம் தத்தை
தத் பஸ்யன்ர்சிர் வாம தேவஹ் பிரதிபேதே அஹம் மனுர் அபாவம் ஸூர்யஸ் சேதி தத் இதம் அபி
இதர்ஹி ய ஏவம் வேத
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மீதி ச இதம் சர்வம் பவதி தஸ்ய ஹ ந தேவஸ் ச நாபூத்யா ஈஸதே ஆத்மா ஹி ஏஸாம்
ச பவதி அத யோ அநியாம் தேவதாம் உபாஸ்தே அந்யோ சவ் அந்யோ ஹம் அஸ்மீதி ந ச வேத யதா பஸூர் ஏவம் ச தேவாநாம்
யதா ஹா வை பகவ பசவோ மனுஸ்யம் புஞ்சியுஹ் ஏவம்
ஏகைகஹ் புருசோ தேவான் புனக்தி ஏகாஸ்மின் ஏவ பாஸாவ்
ஆதியமானே பிரியம் பவதி கிம் உ பஹுசு தஸ்மாத் ஏஸாம் தன்
ந பிரியம் யத் ஏதன் மனுஸ்யா வித்யுஹ்–1-4-10-

மனு -அனைத்தும் தானே-

ப்ரஹ்ம வ இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ தத் ஏகம் சன் ந வியாபவத் தச் சேரேயோ ரூபம்
அத்யர்ஸ்ர்ஜத க்சத்ரம் யானி ஏதானி தேவத்ரா க்சத்ராநி இந்த்ரோ வருணா சோமோ ருத்ர பர்ஜன்யோ
யமோ ம்ருத்யுர் ஈசான இதி தஸ்மாத் க்சத்ராத் பரம் நாஸ்தி தஸ்மாத்
ப்ராஹ்மண ஷத்ரியம் அதஸ்தாத் உபாஸ்தே ராஜசூய க்ஷத்ர ஏவ
தத் ஏஸோ ததாதி சைஸ ஷத்ரஸ்ய யோனிர் யத் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத்
யதி அபி ராஜா பரமதாம் கச்சதி ப்ரஹ்மை வந்தத உபநிஸ்ரயதி ஸ்வாம் யோனிம் ய உ ஏனம்ர்ச்சதி
ச பாபியன் பவதி யதா ஸ்ரேயாம் சம்ஹிம் சித்வா–1-4-11-

வர்ணம் ஜாதி – தேவாதி சரீரம் –

ச நைவ வியபவத் ச விஷயம் அஸ்ர்ஜத யானி ஏதானி தேவா ஜாதானி ஞானாசா
ஆக்யாயந்தே வசவோ ருத்ரா ஆதித்ய விஸ்வதேவா மருத இதி–1-4-12-

ச நைவ வியபவத் ச ஸுத்ரம் வர்ணம் அஸ்ர்ஜத பூசநம் இயம் வை பூச
இயம் ஹிதம் சர்வம் புஸ்யதி யத் இதம் கிம் ச -1-4-13-

ச நைவ வியபவத் தத் ச்ரேயோ ரூபம் அத்யஸ்ர்ஜத தர்மம் தத் ஏதத் ஷத்ரஸ்ய
ஷத்ரம் யத் தர்ம தஸ்மாத் தர்மாத் பரம் நாஸ்தி அதோ அபலியான் பலீயாம்சம் ஆசம்ஸதே
தர்மேந யதா ரஜ்னா ஏவம் யோ வை ச தர்ம சத்யம் வை
தத் தஸ்மாத் சத்யம் வதந்தம் ஆஹுஹ் தர்மாம் வததீதி
தர்மாம் வா வதந்தம் சத்யம் வததீதி ஏதத் ஹி ஏவைதாத் உபயம் பவதி –1-4-14-

தத் ஏதத் ப்ரஹ்ம க்ஷத்ராம் வித் சூத்ர தத் அக்னி நைவ தேவேசு ப்ரஹ்மாபவத் ப்ரஹ்மணோ
மாநுஸ்யேஸூ ஷத்ரியேந ஷத்ரிய வைஸ்யேந வைஸ்யா சூதரேந சூத்ர தஸ்மாத் அக்நவ் ஏவ தேவேசு
லோகம் இச்சந்தே ப்ரஹ்மணே மனுஷ்யேசு ஏதாப்யாம் ஹி
ரூபாப்யாம் ப்ரஹ்மாபவத் அத யோ ஹா வா அஸ்மால் லோகாத ஸ்வம்
லோகம் அத்ர்ஸ்த்வா ப்ரைதி ச ஏனம் அவிதிதோ ந புனக்தி யதா
வேதோ வானநூக்த அந்யத் வா கர்மாக்ர்தம் யத் இஹ வா அபி
அநேவம்வித் மஹத் புண்யம் கர்ம கருதி ததாஸ்யாந்தத
க்ஷீயத ஏவாத்மானம் ஏவ லோகம் உபாஸீத ச ய ஆத்மாநாம் ஏவ
லோகம் உபாஸ்தே ந ஹஸ்ய கர்ம ஷீயதே
அஸ்மாத் ஹி ஏவ ஆத்மனோ யத் யத் காமாயதே தத் தத் ஸ்ருஜதே -1-4-15-

ஹோமம் யாகம் -தேவர்களுக்கு திருப்தி
ரிஷிகள் -வேதம் இதிகாசம் புராணம் அறிந்தால் திருப்தி
பிள்ளைகள் பெற்று ஸ்ரார்த்தம் -தர்ப்பணம் பித்ருக்கள் திருப்தி
மாடு புல் அகத்தி கீரை பிராணிகள் திருப்பதி -சர்வ பூதங்களுக்கும் திருப்தி –
சின்னதாய் பண்ண பகவானுக்கு ஆனந்தம் -இதை மறந்து செய்யாமல் இழக்கிறோம் –

அதோ அயம் வா ஆத்ம சர்வேஷாம் பூதானாம் லோக ச யஜ் ஜுஹோதி யத் யஜதே தேன தேவாநாம்
லோக அத யத் அனுப்ரூதே தேன ரிஷீணாம் அத யத் பித்ருப்யோ நிப்ர்னாதி யத் ப்ரஜாம் இச்சதே தேன பிதர்நாம்
அத யன் மனுஷ்யான் வாசயதே யத் எப்யோசனம் ததாதி தேன மனுஷ்யானாம் அத யத் பசுப்யாஸ்
திர்நோதகம் விந்ததி தேன பஸூனாம் யத் அஸ்ய கிரகேசு ஸ்வாபத வயாம்சி அபிபீலிகாப்ய உபஜீவந்தி
தேன தேஸாம் லோக யாத ஹா வை ஸ்வாய லோகா யாரிஸ்த்தம் இச்சேத் ஏவம் ஹைவம் விதே ஸர்வதா
சர்வானி பூதாநி அரிஸ்திம் இச்சந்தி தத் வ ஏதத் விதிதம் மீமாம்சிதம்–1-4-16-

ஆத்மைவேதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக ஏவ சோ காமயத ஜாயா மே ஸ்யாத் அத ப்ரஜாயேய அத வித்தம் மே ஸ்யாத்
அத கர்ம குர்வீயேதி ஏதாவன் வை காம நேச்சாம்ஸ் ச ந அதோ பூயோ விந்தேத்
தஸ்மாத் அபி ஏதர்ஹி ஏகாகி காமயதே ஜாயா மே ஸ்யாத அத
ப்ரஜாயேய அத வித்தம் மே ஸ்யாத் அத கர்ம குர்வீ யேதி ச யாவத் அபி ஏதேசம் ஏகைகம் ந ப்ராப்னோதி அ க்ர்த்ஸ்னா ஏவ தாவன்
மன்யதே தஸ்யோ கர்ஸனதா மன ஏவாஸ்ய ஆத்மா வாக் ஜாயா பிராணா பிரஜா சஷூர் மானுஷம் வித்தம் சஷூசா ஹி தத்
விந்ததே ஸ்ரோத்ரம் தெய்வம் ஸ்ரோத்ரேன ஹி தச் ச்ரநோத் ஆத்மை வஸ்ய கர்ம ஆத்மனா ஹி கர்ம கரோதி ச ஏச பங்க்தோ யஜ்னாஹ்
பங்த்தாஹ் பசுஹ் பங்க்த புருஷ பாங்க்தம் இதம் சர்வம் யத் இதம் கிம் ச தத் இதம் சர்வம் ஆப்னோதி ய ஏவம் வேத –1-4-17-

மனம் ஏவ -ஆத்மா -பேச்சு மனைவி பிள்ளை பிராணன் -செல்வம் கண் -வேதம் -சொல்லி கேட்டு காது-மேல் உலக செல்வம்
அறிந்து செய்ய வேண்டும்

———————————————-

ஐந்தாவது ப்ராஹ்மணம்

யத் சப்த அன்னானி மேதையா தபஸா ஜனயத் பிதா ஏகம் அஸ்ய சாதாரணம் த்வே தேவான் அபாஜயத்
த்ரீனி ஆத்மநே குருத பஸூப்ய ஏகம் பிராயச்சத் தஸ்மிந் சர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் எச் ச பிராணிதி எச் ச ந
கஸ்மாத் தானி ந ஷீயந்தே அத்யமானானி ஸர்வதா-யோ வைதாம் அஷிதம் வேத சோன்னம்
அதி பிரதீ கேநே ச தேவான் அபிகச்சதி ச ஊர்ஜம் இதி ஸ்லோக -1-5-1-

யத் சப்த அன்னானி மேதையா தபஸா ஜனயத் பிதா இதி மேதையா ஹி தபஸா ஜனயத் பிதா ஏகம் அஸ்ய
சாதாரணம் இதி இதம் ஏவஸ்ய
தத் சாதாரணம் அன்னம் யத் இதம் அத்யதே ச ய ஏதத் உபாஸ்தே ந ச பாப்மனோ வியாவர்த்ததே மிஸ்ரம்
ஹி ஏதத் த்வே தேவன் அபா ஜெயதீ இதி ஹுதம் ச ப்ரஹதம் ச தஸ்மாத் தேவிப்யோ ஜுஹ்வதி ச ப்ர ச ஜுஹ்வதி
அதோ ஆஹுஹ் தர்ச பூர்ண மாசவ் இதி தஸ்மான் நேஸ்தி யாஜுகாஹ் ஸ்யாத் பாஸூப்ய ஏகம் பிராயச்சத் இதி -1-5-2-

சப்த அன்னம் பொது முதல் / தேவர் இரண்டாவது மூன்றாவது -தர்ச பூர்ண மாசம் இத்யாதி
பசுக்கள் -நான்காவது -புல்லும் தண்ணீரும்
அடுத்த மூன்றும் ஆத்மாவுக்கு முக்கியம் மனம் வாக்கு பிராணம்- -வருண தேவைக்கு நாம் கொடுக்க வேண்டுமே

தத் பய பதோ ஹி ஏவ அக்ரே மனுஷ்யாஸ் ச பசவாஸ் கோப ஜீவந்தி தஸ்மாத் குமாரம் ஜாதம் க்ர்தம் வை வாக்ரே
ப்ரதிலே ஹயந்தி ஸ்தநம் வானுதா பயந்தி அத வத்சம் ஜாதம் ஆஹுஹ் ஆர்த்நாத இதி தஸ்மிந்
சர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் எச் ச பிராணிதி எச் ச ந இதி
பயசி ஹீதம் சர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் எச் ச பிராணிதி எச் ச ந
தத் யத் இதம் அஹுஹ் சம்வத்சரம் பயசா ஜுஹ்வத் அப புனர் ம்ருத்யம் ஜெயதீதி ந ததா வித்யாத்
யத் அஹர் ஏவ ஜுஹோதி தத் அஹாஹ் புனர் ம்ருத்யம் அபஜெயதி ஏவம் வித்வான் சர்வம் ஹி
தேவேப்யோ அந்நதியம் பிராயச்சதி கஸ்மாத் தானி ந ஷீயந்தே
அத்யாமானானி ஸர்வதா இதி புருசோ வா அஸ்திதி ச ஹீதம் அன்னம்
புன புனர் ஜனயதே யோ ஜனயதே யோ வை தாம் அஷிதம்
வேத இதி புருசோ வா அஷிதி ச ஹிதம் அன்னம் தியா தியா ஜனயதே கர்மபி யத்தைதன் ந குர்யாத் ஷீயேத ஹா
சோ அன்னம் அத்தி பிரதீ கேந இதி முகம் பிரதிகம் முகேனேதி
ஏதத் ச தேவான் அபிகச்சதி ச ஊர்ஜம் உபஜீவதி இதி ப்ரஸம்ஸா -1-5-3-

—————————————————————–

முதல் அத்யாயம் -ஐந்தாவது ப்ராஹ்மணம் தொடர்ச்சி

த்ரிணி ஆத்மனே குருதே இதி மநோ வாசம் பிராணம்-தானி ஆத்மனே குருத அந்யத்ர மனா அபூவம்
நாதர்ஷம் அந்யத்ர மனா அபூவம் நாஷ் ரவ்சம் இதி மனசா ஹி ஏவ பஸ்யதி மனசா ஸ்ர்நோதி காம சங்கல்போ
விசிகித்சா ஷ்ரத்தா த்ர்திர் அதிர்திர் ஹ்ரீர் தீர் பீர் இதி ஏதத் சர்வம் மன ஏவ தஸ்மாத் அபி ப்ரஸ்ததா உபஸ்ப்ர்ஸ்தோ
மனசா விஜானாதி யா கஸ் ச சப்தோ வாக் ஏவ சா ஏசா ஹி அந்தம் ஆயத்தா ஏசா ஹி ந
ப்ரானோ அபானோ வியான உதான சமநோ நைதி ஏதத் சர்வம் பிராண ஏவ எதன்மயோ
வா அயம் ஆத்மா வான் மய மநோ மய பிராண மய –1-5-3-

சப்த அன்னம் பொது முதல் / தேவர் இரண்டாவது மூன்றாவது -தர்ச பூர்ண மாசம் இத்யாதி
பசுக்கள் -நான்காவது -புல்லும் தண்ணீரும்
அடுத்த மூன்றும் ஆத்மாவுக்கு முக்கியம்– மனம் வாக்கு பிராணம்- -வருண இத்யாதி தேவதைகளுக்கு நாம் கொடுக்க வேண்டுமே
அறியாதவற்றை அறிந்தவை கொண்டே புரிய வைக்கும் இந்த உபநிஷத்துக்கள்
மயில் தோகை விரிவது போலே ஸ்ருஷ்ட்டி –
நாமம் ரூபம் கர்மம் -மூன்றும் -/ நாமத்துக்கு வாக்கு முக்கியம் -ரூபத்துக்கு கண் -கர்மத்துக்கு உடல் –

த்ரயோ லோகா ஏத ஏவ வாக் ஏவாயம் லோக மநோ அந்தரிக்ஷ லோக ப்ரானோ அசவ் லோக -1-5-4-

த்ரயோ வேதா ஏத ஏவ வாக் ஏவ ரிக் வேத மநோ யஜுர் வைத்த பிராண சாம வேத -1-5-5-

தேவா பிதரோ மனுஷ்யா ஏத ஏவ வாக் ஏவ தேவா மன பிதரே ப்ரானோ மனுஷ்யா –1-5-6-

பிதா மாதா பிரஜா ஏத ஏவ மன ஏவ பிதா வன் மாதா பிராணா பிரஜா -1-5-7-

விஞ்ஞாதம் விஜிஜீஞாஸ்யம் அவ்விஞ்ஞாதம் ஏத ஏவ யத் கிம் ச விஞ்ஞாதம்
வாசஸ் தத் ரூபம் வாக் ஹி விஞ்ஞாதா வாக் ஏனம் தத் பூத்வாவதி -1-5-8-

யத் கிம் ச விஜிஜீஞாஸ்யம் மனஸஸ் தத் ரூபம் மநோ ஹி விஞ்ஞாஸ்யம் மன ஏனம் தத் பூத்வாவதி -1-5-9-

யத் கிம் சா விஞ்ஞாதம் ப்ராணச்ய தத் ரூபம் ப்ரானோ ஹி அவ்விஞ்ஞாதா பிராணா ஏவம் தத் பூத்வாவதி -1-5-10-

தஸ்யை வாச பிருத்வீ சரீரம் ஜ்யோதி ரூபம் அயம் அக்னி தத் யாவதி ஏவ வாக் தாதி பிருத்வீ தாவணி அயம் அக்னி -1-5-11-

அதைதஸ்ய மனசோ த்யவ் சரீரம் ஜ்யோதி ரூபம் அசவ் ஆதித்ய தத் யாவாத் ஏவ மனஸ் தாவதீ த்யவ் தவான்
அசவ் ஆதித்ய தவ் மிதுனம் சமைதாம் தத ப்ரானோ அஜாயத ச இந்த்ர ச ஏஸோ
அசப்தன த்விதோ வை சபத்ன நாஸ்ய சபத்னோ பவதி ய ஏவம் வேத -1-5-12-

அதை தஸ்ய ப்ராணஸ் யாப சரீரம் ஜ்யோதி ரூபம் அசவ சந்த்ர தத் யாவான் ஏவ பிராண தாவத்ய ஆப தாவான்
அசவ சந்த்ர த ஏதே சர்வ ஏவ சமா சர்வே அநந்தா ச யோ ஹைதான் அந்தவத உபாஸ்தே அந்தவந்தாம் ச லோகம் ஜயதி
அத யோ ஹைதான் அனந்தான் உபாஸ்தே அநந்தம் ச லோகம் ஜயதி -1-5-13-

ச ஏச சம்வத்சர பிரஜாபதி சோடச கல தஸ்ய ராத்ரய ஏவ பஞ்ச தசா கலா த்ருவை வாஸ்ய ஸோடசீ கலா ச ராத்ரிபிர் ஏவா
ச பூர்யதே அப ச ஷீயதே சோமாவாஸ்யாம் ராதிம் ஏதயா சோடஸ்யா கலயா சர்வம் இதம் பிராணப்ர்த் அநு ப்ரவிஷ்ய
தத ப்ராதர் ஜாயதே தஸ்மாத் ஏதம் ராதிம் பிராண ப்ர்த் பிராணம் ந விச்சிந்த்யாத் அபி க்ர்கதா ஸஸ்ய
ஏதஸ்ய ஏவ தேவதாயா அபசித்யை -1-5-14-

யோ வை சம்வத்சர பிரஜாபதி சோடச கல அயம் ஏவ ச யோ அயம் ஏவம் வித் புருஷ தஸ்ய வித்தம் ஏவ பஞ்ச தச கல
ஆத்மைவாஸ்ய சோடசீ கலா ச வித்தே நைவா ச பூரயதே சஷியதே தத் ஏதன் நத்யம் யத் ஏவம் ஆத்மா பிரதிர் வித்தம்
தஸ்மாத் யதி அபி சர்வஜ்யாநிம் ஜியதே ஆத்மனா சேய் -1-5-15-

அத த்ரயோ வாவ லோக மனுஷ்ய லோக பிதுர்லோக தேவலோக இதி சோ அயம் மனுஷ்ய லோக புத்ரேனைவ ஜய்யாநாநேன
கர்மணா கர்மணா பிதுர்லோக வித்யா தேவலோக தேவலோகோ வை லோகாநாம் ஸ்ரேஷ்ட தஸ்மாத் வித்யாம் ப்ரஸம்சந்தி -1-5-16-

அதாத சம்பிரதி யதா ப்ரைஸ்யன் மன்யதே அத புத்ரம் ஆஹ த்வம் ப்ரஹ்ம த்வம் யஜ்ஞ த்வம் லோக இதி ச புத்ர பிரதி ஆஹ
அஹம் ப்ரஹ்ம அஹம் யஜ்ஞ அஹம் லோக இதி யத் வை கிம் சானூக்தம் தஸ்ய ஸர்வஸ்ய ப்ரஹ்மேதி ஏகதா ஏ வை கே ச
யஜ்ஞா தேஸாம் ஸர்வேஷாம் யஜ்ஞா இதி ஏகதா ஏ வை கே ச லோகா தேஸாம் ஸர்வேஷாம் லோக இதி
ஏகதா ஏதாவதா ஏதாவத் வா இதம் சர்வம் ஏதன்மா சர்வம் சன் அயம் இதோ அபுநஜாத் இதி தஸ்மாத் புத்ரம்
அநு சிஷ்தம் லோக்யம் ஆஹு தஸ்மாத் ஏனம் அநு சஷாதி ச ஏதைவம் வித் அஸ்மால் லோகாத் ப்ரைதி அதைபிர் ஏவ
பிராணை ஸஹ புத்ரம் ஆவிஷதி ச யதி அநேந கிம் சிட் அஷன்யா க்ர்தம் பவதி தஸ்மாத் ஏனம் சர்வஸ்மாத் புத்ரோ முஞ்சதி
தஸ்மாத் புத்ரோ நாம ச புத்ரேநைவாஸ்மிம்ல் லோகெ ப்ரதிஷ்டிததி அதைநம் ஏதே தைவா பிராணா அமிர்தா ஆவிஷாந்தி -1-5-17-

பிர்திவ்யை சைனம் அக்னேஷ் ச தைவீ வாக் ஆவிஷதி ச வை தைவீ வாக் யயா யத் யத் வதந்தி தத் தத் பவதி-1-5-18-

திவஷ் சைனம் ஆதித்யாஸ் ச தைவம் மன ஆவிஷதி தத் வை தைவம் மநோ ஏநாநந்தி ஏவ பவதி அதோ ந ஷோஸதி -1-5-19-

அத்ப் யஸ் சைனம் சந்த்ரமசஸ் ச தைவ பிராண ஆவிஷதி ச வை தைவ ப்ரானோ ய ஸம்ஸரம்ஸ் சா ஸம்சரமஸ் ச ந வியததே
அதோ ந ரிஷ்யதி ச ஏவம் வித் ஸர்வேஷாம் பூதானாம் ஆத்மா பவதி யதைஸா தேவதா ஏவம் ச யதைதாம் தேவதாம்
ஸர்வாணி பூதாநி அவந்தி ஏவம் ஹைவம் விதாம் ஸர்வாணி பூதாநி அவந்தி யத் உ கிம் செம பிரஜா ஷோஷந்தி
அமைவாசம் தத் பவதி புண்யம் ஏவாமும் கச்சதி ந ஹ வை தேவான் பாபம் கச்சதி -1-5-20-

அதாதோ வ்ரத-மீமாம்ச ப்ரஜாபதிர் ஹா கர்மாணி சஸ்ர்ஜே தானி ஸ்ரஷ்டானி அந்யோ அன்யேநாஸ் பர்தந்த வதிஸ்யாமி
ஏவாஹம் இதி வாக் தத்ரே த்ராக்ஷமி அஹம் இதி சஷூஸ் ஷ்ரோஸ்யாமி அஹம் இதி ஸ்ரோத்ரம் ஏவம் அன்யானி கர்மாணி
யதா கர்ம தானி மிருத்யு ஷரமோ பூத்வா உபயேமே தானி ஆப்நோத் தானி ஆப்த்வா ம்ர்த்யுர் அவாருந்த தஸ்மாத் ஷ்ராம்யதி
ஏவ வாக் ஷ்ராம்யதி சஷூஸ் ஷ்ராம்யாதி ஸ்ரோத்ரம் அதேமாம் ஏவ நாப்நோத் யோ அயம் மத்யம பிராண தானி ஞாதும் தத்ரிதே
அயம் வை ந ஷ்ரேஸ்தோ யா ஸம்ஸரம்ஸ் சா ஸம்ஸரம்ஸ் ச ந வியததே அதோ ந ரிஷ்யதி ஹந்தாஸ் யைவ சர்வே
ரூபம் அபவன் தஸ்மாத் ஏத ஏதைநாக்யாயந்தே பிராண இதி தேன ஹ வாவ தத் குலம் ஆசக்ஷதே யஸ்மின் குலே பவதி ய ஏவம் வேத
ய உ ஹைவம் விதா ஸ்பர்ததே அநு ஸூஷ்யதி அநு ஸூஸ்யா ஹைவாந்ததோ ம்ரித்யே இதி அத்யாத்மம்–1-5-21-

அதாதி தைவதம் ஜ்வலிஷ்யாமி ஏவாஹம் இதி அக்னிர் தத்ரே தப்ஸ்யாமி ஏவாஹம் இதி அக்னிர் பாஷ்யாமி அஹம்
இதி சந்த்ரமா ஏவம் அன்யா தேவதா யதா தேவதம் ச யதைஸாம் ப்ராணாநாம் மத்யம பிராண ஏவை
ஏதைஸாம் தேவதானம் வாயு நிமலோ ஸந்தி ஹி அன்யா தேவதா ந வாயு சைஸானஸ்தமிதா தேவதா யத் வாயு -1-5-22-

அதைஷ ஸ்லோகோ பவதி யதஷ் சோதேதி சூர்ய அஸ்தம் யத்ர ச கச்சதி இதி ப்ராணாத் வா ஏச உதேதி ப்ராணே அஸ்தம்
ஏதி தம் தேவாஸ் சக்ரிரே தர்மம் ச ஏவாத்ய ச அ ஷ்வ இதி யத் வா ஏதே அமுர்ஹி அத்ரியந்த தத் ஏவாபி அத்ய குர்வந்தி
தஸ்மாத் ஏகம் ஏவ விரதம் சரேத் ப்ராண்யாஸ் சைவ அபாண்யாஸ் ச னேன் மா பாப்மா ம்ர்த்யுர் ஆப்னுவத் இதி
யதி உ சரேத் சாமாபி பயிசேத் தேனோ ஏதஸ்யை தேவதாயை சாயுஜ்யம் சாலோகதாம் ஜயதி -1-5-23-

———————————————

த்ரயம் வா இதம் நாம ரூபம் கர்ம -தேஸாம் நாம்நாம் வாக் இதி ஏதத் ஏசாம் ரூபம்
அதோ ஹி ஸர்வாணி நாமானி உத்திஷ்டந்தி ஏதத் ஏசாம் சாம ஏதத் ஹி சர்வைர் நாமபிஹ் சமம்
ஏதத் ஏசாம் ப்ரஹ்ம ஏதத் ஹி ஏதத் ஹி ஸர்வாணி நாமானி பிபர்தி -1-6-1-

அத ரூபாணாம் சஷூர் இதி ஏதத் ஏசாம் உக்தம் அதோ ஹி ஸர்வாணி ரூபாணி உத்திஷ்டந்தி ஏதத் ஏசாம் சாம
ஏதத் ஹி சர்வை ரூபை சமம் ஏதத் ஏசாம் ப்ரஹ்ம ஏதத் ஹி ஸர்வாணி ரூபாணி பிபர்தி -1-6-2-

அத கர்மமாம் ஆத்மேதி ஏதத் ஏசாம் உக்தம் அதோ ஹி ஸர்வாணி கர்மானி உத்திஷ்டந்தி ஏதத் ஏசாம் சாம ஏதத் ஹி சர்வை
கர்மபி சமம் ஏதத் ஏசாம் ப்ரஹ்ம ஏதத் ஹி ஸர்வாணி கர்மாணி பிபர்தி தத் ஏதத் த்ரயம் சத் ஏகம் அயம் ஆத்மா ஆத்மா
ஏக சன் ஏதத் த்ரயம் தத் ஏதத் அம்ர்தம் சத்யேன சன்னம் பிரானோ வா அம்ர்தம் நாம ரூபே
சத்யம் தாப்யாம் அயம் ப்ராணாஸ் சன்ன -1-6-3-

—————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ சாந்தோக்ய உபநிஷத் —

April 10, 2018

ஸ்ரீ ஓம் புலன்கள் -வாக் -பிராணன் -கண்கள் -காதுகள் -சப்தாதிகள் அனைத்தும் அருளிய பர ப்ரஹ்மத்துக்கே அர்ப்பணித்து
அவன் விஷயத்திலே செலுத்தி அவன் அருளால் அவனை அடைந்து ஸ்வரூப அனுரூப ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் செய்வோம்
நம்முள் புகுந்து பேரேன் என்று இருப்பானே –
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி —

கர்ம ப்ரஹ்ம ஸ்தானபார்த்தம் -வேதங்களையும் வேதாந்தங்களையும் கொடுத்து அருளி -தர்ம ஸ்தாபனம் -ஸம்ஸ்தானம் -இரண்டையும்
-8–பிரபாடகங்கள் -அத்தியாயங்கள் -/ உள்ளே கண்டங்கள் / உள்ளே மந்த்ரங்கள்
–13 -கண்டங்கள் -முதல் பிரபாடகத்தில்-
முதல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் இந்த லோக வாழ்க்கை பற்றி -/
பிரணவம் -உத்கீத-ஆனந்த சாம கானம் -சாம வேத கீதனான சக்ரபாணி -சந்தோகா –சாம வேதனே/ருக்கு சாமத்தாலே பரம்பி-

சா²ந்தோ³க்³யோபநிஷத் ॥
॥ அத² சா²ந்தோ³க்³யோபநிஷத் ॥
ௐ ஆப்யாயந்து மமாங்கா³நி வாக்ப்ராணஶ்ச்க்ஷு:
ஶ்ரோத்ரமதோ² ப³லமிந்த்³ரியாணி ச ஸர்வாணி ।
ஸர்வம் ப்³ரஹ்மௌபநிஷத³ம் மாஹம் ப்³ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்³ரஹ்ம
நிராகரோத³நிகாரணமஸ்த்வநிகாரணம் மேঽஸ்து
ததா³த்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு த⁴ர்மாஸ்தே
மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ॥

॥ ௐ ஶாந்தி:ௐ ஶாந்தி:ௐ ஶாந்தி:

தெரிந்த ஒன்றை புரிய வைக்க -த்ருஷ்ட்டி விதி -ஓம்காரம் ப்ரஹ்மம்
பிராணன் போலே நினைத்து முதலில்
மூன்று எழுத்து அதனை —
வடி கட்டி உத்கீதா உபாசனம் விளக்க
பூதானாம் பிருத்வி -ரசம் -அதுக்குள் தண்ணீர் -மரம் -ஒளஷதம் -அன்னம் -மனிதன் -வாக்கு -இதுதானே உபகாரம் பண்ணும் அதனால் ரசம்
மௌனமாக இருப்பதே -ரஹஸ்யங்களுக்கும் நான் மௌனமாக இருக்கிறேன்

ப்ரத²மோঽத்⁴யாய: ॥
ஓமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸீத ।
ஓமிதி ஹ்யுத்³கா³யதி தஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ॥ 1.1.1॥

ஏஷாம் பூ⁴தாநாம் ப்ருʼதி²வீ ரஸ: ப்ருʼதி²வ்யா அபோ ரஸ: ।
அபாமோஷத⁴யோ ரஸ ஓஷதீ⁴நாம் புருஷோ ரஸ:
புருஷஸ்ய வாக்³ரஸோ வாச ருʼக்³ரஸ ருʼச: ஸாம ரஸ:
ஸாம்ந உத்³கீ³தோ² ரஸ: ॥ 1.1.2

வாக்குக்கு ருக்கு ரசம் -அர்த்தம் போதிக்கும் -அந்த ருக்கும் சாமம் தானே ரசம் -அதுக்கு உத்கீதம் ரசம் -பிரணவமே ரசம்

ஸ ஏஷ ரஸாநாꣳரஸதம: பரம: பரார்த்⁴யோঽஷ்டமோ
யது³த்³கீ³த:² ॥ 1.1.3॥

எட்டாவது ரசம் -எட்டு எழுத்தால் சொல்லப்பட்டது-

கதமா கதமர்க்கதமத்கதமத்ஸாம கதம: கதம உத்³கீ³த²
இதி விம்ருʼஷ்டம் ப⁴வதி ॥ 1.1.4॥

கதமா கதமா ருக்கு/கதமா கதமா சாமம்/ கதமா கதமா உத்கீதம் –

வாகே³வர்க்ப்ராண: ஸாமோமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த:² ।
தத்³வா ஏதந்மிது²நம் யத்³வாக்ச ப்ராணஶ்சர்க்ச ஸாம ச ॥ 1.1.5॥

வாக்கு பிராணன் கூட்டி -மூச்சு கட்டுப்பாட்டு -செய்து -ஒழுங்காக பேசி
தினப்படி பிராணாயாமம் –

ததே³தந்மிது²நமோமித்யேதஸ்மிந்நக்ஷரே ஸꣳஸ்ருʼஜ்யதே
யதா³ வை மிது²நௌ ஸமாக³ச்ச²த ஆபயதோ வை
தாவந்யோந்யஸ்ய காமம் ॥ 1.1.6॥

ஆசைகள் நிறைவேறும் -கல்யாணம் இருவருக்கும் போலே –

ஆபயிதா ஹ வை காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.1.7॥

குலம் தரும் –நலம் தரும் சொல் அன்றோ -பிரணவம் அறிந்து உபாசிப்பாய்

தத்³வா ஏதத³நுஜ்ஞாக்ஷரம் யத்³தி⁴ கிஞ்சாநுஜாநாத்யோமித்யேவ
ததா³ஹைஷோ ஏவ ஸம்ருʼத்³தி⁴ர்யத³நுஜ்ஞா ஸமர்த⁴யிதா ஹ வை
காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.1.8॥

அனைத்துக்கும் அனுமதியே பிரணவம் தானே –

தேநேயம் த்ரயீவித்³யா வர்ததே ஓமித்யாஶ்ராவயத்யோமிதி
ஶꣳஸத்யோமித்யுத்³கா³யத்யேதஸ்யைவாக்ஷரஸ்யாபசித்யை மஹிம்நா
ரஸேந ॥ 1.1.9॥

வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து -ரசம்

தேநோபௌ⁴ குருதோ யஶ்சைததே³வம் வேத³ யஶ்ச ந வேத³ ।
நாநா து வித்³யா சாவித்³யா ச யதே³வ வித்³யயா கரோதி
ஶ்ரத்³த⁴யோபநிஷதா³ ததே³வ வீர்யவத்தரம் ப⁴வதீதி
க²ல்வேதஸ்யைவாக்ஷரஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ப⁴வதி ॥ 1.1.10॥

அறிந்து செய்பவனுக்கும் அறியாமல் செய்பவனுக்கும் -பலன் கிட்டும் -பூர்த்தி அறிந்தவனுக்கு தானே
ஸ்ரத்தை யுடன் -வீரியமாக முடித்துக் கொடுக்கும் –
ஸஹஸ்ரநாம அர்த்தம் தெரியாமல் சொன்னாலே பலம் உண்டே தெரிந்து சொன்னால் –
ஆசை உடன் செய்ய வேண்டும் -விதி இல்லை -ராக பிராப்தம்

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

தே³வாஸுரா ஹ வை யத்ர ஸம்யேதிரே உப⁴யே ப்ராஜாபத்யாஸ்தத்³த⁴
தே³வா உத்³கீ³த²மாஜஹ்ருரநேநைநாநபி⁴ப⁴விஷ்யாம இதி ॥ 1.2.1॥

தே ஹ நாஸிக்யம் ப்ராணமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே
தꣳ ஹாஸுரா: பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யம் ஜிக்⁴ரதி
ஸுரபி⁴ ச து³ர்க³ந்தி⁴ ச பாப்மநா ஹ்யேஷ வித்³த:⁴ ॥ 1.2.2॥

அத² ஹ வாசமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தாꣳ ஹாஸுரா: பாப்மநா
விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தயோப⁴யம் வத³தி ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச
பாப்மநா ஹ்யேஷா வித்³தா⁴ ॥ 1.2.3॥

அத² ஹ சக்ஷுருத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யம் பஶ்யதி த³ர்ஶநீயம்
சாத³ர்ஶநீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.4॥

அத² ஹ ஶ்ரோத்ரமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யꣳ ஶ்ருʼணோதி ஶ்ரவணீயம்
சாஶ்ரவணீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.5॥

அதிதி பிள்ளைகள் தேவர்கள் -திதி பிள்ளைகள் அசுரர்கள் –
உத்கீத பிரணவம் உபாசானம் செய்து -தேவர்கள் வெல்ல பார்க்க
மூக்கு -நல்ல கெட்ட நாற்றம் -இரண்டையும்
அடுத்து வாக்கு பிடித்து -உத்கீதா -பாபா மூட்டை வீச உண்மையும் பொய் இரண்டையும் பேச
அடுத்து கண் -பார்க்கத் தாக்கத்தையும் தகாததையும் -பார்க்க
அடுத்து காது-இரண்டையும் கேட்க -தந்தி வதந்தி –தீக்குறள்-கேட்க

அத² ஹ மந உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே தத்³தா⁴ஸுரா:
பாப்மநா விவிது⁴ஸ்தஸ்மாத்தேநோப⁴யꣳஸங்கல்பதே ஸங்கல்பநீயஞ்ச
சாஸங்கல்பநீயம் ச பாப்மநா ஹ்யேதத்³வித்³த⁴ம் ॥ 1.2.6॥

அப்புறம் மனஸ் -பெரிய குரங்காக மாறி -மனசை அடக்குவதே மிக ஸ்ரமம்–நின்றவா நில்லா நெஞ்சு –

அத² ஹ ய ஏவாயம் முக்²ய: ப்ராணஸ்தமுத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ரிரே
தꣳஹாஸுரா ருʼத்வா வித³த்⁴வம்ஸுர்யதா²ஶ்மாநமாக²ணம்ருʼத்வா
வித்⁴வꣳஸேதைவம் ॥ 1.2.7॥

முக்கிய பிராண வாயு அடுத்து -வீச -சுக்கலாக போக -அத்தை வெல்ல முடியவில்லையே
ஆக உத் கீதத்தை பிராண தேவதையாக நினைத்து உபாஸிக்க
நிமிஷத்துக்கு பன்னிரண்டு தடவை விட்டு -பிராணாயாமம் சொல்லிக் கொடுப்பதே இந்த நிதானம் -பதினாறு தடவை இல்லாமல்

யதா²ஶ்மாநமாக²ணம்ருʼத்வா வித்⁴வꣳஸத ஏவꣳ ஹைவ
ஸ வித்⁴வꣳஸதே ய ஏவம்விதி³ பாபம் காமயதே
யஶ்சைநமபி⁴தா³ஸதி ஸ ஏஷோঽஶ்மாக²ண: ॥ 1.2.8॥

நைவைதேந ஸுரபி⁴ ந து³ர்க³ந்தி⁴ விஜாநாத்யபஹதபாப்மா ஹ்யேஷ
தேந யத³ஶ்நாதி யத்பிப³தி தேநேதராந்ப்ராணாநவதி ஏதமு
ஏவாந்ததோঽவித்த்வோத்க்ரமதி வ்யாத³தா³த்யேவாந்தத இதி ॥ 1.2.9॥

இதுவே கவசம் -துர்கந்தம் ஸூ காந்தம் -இரண்டையும் இல்லாமல் -வேண்டியதை மட்டுமே -நல்லதையே பார்த்து கேட்டு முகர்ந்து பேசி –

தꣳ ஹாங்கி³ரா உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவாங்கி³ரஸம்
மந்யந்தேঽங்கா³நாம் யத்³ரஸ: ॥ 1.2.10॥

தேந தꣳ ஹ ப்³ருʼஹஸ்பதிருத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவ ப்³ருʼஹஸ்பதிம்
மந்யந்தே வாக்³கி⁴ ப்³ருʼஹதீ தஸ்யா ஏஷ பதி: ॥ 1.2.11 ॥

தேந தꣳ ஹாயாஸ்ய உத்³கீ³த²முபாஸாஞ்சக்ர ஏதமு ஏவாயாஸ்யம்
மந்யந்த ஆஸ்யாத்³யத³யதே ॥ 1.2.12॥

அங்கிரஸ்/ ப்ருஹஸ்பதி ஆயாச ரிஷி மூவரும் நன்மை பெற்றார்கள் –

தேந தꣳஹ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ விதா³ஞ்சகார ।
ஸ ஹ நைமிஶீயாநாமுத்³கா³தா ப³பூ⁴வ ஸ ஹ ஸ்மைப்⁴ய:
காமாநாகா³யதி ॥ 1.2.13॥

ஆகா³தா ஹ வை காமாநாம் ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாநக்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸ்த இத்யத்⁴யாத்மம் ॥ 1.2.14॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

——————————–

அதா²தி⁴தை³வதம் ய ஏவாஸௌ தபதி
தமுத்³கீ³த²முபாஸீதோத்³யந்வா ஏஷ ப்ரஜாப்⁴ய உத்³கா³யதி ।
உத்³யꣳஸ்தமோ ப⁴யமபஹந்த்யபஹந்தா ஹ வை ப⁴யஸ்ய
தமஸோ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 1.3.1॥

அத்யாத்மம் கண் போல்வன பார்த்தோம் அடுத்து –
அதி தைவதம் -இந்திரன் வருணன் -மழை காத்து இத்யாதிகள் -ஆதித்யனாக -கர்மங்களால் ஆராதிக்கப்படுபவன்
வெளிச்சம் -தமஸ்-அந்தகாரம் போக்கும் -பிரணவம் ஆதித்யனாக உபாசித்து
ஸூவ ஞானம் இல்லாமல் -யானே என்னை அறியகில்லாதே-யானே என்தனதே என்று இருந்து –
யானே நீ ஏன் உடைமையும் நீயே என்று அறிந்து -அடிக்கீழ் அமர்ந்து-உடனாய் மன்னி வழு இல்லா அடிமை-

ஸமாந உ ஏவாயம் சாஸௌ சோஷ்ணோঽயமுஷ்ணோঽஸௌ
ஸ்வர இதீமமாசக்ஷதே ஸ்வர இதி ப்ரத்யாஸ்வர இத்யமும்
தஸ்மாத்³வா ஏதமிமமமும் சோத்³கீ³த²முபாஸீத ॥ 1.3.2॥

சூர்ய நமஸ்காரம் பிராணாயாமம் முக்கியம் –
பிராணவாயு -ஸூவரன் -பெயர் /முகம் கண் மூக்கில் இருதயத்தில் இருந்து மேல் நோக்கி வெளியில் –
உள்ளே இழுத்து உடம்பில் நிறைத்து வெளியிட்டு -உச்வாசம் பூரகம்- வெளியில் ரேசகம் -கும்பகம் நிறுத்தி -மூன்றும் சமம்
அபான வாயு -மல ஜல கழிக்கும் துவாரம்
சமான வாயு நாபியில் -உடம்பில் சமமாக இருந்து -ரத்த ஓட்டம் சக்தி சமத்துவம் பாதுகாக்கும்
வியான வாயு -101-நாடிகள் -72000-நாடிகள் -வாயு பகவான் சஞ்சரித்து
உதான வாயு -ஒன்றில் மட்டுமே –புண்ய பாபம்-உத் க்ரமணத்துக்கு வேலை பார்க்கும்
பஞ்சவ்ருத்தி பிராணன் -பிரணவம் சாம சமன் -இவ்வளவு நெருக்கம் -இரண்டுக்கும்
மூச்சு -சூடு -ஆதித்யனுக்கு இதிலும் சாம்யம் -மூச்சு அடங்க உடம்பில் சூடு குறையும் –
ப்ரத்யாஸ்ருரம் ஆதித்யன் -உதிக்கும் அஸ்தமனம் உதயம் திரும்பி திரும்பி வரும் -ஸூரம்-பிராணன் -தான் தான் ஆளும் -திரும்பி வராதே

அத² க²லு வ்யாநமேவோத்³கீ³த²முபாஸீத யத்³வை ப்ராணிதி
ஸ ப்ராணோ யத³பாநிதி ஸோঽபாந: ।
அத² ய: ப்ராணாபாநயோ: ஸந்தி:⁴ ஸ வ்யாநோ யோ வ்யாந:
ஸா வாக் ।
தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்வாசமபி⁴வ்யாஹரதி ॥ 1.3.3॥

வியான வாயு -வாக் வியாபாரம் -ருக் யஜுஸ் சாமமாக இத்தைக் கொண்டு

யா வாக்ஸர்க்தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்ந்ருʼசமபி⁴வ்யாஹரதி
யர்க்தத்ஸாம தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்ஸாம கா³யதி
யத்ஸாம ஸ உத்³கீ³த²ஸ்தஸ்மாத³ப்ராணந்நநபாநந்நுத்³கா³யதி ॥ 1.3.4॥

வீர்யம் மிக்கு -உபாசனனுக்கு அவனே செய்து முடிப்பான் –

அதோ யாந்யந்யாநி வீர்யவந்தி கர்மாணி யதா²க்³நேர்மந்த²நமாஜே:
ஸரணம் த்³ருʼட⁴ஸ்ய த⁴நுஷ ஆயமநமப்ராணந்நநபாநꣳஸ்தாநி
கரோத்யேதஸ்ய ஹேதோர்வ்யாநமேவோத்³கீ³த²முபாஸீத ॥ 1.3.5॥

அத² க²லூத்³கீ³தா²க்ஷராண்யுபாஸீதோத்³கீ³த² இதி
ப்ராண ஏவோத்ப்ராணேந ஹ்யுத்திஷ்ட²தி வாக்³கீ³ர்வாசோ ஹ
கி³ர இத்யாசக்ஷதேঽந்நம் த²மந்நே ஹீத³ꣳஸர்வꣳஸ்தி²தம் ॥ 1.3.6॥

உது-பிராண புத்தி கார்யம் -சொல்லி பிராண வாயுவை வசப்படுத்த -அறிந்த ஒன்றை வைத்து அத்தை கீ —
வாக்கு புத்தியும் –
தம் -அன்னம் -இப்படி மூன்றும் –

த்³யௌரேவோத³ந்தரிக்ஷம் கீ:³ ப்ருʼதி²வீ த²மாதி³த்ய
ஏவோத்³வாயுர்கீ³ரக்³நிஸ்த²ꣳ ஸாமவேத³ ஏவோத்³யஜுர்வேதோ³
கீ³ர்ருʼக்³வேத³ஸ்த²ம் து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ
தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏதாந்யேவம்
வித்³வாநுத்³கீ³தா²க்ஷராண்யுபாஸ்த உத்³கீ³த² இதி ॥ 1.3.7॥

உத் கீதம் -உலகம் மேல் கீழ் மூன்றும்
ஸ்வர்க்காதி மேல் லோகம் உத் /
கீ அந்தரிக்ஷம் நடு லோகங்கள்
தம் -பிருத்வி நாம் வாழும் லோகம் இப்படி மூன்றும் நினைத்து
ருக் யஜுஸ் சாமம் இப்படி மூன்றும் ஆதித்யன் வாயு அக்னி இப்படி மூன்றும்

அத² க²ல்வாஶீ:ஸம்ருʼத்³தி⁴ருபஸரணாநீத்யுபாஸீத
யேந ஸாம்நா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தத்ஸாமோபதா⁴வேத் ॥ 1.3.8॥

ஆஸீ –மங்களம்
ஸம்ருத்தி -செழிப்பு
பவித்ரம்– தூய்மை –

யஸ்யாம்ருʼசி தாம்ருʼசம் யதா³ர்ஷேயம் தம்ருʼஷிம் யாம்
தே³வதாமபி⁴ஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் தே³வதாமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.9॥

யேந ச்ச²ந்த³ஸா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தச்ச²ந்த³ உபதா⁴வேத்³யேந
ஸ்தோமேந ஸ்தோஷ்யமாண: ஸ்யாத்தꣳஸ்தோமமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.10॥

யாம் தி³ஶமபி⁴ஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் தி³ஶமுபதா⁴வேத் ॥ 1.3.11॥

பலன் கிட்ட -ரிஷி -சந்தஸ் -தேவதை -திக்கு -யோகம் –அறிந்தே செய்ய வேண்டும்
அருள் இருந்தால் தானே சித்திக்கும் -படித்துறை மூலம் நீராடும் -தனியன் –
ஆச்சார்யர் மூலம் -குரு பரம்பரை அனுசந்தானம் பூர்வகமாகவே அனைத்தும் –

ஆத்மாநமந்தத உபஸ்ருʼத்ய ஸ்துவீத காமம்
த்⁴யாயந்நப்ரமத்தோঽப்⁴யாஶோ ஹ யத³ஸ்மை ஸ காம: ஸம்ருʼத்⁴யேத
யத்காம: ஸ்துவீதேதி யத்காம: ஸ்துவீதேதி ॥ 1.3.12॥

அறிந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணுபவன் அபீஷ்டங்கள் அனைத்தும் பெறுகிறான் -ஷாந்தி திருப்தி –

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஓமித்யேதத³க்ஷரமுத்³கீ³த²முபாஸீதோமிதி ஹ்யுத்³கா³யதி
தஸ்யோபவ்யாக்²யாநம் ॥ 1.4.1॥

தே³வா வை ம்ருʼத்யோர்பி³ப்⁴யதஸ்த்ரயீம் வித்³யாம் ப்ராவிஶꣳஸ்தே
ச²ந்தோ³பி⁴ரச்சா²த³யந்யதே³பி⁴ரச்சா²த³யꣳஸ்தச்ச²ந்த³ஸாம்
ச²ந்த³ஸ்த்வம் ॥ 1.4.2॥

அம்ருதம் -அபயம் –அமரர்கள் -மரணம் இல்லாதவர் -சம்சாரத்தில் பிறவாமை –

தாநு தத்ர ம்ருʼத்யுர்யதா² மத்ஸ்யமுத³கே பரிபஶ்யேதே³வம்
பர்யபஶ்யத்³ருʼசி ஸாம்நி யஜுஷி ।
தே நு விதி³த்வோர்த்⁴வா ருʼச: ஸாம்நோ யஜுஷ: ஸ்வரமேவ
ப்ராவிஶந் ॥ 1.4.3॥

சந்தஸில் மறைத்துக் கொண்டு -மிருத்யு தேவர் பார்க்கக் கூடாது -ஆனால் தெளிவாகக் காட்டுமே –
மந்த்ரம் பிரணவம் உத்கீதா ஸ்வரத்துக்குள் இருந்தால் பயம் இல்லாமல் இருக்கலாம் -\இன்னிசை பாடித் திரிவன்

யதா³ வா ருʼசமாப்நோத்யோமித்யேவாதிஸ்வரத்யேவꣳஸாமைவம்
யஜுரேஷ உ ஸ்வரோ யதே³தத³க்ஷரமேதத³ம்ருʼதமப⁴யம் தத்ப்ரவிஶ்ய
தே³வா அம்ருʼதா அப⁴யா அப⁴வந் ॥ 1.4.4॥

ஸ ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்ஷரம் ப்ரணௌத்யேததே³வாக்ஷரꣳ
ஸ்வரமம்ருʼதமப⁴யம் ப்ரவிஶதி தத்ப்ரவிஶ்ய யத³ம்ருʼதா
தே³வாஸ்தத³ம்ருʼதோ ப⁴வதி ॥ 1.4.5॥

ஓங்காரமே ப்ரஹ்மம் -கர்மத்தில் மட்டும் இல்லாமல் -இங்கே ஒதுங்க -பயம் நீங்கி அமிர்தம் கிட்டுமே
கோவர்த்தன கிரிக்குள் சென்ற ஆநிரைகள் போலே

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

சூர்யன் -ஆயிரம் கிரணங்கள் நினைக்காமல் / பிராணன் இந்திரியங்களை தொண்டனாக என்று எண்ணாமல் –
ஒரே பிள்ளை பிறக்க
-ஓங்காரம் மந்த்ர அரசு -என்ற எண்ணம் வேண்டும் –
கோ சஹஸ்ரம் –வகுள பூஷண பாஸ்கரன் -லோக திவாகரம் -கலயாமி கலி துவம்சம் –

அத² க²லு ய உத்³கீ³த:² ஸ ப்ரணவோ ய: ப்ரணவ: ஸ உத்³கீ³த²
இத்யஸௌ வா ஆதி³த்ய உத்³கீ³த² ஏஷ ப்ரணவ ஓமிதி
ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி ॥ 1.5.1॥

ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோঽஸீதி
ஹ கௌஷீதகி: புத்ரமுவாச ரஶ்மீꣳஸ்த்வம் பர்யாவர்தயாத்³ப³ஹவோ
வை தே ப⁴விஷ்யந்தீத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 1.5.2॥

அதா²த்⁴யாத்மம் ய ஏவாயம் முக்²ய:
ப்ராணஸ்தமுத்³கீ³த²முபாஸீதோமிதி ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி ॥ 1.5.3॥

ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோঽஸீதி ஹ
கௌஷீதகி: புத்ரமுவாச ப்ராணாꣳஸ்த்வம்
பூ⁴மாநமபி⁴கா³யதாத்³ப³ஹவோ வை மே ப⁴விஷ்யந்தீதி ॥ 1.5.4॥

அத² க²லு ய உத்³கீ³த:² ஸ ப்ரணவோ ய: ப்ரணவ:
ஸ உத்³கீ³த² இதி ஹோத்ருʼஷத³நாத்³தை⁴வாபி
து³ருத்³கீ³த²மநுஸமாஹரதீத்யநுஸமாஹரதீதி ॥। 1.5.5॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————

இயமேவர்க³க்³நி: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴़ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யத இயமேவ
ஸாக்³நிரமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.1॥

அந்தரிக்ஷமேவர்க்³வாயு: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதேঽந்தரிக்ஷமேவ ஸா
வாயுரமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.2॥

த்³யௌரேவர்கா³தி³த்ய: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே த்³யௌரேவ
ஸாதி³த்யோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.3॥

நக்ஷத்ராந்யேவர்க்சந்த்³ரமா: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே நக்ஷத்ராண்யேவ ஸா சந்த்³ரமா
அமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.6.4॥

ஸத்வித்யா முக்கியம் இதில் –
ருக் சாமம் -மந்த்ரம் இசை கூட்டி -பிருத்வி -ருக் சாமம் அக்னி / அந்தரிக்ஷம் வாயு / மேல் லோகம் ஆதித்யன் /
நக்ஷத்ரங்கள் -சந்திரன் / போலே இவை இரண்டையும்

அத² யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவர்க³த² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத்ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ ஸாம கீ³யதே ॥ 1.6.5॥

வெள்ளை ருக் -கரு நீல ஓளி சாமம் /அரவணை மேல் பள்ளியான் -முகில் வண்ணன் /

அத² யதே³வைததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவ
ஸாத² யந்நீலம் பர: க்ருʼஷ்ணம் தத³மஸ்தத்ஸாமாத²
ய ஏஷோঽந்தராதி³த்யே ஹிரண்மய: புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே
ஹிரண்யஶ்மஶ்ருர்ஹிரண்யகேஶ ஆப்ரணஸ்வாத்ஸர்வ ஏவ
ஸுவர்ண: ॥ 1.6.6॥

தங்கமய மீசை –அந்தராத்திய -ஹிரண்மய புருஷ -தலை கேசம் -சர்வ ஏவ ஸ்வர்ணம் -ஸ்ப்ருஹநீயத்வம் –
சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திருமேனி ஓளி -ஒவ்வாதே-இல் பொருள் உவமை –

தஸ்ய யதா² கப்யாஸம் புண்ட³ரீகமேவமக்ஷிணீ
தஸ்யோதி³தி நாம ஸ ஏஷ ஸர்வேப்⁴ய: பாப்மப்⁴ய உதி³த
உதே³தி ஹ வை ஸர்வேப்⁴ய: பாப்மப்⁴யோ ய ஏவம் வேத³ ॥ 1.6.7॥

உத் -திரு நாமம் விளக்கவே திருவாய்மொழி-உயர்வற ஆரம்பித்து –பிறந்தார் உயர்ந்தே -முடித்து –
தாமரைக்கண்ணன் விண்ணோர் பரவும் கமலக்கண்ணன் -பரத்வ சிஹ்னம்
ஜகத் காரணத்வம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் -கருட வாஹனத்வம் -திருவானந்தாழ்வான் மேலே கண் வளர்ந்து –
ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் திருக்கை பிரம்பின் கீழே -வர்த்திக்கும் வான் இளவரசு வைகுந்த குட்டன்
கம்பீராம்ப ஸமுத்பூத ஸ்ம்ருஷ்ட நாள-ரவிகர விகசித-புண்டரீக தள-ஆம்லா -ஆயத -ஈஷண
கம் பிபதீ சூர்யன் -கபி தேன அஸ்யதே சூர்யன் கிரணங்களால் மலர்த்தப்பட்ட தாமரை
கம் -த்ண்ணீரைக் குடிப்பது நாளம் மூலம் -நாளத்தில் வசிக்கும் தாமரை
தண்ணீரில் வாழும் -தாமரை
அமலங்களாக விளிக்கும்–நெடும் நோக்கு –
காரியவாகிப் –புடை பெயர்ந்து –மிளிர்ந்து நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள்

தஸ்யர்க்ச ஸாம ச கே³ஷ்ணௌ
தஸ்மாது³த்³கீ³த²ஸ்தஸ்மாத்த்வேவோத்³கா³தைதஸ்ய ஹி கா³தா
ஸ ஏஷ யே சாமுஷ்மாத்பராஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே
தே³வகாமாநாம் சேத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 1.6.8॥

இப்படி உபாசிப்பவன் மேல் லோகம் அடைகிறான்

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————–

அதா²த்⁴யாத்மம் வாகே³வர்க்ப்ராண: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳ
ஸாம தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே।
வாகே³வ ஸா ப்ராணோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.1॥

ரிக் சாமம் -வாக் பிராணன் –

சக்ஷுரேவர்கா³த்மா ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
சக்ஷுரேவ ஸாத்மாமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.2॥

ஶ்ரோத்ரமேவர்ங்மந: ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
ஶ்ரோத்ரமேவ ஸா மநோঽமஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.3॥

அத² யதே³தத³க்ஷ்ண: ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவர்க³த² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத்ஸாம ததே³ததே³தஸ்யாம்ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம
தஸ்மாத்³ருʼச்யத்⁴யூட⁴ꣳஸாம கீ³யதே ।
அத² யதே³வைதத³க்ஷ்ண: ஶுக்லம் பா:⁴ ஸைவ ஸாத² யந்நீலம் பர:
க்ருʼஷ்ணம் தத³மஸ்தத்ஸாம ॥ 1.7.4॥

கண் சாயாத்மா
கண்ணில் உள்ள கரு நீலம்

அத² ய ஏஷோঽந்தரக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸைவர்க்தத்ஸாம
தது³க்த²ம் தத்³யஜுஸ்தத்³ப்³ரஹ்ம தஸ்யைதஸ்ய ததே³வ ரூபம் யத³முஷ்ய ரூபம்
யாவமுஷ்ய கே³ஷ்ணௌ தௌ கே³ஷ்ணௌ யந்நாம தந்நாம ॥ 1.7.5॥

ஸ ஏஷ யே சைதஸ்மாத³ர்வாஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே மநுஷ்யகாமாநாம்
சேதி தத்³ய இமே வீணாயாம் கா³யந்த்யேதம் தே கா³யந்தி
தஸ்மாத்தே த⁴நஸநய: ॥ 1.7.6॥

அத² ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ஸாம கா³யத்யுபௌ⁴ ஸ கா³யதி
ஸோঽமுநைவ ஸ ஏஷ சாமுஷ்மாத்பராஞ்சோ
லோகாஸ்தாꣳஶ்சாப்நோதி தே³வகாமாꣳஶ்ச ॥ 1.7.7॥

மேல் லோகத்தவனாக உபாசித்தால் மேல் லோகம் அடைந்து

அதா²நேநைவ யே சைதஸ்மாத³ர்வாஞ்சோ லோகாஸ்தாꣳஶ்சாப்நோதி
மநுஷ்யகாமாꣳஶ்ச தஸ்மாது³ ஹைவம்விது³த்³கா³தா ப்³ரூயாத் ॥ 1.7.8॥

கம் தே காமமாகா³யாநீத்யேஷ ஹ்யேவ காமாகா³நஸ்யேஷ்டே ய
ஏவம் வித்³வாந்ஸாம கா³யதி ஸாம கா³யதி ॥ 1.7.9॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

———————————-

த்ரயோ ஹோத்³கீ³தே² குஶலா ப³பூ⁴வு: ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநோ
தா³ல்ப்⁴ய: ப்ரவாஹணோ ஜைவலிரிதி தே ஹோசுருத்³கீ³தே²
வை குஶலா: ஸ்மோ ஹந்தோத்³கீ³தே² கதா²ம் வதா³ம இதி ॥ 1.8.1॥

ததே²தி ஹ ஸமுபவிவிஶு: ஸ ஹ ப்ராவஹணோ ஜைவலிருவாச
ப⁴க³வந்தாவக்³ரே வத³தாம் ப்³ராஹ்மணயோர்வத³தோர்வாசꣳ ஶ்ரோஷ்யாமீதி
॥ 1.8.2॥

ஸ ஹ ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநம் தா³ல்ப்⁴யமுவாச
ஹந்த த்வா ப்ருʼச்சா²நீதி ப்ருʼச்சே²தி ஹோவாச ॥ 1.8.3॥

கா ஸாம்நோ க³திரிதி ஸ்வர இதி ஹோவாச ஸ்வரஸ்ய கா
க³திரிதி ப்ராண இதி ஹோவாச ப்ராணஸ்ய கா
க³திரித்யந்நமிதி ஹோவாசாந்நஸ்ய கா க³திரித்யாப
இதி ஹோவாச ॥ 1.8.4॥

அபாம் கா க³திரித்யஸௌ லோக இதி ஹோவாசாமுஷ்ய லோகஸ்ய
கா க³திரிதி ந ஸ்வர்க³ம் லோகமிதி நயேதி³தி ஹோவாச ஸ்வர்க³ம்
வயம் லோகꣳ ஸாமாபி⁴ஸம்ஸ்தா²பயாம: ஸ்வர்க³ஸꣳஸ்தாவꣳஹி
ஸாமேதி ॥ 1.8.5॥

தꣳ ஹ ஶிலக: ஶாலாவத்யஶ்சைகிதாயநம்
தா³ல்ப்⁴யமுவாசாப்ரதிஷ்டி²தம் வை கில தே தா³ல்ப்⁴ய ஸாம
யஸ்த்வேதர்ஹி ப்³ரூயாந்மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி மூர்தா⁴ தே
விபதேதி³தி ॥ 1.8.6॥

ஹந்தாஹமேதத்³ப⁴க³வதோ வேதா³நீதி வித்³தீ⁴தி ஹோவாசாமுஷ்ய
லோகஸ்ய கா க³திரித்யயம் லோக இதி ஹோவாசாஸ்ய லோகஸ்ய
கா க³திரிதி ந ப்ரதிஷ்டா²ம் லோகமிதி நயேதி³தி ஹோவாச
ப்ரதிஷ்டா²ம் வயம் லோகꣳ ஸாமாபி⁴ஸꣳஸ்தா²பயாம:
ப்ரதிஷ்டா²ஸꣳஸ்தாவꣳ ஹி ஸாமேதி ॥ 1.8.7॥

தꣳ ஹ ப்ரவாஹணோ ஜைவலிருவாசாந்தவத்³வை கில தே
ஶாலாவத்ய ஸாம யஸ்த்வேதர்ஹி ப்³ரூயாந்மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி
மூர்தா⁴ தே விபதேதி³தி ஹந்தாஹமேதத்³ப⁴க³வதோ வேதா³நீதி
வித்³தீ⁴தி ஹோவாச ॥ 1.8.8॥

ப்ரவாஹனன் ராஜா க்ஷத்ரியர்
சிலையின் ஸலவாத் பிள்ளை அந்தணர்
டால்வர் அந்தணர்
மூவரும் உத்கீதா பிரணவம் பற்றி பேச
சாமத்துக்கு சுரம் ஆதாரம்
அதுக்கு பிராணன் ஆதாரம்
அதுக்கு அன்னம்
அதுக்கு தண்ணீர் -ஆப
அதுக்கு லோகம்
இதுக்கு -சுவர்க்கம் ஆதாரம் டால்வார் சொல்ல சிலைகள் ஒத்துக் கொள்ள வில்லை -தப்பாக சொன்னீர்
பூமிக்கு ஆதாரம் எது தெரியவில்லை
பிரவாஹனன் -நீ சொல்லு என்று இவன் இடம் கேட்க -லோகத்துக்கு ஆகாசம் சிலகர் சொல்ல -ப்ரவாஹனன் பேச
ப்ரஹ்ம வாசக சப்தம் ஆகாசம் –
ப்ரஹ்மம் தான் படைத்து
அறிந்தவனே உயர்ந்த கத்தி அடைகிறான் –

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அஸ்ய லோகஸ்ய கா க³திரித்யாகாஶ இதி ஹோவாச
ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தாந்யாகாஶாதே³வ ஸமுத்பத்³யந்த
ஆகாஶம் ப்ரத்யஸ்தம் யந்த்யாகாஶோ ஹ்யேவைப்⁴யோ ஜ்யாயாநகாஶ:
பராயணம் ॥ 1.9.1॥

ஸ ஏஷ பரோவரீயாநுத்³கீ³த:² ஸ ஏஷோঽநந்த: பரோவரீயோ
ஹாஸ்ய ப⁴வதி பரோவரீயஸோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்பரோவரீயாꣳஸமுத்³கீ³த²முபாஸ்தே ॥ 1.9.2॥

தꣳ ஹைதமதித⁴ந்வா ஶௌநக உத³ரஶாண்டி³ல்யாயோக்த்வோவாச
யாவத்த ஏநம் ப்ரஜாயாமுத்³கீ³த²ம் வேதி³ஷ்யந்தே பரோவரீயோ
ஹைப்⁴யஸ்தாவத³ஸ்மிꣳல்லோகே ஜீவநம் ப⁴விஷ்யதி ॥ 1.9.3॥

ததா²முஷ்மிꣳல்லோகே லோக இதி ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தே
பரோவரீய ஏவ ஹாஸ்யாஸ்மிꣳல்லோகே ஜீவநம் ப⁴வதி
ததா²முஷ்மிꣳல்லோகே லோக இதி லோகே லோக இதி ॥ 1.9.4॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

————————————–

மடசீஹதேஷு குருஷ்வாடிக்யா ஸஹ ஜாயயோஷஸ்திர்ஹ
சாக்ராயண இப்⁴யக்³ராமே ப்ரத்³ராணக உவாஸ ॥ 1.10.1॥

ஸ ஹேப்⁴யம் குல்மாஷாந்கா²த³ந்தம் பி³பி⁴க்ஷே தꣳ ஹோவாச ।
நேதோঽந்யே வித்³யந்தே யச்ச யே ம இம உபநிஹிதா இதி
॥ 1.10.2॥

ஏதேஷாம் மே தே³ஹீதி ஹோவாச தாநஸ்மை ப்ரத³தௌ³
ஹந்தாநுபாநமித்யுச்சி²ஷ்டம் வை மே பீதꣳஸ்யாதி³தி ஹோவாச
॥ 1.10.3॥

ந ஸ்விதே³தேঽப்யுச்சி²ஷ்டா இதி ந வா
அஜீவிஷ்யமிமாநகா²த³ந்நிதி ஹோவாச காமோ ம
உத³பாநமிதி ॥ 1.10.4॥

ஸ ஹ கா²தி³த்வாதிஶேஷாஞ்ஜாயாயா ஆஜஹார ஸாக்³ர ஏவ
ஸுபி⁴க்ஷா ப³பூ⁴வ தாந்ப்ரதிக்³ருʼஹ்ய நித³தௌ⁴ ॥ 1.10.5॥

ஸ ஹ ப்ராத: ஸஞ்ஜிஹாந உவாச யத்³ப³தாந்நஸ்ய லபே⁴மஹி
லபே⁴மஹி த⁴நமாத்ராꣳராஜாஸௌ யக்ஷ்யதே ஸ மா
ஸர்வைரார்த்விஜ்யைர்வ்ருʼணீதேதி ॥ 1.10.6॥

தம் ஜாயோவாச ஹந்த பத இம ஏவ குல்மாஷா இதி
தாந்கா²தி³த்வாமும் யஜ்ஞம் விததமேயாய ॥ 1.10.7॥

தத்ரோத்³கா³த்ரூʼநாஸ்தாவே ஸ்தோஷ்யமாணாநுபோபவிவேஶ
ஸ ஹ ப்ரஸ்தோதாரமுவாச ॥ 1.10.8॥

ப்ரஸ்தோதர்யா தே³வதா ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரஸ்தோஷ்யஸி
மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி ॥ 1.10.9॥

ஏவமேவோத்³கா³தாரமுவாசோத்³கா³தர்யா தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாநுத்³கா³ஸ்யஸி மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி ॥ 1.10.10॥

ஏவமேவ ப்ரதிஹர்தாரமுவாச ப்ரதிஹர்தர்யா தே³வதா
ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரதிஹரிஷ்யஸி மூர்தா⁴ தே
விபதிஷ்யதீதி தே ஹ ஸமாரதாஸ்தூஷ்ணீமாஸாஞ்சக்ரிரே
॥ 1.10.11॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹைநம் யஜமாந உவாச ப⁴க³வந்தம் வா அஹம்
விவிதி³ஷாணீத்யுஷஸ்திரஸ்மி சாக்ராயண இதி ஹோவாச ॥ 1.11.1॥

ஸ ஹோவாச ப⁴க³வந்தம் வா அஹமேபி:⁴ ஸர்வைரார்த்விஜ்யை:
பர்யைஷிஷம் ப⁴க³வதோ வா அஹமவித்த்யாந்யாநவ்ருʼஷி ॥ 1.11.2॥

ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே ஸர்வைரார்த்விஜ்யைரிதி ததே²த்யத²
தர்ஹ்யேத ஏவ ஸமதிஸ்ருʼஷ்டா: ஸ்துவதாம் யாவத்த்வேப்⁴யோ த⁴நம்
த³த்³யாஸ்தாவந்மம த³த்³யா இதி ததே²தி ஹ யஜமாந உவாச
॥ 1.11.3॥

அத² ஹைநம் ப்ரஸ்தோதோபஸஸாத³ ப்ரஸ்தோதர்யா தே³வதா
ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரஸ்தோஷ்யஸி மூர்தா⁴ தே
விபதிஷ்யதீதி மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா ஸா தே³வதேதி
॥ 1.11.4॥

ப்ராண இதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தாநி
ப்ராணமேவாபி⁴ஸம்விஶந்தி ப்ராணமப்⁴யுஜ்ஜிஹதே ஸைஷா தே³வதா
ப்ரஸ்தாவமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ராஸ்தோஷ்யோ
மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.5॥

அத² ஹைநமுத்³கா³தோபஸஸாதோ³த்³கா³தர்யா தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாநுத்³கா³ஸ்யஸி மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி
மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா ஸா தே³வதேதி ॥ 1.11.6॥

ஆதி³த்ய இதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி
பூ⁴தாந்யாதி³த்யமுச்சை: ஸந்தம் கா³யந்தி ஸைஷா
தே³வதோத்³கீ³த²மந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாநுத³கா³ஸ்யோ
மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.7॥

அத² ஹைநம் ப்ரதிஹர்தோபஸஸாத³ ப்ரதிஹர்தர்யா தே³வதா
ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரதிஹரிஷ்யஸி
மூர்தா⁴ தே விபதிஷ்யதீதி மா ப⁴க³வாநவோசத்கதமா
ஸா தே³வதேதி ॥ 1.11.8॥

அந்நமிதி ஹோவாச ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூ⁴தந்யந்நமேவ
ப்ரதிஹரமாணாநி ஜீவந்தி ஸைஷா தே³வதா ப்ரதிஹாரமந்வாயத்தா
தாம் சேத³வித்³வாந்ப்ரத்யஹரிஷ்யோ மூர்தா⁴ தே வ்யபதிஷ்யத்ததோ²க்தஸ்ய
மயேதி ததோ²க்தஸ்ய மயேதி ॥ 1.11.9॥

கிராமம்-குரு தேசம் -ரிஷி போக -சாப்பிட -தண்ணீர் கொடுக்க சாப்பிட மாட்டேன்
பிராணன் போகும் சமயம் நீ கொடுத்ததை சாப்பிட்டேன்
பிராணன் நிலை நிறுத்தும் பொழுது கொள்ள மாட்டேன்
அவன் மனைவியும் அப்படியே

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அதா²த: ஶௌவ உத்³கீ³த²ஸ்தத்³த⁴ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ க்³லாவோ வா
மைத்ரேய: ஸ்வாத்⁴யாயமுத்³வவ்ராஜ ॥ 1.12.1॥

தஸ்மை ஶ்வா ஶ்வேத: ப்ராது³ர்ப³பூ⁴வ தமந்யே ஶ்வாந
உபஸமேத்யோசுரந்நம் நோ ப⁴க³வாநாகா³யத்வஶநாயாமவா
இதி ॥ 1.12.2॥

தாந்ஹோவாசேஹைவ மா ப்ராதருபஸமீயாதேதி தத்³த⁴ ப³கோ தா³ல்ப்⁴யோ
க்³லாவோ வா மைத்ரேய: ப்ரதிபாலயாஞ்சகார ॥ 1.12.3॥

தே ஹ யதை²வேத³ம் ப³ஹிஷ்பவமாநேந ஸ்தோஷ்யமாணா: ஸꣳரப்³தா:⁴
ஸர்பந்தீத்யேவமாஸஸ்ருʼபுஸ்தே ஹ ஸமுபவிஶ்ய
ஹிம் சக்ரு: ॥ 1.12.4॥

ஓ3மதா³3மோம்3பிபா³3மோம்3 தே³வோ வருண:
ப்ரஜபதி: ஸவிதா2ந்நமிஹா2ஹரத³ந்நபதே3ঽந்நமிஹா
2ஹரா2ஹரோ3மிதி ॥ 1.12.5॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————-

அயம் வாவ லோகோ ஹாஉகார: வாயுர்ஹாஇகாரஶ்சந்த்³ரமா
அத²கார: । ஆத்மேஹகாரோঽக்³நிரீகார: ॥ 1.13.1॥

ஆதி³த்ய ஊகாரோ நிஹவ ஏகாரோ விஶ்வே தே³வா
ஔஹோயிகார: ப்ரஜபதிர்ஹிங்கார: ப்ராண: ஸ்வரோঽந்நம் யா
வாக்³விராட் ॥ 1.13.2॥

அநிருக்தஸ்த்ரயோத³ஶ: ஸ்தோப:⁴ ஸஞ்சரோ ஹுங்கார: ॥ 1.13.3॥

து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி
ய ஏதாமேவꣳஸாம்நாமுபநிஷத³ம் வேதோ³பநிஷத³ம் வேதே³தி ॥ 1.13.4॥

தேவதை அறியாமல் யாகம் பன்ன -தெரியாமல் மந்த்ரம் சொன்னால் தலை விழும்
தேவதை சொல்லும் என்று வேண்டிக்கொள்ள
ஐந்து பகுதிகள் சாமத்துக்கு –
பிராணன் -பிரத்யக்ஷம் பிரஸ்தாபத்துக்கு
உத்கீதத்துக்கு -தேவதை –
ப்ரதிஹர்த்தா -எது என்று மேலே சொல்லி விளக்குவார்
முன்னாடி போவாரா கச்சம் பிடித்து சொல்லிக் கொண்டே போக -உத்கீதமந்த்ரம் சொல்ல வேண்டும்
ஹிம் மந்திரத்துடன் சொல்லி
ஹா வு -ஸ்தோபாக்ஷரங்களுக்கு என்ன அர்த்தம் -உ லோகம் / இ வாய் / அத சந்த்ரம் /
இக ஆத்மா யீ அக்னி இப்படி பதிமூன்று அக்ஷரங்கள் உண்டே
அறிந்தவன் இந்திரிய கிங்கரனாக ஆவான்
இத்தை அடிப்படியாக கொண்டு பல வித்யைகள் மேலே
ஸவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி -நாராயணனை உபாஸிக்க வேண்டும் –
உது -உயர்வற உயர்ந்தவன் உத்க்ருஷ்ட தமம்-தாமரைக்கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலைமகன் –
தாமரைக்கண்ணன்-திருச் சங்கு -திருச் சக்கரம் சேர்த்தே அனுபவம் –
நாடு பிடிக்க முதலில் காது வரை பின்பு ஆழ்வார்கள் வரை -இவற்றைப்பார்த்து -ஸூர்யோதயம் சந்திரோதயம் -மலர்ந்து கூம்பி –
ப்ரீதி கொட்டும் திருக் கண்கள் -பக்தர்கள் ஆகிற சூர்யன் பார்த்து பிரகாசம் –
ரூப ஒவ்தார்ய குணம் பும்ஸாம் திருஷ்ட்டி அபகாரம் -கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் -தாமரைக்கு ஒப்புக் சொல்லலாமோ
அஷீணீ–இரண்டு -மலர்ந்த இரண்டு தாமரைகளை ஒத்த -அப்பைய தீக்ஷிதர் -மூடிய மூன்றாவது கண் –
நாராயண -அர்த்தம் சொல்ல முடியாமல் நிறுத்தினார்
தெரிந்த ஆதித்யன் பிராணன் வாக்கு வைத்து ப்ரஹ்மம் புரிய வைத்தது இதில் –

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ப்ரத²மோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————–

॥ த்³விதீயோঽத்⁴யாய: ॥
ஸமஸ்தஸ்ய க²லு ஸாம்ந உபாஸநꣳ ஸாது⁴ யத்க²லு ஸாது⁴
தத்ஸாமேத்யாசக்ஷதே யத³ஸாது⁴ தத³ஸாமேதி ॥ 2.1.1॥

தது³தாப்யாஹு: ஸாம்நைநமுபாகா³தி³தி ஸாது⁴நைநமுபாகா³தி³த்யேவ
ததா³ஹுரஸாம்நைநமுபாகா³தி³த்யஸாது⁴நைநமுபகா³தி³த்யேவ
ததா³ஹு: ॥ 2.1.2॥

அதோ²தாப்யாஹு: ஸாம நோ ப³தேதி யத்ஸாது⁴ ப⁴வதி ஸாது⁴ ப³தேத்யேவ
ததா³ஹுரஸாம நோ ப³தேதி யத³ஸாது⁴ ப⁴வத்யஸாது⁴ ப³தேத்யேவ
ததா³ஹு: ॥ 2.1.3॥

ஸ ய ஏததே³வம் வித்³வாநஸாது⁴ ஸாமேத்யுபாஸ்தேঽப்⁴யாஶோ ஹ யதே³நꣳ
ஸாத⁴வோ த⁴ர்மா ஆ ச க³ச்சே²யுருப ச நமேயு: ॥ 2.1.4॥

சாதுவாக ஸத்பாவம் -பரம ஷாந்தி -சாத்விகர் -சத்வகுணம் நிரம்பி -சாமம் இத்தை அளிக்கும் –
சாதுவாக வந்தால் சம்பத் -சமமாக பார்த்து ஸுஹார்த்தம் பிறக்கும் –
சாது தன்மை அறிந்து உபாசித்தால் தர்மம் போகம் அடைகிறான்
சாமம் -ஏழு -ஐந்து அவயவங்கள் -என்பர்
1–கிங்காரம்-முதலில் -தேவதா பிரார்த்தனா வாசக கிம் –
2–ஆதி -ஓங்காரம் -அகாரம் பகவத் வாசகம் –
3–பிரஸ்தாபம் -ஸ்துதிக்கு யுக்த வாக்ய சமுதாயம் -எழுத்து சொற்கள் வாக்கியம் பத்தி பக்கம் சப்த சமுதாயம்
4–பிரதிஹாரம் -தடங்கலை ஒழித்து –
5–உத்கீதம் –உத் -சப்தம் சத்தம் சுரம் மேலே
6–உபத்ரவம் -சங்கடம் போக்கி
7–நிதானம் அநிஷ்டங்களை தொலைத்து இஷ்டங்களை கொடுத்து

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

லோகேஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத ப்ருʼதி²வீ ஹிங்கார: ।
அக்³நி: ப்ரஸ்தாவோঽந்தரிக்ஷமுத்³கீ³த² ஆதி³த்ய: ப்ரதிஹாரோ
த்³யௌர்நித⁴நமித்யூர்த்⁴வேஷு ॥ 2.2.1॥

அதா²வ்ருʼத்தேஷு த்³யௌர்ஹிங்கார ஆதி³த்ய:
ப்ரஸ்தாவோঽந்தரிக்ஷமுத்³கீ³தோ²ঽக்³நி: ப்ரதிஹார: ப்ருʼதி²வீ
நித⁴நம் ॥ 2.2.2॥

கல்பந்தே ஹாஸ்மை லோகா ஊர்த்⁴வாஶ்சாவ்ருʼத்தாஶ்ச ய ஏததே³வம்
வித்³வாꣳல்லோகேஷு பஞ்சவித⁴ம் ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.2.3॥

பிருத்வி ஹுங்காரம்
பிரஸ்தாபம் அபினி
ஆகாய மண்டலம் நிதானம்
பஞ்ச சாமங்களுக்குள் இவை எல்லாம்
ஆரோக்யம் பாஸ்கரன் செல்வம் அக்னி ஞானம் ருத்ரன் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மம்-

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

வ்ருʼஷ்டௌ பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத புரோவாதோ ஹிங்காரோ
மேகோ⁴ ஜாயதே ஸ ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷதி ஸ உத்³கீ³தோ² வித்³யோததே
ஸ்தநயதி ஸ ப்ரதிஹார உத்³க்³ருʼஹ்ணாதி தந்நித⁴நம் ॥ 2.3.1॥

வர்ஷதி ஹாஸ்மை வர்ஷயதி ஹ ய ஏததே³வம் வித்³வாந்வ்ருʼஷ்டௌ
பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.3.2॥

மழை நிலைகள் ஐந்தும் –
கிழக்குக்காற்று ஹீங்காரம்
மேகம் திரண்டு அடுத்த நிலை -பிரஸ்தாபம்
நன்றாக பெய்ந்தால் உத்கீதம்
பிரதிகாரம் மின்னல் வெட்டு ‘
நிதானம் மழை நின்றதும்
அறிந்து உபாசிப்பவர்கள் பெய் என்ன பெய்யும் மழை

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————-

ஸர்வாஸ்வப்ஸு பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸீத மேகோ⁴ யத்ஸம்ப்லவதே
ஸ ஹிங்காரோ யத்³வர்ஷதி ஸ ப்ரஸ்தாவோ யா: ப்ராச்ய: ஸ்யந்த³ந்தே
ஸ உத்³கீ³தோ² யா: ப்ரதீச்ய: ஸ ப்ரதிஹார:
ஸமுத்³ரோ நித⁴நம் ॥ 2.4.1॥

ந ஹாப்ஸு ப்ரைத்யப்ஸுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ஸர்வாஸ்வப்ஸு
பஞ்சவித⁴ꣳஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.4.2॥

மேகம் / வர்ஷம் / மேற்கு இருந்து கிழக்கு ஓடும் நதி உத்கீதம்-கிழக்கில் இருந்து மேற்கு ஓடும் நதி -ப்ரீதிஹாரம் –
நிதானம் தண்ணீரை உபாசனம் இவ்வாறு

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ருʼதுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத வஸந்தோ ஹிங்கார:
க்³ரீஷ்ம: ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷா உத்³கீ³த:² ஶரத்ப்ரதிஹாரோ
ஹேமந்தோ நித⁴நம் ॥ 2.5.1॥

கல்பந்தே ஹாஸ்மா ருʼதவ ருʼதுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாந்ருʼதுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.5.2॥

ருதுக்கள் அடுத்து -ஆறு ருதுக்கள் கடைசி நாலும் ஒன்றாக்கி நிதானம் -வசந்தம் ஹீங்காரம் ‘
பிரஸ்தாபம் -உத்கீதம் சரத் பிரதிஹாரம்
பல புஷபங்கள் பழங்கள் பலமாக கிட்டும் உபாசித்தால் –

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

பஶுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீதாஜா ஹிங்காரோঽவய:
ப்ரஸ்தாவோ கா³வ உத்³கீ³தோ²ঽஶ்வா: ப்ரதிஹார:
புருஷோ நித⁴நம் ॥ 2.6.1॥

ப⁴வந்தி ஹாஸ்ய பஶவ: பஶுமாந்ப⁴வதி ய ஏததே³வம்
வித்³வாந்பஶுஷு பஞ்சவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

விலங்குகள் -ஆடு / பெண் ஆடு / பசு / மனுஷ்யன் நிதானம்

———————————————

ப்ராணேஷு பஞ்சவித⁴ம் பரோவரீய: ஸாமோபாஸீத ப்ராணோ
ஹிங்காரோ வாக்ப்ரஸ்தாவஶ்சக்ஷுருத்³கீ³த:² ஶ்ரோத்ரம் ப்ரதிஹாரோ
மநோ நித⁴நம் பரோவரீயாꣳஸி வா ஏதாநி ॥ 2.7.1॥

பரோவரீயோ ஹாஸ்ய ப⁴வதி பரோவரீயஸோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்ப்ராணேஷு பஞ்சவித⁴ம் பரோவரீய:
ஸாமோபாஸ்த இதி து பஞ்சவித⁴ஸ்ய ॥ 2.7.2॥

பிராணன் -ஹீங்காரம் வாக்கு -கண் -ஸ்ரோத்ரம் -மனஸ் நிதானம் –

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

அத² ஸப்தவித⁴ஸ்ய வாசி ஸப்தவித்⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத
யத்கிஞ்ச வாசோ ஹுமிதி ஸ ஹிங்காரோ யத்ப்ரேதி ஸ ப்ரஸ்தாவோ
யதே³தி ஸ ஆதி:³ ॥ 2.8.1॥

யது³தி³தி ஸ உத்³கீ³தோ² யத்ப்ரதீதி ஸ ப்ரதிஹாரோ
யது³பேதி ஸ உபத்³ரவோ யந்நீதி தந்நித⁴நம் ॥ 2.8.2॥

து³க்³தே⁴ঽஸ்மை வாக்³தோ³ஹம் யோ வாசோ தோ³ஹோঽந்நவாநந்நாதோ³ ப⁴வதி
ய ஏததே³வம் வித்³வாந்வாசி ஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.8.3॥

ஹி/ அ /முதல் எழுத்து முக்கியம் -ஹும்/ ஆதி /உத் / பிரதி / உப / நி-நிதானத்துக்கு
சரி ஷட்கம் எழுத்துக்கள் -பல்கி பெருகி
மேளகர்த்தா -இதுக்கு தொடர்பு உண்டு
இசைப்பா -இவற்றைக் கொண்டே -அரையர் சேவை –
நிறைய அன்னம் பலம்

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² க²ல்வமுமாதி³த்யꣳஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸீத ஸர்வதா³
ஸமஸ்தேந ஸாம மாம் ப்ரதி மாம் ப்ரதீதி ஸர்வேண
ஸமஸ்தேந ஸாம ॥ 2.9.1॥

தஸ்மிந்நிமாநி ஸர்வாணி பூ⁴தாந்யந்வாயத்தாநீதி
வித்³யாத்தஸ்ய யத்புரோத³யாத்ஸ ஹிங்காரஸ்தத³ஸ்ய
பஶவோঽந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ஹிம் குர்வந்தி
ஹிங்காரபா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.2॥

அத² யத்ப்ரத²மோதி³தே ஸ ப்ரஸ்தாவஸ்தத³ஸ்ய மநுஷ்யா
அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ப்ரஸ்துதிகாமா: ப்ரஶꣳஸாகாமா:
ப்ரஸ்தாவபா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.3॥

அத² யத்ஸங்க³வவேலாயாꣳ ஸ ஆதி³ஸ்தத³ஸ்ய வயாꣳஸ்யந்வாயத்தாநி
தஸ்மாத்தாந்யந்தரிக்ஷேঽநாரம்ப³ணாந்யாதா³யாத்மாநம்
பரிபதந்த்யாதி³பா⁴ஜீநி ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.4॥

அத² யத்ஸம்ப்ரதிமத்⁴யந்தி³நே ஸ உத்³கீ³த²ஸ்தத³ஸ்ய
தே³வா அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே ஸத்தமா:
ப்ராஜாபத்யாநாமுத்³கீ³த²பா⁴ஜிநோ ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.5॥

அத² யதூ³ர்த்⁴வம் மத்⁴யந்தி³நாத்ப்ராக³பராஹ்ணாத்ஸ
ப்ரதிஹாரஸ்தத³ஸ்ய க³ர்பா⁴ அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே
ப்ரதிஹ்ருʼதாநாவபத்³யந்தே ப்ரதிஹாரபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.6॥

அத² யதூ³ர்த்⁴வமபராஹ்ணாத்ப்ராக³ஸ்தமயாத்ஸ
உபத்³ரவஸ்தத³ஸ்யாரண்யா அந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தே புருஷம்
த்³ருʼஷ்ட்வா கக்ஷꣳஶ்வப்⁴ரமித்யுபத்³ரவந்த்யுபத்³ரவபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந: ॥ 2.9.7॥

அத² யத்ப்ரத²மாஸ்தமிதே தந்நித⁴நம் தத³ஸ்ய
பிதரோঽந்வாயத்தாஸ்தஸ்மாத்தாந்நித³த⁴தி நித⁴நபா⁴ஜிநோ
ஹ்யேதஸ்ய ஸாம்ந ஏவம் க²ல்வமுமாதி³த்யꣳ ஸப்தவித⁴ꣳ
ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.9.8॥

சாமம் -சொல்ல சொல்ல அவனை நோக்கி அனைத்தும் -ஆதித்யன் போலே -சம பரிமாணம்
ப்ராத காலம் -தேவர்களுக்கு சக்தி – உதய காலம் -இப்படி ஏழாக பிரித்து -உச்சிக்காலம் பித்ருக்களுக்கு சக்தி –
இரவு ராக்ஷஸ காலம் /
சூர்யன் உடன் தொடர்பு வைத்து இப்படி ஏழாக பிரித்து
எருமை சிறு வீடு மேய்த்தல் -ப்ரஹ்ம முஹூர்த்தம் -ஹீங்காரம்
பிரஸ்தாபம் -ஆறு மணி முதல் கிரணம் -மநுஷ்யர்களுக்கு
பறவைகளுக்கு -8-11-வரை
அப்புறம் -மாத்யாந்நிஹம் தேவர்களுக்கு
கர்ப்பிணி அடங்கி நிறைய பிரசவம் நடக்காதாம் -1-4- வரை -பிரதிகாரம் காலம்
அஸ்தமனம் முன் காலம் கால்நடைக்கு காட்டில் திரும்பி வரும் மாலைக்கு முன் பொழுது
அப்புறம் அஸ்தமன காலம்
பஞ்ச கால பராயணர்கள் -ஆறு நாழிகை -வேறே –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² க²ல்வாத்மஸம்மிதமதிம்ருʼத்யு ஸப்தவித⁴ꣳ
ஸாமோபாஸீத ஹிங்கார இதி த்ர்யக்ஷரம் ப்ரஸ்தாவ
இதி த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.1॥

ஆதி³ரிதி த்³வ்யக்ஷரம் ப்ரதிஹார இதி சதுரக்ஷரம்
தத இஹைகம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.2॥

உத்³கீ³த² இதி த்ர்யக்ஷரமுபத்³ரவ இதி சதுரக்ஷரம்
த்ரிபி⁴ஸ்த்ரிபி:⁴ ஸமம் ப⁴வத்யக்ஷரமதிஶிஷ்யதே
த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமம் ॥ 2.10.3॥

நித⁴நமிதி த்ர்யக்ஷரம் தத்ஸமமேவ ப⁴வதி
தாநி ஹ வா ஏதாநி த்³வாவிꣳஶதிரக்ஷராணி ॥ 2.10.4॥

ஏகவிꣳஶத்யாதி³த்யமாப்நோத்யேகவிꣳஶோ வா
இதோঽஸாவாதி³த்யோ த்³வாவிꣳஶேந பரமாதி³த்யாஜ்ஜயதி
தந்நாகம் தத்³விஶோகம் ॥ 2.10.5॥

ஆப்நோதீ ஹாதி³த்யஸ்ய ஜயம் பரோ ஹாஸ்யாதி³த்யஜயாஜ்ஜயோ
ப⁴வதி ய ஏததே³வம் வித்³வாநாத்மஸம்மிதமதிம்ருʼத்யு
ஸப்தவித⁴ꣳ ஸாமோபாஸ்தே ஸாமோபாஸ்தே ॥ 2.10.6॥

ஹீங்காரா -எண்ணிப் பார்த்து -22-எழுத்துக்கள்-முதல் -20-மற்றவை -21-ஆதித்யன் -மிருத்யு –
நாள் போகும் அஸ்தமனம் உதயம் – ஆயுசு குறையும் என்பதால் –
தாண்டி -22-ஏழையும் சொல்லி -அதி மிருத்யு -மரணம் பயம் இல்லாமல் –
சாம பெருமை சொல்ல வந்தது இத்தால்

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

மநோ ஹிங்காரோ வாக்ப்ரஸ்தாவஶ்சக்ஷுருத்³கீ³த:² ஶ்ரோத்ரம் ப்ரதிஹார:
ப்ராணோ நித⁴நமேதத்³கா³யத்ரம் ப்ராணேஷு ப்ரோதம் ॥ 2.11.1॥

ஸ ஏவமேதத்³கா³யத்ரம் ப்ராணேஷு ப்ரோதம் வேத³ ப்ராணீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா மஹாமநா: ஸ்யாத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.11.2॥

॥ இதி ஏகத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அபி⁴மந்த²தி ஸ ஹிங்காரோ தூ⁴மோ ஜாயதே ஸ ப்ரஸ்தாவோ
ஜ்வலதி ஸ உத்³கீ³தோ²ঽங்கா³ரா ப⁴வந்தி ஸ ப்ரதிஹார
உபஶாம்யதி தந்நித⁴நꣳ ஸꣳஶாம்யதி
தந்நித⁴நமேதத்³ரத²ந்தரமக்³நௌ ப்ரோதம் ॥ 2.12.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ரத²ந்தரமக்³நௌ ப்ரோதம் வேத³ ப்³ரஹ்மவர்சஸ்யந்நாதோ³
ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா
பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா ந ப்ரத்யங்ஙக்³நிமாசாமேந்ந
நிஷ்டீ²வேத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.12.2॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

உபமந்த்ரயதே ஸ ஹிங்காரோ ஜ்ஞபயதே ஸ ப்ரஸ்தாவ:
ஸ்த்ரியா ஸஹ ஶேதே ஸ உத்³கீ³த:² ப்ரதி ஸ்த்ரீம் ஸஹ ஶேதே
ஸ ப்ரதிஹார: காலம் க³ச்ச²தி தந்நித⁴நம் பாரம் க³ச்ச²தி
தந்நித⁴நமேதத்³வாமதே³வ்யம் மிது²நே ப்ரோதம் ॥ 2.13.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வாமதே³வ்யம் மிது²நே ப்ரோதம் வேத³
மிது²நீ ப⁴வதி மிது²நாந்மிது²நாத்ப்ரஜாயதே
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா ந காஞ்சந பரிஹரேத்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

உத்³யந்ஹிங்கார உதி³த: ப்ரஸ்தாவோ மத்⁴யந்தி³ந உத்³கீ³தோ²ঽபராஹ்ண:
ப்ரதிஹாரோঽஸ்தம் யந்நித⁴நமேதத்³ப்³ருʼஹதா³தி³த்யே ப்ரோதம் ॥ 2.14.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ப்³ருʼஹதா³தி³த்யே ப்ரோதம் வேத³ தேஜஸ்வ்யந்நாதோ³
ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா
பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா தபந்தம் ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம்
॥ 2.14.2॥

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அப்⁴ராணி ஸம்ப்லவந்தே ஸ ஹிங்காரோ மேகோ⁴ ஜாயதே
ஸ ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷதி ஸ உத்³கீ³தோ² வித்³யோததே ஸ்தநயதி
ஸ ப்ரதிஹார உத்³க்³ருʼஹ்ணாதி தந்நித⁴நமேதத்³வைரூபம் பர்ஜந்யே ப்ரோதம்
॥ 2.15.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வைரூபம் பர்ஜந்யே ப்ரோதம் வேத³
விரூபாꣳஶ்ச ஸுரூபꣳஶ்ச பஶூநவருந்தே⁴
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா வர்ஷந்தம் ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.15.2॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

வஸந்தோ ஹிங்காரோ க்³ரீஷ்ம: ப்ரஸ்தாவோ வர்ஷா உத்³கீ³த:²
ஶரத்ப்ரதிஹாரோ ஹேமந்தோ நித⁴நமேதத்³வைராஜம்ருʼதுஷு ப்ரோதம்
॥ 2.16.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³வைராஜம்ருʼதுஷு ப்ரோதம் வேத³ விராஜதி
ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ஸர்வமாயுரேதி
ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யர்தூந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.16.2॥

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ப்ருʼதி²வீ ஹிங்காரோঽந்தரிக்ஷம் ப்ரஸ்தாவோ த்³யௌருத்³கீ³தோ²
தி³ஶ: ப்ரதிஹார: ஸமுத்³ரோ நித⁴நமேதா: ஶக்வர்யோ
லோகேஷு ப்ரோதா: ॥ 2.17.1॥

ஸ ய ஏவமேதா: ஶக்வர்யோ லோகேஷு ப்ரோதா வேத³ லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா லோகாந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.17.2॥

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

அஜா ஹிங்காரோঽவய: ப்ரஸ்தாவோ கா³வ உத்³கீ³தோ²ঽஶ்வா: ப்ரதிஹார:
புருஷோ நித⁴நமேதா ரேவத்ய: பஶுஷு ப்ரோதா: ॥ 2.18.1॥

ஸ ய ஏவமேதா ரேவத்ய: பஶுஷு ப்ரோதா வேத³
பஶுமாந்ப⁴வதி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி
மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா
பஶூந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.18.2॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————————

லோம ஹிங்காரஸ்த்வக்ப்ரஸ்தாவோ மாꣳஸமுத்³கீ³தோ²ஸ்தி²
ப்ரதிஹாரோ மஜ்ஜா நித⁴நமேதத்³யஜ்ஞாயஜ்ஞீயமங்கே³ஷு
ப்ரோதம் ॥ 2.19.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³யஜ்ஞாயஜ்ஞீயமங்கே³ஷு ப்ரோதம் வேதா³ங்கீ³ ப⁴வதி
நாங்கே³ந விஹூர்ச²தி ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி
மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி மஹாந்கீர்த்யா ஸம்வத்ஸரம்
மஜ்ஜ்ஞோ நாஶ்நீயாத்தத்³வ்ரதம் மஜ்ஜ்ஞோ
நாஶ்நீயாதி³தி வா ॥ 2.19.2॥

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————

அக்³நிர்ஹிங்காரோ வாயு: ப்ரஸ்தாவ ஆதி³த்ய உத்³கீ³தோ²
நக்ஷத்ராணி ப்ரதிஹாரஶ்சந்த்³ரமா நித⁴நமேதத்³ராஜநம்
தே³வதாஸு ப்ரோதம் ॥ 2.20.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்³ராஜநம் தே³வதாஸு ப்ரோதம் வேதை³தாஸாமேவ
தே³வதாநாꣳஸலோகதாꣳஸர்ஷ்டிதாꣳஸாயுஜ்யம் க³ச்ச²தி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி மஹாந்ப்ரஜயா பஶுபி⁴ர்ப⁴வதி
மஹாந்கீர்த்யா ப்³ராஹ்மணாந்ந நிந்தே³த்தத்³வ்ரதம் ॥ 2.20.2॥

॥ இதி விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

த்ரயீ வித்³யா ஹிங்காரஸ்த்ரய இமே லோகா: ஸ
ப்ரஸ்தாவோঽக்³நிர்வாயுராதி³த்ய: ஸ உத்³கீ³தோ² நக்ஷத்ராணி
வயாꣳஸி மரீசய: ஸ ப்ரதிஹார: ஸர்பா க³ந்த⁴ர்வா:
பிதரஸ்தந்நித⁴நமேதத்ஸாம ஸர்வஸ்மிந்ப்ரோதம் ॥ 2.21.1॥

ஸ ய ஏவமேதத்ஸாம ஸர்வஸ்மிந்ப்ரோதம் வேத³ ஸர்வꣳ ஹ
ப⁴வதி ॥ 2.21.2॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ யாநி பஞ்சதா⁴ த்ரீணீ த்ரீணி
தேப்⁴யோ ந ஜ்யாய: பரமந்யத³ஸ்தி ॥ 2.21.3॥

யஸ்தத்³வேத³ ஸ வேத³ ஸர்வꣳ ஸர்வா தி³ஶோ ப³லிமஸ்மை ஹரந்தி
ஸர்வமஸ்மீத்யுபாஸித தத்³வ்ரதம் தத்³வ்ரதம் ॥ 2.21.4॥

வேதமே ஹீங்காரம் -மூன்று லோகங்கள் -அக்னி வாயு ஆதித்யன் உத்கீதம் -நக்ஷத்திரங்கள் –
சர்ப்பர்கள் கந்தர்வர்கள் பித்ருக்கள் நிதானம்
சர்வாத்மா சாமம்

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————————-

விநர்தி³ ஸாம்நோ வ்ருʼணே பஶவ்யமித்யக்³நேருத்³கீ³தோ²ঽநிருக்த:
ப்ரஜாபதேர்நிருக்த: ஸோமஸ்ய ம்ருʼது³ ஶ்லக்ஷ்ணம் வாயோ:
ஶ்லக்ஷ்ணம் ப³லவதி³ந்த்³ரஸ்ய க்ரௌஞ்சம் ப்³ருʼஹஸ்பதேரபத்⁴வாந்தம்
வருணஸ்ய தாந்ஸர்வாநேவோபஸேவேத வாருணம் த்வேவ வர்ஜயேத் ॥ 2.22.1॥

வெண்கல த்வனி ப்ரஹ்மாவுக்கு-

அம்ருʼதத்வம் தே³வேப்⁴ய ஆகா³யாநீத்யாகா³யேத்ஸ்வதா⁴ம்
பித்ருʼப்⁴ய ஆஶாம் மநுஷ்யேப்⁴யஸ்த்ருʼணோத³கம் பஶுப்⁴ய:
ஸ்வர்க³ம் லோகம் யஜமாநாயாந்நமாத்மந ஆகா³யாநீத்யேதாநி
மநஸா த்⁴யாயந்நப்ரமத்த: ஸ்துவீத ॥ 2.22.2॥

சுவாஹா சுதா -அக்னிக்கு இரண்டு மனைவிகள் ஆஹுதி தேவர்க்ளுக்கு சுவாஹா பித்ருக்களுக்கு சுதாவுக்கு வேலை

ஸர்வே ஸ்வரா இந்த்³ரஸ்யாத்மாந: ஸர்வ ஊஷ்மாண:
ப்ரஜாபதேராத்மாந: ஸர்வே ஸ்பர்ஶா ம்ருʼத்யோராத்மாநஸ்தம்
யதி³ ஸ்வரேஷூபாலபே⁴தேந்த்³ரꣳஶரணம் ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம்
ஸ த்வா ப்ரதி வக்ஷ்யதீத்யேநம் ப்³ரூயாத் ॥ 2.22.3॥

அத² யத்³யேநமூஷ்மஸூபாலபே⁴த ப்ரஜாபதிꣳஶரணம்
ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம் ஸ த்வா ப்ரதி பேக்ஷ்யதீத்யேநம்
ப்³ரூயாத³த² யத்³யேநꣳ ஸ்பர்ஶேஷூபாலபே⁴த ம்ருʼத்யுꣳ ஶரணம்
ப்ரபந்நோঽபூ⁴வம் ஸ த்வா ப்ரதி த⁴க்ஷ்யதீத்யேநம் ப்³ரூயாத்
॥ 2.22.4॥

ஸர்வே ஸ்வரா கோ⁴ஷவந்தோ ப³லவந்தோ வக்தவ்யா இந்த்³ரே ப³லம்
த³தா³நீதி ஸர்வ ஊஷ்மாணோঽக்³ரஸ்தா அநிரஸ்தா விவ்ருʼதா
வக்தவ்யா: ப்ரஜாபதேராத்மாநம் பரித³தா³நீதி ஸர்வே ஸ்பர்ஶா
லேஶேநாநபி⁴நிஹிதா வக்தவ்யா ம்ருʼத்யோராத்மாநம்
பரிஹராணீதி ॥ 2.22.5॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————————–

த்ரயோ த⁴ர்மஸ்கந்தா⁴ யஜ்ஞோঽத்⁴யயநம் தா³நமிதி ப்ரத²மஸ்தப
ஏவ த்³விதீயோ ப்³ரஹ்மசார்யாசார்யகுலவாஸீ
த்ருʼதீயோঽத்யந்தமாத்மாநமாசார்யகுலேঽவஸாத³யந்ஸர்வ
ஏதே புண்யலோகா ப⁴வந்தி ப்³ரஹ்மஸꣳஸ்தோ²ঽம்ருʼதத்வமேதி ॥ 2.23.1॥

தர்மத்தின் கால் மூன்று -எஜ்ஜம்-எஜ தேவ பூஜாயாம் ஆராதனை தான் இது –
அன்னம் பருப்பு தயிர் மூன்றும் வேண்டும்-தளிகை கண்டு அருளப்பண்ண -பாத்திரம் மாத்தியே செய்ய வேண்டும்
அத்யயனம் அடுத்த பகுதி -அருளிச் செயல் சர்வாதிகாரம் -\
தானம் ஈகை -நன்று -அடுத்தபகுதி -நல்ல தேசம் காலம் பாத்திரம் -பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்க்காமல் –
செய்நன்றி கைம்மாறு வேறே தானம் வேறே -சாத்விக தானம்
தபஸ் -இரண்டாவது கால் -உடம்பு மெலியலாம் -காய கிலேசம்
ப்ரஹ்மசாரிய ஆச்சார்ய குரு இடம் கற்று மூன்றாவது

ப்ரஜாபதிர்லோகாநப்⁴யதபத்தேப்⁴யோঽபி⁴தப்தேப்⁴யஸ்த்ரயீ வித்³யா
ஸம்ப்ராஸ்ரவத்தாமப்⁴யதபத்தஸ்யா அபி⁴தப்தாயா ஏதாந்யக்ஷராணி
ஸம்ப்ராஸ்ர்வந்த பூ⁴ர்பு⁴வ: ஸ்வரிதி ॥ 2.23.2॥

தாந்யப்⁴யதபத்தேப்⁴யோঽபி⁴தப்தேப்⁴ய ௐகார:
ஸம்ப்ராஸ்ரவத்தத்³யதா² ஶங்குநா ஸர்வாணி பர்ணாநி
ஸந்த்ருʼண்ணாந்யேவமோங்காரேண ஸர்வா வாக்ஸந்த்ருʼண்ணோங்கார ஏவேத³ꣳ
ஸர்வமோங்கார ஏவேத³ꣳ ஸர்வம் ॥ 2.23.3॥

மூன்று வேதங்களை கடைந்து பூ புவ சுவ-எடுத்துவ்யாஹ்ருதி -தயிர் —
அகார உகார மகாரா ஓங்காரம் -வெண்ணெய் -ருசி / இயற்க்கை / நீண்டகாலம் இருக்கும்
சர்வம் ஓங்காரம்
நரம்பு ஆதாரம் இலைக்கு -பூவுக்கு நாறு ஆதாரம் -ஓங்காரம் அனைத்துக்கும் ஆதாரம்

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ப்³ரஹ்மவாதி³நோ வத³ந்தி யத்³வஸூநாம் ப்ராத: ஸவநꣳ ருத்³ராணாம்
மாத்⁴யந்தி³நꣳ ஸவநமாதி³த்யாநாம் ச விஶ்வேஷாம் ச
தே³வாநாம் த்ருʼதீயஸவநம் ॥ 2.24.1॥

க்வ தர்ஹி யஜமாநஸ்ய லோக இதி ஸ யஸ்தம் ந வித்³யாத்கத²ம்
குர்யாத³த² வித்³வாந்குர்யாத் ॥ 2.24.2॥

புரா ப்ராதரநுவாகஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேந
கா³ர்ஹபத்யஸ்யோதா³ங்முக² உபவிஶ்ய ஸ வாஸவꣳ
ஸாமாபி⁴கா³யதி ॥ 2.24.3॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ 33 பஶ்யேம த்வா வயꣳ
ரா 33333 ஹு 3 ம் ஆ 33 ஜ்யா 3 யோ 3 ஆ 32111
இதி ॥ 2.24.4॥

அத² ஜுஹோதி நமோঽக்³நயே ப்ருʼதி²வீக்ஷிதே லோகக்ஷிதே
லோகம் மே யஜமாநாய விந்தை³ஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக
ஏதாஸ்மி ॥ 2.24.5॥

அத்ர யஜமாந: பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஜஹி
பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி தஸ்மை வஸவ: ப்ராத:ஸவநꣳ
ஸம்ப்ரயச்ச²ந்தி ॥ 2.24.6॥

புரா மாத்⁴யந்தி³நஸ்ய
ஸவநஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேநாக்³நீத்⁴ரீயஸ்யோத³ங்முக²
உபவிஶ்ய ஸ ரௌத்³ரꣳஸாமாபி⁴கா³யதி ॥ 2.24.7॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33 பஶ்யேம த்வா வயம்
வைரா33333 ஹு3ம் ஆ33ஜ்யா 3யோ3ஆ32111இதி
॥ 2.24.8॥

அத² ஜுஹோதி நமோ வாயவேঽந்தரிக்ஷக்ஷிதே லோகக்ஷிதே
லோகம் மே யஜமாநாய விந்தை³ஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக
ஏதாஸ்மி ॥ 2.24.9॥

அத்ர யஜமாந: பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஜஹி
பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி தஸ்மை ருத்³ரா
மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநꣳஸம்ப்ரயச்ச²ந்தி ॥ 2.24.10॥

புரா த்ருʼதீயஸவநஸ்யோபாகரணாஜ்ஜக⁴நேநாஹவநீயஸ்யோத³ங்முக²
உபவிஶ்ய ஸ ஆதி³த்யꣳஸ வைஶ்வதே³வꣳ ஸாமாபி⁴கா³யதி
॥ 2.24.11॥

லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33பஶ்யேம த்வா வயꣳ ஸ்வாரா
33333 ஹு3ம் ஆ33 ஜ்யா3 யோ3ஆ 32111 இதி
॥ 2.24.12॥

ஆதி³த்யமத² வைஶ்வதே³வம் லோ3கத்³வாரமபாவா3ர்ணூ33 பஶ்யேம
த்வா வயꣳஸாம்ரா33333 ஹு3ம் ஆ33 ஜ்யா3யோ3ஆ 32111
இதி ॥ 2.24.13॥

அத² ஜுஹோதி நம ஆதி³த்யேப்⁴யஶ்ச விஶ்வேப்⁴யஶ்ச தே³வேப்⁴யோ
தி³விக்ஷித்³ப்⁴யோ லோகக்ஷித்³ப்⁴யோ லோகம் மே யஜமாநாய
விந்த³த ॥ 2.24.14॥

ஏஷ வை யஜமாநஸ்ய லோக ஏதாஸ்ம்யத்ர யஜமாந:
பரஸ்தாதா³யுஷ: ஸ்வாஹாபஹத பரிக⁴மித்யுக்த்வோத்திஷ்ட²தி
॥ 2.24.15॥

தஸ்மா ஆதி³த்யாஶ்ச விஶ்வே ச தே³வாஸ்த்ருʼதீயஸவநꣳ
ஸம்ப்ரயச்ச²ந்த்யேஷ ஹ வை யஜ்ஞஸ்ய மாத்ராம் வேத³ ய ஏவம் வேத³
ய ஏவம் வேத³ ॥ 2.24.16॥

வசுக்கள் காலை — ருத்ரர்கள் மத்தியானம் ஆதித்யர்கள் மாலை-

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

॥ இதி த்³விதீயோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————————-

॥ த்ருʼதீயோঽத்⁴யாய: ॥

அஸௌ வா ஆதி³த்யோ தே³வமது⁴ தஸ்ய த்³யௌரேவ
திரஶ்சீநவꣳஶோঽந்தரிக்ஷமபூபோ மரீசய: புத்ரா: ॥ 3.1.1॥

தஸ்ய யே ப்ராஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய ப்ராச்யோ மது⁴நாட்³ய: ।
ருʼச ஏவ மது⁴க்ருʼத ருʼக்³வேத³ ஏவ புஷ்பம் தா அம்ருʼதா
ஆபஸ்தா வா ஏதா ருʼச: ॥ 3.1.2॥

ஏதம்ருʼக்³வேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ
இந்த்³ரியம் வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.1.3॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ரோஹிதꣳரூபம் ॥ 3.1.4॥

ஆகாசம் -அந்தரிக்ஷம் -லோகம் -தேனீக்கள் -மூங்கில் -தேனடை -தேன் வண்டுகள் சாரா க்ராஹி –
ஆசை அனைவருக்கும் -பூ -சுற்று ஆ என்று பார்க்குமவர்கள்
தேவர்களுக்கு மது ஆதித்யன் -ஸ்வர்க்க லோகம் மூங்கில் /-தேன் ஆடை ஆகாசம் நாடு லோகம் /
கிரணங்கள் -தண்ணீர் /அறிந்து -கொண்டு
ஹோமம் ஆஹுதி புஷபங்கள் -தேன் வண்டுகள் வேதங்கள்–சக்தி ரசம் எடுத்து மேலே கொண்டு ஆதித்யன் இடம் சேர்க்க
யாக பலம் யஜஸ் தேஜஸ் வீர்யம் –
வசுக்கள் ருத்ரர்கள் ஆதித்யர்கள் -இதை அனுபவிக்க இருக்க
ருக் வேதம் கிழக்கே சென்று –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அத² யேঽஸ்ய த³க்ஷிணா ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய த³க்ஷிணா
மது⁴நாட்³யோ யஜூꣳஷ்யேவ மது⁴க்ருʼதோ யஜுர்வேத³ ஏவ புஷ்பம்
தா அம்ருʼத ஆப: ॥ 3.2.1॥

தாநி வா ஏதாநி யஜூꣳஷ்யேதம்
யஜுர்வேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோஜாயத ॥ 3.2.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய ஶுக்லꣳ ரூபம் ॥ 3.2.3॥

தெற்கு திசை யஜுஸ் -கிரணங்களே வாஹனம் போக –

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யேঽஸ்ய ப்ரத்யஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்ய ப்ரதீச்யோ
மது⁴நாட்³ய: ஸாமாந்யேவ மது⁴க்ருʼத: ஸாமவேத³ ஏவ புஷ்பம்
தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.3.1॥

தாநி வா ஏதாநி ஸாமாந்யேதꣳ
ஸாமவேத³மப்⁴யதபꣳஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.3.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய க்ருʼஷ்ணꣳரூபம் ॥ 3.3.3॥

மேற்கு திசை சாம வேதம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

அத² யேঽஸ்யோத³ஞ்சோ ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்யோதீ³ச்யோ
மது⁴நாட்³யோঽத²ர்வாங்கி³ரஸ ஏவ மது⁴க்ருʼத
இதிஹாஸபுராணம் புஷ்பம் தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.4.1॥

தே வா ஏதேঽத²ர்வாங்கி³ரஸ ஏததி³திஹாஸபூராணமப்⁴யதபꣳ
ஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியாம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.4.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய பரம் க்ருʼஷ்ணꣳரூபம் ॥ 3.4.3॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யேঽஸ்யோர்த்⁴வா ரஶ்மயஸ்தா ஏவாஸ்யோர்த்⁴வா
மது⁴நாட்³யோ கு³ஹ்யா ஏவாதே³ஶா மது⁴க்ருʼதோ ப்³ரஹ்மைவ
புஷ்பம் தா அம்ருʼதா ஆப: ॥ 3.5.1॥

தே வா ஏதே கு³ஹ்யா ஆதே³ஶா ஏதத்³ப்³ரஹ்மாப்⁴யதபꣳ
ஸ்தஸ்யாபி⁴தப்தஸ்ய யஶஸ்தேஜ இந்த்³ரியம்
வீர்யமந்நாத்³யꣳரஸோঽஜாயத ॥ 3.5.2॥

தத்³வ்யக்ஷரத்ததா³தி³த்யமபி⁴தோঽஶ்ரயத்தத்³வா
ஏதத்³யதே³ததா³தி³த்யஸ்ய மத்⁴யே க்ஷோப⁴த இவ ॥ 3.5.3॥

தே வா ஏதே ரஸாநாꣳரஸா வேதா³ ஹி ரஸாஸ்தேஷாமேதே
ரஸாஸ்தாநி வா ஏதாந்யம்ருʼதாநாமம்ருʼதாநி வேதா³
ஹ்யம்ருʼதாஸ்தேஷாமேதாந்யம்ருʼதாநி ॥ 3.5.4॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தத்³யத்ப்ரத²மமம்ருʼதம் தத்³வஸவ உபஜீவந்த்யக்³நிநா முகே²ந ந வை
தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா
த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.6.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.6.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ வஸூநாமேவைகோ பூ⁴த்வாக்³நிநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ய ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.6.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: புரஸ்தாது³தே³தா பஶ்சாத³ஸ்தமேதா
வஸூநாமேவ தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.6.4॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————————–

அத² யத்³த்³விதீயமம்ருʼதம் தத்³ருத்³ரா உபஜீவந்தீந்த்³ரேண
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.7.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.7.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ ருத்³ராணாமேவைகோ பூ⁴த்வேந்த்³ரேணைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.7.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: புரஸ்தாது³தே³தா பஶ்சாத³ஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவத்³த³க்ஷிணத உதே³தோத்தரதோঽஸ்தமேதா ருத்³ராணாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.7.4॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

அத² யத்த்ருʼதீயமம்ருʼதம் ததா³தி³த்யா உபஜீவந்தி வருணேந
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.8.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.8.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேதா³தி³த்யாநாமேவைகோ பூ⁴த்வா வருணேநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.8.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்யோ த³க்ஷிணத உதே³தோத்தரதோঽஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவத்பஶ்சாது³தே³தா புரஸ்தாத³ஸ்தமேதாதி³த்யாநாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.8.4॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

அத² யச்சதுர்த²மம்ருʼதம் தந்மருத உபஜீவந்தி ஸோமேந
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.9.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.9.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ மருதாமேவைகோ பூ⁴த்வா ஸோமேநைவ
முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.9.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய: பஶ்சாது³தே³தா புரஸ்தாத³ஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவது³த்தரத உதே³தா த³க்ஷிணதோঽஸ்தமேதா மருதாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்ய்ꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.9.4॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யத்பஞ்சமமம்ருʼதம் தத்ஸாத்⁴யா உபஜீவந்தி ப்³ரஹ்மணா
முகே²ந ந வை தே³வா அஶ்நந்தி ந பிப³ந்த்யேததே³வாம்ருʼதம்
த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யந்தி ॥ 3.10.1॥

த ஏததே³வ ரூபமபி⁴ஸம்விஶந்த்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³த்³யந்தி ॥ 3.10.2॥

ஸ ய ஏததே³வமம்ருʼதம் வேத³ ஸாத்⁴யாநாமேவைகோ பூ⁴த்வா
ப்³ரஹ்மணைவ முகே²நைததே³வாம்ருʼதம் த்³ருʼஷ்ட்வா த்ருʼப்யதி ஸ ஏததே³வ
ரூபமபி⁴ஸம்விஶத்யேதஸ்மாத்³ரூபாது³தே³தி ॥ 3.10.3॥

ஸ யாவதா³தி³த்ய உத்தரத உதே³தா த³க்ஷிணதோঽஸ்தமேதா
த்³விஸ்தாவதூ³ர்த்⁴வம் உதே³தார்வாக³ஸ்தமேதா ஸாத்⁴யாநாமேவ
தாவதா³தி⁴பத்யꣳஸ்வாராஜ்யம் பர்யேதா ॥ 3.10.4॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அத² தத ஊர்த்⁴வ உதே³த்ய நைவோதே³தா நாஸ்தமேதைகல ஏவ
மத்⁴யே ஸ்தா²தா ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 3.11.1॥

ந வை தத்ர ந நிம்லோச நோதி³யாய கதா³சந ।
தே³வாஸ்தேநாஹꣳஸத்யேந மா விராதி⁴ஷி ப்³ரஹ்மணேதி ॥ 3.11.2॥

ந ஹ வா அஸ்மா உதே³தி ந நிம்லோசதி ஸக்ருʼத்³தி³வா ஹைவாஸ்மை
ப⁴வதி ய ஏதாமேவம் ப்³ரஹ்மோபநிஷத³ம் வேத³ ॥ 3.11.3॥

தத்³தை⁴தத்³ப்³ரஹ்மா ப்ரஜாபதய உவாச ப்ரஜாபதிர்மநவே
மநு: ப்ரஜாப்⁴யஸ்தத்³தை⁴தது³த்³தா³லகாயாருணயே ஜ்யேஷ்டா²ய புத்ராய
பிதா ப்³ரஹ்ம ப்ரோவாச ॥ 3.11.4॥

இத³ம் வாவ தஜ்ஜ்யேஷ்டா²ய புத்ராய பிதா ப்³ரஹ்ம
ப்ரப்³ரூயாத்ப்ரணாய்யாய வாந்தேவாஸிநே ॥ 3.11.5॥

நாந்யஸ்மை கஸ்மைசந யத்³யப்யஸ்மா இமாமத்³பி:⁴ பரிக்³ருʼஹீதாம்
த⁴நஸ்ய பூர்ணாம் த³த்³யாதே³ததே³வ ததோ பூ⁴ய இத்யேததே³வ
ததோ பூ⁴ய இதி ॥ 3.11.6॥

மது வித்யை இப்படி அறிந்து
பார்த்து கொண்டே திருப்தி அடையும் –
ஆதித்யனை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் உபாசனம் மண்ணும் விண்ணும் ஆள்வர்

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

கா³யத்ரீ வா ஈத³ꣳ ஸர்வம் பூ⁴தம் யதி³த³ம் கிம் ச வாக்³வை கா³யத்ரீ
வாக்³வா இத³ꣳ ஸர்வம் பூ⁴தம் கா³யதி ச த்ராயதே ச ॥ 3.12.1॥

யா வை ஸா கா³யத்ரீயம் வாவ ஸா யேயம் ப்ருʼதி²வ்யஸ்யாꣳ ஹீத³ꣳ
ஸர்வம் பூ⁴தம் ப்ரதிஷ்டி²தமேதாமேவ நாதிஶீயதே ॥ 3.12.2॥

யா வை ஸா ப்ருʼதி²வீயம் வாவ ஸா யதி³த³மஸ்மிந்புருஷே
ஶரீரமஸ்மிந்ஹீமே ப்ராணா: ப்ரதிஷ்டி²தா ஏததே³வ
நாதிஶீயந்தே ॥ 3.12.3॥

யத்³வை தத்புருஷே ஶரீரமித³ம் வாவ தத்³யதி³த³மஸ்மிந்நந்த:
புருஷே ஹ்ருʼத³யமஸ்மிந்ஹீமே ப்ராணா: ப்ரதிஷ்டி²தா ஏததே³வ
நாதிஶீயந்தே ॥ 3.12.4॥

ஸைஷா சதுஷ்பதா³ ஷட்³விதா⁴ கா³யத்ரீ ததே³தத்³ருʼசாப்⁴யநூக்தம்
॥ 3.12.5॥

காயத்ரி வித்யை -நாலு ஆறு -எட்டு மூன்று -பாதங்கள் -24-அக்ஷரங்கள் –
கீதா ஸ்லோகங்கள் அனுஷ்டுப் சந்தஸ் –யாப்பு இலக்கணம் தமிழ் போலே –
சந்தஸாம் மாதா காயத்ரி -இங்கு நாலு ஆறு
பூதம் –ஜீவா ராசி -பிருத்வி இருக்க -சரீரம்-வாழ – ஹிருதயம்-ஆத்மா இருக்கும் இடம் -இப்படி நாலு
ஒவ் ஒன்றுக்கும் இரண்டு குணங்கள் -கடைசி இரண்டுக்கும் ஒன்றாக்கி
காயந்தம் பாடுபவனை காப்பாற்றும் காயத்ரி –

கானம் -குறிக்கப்படும் காப்பாற்றுப்படும்
பூதம் சர்வ பூதம் பிரதிஷ்டிதம் தாண்டி போக முடியாதே
சர்வ பிராண ப்ரதிஷ்டிதம் -ஆனால் தாண்ட முடியாதே -ஆக இப்படி ஆறு குணங்கள் –

தாவாநஸ்ய மஹிமா ததோ ஜ்யாயாꣳஶ்ச பூருஷ: ।
பாதோ³ঽஸ்ய ஸர்வா பூ⁴தாநி த்ரிபாத³ஸ்யாம்ருʼதம் தி³வீதி ॥ 3.12.6॥

பிரகிருதி மண்டலம் கால் பாகம்

யத்³வை தத்³ப்³ரஹ்மேதீத³ம் வாவ தத்³யோயம் ப³ஹிர்தா⁴
புருஷாதா³காஶோ யோ வை ஸ ப³ஹிர்தா⁴ புருஷாதா³காஶ: ॥ 3.12.7॥

அயம் வாவ ஸ யோঽயமந்த: புருஷ அகாஶோ யோ வை ஸோঽந்த:
புருஷ ஆகாஶ: ॥ 3.12.8॥

அயம் வாவ ஸ யோঽயமந்தர்ஹ்ருʼத³ய ஆகாஶஸ்ததே³தத்பூர்ணமப்ரவர்தி
பூர்ணமப்ரவர்திநீꣳஶ்ரியம் லப⁴தே ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.12.9॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்ய ஹ்ருʼத³யஸ்ய பஞ்ச தே³வஸுஷய:
ஸ யோঽஸ்ய ப்ராங்ஸுஷி: ஸ ப்ராணஸ்தச்சக்ஷு:
ஸ ஆதி³த்யஸ்ததே³தத்தேஜோঽந்நாத்³யமித்யுபாஸீத
தேஜஸ்வ்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.1॥

காவல் ஆள்கள் -த்வார பாலகர்கள் -கிழக்கே பிராண தேவதை வாசல் காப்பான் –
அதுக்கு ஒரு தேவதை –பிராண வாயு கண்ணில் -கண்ணுக்கு அதிஷ்டானம் தேவதை ஆதித்யன் –
இப்படி உபாஸிக்க வேண்டும் -தேஜஸ் அன்னம் பெறுகிறான்

அத² யோঽஸ்ய த³க்ஷிண: ஸுஷி: ஸ வ்யாநஸ்தச்ச்²ரோத்ரꣳ
ஸ சந்த்³ரமாஸ்ததே³தச்ச்²ரீஶ்ச யஶஶ்சேத்யுபாஸீத
ஶ்ரீமாந்யஶஸ்வீ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.2॥

வியான வாயு தக்ஷிண திக்கு காதுகளில் சந்திரன் தேவதை -ஸ்ரீ யசஸ் பெறுகிறான் செல்வமும் கீர்த்தியும் பெறுவார்கள் –

அத² யோঽஸ்ய ப்ரத்யங்ஸுஷி: ஸோঽபாந:
ஸா வாக்ஸோঽக்³நிஸ்ததே³தத்³ப்³ரஹ்மவர்சஸமந்நாத்³யமித்யுபாஸீத
ப்³ரஹ்மவர்சஸ்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.3॥

மேற்கு திக்குள் அபான வாயு -வாக்கில் -அக்னி -ஓளி -தேஜஸ் -பேச பேச ஒருவனை அறிகிறோம் –
அக்ரம் முன்னால் நடத்தி போகும் -யா காவாராயானும் நா கா காக்க –
ப்ரஹ்ம வர்ஜஸ் பெறுகிறான் -ப்ரஹ்ம ஞானி போலே தேஜஸ் பெறுகிறான் –

அத² யோঽஸ்யோத³ங்ஸுஷி: ஸ ஸமாநஸ்தந்மந:
ஸ பர்ஜந்யஸ்ததே³தத்கீர்திஶ்ச வ்யுஷ்டிஶ்சேத்யுபாஸீத
கீர்திமாந்வ்யுஷ்டிமாந்ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.4॥

சமான வாயு -மனசில் பர்ஜன்ய தேவதை -ஓளி படைத்த சரீரம் -கீர்த்தி யுடையவன் ஆகிறான்

அத² யோঽஸ்யோர்த்⁴வ: ஸுஷி: ஸ உதா³ந: ஸ வாயு:
ஸ ஆகாஶஸ்ததே³ததோ³ஜஶ்ச மஹஶ்சேத்யுபாஸீதௌஜஸ்வீ
மஹஸ்வாந்ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.5॥

மேல் நோக்கி -ஆகாசம் -உத் -இந்திரிய கிங்கரன் ஆகிறான் -வாயு தேவதை -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –

தே வா ஏதே பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷா: ஸ்வர்க³ஸ்ய லோகஸ்ய
த்³வாரபா: ஸ ய ஏதாநேவம் பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷாந்ஸ்வர்க³ஸ்ய
லோகஸ்ய த்³வாரபாந்வேதா³ஸ்ய குலே வீரோ ஜாயதே ப்ரதிபத்³யதே
ஸ்வர்க³ம் லோகம் ய ஏதாநேவம் பஞ்ச ப்³ரஹ்மபுருஷாந்ஸ்வர்க³ஸ்ய
லோகஸ்ய த்³வாரபாந்வேத³ ॥ 3.13.6॥

ஆதி வாஹிகர்கள் என்று அறிந்து உபாசனம் –

அத² யத³த: பரோ தி³வோ ஜ்யோதிர்தீ³ப்யதே விஶ்வத: ப்ருʼஷ்டே²ஷு
ஸர்வத: ப்ருʼஷ்டே²ஷ்வநுத்தமேஷூத்தமேஷு லோகேஷ்வித³ம் வாவ
தத்³யதி³த³மஸ்மிந்நந்த: புருஷே ஜ்யோதி: ॥ 3.13.7॥

ஜோதி மயம் -சுயம் பிரகாசம் -பரஞ்சோதி–ஜாடராக்னியாக வயிற்றில் -பரமாகாச ஜோதியே இங்கும்
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் —
அந்தப்புர ஜோதி
குதிரை முக அக்னி கடலுக்குள்

தஸ்யைஷா த்³ருʼஷ்டிர்யத்ரிதத³ஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸꣳஸ்பர்ஶேநோஷ்ணிமாநம்
விஜாநாதி தஸ்யைஷா ஶ்ருதிர்யத்ரைதத்கர்ணாவபிக்³ருʼஹ்ய நிநத³மிவ
நத³து²ரிவாக்³நேரிவ ஜ்வலத உபஶ்ருʼணோதி ததே³தத்³த்³ருʼஷ்டம் ச
ஶ்ருதம் சேத்யுபாஸீத சக்ஷுஷ்ய: ஶ்ருதோ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³
ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.13.8॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸர்வம் க²ல்வித³ம் ப்³ரஹ்ம தஜ்ஜலாநிதி ஶாந்த உபாஸீத ।
அத² க²லு க்ரதுமய: புருஷோ யதா²க்ரதுரஸ்மிꣳல்லோகே
புருஷோ ப⁴வதி ததே²த: ப்ரேத்ய ப⁴வதி ஸ க்ரதும் குர்வீத
॥ 3.14.1॥

சாண்டில்ய வித்யை
யதா உபாசனம் ததா பலம் –எப்படி நினைத்து உபாசித்தாலும் -அப்படியே -தூய்மை -ஆனந்தமயம் –
கண்ணன் பிறந்து விட்டுப்போன நியாயம் சாஸ்திரம் வெட்க்கி போகும்படி –
யசோதை கட்டி வைக்க -நாம் உபாஸிக்க சம்சார கட்டில் இருந்து விலகும் –
சாந்த– ராக த்வேஷம் பசி தாகம் சோகம் மோகம் இல்லாமல் -உபாஸீதா –
ஸூவ பர பேதம்-இல்லாமல் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே அவனுக்கே சரீரம் அந்தராத்மா படைத்தது அவனே –
சர்வம் -கண்ணால் பார்க்கும் அனைத்தும் ப்ரஹ்மம்
இதி–தஜ்ஜ–அதனிடம் பிறந்து / தல்ல அதிலே லயம் /ததனு-அதனால் ரக்ஷிக்கப்பட்டு /
த்ரிவித காரணம் ப்ரஹ்மமே -ஆதி மூலமே –அகில காரணாய– அத்புத காரணாய — நிஷ் காராணாய –
லயம் முன் நிலை -காரண பாவத்தை கார்ய பாவம் அடைவதே லயம் -ப்ரக்ருஷ்ட லயம் பிரளயம் –
விசிஷ்ட ஆத்ம வேஷம் நிஷ் க்ருஷ்ட ஆத்ம வேஷம் வாசி அறிந்து -சாந்த உபாசனம் –
பிறர் நம்மை ஏச -நமது கர்மமே அவர் உரு -அது தானே காரணம்– இந்த காரியத்துக்கு நாம் துக்கப்படுவதற்கு –

மநோமய: ப்ராணஶரீரோ பா⁴ரூப: ஸத்யஸங்கல்ப
ஆகாஶாத்மா ஸர்வகர்மா ஸர்வகாம: ஸர்வக³ந்த:⁴ ஸர்வரஸ:
ஸர்வமித³மப்⁴யத்தோঽவாக்யநாத³ர: ॥ 3.14.2॥

அவாக்ய அ நாதராக -அப்படி இருப்பவன் தான் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளையாக இங்கே

ஏஷ ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³யேঽணீயாந்வ்ரீஹேர்வா யவாத்³வா
ஸர்ஷபாத்³வா ஶ்யாமாகாத்³வா ஶ்யாமாகதண்டு³லாத்³வைஷ
ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³யே ஜ்யாயாந்ப்ருʼதி²வ்யா
ஜ்யாயாநந்தரிக்ஷாஜ்ஜ்யாயாந்தி³வோ ஜ்யாயாநேப்⁴யோ
லோகேப்⁴ய: ॥ 3.14.3॥

அரிசியை விட -கோதுமையை விட கடுகை விட சோளப்பொறியை விட சிறியதாக இருந்தும்
பிருத்வி மண்டலம் விடவும் அந்தரிக்ஷ லோகம் விட பெரியவர்
அவ்வளவு பெரியவர் நம்மை -கொள்ள இவ்வளவு சிறியதாக —
கண் காண நிற்கில் ஆணை இட்டு விலக்கும் என்று -நாள் பார்த்து இருக்கும் –

ஸர்வகர்மா ஸர்வகாம: ஸர்வக³ந்த:⁴ ஸர்வரஸ:
ஸர்வமித³மப்⁴யாத்தோঽவாக்யநாத³ர ஏஷ ம ஆத்மாந்தர்ஹ்ருʼத³ய
ஏதத்³ப்³ரஹ்மைதமித: ப்ரேத்யாபி⁴ஸம்ப⁴விதாஸ்மீதி யஸ்ய ஸ்யாத³த்³தா⁴
ந விசிகித்ஸாஸ்தீதி ஹ ஸ்மாஹ ஶாண்டி³ல்ய: ஶாண்டி³ல்ய:–॥ 3.14.4॥

கர்மங்களை செய்வேனும் யானே என்னும் -இத்யாதி –
விசாரம் இல்லாமல் சங்கை இல்லாமல் உறுதியாக உபாசித்தால் அடைகிறான் –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அந்தரிக்ஷோத³ர: கோஶோ பூ⁴மிபு³த்⁴நோ ந ஜீர்யதி தி³ஶோ
ஹ்யஸ்ய ஸ்ரக்தயோ த்³யௌரஸ்யோத்தரம் பி³லꣳ ஸ ஏஷ கோஶோ
வஸுதா⁴நஸ்தஸ்மிந்விஶ்வமித³ꣳ ஶ்ரிதம் ॥ 3.15.1॥

கோச விஞ்ஞானம் -உறை-லோகம் -கஜானா போலே -நினைத்து உபாசனம் –
வசுதானம் -பொட்டி-நடு லோகம்-கோசத்துக்கு நாடு -பூமி அடிப்பாகம் /
நாலு மூலைகள் திசைகள் -குறைவில்லாத கோசம் – அனைத்து கர்மபலன்களை வைத்து -கடல் அலை ஓயாதே –

தஸ்ய ப்ராசீ தி³க்³ஜுஹூர்நாம ஸஹமாநா நாம த³க்ஷிணா
ராஜ்ஞீ நாம ப்ரதீசீ ஸுபூ⁴தா நாமோதீ³சீ தாஸாம்
வாயுர்வத்ஸ: ஸ ய ஏதமேவம் வாயும் தி³ஶாம் வத்ஸம் வேத³ ந
புத்ரரோத³ꣳ ரோதி³தி ஸோঽஹமேதமேவம் வாயும் தி³ஶாம் வத்ஸம்
வேத³ மா புத்ரரோத³ꣳருத³ம் ॥ 3.15.2॥

அரிஷ்டம் கோஶம் ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
ப்ராணம் ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா பூ:⁴ ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
பு⁴வ: ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா ஸ்வ: ப்ரபத்³யேঽமுநாமுநாமுநா
॥ 3.15.3॥

பிராணனை வணங்கி –பூ புவ சுவ வணங்கி –

ஸ யத³வோசம் ப்ராணம் ப்ரபத்³ய இதி ப்ராணோ வா இத³ꣳ ஸர்வம்
பூ⁴தம் யதி³த³ம் கிஞ்ச தமேவ தத்ப்ராபத்ஸி ॥ 3.15.4॥

அத² யத³வோசம் பூ:⁴ ப்ரபத்³ய இதி ப்ருʼதி²வீம் ப்ரபத்³யேঽந்தரிக்ஷம்
ப்ரபத்³யே தி³வம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் ॥ 3.15.5॥

அத² யத³வோசம் பு⁴வ: ப்ரபத்³ய இத்யக்³நிம் ப்ரபத்³யே வாயும்
ப்ரபத்³ய ஆதி³த்யம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் ॥ 3.15.6॥

அத² யத³வோசꣳஸ்வ: ப்ரபத்³ய இத்ய்ருʼக்³வேத³ம் ப்ரபத்³யே யஜுர்வேத³ம் ப்ரபத்³யே
ஸாமவேத³ம் ப்ரபத்³ய இத்யேவ தத³வோசம் தத³வோசம் ॥ 3.15.7॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————–

புருஷோ வாவ யஜ்ஞஸ்தஸ்ய யாநி சதுர்விꣳஶதி வர்ஷாணி
தத்ப்ராத:ஸவநம் சதுர்விꣳஶத்யக்ஷரா கா³யத்ரீ கா³யத்ரம்
ப்ராத:ஸவநம் தத³ஸ்ய வஸவோঽந்வாயத்தா: ப்ராணா வாவ வஸவ
ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வம் வாஸயந்தி ॥ 3.16.1॥

-116-/ -24–44–48-மூன்று தேவதைகளை வணங்கி கூட்டிச் செல்ல -உபாசித்து மோக்ஷம் போக –
பிரபன்னனுக்கு -இது வேண்டாமே -இசைவே வேண்டுவது -விலக்காமை -அத்வேஷமே பற்றாசாக கூட்டிச் செல்வான்

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா
வஸவ இத³ம் மே ப்ராத:ஸவநம் மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநமநுஸந்தநுதேதி
மாஹம் ப்ராணாநாம் வஸூநாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹ ப⁴வதி ॥ 3.16.2॥

அத² யாநி சதுஶ்சத்வாரிꣳஶத்³வர்ஷாணி தந்மாத்⁴யந்தி³நꣳ
ஸவநம் சதுஶ்சத்வாரிꣳஶத³க்ஷரா த்ரிஷ்டுப்த்ரைஷ்டுப⁴ம்
மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநம் தத³ஸ்ய ருத்³ரா அந்வாயத்தா: ப்ராணா
வாவ ருத்³ரா ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வꣳரோத³யந்தி ॥ 3.16.3॥

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா ருத்³ரா
இத³ம் மே மாத்⁴யந்தி³நꣳஸவநம் த்ருʼதீயஸவநமநுஸந்தநுதேதி
மாஹம் ப்ராணாநாꣳருத்³ராணாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹ ப⁴வதி ॥ 3.16.4॥

அத² யாந்யஷ்டாசத்வாரிꣳஶத்³வர்ஷாணி
தத்த்ருʼதீயஸவநமஷ்டாசத்வாரிꣳஶத³க்ஷரா
ஜக³தீ ஜாக³தம் த்ருʼதீயஸவநம் தத³ஸ்யாதி³த்யா அந்வாயத்தா:
ப்ராணா வாவாதி³த்யா ஏதே ஹீத³ꣳஸர்வமாத³த³தே ॥ 3.16.5॥

தம் சேதே³தஸ்மிந்வயஸி கிஞ்சிது³பதபேத்ஸ ப்³ரூயாத்ப்ராணா
அதி³த்யா இத³ம் மே த்ருʼதீயஸவநமாயுரநுஸந்தநுதேதி மாஹம்
ப்ராணாநாமாதி³த்யாநாம் மத்⁴யே யஜ்ஞோ விலோப்ஸீயேத்யுத்³தை⁴வ
தத ஏத்யக³தோ³ ஹைவ ப⁴வதி ॥ 3.16.6॥

ஏதத்³த⁴ ஸ்ம வை தத்³வித்³வாநாஹ மஹிதா³ஸ ஐதரேய:
ஸ கிம் ம ஏதது³பதபஸி யோঽஹமநேந ந ப்ரேஷ்யாமீதி
ஸ ஹ ஷோட³ஶம் வர்ஷஶதமஜீவத்ப்ர ஹ ஷோட³ஶம்
வர்ஷஶதம் ஜீவதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.16.7॥

காயத்ரி சந்தஸ் -அஷ்ட வசுக்கள் -முதல் -24-
த்ருஷ்டுப் -44-ஏகாதச ருத்ரர்கள்
ஜெகதீ சந்தஸ் -48-துவாதச ஆதித்யர்கள் இடம் பிரார்த்தித்து
ஐதராயர் இப்படி இருந்து

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸ யத³ஶிஶிஷதி யத்பிபாஸதி யந்ந ரமதே தா அஸ்ய
தீ³க்ஷா: ॥ 3.17.1॥

ஜீவனே யாக புருஷனாக உருவகம் -தீக்ஷை –பருக ஆசை சாப்பிட ஆசை இருக்கும் -இருந்தாலும் செய்யாவிட்டால் யாகம் –

அத² யத³ஶ்நாதி யத்பிப³தி யத்³ரமதே தது³பஸதை³ரேதி ॥ 3.17.2॥

பயோ விரதம் இருந்து அதிதி தேவி வாமனன்-

அத² யத்³த⁴ஸதி யஜ்ஜக்ஷதி யந்மைது²நம் சரதி ஸ்துதஶஸ்த்ரைரேவ
ததே³தி ॥ 3.17.3॥

ஏப்பம் போன்ற சப்தங்களே ஸ்தோத்ரம்

அத² யத்தபோ தா³நமார்ஜவமஹிꣳஸா ஸத்யவசநமிதி
தா அஸ்ய த³க்ஷிணா: ॥ 3.17.4॥

நேர்மை அஹிம்சை தக்ஷிணை போலே

தஸ்மாதா³ஹு: ஸோஷ்யத்யஸோஷ்டேதி புநருத்பாத³நமேவாஸ்ய
தந்மரணமேவாவப்⁴ருʼத:² ॥ 3.17.5॥

அவபிரத ஸ்நானம் -யாகம் முடிந்து -மரணமே இது –

தத்³தை⁴தத்³கோ⁴ர் ஆங்கி³ரஸ: க்ருʼஷ்ணாய
தே³வகீபுத்ராயோக்த்வோவாசாபிபாஸ ஏவ ஸ ப³பூ⁴வ
ஸோঽந்தவேலாயாமேதத்த்ரயம் ப்ரதிபத்³யேதாக்ஷிதமஸ்யச்யுதமஸி
ப்ராணஸꣳஶிதமஸீதி தத்ரைதே த்³வே ருʼசௌ ப⁴வத: ॥ 3.17.6॥

அங்கீரஸ் -இப்படி -உபாசனம் -தேவகி புத்ரன் நோக்கி -மரண தசையில் -குறைவற்றவன் –
அச்சுதன் -பிராண வாயு செலுத்தும் சூஷ்ம ரூபனாக உபாசித்து

ஆதி³த்ப்ரத்நஸ்ய ரேதஸ: ।
உத்³வயம் தமஸஸ்பரி ஜ்யோதி: பஶ்யந்த உத்தரꣳஸ்வ:
பஶ்யந்த உத்தரம் தே³வம் தே³வத்ரா ஸூர்யமக³ந்ம
ஜ்யோதிருத்தமமிதி ஜ்யோதிருத்தமமிதி ॥ 3.17.7॥

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————————–

மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸீதேத்யத்⁴யாத்மமதா²தி⁴தை³வதமாகாஶோ
ப்³ரஹ்மேத்யுப⁴யமாதி³ஷ்டம் ப⁴வத்யத்⁴யாத்மம் சாதி⁴தை³வதம் ச
॥ 3.18.1॥

ததே³தச்சதுஷ்பாத்³ப்³ரஹ்ம வாக்பாத:³ ப்ராண: பாத³ஶ்சக்ஷு:
பாத:³ ஶ்ரோத்ரம் பாத³ இத்யத்⁴யாத்மமதா²தி⁴தை³வதமக்³நி:
பாதோ³ வாயு: பாதா³ அதி³த்ய: பாதோ³ தி³ஶ: பாத³
இத்யுப⁴யமேவாதி³ஷ்டம் ப⁴வத்யத்⁴யாத்மம் சைவாதி⁴தை³வதம் ச
॥ 3.18.2॥

வாகே³வ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸோঽக்³நிநா ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.3॥

ப்ராண ஏவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ வாயுநா ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச் பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.4॥

சக்ஷுரேவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ ஆதி³த்யேந ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.5॥

ஶ்ரோத்ரமேவ ப்³ரஹ்மணஶ்சதுர்த:² பாத:³ ஸ தி³க்³பி⁴ர்ஜ்யோதிஷா
பா⁴தி ச தபதி ச பா⁴தி ச தபதி ச கீர்த்யா யஶஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேந ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 3.18.6॥

மனசை ப்ரஹ்மமாக உபாசனம் த்ருஷ்ட்டி விதி -வாக்கு பிராணன் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ரம் -நான்கும்
மனஸ்-ஆகாசம் ப்ரஹ்மம் – / அக்னி வாயு ஆதித்யன் -திசை
வாக்கு அக்னி -நினைத்து செய்ய வேண்டும் -சூர்ய மண்டல மத்திய வர்த்தி சகலமும்

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

ஆதி³த்யோ ப்³ரஹ்மேத்யாதே³ஶஸ்தஸ்யோபவ்யாக்²யாநமஸதே³வேத³மக்³ர
ஆஸீத் । தத்ஸதா³ஸீத்தத்ஸமப⁴வத்ததா³ண்ட³ம் நிரவர்தத
தத்ஸம்வத்ஸரஸ்ய மாத்ராமஶயத தந்நிரபி⁴த்³யத தே ஆண்ட³கபாலே
ரஜதம் ச ஸுவர்ணம் சாப⁴வதாம் ॥ 3.19.1॥

தத்³யத்³ரஜதꣳ ஸேயம் ப்ருʼதி²வீ யத்ஸுவர்ணꣳ ஸா த்³யௌர்யஜ்ஜராயு
தே பர்வதா யது³ல்ப³ꣳ ஸமேகோ⁴ நீஹாரோ யா த⁴மநயஸ்தா
நத்³யோ யத்³வாஸ்தேயமுத³கꣳ ஸ ஸமுத்³ர: ॥ 3.19.2॥

அத² யத்தத³ஜாயத ஸோঽஸாவாதி³த்யஸ்தம் ஜாயமாநம் கோ⁴ஷா
உலூலவோঽநூத³திஷ்ட²ந்த்ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச
காமாஸ்தஸ்மாத்தஸ்யோத³யம் ப்ரதி ப்ரத்யாயநம் ப்ரதி கோ⁴ஷா
உலூலவோঽநூத்திஷ்ட²ந்தி ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச காமா:
॥ 3.19.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநாதி³த்யம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽப்⁴யாஶோ ஹ
யதே³நꣳ ஸாத⁴வோ கோ⁴ஷா ஆ ச க³ச்சே²யுருப ச
நிம்ரேடே³ரந்நிம்ரேடே³ரந் ॥ 3.19.4॥

ஆதித்யன் ப்ரஹ்மம் -நல்லவை கிட்டும்

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி த்ருʼதீயோঽத்⁴யாய: ॥

————————————————————

॥ சதுர்தோ²ঽத்⁴யாய: ॥
ஜாநஶ்ருதிர்ஹ பௌத்ராயண: ஶ்ரத்³தா⁴தே³யோ ப³ஹுதா³யீ ப³ஹுபாக்ய ஆஸ
ஸ ஹ ஸர்வத ஆவஸதா²ந்மாபயாஞ்சக்ரே ஸர்வத ஏவ
மேঽந்நமத்ஸ்யந்தீதி ॥ 4.1.1॥

அத² ஹꣳஸா நிஶாயாமதிபேதுஸ்தத்³தை⁴வꣳ ஹꣳ ஸோஹꣳ ஸமப்⁴யுவாத³
ஹோ ஹோঽயி ப⁴ல்லாக்ஷ ப⁴ல்லாக்ஷ ஜாநஶ்ருதே: பௌத்ராயணஸ்ய
ஸமம் தி³வா ஜ்யோதிராததம் தந்மா ப்ரஸாங்க்ஷீ ஸ்தத்த்வா
மா ப்ரதா⁴க்ஷீரிதி ॥ 4.1.2॥

ப⁴ல்லாக்ஷ-ஆதரத்தை ஸூ சிக்கும் -மந்த த்ருஷ்ட்டி என்றுமாம் -மஹாராஜர் படுத்து இருக்க மேலே பறக்கலாமோ
அன்ன தானாதிகளால் பெற்ற தேஜஸ்-ஸமம் தி³வா ஜ்யோதிராததம்- உண்டே இவனுக்கு-

தமு ஹ பர: ப்ரத்யுவாச கம்வர ஏநமேதத்ஸந்தꣳ ஸயுக்³வாநமிவ
ரைக்வமாத்தே²தி யோ நு கத²ꣳ ஸயுக்³வா ரைக்வ இதி ॥ 4.1.3॥

இவன் ரைக்குவர் போன்ற மஹாத்மா இல்லையே /
ஸயுக்³வா ரைக்வ-வண்டியின் சாயையில் படுத்து -இருப்பவரா
பொறுப்பு வேறே வைராக்யம் வேறே -சந்நியாசி சம்சாரத்தில் ஆசை இல்லாமல் –
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு இரவுக்கு மேலே இருக்காமல் -அபிமானம் வர வாய்ப்பு இல்லையே

யதா² க்ருʼதாயவிஜிதாயாத⁴ரேயா: ஸம்யந்த்யேவமேநꣳ ஸர்வம்
தத³பி⁴ஸமைதி யத்கிஞ்ச ப்ரஜா: ஸாது⁴ குர்வந்தி யஸ்தத்³வேத³
யத்ஸ வேத³ ஸ மயைதது³க்த இதி ॥ 4.1.4॥

தது³ ஹ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண உபஶுஶ்ராவ
ஸ ஹ ஸஞ்ஜிஹாந ஏவ க்ஷத்தாரமுவாசாங்கா³ரே ஹ ஸயுக்³வாநமிவ
ரைக்வமாத்தே²தி யோ நு கத²ꣳ ஸயுக்³வா ரைக்வ இதி ॥ 4.1.5॥

உபஶுஶ்ராவ-இவனும் கேட்டான்-

யதா² க்ருʼதாயவிஜிதாயாத⁴ரேயா: ஸம்யந்த்யேவமேநꣳ ஸர்வம்
தத³பி⁴ஸமைதி யத்கிஞ்ச ப்ரஜா: ஸாது⁴ குர்வந்தி யஸ்தத்³வேத³
யத்ஸ வேத³ ஸ மயைதது³க்த இதி ॥ 4.1.6॥

ஸ ஹ க்ஷத்தாந்விஷ்ய நாவித³மிதி ப்ரத்யேயாய தꣳ ஹோவாச
யத்ராரே ப்³ராஹ்மணஸ்யாந்வேஷணா ததே³நமர்ச்சே²தி ॥ 4.1.7॥

ஸோঽத⁴ஸ்தாச்ச²கடஸ்ய பாமாநம் கஷமாணமுபோபவிவேஶ
தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³ த்வம் நு ப⁴க³வ: ஸயுக்³வா ரைக்வ
இத்யஹꣳ ஹ்யரா3 இதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே ஸ ஹ க்ஷத்தாவித³மிதி
ப்ரத்யேயாய ॥ 4.1.8 ॥

ரிஷிகள் -பறவை -ஞான ஸ்ருதி -தர்மசாலைகள் எங்கும் கட்டி-தர்ம ஞானம் உள்ளது ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாமல் இருக்கிறான் –
நல்லவனாக ஆக இரண்டு ரிஷிகள் -ஹம்ஸ-பறவையாக பேச -இவனுக்கு பறவை பாஷை தெரியும் –
ரைக்குவாரோ இவர் -யார் -அறிய ஆசை எந்த வண்டி சக்கரத்தின் அடியில் உள்ளான்
ஞானம் -நல்லவை எல்லாம் ரைக்குவர் இட்ட பிக்ஷை சொல்ல ஆசை பெறுக
தேடச்சொல்லி –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

தது³ ஹ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண: ஷட்ஶதாநி க³வாம்
நிஷ்கமஶ்வதரீரத²ம் ததா³தா³ய ப்ரதிசக்ரமே தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³
॥ 4.2.1॥

ரைக்வேமாநி ஷட்ஶதாநி க³வாமயம் நிஷ்கோঽயமஶ்வதரீரதோ²ঽநு
ம ஏதாம் ப⁴க³வோ தே³வதாꣳ ஶாதி⁴ யாம் தே³வதாமுபாஸ்ஸ இதி
॥ 4.2.2॥

தமு ஹ பர: ப்ரத்யுவாசாஹ ஹாரேத்வா ஶூத்³ர தவைவ ஸஹ
கோ³பி⁴ரஸ்த்விதி தது³ ஹ புநரேவ ஜாநஶ்ருதி: பௌத்ராயண:
ஸஹஸ்ரம் க³வாம் நிஷ்கமஶ்வதரீரத²ம் து³ஹிதரம் ததா³தா³ய
ப்ரதிசக்ரமே ॥ 4.2.3॥

தꣳ ஹாப்⁴யுவாத³ ரைக்வேத³ꣳ ஸஹஸ்ரம் க³வாமயம்
நிஷ்கோঽயமஶ்வதரீரத² இயம் ஜாயாயம் க்³ராமோ
யஸ்மிந்நாஸ்ஸேঽந்வேவ மா ப⁴க³வ: ஶாதீ⁴தி ॥ 4.2.4 ॥

இயம் ஜாயாயம் க்³ராமோ-இவள் உனக்கு ஏற்றவள் -இந்த கிராமமும் உன் னுடையது –
எனக்கு என்று ஒன்றும் இல்லை ப்ரஹ்ம வித்யை சொல்லிக் கொடும்

தஸ்யா ஹ முக²முபோத்³க்³ருʼஹ்ணந்நுவாசாஜஹாரேமா: ஶூத்³ராநேநைவ
முகே²நாலாபயிஷ்யதா² இதி தே ஹைதே ரைக்வபர்ணா நாம
மஹாவ்ருʼஷேஷு யத்ராஸ்மா உவாஸ ஸ தஸ்மை ஹோவாச ॥ 4.2.5 ॥

பசுக்கள் தேர் கூட்டி செல்ல -பறவை சொல்லி வந்தாயா -பெண்ணையும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்க –
ஷத்ரிய அரசனை சூத்ரா என்று சம்போதானம் இங்கு-
சூத்ர -ப்ரஹ்ம ஞானம் இல்லாத சோகம் உள்ளவனே என்றபடி

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

வாயுர்வாவ ஸம்வர்கோ³ யதா³ வா அக்³நிருத்³வாயதி வாயுமேவாப்யேதி
யதா³ ஸூர்யோঽஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி யதா³ சந்த்³ரோঽஸ்தமேதி
வாயுமேவாப்யேதி ॥ 4.3.1॥

யதா³ப உச்சு²ஷ்யந்தி வாயுமேவாபியந்தி
வாயுர்ஹ்யேவைதாந்ஸர்வாந்ஸம்வ்ருʼங்க்த இத்யதி⁴தை³வதம் ॥ 4.3.2॥

அதா²த்⁴யாத்மம் ப்ராணோ வாவ ஸம்வர்க:³ ஸ யதா³ ஸ்வபிதி ப்ராணமேவ
வாக³ப்யேதி ப்ராணம் சக்ஷு: ப்ராணꣳ ஶ்ரோத்ரம் ப்ராணம் மந: ப்ராணோ
ஹ்யேவைதாந்ஸர்வாந்ஸம்வ்ருʼங்க்த இதி ॥ 4.3.3॥

தௌ வா ஏதௌ த்³வௌ ஸம்வர்கௌ³ வாயுரேவ தே³வேஷு ப்ராண: ப்ராணேஷு
॥ 4.3.4॥

அத² ஹ ஶௌநகம் ச காபேயமபி⁴ப்ரதாரிணம் ச காக்ஷஸேநிம்
பரிவிஷ்யமாணௌ ப்³ரஹ்மசாரீ பி³பி⁴க்ஷே தஸ்மா உ ஹ ந த³த³து:
॥ 4.3.5॥

ஸ ஹோவாச மஹாத்மநஶ்சதுரோ தே³வ ஏக: க: ஸ ஜகா³ர
பு⁴வநஸ்ய கோ³பாஸ்தம் காபேய நாபி⁴பஶ்யந்தி மர்த்யா
அபி⁴ப்ரதாரிந்ப³ஹுதா⁴ வஸந்தம் யஸ்மை வா ஏதத³ந்நம் தஸ்மா
ஏதந்ந த³த்தமிதி ॥ 4.3.6॥

தது³ ஹ ஶௌநக: காபேய: ப்ரதிமந்வாந: ப்ரத்யேயாயாத்மா தே³வாநாம்
ஜநிதா ப்ரஜாநாꣳ ஹிரண்யத³ꣳஷ்ட்ரோ ப³ப⁴ஸோঽநஸூரிர்மஹாந்தமஸ்ய
மஹிமாநமாஹுரநத்³யமாநோ யத³நந்நமத்தீதி வை வயம்
ப்³ரஹ்மசாரிந்நேத³முபாஸ்மஹே த³த்தாஸ்மை பி⁴க்ஷாமிதி ॥ 4.3.7॥

தம்ஷ்ட்ராய நீண்ட பற்கள் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் -மொத்தத்தையும் விழுங்குவார்

தஸ்ம உ ஹ த³து³ஸ்தே வா ஏதே பஞ்சாந்யே பஞ்சாந்யே த³ஶ
ஸந்தஸ்தத்க்ருʼதம் தஸ்மாத்ஸர்வாஸு தி³க்ஷ்வந்நமேவ த³ஶ க்ருʼதꣳ ஸைஷா
விராட³ந்நாதீ³ தயேத³ꣳ ஸர்வம் த்³ருʼஷ்டꣳ ஸர்வமஸ்யேத³ம் த்³ருʼஷ்டம்
ப⁴வத்யந்நாதோ³ ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.3.8॥

அக்னி சூர்யன் சந்திரன் அனைத்தும் வாயு இடம் சேர்வது போலே –பிராணன் இடம் கண் காது மூக்கு –
ப்ரஹ்மம் இடம் அனைத்தும் -சம்வர்க்க வித்யை -ஸங்க்ரஹண வித்யை
பிரஜாபதியுடையது இல்லை– பரமாத்மாவுடையது
விராட் ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ஸத்யகாமோ ஹ ஜாபா³லோ ஜபா³லாம் மாதரமாமந்த்ரயாஞ்சக்ரே
ப்³ரஹ்மசர்யம் ப⁴வதி விவத்ஸ்யாமி கிங்கோ³த்ரோ ந்வஹமஸ்மீதி
॥ 4.4.1॥

என்ன கோத்ரம் -என்று தாயார் இடம் கேட்டான்

ஸா ஹைநமுவாச நாஹமேதத்³வேத³ தாத யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி
ப³ஹ்வஹம் சரந்தீ பரிசாரிணீ யௌவநே த்வாமலபே⁴
ஸாஹமேதந்ந வேத³ யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி ஜபா³லா து நாமாஹமஸ்மி
ஸத்யகாமோ நாம த்வமஸி ஸ ஸத்யகாம ஏவ ஜாபா³லோ
ப்³ரவீதா² இதி ॥ 4.4.2॥

16–கலைகள் ப்ரஹ்மத்துக்கு ஷோடச கலா வித்யை
ஜபாலா பிள்ளை சத்யகாமன் -கோத்ரம் தெரியாது தாய்க்கு –
யவ்வனத்தில் நீ பிறந்தாய்-என் பெயரும் உன் பெயரும் தான் தெரியும் –

ஸ ஹ ஹாரித்³ருமதம் கௌ³தமமேத்யோவாச ப்³ரஹ்மசர்யம் ப⁴க³வதி
வத்ஸ்யாம்யுபேயாம் ப⁴க³வந்தமிதி ॥ 4.4.3॥

கௌ³தம மகரிஷியிடம் சென்று உபநயனம் பண்ண கேட்டான்-

தꣳ ஹோவாச கிங்கோ³த்ரோ நு ஸோம்யாஸீதி ஸ ஹோவாச
நாஹமேதத்³வேத³ போ⁴ யத்³கோ³த்ரோঽஹமஸ்ம்யப்ருʼச்ச²ம் மாதரꣳ
ஸா மா ப்ரத்யப்³ரவீத்³ப³ஹ்வஹம் சரந்தீ பரிசரிணீ யௌவநே
த்வாமலபே⁴ ஸாஹமேதந்ந வேத³ யத்³கோ³த்ரஸ்த்வமஸி ஜபா³லா து
நாமாஹமஸ்மி ஸத்யகாமோ நாம த்வமஸீதி ஸோঽஹꣳ
ஸத்யகாமோ ஜாபா³லோঽஸ்மி போ⁴ இதி ॥ 4.4.4॥

தாய் சொன்ன வார்த்தையை மீண்டும் இவர் இடம் சொன்னான் –

தꣳ ஹோவாச நைதத³ப்³ராஹ்மணோ விவக்துமர்ஹதி ஸமித⁴ꣳ
ஸோம்யாஹரோப த்வா நேஷ்யே ந ஸத்யாத³கா³ இதி தமுபநீய
க்ருʼஶாநாமப³லாநாம் சது:ஶதா கா³ நிராக்ருʼத்யோவாசேமா:
ஸோம்யாநுஸம்வ்ரஜேதி தா அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயந்நுவாச
நாஸஹஸ்ரேணாவர்தேயேதி ஸ ஹ வர்ஷக³ணம் ப்ரோவாஸ தா யதா³
ஸஹஸ்ரꣳ ஸம்பேது:³ ॥ 4.4.5॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² ஹைநம்ருʼஷபோ⁴ঽப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி
ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ப்ராப்தா: ஸோம்ய ஸஹஸ்ரꣳ ஸ்ம:
ப்ராபய ந ஆசார்யகுலம் ॥ 4.5.1॥

ப்³ரஹ்மணஶ்ச தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ராசீ தி³க்கலா ப்ரதீசீ தி³க்கலா
த³க்ஷிணா தி³க்கலோதீ³சீ தி³க்கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல:
பாதோ³ ப்³ரஹ்மண: ப்ரகாஶவாந்நாம ॥ 4.5.2॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண:
ப்ரகாஶவாநித்யுபாஸ்தே ப்ரகாஶவாநஸ்மிꣳல்லோகே ப⁴வதி
ப்ரகாஶவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மண: ப்ரகாஶவாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.5.3॥

குரு சிச்ருஷை செய்து ப்ரஹ்ம ஞானம் -400-பசுக்களை –ஆயிரமாக வளர்த்து –
காளை மாடு -ஓன்று பேச –தேவதை ரூபம் கொண்டு / –
ஆச்சார்யர் இடம் கூட்டிப்போக -நாலு பாதம் -நான்கு திசைகள் ஒரு காலின் ஒரு பகுதி
இத்தை அறிந்து ப்ரஹ்ம தியானம் பிரகாசவான் ஆவான்
ஹம்ஸ பறவை -அப்புறம் /நீர் பறவை -உபதேசம் –

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————–

அக்³நிஷ்டே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே க³
ஆபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார தா யத்ராபி⁴ ஸாயம்
ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³ உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய
பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.6.1॥

தமக்³நிரப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ இதி
ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.6.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ருʼதி²வீ கலாந்தரிக்ஷம் கலா த்³யௌ: கலா
ஸமுத்³ர: கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³
ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாந்நாம ॥ 4.6.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம்
ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாநித்யுபாஸ்தேঽநந்தவாநஸ்மிꣳல்லோகே
ப⁴வத்யநந்தவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோঽநந்தவாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.6.4॥

அக்னி உபாசனம் அப்புறம் -பிருத்வி இத்யாதி -அனந்தாவான் பேர்
அடுத்தது ஹம்சம் சொல்லும்

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————

ஹꣳஸஸ்தே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே கா³
அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார தா யத்ராபி⁴ ஸாயம்
ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³ உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய
பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.7.1॥

தꣳஹꣳஸ உபநிபத்யாப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ
இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.7.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாசாக்³நி: கலா ஸூர்ய: கலா சந்த்³ர: கலா
வித்³யுத்கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³ ப்³ரஹ்மணோ
ஜ்யோதிஷ்மாந்நாம ॥ 4.7.3॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோ
ஜ்யோதிஷ்மாநித்யுபாஸ்தே ஜ்யோதிஷ்மாநஸ்மிꣳல்லோகே ப⁴வதி
ஜ்யோதிஷ்மதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம்
பாத³ம் ப்³ரஹ்மணோ ஜ்யோதிஷ்மாநித்யுபாஸ்தே ॥ 4.7.4॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

———————————-

மத்³கு³ஷ்டே பாத³ம் வக்தேதி ஸ ஹ ஶ்வோபூ⁴தே கா³ அபி⁴ப்ரஸ்தா²பயாஞ்சகார
தா யத்ராபி⁴ ஸாயம் ப³பூ⁴வுஸ்தத்ராக்³நிமுபஸமாதா⁴ய கா³
உபருத்⁴ய ஸமித⁴மாதா⁴ய பஶ்சாத³க்³நே: ப்ராஙுபோபவிவேஶ ॥ 4.8.1॥

தம் மத்³கு³ருபநிபத்யாப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி ப⁴க³வ இதி
ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.8.2॥

ப்³ரஹ்மண: ஸோம்ய தே பாத³ம் ப்³ரவாணீதி ப்³ரவீது மே ப⁴க³வாநிதி
தஸ்மை ஹோவாச ப்ராண: கலா சக்ஷு: கலா ஶ்ரோத்ரம் கலா மந:
கலைஷ வை ஸோம்ய சதுஷ்கல: பாதோ³ ப்³ரஹ்மண ஆயதநவாந்நாம
॥ 4.8.3॥

ஸ யை ஏதமேவம் வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண
ஆயதநவாநித்யுபாஸ்த ஆயதநவாநஸ்மிꣳல்லோகே
ப⁴வத்யாயதநவதோ ஹ லோகாஞ்ஜயதி ய ஏதமேவம்
வித்³வாꣳஶ்சதுஷ்கலம் பாத³ம் ப்³ரஹ்மண ஆயதநவாநித்யுபாஸ்தே
॥ 4.8.4॥

இப்படி நான்கு நான்கா நாலும் பிராணன் கண் காது மனஸ் கடையில்

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

ப்ராப ஹாசர்யகுலம் தமாசர்யோঽப்⁴யுவாத³ ஸத்யகாம3 இதி
ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ॥ 4.9.1॥

ப்³ரஹ்மவிதி³வ வை ஸோம்ய பா⁴ஸி கோ நு த்வாநுஶஶாஸேத்யந்யே
மநுஷ்யேப்⁴ய இதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே காமே ப்³ரூயாத்
॥ 4.9.2॥

ஶ்ருதꣳஹ்யேவ மே ப⁴க³வத்³த்³ருʼஶேப்⁴ய ஆசார்யாத்³தை⁴வ வித்³யா விதி³தா
ஸாதி⁴ஷ்ட²ம் ப்ராபதீதி தஸ்மை ஹைததே³வோவாசாத்ர ஹ ந கிஞ்சந
வீயாயேதி வீயாயேதி ॥ 4.9.3॥

பதினாறு கலைகளை விளக்கி -ஆச்சார்யர் உபதேசம் –
உபகோஸலன் சிஷ்யன் சத்யா காமருக்கு வர –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

உபகோஸலோ ஹ வை காமலாயந: ஸத்யகாமே ஜாபா³லே
ப்³ரஹ்மசார்யமுவாஸ தஸ்ய ஹ த்³வாத³ஶ வார்ஷாண்யக்³நீந்பரிசசார
ஸ ஹ ஸ்மாந்யாநந்தேவாஸிந: ஸமாவர்தயꣳஸ்தம் ஹ ஸ்மைவ ந
ஸமாவர்தயதி ॥ 4.10.1॥

தம் ஜாயோவாச தப்தோ ப்³ரஹ்மசாரீ குஶலமக்³நீந்பரிசசாரீந்மா
த்வாக்³நய: பரிப்ரவோசந்ப்ரப்³ரூஹ்யஸ்மா இதி தஸ்மை ஹாப்ரோச்யைவ
ப்ரவாஸாஞ்சக்ரே ॥ 4.10.2॥

உபகோஸல வித்யை –ஆச்சார்யர் இடம் -12-வருஷம் -சிச்ருஷை -அக்னி ஆராதனை –
ப்ரவாஸாஞ்சக்ரே-வெளியூர் கிளம்பி போக

ஸ ஹ வ்யாதி⁴நாநஶிதும் த³த்⁴ரே தமாசார்யஜாயோவாச
ப்³ரஹ்மசாரிந்நஶாந கிம் நு நாஶ்நாஸீதி ஸ ஹோவாச
ப³ஹவ இமேঽஸ்மிந்புருஷே காமா நாநாத்யயா வ்யாதீ⁴பி:⁴
ப்ரதிபூர்ணோঽஸ்மி நாஶிஷ்யாமீதி ॥ 4.10.3॥

மனைவி சாப்பிட சொல்ல -பசி இல்லை -கற்றுக் கொடுக்கவில்லை சோகம் நிறைந்து

அத² ஹாக்³நய: ஸமூதி³ரே தப்தோ ப்³ரஹ்மசாரீ குஶலம் ந:
பர்யசாரீத்³த⁴ந்தாஸ்மை ப்ரப்³ரவாமேதி தஸ்மை ஹோசு: ப்ராணோ ப்³ரஹ்ம
கம் ப்³ரஹ்ம க²ம் ப்³ரஹ்மேதி ॥ 4.10.4॥

அக்னி ஆராதனம் மட்டும் விட வில்லை –

ஸ ஹோவாச விஜாநாம்யஹம் யத்ப்ராணோ ப்³ரஹ்ம கம் ச து க²ம் ச ந
விஜாநாமீதி தே ஹோசுர்யத்³வாவ கம் ததே³வ க²ம் யதே³வ க²ம் ததே³வ
கமிதி ப்ராணம் ச ஹாஸ்மை ததா³காஶம் சோசு: ॥ 4.10.5॥

ஐந்து அக்னிகளும் சேர்ந்து -உபதேசிக்க -ப்ரானோ ப்ரஹ்மம் கம் ப்ரஹ்மம் கம் ப்ரஹ்மம் அறிந்து கொள்
பிராணனே ப்ரஹ்மம் -சுகமும் ஆகாசமும் ப்ரஹ்மம் –
அத்தை யோசித்து யோசித்து –
எது சுகமோ அது ஆகாசம் -எது ஆகாசமோ அது சுகம் இப்படி யோசி -என்றார்கள்
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மம் -அறிந்து -ஆனந்தவல்லி -அபரிச்சின்னம் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -ஆனந்த ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் அறிந்து
அளவுக்கு உட்படாது காட்ட ஆகாசம் த்ருஷ்டாந்தம் -திட விசும்பு –கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ஸ்வரூபன் நேராக சொல்லாமல் இப்படி –

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அத² ஹைநம் கா³ர்ஹபத்யோঽநுஶஶாஸ ப்ருʼதி²வ்யக்³நிரந்நமாதி³த்ய
இதி ய ஏஷ ஆதி³த்யே புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி ஸ
ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.11.1॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.11.2॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

அத² ஹைநமந்வாஹார்யபசநோঽநுஶஶாஸாபோ தி³ஶோ நக்ஷத்ராணி
சந்த்³ரமா இதி ய ஏஷ சந்த்³ரமஸி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி
ஸ ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.12.1॥

கார்ஹபத்ன்ய அக்னி உபதேசிக்க -அக்னியை உபாசனம் -சூர்யா மண்டலா மதியவர்த்தியே நான்

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமாயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.12.2॥

பாபங்கள் ஒழிந்து உயர்ந்த கதி பலன்

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹைநமாஹவநீயோঽநுஶஶாஸ ப்ராண ஆகாஶோ த்³யௌர்வித்³யுதி³தி
ய ஏஷ வித்³யுதி புருஷோ த்³ருʼஶ்யதே ஸோঽஹமஸ்மி ஸ
ஏவாஹமஸ்மீதி ॥ 4.13.1॥

ஸ ய ஏதமேவம் வித்³வாநுபாஸ்தேঽபஹதே பாபக்ருʼத்யாம் லோகீ ப⁴வதி
ஸர்வமயுரேதி ஜ்யோக்³ஜீவதி நாஸ்யாவரபுருஷா: க்ஷீயந்த உப
வயம் தம் பு⁴ஞ்ஜாமோঽஸ்மிꣳஶ்ச லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச ய ஏதமேவம்
வித்³வாநுபாஸ்தே ॥ 4.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தே ஹோசுருபகோஸலைஷா ஸோம்ய தேঽஸ்மத்³வித்³யாத்மவித்³யா
சாசார்யஸ்து தே க³திம் வக்தேத்யாஜகா³ம
ஹாஸ்யாசார்யஸ்தமாசார்யோঽப்⁴யுவாதோ³பகோஸல3 இதி
॥ 4.14.1॥

சந்திரனை உபாசிப்பாய் அடுத்து
மின்னலில் உள்ள புருஷனே நமக்குள்ளே இருக்கும் புருஷோத்தமன்
ஓர் அளவு சொல்லிக் கொடுத்துள்ளோம் ப்ரஹ்மத்தை பற்றி -மேலே ஆச்சார்யர் மூலம் அறிந்து கொள் –

ப⁴க³வ இதி ஹ ப்ரதிஶுஶ்ராவ ப்³ரஹ்மவித³ இவ ஸோம்ய தே முக²ம் பா⁴தி
கோ நு த்வாநுஶஶாஸேதி கோ நு மாநுஶிஷ்யாத்³போ⁴ இதீஹாபேவ
நிஹ்நுத இமே நூநமீத்³ருʼஶா அந்யாத்³ருʼஶா இதீஹாக்³நீநப்⁴யூதே³
கிம் நு ஸோம்ய கில தேঽவோசந்நிதி ॥ 4.14.2॥

இத³மிதி ஹ ப்ரதிஜஜ்ஞே லோகாந்வாவ கில ஸோம்ய தேঽவோசந்நஹம்
து தே தத்³வக்ஷ்யாமி யதா² புஷ்கரபலாஶ ஆபோ ந ஶ்லிஷ்யந்த
ஏவமேவம்விதி³ பாபம் கர்ம ந ஶ்லிஷ்யத இதி ப்³ரவீது மே
ப⁴க³வாநிதி தஸ்மை ஹோவாச ॥ 4.14.3॥

உபகோஸலனை பார்த்து ப்ரஹ்ம ஞானம் அறிந்தவனாக அறிந்து –
பிள்ளை பாதி தான் தெரிந்து -எப்படி பதில் -பிரசன்னமாகி காட்சி
நிச்சிந்தை க்ருதார்த்தனாக -பண்ண வேண்டியதை பண்ணி முடித்தவனாக அறிந்து –
உள்ளே உள்ள ப்ரஹ்மம் -அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியுமே
தேவதைகள் கற்றுக் கொடுத்து -ஆச்சார்யர் மூலம் முழுவதும் அறிந்து கொள்ள -சொல்லி தேவரீர் தஞ்சம்
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ஸ்வரூபம் மட்டும் அறிந்தாய் –
பாபங்கள் ஒட்டாத படி -தாமரை இலைத்தண்ணீர் போலே ஆக்குவேன் -நெருப்பில் இட்ட பஞ்சு போலே அழிக்க சொல்லவில்லையே
ப்ரஹ்ம ஸூத்ர விசாரம் –தத் அதிகம உத்தர பூர்வாகம் அஸ்லேஷ விநாசம் –
போய பிழை பூர்வாகம் -புகு தருவான் நின்றன உத்தராகம்–மாரீசன் ஸூ பாஹு போலே –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ய ஏஷோঽக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யத ஏஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி
தத்³யத்³யப்யஸ்மிந்ஸர்பிர்வோத³கம் வா ஸிஞ்சதி வர்த்மநீ ஏவ
க³ச்ச²தி ॥ 4.15.1॥

உன்னாலே அப்படி ப்ரஹ்மத்தை உபாஸிக்க முடியாது –
வலக்கண்ணில் புருஷன் -அந்தராத்மா -அவனை உபாசிப்பாய்
அஷி புருஷ உபாசனம் -கண்ணின் மூலம் சூர்யன் -உன்னிடம் உள்ளதை நினைத்தால் தான் உன்னால் அறிய முடியும் –
பரம போக்யமாக உன்னை அனுபவிக்கிறான்
அவன் சுக ரூபம் அவர்கள் சொல்லிக் கொடுக்க -உனக்கு சுகத்தை அனுபவிக்கச் செய்வார் இவர் உபதேசம் –

ஏதꣳ ஸம்யத்³வாம இத்யாசக்ஷத ஏதꣳ ஹி ஸர்வாணி
வாமாந்யபி⁴ஸம்யந்தி ஸர்வாண்யேநம் வாமாந்யபி⁴ஸம்யந்தி
ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.2॥

ஏஷ உ ஏவ வாமநீரேஷ ஹி ஸர்வாணி வாமாநி நயதி
ஸர்வாணி வாமாநி நயதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.3॥

கல்யாண குணங்களுடன் கூடியவன்
வாமனன் -சேவிப்பாறை தரிசனத்தால் சுகம் கொடுப்பார்
பாமினி-பிரகாச ரூபம் பரஞ்சோதி

ஏஷ உ ஏவ பா⁴மநீரேஷ ஹி ஸர்வேஷு லோகேஷு பா⁴தி
ஸர்வேஷு லோகேஷு பா⁴தி ய ஏவம் வேத³ ॥ 4.15.4॥

அத² யது³ சைவாஸ்மிஞ்ச²வ்யம் குர்வந்தி யதி³ ச
நார்சிஷமேவாபி⁴ஸம்ப⁴வந்த்யர்சிஷோঽஹரஹ்ந
ஆபூர்யமாணபக்ஷமாபூர்யமாணபக்ஷாத்³யாந்ஷடு³த³ங்ஙேதி
மாஸாꣳஸ்தாந்மாஸேப்⁴ய: ஸம்வத்ஸரꣳ
ஸம்வத்ஸராதா³தி³த்யமாதி³த்யாச்சந்த்³ரமஸம் சந்த்³ரமஸோ வித்³யுதம்
தத் புருஷோঽமாநவ: ஸ ஏநாந்ப்³ரஹ்ம க³மயத்யேஷ தே³வபதோ²
ப்³ரஹ்மபத² ஏதேந ப்ரதிபத்³யமாநா இமம் மாநவமாவர்தம் நாவர்தந்தே
நாவர்தந்தே ॥ 4.15.5॥

அர்ச்சிராதி மார்க்கம் -காட்டி அருளுகிறார் இதில் -அறிந்து கொண்டால் தானே உபாசனத்துக்கு வருவோம் –
அத்புத மந்த்ரம் -நா வர்த்தந்தே-திரும்பாத மார்க்கம் –சூழ்ந்து அகன்று -பதிகம் –
அர்ச்சிஸ் -சுக்ல பக்ஷம்- அயனம்- சம்வத்சரம் -இவ்வாறு ஆறு லோகங்கள்
சூர்யா சந்த்ர லோகம் –ஏழாவது எட்டாவது
வித்யுத் ஒன்பதாவது -அமானவன்-இவன்
வருண இந்திர சத்யா லோகம் -ஆக -12-லோகங்கள் -கோசி -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –
தர்ம வர்மா திருச்சுற்று -விமான திருச்சுற்று -வழியாக இன்றும் சேவை நமக்காக நம்பெருமாள்
வைகுண்ட வாசலுக்குள் -திருப்பரிவட்டம் மாற்றி -விரஜை நீராட்டத்துக்கு பின்பு –
வைகுண்டத்தில் -சந்த்ர புஷ்கரணி போலே -சஹஸ்ர தூணா மணி மண்டபம் -1000-கால்கள் இல்லை –
கொட்டாய் போட்டு நிறைப்பி -வெளி மணல் வெளியில் –
1102-உருப்படி அமுது செய்வார் திருவாய்மொழி பாசுரம் கணக்குப்படி –

இந்த உபாசகனுக்கு வரும் பிழைகளை போக்க பிராயச்சித்த முறைகளை சொல்லும் மேலே இரண்டு கண்டங்களாலே

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஏஷ ஹ வை யஜ்ஞோ யோঽயம் பவதே ஏஷ ஹ யந்நித³ꣳ ஸர்வம் புநாதி
யதே³ஷ யந்நித³ꣳ ஸர்வம் புநாதி தஸ்மாதே³ஷ ஏவ யஜ்ஞஸ்தஸ்ய
மநஶ்ச வாக்ச வர்தநீ ॥ 4.16.1॥

தயோரந்யதராம் மநஸா ஸꣳஸ்கரோதி ப்³ரஹ்மா வாசா
ஹோதாத்⁴வர்யுருத்³கா³தாந்யதராꣳஸ யத்ரௌபாக்ருʼதே ப்ராதரநுவாகே
புரா பரிதா⁴நீயாயா ப்³ரஹ்மா வ்யவத³தி ॥ 4.16.2॥

அந்யதராமேவ வர்தநீꣳ ஸꣳஸ்கரோதி ஹீயதேঽந்யதரா
ஸ யதை²கபாத்³வ்ரஜந்ரதோ² வைகேந சக்ரேண வர்தமாநோ
ரிஷ்யத்யேவமஸ்ய யஜ்ஞோரிஷ்யதி யஜ்ஞꣳ ரிஷ்யந்தம்
யஜமாநோঽநுரிஷ்யதி ஸ இஷ்ட்வா பாபீயாந்ப⁴வதி ॥ 4.16.3॥

அத² யத்ரோபாக்ருʼதே ப்ராதரநுவாகே ந புரா பரிதா⁴நீயாயா ப்³ரஹ்மா
வ்யவத³த்யுபே⁴ ஏவ வர்தநீ ஸꣳஸ்குர்வந்தி ந ஹீயதேঽந்யதரா
॥ 4.16.4॥

ஸ யதோ²ப⁴யபாத்³வ்ரஜந்ரதோ² வோபா⁴ப்⁴யாம் சக்ராப்⁴யாம் வர்தமாந:
ப்ரதிதிஷ்ட²த்யேவமஸ்ய யஜ்ஞ: ப்ரதிதிஷ்ட²தி யஜ்ஞம் ப்ரதிதிஷ்ட²ந்தம்
யஜமாநோঽநுப்ரதிதிஷ்ட²தி ஸ இஷ்ட்வா ஶ்ரேயாந்ப⁴வதி ॥ 4.16.5॥

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ப்ரஜாபதிர்லோகாநப்⁴யதபத்தேஷாம் தப்யமாநாநாꣳ
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத³க்³நிம் ப்ருʼதி²வ்யா வாயுமந்தரிக்ஷாதாதி³த்யம் தி³வ:
॥ 4.17.1॥

ஸ ஏதாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அப்⁴யதபத்தாஸாம் தப்யமாநாநாꣳ
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத³க்³நேர்ருʼசோ வாயோர்யஜூꣳஷி ஸாமாந்யாதி³த்யாத்
॥ 4.17.2॥

ஸ ஏதாம் த்ரயீம் வித்³யாமப்⁴யதபத்தஸ்யாஸ்தப்யமாநாயா
ரஸாந்ப்ராவ்ருʼஹத்³பூ⁴ரித்ய்ருʼக்³ப்⁴யோ பு⁴வரிதி யஜுர்ப்⁴ய: ஸ்வரிதி
ஸாமப்⁴ய: ॥ 4.17.3॥

தத்³யத்³ருʼக்தோ ரிஷ்யேத்³பூ:⁴ ஸ்வாஹேதி கா³ர்ஹபத்யே ஜுஹுயாத்³ருʼசாமேவ
தத்³ரஸேநர்சாம் வீர்யேணர்சாம் யஜ்ஞஸ்ய விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி
॥ 4.17.4॥

ஸ யதி³ யஜுஷ்டோ ரிஷ்யேத்³பு⁴வ: ஸ்வாஹேதி த³க்ஷிணாக்³நௌ
ஜுஹுயாத்³யஜுஷாமேவ தத்³ரஸேந யஜுஷாம் வீர்யேண யஜுஷாம் யஜ்ஞஸ்ய
விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி ॥ 4.17.5॥

அத² யதி³ ஸாமதோ ரிஷ்யேத்ஸ்வ: ஸ்வாஹேத்யாஹவநீயே
ஜுஹுயாத்ஸாம்நாமேவ தத்³ரஸேந ஸாம்நாம் வீர்யேண ஸாம்நாம் யஜ்ஞஸ்ய
விரிஷ்டம் ஸந்த³தா⁴தி ॥ 4.17.6॥

தத்³யதா² லவணேந ஸுவர்ணꣳ ஸந்த³த்⁴யாத்ஸுவர்ணேந ரஜதꣳ
ரஜதேந த்ரபு த்ரபுணா ஸீஸꣳ ஸீஸேந லோஹம் லோஹேந தா³ரு
தா³ரு சர்மணா ॥ 4.17.7॥

ஏவமேஷாம் லோகாநாமாஸாம் தே³வதாநாமஸ்யாஸ்த்ரய்யா வித்³யாயா
வீர்யேண யஜ்ஞஸ்ய விரிஷ்டꣳ ஸந்த³தா⁴தி பே⁴ஷஜக்ருʼதோ ஹ வா
ஏஷ யஜ்ஞோ யத்ரைவம்வித்³ப்³ரஹ்மா ப⁴வதி ॥ 4.17.8॥

ஏஷ ஹ வா உத³க்ப்ரவணோ யஜ்ஞோ யத்ரைவம்வித்³ப்³ரஹ்மா ப⁴வத்யேவம்வித³ꣳ
ஹ வா ஏஷா ப்³ரஹ்மாணமநுகா³தா² யதோ யத ஆவர்ததே
தத்தத்³க³ச்ச²தி ॥ 4.17.9॥

மாநவோ ப்³ரஹ்மைவைக ருʼத்விக்குரூநஶ்வாபி⁴ரக்ஷத்யேவம்வித்³த⁴
வை ப்³ரஹ்மா யஜ்ஞம் யஜமாநꣳ ஸர்வாꣳஶ்சர்த்விஜோঽபி⁴ரக்ஷதி
தஸ்மாதே³வம்வித³மேவ ப்³ரஹ்மாணம் குர்வீத நாநேவம்வித³ம் நாநேவம்வித³ம்
॥ 4.17.10॥

॥ இதி சதுர்தோ²ঽத்⁴யாய: ॥

—————————————————–

॥ பஞ்சமோঽத்⁴யாய: ॥
யோ ஹ வை ஜ்யேஷ்ட²ம் ச ஶ்ரேஷ்ட²ம் ச வேத³ ஜ்யேஷ்ட²ஶ்ச ஹ வை ஶ்ரேஷ்ட²ஶ்ச
ப⁴வதி ப்ராணோ வாவ ஜ்யேஷ்ட²ஶ்ச ஶ்ரேஷ்ட²ஶ்ச ॥ 5.1.1॥

யோ ஹ வை வஸிஷ்ட²ம் வேத³ வஸிஷ்டோ² ஹ ஸ்வாநாம் ப⁴வதி
வாக்³வாவ வஸிஷ்ட:² ॥ 5.1.2॥

யோ ஹ வை ப்ரதிஷ்டா²ம் வேத³ ப்ரதி ஹ திஷ்ட²த்யஸ்மிꣳஶ்ச
லோகேঽமுஷ்மிꣳஶ்ச சக்ஷுர்வாவ ப்ரதிஷ்டா² ॥ 5.1.3॥

யோ ஹ வை ஸம்பத³ம் வேத³ ஸꣳஹாஸ்மை காமா: பத்³யந்தே
தை³வாஶ்ச மாநுஷாஶ்ச ஶ்ரோத்ரம் வாவ ஸம்பத் ॥ 5.1.4॥

யோ ஹ வா ஆயதநம் வேதா³யதநꣳ ஹ ஸ்வாநாம் ப⁴வதி
மநோ ஹ வா ஆயதநம் ॥ 5.1.5॥

அத² ஹ ப்ராணா அஹꣳஶ்ரேயஸி வ்யூதி³ரேঽஹꣳஶ்ரேயாநஸ்ம்யஹꣳ
ஶ்ரேயாநஸ்மீதி ॥ 5.1.6॥

தே ஹ ப்ராணா: ப்ரஜாபதிம் பிதரமேத்யோசுர்ப⁴க³வந்கோ ந:
ஶ்ரேஷ்ட² இதி தாந்ஹோவாச யஸ்மிந்வ உத்க்ராந்தே ஶரீரம்
பாபிஷ்ட²தரமிவ த்³ருʼஶ்யேத ஸ வ: ஶ்ரேஷ்ட² இதி ॥ 5.1.7॥

பிராண வித்யை
பஞ்சாக்கினி வித்யை
வைஸ்ராவண வித்யை -மூன்றும் அடுத்து
தூமாதி மார்க்கம், சந்த்ர லோகம் சுவர்க்கம் போக -புண்யங்கள் அடியாக –
பிராண வித்யை -கண் காது மூக்கு எது சிறந்தது போட்டி-யார் வெளியில் போனால் உடம்பு தத்தளிக்குமோ -பார்த்து
வாக் வைபவம் பணக்காரன் ஆகிறான்
கண் இருந்தால் தானே மேடு பள்ளம் தெரியும்
வேத சாஸ்திரம் கேட்டு அர்த்தம் அறிய
அனுபவிப்பது மனாஸ் -இப்படி நாலும் பேச
ஜிதந்தே -தோற்றோம் –பழையவர் சிறந்தவர் –

ஸா ஹ வாகு³ச்சக்ராம ஸா ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² கலா அவத³ந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேண
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ வாக் ॥ 5.1.8॥

வெளியில் போக -பிராணனால் பேச / பிராணவாயுவால் பார்த்து -இல்லாததை பிராணனால் சரி செய்து

சக்ஷுர்ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா²ந்தா⁴ அபஶ்யந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேண
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ சக்ஷு: ॥ 5.1.9॥

ஶ்ரோத்ரꣳ ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² ப³தி⁴ரா அஶ்ருʼண்வந்த:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா
த்⁴யாயந்தோ மநஸைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ ஶ்ரோத்ரம் ॥ 5.1.10॥

மநோ ஹோச்சக்ராம தத்ஸம்வத்ஸரம் ப்ரோஷ்ய பர்யேத்யோவாச
கத²மஶகதர்தே மஜ்ஜீவிதுமிதி யதா² பா³லா அமநஸ:
ப்ராணந்த: ப்ராணேந வத³ந்தோ வாசா பஶ்யந்தஶ்சக்ஷுஷா
ஶ்ருʼண்வந்த: ஶ்ரோத்ரேணைவமிதி ப்ரவிவேஶ ஹ மந: ॥ 5.1.11॥

அத² ஹ ப்ராண உச்சிக்ரமிஷந்ஸ யதா² ஸுஹய:
பட்³வீஶஶங்கூந்ஸங்கி²தே³தே³வமிதராந்ப்ராணாந்ஸமகி²த³த்தꣳ
ஹாபி⁴ஸமேத்யோசுர்ப⁴க³வந்நேதி⁴ த்வம் ந: ஶ்ரேஷ்டோ²ঽஸி
மோத்க்ரமீரிதி ॥ 5.1.12॥

அத² ஹைநம் வாகு³வாச யத³ஹம் வஸிஷ்டோ²ঽஸ்மி த்வம்
தத்³வஸிஷ்டோ²ঽஸீத்யத² ஹைநம் சக்ஷுருவாச யத³ஹம்
ப்ரதிஷ்டா²ஸ்மி த்வம் தத்ப்ரதிஷ்டா²ஸீதி ॥ 5.1.13॥

அத² ஹைநꣳஶ்ரோத்ரமுவாச யத³ஹம் ஸம்பத³ஸ்மி த்வம்
தத்ஸம்பத³ஸீத்யத² ஹைநம் மந உவாச யத³ஹமாயதநமஸ்மி
த்வம் ததா³யதநமஸீதி ॥ 5.1.14॥

ந வை வாசோ ந சக்ஷூꣳஷி ந ஶ்ரோத்ராணி ந
மநாꣳஸீத்யாசக்ஷதே ப்ராணா இத்யேவாசக்ஷதே ப்ராணோ
ஹ்யேவைதாநி ஸர்வாணி ப⁴வதி ॥ 5.1.15॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ஸ ஹோவாச கிம் மேঽந்நம் ப⁴விஷ்யதீதி யத்கிஞ்சிதி³த³மா
ஶ்வப்⁴ய ஆ ஶகுநிப்⁴ய இதி ஹோசுஸ்தத்³வா ஏதத³நஸ்யாந்நமநோ
ஹ வை நாம ப்ரத்யக்ஷம் ந ஹ வா ஏவம்விதி³ கிஞ்சநாநந்நம்
ப⁴வதீதி ॥ 5.2.1॥

ஸ ஹோவாச கிம் மே வாஸோ ப⁴விஷ்யதீத்யாப இதி
ஹோசுஸ்தஸ்மாத்³வா ஏதத³ஶிஷ்யந்த:
புரஸ்தாச்சோபரிஷ்டாச்சாத்³பி:⁴ பரித³த⁴தி
லம்பு⁴கோ ஹ வாஸோ ப⁴வத்யநக்³நோ ஹ ப⁴வதி ॥ 5.2.2॥

எது அன்னம் -எனக்கு
ஆடு மனுஷ்யன் சாப்பிடுவதை -எந்த திருப்தி அது உனக்கு சமர்ப்பிப்போம்
ஆடை போடுவது பரிசேஷணம்

தத்³தை⁴தத்ஸத்யகாமோ ஜாபா³லோ கோ³ஶ்ருதயே வையாக்⁴ரபத்³யாயோக்த்வோவாச
யத்³யப்யேநச்சு²ஷ்காய ஸ்தா²ணவே ப்³ரூயாஜ்ஜாயேரந்நேவாஸ்மிஞ்சா²கா:²
ப்ரரோஹேயு: பலாஶாநீதி ॥ 5.2.3॥

அத² யதி³ மஹஜ்ஜிக³மிஷேத³மாவாஸ்யாயாம் தீ³க்ஷித்வா பௌர்ணமாஸ்யாꣳ
ராத்ரௌ ஸர்வௌஷத⁴ஸ்ய மந்த²ம் த³தி⁴மது⁴நோருபமத்²ய ஜ்யேஷ்டா²ய
ஶ்ரேஷ்டா²ய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா மந்தே²
ஸம்பாதமவநயேத் ॥ 5.2.4॥

வஸிஷ்டா²ய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா மந்தே²
ஸம்பாதமவநயேத்ப்ரதிஷ்டா²யை ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேத்ஸம்பதே³ ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேதா³யதநாய ஸ்வாஹேத்யக்³நாவாஜ்யஸ்ய ஹுத்வா
மந்தே² ஸம்பாதமவநயேத் ॥ 5.2.5॥

அத² ப்ரதிஸ்ருʼப்யாஞ்ஜலௌ மந்த²மாதா⁴ய ஜபத்யமோ நாமாஸ்யமா
ஹி தே ஸர்வமித³ꣳ ஸ ஹி ஜ்யேஷ்ட:² ஶ்ரேஷ்டோ² ராஜாதி⁴பதி:
ஸ மா ஜ்யைஷ்ட்²யꣳ ஶ்ரைஷ்ட்²யꣳ ராஜ்யமாதி⁴பத்யம்
க³மயத்வஹமேவேத³ꣳ ஸர்வமஸாநீதி ॥ 5.2.6॥

அத² க²ல்வேதயர்சா பச்ச² ஆசாமதி தத்ஸவிதுர்வ்ருʼணீமஹ
இத்யாசாமதி வயம் தே³வஸ்ய போ⁴ஜநமித்யாசாமதி ஶ்ரேஷ்ட²ꣳ
ஸர்வதா⁴தமமித்யாசாமதி துரம் ப⁴க³ஸ்ய தீ⁴மஹீதி ஸர்வம் பிப³தி
நிர்ணிஜ்ய கꣳஸம் சமஸம் வா பஶ்சாத³க்³நே: ஸம்விஶதி சர்மணி வா
ஸ்த²ண்டி³லே வா வாசம்யமோঽப்ரஸாஹ: ஸ யதி³ ஸ்த்ரியம்
பஶ்யேத்ஸம்ருʼத்³த⁴ம் கர்மேதி வித்³யாத் ॥ 5.2.7॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ யதா³ கர்மஸு காம்யேஷு ஸ்த்ரியꣳ ஸ்வப்நேஷு
பஶ்யந்தி ஸம்ருʼத்³தி⁴ம் தத்ர ஜாநீயாத்தஸ்மிந்ஸ்வப்நநித³ர்ஶநே
தஸ்மிந்ஸ்வப்நநித³ர்ஶநே ॥ 5.2.8॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ஶ்வேதகேதுர்ஹாருணேய: பஞ்சாலாநாꣳ ஸமிதிமேயாய
தꣳ ஹ ப்ரவாஹணோ ஜைவலிருவாச குமாராநு
த்வாஶிஷத்பிதேத்யநு ஹி ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.1॥

பஞ்சாக்கினி வித்யை அடுத்து பல கண்டங்கள் மூலம்
ப்ரவாஹனன் ராஜ்ஜியம் இடம் ஸ்வேதகேது போக

வேத்த² யதி³தோঽதி⁴ ப்ரஜா: ப்ரயந்தீதி ந ப⁴க³வ இதி வேத்த²
யதா² புநராவர்தந்த3 இதி ந ப⁴க³வ இதி வேத்த²
பதோ²ர்தே³வயாநஸ்ய பித்ருʼயாணஸ்ய ச வ்யாவர்தநா3 இதி
ந ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.2॥

வேத்த² யதா²ஸௌ லோகோ ந ஸம்பூர்யத3 இதி ந ப⁴க³வ இதி
வேத்த² யதா² பஞ்சம்யாமாஹுதாவாப: புருஷவசஸோ
ப⁴வந்தீதி நைவ ப⁴க³வ இதி ॥ 5.3.3 ॥

அதா²நு கிமநுஶிஷ்டோ²ঽவோசதா² யோ ஹீமாநி ந
வித்³யாத்கத²ꣳ ஸோঽநுஶிஷ்டோ ப்³ருவீதேதி ஸ ஹாயஸ்த:
பிதுரர்த⁴மேயாய தꣳ ஹோவாசாநநுஶிஷ்ய வாவ கில மா
ப⁴க³வாநப்³ரவீத³நு த்வாஶிஷமிதி ॥ 5.3.4 ॥

எந்த மார்க்கம் மூலம் போகிறார்கள்
சென்றவர் எப்படி திரும்புகிறார்கள்
கேட்க தெரியாது என்று சொல்ல
தேவ யானும் -அர்ச்சிராதி கதி
பித்ரு யானும் திரும்பி வருவது
போயிண்டே இருந்தால் அங்கு இடம் உள்ளதா

பஞ்ச மா ராஜந்யப³ந்து:⁴ ப்ரஶ்நாநப்ராக்ஷீத்தேஷாம்
நைகஞ்சநாஶகம் விவக்துமிதி ஸ ஹோவாச யதா² மா த்வம்
ததை³தாநவதோ³ யதா²ஹமேஷாம் நைகஞ்சந வேத³
யத்³யஹமிமாநவேதி³ஷ்யம் கத²ம் தே நாவக்ஷ்யமிதி ॥ 5.3.5॥

தெரியாமல் அப்பா இடம் போக -எனக்கும் தெரியாது
ஷத்ரியன் இவன் இடம் வந்து கேட்க -நீர் கற்று வந்து சொல்லிக் கொடும் என்ன –

ஸ ஹ கௌ³தமோ ராஜ்ஞோঽர்த⁴மேயாய தஸ்மை ஹ ப்ராப்தாயார்ஹாம் சகார
ஸ ஹ ப்ராத: ஸபா⁴க³ உதே³யாய தꣳ ஹோவாச மாநுஷஸ்ய
ப⁴க³வந்கௌ³தம வித்தஸ்ய வரம் வ்ருʼணீதா² இதி ஸ ஹோவாச தவைவ
ராஜந்மாநுஷம் வித்தம் யாமேவ குமாரஸ்யாந்தே
வாசமபா⁴ஷதா²ஸ்தாமேவ மே ப்³ரூஹீதி ஸ ஹ க்ருʼச்ச்²ரீ ப³பூ⁴வ
॥ 5.3.6॥

தꣳ ஹ சிரம் வஸேத்யாஜ்ஞாபயாஞ்சகார தꣳ ஹோவாச
யதா² மா த்வம் கௌ³தமாவதோ³ யதே²யம் ந ப்ராக்த்வத்த: புரா வித்³யா
ப்³ராஹ்மணாந்க³ச்ச²தி தஸ்மாது³ ஸர்வேஷு லோகேஷு க்ஷத்ரஸ்யைவ
ப்ரஶாஸநமபூ⁴தி³தி தஸ்மை ஹோவாச ॥ 5.3.7

ஷத்ரியருக்குள் தான் இந்த ரஹஸ்யம் –
முதல் தடவையாக அந்தணருக்கு
நீர் கேட்பதால் உபதேசிக்கிறேன்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

அஸௌ வாவ லோகோ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யாதி³த்ய ஏவ
ஸமித்³ரஶ்மயோ தூ⁴மோঽஹரர்சிஶ்சந்த்³ரமா அங்கா³ரா நக்ஷத்ராணி
விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.4.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா: ஶ்ரத்³தா⁴ம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா அஹுதே: ஸோமோ ராஜா ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.4.2 ॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

பர்ஜந்யோ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்ய வாயுரேவ ஸமித³ப்⁴ரம் தூ⁴மோ
வித்³யுத³ர்சிரஶநிரங்கா³ராஹ்ராத³நயோ விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.5.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா: ஸோமꣳ ராஜாநம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேர்வர்ஷꣳ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.5.2॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ப்ருʼதி²வீ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யா: ஸம்வத்ஸர ஏவ
ஸமிதா³காஶோ தூ⁴மோ ராத்ரிரர்சிர்தி³ஶோঽங்கா³ரா
அவாந்தரதி³ஶோ விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.6.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா வர்ஷம் ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேரந்நꣳ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

புருஷோ வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்ய வாகே³வ ஸமித்ப்ராணோ தூ⁴மோ
ஜிஹ்வார்சிஶ்சக்ஷுரங்கா³ரா: ஶ்ரோத்ரம் விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.7.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா அந்நம் ஜுஹ்வதி தஸ்யா
ஆஹுதே ரேத: ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.7.2॥

॥ இதி ஸபதம: க²ண்ட:³ ॥

ஹோம குண்டம் -ஆஹுதி —
சுவர்க்கம் -மேகம் -பிருத்வி -புருஷன் -ஸ்த்ரீ ஐந்தும்
ஸ்ரத்தா முதல் ஆஹுதி -சோமன் பிறக்க -அனுபவித்து முடித்து –
மேகம் அடுத்து ஜீவனை ஆஹுதியாக கொடுக்க -வ்ருஷடி உத்பத்தி
பிருத்வி ஹோம குண்டம் -மழை பட்டு நெல் அன்னம் -புருஷன் நாலாவது அக்னி
புருஷன் உண்டு ஆண் ரேதஸ்
பெண் ஐந்தாவது அக்னி குண்டம் -கர்ப்பம் -மனுஷ்யனாகிறான்
அடுத்த தசைக்கு போவது துர்லபம் -அரிது அரிது மானிடப்பிறவி அரிது இதனாலே –
சுழற்சி இப்படி –
வெளியில் வர ஆசைப்பட்டு வந்தால் தானே மீளலாம்
ஞான ஆனந்த மயனாக இருந்து இப்படி சுழல வேண்டுமோ என்ற எண்ணம் வேண்டுமே

————————————————

யோஷா வாவ கௌ³தமாக்³நிஸ்தஸ்யா உபஸ்த² ஏவ ஸமித்³யது³பமந்த்ரயதே
ஸ தூ⁴மோ யோநிரர்சிர்யத³ந்த: கரோதி தேঽங்கா³ரா அபி⁴நந்தா³
விஸ்பு²லிங்கா:³ ॥ 5.8.1॥

தஸ்மிந்நேதஸ்மிந்நக்³நௌ தே³வா ரேதோ ஜுஹ்வதி
தஸ்யா ஆஹுதேர்க³ர்ப:⁴ ஸம்ப⁴வதி ॥ 5.8.2 ॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

இதி து பஞ்சம்யாமாஹுதாவாப: புருஷவசஸோ ப⁴வந்தீதி
ஸ உல்பா³வ்ருʼதோ க³ர்போ⁴ த³ஶ வா நவ வா மாஸாநந்த: ஶயித்வா
யாவத்³வாத² ஜாயதே ॥ 5.9.1॥

ஸ ஜாதோ யாவதா³யுஷம் ஜீவதி தம் ப்ரேதம் தி³ஷ்டமிதோঽக்³நய
ஏவ ஹரந்தி யத ஏவேதோ யத: ஸம்பூ⁴தோ ப⁴வதி ॥ 5.9.2॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————

தத்³ய இத்த²ம் விது:³। யே சேமேঽரண்யே ஶ்ரத்³தா⁴ தப இத்யுபாஸதே
தேঽர்சிஷமபி⁴ஸம்ப⁴வந்த்யர்சிஷோঽஹரஹ்ந
ஆபூர்யமாணபக்ஷமாபூர்யமாணபக்ஷாத்³யாந்ஷடு³த³ங்ஙேதி
மாஸாꣳஸ்தாந் ॥ 5.10.1॥

மாஸேப்⁴ய: ஸம்வத்ஸரꣳ ஸம்வத்ஸராதா³தி³த்யமாதி³த்யாச்சந்த்³ரமஸம்
சந்த்³ரமஸோ வித்³யுதம் தத்புருஷோঽமாநவ: ஸ ஏநாந்ப்³ரஹ்ம
க³மயத்யேஷ தே³வயாந: பந்தா² இதி ॥ 5.10.2॥

அத² ய இமே க்³ராம இஷ்டாபூர்தே த³த்தமித்யுபாஸதே தே
தூ⁴மமபி⁴ஸம்ப⁴வந்தி தூ⁴மாத்³ராத்ரிꣳ
ராத்ரேரபரபக்ஷமபரபக்ஷாத்³யாந்ஷட்³த³க்ஷிணைதி
மாஸாꣳஸ்தாந்நைதே ஸம்வத்ஸரமபி⁴ப்ராப்நுவந்தி ॥ 5.10.3॥

மாஸேப்⁴ய: பித்ருʼலோகம் பித்ருʼலோகாதா³காஶமாகாஶாச்சந்த்³ரமஸமேஷ
ஸோமோ ராஜா தத்³தே³வாநாமந்நம் தம் தே³வா ப⁴க்ஷயந்தி ॥ 5.10.4॥

தஸ்மிந்யவாத்ஸம்பாதமுஷித்வாதை²தமேவாத்⁴வாநம் புநர்நிவர்தந்தே
யதே²தமாகாஶமாகாஶாத்³வாயும் வாயுர்பூ⁴த்வா தூ⁴மோ ப⁴வதி
தூ⁴மோ பூ⁴த்வாப்⁴ரம் ப⁴வதி ॥ 5.10.5॥

அப்⁴ரம் பூ⁴த்வா மேகோ⁴ ப⁴வதி மேகோ⁴ பூ⁴த்வா ப்ரவர்ஷதி
த இஹ வ்ரீஹியவா ஓஷதி⁴வநஸ்பதயஸ்திலமாஷா இதி
ஜாயந்தேঽதோ வை க²லு து³ர்நிஷ்ப்ரபதரம் யோ யோ ஹ்யந்நமத்தி
யோ ரேத: ஸிஞ்சதி தத்³பூ⁴ய ஏவ ப⁴வதி ॥ 5.10.6॥

தேவ யானம்
தூப மானம் -இருட்டு -தேய் பிறை -தஷிணாயணம் -சம்வத்சரம் பித்ரு லோகம் ஆகாசம்
சந்த்ர லோகம் -அனுபவித்து திரும்பி -ஆகாசம் வாயு தூமம் –
மூன்றாவது மார்க்கம் -புழுவாக பிறந்து -ஞானமே இல்லாத ஜென்மமாக இங்கேயே இருப்பதால்
அங்கே போனவர்கள் குறைய

தத்³ய இஹ ரமணீயசரணா அப்⁴யாஶோ ஹ யத்தே ரமணீயாம்
யோநிமாபத்³யேரந்ப்³ராஹ்மணயோநிம் வா க்ஷத்ரியயோநிம் வா வைஶ்யயோநிம்
வாத² ய இஹ கபூயசரணா அப்⁴யாஶோ ஹ யத்தே கபூயாம்
யோநிமாபத்³யேரஞ்ஶ்வயோநிம் வா ஸூகரயோநிம் வா
சண்டா³லயோநிம் வா ॥ 5.10.7॥

அதை²தயோ: பதோ²ர்ந கதரேணசந தாநீமாநி
க்ஷுத்³ராண்யஸக்ருʼதா³வர்தீநி பூ⁴தாநி ப⁴வந்தி ஜாயஸ்வ
ம்ரியஸ்வேத்யேதத்த்ருʼதீயꣳஸ்தா²நம் தேநாஸௌ லோகோ ந ஸம்பூர்யதே
தஸ்மாஜ்ஜுகு³ப்ஸேத ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 5.10.8॥

ஸ்தேநோ ஹிரண்யஸ்ய ஸுராம் பிப³ꣳஶ்ச கு³ரோஸ்தல்பமாவஸந்ப்³ரஹ்மஹா
சைதே பதந்தி சத்வார: பஞ்சமஶ்சாசரꣳஸ்தைரிதி ॥ 5.10.9॥

அத² ஹ ய ஏதாநேவம் பஞ்சாக்³நீந்வேத³ ந ஸஹ
தைரப்யாசரந்பாப்மநா லிப்யதே ஶுத்³த:⁴ பூத: புண்யலோகோ ப⁴வதி
ய ஏவம் வேத³ ய ஏவம் வேத³ ॥ 5.10.10॥

பாபம் பண்ணி- பாப யோனி -புண்யம் செய்தால் புண்ய யோனி -திருத்தலாம் –
பஞ்சாக்னி அறிந்து வெளி வர சாஸ்திரம் சொல்லுமே

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

ப்ராசீநஶால ஔபமந்யவ: ஸத்யயஜ்ஞ:
பௌலுஷிரிந்த்³ரத்³யும்நோ பா⁴ல்லவேயோ ஜந: ஶார்கராக்ஷ்யோ
பு³டி³ல ஆஶ்வதராஶ்விஸ்தே ஹைதே மஹாஶாலா மஹாஶ்ரோத்ரியா:
ஸமேத்ய மீமாꣳஸாம் சக்ரு: கோ ந ஆத்மா கிம் ப்³ரஹ்மேதி ॥ 5.11.1॥

வைச்வானர வித்யை -முழுமையான ப்ரஹ்மம் -எது -ஆறு பேர் அரசன் இடம் சென்று
ராஜ ரிஷி -இடம் சென்று -ஆறு கேள்விகள் -கேகேய தேச ராஜா அஸ்வபதி
அஹம் வைச்வானர பூத்யா– வயிற்றில் நெருப்பாக இருக்கும் ப்ரஹ்மம்
ஆகாசம் ஆதித்யன் -தலையை மட்டும் -பிருத்வியை காளை மட்டும் பார்த்தவனாவான்
பிராணா –உதானா சுவாஹா உள்ளே உள்ள அக்னிக்கு -ஆஹுதி -தேஜஸ் மிக்கு ஜெயிக்கும் -ஆரோக்யம் கிட்டும் –

தே ஹ ஸம்பாத³யாஞ்சக்ருருத்³தா³லகோ வை ப⁴க³வந்தோঽயமாருணி:
ஸம்ப்ரதீமமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமத்⁴யேதி தꣳ
ஹந்தாப்⁴யாக³ச்சா²மேதி தꣳ ஹாப்⁴யாஜக்³மு: ॥ 5.11.2॥

அருணன் பிள்ளை – உத்தாலர் -இவர் பிள்ளை -ஸ்வேதகேது –

ஸ ஹ ஸம்பாத³யாஞ்சகார ப்ரக்ஷ்யந்தி மாமிமே
மஹாஶாலா மஹாஶ்ரோத்ரியாஸ்தேப்⁴யோ ந ஸர்வமிவ ப்ரதிபத்ஸ்யே
ஹந்தாஹமந்யமப்⁴யநுஶாஸாநீதி ॥ 5.11.3॥

தாந்ஹோவாசாஶ்வபதிர்வை ப⁴க³வந்தோঽயம் கைகேய:
ஸம்ப்ரதீமமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமத்⁴யேதி
தꣳஹந்தாப்⁴யாக³ச்சா²மேதி தꣳஹாப்⁴யாஜக்³மு: ॥ 5.11.4॥

அஸ்வபதி ஞானி சிறந்த உபாசகன் இடம் இவரைக் கூட்டிப்போக –

தேப்⁴யோ ஹ ப்ராப்தேப்⁴ய: ப்ருʼத²க³ர்ஹாணி காரயாஞ்சகார
ஸ ஹ ப்ராத: ஸஞ்ஜிஹாந உவாச ந மே ஸ்தேநோ ஜநபதே³ ந
கர்த³ர்யோ ந மத்³யபோ நாநாஹிதாக்³நிர்நாவித்³வாந்ந ஸ்வைரீ ஸ்வைரிணீ
குதோ யக்ஷ்யமாணோ வை ப⁴க³வந்தோঽஹமஸ்மி யாவதே³கைகஸ்மா
ருʼத்விஜே த⁴நம் தா³ஸ்யாமி தாவத்³ப⁴க³வத்³ப்⁴யோ தா³ஸ்யாமி
வஸந்து ப⁴க³வந்த இதி ॥ 5.11.5॥

ப்ரதிஜ்ஜை செய்து தானம் வழங்கி திருடர்கள் இல்லை -அக்னி கார்யம் விட்டவர்கள் இல்லை
தவறான நடத்தை உள்ளவர்கள் இல்லை குற்றம் இல்லாத தானம்

தே ஹோசுர்யேந ஹைவார்தே²ந புருஷஶ்சரேத்தꣳஹைவ
வதே³தா³த்மாநமேவேமம் வைஶ்வாநரꣳ ஸம்ப்ரத்யத்⁴யேஷி தமேவ நோ
ப்³ரூஹீதி ॥ 5.11.6॥

தக்ஷிணை இலக்கு இல்லை –

தாந்ஹோவாச ப்ராதர்வ: ப்ரதிவக்தாஸ்மீதி தே ஹ ஸமித்பாணய:
பூர்வாஹ்ணே ப்ரதிசக்ரமிரே தாந்ஹாநுபநீயைவைதது³வாச ॥ 5.11.7॥

நாளை சொல்கிறேன் -உங்களுக்கு எவ்வளவு தெரியும் நிலையை அறிந்து அது தொடக்கி சொல்வேன்

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ஔபமந்யவ கம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இதி தி³வமேவ ப⁴க³வோ
ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை ஸுதேஜா ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்தவ ஸுதம் ப்ரஸுதமாஸுதம் குலே
த்³ருʼஶ்யதே ॥ 5.12.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
மூதா⁴ த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச மூர்தா⁴ தே
வ்யபதிஷ்யத்³யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.12.2॥

ஆகாசம் மேலே ஸ்வர்க்கம் லோகத்தை வைச்வானராக உபாசனம் முதலில் சொன்னவன்
தலையை மட்டும் உபாசிக்கிறாய் -முழுமையாக என்று நினைத்தாயானால் தலை போய் இருக்கும் நல்ல வேளை இன்று நீ வந்தாய்
அங்கம் மட்டும் -உபாசித்து -முக்தி கிட்டாதே -வாழும் கால நன்மை மட்டுமே கிட்டும்
அவாந்தர பலன் -நெல் குத்த வேர்வை வருவது போலே –

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² ஹோவாச ஸத்யயஜ்ஞம் பௌலுஷிம் ப்ராசீநயோக்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இத்யாதி³த்யமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி
ஹோவாசைஷ வை விஶ்வரூப ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்தவ ப³ஹு விஶ்வரூபம் குலே
த்³ருʼஶ்யதே ॥ 5.13.1॥

அடுத்தவன் ஆத்யனாக உபாசனம்- ஓளி சாம்யம் உண்டே -குலம் பெருகும் ப்ரஹ்ம ஞானிகள் –
கண்ணை மட்டுமே உபாசித்தவனாக ஆவாய் –

ப்ரவ்ருʼத்தோঽஶ்வதரீரதோ² தா³ஸீநிஷ்கோঽத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி
ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே
ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே சக்ஷுஷேததா³த்மந இதி
ஹோவாசாந்தோ⁴ঽப⁴விஷ்யோ யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

அத² ஹோவாசேந்த்³ரத்³யும்நம் பா⁴ல்லவேயம் வையாக்⁴ரபத்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இதி வாயுமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி
ஹோவாசைஷ வை ப்ருʼத²க்³வர்த்மாத்மா வைஶ்வாநரோ யம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே தஸ்மாத்த்வாம் ப்ருʼத²க்³ப³லய ஆயந்தி
ப்ருʼத²க்³ரத²ஶ்ரேணயோঽநுயந்தி ॥ 5.14.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ப்ராணஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ப்ராணஸ்த
உத³க்ரமிஷ்யத்³யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.14.2॥

வாயு தேவதையை -உபாசிக்கிறேன் -பல ஐஸ்வர்யங்கள் வந்து சேரும் -ஆனால் முழுமையாக உபாஸிக்க வில்லை
பிராணனை மட்டும் உபாசித்தாய் –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

அத² ஹோவாச ஜநꣳஶார்கராக்ஷ்ய கம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ
இத்யாகாஶமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை ப³ஹுல
ஆத்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபஸ்ஸே தஸ்மாத்த்வம்
ப³ஹுலோঽஸி ப்ரஜயா ச த⁴நேந ச ॥ 5.15.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ஸந்தே³ஹஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ஸந்தே³ஹஸ்தே வ்யஶீர்யத்³யந்மாம்
நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.15.2॥

ஆகாசத்தை உபாசிப்பதாக -புத்ரன் ஐஸ்வர்யம் -செழிப்பாக இருப்பாய் -நடுப்பாகம் மட்டும்

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

—————————————————-

அத² ஹோவாச பு³டி³லமாஶ்வதராஶ்விம் வையாக்⁴ரபத்³ய கம்
த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸ இத்யப ஏவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ
வை ரயிராத்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே
தஸ்மாத்த்வꣳரயிமாந்புஷ்டிமாநஸி ॥ 5.16.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
ப³ஸ்திஸ்த்வேஷ ஆத்மந இதி ஹோவாச ப³ஸ்திஸ்தே வ்யபே⁴த்ஸ்யத்³யந்மாம்
நாக³மிஷ்ய இதி ॥ 5.16.2॥

அடுத்து புடிலர் நீராக உபாசனம் –

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² ஹோவாசோத்³தா³லகமாருணிம் கௌ³தம கம் த்வமாத்மாநமுபஸ்ஸ
இதி ப்ருʼதி²வீமேவ ப⁴க³வோ ராஜந்நிதி ஹோவாசைஷ வை
ப்ரதிஷ்டா²த்மா வைஶ்வாநரோ யம் த்வமாத்மாநமுபாஸ்ஸே
தஸ்மாத்த்வம் ப்ரதிஷ்டி²தோঽஸி ப்ரஜயா ச பஶுபி⁴ஶ்ச 5.17.1॥

அத்ஸ்யந்நம் பஶ்யஸி ப்ரியமத்த்யந்நம் பஶ்யதி ப்ரியம் ப⁴வத்யஸ்ய
ப்³ரஹ்மவர்சஸம் குலே ய ஏதமேவமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே
பாதௌ³ த்வேதாவாத்மந இதி ஹோவாச பாதௌ³ தே வ்யம்லாஸ்யேதாம்
யந்மாம் நாக³மிஷ்ய இதி 5.17.2॥

உத்தாலகர் இடம் அடுத்து -பூமியாக உபாஸிக்க -கால் பகுதி மட்டும் -பசுக்கள் செல்வம் கிட்டும்

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

தாந்ஹோவாசைதே வை க²லு யூயம் ப்ருʼத²கி³வேமமாத்மாநம்
வைஶ்வாநரம் வித்³வாꣳஸோঽந்நமத்த² யஸ்த்வேதமேவம்
ப்ராதே³ஶமாத்ரமபி⁴விமாநமாத்மாநம் வைஶ்வாநரமுபாஸ்தே ஸ ஸர்வேஷு
லோகேஷு ஸர்வேஷு பூ⁴தேஷு ஸர்வேஷ்வாத்மஸ்வந்நமத்தி ॥ 5.18.1॥

பிரதேச மாத்திரம் -அங்கம் மட்டும் -இவற்றை உடலாகக் கொண்டு -சேதன அசேதனங்கள் ப்ரஹ்ம சரீரம் தானே –

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்யாத்மநோ வைஶ்வாநரஸ்ய மூர்தை⁴வ
ஸுதேஜாஶ்சக்ஷுர்விஶ்வரூப: ப்ராண: ப்ருʼத²க்³வர்த்மாத்மா ஸந்தே³ஹோ
ப³ஹுலோ ப³ஸ்திரேவ ரயி: ப்ருʼதி²வ்யேவ பாதா³வுர ஏவ வேதி³ர்லோமாநி
ப³ர்ஹிர்ஹ்ருʼத³யம் கா³ர்ஹபத்யோ மநோঽந்வாஹார்யபசந ஆஸ்யமாஹவநீய:
॥ 5.18.2॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

தத்³யத்³ப⁴க்தம் ப்ரத²மமாக³ச்சே²த்தத்³தோ⁴மீயꣳ ஸ யாம்
ப்ரத²மாமாஹுதிம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்ப்ராணாய ஸ்வாஹேதி
ப்ராணஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.19.1॥

ப்ராணே த்ருʼப்யதி சக்ஷுஸ்த்ருʼப்யதி சக்ஷுஷி
த்ருʼப்யத்யாதி³த்யஸ்த்ருʼப்யத்யாதி³த்யே த்ருʼப்யதி த்³யௌஸ்த்ருʼப்யதி
தி³வி த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச த்³யௌஶ்சாதி³த்யஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி
தஸ்யாநுத்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.19.2॥

அன்னம் மனஸ் -தண்ணீர் பிராணன் -நெய் வாக்கு –தொடர்பு இப்படி உண்டே
ஹோம குண்டம் உள்ளே -பிராணா சுவாஹா -ஆஹுதி கொடுக்க -திருப்தி வந்தால் -கண் திருப்தி –
அதனால் ஆதித்யன் திருப்தி -அத்யாத்மீகம் ஆதி தைவம் தொடர்பு -பிணைப்பு உண்டே –
ஆதித்யன் திருப்தி அடைந்தால் ஸ்வர்க்க லோகம் -தேவதைகள் திருப்தி –
அன்னம் தேஜஸ் கிட்டும்

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அத² யாம் த்³விதீயாம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்³வ்யாநாய ஸ்வாஹேதி
வ்யாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.20.1॥

வ்யாநே த்ருʼப்யதி ஶ்ரோத்ரம் த்ருʼப்யதி ஶ்ரோத்ரே த்ருʼப்யதி
சந்த்³ரமாஸ்த்ருʼப்யதி சந்த்³ரமஸி த்ருʼப்யதி தி³ஶஸ்த்ருʼப்யந்தி
தி³க்ஷு த்ருʼப்யந்தீஷு யத்கிஞ்ச தி³ஶஶ்ச சந்த்³ரமாஶ்சாதி⁴திஷ்ட²ந்தி
தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந
தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.20.2॥

॥ இதி விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² யாம் த்ருʼதீயாம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத³பாநாய
ஸ்வாஹேத்யபாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.21.1॥

அபாநே த்ருʼப்யதி வாக்த்ருʼப்யதி வாசி த்ருʼப்யந்த்யாமக்³நிஸ்த்ருʼப்யத்யக்³நௌ
த்ருʼப்யதி ப்ருʼதி²வீ த்ருʼப்யதி ப்ருʼதி²வ்யாம் த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச
ப்ருʼதி²வீ சாக்³நிஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி
தஸ்யாநு த்ருʼப்திம் த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா
ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி ॥ 5.21.2॥

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² யாம் சதுர்தீ²ம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாத்ஸமாநாய ஸ்வாஹேதி
ஸமாநஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.22.1॥

ஸமாநே த்ருʼப்யதி மநஸ்த்ருʼப்யதி மநஸி த்ருʼப்யதி பர்ஜந்யஸ்த்ருʼப்யதி
பர்ஜந்யே த்ருʼப்யதி வித்³யுத்த்ருʼப்யதி வித்³யுதி த்ருʼப்யந்த்யாம் யத்கிஞ்ச
வித்³யுச்ச பர்ஜந்யஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம்
த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேநேதி
॥ 5.22.2 ॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

அத² யாம் பஞ்சமீம் ஜுஹுயாத்தாம் ஜுஹுயாது³தா³நாய
ஸ்வாஹேத்யுதா³நஸ்த்ருʼப்யதி ॥ 5.23.1॥

உதா³நே த்ருʼப்யதி த்வக்த்ருʼப்யதி த்வசி த்ருʼப்யந்த்யாம் வாயுஸ்த்ருʼப்யதி
வாயௌ த்ருʼப்யத்யாகாஶஸ்த்ருʼப்யத்யாகாஶே த்ருʼப்யதி யத்கிஞ்ச
வாயுஶ்சாகாஶஶ்சாதி⁴திஷ்ட²தஸ்தத்த்ருʼப்யதி தஸ்யாநு த்ருʼப்திம்
த்ருʼப்யதி ப்ரஜயா பஶுபி⁴ரந்நாத்³யேந தேஜஸா ப்³ரஹ்மவர்சஸேந
॥ 5.23.2॥

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸ ய இத³மவித்³வாக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி யதா²ங்கா³ராநபோஹ்ய
ப⁴ஸ்மநி ஜுஹுயாத்தாத்³ருʼக்தத்ஸ்யாத் ॥ 5.24.1॥

அத² ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி தஸ்ய ஸர்வேஷு லோகேஷு
ஸர்வேஷு பூ⁴தேஷு ஸர்வேஷ்வாத்மஸு ஹுதம் ப⁴வதி ॥ 5.24.2॥

வியானா -ஸ்ரோத்ரம் -சந்திரன்
அபானா -வாக்கு -அக்னி –
சமான -மனாஸ் வருணன் மின்னல்
உதானா -தோல் -வாயு -ஆகாசம் –
இந்த ஐந்தும் அறியாமல் செய்யாமல் உண்டால் –சமானமான நெருப்பில் ஆஹுதி செய்வது போலே -ஆகும் –
அஜீரண கோளாறு முதலியன வரும்

தத்³யதே²ஷீகாதூலமக்³நௌ ப்ரோதம் ப்ரதூ³யேதைவꣳஹாஸ்ய ஸர்வே
பாப்மாந: ப்ரதூ³யந்தே ய ஏததே³வம் வித்³வாநக்³நிஹோத்ரம் ஜுஹோதி
॥ 5.24.3॥

தீயில் இட்ட தூசாகும் பாபங்கள் -அறிந்து செய்தால் –

தஸ்மாது³ ஹைவம்வித்³யத்³யபி சண்டா³லாயோச்சி²ஷ்டம்
ப்ரயச்சே²தா³த்மநி ஹைவாஸ்ய தத்³வைஶ்வாநரே ஹுதꣳ ஸ்யாதி³தி
ததே³ஷ ஶ்லோக: ॥ 5.24.4॥

யதே²ஹ க்ஷுதி⁴தா பா³லா மாதரம் பர்யுபாஸத ஏவꣳ ஸர்வாணி
பூ⁴தாந்யக்³நிஹோத்ரமுபாஸத இத்யக்³நிஹோத்ரமுபாஸத இதி ॥ 5.24.5॥

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி பஞ்சமோঽத்⁴யாய: ॥

————————————————–

॥ ஷஷ்டோ²ঽத்⁴யாய: ॥
ஶ்வேதகேதுர்ஹாருணேய ஆஸ தꣳ ஹ பிதோவாச ஶ்வேதகேதோ
வஸ ப்³ரஹ்மசர்யம் ந வை ஸோம்யாஸ்மத்குலீநோঽநநூச்ய
ப்³ரஹ்மப³ந்து⁴ரிவ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.1॥

ஸ ஹ த்³வாத³ஶவர்ஷ உபேத்ய சதுர்விꣳஶதிவர்ஷ:
ஸர்வாந்வேதா³நதீ⁴த்ய மஹாமநா அநூசாநமாநீ ஸ்தப்³த⁴
ஏயாய தꣳஹ பிதோவாச ॥ 6.1.2॥

ஶ்வேதகேதோ யந்நு ஸோம்யேத³ம் மஹாமநா அநூசாநமாநீ
ஸ்தப்³தோ⁴ঽஸ்யுத தமாதே³ஶமப்ராக்ஷ்ய: யேநாஶ்ருதꣳ ஶ்ருதம்
ப⁴வத்யமதம் மதமவிஜ்ஞாதம் விஜ்ஞாதமிதி கத²ம் நு ப⁴க³வ:
ஸ ஆதே³ஶோ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.3॥

சத் வித்யை அடுத்து -சத் -ப்ரஹ்மம்
யாவையும் எவையும் தானாய் -அனைத்தும் சரீரம் தானே –
பிணக்கு இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் அடைவதே இலக்கு
ஸ்வேதகேது –பரிக்ஷை-உரையாடல் -சோம்ய-தட்டிக்கொடுத்து வேளை -அழகிய முகமானவனே –
-12-வருஷம் கற்று -ஒன்றும் அறியாமல் மரம் போலே இருக்க
ஆதேசம் -சொல்லால் சொல்லப்படுபவனை அறிந்தாயா
எத்தைக் கேட்டால் கேட்க்காதது எல்லாம் கேட்டதாகுமோ -புரியாதது எல்லாம் புரிந்தது ஆகுமோ
ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தும் அறிந்தது போலே ஆகுமோ
நீரே சொல்லிக் கொடும் -ஆச்சார்யர் பிரியமானவன் சொல்லிக் கொடுக்க வில்லை
எது ஆணை விடுமோ அது ஆதேசம் -எந்த
நிகில ஜகத் உதய -உதார –

யதா² ஸோம்யைகேந ம்ருʼத்பிண்டே³ந ஸர்வம் ம்ருʼந்மயம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் ம்ருʼத்திகேத்யேவ ஸத்யம்
॥ 6.1.4॥

மண்ணை அறிந்தால் மண்ணால் செய்யப்பட்டவை அனைத்தையும் அறியலாம்
ப்ரதிஜ்ஜைக்கு உதாரணம் -ப்ரதிஜ்ஜா த்ருஷ்டாந்தம் –

யதா² ஸோம்யைகேந லோஹமணிநா ஸர்வம் லோஹமயம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் லோஹமித்யேவ
ஸத்யம் ॥ 6.1.5॥

தங்கத்தால் செய்யப்பட்டவை -அடுத்த த்ருஷ்டாந்தம் சொல்லி
மண் பானை -மண் என்றே சத்யம் -பானை விகாரத்தை குறிக்கும் –
வாக்குக்கு வித்யாசம் காட்ட -பயன் வேறே என்பதால்
ஓங்கி அடித்தால் குடமும் மண் ஆகுமே -வெவ்வேறே தசைகள் இவை –

யதா² ஸோம்யிகேந நக²நிக்ருʼந்தநேந ஸர்வம் கார்ஷ்ணாயஸம் விஜ்ஞாதꣳ
ஸ்யாத்³வாசாரம்ப⁴ணம் விகாரோ நாமதே⁴யம் க்ருʼஷ்ணாயஸமித்யேவ
ஸத்யமேவꣳஸோம்ய ஸ ஆதே³ஶோ ப⁴வதீதி ॥ 6.1.6॥

நகம் வெட்டும் கருவி இரும்பால் -அடுத்த உதாரணம் -காரணம் கார்யம் ஓன்று என்று காட்ட –

ந வை நூநம் ப⁴க³வந்தஸ்த ஏதத³வேதி³ஷுர்யத்³த்⁴யேதத³வேதி³ஷ்யந்கத²ம்
மே நாவக்ஷ்யந்நிதி ப⁴க³வாꣳஸ்த்வேவ மே தத்³ப்³ரவீத்விதி ததா²
ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.1.7॥

மண் தங்கம் இரும்பு பஞ்சு -மூலப் பொருள்கள் அன்றோ –
இவற்றை அறிவது -இதுக்கும் மூலப் பொருள் இருந்தால் அறியலாம்
பிருத்வியா -பார்த்திப பதார்த்தங்கள் -என்று சொல்ல –
தண்ணீர் ஆகாசம் இவற்றுக்கு எப்படி பிள்ளை மேலே கேள்வி –
இன்னும் ஒரு படி மேலே -மூல பிரகிருதி காரணம் இவை காரியம்
நித்ய விபூதி -அப்ராக்ருதம் அன்றோ -மேலே சந்தேகம் –
அப்பொழுது தான் கடைசி படிக்கட்டு -ப்ரஹ்மம் –
ஆதேசம் தான் ப்ரஹ்மம் முடித்து -ஆணைக்கு உட்பட்டு அனைத்தும்
பலவற்றுக்கும் இந்த ஒன்றே காரணம் -பொருந்தும் –

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸதே³வ ஸோம்யேத³மக்³ர ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம் ।
தத்³தை⁴க ஆஹுரஸதே³வேத³மக்³ர ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம்
தஸ்மாத³ஸத: ஸஜ்ஜாயத ॥ 6.2.1॥

கார்ய ரூபமான ஜகத் -இதம் சர்வம் பார்த்து -பலவாக -இப்பொழுது -காரணம் ஓன்று
சத் ஏவ சோம்ய -மஹா வாக்கியம் இது
இதம் சர்வம் – அக்ர ஆஸீத் -முற்காலத்தில் ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு
ஒன்றாகவே இருந்தது
மூன்று சப்தங்கள்
சத்காரிய வாதம்
உத்பத்தி -இருப்பதை மாற்றி செய்வதே –
ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் பெயர் உருவ மாறுதல் உடன் இப்பொழுது -வேறுபாடு இல்லாமல் முன்பு ஸூஷ்ம ரூபம் முன்பு –
ஸூஷ்ம விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -ஸ்தூல விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
ஓன்று பலவாக மாற பல காரண பொருள்கள் வேண்டாவோ என்னில் ஒன்றே உபாதான காரணம்
ப்ரஹ்மம் நித்ய நிர்விகார தத்வம் -ஒரே மயிர் காலுக்குள் அனைத்து ஜகத்தும்-
அத்விதீயம் -நிமித்த காரணம் குயவன் நெசவாளர் போலே
நான் பல வாக உருவாகப் போகிறேன் — பஹுஸ்யாம்
மண்ணை மாற்றி குடத்தைச் செய்யப் போகிறேன் -குயவன் சொல்ல -சரீரமே மண் இத்யாதி –

குதஸ்து க²லு ஸோம்யைவꣳஸ்யாதி³தி ஹோவாச கத²மஸத:
ஸஜ்ஜாயேதேதி। ஸத்த்வேவ ஸோம்யேத³மக்³ர
ஆஸீதே³கமேவாத்³விதீயம் ॥ 6.2.2॥

ததை³க்ஷத ப³ஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத்தேஜோঽஸ்ருʼஜத தத்தேஜ
ஐக்ஷத ப³ஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத³போঽஸ்ருʼஜத ।
தஸ்மாத்³யத்ர க்வச ஶோசதி ஸ்வேத³தே வா புருஷஸ்தேஜஸ ஏவ
தத³த்⁴யாபோ ஜாயந்தே ॥ 6.2.3॥

தத் ஏக யீஷத -முளை விட்டு ஸ்ருஷ்ட்டி -சங்கல்பம் -பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -மூன்றாக
சாத்விக அஹங்காரம் -கர்மா ஞான -இந்திரியங்கள் -மனஸ்
தாமச அஹங்காரம் பஞ்ச பூதம் தன்மாத்திரைகள்
ப்ரஹ்மம் விட்டுப் பிரியாமல் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் –

தா ஆப ஐக்ஷந்த ப³ஹ்வ்ய: ஸ்யாம ப்ரஜாயேமஹீதி தா
அந்நமஸ்ருʼஜந்த தஸ்மாத்³யத்ர க்வ ச வர்ஷதி ததே³வ பூ⁴யிஷ்ட²மந்நம்
ப⁴வத்யத்³ப்⁴ய ஏவ தத³த்⁴யந்நாத்³யம் ஜாயதே ॥ 6.2.4॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

தேஷாம் க²ல்வேஷாம் பூ⁴தாநாம் த்ரீண்யேவ பீ³ஜாநி
ப⁴வந்த்யாண்ட³ஜம் ஜீவஜமுத்³பி⁴ஜ்ஜமிதி ॥ 6.3.1॥

பிருத்வி -மழை -பெய்து மரம் செடி கொடி உத்பிஜ்ஜம்
ஜீவஜம் -கர்ப்பம்
அண்டஜம் முட்டையில் இருந்து மூன்றாக
ஸ்வேதஜம் வியர்வையில் இருந்து உண்டாக்குவதும் உண்டே –

ஸேயம் தே³வதைக்ஷத ஹந்தாஹமிமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அநேந
ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய நாமரூபே வ்யாகரவாணீதி ॥ 6.3.2॥

தாஸாம் த்ரிவ்ருʼதம் த்ரிவ்ருʼதமேகைகாம் கரவாணீதி ஸேயம்
தே³வதேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா அநேநைவ ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய
நாமரூபே வ்யாகரோத் ॥ 6.3.3॥

தாஸாம் த்ரிவ்ருʼதம் த்ரிவ்ருʼதமேகைகாமகரோத்³யதா² து க²லு
ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதாஸ்த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி
தந்மே விஜாநீஹீதி ॥ 6.3.4 ॥

ஜீவ சரீரகனாக நான் ஜீவ சரீரத்துக்குள் ஜீவன் மூலம் புகுந்து -ஒரு சொல் மூன்றையும் குறிக்கும் –
அசித்தையும் -அதுக்குள்ளே இருக்கும் ஆத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் குறிக்கும் எல்லா சொற்களும் –
சர்வ சப்த வாச்யன் -ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் அறிந்ததாகும் –
த்ரிவிக்ரணம் -பஞ்சீகரணம் -பாதி பகுதியை நாலாக்கி மற்ற நான்கிலும் கலந்து —
ஒவ் ஒன்றின் குணமும் எல்லாவற்றிலும் வரும் –
ஆகாசம் நீலம் நிறம் -நீலக்கடல் -வினிமயத்தாலே கலந்ததால்
தேஜோபன்னம்- த்ரிவிக்ரமணம்

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

யத³க்³நே ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³த³க்³நேரக்³நித்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.1॥

யதா³தி³த்யஸ்ய ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³தா³தி³த்யாதா³தி³த்யத்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.2॥

யச்ச²ந்த்³ரமஸோ ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³ச்சந்த்³ராச்சந்த்³ரத்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.3॥

யத்³வித்³யுதோ ரோஹிதꣳரூபம் தேஜஸஸ்தத்³ரூபம் யச்சு²க்லம் தத³பாம்
யத்க்ருʼஷ்ணம் தத³ந்நஸ்யாபாகா³த்³வித்³யுதோ வித்³யுத்த்வம் வாசாரம்ப⁴ணம்
விகாரோ நாமதே⁴யம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம் ॥ 6.4.4॥

ஏதத்³த⁴ ஸ்ம வை தத்³வித்³வாꣳஸ ஆஹு: பூர்வே மஹாஶாலா
மஹாஶ்ரோத்ரியா ந நோঽத்³ய
கஶ்சநாஶ்ருதமமதமவிஜ்ஞாதமுதா³ஹரிஷ்யதீதி ஹ்யேப்⁴யோ
விதா³ஞ்சக்ரு: ॥ 6.4.5॥

யது³ ரோஹிதமிவாபூ⁴தி³தி தேஜஸஸ்தத்³ரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யது³
ஶுக்லமிவாபூ⁴தி³த்யபாꣳரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யது³
க்ருʼஷ்ணமிவாபூ⁴தி³த்யந்நஸ்ய ரூபமிதி தத்³விதா³ஞ்சக்ரு: ॥ 6.4.6॥

யத்³வவிஜ்ஞாதமிவாபூ⁴தி³த்யேதாஸாமேவ தே³வதாநாꣳஸமாஸ இதி
தத்³விதா³ஞ்சக்ருர்யதா² து க²லு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா:
புருஷம் ப்ராப்ய த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி தந்மே விஜாநீஹீதி
॥ 6.4.7॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

அந்நமஶிதம் த்ரேதா⁴ விதீ⁴யதே தஸ்ய ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தத்புரீஷம் ப⁴வதி யோ மத்⁴யமஸ்தந்மாꣳஸம்
யோঽணிஷ்ட²ஸ்தந்மந: ॥ 6.5.1॥

ஆப: பீதாஸ்த்ரேதா⁴ விதீ⁴யந்தே தாஸாம் ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தந்மூத்ரம் ப⁴வதி யோ மத்⁴யமஸ்தல்லோஹிதம் யோঽணிஷ்ட:²
ஸ ப்ராண: ॥ 6.5.2॥

தேஜோঽஶிதம் த்ரேதா⁴ விதீ⁴யதே தஸ்ய ய: ஸ்த²விஷ்டோ²
தா⁴துஸ்தத³ஸ்தி² ப⁴வதி யோ மத்⁴யம: ஸ மஜ்ஜா
யோঽணிஷ்ட:² ஸா வாக் ॥ 6.5.3॥

அந்நமயꣳஹி ஸோம்ய மந: ஆபோமய: ப்ராணஸ்தேஜோமயீ
வாகி³தி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா²
ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.5.4॥

அன்னம் ஸூ சமம் மனசுக்கு
தண்ணீர் -மூத்திரம் ரௌத்ரம் பிராணன்
நெருப்பு -எலும்பு மஜ்ஜை வாக்கு சூஷ்மம்

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

த³த்⁴ந: ஸோம்ய மத்²யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
தத்ஸர்பிர்ப⁴வதி ॥ 6.6.1॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்யாந்நஸ்யாஶ்யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ:
ஸமுதீ³ஷதி தந்மநோ ப⁴வதி ॥ 6.6.2॥

அபாꣳஸோம்ய பீயமாநாநாம் யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
ஸா ப்ராணோ ப⁴வதி ॥ 6.6.3 ॥

தேஜஸ: ஸோம்யாஶ்யமாநஸ்ய யோঽணிமா ஸ உர்த்⁴வ: ஸமுதீ³ஷதி
ஸா வாக்³ப⁴வதி ॥ 6.6.4॥

அந்நமயꣳ ஹி ஸோம்ய மந ஆபோமய: ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகி³தி
பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச
॥ 6.6.6॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஷோட³ஶகல: ஸோம்ய புருஷ: பஞ்சத³ஶாஹாநி மாஶீ:
காமமப: பிபா³போமய: ப்ராணோ நபிப³தோ விச்சே²த்ஸ்யத
இதி ॥ 6.7.1॥

தண்ணீர் மட்டும் குடித்து -பிள்ளைக்கு பரிக்ஷை-
அன்னம் -மனஸ் சம்பந்தம் -புரிய வைக்க – ருக் நினைவு இல்லாமல் -தண்ணீர் பிராணன் இருக்கும்

ஸ ஹ பஞ்சத³ஶாஹாநி நஶாத² ஹைநமுபஸஸாத³ கிம் ப்³ரவீமி
போ⁴ இத்ய்ருʼச: ஸோம்ய யஜூꣳஷி ஸாமாநீதி ஸ ஹோவாச ந வை
மா ப்ரதிபா⁴ந்தி போ⁴ இதி ॥ 6.7.2॥

தꣳ ஹோவாச யதா² ஸோம்ய மஹதோঽப்⁴யா ஹிதஸ்யைகோঽங்கா³ர:
க²த்³யோதமாத்ர: பரிஶிஷ்ட: ஸ்யாத்தேந ததோঽபி ந ப³ஹு
த³ஹேதே³வꣳஸோம்ய தே ஷோட³ஶாநாம் கலாநாமேகா கலாதிஶிஷ்டா
ஸ்யாத்தயைதர்ஹி வேதா³ந்நாநுப⁴வஸ்யஶாநாத² மே விஜ்ஞாஸ்யஸீதி
॥ 6.7.3॥

ஸ ஹஶாத² ஹைநமுபஸஸாத³ தꣳ ஹ யத்கிஞ்ச பப்ரச்ச²
ஸர்வꣳஹ ப்ரதிபேதே³ ॥ 6.7.4॥

தꣳ ஹோவாச யதா² ஸோம்ய மஹதோঽப்⁴யாஹிதஸ்யைகமங்கா³ரம்
க²த்³யோதமாத்ரம் பரிஶிஷ்டம் தம் த்ருʼணைருபஸமாதா⁴ய
ப்ராஜ்வலயேத்தேந ததோঽபி ப³ஹு த³ஹேத் ॥ 6.7.5॥

ஏவꣳ ஸோம்ய தே ஷோட³ஶாநாம் கலாநாமேகா
கலாதிஶிஷ்டாபூ⁴த்ஸாந்நேநோபஸமாஹிதா ப்ராஜ்வாலீ
தயைதர்ஹி வேதா³நநுப⁴வஸ்யந்நமயꣳஹி ஸோம்ய மந ஆபோமய:
ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகி³தி தத்³தா⁴ஸ்ய விஜஜ்ஞாவிதி விஜஜ்ஞாவிதி
॥ 6.7.6॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

உத்³தா³லகோ ஹாருணி: ஶ்வேதகேதும் புத்ரமுவாச ஸ்வப்நாந்தம் மே ஸோம்ய
விஜாநீஹீதி யத்ரைதத்புருஷ: ஸ்வபிதி நாம ஸதா ஸோம்ய ததா³
ஸம்பந்நோ ப⁴வதி ஸ்வமபீதோ ப⁴வதி தஸ்மாதே³நꣳ
ஸ்வபிதீத்யாசக்ஷதே ஸ்வꣳஹ்யபீதோ ப⁴வதி ॥ 6.8.1॥

ஸ்வப்ன காலத்தில் ஜீவன் ப்ரஹ்மாவிடம் ஒன்றி -சம்பன்நோ பவதி –
ப்ரஹ்மம் உடன் ப்ரஹ்மம் ஒன்றி -ராக த்வேஷம் வாசி இல்லாமல் ஒன்றி –

ஸ யதா² ஶகுநி: ஸூத்ரேண ப்ரப³த்³தோ⁴ தி³ஶம் தி³ஶம்
பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்³த்⁴வா ப³ந்த⁴நமேவோபஶ்ரயத
ஏவமேவ க²லு ஸோம்ய தந்மநோ தி³ஶம் தி³ஶம்
பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்³த்⁴வா ப்ராணமேவோபஶ்ரயதே
ப்ராணப³ந்த⁴நꣳ ஹி ஸோம்ய மந இதி ॥ 6.8.2 ॥

அஶநாபிபாஸே மே ஸோம்ய விஜாநீஹீதி
யத்ரைதத்புருஷோঽஶிஶிஷதி நாமாப ஏவ தத³ஶிதம் நயந்தே
தத்³யதா² கோ³நாயோঽஶ்வநாய: புருஷநாய இத்யேவம் தத³ப
ஆசக்ஷதேঽஶநாயேதி தத்ரிதச்சு²ங்க³முத்பதிதꣳ ஸோம்ய
விஜாநீஹி நேத³மமூலம் ப⁴விஷ்யதீதி ॥ 6.8.3॥

தஸ்ய க்வ மூலꣳ ஸ்யாத³ந்யத்ராந்நாதே³வமேவ க²லு ஸோம்யாந்நேந
ஶுங்கே³நாபோ மூலமந்விச்சா²த்³பி:⁴ ஸோம்ய ஶுங்கே³ந தேஜோ
மூலமந்விச்ச² தேஜஸா ஸோம்ய ஶுங்கே³ந ஸந்மூலமந்விச்ச²
ஸந்மூலா: ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதா³யதநா:
ஸத்ப்ரதிஷ்டா:² ॥ 6.8.4॥

அத² யத்ரைதத்புருஷ: பிபாஸதி நாம தேஜ ஏவ தத்பீதம் நயதே
தத்³யதா² கோ³நாயோঽஶ்வநாய: புருஷநாய இத்யேவம் தத்தேஜ
ஆசஷ்ட உத³ந்யேதி தத்ரைததே³வ ஶுங்க³முத்பதிதꣳ ஸோம்ய
விஜாநீஹி நேத³மமூலம் ப⁴விஷ்யதீதி ॥ 6.8.5॥

தஸ்ய க்வ மூலꣳ ஸ்யாத³ந்யத்ராத்³ப்⁴ய்ঽத்³பி:⁴ ஸோம்ய ஶுங்கே³ந தேஜோ
மூலமந்விச்ச² தேஜஸா ஸோம்ய ஶுங்கே³ந ஸந்மூலமந்விச்ச²
ஸந்மூலா: ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதா³யதநா: ஸத்ப்ரதிஷ்டா²
யதா² து க²லு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தே³வதா: புருஷம் ப்ராப்ய
த்ரிவ்ருʼத்த்ரிவ்ருʼதே³கைகா ப⁴வதி தது³க்தம் புரஸ்தாதே³வ ப⁴வத்யஸ்ய
ஸோம்ய புருஷஸ்ய ப்ரயதோ வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே மந: ப்ராணே
ப்ராணஸ்தேஜஸி தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாம் ॥ 6.8.6॥

சத் ஆயனதா இருப்பிடம் மூலம் லயிக்கும் -புலன்கள் மனசில் ஒன்றி-அவை பிராணனின் ஒன்றி போகும்

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ
ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா
ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.8.7॥

தத்த்வமஸி–இது தொடக்கி மேலே மேலே இப்படியே விளக்கி -ஜகத்துக்கும் ஸ்வேதகேதுவுக்கும் ஆத்மாவாக ப்ரஹ்மம் –
அனைத்துக்கும் காரணம் -சர்வமும் ஆத்மகம்-பிரகார த்வயம் -சாமானாதிகரணம்
சங்கைகள் ஒன்பது வர ஒரே பதில் சொல்லி சங்கை போக்குகிறார் –

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

யதா² ஸோம்ய மது⁴ மது⁴க்ருʼதோ நிஸ்திஷ்ட²ந்தி நாநாத்யயாநாம்
வ்ருʼக்ஷாணாꣳரஸாந்ஸமவஹாரமேகதாꣳரஸம் க³மயந்தி ॥ 6.9.1॥

தே யதா² தத்ர ந விவேகம் லப⁴ந்தேঽமுஷ்யாஹம் வ்ருʼக்ஷஸ்ய
ரஸோঽஸ்ம்யமுஷ்யாஹம் வ்ருʼக்ஷஸ்ய ரஸோঽஸ்மீத்யேவமேவ க²லு
ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸதி ஸம்பத்³ய ந விது:³ ஸதி
ஸம்பத்³யாமஹ இதி ॥ 6.9.2 ॥

த இஹ வ்யக்⁴ரோ வா ஸிꣳஹோ வா வ்ருʼகோ வா வராஹோ வா கீடோ வா
பதங்கோ³ வா த³ꣳஶோ வா மஶகோ வா யத்³யத்³ப⁴வந்தி ததா³ப⁴வந்தி
॥ 6.9.3 ॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.9.4॥

தூங்கும் தசையில் அடைந்தால் -நினைவு இருக்குமா இல்லையா -தேன் கூடு -பூக்கள் பலவற்றில் இருந்து
எங்கு இருந்து வந்தது தெரியுமோ –
தூங்கி எழுந்ததும் அறிகிறோம் வாசிகள் -அனைத்தையும் -தேன் போலே இல்லையே -சிங்கம் புலி -வாசி -தானே நினைந்து வருமே –

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

இமா: ஸோம்ய நத்³ய: புரஸ்தாத்ப்ராச்ய: ஸ்யந்த³ந்தே
பஶ்சாத்ப்ரதீச்யஸ்தா: ஸமுத்³ராத்ஸமுத்³ரமேவாபியந்தி ஸ ஸமுத்³ர
ஏவ ப⁴வதி தா யதா² தத்ர ந விது³ரியமஹமஸ்மீயமஹமஸ்மீதி
॥ 6.10.1॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்யேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா: ஸத ஆக³ம்ய ந விது:³
ஸத ஆக³ச்சா²மஹ இதி த இஹ வ்யாக்⁴ரோ வா ஸிꣳஹோ வா
வ்ருʼகோ வா வராஹோ வா கீடோ வா பதங்கோ³ வா த³ꣳஶோ வா மஶகோ வா
யத்³யத்³ப⁴வந்தி ததா³ப⁴வந்தி ॥ 6.10.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.10.3॥

எங்கு இருந்து வந்தோம் எதனால் தெரியவில்லை -கடல் நீர் மழை பெய்து நதியாகி -கடலில் சேருகின்றன –
அதே போலே ப்ரஹ்மம் இருந்து உருவாகி
மூன்றாவது தடவை தத்வமஸி சொல்லி விளக்கி

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

அஸ்ய ஸோம்ய மஹதோ வ்ருʼக்ஷஸ்ய யோ மூலேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்³யோ
மத்⁴யேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்³யோঽக்³ரேঽப்⁴யாஹந்யாஜ்ஜீவந்ஸ்ரவேத்ஸ
ஏஷ ஜீவேநாத்மநாநுப்ரபூ⁴த: பேபீயமாநோ மோத³மாநஸ்திஷ்ட²தி
॥ 6.11.1॥

அஸ்ய யதே³காꣳ ஶாகா²ம் ஜீவோ ஜஹாத்யத² ஸா ஶுஷ்யதி
த்³விதீயாம் ஜஹாத்யத² ஸா ஶுஷ்யதி த்ருʼதீயாம் ஜஹாத்யத² ஸா
ஶுஷ்யதி ஸர்வம் ஜஹாதி ஸர்வ: ஶுஷ்யதி ॥ 6.11.2॥

ஏவமேவ க²லு ஸோம்ய வித்³தீ⁴தி ஹோவாச ஜீவாபேதம் வாவ கிலேத³ம்
ம்ரியதே ந ஜீவோ ம்ரியதே இதி ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ
ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ
மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.11.3॥

பிறவி நினைவு இல்லையே -ஆத்மா முடிந்து போனதா -சங்கை
மரம் -கோடாரியால் வெட்டி -பால் வழியும் எங்கு வெட்டினாலும்
கிளை பட்டுப்போனால் மரம் அழியாதே –
சரீரம் தான் பட்டுப்போகும் ஆத்மா அழியாது என்று விளக்கி –

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ந்யக்³ரோத⁴ப²லமத ஆஹரேதீத³ம் ப⁴க³வ இதி பி⁴ந்த்³தீ⁴தி பி⁴ந்நம்
ப⁴க³வ இதி கிமத்ர பஶ்யஸீத்யண்வ்ய இவேமா தா⁴நா ப⁴க³வ
இத்யாஸாமங்கை³காம் பி⁴ந்த்³தீ⁴தி பி⁴ந்நா ப⁴க³வ இதி கிமத்ர
பஶ்யஸீதி ந கிஞ்சந ப⁴க³வ இதி ॥ 6.12.1॥

தꣳ ஹோவாச யம் வை ஸோம்யைதமணிமாநம் ந நிபா⁴லயஸ
ஏதஸ்ய வை ஸோம்யைஷோঽணிம்ந ஏவம் மஹாந்யக்³ரோத⁴ஸ்திஷ்ட²தி
ஶ்ரத்³த⁴த்ஸ்வ ஸோம்யேதி ॥ 6.12.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³த்³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.12.3॥

ஸூஷ்மத்தில் இருந்து ஜகத் -விதையில் இருந்து மரம் -பண்புகள் எல்லாம் விதையில் உண்டே -ஐந்தாவது தடவை –

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

லவணமேதது³த³கேঽவதா⁴யாத² மா ப்ராதருபஸீத³தா² இதி
ஸ ஹ ததா² சகார தꣳ ஹோவாச யத்³தோ³ஷா லவணமுத³கேঽவாதா⁴
அங்க³ ததா³ஹரேதி தத்³தா⁴வம்ருʼஶ்ய ந விவேத³ ॥ 6.13.1॥

யதா² விலீநமேவாங்கா³ஸ்யாந்தாதா³சாமேதி கத²மிதி லவணமிதி
மத்⁴யாதா³சாமேதி கத²மிதி லவணமித்யந்தாதா³சாமேதி
கத²மிதி லவணமித்யபி⁴ப்ராஸ்யைதத³த² மோபஸீத³தா² இதி
தத்³த⁴ ததா² சகார தச்ச²ஶ்வத்ஸம்வர்ததே தꣳ ஹோவாசாத்ர
வாவ கில தத்ஸோம்ய ந நிபா⁴லயஸேঽத்ரைவ கிலேதி ॥ 6.13.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.13.3॥

உப்புக்கட்டி -கரைந்த நீர் -உப்பை எடுக்க முடியாதே -உப்பு கரிக்கும் -கண்ணுக்கு தெரியாது சுவையால் அறியலாம் -ஆறாவது தடவை
மீனை தொட்ட இடம் எல்லாம் தண்ணீர் போலே ஜகம் முழுவதும் ப்ரஹ்மம்

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா² ஸோம்ய புருஷம் க³ந்தா⁴ரேப்⁴யோঽபி⁴நத்³தா⁴க்ஷமாநீய தம்
ததோঽதிஜநே விஸ்ருʼஜேத்ஸ யதா² தத்ர ப்ராங்வோத³ங்வாத⁴ராங்வா
ப்ரத்யங்வா ப்ரத்⁴மாயீதாபி⁴நத்³தா⁴க்ஷ ஆநீதோঽபி⁴நத்³தா⁴க்ஷோ
விஸ்ருʼஷ்ட: ॥ 6.14.1॥

தஸ்ய யதா²பி⁴நஹநம் ப்ரமுச்ய ப்ரப்³ரூயாதே³தாம் தி³ஶம் க³ந்தா⁴ரா
ஏதாம் தி³ஶம் வ்ரஜேதி ஸ க்³ராமாத்³க்³ராமம் ப்ருʼச்ச²ந்பண்டி³தோ மேதா⁴வீ
க³ந்தா⁴ராநேவோபஸம்பத்³யேதைவமேவேஹாசார்யவாந்புருஷோ வேத³
தஸ்ய தாவதே³வ சிரம் யாவந்ந விமோக்ஷ்யேঽத² ஸம்பத்ஸ்ய இதி
॥ 6.14.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.14.3॥

சுவையால் அறிவது போலே ப்ரஹ்மத்தை அறிவது எப்படி -கண்ணைக் கட்டி கூட்டி வந்து –
இந்த திசையில் நீ வந்தாய் சொல்லி -காந்தாரம் போய் சேர்ந்தான் –
யோகம் த்யானம் -கண்ணை திறப்பது போலே -ஆச்சார்ய உபதேசம் ப்ரஹ்மம் அறிய வழி –

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

புருஷꣳ ஸோம்யோதோபதாபிநம் ஜ்ஞாதய: பர்யுபாஸதே ஜாநாஸி
மாம் ஜாநாஸி மாமிதி தஸ்ய யாவந்ந வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே
மந: ப்ராணே ப்ராணஸ்தேஜஸி தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாம்
தாவஜ்ஜாநாதி ॥ 6.15.1॥

அத² யதா³ஸ்ய வாங்மநஸி ஸம்பத்³யதே மந: ப்ராணே ப்ராணஸ்தேஜஸி
தேஜ: பரஸ்யாம் தே³வதாயாமத² ந ஜாநாதி ॥ 6.15.2॥

ஸ ய ஏஷோঽணிமைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத் ஸத்யꣳ ஸ ஆத்மா
தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி பூ⁴ய ஏவ மா ப⁴க³வாந்விஜ்ஞாபயத்விதி
ததா² ஸோம்யேதி ஹோவாச ॥ 6.15.3॥

ஜீவன் -தேவன் -மனுஷ்ய -சரீர அபிமானம் அங்கு இருக்குமா -எப்படி மறைக்கிறான்
மோக்ஷம் -அடைபவனின் பூதங்கள் -இந்திரியங்கள் -மனஸ் -பிராணன் –
எட்டாம் தடவை

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

புருஷꣳ ஸோம்யோத
ஹஸ்தக்³ருʼஹீதமாநயந்த்யபஹார்ஷீத்ஸ்தேயமகார்ஷீத்பரஶுமஸ்மை
தபதேதி ஸ யதி³ தஸ்ய கர்தா ப⁴வதி தத ஏவாந்ருʼதமாத்மாநம்
குருதே ஸோঽந்ருʼதாபி⁴ஸந்தோ⁴ঽந்ருʼதேநாத்மாநமந்தர்தா⁴ய
பரஶும் தப்தம் ப்ரதிக்³ருʼஹ்ணாதி ஸ த³ஹ்யதேঽத² ஹந்யதே ॥ 6.16.1॥

அத² யதி³ தஸ்யாகர்தா ப⁴வதி ததேவ ஸத்யமாத்மாநம் குருதே
ஸ ஸத்யாபி⁴ஸந்த:⁴ ஸத்யேநாத்மாநமந்தர்தா⁴ய பரஶும் தப்தம்
ப்ரதிக்³ருʼஹ்ணாதி ஸந த³ஹ்யதேঽத² முச்யதே ॥ 6.16.2॥

ஸ யதா² தத்ர நாதா³ஹ்யேதைததா³த்ம்யமித³ꣳ ஸர்வம் தத்ஸத்யꣳ ஸ
ஆத்மா தத்த்வமஸி ஶ்வேதகேதோ இதி தத்³தா⁴ஸ்ய விஜஜ்ஞாவிதி
விஜஜ்ஞாவிதி ॥ 6.16.3॥

ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைவதை எப்படி நிரூபிப்பது -திருடன் -கோடாலியை பழுக்க காய்ச்சி –
கையில் பிடித்ததும் போய் விடுவான் -திருடன் -lie detector போலே –
சரீரத்தில் சிக்கி -விலகினால் ப்ரஹ்மத்துடன் பெறுவான் -லயிக்கும் பொழுது -அங்கே தானே சேர வேண்டும்
இப்படி ஒன்பது சங்கைகளையும் தீர்த்து அருளி
பூமா தகர வித்யைகள் மேலே பார்ப்போம் –

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ஷஷ்டோ²ঽத்⁴யாய: ॥

—————————————————

॥ ஸப்தமோঽத்⁴யாய: ॥
அதீ⁴ஹி ப⁴க³வ இதி ஹோபஸஸாத³ ஸநத்குமாரம் நாரத³ஸ்தꣳ
ஹோவாச யத்³வேத்த² தேந மோபஸீத³ ததஸ்த ஊர்த்⁴வம் வக்ஷ்யாமீதி
ஸ ஹோவாச ॥ 7.1.1॥

மிகச்சிறந்த செழிப்பான அதிகமான தன்னில் வேறு பெரியது இல்லாது பூமா
நாரதர் -சனத் குமாரர் -பேசி –
பூமா எவ்வளவு பெரியது காட்டி -அத்தை பெற செய்ய வேண்டிய படிக்கட்டுக்கள் காட்டி
தெரிந்தது சொல்லும் அப்புறம் மேலே சொல்கிறேன் சனத்குமாரர்-
அறிந்தவற்றில் எது சிறந்தது -ஒவ் ஒன்றாக சொல்லி உயர்த்தி –

ருʼக்³வேத³ம் ப⁴க³வோঽத்⁴யேமி யஜுர்வேத³ꣳ ஸாமவேத³மாத²ர்வணம்
சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம் பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம் பித்ர்யꣳ ராஶிம்
தை³வம் நிதி⁴ம் வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம் ப்³ரஹ்மவித்³யாம்
பூ⁴தவித்³யாம் க்ஷத்ரவித்³யாம் நக்ஷத்ரவித்³யாꣳ
ஸர்பதே³வஜநவித்³யாமேதத்³ப⁴க³வோঽத்⁴யேமி ॥ 7.1.2॥

தெரிந்தது எல்லாம் நாரதர் விளக்கி -வித்யா ஸ்தானங்கள் அறிந்தவர் –

ஸோঽஹம் ப⁴க³வோ மந்த்ரவிதே³வாஸ்மி நாத்மவிச்ச்²ருதꣳ ஹ்யேவ மே
ப⁴க³வத்³த்³ருʼஶேப்⁴யஸ்தரதி ஶோகமாத்மவிதி³தி ஸோঽஹம் ப⁴க³வ:
ஶோசாமி தம் மா ப⁴க³வாஞ்சோ²கஸ்ய பாரம் தாரயத்விதி
தꣳ ஹோவாச யத்³வை கிஞ்சைதத³த்⁴யகீ³ஷ்டா² நாமைவைதத் ॥ 7.1.3॥

ஆனந்தம் இல்லை-தெரிந்து கொள்ள வேண்டியதை அறியாமல் -சார தமம் அறியாமல் துக்கமாகவே உள்ளேன்

நாம வா ருʼக்³வேதோ³ யஜுர்வேத:³ ஸாமவேத³ ஆத²ர்வணஶ்சதுர்த²
இதிஹாஸபுராண: பஞ்சமோ வேதா³நாம் வேத:³ பித்ர்யோ ராஶிர்தை³வோ
நிதி⁴ர்வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யா ப்³ரஹ்மவித்³யா பூ⁴தவித்³யா
க்ஷத்ரவித்³யா நக்ஷத்ரவித்³யா ஸர்பதே³வஜநவித்³யா
நாமைவைதந்நாமோபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.1.4 ॥

நாம ப்ரஹ்ம உபாசனம் முதலில் -விருப்பம் அடைகிறான் –

ஸ யோ நாம ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவந்நாம்நோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ நாம ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ நாம்நோ பூ⁴ய இதி நாம்நோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.1.5॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

வாக்³வாவ நாம்நோ பூ⁴யஸீ வாக்³வா ருʼக்³வேத³ம் விஜ்ஞாபயதி யஜுர்வேத³ꣳ
ஸாமவேத³மாத²ர்வணம் சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம் பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம்
பித்ர்யꣳராஶிம் தை³வம் நிதி⁴ம் வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம்
ப்³ரஹ்மவித்³யாம் பூ⁴தவித்³யாம் க்ஷத்ரவித்³யாꣳ ஸர்பதே³வஜநவித்³யாம்
தி³வம் ச ப்ருʼதி²வீம் ச வாயும் சாகாஶம் சாபஶ்ச தேஜஶ்ச
தே³வாꣳஶ்ச மநுஷ்யாꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதீஞ்ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம்
த⁴ர்மம் சாத⁴ர்மம் ச ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச ஸாது⁴ சாஸாது⁴ ச
ஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் ச யத்³வை வாங்நாப⁴விஷ்யந்ந த⁴ர்மோ
நாத⁴ர்மோ வ்யஜ்ஞாபயிஷ்யந்ந ஸத்யம் நாந்ருʼதம் ந ஸாது⁴ நாஸாது⁴
ந ஹ்ருʼத³யஜ்ஞோ நாஹ்ருʼத³யஜ்ஞோ வாகே³வைதத்ஸர்வம் விஜ்ஞாபயதி
வாசமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.2.1॥

வாக் ப்ரஹ்மம் அடுத்து -பேச்சு இருந்தால் தானே சொற்கள் வரும் -நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் –
வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -வாக் சாதுர்யம் -நாமங்களை விட வாக்கு ஸ்ரேஷ்டம்
நர நார த -மனுஷன் உடைய தொடர்பு உள்ள ஞானம் கொடுப்பவர்– நாரதர்

ஸ யோ வாசம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³வாசோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ வாசம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ வாசோ பூ⁴ய இதி வாசோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.2.2॥

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

மநோ வாவ வாசோ பூ⁴யோ யதா² வை த்³வே வாமலகே த்³வே வா கோலே
த்³வௌ வாக்ஷௌ முஷ்டிரநுப⁴வத்யேவம் வாசம் ச நாம ச
மநோঽநுப⁴வதி ஸ யதா³ மநஸா மநஸ்யதி
மந்த்ராநதீ⁴யீயேத்யதா²தீ⁴தே கர்மாணி குர்வீயேத்யத² குருதே
புத்ராꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்சேச்சே²யேத்யதே²ச்ச²த இமம் ச
லோகமமும் சேச்சே²யேத்யதே²ச்ச²தே மநோ ஹ்யாத்மா மநோ ஹி லோகோ
மநோ ஹி ப்³ரஹ்ம மந உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.3.1 ॥

மனம் அத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் -நினைக்காமல் பேச முடியாதே மனோ பூர்வ வாக் உத்தர –
பேசினால் தானே சொற்கள் நாமம் வரும் –
பந்த மோக்ஷ ஏவ காரணம் மனம் -பற்றுடைய மனம் எதிரி- பற்றில்லா மனம் நண்பன்
மனம் கருவி போலே சிந்திக்க –

ஸ யோ மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவந்மநஸோ க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ மநோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ மநஸோ பூ⁴ய இதி மநஸோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி
தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.3.2॥

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

—————————————-

ஸங்கல்போ வாவ மநஸோ பூ⁴யாந்யதா³ வை ஸங்கல்பயதேঽத²
மநஸ்யத்யத² வாசமீரயதி தாமு நாம்நீரயதி நாம்நி
மந்த்ரா ஏகம் ப⁴வந்தி மந்த்ரேஷு கர்மாணி ॥ 7.4.1॥

-சங்கல்பம் -புத்தி-தர்ம பூத ஞானம் – -உறுதியான முடிவு எடுக்கும் -மனத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் –

தாநி ஹ வா ஏதாநி ஸங்கல்பைகாயநாநி ஸங்கல்பாத்மகாநி
ஸங்கல்பே ப்ரதிஷ்டி²தாநி ஸமக்லுʼபதாம் த்³யாவாப்ருʼதி²வீ
ஸமகல்பேதாம் வாயுஶ்சாகாஶம் ச ஸமகல்பந்தாபஶ்ச
தேஜஶ்ச தேஷாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை வர்ஷꣳ ஸங்கல்பதே
வர்ஷஸ்ய ஸங்க்லுʼப்த்யா அந்நꣳ ஸங்கல்பதேঽந்நஸ்ய ஸம் க்லுʼப்த்யை
ப்ராணா: ஸங்கல்பந்தே ப்ராணாநாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை மந்த்ரா: ஸங்கல்பந்தே
மந்த்ராணாꣳ ஸம் க்லுʼப்த்யை கர்மாணி ஸங்கல்பந்தே கர்மணாம்
ஸங்க்லுʼப்த்யை லோக: ஸங்கல்பதே லோகஸ்ய ஸம் க்லுʼப்த்யை ஸர்வꣳ
ஸங்கல்பதே ஸ ஏஷ ஸங்கல்ப: ஸங்கல்பமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.4.2 ॥

ஸ ய: ஸங்கல்பம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே ஸங்க்லுʼப்தாந்வை ஸ லோகாந்த்⁴ருவாந்த்⁴ருவ:
ப்ரதிஷ்டி²தாந் ப்ரதிஷ்டி²தோঽவ்யத²மாநாநவ்யத²மாநோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவத்ஸங்கல்பஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய:
ஸங்கல்பம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ: ஸங்கல்பாத்³பூ⁴ய இதி
ஸங்கல்பாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.4.3॥

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

சித்தம் வாவ ஸம் கல்பாத்³பூ⁴யோ யதா³ வை சேதயதேঽத²
ஸங்கல்பயதேঽத² மநஸ்யத்யத² வாசமீரயதி தாமு நாம்நீரயதி
நாம்நி மந்த்ரா ஏகம் ப⁴வந்தி மந்த்ரேஷு கர்மாணி ॥ 7.5.1॥

சமயோஜித சிந்தை ஸ்ரேஷ்டம் -சங்கல்பத்தை விட -சமயத்துக்கு தக்க -அப்பொழுது ஒரு சிந்தை செய்தது போலே –
மனத்தின் வேறே வேறே நிலைப்பாடுகள் இவை

தாநி ஹ வா ஏதாநி சித்தைகாயநாநி சித்தாத்மாநி சித்தே
ப்ரதிஷ்டி²தாநி தஸ்மாத்³யத்³யபி ப³ஹுவித³சித்தோ ப⁴வதி
நாயமஸ்தீத்யேவைநமாஹுர்யத³யம் வேத³ யத்³வா அயம்
வித்³வாந்நேத்த²மசித்த: ஸ்யாதி³த்யத² யத்³யல்பவிச்சித்தவாந்ப⁴வதி
தஸ்மா ஏவோத ஶுஶ்ரூஷந்தே சித்தꣳஹ்யேவைஷாமேகாயநம்
சித்தமாத்மா சித்தம் ப்ரதிஷ்டா² சித்தமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.5.2 ॥

ஸ யஶ்சித்தம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே சித்தாந்வை ஸ லோகாந்த்⁴ருவாந்த்⁴ருவ:
ப்ரதிஷ்டி²தாந்ப்ரதிஷ்டி²தோঽவ்யத²மாநாநவ்யத²மாநோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவச்சித்தஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யஶ்சித்தம்
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வஶ்சித்தாத்³பூ⁴ய இதி சித்தாத்³வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.5.3॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

த்⁴யாநம் வாவ சித்தாத்³பூ⁴யோ த்⁴யாயதீவ ப்ருʼதி²வீ
த்⁴யாயதீவாந்தரிக்ஷம் த்⁴யாயதீவ த்³யௌர்த்⁴யாயந்தீவாபோ
த்⁴யாயந்தீவ பர்வதா தே³வமநுஷ்யாஸ்தஸ்மாத்³ய இஹ மநுஷ்யாணாம்
மஹத்தாம் ப்ராப்நுவந்தி த்⁴யாநாபாதா³ꣳஶா இவைவ தே ப⁴வந்த்யத²
யேঽல்பா: கலஹிந: பிஶுநா உபவாதி³நஸ்தேঽத² யே ப்ரப⁴வோ
த்⁴யாநாபாதா³ꣳஶா இவைவ தே ப⁴வந்தி த்⁴யாநமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.6.1॥

மேலே உயர்த்தி -தியானம் ஸ்ரேஷ்டம் -இடைவெளி இல்லாமல் – இடையூறு தடங்கல் இல்லாத சிந்தனை –
எடுத்த லஷ்யத்தில் இருந்து மனம் மாறாமல் இருக்க வேண்டுமே –
உணர்வில் உம்பர் ஒருவன் -நினைமின் நெடியானை –

ஸ யோ த்⁴யாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³த்⁴யாநஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ த்⁴யாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோ த்⁴யாநாத்³பூ⁴ய இதி த்⁴யாநாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி
தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.6.2॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

————————————————

விஜ்ஞாநம் வாவ த்⁴யாநாத்³பூ⁴ய: விஜ்ஞாநேந வா ருʼக்³வேத³ம் விஜாநாதி
யஜுர்வேத³ꣳ ஸாமவேத³மாத²ர்வணம் சதுர்த²மிதிஹாஸபுராணம்
பஞ்சமம் வேதா³நாம் வேத³ம் பித்ர்யꣳராஶிம் தை³வம் நிதி⁴ம்
வாகோவாக்யமேகாயநம் தே³வவித்³யாம் ப்³ரஹ்மவித்³யாம் பூ⁴தவித்³யாம்
க்ஷத்ரவித்³யாம் நக்ஷத்ரவித்³யாꣳஸர்பதே³வஜநவித்³யாம் தி³வம் ச
ப்ருʼதி²வீம் ச வாயும் சாகாஶம் சாபஶ்ச தேஜஶ்ச தே³வாꣳஶ்ச
மநுஷ்யாꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதீஞ்ச்²வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம்
த⁴ர்மம் சாத⁴ர்மம் ச ஸத்யம் சாந்ருʼதம் ச ஸாது⁴ சாஸாது⁴ ச
ஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாஹ்ருʼத³யஜ்ஞம் சாந்நம் ச ரஸம் சேமம் ச லோகமமும்
ச விஜ்ஞாநேநைவ விஜாநாதி விஜ்ஞாநமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.7.1 ॥

த்யானம் -பிரமாண ஜன்ய ஞானம் இருந்தால் தானே வரும் -விஞ்ஞானம் ஸ்ரேஷ்டம் தியானத்தை விட
பிரேமா புத்தி அறிவு-ஏற்படும் கருவி பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் -சாஸ்திரம் வேதம் –

ஸ யோ விஜ்ஞாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே விஜ்ஞாநவதோ வை ஸ
லோகாம்ஜ்ஞாநவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத்³விஜ்ஞாநஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ விஜ்ஞாநம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோ
விஜ்ஞாநாத்³பூ⁴ய இதி விஜ்ஞாநாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.7.2॥

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

—————————————–

ப³லம் வாவ விஜ்ஞாநாத்³பூ⁴யோঽபி ஹ ஶதம் விஜ்ஞாநவதாமேகோ
ப³லவாநாகம்பயதே ஸ யதா³ ப³லீ ப⁴வத்யதோ²த்தா²தா
ப⁴வத்யுத்திஷ்ட²ந்பரிசரிதா ப⁴வதி பரிசரந்நுபஸத்தா
ப⁴வத்யுபஸீத³ந்த்³ரஷ்டா ப⁴வதி ஶ்ரோதா ப⁴வதி மந்தா ப⁴வதி
போ³த்³தா⁴ ப⁴வதி கர்தா ப⁴வதி விஜ்ஞாதா ப⁴வதி ப³லேந வை ப்ருʼதி²வீ
திஷ்ட²தி ப³லேநாந்தரிக்ஷம் ப³லேந த்³யௌர்ப³லேந பர்வதா ப³லேந
தே³வமநுஷ்யா ப³லேந பஶவஶ்ச வயாꣳஸி ச த்ருʼணவநஸ்பதய:
ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகம் ப³லேந லோகஸ்திஷ்ட²தி
ப³லமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.8.1॥

பலம் -ஞானம் சம்பாதிக்க ஆச்சார்யர் சிசுரூஷை பண்ண வேண்டுமே -குருகுல வாசம் -கைங்கர்யம் –
ஸ்ரவணம் மனனம் த்யானம் அனைத்துக்கும் பலம் வேண்டுமே

ஸ யோ ப³லம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்³ப³லஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோ ப³லம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோ
ப³லாத்³பூ⁴ய இதி ப³லாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.8.2॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அந்நம் வாவ ப³லாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யத்³யபி த³ஶ
ராத்ரீர்நாஶ்நீயாத்³யத்³யு ஹ
ஜீவேத³த²வாத்³ரஷ்டாஶ்ரோதாமந்தாபோ³த்³தா⁴கர்தாவிஜ்ஞாதா
ப⁴வத்யதா²ந்நஸ்யாயை த்³ரஷ்டா ப⁴வதி ஶ்ரோதா ப⁴வதி மந்தா
ப⁴வதி போ³த்³தா⁴ ப⁴வதி கர்தா ப⁴வதி விஜ்ஞாதா
ப⁴வத்யந்நமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.9.1॥

அன்னம் -சாப்பிட்டால் தானே பலம் வரும் -புஷ்ட்டி அடைய அன்னம் —

ஸ யோঽந்நம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽந்நவதோ வை ஸ
லோகாந்பாநவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத³ந்நஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோঽந்நம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வோঽந்நாத்³பூ⁴ய இத்யந்நாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.9.2॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஆபோ வாவாந்நாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யதா³ ஸுவ்ருʼஷ்டிர்ந ப⁴வதி
வ்யாதீ⁴யந்தே ப்ராணா அந்நம் கநீயோ ப⁴விஷ்யதீத்யத² யதா³
ஸுவ்ருʼஷ்டிர்ப⁴வத்யாநந்தி³ந: ப்ராணா ப⁴வந்த்யந்நம் ப³ஹு
ப⁴விஷ்யதீத்யாப ஏவேமா மூர்தா யேயம் ப்ருʼதி²வீ யத³ந்தரிக்ஷம்
யத்³த்³யௌர்யத்பர்வதா யத்³தே³வமநுஷ்யாயத்பஶவஶ்ச வயாꣳஸி ச
த்ருʼணவநஸ்பதய: ஶ்வாபதா³ந்யாகீடபதங்க³பிபீலகமாப
ஏவேமா மூர்தா அப உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.10.1॥

ஆபோ தண்ணீர் -மழை பெய்தால் தானே அன்னம் -ஜெரிக்க தண்ணீர் குடிக்க வேண்டுமே –
மழை -பார்க்கவே ஆனந்தம் -முகில் வண்ணன் -மேக ஸ்யாமளன் –

ஸ யோঽபோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆப்நோதி ஸர்வாந்காமாꣳஸ்த்ருʼப்திமாந்ப⁴வதி
யாவத³பாம் க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யோঽபோ
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வோঽத்³ப்⁴யோ பூ⁴ய இத்யத்³ப்⁴யோ வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.10.2॥

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

தேஜோ வாவாத்³ப்⁴யோ பூ⁴யஸ்தத்³வா ஏதத்³வாயுமாக்³ருʼஹ்யாகாஶமபி⁴தபதி
ததா³ஹுர்நிஶோசதி நிதபதி வர்ஷிஷ்யதி வா இதி தேஜ ஏவ
தத்பூர்வம் த³ர்ஶயித்வாதா²ப: ஸ்ருʼஜதே ததே³ததூ³ர்த்⁴வாபி⁴ஶ்ச
திரஶ்சீபி⁴ஶ்ச வித்³யுத்³பி⁴ராஹ்ராதா³ஶ்சரந்தி தஸ்மாதா³ஹுர்வித்³யோததே
ஸ்தநயதி வர்ஷிஷ்யதி வா இதி தேஜ ஏவ தத்பூர்வம் த³ர்ஶயித்வாதா²ப:
ஸ்ருʼஜதே தேஜ உபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.11.1॥

அக்னி -கொதிப்பாய் இருந்து மழை -தேஜஸ் ஸ்ரேஷ்டம் -ஆகாசம் வாயு அக்னி தண்ணீர் பிருத்வி –

ஸ யஸ்தேஜோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே தேஜஸ்வீ வை ஸ தேஜஸ்வதோ
லோகாந்பா⁴ஸ்வதோঽபஹததமஸ்காநபி⁴ஸித்⁴யதி யாவத்தேஜஸோ க³தம்
தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி யஸ்தேஜோ ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி
ப⁴க³வஸ்தேஜஸோ பூ⁴ய இதி தேஜஸோ வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.11.2॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஆகாஶோ வாவ தேஜஸோ பூ⁴யாநாகாஶே வை ஸூர்யாசந்த்³ரமஸாவுபௌ⁴
வித்³யுந்நக்ஷத்ராண்யக்³நிராகாஶேநாஹ்வயத்யாகாஶேந
ஶ்ருʼணோத்யாகாஶேந ப்ரதிஶ்ருʼணோத்யாகாஶே ரமத ஆகாஶே ந ரமத
ஆகாஶே ஜாயத ஆகாஶமபி⁴ஜாயத ஆகாஶமுபாஸ்ஸ்வேதி
॥ 7.12.1॥

ஆகாசம் மேலே -திட விசும்பு -விண் -அளவிட்டு அறியமுடியாமல் -அனைத்துக்கும் இடம் கொடுக்கும்-
net work -நக்ஷத்திரங்கள் வாழும் இடம்

ஸ ய ஆகாஶம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆகாஶவதோ வை ஸ
லோகாந்ப்ரகாஶவதோঽஸம்பா³தா⁴நுருகா³யவதோঽபி⁴ஸித்⁴யதி
யாவதா³காஶஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி
ய ஆகாஶம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ ஆகாஶாத்³பூ⁴ய இதி
ஆகாஶாத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி
॥ 7.12.2॥

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ஸ்மரோ வாவாகாஶாத்³பூ⁴யஸ்தஸ்மாத்³யத்³யபி ப³ஹவ ஆஸீரந்ந
ஸ்மரந்தோ நைவ தே கஞ்சந ஶ்ருʼணுயுர்ந மந்வீரந்ந விஜாநீரந்யதா³
வாவ தே ஸ்மரேயுரத² ஶ்ருʼணுயுரத² மந்வீரந்நத² விஜாநீரந்ஸ்மரேண
வை புத்ராந்விஜாநாதி ஸ்மரேண பஶூந்ஸ்மரமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.13.1॥

நினைவு ஆகாசத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் -ஹிருதயத்தில் இருந்து ஸ்ம்ருதி ஞானம் என்னால் தான் ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் –
மறந்தேன் உன்னை முன்னம் —

ஸ ய: ஸ்மரம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தே யாவத்ஸ்மரஸ்ய க³தம் தத்ராஸ்ய
யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய: ஸ்மரம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ:
ஸ்மராத்³பூ⁴ய இதி ஸ்மராத்³வாவ பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே
ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.13.2॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————

ஆஶா வாவ ஸ்மராத்³பூ⁴யஸ்யாஶேத்³தோ⁴ வை ஸ்மரோ மந்த்ராநதீ⁴தே
கர்மாணி குருதே புத்ராꣳஶ்ச பஶூꣳஶ்சேச்ச²த இமம் ச
லோகமமும் சேச்ச²த ஆஶாமுபாஸ்ஸ்வேதி ॥ 7.14.1॥

ஆசை இருந்தால் தானே நினைவு வரும் –
பத்னி புத்திரர் பசு இவற்றை விரும்புவது ஆசை
ஆசை யுடையோர்க்கு –பேசி வரம்பு அறுத்தார் –

ஸ ய ஆஶாம் ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்த ஆஶயாஸ்ய ஸர்வே காமா:
ஸம்ருʼத்⁴யந்த்யமோகா⁴ ஹாஸ்யாஶிஷோ ப⁴வந்தி யாவதா³ஶாயா
க³தம் தத்ராஸ்ய யதா²காமசாரோ ப⁴வதி ய ஆஶாம்
ப்³ரஹ்மேத்யுபாஸ்தேঽஸ்தி ப⁴க³வ ஆஶாயா பூ⁴ய இத்யாஶாயா வாவ
பூ⁴யோঽஸ்தீதி தந்மே ப⁴க³வாந்ப்³ரவீத்விதி ॥ 7.14.2॥

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ப்ராணோ வா ஆஶாயா பூ⁴யாந்யதா² வா அரா நாபௌ⁴ ஸமர்பிதா
ஏவமஸ்மிந்ப்ராணே ஸர்வꣳஸமர்பிதம் ப்ராண: ப்ராணேந யாதி
ப்ராண: ப்ராணம் த³தா³தி ப்ராணாய த³தா³தி ப்ராணோ ஹ பிதா ப்ராணோ
மாதா ப்ராணோ ப்⁴ராதா ப்ராண: ஸ்வஸா ப்ராண ஆசார்ய:
ப்ராணோ ப்³ராஹ்மண: ॥ 7.15.1॥

இங்கு பிராண சப்தத்துக்கு பிராணன் உடன் கூடிய ஆத்மா என்றவாறு
ஆசை விட ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் -இப்படி சிந்தித்து மேலே மேலே போனதே ஆத்மாவால் தானே –
எதனால் ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் -சரீரம் -பிள்ளை நன்றாக அப்பாவுக்கு கார்யம் -உள்ளே இருக்கும் வரை வேறே –
அழைத்து போய் –எடுத்து வந்து அஃறிணை மாறுமே –

ஸ யதி³ பிதரம் வா மாதரம் வா ப்⁴ராதரம் வா ஸ்வஸாரம் வாசார்யம்
வா ப்³ராஹ்மணம் வா கிஞ்சித்³ப்⁴ருʼஶமிவ ப்ரத்யாஹ
தி⁴க்த்வாஸ்த்வித்யேவைநமாஹு: பித்ருʼஹா வை த்வமஸி மாத்ருʼஹா வை
த்வமஸி ப்⁴ராத்ருʼஹா வை த்வமஸி ஸ்வஸ்ருʼஹா வை த்வமஸ்யாசார்யஹா
வை த்வமஸி ப்³ராஹ்மணஹா வை த்வமஸீதி ॥ 7.15.2॥

அத² யத்³யப்யேநாநுத்க்ராந்தப்ராணாஞ்சூ²லேந ஸமாஸம்
வ்யதிஷந்த³ஹேந்நைவைநம் ப்³ரூயு: பித்ருʼஹாஸீதி ந மாத்ருʼஹாஸீதி
ந ப்⁴ராத்ருʼஹாஸீதி ந ஸ்வஸ்ருʼஹாஸீதி நாசார்யஹாஸீதி
ந ப்³ராஹ்மணஹாஸீதி ॥ 7.15.3॥

ப்ராணோ ஹ்யேவைதாநி ஸர்வாணி ப⁴வதி ஸ வா ஏஷ ஏவம் பஶ்யந்நேவம்
மந்வாந ஏவம் விஜாநந்நதிவாதீ³ ப⁴வதி தம்
சேத்³ப்³ரூயுரதிவாத்³யஸீத்யதிவாத்³யஸ்மீதி ப்³ரூயாந்நாபஹ்நுவீத
॥ 7.15.4॥

அதி வாதி –ஆத்மா ஸ்ரேஷ்டம் என்று இருப்பவன்
இதுவே பூமா -நாரதர் திருப்தியாக இருப்பதை பார்த்து -மேலே சங்கை வந்ததும் மேலே உபதேசிப்போம்

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————

ஏஷ து வா அதிவத³தி ய: ஸத்யேநாதிவத³தி ஸோঽஹம் ப⁴க³வ:
ஸத்யேநாதிவதா³நீதி ஸத்யம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ஸத்யம்
ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.16.1॥

அதை விட சத்யம் தான் ஸ்ரேஷ்டம் -சத்ய சப்தத்தால் ப்ரஹ்மம் –ப்ரஹ்ம அதிவாதி –
கீழே ஆத்ம அதிவாதி -ஆத்மராமர்/
சரீர அதிவாதி சம்சாரிகள் உண்டியே உடையே -இந்திரிய ராமர்

॥ இதி ஷோட³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா³ வை விஜாநாத்யத² ஸத்யம் வத³தி நாவிஜாநந்ஸத்யம் வத³தி
விஜாநந்நேவ ஸத்யம் வத³தி விஜ்ஞாநம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி
விஜ்ஞாநம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.17.1॥

எத்தைக் காண வேண்டுமோ அத்தை காண வேண்டும் -ப்ரஹ்மம் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் அடைய என்ன வேணும்
மனனம் தேவை
அதுக்கு ஸ்ரத்தை நம்பிக்கை தேவை
அதுக்கு மனஸ் கட்டுப்பாடு தேவை

॥ இதி ஸப்தத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

யதா³ வை மநுதேঽத² விஜாநாதி நாமத்வா விஜாநாதி மத்வைவ
விஜாநாதி மதிஸ்த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி மதிம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.18.1॥

॥ இதி அஷ்டாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

யதா³ வை ஶ்ரத்³த³தா⁴த்யத² மநுதே நாஶ்ரத்³த³த⁴ந்மநுதே
ஶ்ரத்³த³த⁴தே³வ மநுதே ஶ்ரத்³தா⁴ த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி
ஶ்ரத்³தா⁴ம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.19.1॥

॥ இதி ஏகோநவிம்ஶதிதம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

யதா³ வை நிஸ்திஷ்ட²த்யத² ஶ்ரத்³த³தா⁴தி
நாநிஸ்திஷ்ட²ஞ்ச்²ரத்³த³தா⁴தி நிஸ்திஷ்ட²ந்நேவ ஶ்ரத்³த³தா⁴தி
நிஷ்டா² த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி நிஷ்டா²ம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.20.1॥

॥ இதி விம்ஶதிதம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

யதா³ வை கரோத்யத² நிஸ்திஷ்ட²தி நாக்ருʼத்வா நிஸ்திஷ்ட²தி
க்ருʼத்வைவ நிஸ்திஷ்ட²தி க்ருʼதிஸ்த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யேதி
க்ருʼதிம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.21.1॥

ப்ரஹ்மம் நிரதிசய ஸூக ரூபம் -ஆனந்தோ ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் தானே வருவான் –
அள்ள அள்ள குறையாத கோதில் இன்னமுதம் -தேனே பாலே கன்னலே அமுதமே -என்ற ஞானம் வேணுமே –

॥ இதி ஏகவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

யதா³ வை ஸுக²ம் லப⁴தேঽத² கரோதி நாஸுக²ம் லப்³த்⁴வா கரோதி
ஸுக²மேவ லப்³த்⁴வா கரோதி ஸுக²ம் த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி
ஸுக²ம் ப⁴க³வோ விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.22.1॥

॥ இதி த்³வாவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

யோ வை பூ⁴மா தத்ஸுக²ம் நால்பே ஸுக²மஸ்தி பூ⁴மைவ ஸுக²ம்
பூ⁴மா த்வேவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய இதி பூ⁴மாநம் ப⁴க³வோ
விஜிஜ்ஞாஸ இதி ॥ 7.23.1॥

॥ இதி த்ரயோவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

யத்ர நாந்யத்பஶ்யதி நாந்யச்ச்²ருʼணோதி நாந்யத்³விஜாநாதி ஸ
பூ⁴மாத² யத்ராந்யத்பஶ்யத்யந்யச்ச்²ருʼணோத்யந்யத்³விஜாநாதி
தத³ல்பம் யோ வை பூ⁴மா தத³ம்ருʼதமத² யத³ல்பம் தந்மர்த்ய்ꣳ ஸ
ப⁴க³வ: கஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டி²த இதி ஸ்வே மஹிம்நி யதி³ வா
ந மஹிம்நீதி ॥ 7.24.1॥

அதுக்கு அடையாளம் சொல்லி நிகமிக்கிறார் –
பார்த்தால் கண் வேறு ஒன்றில் காணாதோ கேட்டால் காது வேறு ஒன்றை கேட்காதோ —
என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே —

கோ³அஶ்வமிஹ மஹிமேத்யாசக்ஷதே ஹஸ்திஹிரண்யம் தா³ஸபா⁴ர்யம்
க்ஷேத்ராண்யாயதநாநீதி நாஹமேவம் ப்³ரவீமி ப்³ரவீமீதி
ஹோவாசாந்யோஹ்யந்யஸ்மிந்ப்ரதிஷ்டி²த இதி ॥ 7.24.2॥

சொத்து குதிரை யானை -அல்பம்-ஓன்று கிடைத்தால் மேலே மேலே -ப்ரஹ்மம் அடைந்தபின்பு இரண்டாவது தேட மாட்டோமே –
தர்சனமே பலன் -தரிசனத்துக்கு பலம் வேண்டாமே
உபதேசம் பெறுவதே பலன் -பரீக்ஷித் சுகர் சம்வாதம்

॥ இதி சதுர்விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஸ ஏவாத⁴ஸ்தாத்ஸ உபரிஷ்டாத்ஸ பஶ்சாத்ஸ புரஸ்தாத்ஸ
த³க்ஷிணத: ஸ உத்தரத: ஸ ஏவேத³ꣳ ஸர்வமித்யதா²தோঽஹங்காராதே³ஶ
ஏவாஹமேவாத⁴ஸ்தாத³ஹமுபரிஷ்டாத³ஹம் பஶ்சாத³ஹம் புரஸ்தாத³ஹம்
த³க்ஷிணதோঽஹமுத்தரதோঽஹமேவேத³ꣳ ஸர்வமிதி ॥ 7.25.1॥

அதுதான் முன்னும் பின்னும் மேலும் கீழும் -புறமும் உள்ளும் –

அதா²த ஆத்மாதே³ஶ ஏவாத்மைவாத⁴ஸ்தாதா³த்மோபரிஷ்டாதா³த்மா
பஶ்சாதா³த்மா புரஸ்தாதா³த்மா த³க்ஷிணத ஆத்மோத்தரத
ஆத்மைவேத³ꣳ ஸர்வமிதி ஸ வா ஏஷ ஏவம் பஶ்யந்நேவம் மந்வாந ஏவம்
விஜாநந்நாத்மரதிராத்மக்ரீட³ ஆத்மமிது²ந ஆத்மாநந்த:³ ஸ
ஸ்வராட்³ப⁴வதி தஸ்ய ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி
அத² யேঽந்யதா²தோ விது³ரந்யராஜாநஸ்தே க்ஷய்யலோகா ப⁴வந்தி
தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வகாமசாரோ ப⁴வதி ॥ 7.25.2॥

அந்தராத்மாவாய் இருக்கும் ப்ரஹ்மமே எங்கும் -பூமா அறிந்தவன் தன்னிலே தானே மகிழ்ந்து –
அனைத்தும் ப்ரஹ்மம் உணர்ந்து -சாம்யா பத்தி அடைகிறான்

॥ இதி பஞ்சவிம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்யைவம் பஶ்யத ஏவம் மந்வாநஸ்யைவம் விஜாநத
ஆத்மத: ப்ராண ஆத்மத ஆஶாத்மத: ஸ்மர ஆத்மத ஆகாஶ
ஆத்மதஸ்தேஜ ஆத்மத ஆப ஆத்மத
ஆவிர்பா⁴வதிரோபா⁴வாவாத்மதோঽந்நமாத்மதோ ப³லமாத்மதோ
விஜ்ஞாநமாத்மதோ த்⁴யாநமாத்மதஶ்சித்தமாத்மத:
ஸங்கல்ப ஆத்மதோ மந ஆத்மதோ வாகா³த்மதோ நாமாத்மதோ மந்த்ரா
ஆத்மத: கர்மாண்யாத்மத ஏவேத³ꣳஸர்வமிதி ॥ 7.26.1॥

ததே³ஷ ஶ்லோகோ ந பஶ்யோ ம்ருʼத்யும் பஶ்யதி ந ரோக³ம் நோத து:³க²தாꣳ
ஸர்வꣳ ஹ பஶ்ய: பஶ்யதி ஸர்வமாப்நோதி ஸர்வஶ இதி
ஸ ஏகதா⁴ ப⁴வதி த்ரிதா⁴ ப⁴வதி பஞ்சதா⁴
ஸப்ததா⁴ நவதா⁴ சைவ புநஶ்சைகாத³ஶ: ஸ்ம்ருʼத:
ஶதம் ச த³ஶ சைகஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ச
விꣳஶதிராஹாரஶுத்³தௌ⁴ ஸத்த்வஶுத்³தௌ⁴ த்⁴ருவா ஸ்ம்ருʼதி:
ஸ்ம்ருʼதிலம்பே⁴ ஸர்வக்³ரந்தீ²நாம் விப்ரமோக்ஷஸ்தஸ்மை
ம்ருʼதி³தகஷாயாய தமஸஸ்பாரம் த³ர்ஶயதி
ப⁴க³வாந்ஸநத்குமாரஸ்தꣳ ஸ்கந்த³ இத்யாசக்ஷதே
தꣳ ஸ்கந்த³ இத்யாசக்ஷதே ॥ 7.26.2॥

அனைத்தும் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டு -அந்தர்யாமி -அதிலே லயித்து -அறிந்தவன் முக்தன்
ப்ரஹ்மம் போலே முக்தனும் சஞ்சரித்து -பல திருமேனி எடுத்து பலவித கைங்கர்யம் –
சென்றால் குடையும் இத்யாதி –

ஆகார சுத்தி சத்வ சுத்தி த்ருவா ஸ்ம்ருதி -த்யானம் இடைவிடாமல் – சர்வ கிரந்தி ஐயம் திரிபு தொலைந்து –
காம க்ரோத லாபங்கள் தோலையும் –சனத்குமாரர் நாரதர் அஞ்ஞானம் போக்கி

॥ இதி ஷட்³விம்ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி ஸப்தமோঽத்⁴யாய: ॥

———————————————-

॥ அஷ்டமோঽத்⁴யாய: ॥
அத² யதி³த³மஸ்மிந்ப்³ரஹ்மபுரே த³ஹரம் புண்ட³ரீகம் வேஶ்ம
த³ஹரோঽஸ்மிந்நந்தராகாஶஸ்தஸ்மிந்யத³ந்தஸ்தத³ந்வேஷ்டவ்யம்
தத்³வாவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ॥ 8.1.1॥

தகர அதிகரணம் / பிரஜாபதி வித்யை –இதில்
ஹிருதய கமலம் தலை கீழ் பிடிக்கப்பட்ட தாமரை -ஹ்ருதய கமலம் கோலம் உண்டே –
அதற்குள் உள்ளதை உபாசிப்பாய் -கல்யாண குணங்களை -தேடி உபாசிப்பாய்
தகர -சிறிய இடைவெளி –

தம் சேத்³ப்³ரூயுர்யதி³த³மஸ்மிந்ப்³ரஹ்மபுரே த³ஹரம் புண்ட³ரீகம் வேஶ்ம
த³ஹரோঽஸ்மிந்நந்தராகாஶ: கிம் தத³த்ர வித்³யதே யத³ந்வேஷ்டவ்யம்
யத்³வாவ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்யமிதி ஸ ப்³ரூயாத் ॥ 8.1.2॥

உள்ளே இருப்பதே ஆதாரம் -ஆகாசம் இடம் கொடுக்கும் -ப்ரஹ்மம் தானே இடமாக ஆகாசமாக இருக்கும்

யாவாந்வா அயமாகாஶஸ்தாவாநேஷோঽந்தர்ஹ்ருʼத³ய அகாஶ
உபே⁴ அஸ்மிந்த்³யாவாப்ருʼதி²வீ அந்தரேவ ஸமாஹிதே
உபா⁴வக்³நிஶ்ச வாயுஶ்ச ஸூர்யாசந்த்³ரமஸாவுபௌ⁴
வித்³யுந்நக்ஷத்ராணி யச்சாஸ்யேஹாஸ்தி யச்ச நாஸ்தி ஸர்வம்
தத³ஸ்மிந்ஸமாஹிதமிதி ॥ 8.1.3॥

தம் சேத்³ப்³ரூயுரஸ்மிꣳஶ்சேதி³த³ம் ப்³ரஹ்மபுரே ஸர்வꣳ ஸமாஹிதꣳ
ஸர்வாணி ச பூ⁴தாநி ஸர்வே ச காமா யதை³தஜ்ஜரா வாப்நோதி
ப்ரத்⁴வꣳஸதே வா கிம் ததோঽதிஶிஷ்யத இதி ॥ 8.1.4॥

ஸ ப்³ரூயாத்நாஸ்ய ஜரயைதஜ்ஜீர்யதி ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யத
ஏதத்ஸத்யம் ப்³ரஹ்மபுரமஸ்மிகாமா: ஸமாஹிதா: ஏஷ
ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்போ யதா² ஹ்யேவேஹ
ப்ரஜா அந்வாவிஶந்தி யதா²நுஶாஸநம் யம் யமந்தமபி⁴காமா
ப⁴வந்தி யம் ஜநபத³ம் யம் க்ஷேத்ரபா⁴க³ம் தம் தமேவோபஜீவந்தி
॥ 8.1.5॥

அறிந்தவன் அஷ்ட குணங்களில் சாம்யா பத்தி -நீர் பூத்த நெருப்பு போலே இங்கு -ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அடைந்து
பாபம் தீண்டாமல் -மூப்பு இல்லாமல் –மரணம் இல்லாமல் -சோகம் இல்லாமல் -பசி இல்லாமல் –
தாகம் இல்லாமல் -நல்ல விருப்பங்கள் கொண்டு -செயல்களை முடிக்கும் சக்தன் -ஆகிய எட்டும்

தத்³யதே²ஹ கர்மஜிதோ லோக: க்ஷீயத ஏவமேவாமுத்ர புண்யஜிதோ
லோக: க்ஷீயதே தத்³ய இஹாத்மாநமநுவித்³ய வ்ரஜந்த்யேதாꣳஶ்ச
ஸத்யாந்காமாꣳஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வகாமசாரோ
ப⁴வத்யத² ய இஹாத்மாநமநிவுத்³ய வ்ரஜந்த்யேதꣳஶ்ச
ஸத்யாந்காமாꣳஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி
॥ 8.1.6॥

॥ இதி ப்ரத²ம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ஸ யதி³ பித்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய பிதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந பித்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.1॥

அத² யதி³ மாத்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய மாதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந மாத்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.2॥

அத² யதி³ ப்⁴ராத்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ப்⁴ராதர:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ப்⁴ராத்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.3॥॥

அத² யதி³ ஸ்வஸ்ருʼலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸ்வஸார:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸ்வஸ்ருʼலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.4॥

அத² யதி³ ஸகி²லோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸகா²ய:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸகி²லோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.5॥

முக்த ஜீவன் -ஆனந்தத்தில் தாரதம்யம் இல்லை -பித்ரு லோகம் போகும் சக்தியும் உண்டு –
சங்கல்பத்தாலே அனைத்தும்
ஸ்ருஷ்டிக்கும் சக்தி உண்டு -ஆனால் ஸ்ருஷ்டிக்க மாட்டான் -அனைத்தும் அவனாகவே பார்ப்பதால்

அத² யதி³ க³ந்த⁴மால்யலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய
க³ந்த⁴மால்யே ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேந க³ந்த⁴மால்யலோகேந ஸம்பந்நோ
மஹீயதே ॥ 8.2.6॥

அத² யத்³யந்நபாநலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்யாந்நபாநே
ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேநாந்நபாநலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.7॥

அத² யதி³ கீ³தவாதி³த்ரலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய
கீ³தவாதி³த்ரே ஸமுத்திஷ்ட²தஸ்தேந கீ³தவாதி³த்ரலோகேந ஸம்பந்நோ
மஹீயதே ॥ 8.2.8॥

அத² யதி³ ஸ்த்ரீலோககாமோ ப⁴வதி ஸங்கல்பாதே³வாஸ்ய ஸ்த்ரிய:
ஸமுத்திஷ்ட²ந்தி தேந ஸ்த்ரீலோகேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.9॥

யம் யமந்தமபி⁴காமோ ப⁴வதி யம் காமம் காமயதே ஸோঽஸ்ய
ஸங்கல்பாதே³வ ஸமுத்திஷ்ட²தி தேந ஸம்பந்நோ மஹீயதே ॥ 8.2.10॥

ஹ்ருதி அயம் ஹிருதயத்தில் அமர்ந்து உள்ளான் -அடைந்து உள்ளான் -ஹிருதயம் –

॥ இதி த்³விதீய: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

த இமே ஸத்யா: காமா அந்ருʼதாபிதா⁴நாஸ்தேஷாꣳ ஸத்யாநாꣳ
ஸதாமந்ருʼதமபிதா⁴நம் யோ யோ ஹ்யஸ்யேத: ப்ரைதி ந தமிஹ
த³ர்ஶநாய லப⁴தே ॥ 8.3.1॥

அத² யே சாஸ்யேஹ ஜீவா யே ச ப்ரேதா யச்சாந்யதி³ச்ச²ந்ந
லப⁴தே ஸர்வம் தத³த்ர க³த்வா விந்த³தேঽத்ர ஹ்யஸ்யைதே ஸத்யா:
காமா அந்ருʼதாபிதா⁴நாஸ்தத்³யதா²பி ஹிரண்யநிதி⁴ம் நிஹிதமக்ஷேத்ரஜ்ஞா
உபர்யுபரி ஸஞ்சரந்தோ ந விந்தே³யுரேவமேவேமா: ஸர்வா: ப்ரஜா
அஹரஹர்க³ச்ச²ந்த்ய ஏதம் ப்³ரஹ்மலோகம் ந விந்த³ந்த்யந்ருʼதேந ஹி
ப்ரத்யூடா:⁴ ॥ 8.3.2॥

ஸ வா ஏஷ ஆத்மா ஹ்ருʼதி³ தஸ்யைததே³வ நிருக்தꣳ ஹ்ருʼத்³யயமிதி
தஸ்மாத்³த்⁴ருʼத³யமஹரஹர்வா ஏவம்வித்ஸ்வர்க³ம் லோகமேதி ॥ 8.3.3॥

அத² ய ஏஷ ஸம்ப்ரஸாதோ³ঽஸ்மாச்ச²ரீராத்ஸமுத்தா²ய பரம்
ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யத ஏஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி தஸ்ய ஹ வா ஏதஸ்ய
ப்³ரஹ்மணோ நாம ஸத்யமிதி ॥ 8.3.4॥

தாநி ஹ வா ஏதாநி த்ரீண்யக்ஷராணி ஸதீயமிதி
தத்³யத்ஸத்தத³ம்ருʼதமத² யத்தி தந்மர்த்யமத² யத்³யம் தேநோபே⁴
யச்ச²தி யத³நேநோபே⁴ யச்ச²தி தஸ்மாத்³யமஹரஹர்வா
ஏவம்வித்ஸ்வர்க³ம் லோகமேதி ॥ 8.3.5॥

॥ இதி த்ருʼதீய: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

அத² ய ஆத்மா ஸ ஸேதுர்த்⁴ருʼதிரேஷாம் லோகாநாமஸம்பே⁴தா³ய
நைதꣳ ஸேதுமஹோராத்ரே தரதோ ந ஜரா ந ம்ருʼத்யுர்ந ஶோகோ ந
ஸுக்ருʼதம் ந து³ஷ்க்ருʼதꣳ ஸர்வே பாப்மாநோঽதோ
நிவர்தந்தேঽபஹதபாப்மா ஹ்யேஷ ப்³ரஹ்மலோக: ॥ 8.4.1॥

தஸ்மாத்³வா ஏதꣳ ஸேதும் தீர்த்வாந்த:⁴ ஸந்நநந்தோ⁴ ப⁴வதி
வித்³த:⁴ ஸந்நவித்³தோ⁴ ப⁴வத்யுபதாபீ ஸந்நநுபதாபீ ப⁴வதி
தஸ்மாத்³வா ஏதꣳ ஸேதும் தீர்த்வாபி நக்தமஹரேவாபி⁴நிஷ்பத்³யதே
ஸக்ருʼத்³விபா⁴தோ ஹ்யேவைஷ ப்³ரஹ்மலோக: ॥ 8.4.2॥

தத்³ய ஏவைதம் ப்³ரஹ்மலோகம் ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³ந்தி
தேஷாமேவைஷ ப்³ரஹ்மலோகஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ
ப⁴வதி ॥ 8.4.3॥

சத் தி யம் அடக்கி ஆள்பவன் சித்தியும் அசித்தையும்
ப்ரஹ்மம் சேது -அங்கே கூட்டி செல்பவன்
இரண்டையும் கலக்காமல் பாதுகாப்பவன் –
ப்ரஹ்மசர்யம் -ப்ரஹ்மத்தை நோக்கி போவதில் உள்ள தடைகளை வெட்டி –
அவன் இடம் கூட்டிப்போவர்கள் உடன் தொடர்பு -சம்சாரிகள் இடம் பற்று அற்று

॥ இதி சதுர்த:² க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

அத² யத்³யஜ்ஞ இத்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண
ஹ்யேவ யோ ஜ்ஞாதா தம் விந்த³தேঽத² யதி³ஷ்டமித்யாசக்ஷதே
ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண ஹ்யேவேஷ்ட்வாத்மாநமநுவிந்த³தே
॥ 8.5.1॥

அத² யத்ஸத்த்ராயணமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத்³ப்³ரஹ்மசர்யேண
ஹ்யேவ ஸத ஆத்மநஸ்த்ராணம் விந்த³தேঽத² யந்மௌநமித்யாசக்ஷதே
ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தப்³ப்³ரஹ்மசர்யேண ஹ்யேவாத்மாநமநுவித்³ய மநுதே ‘॥ 8.5.2॥

அத² யத³நாஶகாயநமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ ததே³ஷ
ஹ்யாத்மா ந நஶ்யதி யம் ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³தேঽத²
யத³ரண்யாயநமித்யாசக்ஷதே ப்³ரஹ்மசர்யமேவ தத³ரஶ்ச ஹ வை
ண்யஶ்சார்ணவௌ ப்³ரஹ்மலோகே த்ருʼதீயஸ்யாமிதோ தி³வி ததை³ரம்
மதீ³யꣳ ஸரஸ்தத³ஶ்வத்த:² ஸோமஸவநஸ்தத³பராஜிதா
பூர்ப்³ரஹ்மண: ப்ரபு⁴விமிதꣳ ஹிரண்மயம் ॥ 8.5.3॥

தத்³ய ஏவைதவரம் ச ண்யம் சார்ணவௌ ப்³ரஹ்மலோகே
ப்³ரஹ்மசர்யேணாநுவிந்த³ந்தி தேஷாமேவைஷ ப்³ரஹ்மலோகஸ்தேஷாꣳ
ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி ॥ 8.5.4॥

॥ இதி பஞ்சம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

அத² யா ஏதா ஹ்ருʼத³யஸ்ய நாட்³யஸ்தா: பிங்க³லஸ்யாணிம்நஸ்திஷ்ட²ந்தி
ஶுக்லஸ்ய நீலஸ்ய பீதஸ்ய லோஹிதஸ்யேத்யஸௌ வா ஆதி³த்ய:
பிங்க³ல ஏஷ ஶுக்ல ஏஷ நீல ஏஷ பீத ஏஷ லோஹித:
॥ 8.6.1॥

அபராஜிதா அவித்யை ஸ்ரீ வைகுண்டம் -ப்ரஹ்ம லோகம்
சூர்ய கிரணங்கள் மூலம் போகிறான் –

தத்³யதா² மஹாபத² ஆதத உபௌ⁴ க்³ராமௌ க³ச்ச²தீமம் சாமும்
சைவமேவைதா ஆதி³த்யஸ்ய ரஶ்மய உபௌ⁴ லோகௌ க³ச்ச²ந்தீமம் சாமும்
சாமுஷ்மாதா³தி³த்யாத்ப்ரதாயந்தே தா ஆஸு நாடீ³ஷு ஸ்ருʼப்தா
ஆப்⁴யோ நாடீ³ப்⁴ய: ப்ரதாயந்தே தேঽமுஷ்மிந்நாதி³த்யே ஸ்ருʼப்தா:
॥ 8.6.2॥

தத்³யத்ரைதத்ஸுப்த: ஸமஸ்த்: ஸம்ப்ரஸந்ந: ஸ்வப்நம் ந விஜாநாத்யாஸு
ததா³ நாடீ³ஷு ஸ்ருʼப்தோ ப⁴வதி தம் ந கஶ்சந பாப்மா ஸ்ப்ருʼஶதி
தேஜஸா ஹி ததா³ ஸம்பந்நோ ப⁴வதி ॥ 8.6.3॥

அத² யத்ரைதத³ப³லிமாநம் நீதோ ப⁴வதி தமபி⁴த ஆஸீநா
ஆஹுர்ஜாநாஸி மாம் ஜாநாஸி மாமிதி ஸ
யாவத³ஸ்மாச்ச²ரீராத³நுத்க்ராந்தோ ப⁴வதி தாவஜ்ஜாநாதி
॥ 8.6.4॥

அத² யத்ரைதத³ஸ்மாச்ச²ரீராது³த்க்ராமத்யதை²தைரேவ
ரஶ்மிபி⁴ரூர்த்⁴வமாக்ரமதே ஸ ஓமிதி வா ஹோத்³வா மீயதே
ஸ யாவத்க்ஷிப்யேந்மநஸ்தாவதா³தி³த்யம் க³ச்ச²த்யேதத்³வை க²லு
லோகத்³வாரம் விது³ஷாம் ப்ரபத³நம் நிரோதோ⁴ঽவிது³ஷாம் ॥ 8.6.5॥

ததே³ஷ ஶ்லோக: । ஶதம் சைகா ச ஹ்ருʼத³யஸ்ய நாட்³யஸ்தாஸாம்
மூர்தா⁴நமபி⁴நி:ஸ்ருʼதைகா । தயோர்த்⁴வமாயந்நம்ருʼதத்வமேதி
விஷ்வங்ஙந்யா உத்க்ரமணே ப⁴வந்த்யுத்க்ரமணே ப⁴வந்தி ॥ 8.6.6॥

॥ இதி ஷஷ்ட:² க²ண்ட:³ ॥

———————————————–

ய ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்ப: ஸோঽந்வேஷ்டவ்ய:
ஸ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி
ஸர்வாꣳஶ்ச காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச ॥ 8.7.1॥

பிரத்யாகாத்மா வித்யை — பிரஜாபதி வித்யை –நாம் என்கிற ஆத்மாவை பற்றி -ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கம் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு சரீரம் சேஷம் பிரகாரம்
விரோசனன் அசுரர் அரசன் -இந்திரன் தேவ அரசன் -இருவருக்கும் அறிய ஆசை கொண்டு

தத்³தோ⁴ப⁴யே தே³வாஸுரா அநுபு³பு³தி⁴ரே தே ஹோசுர்ஹந்த
தமாத்மாநமந்வேச்சா²மோ யமாத்மாநமந்விஷ்ய ஸர்வாꣳஶ்ச
லோகாநாப்நோதி ஸர்வாꣳஶ்ச காமாநிதீந்த்³ரோ ஹைவ
தே³வாநாமபி⁴ப்ரவவ்ராஜ விரோசநோঽஸுராணாம் தௌ
ஹாஸம்விதா³நாவேவ ஸமித்பாணீ ப்ரஜாபதிஸகாஶமாஜக்³மது:
॥ 8.7.2॥

தௌ ஹ த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணி ப்³ரஹ்மசர்யமூஷதுஸ்தௌ ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச கிமிச்ச²ந்தாவாஸ்தமிதி தௌ ஹோசதுர்ய
ஆத்மாபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருʼத்யுர்விஶோகோ
விஜிக⁴த்ஸோঽபிபாஸ: ஸத்யகாம: ஸத்யஸங்கல்ப: ஸோঽந்வேஷ்டவ்ய:
ஸ விஜிஜ்ஞாஸிதவ்ய: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி ஸர்வாꣳஶ்ச
காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ப⁴க³வதோ வசோ
வேத³யந்தே தமிச்ச²ந்தாவவாஸ்தமிதி ॥ 8.7.3॥

தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச ய ஏஷோঽக்ஷிணி புருஷோ த்³ருʼஶ்யத
ஏஷ ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேத்யத² யோঽயம்
ப⁴க³வோঽப்ஸு பரிக்²யாயதே யஶ்சாயமாத³ர்ஶே கதம ஏஷ
இத்யேஷ உ ஏவைஷு ஸர்வேஷ்வந்தேஷு பரிக்²யாயத இதி ஹோவாச
॥ 8.7.4॥

-32-வருஷம் ப்ரஹ்மசர்யம் இருந்து அதிகாரம் சம்பாதித்து கொண்டு வர சொல்ல
கண்ணுக்குள்ளே இருப்பவனே ஆத்மா அஷி புருஷன்
அம்ருதம் -அபயம் -தூக்கமே இல்லாமல் நிரதிசய சோக ரூபம் -வலக்கண்ணில் உள்ளான்

॥ இதி ஸப்தம: க²ண்ட:³ ॥

————————————————-

உத³ஶராவ ஆத்மாநமவேக்ஷ்ய யதா³த்மநோ ந விஜாநீத²ஸ்தந்மே
ப்ரப்³ரூதமிதி தௌ ஹோத³ஶராவேঽவேக்ஷாஞ்சக்ராதே தௌ ஹ
ப்ரஜாபதிருவாச கிம் பஶ்யத² இதி தௌ ஹோசது:
ஸர்வமேவேத³மாவாம் ப⁴க³வ ஆத்மாநம் பஶ்யாவ ஆ லோமப்⁴ய: ஆ
நகே²ப்⁴ய: ப்ரதிரூபமிதி ॥ 8.8.1॥

பிம்பம் பார்த்து -எத்தை பார்க்கிறாயா ஆத்மா -உடம்பு செய்வதையே பிம்பம் செய்ய –

தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ பரிஷ்க்ருʼதௌ
பூ⁴த்வோத³ஶராவேঽவேக்ஷேதா²மிதி தௌ ஹ ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ
ஸுவஸநௌ பரிஷ்க்ருʼதௌ பூ⁴த்வோத³ஶராவேঽவேக்ஷாஞ்சக்ராதே
தௌ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச கிம் பஶ்யத² இதி ॥ 8.8.2॥

அசுரன் தேகமே ஆத்மா என்று தப்பாக புரிந்து -செல்ல -அசுரத்தன்மை வளர்ந்து –

தௌ ஹோசதுர்யதை²வேத³மாவாம் ப⁴க³வ: ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ
பரிஷ்க்ருʼதௌ ஸ்வ ஏவமேவேமௌ ப⁴க³வ: ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதௌ ஸுவஸநௌ
பரிஷ்க்ருʼதாவித்யேஷ ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி
தௌ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³யௌ ப்ரவவ்ரஜது: ॥ 8.8.3॥

தௌ ஹாந்வீக்ஷ்ய ப்ரஜாபதிருவாசாநுபலப்⁴யாத்மாநமநநுவித்³ய
வ்ரஜதோ யதர ஏதது³பநிஷதோ³ ப⁴விஷ்யந்தி தே³வா வாஸுரா வா தே
பராப⁴விஷ்யந்தீதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய ஏவ
விரோசநோঽஸுராஞ்ஜகா³ம தேப்⁴யோ ஹைதாமுபநிஷத³ம்
ப்ரோவாசாத்மைவேஹ மஹய்ய ஆத்மா பரிசர்ய ஆத்மாநமேவேஹ
மஹயந்நாத்மாநம் பரிசரந்நுபௌ⁴ லோகாவவாப்நோதீமம் சாமும் சேதி
॥ 8.8.4॥

தஸ்மாத³ப்யத்³யேஹாத³தா³நமஶ்ரத்³த³தா⁴நமயஜமாநமாஹுராஸுரோ
ப³தேத்யஸுராணாꣳ ஹ்யேஷோபநிஷத்ப்ரேதஸ்ய ஶரீரம் பி⁴க்ஷயா
வஸநேநாலங்காரேணேதி ஸꣳஸ்குர்வந்த்யேதேந ஹ்யமும் லோகம்
ஜேஷ்யந்தோ மந்யந்தே ॥ 8.8.5॥

॥ இதி அஷ்டம: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

அத² ஹேந்த்³ரோঽப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ யதை²வ
க²ல்வயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதோ ப⁴வதி
ஸுவஸநே ஸுவஸந: பரிஷ்க்ருʼதே பரிஷ்க்ருʼத
ஏவமேவாயமஸ்மிந்நந்தே⁴ঽந்தோ⁴ ப⁴வதி ஸ்ராமே ஸ்ராம: பரிவ்ருʼக்ணே
பரிவ்ருʼக்ணோঽஸ்யைவ ஶரீரஸ்ய நாஶமந்வேஷ நஶ்யதி
நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.9.1॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: ஸார்த⁴ம் விரோசநேந
கிமிச்ச²ந்புநராக³ம இதி ஸ ஹோவாச யதை²வ க²ல்வயம்
ப⁴க³வோঽஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதே ஸாத்⁴வலங்க்ருʼதோ ப⁴வதி
ஸுவஸநே ஸுவஸந: பரிஷ்க்ருʼதே பரிஷ்க்ருʼத
ஏவமேவாயமஸ்மிந்நந்தே⁴ঽந்தோ⁴ ப⁴வதி ஸ்ராமே ஸ்ராம:
பரிவ்ருʼக்ணே பரிவ்ருʼக்ணோঽஸ்யைவ ஶரீரஸ்ய நாஶமந்வேஷ
நஶ்யதி நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.9.2॥

இந்திரன் -ஆத்மா தேகம் வாசி சங்கை -வந்து திரும்பி வந்து சமித் பாணியாக —
மீண்டும் -32-வருஷம்
ஸ்வப்னத்தில் உன்னை பார்த்தாய் அது தான் ஆத்மா என்று சொல்ல –
கெட்டுப்போகாது உடம்பைக்காட்டி -அவனுக்கு வந்த சங்கை தீர்த்து –

ஏவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி வஸாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணீதி
ஸ ஹாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாண்யுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச
॥ 8.9.3॥

॥ இதி நவம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————–

ய ஏஷ ஸ்வப்நே மஹீயமாநஶ்சரத்யேஷ ஆத்மேதி
ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய:
ப்ரவவ்ராஜ ஸ ஹாப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ
தத்³யத்³யபீத³ꣳ ஶரீரமந்த⁴ம் ப⁴வத்யநந்த:⁴ ஸ ப⁴வதி யதி³
ஸ்ராமமஸ்ராமோ நைவைஷோঽஸ்ய தோ³ஷேண து³ஷ்யதி ॥ 8.10.1॥

ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யதே நாஸ்ய ஸ்ராம்யேண ஸ்ராமோ க்⁴நந்தி த்வேவைநம்
விச்சா²த³யந்தீவாப்ரியவேத்தேவ ப⁴வத்யபி ரோதி³தீவ நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.10.2॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: கிமிச்ச²ந்புநராக³ம
இதி ஸ ஹோவாச தத்³யத்³யபீத³ம் ப⁴க³வ: ஶரீரமந்த⁴ம் ப⁴வத்யநந்த:⁴
ஸ ப⁴வதி யதி³ ஸ்ராமமஸ்ராமோ நைவைஷோঽஸ்ய தோ³ஷேண து³ஷ்யதி
॥ 8.10.3॥

ந வதே⁴நாஸ்ய ஹந்யதே நாஸ்ய ஸ்ராம்யேண ஸ்ராமோ க்⁴நந்தி த்வேவைநம்
விச்சா²த³யந்தீவாப்ரியவேத்தேவ ப⁴வத்யபி ரோதி³தீவ நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீத்யேவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி வஸாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாணீதி
ஸ ஹாபராணி த்³வாத்ரிꣳஶதம் வர்ஷாண்யுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச
॥ 8.10.4॥

அதையும் பாம்பு கடிக்க -சங்கை –மேலும் -32–வருஷம்
ஆழ்ந்த நிலை உறக்கம் -தான் ஆத்மா
நான் தெரியாதே மேலும் சங்கை -5- வருஷம்
ஆக -101-வருஷம் இருந்து ஆத்மாவை அறிந்தான் இந்திரன் –

॥ இதி த³ஶம: க²ண்ட:³ ॥

——————————————-

தத்³யத்ரைதத்ஸுப்த: ஸமஸ்த: ஸம்ப்ரஸந்ந: ஸ்வப்நம் ந விஜாநாத்யேஷ
ஆத்மேதி ஹோவாசைதத³ம்ருʼதமப⁴யமேதத்³ப்³ரஹ்மேதி ஸ ஹ ஶாந்தஹ்ருʼத³ய:
ப்ரவவ்ராஜ ஸ ஹாப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ நாஹ
க²ல்வயமேவꣳ ஸம்ப்ரத்யாத்மாநம் ஜாநாத்யயமஹமஸ்மீதி
நோ ஏவேமாநி பூ⁴தாநி விநாஶமேவாபீதோ ப⁴வதி நாஹமத்ர
போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 8.11.1॥

ஸ ஸமித்பாணி: புநரேயாய தꣳ ஹ ப்ரஜாபதிருவாச
மக⁴வந்யச்சா²ந்தஹ்ருʼத³ய: ப்ராவ்ராஜீ: கிமிச்ச²ந்புநராக³ம இதி
ஸ ஹோவாச நாஹ க²ல்வயம் ப⁴க³வ ஏவꣳ ஸம்ப்ரத்யாத்மாநம்
ஜாநாத்யயமஹமஸ்மீதி நோ ஏவேமாநி பூ⁴தாநி
விநாஶமேவாபீதோ ப⁴வதி நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி
॥ 8.11.2॥

ஏவமேவைஷ மக⁴வந்நிதி ஹோவாசைதம் த்வேவ தே
பூ⁴யோঽநுவ்யாக்²யாஸ்யாமி நோ ஏவாந்யத்ரைதஸ்மாத்³வஸாபராணி
பஞ்ச வர்ஷாணீதி ஸ ஹாபராணி பஞ்ச வர்ஷாண்யுவாஸ
தாந்யேகஶதꣳ ஸம்பேது³ரேதத்தத்³யதா³ஹுரேகஶதꣳ ஹ வை வர்ஷாணி
மக⁴வாந்ப்ரஜாபதௌ ப்³ரஹ்மசர்யமுவாஸ தஸ்மை ஹோவாச ॥ 8.11.3॥

॥ இதி ஏகாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

மக⁴வந்மர்த்யம் வா இத³ꣳ ஶரீரமாத்தம் ம்ருʼத்யுநா
தத³ஸ்யாம்ருʼதஸ்யாஶரீரஸ்யாத்மநோঽதி⁴ஷ்டா²நமாத்தோ வை
ஸஶரீர: ப்ரியாப்ரியாப்⁴யாம் ந வை ஸஶரீரஸ்ய ஸத:
ப்ரியாப்ரியயோரபஹதிரஸ்த்யஶரீரம் வாவ ஸந்தம் ந
ப்ரியாப்ரியே ஸ்ப்ருʼஶத: ॥ 8.12.1॥

அஶரீரோ வாயுரப்⁴ரம் வித்³யுத்ஸ்தநயித்நுரஶரீராண்யேதாநி
தத்³யதை²தாந்யமுஷ்மாதா³காஶாத்ஸமுத்தா²ய பரம் ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய
ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யந்தே ॥ 8.12.2॥।

ஏவமேவைஷ ஸம்ப்ரஸாதோ³ঽஸ்மாச்ச²ரீராத்ஸமுத்தா²ய பரம்
ஜ்யோதிருபஸம்பத்³ய ஸ்வேந ரூபேணாபி⁴நிஷ்பத்³யதே ஸ உத்தமபுருஷ:
ஸ தத்ர பர்யேதி ஜக்ஷத்க்ரீட³ந்ரமமாண: ஸ்த்ரீபி⁴ர்வா யாநைர்வா
ஜ்ஞாதிபி⁴ர்வா நோபஜநꣳ ஸ்மரந்நித³ꣳ ஶரீரꣳ ஸ யதா²
ப்ரயோக்³ய ஆசரணே யுக்த ஏவமேவாயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே
ப்ராணோ யுக்த: ॥ 8.12.3॥

அத² யத்ரைததா³காஶமநுவிஷண்ணம் சக்ஷு: ஸ சாக்ஷுஷ:
புருஷோ த³ர்ஶநாய சக்ஷுரத² யோ வேதே³த³ம் ஜிக்⁴ராணீதி ஸ ஆத்மா
க³ந்தா⁴ய க்⁴ராணமத² யோ வேதே³த³மபி⁴வ்யாஹராணீதி ஸ
ஆத்மாபி⁴வ்யாஹாராய வாக³த² யோ வேதே³த³ꣳ ஶ்ருʼணவாநீதி
ஸ ஆத்மா ஶ்ரவணாய ஶ்ரோத்ரம் ॥ 8.12.4॥

பார்க்கிறான் கண்ணால் அல்ல -அனைத்தும் சங்கல்பத்தால் -சங்கல்ப ரூப ஞானம்

அத² யோ வேதே³த³ம் மந்வாநீதி ஸாத்மா மநோঽஸ்ய தை³வம் சக்ஷு:
ஸ வா ஏஷ ஏதேந தை³வேந சக்ஷுஷா மநஸைதாந்காமாந்பஶ்யந்ரமதே
ய ஏதே ப்³ரஹ்மலோகே ॥ 8.12.5॥

தம் வா ஏதம் தே³வா ஆத்மாநமுபாஸதே தஸ்மாத்தேஷாꣳ ஸர்வே ச
லோகா ஆத்தா: ஸர்வே ச காமா: ஸ ஸர்வாꣳஶ்ச லோகாநாப்நோதி
ஸர்வாꣳஶ்ச காமாந்யஸ்தமாத்மாநமநுவித்³ய விஜாநாதீதி ஹ
ப்ர்ஜாபதிருவாச ப்ரஜாபதிருவாச ॥ 8.12.6॥

தேகம் ஸ்வப்னம் ஆழ் நிலை-எதுவும் இல்லை -உடம்பில் விட்டு கிளம்பினவன் தான் ஆத்மா
செயற்கை கர்மாவால் சிக்கி உள்ளான்

॥ இதி த்³வாத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————-

ஶ்யாமாச்ச²ப³லம் ப்ரபத்³யே ஶப³லாச்ச்²யாமம் ப்ரபத்³யேঽஶ்வ
இவ ரோமாணி விதூ⁴ய பாபம் சந்த்³ர இவ ராஹோர்முகா²த்ப்ரமுச்ய
தூ⁴த்வா ஶரீரமக்ருʼதம் க்ருʼதாத்மா
ப்³ரஹ்மலோகமபி⁴ஸம்ப⁴வாமீத்யபி⁴ஸம்ப⁴வாமீதி ॥ 8.13.1॥

॥ இதி த்ரயோத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
ஆகாஶோ வை நாம நாமரூபயோர்நிர்வஹிதா தே யத³ந்தரா
தத்³ப்³ரஹ்ம தத³ம்ருʼதꣳ ஸ ஆத்மா ப்ரஜாபதே: ஸபா⁴ம் வேஶ்ம ப்ரபத்³யே
யஶோঽஹம் ப⁴வாமி ப்³ராஹ்மணாநாம் யஶோ ராஜ்ஞாம் யஶோவிஶாம்
யஶோঽஹமநுப்ராபத்ஸி ஸ ஹாஹம் யஶஸாம் யஶ:
ஶ்யேதமத³த்கமத³த்கꣳ ஶ்யேதம் லிந்து³ மாபி⁴கா³ம் லிந்து³
மாபி⁴கா³ம் ॥ 8.14.1॥

கர்மங்களை போக்கி -ஸ்ரீ வைகுண்டம் புகுந்து -யசஸ்வியாக சாம்யா பத்தி -உணர்ந்தவன் பிறப்பது இல்லை

॥ இதி சதுர்த³ஶ: க²ண்ட:³ ॥

———————————————

ததை⁴தத்³ப்³ரஹ்மா ப்ரஜாபதயை உவாச ப்ரஜாபதிர்மநவே மநு:
ப்ரஜாப்⁴ய: ஆசார்யகுலாத்³வேத³மதீ⁴த்ய யதா²விதா⁴நம் கு³ரோ:
கர்மாதிஶேஷேணாபி⁴ஸமாவ்ருʼத்ய குடும்பே³ ஶுசௌ தே³ஶே
ஸ்வாத்⁴யாயமதீ⁴யாநோ த⁴ர்மிகாந்வித³த⁴தா³த்மநி ஸர்வைந்த்³ரியாணி
ஸம்ப்ரதிஷ்டா²ப்யாஹிꣳஸந்ஸர்வ பூ⁴தாந்யந்யத்ர தீர்தே²ப்⁴ய:
ஸ க²ல்வேவம் வர்தயந்யாவதா³யுஷம் ப்³ரஹ்மலோகமபி⁴ஸம்பத்³யதே
ந ச புநராவர்ததே ந ச புநராவர்ததே ॥ 8.15.1॥

॥ இதி பஞ்சத³ஶ: க²ண்ட:³ ॥
॥ இதி அஷ்டமோঽத்⁴யாய: ॥

——————————————-

ௐ ஆப்யாயந்து மமாங்கா³நி வாக்ப்ராணஶ்ச்க்ஷு:
ஶ்ரோத்ரமதோ² ப³லமிந்த்³ரியாணி ச ஸர்வாணி ।
ஸர்வம் ப்³ரஹ்மௌபநிஷத³ம் மாஹம் ப்³ரஹ்ம நிராகுர்யாம் மா மா ப்³ரஹ்ம
நிராகரோத³நிகாரணமஸ்த்வநிகாரணம் மேঽஸ்து ।
ததா³த்மநி நிரதே ய உபநிஷத்ஸு த⁴ர்மாஸ்தே
மயி ஸந்து தே மயி ஸந்து ॥

॥ ௐ ஶாந்தி: ஶாந்தி: ஶாந்தி: ॥

॥ இதி சா²ந்தோ³க்³யோঽபநிஷத்³ ॥

—————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ரெங்க ராமானுஜ முனி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

March 2, 2018

கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா -ப்ரஹ்மம் தன்னையே கொடுத்து -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அருளுகிறார் -விருந்தே மருந்து -ப்ராப்யம் -பிராப்பகம் -ஐக்யம்
ஆரண்யம் –ப்ரஹ்ம விசாரம் தனியாக காட்டில் -கருத்து ஒருமித்து -ஸூஷ்மம் -அறிய —
பிரதான உபநிஷத் -பத்து -1-ஈஸா-/2- கேனோ -முதல் சொல்லை கொண்டே இவை இரண்டும் /3- கட -காடக பிரஸ்னம் கடர் ரிஷி /4-ப்ரஸ்ன ஆறு கேள்விகள் /
5-முண்டக –6-மாண்டூக -சாகைகள் அதர்வணத்தில் இவற்றின் பெயரால் -இவை இரண்டும் -/
7-தைத்ரியம் -பிரசித்தம் சிஷா வல்லி-இத்யாதி திருமஞ்சனத்துக்கு -இதில் இருந்தே /-தத்ரி பறவை கொத்தி சாப்பிட போனதால் இந்த பெயர்
வைசம்பாயனர் -ஆச்சார்யர் –சிஷ்யர்களை கொண்டு வேத பாராயணம் செய்து -பிராயச்சித்தம் –
யாஜ்ஜ வர்க்யர் -செருக்குடன் பேச -வெளியே போக சொல்லி -கற்ற வேதத்தை உமிழ்ந்து போக சொல்ல
-தித்ர பஷி ரூபத்தால் மற்ற சிஷ்யர்கள்-வேதம்- காத்து
8-ஐதரேயம் -ஐதரா பெண் -மஹீ தாசன் -பூமி பிரார்த்தித்து ஐதரிய மஹீ தாசன் பிள்ளை -அறிந்து ஓதப்பட்டது
9-சாந்தோக்யம் -சந்தோ சாமம் உத்கீதம் –சாமத்தை ஓதுபவர்களால் ஓதப்பட்டது
10-ப்ருஹதாரண்யகம் -ஆரண்யம் -காட்டில் உருவானதால் பெரியதாக இருப்பதால் இந்த பெயர்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தத்தில் மேற்கோள் முண்டக உபநிஷத்தில் இருந்து காட்டி அருளுகிறார்
மூன்று முண்டகம் –இரண்டு கண்டங்கள் ஒவ் ஒன்றிலும் -/-64-மந்த்ரங்கள் மொத்தம் /
பார அபார வித்யைகள் -முதல் முண்டகம் விஷயம்-அடிப்படை இது தானே / இத்தை அறிந்த பின்பு ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடுத்து /
அறிந்த ஜீவாத்மா -பரமாத்மா -சம்பந்தம்-நெருக்கம் -ஆனால் -விரோதிகள் இருக்க -அவற்றைப் போக்கி அவனை -அடையும் வழி-மூன்றாவது கண்டத்தில்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அறிய வேண்டுமே -அத்துடன் தொடங்கும்
நான்முகன் -அதர்வருக்கு அதர்வண வேதம் இதனாலே பெயர் – -அதர்வ சிகை -அங்கிர் -மூலம் இத்தை -கீழே -பிப்ரலாதர் மூலம் ப்ரஸ்ன உபநிஷத் -பார்த்தோம்
அதர்வர் அங்கிருக்கு -அவர் சத்யவாகருக்கு -அவர் அங்கிரஸுக்கு-அவர் ஸூ நகருக்கு

——————————-

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷–

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –
முதல்வராக நான்முகன்தானே -ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்க -முழு முதல் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் தானே –
ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -நான்முகன் ஒவ் ஒரு அண்டங்களுக்கும் ஒருவர் உண்டே கோடி கோடி உண்டே /
தன்னை உந்தித் தாமரையில் படைத்த பெற ப்ரஹ்மம் பற்றி -ஞாதவ்ய அகிலம் -ப்ரஹ்ம ஞானத்தில் கலக்குமே/
நதிகள் சமுத்திரத்தில் சேருவது போலே ப்ரஹ்மத்தில் சதாப்தி ஆகும் எல்லா ஞானங்களும் -சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாயா –
ப்ருஹத்வாத் -தான் மிக பெரிய விபு தானே -ப்ராஹ்மணத்வாத் தன்னை அண்டினவர்களை ப்ரஹ்மம் ஆக்கும் சாம்யா பத்தி

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவாகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –
பராவரா- பராபர வித்யை

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –
மஹாஷாலா – பஹு குடும்பி -க்ருஹஸ்தருக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யை உண்டே -விதிப்படி கை கூப்பி விநயத்துடன் -ப்ரஸ்ன காலம் பார்த்து கேட்க வேண்டும்
பகவான் என்று ரிஷியைப் பார்த்து -பரா அபரா வித்யை தெரிந்தவர் ஆதலால் -அங்கிரஸை இப்படி கூப்பிடுகிறார் –
வியாச வால்மீகி ஸூ க பகவான் போலே /கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -என்றவாறு –
-வருமானம் தவிர்க்கும் -திருக் கண்ணபுரம் பாசுரம் -அனுக்ரஹிக்க சொத்தை பிடுங்கி -குந்தி கேட்டாள் துக்கமே தர -உன்னையே நினைக்க –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –
கேள்வி கேட்ட இவரைக் குறித்து சொல்லி -உபநிஷத் புருஷன் வாக்கில் வந்தவை இல்லை -அநாதி -கேட்டதுக்கு பதில் இல்லை -வேத புருஷன் -முன்பே சொன்னான் –
இந்த ரிஷிகள் பேசப் போகிறார்கள் என்று முன்பே -லவ குசர் ஸ்ரீ ராமாயணம் -பெருமாள் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளியத்தையும் சேர்த்தே அருளிச் செய்தது போலே
பரா அபரா வித்யை இரண்டும் கற்க வேண்டும் –
ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் -அறிந்தது பற்றி கேள்வி -இரண்டில் ஓன்று தள்ளத் தக்கதோ பூர்வ பக்ஷம் ஆரம்பத்திலே –
கண்கள் இரண்டு என்று சொல்வது போலே -அன்றோ இது –
இரண்டையும் கொண்டு ஒரு ப்ரஹ்மத்தை அறிய என்றபடி -பொது கல்வி விசேஷ கல்வி போலே -அதனால் அதற்க்கு பின்பு -அதாதோ ப்ரஹ்ம வித்யை –
அங்கங்கள் உடன் வேத அத்யயனம் பொது கல்வி -அபரா வித்யை -ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் பரா வித்யை –
அடைதல் ப்ரஹ்ம பிராப்தி -முன்பு -காண்கை -சாஷாத்காரம் -அதுக்கு முன்பு ப்ரஹ்ம ஞானம் -மூன்றும் உண்டே
அவன் சங்கல்பத்தால் -அனுக்ரஹத்தால் இப்படி க்ரமேண நடாத்தி அருளுவான் -ஜீவாத்மா ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தானம் தானே –
ஆசையுடன் திரு ஆரமதன்றோ -என்று அருகிலே கொள்ளுவான் -நம் ஒவ் ஒருவரையும் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தி லஷ்யம் -புருஷார்த்தம் -இதுக்கு முன் நிலைகள் சாஷாத்காரமும் -ஞானமும் -பரா வித்யையும் அபரா வித்யையும் என்றவாறு –
பக்திக்கு மூன்று நிலைகள் -பர பக்தி-பர ஞானம் -பரம பக்தி -ஞானம் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -என்பர் –
அறிந்து-ஞானம் வந்து அடைய ஆசைப்பட்டு -தர்சன சமானாகார சாஷாத்காரம் -கண் முன்னாலே எப்பொழுதும் -யோகத்தாலே-
பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -பித்து வளர வளர -உதகடாவஸ்தை-அடைதல் -த்யானம் மூலமே -ஒற்றை நினைவுடன் -வியவசாய புத்தி –
சாப்த ஞானம்-வேதம் மூலம் அபரா வித்யை -சாஷாத்கார ஞானம் பரா வித்யை-
மீமாம்சம் -பூஜ்ய விஷய விசாரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –
மந்த்ர பிரயோகம் கான மூன்றும்-நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் இதிஹாச புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் –இத்யாதி -உப அங்கங்கள் –
அக்ஷரம்- ப்ரஹ்மம் அறிய -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் கொஞ்சம் இந்த கண்டத்தில் உண்டே அது மேலே

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவரிய எம்பெருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –
த்ரிவித பரிச்சேதமும் இல்லை தேச கால வஸ்து -அளவுபடாமல் -வசப்படாதவன் உள் படாதவன் –
அக்ஷரம் -அவ்யயம் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறாமல் –
ஞான கர்ம இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே -பரிமித சக்தி இவற்றுக்கு –
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் –
வேதம் ஒன்றே வழி -கல்மஷம் இல்லாத மனசுக்கு சேவை சாதிப்பான் –
அவனுக்கும் கண் காது கிடையாது-அடுத்து மேலே – தெளிவாக சங்கல்பத்தால் அனைத்தும் அறிவான் –
தீரர்கள் தான் அறிகிறார்கள் -பூத யோனி -காரணம் -காரணம் அறிந்தால் கார்ய வஸ்துக்களை அறியலாம் -கேள்விக்கு பதில் -அவனையே அறிய முடியாது —
காரணம் கார்யம் பாவம் மூலம் அனைத்தையும் அறிய முடியும் என்று ஆரம்பத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –
அப்பா அம்மா போலே இல்லை -ஒரு பிறவியில் -வேறு விதத்தில் -அவர்களுக்கும் காரணம் உண்டே
இப்பிறவியில்- எனக்கு மட்டும்- தாத்தாவும் உண்டே மூன்றும் உண்டே -இவர்களுக்கு –
சகலருக்கும் சகலவித காரணமும்-அத்புத காரணம்-நிஷ் காரணம் அவன் ஒருவனே
-ஸூஷ்மம் -எதிர்மறை ஸ்தூலம்-புலன்களுக்கு எட்டாமலும் எட்டியும் -இவை இரண்டும் –
ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஸூஷ்மம் -/ சரீரம் ஸ்தூலம் -விபு இல்லை-
அணு -விபு எதிர்மறை இவை இரண்டும் வேறே -நுண்ணியது ரொம்ப சின்னது -பிடிக்க முடியும் சக்தி வாய்ந்த microscope /
விபு அப்படி இல்லையே -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து -விபு வாக இருந்தே ஸூஷ்மமாக இருப்பார் பர ப்ரஹ்மம் –
துண்டு நனைத்து புழிந்து ஈரம் கண்ணில் படாமல் துண்டு முழுதும் நீர் நிறைந்து இருப்பது போலே சின்ன உதாரணம்
ஒளி பதார்த்தம் எங்கும் நிறையலாம் த்ரவ்யமாக இருந்து முட்டிக்காதே-எவ்வளவு சேர்ந்தாலும் – அதே போலே ஞானமும் —
அகதி கடநா சாமர்த்தியம் -அந்தர் பஹிஸ்த்ய -அணுவுக்குள்ளும் அணு -நர ஸிம்ஹன் -ஆலிலை கண்ணன் -வையம் ஏழும் உண்டானே –
-பார்க்கப்படுபவர் பார்ப்பவரும் பார்வையும் – கேட்க்கப்படுபவரும் கேட்பவரும் கேள்வியும் ப்ரஹ்மம் தானே -த்ரிவித காரணமும் அவனே –
பஹு பவனா ஸ்ருஷ்ட்டி -பஹுஸ்யாம் ப்ராஜாயேத் –ஏக தேச சரீரத்தை -சங்கல்பத்தால் -ஸ்ருஷ்ட்டி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மேலோட்ட த்ரிவித -காரணங்கள் -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணம் ஆழ்ந்த காரணங்கள்
ஞானம் சக்தி கொண்டே சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
நிர்விகாரம் -எப்படி மாறலாம் -அஸ்தி ஜெயமதே –பரிணமதே-இத்யாதி -ஷட்ப்பாவ விகாரங்கள் எவ்வாறு -சதைக ரூப ரூபாய அன்றோ –
பிறப்பிலி -பல் பிறவியாய் பிறப்பான் அன்றோ -அதே போலே இங்கும் -விரோதி பரிகாரங்கள் –
படைப்பதுக்கு மேலே மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள்-

யதோர்ணநாபிஃ ஸ்ரிஜதே க்ரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும் -கேசம் –கழுத்துக்கு மேலே –ரோமம் -லோமம் -கழுத்துக்கு கீழே –
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –
ததா- அக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்-குறைவற்றவன் -ப்ரஹ்மம் இடம் தான் உலகம் பிறக்கிறது இத்தை போலே –
தத்வம் வேறே -ஆனாலும் விசிஷ்டமாக இருக்கும் -ஆண் மயில் விரித்த தோகை பெண்ணுக்காக -போலே – பட்டர்
தன்னுள்ளே திரைத்து எழும்—அடங்குகின்ற தன்மை போலே -கடல் -அலை -போலே -திரு மழிசை ஆழ்வார் –
கிம் சாதனம் எங்கு இருந்து எந்த பலத்துக்காக -தன்னுடைய மஹிமையை தானே ப்ரதிஷ்டித்தமாக நிலை கொண்டு-
அனைவரும் கர்மம் தொலைத்து மோக்ஷம் பெற்று தன்னை அனுபவிக்க தானே ஸ்ருஷ்ட்டி -சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்காக தானே –
அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -அன்றோ என்னில்-ஆசைப்பட வேண்டியது சேதனன் கர்தவ்யம் -எந்த ஜென்மத்தில் வருவான் என்று அறிவான் –
தெரிந்ததனால் அடைந்ததுக்கு சமம் தானே -தேவகி -10-வருஷம் சொல்லி -சீதை -10-மாசம் -பரதன் -14-வருஷம் போலே
எங்களுக்கும் நாளைச் சொல்லி அருள் -ஆழ்வார் -ஸ்வா தந்தர்யம் சேதனனுக்கு கொடுத்ததை மதித்து காத்து இருக்கிறார் –
யத் ப்ரஹ்ம -சாஸ்திரம் மூலம் அறிய மாட்டான் -திரு நாபி கமலம் காட்டி அருளி -நமக்காக ஸூலபமாக –
சகல மனுஷ நயன விஷயமாக்கிக் கொண்டு அருளுகிறார் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –
பிரித்து விளக்குகிறார் -தபஸ் -சங்கல்பத்தால் என்றபடி -ஆத்மா கர்மா ஜன்மா ஆதி இல்லாமல் –கர்மங்களுக்கு அந்தம் உண்டு –
தொலைத்து மோக்ஷம் போக வேண்டுமே –பிரளயம் -நித்ய பிரளயம் -பிறந்து மீண்டும் பிறக்க -ஆத்யந்திக பிரளயம் முக்தி அடைந்து
நைமித்திக பிரளயம் வேறே–பிரமனுக்கு இரவு பொழுதில் மூன்று உலகும் அழியும் – பிராகிருத பிரளயம் -வேறே இரண்டும் உண்டே –
போக- போக உபகரணங்கள் – போக ஸ்தானங்கள் அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்டிக்கிறார் –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பரம காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –
சர்வஞ்ஞன் -சர்வவித் -அனைத்தையும் அறிந்தவர் -முதலில் வஸ்துக்களை பற்றியும் -அடுத்து அவற்றின் சர்வ பிரகாரங்கள் பற்றியும் –
இன்னது இனையது என்று இரண்டும் உண்டே -என்னது எப்படிப்பட்டது இரண்டும் -இதம் இத்தம்-
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள்-இரண்டும் உண்டே – ஸ்வரூப பிரகார ஞானங்கள் எல்லாம் அறிந்தவன் என்றவாறு –
படைக்கும் கருவிகள் -தன்னுடைய குணங்களே -ஞானம் பலம் இத்யாதி ஆறும் –

———————————-

தப -ஆலோசனை -ப்ரஹ்மா நூறு நூறு அவர் வருஷ கணக்கில் தபஸ் -படைத்ததுக்கு நான்கு வேதங்களை ஓதி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் –
முமுஷு -முதல் சரணாகதன் நான்முகன் தானே -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தானேயும் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி இவன் மூலம் -சதுர்வித
தேவர் மனுஷ்யர் திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் பல வகை -பட்டாம்பூச்சியிலே -27-லக்ஷங்கள் உண்டே
பிரம்மன் நிமித்தம் மாத்திரம் -உபாதானம் ப்ரஹ்மம் சரீரம் தானே –
சாதன சப்தகம் –மூலம் பரா வித்யை அடைய வேண்டும் -விவேக விமோக அப்பியாச கிரியா கல்யாண அநவதாயம் அனுத்ருஷ்யம்
விவேகம் -சரீர வாக் சுத்தி நேர்மை புனித தன்மை மனஸ் சுத்தி -/விமோகம் -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை இல்லாமல் /
அப்பியாசம் -திரும்ப திரும்ப/இத்யாதி -கேசவாதி சொல்லக் கூடாதே -அப்பியாசம் ஒன்றாலே வைராக்யம் பிறக்கும்
ஒன்றை சரியாக அறிந்து பல தடவை செய்வதே ஜபம் -பலவற்றையும் அறிந்து ஒரு முறை சொல்வதை விட இதுவே ஸ்ரேஷ்டம்
அதிருஷ்ட பலம் -நம் சாஸ்திரம் படி செய்கிறான் என்று மகிழ்ந்து அவன் பிரசாதத்தாலே நாம் பெறுகிறோம் –
கிரியா- பஞ்ச மஹா யஜ்ஜம்- ப்ரஹ்ம யஜ்ஜம் வேதம் சொல்லி / தேவ பித்ரு மனுஷ்ய -அதிதி -/ ஐந்து ஜீவா ராசிகள் /
கல்யாணம் -நல்ல குணங்கள் -சந்துஷ்ட்டி திருப்தி இருப்பதை கொண்டு -/ அஹிம்சா / தயா -உதாரம் -கிருபா / மார்த்தவம் /சத்யம்
-சோகப்படாமலும் ஸந்தோஷம் பட்டு இருக்காமலும்-லௌகிக விஷயங்களில் இல்லாமல்
ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் மட்டிலும் ஆழ்ந்து இருப்பதே கர்த்தவ்யம்

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –
ததேதத்ஸத்யம் -இதுவே சத்யம் -கர்மங்கள் ஓட்டை ஓடம் -ஒழுகல் ஓடம் -என்றது இவை தானே ப்ரஹ்ம ஞானம் கொடுக்காதே –
விடாமல் விஹித கர்மங்கள் செய்து -அத்திலே வெறுப்பு விளைந்து -தேடும் நிலைக்கு உயர வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் கண்டிப்பாக வேண்டும்
இவை செய்ய சத்வ குணம் வளர்ந்து -அநாதி கால பிரதிபந்தகங்கள் விலகும் –
கார்ஹபத்யம் ஆஹவனீயம் போற்ற மூன்று அக்னி -பல அங்கங்கள் -விதிக்கின்றதே

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –
சப்த ஜிஹ்வா -ஏழு நாக்குக்கள் அக்னிக்கு -கொழுந்து விட்டு எரியும் அக்னிக்கு -ஸூர்ய அஸ்தமனம் முன்னால் கொடுக்க வேண்டும்

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜவா -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /விஷ்வரூசீ-பலவித ஒளிகள்/
இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –
சத்ய லோகம் வரை கூட்டிப் போகும் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள் –
த்ரிவித தியாகங்கள் உடன் செய்ய வேண்டும் -பகவத் ப்ரீதி யர்த்தம் -ஈஸ்வர முக விகாசம் அர்த்தமாக செய்ய வேண்டுமே –

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –
புண்ய கார்யம் அவனுக்கு ப்ரீதி என்பதால் பண்ணுவோம் -பலனை விரும்பாமல் செய்ய வேண்டுமே –
சகலம் பரஸ்மை நாராயணன் இடம் ஸமர்ப்பயாமி

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –
தபஸ் சப்த வாஸ்யம் ப்ரஹ்மம் -ஸ்ரவண மனன த்யானம் மூலம் அடைகிறார்கள் உபாசகர்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –
ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்-ஆச்சார்யரை அணுகி கற்கிறான்

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

மனஸ் சாந்தி உடன் -பிரசாத சித்தம் -புலனை அடக்கி -அக்ஷரம் -ஸ்வரூப விகாரம் இல்லாமல் –
சத்யம் குணத்தாலும் மாறாமல் -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஆச்சார்யர் மூலமே பெறலாம்

———————————

குரு -இருளை போக்கும் -கதி தனம் -தேவு மற்று அறியேன் -மார்க்க தர்சீ -தத்வ தர்சனிகள் –
ஆசை வருவதே துர்லபம் -ஆதனால் அத்தையே அதிகாரம் -தோஷ தர்சனம் அறிந்து இக்குண வைலக்ஷண்யம் அறிந்து செல்ல வேண்டுமே
மால் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –
முன் அவஸ்தை அடைவதே லயம் -குடம் உடைந்து மண் ஆவது போலே -பிரளயம் -பிரக்ர்ஷ்டமான லயம் -பெரிய லயம் –
பிருத்வி கூழாகி-அப்பில் லயம் -நெருப்பால் அடிப்பட்டு நெருப்பாக -வாயு வீசி -வாயுவாகும் -அதுவும் ஆகாசத்தில் லயம் –
ஆகாசம் அஹங்காரத்தில் அணைந்து -அது மஹான் -அது மூல பிரக்ருதியில் -அது ப்ரஹ்ம திரு மேனியில் ஒட்டிக் கொள்ளும்
புரிந்தவன் தீரன் ஞானி –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –
திவ்ய-அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்-பஞ்ச சக்தி உபநிஷத் மயம் -சுத்த சத்வ மயம்-அமூர்த்தி-
ஒரு வடிவில் மட்டும் இல்லாதவன் – எல்லா வடிவும் கொண்டவன் – -பால் என்கோ-அமுதம் என்கோ -பூமி என்கோ –ஏக ந ஏக –
ஆண் அல்லன்-பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் -உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன் –
எண்ணிறந்த உருவங்களுக்குள்ளே அருவமும் ஒரு உருவம் –கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் கொண்டு கார்யம் செய்ய வேண்டாதவன்
க்ருபாதீனமான கர்தவ்யங்கள் -இச்சை அடியாக –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –
ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்துக்கள் இல்லையே -விராட் ஸ்வரூபம் -நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் அயனானாய் –
நீர் -நீரையும் வருணனையும் ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுமே -எல்லா வாக்கியமும் அவன் வரை பர்யவசிக்கும் –
சமான தர்சனம் -பண்டிதர் ஆக்குமே -ஞான ஆனந்தமயம் -விஷமம் -கர்மாதீனம் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –
பொறி பறந்து ஆஹுதி ஐந்து தடவை -பஞ்சாக்கினி / ஆத்மா ஒன்றே ஆஹுதி -ஐந்து ஹோம குண்டங்கள் –
ஆகாசம் பனி துளி முதல் இரண்டும் -பர்ஜன்ய மழை மூன்றாவது-புருஷன் ரேதஸ் -பெண் வயிற்றுள் –
இங்கு தானே புருஷன் பேர் பெறுகிறான் -அரிது அரிது மானிடனாவது அரிது —
இதுக்கே மேலே தானே மோக்ஷம் -கைங்கர்ய ஸ்ரேஷ்டை-வேண்டுமே –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –
பண்டை நான் மறையும் வேதமும் கேள்விப்பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் –தானாய் நின்றவனே அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான்

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே -கர்மம் தபஸாக செய்கிறான் / முக்தர்களுக்கு அமிருதமாக இருக்கிறான் –
அவித்யை கிரந்தி கழற்றி ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே
அடையும் முறை -இதில் -பிரகாச மயமாய் அருகில் உள்ளான் -சேயன் அணியன் -பரம புருஷார்த்தம் -இவனே லஷ்யம் முதலில் உணர வேண்டும்
அவாந்தர பலன்கள் நடுவில் அனுபவிக்கலாம் -ஆயுஷ் ஆராஸ்யே-ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற நூறு வயசு
சாப்பிட்டால் தானே உபாசனம் -முரண்படாத கர்மாக்களாக இருக்க வேண்டும் -ப்ரஹ்ம பிராப்தியே பிரதான லஷ்யம் –
கெட்டு போகாமல் முடித்து தரும் பொறுப்பு அவன் இடம் -வரேண்யம் பலம் -ஸ்ரேஷ்ட பலம் ப்ரஹ்மமே அனைவருக்கும் –

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -அழிவற்ற ப்ரஹ்மம் -தத் வத்தவ்யம் -அம்பு நேராக குறி நோக்கி செலுத்துவதைப் போலே ப்ரஹ்மம் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
ஏகாக்ர சித்தம் வைத்து-மனஸ் தான் இழுத்து கட்டிய நாண் -பிரணவத்தில் ஈடுபட்டு-சேஷத்வ ஞானம் விசுவாசம் பிறந்து –
வெளி விஷய சங்கங்கள் விட்டு -ஆத்மாவை ப்ரஹ்மத்துடன் சேர்த்து -வாசனா ருசிகள் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் அனுபவிப்பான் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –
உடையும் பாவும் போலே கலந்து -சூத்திரத்தில் மணிகள் இணைக்கப்பட்டது போலே -நினைவு தியானமே மோக்ஷத்துக்கு ஹேது

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –
பஹுதா ஜாயமாநஃ. -பிறப்பிலி நம்மை பெற பல பிறவிகள்

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞன் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –
காமம் க்ரோதங்கள் ஒழிந்து சங்கைகள் இல்லாமல் -மாலினியம் இல்லாமல் தர்சனம்

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்
திருமேனி ஏக தேச ஒளி கொண்டே இவைகள் –

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே -விஸ்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் அறிந்து கொள்-
ப்ரஹ்மம் ஒன்றையே லஷ்யமாக -அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்று இருக்க வேண்டுமே

——————————–

லஷ்யம் அம்பு உதாரணம் சொல்லி -தூரம் -விரோதம் -புத்தி வருமே -குறிக்கோள் -லஷ்யம் -புத்தி சிதறாமல் இருக்க மட்டுமே இந்த உதாரணம் –
இருவருக்கும் உள்ள நெருக்கம் சம்பந்தம் இதில் சொல்லும் -முண்டகம் -சிரஸ் -தலையான உபநிஷத் -இதில் தலையான மந்த்ரம் இது –

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –
அழகிய இறக்கைகள் இரண்டுக்கும் -ஸஹ வர்த்தமானத்தவம் -ஸஹ்யம் நடப்பு பிரியாமல் இருந்தும் ஒன்றுக்கு ப்ரஹ்மம் பற்றி அறியாமல் –
பிப்பலஂ ஸ்வாத்வ-ரசம் இல்லை -சாப்பிடாதே சொல்லியும் கெடுக்காமல் உண்டு இதன் இறக்கைகள் இழந்து -சாஸ்த்ராதிகள் படி ஒழுகாமல் அனர்த்தம் –
இருவருக்கும் ஆத்மா பெயர் தானே -பெருமானுக்கு சொத்து -சேதனமும் அசேதனமும் -ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம்-ஞான குணகமும் பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும்-
இறக்கைகள் -ஞானம் அனுஷ்டானமும் ஜீவனுக்கு -ஞான ஹீனன் பசுவை போலே -அனுஷ்டானம் இல்லாமல் இருந்தால் நாய் வாலைப் போலே வீண் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு -சங்கல்ப சக்தியும் -தபோ ரூப ஞானம் இது -கிரியா சக்தி-ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்டி யாதிகள் -இரண்டும் இறக்கைகள் –
சமானமாய் ஒரு சரீரம் பற்றி இருக்குமே இரண்டும் –பாப புண்யங்களே பழம்-தாழ்ந்த வெறுக்கத்தக்க -புதை குழி என்று அறியாமல் –
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையில் பட்டு அழுந்துவார்கள் –
சிறைச்சாலைக்குள் அரையனும் சிறையனும் உண்டே –
நியாந்தா ஆராதம் அகர்ம வஸ்யம்-அருகிலே உள்ளான் -அறிந்து அடைய முயல வேண்டுமே –
நான் உடல் சொல்லலாமா -என்னுடைய உடல் -தானே என்னில் நானே உடல் -ப்ரஹ்மாவுக்கு -நான் உடல் ஆத்மாவை
-என்னுடைய உடல் நம் சரீரம் -இத்தை வெட்ட முடியும் -அது ஒழிக்க ஒழியாத அப்ருதக் சித்தம் தானே –
இது தான் நெருக்கமாக தோன்றும் -திரோதானம் தானே -கர்மம் தொலைத்து சேர முயல வேண்டும் –
பிரக்ருதியில் சிக்கி முக்குண வசப்பட்டு -இருப்பதை அறிந்து விலகிப் போக வேண்டுமே
வியாப்பிய கத தோஷம் அவனுக்கு தட்டாது என்றும் இது காட்டுமே -அது மட்டும் இல்லை –
நம் அழுக்கை போக்க -ரத்னத்தை உடையவன் தானே அழுக்கை போக்கி அருள வேண்டும்

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –
அநீஷயா-பிரகிருதியை சொல்லும் -அல்லது தனக்கே வெளி வர சக்தி இல்லாமல் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதான கரி தானே பிரகிருதி
சர்வ வியாபகனையும் கூட அன்றோ நாம் தேடுகிறோம் குண்டூசியை தொலைத்தவன் தேடுவதும் யானையை தேடுவதும் ஒக்குமோ –
ஏ பாவம் பரமே ஈ பாவம் செய்து -குருகைக் காவல் அப்பன் -கங்கை கொண்ட சோழ புரம் சந்நிதி -மறக்க வழி கேட்ட ஐதிக்யம்
அன்ன கூட உத்சவம் கோவர்த்தன மலைக்கு திரை கண்ணை மூடிக் கொள்ள சொன்னது போலே -சரீரம் தானே மறைக்கும் –
யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய-சரீரம் தன்னை காட்டிலும் வேறுபட்ட
மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ-சேஷி நியாந்தா ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தே சம்சாரம் தாண்ட முடியும்

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன் –
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து –
நிரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –
பலூன் மேலே இருக்க வேண்டியதை கயிறு வைத்து கீழே கட்டி வைத்து -கத்தரித்த உடனே மேலே போகும் -கிளி கூண்டை திறந்தால் பறப்பது போலே
இது செயற்கை அக்கரை -அது இயற்க்கை இக்கரை -சரீரம் பெற்றதே கர்மம் தொலைக்கவே -வாசனா ருசி போக்க ஸூஷ்ம சரீரம் -விராஜா நதி ஸ்நாநம்
த்யானம் -என்பதே -அருகிலே உள்ளவனைப் புரிந்து -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அறிந்து-மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணன் அன்றோ – சமான தர்மம் -சாதர்ம்யம்
அபஹத பாப்மா -தீண்டாதே/ விஜரா மூப்பு இல்லை பஞ்ச விம்சதி வர்ஷம் எப்பொழுதும் /வி மிருத்யு மரணம் இல்லை / வி சோக சோகம் இல்லை /
பசி தாகம் இல்லை-/ சத்யகாமா சத்யசங்கல்ப -இந்த அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம்

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-பிரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -ஸ்ரவணம் மன்னம் நன்றாக கேட்டு ஆராய்ந்து -இத்தை நன்றாக அறிந்து /
கேட்பது மேய்ச்சல் நிலம் -அப்புறம் ஆசை போட வேண்டுமே -ஸ்ரவணம் -மனனம் இவை
பசு மரத்து ஆணி போலே மனசில் பதிய வேண்டுமே -உரு போட்டவன் உருப்படுவான்
வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து -அதிவாதி பவ -அறிந்த பின்பு பெருமையை எடுத்து கூறி –
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு -ஸ்ரீ காந்தன் -இரும்பை இழுத்துக் கொள்வது போலே தன்னடையே சேர்த்துக் கொள்வான்
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடையப் பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை -உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் -யதி- யத்னம் பிரயத்தனம் பண்ணுபவன்
உலக விஷய பாசம் பட்டால் ஆனந்தம் அல்பம் அஸ்திரம் -வைராக்யம் வைத்து – பகவத் பாசம் ஸ்திரம்

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –
தேவயாநஃ.-அர்ச்சிராதி மார்க்கம்
தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்-ஸ்ரீ வைகுந்தம் அடைகிறான்

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன் –
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் பொய்யனாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம் –
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –
ஞானம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம் –
கண்ணே உன்னைக் காண -யென்னே கொண்ட -கருவி கண்ணே -கண்ணான உன்னால் உன்னைக் காண வேணும்

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –
ஆச்சார்யரை அண்டி -ப்ரஹ்ம ஞானம் -பெற்றவரை அண்டி -அவரைப் பிரார்த்தித்தே பெற வேண்டும்

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஷுக்ர-ரேதஸ் -அதில் இருந்து தாண்டி -ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல்
பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –
யோ நித்ய -தனியன் போலே பதாம்புஜ தங்கம் பெற்றால் அனைத்தும் புல்லுக்கு சமம் அதே போலே அகாம இவனுக்கு –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
ஸ்ரவண மனன த்யான நிதித்யாவசனம் மூலம் அடைய முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –
அவன் அநுக்ரஹமே கார்ய கரம் -இவனாக நினைத்தோ -முடியாது -குகன் பெற்றான் பரதன் இழந்தான் –
வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய் –பின் வணங்கும் சிந்தனைக்கு இனியன் -/ திருக் கமல பாதம் வந்த பின்பு சென்றது என் சிந்தை –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே -மநோ பலம் -சரீர பலம் -மாய பேச்சால் கலங்க கூடாதே
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே -பிரமாதம் -கவனக் குறைவு –
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

யதிகளை வரவேற்று சொல்லும் மந்த்ரம் இது
வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
ப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.-குலத்தில் பிறந்தவர்களும் ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்றே பிறப்பார்கள்
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்கக்ரஹம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் –

February 12, 2018

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே –

திருவேங்கடமுடையான் முன்னிலையிலே திருமலையிலே நம் எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தது
248 மஹா வாக்கியங்கள் -10 பிரகரணங்கள்
முதல் பிரகாரணம் -18 வாக்கியங்கள் -2 மங்கள ஸ்லோகங்கள் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சேதன அசேதனங்கள் விட வேறுபட்ட –
முதல்ஸ்லோகம் -ஸூவ சித்தாந்த ஸ்தாபனம் -பகவத் -மங்களா சாசனம் -2 பர மத நிரஸனம் -ஆச்சார்ய வந்தனம் –

ஸ்ரீ மங்கள தொடக்க ஸ்லோகங்கள்

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நம –

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே
அனைத்துக்கும் அதிபதி அன்றோ –
அவன் ஒருவனே தன்னிச்சையாய் ஸ்வ தந்த்ரனாய் -இருந்து அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி அருளுகிறான்
சேஷ சாயினே
ஞானம் பிறந்து தலை அறுபட்ட சேஷ பூதன் சம்பந்த ஞானம் பெற்றவன்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே
தூய முடிவற்ற மங்கள ஸ்வரூபி -தன்னிகர் அற்றவன் -திவ்யமானவன் -குற்றமற்ற நற்குண சமுத்ரம்
விஷ்ணு சம்பந்தம் நித்யம் -இன்ப மயம்
பூர்ணத்வமே நமக்கு மோஷம் அளிக்கும்
சூர்யன் கதிர்கள் சேற்றில் விழுந்தாலும் அழுக்கு அடைவது இல்லையே
விஷ்ணவே நம –
அந்த விஷ்ணுவை சரண் அடைகின்றோம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன்-சர்வ வியாபி -விஷ்ணு -வியாபன சீலன் –
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே திவ்ய ஆத்ம -ஸ்வரூபம் -சரீர சரீரீ பாவம் –
சேஷ சாயினே -ரூபம் – -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே–ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் -அநந்த -கல்யாண குணங்கள் நிறைந்த வைத்த மா நிதி அன்றோ
இத்தால் ஸூ வ சம்ப்ரதாயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————————————————————————————

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரம் ப்ரஹ்மா -ஏவ -அத்யந்த -சர்வஞ்ஞா சர்வவித் -பிரமம் அஞ்ஞனம் ஆஸ்ரயம் என்று -ஏகத்துவ அத்விதீயம்
நிரதிசய புருஷார்த்தம் -ஸூ க துக்க சம்சாரம் அனுபவிக்கும் -சங்கர மதம்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
பாஸ்கர மதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் ஜகத் சத்யம் என்பர் உபாதைக்கு ஆதீனம் என்பர் ஷேத்ரஞ்ஞார் கர்மம் உபாதை
பர உபாதிக்கு -பரஸ்ய உபாதி ஜீவ உபாதி -ஸ்வ தந்த்ர ப்ரஹ்மத்துக்கு பாரதந்தர்யம் -விவசத்வம் தோஷம் இங்கே அஞ்ஞத்வம் அங்கு
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
யாதவ பிரகாசர் -அசுபங்களுக்கு இருப்பிடம் -ஸ்வரூப பரிணாமம் சிகி அசித் என்பர் -தோஷங்கள் ஸ்வரூபத்திலே என்பர்
சுருதி ந்யாயா பேதம்
ஸ்ருதிகளுக்கும் நியாயங்களும் அபேதம் விலகி உள்ளவை இந்த மூன்றும் -சமுதாயமாக –
ஜகதி வித்தம்
இந்த மூன்றும் ஜகத்தில் பரவி -கலி யுகம் -விஸ்தரித்து உள்ளது
மோஹனமிதம் -மோஹிக்க வைக்கும் –
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி -தமஸ் யாராலே போக்கடிக்கப் பட்டது -சித்தி த்ரயம் –
விஜயதே யாமுன முனி -ஆளவந்தார் மங்களா சாசனம் பூர்வகமாக –

ஸ்ரீ மங்கள ஸ்லோகம்
பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி-
அத்வதை வாத நிரசனம் -பர ப்ரஹ்மமே அஜ்ஞ்ஞானத்தில் மூழ்குமாயின்-அத்தை ப்ரஹ்மம் என்று அழைக்க மேன்மை யாது
அனைவரையும் உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் அதுவே அதுவே சோகித்தால் அத்தை உஜீவிப்பார் யார்
ப்ரம பரிகதம் -என்று பிரமத்தில் சிக்குண்பதை சொல்கிறது
தத் பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
ப்ரஹ்மம் மாற்றம் விளைவிப்பவற்றால் கட்டுண்டு கிடக்கிறது
பர -என்று இயல்புகள் தனிப்பட்டவை -உண்மையானவை -ப்ரஹ்மத்தில் இருந்து வேறு பட்டவை -இவற்றில் தலை யுண்டு
ப்ரஹ்மம் கால சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது
அசுபஸ் யாஸ் பதம் –
மேலும் ப்ரஹ்மம் அசுபங்களின் இருப்பிடம் -யாதவ பிரகாசர் கொள்கை
ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணம்-வேதக் கொள்கையை அறியாமல்
பரம் ப்ரஹ்மைவ-என்றது –
அனைத்துக்கும் மேலான -எல்லா வகையிலும் மேம்பட்ட -ஆனந்த ஸ்வரூப -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக – சமஸ்த கல்யாண குணங்கள்
நிறைந்த பரிசுத்தமான -இவனை
சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாசர் அஜ்ஞ்ஞானம் அமலங்கள் துக்கம் இவற்றால் உழல்வதாக சொல்லி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் தம
ஜகதி வித்தம் -உலகம் எங்கும் பரவி
மோகனம் -மதி மயக்குபவை
யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –இந்த அறியாமை இருளைப் போக்க யாமுன முனி வென்று நிற்பாராக
ஆளவந்தாருக்கு ஜய கோஷம் இட்டு அருளுகிறார்

———————————————————————————————————
சாதனம் – -ஹிதம் விதிக்கும் சாஸ்திரம் -முக்கிய விதேய அம்சம் -புருஷார்த்தம் அவிதேயம் –
அசேஷ ஜகத் ஹித அனுசாசனம் -ஸ்ருதி நிகரம் -சிரஸி – சமுதாயம் -ஓன்று தான் -சர்வருக்கு பொது–பகவத் பிராப்தியே பலமாக கொண்ட
-அத்யர்த்த ப்ரீதி -அளவு கடந்த -பரம புருஷ சரண யுகள த்யானம் -அத்யந்த ப்ரீதி பூர்வகமாக -பக்தி -அர்ச்சனை பிராணாயாமம் அங்கங்கள்
-மாம் நமஸ்குரு மத் தயாஜ்ய்
அதில் இருந்து அறியும் -ஜீவ பர யாதாம்யா ஞான பூர்வகமாக -சர்வ சேதன காரண புதன் -சர்வ சேஷி சர்வ நியாந்தா சர்வ நியாந்தா
-ஜீவன் ஞான ஸ்வரூபன் சேஷ பூதன்-வர்ணாஸ்ரம தர்மம் கர்தவ்யம் -த்ரிவித தியாகம் உடன் -சாஷாத்கார ரூபமான ஞானம் ஆகும் –

பவ பய துவம்சம் -புனர் உத்பத்தி இல்லாத படி -வித்வம்சம் -இதற்கே சாஸ்திரம் பிரவர்த்தி -சம்சார பயம் அவர்ஜனீயம்
-அழியாத ஆத்மவஸ்துவை அழியும் தேகமாக பிரமித்து அபிமானிப்பதால் -தேக பிரவேசம் -சதுர்வித –
ப்ரஹ்மாதி சூர நர திர்யக் ஸ்தாவராத்மகமான -ஜெனித அவர்ஜனீய பவ பய -விதும்சத்துக்குகே வேதாந்த பிரவ்ருத்தி-
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவிக்க -தர்ம பூத ஞானம் -அந்தர்யாமியாகவும் உள்ளான் மேலும் என்பதையும் அறிவித்து
-ஆழிப்பிரான் நமக்கே உளான் –
தஸ்மிந் பிரவ்ருத்தம்
7 ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் -காட்டி -அருளி –
1-தத்வமஸி-தத் -தவம் அஸி -அப்ருதக் சித்தம் சரீர பூதன் -வர்த்தமானம் மூன்றுக்கும் உப லக்ஷணம் –சதா பஸ்யந்தி ஸூ ரயா -போலே -நித்யம்
2-அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மா -சர்வ ஆத்மா -என்று காட்ட -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அதிகாரி அனைவரும் உம் உயிர் வீடுடையான் இடம் வீடு செய்மினே
-நித்ய அப்ருதக் பர சித்தம்
3- ஆத்ம திஷ்டன் – உள்ளே இருந்து நியமிக்கிறார் -முழுவதும் வியாபித்து -ஆத்மனோ அந்தர -யா ஆத்ம ந வேத யஸ்த ஆத்மா சரீரம்
-நிருபாதிகம்-நிரபேஷமாக -இருப்பதை அறியாதவன் -யா பிருதிவி ந வேத -பிருத்வி சரீரம் அறிய பிரசக்தி இல்லாத அசேதனம் போலே -ஸ்வரூபம்
4- அபஹத பாப்மா -சஹா நாராயணா -ஸ்வ பாவம் -ஏக திவ்ய -ஏகோ நாராயணா
5-உபாசனம் யஜ்ஜம் தானம் தபஸ் -ஆச்சார்யர் மூலம் உச்சாரணம் அநு உச்சாரணம் -தேவ பூஜா -சரீரத்தயா-
அநாசகேந -பலத்தில் இச்சை இல்லாமல்
ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -ஆத்மாவுக்கு ஞானம் ஆனந்தம் -சரீரம் தேவாதி பிரகிருதி பரிமாணங்கள் கர்மாவால் வந்த -சரீர பேதங்கள்
-நாநா வித பேத ரஹிதம் ஜீவன் -சாங்க்யா-ஜீவன்கள் -அங்கும் -முமுஷு திசையிலும் ஸ்வரூப பேதம் உண்டு
எல்லாரும் ஞானம் ஆனந்தம் முழுவதாக இருந்தாலும் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -அஹம் ப்ரத்யக் -பராக் ஜீவர்கள்
-ஸர்வேஷாம் ஆத்மனா -சர்வ அவஸ்தையிலும் ஸ்வரூப பேதம் –
ஏவம் வித -பிரபஞ்சம் -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டது -உத்பவம் -ஸ்திதி -பிரளயம் -சம்சார நிவர்த்தகத்வம் -ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து வி லக்ஷணம்
-ஸ்வரூபம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -கல்யாணை ஏக தானம் -ஏக ஆஸ்ரய பூதன் -ஹேய் ரஹீதத்வாத் வி லக்ஷணம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -அனவதிக அதிசய அஸந்கயேமான கல்யாண குண கணாம் –
பரஞ்சோதி -பர ப்ரஹ்மம் -பரமாத்மா நாராயண -சர்வாத்மா -பர தத்வம் -சப்த பேதங்கள் வேதாந்த வேதியன் அந்தர்யாமி ஸ்வரூபம்
-புருஷோத்தமன் பரமன் –நிகில வேதாந்த வேதியன்
நியமனம் -நிகிலவற்றையும் -சர்வ நியாந்தா –
ஆதாரம் -சேஷி -அபேதம் சாமா நாதி கரண்யம் –
தத் சக்தி -பரஸ்ய ப்ரஹ்மம் சக்தி -தத் ஏக சக்தி அகிலம் ஜகத் –

—————————————————————

சின் மாத்ரம் ப்ரஹ்மம் -மாத்ரம் சப்தம் -சிதேவ-இதர விஷயங்களையும் மாத்ரம் ஞாத்ரு ஜேயம் இவற்றையும் விவர்த்திக்கிறது என்பர்
ஒன்றும் தேவும் -பெயர் எச்சம் -அனைத்தும் அவன் இடம் ஒன்றுமே தவிர ஐக்கியம் இல்லை –
நித்ய முக்த ஸூ பிரகாசவாதப ப்ரஹ்மம் -தத் த்வம் ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் -என்பர் சங்கரர் –
அஞ்ஞானம் ஆஸ்ரயம் ஆக ப்ரஹ்மம் தவிர வேறே இல்லை -பத்த திசையிலும் ப்ரஹ்மம் தான்
ப்ரஹ்மம் தான் பந்தம் அடைகிறது த்வம் -உபதேசம் ஏற்று -மோக்ஷம் முக்தி என்பர் -ப்ரஹ்மம் ஏவ முக்தி அடைகிறது
நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ஏவ ப்ரஹ்மம் -அநந்த விகல்ப-ஈஷா ஈஷித்வய -பதார்த்த தாரதம்யம் ஜகாத் -நாநாவிதம் உண்டே –
தோற்றம் மித்யா -சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை -கயிறு சர்ப்பம் -ஞானம் வந்தால் போவது போலே -பிரமத்தை கொண்ட ப்ரஹ்மம் என்பர்
ஞான நிவர்த்திய பதார்த்தம் மித்யா –
நம் சித்தாந்தம் ஜகத் நித்யம் -ஞானம் மாத்ரத்தால் போக்க முடியாது –
மோக்ஷம் விடுபடுதல் -எதில் இருந்து -மாயையான சம்சாரத்தில் இருந்து -அதனால் இதுவும் மித்யை என்பர் -பந்தமும் பந்துக்கு ஆஸ்ரயமான பத்தனும் மித்யை
முக்தியும் முக்திக்கு ஆஸ்ரயமான முக்தனும் மித்யை -என்பர்
பிரிவே இல்லை -ஒரே ப்ரஹ்மம் -ஜீவாபாவம் -நாநாஜீவ பாவம் எப்படி -ஒரே ஜீவ பாவம் என்பர் மற்றவை நிர்ஜீவன் உள்ள சரீரம் -வாசனையால் பிரமிக்கிறாய் –
அந்த சரீரம் எது -என்பது -ஒருக்காலும் அறிய முடியாது -ஆச்சார்யரும் மித்யை உபதேசமும் மித்யை
-ஆச்சர்யம் சிஷ்யன் விஷயம் இருந்தால் அத்வைதம் ஹானி வரும் -illusion தான்
-தத் த்வம் அஸி human bomb என்பர் -ஞானம் வந்த பின்பு இந்த வாக்கியமும் மித்யை -என்பர் –

ப்ரஹ்மம் வைபவம் சாஸ்திரம் கழித்து அவயவங்கள் இல்லாமல் ஆக்கி வைக்கிறார்கள்
பாஸ்கர மதம் -தோள் தீண்டி -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் என்பான் இவன் -ஜகத் சத்யம் -இவனும் அத்வைதி –
ப்ரஹ்மத்துக்கு அஞ்ஞானம் சொல்பவர் வாயை பொசுக்கு என்பர் -உபாதி சம்பந்தம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -அகண்டமான வஸ்துவை சகண்டமாக ஆக்குவது உபாதி
கர்மா உபாதி -ஷேத்ரஞ்ஞர்-ஸத்யமான உபாதியால்- ஏகத்துவ அத்விதீயம் ப்ரஹ்மம் -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டத்வத்தால் என்பர்
-உபாதி தர்மம் விருத்தம் உண்டாக்குவது
கண்ணாடி பிரதிபிம்மம் -நூறாக உடைந்து நூறாக தெரியும் -உடைந்த கண்ணாடி தொலைந்தால் ஒன்றாகும்
உபாதியால் பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய -சங்கல்பம் –
தேனைவ ஐக்கிய அவபோதென-ஒன்றாகும் -பலவாக தோன்றி ஒன்றாக ஆவதே அத்வைதம்
ஒன்றாகவே இருந்து ஒன்றாக இருப்பது செத்த பாம்பை அடிப்பது போலே -சங்கர அத்வைதம் நிந்தை
அவர்களே பரஸ்பர கண்டனம் –
க்ஷேத்ர ஞ்ஞர் புண்ய பாப ரூப கர்ம -உபாதி எப்படி ஆகும் –
பரமார்த்தமான தோஷம் சொல்பவர் -சங்கர் அபரமார்க்கமான தோஷம் அவித்யை -இதனால் தோஷம் சொல்வதில் இவர் விஞ்சி –
அபரே-வாக்யம் இவருக்கு
அந்நிய-அடுத்து யாதவ பிரகாசர்

குண சாகரம் ப்ரஹ்ம -உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் -அபரிமித உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் நிரதிசய -ஸ்வா பாவிக உதார அபரிமித குண சாகரம் ப்ரஹ்ம
நாரகீ-நரகத்தில் துக்க அனுபவம் -நரகம் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை -பாப பல ரூப துக்க அனுபவம் -நரகம் என்னும் அனுபவத்தில் ஆத்மா என்றபடி
இடம் சொன்னால் நாரக –
துக்க அனுபவ விசிஷ்டன் நரன் –ஸூ கீய-
ஸ்வர்க்ய-ஸ்வர்க்கத்து அனுபவம் உள்ள ஆத்மா -ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
போக்தா -போகம் பண்ணுபவன் -போக கிரியை பண்ணுபவன் போக்தா –
ஞான யாதாத்மா -அபவத-பரமபத அனுபவம் உள்ள ஆத்மா இங்கும் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
சேதன ஸ்வபாவங்கள்
ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூபேண சேதன அசேதனமாக பரிணமிக்கிறது -சதுர்வித தேகங்கள்-என்பர் யாதவ பிரகாசர்
மேலே பக்ஷங்களை கண்டித்து –
தோஷங்களை காட்டி -உதாகரித்து -ந கதயந்தி -துஷ் பரிஹரான் தோஷங் உதாகரித்து -ஞான அக்ரேஸர்கள்
ஸ்ருதி அர்த்தம் பரி ஆலோசனை -பண்ணி –

இமா சர்வா பிரஜையாக -தன் மூலாக -ஸ்ருஷ்ட்டி -சத் என்னும் ப்ரஹ்மம் மூலம் ஆயதனம் இருப்பிடம்
தத் பிரதிஷ்டாக -லயம் என்றவாறு –
ப்ரஹ்மமே சகலமாக ஆவேன் சங்கல்பித்து -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி லய காரணம் தானே -என்றவாறு
சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சங்கல்பத்துவம் -ஸர்வேச்வரத்வம் -இதனால் காட்டி -சர்வ பிரகாரத்வம் -சரீரம் பிரகார பாவம்
சரீரத்தால் பரிணாமம்
ஸ்வரூபத்துக்கு தோஷம் வராதே –
சமாப்யதிக நிவ்ருத்தி ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன்
சத்யா ஸங்கல்பன்
சர்வ அவபாசித்வம் -பிரகாசிப்பித்து ஞான விஷயம் ஆக்கி -சூர்யன் சந்திரன் நக்ஷத்திரங்கள் அக்னி வித்யுத் போல்வன -அவனால் –
ஹேயா உபாதேய ஞானம் உண்டாக்கி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் முமுஷுஹூ உபாசனம் –
நிர்விசேஷத்வம் சொல்ல ஒட்டாது –
ப்ரத்யவசனம்–அதஸ்யாத் -நாம் சொன்னதை விலக்கி-உபக்ரமம் -பிரகாரணம் ஆரம்பம் -உத்தாரகர் -ஸ்வகேதுவிடன்
-கற்றவனை போலே ஸ்தாப்தமாக உள்ளாய் -அறிந்து கொண்டாயா -ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் பிரதிஜ்ஜை பிரகரண ஆரம்பம்
நிரூபிக்க திருஷ்டாந்தம் –
ஹேது சொல்லாமல் -விஷயம் அறியாதவனுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் காட்ட -அனுப பன்னம்
மூன்று த்ருஷ்டாந்தம் –யதா சோம்யா-மிருத்ய பிண்டம் -ஞானத்தால் மண் பாண்டங்கள் அறிவது போலே -அந்தரகதம்-/
நாம ரூபங்கள் அடங்கவில்லை -மண் என்ற ஒன்றே -வாயும் வயிறும் -அழிந்து அழிந்து தோன்றுவபவை -மண் மட்டும் சத்யம் –
காரணமான ப்ரஹ்மம் மாத்ரம் சத்யம் -மற்றவை அசத்தியம் என்பர் -கார்ய விகார சேதன அசேதனங்கள் அசத்தியம்
சத் என்று பேறு கொடுத்து
இதம் அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு சதேவ ஆஸீத் -ஏக மேவ ஆஸீத் -அத்விதீயம் ஆஸீத்
சத்தாகவே இருந்தது -விசஜாதீயம் இல்லை
ஏக மேவ -சஜாதீயம் இல்லை
அத்விதீயம் ஸூ வகத பேதம் இல்லை -குணங்கள் வியக்தி பேதம் வருமே -அதுவும் இல்லை என்பர்
தோப்பு -மா மரங்கள் பலா மரம் -விஷஜாதீயம் -மா மரங்களுள் சஜாதீயம் -பேதம் -கிளை இல்லை பூ பிஞ்சு காய் -ஸூவ கீத பேதங்கள்
ஞான ஸ்வரூபம் -சேதனம் சஜாதீயம் பிரத்யக்காக இருக்குமே –
அசேதனம் ஞான ஸ்வரூபம் இல்லை பராக்காக இருக்கும் -விசஜாதீயம்
கல்யாண குணங்கள் -திவ்ய மேனி இத்யாதி -ஸூ வ கீத பேதம்
நிஷ்கலம் நிரஞ்சனம் -வாக்கியங்கள் பொருந்தும் –
சாமான்ய கரணம் -விசேஷணம் வராதே -சத்யம் ப்ரஹ்ம / ஞானம் ப்ரஹ்மம் -அநந்தம் ப்ரஹ்மம் -மூன்றும்
ஸ்யாம யுவா -தனி தனியாக சப்தம் வருமே பிரத்யக்ஷத்தால் ஒன்றாக காணலாம்
விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சொன்னால் ஏகத்துவம் குலையும் என்பர் –
தர்மி பரமாகவே அர்த்தம்
சத்யம் -நிர்விகார பதார்த்தம் ப்ரஹ்மம்
ஞானம் -அஜாதம் / அநந்தம் -பரிச்சின்னமாக இல்லாமல் தர்மியாக
ஒரே அர்த்தம் -தன்னை ஒழிந்த அனைத்திலும் வேறு பட்டது -மூன்றுக்கும் வாசியும் உண்டே என்பர்
மேலு இதே பிரகரணத்தில்
நிஷ்கலம் -அவயவங்கள் இல்லாமல் -ரூபம் இல்லை -நிரூபத்வம்
நிஷ்க்ரியம்-கார்யம் செய்யாமல் -கிரியை இல்லை -பிறவிருத்தி
நிர்குணம் -அதுக்கு காரணமான குணம் இல்லை
நிரவத்யம் நிரஞ்சனம் –கர்ம சம்பந்தம்-தோஷம் இல்லை -அதன் -கர்ம பல சம்பந்தம் ரஹிதம்
திர்யக் -கர்ம பல சம்பந்தம் உண்டு கர்ம சம்பந்தம் இல்லை –
பிரளய ஜீவன் கர்ம பல சம்பந்தம் இல்லை கர்ம சம்பந்தம் உண்டே –
-விசேஷணம் ஏற்காது -குண சம்பந்த ப்ரத்ய நீக்கம் -ரஹித்தவம் மட்டும் இல்லை சம்பந்த பிரசக்தியே இல்லை என்பர்
அத்விதீயம் -தன்னைக் காட்டிலும் வேறு பட்ட குணங்களையும் சகிக்காது -சர்வ விசேஷ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் என்பர்
ஏக விஞ்ஞான சர்வ விஞ்ஞான ப்ரதிஜ்ஜை –
சர்வமும் உண்டாக இருந்தாதல் தான் விஞ்ஞானம்
நாஸ்தித்வம் விஞ்ஞானம் தான் ப்ரதிஜ்ஜை பண்ண முடியும் -மூன்றாம் வேற்றுமை –
ஒன்றை அறிந்ததால் சர்வ பதார்த்தங்கள் அறிவும் அடங்கி உள்ளது -என்ற அர்த்தம் –
ப்ரஹ்ம பந்து வேதங்கள் அத்யயனம் பண்ணாமல் ஜடம் -12 வயசில் வெளி சென்று -24 வயசில் திரும்பி வர -அறிந்து கொண்டாயா -ஆதேய சப்தம்
ஆதேச — -உபதேச விஷயம் / அதுக்கே மேல் ஒன்றும் இல்லை /ஞானத்துக்கு விஷயமானால் மித்யை ஆகும் -ஞான பின்னம் ஜேயம்
ஞான மாத்ரமாக இருந்தால் தான் சத்யம் அத்வைதிகள் -ப்ரஹ்மம் தவிர எல்லாம் மித்யை என்பதே உபாதிக்கலாம்
ப்ரஹ்ம வியதிர்க்தமான சர்வம் மித்யை அஹம் ப்ரஹ்ம –
த்வம் இல்லை அந்த தத் -போதிக்க முடியாது -வைலக்ஷண்யம் தான் –
அந்த விஷயத்தை கேட்டு தெரிந்து கொண்டாயா –
நாம் உபதேச விஷய அர்த்தம் இல்லை -ஆதேசா கர்த்தா -அவர்களுக்கு கர்மணி நமக்கு கர்த்தா -நியமனம் என்ற அர்த்தம் -ஏக ஆதேச –
ஓன்று ஆதேசம் இன்னும் ஓன்று உபதேசம்
ஆ உப சர்க்கங்கள் -சொல்லும் கட்டளை படி சிஷ்ய லாபம் உபதேசம்
ஆதேசங்கள் -ஆச்சார்ய பலம் -உபதேசம் அனுஷ்ட்டிக்கும் சிஷ்யர் -ஆதேசம் ஆச்சார்யர் இடம் -கர்த்ரு பிரதானம்
பலம் ஆச்சார்யர் இடம் ஆதேசம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் சர்வ பிரசாகத்தவம் -என்றபடி
ஆதேச பராமாத்மா என்றபடி –
சதேவ –காரணத்வம்-வாக்யம் நிர்விசேஷ வாக்யம் இல்லை -ப்ரஹ்மமே அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் சொல்கிறது
ஸ்ருஷ்ட்டி இரகரான ஸ்ருதி வாக்யம்
மேலே அநேக ஜீவேன அனுபிரவேசன -எல்லாம் சொல்லும் –
சதேவ யஸீத் -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்னால் சத்தாகவே இருந்தது -void யிலிருந்து வர வில்லை –
நாம ரூப விபாகம் அற்ற-இதனுள் அடங்கி -ஒன்றும் தேவும் –ஒன்றுதல் -லயம் அடைந்து -அது தான் சதேவ ஆஸீத் உபாதான காரணம்
அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு -இதம் பிரத்யக்ஷமாக காணும் இவை –
ஏகமேவ –நிமித்த -காரணம் குயவன் -அதே உபாதான காரணமான ப்ரஹ்மமே –வேறு பதார்த்த அந்தரம் இல்லையே -பதார்த்தாந்தர நிஷேதம் –
மண் தானே கடமாக பண்ணிக்க கொள்ளுமோ -அத்விதீயம் -லோகம் போலே இல்லது இல்லையே -விலக்ஷணம் –
பிரகரணம் காரணத்வம் -நாம் சொல்வது -ஸத்யமான சகலத்துக்கும் தானே உபாதான நிமித்த ஸ்ருஷ்ட்டி கார்த்த சகல இதர விலக்ஷணன்
-அவனை அறிந்தால் அனைத்தும் அதிலே அடங்கும் -நம் சம்ப்ரதாயம்
எல்லாம் சத்யம் -சம்ப்ரதாயம் சத்யம் -அவர்கள் எல்லாம் அஸத்யம்–எனவே அவர்களது அசத்திய சம்ப்ரதாயம்
நிகில காரணதயா -உபாதான அபின்ன நிமித்த -காரணத்வம் -சர்வ சரீரீ -சர்வாத்மகத்வம் -உபாதானம் இதனால் –
முமுஷு அறிந்து கொள்ள வேண்டியது இது தான் -சர்வ சரீரீ எனக்கும் சரீரீ -சங்கல்பம் -நிமித்த காரணம் –
தானே -வேறே அபேக்ஷை இல்லாமல் -சர்வஞ்ஞான் சர்வ சக்தித்வம் இத்யாதி எல்லாம் தன்னடையே வரும்
-பிதா புத்திரனுக்கு ஹிதமாக தெரிவித்தது -இது தானே -கோல த்ருஷ்டமான கார்ய காரண பாவங்கள் போலே இல்லாமல் -விலக்ஷண பாவம் –

அக்ரே -பூர்வ காலே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன் தசையில் -ஒரே பதார்த்தம்-த்ரவ்யார்த்தமான காரணம் -ஒன்றே -சத்தாகவே -இருந்தது-குண விஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாதானம் –
காரியமும் காரணமும் சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஸூ ஷ்ம திசையிலும் ஸூதூல திசையிலும் –
சங்கல்பத்தால் ஸூஷ்ம தசை ஸூ தூல -ஸ்ருஷ்ட்டி -ஸூ தலமான தசையில் ஸ்திதி -மீண்டும் ஸூ ஷ்ம தசைக்கு போவது லயம்

————————————————–

ஏவம் வித சித் அசிதாத்மக பிரபஞ்சஸ்ய
உத்பவ ஸ்திதி பிரளய சம்சார நிவர்த்தநைக
ஹேது பூத ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீக தயா
அனந்த கல்யாணை கத தானதாய சே
ஸ்வேதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூப
அனவதிக அதிசய அஸந்கயேய கல்யாண குண கணான் -அந்தர்யாமி ரூபம் பேசுகிறார் இதில் –

சரீராத்மா பாவம் -ஏவம் யுக்தம் பவது -ப்ரஹ்மாத்மகம் -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம்–ஜீவாத்மா பிரகாரம் – -தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர ஜீவனுக்கு பிரகாரம் –
சேஷ பூதங்கள் ஜீவனுக்கு -ஜீவன் அவனுக்கு சேஷ பூதம் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் –
பிரகிருதி பிரத்யக யோகம் -ராமாக ப்ரீதி -கிருஷ்ண கிருஷி பண்ணுகிறவன் -சேதனனே புருஷார்த்தம் கண்ணனுக்கு –அடைந்து மகிழ்பவன் –
பரமாத்மாவையே அனைத்தும் அபிதானம் பண்ணும் -சேதனத்வாரா அசேதன அந்தர்யாமி -விசாஜீயத்துக்குள் சஜாதீயன் மூலம் –
ஆதேய பதார்த்தங்கள் சேதனங்களும் சேதனனும் -பராமாத்மா பர்யந்தம் அனைத்தும் அபரிவஸ்யம் ஆகுமே –
அபரிவஸ்யான வ்ருத்தி
நிஷ்கர்ஷ வ்ருத்தி -பிரதான பரிதந்த்ரம் -உபபத்தி உடன் அறிந்தவனே பண்டிதன் –
சத் -உபாதானம் நிமித்தம் -ஆதாரம் நியாந்தா சேஷி யாக கொண்டு -இமா சர்வா பிரஜாய -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவை
தன் மூலாகா -அவனே காரணம் /
சத் ஆயதனம் -அதிகரணம் ஆச்ரயணம் இருப்பிடம் -ஸ்திதி –
சன் நியாம்யம் -சத் பிரதிஷ்டா –லயம் அவன் இடமே –
சத் சத்யம் -விகாரம் ஆற்றாது -அந்த ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -நீ சரீர பூதன் என்று ஸ்வ கேதுவுக்கு –
உபாசனம் செய்ய உபதேசிக்கிறார் -த்வம் ஜீவன் உப லக்ஷணம் ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மாத்மகம் –
தேககதமான தோஷம் ஆத்மாவுக்கு போகாதே -/சுக துக்கம் ஞான விசேஷங்கள் -அவை தான் ஆத்மாவுக்கு போகும்
சரீரம் ஆத்மாவை நல்ல வழியில் படுத்த கொடுக்கப் பட்ட கரணம் -அத்யந்த ஹேயமாக நினைக்க வேண்டாம் –
த்வம் -மத்யம புருஷ -சரீர விசிஷ்ட ஆகாரம் -புண்ய பாபா ரூப கர்மாவால் சம்பாதிக்கப்பட்ட பிரகிருதி சம்பந்தம் -ஞானம் சுருங்கி இருக்கும்
வாஸ்துவத்தில் நீ பிரகார பூதன் -என்று ஸ்வரூப யோக்யதை -ப்ரஹ்ம பிராப்தி ஸ்வாபாவிக புருஷார்த்தம் காட்ட இந்த வாக்யம் என்றுமாம் –
வேதாந்தம் -சம்பந்தம் அறிவித்து ப்ரஹ்ம பிராப்தியில் பொருந்த விடவே உபதேசம் -என்றவாறு -சாஸ்த்ர பிரவ்ருத்தி ஜனகம் தானே –
வேதாந்தம் ஸ்ரவணம் பண்ணி -கற்றார் நான் மறை வாளர்கள் -ஆசனத்தின் கீழ் இருந்து ஆச்சார்ய முகேன கற்றவர்கள் –
வேத வியாசம் பண்ணும் சாமர்த்தியம் உள்ளவர்களாக கற்றவர்கள் ஆவார்கள்
-ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -ப்ரஹ்மாத்மகம் என்று அறிந்து -அஞ்ஞானம் தீர பெற்று -ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைவார்கள் –

-25-வாக்கியங்கள் -காரண வாக்கியங்களை கொண்டு இது வரை -சங்கல்பம் -ஞான விசேஷம் -சர்வ சக்தித்வம் -சர்வ ஆதாரத்வம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் -மேல் சோதக வாக்கியங்களை கொண்டு நிரூபிக்கிறார்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -அப்படிப்பட்டவை -ஸ்வரூபத்தை சாதகம் -பரிசுத்தமாக நிரூபித்தால்
உபாதானம் -விகாரம் வருமே -லோகத்தில் -மண் பானை -ஸ்வரூப விகாரம் உண்டே /
பொன்-ஆபரணம் -லோக மணி -தங்கம் ஸ்ரேஷ்டம் -என்ற அர்த்தம் -/விகாரம் அவர்ஜனீயம்
சங்கை போக்கி -இந்த வாக்கியங்கள் -உபாதான காரண விகாரங்கள் இல்லை –
ஏகார்த்த ப்ரஹ்மம் வராது என்பர் -அத்வைதி -ஸ்வரூப பரம் குண பரம் இல்லை -என்பர் –
சத்யம் ப்ரஹ்ம –
சத்தா யோக்ய பதார்த்தம் -சம்ப்ரதாயம் –நிருபாதிக-தன்னுடைய சத்யைக்கே வேறு ஒன்றும் வேண்டாமே –
ஸமஸ்த இதர பதார்த்தங்கள் சத்தை இவன் அதீனம்-நிர்விகார பதார்த்தம்
ஞானம் ப்ரஹ்ம –
ஸர்வவித-ஸ்ருஷ்டிக்கு சர்வவித் சர்வஞ்ஞன் -நியமனம் சங்கல்ப் ரூபம் -தாரகத்வம் ஸ்வரூபத்தால் -/மோக்ஷ பிரதத்வம் முக்த போக்யத்வத்துக்கும் இதுவே –
பெரியாழ்வார் -மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் இவன் ஒருவனே –ஞானத்தால் -அனைத்தும் –
அநந்தம் ப்ரஹ்ம –
தேச கால வஸ்து த்ரிவித பரிச்சேதம் இல்லாமல் / விபு -தேச பரிச்சேதம் இல்லை -நித்யத்வம் கால பரிச்சேதம் இல்லை /
வஸ்து பரிச்சேதம் ரஹிதம் அசாதாரணம் -சரீராத்மா பாவம் -சர்வத்துக்கும் உண்டே -சர்வ சப்தமும் இவன் இடம் பர்யவசாயம் ஆகுமே
நித்யத்வம்- விபுத்வம்- சர்வ சரீரீத்வம் -மூன்றும் இதனால் சொன்னவாறு -தோஷம் பிரசங்கத்துக்கு வழி இல்லையே
காரண வாக்கியங்கள் மட்டும் இல்லை -இதுவும் தோஷ ரஹிதத்வம் சர்வாதாரத்வம் -ஸமஸ்த கல்யாணைகதைகத்வம் -சோதக வாக்கியம் –
நிர்விசேஷம் சாதிக்காது –
சர்வ ப்ரத்யநீகம் -அத்யந்த வேறுபட்டு -இருக்கும் ஆகாரம் போதிக்கிறது என்று கொண்டாலும் –
அசாதாரண தர்மம் -ச விசேஷ ஆகாரத்தையே காட்டும்
ஞான மாத்திரம் சின் மாத்திரம் –ஞாதா ஜேயம்-இரண்டுமே -இல்லை அறிபவன் அறியப்படும் பொருள்கள் இல்லை -என்பர் -அத்வைதிகள் –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல வேண்டுமே -ஜெகன் மித்யை சத்தா யோக்யம் இல்லை என்றால் –
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் வேறே ஒன்றை கொண்டே நிரூபிக்க வேண்டும் -ஆத்ம ஆஸ்ரயம் இல்லாமல் –
வேறு ஒன்றின் அபேக்ஷை இருக்குமே -சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் -எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் -எல்லா பிரகாரங்களை அறிந்தவன் –
அறியப்படும் பதார்த்தங்கள் சித்தமாகுமே -இதனால் –
அறிவின் ஸ்வ பாவம் யுடையவன் -ஆத்மஸ்வரூபம் -தர்ம தர்மி -இரண்டாலும் -ஞான சப்தத்தாலே சொல்லலாம் –
தத் குண சாரத்வாத்-விஞ்ஞானம் என்றே சொல்லலாமே
விஞ்ஞானம் யாகாதி-லௌகாதி கர்மங்கள் செய்யும் -சொல்லுமே ஜீவாத்ம வாஸகத்வம் –
ஸ்வரூபம் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மத்தையும் குறிக்கும் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் அமலம் -நான்கும் –
தத் த்வம் அஸி–ஜகத் காரணம் -சதேமேவ –ஏகமேவ அத்விதீயம் -ஆரம்பித்து -தத் சப்தம் -பூர்வ வாக்கியத்தில் சொன்ன -ப்ரஹ்மம் –
பிரகிருத பராமர்ஸித்வம் -த்வம் -கர்ம வஸ்யம் அஞ்ஞன் அல்ப சக்தன் –ப்ரஹ்மம் அகர்ம வஸ்யம் ஆனந்த ஏகம் —
நீயும் கூட பிரகார புதன் -உனக்கும் அவனே ப்ராபகம் -பிராப்யம்-இதுக்கு தானே இந்த உபதேசம் -வேதாந்த வாக்கியம் அறிவிப்பதற்கே –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –இதே போலே -தத் த்வம் -இரண்டு பதார்த்தம் சித்தித்தால் ஐக்கியம் வராதே –
நீ என்று நினைத்து கொண்டு இருந்த த்வம் -மித்யை -/தத் -நீ இல்லை -பிரமித்து இருந்தாய் –
நான் அல்லாத பதார்த்தத்தை -சர்ப்பம் கயிறு போலே -என்பர் அத்வைதி –
தத்– ந த்வம்- என்றவாறு -சர்ப்பம் இல்லை -என்ற ஞானத்தால் பிரமம் போகும் –
அஹம் -இது வரை நான் என்று பிரமித்து – ந அஹம் -என்பதே ப்ரஹ்ம சப்தம் சொல்லும் இதிலும் –
இதில் தோஷம் -லக்ஷணா அர்த்தம் -ஸ்வார்த்தம் விட்டு வேறே ஒன்றை கொள்ளுவது -அமுக்கிய விருத்தி கொண்டு வாக்யார்த்தம் பொருந்த விடுவது
கங்காயாம் கோசா -கரையில் தானே கோ சாலை -லக்ஷனையால் -பொருந்த விடுவது –
சோ அயம் தேவதத்தன் -அன்று அங்கு பார்த்தவன் இன்று இங்கு பார்க்கும் -ஸ்ம்ருதி விஷயம் பிரத்யக்ஷ விஷயம் –
ஞானம் இரண்டு விதம் -பூர்வ அனுபவ சம்ஸ்காரம் நினைப்பது ஸ்ம்ருதி -இந்திரிய வியாபார சாபேஷம் –
அனுபவம் விஷய இந்த்ரிய ஜன்ய ஞானம் -விஷய சம்யோகத்தால் ஏற்படும் –
வாக்யார்த்த விரோதம் போக்க தானே லக்ஷணை-சோ அயம் தேவதத்தன் -விரோதம் இல்லை -லக்ஷணை வராதே இங்கு
அதே போலே இல்லை தத் த்வம் -அஹம் ப்ரஹ்ம இவைகள்
சப்தம் – வாக்கியம் -தாத்பரியாதீனம் -இப்படி ஒவ் ஒன்றும் -வாக்கியம் பிரகரணம் அதீனம் -பிரகரணம் -சாஸ்திரம் அதீனம் -தாத்பர்ய லிங்கம்
1-உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் –2-அப்பியாசம்-3-பலம் -4-அபூர்வவத் –5-அர்த்தவாதம் -6–உபபத்தி -ஏகார்த்தம் -ஆறும் லிங்கங்கள் உண்டே
சரீராத்மா பாவம் தானே உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் விரோதம் வராமல் இருக்கும்

-32-வாக்கியம் தொடங்கி –சப்தம் -அனுமானம் -பிரத்யக்ஷம் –சப்தம் -கொண்டு ஆரம்பித்து –
சாஸ்திரம் ஒன்றையே ஒத்து கொள்வான் அத்வைதி -நிர்வேஷ வஸ்து விஷயத்தில் ந பிரமாணம்
ஸ்வரூபம் –ப்ரக்ருதி ப்ரத்யயம் -இரண்டு ஆகாரம் -கொண்டதே சப்தம் -பகுதி விகுதி -இரண்டும் உண்டே
வேறுபடுத்திக் காட்ட சப்தம் -சப்தம் ஸ்வரூபம் பேதம் -பிரகிருதி ப்ரத்யாயம் கொண்டதால் –
பிரமாணம் நிர்விசேஷமாக இல்லையே -ஆகவே பிரமேயம் நிர்விசேஷமாக இருக்காதே –
மட் குடம் -சப்தம் -வாயும் வயிறுமான -மண்ணால் -காட்ட பிரயோகம் -விசேஷ வஸ்துவை பிரதிபாதிக்கவே –
இதுக்கு அத்வைதிகள் பதில் –
சித்த சாதனம் -இருவருக்கும் அபிமதம் -சாதிக்க தேவை இல்லையே -வாதிக்கும் பிரதிவாதிக்கும் -என்பர் அத்வைதி –
ஸ்வயம் பிரகாசகம் -சப்தம் கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டாமே –
இருப்பதாக தோன்றும் விசேஷணங்களை காட்டி நிவ்ருத்திக்கவே சப்த பிரமாணங்கள் என்பர் –
ஞான மாத்ர சின் மாத்ர ஸ்வயம் பிரகாச வஸ்துவை இது காட்ட வேண்டாமே –
பிராமண அபேக்ஷை இல்லை -இதுக்கு –
அது அப்படி அன்று -இதுக்கு பதில் -வஸ்துவை நிர்தேசித்த பின்பே தான் விசேஷணங்களை நிவ்ருத்திக்க முடியும் –
ஞான மாத்திரமே என்ற சப்தம் கொண்டு -விஞ்ஞானம் ஏவ -சுருதி சொல்லுமே -இப்படி நீர்த்தேசிக்கும் என்பர் இதுக்கு பதில்
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இவற்றை நிவ்ருத்திக்கும் –
இப்படி நிர்தேசித்து விவச்சேதித்து சப்தம் காட்டலாமே என்பர்
பிரகிருதி -ஞானம் -மாத்திரம் ப்ரத்யயம் -இரண்டும் உண்டே -இதிலும் என்பதே நம் பதில் —
ஞான அவ போதனை தாது -அறிதல் -அறிவது தாது -எத்தை அறிவது -யாரை எதை யார் கேட்டு பதில் வருமே -ச கர்ம தாது –
இன்னாரை அறிகிறான் இன்ன வஸ்துவை இவன் அறிகிறான் -புருஷனை ஆஸ்ரயமாக கர்த்தாவும் உண்டே -ச கர்மம் ச கர்த்து உண்டே
மாத்ர ப்ரத்யயம் -லிங்கம் -அடையாளம் -விவச்சேதம் பிரக்ருதியில் நிரூபிக்கப்பட்டதை நிவர்த்திக்க முடியாதே –
ஏக மாத்திரம் -சங்கா நிவர்த்தகம் -தாது அர்த்தத்தில் உள்ள ச கர்த்து ச கர்ம இவற்றை நிவர்த்திக்காதே –
அனுபூதி ஞானம் -அந்நயாதீனம் -சுவாதீனம்- ஸ்வயம் பிரகாசம் -இத்தை சாதிக்க ஹேது -தன்னுடைய சம்பந்தத்தால்
வேறே வஸ்துவை -ஜகத்தாதிகளை காட்டும் -அனுமானம் அத்வைதிகள் இப்படி –
வஸ்துவே இல்லை என்றால் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் நிரூபிக்க முடியாதே -விஷய சம்பந்தம் இல்லா விடில் சாதிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இல்லா விட்டால் ஞானம் ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் சித்திக்காதே
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் இருந்தால் பிராந்தி -உண்டாக்காதே -ராஜகுமாரன் வேடனாக பிரமித்தான் -நான் பிரமம் இல்லை –
ராஜ குமாரத்வம் தானே பிராந்திக்கு உட்பட்டு வேடத்துவம் ஆனான் –
நான் -ஸ்வயம் பிரகாச பதார்த்தம் -பிராந்திக்கு ஆஸ்ரயம் ஆகவில்லையே –
நான் -அளவு தான் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -வேடன் மனுஷ்யன் ராஜ குமரன் ப்ராஹ்மணன் இவற்றில் பிரமம் வரலாம் –
தேக ஆஸ்ரய விஷயம் என்பதால் –
மாத்ர சப்தத்தால் எத்தை நிவர்த்திக்க பார்க்கிறாய் -போக்க ஞானத்தில் எந்த பிராந்தி உண்டு -ஸ்வயம் பிரகாசமான பின்பு –
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் -ஒன்றை -காரணத்தை அறிந்தால் -அனைத்து காரிய பொருள்களை அறியலாம் –
அறிய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை என்றால் -இது எப்படி –
உபாதான பதார்த்த ஞானத்திலே இவை எல்லாம் அடங்கும் -அபேதம் -ஏக விஞ்ஞான அபின்ன சித்தாந்தம் –
நாமதேயம் விகாரம் -விவகார மாத்திரம் -அழிந்து அழிந்து -போகும் –மண் மட்டுமே சத்யம் -போலே –
வாக்கு விவகாரம் மாத்திரம் மற்றவற்றுக்கு
கடம் -மண்ணாக்க கிரியை வேண்டுமே -வியாபார சாத்தியம் சத்யம்–
ஞான மாத்ர சாத்தியம் என்பது வெறும் மித்யை தானே -பாம்பு கயிறு போலே இல்லையே
-40-வாக்கியம் –சத்ஏவ -விஜாதீய பேதங்கள் – ஏவ ஏக மேவ–சஜாதீய பேதம் -அத்விதீயம் -ஸ்வ கத பேதங்களை நிரசிக்கிறது
சேதன அசேதனங்கள் மித்யை என்றால் -இவை காரியம் -காரணம் ப்ரஹ்மம் இதுவும் மித்யை யாகுமே
ஸ்வேதகேது அறியாத ஒன்றை சொல்ல வந்த -காரண வாக்கியம் -இத்தை விட்டு பேத வஸ்துக்கள் இல்லை என்று சொல்ல வர வில்லை –
நிமித்த உபாதான அபின்னம் காட்ட இந்த வாக்கியங்கள் / முதல் அத்யாயம் நான்காம் பாதம் ஏழு அதிகரணங்கள் வரை –
ப்ரஹ்ம காரணத்வம் -ஆக மொத்தம் -31-அதிகரணங்கள் நிரீஸ்வர சாங்க்யர் பக்ஷம் நிராகரிக்கப்பட்டு
மேலே சேஸ்வர சாங்க்ய பக்ஷம் நிராகாரம்–உபாதானம் பிரக்ருதிக்கு வைத்து நிமித்த காரணம் ப்ரஹ்மம் என்பர் இவர்கள்
ப்ரக்ருதி ச -உபாதான காரணமும் ஆகும் -பிரதிஜ்ஜை த்ருஷ்டாந்தம் -ஒன்றை அறிந்து -இவைகள் உபபன்னம் ஆகும் என்பர்
இங்கு ப்ரக்ருதி என்றது உபாதானம் என்றபடி -சாஷாத் ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் பலவும் உண்டே -தைத்ரியம் உபநிஷத்
சகல ஜகத்தையும் தரிக்கும் ப்ரஹ்மம் -எந்த வ்ருக்ஷத்தை உபாதானமாக கொண்டு ஸ்ருஷ்டித்தது என்று ஞானிகள் கேளுங்கோ –
கேட்டால் பதில் சொல்லுவேன் வேத புருஷன் –
தச்சன் -ரதம் நிர்மாணம் -வ்ருக்ஷம் தேர்ந்து எடுத்து உளி உபகரணங்கள் கொண்டு -ஸ்தானம் தேர்ந்து எடுத்து பண்ணுவான் போலே –
ஞானம் மட்டும் போதாதே இவனுக்கு
ப்ரஹ்மம் நிர்மாண நிபுணன் -இவை வேண்டுமே -புவனம் அனைத்தையும் படைக்க –
ப்ரஹ்ம வனம் ஸ்தானம் — ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷம் –தன்னையே கொண்டது –
அத்யாதிஷ்டாதி புவனாதி உபகரணங்களும் தன்னையே -வேறே ஒன்றையும் அபேக்ஷிக்காதே

ப்ரஹ்மத்துக்கும் அவித்யை -ஸ்வரூப திரோதானம் -ஜகத்தாக பிரமம் -அவித்யையும் பிரமம் -தானே-
ப்ரஹ்மம் இதர என்பதால் கல்பிக்க வேண்டும் –
இதுக்கு வேறே அவித்யை தேட வேண்டும் -அநவாஸ்தா தர்சநாத் –அநாதி என்று கொண்டு பரிகரித்தால் –
அவித்யை ஸ்வா பாவிகமாக கொள்ள வேண்டும் –
-56-வாக்கியம் -பிரத்யக்ஷம் -ஆத்மா பஹு சத்யம் -ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -என்பான் என் என்னில் –
ஏக மேவ சரீரம் ஜீவன் -மற்றவை நிர்ஜீவன் என்பர்
கர்தவ்யம் உண்டா ஜீவன் இல்லாத சரீரத்துக்கு -ஸுபரி-50-சரீரம் எடுத்தாலும் ஒன்றில் தான் ஜீவன் மற்றவற்றில்
தர்ம பூத ஞானத்தால் ஸூ க துக்கம் அனுபவம் என்றால்
ப்ரஹ்மம் -தர்ம பூத ஞானம் இரண்டையும் கொள்ள வேண்டுமே –
முக்த ஜீவன் அனுபவம் அவர்களுக்கு இல்லை -ப்ரஹ்மமாகவே ஆகிறான் என்பர் அத்வைதிகள் –
ஸ்வப்னம் -நாநா வித மநுஷ்யர்களை பார்த்து -இவர்கள்ஜீவன் இல்லாத சரீரம் தானே –
அவர்கள் தங்கள் ஜீவன் உடன் வேறே இடத்தில் இருப்பார்களே -என்பர் –
ஸ்வப்னம் மித்யை உம் மதத்தில் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தமாக காட்ட கூடாதே –
யதா மாயா யதா ஸ்வப்னம்ந் யதா கந்தர்வ நகரம் -தாத்தா ஜகத் மித்யை நிரூபிக்க வேண்டாமே -என்பர் –
வேதாந்த ஞானம் தெளித்தால் இத்தை அறியலாம் என்பர் –
ஒரு வாதத்துக்காக ஒத்துக் கொண்டால் -ஜகத் -பொய்யான தோற்றம் பந்தனம் -மித்யா ரூபம் -அவித்யை நிமித்தம் –
சம்சார நிவர்த்தி மித்யை நிவ்ருத்தி -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஏவ மோக்ஷம் –
உன் மதத்தில் அவித்யைக்கு நிவ்ருத்தி எதனால் -என்ன வகையான அவித்யை ஆராய்ந்து பார்த்தால்
ஐக்கிய ஞானம் நிவர்த்தகம்-பேத ஞானம் தான் துக்கத்துக்கு காரணம் –ப்ரஹ்மம் மட்டுமே உள்ளது –
ஏகத்துவ ஞானம் உண்டானால் அவித்யா நிவர்த்தகம் -நிவர்த்தி அநிர்வசன -ப்ரஹ்மம் சத் –
மற்றவை அசத்– முயல் கொம்பு மலடி மகன் -சத்தான ப்ரஹ்மமும் இவையும் துக்கம் கொடுக்காதே —
சத்தும் அசத்துக்கும் இல்லாத அனிர்வசனிய ஜகத் தான் துக்கம் கொடுக்கும் –
ப்ரத்யநீக ஆகாரம் – -இவை இல்லை என்கிற ஞானம் -தான் போக்கும் / இந்த நிவர்த்தய ஞானம் சத்தா அசத்தா கேள்வி வருமே
ப்ரஹ்மமே நிவர்த்தகம் என்றால் -அநாதி -ப்ரஹ்மம் வ்யதிரிக்தமான சர்வமும் அசத் -சர்வ சூன்யம் புத்தவாதம்
ப்ரஹ்மத்தை நிரூபணம் பண்ணும் ஞானமும் சூன்யம் என்றால் எப்படி –
ப்ரஹ்மம் ஒத்து கொண்டு -இருந்தாலும் -நிரூபக பிரமாணமும் மித்யை என்பதால் -புத்த சமானமே -இதுவும் –
வேதம் ஒத்துக் கொண்டாலும் -அதுவும் மித்யை -ப்ரஹ்ம வியதிரிக்தம் அனைத்தும் மித்யை என்கிறான் -பிரசன்ன புத்தர் இதனாலே இவர்கள் –
காட்டுத்தீ -விஷ நிவ்ருத்தி மருந்து -அழித்து தானும் நிவ்ருத்தி போலெ இந்த ஞானம் அவித்யையை நிவ்ருத்தி பண்ணி தானும் அழியும் என்பதால்
ப்ரஹ்மத்தை விட வேறுபட்டதா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு இடம் இல்லை -அவித்யா ஞானம் ஒருவருக்கு உண்டாக வேண்டும் -அத்தை கொண்டு சாதிக்க –
யாருக்கு உண்டாகும் என்னில் -ஜீவனுக்கா ப்ரஹ்மத்துக்கா – ப்ரஹ்மம் சர்வஞ்ஞன்-என்பதால் புதிதாக உண்டாகாதே
ஜீவனுக்கு உண்டாகிறது என்றால் -இத்தை கொண்டு தானே அழிய போகிறான் –
நிவர்த்தக ஐக்கிய ஞானம் யாருக்கு சொல்ல முடிய வில்லை-இருந்தாலும் எதனால் உண்டாவது என்னில்
சாஸ்த்ர சுருதி வாக்கியம் -ஜீவன் தனி பதார்த்தம் இல்லை -அபேத சுருதிகள் இதம் சர்வம் –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் ஐக்கியம் போதிக்கும் வாக்கியங்கள் /
ப்ரத்யக்ஷம் பேத வாசனை மூலம் -பலவாக பார்க்கிறோம் -வேதம் அநாதி -புருஷனால் செய்யப்பட வில்லை -நிர்தோஷம்-
க்ஷணம் தோறும் இருப்பதாக தோன்றும் – -அநாதி பேத வாசனை உண்டே -ஜீவன் -அநாதி -கர்மம் அநாதி -சொல்வது போலே -என்னில்
ஸ்வரூபத்தால் நிர்தோஷம் வேதத்துக்கும் என்றாலும் -சொல்லி கேட்பதால் தோஷங்கள் வருமே -பிரத்யக்ஷம் போலே வேதங்களுக்கும் –
ப்ரத்யக்ஷம் மூலம் அனைத்துக்கும் -ஆதித்யம் சூர்யன் யூப ஸ்தம்பம் -யாக சாலை -பேதம் பிரத்யக்ஷம் –
ஆதித்ய சத்ருசம் யூபம் என்று கொள்ள வேண்டும் -சாஸ்திரமும் பிரத்யக்ஷ ஜன்யம் தானே –
வேதம் -ப்ரத்யக்ஷத்தால் நன்கு நிரூபிக்க பட்ட விஷயத்தையும் -பிரத்யஷத்துக்கு விரோதமானவற்றையும் சொல்லாதே
சரீராத்மா கொண்டே பேத அபேத ஸ்ருதியை சமன்வயப்படுத்தி -ப்ரத்யக்ஷத்துக்கு விரோதம் இல்லாமல் —
ப்ரஹ்மத்துக்கு அறியப்படும் தன்மை ஏற்பாடக் கூடாதே -ப்ரஹ்மமே சத்யம் -அதனால் வேதத்தால் அறியப்படாத ப்ரஹ்மம் என்பர் அத்வைதி
ப்ரஹ்மம் வியதிரிக்த சகலமும் மித்யை என்று அவற்றை அழிக்கவே வேதம் என்பர் -ப்ரஹ்மம் மட்டுமே இருக்கும்
வேதம் இதுக்கு பிரமாணம் இல்லை என்பர்
வேதாந்த ஞானத்தால் ஸ்பர்சிக்கப் படாத ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திரம் சொல்லாது என்று அடாப்பிடியாக சாதிப்பார்
சாஸ்த்ர யோநித்வாத்–விரோதம் வருமே -சாஸ்திரம் மட்டுமே கொண்டு அறிய முடியும் -என்னில் –ப்ரஹ்மத்துக்கு சாஸ்திரம் ஹேது
ப்ரஹ்மம் சாஸ்த்ர யோநித்வாத் -என்பர் -இவர்கள் -சாஸ்திரத்துக்கு ப்ரஹ்மம் கரணம் -ப்ரஹ்மம் வேறு சாஸ்திரம் வேறு சொல்ல மாட்டார்கள்
இரண்டு பதார்த்தம் அத்வைதம் போகுமே -எல்லாம் உண்டாகி -மித்யை போலே -இதுவும் வேதமும் மித்யை என்பர் –
பிராந்தி ரூபமான சாஸ்திரம் பிராந்தி ரூபமான சகலத்தையும் அழிக்கும்-திருடனை வைத்து திருடனை பிடித்தது போலே

பாஸ்கரன் -பேதாபேத வாதி -பேதமும் அபேதமும் உண்டு என்பான் -தர்ம பூதஞானம்-சங்கோச விகாசம் -நாம் சொல்வது போலே –பிரபஞ்சமும் ஈஸ்வரனும் –
ஸ்வா பாவிக அபேதம் -உபாதியால் பேதம் -சேதனன் ஸ்வரூப விகாரம் -அசேதனன் ஸ்வபாவ விகாரம் -ஹேஉங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கும் –
நிர்தோஷ ஸ்ருதிகள் விரோதிக்கும் -அபஹதபாப்மத்வாதிகள் -கூடாதே –அபரிச்சின்ன ஆகாசம் -கடம் வைத்து கடாகாசம் என்று பிரியமா போலே என்பான் –
கடாகாச நிறை குறைகள் மகா ஆகாசத்தில் காண முடியாதே -என்பான் -அகண்ட ஆகாசத்தில் சம்பவிக்காதாதே –
அதே போலே ப்ரஹ்மத்துக்கும் என்று சமாதானம் சொல்வர்
ஆனால் பொருந்தாது -ஸூ ஷ்ம மதார்த்தம் தானே சேதிக்க முடியும் -ஸ்தூல பதார்த்தம் கொண்டு ஆகாசத்தை சேதிக்க முடியாதே –
ஜீவன் ஸூ ஷ்மம்-தர்ம பூத ஞானம் -தானே கர்மத்தால் சுருங்கும் விரியும் -புண்ய பாப கர்மாக்கள் -ஜீவனுக்கு பாதகம் தர்ம பூத ஞானம் மூலம்
ப்ரஹ்மத்துக்கு அப்படி இல்லையே -விகாரம் அநர்ஹம் /பிரதி க்ஷணம் ஜீவர்களுக்கு பந்தமும் மோக்ஷமும் உண்டாகும் இவர்கள் பக்ஷத்தில்
ஆகாசம் -ஏக தேசம் காதில் வந்து சப்த குணகம் -சப்தம் அறிய /சரீரத்தில் ஸ்பர்சிக்கும் ஆகாசத்தில் சப்தம் சரீரம் உணர வில்லை -எப்படி –
அவச்சின்ன தோஷம் மறுக்க முடியாதே -/ தர்க்க பாதம் கண்டிக்கும் –
யாதவ பிரகாசர் –ப்ரஹ்மமே ஜகத்தாக-பரிணாமம் -ஸ்வரூபத்தாலேயே -என்பர் –அவித்யையும் இல்லாமல் உபாதியும் இல்லாமல் –
சங்கரர் -சைதன்யம் மாத்திரம் —-ஸத்யமான-உபாதி-யால் ஜகத் –பாஸ்கரர் -உபாதி போனதும் தோஷம் போகும்
நாம் ப்ரஹ்ம சரீரம் பரிணாமம் என்கிறோம் -ஆத்மாவில் பர்யவசிக்காதே -சரீரகத தோஷங்கள் –
இப்படி மூன்று பக்ஷங்கள்–சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாச மதங்கள்-
ஈஸ்வரத்வம் குலையாமல் அவதாரம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சஜாதீயமாகக் கொண்டே அவதாரம் –
பரிபூர்ணன் அர்ச்சையில்
தேவாதி -ஆத்மாவாகவும் ப்ரஹ்மம் என்றால் -ம்ருத் பிண்டம் -உபாதானம் -கடத்தாலே தானே தீர்த்தம் -மண்ணால் முடியாதே –
பரிணாமம் அடைந்து கார்ய பதார்தத்தில் உள்ளது எல்லாம் காரணத்தில் இருக்க வேண்டாமே என்பதுக்கு இந்த த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வர் –
அதே போலே ஸூக துக்கங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல முடியாது
அங்கு ஆகார பேதம் -ச அவயவமான பதார்த்தங்களை தான் இது -ப்ரஹ்மம் ஸர்வதா நிரவயவ பதார்த்தம் -இதுக்கு ஒவ்வாதே-
ஸத்ய சங்கல்ப குண விசிஷ்டன் காரணத்தில் -ஹேயம் காரியத்தில் என்றால் –இரண்டும் சேராதே -நித்தியமான ப்ரஹ்மத்தில் த்வய அவஸ்தை சேராதே
மேலும் -ஒரே பதார்த்தத்தில் காரணத்தில் அபின்னமாகவும் காரியத்தில் பின்னமாகவும் இருக்க முடியாதே
பர பக்ஷம் நிராகரத்வம் இது வரை -முதல் பாகம் -71-வாக்கியங்கள்

-72-வாக்கியம் தொடங்கி ஸூ மத விஸ்தாரம் -முதல் மூன்று வாக்கியங்களில் அருளிச் செய்தவற்றை -விவரித்து அருளுகிறார்
ஸூ மத ஸ்வீ கார பாகம் -விசிஷ்டாத்வைதம் –அசேஷ சித் அசித் பிரகாரகம் -ப்ரத்ய நீகம் -சங்கர மதம் -ப்ரஹ்மம் ஏகமேவ தத்வம் பொதுவானது
சரீரமாக அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம் -ச விசேஷ அத்வைதம் -நம்மது -நிர்விசேஷ அத்வைதம் அவர்களது –
பத்து ஸ்ருதி வாக்கியங்களை காட்டி -ஸ்தாபிக்கிறார் –
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் -அசேதன உபலக்ஷணம் —ஆத்ம அந்தரத–சேதன -அனைத்தையும் சொல்லி –
இருந்து-வியாபித்து -அறிய முடியாமல்- சரீரமாக -உள்ளே இருந்து -நியமித்து -அந்தர்யாமி -இவ்வளவும் அனைத்துக்கும் உண்டே
திஷ்டன் -இருந்து / அந்தரக -முழுவதும் வியாபித்து / ந வேத -அறியமுடியாமல் -பிரயோஜக வியாபாரம் /
யஸ்ய சரீரம் -நியமிக்கவும் தரிக்கவும் சேஷ பூதமாக இருக்க -/
ஆதேயம் விதேயம் சேஷம் -உள்ளிருந்து நியமித்து -பாஹ்ய நியமனம் உல்லிங்கனம் பண்ணலாம் இது அதி லங்கனம் பண்ண முடியாதே -/
பிருத்வி -அப்பு -தேஜஸ்- வாயு -ஆகாசம் -அஹங்காரம் அவ்யக்தம்- மஹான் -ஆத்ம-விஞ்ஞானம் -திஷ்டன் இத்யாதி
அந்தர்யாமி -5-லக்ஷணம்–உடல் –வியாபகம் –அறிய முடியாமல் -சரீரமாக -உள்ளே இருந்து நியமனம் –ப்ரஹதாரண்யம் உபநிஷத்
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் வைபவம் சேஷ்டிதங்கள் சொல்லி –ப்ரீதி உண்டாக்கி -இதர விஷய வைராக்யம் உண்டாக்கி
பரமைகாந்தித்தவம் வர -ஸ்வரூபம் சொன்ன அனந்தரம்
மேலே அந்தர்யாமி இன்னான் -என்று ஸூ பால உபநிஷத் –
பிருத்வி -அக்ஷரம் -மிருத்யு -சர்வ பூத அந்தராத்மா -அபஹத பாப்மா -திவ்ய தேவ -திவு தேவ -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
ஸ்ருஷ்டியாதி லீலா மாத்திரம் -ஏகக ஒருவனே -நாராயணக -பிராட்டியையும் சேர்ந்தே சொன்னதாகும்–ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -வாசக சப்தம் –
-சரீரம்-சஞ்சாரம் -அறிய முடியாமல் இவை அனைத்திலும் -இருந்தாலும் ஸ்வ கத தோஷம் தட்டாமல் -புல்கு பற்று அற்று
ஆஸ்ரயண பிரகாரம் சொல்லி பலத்தை சொல்லி -9-பாசுரங்கள் -வீடு மின் முற்றவும் —
வண் புகழ் நாரணன் தின் கழல் சேரே-கடைசியில் அருளிச் செய்தது போலே
ஆமத்திலே –அஜீரணம் போக்கி பசி உண்டாக்கி -சோறு கொடுப்பாரை போலே –
அதுக்கு மேலே -ஒரு மரம் -இரண்டு பறவை -ஜீவா பர பரஸ்பர பேதம் -முண்டக உபநிஷத்
அந்த ப்ரவிஷ்டா சர்வாத்மா -ஜனா நாம் -சாஸ்தா -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகளுக்கு-ராஜா ஆகாசம் போலே இல்லாமல் –
அந்தப்பிரவேசமும் நியமனமும் இவனுக்கு
சத் அசத்-சகலமும் தானே ஆனான் – நாம ரூபம் வ்யாகரவாணி -ஜீவ சரீரமாக அசேதனங்களுக்குள் புகுந்து -அநேந ஜீவனே ஆத்மனா —
ப்ரேரிதாம்– ஸ்வரூப கத பேதம் -பேதமே தர்சனம் -அஹமேவ பரம் தத்வம் -/ சரீரம் பிராகிருத ஜடம் -ஆத்மா ஸ்வயம் பிரகாசம் அப்ராக்ருதம் –
ஆத்மா பிரேரி தாரஞ்ச-அறிந்து -தன்னையும் -துஷ்ட தேன அம்ருதத்வா -ப்ரீதியுடன் உபாசித்து மோக்ஷம் -கல்பிதம் இல்லை –
பேத ஞான க்ருதமான உபாசனம்
அவித்யா கல்பிதமான ஞானம் இல்லை / போக்தா போக்யம் பிரேரித்தாநஞ்ச -போக்கிய பதார்த்தம் அசேதனம் –
போக்யமும் போக்த்ருத்வமும் உண்டே ஆத்மாவுக்கு /
நியந்த்ருத்வம் இல்லை -பராதீனமாக போக்த்ருத்வம் ஆத்மாவுக்கு –
மத்வா மதீ ஞானம் -அறிந்து -ஞானத்துக்கு விஷயமாக கொண்டு -சர்வம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்மம் –
ஸ்வரூபத்தாலும் -சேதன சரீரம் -ஆசத்தான சரீரம் -மூன்றும் உண்டே
சர்வம் ப்ரஹ்மம் ப்ரோக்தம் -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -ஆனால் த்ரிவிதம்
நித்யோ நித்யானாம் -இத்யாதி -ஏக -நித்ய சேதனன் -ஞாதா -பஹு நாம் -சேதனர்கள் -காமான் -பத்த தசையில்
முக்தர்களுக்கு கல்யாண குணங்கள் /
பிராந்தி வாத நிரசனம் –
பிரதான ஷேத்ரஞ்ஞ பதி-குணேஸ் -மூன்றையும் சொல்லும் -சேஷி ஸ்வாமி
குணேஸ் -ஸ்வரூபத்தால் தரித்து -நியந்தா -எந்த குணத்தை எப்பொழுது காட்ட வேண்டும் என்று –
த்வவ் -இருவர் -அஜவ் -நித்யர் -ஞாவ் அஞாவ் -சர்வஞ்ஞன் அல்பஞ்ஞன் இருவரும் ஞானாச்ரயர்-
யீச அநீசவ் -ஒருவன் ஈசன் -மற்று ஒருவன் நியமிக்கப் படுகிறான் –
இத்யாதி ஸ்ருதிகள் -சரீராத்மா பாவத்தால் வந்த ஐக்கியம் ஸ்வரூபத்தால் வந்த பேதம் இரண்டையும் ஸ்பஷ்டமாக கோஷிக்கும்
சர்வம் தனுவ் / அஹமாத்மா குடாகேசா -ஸ்ரீ கீதை –ஆசயம்-பிரகாசிக்கும் ஹிருதயம் /ஹிருதய சந்நிதிஷ்டன்/
வால்மீகி பராசர வியாசர் -வசனங்களும் சொல்லும்
ஆத்மாவுக்கு பதார்த்தமாக இருப்பதே சத்தை -பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம பதார்த்தம் பிரகாரம் இல்லாத ஒன்றும் இல்லையே –
பரஸ்பர பின்னம் சரீரம் ஆத்மா -ஏக ஸ்வ பாவம் இல்லை -இரண்டும் -வர்ண சங்கரஹம் -விசாஜித கலவை –
குலம் தங்கு சாதிகள் நான்கு -கலப்பு இழி குலம் ஆகுமே –
அபேத வாக்கியம் -சாமானாதி கரண்யம்-இந்த சரீராத்மா பாவம் கொண்டே -ப்ரஹ்ம -வைபவம் ப்ரதிபாதிக்கும் வாக்கியங்கள்
கடக ஸ்ருதி வாக்கியம் கொண்டு சமன்வயப்படுத்தி -நான் வருகிறேன் -சரீர விசிஷ்ட ஆத்மாவுக்கு தானே கிரியை -அஹம் சப்தம் இரண்டையும் குறிக்கும் –
என் உடம்பு சரியில்லை -பிரதி கூலமாக உள்ள பொழுது பேத விவகாரம் செய்கிறோம் -விவஷா பேதம் உண்டே
ஏகார்த்த பிரதிபாதிக்கும் -சாமானாதி கரண்யம் என்பர் சங்கர்
நாம் -விசேஷண விசேஷ்ய சம்பந்தம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம்
-வேதாந்திகள் -சாமான்யம் பொதுவான சாஸ்திரம்
வியாகரணம் போன்றவை -ஏகார்த்தம் பிரதிபாதிப்பதை யாரும் ஒத்து கொள்ள வில்லை
நியாயம் லக்ஷணம் பொதுவாக கொள்ள வேண்டும் -தர்க்கம் வியாகரணம் நியதிகளை பின் பற்ற வேண்டும் -சாமானாதி கரண லக்ஷணம் -பாணினி -பதாஞ்சலி
பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தவம் ஏகாஸ்மின் பார்த்தே பர்யவசாயம் -வேறே வேறே பிரகாரங்களால் ஒன்றை குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும் –
ஏகார்த்தம் பர்யாய பதங்கள் மட்டுமே
பிரகாரங்கள் பல -அனைத்தும் முக்கியார்த்தம் பண்ணி பொருந்த விட வேண்டும்
கங்காயாம் கோஷா –வையதிகரணம்-லக்ஷணை கொண்டு அர்த்தம் இதுக்கு மட்டும் தானே
தத் த்வம் அஸி–ப்ரஹ்மம் -ஜகத் காரணத்வம் நிரவத்யம்-ஸமஸ்த கல்யாண குண -/ த்வம் -சேதனன் சரீர விசிஷ்ட ஜீவன் —
கண் முன்னால் நிற்கும் பத்த ஜீவன்
ஏகார்த்த பிரதிபாதம் -த்வம் மித்யை சொல்லி அத்வைதிகள் -/நாம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு நீ சரீர பூதன் -முக்கியார்த்தமாக கொண்டு –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -இதுக்கும் இப்படியே /
த்வைதிகள் அபேத வாக்கியம் வெறும் ஸ்துதி -வாக்கியம் -முக்கியம் இல்லை என்பர் -சங்கரர் பேத ஸ்ருதிகள் பாதித்தார்த்தம்-அவச்சேத நியாயங்கள் சொல்லி –
ஏவ – பவதி- ப்ரஹ்மம் தான் -இப்படி விசித்திர -ஜகத் –மித்யை இல்லை -சரீர பூதம் –வேஷங்கள் பொய் இல்லை –
ஒரே ஆஸ்ரயன் -பிரகார பூதன் வை லக்ஷண்யம் –
இவற்றின் சத் பாவத்துக்கு இந்த ஏவ காரமே நிரூபணம் -பஹுஸ்யாம் பிரஜாயேவா -சங்கல்பித்து –நான் -சொல்லும் பொழுது
ஆத்மாவும் ஸ்வரூபமும் -ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை -சரீர ஏக தேசமே தானே பிரபஞ்சமாக
பஹு -பல -அர்த்தம் கொண்டால் சில ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாமல் போகும் -அனைத்தும் என்றவாறு -அனந்தத்வே சதி அசேஷத்வம் -எல்லாம் என்றவாறு
மூல பிரகிருதி சரீரம் கொண்டு அவ்யக்தம் –மஹான் இத்யாதி -ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் -சகலமும் என்று பஹு சப்தார்த்தம்/
ஏகம் விட சதம் பஹு -மீமாம்சிகர் / நையாயிகர் -நிருபாதிகத்வம் அநந்தமாகவும் அசேஷம் மீதி ஒன்றும் இல்லாமல் -அனைத்தும் –
கார்யம் -காரணம் -வஸ்து ஜாதம் -நாநா வஸ்துக்களும் சமஸ்தானம் தனக்கு -பரஸ்பர பின்னமான அனைத்து பதார்த்தங்கள் பஹு என்றவாறு
பிரகார தயா -அப்ருதக் சித்தம் -ஏவ -சப்தம் ஜாதி குணங்களுக்கு தானே / த்ரவ்யம் -சம்யோகம் தானே வரும் –
/ஸ்யாமோ யுவா தண்டீ குண்டலி தேவ தத்தன் –நித்யம் யுவத்வம் ஸ்யாமத்வம் -தண்டித்தவம் குண்டலத்தவம் அப்ருதக் சித்தம் இல்லையே –
தண்டித்தவம் வேறே ஒருவர் இடமும் போகலாமே -/ஏவம் சப்தம் -த்ரவ்ய த்வயத்துக்கு ஏற்படாதே –
ஜீவனும் ஈஸ்வரனும் — அசித் ஈஸ்வரன் –அனைத்தும் த்ரவ்யங்கள் –
பிரகாரமாக கொள்ளாமல் கேவல விசேஷணமாக தண்டீ குண்டலம் -தர்ம பூத ஞானம் ஆத்மாவுக்கு விசேஷணம் போலே
பரமாத்மாவுக்கு சேதன அசேதனங்கள் விசேஷணம்

ஆதாரம் -நியாந்தா -சேஷி – ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹத்வம் -நான்கு லக்ஷணங்கள் -ஆத்ம சரீரம் —
சர்வாத்மாநா பாவம் ப்ரஹ்மம் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் வியாபித்து –
ஆப் நோதி ஆப்தி விசேஷ வியாப்தி -என்றவாறு -/ பிரகார பூதம் -/ சர்வ சரீராவதயா -சர்வ சப்த வாச்யத்வம் இவனுக்கு –
பர்யவசாயம் இவன் இடம் -தானே அனைத்தும் -அப்பரியவசாயந வ்ருத்தி -அர்த்த போதான வியாபாரமே விருத்தி என்பது –
பரமாத்மாவாவுக்கு -சர்வே வேதா யத் பதமாயந்தி /
யத் பதம் ஆமனந்தி- ஏகம் பவந்தி–கீதை -8-அத்தியாயமும் இத்தை -கட உபநிஷத் வாக்கியங்கள் உண்டே /
ஏகோ தேவா பஹு சந்நிதிஷ்டா–மனஸ் இந்திரியங்கள் -இருந்தும் அறியவில்லை -தேவ மனுஷ்யாதி ஆத்மத்வேனே உண்டே –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண வசனம் -பிரதிஷ்டா யஸ்ய -யத்ர சர்வ வச தாம் –சர்வ சப்த வாச்யன் -அர்த்த பூதன் –/
காரியாணாம் பூர்வம் காரணம் -வசதாம் வாஸ்யம் உத்தமம் – ஜிதந்தே –
கடகத்தவம்–உத்தமம் பர்யவசாயம் ப்ரஹ்மத்தின் இடமே என்றவாறு -அநு பிரவேசத்தாலே நாம ரூபம் -சங்கல்பத்தால் மட்டும் இல்லாமல் –
மனு ஸ்ம்ருதி –உபாசன விதி வாக்கியம் -சாசனம் உல்லங்கநம் பண்ண முடியாத -கர்மம் அடியாக பண்ணுவதற்கு -புண்ய பாபங்கள் –
பிரகர்ஷேன சாஸ்தா -அதி ஸூ ஷ்மம் -அத்யந்தம் -ஸ்வரூப விஷயம் -நியமன கல்யாண –
ருக்மாங்கம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -உபாஸிக்க கடவன் -அந்தர்யாமித்வம் –
ஸ்வப்னா தீ -தியானம் -மனஸ் மாத்திரம் வியாபாரம் -இந்திரியங்களுக்கு வியாபாரம் இல்லையே இரண்டிலும் -/மனசா ஏவ சர்வம் –
ஸ்வப்ன கல்ப புத்தி தானே த்யானம் /அக்னி -பிரஜாபூதி -வேதங்கள் சர்வ சப்தத்தாலும் சாஸ்வத ப்ரஹ்மத்தை குறிக்கும் –
பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மணான் -சர்வ பூத விஷ்ணுவையே ஆராதனம் -அனைத்தும்
திருமாலையே சேரும் -ஸ்தோத்ரங்களும் ஆராதனைகளும் -சர்வ பூத அந்தராத்மா பூதஸ்ய பூதன் -98-வாக்கியங்கள் வரை இந்த விஷயம்
-99-வாக்கியம் -சர்வ சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் -ஜீவாத்மா பஹு வசனம் –
ஸ்வயம் -அசங்குசித – அபரிச்சின்ன -நிர்மல ஞான ஸ்வரூபன் -சங்கோச -விச்சேத ரஹிதம்
கர்மரூப அவித்யா –கர்மா அபின்ன அவித்யா -/ அஞ்ஞானம் -பகவத் நிக்ரஹ சங்கல்ப ரூபம் சாம்யம் இரண்டுக்கும் உண்டே –
மூடப்பட்டு -திரோதானம் -வேஷ்ட்டி -அமர கோசம் -மூடி -/வேஷ்டனத்தால் சங்கோச ஞானம் –
அதனால் ப்ரஹ்மாதி சரீரங்கள் -மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர / சதுஷ்ட்யா -ஒவ் ஒன்றிலும் நான்கு வகை –
தர்மி ஞானம் விகாரம் இல்லை –தர்ம பூத ஞானம் சங்கோசம் -நிக்ரஹம் அடியாக -ஞான சங்கோசத்தால் சரீர பிரவேசம் என்றவாறு
சரீர பிரவேசத்தால் ஞான சங்கோசம் இல்லை -காலுக்கு தக்க செருப்பு -போலே -/ பாபங்கள் கழிக்கவே துக்கம் -இதுவும் கிருபை அடியாகவே –
சுகத்தால் புண்ணியம் கழியும் -கஷ்டங்களால் பாபங்கள் கழியும் -/
தேகத்தில் நுழைந்த உடனே -சரீரத்துக்கு உசிதமான ஞான வ்யாப்தி -பிரகாசம் உண்டே
ஞானம் சரீரத்தை விட்டு வெளிவராமல் இருக்கவே சரீராத்மா பிரமம் உண்டாகிறது -அஹம் பஸ்யாமி-தர்ம பூத ஞான விசிஷ்டமான தர்மி ஸ்வரூபம் -ஞாதா –
தத் உசித கர்மானி -தேகம் செய்வதை தான் செய்வதாக செய்து சுக துக்கம் அனுபவிக்கிறது -ஆத்மா இதனால்
Aadam ஆத்மா Eve சரீரம் பிரகிருதி / ஜடம் பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் –த்ரிவித குண மயம்-/
பகவத் நிக்ரஹ நிவ்ருத்தி – பகவத் ப்ரீதியே சம்சாரம் போக்க ஒரே வழி
தோஷம் -அப்ரீதி/ சரணாகதி -ப்ரீதி /ரோஷம் -கோபம் -வந்து பின்பு ப்ரீதி வந்தால் வ்ருத்தி யாகும் -உணர்த்தல்- ஊடல் -உணர்த்தல் -போலே /
சேஷ தைக ஸ்வரூப ஏக ரசம் –ப்ரீதிகாரமான ஆகாரம் காட்டி -உள்ளது உள்ளது படி -சாங்கமான உபாசனம் -சர்வ சாஸ்திரங்கள் சொல்லுமே –
பல பிரமாணங்கள் காட்டி அருளுகிறார் இந்த சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் காட்ட –
அயமாத்மா நிர்வாணமேய ஞான மயம் அமல-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண ஸ்லோகம் -ஞானம் உள்ளது எல்லாம் –ஸூயம் பிரகாசகம்
நிர்வாணம் ஆனந்தம் -அனுகூலம் -நிரதிசய -/ இரண்டும் உண்டே -இரண்டும் ஏவ காரம் –
ஞான மயம் ஏவ -ஆனந்த மயம் ஏவ -இதுக்கும் மேலே அமலன் -தோஷம் எதுவுமே இல்லாமல் –
பிராகிருதம் ஏவ துக்காதிகள்–எஜமானர்கள் வேலைக்காரர்களுடைய துக்கம் அஞ்ஞானம் அமலம் கொள்வது போலே –
நம்முடைய கஷ்டங்களை பகவான் ஏற்றுக் கொள்வது போலே -/ அனுபவிக்கும் அளவு மட்டும் கொடுத்து மீளும்படி அருளி –
வித்யா வினய சம்பந்தனே –ப்ராஹ்மணே –/ இல்லாமல் தாழ்ந்து -பந்துத்வம் -மாத்திரம் -ஜாதி மாத்திரம் -/
பசு- யானை- நாய்- நாய் உண்ணும் சண்டாளன் -சரீரத்தை காட்டி
பண்டிதர்கள் சமமாக தர்சிப்பார்களே -ஸ்ரீ கீதை -/ சம தரிசித்தார்கள் இல்லாதவர் பண்டிதர் இல்லை என்றவாறு
தேகம் -கர்மாவால் -ஆத்மா சாம்யம் -ஞானி ஏக ஆகாரத்தால் -நிர்தோஷம் -நிர்வாண ரூப ஞான ஏக ரூபத்தால் சாம்யம்
த்விதீய விபக்தி இல்லை -சப்தமி விபக்தி -இவர்களுக்குள் உள்ளே ஆத்மா சாம்யம் என்றபடி

ஏஷா சாம்யம் நிர்தோஷம் சாம்யம் ப்ரஹ்மம் –காம க்ரோதாதிகளையம் -ஆஸ்ரயமான மனஸ் இந்திரியாதிகளை வென்று –
இங்கேயே மோக்ஷ துல்ய அனுபவம் – ஸ்ரீ கீதை
ஏவம் பூதஸ்ய ஆத்மா -பகவத் சேஷ தைக ஏக ரசம் -ஸ்வரூபம் -நியாமியம் ஆதாரம் -சேஷம் மூன்றும் –
சரீர பூதம் -தனு -சாமானாதி கரண்யம் படிக்கும் படி உண்டே
மம மாயா துரத்யாயா –விசித்திர குண மய பிரகிருதி -மாயா -சங்கல்பம் -புண்ய அபுண்ய ரூபமான கர்மா க்ருதம் சம்சாரம் /
பிரபத்தி பண்ணி -மாமேவ –ஏ பிரபத்யந்தே -மேலே சொல்லுமே / அயனாயா -வேறே வழி இல்லை
ந வித்யதே -பக்தி யோகமும் அவன் மூலமே -பலன் -நந்யத் பந்தா ஸ்ருதி –
சர்வ சக்தி யோகாத்–அவ்யக்தம் -இதம் சர்வம் ஜகத் வ்யாப்தம் -மயா சதம் -வியக்த மூர்த்தி -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் /
அவ்யக்த மூர்த்தி ஸ்வரூபம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் அமல ஸ்ருதி மூலமே அறிய முடியும் /
அந்தர் வியாப்தியம் பஹிர் வியாப்தியும் உண்டே -மஸ்தானி சர்வ பூதாநி -நான் அவைகளில் இல்லை
அவைகள் என்னில் உள்ளன -ஆஸ்ரயமாக தரிக்கிறேன் –
அவைகளால் தரிக்கப் படவில்லை -என்னுள் இருப்பது போலே நான் அவற்றுள் இல்லை என்றவாறு –
இத்தை சொல்ல வந்தவன் இப்படி அருளிச் செய்கிறான்
சேஷமாக ஆதேயமாக இல்லை என்று சொல்ல வேண்டாமோ என்னில் –
எந்த பூதமும் என்னிடம் இல்லை -லோகத்தில் உள்ள ஆதாரம் போலே இல்லை என்றவாறு
சங்கல்ப ரூபத்தால் அன்றோ தரிக்கிறேன் -ஐஸ்வர்ய பாவம் இது தான் -பார் என்று காட்டுகிறான் ஸ்ரீ கீதையில் –
அஹம் க்ரிஷ்ணம் ஜகத் -முழு ஜகத்தையும் -ஏகாம்சத்தில் சங்கல்ப ஏக தேசத்தில் ஸ்தித-அடுத்து –
கால தத்வம் உள்ளதனையும் சர்வத்தையும் -ஏக தேசத்தில்
எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியான் -சங்கல்பித்து -அந்தப்புரம் நுழைய -செருப்பு வைத்து திருவடி தொழக் கூடாதே –
காலதத்வம் அனுபவித்தாலும் ஆராவமுதம் ஆழ்வார் அவனுக்கு -அத்யந்த ஆச்சர்யம் அசிந்த்யம் ஆரே அறிய வல்லார் –
சகஸ்ராஷ இத்யாதி —புண்டரீகாக்ஷ –ஏக ஏவ –ஸ்ருதி சித்தம் –
அங்கே ஒருவன்-பரஸ்பர பேதம் இல்