Archive for the ‘Srirengam’ Category

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்- ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா–ஸ்லோகங்கள் –29-30-31-32–

February 14, 2021

மங்களம் மங்களா நாஞ்ச-என்றபடி பகவானை மங்களம் எனபது பிராட்டி சம்பந்தத்தாலே –
பிராட்டிக்கு மங்கள ஸ்வரூபமாய் இருத்தலே இயல்பு -காரணத்தால் வந்தது அன்று -என்கிறார் –

தவ ஸ்பர்சாத் ஈசம் ஸ்ப்ருசதி கமலே மங்கள பதம்
தவ இதம் ந உபாதே: உபநிபதிதம் ஸ்ரீ: அஸி யத:
ப்ரஸூநம் புஷ்யந்தீம் அபி பரிமளர்த்திம் ஜிகதிஷு:
ந ச ஏவந்த்வாத் ஏவம் ஸ்வததே இதி கச்சித் கவயதே–ஸ்லோகம் -29-

ஸ்ரீ சொல் மங்களம் என்னும் பொருள் –
மங்களம் கிமபியல் லோகே சதித்யுச்யதே தத் சர்வம் த்வததீ நமேவஹி
யதச் ஸ்ரீ ரிதய பேதே நவா யத்வா ஸ்ரீ மதிதீ த்ருசேந வச்சா தேவி ப்ரதாமச் நுதே -கூரத் ஆழ்வான்-ஸ்ரீ ஸ்தவம்
உன்னுடைய அதீனத்தாலே-ஸ்ரீ -சம்பந்தத்தால் இந்த -ஸ்ரீ சப்தம் கொண்டே -ஸ்ரீ ரெங்கம் இத்யாதி போலே –
புஷ்பத்திற்கு சிறப்பு மணத்தாலே -திருஷ்டாந்தம் -மணத்துக்கோ சிறப்பு இயல்பு -வேறு ஒரு காரணத்தால் வந்தது அல்ல –
பரிமளர்த்திமபி-ஆகப் பிரிந்து நிலை இல்லை -பிரபையையும் ப்ரபாவனையும் புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே -முமுஷூப்படி-

ஜிகதிஷூ– சொல்ல ஆசைப்படுபவன் -நறு மணம் உடன் சேர்ந்தே புஷ்பம் சொல்லுவது போலே –
நாற்றத் துழாய் –ஐந்து ஆறு குளிக்கு இருக்கும் கோயில் சாந்து போலே -நறு மணம் உடன் கூடிய திருத் துழாய் என்பது போலே –
ஸ்ரீயஸ்ரீ -திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் ஆகையால் தெய்வத்துக்கு அரசு —
ஆஸ்ரயிக்கும் அர்த்தம் -மங்களம் இவளுக்கு ஒரு காரணம் பற்றி இல்லை –
திரு முளை மருத் சங்கரணம் பிராட்டி சந்நிதியில் இருந்தே இன்றும் –
எழில் வேதம் -சுடர் மிகு சுருதி –மிதுனத்தை பற்றி பேசுவதால் –

தாமரை மலரில் அமர்ந்தவளே! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! உனது நாயகனான ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு
“ஸ்ரீ” என்னும் மங்களச் சொல் அடைமொழியாக உள்ளது எப்படி?
உனது தொடர்பு அவனுடன் உள்ளதால் அல்லவா?
அந்த மங்களச் சொல் உனக்கும் அடைமொழியாக உள்ளது.
ஆனால் அவ்வாறு அந்தச் சொல் உனது அடைமொழியாக உள்ளதற்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை –
ஏனெனில்
நீயே மங்களகரமான பொருளாகவே அல்லவா உள்ளாய்?
ஒரு மலருக்கு நறுமணம் என்பது பெருமை அளிக்கிறது.
ஆனால் அந்த நறுமணத்திற்கு வேறு எதனாலாவது பெருமை உண்டாகுகிறதா என்ன? எதனாலும் அல்ல.
யாராவது ஒருவன் இந்த காரணத்தினால் நறுமணம் இப்படி உள்ளது என்று கூறுகிறானா?

மங்களப் பெயரீசற்கு வந்ததுன் தொடர்பா னிற்கோ
அங்கன் அன்று அஃது இயற்க்கை யல்லையோ திரு நீ அல்லி
நங்கையே சிறப்பு அலர்க்கு நறு மணத்தால் அதற்கும்
எங்கனம் சிறப்புக் கேது வியம்புவன் கவிஞன் மாதோ –29-

——

பிராட்டியினாலே மங்களம் ஆவது மாத்திரம் அன்று –
இறைமையே யவளது பூர்ண கடாஷத்தால் தான் ஏற்பட்டது என்றும்
அற்பமான கடாஷத்தைப் பெற்றவர் இந்த்ராதியர் ஆயினர் என்றும்
ஆதலில் இறைவனையும் இந்த்ராதியரையும் பற்றின வேதம் முடிவில் இலக்குமியையே கூறியது என்றும் அருளிச் செய்கிறார் –

அபாங்கா: பூயாம்ஸ: யதுபரி பரம் ப்ரஹ்ம தத் அபூத்
அமீ யத்ர த்வித்ரா: ஸச சதமகாதி: தததராத்
அத: ஸ்ரீ: ஆம்நாய: தத் உபயம் உசந் த்வாம் ப்ரணிஜகௌ
ப்ரசஸ்தி: ஸா ராஜ்ஞ: யத் அபி ச புரீ கோச கதநம்.–ஸ்லோகம் –30-

த்வித்ரா -இரண்டு மூன்று துளிகள்
கோச -பொக்கிஷத்தினுடையவும்-
புரீ கோசம் -நகர பொக்கிஷம் -பர ப்ரஹ்மம் இந்திரன் –ஆதாரம் -நகரமும் பர ப்ரஹ்மமும்

தைக்கின்றதாழி -திரு விருத்த பாசுர வியாக்யானத்தில் -இவள் கால் பட்ட மணல் பரதத்வம் ஆகாதோ -பட்டர் அருளிச் செய்வாராம் –
பூர்வர்கள் இவள் கால் மணலில் பட்டால் அதில் அவன் இருப்பானே என்பர் –
பட்டர் மணல் அவனாகும் என்றாரே –

சிதைக்கின்ற தாழி என்று ஆழியை சீறி தன் சீர் அடியால்
உதைக்கின்ற நாயகம் தன்னொடு மாலே உனது தண்டார்
ததைக்கின்ற தண் அம் துழாய் அணிவான் அதுவே மனமாய்
பதைக்கின்ற மாதின் திறத்து அறியேன் செயற் பால் அதுவே -34—மின்னிடை மடவார்கள் -6-2-

முன்புள்ளார் கூடல் இழைக்க புக்கவாறே-அது சிதறி வருகிற படியை கண்டு-அத்தோடு சீறி அருளா நின்றாள் என்பார்கள்
பட்டர்–இது கூடுகைக்கு ஏகாந்தம் இன்றியே-பிரிகைக்கும் ஒரு புடை உண்டாய் இருக்கையாலே சீறி உதையா நின்றாள் -என்று
கூடல் இழைக்க புக்கவாறே கடல் ஆனது திரை ஆகிய கையால் அழிக்க புக்க வாறே அத்தோடு சீறா நின்றாள்-
நாயகனும் வரவு தாழ்ந்தவாறே ,கடலோடு சீரும் அத்தனை இறே–
பெறுதற்கு அரிதான திரு அடிகளாலே ,கிடீர் அசேதனமான கூடலை உதைகின்றது
அவன் சர்வேஸ்வரன் ஆவது இவள் காலுக்கு இலக்கான வாறே
இவளை இப்படி பிச்சேற்றி இவள் பிச்சை கண்டு பிச்சேறி இருகிறவன்-
க்ரம பிராப்தியும் இவள் உடைய த்வரையும் சாதனம் இல்லை-அப்ரயோகம் -பலம் அவன் தன்னாலே இருந்த படி-

பதி ஸம்மானம் -தோள் மாலை சாத்தினார் பெருமாள் -பூர்வர் -தட்டு மாறி -காலில் விழுந்து நில் என்றார் பெருமாள் -பட்டர்
மலராள் மணம் நோக்கம் உண்டானே -திரு மங்கை ஆழ்வார்
ந ஜீவேயம் ஷணமபி வி நாதம் அஸி தேஷணாம்-பெருமாள் அருளிச் செய்தார் இறே
ஸ்ரத்தை யினாலேயே தேவன் ஆகிறான் -ஸ்ருதி-தது -அது ஆனது -என்கிறார் வஸ்து போலே –
திரு நின்ற பக்கம் திறவிது -திரு மழிசைப்பிரான் –

ப்ரஹ்மாத் யாச்ச ஸூராஸ் சர்வே முனயச்ச தபோத நா
ஏதந்தே த்வத் பதச்சாயா மாஸ்ரித்ய கமலேஸ்வரி –
அரசனைப் போல் இலக்குமி -நகரினைப் போல் பர ப்ரஹ்மம் -பொக்கிஷம் போல் இந்த்ராதி –
சர்வத்துக்கும் ஆதாரம் அவன் -அவன் இடம் இருந்து தோன்றியதால் இவர்கள் பொக்கிஷம் –
ஒரு அரசனுடைய நகரத்தையும் பொக்கிஷத்தையும் ஒருவன் வருணித்தால் அது அரசனையே சாரும்
அது போலே வேதம் அனைத்தும் பிராட்டியையையே சாரும் –ஆம்நாய -வேதம் –

மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! உனது உயர்ந்த கடாக்ஷம் எதன் மீது சென்று அதிகமாக விழுந்ததோ,
அந்தப்பொருள் ப்ரஹ்மம் எனப்பட்டது. அந்தக் கடாக்ஷங்கள் எந்தப் பொருள்களின் மீது குறைவாக விழுந்ததோ,
அவை இந்திரன் முதலான பரப்ரஹ்மத்தைவிடத் தாழ்வான பொருள்களாக ஆனது.
எனவே பரப்ரஹ்மத்தைக் குறித்தும், இந்திரன் முதலான தேவர்களைக் குறித்தும் உள்ள வேதங்கள் உன்னையே
மறைமுகமாக கூறுகின்றன என உறுதியாகக் கூற இயலும். ஒரு நகரத்தைப் பற்றியும், அந்த நகரத்தின்
செல்வச் செழிப்பைப் பற்றியும் ஒரு நூல் கூறுவதாக வைத்துக்கொள்வேம்.
அந்த வர்ணனை, அந்த நாட்டின் அரசனை அல்லவா மறைமுகமாக குறிக்கிறது?

இவள் தனது பரிபூர்ணமான கடாக்ஷத்தை வீசியபடி உள்ளதாலேயே நம்பெருமாளுக்கு ஸ்வாமித்வம் போன்ற
பல தன்மைகள் நித்யமாக உள்ளன. இராமன் – ந ஜீவேயம் க்ஷணம் அபி – சீதையைப் பிரிந்து என்னால்
ஒரு நொடி கூட வாழ இயலாது – என்றான் அல்லவா?
நகரம் என்று ப்ரஹ்மமும், செல்வம் என்று தேவர்களும், மன்னன் என்று ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருமே கூறப்பட்டனர்.

ஆக வேதங்கள் இவளைப் பற்றியே கூறுகின்றன என்றார்.

கடைக் கண்ணால் திரு நீ மிக்குக் கண்டது பரப் பிரம்மம்
படைத்தன விந்திராதி பார்வைகள் இரண்டு மூன்றே
எடுத்திரு பொருளுமோதி இயம்பிய துனையே வேதம்
படித்திடி னகர் செல்வங்கள் பார்த்திவன் புகழ்வாகாதோ–30–

————

இறைவனது இறைமை பிராட்டி அடியாக ஏற்படுமாயின்
இயல்பினில் அவனுக்கு ஏற்றம் இல்லை என்றாகாதோ
என்பாருக்கு திருஷ்டாந்தத்துடன் விடை யிறுக்கிறார் –

ஸ்வத: ஸ்ரீ: த்வம் விஷ்ணோ: ஸ்வம் அஸி தத ஏவ ஏஷ: பகவாந்
த்வத் ஆயத்த ருத்தித்வேபி அபவத் அபராதீந விபவ:
ஸ்வயா தீப்த்யா ரத்நம் பவத் அபி மஹார்கம் ந விகுணம்
ந குண்ட ஸ்வாதந்த்ர்யம் பவத் இதி ச ந ச அந்ய ஆஹித குணம்–ஸ்லோகம் –31-

திருவே நீ இறைவனுக்கு இயல்பாகவே சொத்தாக இருக்கின்றாய் -அதனாலேயே இந்த அரங்கநாதன்
உன் அதீனமான ருத்தித்வேபி -சிறப்பை உடையவனாய் இருப்பினும்
அபராதீன -மற்று ஒருவரால் ஏற்படாத –
விபவ -பெருமை உடையவனாக
அபவத்-ஆயினான்
ரத்னம் தன்னதான ஒளியினாலே விலை மதிப்புள்ளதாக ஆனாலும் -விகுணம்- குணம் அற்றதாக ஆகவில்லை –
குண்ட ஸ்வா தந்த்ர்யம் -முக்கியத் தன்மை குன்றியனதாகவும் ஆவதில்லை –
அந்ய-மற்று ஒன்றால் ஆஹித -ஏற்பட்ட குணம் ச -சிறப்பை உடையதாகவும் நச பவதி -ஆவதும் இல்லை-

ஸ்வத்வ மாத்மநி சஞ்ஜாதாம் ஸ்வாமித்வம் ப்ரஹ்மணி ஸ்திதம் -ஸ்வாமி சொத்து சம்பந்தம் –
குணம் உள்ளாவான் என்பதால் பகவான் –
ரத்னம் ஒளியினால் விலை பெற்றால் அந்யாயத்தம் ஆகாது இறே -நம்பிள்ளை
ஸ்வத-பிராட்டிக்கு சேஷத்வம் இச்சையாலே வந்தது என்பாரும் உண்டு மகிஷி யாதலால்-

மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! நீ ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு உரிமை உள்ளவளாக எப்போதும் இருக்கிறாய்.
இதனால் தானே உன் மூலம் பெருமைகள் அடைந்த அவன் தனது இயல்பான பெருமைகளையும் கொண்டு விளங்குகிறான்.
ஒரு இரத்தினக் கல்லுக்கு பெருமை, மதிப்பு போன்ற அனைத்தும் அதிலிருந்து வீசும் ஒளிக்கே உரியது.
ஆயினும் அந்தக் கல்லைக் காணும் யாரும் ஒளியை மட்டும் மதித்து விட்டு,
இரத்தினக்கல் முக்கியத்வம் கொண்டது இல்லை என்று ஒதுக்கி விடுவதில்லையே.
ஆகவே ஒளியால் உண்டாகிய சிறப்பை இரத்தினம் ஏற்கிறது அல்லவா?

அவனை ஒளிர வைப்பது இவளே என்றார். அது மட்டும் அல்ல,
அந்த இரத்தினக்கல்லை ஒளிர வைப்பதன் மூலம் நமக்கு, “இதோ இரத்தினம் இங்கே உள்ளது”,
என்று காண்பிக்கவும் உதவுகிறாள்.

இயல்பினால் சொத்தாம் உன்னால் இறை சிறப்பு எய்தினாலும்
அயல் பொருளாலே யாகும் அதிசயம் உடையனாகான்
சுய வொளி துலக்கு மேனும் தூ மணி குண மற்றொன்றால்
உயர்ந்தது திரு முதன்மை ஒழிந்தது என்று உரைக்கப் போமோ -31-

ஒளி போலே விட்டுப் பிரியாதவள் -ஆதலின் பிராட்டி வேறு ஒரு பொருள் அல்லள் –

————

இங்கனம் இலக்குமியின் ஸ்வரூபத்தை இதுகாறும் அனுசந்தித்து
இனி ஸ்வரூபத்தையும் திரு மேனியையும் பற்றின திருக் குணங்களைக் கூறுவாராய்ப்
பெருமாளுடையவும் பிராட்டியினுடையவும் பொதுக் குணங்களை அனுசந்திக்கிறார்-

ப்ரசகந பல ஜ்யோதி: ஞான ஐச்வரீ விஜய ப்ரதா
ப்ரணத வரண ப்ரேம க்ஷேமங்கரத்வ புரஸ்ஸரா:
அபி பரிமள: காந்தி: லாவண்யம் அர்ச்சி: இதி இந்திரே
தவ பகவதச்ச ஏதே ஸாதாரணா குண ராசய:–ஸ்லோகம் — 32–

பிரசகன-சக்தி என்ன –
பல -பலம் என்ன –
ஜ்யோதிர் -தேஜஸ் என்ன –
ஞானைச்வரீ விஜய ப்ரதா -அறிவு ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் பிரசித்தி என்ன
ப்ரணத வரண -வணங்கினோரை வரித்தல் என்ன
ப்ரேம -ப்ரீதி என்ன
ஷேமங்க ரத்வ -ஷேமத்தைச் செய்தல் என்ன
புரஸ்ஸரா -இவைகளை முன்னிட்டவைகளும்
திவ்ய தம்பதிகளின் பொதுவான ஆத்ம குணங்களை அருளி திரு மேனிக் குணங்களை அனுசந்திக்கிறார் –

அபி -மேலும்
அபி பரிமள: காந்தி: லாவண்யம் அர்ச்சி: இதி இந்திரே -நறுமணமும் சௌந்தர்யமும் லாவண்யமும் பளபளப்பும் என்கிற இந்த –

தவ பகவதச் ச ஏதே சாதாரணா குண ராசே –குணக் குவியல்களும் உனக்கும் பெருமாளுக்கும் பொதுவானவை-

ஞானாதி ஷட்குணமயீ-இவை மற்ற குணங்களுக்கு ஊற்றுவாய்
பிரசகனம் -பிரவர்த்திக்கும் சேதனருக்கு சக்தியைக் கொடுத்து ப்ரவர்த்திபிக்கும் தன்மை –
பலம் -தனது சங்கல்பத்தாலே அனைத்தையும் தாங்கும் சக்தி
ஜ்யோதிஸ் பிறரை அபிபவிக்கும் திறம்கூட்டு ஒருவரையும் வேண்டா கொற்றம் –
ஞானம் யாவற்றையும் ஒரு காலே எப்போதும் உள்ளபடி கண்டு அறிய வற்றை இருக்கை
ஐஸ்வர்யம் தம் இஷ்டப்படி நியமிக்கும் திறம் –
விஜயம் -வீர்யம் -விசேஷ ஜெயம் -விஜயம் -ஆயாசம் இன்றி அதனை -வீர்யம் -சர்வத்தையும் அனாயாசமாக தரிக்கை
ப்ரதை -என்னை யாக்கி எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -விஜயப்ரதா -வெற்றியால் வந்த புகழ் என்றுமாம்
பிரணத வரணம்-யாத்ருச்சிக ஸூ கருத லேசத்தை பிறப்பித்து அடியார் என்று ஏற்றுக் கொள்ளுதல்
குணக் குவியல்கள் -ஒவ் ஒன்றே பல்கித் திரள் திரளாய்க் குவிந்து இருக்குமே
இவை இறைவனிடம் ஸ்வா தீனமாகவும் இலக்குமியினுடம் பராதீனமாகவும் -அவனால் – ஏற்பட்டவைகள்-

ஸ்ரீரங்கநாயகீ! சக்தி, பலம், தேஜஸ், ஞானம், ஐஸ்வர்யம், வீர்யம் முதலான ஆறு குணங்கள்;
அடியார்களுக்குத் தன்னையே கொடுத்தல்; அடியார்களை அரவணைத்தல்; அடியார்களைப் பிரிந்தால் தவித்து நிற்பது;
அடியார்களுக்கு எப்போதும் நன்மையே செய்தல்; நறுமணம் வீசும் திருமேனி; பளபளக்கும் திருமேனி –
ஆக இப்படியான பல திருக்கல்யாண குணங்கள் குவியலாக உன்னிடமும் ஸ்ரீரங்கநாதனிடமும் பொதுவாக உள்ளதல்லவா?

1.பலம் = தன்னுடைய ஸங்கல்பம் மூலம் அனைத்தையும் தாங்குதல்
2.தேஜஸ் = எதற்கும் துணையை எதிர்பாராமல், அவர்களைத் தன் வயப்படுத்தும் திறன்
3.ஞானம் = அனைத்தையும் முன்கூட்டியே அறிவது
4.ஐச்வர்யம் = அனைத்தையும் தன் விருப்பப்படி நியமித்தல்
5.வீர்யம் = புருவம் கூட வியர்க்காமல் எளிதில் வெல்லும் திறன்
6.ப்ரதா = தன்னையே அடியார்களுக்குக் கொடுத்தல்
7.ப்ரணத வரணம் = குற்றத்தையும் குணமாகக் கொண்டு ஏற்றுக் கொள்ளுதல்
8.ப்ரேமம் = அடியார்களை விட்டு நீங்கினால் துன்பம் கொள்ளுதல்
9.க்ஷேமங்கரத்வம் = நன்மைகளை அளித்தல்

மிகும் ஆற்றல் பலம் தேசு மெய்யுணர்தல் விசயம் சேர் புகழுடனே ஐஸ்வர்யம்
அகவையில் அன்புடைமை யண்டினாரை ஆதரித்து வயமாக்கல் காத்தலாதி
மகில்வேற்றும் உயிர்க் குணனும் உறுப்பில் மேவும் வனப்பு மணம் ஒளி யழகு என்று இன்ன
பகவானும் நீயுமே இப் பண்பினங்கள் பரமேசுவரி பொதுவாய்ப் படைத்துளீரே–32-

———————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்- ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா–ஸ்லோகங்கள் —25-26-27-28—

February 13, 2021

அம்மண்டபத்திலே பிராட்டி பெருமாளுடன் திருவனந்தாழ்வான் மீது வீற்று இருந்து
இன்பம் பயப்பதை அருளிச் செய்கிறார் –

தத்ர ஸ்ரக் ஸ்பர்ச கந்தம் ஸ்புரத் உபரி பணாரத்ந ரோசி: விதாநம்
விஸ்தீர்ய அநந்த போகம் ததுபரி நயதா விச்வம் ஏகாத பத்ரம்
தை: தை: காந்தேந சாந்தோதித குண விபவை: அர்ஹதா த்வாம் அஸங்க்யை:
அந்யோந்ய அத்வைத நிஷ்டா கநரஸ கஹநாந் தேவி பத்நாஸி போகாந்–ஸ்லோகம் –25-

தத்ர ஸ்ரக் ஸ்பர்ச கந்தம் ஸ்புரத் உபரி பணாரத்ந ரோசி: விதாநம்-
பூமாலை -குளிர்ச்சிக்கு-மென்மைக்கு மணத்துக்கு உபமானம் –
மேலே விச்தீர்ய-பரப்புடைமை
உபரி -உயர்த்தி
ஸூ தாமருசி ம்ருதிம ஸூ கந்தி -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம்
பணங்களின் ரத்ன ஒளியாலே மேல்கட்டி –
சுடர் பாம்பனை நம் பரனைத் திருமாலை -இனத்துத்தி யணி பணம் ஆயிரத்தின் கீழே -இருப்பவன் அன்றோ இறைவன்-

விஸ்தீர்ய அநந்த போகம் ததுபரி நயதா விச்வம் ஏகாத பத்ரம்-
திருமேனியை விரித்து அதன் மீது அமருகின்றான் –
நாந்தம் குணா நாம் கச்சந்தி தேவா நன்தோய முச்யதே -என்றபடி குணங்களுக்கு அந்தம் இல்லாமை பற்றி அனந்தன்
ரஷகத்வாதி குணங்களுக்கு அந்தம் இல்லாமை பற்றி இறைவன் அநந்தன்
கைங்கர்ய குணங்கள் அந்தம் இல்லாமை பற்றி ஆதிசேஷன் அநந்தன்
கால தேச வஸ்து அபரிச்சேத்யனை தன்னிடம் கொண்டமையாலும் அநந்தன் –
வங்கமலி தடம் கடலுள் அநந்தன் என்னும் வரி யரவின் அணைத் துயின்ற மாயோன் -பெரிய திருமொழி -7-8-1-
கொற்றக் குடையின் கீழ் உலகை நடாத்துவதற்கு வீற்று இருந்து அருளுகிறான்
ஏகாத பத்ரம் -அத்விதீயன் என்பதால் குடையும் ஒன்றே யாயிற்று
விஸ்வ மேகாத பத்ரயிது மச்மத ஸூன் நிஷண்ணம்-ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் –

தை: தை: காந்தேந சாந்தோதித குண விபவை: அர்ஹதா த்வாம் அஸங்க்யை:-
காந்தேன -காதலன் -அழகன் என்றுமாம் –
சாந்தோதித தசை -பர வாஸூ தேவனுக்கு
நித்யோதித தசை -வ்யூஹ வாஸூ தேவன்

அந்யோந்ய அத்வைத நிஷ்டா கநரஸ கஹநாந் தேவி பத்நாஸி போகாந்–அன்பு விஞ்சி ஒருவரே என்னலாம் படி அன்யோன்யம்
அஹந்தா ப்ரஹ்மணச் தஸ்ய -எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாய்-நான் என்னலாம் படியான இறைவன் உடைய
அஹந்தை -நான் என்பதன் தன்மை -வடிவாய் உள்ளவள் பிராட்டி யாதலின்
பிரிக்க ஒண்ணாத படி ஒன்றி இருக்கும் அத்வைத நிஷ்டை –
சமரசமாய் இருக்கும் நிலையினாலே பேரின்பம் மிக்க போகங்களை விளைக்கின்றாள் பிராட்டி-

உலகை நடாத்துகிற -அடை மொழியால் ரஷகத்வம் இறைவனுக்கே -என்றும்
பிராட்டி துணை புரிபவள் என்றும் விளங்கும்
லஷ்ம்யா சஹ ஹ்ருஷீகேச ரஷக -பிராட்டியின் சஹாயமும் இறைவனது ரஷித்தலும் கூறப்படும் –
சஹாயமாவது புருஷகாரமாக இருத்தல்
ரஷித்தலில் பிரதான்யம் பிராட்டிக்கு இல்லை என்றாலும்
போகத்தில் ப்ரதான்யம் விளக்க –காந்தேன போகான் பத்நாசி-என்றார் –

இப்படியாக நீ அமர்ந்துள்ள மண்டபத்தில் ஆதிசேஷன் எப்படி விளங்குகிறான் என்றால் –
அவனது உடலானது மலர் மாலைகள் போன்று மென்மையாகவும், நறுமணம் வீசுவதாகவும் உள்ளது;
அவனது படத்துடன் கூடிய தலைகளில் ஒளிர்கின்ற இரத்தினக் கற்கள், மேல் விதானம் விரித்தது போன்று உள்ளது –
இப்படியாக விரிந்த உடலையும் கவிழ்க்கப்பட்ட குடை போன்ற தலைகளையும் ஆதிசேஷன் கொண்டுள்ளான்.
அதன் மீது கம்பீரமாக நம்பெருமாள் அமர்ந்து இந்த உலகத்தை வழி நடத்தியபடி உள்ளான்.
அவனது திருக்கல்யாண குணங்கள் எண்ணற்றவையாகவும், அதிசயங்கள் நிரம்பியவையாகவும் உள்ளன.
இதனால் அன்றோ அவன் உனக்குத் தகுந்தவனாக உள்ளான்?
இப்படியாக நீ உனது மனதிற்குப் பிடித்த நம்பெருமாளோடு ஒன்றாகவே உள்ளாய்.
நீங்கள் இருவரும் அன்யோன்யமான திவ்ய தம்பதிகளாகவே உள்ளீர்கள்.
இப்படியாக அல்லவா நீ போகங்களை அனுபவிக்கிறாய்?

ஓர் ஆஸனத்திற்கு வேண்டிய தன்மைகளாவன மென்மை, நறுமணம், குளிர்ச்சி, பரப்பு, உயர்த்தி என்பதாகும்.
இவை அனைத்தும் ஆத்சேஷனிடம் உள்ளதாகக் கூறுகிறார்.
ஒன்றை ஒன்று பிரியாமல் உள்ள நிலைக்கு அத்வைத நிஷ்டை என்று பெயர். இதனை இங்கு கூறுவது காண்க.
ஆக, நம்பெருமாள் இந்த உலகத்தைக் காத்து நிற்க, இவள் அவனுக்குத் துணையாக நிற்பதாகக் கூறினார்.

பூந்தெரியல் போல மண குணம் பொலிந்த பொங்கு மணி யொளி மேலாப் புடைய நந்தப்
பாந்தளுடல் விரித்ததன் மேல் வீற்றிருந்து பல்லுலகு மொரு குடைக் கீழ்ப் பட நடாத்திச்
சாந்தமுடன் தானுகரும் தனதெண் சாந்தோதித குணங்களானிற் கேற்கும்
காந்தனுடன் அங்கு ஒருவருக்கு ஒருத்தர் தேவி கலந்தொன்று தலிற் கனிவான் போகம் சேர்த்தி –25-

பாந்தள் -பாம்பு
கனிவான் போகம் -ரசம் கனிந்த சிறந்த அனுபவம் –

பூந்தெரியல் போல மண குணம் பொலிந்த பொங்கு மணி யொளி மேலாப் புடைய நந்தப்
பாந்தளுடல் விரித்ததன் மேல் வீற்றிருந்து பல்லுலகு மொரு குடைக் கீழ்ப் பட நடாத்திச்
சாந்தமுடன் தானுகரும் தனதெண் சாந்தோதித குணங்களானிற் கேற்கும்
காந்தனுடன் அங்கு ஒருவருக்கு ஒருத்தர் தேவி கலந்தொன்று தலிற் கனிவான் போகம் சேர்த்தி –25-

பாந்தள் -பாம்பு
கனிவான் போகம் -ரசம் கனிந்த சிறந்த அனுபவம் –

———-

பிராட்டி போல் இன்னம் பல தேவியர்கள் உளர் எனினும்
சமரசத் தன்மைக்குச் சிறிதும் குறை இல்லை –
மேலும் அது பெருகுவதற்கே உறுப்பாம் -என்கிறார் –

போக்யா வாமபி நாந்தரீயகதயா புஷ்ப அங்கராகைஸ் ஸமம்
நிர்வ்ருத்த ப்ரணய அதிவாஹந விதௌ நீதா: பரீவாஹதாம்
தேவி த்வாம் அநு நீளயாஸஹ மஹீ தேவ்ய: ஸஹஸ்ரம் ததா
யாபி: த்வம் ஸ்தந பாஹு த்ருஷ்டி பிரிவ ஸ்வாபி: ப்ரியம் ச்லாகஸே.–ஸ்லோகம் –26-

போக்யா வாமபி நாந்தரீயகதயா புஷ்ப அங்கராகைஸ் ஸமம் -திவ்ய தம்பதிகள் யாவர்க்கும் போக்ய பூதர்
வாம்பி -நும் இருவருக்கும்
புஷ்ப பூவிற்கும்
அங்காரகைஸ் சமம் -பூசும் சாந்திற்கும் சமமமாக
நாந்தரீயக தயா -இன்றியமையாதது -அந்தரா பாவம் அந்தரீயம்
போக்யா -இனியர்களும் -அசேதனம் போலே பாரதந்தர்ய நிலை
அந்த திவ்ய தம்பதிகளுக்கும் போகர் ஏனைய தேவியர்கள் –
போக்யதையில் பிராட்டிக்கே பிரதான்யம் என்றதாயிற்று -போக்யதையில் தரித்து நிற்க இதர தேவியர் –

நிர்வ்ருத்த பிரணய அதி வாஹன விதௌ நீதா பரீவாஹதாம்-பிரணய ரசப் பெரு வெள்ளம் இத்தேவியர் வாயிலாக வெளியேறும்

தேவி த்வாம் அநு நீளயா ஸஹ மஹீ தேவ்ய: ஸஹஸ்ரம் ததா –
த்வாம் அநு-என்பதால் பெரிய பிராட்டிக்கு பூமிப் பிராட்டி அடங்கி இருத்தலும்
நீளயா சஹ-என ஒரு உருபு கொடுத்து பேசுவதால் பூமிப் பிராட்டிக்கு நீளா தேவி அடங்கி இருத்தலும் தோற்றும்
குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் மண் மகளும் திருவும் பட்ட மகிஷிகள்-

யாபிஸ் த்வம் ஸ்தன பாஹு திருஷ்டி பிரிவ ஸ்வாபி ப்ரியம் ச்லாகசே – தனது அவயவங்கள் போல்வார் –
தழுவினால் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைவாள் –பரஸ்பரம் அசூயை இடமில்லை-

திருமகளும் மண் மகளும் ஆய்மகளும் சேர்ந்தால்
திருமகட்கே தீர்ந்தவாறு என் கொல்-திருமகள் மேல்
பாலோதம் சிந்தப் பட நாகணைக் கிடந்த
மாலோத வண்ணர் மனம் -பொய்கையார் –

அழைக்கும் கருங்கடல் வெண்டிரைக்கே கொண்டு போயலர் வாய்
மழைக்கண் மடந்தை யரவணை ஏற மண் மாதர் விண் வாய்
அழைத்துப் புலம்பி முலை மலை மேனின்று மாறுகளாய்
மழைக் கண்ண நீர் திருமால் கொடி யான் என்று வார்கின்றதே –திரு விருத்தம் –

அநுப பன்னமாய் இருப்பதொரு அர்த்தத்தை சொல்லவே இது எங்கனே கூடும்படி என்று தலைமகள் நெஞ்சிலே படும்
அவள் விசாரித்து நிர்ணயிக்கும் காட்டில் அவன் வந்து கொடு கிற்கும் என்னும் விஸ்ரம்பத்தாலே -நம்பிக்கையாலே –
சொன்னார்களாக அமையும் காண் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்தார் -வியாக்யான ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

தேவீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! மனம் ஒருமித்த தம்பதிகளின் இனிமையை சாந்து, சந்தனம், மலர்கள் ஆகியவை அதிகரிக்கும் அன்றோ?
அது போல நீயும் நம்பெருமாளும் இணைந்துள்ள போது, உங்கள் இன்பத்தை மேலும் அதிகரிக்கும்படியாக
நீளாதேவியும், பூதேவியும் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான தேவிகளும் உள்ளனர்.
ஒரு குளத்தில் நிரம்பியுள்ள நீரை வெளியேற்றினால் அன்றோ குளம் பெருமையும் பயனும் பெற்று நிற்கும்.
இதுபோல இவர்கள் அனைவரும் உங்கள் இருவரின் காதலைத் தங்கள் வழியாக அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
இப்படியாக உனது நாயகனான ஸ்ரீரங்கநாதன் மற்ற தேவியருடன் உள்ளபோதும் நீ மகிழ்ந்தே உள்ளாய்.
அவர்கள் உனது நாயகனை அணைத்துக் கொள்ளும் போது, உனது உடல் உறுப்புகளாக மாறியே இவர்கள்
அணைத்துக் கொள்கின்றனர் என்று நீ நினைக்கிறாய் அல்லவோ?
அவர்கள் உனது கைகள் போன்றும், ஸ்தனங்கள் போன்றும், கண்கள் போன்றும் விளங்க –
இப்படியாக நீ உனது ப்ரியமான நம்பெருமாளை மகிழ்விக்கிறாயா?
இங்கு மற்ற தேவிமார்கள் அனைவரும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் அவயவங்களே என்று கூறுகிறார்-

இருவீர்க்கும் அனுபவித்தற்கு இனியராகி இன்றியமையாது மலர் சாந்து போலப்
பெருகார்க்கும் பிரேமத்தின் வெள்ளம் கேடு பிறப்பியாவாறு அமைத்த மறு காலாய் நின்
பொருவார்க்கும் புவி மடந்தை யோடு நீளை போன்ற வாயிரந்தேவி மார்கள் உள்ளார்
இருபார்க்கும் விழி கொங்கை கொண்டென்ன ஏந்தலை நீ யவராலின் புறுத்தி தேவி -26-

———–

இங்கனம் ச பத்நிகளைக் கூறி பணிவிடை செய்வோரைக் கூறுகிறார் —

தே ஸாத்யா: ஸந்தி தேவா ஜநநி குண வபு: வேஷ வ்ருத்த ஸ்வரூபை:
போகைர்வா நிர்விசேஷா: ஸவயஸ இவயே நித்ய நிர்தோஷ கந்தா:
ஹே ஸ்ரீ: ஸ்ரீரங்கபர்த்து: தவச பத பரீசார வ்ருத்யை ஸதாபி
ப்ரேம ப்ரத்ராண பாவ ஆவில ஹ்ருதய ஹாடாத் கார கைங்கர்ய போகா:–ஸ்லோகம் –27-

தே சாத்யாஸ் ஸந்தி தேவா -வேத வாக்யத்தை அப்படியே கையாண்டபடி -சாத்யா-எனபது நித்ய ஸூரிகளின் பெயர்
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -முமுஷுக்கள் இவர்கள் சாத்யர் என்பதால் இப் பெயராயிற்று –
ஜனனி குண வபுர் வேஷ வ்ருத்த ஸ்வரூபை போகைர்வா –
ஜனனி -தாயே என்று விளித்து-
அபஹத பாப்மத்வம் முதலிய குணங்களில் சாம்யம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -வடிவத்தில் சாம்யம் –
கோலம் -சங்காழி ஏந்தி-தொண்டுக்கே கோலம் பூண்டு – -நடத்தை கன்மங்களுக்கு வசப்படாமை
ஸ்வரூபம் ஞானானந்த அமலத்வாதி ஆத்ம ஸ்வரூபம்-
சேஷித்வம் சேஷத்வம் ஒன்றே வாசி அவனுக்கும் இவர்களுக்கும் –
போகம் -விபூதியுடன் கூடிய பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை சாஷாத் கரித்தல்-

சவயச -ஒத்த பருவம் சமானமான வயசு பஞ்ச விம்சதி வ்ருஷர்கள்-நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் -சத்ய சங்கல்பத்தால் பெற்றது –
எனக்கு தன்னைத் தானே தந்த கற்பகம் –

நிர்விசேஷாஸ் சவயச இவயே நித்ய நிர்தோஷ கந்தா -கீழ் சொன்னவை முக்தர்களுக்கும் ஒக்கும்
இங்கு நித்யர்களுக்கே உண்டான சிறப்பு -என்றுமே குற்றம் அற்றவர்கள் அன்றோ
தூ மணி மாடம் நித்யர்கள் -துவளில் மா மணி மாடம் -தோஷம் இருந்து நீக்கப் பட்டது போலே முக்தர்கள் –
தோஷம் க்லேச கர்ம விபாகாசயங்கள் -ஹதாகில க்லேச மலை ஸ்வபாவாத -ஆளவந்தார் –
1-அவித்யா ஸ்மிதா ராக த்வேஷாபிநிவேசா க்லேசா -கிலேசம்
அஞ்ஞானம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் –
அது அடியாக அஹங்காரம் –ராகம் -த்வேஷம் –அபி நிவேசம் -கிலேசங்கள்
2-கர்மம் இவற்றுக்கு காரணமான புண்ய பாபங்கள்
3-விபாகம் -ஜாதி ஆயுள்–இவற்றால் வரும் விபாகங்கள்-
4-ஆசயம் -முன்னைய அனுபவத்தால் உண்டான மனத்தின் கணுள்ள சம்ஸ்காரம்-
ஸூபம் -அன்று -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-ஆழ்வானை இழந்தோம் -என்ற கிலேசம் -வேண்டாம் –
நம்மையே நினைத்து இரும் என்றான் நம் பெருமாள்
பூர்ண -ஆயுசு கேட்டாராம் ஸ்ரீ பட்டருக்கு எம்பெருமானார் -பதில் அருளால் தீர்த்தம் பிரசாதித்து அனுப்பினாராம் -ஐதீகம்

ஹே ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரங்க பர்த்து ஸ்தவ ச பதபரீ சாரவ்ருத்யை சதாபி -ப்ரேம ப்ரத்ராண பாவா விலஹ்ருதய ஹடாத் கார கைங்கர்ய போகா —
இவை இறைவனுக்கும் இல்லாத கைங்கர்ய பரர்களுக்கே கைங்கர்ய மஹா ரசம் உள்ளது என்கிறது –
அனுபவ ஜநிதி ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் –
அன்பினால் உருகிச் சித்த வருத்தி கலங்கிச் செய்தல்லது நிற்க ஒண்ணாது நெஞ்சாரச் செய்யும் கைங்கர்யம் –
பலாத்க்ருத்ய –தூண்டப்பட்டு -இன்பம் பயக்கும் திருமாலுக்கு என்றே யாட்செய்ய –
அடிமை செய்வர் திருமாலுக்கே -என்பதால் ஸ்ரீ ரங்க நாதனுக்கும் உனக்கும் -என்கிறார்-
திருவடிகளில் கைங்கர்ய வ்ருத்தி-வாழ்ச்சி தாளிணைக் கீழ் அன்றோ-

அனைவருக்கும் தாயானவளே! ஹே மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ!
ஸாத்யர் என்று வேதங்களில் கூறப்படும் நித்ய ஸூரிகள் – உனது குணங்களில் இருந்து மாறுபடாமல் உள்ளவர்கள்;
மேலும் அவர்கள் உனது வடிவத்திலும் மனம் ஒத்து நிற்பவர்கள்; தங்கள் கோலங்களாலும் செயல்களாலும்
உனக்குப் பொருந்தி உள்ளவர்கள்; அவர்கள் உங்கள் இருவருக்கும் நண்பர்களாக உள்ளனர்; குற்றம் இல்லாமல் உள்ளனர்;
என்றும் உங்கள் மீது உள்ள அன்பு மாறாமல், அந்த அன்பு காரணமாகக் கலங்கிய உள்ளத்துடன் இருப்பவர்கள்;
உனக்குப் பணிவிடைகளைச் செய்வதில் விருப்பம் உள்ளவர்கள் –
இப்படிப்பட்ட இவர்கள் ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடிகளிலும் உனது திருவடிகளிலும் என்றும் தொண்டு புரியவே உள்ளனர்.

கோலத்தில் பொருத்தமாக இருத்தல் என்றால் நம்பெருமாளைப் போன்றே நான்கு திருக்கரங்களுடன் இருத்தல்.
செயல்களில் பொருத்தம் என்றால் இவர்களைப் போன்றே நித்ய ஸூரிகளும் கர்ம வசப் படாமல் இருத்தல்.

உற்றார் போனட்புரிமை யுடலம் கோலம் உயிரினிலை செயல் போகம் பண்பொடு ஆண்டில்
சற்றேனும் மாறின்றிக் குற்றம் என்றும் சாராது சாத்திய தேவர்கள் என்னப்
பெற்றார்கள் உள்ளுருகிக் குழம்பி எண்ணம் பிரேமையினால் பெறுவித்த பணியின் புற்றோர்
குற்றேவற்கு ளரன்றோய் திருவே என்றும் குளிரரங்கக் கோனொடுந்தன் குரை கழற்கே –27

அன்பு செய்வித்தது -பிரேமையினால் செய்வித்த பணி -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம்
குற்றேவற்கு என்றும் உளர் என்று அந்வயம்-

———–

பிராட்டி இன்றி இறைவனை நிரூபிக்க முடியாது -என்கிறார்-

ஸ்வரூபம் ஸ்வாதந்த்ர்யம் பகவத: இதம் சந்த்ர வதநே
த்வத் ஆச்லேஷ உத்கர்ஷாத் பவதிகலு நிஷ்கர்ஷ ஸமயே
த்வம் ஆஸீ: மாத: ஸ்ரீ: கமிது : இதமித்தம்த்வ விபவ:
தத் அந்தர் பாவாத் த்வாம் ந ப்ருத கபிதத்தே ச்ருதி: அபி–ஸ்லோகம் –28-

ஸ்வரூபம் -இது -இதம் அம்சத்தைக் காட்டும்
ஸ்வா தந்த்ர்யம் -இத்தம் இனையது அம்சத்தைக் காட்டும்-மற்றவற்றுக்கும் உப லக்ஷணம்
ஸ்வா தந்த்ர்ய ரூபா சா விஷ்ணோ -அஹிர்புத்ன்ய சம்ஹிதா பிரமாணம் –

பகவத இதம் சந்தர வதநே -மதி முகம் வாய்ந்த தாயே –
த்வத் ஆச்லேஷ உத்கர்ஷாத் -ஆச்லேஷத்திற்கு உத்கர்ஷமாவது பிரிக்க முடியாத தத்வமாய் இருத்தல் –
பவதிகலு நிஷ்கர்ஷ ஸமயே-நிஷ்கர்ஷமாவது ஒன்றாயுள்ள திவ்ய தம்பதிகளின் தன்மையை அறுதி இட்டுப் பார்த்தல் –

த்வம் ஆஸீ: மாத: ஸ்ரீ: கமிது : இதமித்தம்த்வ விபவ:தத் அந்தர் பாவாத் த்வாம் ந ப்ருத கபிதத்தே ச்ருதி: அபி –
தர்மியைச் சொன்ன போதே தர்மமும் அதனுள் அடங்கும் அன்றோ–
த்வாம் அபி –ஸ்ருதிர் அபி -என்று கூட்டி –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம சக்திர் நாராயணீ சசா வியாபிகா பதி சம்ச்லேஷாத்
ஏக தத்வமிவ ஸ்த்திதௌ-அஹிர்பித்ன்யா சம்ஹிதை இதையே காட்டும் –

ப்ருதக் நாபிதத்தே -சுருதி விஷ்ணு பத்னீ -அவனை இட்டே இவளைக் கூறும்
விசேஷணமாக இவள் இருத்தலால் -அவனையும் லஷ்மி பதியே என்று கூறும் –

இன்னார் இனையார் என்னும் தன்மை உன்னை வைத்தே –
பேணிக் கருமாலைப் பொன்மேனி காட்டா முன் காட்டும் திருமாலை நாங்கள் திரு —
அவனது ஸ்வரூப நிரூபிகை இவளே -இன்னார் என்று காட்ட
நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணம்-இனையார் -என்று விவரிக்கும்
நிலாவும் மதியும் போலே -பிராட்டியைப் பிரிந்த தனி நிலை இல்லையே –

ப்ரபேவ திவசே சஸ்ய ஜ்யோத்ஸ்நேவ ஹிமதீதிதே
அஹன்தையா வி நாஹம் ஹி நிருபாக்க்யோ நசித்யதி
அஹந்தா ப்ரஹ்மணச் தஸ்ய சாஹ மஸ்மி
அஹமர்த்தம் விநாஹந்தா நிராதாரா நசித்யதி –ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம் –

நானே அப் பரம் பொருளுக்கு அஹந்தையாய் உள்ளேன் என்கிறாளே –
ஒன்றுக்கு ஓன்று ஆதார ஆதேய பாவம் -அஹம் அவன் -அகந்தை இவள் -பிரித்து சொல்ல இடம் இல்லை
பிரபை பிரபவான் –ரத்னம் ஓளி –புஷ்பம் மணம்- போலே அன்றோ -விஷ்ணு பத்னீ –

சந்திரனைப் போன்ற குளிர்ந்த முகம் உடையவளே! தாயே! மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ!
நன்றாக ஆராய்ந்து பார்த்தால் உனது கணவனான ஸ்ரீரங்கநாதனின் ஸ்வரூபம், திருக்கல்யாண குணங்கள்
போன்றவை உனது தொடர்பு அவனுக்கு உள்ளதால் அல்லவோ உண்டாகிறது?
இப்படியாக உனது கணவனுடைய ஸ்வரூபமாகவும், இனிய குணங்களாகவும் நீயே விளங்குகின்றாய்.
வேதங்கள் இதனை நன்கு உணர்ந்துள்ளன.
அவை உன்னை நம்பெருமாளின் ஸ்வரூபமாகவும், திருக்கல்யாண குணங்களாகவும் கண்டன.
ஆகவே தான் அவை உன்னைத் தனியே ஓதவில்லை போலும்!

ஸ்வாமி பிள்ளைலோகாசார்யார் முமுக்ஷுப்படியில் – பிரித்து நிலையில்லை (45) என்றும்,
ப்ரபையையும் ப்ரபாவானையும் புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே (46) என்றும் அருளிச் செய்தார்.

இதே கருத்தை ஸ்வாமி தேசிகன் –
இன்னமுதத் திருமகள் என்றிவரை முன்னிட்டு எம்பெருமான் திருவடிகள் அடைகின்றேன் – என்றார்.

இந்த விறைமை யுரிமை எம்பிராற்கே யிறுக்கமா நீ தழுவும் ஏற்றத்தாலே
வந்தனவாம் இவை தம்மை மனத்தில் எண்ணி வரையறுக்கப் புகின் மலரின் மகளே தாயே
இந்துமுகி யேந்தலுடை யிதுவாம் தன்மை இனையதாம் தன்மையவாம் ஏற்றமாவாய்
அந்த முறை யடங்குதலால் அவனுக்குள்ளே அருமறையும் உன்னை வேறாய் அறைந்ததில்லை–28–

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்- ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா– ஸ்லோகங்கள் –21-22-23-24–

February 13, 2021

விளையாட்டிற்கு உபயோகப்படும் இந்த லீலா விபூதி மாத்திரம் அன்று –
நித்ய விபூதியும் பிராட்டிக்காகவே உள்ளது என்கிறார் –
இத்தாலும் முந்தின ஸ்லோகத்தாலும் பிராட்டியினுடைய உபய விபூதி யோகமும் கூறப்பட்டதாயிற்று –

யத் தூரே மநஸ: யத் ஏவ தமஸ: பாரே யத் அதயத்புதம்
யத் காலாத் அபசேளிமம் ஸுரபுரீ யத் கச்சத: துர்கதி:
ஸாயுஜ்யஸ்ய யத் ஏவ ஸூதி: அதவா யத் துர்க்ரஹம் மத் கிராம்
தத் விஷ்ணோ: பரமம் பதம் தவக்ருதே மாத: ஸமாம்நாஸிஷு:–ஸ்லோகம் -21-

தபசேளிமம் -முதுமை அடையாததோ
மத்கிராம் துர்க்ரஹம் -என் சொற்களுக்கு எட்டாததோ
தவக்ருதே மாதஸ் சமாம் நாஸிஷூ -உனக்காக என்றே ஓதினார்கள் –
யத் -வாக்யம் தோறும் தனித் தனியே கூறியது தனித் தனி லஷணம் என்று தோற்ற

யத்தூரே மனசோ -வாக்குக்கும் எட்டாமைக்கும் இது உப லஷணம் -மனத்தோடு வாக்கும் மீளுகின்றன -சுருதி

யதேவ தமஸ பாரேய -தம ரஜ குணச் சொற்களால் பிரக்ருதியை சுருதி காட்டும் –
யதேவ பரமம் தம்ஸ பரஸ்தாத் -பிரகிருதி சம்பந்தம் சிறிதும் அற்றது என்றபடி

தத்யத்புதம் -அதி ஸூ ந்தரம் அத்புதஞ்ச -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –

யத்காலா தபசேளிமம் -ந காலச் தத்ர வை பிரபு -காலாதிகா -காலத்தை அதிக்ரமித்தது –
சாயுஜ்யஸ் யாஸூதி -சாயுஜ்யத்துக்கு பிறப்பிடம் -சாயுஜ்யம் உஜ்ஜ்வல முசந்தி யதாபரோஷ்யம்
சாலோக்யம் லீலா விபூதியில் ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகத்தில் பெறலாம் –
சாயுஜ்யத்தை பரம பதத்திலே பெறலாம் என்பதால் யதேவ -என்கிறார் –

ரதவா யத் துர்க்ரஹம் மத்கிராம் -சிறப்பாக பிராட்டியின் மதுரமான கடாஷத்தினால்
சிறந்த கவி வாணனான என்னாலும் பேச முடியாதது -பேசித் தலைக் கட்டப் போகாது என்னவுமாம் –
வாசோயதீய விபவச்ய திரச்க்ரியாயை -பேசப் புகின் பரமபதத்தின் மகிமையைக் குறைத்ததாகும் -கூரத் ஆழ்வான்

தத்விஷ்ணோ பரமம் பதம் தவக்ருதே மாதஸ் சமாம் நாஸிஷூ –
வைகுண்டே து பரே லோகே ஸ்ரியா சார்த்தம் ஜகத்பதி ஆஸ்தி

தாயே! ஸ்ரீரங்கநாயகி! அந்த இடம் மனத்தால் கூட நினைக்க இயலாத தொலைவில் உள்ளது;
அந்த இடம் மிகுந்த வியப்பை அளிக்க வல்லது;
அந்த இடம் காலத்தினால் கட்டப்பட்டு முதுமை என்பதையே அடையாமல் என்றும் உள்ளது;
அந்த இடத்தை நோக்கிச் செல்லும் மோக்ஷம் பெற்ற ஒருவனுக்கு, உயர்ந்த தேவர்களின் நகரமான அமராவதி நகர் கூட நரகமாகக் காட்சி அளிக்கும்;
அந்த இடம் முக்தி என்ற உன்னதமான நிலையின் இருப்பிடம் ஆகும்;
அந்த இடம் எனது கவிதைச் சொற்களால் எட்ட முடியாததாக உள்ளது;
அந்த இடம் ஸ்ரீமந்நாராயணனின் இருப்பிடமாகவும் உள்ளது –
இப்படிப்பட்ட உயர்ந்ததான பரமபதத்தை உனக்குரிய இடமாக அல்லவா பெரியவர்கள் கூறினார்கள்?

இந்தச் ச்லோகத்தில் பரமபதம் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருக்கே உரியது என்றார்.
இவளது பதியாக உள்ளதால், இந்த இடம் நம்பெருமாளுக்கு வந்தடைந்தது என்று மறைமுகமாகக் கூறினார்.

எது மனதுக்கு எட்டாது தமசுக் கப்பால் எது வியப்புக்கு உரியது எது காலத்தாலே
எது மாறாது எதனை அடைகின்றானுக்கே இமையோரின் எழில் நகரும் நரகாய்த் தோற்றும்
எது சாயுச்சயம் அளிப்பது ஈது நிற்க என் பேச்சுக்கு எது நிலமே யன்றோ மாயோ
னதுவான வப் ப்ரம பதமும் கூட அன்னாய் நின் தனக்கு என்றே ஒதினாரே –21-

———

கீழ்க் கூறிய உபயவிபூதிகளும் அவற்றில் உள்ள எல்லாப் பொருள்களும் –
இறைவனும் -பிராட்டியின் பரிகரங்கள்-என்கிறார் –

ஹேலாயாம் அகிலம் சராசரம் இதம் போகே விபூதி: பரா:
தந்யா: தே பரிசாரகர்மணி ஸதா பச்யந்தி யே ஸூரய:
ஸ்ரீரங்கேச்வர தேவி கேவல க்ருபா நிர்வாஹ்ய வர்கே வயம்
சேஷித்வே பரம: புமாந் பரிகரா ஹ்யேதே தவ ஸ்பாரணே–ஸ்லோகம் -22-

அகிலம் சராசர மிதம் ஹேலாயாம் —சமஸ்தமான ஜங்கமும் ஸ்தாவரமுமான இவ்வுலகம் உனது விளையாட்டில் உபயோகப் படுகின்றது –
கண் எதிரே காட்டுதலால் இதம் -என்று இதன் விசித்திர தன்மையையும்
அகிலம் என்றதால் அதன் பெருமையையும்
பிராட்டியின் லீலையும் விசித்ரமாய் மஹத்தாய் உள்ளது எனக் காட்டினார் ஆயிற்று

பரா விபூதி போகே -மேலான நித்ய விபூதியானது போகத்தில் உபயோகப் படுகின்றது -மும்மடங்கு பெரியது
சுத்த சத்வ மயம் பரா விபூதி –
அனுபவிக்கத் தக்க இடமும்- கருவியாகும்- அனுபவிக்கும் பொருள்களாயும் நித்ய விபூதி

தன்யாச்தே பரிசார கர்மணி சதா பச்யந்தி யே ஸூரய-எப்பொழுதும் சேவித்துக் கொண்டு இருக்கிற அந்த பாக்யசாளிகலான நித்ய ஸூரிகள்
நினது கைங்கர்யச் செயலில் உபயோகப் படுகின்றனர் –
அவனது ப்ரீதிக்கு பாத்ரம் என்பதால் நித்ய ஸூரிகள் தந்யர்-அனுபவத்தால் உண்டான ப்ரீத கார்ய கைங்கர்யம்

ஸ்ரீ ரங்கேச்வர தேவி கேவல க்ருபா நிர்வாஹ்ய வர்கே வயம்-நாங்கள் நிர்ஹேதுக கிருபையினால் நிர்வஹிக்கத் தக்கவர்களின்
திரளில் உபயோகப் படுகின்றோம் –பிராட்டியின் ஸ்வாபாவிக கருணை வெளிப்படுத்தும் பரிகரம் நாமே

சேஷித்வே பரம புமான் பரிகரா ஹ்யேதே தவ ஸ்பாரணே -பரம புருஷன் சேஷியாய் இருக்கும் தன்மையில் உபயோகப் படுகின்றான் –
சேஷியாய் இருத்தலால் அவனும் பரிகரமே-தனது பெருமையில் இவர்கள் பரிகரங்கள் அல்லவா -குடை சாமரம் போலே –

இதனால் திருமகளார் தனிக் கேள்வன் என இறைவனது பெருமையும்
அவனுக்கு சேஷப் பட்டிருத்தல் ஆகிய பிராட்டியினது பெண்மையும் தோற்றுகின்றன-

ஸ்ரீரங்கநாதனின் நாயகியே! தாயே!
அசைகின்ற பொருள்களும் அசையாத பொருள்களும் நிறைந்த இந்த உலகம் உனது பொழுது போக்கிற்காகவே உள்ளது.
என்றும் உன்னையும் நம்பெருமாளையும் விட்டுப் பிரியாமல் வணங்கியபடி நின்றுள்ள, புண்ணியம் பல செய்தவர்களான
நித்ய ஸூரிகள் (கருடன், ஆதிசேஷன், முதலானோர்) உனது கட்டளைக்காகவே காத்துக் கிடக்கின்றனர்.
உனது கருணையை வெளிப்படுத்துவதற்காகவே, அந்தக் கருணை உபயோகப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த உலகத்தில் நாங்கள் உள்ளோம்.
உனக்குப் பலவகையிலும் உதவிட நம்பெருமாள் உள்ளான்.
ஆக உனக்காக உள்ளவை என்பது எண்ணில் அடங்காதவை ஆகும்.

ஒருவன் வேலைக்காரர்களைத் தனக்கு அடிமைகள் என்று ஓலை எழுதி வாங்கிக் கொள்ளும்போது, அந்த ஓலையில்
அவர்கள் தனது மனைவிக்கும் அடிமைகள் என்று தனியாக எழுதுவதில்லை.
ஆனால் அவர்கள் அவனது மனைவிக்கும் தொண்டு செய்கின்றனர்.-முமுக்ஷுப்படி- 44
இது போல நாம் அனைவரும் அவனுக்கு அடிமைகள் என்றால், இவளுக்கும் அடிமை என்றே கருத்து.

விளையாடச் சராசரம் இவ்வனைத்தும் போகம் விளைத்தற்குமே தக்க விபூதியாகும்
களியாடச் சதா காணும் செல்வரான காமரு ஸூ ரிகளாவர் பணி விடைக்கே
உள நாங்கள் உனது இயல்பாம் கருணையாலே உறு துணையா நீ தாங்க விறமைக்கு ஈசன்
உளன் அரங்க நாயகனுக்கு உற்ற தேவீ உன் பெருமைக்கு ஏற்ற பரிகரங்கள் அம்மா –22-

————

நித்ய விபூதியில் உள்ள அயோத்தியை என்னும் நகரம் பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும் ராஜதாநியாகும் -என்கிறார்-

ஆஜ்ஞா அநுக்ரஹ பீம கோமல பூரி பாலா பலம் போஜுஷாம்
யா அயோத்த்யா இதி அபராஜிதா இதி விதிதா நாகம் பரேண ஸ்த்திதா
பாவை: அத்புத போக பூம கஹநை: ஸாந்த்ரா ஸுதா ஸ்யந்திபி:
ஸ்ரீரங்கேச்வர கேஹலக்ஷ்மி யுவயோ: தாம் ராஜதாநீம் விது:–ஸ்லோகம் –23-

ஆஜ்ஞா அநுக்ரஹ பீம கோமல பூரி பாலா-ஆணையினாலும் அனுக்ரஹத்தாலும் முறையே
பயங்கரராயும் ஸூமுகராயும் உள்ள நகரப் பாதுகாப்பாளரை யுடையதோ –

போஜூஷாம் பலம் -பக்தர்களுக்கு பலனாய் உள்ளதோ -சாதன சாத்திய பக்தி இரண்டையும் குறிக்கும் பக்தி –
பக்தருக்கும் பிரபன்னருக்கும் இதுவே பயன் –

யா அயோத்த்யா இதி அபராஜிதா -யாராலும் தகைய இயலாத அயோத்தியை -தோற்கடிக்க படாத அபராஜிதை –

இதி விதிதா -வேதத்தினால் அறிந்தமை புலப்படுத்துகின்றது –

நாகம் பரேண ஸ்த்திதா-பரமாகாசத்துக்கு மேலே இருப்பது –
நாகம் -என்பதற்கு பிரகிருதி மண்டலம் என்றும் சொல்வர் –

பாவை அத்புத போக பூம கஹநைஸ் ஸாந்தரா ஸூதா ஸ்யந்திபி -அம்ருததைப் பெருக்கும் -இனிய -ஆச்சர்யமான
போக பூம -கஹநைஸ் -அனுபவத்தின் மிகுதியினால்- நிறைந்த பாவை – -பொருள்களினால் –
சாந்த்ரா -செறிந்ததோ-
சர்வதா அநுபூயமா நைரபி அபூர்வவத் ஆச்சர்யம் ஆவஹத்பி -எம்பெருமானார் –

ஸ்ரீ ரங்கேஸ்வர கேஹ லஷ்மி யுவயோஸ் தாம் ராஜதாநீம் விது —
இல்லாள் இன்றேல் வெறியாடும் ஆதலின் கேஹ லஷ்மி -என்று விளித்தார்-
ராஜதாநீ -பிரதான நகரீ ராஜ்ஞ்ஞாம் ராஜதாநீதி கத்யதே -அரசரின் முக்ய நகரம்-

ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய பெரியகோயில் என்னும் இல்லத்து மஹாலக்ஷ்மியே! ஸ்ரீரங்கநாயகி!
நீயும், உனது கணவனான நம்பெருமாளும் வேதங்களில் அயோத்யை என்றும், அபராஜிதா என்றும் பெயர் கொண்ட நகரத்தை
உங்கள் தலைநகரமாகக் கொண்டுள்ளீர்கள்.
(அயோத்யை என்றால் யாராலும் எளிதாக நெருங்க இயலாத என்று பொருள்,
அபராஜிதா என்றால் யாராலும் வெல்ல இயலாதது என்று பொருள்).
அந்த நகரம் எங்கு உள்ளது என்றால் – ஆகாயத்திற்கும் மேலே ஸ்வர்கத்திற்கும் மேலே உள்ளது.
அங்கு உனது ஆணைப்படி பயங்கர ஆயுதம் உடைய காவலர்களும்,
உனது இனிய கருணை மூலம் காவல் காத்துவரும் துவாரபாலகர்களும் உள்ளனர்.
அந்த இடம் உனது அடியார்களுக்கு மிக்க பயன்கள் அளிக்கவல்ல பல பொருள்களையும் கொண்டதாக உள்ளது.
இதனை உங்கள் தலைநகராகப் பெரியவர்கள் அறிவர்.

அற்புதமா மதியான போகம் துன்னும் அமுது ஒழுகு பொருள் மலிந்து பக்தருக்கு
நற் பயனாய் நாகத்திற் கப்பாற் பட்டு நாமுறுத்து மாணை யுடன் அருளுமேவும்
பொற்புடையோர் காவல் பூண்டு அயோத்தி என்றும் புகல் பராஜிதை என்றும் வேதம் போற்றும்
நற் புரமே தலை நகராம் நாயகற்கும் நளிரரங்கக் கோயிலலக்குமியே நிற்கும் –23-

———-

அந்நகரத்தின் கண் உள்ள திவ்ய ஆஸ்தான மண்டபமும் உங்களதே -என்கிறார் –

தஸ்யாம் ச த்வத் க்ருபாவத் நிரவதி ஜநதா விச்ரம் அர்ஹ அவகாசம்
ஸங்கீர்ணம் தாஸ்ய த்ருஷ்ணா கலித பரிகரை: பும்பி: ஆநந்த நிக்நை:
ஸ்நேஹாத் அஸ்தாந ரக்ஷா வ்யஸநிபி: அபயம் சார்ங்க சக்ர அஸி முக்யை:
ஆநந்தை கார்ணவம் ஸ்ரீ: பகவதி யுவயோ: ஆஹு: ஆஸ்தாந ரத்நம்–ஸ்லோகம் –24-

த்ருஷ்ணா -வேட்கையினாலே
கலித-கைக் கொண்ட
பும்பி சங்கீர்ணம் -புருஷர்களால் நெருங்கினதும்
ஆநத்தை கார்ணவம்-ஒரே இன்பக் கடலுமான
யுவயோராஹூ -உங்களுடையது என்று சொல்லுகிறார்கள்-

தஸ்யாம் ச த்வத் க்ருபாவத் நிரவதி ஜநதா விச்ரம் அர்ஹ அவகாசம் -பரப்புடைத்த திவ்ய ஆஸ்தான மண்டபம்
சர்வாத்ம சாதாரண நாத கோஷ்டி பூரேபி துஷ்பூர மஹாவகாசம்-ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் –
யாவரும் வந்து ஒதுங்கலாம் படி பிராட்டியுடைய கடாஷம் போலே
இந்த திவ்ய மண்டபமும் -கிருபை போலே என்னாமல் கிருபை யுடைத்தான என்றுமாம் –

சங்கீர்ணம் தாஸ்ய த்ருஷ்ணா கலித பரிகரை பும்பி: ஆநந்த நிக்நை -தொடை யொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து
தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடியார் –
க்ருஹீத தத்தத் பரிசார சாதனை -ஆளவந்தார் –
சூட்டு நன்மாலைகள் தூயன ஏந்தி -நம்மாழ்வார்-
சாமரம் குடைகள் ஏந்தி ஆனந்த பரவசர்களாக அங்கு நெருங்கி உள்ளனர் –
அடிமையில் வேறுபாடு இருந்தாலும் ஆனந்தத்தில் அங்கு வேறுபாடு இல்லையே –

ஸ்நேஹாத் அஸ்தாந ரக்ஷா வ்யஸநிபி: அபயம் சார்ங்க சக்ர அஸி முக்யை:-திவ்ய ஆயுத புருஷர்கள் பொங்கும் பரிவினால் அஸ்தானே சங்கை –
அபயம் -இவ்விடம் பயம் அற்று இருப்பதால் –
ஹேதிபிஸ் சேதனாவத்பி ருதீரித ஜயஸ்வ நம -காளிதாசன் –
இவர்களால் பல்லாண்டு பாடப் பெற்றவன் –

ஆநந்தை கார்ணவம் ஸ்ரீ: பகவதி யுவயோ: ஆஹு: ஆஸ்தாந ரத்நம்–-நிரதிசய ஆனந்தம் தருவதாதலின் ஆநத்த ஏக ஆர்ணவம் –
ஆஸ்தானம் ஆனந்தமயம் -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம்
ஆனந்த மயமான மணி மண்டபம் -மா முனிகள் –
ஆஸ்தான ரத்னம் -ஜாதௌ ஜாதௌ யத் உத்க்ருஷ்டம் தத் ரத்னம் இதி கத்யதே –
ச காரம் -ராஜ தானி மட்டும் அன்று ஆஸ்தான ரத்னமும் உங்களுடையதே –

தாயே! மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ!
இப்படியாக உள்ள உனது அந்த நாட்டில், உனது கருணையானது எப்படி ஒரு எல்லையில்லாமல் உள்ளதோ
அதே போன்று கணக்கில்லாமல் உனது அடியார்கள் கூட்டம் இளைப்பாற வந்த வண்ணம் உள்ளது.
அந்த இடம் அத்தனை அடியார்களையும் தாங்கும் வண்ணம் பரந்த இடம் உள்ளதாக விளங்குகிறது.
உனக்கு அடிமைத்தனம் பூண்டு விளக்கும் அடியார்களின் கூட்டம், சாமரம் முதலானவற்றைக் கொண்டு, ஆனந்தமே உருவாக உள்ளது.
உன்னையோ அல்லது உனது கணவனான நம்பெருமாளையோ, அந்த நாட்டில் காத்து நிற்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
இருந்த போதிலும், உன் மீது உள்ள மாறாத அன்பு காரணமாக
பகவானிடம் உள்ள சார்ங்கம் என்னும் வில், சுதர்சன சக்ரம், நந்தகம் என்ற வாள் போன்றவை உள்ளன.
இவை உள்ளதால் பயம் என்பதே இல்லாத இடமாகவும், ஆனந்தக் கடலாகவும் உனது அந்தத் திருநாடு உள்ளதாகப் பெரியவர்கள் கூறுவார்கள்.

அவ்வயினின் கருணை யெனச் சனத் திரள்கள் அளவின்றி யிளைப்பாறற்க்கு இடமுடைத்தாய்
அவ்வவ கைக்கொடு கருலி யடிமை பூணும் ஆவலுடன் உவகை மிகுந்து அவர் மிடைந்து
தெவ்விலதா யினும் தெய்வப் படைகள் அன்பிற் சிறந்து முயன்று அளித்திடவே பயம் தீர் இன்பப்
பவ்வ மணி யாத்தான மண்டபத்தைப் பகர்வர் திரு பகவதி நும் மிருவீர்க்குமே –24

அவ்வயின்-அந்த இடத்தில்
தெவ் -பகைமை
இன்பப் பவ்வம் -இன்பக் கடல் ஆத்தான மண்டபத்துக்கு இது அடை மொழி
மணி -சிறந்த –

———–———————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்-ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா– ஸ்லோகங்கள் –17-18-19-20–

February 13, 2021

பிராட்டியின் கடாஷத்தினால் தாமே பெருகி வரும் நன்மைகளை யடுக்குகிறார் –

ரதிர்மதி ஸரஸ்வதீ த்ருதி ஸம்ருத்தி ஸித்தி ச்ரிய:
ஸுதாஸகி யதோ முகம் சிசலிஷேத் தவ ப்ரூலதா
ததோ முகம் மதி இந்திரே பஹுமுகீம் அஹம் பூர்விகாம்
விகாஹ்ய ச வசம்வதா: பரிவஹந்தி கூலங்கஷா:–ஸ்லோகம் –17 –

ரதிர் மதி சரஸ்வதீ த்ருதி சம்ருத்தி ஸத்திச்ரிய-
ப்ரீதியும் அறிவும் கல்வியும் தைரியமும் செழிப்பும் கார்ய சித்தியும் செல்வமும் –

ஸூதா சகி யதோ முகம் சிசலிஷேத் தவ ப்ரூலதா-
அமிழ்தின் துணைவியான இலக்குமியே நினது கொடி போன்ற புருவம் யாரை நோக்கி அசைய விரும்புமோ-

ததோ முக மதேந்திரே பஹூமுகீ மஹம் பூர்விகாம் –
அவரை நோக்கி -பலவாறு நான் முன்பு நான் முன்பு என்ற எண்ணத்தை-

விகாஹ்ய ச வசம்வதா பரிவஹந்தி கூலங்கஷா —
அடைந்து அடங்குவனவும் கரை புரள்வனவுமாய் முழுதும் வெள்ளம் இடுகின்றன –
பர்வஹந்தி -நாற்புறங்களிலும் வெள்ளம் இடுகின்றன-சம்பந்த சம்பந்திகளுக்கும் நன்மைகள் வந்து சேரும்-

ஸ்ரீரங்கநாதன் என்னும் அமிர்தத்தின் துணையே! மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! உனது புருவங்கள் கொடி போன்றும்,
வில் போன்றும் மெலிந்து அழகாக உள்ளது. அத்தகைய புருவங்கள் யார் ஒருவனை நோக்கி மெதுவாக அசைகின்றதோ,
அந்த மனிதனின் நிலை என்ன? அவனிடம் இன்பம், அறிவு, கல்வி, வலிமை , செல்வச்செழிப்பு,
நினைக்கும் செயல்கள் முடியும் தன்மை, செல்வம் ஆகிய அனைத்தும் தாமாகவே வந்து சேர்கின்றன.
அப்படி வரும்போது, அவை சாதாரணமாக வருவதில்லை – ஒவ்வொன்றும்,
“நானே அந்த மனிதனிடம் முதலில் செல்வேன், நானே முதலில் செல்வேன்”, என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு வந்து சேர்கின்றன.
இப்படியாக அவை அந்த மனிதனைச் சுற்றி வெள்ளமாக நிற்கின்றன.

இதனை ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் தனது ஸ்ரீஸ்துதியில் (15) –
யஸ்யாம் யஸ்யாம் திசி த்வதீயா த்ருஷ்டி: விஹரதே தஸ்யாம் தஸ்யாம் ஸம்பத் ஓகா: அஹமஹமிகாம் தந்வதே –
எந்த எந்த திசையில் உனது கடாக்ஷம் விழுகின்றதோ அங்கெல்லாம் செல்வங்கள் பெருத்த வெள்ளம் போன்று,
“நான் முன்னே, நான் முன்னே”, என்று குவிகின்றன – என்றார்.

பொருந்திய தேசமும் பொறையும் திறலும்–சேரும் எங்கள் இராமானுசனை அடைபவர்க்கே –

நின் புருவங்களார் மேல் நெளிந்திட விரும்பும் ஆங்கே
அன்பறி வாக்கம் தீரம் அருங்கலை செழிப்பு சித்தி
என்பன பலவாறு எங்கும் இரு கரை மோதும் செல்வி
இன்ப அமுதனையாய் முந்தி முந்தி என்று ஏற்குமாறே-17-

————

உலகின் கண் உள்ள எல்லாப் பொருள்களின் உடைய ஏற்றத் தாழ்வுகள் யாவும்
பிராட்டியின் கடாஷத்தைப் பெறுதலையும் பெறாததையும் பொறுத்தன -என்கிறார் –

ஸஹ ஸ்திர பரித்ரஸ வ்ரஜ விரிஞ்சந அகிஞ்சனை:
அநோகஹ ப்ருஹஸ்பதி ப்ரபல விக்லப ப்ரக்ரியம்
இதம் ஸதஸதாத்மநா நிகிலம் ஏவ நிம்நோந்நதம்
கடாக்ஷ தத் உபேக்ஷயோ: தவ ஹி லக்ஷ்மி தத் தாண்டவம்–ஸ்லோகம் –18 –

சஹ ஸ்திர பரித்ரச வ்ரஜ விரிஞ்ச நா கிஞ்சனை –
ஸ்தாவர ஜங்கமங்களின் சமூஹம் என்ன-பிரமன் என்ன-பிரமனுக்கு எதிர்தட்டாக அகிஞ்சனன்-
சஹ -சகித்துக் கொள்ளும் பொருள்
ஸ்திர -நிலை நிற்கும் பொருள்
பரித்ரச -பயப்படும் பொருள் -சஹ பொருளுக்கு எதிர்மறை
வ்ரஜ -அழியும் பொருள் -ஸ்திர பொருளுக்கு எதிர்மறை என்றுமாம் –

அநோகஹ ப்ருஹஸ்பதி பிரபல விக்ல பப்ரக்ரியம் –
மரம் என்ன -லோகே வனஸ்பதி ப்ருஹஸ்பதி தாரதம்யம் -கூரத் ஆழ்வான்
குரு என்ன -அறிவின் உயர்வு எல்லை ப்ருஹஸ்பதி சப்தம்
பலிஷ்டன் என்ன-துர்பலன் என்ன -இவர்களின் பிரகாரத்தை யுடையதான –

இதம் சதசதாத்மநா நிகிலமேவ நிம் நோந்தனம்
இவ்வுலகம் முழுதுமே-நல்லது கெட்டது என்ற வடிவத்தாலே-மேடு பள்ளமாய் இருப்பதொரு யாதொன்று உண்டோ –
நிகிலமேவ -இதில் அடங்காதது ஒன்றுமே இல்லை என்றவாறு

கடாஷ ததுபேஷயோஸ் தவ ஹி லஷ்மி தத்தாண்டவம் —
அது உன்னுடைய நோக்கினுடைய அதின்மையினுடையவும் நாட்டியமும் அன்றோ –
ஏற்றத் தாழ்வுகள் எல்லாம் லீலாகார்யம் -தாண்டவம்-

மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! இந்த உலகில் – அசையாமல் ஒரே இடத்தில் உள்ள தாவரங்கள், அசையும் பொருள்கள்,
மிக உயர்ந்த ப்ரம்மன் – எதுவும் இல்லாத பிச்சைக்காரன், மரம் போன்றவன், ஞானம் மிகுந்த ப்ரஹஸ்பதி போன்றவன்,
பலம் மிகுந்தவன், பலம் இல்லாதவன் என்று இப்படியாக மேடும் பள்ளமும் உள்ளன. இப்படி இருக்கக் காரணம் என்ன?
இது இவ்வாறு இருப்பது – உனது கடாக்ஷம் கிடைப்பதாலும், கிடைக்காமல் இருப்பதாலும் அன்றோ?
இவை உனது ஒரு விளையாட்டாக அல்லவா உள்ளது?
இங்கு இவை அனைத்தும் இவளுக்கு நாட்டியம் ஆடுவது போன்று பொழுது போக்கு அம்சமாக அல்லவா உள்ளது?

பெயர்வன பெயர்கிலாத பிரமனே செல்வ மில்லான்
உயர் குரு மரனே மற்றும் உறு பல முற்றோர் அற்றோர்
உயர்வான தாழ்வான யாவும் நல்ல தீயனவா யுன் கண்
அயர்வினின் அருளின் நோக்கத் தாடு தாண்டவம் அணங்கே –18-

———-

இங்கனம் ஜகத் சமஸ்தம் யத பாங்க சம்ச்ரயம்-என்றபடி உலகம் பிராட்டியின் கடாஷத்தைப் பற்றி
நிற்பதாகக் கூறுவது பொருந்துமோ –
இறைவன் இட்ட வழக்கன்றோ உலகம் எனின்
உலகம் இவளது விளையாட்டிற்காகவே இறைவனால் படைக்கப் பட்டது ஆதலின்
இவள் கடாஷத்தைப் பற்றியே யது நிற்கும் என்னும் கருத்தினராய்
பிராட்டியின் விளையாட்டிற்காகவே இறைவன் இவ்வுலகைப் படைத்தான் என்கிறார் –

காலே சம்ஸதி யோக்யதாம் சித் அசிதோ: அந்யோந்யம் ஆலிங்கதோ:
பூத அஹங்க்ருதி புத்தி பஞ்சகரணீ ஸ்வாந்த ப்ரவ்ருத்தி இந்த்ரியை:
அண்டாந் ஆவரணை: ஸஹஸ்ரம் அகரோத் தாந் பூர்புவஸ் ஸ்வர்வத:
ஸ்ரீரங்கேச்வரதேவி தே விஹ்ருதயே ஸங்கல்பமாந: ப்ரிய:–ஸ்லோகம் –19 –

காலே -படைத்ததற்கு முந்திய காலம்
சம்சதி யோக்யதாம் -தகுதியை அறிவிக்கும் சமயத்தில் -பருவ காலம் வந்தவாறே –
சிதசிதோ ரன்யோன்ய மாலிங்கதோ-ஜீவ பிரகிருதி தத்வங்கள் ஒன்றுக்கு ஓன்று கலந்து இருக்கும் பொழுது
சங்கல்பமாந ப்ரிய-நின் அன்பன் படைப்பதாக சங்கல்பம் செய்து கொண்டு-
பஹூச்யாம்-மனசைவ – ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் -நினைத்த
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் வித்தாய் -முதலில் சிதையாமே மனம் செய் ஞானத்து உன் பெருமை -என்னக் கடவது இறே

ஸ்ரீ ரங்கேஸ வர தேவி-தே விஹ்ருதயே -பெரிய பிராட்டியாரே – உனது விளையாட்டிற்காக
பூதா ஹங்க்ருதி புத்தி பஞ்சகரணீ ஸ்வாந்த ப்ரவ்ருத் தீந்த்ரியை-
ஐம் பூதங்கள் என்ன
அஹங்கார தத்வம் என்ன
புத்தி -மஹத் தத்வம் என்ன-புத்தி –துணிபு -உறுதி -மஹான்வை புத்தி லஷண –
பஞ்சீ கரணீ-ஐந்து ஞான இந்த்ரியங்கள் என்ன
ஸ்வாந்த -மனம் என்ன
ப்ரவ்ருத் தீந்த்ரியை–கர்ம இந்த்ரியங்கள் என்ன
ஐம் புலன்களை இங்கு கூறாது விட்டது அடுத்த ஸ்லோகத்தில் விசேஷித்துக் கூறுதற்கு என்க-

அண்டா நாவரணைஸ் சஹஸ்ர மகரோத் தான் பூர்புவஸ்ஸ்வரவத
ஏழு ஆவரணங்களுடன்-தான் -பிரசித்தங்களான-பூ புவர் ஸ்வர்க்க லோகங்கள் இவற்றை யுடைய –
சஹச்ரம் அண்டான் -பக அண்டங்களை
அகரோத் -படைத்தான் –
அண்டா நாந்து சஹாஸ்ராணாம் சஹாஸ்ராண் யயுதா நிச ஈத்ருசா நான் தத்ர கோடி கோடி சதா நிச –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் நாயகியே! தாயே! ப்ரளயம் முடிந்த பின்னர், பல வகையான சேதனங்களும் அசேதனங்களும்
ஒன்றுடன் ஒன்று, வேறுபாடு காண இயலாமல் கலந்து நின்றன.
கரண களேபரங்களை இழந்து இறகொடிந்த பக்ஷி போலே கிடக்கிற படியைக் கண்டு ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் மனம் வேதனை
அடைந்துவிடக் கூடாது என்று நம்பெருமாள் எண்ணினான்.
ஆகவே, அவளுக்காக அனைத்தையும் படைத்தான்.
அப்போது மீண்டும் ஸ்ருஷ்டியைத் தொடங்கும் காலம் வந்தது.
உடனே உனது ப்ரியமானவனான அழகிய மணவாளன், அனைத்தையும் மீண்டும் படைக்க உறுதி பூண்டான். எதற்கு?
உன்னை மகிழ்விக்க அன்றோ? அப்போது அவன் பஞ்சபூதங்கள், அஹங்காரம், மஹத், ஞான இந்த்ரியங்கள் ஐந்து,
மனம், கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஐந்து ஆகியவற்றைப் படைத்தான். இவற்றுடன் ஏழு சுற்றுக்களையும் படைத்தான்.
அதன் பின்னர் பூலோகம், புவர்லோகம், ஸ்வர்கலோகம் ஆகியவற்றைப் படைத்தான். மேலும் பல அண்டங்களையும் படைத்தான்.

கலந்த வுயிர் சடப் பொருளை யாக்கக் காலம் கருதும் கால் ஐம் பூத மாநாங்காரம்
புலன் உள்ளம் கன்மேந்த்ரியங்களாலே பூர்ப் புவச் சுவர் லோகமுடைய வண்டம்
பல வாயிரங்கள் மதிள் ஏழி னோடும் படைத்தனனாற் சங்கல்ப்பித்து உனது கேள்வன்
இலங்ரு திருவரங்க நகர்க்கு இறைவன் தேவி இன்புற்று நீ விளையாட்டயர்வதற்கே–19-

————-

இந்த பிரக்ருதியினாலேயே சேதனர்களை கலக்கி இறைவன் பிராட்டிக்குப்
பரிஹாச ரசம் விளைவிக்கிறார் என்கிறார்-

சப்தாதீந் விஷயாந் ப்ரதர்ச்ய விபவம் விஸ்மார்ய தாஸ்யாத்மகம்
வைஷ்ணவ்யா குணமாயா ஆத்ம நிவஹாந் விப்லாவ்ய பூர்வ: புமாந்
பும்ஸா பண்யவதூ விடம்பி வபுஷா தூர்த்தாந் இவ ஆயாஸயந்
ஸ்ரீரங்கேச்வரி கல்பதே தவ பரீஹாஸாத்மநே கேளயே.–ஸ்லோகம் -20-

சப்தாதீன் விஷயான் பிரதர்சய விபவம் விச்மார்யா தாஸ்யாத்மகம்
ஒலி முதலிய நுகரும் பொருள்களை காட்டி -அடிமை வடிவான-கைங்கர்ய தநம் –
அடிமைச் செல்வத்தை மறக்கச் செய்து -பல நீ காட்டிப் படுப்பயோ –
நுகர்வித்து என்னாமல் காட்டி -பிரதர்சய என்று கொடுமையைக் காட்டியபடி –
இழக்கும்படி செய்து என்னாமல் மறக்கும்படி செய்து -விச்மார்ய-என்றது ஆத்மாவுக்கு உரிய செல்வம் தாஸ்யம்

பூர்வ புமான் -ஆதி புருஷனான ஸ்ரீ ரங்க நாதன் –
வைஷணவ்யா குண மாயயாத்ம நிவ ஹான் விப்லாவ்ய –
விஷ்ணுவான தன்னைச் சேர்ந்த முக் குணங்கள் வாய்ந்த பிரக்ருதியினாலே ஆத்மா வர்க்கங்களை கலக்கி –
குணமாயா சமாவ்ருத -ஜிதந்தே -குணமாய் மம மாயா -ஸ்ரீ கீதை –

பும்ஸா பண்யவதூ விடம்பிவபுஷா தூரத்தா நிவா யாசயன்
பண்யவதூ -விலை மாதரை
விடம்பி -ஒத்த
வபுஷா -வேஷம் அணிந்த
பும்ஸா -புருஷனாலே
தூர்த்தான் இவ -காமுக புருஷரைப் போலே
ஆயாசயன் -வருத்தமுறச் செய்து கொண்டு –

பெரிய திருமொழி -1-6-1-வ்யாக்யானத்தில்
ஆண் பிள்ளைச் சோறாள்வியை-ஸ்திரீ வேஷம் கொண்ட புருஷனை -ஸ்திரீ என்று பின் தொடருமா போலே
இருப்பதொன்று இறே சப்தாதி விஷயங்களில் போக்யதா புத்தி பண்ணி பின் தொடருகை யாகிற இது -பெரியவாச்சான் பிள்ளை –

கொடுத்த சைதன்யம் தான் பொதுவாய் ருசி பேதத்தாலே வழி விலகிப் போய் அனர்த்தத்தை விளைவித்துக் கொண்டு
இருக்கிற படியைக் கண்டு -நாம் ஒன்றை நினைத்துச் செய்ய இவை ஒன்றைச் சூழ்த்துக் கொண்டபடி கண்டாயே –
என்று பிராட்டி திரு முகத்தைப் பார்த்து ஸ்மிதம் பண்ண
அது கோல் விழுக்காட்டாலே லீலாரசமாய்த் தலைக்கட்டும் -என்ற ஈட்டின் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-

ஸ்ரீரங்கேச்வரி கலப்பதே தவ பரீஹாசாத் மநே கேளயே–
நினது பரிஹாச ரூபமான விளையாட்டிற்கு வல்லவன் ஆகிறான் –

ஸ்ரீரங்கநாயகியே! தாயே! உனது கணவனான ஸ்ரீரங்கநாதன் செய்வது என்ன?
இந்த உலகில் உள்ள மனிதர்களின் ஆத்மாக்களுக்கு, அவை தனது அடிமை என்பதை மறக்கச் செய்கிறான்.
அவர்களை ஓசை, மணம் போன்றவற்றில் மயங்கச் செய்கிறான்.
மூன்று குணங்கள் நிறைந்த இந்தப் ப்ரக்ருதியில் அவர்களை ஆழ்த்தி விடுகிறான்.
இதனை அவன் எப்படிச் செய்கிறான்?
இந்த உலகில் உள்ள ஆண்களை, ஆண் ஒருவன் பெண் வேடம் பூண்டு மயங்கச் செய்பவது போன்று,
மனிதர்களை மயக்கி நிற்க வைக்கிறான். இதனை உனது மன மகிழ்ச்சிக்காக அல்லவா அவன் செய்கிறான்?

தூர்த்தர் என்னும் பதம் காண்க.
இதன் பொருள் தனது மனைவியை விடுத்து, தன்னை நாடாத பெண்களின் பின்னே செல்பவன் என்பதாகும்.
இவ்விதம் திசை தெரியாமல் நடமாடும் நம்மைக் கண்டு ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் நகைத்துக் கொள்கிறாளாம்.

பொல்லாத புலன் ஐந்தும் நன்கு காட்டிப் பொன்னடிமைத் திறத்தினையே மறக்கச் செய்து
தொல்லாதி புருடனுயிர்களை மயக்கி விண்டு குண மாயையினால் பொது வென் சொல்லார்
நல்லார் போல் நய வடிவம் பூண்ட ஆணால் நயக்கின்ற காமுகரைப் போல் வருத்தி
வல்லானாய் நினது நகைச் சுவை யாட்டத்தில் வளரரங்க நாயகியே விளங்குகின்றான் -20-

———-———————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்-ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா– ஸ்லோகங்கள் –13-14-15-16–

February 13, 2021

உப ப்ருஹ்மணங்களோடு கூடிய வேதம் பிராட்டியைப் பற்றியது என்று
கீழ் -தேவிக்ருதம் -என்ற ஸ்லோகத்தில் கூறியதை விளக்குகிறார்
மேல் இரண்டு ஸ்லோகங்களால்-

அஸ்ய ஈசாநா ஜகத: இதி அதீமஹே யாம் ஸம்ருத்திம்
ஸ்ரீ: ஸ்ரீஸூக்தம் பஹு முகயதே தாம் ச சாகாநுசாகம்
ஈஷ்டே கச்சித் ஜகத இதி ய: பௌருஷே ஸூக்த உக்த:
தம் ச த்வத்கம் பதிம் அதிஜகௌ உத்தர: ச அநுவாக:–ஸ்லோகம் –13 –

சம்ருத்திம் -ஐஸ்வர் யத்தை
அதீமஹே-ஒதுகின்றோமோ –
அஸ்யேசா நா ஜகத-பூர்வ காண்டத்தில் உள்ள ஸ்ருதி வாக்யத்தை அப்படியே கையாளுகிறார்
சாகா நுசாகம் -இதம் ஹி பௌருஷம் ஸூக்தம் சர்வ வேதேஷூ பட்யதே-போலே ஸ்ரீ ஸூக்தமும் சாகைகள் தோறும் உள்ளது
பஹூ முக்யதே சாகா நுசாகம் -மேலும் மேலும் பல்கிப் பரி பூரணமாக -என்றபடி –
ஈஷ்டே கச்சிஜ் ஜகத இதி ய பௌருஷே ஸூக்த உக்த-இவ் வனைத்தும் புருஷனே என்றது புருஷ ஸூக்தம் –
அம்ருதத்வத்திற்கு -மோஷத்திற்கு -ஈச்வரனே என்று ஸ்பஷ்டமாகவும் கூறுகிறது என்பதை ஈஷ்டே கச்சிஜ் ஜகத -என்கிறார்
தாம்ச -புருஷ ஸூ க்தத்தில் சொல்லப் பட்டவனையும் நாராயண அனுவாகாதிகளிலே சொல்லப் பட்டவனையும் -என்றபடி
யுத்தரச் சாநுவாகச்ச -அத்ப்யஸ் ஸ்ம் பூத -என்று தொடங்கும் அடுத்த அனுவாகம்

உம்மை -லஷ்மி ஸ்ரத்தையால் தேவன் தேவத் தன்மையை அடைகிறான் எனபது போன்ற வாக்யங்கள் –
அந்தப் புருஷனை யான் அறிகின்றேன் -புருஷ ஸூக்தம் நாராயண அனுவாகம் மனுவாகத்திலும் வாக்யங்கள் ஒற்றுமை உற்றுக் காணப்படும்
உனக்கு பதி என்று தலை கட்டும் இவை–பிராட்டிக்கு பிரதானம் கொடுத்து பேசுகிறார் –
சேஷித்வே பரம புமான் பரிகராஹ் யேதே தவ ஸ்பாரணே-என்று மேலேயும் அருளிச் செய்வார் –

ஹே ஸ்ரீரங்கநாயகி! மஹாலக்ஷ்மீ! இந்த உலகத்தின் ஈஸ்வரி, நாயகி என்று உன்னை வேதங்கள் சில இடங்களில் ஓதியுள்ளன.
இப்படிப்பட்ட பெரும் செல்வமான உன்னை, ஸ்ரீஸூக்தம் என்ற உயர்ந்த க்ரந்தம் தனது
ஒவ்வொரு மந்திரத்திலும் பலவாகப் புகழ்ந்து கூறுகிறது.
புருஷ ஸூக்தத்தில் இந்த உலகம் முழுமைக்கும் நாயகன் என்றும், புருஷன் என்றும் ஸ்ரீரங்கநாதன் வர்ணிக்கப்படுகிறான்.
இப்படிப்பட்ட நம்பெருமாளை அநுவாகமும் விவரித்துக் கூறுகின்றது.
அந்தக் க்ரந்தங்கள் அவனை உனது கணவனாக அல்லவா ஓதின?

புருஷஸூக்தம் தனது நாயகனைக் கூறுவதாகவும், ஸ்ரீஸூக்தம் தன்னையே கூறுவதாகவும் மஹாலக்ஷ்மி,
பாஞ்சராத்ர ஆகம நூலான லக்ஷ்மி தந்த்ரத்தில் கூறினாள். அந்த வரிகள்:
1. தத்ர பும்லக்ஷணம் ஸூக்தம் ஸத்ப்ரஹ்ம குண பூஷிதம் –
புருஷர்களின் லக்ஷணம் கூறப்பட்டதால் அதனைத் தான் (திருவரங்கன்) கைக்கொண்டான்.
2. தத்ர ஸ்த்ரீலக்ஷணம் ஸூக்தம் ஸத்ப்ரஹ்ம குண பூஷிதம் –
பெண்களின் பெருமைகள் பேசப்பட்டதால் அதனை நான் (ஸ்ரீரங்கநாச்சியார்) கைக்கொண்டேன்.

இறைவி இவ் உலகத்திற்கு என்று ஒதுகின்றமை தன்னை
நெறி பல விரித்து மேன் மேல் நிகழ்த்துமே திரு நின் ஸூக்தம்
இறை எனப் புருட ஸூக்தத் தியம்பிய ஒருவனைப் பின்
மறை யநுவாக முன் தன் மகிழ்நன் என்று ஓதும் அன்றே –13-

————

மறை முடிகளுக்கு மாத்திரமன்றி ஸ்ரீ இராமாயணம் முதலிய உப ப்ருஹ்மணங்களும்
நினது மகிமையிலே நோக்கம் -என்கிறார் —

உத்பாஹு: த்வாம் உபனிஷத் அஸௌ ஆஹ ந ஏகா நியந்த்ரீம்
ஸ்ரீமத்ராமாயணம் அபி பரம் ப்ராணிதி த்வத் சரித்ரே
ஸ்மர்த்தார: அஸ்மத் ஜநநி யதமே ஸேதிஹாஸை: புராணை:
நிந்யு: வேதா ந அபி ச ததமே த்வந் மஹிம்நி ப்ராமாணம்.–ஸ்லோகம் –14 –

அஸ்மத் ஜநநி -எமது அன்னையே –
உத்பாஹு: த்வாம் உபனிஷத் அஸௌ ஆஹ ந ஏகா நியந்த்ரீம்-
ஸ்ரீ ஸூக்தாதி உபநிஷத் மட்டும் கையை உயர்த்திக் கொண்டு உன்னை இறைவியாக கூறவில்லை –
சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் உத்த்ருத்ய புஜ முச்யதே -முக்காலும் உண்மை -பிராட்டியே உலகிற்கு இறைவி என்று
உபநிஷத் சத்யம் செய்கின்றனவாம்
அசௌ-என்று முன் ஸ்லோகத்தில் குறிப்பிட்ட ஸ்ரீ ஸூக்தத்தைச் சுட்டியது
பின்னையோ எனின் –

ஸ்ரீ மத் ராமாயணமபி பரம் ப்ராணிதி த்வச் சரித்ரே-ஸ்ரீ மத் ராமாயணமும் கூட நினது வரிதர விஷயமாக மிகவும் பேசி ஜீவித்து இருக்கின்றது –
சாஹி ஸ்ரீ என்று செல்வமாகக் கூறப்படும் வேதங்களில் சொன்ன பயன் இராமாயணத்திலும் உண்டாதலின் அதனை ஸ்ரீமத் என்று விசேஷிக்கிறார்
பரம் -விசேஷணம்-இதிஹாச ஸ்ரேஷ்டமான ஸ்ரீ ராமாயணம் -த்வத் சரித்ரே பரம் என்று கூட்டி உரைக்கலுமாம்-
பிராட்டி சரித்ரத்தாலேயே ஸ்ரீமத் இராமாயணம் ஜீவித்து இருக்கிறது –
ஜீவிதம் வயங்க்ய வைபவம் உள்ளுறை பொருள் சீதாயாச் சரிதம் மஹத் -புருஷகார வைபவமே பிராட்டியின் சரித்ரம்
கிருபை பாரதந்த்ர்யம் அனன்யார்ஹத்வம்-மூன்றையும் மூன்று பிரிவுகளால் வெளியிட்டு அருளினாள்

ஸ்மர்த்தார: அஸ்மத் ஜநநி யதமே சேதிஹாசை புராணை-எவர்கள் ஸ்ம்ருதி காரர்களோ
அவர்களும் வேதங்களை இதிஹாசங்களோடு கூடிய புராணங்களைக் கொண்டு –
நிந்யூர் வேதா நபி ஸ ததமே த்வந் மஹிம்நி பிரமாணம் -நினது மஹிமையில் மேற்கோளாக நயப்பித்தனர் -நிரூபித்தனர் –

நான் பிறப்பதற்குக் காரணமாக இருந்தவளே! ஸ்ரீரங்கநாயகி!
இத்தகைய ஸ்ரீஸூக்தம் போன்றவை மட்டும் தங்கள் கைகளை உயர்த்தி உன்னைப் புகழ்ந்து நிற்கவில்லை.
ஸ்ரீமத் இராமாயணமும் உனது சரிதத்தை வெகுவாகவே கூறியுள்ளது
(ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கும் இராமனுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு.
அந்த இராமன் ஆராதனை செய்து வந்த பெருமாள் ஸ்ரீரங்கநாதன் ஆவான்.
இதனால் தான் இராமாயணத்தைக் கூறுகிறார் போலும்). இவை மட்டும் அல்ல,
பராசரர் போன்ற ஸ்ம்ருதி ஒதியவர்களுக்கும் கூட – புராணங்கள், வேதங்கள் ஆகியவை உன்னைக் குறித்துக் கூறுவதாகப்
பல மேற்கோள்களையும் ஆதாரங்களையும் காண்பித்தனர்.

வால்மீகி முனிவரே – ஸீதாயாச் சரிதம் மஹத் – ஸீதையின் சரிதமே இதில் ப்ரதானம் –

உயர்த்தி புயமீசுவரியாக வுன்னை உபநிடத மாத்திரமே யுரைக்க லில்லை
உயர்த்தி யுடைச் சீ ராமாயணமும் கூட உயிர் உறுவது உனது நனி சரித்ரத்தால்
உயிர்த் திரளுக்கு ஒரு தாயே மேற் கோளாக உன்னுடைய மகிமையினுக்கு உபபாதித்தார்
செயிர்த் தினையுமில் மறையை மிருதிகாரர் சீர் இதிகாசத்துடனே புராணம் கொண்டே –14–

உயர்த்தி புயம் -புயம் உயர்த்தி என்று மாற்றி
செயிர்- குற்றம்
உப பாதித்தார் -நிரூபித்தார்-

—————

மேல் நான்கு ஸ்லோகங்களால் உலகில் உள்ள நல்லன யாவும் பிராட்டி கடாஷம் பெற்றவை –
அல்லன பெறாதவை என்கிறார் –
இங்கனம் ஸ்ருதி பிரமாணத்தால் அறியப்படும் பிராட்டியினுடைய கடாஷத்தின் யுடைய
லவ லேசத்திற்கு  வசப்பட்டவை சிறந்த பொருள்கள் யாவும் -என்கிறார் –

ஆகுக்ராம நியாமகாத் அபி விபோ: ஸர்வ நிர்வாஹகாத்
ஐச்வர்யம் யத் இஹ உத்தரோத்தர குணம் ஸ்ரீரங்கபர்த்து: ப்ரியே
துங்கம் மங்களம் உஜ்ஜ்வலம் கரிமவத் புண்யம் புந: பாவநம்
தந்யம் யத் தத் அதச்ச வீக்ஷ்ணபுவ: தே பஞ்சஷா விப்ருஷ:–ஸ்லோகம் –15 –

ஆகுக்ராம நியாமகா தபிவிபோ ரா சர்வ நிர்வாஹகாத் –
சிறிய ஊரை ஆளுகின்றவன் தொடங்கி எல்லாவற்றையும் நிர்வஹிக்கின்ற விபுவான
பிரமன் வரையிலும் இவ் உலகத்திலே –
ஐஸ்வர்யம் யதிஹோத்த ரோத்தர குணம் ஸ்ரீ ரங்க பர்த்து ப்ரியே-
உத்தர உத்தர குணம் -மேன்மேலும் சிறப்பு வாய்ந்த -யாதொரு ஐஸ்வர்யம் உண்டோ –
துங்கம் மங்கள முஜ்ஜ்வலம் கரிமவத் புண்யம் புன பாவனம் –
துங்கம் -மேரு முதலிய உயரமான பொருளும்
மங்களம் -புஷ்பம் முதலிய மங்களப் பொருளும்
கரிமவத் -இமயம் முதலிய கனத்த பொருளும்
புண்யம் -வேள்வி முதலிய அறமும்
புனர் -மேலும்
பாவனம் -காவிரி முதலிய தூய்மைப் படுத்தும் பொருளும் –
தன்யம் யத் தததச்ச விஷண புவஸ் தேபஞ்சஷா விப்ருஷ —
தான்யம் பாக்யத்தைப் பெற்ற பொருளும் என்கிற
யத் ஐஸ்வர்யம் -யாதொரு ஐஸ்வர்யம் உண்டோ –
தத் -அந்த ஆளுகின்ற ஐஸ்வர்யமும்
அதச்ச -இந்த துங்கம் முதலிய ஐஸ்வர்யமும்
தே -நினது
வீஷண புவ -பார்வையில் யுண்டான
பஞ்ச ஷா விப்ருஷ -ஐந்தாறு திவலைகள் –

ஸ்ரீரங்கநாதனின் மனதைக் கவர்ந்தவளே! ஸ்ரீரங்கநாயகி! ஒரு சிறிய நாட்டை ஆளும் அரசன் தொடக்கமாக,
அனைத்தையும் (உனது அருளால்) ஆள்பவனாக உள்ள ப்ரம்மன் வரையில் உள்ளவர்களை எடுத்துக் கொள்வோம்.
அவர்களிடம் இருக்கும் செல்வங்கள்; மேலும் இந்த உலகில் காணப்படும் மேரு மலை போன்ற உயர்ந்த பொருள்கள்,
இரத்தினம் போன்ற ஒளிவீசும் பொருள்கள், இமயமலை போன்ற பருத்த பொருள்கள், யாகம் முதலான புண்ணியப் பொருள்கள் –
இவை அனைத்தையும் ஆண்டு அனுபவிக்கக்கூடிய வல்லமை – எப்படி உண்டாகுகிறது?
எனது தாயே! ஸ்ரீரங்கநாயகீ! கருணையும் கடாக்ஷமும் வீசுகின்ற உனது பார்வை மூலமாக அல்லவோ?

ஒருவனுக்குப் பல பொருள்கள் திருவரங்கன் அருளால் கிட்டினாலும் –
அவற்றை அனுபவிக்கக் கூடிய தகுதியையும், திறனையும், ஞானத்தையும் இவளே ஏற்படுத்துகிறாள்.

சிற்றூர் மன் முதலாகச் செக மனைத்தும் திறம்பாமல் நடாத்துகின்ற இறைவன் காறும்
பெற்றுள்ள செல்வமும் ஈங்கு அரங்க நாதன் பேரன்பே மேன் மேலும் பெருக்கமாக
மற்றோங்கி வளர்ந்தவவும் கனத்தனவும் மங்களமும் இலங்குநவும் பாக்கியத்தைப்
பெற்றனவும் பாவனமும் அறமும் நின்ன பெரும் கருணை நோக்கின் துளி ஐந்தாறாமே–15-

————–

பிராட்டியின் கடாஷம் ஐஸ்வர் யத்துக்கு காரணமாதல் போலே
வறுமைக்கு அவள் கடாஷம் இன்மையே ஹேது -என்கிறார் –

ஏக: முக்தாதபத்ர ப்ரசல மணி கணாத்காரி மௌளி: மநுஷ்ய:
த்ருப்யத் தந்தாவளஸ்த: ந கணயதி நதாந் யத் க்ஷணம் க்ஷோணி பாலாந்
யத் தஸ்மை திஷ்டதேந்ய: க்ருபணம் சரண: தர்சயந் தந்த பங்க்தீ
தத் தே ஸ்ரீரங்கராஜ ப்ரணயிநி நயந: உதஞ்சி்த ந்யஞ்சிதாப்யாம்–ஸ்லோகம் –16 –

ஏகோ-ஒரு மனுஷ்யர்
முக்தாத பத்ர ப்ரசலமணி-முத்துக் குடையில் அசைகின்ற ரத்னங்களாலே
கணாத்காரி மௌளிர்-உராய்தலினால் கண கண என்று ஒலிக்கின்ற கிரீடம் ஏந்தினவனாய்க் கொண்டும்
மநுஷ்ய -த்ருப்யத் தந்தாவளஸ்த-மனிதன் களிப்புக் கொண்ட யானை மீது இருந்து கொண்டும்
தோ ந கணயதி ந தான் யத்ஷணம் ஷோணி பாலான் –
வணங்கின அரசர்களை சிறிது நேரம் கூட மதிப்பது இல்லை எனபது யாது ஓன்று உண்டோ –
யத் தஸ்மை திஷ்டதேன்ய க்ருபணமசரணோ தர்சயன் தந்த பங்க்தீ-அதுவும் மற்றொரு மனிதன் வேறு புகல் அற்றவனாய்
தன் ஏழைமை தோற்ற பல் வரிசைகளை காண்பித்துக் கொண்டு அந்த யானை மீது இருப்பவனுக்கு
திஷ்டதேயத் -தன் கருத்தைப் புலப்படுத்தி நிற்கிறான் எனபது யாதொன்று உண்டோ
தத் தே ஸ்ரீ ரங்கராஜ பிரணயிநி நயனோ தஞ்சித ந்யஞ்சிதாப்யாம் —
அதுவும் உனது கண்களினுடைய உதஞ்சித -திறத்தலாலும்-நயஞ்சிதாப்யாம் -மூடுதலாலும்-உண்டாகின்றன –

அந்வய வ்யதிரேகங்கள் இரண்டையும் காட்டினார் ஆயிற்று –

இந்த உலகின் நிலை என்ன? ஒரு மணிதன் மிகுந்த மன மகிழ்வுடன், யானை மீது கம்பீரமாக அமர்ந்து கொண்டு ,
முத்துக் குடையைப் பிடித்தபடி, அந்தக் குடையில் உள்ள ரத்ன மணிகள் அசையும்படி வருகிறான்.
அந்த இரத்தினங்கள் உள்ள அவனது க்ரீடமோ “கண கண” என்று ஒலி எழுப்புகிறது.
அவனிடம் அரசர்கள் கூட வந்து வணங்கி நிற்கின்றனர். ஆயினும் அவனோ அந்த அரசர்களைப் பொருட்படுத்தாமல் சென்று விடுகிறான்.
மற்றொரு மனிதன் எந்த கதியும் இல்லாதவனாக, தனது ஏழ்மையை தன்னுடைய பற்களின் இளிப்பு மூலமாக
அந்த யானை மீது உள்ளவனுக்குக் காண்பிக்கிறான்.

முதல் மனிதன் செல்வக் களிப்பில் உள்ளதும், அடுத்தவன் வறுமையின் பிடியில் உள்ளதும் ஏன்?
ஸ்ரீரங்கநாதனின் ப்ராணனாகவே உள்ளவளே! ஸ்ரீரங்கநாயகீ!
உனது அருள் நிறைந்த பார்வை திறப்பதும் மூடுவதாலும் அல்லவா இந்த ஏற்றத் தாழ்வுகள் உள்ளன?

ஒரு முத்துக் குடை மணிகளுரச மௌலி ஒலிப்ப கண கண வென்றே ஒரு மானிடனார்
கருமத்தக் கரிமிசை வீற்று இருந்தே சற்றும் காவலரே வணங்கிடுனும் கணிசியாமை
இருபத்திப் பல்வரிசை யிளித்து முன்னே இன்னோருவன் புகலின்றி ஏங்கும் தன்மை
புரிவித்ததற் கிவை முறையே திறக்குமூடும் பொன்னரங்கர் காதலி நின் கண்கள் தாமே –16

———-———————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்- ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா– ஸ்லோகங்கள் –9-10-11-12–

February 13, 2021

தமது வேண்டுகோளின் படியே சிறந்த கவிதா சக்தியைப் பெற்ற ஆசிரியர் ஸ்ரீ ரங்க நாதனை நோக்கி
நின்னிலும் சிறப்புடையவளாக பிராட்டியைக் கூறுகின்றோம் -நன்கு கேட்டு மகிழ்ந்து அருள்க -என்கிறார் —

ஸ்ரிய: ஸ்ரீ: ஸ்ரீரங்கேசய தவ ச ஹ்ருத்யாம் பகவதீம்
ஸ்ரியம் த்வத்தோபி உச்சை: வயம் இஹ பஹாம: ஸ்ருணுதராம்
த்ருசௌ தே பூயாஸ்தாம் ஸுகதரளதாரே ஸ்ரவணத:
புந: ஹர்ஷ உத்கர்ஷாத் ஸ்புடது புஜயோ: கஞ்சுகசதம்–ஸ்லோகம் – 9-

ஸ்ரீயச் ஸ்ரீச்-திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா –
ஸ்ரீ ரங்கேச-ஸ்ரீ ரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டு அருள்பவனே –திருவுக்கும் திரு என்று பரத்வம் சொல்லி இங்கே சௌலப்யம்
தவ ச ஹ்ருதயம் பகவதீம் -ஸ்ரீரியம்-நினக்கும் கூட திரு உள்ளத்துக்கு பிடித்த நற் குணங்கள் வாய்ந்த

த்வத்தோபி உச்சை: வயம் இஹ பஹாம-நின்னிலும் மேலாக யாம் இங்கு கூறுகின்றோம் –
வயம் -பிராட்டி கடாஷம் பெற்ற ஹர்ஷத்தால் பன்மையில் –
ஆளவந்தார் போன்ற பரமாச்சார்யர்களையும் சேர்த்து அருளுகிறார் என்றுமாம்-

இஹ -இந்த பிரபந்தத்தில் -இவ்விடத்தில் -நினது முன்னிலையிலே –
ஸ்ருணுதராம்-நன்கு கேட்டருளுக-இத்தைக் கேட்டதும் மெய் மறந்து இருக்க கேளாய் -என்கிறார் –
த்ருசௌ தேபூயாஸ்தாம் ஸூக தரளதாரே ஸ்ரவணத-கேட்பதா நினது திருக்கண்கள் ஸூகத்தாலே பிறழ்கிற
கரு விழிகளை யுடையனவாய் ஆயிடுக –
புனர் ஹர்ஷ உத் கர்ஷாத் ஸ்புடது புஜயோ கஞ்சுகசதம் -மேலும் ஹர்ஷத்தின் மிகுதியாலே பூரித்த திருத் தோள்களிலே
பல அங்கிகள் வெடித்திடுக-
புனர் -மேலும்-அடிக்கடி என்னவுமாம் -கர்ம சம்பந்தத்தால் -மலராத குவியாத திருமேனி ஹர்ஷத்தாலே விகாரம் தவிர்க்க ஒண்ணாது இறே-

உன்னை அடைய எங்களால் பற்றப்படுகின்ற ஸ்ரீரங்கநாயகியின் பதியே! ஸ்ரீரங்கநாதா! எங்கள் மனதிற்கு மட்டும் அல்ல,
உனது மனதிற்கும் பிடித்த பல திருக் கல்யாண குணங்கள் கொண்டவளாக ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் உள்ளாள்.
அவளது திருக் கல்யாண குணங்கள் காரணமாக உன்னை விட அவள் உயர்ந்தவள் என்று உன் முன்பாகவே கூறப் போகிறேன்.
இதனை உனது காதுகள் குளிர நீ கேட்க வேண்டும் . நீ கேட்பதன் காரணமாக உனது கண்களில் மகிழ்ச்சி நிலை நின்று,
அதனால் உனது பெரிய கண்கள் மின்னியபடி காணப்படும். இவற்றைக் கேட்பதன் மூலம் உனது
அகண்ட திரண்ட தோள்கள் மகிழ்ச்சியின் காரணமாக மேலும் வளர வேண்டும்.
இதனால் அந்தத் தோள்களில் அணிவிக்கப்படும் பல அங்கிகளும் வெடித்துக் கிழிந்து போக வேண்டும்.

பட்டர் கூறக் கூற அரங்கனின் திருக்கண்கள் மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்தன,
அவனது திரண்ட புஜங்கள் மேலும் வளர்ந்தன–அவன் அணிந்திருந்த அங்கிகள் கிழிந்தன.

ஸ்ரீயபதி- அஹம் மாம் – எல்லா வற்றிலும் மீனில் தண்ணீர் உடம்பு எங்கும் போல பிராட்டி அவன் உடல் தோறும்-

திருவுக்கும் திருவே ஸ்ரீ அரங்கில் பள்ளி சேர்வோனே நினக்கு மனக்கு இனியளான
திரு மகளைப் பகவதியை நினக்கும் மேலாச் செப்புகின்றோம் யாமிங்கு நன்கு கேளாய்
கரு விழிகள் பிறழ்ந்திடுக நினது கண்ணில் காது கொடுக்கும் சுகத்தால் கஞ்சுகங்கள்
இரு புயமும் பொருமி மிக வுவகை கூர எண்ணில் அடங்காது வெடிபடுக மேலும் –9

————

கீழ்ப் பிரதிஜ்ஞை செய்த படி பிராட்டியத் ஸ்துதிக்க கருதி அவளது ஸ்வரூபாதிகள் உடைய சித்திக்கு
இதிஹாசாதிகளுடன் கூடிய ஸ்ருதியே பிரமாணம் -என்கிறார்-

தேவி ஸ்ருதிம் பகவதீம் ப்ரதமே புமாம்ஸ:
த்வத் ஸத் குண ஒக மணி கோச க்ருஹம் க்ருணந்தி
தத்த்வார பாடந படூநிச ஸேதிஹாஸ
ஸந்தர்க்கண ஸ்ம்ருதி புராண புரஸ்ஸராணி–ஸ்லோகம் –10 –

பிரதமே புமாம்ச –வால்மீகி பராசராதிகள் –ப்ரபன்ன குல முன்னோர் -நம்மாழ்வார் பூர்வாச்சார்யர்கள்
மணி கோச க்ருஹம் -ரத்னக் குவியலின் இல்லங்கள் -சுருதி -ஓதி ஓதுவித்து ஆதியாய் வரும் வேதங்கள் –மாநாதிநாமேய சித்தி
தத்த்வார பாடந படூ நிச -அதன் வாயிலைத் திறப்பதில் திறமை உள்ளவைகளாகவும்
க்ருணந்தி-கூறுகிறார்கள் –
த்வத் வத் குணவ் க மணி கோச க்ருஹம் க்ருணந்தி-பிராட்டியின் சம்பந்தத்தாலே குணங்கள் நன்மை பெறுகின்றன –

தத்த்வார பாடந படூ நிச சேதிஹாச சம் தர்க்கண ஸ்ம்ருதி புராண புரஸ் ஸராணி –
சம் தர்க்கணம்-நேர்மையான தர்க்கம் -மீமாம்சை போல்வன
ஸ்ம்ருதி -மனு முதலியன
புராணம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணாம் போல்வன-இவைகளை முன்னிட்டவை என்றது திவ்ய பிரபந்தங்களை –
செய்ய தமிழ் மாலைகள் நாம் தெறி யவோதி தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே –

தாயே! ஸ்ரீரங்கநாயகி! முன்னோர்கள் பலரும், மிகவும் உயர்ந்த வேதங்கள் நான்கையும் உன்னுடைய
இனிமையான திருக்கல்யாண குணங்கள் என்னும் உயர்ந்த கற்கள் வைத்துள்ள ஒரு பெட்டி என்றே கருதி
அவற்றை மிகவும் போற்றி, பாதுகாத்து வந்தனர். இந்தப் பெட்டியைத் திறக்கும் திறவுகோலாக (சாவி)
உள்ளவை எவை என்றால் – இதிகாசங்கள் (இராமாயணம், மஹாபாரதம்),
மீமாம்ஸை போன்றவை (ஸந்தர்க்கணம்), ஸ்ம்ருதிகள் – என்பவை ஆகும்.

வேதங்கள் என்பவை இவளது குணங்களைக் காக்கும் பேழைகள் என்றார்.
ஆக மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் வேதங்கள் பெரிய பெருமாளைப் புகழ்வது போலத் தோன்றினாலும்,
ஆழ் பொருளில் இவளையே துதிக்கின்றன எனலாம்.
இவளது குணங்களை – ஒக – என்றார். இதன் பொருள் – கூட்டம் கூட்டமாக – என்பதாகும்.
அந்தக் குணங்களால் இவளுக்கு எந்தவிதமான புதிய ஏற்றம் வரப் போவதில்லை.
ஆபரணங்களாலா தங்கத்திற்கு மதிப்பு? தங்கத்தால் அல்லவோ ஆபரணங்களுக்கு மதிப்பு?
அது போல, இவளால் குணங்களுக்குப் பெருமை என்றார்.

புருடர்கள் புகல்வர் தொல்லோர் புன்மைகள் சிறிதும் புல்லாச்
ஸ்ருதியைத் தேவி நின்ன சுப குண மணி வீடு என்றே
செறி புதா திறக்கும் சீர்மை கெழுமிய திறவு கோலே
தருக்க நல் லிதிகாசங்கள் தரும நூல் புராணமாதி -10

————–

இப்படி பிரமாணங்கள் இருந்தும் உண்மையை அறியாதாராய் சம்சாரத்தில் உழன்று இழந்து
இருக்க காரணம் பிராட்டியின் கடாஷத்துக்கு சிறிதும் இலக்காமையே -என்கிறார் –

ஆஹு: வேதாந் அமாநம் கதிசன கதிசா ராஜகம் விச்வம் ஏதத்
ராஜந்வத் கேசித் ஈசம் குணிநம் அபி குணை: தம் தரித்ராணம் அந்யே
பிக்ஷௌ அந்யே ஸுராஜம்பவம் இதிச ஜடா: தே தலாதலி அகார்ஷு:
யே தே ஸ்ரீரங்க ஹர்ம்ய அங்கண கநகலதே நக்ஷணம் லக்ஷ்யம் ஆஸந்–ஸ்லோகம் –11 –

ஸ்ரீ ரங்க ஹர்ம்யாங்கண கன கலதே-ஸ்ரீ ரங்க விமானத்தினுடைய முற்றத்தின் கண் உள்ள தங்கக் கொடியே-
யே தே -லஷ்யம் -எவர்கள் உன்னுடைய -கடாஷத்துக்கு இலக்காக
ந ஆசன்-ஆக வில்லையோ
தே ஜடா கதி சன -அந்த அறிவிலிகளான சிலர்-சிலர் -என்று அநாதாரம் தோற்ற பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை அருளிச் செய்கிறார்
ஆஹூர் வேதாந் அமாநம் -வேதான் அமானம் -ஆஹூ -வேதங்களை பிரமாணம் அல்ல என்று சொல்லினார் –
கத்திச -மற்றும் சிலர்
ஏதத் விச்வம் அராஜகம் -இந்த உலகத்தை இறைவன் அற்றதாக சொல்லினர் –
கேசித் ராஜன்வத் -வேறு சிலர் நல்ல இறைவனை யுடையதாகச் சொல்லினார்
அன்யே -மற்றையோர்
தம் ஈசம் குணி நம் அபி குணை: தம் தரித்ராணாம் -அந்த நல்ல இறைவனை நியமிப்பவனாயும் குணம் உள்ளவனாயும் இருந்தாலும்
குணங்களாலே சூன்யனாக சொல்லினார்
அன்யே பிஷௌ ஸூ ராஜம்பவம் -வேறு திறத்தோர் பிச்சை எடுப்பவனிடம் நல்ல இறைமையை சொல்லினர்
இத்திச தலாதலி அகார்ஷு: -இவ் வண்ணமாகவும் கையினால் அடித்துக் கொள்ளும் சண்டையை செய்தனர் –

ஸ்ரீரங்க விமானத்தில் காணப்படும் தங்கக் கொடியே! ஸ்ரீரங்கநாயகி! இங்கு பலவிதமான, அறிவற்ற மனிதர்கள் உள்ளனர்.
அவர்கள் – வேதங்கள் அனைத்தும் சரியானவை அல்ல, அவை பரம்பொருளைக் காண்பிக்கவில்லை என்றனர்
(இது பௌத்தர்கள், ஜைனர்களைக் குறிக்கும்);
இந்த உலகம் இறைவனால் இயக்கப்படுவது அல்ல என்றனர் (இது சாங்கியர்களின் கொள்கை);
நல்ல தலைவனாக மட்டும் ஒருவன் உண்டு என்றனர் (இது கணாத மதம் ஆகும்);
சிலர் அனைத்தையும் ஆள்பவனாகவும், பல குணங்களை உடையவனாகவும் பரம்பொருள் உள்ள போதிலும்
அவனுக்குக் குணங்கள் கிடையாது என்றனர் (இது அத்வைதம்);
மேலும் சிலர் பிச்சை எடுக்கும் ஒருவனிடம் இறைவனுக்கான தன்மை உண்டு என்றனர் (இது சைவமதம்) –
இப்படியாகப் பல மதங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் விவாதம் செய்து, கைகளால் அடித்தும் கொள்கின்றனர்.
அவர்கள் அனைவரும் உனது கடாக்ஷம் நிறைந்த பார்வை பெறாதவர்கள் என்பது உண்மை.

இவளது பார்வை ஒரு நொடிப் பொழுது பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் மிக்க பண்டிதர்களாகி இருப்பார்கள் என்று கருத்து.
ஆக இவளது கடாக்ஷம் இருந்தால் மட்டுமே உண்மையான அறிவு பெற்று, பரம்பொருளான பெரியபெருமாளை அறிய இயலும்.

வேதங்கள் பிரமாணம் அல்ல என்பார் வியனுலகுக்கு இறையவனே இல்லை என்பார்
நாதன் உண்டு இவ் யுலகிற்கு நல்லன் என்பார் நலனுடைய வவன் தனை நிர்க் குணனே என்பார்
ஏதம் கொள் இரப்பாளன் இறைவன் என்பார் இப்படியே மதி கேடர் அடித்துக் கொள்வர்
போது இறையும் அரங்கத்து விமான முற்றப் பொலங்கொடியே இலக்கு நினக்கு ஆகாதாரே -11

பொலங்கொடி-தங்கக் கொடி-

———

பிராட்டியின் கடாஷத்திற்கு இலக்கான பாக்யவான்களே வேதாந்தத்தின் புதை பொருளாகிய பிராட்டி யுடைய
மஹிமையைக் கண்டு அனுபவிக்க இட்டுப் பிறந்தவர்கள் -என்கிறார்-
உட்கண்ணில் பக்தி என்னும் சித்தாஞ்சம் இட்டுக் கொண்டே மலை-மறை உச்சி போன்ற இடங்களில்
ஒளித்து வைக்கப் பட்டுள்ள பிராட்டி மகிமை என்னும் புதையலை கண்டு அனுபவிக்கப் பெறுகின்றனர் –

மநஸி விலஸதா அக்ஷ்ணா பக்தி ஸித்தாஞ்ஜநேந
ஸ்ருதி சிரஸி நிகூடம் லக்ஷ்மி தே வீக்ஷமாணா:
நிதி மிவ மஹிமாநம் புஞ்ஜதே யே அபி தந்யா:
நநு பகவதி தைவீம் ஸம்பதம் தே பிஜாதா:–ஸ்லோகம் –12 –

அஷ்ணா -ஞானக் கண்ணாலே
வீஷமாணா -பார்க்கப் பெற்றவர்களாய்
புஞ்ஜதே -அனுபவிக்கிறார்கள்
நி கூடம் -நன்றாக மறைக்கப் பட்டுள்ள –
தே தைவீம் சம்பதமபி ஜாதா ந நு – -அவர்கள் தேவ சம்பந்தம் பெற்ற சம்பத்தைக் குறித்து பிறந்தவர்கள் அல்லவா
யேபி தன்யா -தனம் -பாக்யத்தை ப்ராப்தா எய்தினவர் தன்யா பாக்யவான்கள் –

பகவானுடைய திருக்கல்யாண குணங்கள் அனைத்தையும் கொண்டவளே! மஹாலக்ஷ்மீ! ஸ்ரீரங்கநாயகியே!
உனது பெருமையைப் பற்றி வேதாந்தங்களில் நேரடியாக எதுவும் கூறப்படவில்லை என்று சிலர் கூறுவார்கள்.
ஆனால் உனது பெருமைகளை அவை மறைமுகமாகக் கூறுகின்றன. இதனைக் கண்டறிவது எப்படி?
புதையலை அடைய ஸித்தாஞ்ஜநம் என்ற ஒரு வித கண் மை கொண்டு காண்பது போன்று , உனது பக்தி என்னும்
கண் மை தடவினால் அந்த வேதாந்த ரகசியங்கள் எளிதாகப் புலப்படும்.
இதனைச் சிலர் இப்படியாகத் தங்கள் மனதால் எளிதாக அறிந்து விடுகின்றனர்.
அவர்கள் எம்பெருமானின் சம்பந்தம் பெற்றவர்கள் என்று கூறவும் வேண்டுமா?
அப்படி இல்லை என்றால் அவர்களால் இவ்வாறு அறிய இயலாது அல்லவா?

த்வயத்தில் சப்தத்தையே மறைத்து போவார்கள்–கடை சரக்கு அன்று இது–
நிபுடம்-ரகசியம்- பிராட்டியை உள் வைத்து இருப்பதால்–நிதி
புதையலை எடுத்த பின்னர், அதனைக் கொண்டு ஆபரணம் செய்வது முதலான செயல்களைச் செய்து
புதையலைப் பயனுள்ளதாக்குகிறோம்.
இது போன்று ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரைப் பற்றிய ஞானம் உண்டான பின்னர்,
அவள் மூலமாக நம்பெருமாள் என்ற ஆபரணத்தைப் பெற்று விடுகிறோம்.

பத்தி சித்தாஞ்சனத்தால் பகவதி மறையில் முடி
வைத்த நின் மகிமை கண்டு மனக் கணின் நிதியே போலத்
துய்த்திடுவோர்கள் செல்வி துகளறு பாக்கியத்தால்
மெய்த் திருவான தெய்வப் பிறவியே மேயார் அன்றே –12

மெய்த் திரு -உண்மைச் சம்பத்து
தெய்வப் பிறவி -தைவீ சம்பத் -உள்ளவர்கள்
மேயார் -மேவியார் -மேயான் வேங்கடம் -எனபது போலே –

——————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்- ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா–ஸ்லோகங்கள் –5-6-7-8–

February 13, 2021

கீழ் இரண்டு ஸ்லோகங்களில் இவர் வேண்டினபடியே பிராட்டி குளிரக் கடாஷித்து அருள
ஸ்வரூபாதிகளை நேரே சாஷாத் கரித்து-
பிரமன் முதலியோரும் துதிக்க அரிய இந்த வைபவத்தையோ நான் துதிப்பது –
அழகிது வாழ்க என் சிறந்த வாக்கு என்று தம்மையே தாம் பரிஹசித்துக் கொள்கிறார் –

யத் யாவத் தவ வைபவம் ததுசித ஸ்தோத்ராய தூரே ஸ்ப்ருஹா
ஸ்தோதும் கேவயம் இதி அத: ச ஜக்ருஹு: ப்ராஞ்ச: விரிஞ்சி ஆதயச்ச
அபி ஏவம் தவ தேவி வாங் மநஸயோ: பாஷா அநபிக்ஞம் பதம்
காவாச: ப்ரயாதாமஹே கவயிதும் ஸ்வஸ்தி ப்ரசஸ்த்யை கிராம்.—-ஸ்லோகம் – 5-

யத் -என்ன ஸ்வரூபம் உடையது –
யாவத் -என்ன அளவுடையது -என்றபடி
தவ வைபவம் -இறைவனது வைபவத்திலும் வேறுபாடு தோன்ற உனது வைபவத்தை –
தூரோ ஸ்ப்ருஹ–ஸ்ப்ருஹ-விருப்பம் -முயன்று என்னாமல்-விரும்பத் தக்க பலம் –
முக்தியை விட இத்தை அன்றோ விரும்புவார்கள் –
தூரோ நடுவில் வைத்து ஸ்தோத்ரத்துடன் ஸ்ப்ருஹையை சேர ஒட்டாமல் -அமைந்த அழகு
பொருளில் மட்டும் அன்றி சொல்லிலும் சேர ஒட்டாமல் அமைந்துள்ளதே-

ஸ்தோதும்கே வயமித்யதச்ச ஜக்ருஹூ ப்ராஞ்சோ விரிஞ்ச்யாத்ய –
ப்ராஞ்ச-நீண்ட கால அறிவும் அனுபவமும் வாய்க்கப் பெற்ற-
விரிஞ்சி -படைப்பவன் -பிரமன் -என்றபடி சகாரம் அவன் முதலாக அனைவராலும் –
அத -சுட்டுச் சொல் -இதம் -ஏதத் அத தத் -நான்கு சுட்டுச் சொற்கள்
கண் எதிரில் நெருங்கி உள்ளதை -இதம் -என்றும் -மிகவும் நெருங்கி உள்ளதை ஏதத்-என்றும் –
தொலைவில் உள்ளதை அத -என்றும் -கண்ணுக்குத் தெரியாததை தத் -என்றும் சுட்ட வேண்டும்
பிராட்டியுடைய வைபவம் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் ஸ்துதிக்க அரிதாம் படி தொலைவில் உள்ளதால் -அத -என்கிறார்

அப்யே வந்ததவ தேவி வாங்மனஸ் யோர் பாஷா நபிஹ்ஞம் பதம்-
அப்யேவம்-ஏவம் அபி
பாஷா -பேசுதல் -இலக்கணையால் பழகுதல் –
பதம் -பத்யத இதி பதம் -பெற்று அனுபவிக்கத் தகும் -பிராட்டியினது வைபவம் –

காவாச ப்ரயதா மஹே கவயிதம் ஸ்வஸ்தி ப்ரசச்த்யை கிராம்-
ப்ரயதா மஹே-விடாப்பிடியாக முயல்கின்றோம் –சாபலத்தால் முயல்வதால் ப்ர விசேஷணம்-
கவயிதும் -பிராட்டியின் வைபவத்தை உள்ளது உள்ளபடி சொல்லி விடுகை அன்றிக்கே இல்லாததும் புனைந்து
கவிஞர் போல் வருணிக்கவும் புகுந்தேன் –

பிராட்டி மகிழ்ந்து புகர் பெற்று தனது ஸ்வரூபாதிகளை நேரே காட்டிக் கொடுத்தருள -தேவி -என்று விளித்து
நினது என்று முன்னிலைப் படுத்தி அருளிகிறார் –

அம்மா! ஸ்ரீரங்கநாயகியே! உன்னுடைய மகிமையானவை எப்படிப்பட்டவை, அதற்கு அளவு ஏதும் உள்ளதா,
அது எத்தன்மை உடையது என்று உணர்ந்து, அந்த மகிமைகளைப் புகழ்ந்து கூறும் விருப்பம் யாருக்கு உள்ளது?
பல யுகங்களாக இருந்து, அதனால் மிகவும் அனுபவமும் அறிவும் பெற்றுத் திகழ்கின்ற ப்ரம்மன் முதலானோர்,
உன்னைப் பற்றிப் புகழ்ந்து பாடுவதற்கு எண்ணம் கொண்டனர். ஆயினும் அவர்கள்,
“இவளைப் பற்றி நம்மால் புகழ்ந்து பாட இயலுமா? நாம் எம்மாத்திரம்?”, என்று கூறும் சொற்களையே கூறினர்.
இப்படியாகச் சொற்களால் மட்டும் அன்றி மனதால் கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு உனது பெருமைகள் உள்ளன.
இதனை நன்றாக அறிந்திருந்தும், உனது பெருமைகளை வர்ணிக்கச், சரியாகச் சொற்களைக் கூட அமைக்கத் தெரியாத நான் முயற்சி செய்கிறேன்.
ஆயினும் உனது அருள் மூலமாக அப்படிப்பட்டச் சொற்களுக்கும் நன்மைகள் உண்டாக வேண்டும்.
ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், “யாரும் செய்யத் துணியாத செயலை இந்தக் குழந்தை செய்கிறது.
நாம் ஆதரிப்போம்”, என்று எண்ணி, தன்னைக் கடாக்ஷிப்பாள் என்றார்.

தேவி நின வைபவம் அத்தனைக்கும் சேரும்
திறந்தன வாந் துதி விழைதல் அரிதே யன்றோ
யாவரது துதித்திடற்கு யாம் என்றார்கள்
யாத் தசகத்தான் முதலா முன்னோர் கூட
நா வலிமை இல்லாதேம் நாமானாலும்
நா மனங்கள் பழகலா நின் வைபவத்தைப்
பா வரிசை பாடிடவே முயல்கின்றேமால்
பா வனங்களின் சிறப்பு வாழ்க மாதோ –5

———-

பிரமன் முதலியோரும் ஸ்துதிக்க அறிய பிராட்டியினது வைபவத்தை ஸ்துதிக்க நானே உரியேன் -என்கிறார் –

ஸ்தோதாரம் உசந்தி தேவி கவய: யோவிஸ்த்ருணீதே குணாந்
ஸ்தோதவ்யஸ்ய ததச்ச தே ஸ்துதிதுரா மய்யேவ விச்ராம்யதி
யஸ்மாத் அஸ்மத் அமர்ஷணீய பணிதி ஸ்வீகாரத: தே குணா:
க்ஷாந்தி ஔதார்ய தயா ஆதய: பகவதி ஸ்வாம் ப்ரஸ்துவீரந் ப்ரதாம்.–ஸ்லோகம் – 6-

ஸ்தோதாரன் தம் உசந்தி-உசந்தி -விரும்புகிறார்கள்
தேவி கவையோ -கவய -அறிஞர்கள்
யோ விஸ்த்ருணீதே குணான் ஸ்தோதவ்யஸ்ய -ஸ்துதிக்கத் தக்கதனுடைய குணங்களை விவரிகின்றானோ –
ததச்சதே-ஆகையினாலே உன்னைக் குறித்து
ஸ்துதி துரா மய்யேவ விஸ்ராம்யதி-ஸ்துதிக்கும் பொறுப்பு என்னிடமே முடிவடைகிறது –
யஸ்மாத் அஸ்மத் அமர்ஷணீய பணிதி ஸ்வீகாரத: -ஏன் எனில் எமது பொறுக்க ஒண்ணாத சொற்களை ஏற்பதனால்
தஸ்தே குணா ஷாந்த்யௌதார்ய தயாதயோ பகவதி ஸ்வாம் ப்ரஸ்து வீரன் ப்ரதாம்-நினது பொறுமை கொடை தயவு
முதலிய குணங்கள் பிரசித்தியை வெளியிடும் –

என்னைப் போன்ற புன்சொல் யுடையார் வேறு யாரும் இலராதலின் யானே பிராட்டியைத் ஸ்துதிப்பிக்க அதிகாரி ஆயினேன் –
மய்யேவ என்று கீழே ஒருமையில் சொல்லி அஸ்மத் என்று பன்மையில் தமது இழவு தோற்ற அருளுகிறார் –
நம் போன்ற அனுசந்திப்பவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார் என்றுமாம் –
தே குணா -பகவான் குணம் போன்ற ஸ்வாதந்த்ரம் கலசாத திருக் குணங்கள் –

ஸ்ரீரங்கநாயகியே! தேவி! பகவானாகிய நம்பெருமாளுக்கு ஏற்றவளே!
இந்த உலகத்தில் உள்ள நல்லவர்கள் அனைவரும், யார் ஒருவனை விரும்புவார்கள் என்றால் –
எந்த ஒரு பொருள் துதிக்கத்தக்கதாக உள்ளதோ,
ஆனால் அந்தப் பொருளின் குணங்களை முழுவதுமாக யாராலும் விவரிக்க இயலாமல் உள்ளதோ,
அந்தப் பொருளை ஒருவன் அதன் குணங்களுடன் விவரித்தான் என்றால் – அவனையே பெரிதும் மதிப்பார்கள் .

இப்படிப்பட்ட அபூர்வமான பொருளாக இருக்கும் உன்னையும் , உனது குணங்களையும் வர்ணித்துத் துதிபாடும்
முழுத் தகுதியும் எனக்கே வந்து விட்டது, இது எப்படி என்றால் –
நான் உன்னைத் துதிக்கும்போது எனது தாழ்மையான வாய் மூலமாக, பொருத்தம் இல்லாத சொற்கள் வந்து நிற்கும் .
ஆயினும் அதனை நீ மிகவும் மனம் மகிழ்ந்து கேட்டு நிற்பாய்.
இதன் மூலம் உனது உன்னதமான குணங்களான –
குற்றங்களைப் பொறுத்தல்,
அந்தக் குற்றங்களையும் பெருந்தன்மையுடன் ஏற்பது,
எனக்குச் சரியாகத் துதித்துக் கூற சொற்கள் அமையவில்லையே என்று நான் துன்பப்படுவதைக் கண்டு
என் மீது வருத்தம் கொண்டு எனக்கு அருளுதல் (தயை) – ஆகியவை தாமாகவே வெளிப்பட்டுவிடுகிறது அல்லவோ?

தாழ்ந்த சொற்களால் புகழப்படும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியார், அந்தத் தாழ்ந்த சொற்களையும் பொறுத்துக் கொள்கிறாள் அல்லவா?
இதன் மூலம் அவளது க்ஷாந்தி குணம் – குற்றங்களைப் பொறுத்தல் – வெளிப்படுகிறது.
“இந்தக் குழந்தை தனது தாழ்ந்த சொற்கள் கொண்டு என்னைத் துதித்துவிட்டது என்று இதனை உலகம் பழிக்கக் கூடாது,
என்னைத் துதிக்க இது மிகவும் தடுமாறுகிறதே”, என்று தனது மனதில் என் மீது இரக்கம் கொள்கிறாள்.
இதன் மூலம் அவளது தயை வெளிப்படுகிறது.
அந்தச் சொற்களையும் ஏற்றுக் கொள்வதன் மூலம் அவளது வாத்ஸல்யம் – குற்றத்தையும் குணமாகக் கொள்ளுதல் – வெளிப்படுகிறது.
இதனால் எனது சொற்களுக்கு அதிகமான மேன்மையை அளித்துவிடுகிறாள். இதனால் அவளது ஔதார்யம் வெளிப்படுகிறது.

ஆக, எனது சொற்கள் கொண்டு அவளது குணங்களை நான் புகழ வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
எனது துதிகள், அவளது குணங்கள் தாமாகவே வெளிப்படக் காரணமாக உள்ளனவே – என்றார்.

வட தளம்- தேவகி உதரம்- வேத சிரஸ்- சடகோப வாக்கிலும் – திரு மேனியிலும் காணலாம்-
அது போல நீயே உன்னை பாடி கொள்ள வேணும் என்கிறார்..

துதித்திடுவோன் துதிபடுவதன் கணுள்ள
தூய குணங்களை விரிப்போன் என்பர் மேலோர்
துதித்திடு நற் பொறுப்பதனால் எந்தன் மீதே
சுமந்து விடும் ஏன் என்னில் பொறுக்க ஒணாத
அதிப் பிழைகள் படும் எமது சொற்கள் ஏற்ப
தரிதேனும் பகவதி நீ ஏற்றுக் கொள்வாய்
இதிற் பல நின் பொறை கொடை தண்ணளி முன்னான
இயற் குணங்கள் தேவி நனி விளங்கும் அன்றே –6

——————

பொறுக்க ஒணாத எனது சொல்லை ஏற்பதை விட நல்ல கவிதையாகத் தன ஸ்துதியை
பிராட்டியே பூர்த்தி செய்து கொள்வாளாக -என்கிறார்-

ஸூக்திம் ஸமக்ரயது ந: ஸ்வயம் ஏவ லக்ஷ்மீ:
ஸ்ரீரங்கராஜ மஹிஷீ மதுரை: கடாக்ஷை:
வைதக்த்ய வர்ணகுண கும்பந கௌரவை: யாம்
கண்டூல கர்ண குஹரா: கவய: தயந்தி–ஸ்லோகம் – 7-

ஸூக்திம் சமக்ரயது நஸ் ஸ்வயமேவ லஷ்மீ ஸ்ரீ ரங்கராஜ மஹிஷீ மதுரை கடாஷை –
ஸ்ரீ ரங்கராஜனுடைய பட்டத்தரசியான ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியார்
இனிய கடாஷங்களினால் நமது நல் வாக்கை தானே பூர்த்தி செய்து கொள்வாளாக –

மதுரை: கடாக்ஷை: – என்பது காண்க. இவளது பார்வை மிகவும் குளிர்ந்தது. இதனைக் கூறுவதற்கு முன்னால்,
இவளை ஸ்ரீரங்கராஜனின் மஹிஷி என்றது காண்க. இவ்விதம் கூறக் காரணம் –
அரங்கனின் பார்வையானது சரிசமமானதாகும் – தண்டனை அளிப்பதாகவும், கருணை பொழிவதாகவும் அவனது பார்வை உள்ளது.
ஆனால் இவள் பார்வை அப்படிப்பட்டது அல்ல என்று சுட்டிக் காட்டவே, அவனது மஹிஷி என்றார்.
இவள் பார்வையானது கருணையை மட்டுமே பொழியவல்லது.
முன்னுரு செய்து அருளிய திருவாய்மொழி போலே இல்லாமல் கடாஷமே போதும் —

வைதக்ய வர்ண குண கும்பந கௌரவைர் –
வைதக்யமாவது அணி சுவை முதலிய பொருள் திறம் -சாமர்த்ய்மாக என்றுமாம் –
வர்ண -எழுத்து குணங்கள் -தெளிவு மென்மை இனிமை
கும்பந கௌரவம் -சொற் கோப்பின் சிறப்பு-
பொருள் திறம் என்ன எழுத்துக் குணங்கள் என்ன சேர்த்திச் சிறப்பு என்ன இவைகளினாலே –

யாம் கண்டூல கர்ண குஹரா கவையோ தயந்தி –
அறிஞர்கள் தினவெடுத்த காதின் தொளைகளை உடையவர்களாய் குடிக்கின்றார்களோ –
கேட்கப் பேராவல் கொண்டவர்கள் என்றபடி –
குடிக்கின்றார்கள் என்றதால் அமுதம் போன்ற இனியது என்றதாயிற்று-

ஸ்ரீரங்கநாயகியைக் குறித்த இந்த ஸ்லோகங்களில் குறையுடன் கூடிய சொற்கள் பல இருக்கக்கூடும்.
ஆயினும் அவற்றைத் திருத்த நான் எந்தவிதமான முயற்சியும் செய்யவில்லை.
அந்த ஸ்ரீரங்கநாதனின் பட்ட மஹிஷியான ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் இவற்றைப் பிழை திருத்தி ஏற்றுக் கொள்வாள்.
இப்படியாக என் மீதும், எனது துதிகள் மீதும், குளிர்ந்த அவள் அருள் பார்வை பொழிந்து நிற்கும்.
இதன் மூலம் எனது துதிகளில் பொருள் விளக்கும்
அழகு (அணி போன்றவை) , சொல்லின் அழகு, தெளிவான நடை, இனிமையான பதங்கள் போன்றவை தாமாகவே ஏற்பட்டு விடும்.
இதனால் இந்த உலகில் உள்ள நல்லவர்கள் எனது ஸ்துதிகளைத் தங்கள் காதுகளால் பருகும் நிலை உண்டாகி விடும்.
ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் இதனைக் குழந்தையின் மழலைச் சொல்லாக ஏற்று மகிழ்வாள் என்றார்-
இவரே பிழை உள்ளது என்று கூறிவிட்டு, இப்போது நல்ல சொல் என்பது எப்படி?
இந்தச் சொற்கள் தாயாரைப் புகழ்வதால் நல் வாக்கு ஆனது.

நல்லதா முற்றத் தானே நடத்துக நமது சொல்லை
செல்வி சீர ரங்க ராசன் தேவி தன குளிர்ந்த நோக்கால்
சொல்லியை பருத்தச் சீர்மை தொகுப்புறும் குணங்களோடு
வல்லு நர் செவியின் வாஞ்சை மாறிடப் பருகுமாறே –7–

———–

அநாக்ராத அவத்யம் பஹுகுண பரீணாஹி மநஸ:
துஹாநம் ஸௌஹார்த்தம் பரிசிதம் இவ அதாபி கஹநம்
பதாநாம் ஸௌப்ராத்ராத் அநிமிஷ நிஷேவ்யம் ஸ்ரவணயோ:
த்வம் ஏவ ஸ்ரீ: மஹ்யம் பஹுமுகய வாணீ விலஸிதம்.–ஸ்லோகம் – 8-

அநாக்ராதாவத்யம் -அ நாக்ராத அவத்யம் –தோஷ கந்தமே இல்லாததும்
பஹூ குண பரீணாஹி -பல கல்யாண குணங்களின் பெருக்கத்தை யுடைய
மனசோ-துஹா நம் சௌஹார்த்தம்-ரசிகர்களின் மனதிற்கு களிப்பை காப்பதும்
பரிசுதமிவ-பழகியது -அர்த்தம் தெரிந்தது போன்றதும்
அதாபி கஹ நம் -ஆயினும் ஆழ்பொருளை உடையதும் –
பரிசிதம என்பதால் தெளிவும் கஹநம் என்பதால் காம்பீர்யம்
கீழ் ஸ்லோகத்தில் அருளிய வைதக்த்யம் வர்ண குணம் விவரிக்கப் பட்டது-
பதா நாம் சௌப்ராத்ரா தநிமிஷ நிஷேவ்யம் ஸ்ரவணயோ-சொற்களின் சேர்க்கையினாலே செவிகளுக்கு இமை கொட்டாமல் கேட்கத் தக்கதுமான
த்வமேவ ஸ்ரீர் மஹ்யம் பஹூமுகய வாணீ விலஸிதம் –வாக் விலாசத்தை எனக்கு நீயே பல வாயிலாகப் பெருக்க வேணும் –

மஹாலக்ஷ்மி! ஸ்ரீரங்கநாயகி! எனக்கு உன்னைக் குறித்து ஸ்துதிகளை இயற்றத் தேவையான வாக்கு வன்மையை,
பல வழிகளில் நீ அளிக்க வேண்டும்.
அப்படி எனக்கு அளித்த வரம் மூலமாக உண்டான ஸ்துதிகள் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்றால் –
குற்றம் என்பதன் வாசனையே அவற்றில் இருத்தல் கூடாது;
பலவகையான இலக்கண குணங்கள் (நடை, பொருள் போன்றவை) அதில் காணப்பட வேண்டும்;
அதன் பொருளானது முன்பே கேள்விப்பட்டது போன்று எளிதில் விளங்குவதாக இருக்க வேண்டும்;
இனிமையான சொற்கள் கோர்வையாக இணைந்து, அந்த ஸ்துதிகளைக் கேட்பவர்களின் காதுகளை மூடாமல் விளங்க வேண்டும்.

ஸரஸ்வதி இவளது அடிமையாக உள்ளதால், அவளிடம் வேண்டுவதையும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரிடமே வேண்டுகிறார்.
ஸரஸ்வதி இவளது அடிமை என்பதை, இவரது தந்தையான கூரத்தாழ்வான் – பாரதீ பகவதீ து யதீயதாஸி – என்றார்.

குற்றத்தின் வாடை யற்றுக் குணம் பல பல்கி நெஞ்சில்
குற்ற வின்பத்தை நல்கி உள்ளுற்று ஆழ்ந்து எளிய தேனும்
சொற்றச் சொல்லியையைப் பெற்றுச் சுருதிகள் இமையாது ஏற்கும்
பெற்றிய வாணி லீலை பெருக்குக திருவே நீயே –8–

—————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீபராசரபட்டர்–அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோஸம்-ஸ்ரீ ஸூவர்ண குஞ்சிகா-முதல் நான்கு மங்கள ஸ்லோகங்கள் –

February 13, 2021

இந்த ஸ்லோகம் ஸ்ரீபராசரபட்டர் திருவரங்கத்தில் கண்வளரும் அழகியமணவாளனின் நாயகியான
ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் விஷயமாக அருளிச்செய்த மிகவும் உயர்ந்த ஸ்லோகமாகும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டார்ய : ஸ்ரீரங்கேச புரோஹித:
ஸ்ரீவத் ஸாங்க ஸுத: ஸ்ரீமாந் ச்ரேயஸே மே அஸ்து பூயஸே–தனியன்-

ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு முன்பாக வேத விண்ணப்பங்கள் செய்தல் போன்ற புரோஹிதங்களைச் செய்பவரும்,
கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும் ஆகியவர் ஸ்ரீ பராசரபட்டர் ஆவார். ஸ்ரீரங்கநாயகி என்னும் உயர்ந்த செல்வத்தினை-
கருவிலே திருவாளர் -எம்பெருமானார் சம்பந்தம் என்னும் உயர்ந்த செல்வத்தினை உடைய
அந்தப் பராசர பட்டரின் -பராசரர் -பட்டர் -சாஸ்திரம் அறிந்தவர் -ஆர்யர் -சிறப்புடையவர் -திருவடிகளை அடைந்து
மே பூயஸே ஸ்ரேயஸே  – அஸ்தே -நான் அதிகமான நம்மைகளை பெறுவேனாக!

——-

முதல் நான்கு ஸ்லோகங்கள் -மங்கள ஸ்லோகங்கள் –
மேலிரண்டு ஸ்லோகங்களால் ஸ்துதிக்க தகுதி இல்லை யாகிலும் தமது புன் சொற்களால்
பிராட்டியுடைய நற்குணங்கள் வெளிப்படுமே -என்கிறார்
7/8- ஸ்லோகங்களால் புன் சொற்கள் ஆவான் என் பிராட்டி தானே கவியை நிறைவேற்றி அருள்வாள் -என்கிறார்
9-ஸ்லோகத்தால் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரெங்க நாதனை நோக்கி உன்னிலும் சிறப்புடையாளாக ஸ்துதிப்பேன் கேட்டு மகிழ்க என்கிறார்
10-14- ஸ்லோகங்களில் வேத பிரமாணத்தாலும் உப ப்ரஹ்மணங்களாலும் பிரதான பிரமேயம் பிராட்டி என்கிறார் –
15-18-ஸ்லோகங்களில் -மங்களகரமான பிராட்டி யுடைய கடாஷமே நல்லன -அல்லன தீயன -என்கிறார்
19/20-ஸ்லோகங்களில் -லீலா விபூதியில் பரிஹாச ரசம் அனுபவிக்கும் படியைக் காட்டினார்
21-ஸ்லோகத்தில் -இவள் போகத்துக்கு ஏற்பட்டதே நித்ய விபூதி என்கிறார்
22- ஸ்லோகத்தில் -உபய விபூதியும் -அவனும் உட்பட பிராட்டியின் பரிகரங்களே என்கிறார் –
23-25-ஸ்லோகங்களில் அவனுடன் கூடி இருந்து போகம் அனுபவிக்கும் பிரகாரத்தைக் காண்பிக்கிறார்
26-ஸ்லோகத்தில் -அல்லாத தேவிமார் இவளுக்கு அவயவ மாத்ரமே -என்கிறார் –
27-ஸ்லோகத்தில் -இறைவனோடு கைங்கர்யத்தை ஏற்கும் நிலையைக் கூறினார் –
28-ஸ்லோகத்தில் இவளே அவனுக்கு ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்கிறார் –
29-31-ஸ்லோகங்களில் அவனது பெருமையும் இவள் அடியாகவே -என்கிறார் –
32/33 ஸ்லோகங்களில் இருவருக்கும் பொதுவான குணங்களைக் கூறுகிறார் –
34/35-ஸ்லோகங்களில் -சிறப்பான குணங்களைக் காண்பிக்கிறார் –
36-38 -ஸ்லோகங்களில் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை வர்ணிக்கிறார் –
39-ஸ்லோகத்தில் அந்த அழகுக்கு தோற்று திருவடிகளில் விழுகிறார் –
40/41 ஸ்லோகங்களில் திருக் கண்களின் கடாஷத்தை அருளுகிறார் –
42-44- ஸ்லோகங்களில் -திவ்ய மங்கள விக்ரக திருக் குணங்கள் -மென்மை இளமை சௌந்தர்யம் முதலியன என்கிறார் –
45- சம்ச்லேஷ இன்பம் சொல்கிறார்
46-47-ஸ்லோங்களில் திரு ஆபரணச் சேர்த்தி அருளுகிறார்
48-ஸ்லோஹத்தில் திரு அவதார திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும்
49- ஸ்லோஹத்தில் திருப் பாற்கடலில் தோன்றினதையும் கூறுகிறார் –
50 ஸ்லோகத்தில் புருஷகாரம் ஆவதற்கு வேண்டிய பொறுமையின் சிறப்பை காண்பிக்கிறார்
51- ஸ்லோகத்தில் -புருஷகாரம் செய்யும் முறையைக் காண்பிக்கிறார் –
52- ஸ்லோகத்தில் இவளை முன்னிட்டே அவனைப் பற்ற வேண்டுவதை சொல்கிறார்
53-ஸ்லோகத்தில் திருவவதரித்து மனிசர்க்காக படாதனபட்டு கருணையையும் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தையும் சிந்தனை செய்கிறார் –
54-ஸ்லோகத்தில் அவன் இவளுக்காக அரியனவும் செய்வான் என்கிறார்
55- ஸ்லோகத்தில் -அவனும் மூழ்கும் போக்யதையைக் காண்பிக்கிறார்
56 -ஸ்லோகத்தில் எப்பொழுதும் புருஷகாரமாம் படி ஸ்ரீ ரங்கத்தில் நித்ய வாஸம் செய்து அருளும்படியைப் பேசுகிறார்
57-ஸ்லோகத்தில் -அர்ச்சாவதார சிறப்பைக் கூறுகிறார்
58-ஸ்லோகத்தில் அவளது அருளின் சிறப்பைக் கூறுகிறார்
59-60 ஸ்லோகங்களால் நைச்ச்யாநுசந்தானம் செய்து பிராட்டியே புருஷகாரம் ஆனதைப் பேசுகிறார்
61 -ஸ்லோகத்தால் இம்மை மறுமைகளை ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாரே தந்து அருள வேணும் என்று
பிரார்த்தித்து தலைக் கட்டி அருளுகிறார் –

ஸ்ரீ ராமாயணம் போல அன்றி மிதுனமாக இருவராலும் கேட்க்கப் பட்ட சீர்மை இதற்கு யுண்டே –
திருமாலவன் கவியை விட திருவின் கவிக்கு ஏற்றம் யுண்டே –
த்வயம் போலே சுருங்கச் சொல்லாமல் விவரித்து சொல்லும் சீர்மையும் இதற்கு யுண்டே –
பெரிய பிராட்டியார் அகில ஜகன் மாதாவாக இருந்தும் இவருக்கு விசேஷ தாயார் -ஆகையால் பிள்ளைச் பேச்சு -இது-
ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ போன்றவையும் கூட இத்தைப் போலே பிராட்டியை மகிழ்விக்க முடியாதே
இதனால் பிரபந்த வைலஷ்ணயமும் பிரபந்த கர்த்தாவின் வைலஷ்ணயமும் சிறப்பானவை விளங்கும் –

—————————-

ஸ்ரீயை சமஸ்த சிதசித் விதாந வ்யசனம் ஹரே
அங்கீகாரிபி ராலோகை ஸார்த்தயந்த்யை க்ருதோஞ்சலி–1-

ஸ்ரீயை
சமஸ்த சிதசித் விதாந வ்யசனம் ஹரே-சகல சேதன அசேதன வஸ்து ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்ரமத்தை
அங்கீகாரிபி ராலோகை –அங்கீகார ஸூ சகங்களான கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களாலே
ஸார்த்தயந்த்யை -ஸ்ரீயை-சபலமாக்குகின்ற பெரிய பிராட்டியாருக்கு
க்ருதோஞ்சலி–ஓர் அஞ்சலி செய்யப்பட்டத்து –

ஹரியின் விதாநத்தை – படைத்தலை- தனது  கடாஷத்தால் பயனுறச் செய்து அருளியது போலே
எனது கவிதையையும் பயனுறச் செய்த்து அருள வேணும் -என்கிறார்
அவன் படுகின்ற பாடு எல்லாம் இவள் பார்வைக்காகவே –

எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுபவள் -தான் அவனை ஆஸ்ரயிப்பவள்
ஆஸ்ரித்தவர் குறைபாடுகளை கேட்பவள் -ஆஸ்ரிதர் தோஷங்களைப் போக்குமவள்-
அவர்களை ஏற்குமாறு அவனிடம் கூறுபவள் -அங்கன் கூறுபவைகளை அவனைக் கேட்ப்பிக்குமவள்-
இப்படி ஆறு வகை யுண்டே -புருஷகாரம் -என்பதே அவனையும் ஜீவர்களையும் இணைத்து வைப்பதே
அஞ்சலி செய்து ஆசரிக்கும் பிரகரணம் ஆதலால் -இங்கே எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுபவள் என்பதிலே நோக்கு –

சமஸ்த சித் விதானம் -சிருஷ்டி -உயிர்களை உடலோடும் கருவியோடும் புணர்க்கை -சமஸ்த -பத்தர் முத்தர் நித்யர்
அசித் விதானம் -பிரக்ருதியை மகான் அஹங்காரம் முதலிய தத்வங்களாக பரிணமிக்கை-சமஸ்த சுத்த சத்வம் -மிச்ர சத்வம் -சத்வ ஸூந்யம்-
கடாஷம் இல்லையாகில் வீண் -விசனமாயே முடியுமே -வ்யசனம் என்கிறார்
ஹரி -பிரமனும் இல்லை ஈசனும் இல்லை நாராயணன் இவனே இருந்தான் -ஸ்ருதி-பூதானாம் ப்ரபவோ ஹரி
ப்ருஹ்மாணம் இந்த்ரம்  ருத்ரஞ்ச யமம் வருணமேவச
ப்ரஹச்ய ஹரதே யஸ்மாத் தஸ்மாத் தரிரி தீர்யதே –
ஹரிர் ஹரதி பாபானி -ஆற்றல் தயை பொறை -யுடைமை
உபஹரதீதி ஹரி -சிருஷ்டிக்கும் ஜகத்தை இவளுக்கு காணிக்கையாக சமர்ப்பிப்பவன்-பார்வையினாலே ஏற்றுக் கொள்கிறாள் —
கடாஷ லாபாய கரோதி லோகன் பராக்ரமந்தே பரிரம்பணாய
முதே ச முக்திம் முரபித் ரமே தத் கதம் பலாபாவ கதாஸ்ய கர்த்து-என்றபடி -பார்த்தாலே பயன் பெற்றது –
படுகின்ற பாடு எல்லாம் இவள் பார்வைக்காகவே –
அஞ்சலி க்ருத -கை தொழுது-காயிக கார்யம் -செய்யப் பட்டது என்று சொல்வதால் வாசிக நமஸ்காரம் –
நினைத்தே தான் சொல்வதால் மானஸ நமஸ்காரம்
அஞ்சலி செய்யப் பட்டது-அனைவருக்கும் அதிகாரம் என்பதால் செயப்பாட்டு வினை
அஞ்சலி -ஒருமை -ஒரு காலே செய்தாலே அமையும் -நிகமத்திலும் அஞ்சலி பரம் வஹதே என்பர்
செய்யப்பட்டது -இறந்த கால பிரயோகம் -பண்டே செய்தது போலே தோற்ற –
இயல்பான சேஷத்வத்தை உணர்ந்த -அடியேன் அடைந்தேன் முதன் முன்னமே-நம் ஆழ்வார் –

பிராட்டியை இறைவனது படைப்பை ஏற்கும் சேதனையாக சொல்லி –  –
அசேதனங்களான சத்தை அஹந்தை மூல பிரக்ருதியே  லஷ்மி என்பாரை நிரசிக்கிறார்
படைக்கும் தொழிலை ஏற்பதால் இறைவனே இலக்குமி என்பாரையும் நிரசிக்கிறார் –
இறைவனே காரணம் இவள் ஊக்குவிப்பவள்-என்றதாயிற்று
அவன் செயலை பயனுறச் செய்வதால் பரத்வமும் யாமும் ஆஸ்ரயிக்கும்படி சௌலப்யமும் கொண்டவள்
ஹரிர் ஹரதி பாபானி -நமது பாபத்தைப் போக்கும் அவனது விசனத்தைப் போக்குமவள் -பெரிய பிராட்டியாரே –
நமக்கு என்றும் சார்வு –

ஜகத் வியாபார சாஷித்வ மாத்திரமே பிராட்டிக்கு கர்தவ்யம் -சாஸ்த்ரார்த்தம் –
ஸார்த்தயந்த்யை-வர்த்தமான பிரயோகம் -சாஷிணி மட்டும் இல்லை –
யத் ப்ரூ பங்கா பிரமாணம் -இவளுடைய அங்கீகார ஸூசக கடாக்ஷ அம்ருத தாரைக்கு இலக்கு ஆவோம்

பிரளய சமய ஸூப்தம் ஸ்வம் சரீர ஏக தேசம் வராத சித் அசிதாக்க்யம் ஸ்வ இச்சையா விஸ்த்ருணாந –
கசிதமிவ கலாபம் சித்ரமா தத்ய தூத்வத் அநுசிகிநி சிகீவ க்ரீடசி ஸ்ரீ சமஷம்–உத்தர சதகம் -44-
கலாபம் ஆண் மயிலுக்கே
யஸ்ய வீஷ்யா முகம் தத் இங்கித பராதீநோ விதத்தே அகிலம் -ஸ்ரீ ஸ்தவம் -1- ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்
யத் சங்கல்பாத் பவதி கமலே -ஸ்ரீ ஸ்துதி -ஸ்ரீ தேசிகன்

ஸர்வேஸ்வரனாகிய ஸ்ரீமந்நாராயணன் இந்த உலகில் பலவகையான சேதனங்களையும், அசேதனங்களையும் படைத்து வருகிறான்.
அப்படிப் படைத்து வரும்போது, தனது படைப்புகள் பயன் உள்ளவையா, அல்லவா என்று எண்ணுகிறான்.
இதனால் அவனுக்கு ஒரு விதமான சோர்வு உண்டாகிறது (இதனை வ்யஸனம் என்றார்).
இந்தச் சோர்வை பெரிய பிராட்டியான ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் நீக்குகிறாள் – எப்படி?
அவனது படைப்புகள் அனைத்தையும் தாம் ஒப்புக்கொண்டதாக கூறி, அவற்றைப் பயனுள்ளதாகச் செய்கிறாள்.
(அங்கீகாரிபி என்ற பதம் ஏற்பதையும், ஸார்த்தயந்த்யை என்ற பதம் பயனுள்ளதாக மாற்றுதலையும் குறிக்கின்றன).

இவள் தனது சம்மதத்தை பெரிய பெருமாளிடம் எப்படிக் கூறுகிறாள் என்றால், திருவாய் மூலமாக அல்ல.
பெரிய பெருமாளிடம் உள்ள வெட்கம் காரணமாக, இவள் தனது கண்களால், கண்களின் அசைவால்
பெரிய பெருமாளுக்குச் சம்மதத்தை உணர்த்துகிறாள் (இதனை ஆலோகை என்ற பதம் கூறுகிறது).

இப்படிப்பட்ட பெரிய பிராட்டியான ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருக்கு எனது அஞ்ஜலிகள்!
(இங்கு கூறப்படும் உட்பொருள் – பெரிய பெருமாளின் படைப்புகளாகவே இருந்தாலும்,
மஹாலக்ஷ்மியாகிய பெரியபிராட்டியார் பார்வை பட்டால் மட்டுமே அவை பயன் பெறும் என்றார்).

பிராட்டியை இறைவனது படைப்பை ஏற்கும் சேதனையாக சொல்லி –  –
அசேதனங்களான சத்தை அஹந்தை மூல பிரக்ருதியே  லஷ்மி என்பாரை நிரசிக்கிறார்
படைக்கும் தொழிலை ஏற்பதால் இறைவனே இலக்குமி என்பாரையும் நிரசிக்கிறார் –

இறைவனே காரணம் இவள் ஊக்குவிப்பவள்-என்றதாயிற்று
அவன் செயலை பயனுறச் செய்வதால் பரத்வமும் யாமும் ஆஸ்ரயிக்கும்படி சௌலப்யமும் கொண்டவள்
ஹரிர் ஹரதி பாபானி -நமது பாபத்தைப் போக்கும் அவனது விசனத்தைப் போக்குமவள் -பெரிய பிராட்டியாரே – நமக்கு என்றும் சார்வு –

—————-

கடந்த ஸ்லோகத்தில் அவன் படைப்பதை இவள் ஏற்பதாகக் கூறுகிறார்.
இங்கு, ஏற்பது மாத்திரம் அல்ல, படைப்பிற்கான காரணமும் இவளே என்றார்.

உல்லாஸ பல்லவித பாலித ஸப்த லோகீ
நிர்வாஹ கோரகித நேம கடாக்ஷ லீலாம்
ஸ்ரீரங்க ஹர்ம்ய தல மங்கள தீப ரேகாம்
ஸ்ரீரங்கராஜ மஹிஷீம் ஸ்ரியம் ஆஸ்ரயாம:–ஸ்லோகம் – 2-

உல்லாச -ஏழு உலகத் தோற்றத்தால் –தனது மலர்ச்சியை சொல்லுகிறதாகவுமாம்-கடாஷ லீலை விகாசம்
பல்லவித-தளிர்த்ததும் -உத்பத்தி -பட்ட மரம் தளிர்ப்பது போலே உலகங்களின் உத்பத்தி
பாலித சப்த லோகீ -ஆளப்படும் ஏழு லோகங்களையும்
நிர்வாஹ -தாங்குவதனால்
கோரகித -அரும்பியதுமான
நேம கடாஷ-சிறிய நோக்கத்தின் –
லீலாம் –விளையாட்டுடையவளும்
ஸ்ரீ ரங்க ஹர்ம்யதல -திருவரங்கத்தில் உள்ள விமானத்திற்கு
மங்கள தீப ரேகாம் -மங்கள விளக்கு ஜ்வாலை போன்றவளும்
ஸ்ரீ ரங்கராஜ மஹிஷீம் ஸ்ரியமாஸ்ரயாம –ஸ்ரீ ரங்கராஜனுடைய பட்ட மகிஷியுமான ஸ்ரீ ரங்கநாச்சியாரை வணங்குகிறோம்
தளிர்ப்பதும் அரும்புவதும் கூறப் படுவதால் கடாஷ லீலை ஒரு கொடி போன்றதே –
அந்த கொடியின் தளிரே ஏழு உலகங்கள் தோற்றம் -நிர்வாஹம் அதன் அரும்பு
பிராட்டியின் கடாஷமே ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி என்றது ஆயிற்று-

ஈஷத்த்வத் கருணா நிரீஷண் ஸூதா சந்துஷணாத் ரஷ்யதே நஷ்டம் ப்ராக் ததலாபத்தஸ் த்ரிபுவனம்
சமப்ரத்ய நந்தோதயம்–ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-

யஸ்யா கடாஷ ம்ருதுவீஷண தீஷணேந ச்தயஸ் சமுல்லசித பல்லவ முல்லலாச விச்வம் விபர்யய சமுத்த
விபர்யயம் ப்ராக் தாம்தேவதேவ மஹிஷீம் ஸ்ரியமாஸ்ரயம –ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –

இவள் கடாஷத்தாலேயே புருஷோத்தமன் விரிந்து உலகம் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
சிருஷ்டியில் இவளுக்கு சம்பந்தம் -அந்வயம்-உண்டோ என்று பிரச்னம் பண்ணின  நடாதூர் அம்மாளுக்கு கிடாம்பி ஆச்சான் –
இவ்வர்த்தத்தில் சந்தேஹம் உண்டோ –
ஆவாப்யாம் கர்மாணி   கர்த்தவ்யாநி பிரஜாச்ச உத்பாதயிதவ்யா  –பிரமாணம் சொல்லுகையாலே
சஹதர்ம சாரிணியான இவளுக்கும் அந்வயம் உண்டு என்று அருளிச் செய்தார்-

ஸ்ருஷ்டியே  லீலை தான் -தனித்து விளையாடுவது இன்பம் பயக்காதே-க்ரீடேயம் கலு  நான்ய தாஸ்ய ரச தாஸ்யாத்-கூரத் ஆழ்வான் –
ச்ரத்தயா தேவோ தேவத்வம் அஸ்நுதே -ஸ்ருதி
ஆநீதவாதம் ஸ்வதயா ததேகம் -சம்ஹாரத்திலும் ஸ்வதா -அவள் கூடவே உள்ளாள்-ஸ்வதா தவம் லோகபாவி நீ –
ஏகோ  வித்யா சஹாயஸ்த்வம் யோகீ  யோக முபாகத -ஸ்ரீ ஹரி வம்சம்
சர்வே நிமேஷா ஜ்ஞ்ஞிரே வித்யூத புருஷா ததி-ஸ்ருதி -மின்னல் நிறம் கொண்ட புருஷோத்தமனே ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் –

அநு சிகிநி சிகீவ க்ரீடசி ஸ்ரீ சமஷம் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -பெண் மயிலின் சமீபத்திலே ஆண் மயில் தோகை
விரித்தாடும் என்றார் இவரும்-படைப்பவன் அவனே -படைக்குமாறு தூண்டுபவள் இவள்  –

ஸ்ரீ ரங்க தீபரேகாம்-
ஷீராப்தேர் மண்டலாத்பாநோ யோகி நாம் ஹ்ருதயாதபி ரதிம் கதஸ் சதா யத்ர தத்ரங்கம் முனயோ விது —
திருப் பாற் கடல் -ஸூர்ய மண்டலம் -யோகிகளிடைய ஹிருதயம் -இவைகளை விட விரும்பி உகந்து அருளி உறைகின்றான் ஸ்ரீரங்க ஹர்ம்யதலம்-
ராஜ மகிஷி வசிக்கும் உடம் -ஹர்ம்யதலம் -செல்வர் வசிக்கும் இடம் -ஹர்ம்யாதிர் தநிமாம் வாஸ -நிகண்டு –
ஸ்ரீ ரங்க ஹர்ம்யதல -வேற்றுமைத் தொகையாக கொண்டு இவ்வர்த்தம்
பண்புத் தொகையாக கொண்டு -விமானத்து விளக்கு -குன்றத்து விளக்கு என்னவுமாம் –
நல் விளக்கு -மங்கள தீபரேகாம் –தன்னையும் காட்டி அருளி அவனையும் நம்மையும் சேர்த்து அருளுபவள் –
மாமேகம் தேவதேவச்ய மஹிஷீம் சரணம் ச்ரயேத் -மஹிஷீ -அநந்த நாமதேயாச சக்தி சக்ரச்ய நாயிகா –
இவளே தலைவி -சக்தி சக்ரம் -மனைவியரின் திரள் –
சேஷ சேஷாச நாதி சர்வ பரிஜனம் பகவதஸ் தத்ததவஸ் தோசித பரிசர்யாயாம் அக்ஞாபயந்த்யா-எம்பெருமானார்
ஸ்ரீ கத்யத்தில் அருளிச் செய்தது போலே  –

ச்ரியம்-ஸ்ரீ யதே -ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவள் –
உல்லாச -ஸ்ரீ ரங்க ஹர்ம்யதல -ஸ்ரீ ரங்க ராஜ மஹிஷீம் -என்பதால் இவள் அவனை ஆஸ்ரயிக்க நிலையையும் அருளுகிறார் –
ச்ரியம் ஆச்ரயாம -எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவளை நாமும் ஆஸ்ரயிக்கிறோம்-சர்வலோக சரண்யனை ஸ்ரீ விபீஷணன் பற்றியது போலே –
இத்தால் பிராட்டியுன் மேன்மையையும் எளிமையையும் சொல்லிற்று ஆயிற்று-

இவள் தனது பார்வையை, அரும்பானது மெல்ல விரிவது போன்று, மெதுவாகத் திருக்கண்களைத் திறந்து பார்க்கிறாள்.
அந்தப் பார்வையின் காரணமாக ஏழு உலகங்களும் மலர்ந்து தளிர்த்து காணப்படுகின்றன
(கோரகித என்பது அரும்பு போன்ற என்னும் பொருளும், பல்லவித என்ற பதம் உலகங்கள் தளிர்ப்பதையும் கூறுகின்றன).
இப்படியாகத் தனது கடாக்ஷம் நிறைந்த பார்வையை எங்கும் பரவ விடுகிறாள். அது மட்டும் அல்ல.
இவள் ஸ்ரீரங்கத்தில் பெரிய பெருமாள் சயனித்துக் கொண்டுள்ள விமானத்தில் இருக்கும் மங்கள விளக்காக உள்ளாள்
(ஹர்ம்யதலம் என்பது விமானம் ஆகும்) . இதன் உட்பொருள் என்ன? தான் அந்த விமானத்தில் விளக்காக நின்று,
தன்னை மட்டும் அல்லாது பெரிய பெருமாளையும் அனைவருக்கும் காட்டித் தருகிறாள்.
இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த தன்மைகளை உடையவள் யார் என்றால் – ஸ்ரீரங்கராஜ மஹிஷீம் – என்றார்.
பெரிய பெருமாளான ஸ்ரீரங்கநாதனின் பட்ட மஹிஷியாக உள்ள ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் ஆவாள் .
மஹிஷி என்று கூறுவதன் மூலம் அனைவருக்கும் அரசி என்று கூறினார். இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாயகியை நாம் வணங்கி நிற்போம்.

இங்கு பல்லவித என்னும் பதம் உலகமானது துளிர்கிறது என்று நேரடியாகப் பொருள் தரவில்லை.
பட்டுப்போன மரம் மீண்டும் துளிர்ப்பது போன்று எனக் கருத்து. இவள் தனது திருக்கண்களைத் திறந்து பார்ப்பதை,
பெரிய பெருமாள் கவனித்தவுடன் இந்த உலகைப் படைக்கிறான்.
இவள் தனது கண்களை மூடிக்கொண்டால், இந்த உலகத்தைப் ப்ரளயத்தில் ஆழ்த்தி விடுகிறான்.
பரம்பொருளே உலகின் காரணம் என்று வேதங்களும் வேதாந்தங்களும் முழங்க,
இவர் பெரியபிராட்டியைக் காரணமாகக் கூறுவது எப்படி? அவனே அதற்குக் காரணம் என்பது உண்மை,
ஆனால் இவளது துணையின்றி அது இயலாது. இந்த உலகம் என்னும் இல்லறம் நடக்க,
மனைவியாகிய இவள் துணை மிகவும் அவசியமானது என்று கருத்து.
இவளே பெரியபெருமாளை நமக்குக் காண்பித்துத் தருகிறாள். அவனிடம் செல்ல இவளது சிபாரிசு (புருஷகாரம்) தேவை.
ஆனால், இவளை அடைவதற்கு எந்த ஒரு சிபாரிசும் தேவை இல்லை. தானே தனக்குச் சிபாரிசாக உள்ளாள்.

————-

கீழ் இரண்டு ஸ்லோகங்களாலும் நமஸ்கார ரூபமான மங்களம் கூறி  வணங்கி
அதன் மேல் கடாஷத்தை செலுத்தி அருள
ஆசீர்வாத ரூபமான மங்களத்தை மீண்டும் அருளிச் செய்கிறார் –

அநுகல தநுகாண்ட ஆலிங்க நாரம்ப சும்பத்
ப்ரதி திச புஜ சாக ஸ்ரீஸக அநோகஹ ருத்தி:
ஸ்தந நயந குளுச்ச ஸ்பார புஷ்பத் விரேபா
ரசயது மயி லக்ஷ்மீ கல்ப வல்லீ கடாக்ஷாந் -ஸ்லோகம் – 3-

அநுகல -ஷணம் தோறும்
தநு காண்ட -கொள் கொம்பு போன்ற திருமேனியை
அநுகல தனு காண்ட-கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்து போல மால் தேடி ஓடும் மனம்
நாம் திருமாலை தேடி ஓடும் பொழுது இந்த திரு அந்த மாலைத் தேடி ஓடும்
பிரகாண்டம் அடித்தண்டு -திருப் பாதங்கள் -வேர் -மேல் உள்ள திருமேனி -காண்டம் -கொடியுடன் சேர்ந்த மரமே சோபிக்கும் –

ஆலிங்க நாரம்ப -தழுவத் தொடங்கும் போது
சும்பத் -விளங்குகின்ற
ப்ரதி திச புஜ சாக -நான்கு பக்கங்களிலும் கிளை போன்ற கைகள் கொண்ட –
அநு கல –சும்பத் -ஷணம் தோறும்  பிரகாசிக்கும் என்றுமாம் –
பிராட்டியின் தழுவதல் -அடியாக பிறந்த ஹர்ஷத்தால் -திசைகள் தோறும் –
அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளுடையான் -பிரதிசக புஜசாக -தோள்கள் ஆயிரத்தாய்
இவளை அனுபவிக்க பாரித்து அநந்த பாஹூம் -ஸ்ரீ கீதையின்படி விஸ்வரூபம் கொண்டான் என்றுமாம் –

ஸ்ரீ சகா நோகஹர்த்தி-ஸ்ரீ சக அநோகஹ ருத்தி – -மரம் போன்ற திருமாலினுடைய செழிப்பை உடையவளும் –
அநோகஹ–பொதுப்பட அருளினாலும் கற்பக வருஷம் என்று விசேஷித்து பொருள் கொள்ள வேண்டும்-
ஸ்ரீ சக -பெரிய பெருமாளுக்கு ஸ்ரீ சகன் பெயர் உண்டு -கோசகன் ஆ மருவி அப்பன் போல–
இவளால் தான் தெய்வத்வம் இவனுக்கு–திரு இல்லா தேவரை தேவர் என்னார்களே –

ஸ்தன நயன குளுச்ச ஸ்பார புஷ்பத் விரேபா-பூங்கொத்து  போன்ற கொங்கைகளும் –
மலர்ந்த பூவின் கண் உள்ள வண்டு போன்ற கருவிழிகளும் உடையவளுமான –

ரசயது மயி லஷ்மீ கல்ப வல்லி கடாஷான்–கற்பகக் கொடி போன்ற திருமகள் அருள் கடாஷங்களை  என் மீது புரிந்திடுக –
லஷ்மீ  கல்பவல்லீ -பிராட்டியுடைய பாரதந்த்ர்யம் ஸ்வாபாவிகம், -வந்தேறி அன்று
இவள் பாரதந்த்ர்யமும் அவனது விருப்பமும் நித்யம் –

இந்த ஸ்லோகத்தில் முற்கூற்றால் திருமேனி அழகும்  பிற்கூற்றால் அவயவ அழகும் கூறப்பட்டன –

ஸ்ரீரங்கநாதன் ஒரு கற்பக மரமாக இருந்து அடியார்கள் வேண்டுவனவற்றை அருள்பவனாக உள்ளான்.
அப்படிப்பட்ட கற்பகமரம் போன்று உள்ள அவனைப் பின்னிப் பிணைந்து விளங்கும் கற்பகக் கொடி போன்று ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் உள்ளாள்.
இவளுடைய படர்தல் காரணமாக, அவனது கிளைகள் போன்ற நான்கு திருத்தோள்களும்
நான்கு திசைகளிலும் பரவி நின்று, அவளை மேலும் அணைத்துக் கொள்கின்றன.

இப்படிப்பட்ட செழிப்புடையவளான அவளது ஸ்தனங்கள், அந்தக் கொடியில் உள்ள மலர்க்கொத்துக்கள் போன்று உள்ளன.
அந்த மலர்ச்செண்டுகளை மொய்க்கும் வண்டுகள் போன்ற கண்களைக் கொண்டு அவள் உள்ளாள்.
இப்படி உள்ளவள் யார் என்றால் – லக்ஷ்மீ கல்பவல்லீ – என்றார்.
அவள் மஹாலக்ஷ்மியாகிய ஸ்ரீரங்கநாச்சியார் ஆவாள்.
அவள் தனது அருள் நிறைந்த பார்வையை என் மீதும் (ஸ்ரீரங்கநாதன் மீது படர விட்டது போன்று ) சிறிது படர விடுவாளாக.

இங்கு ஸ்ரீரங்கநாதனை, ஸ்ரீஸக என்று கூறியது காண்க – ஸ்ரீயின் நாதன் என்னும்படி,
அவள் இல்லாமல் இவனை அடையாளம் காண இயலாது என்பதைக் காட்டுகிறார்.
அவள் இல்லாமல் இவனது திருக்கல்யாண குணங்கள் வெளிப்படாமல் உள்ளதோடு, தேயவும் செய்துவிடும்.

கணம் தொறும் மேனி கலந்ததும் கவினுற்று எங்கும்
பணைக் கிளைக் கரத்து மாலாம் பாதவம் செழிப்பச் சேர்ந்தே
இணர் முலை கொத்தும் கண்கள் எழில் மலர் வண்டு மான
அணங்கு கற்பகத்தின் வல்லி அடியனேற்கு அருள்க நோக்கே –3

பாதவம் -மரம் –
இணர் -நெருங்கிய
கவினுற்று -அழகு பெற்று

———–

பிராட்டியினது ஜகத் காரணத்வம் இத்தகைத்து என்று காண்பித்து –
மேலும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் கடாக்ஷத்தின் பெருமையைக் கூறி
மீண்டும் திருக் கடாஷத்தை அபேஷிக்கிறார்–
இறைவனை ஏவிக் காரியம் கொள்ளும் வால்லப்யமும்-நிரூபகத்வமும் போக்யதையில் சிறப்பும் கூறப்பட்டுள்ளன –
மஹீஷீ பாவம்
ஏற்புடைமை
ஏவிற்றுச் செய்யும்படி அவனுக்கு பிடித்தமாய் இருத்தல்
மார்பை விட்டு அகலாமை
நிரூபகத்வம்
போக்யதையின் சிறப்புக்கள் போன்றவை பிராட்டியின் ஆதிக்யத்துக்கு ஹேதுக்கள்-

யத் ப்ரூ பங்கா: ப்ரமாணம் ஸ்திர சர ரசநா தாரதம்யே முராரே:
வேதாந்தா: தத்வ சிந்தாம் முரபித் உரஸி யத் பாத சிஹ்நை: தரந்தி
போக உபோத்காத கேளீ சுளுகித பகவத் வைச்வ ரூப்ய அநுபவா
ஸா ந: ஸ்ரீ: ஆஸ்த்ருணீதாம் அம்ருதல ஹரிதீ லங்கநீயை: அபாங்கை:—ஸ்லோகம் – 4-

யத் ப்ரூ பங்கா-எவளுடைய புருவங்களின் நெறிப்புக்கள்
ஸ்திர சர ரசநா தாரதம்யே முராரே-இறைவனுடைய -தாவர ஜங்கம-பொருள்களையும் படைத்தலின் ஏற்றத் தாழ்வில்
பிரமாணம் –வழிகாட்டியோ –
வேதாந்தாஸ் -மறை முடிகள்
தத்வ சிந்தாம் -பரம்பொருளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியை
முரபிதுரசி-முரபித் உரசி -இறைவனது மார்பகத்தில்
யத் பாத சிஹ்நைஸ் -எவளுடைய திருவடிகளின் அடையாளங்களினாலே –
தரந்தி-முடிகின்றனவோ
போகோ போத்காத கேளீ சுளுகித பகவத் வைச்வரூப் யாநு பாவா-
போக உபோத்காத கேளீ சுளுகித பகவத் வைஸ்வ ரூப்ய அநு பாவா –
அனுபவத்தின் தொடக்கத்தில் விளையாட்டாக சிறாங்கை யளவாகச் செய்யப்பட இறைவனது
விஸ்வரூபத் தன்மையின் மகிமையை எவள் உடையவளோ –
ஸா -அத்தகைய
நச்-நம்மை
ச்ரீ -ஸ்ரீ -பிராட்டி
ஆஸ்த்ருணீதாம் -மறைத்திடுக
மம்ருதலஹரிதீ லங்கநீயை -அமுத அலை என்னும் அறிவினால் அறியத் தக்க –
அபாங்கை-கடைக் கண் நோக்கங்களாலே-

இந்த உலகில் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் படைப்பில் பல ஏற்ற தாழ்வுகள் உள்ளன.
இவற்றுக்குக் காரணமாக உள்ளது இவளது புருவத்தின் அசைவுகளே ஆகும்.
இவள் தனது புருவ அசைவு மூலம் யாரை உயர்த்த வேண்டும் என்று கூறுகிறாளோ,
ஸ்ரீமந் நாராயணன் உடனே அப்படியே செய்து விடுகிறான்.
யார் ஒருவனது திருமார்பில் மஹாலக்ஷ்மியின் திருவடி அடையாளம் உள்ளனவோ அவனே பரம்பொருள் என்று வேதங்கள் முழங்குகின்றன.

ஆக, அவனது திருமார்பில், இவளது திருவடிகளில் பூசப்ப்ட்ட செம்பஞ்சுக் குழம்பின் அடையாளங்கள் காணப்படும்.
இவளது திருக்கல்யாண குணங்கள் எப்படிப்பட்டது என்றால் –
ஸ்ரீமந் நாராயணன் விச்வரூபமே எடுத்து வந்தாலும்
அவளது திருக்கல்யாண குணங்களை அவனால் முழுமையாகக் காண இயலாது.

இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரின் கடைக்கண் பார்வையில் கடாக்ஷம் என்பது அமிர்தம் நிறைந்த கடல் போன்று பெருகி உள்ளது.
அப்படிப்பட்ட அவளது அருள் பார்வை என் மீது சற்று விழ வேண்டும்.

வேதம் இல்லாமல் ப்ரம்மனால் படைக்க இயலாதது போல,
இவளது புருவ நெறிப்பு இல்லாமல் ஸ்ரீரங்கநாதனும் ஏதும் செய்வதில்லை.
இங்கு முராரி என்று நம்பெருமாளைக் கூறியது காண்க. படைத்தல் குறித்துக் கூறும் போது
ஏன் “அழித்தவன்” என்னும் திருநாமம் கொண்டு (முரன் என்ற அசுரனை அழித்தவன்) கூறவேண்டும்?
அழிக்கும் வல்லமை இருந்தாலும், படைக்கும் போது மிகவும் எளியவனாக இவள் வசப்பட்டு நிற்பதை உணர்த்துகிறார்.

நிற்பனவும் திரிவனவும் ஏற்றத் தாழ்வாய்
நிருமித்தான் எவள் புருவ  நெறிப்புக்கு ஏற்ப
மற்பகர் தோளவன் மார்பில் எவள் காற்சின்னம்
மறை முடியில் பரம் பொருளின் சங்கை தீர்த்த
பறபல   பாரித்து இறைவன் விஸ்வரூபத்
துடன் இழியில் பரியாது போகத்தின் முன்
அற்பமதாய்க் கரத்தடக்கும் அவ் வணங்கே

அமுதவலைக் கடைக் கணிப்பால் அணைக்க எம்மை –4
பரியாது -வருத்தமின்றி –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான் ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசரபட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீரங்கம் –25 வகையான ஏழின் சிறப்பு–

February 8, 2021

*ஸ்ரீரங்கம் ~ ஏழின் சிறப்பு..!*

*01.* ஏழு உலகங்களை உள்ளடக்கிய பொருளில் *ஏழு பிரகாரங்களுடன்.,
ஏழு மதில்களை* கொண்டுள்ளது ஸ்ரீரங்கம் கோவில்.

*02.* ஏழு *பெரிய* பெருமை உடைய….
1) பெரிய கோவில்.,
2) பெரிய பெருமாள்.,
3) பெரிய பிராட்டியார்.,
4) பெரிய கருடன்.,
5) பெரியவசரம்.,
6) பெரிய திருமதில்.,
7) பெரிய கோபுரம்.,
இப்படி அனைத்தும் *பெரிய* என்ற சொற்களால் வரும் பெருமை உடையது ஸ்ரீரங்கம் கோவில்….

*03.* ஸ்ரீரங்கம் அரங்கனாதருக்கு ஏழு நாச்சிமார்கள்….
1) ஸ்ரீதேவி.,
2) பூதேவி.,
3) துலுக்க நாச்சியார்.,
4) சேரகுலவல்லி நாச்சியார்.,
5) கமலவல்லி நாச்சியார்.,
6) கோதை நாச்சியார்.,
7) ரெங்க நாச்சியார் ஆகியோர்….

*04.* ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் வருடத்திற்கு ஏழு முறை நம்பெருமாள்
தங்க குதிரை வாஹனத்தில் எழுந்தருளுவார்….
1) விருப்பன் திருநாள்.,
2) வசந்த உற்சவம்.,
3) விஜயதசமி.,
4) வேடுபரி.,
5) பூபதி திருநாள்.,
6) பாரிவேட்டை.,
7) ஆதி பிரம்மோத்சவம்.,
ஆகியவை….

*05.* ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் வருஷத்திற்கு ஏழு முறை (மாதங்கள்) நம்பெருமாள்
திருக்கோவிலை விட்டு வெளியே எழுந்தருளுவார்….
1) சித்திரை.,
2) வைகாசி.,
3) ஆடி.,
4) புரட்டாசி.,
5) தை.,
6) மாசி.,
7) பங்குனி….

*06.* ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் நடைபெறும் உற்சவத்தில் ஏழாம் திருநாளன்று
வருஷத்திற்கு ஏழு முறை (மாதங்கள்) நம்பெருமாள் நெல்லளவு கண்டருளுவார்….
1) சித்திரை.,
2) வைகாசி.,
3) ஆவணி.,
4) ஐப்பசி.,
5) தை.,
6) மாசி.,
7) பங்குனி….

*07.* ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் நடைபெறும் நவராத்திரி உற்சவத்தில் *ஏழாம் திருநாளன்று*
ஸ்ரீரங்க நாச்சியார் திருவடி சேவை நடைபெறும்.

*08.* தமிழ் மாதங்களில் *ஏழாவது மாதமான ஐப்பசி மாதத்தில் மட்டும்* (30 நாட்களும்)
தங்க குடத்தில் புனித நீர் யானை மீது எடுத்து வரப்படும்.

*09.* ராமபிரானால் பூஜிக்கப்பட்ட பெருமை உடையது ஸ்ரீரங்கம் கோவில்.
*ராமாவதாரம் ஏழாவது* அவதாரமாகும்.

*10.* இராப்பத்து *ஏழாம் திருநாளன்று* நம்பெருமாள் திருகைத்தல சேவை நடைபெறும்.

*11.* ஸ்ரீரங்கம் தாயார் சன்னதியில் வருடத்திற்கு ஏழு உற்சவங்கள் நடைபெறும்.
1) கோடை உற்சவம்.,
2) வசந்த உற்சவம்.,
3) ஜேஷ்டாபிஷேகம்., திருப்பாவாடை.,
4) நவராத்திரி.,
5) ஊஞ்சல் உற்சவம்.,
6) அத்யயநோத்சவம்.,
7) பங்குனி உத்திரம்….

*12.* பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களும் *ஏழு சன்னதிகளில்* எழுந்தருளி இருக்கிறார்கள்.
1) பொய்கையாழ்வா., பூதத்தாழ்வார்., பேயாழ்வார்.,
2) நம்மாழ்வார்., திருமங்கையாழ்வார்., மதுரகவியாழ்வார்.,
3) குலசேகராழ்வார்.,
4) திருப்பாணாழ்வார்.,
5) தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்.,
6) திருமழிசையாழ்வார்.,
7) பெரியாழ்வார்., ஸ்ரீஆண்டாள்….

*13.* இராப்பத்து *ஏழாம் திருநாள்* நம்மாழ்வார் பராங்குச நாயகி அலங்காரத்தில் வருவதால்
அன்று மட்டும் ஸ்ரீஸ்தவம் மற்றும் ஸ்ரீகுணரத்ன கோசம் சேவிக்கப்படும்….

*14.* பெரிய பெருமாள் திருமுக மண்டலம் உள்ள இடமான தென் திசையில் *ஏழு கோபுரங்கள்* உள்ளன.
1) நாழிகேட்டான் கோபுரம்.,
2) ஆர்யபடாள் கோபுரம்.,
3) கார்த்திகை கோபுரம்.,
4) ரங்கா ரங்கா கோபுரம்.,
5) தெற்கு கட்டை கோபுரம் – I.,
6) தெற்கு கட்டை கோபுரம் – II.,
7) ராஜகோபுரம்….

*15.* ஏழு உற்சவத்தில் குறிப்பிட்ட மண்டபங்களை தவிர மற்ற மண்டபங்களுக்கு பெருமாள் எழுந்தருள மாட்டார்.
1) வசந்த உற்சவம் ~ நீராழி மண்டபம்.,
2) சங்கராந்தி ~ சங்கராந்தி மண்டபம்.,
3) பாரிவேட்டை ~ கனு மண்டபம்.,
4) அத்யயநோற்சவம் ~ *(தெரிந்தவர்கள் கூறுங்கள்)*
5) பவித்ர உற்சவம் ~ பவித்ர உற்சவ மண்டபம்.,
6) ஊஞ்சல் உற்சவம் ~ ஊஞ்சல் உற்சவ மண்டபம்.,
7) கோடை உற்சவம் ~ நாலுகால் மண்டபம்….

*16.* ஏழு சேவைகள் வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே கண்டு களிக்கும் சேவைகளாகும்….
1) பூச்சாண்டி சேவை.,
2) கற்பூர படியேற்ற சேவை.,
3) மோகினி அலங்காரம்., ரத்னங்கி சேவை.,
4) வெள்ளி கருடன் மற்றும் குதிரை வாஹனம்.,
5) உறையூர்., ஸ்ரீரங்கம் மற்றும் ராமநவமி சேர்த்தி சேவை.,
6) தாயார் திருவடி சேவை.,
7) ஜாலி சாலி அலங்காரம்….

*17.* திருக்கோயில் வளாகத்தில் உள்ள *ஏழு மண்டபங்களில்* நம்பெருமாள் ஒரு நாள் மட்டுமே எழுந்தருள்வார்….
1) நவராத்ரி மண்டபம்.,
2) கருத்துரை மண்டபம்.,
3) சங்கராந்தி மண்டபம்.,
4) பாரிவேட்டை மண்டபம்.,
5) சேஷராயர் மண்டபம்.,
6) சேர்த்தி மண்டபம்.,
7) பண்டாரம் ஆஸ்தான மண்டபம்….

*18.* திருக்கோவிலில் உள்ள *ஏழு பிரகாரங்களிலும் பெருமாளின் ஏழு திருவடிகள்* உள்ளன.

*19.* *ஏழு பிரகாரங்களிலும் ஏழு திருமதில்கள்* அமையப் பெற்றுள்ளன.

*20.* திருக்கோயில் வளாகத்தில் *ஏழு ஆச்சார்யர்களுக்கும்* தனி சன்னதி உள்ளது….
1) ராமானுஜர்.,
2) பிள்ளை லோகாச்சாரியார்.,
3) திருக்கச்சி நம்பி.,
4) கூரத்தாழ்வான்.,
5) வேதாந்த தேசிகர்.,
6) நாதமுனி.,
7) பெரியவாச்சான் பிள்ளை….

*21.* சந்திர புஷ்கரிணியில் *ஆறு முறையும்.,* கொள்ளிடத்தில் *ஒருமுறையும்* இப்படியாக
*ஏழு முறை* சின்ன பெருமாள் தீர்த்தவாரி கண்டருள்வார்….
1) விருப்பன் திருநாள் ~ சித்திரை மாதம்.,
2) வசந்த உற்சவம் ~ வைகாசி மாதம்., (3) பவித்ரோத்சவம் ~ ஆவணி மாதம்.,
4) ஊஞ்சல் உற்சவம் ~ ஐப்பசி மாதம்.,
5) அத்யயன உற்சவம் ~ மார்கழி மாதம்.,
6) பூபதி திருநாள் ~ தை மாதம்.,
7) பிரம்மோத்சவம் ~ பங்குனி மாதம்….

22. நம்பெருமாள் *மூன்று முறை எழுந்தருளும் ஏழு வாஹனங்கள்*….
1) யானை வாஹனம் ~ சித்திரை., தை., மாசி.,
2) தங்க கருடன் வாஹனம் ~ சித்திரை., தை., பங்குனி.,
3) ஆளும் பல்லக்கு ~ சித்திரை., தை., பங்குனி.,
4) இரட்டை பிரபை ~ சித்திரை., மாசி., பங்குனி.,
5) சேஷ வாஹனம் – சித்திரை., தை., பங்குனி.,
6) ஹனுமந்த வாஹனம் – சித்திரை., தை., மாசி.,
7) ஹம்ச வாஹனம் ~ சித்திரை., தை., மாசி….

23. மாசி மாதம் நடைபெறும் திருப்பள்ளியோடம் திருவிழாவில் நம்பெருமாள்
*ஏழு வாஹனங்களில் மட்டும்* உலா வருவார்.

24. கற்பக விருட்சம்.,
ஹனுமந்த வாஹனம்.,
சேஷ வாஹனம்.,
சிம்ம வாஹனம்.,
ஒற்றை பிரபை ஆகிய இந்த ஐந்து வாஹனங்கள்
தங்கத்திலும் யாளி வாஹனம்., இரட்டை பிரபை ஆகிய இந்த இரண்டு வாகனங்கள் வெள்ளியிலும் ~ ஆகிய
*ஏழு வாஹனங்களை தவிர* மற்ற அனைத்து வாகனங்கள் வெள்ளியிலோ அல்லது தங்கத்திலோ ஆனது.

25. மற்ற கோவில்களில் காண முடியாதவை….
1) தச மூர்த்தி.,
2) நெய் கிணறு.,
3) மூன்று தாயார்கள் ஒரே சன்னதியில்.,
4) 21 கோபுரங்கள்.,
5) நெற்களஞ்சியம்.,
6) தன்வந்தரி.,
7) நான்கு திசைகளிலும் ராமர் சன்னதி….

கொடுக்கப்பட்டுள்ள 25ல் ~ இரண்டையும்., ஐந்தையும் கூட்டினால் வருவது ஏழு (2 + 5 = 7)

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஹரிவம்ச பர்வம்–அத்யாயம் 51-(விஷ்ணு தேவ ஸம்வாதம்)-சுமையில் இருந்து பூமியை விடுவிக்கும் முன்மொழிவு |–

January 26, 2021

பூமியின் நிலையை நாராயணனிடம் விளக்கிச் சொன்ன பிரம்மன்; நாராயணனுடன் ஆலோசிப்பதற்காக மேரு மலையின் சிகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கேட்ட பிரம்மன்

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “அனைவரின் பெரும்பாட்டனான பிரம்மன், விஷ்ணுவின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, தேவர்களுக்கான நன்மைகள் நிறைந்த சொற்களைச் சொன்னான்.(1)

{பிரம்மன்}, “பல்வேறு போர்களில் நீ தேவர்களின் தலைவனாக இருந்து பாதுகாப்பை அளிப்பதால், அவர்களுக்கு அசுரர்களிடம் இருந்து எந்த அச்சமும் ஏற்படவில்லை.(2)

பகைவரைக் கொல்பவனும், தேவர்களின் மன்னனுமான நீயே வெற்றியால் மகுடம் சூட்டப்பட்டவனாக இருப்பதால், அற நோன்புகளில் ஈடுபடும் மனிதர்களுக்கு அச்சம் ஏது?(3)

வாய்மைநிறைந்த, பக்திமிக்க மனிதர்கள், தீமைகளில் இருந்து எப்போதும் விடுபட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். மரணத்தால் {மிருத்யுவால்}, பக்திமான்களை முன்முதிர்ந்து {அகாலத்தில்} சந்திக்க முடியாது.(4)

மனிதர்களில் முதன்மையான மன்னர்கள், ஒருவரையொருவர் அஞ்சாமல், தங்கள் ஆறாம் பங்கை[மக்களின் வருமானத்தில் ஆறில் ஒரு பங்காகப் பெறப்படும் வரி] அனுபவித்து வருகின்றனர்.(5)

அவர்கள், தங்கள் குடிமக்களுக்கு நன்மை செய்து, தங்கள் துணை மன்னர்களால் {தங்களின் கீழ் கப்பம் கட்டி ஆளும் சிற்றரசர்களால்} பழிக்கப்படாமல், அவர்களிடம் இருந்து முறையாகக் கப்பம் ஈட்டித் தங்கள் கருவூலங்களைச் செல்வத்தால் நிரப்புகின்றனர்.(6)

அவர்கள், மென்மையான தண்டனைகள் அளித்து, தங்கள் தங்களுக்குரிய செழிப்பான மாகாணங்களைச் சகிப்புத் தன்மையுடன் ஆட்சி செய்து, நான்கு வர்ணங்களையும் பாதுகாத்து வருகின்றனர்.(7)

அவர்கள், தங்கள் குடிமக்களிடையே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தாமலும், தங்கள் அமைச்சர்களால் நன்கு போற்றப்பட்டும், படையின் நான்கு பிரிவுகளால் பாதுகாக்கப்பட்டும் ஆறு வழிமுறைகளில்[“படையின் குணங்களான அமைதி, போர், அணிவகுப்பு, நிறுத்தம், பிளவுகளை விதைத்தல் மற்றும் பாதுகாப்பை நாடல் என்பவை ஒரு மன்னனுக்குரிய ஆறு வழிமுறைகள்”] திறம்படச் செயலாற்றுகின்றனர்.(8)

அவர்கள் அனைவரும், வில் அறிவியலை நன்கறிந்தவர்களாக, வேத சடங்குகளைச் செய்பவர்களாக இருக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் அனைவரும் அபரிமிதமான கொடைகளுடன் வேள்விகளைச் செய்து தேவர்களை வழிபட்டு வருகிறார்கள்.(9)

அவர்கள், தொடக்கச் சடங்குகளைச் செய்து {தீக்ஷை பெற்று}, வேதங்களைக் கற்று, எண்ணங்கள், சொற்கள், மற்றும் செயல்களில் தூய்மையின் மூலம் பெரும் முனிவர்களையும், புனிதமான சிராத்தங்களின் நூற்றுக்கணக்கில் செய்வதன் மூலம் பித்ருக்களையும் தணிவடையச் செய்கின்றனர்.(10)

உலகில் வேதம், வழக்கம், சாத்திரம் சார்ந்த பொருள் எதையும் அவர்கள் அறியாதவர்களாக இல்லை.(11)

பெரும்பிரம்மனை நம்புபவர்களும், பெரும் ரிஷிகளைப் போலப் பிரகாசிப்பவர்களுமான அந்த மன்னர்கள் அனைவரும் மீண்டும் பொற்காலத்தைத் திரும்பக் கொண்டுவர முயற்சிக்கின்றனர்.(12)

அவர்களது {அந்த மன்னர்களின்} சக்தியின் மூலம் வாசவன் {இந்திரன்} நல்ல மழையைப் பொழிகிறான், காற்றானவன் {வாயு}, மாசுகள் நீங்கியவனாகப் பத்துத் திசைகளிலும் வீசிக் கொண்டிருக்கிறான்.(13)

பூமியானவள் தீய சகுனங்கள் அனைத்தில் இருந்தும் விடுபட்டிருக்கிறாள், கோள்கள் சுகமாக வானத்தில் உலவுகின்றன. விண்மீன்களுடன் கூடிய சந்திரன் வானத்தில் அழகாக நகர்ந்து வருகிறான்.(14)

சூரியன், வழக்கமாக அடுத்தடுத்து விளைபவற்றை உண்டாக்கி, தன்னிரு பாதைகளில் {உத்தராயண / தக்ஷிணாயனமாக} நகர்கிறான். பல்வேறு பலியுணுகளால் {ஆகுதிகளால்} தணிக்கப்படும் நெருப்பானவன் {அக்னி} இனிய நறுமணத்துடன் திகழ்கிறான்.(15)

இவ்வாறு முறையாகச் செய்யப்பட்டுப் பெருகும் வேள்விகளால் மொத்த உலகும் அமைதியடைந்து, மரணத்திடம் மனிதர்கள் அச்சமடையாமல் இருக்கின்றனர்.(16)

ஒருவரையொருவர் பின்தொடர்பவர்களும், புகழ்மிக்கவர்களும், பலமிக்கவர்களுமான மன்னர்களின் சக்தியால் பூமியானவள் ஒடுக்கப்படுகிறாள்.(17)

இந்தக் கனத்தால் களைத்தும், மன்னர்களால் தாக்கப்பட்டும் வரும் பூமியானவள், முழுகும் நிலையிலுள்ள ஒரு படகைப் போல எங்கள் முன் வந்திருக்கிறாள்.(18)

மன்னர்களால் ஒடுக்கப்படுகிறவளும், அழிவுக்கால நெருப்புக்கு ஒப்பானவளும், நடுங்கும் மலைகள், மற்றும் கலங்கும் கடல்களுடன் கூடியவளுமான பூமியானவள் மீண்டும் மீண்டும் வியர்த்தவளாகிறாள்.(19)

க்ஷத்திரியர்களின் உடல், சக்தி, பலம் மற்றும் பரந்த நிலங்களுடன் கூடிய பூமியானவள் எப்போதும் அமைதியாக இருக்கிறாள்.(20)

ஒவ்வொரு நகரத்தின் மன்னனும், ஒரு கோடி படைவீரர்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறான்; ஒவ்வொரு நாட்டிலுமுள்ள நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்கள் செழிப்பில் வளர்ந்து வருகின்றன, மேலும் ஆயிரக்கணக்கான மன்னர்களின் பெரும்படை மற்றும் லட்சக்கணக்கான கிராமங்களால் பூமியானவள் முழுமையாக மறைக்கப்பட்டிருக்கிறாள்.(21,22)

காலத்தைத் தன் முன் கொண்டவளாகவும், அனைத்து நோய்களில் இருந்தும் விடுபட்டவளாகவும், சக்தியிழந்தவளாகவும் பூமியானவள் என் வீட்டுக்கு வந்திருக்கிறாள். ஓ! விஷ்ணு, அவளது மிகச் சிறந்த புகலிடம் நீயே.(23)

ஓ! மதுசூதனா, மனிதச் செயல்பாடுகளுக்கான களமான இந்தப் பூமியானவள், பெரிதும் தாக்கப்படுகிறாள். நித்தியமானவளும், அண்டத்தின் வசிப்பிடமுமான பூமியானவள், சிதைவடையாமல் இருக்கச் செய்வதே உனக்குத் தகும்.(24)

ஓ! மதுசூதனா, அவளை ஒடுக்குவது பெருங்கொடுமையாகும், ஏனெனில், அவள் தாக்கப்படுவதால் மனித செயல்கள் அனைத்தும் முடிவை நெருங்கி, அண்டத்தின் நலம் சீர்குலையும்.(25)

மன்னர்களால் ஒடுக்கப்படும் பூமியானவள், முற்றிலும் சோர்வடைந்திருப்பது கண்கூடாகத் தெரிகிறது. அவள், தன் உறுதியையும், இயல்பான சகிப்புத் தன்மையையும் கைவிட்டு பொறுமையிழந்தவளாக இருக்கிறாள்.(26)

அவளது வரலாற்றை நாங்கள் கேட்டோம். நீயும் அதைக் கேட்டாய். எனவே, சுமையில் இருந்து அவளை விடுவிப்பதற்காக நாங்கள் உன்னுடன் ஆலோசிக்க வேண்டும்.(27)

இந்த மன்னர்களில் பலர், நீதிமிக்க வழிகளைப் பின்பற்றி, தங்கள் நிலப்பகுதிகளைப் பெருக்கிக் கொள்கின்றனர். மனிதர்களுக்கு மத்தியில் பிற வர்ணங்கள் மூன்றும் பிராமணர்களைப் பின்பற்றுகின்றன.(28)

சொற்கள் அனைத்தும் வாய்மை நிறைந்தவையாகவும், வர்ணங்கள் அனைத்தும் தங்கள் தங்களுக்குரிய கடமைகளைப் பின்பற்றுபவையாகவும், பிராமணர்கள் அனைவரும் வேதங்களைக் கற்பவர்களாகவும், பிற மனிதர்கள் அனைவரும் பிராமணர்களிடம் அர்ப்பணிப்புமிக்கவர்களாகவும் இருக்கின்றனர்.(29)

இவ்வாறே மனிதர்கள், நீதியின் கருவிகளாக உலகில் இருக்கிறார்கள். அறத்திற்குக் கேடு நேராத நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும்.(30)

இவ்வுலகமானது, பக்திமான்களின்றி வேறு எவரின் இலக்குமல்ல. அவர்கள் {அந்த பக்திமான்கள்} அடைய முயலும் மிகச்சிறந்த பொருள் அறமாகும். எனவே, பூமியைச் சுமையில் இருந்து விடுவிக்க மன்னர்களின் அழிவு அவசியமாகிறது. எனவே, ஓ! பெருமைமிக்கவனே, எங்களுடன் ஆலோசிக்க வருவாயாக. நமக்கு முன் பூமியைக் கொண்டு மேரு மலையின் சிகரத்திற்கு நாம் செல்வோமாக” {என்றான் பிரம்மன்}.(31,32)

ஓ! மன்னர்களில் முதன்மையானவனே {ஜனமேஜயா}, தற்கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டவனும், பெரும்பிரகாசம் கொண்டவனும், அனைவரின் பெரும்பாட்டனுமான பிரம்மன், இதைச் சொல்லிவிட்டு, பூமியுடன் சேர்ந்து ஓய்ந்திருந்தான் {காத்திருந்தான்}” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(33)

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-