Archive for the ‘Tamizl’ Category

வேதார்த்த சங்க்ரகம் —

February 24, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

ஸ்ரீ பாஷ்யம் அறிய முதல் படி இது

ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாசன் முன் நிலையில் அருளியது
பிற மத கண்டனம்/சுவ மத விஸ்தாரம் ஆகிய இரண்டு பகுதிகள்
ஸ்ரீ ஸுதர்சன சூரி வியாக்யானம்-தாத்பர்ய தீபிகா -ஸ்ருத பிரதீபிகா
மங்கள ச்லோஹம்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த  கல்யாண நிலயே விஷ்ணவே நமக —
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் மூன்றும் சொல்லும்
உபய விபூதிநாதன் / திவ்ய மங்கள விக்ரகன்//சரீர ஆத்மா பாவம் மற்ற இரண்டு தத்வங்கள்/
உபய லிங்க விசிஷ்டம்-நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிலயே-
நிர்மல-அகில ஹேய பிரத்யநீக -அனைத்து உள்ளும் வெளியிலும் இருந்து நிரவகித்தும் செலுத்தியும் தோஷம் தட்டாதவன்
அனந்த கல்யாண நிதயே-அனந்த கல்யாண குணா கரத்வம்-பரத்வம் சௌலப்யம் போன்ற அனைத்தும்

விஷ்ணவே -ஸ்ரிய பதி -எங்கும்  எதிலும் எப் பொழுதும் வியாபித்து

நமக -புருஷார்த்தம் -அனுபவ ஜனித பிரிதி கார்ய கைங்கர்யம்
மங்கள ஸ்லோஹம்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்யம் பிரம பரிகதம் சம்சாரத்தி தத் 
பரோபாத் யாலீதம்  விவசம் அசுபச்யாச்பதமிதி 
சுருதி ந்யாயா பேதம்  ஜகதி வித்தம் மோகனமிதம் 
தமோ யேனாபச்தம் ஸா ஹி விஜயதே யாமுன முனி 
முதல் வாக்கியம் அத்வைத கண்டனம் பிரமம் ஞானம் ஒன்றே -சங்கர மத கண்டனம் 
அடுத்து பாஸ்கர மத கண்டனம்-பிரமம் ஜீவாத்மா போல் உபாதி சம்பந்தம்-கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள் சம்பந்தம் 
அடுத்து  யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –

இவை வேதத்துக்கு புறம்பு சுருதி நியாய பேதம் சின் மாத்திர நிர் குண நிர் விசேஷ –மாயை-பொய்-சங்கரர்

பிரமமே இந்த்ரிய வலையில்- மோஷம் அடைய அதுவும் உபாயமாக எதை பற்றும்-பாஸ்கர மத கண்டனம்
ப்ரஹ்மத்துக்கே  தோஷம் உண்டு சித் அசித் போல் யாதவ பிரகாசர்
பரம வைதிக மதம் விசிஷ்ட அத்வைதமே -ஆள வந்தார் அக்ஞானம் போக்கி இந்த ஞானம் தெளிவு படுத்தினார் அவர் அடி பற்றி மேல் அருளுகிறார்

சந்தோக்ய உபநிஷத் -அருணாவின் பிள்ளை உத்கலா தன பிள்ளை – ஸ்வேத கேது –

யத சோமய ஏகென மிருத் பிண்டேன  சர்வம் மிருத்மயம் விக்ஞாதம் இஸ்யாத்–

சத் ஏவ சோமயா யத்மக்ரே அசீத் ஏக மேய அத்வதீயம் –சத்தாகவே இருந்தது ஒன்றாகவே இருந்தது இரண்டாதவது இல்லை-

தத் இக்ஷத பகுச்யாம் பிரயாயேதி-சங்கல்பித்தது பலவாக ஆக–சமஷ்டி சிருஷ்டி
சோயம் தேவாத அக்ஷ்தக ஹந்தாகம் இம திச்ர தேவதா  அநேன ஜீவேன ஆத்மானா அனுபிரவச்ய நாம ரூப
இவ் வியாகரவானி-   –தேவதை படைத்து அந்தர் ஆத்மா ஆகி -வியஷ்டி சிருஷ்டி-
ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் ச ஆத்மா  தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேது–

தத் -பிரமம் நியமித்து உள் புகுந்து சிருஷ்டித்து காத்து அழித்து -அந்தர் ஆத்மா அனைத்துக்கும் -அனைவருக்கும் –

விஷயம்-சம்சயம்-பூர்வ பஷம்-சித்தாந்தம்-பிரயோஜனம் -ஐந்தும் அருளுகிறார்
அத்வைதி-நிர் விசேஷம்-
வேதம்-சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம்-
நிஷ்கலம்,நிஷ்க்ரியம்,நிர்குணம், நிரஞ்சனம்
ஒன்றை அறிந்தால் சர்வமும் அறியலாம் சர்வ அபாவமும் இல்லை-
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம்–பிரிக்க முடியாத –பிரகாரம்
“அயமர்ஹ்த : ச்வேதகேதும்  பிரத்யாஹா  – “ச்தப்தோசி ; உத  தம்  ஆதேசம்
அப்ராக்ஷ்ய : இதி ; – பரிபூரணம்  இவ  லக்ஷ்யசே  | தன ஆசார்யன்  பிரதி 
தமப்யாதேசம்  ப்ருஸ்தவானாசி   ? இதி  | அதிசயதே    அநேன  இதி  ஆதேச : | ஆதேச :
பிரசாசனம் ; “எதச்ய வா  அக்ஷரஷ்ய  பிரசாசனே  கார்கி  சூர்யச்சந்த்ரமசொவ்  
வித்ருதௌ  திஷ்டத : இத்யாதிபீரய்கார்த்யாத்  | ததா  ச  மாணவம்  வச்ச:
“பிரசாசிதாரம்  சர்வேஷாம் ” இத்தியாதி  | அத்ராபி  ஏகமேவ  இதி 
ஜகதுபாதானதாம்  ப்ர்திபாத்ய  அத்விதீய  பதென 
அதிஷ்டாற்றந்தரநிவாரநாத்  அசைவ  அதிஷ்டற்றுத்வமபி  பிரதிபாட்யனே  |
அத : “தம  பிரசாசிடாரம்  ஜகடுபாடானபுதமபி  ப்ருஷ்டவானாசி ? யேன
ஸ்ருதென  மதேன  விக்ஞாநென  அச்ருடம்  அமுதம்  அவிஞ்யாதம்  ஸ்ருதம்  மதம் 
விக்ன்யாதம்  பவதி ” இத்யுக்தம்  இசாத்  | “நிகில  ஜகடுடைய  விபவ  லயாதி
காரண  பூதம் சர்வஞ்யத்வ  – சதயகாமத்வ – சத்யசங்கல்பத்வாடைபரிமித்த
உதார  குண  சாகரம்  கிம்  பிரம த்வயா  ஸ்ருதம் ?” இதி  ஹார்தோ பஅவ : | “
அதிசய அனேன இதி ஆதேச–அனைத்தயும் நியமிக்கும் –அதனால் ஆதேச என்று பிரமத்தை சொல்லும்

பிரசாசேன–பிரசாசித –ஆதேச எல்லாம் இதையே குறிக்கும்-ஏக மேவ அத்வதீயம் -அனைத்துக்கும் எல்லா வித காரணமும் இவனே புருஷோத்தமன் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -காரியத்தில் உள்ள தோஷம் இல்லா காரணம்- லயத்தில் அனைத்தும் சூஷ்ம ரூபத்தில் ஒட்டி கொண்டு இருந்ததால் –அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதுக் சித்த விசேஷணம்–

தர்மம்-தரமி/விசேஷணம் -விசேஷ்யம்/ பிரகாரம்-பிரகாரி/ரூபம்-ஸ்வரூபம்/சரீரம்-சரீரி ஆத்மா /அம்சம்-அம்சி//
ஆதாரம்-நியமகம்-சேஷி–
சத் ஏவம் சமய இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏக மேவ அத்வதீயம்–பிரமம் ஒன்றே நிமித்த உபாதான காரணம் 
சத்-சூஷ்ம சித் அசித் விசிச்ஷ்ட பிரமம் 
இதம்-ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட பிரமம் 
சத்யம் -சித் விட வாசி உள்ளவன் பிரமம் 
ஞானம் -பக்தர் விட வாசி பிரமம் 
அனந்தம் -முக்த நித்யர் விட வாசி பிரமம் 
ஹந்த ஹமிமா திச்ரோ தேவதா அனேன ஜீவன் ஆத்மா அனுபிரவிச்ய நாம ரூப வியாக்ரவானி  

அத்வாரகம்-சமஷ்டி சிருஷ்டி 

சத்வாரகம்-வியஷ்டி சிருஷ்டி 

எததுக்தம்  பவதி  – ஜீவாத்மா  து  பிரமன : சரீரதயா  பிரகாரத்வாத்  
பிரம்மாதமாக : “யஸ்ய  ஆத்மா  சரீரம் ” இதி  ஸ்ருதியந்தராத்  ஏவம்  பஹூத் சாயா  
ஜீவச்ய  சரீரதயா  பிரகார  ப்ஹூதானி  தேவ  மனுஷ்யாதி  சம்ச்தானானி
வஸ்தூனி   இதி  ப்ரஹ்மாத்மகாணி  தானி  சர்வாணி  அஹ்த  : தேவோ  மனுஷ்ய : யக்ஷோ   
ராக்ஹச : பசு : மிருக : பக்ஷஈ  வ்ருக்ஷோ  லதா  காஷ்டம்  சிலா  தருணம்  கத  : 
பத  : இத்யாதயச்சர்வே    பிரகிருதி  பிரத்யயயோகேன  அபிதாயகதையா  
பிரசித்தா  : சபதா: லோகே  தத்தத்ட்ரவ்யவாச்யதையா ப்ரடீயமானதத்தட்
சம்ச்தானவஸ்து  முகேன  தடபிமானி ஜீவ-தடந்தர்யாமி பரமாத்மா 
பர்யந்த சம்கஅதசயைவ வாசகா : இதி “விசேஷணம் பிரகாரம் இரண்டு வகை -ஆபரணம் -சரீரம் -இங்கு ஆபரணம் விசேஷணம் மட்டுமே -ஆனால் சரீரம் -ஆத்மா -சரீரம் அப்படி இல்லை-யஸ்ய சேதனச்ய யத் த்ரவ்யம்  சர்வாத்மனா ச்வார்த்த நியந்தும் தாரியித்தும் ச சகயம் தத் செஷத்யக ஸ்வரூபம் ச தத் தஸ்ய சரீரம்—பிருதுக் சித்தி அநர்த்த    ஆதார -ஆதேய பாவ நியந்த்று நியாமய பாவ  சேஷி சேஷ  பாவாஞ்ச 

ஐ ததாமியம் எனபது –

யஸ்ய ஆத்மா யஸ்ய தத்  ஐ ததாமாகம் ஐ ததாத்மாகம் ஏவ இதாத்மியம் -என்பதன் சுருக்கு
அவன் சங்கல்பித்து சிருஷ்டி –அவன் ஆதாரம் நியமகன் சேஷி –அதனால் ஆத்மா இதுசத்தியம் தத் சத்யம்
சரீர ஆத்மா பாவம் விளக்கி பின்பு
தத் தவம் அஸி ச்வேதகேது எனபது ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை-
இதம் சர்வம்-சித் அசித் அனைத்தும் –
சாமாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம்  ஏகச்மின் ஆர்த்தே  விருதிதி சாமாதி கரண்யம்
நீல கடம் போல் –ஒன்றையே வர்ணத்துக்கும் உருவத்துக்கும் குறிக்கும்
அத : சர்வச்ய  சித் அசித் வஸ்துனோ  பிராமசரிரத்வாத் , சர்வசரிரம்  சர்வப்ரகரம் 
சர்வைர்சப்தை : ப்ரகுமைவபிதியாத  இதி , “தத் ” “தவம் ” இதி  சாமாதி கரண் ஏன  
ஜிவசரிரதையா  ஜிவப்ரகரம்  ப்ரகுமைவபிஹிதம்  | ஏவமபிஹிதேசதி  அயமர்தோ 
ஜ்ஞ்யயதே “தவம் ” இதி  யா : போர்வம் தேஹச்யதிஷ்டற்றுடாய  பிரதித் : ச :
பரமத்மசரிரதய  பரமத்மப்ரகரபுத : பரமத்மபர்யந்த : ப்ருதக் 
ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி  அனர்ஹா : அத : “தவம் ” இதி  சப்தா: தத்ப்ரகரவிசிஷ்டம் 
தத் அந்தர்யாமி நமேவ சச்தே  – இதி  | அநேன ஜிவேனத்மனனுப்ரவிச்ய  நாம ரூப்யே 
வ்யகரவனி ” இதி  பிராமத்மகதயைவ  ஜிவச்ய  சரிரின : ச்வனமபாக்த்வத்  |

தத் -பிரமத்தையே குறிக்கும் 

ஜகத் காரணன் /சர்வ கல்யாண குணகரன் /நிரவத்யம் /நிர்விகாரம் —
துவம் -பரமம் -அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -ஆக உள்ள சித் அசித் –
நிர்குணம் -தோஷம் இல்லாதவனை குறிக்கும்-அகில ஹேய பிரத்யநீகன் 

சத்யம்-நிருபாதிகம் – திரி வித -அசித் –பக்த சித் விட வேறு பட்டவன் 

ஞானம் -நித்ய அசந்குசித ஞானம் –முகத்தனை விட வேறு பட்டவன் 
அநந்தம் -தேச கால வஸ்து -திரி வித பறிசேதணன் -நித்யரை விட வேறு பட்டவன் 
நிர்விசேஷ சின் மாத்ர பிரமம் -விளக்கம் சேராது 

கண்ட முண்ட பூர்ண கொம்பு கொண்ட பசு போல் மூன்றா –ஒன்றே இவ்வாறாக வெவ்வேறு காலத்தில் இருக்கலாமே 

நீல கோமளாங்க யுவ விசாலாட்ஷா பாஸ்கரன்-சாமானாதி கரணம் 

“ஸ்வருப  நிருபன  தர்ம  சப்தா  ஹி  தர்ம  முகேன  ச்வருபமபி 
பிரதிபடயந்தி  கவதிசப்தவத்  | ததாஹா சுற்றகற: ‘தத் -குண 
சரத்வத்  தத்வ்யபதேச : பிரக்ஜ்ன்யவத் ‘”

“ஜ்ஞ்யநென  தர்மேன  ச்வருபமபி  நிருபிதம் | ந  து  ஜ்ஞான  மாத்ரம் 
ப்ர்ஹமேதி  | கதம்  இதமாவகம்யாத    இதி  சேத்  ‘யஸ்  சர்வஞ்யஸ்  சர்வவித் ‘
இதி  ஜ்ஞ்யற்றுத்வ  ஸ்ருதே : ‘பரஸ்ய  சக்திர் -விவிதைவ  ஸ்ருயதே, ச்வபாவிகி 
ஜ்ஞான -பல -கரிய  ச ‘, ‘விஞ்யதமரே  கேன  விஜநியத் ‘
இத்யாதி  -சுருதி -சதா -சமதிகதமிதம்  |”

“அத : சத்ய  ஜ்ஞ்யநதி  பதானி  ஸ்வார்த்த  பூத  ஜ்ஞ்யநதி  விசிஸ்தமேவ 
பிரம  பிரதிபதயந்தி “

நேதி நேதி—திரு வித பரிச்சேதம் இல்லாதவன் 

நேக நானா அஸ்தி –அவன் உள்ளே இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லை 

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

 


Advertisements

முதல் ஆழ்வார்கள் -வைபவம் -திருமங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூ க்தி -அடி ஒற்றி -ஸ்ரீ P .B A-ஸ்வாமிகள் .-

January 16, 2014

பெரிய திரு மொழி திருக் கோவலூர் பதிகம் -நான்காவது பாசுரம் –
ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து
அன்பு கூரும் அடியவர்கட்கு
ஆராவமுதம் ஆனான் தன்னை –

ஆசார்ய ஹிருதயம்
மூன்றாம் பிரகரணம் -சூர்ணிகை -155
பூண்ட நாள் சீர்க் கடலை யுட் கொண்டு
திருமேனி நன்னிறம் ஒத்து
உயிர் அளிப்பான் தீர்த்த காரராய் எங்கும் திரிந்து
ஜ்ஞானஹ்ரத்தைப் பூரித்து தீங்கு இன்றி வாழ நிதி சொரிந்து
கொடுத்தது நினையாதே லஜ்ஜித்து
வெளுத்து ஒளித்துக் கண்டு உகந்து
பர சம்ருத்தியே பேறான
அன்பு கூரும் அடியவர்
உறையிலிடாதவர்
புயற்கை அருள்மாரி
குணம் திகழ் கொண்டல்
போல்வாரை மேகம் என்னும்

மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் –
ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து ஆங்கு கூரும் அடியவரான
முதல் ஆழ்வார்கள் –
அப்படிப் பட்ட அடியவர்கட்கு அமுதமாய் இருந்தவன் திருக் கோவலூர் எம்பெருமான்
அடியவர் –
அன்பு கூரும் அடியவர் –
ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து ஆங்கு கூரும் அடியவர்-
என்று வகுத்துக் கொண்டு
அடியவர் -என்றது பேய் ஆழ்வாரை –
இவர் -திருக்கண்டேன் –இன்றே கழல் கண்டேன் –திருவடி ஒன்றே உத்தேச்யம் என்று உபகிரமித்து
பைம்பொன் முடியான் அடி இணைக்கே பூரித்து என் நெஞ்சே புரி-என்றும்
முயன்று தொழு நெஞ்சே தண் அலங்கல் மாலையான் தாள் -என்றும் –
கரியான் கழலே தெருள் தன் மேல் கண்டாய் தெளி -என்றும்
வாழும் வகை அறிந்தேன் –எங்கள் பெருமான் அடி சேரப் பெற்று -என்றும்
மத்யத்தில் -40-60-பாசுரங்களில் பேசி அருளி –
குட்டத்துக் கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான் தாள் முதலே நங்கட்கு சார்வு -என்று
அவசானத்திலும் தாளையே பேசித் தலைக் கட்டினார்
ஆக இப்படி அடியையே சிக்கெனப் பிடித்து -பேய் ஆழ்வார் அடியார் -ஆகிறார் –

அன்பு கூரும் அடியவர் -அன்பு மிகுந்த அடியவர் -பூதத் ஆழ்வார்
அன்பே தகளியா -தொடங்கி
விளவின் காய் கன்றினால் வீழ் த்தவனே என்தன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு -என்று
தம் அன்பு மிகுதியை வாய் விட்டு உரைத்தவர் –
இனி
அரும்பிக் கண்ணீர் சோறும் அடியவர் – பொய்கை ஆழ்வார்
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் –
இப்படிப் பட்ட மூன்று அடிவர்கட்கும் ஆரா வமுதம் ஆனான் -திருக் கோவலூர் ஆயன்
ஸ்ரீ தேசிகனும்
காஸார பூர்வே கவி முகய விமர்த்த ஜன்மா பண்ணா தடேஷூ
ஸூ பகஸ்ய ரசோ பஹூஸதே –
அமுதம் -என்ற ஆழ்வார் சொல்லை இங்கே கரும்பு -என்கிறார் -பரம போக்யதை –
குழாவரி வண்டு இசைபாடும் பாடல் கேட்டு தீம் கரும்பு கண் வளரும் கழனி சூழ்ந்த -என்கிற பாசுரம் பற்றியே தேசிகன் ஸ்ரீ ஸூ க்தி

திருமங்கை ஆழ்வார்
அடியவன்
அடியவர்
அடியவர்கள்
என்று முப்புரி யூட்டினமை-காண்க
ஸ்பஷ்டமாக அருளாமல் -ரசம் மிக்கு -அனுபவிக்க
ஆளவந்தார் -மாதா பிதா யுவதயா-நம் ஆழ்வார் திரு நாமம் சொல்ல வில்லை –
வகுளாபிராமம் -விசேஷண சுவாரஸ்யம் –
விந்தை மேய கற்புடை மடக்கன்னி
பல்லவன் -வில்லவன் -வயிரமேகன் -செங்கணான் கோச் சோழன் -வாய் விட்டு
திருமங்கை ஆழ்வார் பேசினது அந்த வ்யக்திகள் திறத்தில் விசேஷ பிரதிபத்தி இல்லாமை பற்றியே –
எம்பெருமானார் -ஆமுதல்வன் -ஆளவந்தார் -கடாஷிது அருள
அவர் அருளிய தனியன் –
யத்பதாம் போருஹத்யான வித்வச்த அசேஷ கல்மஷ
வஸ்துதாம் உபயாதோஹம்யாமுநேயம் நமாமி தம் –
பதாம் போருஹ -ஐந்து எழுத்துகளால் -தம்முடைய பஞ்ச ஆச்சார்யர்களையும் —
பதாம் போருஹ -பராங்குச தாசர் பெரிய நம்பியை இப்படி அருளுகிறார் என்பர்-

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

 

Sri Valimiki Raamaayanam -Ayothyaa Kaandam -Sargams -89/90/91/92/93/94/95/96..

December 31, 2013

kaccit sukham nadii tiire avaatsiiH kaakutstha sharvariim |
kaccic ca saha sainyasya tava sarvam anaamayam || 2-89-5

5. kaakutthsa = O; Bharata; kachchit vaatsiiH = did you pass; sharvariim = the night; sukham = happily; nadiitiire = on the banks of the river?; (I hope); sarvam = all; anaamayam = taavat kachchit = is well indeed; te = to you; saha sainyasya = along with your army.

“O, Bhrata! Did you pass the night happily on the banks of the river? I hope all is well with your army.”

te tathaa uktaaH samutthaaya tvaritaaH raaja shaasanaat |
panca naavaam shataany eva samaaninyuH samantataH || 2-89-10

10. lathaa = thus; uktaaH = spoken; tvaritaaH = (rising) immediatley; raajashaasanaat = on the command of their king; te = they; samaaninyuH = brought together; aashu = quickly; pancha shataani = five hundred; naavaami = boatsamantataH = from very quarter.

Rising immediately on hearing the command of their king, they quickly brought together five hundred boats from every quarter.

taam aaruroha bharataH shatrughnaH ca mahaa balaH |
kausalyaa ca sumitraa ca yaaH ca anyaa raaja yoShitaH || 2-89-13
purohitaH ca tat puurvam gurave braahmaNaaH ca ye |
anantaram raaja daaraaH tathaiva shakaTa aapaNaaH || 2-89-14

13; 14. bharataH = Bharata; aaruroha = ascended; taam = it; shatrughnaH = Shatrughna; mahaabalaH = the exceedingly strong man; kausalyaacha= Kausalya; sumitraacha = Sumitra; yaaH = and whatever; anyaaH = other; raaja yoSitaH = royal women; (mounted the boats); tatpuurvam = Prior to them; purohitashcha = Vasisha; the royal priest; ye = and whatever; guravaH = elderly; braahmaNaashcha = Brahmanas; anantaram = thereafter; raaa daaraaH = the king’s wives; tathaiva = and; shakaTaavaNaaH = the bullock-carts and the provisions.

Vasishta, the royal priest and whatever elderly Brahmanas were present there ascended the boats, even before Bharata, Shatrughna, Kausalya, Sumitra. Whatever royal women were present also took theri seats. Thereafter followed the king’s wives a well as bullock- carts and provisions.

sa braahmaNasyaashramamabhyupetya |
mahaatmano devapurohitasya |
dadarsha ramyoTajavR^ikShaShaNDaM |
mahadvanaM vipravarasya ramyam || 2-89-23

abhyupetya = approaching; aashramam = the hermitage; braahmaNasya = of that Brahmana; mahaatmanaH = the hight-souled; deva purohitasya = and the family- priest of gods; saH = Bharata; dadarsha = saw; mahat vanam = and extensive grove; vipravarasya = of the chief of ascities; ramyam = which was enchanting; ramyoTaja vR^ikSaSaNDam = with its leafy huts and treees.

Approaching the hermitage of that high-souled Brahmana and the family priest of gods, Bharata saw an extensive and enchanting grove with its leafy huts and tress the chief of ascatics.

vasiShTham atha dR^iShTvaa eva bharadvaajo mahaa tapaaH |
sa.ncacaala aasanaat tuurNam shiShyaan arghyam iti bruvan || 2-90-4

4. atha = then; dR^iSTvaiva = on seeing; vasiSTham = Vasishta; bhararadvaajaH = Bharadwaja; mahaatapaaH = the great ascetic; samchachaala = rose; tuurNam = quickly; aasamaat = from his seat; bruvan = asking; shiSyaan = his disciples; arghyam iti = to fetch water to wash the hands (of the distinguished guests) with.

On seeing Vasishta, Bharadwaja the great ascetic rose quickly from his seat, asking his disciples to fetch water to wash the hand (of the distinguished guests) with.

suShuve yama mitraghnam kausalya aananda vardhanam |
bhraatraa saha sabhaaryo yaH ciram pravraajito vanam || 2-90-11
niyuktaH strii niyuktena pitraa yo asau mahaa yashaaH |
vana vaasii bhava iti iha samaaH kila caturdasha || 2-90-12
kaccin na tasya apaapasya paapam kartum iha igcchhasi |
akaNTakam bhoktu manaa raajyam tasya anujasya ca || 2-90-13

11; 12 13. amitraghnam = that annihilator of enemies; suSuvo = born of; kausalyaa = Kausalya; aananda ardhanam = for the increase of her happiness; yaH = he who; bhraatraa saha = with his brother; sabhaaryaaH = and his wife; pravraajitaH = have been exiled; vanam = to the forest;chiram = for a long period; yaH asau = that Rama; mahaayashaaH = who is full of glory; striiniyuktena = throught the intrigues of a woman; niyuktaH = was condemned; iti = thus; bhava = to be; vanavaasii = living in the forest; chaturdasha = for fourteen; samaaH = years; pitraa = by his father; na ichchhasi = I hope you do not intend; kartum = to do; paapam = any harm; iha = now; tasya = to that; apaapasya = irreproachable prince; anujasyacha= and his younger brother; bhoktumanaaH = in order to enjoy; raajyam = the kingdom; akaN^Takam = without any hindrance.

“That annihilator of enemies, born of Kausalya for the increase of her happiness, he who with his brother and his wife have been exiled to the forest for a long period, that Rama who is full of glory, through the intrigues of a woman was condemned to dwell in the forest for fourteen years by his father. I hope you do not intend to do any harm to that irreproachable prince and his younger brother in order to enjoy the throne without hindrance.”

tvam maam evam gatam matvaa prasaadam kartum arhasi |
sha.nsa me bhagavan raamaH kva samprati mahii patiH || 2-90-18

18. bhaagavan = O; venerable One! matvaa = believing; maam = me; evam gatam = to have come (for the aforesaid purpose); tvam = you; arhasi= ought; kartum = to do; prasaadam = a favour; shamsa = tell; me = me; kva = where;raamaH = Rama; mahiipatiH = the lord of the world; (is to be found) samprati = now?

“O, venerable one! Believing me to have come for the aforesaid purpose, you ought to do a favour for me. Tell me where Rama the Lord of the world is to be found now?”

jaane ca etan manahstham te dR^iDhii karaNam astu iti |
apR^igcchham tvaam tava atyartham kiirtim samabhivardhayan || 2-90-21

21. jaane cha = I was aware; etat = this (of your purpose) te manasstham = in your mind; (so that); apr^ichchham = I asked; tvaam = you; iti = in this manner; astu = there must be; dR^iDhiikaraNam = confirmation; strenghen; samabhivardhayan = and to strengthen; kiirtim = your fame; atyartham= immeasurably.

” I was aware of your purpose in your mind. But, I desired to confirm it and it is on this account that I asked you, in order to strengthen you fame immeasurably.”

tataH tathaa ity evam udaara darshanaH |
pratiita ruupo bharato abraviid vacaH |
cakaara buddhim ca tadaa mahaa aashrame |
nishaa nivaasaaya nara adhipa aatmajaH || 2-90-24

24. bharataH = Bharata; udaara darshanaH = of a broad out look; pratiitaruupaH = and whose reality (as an admirer of Rama) had now come to be known; tataH = thereafter; abraviit = answered; ityevam = be these; vachaH = words; tathaa = “so it be”; tadaa = then; naraadhipaatmajaH = the prince; chakaara = made up; buddim = his mind; nishaanivaasaaya = to stay for the night; tadaashrame = in this hermitage.

Bharata of a broad outlook and whose reality (as an admirer of Rama) had now come to be known, answered thus: “So be it”. Then, the prince made up his mind to stay for that night in the hermitage.”

senaayaaH tu tava etasyaaH kartum igcchhaami bhojanam |
mama pritir yathaa ruupaa tvam arho manuja R^iShabha || 2-91-4

4. manujarSabha = O the excellent among men!ichchhami = I wish; kartum = to offer; bhojanam = food; tava = to your; etasyaaH = this;senaayaaH = army; arhaH = you ought to ; (fulfil); mama = my; priitiH = satisfaction; yathaaruupaatathaa = in every suitable way.

“O, Bharata the excellent among men! I wish to offer food to your army. You ought to fulfil my satisfaction in every suitable way.”

agni shaalaam pravishya atha piitvaa apaH parimR^ijya ca |
aatithyasya kriyaa hetor vishva karmaaNam aahvayat || 2-91-11

11. atha = thereafter; pravishya = entering; agnishaalaam = the fire-sanctuary (the place where the sacrificial fire is kept); piitvaa = sipping;aapaH = water; parimR^ijyacha = and wiping the lips; kriyaahatoH = and in order to fulfil his duties; aatithyasya = towards the guests; aahvayat = (he) invoked; vishva karmaaNam = visva Karma (the architect of gods)

Meanwhile, entering the fire-sanctuary (the place where the sacrificial fire is kept), sipping water and wiping the lips, Bharadwaja invoked Visvakarma (the architect of gods) in order to fulfil his duties towards the guests (as follows)

ghR^itaaciim atha vishvaaciim mishra keshiim alambusaam |
naagadantaaM ca hemaaM cha himaamadrikR^itasthalaam || 2-91-17

17. atha = And; (I invoke); ghR^itaachiim = the celstial nymphs called Ghritachi; vishvaachiim = Vishvachi; mishra kesiim = Mishra Kesi;alambusaam = Alambusa; naagadantaamcha = Nagadanta; hemaamcha = and Hema; himaam = and Hima; adrikR^ita sthadaam = who has an abode made in mountains.

“I invoke the celestial nymphs called ghritachi, Vishvachi, Mishra Kesi, Alambusa, Nagadanta and Hema as also Hima who has an abode made in mountains.”

aasanam puujayaam aasa raamaaya abhipraNamya ca |
vaala vyajanam aadaaya nyaShiidat saciva aasane || 2-91-39

39. puujamaayaasa = (they) paid reverence; aasanam = to the royal seat; abhipraNamya cha = bowing before it; raamaaya = as if Rama sat thereon; (and thereafter Bharata); aadaaya = taking hold of; vaala vyaajanam = the whisk; nyaSidat = sat down; schivaasane = on the seat meant for the chief minister.

They paid reverence to the royal seat, bowing before it, as if Rama sat thereon and thereafter Bharata, taking hold of the whisk, sat down on the seat meant for the chief minister.

kunjaraaH ca khara uShTraH ca go ashvaaH ca mR^iga pakShiNaH |
babhuuvuH subhR^itaaH tatra na anyo hy anyam akalpayat || 2-91-66

66. kuNjaraasahcha = Elephants; kharoSTraashcha = donkeys; camels; go.ashvaashcha = bullocks; horses; mR^iga pakSiNaH = animals and birds;tatra = there; babhuuvaH = were suitably; subhR^itaaH = fed well; anyaH = one; naakalpayat hi = did not afflict; anyam = the other.

Elephants, donkeys, camels, bullocks, horses, animals and birds there were suitably well-fed. Hence, one did not afflict the other.

bharata ardha tR^itiiyeShu yojaneShu ajane vane |
citra kuuTo giriH tatra ramya nirdara kaananaH || 2-92-10

10. bharata = O; Bharata!; tatra = there; ardhatR^itiiyeSu yojaneSu = at a distance of three and half Yojanas (ie about twenty eight miles); giriH= (is a) mountain; chitra kuuTaH = called Chitrakuta; ajane = which is an un-inhabited region; vane = in the forest; ramya nirjhara kaananaH = with its beautiful cascades and groves.

“O, Bharata! About twenty eight miles from here, there is a mountain called Chitrakuta, in the middle of a lonely forest with its charming Cascades and groves.”

vepamaanaa kR^ishaa diinaa saha devyaa sumantriyaa |
kausalyaa tatra jagraaha karaabhyaam caraNau muneH || 2-92-15

15. tatra = among them; vepamaanaa = the trembling; kausalya = Kaulasya; kR^ishaa = the emaciated; diinaa = and the miserable woman;sumitrayaadevyaasaha = along with the Queen Sumitra; jagraaha = clasped; charaNau = the feet; muneH = of the sage Bharadawaja; karaabhyaam = with their hands.

Kaikeyi with her unfulfilled desire and despised by the whole world, clasped the sage’s feet with bashfulness.

na doSheNa avagantavyaa kaikeyii bharata tvayaa |
raama pravraajanam hy etat sukha udarkam bhaviShyati || 2-92-29

29. bharata = O; Bharata!; kaikeyii = Kaikeyi; na avagantavyaa = is not intended to be understood; tvayaa = by you; doSeNa = by her lapse; etat= this; raama pravraajanam = exile of Rama; bhaviSyati hi = will indeed become; sukhodarkam = a cause for happiness.

“O, Bharata! Kaikeyi is not intended to be understood by you accusatively. The exile of Rama with indeed become ultimately a cause for happiness!”

ayam giriH citra kuuTaH tathaa mandaakinii nadii |
etat prakaashate duuraan niila megha nibham vanam || 2-93-8

8. ayam = this; giriH = mountain; chitrakuuTaH = is Chitrakuta; iyam nadii = this river; mandaakinii = is Mandakini; etat = this; vanam = forest;prakaashate = is appearing; niila meghanibham = like a blue cloud; duuraat = from a distance.

“This mountain is Chitrakuta. This river is Mandakini. This forest is appearing like a blue cloud from a distance.”

te samaalokya dhuuma agram uucur bharatam aagataaH |
na amanuShye bhavaty agnir vyaktam atra eva raaghavau || 2-93-22

22. samaalokya = seeing; dhuumaagram = that spiral of smoke; te = they; aagataaH = returned; bharatam = to Bharata; uuchuH = and said; na bhavati = there can be no; agniH = fire; amanuSye = in a deserted place; vyaktam = Assuredly; raaghavau = Rama and Lakshmana; atraiva = are there.

Seeing that spiral of smoke, they returned to bharata and said; “There can be no fire in a deserted place. Assuredly, Rama and Lakshmana are there.”

vaidehi ramase kaccic citra kuuTe mayaa saha |
pashyantii vividhaan bhaavaan mano vaak kaaya samyataan || 2-94-18

18. he vaidehi = O; Seetha!; ramase kachchit = are you happy; mayaa saha = with me; chitrakuuTe = on this Chitrakuta mountain; pashyantii = seeing; vividhaan = various; bhaavaan = objects; mano vaakkaaya sammataan = agreeable to your thought; word and temperament?

“O, Seetha! Are you happy with me on this Chitrakuta mountain, seeing various objects agreeable to your thought word and temperament?”

tvam paura janavad vyaalaan ayodhyaam iva parvatam |
manyasva vanite nityam sarayuuvad imaam nadiim || 2-95-15

15. vanite = My darling!; tvam = you; nityam = always; manyasva = think; vyaalaan = of the wild beasts; paura janavat = as inhabitants of the city; parvatam = the mountain of Chitrakuta; ayodhyaamiva = as the city of Ayodhya; imaam = and this; nadiim = river; sarayuuvat = as the Sarayu.

“My darling! Think of the wild beasts as inhabitants of the city of Ayodhya, this mountain of Chitrakuta as the city of Ayodhya and this river as the Sarayu from now on!”

hanta lakShmaNa pashya iha sumitraa suprajaaH tvayaa |
bhiima stanita gambhhiraH tumulaH shruuyate svanaH || 2-96-7

7. hanta = Alas!; lakSmaNa = O; Lakshmana; sumitraa = sumitra; suprajaaH = is blessed with a noble son; tvayaa = in you; iha = here; shruuyate= is heard; tumulaH = a tumultuous; svanaH = sound; bhiimastanitagambhiiraH = as terrific as that of a roaring cloud; pashya = see (what it is).

“Alas! O, Lakshmana! Sumitra is blessed with a noble son in you. Here is heard a tumultuous sound as terrific as that of a roaring cloud. See what it is.”

udan mukhaH prekShamaaNo dadarsha mahatiim camuum |
ratha ashva gaja sambaadhaam yattair yuktaam padaatibhiH || 2-96-12

12. prekSamaaNaH = looking; udaN^gumukhaH = towards norhern direction; dadarsha = (Lakshmana) saw; mahatiim = a huge; chamuum = army;rathaashva gaja sambaadhaam = full of chariots; steeds and elephants; yuktaam = accompanied by; yataiH = smart; padaatibhiH = foot-soldiers.

Looking in northern direction, Lakshmana saw a huge army, full of chariots, steeds and elephants accompanied by smart foot-soldiers.

api nau vasham aagagcchhet kovidaara dhvajo raNe |
api drakShyaami bharatam yat kR^ite vyasanam mahat || 2-96-21
tvayaa raaghava sampraaptam siitayaa ca mayaa tathaa |

21. raaghavaH = O; Rama!; kovidaaradhvajaH = will this flag with the insignia of a Kovidara tree; apyaagachchhet = come into our; vasham = subjugation?; apidrakSyaami = Can we see; bharatam = Bharata; yatkR^ite = because of whom; mahat vyasanam = a great misfortune; sampraaptam = is obtained; tvayaa = by you; siitayaa = by Seetha; tathaa = and; mayaa cha = by me.

“O, Rama! Will that flag with the insignia of a Kovidara tree come into our subjugation? Can we see Bharata, because of whom a great misfortune has occurred to you, to Seetha and to me?”

sharaaNaam dhanuShaH ca aham anR^iNo asmi mahaa vane |
sasainyam bharatam hatvaa bhaviShyaami na sa.nshayaH || 2-96-30

30. hatvaa = by killing; bharatam = Bharata; sa sainyam = together with his army; asmin = in this; mahaavane = great forest; bhaviSyaami = I shall; anR^iNaH = discharge my debt; sharaaNaam = to my arows; dhanuSashcha = and my bow.

“By killing Bharata together with his army in this great forest, I shall discharge my debt to my bow and arrows.”

———————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் ஒஎரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஹரி வம்சம் -7-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

December 11, 2013

பாரதத்தில் பரத குலம் பாண்டவர்கள் கதை/ பாகவத்திலும் தசம ஸ்கந்தம் மட்டும் கிருஷ்ண கதை/ திருப்தி இல்லை என்பதால் அதனால் ஹரி வம்சம் இயற்றினார் -ஹரி/விஷ்ணு/ பவிஷ்யத் பர்வங்கள். மூன்றும் உண்டு..பால கிருஷ்ண செஷ்டிதங்கள் சுருக்கம்..பெரியவன் செய்த சரித்ரத்தில் நோக்கு இதில்..த்வாரகையில் எட்டு தனி பட்ட மகிஷிகளை சேவிக்கலாம் ..பிரத்யும்னன்/அனிருத்னன் சரித்தரமும் உண்டு..கங்கை யமுனை சரஸ்வதி கூடி இருக்க பார்வதி தேவி சொல்லும் விரதம்.. அருந்ததி தேவி கேட்க  புண்யக விரதமும் . வேறு பல சொல்கிறாள்..

உயர்ந்தவர்கள் பேசினால் உயர்ந்த கருத்து வரும்..தர்மம்  இருவரும் சேர்ந்து அனுஷ்ட்டிகனும்..சக தர்ம சாரிணி..சக தர்ம சரிதவ –

பஞ்ச சம்ஸ்காரம் இருவருக்கும் ஆத்மா சம்பந்தம் ..தேக சரீர கர்மாவில் வாசி இருக்கலாம்..கார்கி மைத்ரேயி போன்றவர் கேள்வி  கேட்டு இருக்கிறார்கள் .விதித்து பண்ண சொல்ல கூடாது ஆசை உடன் பண்ணனும்..ச்ரத்தையுடன் பண்ணனும்..தாயார் பக்கம் ஒதுங்கி இருக்கணும் ..அவள் மூலம் தான் அவனை கிடடனும்..

பக்தி ப்ரீதி போக்கும்..விரதம் உறுதி கொடுக்கும்.தர்மம் விட்டு விடுக்க கூடாது ..உமா தேவி உபதேசிகிறாள் ..புண்யக விரதம்..குன்று குடையாய் எடுத்தாய் -குணம் போற்றி தேவன் அனுகூலன் என்று மன்னித்தார்.. அங்கும் இங்கும் வானவர் தானவர் யாவரும் உன்னை இனியன் என்று அறிய கிலாத –பாரி ஜாத மரம்–தானம் கொடுக்கும் விரதம்..உமா தேவி அருந்ததி தேவி பேசினதை நாரதர் ருக்மிணி தேவிக்கு சொல்கிறார்…கங்கை  யமுனை சரஸ்வதி லோக முத்ரா-கவரி ஆனா நதி.. ..கண்டகி நதி../ஸ்ரீ தைர்ய தேவதை.. மதி புகழ் தேவதை..பத்து பேரும் வந்து அமர்ந்து கேட்டார்கள்..தானம் உபவாசம் இரண்டு பகுதி..தானம் மட்டும் கொடுத்து முடிக்க முடியாது.

சாஸ்திரம் சொன்ன படி இருந்து பக்தி செலுத்தனும்..சுத்தி வேணும்..ஆசாரம் வேணும்..அரையர் சுவாமி- வெத்திலை -பாக்கு என்று விக்ரகம் போட்டு கொண்டு….அபச்சாரதுக்கு மன்னிப்பு கேட்டார்….சந்தன கோவில் ஆழ்வார் பணக் காரர்..திரும்பி கொண்டு விட்டு விட ஈர சொல்லில் தோய ஆசை..அவனுக்கு சரத்தை பாசுரங்களே வேணும்..

சுசி ருசி /சண்டை கூடாது ..முதியோர் நிலையம் அதிகம்..கூடாது …கங்கை யமுனை விரஜை ஆவாகனம் என்று சொல்லி கொள்ளணும்.புனிதம் ஆகினதே அவன் திரு உள்ளம் தானே..நினைவு தான் முக்கியம்..சிந்தனை ஒரு முக படனும்..அக்ஷதை குசம்-தர்ப்பம்- வலது கொம்பில் பசு மாட்டில் .பரோஷித்து தானும் கணவனுக்கும் பிரோஷனம்.. விரதத்தில் இருப்பதால் பெரியவர்க்கும் ப்ரோஷணம் பண்ணலாம்..அசல்யம்-முள் படுக்கை கூடாது..தர்ப்பம்/ மான் தோல்.பரப்பி பட்டு துணி  போட்டு அமரனும்.. கை கால் அலம்பி கொண்டு வரணும்..வெள்ளை ஆடை தரிகனும் விரதம் பொழுது..தோலால் பண்ணிய செருப்பு போட்டு கொள்ள கூடாது…நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம்-பார்க்க விட விலையே கண்ணன்..பார்த்தே அறியாள் ..மரபு படி இருக்கணும். செய்யாதது செய்யோம் தீ குரளை சென்று ஓதோம்.போய் வம்பு பேசகூடாது..நதி ஜலம் புண்யம்..ஒரு ஆண்டு இருக்கணும்.. ஒரு மாதமாவது ..முடிக்கும் நாள் 11 பேரை அழைத்து புடவை கண்ணாடி விசிறி தானம் அன்னம்.. சுக்ல பாஷா நவமி- சிறந்த பூஜை விநியோகம் முடியு முன் நாள் உபவாசம் இருக்கணும்..பர்தாவும் தானும் சவரம் பண்ணி கொள்ளணும் நகத்தை கத்தரித்து ..கும்ப தீர்த்தம் பிரோஷித்து கொள்ளணும்

ச குடும்பராய் -ச குடும்ப சமேதராய் போல குஞ்சி குழல் தாள இறக்கி வாரி விடுவது பின்பு தொங்கும் தலை முடியை இரண்டு சப்தங்கள்….தானம் எதிர் பார்த்து கொடுக்க கூடாது ..ஸ்ரத்தையாக தரனும் நல்லதை தரனும் சரியதா தேயம்….யதோத தஷினையாக ச்வீக்ரித்ய -மனசால் சாஸ்திரம் சொன்ன படி நினைத்து கொள்ளுங்கள்..அம்பரமே தண்ணீரே சோறே மூன்றும் நன்றாக பண்ணுவார் -ஏ காரம் நன்றாக இதை தானமாக செய்யும் நந்த கோபாலன் ..16 /17/ 18/ மூன்று இடத்திலும் -வாமனன் கோவிந்தா மூன்று பாசுரங்களிலும் அருளினால்..நாராயண்ணனே 1 7 10 பாசுரம் ..குத்து விளக்கில் மாமனார் பெயரை சொல்ல வில்லை-பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்.. வஸ்த்ர /அன்ன /கோ தானம் மூன்றும் சொல்லி இருக்கிறது ..நாமே தறி போட்டு நெஞ்ச வஸ்த்ரம் -சரத்தை வேணும் என்று ..புஷ்பம் தாமே தொடுத்து கொடுப்பது போல-ஆள் இட்டு அந்தி தொழுவார் உண்டோ..நூலையாவது வாங்கிய வஸ்த்ரம்  மேல் வைத்து கொடுக்க வேண்டும்.. வெள்ளை ஆடை மட்டும் தரனும்..நல்ல வழியில் சம்பாத்தித பணத்தை வைத்து வாங்கி இருக்கணும்..

அன்னம் -செய்யா ஆசனம் -பாய் இருப்பிடம் தான்யம் வேலை காரர் போல பணி விடை செய்யணும்..விரும்தோம்பல் ..பசு தானம்..மாவால் பிடிக்க பட்ட கோ தானம் சரயு நதியில் அதே மாடு ..பவதி பிசாந்தேகி பண்ணுவது போல -ஸ்ரத்தையாக செய்யணும் அதையாவது..வாழை பிடித்து கன்று குட்டி கூட -தானம் கொடுத்த பொருள் என்று நினைக்க கூடாது..நல்ல எண்ணத்துடன் தானம்.. நினைத்தது நடக்கும்..உமா வரதம் பார்வதி வரதம் ..பாயசம் பண்ணி -பிரசாதம்/பருப்பு மூன்றும் வேணும்..மூத்த பெண்கள் சொல் படி கேட்கணும்..

ஆழி எழ  பதிகம் ஆரோக்கியம் கொடுக்கும் வென்றி தரும் பதிகம்..திரி புரம் சரித்ரம்..பரதனும் தம்பி சத்ருக்னனும் இலகுவனோடு மைதிலும்..கோஷ்ட்டி- நாட்டில் இருந்தவர்/ பின்னோடு போனவர்கள்.. ஆழ்ந்த அனுபவம்.. நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் திரு வள்ளி கேணி ..திரி  புரம் எரித்த கதையும் ..முடை அடர்த்த சிரம் ஏந்தி –இடர் கெடுத்த திரு வாளன்..ஷட் புர கதை பார்ப்போம்..59/8

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

விதுர நீதி- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013

பிர பந்த வை லஷண்யம் -நூலின் சிறப்பு

எழுதியவரின் சிறப்பு –

சொல்ல பட்ட கருத்து –

-ஆப்த தமர்கள் .சுக்ருது அனைவரும் நன்றாக இருக்க நினைக்கிறவர்கள்

–ஐந்தாம் வேதம் 18 பருவங்கள் 125,000 ஸ்லோகங்கள் வேத வியாசர் .அருளியது வசிஷ்டரின் கொள்ளு பேரன் சக்தி பேரன் பராசரர் பிள்ளை சுகரின் தந்தை..

விஷ்ணு அம்சம் வேதங்களை பிரித்து கொடுத்தவர் துவாபர யுகத்தில் முன் இரண்டு யோகங்களிலும் பிரிவு இல்லை

வியாசம் -பண்ணுதல் வகுத்து பகுத்து கொடுத்தார் . மகா -.பெருமை உடன்/ பெரிய /பார் கடலை கடைந்து அமிர்தம் போல வேதங்களை கடைந்து -மதியை மத்தாக கொண்டு -மகா பாரதம் கடைந்து கொடுத்தார்.. இந்த அமுதம் அடுத்த பிறவி இல்லாத படி கொடுக்கும்

இதில் இல்லாதது இல்லை ..கீதை சகஸ்ர நாமம் ராஜ தர்மம் போன்ற பல முத்துகள் உண்டு

யோக பிரபாவத்தால் ரிஷிகள் தீர்க்க தரிசனத்தால் முன் கூட்டியே பல எழுதி வைத்துபோனார்கள்

சக்கரையில் தடவிய வேப்பன் கொழுந்து போல கதைகள் உடன் கூடிய அறிவு பொக்கிஷம் இது -ஜன மேஜயன்-பாண்டவர் வழி தோன்றல் – வைசம்பாயனர் மூலம் பரவ பட்டது ..ஒரு பர்வம்/ஒரு அத்யாயம்/ஒரே ஸ்லோகம் -வன பங்கம் -அசோக வனம்/ கோ கிரகணம் அர்ஜுனன் பெருமை கண்டது-விராட பர்வதம்/ராம தூதன் பெருமையை ராவணன் கண்டான் அறிவிலி /அடியை பிடிடா– .ஆதி முதல் சொல்லி முடித்தான் ..தர்மம் அர்த்தம் காமம் மோஷம் நான்கும் சொல்லி முடித்தான் ..நாளும் புருஷார்த்தம் இல்லை இப்படியே சொல்லி கொண்டே இருக்கணும் நான் கேட்டு கொண்டே இருக்கணும் .

விதுரர் நிறைய அறிவுரை அருளுகிறார் -ஐந்தாம் பருவம்-வுத்யோக  பர்வம் கண்ணன் தூது -பாண்டவர் தூதர் 25 அடி அமர்ந்த திரு கோலம் திரு பாடகம்..பிரஜாகர வுப  பர்வம் -தூக்கம் வராமல் -திருதராஷ்ட்ரன் -சஞ்சயன் நாளை காலை சொல்லுகிறேன்  என்று சொல்லி போன பின்பு -அதற்குள் 8  அத்யாயம் நீதி கதைகள் ..தர்மம் ஒன்றே பேசுவார் விதுரர் ..பீஷ்மர் காங்கேயன் -தேவ விரதன் முன் பெயர் ..விரதம் எடுத்து கொண்டார் -பயங்கர விரதம் என்பதால் பீஷ்மர் பெயர்..சத்ய வதி பிள்ளை  -விசித்திர வீர்யன் .வியாசர் சத்ய வதிக்கும் பராசர பிள்ளை.. கன்யா ஸ்திரீயாக மாற்றி சந்தனுவை கல்யாணம்-பனி பெண் பிள்ளை வியாசர் பிள்ளை விதுரர்–யம தர்மன் அம்சம்..யமுனை தேவியும் யம தர்மனின் தங்கை..

கலங்கிய பக்தி ஆசனம் இட்டு தடவி பார்த்து தோலை கொடுத்து பரம  ஞானி பரம பக்தர் விதுரர் ..

மனம் உழைந்து தூக்கம் இல்லை இவனுக்கு — விரகத்தால் கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் பராங்குச நாயகி. …ஜாக்ரதை திசை மனசு புலன்கள் வேலை /ஸ்வாப தசை -மனசு ஒய்வு எடுக்க வில்லை கனவு இப்பொழுது தான் /சுஷுக்தி ஆழ்ந்த திசை -நாலு மணி நேரமாவது தேவை -ஆத்மா மனசு புலன்கள் பிரமத்துடன் லயம் ஆகும்-இழந்த சக்தி மீட்டு கொண்டு -யோகிகள் த்யானத்தால் இந்த நிலை அடைகிறார்கள் ../

யுகத ஆகார விகார- வுடல் பயற்சி யால்சமமாக வைத்து  கொள்ளணும்  ..பலம் அதிகம் உள்ளவர் இடம் சண்டை போடுபவன்/துர் பலம் நடத்த கருவி  இல்லாதவன்  /காம வாச பட்டவன்-விரக தாபம்/ திருடனுக்கு தூக்கம் வராது /சொத்தை களவு கொடுத்தவன் /ஐந்து பேருக்கும் வராது..பிறத்தியார் சொத்தை கொள்ளை அடித்தவனும் தூங்க மாட்டான்

மருந்து -ராஜ்யம் பங்கு கொள்ளணும் ..பொறாமை திருட்டு பயம் .தேவைக்கு மேல் வுள்ளதை  நியாயமாய் சேர வேண்டியதை பகிர்ந்து கொள்ளணும் ..கருணை மிகுந்தவன் தர்ம புத்திரன் .நாய் -தர்ம ராஜன் கதை-கிரிமிகளை தன வுடம்பில் ஏற்று கொண்டார்.இந்த்ரன் ராஜ்ய சபைக்கு அழைத்து போனார். மக்கள் துன்பம் பட கூடாது என்று பொறுமை உடன் இருந்தான் .நாடு நன்றாக இருக்க நாட்டை பாண்டவர்கள் இடம் கொடுக்கணும். பிள்ளைகளுக்கு கொடுத்தால் அதர்மம் என்று தெரியும் லஷ்யம் ஓன்று வழி வேற — .பண்டிதன் முட்டாள் அடையாளம் சொல்கிறார்..ஒன்றை அறிந்து இரண்டைதெரிந்து மூன்று பேரை நாலால்சமாளித்து ஐந்தை அடக்கி ஆரை பெற்று   ஏழை பெற்று வாழனும் -இரட்டை இரட்டையாகவும் சொல்கிறார்..

வாழ்க்கை பயனை அறிந்து அவை  அடைய வுபாயங்களை தெரிந்தவன் பண்டிதன் -லஷயத்தில் கண் வைத்து  பண்ட -ஞானம் -ஆத்ம ஞானம் -அதை பெற -முயற்சி -எடுத்து ஞானம் முதல் –இச்சை பிரயத்னம் கிரியை..நாலும் வேணும் -ஆசையை அடக்க -பிரத்யனமும் கிரியையும் தடுக்கலாம் . .தர்ம வழியில் போகணும் .-இடையூறை பொருக்க தெரியனும் ..உயர்ந்த இலக்கை தடங்கல் வந்தாலும் எதிர்க்க தெரியனும்..நாலிலும் தவறினாய்– தூக்கம் வரவில்லை –பிள்ளை பாசம் ..கிருத்திய அகர்ணம்  அகிருத்ய  கரணம் -இரண்டும் கூடாது..

அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி -அறிவுக்கு அப்பால் பட்டவன் என்று தெரிந்தவன் அறிந்தவன் ஆகிறான்..பூமி சாமான காரணம் விதை விசேஷ காரணம் பர – பிரம கர்ம போல /தர்ம வழியிலே போகணும் -முன்னோர் செயல் படி நடக்கணும் விலக்கியதை விலக்கணும்….

சாஸ்த்ரத்தில் சரத்தை உடையவன் பண்டிதன் /கோபம் மகிழ்ச்சி  கர்வம் வெட்க்கம் திமிர் துர் -அபிமானம் இல்லாதவன் பண்டிதர்/ ரைக்வர் அவ தூதர்  -பறவை பாஷையில் -இவர் என்ன ரைக்குவரோ-ஏழு படிக்கட்டு பக்தி தொடங்க விவேகம் -தேக சுத்தி -ஆகார சுத்தி சத்வ குணம் நிறைந்து முதல் படி/-விமோக–ஆசை இன்றி -மீன் தூண்டில்-இரண்டாம் படி / அப்யாச-மறு படியும் மறுபடியும் நெஞ்சில் நிறுத்தி -மூன்றாம்படி-த்யானம் -ஒரே சிந்தனை உடன் ./. கிரியா -பஞ்ச மகா யக்ஜம்-அம்மி உரல் ஜல பாத்ரம் ப்ரூம் அடுப்பு இருக்கும் இடத்தில் பிராணி வதம் -தேவ-பூ சந்தனம் .ரிஷி –  பூத-பிராணி களுக்கு .  பித்ரு மனுஷ்ய யக்ஜம் -நாலாவது படி /கல்யாண  குணங்கள் -தயா சத்யம் /தேச கால  தட்ப வெப்ப நிலையால் மாறு பாட்டால் வருத்தம் அடையாது இருத்தல் ,சந்தோசம் அடையாமல் இருத்தல் -பொருத்து கொள்ளும் தன்மை வேணும்..சுக துக்க ஒன்றாக நினைத்தல்/இந்த எழும் இருந்தால் தான் பக்தி பண்ண ஆரம்பிக்க முடியும்..செயல் முடிந்த பின்பு தான் உலகம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்..முடியும் வரை காத்து இருக்கணும்-

அனுபவம் திட்டம் போடுவதை விட அதை அடையும் வழியை திட்டம் போட வேண்டும்..உபாய சாதனா சிந்தனை வேணும் .பண்டிதன் எதையும் இகழ மாட்டான் .அதில் உள்ள நல்லதை மட்டும் எடுத்து கொள்வான் ..குறைவாக பேசி ,டம்பம் இன்றி..பெருமை சேர்க்கும் செயல்களை செய்யணும்.. ஆழ்ந்த சமுத்ரம் போல கலங்காமல் இருப்பவன் பண்டிதன் கற்பனை திறன் வேணும்7

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

வழி காட்டும் திருப்பாவை- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013

பக்தி வளர்க்க ஞானம் வூட்ட ஆழ்வார்கள்

..கண்ணன் கதைகளே பாலும் தேனுமாக கொடுத்து வளர்த்தார் ஆண்டாளை பெரிய ஆழ்வார் .

வாழ்க்கையில் வளம் பெற ஆண்டாள் அருளியவை ..உடல் மனம் ஆத்மா வளம் பெற ..வுயர்ந்த  சிந்தனை ..வுயர்ந்த குறிகோள்கள் தேவை செயல்கள் தேவை நல்ல காலம் தேவை பெருமானை தெரிந்து கொள்ளும்நேரம் பகிர்ந்து கொண்டு அனுபவிக்க –வீடு தெரு ஊர் நாடு வுலகம் வுயரணும்

பக்தி சிந்தனம் வேணும் ..முயற்சி நாம் செய்யணும்.. பலத்தில் பற்று இன்றி நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் அவன் தான் ஏவுகிறான் நம்மை நாம் அவன் வுடல் தடங்கல்  வந்தாலும் நிறை வேற்றுவது அவன் பொறுப்பு மனம் கலங்க கூடாது

பறை -அவனுக்கும் அடியார்களுக்கும் செய்யும் தொண்டு

விதிகள் நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் விரதம் நோன்பு நம்மை நாமே வரை அறுத்து கொள்ளணும் கர்ப்ப பெண் குழந்தைக்கு என்று வாழ்க்கை மாற்றி கொள்வது போல

.முன்னோர் இருந்த படி வாழ வேணும் சத்யம் ஆன்மிக சிந்தனை வளர பண்பாடுகள் மாறாமல் இருக்க இரண்டாம் பாசுரத்தால் அருளுகிறாள்

.ஓங்கி வுலகளந்த வுத்தமன் பேர் பாடசொல்கிறாள்  பொருந்திய தேசும் செல்வமும் சேரும் நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்ற நாமம்.. குலம் தரும் செல்வமும் தரும்.. வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து

முக் கரணங்கள் அழுக்கு இன்றி ஒருங்கி இருக்கணும் வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்தித்து தூ மலர் தூவி தொழுது .இனிய வுளவாக இன்னாது கூறுதல் கனி இருக்க காய் கவர்ந்தது போல சத்யம் வத -உண்மை பிரியமாக இருக்கணும் ஏற்று கொள்ளும் படி சொல்ல வேணும்.மனசில் பெருமாள் இருந்து வாயினால் பேசுகிறோம் என்ற நினைவுடன் பேசணும் சிந்தனை நமது சிறந்த செல்வம்..

மத்து ஓன்று இல்லை சுருங்க  சொன்னோம் சித்த வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும் நினைவில் நெடியான் தொண்டு புரிய தான் வுடல் வுருப்புகள் நாவில் இன் கவி நான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன்

அடிகடி பார்ப்பதே மனசில் பதியும் .நல்லதை கண்டு நல்லதை பார்த்து நல்லதை தொட்டு .ஒன்றாக -சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையாலும் தேவ பிரானையே தந்தை .

அடியார்க்கு அடியார் .சேர்ந்து அனுபவம் ..பிள்ளாய் பேய்  பெண்ணே..அருள் தருவான் அமைகின்றான் .அடியார்க்கு அடியார் என்றதும் திரு வாட்டாறு எம்பெருமான் -ஆழ்வார் மாம் போல் இருக்கிறார் அவருக்கு அடியவராக இருக்கனுமா அகங்காரம் தடுக்கும் சாஷ்டாங்க நமாஸ் காரம் தலை இரண்டு கால்கள் இரண்டு கைகள் /மனசு புத்தி அகங்காரம் மூன்றும் அடங்கணும் .வெள்ளத்தில் அரச மரம் விழும் நாணல் விழவில்லை -வளைந்து கொடுத்து ..தலை குனிந்து .தொழுதால் எழலாம்.அடியார் அடியார் தம் அடியார் -ஏழு தடவை அருளுகிறார் ஆழ்வார் -பேய் பெண்ணே ..கோது குலம்  உடைய பாவாய் -.மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை திரு எட்டு எழுத்து கற்று நான் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -திரு மங்கை ஆழ்வார்– பயிலும் திரு வுடையார் எவர் யேலும் எம் பரமரே -நம் ஆழ்வார்..யாதவ சிம்ஹம் அர்ஜுனன் அடிக்க கோபம்/ ராகவ சிம்ஹம் ஹனுமானை  .நர சிம்ஹம் பிரகலாதனை ஹிம்சிக்க –ஈஸ்வரன் செய்யும் ஆனை தொழில்கள் எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாமையால் தான் ..

 எது புண்யம்-வாசிகள் பல ….காரணமே -கர்ம வினை பயன்கள்.. சேமித்து -/தர்ம சாஸ்திரம் விதிக்கும் பலன்கள்..அனுபவித்து தீர்ப்பது ஒருவழி…ஷன பாபம் விலகபல கல்ப காலம் அனுபவிக்கணும்.. சுழல் போல பிறந்து அனுபவித்து இறந்து மீண்டும் பிறந்து -புதை குழி  போல தூரா குழி .. .அவன் திருவடி பற்றி விலக்கணும்..அபராத சகஸ்ர பாஜனம்– கிருபையால் மீட்டி விடுவாய் /நோற்று ஸ்வர்கம் பாசுரம் -போற்ற பறை தரும் புண்ணியன் அவன்..உன் தன்னை பிறவி பெயற்ற புண்ணியம் யாம் பெற்றோம் என்கிறாள் பின்னால்..கிருஷ்ணன் தர்ம சனாதனம்.. அவனுக்கு பிடித்த செயல் செய்தால் புண்யம்..திரு உள்ளத்துக்கு வருத்தம் ஏற்படும் செயல் செய்தால் பாபம்..புண்யம் பாவம் புணர்ச்சி இவையாய்-திரு விண்ணகர பாசுரம் –தொண்டு /பிரகளுக்கு உதவி பண்ண பண்ண மனசும் உடம்பும் சுத்தம் ஆகும்..5

ஆண்டாள்  திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

மோஷ தர்மம்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

December 11, 2013
சாந்தி பர்வம் -மகா பாரதம் -வேதாந்த உப பிரமாணம் இதிகாச புராணங்கள்
கண்ணன் கதையே -தர்ம விசாரம்-125000 ஸ்லோகம்–வேத வியாசர்-ஆவேச அவதாரம்
வேதாந்தம் கடைந்து-தம் புத்தியால்- மகா பாரதம்/பிரம சூதரம் பாலே போல் அமிர்தம் /எங்கும் இனிக்கும்
12 பர்வம் இது -யுத்தம் முடிந்து-மனஸ் வருந்தி -தீயோர் இடம் நாட்டை மீட்டினாலும் தம்பிகளுக்கு வருந்தினான்..யுதிஷ்டிரன்
கங்கை கரை ஓரம் தங்கி-ரிஷிகள் பலர் உபதேசம் பெற்றார்

மூன்று பிரகரணம்-ராஜா தர்மம்/ஆபத்து காலத்தில் தர்மம்/மோஷ தர்மம்
சாம்யா பத்தி மோஷம்-
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா அவன்-குற்றமே வடிவு எடுத்த நாம்-இருந்தும் மோஷம் அடைந்த பின் சாம்யா பத்தி மோஷம் கிடைகிறது
பீஷ்மர் இடமும் கேட்டு அறிந்து கொள்கிறான் தர்ம புத்திரன் மன்னவராய் உலகு ஆண்டு விண்ணுலகம் சென்று மகிழ்வு எய்த மோஷ தர்மம்
தரதீ தர்மம்-நம்மால் தாங்க பட்டு அதுவும் லோகத்தை தாங்கும்-மனஸ் அபிப்ராயம் விழுந்த உடன் மாற்றுவது துர் லபம்–தர்மம் சாஸ்திரம் படி முதலில் மனஸ் எண்ண வேண்டும்- –

பொருள் இழந்தால் பந்து இறந்தால் சோகம் படுகிறோம்-சுக ஹேது துக்க ஹேது –இல்லாமல் இருந்தால் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்–இதை ஒதுக்கி-சுக துக்கம் இன்றி-முயன்று –

பிரம ஞானம் தேடி போக வேண்டும்–கலி எதிர்த்து போராடி–சுக துக்க காரணம் மறந்து -நல்ல விஷயம் மேல் ஈடு பட்டு இருக்க வேண்டும்..-பிறர் பேசி பேசி கால விரயம் பண்ணாமல் —

எண்ணெய் இருந்தால் செக்கில் சிக்கி கொல்லும் – பற்று அற்று இருக்க பழகி கொள்ளவேண்டும்..
சேறு -யானை பளுவால் உள்ளே அமுங்கி-புழு முழுகாது-அகங்காரம் மம காரம் -தேவை இல்லா பாரம்–ஹம்ச பறவை
சேற்றில் நடந்தாலும்-மாய வான் சேற்று அள்ளல் அழுந்தார் பொய் நிலத்தே—பாரம் தவிர்த்து -அகம்காரம் தலை கணம் இன்றி-நீர் நுமது  என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து–

முக் குறும்பு அறுத்து –நட்பால் பிரம ஞானம் வளர்க்க ஒன்றே நோக்கம் வேண்டும்..–தவம் மதியம் துவ பாத பங்கஜம் –திரு அடி தேன் அருந்தியவன் கள்ளி செடி போவானா -ஆளவந்தார் –சுகம் காரணம் தர்ம சிந்தனை ஒன்றே–
பிங்களா வேசி கதை-காந்தன் வெறுக்க-ஏன் உடன் இருக்கும் காந்தனை மறந்தேன் யுவ குமாரன் –ஏக ச்தூனம் நவ துவாரம்–என்பு தூண் நாட்டு உரோமம் என்னும் மேய்ந்து –மரம் சுவர்–ஓட்டை மாடம்–சுகம் இருந்தால் தூக்கம்-ஆசை போய் துக்கம் போய் சுகம் வந்து தூக்கம்-
சீரத்வஜன் 6th -ஜனகன் -முன் ஜனகன்–பிரமமே வந்து கேட்க –கதை-எல்லை -சத்யம் ஞானம் அனந்தம்-மம காரம் என் தேச எல்லை–எங்கும் போகலாம்-சொன்னதும் விஷ்ணு சேவை சாதித்தார்..-நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள தன்னையும்..ஆத்மா அபகாரம்–மிதிலை எரிந்தது போல் காட்ட-இவர் மட்டும் இருந்த கதை-இதை பீஷ்மர் சொல்லுகிறார் -மிதிலை எறிந்தால் எனக்கு எதுவும் எரியாது என்னது இல்லையே -ஆத்மா சரீரம் விபாகம் அறிந்தவன் -அகங்காரம் மம காரம் இன்றி -இருந்தான்
———————————————————————————————————————————————————————-
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ வசன பூஷணம்-சூர்ணிகை-1–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம் –

March 18, 2012

சூரணை-1–வேதம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி இதிகாச புராணங்களாலே..

பிரமாதா வானவன் பிரமாணத்தை கொண்டு இறே ப்ரமேயத்தை நிச்சயிப்பது ..அந்த பிரமாணம் தான் பிரத்யஷாதி ரூபேண அஷ்ட விதமாக சொல்லுவார்கள்..அதில் ப்ரத்யஷ மேகன்சார்வாக-இத்யாதியாலே சொல்லுகிற பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை  போல் அன்றிக்கே ப்ரத்யஷ அநுமான ஆகமங்கள் மூன்றையும் ,பிரமாண தயா  அங்கீகரித்து உபமாநாதி பஞ்சகத்தையும் ( உபமாநம் ,அருத்தாபத்தி ,அபாவம், சம்பவம், மற்றும் ஐதீகம் )அவற்றிலே யதாயோகம் அந்தர்பவித்து,,அவற்றில் ப்ரத்யஷம் இந்த்ரிய கிரகண யோக்யங்களிலும் அநுமானம், ப்ரத்யஷம் ,ஸித்த வ்யாப்தி கிரகண அநுரூபமான கதி பயபரோஷார்தங்களிலும் பிரமாணம் ஆகவும் அதீந்த்ரி யார்த்ததில் சாஸ்திரமே பிரமாணமாக வும் நிஷ்கரித்து அது தன்னிலும் வேதே கர்த்ராத்ய பாவாத் பலவதி ஹி நயைஸ் த்வன்முகே  நீயமாநே தன மூலத்வேன மாநம் ததி தர தகிலம் ஜாயதே -(  ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம்-14 ) என்கிற படி ஸ்வ பிரமாண்யத்துக்கு மூல சபேஷமான பௌருஷேய சாஸ்த்ரத்தை பற்றாசாக பிரமாணம் உடைய வேதமே பிரபல பிரமாணம் ஆகவும் அறுதி இட்டு இருக்கும் பரம வைதிகர் ஆகையாலே இப் பிரபந்தங்களில் தாம் அருளி செய்கிற அர்த்தங்கள் எல்லாம் வேத பிரதி பாத்யம் என்னும் இடம் தோற்ற முதலிலே வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீகரித்து கொண்டு ததர்த்த நிர்ணயம் பண்ணும் க்ரமத்தை இவ் வாக்யத்தாலே அருளி செய்கிறார்..

அகில ஹேய பிரத்யதீகத்வ கல்யாணைக தானத்வங்களால் ஈஸ்வரன் அகில ப்ரமேய விலஷணனாய் இருக்குமா போல இறே அபௌருஷேயத்வ  நித்யத்வங்களால் வேதம் அகில பிரமாண விலஷணமாய் இருக்கும் படி ..வேதத்தின் உடைய அபௌருஷேயத்வம் -வாசா விரூப   வித்யயா–இத்யாதி சுருதியாலும் அநாதி நிதனாஹ்யேஷா வாகுச்த்ருஷ்டா ஸ்வயம்புவா ஆதவ் வேத மயீ திவ்யா யதாஸ் சர்வா ப்ரசூதய -இத்யாதி ச்ம்ருதியாலும் ப்ரிதிபாத்திக்க படா நின்றது இறே..இந்த சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் வேத நித்தியத்தை சொல்லுகையாலே தத் பௌருஷேத்யத்வமும் சித்தம் இறே..அதேவ பரம விபர லம்ப ப்ரமதா சக்தி ரூப தோஷ  சதுஷ்டய சம்பாவன கந்த ரஹீதமாய் இருக்கும் பௌருஷயத்வம் இறே அவை வருகைக்கு மூலம்..இப்படி இருக்கையாலே இதுக்கு  மேம்பட்ட ஒரு சாஸ்திரம் இல்லை ..ஆகையாலே இறே -சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் உத்த்ருத்ய புஜமுச்யதே  வேதாத் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ,ந தைவம் கேசவாத் பரம் -என்று ஐதிகாசகராலும் பௌராணிகராலும் ஏக கண்டமாக சொல்லப் பட்டது ..இதன் ஏற்றம் எல்லாம் திரு உள்ளம் பற்றி இறே –சுடர் மிகு சுருதி -என்று நம் ஆழ்வார் அருளி செய்தது ..அவரை பின் செல்லுபவராய் அபியுக்த அக்ரேசரான பட்டரும் -ஆதவ் வேதா : பிரமாணம் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில்-2-19- என்றார் இறே ..

இத்தை வேதம் என்கிறது வேதயதீதி வேத : என்கிற வ்யுக்பக்தியாலே புபுஷூ க்களாய்–ஆச்திகராய் இருப்பாருக்கு ஸ்வார்த்த பிரகாசமாய் இருக்கையாலே ..இப்படி இருந்துள்ள-வேதம் தான் பிரதிபாத்யார்த்த விசேஷத்தாலே பாகத்வயாத்மகமாய் இருக்கும் .
.அத்தை இவ் இடத்தில் உபயபாக சாமான்யவாசியான  வேத சப்தத்தாலே சாகல்யேன சொல்கிறது ..

அர்த்தம் என்று பூர்வ பாக ப்ரதிபாத்யமான கர்மத்தையும் உத்தர பாக  பிரதிபாத்யமான ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுகிறது..பூர்வோத்தர மீமாம்சைகளில் ,-அதாதோ  தர்ம ஜிஜ்ஜாசா -என்றும்
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஜாசா என்றும் இறே உபக்ரமித்தது
..ஆகையாலே பாக துவயத்துக்கும் பிரதிபாத்யம் ஆராதனா ரூபமான கர்மமும் ,ஆராத்ய வச்துமான ப்ரஹ்ம இறே..
கர்மத்தின் உடைய பாகவத ஆராதநத்வம்
-ச ஆத்மா அங்கான் அன்யா தேவதா -என்று அக்நீத்ராதி சகல தேவதைகளும் பகவத் சரீர பூதராக சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே  சித்தம் இறே .
.இவ் ஆகாரம் அறியாதார் அவ்வோ தேவதா மாத்ரங்களையும் உத்தேசித்து  பண்ணும் கர்மமும் ,வச்துகத்யா பகவத் ஆராதநமாக தலை கட்டும்.
.யே யஜந்தி பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மானான்சஹூதாச்னான்  சர்வ பூதாந்த்ர ஆத்மாநாம் விஷ்ணு மேவ யஜந்தி தே-என்ன கடவது இறே
..யேப்அன்ய தேவதா பக்தா யஜந்தே ச்ரத்த யான்விதா  தேபி மாமேவ கவந்தேய யஜந்தி விதி பூர்வகம்–கீதை 9-23-என்று தானே அருளி செய்தான் இறே ..ஆகவே எல்லா படியாலும் ,கர்மத்துக்கு பகவத் ஆராதனா ரூபம் சித்தம் இறே ..

இப்படி ஆராதனா ரூபமான கர்மமும், ஆராத்ய  வஸ்துவான ப்ரஹ்மமும் ஆகிற அர்த்த தவத்தையும் அறியவே
த்யாஜ்ய உபாயதேய ரூப சகலார்தங்களையும் அறியலாய் இருக்கையாலே பாக த்வய ப்ரதிபாத்யம் கர்ம பிரமங்கள் என்கிறது
.எங்கனே என்னில் கர்மம் தான் புபுஷுகளுக்கு ஐஸ்வர்ய சாதனமாய் முமுஷுக்களில் பக்தி நிஷ்டருக்கு உபாசன அங்கமாய்
,பிரபன்னருக்கு கைங்கர்ய ரூபமாய இறே இருப்பது..

இப்படி இருந்துள்ள கர்மத்தின் வேஷத்தை உள்ளபடி அறியவே
,அநந்த ஸ்திரபல பிரம ப்ராப்தி காமரான சாதகருக்கு இது உபாசன  அங்கத்வேன உபாதேயம்.
.ஐச்வர்யாதிகளுக்கு உபாதேயமான ஆகாரத்தால் த்யாஜ்யம் என்று அறியலாம் அநந்ய சாதனருக்கு இது கொண்டு சாதிக்க வேண்டுவது ஓன்று இல்லாமையாலே கைங்கர்ய ரூபேண உபாதேயம் .
. உபாசகருக்கு உபாதேயமான ஆகாரத்தாலே த்யாஜ்யம் என்று அறியலாம் .
.ப்ரஹ்மத்தை அறியும் போது ,தத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை எல்லாம் அறிய வேண்டும் ஆகையாலே
,விபூதி பூத சேதன அசேதனங்களின் ஸ்வரூபம் அறியலாம்
அதில் ஞாநாநந்த லஷணமான சேதனஸ்வரூப  வைலஷணம் அடியாக  வருகிறது ஆகையாலே  கைவல்யத்தின் வேஷமும் அறியலாம்.
.ப்ரஹ்மத்தின் உடைய சேஷித்வ ப்ராப்யத்வங்களை அறியவே தத் அநுபாவாதிகள் புருஷார்த்தம் என்று அறியலாம்.
.தத் உபாச்யத்வ சரண்யத்வங்களை அறியவே தத் ப்ராப்தி சாதன விசேஷங்களை அறியலாம்.
.ப்ரஹ்மத்தின் உடைய நிரதிசய ப்ரஹ்மக்யத்வத்தையும் அநந்ய சாத்வத்தையும் தத் பிரகார தயா பரதந்த்ரமான ஸவஸ்ரூபத்தையும் தர்சிக்கவே சாத்யாந்தர  சாதனாந்த்ரங்கள் உடைய த்யாஜ்யத்வத்தையும்  ஸூஸ்பஷ்டமாக அறியலாம்
ஆக இப்படி இருக்கையாலே பாக த்வயத்துக்கும் பிரதிபாத்யம்  ஆராதனா ஸ்ரூபமான கர்மமும் ஆராத்ய வஸ்துவான பிரமமும் என்ன குறை இல்லை
த்வதர்ச்சா விதி முபரி பரி ஷீயதே பூர்வ பாக
ஊர்த்வோ பாகஸ் த்வதீஹா குண விபவ பரிஞா பநைஸ் த்வத் பதாப்தவ் -என்று இறே பட்டர் அருளி செய்தது –
இப்படி பாக த்வய பிரதிபாத்யங்களான இவ் அர்த்தங்களை அறுதி இடுகையாவது –
கர்மத்தினுடைய ஸ்வரூப அங்க பலாதிகளையும் –
ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி யாதிகளையும் –
சம்சய விபர்யாயம் அற நிர்ணயிக்கை-அது தான் செய்யும் போது -சகல சாக ப்ரத்யய நியாயத்தாலும் -சகல வேதாந்த ப்ரத்யய நியாயத்தாலும்
செய்ய வேண்டும் -அதில் சகல சாகா பிரத்யயமாவது -ஒரு வாக்யத்திலே  ஓர் அர்த்தத்தை சொன்னால் –
அதனுடைய அங்க உபாங்காதிகள் நேராக அறிக்கைக்காக -சாகாந்த்திரங்கள் எல்லாவற்றிலும் சஞ்சரித்து
அவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களிலும் ஞானம் பிறந்து -அவ அர்த்தங்களுக்கு அன்யோன்ய விரோதிகளையும் சமிப்ப்த்து –
தனக்கு அபிமதமான அங்கியோடே சேருமவற்றை சேர்க்கை –
சகல வேதாந்த ப்ரத்யய நியாயமாவது -ஒரு வேதாந்தத்திலே ஒரு வாக்கியம் ஓர் அர்த்தத்தை சொன்னால் –
அல்லாத வேதாந்தங்களிலும் சஞ்சரித்து -அவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு அன்யோன்ய விரோதம்
பிறவாதபடி-விஷய விபாகம் பண்ணி -தனக்கு அபிமதமான அர்த்தங்களோடு சேருமவற்றை சேர்க்கை –
இது தான் மகா மதிகளான மக ரிஷிகளுக்கு ஒழிய -அல்லாதாருக்கு செய்ய போகாமையாலே –
உப ப்ரஹ்மணங்கள் கொண்டே நிர்ணயிக்க வேணும் -ஆகையால் தத் நிர்ணய அங்கங்களை அருளி செய்கிறார் –
ஸ்ம்ருதி இதிகாச புரானங்களாலே -என்று ஸ்ம்ருதிகள் ஆவன -ஆப்தரான மன்வந்த்ரி விஷ்ணு ஹாரீத யஞவல்க்யாதிகளாலே
அபிஹிதங்களான தர்ம சாஸ்திரங்கள் –
இதிகாசங்கள் ஆவன -ப்ராவ்ருத்த பிரதிபாதங்களாக ஸ்ரீ இராமாயண மகா பாரதாதிகள் –
புராணங்கள் ஆவன -சர்காதி பஞ்ச லஷண உபேதங்களான-ப்ரஹ்ம பாத்ம வைஷ்ணவாதிகள் –
வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது இவற்றாலே என்று -இப்படி நியமேன அருளி செய்தது -இவற்றை ஒழிய
ஸ்வ புத்தியா நிர்ணயிக்கும் அளவில் -அல்ப ஸ்ருதனானவனுக்கு விப்ரதிபத்தி வருமாகையாலே –
வேத காலுஷ்ய ஹேதுவாம் என்று நினைத்து -இந் நியமம் தான் -இதிகாச புராணாப் யாம் வேதம் சம உப பிரம யேத்
பிபேத்யல் பஸ்ருதாத் வேதோ மா மாயம் பிரதரிஷ்யதி -என்று பார்கச்பத்திய ச்ம்ருதியிலும்-மகா பாரதத்திலும்
சொல்லப்  பட்டது இறே –
இவ் உபக்கிரம வாக்ய பிரக்ரியையாலே -புருஷகாரம் வைபவம் தொடங்கி-ஆச்சார்யா அபிமானம்-பர்யந்தமாக
இப் பிரபந்தத்தில் இவர் அருளி செய்கிற வேதார்த்தங்கள் எல்லாம் உப ப்ரஹ்மணங்கள் கொண்டே நிச்சயித்து
அருளி செய்கிறார் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது -அது தான் தத் அர்த்தங்கள் அருளி செய்கிற ஸ்தலங்களில்
சம்ப்ரதிபந்தம் –
ஆக -இவ் வாக்யத்தால் –சகல பிரமாணங்களிலும்-வேதமே பிரபல பிரமாணம் என்னும் இடமும் –
தத் அர்த்தம் நிர்ணயம் பண்ணும் கரமமும் சொல்லிற்று ஆய்த்து –

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திரு விருத்தம் -35-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

November 8, 2011
அவதாரிகை-
கீழ் வந்த வியசன தசைகள் எல்லாம் பிரகிருதி என்னும் படிக்கு ஈடாக மேல் வருகின்ற தசை-இருக்கிற படியை கண்டு -இது என்னவாய் தலை கட்ட கடவது–என்று திரு தாயார் பயப் படுகிறாள்
இவளுக்கு முன்பு சம்ச்லேஷ தசையில் ,அனுபவித்ததை எல்லாம் பாதகமாய் தான் ஈடு பட்ட பின்பு-தன் இழவை பாராதே -இத் தலைக்கு நலிவாயிரா நின்றது -என்று அவற்றையும் கொண்டு நோவு படுகிறாள்
வாயும் திரை யுகளில் பிராட்டியை போலே வழிப் பகையாய் இருக்கிறது
தன் மகள் துன்பத்தில் ஈடு பட்டு மேற்கு திசை பெண் தன் கணவன் பகல் போனதை கண்டு வருந்துவதை கண்டு வருந்துகிறாள் -இத் தலை-மேற்கு திசை பெண்  –வழிப் பகை -காணும் இடம் எங்கும் பகை யாக இருகிறதே  –
பால் வாய் பிறைப் பிள்ளை ஒக்கலை கொண்டு பகல் இழந்த
மேல் பால் திசை பெண் புலம்புறு மாலை உலகு அளந்த
மால் பால் துழாய் க்கு மனம் உடையார்க்கு  நல்கிற்றை எல்லாம்
சோல்வான் புகுந்து இது வோர் பனி வாடை துழா கின்றதே  –35
பாசுரம் -35-பால் வாய் பிறைப் பிள்ளை -மாலைக்கு ஆற்றாமையின் மேல் தலைவி வாடைக்கு இரங்குதல் –வாயும் திரையுகளும் -2-1-
 வியாக்யானம்-
பால் வாய் பிறை பிள்ளை இத்யாதி--பால சந்த்ரனை ஓர் அருகே கொண்டு ,பகலை
இழந்த மேலை திக்காகிற பெண்ணானவள் சந்த்யா— சமயத்திலே ,பிரபலியா நின்றாள் .
புதிசாக பர்தாவை இழந்தாள் ஒரு ஸ்திரி தன்னுடைய ஸ்ததந்தய பிரஜையும் எடுத்து கொண்டு-கூப்பிடுமா போல கூப்பிடா நின்றாள்-
பால் வாய்-வாயில் முலையை வாங்கில் வாடும்
பகல் இழந்த –இழந்த பர்தாவின் கனத்தை சொல்கிறது
ஒரு மனுமாந்தாத்ரு ப்ரப்ருதிகளை இழந்தால் போலே தான் இழவுக்கும் போலியாகி
தானும் உத்தேச்யம் பெற்றேன் என்னும் போது ,பகல் கண்டேன் -என்று இறே சொல்வது
-பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன் -சூரியனாக நாராயணனை கண்டேன் இரண்டாம் திரு அந்தாதி -81
மேல் பால் திசை பெண் –நாயகி உடைய கனம் சொல்கிறது -திக்குகளை விவேகிக்கும் பொழுது-மேல் திக்கை உத்க்ருஷ்டம் என்று சொல்லும்படியாலே –மேலை கடல் கோஷிகிறவற்றை-புலம்புகிறது என்கிறது-
உலகு அளந்த இத்யாதி -சர்வேஸ்வரன் பக்கல் உண்டான திரு துழாய் மாலையிலே
பிரவணமான மனசை உடைய இவளுக்கு-
மாலை நல்கிற்று எல்லாம்-மாலை நல்குகை-சத்த்தையை வைக்கை –சந்தான சாபம் வைத்த படி
மாலை சோல்வான் இத்யாதி–சிலரை ஹிம்சிக்க புக்கவர்களை ஹிம்சிக்க புகுவாரை போலே-
சத்தையைத்  துளாவிக் கொண்டு வரா நின்றது
பனி வாடை-நஞ்சூட்டின வாடை -பிராண அவஸ்தமாய் இருக்கையாலே -பிராணன் நின்ற நிலை எல்லாம் அறிந்து
துழாவா நின்றது –நாங்கள் பிரக்ருதியை அழித்தோமோ ?
எங்கள் உடன் சஜாதீயமானத்தை கொண்டு போகிறோம் இத்தனை அன்றோ ?-என்று அழியா நின்றது-
ஸ்வா பதேசம்
 பகவத் விச்லேஷத்திலும் ,அனுகூல பதார்த்தங்களும் , பாதகம் ஆகிற படியை கண்ட
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்-இவருடைய சத்தை எங்கனே தரிக்க கடவதோ -என்று அஞ்சுகிற படி-
————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு பல்லாண்டு-வாழாட் பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல் -ஸ்ரீ கோமடம் சம்பத் குமார் ஸ்வாமிகள் ..

November 2, 2011
வாழாட் பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல் வந்து மண்ணும் மனமும் கொண்மின்
கூழ் ஆட் பட்டு நின்றீர்களை எங்கள் குழுவினில் புகுதல் ஓட்டோம்
ஏழ் ஆட் காலும் பழிப்பிலோம் நாங்கள் இராக்கதர் வாழ் இலங்கை
பாழ் ஆளாகப் படை பொருதானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே  –3

கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் தாம் பல்லாண்டு பாடினார்

இனிமேல் தம் உடைய மங்களா சாசனத்தால் திருப்தி அடையாமல்
நான்கு வித மக்கள் சதுர வித பஜந்தே மாம் -ஆர்தா-இழந்த ஐஸ்வர்யம் விரும்பும் /புதிதாக விரும்புவர்
கைவல்யம் – ஜிக்ஜாசு
ஞாநிபகவத் கைங்கர்யம்–எல்லாம் கண்ணன் என்றிருப்பவர்
இதற்காக என் இடம் வந்ததால் நான்கு பெரும் நல்லவர்-
உதாரர் -மே மதம்–கீதை அறிவார் ஆத்மா என்று அவன் மதம் தோன்றும்
வாங்குபவர் உதாரர் என்கிறான் இங்கு-அவனை பெருமை படுத்தியதால்
மூவரையும் கூடி கொள்வதாக நினைத்து என்று வியாக்யானம்
ஆழ்வாரே அவர்களாக இருந்து பாடினதாகவும் வியாக்யானம்
முதல் தீர்த்தம் பகவத் பிராப்தி காமரை அழைக்கிறார்
மங்களா சாசனம் தனக்கு இனிக்க -இனியது தனி அருந்தேல்-மற்றவரை அனைவரையும் அழைக்கிறார்
பகவானை தனியாக அனுபவிக்க கூடாது
கூட்டம் தேட்டம் -இதுவே தாரகம்-அடியாரோடு சேர்ந்து மங்களா சாசனம் பண்ணினால் தான் தரிப்பார் இவர்

அடியார்கள் தம் -பெரும் குழுமம் -கண்டு–பெருமாள் திரு மொழி பார்க்க ஆசை பட்டார் கண்ணால் காண்கையும் –
அடியார்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ-ஆழ்வார் -திரளிலே புகுருகையும் -3 -2 -10 –
ஆடி ஆடி வியாக்யானம்-காசு பொன்னும் மணியும் -உபன்யாசம்-
வெள்ளி காசு இழந்தவன் -தங்கம் இழந்தவன்-ரத்னம் இழந்தவன்
வருத்தம் வாசி
முதலில் அம்சிறைய மட நாராய்-பெரும் நிலம் கடந்த நல் அடி போது இழந்து அலற்றி–வியூகத்தில் தூது
என் பிழையே நினைந்து அருளி அருளாதே நீர் திரு நாமம் சாத்தி-
நம்பியை -உம்பர் -எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பனோ -குணா பூரணன்-சமீபத்தில்- அச் செம்பொன்னே -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஓவாது வானவர் சோதியை-எம்பிரானை உபாகாரம் செய்தவன் எத்தை சொல்லி மறப்பது அர்ச்சையில் தூது-காற்றும் கழி கட்டி அழ கொண்ட காதலுக்கு பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை-காற்றை -அவனை தேடி போகிறாயா -உப்பும் கழி அலைய -நோவு படுவதாக சொல்லி அழுகிறார்
தண்ணீர் பற்று இல்லா மீனை -சொன்னான் இளைய பெருமாள்-தண்ணீரே அழுகிறதே இங்கு -அப் பொன் -அர்ச்சை
திண்ணம் வீடு-பிரசான்கிதம்
அடியார்கள் குழாம் உடன் கூடுவது -திரு மா மணிகள் திரு மழிசை ஆழ்வார்-போல்வார்-ரத்னம்-அடி ஆடி அகம் கரைந்து –வாடி வாடும் வாள் நுதலே –
அடியாரோடு இருந்தமை-சேர்ந்தார் இறுதியில்-
கூடி இருந்து மங்களா சாசனம் செய்கிறார்

பகவத் பிராப்தி காமன் -அழைக்கிறார் இதில் -இனிய வஸ்து சேர்ந்து அனுபவிக்க-இதுவே இவருக்கு தாரகம்
காண புகுந்து சேர ஆசை கொண்ட ஆழ்வார் போல்–
வாழ -நிரதிசய சுப ரூபமான விருத்தி-கைங்கர்யம்–ஆள்-துக்க ரூபம்-தேவதாந்திர -மற்றை தெய்வம் தொழுவது –
கடினம் அல்ப பலம் கொடுக்கும்-துக்க ரூபம்-சர்வம் பரவசம் துக்கம் சேவா சுவ விருத்தி-மனு ஸ்மரதி -நாய் வேளை-
இவ் விஷயம் தன்னிலும் பிரயோஜன பரர்-இழிந்தால் -பலம் பந்தகமாயும் -அநந்ய பிரயோஜனர்-பக்தி நிஷ்டர் அந்திம ஸ்மரதி அனைவரத
பாவனையும்வேண்டுமே -அதுவும் துக்கம்
சாதனாந்தரம்-ஸ்வதந்திர உபாயம்-கர்தவ்ய புத்தியால் ரசம் இல்லை
மூவரையும் கழித்தார்
பிர பன்னரை-ஆள் பட்டு-வாழ்ச்சியை வையத்து வாழ்வீர்காள்-கைங்கர்யமே வாழ்ச்சி அயோத்தியில் வாழும் சரா சரங்கள் முற்றவும் நல் பாலுக்கு உய்த்தனன்
-பிராப்த விஷயத்தில்-தன்னை பேணாதே -பர சம்ர்த்தியை ஆசை பட்டு -இது ஒரு பிரேமா ஸ்வாபம் இருந்த படி என்னே என்று பிரீதி அடைந்து
துர்லபம்-ப்ரீதியே புருஷார்த்தம் –
பட்டு–உவர் கடலில் முத்து பட்டது என்னுமா போலே -துர் லபம்
நான் எனக்குஎன்று இருக்கிற சம்சாரத்தில் -பகவத் சமர்த்தி-துர் லபம் என்கிறார் பட்டு-

நின்றீர்–இருப்பு ஸ்திதே யே  மங்களா சாசனம் பண்ணினால் தான்
உபன்யாசம் சொல்லி சத்தை பெறுகிறேன்-
வாய் போகும் இடம் போகும் தருணம் போல்- திரிந்து கர்ம பலத்தால்-அலைந்து
மங்களா சாசனம் பண்ண ஆசை வந்தால் நின்ர்கிறான்
உள்ளீரேல்-எல்லாம் வாசுதேவன் துர் லபம்-தாரக போஷாக போக்கியம் கண்ணன்-
உண்ணும் சோறு- உண்ண கடவது தானே -கழுத்தே கட்டளையாக உண்டான் என்பர்
பசித்தவனுக்கு போடும் சோறு உண்ணும் சோறு
தகிதவனுக்கு கொடுக்கும் நீர்
கை விட்ட சர்வேஸ்வரன்-நம் ஆழ்வார் -ஆள் தேட்டம் -கிடைப்பது கஷ்டம்
ஒன்றும் தேவும்–பொலிக பொலிக -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -அரக்கர் அசுரர் பிறந்தீர் உள்ளீரேல்-இல்லை
சேரலர் கோன் துய்ய பட்ட நாதன்-அநந்ய பிரயோஜனர் பார்ப்பதும் கஷ்டம்
ஆள் கிடைப்பது கஷ்டம்
வானர முதலிகள் நிற்க பிரம்மாஸ்திரம்-விட விபீஷணன் திரு அடி இருவர் மட்டுமே இருக்க
பிராணன் உள்ளார் உண்டோ என்று தேடினது போல்
சொரூப ஞானம் -ஏல-நல்லவர் கொஞ்சம் தானே
வந்து -அநந்ய பிரயோஜனர் -சந்நிகிதராக வர –
சொரூபம் ஸ்வாபம் தன்மை இயல்பு-ஆராயும் முன் கலந்த துரை-விரைவு-

மண்ணும் மணமும் -கொண்மின்
ஆவண ஓலை எழுதுவது-கிருகிணி-
அடிமை சீட்டு-மண்ணுக்கும் மணத்துக்கும் உரியவன்-தன வீட்டு கல்யாணம் போல் நடத்தி காட்ட வேண்டும்
அந்தரங்க அடியார்
அங்குரார்ப்பணம்-புழுதி மண் சுமக்கை சேனை முதலியார் -திரு அரங்கம்-மற்றை இடத்தில திரு ஆழி ஆழ்வான்
மணம்-கல்யாணத்துக்கு அபிமானமே இருக்கை
சர்வத்துக்கும் உப லஷணம் இவை இரண்டும்
கொண்மின்-அடிமை செய்யும் இடத்தில்-கிடந்தானை

தேவிமாரார்-ஏவ மற்று அவர் ஆள் செய்வார்-
கிரியதாம் இதி மாம் வத
ஏவி பணி கொள்ள
கொண்மின்-சொல்ல ஆதரவாக அன்புடன் பண்ண வேண்டும்
சாஸ்திர அர்த்தம்-நம பத அர்த்தம்
மம கார நிவ்ருத்தி- காட்டுகிறார்
கூழ் -சோறு-இவர் -இவ் வார்த்தை அறியாமல்-பிரயோஜனந்த பரர் கூட்டம் வர
வேறு ஒரு ஆசை படாமல்-பகவத் தாஸ்ய போகம் ஒன்றையே -ஆசை -நாராயணா ய
அம்மானை விட்டு அம்மானை ஆசை பட்டாதால் இலங்கை சிறை வாசம்–வேறு பிரயோஜனம் கேட்டு-

இதிலும் அதிலும் ஆசை கொண்டு-இரு கரையர் –
பட்டு-இதில் அகப்பட்டு கொண்டு -சூதனாய் கள்வனாய் -வலையுள் பட்டு போல்
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலை யுள் அகப்பட்டு -பித்து பிடித்தவன் –
மீன் வலையில் சிக்கி கொள்வது போல்
மணி வலை -கண் மணி -பந்தகம்-சொரூபம் விரோதி
நின்றீர்களை-நிலைத்து நின்று
பகு வசனம்-எங்கும் இவர்களே
எங்கள் குழு -கோஷ்ட்டி ஏற்றம் -தேக ஆத்மா அபிமானிகள் இல்லையே
தேவதாந்திர பிரவனர் -பிரயோஜனாந்தர பரர் -மூவரையும் தள்ளி -அநந்ய பிரயோஜனர் இருந்தும் சாதனம்
செய்து-சாதனாந்த பரர் இவரையும் தள்ளி -ஆழ்வார் கூட்டம்-புகுதல் ஓட்டம்-சேர்த்து கொள்ள மாட்டோம்
வாரீர் கூப்பிட்டாரே-கருணை தயை இன்றி-வசிஷ்டர் பரம சண்டாளன் அக்நி கார்யம் சேர்த்து கொள்ள மாட்டாரே
அது போல் -இத்தால் -அநந்ய பிரயோஜனருக்கு [பிரயோஜனான்தரர் இடம் சக வாசம் கூடாது -கைசிக ஏகாதசி-பச்சை கற்பூரம் தூவி -சிஸ்டர் பக்கம் அசிஷ்டர் -அசக்யம்

புன்னாக மரம்-திரு வாய் மொழி அர்த்தம்-கும்பல் உடன் நெருக்கி நிற்க  -அசக்யம்
மற்று ஓர் தெய்வம்  உளது -தேவதான்தரம் -என்று இருப்பாரோடு -என்பரோடு உற்றிலேன்
உற்றதும் உன் அடியார் -பகவத் சம்பந்தம் உடைய அடியார் சம்பந்தம் —
எழ ஆள் காலும் பழிப்பிலோம்
மேல் மூன்று கீழ் மூன்று -சந்ததிகள்
சப்த சப்த சப்தச -மூன்று எழ இருபத்தொரு சந்ததிகள்
காக்கும் இவனை மங்களா சாசனம் செய்தால் -பகவத் சம்பந்தம் பலன்
தச பூர்வான் முன் பத்து என்றும் சொல்லுவது போல்
கீழும் மேலும் வெள்ளம் இடுமே
மரணம் வரை விரோதம்-நம் பிள்ளை-இனிமேல் இவன் பண்ண மாட்டான் -ராவணன்-
ஈம கரியை பண்ண சொல்லி பெருமாள்-விபீஷணன்-மித்ரா பாவென ச்லோஹம் முன்பே அருளி
பழிப்பிலோம்-
தோஷம் இல்லை-விஷயந்திர பிராவண்யம் தேவதாந்திர பஜனம்-
பதர் தூற்றி கழிக்க வேண்டாம் -வேறு பிரயோஜனம் வேறு சாதனம் இன்றி அவனே கொண்டு அவனை அடைவது

நாங்கள்-அகங்காரம்-உங்கள் புழக்கடை தோட்டத்து வாவியுள்-போல்
இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிர் பகவத் சம்பந்தத்தால் வந்த செருக்கு
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போக்கு நம்பி
விருத்தி விசேஷம் கொண்டு உங்களை அறிய
அவனுக்கு மங்களாசாசனம் செய்து -இராக்கதர் வாழ் இலங்கை
என்றோ நடந்த அதற்க்கு பல்லாண்டு -காரிய பாடு-
இன்று வயிறு பிடிக்கும் செயல்-எங்கள் குழு
கதே ஜலே சேது பந்தம் -அப்பாவும் பெண்ணும் அன்று உலகு அளந்தான் அடி போற்றி
குழவி கூடு போல் திரண்டு-கடலையும் மதிளையும் அரணாக்கி -வேலை  வெற்பு எடுத்து மதிள் இஞ்சி சூழ் இலங்கை-
கைம் பெண் கூட ஆட்சி செய்யலாம் -சதுரமா மலை சூழ் -அமணக் கூத்து அடிக்கும் தேசம் -இலங்கை உள்ள ஆள் பாழ் ஆளாகும் படி
இலங்கை தான் விபீஷணன் தேசம் இறே-கடல் கரையிலே பட்டாபிஷேகம் நடந்ததே
இலங்கை யை கடாஷக்க பிராட்டி இடம் பெருமாள் சொல்ல –
இரண்டாக வெட்டினாலும் திரு அடியில் விழ மாட்டேன் வணங்க மாட்டேன்
மூலை அடியே போம் படி பண்ணினான்
படை பொருதானுக்கு -யுத்தம் ஆயுதம் இரண்டு அர்த்தம்
ஈஸ்வரம் சங்கல்பம் இன்றி மனிதன் போல்
அம்புகள் கொண்டு சண்டை-ஆகர்ஷமான வடிவுக்கு கையும் வில்லுமாக -வீர ராகவா கோலத்துக்கு பல்லாண்டு
சீறி சிவந்த திரு உருவம்
வானர வீரர்கள்-தேவர்கள் -மங்களா சாசனம் பண்ண வில்லை
பிராட்டி பிரிந்ததும் சந்தொஷித்தார்கள் தேவர்கள்
அந்த இழவு தீர ஆழ்வார்
முதலிகள் அம்புக்கு இராய்க்க பின் வாங்கி- பெருமாள் கைங்கர்யம் செய்ய
பிராட்டி பிரிந்த உடனே நாம் குடி இருப்பு பெற்றோம் தேவர்கள்

பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
பெரியாழ்வார்திரு அடிகளே சரணம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்