Archive for the ‘Thondar -adi-podi Aazlvaar’ Category

திரு மாலை-சங்கதி –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஸ்ரீயபதி கிருபையால்
-யதார்ச்சிகமாக -திரு நாம சந்கீர்த்தனத்தாலே -யமாதிகள் தலையிலே காலை வைத்தேன் -என்றார் முதல் பாட்டில் –

அதனுடைய இனிமையால் பரமபதம் வேண்டாம் என்கிறார் -இரண்டாம் பாட்டில் –

அத்தோடு விரோதிக்கும் சம்சாரமும் வேண்டாம் என்கிறார் -மூன்றாம் பாட்டில் –

பாப பிரசுரர்க்கும் திரு நாமம் சொல்ல அதிகாரம் உண்டாய் இருக்க இவ்விஷயத்தை இழப்பதே என்றார் -நான்காம் பாட்டில்

அஸ்த்ரத்வாதி தோஷ துஷ்டங்களான ப்ராக்ருதங்களைப் பற்றுவார் அவிசெஷஞ்ஞர் என்கிறார் -ஐந்தாம் பாட்டில்

போக்தாவின் நிலை இல்லாமையைச் சொன்னார் ஆறாம் பாட்டில் –

முமுஷூகளாக பிரமித்து இருக்கிற பாஹ்யரைக் குறித்து
ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவை உபதேசித்தார் ஏழாம் பாட்டில்

இது கேட்டால் பொறாதவர்கள் என்கிறார் எட்டாம் பாட்டில்

இசைந்தவர்களைக் குறித்து சுலபனான கிருஷ்ணனை ஆஸ்ரயிங்கோள் -என்றார் ஒன்பதாம் பாட்டில்

பிற்பாடர்க்கு உதவும்படி கோயிலிலே சந்நிஹிதர் என்றார் -பத்தாம் பாட்டில்

உறவு அறிந்தார்க்கு அகல ஒண்ணாது -என்றார் இருபதாம் பாட்டிஅதுக்கு கண் அழிவு உடையார் கர்ப்ப நிர்பாக்யர் -என்றார் பதினோராம் பாட்டில்

தாம் பெற்றாலும் பிறர் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டேன் -என்றார் பன்னிரண்டாம் பாட்டில்

எல்லாரும் திருநாமத்தைச் சொல்லி பிழைப்பது காண் -என்று மனோரதித்தார் –பதிமூன்றாம் பாட்டில்

அவர்களோட்டை சம்சர்க்கத்தால் வந்த விடாய் தீர திரு நாமத்தைச் சொன்னார் -பதினான்காம் பாட்டில் –

சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறப்பித்தபடி சொன்னார் -பதினைந்தாம் பாட்டில்

விஷய அனுரூபமாக பக்தி பெருகின படியைச் சொன்னார் -பதினாறாம் பாட்டில்

கண் களித்த படியைச் சொன்னார் பதினேழாம் பாட்டில்

அது புற வெள்ளம் இட்ட படியைச் சொன்னார் -பதினெட்டாம் பாட்டில்

உடல் உருகின படி சொன்னார் -பத்தொன்பதாம் பாட்டில்

மனசால் பரிச்செதிக்க ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்தொராம் பாட்டில்

பாசுரம் இட்டுப் பேச ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்திரண்டாம் பாட்டில்

மறக்க ஒண்ணாது என்றார் -இருபத்து மூன்றாம் பாட்டில்

பிறந்த பக்தி விஷய வை லஷண்யத்துக்கு அனுரூபமாய் இராமையாலே அது க்ர்த்ரிமம் -என்றார் இருபத்து நான்காம் பாட்டில்

சாஸ்த்ரியமான பக்த்யாதிகள் இல்லை -என்றார் -இருபத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

ஸ்திரீ ஸூ த்ராதிகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை என்றார் -இருபத்து ஆறாம் பாட்டில்

திர்யக் க்குகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஏழாம் பாட்டில் –

ஆனை தன் இடரிலே நினைத்த நினைவும் இல்லை -என்றார்இருபத்து எட்டாம் பாட்டில்

விலஷண தேச வாஸம் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

இவை இல்லாமை அன்றிக்கே -பிறர்க்கு அநர்த்தன் ஆனேன் -என்றார் முப்பதாம் பாட்டில்

நீச விஷயங்களுக்கும் ஆகாதான் ஒருவன் -என்றார் முப்பத்தோராம் பாட்டில்

இப்படி இருக்க வந்து கொடு நின்ற மூர்க்கன் -என்றார் முப்பது இரண்டாம் பாட்டில்

அதுக்கடியான நிர்லஜ்ஜையை உடையேன் -என்றார் முப்பது மூன்றாம் பாட்டில்

இப்படிப் பட்ட நான் கிட்டி அவத்யத்தை விளைப்பேன் அல்லேன் -என்றார் முப்பத்து நான்காம் பாட்டில்
நீர்மையால் சேர்த்துக் கொண்டான் -என்றார் -முப்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

விசேஷ கடாஷம் பண்ண வேண்டும் என்று கதறினார் முப்பத்து ஆறாம் பாட்டில்

அது பெறாமே கிலாய்த்தார் -முப்பத்து ஏழாம் பாட்டில்

இப்படி த்வரை உடைய பிரபன்னரை உகத்தி -என்றார் முப்பத்தி எட்டாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஜன்மத்தில் தாழ்வால் வரும் குறை இல்லை -என்றார் முப்பத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஹிம்சாதி வ்ருத்தத்தால் உண்டான பலம் அனுபவிக்க வேண்டாம் என்றார் -நாற்பதாம் பாட்டில்

தங்களோடு சம்பந்தித்தாரையும் பரிசுத்தர் ஆக்குமவர் -என்றார் நாற்பத்து ஒன்றாம் பாட்டில்

இவர்கள் நம்பெருமானோபாதி பூஜ்யர் -என்றார் நாற்பத்து இரண்டாம் பாட்டில்

இவர்களை ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளாலே குறைய நினைத்தவர்கள் சண்டாளர் -என்றார் நாற்பத்து மூன்றாம் பாட்டில்

ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை ஒரு திர்யக்குக் கொடுத்தபடி சொன்னார் -நாற்பத்து நான்காம் பாட்டில்

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் அருளிச் செய்தார் நாற்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

————————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-45–வள வெழும் தவள மாட–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

நிகமத்தில் –
குவலயா பீடத்தைப் போக்கினால் போலே
தம்முடைய பிரதிபந்தகத்தைப் போக்கின படியைச் சொல்லி –
பெரிய பெருமாள் உடைய ப்ரீதியே
தமக்கு பிரயோஜனம் என்று முடிக்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை யரங்கமாலைத்
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

வள வெழும் தவள மாட –
அழகு மிக்கு இருப்பதாய்
வெள்ளியாலே செய்தது போலே அதி தவளமான மாடங்களை உடைத்ததாய் -இருக்கை –
திரு அவதரித்த தன்று போகப் பெறாத இழவு தீருகிறார் –
வில் விழவுக்காக கம்சன் கோடித்த படியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்

வளம் -அழகு
எழுச்சி -மிகுதி

மதுரை மா நகரம் தன்னுள் –
பிரதமத்தில் வாமன ஆஸ்ரயமாய்
பின்பு ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் படை வீடு செய்து
பின்பு கிருஷ்ணன் திரு அவதாரம் பண்ணுகையால் உண்டான
பெருமையைச் சொல்கிறது –
இப்படி பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் ஆகையாலே
வைகுந்த மா நகரில் காட்டிலும்
இது வ்யாவ்ர்த்தம் –

கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை –
கவளம் கொண்டு இருப்பதாய்
பெருத்து இருந்துள்ள
ஆணையைக் கொன்ற கிருஷ்ணனை –
களபமால் -என்று எதுகைக்கு சேர பாடம் ஆனபோது –
களபம் என்று உருவத்தில் பெருத்த யானை -என்றபடி –

கீழே ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றார்
இங்கே ஆனை கொன்ற என்கிறார்
இத்தால்
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச -என்றது அழிந்தது-

அங்கு உள்ளார் விரோதிகளைப் போக்கி தன்னை அனுபவிப்பித்தாப் போலே
இவர் தம் உடைய பிரதிபந்தங்களைப் போக்கி தம்மை அனுபவிப்பித்த படி –
திரு அவதரதித்த அன்று ஒளிந்து
போன ஊரிலே கண் காண வந்து விரோதியை அழியச் செய்த ஏற்றத்தை அனுபவிக்கிறார்-

யரங்கமாலைத் –
அவதாரத்துக்கு பிற்பாட ரான தம்முடைய விரோதியைப் போக்கி
கோயிலிலே வந்தார் ஆய்த்து –

மாலை
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பெரும் பித்தர் ஆனவரை –
விரோதி நிரசனமும்
தத் பூர்வகமான ஸ்வ அனுபவமும்
தன் பேறாய் இருக்கை-
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த்-
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு அடிமை செய்யுமவர்
புருஷார்த்தைன் எல்லையிலே நின்றவர் –
இது தான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் அடிமை செய்த படி யாதல் –

துளபத் தொண்டாய –
என்கையாலே -அபசாரம் தட்டாத கைங்கர்யம் -என்கை –
துடை ஒத்த துளபமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்னக் கடவது இ றே

தொல்சீர் –
ஸ்வா பாவிகமான பகவத் சேஷத்வத்தின் சீமையிலே –
சஹஜ கைங்கர்யத்தின் உடைய மேல் எல்லை ஸ்ரீவைஷ்ணவ கைங்கர்யம் இ றே –

தொண்டர் அடிப் பொடி சொல் –
இத்தால்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்ற பேரை உடையவர் –
இவருக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் அன்று காணும் நிரூபகம்
அடிப்பொடி -என்கையாலே –
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் -என்றாப் போலே இருக்கிறது யாய்த்து –

இளைய புன் கவிதை ஏலும் –
சப்தத்தில் இனிமையும்
கவித்வத்தில் குற்றம் உண்டே யாகிலும்
இளசாய் புல்லிய கவியே யாகிலும் –

எம்பிராற்கு இனியவாறே –
எம்பிரானுக்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
கிம்ம்ர்ஷ்டம் ஸூ தவசனம் -என்கிறபடியே
பெரிய பெருமாள் இத்தை உகந்த படி என் என்கிறார் –
பிரஜை மழலைச் சொல்லு தமப்பனார்க்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
ப்ரஹர்ஷ யிஷ்யாமி சநாத ஜீவித – என்கிறபடியே
இவ் உகப்பு தானே புருஷார்த்தம் –
இவன் சத்தை யாவது
அவன் ப்ரீதிக்கு கை தொடுமானமாகை

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் சொல்லாது ஒழிந்தது
இவ் உகப்பு தானே அவர்களுக்குப் பலம் ஆகையாலே
இவ் வாழ்வாரை உகந்தாப் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றாரையும்
பெரிய பெருமாள் உகந்து அருளுவார் -என்கை –
ப்ரியதே சததாம் ராம -என்று
ஸ்ரீ ராமாயணம் கற்றார் உடைய பலம் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றார் உடைய பலமும் –

——————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-44 –பெண்ணுலாம் சடையினானும்–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ் பிரதிபாதித்த அர்த்தங்கள் உஜ்ஜீவிக்கும் என்னும் இடம்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை
திர்யக் ஜாதியிலே பிறந்த ஒருவன் பெற்ற பின்பு சொல்ல வேணுமோ என்று
அன்யாபதேசத்தாலே ஸ்வ லாபத்தைச் சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————————————————————————–

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
கண்ணுறா வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

பெண்ணுலாம் சடையினானும் –
கங்கையானவள் உள்ளே சஞ்சரிக்கும்படி ஜடையை உடையவள் –
கங்கையை ஜடை மேலே அடக்கினேன் என்னும் பிடாரைக் கொண்டு சர்வேஸ்வரனை காணலாமோ –
ஆறு சடைக் கரந்தான் -இத்யாதி –

பிரமனும் –
அவனுக்கு ஜனகனாய் –
ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ம விதாம்வா -என்கிறபடியே
இப்பால் உள்ளார்க்கு -சித்த உபாயம் காட்டில் –
இவ்வளவு அறிவு கொண்டு -எம்பெருமானை அறியப் போமோ –
தன்னால் ஸ்ர்ஷ்டர் ஆனவர்களை தான் பரிச்சேதிக்கும் அத்தனை ஒழிய
அபரிச்சின்னவனான பரிச்சேதிக்கப் போமோ –
கடிக் கமலத்து உள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை -என்னக் கடவது இ றே –

உன்னைக் காண்பான் –
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்கிறபடியே
உன் குணங்களில் ஒன்றை அவதி காண மாட்டாத உன்னைக் காண்கைக்காக –
சூரிகள் நித்ய அனுபவம் பண்ணா நின்றாலும் எல்லை காண மாட்டாத உன்னை –
வத்ய பர ப்ராப்தே -என்னக் கடவது இ றே –
பிறரால் அறிய ஒண்ணாத அளவே அன்றியே
உன்னாலும் உன்னை எல்லை காண ஒண்ணாத உன்னை –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரிய -என்னக் கடவது இ றே –

காண்பான் –
காணப் பெற்றால் பின்னை அன்றோ பிரயோஜனம் சொல்வது
தான தன்னை கண்ணுக்கு விஷயமாக்கி காட்டும் அன்று இ றே காணல் ஆவது –
அல்லது ஸ்வ சாமர்த்தியத்தால் காணும் விஷயம் அன்றே –
நச ஷூ ஷா பச்யதி கச்ச நைனம் -என்றும்
நமாம் ஸாஷூஷாத்ர்ஷ்டும் ப்ரஹ்ம பூதஸ் சசக்யதே – என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே

எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப –
நெடும் காலம் தபஸ் பண்ணி
நாம் ஆராய் தபஸ் பண்ணுகிறோம் -என்று லஜ்ஜித்து கை வாங்கி நிற்க –
பிறர் தங்களைக் குறித்து பண்ணும் தபசுக்கு பலம் கொடுக்குமவர்கள் இ றே
இவனை நோக்கி தபஸ் பண்ணுகிறார்கள் –
யுக கோடி சஹஸ்ராணி -என்னக் கடவது இ றே-

வெள்கி நிற்ப –
முதலையின் வாயிலே விழாதே
தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
பரமாபதமா பந்நோ மனசா சிந்த யத்தரிம் -என்கிறபடியே
ஆபத்தை முன்னிடாதே தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து –
நித்ய சூரிகள்
ப்ரஹ்மாதிகள் இப்படி படா நிற்க
அவர்களையும் எங்களையும் அநாதரித்து –
ஒரு திர்யக்கின் கால் கடையிலே அரை குலைய தலை குலைய வந்து விழுவதே –
எத்திறம் -எத்திறம் -என்று விஸ்மயப்பட –

வந்து –
அவன் இடர்பட்ட மடுவின் கரையிலே வந்து –
சென்று -என்னாதே -வந்து -என்றது –
ஆனைக்கு உதவினது தம் பேறாக இருக்கிறபடி –

ஆனைக்கு-
ப்ரஹ்மாதிகள் உடைய ஜன்ம உத்கர்ஷத்தை ஆதல் –
இவனுடைய ஜன்ம அபகர்ஷத்தை யாதல்
இவற்றை ஒன்றும் பாராதே
ஆபத்தை பார்த்து
ரஷித்தபடி –

அன்று –
ஸ்வ பலம் அற்ற அன்று –
கஜ ஆகர்ஷே தே தீரே -என்று
சென்ற காலத்தில்இவனோடு ப்ரஹ்மாதிகளோடு வாசி இல்லை –
அன்று ஒரு முதலையின் கையில் அகப்பட்ட ஆனைக்கு அருளை ஈந்தாய் –
இன்று அஞ்சு முதலையில் கையில் அகப்பட்ட எனக்கு அருளாய் –
ஆனை ஆயிரம் சம்வத்சரம் நோவு பட்டது –
நான் அநாதி காலம் நோவு பட்டேன் –
அவன் அகப்பட்டது மடுவிலே
நான் அகப்பட்டது சம்சார சாகரத்திலே இ றே –

அருளை ஈந்த –
அருளுகை யாவது முதலையின் வாயில் நின்றும் மீட்டு
அவனுடைய நொந்த காலைத் திருக் கையால் தடவி அருளி
ஆச்வசிப்பித்து
அவன் கையில் பூவைத் தன் திருவடியில் இடுவித்துக் கொள்ளுகை –
அப்படி என்னையும் விஷயாந்தரங்களில் நின்றும் மீட்டு
இழந்த காலத்துக்கு சாந்த்வனம் பண்ணி இ றே
அடிமையில் மூட்டுவது-

கண்ணுறா –
அவன் உபகரித்த தசையிலே –
கண்ணுறா -என்கிறது ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டுச் சொல்லுகிற வார்த்தை –
ஸ்வ லாபத்தில்-ஸ்வ யத்னத்தாலே லாபிக்க இழிவாரைப் பாராதே
அகிஞ்சனர் பக்கலிலே முழு நோக்காய் இருக்கிற இது
என்ன சுணை உடைமை
என்ன பும்ஸ்த்வம்
ஸ்வ சாமர்த்யத்தைப் பொகட்டு
தங்கள் வெறுமையை முன்னிட்டு
உன்னைக் காலிலே விழ விட்டுக் கொள்ள மாட்டாதே
ஜகத்து இழப்பதே

வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே –
ஆஸ்ரித பஷ பாதியான உன்னை –
ஜகத்துக்கு பொதுவான ரஷகன் என்று சொல்வார்கள் மதி கேடர்கள் -என்கிறார் –
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -என்கிற பந்தம் கிடக்க
சிலர்க்காக சிலரை அழிக்கிற
இவனை சர்வ ரஷகன் என்று நினைக்கலாமோ –

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-43–அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ்ச் சொன்ன ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளுக்கு மேலே
ஜ்ஞானாதிகாருமான இவர்கள்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகள் இன்றிக்கே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையார் ஆனவர்களை
பகவத் பிரசாதத்தாலே வந்த வை லஷ்ண்யத்தை புத்தி பண்ணாதே
கர்ம நிபந்தனமான ஜன்மாத்ய அபகர்ஷத்தையே புத்தி பண்ணி
தால நினைத்தார்கள் ஆகில்
அந்த ஷணத்திலே அவர்கள் தான் சண்டாளர்கள்
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் வேதம் ஓர் நான்கும் ஓதித்
தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்கள் ஏலும்
நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில் நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே
அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்க மா நகர் உளானே –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும்-
அத்விதீயமான ஷட் அங்கங்களையும்
அழகிதாக பாடங்களையும் தரித்து
அர்த்தத்தையும் தரிக்குமவர்கள் ஆகை –
அங்கங்களுக்கு அத்விதீயம் ஆவது
ஓர் அங்கத்தில் ஜ்ஞானம் குறைவு அற உண்டானால் லோகத்தார் அவனை சர்வஞ்ஞன் என்று சொல்லும்படி இருக்கை –
சீஷாயாம் வர்ண சிஷா -இத்யாதி –

வேதம் ஓர் நான்கும் –
வேதங்களுக்கு அத்விதீயம் அபௌருஷேயத்வம் –
பௌருஷேய சப்தங்களில் காட்டில் வ்யாவர்த்தி யாதல் –
தனித் தனியே விநியோக பேதத்தால் வந்த வ்யாவர்த்தி யாதல் –

ஓதித் –
அங்கங்களோடு
வேதங்களோடு
வாசி யற
ஆச்சார்ய உச்சாரண அனுச்சாரண முகத்தாலே கிரஹிக்கை –
இப்படிகளிலாலே -எம்பெருமானை உள்ளபடி அறிபவர்கள் ஆகை –

தமர்களில் தலைவராய –
ஜ்ஞான அனுகூலமான பகவத் விஷயத்தில்
சம்பந்தம் உடையாரில் அக்ரேசரராய் இருக்கை –

சாதி அந்தணர்கள் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஷத்ரிய வைஸ்யர்களுக்கும் பொது வி றே –
அவ்வளவு அன்றியே ஜாத்யா பிராமணராய் இருக்கை –

ஏலும் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஒருவருக்கும் சித்திக்கும் அது அல்ல –
சித்திக்குமே யாகிலும் –
வைஷ்ணவ நிந்தையில் வந்தால் இவை எல்லாம் அசத் சமம் என்கை –
துர்மானோ பஹதர்க்கு அபசார ஹேதுவுமாய் –
இவை இல்லாதார் தலை மேலே கால் இட்டு திரிகைக்கு உடலாம் இத்தனை –

நுமர்களைப் –
தேவரீர் அபிமானத்துக்கு உள்ளே அடங்கி
பிராப்ய பிராபகங்கள் தேவரீரே என்று அத்யவசித்து –
உடையவனே உடைமைக்கு நிர்வாஹகன் –
உடைமையை விநியோகம் கொள்ளுவானும் அவனே
என்று இருக்குமவர்களை –

பழிப்பர் ஆகில்-
பகவத் பிரபாவத்தை அஹங்காரத்தாலே விஸ்மரித்து –
அவர்கள் உடைய ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி –
தங்களைக் காட்டில் குறைய நினைப்பார்கள் ஆகில் –
பழிப்பாகிறது -குற்றம் –
அதாகிறது பகவத் அபசாரங்களில் தலையான அபசாரம் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே த்ரவ்ய மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்குமா போலே
வைஷ்ணவர்கள் ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்கை-

பழிப்பர் ஆகில்–
கொண்டாடுகையே யாய்த்து பிராப்தம் –
அஹங்காரம் ஆகிற ஒரு முசலவன் -பேய்-ஏறி பிரமித்த பொது இ றே அவர்களைக் குறைய நினைப்பது –
இப்படி கூடிற்று ஆகில் –

நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே –
காலாந்தரே
தேசாந்தரே
தேகாந்தரே -அன்று
அந்த ஷணத்திலே
அவ்விடத்திலே
புனிதம் அன்றே -என்ற நன்மையாலே தீமை வரும் இடத்தில் விளம்பம் இல்லை –

அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் –
அத் தேகத்தோடு சண்டாளர்கள் ஆவார்கள் –
த்ரிசங்குக்கு ப்ராஹ்மன சாபத்தாலே கழுத்திலே வீர சங்கிலி தானே வாரானாப் போலே
இவனுக்கும் மார்வில் இட்ட பூணூல் தானே வாராய் விடும் –

தாம் புலையர் –
கீழ் சொன்ன ஜன்மாதிகளில் உத்கர்ஷங்கள் அபிமான ஹேது வாகையாலே
அவை தானே இவர்களுக்கு அநர்த்த ஹேது வாய் விட்டது –
ஜாதி சண்டாளனுக்கு ஒரு காலத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு அதிகாரம் உண்டு –
இவன் உயர வேறித் தானே விழுந்தவன் ஆகையாலும்
பாகவத அபசாரம் ஆகிற மகா பாபத்தை பண்ணினவன் ஆகையாலும்
அவனிலும் தண்ணியன் கர்ம சண்டாளன் இ றே –
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆத்மஹிதம் சொன்ன சமனந்தரத்திலே
ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது –

அரங்க மா நகர் உளானே –
ந ஷமாமி கதாசன -என்ற
தேவரீர்க்கு இ றே -பாகவத அபசாரத்தின் தண்மை தெரிவது –
கர்ம யோக உபாய நிஷ்டர்க்கு ஸ்வ கதமான உபாயாந்தரங்களில்
ந்யூநாதி ரேகங்களைப் பற்றி இருக்கலாம் –
பகவத் சம்பந்தம் கொண்டு பெற இருக்கிற பிரபன்னனுக்கு
பாகவத அபசாரம் ஆகிறது பகவத் சம்பந்தத்தை அறுக்கும் ஆகையாலே பெறவில்லை –
பெறுகைக்கு அவர்கள் சம்பந்தமே அமைகிறாப் போலே
இழக்கைக்கும் அபசாரமே அமையும்
ஆகையால் பிரபன்னனுக்கு பயப்பட்டு நோக்க வேண்டுவது
தேவதாந்தர சம்பந்தமும்
பாகவத அபசாரமும் –ஆகும்
பகவத் விஷயத்தில் ஒரு ஆனுகூல்யம் பண்ண வேண்டுவது இல்லை –
இவை இன்றிலே ஒழிந்தவனுக்கு ஈஸ்வரன் ஸூ லபனாம் –

—————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-42 —பழுதிலா வொழுகலாற்று–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஜன்ம வ்ர்த்தாதிகளால் குறைய நின்றே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையவர்கள்
இந்த ஜ்ஞான விதுரராய்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் உயர்ந்தவர்களுக்கு
சர்வேச்வரனோபாதி பூஜ்யராய்
ஜ்ஞான பிரதான ப்ரதிக்ர ஹவ்யவ ஹாரங்களுக்கும்
அர்ஹர் ஆவார் என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————————————–

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் பல சதுப்பேதிமார்கள்
இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஒக்க
வழிபட்டு அருளினாய் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே

————————————————————————————————————————————————————————-

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் –
ப்ரஹ்மா தொடங்கித் தங்கள் அளவும் வர நெடுகிப் போகிற
வம்ச பிரவாஹத்திலே ஒரு தோஷம் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள்
அதாகிறது –
உத்பத்திகளிலே யாதல்
ஆசாராதிகளிலேயாதல்
ஒருவகையாலும் ப்ராஹ்மண்ய ப்ரச்யுதி யின்றிக்கே யிருக்கை-

பல சதுப்பேதிமார்கள் –
இவ்வம்சத்தில் சதுர்வேதிகளாய் இருப்பர் அநேகர் -என்கை-
சதுர்வேதா ரிஷயே -என்கிறபடியே
ரிஷி சமராய் இருக்கை –
சதுப்பேதிமார்கள் –என்று சம்போதனை –
ஒழுகல் -நெடுமை
ஆறு -வழி –

இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் –
இதில் கீழ்ப் பட்டது இல்லை என்னும் நிஹீன குலத்தில்
பிறந்தார்களே ஆகிலும்

ஏலும் –
பஹூனாம் ஜன்ம நாமந்தே -என்கிறபடியே
அநேக ஜன்ம புண்யங்களின் உடைய அவஸா நத்திலே
ஸ்வரூப ஞானம் பிறக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
ஜ்ஞானாதிகராய் இருப்பார்க்கு நிஹீன ஜன்மம் கூடாது –
விதுர தர்ம வ்யாயாதிகளைப் போலே கூடிற்றே யாகிலும் –

எம் அடியார்கள் ஆகில் –
என்னோட்டை அசாதாரண பந்தத்தை அறிந்து
ஜ்ஞான அனுகூலமான ஸ்வ ஆசாரத்தை உடையராகில் –
கைங்கர்யமே எல்லா நன்மைகளுமாக நினைத்து இருக்குமவர்களாய்
ஈஸ்வரனும் இவர்கள் திறத்தில் நாமே இவர்களுக்கு உபாய உபேயங்களும் எல்லா உறவும் என்றும்
நினைத்து இருக்கப் பெறுமவர்கள் –

தொழுமினீர் –
தொழுமின் -நீர் –
நீங்கள் தொழும் கோள்
ஏஷ ஏவ சதா தம –என்கிறபடியே
உங்கள் உடைய வித்யா வ்ர்த்தங்களும்
ஜன்ம உத்கர்ஷங்களும்
மத ஹேதுவாகை யன்றிக்கே -தம ஹேது என்று இருக்கும்
நீங்கள் அவர்கள் காலிலே விழுங்கோள்-
காலேஷ்வபி ச சர்வேஷூ -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பகவத் பிரசாதம் ஒழிந்த சாதனாந்தரங்கள்
பய ஸ்தானம் என்று இருக்கும் நீங்கள் அவர்களை ஆராதியுங்கோள
பரஸ்பர நீச பாவை -என்கிறபடியே ஸ்வரூப ப்ராப்தமான நீச பாவமானது அவர்களுக்கு ஸ்வரூப சித்தம் –
உங்களுக்கு துர்மாநத்தாலே துஷ்கரம் –
அவர்களைத் தொழவே உங்கள் சம்சார பீஜமான துர்மானம் போம் –
எங்கே கண்டோம் என்னில்
கைசிக சம்பந்தம் ப்ராஹ்மன்ய பிரச்யுதியாலே வந்த ப்ரஹ்ம
ராஷசத்வத்தை பிராமணனுக்கு போக்கிக் கொடுக்கக் கண்டோம் இ றே-

கொடுமின் கொண்மின்-
அவர்கள் உங்கள் பக்கல் ஒரு ஜ்ஞான அபேஷை பண்ணில் நீங்கள் ஆதரித்து சொல்லுங்கோள் –
அவர்கள் பகவத் ஜ்ஞானத்தை உங்களுக்கு பிரசாதிக்கில் கேட்டு க்ர்தார்த்தர் ஆகுங்கோள் –
ஜாதி நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
குண நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
நீர் மேல் எழுத்தான சம்பந்தம் அன்று இ றே இவர்களோடு பண்ணும் சம்பந்தம் –
இது யாவதாத்மபாவியான சம்பந்தம் இ றே –

என்று நின்னோடும் ஒக்க வழி பட அருளினாய் போல் –
இப்பாசுரம் பல பிரதரான தேவரீரே அருளிச் செய்த பின்பு இதில் ஒரு சம்சயம் உண்டோ –

நின்னோடும் ஒக்க வழி பட-
எனக்கு மேல் பூஜ்யர் இல்லாமையாலே என் மாத்ரமே யாகிலும்
அவர்களை ஆராதித்து நல் வழி போங்கோள் –

அருளினாய் –
பக்தி ரஷ்டவிதாஹ் ஏஷா யாஸ்மின் ம்லேச்சேபி வர்த்ததே
சவிப்ரேந்த்ரோ முனிச் ஸ்ரீ மான் சயதிச்சை பண்டித
தஸ்மை தேயம் ததோராஹ்யம் –
என்கிறபடியே –

அருளினாய் –
இந்தாஹாச்யம் தேவரீர் கிருபையால் அருளிச் செய்த இத்தனை இ றே –

பூசித்து நல்கி உரைப்பர் தம் தம் தேவியர்க்கே -என்று
பகவத் சம்பந்த யுகதர் உடைய பாவநத்வம்
நித்ய சூரிகளும் தம்தாமுடைய அபிமத விஷயங்களுக்கு சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ணினார்களாய் உபதேசிக்கும் அத்தனை இ றே –
மதிள் திருவரங்கத்தானே –
உபதேச மாத்ரமாய்ப் போகாதே கோயிலிலே வந்து
லோக சாரங்க மகா முனிகள் தலையிலே திருப் பாண் ஆழ்வாரை அழைத்து
இவ்வர்த்தத்தை வ்யாபரித்து காட்டிற்று இலீரோ –

மதிள் திருவரங்கத்தானே —
கோயிலிலேமதிளைக் கடக்கில் அன்றோ
தேவரீர் காட்டின இம் மரியாதையைக் கடக்கலாவது –

——————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-41–வானுளார் அறியலாகா –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

இவர்களுக்கு ஜன்ம வ்ருத்தங்களால் வரும்
இல்லாமையே அன்று
தங்களோடு சம்பந்தித்த சம்சாரிகளுக்கும்
தங்கள் அங்கீ காரத்தால் பரிசுத்தராம்படியான
உத்கர்ஷத்தை உடையவர்கள் என்கிறார்-

———————————————————————————————————————————————————–

வானுளார் அறியலாகா வானவா என்பாராகில்
தேனுளாம் துளப மாலைச் சென்னியா என்பாராகில்
ஊனமாயினகள் செய்யும் ஊனகாரகர்கள்  ஏனும்
போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் புனிதம் அன்றே –

——————————————————————————————————————————————————————

வானுளார் அறியலாகா –
பிரஹ்மாதிகளால் துர்ஜ்ஞேயமான பரமபதத்தில்
நித்ய வாசம் பண்ணுபவனே –

ஆகா -என்கிறது
சண்டாளன் அக்னி ஹோத்தரத்திலே ஆகாது என்னுமா போலே
நிஷேதத்தை சொல்லிற்று ஆகவுமாம்-
பரணிலே உயர இருந்தால் பரமபத நிலையனை அறியலாமோ –
மனுஷ்யர்களில் காட்டில் வ்யாவ்ர்த்தி உண்டே -அது கொண்டு அங்கே செல்லலாமா –
அகிஞ்சன
அநந்ய கதி –
என்று இருப்பார் அறியும் அத்தை
ஈச்வரோஹம் –
என்று இருப்பார்க்கு அறியலாமோ –
ஆசற்றார் தங்கட்கு அல்லால் அறியல் ஆவனும் அல்லன் -என்னக் கடவது இறே
நீஞ்ச வல்லவனோடு நீந்த மாட்டாதவனோடு வாசி அர கடலை நீந்த ஒண்ணாதாப் போலே
சக்தனோடு அசக்தனோடு வாசி இன்றிக்கே அசாத்தியம் ஆய்த்து பகவத் வைபவம் இருப்பது –
அநந்ய சாத்யே -என்னக் கடவது இ றே –
அச்ப்ர்ஷ்ட சம்சார கந்தனாய் -சுத்த சத்வமயமான விக்ரகத்தை உடையவனாய் இருக்கிரவனுடைய
பெருமையைப் பார்த்தாலும் அவனே உபாயம் ஆக வேண்டும்
குணத்ரய வச்யனான இவன் சிறுமையைப் பார்த்தாலும்
அவனே உபாயம் ஆகவேணும் –
ஸ்வ ரஷணத்தில் பிராப்தி இல்லாத ஸ்வரூபத்தை அனுசந்தித்தாலும் அவனே உபாயமாக வேணும் –

என்பாராகில் –
மநோ பூர்வோ வாக் உத்தர – என்க்ஜிரபடியே
உள் வாயில் அனுசந்தானம் வலிந்து
சொல்லும் சொல்லை உடையவராகை –
இத்தால் –
பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -என்கிறபடியே
உபாய பிரார்த்தனையைச் சொல்லுகிறது –

ஆகில் –
ஸ்வ சாமர்த்தியத்தை விடுகையால் உள்ள அருமையை சொல்லுகிறது –

ஊனமாயினகள் செய்யும் –
வயிறு வளர்க்கைக்காக பர ஹிம்சை பண்ணுமவர்கள்
மத்திய ராத்ரத்திலே மாம்சார்த்திகளாய் வருவார் உண்டாகில்
ஹிம்ச்ய பதார்த்தை பிராணன் போகாமல்
பந்தித்து மாம்சத்தை அறுத்து கொடுக்குமவர்கள்
ஆன்ர்சமச்ய பிரதானர் பிறர்க்காக தங்கள் உடைய மாம்சத்தை அறுத்துக் கொடுப்பார்கள் –
அதற்கு எதிர் தட்டு இது –

ஊனகாரகர்கள் –
தாங்கள் கொள்ளும் அளவன்றிக்கே
பிறரை இடுவித்து கொல்லு விக்குமவர்கள் –
ஜ்ஞானம் பிறப்பதற்கு முன்புத்தை வ்ர்த்தம் சொல்லுகிறது –

ஏலும் –
முன்பு செய்யிலும் இந்த ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பு சம்பவியாது –
பிறர் உடைய ஆர்த்தி காணில் மோஹிக்கில் மோஹிக்கும் இத்தனை –
சர்பாச்யத்திலே அகப்பட்ட மன்டூகத்தின் உடைய ஆர்த்தியைக் கேட்டு
இது ஆர் அறிந்து விடுவிக்கக் கூப்பிடுகிறது -என்று
ஆழ்வான் மோஹித்தான் –

இப்படிப் பட்ட இவன் பர ஹிம்சையில் இழிந்தான் ஆகில்
ஈஸ்வரன் பண்ணுகிற ஹிம்சையோபாதி
ஹித ரூபமாய்த்தே இருப்பது –

போனகம் –
பகவத் விஷயத்திலே சொல்லுமோபாதி யாகிலும் சொல்ல வேணுமே

செய்த சேடம் –
த்வதீய புக்தோ ஜ்ஜித சேஷ போஜினா -என்றும்
கலத்ததுண்டு -என்றும்
சொல்லுகிறபடி அமுது செய்து கை வாங்கின கலசத்தில் பிரசாதம் –

தருவரேல் –
பகவத் பிரசாதம் போலே
பிரயோஜனாந்த பரர்க்கும் பொதுவாய் இருக்குமது அன்றோ இது –
அலாப்ய லாபம் கிட்டிற்று ஆகில் –
ஒரு நாள் பட்டர் பிரசன்னராய் ஜீயருக்கு இட்ட பிரசாதத்தை நினைப்பது –

புனிதம் அன்றே –
தேசாந்தர
காலாந்தர
தேகாந்தரே அன்றியே
ஸ்பர்ச வேதியாய்
இரும்பு பொன்னாப் போலே அப்போதே பரி சுத்தம் –
தத் உச்சிஷ்டம் ஸூ பாவனம் –
பகவத் பிரசாதம் -பாவனம்
இது ஸூ பாவனம்

——————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-40–திரு மறு மார்வ நின்னை–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஜன்மத்தால் வந்த தண்மை அன்றிக்கே
எத்தனையேனும் தண்ணிய வ்ர்த்தம் உடையாரும்
மேம்போருளில் -சொன்ன ஜ்ஞானத்திலே உண்டார் ஆகில்
அவர்களுக்கு அந்த கர்ம பலம் அனுபவிக்க வேண்டா –
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————–

திரு மறு மார்வ நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து
மருவிய மனத்தராகில் மா நிலத்து உயிர் கள் எல்லாம்
வெருவறக் கொன்று சுட்டிட் டீட்டிய வினையரேனும்
அருவினைப் பயனது  உய்யார் அரங்க மா நகர் உளானே –

——————————————————————————————————————————————————————-

திரு மறு மார்வ –
திருவையும் மறுவையும்-மார்விலே உடையவனே –
ஸ்ரீ ய பதியான சர்வேஸ்வரனே
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா -என்கிற இது சர்வேஸ்வர சிஹ்னம் இ றே
பிராட்டி திரு மார்பில் எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பை அனுசந்திக்கிறார் இ றே வாத்சல்யம் தோற்றுகைக்காக –
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும்
நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு -என்றும் இ றே
இவர்கள் வார்த்தை இருப்பது
இது தான்
மேம் பொருளில் -மறைத்த லஷ்மீ சம்பந்தத்தை
அதில் நிஷ்டை உடையவர்களுடைய வைபவம் சொல்லுகிற இடத்தில் வெளி இடுகிறார் –
உபாய உபேயங்கள் இரண்டுக்கும் அவள் சம்பந்தமே வேண்டும் என்ற இடம் தோற்றுகைக்காக –

நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து –
ஸ்ரீ ய பதியான உன்னை உபாயாந்தரங்கள் கலசாமல்
நெஞ்சிலே விளங்கும்படியா அத்யவசித்து
சமிதை பாதி சாவித்திரி பாதி யாக இவன் தலையிலும் சிறிது சகாயம் உண்டாகில்
அவனுடைய உபாயபாவம் திகழாதே மழுங்கும் என்கை –

ரஷிப்பிக்கைக்கு பிராட்டியும்
ரஷிக்கைக்கு ஈஸ்வரனும்
இப்படி அறிந்து துணிகைக்கு தானும் –
அறிவிக்கைக்கு ஆச்சார்யனும் ஒழிய
வேறு ஓன்று வேண்டாது இருக்கை –
வைத்து
என்று இம் மிதுனத்தின் உடைய பவ்யத்தையைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –

மருவிய மனத்தராகில் –
இவ்வம்சம் உபாய அத்யாவச்யதைச் சொல்லுகிறது –
பிரயோஜனாந்தரன்களை விட்டு
ஸ்ரீ ய பதியே பிரயோஜனம் என்று அத்ய்யவசித்து இருப்பார்கள் ஆகில்
ஆகில்
என்ற இது –
பிராபக விஷயமாகவுமாம்
பிராப்ய விஷயமாகவுமாம்
இத் துணிவு சேதனன் ஒருவனுக்கு கிட்டுவது அன்று என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காக-

மா நிலத்து உயிர் கள் எல்லாம் வெருவறக் கொன்று –
ஒரு ஜந்துவை ஹிம்சிக்கும் போது ஜகத்தடைய
நடுங்கும்படி வாய்த்து நலிவது –
இத்தால் இவனுக்கு ஹிம்சையினுடைய ருசி சொன்னபடி –

சுட்டிட்டு-
சாஸ்த்ராதிகளால் நலியும் அளவு அன்றிக்கே
பிராணனோடே தக்த்தமாக்கி –

ஈட்டிய வினையரேனும் –
ஆம் மகா பாதகங்களை புருஷார்த்தம் ருசி உடையார் அவ்வவோ புருஷார்த்தங்களை ஆதரிக்குமா போலே ஆய்த்து
இவன் இவற்றை ஏறிட்டுக் கொள்ளுவது –
ஜ்ஞானம் பிறந்தவனுக்கு இது சம்பவியாமையாலே
பூர்வ வ்ருத்தத்தைச் சொல்லுகிறது –

ஏலும் –
ஜன்மாந்தர சஹாஸ்ரேஷூ -என்றும்
பஹூனா ஜன்ம நாமந்தே -என்றும் –
அநேக ஜன்ம சம்சித்தா -என்றும்
சொல்கிறபடியே இவனால் இவனுக்கு முன்பு செய்யக் கூடாது –
கூடிற்றே யாகிலும் –

அருவினைப் பயனது உய்யார் –
தாங்கள் தேடி ஜீவிக்கப் பெறார்கள் –
கடலுக்கு தொடுத்த அம்பை மருகாந்தரத்திலே விட்டாப் போலே
அசல் பிளந்து ஏறிடும் அத்தனை
த்விஷிந்த பாப க்ர்த்யாம் -என்னக் கடவது இ றே
அங்கன் இன்றியே
கர்ணன் விட்ட சர்ப்ப சிரச் போலே கிரீடத்தோடு போக்கும் -என்னுதல்
அங்கன் இன்றியே
பகதத்தன் விட்ட சக்தியை மார்பில் ஏற்றாப் போலே
தான் அனுபவித்தல் பொறுத்தேன் -என்னுதல் செய்யும் இத்தனை –
அவன் -சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -ஏன்னா நிற்க
இவர்களுக்கு அனுபவிக்க விரகு உண்டோ –

அரங்க மா நகர் உளானே –
இவை எல்லாம் அவதார சமயங்களிலே அன்றோ என்ன
ஒண்ணாத படி அவதாரத்தில் பிற்பாடர்க்கு ஆக வன்றோ
கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுவது –
இது தான் ஈஸ்வரன் ஆசைப் பட்டு போம் இத்தனை ஒழிய
இவ்வதிகாரிகளுக்கு சம்பவியாது
ப்ராமாதிகமான புண்யத்தையும் பாதகம் என்று இருக்கிறவர்கள் பாபத்தில் இழியவோ
மார்வில் இருந்து ந கச்சின் ந அபராத்யதி -என்னுமவள் தானே குறை சொன்னாலும்
என் அடியார் அது செய்யார் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -என்னும் அவனும் என்னா
பாபங்களில் இழிவார்களா
வாய்க்கரையர் நினைக்கவும் நிலன் அன்று என்க

—————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-39 –அடிமையில் குடிமை யில்லா–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

மேல் ஆறு பாட்டும்
இந்த ஜ்ஞானம் உடையார் உடைய
ராஜகுலம் சொல்லுகிறது –
இவருடைய
பயிலும் சுடர் ஒளி
நெடுமாற்கு அடிமை —
இருக்கிறபடி –
ஜன்ம வ்ருத்த ஸ்வ பாவங்களால்
குறைய நின்றார்களே யாகிலும்
இவர்கள் இந்த ஜ்ஞானம் உடையவர்கள் ஆகில்
உத்தேச்யர் -என்கிறார் –
இப்பாட்டால் –
எத்தனையேனும் தண்ணிய ஜன்மங்களில் பிறந்தார்களே ஆகிலும்
இந்த ஜ்ஞானத்தில் நிஷ்டை உடையவர்கள் ஆகில்
திருத் துழாயோ பாதி ஈஸ்வரனுக்கு சிரஸா
வஹிக்கப் படுவர்
என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————————–

அடிமையில் குடிமை யில்லா அயல் சதுப பேதிமாரில்
குடிமையில் கடமை பட்ட குக்கரில் பிறப்பரேலும்
முடியினில் துளபம் வைத்தாய் மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும்
அடியரை உகத்தி போலும் அரங்க மா நகர் உளானே

————————————————————————————————————————————————–

அடிமையில் குடிமை யில்லா –
கைங்கர்யம் நமக்கு கர்த்தவ்யம் என்று இருக்கும்
அவர்கள் அன்றிக்கே இருக்கை –
கைங்கர்யம் ஆகிறது -சஹஜம் –
அது ஒழியச் செல்லாது இருக்கை யாவது -பிராப்தம் –
அது இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –

அயல் சதுப பேதிமாரில்
அடிமைக்கு அசலான
சதுர வேதிகளாய் இருப்பாரில் காட்டில் –
வேதத்யயனம் -பண்ணுகிறதுக்கு பிரயோஜனம்
ஈஸ்வரனை உள்ளபடி அறிகையும்
தன்னை உள்ளபடி அறிகையும் –
கைங்கர்யம் ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தம் என்று அறிகையும் -ஆய்த்து –
அசல் ஆகையாவது –
இந்த ஜ்ஞானத்துக்கு உடலாக வேத அத்யயனம் பண்ணுகிறோம் என்று அறியாது இருக்கை –
அத்யயன பலம் அர்த்த ஜ்ஞானம் என்று அறியாதவர்கள்
சதுர வேதிகள் ஆனாலும் நிஷ் பிரயோஜனம் -என்கை –

விஷ்ணு பக்தி விஹீ நோயஸ் சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த வேத்யபி
ப்ராஹ்மண்யம் தன் நபவேத் தச்யோத்பத்திர் நிரூப்யதாம் –
என்னக் கடவது இ றே –
சர்வத்ர கலு த்ர்ச்யதே -இத்யாதி –

இனி இவர்களில் காட்டில் ஈஸ்வரனுக்கு உத்க்ர்ஷ்டரைச் சொல்லுகிறது மேல் –
குடிமையில் கடமை பட்ட குக்கரில் பிறப்பரேலும் –
வேத விஹிதங்களை அனுஷ்டியாதும்
நிஷித்தங்களை அனுஷ்டித்தும்
போருகையாலே நிஹீன ஜன்மங்களில் பிறந்தவர்களே யாகிலும்
குக்கர் ஆகிறார்
சண்டாளரிலும் தண்ணியர் சிலர் –
பிறப்பரேலும் என்கிறது –
பகவத் ஞானத்துக்கு ஜன்மங்கள் உடைய உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களில் நியதி இல்லை –
சர்வத்ர கலு த்ர்ச்யதே -என்கிறபடியே
இந்த ஜன்மம் எல்லா ஜன்மங்களிலும் சம்பவிக்கும் -என்கை
வேத உப ப்ரஹ்மண அர்த்தமாக அவதரித்த
ஸ்ரீ ராமாயணத்திலே காட்டிலே திரிவார் சில வேடரையும்
வேடுவிச்சிகளையும்
குரங்குகளையும் ராஷசரையும்
மகா பாரதத்திலே விதுர தர்ம வ்யாதாதிகளையும்
பிசாசங்களையும்
இடையரும் இடைச்சிகளையும் கண்டோம் இ றே
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும்
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே – என்கிறபடியே–

நித்ய சூரிகளில் காட்டில் இங்கே வந்து ஈஸ்வரன்
ஆர்ஜித்தவர்கள் ஆகையாலே இவர் சீரியர் என்கை –
அல்லாத பொன்னில் காட்டில் வேதகப் பொன்னுக்கு ஏற்றம் உண்டு இ றே –

முடியினில் துளபம் வைத்தாய் –
திருத் துழாயோ பாதி சிரஸா வஹிக்கும் அவர்கள் என்கை –
திருத் துழாய் மாலை சர்வேஸ்வரத்துக்கு ஸூ சகம் ஆனாப் போலே
இவர்களால் உன்னுடைய ஈச்வரத்வம் நிறம் பெறும் என்னவுமாம் –

மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும் –
ஐம்புலன் அகத்தடக்கி -என்கிறபடியே –

உன் உகப்புக்கு புறம்பானவற்றைப் பொகட்டு
உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்று
திருவடிகளுக்கு பரியும் அதுவே யாத்ரையாய்
அத்தையே போக்யமாக நினைத்து இருக்குமவர்கள் –

அடியரை –
கீழ் -உபேயத்தை சொல்லிற்றாய்
இது -உபாயத்தைச் சொல்லுகிறது –
சோம்பர் -என்கிற படியே
ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து
ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –

அடியர் –
அடியில் உள்ளாருக்கும் திருவடிகளேயாய்
தாரகமும் திருவடிகளேயாய் இருக்கை –
நிழலும் அடி தாறும் ஆம் – என்னக் கடவது இ றே –

உகத்தி போலும் –
இப்படி இருக்கும் அவர்களை உகத்தி
இதுக்குப் புறம்பான சதுர வேதிகளைக் காட்டில்
இவர்களை இ றே தேவரீர் உகந்து இருப்பது –

போலும் –
திருத் துழாய் போலும்
முடியினில் துளவம் போல் அடியரை உகப்புதி –

அரங்க மா நகர் உளானே –
நிஹீன ஜன்மாக்களாய்
உனக்கு நல்லராய் இருப்பார்க்கு
முகம் கொடுக்கைக்கு அன்றோ இங்கு வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது –
உத்க்ருஷ்டருக்கு முகம் கொடுக்கும் இடத்தில்
பரம பதத்திலே இருக்க அமையாதோ –

——————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-38—மேம்பொருள் போக விட்டு –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஸ்ரீ மகா பாரதத்துக்கு சரம ஸ்லோகம் போலே யாய்த்து
இப்பிரபந்ததுக்கு இப்பாட்டு
மகா பாரதம் ஆகிறது –
மதிமந்தா நமாவித்ய யேனா சௌ சுருதி சாகராத்
ஜகத்தி தாய ஜனித்த மகா பாரத சந்த்ரமா -என்கிறபடியே –
சுருதி சாகர சந்தரமா வாய்த்து மகா பாரதம் –
சர்வேஸ்வரன் ஷீ ராப்தியைக் கடைந்து தேவர்களுக்கு அம்ர்தத்தைக் கொடுத்தான் –
ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் சுருதியைக் கடைந்து சர்வாஹ்லாத கரமான
மகா பாரதத்தை சம்சாரிகளுக்கு ஆத்மஉஜ்ஜீவன ஹேதுவாக கொடுத்தான் –
தேவர்களுக்கு ஈஸ்வரன் கொடுத்த அமர்த்தம் பந்தகம்
ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் சம்சாரிகளுக்கு கொடுத்த மகா பாரதம் சம்சார விமோசகம் இ றே –
அம மகா பாரதம் தான் கோது என்னும்படி உய்த்து ஸ்ரீ கீதை
அதில் சாரம் யாய்த்து சரம ஸ்லோகம்
இது சொல்லுகைக்காக -கீழ் அடங்கச் சொல்லிற்று –
இதந்தே நாதபஸ்காய -என்று தொடங்கி இந்த சரம ஸ்லோகத்தின் கௌ ரவத்தைச் சொல்லுகிறது மேல் –
அப்படியே
இப்பாட்டு அவதரிக்கைக்காக வாய்த்து இப்பிரபந்தம் அவதரித்தது –
இதுக்கு மேலே -இப்பிரபந்த செஷமும் இப்பாட்டில் சொல்லுகிற அர்த்தத்தில்
நிஷ்டராய் இருப்பார் உடைய ஏற்றம் சொல்லுகிறது –
ஆக
மகா பாரத சாரம் -சரம ஸ்லோகம் -ஆனால் போலே
இப்பிரபந்த சாரம் -இப்பாட்டு –

இது தான் த்வயத்தின் உடைய அர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது –
த்வயத்தில் பிராபகம் முன்னாய்-பிராப்யம் பின்னாய் -இருக்க
இதில் பிராப்யம் முன்னாய் -பிராபகம் பின்னாய் -இருப்பான் என் என்னில்
வ்யுத்பத்தி வேளையிலே பிராப்யம் முன்னாகவும் பிராபகம் பின்னாகவும் இருக்கக் கடவது இ றே
ஸ்வர்க்க காமோ ஜ்யோதிஷ்டோமேன யஜேத -என்று இ றே வ்யுத்பத்தி வேலை இருப்பது –
அனுஷ்டான வேளையிலே
ஜ்யோதிஷ்டமோம் அனுஷ்டான பூர்வகமாக இ றே ஸ்வர்க்க சித்தி
பிராபக நிஷ்டியால் இ றே பிராப்யம் சித்திக்கும்
அப்படியே
இப்பாட்டிட்டிலே வுயுத்பத்தி வேளையாய்
த்வயத்தில் அனுஷ்டான வேளையாய்
இருக்கிறது –
அதில் பூர்வபாகத்தளவிலே அனுசந்தித்தார் நம் ஆழ்வார் –
உத்தர பாகத்தை அனுசந்தித்தாள் ஆண்டாள்
அவ்விரண்டையும் சேர அனுசந்தித்தார் இவ் ஆழ்வாரே யாய்த்து-
இப்பாட்டுக்கு கீழ் பாட்டோடு சங்கதி என் என்னில் –
அளியல் நம் பையல் என்னார் அம்மவோ கொடியவாறே -என்று
கிலாய்த்து வார்த்தை சொன்னவாறே
விஷயாந்தர பிராவண்ய கரமான சம்சாரத்தில்
வகுத்த புருஷார்த்தத்தை அபேஷிக்கையும்-
தத் சித்திக்கு நம் கை பார்த்து இருக்கையும் –
அதுக்கு மேலே விளம்பம் பெறாதே கிலாய்க்கையும்
ஆக
இவ்வளவு புகுர நிற்பாரை பெறுவோமே என்று
பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளம் பிரசன்னமாய்
திரு உள்ளத்தில் ஹர்ஷம் அடங்கலும் திரு முகத்தில் தோற்றும் படியாய் இருக்க
தேவரீரைக் கிட்டி தேவரீர் பக்கலிலே ந்யச்த பரராய்
தம்தாமுடைய ஹிதத்தில் கை வாங்கி இருப்பாரைக் கண்டால்
இங்கனேயோ தேவரீர் திரு உள்ளம் இருப்பது என்று
பெரிய பெருமாள் திரு முகத்தைப் பார்த்து விண்ணப்பம் செய்கிறார் –
சரம ஸ்லோகம் பிராப்தியை விதிப்பதாய் இருக்கும் –
அதில் ருசி உடையாருடைய அனுசந்தானமாய் இருக்கும் -த்வயம் –
த்வய நிஷ்டர் பக்கலிலே ஈஸ்வரனுக்கு உண்டான உகப்பை
சொல்லுகிறது -இப்பாட்டு –

————————————————————————————————————————————————————-

மேம்பொருள் போக விட்டு மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து
ஆம்பரி சறிந்து கொண்டு ஐம்புலன் அகத்தடக்கிக்
காம்பறத் தலை சிரைத்து உன் கடைத் தலை இருந்து வாழும்
சோம்பரை உகத்தி போலும் சூழ் புனல் அரங்கத்தானே

—————————————————————————————————————————————————————-

மேம்பொருள் –
இதுக்கு மூன்று படி நிர்வாஹம் –
மேல் எழுந்த பொருள் என்றும்
மேவின பொருள் என்றும்
மேம்பாட்டை விளைக்கும் பொருள் என்றும் –

மேல் எழுகையாவது –
கர்மம் அடியாக வந்தேறி யாய் –
பகவத் ஞானம் வந்தவாறே -மறந்து போமதாய் இருக்கை –
இத்தை போக்யதை என்று பார்த்து இழிந்தவனுக்கும்
ஆபாத ப்ரதீதியில் ஓன்று போல் தோற்றி
நிரூபித்தால் அனுபாவ்யமாய் இருப்பது ஓன்று அன்றிக்கே இருக்கை -என்றுமாம் –

மேவின பொருள் -என்றது –
துரத்யயா -என்கிறபடி சேதனனால் பிரிக்க ஒண்ணாத படியாய் இருக்கை –
தேவோஹம் மனுஷ்யோஹம் -என்று உடம்பை தானாக நினைத்து இருக்கும் படி இ றே
இத்தோட்டை பொருத்தம் இருப்பது –
அத்தைச் சொல்லிற்றாகவுமாம் –

மேம்பாட்டை விளைக்கை யாவது -மெய்ப்பாட்டை –
தன்னைப் பற்றினாரை-சர்வஜஞ் தமராக அபிமானித்து இருக்கும்படி பண்ணவற்றாய் இருக்கை –

பொருள் -என்று பதார்த்தம் -அதாகிறது -தேஹம் –
இது தான் தேக அனுபந்தியான ப்ராக்ருத பதார்த்தங்களுக்கும் உப லஷணம்-

போக விட்டு –
வாசனையோடு விட்டு -என்கை –
சரீரிகளால் அவை துஷ்கரம் ஆகையாலே
பிரகிருதி பிராக்ருதங்கள் அபுருஷார்த்தம் என்கிற ஞானத்தை உடையவனாகை-
அல்லது
புகுர விட்டான் இவன் ஆகில் இ றே இவனால் போக விடலாவது –

மமமாயா துரத்தயயா -என்கிறபடியே
ஈஸ்வரன் பந்தித்த பந்தத்தை இவனால் போக்க ஒண்ணாது இ றே –
அநாந்த்மன் யாத்ம புத்திர்யா – என்கிற ஸ்லோகத்தின் படியே
தேகத்தில் ஆத்ம புத்தியையும்
தேக அனுபந்தியான ப்ராக்ருத பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தியையும்
தேஹாதிரிக்தனான ஆத்மாவில் ஸ்வ தந்திர புத்தியையும்
தவிருகை –
அளவுடையரான சனகாதிகளுக்கும் செய்யலாவது இவ்வளவே
இரண்டு மரம் கூட நின்றால் ஒன்றை வெட்ட நினைத்தவன் ஒரு மரத்திலே கொத்தி
பெருங்காயத்தை விட அது பட்டு நிற்குமா போலே யாய்த்து
இப்பிரதி பத்தி மாத்ரத்திலே இதுவும் விடும் –
மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து –ஆம் பரிசு அறிந்து கொண்டு
என்று மேலும் ஞான பிரகரணம் ஆகையாலே
போகவிட்டு -என்று
பிரகரண பலத்தாலே ஜ்ஞானத்தைச் சொல்லிற்றாகக் கடவது —

மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து –
மெய் -என்கிறது ஆத்மாவை –
மெய் -எனபது ஆத்மாவைக் காட்டுமோ -என்னில் –
சத்யஞ்சா ந்ர்தஞ்ச சத்ய மவபவத் -என்கிற
சுருதி சாயையால் அருளிச் செய்கிறார் –
சத்ய சப்தம் அசத்திய வ்யாவர்த்தியை சொல்லுகிறது அன்று
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் நித்யதையைச் சொல்லுகிறது –
மெய்ம்மை -என்று முழுச் சொல்லாய் -பிரத்யக் விஷயத்தைச் சொல்லுகிறது –
கைம்மை பொய்ம்மை -என்னுமா போலே
ஆக
மெய்ம்மை -என்று -மெய்யான தன்மை -என்றபடி –

மிக உணர்ந்து –
தேகமே ஆத்மா என்று இருக்கும் லோகாயதிகன் அளவன்றிக்கே –
தேகாதிரிக்தமாய் சுயமாய் இருக்கிஉம் ஆத்மா என்னும் மீமாம்சகன் அளவன்றிக்கே
ஜ்ஞானம் ஆகந்துகம் -என்னும் வைசெஷிகன் அளவன்றிக்கே –
ஸுவயம் பிரகாசனாய்
நித்யனாய்
ஜ்ஞான குணகனாய்
அணு வாய்
ஈஸ்வரனுக்கு அனன்யார்ஹ சேஷமாய்
அது தான் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமாக
உணருகை –
அதாவது
ஆத்மாவை உள்ளபடி உணருகை –

ஆம்பரி சறிந்து கொண்டு-
பிரக்ருது ப்ராக்ருதங்கள் த்யாஜ்யம் -என்று அறிந்து
மேலும்
ஆத்மாவை உள்ளபடி உணர்ந்தால் –
பின்மைஉ
ஆம் பரிசு ஆவது –
கைங்கர்யமே யாய்த்து –
ஆம் பரிசு வர்த்திக்கும் படியை அறிந்து –
ஆத்மா அபிமான ரூபமாக வாய்த்து வ்ர்த்தி ஹேதுக்கள் தான் இருப்பது –
தன்னை திர்யக்காக அபிமானித்த போது -தர்ண சமூஹம் ஆய்த்து வ்ர்த்தி ஹேதுவாகக் கடவது –
மனுஷ்டோஹம் -என்று அபிமானித்த -அன்னம் -வ்ர்த்தி ஹேதுவாகக் கடவது –
தேவோஹம் -என்று அபிமானித்த போது -அமர்த்தம் -வ்ர்த்தி ஹேதுவாகக் கடவது –
தாசோஹம் -என்ற போது -கைங்கர்யமே வ்ர்த்தி ஹேதுவாகக் கடவது –
பிரகிருதி பிராக்ருதங்களில் சங்கோசம் போய்
ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி அறிந்தால்
சஹஜ கைன்க்ஜர்யமே இ றே வ்ர்த்தி ஹெதுவாவது –

அறிந்து கொண்டு –
நிதி எடுத்துக் கொண்டு -என்னுமா போலே
பிரகிருதி பிராக்ர்தங்கள் த்யாஜ்யம் என்கிற ஜ்ஞானமும் –
ஆத்மா பகவத் பரதந்த்ரன் என்கிற ஜ்ஞானமும்
பிராப்யம் கைங்கர்யம் என்கிற ஜ்ஞானமும்
இ றே சேதனனுக்கு வேண்டுவது –
விடுவிக்கையும்
பற்றுவிக்கையும்
உபாய பூதனான ஈஸ்வரன் கார்யம் இ றே –
மேம் பொருள்
மெய்ம்மை
ஆம்பரிசு
என்கிற இவை அவ்வவோ பதார்த்தங்களுக்கு வாசகம் அன்றிக்கே இருக்க
தத் தத் ஸ்வ பாவ வாசியான சப்தங்களால் மறைத்து அருளிச் செய்கிறார் –
அர்த்த கௌரவத்தாலே –

ஐம்புலன் அகத்தடக்கிக் –
இந்த்ரியங்களை தன்னுள்ளே யாம்படி பண்ணி –
அதாவது
தன் வசத்தில் ஆம் படி பண்ணுகை –
மேம்பொருள் போக விட்டு -என்று
முதல் வார்த்தையிலே போய் இருக்க
ஐம்புலன் அகத்தடக்கி -என்கிறது -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யத்திலே –
மமேதம் -என்கிற புத்தியைத் தவிருகை –
கைங்கர்யத்திலும் நியமிக்க வேண்டுவன சில உண்டு –
அவற்றை யாய்த்து இங்குச் சொல்கிறது –
தனக்கு இனிதாகப் பண்ணும் கைங்கர்யமும் அபுருஷார்த்தம்
தனக்கும் அவனுக்கும் இனிதாகப் பண்ணும் கைங்கர்யமும் அபுருஷார்த்தம் –
அவனுக்கே பிரயொஜனமாகப் பண்ணுவதே புருஷார்த்தம் –
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -என்றும் –
ரமமாணவ நேத்ரய -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
ஆக
இவ்வளவால்
உத்தர கண்டார்த்தமான பிராப்யம் சொல்லிற்றாய்  விட்டது
மேம்பொருள் போக விட்டு -என்றும்
ஐம்புலன் அகத்தடக்கி -என்றும்
நமஸ் சப்தார்த்தம் சொல்லப் பட்டது
மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து -என்கிற இது -நாராயண பதத்தில் -நார -சப்தார்த்தம் சொல்லிற்றாய்
அந்த சேஷத்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தியை ஒழிய ஸ்திதி இல்லாமையாலே
சேஷித்வம் ஆர்த்தமாய் சொல்லிற்றாய்
ஆக -நாராயண -சப்தார்த்தம் சொல்லிற்றாய் -ஆய்த்து
உணர்ந்து -என்று கொண்டு ஜ்ஞாத்ர்வ பரமாகச் சொல்லுகையாலே
பிரணவார்த்தம் சொல்லிற்றாயிற்று

இப்பாட்டில் குறையும்
பூர்வார்த்தத்தில் சொல்லுகிற பிராபகத்தை சொல்லுகிறது –
காம்பறத் தலை சிரைத்து-
காம்பற –
உபாயாந்தரங்களில் தனக்கு உண்டான தொற்று அற –
தலை சிரைத்து –
தன் தலையில் உண்டான துரிதங்களைப் போக்கி –
தன் தலையில் உண்டான சாதனாந்தரங்களின் தொற்றை அறுத்து -என்றபடி –
தலை மயிர் ஆகிறது தான் அபிமான ஹேது இ றே
கோ முற்றவர் தண்டிக்கும் இடத்தில் தலையைச் சிரைக்கிறது
அபிமானத்தை போக்குகிற படி யாய்த்து
ஏகாந்தி யாகவும் சந்நியாசியையும் லபனம் பண்ணுகிறது
தன் அபிமானத்தை தானே போக்குகிற படி இ றே –
தண்ட முகத்தாலே அபிமானத்தை போக்குவதும் இம் முகத்தாலே-

ஸ்வ அபிமானத்தை போக்குவதும் இம் முகத்தாலே இ றே
ஆக
அஹங்கார கர்ப்பமான உபாயாந்தர பரித்யாகத்தைச் சொன்ன படி –
உபாயாந்தர பரித்யாக பூர்வககமாக இ றே சித்தோ உபாய பரிக்ரஹம் இருப்பது –
காம்பற தலை சிறிது -என்கிற இதுவும் அர்த்த கௌ ரவத்தாலே
மறைத்து அருளிச் செய்கிறார் –
இவரே அன்று
அர்த்த கௌரவத்தாலெ ஸ்ருதியும் -த்வா ஸூபர்ணா-இத்யாதிகளாலே அர்த்தங்களை மறைத்துச் சொல்லும்
அந்த ஸ்ருதி சாயையாலே அருளிச் செய்கிறபடி – –

உன் கடைத் தலை இருந்து –
உன் தலைக்கடை -என்றபடி –
சரனௌ-என்கிற ஸ்தானத்திலே -கடைத்தலை -என்கிறார் –
ஸ்வ நிகர்ஷத்தை அனுசந்தித்து திருவடிகளிலே கிட்டாமையாலும்
சம்சாரத்தின் தண்மையை அனுசந்தித்து புறம்பு போக மாட்டாமையாலும்
திரு வாசலைப் பற்றுகிறார் –
திருக் கண்ண மங்கை யாண்டான் -ஒரு சம்சாரி தன் வாசலைப் பற்றி
கிடந்ததொரு நாயை நலிந்தவனை வெட்டி தானும் குத்திக் கொண்ட படியை கண்டு
ஒரு தேகாத்ம அபிமானி அளவு இது வானால் பரம சேதனன்
யமாதிகள் கையில் நம்மை விட்டுக் கொடான் –
என்று திரு வாசலைப் பற்றிக் கிடந்தான் இ றே

இருந்து –
விஷயாந்தர பிராவண்யத்தால்
பரகு பரகு என்று திரிந்தவன் –
மரக்கலத்துக்கு நங்கூரம் அவிழ்த்து விட்டாப் போலே
அதஸோ பயங்கதோ பவதி -என்று
அபய ஸ்தானத்தைப் பற்றி நிர்ப்பயனாய் இருந்த படி –

வாழும் –
உபாயம் ஈச்வரனே யானால்
போகம் இ றே பின்பு உள்ளது –
இருந்து வாழும் -என்று
அவ்விருப்பு தானே வாழ்ச்சியான இருப்பு -என்றுமாம் –

சோம்பரை உகத்தி போலும் –
உன் பக்கலிலே ந்யச்த பரராய்
ஸ்வ ஹிதத்தில் சோம்பினவர்களைக் கண்டால்
உனக்கு திரு உள்ளம் இங்கனே உகந்தாகாதே இருப்பது –
வாழும் சோம்பர் -என்று
கெடும் சோம்பரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -என்றுமாம் –
அதாகிறது
சாஸ்த்ரத்தில் நாஸ்திகராய் கர்த்தவ்யங்களை விடுகை அன்றிக்கே
ஆஸ்திக் யாதிரேகத்தாலே நிரபேஷ உபாயத்தை ஸ்வீகரித்து
பகவத் அனுபவமே யாத்ரையாய் ஸ்வ ஹிதத்தில் சோம்பி இருக்கை போலும்
நித்ய சூரிகளை உகக்குமா போலே சோம்பரை உகப்புதி –

சூழ் புனல் அரங்கத்தானே –
இது நீர் அறிந்தபடி என் என்னில் –
கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது தானே அறிவிக்கிறது இல்லையோ
நீர் வாய்ப்பையும்
நிழல் வாய்ப்பையும்
பற்றக் கண் வளர்ந்து அருளுகிறார் என்று பேராய்
ஒரு சோம்பரைக் கிடைக்குமோ – என்னும் நசையாலே இ றே
தேவரீர் சோம்பாது கண் வளர்ந்து அருளுகிறது–
காம்பற தலை சிரைத்து -என்ற இடம்
உபாய ஸ்வீகாரத்துக்கு அங்கமான உபாயாந்தர பரித்யாகத்தை
சொல்லுகிறது –
சூழ் புனல் அரங்கத்தானே –உன் கடைத்தலை -என்று
நாராயண சப்தார்த்தமான சீலாதிகளை நினைக்கிறது –

பிராட்டி ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் ஆகையாலும்
நாராயண சப்தத்தில் அந்தர்பூதை யாகையாலும்
உன் -என்கிற இதிலே -லஷ்மீ சம்பந்தம் அனுசந்தேயம் –

கடைத்தலை -என்றது
சரனௌ -என்றபடி –

இருந்து வாழும் -என்ற கிரியா பதத்தில்
உபாயத்வ அத்யாவச்யதையும்
அது தான்
போக ரூபமாயும் இருக்கிற படியும் சொல்லிற்று –

சோம்பரை –
என்றது -பிரபத்யே -என்கிற உத்தமனால் ஆஷிப்தனான
அதிகாரியைச் சொல்லிற்று –

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-37–தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ்–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 9, 2013

இப்படி கூப்பிடச் செய்தேயும்
பெரிய பெருமாள் இரங்கி -மாசுச -என்னக் காணாமையாலே
தம்மை ஒழிய வேறு எனக்கு ஒரு பந்துக்கள் உண்டாய் இருக்கிறாரோ
பிரயோஜனாந்த பரனாய்
பந்தகமாய் இருந்துள்ள புருஷார்த்தத்தை அபெஷிக்கிறான் -என்று இருக்கிறாரோ
நம்முடையவன் என்று அங்கீ கரிக்க நான் பிழைப்பேன் ஆகில்
இத்தனையும் செய்யாதே ஆர்த்த த்வனி கேட்டு
கண் உறங்கும் படி
அம்மே –
இவர் திரு உள்ளம் இப்போது இங்கனே கொடியதாய் யாய்த்து ஆகாதே
என்று இன்னாதாகிறார் –

———————————————————————————————————————————————————-

தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திரு வரங்கத்துள் ஓங்கும்
ஒளி யுளார் தாமே அன்றே தந்தையும் தாயும் ஆவார்
எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து எம்பிரானார்
அளிய நம் பையல் என்னார் அம்மாவோ கொடியவாறே –

—————————————————————————————————————————————————————

தெளிவிலாக் கலங்கல் –
ஊற்று மாறி தெளிகைக்கு அவகாசம் இல்லாத படி
மேல் மேலும் பெருகையாலே கலக்கம் மாறாது ஆயத்து
இவரைப் போலே யாய்த்து -ஆறும் –
பிராப்திக்கு முன்பு சொகத்தாலே கலங்கி இருப்
ஆறும் கோயிலுக்கு மேற்கு
பெரிய பெருமாளைக் காண புகா நின்றோம் என்னும் ஹர்ஷத்தாலே கலங்கி வரும் –
கிழக்கு பட்டால் பிரிந்து போகிற சோகத்தாலே கலங்கில் போகும்
கோயில் அருகு வழி போவாரில்
சேதன அசேதன விபாகம் இல்லை போலே காணும் -கலக்கத்துக்கு –

நீர் சூழ் –
அதனில் பெரிய அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று பெரிய பெருமாள் அளவில் இருக்குமாப் போல் ஆயத்து
ஆறும் கோயிலை விளாக்குலை கொண்டு இருக்கும் படி –
துக்தாப்தி -இத்யாதி
ரத்னாகரமான ஷீராப்தி -தகப்பனார்
தான் இவ்விடத்தில் ஜனனி –
சாஷாத் லஷ்மி மனப் பெண்
மணவாளப் பிள்ளை சர்வ லோக உத்தாரரான அழகிய மணவாள பெருமாள்
இதற்கு ஸத்ர்சமாக அங்கமணி செய்யலாவது ஏது என்று
விசாரித்துக் கொண்டு வருகிறாப் போலே ஆய்த்து
ஆறும் பெருகி மத்த கஜம் போலே பிசுகிப் பிற்காலித்து வருகிறபடி


திரு வரங்கத்துள் ஓங்கும்-ஒளி யுளார் –
ஆற்றுப் பெருக்கை நீக்கித் தரை கண்டு உள் புகுவது அரிதாமாப் போலே யாய்த்து
பெரிய பெருமாள் தேஜசை நீக்கிப் புகுவதுக்கு
ஆச்சர்யமான வடிவு அழகு காண அரிதாய் இருக்கிறபடி –
பரமபதத்தில் ஒளி பகல் விளக்கு என்னும் படி யாய்த்து
அந்தகாரத்தில் தீபம் போலே குறைவாளரான சம்சாரிகளுக்கு
உதவப் பெற்ற பின்பு ஒளி மிக்கு இருக்கிறபடி –

ஓங்கும் ஒளி –
நித்ய சூரிகள் நடுவே இருக்கிறபோது
ஆதித்யர்கள் நடுவே ஆதித்யன் இருக்குமா போலே யாய்த்து இருப்பது –
இங்கு ஆர்த்தர் மிக உண்டாகையாலே
தத் ரஷனம் பண்ணி ஒளியும் மிகா நிற்கும் இத்தனை –

ஒளி உளார் தாமே யன்றே தந்தையும் தாயும் ஆவார் –
அவதாரண்த்தாலே –
மாதா -பிதா என்று தொடங்கி –நாராயணா –என்கிற பொதுவில் அன்று
வ்யூஹ அவஸ்தையிலும் அன்று
விபவ அவஸ்தையிலும் அன்று
இனி எனக்கு தந்தையும் தாயும் ஆவார் பெரிய பெருமாளே -என்கிறார்
தம்மை ஒழிய வ்யக்த்யந்தரத்திலேயும் ஒருவர் உண்டு என்று ஆறி இருக்கிறீரோ-

சர்வேஷா மேவ லோகாநாம்-இத்யாதி
இஸ் ஸ்லோகம் தான்
தர்மபுத்ரர்கள் வனவாசம் பண்ணுகிற ஆபத் தசையிலே
கிருஷ்ணனும் சாத்யபாமை பிராட்டியும் எழுந்து அருள
அத்தைக் கேட்ட பராசராதி மக ரிஷிகள் வந்து மார்கண்டேய பகவானைக் கண்டு
பேர் ஒலக்கமாக இருக்க -தர்ம புத்திரன் இவ்வாபத்துக்கு ஆயாச ஹேதுவாக எனக்கு ஒரு நல்ல வார்த்தை
அருளிச் செய்ய வேணும் -என்று ரிஷிகளைக் கேட்க
அவர்கள் சொன்னவை அடங்க பூர்வ பஷித்து –
ஸ்ரீ மார்கண்டேய பகவான் எழுந்து அருளி இருந்து சொன்னதாய் இருக்கும் இஸ் ஸ்லோகம் –
பின்பு சீராம பிள்ளை உடைய ஆபத் தசையிலே பட்டர் அருளிச் செய்ததாய் இரூக்கும் –

தந்தையும் தாயும் ஆவார்
பிரியத்துக்கும் கடவார்
ஹிதத்துக்கும் கடவார்-

எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து –
என் விஷயத்தில் மலையை எடுத்து ரஷிக்க வேணுமோ –
தம்மை ஒழிய வேறு ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசித்தேனாய்
அத்தை கொடுத்து விடுகிறோம் என்று ஆறி இருக்கிறாரோ
ஸ்ரீ விபீஷணாதிகள் ரஷணம் போலே
வில்லும் கோலும் எடுத்து ரஷிக்க வேண்டித் தான் இருக்கிறாரோ
குளிர ஒரு கடாஷம் கிடீர் என் இடத்தில் பண்ண வேண்டுவது –

எம்பிரானார் –
எனக்கு உபகாரகர் ஆனவர்
இன்னாதாகிற தசையிலும் உபகாரகர் என் என்னில்
செய்த அம்சத்தை இல்லை செய்யுமவர் அல்லாமையாலே அத்தை முன்னிடுகிறார் –
அடியிலே முறையை உணர்த்தி
அதுக்கே மேலே பிராப்ய பிராபகங்கள் தாமே என்னும் இடத்தை உணர்த்தி
இப்போதும் நம் கூப்பீடு கேட்க வந்து கோயிலிலே சந்நிஹிதராய்
இருக்கிற ஆகாரமும் உண்டு இ றே-

அளியல் நம் பையல் என்னார்
அளி -என்று தண்ணளி –
இவன் நமக்கு நல்லன்
நம்முடைய பையன்
என்று ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய கேட்க வாய்த்து இவர் ஆசைப் படுகிறது
ஆழ்வீர் -எனுமது இவர்க்கு அசஹ்யம் ஆய்த்து –

சேஷ பூதரான நாம் இவ்வர்த்தங்களை நினைத்து இருக்க அமையாதோ
அவன் சொல்ல வேணுமோ -என்னில்
அது போராது-
சேஷி யானவனும் இதுக்கு மேல் எழுத்து இடும் அன்றோ சேஷத்வம் நிலை நின்றது ஆய்த்து –
மணக்கால் நம்பி -நம்மாணி – திரு மகிழ் மாலை மார்வனுக்கு திறம் -என்றார் இ றே –
பிள்ளைப் பிள்ளை யாழ்வான் தம்பி அப்பிள்ளை ஆழ்வான் வாயாலே
மாணி -என்னப் பெற்றான் என்றான் இ றே

அம்ம ஒ கொடியவாறே –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டால் எழுந்திருக்க வேண்டாவோ –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டும் இவர் கண் உறங்குவதே –
இவர் திரு உள்ளம் இங்கனே கொடிததாய் ஆகாதே
அம்மே இவர் ஸ்வ பாவம் இருந்தபடி என் –
என்கிறார்

———————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .