Archive for the ‘Tamizl’ Category

திரு பல்லாண்டு-பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத் தாண்டு/அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவு இன்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு -ஸ்ரீ கோமடம் சம்பத் குமார் ஸ்வாமிகள் ..

November 1, 2011
ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளி செய்த தனியன்
குரு முக மன தீத்ய ப்ராஹ்வேதான அசேஷான்
நர பதி பரிக்லுப்தம் சுல்கமாதா துகாம
ஸ்வ சுர ம மர வந்த்யம் ரெங்க நாதஸ்ய சாஷாத்
த்விஜ குல தில கந்தம் விஷ்ணு சித்தம் நமாமி
ஸ்ரீ பாண்டிய பட்டர் அருளி செய்த தனியன்
மின்னார்  தட மதிள் சூழ் வில்லி புத்தூர் என்று ஒரு கால்
சொன்னார் கழல் கமலம் சூடினோம் முன்னாள்
கிழி அறுத்தான் என்று உரைத்தோம் கீழ்மையினில் சேரும்
வழி அறுத்தோம் நெஞ்சமே ! வந்து
பாண்டியன் கொண்டாட பட்டர் பிரான் வந்தான் என்று
ஈண்டிய சங்கம் எடுத் தூத வேண்டிய
வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிழி அறுத்தான்
பாதங்கள் யாம் உடைய பற்று

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத் தாண்டு

பல கோடி நூறு ஆயிரம்
மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா!
 உன் சேவடி செவ்வி திரு காப்பு –1
அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவு இன்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு
வடிவாய் உன் வல மார்பினில் வாழும் மங்கையும் பல்லாண்டு
வடிவார் சோதி வலது உறையும் ஆழியும் பல்லாண்டு
படை போர் முழங்கும் அப் பாஞ்ச சந்யமும் பல்லாண்டு –2
முதல் பாட்டு-
சொவ்ந்தர்யாதி கல்யாண குணங்கள் உடன்
குண நிதி திவ்ய ரூப
சௌந்தர்யம் சொவ்குமார்யா லாவண்யா
பவித்திரன்-இயல்பாகவே சுத்தி -தீர்த்தன்
ஆதி-என்பதில் அனைத்தையும்
திவ்ய விக்ரகம் வகுத்த சேஷி-பிராப்த சேஷி
கால அதீத தேசம்-கண்டு-சூர்யன் சந்தரன் வைத்து இங்கு காலம் -காலம் சாம்ராஜ்யம் நடை ஆடும் தேசம்
அதி சங்கை பண்ணி
பகவான்-பூஜ்யமான -வால்மீகி பகவான் ஏக தேசம்-
அதனை குணங்களுக்கும் ஊற்று வாய் இந்த ஆறுகுணங்களும்
நித்தியமாய் செல்ல வேண்டும்
திரு அடி சொன்னது உப லஷணம்- செவ்வி மாறாது இருக்க மங்களா சாசனம்
பல்லாண்டு–முதலில் ஆண்டு-உட்பிரிவு அவேசதங்கள் இன்றி -ஆயுசுக்கு பரியாய சப்தம் ஆண்டு
ஆயுஷ் ஹோமம் -காலத்தை பெருக்குகிறார்
ஆயுஷ்மான்-
ஒரு மாதம் -பிராட்டி ஒரு ஷணம்-பெருமாள் -இவர் தீர்க்க ஆயுசாக  இரு சொன்னதால் இருந்தாராம்
ஜடாயு-உயிர் பிராட்டி இரண்டையும் கவர்ந்து போனான் ராவணன்
அப்பா இறந்தால் படிப்பு போகும் அம்மா இறந்தால் சாப்பாடு போகும் தம்பி இறந்தால் பலன் போகும் மனைவி போனால் அனைத்தும் போகும்
திரு பேர் பதிகம்-திரு மால் வந்து என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்
இவர் சொன்னதால் இருந்தான் -என்கிறார் ஈடு வியாக்யானம்
சிறகு பலத்தால் அடிக்க –
சந்திர காசம் மாறு செய்த வாள் அரக்கன்- திரு சந்த விருத்தம் -ஒரே தடவை உபயோகிக்க ருத்ரன் கொடுத்தான்
மகா ராஜர்-ஜடாயு-பெரிய உடையார் -தந்தை ஸ்தானம்

வேத நூல் பிராயம் நூறு
வேதம் ஆகிய சாஸ்திரம்
வேதம் இதிகாசம் இரண்டும்
கலைகளும் வேதமும் இது நூலும்
ஆயுசை பர்யாயமாக சொல்லி ஆண்டு-
பல்-எண்ணிறந்த -அசன்கேயமாக-
அழகுடன் நித்யமாக செவ்வி மாறாமல் இருக்க வேண்டும்
சொரூப வாக்கியம்-உத்க்ருஷ்டன்-தாழ்ந்தவன் உயர்ந்தவன் –
உயர்திக்கு எல்லை அவதி இல்லை /நமது தாழ்வுக்கும் எல்லை இல்லை
பல்லாண்டு சப்தம் சொரூப வாசியாக இருக்கிறது
ஜிதம் /நம /தோற்றோம் /போற்றி
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா
நம வென்னேலாம் கடமை
தோற்றோம் மட நெஞ்சே
போற்றி
பல்லாண்டு
அனைத்தும் பதங்கள்-பிரவிருத்தி நிமித்த பேதம் தனி தன்மை-
பிரவ்ருத்தி நிமித்தம் -தனி பெருமை தனி தன்மை உண்டு இந்த சப்தங்களுக்கு
முடிவு அடைவது ஆத்மாவில்-தக்கதாக இருக்கும் –
இந்த பதங்களுக்கு அர்த்த பேதம் இருந்ம்தாலும் ஆத்மா ஸ்பர்சயாய் தலை கட்டுகையாலே
ஜிதம்-அவனால் அபிமானம்ஜிதந்தே புண்டரீகாஷன் -அகங்காரம் அபிமானம் போனதை இசைந்து மேல் எழுத்து -சொரூபம் பிரகாசித்து ஒத்து கொண்டது

நம -சப்தம் எனக்கு உரியன் என்கிறது ம ந அத்தை தவிர்கிறது -நிவ்ருத்த ச்வாதந்த்ரம் வியாபாரம் –
தோற்றோம் மட நெஞ்சம் -அத தலையில் வெற்றியே பிரயோஜனம்
போற்றி-ஆறு தடவை வெம்மா பிளந்தான் தன்னை போற்றி-அன்று பல்லாண்டு பாட இல்லாதார் எளவு தீர -தன்னை பேணாதா -அத தலையில்
பல்லாண்டு போல் தான் இவை -சொரூபத்தையும் விருத்தியையும் கைங்கர்யம் -பல்லாண்டு பாடுவது -உயர்ந்த புருஷார்த்தம்
மீண்டும் பல்லாண்டு -அகவாய் அறியாதவனுக்கு -உள்ளத்தில் இருப்பவன் அறிவானே -பல கால் சொல்வது -இயல்பாகவே சர்வக்ஜன் -சர்வ வித் -அனைத்தும் அறிந்தவன் –அது போல் -எல்லாமுமஎல்லா பிராகரத்தாலும் அறிந்தவன் -செடி கொடி- வகை  அது போல் எதிர் சூழல் புக்கு திரிகிறவனுக்கு மீண்டும் சொல்வது -ஒரு கால் சொல்லி ஆறி இருக்காத ச்வாபம் அன்பின் மிகுதி -விஷய வைலஷண்யம் -ஆண்டுகள் நாள் திங்கள் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது  ஆரா அமுதம் —

தீர்த்த தாகம் -தண்ணீர் தண்ணீர் சொல்வது போல் -பயம் ஷமிக்கும் அளவும் சொல்லி கொண்டு இருக்கிறார்
பல்லாயிரத் தாண்டு–ஆயிரம் சொல்லி -பகு வசனம் கீழே எண்ணிறந்த சொல்லி-இங்கு ஆயிரம் சேர்த்தது-
அவசெதனகளுக்கு-காலம் பிரித்து -இரவு பகல்-நாள்- நாழிகை-அயனம்-வருஷம்-
தேவர் காலம் -ஒரு நாள் நமது ஒரு வருஷம்–முதலில் மனுஷ்ய மானத்தாலே அளவாலே அடுத்து தேவ அடுத்து ப்ரஹ்மா அடுத்து பாலா பிரஹ்மாக்கள் -அளவால் –அவேசெதம்-காலம் கூறுபாடுகள் பல உண்டே -சூர்யன் சுழற்சியால் -கோடி நூறு ஆயிரம் -பல ப்ரஹ்மா என்பதால்
அமலன் நிமலன் விமலன் நிர்மலன் போல் நான்கு சப்தம் நான்கு அர்த்தம் காட்டுவது போல் இங்கும் ஆண்டு
குற்றம் இல்லாதவன் பொதுவாக அர்த்தம்

குற்றம் அவனுக்கு வராது என் கண் பாசம் வாய்த்த பரம் சுடர் ஜோதி-ஜோதி  உசந்தது சேர்ந்த பின்பு
அடியார்க்கு ஆட படுத்த விமலன்-பிரார்திக்காமலே செய்தானே -விமலன்-தன பேராக செய்தான் நின்மலன்- ஆழ்வார் கிடைத்தது அவனுக்கு பேரு
தனக்கு–முதலில் -அடியார்க்கு–அடுத்து –நான் பச்சை இடாது இருக்–மூன்றாவது  தன பேறாக சொத்து சுவாமி –
காலம் நடையாடாத தேசம்-பரம பதம்-அங்கும் சவ சத்தை உள்ள -விஷய வைலஷண்யம் அதி சங்கை-ஆங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு
அழல் உமிழும் பூம் காரா அரவு -அஸ்தானே பய சங்கை –சாம கானம் கேட்டு கூட உமிழும் -சநேகாது அஸ்தான ரஷை பஞ்ச ஆயுதங்களும் -பட்டர்
விஷய வைலஷண்யம் -தன பால் ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன் -மங்களாசாசனம் நித்தியமாய் இருக்கும்
காலம் பெருக்கி-இதுவே தமக்கு யாத்ரையாய் –

புலி கிடந்த தூற்றுக்கு காவல் இடுவாரை போல் -மல்ல வர்க்கத்தை -கொன்ற தோளை இருக்கிற படியை காட்ட –
மிடுக்கு-பலம் காட்ட பெருமாள் -சுக்ரீவனுக்கு காட்டியது போல் -விபீஷணன் சேர்க்க கூடாது
சரம ஸ்லோஹம்-புறா கதை சொல்லி -அவனை சமாதானம் படுத்த முடியாமல் -பிசாசன் தானாவான்யஷான் -அன்குல்யாக் ஹரி கணேஸ்வர-
குரங்கு கூட்ட தலைவனாக ஆசை பட்டதும் நானே -சாமான்ய லஷணம்- சரணா கதி விட மாட்டேன் விசேஷ லஷணம் -பொங்கும் பரிவால்- மகா ராஜர்-ஹிம்சாகர் பிரிவு-பிசாசு தானாவான் யஷர் –யார் வந்தாலும் கூட்டகாவும் வந்தாலும்- சுண்டு விரல் நுனி நகம் போதும்-அஸ்த்ர சஸ்த்ரம் வேண்டாம்-பொல்லா அரக்கனை கிள்ளி களைந்தானை -போல்-அவன் சக்தி பார்க்கும் பொழுது இவை எல்லாம் பூச்சி போல்-உரத்தினில்கரத்தை வைத்து -வரத்தினில் சரத்தை வைத்தான்-உரம்=மார்பு–இச்சை -இச்சித்த உடன் மாள்வான் –இச்சா மோகி –ஜனம் மட்டும் இச்சித்தால் போதாது -ராகவன் பக்யத்தால் சுக்ரீவன் அறிந்து கொண்டான்–அங்கும் இங்கும்வானவர் தானவர்  -ஞாலம் போனகம் -உண்டான் -நம் ஆழ்வார் பல்லாண்டு திரு வாய் மொழி -ஓர் முற்றா உருவாக்கி- கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும் போல் அது எல்லாம் ஆல் இலை அன்ன வசம் செய்யும் -அன்னத்துக்கு வசப் பட்டு தூங்குவது -அனைத்தும் செய்கிறான் அம்மானே -இங்கே சமுத்ரத்தில் விழுந்துடுவாயே-சொவ்குமார்யதுக்கு பல்லாண்டு அங்கு- அங்கு ஓர் பரிவர் இல்லையே –இது தானே பய ஹேது-மல்லரை தன வசம் கொண்ட -திண தோள்  –வார் கெடா -பாட்டில் வீரம் ஏறி –பாட வேண்டும்-

பயம் ஏற ஏற மாடி ஏறுவான்
கம்சனை கொன்ற திண்ணிய தோள்
இம் மிடுக்கு பய ஹேது ஆனது என் என்னில் சூரனான பிள்ளையை கண்ட பெற்றதாய் -கவலை படுவது போல்
மல்லரை ஆண்ட தோள் இவர் அறிந்தது -காதில் தோடு வாங்கின பின்பும் காது தோட்டிட்ட காது என்னுமா போல்
சர்வாயூத – விபீஷணன்-உத்பபாதா கதா பாணி -மேல் போனான்- ராவணன் மேலே அனுப்பினான்
சர்வ ஆயுதம்- ஒன்றை பிடித்த அழகை பார்த்து -அனைத்தையும் கை ஆழ வல்லவன் -முற்றுமுண்ட கண்டம் கண்டீர் –
பெரிய பெருமாளை- இங்கும் தொட்டு இட்ட காது -தோள் நான்கு உடை ku- அசுரரை தகர்க்கும் திரு மோகூர் -அங்கும் தோட்டிட்ட காது
சரணா கதி ஆயுதம்-அஞ்சலி-
மணி வண்ணன் நிறம் ஸ்வாபம் -கொண்டால் வண்ணன் -அனைத்தையும் அனுபவிக்கும்
நீ;ல மணி போன்ற திரு நிறம் உடையவன்- அதி சுகுமாரமாய்        n

மணி வண்ணன்-அழகு- கண்ணனின் அழகை -அதிய ராமநீயமாய் -அன்புடன் சுலபன்-
முரட்டு ஸ்வாபம் அசுரர் உடன் போவதே -மதுரா நகர் ஸ்திரீகள் பாவம் ஆழ்வாருக்கு உண்டு-
ஆச்சார்யா ஹ்ருதயம்-மல் யுத்தம்- வெண்ணெய் தின்ன உடம்பு எங்கே -ந சம யுத்தம் -கூப்பிட்ட ஸ்திரீகள்
சொவ்லாப்யமும் பய ஹேது-சு பிரவ்ருதிநிவ்ருதி–தேவதைகள் சரண் அடைய -மணி வண்ணன் முடிந்து ஆளலாம்

மிடுக்கு சௌலப்யம்  தஞ்சம்-ரஷகம் இவை தானே -அஞ்ச கடவதோ உன் செவ்வடி செவ்வி திரு காப்பு-திரு அடி திரு மேனி
முழுவதற்கும் உபலஷனம் –செவ்வி-ஆர்ஜவம்-திண கழலாய் இருக்கும் -அவன் விட்டாலும் இவை விடா –உன் திரு மேனி பல்லாண்டு பாட வைக்கிறது நீ உன்னை கண்ணாடி புறத்தில் பார்த்து -கலங்கி பரிய வேண்டி இருக்கும்
சிவந்த அடி-திரு மேனிக்கு பர பாகமாய் இருக்கும் -நின் செம்மா பாத பர்ப்பு தலைமேல் –திரு அடிகள் சுவாமி
ஆஸ்ரயின வேளை-அனுபவ வேளை -மங்களாசாசன வேளை-அடி உதவுவது போல் அண்ணன் தம்பி உதவார்
அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -ஆஸ்ரயின
செம் மா பாத பற்பு என் தலை -ஒல்லை கூடுமினே -சடக்கென-ஆஜகாம மூர்தேனே -கொக்கு வாயும் படி கண்ணியம் போல்
கொக்கி வாயும் -அனுபவ
அன்று உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி-மங்களா சாசன வேளை
செவ்வி-அழகு-
அரும்பினை அலரை நித்ய யவனமாக இருக்கும் பெரும் புற கடல் அனுபவிகிறார்
யுவ குமாரர்-அரும்பு அலர்ந்து சேர்ந்து –
திரு காப்பு -குறைவற்ற ரஷை
மேலும் மேலும் ரஷை
கிரியை இன்றி முடித்தார் ;உண்டாகுக மங்களா சாசனம்

மங்களா சாசனம் உண்டாகுக -வினை சொல் இன்றி
தாழ்ந்தாரை குறித்து உண்டாகுக
சமன் பெரியவரை –பெரிய அரையர்- உண்டாகணும் பிரார்த்திப்பார்
உண்டாக வேணும் -மேன் மேல வளர வேண்டும்
நிரவதிகமாக -மேன்மை அவனுக்கு தாழ்ந்த நாம் வினை சொல் இன்றி சொல்ல வேண்டும்
வேதாந்தத்தால் உலகம் வென்றார் -ரஷனத்தில் -கவி பாடி கொண்டு முடிவு இன்று
மேலும் பல்லாண்டு பாட இழிந்தார்
மங்களாசாசனம் போதும் என்ற எண்ணம் இன்றி –எல்லா பாட்டுக்கும் இது முதல் பாசுரம் முக உரை போல்
 இரண்டும் பாசுரங்களும் சேர்ந்து -முன் உரை
ஸ்ரீமதே நாராயண நம அஸ்தி சொல்லாமல் போல் இங்கும்
உது -சாம வேதம்  உ ஆரம்பித்து து முடித்தார் -உயர்ந்த திரு நாமம் -பண்புரை இசை கொள் வேதம் போல்
சாம வேதத்துக்கு பண்ணும் இசையும் சேர்ந்ததால் –
காப்பு -மங்களாசாசனம் -இரண்டும் -பிரணவம் போல்
கீழே விக்ரக யோகம் குணா யோகம் குறித்து மங்க;லா சாசனம் செய்தார்
யோகம் =கூடினவன்
தோள் செவ்வடி சுடர் அடி சொல்லி -மல்லாண்ட வீரம் மணி வண்ணா சௌலப்யம் –
இதில் உபய விபூதி யோகம் குறித்து -அடியோம்- லீலா விபூதி
வல மார்பில் பாஞ்ச சன்யம் சுடர் ஆழி நித்ய விபூதி –
அதில் எம்பெருமானுக்கு இதில் அடியார்களுக்கு
பொலிக பொலிக பொலிக -திரு வாய் மொழி திருந்தின ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கண்டு
பல்லாண்டு பாடினார் அருளினார் ஆழ்வார் அது போல் இதுவும்
நம்பிள்ளை நம் ஜீயர் இடம் பெருமாளுக்கு பல்லாண்டு ஆழ்வார் பாட வில்லையா என்று
 கேட்க திரு வாய் மொழி -4 -5 வீற்று இருந்த எழ உலகம் தாளைத்தை கொடுத்து பெற்று கொண்டான்

என்றாராம் -போற்றி-மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்
அடியோமோடும் -தம் உடைய நிச்சயத்தை -தம்மை பேணாதே அழிய மாறி பல்லாண்டு அருள வந்தவர்
யாகம் பண்ணி சுவர்க்கம்-முக்ய பலன்-அவாந்தர பலன் ஆயுஸ் புத்திர பலன் போல் –
அது போல் முக்ய பலன் -சாத்தியத்தை குறித்து சாதனா அனுஷ்டானம் –ஆயுசை பிரார்த்திப்பது போல்
மங்களா சாசனத்துக்கு தானும் வேண்டும் -அத் தலைக்கு பரிய தாம் வேண்டுமே
காளியன்-ஒரு நாள் பல ராமனை  பிரிந்து நிற்க கண்ணன் -அபாயம் சித்தம் போல்
என்னோடும் -சொல்லாமல் அடியோமோடும் தாசத்வம் அனைவருக்கும் உண்டே
அடிமை -அறியாததால் இருப்பது போகாதே -அடியேன் உள்ளானுடல் உள்ளான்-தாசத்வம்
தேக ஆத்மா அபிமானி தேகத்தில் ஆத்மா புத்தி பண்ணும் -என்னுடைய தலை -இதம் என்று தோதுகையாலும்
இது என்னுடைய -நான் சுய பிரகாசம்
மாயாவாதி அகங்காரத்தில் ஆத்மா புத்தி பண்ணும்
பிரமம் சத்யம் ஜகம் மித்யா அத்வைதி-
சாங்க்யா கபிலர் -ஆத்மா ச்வதந்த்ரன் -பிரகிருதி விட வேறு பட்டது –

அப்படி கலங்காமல் முறை அறிந்தவர்
அடியேன் -கண்கள் சிவந்து பெரிய ஆய–அடியேன் உள்ளானே -கூரத் ஆழ்வான்
திரு கோஷ்டியூர் நம்பி -இடம் கேட்டு –தேக விசிஷ்ட ஆத்மா -அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம்
இங்கு மட்டும் ஆத்மா மட்டும் சொல்ல வந்த பரியாய சப்தம் அடியேன் உள்ளான்
வர்ணம் ஒவ்பாதிகம் -கர்மத்தால் வந்தவை -தாஸ்யம் இயல்பு -மறையாதது
அடியோம்-பகு வசனம்-தாம் தமியராய் நின்று மங்களாசாசனம் பண்ணி திருப்தி அடையாமல்
அனைவரும் சேஷத்வம்-பிரதி பத்தி இல்லா விடிலும் தன அபிப்ராயத்தால் அருளுகிறார்
நின்னோடும்-சர்வரும் பிரிந்தாலும் போதாது  -நிருபாதிக சேஷத்வம் அவன் –
சொரூபம் உண்டு ரூபம் உண்டு-ஆத்மாவுக்கு /பரமாத்மாவுக்கும்
பரத்வம் –அர்ச்சை போல்-ரூபம் /ரூபத்தை பார்த்து தான் மங்களா சாசனம்
திவ்ய மங்கள விக்ரகம் கண்டு -சேஷித்வம் சொரூபம்-திவ்ய ஆத்மா சொரூபத்ஜை பற்றி மங்களா சாசனம்
பிரிவு இன்றி-நித்யம் அசித் சம்பந்தத்தால் பிரிவு -சம்பந்தமும் நித்யம்
ஆச்சார்யர் நினைவு படுத்திகாட்டுகிறார்
அதற்கும் மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்

ஆயிரம் பல்லாண்டு-கால தத்வம் உள்ள அளவும் நித்ய சம்பந்தம்
இல்லாத மங்களம் உண்டாவதற்கும் இருக்கிற மங்களம் விருத்தி அடைய பிராட்டி இருப்பதை காட்ட
கடாஷத்தாலே -அனைத்தும் தர வல்லவள்
அவளுக்கும் சேர்த்தி -நித்யமாக இருக்க பல்லாண்டு
வடிவு -நிறம் இவள் ஓட்டை சேர்தியாலே திரு மேனிக்கு வந்த புகரை-சொல்கிறார்
தேஜஸ்-செய்யாள்-சிகப்பு அடிக்க -வியாப்தம்-அப்ரமேயம் –ஜனகத்மஜா -மாரீசன்-

சீதா ராமன் -அவனுக்கு இட்டு பிறந்தவள் -அளவிட முடியாத தேஜஸ்
அப்ரேமேய ஸ்வாமி கோவில் -மைசூர் பங்களூர்  சாலை –
ஸ்ரத்தையா தேவி-பெரிய பிராட்டி
இயல்பாகவே உண்டே இவனுக்கு
சேஷித்வம் குறையாதோ மாணிக்கம் ஒளி பிரதான்யம் குறையுமா
மின்னுவது எல்லாம் பொன் அல்ல
பூ மணத்தால் ஏற்றம் –
விசேஷணம் விசேஷ்யம்
குணம் குணி-பிரிக்க முடியாதவை
வடிவாய்-கௌஸ்துபம் போல் -மார்புக்கு ஆபரணம் இவள்
திரு ஆர மார்பது அன்றோ – -அழகிய ஹாரம் மார்பில்-
திருவும் ஹாரமும் மார்பில் இரண்டையும் உடைய மார்பு
திரு ஆபரனத்தாலே-ஏற்றம் இவனுக்கு
வட்சச்தலத்தில் துளசி கமலா கௌஸ்துபம் கூர்ம -பஞ்ச ஹெதி
அச்சு தாலி ஆமை தாலி போல் பிராட்டியாரும் திரு ஆபரணம்
சர்வ யக்ஜா மாயம்-பூர்வ உத்தர பாவம் வேத போல்’-தியானம் யோகிகள்

சங்கு தங்கு முன் கை நங்கை -வளையல்
அணித்தாய் இருக்காய் அணைக்க -இறையும் அகலகில்லேன்
போக்யதை கண்டு-சொல்லும் வார்த்தை -அகன்று இருந்து சொல்லும் பாசுரம் இல்லை
மற்ற அவயவம் குமுறும் படி –
மங்கையும் பல்லாண்டு-உம்மை தொகை-மற்றவரை சேர்ப்பது –
யுவ குமாரி மங்கை-
உம்மை தொகையால் சால பல தேவிமார்களை குறித்து
அனுக்தம் சொல்லா தவரையும் சொல்லி -அனுக்த சம்சயம்
மங்களம் அனைவருக்கும் பல்லாண்டு சொல்ல
சேர்த்துக்கு கல் மதிள் போல் இருக்கும் ஆழ்வார் உண்டே -சப்த பிரகாரம்
பெரிய பெருமாளே நமக்கு மதிள்-சங்கு சக்கரம்-
மதிளுக்கு மதிள் இட்ட திரு அரங்கம்

அவர்கள் ஓட்டை சேர்திக்கும் மங்களா சாசனம்
வடிவார் -சோதி -வலத்து-உறையும் சுடர் ஆழி- சிகப்பு வியாபிக்க –
புருஷம் கிருஷ்ணா பிங்கலம்
திரு மேனி முழுவதும் ஒளியால் நிறைதல் தேஜோ ராசியாக வாடி வார் சோதி –
வலம் அருகே நித்ய வாசம் பண்ணும்- உறையும் –
சுடர் -பிறர் கிட்டே நெருங்க முடியாத –
தூது வருகிறான்-கழல் மன்னர் சூழ -தேஜஸ் முன் வர -அனைவரும் எழ-கதிர் போல் -எழல் உற்று –
கூடாரை வெல்லும் சீர்
ஆழ்வான் உடன் சேர்த்தி நித்யம் -பல்லாண்டு
ஆழியும்-உம்மை தொகை இங்கும்-
கருதும் இடம் பொருது கை நின்ற -சக்கரம்
ஆபரணமாகவும் இருக்கு -பரம பதத்தில்- வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி –
படை போர் புக்கு -கை விடாதே
சங்கரையா உன் செல்வம் சால அழகியதா –
நம் பெருமாள்- கிட்டே இருக்கும்-வாய் அமிர்தம் பருகி கண் படை கொள்ளில்
தொனியாலே -படை-சேனை/ஆயுதம்
போர் யுத்தம்
சேனை யுத்தத்தில் புகுந்து முழங்கும்
யுத்தத்தில் ஆயுதமாய் புக்கு முழுங்கும்
சகோஷோ திருதராஷ்ட்ரன்–முடிந்தது அறிந்தான் சங்கொலி கேட்டதும்
பிரதி கூலர் மண் உண்ணும் படி அனு கூலர் வாழும் படியும்
தொனி-பயஸ்தானம்-என்று பயப் படுகிறார்
கொடியார் மாட கோளூர் அகத்தும்  புளின்குடியும் -கொடிக்கு பயப் படுகிறார் ஆழ்வார்
வைத்த மா நிதி மடி யாது -ஆடாது அசங்காது சயனித்து –

அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவா -சொல்லு-
சுரம்  கொண்டு கைங்கர்யம் செய்வேன் –பணியாயே –
கடியார் பொழில் அரங்கத்து அம்மான்-கிட்டே வந்தால் தான் கொடி தெரியும்
வாசனை அப்படி இல்லையே
ரசமான வஸ்து பொழிலிலும் ரசம்-காட்டி கொடுக்குமே
அப் பாஞ்ச சன்யம்-படர்க்கை–முன்னிலையாய் இருக்க
நின் சேவடி -சொன்னவர் அழகை பார்த்ததும் முகம் மாற வைத்து கொண்டார்
திரு மேனி கருப்பு உள்ளம் கை சிகப்பு -பாஞ்ச சன்யம் வெளுப்பு மூன்றும் சேர்ந்த பர பாகத்துக்கு பல்லாண்டு பாடுகிறார்
நம் கண்ணே பட்டுவிடும -கரிய வாகி புடை பரந்து பெரியவாகி –அப் பெரிய வாய கண்கள்-அங்கும் -இதே வியாக்யானம்
போக்யதாச்யம்
திரு வாய் மொழி 9 -5 -7 காட்டேன் மின் நும் உரு-அங்கும் -அது காலன்-பாதகத்துக்கு
அவை கலந்து ஆலுமாலோ- காலை பூசல்- ஆய்ச்சி பாவனை-வேய் மறு தோள் இணை மெலியுமாலோ
அவை-முகத்தை மாற வைத்து அங்கும் – பாதகத்துக்கு
குழந்தை அலங்காரம் பண்ணி தாய் கண்ணை மூடி -அது போல்
அன்று யுத்தத்தில் வந்த பிரபாததுக்கு இன்று அப் பாஞ்ச சந்யதுக்கு
கதே ஜலே சேது பந்தம் -போன அவதாரம் பல்லாண்டு பாடுவது இவருக்கும் இவர் மகளுக்கும்
இந்த இரண்டு பாசுரங்களும் திரு மந்திர அர்த்தம் சொல்ல வந்தவை
வேதம் வேதாந்தம் வேதாந்த சாரம் -ரகஸ்ய த்ரயங்களும்
வேத சார தமம்-நாராயண அனுவாகம்-வியாபக மந்த்ரம் –
அவ்யாபகங்களில் வியாபகம் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டம் -26 சூத்திரம்-முமுஷுபடி-
எண்ணிலும் வரும்–எண்ணி கொண்டே -சட்டி பானை உடன் பெருமாளை
26 சொன்னதும் அவன் வருவான்
தத்வம்-24 அசித் 25 ஆத்மா 26 பரமாத்மா சாஸ்திரம்
26 -1 -26 வாய்ப்பாடு ஸ்வாமி சாதிப்பார்
சொரூபமும் சொரூப அனுரூபமான பிராப்யமும் -சேஷத்வம் பார தந்த்ர்யம் கைங்கர்யம்

பிரணவம் சேஷத்வம்
நம பாரதந்த்ர்யம்
நாராயண கைங்கர்யம்
சொரூபமும் உபாயம் பலம் சொல்ல படுகின்றன
நம -பார தந்த்ர்யமும் உபாயமும் காட்டும்
அவனுக்கே உரியன் எனக்கு உரியன் அல்லேன் பிரணவம் சொல்லும்
ஓம் இதி ஏகாஷரம்-மூன்றும் சேர்ந்து கொள்ளலாம்
அ கார வாச்யன் பகவானுக்கே  -ஸ்ரீ அவளுக்கே முதல் திரு நாமம் போல் -ரஷகன் காரணம்
அகர முதல எழுத்து எல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு சொற்களால் குறிக்க படும் அனைதைக்கும் காண்கின்ற உலகத்தை வைத்து காரண கர்த்தா /அவ ரஷனே தாது -ரஷிக்கும் காலத்தில் அவளும் உண்டே -ஸ்ரிய பதித்வம் -வேற்றுமை உறுப்பு மறைந்து ஆய சதுர்த்தி-நாராயனாயா -அ விவரணம் அங்கு வெளிப்படையான சதுர்த்தி -இங்கு லுப்த சதுர்த்தி -சேஷத்வம் காட்டும் -ஆய
உ காரம் -ஏவ -அவனுக்கே -பெரிய பிராட்டி முன்பே  சொல்லி விட்டதால் இங்கு -ஸ்தான பிரமாணத்தாலே
ம காரம் ஜீவாத்மா குறிக்கும் –

அறிவாளி -என்பதால்
உடனே ச்வாதந்த்ர்யம்-ஞாதா என்றதும் கர்த்தா போக்தா புத்தி -சமஷ்டி வாக்கியம்
ஒரு வகையான பொருள்-ம குறிக்கும்
அவனுக்கே அடிமையாக இருக்கிறான் பிரணவம் சொல்லும் அர்த்தம்
அ காரம் விவரிக்கும் நாராயண பதம்
உ காரம் விவரிக்க நம பதம்
எனக்கு உரியன் அல்லன்-பரமாத்வக்கு -மட்டுமே பிறர் நன் பொருள்-மூன்று தத்வமும் சொன்ன மூன்று வார்த்தைகள்
பார தந்த்ர்யம் காட்டும் நம இதனால்-உரிய தலைவன்-
ச்வாதந்த்ர்யம்-கழித்து -அவனே வழி உபாயம் -காட்டும் நம பதம்
நாராயனாயா -மூன்றாக பிரித்து நாரா அயன ஆய -நித்ய வஸ்துகளின் திரள்
அயனம்-அவை எல்லாம் இவன் இடத்திலும்-இவன் அவற்றின் உள்ளே -பரத்வம்-சௌலப்யம் வியாபகம் அந்தர்யாமி
ஆய -கைங்கர்யம்-பிரார்த்தனை காட்டும்-ஒழிவில் காலம் எல்லாம் வழு இலா அடிமை செய்ய
அர்த்த பஞ்சகமும் சொல்லும்
மிக்க இறை நிலையும்–யாழின் இசை வேதத்து இயல்
மந்த்ரம்-பிரணவம்
மந்திர சேஷம் விவரிக்கும்
துவயம் பெரிய பிராட்டி முன் இட்டு-முதல் வாக்கியம்-நம
பின் வாக்கியம் கைங்கர்யம் -சம்சாரம் தொலைத்தே -சரம ஸ்லோகம் பின் பாதி காட்டும்
அனைத்தையும் விட்டு பற்ற வேண்டும்
முன் வாக்கியம் விவரிக்க சரம ஸ்லோஹம் முன் பாதி
அரிய வழியும் எளிய வழியும் -அருளே உபாயம்
அருளி செயல் ரகஸ்யம் /முமுஷு படி
அடியோமோடும்-பிரணவ அர்த்தம் சொல்லும்
தேக ஆத்மா அபிமானம்-அத்வைதி -சாந்க்யன் -பஷம் நீக்கி-
திரு மந்த்ரம்-துவயம்-சரம ஸ்லோகம்
சங்கேய ஸ்ரீ ராமாயணம்-விவரணம் போல்
உயர்வற உயர்வற நலம்-

கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன்
தாமரையால் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
நம -அர்த்தம்-பல்லாண்டு-பார தந்த்ர்யம் -பிறருக்கு என்று இருந்து -பணி பொன் போல் இட்ட வழகாகா இருப்பது
மல்லாண்ட திண் தோள் திரு மேனி-பஞ்ச பிரகாரம் வின் மேல் இருப்பாய் மலை மேல் நிற்ப்பாய்
கடல் சேர்ப்பாய் மண் மீது உழல்வாய் இவற்றுள் எங்கும் உறைவாய் -மணி வண்ணா காந்தி சொவ்குமார்யம் விக்ரக யோகம்
விபூதி யோகம் இரண்டாவது பாசுரம் -நாராயண சப்த அர்த்தம் சொல்லி இத்தால்
உன் செவ்வடி செவ்வி திரு காப்பு -கைங்கர்யம் சொல்லி
திரு மந்திர அர்த்தம் அருளுகிறார்
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
பெரியாழ்வார் திரு அடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு பல்லாண்டு-அவதாரிகை -ஸ்ரீ கோமடம் சம்பத் குமார் ஸ்வாமிகள் ..

October 28, 2011
ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல் வாழி
தாழ்வார் -குரவர்களும் வாழி
அவர்கள் உரைதைவைகளும் வாழி
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து
பிரமாணம் பிரமேயம் பிரமாதா மூன்றுக்கும்  பல்லாண்டு

பரம காருண் யர் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்
24000 படி நம்பிள்ளை ஏவி விட அருளி-
24 பிரபந்தம் -ஸ்ரீ ராமாயணம்
பின்புள்ளவற்றுக்கும் பெரிய வியாகியைகள் செய்தார்
வேதத்துக்கு ஓம் போல்-ஆதி திரு பல்லாண்டு
உள்ளத்துக்கு எல்லாம் சுருக்கு
தாம் மங்களம்
கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறும் கலைக்கு எல்லாம்
கோது -குற்றம் இல்லாத
தாழ்வாது இல் குரவர்-தாழ்வு யாதும் இல்லாத
பாரதம் பகவத் கதை போல்வன கூட இன்றி
அருளி செயலிலே போது போக்குவது -நம் பிள்ளை போல்வார்

எம்பெருமானை தவிர உபாயம் இல்லாத -அவனை அடையும் துவரை கொண்ட ஆழ்வார்கள் கோது இல்லை
வேதத்தில் ஓம் போல் -இதில் அனைத்தும் அடங்கி
அகில புவன -அதாதோ -முதல் சப்தம் ஓம் அத சப்தம்-அ கார வாச்யன்
மங்களம் விரும்புதல் மங்களாசாசனம் –
பெரி ஆழ்வார்- பொங்கும் பரிவாலே -விஷ்ணு சித்தர்
கோவில் கொண்ட கோவலன் -விஷ்ணு இவரை சித்தத்திலும் இவர் விஷ்ணுவை சித்தத்திலும் கொண்டதால்
பட்டருக்கு பட்டர் பெருமை சொல்லி பட்டார் பிரான்
பதிம் விச்வஷ்ய  ஆத்மேஸ்வராம்-உலகத்துக்கு பதி  -சர்வ ஸ்வாமி  ஆகவும் நியந்தாவாகவும்
சர்வ ஸ்வாமி சொரூபம் அறிந்து -சேஷி சேஷ பாவம்- கட்டு பட்டு இருக்கிறோம் -பதி சப்தம்-செஷை-சுத்த பிரகாசர்
ப -ரட்ஷனை அர்த்தம் இன்றி தலைவன்
பிள்ளை அப்பா அம்மா மனைவி காப்பது போல் -மனைவிக்கு தலைவன் -அப்பா அடிமை
எம்பெருமான் தலைவனும் ரஷகனும்
ஈஸ்வரன்-சப்தம்-சர்வேஸ்வர ஈஸ்வரன்-விதிக்க பிரசித்தம்லோக விரசித்தம்
பகுதி விகுதி பாணினி வைரஸ் பிரத்யகம்-இயல்பாக நியமனம் செய்பவன்
வரஸ் பிரத்யகம் -ஸ்தாவரம்-நின்று கொண்டு இருப்பதால் -மரம் மாதிரி நிற்கிறாய்
சொரூபம் புருஷார்த்தம் -பலன்- புருஷன் அர்த்திபது
சைதன்யர்-அர்த்த பஞ்சகம்
மேலான ஈஸ்வரன் இவன் ஒருவன்-
வேதம் ஆதி- படிக்கும் காலத்தில் முதலில் –
வேதம் ஓம் உள்–அது  அடங்கி அது அ அடங்கி அ வாச்ய சப்தம் மகேஸ்வரன்
சர்வேஸ்வரன் சொரூபம் தன்மை அறிந்து
ஏவி பணி கொள்ளுவான்-தாசோஹம் வாசுதேவன்-அவன் ஒருவனுக்கே
தாச பூதாக  சுதாக இயல்பாக –தாசன் இருந்தால் தான் இருக்க முடியும்-சிவனே -சொல்வது போல்
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் -சொரூப அனுரூபமான ஞானம் சேஷத்வம் சேர கைங்கர்யம்
கோடி ஏற்ற மண்டபம்-திரு மஞ்சன குடம் தீர்த்தம்–கைங்கர்யம்-நான் தானா
பிராப்தம் -இது தானே –
அசித் -தன்னை போல் ஆக்கும்
 –ஈஸ்வரன் தன்னையே ஒக்க அருள் செய்வான்
தேவோஹம் நான் தேவன் அகங்கரித்து இருக்கிறான்

மம காரம் -என்னது -யான் என்னது என்ற செருக்கு -நீர் நுமது வேர் முதல் மாய்க்க வேண்டும்
பிரவாக ரூபம்-தொடர்ந்து நித்யமாக -தங்கள் பக்கலில் ஸ்வாமித்வம் நியந்தா ஆக கொண்டு-
பார தந்த்ர்யத்தில் -விமுகராய்
கட்டி பொன் போல் சேஷத்வம் -பணி பொன் போல் பாரதந்த்ர்யம் -இழுத்த இழுப்புக்கு போய்
இட்ட வழக்காக இருத்தல் இழந்து-சப்தாதி விஷய பிரவணராய்–

அத்தாலே வரும் ராக த்வேஷம் –ஆசை கோபம் போல்வன
அபி பூதரே-சூழ பட்டு-துக்க பரம்பரைகளை அனுசந்தித்து
தத்வ ஹிதம் அறிய சாஸ்திரம் பிரகாசித்து அருளி-இருப்பதை வெளிட்டு அருளி
எம்பெருமான் அசித் ஜீவாத்மா
ஹிதம்-வலி- ஹித தரம் ஹித தமம்
பக்தி பிர பத்தி அவன் அருளாலே
பிரிய -பிரிய தரம் –பிரிய தமம்  -அவன் ஆனந்தம்
ஹர்த்தும் தமஸ்-மாணம்-பிரமாணம் தீபம் பிரதீபம் -தீ வெட்டி போல்  -பகுத்து உணர பட்டர்
– சூர்யன் -இருட்டை-சத் -இருக்க விளக்கு போல்
நல்லது கேட்டது அறிய சாஸ்திரம்
கருணையால் கலைகளை நீர்மையினால் அருள் செய்தான்
இவை நல்லது இவை தீயது காட்ட
ஈசன்- ஈசிதவ்யன்
சர்வேஸ்வரன்-கலைகளும் -வானவர்க்கும் பிறர்க்கும்-நித்யருக்கும் நமக்கும்-சர்வேஸ்வரன்
மின் உருவாய்–வேத நான்காய்-எம்பெருமானே வேதம் -அறிய படுபவன் மட்டும் இல்லை
வேதமும் கொடுத்தான்-
ஈஸ்வரன் நமக்கு தான் தேவை என்று கொடுத்தான்
வாசனா தூஷிதமாக -instinct

ஜென்மாந்தர சகஸ்ரேஷு-யா புத்தி-வாசனா தூஷிதம்-சாஸ்திரம் சொல்லியும் திருந்தாமல்
கார்யம் ஆகாமல்-ஓலை புறத்தில் செல்லாத
தூதுவன்-சிற்று அரசன்-பேர் அரசன்–நேரில் அவதரித்து -ராஜ்யத்தை படை எடுத்து விடும் ராஜா போல் ராம கிருஷ்ணா அவதாரம் போல்
பெரியவன் சொல்வதை -கேட்காமல் அன்றே -சாமான்ய தர்மம் -பித்ரு வசன -பாரத்வாஜ வசனம்-விஸ்வாமித்ரர் சொல்லி தடக்கை வதம்
பெண் நினைக்காமல்-கைகேய பிரியம்-சிற்றவை சொல்லால் முடி துறந்தானை-அனுஷ்டித்து காட்டி-பெரியோர்க்கு அடிமை செய்ய பெருமாள் -பிதரம் லோக -நிச்சயித்து நிர்பாதிக பிதா -சேலே கண்ணியரும் அவரே இனி யாவரே –அவனுக்கு அடிமை செய்ய இளைய பெருமாள்-சேஷத்வம்-வகுத்த விஷயத்தில் –நிர்பந்தித்து அடிமை–ராஜ்யச அகம்ச  ராமஸ்ய தர்மம் -ராஜ்யமும் நானும் அவனுக்கு சொத்து -பரதன்-அசித்தும் சித்தும் அவனுக்கே சொத்து –ரத்னம் பொட்டி–வீட்டுக்கு உடையவன் வைத்தால்–பாரதந்த்ர்யம் காட்ட பரத ஆழ்வான்–பெருமாள் திரு உள்ளத்துக்கு அநு கூலமாக–கச்சாதா -கேகேய நாட்டுக்கு போக மாதுல குலம்- எம்பெருமானுக்கு அடியஆக்க்னுக்கு அடியான்-பாகவத சேஷத்வம்-நீதாக -இழுத்து செல்லப் பட்டான்-ராஜா உடை வாள்போல் -சத்ருக்னன்-நான்காக வகுத்து கொண்டு காட்டி–
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்

மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன -செய்வது அனுஷ்டானம்-பின் பற்றி
தர்பணம் நான்கு மாசம் பெரியவர் ஆசாரம் -எந்த முறை அவதி படி பின் பற்றி
ஸ்ரேஷ்ட  சமாசாரம் கர்த்தவ்யம் –ஆத்து வழக்கம்
அவஜானந்தி மாம் மூடா பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சு கொலோ
அநீச்வரமான தோஷம் ஏற் இட்டு கொண்டு கால் கடை கொள்ளும்-
தூத்ய சாரத்யங்களையும் பண்ணியும் -கழுத்தில் ஓலை கட்டி கொண்டு-
பார்த்தன் தன தேர் முன் நின்றும்
சஜாதியர் -மனிதனை கொண்டே மனிதனை திருத்த -முகத்தாலே சேதனரை வசீ கரிக்க
பெரி ஆழ்வாரை அவதரிப்பித்து -மாறி மாறி பல பிறப்பும்-கடாஷித்து -பார்வை வைத்து மிருகம் பிடஈப்பாரை போலே
சுருங்கி பேற -தீர்த்த பேரர் யாக பேரர் போல்-நிஜ மானை பிடிக்க -பொய் மானை வைத்து –
இவ் ஆழ்வார் சகஜ தாஸ்யம் உடையவர் ஆகையாலே -இயல்பாகவே தாஸ்யம்
சிந்தையினாலும் செய்கையாலும் கைங்கர்யம்
அவன் உகந்த கைங்கர்யமே கர்த்தவ்யம்-நம சப்தார்தம்
அவதாரம் கண்டு- கம்சனுக்கு பணி செய்த மாலா காரர் -பிரசாத பரமாவ் நாத –உகந்து சூட்டிய படியை
கிருபை ருசி விஞ்சி-என் முடுக்கு தெரு தேடி வந்து –ராஜ பாட்டை இல்லை–ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் உள்ள தெரு –
உபாகதவ்-பரம பதம்- இருந்து வந்தது ஆகதவ் -மக கேக்க உபாகதவ் -காசு படைத்தவன்-தனம்-பொன் ஆனாய் -நிதியினை -வாய்த்த மா நிதி
தனயோகம் அர்ச்ச இஷ்யாமி–பூ தொடுக்கும் பொழுது-கண் மூடி கொண்டே-மாலை கட்டி ஜீவிகிறவன்-அனைத்தையும் கொடுத்து -உகந்து சூட்டி
பூ இடுகையே -தோட்டம் -திரு நந்தவனம் -செய்தவர் ஒருவர் இறே இவ் ஆழ்வார்
பிர பந்த வைலஷண்யம்-கர்த்தா ஆழ்வார் வைலஷண்யம்-விஷய வைலஷண்யம்
சொரூப விருதாமோ என்னில்
நெடு வாசி உண்டு-அவர்கள் தம் தாம் -சம்ருதிகளை எம்பெருமான் இடம் கேட்பார்
வாடினேன் பொய் நின்ற ஞானமும் இனி யாம் உருமை -நன்மை தமக்கு கேட்டு
இவர் தன்னை அழிக்க பார்த்தாலும் அவன் ச்ம்ருதிகளையே நோக்கி
அ காரம் மகாரம் -அவ ரஷகன் -ரஷ்யம் சொல்லி –

ஞான தசை பிரேம தசை தட்டு மாறி கிடக்கும்
பிரணவ அர்த்தம் அறிந்த ஞான தசை-
சௌந்தர்யம் சொவ்குமார்யம் அறிந்து-பிரேமம்-அன்பு-தசை -காப்பாற்ற படும் பொருள்-
பகவத் ஸ்மிர்த்தி-அல்லாதாருக்கு சத்தாஸ் ச்மர்திகள் –இருப்பு- தர்சன அனுபவம்

கைங்கர்யங்களாலே
இவருக்கு மங்கள சாசனத்தாலே
காண வாராய் என்பார்கள் -கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து
அருளாழி புள் கடவி அவர் வீதி -ஒரு நாள் என்று –

பார்தாதால் தான் சத்தை
வாழ்வு-செழிப்பு-தளைப்பு
அனுபவம்-அந்தாமத்து அன்பு செய்து
கைங்கர்யம்-ஒழிவில் காலம் எல்லாம்
இவருக்கு மங்களா சாசனம் –
கடகாக பற்றி தம் தாம் பயம் போக்கி கொள்ள
இவர்

அவனுக்கு என்ன வருகிறதோ பயப் பட்டு அந்த பய நிவ்ருதிக்கு அருளுகிறார்
திரு பல்லாண்டு ஏற்றம்-பிர பந்தம் ஏற்றம் -நெடு வாசி-என்ன

வேதம் இதிகாச புராணம் போல் அதிகாரி நியமனம் இல்லை-
சர்வரும் அதிகாரிகள்–மேகம் பருகின சமுத்ராம்பு போல் -கடலில் காலை வைக்கவும் நாள் பார்க்க வேண்டும்
மழை நீர் அனைவருக்கும்-நம் ஆழ்வார் மேகம் போல் வேத அர்த்தம் -தொண்டர்க்கு  அமுது உன்ன சொல்லி -நூற் கடல்
மிர்த் கடம் போல அல்ல பொன் கடம் -அனைவரும் தொடலாம்-மண்-பூமியில் -மண்ணுக்குள் தான் பொன்-ஏற்றம்
திரு வாய் மொழிக்கு ஏற்றம் வேதம் விட -திரு வாய் மொழி அர்த்தம்-அறிய எளிது இல்லை-
உணர்ந்து உணர்ந்து ..உரைத்து உரைத்து அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை –இறைஞ்சுமின் என்றும்
 முனியே நான் முகனே முக் கண் அப்பா -என்றும் –மூவரும் சமம் என்பர் சிலர்-மத்யே விரிஞ்ச –பிரதம அவதாரம் -த்ரயதோ தேவா துல்யம்
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் -ஏர் உருவரில் மூ உருவம்- மூ உருவும் கண்ட போது ஒன்றாம் ஜோதி -த்ரியதம் ஒருவர் அத்வைதி-வாதம்
சதா சிவா பிரமம் மேல் என்பர்- திரு நாபி கமலம் இந்த வாதம் அடி அறுக்குமே
உண்டாக்கினவன்–முதல்வா -ஆம் முதல்வன் இவன் என்று -ஆராய்ந்து அர்த்தம் வியாக்யானம் –
உணர்ந்து -முதலில் ஆத்மாவுக்கு அறிவு உண்டு -யோகாசார மதம் அறிவு மாதரம் உண்டு
அறிகின்றவர் இல்லை என்பவனை மறுத்து
அறிவை குணமாக உடையவன்-நையாகிக மதம் –ஞான குணகன்-ஞான மயம்–ஞானத்தால் வியாபித்து இருக்கும் ஆத்மா
உரு- ரூபம் இன்றி-ஆத்மாவுக்கு உருவம் இல்லை- தேகம் போல் இல்லை
அடுத்து சரவணம் மனனம் கொண்டு அறியலாம் யோக வழியில் அஷ்ட யோகம் கொண்டு
மூவரையும் -சொரூபம் ச்வாபம் உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து
பிரமாணம் கொண்டு -ஒன்ற மனசில் வைத்து –சாஸ்திரம் உள்ளி -நும் இரு பசை அறுத்து-
இரண்டு பேர் பசை விட்டு இவன் இடம் நலம் -பக்தி பண்ண சொல்கிறார் சாம்யம் சொல்ல வல்லை

முனியே -மனனம் செய்பவன் -பகுச்யாம் -சிருஷ்டி செய்ய மனனம் செய்து
சமஷ்டி சிருஷ்டி -உருவம் நாம இன்றி- தேவ திர்யக் மனுஷ தாவர விகுதி இது அது தொகுதி
நான்முகனுக்கு அந்தர்யாமி /முக்கண் அப்பா அந்தர்யாமி இருந்து அழித்து
பிரம சூதரம் அறிந்தால் தான் திரு வாய் மொழி அர்த்தம் அறிய முடியும்
உப கிரமம் உப சங்கரம் முதலிலும் முடிவிலும் சொல்லி
மத்யே விரிஞ்ச கிரிசம்பிரதம அவதாரம் –தத்சாம்யம்-பரி பாலான –பட்டர்
நடுவில் சொல்ல பட்ட விஷ்ணு –நல் அரன் நாரணன் நான்முகன்—நீ தான் மேலானவன்-
சத்வம் குணம் காட்டுபவன்- க்ருபா பரி பாலனம்-அவர்களுக்கு ஆபத்து வந்தாலும் காத்து
பரத்வம்பீரிட்டு வேத அபகாரா குரு பாதக –வேதம் பறி கொடுத்து கபால மோஷம் –
சஜாதீயன்-ரகு குலம்–யாதவ வம்சம்-அவதரித்து போல் –கஷ்டம் பட்டு நிர்வகிக்க வேண்டாம்
நீராய் நிலனாய்–சிவனாய் அயனாய் -சாமானாதி கரணிக்கை–உன்னை பண்டே அறிவேன் நீர் தோறும் பரந்துளன்
பஞ்ச பூதம் அந்தர்யாமி-பரந்த தன் பரவையுள் நீர் தோறும் பரந்துளன்-   -விசாலமான கடலில் -நீர் திவலை -ஒன்றுக்குள்ளும் -விசாலமான
இடத்தில் இருப்பது போல் –பகுக்க முடியாத வஸ்துக்குள்ளும்-
கண் இமை-அசைவு-ஜந்துகள் -அதற்குள்ளும் அவன் இருகின்றான்-
சிவனுக்கும் அந்தர்யாமி-
இரண்டு சப்தம் ஒன்றை குறிக்கும் சாமாநிதிகரணம்
வீடு ஆடு-இரண்டு வஸ்து
-வெள்ளை துணி-ஒரே வஸ்து-குறிக்கும்
வேதாந்த ஞானம் வந்தால் அறிய முடியும்
ரகஸ்ய ஞானம் வந்தால் பரி பூர்ண ஞானம் கிட்டும்
சுடர்கள் இரண்டாய்-அனைவரும் பர தந்த்ரன் அவனுக்கு
சேதன அசேதன சப்தம் நீராய்–சிவனாய்

பிருதக் ஸ்திதி உபலப்தி -தனித்தும் இருக்காது
inseparabale

மூக்கு கண்ணாடி –
அப்ருக்  ஸ்திதி விசெஷணம்
அவனை விட்டு நழுவுதல் இல்லையே
காது தோடு-குண்டலம் போல் இல்லை-
இது போன்ற கஷ்டம் இதற்க்கு இல்லை
இன்னமும் மகா பாரதம் போல் பெரும் பரப்பை 125000 கொண்டு இல்லாமல்
எது இக அஸ்தி-இங்கு இருப்பது மற்று -இதில்
புறம்பு இல்லாதவை
எங்கும்  இல்லாதவை எல்லாம் இதில் உண்டு
எ இங்கு  இல்லையோ வேறு எங்கும் இல்லையே   -ஆழ்ந்த அர்த்தம்-பெரும் பரப்பு
இன்னது சொல்லிற்று சொல்ல முடியாத குறை
பிரணவம் போல் ஒன்றாய் மூன்றாய் -சம்கிதா காரம்-அசம்கிதா காரம்
அனைத்து அர்த்தமும் உண்டு வேதம்-பிரணவம்-இதில் சொல்ல பட்டதை நாம நாராயண விரித்து
அவற்றை -64 கலை மேம்பட்டவை என்பர்
65 கலை -எழுது கூட்டி 65 மேல் பட்டவை

தேட வேண்டும்
பன்னிரண்டு பாட்டாய்
விஷய வைலஷ்ண்யம் அடுத்து
ஐஸ்வர்ய கைவல்யம் நீக்கி பகவத் பிராப்தி காமன் இதுவே புருஷார்த்தம்
நன்கு அறிந்து கொள்ளும் படி அருளி
தன்னை அதிகரிதவன் கையில் -பரமாத்மாவை சூழ்ந்து இருத்துவர் பலன்-கொடுக்குமே
பிராப்தி பலமும் இதுவே
ஆழ்வார் பிர பந்தம் விஷய வைலஷண்யம் சொல்லி
பிர பந்தம் அவதரித்த -ஸ்ரீ வல்லப தேவன் -தார்மிகன்
அன்பு பூண்டு-தாய் ஒக்கும் அன்பில்  தவம் ஒக்கும் /நலம் பயக்கும்
செல்வ நம்பி-புருஷார்த்த நிர்ணய பூர்வகமாக அதிர்ஷ்ட சித்தி -காண கிடைக்காத பரம பதம் கிட்டும்
சரம பிராப்ய பிரகரணம் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
சொரூபதுக்கும் பிராப்யதுக்கும் சேர்ந்து இருக்க வேண்டுமே பிராபகம்
நீராடல் -குளிப்பது -மழை காலம் -சேமிப்பு
இரவில்- வேண்டியதை பகலில் சம்பாதித்து
இளமையிலே முதுமைக்கு
இந்த பிறவியிலே அடுத்த பிறவி இன்றி-
முதல் மூன்றும் அறிந்த அரசன் செல்வ நம்பி இடம் கேட்டான்
அதிர்ஷ்ட சித்திக்கு விரகு-வழி -சேஷ பூதன் -புருஷார்த்தம் பகவத் கைங்கர்யம் உபாயம் அவனே
பாகவத சேஷத்வம் -பாகவத கைங்கர்யம்-பாகவதரே வழி
ஆச்சர்ய சேஷத்வம்-ஆச்சர்ய கைங்கர்யம்-ஆச்சார்யர் பற்றி-

வேதார்தம் நிர்ணயம்- தர்மம் அறிந்தவர் வழி- மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
அதற்க்கு அப்புறம் வேதமும் பிரமாணம் வேதாஸ் ச -என்பதால்
வித்வானை ஆக்வானம் பண்ணி- வட பெரும் கோவில் உடையான்- வட பத்ர சாயி-
நீர் போய் கிளி அறுத்து வாரும் என்று அருளி செய்ய
அது வித்வா –சபை என்ன அது உமக்கு பரமோ –
நாம் அன்றோ -உன் கையில் கொத்து தழும்பு காட்டி கிளி அறுக்க
பந்தார் விரலி- பந்து பிடித்தே தழும்பு
செல்வ நம்பியும் -அரசனும்-அப்யுக்த -விழுந்து சேவிக்க –
அத்தை கண்ட வித்வான்கள்-
வேதாந்த தாத் பர்யா புருஷார்த்தம் –
ஓதாத வேதமும் அறிந்து-அனந்தாகா வேதா -எண்ணிறந்த வேதம் உண்டே
ஸ்ரீமன் நாராயணனே பர தத்வம்

உலகம்  அழிந்த காலம்- மூலகாரணம்-முழு முதல் காரணன்-சிருஷ்டி வாக்கியம்
பிராமமா சாத்தா ஆத்மாவா -நாராயணன்- சிவா சப்தமும் சொல்லிற்று-
இருப்பது சத்
சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை சிவன் என்றும் சொல்லும்
ஒன்றும் –யாதும் இல்லா அன்று
எகேகொகை நாராயண  ந சிவா ந பிரம்மா –
சிவன் மட்டும் வாக்கியம் நாராயணன் இல்லை சொல்ல வில்லை
இது போன்ற வாக்கியம் சொல்லி நிர்ணயித்து காட்டினார்
தர்ம வீர்ய ஞானத்தாலே தெளிந்து மேலே மேலே தொடுப்பாரை போலே
தத் சர்வம்-உள்ளம் கை நெல்லி கனி போல் வால்மீகி ஸ்ரீ ராமாயணம் சரஸ்வதி நாவில் வந்து பாட வைக்க
பிரம்மாவுக்கும் அப்பால் நாராயணன் மயர்வற மதி நலம் அருளி
பாட வைத்தவனே அவன் தானே -நேராக -உத்தான பாதன் பிள்ளை துருவனுக்கு பாஞ்ச சன்யம் கொண்டு சர்வக்ஜன் ஆக்கி
வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி –அவனே உபாயம்- அவனுக்கு கைங்கர்யம்
சர்வரும் விச்வமிதராய் ஆச்சர்யம் கொண்டு-
அனந்தரம் இவரை ஆனையிலே ஏற்று நகரி வளம் வருவதை காண்கிக்கைக்கு

கருடன் மேல் -மாத பிதா -பிரம ரதம் -சந்தோஷிப்பது போல்
சந்நிகித்னாக –தசரதன்-மக்கள் பெருமாளை புகழ்வது கேட்டு மகிழ்ந்தது போல்-
மக்கள் கஷ்டம் தானும் மக்கள் சந்தோசம் தானும் கொண்ட பெருமாள் போல்
பிரம்மாதி தேவர்களும் கூட
சு சமர்த்தி கண்டு இருமாறாதே நிரவதிக பக்தி பெற்று-பொங்கும் பரிவு-கொண்டு
இனி யாம் உறாமை மற்றவர் பிரார்த்திக்க
அவன் சர்வ சக்தன் சர்வக்ஜன்பிராப்தனாய் -இருந்தும் -சொரூப விருத்தம் இல்லை- தட்டு மாறி இருக்கும்
ஞான தசையில் தன் கப்பில் இருக்கும்
சௌந்தர்யம் சொவ்குமார்யம் கண்டு பிரேமை தசை -முகப்பில் இவற்றை கண்டு
அழகன் மென்மையானவன்- காலம் நடை யாடும் தேசத்திலே /அங்கு சூர்யன் இல்லை சுடர் ஒளியாய் நின்றட தன்னுடை சோதி அங்கு-
சஷூர் விஷயம் ஆகி என்ன தீங்கு வருமோ அதி சங்கை
நன்றி புனை-நன்மையை சேர்த்து -நன்றியை எம்பெருமானுக்கு புனைந்த -துய்ய பட்டநாதன்
அடை மொழி கொடுத்து

எப் பொழுதும் மங்களா சாசனம் செய்வதனால் துய்ய
நன்மை புனைந்த அவனுக்கு நன்மை
யானை மேல் இருந்த தாளம் கொண்டு
வீற்று இருந்த —-வெம்மா பிளந்தான் போற்றி பத்ரம்-பல்லாண்டு-
சூழ் விசும்பு அடுத்து இருந்து இருக்க வேண்டும்
பரம பத நாதனே வந்தானே -உம வாயால் பல்லாண்டு பாட தாளம் எடுத்து கொடுத்தான்-
இவரோ யானை மேல் கிடந்த தாளம் எடுத்து -மணிகளை தாளம் ஆக கொண்டு-
நித்யமாக இருக்க திரு பல்லாண்டு பாடுகிறார்
அவாப்த சமஸ்த காமன் /சர்வக்ஜன் சர்வ சக்தன் பிராப்தன்

ப க வான் ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீரம் தேஜஸ் நிறைந்தவன்- கேட்ட குணம் இல்லாதவன்
அகில ஹேய பிரத்யநீகத்வம் கல்யாண குணம் நிறைந்து
சத்திரம் சாமரம் போல் இவை இரண்டும்
மன்கலானாம் மங்களம்
அவனுக்கு – ச்வாபிகா குணம் மறந்து -அவன் ச்மர்தியே கொண்டு -அழிய மாறி
கூடுமா -சிஷ்டாசாரம் -உண்டே -பகவத் பிரேமம் தான் –தத் பிராப்திக்கு ஹேது ஆதல் -பக்தன்-உபாசகன்
-அவனையே வழி ஆக கொண்டு பிராப்யமும் பிராபகமும் அவன் -அனுபவிக்க பரிகாரம்-உதவி பண்ணும்
அறிவு கேட்டை விளைவிக்குமா
சாத்திய பக்தி -ஜன்மாந்த சகஸ்ரம்-பக்தி-
ஸ்தான-அன்பு இருந்தால் தான் கைங்கர்யம் செய்வோம் -பக்தி கொடு பிரார்தித்துபெற பட்ட பக்தி
போஜனத்துக்கு சுத்து போல் பசி
எம்பெருமானால் மயர்வற மதி நலம் அருள சகஜ பக்தி அறியா காலத்திலேயே அருள் செய்து -ஆழ்வார்கள்
அறிவு கேட்டை பண்ணுமா -அழிவு மாறி மங்களா சாசனம்
ஐந்து பேரை காட்டுகிறார் அயோத்யா வாசிகள் பெருமாளுக்கு -ஸ்த்ரேயோ விருதோ இரவும் பகலும் சர்வான் தெவான் நமச்யந்தி
தேவதைகளை ரஷித்து   புகழ் படைத்த சக்கரவர்த்தி திரு மகன்-ஞான பிரேம தசை -பிராட்டி திரு மணம் முடிந்த பின்பு பஷிகள்
போவதை பார்த்து-ஆபத்து வரும் விலகும் சகுனம் -பரசு ராமன்-வில்லினோடும் தவத்தை வாங்கி-  -வந்து தோன்றின அளவிலே
ரத்னம் பாம்பு தலை பயம் கிரீடம் மேல் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் -குணம் பெருமாள் /பரசு ராமர் -வாசி
தாடகா நிரஸனம் கேட்டு இருக்க செய்தேயும் -ஞான தசை–அஞ்சி-பாலானாம் அபயம்-சரணம் புக்கு அவன் தோற்று போன -மறு பிறவி பிறந்தது போல் -பிரேம தசை
அடுத்து கௌசலை-உங்களுக்கு மங்களம் உண்டாக்கட்டும் -கருடன் அமிர்தம்
விஸ்வாமித்ரா யாக ரஷனம்-ஆண் பிள்ளை தனத்தை விச்மரித்து மறந்து
தண்ட காரண்யம் நுழைந்ததும்-ரூபம் -மர உரி மான் தோல் கண்டு -சௌந்தர்யம் லாவண்யம் -கண்டு -சமுதாயா பிரத் அங்க சோபை–
நகர வாசிகளும் காணாத சேவை-பெருமாள் தம்மை காக்க வருகிறான்-என்று அறிந்த ரிஷிகள் -சரணா கதி அறிந்தவரும் உண்டு ரிஷிகளில்
தர்ம சாரின திட விரத -சந்நிகிதன் ஆன வாறே -அவற்றை மறந்து இவர் வாடி வழக்கில் துவக்கு உண்டு மங்களம் செய்தார்கள்
சீதை பிராட்டி-ஜனக ராஜன் திரு மகள்-ஐயம் சீதா -பத்ரம் -தே–கர்மம் ஸ்பர்சம் அன்றிக்கே -இருக்கும் பிராட்டி -தலை வீர் பாட்டிலே
பரம பதத்தில் அவன் பெருமை அறிந்த பிராட்டி-அழகிலே தோற்று -வாசல் தாண்டி இது தான் காடா படி தாண்டா பத்னி
பதியாலே கௌரவிக்க பட்ட அவள்-காலை பிடித்து நில் /தோள் மாலை போட்டு -பின் தொடர்ந்து மங்களம்
கிழக்கு இந்த்ரன் தெற்கு எமன் மேற்கு வருணன் வடக்கு குபேரன் திக் பாலர் களை-மங்களா சாசனம்
பிறந்தவாறும்-ஏற்றம்-இன்னமும் யோக ஷேமம் வகாம் அகம்

யோகம் கிடைக்காதது கிடைத்தால் /அது தங்கினால் ஷேமம்
திவ்ய ரூபம் -தேவ தேவேச -தேவாதி தேவனை சென்று நாம் சேவித்தால் அயர்வறும் அமரர்கள் அதி பதி
அதன் உடனே பிறந்து-திவ்ய ஆயுதங்கள்- பராத் பரண் ஞான தசை- அவ் வடிவோடு
ஆதி அம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து  இங்கு பிறந்து -அதே வடிவுடன்  பிறந்து
பெருமை அறிந்தும்-மறைத்து கொள்ள -குழந்தை யே தாய் தந்தை சொல் படி கேட்டு –
கம்ச பயத்தாலே -சர்வருக்கும் அந்தர்யாமி அறிந்தும்-நான்கு புருஷார்த்தம் அளிக்க நான்கு புஜம்-
ஞான தசை-உபசங்கரிக்க பிரார்த்திக்க கேட்டு கொண்டான்
பேத மனம் பித்து லோக பிரசித்தம்-தபஸ் பண்ணி பெற்ற புத்திரன்-விரோதி இன்றி
-செல்லா நின்றதும் வாரா நின்றதும் பய ஹேதுவால்-
கையில் விலை உயர்ந்த மாணிக்கம்-முடிந்து வைத்து கொண்டு இருந்தும் தொட்டு கொண்டு
மணியே மாணிக்கமே வில் பிடி மாணிக்கம் ராஜா விரும்பும்-சு ரஷிதமாய் இருந்தாலும்
என்ன விரோதம்-கற்று அசைந்தாலும் பயந்து
அல்ப தேஜஸ் -சந்திர ஆதித்ய -அசித் ஆனா சந்திர காந்த கல் உருக –
பரம்ஜோதி வாக்யன்-ஆழ்வார் உருக கேட்க வேண்டுமா -நிரதிசய சௌந்தர்யா யுக்தனாய்
பரம சேதனர் ஆன ஆழ்வார் கலங்க செல்வது -கை முதல் நியாயம்-வடை தடி-
ஏன் உருக மாட்டார் -ஆகையால் ராவண கம்சர் விரோதிகள் -தன்மை இன்றும் உண்டே
விளஷன விஷயம் கண்டு அருளி-எவ் வழியில் தீங்கு என்று பல்லான்ன்டு
ஸ்வ சொரூபம் பர சொரூபம் உள்ள படி அறிந்த ஆழ்வார்

அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி –
குணம் அறிந்து குணம் அறிந்து தேறி
அனைத்து குணமும் அறிந்து தெரிந்து
பர சொரூபம் ஸ்வ சொரூபம் அறிந்து தெரிந்து
அர்த்த பஞ்சகம் அறிந்து தெரிந்து
பாகவத சேஷம் அறிந்து தெரிந்து
உள்ள படி -சேஷ சேஷி –பாவம் சேருமா -இது விபரீத ஞானம் -இல்லையா
பாம்பு கயிறு-கர்மத்தால் -விஷயாதீனம்-தொண்டன் தலைவன் நன்றாக இருக்க
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளக்க இருப்பதே சேஷன் கடமை

சொரூபம் பிராப்தமாக  கடவது –ஐயா நன்றாக இருந்தால் போதும்-
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைப்பது சேஷ பூதனுக்கு சொரூபம் சைதன்ய கிருதம் தான் மங்களாசாசனம்
தொண்டன் கடமை -பிராப்த வகுத்த விஷயத்தில்
தன்னை அழிய மாறினாலும் அவனை ரஷிப்பது
பிரதி பாத்தியா வைலஷண்யம் வேதாந்தத்தில் சொல்ல பட்டது
வேதார்தம் அறுதி இட படுவது  இதிகாச புராணங்களால்  ஸ்வஸ்தி-வேத வித்தி –
முதல் இரண்டு பாசுரங்களும் –தான் அவனுக்கும்  அடியார்களுக்கு பல்லாண்டு
3 பகவத் லாபார்த்தி
4 கைவல்யார்த்தி
5 ஐஸ் வைரார்த்தி
 அடுத்து  மூன்றும் இவர்கள் வர
அடுத்த மூன்றும் அவர்கள் உடன் சேர்ந்து பல்லாண்டு
12 பலன் சொல்லி நிகமிகிறார்

ஆழ்வாரே அவராக நினைத்து பாடுவது போல் முதல் இரண்டும் அருளி
அத்தால் போதும் என்று நினைவு இன்றி-அலம் புத்தி இன்றி மற்றைவரையும் கூட்டி கொண்டு
பகவத் லாபார்த்தியையும்
கேவலரையும்
ஐஸ் வர்தியாரையும்
கூட்டி கொண்டு அருளுகிறார்
பிரதி பாத்தியா வைலஷண்யம் சொல்லி அவதாரிகை முடிக்கிறார்
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
பெரி ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

பெரிய திரு மொழி -3-6-9

October 27, 2011

நிலை யாளா !நின் வணங்க வேண்டாயே யாகிலும்  என்
முலையாள ஒரு நாள் உன் அகலத்தால் ஆளாயே ?
சிலையாளா! மரம் எய்த திறலாளா !திரு மேய
மலை யாளா ! நீ ஆள வளை யாள மாட்டோமே-

நிலை ஆளா -கைங்கர்ய பிராப்தி சொல்லும் -நிர்வகிக்கும் ஸ்வாமி
நின்  வேண்டாயே யாகிலும்  –அவனே உபாயம் –உபாய ஸ்வரூபம்
என் முலையாள ஒரு நாள் உன் அகலத்தால் ஆளாயே ?–பேறு தப்பாது
என்று இருக்கையும் பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் –ருசி உடையவர் படியை
ஆழ்வார் -உன் அகலத்தால் ஆளாயே –
சிலையாளா-சரண்யத்வம்-
மரம் எய்த–ரஷகத்வம்-

ஆக இப் பாட்டால்
பிராப்ய நிஷ்கர்ஷமும்
ருசி உடையார் படியையும்
சரண்யன் படியையும்
அவனுக்கு ரஷகத்வம் கண் ஐயிவரைகுரிய படியையும்
இத் தலையில் அபேஷை குறை அற்று இருக்கிற படியையும்
இவை எல்லா வற்றையும் சொல்லிற்று
நிலையாளா-நித்ய கைங்கர்யம் பெருகைக்கு  பிராப்யம்
வேண்டாயே ஆகிலும் -உபாய பாவமும் அவன் பக்கல்

——————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -480-484 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

480–ராமானுஜர்-ஸ்ரீ ரெங்கம் கரி சைலம் திரு மலை திரு நாராயண புரம் அஹோபிலம் பூரி ஜகன்னாதன் பத்ரி நைமிசாரண்யம்  துவாரகை பிரயாக் மதுரை அயோதியை கயா புஷ்கரம் சாளக்ராமம் –பல ராமன்-தீர்த்த யாத்ரை-இருவருக்கும் சேராமல் இருக்க –பிரபாச ஷேத்ரம் -சரத சயனம் கண்ணன் வேடன் அம்பு விட ஸ்ரீ வைகுண்டம் போன இடம்..சரஸ்வதி மேற்கு நோக்கி போகும்-மானா பத்ரிக்கு மேல்/பிரயாக் அந்தர்வாகினி /யமுனை/தீர்த்தம் ஆடி–கங்கை நீராடி–கங்கை கங்கை வாசகத்தாலே –கடு வினை கழிவோம்-அகண்ட கங்கை//நைமிசாரண்யம் கிட்டினார்–வம்புலா கூந்தல்–பிறர் பொருள் தாரம் நம்பினார் -செப்பு பொம்மை தழுவ-மொழிவதற்கு அஞ்சி நம்பி நான் சரண் அடைந்தேன்–சக்கர நதி-வியாசர் வால்மீகி சுதர் கதை சொன்ன இடம்-பாகவத புராணம் ஆரம்பித்த இடம்–ரோம கர்ஷர் மரத்தில்  அடியில் இருந்து பல ரிஷிகளுக்கு கதை சொல்ல -இவரை கண்டு கொள்ளாமல் இருக்க –அவமரியாதை தர்ப்பம் தலை போக பிரம ஹத்தி தோஷம்-கதை சொல்ல ஆள் வேண்டும்-ரோம கர்ஷர் பிள்ளைக்கு கதை சொல்ல அருளி தன -பாபத்துக்கு தீர்த்த யாத்ரை மேலும் போனார் –அஸ்தரம் வீணாக போக கூடாது மிற்து தேவதைக்கும் குற்றம் வராமல் இருக்க -இந்த வலி–உகர சிரவஸ் பிள்ளைக்கு கதை சொல்ல அருளி–ஒரு ஆண்டு காலம் தீர்த்த யாத்ரை போனார்

யாகம் யக்சம் இல்வலம் பிள்ளை வந்து தடுக்க அவனை -பல்வலனை கலப்பையால் அடித்து முடித்தார் –
கைசிகி நதி/சரஸ் சரயு நதி கரை /பிரயாக்-திரு வேணி சங்கமம் மூன்று பின்னல் /ஹர்த்வார் ரிஷிகேஷ்-
481–சீரார் திரு வேம்கடமே –ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் பாரோர் புகழும் பதறி வட மதுரை–திவ்ய தேசங்கள் -ஸ்வயம் வக்த ஷேத்ர எட்டும் /முக்தி தரும் ஷேத்ரம் ஏழு/புண்ய நதிகள்-பீமம் துர் யோதனன் கதை யுத்தம் அறிந்து வருவார்

79 அத்யாயம் 8 /9 ஸ்லோஹம்  –திரிவேணி மாதவன் சந்நிதி–பித்ரு தர்பணம்–ஹாரத்தி உத்சவம் –கங்கையில்-கோமதி கண்டகி நதி-காளா கண்டகி முக்திநாத் -ஸ்ரோனா நதி-ராம லஷ்மணர் தங்கிய இடம்-கயா பல்குனி நதி–கயா ஸ்ரார்தம் பண்ணி கொண்டார்-கங்கை கடலில் கலக்கும் இடம் கங்கா சாகர்-மகேந்திர கிரி-சப்த கோதாவரி பம்பை நதி/ஸ்ரீ சைலம் -திரு வேம்கடம் சப்த கிரி-தொழுது கொண்டார்-காஞ்சி -வரதனை அத்தி ஊரானை அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி தேவ ராஜன்–ஸ்ரீ ரெங்கம்-ஹரி ஆசை பட்டு சேர்ந்த திவ்ய தேசம்-அரங்கத்தம்மா -நம்பெருமாள் பூலோக வைகுண்டம்–ரிஷபாத்ரி கள் அழகர் கிழார் ஒழி-அழகன் அலங்காரன் –நூபுர கங்கை –தஷிண மதுரை திரு பல்லாண்டு பிறந்த இடம் -கூடல் அழகர்-சேது கரை திரு புல்லாணி-கடலில் அணை-தாம்பர பரணி வைகை கன்யா குமரி துர்கா தேவி-திரு அனந்த புரம்பசு மாடு தானம்-கோகர்ணம் சிவா ஷேத்ரம்-பிரபாச ஷேத்ரம் அடைந்தார் குருஷேத்ரம் வந்தார்-துல்ய பலசாலி நிறுத்த சொன்னார் கண்ணன் நீர் சொல்ல கூடாது த்வாரகை போனார் அங்கு இருந்து -பலன் இதை கேட்டவன் நினைந்தவன் விஷ்ணு பக்தன் ஆகிறான்
482பத்ரம் பலம் தோயம் -பக்தி உடன் கொடுக்கும் எதையும் கொள்வான் –அவாப்த சமஸ்த காமன் -உள் அன்பு ஒன்றையே எதிர் பார்கிறான் -குறும்பு அறுத்த நம்பி மண் புஷ்பம்-சுதாமா குசேலர்-சாந்தீபன் உடன் சேர்ந்து கற்ற -செல்வம் உதவினது -குசேலோ உபாக்யானம் -80௦-௦/81 அத்யாயம்–உள் அன்புடன் சமர்பித்தையே ஏற்று கொள்கிறான் –செவிகள் ஆற கீர்த்தி கேட்க்க வேண்டும் பரிஷித் –விருப்பம் அவன் இடம் கொண்டால் வேற என்ன வேண்டும்–அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் –கூப்பும் கைகள் நினைக்கும் மனம் கேட்க்கும் காது-கேளா செவி  செவி அல்ல – நா அவனையே பாட வேண்டும் ஜிக்வே கேசவ கீர்த்தி-அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம் –ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் கொண்டு–விஷ்ணு கதை கேட்க்க ஆசை-சுகர் ஆழ்ந்து அவகாசம் எடுத்து கொண்டு தேற்றி கொண்டு பேச ஆரம்பிக்கிறார்–ஆத்மா நண்பன் புலன் மனம் அடக்கினவர் குசேலர்–மனைவியும் நல்லவள்–குழந்தைக்கு ஒன்றும் இல்லையே சாந்தீபன் இடம் சேர்ந்து படித்தார்களே -சாஷாத் சரியா பதியே நண்பன்-குடும்ப நடக்கவே கஷ்டம்-துவாரகை நகர் அதிபதி-யோசித்து ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் கேட்க வேண்டி ஐஸ்வர்யம் கேட்கணுமா –ஆடை அன்னம் இன்றால் அவனுக்கு தான் குற்றம்-கண்ணனுக்கு அந்த குற்றம்வர கூடாது போய் வாரும்-கிழிந்த துணி குசேலர்-தரிசிக்க வாய்ப்பு கிட்டுமே என்று செல்ல –சமர்பிக்க கொண்டு போகணுமே–அவல் வாங்கி துணி கிழித்து முடிந்து கொடுக்க வெட்க்கி இடுப்பில் -நம் கண்ணன் கண் அல்லது இல்லை கண்
483-நான்கு வித பக்தர்களில் அவனுக்கே என்று தொண்டு புரியும் –ஞானவான் வாசு தேவ சர்வம் ச துர் லபம் –தாரக போஷாக போக்கியம் கண்ணன் ஒருவனே -குடத்தில் இட்ட விளக்கு போல் –தனம் மதியம் துவ பாத பங்கயம் -80௦-14 ச்லோஹம்–குசேலர் –கண்ணனுக்கு எதை -விஷமே அவனுக்கு என்றாலும் ஏற்று கொள்கிறான் உகந்து–பாரித்து கொண்டே போகிறார் குசேலர்–தரிசனம் கிட்டுமா பாக்கியம் கிட்டுமா -கோடி அசைந்து கண்ணன் உள்ளான்-வட திசை மதுரை–என் புருஷோத்தமன் இருக்கை–16108 அந்த புரமும் பார்கிறார் –ருக்மிணி அந்த புரம்- இருந்த கண்ணன் குசேலரை ஆலிங்கனம்  செய்து கொள்ள -பழைய நினைவு கொண்டு ஆனந்த கண்நீர்விட்டானாம் கண்ணன்–ருக்மிணி கட்டில் அமர வைத்து பூஜிகிரானாம் தீபம் தூபம் சந்தனம் பூசி–ருக்மிணி தேவி விசிற –அனைவரும் ஆச்சர்யம்-கண்ணன் திரு அடி வருட–ஸ்ரீநிவாசன் உலக நாயகன் இவரை அமர வைத்து –பூர்வா குரு குலம் –கை பிடித்து –கிடைத்தது கொண்டு திருப்தி ஆசை இன்றி -கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்த பெரும் செல்வம் வேண்டாதவர் வைராக்கியம் கொண்டவர் புகழ–பற்று அற்று-மால் ; பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையை பால் மனம் விட்டு–குரு சிஸ்ரூஷம் பண்ணுவதே -பனி விடை செய்வதே எனக்கு பிரியம் என்கிறான்-ஆச்சர்ய வைபவம் பேசி கொள்கிறார்கள்- சாந்தீபன் சொல்லி காட்டுக்கு போய் சுள்ளி கொண்டு வர போனதை பேசி -காற்று மழை திகைத்து போய் நிற்க -மரத்தின் அடியில் இரவில் தங்கி-சாந்தீபன் தேடி வர -வெட வெடத்து குளிரில் இருக்க — ஆத்மா அற்பணம் குரு ஆசீர்வாதம் -இங்கும் அங்கும் நன்றாக இருக்க –அன்று அருள் புரிய நாம் நன்றாக இருக்கிறோம் பேசி கொள்கிறார்கள்–உள் வெளி கண்ணால் குரு அனுக்ரகம் மனிசன் முழுவதும் பெறுகிறான் –அண்ணிக்கும் அமுது ஊரும் என் நாவுக்கே தேவு மற்று அறியேன் –குறை உடன் இருப்பதை இனி குசேலர் சொல்லுவாரா
484-குரு பரம்பரை-ஹாரம் போல் –ஆச்சர்ய ரத்னா மாலை–திருடர் கொண்டு போக மாட்டார்கள் பொறாமை பட மாட்டார்கள் எதி ராஜர் நாயக ரத்னம் பதக்கம்-தயா சதகம்-படி துறை இரங்கி நீர் ஆடுவது போல் குரு வழியாக அவனை அடைய வேண்டும்..ஆச்சார்யர் ஒரு கண்ணால் -பிரம்மா எட்டு சிவன் மூன்று விஷ்ணு 1000 கண் சமம் இல்லை–காருண்யம் சாஸ்திர பாணியாக குருவாக -சஸ்த்ரம் இன்றி சாஸ்திரம்-மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா–நாரணர்க்கு ஆள் ஆயினரே ராமானுஜன் தோன்றின அப் பொழுதே –செம்கோல் உடைய திரு அரங்க செல்வர் ஆச்சர்ய பரம்பரை முதல் இடம் பிடித்தார்-ரகஸ்ய த்ரயம் ஸ்ரீ ரெங்க நாயகிக்கு உபதேசித்து -ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி மகிஷிம் -விஷ்வக் சேனர்-சூத்திர வதி சமேத –பிர பன்ன ஜன கூடஸ்தர் –உண்டோ வைகாசிக்கு  விசாகத்துக்கு ஒப்பு உண்டோ சடோகொபர்க்கு உண்டோ திரு வாய் மொழி குருகூருக்கு ஒப்புஉண்டோ/நாதமுனி-ஆழமான பகவத் பக்தி வைராக்கியம்/உய்ய கொண்டார் திரு வெள்ளறை அவதாரம்–மணக்கால் நம்பி லால்குடி பக்கம் புண்டரீகாஷர் ராம மிஸ்ரர் இவர் இருவரும்-ஆள வந்தார் -காட்டு மன்னார் கோவில்–காரேய் கருணை வள்ளல்கள்/பெரிய நம்பி -மகா பூர்ணர் சித்ர தேர் பக்கம் திரு மாளிகை எதிரே கூரத் ஆழ்வான் திரு மாளிகை/திரு கோஷ்டியூர் நம்பி/பெரிய திரு மலை நம்பி/திரு மாலை ஆண்டான்/ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர்/கஜேந்திர தாசர் திரு கச்சி நம்பி –ஸ்ரீ பெரும் பூதூர் சுவாமி ராமானுஜன்-லோக குரு உடையவர் -எம்பார் மதுர மங்கலம்/பட்டர் தெற்கு கோபுர வாசல் பக்கம் கூரத் ஆழ்வான் அருகில்/நஞ்சீயர் /நம் பிள்ளை -ஈடு சாதித்த பெருமை/வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை பட்டோலை கொண்டார்/பெரிய வாச்சான் பிள்ளை /பிள்ளை லோகாசார்யர் //வேதாந்த தேசிகன் தூப்புல் விளக்கு ஒளி/கூர குலோதம தாசர்/திரு வாய் மொழி பிள்ளை/குந்தி நகரம் -மதுரை பக்கம் ஸ்ரீ சைலேசர் /மணவாள மா முனிகள்  –பூர்வர் ஹாரம் முற்று பெரும்
10-78

36–çré-bhagavän uväca
ätmä vai putra utpanna
iti vedänuçäsanam
tasmäd asya bhaved vaktä
äyur-indriya-sattva-vän

The Supreme Lord said: The Vedas instruct us that one’s own self takes
birth again as one’s son. Thus let Romaharñaëa’s son become the speaker of the
Puräëas, and let him be endowed with long life, strong senses and stamina.

37–kià vaù kämo muni-çreñöhä
brütähaà karaväëy atha
ajänatas tv apacitià
yathä me cintyatäà budhäù

Please tell Me your desire, O best of sages, and I shall certainly fulfill it.
And, O wise souls, please carefully determine My proper atonement, since I do
not know what it might be.

9–atha tair abhyanujïätaù
kauçikém etya brähmaëaiù
snätvä sarovaram agäd
yataù sarayür äsravat

Then, given leave by the sages, the Lord went with a contingent of
brähmaëas to the Kauçiké River, where He bathed. From there He went to the
lake from which flows the river Sarayü.

10–anu-srotena sarayüà
prayägam upagamya saù
snätvä santarpya devädén
jagäma pulahäçramam

The Lord followed the course of the Sarayü until He came to Prayäga, where
He bathed and then performed rituals to propitiate the demigods and other
living beings. Next He went to the äçrama of Pulaha Åñi.

11/12/13/14/15–gomatéà gaëòakéà snätvä
vipäçäà çoëa äplutaù
gayäà gatvä pitèn iñövä
gaìgä-sägara-saìgame
upaspåçya mahendrädrau
rämaà dåñöväbhivädya ca
sapta-godävaréà veëäà
pampäà bhémarathéà tataù
skandaà dåñövä yayau rämaù
çré-çailaà giriçälayam
draviòeñu mahä-puëyaà
dåñövädrià veìkaöaà prabhuù
käma-koñëéà puréà käïcéà
käveréà ca sarid-varäm
çré-rangäkhyaà mahä-puëyaà
yatra sannihito hariù
åñabhädrià hareù kñetraà
dakñiëäà mathuräà tathä
sämudraà setum agamat
mahä-pätaka-näçanam

Lord Balaräma bathed in the Gomaté, Gaëòaké and Vipäçä rivers, and also
immersed Himself in the Çoëa. He went to Gayä, where He worshiped His
forefathers, and to the mouth of the Ganges, where He performed purifying
ablutions. At Mount Mahendra He saw Lord Paraçuräma and offered Him
prayers, and then He bathed in the seven branches of the Godävaré River, and
also in the rivers Veëä, Pampä and Bhémarathé. Then Lord Balaräma met Lord
Skanda and visited Çré-çaila, the abode of Lord Giriça. In the southern
provinces known as Draviòa-deça the Supreme Lord saw the sacred Veìkaöa
Hill, as well as the cities of Kämakoñëé and Käïcé, the exalted Käveré River and
the most holy Çré-raìga, where Lord Kåñëa has manifested Himself. From there
He went to Åñabha Mountain, where Lord Kåñëa also lives, and to the southern
Mathurä. Then He came to Setubandha, where the most grievous sins are
destroyed.

16/17–taträyutam adäd dhenür
brähmaëebhyo haläyudhaù
kåtamäläà tämraparëéà
malayaà ca kuläcalam
taträgastyaà samäsénaà
namaskåtyäbhivädya ca
yojitas tena cäçérbhir
anujïäto gato ‘rëavam
dakñiëaà tatra kanyäkhyäà
durgäà devéà dadarça saù

There at Setubandha [Rämeçvaram] Lord Haläyudha gave brähmaëas ten
thousand cows in charity. He then visited the Kåtamälä and Tämraparëé rivers
and the great Malaya Mountains. In the Malaya range Lord Balaräma found
Agastya Åñi sitting in meditation. After bowing down to the sage, the Lord
offered him prayers and then received blessings from him. Taking leave from
Agastya, He proceeded to the shore of the southern ocean, where He saw
Goddess Durgä in her form of Kanyä-kumäré.

18–tataù phälgunam äsädya
païcäpsarasam uttamam
viñëuù sannihito yatra
snätväsparçad gaväyutam

Next He went to Phälguna-tértha and bathed in the sacred Païcäpsarä Lake,
where Lord Viñëu had directly manifested Himself. At this place He gave away
another ten thousand cows.

19/20/21–tato ‘bhivrajya bhagavän
keraläàs tu trigartakän
gokarëäkhyaà çiva-kñetraà
sännidhyaà yatra dhürjaöeù
äryäà dvaipäyanéà dåñövä
çürpärakam agäd balaù
täpéà payoñëéà nirvindhyäm
upaspåçyätha daëòakam
praviçya reväm agamad
yatra mähiñmaté puré
manu-tértham upaspåçya
prabhäsaà punar ägamat

The Supreme Lord then traveled through the kingdoms of Kerala and
Trigarta, visiting Lord Çiva’s sacred city of Gokarëa, where Lord Dhürjaöi
[Çiva] directly manifests himself. After also visiting Goddess Pärvaté, who
dwells on an island, Lord Balaräma went to the holy district of Çürpäraka and
bathed in the Täpé, Payoñëé and Nirvindhyä rivers. He next entered the
Daëòaka forest and went to the river Revä, along which the city of Mähiñmaté
is found. Then He bathed at Manu-tértha and finally returned to Prabhäsa.

29–diñöaà tad anumanväno
rämo dväravatéà yayau
ugrasenädibhiù prétair
jïätibhiù samupägataù

Concluding that the battle was the arrangement of fate, Lord Balaräma went
back to Dvärakä. There He was greeted by Ugrasena and His other relatives,
who were all delighted to see Him.

30-taà punar naimiñaà präptam
åñayo ‘yäjayan mudä
kratv-aìgaà kratubhiù sarvair
nivåttäkhila-vigraham

Later Lord Balaräma returned to Naimiñäraëya, where the sages joyfully
engaged Him, the embodiment of all sacrifice, in performing various kinds of
Vedic sacrifice. Lord Balaräma was now retired from warfare.

31–tebhyo viçuddhaà vijïänaà
bhagavän vyatarad vibhuù
yenaivätmany ado viçvam
ätmänaà viçva-gaà viduù

The all-powerful Lord Balaräma bestowed upon the sages pure spiritual
knowledge, by which they could see the whole universe within Him and also
see Him pervading everything.

10-80

4–yäcitvä caturo muñöén
viprän påthuka-taëòulän
caila-khaëòena tän baddhvä
bhartre prädäd upäyanam

Sudämä’s wife begged four handfuls of flat rice from neighboring brähmaëas,
tied up the rice in a torn piece of cloth and gave it to her husband as a present
for Lord Kåñëa.

15–sa tän ädäya viprägryaù
prayayau dvärakäà kila
kåñëa-sandarçanaà mahyaà
kathaà syäd iti cintayan

Taking the flat rice, the saintly brähmaëa set off for Dvärakä, all the while
wondering “How will I be able to have Kåñëa’s audience?”

19–sakhyuù priyasya viprarñer
aìga-saìgäti-nirvåtaù
préto vyamuïcad ab-bindün
neträbhyäà puñkarekñaëaù

The lotus-eyed Supreme Lord felt intense ecstasy upon touching the body of
His dear friend, the wise brähmaëa, and thus He shed tears of love.

20/21/22–athopaveçya paryaìke
svayam sakhyuù samarhaëam
upahåtyävanijyäsya
pädau pädävanejanéù
agrahéc chirasä räjan
bhagaväû loka-pävanaù
vyalimpad divya-gandhena
candanäguru-kuìkamaiù
dhüpaiù surabhibhir mitraà
pradépävalibhir mudä
arcitvävedya tämbülaà
gäà ca svägatam abravét

Lord Kåñëa seated His friend Sudämä upon the bed. Then the Lord, who
purifies the whole world, personally offered him various tokens of respect and
washed his feet, O King, after which He sprinkled the water on His own head.
He anointed him with divinely fragrant sandalwood, aguru and kuìkuma pastes
and happily worshiped him with aromatic incense and arrays of lamps. After
finally offering him betel nut and the gift of a cow, He welcomed him with
pleasing words.

31–kaccid guru-kule väsaà
brahman smarasi nau yataù
dvijo vijïäya vijïeyaà
tamasaù päram açnute

My dear brähmaëa, do you remember how we lived together in our spiritual
master’s school? When a twice-born student has learned from his guru all that is
to be learned, he can enjoy spiritual life, which lies beyond all ignorance.

32–sa vai sat-karmaëäà säkñäd
dvijäter iha sambhavaù
ädyo ‘ìga yaträçramiëäà
yathähaà jïäna-do guruù

My dear friend, he who gives a person his physical birth is his first spiritual

master, and he who initiates him as a twice-born brähmaëa and engages him inreligious duties is indeed more directly his spiritual master. But the person whobestows transcendental knowledge upon the members of all the spiritual orders of society is one’s ultimate spiritual master. Indeed, he is as good as My own self.

45–yasya cchando-mayaà brahma
deha ävapanaà vibho
çreyasäà tasya guruñu
väso ‘tyanta-viòambanam

O almighty Lord, Your body comprises the Absolute Truth in the form of
the Vedas and is thus the source of all auspicious goals of life. That You took up
residence at the school of a spiritual master is simply one of Your pastimes in

10-81

3-çré-bhagavän uväca
kim upäyanam änétaà
brahman me bhavatä gåhät
aëv apy upähåtaà bhaktaiù
premëä bhury eva me bhavet
bhüry apy abhaktopahåtaà
na me toñäya kalpate

The Supreme Lord said: O brähmaëa, what gift have you brought Me from
home? I regard as great even the smallest gift offered by My devotees in pure
love, but even great offerings presented by nondevotees do not please Me

4-patraà puñpaà phalaà toyaà
yo me bhaktyä prayacchati
tad ahaà bhakty-upahåtam
açnämi prayatätmanaù

If one offers Me with love and devotion a leaf, a flower, a fruit or water, I
will accept it.

8–itthaà vicintya vasanäc
céra-baddhän dvi-janmanaù
svayaà jahära kim idam
iti påthuka-taëòulän

Thinking like this, the Lord snatched from the brähmaëa’s garment the
grains of flat rice tied up in an old piece of cloth and exclaimed, “What is this?

9–nanv etad upanétaà me
parama-préëanaà sakhe
tarpayanty aìga mäà viçvam
ete påthuka-taëòuläù

“My friend, have You brought this for Me? It gives Me extreme pleasure.
Indeed, these few grains of flat rice will satisfy not only Me but also the entire
universe.”

10–iti muñöià sakåj jagdhvä
dvitéyäà jagdhum ädade
tävac chrér jagåhe hastaà
tat-parä parameñöhinaù

After saying this, the Supreme Lord ate one palmful and was about to eat a
second when the devoted goddess Rukmiëé took hold of His hand.

11–etävatälaà viçvätman
sarva-sampat-samåddhaye
asmin loke ‘tha vämuñmin
puàsas tvat-toña-käraëam

[Queen Rukmiëé said:] This is more than enough, O Soul of the universe, to
secure him an abundance of all kinds of wealth in this world and the next. After
all, one’s prosperity depends simply on Your satisfaction.

17–niväsitaù priyä-juñöe
paryaìke bhrätaro yathä
mahiñyä véjitaù çränto
bäla-vyajana-hastayä

He treated me just like one of His brothers, making me sit on the bed of His
beloved consort. And because I was fatigued, His queen personally fanned me
with a yak-tail cämara.

18–çuçrüñayä paramayä
päda-saàvähanädibhiù
püjito deva-devena
vipra-devena deva-vat

Although He is the Lord of all demigods and the object of worship for all
brähmaëas, He worshiped me as if I were a demigod myself, massaging my feet
and rendering other humble services

19–svargäpavargayoù puàsäà
rasäyäà bhuvi sampadäm
sarväsäm api siddhénäà
mülaà tac-caraëärcanam

Devotional service to His lotus feet is the root cause of all the perfections a
person can find in heaven, in liberation, in the subterranean regions and on
earth.

27patnéà vékñya visphurantéà
devéà vaimänikém iva
däsénäà niñka-kaëöhénäà
madhye bhäntéà sa vismitaù

Sudämä was amazed to see his wife. Shining forth in the midst of
maidservants adorned with jeweled lockets, she looked as effulgent as a
demigoddess in her celestial airplane.

28–prétaù svayaà tayä yuktaù
praviñöo nija-mandiram
maëi-stambha-çatopetaà
mahendra-bhavanaà yathä

With pleasure he took his wife with him and entered his house, where there
were hundreds of gem-studded pillars, just as in the palace of Lord Mahendra.

35–kiïcit karoty urv api yat sva-dattaà
suhåt-kåtaà phalgv api bhüri-käré
mayopaëétaà påthukaika-muñöià
pratyagrahét préti-yuto mahätmä

The Lord considers even His greatest benedictions to be insignificant, while
He magnifies even a small service rendered to Him by His well-wishing
devotee. Thus with pleasure the Supreme Soul accepted a single palmful of the
flat rice I brought Him.

36–tasyaiva me sauhåda-sakhya-maitrédäsyaà
punar janmani janmani syät
mahänubhävena guëälayena
viñajjatas tat-puruña-prasaìgaù

The Lord is the supremely compassionate reservoir of all transcendental
qualities. Life after life may I serve Him with love, friendship and sympathy,
and may I cultivate such firm attachment for Him by the precious association of
His devotees.

37–bhaktäya citrä bhagavän hi sampado
räjyaà vibhütér na samarthayaty ajaù
adérgha-bodhäya vicakñaëaù svayaà
paçyan nipätaà dhaninäà madodbhavam

To a devotee who lacks spiritual insight, the Supreme Lord will not grant
the wonderful opulences of this world-kingly power and material assets. Indeed, in His infinite wisdom the unborn Lord well knows how the intoxication of pride can cause the downfall of the wealthy.

39–tasya vai deva-devasya
harer yajïa-pateù prabhoù
brähmaëäù prabhavo daivaà
na tebhyo vidyate param

Lord Hari is the God of all gods, the master of all sacrifices, and the supreme
ruler. But He accepts the saintly brähmaëas as His masters, and so there exists
no deity higher than them.

40–evaà sa vipro bhagavat-suhåt tadä
dåñövä sva-bhåtyair ajitaà paräjitam
tad-dhyäna-vegodgrathitätma-bandhanas
tad-dhäma lebhe ‘cirataù satäà gatim

Thus seeing how the unconquerable Supreme Lord is nonetheless conquered
by His own servants, the Lord’s dear brähmaëa friend felt the remaining knots
of material attachment within his heart being cut by the force of his constant
meditation on the Lord. In a short time he attained Lord Kåñëa’s supreme
abode, the destination of great saints.

41–etad brahmaëya-devasya
çrutvä brahmaëyatäà naraù
labdha-bhävo bhagavati
karma-bandhäd vimucyate

The Lord always shows brähmaëas special favor. Anyone who hears this
account of the Supreme Lord’s kindness to brähmaëas will come to develop love
for the Lord and thus become freed from the bondage of material work.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -475-479 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

475-அனைத்தையும் கண்ணனுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும் -அவன் உண்ட மிச்சம்-யாகம் அவனுக்கு தானம் தபஸ் எல்லாம் அவன்போருட்டே சர்வம் கிஷ்ணர்ப்பணம் அஸ்து –அனுபவிப்பவன் அவன் அனுபவிக்கும் பொருள் நாம்-பூ சந்தனம் போல் –அது போல் என்னை அனுபவித்து பகவான் மகிழ வேண்டும் நானே போக பொருள்–அஹம் ஹி சர்வ யக்ஜானாம் போக்தா பலன் எல்லாம் நான் -யக்ஜா வராகன்–யக்ஜமே திரு மேனி வடிவம் வாய் ஹோம குண்டம் நாக்கு கோரை பல் யுக தண்டம் –நித்ய ஆரதனமே யாகம் யக்ஜம் தேவ பூஜையே யக்ஜம்–அகர பூஜை முதல் பூஜை-யக்ஜாவ் யக்ஜா பத்தி தூண்டுபவன் பலன் அனைத்தும் அவன் தான் -அவனுக்கு கொடுக்க பீஷ்மர் போல்வார் சொல்ல சகாதேவன் கண்ணன் ஒருவனுக்கே -வேறு யாருக்கு கொடுக்க சொன்னால் காலால் உதைப்பேன் உறுதி உடன் சொன்னான் பூ மாரி பொழிந்தது -உலகமே ஆத்மா வாக கொண்டது-அவன் தானே சர்வ பூத அந்தராத்மா -அக்னி ஆகுதி மந்த்ரம் யோகம் எல்லாம் அவனை -நாராயண சொல்லவே வேதம் -பர பிரமம் கண்ணன் ஒருவனே –சாந்தி கிடைக்க அவனுக்கு கொடுக்க வேண்டும்–மற்றவர் ஆமோதிக்க -யத்ர யோகேஸ்வர -மதிர் மம சஞ்சயன்–சிசுபாலன் வைத்து தீர்த்தான்-காது பொத்தி கொள்ள -அங்கு விட்டுவிலக –வயசில் இளையவன் இடை பிள்ளை வெண்ணெய் ஒன்றே அறிந்தவன் -தர்மம் இல்லாதவன் -யயாதி குல் சாபம் பட்டாபிஷேகம் இழந்தவன் –மதுரை விட்டு ஓடி துவாரகை ஓடி போனவன்-புற முதுகு இட்டு ஓடினவன் – கேட்ப்பார்கள் கேசவன் கீர்த்தி அல்லால் மற்றும் கேட்பாரோ—இவனோ செவி சுடு வார்த்தை–அனைவருக்கும் ஆனந்தம் கொடுக்க வந்தவன்–சக்ர ஆயுதம் எடுத்து கொண்டு பழம் பகைவன் சிசுபாலன்–ஆத்மா ஜோதிஸ் கண்ணன் உடன் கலந்தான்-சிசுபாலன் தந்த வத்ரன்/இரண்டு பேரும்

476-திரு மாலை அறியாதார் திரு மாலை அறியாதவர் ஆவார்–அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -திரு பள்ளி எழுச்சி-ராமனால் பூஜிக்க பட்ட பெரிய பெருமாள் -மா முனி வேள்வியை காத்து  –ராஜ சூய யாகம் முடித்து கங்கை கரை ஸ்நானம் –சிசுபாலன் ஆத்மா ஜோதிஸ்-கலந்தது பார்த்தோம்-அவனையே நினைத்ததால் பயம் காதல் நடப்பு வெறுப்பு ஏதாவது–ஒரு காரணம்–நேராக பார்த்து நினைவு அவன் மேலே -காதல் கோபி நடப்பால் பாண்டவர் பயம் கம்சன் பக்தியால் ரிஷிகள் விரோத மனப் பான்மையால் சிசுபாலன்–ஜெயா விசயர் சாபம்-சனகன் சன குமாரர் நுழைய -ஹிரண்ய கசுபு ஹிரன்யாட்ஷன்  /ராவணன் கும்ப கர்ணன்/சிசுபாலன் தந்தவத்திரன்/–துர் யோதனன் பொறாமை கொண்டான் ராஜ சூய யாகம் முடிந்ததும்

75 அத்யாயம் அவப்ருத ஸ்நானம் கங்கைக்கு போக –அனைவரும் ராஜ சூய யாகம் முடிந்தது புகழ-பீமன் தளிகை/துர் யோதனன் -பெட்டி சாவி-பணம்/சக தேவன் வருபவரை பூஜிக்க /நகுலன் பொருள்/அர்ஜுனன் பூஜிக்க கண்ணன் பெரியோர் காலை கழுவும் வேலை–கர்ணன் தானம் பொறுப்பு-
பேரி வாத்தியம் முழங்க கங்கை -வீணை வாத்தியம்-நாட்டியம்–அலங்கரித்து கொண்டு யானை மேல் தர்ம புத்திரன்-ஓடுவார் விழுவார் -ஆடுவார்களும் பாடுவார்களும் –சேர்ந்து நீராட -தீர்த்த வாரி உத்சவம்–சக்கரத் ஆழ்வார் –திரு கண்ண புரம் திருமலை ராயன் பட்டணம்–மாசி மகம் -பஞ்சமி தீர்த்த உத்சவம் திரு சானூர் முக்கியம் —கோனேரி தீர்த்த வரி திரு மலை–கண்ணன் துரி யோதனன் ஒரு வருஷம் அங்கே தங்கி இருக்க துர் யோதனன்  அவமானம் பொறாமை என்ன என்று மேலே பார்ப்போம்
477-

அவதார பலன்-கீதை-சிசுபாலன் முதலோர் முடிய -துரி யோதனன் பொறாமை-எதிர்க்கிற கோஷ்ட்டி-இன்றி பெருமை பொறாமல் இருக்கிறார்-நாஸ்திகர் ஆஸ்திகரும் ஆஸ்திக நாஸ்திகர்–மூன்று வகை மா முனிகள்–இல்லை என்பவன் வைய முடியாதே ஆகாச தாமரை முயல் கொம்பு-வஸ்துவே இல்லை–ஆனால் ஆஸ்திக நாஸ்திகர் -இல்லை சொல்லி வைத்து-வெளியில் ஓன்று நினைந்து பேசி-இவரையும் விட -மூர்கர் என விட்டு நடு சொன்னவரை நாளும் தொடர்–போய் ஆசனம் இட்டு -சண்டைக்கு சகாயமும் கேட்டானே -இந்திர பிரஸ்தம் இருந்து ஒரு வருஷம் 75 -25 ஸ்லோஹம்—கண்ணன் மட்டும் தங்கி இருக்க -விஸ்வ கர்ம மாயன் செய்த ராஜ்ய சபை-கண்டு பொறாமை-தரை தண்ணீர் தெரியாமல்-விழ -கேலி சிரிப்பு -தர்ம புத்திரன் தடுக்க -கண்ணன் ஆமோதிக்க -அவமானம்-வஞ்சம் தீர்க்க –பூமி பாரம் நீக்க —
76 அத்யாயம்-சால்வன் -சிசுபாலன் நண்பன்-துவாரகை முற்றுகை இட்டான் கண்ணன் இல்லாதபொழுது ..-பரம சிவன் தவம் -மாய விமானம் கேட்டு பெற்றான் –பிரத்யும்னன் கூட சண்டை-மாயா விமானம் எதிர் கொள்ள முடிய வில்லை -துயுமான் மந்த்ரி கதை கொண்டு பிரத்யும்னன் -தாருகன் பிள்ளை தேர் ஒட்டி -காக்க வெளியில் கூட்டி வர -மயக்கம் மாரி மீண்டும் யுத்த பூமி போனான்
478-பாகவதம் வேதாந்தம் செழும் பொருள்-சர்வ ரஷகம் -பிராட்டி உடன் சேர்ந்து காக்கும் கடவுள் கண்ணா பிரான் –தாய் குழந்தை கஷ்டம் அறியாமல் போக்குவது போல் புக்குகிறான்-பிரத்யும்னன் அடி பட்டு விழ -யுத்த பூமி யில் இருந்து அகற்றி போக –புற முதுகிட்டு-போக வேண்டிஇருகிறே வருந்த –குற்றம் ஓன்று இல்லா கோவலன்-கறவை கணங்கள் கறந்து–செற்றார்  செரு செய்யும் –போய் சண்டை போடும்–சாரதி என் கடமை நான் செய்தேன்–77  அத்யாயம்-மீண்டும் கூட்டி போக சொல்ல பெரும் சண்டை-செய்து இந்திர பிரஸ்தம் வரை போக–துர் நிமித்தம் அப சகுனம் கண்டு கண்ணன் வர-சால்வனை எதிர்த்து போக -கதை உடன் சண்டை/கையில் வில் கொண்டும்/சண்டை–தேவர் சித்தர் ரிஷி-என்ன யுத்தம்-மாயாவி-தேவகி செய்தி சொல்வது போல் சொல்லி-வாசுதேவனை இழுத்து போக -என்று-எல்லாம் மாயை-மாயா சிரஸ் காட்டியது போல்– ரிஷிகள் இப் படி பேசி கொள்கிறார் உண்மை இல்லை-கண்ணன் சோகம் பட்டார்-சுகர் இது நடக்க வில்லை-மாயை அறிவான் மனிச பிறவி எடுத்து கொண்டதற்கு ஏற்று நடக்கிறான் -ஆனக துந்துபி என்ற பெயர் வாசுதேவன்–சூர்யனுக்கு இருட்டா கண்ணனுக்கு சோகமா –வேதார்த்த சன்க்ரகம்-அக்ஞானம் துயரம் தீண்டாது–சங்கு சக்கரம் ஏந்தி நின்று அழிக்கிறார்
479-எம் இடர் கடிவானே திரு புளின்குடி காய்சின வேந்தன் பூமி பாலன்–காண வாராயே -நின்றும் இருந்தும் கிடந்தது  ஸ்ரீ -வைகுந்தம்  கள்ள பிரான்-வரகுண மங்கை நத்தம் விஜயாசனர் -ஆழ்வார் தயாரா என்று எதிர் பார்த்து காத்து இருக்கிறான்–பக்தியில் முற்றி கனிந்து விட்டாரா வைகுந்தம் நின்று வர குணமங்கை அமர்ந்து திரு புளின்குடி கிடந்தது –மூன்றிலும் போகய பாக துரை உடன் — பொன் மிசை மலை -கார் முகில் போல் -சூர்யன் உதித்தால் போல்கருடன் எம்பெருமான் கிரீடம் போல் -அன்னைமீர் இதற்க்கு என் செய்கேன் -திரு புலியூர் குட்ட நாடு-இது போல் கிரீடம் சக்கரம் ஏந்தி கருடன் மேல் வந்து ரஷிகிறான்-35 ச்லோஹம் -உதய கிரி மேல் சூர்யன் போல் சக்கரம் பற்றி கொண்டு-அறுத்து தள்ளி-சால்வன் அழிந்தான் -ஜெயா ஜெயா மங்கலம்-தந்தவத்திரன் அடுத்து -வர-78 அத்யாயம் -கடல் அலை ஆர்பரித்து வருவது போல் சண்டை-கதை சுழற்றி-கௌமோதகி-கதை-கண்ணன் -சுதர்சனம் சக்கரம்-திரு மோகூர் அழகிய திருமேனி அடையாளம் அலங்காரம் ஆபரணம் ஆத்தன் –கால மேகத்தை அன்றி மற்று ஓன்று இல்லை கதியே–ஹேதி ராஜன்-கதை தண்டு-கொடும் தண்டு –சிலை இலங்கு .தண்டு ஒண் சங்கு என்கிற்றாளால் –பிரயோக சக்கரம் -திரு கண்ண புரம்-தேவர்களுக்கு ஆனந்தம் அசுரர் அழிக்கும் கவ்மோதகம் இடது கை நுனியில் பற்றி –கயை-கதாதரன் திரு நாமம்-கதை கொண்டே தந்த வத்ரனை முடித்தார்-தம்பி எதிர்த்து வர அவனையும் முடித்தார் –குருஷேத்திர யுத்தம் நடப்பதை உணர்ந்தார் பல ராமன் -தீர்த்த யாத்ரை போகிறார் —
10-74

20/21–

yad-ätmakam idaà viçvaà
kratavaç ca yad-ätmakäù
agnir ähutayo manträ
säìkhyaà yogaç ca yat-paraù
eka evädvitéyo ‘säv
aitad-ätmyam idaà jagat
ätmanätmäçrayaù sabhyäù
såjaty avati hanty ajaù

This entire universe is founded upon Him, as are the great sacrificial
performances, with their sacred fires, oblations and mantras. Säìkhya and yoga
both aim toward Him, the one without a second. O assembly members, that
unborn Lord, relying solely on Himself, creates, maintains and destroys this
cosmos by His personal energies, and thus the existence of this universe
depends on Him alone.

22–vividhänéha karmäëi
janayan yad-avekñayä
éhate yad ayaà sarvaù
çreyo dharmädi-lakñaëam

He creates the many activities of this world, and thus by His grace the whole
world endeavors for the ideals of religiosity, economic development, sense
gratification and liberation.

6–yayätinaiñäà hi kulaà
çaptaà sadbhir bahiñ-kåtam
våthä-päna-rataà çaçvat
saparyäà katham arhati

Yayäti cursed the dynasty of these Yädavas, and ever since then they have
been ostracized by honest men and addicted to liquor. How, then, does Kåñëa deserve to be worshiped?

37–brahmarñi-sevitän deçän
hitvaite ‘brahma-varcasam
samudraà durgam äçritya
bädhante dasyavaù prajäù

These Yädavas have abandoned the holy lands inhabited by saintly sages and
have instead taken shelter of a fortress in the sea, a place where no brahminical
principles are observed. There, just like thieves, they harass their subjects

38–evam-ädény abhadräëi
babhäñe nañöa-maìgalaù
noväca kiïcid bhagavän
yathä siàhaù çivä-rutam

[Çukadeva Gosvämé continued:] Bereft of all good fortune, Çiçupäla spoke
these and other insults. But the Supreme Lord said nothing, just as a lion
ignores a jackal’s cry.

44–çabdaù kolähalo ‘thäséc
chiçupäle hate mahän
tasyänuyäyino bhüpä
dudruvur jévitaiñiëaù

When Çiçupäla was thus killed, a great roar and howl went up from the
crowd. Taking advantage of that disturbance, the few kings who were
supporters of Çiçupäla quickly left the assembly out of fear for their lives.

45–

caidya-dehotthitaà jyotir
väsudevam upäviçat
paçyatäà sarva-bhütänäm
ulkeva bhuvi khäc cyutä

An effulgent light rose from Çiçupäla’s body and, as everyone watched,
entered Lord Kåñëa just like a meteor falling from the sky to the earth.

46–janma-trayänuguëitavaira-
saàrabdhayä dhiyä
dhyäyaàs tan-mayatäà yäto
bhävo hi bhava-käraëam

Obsessed with hatred of Lord Kåñëa throughout three lifetimes, Çiçupäla
attained the Lord’s transcendental nature. Indeed, one’s consciousness
determines one’s future birth.

10-75

39–sa vréòito ‘vag-vadano ruñä jvalan
niñkramya tüñëéà prayayau gajähvayam
hä-heti çabdaù su-mahän abhüt satäm
ajäta-çatrur vimanä iväbhavat
babhüva tüñëéà bhagavän bhuvo bharaà
samujjihérñur bhramati sma yad-dåçä

Humiliated and burning with anger, Duryodhana turned his face down, left
without uttering a word and went back to Hastinäpura. The saintly persons
present loudly cried out, “Alas, alas !” and King Yudhiñöhira was somewhat
saddened. But the Supreme Lord, whose mere glance had bewildered
Duryodhana, remained silent, for His intention was to remove the burden of
the earth.

10-76

17–täç ca saubha-pater mäyä
divyästrai rukmiëé-sutaù
kñaëena näçayäm äsa
naiçaà tama ivoñëa-guù

With His divine weapons Pradyumna instantly destroyed all of Çälva’s magic
illusions, in the same way that the warm rays of the sun dissipate the darkness
of night.

10-77

28–tato muhürtaà prakåtäv upaplutaù
sva-bodha äste sva-janänuñaìgataù
mahänubhävas tad abudhyad äsuréà
mäyäà sa çälva-prasåtäà mayoditäm

By nature Lord Kåñëa is full in knowledge, and He possesses unlimited
powers of perception. Yet for a moment, out of great affection for His loved
ones, He remained absorbed in the mood of an ordinary human being. He soon
recalled, however, that this was all a demoniac illusion engineered by Maya
Dänava and employed by Çälva.

29–na tatra dütaà na pituù kalevaraà
prabuddha äjau samapaçyad acyutaù
sväpnaà yathä cämbara-cäriëaà ripuà
saubha-stham älokya nihantum udyataù

Now alert to the actual situation, Lord Acyuta saw before Him on the
battlefield neither the messenger nor His father’s body. It was as if He had
awakened from a dream. Seeing His enemy flying above Him in his Saubha
plane, the Lord then prepared to kill him.

30–evaà vadanti räjarñe
åñayaù ke ca nänvitäù
yat sva-väco virudhyeta
nünaà te na smaranty uta

Such is the account given by some sages, O wise King, but those who speak
in this illogical way are contradicting themselves, having forgotten their own
previous statements.

36–jahära tenaiva çiraù sa-kuëòalaà
kiréöa-yuktaà puru-mäyino hariù
vajreëa våtrasya yathä purandaro
babhüva häheti vacas tadä nåëäm

Employing His disc, Lord Hari removed that great magician’s head with its
earrings and crown, just as Purandara had used his thunderbolt to cut off
Våtra’s head. Seeing this, all of Çälva’s followers cried out, “Alas, alas!”

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -455-459 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 26, 2011

455-நீளா தேவி மடியில் கண்ணன்-உக்கமும் தட்டு ஒளியும் தந்து உன் மணாளனை –அவனையும் இவை போல தந்து நீராட்ட -58 அத்யாயம் 58ஸ்லோஹம்–16000பெண்களை கல்யாணம் நரகாசுரன் தேவ ச்த்ரிகளை அடைத்து வைக்க முடித்து அவன் சேனாபதி முராசுரனையும் முடித்து -சிறையில் இருந்தவர்களை திரு கல்யாணம்- 59அத்யாயம்..புமாசுரன்-பூமி தேவி பிள்ளை-அவன் தான் நரகாசுரன்–பூமாதேவிக்கு -சரியான வேளையில் பிறக்க வில்லை–சத்யா பாமை கூட்டி போகிறார். நரகாசுரனை அழிக்க–மாதாவின் குண்டலம்- இந்த்ரன் இடம் கொண்டு போக -முரனை ஒழித்தவன் முராரி–ஐந்து தலைகள் உடன் கூடியவன் முராசுரன்–அருணன் போன்ற 7 பிள்ளைகளையும் முடித்தான்..கருடனை நரகாசுரன் அடிக்க -வஜ்ராயுதம் கொண்டு-மாலை கொண்டு யானை அடிப்பது போல்–சந்நிதி கருடன்-திரு குரும் குடி கருடன் துவஜ ஸ்தம்பம் விலகி இருக்கும் -வேத ஒலியும் தென் திரு பேரை/ கல் கருடன்/ திரு கண்ண மங்கை கருடன்/ ஆழ்வார் திரு நகரி பட்சி ராஜன் -ஸ்ரீ வில்லி புதூர் உடன்-வேதமே கருடன்..சக்ராயுதத்தால் தலை அரு பட -குண்டலம் மீட்டு-பூமி தேவி ஆத்மாவை மன்னிக்க -நமஸ்தே ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறாள் நம பங்கஜ -நேத்றாயா -அடி தளமும் தாமரையே என்கின்றாளால் ..-விஷ்ணுவே ஆதி புருஷமே பூரணனே வணக்கம்..பர அவர அனைவர் உள்ளும் இருப்பவனே வணக்கம்..பவதததன் பிள்ளை மன்னிக்க கேட்டாள்–16100  பெயரும் பிரம்மா இடம் வேண்டி கொள்ள கல்யாணம் பண்ணி கொண்டார் இனி பாரிஜாத மரம் அபகரித்ததும் அனி ருத்ரன் பிறப்பும் பார்ப்போம்

456-அங்கும் இங்கும்தேவர் வானவர் –உன்னை -சங்கு சக்கர கை அவர் சரணமே..ஆழ்வார் அவன் ஆனந்தம் பட தொண்டனாக தொண்டு புரியவே–அநந்ய பிரயோஜனர்–அவன் இடம் அவனையே கேட்டு பெறுபவர்..தேவர் -பிரயோஜனாந்த பரர்கள்–வேறு பயனை எதிர் பார்த்து பிரார்த்திப்பார்கள் –விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும் — செரும்  ஐம்புலன்கள் படுத்தும் -பெருமானையே விரோதிப்பார்கள்..பரம பக்தர்-விண்ணுலாரிலும் சீரியர் -இந்த்ரன் பசி கோபம்  பட்டு கோவர்த்தன சரித்ரம் போல் சத்ய பாமை பரி ஜாத மரம் ஆசைப்பட -இந்த்ராணி மரம் பூ லோகம் போக கூடாது -வேர் உடன் பெயர்த்து எடுத்துபோக-59 -30 ச்லோஹம்–துவாரகையில் பதிக்க -தேவர்கள் இவனை விரோதித்தது ரஜோ தம குணம் படுத்தும் பாடு –எம்பிரான் வண்மையை பாடி பர என் நாதன் அன்புக்கு இன்ப பூ ஈயாதால் தன நாதன் காணவே -வான் நாத புல்லால் வழிய பறித்து என் நாத வன்மையை பாடி பற -நட்டானை நாடி நறையூரில் கண்டேனே–மட்டவிழும் குழலிக்க வானவர் கா— தோட்டம் விரி வளர்கிற -மரம் கொணர்ந்தான் அடி அணைவீர் தாடாள பெருமாள் பாசுரம்–தவிட்டு பானை தாடாளன் —புலன்கள் இடம் ஜாக்கிரதை 60 பிரணய கலக்கம் ருக்மிணி உடன் ஊடல்–குத்து விளக்கு ஏறிய கோட்டு கால் கட்டில்-வாட்டம் தணிய வீசுகிறாள் பிராட்டி –ரத்ன கம்பு பொருத்திய -விசிறு- திரு கச்சி நம்பி கஜேந்திர தாசர் பூ இருந்த வல்லி பெருமாள் அனுக்ரகத்தால் அவதரித்தவர் மாசி மிருக சீர்ஷம் -ஆறு வார்த்தை அனுக்ரகித்தார் தேவ பெருமாள்..என்னை போல் ஒன்றும் இல்லாதா பிச்சார்த்தி  திரு மனம் புரிந்தாயே –என் பக்தரும் ஒன்றும் இல்லாதவர் கண்ணன் சொல்ல ருக்மிணி தேவி மயங்க -என்ன நடந்தது பார்ப்போம்.

457-அனைத்தும் மதுரம்-தாமரை விட மென்மையான திரு அடிகள்-நட்ப்பும் மதுரம்-அனைவருக்கும் பிடித்தவன் –சிரிக்க சிரிக்க ஆனந்தம் அர்த்த புஷ்டி உடன்பேசுபவன்-திறந்த மனத்துடன் பேசுவான்–ருக்மிணி கோபம் வெடித்து துக்கம் பட்டு-கோபம் சோகம்கவலை துக்கம் பயம் அனைத்தும்  சேர்ந்து பிரணய கலகம் காதலே கோபமாக ஊடல்–60௦-10 ஸ்லோஹம்–நான் உனக்கு சமமானவன் அல்லன்–பயந்து சமுத்ரம் சரண் அடைந்தேன் அந்த ராஜாக்கள் உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க வர -என்னை விட பல சாலிகள் உடன் விரோதம்–மூன்றாவது பட்டாபிஷேகம் இழந்த எது குலம்….யயாதி சாபம் –அனைத்தும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் -எண் இஷ்டம் படி என்னை கண்டு படிக்க முடியாது தீர விசாரிக்காமல் கல்யாணம்-சொத்தில்லை வெண்ணெய் திருடி- தொண்டர்களும் இடையர்கள் -ஏழாவது-உயர்வு தாழ்வு பார்த்து கல்யாணம் -அதிக வசதி உள்ளவன் இடம்தான் கல்யாணம் -எட்டாவது-அரசர் செல்வர் தேடாமல் பிச்சுகள் சந்நியாசி தேடி வருவார்கள் இப் படி எட்டு வார்த்தைகள் சொல்ல மயங்கினாள்..நீர் கண்ணில் பெருக -எதையோ சொல்ல போக –தண்ணீர் தெளித்து திரு கையால் தூக்க -அஷ்ட புஜன் -வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு..பக்தைகளை தூக்கி கொள்ள அஷ்ட புஜம்–தாம்மரை முகத்தை வருடி-ஆசுவாசப் படுத்து ..வேடிக்கை பேச்சு–ருக்மிணி பேச ஆரம்பிக்க-இந்த்ரியங்கள் கேட்டவர் விலகி சமுத்ரம்-பலவான்கள் விரோதி ராவணன் சிசுபாலன்..போல்வார் ஆசனம் இல்லை-பக்தர் ஹிருதயம் தான்- கையில் இல்லை கிஞ்சித்தும் இல்லை இனி மேல் அடைய வேண்டியது இல்லை என்னையே அடைந்ததால் பக்தர் மற்றவை புல்..அசமன்- தனக்கு சமன் அற்றவன்–ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -யோகிகளால்விரும்ப பட்டு மோட்சத்துக்கு தேடுவார்கள் உன்னை..

458–வந்தே விருந்தவன சனம் விரஜ -ஸ்திரிகள் கண் அடி பட்டவன் கண்ணன் கோபால விம்சதி ..விகித விஷய..நிவ்ருத்தி . தன்னேற்றம்-பிள்ளை லோகாசார்யர் அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார்—பிரக்மச்சர்யம் உயர்ந்தது என்கிறார்-வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை திரு குமாரர்கள் –அன்யோன்ய தாம்பத்யம் வேண்டும் –அக்னி பகவான் சாட்சியாக கை பிடித்து இருக்கிறோம் என்ற நினைவு வேண்டும் -கண்ணன் 16108 திரு கல்யாணம் பிரியாமல்  –உடன் ஆனந்தம்–கடலில் சயனம் அரசர் பயந்து சமுத்ரம் படுத்தேனஎன்பதை- பலமானவர்களை விரோதனம்–ராவனணன் போல்வாரை  பக்தர் மனமே ஆசனம் -போக்கு புரிய வில்லை-நல்லதே பண்ணி கொண்டு–அன்பால் நெடு மால்–அடைய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை–பக்தர்களும் என்னை கொண்டதும்-வேறு ஒன்றை விரும்ப மாட்டார்கள்–உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்–நேராக பார்த்தும் தாழ்ந்த பலன்களை கேட்கிறார்கள்–இருவரும் ஆனந்தம் 61 சந்ததி சொல்கிறார்–10 பிள்ளைகளும் i பெண்ணும் ஒவ் ஒருவர் இடமும் பகு குடும்பி -பிரத்யும்னன் ருக்மிணி- பானு சுபானு சந்திர பானு சத்யா பாமைக்கு ஜாம்பவ சகஸ்ரஅஜித் ஜாம்பவதி –ருக்மி பெண் ருக்மாவதி -பிரத்யும்னனுக்கும் திரு கல்யாணம்-அநிருத்திரன் பிறக்கிறான் –பாணாசுரன் மகள் உஷை-கனவு-ஆயிரம் தோளை துணித்தான்

459-பக்தி தலை எடுத்து பாகவதம் வாசித்து கண்ணனை காண்பார்கள்–வேதாந்த அர்த்தம் சுலபமாக சுகர் உபதேசிக்கிறார்–61அத்யாயம்–மண் மதனே பிரத்யும்னன் -பார்த்தோம்-அநிருத்தன் உஷை -திரு கல்யாணம் –61 -20௦ ஸ்லோஹம்பரிஷித் கேள்வி–ருக்மி -தனி நகரம் ஸ்தாபித்து கொண்டு இருந்தான்-பெண் ருக்மவதி–பிரத்யும்னன் திரு கல்யாணம்–சுயம்வரம்–இதில் ரொம்ப கலவரமில்லை ஆனால் –ரோசனாம் -அனிருதனுக்கும் -ருக்மி பிள்ளை வயிற்று பேத்தி–சொக்கட்டான் பல ராமன் தோற்க -கேலி பண்ண அழித்தான் –போஜகடம் என்கிற இடத்தில்- காளிங்கன் போல்வாரும் வர -சூதாட்டம் கூப்பிட -ருக்மி-காளிங்கன் தீய -தப்பான ஆட்டம் ஆடி–ஆகாச குரல் பல ராமன் வென்றார் -அரசர் வேலை  சூதாட்டம் நீங்கள் இடையர்கள்..கேலி பண்ண -காளிங்கணும் ருக்மியும் அழித்தார் பல ராமன் –இது முதல் கல்யாணம் அணிருதனுக்கு -உஷை உடன் அடுத்து 62அத்யாயம் ..பாணன் சிவ பக்தன்–1000 தோள்கள் 4 விட்டு கண்ணன் முடிக்க -மாதவ பெருமாள் திரு கோஷ்டியூர்-அஷ்டாங்க திரு மந்த்ரம் ராமானுஜர் உபதேசித்தார் சைவ வைணவ ஒற்றுமைக்கு சிவன் கோவிலும் உண்டு..இங்கு–திரு குரும் குடி-பக்கம் நின்றார் பெயர் இவருக்கு -திரு கரம்பனூர் மூவரும் உண்டு –சிவன் கோவிலுலிம் விஷ்ணு உண்டு–

10-58

sloham -8-

8–tam äha prema-vaiklavyaruddha-
kaëöhäçru-locanä
smaranté tän bahün kleçän
kleçäpäyätma-darçanam

So overcome by love that her throat choked up and her eyes filled with tears,
Queen Kunté remembered the many troubles she and her sons had endured.
Thus she addressed Lord Kåñëa, who appears before His devotees to drive away
their distress

sloham 10-

0–na te ‘sti sva-para-bhräntir
viçvasya suhåd-ätmanaù
tathäpi smaratäà çaçvat
kleçän haàsi hådi sthitaù

For You, the well-wishing friend and Supreme Soul of the universe, there is
never any illusion of “us” and “them.” Yet even so, residing within the hearts
of all, You eradicate the sufferings of those who remember You constantly.

slokam 21-

21–nänyaà patià våëe véra
tam åte çré-niketanam
tuñyatäà me sa bhagavän
mukundo ‘nätha-saàçrayaù

I will accept no husband other than Him, the abode of the goddess of
fortune. May that Mukunda, the Supreme Personality, the shelter of the
helpless, be pleased with me.

23–tathävadad guòäkeço
väsudeväya so ‘pi täm
ratham äropya tad-vidvän
dharma-räjam upägamat

[Çukadeva Gosvämé continued:] Arjuna repeated all this to Lord Väsudeva,
who was already aware of it. The Lord then took Kälindé onto His chariot and
went back to see King Yudhiñöhira

slokam 29

29–athopayeme kälindéà
su-puëya-rtv-åkña ürjite
vitanvan paramänandaà
svänäà parama-maìgalaù

The supremely auspicious Lord then married Kälindé on a day when the
season, the lunar asterism and the configurations of the sun and other heavenly
bodies were all propitious. In this way He brought the greatest pleasure to His
devotees.

36–varaà vilokyäbhimataà samägataà
narendra-kanyä cakame ramä-patim
bhüyäd ayaà me patir äçiño ‘nalaù
karotu satyä yadi me dhåto vrataù

When the King’s daughter saw that most agreeable suitor arrive, she
immediately desired to have Him, the Lord of Goddess Räma. She prayed, “May
He become my husband. If I have kept my vows, may the sacred fire bring
about the fulfillment of my hopes.

37–yat-päda-paìkaja-rajaù çirasä bibharti
çåér abya-jaù sa-giriçaù saha loka-pälaiù
lélä-tanuù sva-kåta-setu-parépsayä yaù
käle ‘dadhat sa bhagavän mama kena tuñyet

“Goddess Lakñmé, Lord Brahma, Lord Çiva and the rulers of the various
planets place the dust of His lotus feet on their heads, and to protect the codes
of religion, which He has created, He assumes pastime incarnations at various
times. How may that Supreme Personality of Godhead become pleased with
me?”

45–evaà samayam äkarëya
baddhvä parikaraà prabhuù
ätmänaà saptadhä kåtvä
nyagåhëäl lélayaiva tän

Upon hearing these terms, the Lord tightened His clothing, expanded
Himself into seven forms and easily subdued the bulls.

56–çrutakérteù sutäà bhadräà
upayeme pitå-ñvasuù
kaikeyéà bhrätåbhir dattäà
kåñëaù santardanädibhiù

Bhadrä was a princess of the Kaikeya kingdom and the daughter of Lord
Kåñëa’s paternal aunt Çrutakérti. The Lord married Bhadrä when her brothers,
headed by Santardana, offered her to Him.

57–sutäà ca madrädhipater
lakñmaëäà lakñaëair yatäm
svayaà-vare jahäraikaù
sa suparëaù sudhäm iva

Then the Lord married Lakñmaëä, the daughter of the King of Madra. Kåñëa
appeared alone at her svayaàvara ceremony and took her away, just as Garuòa
once stole the demigods’ nectar.

58–anyäç caivaà-vidhä bhäryäù
kåñëasyäsan sahasraçaù
bhaumaà hatvä tan-nirodhäd
ähåtäç cäru-darçanäù

Lord Kåñëa also acquired thousands of other wives equal to these when He
killed Bhaumäsura and freed the beautiful maidens the demon was holding
captive.

10-59

2/3–çré-çuka uväca
indreëa håta-chatreëa
håta-kuëòala-bandhunä
håtämarädri-sthänena
jïäpito bhauma-ceñöitam
sa-bhäryo garuòärüòhaù
präg-jyotiña-puraà yayau
giri-durgaiù çastra-durgair
jalägny-anila-durgamam
mura-päçäyutair ghorair
dåòhaiù sarvata ävåtam

Çukadeva Gosvämé said: After Bhauma had stolen the earrings belonging to
Indra’s mother, along with Varuëa’s umbrella and the demigods’ playground at
the peak of Mandara mountain, Indra went to Lord Kåñëa and informed Him of
these misdeeds. The Lord, taking His wife Satyabhämä with Him, then rode on
Garuòa to Prägyotiña-pura, which was surrounded on all sides by fortifications
consisting of hills, unmanned weapons, water, fire and wind, and by
obstructions of mura-päça wire.

25–bhümir uväca
namas te deva-deveça
çaìkha-cakra-gadä-dhara
bhaktecchopätta-rüpäya
paramätman namo ‘stu te

Goddess Bhümi said: Obeisances unto You, O Lord of the chief demigods, O
holder of the conchshell, disc and club. O Supreme Soul within the heart, You
assume Your various forms to fulfill Your devotees’ desires. Obeisances unto
You.

26–namaù paìkaja-näbhäya
namaù paìkaja-mäline
namaù paìkaja-neträya
namas tepaìkajäìghraye

My respectful obeisances are unto You, O Lord, whose abdomen is marked
with a depression like a lotus flower, who are always decorated with garlands of lotus flowers, whose glance is as cool as the lotus and whose feet are engraved with lotuses.

27–namo bhagavate tubhyaà
väsudeväya viñëave
puruñäyädi-béjäya
pürëa-bodhäya te namaù

Obeisances unto You, the Supreme Lord Väsudeva, Viñëu, the primeval
person, the original seed. Obeisances unto You, the omniscient one.

28–ajäya janayitre ‘sya
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
parävarätman bhütätman
paramätman namo ‘stu te

Obeisances unto You of unlimited energies, the unborn progenitor of this
universe, the Absolute. O Soul of the high and the low, O Soul of the created
elements, O all-pervading Supreme Soul, obeisances unto You.

29–tvaà vai sisåkñur aja utkaöaà prabho
tamo nirodhäya bibharñy asaàvåtaù
sthänäya sattvaà jagato jagat-pate
kälaù pradhänaà puruño bhavän paraù

Desiring to create, O unborn master, You increase and then assume the
mode of passion. You do likewise with the mode of ignorance when You wish to annihilate the universe and with goodness when You wish to maintain it.
Nonetheless, You remain uncovered by these modes. You are time, the
pradhäna, and the puruña, O Lord of the universe, yet still You are separate and distinct.

30–ahaà payo jyotir athänilo nabho
mäträëi devä mana indriyäëi
kartä mahän ity akhilaà caräcaraà
tvayy advitéye bhagavan ayaà bhramaù

This is illusion: that earth, water, fire, air, ether, sense objects, demigods,
mind, the senses, false ego and the total material energy exist independent of
You. In fact, they are all within You, my Lord, who are one without a second.

33–tatra räjanya-kanyänäà
ñaö-sahasrädhikäyutam
bhaumähåtänäà vikramya
räjabhyo dadåçe hariù

There Lord Kåñëa saw sixteen thousand royal maidens, whom Bhauma had
taken by force from various kings.

34–tam praviñöaà striyo vékñya
nara-varyaà vimohitäù
manasä vavrire ‘bhéñöaà
patià daivopasäditam

The women became enchanted when they saw that most excellent of males
enter. In their minds they each accepted Him, who had been brought there by
destiny, as their chosen husband.

2–atho muhürta ekasmin
nänägäreñu täù striyaù
yathopayeme bhagavän
tävad-rüpa-dharo ‘vyayaù

Then the imperishable Supreme Personality, assuming a separate form for
each bride, duly married all the princesses simultaneously, each in her own
palace.

10-60-

4–niñkiïcanä vayaà çaçvan
niñkiïcana-jana-priyäù
tasmä tpräyeëa na hy äòhyä
mäà bhajanti su-madhyame

We have no material possessions, and We are dear to those who similarly
2104
have nothing. Therefore, O slender one, the wealthy hardly ever worship Me.

24–tasyäù su-duùkha-bhaya-çoka-vinañöa-buddher
hastäc chlathad-valayato vyajanaà papäta
dehaç ca viklava-dhiyaù sahasaiva muhyan
rambheva väyu-vihato pravikérya keçän

Rukmiëé’s mind was overwhelmed with unhappiness, fear and grief. Her
bangles slipped from her hand, and her fan fell to the ground. In her
bewilderment she suddenly fainted, her hair scattering all about as her body fell
to the ground like a plantain tree blown over by the wind.

25–tad dåñövä bhagavän kåñëaù
priyäyäù prema-bandhanam
häsya-prauòhim ajänantyäù
karuëaù so ‘nvakampata

Seeing that His beloved was so bound to Him in love that she could not
understand the full meaning of His teasing, merciful Lord Kåñëa felt
compassion for her.

30–mukhaà ca prema-saàrambhasphuritädharam
ékñitum
kaöä-kñepäruëäpäìgaà
sundara-bhru-kuöé-taöam

I also wanted to see your face with lips trembling in loving anger, the reddish
corners of your eyes throwing sidelong glances and the line of your beautiful
eyebrows knit in a frown.

35–satyaà bhayäd iva guëebhya urukramäntaù
çete samudra upalambhana-mätra ätmä
nityaà kad-indriya-gaëaiù kåta-vigrahas tvaà
tvat-sevakair nåpa-padaà vidhutaà tamo ‘ndham

Yes, my Lord Urukrama, You lay down within the ocean as if afraid of the
material modes, and thus in pure consciousness You appear within the heart as
the Supersoul. You are always battling against the foolish material senses, and
indeed even Your servants reject the privilege of royal dominion, which leads to
the blindness of ignorance.

36–tvat-päda-padma-makaranda-juñäà munénäà
vartmäsphuöaà nr-paçubhir nanu durvibhävyam
yasmäd alaukikam ivehitam éçvarasya
bhümaàs tavehitam atho anu ye bhavantam

Your movements, inscrutable even for sages who relish the honey of Your
lotus feet, are certainly incomprehensible for human beings who behave like
animals. And just as Your activities are transcendental, O all-powerful Lord, so
too are those of Your followers.

37–niñkiïcano nanu bhavän na yato ‘sti kiïcid
yasmai balià bali-bhujo ‘pi haranty ajädyäù
na tvä vidanty asu-tåpo ‘ntakam äòhyatändhäù
preñöho bhavän bali-bhujäm api te ‘pi tubhyam

You possess nothing because there is nothing beyond You. Even the great
enjoyers of tribute—Brahmä and other demigods—pay tribute to You. Those
who are blinded by their wealth and absorbed in gratifying their senses do not
recognize You in the form of death. But to the gods, the enjoyers of tribute,
You are the most dear, as they are to You.

38–tvaà vai samasta-puruñärtha-mayaù phalätmä
yad-väïchayä su-matayo visåjanti kåtsnam
teñäà vibho samucito bhavataù samäjaù
puàsaù striyäç ca ratayoù sukha-duùkhinor na

You are the embodiment of all human goals and are Yourself the final aim of
life. Desiring to attain You, O all-powerful Lord, intelligent persons abandon
everything else. It is they who are worthy of Your association, not men and
women absorbed in the pleasure and grief resulting from their mutual lust.

39–tvaà nyasta-daëòa-munibhir gaditänubhäva
ätmätma-daç ca jagatäm iti me våto ‘si
hitvä bhavad-bhruva udérita-käla-vegadhvastäçiño
‘bja-bhava-näka-patén kuto ‘nye

Knowing that great sages who have renounced the sannyäsé’s daëòa proclaim
Your glories, that You are the Supreme Soul of all the worlds, and that You are
so gracious that You give away even Your own self, I chose You as my husband,
rejecting Lord Brahmä, Lord Çiva and the rulers of heaven, whose aspirations
are all frustrated by the force of time, which is born from Your eyebrows. What
interest, then, could I have in any other suitors?

40–jäòyaà vacas tava gadägraja yas tu bhüpän
vidrävya çärìga-ninadena jahartha mäà tvam
siàho yathä sva-balim éça paçün sva-bhägaà
tebhyo bhayäd yad udadhià çaraëaà prapannaù

My Lord, as a lion drives away lesser animals to claim his proper tribute,
You drove off the assembled kings with the resounding twang of Your Çärìga
bow and then claimed me, Your fair share. Thus it is sheer foolishness, my dear
Gadägraja, for You to say You took shelter in the ocean out of fear of those
kings.

10-61-

8/9–cärudeñëaù sudeñëaç ca
cärudehaç ca véryavän
sucäruç cäruguptaç ca
bhadracärus tathäparaù
cärucandro vicäruç ca
cäruç ca daçamo hareù
pradyumna-pramukhä jätä
rukmiëyäà nävamäù pituù

The first son of Queen Rukmiëé was Pradyumna, and also born of her were
Cärudeñëa, Sudeñëa and the powerful Cärudeha, along with Sucäru, Cärugupta,
Bhadracäru, Cärucandra, Vicäru and Cäru, the tenth. None of these sons of
Lord Hari was less than his father.

10/11/12–bhänuù subhänuù svarbhänuù
prabhänur bhänumäàs tathä
candrabhänur båhadbhänur
atibhänus tathäñöamaù
çrébhänuù pratibhänuç ca
satyabhämätmajä daça
sämbaù sumitraù purujic
chatajic ca sahasrajit
viyayaç citraketuç ca
vasumän draviòaù kratuù
jämbavatyäù sutä hy ete
sämbädyäù pitå-sammatäù

The ten sons of Satyabhämä were Bhänu, Subhänu, Svarbhänu, Prabhänu,
Bhänumän, Candrabhänu, Båhadbhänu, Atibhänu (the eighth), Çrébhänu and
Pratibhänu. Sämba, Sumitra, Purujit, Çatajit, Sahasrajit, Vijaya, Citraketu,
Vasumän, Draviòa and Kratu were the sons of Jämbavaté. These ten, headed by Sämba, were their father’s favorites.

3–véraç candro ‘çvasenaç ca
citragur vegavän våñaù
ämaù çaìkur vasuù çrémän
kuntir nägnajiteù sutäù

The sons of Nägnajité were Véra, Candra, Açvasena, Citragu, Vegavän,
Våña, Äma, Çaìku, Vasu and the opulent Kunti.

14–çrutaù kavir våño véraù
subähur bhadra ekalaù
çäntir darçaù pürëamäsaù
kälindyäù somako ‘varaù

Çruta, Kavi, Våña, Véra, Subähu, Bhadra, Çänti, Darça and Pürëamäsa were
sons of Kälindé. Her youngest son was Somaka.

15–praghoño gätravän siàho
balaù prabala ürdhagaù
mädryäù puträ mahäçaktiù
saha ojo ‘paräjitaù

Mädrä’s sons were Praghoña, Gätravän, Siàha, Bala, Prabala, Ürdhaga,
Mahäçakti, Saha, Oja and Aparäjita

16–våko harño ‘nilo gådhro
vardhanonnäda eva ca
mahäàsaù pävano vahnir
mitravindätmajäù kñudhiù

Mitravindä’s sons were Våka, Harña, Anila, Gådhra, Vardhana, Unnäda,
Mahäàsa, Pävana, Vahni and Kñudh

17–saìgrämajid båhatsenaù
çüraù praharaëo ‘rijit
jayaù subhadro bhadräyä
väma äyuç ca satyakaù

Saìgrämajit, Båhatsena, Çüra, Praharaëa, Arijit, Jaya and Subhadra were the
sons of Bhadrä, together with Väma, Äyur and Satyaka

18–déptimäàs tämrataptädyä
rohiëyäs tanayä hareù
pradyamnäc cäniruddho ‘bhüd
rukmavatyäà mahä-balaù
putryäà tu rukmiëo räjan
nämnä bhojakaöe pure

Déptimän, Tämratapta and others were the sons of Lord Kåñëa and Rohiëé.
Lord Kåñëa’s son Pradyumna fathered the greatly powerful Aniruddha in the
womb of Rukmavaté, the daughter of Rukmé. O King, this took place while they
were living in the city of Bhojakaöa.

22–çré-çuka uväca
våtaù svayaà-vare säkñäd
anaëgo ‘ëga-yutas tayä
räjïaù sametän nirjitya
jahäraika-ratho yudhi

Çré Çukadeva Gosvämé said: At her svayaà-vara ceremony, Rukmavaté
herself chose Pradyumna, who was the re-embodiment of Cupid. Then,
although He fought alone on a single chariot, Pradyumna defeated the
assembled kings in battle and took her away.

25–dauhiträyäniruddhäya
pautréà rukmy ädadäd dhareù
rocanäà baddha-vairo ‘pi
svasuù priya-cikérñayä
jänann adharmaà tad yaunaà
sneha-päçänubandhanaù

Rukmé gave his granddaughter Rocanä to his daughter’s son, Aniruddha,
despite Rukmé’s relentless feud with Lord Hari. Although Rukmé considered
this marriage irreligious, he wanted to please his sister, bound as he was by the
ropes of affection.

36–rukmiëaivam adhikñipto
räjabhiç copahäsitaù
kruddhaù parigham udyamya
jaghne taà nåmëa-saàsadi

Thus insulted by Rukmé and ridiculed by the kings, Lord Balaräma was
provoked to anger. In the midst of the auspicious wedding assembly, He raised
His club and struck Rukmé dead.

40–When His brother-in-law Rukmé was slain, Lord Kåñëa neither applauded
nor protested, O King, for He feared jeopardizing His affectionate ties with
2198
either Rukmiëé or Balaräma.

Then the descendants of Daçärha, headed by Lord Balaräma, seated
Aniruddha and His bride on a fine chariot and set off from Bhojakaöa for
Dvärakä. Having taken shelter of Lord Madhusüdana, they had fulfilled all
their purposes.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -450-454 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 26, 2011

450-கோபால சூடா மணி–கோகுலத்தில் அழகு பேச்சு செயலால் குழல்  ஓசை மயங்கி–நந்த கிராம்/ மதுரை சென்று–56அத்யாயம் ஜாம்பவதி/சத்யா பாமை திரு கல்யாணம்–நாட்டுக்கு மன்னார் மன்னார்குடி ராஜ கோபாலன்–காட்டுக்கு மன்னார் வீர நாராயண புரம்-கோபால வேஷம் இங்கும்–காப்பாளன் பாலன்–இரண்டு உத்சவர்-கோபாலன் பிரதானம் யமுனை துறைவன்-நாத முனிகளும் ஆள வந்தாரும் அவதரித்த தேசம்– ருக்மிணி பீஷ்மகன் பெண்-சத்யாஜித் -சத்யா பாமை தகப்பன்-ஜாம்பவானின் பெண் -ஜாம்பவதி—த்ரேதா யுகத்தில் வந்த அதே ஜாம்பவான்-சுகர் சமந்தக மணியும் கொடுத்து திரு கல்யாணம்–பெண் ரத்னமும் கொடுத்தார்..-சூரினின் நண்பன்-சிமந்தக மணி சத்ராஜித் ஒளி-சூர்யனே வந்தது போல் இருக்க–தாமரை கண்ணனே நாராயணனே நமஸ்தே சூர்ய தேவனே வருகிறான் –பார் மக்கள் அடையாளம் காட்ட -மணி ஒளி யாழ் நீங்கள் நினைகிறீர்க மணியின் பிரபாவம்-நித்யம் 8 பாரம் தங்கம் கொடுக்கும்..-உக்ரசெனர் யது குல அரசனுக்கு தர சொல்லி கேட்டான் கண்ணன்..-தம்பி மணி போட்டுக்கு காட்டுக்கு போக -மணி விழுந்து கரடி ஜாம்பவான் -கிலு கிகிலுப்பைகட்ட–கண்ணன் திருடினான் சொல்ல -தேடி கொண்டு தருகிறேன்–இறந்தவனை கண்டு கால் அடி சுவடு கண்டு-௨௮ நாள் கரடி உடன் சண்டை–இருவராலும் சண்டை நன்றாக போட முடிய வில்லை ராமனின் அவதாரம் புரிந்து கொண்டார் நீ தான் ஓஜஸ்–வெட்க்கி தலை குனிந்தார் ஜாம்பவதியை கல்யாணம் பண்ணி மணியை கொடுத்தார் திரு தங்கல் திவ்ய தேசம்-திரு தங்கி தவம் புரிந்த தேசம்–ஜாம்பவிக்கு தனி விக்ரகம்..-சத்யா பாமையையும் திரு கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்தார் மணியை மறுத்தார்–

451–புராணத்திலே கண்ணன்–மேல் 5தேவிகள் உடன் திரு கல்யாணம் -57 அத்யாயம்-நடுவில்–சததன்வா தீயவன் சத்யா பாமை கல்யாணம் பண்ணி கொள்ள வில்லை-அக்ரூரரும் -கிருத வர்மாவும் பேச சத்ராஜித் போர் புரிந்து கொன்று மணி பறித்து வர-மிதிலா தேசம் போகும் வழியில் அகப் பட்டான் கண்ணன் துரத்தி வர-கிருத வர்மா அக்ரூரரும் உதவிக்கு வர வில்லை மணியை அகரூர் இடம் கொடுத்த் ஓட-அவனை அழிக்க -மணி கிடைக்க வில்லை–த்வாரகை இல் அக்ரூரர் வெளி ஏற -மணியும் போக -அப சகுனம் தோன்ற பஞ்சம்-அக்ரூரரை கூட்டி வர -திரும்பி வந்து மணி கொடுக்க நீர் நல்லவர் உம் இடமே இருக்கட்டும் ஊர் பொது சொத்து நல்லவர் கையில் இருக்கட்டும்.–கண்ணன் ஹஸ்தினா புரம் போய் -விதுரர் காத்தார் கதை கண்ணனுக்குதெரியும்–எண்ணெய் கொப்பரையில் போட்டு உடலை காத்து வைத்தார்கள்–சத்ராஜித் -இது போல் தசரதன் உடலையும்–பரதன் வரும் வரை வைத்து இருந்தார்கள்..பாண்டவர்கள் இடம் அதீத ப்ரீதி கண்ணனுக்கு..திரு பார்த்தன் பள்ளி-.பிரகாரத்தில் அர்ஜுனனுக்கும் சந்நிதி–திரு பாடகம் பாண்டவ தூதன் அமர்ந்த பெரிய திரு உருவம்..இருந்தது எந்தை பாடகத்து–சத்ய பாமை சொல்லி -உதவி– மிதி வரை போகும் பொழுது -ஜனகன் உபசாரம் பண்ண –பல ராமன் அங்குதுரியோதனன் கதா யுத்தம் கற்று கொண்டது–அக்ரூரர் காட்டி கண்ணன் மேல் உலா அபவாதம் போக்க -கதை கேட்டவர் அப கீர்த்தி ஒழியும்-பலன்

452-சூட்டு நன் மாலைகள்  தூயன வேந்தி–திரு விருத்தம்-காலை மாலை கமல் மலர் இட்டு–பிர்டதி பலம் எதிர் பாராமல்- மடி தடவாத சோறு சுருள் மாறாத பூ சுண்ணாம்பு தடவாத சந்தானம்.. தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவி தொழுது…அனந்தாழ்வான் புஷ்ப கைங்கர்யம்..-அவதார பிரயோஜனம்-வெண்ணெய் திருடவும்..நப்  பின்னை பிராட்டியை  திரு மணம்  கொள்ளவும்..58th அத்யாயம் ஐந்து கல்யாணம்.. காளிந்தி யமுனை..சத்யா -நக்னஜித் நப் பின்னை/பத்ரா/லக்ஷ்மணா ..எட்டு மகிஷிகள்..–பாண்டவர்கள்  கண்ணனை அனைத்து கொள்ள..குந்தி தேவி உச்சி முகந்து…உன் திரு உள்ளத்தில் இருப்பதால் தானே வாழ்வு…அர்ஜுனனும் கண்ணனும் காண்டீபம் வில் ஏற்றி போக-யமுனை ஆற்றுக்கு போக-சூர்யா தேவன் பெண்-தூய பேரு நீர் யமுனை-காளிந்தி–கருப்பு நிறம்–அவனால் பெற்ற கருப்பு-லஷ்மி தேவி திரு கண்ணால் பார்த்த கருப்பு -தேசிகன் –தூப்புல்-அவதாரம்..யம தர்மன் கூட பிறந்த காளிந்தி-.மித்ரா விந்தா அடுத்து-அழைத்து போய் திரு கல்யாணம்..சத்யா அடுத்து 7 காளை மாடு அடக்கி–கும்பன் பெண் ஆழ்வார்-நக்னஜித் இங்கு -7காளை மாடு கதை மட்டும் பொது..ஸ்ருத கீர்த்தி-பெண் பத்ரா -திரு கல்யாணம்.. கருடன் அமிர்தம் கவர்ந்து போல லஷ்மண –நரகாசுரன்-சண்டை முறார் 16000௦௦௦ பெண்களை திரு கல்யாணம் ..

453–கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் இருத்தம் இறுத்தாய் –மென்மையான திரு மேனி- குல நல யானை மருப்பு ஒசித்தாய்..-போதால் வணங்கேன் ஏனும் பூவை மேனிக்கு -பூசும் சாந்து ஏன் நெஞ்சமே…நப்பின்னைக்கு -விரிவாக ஆழ்வார்கள் அனுபவம்..கும்பன் பெண்.. நீளா தேவி அவதாரம்…நக்னஜித் 32 ஸ்லோகம்..சத்யா பெண்..7 காளைகள் அடக்கி–கோசல பதி-.தன்னையே எழுவராக பிரித்து குதித்தான் அலங்காரம் பூசி கொண்டு..-வேல் விழி கயல் வாள் விழி அச்சு முன்பு பார்த்தோம்..சாந்தணி தோள் சதுரன் மலை….லஷ்மி லலித கிருகம்..பட்டர்–அந்த புரம்-சந்தானம் காப்பு/பூ கொத்து சர மாலை /விதானம் முத்து மாலை கௌஸ்துபம் நீல நாயக கல் மணி விளக்கு. கோலம்.. கொம்பில் குதித்து புள்ளி வைத்த் கோலம் போட்டால் போல்…திரு விருத்தம் தனியன்…கர்ப்பம் ஜன்மம் பால்யம் குமாரம் யவனம் மூப்பு மரணம்-சுகம் துக்கம் 7 நிலைகளிலும்..இதை தான் 7 காளை மாடுகளின் கொம்புகள்..மீளாத இன்பம் மோட்ஷம் கொடுக்கிறார்..களுக்கு என்று சிரிக்க கோவை வாயாள் பொருட்டு- இடு சிகப்பாம்..கேலி தோற்ற சிரிக்க..வஞ்சி கொம்பை அணைக்க 14 கொம்புகளில் குதித்தான்..திரு கல்யாணம் நடந்தது..

454–உந்து மத –வந்து திறவாய்–கைங்கர்யம் பிரார்த்தித்து பெற ஆண்டாள்-வாயில் காப்பானை எழுப்பி நந்தன் யசோதை பலராமன் -உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்-நப்பின்னை பிராட்டி முன் இட்டே பற்ற வேண்டும்..சீதா ராமர்/பூமா தேவி -வராகர்/கிருஷ்ணனை பற்ற நப்பின்னை நீளா தேவி -நப்பின்னை-நீளா வர்ணம் இண்டிகோ கலர்..கொடியையும் குறிக்கும் -சிகப்பு  ஸ்ரீ தேவி–பச்சை பூமி பிராட்டி –திரு வெள்ளறை-ஸ்வேதா கிரி பங்கய செல்வி புண்டரீகாட்ஷன் ஸ்ரீ தேவி அம்சம்/ ஸ்ரீவில்லி புத்தூர் ஆண்டாள்-பூமா தேவி -/நாச்சியார் கோவில் வஞ்சுல தேவி-கல் கருடன் மாட கோவில்..நப்பின்னை தேவி–மூன்று பிரதானம்- பூ தேவி நீளா தேவி இடப்பக்கம்/ ஸ்ரீதேவி வடப் பக்க குல ஆயர் கொழுந்து..உடன் அமர் காதல் மகளிர் -மூவர்- வடிவாரும் -நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாரணம் –தன்னை தாழ விட்டு கொண்டு அவதரித்தாள் நப்பின்னையும்..என்  திரு மகள் சேர் மார்பனே என்னும் ..உயிர் சேர் ஆவியே என்னும் ..நில மகள் கேள்வனே என்னும்.. ஆய் மகள் அன்பனே என்னும்..பின்னை கொல் –திரு மா மகள் கொல் பிறந்திட்டாள் ..-பாபம் மன்னிக்க சொல்ல ஸ்ரீதேவி குற்றம் இலாதவர் யார்மன்னித்து அருளும்—குற்றம் செய்தார் உண்டோ-பூ தேவி -குற்றம் என்று உண்டா -நீளா தேவி..-ஆசை படைத்தவள் பக்தர் இடம்-தயா சதகம்-தேசிகன் -கண்கள் கிரங்கி நம் தோஷம் தெரியாமல் பண்ணுகிறாள்..-குல ஆயர்கொளுந்து..பெருமை கொஷிப்பாள்/ போஷிப்பாள் நம்மை பூ தேவி….வதுவை வார்த்தையுள்- ஏறு பாய்ந்ததும் ..அது இது உது –நைவிக்கும்-ஆழ்வார்..நந்த கோபாலன் மரு மகளே -திரும்பி பார்க்க விலை-நப்பின்னை என்றதும்…சீரார் வளை ஒலிப்ப செம்தாமரை கை உனது..குத்து விளக்கு எரிய -ஜாடை காட்டினால் போதும் மை தடம் கண்ணினாய் –முப்பத்து மூவர்-நப்ப்பின்னை நங்காய் -துயில் ஏலாய் மூன்று தடவை-உஞ்ச விருத்தி எம்பெருமானார் மயங்கி விழுந்த ஐதிகம் ..பெரிய நம்பி குமாரத்தி அத துழாய் –வியமுடை விடை இனம் முடித்து நப்பின்னை பிராட்டியை திரு கல்யாணம் பார்த்தோம்

10-55-

2–sa eva jäto vaidarbhyäà
kåñëa-vérya-samudbhavaù
pradyumna iti vikhyätaù
sarvato ‘navamaù pituù

He took birth in the womb of Vaidarbhé from the seed of Lord Kåñëa and
received the name Pradyumna. In no respect was He inferior to His father.

3–taà çambaraù käma-rüpé
håtvä tokam anirdaçam
sa viditvätmanaù çatruà
präsyodanvaty agäd gåham

The demon Çambara, who could assume any form he desired, kidnapped the
infant before He was even ten days old. Understanding Pradyumna to be his
enemy, Çambara threw Him into the sea and then returned home.

4–taà nirjagära balavän
ménaù so ‘py aparaiù saha
våto jälena mahatä
gåhéto matsya-jévibhiù

A powerful fish swallowed Pradyumna, and this fish, along with others, was
caught in a huge net and seized by fishermen.

5–taà çambaräya kaivartä
upäjahrur upäyanam
südä mahänasaà nétvävadyan
sudhitinädbhutam

The fishermen presented that extraordinary fish to Çambara, who had his
cooks bring it to the kitchen, where they began cutting it up with a butcher
knife.

6–dåñövä tad-udare bälam
mäyävatyai nyavedayan
närado ‘kathayat sarvaà
tasyäù çaìkita-cetasaù
bälasya tattvam utpattià
matsyodara-niveçanam

Seeing a male child in the belly of the fish, the cooks gave the infant to
Mäyävaté, who was astonished. Närada Muni then appeared and explained to
her everything about the child’s birth and His entering the fish’s abdomen.

24–niçätam asim udyamya
sa-kiréöaà sa-kuëòalam
çambarasya çiraù käyät
tämra-çmaçrv ojasäharat

Drawing His sharp-edged sword, Pradyumna forcefully cut off Çambara’s
head, complete with red mustache, helmet and earrings

25–äkéryamäëo divi-jaiù
stuvadbhiù kusumotkaraù
bhäryayämbara-cäriëyä
puraà néto vihäyasä

As the residents of the higher planets showered Pradyumna with flowers and
chanted His praises, His wife appeared in the sky and transported Him through
the heavens, back to the city of Dvärakä.

24–niçätam asim udyamya
sa-kiréöaà sa-kuëòalam
çambarasya çiraù käyät
tämra-çmaçrv ojasäharat

Drawing His sharp-edged sword, Pradyumna forcefully cut off Çambara’s
head, complete with red mustache, helmet and earrings

27/28–taà dåñövä jalada-çyämaà
péta-kauçeya-väsasam
pralamba-bähuà tämräkñaà
su-smitaà ruciränanam
sv-alaìkåta-mukhämbhojaà
néla-vakrälakälibhiù
kåñëaà matvä striyo hrétä
nililyus tatra tatra ha

The women of the palace thought He was Lord Kåñëa when they saw His
dark-blue complexion the color of a rain cloud, His yellow silk garments, His
long arms and red-tinged eyes, His charming lotus face adorned with a pleasing
smile, His fine ornaments and His thick, curly blue hair. Thus the women
became bashful and hid themselves here and there.

29–avadhärya çanair éñad
vailakñaëyena yoñitaù
upajagmuù pramuditäù
sa-stré ratnaà su-vismitäù

Gradually, from the slight differences between His appearance and Kåñëa’s,
the ladies realized He was not the Lord. Delighted and astonished, they
approached Pradyumna and His consort, who was a jewel among women.

35–evaà mémäàsamaëäyäà
vaidarbhyäà devaké-sutaù
devaky-änakadundubhyäm
uttamaù-çloka ägamat

As Queen Rukmiëé conjectured in this way, Lord Kåñëa, the son of Devaké,
arrived on the scene with Vasudeva and Devaké.

36–vijïätärtho ‘pi bhagaväàs
tüñëém äsa janärdanaù
närado ‘kathayat sarvaà
çambaräharaëädikam

Although Lord Janärdana knew perfectly well what had transpired, He
remained silent. The sage Närada, however, explained everything, beginning
with Çambara’s kidnapping of the child.

10-56-

4–sa taà bibhran maëià kaëöhe
bhräjamäno yathä raviù
praviñöo dvärakäà räjan
tejasä nopalakñitaù

Wearing the jewel on his neck, Saträjit entered Dvärakä. He shone as
brightly as the sun itself, O King, and thus he went unrecognized because of the
jewel’s effulgence.

11–dine dine svarëa-bhärän
añöau sa såjati prabho
durbhikña-märy-ariñöäni
sarpädhi-vyädhayo ‘çubhäù
na santi mäyinas tatra
yaträste ‘bhyarcito maëiù

Each day the gem would produce eight bhäras of gold, my dear Prabhu, and
the place in which it was kept and properly worshiped would be free of
calamities such as famine or untimely death, and also of evils like snake bites,
mental and physical disorders and the presence of deceitful persons.

13–tam ekadä maëià kaëöhe
pratimucya mahä-prabham
praseno hayam äruhya
mågäyäà vyacarad vane

Once Saträjit’s brother, Prasena, having hung the brilliant jewel about his
neck, mounted a horse and went hunting in the forest.

14–prasenaà sa-hayaà hatvä
maëim äcchidya keçaré
girià viçan jämbavatä
nihato maëim icchatä

A lion killed Prasena and his horse and took the jewel. But when the lion
entered a mountain cave he was killed by Jämbavän, who wanted the jewel.

6–präyaù kåñëena nihato
maëi-grévo vanaà gataù
bhrätä mameti tac chrutvä
karëe karëe ‘japan janäù

He said, “Kåñëa probably killed my brother, who went to the forest wearing
the jewel on his neck.” The general populace heard this accusation and began
whispering it in one another’s ears.

17–bhagaväàs tad upaçrutya
duryaço liptam ätmani
märñöuà prasena-padavém
anvapadyata nägaraiù

When Lord Kåñëa heard this rumor, He wanted to remove the stain on His
reputation. So He took some of Dvärakä’s citizens with Him and set out to
retrace Prasena’s path.

26–jäne tväà saåva-bhütänäà
präëa ojaù saho balam
viñëuà puräëa-puruñaà
prabhaviñëum adhéçvaram

[Jämbavän said:] I know now that You are the life air and the sensory,
mental and bodily strength of all living beings. You are Lord Viñëu, the original person, the supreme, all-powerful controller.

27–tvaà hi viçva-såjäm srañöä
såñöänäm api yac ca sat
kälaù kalayatäm éçaù
para ätmä tathätmanäm

You are the ultimate creator of all creators of the universe, and of everything
created You are the underlying substance. You are the subduer of all subduers,
the Supreme Lord and Supreme Soul of all souls.

28–yasyeñad-utkalita-roña-kaöäkña-mokñair
vartmädiçat kñubhita-nakra-timiìgalo ‘bdhiù
setuù kåtaù sva-yaça ujjvalitä ca laìkä
rakñaù-çiräàsi bhuvi petur iñu-kñatäni

You are He who impelled the ocean to give way when His sidelong glances,
slightly manifesting His anger, disturbed the crocodiles and timiìgila fish within
the watery depths. You are He who built a great bridge to establish His fame,who burned down the city of Laìkä, and whose arrows severed the heads of
Rävaëa, which then fell to the ground.

43–evaà vyavasito buddhyä
saträjit sva-sutäà çubhäm
maëià ca svayam udyamya
kåñëäyopajahära ha

Having thus intelligently made up his mind, King Saträjit personally
arranged to present Lord Kåñëa with his fair daughter and the Syamantaka
jewel.

44–täà satyabhämäà bhagavän
upayeme yathä-vidhi
bahubhir yäcitäà çélarüpaudärya-
guëänvitäm

The Lord married Satyabhämä in proper religious fashion. Possessed of
excellent behavior, along with beauty, broad-mindedness and all other good
qualities, she had been sought by many men.

7–satyabhämä ca pitaraà
hataà vékñya çucärpitä
vyalapat täta täteti
hä hatäsméti muhyaté

When Satyabhämä saw her dead father, she was plunged into grief.
Lamenting “My father, my father! Oh, I am killed!” she fell unconscious.

8–taila-droëyäà måtaà präsya
jagäma gajasähvayam
kåñëäya viditärthäya
taptäcakhyau pitur vadham

Queen Satyabhämä put her father’s corpse in a large vat of oil and went to
1952
Hastinäpura, where she sorrowfully told Lord Kåñëa, who was already aware of
the situation, about her father’s murder

5–ya idaà lélayä viçvaà
såjaty avati hanti ca
ceñöäà viçva-såjo yasya
na vidur mohitäjayä

“It is the Supreme Lord who creates, maintains and destroys this universe
simply as His pastime. The cosmic creators cannot even understand His
purpose, bewildered as they are by His illusory Mäyä.

25–taà dåñövä sahasotthäya
maithilaù préta-mänasaù
arhayäà äsa vidhi-vad
arhaëéyaà samarhaëaiù

The King of Mithilä immediately rose from his seat when he saw Lord
Balaräma approaching. With great love the King honored the supremely
worshipable Lord by offering Him elaborate worship, as stipulated by scriptural
injunctions.

35/36–püjayitväbhibhäñyainaà
kathayitvä priyäù kathäù
vijïätäkhila-citta jïaù
smayamäna uväca ha
nanu däna-pate nyastas
tvayy äste çatadhanvanä
syamantako maniù çrémän
viditaù pürvam eva naù

Lord Kåñëa honored Akrüra, greeted him confidentially and spoke pleasant
words with him. Then the Lord, who was fully aware of Akrüra’s heart by
virtue of His being the knower of everything, smiled and addressed him: “O
master of charity, surely the opulent Syamantaka jewel was left in your care by
Çatadhanvä and is still with you. Indeed, We have known this all along.

40–evaà sämabhir älabdhaù
çvaphalka-tanayo maëim
ädäya väsasäcchannaù
dadau sürya-sama-prabham

Thus shamed by Lord Kåñëa’s conciliatory words, the son of Çvaphalka
brought out the jewel from where he had concealed it in his clothing and gave it
to the Lord. The brilliant gem shone like the sun.

41–syamantakaà darçayitvä
jïätibhyo raja ätmanaù
vimåjya maëinä bhüyas
tasmai pratyarpayat prabhuù

After the almighty Lord had shown the Syamantaka jewel to His relatives,
thus dispelling the false accusations against Him, He returned it to Akrüra.

42–yas tv etad bhagavata éçvarasya viñëor
véryäòhyaà våjina-haraà su-maìgalaà ca
äkhyänaà paöhati çåëoty anusmared vä
duñkértià duritam apohya yäti çäntim

This narration, rich with descriptions of the prowess of Lord Çré Viñëu, the
Supreme Personality of Godhead, removes sinful reactions and bestows all
auspiciousness. Anyone who recites, hears or remembers it will drive away his
own infamy and sins and attain peace.

10-58

திரு விருத்தம் -34-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

October 26, 2011

அவதாரிகை-அவன் வரும் அளவும் ஆறி இருக்க ஒண்ணாமை யாலேகூடல் இழைக்க தொடங்கினாள்–அது தப்பின படியை கண்டு ,நாயகன் தன்னை கண்டால் கோபிக்குமோ பாதி  கூடலோடே கோபிகிறாள்-

சிதைக்கின்ற தாழி என்று ஆழியை சீறி தன் சீர் அடியால்
உதைக்கின்ற நாயகம் தன்னொடு மாலே உனது தண்டார்
ததைக்கின்ற தண் அம் துழாய் அணிவான் அதுவே மனமாய்
பதைக்கின்ற மாதின் திறத்து அறியேன் செயற் பால் அதுவே -34-

 

 பாசுரம் 34-சிதைக்கின்றது ஆழி என்று ஆழியைச் சீறி -கூடல் இழைத்து  வருந்தும் தலைவி நிலையை தோழி தலைவனுக்கு உரைத்தல் –மின்னிடை மடவார்கள் -6-2-
 வியாக்யானம்-
சிதைகின்ற தாழி என்று ஆழியை சீறி –முன்புள்ளார் கூடல் இழைக்க புக்கவாறே-அது சிதறி வருகிற படியை கண்டு-அத்தோடு சீறி அருளா நின்றாள் என்பார்கள்
பட்டர்–இது கூடுகைக்கு ஏகாந்தம் இன்றியே-பிரிகைக்கும் ஒரு புடை உண்டாய் இருக்கையாலே ,-சீறி உதையா நின்றாள் -என்று ..கூடல் இழைக்க புக்கவாறே
கடல் ஆனது திரை ஆகிய கையால் அழிக்க புக்க வாறே
 -அத்தோடு சீறா நின்றாள்-

நாயகனும் வரவு தாழ்ந்தவாறே ,கடலோடு சீரும் அத்தனை இறே–சாபமானாய /ராமோ ரக்தாந்த லோசன -என்ன-கண் சிகப்பாய் வில்லை கொடு வா என்னும் இத்தனை இறே-

சீர் அடி இத்யாதி-ஆர் செவி சீ பாய்ந்து ,கிடக்கும் அது ஆருக்கு பலிகிறது தான்
பிறரை  இழப்பிக்கும் அளவு அன்றியிலே தம் தாம் பேற்றையும் இழப்பர்களோ ?
பெறுதற்கு அரிதான திரு அடிகளாலே ,கிடீர் அசேதனமான கூடலை உதைகின்ற்றது
இங்கனே என்னும் இடம் அறிந்தான் ஆகில்-தூணிலே ஒதிங்கினோ பாதி  இம் மண்ணிலே ஒதுங்கி கிடக்கும் கிடீர்
கடல் ஆன போது இவை சில கிடைக்கும் என்று அன்றோ நீர் தோறும் பரந்து நிற்கிறது
அப்போதைக்கு தானே பெற்றான் ஆகிறான்
துவத் பாத பங்கஜ பரிக்ரக தனய ஜன்மா பூயாசம்-என்று
அவன் சர்வேஸ்வரன் ஆவது  இவள் காலுக்கு இலக்கான வாறே
லஷ்மி பதி லாசஷைக லஷணம்–ஈஸ்வரன் ஆவான்
தலையில் அல்லது திரு அடிகள் தான் ஏறாது இறே
தன் சீர் அடியால் உதைக்கின்ற நாயகம்-தரம் பாராதே உதைக்கின்ற படி
  மதித்தும் மதியாது இருக்கிற  வேண்டப் பாடு உடையநாயகம்
மாலே-இவளை இப்படி பிச்சேற்றி இவள் பிச்சை கண்டு பிச்சேறி இருகிறவன்-
உனது தண்டார் இத்யாதி--உன் பக்கல் உண்டாய்
-குளிர்தியை உடையதாய் ,
தாரையும் உடைத்தாய்
கொம்பிலே நின்ற போதை காட்டில் ,
திரு மேனியில் ஸ்பர்சத்தால் தழையா நின்றுள்ள திரு துழாய்
மாலையை தனக்கு ஆபரணமாக விடுகையாலே  ,
மனசு பிரவணமாய் பதையா நின்ற இவள் இடை ஆட்டத்து
பட்ட போது எழு போது அறியாள் வரை மட்டலர் தண் துழாய் என்னும் –திரு வாய் மொழி -2-4-9-
-திரு துழாய் என்றே பதையா நின்றாள்
பரதஸ் யவதே தோஷம் நாஹம் பச்யாமி  –வத்யதாம்-என்ற இளைய பெருமாளை போலே
அறியேன் செயல் பால் அதுவே -க்ரம பிராப்தியும் இவள் உடைய த்வரையும் சாதனம் இல்லை-அப்ரயோகம்  -பலம் அவன் தன்னாலே இருந்த படி-
————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு விருத்தம் -33-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

October 10, 2011
அவதாரிகை-
நாலு மூலையும் மேகங்கள் வந்து பரந்து மேக தர்சனத்தாலே பெண் பிள்ளை
மோகித்து கிடக்க ,இவள் மோகத்தை கண்ட திரு தாயார் -மேகோ தயாஸ் சாகர
சந்நிவ்ருத்தி -என்றும் -,–பீஷாஸ் மாத்வாத பவதி பீஷோதேதி சூர்யா -என்றும்
என்னும் படியாக பதார்த்தங்கள் தன் கார்யத்துக்கு அவ் அருகு போகாத படி நிர்வகிக்கிறது-தன் ஆஞ்ஜையால் அன்றோ –இவ் அளவில் இவளை பரிகரிக்கை அரிதோ என்று கூப்பிடுகிறாள்-
அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும்
இருளார் வினை கெடச் செங்கோல் நடாவுதிர் ஈங்கு ஓர் பெண் பால்
பொருளோ எனும் இகழ்வோ? இவற்றின் புறத்தாள் என்று எண்ணோ
தெருளோம் அரவணையீர் ! இவள் மாமை சிதைக்கின்றதே –33
பாசுரம் -33-அருள ஆர் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் -தலைவி ஆற்றாமை கண்ட தோழி தலைவனை வெறுத்தல்-ஏறாளும் இறையோனும் -4-8-
 வியாக்யானம்-
அருளார் திரு சக்கரத்தாலே -கிருபையால் பரி பூரணமாய் இருக்கிற படி
சர்வேஸ்வரன் அருள் மறுத்த போதும் அருள் கூடு பூரித்து இறே இருக்கிறது
பிராட்டி அருள் மறுத்தாலும் ,மாறாதே இறே இருப்பது ஆழ்வான் அருள்-
மடு அருகில் ஊற்று போலே-
அம்பரீஷ சக்கரவர்த்திக்கு துர்வாசர் வந்த போது ஜெயித்து கொடுத்ததை நினைத்து இருப்பது
ஆழ்வானை ஆச்ரயித்தவர் எதிரிகள் இல்லாது இருந்த படியையும் ,
ஆழ்வானை எதிரியாய் பகைத்த போது அவர்களை   எம்பெருமானே
நேர் இட்டு கொண்டு நோக்கும்படியையும் -மற்றை புகல் இல்லாது இருந்த படியையும் சொல்லிற்று -சுமுகன் கருடன் விருத்தாந்தமும் அறிவோமே-
அருளார்– அருள் ஆச்ரயித்துக்கு நிரூபகம் –பிரதி பஷத்தை துணிக்கும்  என்று சொல்லா நிற்க செய்தேயும்
நிரூபகம் நிற்கும் படி எங்கனே எண்ணில் -அதுவும் ஹித ரூபம் என்கையாலே
திரு சக்கரத்தால்-கையில் திரு ஆழி யுமாய் இருக்கும் இருப்பே சர்வேஸ்வரனை சர்வேஸ்வரன் ஆக்கும்
ஈஸ்வரனுக்கு லஷ்மி சம்பந்தம் போலே இறே திரு ஆழியும்
அகல் விசும்பு இத்யாதி--உபய விபூதில் உண்டான அஞ்ஞான அவஹாமான பாபம் போகும் படி
திரு ஆழியின் உடைய தேஜஸ் ஆகிய செம் கோலால் நிர்வகியா நின்றார்
அகல் விசும்பு-த்ரிபா தஸ்யா மிருதந்திவி-என்று முக்கூறாக இருக்கை
அங்குத்தை அஞ்ஞானம்   போக்குகை யாவது என்னில்-கையும் திரு ஆழியும் ஆகிய இருப்பை
விச்லேஷிக்கையில் செய்வது என் என்று விசேஷ வைலஷண்யத்தாலே அதி சங்கை பண்ணினால்
அந்த அதி சங்கையை நிவர்த்தி பண்ணி சங்கை கெடுத்து கொடுக்கை
சங்கை ஆகிலும் உள்ளது -பரிஹாரம் வேணுமே
இங்கு உள்ளது பரத்வம் ஸ்வாபம்–அங்கு உள்ளது ப்ராக்பாவம்
அங்கு அழகை காட்டி ரஷிகிறான் -ரஷமாம் சரணாகதம் சங்கு சக்கர கதா பாணி போல் அருளார் சக்கரத்தாய்-
ஈங்கோர்   பெண் பால் இத்யாதி–அபலை அநந்ய கதி அன்றோ ?
அன்றிக்கே உபய விபூதிக்கும் புறம்பு என்றா ?
உமக்கு சக்தி இல்லை என்றா ?
உமக்கு ஞான சக்திகளை ஏறிட்டுக் கொள்ள பார்க்கீறீரா
விபூதிக்கு புறம்பு என்றீர் ஆகில்   அஞ்ஜர் ஆவீர்
உமக்கு ரஷிக்க போகாது என்றீர் ஆகில் அசக்தர் ஆவீர்
சாஹம் கேச க்ரஹம் பிராப்தா த்வயி ஜீவத்ய பிரபோ-மகா பாரதம் -உத்தயோக பர்வம் -70-43
நீர் பிரபு ஆவைகையும் உம்மை பற்றினவள் பரிபவதுக்கும் ஒரு சேர்த்தி கண்டிலோமீ
தெரிளோம்-அறிகிறிலோம்-அரவணையீர்-உகப்பார்க்கு உடம்பு கொடோம் என்று பிரதிக்ஜை கண்டிலோம் இறே
இவள் தரை கிடை கிடக்க உமக்கு படுக்கை பொருத்துவதே
படுக்கைக்கு மேல் விரி வேண்டாவோ
படுக்கையில் கிடப்பார்க்கு தனி கிடை அமையுமோ-
இவள் மாமை-பெறுதற்கு அரிய மாமை -நாம் சர்வ ஸ்ரஷ்டாவாய் இருந்தோம்
இன்னம் பண்ணி கொள்கிறோம் என்று கிடக்கிறீரோ-
அவன் தான் கை தொட்டு அழிக்கிறான் என்று தோற்றி இருந்த படி
சுஹ்ருதம் சர்வ பூதானாம்-என்னும் அதுவும் தப்பு அற்று இறே
இவன் தானே கை தொட்டு அழிக்கிறான் என்னும் படி
 இவனோட்டை சம்பந்தம் -பிராப்தியை திரு தாயார் அறிந்து-உணர்ந்து இருந்த படி
பிரஜை கினற்றினில் விழுந்தால் வாங்காத தாய் தள்ளினாள் என்னுமோ பாதி

ரஷகன் ஆனவன் ரஷியாது ஒழிந்தால் அவ்வளவும் சொல்லலாம் இறே ,

இவள் படியையும் பார்த்து அவன் படியையும் பார்த்தால் ,
பேற்றுக்கு கண் அழிவு இல்லையாய் இருந்தது
இவ்வளவாக கண் அழிவு அற்ற பின்பும் வரத் தாழ்ந்த படியாலே
இது என்னதாய் முடிய கடவதோ -என்று திரு தாயார் சோகிக்கிறாள்
———————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி-2-3-ஊனில் வாழ் உயிரே – ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

October 7, 2011

இறை இன்பம் நுகர்ந்து உசாத் துணையான வான் அடியார்கள் உடன் எப்பொழுது கூடப் போகிறோம் என்கிற

ஆர்த்தி உடன் அருளும் திரு வாய் மொழி
ஊனில் வாழ் உயிரே ! நல்லை போ உன்னைப் பெற்று
வானுளார் பெருமான் மது சூதன் என் அம்மான்
தானும் யானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்
தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஒத்தே -2-3-1
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயா !
ஒத்தே எப் பொருள்க்குமுயிராய் என்னைப் பெற்ற
அத் தாயாய் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்த
அத்தா ! நீ செய்தன அடியேன் அறியேனே –2-3-2
அறியா காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து
அறியா மா மாயத்து அடியேனை வைத்தாயால்
அறியாமைக் குறளாய் நிலம் மா வலி ! மூவடி என்று
அறியாமை வஞ்சித்தாய் என தாவி யுள் கலந்தே –2-3-3
அறியா காலம்-பிள்ளை பருவம்
சத் சங்கம் -ஹரி சங்கீர்த்தனம்- கிருபை கொண்டு குழந்தை இடம் பலகை -பாக்கியம்
முப்பது வருஷம் வீண்-புரந்தர தாசர் –வாசு தேவனுக்கு தாசன் ஆகாமல்-பாண்டு ரெங்கன் அருள் பின்பே கிட்டியது
சக்குபாய்-பண்டரி நாதன் -ஆண்டாள் போல் சிறு குழந்தை- சிறு வீடு கட்டி விளையாட –விட்டல் பஜனை–ஆனந்த நடனம் ஆடி
சிறு வீடு களைத்த தாத்தா -சாக்கு பாய் பின் சென்று கையில் உள்ள தம்புரா தாளம் கேட்டாள்-பஜனை உபதேசம் கேட்டு -அழுது உடன் போக
கட்டி அனைத்து உச்சி முகந்து -காதில் விட்டல -உபதேசம்-பாண்டு ரெங்கன் தர்சனம்-ஆள் கொள்ள பட்டாள் —
ஆழ்வாரும் முலைப் பால் சாப்பிடாமல்-அறியா காலத்தில் அடிமை கண் அன்பு செய்து
உனது சேஷ பூதன் என்று அறியா காலத்தில்- உண்மையான ஆத்மா ஞானம் வேண்டும் -சோஹம் நிலை ஆத்மா தேக விவாகம் அறிந்து மேலும்  தாசோஹம்-தாசன் என்று உணரும் நிலை

அறிவு இல்லாத தசையிலே -அறியா மா மாயம்-ஞானம் கொடுத்த பின்பு-வாழ்வில் வைத்தது என்ன காரணம்
திரு மாலை ஆண்டான்-வருத்ததுடன்-அன்பு செய்வித்தும் –பின்பு வைப்பாயா -ராமா நுஜர்-பிரித்து -அறியா மா மாயத்து அறியா காலத்துள்ளே -சேர்த்து அறிய முடியாமல் இருக்கும் மா மாயம்-அடிமை கண் -அன்பு செய்வித்து -கருணை உகப்புடன் அருளுகிறார் என்று –முதல் தாபத்துடன் வருத்தம் -இவற் நன்று -சம்பந்த ஞானம் பிறப்பித்து -தேக சம்பந்தம் இழவு –முன் பாட்டு பின் பாட்டு பிரிதி உடன் அருள -நடுவில் இது மட்டும் அப்ரீதி பாட்டு ஆக இருக்க முடியாது–உபகாரமாக அருளி செய்தார் இத்தையும்
எனது ஆவியுள் கலந்த பெரு நல லுதவிக் கைம்மாறு

எனதாவி தந்து ஒழிந்தேன் இனி மீள்வது எனபது உண்டே ?
எனதாவி யாவியும் நீ பொழில் ஏழும் உண்ட வெந்தாய் !
எனதாவி யார் ? யான் ஆர் ? தந்த நீ கொண்டாக்கினையே –2-3-4
ஆத்மா வுடன் கலந்தாய்–நாடி வந்து -என்னை-கொண்ட பின் -ஆவி கொடுக்கலாமா என்றால்-
அவன் தன்னையே கொடுத்த பின் என்னை கொடுக்கவா -தன்னை கொடுத்த பின் என்னது ஒன்றும் இல்லையே
யான் யார் எனது ஆவி யார் -தந்த நீ கொண்டு ஆக்கினையே -நீ தந்தாய் எடுத்து கொண்டாய்
மகா பலி பத்னி கூட இதை சொன்னாள்-எல்லாம் உன் உடமை –இந்த்யாவளி -பெரிய ஞானத்துடன்-
ஆகையால் உனக்கு சேஷம் –கர்த்ருத்வம் ஒன்றும் இல்லை-அவர் சொத்து-அகந்தை மமதை இன்றி
இனி யார் ஞானங்களால் எடுக்கல் ; எழாத எந்தாய்!
கனிவார் வீட்டு இன்பமே ! என் கடல் படா வமுதே !
தனியேன் வாழ் முதலே !பொழில் எழும் ஏனம் ஒன்றாய்
நுனியார் கோட்டில் வைத்தாய் ! உன பாதம் சேர்ந்தேனே –2-3-5
ஞானவான் கூட எடுக்க அறிய முடியாத வைபவம் –
பக்தன் -அழுதால் பெறலாமே-கனிந்த உள்ளமே வேண்டுமே -வீட்டு இன்பம்
உண்மையான ஆரா அமுதம்-கடல் படாத அமுதம்-உப்பு சாறு இல்லை
என் அமுதம்-பிரத்யேக அமுதம்
வாழ் முதல்- ஹிருதயத்தில் வைத்து இருக்கிறேன்
தனியேன்- நித்ய சம்சாரியோ நித்ய கோஷ்டியும் இல்லை
ஆஸ்ரிதர் -ஞானம் அகோசரன்– பரம சுலபன்-பக்தனுக்கு -கோவிந்தா கூப்பிட்டதும் வருகிறான்
சேர்ந்தார் தீ வினைகட்கு அரு நஞ்சைத் திண் மதியை
தீர்ந்தார் தம் மனத்துப் பிரியாத அரு உயிரை
சோர்ந்தே போகல கொடாச் சுடரை அரக்கியை மூக்கு
ஈர்ந்தாயை அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே –2-3-6
முதலிலே அடைந்தேன்
தீ வினைகளுக்கு நஞ்சு நீ தானே
பிரியாத உயிர் போன்றவன்
தன்னை விட்டு போக விடாமல் காத்து
சூர்பணகை மூக்கு அரிந்து போக விட்டான் -பிராட்டி கடாஷம் இல்லை என்பதால்-பொறாமை அசூயை கொண்டதால்
பிராட்டி மூலம் உன்னை அடைந்தேன்
முன் நல யாழ் பயில் நூல் நரம்பின் முதிர் சுவையே !
பன்னலார் பயிலும் பரனே ! பவித்திரனே !
கன்னலே ! அமுதே ! கார்முகிலே ! என் கண்ணா !
நின் அலால் இலேன் காண் என்னை நீ குறிக் கொள்ளே –2-3-7
சுரம் தான் நாத பிரமம்-இசைந்து பாடும் பொழுது பிரம ஞானம் வெறுமே –யாழ் வீணை நரம்பு தான் அவன்
பல நல்லார் தியானம் பண்ணும் பரன்/பவித்ரன்
அமுதன் -கார் முகில்- தாபம் தீர்க்கும்-என் கண்ணா -சொல்லி தான் ஆசை தீருகிறார் ஆழ்வார்
இதை சொன்ன பின்பு வேறு எதுவும் சொல்ல வேண்டாமே
வேறு எதுவும் வேண்டாம்-
உன்னை தவிர வண்டாம் என்று -என்னை நீ குறிக் கொள் –
குறிக் கொள் ஞானங்களால் எனை ஊழி செய் தவமும்
கிறிக் கொண்டிப் பிறப்பே சில நாளில் எய்தினன் யான்
உறிக் கொண்ட வெண்ணெய் பால் ஒளித்து உண்ணும் அம்மான் பின்
நெறிக் கொண்ட நெஞ்சனாய்ப் பிறவி துயர் கடிந்தே –2-3-8
பரம் பொருளே லஷ்யம் -ஞானவான் -சாதனம்-கிறிகள்–
நாராயணா இதம் சமர்ப்பயாமி- அஹம் புத்தி இன்றி-நெறி கொண்ட -பக்தி வழி-
மற்றவை பக்திக்கு சாதனம்-
பல ஜன்மம் பின்பு இந்த நிலை அடைகிறான்-
பரமாம் கதிம் அவனே தருகிறான் இந்த ஜன்மாவில்- பிர பன்னனுக்கு
சத்திர பந்து அஜாமலன் சரித்ரம்
இப் பிறப்பே சில நாளில் எய்தினன் யான்-
வெண்ணெய் எடுப்பது போல் என்னை எடுத்து கொண்டான்
யானை தாமரை பறிப்பது போல் நம்மை சம்சாரத்தில் இருந்து பறித்து போகிறான்-புராணம்
பிறவி துயர் கடிந்தேன்
கடிவார் தன் அம் துழாய்க் கண்ணன் விண்ணவர் பெருமான்
படிவான இறந்த பரமன் பவித்ரன் சீர்
செடியார் நோய்கள் கெடப் படிந்து குடைந்து ஆடி
அடியேன் வாய் மடுத்துப் பருகிக் களித்தேனே –2-3-9
பரிமளம் வீசும் திரு துழாய்-சூடி
அவன் சீர்-கீர்த்தி-
பஜனை கேட்க போனாலே அனைத்து வியாதி போகும் -நோய் சாத்தி கொண்டு-மாலை சாத்தி கொள்வது போல் –
வாயால் பாடி உடம்பால் ஆடி-நோய்கள் கெட -ஓடி போகும்
களிப்பும் கவர்வும் அற்றுப் பிறப்பு பிணி மூப்பு இறப்பு அற்று
ஒளிக் கொண்ட சோதி யமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ ?
துளிக் கின்ற வான் இந் நிலம் சுடர் ஆழி சங்கு ஏந்தி
அளிக்கின்ற மாயப் பிரான் அடியார்கள் குழாம் களையே –2-3-10
ராக துவேஷம் இன்றி -விருப்பு வெறுப்பு இன்று -உண்மையான பக்தி-அன்பு பெற்று -மனோ விகாரம்
சரீர விகாரமும் அற்று
பிராக்ருத சரீரம் பெற்று -சோதி உடம்பு பெற்று-சங்கு சக்கர தாரி மாய பிரான்-உபய விபூதியை காக்கும் -அடியார் குழாம் உடன் கூடுவது என் கொலோ
நித்ய சூரிகள் உடன் சேர -அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியார் உட கூட ஆசை –
குழாம் கொள் பேர் அரக்கன் குலம் வீய முனிந்தவனை
குழாம் கொள் தென் குருகூர் சடகோபன் தெரிந்து உரைத்த
குழாம் கொள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் உடன் பாடி
குழாம் களாய் அடியீர் உடன் கூடி நின்று ஆடுமினே –2-3-11
அரக்கர் கூட்டம்
திரளான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கூட்டம் ஆழ்வார் குழாம்
பிர பந்த கூட்டம்
அடியார் கூட்டமாக உடன் கூடி
நின்று ஆடி-கீர்த்தனம் பாடி-
ஆடி ஆடி பாடி-
பாகவத விச்லேஷம் பகவத் விச்லேஷம் விட பெரியது
கோதாவரி தீர்த்தம் பெருமாள்- உனொடும் பரதன் உடனும் சத்ருகன இடன் கூடுவது என்றோ -லஷ்மணன் அருகில் இருந்தும் அறிய வில்லை -குகன் பார்த்ததும் லஷ்மணன் சீதை இருந்தது அறிந்தான்  —
ஊனம் அறவே  வந்து உள் கலந்த மால் இனிமை
யானது அனுபவித்தற்கு ஆம் துணையா –வானில்
அடியார் குழாம் கூட ஆசை உற்ற மாறன்
அடியார் உடன் நெஞ்சே! ஆடு –திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி –13
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்