Archive for the ‘SRi Valimiki Raamaayanam’ Category

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண /ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ வாமன / ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ நரசிம்ஹ/ தச அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்

July 31, 2018

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

குரக்கினத்தாலே குரை கடல் தன்னை நெருக்கிய அணை கட்டி நீள் நீர் இலங்கை அரக்கர் அவிய
அடு கணையாலே நெருக்கிய கைகளால் சப்பாணி நேமி யங்கையாலே சப்பாணி –1-6-8-

மின்னிடச் சீதை பொருட்டா இலங்கையர் மன்னன் மணி முடி பத்துமுடன் வீழ
தன்னிகர் ஒன்றில்லச் சிலை கால் வளைத்திட்ட மின்னு முடியற்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேலை யடைத்தார்க்கு ஒர் கோல் கொண்டு வா -2-6-8-

தென்னிலங்கை மன்னன் சிரந்தோள் துணி செய்து மின்னிலங்கு பூண் விபீடண நம்பிக்கு
என்னிலங்கு நாமத்தளவும் அரசென்ற மின்னளங்காரர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேங்கட வாணர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா –2-6-9-

வருக வருக வருக விங்கே வாமன நம்பி வருக விங்கே
கரிய குழல் செய்ய வாய் முகத்துக் காகுத்த நம்பி வருக விங்கே -2-9-2-

நந்தன் முதலையைக் காகுத்தனை நவின்று உந்தி பரந்த ஒளியிழையார்கள் சொல்
செந்தமிழ்த் தென் புதுவை விட்டு சித்தன் சொல் ஐந்தினோடு ஐந்தும் வல்லார்க்கு அல்லலில்லையே –3-9-11-

கொலையானைக் கொம்பு பறித்துக் கூடலர் சேனை பொருதழிய
சிலையால் மராமரம் எய்த தேவனைச் சிக்கென நாடுதிரேல்
தலையால் குரக்கினம் தாங்கிச் சென்று தடவரை கொண்டடைப்ப
அலையார் கடற்கரை வீற்று இருந்தானை அங்குத்தைக் கண்டாருளர் –4-1-3-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

——-

புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா வரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்—-திருப்பாவை 13

———————-

நாச்சியார் திருமொழி

சீதை வாயமுதமுண்டாய் எங்கள் சிற்றில் நீ சிதையேல் என்று — –2-10-

——————————-

பெருமாள் திருமொழி –

தோடுலா மலர் மங்கை தோளிணை தோய்ந்ததும் சுடர் வாளியால் நீடு மா மரம் செற்றதும் நிரை மேய்த்ததும் இவையே நினைந்து -2-2-

ஏறடர்த்ததும் ஏனமாய் நிலம் கீண்டதும் முன்னிராமனாய் மாறடர்த்தத்தும் மண் அளந்ததும் சொல்லிப் பாடி —-2-3-

மன்னு புகழ் பதிகம் —கண புரத்தென் கரு மணியே –இராகவனே தாலேலோ -8

வாலியைக் கொன்று அரசு இளைய வானரத்துக்கு அளித்தவனே காலின் மணி கரையலைக்கும் கண புரத்து என் கருமணியே -8-7-

தயரதன் தன் குலமதலாய் வளையவொரு சிலையதனால் மதிள் இலங்கை அழித்தவன் –கண புரத்து என் கரு மணியே -8-9-

கன்னி நன் மா மதிள் புடை சூழ் கண புரத்து என் காகுத்தன் -8-11-

——————————————————

திருச் சந்த விருத்தம் –

கால நேமி காலனே கணக்கிலாத கீர்த்தியாய் ஞாலம் எழும் உண்டு பண்டோர் பாலனாய பண்பனே
வேலை வேவ வில் வளைத்த வெல் சினத்தவிர நின் பாலராய பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யும் மூர்த்தியே –31-

மின்னிறத்த எயிற்று அரக்கன் வீழ வெஞ்சரம் துரந்து பின்னவருக்கு அருள் புரிந்து அரசளித்த பெற்றியோய்
நன்நிறத் தொரின் சொல் ஏழை பின்னை கேள்வ மன்னு சீர் பொன்னிறத்த வண்ணனாய புண்டரீகன் அல்லையே –33-

வெற்பெடுத்த இஞ்சி சூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ வெற்பெடுத்து மாரி காத்த மேக வண்ணன் அல்லையே –39-

கடைந்து பாற் கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து உடைந்த வாலி தன தனக்கு உதவவந்திராமனாய்
மிடைந்த வேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம் அடைந்த மாலை பாதமே அடைந்து நாளும் உய்ம்மினோ –81-

விடைக் குலங்கள் ஏழு அடர்த்து வென்றி வேற் கண் மாதரார் கடிக் கலந்த தோள் புணர்ந்த காலி ஆய வேலை நீர்
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்த முன் கடைந்து நின் தனக்கு அடைக்கலம் புகுந்த வென்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே –92-

கடும் கவந்தன் வக்கரன் கரன் முரன் சிரம்மவை இடந்து கூறு செய்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே –104-

கறுத்து எதிர்ந்த கால நேமி காளனோடு கூட அன்று –வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய் –
-குன்ற முன் பொறுத்த நின் புகழ்க்கலால் ஓர் நேசம் இல்லை நெஞ்சமே –106-

காய்சினத்த காசி மன்னன் வக்கரன் பவுந்திரன் மா சினத்த மாலிமான் சுமாலி கேசி தேனுகன் நாசமுற்று வீழ –107-

———————–

பெரிய திருமொழி

கறை வளர் வேல் கரன் முதலாக் கவந்தன் வாலி கனை ஒன்றினால் மடிய விலங்கை தன்னுள்
பிறை எயிற்று வாளரக்கர் சேனை எல்லாம் பெரும் தகையோடுடன் துணித்த பெம்மான் தன்னை -2-10-5-

கவ்வை வாள் எயிற்று வன் பேய்க் கதிர் முலை சுவைத்து இலங்கை வவ்விய விடும்பை கூரக் கடும் கணை துரந்த வெந்தை -4-5-2-

ஆநிரை மேய்த்து அன்று கடலை அடைத்திட்டு அரக்கர் தம் சிரங்களை யுருட்டி கார் நிறை மேகம்
கலந்ததோர் உருவக் கண்ணனார் கருதிய கோயில் –திருவெள்ளியங்குடி யதுவே -4-10-2-

மேவா வரக்கர் தென்னிலங்கை வேந்தன் வீயச் சரம் துரந்து மாவாய் பிளந்து மல்லடர்த்து
மருதம் சாய்த்த மாலதிடம் –புள்ளம் பூதம் குடி தானே -5-1-3–

வெற்பால் மாரி பழுதாகி விறல் வாள் அரக்கர் தலைவன் தன் வற்பார் திரள் தோள் ஐந்நான்கும்
துணித்த வல் வில்லி ராமனிடம் –புள்ளம் பூதம் குடித்தான் -5-1-4-

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த பெருமான் மருவாத விடை தான் ஏழும் வென்றான் கோவில் நின்றான்
தென்னிலங்கை அடையா வரக்கர் வீயப் பொருது மேவி வெம் கூற்றம் நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே -6-10-5-

பேய்மகள் துஞ்ச நஞ்சு சுவைத்து உண்ட தோன்றலைத் தோன்றல் வாள் அரக்கன் கெடத்தோன்றிய நஞ்சினை —
கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-8-

முன் திருந்தா வரக்கர் தென்னிலங்கை செந்தீ யுண்ணச் சிவந்து ஒரு நாள்
பெரும் தோள் வாணர்கு அருள் புரிந்து பின்னை மணாளனாகி
முன் கரும் தாள் களிறு ஓன்று ஓசித்தானூர் கண்ணபுரம் நாம் தொழுதுமே -8-6-6-

சூரிமையிலாய பேய்முலை சுவைத்துச் சுடு சரமடு சிலைத்துரந்து நீர்மையில்லாத தாடகை மாள நினைத்தவர்
மனம் கொண்ட கோயில் –திருமாலிருஞ்சோலை வணங்குதும் வா மட நெஞ்சே -9-8-4-

குரங்கைப் படையா விலங்கல் புகப் பாய்ச்சி விம்ம கடலை அடைத்திட்டவன் காண்மின் இன்று
ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-7-

புள் யுருவாகி நள்ளிருள் வந்த பூதனை மாள இலங்கை ஒள் எரி மண்டி யுண்ணப் பணித்த ஊக்கமதனை நினைந்தோ -10-9-1-

மன்னிலங்கு பாரதத்துத் தேரூர்ந்து மா வலியைப் பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்துப் பொரு கடல் சூழ்
தென்னிலங்கை ஈடழித்த தேவர்க்கு இது கண்ணீர் என்னிலங்கு சங்கோடு எழில் தோற்று இருந்தேனே -11-3-1-

—————————–

திருவாய் மொழி –

மனை சேர் ஆயர் குல முதலே மா மாயனே மாதவா சினையேய் தழைய மராமரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -1-5-6-

பாம்பணை மேல் பாற் கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததுவும்
காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறு உடன் ஏழ் செற்றதுவும்
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழு எய்ததுவும்
பூம்பிணைய தண் துழாய் பொன் முடியம் போரேறே -2-5-7-

கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் எருத்தம் இறுத்தாய் மதிள் இலங்கைக்
கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய் குல நல் யானை மருப்பு ஓசித்தாய்-4-3-1-

புணரா நின்ற மரம் ஏழ் அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய் நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ -6-10-5-

—————————

தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்தவா
மங்கை தழும்பு இருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பு இருந்த பூம் கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த
வீங்கோத வண்ணர் விரல்–முதல்திருவந்தாதி -23-

மலையால் குடை கவித்து மாவாய் பிளந்து
சிலையால் மராமரம் ஏழ் செற்று
கொலையானை போர்க்கோடு ஒசித்தனவும் பூம் குருந்தம் சாய்ந்தனவும்
கார்க்கோடு பற்றியான கை–முதல் திருவந்தாதி -27-

திரிந்தது வெஞ்சமத்துத் தேர் தடவி அன்று பிரிந்தது சீதையை மான் பின் போய்–இரண்டாம் திருவந்தாதி -15-

——————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ வாமன அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

சிறியன் என்று என் இளஞ்சிங்கத்தை இகழேல் கண்டாய் சிறுமையின் வார்த்தையை மாவலிடைச் சென்று கேள் –1-4-8-

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குரலும் அமையும் ஆனவனே ஆயர்கள் நாயகனே –1-5-11-

மிக்க பெரும் புகழ் மாவலி வேள்வியில் தக்கதிதன்னென்று தானம் விலக்கிய சுக்கிரன்
கண்ணைத் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக் கையனே அச்சோவச்சோ சங்கமிடத்தானே அச்சோவச்சோ –1-8-7-

என்னிது மாயம் என்னப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய் என்ன
மன்னு நமுசியை வானில் சுழற்றிய மின்னு முடியனே அச்சோவச்சோ வேங்கட வாணனே அச்சோ வச்சோ –1-8-8-

வருக வருக வருக விங்கே வாமன நம்பி வருக விங்கே கரிய குழல் செய்ய வாய் முகத்துக் காகுத்த நம்பி வருக விங்கே -2-9-2-

மா வலி வேள்வியில் மாணுருவாய்ச் சென்று மூ வடி தா வென்று இரந்த விம் மண்ணினை ஓரடியிட்டு
இரண்டாம் அடி தன்னிலே தாவடியிட்டானால் இன்று முற்றும் –2-10-7-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

ஆய்ச்சியர் அழைப்ப வெண்ணெய் யுண்டு ஒருகால் ஆலிலை வளர்ந்த எம்பெருமான்
பேய்ச்சியை முலை யுண்டு இணை மருது இறுத்துப் பெரு நிலம் அளந்தவன் கோயில் –திருவெள்ளியங்குடி யதுவே -4-10-1-

——————

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று யறக் கூவும் –நாச்சியார் -12-9-

—————

பெரிய திருமொழி

தாயாய் வந்த பேய் உயிரும் தயிரும் விழுதும் உடன் உண்ட வாயான்
தூய அரி யுருவில் குறளாய்ச் சென்று மா வலியை ஏயானிரப்ப-1-5-5-

வண் கையான அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய்
மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்-1-8-5-

கிளர் பொறிய மறி திரிய வதனின் பின்னே படர்ந்தானை -படு மத்த களிற்றின் கொம்பு பறித்தானைப்
பாரிடத்தை எயிறுகீற விடந்தானை -வளை மருப்பின் எனமாகி இரு நிலனும் பெரு விசும்பும் எய்தா வண்ணம் கடந்தானை —
எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன் கடி பொழில் சூழ் கடல் மல்லைத் தலை சயனத்தே -2-5-6-

ஆங்கு மா வலி வேள்வியில் இரந்து சென்று அகலிடம் அளந்து
ஆயர் பூங்கொடிக்கு இனவிடை பொருதவனிடம் –திருவயிந்த்ரபுரமே -3-1-5-

ஏனாகி யுலகிடந்து அன்று இரு நிலனும் பெரு விசும்பும் தானாய் பெருமானை —
ஆனாயனானானைக் கண்டது தென்னரங்கத்தே -5-6-3-

திரிசகடம் தளர்ந்து உதிர உதைத்தவனைத் தரியாது அன்று இரணியனைப் பிளந்தவனை –
பெரு நிலம் ஈரடி நீட்டிப் பண்டு ஒரு நாள் அளந்தவனை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-4-

துள்ளா வருமான வீழ வாளி துரந்தான் இரந்தான் மா வலி மண் -6-7-3-

விடம் தானுடைய வரவும் வெருவச் செருவில் முனை நாள் முன் தடம் தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு மிக்க தாடாளன்
கிடந்தான் வையம் கேழலகி உலகை ஈரடியால் நடந்தானுடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே -6-10-2-

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாள் அவுணன் பூணாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைத்து இருந்தேன் —
கண்ணபுரத்துறை அம்மானே -8-10-8-

மன்னவன் பெரிய வேள்வியில் குறளாய் மூவடி நீரோடும் கொண்டு பின்னும் ஏழு உலகும் ஈரடியாகப்
பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன் –திருக் கண்ணங்குடியுள் நின்றானே -9-1-5-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால்
விரி நீர் உலகை வளர்ந்திட்ட தொல் சீர் விறல் மா வலியை மண் கொள்ள வஞ்சித்து ஒரு மாண் குறளாய்
அளந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-4-

மன்னிலங்கு பாரதத்துத் தேரூர்ந்து மா வலியைப் பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்துப் பொரு கடல் சூழ்
தென்னிலங்கை ஈடழித்த தேவர்க்கு இது கண்ணீர் என்னிலங்கு சங்கோடு எழில் தோற்று இருந்தேனே -11-3-1-

வைத்தார் அடியார் மனத்தினில் வைத்து இன்பம் உய்த்தார் ஓளி விசும்பில் ஓரடி வைத்து ஓர் அடிக்கும் எய்தாது
மண் என்று இமையோர் தொழுது இறைஞ்சி கைத்தாமரை குவிக்கும் கண்ணன் என் கண்ணனையே –11-3-8-

———————————-

திருவாய் மொழி

குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் -3-3-8-

கொள்வன் நான் மாவலி மூவடி தா வென்ற கள்வனே கஞ்சனை வஞ்சித்து வாணனை
உள் வன்மை தீர ஓர் ஆயிரம் தோள் துணித்த புள் வல்லாய் உன்னை எஞ்ஞான்று பொருந்துவனே -3-8-9-

தாவி வையம் கொண்ட வெந்தாய் தாமோதரா வென்று வென்று கூவிக் கூவி நெஞ்சு உருகிக் கண் பனி சோர நின்றால்-4-7-3-

——————–

கதவிக் கதஞ்சிறந்த கஞ்சனை முன் காய்ந்து அதவிப் போர் யானை ஓசித்து
பதவியாய்ப் பாணியால் நீர் ஏற்றுப் பண்டு ஒரு கால் மா வலியை
மாணி யாய்க் கொண்டிலையே மண் –இரண்டாம் திருவந்தாதி -89-

செற்றதுவும் சேரா இரணியனை சென்று ஏற்றுப் பெற்றதுவும் மா நிலம்
பின்னைக்காய் முற்றல் மூரி ஏற்றின் முன்னின்று மொய்ம்பொழித்தாய்
மூரிச் சுரி ஏறு சங்கினாய் சூழ்ந்து –மூன்றாம் திருவந்தாதி -49-

——————————————————

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

பிறங்கிய பேய்ச்சி முலை சுவைத்ததுண்டு உறங்குவான் போலே கிடந்த இப்பிள்ளை
மறங்கொள் இரணியன் மார்பை முன் கீண்டான் –1-2-5-

கோளரியின் இன்னுருவம் கொண்ட அவுணன் உடலம் குருதி குழம்பி எழக் கூறுகிறாள்
குடை வாய் மீளவவன் மகளை மெய்ம்மை கொளக் கருதி
மேலை யமரர் பதி மிக்கு வெகுண்டு வர காள நன்மேகமவை
கல்லோடு கால் பொழியக் கருதி வரைக் குடையாக் காலிகள் காப்பவனே –1-5-2-

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குரலும் அமையும் ஆனவனே ஆயர்கள் நாயகனே –1-5-11-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே வளர்ந்திட்டு வாள் உகிர்ச் சிங்க வுருவாய் உளம் தொட்டு
இரணியன் ஒண் மார்வகலம்
பிளந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி பேய் முலை யுண்டானே சப்பாணி –1-6-9-

குடங்கள் எடுத்து ஏற விட்டுக் கூத்தாட வல்ல வெம் கோவே
மடம் கொள் மதி முகத்தாரை மால் செய்ய வல்ல வென் மைந்தா
இடந்திட்டு இரணியன் நெஞ்சை இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்
குடந்தைக் கிடந்த வெங்கோவே குருக்கத்திப் பூச்சூட்ட வாராய் –2-7-7-

முன் நரசிங்கமதாகி அவுணன் முக்கியத்தை முடிப்பான் மூவுலகில்
மன்னரஞ்சும் மது சூதனன் வாயில் குழலினோசை செவியைப் பற்றி வாங்க -3-6-5-

கொம்பினார் பொழில் வாய்க் குயிலினம் கோவிந்தன் குணம் பாடு சீர்
செம்பொனார் மதில் சூழ் செழும் கழனி யுடைத் திருக் கோட்டியூர்
நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று யேத்துவார்களைக் கண்டக்கால்
எம்பிரான் தன சின்னங்கள் இவரிவர் என்று ஆசைகள் தீர்வனே –4-4-9-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

நம்பனே நவின்று ஏத்த வல்லார்கள் நாதனே நரசிங்கமதானாய்
உம்பர் கோன் உலகேழும் அளந்தாய் ஊழி யாயினாய் ஆழி முன்னேந்தி
கம்ப மா கரி கோள் விடுத்தானே காரணா கடலைக் கடைந்தானே
எம்பிரான் என்னை யாளுடைத் தேனே ஏழையேன் இடரைக் களையாயே –5-1-9-

பெரிய திருமொழி

மான் முனிந்து ஒரு கால் வரிசிலை வளைத்த மன்னவன் பொன்னிறத் துரவோன்
உன் முனிந்தவனது உடல் இரு பிளவா உகிர் நிதி மடுத்து -1-4-8-

தங்காததோர் ஆளறியாட் அவுணன் தன்னை வீட முனிந்தவனால் –சமரில் பங்காக முனைவரோடு அன்பளவிப்
பதிற்றைந்து திரட்டிப் படை வேந்தர் பட நீங்காச் செருவில் நிறை காத்தவனுக்கு இடம் மா மலையாவது நீர் மலையே -2-4-4-

பஞ்சிய மெல்லடிப் பின்னை திறத்து முன்னாள் பாய்விடைகள் ஏழு அடர்த்துப்
பொன்னம் பைம் பூண் நெஞ்சு இடந்து குருதி யுக யுகிர் வேலாண்ட நின்மலன்–காழிச் சீராம விண்ணகரே சேர்மினீரே -3-4-4-

உளைய ஒண் திறல் பொன் பெயரோன் தனது உரம் பிளந்து உதிரத்தை அளையும் வெஞ்சினத்த அரி
பரி கீறிய அப்பன் வந்துறை கோயில் -வண் புருடோத்தமமே-4-2-7-

திரிசகடம் தளர்ந்து உதிர உதைத்தவனைத் தரியாது அன்று இரணியனைப் பிளந்தவனை –
பெரு நிலம் ஈரடி நீட்டிப் பண்டு ஒரு நாள் அளந்தவனை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-4-

வக்கரன் வாய் முன் கீண்ட மாயனே என்று வானோர் புக்கு அரண் தந்து அருளாய் என்னப்
பொன்னாகத்தானை நக்க அரியுருவமாகி நகம் கிளர்ந்து இடந்து உகந்த
சக்கரச் செல்வன் தென் பேர்த் தலைவன் -5-9-5-

அரியைப் பரி கீறிய அப்பனை –கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-7-

பேய்மகள் துஞ்ச நஞ்சு சுவைத்து உண்ட தோன்றலைத் தோன்றல் வாள் அரக்கன் கெடத்தோன்றிய நஞ்சினை —
கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-8-

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாள் அவுணன் பூணாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைத்து இருந்தேன் —
கண்ணபுரத்துறை அம்மானே -8-10-8-

வல் வாள் எயிற்று மலை போல் அவுணன் உடல் வள்ளுகிரால் அளைந்திட்டவன் காண்மின் இன்று
ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் ஆப்புண்டு இருந்தவனே–10-6-3-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால்
விரி நீர் உலகை வளர்ந்திட்ட தொல் சீர் விறல் மா வலியை மண் கொள்ள வஞ்சித்து ஒரு மாண் குறளாய்
அளந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-4-

———————–

தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்தவா
மங்கை தழும்பு இருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பு இருந்த பூம் கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த
வீங்கோத வண்ணர் விரல்–முதல்திருவந்தாதி -23-

கோவலனாய் ஆ நிரைகள் மேய்த்துக் குழலூதி மா வலனாய்க் கீண்ட மணி வண்ணன்
மேவி அரியுருவமாகி இரணியானதாகம் தெரி யுகிரால் கீண்டான் சினம் –மூன்றாம் திருவந்தாதி -42-

செற்றதுவும் சேரா இரணியனை சென்று ஏற்றுப் பெற்றதுவும் மா நிலம்
பின்னைக்காய் முற்றல் மூரி ஏற்றின் முன்னின்று மொய்ம்பொழித்தாய்
மூரிச் சுரி ஏறு சங்கினாய் சூழ்ந்து –மூன்றாம் திருவந்தாதி -49-

——————————————————

பல / தசாவதார பாசுரங்கள் –

தேவுடை மீனாய் ஆமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்க் கண்ணனாய்க் கற்கியாய் –பெரியாழ்வார் -4-9-9-

அம்புலாவும் மீனுமாகி ஆமையாகி ஆழியார் தம்பிரானுமாகி மிக்க தன்பு மிக்கதன்றியும்
கொம்பராவு நுண் மருங்குல் ஆயர் மாதர் பிள்ளையாய் எம்பிரானுமாய வண்ணம் என் கொலோ எம்மீசனே – திருச்சந்த விருத்தம் -35-

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியுமாய எம்மாயனே அருளாய்–பெரிய திருமொழி -2-7-10-

கெண்டையும் குறளும் புள்ளும் கேழலும் அரியும் மாவும் அண்டமும் சுடரும்
அல்லாவற்றாலுமாய வெந்தை –திரு மணிக் கூடத்தான் -4-5-6-

ஏன மீன் ஆமையோடு அரியும் சிறு குறளுமாய் தானுமாய தரணித் தலைவன் இடம் –தென்னரங்கமே -5-4-8-

பன்றியாய் மீனாகி யரியாய்ப் பாரைப் படைத்துக் காத்து உண்டு உமிழ்ந்த பரமன் தன்னை -7-8-10-

நீர் மலிகின்றதோர் மீனாய் ஓர் ஆமையுமாய் சீர் மலிகின்றதோர் சிங்க யுருவாய்
கார்மலி வண்ணன் கண்ணபுரத் தெம்பெருமான் -8-4-4-

வாமனன் கற்கி மதுசூதன் மாதவன் தார் மன்னு தாசரதியாய தட மார்வன்
காமன் தாதை கண்ணபுரத்து எம்பெருமான் -8-4-7-

ஆமையாகி யரியாகி அன்னமாகி அந்தணர் தம் ஓமமாகி யூழியாகி உவரி சூழ்ந்த நெடும் புணரி சேம மதிள் சூழ்
இலங்கைக் கோன் சிரமும் கரமும் துணித்து முன் காமன் பயந்தான் கருதுமூர் கண்ணபுரம் நாம் தொழுதுமே -8–6-5-

மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய்த் தானாய் பின்னும் இராமனாய்த் தாமோதரனாய்
கற்கியுமானான் தன்னை கண்ணபுரத்து அடியான்
கலியன் ஓலி செய்த தேனாரின் சொல் தமிழ் மாலை செப்பப் பாவம் நில்லாவே -8-8-10-

அன்னமும் கேழலும் மீனுமாய ஆதியை நாகை அழகியாரை -9-2-10-

—————————–

திருவாய் மொழி –

ஆனானானாயன் மீனோடு ஏனமும் தானானான் எண்ணில் தானாய சங்கே -1-8-8-

ஓவாத் துயர்ப் பிறவி உட்பட மற்று எவ்வெவையும் மூவாத தனி முதலாய் மூ உலகும் காவலோன்
மாவாகிய யாமையாய் மீனாகி மானிடமாம் தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே –2-8-5-

சன்மம் பல பல செய்து வெளிப்பட்டுச் சங்கோடு சக்கரம் வில்
ஒண்மையுடைய யுலகை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு புள்ளூர்ந்து
உலகில் வண்மையுடைய வரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத
நன்மையுடையவன் சீர் பரவப் பெற்ற நான் ஓர் குறைவிலனே -3-10-1-

மானிட சாதியில் தான் பிறந்து தனக்கு வேண்டுருக் கொண்டு தான் தான சீற்றத்தினை முடிக்கும்
புனத்துழாய் முடி மாலை மார்பன் என்னப்பன் தன் மாயங்கள் நினைக்கும் நெஞ்சுடையேன் -6-4-7-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ அபூர்வ ராமாயணம் -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

July 16, 2018

ஸ்ரீ ராமச்சந்திரன் –
கோநு அஸ்மின் சாம்ப்ரதம் லோகே குணவான் கச்ச வீர்யவான் –என்று தொடங்கி-
16-திருக் குணங்கள்-16-கலைகள் நிறைந்த பூர்ண சந்த்ரன் அன்றோ –
குண பரிவாஹ ஆத்மநாம் ஜென்மநாம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் – திருக் குணங்களை வெளியிட்டு அருளவே ஸ்ரீ ராமாவதாரம் –

——————

1-கோ குணவான் —
கோ குணவான் –
வசீ வதான்ய –குணவான் ருஜு சுசி ஸமஸ்த கல்யாண குண அம்ருதோதி -ஸ்ரீ ஸ்லோக ரத்னம் —
குணவான் -விசேஷ ஸுசீல்ய குணவான் என்றவாறு –
சீல க ஏஷ தவ ஹந்த—அத்ர அவதீர்ய- நநு லோசன கோசரோ பூ — ஸ்ரீ அதிமானுஷ ஸ்தவம் -10-
ஆசூரா ப்ரக்ருதிகளுடைய கண்ணுக்கு இலக்கான கட்கிலி அன்றோ -பிறந்தவாறும் -என்று அனுசந்தித்தவாறே மோகிக்கப் பண்ணுமே –
நீராய் நிலனாய் –தாயாய் தந்தையாய் –அனைத்துமாயுள்ளவன் ஸ்ரீ ராமனாக திருவவதாரம் –
ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி –
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம்
தத்ர ராஜா குஹோ நாம ராமஸ்ய ஆத்ம ஸமஸ் சகா –தம் ஆர்த்தஸ் சம்பரிஷ்வஜ்ய குஹோ ராகவம் அப்ரவீத் —
உயிர்த் தோழன் -முன்பே பிடித்த தோழமை –
குகனோடும் ஐவரானோம் முன்பு பின் குன்று சூழ்வான்
மகனோடும் அறுவரானோம் எம்முழையன் பின் வந்த
அகனமர் காதல் ஐய நின்னோடும் எழுவரானோம்
புகலரும் கானம் தந்து புதல்வரால் பொலிந்தான் உந்தை — ஸ்ரீ கம்பர்
எந்தை எண்ணாமல் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானது தந்தையாகவே உந்தை –
இவ்வாறு சீல குணம் குகன் சுக்ரீவன் விபீஷணன் இடம் காட்டி அருளி –

மேலே -சபரி இடமும் -நிஷாதாநாம் நேதா கபி குலபதி காபி சபரி -ஸ்ரீ தயா சதகம் –
ரகு குல திலகராய் ஆசார பிரதானரான பெருமாள் –
சபர்யா பூஜிதஸ் சம்யக் ராமோ தசரதாத்மஜ -என்னும்படியாய் வேடுவிச்சியாய் வைத்தே குரு சுஸ்ரூஷையிலே பழுத்து-ஞானாதிகையாய்
தன் நாவுக்கு இனிதாய் இருந்த பல மூலாதிகள் எல்லாம் இங்குத்தைக்கு என்று சஞ்சயித்துக் கொண்டு
வரவு பார்த்து இருந்த ஸ்ரீ சபரி தன் ஆதார அனுகுணமாகத் தன் கையாலே அமுது செய்யப் பண்ண
அதி ஸந்துஷ்டாராய் அமுது செய்தார் -மா முனிகள் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
சம்யக் -என்பதே நாவுக்கு இனிதாய் இருந்த -என்றவாறு
குகனிடம் நஹி வர்த்தே ப்ரதிக்ரஹே -என்று மறுத்த பெருமாள்
இவள் இடம் அர்ச்சிதோஹம் த்வயா பக்த்யா -என்று உகந்து கூறி அவளுடைய சமர்ப்பணையை ஏற்றுக் கொண்டார் –
குரு ஸுஸ்ரூஷையிலே பழுத்த ஞானாதிகை யாகையாலே –
பகவதி பரத்வாஜே புக்திஸ் ததா சபரி க்ருஹே -இது என்ன நீர்மை -என்று
ஸ்ரீ சங்கல்ப சூர்யோதயத்தில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார் ஸ்ரீ தேசிகரும் –

கோயம் குண கதர கோடிகத கியான் வா கஸ்ய ஸ்துதே பதம் அஹோ பத கஸ்ய பூமி -என்று
திருவினைப் பிரித்த கொடுமையில் கடுவிசை அரக்கன் -பாவையைப் பிரித்த பாவி வஞ்சனாக இருந்தும்
கச்ச அனுஜா நாமி –இன்று போய் நாளை வா என்றதும் இந்த சீல குணத்தைக் காட்டுமே –

சீலவத்தை யாகிறது அபிஷேக விக்னம் பிறந்தது என்று வெறுப்பு இன்றியே வனவாசோ மஹோதய என்று காடேறப் புறப்பட்டுப் போவது –
ரிஷிகள் பக்கலிலே சென்று தாழ நிற்பது
கிங்கரவ் சமுபஸ்திதவ்-என்பது
ஜென்ம விருத்தங்களில் குறைய நிற்கிறவர்களை உகந்த தோழன் நீ -என்பது
இப்படிகளாலே சீலவத்தையை மூதலித்தது -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-ஸ்ரீ தனி த்வயத்தில் –
இவ்வாசகம் உரைக்கக் கேட்ட அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரை வென்றதம்மா -ஸ்ரீ கம்பர் –

—————————————–

2–க வீர்யவான்
சீலவத்யை நினைத்து நீர்பண்ட மாகும் அவர்கள் இந்த வீர்யத்தை அனுசந்தித்து தரிக்க இத்தை அடுத்து அருளிச் செய்கிறார்
ஜெய ஜெய மஹா வீரன் – ஸ்ரீ ரகுவீர கத்யம்
சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரன் அன்றோ
சத்ரோ ப்ரக்க்யாத வீர்யஸ்ய ரஞ்சநீயஸ்ய விக்ரமை –யுத்த -106-6-
வீர்யம் -எதிரிகள் சேனை எவ்வளவு பிரபலமாக இருந்தாலும் அத்தை கண்டு சிறிதும் அஞ்சாமை –
ஸுர்யம் -எதிரிகளை அனாயாசமாகக் கொன்று முடிக்கும் வல்லமை —
பராக்ரமம் -அப்படி செய்யுமளவில் தனக்கு ஒரு பங்கமும் இன்றிக்கே சகலவித பங்கங்களும் எதிரிகளுக்கே சார நிற்றல்-
சின்னம் பின்னம் சரைர் தக்தம் பிரபக்னம் சஸ்த்ர பீடிதம் பலம் ராமேண தத்ருசுர் ண ராமம் சீக்ர காரிணம்-என்றும்
தே து ராம சகஸ்ராணி ரணே பஸ்யந்தி ராக்ஷஸா -என்றும்
புன பஸ்யந்தி காகுத்ஸ்தம் ஏகமேவ மஹாஹவே-என்றும்
செருக்கடுத்து அன்று திகைத்த அரக்கரை உருக்கெட வாளி பொழிந்த ஒருவனே
ஒருவர் இருவர் ஓர் மூவர் என நின்று உருவு கறந்து உள்ளும்தோறும் தித்திப்பான் -என்றும்
வியாபாரித்த சடக்காலே ரூபம் கண்ணுக்கு பிடிபடாது ஒழிகை-
பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்த வீரம் அன்றோ-அசாஹாய சூரன்
மரணாந்தாநி வைராணி நிவ்ருத்தம் ந பிரயோஜனம் -இவன் ஜீவித்து இருக்கிற நாளிலே
நாம் செய்யும் நன்மையை இவன் விலக்காது ஒழிய வேணும் என்று இத்தனையே பெறப் பார்த்து இருந்தோம் –
அது அந்நாளில் பெற்றிலோம் -நாம் தேடி இருந்த அது முந்துற முன்னம் சித்திக்கப் பெற்றோம் இறே-ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
தத் அபிசந்தி விராம மாத்ராத் –அப்ரதிஷேதம் -ஒன்றே வேண்டுவது –
அஹம் வேத்மி மஹாத்மாநம் ராமம் சத்யா பராக்ரமம் –
ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜஸ் -ஷட் குணங்கள் -கஸ்தூரி பரிமளம் தான் விகாரப்படாமல்
சகல பதார்த்தங்களையும் விகாரப்படுத்துவது போலே தானே –
அபி வ்ருஷா பரிம்லாநாஸ் ச புஷ்பாங்குர கோரகா-சேதன அசேதன வாசியற சகல பதார்த்தங்களையும் விகாரப்படுத்தும் குணமே வீர்யம் –

—————————————————–

3-3—க தர்மஞ்ஞ –
ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம த்வத்த ஏவ மயா ஸ்ருத–சுந்தர -38–41-
தருமம் அறியாக் குறும்பன் இல்லையே
கருணா காகுத்ஸ்த–
காருண்யம் கருணா க்ருணா க்ருபா தயா அநுகம்பா ஸ்யாத் அனுக்ரோச அபி -ஏழு பதங்களும் பர்யாயம்
தர்மம் என்பதே கருணை -பர துக்கத் துக்கித்வம்
ருணம் ப்ரவ்ருத்தம் இவ மே ஹ்ருதயாத் —
இயம் சீதா மம ஸூதா ஸஹ தர்மசரீதவ –
விதிதஸ் ச ஹி தர்மஞ்ஞஸ் சரணாகத வத்ஸல-
சரணாகத பரித்ராணமே பெருமாளுடைய தர்மம்
சர்வ அவஸ்த சரத் ப்ரபந்ந ஜனதா சம்ரக்ஷணைகவ்ரதி தர்மோ விக்ரஹவான் –
ஆவியை சனகன் பெற்ற அன்னத்தை அமிழ்தின் வந்த தேவியைப் பிரிந்த பின்னை திகைத்தனை போலும் செய்கை –
வதார்ஹம் அபி காகுத்ஸ்த க்ருபயா பர்ய பாலயத் –தேவ்யா காருண்ய ரூபயா —
இவள் சந்நிதியாலே காகம் தலைப் பெற்றது –
அது இல்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் -தான் செய்யும் பிரவிருத்தியில் இருந்து விலகி நிற்பதே சரணாகதி –

——————————————————

4–க க்ருதஞ்ஞ
நின்று தளரா வளர் தெங்கு தாளுண்ட நீரைத் தலையாலே தான் தருதலால் –
கதஞ்சித் உபகாரணே க்ருதே நைகேந துஷ்யதி நஸ்மரத்யபகாராணாம் சதமபி ஆத்மவத்தயா–
லோக நாத புரா பூத்வா ஸூக்ரீவம் நாதம் இச்சதி -பம்பாதீரே ஹநுமதா சங்கதோ வானரேண ஹ என்று
சுக்ரீவன் கட்டளையால் தானே பெருமாள் திருவடி சங்கம் உண்டாயிற்று -அதுக்கு க்ருதஞ்ஞதையாக பெருமாள் –
அதே போலே சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மனே -என்று தன் இருப்பிடம் தேடி வந்த சிறிய செயலுக்கு
க்ருத்ஞ்ஞதையாக பெருமாள் இஷுவாகு வம்சயராக நினைத்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார் –
செல்வ விபீடணற்கு வேறாக நல்லானை-
க்ருதம் ஞானாதி இதி க்ருதஞ்ஞ -அஞ்ஞாத ஸூஹ்ருதம் –
சாஸ்திரமும் விதியாதே நாமும் அறியாதே இருக்கிற இத்தை ஸூஹ் ருதம் என்று நாம் பேரிடுகிறபடி என் என்னில்
நாம் அன்று ஈஸ்வரன் என்று கேட்டு இருக்கையாய் இருக்கும்
யாத்ருச்சிக ஸூஹ்ருதம் -ஆனுஷங்கிக ஸூஹ்ருதம் –ப்ராசங்கிக ஸூஹ் ருதம் –
என்னூரைச் சொன்னாய் என் பேரைச் சொன்னாய் -என் அடியார்களை நோக்கினாய் -என் அடியார்களின் விடாய் தீர்த்தாய் –
என் அடியார்கள் ஒதுங்க நிழல் கொடுத்தாய் –
ஆநயைநம் ஹ்ரிஸ்ரேஷ்ட தத்தமஸ்ய அபயம் மயா–
விபீஷனோ வா ஸூக்ரீவ யதிவா ராவணஸ் ஸ்வயம் -போன்ற இடங்கள் இதுக்கு உதாஹரணம்

—————————————————

5–க சத்ய வாக்ய –
உள்ளதை உள்ளபடியே கண்டு சொல்வது சத்யம் என்னாமல்-தான் கண்டபடியே சொல்வது சத்யம் –
கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமித்து பாம்பு என்று சொல்வதும் சாத்தியமே -மருள் அடியாக –
தான் கண்டபடியே சொல்வதும் சத்தியமாகாது -சத்யம் பூதஹிதம் ப்ரோக்தம் –
சத்யம் ப்ரூயாத் பிரியம் ப்ரூயாத் ந ப்ரூயாத் சத்யம் அப்ரியம் –
ராமோ த்விர் நாபி பாஷதே –
அன்ருதம் நோக்த பூர்வம் மே நச வஷ்யே கதாசன
ஏதத் தே ப்ரதிஜானாமி சத்யே நைவச தே தப -கிஷ்கிந்தா-7-22-/-14-14-
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம –சக்ரவர்த்தி ஆபாசமான சத்ய தர்மத்தைப் பற்றி இழந்தான்
அவன் இங்கு இல்லை என்று சொன்ன ததிபாண்டன் தயிர் தாழி க்கும் பேறு பெற்றுக் கொடுத்தான்
சத்யேன லோகான் ஜயதி தீனான் தானேன ராகவ
குரூன் சுச்ருஷ்யா தீரோ தனுஷா யுதி ஸாத்ரவான் -நடுவில் திருவீதிப்பிள்ளை பட்டர் -நம்பிள்ளை –

——————————————————–

6–க த்ருட வ்ரத–
விதி தஸ் சஹி தர்மஞ்ஞ –சரணாகத வத்ஸல –
நிஷ்கிஞ்சன ஜன ஸ்வயம் ரஷா தீஷா சமதிக சமிந்தா நாயசசே–அபயப்ரதான சார ஸ்லோகம்
சர்வ அவஸ்த ஸக்ருத் ப்ரபந்ந ஜனதா சம்ரக்ஷண ஏக வ்ரதீ -தசாவதார ஸ்லோகம்
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம் வா சீதே ச லஷ்மணாம்
ந து ப்ரதிஞ்ஞாம் ஸம்ஸ்ருத்ய பிராஹ்மனேப்யோ விசேஷத்தை –ஆரண்ய -10-10-
சத்ருசஞ்ச அனுரூபஞ்ச குலஸ்ய தவ சாத்மன
ச தர்ம சாரிணீ மே த்வம் ப்ரானேப்யோபி கரீயசி–ஆரண்ய -10–22-
சிபி சக்ரவர்த்தி கதை -இந்திரன் பருந்தாகவும் யமன் புறாவாகவும் -வந்து சோதிக்க
பருந்து சரண் அடைய உடம்பின் தசை அறுத்து கொடுத்து ரக்ஷணம்
கபோத உபாக்யானம்
வ்யாக்ர வானர சம்வாதம் –
மித்ர பாவேந ஸம்ப்ராப்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன
தோஷயத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதா மேதத கர்ஹிதம்
சக்ருதேவ பிரபன்னாய தவாஸ்மீதி ச யாசதே
அபயம் சர்வ பூதேப்யோ தாதாமி ஏதத் விரதம் மம —

———————————————————

7–சாரித்ரேண ச கோ யுக்த —
ஆத்மாநாம் மானுஷம் மன்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் –
இமவ் ஸ்ம முனிசார்தூல-கிங்கரவ் சமூபஸ்திதவ் ஆஞ்ஞாபய யதேஷ்டம் வை சாசனம் கரவாவை கிம்
ந மே ஸ்நாநம் பஹுமதம் வஸ்த்ராணி ஆபரணாநி ச
தம் விநா கைகேயீ புத்ரம் பாரதம் தர்ம சாரினம்-
பரத்வாஜஸ்ய சாஸனாத்
பிதுர்வசன நிர்தேசாத்
விச்வாமித்ரஸ்ய வஸனாத்
அகஸ்ய வஸனாத் சைவ
கர்தவ்யம் தைவமாஹ்நிகம்–வர்ணாஸ்ரம தர்ம நிஷ்டர் பெருமாள் -ஆஹ்நிகம் -பஞ்ச மஹா யஞ்ஞாதி அனுஷ்டானங்கள்
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனும் -ந மே பார்த்தாஸ்தி கர்தவ்யம் –வர்த்த ஏவ ச கர்மணி –
வேல்வெட்டிப் பிள்ளைக்கு பிள்ளை அருளிச் செய்த வார்த்தை –
ஸஹ பத்நயா விசாலாஷ்யா நாராயணம் உபாகமத் –
த்யாயன் நாராயணம் தேவம் –
மைதிலி ரமண வபுஷா ஸ்வேந ஸ்வார்ஹானி ஆராதநாநி அஸி லம்பித
ஏக தார வ்ரதன்

——————————————————–

8–சர்வ பூதேஷு கோ ஹித —
தற்கால இனிமை தான் பிரியம் -பிற்கால நன்மை பயப்பது ஹிதம் –
மேலாய்த் தாய் தந்தையும் இவரே இனி யாவாரே–தஞ்சமாகிய தந்தை தாயோடு தாணுமாய் –
தாயாய்த் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் –
மாதா பிதா பிராதா நிவாசஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண –
கருணா காகுஸ்தன் –
ஹரிர் துக்கானி பக்தேப்யோ ஹித புத்தயா கரோதி வை —
கர்மம் அடியாக செய்து மண் தின்ற பிரஜையை நாக்கிலே குறியிட்டு அஞ்சப்பண்ணும்
மாதாவைப் போலே ஹித்பரனாகவே செய்து அருளுகிறார் –

———————————————————————

9–க வித்வான் —
வேத வேதாந்த தத்வஞ்ஞ தனுர்வேதேச நிஷ்டித
சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த தத்ளஞ்ஞ ஸ்ம்ருதிமான் பிரதிபாநவான் —
வேதமுரை செய்தால் வெள்காரோ வேறுள்ளார்-
வேத வேத்யே பர் பும்சி ஜாதே தசரதாத்மஜே
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் ஸத்ய பராக்ரமம்
சஹி தேவை ருதீர்ணஸ்ய ராவணஸ்ய வாதார்த்திபி -அர்த்தீதோ மானுஷே லோகே ஐஜ்ஜே விஷ்ணுஸ் சனாதன
வித்வான் -சர்வஞ்ஞன் -பகவான் -ஞானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் சக்தி வீர்யம் தேஜஸ் –
பச்யதி அசஷூஸ் -உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் பரா அஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே —
வித்வான் விபச்சித் தோஷஞ்ஞ-துஷ்டனாகையாலே கொள்ள வேணும் -பெருமாள் பக்ஷம்
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதாம் ஏதத கர்ஹிதம் -கைக்கொள்வதற்காக தோஷம் காணும் வித்வான் அன்றோ பெருமாள்
குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணம் கொள்ளும் வாத்ஸல்ய நிதி அன்றோ –

———————————————————–

10—க சமர்த்த –
இளையவர்கட்க்கு அருளுடையாய் ராகவன் -தம்பி என்றும் இளைத்தவர்கள் என்றுமே சுக்ரீவன் விபீஷணன் இருவருக்கும் அருள்
அங்குல்ய அக்ரேன தான் ஹந்யாம் கிச்சன் ஹரி கணேஸ்வர –
அசமர்த்தம் விஜானாதி மாமயம் மகராலய-கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டே கடல் அரசன் மீது –

————————————————–

11–ஏக ப்ரிய தர்சன க –
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதம் அன்றோ
ரமயதி ராம -ரூப உதார குணை -பும்சாத் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரி
சந்த்ரகாந்தானனம் ராமம் அதீவ ப்ரிய தர்சனம்
கண்ணில் காண்பரேல் ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய்
உன் வடிவு கண்டால் மன்மதனும் மடவாராக ஆதாரம் செய்வான்
முனிவன் உன்னைப் புக்கு வாயை மறப்பாரைப் போலே
கௌசல்யா ஸூப்ரஜா ராமா-பெற்ற திருவயிற்றுக்குப் பட்டம் கட்டுகிறான் -வடிவு அழகு படுத்தும் பாடு
ஒரு நாள் முகத்தில் விழித்தாரை–குகனும் குகப் பரிக்ரங்களும்
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார்
வா போகு வா இன்னம் வந்து ஒரு கால் கண்டு போ
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ்
ஓவியத்து எழுத ஒண்ணா உருவத்தாய்
சர்வ பூஷண பூஷார்ஹா
பத்மதள பத்ராக்ஷம் –பத்மதளம் பத்ம பத்ரம் இரண்டையும் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது போலவே
செங்கமலத்தலர் போலும் கண் கை கால் செங்கனிவாய் அக்கமலத்து இலை திருமேனி அடிகளுக்கே
கிள்ளிக் களைந்தவனே மனத்துக்கு இனியான் போலும்
புந்தியில் புகுந்து தன்பால் ஆதாரம் பெறுக வைத்த அழகன்
சஷுஷா தவ ஸும் யேன பூதாஸ்மி ரகு நந்தன -பூதராக்கும் நெடும் நோக்கு அன்றோ

—————————————————–

12–ஆத்மாவான் க —
ஆத்மா ஜீவே த்ருதவ் தேஹே ஸ்வ பாவே பரமாத்மனி –ஜீவாத்மா தைர்யம் உடல் இயல்பு பரமாத்மா -ஐந்து பொருள்கள்
ஜீவாத்மாக்களை சொத்தாக யுடையவன் -ஜீவாத்மாவாக இருக்கும் தன்மையை யுடையவன் –
தேகமுடையன் –ஆத்மாக்களை தேகமாகக் கொண்டவன் –
பிதரம் ரோசயாமாச–ஆத்மாநாம் மானுஷம் மன்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் –
கைங்கர்யம் செய்வதே ஜீவனுடைய இயல்பான தன்மை
இச்சா க்ருஹீத அபிமதொரு தேஹ –உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய்ப் பிறந்த இமையோர் தலைவன்
தேவும் தன்னையும் -திருவாய் -2-7-4-தேவு ஐஸ்வர்யம் -தன்னை -நீரான தன்மை -ஆஸ்ரித பரதந்த்ரம் -பக்த பராதீனன் –
கச்ச லோகான் அநுத்தமான் -என்ற இடம் பரமாத்மாவின் தன்மையை ஸ்பஷ்டமாக்கும் –

————————————–

14–க த்யுதிமான் —
கோ ஜீதக்ரோத-13-குணம் மேலே கஸ்ய பிப்பதி தேவாச்ச ஜாத ரோஷஸ்ய ஸம்யுகே -16-உடன் விவரிக்கப்படும்
த்யுதி -ஓளி–ராம திவாகரன் அன்றோ -ராம ரத்னம் -மணியே மணி மாணிக்கமே –
அநந்யா ராகவேனா அஹம் பாஸ்கரேண பிரபா யதா –
அநந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண பிரபா யதா –
நித்ய அநபாயினீ -கிருஷ்ணாஜிநேந சம்வ்ருன்வன் ச்ரியம் வக்ஷஸ் தலஸ் திதாம்
இவளோடு கூடியே வஸ்துவின் உண்மை
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை யுறை மார்பன்
திரு இல்லாத்தேவரை தேறேன்மின் தேவு
ஒளியின் ஸ்தானத்தில் திருக்குணங்களையும் கொள்ளலாம் -பரமபதத்தில் விலை செல்லா குணங்களைக் காட்டி அருளவே திருவவதாரங்கள்
பிராட்டியும் குணங்களும் சேர்ந்தே த்யுதி -புருஷகார பலத்தால் ஸ்வா தந்தர்யம் தலை சாய்ந்தால் தலையெடுக்கும் குணங்கள் அன்றோ –
பால்யாத் ப்ரவ்ருத்தி ஸூஸ்நிக்த –சிசுக்களை ஈடுபடுத்த வல்ல அழகும் குணமும் -பால பருவம் தொட்டில் பருவம் –

—————————————————-

15–க அநஸூயக–
வாத்சல்யமும் அனசூயையும் பர்யாய சப்தங்கள் –
நற்றங்களைக் குற்றமாகக் கொள்ளும் அஸூயை இல்லாதவன் –
குற்றங்களைக் குற்றமாக கொள்ளும் அவஸ்தைக்கு மேலே நற்றமாக கொள்வதே வாத்சல்யம்
தன்னடியார் திறத்தகத்து இத்யாதி
விபீஷணன் தோஷாவாகனாகையாலே கைக் கொள்ளத்தத்தக்கவன் -பெருமாள் பக்ஷம் -சுக்ரீவ பஷமும் இல்லாமல் மாருதி பஷமும் இல்லாமல் –
மித்ரா பாவேந -தோஷோயத்யபி -குற்றம் குறைகளையே பச்சையாக கொண்டு –
பிறருக்கு யுண்டான பெருமையை பொறுக்கும் தன்மை இல்லாமையும் அஸூயை –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருப்பது அரிதாய் இருப்பது ஓன்று அன்றோ -மா முனிகள்
சாஸ்த்ரா உக்தங்களான விஷயங்களைக் கேட்டால் இது பொருந்தாது என்று குதர்க்கம் செயபவன் அஸூயை யுடையவன் என்றுமாம்
பெருமாள் ஜபாலி சம்வாதம் – அறிவோம் –

———————————————-

13–கோ ஜித க்ரோத /16— கஸ்ய பிப்யதி தேவாச்ச ஜாத ரோஜஸ்ய ஸம்யுகே —
கோபத்தை வெல்வதாவது ஸ்வ அதீனமாக்குகை
அம் கண் மா ஞாலம் அஞ்ச
முனைத்த சீற்றம் விண் சுடப்போய் மூவுலகும் பிறவும் அனைத்தும் அஞ்ச –
உயிர் மலங்கக் கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு
சினத்தினால் தென்னிலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
சதைவ பிரிய தர்சன –சோமவத் பிரிய தர்சன –காலாக்னி சத்ருச க்ரோத –
க்ரோதம் ஆஹாரயத் தீவ்ரம் வதார்த்தம் சர்வ ரக்ஷஸாம் ஜனஸ்தானத்தில் கோபத்தை வரவழைத்துக் கொண்டார்
கோபஸ்ய வசமேயிவான்-இரண்டும் உண்டே பெருமாள் இடம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் வால்மீகி ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் ஸ்ரீ ராமானுஜ சப்த பிரயோகம் -ஸ்ரீ அக்கார கனி ஸ்வாமிகள் தொகுப்பு —

March 15, 2017

ஹா ராம ராமானுஜ ஹா ஹா வைதேஹி தபஸ்விநி
ந மாம் ஜாநீத துக்கேனே ம்ரியமாணம் அநாதாவத் —அயோத்யா —59–27-

ச து ராமானுஜ சாபி சத்ருக்ந ஸஹித ததா
பிரதஸ்தே பரத யத்ர கௌசல்யாயா நிவேசனம் –அயோத்யா —75- –8-

—————-

ததஸ்து ராமானுஜ ராம வாநரா
ப்ரக்ருஹ்ய சஸ்த்ராணி உதித யுக்த தேஜச
புரீம் ஸூரே சாத்மஜ வீர்ய பாலிதாம்
வதாய சத்ரோ புநராகதா இஹ —கிஷ்கிந்தா –13–30-

அவஷ்டப்ய அவ திஷ்டந்தம் ததர்ச தநுரூர்ஜிதம்
ராமம் ராமானுஜம் சைவ பர்து சைவ ததா அநுஜம் –கிஷ்கிந்தா –19–25-

ச காமிநம் தீநம் அதீன சத்த்வ
சோகாபி பன்னம் சமுத்தீர்ண கோபம்
நரேந்திர ஸூ நு நரதேவ புத்ரம்
ராமானுஜ பூர்வஜம் இதி உவாச —கிஷ்கிந்தா –31–1-

யதா யுக்த காரீ வசனம் உத்தரம் சைவ ச உத்தரம்
ப்ருஹஸ்பதி சமோ புத்த்யா மத்தவா ராமானுஜ ததா –கிஷ்கிந்தா –31–12-

ஏஷ ராமானுஜ ப்ராப்த த்வத் சகாசம் அரிந்தம
ப்ராதுர் வ்யசன சந்த்பத த்வாரி திஷ்டதி லஷ்மண —கிஷ்கிந்தா –31–33-

ந ராம ராமானுஜ சாசனம் த்வயா
கபீந்த்ர யுக்தம் மனஸாபி அபோஹிதம்
மநோ ஹி தே ஜ்ஞாஸ்யதி மானுஷம் பலம்
ச ராக வஸ்ய அஸ்ய ஸூ ரேந்த்ர வரசச–கிஷ்கிந்தா –32–22-

—————————

நூ நம் ச காலோ ம்ருக ரூப தாரி
மா மல்ப பாக்யாம் லுலுபே ததா நீம்
யத்ரார்ய புத்ரம் விசசர்ஜ மூடா
ராமானுஜம் லஷ்மண பூர்வஜம் ச —ஸூ ந்தர—28–10-

உபஸ்திதா ஸா ம்ருது சர்வ காத்ரீ
சாகாம் க்ருஹீத்வாத ந கஸ்ய தஸ்ய
தஸ்யாஸ்து ராமம் ப்ரவிசந்த யந்த்யா
ராமானுஜம் ஸ்வம் ச குலம் ஸூ பாங்க்யா –ஸூ ந்தர -28- 19-

———————————

ஸா பாண வர்ஷம் து வவர்ஷ தீவ்ரம்
ராமானுஜ கார்முக ஸம்ப்ரயுக்தம்
ஷூ ரார்த சந்த்ரோத்தம கர்ணி பல்லை
சராம்ஸஸ சிச்சேத ந சுஷூபே ச –யுத்த –59–101-

தத் த்ருஷ்டவே ந்த்ரஜிதா கர்ம க்ருதம் ராமானுஜ ததா
அசிந்தயித்வா பிராஹசன்னை தத்கிம் சிதிதி ப்ருவன்–யுத்த -88–52-

———————————

இதோ கச்சதா பஸ்யத்வம் வாத்யமானம் மஹாத்மனா
ராமானுஜேந வீரேண லவணம் ராக்ஷசோத்தமம் –உத்தர -61–29-

ததோ ராமானுஜ க்ருத்த காலஸ்யாஸ்திரம் ஸூதாருணம்
சம்வர்த்தம் நாம பரதோ கந்தர்வேஷ் வப்ய யோஜயத் –உத்தர –91-6-

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அக்காரக்கனி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாலமீகி பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடபிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம்-13-பராக பத்ததி -ஸ்ரீ பாதுகா தூள் படலம் -ஸ்லோகங்கள் -351-380-

March 12, 2016

பாந்துவா பத்ம நாபஸ்ய பாதுகா கேளிபாம்சவ
அஹல்யா தேஹ நிர்மாண பர்யாய பரமாணவ –351-

ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனுடைய ஸ்ரீ பாதுகையின் துகள்கள் அஹல்யைக்கு உயர்ந்த சரீரத்தை உண்டு பண்ணின –
நமக்கும் எம்பெருமான் கைகர்யத்துக்கு உகந்த திவ்ய சரீரத்தை அருள வேண்டும் –

———————————————————————

தவ சஞ்சரணாத் ரஜோ விதூதம்
யதிதம் ரங்க நரேந்திர பாத ரஷே
அலம் ஏத்த நா விலாநி கர்த்தும்
கதக ஷோத இவாஸூ மா ந சாநி –352-

ஸ்ரீ பாதுகையே -தேத்தாங்கொட்டை கலங்கின ஜலத்தைத் தெளிவிப்பது போலே உன் மீதுள்ள தூசி பக்தர்கள் மேலே பட்டாலும்
அல்லது நினைத்தாலும் -அவர்களுடைய கலங்கின மனது தெளிகின்றது –

—————————————————————————

புநருக்த பிதா மஹா நுபாவா
புருஷா கேசி தமீ புநந்தி விஸ்வம்
மதுவைரி பதாரவிந்த பந்தோ
அபராகாஸ்தவ பாதுகே பராகை –353-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன் துகள்கள் எவர் மீதுபடுகின்றனவோ அவர் எம்பெருமானுடைய கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்தைப் பரம புருஷார்த்தமாக
மதித்து மற்றவைகளை விரும்புவதில்லை .அப்படிப்பட்ட மஹான்கள் இவ்வுலகத்தையே சுத்தமாகச் செய்கிறார்கள் –
ஸ்ரீ பாதுகையின் பராக -துகள்கள் -சம்பந்தம் பெற்றவர்கள் அபராகர் -ஆசை அற்றவர்கள் ஆகின்றனர் -இது விசித்ரம் அன்றோ –

————————————————————————–

அபியுக்த ஜநோ நிஜார்ப்ப காணாம்
பஹூஸோ ரங்க ரேந்த்ர பாத ரஷே
அவலேபபிசாச மோச நார்த்தம்
ரஜஸா லிம்பதி தாவ கேந தேஹான் –354-

ஸ்ரீ பாதுகையே நல்லவர்கள் ஆகிய பெரியோர் உன் மீதுள்ள தூசியை எடுத்துத் தங்கள் குழந்தைகள் மீது பூசி
கர்வம் முதலிய துர்க்குணங்கள் ஆகிற பிசாசத்தில் இருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றுகின்றனர் –

—————————————————————————

சிரசா பரிக்ருஹ்ய லோக பாலா
தவ ரங்கேஸ் வர பாதுகே ராஜாம்சி
விஷமேஷூ பலேஷூ தாநவாநாம்
வ்யப நீ தான்ய சிரஸ்த்ரம் ஆவிசந்தி–355-

ஸ்ரீ பாதுகையே இந்த்ரன் முதலானோர் அ ஸூ ரர்களை வெல்லப் புறப்படும் போது உன் மீதுள்ள தூசியை சிரசில் வகித்து
வேறு தலைக் கவசம் இல்லாதவர்களாய் யுத்த பூமியில் பிரவேசிக்கிறார்கள் –
ஆசார்ய பக்தி உள்ளவர்களை ஆசை பொறாமை கர்வம் கோபம் முதலிய தீய குணங்களை அண்ட மாட்டா –

—————————————————————————-

க்ருதிந சிரசா சமுத்வ ஹந்த
கதாசித் கேசவ பாதுகே ரஜஸ் தே
ரஜஸஸ் தமஸோஅபி தூர பூதம்
பரிபச்யந்தி விஸூத்தமேவ சத்த்வம் –356-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னுடைய தூசியைத் தரிப்பவர்கள் ப்ரஹ்ம லோகம் வரையிலான சகல ஐஸ்வர்யத்தையும்
வெறுத்து அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட பரம பதத்தையே பூரணமாகப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கின்றனர் –

———————————————————————–

அதிகம் பதம் ஆஸ்ரிதோபி வேதா
ப்ரயதோ ரங்க துரீண பாத ரஷே
அபி வாஞ்சதி சங்கமம் பராகை
அபி ஜாதைஸ் தவ தேவி நாபிஜாத–357-

ஸ்ரீ பாதுகையே மிகத் தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவரும் உன்னுடன் சம்பந்தம் ஏற்படுத்திக் கொண்ட பிறகு
உயர் குலத்தில் பிறந்ததாகத் தம்மைக் கருதுவர் –
உயர்ந்த பதவியில் இருந்தும் தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்த ஒருவர் தாம் உயர் குலத்தில்
பிறந்ததாகக் கருதப் படுவதற்கு உன்னுடைய தூள்களை விரும்புகிறார்கள் –

———————————————————————

ஸூத்த சத்த்வ புஷைவ பவத்யா
பாதுகே விரஜ சௌ ஹரி பாதௌ
அஸ்து கிம் புனரிதம் ரஜஸா தே
ஸூத்த சத்த்வ மாதா மநுஜாநாம் –358-

ஸ்ரீ பாதுகையே நீ சுத்த சத்த்வ மயமான திரு மேனியைக் கொண்டு எம்பெருமான் திருவடிகளை ரஜஸ் -புழுதி -அற்றதாகச் செய்கிறாய் –
ஆனால் பக்தர்கள் உன் ரஜஸ் சினால் -புழுதியினால் -சுத்த சத்வத்தை உடையவர்களாகச் செய்கிறாயே -அது எவ்வாறு –

———————————————————————————-

தத்ரஜஸ்தவ தாநோதி பாதுகே
மாநசான்ய கடி நானி தேஹிநாம்
ப்ரஸ் தரச்ய பதவி கதஸ்ய யத்
வ்யாசகார முநி தர்ம தாராதாம் –359-

ஹே ஸ்ரீ பாதுகையே –உன்னுடைய துகள்கள் மக்களின் கடினமான மனத்தை மிகவும் மிருதுவாகச் செய்யும் தன்மை வாய்ந்தவை –
மிதிலை செல்லும் வழியில் இருந்த கடினமான ஒரு கல்லை முனிவரின் மனைவியாக அஹல்யையாக மாற்றிய பிறகு இது வெளிப்படை யன்றோ –

——————————————————————————

ரங்கே சயச்ய புருஷஸ்ய ஜகத் விபூத்யை
ரத்யா பரிக்ரம விதௌ மணி பாத ரஷே
சீமந்த தேசம் அநவத்ய சரஸ்வதி நாம்
சிந்தூர யந்தி பவதீ சரிதா பராகா –360-

ஸ்ரீ பாதுகையே -லோக ஷேமத்தைக் கருத்தில் கொண்டு எம்பெருமான் திரு வீதியில் எழுந்து அருளுகிறார் –
அப்போது உன்னால் உண்டு பண்ணப்பட்ட தூளிகள் வேதங்கள் ஆகிற பெண்களின் வகிட்டிற்கு சிந்தூரம் சாற்றியது போல் ஆயிற்று –

——————————————————————————————–

மான்யேன ரங்க ந்ருபதே மணி பாத ரஷே
சூடா பதானி ரஜஸா தவ பூஷ யந்த
கால க்ரமேண பஜதாம் கமலாச நத்வம்
நாபீச ரோஜரஜசாம் நிவசந்தி மத்யே –361-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னுடைய தூசியைப் பக்தியுடன் சிரசில் தரிப்பவர்கள் பகவானின் நாபிக்கமல மகரந்த தூள்களின் இடையில்
வாசம் செய்யும் பிரம்ம பட்டம் முதலிய உயர்ந்த பதவிகளை அடைகிறார்கள் –

———————————————————————————

மாதர் முகுந்த சரணாவநி தாவகீநா
சிந்தா வசீகரண சூர்ண விசேஷ கல்பா
சஞ்சார பாம்ஸூ கணிகா சிரஸா வஹந்தோ
விஸ்வம் புநந்தி பதபத்ம பராக லேசை –362-

ஸ்ரீ பாதுகையே பெருமாள் திரு வீதியில் எழுந்து அருளும் போது உன்னால் கிளப்பட்ட தூசி பின்னால் வரும் பக்தர்கள் மீது படுகிறது –
அந்த தூசியைத் தலையில் தரிக்கும் மஹான்கள் சகல லோகங்களையும் தோஷம் இல்லாமல் செய்கிறார்கள் –
தங்கள் திருவடித் தாமரைகளின் தூள்களால் செய்கிறார்கள் என்றபடி –

———————————————————————————

ஆயோஜி தான்ய மலதீபிர நன்ய லப்யே
பாதாவனி ஸ்ருதிவதூ படவா சக்ருத்யே
த்வத் சஞ்சர பிரசரசலிதாநி ரஹாம்சி சௌரே
ப்ரக்யா பயந்தி பதபத்ம பராக சோபாம் –363-

ஸ்ரீ பாதுகையே பெருமாள் எழுந்து அருளும் காலத்தில் உன்னால் கிளப்பப்படும் தூள்களை
வேதங்கள் ஆகிற பெண்கள் வாசனைப் பொடியாக தங்கள் உடம்பில் பூசிக் கொள்கிறார்கள் –
அவை பெருமாளுடைய திருவடித் தாமரையின் தூளிகளின் பெருமையை விளக்குகின்றன –

—————————————————————————–

மூர்த்தாநம் அம்ப முரபின்மணி பாத ரஷே
யேஷாம் கதாபி ரஜஸா பவதீ புநாநி
த்வாமேவ தே ஸூ க்ருதிந ஸ்நபயந்தி காலே
மந்தார தாமர ரஜஸா மகுடச்யுதேந –364-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னுடைய தூள்களை பக்தியுடன் தலையில் தரிப்பவர்கள் இந்திர பட்டத்தைக் கொஞ்ச காலத்திலேயே அடைகிறார்கள் –
தங்கள் கிரீடத்தில் உள்ள மந்தார மாலையின் துகள்களால் வணங்கும் போது உனக்கு அபிஷேகம் செய்கிறார்கள் –

——————————————————————————–

ரத்யா விஹார ரஜஸா பரிதூசராங்கிம்
ரங்கேஸ் வரச்ய லலி தேஷு மஹோத்சவேஷூ
பரஸ்போடயத்வநதோ மணி பாதுகே த்வாம்
கௌரீபதி ஸ்வயம் இபாஜி நபல்லவேந –365-

ஸ்ரீ பாதுகையே பெரிய உத்சவ காலங்களில் எம்பெருமானுடன் வந்த உன் மீது தூசி படிந்து விடுகிறது –
பரமசிவன் உன்னை வணங்கித் தன் மிருதுவான யானைத் தோலினால் உன்னைப் புழுதி இல்லாமல் துடைத்து விடுகிறார் –

——————————————————————————

நேதீயசாம் நிஜபராக நிவேச பூர்வம்
ஸ்ப்ருஷ்ட்வா சிராம்சி பவதீ பவரோகபாஜாம்
காடம் நிபீட்ய கருடத்வஜ பாத இதே
மாநக்ரஹம் சமயதீவ பரைர சாத்யம் -366-

ஸ்ரீ பாதுகையே திரு வீதியில் பெருமாளை சேவிக்க வந்தவர்களுக்கு உன்னை சாதிக்கிறார்கள் –
அப்பொழுது உன் துளிகளால் அவர்கள் தலையையும் தோள்களையும் தொட்டு
அவர்கள் இடமிருந்து கர்வம் முதலிய கெட்ட பிசாசுகளை விரட்டுவது போல் இருக்கிறது –

————————————————————————————

ஆபாத வல்வதநோ அகுமாரயூந
பாதாவநி பிரவிசதோ யமுனானி குஞ்ஜான்
ஆசீத நங்க சமராத் புரத ப்ரவ்ருத்த
சேநா பராக இவ தே பதவீ பராக –367-

ஸ்ரீ பாதுகையே யமுனை ஆற்றங்கரையில் கோபிகைகளுடன் விளையாடக் கண்ணன் எல்லாக் கொடி வீடுகளிலும் புகுந்து வந்தார்
அப்போது உன்னிடம் இருந்து தூளிகள் எம்பெருமானின் காமப் போருக்கு முன் உண்டான சேனையின் தூளிகள் போல் இருந்தன –

——————————————————————————–

கங்கா பகா தடல தாக்ருஹம் ஆஸ்ர யந்த்யா
பாதாவநி ப்ரசலிதாம் பதவீ ரஜச்தே
ப்ராயேண பாவநதமம் ப்ரண தஸ்ய சம்போ
உத்தூளநம் கிமபி நூதனம் ஆதநோதி –368-

ஸ்ரீ பாதுகையே ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் உன்னைச் சாற்றிக் கொண்டு கங்கைக் கரையில் எழுந்து அருளிய போது உண்டான
தூசியைச் சிவன் தலை வணங்கி தோஷ நிவாரண அர்த்தமாக புதியதாகத் தன் உடலில் பூசிக் கொள்கிறார் –

———————————————————————————

அந்தே ததா த்வமவிலம்பி தமா நயந்தீ
ரங்காத் புஜங்க சயனம் மணி பாத ரஷே
காமம் நிவர்த்தயிது மர்ஹசி சம்ஜ்வரம் மே
கற்ப்பூர சூர்ண படலைரிவ தூளி பிஸ்தே –369-

ஸ்ரீ பாதுகையே என் கடைசிக் காலத்தில் நீ ரங்க நாதனை தாமதம் இன்றி எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு
பச்சைக் கற்பூரப் பொடி போன்ற உன் தூசியால் என் சகல பாபங்களையும் -தாபங்களையும் -நீக்க வேண்டும் –

————————————————————————

ரங்கேஸ பாத சஹதர்மசரி த்வதீயான்
மௌமௌ நிவேச்ய மஹிதான் பதவீபராகான்
சந்து த்ரிவர்க்க பதவீ மதி லங்க யந்த
மௌமௌ பதம் விதததே விபுதேஸ் வராணாம் –370-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னுடைய தாள்களைத் தலையில் வகித்த பெரியோர் தர்ம அர்த்த காமங்களையும்
வெறுத்துப் பரம பதத்தையே யாசிப்பவராய் தேவதைகளாலும் வணங்கப் படுகின்றனர் –

———————————————————————-

மாதஸ் ததா மாதவ பாத ரஷே
த்வயி பிரசக்தம் த்வரயோ பயாந்த்யாம்
பராம்ருசேயம் பதவீபராகம்
பிராணை ப்ரயாணாய சமுஜ்ஜிஹாநை –371-

ஸ்ரீ பாதுகையே என் பிராணன் போகும் சமயம் நீ மிக அவசரமாக வருவாய் -வெளிக்கிளம்பும் என் பிராணன்
உன் மீது படிந்துள்ள தூசியைத் துடைத்து அப்போதும் உனக்கு கைங்கர்யம் பண்ணும் பாக்யத்தைப் பெற வேண்டும் –

———————————————————————

ததாகதா ராகவ பாத ரஷே
சம்பச்ய மாநேஷூ தபோத நேஷூ
ஆஸீத ஹல்யா தவ பாம் ஸூலேசை
அபாம் ஸூலாநாம் ஸ்வயமக்ர கண்யா –372-

ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனின் பாதுகையே கௌதமர் உடைய சாபத்தினால் கல்லான அஹல்யை உன் தூசி பட்டு
மாசற்றவர்களுள் முதல்வர் ஆனாள்-மஹா பதிவ்ரதை யானாள் –
தூசு படிந்தவர்கள் மாசு படிந்தவர்கள் ஆகத்தானே ஆவார்கள்
அவ்வாறு இன்றி சகல ரிஷிகளாலும் கொண்டாடாத் தகுந்தவள் ஆனாள் –
ஆசார்ய அனுக்ரஹம் மஹா பாபியைக் கூட மஹானாகச் செய்து அருளும் என்றவாறு –

——————————————————————-

பஸ்யாமி பத்மேஷண பாத ரஷே
பவாம்புதிம் பாதுமிவ ப்ரவ்ருத்தான்
பக்தோபயா நத்வரயா பவத்யா
பர்யச்யமாநான் பதவீ பராகான் –373-

ஸ்ரீ பாதுகையே நீ மிக வேகமாக பக்தர்களை அணுகும் போது அதிகமாகத் தூசி கிளம்புகிறது
அவை சம்சாரம் ஆகிற கடலைத் தூர்த்து விடும் போல் இருக்கின்றன
உன்னை வணங்கியவன் ஜனன மரண பயம் நீங்கப் பெறுகிறான் –

—————————————————————————————–

பஞ்சாயுதீ பூஷண மேவ சௌரே
யதஸ் தவைதே மணி பாதரஷே
விதந்வதே வ்யாப்ததிச பராகா
சாந்தோதயான் சத்ருசமூ பராகான் –374-

ஸ்ரீ பாதுகையே சத்ருக்களைக் கொல்வதற்காகப் பெருமாள் எழுந்து அருளுகிறார்
-உன்னுடைய தூளியைக் கண்ட மாத்ரத்திலேயே சத்ருக்கள் ஓடோடிப் போகிறார்கள்
-பெருமாளுடைய பஞ்சாயுதங்களும் அலங்காரத்திற்காக மட்டுமே ஆகின்றன –

———————————————————————————-

பரிணதி மகடோராம் ப்ராப்தயா யத்ப்ரபாவாத்
அலபத சிலயா ஸ்வான் கௌத்மோ தர்ம தாரான்
புநருப ஜநி சந்காவராகம் பாதுகே தத்
ப்ரசமயதி ரஜஸ்தே ராகயோகம் ப்ரஜா நாம் –375-

ஸ்ரீ பாதுகையே உன்னுடைய தூளிகளின் பெருமையால் கடினமான கல்லுருவினின்றும் குணத்தாலும் உருவத்தாலும்
மிருதுவான பெண்ணாக தன் தர்ம பத்தினியான அஹல்யையை மீண்டும் கௌதமர் அடைந்தார்
அது போல் சேதனர்களையும் அற்ப ஆசைகளில் ஈடுபாட்டைப் போக்கி மறுபிறப்பு உண்டோ எனும்
சங்கையையும் போக்கி உயர் குணம் கொண்டவராக ஆக்குகின்றன –

——————————————————————————-

ரஜனி விகமகாலே ராமகாதாம் படந்த
குசிகத நயமுக்தா பாதுகே பாவயந்தே
உபல சகல சக்தை த்வத் பராகைர காண்டே
ஜனித முநி களத்ரான் தண்ட காரண்ய பாகன் –376-

ஸ்ரீ பாதுகையே விஸ்வாமித்ரர் முதலிய தண்ட காரண்யத்தில் உள்ள மஹா ரிஷிகள் ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனுடைய சரித்ரத்தை
அனுசந்தானம் செய்யும் போது பிரதானமாக உன் தூளிகள் கௌதமரின் மனைவியை உயிர்ப்பித்ததையே அடிக்கடி நினைக்கிறார்கள்

——————————————————————————

ஸூபசரணிர ஜோபி ஸோ பயந்தீ தரித்ரீம்
பரிண திர மணீயான் ப்ரஷரந்தீ புமர்த்தான்
பவதிசி புவ நவந்த்யா பாதுகே ரங்க பர்த்து
சரண முபகதாநாம் சாஸ்வதீ காமதேநு –377-

ஸ்ரீ பாதுகையே எல்லோராலும் சேவிக்கத் தகுந்தவளாகவும் தன் மார்கத்தில் தூளியால் உலகம் எல்லாம் ஷேமம் அடையச் செய்பவளும்
கடைசி காலத்தில் நிலையான இன்பத்தைத் தருபவளுமான நீ உன்னை நம்பியவருக்கு உயர்ந்த காம தேனுவாக இருக்கிறாய் –

———————————————————————————-

பவநாதரலி தஸ்தே பாதுகே ரங்க பர்த்து
விஹரண சமயேஷூ வ்யாப்த விஸ்வ பராக
விஷம விஷய வர்த்மவ்யாகுல நாம ஜஸ்ரம்
வ்யபநயதி ஜநாநாம் வாசநா ரேணு ஜாலம் –378-

ஸ்ரீ பாதுகையே ஸ்ரீ ரங்க நாதனுடைய சஞ்சார காலங்களிலே காற்றினால் பரப்பப் பட்ட உன் தூளிகள் விலக்கத் தகுந்த
வழிகளிலே சென்று கலங்கி இருக்கும் மனிதர்களின் மனதை புழுதி சமூகத்தைப் போக்கி சத்தப் படுத்துகின்றது –
தூளி துளியைப் போக்கும் அதிசயம் இங்கே தான் காணலாம்-

—————————————————————————–

நிஷ் பிரத்யூஹ முபாசி ஷீ மஹி முஹூர் நிச் சேஷ தோஷச்சிதோ
நித்யம் ரங்க துரந்த ரஸ்ய நிகமச்த்தோ மார்ச்சிதே பாதுகே
தத்தே மூர்த்த பிராதி பத்ம ஜநிதா தத்தாத்ருசீ சந்ததி
யாத் சஞ்சார பவித்ரித ஷிதிரஜ பங்க்திம் சதுஷ்பஞ்சஷை –379-

ஸ்ரீ பாதுகையே பெருமாள் உன்னைச் சாத்திக் கொண்டு எழுந்து அருளுகிறதனால் பரிசுத்தமான உன் தூளிகளை
பிரம்மா தொடங்கி தலைமுறை தலை முறையாக சிரசில் வகிக்கிறார்கள்-
பெருமாள் ஆசார்யன் மற்றும் பாகவதர் இவர்களுடைய கைங்கர்யத்தில் எந்த விக்னமும் ஏற்படாமல் இருக்கும் பொருட்டு
வேதங்களால் கொண்டாடப்பட்ட உன்னை த்யானிக்கிறோம் –

—————————————————————

ரஜஸா பரோரஜஸ் தந்ந கலு
ந லங்க்யேத பகவதோபி பதம்
கிமுத ஹ்ருதயம் மதீயம் பவதீ
யதி நாம பாதுகே ந ஸ்யாத்–380-

ஸ்ரீ பாதுகையே நீ இல்லாவிட்டால் எம்பெருமான் திருவடிகள் ரஜோ குணம் இல்லாதவையும் கூட ஒரு வேளை
ரஜஸ்ஸினால் பாதிக்கப் படலாம் எனும் போது என் மனம் ரஜோ குணத்தால் பாதிக்கப்படும் என்பதற்குக் கேட்பான் என் –

————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ராமனின் பாதையில்-2014-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

January 3, 2016

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே சஹச்ர நாம தத்துல்யம் ராம நாம வரா நநே

ஆபத்தாம் அபஹர்தாரம் தாதாரம் சர்வசம்பதாம் லோகாபிராமம் ஸ்ரீ ராமம் பூயோ பூயோ நமாம்யஹம்

கோன்வச்மின் சாம்ப்ரதம் லோகே குணவான் கஸ்ஸ வீர்யவான் தர்மஜ்ஞச்ச க்ருதஜ்ஞச்ச சத்யவாக்யோத்ருட வ்ரத
சாரித்ரேண ஸ கோ யுகத சர்வ பூதேஷு கோஹித வித்வான் க க ஸ் சமர்தஸ்ஸ கச்சைக ப்ரிய தர்சன
ஆத்மவான் க் ஜிதக்ரோத த்யுதிமான் கோ அன ஸூயக கஸ்ய பிப்யதிதே தேவாஸ்ஸ ஜாத ரோஷச்ய சம்யுகே –

குணவான்
-சௌசீல்யம் -பிறப்பு கல்வி செல்வம் அழகு -பாராமல் கலந்து -குகனோடு ஐவரானோம் முன்பு
-பின் குன்று சூழ்வான் மகனொடும் அறுவரானோம் -அகனமர் காதல் ஐய நின்னோடும் எழுவரானோம்-

வீர்யவான்
-சத்ரோ பிரக்யாத வீர்யச்ய ரஞ்சநீயஸ்ய விக்ரமை
ராம -விராம -தேவர்கள் கொடுத்த வரம் ஒய்வு கொள்ள வேண்டிய படி வீர்யம் -வெட்டுவது மட்டும் வீரம் அல்ல விட்டுக் கொடுப்பதும் வீரமே –
ஆனை ஆயிரம் தேர் பதினாயிரம் அடல் பரி ஒரு கோடி சேனை காவலர் ஆயிரம் –
ஜய ஜய மஹா வீர -அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்ற திருமுகம் -இரட்டைகளைக் கண்டு கலங்காமல் –

தர்மஜ்ஞன்
-பொதுவான தர்மங்கள் -சிறப்பான தர்மங்கள் -கருணை தயை –குருவின் ஆனை -தாடகை வதம் -சரணாகத வத்சல்யன்
–இவள் சந்நிதியால் காகம் தலை பெற்றது -விபீஷண ஆழ்வான் இடம் தம் மதம் -குற்றமாகவே இருந்தாலும் ரஷிப்பேன்
-யதி வா ராவணஸ்ய -விபீஷணஸ்ய -மித்ரா பாவேன – வ்ரதம் மம –வானர முதலிகளை வில்லும் கையுமாக விழித்து இருந்து காத்து அருளினான் –
நகச்சின் நபராதயாதி -லுகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி

க்ருதஜ்ஞன்
-உனக்கு ஏதேனும் ஓன்று நேர்ந்து இருந்தால் பின்பு சீதையை அடைந்தும் என்ன பயன் -என்பானே
-வானர பெண்களையும் புஷ்பக விமானத்தில் அயோத்யை கூட்டிச் சென்றானே
-இரண்டு உயிர்களையும் ரஷித்த ஆஞ்சநேயருக்கு என் செய்வேன் என்று துடித்த மிதுனம் –

சத்ய வாக்யவான்
ராமோ தவிர் நாபி பாஷதே -ஒரு வில் ஒரு இல் ஒரு சொல்- சக்ருத் ஏவ ஒரே தடவை பற்றினாலே போதும் –
பரத்வாஜர் ஆஸ்ரமம் தங்கி கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றி -ஆஞ்சநேயரை நந்திக்ராமம் அனுப்பி பரதனை ஆசவாசப் படுத்தி
-சூர்பணகை இடமும் ஆர்ஜவம் காட்டி அருளி –
சத்யேன லோகன் ஜயதி -வைகுந்தத்தை ஜடாயுவுக்கு அருளினான் –

த்ருட வ்ரதன்-
-உயிரை விட்டாலும் பிராட்டியை விட்டாலும் லஷ்மணனை விட்டாலும் சொன்ன சொல்லை விட மாட்டேன்
-புறா கதை –குரங்கு மனிதன் புலி -கதை –
உடல் வளைந்தால் ஆரோக்கியம் -உள்ளமும் உறையும் வளையாமல் உறுதியோடு இருந்தால் அதுவே உண்மையான வலிமை –

சாரித்ரேண யுக்தன் –
கிங்கரராகவே இருப்போம் -விஸ்வாமித்ரர் இடம் -அனுஷ்டானங்கள் ஒன்றும் குறையாமல்
-உடம்பில் புழு பூச்சிகள் ஊர்ந்தது கூட தெரியாமல் -சீதைக்காக உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து-
ராமனை அன்றி அறியாத பரதனை அன்றி அறியாத சத்ருக்னன் -உடை வாள் -போலே பாகவத சேஷத்வமும் பார தந்த்ர்யமே நமக்கு வகுத்தவை
-பிராட்டி நூபுரம் ஒன்றே அறிந்த இளைய பெருமாள் நிலை
-கல்வி செல்வம் பதவி முக்குறும்பு அறுத்து அடிப்படை தர்மங்களை அலட்சியம் செய்யாமல் கடைப்பிடித்தே வாழ வேண்டும் –

சர்வ பூதேஷு ஹிதன்-
அரக்கர்களையும் உயிர் மீட்க நினைத்தான் –
யதி வா ராவணஸ்ய விபீஷணஸ்ய -தீயவர்கள் திருந்தா விடில் உலகுக்குத் தீமை -அவர்களையும் திருத்துவதே அனைவருக்கும் நன்மை –
மரணாணி வைராணி பகைவர்கள் மாண்டு போகலாம் -ஆனால் மாண்டவன் பகைவனாக மாட்டான் அல்லவா –

வித்வான்
-நீண்ட கால தீர்க்க தர்சனம் -அம்மான் பின் போனால் தானே அவதரித்த கார்யம் நிறைவேறும்
–கற்றதையும் கேட்டதையும் மட்டும் ஆராயாமல் உள்ளத்தையும் ஊடுருவிப் பார்ப்பவனே வித்வான் –
கணை யாழி கொடுத்து பிராட்டி கடாஷாம் பெற்று துஷ்க்ருதவான் என்னப் பண்ணி அருளினான் –
குற்றம் பார்த்து கைவிடாமல் ஏற்றுக் கொள்பவர் –

சமர்த்தன்
-வலியவர்கள் நட்பை விட நல்லவர்கள் நட்பு நன்மை செய்யும் -கூடா நட்போ குழியில் தள்ளும்
வாலியை விட்டு ஸூ க்ரீவனை சகாவாகக் கொண்டான் –
கிஷ்கிந்தையும் அயோத்யைக்கு சேர்ந்த இடமே –தண்டிக்கும் பொழுதும் வேட்டை யாடும் பொழுதும் நேருக்கு நேர் செய்யத் தேவதை இல்லையே
மக்கள் அரசன் தொடர்பு உண்டே -குற்றத்துக்கு தண்டனை -தம்பி மனைவியை பறித்து -காலில் விழுந்து சரண் அடைந்தவனை காக்காமல் -வாலியே ஒத்துக் கொண்டான் –
-பாதுகையை பணயமாக பரத ஆழ்வானுக்கு ஈந்து காடேறினான்
-நல்லவர்கள் சாமர்த்தியமாக இருந்தால் உலகுக்கு நன்மையே –தீயவர்கள் சாமர்த்தியமாக இருந்தாலோ உலகுக்குத் தீமை தானே –
பர ப்ரஹ்மத்தை முழுவதும் அறிந்தேன் என்பவன் அறிவிலி -அறிவுக்கு எட்டாதவர் என்று அறிபவனே அறிவாளி –

ஏக் ப்ரிய தர்சனன்-
ரமயதி இதி ராம -லஷ்மண லஷ்மி சம்பன்னன் -ராம என்றால் நாவுக்கு தூய்மை -கண்டால் கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சி
-வா போ வந்து இங்கு மீண்டும் போ -தளர்ச்சியைப் போக்கி முதியவனையும் உத்சாஹம் அடைவித்து இளமையும் அழகும் தருபவன் அன்றோ
-சபரி பெருமாள் கடாஷம் பெற்றாள்-
மூக்கு அறுபட்டவள் இளமை அழகு மென்மைப்பண்பு வலிமை தாமரைக் கண்கள் மான் தோல் மரவுரி அணிந்த ஒப்பனை அழகு கொண்டாடி பேசினாள்
இராமனை நாம் தர்சித்தால் பயன் -இராமன் நம்மை கடாஷித்தால் பெரும் பயன் உண்டே –

ஆத்மவான்
-ஜீவாத்மாவின் தன்மை யுடையவனைப் போலே தோன்றினாலும் பரத்வம் ஸ்புடமாக பொலியும் படி அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்கள் –
ரிஷிகள் குடிலிலே ஒதுங்கி இருந்த பெருமாள் -ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம –சக்கரவர்த்தி திருமகன் என்றே உகப்பவன்
-ஐந்து நாட்களில் நூறு யோசனை நீல சேது அணை கட்டி அருளி -தர்சித்தால் புண்யம் கிட்டும் -பெருமாளையே பாலமாக பற்றினால் முக்தியே கிட்டுமே
புல் எறும்பாதி எல்லாம் வைகுந்தத்து ஏற்றி அருளி -குப்தார்காட் -சரயு நதியில் இறங்கி தன்னுடைச் சோதி அடைந்தான்
பேச்சால் தெய்வம் போன்றும் செயலால் கீழ்த் தரமாக நடப்பதை விட பேச்சில் மனிதனாகவும் செயலில் தெய்வத் தன்மை உடன் இருத்தலே நலம் –
சாம்யா பத்தி அடைகிறான் முக்தன் -ஆனந்தத்திலே சாம்யம் -சாலோக்யம் சாமீப்யம் சாரூப்யம் சாயுஜ்யம் –

ஜிதக்ரோதன் –
-பரதன் என்னை எதிர்க்கிறான் என்ற நினைவே என்னைக் கொன்று விடுமே கோபத்தை விடு என்று இளைய பெருமாளுக்கு உபதேசித்தான்
-ரோஷராமன் இடம் –இராவணன் இடம் -காட்டிய கோபம் -கோபத்தை வசமும் படுத்துவார் -கோபத்தின் வசமும் ஆவார்
-விறகு நெருப்பைத் தூண்டும் -தண்ணீரோ நெருப்பை அணைக்கும் -கோபம் மென்மேலும் கோபத்தையே தூண்டும் –
ஆனால் பொறுமையோ கோபத்தையே அனைத்து மனதினைக் குளிர்வித்து குணவான் ஆக்கும் –

த்யுதிவான் –
ஒளி யுடையவன் -கல்யாண குணங்களையே ஒளியாக கொண்டவர் -நற் குணங்கள் வடிவான சீதா பிராட்டியே ஒளியாக கொண்டவர்
ரிஷிகள் இடம் வெட்கி -முன்னே வந்து ரஷித்தேன் அல்லேனே என்றார் -விளக்கு ஒளி வெளியிருளைப் போக்கும்
-இராமனின் பண்பு எனும் தூய பேரொளி உள்ளிருலான அறியாமையைப் போக்கி விடும்
அடியார்வர்கள் குற்றத்தை பொறுத்த -பெருமாள் சமுத்திர ராஜன் இடம் -தான் விட்ட அம்பு உனது எதிரிகளுக்கு என்றானே –
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு -பொறுமை குணத்தால் எப்போதும் உலகை பிரகாசம் ஆக்குகிறார் –
மேகத்துக்கு மின்னல் -ஸூ ர்யனுக்கு ஒளி -பெருமாளுக்கு சீதா பிராட்டி
குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் -ராம திவாகரனுக்கும் ஒளி ஊட்டுபவள் பிராட்டி
பர்ணசாலை பார்த்து தந் தந்தை இறக்க வில்லை உன்னை எனக்கவே வைத்துச் சென்றார் என்றார் பெருமாள் இளைய பெருமாள் இடம் –
பூவுக்கு மணம் -ரத்னத்துக்கு ஒளி -ஆத்மாவுக்கு இறைத் தொண்டு –

அநஸூயன்
அஸூயை இல்லாமல் குற்றத்தையே குணமாக கொள்பவன் அன்றோ
பிறருக்கு கிடைக்கும் பெருமையைக் கண்டு அவர்களை விட மகிழ்ச்சி கொள்பவனும் இவனே –
பொன்முடி சூடும் அரசனாக இருப்பதை விட இராமன் திருவடி சூடும் அரசனாக இருப்பதே சாலச் சிறந்தது
அயோத்யா மக்கள் இன்ப துன்பங்களை தமதாக கொண்டவர் பெருமாள் –

ஜாத ரோஷன் –
எவருக்கு கோபம் வந்தால் தேவர்களும் நடுங்குவார்களோ அவனே ராமன் -கோபத்தை வென்றவன் -ஜிதக்ரோத –கோபப்பட நேரிடில்
-ஜிதக்ரிஷா -அதுவும் நன்மையிலே தான் முடியும்
இறைவனுடைய சினம் என்பது அடியவர்களுக்கு பேர் அருளே –பாகவத அபசாரம் பொறாமை தானே இவன் ஆனைத் தொழில்கள் செய்து அருளியவை
-சாது மிரண்டால் காடு கொல்லாதே
சீறி அருளாதே -நீ தாராய் -பறை -இறைத் தொண்டு -என்று ஆண்டாளைப் போலே நாமும் இறைஞ்சுவோம் –
கோபமும் அருளும் கலந்து இருப்பவன் இராமன் -கோபத்தை விலக்கி இராமனை அருள வைக்கும் கருணை உள்ளவள் சீதாப் பிராட்டி –
இணை பிரியா இவ்விருவரையும் ஒரு சேர நமக்கு நல்கி அருளுபவர் -காரேய் கருணை இராமானுசர்
-இளைய பெருமாள் திரு நாமத்தையும் கைங்கர்ய செல்வத்தையும் தனதாக்கிக் கொண்டு திருவவதரித்தவர்
இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசர் திருவடிகளையே புகலாகப் பற்றி
ஸ்ரீ ராமன் பாதையில் நன்னடை பயில்வோம்
நம் நன்னடத்தையால் சீதா மணாளனின் சீர் அருளுக்கு இலக்காவோம்

———————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ ராமானுஜரும் -ஸ்ரீ .உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்

November 10, 2015

வைதேஹி சஹிதம் -ஹேம மண்டபம் –மத்யே புஷ்க ஆசனம் -சீராணம் ஸூ ஸ்திதம் பரதாதி
–பிரபஞ்சன ஸூ தன் -திருவடி வாசிக்க -முனிவர்களுக்கு வியாக்யானம் பெருமாளே பண்ணி -அருளினான்
-பஜே நமஸ்கரிக்கிறேன் -லாவகுசர் பண்ண -பெருமாள் சபையில் போனது வால்மீகி ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் உண்டு
நமக்கும் நல்லது நடக்க ஸ்ரீ ராமாயணம் ஏற்பாடு -பரதனுக்கு ஆஜ்ஞ்ஞை -தான் செவியால் கேட்டான் -பிராட்டி இல்லாத பொழுது
இங்கே வைதேஹி சஹிதம் -திருவடி பண்ண -பெருமாள் -வியாக்யானம் -பட்டாபிஷேகம் ஆனபின்பு
-காட்டுக்கு போவதற்கு முன்பு -தத்வார்த்தங்களை காட்டி அருளி –
கிரந்த காலஷேபம் -எம்பெருமானார் திருமலை நம்பி இடம் கேட்டு -63 திரு நஷத்ரம்
அனந்தாழ்வான் 1053 -திருவவதாரம் சுவாமி -1017-38 வயசில் வாசி
20 வயசில் ஆச்ரயித்தால் 58 திருமலை நந்தவனம் அமைத்து பின்பு எதிர் கொண்டார் என்பதால் குறைந்த பஷம் 60 மேல் இருக்க வேண்டும்

1923-1971–1370 மா முனிகள் அருணோதயம்
தனியன் –

சரவணம் கீர்த்தனம் விஷ்ணோ ஸ்மரணம் பாத சேவனம்
அர்ச்சனம் வந்தனம் தாஸ்யம் சகயம் ஆத்ம நிவேதனம்

தஸ்யா ராமகதா ச்ருணு து ஹனுமான் வால்மீகபூ கீர்த்தனே
சீதா சம்ஸ்மரணே ததைவ பரத ஸ்ரீ பாதுகா சேவனே
அர்ச்சாயாம் சபரி ப்ரணாம கரணே லங்கா திபோ லஷ்மண
தாஸ்ய சக்ய க்ருதே அரகஜ தனுக்ரத த்ராணே ஜடாயு நவ

தாதா –தமப்பனார் திருமலை நம்பி லஷ்மி குமாரா தாதாசார்யார் –வர வம்சம்
பர்மா தாத்தா =பிதாமகனான பிரம்மாவுக்கும் பிதாமகம்
பிராகேசாஸ் முக்கிய பல பிரதானர் –பாஷ்ய காராய உத்தம தேசிகர் இவர் -ஸ்ரீ ராமாயாணம் தூண் -கொடுத்த உத்தமர் அன்றோ
அனந்தாழ்வான் -மாமனார் -சம்பந்திகள் -லஷ்மீ தாத்தாச்சார்யர் இவர் வம்சம் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் திருவாய்மொழி -இரண்டு தூண்கள் -பிரதிபிம்பம் போலே
தூது -திரு வண் வண்டூர் -ராமனுக்கு வைகல் பூங்கழிவாய்-ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு -தூது உரையே –
ஏதோ ஒரு வகையாக -கேகேய தேசம் சென்று பரத ஆழ்வானுக்கு கூட்டி வர சொல்லி சோலை வாய்ப்பு
-ரீஷாமானா -பார்த்து போனார்கள் நேராக அர்த்தம் –
-தசரதர் அந்திம கைங்கர்யம் செய்ய –7 நாள் குதிரை வேகம் -இன்றைய கழல்கச்தான் —
பாராதே போனார்கள் ஈட்டில்-பார்த்து போனால் நாளாகும் -ரிஷிமூலம் -அர்த்தங்கள்
சந்நிதியிலே சக்கரவத்தி திருமகன் -சரவணம் புனர்வசு புறப்பாடு பெரிய ஜீயர் -இதிஹாச மாலை -ஏகாங்கி ஏற்படுத்தி ராமானுஜர் -மடாதிபதி ஆக்கி –
சக்ரவர்த்தி திருமகன் எழுந்து அருளப் பண்ணி -திருமலை நம்பி மூலம் கிடைத்த –ஹனுமான் முத்தரை இன்றும் உண்டே –
ஈட்டில் -இந்த அர்த்தங்கள் -தனி ஸ்லோகியும் இந்த அர்த்தங்கள் பொதிந்து உள்ளன –
திருவவதார தத்வம்
தேவர்கள் வேண்டிக் கொள்ள ராவண வதார்த்தமாக மானுஷ்ய லோகே ஜக்னே -திருவவதரித்தார்
பரித்ராணாயா சாதூனாம் —-இத்யாதி -விநாசாயா துஷ்க்ருதாம் -ஒன்றே மூல காரணம் -ராவணா வதார்த்தம் -மற்ற இரண்டும் இதிலே அந்தர்பூதம் –
சங்கல்பமே போதும் -சக்கரத் ஆழ்வார் உண்டே அவதரிக்க வேண்டுமே –கருதும் இடம் சென்று பொருதும் கை நின்ற சக்கரத்தன்
-கீழ் உலகில் அசுரர்களை ஆழி விடுத்து கிழங்கு எடுத்தான் -சாணை இடுவதும் அசுரர்கள் கழுத்தில் –
அவாப்த சமஸ்த காமன் -எதற்கு திருவவதரித்தான் -பிரயோஜனம் இருக்க வேண்டுமே -தர்க்கக சாஸ்திரம் கொண்டு எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
மழுங்காத –வைந்நுதிய சக்கரத்து நல வலத்தையாய் –தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினை
மழுங்காத ஞானமே படையாக -உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதோ -பாசுரம்
சிற்றாண்ட்கொண்டான் வார்த்தை -மறையும் -மறையும்-என்று பணிக்கும்
-ஆ என்று தான் கத்தினான் -ஆ மூலம் தானே அவ ரஷணே -நம்மைத் தான் கூப்பிடுகிறான் ஓடி வந்தான்
த்வாரா நம –சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -சாது பரித்ராணாம் -சாது -ஆத்மைவ மே மதம் -முக்ய காரணம் –
ஆநுஷங்கிகம் மற்றவை -இத்தாலே இத்தை சொல்ல மற்றவை ச காரம் வைத்து சொல்லி அருளினார்
தொளும்பாயார்க்கு -அடியவர் –தொழும் காதல் இரண்டாலும் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்-பிராவண்யம் காட்டி –
சாது –உகத லஷண சீலன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேசர்-மத தர்சநாத் விநா தாரண போஷணாதிகம்-என்று -ஒரு ஷணம் கல்ப கோடி —
ஸ்வரூப சேஷ்டிதம் காட்டி – அவலோகனம் கடாஷம் அருளி ரஷிக்க வேண்டுமே -தானே தொட்டு தடவி ரஷிக்க வேண்டும் –
சகல மனுஷ நயன விஷயம் ஆக்குவதே மேல் இருந்து கீழே இறங்கி -அவதாரம் -இடத்தாலும் இல்லை மனத்தாலும் இரங்கி -இறங்கி –
வருவதே அவதாரம் -அடியவர் விரோதி போக்க தானே குதித்து ரஷிக்க வேண்டுமே -தாய் குழந்தை -போலே -நெஞ்சாரல் தீர
உம்பரால் அறியலாக ஒளி உளார்அவன் இருக்கும் இடத்து தேஜஸ் கூட அறிய முடியாதே –யானைக்காக -முதலை மேல் சீறி வந்தான்
-வசிஷ்டராதிகளுக்காக இல்லை திர்யக்குக்காக விரோதி -ராவணாதிகள் இல்லை நீர் புழு அன்றோ
கொண்ட சீற்றம் -ஓன்று உண்டு உளது என்று அடியேன்
இமௌ–கிங்கரௌ–பெருமாள் -சொல்லி சௌலப்யம் -கிம் கரவாணி -கேட்டு -செய்து –கிம் க்ருதவான் கொண்டாட வைத்து
-கிம் சாசனம் –ஏகாங்கி ன் ரமேதா –
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –அத்தை திருமங்கை ஆழ்வார் விவரிக்கிறார் –ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி —
அவன் தான் தன்னை ஏழை என்று நினைக்க முடியாமல் பழகி –உன் தோழி -உம்பி -தம்பிக்கு முன் பிறந்து –
பெண் மான் பொன் மானைக் கேட்டு அம்மானை இழந்தாள்-மான்கள் கிட்டே வர வில்லை -வேஷம் -i
என்நின்ற யோனியுமாய் -ஆய -ஆனால் -மெய்ப்பாடு -தினவு போக்க மற்றவை இவன் முதுகில் தேய்க்க-அவன் அளவில்
தன்னை தாழ விட்டுக் கொண்டு -கீழ் மகன் தலை மகனுக்கு சம சகாகாய் தம்பிக்கு முன் பிறந்து –
-புஷ்யம் நட்ஷத்ரம் -பெருமாள் குகன் -லஷ்மணன் -இது தான் சீர் அணிந்த தோழமை —நீன்னொடும் எழுவரானோம்
–புதல்வரால் பொலிந்தார் உந்தை -என்கிறார் எந்தை -என்னாமல் கம்பர் -பட்டர் காலம் என்பர் -காஞ்சி சுவாமிகள்
-லோக நாதம் -தகுதி போலும் சுக்ரீவ நாதம் இச்சதி -ராஜ்ஜியம் இழந்து ஒளிந்து உள்ளவனை
இளையவர்கட்கு அருள் உடையாய் –பெருமாள் திருமொழி –மூத்தவன் இருக்க இளையவனுக்கே தம்பி -இளைத்தவர்கட்கே அருள் செய்பவன்
மழுவேந்தி கார்யம் செய்வது -கற்பூரம் செய்து சத்யம் செய்வது போலே நம்பிக்கை கொடுக்க -தாழ விட்டு -தாழ்ந்தவர்களுக்கும் கீழே -சென்று
சீதா கல்யாணம் -பிராட்டி -தத்வம் –ஜகத்வ்யாபாரம் கிடையாதே -வர்ஜனம் -எதற்கு -அவனுக்கு -மாம் ஏகம்
-பிராட்டி மா -சொல்லி -இவன் ஏக்க -மாம் ஏகம் பிராட்டி உடன் சேர்ந்த பெருமாள் –
கற்கலாம் கவியின் பொருள் தானே -வேதம் சொல்லி கரடு முரடான நாவால் ஈரச் சொற்கள் சொல்ல முடியாதே -நின் தனக்கும் குறிப்பாகில்
கலிகன்றி தாசர் -நம்பிள்ளை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -ஆவணி ரோகினி கிருஷ்ண மிஸ்ரர் இயல் பெயர்
அகில புவன ஜன்ம -ச்தேம பங்காதி லீலே ஆதி -மோஷ ப்ரதன்-நான்கும் எம்பெருமானுக்கு -ஆனந்தத்தில் சாம்யம் -துல்யமான ஆனந்தம்
பார்த்துக் கொண்டே வரும் ஆனந்தம் -அவனுக்கு செய்வதில் ஆனந்தம்
உரைப்பர் தம் தேவிமார்க்கு -அங்கும் தேவிகள் உண்டே -மதிமுகம் மடந்தையர் உண்டே
இயம் சீதா மம சுதா சஹ தர்ம சாரிணி –வேந்தர் தலைவன் ஜனக ராஜன் -வேதாந்த தலைவன் -மா முனிகள் -வியாக்யானம்
சக்கரவர்த்திக்கு இழவுக்கு உறுப்பு ஆனதே – ஆபாச தர்மம் கைக் கொண்டு சாஷாத் தர்மம் கை விட்டான் –
தர்மம் -சரணா கதி வத்சல்யன் –காவ்யம் ராமாயணம் –முழுவதும் -சீதையா சரிதம் -மஹத் -புலச்ய வதம் -இரண்டு விசேஷணங்கள்-
சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் தெரிவிக்கின்றது
அயோத்யா 8-18-திருவவதாரம் –39 ஸ்லோகம் விஸ்வாமித்ரர் வந்தார் -12 திரு நஷத்ரம்
வனம் -25 வயசில் –12 வருஷம் இன்பமாக அயோத்தியில் இருந்தேன் -சீதா -அபூர்வ ராமாயணம் காஞ்சி சுவாமிகள்
16 கல்யாண குணங்கள் -தர்மம் அறிந்தவன் -யார்
சரணாகத வத்சல்யன் -பிரசித்தி -சீதை பிராட்டியே அருளி
விராத வதம் –கர தூஷணாதிகள்
விராதன் -பிராட்டியை விட்டு வேறு காட்டுக்கு கூட்டிக் கொண்டு போனான்
ஜன ஸ்தானம் -படை -இளைய பெருமாளை பிராட்டியை தூர வைக்க நியமிக்க -குகையில் வைக்கச் சொல்லி
இவள் இருந்தால் வதம் செய்ய முடியாதே –
பிராட்டி இருந்த பொழுதே சங்கை -மருந்தை குலுக்கி சாப்பிட வேணும் -ச்வாதந்த்ராயம் தலையெடுக்க அத்தை நீக்கி
காருண்யம் வாத்சல்யாதி குணங்கள் தலை எடுக்க
புகு தருவான் நின்ற -எப்பொழுது கழுத்தில் உட்காரலாம் என்று நிற்கும் -சாஸ்திர வச்யதைக்கும் பங்கம் வாராமல் –
பாபிகளையும் ரஷிக்க-பாபம் செய்யாதவர்களுக்கு உதவ வேண்டாமா –
அக்ர–சென்று கல் நெஞ்சினர் முள் நெஞ்சினர் -மாற்றி -அருள -உபதேசத்தாலே திருத்தும் -அருளாலே திருத்தும்
புருஷ விக்ரஹம் –ஆண் பிள்ளை சொல்ல அர்ஹம் அல்ல -ஆண் உடை உடுத்த பெண் பிள்ளை தகப்பனார் நினைப்பர் –
பேசலாமா -இப்படி சொன்னால் தான் நடக்கும்

அநு கச்சதாம் -சஹ தர்ம சரி தவா -வன வாசம் செல்லும் பொழுதும் பெருமாள் வார்த்தை –
சூர்பணகை-13 வருஷங்கள் கழித்தே வந்து இருக்க வேண்டும் பஞ்சவடியில் –12 வருஷங்கள் சந்தோஷமாக இருந்தோம்
நெருப்பு போலே ஆயுதம் கையில் -ச்நேஹம் பஹூ மானம் போலே உபதேசிக்க வில்லை —அப்யகம் ஜீவிதம் – ண் பிரதிஜ்ஞ்ஞை –
உயிரை விட்டாலும் -உன்னையும் விட்டாலும் இளைய பெருமாளை விட்டாலும் –ரஷிக்கும் வர்தம் விட மாட்டேன் –
பிராட்டி -வார்த்தை இங்கே -புருஷகாரமா -12 வருஷம் தண்ணீர் துரும்பு அற்று அனுபவித்தார்கள் -தானே வலி ய சிறை இருந்தாள் தேவர்கள் சிறை அறுக்க
நம்மை விட்டு பிரிந்தால் பெருமாள் நிலை என்ன ஆகும் -என்ற கவலையால் அருளிச் செய்த வார்த்தை -அதனால் தான் பதில் சொல்ல வில்லை –கம்பம் அசைத்து -பார்ப்பது போலே தூணாதி -நியாயம் -அத்யவசாயம் அறிந்து மகிழ்ந்து -தன அடியார் –செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை –
சிதை -கோள் சொன்னாலும் -என்னடியார் அது செய்யார் -சேர்ப்பதற்கு முன்பு அவள் மன்றாடும் சேர்த்த பின்பு இவன் மன்றாடும்
நம் அடியார் -இல்லை ஊர் இரண்டு பட்டவாறே சொத்தும் இரண்டு பட்டது -என் அடியார் அது செய்யார் -சரணாகதிக்கு முன்பு தான் நம் அடியார்
என் அடியார் ஆனபின்பு பாபமே இல்லையே -பொறுக்க நாம் உண்டே -நான் ரஷித்து பெருமை சேர்க்க -என்னடி –யார் அது செய்யார்
பாபம் பண்ணாதது யார் -நீ சொன்னாயே -இது அன்றோ திவ்ய தம்பதிகள் பணி-கிருபா பரிபாலயது-தானே சொல்லிக் கொள்ள மாட்டாள்
-கிருபையே அவள் தானே –
தங்கையை மூக்கும் –தமையனை தலையும் –பொல்லா மூக்கு -பொல்லாத தங்கையின் மூக்கும் -காதலி சொல்ல வில்லை
-ராஷசி-நர வாசனை சம்பந்தம் இல்லா இடத்தில் மூக்கை நுழைத்தாள்
செந்தாமரைக் கை இவளது -நான் உள்ளேன் –அவனுக்கு பயப்படாதே
அணி மிகு தாமரைக் கை அவனது -அபய ஹஸ்தம் -பாபத்துக்கு பயப்படாதே
இவள் கையை நீ பிடி -இவள் உள்ள இடம் வந்து திருக் கல்யாணம்
அரி முகன் அச்சுதன் கை மேல் தன -கை வைத்து -அவள் கை தான் மேல்

——————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ .உ. வே. வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
  பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ராமாயணம் தனி ஸ்லோகம் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

May 28, 2015

75 geetham

சுந்தர காண்டம் 21-9 ஸ்லோகம்

இஹ இந்த தேசத்திலே
சந்தோ ந இல்லையா வா சாந்தி இருக்கிறார்களா
சத்தொவா -ந அனுவர்திதி இருந்தாலும் நீ பின் பற்றாமல்
விபரீத புத்து தி புத்தி
ஆசார்யம் விட்டதால் புத்தி விபரீதமாக போனதே
இஹ -இந்த இலங்கையிலே
நல்லார் இருக்கிறார்களா
ஏழு அர்த்தம்
முதல் மூன்று சங்கை
மேலே நான்கும் இருக்கிறார்கள்
நல்லோர் நடை இட முடியாத ராஜாசர் உள்ள தேசம்
பள்ளர் பறையர் ஆஸ்திகம் ஆதரிக்காமல்
உள் படை வீடும் பெரும்படை வீடு உள்ள தேசம்
உண்பாரும் உடுப்பாரும் பூசுவாரும் முடிப்பாரும் வாழும் தேசம்
விவேகிகள் உள்ள தேசம்
அக்னி கோத்ரம் வேத வாக்கியம் ஒலி காதில் பட
வேத மரியாதை உள்ள தேசம்
பிராப்தம் தர்ம பலம்
தபோ பலத்தால் ராவணன் பெற்ற செல்வம்
ராஜா மந்த்ரிகள் சிட்டர் ப்ரோகிதர் உள்ள தேசம்
பாரிப்புக்கு இப்பொழுது வந்த குறை என்ன ராவணன் வார்த்தையாக
சங்கை
சதோவா ந -பதராக உள்ளார் சாரமாக இல்லையே

சார பூதரை காணவில்லையே
அசத்துக்கள் தான் இருக்கிறார்கள்
பிறருக்கு அநர்த்தம் விளைவிக்கும்
தப்பையே உபதேசிப்பவர்கள் உள்ளார்கள்
அஸ்தி பிரமேதி-செத்வேத அசந்னேவ பவதி- பகவத் ஞானத்தால்
தங்களும் உளராய் -பிறரையும் உண்டாக்குமவர்கள் இல்லையே
குலபாம்சம் என்று தள்ளி கதவு அடைத்தார்களே
சந்தோன-பகு வசனம் பலர் இருந்தால் இது நடந்து இருக்காதே
சார ஆசாரம் விவேகம் இன்றி
வா -பூர்வ பஷம் வ்யாவர்த்திக்கிறார்
இல்லை என்ன ஒண்ணாதே
சந்தி உண்டே
வா சந்தி ஒரு வேளை இருக்கிறார்கள்
விஜய சம்பந்தி உண்டே –
தரம் இருந்தால் தான் விஜயம் சம்பத் உண்டாகும்
கார்யம் நடக்க காரணம் இருக்க வேண்டுமே

சத்துக்கள் ஜாதி இல்லையே
நீதி பேசி நீதி செய்பவன் சத்து
நல்ல வார்த்தை சொல்லிய -அகம்பனன் -மாரீசன் -மால்யவான் -கும்பகர்ணன் -அமுதம் போன்றவன் ராமன்
விபீஷணன் போல்வார் உண்டே
சந்தி இருக்கிறார்கள் -சத்தை மட்டும் உண்டு ஆனால் கார்யகரம் இல்லை –
சத்தை உண்டாகில் உபதேசிக்க மாட்டார்களா
சொல்லவே மாட்டார்
சொன்னாலும் நீ கேட்க்க மாட்டாயே
நாபிருஷ்ட -அடி பணிந்து கேட்டால் தான் சொல்ல வேண்டும்
ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் -ஆசை விதி உண்டே
தத் வித்தி -கீதையில் -வணங்கி காலத்தை எதிர்பார்த்து கேள்
ராவணா நீ அப்படி இல்லையே
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலே
ஞாந விஞ்ஞானம் கூடி தர்மசாரிகள் விழுந்து சேவித்து
சதோவா நானுவர்ததே
இருந்தாலும் சொன்னாலும் கேட்க்க மாட்டாயே

அப்ரியச்ய -வக்தா ஸ்ரோதா -சொல்லவும் கேட்கவும் துர்லபம்
புழு பூச்சி பிறந்து மனுஷ்ய ஜாதி துர்லபம் -நல்லது சொல்லி கேட்பது மிகவும் அரிது
பூர்வ அவஸ்தையில்
உத்தர அவஸ்தையில் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் மருவி தொழும் மனமே தந்தாய்
கிருதஞ்ஞை காட்ட வேண்டும்
அறியாத அறிவித்த அத்தா
பராசரர் -மைத்ரேயர் பிரனிபத்யே அபிவாதனம் செய்து அனுவர்திக்க வேண்டும்

ஆசார்யாராய் முன்னாலே ஸ்தோத்ரம் செய்ய வேண்டும்
நீயோ நிந்தித்து இருக்கிறாயே
பேசிற்றே பேச வல்லாய்
பெரியோர் செய்து காட்டியதை பின் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்

——————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண – -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது-சர்வ லோகேஸ்வர-யுத்த -114-17 /பாபாநாம் வா ஸூபாநாம் வா -116-44 /ஸ்நேஹோ மே பரமோ ராஜன் -உத்தர -40-16–

February 16, 2015

வ்யக்தமேஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந
அநாதி மத்யநித நோ மஹத பரமோ மஹான்
தமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ ரஜய்ய சாஸ்வதோ த்ருவ
மா நுஷம் வபுராஸ்தாய விஷ்ணு சத்யபராக்கிரம
சர்வை பரிவ்ருதோ தேவைர் வா நரத்வமுபாகதை
சர்வ லோகேஸ்வர சாஷால் லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா
சராஷஸ பரீவாரம் ஹதவரம் ஸ்த்வாம் மஹாத்யுதி–யுத்த -114-14/15/16/17–

—————————————————————————————————————————————————————-

அவதாரிகை –
இப்படி பரிவார மனிதரும் தாமும் பிறந்தது ஏதுக்காக-என்னில் –
மனிசர்க்கா நாட்டை நலியும் அரக்கரை நாடித் தடிந்திட்டு நாட்டை அளித்து உய்யச் செய்து இருக்கைக்காக -திருவாய் -7-5-2-என்கிறது –

1-சர்வ லோகேஸ்வர சாஷால் லோகா நாம் ஹிதகாம்யயா-
இத்தை உடையராகையாலும் -உடைமையை இவன் நலிந்த படியாலும் -லோக ஹிதமாக கொன்றார் –
2- சர்வ லோகேஸ்வர –
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் -சர்வச்ய வசீ சர்வஸ்யேசாந-ப்ருஹ -6-4-22-என்றும்
பொழில் ஏழும்காவல் பூண்ட புகழ் ஆனாய் -திரு நெடு -10-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஒரு ஊருக்கு அன்று -ஒரு நாட்டுக்கு அன்று -ஒரு மண்டலத்துக்கு அன்று -ப்ரஹ்மாண்ட பரிந்த ஜகஜ் ஜென்மாதி காரணம் ஆனவன் –
3- சர்வ லோகேஸ்வர –
சதுஸ் சமுத்திர முத்ரிதமான பூ மண்டலத்துக்கு மாத்ரம் அன்றியிலே
பூர்ப் புவஸ் ஸூவர் மஹர் ஜனஸ் தப சத்யம் -நாராயண வல்லி -என்கிற லோகங்களோடு
ஹிரண்மயே பரே லோகே -முண்டக -2-2-10- என்கிற லோகத்தோடு வாசியற எல்லா வுலகுமுடைய எம்பெருமான் -என்கிறது –
வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாத்யாபத் விமோசன மஹிஷ்ட பல ப்ரதாநை -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -13- என்று
ப்ரஹ்மாதிகளைப் போலே ஒருவன் காலிலே குனிந்து அவன் ஆபத்துக்களைப் போக்கி அவன் அபீஷ்டங்களைக் கொடுக்க  வந்த பதமோ -என்னில்
4-சாஷாத் சர்வ லோகேஸ்வர –
ய ஈசே அஸ்யஜகதோ நித்யமேவ நான்யோ  ஹேதுர் வித்யத ஈசநாய-ஸ்வே -6-17- என்றும் –
ஸ்வா பாவி காநவதிகாதி சயே சித்ருத்வம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -10- என்றும்
ஒரு காரண ஜன்யம் அன்றிக்கே அவ்யவ ஹிதமாக ச்வதஸ் சித்தமான  சர்வாதிபத்யம் உடையவன் –
5- சாஷாத் சர்வ லோகேஸ்வர –
ஒருவன் காணிப் பற்றிலே பலர் குடியேறி அகம் எடுத்திருந்து இன்னாரகம் -என்று ஆண்டு  போந்தார்களே யாகிலும்
ஸ்வா ம்யம் காணிக்காரனதாய் இருக்குமா போலே அவ்வவ  லோகங்களை இந்த்ராதிகள்
ஆண்டு போந்தார்களே யாகிலும் அவ்யவஹிதமான ச்வத ஸ்வா ம்யம் எம்பெருமானுக்காய் இருக்கை-
6- சர்வ லோகேஸ்வர சாஷாத் –
தம்முடைய ஈஸ்வர பாவத்திலே நின்று
ந சந்த்ருசே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சஷூஷா பஸ்யதி கஸ்ஸ நை நம் -என்றும்
கட்கிலீ -திருவாய் -7-2-3- என்றும்-
ஒருவருக்கும் தோற்றாதபடி நிற்கை அன்றிக்கே
நந்தாமி பஸ்ய ந்நபி தர்சநே பவாமி த்ருஷ்ட்வா ச புநர் யுவேவ -அயோத்ய -12-104- என்றும்
ஸோ மமிவோத் யந்தம் த்ருஷ்ட்வா வை தர்ம சாரிண-ஆரண்ய -1-11-என்றும்
ராகவஸ்ஸ மயா த்ருஷ்ட -சுந்தர -27-12-என்றும்
ராஜாக்களோடு -ருஷிகளோடு -ராஷசிகளோடு -வாசி அறக் கண்ணிட்டுக் காணலாம் படி நின்று -என்றுமாம் –
-அன்றியிலே -7- சாஷாத் -என்று -சாஷாத் பூத்வா ஹதவான் -என்று அந்தர்யாமி போலே கண்ணுக்குத் தோற்றாதபடி நிற்கை அன்றிக்கே
பௌமரோடு திவ்யரோடு  வாசி அறக் காட்சி கண்டு நின்று
நாத தாநம் சரான் கோரான் ந முஞ்சந்தம் சரோத்தமான் -ஆரண்ய -25-39- என்றும்
தொடுத்ததும் விட்டதும் தெரியாதே ஓர் அம்பிலே பல அம்புகள் புறப்பட்டால் போலே
வளைந்த வில்லும் தாரளமான அம்பும் இருக்கும் படி என்-என்று கைவாரம் கொள்ளும்படியாக-எதிரிகளும் அஞ்சலி பண்ணும்படியே- பிரத்யஷராயே நின்றார் -என்றுமாம்
இப்படி சர்வ லோகங்களுக்கும் ரஷகர் ஆனால் -ச ராஷச பரீவாரம் ஹதவாம்ஸ் த்வாம் -என்று
ஒரு ஜாதியாக நிர்வாஹகனோடு  கிழங்கு எடுப்பப் பெறுமோ -என்னில்
1- லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா-
ஸ்வா ர்த்தமாக நலிந்தவர் அல்லர் -பரஹிதமாகச் செய்தார் அத்தனை –
பரித்ராணாய சாது நாம் வி நாசாய ச துஷ்க்ருதாம் -ஸ்ரீ கீதை -4-8- என்று பயிர் செய்வான் ஒருத்தன் களை பறிக்குமா போலே சிஷ்ட பரிபால நார்த்தம் அசிஷ்ட நிக்ரஹம் பண்ணுகை பிராப்தம்  இ றே-
2- சர்வ  லோகேஸ்வர லோகா நாம் ஹித காம்யா த்வாம் ஹதவான் –
எல்லா யுலகுமுடைய எம்பெருமானாய்   இருந்தார் அவர்  –
ப்ரவ்ருத்தம் லோக கண்டகம் -பால -15-20- என்று அவருடைய நாட்டை நலியும் அரக்கனாய் இருந்தாய் நீ –
ஆகையாலே யதா பாராத தண்டா நாம் -ரகுவம்சம் -1-6- என்று குற்றம் செய்கையாலே பொடிந்தார் அத்தனை -என்றுமாம் –
3- சர்வ லோகேஸ்வர –
ஈஸ்வரத்வம் ஆவது -ஈசதே தேவ ஏக -ஸ்வே-1-10- என்றும்
சாஸ்தா ராஜா துராத்மா நாம் -என்றும்
சாஸ்தா விஷ்ணுர சேஷச்ய-என்றும் நியந்த்ருத்வம் இ றே –
அந்த ஸ்வா பாவிக நியந்த்ருத்வம் நிலை நிற்கைக்காகச் செய்தார் என்றுமாம் –
4- சர்வ லோகேஸ்வர ஹித காம்யயா-
ராஜா நாம் சர்வ பூதா நாம் -என்றும்
ராஜா த்வசாச நாத்பாபம் ததவாப் நோதி கில்பிஷம் -என்றும்
ராஜா தண்ட்யாம்ச் சைவாப்ய தண்ட யன் -அயசோ மஹதா நோதி நிரயஞ்சைவ கச்சதி -என்று
குற்றம் செய்தவர்களை தண்டியாத போது பாபம் வரும் –
அது வாராமைக்கு ஸ்வ ஹிதத்துக்காகச் செய்தார் என்றாக வுமாம் –
5- சர்வ லோகேஸ்வர லோகா நாம் ஹித காம்யயா -என்று
தமக்கு ரஷணீயமான லோகத்தில் உள்ளார் -பரிபாலய நோ ராஜன் வத்யமா நான் நிசாசரை -ஆரண்ய -6-19- என்றும்
ராஷசைர் வத்யமா நா நாம் பஹூ நாம் பஹூ தா வ நே -ஆரண்ய 6-16- என்றும்
முறை பட்டவர்களுடைய ரஷண அர்த்தமாக என்றாக வுமாம் –
6- சர்வ லோகேஸ்வர தவ ஹித காம்யயா த்வாம் ஹதவான் -என்றாய் –
தேவா நாம் தா நவா நாஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -ஜிதந்தே -2- என்றும்
பொது நின்ற பொன்னம் கழல் மூன்றாம் திரு -88- என்றும்
அநு கூலரோடு பிரதிகூலரோடு வாசியற
ச்வத சர்வே ஹ்யாத்மா ந -என்று சம்பந்த விசிஷ்டர் ஆகையால் ரஷிக்க வேணும் என்று –
ராஜபிர் த்ருத தண்டாஸ்து க்ருத்வா பாபா நி மா நவா நிர்மலா ஸ்வர்க்க மா யந்தி -கிஷ்கிந்தா -18-4- என்று
உன்னைத் தண்டித்து ஸூ பனாக்கி -பரிசுத்தனாக்கி -உன்னைக் கைக் கொள்ளுகைக்க்குச் செய்தார் ஆகவுமாம்
7- ஹித காம்யயா –
அவர்களுடைய நன்மைக்கு உறுப்பாக வேணும் என்று
8- லோகா நாம் ஹித காம்யயா –
ஜகதாம் உபகாராய -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-72- என்றும்
சகலமேதத் சம் ஸ்ரீ தாரத்த சகர்த்த -ஸ்ரீ வராத ராஜ  ஸ்தவம் -63- என்றும்
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய்  பிறந்தான் -திரு விருத்தம் -1- என்றும்
இவருடைய வியாபாரம் ஆகில் பரார்த்தமாய் இ றே இருப்பது –
இப்படி   பரார்த்தமாகச் செய்த ஹிதம் தான் ஏது என்னில் –
1-ஸ ராஷச பரீவாரம் ஹத வாம்ஸ் த்வாம் —
பாதகனான உன்னையும் உனக்குத் துணையான பரிகாரத்தையும் கொன்றார் –
2- ஸ  ராஷச பரீவாரம் –
பொல்லா வரக்கரைக் கிள்ளிக் களைந்தானை -என்கிறபடியே நிதான ஜ்ஞனான பிஷக்கு தோஷம் உள்ள இடத்திலே குட்டமிட்டுச் சிகித்சிக்குமா போலே
நல்லவரக்கர் இருக்க துஷ்ட ராஷசரையே நலிந்தார் –
3- ஸ ராஷச பரீவாரம் –
தனித்தால் இத்தனை பாதகனாகான் இ றே
இப்படி கருத் துணையாக்கி இ றே இப்படி கை விஞ்சிற்று
3- ஸ ராஷச பரீவாரம் –
பாதகன் ஆனவன்றும் கூட்டாய் -பாத்தின் ஆனவன்றும் கூட்டாய் ஆயிற்று –
4- ஸ ராஷச பரீவாரம் –
சர்ப்ப ஜாதிரியம் க்ரூரா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-7-71-என்றும்
அலம்பா  வெருட்டாக் கொன்று திரியும் அரக்கரைக் குலம் பாழ் படுத்து -பெரியாழ்வார் -4-2-1-என்றும்
ச்வத ப்ரயுக்த பாதகத்வம் உடைய ஜாதி யாகையாலே நிரவேஷம் ஆக்கினார்
5- ஸ ராஷச பரீவாரம் –
இவன் பட்டான் என்றால் நம் அரசனைக் கொன்றார் என்று பறை கொட்டி முழக்கிப் பின்பு ஒருத்தன் புறப்படாமே
கீழ்  உலகில் அசுரர்களைக் கிழங்கிருந்து கிளராமே  ஆழி விடுத்து  அவருடைய கரு அளித்த அழிப்பன்-பெரியாழ்வார் -4-8-6- என்று
அசுரர்களை அற முடித்த படி –
இப்பரிகரத்து அளவில்  விட்டாரோ என்னில் –
1- த்வாம் –
இதுக்கு எல்லாம் அதிஷ்டாதாவாய் இன்னபடி நலியுங்கோள்-என்று வகை இட்டுக் கொடுத்துப் பகைத் தொடனாய் இருக்கிற உன்னை –
2- த்வாம் –
ஆததாயி நாமா யாந்தம் ஹன்யாதே வாவிசாரயன்-ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸ்ம்ருதி -5-185—188-என்று தார அபஹாரம் பண்ணி வத்யனான உன்னை –
3- த்வாம் –
தார மாதரம் அன்றிக்கே ராஜ தாரமாய் ராஜத்ரோகியான உன்னை –
4- த்வாம் –
தம்மள வன்றியிலேஅநரண்ய வதத்தாலே குல விரோதியான உன்னை
5- த்வாம் –
அநு ஜ பார்யா அபஹாரம் பண்ணின வாலி பட்டபடி கண்டும் ஆக்ரஜ பார்யா அபஹாரம் பண்ணி விடாதே இருந்த உன்னை
6- த்வாம் –
விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா -என்று -பரம தார்மிகனான விபீஷணன் ஹிதம் சொன்னால்
ப்ருச்ச பாலம்பி புத்தி சாலி நம் -என்றும்
யதச்ய கத நாயா சைர் யோஜிதோ அஸி மயா குரோ  தத் ஷமயதாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-8-11- என்றும்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் -திருவாய் -2-7-8- என்றும்
அறியாதன அறிவித்த அத்தா நீ செய்தன -அடியேன் அறிந்தேனே -திருவாய் -2-3-2- என்றும்
பிரத்யஷத்தில் குரு ஸ்தோத்ரமும் -சரீர அர்த்த ப்ராணாதி நிவேதனமும்  பண்ண ப்ராப்தமாய் இருக்க
அப்ரவீத்  பருஷம்  வாக்கியம்  -16-1- என்றும்
தாச வச்சாவமா நித -17-14- என்றும் பரிபவ பரம்பரைகளைப் பண்ணி
குருத்ரோஹியாய் பந்து பரித்யாகம் பண்ணின உன்னை –
7- த்வாம் –
இந்த்ராதி சங்கர பர்யந்தமாக  தேவதைகளைச் சிறை வைத்தும் -அழித்தும் -உதைத்தும் -தேவதாத் ரோஹாம் பண்ணிப் பல பாக்கான உன்னை –
8-த்வாம் –
மருத்தாதிகள் உடைய யாக பங்கம் பண்ணின உன்னை –
9- த்வாம் –
யஜ்ஞ்  சத்ரு என்று -இது விருது போராய் -பலமச்யாப்ய தர்மஸ்ய ஷிப்ரமேவ பிரபத்ச்யசே-யுத்த -51-30-என்று
அதர்மம் பிடரியைப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிற உன்னை –
10-த்வாம் –
மாரீச மால்யவத் கும்பகர்ண விபீஷணாதி பந்து வாக்யங்களைக் கேளாதே விபரீதமே செய்த உன்னை –
11- த்வாம் –
தேவதா திருப்தி பண்ணுகிறேன் என்று உன் தலையை அறுக்கைக்கு வழி இட்டுக் கொடுத்த உன்னை –
இவனைச் செய்தது என் என்னில் –
1- ஹதவான் –
கண்ணோட்டம் அறக் கொன்று விட்டார் –
2- ஹதவான் –
யாத்ருசம் குருதே கர்ம தாத்ருசம் பலம் அஸ்நுதே -என்று யதோபா சனம் பலமாய் -பிறரை ஹிம்சித்தால் போலே தானும் ஹிம்சிதன் ஆனான் –
3- ஹதவான் –
ஸ்வர்க்க ஆரோஹண சாதனமான யுத்த யஜ்ஞத்திலே ஸ்வ ஆலம்பனம் பண்ணினார்
4-ஹதவான் –
ஹந ஹிம்சா -இத்யோ-இ றே-அந்தர் பாவ  ணி ச்சாய் ஸ்வர்க்க நரகங்களை கமிப்பித்தார் -என்றாக வுமாம் –
இப்படி விரோதியைப் போக்கிச் செய்தது என் -என்னில் –
1- மஹாத்யுதி –
வடிவில் புகரிலே தொடை கொள்ளலாம் படி இருந்தார்
2- மஹாத்யுதி –
நடுவுண்டான ராஜ்ய பிரம்சவநவாசா திகளால் பிறந்த செருப்பு தீர்ந்து இப்போது லோக கண்டகனான நீ பட்டவாறே பெரிய தேஜச்வியாய் இருந்தார் –
3- மஹாத் யுதி-
அபிஷிச்ய ச லங்கா யா ராஷச  சேந்த்ரம் விபீஷணம் க்ருதக்ருத்யஸ் ததா ராம -பால -1-85-என்று
ஆ ஸ்ரீத கார்யம் செய்யப் பெறுகையாலே வந்த தீப்தி யாகவுமாம் –
4-ஹதவான் மஹாத்யுதி –
ராவணனைக் கொன்றது ஆயுதத்தை இட்டு என்று இருந்தோம் -அங்கன் அன்றிக்கே
நிர்த ஹேதபி காகுத்ச்த  கருத்த சவீவ்ரேண சஷூஷா-சுந்தர -30-14- என்று பிரதாபத்தை இட்டு சுட்டு விட்டார் இத்தனையாய் இருந்தது –
5-மஹாத் யுதி –
தமேவ பாந்தம் அநு பாதி சர்வம் தஸ்ய பாஸாசர்வமிதம் விபாதி -கடக்க -2-5-15-என்று
நீ புகர் கொள்ளுகைக்குப் பற்றின ஷூத்ர தேவதைகள் அடையக் கரிக் கொள்ளியாம்படி நிரவதிக தேஜோ ரூபரானவர் –
6- மஹாத் யுதி –
மஹாத் யுதி என்றும் தேஜசாம் ராசி மூர்ஜிதம் -என்றும் ஒண் சுடர்க் கற்றை -திருவாய் -1-7-4- என்றும்
தேஜ பதார்த்தங்களை அடையத் திரளப் பிடித்து ஒராக்கை இட்டால் போலே இருந்தார் –
1- ஏஷ த்வாம் ஹதவான் –
என்று மூலியான அநு மானத்தை இட்டு மூலமான பிரத்யஷத்தை பாதிக்க ஒண்ணாதே இருந்தது
மனுஷ்ய ரான இவரே ராஷசனான உன்னைக் கொன்றார் –
2- மஹா யோகீ த்வாம் ஹதவான் –
சௌர்ய வீர்ய தைர்யஸ் தைர்ய சாதுர்ய மாதுர்யாதி சமஸ்த கல்யாண குணங்களை யுடைய  இவர்
அமர்யாத ஷூத்ரஸ்  சாலமதிர் அசூயாப்ரசவபூ கருதக்நோ துர்மா நீ ஸ்மர பரவசோ வஞ்சநபர நருசம்ச பாபிஷ்ட -ஸ்தோத்ர ரத் -62-
என்று சொல்லுகிற சமஸ்த ஹேய குண பூர்ணனான உன்னைக் கொன்றார் –
3- பரமாத்மா த்வாம் ஹதவான் –
எல்லாருக்கும் மேலாய் -நியாமகராய் இருக்கிறவர் -எல்லாருக்கும் கீழாய் நியாம்யனான உன்னைக் கொன்றார் –
4- மஹத பரம்ஸ் த்வாம் ஹத்வான் –
மஹதாத்ய சித்  வி லஷணரானவர்-அசித் சம்ஸ்ருஷ்டனான உன்னைக் கொன்றார்
5- ஹதவான் சநாதநஸ் த்வாம் –
எப்போதும் உளராய் இருக்கிறவர் காலைக்க தேச வர்த்தியான உன்னைக் கொன்றார் –
6-அநாதி  மத்திய நிதநஸ் த்வாம் ஹத்வான் –
முதலும் நடுவும் முடிவும் இல்லாத இவர் ஜன்மமும் ஆயிரவதியும் யுடைய உன்னைக் கொன்றார் –
7- மஹான் த்வாம் ஹத்வான் –
மஹானான இவர் ஏஷோ அணு ராதமா -என்கிற உன்னை சரீரவியுக்தனாம் படி பண்ணினார் –
8-தம்ஸ பரம்ஸ் த்வாம் ஹதவான் –
அப்ராக்ருதராய் இருக்கிற இவர் ப்ராக்ருதனான உன்னைக் கொன்றார் –
9-தாதா த்வாம் ஹதவான் –
ஜகத் தாரகராய் இருக்கிற இவர் தார்யங்களில் ஏக தேசனான உன்னைக் கொன்றார்
10- சங்க சக்ர கதா  தரஸ் த்வாம் ஹத்வான் –
திவ்ய ஆயுத தாரரான இவர் ஷூத்ர ஆயுத தரனான உன்னைக் கொன்றார் –
11-ஸ்ரீ வத்ஸ வஷாஸ் த்வாம் ஹதவான் –
பரத்வ சின்ஹங்களை  உடையவர் அபரத்வ சின்ஹங்களை யுடைய உன்னைக் கொன்றார்
12- நித்ய ஸ்ரீ த்வாம் ஹதவான் –
நித்ய அநபாயிநியான ஸ்ரீரியை யுடையவர் ஆகமா பாயிநியான ஸ்ரீ யை யுடைய உன்னைக் கொன்றார் –
13- அஜய்யஸ் த்வாம் ஹதவான் –
அபராஜிதரானவர் தன் பக்கல் பராஜயமேயான உன்னைக் கொன்றார் –
14- சாசவதஸ் த்வாம் ஹதவான் –
போது செய்யாதவர் போது செய்கிற உன்னைக் கொன்றார் –
15- த்ருவஸ் த்வாம் ஹதவான் –
ஸ்திர ஸ்வ பாவராய் இருக்கிறவர் அஸ்திரனான உன்னைக் கொன்றார் –
16- மா நுஷம் வபுராஸ் தாய த்வாம் ஹதவான் –
மா நுஷ்யம் உடையவர் மா நுஷ்யம் இல்லாத உன்னைக் கொன்றார் –
17- விஷ்ணுஸ் த்வாம் ஹதவான் –
வ்யாபகரானவர் வ்யாப்யைகதேசனான   உன்னைக் கொன்றார் –
18- சத்யா பராக்ரமஸ் த்வாம் ஹதவான் –
உண்மையான வாக்ய சேஷ்டைகளை யுடையவர் அசத்திய வாக்ய சேஷ்டனான உன்னைக் கொன்றார் –
19-சர்வை பரிவ்ருதோ தேவைஸ் த்வாம் ஹத்வான் –
வி லஷணராலே சூழப் பட்டவர் ஹேயராலே சூழப் பட்ட உன்னைக் கொன்றார்
20-வாநரத்வம் உபாகதை பரிவ்ருதஸ் த்வாம் ஹதவான் –
ராஷசனாய் பிரபலனான உன்னை ஷூத்ர மிருகங்களை கொண்டு கொன்றார் –
21- சர்வ லோகேஸ்வரஸ் த்வாம் ஹதவான் –
சர்வ நிர்வாஹகராய் இருக்கிறவர் ஏகதேச நிர்வாஹகனான உன்னைக் கொன்றார் –
22-சாஷாத் த்வாம் கொன்றார் –
நேரே தனக்கு ஒரு குற்றம் செய்யாமையாலே வாலியை மறைந்து நின்று கொன்றவர்
அது தீரக் கழியத் தனக்குக் குற்றம் செய்த படியாலே நேர் கொடு நேர் நின்று உன்னைக் கொன்றார் –
23- லோகா நாம் ஹித காம்யயா த்வாம் ஹதவான் –
லோக ஹிதத்துக்காக அஹிதனான உன்னைக் கொன்றார்
24- மஹாத் யுதிஸ்  த்வாம் ஹதவான் –
பெரிய தேஜஸ் சை யுடையவர் தேஜோ ஹீனனான உன்னைக் கொன்றார் –
எதிரியைப் பெருப்பித்து அவனைக் கொன்றான் என்றால் அல்லவோ நாயகனுக்குப் பெருமை யாவது
பெருமாள் பெருமையும் ராவணனுடைய அபகர்ஷமும் சொல்லப் பெறுமோ என்னில்
இவ்விடத்தில் நாயகனுடைய உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களில் தாத்பர்யம் இல்லை
மா நுஷாணாமவிஷயே சரத காம ரூபிண வி நாசஸ்தவ ராமேண சம்யுகே நோபாபாத் யதே -114-7-என்று
பெருமாளை சிறியராகவும்-ராவணனை பெரியனாகவும் பிரமித்து பெருமாளால் இவனுக்கு வதம் கூடாது என்று நினைத்திருந்து
அவரை யுக்திகளால் தெளிந்து -பெருமாள் பெரியவர்   ராவணன் ஓர் ஆபாசன் என்று அறுதி இடுகிறாள் ஆகையாலே ஓர் அநு பாபத்தி இல்லை –
ஆக இஸ் சதுஸ் ஸ்லோகியால் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
இவளுடைய முன் செய்வினை வெளிப்பட்டு
ஸ தவம் மா நுஷ   மாத்ரேண ராமேன யுத்தி நிர்ஜித  ந ஹ்ய பத்ர பசே ராஜன்  கிமிதம்   ராஷசர்ஷப -என்று
ராவணனை உத்கர்ஷித்துப் பெருமாளை உபாலம்பித்து
சாபராதையான மந்தோதரி
அநு தப்தையாய் –
அவனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டைகளைத் தெளிந்து பேசி
ஸ்தோத்ர முகத்தாலே பிராயஸ் சித்தம் பண்ணிப் பூதையாகிறாள் –

————————————————————————————————————————————————————————————–

பாபாநாம் வா ஸூபாநாம் வா வதார்ஹாணாம் பிலவங்கம
கார்யம் கருண கார்யேண ந கச்சின் நாபராத்யதி –116-44-

பாபாநாம் வா ஸூபாநாம் வா -பாபிகள்  விஷயத்திலும் புண்ணியவான்கள் விஷயத்திலும்
வதார்ஹாணாம் -கொல்லத் தக்கவர் விஷயத்திலும்
பிலவங்கம-வானரனே
கார்யம் கருண கார்யேண-நல்லோனாலே கருணை யானது செய்யத் தக்கது
ந கச்சின் நாபராத்யதி-எவனும்  குற்றம் செய்ய வில்லை எனபது இல்லையே –

அவதாரிகை –
ராவணனும் பட்டுப் பெருமாளும் விஜயிகளானார்என்று பெரிய பிரியத்தைப் பிராட்டிக்குத் திருவடி விண்ணப்பம் செய்ய
பிராட்டியும் ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே விம்மல் பொருமலாய் ஸ்தப்தையாய் இருக்க
இவனும் விக்கலுக்கு வெம்மாற்றம் போலே
கிந்நு சிந்தயசே தேவி கிம் தவம் மாம் நாபி பாஷசே -116-16- என்று
பெரிய பிரியத்தை விண்ணப்பம் செய்த எனக்கு ஒரு மறு மாற்றம் சொல்லாதே தேவர் எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பு என் தான் -என்று திருவடி விண்ணப்பம் செய்ய
பிராட்டியும் உனக்கு சத்ருசமாகத் தரலாவது ஓன்று இல்லாமை காண்நான் பேசாது இருந்தது என்ன
இவனும் இவ்வளவில் நம் அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம் செய்து கொள்வோம் என்று பார்த்து
தேவரை சுற்று முற்றும் நலிந்த ராஷசிகள் ஆகிறார்-க்ரூரைகளாய் தத் அநு குண பாவைகளாய் ஆயிற்று –
ராவணனுக்கு முன்னே கொல்ல வேண்டுவது இப்பெண் பிள்ளைகளை யாயிற்று –
அவனும் இவர்களோபாதி கேடன் அல்லன் –
இவர்கள் இப்போது பாம்பு படம் அடங்கினால் போலே இருக்கிறார்கள் அத்தனை ஆயிற்று
இவர்களை பஹூ பிரகாரமாக ஹிம்சிக்கப் பாரா நின்றேன் –
முஷ்டிபி பாணிபிஸ் சைவ -116-33- என்று கையாலே குத்தியும் காலாலே துகைத்தும் நகங்களாலே சேதித்தும் பற்களாலே கடித்தும் துடித்தும்
சின்னம் பின்னம் சரைர் தக்தம் -94-22-என்று பெருமாள் திருச் சரங்கள் செய்தது எல்லாம் நானே பண்ணப் பாரா நின்றேன்
முன்பு வந்த போது இடம் இல்லாமல் விட்டுப் போனேன் இத்தனை
இப்போது எனக்கு எல்லா பிரத்யுபகாரங்களும் பண்ணி அருளிற்று ஆகலாம் -இத்தனையும் திரு உள்ளமாக வேணும் -என்ன -பாபா நாம் வா -என்று அருளிச் செய்கிறாள் –

பாபாநாம் வா ஸூபாநாம் வா –
இவர்கள் நீ நினைத்து இருக்கிறபடியே பாபைகள் ஆக வுமாம் –
நான் நினைத்து இருக்கிறபடியே ஸூபைகள் ஆக வுமாம் –
அது தானே யன்றே உத்தேச்யம் –
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத்-என்றால் போலே அழுக்கு உடையவன் அன்றோ குளிக்க ப்ராப்தி யுடையான்
அவர்கள் பாபைகள் ஆகில் அன்றோ நாம் முகம் கொடுக்க வேண்டுவது
சுபைகள் ஆகில் உன் வால் வேணுமோ –அவர்கள் புண்யங்களே கை கொடுக்குமே –
கை முதல் இல்லார்தார்க்கு அன்றோ கை முதலாக வேண்டுவது -என்றாள்-

வதார்ஹாணாம்
தண்ட்யனை தண்டிக்கவும் அல்லாதாரைத் தவிரவும் சொல்லுகிற தர்ம சாஸ்திரம் தேவரீரைத் தோற்றி கிழுத்துப்  பொகடக் கடவதோ -என்கிறாள் –

ப்லவங்கம்-
பின்னையும் அவன் புத்தி திரிய விடாமையாலே -ஹரி ஹரி -என்கிறாள் –
அன்றிக்கே -ப்லவங்கம் -என்று
நச்சினத்தை நச்சும் ஜாதி யானமை கண்டோம் -என்கிறாள் –
வசிஷ்ட ப்ரப்ருதிகள் மந்த்ரிக்கும் படியான இஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்தாய் அல்லை –
யோகிகளாய் ஜனக குலத்திலே பிறந்தாய் அல்லை –
காட்டிலே பணை யோடு பணை தாவித் திரிகிற ஜாதியிலே இ றே பிறந்தது –
அங்கன் ஒத்தாருக்கு சரணாகதியோட்டையது தெரியாது -என்கிறாள் –
வா நரோத்தம -16-18-என்றவள் தானே இ றே ப்லவங்கம் -என்றாள்
ராஜாக்க்களுமாய் மூலையடியெ நடக்க யுரியருமாய் இருக்கிற பெருமாளும் எங்கள் முன் இத்தனை கோபித்து அறியார்
நீ வா நர ஜாதியாய் இருந்து வைத்து இங்கனே கோபிக்கக் கடவையோ –

கார்யம் கருண கார்யேண –
இவர்கள் புண்ய பாபம் கிடக்க இப்போது ஓடுகிற தய நீய தசையைப் பாராய் –
இவர்களுக்கு ஒரு ரஷகன் அல்லையே
இப்போது இவ்வளவிலே நாம் இரங்க வேணும் காண் –
ஆர்யேண-நல்லோனாலே –
இவை எல்லாம் இப்போது நான்  கற்பிக்க வேண்டும்படி யாவதே உனக்கு –
ஆர்யேண-
ஐந்த்ரவ்யாகரண  பண்டிதன் என்கிறது பொய்யோ –
அவையும் எல்லாம் கற்றுக் கேட்டு இருக்கச் செய்தேயும் இப்போது ராம கோஷ்டியில் பரிசயமான படி யாகாதே
அந்த கோஷ்டியில் பரிசயம் பழக்கம் இ றே நீ இங்கனே சொல்ல வல்லை யாயிற்று
நான் பிரிந்த பின்பு அக் கோஷ்டி இங்கனே நீர்த்தது ஆகாதே -நீர் விடப் பட்ட பால் போலே -என்று கருத்து –
ந கச்சின் நாபராத்யதி -குற்றம் செய்யாதவன் ஒருத்தனும் இல்லை –
சம்சாரத்தில் குற்றம் இல்லாதார் யார் –
திரை நீக்கிக் கடலாடப் போமோ
நல குதிரையாக பாவித்து இருக்கிற பெருமாள் தான் குற்றவாளர் அல்லரோ
நான் தான் குற்றப்பட்டவள் அல்லேனோ-
பெருமாள் குற்றவாளர் ஆனபடி என் என்னில்  -தாம் காடேறப் போனார் -அவர் பின்னே மடலூருவாரைப் போலே இளைய பெருமாளும் போந்தார்
தம்மோடு ஏகாந்த போகம் பண்ணக் கடவதாக இலையகலப் படுத்திக் கொண்டு நானும் போந்தேன்-
என்னைப் பிரிந்து பத்து மாசம் இருந்தார்
நான் வராவிட்டால் தன்னதோரம்பு இயங்க மாட்டாமை இல்லை இ றே
இவ்வழி இத்தனை நாள் பிரிந்து இருக்க வல்லரான போதுபெருமாள் பக்கலிலே யல்லவே குற்றம்
பார தந்த்ர்யத்துக்கு அநுகுணமாக பேசாது இராதே அது தன்னைச் சொன்ன என் பக்கலில் அன்றோ குற்றம்
இந் நாயகன் சொன்ன கார்யம் செய்த அடியாரை தண்டிக்கப் பார்த்த அன்று பெருமாள் அருளிச் செய்த கார்யம் செய்யப் போந்த உன்னை முற்பட தண்டித்து கொண்டு அன்றோ
ராவணன் சொன்ன கார்யம் செய்த இவர்களை தண்டிப்பது
ஆகையால் நீ அல்லையோ குற்றவாளன்
எல்லாப் படியாலும் பெருமாள் ஒரு விஷயத்தை முனிந்த அன்று ஆற விடுகைக்கு நான் உண்டு
நானும் அவர் வழி யோடு போக வேண்டி இருந்த அன்று எனக்கு நீ யுண்டு -என்று இருந்தேன்
நீயும் இங்கனே யானால் அபராதம் செய்வார்க்குப் புகலாவார் உண்டோ -என்கிறாள் –

அஜ்ஞாத நிக்ரஹ -கோபம் என்பதையே அறியாதவள் -நம் போல்வாருக்கு தஞ்சம் ஆவது பெருமாள் உடைய சரம ஸ்லோகம் அன்று
பிராட்டி யுடைய இந்த சரம ஸ்லோகமே நமக்கு தஞ்சமாகக் கடவது –

மாதர் மைதிலி  ராஷசீஸ் த்வயி ததை வார்த்ராபராதாஸ் த்வயா
ரஷந்த்யா பவநாத்மஜால் லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி க்ருதா
காகம் தம் ச விபீஷணம் சரணமித் யுக்தி ஷமௌ ரஷத
ஸா ந சாந்திர மஹாக ஸ ஸூ காது ஷாந்திஸ் தவாகஸ்மிகீ-ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -50-

————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்நேஹோ  மே பரமோ ராஜன் த்வயி நித்யம் ப்ரத்திஷ்டித
பக்திஸ்ஸ நியதா வீர பாவோ நாந்யத்ர கச்சதி –உத்தர -40-16-

ஸ்நேஹோ  மே பரமோ ராஜன் -ராஜன் -மே-  பரம ஸ்நேக -அரசரே எனக்கு மிகச் சிறந்த அன்பானது
த்வயி நித்யம் ப்ரத்திஷ்டித-தேவரீர் இடத்திலே எப்போதும் நிலை நிற்கிறது
பக்திஸ்ஸ நியதா -பக்தியும் நித்தியமாய் இரா நின்றது
வீர பாவோ நாந்யத்ர கச்சதி -சூரனே என் நினைவு  வேறு ஒரு இடத்தில் செல்கின்றது இல்லை –
ஸ்நேஹோ  மே பரமோ-
எந்தன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு -இரண்டாம்  நூற்ற -100–உன்னிடம் எனக்கு உள்ள அன்பு என்னிலும் பெரிது என்கிறார்-
ராஜன் த்வயி –
இது தானும் என்னால் வந்தது அன்றி –அதுவும் அவனது இன்னருளே -திருவாய் -8-8-3-
நித்யம் ப்ரத்திஷ்டித-
இன்று அன்றாகில் மற்று ஒரு போதுகொடு போகிறோம் என்ன -அங்கன் செய்யுமது  அன்று
தர்மியைப் பற்றி வருகிறது ஆகையாலே -நின்னலால் இலேன் கான் -பெரிய திரு -7-7-4-என்னுமாப் போலே –
பக்திஸ்ஸ நியதா-
ஸ் நேஹமாவது என் -பக்தியாவது என் -என்னில்
பெருமாளை ஒழியச் செல்லாமை பிறந்து -வ்யதிரேகத்தில் முடிந்த சக்ரவர்த்தி நிலை ஸ் நேஹம் –
பக்தியாவது -நில் என்ன -குருஷ்வ -அயோத்யா -31-32-என்னும்படியாய் முறை அறிந்து பற்றின இளைய பெருமாள் நிலை –
வீர –
தன்னைத் தோற்ப்பித்த துறை –
உம்முடைய வீரம் கொண்டு புறம்பே வென்றீர் என்று இங்கு வெல்ல முடியாது
தானும் வீரன் ஆகையாலே தோற்ப்பித்த துறையைப் பிடித்து பேசுகிறான் –

பாவோ நான்யத்ர  கச்சதி –
என்னை மீட்டீர் ஆகிலும் என்னுடைய நெஞ்சை மீட்கப் போகாது
அன்யத்ர -என்கிறது -மற்றானும் உண்டு என்பார் -சிறிய திருமடல் -5-என்றும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -திருமாலை -2- என்னுமா போலே
கொடு போக நினைத்த தேசத்தின் பேரும் கூட அசஹ்யமாய் இருக்கிறது-

——————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண – -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது-தமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர-யுத்த -114-15/மா நுஷம் வபுராஸ்தாய விஷ்ணு -16/–

February 14, 2015

வ்யக்தமேஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந
அநாதி மத்யநித நோ மஹத பரமோ மஹான்
தமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ ரஜய்ய சாஸ்வதோ த்ருவ
மா நுஷம் வபுராஸ்தாய விஷ்ணு சத்யபராக்கிரம
சர்வை பரிவ்ருதோ தேவைர் வா நரத்வமுபாகதை
சர்வ லோகேஸ்வர சாஷால் லோகா நாம்ஹித  காம்யயா
சராஷஸ பரீவாரம் ஹதவரம் ஸ்த்வாம் மஹாத்யுதி–யுத்த -114-14/15/16/17–

இரண்டாம் ஸ்லோகம் –
இரண்டாம் ஸ்லோகத்தாலே –மஹத பரமோ -மஹான்-என்று மஹத் அவ்யக்தங்களில் வ்யாவ்ருத்தனாய் பெருத்து இருக்கும் என்று சொல்லி நின்றது
அவ்யக்தம் அஷரே லீயதே —ஸூ பால உபநிஷத் – என்றும்
மம யோ நிர்மஹத் ப்ரஹ்ம-ஸ்ரீ கீதை -14-3- என்றும் –
தே நாக்ரே சர்வமே வாஸீத் வ்யாப்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-21- என்றும் –
தத நந்தம சங்க்யாதம ப்ரமாணஞ்ச-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-7-26-என்றும்
சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்த முடிவில் பெரும் பாழ்-திருவாய் -10-10-10- என்றும்
இவ்வருகில் உள்ளவற்றுக்கு எல்லாம் மேலாய்ப் பெருத்து இருப்பது தமஸ் சப்த வாச்யையான மூல பிரகிருதி அன்றோ -என்ன
1- தமஸ பரம –
ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ் தாத் -என்றும் –
ஷயந்த மஸ்ய ரஜஸ பராகே -என்றும் ரஜஸ் தமஸ் சப்த வாச்யையான மூலப் பிரக்ருதிக்கும் அவ்வருகாய் இருக்கும்
2-தமஸ பரம –
அத யத்த பரோதி வோ ஜ்யோதிர் தீப்யதே -என்றும் ஹிரண்மயே பர் லோகே -என்றும்
வைகுண்டேது  பரே லோகே –ஆஸ்தே-என்றும்
ப்ராக்ருதத்தைக் கடந்து அவ்வருகாய் இருக்கிறவன் –
தமஸ பரம -என்றால் என்-
அதீத்ய ப்ராக்ருதான் லோகன் -என்றும் -தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -கட -1-3-9-என்றும்
விஸ்வத  ப்ருஷ்டேஷூ சர்வத ப்ருஷ்டேஷூத்த மேஷ்வ நூத்த மேஷூ லோகேஷூ -சாந்தோக் -3-13-7- என்றும்
இப்பிரக்ருதிக்கு மேலாய் இருப்பது பரமபதம் அன்றோ -என்ன
1- தாதா –
விஷ்டப்யாஹ மிதம் க்ருத்ஸ் நமே காம் ஸேந ஸ்திதோ ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை -10-32- என்று உபய விபூதியும் தார்யம் இத்தனை போக்கி தாரகன் ஆனவன் அவன் அன்றோ –
2- தாதா –
டுதாஞ் தாரண போஷண யோ -என்றும் –
ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வாஸ் ஆனந்தி பவதி –தை ஆன -7-1- என்றும்
எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -திருவாய் -2-7-11- என்றும்
தன்னை சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணி இருக்கிறவன் –
3- தாதா –
முகுந்தா என்றும் சகல பல ப்ரத -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -43-47-என்றும் –
புக்த்வா ச போகான் விபுலான் –மம லோகமவாப்ஸ் யஸி-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-19-26-என்றும் என்றும்
போகம் நீ எய்திப் பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய்-பெரிய திரு 5-19-26-என்றும்
போக மோஷ ப்ரதன் என்றாக வுமாம் –
4-தாதா –
காரணகளே பரை–ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்த -2- 41-என்றும் -சங்கல்பாதே  வாஸ்ய பிதர சமுத்திஷ்டந்தி –சாந்தோ  -8-2-1-என்றும்
ச ஏகதா பவதி –சஹச்ரதா பவதி -என்றும்
சம்சாரிகளுக்கு ஸ்வ ப்ராப்த்யு உபகரணமாகவும்
முக்தருக்கு ஸ்வ அனுபவ உபகரணமாகவும் -கரணகளேபர ப்ரதன் என்றாக வுமாம் –
அன்றிக்கே -5-தாதா –
யத் த்ரவ்யம் யத் த்ரவ்யச்ய சர்வாத்ம நா ச்வார்த்தே நியந்தும் தாரயிதுஞ்ச சகயம் தச் சேஷதைக ஸ்வரூபஞ்ச தத் தஸ்ய சரீரம் -ஸ்ரீ பாஷ்யம்-2-1-9-என்றும்
யஸ் யாத்மா சரீரம் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் -ப்ருஹ -5-7-என்றும்
ஸ்வ சரீர பூத சேதன அசேதனங்களை ஆத்மாதா நின்று தரிக்கும் -என்றாக வுமாம் –
இது எல்லாம் என் -தமஸ பரமோ தாதா -என்றால் -பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு மேலாய்
பக்தைர் பாகவதைஸ் சஹ ஆஸ்தே விஷ்ணு –லைங்கம்-என்றும்
ஷயம் தமச்யரஜஸ பராகே -என்றும்
ப்ரஜாபதே சபாம் வேசம ப்ரபத்யே -என்றும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனும் ஸூ ரிகளும் முக்தரும் எழுந்து அருளி இருக்க
ஆதாரமாய் இருக்கிறது திரு மா மணி மண்டபமும் திவ்ய லோகமும் அன்றோ -என்ன
1-சங்க சக்ர கதா தர –
கருப்பூரம் நாறுமோ கமலப்பூ நாறுமோ திருப்பவளச் செவ்வாய் தான் தித்தித்து இருக்குமோ -நாச் -7-1-என்று
கேட்கலாம் படி அநு கூலர்க்கு ஆஸ்வாசம் பண்ணுகிற ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் என்ன –
க்ராஹம் சக்ரேண மாதவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -69-81- என்றும்
கருதுமிடம் பொருது -திருவாய் -10-6-8- என்றும்
பிரதி கூலரை நிரசிக்கும் திரு வாழி யாழ்வான் என்ன  –
கௌ மோதகீம் ஜ்ஞான விகாச ஹேதும்-என்று ஆ ஸ்ரீ தர்க்குஜ்ஞான விகாச ஹேதுவாய்புத்த்யபி நினியான கதை என்ன-இவற்றை யுடையவர்
2- சங்க சக்ர கதா தர –
என்று ஸ்ரீ பஞ்சாயுத உப லஷணம் ஆக வுமாம் –
இத்தால் என் -மம சாதர்ம்யமா கதா -ஸ்ரீ கீதை -14-2–என்றும் தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர் -பெரிய திரு -11-3-5- என்றும் ஸாரூப்யம் பெற்ற நித்ய ஸூ ரிகளும் சக்ராதி தரராய் அன்றோ இருப்பது என்ன –
1- ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ –
அசித் தத்வாபிமாநிநி யாகையாலே -யவ நிகா மாயா ஜகன் மோஹி நீ -சதஸ் லோகி -1-என்று இருக்கிற அந்தப்புர நாச்சிமாரை யுடையவர்
இரண்டைத் தொன்று அமைந்து இருக்க இரண்டு விசேஷணம் என் என்னில்
சமஸ்த ஹேய ரஹிதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-53- என்றும் ஆசறு சீலனை –மாசறு சோதி -திருவாய் -5-3-1- என்றும்
ஒரு மறு வற்று இருக்கிறவனை மறு வுடையவன் என்றால் அவத்யமாம் என்று நித்ய ஸ்ரீ என்கிற இதுவே விவஷிதம் –
பிரதான  மகிஷிக்கு உசித பரிகரம் திரஸ் கரிணி யாகையாலே யவ நிகையான  ஸ்ரீ வத்சத்தைக் கூட்டிச் சொல்லுகிறாள்
அநு கரித்த பௌண் டரீக வா ஸூ  தேவனை வ்யாவர்த்திக்கலாம்
அது பிற்பட்ட அவதாரத்திலே யானாலும் ஸூ ரிகளிலே வ்யாவர்த்திக்கிற பிரகரணம் ஆகையாலே சம்சாரிகளை வ்யாவர்த்திக்கப் போகாதாகையாலும் அநு சித்தம்
2-நித்ய ஸ்ரீ –
நித்யைவைஷா நபாயி நீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-8-17- என்றும்
இறையும் அகலகில்லேன் -திருவாய் -6-10-10- என்றும்
உபாய தசையில் புருஷகாரத்வ ண் விடாள்
உபேய தசையில் ப்ராப்ய அந்தர் கதையாய் விடாள்
இப்படிக்கு எப்போதும் அவசர ப்ரதீஷை பண்ணி விடாதே இருக்கும்
நித்ய ஸ்ரீ என்றால் தான் தவிர்ந்ததோ -லஷ்மணோ லஷ்மி சம்பன்ன -பால -18-29- என்றும்
அந்தரிஷ கத ஸ்ரீ மான் -யுத்த -16-17- என்றும்
ஸ து நாக வர ஸ்ரீ மான் -என்றும்
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் -திருவாய் -3-7-1- என்றும்
தாஸ்ய ஸ்ரீ யும் -கைங்கர்ய ஸ்ரீ யும் யுடையராய்
அவன் பார்யாத்வேன நித்ய ஸ்ரீ யாய் இருக்குமா போலே  மாத்ருத்வேன-ச்வாமித்வேன-நித்ய ஸ்ரீ க்க்களுமாய் அன்றோ சூ ரி பரிஷத் இருப்பது என்னில்
1- அஜய்ய-
அவர்கள் எல்லாரும் ஜேதவ்யராய்இருப்பார்கள்
இவன் ஒருவனுமே ஜெயிக்க ஒண்ணாத படியாய் இருப்பான்
2- அஜய்ய –
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -என்றும் –ஜிதம் பகவதோ ஜகத் -என்றும்
தோற்றோம் மட நெஞ்சம் எம்பெருமான் நாரணற்கு -திருவாய் -2-1-7- என்றும்
எல்லாரும் தோற்று கிடக்கும் இத்தனை போக்கி இவரை ஒருவராலும் தோற்பிக்க ஒண்ணாது –
இவருக்கு ஏற்றம் என்-சர்வ விஜய -என்றும் அபராஜித -என்றும் -கூறாய் நீறாய் நிலனாகிக் கொடு வல்லசுரர் குலமெல்லாம் சீறா வெரியும் திரு நேமி -திருவாய் -6-10-2- என்றும்
ஆழ்வான் சத்ருக்களுக்கு ஜேதாவாய் அவர்களுக்கு அஜய்யராய் அன்றோ இருப்பது என்னில்
1-சாஸ்வத அஜய்ய –
ஆழ்வான் பூசல் யுண்டானால்அப்போது ஜெயித்து இருக்கும் அத்தனை அன்றோ
இவர் சர்வ காலமும் அஜய்யராய் இருப்பார்
2- சாஸ்வத அஜய்ய –
காதாசித்கம் அல்ல –
சத்யேன் லோகன் ஜயதி தீனான் தாநேந ராகவ குரூன் ஸூஸ்ருஷயா வீரோ தநுஷா யதி சாத்ரவான் -அயோத்யா -12-29-என்றும்
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்றும் எப்போதும் அநுபோக்தாக்கள் யுண்டாகையாலும்
அது தான் ஒரு பிரகாரம் இன்றிக்கே ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டைகள் எல்லாவற்றிலும் ஆழம் கால் பட்டு இருக்கையாலும்
எப்போதும் இவர்க்கு தோற்று இருப்பார்கள் -இவர் எப்போதும் அஜய்யராய் இருப்பார்
இதா நீ மிவ சர்வத்ர த்ருஷ்டான் நாதி கமிஷ்யதே என்று லோக வ்யாப்தி விருத்தமாக வருவது  உண்டோ -பங்கம் ஜெயம் சாபதுரவ்ய வஸ்தம்-என்றும்
அவ்யவஸ்தௌ ஹி த்ருச்யேதே யுத்தே ஜெயபராஜயௌ-என்றும்
ஜயாபஜயங்கள் அவ்யவஸ்திதங்கள் அன்றோ -ஏக ரூபமாகக் கூடுமோ என்ன
1- த்ருவ –
சர்வச்ய வசீ சர்வச்யேசாந -என்றும்
ந தஸ்யேச கச்சன  தஸ்ய நாம மகாத் யச -என்றும்
ந தத் சமச்சாப்யாதி கச்சா த்ருச்யதே -என்றும்
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய -திருவாய் -2-3-2-என்றும்
சர்வாதிகனாய்  சர்வ வி லஷணனாய் இருக்கையாலே லோக சாமான்ய சங்கை பண்ண ஒண்ணாது
ஜெயமும் வ்யவச்திதமாய் இருக்கும்
2-அஜய்ய சாச்வதோ த்ருவ
என்று அஜய்யராய் இருக்கும் இருப்பில் சர்வ கால சம்பந்தியாய் இருக்கும் –
த்ருவ மசாலா மம்ருதம் விஷ்ணு சம்ஜ்ஞம் சர்வாதாரம் தாம -என்று வ்யவஸ்தி தாஸ்ரயமுமாயும்   இருப்பர்
3- த்ருவ
விஷ்ணு பரம என்று லோகத்தில் வி லஷண புருஷர்களில் மேலாம் இடத்தில் எல்லை நிலமாய் இருப்பர்
4- த்ருவ –
உபே பவத ஒத் ந ம்ருத்யுர் யஸ்ய உபசே ச நம் –கடக-1-2-25-என்றும்
ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆசீன்ந ப்ரஹ்மா நேசா ந நேமீ த்யாவாப்ருதிவீ -மகா உபநிஷத் -என்றும்
யாதும் இல்லா வன்று நான்முகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய் -4-10-1-என்று
ப்ரஹ்மே சேநாதி சர்வமும் சம்ஹ்ருதமான வன்று எல்லாவற்றையும் உண்டாக்குகைக்குத் தான் ஒருவனுமே யுளனாய் ஸ்திரனானவன் –

ஆக –
இந்த ஸ்லோகத்தால் –
நித்ய விபூதி பூஷண  ஆயுத பத்னீ பரிச்ச தாதி யோகமும்
ஸ்வ இதர வி லஷணத்வமும்
சொல்லிற்று –

———————————————————————————————————————————————————————————–

மூன்றாவது ஸ்லோகம் –
அவதாரிகை –
இப்படி வ்யாவ்ருத்தரானவர் -திவி திஷ்டதி -முண்டக -1-1-7- என்றும்-
திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண -முண்டக 2-2-10-என்றும் -பரம பதத்திலே அன்றோ –
ஏஷ-என்னும்படி கர்ம பூமியிலே  சந்நிஹிதராய் -மாநுஷ வேஷமும்  கையும் வில்லுமான இவர் என்-என்ன
மானுஷம் வபுராஸ் தாய விஷ்ணு சத்யா பராக்கிரம -என்று
அவர் தான் தேவாதிகளால் படாத படி ப்ரஹ்மாதி முகத்தாலே வரம் கொடுத்த படியாலே
தாம் பொய்யாகாத படி தம்மைக் காக்க மண்ணிலே இட்டு மயக்கிச் சுற்றுப் பரிகாரம் நர வா நரங்களாய் அவதரித்து நிற்கிறபடி காண்-என்கிறாள் மூன்றாம் ஸ்லோகத்தால் –

மா நுஷம் வபுராஸ்தாய விஷ்ணு சத்யபராக்கிரம
சர்வை பரிவ்ருதோ தேவைர் வா நரத்வமுபாகதை–114-16-

1-மா நுஷம் வபுராஸ்தாய-
திவி திஷ்டதி -என்றும் –
வைகுண்டேது  பரே லோகே –ஆஸ்தே விஷ்ணு -என்றும்
பரமபதத்தில் இருந்த விஷ்ணு தான் கிடீர் ஆதி யஞ்சோதியுருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த வேத முதல்வன் -திருவாய் -3-5-5–
2–மா நுஷம் வபுராஸ்தாய–வர மந்யத்ர மா நுஷாத்-பால -16-5- என்று வரம் கொள்ளுகைக்கும் பாத்தம் போராத ஷூ தர மனுஷ்யர் சரீரத்தை கிடீர் பரிக்ரஹித்தது
3- -மா நுஷம் வபுராஸ்தாய–
வேத நூல் பிராயம் நூறு மனிசர் தாம் புகுவரேலும் -திருமாலை -3-என்று உபா லம்ப விஷயமான த்தைக் கிடீர் ஆதரித்து அருளியது
4- -மா நுஷம் வபுராஸ்தாய–
இச்சாக் ருஹீதாபி மதோருதேஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்று வடிவை மாறாட்டும் இத்தனை போக்கி –
வஸ்து வஸ்த்வாத் மகம் குத-என்று ஸ்வரூபத்தை மாறாட்ட ஒண்ணாதே –
5- மா நுஷம் வபு –
அஜாயமா நோ பஹூ தா விஜாயதே -என்றும்
பிறப்பில் பல்பிறவிப் பெருமான் -திருவாய் -2-9-5- என்றும்
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோநியுமாய்ப் பிறந்தாய் -திரு விருத்தம் -1- என்றும்
கர்ம பந்தமான பிறவி தனக்கு இன்றிக்கே இருக்க அநுக்ரஹத்தாலே ஆஸ்ரீத ரஷண அர்த்தமாக அவன் கோலின வடிவுகளிலே இதுவும் ஓன்று இத்தனை அன்றோ –
பஹஊதா விஜாயதே -என்று -உபேந்திர -மத்ஸ்ய -கூர்ம -வராஹ -நாரசிம்ஹ வாம நாதிகளான தேவ திர்யக் மனுஷ்யாதி  பரிக்ரகாம் பண்ணுகிறது போராமல்
விவிதம் ஜாயதே -என்று நரம் கலந்த சிங்கமாயும் -ஹயம் கலந்த நரமாயும் -ஹன்சம் கலந்த தேவனையும்
அடுத்ததோர் உருவாய் -திருவாய் -8-1-3- என்றபடி -வேறு ஒரு வடிவோடு கூடி வேறு ஒரு வடிவாயும்  தோற்றிலனோ
6-ஆஸ்தாய-
-எடுத்துக் கொண்டு -ஸ்வதஸ் ஸித்தம் இன்றியிலே கொண்டு கூட்டாய் இருந்தபடி -ஏறிட்டுக் கொண்டபடி –
7- ஆஸ்தாய –
ஆஸ மந்தாத் ஸ்தித்வா -அனுபரிமாணனானஜீவனைப் போலே -ஹ்ருதி ஹ்யயமாத்மா -என்று ஏக தேசத்திலே அடங்குகை அன்றிக்கே விபு வாகையாலே சரீரம் முழுக்க வியாபித்து –
8- ஆஸ்தாய –
சரீரத்து அளவேயோ -அநேக ஜீவே நாத்ம நா  -என்றும்
தேஹம் தே வ்யாப்ய திஷ்டதி -என்றும் –
ப்ராணோ அஸ்மி பிரஜ்ஞாத்மா -என்றும்
அடியேன் யுள்ளான் -திருவாய் -8-8-2-என்றும்
ஊனில் உயிரில் உணர்வினில் நின்ற ஒன்றை -திருவாய் -8-8-4–என்றும்
ஆத்ம சரீர இந்த்ரிய பிராண பிரஜ்ஞாதிகள் எல்லாத்திலும் நின்றும்
இப்படி எங்கும் பரந்து உளனாகைக்கு அடி என்-என்னில்
1-விஷ்ணு –
விஷ்லு வ்யாப்தௌ-இலே நிஷ்பன்ன பதம் ஆகையாலே -வியாபகன் ஆகையாலே -என்கிறது
அன்றியிலே -2- விஷ்ணு -என்று
விஸ பிரவேச நே -என்ற தாதுவாய்-ஸோ அந்தரா தந்திரம்  ப்ராவிசத் -என்றும்
தத் ஸ்ருஷ்ட்வா -ததேவா நுப்ராவிசத் தத் நுப்ரவிச்ய சச்ச த்யச்சா பவத் -என்றும் -சர்வ அநு ப்ரவஷ்டா வாகையாலும் -என்றுமாம் –
3-விஷ்ணு சங்க சக்ர கதா தர –
ஏதஸ்மின் நந்தரே  விஷ்ணு ரூப யாதோ  மஹா தாயாதி -சங்க சக்ர கதா பாணி -பால -15-16-என்று
பாக ப்ரதிக்ரஹார்த்த மாகத்-தசரத யாக ஹவுஸ் கொள்ள – திரண்ட தேவர்கள் திரளிலே வந்தவன் தானே இவன் என்று ப்ரதி சந்தானம் பண்ணுகிறான் ரிஷி
4- விஷ்ணு –
ரிஷியே அல்ல -சா தம் சமா சாத்ய வி ஸூ த்த சத்வா மனச்வி  நீ -கிஷ்கிந்தா -24-3- என்ற தாரையைப் போலே ராம சந்நிதியிலே மயர்வற மதி  நலம் பிறந்து ஒரு போகம் சாஷாத் கரித்து
தத்ர த்வம் மா நுஷோ பூத்வா ப்ரவ்ருத்தம் லோக கண்டகம் –சமரே ஜஹி ராவணம் -பால -15-20-என்று தேவர்கள் அபேஷித்தவர் தாமே இவர் -என்கிறாள் –
இப்படியே பர வஸ்து தானாகில் மனுஷ்யத்வம் ஏறிட்டுக் கொள்ளுகைக்கு அடி என் என்னில்  –
1- சத்ய பராக்கிரம –
சத்யா வால்யர் ஆகையாலே -என்கிறது –
2- சத்ய பராக்கிரம –
க்ரமு பத விஷேபே -இ றே-பத  விஷேபம் ஆகிறது பத பிரயோகம் –
பத வாக்ய ரூபமாய் இ றே வசன வ்யக்தி இருப்பது -இத்தால் -தேவர்களால்  படாதபடி அடியிலே வரம் கொடுத்த படியாலே
தாமான தன்மையிலே கொல்ல ஒண்ணாது என்று சத்யா வசனம் பண்ணினத்துக்காக இவ்வடிவு கொண்டார் -என்கை-
வேஷம் மானுஷமாய் மாராடினால் வீர்ய சௌர்யாதிகளும்மராடுமோ -என்னில்
3- சத்ய பராக்கிரம
சத்யகாம -சத்ய சங்கல்ப  -என்றும் -தா இமே சத்யா காமா -என்றும் -ஸ்வாபாவிகீ ஜ்ஞான பலக்ரியா ச -என்றும்
விக்ரஹம் மாறினாலும் பராக்ரமாதி குணங்கள் சதைகரூபமாய் இருக்கும் -என்றுமாம் –
4- சத்ய பராக்கிரம –
ஒருபடிப்பட்ட பராக்கிரமம் யுண்டு -பற்றை ஆக்ரமிக்கை -சத்ருக்களை பரிபவிக்கை -அத்தை யுடையராய் இருப்பர்
இப்படிப் பரிபவம் பண்ணிற்று தனியே நின்றோ -என்னில் 1- சர்வை பரிவ்ருதோ தேவை –
அவனாலே செறுப்புண்ட தேவர்கள் அடையக் கூடினார்கள் –
2-சர்வைர் தேவை –
பூர்வ தேவர்களான அசூரர்களோடு அந்ய தமரான தேவர்களோடு வாசி அறக் கூடினார்கள் –
3- சர்வைர் தேவை –
தேவதா நவயஷ கந்தர்வ கின்னர கிம்புருஷ ப்ரப்ருதி சமஸ்த தேவ ஜாதியும் சூழ்ந்தது –
4- சர்வை பரிவ்ருத –
முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களில் ஒருவர் குறைந்தார் இல்லை –
5- தேவை –
தீவு க்ரீடா விஜிகீஷா வ்யவஹாரத் யுதி ஸ்துதி கதிஷூ -என்று இத்தனை யுண்டு இ றே தாத்வர்த்தம் –
விளையாட்டு -வழக்கு -தேஜஸ் -துதி -கதி -பொருள்கள் யுண்டே தாதுவுக்கு –
முதல் க்ரீடையிலேயாய்-க்ரீடந்தோ நந்தவநே  ரௌத்ரேண கில ஹம்சிதா -பால -15-23- என்று ராவணனாலே நலியப் பட்டு க்ரீடிக்கப் பெறாதே இருந்தார்கள்
இப்போது யுத்த கிரீடை பண்ணும்படி பெருமாளைப் பற்றினார்கள் –
6- தேவை –
ராஷஸ நிர்ஜிதா -என்று முன்பு தோற்றுக் கிடந்தவர்கள் இப்போது இவனை வேல்லுவதாக பெருமாளை அண்டை கொண்டார்கள்
7- தேவை –
ஸ்வயம் ஜல்பதே -என்று பயப்பட்டு -வாயைத் திறக்கவும் மாட்டாதே இருந்தவர்கள் இன்று பெருமாளை
அவஷ்டம்பித்துப் பூசலிலே புக்கு வீர வாதமும் பரோ பாலம்பமும் பண்ணும்படி யானார்கள் –
8- தேவை –
ராவணன் கையிலே தோற்றுத் தேஜோ ஹீ நராய் இருந்தவர்கள்  இன்று ராவணனைக் கொன்று புகர் படிக்கும்படி வந்தார்கள் –
9- தேவை –
முன்பு ராவணனைப் புகழைத் தொடங்கி-வீணாம் சம்ஹார நாரத ஸ்துதி  கதாலா பைரலம் தும்புரோ -என்று
அது தனக்கும் இடம் பெறாதே திரிந்தவர்கள் கலக்கமற்று
பவான் நாராயணோ தேவ  -எனபது –புஷ்கராஷ மஹா பாஹோ -எனபது -சீதா லஷ்மீர் பவான் விஷ்ணு -என்பதாய் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் படி யானார்கள் –
10-தேவை -கதியைக் குறிப்பதாய் –
சாரணாஸ்ஸ திசோ கதா -என்னும்படி வாசலிலே கட்டுண்டு கிடப்பாரும் -தி கந்தங்க ளிலே ஓடிப் போய் ஒளித்துக் கிடப்பாரும் ஆனவர்கள் –
அத்ய வை நிர்ப்பயா லங்காம்  பிரவிஷ்டா ஸூ ர்யச்மய -என்னும்படி ச்வை ரகதிகளாய்த் திரியத் தொடங்கினார்கள் –
இப்படி பீதரேத் திரிந்தவர்கள் இப்போது ராவணனைக் கொல்ல வந்தபடி என் என்னில் –
1-வாநரத்வம் உபாகதை –
அவர்களும் சாகாம்ருகங்களாய்-மறைந்தவர்களாய் வந்தார்கள் –
2-வாநரத்வம் உபாகதை —
அவன் நரனான வாறே இவர்கள் வா நர ரூபி யானார்கள் -ஹீ நான்ன வஸ்த்ர வேஷ ஸ்யாத் சர்வதா குரு சன்னிதௌ-என்று
ஸ்வாமி சந்நியியில் ஒரு மாற்றுத் தாழ நிற்க வேணும் இ றே-
3- வாநரத்வம் உபாகதை —
என்று உப லஷனமாய் ருஷ கோபுச்ச வா நரர்களாய்பிறந்தார்கள் –
4- வாநரத்வம் உபாகதை —
பின்னையும் இரண்டு ஜாதி யும் யுண்டாய் இருக்க வா நர விசேஷத்தைச் சொல்லுவான் என் என்னில்
வா நரங்களாலே இலங்கை அழியக் கடவது என்ற நந்தி கேஸ்வர சாபம் பளித்தமை தோற்றுகைக்காக-
வாநரத்வமா கதை -எண்ணாதே -வாநரத்வம் உபாகதை -என்பான் என் என்னில் –
விஜ்ஞான பிரம்சமாப் நோதி-என்று பூர்வ ஜன்ம வாசனையை மறந்து வெறும் வா நரமாகை அன்றிக்கே
தேவாத அநு குணா ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளை விடாதே
கார்யப் பட்டாங்காலே
வா நர வேஷ மாதரத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டார்கள் என்று தோற்றுகைக்காக –
5-வாநரத்வம் உபாகதை –
ஸூ க்ரீவம் சரணம் கத -கிஷ்கிந்தா -4-20-என்று பெருமாள் சரணம் புகும் போதுஅதின் வாசி அறியும் ஜாதியிலே யாக வேணும் இ றே
சமுத்ரம் ராகவோ ராஜா சரணம் கந்தும் அர்ஹதி -யுத்த -19-31–என்றும்
அஞ்சலிம் பிராங்முக க்ருத்வா பிரதிசிச்யே மஹோ ததே -யுத்த -21-1- என்றும் –
சமுத்ரத்தை சரணம் புக்க விடத்திலே அது வாசி அறியாமையாலே பலித்தது இல்லை இ றே –
6-வாநரத்வம் உபாகதை –
கர்த்தரி நிஷ்டையாய் கர்ம பந்தனமாய் அவகாசம் அன்றிக்கே வர அவிரோதமாக ஸ்வ புத்த்யதீந ச்வீகாரத்தைச் சொல்லுகிறது
இத்தேவர்களால் பெருமாள் பெற்றது என் -என்னில்
1- பரிவ்ருத -சூழப் பட்டார் –
நமக்காகக் கீகட தேசத்திலே எழுந்து அருளினார் -விரோதி பஹூளமாய் இருக்க -என் புகுகிறதோ என்று  பரிவாரங்களாலே சூழ்ந்து இருக்கப் பட்டார் –
2-பரிவ்ருத –
பரிதோ வ்ருத-சுற்றிலும் சூழப் பட்டார் -ஒரு பார்ச்வம் வெளியானால் அவ்விடத்தில் ராஷசர் புகுவார்கள்  என்று
ஸ்ரீ நலரும் பரிகரும் கிழக்கும் -ஹனுமத் ப்ரப்ருதிகள் தெற்கும் -ஜாம்பவத் ப்ரப்ருதிகள் மேற்கும் -கஜன் கவயாதிகள் வடக்குமாக சூழ விட நோக்கும்படி யானார்
3- வாநரை பரிவ்ருத –
சாகா ம்ருகா ராவண சாயகார்த்தா ஜக்மு சரண்யம் சரணம் சம ராமம் -யுத்த -59-45-என்று
கோப்த்ருத்வ வாரணம் பண்ணப் பட்டார்
4- தேவை பரிவ்ருதஸ் த்வாம் ஹதவான் –
என்றாய் -ராவணச்ய வதார்த்திபி அர்த்தித -அயோத்ய -1-7- என்கிறபடியே தேவர்களால் அபேஷிக்கப் பட்டு உன்னைக் கொன்றார்-என்றுமாம்
5- தேவை பரிவ்ருதோ ஹதவான் –
என்று பாக ப்ரதி க்ரஹ சமாஜத்தில் அபேஷித்த அளவன்றிக்கே  கார்ய காலத்தில் மறக்கக் கூடும் என்று தேவர்கள் தான் பூசலிலே பெருமாள் அருகே நின்று
வைத்த நாள் வரை எல்லை குறுகிற்று -திருவாய் -3-3-10- என்றும்
அத –மாதலிஸ்–111-1/2- என்றும் பிரம்மாஸ்திரம் தொடுத்து அருளீர் -என்று அபேஷிக்கக் கொன்றார் -என்றுமாம் –
6- வாநரத்வம் உபாகதைர் தேவை பரிவ்ருத –
விஷத் த்ருஷ்டிகளுடைய கண் படலாகாது என்று தாங்களும் மறைந்து பெருமாளையும் மறைத்தார்கள் -என்றுமாம் –

——————————————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண – -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது-வ்யக்தமேஷ மஹோ யோகீ–யுத்த -114-14–

February 13, 2015

வ்யக்தமேஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந
அநாதி மத்யநித நோ மஹத பரமோ மஹான்
தமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ ரஜய்ய சாஸ்வதோ த்ருவ
மா நுஷம் வபுராஸ்தாய விஷ்ணு சத்யபராக்கிரம
சர்வை பரிவ்ருதோ தேவைர் வா நரத்வமுபாகதை
சர்வ லோகேஸ்வர சாஷால் லோகா நாம்ஹித  காம்யயா
சராஷஸ பரீவாரம் ஹதவரம் ஸ்த்வாம் மஹாத்யுதி–யுத்த -114-14/15/16/17–

-ஏஷ-இந்த ராம பிரான் -மஹோ யோகீ -பெரிய யோகியாய்
பரமாத்மா -பரம் பொருளாய்
ஸநாதந-எல்லா காலத்திலும் இருப்பவராய்
அநாதி மத்யநிதந-முதல் நடுவு முடிவுகள் இல்லாதவராய்
மஹத பரமோ -மஹத்தைக் காட்டிலும் பெரியவராய்
மஹான்-உயர்ந்தவராய்
தமஸ -மூல பிரகிருதியைக் காட்டிலும்
பரம் -மேலானவராய்
தாதா -ஆதாரராய்
சங்க சக்ர கதா தர -சங்கு சக்கரம் கதை ஏந்தியவராய்
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா -ஸ்ரீ வத்சம் என்னும் மறுவை மார்பில் யுடையவராய்
நித்ய ஸ்ரீ-இணை பிரியாத ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியை யுடையவராய்
அஜய்ய -ஜெயிக்க முடியாதவராய்
சாஸ்வதோ -விகாரம் அற்றவராய்
த்ருவ-நிலை நிற்பவராய் யுள்ளவர்
வ்யக்தம் -இது -தெளிவு
மஹாத்யுதி -பேர் ஒளியை யுடையவராய் –
சர்வ லோகேஸ்வர -எல்லா யுலகுக்கும் ஸ்வாமியாய்
விஷ்-சர்வ வியாபியான நாராயணன்
த்யபராக்கி-உண்மையான பராக்ரமத்தை யுடையவராய்
வா நரத்வமுபாகதை-வானர நிலையை அடைந்து இருக்கும்
சர்வை தேவைர்-எல்லா தேவர்களாலும்
பரிவ்ருதோ -சூழப் பட்டவராய்
மா நுஷம் வபு ஆஸ்தாய்-மனித யுருவை அடைந்து
சாஷாத் -நேரே
லோகா நாம் -உலகங்களுக்கு
ஹித  காம்யயா -நன்மை செய்ய விரும்பி
சராஷஸ பரீவாரம் -ராஷச பரி ஜனங்களோடு கூடின
த்வாம் ஹதவான் -உன்னை கொன்றார்  –

அவதாரிகை –
வேதாந்தங்க ளிலே-
ந கிரிந்திர த்வதுத்தரோ ந ஜ்யாயோ அஸ்தி வ்ருத்ரஹன் -என்றும்
மாமுபாஸ்வ -என்றும்
விஸ்வாதிகோ ருத்ரோ மஹர்ஷி -என்றும்
சிவா ஏகோதிய சிவங்கர -என்றும்
ததா யதா பூர்வம் கல்பயத் -என்றும்
ப்ரஜாபதே சபான வேசம ப்ரபத்யே   -என்றும் எவமாதி வாக்யங்களாலே சமாக்யா பிரமாணத்தை இட்டு -இந்திர ருத்ர ப்ரஹ்மாதிகள் காரணங்களாயும் மோஷ பிரதாராகராவும் சங்கித்து-
ஏகோ ஹைவ நாராயண ஆசீன்ந ப்ரஹ்மா நேஸாந -என்றும்
அத புநரேவ நாராயண ஸோ அநயம் காமம் காமையாதா -என்றும்
ப்ரஹ்மா சதுர்முகோஸ் சாயாத -என்றும்
த்ர்யஷ ஸூல பாணி புருஷோஸ்  ஜாயதே -என்றும்
நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே –ருத்ரோ ஜாயதே –இந்த்ரோ ஜாயதே –என்றும்
தத்வம் நாராயண பர -என்றும்
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம-என்றும்
ப்ரஹ்மா  விதாப்  நோதி பரம் -என்றும்
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி  -என்றும்
சோன் வேஷ்டவ்ய ஸ விஜிஜ்ஞாசி தவ்ய-என்றும்
பராத்பரம் புருஷ முபைதி திவ்யம் -என்றும்
ஏவமாத்ய அந்ய பர நாராயண அநுவாக மஹா உபநிஷத் -ஸூ பால உபநிஷத்  ப்ரப்ருதி ஸ்ருதி வாக்யங்களாலும்
ஸ்ருதி  லிங்க வாக்ய  பிரகரண ஸ்தான சாமாக்யா நாம் சமவாயே பார தௌர்ப்பல்ய மர்த்த விபர கர்ஷாத் -என்று
ஸ்ருதி லிங்காதி காரண ந்யாயத்தாலே பூர்வ பூர்வத்தைப் பற்ற உத்தர உத்தரம் துர்ப்பலமாய் சமாக்யை துர்பலம் ஆகையாலும்
உபக்ரமாதி காரண நியாயத்தாலும் -அந்தர்யாமி பர்யந்த ஸ்வா ர்த்தாபி தாயியாகையாலும் அவயவ சக்தியாலும்
நாராயணனே சர்வ காரணம் பரதத்வம் உபாஸ்யன் மோஷப்ரதன்-என்று அறுதி இட வ்யுத்பன்நாதிகாரமாய்
பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேதமி ஜனார்த்தனம் -என்று புண்யாதி காரமுமாய் க்லேசிக்குற படியைக் கண்ட  ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் சதுரன் ஆகையாலே -ஆஸ்த்ரீ பாலம் பிரசித்தம் -என்னும்படி உலக்கைப் பாட்டாக பர்த்ரு ஹீனைகளாய் பிரலாபிக்கிற -தார அங்கதாதிகளைக் இட்டு –த்வமப்ரமேயச்ச –என்று தொடங்கி தத்வ நிர்ணயம் பண்ணி
இப்போது ராவண வதாநந்தரமாக மந்தோதரியை இட்டுத் தத்வ நிர்ணயம் பண்ணுகிறான் இப்ரதேசத்தால் –
எங்கனே -என்னில்
ராவணம் நிஹதம் ச்ருத்வா ராகவேண மகாத்மாநா -அந்தபுராத் விநிஷ்பேதூ ராஷச்ய ஸோ க கர்சிதா -113-1-என்று
பெருமாள் கையிலே ராவணன் பட்டான் என்று கேட்டு அந்தபுரத்தில் நின்றும் பெண்டுகள் புறப்பட்டு
உத்தரணே  -113-3-என்று வடக்கு வாசலாலே புறப்பட்டுப் படுகலத்திலே சென்று
தா பதிம் -113-7-என்று ராவணனைக் கண்டு அறுப்புண்ட கொடிகள் போலே இவன்மேல் விழுந்து
பஹூமா நாத் -119-8/9-என்று வல்லபையாய் இருப்பாள் ஒருத்தி சர்வாங்க பர்ஷ்வங்கம் பண்ணிக் கிடந்தது கூப்பிட அடியாள் கூத்தி யாய் இருப்பாள் ஒருத்தி காலைக் கட்டிக் கிடந்தது கூப்பிட வேறு ஒரு கந்தரப் பிராட்டி பார்ஸ்வத்திலே வந்து
கழுத்தைக் கட்டிக் கூப்பிட
ஆற்றாமை மிகுந்து இருப்பாள் ஒரு அகப்பரிவாரத்தாள் பறி கொடுத்தால் போலே
கை எடுத்துக் கூப்பிட்டுத் தரையிலே கிடந்தது புரள தாசாம் -114-1/2- என்று இவர்கள் அப்படிக் கூப்பிடா நிற்க
பிரதான மஹிஷியியாய் அபிமதையுமாய் இருக்கிற மந்தோதரி யானவள் நினைக்க ஒண்ணாத தொழிலை யுடைய பெருமாளாலே
கொலை யுண்டு கிடக்கிற ராவணனை ஏற விழியப் பார்த்து -நெஞ்சு அழிந்து -பிரலாபித்து அழுகிறாள்
அழுதபடி -ந நு நாம மஹா பாஹோ தவ வைஸ்ரவண அநுஜ-க்ருத் தஸ்ய  பிரமுகே ஸ்தாதும்-114-3/4/5-என்றும்
மானுஷாணாம்–114-7- என்றும்
நாட்டார் இரண்டு தோள் படைப்பார்கள் ஆகில் இருபது தோள் படைத்தவன் அன்றோ
ந சோ பார்த்தாவி மௌ பாஹூ-அயோத்யா -23-31-என்று நாட்டார் எழிலுக்கு  தோள் படைத்தார்கள் ஆகில்  ஆண்மைக்கு தோள் படைத்தாய் நீ யன்றோ
ஆளுடைமைக்கும் ஐஸ்வர்யம் உடைமைக்கும் வைஸ்ரவணன் தமி அன்றோ
நீயுமாய்க் கோபித்தால் நாட்டில் படை வீடு எல்லாம் அழித்துத் திரிந்த இந்த்ரனும் உன் முன்னே நிற்க வல்லனோ –
சாபா நுக்ரஹ சக்தரான ரிஷிகள் பிராமணர் திவ்யரான சாரண கந்தர்வாதிகள் அகப்பட உனக்கு அஞ்சி திக நதந்களிலே ஓடிப் போய்க் கிடப்பது –
இப்படி மதிப்பானாய்க்   கிடக்கிற நீ ஷூத்ரரான மனுஷ்யருக்குத் தோற்றோம் என்று வேள்கவும் அறிந்திலையீ-
வரம் கொள்ளுகைக்குக் கூட பாத்தம் போராத மனுஷ்யர் கிட்ட ஒண்ணாத நிலத்திலே நின்று ஓர் உடம்பிலே அம்பு பட்டால் அவ்வடிவை விட்டு வேறு ஒரு வடிவு கொள்ள வல்லையாய் இருக்கிற
உனக்கு ராமனால் பிறந்த வி நாசம் எனக்க்குக் கூடி இருக்கிறது இல்லை என்று அநுபாபத்தி பட்டு
யதைவ -114-11/19- என்று குரங்குப் படை கொண்டு
உனக்கு அகப்பட தலைக்காவலாய் அழிவில்லாத பரிகரமும் தானுமாய் இருந்த கரனைக் கொன்ற படியாலும்
இந்த யுக்திகளாலே இவரை மனுஷ்யர் அல்ல -திவ்யர் -என்று அறுதி இட்டு –
அதவா வாஸவேந த்வம் தர்ஷித அஸி-114-13-என்று இந்த்ரனாலே நலிவு பட்டாயோ-யம குபேராதிகளா லேயோ -சம்ஹர்த்தாவான ருத்ரனாலேயோ -என்று சங்கி த்து
வாஸ வசய -114-13-என்றும் -யேந வித்ராசித்த –113-12- என்றும் -சேதாரம் –114-49- என்றும்
தூசியிலே நின்ற உன் மகன் கையிலே கட்டுண்டு போன இந்த்ரன் உன் முன்னிலையிலே நிற்கவும் மாட்டான்
எல்லார்க்கும் கூற்றம் ஆனானாகிலும் உனக்கு அஞ்சி ப்ரஹ்மாவை இட்டு  உறவு செய்து நழுவின யமனும் மாட்டான்
தமையனே யாகிலும் ஏற்ற புரவியான புஷ்பகத்தை யகப்பட பரி கொடுத்து இன்று கூட மீட்க மாட்டாத வைஸ்ரவணனும் மாட்டான்
சந்திர ஹாசம் கொடுத்து உபகாரகனாய் இருக்கச் செய்தேயும் பீடத்தோடு -கைலாசத்தோடே -பிடுங்குண்ட வனாகையாலே ருத்ரனும் மாட்டான் -என்று கழித்து
சதாம் ஹி சந்தேஹபதேஷூ வஸ்து ஷூ பிரமாண மந்த காரண பிரண்ருத்தய -சாகுந்தலம்-1-19-என்று
மானஸ ப்ரத்யஷத்தாலும்
ராவண வதத்தில் ஐந்த்ரிய ப்ரத்யஷ்த்தாலும் -சேது பந்தன கர வாத வாலி வதாதி காரணங்களால் வருகிற அனுமானத்தாலும்
பராசச்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ருயதே ஸ்வா வாவிகீ ஜ்ஞான பலக்ரியா ச -சவே -6-8- என்றும்
விசித்ரா சக்த யச்சைதா ந்ருப யத்ர ப்ரதிஷ்டிதா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புரா -6-7-70- என்றும்
சீதா லஷ்மீர் பவான் விஷ்ணு -120-28–என்றும் -பவான் நாராயணோ தேவ -120-13- என்றும்
சொல்லுகிற ஆகமக்ரமங்களாலும்
பெருமாளை பரவஸ்து என்று தானே அறுதியிட்டு தான் அறிந்த பிரகாரத்தை பிறர்க்கும் அறிவிப்பதாகக் கோலி
ராவணனை நோக்கி இவர் கேவலர் அல்ல -பர வஸ்துவான நாராயணன் –
தேவாதிகளால் படாத படி ப்ரஹ்ம அந்தர்யாமியாய் நின்று வரம் கொடுத்த படியாலே
சத்ய வாக்ய பிரயோகராகைக்காக தம்மை மூடி -மனுஷ்ய சட்டை இட்டு ஒறுப் புண்ட   தேவர்களையும் -ருஷ -கரடி -வானர கோபுச்ச விக்ராஹன்களைக் கொள்ளுவித்து தம்முடைய விபூதியான லோகத்தை
வருத்தம் லோல கண்டகம் -பால -15-20-என்னும்படி நீ நலிந்த படியாலே தமக்கு வேண்டி அன்றிக்கே லோக ஹிதார்த்தமாக சபரிகரனான உன்னைக் கொன்று
பெரிய புகரும் தாமுமாய் நின்றார் என்று நிஷ்கர்ஷித்துத் தலைக் கட்டுகிறாள் இப் பிரதேசத்தில் இச் சதுஸ் ஸ்லோகியாலே-

—————————————————————-
முதல் ஸ்லோகம் –

அவதாரிகை –
இதில் முதல் ஸ்லோகத்தால் லீலா விபூதியிலே எல்லாரோடும் உருக்கலந்து நிற்கிற இவர்
சேதன அசேதன வி லஷணமான வஸ்து -என்று அறிந்தேன் -என்றாள்-

வ்யக்தமேஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந
அநாதி மத்யநித நோ மஹத பரமோ மஹான்–114-14-

1-வ்யக்தம்-தெளிவு
அவரோ இவரோ என்று அலமந்து திரிந்தோம் -இப்போது ஒரு படி வெளியாயிற்று
2- வ்யக்தம் –
தேவதாந்திர விஷய விசாரமான போது தெரியாதபடி இருள் மூடிக் கிடந்தது –
பகவத் விஷயத்தில் வந்தவாறே  பிரகாசமாய் அறிய வாயிற்று
ததாமி பத்தி யோகம் தம் -ஸ்ரீ கீதை -10-10- என்றும்
மத்த ச்ம்ருதிர் ஜ்ஞாநம போஹா நஞ்ச -ஸ்ரீ கீதை -15-15-என்றும்
அறியாதன அறிவித்த அத்தா -திருவாய் -2-3-2-என்றும்
ஜ்ஞானத்துக்கு ஊற்றுவாய் இவன் இ றே-
3- வ்யக்தம் –
இனி அறிந்தேன் ஈசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம் இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை -நான் முகன் திரு  -96-என்னுமா போலே
இத்தனை போதும் அறிந்திலேன் -இப்போது அறிந்தேன் -என்கிறாள் –
4- வ்யக்தம் –
கண்டவாற்றால் தனதே உலகென நின்றான் -திருவாய் -4-5-10-என்கிறபடியே
கண்டபோதே சர்வ லோகேஸ்வர சாஷாத் -114-17-என்னும்படி யானார் –
5- வ்யக்தம் –
கா தவம் பவசி-சுந்தர -33-6.7/8/9-என்று திருவடியானவன் -ருத்ர மருத் வ ஸூக்களுடைய  தேவதையோ
சந்தரனைப் பிரிந்த ரோஹிணியோ
வசிஷ்டனைப் பிரிந்த அருந்ததியோ -என்று சங்கித்து-யுக்திகளால் பிராட்டி என்று அறுதி இட்டால் போலே அன்றிக்கே
கண்ட போதே பெருமாள் என்றும் பெருமாளை பர வஸ்து என்றும் அறுதி இட்டேன் -என்கிறாள் –
6-வ்யக்தம் –
மம வ்யக்தம் -மா ஜ்ஞாதம் -பார சபா -90-41-என்கிற திரௌபதியைப் போலே சொல்லுகிறாள் –
மஹத்யாபதி சம்ப்ராப்தே ஸ்மர்த்தவ்யோ பகவான் ஹரி  இத்யேவம் யதௌரா கீதம் வசிஷ்டேந மகாத்மநா
மேஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந
அநாதி மத்யநித நோ மஹத பரமோ மஹான் ததிதா நீம் மா ஜ்ஞாதம் -பார சபா -90-41- என்றாள் இ றே –
ஜ்ஞாதம் என்று சாமான வாசியான ஜ்ஞான சப்தம் இவ்விடத்திலே ஸ்ம்ருதி விசேஷத்திலே பர்யவசிக்கிறது
7- வ்யக்தம்
ஸ ஹி தேவை ருதீர்ணச்ய ராவணசய வதார்த்திபி அர்த்திதேர் மா நுஷே லோகே ஜஜ்ஞே விஷ்ணு ஸநாதன -அயோத்யா -1-7- என்றும்
வேண்டித் தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும் -திருவாய் -6-4-5-என்றும்
ராவண வதார்த்திகளான  தேவர்கள் அபேஷையாலே வந்து பிறந்தார் என்கிற தேவ ரஹச்யம் இப்போது வெளியாயிற்று
8-வ்யக்தம் –
வர விரோதம் வரும் என்று ராவணன் படும் தனையும் தம்மை மறைத்து –
நாட்டிலே பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்காய்த் -திரு வாய் -7-5-2- என்கிறபடி திரிந்து ராவணன் பட்ட வாறே இப்போது வெளியாயிற்று
வெளியான படி எங்கனே எனில்
1- ஏஷ மஹோ யோகீ பரமாத்மா ஸநாதந–இதிவா
பர வஸ்து என்னும் இடமானால் -வ்யக்தம் ஏஷ -என்று சாமா நாதிகரிக்க வேண்டாவோ -என்னில்
வக்தாவினுடைய விவஷா வசம் இ றே- வாக் ப்ரவ்ருத்தி -ராவண வதம் ராமனால் கூடாது எனபது -இந்த்ராதிகளோ எனபது அங்கும் கூடாது என்பதே சாமான்யத்திலே விசாரித்து யுக்திகளால் ஒரு படி அறிந்தோம் என்று விசேஷத்திலே -நிச்சயித்து தனியே ஒரு வாக்யமாகக் கிடக்கிறது –
மை நாக —என்று பஹூ முகமாக விகல்பமாய் -ஆ ஜ்ஞாதம் ச ஜடாயு இதர சரசா க்லிஷ்டோ வதம் வாஞ்சதி -போலே கிடக்கிறது –
வ்யக்தம் என்று தான் அறிந்தாள் ஆகில் -ஏஷ மஹா யோகி பரமாத்மா -என்று மேலே சொல்லுகிறது என்-என்னில்
ஸ த்வம் மானுஷ மாத்ரேண ராமேண யுத்தி நிர்ஜித -114-5-என்றும்
ஸ ராசாச பரிவாரம் ஹதவாம்ச்த்வாம்-114-7- என்றும் ராவணனை வோக்கிச் சொல்லுகிறவள் ஆகையால்
அவரோ இவரோ என்று சந்தேஹித்தவள் -ஆரானும் அல்லன் அறிந்தேன் அவனை நான் -சிறிய திருமடல் -23-என்றால் முற்பட
அனந்தரம் -உமக்கு அறியக் கூறுகேனோ-சிறிய திருமடல் -23-என்று ராவணனுக்கும் பிறர்க்கும் அறியச் சொல்லுகிறாள் –
பிணமாய்க்  கிடக்கிறவனுக்குச்சொல்லுகிறது என் என்னில்
விரஹி நி களுமாய்ப் பதி ஹீ நைகளுமாய் இருக்கிற ஸ்திரீகள் நாயன்மார்  அசந்நிஹிதராய் இருக்க முன்னிலையாக பாவித்துச் சொல்லக் கடவது
ந நு நாமாவி நீதா நாம் வி நே தாஸி பறந்தப –ஆரண்ய -49-26-என்றும்
ஷமசே தம் மஹீபதே-சுந்தர -38-39- என்றும்
ஹா ராமா – ஹா லஷ்மணா ஹா ஸூ மித்ரே ராமமாத சஹ மே ஜனநா -சுந்தர -28-8- என்றும்
முகில் வண்ணா தகுவதோ -திருவாய் -7-2-2- என்றும்
வட்கிலள்  இறையும் மணி வண்ணா  என்னும் –கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -திருவாய்-7-2-3- என்றும்
தகவில்லை தகவிலையே  நீ கண்ணா     -திருவாய்-10-3-1- என்றும்
அசோகா வநிகையிலே இருக்கிற பிராட்டி மால்யவானிலே இருக்கிற பெருமாளை நோக்கிச்  சொன்னாள்-
தந்தாம் ஊர்களிலே இருக்கிற ஆழ்வார்கள் ஆகிற நாய்ச்சிமார்கள் தந்தாம் திருப்பதிகளில்  இருக்கிற நாயன்மாரை நோக்கிச் சொன்னார்கள்
தாரையும் வாலி பட்டுக் கிடக்கிற போது-உத்திஷ்ட -கிஷ்கிந்தா -20-5/6-என்று சொன்னாள்
மந்தோதரியும்-ந நு நாம -மஹா பாஹோ தவ வைஸ்ரவண அநுஜ -114-3- என்றும் உத்திஷ்டோ -114-82-என்று சொன்னாள்
ப்ரத்யஷமாக லௌகிக வி லாபங்கள் தானே கானா நின்றோம்
இவள் தான் தனக்கு வ்யக்தமாகச் சொன்ன பாசுரம் என் -என்னில் –
ஏஷ பரமாத்மா நித்ய ஸ்ரீர் லோகா நாம் ஹித காம்யா ஸ ராஷஸபரிவாரம் ஹத வாம்ஸ் த்வாம் மஹாத் யுதி-என்று இப்புடைகளிலே
1- ஏஷ -இவர் –
மா நுஷம் வபுராஸ் தாய -114-16-என்று  மனுஷ்யச் சட்டை இட்டுத் தம்மை மறைத்துக் கொடு நிற்கிற இவர்
2- ஏஷ –
ராம சோகசமாவிஷ்டம்–112-14-என்றும்
சம்ஸ்கார -114-92- என்றும்
எங்களுக்கு எல்லாம் நியாமகராய் -பூசலில் பட்டார்க்கு வெறுக்கிறது என் -சம்ஸ்காரத்தில் ப்ரவர்த்திக்கலாகாதோ -பெண்களை மீள விடும் -என்று
உத்தர க்ருத்யங்களுக்கு விதாயகராய் இருக்கிற இவர் –
3- ஏஷ –
விபீஷண ஸ்திரீகளை ஆபரண பூஷிதை யாக்கி நிற்கிற இவர் –
4- ஏஷ
கொழுந்தனார் பெண்டுகளை அந்தப்புர விபூஷிதைகள் ஆக்கி எங்களை ரண பூஷிதைகள் ஆக்கி நிற்கிற இவர்
5- ஏஷ –
தர்ம சம்ஸ்தாபநார்த்தாய -ஸ்ரீ கீதை -4-8-என்றும்
தர்ம பாலோ ஜனஸ் யாச்ய-ஆரண்ய -1-18-என்றும் ரிஷிகளுக்கு தர்மத்தைக் கொடுத்து
விபீஷண விதேயம் ஹி லங்கைஸ்வர்யமிதம் க்ருதம்-116-13- என்றும் விபீஷணனுக்கு அர்த்த ஐஸ்வர் யத்தைக் கொடுத்து
பஜஸ்வ காமம் ஸூ கரீவ -என்று  -ஸூக்ரீவனுக்குகாமத்தைக் கொடுத்து
மா த்வம் சம நுஜ்ஞாதோ கச்ச லோகா ந நுத்தமான் -ஆரண்ய -68-30- என்றும்
ஆவஹத் பரமாம் கதிம் -கிஷ்கிந்தா -17-8- என்றும் ஜடாயு வாலிகளுக்கு மோஷத்தைக் கொடுத்து
அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்கிற புருஷார்த்தம் நாலும் மாண்டவாறே எனக்குக் கைவல்யத்தையே தந்து நிற்கிற இவர் –
6-ஏஷ –
சர்வ  சக்திஸ்  து  பகவா ந சக்த இவ சேஷ்டதே-என்கிறபடியே -கர வாலி வதாதி சேது பந்த லங்கா பங்க ராவண வதாத் யதிமானுஷ சேஷ்டிதங்களைப் பண்ணி ஒன்றும் அறியாதாரைப் போலே நிற்கிற இவர் –
7-ஏஷ –
மாநுஷீம் தநுமா ஸ்ரீ தம்  பரம் பாவமஜா நந்த -ஸ்ரீ கீதை -9-11-என்று அபலைகளான என் போல்வார்க்கு ஆஸ்ரீத சௌகர்யார்த்தமாகத் தாழ விட்டு நீர்மையைத்  தண்மையாக நினைக்கும்படி எளியராய் இருக்கிற இவர் –
இப்படி எளியராய் இருக்கிற இவர் தாம் ஆர் -என்னில்
1- மஹா யோகீ-
கேவலர் அல்ல -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோ அசௌ-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்று கட்டடங்க நன்றான திவ்ய குணங்களை உடையவர் –
2- மஹா யோகீ –
ஏஷாம் விபூதி யோகஞ்ச -என்றும்
யோகயுக் பரமாத்மா அசௌ நித்ய மங்கள விக்ரஹ -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
யுநக்தீதி யோக -என்று குணங்களுக்குப் பேராய்-
அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண கண-என்றும்
உயர்வா யுயர் நலம் யுடையவன் -என்றும்
அதி விலஷணமான குணங்களுக்கு ஆகரமானவர் –
3- மஹா யோகீ –
யோக சந்னஹா நோபா த்யா நயா சங்கதி  யுக்திஷூ எகிற இவ்வர்த்தங்களிலே யாகிலுமாம் –
முதல் சநநஹனமாய்-சந் நாஹா கவச்சத -என்று யுடம்புக்கீடாய் –
மஹா யோகம் என்று கேவலமான மானுஷ சந் நாஹம் அன்றியிலே இந்த்ரன் வரக் காட்டினதாய் –
திவ்யமாய் ராவண சச்தாச்த்ரங்களுக்கு ஈடுபடாதே
வி லஷணமான யுடம்புக்கு ஈடுடையராய் இருந்தார் என்றுமாம் –
சன்னாகம் -என்று கவசத்தை தமிழனும் சொன்னான் இ ரே
அன்றியிலே -4-மஹா யோகீ -என்று
சந்நத் தௌ விசரிஷ்யத -என்கிறபடியே -சந்  நாஹம் -உத்யோகமாய் -உத்யோகம் தவ சம்ப்ரேஷ்ய -17-64-என்று ராஜ்யப் பிரஷ்டர் என்று முசித்து இராதே படை கூட்டுவது –
துணை அணைப்பது அணை யடைப்பது இலங்கையை  யடைக்கப் பாய்ச்சுவது சுடுவது இடிப்பது   கருடனை அழைப்பது ஔ சாதம் அழைப்பிப்பதாய்
பெரிய உத்சாஹம்   யுடையராய் இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -5- மஹா யோகீ –
என்று உபாயமாய் -உபாய கோ வதே தஸ்ய -பால -16-2-என்று இவர் கேட்பது –
பிரவிஷ்டோ மாநுஷீம் தநும் அவத்யம்  தைவதைர் விஷ்ணோ சமரே ஜஹி-பால -15-21-என்று தேவர்கள் சொல்லுவதாய்
இப்படி வரத்தின் வரியில் அகப்படாதபடி-இது ஒரு யுபாயம்  யுடையவராய் ஆயிற்று என்றுமாம் –
அன்றியிலே -6- மஹா யோகீ –
என்று த்யானமாய்-த்யை சிந்தாயாம் இ றே -தசரத யஜ்ஞத்தில் தேவர்கள் திரண்ட அன்று தொடங்கி ராவண வத பர்யந்தமாக நடுவுள்ள கார்ய சிந்தைகளில் ஒன்றும்
பழுது போகாதபடி பத்தும் பத்தாகக் கார்ய விசாரம் யுடையராய் இருந்தார் -என்றுமாம் –
அன்றியிலே -7- மஹா யோகீ –
என்று -சங்கதியாய்-நா சகா யஸ்ய சித்த்யாதி -என்று துணை இல்லாதவனுக்கு ஓன்று ஆகாமையாலே
இது முடியும்படியாக ஹனுமத் ஸூ க்ரீவ விபீஷணாதி களான சஹாய சங்கதி யுடையராய் இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -8- மஹா யோகீ –
என்று யுக்தியாய்-உத்தர உத்தர யுக்தௌ ஸ வக்தா வாசஸ் பதிர் யதா -அயோத்ய -1-17- என்னுமா போலே
வன வாச நிவ்ருத்திக்கு இளைய பெருமாள் பஷங்களைத் தள்ளியும்
ஜாபாலி சொன்ன தர்ம ஆஷேபங்களைத் தள்ளியும்
வாலி வத அநந்தரம் அவன் சொன்ன பஷங்களைத் தள்ளியும்
விபீஷண சரணாகதிக்கு ஸூ க்ரீவ சரப ஜாம்பவத் ப்ரப்ருதிகள் யுடைய பஷங்களைத் தள்ளியும்
இப்படி பலரோடு கலந்த இடத்திலும் இத்தனை பேரையும் தள்ளும்படியான பிரபல யுக்திகளை யுடையவராய் இருந்தார் -என்றுமாம் –
அன்றியிலே -8- மஹா யோகீ –
என்று தபச்வீயாய் தலையும் சடையும் அரையும் மரவுரியுமான வேஷத்தாலும் இத்தனை பெண்டுகள் திரண்டு கிடக்க
முகம் எடுத்துப் பாராத விரக்தியாலும் வென்று கொண்ட ராஜ்யங்கள் ஸூ க்ரீவ விபீஷணா திகளுக்குக் கொடுத்துத் தாம் அவற்றில் நசை பன்னாமையாலும்
நினைத்தது முடிக்கும் படியான தப அனுஷ்டானத்தாலும்
இவர் தாம் பெரிய யோகியாய் இருந்தார் என்றுமாம் –
இப்படி யோகிகள் ஆகில் கர்ம வச்யரான சம்சாரியாய் இருந்தாரோ -என்னில் –
1- பரமாத்மா –
அப்படி அல்ல -சர்வ அந்தர்யாமியான புருஷோத்தமன் –
2- பரமாத்மா –
பரோ மா அஸ்மாதி தி பரம-என்றாய்
யஸ்மாத் பரம் நா பரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -என்றும்
ந தத் சமஸ் சாப்யதி  கஸ்ஸ த்ருஸ்யதே-என்றும்
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய மாமாயா -திருவாய் -2-3-2- என்றும் சொல்லுகிறபடியே சமாப்யதிக தரித்ரனானவன்
3- பரமாத்மா –
ஆத்மா ஜீவே த்ருதௌ தஹே ஸ்வ பாவே பரமாத்மா நி -யத் நேர்க்கே அக் நௌ மதௌ வாதே -என்ற இவ்வர்த்தங்களிலும் ஆம் –
4- பரமாத்மா –
என்று ஜீவா ராசியாய்
சாச்ச த்யச்சா பவத் என்றும் -ச ஏவ சர்வம் யதஸ்தி யன் நாஸ்தி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-12-38-என்றும்
இல்லதும் உள்ளதும் -திருவாய் -7-8-4- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சரீராத்மா பாவத்தாலே அவன் தான் என்று சொல்லலாம்படிஇருக்கிறவர்
அன்றியிலே -5- பரமாத்மா –
என்று -த்ருதியிலேயாய்-தைர்யம் -ஆபத்யயி ஸ்வ கார்யேஷூ கர்த்தவ்யத்வ வஸ்தி திர் த்ருதி  -என்று இ றே-
ராஜ்ய ப்ரம்ச வனவாச சீத அதர்சன ஜடாயுவதாதியான வ்யசனங்கள் வந்த அளவிலும் செய்யும் கார்யங்கள் ஈடேறும் படியான நிலையை யுடையராய் இருந்தார் -என்றுமாம்
அன்றியிலே -6-பரமாத்மா –
என்று தேஹத்திலேயாய்-நித்யம் நித்யா க்ருதி தரம்  -என்றும்
ந பூத சங்க சம்ஸ்தா நோ தேஹோ அசய பரமாத்மா ந -என்றும்
மணியுருவில் பூதம் ஐந்தாய் -திரு நெடு -1- என்றும் –
எதிரிகளுக்கு ஈடுபடாத படியான நித்ய நிரவத்ய விக்ரஹராய் இருந்தார் -என்றுமாம் –
அன்றியிலே -7- பரமாத்மா –
என்று -ஸ்வ பாவத்திலேயாய் -சம்பாஹூப் யாம் நமதி சமபதத்ரை-என்றும்
வாங் மநசை கபூமயே -என்றும் -எளிவரும் இயல்வினன்-திருவாய்-1-2-2- என்றும்
நஹி பால ந சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேஸ் வாத் ஹரே -என்றும்
காக்கும் இயல்வினன் -கண்ணபெருமான் -திருவாய் -2-2-9- என்றும்
சௌலப்ய-ரஷகத் வாதியான ஸ்வ பாவம் யுடையராய் இருந்தார் -என்றுமாம் –
அன்றியிலே -8-பரமாத்மா –
என்று பரமாத்மா வாசியாய் -அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித -என்கிறபடியே
சர்வமும் வ்யாப்தமாய்த் தாம் வியாபகர் என்னலாம் படி இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -9-பரமாத்மா –
என்று -யத்நத்திலே யாய் -யதன வாம்ஸ்ஸ பவிஷ்யாமி -என்றும்
உத்சாஹ பௌருஷம் சத்த்வம் -என்றும் மேலே மேலே உத்சாஹம் யுடையராய் இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -10-பரமாத்மா –
என்று அர்க்க- சூர்ய- வாசியாய்-கபே ராம திவாகர -சுந்தர -17-18- என்றும்
தேஜஸா சூர்ய சங்காச -சுந்தர -35-9- என்றும்
முளைக்கதிரை -திரு நெடும் -14- என்றும்
சீரார் சுடர்கள் இரண்டாய் -திருவாய் -6-9-1- என்றும்
பிரதாபாதிகளால் ஆதித்யன் தானாய் இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -11-பரமாத்மா –
என்று அக்னியாய் -அகரம் பதம் நயதீத் யக்நீ-என்றாய் -நயாமி பரமாம் கதிம் -என்றும்
காலாக் நி சத்ருசா குரோத -பால -1-18- என்றும்
நிர்த்த தேஹதபி காகுத்ச்த க்ருத்தஸ்த க்ருத்தஸ்  தீவ்ரேண சஷூஷா-சுந்தர -30-14- என்றும்
நிலனாய் தீயாய் -என்றும் தாஹகத்வாதிகளாலே அக்னி தானாய் இருந்தார் என்றுமாம் –
அன்றியிலே -12-பரமாத்மா –
என்று மதி வாசியாய் -புத்திமான் மதுரா பாஷி -அயோத்யா -1-13- என்றும்
புத்தா ஹ்யஷ்டாங்கயா யுகத -கிஷ்கிந்தா -54-2-என்றும்
மதியினால் குறள் மாணாய -திருவாய்-1-4-3- என்றும் அவசர உசித புத்தியோகம் யுடையவர் என்றுமாம்
அன்றியிலே -13- பரமாத்மா –
என்று வாத -காற்று-வாசியாய் -தஸ்மை வாதாத்ம நே நம -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்  -1-14-31- என்றும்
காலாய் -திருவாய் -6-9-1- என்றும் -சர்வ பிராணி பிராணந ஹேதுவான காற்றுத் தானாய் இருந்தார் –
இது எல்லாம் என் பரமாத்மேதி சாப்யுக்தோ தேஹேச்மின் புருஷ பர -ஸ்ரீ கீதை -13-23-என்று பரமாத்மா சப்தம் முக்தனுக்கும் பேராய் இருந்தது –
இது வ்யாவர்த்தகம் ஆகமாட்டாது -என்ன
1- ஸ நாத ந -பரமாத்மா –
முக்தன் நெடும் காலம் பக்தனாய்த் திரிந்து பின்பு முக்தன் ஆனால் அன்றோ பரமாத்மா சப்த வாச்யத்வம் வருவது –
இவன் எப்போதும் பரமாதமா சக்த வாச்யனாய் இருக்கும்
2- ஸ நாத ந பரமாத்மா –
இவன் நித்யம் விபும் சர்வகதம் -என்று சர்வ காலத்திலும் சர்வ தேசத்திலும் சர்வ வஸ்துக்களிலும் இருக்கும் –
ஸநாதந-பரமாத்மா -என்றாலும் -ஆத்மன் சப்தம் தேக வாசியாய் அசித்தாகையாலும்  -நித்யம் சதா சதாத்மகம் -என்றும்
நித்யா சத்த விக்ரியா -என்றும் அசித்துத் தான் ஸநாதனம் ஆகையாலும் பர வஸ்து ஆகக் கூடாதோ -என்னில் –
1-அநாதி மத்யநிதந –
அசித்து ஸ்வரூபேண வித்யமாகிலும் ஆதி மத்ய அவஸாநங்கள் யுண்டு   –
இவன் -அநாதி மத் யாந்தமஜம வ்ருத்தி ஷயமச்சுதம் -என்று அசித்துப் போலே ஆதி மத்திய அவஸா நங்கள் இன்றிக்கே இருக்கும் –
2- அநாதி மத்ய நிதந-
ஆதி மத்ய நிதநங்கள் மூன்றுக்கும் ஒவ்வொன்றுக்கு இரண்டு அவஸ்தையாய்
அஸ்தி-ஜாயதே -பரிணமதே-விவர்த்ததே -அபஷீயதே -விநச்யதி-என்று அசித்து ஷட்பாவ விகார யுக்தமாய் இருக்கும்
இவன் அப்படி அன்றிக்கே -அபஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜன்மபி வர்ஜித சக்யதே  வக்தும் யஸ் சதாஸ் தீதி கேவலம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-11-என்று
சர்வதா சத்தையேயாய் வ்யதிரிக்த அவஸ்தா பஞ்சகங்கள் இன்றிக்கே இருக்கும் –
ஸ்தூல ஸூஷ்மாத்மாநே நம-என்றும் -அவ்யக்த  வ்யக்த ரூபாய -என்று அசித்துத் தான் ஸூ ஷ்மமாய்-அவ்யக்தமாய் ஸ்தூலமாய் வ்யக்தமாய் இரண்டு அவஸ்தையாய் ஆயிற்று இருப்பது –
ஸ்தூலமாய் விகாரம் என்று பேரை யுடைத்தான ப்ருதிவ்யாதிகளுக்கு ஆயிற்று ஆதி மத்யாதிகள் யுள்ளது
ஸூ ஷ்மமாய் பிரகிருதி விக்ருதியான மஹாதாதிகளுக்கு
த்ரி குணம் யஜ்ஜ்கத்யோ நிர நாதி பிரபவாப்யாயம்   -என்று ஆதி மத்யாதிகள் இல்லையே -என்ன
1- மஹத பரம –
அப்படி இருக்கிற மஹானுக்கும் அவ்வருகாய் இருக்கும்
2- மஹத பரம –
இவ்வருகுள்ள கார்ய  வர்க்கங்களில் பெருத்து மகான் என்று சொல்லலாம்படியான மஹத் தத்வத்துக்கும் அவ்வருகாய் இருக்கும்
மஹத பரம-என்றால்  மஹத பரம வ்யக்தம் அவ்யக்தாத் புருஷ பர -என்று -மஹானுகுக்கு பரம் அவயகதம் அன்றோ -அது வானாலோ என்ன –
மஹான்-
மஹதோ மஹீயான் -என்றும்
மஹாந்தம் விபு மாதமாநம் மத்வா தீரோ ந ஸோசதி -என்றும்
பெரியதுகும் பெரியதாய் முமுஷூ பாஸ்யமுமாய் இருக்கும் –

ஆக
இந்த ஸ்லோகத்தால் லீலா விபூதி யோகமும்
அங்குள்ள சேதன அசேதன வைலஷண்யமும் சொல்லிற்று –

—————————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .