Archive for the ‘SRi Valimiki Raamaayanam’ Category

ஸ்ரீ ஸீதையின் மஹாசரித்ரமும்-ஸ்ரீ அஷ்டாக்ஷரத்தின் பொருளும் – By ஸ்ரீ துளசிராமன் ஸ்வாமிகள் —

November 19, 2020

ஸ்ரீ “காவ்யம் ராமாயணம் க்ருத்ஸ்நம் ஸீதாயாஶ்சரிதம் மஹத்”– வால்மீகி ராமாயணம், பாலகாண்டம் 4-7.

ஸ்ரீ வால்மீகி முனிவர், தனது ராமாயண காவியத்திற்கு ஸீதையின் மஹாசரித்ரம் என்றும் பெயரிட்டார்.
வால்மீகி ராமாயணமானது – ஸீதையை ராவணன் அபகரித்தது, அவளை ராமர் சந்தேகித்தது,
அவளை அக்நி பரீக்ஷை செய்வித்தது, ஒரு வண்ணான் சொன்ன அபவாதம் கேட்டு அவளை காட்டுக்கு அனுப்பியது,
இறுதியில் அவள் பூமி ப்ரவேசம் செய்தது முடிய இவ்வாறாக தொடர்ந்து ஸீதையின் துயரங்களை சொல்லும்
ஒரு காவிய நூல் என்று தத்துவம் அறியாமல் சிலர் சொல்கின்றனர்.
ஸ்ரீராமரையும் ஆணாதிக்கவாதி என்று சாடுகின்றனர். மேற்படி அபத்தங்களை மறுத்து, அவற்றை
ஸ் ரீவைஷ்ணவ பூர்வாசார்ய ஸ்ரீஸூக்திகளின் படியே விளக்கி, அவள் சரித்திரமே
திருவஷ்டாக்ஷரத்தின் தத்துவ விளக்கம் என்பதை அறுதியிடவே இந்த வ்யாஸம் எழுதப்பட்டது.

ஸ்ரீ ஸ்வாமி பிள்ளை லோகாசார்யர் அருளிய ஸ்ரீவசன பூஷணம் என்னும் நூலிலிருந்து சில ஸ்ரீஸூக்தி ப்ரமாணங்கள்.

ஸ்ரீஸூக்தி #5:
இதிஹாஸ ஶ்ரேஷ்டமான ஶ்ரீராமாயணத்தாலே சிறையிருந்தவள் ஏற்றம் சொல்லுகிறது.
பாரதத்தாலே தூதுபோனவன் ஏற்றம் சொல்லுகிறது.

ஸ்ரீஸூக்தி #6:
இவை இரண்டாலும் புருஷகார வைபவமும், உபாய வைபவமும் சொல்லிற்றாயிற்று.

ஸ்ரீஸூக்தி #7:
புருஷகாரமாம் போது க்ருபையும், பாரதந்த்ர்யமும், அநந்யார்ஹத்வமும் வேணும்.

ஸ்ரீஸூக்தி #8:
பிராட்டி முற்படப் பிரிந்தது தன்னுடைய க்ருபையை வெளியிடுகைக்காக,
நடுவிற் பிரிந்தது பாரதந்த்ர்யத்தை வெளியிடுகைக்காக,
அநந்தரம் பிரிந்தது அநந்யார்ஹத்வத்தை வெளியிடுகைக்காக.

முன்னுரை:

யத்யபி ஏஷ பவேத் பர்த்தா மமார்யே வ்ருத்த வர்ஜித: |
அத்வைத முபசர்தவ்யஸ் ததாப்யேஷ மயா பவேத் ||– அயோத்யா காண்டம் 117 ஆம் ஸர்கம்.

எனது கணவர் ஸ்ரீராமரான இவர் ,ஒரு கொடுங்கோலன் (SADIST/PSYCHO) ஆக இருப்பாரே ஆனாலும்கூட,
என் மனத்தில் எவ்வித சஞ்சலமும் இன்றி,நான் அவருக்கு பணிவிடை கொண்டுதானிருப்பேன்.

கிம் புநர்யோ குணஶ்லாக்ய: ஸாநுக்ரோஶோ ஜிதேந்த்ரிய: |
ஸ்திராநுராகோ தர்மாத்மா மாத்ருவத் பித்ருவத் ப்ரிய: ||

ஆனால் இவரோ எல்லோராலும் புகழத்தக்க குணங்கள் உடையவர் ! கருணைமிக்கவர்! புலன்களை வென்றவர் !
என்மீது நிலையான அன்பு வைத்திருப்பவர் ! தர்மாத்மா ! ஒரு தாயைப் போலும்,ஒரு தந்தையைப் போலும்
என்மீது மனப்பூர்வமான நேசமுள்ளவர்.

எனவே இப்படிப்பட்ட உத்தம புருஷருக்கு நான் பணிவிடை செய்வதிலும்,அவரை அனுசரித்துப் போவதிலும்
(காட்டிற்கு உடன் வந்ததிலும்) ஆச்சரியம் தான் என்ன?

இவ்வாறு ஸீதையின் ஏக்கமானது “என் கணவர் ஸ்ரீராமர் சகல கல்யாண குணங்கள் நிரம்பியவர்.
உலகம் நிறைந்த புகழாளர். அதனால் தான், நான் என்னதான் கற்புக்கரசியாய் இருப்பினும்,
எவ்வளவு தான் தர்மங்கள் அனுஷ்டித்தாலும் எனக்கு என்று ஒரு தனிப்புகழ் கிட்டுவதில்லை.
என் கீர்த்தியானது குடத்திலிட்ட விளக்கு போலுள்ளது. எனவே ஒரு கொடூரனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு,
இதேபோல் தர்மங்கள் அனுஷ்டித்து, கற்புக்கரசியாய் இருந்தால் தான் என்னுடைய க்யாதியும்
குன்றின் மேலிட்ட விளக்காக பிரகாசிக்கும். ஆனால் ராமரோவெனில் மிகவும் நல்லவர்.
எனவே இப்பிறவியில் நான் விரும்பும் இந்த வாய்ப்பு கிட்டாது” என்று இருந்தது.

இனி வ்யாசத்திற்கு வருவோம்.

அயோத்தியா காண்டத்தின் இறுதி சர்க்கங்களில் தான் ஸீதையின் சரிதம் தொடங்குகின்றது. 117ஆம் சர்க்கத்தில்
ஸீதையும் அநசூயையும் உரையாடுகின்றனர். அப்பொழுது மஹரிஷி அத்ரியானவர் கூறுகிறார்:

தஶ வர்ஷஸஹஸ்ராணி யயா தப்தம் மஹத் தப: |
அநஸூயா வ்ரதை: ஸ்நாத்வா ப்ரத்யூஹாஶ்ச நிவர்திதா: ||
தாம் இமாம் ஸர்வபூதாநாம் நமஸ்கார்யாம் தபஸ்விநீம் |
அநஸூயேதி யா லோகே கர்மபி: க்யாதிமாகதா: ||– அயோத்யா காண்டம் -117, 11 &13

அநஸூயை என்னும் இவள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் தவம் இயற்றியிருக்கின்றாள். எல்லாவித இடையூறுகளையும் விலக்கி,
வ்ரதங்களை முழுமையாக செய்து முடித்தவள். எல்லா பிராணிகளாலும் வணங்கத்தக்கவள்.
கீர்த்தி பெற்றவள்! முதியவள்! கோபம் என்பதே ஒருபொழுதும் அறியாதவள் !
தன் அன்பு நிறைந்த நற்கர்மங்களால் “அநஸூயா” என்று உலகில் புகழ் பெற்றவள்.

இவ்வாறு தன் மனைவியை பலவாறு புகழ்கின்றார். அநஸூயை என்றால் பொறாமை இல்லாதவள் என்று ஒரு பொருளுண்டு.
பிறரால் பொறாமைப்படக் கூட முடியாத இடத்தை அடைந்தவள் என்று மற்றோரு பொருளும் உண்டு.
ஸீதை “தாயே! நானும் உன்னைப் போல் புகழ்பெற விரும்புகின்றேன்” என்றாள்.

அப்பொழுது அநஸூயை, “பேரழகியும், குணவதியும், சௌபாக்யவதியுமானயான ஸீதா!
புகழ்பெற்ற ராமனால்,சுயம்வரத்தில் நீ அடையப்பட்டாய் என்று கேள்விப்பட்டேன். எது,எப்படி நிகழ்ந்ததோ,
அவற்றை அப்படியே விஸ்தாரமாக கூறுவாய்” என்று பூர்வ வ்ருத்தாந்தங்களை கேட்கின்றார்.

ஸீதையும் தனது அயோநிஜ பிறப்பு தொடக்கமான வ்ருத்தாந்தங்களை ரஸமாக சொல்கின்றார்.
கலப்பை உழுத மண்ணில், புழுதியும் தூசுகளும் பட தன்னை ஜனகர் கண்டெடுத்தது
(பாம்ஸு குண்டித ஸர்வாங்கீம் ஜநகோ விஸ்மய: அபவத்). “இவள் உன்திருமகள் ! சாதாரண மானுட பெண்ணன்று ”
என்ற அசரீரி வாக்கினை கேட்டு ஜனகர் மகிழ்ந்தது, தாய் ஸுநயநா அரவணைப்பில்,
தர்ம சூக்ஷ்மமான நல்லுரைகளுடன் வளர்ந்தது, சாவித்திரி – சத்தியவான், அத்ரி – அநஸூயா, ரோஹிணீ – சந்திரன்,
அருந்ததி – வசிஷ்டர் போன்ற உதாரண தம்பதியர் பற்றிய கதைகள் கேட்டது, பின்பு திருமணம் நடந்தது,
வனவாஸம் செல்லும் முன்னர் மாமியார் கூறிய அறிவுரைகள் என்று விஸ்தரித்து வர்ணனம் செய்கிறாள்.

முடிவில் அநசூயை சீதையைப் பாராட்டுகின்றார். தன்னுடைய திவ்யமான மாலை, என்றுமே கசங்காத / அழுக்கடையாத வஸ்த்ரம்,
வாசனை த்ரவ்யம், அணிகலன் இவற்றை ஆசீர்வாதமாகக் கொடுக்கின்றார்.
ஸீதையை அணிகலன்களால் பலவிதமாக அலங்காரம் செய்கின்றார். வாசனைத் திரவியங்களை பூசி,
“ஸீதா ! நீ உற்றார் உறவினர்களையும், கௌரவத்தையும், சுக போகங்களையும் துறந்து உன் கணவனுடன்
வனவாஸம் செய்ய வந்தது எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியை அளிக்கின்றது. கற்புக்கரசிகள் இப்படித்தான் நடக்க வேண்டும்”.

அதற்கு ஸீதை -“தாயே! என் தந்தை ஜனகர், எனக்கு சிவ தனுஸை கன்யா சுல்கமாக வைத்தார்.
எந்த வீரன் சிவ தனுஸை வளைத்து நாண் ஏற்றுகிறானோ, அவனுக்கே என் பெண் மாலை இடுவாள் என்று அறிவித்திருந்தார்.
ராமனும் சிவ தனுஸை வளைத்து நாண் ஏற்றினார். இதனால் மகிழ்ந்து போன என் தந்தை
என்னைத் கன்யாதானம் கொடுக்க சித்தமானார். ராமரோ என் தந்தையின் உத்திரவின்றி நான் எதுவுமே செய்வதில்லை
என்று மறுத்துவிட்டார். பிறகு தூதுவர்கள் சென்று தசரதரை அழைத்து வந்து, அவர் சம்மதித்த பிறகே என்னை மணந்தார்.

தீயமாநம் ந து ததா ப்ரதிஜக்ராஹ ராகவ: |
அவிக்ஞாய பிது: சந்தம் அயோத்யாதிபதே: ப்ரபோ: ||– அயோத்யா காண்டம்- 118-51

தன் தந்தையார் பார்த்து நிச்சயித்த பெண்ணான என்னை மணந்தார். “என் அழகில் மயங்காமல்,
பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம் என்னும் தர்மத்தை அனுஷ்டித்தார்.
எனக்கு காதல் திருமணத்தில் விருப்பமில்லை. தர்மத்தில்தான் பெரு விருப்பம். ஏனெனில் இன்று ஒரு அழகியை விரும்புபவன்,
நாளை அவளினும் அழகியாக தன் பார்வைக்கு படும் வேறு ஒருத்தியை விரும்பலாம்.
எனவே இது அவர் மீது இருந்த அன்பினை இருமடங்கு பெருக்கியது.

ப்ரியா து ஸீதா ராமஸ்ய தாரா: பித்ருக்ருதா இதி |
குணாத் ரூபகுணஶ்சாபி ப்ரீதிர் பூயோ அப்யவர்ததா ||
தஸ்யாஶ்ச பர்தா த்விகுணம் ஹ்ருதயே பரிவர்ததே |– பாலகாண்டம்-77-28

எனது ராமர் – பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம், மாத்ரு பக்தி,ஏக பத்னி வ்ரதம், சரணாகத ரக்ஷணம்,
ப்ராத்ரு ஸ்நேஹம் போன்ற தர்மங்களும், தயை, க்ஷமை, பக்தி, தவம், த்யானம், ஸத்யம், இந்திரிய நிக்ரஹம்
போன்ற ஆத்ம குணங்களும், தன் அன்பர்கள் மீது வாத்சல்யம்,ஸௌசீலம், ஸௌலப்யம், ஆர்ஜவம் போன்ற குணங்களும்,
சிறந்த லாவண்யம், சவுந்தர்யம், ப்ரம்ம தேஜஸ் என்னும் ரூப லக்ஷணங்களும்,
புகழும், விஷ்ணுவுக்கு நிகரான வீரதீர பராக்கிரமங்களும், த்ரிலோக ஐச்வர்யமும் (வ்யாப்தா, நியந்தா) ,
குபேரனுக்கு நிகரான செல்வமும், ப்ருஹஸ்பதியைப் போன்று சகல சாஸ்திர நிபுணத்வமும் ,வாய்மை,
பெரியோர்கள் / அன்பர் சொல் கேட்டல் என்னும் பல குணங்களும் கூடியவர்.

எனவே இப்படிப்பட்ட உத்தம புருஷருக்கு நான் பணிவிடை செய்வதிலும், அவரை அனுசரித்துப் போவதிலும் ஆச்சரியம் என்ன?
இத்துணை கல்யாண குணங்கள் படைத்த ராமனை வேறு எந்தப் பெண் மணந்திருந்தாலும் இப்படித்தான்,
சந்திரனைப் பிரியாத ரோஹிணியை போன்று கூடவே இருப்பாள்.
என்றிவ்வாறெல்லாம் ஓடிய அவளது உள்ளக்கிடக்கை தனை பெருமாளும் அறிந்தான்.

“உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம் உடனிருந்து அறியும்” பெருமாள்,
அவளுடைய குணாதிசயங்களை வெளியிட சங்கல்பித்தார்.

—————-

பிராட்டியானவள் நாமெல்லாம் பெருமாளை அடைய புருஷகாரம் ஆகின்றாள் (சிபாரிசு).

இதனை தர்க்க பூர்வமாக நிறுவுவோம்.
(உத்தேசம், லக்ஷணம், பரீக்ஷை என்பன தர்க்க பாஷையின் அங்கங்கள் அதாவது உறுப்புக்கள் ஆகும்.
எனவே நீங்களும் என்னுடன் கொஞ்சம் தர்க்கம் (அ) ந்யாயம் பயிலுங்கள்).

உத்தேசம்: (பெயரிடல்)
அதற்கு அவளிடம் 1)க்ருபை, 2)பாரதந்த்ர்யம், 3)அநந்யார்ஹத்வம் என்னும் மூன்று குணங்கள் வேண்டும்.
லக்ஷணம்: (விளக்குதல்)
1) க்ருபையாவது பிறர் படும் துன்பத்தைக் கண்டு பொறுக்கமாட்டாமை. ஜீவர்கள் ஸம்ஸாரத்தில் படும் துக்கத்தைக்
கண்டு பொறுக்கமாட்டாமல் எம்பெருமானோடு இவர்களை சேர்ப்பதற்கு உறுப்பான முயற்சி செய்வதற்கு க்ருபை வேணும்.
2) பாரதந்தர்யமாவது பரமபுருஷனுக்கு உரிமைப் படுகை. ஸ்வதந்த்ரனான அவனை அனுவர்த்தித்து
(அவன் சொன்னபடியெல்லாம் நடந்து) அவனை வசப்படுத்த வேண்டியிருப்பதால் பாரதந்தர்யம் வேணும்.
3) அநந்யார்ஹ சேஷத்வமாவது அவனுக்கன்றி மற்றவனுக்கு உரிமைப் படாதொழிகை.
பிராட்டி எம்பெருமானிடத்தில் சென்று “இந்த ஜீவனை நீ அங்கீகரிக்க வேணும்!” என்றால்
“இவள் நம்மைத் தவிர வேறொரு விஷயத்திற்கு சேஷப்படாமல் (அடிமைப்படாமல்) நமக்கே
அதிசயத்தை (நன்மை) விளைவிக்குமவள் ஆகையாலே நம்முடைய காரியத்தையன்றோ இவள் சொல்லுகிறாள்”
என்று பரமன் நினைத்து, அவள் சொன்னபடி செய்கைக்கு உறுப்பாக அநந்யார்ஹத்வமும் வேணும்.

பரீக்ஷை: (சரிபார்த்தல்)
அவளுக்கு இம்மூன்று லக்ஷணங்களும் இருக்கும் படியை நாம் எங்ஙனே அறியலாம் என்னில் –
பிராட்டி ஜனகராஜன் திருமகளாராய்த் தோன்றி அப் பெருமாளை மூன்று தரம் பிரிந்து இம் மூன்று குணங்களை
வெளிப்படுத்தினாள். நாம் அதுகொண்டு அறியலாம். எப்பிரிவில் எக்குணம் வெளியாயிற்று என்னில்:

ராவணன் பிரித்தான் என்னும் சாக்கிலே முதலில் பெருமாளைப் பிரிந்து இலங்கைக்கு எழுந்தருளின சமயத்தில்
“க்ருபா குணம்” வெளியாயிற்று.
முற்பட பிரிவு – க்ருபையை காட்டியது (க்ருபை – பிறர் படும் துன்பத்தைக் கண்டு பொறுக்கமாட்டாமை).

தேவமாதர்களின் சிறையை விடுவிக்கைக்காகத் தான் சிறையிருந்தமையாலும்;
அச்சிறையிலே தன்னை இரவும் பகலும் ஹிம்சித்த ராக்ஷஸிகள், ஒருநாள் திரிஜடையின் கனவு வ்ருத்தாந்தம் கேட்டார்கள்.
அக்கனவிலே ராவணன் தோல்வியுற்று, தெற்கு – எம திக்கிலே கழுதைமீது, அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாகவும் (மாண்டுபோதல்),
பெருமாள் வெற்றிபெற்று அயோத்தியில் ஸீதையுடன் முடிசூடியதாகவும் கண்டமை கேட்டு மிகவுமஞ்சி நடுங்கினார்கள்.
பிராட்டி அவர்களை நோக்கி “நானிருக்க நீங்கள் அஞ்சுவதென் ? அஞ்சவேண்டா !! என்று அபய ப்ரதானம் செய்தமையாலும்;
இந்த அபயப்ரதானம், வெறும் வாய்ச் சொல்லாய் ஒழியாமல் ,ராவண சம்ஹாரத்திற்குப் பின் தனக்கு
ஸோபனம் (நற்செய்தி) சொல்லவந்த அனுமன், அந்த ராக்ஷஸிகளை சித்திரவதை (கொடியமுறையில் கொலை) செய்ய எத்தனித்தார்.
அப்பொழுது அவரோடே மன்றாடி, பிறர் படும் ஹிம்ஸையைக் கண்டு பொறுத்திருக்கும் படியான மனக்கொடுமை எனக்கில்லை
என்று அறிவுறுத்தியும், அவ்வரக்கிகளின் குற்றங்களை நற்றங்களாக உபபாதித்தும் அவர்களைக் காத்து அருளியமையாலும்,
க்ருபா குணம் விளங்கிற்று.
இக்குணம் வெளியிடுவதற்கேயாம் பிராட்டிக்கு நேர்ந்த முதற் பிரிவு.

பிராட்டியே எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் அன்னையாதலால், தாய் ஸ்தானத்தில் நின்று ராவணனுக்கு சொன்ன
உபதேசங்களுள் சிலவற்றை இங்கே காணலாம்.

ஸுந்தரகாண்டம் 21ஆம் சர்கம்:
இஹ ஸந்தோ ந வா ஸந்தி ஸதோ வா நாநுவர்தஸே ||

இங்கே,இலங்கையில் சான்றோர்கள் யாரும் இருக்கவில்லையா? அல்லது அவர்கள் இருந்தும்,
நீ அவர்களை பின்பற்றவில்லையா? ஏன் இப்படி அதர்ம வழியில் இழிந்து அழிவைத் தேடுகின்றாய் ?

மித்ரம் ஒளபயிகம் கர்த்தும் ராம: ஸ்தானம் பரீப்ஸதா
வதே ச அநிச்சதா கோரம் த்வயாஸௌ புருஷர்ஷப ||

உனக்கு கோரமான அழிவு வேண்டாம் என்று எண்ணினால், புருஷ ச்ரேஷ்டரான ஸ்ரீராமனுடன் நட்புக்கொள்
(காலைப் பிடிக்கத் தேவை இல்லை, கையையாவது பிடி. அதாவது நட்புறவு கொள்வதே போதுமானது)

விதித ஸ ஹி தர்மக்ஞ: ஶரணாகதி வத்ஸல:
தேந மைத்ரீ பவத் தே யதி ஜீவிதும் இச்சஸி ||

அறம் அறிந்த ராமர் சரணடைந்தவர்களிடம் பேரன்பு கொண்டவர். நீ உயிருடன் இருக்க விரும்பினால்
அவருடன் நட்புக்கொள். அவர் நீ செய்த அனைத்து அபசாரங்களையும் மன்னிப்பார்.

ஆயினும் ராவணன் திருந்தவில்லை. அநாதி துர்வாசனையினால், எவ்வளவு உபதேசித்தும் இவன் திருந்தவில்லையே
என்று பரிதபித்தாள். ஐயோ ! இவனுடைய துர்புத்தி நீங்கி அனுகூலபுத்தி உண்டாக வேணும் என்று
ஜீவாத்மா திறத்தில் தான் செய்யும் பரமகிருபையாலே அவனை தீமனங்கெடுத்து வழிப்படுத்தப் பார்த்தாள்.

பிரிவு என்றால் என்ன ?

நித்யைவைஷா ஜகந்மாதா விஷ்ணோ: ஸ்ரீரநபாயிநீ |
யதா ஸர்வகதோ விஷ்ணுஸ்தவையேதம் த்விஜோத்தம ||– விஷ்ணுபுராணம் 1-8-17

உலகிற்கெல்லாம் தந்தை பகவான் என்றால், மஹாலக்ஷ்மீ ஜகன்மாதாவாய், கருணைக்கடலாய் நிற்கின்றாள்.
பகவானை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாதவள். எங்கும் நிறைந்திருப்பவன் விஷ்ணு. அதுபோல் இவளும் எங்கும் நிறைந்திருப்பவள்.
ஆக மிதுனமாய் நிற்கும் இவர்களே நமக்கு பெருந்தெய்வம்.

பராசர ரிஷி, தன்னுடைய விஷ்ணு புராணத்தில் – பிராட்டியானவள் பகவானை விட்டுப் பிரியாதவள்.
அவளுடன் நித்ய சம்பந்தம் உள்ளவன் எம்பெருமான் என்று முதலில் பொதுவாகக் கூறியவர் பின்னர்
அந்த நித்ய சம்பந்தத்தை பல பிரகாரங்களால் விளக்குகின்றார்.

அர்த்தோ விஷ்ணு இயம் வாணீ ||

அர்த்த: என்னும் பொருள் ஆண்பாலினத்தைச் சார்ந்து பகவானது விபூதியாக அதாவது பகவானாக கூறப்படுகின்றது.
வாணீ என்னும் சொல் பெண்பாலினத்தைச் சார்ந்து லக்ஷ்மியின் விபூதியாக அதாவது பிராட்டியாக கூறப்படுகின்றது.

சொல் மற்றும் பொருளின் சம்பந்தமும் நித்தியம் என்பது சாஸ்திரங்களால் வலியுறுத்தப்படுகின்றது.
இதனால் சொல்லும் பொருளும் போல் இணைந்து நிற்பவர் விஷ்ணு லக்ஷ்மீ என்னும் திவ்ய தம்பதிகள் என்பதும் சொல்லப்பட்டதாகின்றது.

நீதி பிராட்டி என்றால் நியமம் பெருமாள்; புத்தி பிராட்டி என்றால் போதம் பெருமாள்;
சத்க்ரியா பிராட்டி என்றால் தர்மம் பெருமாள்; ஸ்ருஷ்டி பிராட்டி என்றால் ஸ்ரஷ்டா பெருமாள்;
பிராட்டி பூமி என்றால் ஹரியே பூ-தரன் (பர்வதம் (அ) ராஜா); பிராட்டி துஷ்டி என்றால் ஹரியே சந்தோஷம்;
பிராட்டி இச்சை என்றால் ஹரியே காமம்; பிராட்டி ஆஜ்யாஹுதி (நெய்) என்றால் ஜனார்தனனே புரோடாஸம்.

கிம் சாதி பஹுநோக்தேந ஸங்க்ஷேபேண இதமுச்யதே ||

பலவாறு சொல்லி பயன் என்ன ? சுருங்கச் சொல்கிறேன் ஒன்றை.

தேவ திர்யங் மநுஷ்யாதௌ புந் நாமா பகவாந் ஹரி: |
ஸ்த்ரீநாம்நீ ஶ்ரீ: ச விக்ஞேயா நாநயோர் வித்யதே பரம் ||

தேவ ஜாதி, திர்யக் ஜாதி, மனுஷ்ய ஜாதி மற்றும் உள்ளவை இவைகளில் ஆண்பாலினத்தைச் சார்ந்தவை அனைத்தும்
பெருமாள் விபூதியாய் விஷ்ணு என்றே சொல்லப்படும்.
பெண்பாலினத்தைச் சார்ந்தவை அனைத்தும் லக்ஷ்மியினுடைய விபூதியாய் லக்ஷ்மி என்றே சொல்லப்படும்.
விபூதியென்றால் செல்வம் என்று பொருளாகும்). பல விபூதிகளைச் சொல்ல வேண்டும் என்று தொடங்கிய ரிஷி,
பல படிகளையும் காட்டி, முழுதும் சொல்ல முடியாமல் போய் “இவ்வாறே மேலும் கண்டு கொள்க ” என்று தலைக்கட்டுகின்றார்.

ஸ்ரத்தயா அதேவோ தேவத்வம் அஶ்நுதே ||

அதாவது தேவன் அல்லாதவன் ஸ்ரத்தையாகிற லக்ஷ்மியினால்தான் தேவனாகும் தன்மையை அடைகிறான் –
என்று வேதமும் சொல்லுகின்றது.

இப்படி லக்ஷ்மியானவள் நொடிப்பொழுதும் பிரியாது வாழும் மார்பனே என நம்மாழ்வாரும்,
’அகலகில்லேன் இறையுமென்று அலர்மேல் மங்கை உறைமார்பா!’ என்றும்,
திருமங்கையாழ்வாரும் இதையே, ’திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா’ என்றும் கூறுகின்றனர்.

மஹாலக்ஷ்மி நித்யையானவள். பகவானைப் போல் ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவள்.
பகவானைப் போல் எங்கிருந்தாவது தோன்றுகின்றாள், மறைகின்றாள்.
மறுபடி வேண்டும் போது மற்றோரிடத்திலிருந்து ஆவிர்பவிக்கின்றாள்.
பகவான் அதிதி மகனாக அவதரித்தபோது இவள் பத்மையானாள்.
பரசுராமனாக அவதரித்தபோது இவள் தரணியாகத் தோன்றினாள்.
ராமாவதாரத்தில் ஸீதையாகவும், கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ருக்மிணியாகவும் இவளே அவதரித்தாள்.
அவன் தேவனாக அவதரித்தால் தேவப் பிறவியை மேற்கொள்கிறாள்.
அவன் மனித பிறவியை எடுத்தால், இவளும் மனிதப் பிறவியை ஏற்கிறாள்.
இப்படி எப்பொழுதும் எம்பெருமானுக்கு ஏற்ப அவதரிக்கின்றாள். பிரிவதே இல்லை.

அனுமனும் இதைக் கூறுகின்றான்:

அஸ்யா தேவ்யா மந: தஸ்மிந் தஸ்ய ச அஸ்யாம் ப்ரதிஷ்டிதம் |
தேந அயம் ஸ ச தர்மாத்மா முஹூர்தம் அபி ஜேவதி ||– ஸுந்தரகாண்டம் 15-52

இந்தத் தேவியின் மனம் ராமனிடத்திலும், ராமனின் மனம் இந்த தேவியிடத்திலும் நிலைத்திருக்கின்றது.
அதனால்தான் இந்த தேவியும், தர்மாத்மாவான ராமரும், இதுநாள் வரையிலும் உயிரோடு இருக்கின்றனர்.

நாட்டைப் படை என்று அயன் முதலாத்தந்த நளிர் மாமலர் உந்தி
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் தன்னைக் கண்டீரே– நாச்சியார் திருமொழி

குளிர்ந்த பெரிய மலர் உந்தி வீட்டை உண்டாக்கி, அதில் உலகங்களை படையென்று நான்முகன் முதலியவர்களை உண்டாக்கியவன்.
அதையே திருவிளையாடல்களாகச் செய்யும் மாசற்றவனைக் கண்டீரோ? என்கிறாள் ஆண்டாள்.
விமலன் – அவ்விளையாட்டுக்களால் தனக்கொரு பாவமோ கர்மமோ அண்டாதவன்.

திருவிண்ணகர் சேர்ந்தபிரான் பெய்த காவு கண்டீர் பெருந்தேவுடை மூவுலகே.

ஒப்பிலியப்பனால் படைத்து, பேணப்பட்டு, அழிக்கப்படும் சோலையே இந்த மூவுலகங்களும் என்று நம்மாழ்வாரும் பாடினார்.

இங்கே பெருமாளை சொன்னது பிராட்டிக்கும் உபலக்ஷணம் ஆகும்.

அவதாரத்தில் பிரிவு என்பது ஒரு நாடகம், அவ்வளவே.

பிறர் சமையல் செய்யக் காணும்,நாம் அதைக் கற்பது போலவும், ஆசிரியர் பரிசோதனைச் சாலையில் செய்யக் காணும் நாம்
அதைக் கற்பது போலவும் தான் அவை. JUNIOR LAWYER, HOUSE SURGEON போல நாமும் SENIORS செய்யக் கண்டு PRACTICALS கற்கின்றோம்.
இதிஹாச புராணங்களில் பெருமாளும், பிராட்டியும், நித்யர்களும், பக்தர்களும், ரிஷிகளுமாக உபநிஷத், ஸ்ம்ருதிகளில்
காணும் விதி, நிஷேத தர்மங்களை அனுஷ்டித்தும், த்யஜித்தும் காட்டுகின்றனர்.
நாமும் விதி, நிஷேதங்களை அறிந்து கைக்கொள்ளவே அல்லது விடவே தான் அவை நடத்தப்படுகின்றன.

தப: ஸ்வாத்யாய நிரதம் தபஸ்வீ வாக்விதாம் வரம்|
நாரதம் பரிப்ப்ரச்ச வால்மீகிர் முநிபுங்கவம்|| – பாலகாண்டம்-1-1

இதுவே ராமாயணத்தின் முதல் ஸ்லோகம் ஆகும். முதன்முதலில் தொடுக்கும் பாசுரத்தில் திருமகளை வழிபட்டு
தொடங்குவதானது ஒருவித மங்கல வழக்கு என்பர் . ரிஷிகளுக்கு தவமே தனம்(செல்வம்) ஆகும்.
தபோதனம் என்பதற்கு இலக்கண குறிப்பாக இருபெயரொட்டு பண்புத்தொகை அல்லது கர்மதாரய ஸமாஸம் என்கிறது வீரசோழியம்.
இதைத்தான் மஹரிஷியும் “தப ஸ்வாத்யாய” என்று வைத்து பிராட்டியை வணங்கியே ,
தன் காவியத்தை, “ஸீதையின் மஹாசரித்ரமாகத்” தொடங்குகின்றார்.

முதல்பாகத்தில் “பிராட்டி முற்படப் பிரிந்தது தன்னுடைய க்ருபையை வெளியிடுகைக்காக” என்று ஸ்வாமி பிள்ளைலோகாசார்யர்
அருளிய ஸ்ரீவசனபூஷண வரிகளை கண்டோம்.
இவ்விரண்டாம் பாகத்திலே “நடுவிற் பிரிந்தது பாரதந்த்ர்யத்தை வெளியிடுகைக்காக” என்னும் வரிகளை விளக்கமாகக் காண்போம்.

பிராட்டி நடுவிற் பிரிந்தது பாரதந்த்ர்யத்தை வெளியிடுகைக்காக.

ஒரு ஜீவாத்மாவுக்கு அவன் இச்சிக்கும் அறம், பொருள், இன்பம் மற்றும் வீடுபேறு என்பனவாற்றை,
பரமன் அருள்செய்ய, பிராட்டியின் சிபாரிசு(புருஷகாரம்) அவசியமாகிறது என்று பார்த்தோம்.
அங்ஙணம் சிபாரிசு செய்ய பிராட்டியிடம் காணப்படும் இன்றியமையாத குணங்களாக
1) க்ருபை ,2)பாரதந்த்ர்யம் மற்றும் 3) அநந்யார்ஹத்வம் என்றும் பார்த்தோம்.
அக்குணங்களில் க்ருபையை முற்பாகத்தில் கண்ட நாம் பாரதந்த்ர்யம் என்னும் குணத்தை இங்கே பரக்கக் காணலாம்.

பாரதந்த்ர்யம் என்றால் என்ன?

பாரதந்த்ர்யம் என்றால் எம்பெருமானுக்கோ அல்லது அடியாருக்கோ அல்லது ஆசார்யனுக்கோ வசப்பட்டிருத்தல் ஆகும்.
“நான்” என்னும் சொல்-ஸ்தூலமாக ஜீவனையும், ஸூக்ஷ்மமாக –அவ்வாத்மாவினுள் உறையும், அந்தர்யாமியான பரமனையும் குறிக்கும்.
நமது உடலில், மனஸ் அல்லது அந்தகரணம் என்று ஒரு உள்-புலனுண்டு.
அதற்கு சிந்தித்தல் (சித்தம்) , தேர்வு செய்தல் (புத்தி) மற்றும்
“தன்னை இன்னது என்று அடையாளம் செய்வது” (அபிமாநம்) என்னும் 3 பணிகளுண்டு.
அந்த மூன்று பணிகளையும், பரமனின் திருவுள்ள உகப்பிற்காக அர்பணிப்பது பாரதந்த்ர்யம் ஆகும்.
(இங்கே மனஸை அர்பணித்தல் என்பது உடலுக்கும் பொருந்தும்).
நம் உடலை கரணகலேவரம் என்பர் வடநூலார் (கரணம்=புலன்(6), கலேவரம்=உடல்).
அவற்றை தனக்காகக் கொள்வது ஸ்வாதந்த்ர்யம் ஆகும். பாரதந்த்ர்யம் சாத்வீகமானது. ஆனால் ஸ்வாதந்த்ர்யமோ ராஜஸமானதாம்.

தனக்கு கொடுக்கப்பட்டவற்றுள் ஒன்றனை தேர்வு செய்ய பயன்படும் மனதின் செயல்பாடு “புத்தி” எனப்படும்.
எடுத்துக்காட்டாக பெண்டிர் பதின்மரிடம் 1000 சேலைகளை, அவர்களின் பார்வைக்கு வையுங்கள்.
அவர்கள், தமக்கு பிடித்தமான சேலையை தேர்வு செய்வது ஸ்வாதந்த்ர்யம் ஆகும்.
அவ்வாறன்றி தன் கணவனுக்கு பிடித்தமான சேலையை தேர்வு செய்வது பாரதந்த்ர்யம் ஆகும்.
[புத்தியின் ந்யாசம்/(அவனிடத்தில் வைத்தல்) பாரதந்த்ர்யம் என்பர்.]

1. தயரதரும் கௌசல்யையும்

அயோத்யா காண்டம் 12 ஆம், ஸர்கத்தில் சக்கரவர்த்திக்கும் ,கைகேயிக்கும் நடக்கும் பேச்சுவார்த்தை பின்வருமாறு.
கைகேயி “ராமனுக்கு 14 ஆண்டுகள் வனவாசம், பரதனுக்கு பட்டாபிஷேகம்” என்று இரண்டு வரங்கள் கேட்டு, பிடிவாதம் செய்கின்றாள்.
சக்கரவர்த்தியாரோ அனலில் இட்ட புழுவாகத் துடிகின்றார். மந்திரத்தால் கட்டுப்பட்ட நாகம்போல சீறுகின்றார்.
அப்பொழுது கௌசல்யா தேவியார் பற்றிய நினைவு வந்து அவளை, கைகேயிக்கு ஒப்பிட்டு –
“ஹே ந்ருஸம்ஶே ! நீயோ ஹிம்சையே இயல்பாகக் கொண்டவள் ! அஹிம்ஸா தேவியான அவளோவெனில்,

யதா யதா ச கௌசல்யா தாஸீவச்ச ஸகீவ ச |
பார்யாவத் பகிநீவச்ச மாத்ருவத் ச உபதிஶ்டதி ||
ந மயா ஸத்க்ருதா தேவீ ஸத்காரார்ஹா க்ருதே தவ | -12-68

பொருள்: அந்தந்த சமயத்திற்கேற்றபடி ஒரு வேலைக்காரியைப் போல, ஒரு தோழியைப் போல, மனைவியாக,
ஒரு சகோதரியைப் போல ,தாயைப் போல கௌசல்யை நடந்து வந்திருக்கின்றாள். என்னுடைய பாராட்டுக்குரிய அவளை,
உன்னிடமிருந்த பயம் காரணமாக பகிரங்கமாக நான் பாராட்டியதே இல்லை – என்று புகழ் பாடுகின்றார்.

சக்கரவர்த்திக்கு கௌசல்யா தேவியானவள் “பகிநீவச்ச – சகோதரியைப் போல” என்று பாராட்டும் சொல் இங்கு சுவாரஸ்யமானது.
இதற்கு ஆசார்யர்கள் தரும் விளக்கம் பின்வருமாறு –“தயரதன் இரண்டாம் தாரமாக சுமித்ரா தேவியையும்,
பிறகு மூன்றாம் தாரமாக கைகேயி தேவியையும் மணம் முடித்து இல்லம் திரும்பும்பொழுது கௌசல்யை அவனுக்கு கற்பூர ஆலத்தி காட்டினாள்.
இது ஒரு இளைய சகோதரி ,அத்தம்பதியரின் நல்வாழ்வு, ஆயுள், ஒற்றுமை வேண்டி செய்யும் மங்கல சம்ஸ்காரம் ஆகும்.
இதுகண்டே தயரதர் அவளை “பகிநீவச்ச” என்று பாராட்டினார்.
இதுவே கைகேயியானவள், தனக்குப் பிறகு ,மேலும் நான்காவது தாரமாக ஒருத்தியை, தயரதன் கொண்டு வந்திருந்தால்
அங்கு பூரிக்கட்டை, தட்டு, பாத்திரம் பறந்திருக்கும். எனவே கௌசல்யை தன் புத்திக்கு அனுசரித்து நடக்காமல்,
தன் கணவனுடைய புத்திக்கு அனுசரித்து நடந்தாள்.
சம்பராசுர யுத்தத்தில் தயரதனை காப்பாற்றிய கைகேயி ,அவன் கொடுத்த இரண்டு வரங்களையும் ஸ்வீகரித்தாள்.
இதுவே கௌசல்யைக்கு அந்த வாய்ப்பு கிட்டியிருந்தால், அவ்விரு வரங்களையும் நிராகரித்திருப்பாள்.
ஏனெனில் ஒரு மனைவிக்கு தன் கணவனின் “புத்திக்கு அனுசரித்து நடத்தல்” என்பதற்கு மேம்பட்ட வரம்/சிறப்பு என்று ஒன்று கிடயாது.
வரம் என்றால் கணவன் என்றும் ஒரு பொருளுண்டு.
“நான் பெண்ணல்ல! “நான்” –இந்த பெண் உடம்பு- என்னும் கூட்டில் வாழும் ஒரு ஆத்மா ஆவேன்!
இப்பிறப்பில் என் கணவனுக்கு அனுசரித்து நடத்தலே எனது வரம் (சிறந்த தர்மம்)!
சுகம்-துக்கம் ,குளிர்-வெயில்,லாபம்-நஷ்டம்,வெற்றி-தோல்வி என இவையெல்லாம்
மனோ வ்யாபாரங்களேயன்றி ஆத்ம குணங்கள் அல்ல” என்றும் தெரிந்து வைத்திருந்தாள்.
“கடமையை செய்! பலனில் விருப்பம் கொள்பவனாய் இராதே!” – என்னும் கீதை வசனம் இவ்விடத்தில் நினைவு கொள்ளத் தக்கது.
இங்கு கௌசல்யையுடைய இயல்பாக ரிஷி காட்டியது பாரதந்த்ர்யம். கைகேயியுடைய இயல்பாக காட்டியது ஸ்வாதந்த்ர்யம்.
இம்மஹா குணத்திற்கு வசப்பட்டே அன்றோ, எம்பெருமானும் அவளுடைய திருவயிற்றில் 12 திங்கள் கர்ப்பவாசம் செய்தது.

“அஜாயமாநோ பஹுதா விஜாயதே” -பிறப்பே இல்லாத பகவான் ,தன் பக்தர்களிடம் தானும்
பாரதந்த்ர்யமாய் (அடிமையாய்) நடந்து, விளையாட வேண்டி, தன் இச்சைக்கு ஏற்றபடி
உடலெடுத்துப் பிறக்கிறான் என்கிறது வேதம். அதைத்தான்

“மன பரிப்போடு அழுக்கு மானிட சாதியில் தான் பிறந்து
தனக்கு வேண்டுருக் கொண்டு தான் தன சீற்றத்தினை முடிக்கும்”–என்றும்

“ஆதியஞ்சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த
வேதமுதல்வனைப் பாடி வீதிகள் தோறும் துள்ளாதார்” என்றும்-உருகுகின்றார் சடகோபர்.

மேலும் பாரதந்த்ர்யத்திற்கு, ஒரு தலையாய உதாரணம் காண்போம்.

2. ஶத்ருக்னரும் பரதரும்

“கச்சதா மாதுலகுலம் பரதேந ததா அநக: |
ஶத்ருக்நோ நித்யஶத்ருக்நோ நீத: ப்ரீதிபுரஸ்க்ருத:” -அயோத்யா காண்டம்-1-1

பொருள்: தன் தாய்மாமன் யுதாஜித்தின் கேகயநாட்டிற்கு செல்லும் பரதனால், பாபமில்லாதவனும்,
நித்யசத்ருக்களாம் ஐம்புலன்களை வென்ற ஶத்ருக்நன், மகிழ்ச்சி பொங்க, அழைத்துச் செல்லப்பட்டான் என்கிறார்
கவிக்குயில் வால்மீகி. 23999 ஸ்லோகங்களை ஒருதராசிலும் இச்ச்லோகத்தினை மற்றொரு தராசிலும் வைத்தால்,
இது வைக்கப்பட்ட தட்டானது தாழும்.
ஒரு உடைவாளோ, வில்லோ எடுத்துச் செல்லப்பட்டது போலே ஶத்ருக்நன் எடுத்துச் செல்லப்பட்டான்”—என்பது செயப்பாட்டு வினை.
அதற்கும் மேலாக, “ப்ரீதிபுரஸ்க்ருத:”-அவ்வாறு எடுத்துச் செல்லப்படுவதில் அவனுக்கு அவ்வளவு மகிழ்ச்சி என்கிறார் ஆதிகவி.
(அதாவது கடகராசியில் நாலாம் பாதத்தில் குரு உச்சம் பெற்று மகிழ்வது போன்றதாம் இதுவும்.)
இங்கு செய்வினை ஏன் வரவில்லை ? செய்வினைக்கும் செயப்பாட்டு வினைக்கும் என்ன பெரிய வாசியென்று கேட்கலாம் !
செய்வினையில் பரதன் எழுவாய்(கர்தா காரகம்), ஶத்ருக்நன் பயனிலை (கர்ம காரகம்) ஆயிருப்பர்.
செயப்பாட்டு வினையால் ஶத்ருக்நன் எழுவாய், பரதன் கரணகாரகம் ஆகின்றனர்.
இங்கு ஶத்ருக்நனுக்கு முதன்மை இடத்தை கொடுக்கின்றார் மஹரிஷி.

ஏனெனில், ராமாயண காவியத்தில் ராமர் –“பெரியோர் சொல் கேட்டல்” என்னும்
சாமான்ய தர்மத்தை(ORDINARY) அனுஷ்டித்துக் காட்டினார்.
லக்ஷ்மணன் “தன் புத்திக்கு அனுசரித்து, ராமனை விட்டுப் பிரியாது அணுக்கத் தொண்டாற்றினார் / பகவத் கைங்கர்யம்”.
இது விஶேஷ(GOOD) தர்மம் ஆகும். இதனை ஶேஷத்வம் என்பர். இதில் சிறிது ஸ்வாதந்த்ர்யம் கலந்திருக்கும்.
ஆனால் லக்ஷ்மணன் அயோத்தியில், பெற்றொருக்கு துணையாக இருக்கவேண்டும் என்பதுதான் ராமரின் திருவுள்ளம் ஆகும்.
மேலே, பரதன் 14 ஆண்டுகள் ராமரை பிரிந்தும் அவருடைய திருப்பாதுகைகள் வைத்து ராஜ்யபரிபாலனத்தை செய்தார்.
இதனை பாரதந்த்ர்யம் என்பர். ராமருடைய திருவுள்ளம் உகக்க, ராமருடைய புத்திக்கு அனுசரித்து தொண்டாற்றினார்.
இந்த தர்மம் விஶேஷதரம்(BETTER) ஆகும்.
ஆனால் ஶத்ருக்நன் பரதனின்(ராமபக்தனின்) திருவுள்ளம் உகக்க தொண்டாற்றினார். இந்த தர்மம் விஶேஷதமம்(BEST) ஆகும்.
பகவத் பக்தியை விட பாகவத பக்தியே சிறந்தது என்று காட்டவே மேற்படி ஸ்லோகத்தில் செயப்பாட்டு வினை எடுத்தாளப்பட்டது.
நீத:-அழைத்துச் செல்லப்பட்டவன் ,ப்ரீதிபுரஸ்க்ருத: -கௌரவிக்கப்பட்டவன்/”தனக்கு எது இயல்போ அவ்வாறே
இருக்குமாறு விடப்பட்டவன்” என்பன வினையாலணையும் பெயர்கள்.
இரண்டும் செயப்பாட்டு வினையில் வந்து பாரதந்த்ர்யம் காட்டுகின்றன.(பரதனுக்கு அடிமைப்பட்டு கிடப்பதே அவனது இயல்பு/ஆநந்தம் ஆகும்.)

3. ஸ்ரீ ராமானுஜரும் ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸுத்ரமும்

ஸ்ரீ ராமானுஜர் தம்முடைய ஶ்ரீபாஷ்ய நூலில் கடவுள் வாழ்த்து/ ஆசார்யர்கள் வாழ்த்துப் பகுதியில்

“பகவத் போதாயந க்ருதாம் விஸ்தீர்ணாம் ப்ரஹ்மஸுத்ர வ்ருத்திம் பூர்வாசார்யா: ஸங்க்ஷிபுஹு:|
தந்மதாநுஸாரேண ஸூத்ராக்ஷராணி வ்யாக்யாஸ்யந்தே ||” – ஶ்ரீபாஷ்யம்-3

பொருள்: போதாயந பகவானால் செய்யப்பட்டுள்ளதும், மிக விரிவாகவுமுள்ள ப்ரஹ்மஸுத்ர வ்ருத்தியை
நம் பூர்வாசார்யர்கள் மிகச் சுருக்கமாக எழுதினார்கள். அவர்களுடைய திருவுள்ளத்தை அனுஸரித்தே
ஸூத்திரங்கள் வ்யாக்யாநம் செய்யப்படுகின்றன.-என்று எழுதுகின்றார்.
இங்கு யாப்பு/சந்தஸ் கருதி “என்னால்(மயா)” என்னும் சொல் விடப்பட்டது.
எனவே அதையும் (அத்யாஸம்) சேர்த்துக் கொண்டு “என்னால் ஸூத்திரங்கள் வ்யாக்யாநம் செய்யப்படுகின்றன”
என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். இதுவும் செயப்பாட்டு வினை ஆகும். இங்கு ராமானுஜரும் பாரதந்த்ர்யம் காட்டுகின்றார்.
பாஷ்யத்தினை தன் புத்திக்கு ஏற்றவாறு எழுதாமல், பூர்வாசார்யர்கள் (குஹதேவர், டங்கர், த்ரமிடர், நாதமுனிகள், ஆளவந்தார்
முதலியோர்) திருவுள்ளத்திற்கேற்ப எழுதுகின்றார். இந்தப் பண்பு

முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு
பின்னோர்ந்து தாம் அதனைப் பேசாது – தன் நெஞ்சில்
தோற்றினதே சொல்லி, இது சுத்த உபதேச
வாற்றதென்பர் மூர்க்கர் ஆவார். என்ற உபதேச ரத்தினமாலை-71 ஆம் வெண்பாவுக்கேற்ப அமைகின்றது.

4. ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் ஸ்ரீ எம்பெருமானும்

“தன் சொல்லால் தான் தன்னைக் கீர்த்தித்த மாயன்,
என் முன் சொல்லும் மூவுருவாம் முதல்வனே” என்று தன்னை ஒரு கருவியாக்கி ,
தனது ப்ரபந்தங்களை எம்பெருமான் தானே எழுதிக்கொண்டான் என
ஸ்ரீ திருவாய்மொழியில் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் பாரதந்த்ர்யம் காட்டுகின்றார்.

5. ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானும் ஸ்ரீ பெரியநம்பிகளும்

ஒருமுறை ஶ்ரீரங்கத்திற்கு பகைவர்களால் கேடு விளையுமென்று, எல்லோரும் அஞ்சியிருந்த சமயம்
ஸ்ரீ பெரியநம்பிகள் ஸ்ரீ ராமாநுஜரிடம்,-“நான் இத்திருத்தல நன்மை வேண்டி, வேத சம்ஹிதைகள்,ப்ரபந்தங்கள்
ஓதிக்கொண்டே, இத்திருவரங்கத்தை வலம் வரப் போகின்றேன். ஆனால் என்னுடன் மற்றொருவர்,
எனக்கு பின்னால் வர வேண்டும். அப்படி என்னுடன் வலம் வருபவர் –“ஒருவர் பின்னால் நான் செல்கிறேன்”- என்ற
எண்ணம் கொள்ளாதவராக இருத்தல் வேண்டும் என்றார். “அப்படி ஒருவர் கிடைப்பது அரிது”- என்றார் ஸ்ரீ ராமாநுஜர்.
”ஏன் !நம் ஸ்ரீ ஆழ்வானை அனுப்பலாகாதோ?“-என்றார் ஸ்ரீ நம்பிகள். சரியென ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வாரை அனுப்பினார் ஸ்ரீ ராமானுஜர்.
ஸ்ரீ நம்பிகள் முன்னே செல்ல, பாரதந்த்ர்யத்தில் மூழ்கி முக்குளித்த ஸ்ரீ ஆழ்வானும் “தன் சித்தம், புத்தி, அபிமாநம் என ”
அனைத்திலும் பெரியநம்பிகளே தன்னுடைய ஆத்மா என்ற நிஷ்டையுடன், அவர் பின்னே செல்ல ,
திருவலமும் இனிதே முடிந்தது.
இந்த நிகழ்ச்சி ஸ்ரீ திருவாய்மொழி -ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி -7-10-5 ஆம் பாசுர ஐதிஹ்யத்தில் காணலாம்.

6. ஸ்ரீ மதுரகவிகளும் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும்

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவும் மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே. – ஸ்ரீ கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு- 2

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருநாட்டிற்கு எழுந்தருளும் பொழுது ,அவர் சீடரான ஸ்ரீ மதுரகவிகள், பிரிவாற்றாமையால் தானும்
உடனே ஸ்ரீ வைகுந்தம் செல்ல விழையாமல், தன் ஆசார்யன் திருவுள்ளத்திற்கு உகப்பாக
“அவர் அருளிய திருவிருத்தம்,திருவாசிரியம்,பெரிய திருவந்தாதி மற்றும் திருவாய்மொழி என்னும் நான்கு
ப்ரபந்தங்களை உலகில் ப்ரசாரம் செய்து தன் வாழ்நாளைக் கழித்தார்.
இவர் “ஆசார்யர் ஸ்ரீ சடகோபருக்கு மேலாக தேவு மற்று அறியேன்” என்று வாழ்ந்தவர்.

————

இனி விஷயத்திற்கு (ஸ்ரீ பிராட்டி நடுவில் பிரிந்தது) வருவோம்.
ஸ்ரீ உத்தரகாண்டத்தில் 42 ஆம் ஸர்கத்தில் ஸ்ரீ ஸீதை கர்ப்பம் தரிக்கின்றாள். அப்படியான நாளில் ஶ்ரீராமர் அவளிடம்
“அழகான முகமுடையவளே ! வைதேஹீ! எனக்கு புத்திரன் பிறக்கின்ற புண்ணியம் கிட்டிற்று.
நீ ஆசையாக ஏதாவது எண்ணியிருந்தால்,அவையனைத்தையும் என்னிடம் கூறு” –என்றார்.
அதற்கு ஸ்ரீ ஸீதை – ஸ்ரீ ராகவரே! மிகுந்த புண்ணியம் பல உள்ளவர்களும் ,பழம் மற்றும் கிழங்கு முதலானவற்றை
மட்டும் உண்பவர்களும் ஆகிய முனிவர்களின் திருவடிகளின் கீழே வசிப்பதற்கு நான் விரும்புகின்றேன்.
கங்கையின் கரையில் உள்ளவைகளும், தூய்மை நிறைந்தவைகளுமான அவர்களின் பர்ணசாலைகளை
நான் விரும்புகின்றேன்.மேற்கூறிய ஒழுக்கமுள்ள முனிவர்கள் வாழும் இடத்தில் ஒரு நாளாவது வசிக்க விரும்புகின்றேன்.
இப்படியாக எனது ஆசைகள் உள்ளன” -என்றாள். இத்தகைய ஆசையை நிறைவேற்றும் விதமாக ,
உலகினர் ஸ்ரீ ஸீதை மீது கற்பித்த பொய்யான பழியை ஒரு சாக்காக வைத்துக் கொண்டு அவளை ராமர் காட்டுக்கு அனுப்பினார்.
இந்தப் பிரிவிற்கு பலன் என்ன கிட்டியது என்றால் –ஸ்ரீ ராமர் தன்னை அன்புடன் அரண்மனையில் வைத்திருந்தாலும் ,
கானகம் அனுப்பினாலும் எந்தவிதமான வேறுபாடும் காணாமல் ;அவனுடைய நினைவிலேயே ஒன்றியபடி ஸ்ரீ ஸீதை இருந்தாள்.
இப்படியாகத் தன் பத்தினித் தன்மை மூலம் பாரதந்த்ர்யத்தை வெளிப்படுத்தியதே
ஸ்ரீ ராமனைப் பிரிந்த பயனாகும்.மஹரிஷி இதனை மேலும் விளக்குகின்றார்.

உத்தரகாண்டம் 48 ஆம் ஸர்கம் ஸ்ரீ லக்ஷ்மணன் அவளை கங்கை கரையில். ஸ்ரீ வால்மீகி ஆஶ்ரமத்திற்கு அருகில்
இறக்கி விட்டான். ஸ்ரீ ராமர் அவளை கானகத்தில் விட்டு வர சொன்ன காரணத்தையும் கூறினான்.

ந கலு அத்யைவ ஸௌமித்ரே ஜீவிதம் ஜாஹ்நவீ ஜலே |
த்யஜேயம் ராகவம் வம்ஶே பர்துர் மா பரிஹாஸ்யதி || -8

பொருள்: சுமித்திரையின் மகனே ! ராமன் மூலமாக உண்டான இந்த கர்ப்பம், இக்ஷ்வாகு குலத்திற்கு இல்லாமல்
போய்விடக் கூடாது என்ற காரணத்தால் அல்லவோ நான் இன்னமும் கங்கையில் விழுந்து உயிர் துறக்காமல் உள்ளேன் என்றாள்.
ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் –“மாயும் வகையறியேன் வல்வினையேன்” என்கிறார். இங்கு பிரிவாற்றாமை காரணமாக ,
தன் புத்திக்கு அனுசரித்து தற்கொலை செய்துகொள்ளாமல், ஸ்ரீ ராமனின் திருவுள்ளத்திற்கு ஏற்ப,
அவன் குலம் தழைக்கவும், கர்ப்பம் வாழவும், தன் உயிரை பிடித்திருந்தாள்.

பதிர் ஹி தைவதம் நார்யா: பதிர்பந்து பதிர்கதி:|
ப்ராணைர் அபி ப்ரியம் தஸ்மாத் பர்து கார்யம் விஶேஷத: || – 17

பொருள்: எந்தக் காரணத்தினால் ஒரு பெண்ணிற்கு அவளது கணவன் தெய்வமாகவும், உறவினனாகவும்,மோக்ஷமாகவும்
உள்ளானோ ,அந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டு மனைவியானவள் தனது உயிர் மற்றும் அதனினும் மேலாக வேறு ஏதாவது
இருந்தால் அதன் மூலமும் தொண்டு செய்ய வேண்டும்.- என்றாள்.
இப்படியாக நடுவிலே பிரிந்து பாரதந்த்ர்யத்தை வெளியிட்டாள்.
தன் மாமியார் ஸ்ரீ கௌசல்யாதேவியின் வழியிலே அச்சு பிசகாமல் நின்றாள்.
ஸ்ரீ மஹரிஷியும் தன்னுடைய மஹாகாவியத்திற்கு “ஸீதாயா: சரிதம் மஹத்” என்று பத்திரம் /பட்டா எழுதி கொடுத்துள்ளார்.
வழிபாட்டில் மக்களும், ஸ்ரீ பெருமாளை விட ஸ்ரீ பிராட்டிக்கே முதன்மை இடம் கொடுக்கின்றனர்.

ஸ்ரீ தைத்தீரிய உபநிஷத்தில்
“தபஸா ப்ரம்ஹ விஜிக்ஞாஸஸ்வ, தபோ ப்ரம்ஹ இதி”
(தவத்தினால் பரமனை அறியவேண்டும், தவமே பரமனாவான்” என்று காண்கிறோம்.
மேலும் ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணத்தில் சொன்னபடி, தப: என்பது ஆண்பால் சொல். இது திருமாலைக் குறிக்கும்.
அதன் பொருளான சிந்தா(சிந்திக்கும் செயல்) என்பது பெண்பால் சொல். இது திருமகளைக் குறிக்கும்.
எனவே பிராட்டியும் தவசீலர்களின் இருப்பிடத்தில் வாழ விரும்பினாள்.
ஶ்ரீ: என்பது “ஶ்ரிங் ஸேவாயாம்” என்ற மூலச்சொல்லிலிருந்து பெறப்படும்.
ஶ்ரீ: – ஶ்ரயதே இதி ஶ்ரீ: என்பது வ்யுத்பத்தி.
இதற்கு நாராயணனை இருப்பிடமாக உடையவள்/ வணங்குபவள் / தொண்டு புரிபவள் என்பது பொருள்
(பாரதந்த்ர்ய, அந்ந்யார்ஹங்களுக்கு விளக்கம்).
ஶ்ரீ: ஶ்ரீயதே இதி ஶ்ரீ: என்று கொண்டால் பிற ஜீவாத்மாக்களுக்கு இருப்பிடம், வணங்கத்தக்கவள் ,
தொண்டினை ஏற்பவள் என்றும் பொருள்(க்ருபைக்கு விளக்கம்).
இதையே மஹரிஷியும் “தப ஸ்வாத்யாய” என்று “சிறையிருந்தவள் ஏற்றமாக” காவியத்தை தொடங்குகின்றார்.

ஸ்ரீ பிராட்டி, தான் திருவயிறு வாய்த்திருந்த தகவலை ,ஒருநாள் பூங்காவில் ஸ்ரீ பெருமாளோடு இருந்த சமயத்தில் தெரிவிக்கின்றாள்.
“என்ன வரம் வேண்டும்” என்று கேட்கிறார் ஸ்ரீ பெருமாள். நாட்டில் தன் மீது அபவாதம் கிளம்பியது என்று முன்னமே அறிந்தவள்,
ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு எவ்விதத்திலும் சங்கடம் கொடுக்க விரும்பவில்லை. எனவே தபோவனம் செல்ல விருப்பம் தெரிவிகின்றாள்.
இதை அறியாத ஸ்ரீ பெருமாளும், மறுநாள் காலையில் ஸ்ரீ லக்ஷ்மணனுடன் அனுப்புவதாக சம்மதம் தெரிவிக்கின்றார்.
அதன் பிறகு நடக்கும் ஆலோசனையில் தான் பத்ரன் என்னும் ஒற்றன் மூலம் நாட்டில் நிலவும் அபவாதம் தெரிய வருகின்றது.
அவளை ஸ்ரீ வால்மீகி ஆஶ்ரமத்தருகே விட்டு வரும்படி ஸ்ரீ இளையாழ்வாரை பணிக்கின்றார் ஸ்ரீ பெருமாள்.
பிறகு தொண்ணூற்று ஐந்தாம் ஸர்கத்தில் ,ஸ்ரீ லவகுசர்கள் மூலம் ஸ்ரீ ஸீதை விருத்தாந்தம் அறிகின்றார்.
அவளை திரும்ப அழைக்கின்றார். 48 ஆம் ஸர்கம் முதல் 97 ஆம் ஸர்கம் வரையில் நடந்த பிரிவில் பாரதந்த்ர்யம் வெளியாகின்றது.
“சிறையிருந்தவள்” என்று க்ருபையும், “ஏற்றம்” என்று பாரதந்த்ர்யமும் மற்றும் அநந்யார்ஹத்வமும் பொருள் தருகின்றன.

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்வாமி பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்–ஆரண்ய ஸ்கந்தம்- -72-93-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

October 27, 2020

ஸிம்ஹான் ஹந்த ச ஹஜான் கரான் அபி ம்ருகான் சூலே விதாய
ஆயாத புரதோ வனே அதி கஹனே திஷ்டன் விராதோ அப்ரவீத் வந்து
த்யக்த்வா ஏனாம் ப்ரமதாம் இமாம் மயி யுவாம் யாதம் த்ருதம் ஜீவனே
வாஞ்சே சேத் இதி தத் நிசம்ய பவதோ வக்த்ரே நு மந்தஸ்மிதம் —72–

ஸிம்ஹான் ஹந்த ச ஹஜான் கரான் அபி ம்ருகான் சூலே விதாய -விராடன் வந்து இவற்றை சூலத்தில் குத்தி
ஆயாத புரதோ வனே அதி கஹனே திஷ்டன் விராதோ அப்ரவீத் வந்து
ஸீதையை ஒப்பிட்டு போ என்று அபத்தமாக
த்யக்த்வா ஏனாம் ப்ரமதாம் இமாம் மயி யுவாம் யாதம் த்ருதம் ஜீவனே –தானே தனக்கு முடிவைத் தேடிக் கொண்டது
நினைத்து மந்தஸ்மிதம் காட்டுக்கு வந்தது ரிஷிகளை இடையூறு செய்யும் ராக்ஷஸர்கள் இடம் ரஷிக்கவே -காக்கப் போகிறோம் என்ற
வாஞ்சே சேத் இதி தத் நிசம்ய பவதோ வக்த்ரே நு மந்தஸ்மிதம் உகப்புடன் மந்தஸ்மிதம்
அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நம்மைக் காத்து அருளவே நாமும் சேவிக்கும்படி அருளுகிறாய்

———————–

தாம் ஆதாய வஹன் சரேண பவதா ஸந்தாடித: தாம் புவி
த்யக்த்வா வாம் அவஹத் ததா ச ஸ பவான் லப்த: அத்ய வாஹோ மஹான்
இதி ஏவம் ஹ்ருதி சிந்தயன் யத் அதனோத் ஸௌமித்ரிணா ஸம்யுத:
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸந்த்ருச்யதே பாக்யத: –73-

தாம் ஆதாய வஹன் சரேண பவதா ஸந்தாடித: தாம் புவி -அவளை அபஹரித்துச் செல்ல விராடன் -உன்னால் எறியப்பட்ட பானங்கள்
த்யக்த்வா வாம் அவஹத் ததா ச ஸ பவான் லப்த: அத்ய வாஹோ மஹான் -உங்கள் இருவரையும் தோள்களில் தூக்கிச்
செல்லப் பார்க்க மந்தஸ்மிதம் -பெரிய வாஹனம்
இதி ஏவம் ஹ்ருதி சிந்தயன் யத் அதனோத் ஸௌமித்ரிணா ஸம்யுத: -கிடைக்கப் பெற்றதே என்ற திரு உள்ளம் –
பகவானையும் பாகவதனையும் சேர்ந்து எழுந்து அருளப் பண்ண -இரண்டு கைகளையும் வெட்டி நிரஸனம் –
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸந்த்ருச்யதே பாக்யத: -மந்தஸ்மிதம் அவனுக்கும் அனுக்ரஹம் –
கந்தர்வர் தும்புரு தான் குபேரன் சாபத்தால் வந்தான் – நாமும் சேவிக்கும்படி அதே மந்தஸ்மிதம் –
நமது பாபங்கள் சாபங்கள் போகும்படி அருளுகிறாய் —

————–

இதானீம் இந்த்ரோ மாம் ஸபரிஜன ஆஹைத்ய பரமம்
முனே யாஹி ப்ராஹ்மம் ஸதனம் இதி தம் சாவதம் அஹம்
அமும் ராமம் த்ருஷ்ட்வா இதி அனக சரபங்கஸ்ய வசஸா
முகே ஜாதம் மந்தம் ஸ்மிதம் அவது தே ஸ்ரீ ரகுபதே–74-

இதானீம் இந்த்ரோ மாம் ஸபரிஜன ஆஹைத்ய பரமம் -சரபங்கர் வசனம் -தேவேந்திரன் பரிஜனங்களுடன் வந்தான்
ஸத்யலோகத்துக்கு இருப்பிடம் கொடுக்க சற்று முன் இங்கே வந்தான்
முனே யாஹி ப்ராஹ்மம் ஸதனம் இதி தம் சாவதம் அஹம் –இங்கே என்னைத் தேடி நீ வருகிறாய் என்று –
உன்னை செவிக்காமல் அது எதற்கு -முக்காலமும் அறிந்த முனி இச்சுவை இருக்க அச்சுவை வேண்டேன் என்றார்
அமும் ராமம் த்ருஷ்ட்வா இதி அனக சரபங்கஸ்ய வசஸா -குற்றம் இல்லாத சரபங்கறது வசனம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
சரம் பங்கர் -அன்பை உடைப்பவர் பெயர் கொண்டு என் பக்கம் இவ்வளவு அன்பு கொண்டீரே
முகே ஜாதம் மந்தம் ஸ்மிதம் அவது தே ஸ்ரீ ரகுபதே-அதே புன்னகை -நம்மை ரஷிக்கட்டும்

———

ஸ்ரீமன் ராம தவ ஆகமேன முதிதே தஸ்மின் ஸுதீக்ஷ்ணே முனௌ
தத் தத் ஸம்ப்ரமதோ விதாய ரஜனீ காமாத் விலம்பான்விதே
புக்திம் தாதும் அயே ததா ரகுபதே தர்மாத்மன: தே முகே
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் தத் அவது ஸ்வாமின் அதர்மாத் இமம் –75-

ஸ்ரீமன் ராம தவ ஆகமேன முதிதே தஸ்மின் ஸுதீக்ஷ்ணே முனௌ -ஆஸ்ரமம் சந்த்யா காலம் அடைய –
காலம் தாழ்த்தி விருந்து படைக்க -ஸ்ரீ மானான ராமா நீ வந்ததால் மகிழ்ந்து
தத் தத் ஸம்ப்ரமதோ விதாய ரஜனீ காமாத் விலம்பான்விதே-இரவு பொழுது வர காத்து இருந்தார் –
புக்திம் தாதும் அயே ததா ரகுபதே தர்மாத்மன: தே முகே-அப்பொழுது தர்மாத்மாவான உன்னுடைய திரு முகத்தில்
மந்தஸ்மிதம் -சாஸ்திரம் சந்த்யா காலத்தில் உணவு உட் கொள்ளக் கூடாதே –
இதே வ்ருத்தாந்தம் வால்மிகி ராமாயணத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரம் அவன் கட்டளை என்று அன்றோ ரிஷிகள்
ராமானுஜர் எழுந்து இருந்து சந்த்யா வந்தனம் அர்க்கப் பிரதானம் பண்ணினாரே –
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் தத் அவது ஸ்வாமின் அதர்மாத் இமம் -சாஸ்திரம் படி நடக்க அவன் மகிழ்கிறான் –
அதே மந்தஸ்மிதம் இப்பொழுதும் நம்மைக் காக்கட்டும் -அதர்மங்களில் இருந்தும் -மீறி நடக்க விடாமல் இருக்க
நீயே அருள வேணும்

——

த்ரயோ தோஷா: குர்யு: புருஷம் இஹ கல்யாண ரஹிதம்
த்வயி ஸ்வாமின் தோஷௌ நஹி பரம் அத ஏகோ விஜயதே
ஸ ஹேய: தத் சாபம் த்யஜ ரமண நாத இதி தயிதா
கிரம் ச்ருத்வா மந்த ஸ்மிதம் உதிதம் ஏதத் கிமு விபோ –76–

த்ரயோ தோஷா: குர்யு: புருஷம் இஹ கல்யாண ரஹிதம் -புண்ய க்ஷேத்ரம் தீர்த்தமாட தானே
கைகேயி தண்டகாரண்யம் வரச் சொன்னாள்
மூன்று தோஷங்கள் இருக்கக் கூடாதே -பொய் சொல்லுதல் பிறர் மனைவி ஆசைப்படுத்தல்
முன் விரோதம் இல்லாதார் இடம் சண்டை போடுவது
த்வயி ஸ்வாமின் தோஷௌ நஹி பரம் அத ஏகோ விஜயதே -உம்மிடம் முதல் இரண்டும் இல்லை –
ஒரு வில் ஒரு சொல் ஒரு இல் -கைகேயி கூட கொண்டாடி சொன்னாளே –
மூன்றாவது இருக்குமோ -அரக்கர்களுக்கும் உமக்கும் முன் விரோதம் இல்லையே
ஸ ஹேய: தத் சாபம் த்யஜ ரமண நாத இதி தயிதா -வில்லை தூக்கிப் போட்டு புண்ணியம் சம்பாதிப்போம் —
முனிவர் -ராஜா வாளைக் கொடுத்த வ்ருத்தாந்தம் -சொல்லி –
கிரம் ச்ருத்வா மந்த ஸ்மிதம் உதிதம் ஏதத் கிமு விபோ –இத்தைக் கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம்
தாயாரின் கருணையைக் காட்டி அருளியதால் -நித்யம் அஞ்ஞான நிக்ரஹம் –
அதே மந்தஸ்மிதம் இப்பொழுதும் நாம் சேவிக்கிறோமே

—————-

ஜஹ்யாம் ஜீவிதம் அப்யஹம் ப்ரிய தமே த்வாம் வா ததா லக்ஷ்மணம்
நைவ ப்ராஹ்மண ஸந்நிதௌ விரசிதாம் ஸீதே ப்ரதிஜ்ஞாம் இமாம்
இதி உக்த்வா ஸுஹிதம் ஹிதாம் அபி ச தாம் ஸம்பச்யத: தே முகே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆவிராஸ தத் இதம் மாம் பாது பாபாத் கலே: –77-

ஜஹ்யாம் ஜீவிதம் அப்யஹம் ப்ரிய தமே த்வாம் வா ததா லக்ஷ்மணம் -ரிஷிகளுக்கு வாக்கு கொடுத்துள்ளேன் –
உயிரை விட்டாலும் -கை பிடித்த உன்னைக் கை விட மாட்டேன் –உன்னையே விட்டாலும் லஷ்மணனை விட மாட்டேன்
நைவ ப்ராஹ்மண ஸந்நிதௌ விரசிதாம் ஸீதே ப்ரதிஜ்ஞாம் இமாம் -பக்தனை ரஷிப்பதில் இருந்து என்றுமே கை விட மாட்டேன் –
இதி உக்த்வா ஸுஹிதம் ஹிதாம் அபி ச தாம் ஸம்பச்யத: தே முகே இவ்வாறு சொல்லி மெல்லிய மந்தஸ்மிதம்
நீ வைத்த பரிக்ஷையில் வென்றேனா என்று கேட்க்குமா போல் -வெற்றிப் புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆவிராஸ தத் இதம் மாம் பாது பாபாத் கலே: -அதே புன்னகையுடன் எங்களுக்கு சேவை

————

ஸ்த்ரிய: ப்ராயோ லோகே சபலமதய: ஸாது பதத:
ஸ்கலந்த்ய: ஸந்த்ருஷ்டா: பதிம் அபி தனானாம் நிதிம் அபி
த்யஜந்த்ய: ஸேயம் தே பவதி ந ததா பாதி ஸுகுணா
ஸீதா இதி ஏவம் வாசா கட பவ புவா ஸ்மிதம் இதம்–78-

ஸ்த்ரிய: ப்ராயோ லோகே சபலமதய: ஸாது பதத:–அகஸ்தியர் ஆஸ்ரமம் -சீதாபிராட்டியைப் பாராட்டி
பெருமாள் இடம் சொன்ன வர்ணனை
பெண்களைப் பற்றி உலகில் அபவாதம் நிறைய -சபல புத்தி கொண்டவர்கள் என்று பேசுகிறார்கள்
நல் வழியில் இருந்து பிரளுவார்கள்
ஸ்கலந்த்ய: ஸந்த்ருஷ்டா: பதிம் அபி தனானாம் நிதிம் அபி–கணவனை விட்டு விலகுவார்கள் பெரிய செல்வந்தராக இருந்தாலும் என்பர்
த்யஜந்த்ய: ஸேயம் தே பவதி ந ததா பாதி ஸுகுணா–சீதா பிராட்டி அவதாரத்துக்கு பின்பு இப்படி பேச மாட்டார்கள்
நல்ல பிறப்பு கற்பு நெறி பொறுமை மூன்றும் சேர்ந்து நடனம் கம்பர்
ஸீதா இதி ஏவம் வாசா கட பவ புவா ஸ்மிதம் இதம்-பெண் குலத்துக்கே ஏற்றம் காட்டவே இவள் அவதாரம் –
குட முனிவர் அகஸ்தியர் சொல்ல அதே மந்தஸ்மிதம் காட்டி சேவை சாதிக்கிறாய்

———————————

தாதஸ்ய அஹம் வயஸ்ய: தவ மம ஹ்ருதயம் புத்ரகே மாமகீனே
யத்வத் தத்வத் நிவிஷ்டம் வஸ மம ஸவிதே ப்ராணதோபி ப்ரியம் தே
குர்யாம் வத்ஸ இதி க்ருத்ர க்ஷிதி பதி வசஸா ராம யத் தே முகாப்ஜே
ஜாதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் மத் அவன நிபுணம் ராஜதே ஸாம்ப்ரதம் தத் –79-

தாதஸ்ய அஹம் வயஸ்ய: தவ மம ஹ்ருதயம் புத்ரகே மாமகீனே -ஜடாயு வின் அன்பு மொழிகள் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
கழுகைப் பார்வை -தூர பார்வை -தசரதர் என்று எண்ணி வயசு மாறாமல் -பேச பெருமாள் அறிமுகம் செய்து கொள்ள
தசரதர் சுவர்க்கம் போனதை சொல்ல -வெண் பனி கடல் கற்பகம் -மூன்றும்
வெண்மை நிறம் பெரும் தன்மை -கொடுக்கும் தன்மையில் கற்பகம் விஞ்சி இருப்பானே
என்னையும் தந்தையாக கொள்வாய்
யத்வத் தத்வத் நிவிஷ்டம் வஸ மம ஸவிதே ப்ராணதோபி ப்ரியம் தே -பிராணன் உயிரைக்காட்டிலும் நீ முக்கிய மானவன்
குர்யாம் வத்ஸ இதி க்ருத்ர க்ஷிதி பதி வசஸா ராம யத் தே முகாப்ஜே -இத்தைக்கேட்டு -கழுகு அரசன் -சொல்வதை கேட்டு
தந்தை கிடைத்த மகிழ்ச்சி -பிறந்த மந்தஸ்மிதம்
ஜாதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் மத் அவன நிபுணம் ராஜதே ஸாம்ப்ரதம் தத் -அதே புன்னகை அர்ச்சகர்கள் தந்தை போலே
பாரித்து கைங்கர்யம் செய்வதால் -இது நீசர்களான நம்மைக் கூட காக்க வல்லது

———————–

த்ருஷ்ட்வா பஞ்சவடீ ஸ்தலே விரசிதாம் ஸ்வாம் பர்ணசாலாம் நவாம்
நிர்மாதாரம் அவேக்ஷ்ய லக்ஷ்மணம் அதோ வ்ருத்தோ ந தாதோ மம
இதி உக்த்யா ஸஹ மந்தஹாஸ உதிதோ யஸ்தே முகே மத் ப்ரபோ
ஸோயம் பாது சுபச்சுபானி நிதராம் ஸம்வர்தயன் நஸ்ஸதா–80-

த்ருஷ்ட்வா பஞ்சவடீ ஸ்தலே விரசிதாம் ஸ்வாம் பர்ணசாலாம் நவாம்-தனக்கு புதியதான குடிலைப் பார்த்து
தொண்டன் தந்தை போல் பார்த்து பார்த்தகு அமைப்பதைக் கண்டு
நிர்மாதாரம் அவேக்ஷ்ய லக்ஷ்மணம் அதோ வ்ருத்தோ ந தாதோ மம-தந்தை நான் இழக்க வில்லை என்றான் –
உன் வடிவில் நான் காண்கிறேன்
பாவஞ்ஞனே க்ருதஜ்ஜேன-எண்ண ஓட்டம் அறிந்து தசரதன் போல் செய்து மேல் -தர்மஜேன –
ஆதி சேஷன் -இயற்கையாக கைங்கர்யம்
இதி உக்த்யா ஸஹ மந்தஹாஸ உதிதோ யஸ்தே முகே மத் ப்ரபோ-பிரபுவாக வடுவூர் ராமனே இப்படி
அருளிச் செய்து மந்தஸ்மிதம் அருளி
வாஸூ தேவம் சர்வம் என்பவர் துர்லபம் தேட்டமாக இருக்க -மந்தஸ்மிதமே சேஷபூதனுக்கு பரிசு
ஸோயம் பாது சுபச்சுபானி நிதராம் ஸம்வர்தயன் நஸ்ஸதா
மங்களகரமான புன்னகை நம்மைக் காக்கும் ஸூபமும் கிட்டும்
நீ க்ருஹப்ரவேசம் செய்வதை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –

————————-

ஆயாதாம் தச கந்தரஸ்ய ஸஹஜாம் ஆதாய மூர்த்திம் நவாம்
ஆச்லேஷ ஸ்ப்ருஹயா ஸுபாஹு யுகலாம் ஆனந்த பூர்ணாம் இமாம்
ஏதாம் ஸந்த்யஜ மாம் பஜ அதி மதுராம் இதி ஆலபந்தீம் ததா
த்ருஷ்ட்வா யஸ்தவ மந்தஹாஸ உதிதஸ்ஸோயம் பயம் மே த்யது–81-

ஆயாதாம் தச கந்தரஸ்ய ஸஹஜாம் ஆதாய மூர்த்திம் நவாம்-ஐந்து ஆல மரங்கள் சூழ்ந்த பஞ்சவடி –
சூர்ப்பணகை வந்த வ்ருத்தாந்தம்
தசகந்தர் பத்து தலை சகஜம் கூடப்பிறந்தவள் புது வடிவு பகொண்டு வந்தாள்
ஆச்லேஷ ஸ்ப்ருஹயா ஸுபாஹு யுகலாம் ஆனந்த பூர்ணாம் இமாம்-அணைத்து கொள்வதற்காக மகிழ்ந்து வந்தாள்
ஏதாம் ஸந்த்யஜ மாம் பஜ அதி மதுராம் இதி ஆலபந்தீம் ததா-இவளை விட்டுவிட்டு
என்னை -அதி மதுரமாய் இருக்கிறேன் -இப்படி புலற்றி வர
த்ருஷ்ட்வா யஸ்தவ மந்தஹாஸ உதிதஸ்ஸோயம் பயம் மே த்யது
இத்தைக் கேட்டு புன்னகை -இவளது கோர வடிவை -இடுப்பு பெருத்து -ஒற்றைக்கண் – சபட முடி –
37 வயசு ராமனுக்கு வனவாசம் 13 வருஷமான பின்பு இவளுக்கு 13 த்ரேதா யுகம் -ஏளனத்துடன் புன்னகை
இதுவே எங்கள் பயத்தைப் போக்கி அருளட்டும்

—————-

ஆனீதான் அனயா நயாத்வ விகதான் தான் யாது தானான் அஹோ
கோர அஸ்த்ர ஆயுத ஜாதரோஷ பருஷான் நானா விதான் பீகரான்
த்ருஷ்ட்வா ராகவ தே முகே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் மங்கலம்
தத் ஸத்யம் மம மங்கலாய மஹதே வித்யோததே அத்யாபி கிம்–82-

ஆனீதான் அனயா நயாத்வ விகதான் தான் யாது தானான் அஹோ-அழைத்து வரப்பட்டார்கள் -சூர்பனகையால்
அதர்ம வழியில் நடக்கும் கோரமானவர்கள்
கோர அஸ்த்ர ஆயுத ஜாதரோஷ பருஷான் நானா விதான் பீகரான்-கோபம் மிக்கு கோரமான மாயாஜாலமான ஆயுதங்கள் –
பலவிதம் -காண்பவர்க்கு பயம் –14000-கர தூஷணாதிகள்
த்ருஷ்ட்வா ராகவ தே முகே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் மங்கலம்-பார்த்து மங்களகரமான மந்தஸ்மிதம்
ரிஷிகள் சரணாகதி கீழே -அசுரர்களை அழித்து ரக்ஷிப்பதாக வாக்கு -கொடுத்தானே அதுக்கு நல்ல வாய்ப்பு
தேடி தானே செல்ல வேண்டாதபடி திரட்டி சூர்ப்பனகை அனைவரையும் கூட்டி வந்தாளே -அத்தை நினைத்து புன்னகை
தத் ஸத்யம் மம மங்கலாய மஹதே வித்யோததே அத்யாபி கிம்-அதே மங்களகரமான புன்னகை
அடியோமுக்கு அனுக்ரஹம் செய்யவே இங்கே சேவை -இதன் மூலம் மங்களம் அருளுகிறாய்

———————–

ஸர்வேமீ ரஜனீ சரா விநிஹிதா ராம த்வயா துர்பலா:
மாம் ஆஸாத்ய மயா ஹதோத்ய ஸதனே ம்ருத்யோ: ஸுகம் வத்ஸ்யஸி
இதி ஏவம் கர பாஷிதம் கர தரம் ச்ருத்வா ரகூணாம் பதே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்யோததே–83-

ஸர்வேமீ ரஜனீ சரா விநிஹிதா ராம த்வயா துர்பலா:-நீ இதுவரை எத்தனையோ அரக்கர்களை கொன்று உள்ளாய் –
கரனின் வார்த்தை இரவில் நடமாடும் ராக்ஷஸர்கள் -அரக்கர்கள் -இவர்கள் அற்பமான வலிமை இல்லாதவர்கள்
நான் வந்துள்ளேன் -ஜனஸ்தானம் 14000 அரக்கர்களுக்கு தலைவன்
மாம் ஆஸாத்ய மயா ஹதோத்ய ஸதனே ம்ருத்யோ: ஸுகம் வத்ஸ்யஸி-என்னால் அழிக்கப் பட்டு யமன் இல்லத்துக்கு
அனுப்பப் போகிறேன் அங்கெ சென்று சுகமாக இருப்பாய்
இதி ஏவம் கர பாஷிதம் கர தரம் ச்ருத்வா ரகூணாம் பதே-கொடூரமான வார்த்தை -கழுதை போன்ற வார்த்தை என்றுமாம்
பகுத்தறிவு இல்லாமல் -கண்ணுக்குத் தெரியாமல் ஜீவன் பரமாத்மா உடலில் உள்ளான் என்று பகுத்து அறியாமல் பேசுகிறான் –
பெயருக்குத் தக்க பேச்சு
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்யோததே-இத்தைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் அன்று செய்தாயே
முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை -இப்பொழுதும் அதே புன்னகையை சேவிக்கிறோமே

————————-

நாநாரத்ன மயம் விலோக்ய புரதோ தாவந்தம் அதி அத்புதம்
ஸ்வாமின் காந்தம் அமும் க்ருஹாண ஹரிணம் க்ரீடா வினோதாய மே
இதி ஏவம் ஜனகாத்மஜா வசனதோ மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஸஞ்ஜாதம் தவ ராமபத்ர வடுவூர் வாஸின் தத் ஏதத் கிமு-84-

நாநாரத்ன மயம் விலோக்ய புரதோ தாவந்தம் அதி அத்புதம்–பொன் மானின் உடலில் ரத்னம் பதிக்கப்பட்டு-
எதிரிலே பார்த்து அத்புதமாக துள்ளிக் கொண்டு இருக்க
ஸ்வாமின் காந்தம் அமும் க்ருஹாண ஹரிணம் க்ரீடா வினோதாய மே-ஹரி -மானைப்பிடித்து விளையாட்டுக்காக
இதி ஏவம் ஜனகாத்மஜா வசனதோ மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–இப்படி வார்த்தை கேட்டு புன்னகை —
திருமணம் அப்புறம் 25 வருஷங்களில் ஒரு நாள் கூட இது வேணும் என்று கேட்க்காமல் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் நடக்கவே இது -அத்தைக் கருதியே இந்த நாடகம்
ஸஞ்ஜாதம் தவ ராமபத்ர வடுவூர் வாஸின் தத் ஏதத் கிமு-அது தான் இதுவா -இப்பொழுது நாம் சேவிக்கும் மந்தஸ்மிதம் –
எங்கள் அபேக்ஷிதங்களை எதிர்பார்த்து அவற்றைத் தான் நிறைவேற்ற விரதம் கொண்டு
அதுக்கும் மேல் தன்னிடம் சேர்த்துக் கொள்ளும் விரதம்

———–

மாரீசோ ந ம்ருகோயம் ஆர்ய பவதா ஹந்தவ்ய ஏவாதுனா
ஜீவன்ன க்ரஹணம் ஸமேஷ்யதி மஹா மாயாவினாம் அக்ரணீ:
இதி ஏவம் கில லக்ஷ்மணஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் பபௌ
ஸ்வாமின் ராம தத் ஏதத் அத்ர பவத: ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–85-

மாரீசோ ந ம்ருகோயம் ஆர்ய பவதா ஹந்தவ்ய ஏவாதுனா-லஷ்மணன் -தடுக்க -ஆர்யா மதிப்புக்கு உரிய
மிருகம் அல்ல மாரீசன் -உங்களால் அடிக்கப்படப் போகிறான்
ஜீவன்ன க்ரஹணம் ஸமேஷ்யதி மஹா மாயாவினாம் அக்ரணீ:-உயிரோடு பிடிப்பது சாத்தியம் இல்லை –
மாயாஜலம் பண்ணுபவன் -மாயாவிகளுக்குத் தலைவன் -பணிவுடன் எச்சரிக்கை
இதி ஏவம் கில லக்ஷ்மணஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் பபௌ-கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் -தம்பியின் பக்தியை நினைத்து -மெச்சி –
அவதாரம் நோக்கம் -மான் பின்னே போனால் தானே சம்பவங்கள் நடக்க வேண்டும்
திரைக்கதை நடக்க உன் வார்த்தை கேட்க முடியாமல் உள்ளேன் -இவற்றை மந்தஸ்மிதம் காட்டும்
ஸ்வாமின் ராம தத் ஏதத் அத்ர பவத: ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-ஸ்வாமி என்று அழைத்து -தத் அதி ஏதத் இதுவா
இப்பொழுது இங்கே வடுவூரில் திரு முகத்தில் பின்னானார் வணங்கும் சோதியாக சேவை சாதிக்கும் பொழுதும் அதே மந்தஸ்மிதம்

———–

தாவந்தம் பரமாத்புதம் புவி திவி ப்ராஸ்த ப்ரபம் கானனே
லீனம் தத்ர ச தத்ர ச அத ச தத: ஸந்த்ருச்யமானம் பஹி:
த்ருஷ்ட்வா தம் ஹரிணம் ஸ்புரந்தம் அபித: ஸௌந்தர்ய பூர்ணாக்ருதிம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ ஜாதம் தத் ஏதத் கிமு–86-

தாவந்தம் பரமாத்புதம் புவி திவி ப்ராஸ்த ப்ரபம் கானனே-அது இங்கும் அங்கும் தாவி பூமியிலும் –
அதி அத்புதமாக குதித்திக் கொண்டு -எங்கும் ஒளி வீசிக்கொண்டு
லீனம் தத்ர ச தத்ர ச அத ச தத: ஸந்த்ருச்யமானம் பஹி:-காட்டில் அங்கு அங்கு ஒளிந்து கொண்டு –
அதன் பின் காணும்படி வெளியில் வந்து
த்ருஷ்ட்வா தம் ஹரிணம் ஸ்புரந்தம் அபித: ஸௌந்தர்ய பூர்ணாக்ருதிம்-ஒளி மிக்கும் அழகு மிக்கும் தோற்றம் கொண்டு –
இரண்டு தடவை உயிர் பிச்சை
முதலில் விச்வாமித்ரர் யாக சம் ரக்ஷணம் -ஸூபாகுவை முடித்து -இவனை கடலில் தூக்கி
வனவாசம் இருக்கும் பொழுது மிருக வடிவில் வந்தான் -அப்பொழுதும் விட்டான் -அப்ரமேயம் தத் தேஜஸ் –
பிராட்டி அருகில் இருக்கும் பொழுது – விஞ்சி உள்ளதே
அனுக்ரஹமும் நிக்ரஹமும் இப்படி அவள் அருகில் இருப்பதால்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ ஜாதம் தத் ஏதத் கிமு -இப்பொழுது திருந்தாத ஜென்மம் இருந்து என்ன பயன்
என்று பானம் போட திரு உள்ளம் பற்றி மந்தஸ்மிதம் -அதே சேவை இன்றும் நாமும் காணும்படி இங்கே உண்டே

—————

தாத்ருக்ஷே நிஹதே ம்ருகேத ஸஹஜே ஸீதாம் விஹாயாகதே
ஸீதாயா ஹரணே ஜடாயுஷி கதே சோகாநுபூதிம் ததா
அர்சாயாம் து விசிந்த்ய தத்ஸமுதிதம் மந்தஸ்மிதம் யத் ப்ரபோ
தன்மே தூரபம் ஆகரோது துரிதம் ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே–87-

தாத்ருக்ஷே நிஹதே ம்ருகேத ஸஹஜே ஸீதாம் விஹாயாகதே-சீதா பிராட்டி சுடு சொல் -மாரீசன் பின் தொடர்ந்து –
ஜடாயு மரணம் -இத்தனை சோக விஷயங்களிலும் மந்தஸ்மிதம் தொடர்பு இதில்
பிரிந்து கதறுவது -அவதார விஷயம் -அபிநயம் தான் தானே ஸ்ரீ யபதி -அவள் அநபாயினி -அறிபவன் தானே
நாடகம் போல் -மிருகம் மாயமானைக் கொன்று சஹஜ உடன் பிறந்த இளவல் -பிராட்டி பிரிந்து உன்னைத்தேடி
ஸீதாயா ஹரணே ஜடாயுஷி கதே சோகாநுபூதிம் ததா-பிராட்டியை அபகரித்து -ஜடாயு மரணம் -சோக நிமித்தமான இந்த விஷயங்கள்
அர்சாயாம் து விசிந்த்ய தத்ஸமுதிதம் மந்தஸ்மிதம் யத் ப்ரபோ-அர்ச்சாவதாரத்தில் சிந்தனை செய்து -பிராட்டி அருகில் இருக்க
முந்தியவற்றை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ரகுவம்சம் -பட்டாபிஷேகம் ஆனபின்பு -இராமாயண சித்திரம் வரைபடமாக பார்த்து கர தூஷணாதிகள் பார்த்து சீதா பிராட்டி மகிழ்ந்து –
அபகரித்த காட்சியையும் பார்த்து மகிழ்ந்து -துக்கம் நீங்கி இப்பொழுது பார்த்தால் சிரிப்பாய் மகிழும் படி இருக்குமே
தன்மே தூரபம் ஆகரோது துரிதம் ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே–அந்தப் புன்னகையே நமது துயரங்களை போக்கி –
ஜீவர்கள் -நாம் உலக வாழ்வில் துக்கம் -மோக்ஷம் சென்றபின்பு நினைத்துப் பார்த்து
நடுவாக வீற்று இருக்கும் ஸ்ரீ யபதியை அனுபவித்து இவற்றை நினைத்து ஆனந்தம் போல் அன்றோ இது –

————————

ஆரம்போ ஹி சுசோ தசாஸ்ய ஸஹஜா நாஸாபுடா க்ருந்தனம்
தந்நாசாய நிக்ருந்தனம் து இதம் அபூத் ஆயோமுகீயம் ப்ரபோ
இத்யுக்த்யா ஸஹஜஸ்ய தே ஸமபவத் மந்தஸ்மிதம் யன்முகே
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–88-

ஆரம்போ ஹி சுசோ தசாஸ்ய ஸஹஜா நாஸாபுடா க்ருந்தனம்–சூர்பணகை – துக்கம் மூக்கை அறுத்து தொடக்கம் –
தந்நாசாய நிக்ருந்தனம் து இதம் அபூத் ஆயோமுகீயம் ப்ரபோ-அயோமிகி அரக்கி-இவள் மூக்கை அறுத்து முடிப்போம் –
இத்யுக்த்யா ஸஹஜஸ்ய தே ஸமபவத் மந்தஸ்மிதம் யன்முகே-இந்த வார்த்தை கேட்டு பிராட்டி கிடைக்கப் போகிறாள்
என்ற விச்வாதத்தால் பிறந்த புன்னகை
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-இன்றும் சேவிக்கிறோம்

——————-

பாஹூ தௌ பஹு யோஜனௌ நஹி சிரோ வக்த்ரம் து குக்ஷௌ மஹத்
ஏனம் நாம ததா விலோக்ய விபினே க்ரூரம் கபந்தம் ப்ரபோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸம பவத் ஸௌமித்ரி யுக்தஸ்ய தே
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–89-

பாஹூ தௌ பஹு யோஜனௌ நஹி சிரோ வக்த்ரம் து குக்ஷௌ மஹத்–இரண்டு கரங்களும் பல யோஜனைகள் –
1- யோஜனை 10 mile –தலை இல்லாமல் முகம் மட்டும் கொப்பூழ் பகுதியில் முகம் பயங்கர வடிவம்
ஏனம் நாம ததா விலோக்ய விபினே க்ரூரம் கபந்தம் ப்ரபோ-காட்டிலே குரூரமான கபந்தனைக் கண்டு பிரபுவாக பெருமாள்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸம பவத் ஸௌமித்ரி யுக்தஸ்ய தே-இளைய பெருமாள் உடன் சேர்ந்து மந்தஸ்மிதம்
மஹா வீரன் -அஞ்ச மாட்டானே -மனா உறுதி வீரம் -மந்தஸ்மிதம் காட்டி கபந்தனுக்கு எச்சரிக்கை
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் சேவை
பக்தர்கள் பல பாபங்கள் துன்பங்கள் கண்டு அஞ்சாமல் இருக்க நமக்கு கற்றுக் கொடுக்கும் முறையில் மந்தஸ்மிதம்

———-

க்ருத்வா தம் ச நிக்ருத்த பாஹும் அவடே நிக்ஷேபணானந்தரம்
கந்தர்வேண ச தேன தத் ஸமுதிதம் ஸுக்ரீவ ஸக்யம் ததா
ச்ருத்வா யத் முக பங்கஜே ஸமபவத் ஸீதாபதே தே ததா
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–90-

க்ருத்வா தம் ச நிக்ருத்த பாஹும் அவடே நிக்ஷேபணானந்தரம்-கபந்தன் சாப விமோசனம் இதில் –
இரண்டு கரங்களையும் வெட்டி வீழ்த்த -குழியில் தள்ளின பின்பு ராம பானத்தின் அனுக்ரஹத்தால் -சாப விமோசனம்
கந்தர்வன் இவன் -இந்திரன் இடம் அடி வாங்கி முகம் வயிற்றில் போனதே
கந்தர்வேண ச தேன தத் ஸமுதிதம் ஸுக்ரீவ ஸக்யம் ததா-கந்தர்வ வடிவில் வந்து -என்ன பிரதியுபகாரம் -என்று கேட்டதும்
சுக்ரீவன் -ரிஷ்யமுகம் மலையில் வழி காட்டி
ச்ருத்வா யத் முக பங்கஜே ஸமபவத் ஸீதாபதே தே ததா-கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் -கபந்தனது பழி வாங்கும்
இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தால் சாபம் அவன் அம்சம் வாலி -சூர்யன் அம்சம் சுக்ரீவன் –
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-அதே புன்னகை -நாமும் பழி வாங்கும் குணங்களுடன்
இருக்கிறோமே கபந்தனைப் போலவே -ஏளன மந்தஹாசம் –

———–

த்ருஷ்ட்வா தாம் சபரீம் பலானி பவதே தாதும் தப: குர்வதீம்
பூயோ பக்திமதீம் குருஷு அதிதராம் ஆனந்த பூர்ண ஆசயாம்
வ்ருத்தாம் வேபது நர்த்தனாம் த்ருத ஹ்ருதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்—-91-

ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்-கபந்தன் சொல்ல ரிஷ்ய முகம் போகும் வழியில் சபரி -மதங்கர் முனி –
த்ருஷ்ட்வா தாம் சபரீம் பலானி பவதே தாதும் தப: குர்வதீம்-பழம் சமர்ப்பிக்க தவம் செய்து –
பூயோ பக்திமதீம் குருஷு அதிதராம் ஆனந்த பூர்ண ஆசயாம்-ஆச்சார்ய பக்தி நிறைந்த வயசானவள் -ஆனந்த சாகரம்
வ்ருத்தாம் வேபது நர்த்தனாம் த்ருத ஹ்ருதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே-நடுங்க -அதுவே நர்த்தனம் –
பக்தியின் பாவ லக்ஷணங்கள் எல்லாம் இவள் இடம் கண்டு மந்தஸ்மிதம்
கோபிகள் -திருவடி -விபீஷணன் -இளைய பெருமாள் -அனைவர் போல் சபரி
ஆச்சார்ய மதங்கர் முனி மேல் நிஷ்டை தவறாமல் –
ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்-ஜடாயுவுக்கு மோக்ஷம் கொடுத்த ராமா
சபரி கடாக்ஷித்து மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் காணும் படி சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –
கைங்கர்ய செல்வம் அருளுவதற்காகவே இங்கே மந்தஸ்மிதம் –

—————–

த்ருஷ்ட்வா தத்ர தயா ப்ரதர்சிதம் அஹோ ஸ்வாசார்ய பூஜார்பிதம்
அம்லானம் ஸும ஸஞ்சயம் ஜல நிதீன் ஸப்தாபி தத்ர ஸ்திதான்
ஆனீதான் குருபி: ப்ரபாவ மஹிதை: மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஸ்வாமின் ஸ்ரீவடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸ்ரீராம தத் த்ருச்யதே–92-

த்ருஷ்ட்வா தத்ர தயா ப்ரதர்சிதம் அஹோ ஸ்வாசார்ய பூஜார்பிதம்-ஆச்சார்யர் மதங்க முனிவர் சேகரித்த
புஷ்பங்கள் தீர்த்தம் -பின்பே தான் கொடுக்கும் கனி உவந்து பெருமாள்
அங்கெ அவளால் காண்பிக்கப்பட்ட ஆச்சார்யர் சேகரித்த பொருள்களை பார்க்கிறார்
அம்லானம் ஸும ஸஞ்சயம் ஜல நிதீன் ஸப்தாபி தத்ர ஸ்திதான்-வாடாமல் பூக்களின் கூட்டம் -தபஸ்ஸால் வாடாமல் –
ஏழு கடலில் இருந்து தீர்த்தங்கள் சேகரித்து -இவற்றை சமர்ப்பித்து –
ஆனீதான் குருபி: ப்ரபாவ மஹிதை: மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–மதங்கர் உள்ளிட்ட குருக்கள் பிரபாவம் -நினைத்து –
சபரிக்கு ஆச்சார்ய நிஷ்டை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ஸ்வாமின் ஸ்ரீவடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸ்ரீராம தத் த்ருச்யதே-அதே புன்னகை இங்கு –
அர்ச்சகர்கள் அதே பரிவுடன் கைங்கர்யம் செய்வதை எண்ணி மந்தஸ்மிதம் –

—————-

தத் தத்தானி பரீக்ஷ்ய தானி மதுராணீதி ப்ரபுஜ்ய ப்ரபோ
புக்த்வா வன்ய பலானி தாம் ஜிகமிஷும் ஸ்தானம் குரூணாம் தத:
ப்ரத்யக்ஷம் ஜ்வலனே ஸமர்பித தனும் த்ருஷ்ட்வா தவ ஆஸ்ய அம்புஜே
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் ரகுபதே தத் பாதி ஸத்யம் புர:–93-

தத் தத்தானி பரீக்ஷ்ய தானி மதுராணீதி ப்ரபுஜ்ய ப்ரபோ-காட்டில் உள்ள பழங்களை சமர்ப்பிக்கும்
பொழுது மதுரமான சுத்தமான பழங்கள் என்று
பரீக்ஷித்து பின்பே சமர்ப்பிக்க -மதுரமாக இருக்கிறதே -பழங்களும் -தாய் போன்ற சபரியின்
செயல்களும் அன்பும் பக்தியும் மதுரமாக இருக்கிறதே
புக்த்வா வன்ய பலானி தாம் ஜிகமிஷும் ஸ்தானம் குரூணாம் தத:-அவ்வாறு சமர்ப்பித்த பின்பு
ஆச்சார்யர் திருவடிகள் -மதங்கர் மற்ற பூர்வர்
ப்ரத்யக்ஷம் ஜ்வலனே ஸமர்பித தனும் த்ருஷ்ட்வா தவ ஆஸ்ய அம்புஜே-அக்னியில் தன்னை சமர்ப்பித்து
அதுக்கு சாக்ஷி பூதராகவே –முனிவர் பஜனத்தால் முஷித ஹிருதய கலுஷங்கள் –
தானே வைகுந்தம் தருமே -ஞானம் அனுஷ்டங்கள் நன்றாக உள்ள குருவை அடைந்தக்கால் –
ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -அன்றோ -ஆகவே சாக்ஷியாக பார்த்து மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் ரகுபதே தத் பாதி ஸத்யம் புர:-ஆச்சார்ய வைபவம் பறை சாற்றிய
மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாமும் சேவிக்கும் படி அன்றோ –
ஆச்சார்ய பக்தி அவஸ்யம் என்று நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறதே –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் -ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் –

October 6, 2020

ஸ்ரீ கர்ப்ப உத்சவம் ஸ்ரீ ஜனன உத்சவம் -இரண்டு வகை கொண்டாட்டம்
பாக்ய நகரம் -Hydrabad -Secundrabad -பழைய பெயர் –
இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் -ஸ்ரீ ஸீதா பிராட்டி திருக்கல்யாணம்
தேவை இடாதவரை பிரதிஷ்டை பண்ண ராமானுஜர் –
கர்ம யோக சாஸ்திரம் -ஞான யோக சாஸ்திரம் -வளர்ந்து -பக்தி என்னும் பெரும் வெள்ளம் ஸ்ரீ ராமாயணம் –
மந்த்ர சாஸ்திரம் -பலா அதி பலா -அகஸ்தியர் ஆதித்ய ஹ்ருதயம்
சரணாகதி சாஸ்திரம்
கவி குல குரு -துளஸீ தாசர்
ஸ்ரவணாதிகளால் அனுபவ -ஜெனித -பிரீதி -காரித -கைங்கர்யம் -நிலைத்து நிற்கும்
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம் வசிஷ்டோபி மஹா தேஜா —
வேதம் வாக்கியம் போல் -ஸூத்த மனசால் -கேட்டு –
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் பக்தி -அழுக்கைப் போக்கி தூய வெள்ளம் பெற்று காணலாமே
ராஜீவ லோசனன் -ஸூ குமாரன் -புஷ்ப்ப ஹாஸ -அனுபவிக்காமல் யாக ரக்ஷணம் இவரைக் கொண்டு செய்யாமல் –
ஆழ்வாராதிகள் தானே அவனையே ப்ராப்யமாக அனுபவிப்பார்கள்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
ஆயிரம் ராமர் நின் கேழ் ஆவரோ -ஸ்ரீ பாதுகா பட்டாபிஷேகம்
சத்ருக்கனன் அ நக -ஆயில்யம் நக்ஷத்ரம் -பரதேன் -நித்ய சத்ரு-ப்ரீதி புரஸ்தர –
ராமதாம் அநு கச்சதி மே த்ருஷ்ட்டி -தசரதன்
இரங்கி-இன்னருள் சுரந்து -குஹ ஸஹ்யம் -ஆபதாம் –தாதாரம் சர்வ சம்பதாம் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி தனது பேறாக -அமலன் நிமலன் விமலன் -நின்மலன்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
மூல மந்த்ரம் -ஸ்ரீ ராம நாம பிரபாவம் –வாலி வதம் –
மும்மை சால் உலகுக்கு எல்லாம் மூல மந்த்ரம்
தம்மையே தமக்கு நல்கும் தனிப்பெரும் பதத்தை
இம்மையே எழுமை நோய்க்கும் மருந்தினை
ராமம் என்னும் செம்மை சேர் நாமம் தன்னை
மந்த்ரம் பதம் மருந்து நாமம் -விருந்தும் மருந்தும் –
ராம ராம இதி மதுரம் மதுர அக்ஷரம் -இனிமை தூய்மை -கூஜந்தம்-ஆருஹ்ய கவிதா சாகம்
மூலம் ஆதி காரணம் ஆதாரம் முதன்மை பெற்றது -வேர் போல் –
முன்னும் இராமனாய் தானாய் -பின்னும் ராமனாய் -தானான அவதாரம்
கிருஷ்ணம் நாமமே குளறிக் கொன்றீர்–மிருத ஸஞ்ஜீவினி -காகுத்தனும் வாரானால்
பெரும் பதம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் பெற்றுக் கொடுக்கும்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
களி நடம் கண்டேன்
களி நடம் புரியக் கண்டேன்
த்ருஷ்டா சீதா கண்டேன் சீதை -என்றவர் -நல் பெரும் தவத்ததள் ஆய நங்கைகையைக் கண்டேன் அல்லேன் –
மூன்றும் சேர்ந்து நாட்டியம் -இலங்கை வெற்பில் –
இற் பிறப்பு என்பது ஒன்றும் –
இரும் பொறை என்பது ஒன்றும் –
கற்பு என்று பெயர் ஒன்றும் –
திரு மேனி- பண்பு- கதை -வனம்- மந்த்ரம்- காவ்யம்- திருவடி -ஸூ ந்தரன் -ஸூந்தரி –
காண்ட மஹிமை ஸ்லோகம் –

ஸுந்தரே ஸுந்தரோ ராம:
ஸுந்தரே ஸுந்தரி கதா
ஸுந்தரே ஸுந்தரி ஸீதா
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் வநம்
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் காவ்யம்
ஸுந்தரே ஸுந்தரோ கபி:
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் மந்த்ரம்
ஸுந்தரே கிம் ந ஸுந்தரம்

கிளி மொழியாள் வலியச் சிறை புகுந்தாள்
வாலில் நெருப்பு -பெருமாளின் ஆலிங்கனம் -யாம் பெரும் பரிசு -ஸீதா மஹாத்ம்யம் –

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
நின் அடியிணை அடைந்தேன் –

அபய பிரதான சாரம் -இதுக்காக அன்றோ ஸ்ரீ ராமாயணம்
சரணாகதி சாஸ்திரம்
ஆஜகாம முஹூர்த்தேந யத்ர ராம ச லஷ்மணா
சர்வ லோக சரண்யாயா ராகவாயா மஹாத்மணே -விபீஷணன் -எளிமையும் மேன்மையும்
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் –மேன்மையும்
எளிமையும் சொல்லி -தொடங்கி
நிவேதயதா மாம் க்ஷிப்ரம் –
நிர்வேதம் ஏற்படுத்தாமல் -மனசு உடையும் படி வெறுப்பு ஏற்படாத படி –நிவேதயத -உங்கள் ஸ்வரூப அனுரூபமாக -சத்தை பெற
நிரதாம் வேதயதே -திரு உள்ளத்தில் படும் படி
அக்கரை அநர்த்தக் கடலில் இருந்து இக்கரை வந்து இளைப்பாறி ஆகாசத்தில் பெருமாள் அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் தரிக்க மாட்டாமல்
அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் -மாம் நிவேதியத
க்ஷிப்ரம் -உடனே –
விரையும் கார்யம் தூங்கேல் தூங்கும் கார்யம் விரையேல்
சஞ்சலம் -மனம்
வந்து ஒல்லைக் கூடுமினோ
ஒல்லை நீ போதாய் உனக்கு என்ன வேறு உடைமை -கடகர் அன்றோ விரைய வேண்டும் -சிஷ்யரை விரைவாக வர –
ராமன் முன்பே என்னை அங்கீ கரித்து அருளி ராவணனை எதிர்பார்த்து உள்ளாரே –
கைகள் கூப்பும் -கால்கள் சேரும் -சாஷ்டாங்க பிரணாமத்துக்கு ஸூசகமாக நால்வர் உடன் –
இளையவர்க்கு அவித்த மௌலி அடியேனுக்கும் சூட்டி அருள -ஆவியை பிரித்த அவன் தம்பி நாயேன் –

அனாயேனம் ஹரிஸ்ரேஷ்ட தத்தம் அஸ்யா அபயம் மம:
விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதி வா ராவண ஸ்வயம் ||– வால்மீகி ராமாயணம், யுத்த காண்டம்

ஹிரண்ய வதைப் படலம் -கம்ப நாட்டாழ்வார் –
பிளந்தது தூணும் செங்கண் சீயம் -சிங்கப்பிரான் -மேட்டு அழகிய ஸிங்கர் –

ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன்னருள் சுரந்து
மாழை மான் மட நோக்கி யுன் தோழி உம்பி யெம்பி என்று ஒழிந்திலை உகந்து
தோழன் நீ எனக்கு இங்கு ஒழி என்ற சொற்கள் வந்து அடியேன் மனத்து இருந்திட
ஆழி வண்ண நின்னடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத் தம்மானே –5-8-1-

வாத மா மகன் மற்கடம் விலங்கு மற்றோர் சாதி என்று ஒழிந்திலை உகந்து
காதலாதரம் கடலினும் பெருகச் செய்தகவினுக்கு இல்லை கைம்மாறு என்று
கோதில் வாய்மையினோடும் உடனே உண்பன் நான் என்ற ஒண் பொருள் எனக்கும்
ஆதல் வேண்டும் என்று அடியிணை யடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே–5-8-2-

கடி கொள் பூம் பொழில் காமரு பொய்கை வைகு தாமரை வாங்கிய வேழம்
முடியும் வண்ணமோர் முழு வலி முதலை பற்ற மற்றது நின் சரண் நினைப்பக்
கொடிய வாய் விலங்கின் உயிர் மலங்கக் கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு உளது அறிந்து உன்
அடியனேனும் வந்து அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத்து அம்மானே -5-8-3-

நஞ்சு சோர்வதோர் வெஞ்சின வரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணாய்
நெஞ்சில் கொண்டு நின் அஞ்சிறைப் பறவைக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து
வெஞ்சொல் ஆளர்கள் நமன் தமர் கடியர் கொடிய செய்வன யுளவதற்கு அடியேன்
அஞ்சி வந்து நின்னடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-4-

மாக மா நிலம் முழுதும் வந்து இறைஞ்சும் மலரடிக்கண்ட மா மறையாளன்
தோகை மா மயில் அன்னவர் இன்பம் துற்றிலாமை யிலத்த விங்கு ஒழிந்து
போகம் நீ எய்திப் பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் எனக்கும்
ஆக வேண்டும் என்று அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே-5-8-5-

மன்னு நான்மறை மா முனி பெற்ற மைந்தனை மதியாத வெங்கூற்றன்
தன்னை யஞ்சி நின் சரண் எனச் சரணாய் தகவில் காலனை யுக முனிந்து ஒழியாப்
பின்னை என்றும் நின் திருவடிப் பிரியா வண்ணம் எண்ணிய பேரருள் எனக்கும்
அன்னதாகும் என்று அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே –5-8-6-

ஒது வாய்மையும் உவனியப் பிறப்பும் உனக்கு முன் தந்த அந்தணன் ஒருவன்
காதல் என் மகன் புகலிடம் காணேன் கண்டு நீ தருவாய் எனக்கு என்று
கோதில் வாய்மையினான் உனை வேண்டிய குறை முடித்தவன் சிறுவனைக் கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-7-

வேத வாய் மொழி யந்தணன் ஒருவன் எந்தை நின் சரண் என்னுடை மனைவி
காதல் மக்களைப் பயத்தலும் காணாள் கடியதோர் தெய்வம் கொண்டு ஒளிக்கும் என்று அழைப்ப
ஏதலார் முன்னே இன்னருள் அவர்க்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-8-

துளங்கு நீண் முடி யரசர் தம் குரிசில் தொண்டை மன்னவன் திண் திறல் ஒருவற்கு
உளம் கொள் அன்பினோடு இன்னருள் சுரந்து அங்கோடு நாழிகை ஏழு உடன் இருப்ப
வளம் கொள் மந்திரம் மற்று அவர்க்கு அருளிச் செய்தவாறு அடியேன் அறிந்து உலகம்
அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத் தம்மானே -5-8-9-

த்வயார்த்தம் விரித்து உரைக்கும் பதிகம் இது
பிராட்டி விஷயீ காரம் தொடங்கி-மான் மட நோக்கி –
ஒன்பதாம் பாசுரம் பெருமாள் -உலகம் அளந்த பொன்னடி அடைந்து உய்ந்தேன் –
1-விஷயீ காரத்தை சொல்லி
2-கைங்கர்யத்தை சொல்லி
3-அதுக்கு விரோதியாய் வருமதில் இந்த்ரிய வஸ்யதையைத் தவிர்த்து தர வேண்டுமேன்று சொல்லி
4-அதுக்கடியான பாபமடியாக வந்த யம வஸ்யதையை பரிஹரிக்க வேணும் என்று சொல்லி
5-அதுக்கடியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தர வேணும் என்று சொல்லி
6-கருத்து அறிந்து செய்யும் அளவு அன்றிக்கே உன் பரிவாலே செய்ய வேணும் என்று சொல்லி
7-சம்சார ஆர்ணவத்திலே அகப்பட்டு நோவு படுகிற என்னையும் மீட்டு
தேவரீர் உடைய சர்வ சக்தித்வத்தாலே உன் திருவடிகளை தந்து அருள வேணும் என்று சொல்லி
8-தேச கால விப்ரகர்ஷம் கிடக்கச் செய்தே கார்யம் செய்த சக்தி மத்தையை0 அந்தமில் பேரின்பத்
தடியரோடே வைக்காக அன்றோ தேவரீர் இங்கே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது என்று சொல்லி
9-உன்னை அல்லது அறியாத தொண்டைமான் சக்கரவர்த்திக்கு ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தை உண்டாக்கினால் போலே
எனக்கும் ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தை உண்டாக்க வேணும் என்று சொல்லி சரணம் புகுகிறார் –

மாழை மான் மட நோக்கி -என்று தொடங்கி
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் -என்று தலைக் கட்டுகையாலே
ஒன்பது பாட்டிலும் ஏகார்த்தத்தைப் பற்றவே சரணாகதியாய் இருக்கிறது

பால் குடிக்க நோய் தீருமா போலே
இவருடைய பாசுரத்தைச் சொல்ல
ப்ராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் தன்னடையே விட்டுப் போம்

————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ சீதாபிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-அயோத்யா ஸ்கந்தம்- -53-71-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

July 18, 2020

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது:–53-

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:–ஏழு ஸ்கந்தங்கள் -ஏழு கண்டங்கள் -பிரதீயன ஸ்கந்தம் உத்தர ராமாயணம் –
அயோத்யா ஸ்கந்தம் தொடக்கம் இதில் -அயோத்யா காண்டம் முதல் ஸ்லோகம் அடியாக இதுவும்
மண்டோதரி கணவனான ராவணனை நிரசிக்க கணைகள் திருக்கரத்தில் ஏந்தி
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:-கங்கையை தலையில் சுமந்த சிவபெருமான் ராம நாமம் ஜபித்துக் கொண்டே –
ராம ராம ராம –ரகம் இரண்டும் மகாரம் ஐந்து ம் -இப்படி இதுவே ஆயிரம்
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய-வெட்கம் துளி -மன்மதனையும் மயக்கும் படி -அழகு குணம் வீரம் –
முதல் இரண்டு சர்க்கம் வால்மீகி அருளிச் செய்தது போலவே இங்கும்
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது: -மந்தஸ்மிதம் -அகம் -பாபங்களையும் அழிக்க வல்லதாக உள்ளதே –

————-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?–54-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா-உன் மேல் அளவு கடந்த அன்பு கொண்ட அயோத்யா -எனக்கும் மூப்பு வந்தது
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:–அயோத்யா மக்கள் தலைவனாக வறுத்த பின்பு சக்கரவர்த்தி ஆக வேண்டும்
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே-தந்தை இப்படி பேச மந்தஸ்மிதம்
சீதா மணாளன் முன்பு -பூ தேவி உடன் சேர்க்க ஆசை -மேலும் நக்கலான புன்னகை –
சாகேதம் -அயோத்யாம் -ஸமஸ்த லோகம் -அனைத்து உலகுக்கும் -பதியான அகிலாண்ட கோடி ப்ரஹ்மாண்ட நாயகனான உன்னை
அயோத்யா மட்டுக்கும்-பதவி இறக்கம் தானே –
மூன்றாவது -பின் நடக்கப் போவது -ராவணன் வதம் நிரசித்து அனைத்து உலகுக்கும் நாயகன் என்பதை நிலை நாட்டப் போகிறாய் –
கைகேயி அறியாமையால் செய்யும் கார்யம் நினைத்தும் புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?– இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோம் –

———–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ–55–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்–தீபாவளி நல் நாளில் அருளிச் செய்த ஸ்லோகம் –
வனவாசம் மரவுரி தரித்து மனத்தில் காட்சி தர -பூமியில் -ஆடை-நதீப -கடல் -வஸ்திரம் -வேண்டாம் என்று –
ந தீப வஸ்திரம் -இவற்றை விட்டு -வெறும் மரவுரி தரித்து -ஜடாமுடியுடன்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:-பூமியை அவனம் ரக்ஷிக்க வசிஷ்டர் நினைக்க நீ வனம் சென்றாய்
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்-இந்த காட்சியை இந்த தீபாவளி அன்றோ காட்டி அருள வேணும்
வஸ்திரம் தீபம் பிரசித்த நாள் -தீபாவளி –
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ -என் ஸ்லோகம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
வன வாசம் முடித்து திரு அயோத்யையில் வரும் நாளே தீபாவளி வட இந்தியாவில் –
வடுவூர் ராம லீலை -சோக நிகழ்ச்சியே இல்லாமல் இதுவும் மந்தஸ்மிதம் காட்டும் படி லீலை –

—————–

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–56-

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ–புன்னகையே ஸ்வாமியிடம் பேசுகிறது -வர்ணித்து பாட ஆரம்பித்தீர்
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:–நடுவில் விஷயாந்தர லோலராக போனது எதனால்
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே-மந்த புத்தி உடையவராகவே -இருந்தீர் ஆகிலும் -மந்த ஸ்மிதம் –
பொருத்தம் தானே -மேலே பாட தூண்ட
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–மீண்டும் காவியம் தொடர போவதை நினைத்து செய்து அருளிய புன்னகை
திரு முகத்துக்கு அலங்காரமான மந்தஸ்மிதம்

———-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத:
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத:–57-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே -ஆழி சூழ் உலகம் எல்லாம் பரதனே ஆள-நீ போய் –
புண்ணிய துறைகள் ஆடி -ஏழு இரண்டு ஆண்டில் வாழ் என்று இயம்பினன் அரசன் என்றான் -சக்ரவர்த்தி கட்டளை –
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றனன் அம்மா -அதே புன்னகை –
தந்தை எண்ணம் படி நடக்கிறீர்களா நம்மைப் பார்த்து கேட்க்கிறதாம்
கயா யாத்திரை -ஸ்ரார்த்தம் -இருக்கும் பொழுது தந்தை சொல் படி நடந்தீர்களா -ரசம் இல்லாதவன் அரசன் –
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத: -பெரியோர் இடம் பணிவுடன் இருக்கிறீர்களா
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா -ஆசை நிறைவேற்ற தந்தை பேச்சுக்கு விரோதமாகவே நடக்கிறீர்களே
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத: -இப்படி கேட்டு -நம் அடியார்கள் என்று சொல்லி –
ஏளனம் செய்வது போலே மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே –58 —

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா -பரதன் தாய் பெருமாள் இடம் அன்பு மிக்கு இருக்க –
கூனி மனத்தை கலக்கி
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே -தசரதனுக்கு கைகேயியை மகிழச் செய்ய
தவம் இருந்து பெற்ற பிரியமான பிள்ளையை அனுப்ப
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ இவ்வாறு அயோத்யா மக்கள் பேச மந்தஸ்மிதம் –
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே -தனி நபர் அபசாரம் விளைவை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –

——-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம்
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித –59-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம் -தாதர் தந்தை -விட தாயான நானே -ஆபஸ்தம்பர் தாயே உயர்ந்தவர்
மகனே வனம் போகாதே -நான் சொல்வதைக் கேள்-
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு -செல்லப்பிள்ளையே இங்கேயே இருந்து மனசை ஆனந்தப்படுத்து –
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி -லஷ்மணன் கோபத்துடன் தடுக்க -தாய் ஸ்னேகத்துடன் தடுக்க
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித -புன்னகை கொண்டே பதில் இருவருக்கும் –

————-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத்
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம்
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -60-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ -தாய் இடம் கணவன் இருக்கும் இடத்திலே இருக்க வேண்டும் என்றார்
சீதா பிராட்டியை உடன் வர வேண்டாமே என்றதும் முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றுவேன் என்றாளே-
ஸ்வர்க்கம் ஏது நரகம் ஏது-கேட்டு-அதிகாரி பொறுத்து இவை மாறுமே –
உம்மிடம் சேர்ந்து இருப்பதே ஸ்வர்க்கம் எனக்கு -பிரிந்து தனித்து இருப்பது நரகம்
ஆண் உடை உடுத்திய பெண் என்பார் தந்தை -வால்மீகி ஸ்லோகத்தையே இங்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத் -உமது வெளி வேஷம் கண்டு
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம் -இப்படியாக பூமி மகள் வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
புருஷோத்தமன் ஒருவனே நாம் எல்லாம் ஸ்த்ரீ ப்ராயர் –
மாமியாருக்கு ஒரு நியாயம் மனைவிக்கு ஒரு நியாயமா -கணவனான நீர் உள்ள இடம் தானே நான் இருக்க வேண்டும்
இதற்காகவும் ஆண் உடை தரித்த பெண்
புன்னகை அவளை உடன் கூட்டிச் செல்கிறேன் என்று பதில் சொல்வது போலே
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -அதே புன்னகையைக் காட்டி எங்களை ரஷிக்கிகிறாயே இன்றும் –

———–

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ —61-

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே -யாத்ரா தானம் செய்து முடித்த பின்பு பசுக்கள் மட்டுமே இருக்க –
த்ரிஜடன் அந்தணன் -கையில் உள்ள கோலைத் தூக்கி எறியச் சொல்லி –
மன்னிப்பு கேட்டான் பெருமாள் -உமது தப வலிமையைப் பார்க்க -அனைத்து பசுக்களையும் தானமாக கொடுத்தான் –
மனம் உன்னிடமே ஈடுபட்டு இருக்க –
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ -வேறு விஷயாந்தரங்களில் போக -நீ தானே நியமிக்க வேண்டும்
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம் -த்ரிஜடை அந்தணன் -விருத்தாந்தம் நினைத்து புன்னகை கொண்டே
இதுக்கும் பதில் -உன்னையும் ரஷிப்பேன் என்று தெரிவித்து -புன்னகை பார்க்கும் தோறும் விசுவாசம் பிறக்கும்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ -கருணைக்கடல் உன்னுடைய மந்தஸ்மிதம் எப்பொழுதும் அடியாரைக் காக்கட்டும்

———

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே –62-

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே -பட்டாடைக்கு மேலே மரவுரி அணிய பெருமாள் சீதைக்கு உதவ
வசிஷ்டர் பிராட்டி அணிய வேண்டாமே என்ன
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே -ஆபரணங்களை பிராட்டிக்கு தசரதன் வழங்க
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ -பொன்னகை ஏற்காமல் பிராட்டி -அவனுக்கு ஒத்த அலங்காரம் –
ஆபரணங்களை மறுக்க -பெருமாள் மரவுரி அணிய உதவ -மந்தஸ்மிதம்
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே -அதே புன்னகை தோற்ற சேவை -நீசரா

———-

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம்
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம்
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -63–

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம் -சந்திரகாந்த -முழு மதி திருமுகம்–
சித்திரை பவுர்ணமி -நீ பட்டாபிஷேகம் கண்டு அருள வேணும் –
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம் -தடுத்து சக்ரவர்த்தி வனவாசம் செல்லாதே என்ன
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம் -மன்னன் ஆணை மைந்தன்-மேலே சத்யம்
கொடுத்த வரத்தைக் காக்க வேண்டுமே
இப்பொழுது தந்தை சொல்வதை எதிர்த்தும் பேசாமல் மந்தஸ்மிதம் செய்து பதில்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -அதே புன்னகை உடன் சேவை –
நல்லவன் போலே நடிக்கும் நம் போல்வாருக்கும் –

—–

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ:
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே –64-

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே -தந்தை அரண்மனையில் ப்ரீதி உடன் மக்கள்
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ: -ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவி மகிழும்படி செய்து அருளிய மந்தஸ்மிதம்
தாமச நதிக்கரையில் வியன் கான மரத்தின் நிழலிலே
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம் -சோகமாக அயோத்யா மக்கள் சூழ்ந்து இருக்க அவர்களுக்கு ஆறுதல்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே-வாழ்க்கை சக்கரம் ஸூகமும் துக்கமும் கலந்தே இருக்கும்
இரண்டிலும் சம நிலைமையாக இருக்க வேண்டும் -காட்டி அருளவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
இறைவன் எப்பொழுதும் ஆனந்த மயன்–பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம்–அபி நயம் தானே -வேதாந்த கருத்தைக் காட்டவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் எல்லையில்லாமல் பரவி உள்ளது போலே நிரவதிக ஆனந்த மயன் அன்றோ –

——————————————–

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர: –65-

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத் -கண்ணீர் உடன் குகன் -கங்காதீரம் -ஸ்ருங்க பேரம்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ -மனிதர்களில் மாணிக்கம்
உன்னுடைய தேசமாகக் கொண்டு இங்கேயே அரசனாக இரு -நாங்கள் தொண்டு செய்வோம்
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே -பக்திக்கடல் -வெள்ளம் போலே -கங்கை வெள்ளத்தை விஞ்சி –
பக்தி பிரவாகம் எண்ணி மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர:-அதே புன்னகை காவேரி கரையில் நீசரான நமக்கும் சேவை

———-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம்
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் –66-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா —குகன் பலவித மரியாதை செய்து -குக பரிகரங்கள் அவனுடன் சேர்ந்து
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ -தாச பூதர்களாக ஏவிப் பணி கொள்ள பிரார்த்திக்க –
இங்கேயே எழுந்து இருக்க பிரார்த்திக்க
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம் -நல்லவர் உடன் -பூ உடன் சேர்ந்த நாறும் மணக்குமே-
நல்ல மணம் உள்ளாரை நண்ணி இருப்பார்க்கு இத்யாதி –
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் -சத் சங்க மஹிமை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
அதே இது -அதி ஸூந்தரம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் -மங்களங்கள் அருளட்டும்

———

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் –67-

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத -பரத்வாஜர் -பிரயாகை -இங்கே இருக்கச் சொல்ல –
அவரையே தண்ட காரண்யம் வசிக்க ஏற்ற இடம்
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ -ஸ்ரீ சித்ர கூடம்-ஸ்ரீ வால்மீகி ஆஸ்ரமம் –
மத் குரு என்று அவர் பெயரைச் சொல்லாமல் –
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத -அந்த நாமம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
அவர் இருப்பிடம் செல்வதை எண்ணி -பின்பு தான் -எழுதப் போகிறார்
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் -அதே புன்னகை இங்கு பல மகான்கள் உடன் வசிப்பதால் –

————

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம்
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே –68-

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம் -பெருமாளை மீண்டும் கூட்டி வர
நாலு வகை சேனைகளுடன் பரதன் வர
லஷ்மணன் தப்பாக நினைத்து-கொல்லப்படுபவன் – வார்த்தை சொல்ல –
சாந்தம் -நைவம் -இல்லவே இல்லை
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி –ராஜ்ஜியம் சமர்ப்பிக்கவே வந்துள்ளான்
உனக்கு ராஜ்ய ஆசை இருந்தால் அவன் கொடுப்பான் -ஆயிரம் ராமனுக்கு ஓப்பான் –
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன் -பரதன் பக்தியை மெச்சி லஷ்மணனை சாந்தம் பண்ணிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே–நீசரான நாங்கள் செய்யும் ஆராதனைக்கு உகந்து
அதே புன்னகை எங்களுக்கும் சாந்தி அளிக்கிறதே –

———–

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம்,
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம்
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் –69-

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம், -உரையாடல் வடிவில் உள்ள ஸ்லோகம் –
எல்லே இளங்கிளியே பாசுரம் போலே –
பரதாழ்வானுக்கும் பெருமாளுக்கும்-சாகேதம் -அயோத்யையில் ராஜா ராமனாக இருக்க வேண்டும்
பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம் பண்ண வேண்டுமே -பெருமாள்
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம் -கைகேயி தந்தைக்கு சத்யம் -மறந்தார்கள் –
இப்பொழுது தான் அறிவேன் வசிஷ்டர் மூலம்
நான் காட்டுக்கு போகிறேன் -பரதன் -புல் கொடுத்து கைங்கர்யம்
அது இங்கே சரிப்படாது -கர்மம் தொடங்கிய பின்பு மாற்ற முடியாதே –
பாதுகை கொடுத்து அருளுவாய் -பட்டாபிஷேகம் பண்ணி அடிமை பண்ணுவேன்
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்-இரண்டுமே சொத்து -ஒரு சொத்து மற்ற ஒரு சொத்தை பாதுகாக்க முடியாதே
ராஜ்ஜியம் ச அஹம் ச –இத்யாதி –
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே -இத்தைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் செய்து பாதுகை கொடுத்து அருளினாய்
ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம் ஸ்ரீ பரதாழ்வானால் தானே உருவாகப் போகிறது
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் -அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் சேவித்து அனுபவிக்கும் படி

————

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத:
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ –70-

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா -பாதுகை ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்குக் கொடுத்து அருளிய பின்பு
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத: -பாதுகா தேவி செய்தவற்றையே நான் –
முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றி
பூமா தேவி இரண்டையும் -கொஞ்சுகிறாள் -இரண்டுக்கும் -இடை சிறுத்து கைங்கர்யம் -இரண்டும்
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ -சீதா வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ -அதே புன்னகையுடன் –
இன்றும் இருவரையும் நாம் சேவிக்கிறோமே

———————-

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம்
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–71–

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம் -அத்ரி மகரிஷி ஆஸ்ரமத்தில் -சீதா பிராட்டியைப் பார்த்து
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:-அநஸூயை -வாசனை த்ரவ்யம் வழங்கி –
ஒரே ஆடை பத்து மாதமும் -பின்பு உதவின
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம் -இவற்றைப் பார்த்து -அவளது மந்தஸ்மிதம்
பொன்னகை இவற்றுக்கு சிகரம் என்று காட்ட மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கும் -இதுவே நம்மை ரஷிக்கும்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கம்பராமாயணம் -பால காண்டம்–1-ஆற்றுப் படலம் /2- நாட்டுப் படலம்-/3 -நகரப் படலம்/4 -அரசியற் படலம்–

June 20, 2020

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே
சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ஸ்ரீ ராம நாம வரானனே

————–

ஆசு அலம் புரி ஐம் பொறி வாளியும்
காசு அலம்பு முலையவர் கண் எனும்
பூசல் அம்பும் நெறியின் புறம் செலாக்
கோசலம் புனை ஆற்று அணி கூறுவாம்

ஆசு அலம் புரி ஐம் பொறி வாளியும்- -ஆசு-குற்றம் -அலம் -மிகுதி-வாளி-அம்பு–மிகக் குற்றம் செய்யும் பஞ்ச இந்திரிய பானங்கள்
நெறியின் புறம் செலாக்-நன்னெறிக்கு புறம்பாய் -சன்மார்க்கத்துக்குப் புறம்பே செல்லாத

மேகம் சென்று கடலில் படிந்து மீளுதல் -ஆறுகள் தோன்ற காரணமான மேகத்தைப் பற்றியது

நீறு அணிந்த கடவுள் நிறத்த வான்
ஆறு அணிந்து சென்று ஆர் கலி மேய்ந்து அகில்
சேறு அணிந்த முலைத் திரு மங்கை தன்
வீறு அணிந்தவன் மேனியின் மீண்டதே

நீறு அணிந்த கடவுள் நிறத்த -சிவ பிரானுடைய வெண்ணிறத்தை யுடைய
வான் ஆறு அணிந்து சென்று –மேகமானது தான் செல்லும் வான வழியை அணிந்து போய் –
ஆர் கலி மேய்ந்து –கடலின் நீரைப் பருகி
அகில் சேறு அணிந்த முலைத் திரு மங்கை -அகில் குழம்பை அணிந்த ஸ்தனங்களை யுடைய திரு மகளை
தன் வீறு அணிந்தவன் -தனக்கு வேறு ஒருவருக்கு இல்லாத சிறப்பு உண்டாகுமாறு திரு மார்பில் அணியாகக் கொண்டுள்ள திருமாலின்
மேனியின் மீண்டதே -திரு மேனியைப் போலே கரு நிறத்துடன் மீண்டது
ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்து-என்றத்தைப் பின் பற்றியது

பம்பி மேகம் பரந்தது பானுவால்
நம்பன் மாதுலன் வெம்மையை நண்ணினான்
அம்பின் ஆற்றுதும் என்று அகன்ற குன்றின் மேல்
இம்பர் வாரி எழுந்தது போன்றதே –

பம்பி மேகம் பரந்தது-மேகம் எழுந்து இமய மலையில் படிந்த தன்மை
இம்பர் வாரி-இவ் உலகத்து கடல்
நம்பன் மாதுலன்-சிவபெருமானது மாமனார் –
உமையைப் பயந்தமையால் இமயவான் சிவனுக்கு மாமனார் –
மேலும் கங்கை முதலிய நதிகள் தன்னிடையே தோற்றுவித்ததால் -கடல் -நம்பன் மாதுலன் -விரும்புதலையுடைய மாமனார் என்றுமாம் –
பானுவால் வெம்மையை நண்ணினான் -சூரியனால் வெப்பத்தை அடைந்திட்டான்
ஆதலால்
அம்பின் ஆற்றுதும் என்று -நீரினால் அவ்வெப்பத்தைத் தணிப்போம் என்று
அகன்ற குன்றின் மேல் எழுந்தது போன்றதே –பரந்த இமயம் மலையின் மேல் எழுந்து உள்ளதைப் போன்றது –

புள்ளி மால் வரை பொன் எனல் நோக்கி வான்
வெள்ளி வீழ் இடை வீழ்த்தது எனத் தாரகைகள்
உள்ளி உள்ளவெலாம் உவந்து ஈயும் அவ்
வள்ளியோரின் வழங்கின மேகமே

புள்ளி மால் வரை பொன் எனல் நோக்கி –பெருமை யுடைய அந்த இமயமலை பொன்மயமாக இருப்பதைப் பார்த்து
வான் –ஆகாயம் அந்தப் பொண்ணை கல்லி எடுக்கும் படி
வெள்ளி வீழ் இடை வீழ்த்தது எனத் –வெள்ளி மயமான தோண்டும் கருவியை அதன் நடுவில் வீழ்த்தினால் போலே
மழைத் தரைக்கு வெள்ளிக் கோல் உவமை –
உள்ளி -கொடுக்குமாறு நமது பொருள் எங்கு என்ன உள்ளது என்று ஆராய்ந்து
உள்ளவெலாம் உவந்து ஈயும் –தம்மிடம் உள்ள பொருள்களை எல்லாம் மணம் உவந்து தருகின்ற
அவ் வள்ளியோரின் வழங்கின மேகமே -அவ் வண்மைக் குணமுடைய மிகச் சிறந்த வள்ளல்களைப் போலே
தாரகைகள் வழங்கின மேகமே — மேகம் மழைத் தாரகைகள் வழங்கின —

மானம் நேர்ந்து அறம் நோக்கி மனு நெறி
போன தண் குடை வேந்தன் புகழ் என
ஞானம் உன்னிய நான் மறையாளர் கைத்
தானம் என்னத் தழைத்தது நீத்தமே -மழைத் தாரை வெள்ளம் இவ்வாறு பெருகிற்று

மணியும் பொன்னும் மயில் தழைப் பீலியும்
அணியும் ஆனை வெண் கோடும் அகிலும் தன்
இணையிலா ஆரமும் இன்ன கொண்டு ஏகலான்
வணிக மாக்களை ஒத்தது அவ்வாரியே– ஆரமும் -சந்தனக் கட்டகைகளும்-

ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப வரம்பு இகந்து
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே
தேக்கு எறிந்து வருதலின் தீம் புனல்
வார்க்கும் தென் நுகர் மாக்களை மானுமே —
மஞ்சுலாம் சோலை பாடல் வியாக்யானத்தில் இப்பாடல் பெரியவாச்சான் பிள்ளை மேற்கோளாக காட்டுகிறார்

தீம் புனல் -இன் சுவை உள்ள நீரை உடைய வெள்ளம்
ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப -ஈக்களும் வண்டுகளும் வந்து மொய்க்கும் படி
வரம்பு இகந்து -எல்லை கடந்து
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே
தேக்கு எறிந்து வருதலின் -தேக்கு மரங்களை வீசிக்கொண்டு வருதலலால்
வார்க்கும் தேன் நுகர் மாக்களை மானுமே –வார்க்கின்ற கள்ளைக்குடிக்கும் மனிதர்களை ஒத்து இருக்கும்
கள் குடியரைக் கூறும் பொழுது
ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப –கள்ளின் நாற்றத்துக்காக மொய்த்தலும்
வரம்பு இகந்து -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களைக் கை விட்டு
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே -உத்ஸாகம் மிக்கு மனஸ் தெளிவு பெறாமலும்
தேக்கு எறிந்து வருதலின் -ஏப்பம் விடுதலலாலும்

————-

சரயு நதியின் சிறப்பும், நால் வகை நிலத்திலும் அது ஓடியச் சிறப்பும்

இரவி தன் குலத்து எண் இல் பல் வேந்தர்தம்
பரவு நல் ஒழுக்கின் படி பூண்டது,
சரயு என்பது-தாய் முலை அன்னது, இவ்
உரவு நீர் நிலத்து ஓங்கும் உயிர்க்கு எலாம். 12-

சரயு என்பது-இவ் உரவு நீர் நிலத்து ஓங்கும் உயிர்க்கு எலாம்-தாய் முலை அன்னது–உலாவும் தன்மை யுள்ள நீரை யுடைய
கடலினால் சூழப்பட்ட . இந்நிலத்தில் வளர்கின்ற பிராணிகளுக்கு எல்லாம் குழந்தைக்கு
தாய் முலை போலே பயன் படும் தன்மை யுடைய சரயு நதி –
கைலாச கிரியில் உள்ள மானஸ மடுவில் தோற்றம் –

கொடிச்சியர் இடித்த சுண்ணம், குங்குமம், கோட்டம், ஏலம்,
நடுக்குறு சந்தம், சிந்தூரத்தொடு நரந்தம், நாகம்,
கடுக்கை, நாள் வேங்கை, கோங்கு, பச்சிலை, கண்டில் வெண்ணெய்,
அடுக்கலின் அளிந்த செந் தேன், அகிலொடு நாறும் அன்றே. 13–

கொடிச்சியர் இடித்த சுண்ணம், குங்குமம், -குறிஞ்சி நிலத்து மகளிர் இடித்துச் செய்த வாசனைப் பொடியும் குங்குமப்பூவும்
கோட்டம், –கோஷ்டம் என்னும் வாசனைப் பந்தமும்
ஏலம்,-ஏலக்காயும்
நடுக்குறு சந்தம், -குளிர்ச்சியினால் நடுக்கம் கொடுக்கும் சந்தனமும்
சிந்தூரத்தொடு -வெட்சிப்பூவும்
நரந்தம்,-நரந்தப்புல்லும்
நாகம்,–சுரபுன்னைப்பூவும்
கடுக்கை, -கொன்றைப்பூவும்
நாள் வேங்கை, –காலை மலர்கின்ற வேங்கைப்பூவும்
கோங்கு, -கொங்கு இலவமும்
பச்சிலை, -பச்சிலையும்
கண்டில் வெண்ணெய்,-பூண்டும்
அடுக்கலின் அளிந்த செந் தேன், -மாலியில் கட்டப்பட்ட இனிய தேன் கூடும்
அகிலொடு நாறும் அன்றே-அகில் கட்டையும் கூடி மணம் வீசும்
சரயு நதி குறிஞ்சி நிலத்தில் பாயும் பொழுது உண்டானவை இதில்
மேலே பாலை -முல்லை நிலத்தில் மருத நிலத்திலும் பாயும் நிலைமையும் வர்ணிக்கிறார்

செறி நறும் தயிரும் பாலும் வெண்ணெயும் தெளிந்த நெய்யும்
உறியோடு வாரி யுண்டு குருந்தோடு மருதம் உந்தி
மறி விழி ஆயர் மாதர் வனை துகில் வாரு நீரால்
பொறி வரி அரவின் ஆடும் புனிதனும் போலும் அன்றே –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைப் போலும் உள்ள நதி –
குருந்தம் ஓன்று ஓசித்தானோடும் சென்று -என்றும்
உயர் கொள் சோலைக் குருந்து யோசித்ததும் -போன்ற அருளிச் செயல்கள் ஒட்டிய பாசுரம்

முல்லையைக் குறிஞ்சி யாக்கி மருதத்தை முல்லை யாக்கிப்
புல்லிய நெய்தல் தன்னை பொருவறு மருதமாக்கி
எல்லையில் பொருள்கள் எல்லாம் இடை தடுமாறும் நீரால்
செல்லுறு கதியில் செல்லும் வினை எனச் சென்றதன்றே —
செல்லுறு கதியில் செல்லும் வினை எனச் சென்றதன்றே –உயிர்கள் பிறக்குமாறு –
தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கம-என்கிற நால்வகை கதியில் இரு வினைகளுக்கு ஏற்ப செல்வது போன்று இது சென்றது

கல்லிடைப் பிறந்து போந்து கடலிடை கலந்த நீத்தம்
எல்லையில் மறைகளாலும் இயம்பரும் பொருள் ஈது என்னத்
தொல்லையில் ஒன்றே யாகித் துறை தொறும் பரந்த சூழ்ச்சிப்
பல் பெரும் சமயம் சொல்லும் பொருளும் போல் பரந்தது அன்றே —
சரயு ஒன்றேயாகி ஏரி குளம் கால்வாய் போன்று பெருகியது பரம்பொருளைப் போலவே –

தாதுகு சோலை தொறும் செண்பகக் காடு தொறும்
போதவிழ் பொய்கை தொறும் புது மணத் தடங்கள் தொறும்
மாதவி வேலிப் பூக வனம் தொறும் வயல்கள் தொறும்
ஓதிய உடம்பு தொறும் உயிர் என வுலாயதன்றே–
தேவாதி சதுர்வித தேகங்களில் உயிர் புகுவது போலே சரயு நீரால் செழித்து இருக்குமே
உயிர்க்கும் உயிரான பரம்பொருளைச் சொல்லிட்ரி ஆக்கவுமாம் –

———–

2. நாட்டுப் படலம்-கோசல நாட்டின் வளப்பத்தைக் கூறும் படலம் –

வாங்க யரும் பாதம் நான்கும் வகுத்த வான்மீகி என்பான்
தீம்கவி செவிகளாரத் தவறும் பருகச் செய்தான்
அங்கு அவன் புகழ்ந்த நாட்டை அன்பு எனும் நறவம் மாந்தி
மூங்கையான் பேசலுற்றான் என்ன யான் மொழியல் உற்றேன்

மூங்கையான்-ஊமை
பிருகு வம்சத்தவர் வால்மீகி -ருஷன்-என்ற பெயர் -தவம் செய்து புற்று மூட –
வருணன் மழையால் புற்று கரைந்து வெளிப்பட்டவர் ஆதலால் வால்மீகி பெயர்

தோயும் வெண் தயிர் மத்தொலி துள்ளவும்
மாய வெள் வளை வாய் விட்டு அரற்றவும்
தேயு நுண்ணிடை சென்று வணங்கவும்
ஆயர் மங்கையர் அங்கை வருந்துவார் –29-

பெரும் தடம் கண் பிறை நுதலார்க்கு எலாம்
பொருந்து செல்வமும் கல்வியும் பூத்தலால்
வருந்தி வந்தவர்க்கு ஈதலும் வைகலும்
விருந்தும் அன்றி விளைவான யாவையே –36—-விருந்து ஓம்பலும் ஈகையும்

கூற்றம் இல்லை, ஓர் குற்றம் இலாமையால்;
சீற்றம் இல்லை, தம் சிந்தையின் செம்மையால்;
ஆற்ற நல் அறம் அல்லது இலாமையால்,
ஏற்றம் அல்லது, இழிதகவு இல்லையே–39—நல்லவற்றின் நலனும், தீயன செய்யாமையும்

அகில் இடும் புகை அட்டில் இடும் புகை
நகிலின் ஆலை நறும் புகை நான் மறை
புகலும் வேள்வியில் பூம் புகையோடு அளாய்
முகிலின் விம்மி முயங்கின எங்கணும் —41-
பல்வகைப் புகைகள் -நகிலின் ஆலை நாறும் புகை -கருப்பஞ்சாற்றை காய்ச்சும் நெருப்பின் புகை

வண்மை இல்லை ஓர் வறுமை இன்மையால்
திண்மை இல்லை நேர் செறுநர் இன்மையால்
உண்மை இல்லை ஓர் பொய்யுரை இல்லாமையால்
ஒண்மை இல்லை பல் கேள்வி ஒங்கலால்–53-

————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ சீதா ராமர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -10–

May 22, 2020

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
த்வம் ப்3ரஹ்ம பரமம் ஸாக்ஷாத3னாத்3யந்தமபாவ்ருதம் |
ஸர்வேஷாமபி பா4வானாம் த்ராணஸ்தி2த்யப்ய்யோத்3ப4வ: || 1 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்
பகவானே தாங்கள்தான் மேலான பிரம்மமாக இருக்கிறீர்கள். தொடக்கமும், முடிவும் இல்லாதவர். எதனாலும் மறைக்கப்படாதவர்,
எதையும் சாராதிருப்பவர். உலகத்தில் தோன்றியுள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளையும் பாதுகாப்பவர்.
உற்பத்தி, இருப்பு, லயம் இவைகளுக்கும் காரணமாக இருப்பவரும் தாங்கள்தான். கர்ம பலனைக் கொடுத்து பாதுகாப்பவரும் நீங்கள்தான்.

உச்சாவ்வசேஷு பூ4தேஷு து3ர்ஞேயமக்ருதாத்மபி4: |
உபாஸதே த்வாம் ப4க3வன்யாதா2த த்2யேன ப்ராஹ்மணா: || 2 ||

தாங்கள் உபாதிகளின் அடிப்படையில் பிறந்த மேலான, கீழான பிராணிகளிடத்துக்குள்ளும் இருக்கின்றீர்கள்.
உங்களை அவ்வளவு சுலபமாக அறியமுடியாது. பண்பாடற்ற மனதுடைய மனிதர்களால் சுலபமாக உங்களை அறிந்து கொள்ள முடியாது.
இப்படிப்பட்ட உங்களை பிராமணர்கள், மனத்தூய்மை அடைந்தவர்கள் இவர்களால்தான் உண்மையான தன்மையை அறிந்து வழிபடுதிறார்கள்

யேஷு யேஷு ச பூ4தேஷு ப4க்த்யா த்வாம் பரமர்ஷய: |
உபாஸீனா: ப்ரபத்3யந்தே ஸம்ஸித்தி4ம் தத்3வதஸ்வ மே || 3 ||

அனைத்து உலகத்திலும் வெளிப்பட்ட பொருட்களிடத்தில் உங்களை பக்தி என்ற உணர்வுடன் மேலான ரிஷிகள் தியானம் செய்து
மோட்சத்தை அடைந்தார்களோ, மனத்தூய்மையை அடைந்தார்களோ, தங்களையே அடைந்தார்களோ அதை எனக்கு கூறுங்கள்.

கூ3ட4ஶ்சரஸி பூ4தாத்மா பூ4தானாம் பூ4தபா4வன |
ந த்வாம் பஶ்யந்தி பூ4தானி பஶ்யந்தம் மோஹிதானி தே || 4 ||

நீங்கள் மறைந்து கொண்டு உலகத்தில் சஞ்சரிக்கிறீர்கள்.(கூ3ட4ஸ்சரஸி). எல்லா ஜீவராசிகளுடைய ஆத்மாவாக இருந்த போதிலும்
யாருக்கும் உங்களை அறிய முடியவில்லை. பூதபாவன – எல்லா ஜீவராசிகளை பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கும் பகவானே!
மாயையால் மதிமயங்கிய மக்கள் தங்களை பார்க்க முடிவதில்லை, பார்ப்பதில்லை. ஆனால் தாங்கள் அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

யா: காஶ்ச பூ4மௌ திவி வை ரஸாயாம் விபூதயோ திக்ஷு மஹாவிபூதே |
தா மஹ்யமாக்2யாஹயனுபா4விதாஸ்தே நமாமி தே தீர்த2பதா3ங்க்4ரி பத்3மம் || 5 ||

இந்த மண்ணுலகம், விண்ணுலகம், பாதாளம் போன்ற உலகங்களிலும், எல்லா திசைகளிலும் உங்களுடைய ஆற்றல்,
பெருமை வெளிப்பட்டு உள்ளதோ; மேலான ஆற்றல்களை உடைய பகவானே! இவைகளனைத்தையும் உபதேசித்தருளுங்கள்.
தீர்த2ம் – புனிதமானது. புனிதமானதை மேலும் புனிதம் அடையச் செய்யும் தங்கள் தாமரைத் திருவடிகளில் பணிந்து வணங்குகிறேன்.

ஶ்ரீபகவான் உவாச
ஏவமேதத3ஹம் ப்ருஷ்ட: ப்ரஶ்னம் ப்ரஶ்னவிதா3ம் வர |
யுயுத்ஸுனா வினஶனே ஸபத்னைர்ர்ஜுனேன வை || 6 ||

ஶ்ரீபகவான் உபதேசிக்கிறார்
இதே கேள்வியானது என்னிடம் முன்பு கேட்கப்பட்டது. கேள்வி கேட்பவர்களில் சிறந்தவரான உத்தவா! எதிரிகளுடன் போர்
செய்கின்ற தருணத்தில் குருக்ஷேத்திரத்தில் அர்ஜுனனால் இதே கேள்வி என்னிடம் கேட்கப்பட்டது.

ஞாத்வா ஞாதிவத4ம் கஹர்யமதர்மம் ராஜ்யஹேதுகம் |
ததோ நிவ்ருத்தோ ஹன்தாஹம் ஹதோSயமிதி லௌகிக: || 7 ||

அரசுரிமைக்காக உறவினர்களை கொள்வது என்பது இழிவான செயல் என்றும் அதர்மமானதும் கூட என்றும்
ஒரு பாமர மனிதனைப் போல, “நான் இவர்களைக் கொல்லப்போகிறேன். இவர்கள் எல்லாம் கொல்லப்படப் போகிறார்கள்
என்று எண்ணி போரிலிருந்து விலக விரும்பினான்.

ஸ ததா3 புருஷவ்யாக்4ரோ யுக்த்யா மே ப்ரதிபோ3தி4த: |
அப்4யபா4ஷத மாமேவம் யதா2 த்வம் ரணமூர்த4னி || 8 ||

அப்போது பல யுக்திகளைக் கூறி, நான் அவனுக்கு தெள்ளறிவு புகட்டினேன்.
போர்க்களத்தில் அவன் என்னைப்பார்த்து நீ இப்போது கேட்ட கேள்வியைதான் என்னிடம் கேட்டான்.

அஹமாத்மோத்3த4வாமீஷாம் பூ4தானாம் ஸுஹ்ருதீ3ஶ்வர: |
அஹம் ஸர்வாணி பூ4தானி தேஷாம் ஸ்தி2த்யுத்3ப4வாப்யய: || 9 ||

உத்தவா! நான் ஆத்மாவாக (சேதனமாகவும், உணர்வு ஸ்வரூபமாகவும்) இருக்கிறேன்.
இந்த அனைத்து ஜீவராசிகளின் ஆத்மாவாக இருக்கிறேன். நான் அனைத்து ஸ்தூல உடலாகவும் நான் இருக்கிறேன்.
அதே சமயம் அனைத்து ஜீவராசிகளை ஆள்பவனாகவும் இருக்கிறேன்.
நான் வகுத்த நியதிப்படிதான் உலகத்திலுள்ள எல்லாம் இயங்குகின்றன. எல்லா ஜீவராசிகளுடைய நண்பனாகவும் இருக்கிறேன்.
நானே அனைத்துனுடைய தோற்றம், இருத்தல், அழிவுக்கு காரணமாக இருக்கின்றேன்.

அஹம் க3திர்கதிமதாம் கால: கலயதாமஹம் |
கு3ணானாம் சாப்யஹம் ஸாம்யம் கு3ணின்யௌத்பத்திகோ கு3ண: || 10 ||

ஸ்தாவரம்- ஒரே இடத்தில் இருப்பவை; ஜங்கமம்-நகர்ந்து கொண்டிருப்பவை
நகர்கின்றவைகளினுடைய நகரும் சக்தியாகவும், ஒன்றை உருவாக்குவதில், மாற்றி அமைப்பதில் காலமாகவும் இருக்கிறேன்.
நான் சமநிலை (ஸாம்யம்) என்ற பண்பாக இருக்கிறேன்.
குணங்கள் உள்ள பொருட்களில் இயற்கையான (ஔத்பத்திக) குணமாக நானே இருக்கின்றேன்.

கு3ணினாமப்யஹம் ஸூத்ரம் மஹதாம் ச மஹானஹம் |
ஸுக்ஷ்மாணாமப்யஹம் ஜீவோ து3ர்ஜயானாமஹம் மன: || 11 ||

படைக்கப்பட்டவைகளில் ஹிரண்யகர்ப்பனாகவும் (சூத்ராத்மா), பெரியவைகளுக்குள் பெரியதான விராட் ஸ்வரூபமாகவும் இருக்கிறேன்.
மிக மிக நுட்பமான விஷயத்தில் ஜீவதத்துவமாக இருக்கிறேன். மிகவும் கஷ்டப்பட்டு வெற்றியடையக்கூடிய பொருட்களில் மனமாக இருக்கிறேன்.
நம் மனதை வெற்றிக் கொள்வதற்கு கடினமாக இருப்பதன் காரணம் அது ஒரு பொருளாக இல்லாமல் இருப்பதுதான்.
மற்ற வெற்றிகள் அடைவதற்கு மனம்தாம் காரணமாக இருக்கிறது. அந்த மனதிலுள்ள குறைகளை நம்மால் கண்டு கொள்ள முடியாது.
மற்றவர்களுக்கு நம் மனம் ஒரு பொருளாக இருப்பதனால் அவர்களால் அதனிடத்து உள்ள குறைகளை கண்டு கொள்ள முடிகிறது.
எனவே மற்றவர்கள் குறை கூறினாலோ அல்லது சரியாக நம் திறமைகளை சொல்லும்போது நம்மைப் பற்றி சரியாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஹிரண்யக3ர்போ4 வேதானாம் மந்த்ராணாம் ப்ரணவஸ்த்ரிவ்ருத் |
அக்ஷராணாமகாரோSஸ்மி பதானிச்ச2ந்து3ஸாமஹம் || 12 ||

இந்த உலகத்தில் எப்படி வாழ வேண்டும். முக்கிய லட்சியத்தையும் அதை அடையும் வழியையும் வேதங்கள்தான் உரைக்கிறது.
வேதங்களின் கர்த்தாவான ஹிரண்யகர்ப்பனாக இருக்கிறேன். மந்திரங்களுக்குள் மூன்று எழுத்துக்கள் கொண்ட ஓங்காரமாக இருக்கிறேன்.
எழுத்துக்களில் அகாரமாகவும், சந்தங்களில் (செய்யுள் அமைப்புக்களில்) மூன்று பாதங்களைக் கொண்ட காயத்ரீயாக இருக்கிறேன்.

இந்த்ரோSஹம் ஸர்வதேவானாம் வஸூனாமிஸ்மி ஹவ்யவாட் |
ஆதி3த்யானாமஹம் விஷ்ணூ ருத்3ராணாம் நீல்லோஹித: || 13 ||

தேவர்களுக்குள் இந்திரனாகவும், எட்டு வஸுக்களில் அக்னியாகவும், அதிதியின் பிள்ளைகளில் விஷ்ணுவாகவும்,
பதினோரு ருத்திரர்களில் சிவனாக இருக்கிறேன்

ப்ரஹ்மர்ஷீணாம் ப்4ருகுரஹ்ம் ராஜர்ஷீணாமஹம் மனு: |
தேவர்ஷீணாம் நாரதோSஹம் ஹவிர்தா4ன்யஸ்மி தே4னுஷு || 14 ||

பிரம்ம ரிஷிகளுக்குள் பிருகு முனிவராகவும், ராஜரிஷிகளில் மனுவாகவும், தேவரிஷிகளில் நாரதராகவும்,
பசுக்களுள் காமதேனாகவும் நான் இருக்கிறேன்.

ஸித்3தே4ஶ்வராணாம் கபில: ஸுபர்ணோSஹம் பதத்ரிணாம் |
ப்ரஜாபதீனாம் த3க்ஷோSஹம் பித்ருணாமஹமர்யமா || 15 ||

சித்திகளை அடைந்தவர்களில் அவைகளுக்கு தலைவனாக இருக்கும் கபிலனாகவும், பறவைகளில் கருடனாகவும்,
ப்ரஜாபதிகளில் தக்ஷப்பிரஜாபதியாகவும், பித்ருக்களில் அர்யமாவாகவும் இருக்கிறேன்.

மாம் வித்3த்4யுத்த4வ தைத்யானாம் ப்ரஹலாதமஸுரேஶ்வரம் |
ஸோமம் நக்ஷத்ரௌஷதீ4னாம் த4னேஶம் யக்ஷரக்ஷஸாம் || 16 ||

உத்தவா! அசுரர்களில் அசுரமன்னன் பிரஹலாதனாகவும், நட்சத்திரங்களில் தாவரங்களுக்கு சக்தி தருகின்ற சந்திரனாகவும்,
யக்ஷர்களுக்கும், ரக்ஷகர்களுக்குள்ளும் நான் த4னேஶ்வரனாகவும், குபேரனாகவும் இருக்கிறேன்.

ஐராவதம் க3ஜேந்த்ராணாம் யாதஸாம் வருணம் ப்ரபு4ம் |
தபதாம் தயுமதாம் ஸூர்யம் மனுஷ்யாணாம் ச பூபதிம் || 17 ||

யானைகளுக்குள் ஐராவதமாகவும், நீரில் வாழும் பிராணிகளுக்கு தேவதைகளாக இருப்பவர்களுக்குள் வருணனாகவும்,
வெப்பத்தைக் கொடுக்கும் பொருட்களிலும், வெளிச்சத்தைக் கொடுப்பவைகளில் சூரியனாகவும், மனிதர்களில் அரசனாகவும் இருக்கிறேன்.

உச்சை:ஶ்ரவாஸ்துரங்கா3ணாம் தா4தூனாமஸ்மி காஞ்சனம் |
யம: ஸம்யமதாம் சாஹம்ஸர்பாணாமஸ்மி வாஸுகி: || 18 ||

குதிரைகளுக்குள் உச்சைஶ்ரவஸாகவும், உலோகங்களுக்குள் தங்கமாகவும், தண்டனை கொடுப்பவர்களுக்குள் யமனாகவும்,
சர்ப்பங்களில் (விஷமுடைய பாம்புகளில்) வாசுகியாகவும் இருக்கிறேன்.

நாகேந்த்ராணாமனந்தோSஹம் ம்ருகேந்த்ர: ஶ்ருங்கி3தம்ஷ்ட்ரிணாம் |
ஆஶ்ரமாணாமஹம் துர்யோ வர்ணானாம் ப்ரதமோSனக4ம் || 19 ||

குறைகளெதுவுமில்லாத உத்தவா! விஷமற்ற பாம்புகளில், ஆதிசேஷனாகவும், அனந்தனாகவும்,
கோரமாக பற்கள் உடைய விலங்குகளில் சிங்கமாகவும், நால்வகை ஆசிரமங்களில் சந்நியாஸ ஆசிரமமாகவும்,
வர்ண பிரிவுகளில் பிராமணனாகவும் இருக்கிறேன்

தீர்தா2னாம் ஸ்ரோதஸாம் கங்கா3 ஸமுத்ர: ஸரஸாமஹம் |
ஆயுதா4னாம் த4னுரஹம் த்ரிபுரக்4னோ த4னுஷ்மதாம் || 20 ||

ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நதிகளல் கங்கையாகவும், தேங்கியிருக்கின்ற நீர்நிலைகளுக்குள் கடலாகவும், ஆயுதங்களில் வில்லாகவும்,
ஆயுதம் தாங்கியவர்களில், வில்லேந்தியவர்களில் முப்புரம் எரித்த பரமசிவனாகவும் இருக்கிறேன்.

தி4ஷ்ன்யானாமஸ்ம்யஹம் மேருர்கஹனானாம் ஹிமாலய: |
வனஸ்பதீனாமஶ்வத்த2 ஓஷதீ4னாமஹம் யவ: || 21 ||

மேலான, உயர்ந்த இடங்களில் மேருமலையாகவும், கடினப்பட்டு அடையக்கூடிய இடங்களுக்குள் இமயமலையாகவும்,
மரங்களில் அரச மரமாகவும், தானியங்களில் யவமாகவும் (பார்லியாகவும்) இருக்கிறேன்.

புரீத4ஸாம் வஸிஷ்டோ அஹம் ப்ரஹிமஷ்டானாம் ப்3ருஹஸ்பதி: |
ஸ்கந்தோ3Sஹம் ஸர்வஸேனான்யாமக்3ரண்யாம் ப4க3வானஜ: || 22 ||

புரோகிதர்களில் வசிஷ்டராகவும், வேதமறிந்தவர்களில் பிருஹஸ்பதியாகவும், படைத் தலைவர்களுக்குள் ஸ்கந்தனாகவும்,
ஒன்றை தொடங்கி வைப்பவர்களில் பிரம்மாவாகவும் இருக்கிறேன்

யஞானாம் ப்ரஹ்மயஞோSஹம் வ்ரதானாமவிஹிம்ஸனம் |
வாய்வக்ன்யர்காம்பு3வாகா3த்மா ஶுசீனாமப்யஹம் ஶுசி: || 23 ||

மோட்சத்தை அடைய உதவும் சாதனங்களில் பிரம்மயக்ஞமான சாஸ்திரம் கேட்டல், படித்தல் என்ற சாதனமாகவும்,
விரதங்களில் அஹிம்சையாகவும், தூய்மைப்படுத்தும் சாதனங்களுக்குள் வாயு, அக்னி, நீர், வாய்பேச்சு (பகவான் நாம உச்சாரனை),
மனமாகவும் ஆத்மஞானமாகவும் இருக்கிறேன். நம்மை தூய்மைப்படுத்தும் சாதனங்களுள் ஆத்மஞானம்தான் மேலானது முக்கியமானது.

யோகா3னாமாத்மஸம்ரோதோ4 மந்த்ரோSஸ்மி விஜிகீ3ஷதாம் |
ஆன்விக்ஷிகீ கௌஶலானாம் விகல்ப: க்2யாதிவாதி3னாம் || 24 ||

அஷ்டாங்க யோகங்களில் சமாதி என்ற யோகமாகவும், வெற்றி அடைபவர்களில் சரியான திட்டமிடுதலாகவும், கொள்கையாகவும்,
ஆத்ம-அனாத்மா பிரித்தறியும் அறிவை அடைகின்ற திறமையாகவும், க்2யாதி வாதங்களில் (அடைந்த தவறான அறிவைப்பற்றிய விசாரம்,
சரியான அறிவைப்பற்றிய விசாரம்) விகல்பமாக (சந்தேகம்) இருக்கிறேன்.

ஸ்த்ரீணாம் து ஶதரூபாஹம் பும்ஸாம் ஸ்வாயம்பு4வோ மனு: |
நாரயணோ முனீனாம் ச குமாரோ ப்ரஹமசாரிணாம் || 25 ||

பெண்களில் ஶதரூபா என்கின்ற பெண்ணாகவும், ஆண்களில் ஸ்வாயம்பு மனுவாகவும், முனிவர்களில் நாராயணன் என்ற
பெயருடைய முனிவராகவும், பிரம்மசாரிகளில் சனத் குமாரராகவும் இருக்கிறேன்.

த4ர்மாணாமஸ்மி ஸந்நியாஸ: க்ஷேமாணாமபஹிர்மதி: |
கு3ஹ்யானாம் ஸுந்ருதம் மௌனம் மிது2னானாமஜஸ்த்வஹம் || 26 ||

தர்மங்களில் சந்நியாஸ தர்மமாகவும், நலத்தை, அபயத்தை விரும்பும் மனிதர்களில் உட்புறமாக பார்க்கக்கூடிய மனமாகவும்,
(ஒருவன் தன்னிடத்தில் பயமின்றி மனநிறைவுடன் இருந்திட வேண்டும்) ரகசியத்தை பாதுகாப்பதில் மௌனமாகவும்,
ஸுந்ருதம்- இனிமையான சொற்களைக் கொண்டு மறைக்கும் திறமையாகவும்,
முதலில் படைக்கப்பட்ட ஆண்-பெண் ஜோடிகளில் பிரம்மாவாகவும் இருக்கிறேன்.

ஸம்வத்ஸரோSஸ்ம்ய நிமிஶாம்ருதூனாம் மது4மாத4வௌ |
மாஸானாம் மார்க3ஷீர்ஷோSஹம் நக்ஷத்ராணாம் ததா2பி3ஜித் || 27 ||

நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டிருப்பவைகளில் வருடமாகவும், பருவ காலங்களில் வசந்த காலமாகவும், மாதங்களில் மார்கழியாகவும்,
நட்சத்திரங்களில் அபிஜித் என்ற நட்சத்திரமாகவும் நான் இருக்கிறேன்.
உத்திராடம் 4வது பாதம், திருவோணம் முதல் பாதம் இவையிரண்டும் சேர்ந்து இருப்பதை அபிஜித் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஹம் யுகா3னாம் ச க்ருதம் தீ4ராணாம் தேவலோSஸ்தி: |
த்வைபாயனோSஸ்மி வ்யாஸானாம் கவீனாம் காவ்ய ஆத்மவான் || 28 ||

நான்கு யுகங்களில் க்ருதயுகமாகவும், தீரர்களுக்குள் தேவலர், அஸிதர் போன்றவர்களாகவும்,
வியாஸர்களுக்குள் த்3வைபாயனவராகவும், சாஸ்திரம் அறிவாற்றல் உள்ளவர்களில் சுக்கிராச்சாரியாரகவும் இருக்கிறேன்.

வாஸுதேவோ ப4கவதாம் த்வம் து ப4க3வதேஷ்வஹம் |
கிம்புருஷானாம் ஹனுமான்வித்3யாத்4ராணாம் ஸுத3ர்ஶன: || 29 ||

என்னுடைய அவதாரங்களில் வாசுதேவனாகவும், பக்தர்களில் உத்தவராகவும், வானரங்களில் அனுமானாகவும்,
தேவலோகத்தில் வசிக்கின்ற கலைஞானத்துடன் இருப்பவர்களில் சுதர்சனனாகவும் நான் இருக்கிறேன்

ரத்னானாம் பத்3மராகோ3Sஸ்மி பத்3மகோஶ: ஸுபேஶஸாம் |
குஶோSஸ்மி த3ர்ப4ஜாதீனாம் க3வ்யமாஜ்யம் ஹவி:ஷ்வஹம் || 30 ||

ரத்தினங்களில் பத்3மராகம் என்ற பெயருடைய ரத்தினமாகவும், மென்மையான பொருட்களில் தாமரை மொட்டாகவும்,
புல் வகைகளில் குஶம் என்ற புல்லாகவும், யாகங்களில் போடும் பொருட்களில் பசுநெய்யாகவும் இருக்கிறேன்.

வ்யவஸாயினாமஹம் லக்ஷ்மீ: கிதவானாம் ச2லக்3ரஹ: |
திதிக்ஷாஸ்மி திதிக்ஷூணாம் ஸத்த்வம் ஸத்த்வவதாமஹம் || 31 ||

முயற்சி செய்பவர்கள் அடையும் செல்வமாக விளங்குவதும், மற்றவர்களை ஏமாற்றுவர்களிடத்தில் இருக்கும் திறமையாகவும்,
சகிப்புத்தன்மை இருப்பவர்களின் சகிப்பு குணமாகவும், சாத்வீக மக்களிடத்திலிருக்கின்ற சத்துவகுணமாகவும் நான் இருக்கிறேன்.

ஓஜ: ஸஹோ ப3லவதாம் கர்மாஹம் வித்3தி4 ஸாத்வதாம் |
ஸாத்வதாம் நவமூர்தீனாமாதி3மூர்திரஹம் பரா || 32 ||

பலம் வாய்ந்தவர்களிடத்தில் இருக்கின்ற இந்திரிய சக்தியாகவும், மனோ பலமாகவும் இருக்கின்றேன்.
பலனில் பற்றில்லாமல் கடமையை செய்பவர்களில் கர்மயோகமாகவும், விஷ்ணு பக்தர்களால் பூஜிக்கப்படுகின்ற சத்துவகுண
பிரதானமாக இருக்கின்ற ஒன்பது மூர்த்திகளில் பரவாசுதேவ மூர்த்தியாக இருக்கிறேன்.
வாசுதேவர், சங்கர்ஷணர், பிரத்யும்னர், அநிருத்தர், நாராயணர், வராஹர், ஹயக்ரீவர், நரசிம்மர், வாமனர் ஆகிய ஒன்பது மூர்த்திகள்.

விஷ்வாவஸு: பூர்வசித்திர்க3ந்த4ர்வாப்ஸரஸாமஹம் |
பூ4த4ராணாமஹம் ஸ்தை2ர்யம் க3ந்த4மாத்ரமஹம் பு4வ: || 33 ||

கந்தர்வர்களில் விஷ்வாவஸூவாகவும், அப்ரஸ்களில் பூர்வசித்தி என்ற பெண்ணாகவும், அசையாக மலைகளில் அசையா தன்மையாகவும்,
பூமியின் குணமான வாசனையாகவும் நான் இருக்கின்றேன்.

ஆபாம் ரஸ்ஶ்ச பரமஸ்தேசிஷ்டானாம் விபா4வஸு: |
ப்ரபா4 ஸூர்யேந்துதாராணாம் ஶப்3தோ3Sஹம் நப4ஸ: பர: || 34 ||

நீரினுடைய குணமான சுவையாகவும், பேரொளி வீசுபவைகளுள் அக்னியாகவும், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்களின் கிரகணங்களாகவும்,
ஆகாயத்தின் குணமான சப்தமாகவும் இருக்கிறேன்.

ப்3ரஹ்மண்யானாம் ப3லிரஹம் வீராணாமஹமர்ஜுன: |
பூ4தானாம் ஸ்தி2திருத்பத்திரஹம் வை ப்ரதிஸங்க்ரம: || 35 ||

மேலானவர்களை , சான்றோர்களை மதிப்பவர்களில் பலி என்ற அரசனாகவும், வீர்ர்களில் அர்ஜுன னாகவும்,
அனைத்து ஜீவராசிகளில் தோற்றதிற்கும், இருப்புக்கும், அழிவுக்கும் காரணமாக இருக்கிறேன்.

க3த்யுக்த்யுத்ஸர்கோ3பாதானமானந்தஸ்பர்ஶலக்ஷனம் |
ஆஸ்வாதஶ்ருத்யவக்4ராணமஹம் ஸர்வேந்த்3ரியம் || 36 ||

புலன்களுக்கெல்லாம் புலனாகவும், ஜீவனுடைய இந்திரிய சக்திகளுக்கெல்லாம் சக்தியாகவும் இருக்கிறேன்.
நம்மிடத்து இருக்கும் இந்த்ரிய சக்தி அனைத்தும் இறைவனுடையது என்று உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
நடக்கும் சக்தியாகவும், பேசும் சக்தியாகவும், கழிவுகளை வெளியேற்றும் சக்தி, கைகளால் எடுக்கும் சக்தி,
இன்பத்தை கொடுக்கும் சக்தியாகவும், தொட்டுணரும் சக்தியாகவும், பார்க்கும் சக்தி, சுவைக்கும் சக்தி,
கேட்கும் சக்தி, நுகரும் சக்தி ஆகிய சக்திகளாகவும் நானே இருக்கிறேன்.

ப்ருதி2வி வாயுராகாஶ ஆபோ ஜ்யோதிரஹம் மஹான் |
விகார: புருஷோSயக்தம் ரஜ: ஸத்த்வம் தம: பரம் |
அஹமேத த்ப்ரஸங்க்2யானம் ஞானம் த்த்த்வ்வினிஶ்சய: || 37 ||

அவ்யக்தம், மஹத், அஹங்காரம், ஐந்து சூட்சும பூதங்களான பூமி, வாயு, ஆகாசம், நீர், நெருப்பு இவைகளாகவும்,
இவைகளிலிருந்து தோன்றிய ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், ஸ்தூல பூதங்கள்,
மனம் இவைகளாகவும் நான் இருக்கிறேன். புருஷ தத்துவமாகவும், ரஜோ, தமோ, சத்துவ குணங்களாகவும் இருக்கிறேன்.
இந்த தத்துவங்களில் எண்ணிக்கையாகவும், மற்ற லட்சணங்களை அறிந்து கொள்வது, அதன் பயனான தத்துவ ஞானமும் நானாக இருக்கிறேன்.

மயேஶ்வரேண ஜீவேன கு3ணேன கு3ணினா வினா |
ஸர்வாத்மனாபி ஸர்வேண ந பா4வோ வித்யதே க்வசித் |\ 38 ||

நானே ஈஸ்வரன், நானே ஜீவன், நானே குணங்கள், நானே குணங்களுடையவனாகவும் இருக்கிறேன்.
எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலுள்ளும் இருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிறேன். அனைத்து உடலாகவும் இருக்கிறேன்.
என்னைத் தவிர வேறெந்தப் பொருளும் எங்கும் இல்லை.

ஸங்க்2யானம் பரமாணுனாம் காலேன க்ரியதே மயா |
ந ததா2 மே விபூ4தீனாம் ஸ்ருஜதோSண்டானி கோடிஶ: || 39 ||

என்னுடைய பெருமைகளை அளவிட முடியாது. பரமாணுக்களின் எண்ணிக்கையை ஒரு காலத்திற்குள் எண்ணி முடிவடையலாம்.
ஆனால் என் கோடிக்கணக்கான அண்டங்களைப் படைக்கும் விபூதிகளை கணக்கிடவே முடியாது

தேஜ: ஶ்ரீ: கீர்திரைஶ்வர்யம் ஹ்ரீஸ்த்யாக3: ஸௌப4க3ம் ப4க3: |
வீர்யம் திதிக்ஷா விஞானம் யத்ர யத்ர ஸ மேSஶக: || 40 ||

யாரிடத்திலெல்லாம், எங்கெங்கெல்லாம் அதிக சக்தி (தேஜஸ்), செல்வம், புகழ், ஐஸ்வர்யம் (ஆளும் திறமை),
பணிவு, தியாகம், சௌந்தர்யம், சௌபாக்கியம், பராக்கிரமம், பொறுத்துக் கொள்ளும் தன்மை, செயல்திறமை,

ஏதாஸ்தே கீர்திதா: ஸர்வா: ஸங்க்ஷேபேண விபூ4தய: |
மனோவிகாரா ஏவைதே யதா2 வாசாபி4தீ4யதே || 41 ||

உத்தவா! நீ கேட்டுக் கொண்டபடி என்னுடைய பெருமைகள் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது. இவைகளெல்லாம் மனதினுடைய
விகாரங்களேயாகும். இவைகள் என் வாக்கினால் சொல்லப்பட்டதே தவிர உண்மையில் அவைகள் இல்லை.
இவைகள் வெறும் வாக்கியங்கள்தான், அனைத்தும் மித்யா என்ற கருத்தை உபதேசிக்கின்றார்.

வாசம் யச்ச2 மனோ யச்ச2 ப்ராணான்யச்சே2ந்த்3ரியாணி ச |
ஆத்மானமாத்மனா யச்ச2 ந பூ4ய: கல்பஸேSத்4வனே || 42 ||

உத்தவா! உன்னுடைய வாக்கை கட்டுப்படுத்து பிராணனை கட்டுப்படுத்து, மனதைக் கட்டுப்படுத்து, உணவு கட்டுப்பாட்டை செயல்படுத்து,
புலன்களையும் கட்டுப்படுத்து, புத்தியின் துணைக் கொண்டு புத்தியை கட்டுப்படுத்து, புத்திக்கு நல்லறிவை கொடு.
உன்னை நீயே எல்லாவகையிலும் கட்டுப்படுத்திக் கொள், உயர்த்தி கொள்வாயாக.
இவ்வாறு செய்வதால் மீண்டும் சம்சாரப் பாதைக்கு செல்ல நேரிடாது

யோ வை வாங்மனஸீ ஸம்யக3ஸம்யச்ச2ந்தி4யா யதி: |
தஸ்ய வ்ரதம் தபோ தா3னம் ஸ்ரவத்யாமக4டாம்பு3வத் || 43 ||

ஒருவன் வாக்கையும், மனதையும் நன்கு முழுமையாக கட்டுப்படுத்தவில்லையென்றால், மேற்சொன்ன உபதேசத்தின்படி
கட்டுப்படுத்தவில்லையென்றால், மற்ற சாதனங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தாலும், எவ்வளவு விரதம், தவம், தானம் போன்ற
நற்செயல்கள் அனைத்துமே பச்சை மண் குடத்து நீர் போல வீணாகிப் போகும்

தஸ்மாத்3வாசோ மன: ப்ராணான்னியச்சே2ன்மத்பராயண: |
மத்3ப4க்தியுக்தயா பு3த்3த்4யா தத: பரிஸமாப்யதே || 44 ||

ஆகவே, மனம், வாக்கு, பிராணன், புலன்கள் இவைகளையெல்லாம் நன்கு கட்டுப்படுத்த வேண்டும். நெறிப்படுத்த வேண்டும்.
என்னை அடைய வேண்டும் என்பதை லட்சியமாக கொண்டு இவைகளையெல்லாம் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
என் மீது பக்தி செலுத்தப்பட்ட மனதுடன் கூடிய புத்தியுடன் இவைகளை முயற்சி செய்து அடைய வேண்டும்.
இவைகளை செய்தபின் எல்லாம் முற்றுப் பெறுகின்றன.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-பால காண்டம் -1-52-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

May 10, 2020

ஸ்ரீ கருணாகராச்சார்யரின் திருத் தகப்பனார் ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமி -317-ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ரீ வடுவூர் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்த ஸ்ரீ ராமாயணம் –

ஸ்ரீ ராமம் ரகுதுலு திலகம் சிவ தனுசா க்ருஹீத சீதா ஹஸ்த சரம்’
அங்குல்யாபரண சோபிதம், சூடாமணி தர்ஸன கரம்
ஆங்சநேய மாஸ்ரயம், வைதேஹி மனோகரம் வாகர சைன்ய ஸேவிதம்,
சர்வ மங்கள கார்யானு கூலம் சத்தம் ஸ்ரீராமச் சந்திர பாலயமாம்-
இந்த ஸ்லோகத்தை பாராயணம் செய்தால் ராமாயணம் முழுவதும் படித்த பலன் கிட்டும்.

ஸ்ரீமத் வேங்கட சேஷ தேசிக மணேர் அஸ்மத் குரோர் பாரதீம்
அன்யாத்ருக்ஷ மதீய திவ்ய ஸுஷமா ஸேவேதி பத்யா க்ருதிம்
அந்தர் பாவயதோ பஹிர் யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் தத் ப்ரபோ
மஹ்யம் ஸம்பதம் ஆதனோது ஸததம் மஹ்யா: ஸுதாயா: பதே–1-தமது திருத் தகப்பனார் வந்தனம்

ஸீதா லக்ஷ்மண மத்ய மண்டன மணே: ராமஸ்ய ரஸ்யாத்மன:
பீதாங்கஸ்ய ஹநூமத: சுபத்ருசா பத்தாஞ்ஜலே: ஸாதரம்
பீதோபேத விபீஷணாய தயயா தாது: ஸமஸ்தச்ரியம்
சீதாம்சு ப்ரதிமானனஸ்ய மதுரம் மந்தஸ்மிதம் பாது ந:–2-

நடு நாயகமாக பெருமாள் மந்த ஸ்மிதத்துடன் பிராட்டி இளைய பெருமாள் உடன் சேவை

மஹா பாபௌகானாம் அஹம் அனுபமானாம் ரசயிதா
தசாஸ்யானாம் ஜேதா மம ரகுபதே தேஹி சரணௌ
இதி ஸ்ரீமத் வாசா அவனி துஹித்ரு ஸௌமித்ரி ஹநுமத்
ஸமக்ஷம் யத் மந்தஸ்மிதம் இதம் இமம் பாது தவ மாம்–3-
சரண் அடைகிறார் -பெருமாள் பிராட்டி இளைய பெருமாள் -திருவடி -சேர்த்தியில் –

விஷ்ணோ பங்க்தி ரதஸ்ய பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்–4-
விஷ்ணோ
பங்க்தி ரதஸ்ய–தசரதன்
பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்-தச முகன் ராக்ஷஸ -பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைய
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்–பற்களின் வரிசைக்காட்டி தேவர்கள் சரணாகதி -அநன்யா
கதித்வம் ஆகிஞ்சன்யம் காட்டி
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்-மந்த ஸ்மிதம் காட்டி அவதரிப்பதை ஸூ சிப்பித்து அருளினாய் –
அடியார்களுடன் ஸம்ஸ்லேஷிக்க-பிரதான காரணம் –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நம்மைக் காக்கட்டும்

———-

மா மா பீதி: பவது பவதாம் பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்

மா மா பீதி: பவது பவதாம் -தேவர்களுக்கு பீதி பயம் வேண்டாம் -அஞ்சேல் அஞ்சேல்
பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்-நன்மையையும் மான்களும் உண்டாகும் -ரம்யமான வார்த்தை
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்–மாயை இல்லா புன்னகை -போலி இல்லாத புன்னகை
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே-குற்றம் அற்ற புன்னகை -உடன் இன்றும் சேவை –
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -வடுவூரில் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளையே கண புரத்து கனி -போலவே –
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்-இனிய புன்னகை -மங்கள பூர்ணம் -பயம் நீங்க –
தேவர்களுக்கு அன்று அருளியது போலே நமக்கும் அருள்கிறான்–

—————

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே–6–

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்-உனக்கு உதவ ஜாம்பவான் என்னால்
படைக்கப்பட்டுள்ளார் என்கிறான் நான்முகன் –
க்ருத யுகத்திலே ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி வைத்துள்ளேன் -அசஹாய ஸூரன் -இவன் -இவன் சொன்னதையும்
எளிமையாக ஏற்றுக் கொண்டு மந்த ஸ்மிதம் –
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ தாத்தாவே மிக நன்றி -மனுஷ்யத்வே -அவதாரத்தில் மெய்ப்பாடு தோன்ற –
மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்–நீ எனக்குத் தந்தை அன்றோ –
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ-
அஜன்-தசரதன் தந்தைக்கும் நான்முகனுக்கும் அதே பெயர் -எவ்வளவு எளிமை உடன் பதில்
ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே-தாது சப்த பிரயோகம் -தாதா-43-திரு நாமம் –
சர்வ யோக -மூல பிரகிருதி -நான்முகனை விதைத்த தாதா –
மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கும்படி வடுவூரில் -காண்கிறோம் –

—————-

தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே–7–

திரு அவதாரம் செய்த பின்பு முதல் புன்னகை ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவிக்காக
தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:–குழந்தை கிடைத்தது அரங்கன் அருளாலேயே என்கிறாள் –
சத்யமாகவே தன்னைப் போலவே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -அவனே என்கிறாள் அடுத்து -பெரிய பெருமாள் பெருமாள் –
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே-தாலாட்டில் வேதாந்தார்த்தம்
என்னைப்போலவே -மூன்று -தடவை பிரார்த்தனை -தத்தாத்ரேயர் வாமனன் கண்ணன் –
நம்மாழ்வார் திருக்குறுங்குடி நம்பி -உடையவர் திருவல்லிக்கேணி பார்த்த சாரதி போலவே –
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா–திருக்கண்கள் -காட்டிக்கொடுக்கும் -தாமரைக்கண்கள் அசாதாரணம் –
ராமன் கமல பத்ராக்ஷன் -அத்புதம் பாலகம் அம்புஜ நேத்ரம்-
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே-கேட்டு அருளி மந்த ஸ்மிதம் -திருமுகத்துக்கே அணிகலன் -புன்னகை –
இன்றும் வடுவூரிலே காட்டி அருளுகிறாயே –

——————-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ–8-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:-சுமத்ரா தேவி இடம் தூங்க மாட்டாத சிசு
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி–லஷ்மணன் அருகில் வந்தால் மகிழ்கிறான் -என்ன விந்தையோ -கேட்டு ஸ்மிதம்
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா-அந்த ஸ்மிதம் இங்கு வடுவூரில்
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ:–நமக்காக ஸ்மிதம் -அம்மாள் வம்சம் என்பதாலேயே -அன்றோ –
வில்லூர் ஸ்வாமி தாயார் -வாத்சல்ய வரத குரு -பெருமாள் கோயில் -நடாதூர் அம்மாள் – அவருக்காகா அன்று
நீ காட்டி அருளிய ஸ்மிதம் இங்கும் வடுவூரிலே -காட்டி அருளுகிறாய் –

—————–

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–9-

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:–தொட்டிலிலே தூங்காமல் -அழுது கொண்டே இருக்க –
தொட்டில் வரிசை மாற்றி -தொட்டில்களையை குறைத்து -வசிஷ்டர் ஆலோசனை –
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா-இளைய பெருமாள் அருகில் வந்ததும் மகிழ்ந்தாயே-
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்-முகம் மகிழ்ந்து இனிமையான சிறப்பான புன்னகை –
பக்தர்களை தம்மிடம் சேர்த்தாரையும்–ஆச்சார்யர்களையும் – கண்டு மகிழ்வான்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ-ஞானி ஆத்மைவ மே மதம் –
நாராயணனே நீ என்னை இன்றி இல்லை நான் உன்னை அன்றி இல்லையே
அன்று பூத்த புன்னகையை இன்றும் நாம் சேவிக்க சேவை சாதிக்கிறாயே –

———-

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே-10-
சத்ருஜ்னன் யானை மேல் பெருமாள் குழந்தையை கூட்டி வர தந்தைக்கு புன்னகை இதில்-இச்சா மோஹ –

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்-கஜேந்திர யானையை காத்த பெருமாள் அன்றோ –
ஹரி –ஹரிபரனாய் –முதலை -என்று கத்த ஆதி முதல்வன் -என்று கொண்டானே –
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:-அந்த நாராயணனை இந்த யானை தூக்கி வர –
முதுகிலே எழுந்து அருளப்பண்ணி கைம்மாறு செலுத்த –
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:-மகிழ்வுடன் -கைம்மாறு செய்ய -ச ஆனந்தத்துடன் –
தாமரைக் கண்ணன் -இத்தை கொண்டே அறிந்தது -அசாதாரண லக்ஷணம் –
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே–இப்படி தசரதன் சொல்ல மந்தஸ்மிதம் –
அதே புன்னகையுடன் இன்றும் சேவை சாதிக்கிறான் நமக்கு –

——————————

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-11-

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே–விஸ்மாமித்ரர் -அஹம் வேத்மி-இத்யாதி -கரிய செம்மலை -கேட்டு –
ஊன ஷோடச வருஷ -மே ராம -ராஜீவை லோஷன
குசித வம்சம் தோன்றிய விஸ்மமித்ரர் வார்த்தை –தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் பன்னி பன்னி உண்டே –
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி-உனது குலகுரு வசிஷ்டர் கூட -மஹாத்மநாம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம் –
என்பதை ஒத்துக் கொள்வார்
பெருமாளுக்கு நல்லது
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்-சார்ங்கம் ஏந்திய -தாமரை முகம் -புன்னகை -வ்ருத்த விபூதிமான் –
வஸிஸிஷ்டர் விச்வாமித்ரரையும் ஒரே மனசராக்கி அருளி நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
தந்தை ஆச்சார்ய அபிமானம் நினைத்தும் புன்னகை
சீதா கல்யாணம் நினைத்தும் புன்னகை -ஹரிச்சந்திரன் மனைவியை பிரித்த பாபத்துக்கு பிராயச்சித்தம் விசுவாமித்திரர்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாமும் சேவிக்க சேவை சாதித்து அருளுகிறாயே –

————-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–12-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:–அழகான ரம்யமான கதைகள் -கேட்டு மகிழ்ந்து புன்னகை
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய–லஷ்மணன் மகிழ்வதை பார்த்தும் புன்னகை —
திரு உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி வெளி வந்து புன்னகை
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்–முகம் தாமரை -மொட்டு மலர்வது போலே புன்னகை
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–அதே மந்தஸ்மிதம் வடுவூரிலும் -பக்தர்களுக்கு
அனைத்தையும் அளிக்கும் -காண்பவர் மனம் கவரும் புன்னகை –

———————-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-13-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ-ஸூந்தரி அல்ல -ஸூந்த மனைவி ராக்ஷஸி –
அபலையும் இல்லை -பலம் மிக்கவள் -பலவதி-பலவான் ஆணுக்கு சொல்வது போலே
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ-யஷீ அல்ல ராக்ஷசீ–மனுஷர் நரம்புகளை ஹாரமாக கொண்டவள் –
மனுஷர்களை ஆகாரமாக உண்பவள்
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே-இதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-அதே புன்னகையுடன் இங்கே சேவை

—————–

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–14-

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா-கருணா காகுஸ்தன் நீ -கருணை காட்ட தக்கவன் அல்ல
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:-உருவம் தான் பெண் -துஷ்டை -கொடுமை செய்பவள்
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ-இவ்வாறு சொல்வதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ –நேராக அழைத்து -அந்த புன்னகை உடன் சேவை சாதிக்கிறாயே –

———–

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ–15-

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா-இவள் கொல்லப்பட வேண்டியவள் -கருணை காட்டாதே
காவ்ய-சுக்ராச்சாரியார் தாய் விஷ்ணுவான நீ முன்பே அழித்தாய்-மாயம் மந்த்ரம் அறிந்து -தேவர்களை மயக்க–சக்ராயுதத்தால் முடித்தாயே
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா-விபூத–தேவர்-நாயகன் இந்திரன் -விஷ்ணுவாக கொன்றாயே
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே–இவ்வாறு விசுவாமித்திரர் சொன்னதும் மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கு சேவை சாதிக்கிறாயே –

————–

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-16-

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ-தாடகை வதம் செய்ய விசுவாமித்திரர் மகிழ்ந்து அஸ்திரம் அருள
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ–அஸ்திரம் சஸ்திரம் வேறே –அபிமான தேவதையை தியானித்து
மந்த்ர பூர்வகமாக செலுத்துவது அஸ்திரம்
அபிமான தேவதைகள் வடிவுடன் ராமனை சேவிக்க -பாசுபத -சிவன் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம் சதுர்முகன் -பணிந்து நிற்க -விதேயமாக
தேவாதி தேவன் -அன்றோ -பார்த்து -கடாக்ஷித்தான்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்–அப்பொழுது தோன்றிய மந்தஸ்மிதம் -அனைத்து லோகங்களுக்கும் மங்களம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே புன்னகை -மிதுனத்துடன் சேவை இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி

——————-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே–17-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:-சித்தாஸ்ரமம் வர்ணனை -மரங்கள் இவனைக் கண்டதும்-
ஓங்கி உலகளந்த இவனுக்காக தாமும் மகிழ்ந்து ஓங்கி உயர்ந்து –
கோவலன் கண்ணகி மதுரை நுழையும் பொழுது -கொடிகள் மறித்து -வராதீர்கள் சொல்வது போலே தன் குறிப்பு ஏற்ற அணி
அதே போலே இயற்கையாக உள்ளவற்றை கவி வர்ணனை -உச்சைர் -தராதலா போமியில் இருந்து மேல் நோக்கி -வாமனனைப் போலவே
மஞ்சள் பட்டாடை -வாமனன் -பீதம் அம்பரம் – ஆகாயத்தை விழுங்குவது போலே
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே–நீல மேக ஸ்யாமளன் கார்மேக வண்ணம்
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:விசுவாமித்திரர் வர்ணித்த பொழுது நீ அருளிச் செய்த மந்தஸ்மித்துடன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே -அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி சேவை –

———————————–

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அpபி
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:
த்வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-18-

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே-வானத்தில் அரக்கர்கள் சூழ்ந்து ரத்தம் கொட்ட
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அபி-முனிவர்கள் பயந்து ஓட
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:-புன்னகை அம்பு ஒன்றாக முகத்திலும் கையிலும்
வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-மாரீசனை சமுத்திரத்தில் தள்ளி -ஸ்ரீ ராமாயணம் வளர –
அடியார்களை ரஷித்து-பிரதிகூலரை ஒழித்து மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-19-

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ–வானில் அரக்கர்கள் ரத்த மழை
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:–அவர்கள் மேல் அம்பு மழை
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:–முனிவர்கள் நன்றி செலுத்த
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-மிக இனிமையான மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்க
சேவை சாதிக்கிறாய்

————————

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–20-

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்-மிதிலை நோக்கி போகும் பொழுது -சிவ வில்லை முறிக்க
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்-ஸ்ரீ சீதா தேவி -திகழும் தேசம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்–வெட்கம் -வீரம் கலந்த புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம்
ஹ்ருத்யா தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி–21-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம் ஹ்ருத்யா–கம்பீரமாக -யான குதிரை தேர் படைகளுடன் -உமக்கு திரு உள்ளம் பிடிக்குமா
தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்–முனிவர்களான எங்களுடன் வருவது பிடிக்கிறதா
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்-புன்னகையால் பதில் அளித்தாய்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி –அந்தப் புன்னகை உடன் இன்று நாம் சேவிக்கிறோம் –

—————–

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே–22-

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:–நூற்றுக்கணக்கான சமுத்துக்கள் -எடுக்கும் ஒலியும்
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்-நூற்றுக் கணக்கான முகங்களால் கதை பேசியும் வரும் ஒலியும்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்-நூற்றுக்கணக்கான தளங்கள் கொண்ட தாமரை மலர் முக மந்தஹஸ்தம்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே-அதே நூற்றுக் கணக்கான வித புன்னகை இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே-23-

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா-இளம் பெண்-அகலிகை -மன்மத லீலையால் -இந்திரன் செய்த லீலை
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்–திருவடி துகளை நோக்கி காத்து இருக்க
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்-இத்தைக் கேட்டு -தனக்கு இன்னும் ஒரு தாய் கிடைக்கப் போகிறதே என்று மந்தஸ்மிதம்
பன்னிரு திங்கள் திரு வயிறு வாய்த்த -ஸ்ரீ கௌசல்யை –அகலிகையோ பல யுகங்களாக ராமனை கருத்தில் சுமந்து
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே–அதே மந்தஸ்மிதம் -வடுவூரில்

—————————

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:
முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம் அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா–24–

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே-திருவடி துகள் -ஸ்பர்சம் -திருவடியால் தீண்ட மாட்டானே –
ஒரு சொல் ஒரு வில் ஒரு பத்னி அன்றோ
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ-மிக இளமையுடன் அழகான பெண் அகலிகை
பண்டை வண்ணமாய் -கௌதமர் மணம் பின்பு கன்னிகை போலே நின்றனள் கம்பர்
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:கௌதமரும் வந்தார் -இத்தை விசுவாமித்திரர் முனிவர் கண்டு ரசிக்க
நம்மால் முனிவர்கள் மகிழ்ந்ததை நினைத்து புன்னகை முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம்
அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா-அழகான மந்தஸ்மிதம் -மற்றவர்களை மகிழப்பண்ணிய மகிழ்வு கர்ப்பமான புன்னகை
இன்றும் நாம் ஸேவிக்கும்படி சேவை சாதிக்கிறான்

—————————-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-25-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:-
விச்வாமித்ரர் அகல்யையின் கதையை சொல்லி-
நான்முகன் அழகிய பெண்ணை ஸ்ருஷ்டித்து -நாரதர் வர -குற்றம் அற்ற இவளுக்கு அகல்யை
தலை எழுத்து பேரை எழுதி -நாரதர் -அ -நீக்கி -கல்யா -நாரதர் கலகம்-குற்றம் உள்ளவள்-
உலகம் முதலில் சுற்றும் அவருக்கு கல்யாணம் -தேவர்களும் கூட்டமாக வர –
கௌதமர் கன்று பசு சுற்றி உலகம் சுற்றிய பலன் -நாரதர் செயல் இதுவும் –
இந்திரன் வர கோபித்து -அபசாரம் -கல்லாகிய விருத்தாந்தம் சொல்லி –
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:-
காதால் கேட்டான் -திருவடி துகள் -அகல்யை கண் எதிரில் கண்டான்
திருச் சடாரி மகிமையால் நம் தலை எழுத்தும் மாறுமே
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:-
ஞான த்ருஷ்டியால் கௌதமர் அறிந்து வேகமாக வந்து ஆசீர்வாதம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம்
ஸுலப்யம் -கௌதமர் ரிஷியை வணங்கி -தாழ விட்டு மந்தஸ்மிதம் -அதே சேவை இன்றும் நமக்கு –

————

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-26-

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்-கல்லை உடைத்து என் மனைவி தந்தாய்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்-வில்லை உடைத்து உன் மனைவி பெறுவாய்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே-கௌதமர் ஆசீர்வாதம் கேட்டு விசுவாமித்திரர் மகிழ புன்னகை
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-27-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்-ஹரிச்சந்திரன் சந்திரமதி -பரம்பரை ராமன் –
முன்பு பிரித்த அதுக்கு இது -விசுவாமித்திரர் கலங்கி
மனைவியைப் பெற்று தந்தாய் -தாசி -மந்திரி -லஷ்மீ ரூபம் -பொறுமை பூமி -அன்பு தாய் -காதலி -ஆறு வடிவம் மனைவி
என்பதால் தாரா பன்மை நித்ய பஹு வசனம்
ஸ்வாமி -தேவிகள் தமிழ் செல்கிறோம் இதனால் –
ஆனந்தம் நிறைந்து இருக்கிறேன்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி-சதானந்தர் -என் பிள்ளை -ப்ரோஹிதர்-உன் மனைவியை உனக்கு தருவான்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்-குதூகலம் அடைந்தார் விச்வாமித்தார் இது கேட்டு
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-அவர் மகிழ அதைப் பார்த்தும் –
சீதா பிராட்டி பெறுவதை நினைத்தும் மந்தஸ்மிதம்

————-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-28-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:-அழகுக்கே அணிகலனாக உள்ளான்-இளங்குமரன் –
ஆபரணங்களை அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் -வீதிவாய் செல்கின்றான் -யாவருக்கும் கண் -கம்பர் –
கண்ணை விட்டு அகலாமல் கண்ணில் இருக்கிறான் -மிதிலை மக்கள்
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி-பெருமாளுக்கு அணிகலனாக சீதா தேவி -துல்ய சீலா வயோ வ்ருத்தி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே-இருவருக்கும் இடையிலே -ஆமை ஓடை விட கடினமாக சிவ தனுஸ் -வில் வில்லனாக
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-பெருமாளை மாப்பிள்ளையாக பெற மிதிலைக்கு பாக்யம் கிடைக்குமோ
என்று பேச பெருமாள் மந்தஸ்மிதம் சாதித்ததே இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———————–

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-29-

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா-என்னுடைய தாயான அகல்யைப் பார்த்தீர்களா
பார்த்த மட்டும் இல்லை -தந்தை இடம் கௌதமர் இடம் சேர்க்கப்பட்டாள்
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா-ரேணுகா தேவி ஜமதக்கினி சேர்ந்தால் போலே -பரசுராமர் ஆவேச அவதாரம்
மனக்கிலேசம் பெற்ற தாய் தலை வெட்டச் சொல்ல மறுத்த பிள்ளைகளை கல்லாக்கினார்
வரம் வாங்கி மீண்டும் உயிர் பெற்றார்கள் -சேர்ந்தார்கள் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தம் இங்கு –
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா-இந்த சம்பாஷணம் -சதானந்தர் விசுவாமித்திரர்
தனது முந்தைய அவதாரம் நினைவு மகிழ்ந்து மந்தஸ்மிதம்
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் செவிக்கும் படி சேவை –

———————–

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-30-

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்-விசுவாமித்திரர் காதியின் பிள்ளை –
தவம் புரிந்து உயர்ந்த மா முனி
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்-பரதன் தாய்-சகுந்தலை இவர் மகள் -துஷ்யந்த் சகுந்தலை பிள்ளை பரதன் –
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே-இவ்வாறு சொன்னதும் புன்னகை –
ராமனை வளர்த்த தாய் பரதன் தாய் தானே -அத்தை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-உத்தமமான இனிய மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோமே –

—————————

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-31-

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்-தவம் கலைக்க வந்தவளை கல்லாக்கி -அரம்பையை-
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே-திரி சங்கு சுவர்க்கம் ஸ்ருஷ்டித்தவர் -சரீரத்துடன் போக ஆசைப்பட்டான் –
சண்டாளனாகப் போவதாக வஸிஷ்டர் சாபம் -இந்திரன் கோபித்து கீழே தள்ளி -அங்கேயே இருக்க புதிதாக சுவர்க்கம் உருவாக்கினார்
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :-இப்படி சதானந்தர் விசுவாமித்திரர் சொல்ல -புன்னகை –
சரணாகதி ரக்ஷணம் செய்த விசுவாமித்திரர் -செயல்களை நினைத்து புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-அந்த மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம்–32-

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே-சுனச்சேபம் -விசுவாமித்திரர் தங்கை சத்ய வதி -ரிஷிகள் பிள்ளை –
நடுப்பிள்ளை -அம்பரீஷன் யாகம் பண்ண-மிருகம் தப்பித் போக -நர பலி பிராயச்சித்தம் -ரிஷிகள் இடம் பிரார்த்திக்க –
முதல் மகன் கர்மம் செய்ய வேண்டும் -கடைக்குட்டி அம்மா செல்லம் -நடுப்பிள்ளை கொடுக்க –
புஷ்கரத்தில் தாய் மாமாவைப் பார்த்து பிரார்த்திக்க-தனக்கு நூறு மகன் -ஒருவராவது இவனுக்காக –
சரணாகதி ரக்ஷணம் பண்ணினவனைக் காக்க -நூறு பெரும் ஒத்து கொள்ளாமல் -சண்டாளர் ஆக சாபம்-
யூக ஸ்தம்பம் -இந்த வேத மந்த்ரம் சொல்லு என்று சொல்லிக் கொடுக்க -கொல்ல வந்தவன் பயந்து -ரிஷிகர் தானே போக –
மந்த்ரம் சொல்ல -இந்திரன் வந்து -அம்பரீஷன் இடம் யாகம் பூர்த்தியானது -பலி கொடுக்க வேண்டாம் என்றானாம் –
தபஸ் பலன்களை எல்லாம் விசுவாமித்திரர் சரணாகதி ரக்ஷணம்
வசிஷ்டர் சரித்திரம் விட விசுவாமித்திரர் சரித்திரம் மிக இருக்குமே ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் –
தானத்தில் கண் வைத்து மகனை அம்பரீஷன் இடம் கொடுக்க
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்-தாயாரும் தியாகம் -இந்த நிலையில் சரணம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்-புத்திரர்களை சபித்தும் சரணாகத ரக்ஷணம் செய்தார்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம் -உன்னைப் போலவே ஐவரும் சரணாகத வத்சல்யன் இவர் என்று
கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் நம்மை ரக்ஷித்து அருளவே இன்றும் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————–

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே–33-

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:-கடும் தவம் செய்ய -மிகுந்த பசி -விசுவாமித்திரர்
ஆச்சார்ய சீலர் -தானே உணவு தயார் செய்து
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:-யாசகம் கேட்டு ஒருவர் வர -சிறிதும் தயங்காமல் புசிக்கக் கொடுக்க
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா-மீண்டும் தபஸில் இறங்கி செய்தார் என்று சதானந்தர் சொல்ல
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே-ஆசை உள்ளம் அன்பு உள்ளம் அருள் உள்ளம் மூன்றுக்கும் வாசி உண்டே –
தானே உண்ணாமலும் -பகிர்ந்து உண்ணாமலும் -அவனுக்கே கொடுத்த அருள் உள்ளம் கொண்டவர் என்றும் தபஸில் ஆழங்கால் பட்டவர்
என்று வள்ளன்மை வைராக்யம் தபஸில் ஊற்றம் மூன்றையும் புகழ்ந்து சொல்லக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்–34-

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:-60000-பேர் வில்லைத் தள்ளிக் கொண்டு வந்ததை
வால்மீகி ராமாயணம் சொல்லும் -கொண்டு வரப்பட்டு இருக்கும் கனமான வில்லைப் பார்க்க
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:-மலை போன்ற கனம்-அம்பாக ஸ்ரீ மந் நாராயணனன்
முப்புரம் எரிக்க -மேரு மலை வில்லாகவும் -கொண்டு திரு நாகேஸ்வரன் –
திரு விண்ணகர் அப்பனை -வ்ருத்த விபூதி ஐஸ்வர்யம் -அம்பாக இருந்து -நடத்தி வைத்து அருளி –
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே-காதி மகன் விசுவாமித்திரர் சொல்ல கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்-அம்புக்கு வில்லைப் பார்த்த மகிழ்ச்சிக்கு மந்தஸ்மிதம் –
இது தானே ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி பெற உதவிற்று –
கல்யாணமாகிய மங்களம் நமக்கு அருள இன்றும் இப்படி சேவை சாதித்துக் கொண்டு அருளுகிறார் –

——————

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-35-

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:-வில்லின் மேல் பகுதி திருவடி ஸ்பர்சம் பெற தானே முறிந்ததாம் –
இவன் மன்மதனாக இருப்பான் -மக்கள் -இவனே தசரதன் மகனாய் -சிவனால் எரிக்கப் பட்டவன் -பழி வாங்க
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா-இவனை எரித்த சிவனின் தனுஸை முறித்தான்-
சாமான்யமான மக்கள் மன்மதன் ரதி என்று அழகைப் பார்த்து சொல்வார்களே
இவனோ சாஷாத் மன்மதன் தானே -சீதா பிராட்டியும் ரதி தானே என்பர்
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா-சீதா பிராட்டி திரு முகத்தில் மகிழ்ச்சி -இவ்வாறு மக்கள் பேச
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-அப்பொழுது மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

—————————-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய:–36-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:-முதலில் வில்லை முறித்து –
மனிதன் தலைவன் ஜனகன் பயம் முறித்தான் -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியின் ஏக்கத்தையும் முறித்தான் –
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி-மக்கள் பேச்சையும் முறித்தான் -ஆக நான்கையும் முறித்தான்
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ-மக்கள் இவ்வாறு பேச தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
ப்ரஹமாஸ்ரமம் முறித்து க்ரஹ ஆஸ்ரமம் புகப் போவதை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய: -அந்த மந்தஸ்மிதமே இது சங்கை இல்லை

——————

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-37-

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:–பனிமலையான இமயமலை -மகள் -பார்வதி தேவி -பதி –
சிவ பெருமானது வில்லை -பங்கமாக உடைத்து -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியைப் பெற்றுக் கொண்டான்
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்-சிவன் பக்தனான ராவணன் -வதம் செய்து
மீண்டும் ஸ்ரீ பிராட்டியைப் பெறப் போகிறான்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்-அயோத்யா -சங்கேத நாதன் –
ஆறு குணங்கள் நிறைந்த இறைவன் -இரண்டு கார்யங்களை செய்த்தவன் பராத்பரனே -என்று முனிவர்கள் பேச
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:–(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-இவ்வாறு ஸ்ரீ ஜனகராஜனுக்கு
ஆப்த நன்மக்கள் முனிகள் வாழ்த்தி சொல்ல -கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –பரத்வம் மறைக்க ஒண்ணாதே –
அந்த மந்தஸ்மிதம் உடன் நம்மை அருளுவதற்காகவே
அருளி நம்மைப் பெற்று மந்தஸ்மிதம் மிக்கு இருக்க வேண்டும் –

————————————

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-38-

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:-வில்லை முறித்து -பத்து முகம் கொண்ட ராவணன்
சீதா பிராட்டி இடம் மனம் வைத்து
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:-நாண் ஏற்ற முடியாமல் வெட்க்கி முகம் வெளுத்து திரும்ப –
மீண்டும் ஆசை கொண்டு
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:-ராமன் உடைய கோதண்ட வில்லின் பாணங்களால்
தலை துண்டிக்கப் படப் போகிறான்
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-இவ்வாறு முனிவர்கள் பேச மந்தஸ்மிதம்
திரு மணம் ஆகாத பிராட்டி மேல் ஆசை அவமானம் மட்டும்
திரு மணம் ஆன பின்பும் -தலை போனதே -தர்மம் ஸூஷ்மம்-பேராசை -தகாத ஆசை –
பராக்ரமம் வீரம் புகழ்ந்து தர்ம ஸூஷ்மம் சொன்னதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் –
ஸ்ரீ மங்களம்-அழகு – கல்யாணம் -செல்வம் -தர வல்லது

———————————

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே–39-

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே-சீதா பிராட்டி ராமானுக்கும் உஊர்மிளா லஷ்மணனுக்கும்
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:-தம்பி பெண்கள் இருவரையும்
பரத சத்ருக்கனனுக்கும் -விசுவாமித்திரர் கேட்க
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா-மூன்று காரணங்கள் மந்தஸ்மிதம்
தம்பிகளுக்கு தன்னுடன் -விசுவாமித்திரர் சாமர்த்தியம் –விசுவாமித்திரர் ஸாஸ்த்ர ஞானம் –
பகவத் உத்சவம் பாகவத உத்சவம் சேர்ந்து -நுட்பம் அறிந்தவர் -என்று நினைந்து மந்தஸ்மிதம்
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்று இங்கு –

———–

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:-40-

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே-சூர்ய வம்ச -தொடக்கம் வசிஷ்டர் சொல்ல
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே-ஜனகர் தம் வம்சம் சொல்ல –
மம ஸூதா -மமகாராம் விட்டவரது மமகாராம்-
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா–இவற்றைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:

————

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-41-

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்-மூன்று தம்பிகளும்-இளம் பெண்களுடன் கூட
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ-இருப்பதைக் கண்டு திரு உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பொங்கி வர –
பக்தர்களை தம்மைப் போலவே ஆக்கி மகிழ்பவன் அன்றோ -உடையவர் இடம் பரத்தை ஒப்புவித்து ஸூகமாக துயில்கின்றானே
தன்னைப் போல ஆயிரம் பிள்ளைகளுக்கும் யானை –
சாம்யா பத்தி தருமவன் அன்றோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–அதுவே பரிவாஹமாகி மந்தஸ்மிதம் வடிவாக பொங்கி வந்ததே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-அதே புன்னகை -இன்றும் சேவை சாதித்து
நமக்கும் கல்யாணம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கும்–

—————

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம்-42-

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா-பாணி கிரஹணம் -திருக்கைப் பற்ற –
திரு உள்ளம் மகிழ்ந்து பூரித்து – -அந்த நேரத்தில்
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்-சக தர்ம சாரிணி-இவளுடன் சேர்ந்து
மிக உயர்ந்த தர்மம் -சரணாகத ரக்ஷணம் -விரதம் பூணப் போகிறானே –
ஸ்ரீ பார்சவத்தில் இருக்க புருஷகாரம் -இவள் சந்நிதியாலே காகம் தலைப் பெற்றது –
அசந்நிதியால் ராவணன் மாண்டான்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்–உள்ளே இப்படி மகிழ்ந்து
மந்தஸ்மிதம் மூலம் அதுவே வெளி வந்தது
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம் -அதே புன்னகை இங்கும் தவழ்ந்து கொண்டு –
சேவார்த்திகளுக்கு அனைத்து ஷேமங்களையும் வழங்கும்

—————-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம-43-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்-வழியில் பரசுராமர் வந்தவாறே –
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா-துன்பத்தை பொழிய வந்தார் -மழுவும் ஆக்ரோஷம் கொண்டதாக உள்ளதே –
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே-பார்த்ததும் அனைவரும் பீதி -இவர்களும் ஷத்ரியர்கள் அன்றோ
ஆனால் உனது திரு முகத்திலோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம–அஞ்சேல் என்று மந்தஸ்மிதம் கொண்டே காட்டி அருளி –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நமது பயங்களைப் போக்கவே -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———–

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்—44-

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்-என்னுடைய பெயர் வைத்துக் கொண்டு —
ஆகவே தாசன் -முந்திய அவதாரம் பரசுராமன்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ-அவனுக்கும் குருவான சிவனது வில்லை உடைத்து அபராதம்
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே–ரோஷ ராமன் -இப்படி ஜலபமான -த்வனி கேட்டு
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்–சாந்தமான மந்தஸ்மிதம் -கொண்டே பதில் –
சேவிக்கும் நமக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் மந்தஸ்மிதம் –

———-

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே–45–

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா-ராவணனால் சீதைக்கு ஆபத்து வராமல் வில்லை முறித்தாய்
ஜனக மகா ராஜா வேதாந்தி
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:–அநு குணம் -துல்ய சீல வாயோ வ்ருத்தா
என்னுடைய குரு சிவன் வில்லை முறித்தாய்
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ-பழையவை அதுவும் இந்த வில்லும் -இதை முறிப்பாயா -சவால் விட
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-இடி மின்னல் மழைக்கு முன் போலே உன் விஜயம் காட்ட மந்தஸ்மிதம்
சூரியோதயம் முன்னால் அருணோதயம் போலவும் இந்த மந்தஸ்மிதம்
இன்றும் சேவிக்கிறோமே -ஜெய் விஜயீ பவ –

——————

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–46-

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:–சிவன் வில் -ஜனகன் அர்ச்சனை தினமும் செய்தான் –
ஷத்ரியர்களை கொன்றாலும் அவனை இதனால் விட்டு வைத்தேன்
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம-அஞ்சாமல் வில்லை முறித்தாய் -இப்பொழுது என்னுடைய வில்லைப் பார்
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்-முனி ஸ்ரேஷ்டரான பரசுராமர் வில்லைக் கொடுக்க தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–தபஸியிடம் பணிந்து-பயந்த மற்றவர் மகிழும் படியும் –
நாமும் மகிழும் படி புன்னகை –
இப்பொழுதும் சேவிக்கலாம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கட்டும் –

———-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–47-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:–வில்லைப் பெற்றுக் கொண்டான் –
கம்பீரமாக தூக்கிப் பிடித்து நாண் ஏற்றி அம்பையும் பூட்டி
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்-கர்வம் இழந்தார் பரசுராமர்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்-மந்தஸ்மிதம் இளைய பெருமாளுக்கு ஆனந்தம் –
அவருக்கு கர்வ பங்கம் -இரு வேறு பலம் ஒரே மந்தஸ்மித்துக்கு
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–நமக்கு மங்களம் கொடுத்து அருளுகிறது
அதே மந்தஸ்மிதம் ஜ்வலித்து –
தாடகை வதம்-பெண்ணை -இவர் ஷத்ரிய வதம் தந்தை சொல் படி போலே பெருமாள் விசுவாமித்திரர் ஆணைப் படியே –
இருவரும் பேசிக் கொண்டார்களாம் –

————————-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி-48-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே-ஐப்பசி புனர்வசு -இளைய பெருமாள் திருவடி சமேதராக
சீதா பிராட்டி ராமர் புறப்பாடு
நடை அழகு சேவிக்கலாம் -அயோத்யா வாசிகள் கிரஹபிரேவசம் சேவித்து பெற்ற ஆனந்தம் நாமும் இன்றும் அனுபவிக்கலாம் இதில்
மற்ற புனர்வசுவில் சீதா ராமர் மட்டும் புறப்பாடு
ஸ்ரீ மான் –
அழைத்து -இங்கு சேர்த்தி சேவித்து அருளுகிறார்
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே–திருக் கல்யாண கோலத்துடன் -புறப்பாடு
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி-இளைய பெருமாளும் திருவடியும் சேர்ந்து -திருவடி ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி -மந்தஸ்மிதம் -சிரித்து சிரித்து என்னை சிறையில் இட்டாய் –
மனம் மயங்கி-தொண்டராக எழுதிக் கொடுப்போம்

———–

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம்–49-

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்–சேர்த்தி அழகு -பன்னிரண்டு ஸம்வத்சரம் அயோத்யையில் —
மன்மதன் -உன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மீண்டும் மீண்டும் கண்டான்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:–கண்டு கர்வம் பங்கமாக -சாஷாத் மன்மதன் நீ அன்றோ –
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித-இனிமை -அதி ஸூந்தரம் -பேர் அழகனுக்கு மேலே –
இவள் அழகுக்கு உவமை இல்லையே
அவள் அலங்காரமாக அருகில் -இருந்து -பூஷணம் அணி கலன் போலே –
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம் -சேர்த்தி அழகை இன்றும் அருளி –
மந்தஸ்மிதம் -இருவரும் சேர்ந்து மனம் கொள்ளை கொண்டு மங்களங்களை அருளுகிறதே –

———-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே-50-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே-சாகேதம் -அயோத்தியை -மூன்று தாய் மாறும் சீதா பிராட்டி இடம் தாய் பாசம் காட்ட
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:-தந்தையும் ப்ரீதி-பொங்கும் பரிவுடன் –
தம்பிகளும் ஸ்லாக்யராக-மூவரும் மூன்று சேஷத்வம் பாரதந்தர்யம் ததீயா
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே-அனைத்து மக்களும் தங்கள் வீட்டுப் பிள்ளை பெண் போலே –
பொங்கும் பிரிவால் கோயில்களில் அர்ச்சனை இவர்களுக்காக
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே -இதனால் காட்டிய அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம்
அர்ச்சகர் -பொது மக்களும் பொங்கும் பரிவு காட்ட –
கீழே நமக்கு அயோத்யா ராமர் அனுபவம் நமக்கு -இங்கு அவர்களுக்கு இங்கேயே அயோத்யா அனுபவம் என்றவாறு –
வீர சுந்தர பாண்டியன் மதிள் கட்ட -பட்டர் பக்தர்கள் மங்களாசாசனமே அவனுக்கு அரண் என்று அருளிச் செய்த ஐதிக்யம்-

———-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-51-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்-மாமியார் தெய்வம் போலே –
அவள் கர்ப்பம் பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தவனே
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே-மனசுக்கும் கண்ணுக்கும் ஆனந்தம் ரமயதீ ராமன் –
மனதுக்கு இனியன் -இது எனது பாக்யம்
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்-தந்தை அளவு கடந்த ப்ரீதி -பூர்ண ஆனந்தம் எனக்கு
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-மிதிலை தேசத்தில் பிறந்த -சீதா பிராட்டி வசனம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்

———–

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே–52-

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா-பால காண்டம் இறுதி ஸ்லோகம் இது –
சத்துக்கள் அபிமதம் பெற்ற குண பூஷணை
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:-சத்யா வாக்கியர் பராக்ரமர் தசரதர்
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:-செயல் வீரர்கள் நல் பண்புகள் மிக்க பிரியமான தம்பிகள்
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே -புகுந்த வீட்டு பெருமையை விதேக தேச பிராட்டி
அருளிச் செய்ததும் பிறந்த மந்தஹாஸம்

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி –ஸ்லோகங்கள்–1-6 -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

April 21, 2020

ஸ்ரீ எறும்பியப்பா அருளிச் செய்த தனியன்

ய ஸ்துதிம் யதிபதி பிரசாதிதீம் வ்யாஜஹார யதிராஜ விம்சதிம்
தம் பிரபன்ன ஜன சாதகாம்புதம் தௌமி சௌம்ய வர யோகி புங்கவம் –

பிரவேசம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் சொன்னேன் -என்கிறபடியே பூ ஸூ ரர்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு
போக்யமாக திருவதரித்த திருவாய் மொழியிலே அவகாஹித்து
அதில் சாஸ்த்ரார்த்த ரசம் பாவ ரசம் இவற்றை அனுபவித்து தத் ஏக நிஷ்டராய் -தத் வ்யாதிரிக்த சாஸ்திரங்களை
த்ருணவத் பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்கையாலே திருவாய் மொழி அமுத தாத்பர்ய அர்த்தத்தையே தமக்கு நிரூபகமாக உடையராய்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே அனைவரதும் செய்து கொண்டு போரும் ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை
ஸ்ரீ திருப் பாதத்தில் ஆஸ்ரயித்து திராவிட வேத அங்க உப அங்கங்களான ஸமஸ்த திவ்ய பிரபந்த தாத்பர்யங்களையும்
அவர் உபதேசத்தால் லபித்து
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உள் பொருளான சரம பர்வத்தில் நிஷ்டராய்
சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்கள் மூன்றும் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இடம் அன்வயித்து தத் ஏக நிஷ்டராய்
எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ ஜீயரை ஸ்ரீ பிள்ளை தாமே உகந்து ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளில் காட்டிக் கொடுக்கையாலே
அவர் திருவடிகளில் மிகவும் பிரவணராய் தத் குண வேஷ்டிதங்களைப் பேசி அனுபவிக்கும் படியான தசை பிறந்து
தத் வைபவத்தைப் பேசுகிற இவர்
சரம உபாய நிஷ்டரான சரம அதிகாரிகளுக்கு அநவரதம் அநுசந்தேயங்களான சரம அர்த்தங்களை
இப்பிரபந்த முகேந வெளியிடா நின்று கொண்டு
ஸ்வ அபேக்ஷித்ங்களையும் அவர் திருவடிகளில் அபேக்ஷித்துத் தலைக் கட்டுகிறார் –

இதில் முதல் ஸ்லோகத்தாலே
ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ரேம புஷ்கல்யத்தையும்-ஸ்வ அபிமான அந்தர் ஹுதருடைய ஸ்வ பாவங்களைப் போக்கி
ரஷிக்கும் படியையும் பேசா நின்று கொண்டு
தொடங்கின ஸ்தோத்ரம் தடையற நடக்கத் தக்கதாக உடையவர் திருவடிகளில் விழுகிறார்

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
பிரேமா விசாஸய பராங்குஸ பாதபக்தம்
காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம்
ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா —-1-

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ வடியேன்-என்கிறபடியே மிதுன சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் ஆகையால்
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமும் மிதுன விஷய கைங்கர்யமாகவே இருக்கும் –
திருமாற்கு அரவு –சென்றால் குடையாம்-என்று நித்ய ஸூ ரிகளில் தலைவரான திருவனந்த வாழ்வான்
அவனும் அவளுமான சேர்த்தியிலே கிஞ்சித்க் கரிக்கும் என்று சொல்லிற்று –
அந்த கருந்தலையில் வாசனையால் இறே-தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்யப் போந்த இடத்திலும் –
பாவாம்ஸ்து சக வைதேஹ்யா-என்றும்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்றும் அவர் அவரைப்பார்த்து பிரார்த்தித்தது
அப்படியே ஆழ்வாரும் –
அடிமை செய்வார் திருமாளுக்கே என்றும்
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூட என்றும்
மிதுனமே கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தியாக அருளிச் செய்தார் இறே

பிரேமா விசாஸய பராங்குஸ பாதபக்தம்
ஆகையால் ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் திருவடித் தாமரைகளில் நித்ய கைங்கர்யத்தில் ஆசையால் கலங்கின
திரு உள்ளத்தை உடையரான ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ரேமமே தமக்கு நிரூபகமாய் உடையவராய் இருக்குமவர் என்கிறது –
மாயா வசஸ் வத்தாலே ஸ்ரீ யபதித்தவம் ஸ்ரீ யமாகையாலே ஸ்ரீ சஸ்தம் ஓவ்பவாரிகம்
சீ மாதவன் கோவிந்தன் என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியை உட் கொண்டாய்த்து இவர் இப்படி அருளிச் செய்தது

உடையவருக்கு வைபவம் சொல்லுகிற அளவில் ஞான பக்தி வைராக்யங்களை இட்டுச் சொல்லுகை அன்றிக்கே
ஆழ்வார் திருவடிகளில் சம்பந்தத்தையே இட்டுச் சொல்லுகைக்கு அடி –
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -என்று பிள்ளை அமுதனார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தி ஆய்த்து –
அங்க்ரி சப்தத்தால்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகம் சொல்கிறது –
ஜலஜ சப்தத்தால்
திருவடிகளின் போக்யதையைச் சொல்கிறது –
உன் இணை அடித் தாமரைகள் -என்கிறபடி இரண்டு தாமரைப் பூவை ஒழுங்கு படி நிரைத்து வைத்தால் போலே
இருக்கிற சேர்த்தி அழகைச் சொல்கிறது
சேவா சப்தத்தால்
சேஷ விருத்தியைச் சொல்கிறது

நித்ய சப்தத்தால்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -என்கிறபடி யாவதாத்மா பாவி என்னும் இடம் சொல்கிறது
இது தான் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்ன
சர்வ தேசத்திலும் சர்வ காலத்திலும் சர்வ அவஸ்தைகளிலும் பண்ணக் கடவ சர்வவித கைங்கர்யங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
ஏவம்விதமான கைங்கர்யத்தைப் பெற வேணும் என்னும் ப்ரேம பாரவஸ்யத்தாலே யாயத்து
சிந்தை கலங்கி திருமாலே என்று அழைப்பன்-என்று இவர் கூப்பிட்டது
நாடு அடங்க அன்ன பாநாதிகளுக்கு வாய் புலற்றிக் கூப்பிடா நிற்க கைங்கர்யத்தால் அல்லது செல்லாமல் கூப்பிட்டு
அலமாக்கிற இவர் படி உபய விபூதியிலும் வ்யாவருத்தமாய் இருக்கையாலே
இப்படி இருக்கிற ஆழ்வாருடைய ஸ்வ பாவத்தில் வித்தராய்
இவருடைய திருவடிகளில் நிரவதிக ப்ரேம யுக்தராய் யாயத்து எம்பெருமானார் இருக்கும் படி

காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம் ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா —–
பகவத் கைங்கர்ய விரோதியான சப்தாதி ரூப ப்ராவண்ய விஷயமான காமமும்
ஆதி சப்தத்தாலே
சங்க்ருஹீதைகளான பகவதேக ரஷ்ய விரோதியான அர்த்த திருஷ்ணையும்
தத் ஏக சேஷத்வ விரோதியான அகங்காரமும் முதலான துர் குணங்களை -தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
ஸ்வ உபதேச அனுஷ்டங்களாலும் ஸ்வ கடாக்ஷ விசேஷங்களாலும் ச வாசனமாகப் போக்குமவர் -என்கை

ராமானுஜம்
ந சேத் ராமாநுஜேத் ஈஷா சதுரா சதுர் அக்ஷரீ -காமவஸ்யாம் பிரபத்யந்தே ஜந்தவோ ஹந்தமாத்ருஸா–என்று
அறிவுடையார் ஈடுபடும்படி மோக்ஷ ஹேதுவான திரு நாமத்தை உடையவர் என்கை –
யதி பதிம்
ஜிதேந்த்ரியரான சன்யாசிகளுக்குத் தலைவர் ஆனவர் என்கை –
இத்தால் கீழ்ச் சொன்ன ஆச்ரித தோஷ நிவர்த்தகத்துக்கு அடியான குண யோகம் சொல்லுகிறது

ப்ரணமாமி -என்கிற மாத்திரமே அமைந்து இருக்க ப்ரணமாமி மூர்த்நா
என்கிறது விஷய வைபவத்தை அனுசந்தித்து மாநஸமான பிரணவ மாத்திரத்தில் நிற்கை அன்றிக்கே
தம்முடைய ஆதார அதிசயத்தாலே நிர்மமராய் திருவடிகளில் தலையை மடுக்கிறார் என்னும் இடம் தோற்றவே-

————————

இப்படி தொடங்கின ஸ்தோத்ரம் நிர்விக்னமாகத் தலைக் கட்டுகைக்காக அவர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து
அத்தாலே நிறம் பெற்றவராய்க் கொண்டு எம்பெருமானாருடைய பகவத் பாகவத ப்ரேம புஷ்கல்யத்தையும்-
ஆஸ்ரித ஜனங்களுக்கு சரம ப்ராப்யராய் இருக்கும் படியையும் சொல்லி சாதரமாக ஏத்துகிறார் –

ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம்
ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்
ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே –2-

ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்

பகவத் விஷயத்தில் வந்தால் வெளிறான அம்சத்தைக் கழித்து சாரமான அம்சத்திலே யாயத்து இருப்பது –
பர வ்யூஹங்கள் நித்ய முக்தருக்கும் முக்த பிராயருக்கும் முகம் கொடுக்கும் இடமாகையாலும்
விபவ அந்தர்யாமிகள் புண்யம் பண்ணினாருக்கும் உபாசகருக்கும் முகம் கொடுத்து நிற்கிற நிலையாகையாலும்
அவ்வோ நிலைகளுக்கு ஓரொரு குறைகள் உண்டு
அடியோமுக்கே எம்பெருமான் அல்லீரோ -என்று பரத்வாதிகளுக்கு ஆளாகாத பிற்பாடாருக்கும் முகம் கொடுத்து நிற்கும்
அர்ச்சாவதாரத்துக்கு சொல்லலாவது குறை ஒன்றும் இல்லையே
இப்படி நீர்மைக்கு எல்லை நிலமான அர்ச்சா ஸ்தலங்களுக்கு எல்லாம் வேர் பற்றான ஸ்ரீ கோயில் நிலையிலே யாயத்து
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஆழங்கால் பட்டு இருப்பது –
ஆகையால் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் மிக்க போக்யதையை அனுசந்தித்து
சரஸ சஞ்சரணம் பண்ணும் படி சொல்கிறது –
பரமபத ஐஸ்வர்யத்தையும் சிராங்கிக்கும் படியான விபவ ஐஸ்வர்யத்தை யுடைத்தாய் –
ரதிங்கத-என்கிறபடியே சர்வஞ்ஞனான சர்வேஸ்வரனையும் ஸ்வ போக்யத்தையாலே ஆழங்கால் படுத்தும் படி
நிரதிசய போக்யமான திருவரங்கத் திருப்பதியை –
அரங்கமாளி-என்கிறபடியே -ஸ்வ அதீனமாக ஆண்டு கொண்டு போருகையாலே வந்த பெருமையை யுடைய
அரங்கத்தம்மான் திருக்கமலப் பாதத்தில் அலையெறிகிற மது ப்ரவாஹத்திலே சிறகு அடித்துக் கொண்டு வர்த்திக்கிற
ஹம்ஸ ஸ்ரேஷ்டராய் உள்ளவரை -என்கை –
பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் இராமானுசன் –என்னும்படி இறே
இவ்விஷயத்தில் இவருக்கு உண்டான ப்ராவண்யம் –

ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம்-

இனி பாகவத விஷயத்தில் வந்தாலும் -ஸ்வ யத்னத்தால் ஈஸ்வரனைப் பெறப் பார்க்கும் ப்ரபத்தியிலே
அன்வயித்து இருக்கச் செய்தேதங்கள் ஸ்வீ காரத்தை சாதனமாக கொள்ளுமவர்களையும்
அவனே உபாயமாகக் கொள்ளா நிற்கச் செய்தேயும் பெற்ற பொது பெறுகிறோம் என்று ஆறி இருக்கிறவர்களையும்
மகிழ்ந்து ப்ராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் அவனே என்கிறதை அத்யவசித்து -இப்போதே பெற்று அனுபவிக்க வேணும்
என்னும் அபிநிவேசத்தாலே கண்ணும் கண்ணீருமாய் யாய்த்து இருக்கும்படியான ஆர்த்தியை உடையராய்
பர வ்யூஹாதி ஸ்தலங்களில் காட்டில்-கண்டியூர் அரங்கம் -இத்யாதிப்படியே
ஸ்ரீ கோயில் முதலான அர்ச்சா ஸ்தலங்களில் ஆழங்கால் பட்டு இருக்கும்
ஆழ்வார்கள் அளவிலே யாய்த்து திரு உள்ளம் ஊன்றி இருப்பது

ஆகையால் கைங்கர்ய அபிநிவேசம் ஆகிற ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்தை உடையவராய்
நிரங்குச ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனையும்
ஈஸ்வரோஹம் என்று இருக்கும் சம்சாரிகளையும்
ஸ்வ ஸூக்தி விசேஷங்களாலே வசீகருதராய் தலை சீய்க்கும் படி பண்ணுகையாலே பராங்குசர் என்னும்
திரு நாமத்தை யுடையராய் இருக்கிற ஆழ்வார்களில் தலைவரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளில்
போக்யதா அனுசந்தானமே நித்ய ஜீவனமாய் யுடையவர் என்கை –

கீழே பராங்குச பாத பக்தம்-என்று அவர் பக்கல் ப்ரேமத்தை உடையவர் என்கிற மாத்திரம் சொல்லிற்று –
இங்கு அந்த ப்ரேம அனுரூபமாக அவர் திருவடிகளில் போக்யத்தையுள் புக்கு அனுபவிக்கும் படி சொல்கிறது –
அல்லாத ஆழ்வார்களில் காட்டில் நம்மாழ்வாருக்கு உண்டான வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற அவர்களோடே கூட அநுஸந்திக்குமது
மாத்திரம் போராது என்று தனியே முற்பட அனுசந்தித்தார்
இப்போது அவர்களோடு கூட அனுசந்தித்து அருளுகிறார் –
பெரிய பிராட்டியாரை அல்லாத நாய்ச்சிமாரோடு கூட அநுஸந்தியா நிற்கச் செய்தேயும் முந்துறவே
ஸ்ரீ யபதி -என்று அவள் வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற உடையவர் அனுசந்தித்து அருளினால் போலே
அல்லாத ஆழ்வார்களில் இவருக்கு அவயவ பூதர் என்னும்படி இறே இவருடைய ஏற்றம் –

ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்-

மங்களா சாசன ரூபமாக ஐஸ்வர்யத்தை உடையவராய் ப்ராஹ்மண உத்தமரான ஸ்ரீ பெரியாழ்வாருடையவும்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஆகிற பிரதிபக்ஷங்களுக்கு ம்ருத்யு பூதரான ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வாருடையவும்
திருமுக மண்டலம் ஆகிற தாமரையை அலர்த்தும் ஆதித்யன் -என்கை –
ஆளுமாளார் -என்கிறவன் தனிமை தீர ஆள்கள் சேர்த்து அருளுகையாலும்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளைக் கிழங்கு எடுத்துப் பொகடுகையாலும் இவரைக் கண்ட போதே அவர்கள் திரு முகம் அலர்ந்த படி –

ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே

கீழே -காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம்-என்று சாமாந்யேந திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
உபாய பூதர் என்னும் இடம் சொல்லிற்று –
இங்கு அவர்கள் எல்லாரும் ஒரு தட்டும் தாம் ஒரு தட்டுமாம் படியான ஏற்றத்தை யுடையராய்
சிஷ்ய வர்க்க க்ரமத்துக்கு சீமா பூமியான ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானுக்கு
ப்ராப்ய -பிராபகங்களாக இரண்டுமே தாமேயாக இருக்கும் படி சொல்கிறது

யதிராஜமீடே-
இப்படி ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் உகந்த விஷயமான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் அளவிலும்
ஸ்ரீ முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் விஷயத்திலும்
தத் தத் விஷய அனுரூபமான ப்ரேம பூர்த்தியை யுடையராய்
ஆஸ்ரிதருக்கு ப்ராப்ய ப்ராபக பூதருமாய் இருக்குமவர் என்று ஸ்துதிக்கிறேன் என்கிறார்

——————-

நம்மைப் பற்றினாருக்கு ப்ராப்ய பிராபகமும் நாமேயாகச் சொன்னீரே –
நம்மைப் பற்றி நிற்கிற உமக்கும் இது ஒவ்வாதோ என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளமாக –
எனக்கு அங்கன் அன்று-
தேவரீர் திருவடிகளையே ப்ராப்யமும் பிராபகமுமாகக் கொண்ட ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் முதலாமவர் திருவடிகளே
ப்ராப்யமும் பிராபகமுமாகப் பற்றி இருக்குமவனாக வேணும் என்று
எம்பெருமானார் திருவடிகளில் பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

வாசா யதீந்திர மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத்
பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முகாத்ய பும்ஸாம்
பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம் –3-

ப்ரத்யக்ஷ குரவே ஸ்துத்யா -என்கிறபடியே பகவத் விஷயத்தில் உபகரண ஆச்சார்யர்களை
ஸ்துதிக்கைக்கும் ஸ்மரிக்கைக்கும் வணங்குகைக்கும் யாய்த்து இவனுக்கு அடியிலே
வாங் மனஸ் காயங்களை அடியிலே உண்டாக்கிற்று –
விசித்ரா தேக சம்பத்தி-இத்யாதிப்படியே சர்வேஸ்வரன் தன்னை ஆஸ்ரயிக்கக் கொடுத்த கரணங்களைக் கொண்டு
அந்ய பரராய் திரிகிற இவ்விபூதியிலே பகவத் ஸமாச்ரயண மாத்திரத்தில் துவளுகை அன்றிக்கே
அத்தையும் பிரதம அவதி என்று கழித்து சரம அவதியான ஆச்சார்ய விஷயத்தில் கரண த்ரயத்தையும் விநியோகிக்கும்
படியான ஏற்றத்தை உடைய இவர்கள் சிலரே என்று வித்தராய் அவர்கள் திருவடிகளைப் பற்றுகிறார் –

வாசா
வாய் அவனை அன்றி வாழ்த்தாது -என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டர் பகவத் விஷயம் அல்லது மற்ற ஒரு விஷயத்தை
ஏத்தாதாப் போலே இவர்களும் வகுத்த விஷயம் ஒழிய மற்ற ஒன்றை ஏத்தாத படி –
அவர்களுக்கு வ்யாவ்ருத்தம் தேவதாந்த்ரம் -இவர்களுக்கு பகவத் விஷயம் -நாவ கார்யம் -என்றவர்கள் இறே இவர்கள்
மநஸா
மந பூர்வோ வாக் உத்தர -என்கிற நியமம் இல்லையாய்த்து இவர்களுக்கு –
வாய் திறக்க இவ்விஷயத்தில் அல்லது வாய் திறக்காதது போலே நெஞ்சுக்கும் விஷயம் அது அல்லது
வேறே இல்லையாய்த்து இவர்களுக்கு –
திருக் கோட்டியூர் நம்பியை -உமக்கு தியானத்துக்கு விஷயம் எது என்று கேட்ட பின்
அவர் அருளிச் செய்த திரு வார்த்தையை நினைப்பது –

வாசா மனசா வபுஷா ச
என்று தம் கரணங்களின் ப்ராவண்ய அதிசயத்தைச் சொல்கிறது –

யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம்
இவர்கள் வேப்பங்குடி நீர் இருக்கிற படி-
இவ்வாத்மாவுக்கு வகுத்த சேஷியான தேவரீருடைய நிரதிசய போக்யமாய் சேர்த்தி அழகை யுடைத்தான திருவடிகளை
ப்ராப்யமாகவும் ப்ராபகமாகவும் நிரந்தரமாக ஸேவிக்குமவர்களுடைய-
நித்யம் யதிவர சரணவ் சரணம் மதீயம்-என்று ஆழ்வார் திருவடிகளே ப்ராப்யமாகவும் ப்ராபகமாகவும்
பரமாச்சாரியார் அருளிச் செய்தார் இறே
திருவடிகளை வாக்காலே பஜிக்கை யாவது தத் வைலக்ஷண்யத்தை புகழுகை
மனஸ்ஸாலே பஜிக்கையாவது -திருவடிகளை நெஞ்சால் நினைக்கை-
சரீரத்தாலே பஜிக்கையாவது ப்ரணமாமிக்கு விஷயம் ஆக்குகை –

பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம்
அவர்கள் தேவரீருடைய பாதாரவிந்தங்களை அநுவரதம் த்யானம் பண்ணுமா போலே
இவ்வநுஸந்தானம் காதாசித்கமாகை அன்றிக்கே நித்தியமாக வேணும் என்கிறது –
அநு விந்தனம்-என்ற பாடமான போது-அநுஸ் யூதம் விந்தனம் -என்று கொள்ளும் போது சதத சப்தம் சங்கதமாகாது
அநு -ஹித அர்த்தத்திலேயாய் கிருஷ்ண அநு ஸ்மரணம்-என்னும் இடத்தில் போலே
தத் விஷயத்வ சேஷத்வ அனுசந்தானத்தைச் சொல்கிறது –
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்தே -என்கிற அர்த்தத்தைச் சொல்கிறது –
இவருக்கு இவ்விஷயத்தில் உண்டான பாவ பந்தத்தில் ஊற்றம் அவரவர் திருவடிகளில் பிரார்த்திக்கை
அவர் இடமே பிரார்த்திக்கும் படி யாய்த்து

——————————

எம்பெருமானார் திருவடிகளுக்கு இப்படி அவிநா பூதராய்-அவரை அல்லது அறியாத ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வாருடைய
திருவடிகளில் சேஷத்வத்தையும் பிரார்த்தித்து அருளி -அவர்கள் அளவில் ஊற்றத்தாலே-அவர்கள் உகந்த விஷயமான
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளில் கரண த்ரயமும் ப்ரவணமாம் படி பண்ணி அருள வேணும்
என்று அவரைப் பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

நித்யம் யதீந்திர தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ மே
சக்தம் மநோ பவது வாக் குண கீரத்த நே சௌ
க்ருத்யம் ச தாஸ்ய கரணம் து கரத் வயச்ய
வ்ருத்யந்த ரேஸ்து விமுகம் கரணத்ர யஞ்ச –4-

நித்யம் யதீந்திர தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ மே-சக்தம் மநோ பவது மே மநோ -தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ-நித்யம் -சக்தம்-பவது —
அநாதி காலம் இதர விஷயங்களில் பழகிப் போந்த என்னுடைய மனஸ்ஸானது தேவருடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்திலே
சர்வகாலமும் மண்டி விஷயாந்தர ஸ்மரணத்துக்கு ஆளாகாத படி நன்றாக எய்வதாகவும் –
உந்தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலேன் -என்கிறபடி
மனஸ்ஸுக்கு ஸூபாஸ்ரயமான அவலம்பனம் தேவரீருடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகமே யாக வேணும் என்கை –

வாக் குண கீரத்த நே சௌ–பவது –
இதுக்கு முன் பஹுர் விஷயங்களை ஜல்பித்துப் போந்த வாக்கு தேவருடைய கல்யாண குணங்களையே வர்ணித்துக் கொண்டு
பேசுகையில் சகிதமாக வேணும் என்கை –

க்ருத்யம் ச தாஸ்ய கரணம் து கரத் வயச்ய
அந்ய வ்ஷயங்களுக்கு நிஹீன வ்ருத்தி செய்து போந்த கைகள் இரண்டுக்கும் க்ருத்யம் தேவருடைய நித்ய கைங்கர்யம் ஆவதாக –

வ்ருத்யந்த ரேஸ்து விமுகம் கரணத்ர யஞ்ச –
தேவரீர் விஷயத்தில் கரண த்ரயமும் அபிமுகமானாலும் விஷயாந்தரங்களில் வைமுக்யம் இல்லாத போது
இது நிலை நில்லாது என்று பார்த்து
புறப் பூதமான வை லக்ஷண்யத்தை யுடைய ஹேய விஷயங்களை நினைக்கை தொழுகை சொல்லுகை யாகிற வியாபாரத்தில்
நின்றும் கரண த்ரயமும் முகம் மாறுவதாக
இத்தனை நையும் மனம் உன் குணங்களை யுன்னி -இத்யாதிப்படியே
கரண த்ரயத்துக்கும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ப்ராவண்யத்தை இதர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
பிரார்த்தித்து அருளி

னார் ஆய்த்து –

——————

எம்பெருமானே சேஷியும் உபாயமும் உபேயமும் என்று சாஸ்திரங்கள் சொல்லா நிற்க –
நீர் நம்மையும் நம் உடையாரையும் சேஷிகளும் உபாய பூதராகவும் சொல்லா நின்றீர்-
அது என் கொண்டு நீர் சொல்லுகிறது என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் நினைவாக
சகல ஸாஸ்த்ர ரூபமான திருமந்திரம் இதுக்கு மூல பிரமாணம் –
அதில் பிரதிபாதிக்கிற அர்த்தத்துக்கு அனுரூபமான நிஷ்டையையும்
தத் பலமான தேவரீர் திருவடிகளில் அனுபவத்தையும் தந்து அருள வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கிறார் –

அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த
நிஷ்டாம் மமாத்ர வித ராத்ய யதீந்திர நாத
சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே
ஹ்ருஷ்டா அஸ்து நித்யமனுபூய மமாஸ்ய புத்தி –5-

அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த நிஷ்டாம் மமாத்ர வித ராத்ய யதீந்திர நாத
ஓம் இத்ய ஏக அக்ஷரம் -நம இதை த்வே அக்ஷரே -நாராயணாய இதி பஞ்ச அக்ஷராணி –
இத் அஷ்டாக்ஷரம் மனு ஸ்வசகாய த்ரீ வேதி -என்று
திருமந்திரம் எட்டு திரு அக்ஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் என்னும் இடம் சுருதி சித்தம் –
மனு சப்தம் -மந்த்ர வாசி
மனு ராஜம் -என்றது மந்த்ர ராஜம் என்றபடி –
திரு மந்திரத்துக்கு ராஜாவாகையாவது -வேதங்களும் ரிஷிகளும் வைதிக புருஷர்களும் ஏக கண்டமாக பரிக்ரஹிக்கையாலும் –
அர்த்த பூர்த்தியாலும் -தானே ஸ்வ தந்திரமாய்க் கொண்டு சகல பலன்களையும் கொடுக்க வற்றாகையாலும் –
உபாயாந்தார சஹகாரியாகையாலும் -தன்னை ஒழிந்த வியாபக அவியாபக சகல பகவான்-மந்திரங்களிலும்
உத்க்ருஷ்டமாய் இருக்கை–

பத த்ரயங்களின் அர்த்தமாவது –
ஆத்மாவினுடைய அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் -அநந்ய சரணத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம் -இவைகளும்
தத் பிரதிகோடியான சர்வேஸ்வரனுடைய சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்களும் –
அநந்யார்ஹ சேக்ஷத்வாதி ஆகாரத் த்ரயமும் தத் விஷயத்தில் போலே ததீய விஷயத்திலும் உண்டாய் இறே இருப்பது
ஆகை இறே திருமந்திரம் கற்ற ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும்-
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நான் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்று அருளிச் செய்தது –
இப்படி சாமான்யேன ததீயருக்கு எல்லாம் தத் சம்பந்தம் மூலமாக சேஷித்வாதிகள் உண்டாகையாலே
ததீய விஷயமாக நிர்ஹேதுகமாக அடியிலே தன்னை அங்கீ கரித்து அருளி
இவ்வவஸ்யா பன்னனான ஸ்வாச்சார்ய விஷயத்திலும் சேஷித்வாதிகள் அனுசந்திக்கக் குறையில்லை –

ஆகையால் பத த்ரயத்திலும் சொல்லுகிற அர்த்தங்களில் சரம பர்வ பர்யந்தமான நிஷ்டையை –
இதில் அபேக்ஷை உடைய அடியேனுக்கு
இவ்வர்த்தத்தில் ருசி உடையாரைக் கிடையாத இவ்விபூதியிலே இப்பொழுதே தந்து அருள வேணும் –
பெரு விடாய்ப் பட்டு -தண்ணீர் தண்ணீர் -என்று துடிக்கிறவனுக்கு இவ்விடத்தில் இப்பொழுதே விடாய் தீர்க்க வேணும் இறே –
நீர் நம்மை அபேக்ஷித்தால் இப்படி உமது அபேக்ஷை செய்ய வேணும் ஹேது என் என்ன சொல்கிறது மேல்

நாத – என்று –
இத்தலையில் சொல்லலாவதொரு ஹேது இல்லை -இவ்வாத்மாவுக்கு வகுத்த சேஷியான தேவர் –
இது நம்முடைமை அன்றோ -என்று இச் சம்பந்தமே ஹேதுவாக செய்து அருள வேணும் -என்கை –

சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே ஹ்ருஷ்டா அஸ்து நித்யமனுபூய மமாஸ்ய புத்தி –
சிஷ்டர் ஆகிறார் -ஞான அனுஷ்டான பூர்ணராய் கண்ணழிவு அற்ற ப்ராப்ய ருசியை உடையவர்கள் –
அவர்களுக்கு அக்ர சரண்யர் ஆகிறார் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வார் -இப்படி இருந்தவர்களால் நிரந்தரம்
அனுபவிக்கப்படா நிற்பதாய் இருக்கிற வகுத்த சேஷியான தேவரீருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளை –
இந்த ப்ராப்யம் பெறா விடில் தரியாத படியான இந்த என்னுடைய சிந்தையானது
யதா மநோ ரதம் அனுபவித்துக் களிப்பதாக
உனது அடிப்போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின் பால் அதுவே போந்தது
என் நெஞ்சம் என்னும் பொன் வண்டு- என்ற ஐஸ்வர்யத்தைப் பிரார்த்தித்த படி –

——————–

ப்ராப்ய ருசியை யுடையராய் -புறம்புள்ள பாக்யங்களில் நசையற்ற ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வார் அன்றோ
நம்மை அனுபவிப்பவர்களாகச் சொன்னீர் -உமக்கும் இரண்டும் உண்டோ-என்ன –
ஏகதேசமும் ப்ராப்ய ருசி அற்று இருக்கிறபடியையும் –
இதர விஷய ருசி கொழுந்து விட்டு வளருகிற படியையும் விண்ணப்பம் செய்து
இவ்விரண்டுக்கும் அடியான பாபத்தைப் போக்கி அருள வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறார்

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி
சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா
மத் பாபமேவ ஹி நிதான மமுஷ்ய நாந்யத்
தத் வாரயார்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –6-

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி-
தேவரீர் திருவடித் தாமரைகளில் பூர்ண பக்தி இல்லாத மாத்திரம் அன்றிக்கே அத்யல்ப பக்தியும்
இதர விஷய ப்ரவணனான எனக்கு இல்லை –
ஆனுகூ-ல்ய லேசம் இல்லை என்றாலும் பிரதிகூல நிவ்ருத்தி தான் உண்டாக வேணும் இறே –
அதுவும் எனக்கு இல்லை என்கிறார் –

சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா-
தேவரீர் திருவடிகளில் அனுபவத்துக்கு விரோதியான சப்தாதி விஷய அனுபவ ரஸ்யதை வர்த்திஷ்ணுவாய்ச் செல்லா நின்றது –
இத்தால் த்ருதீய பதார்த்த நிஷ்டா விரோதி சொல்லிற்று –
இவ்விரண்டும் அடி எது என்ன

மத் பாபமேவ ஹி நிதான மமுummஷ்ய நாந்யத்
ப்ராப்த விஷய ப்ராவண்ய அபாவத்துக்கும் அபிராப்த விஷய ப்ராவண்யத்துக்கும் காரணம் பாபியான என்னுடைய துஷ் கர்மம் இறே
அவதாரணத்தாலே ஹேத்வந்தரத்தைக் கழிக்கிறது
ஹி-சப்தம் இவ்வர்த்தத்தினுடைய ப்ரஸித்தியைச் சொல்கிறது
நாந்யத் –
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்தர்யம் இதுக்கு ஹேது அன்று -அவன் உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஹிருஷீ பண்ணுகிறவன் ஆகையால் –
உம்முடைய கர்ம தோஷத்தால் வந்ததாகில் நம்மால் செய்யலாவது உண்டோ என்ன
என் செய்யலாவது இல்லையோ -அத்தை அடியேன் அளவில் கிட்டாதபடி தகைந்து அருள வேணும்
நாம் அதுக்கு சக்தரோ என்ன

தத் வாரயார்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –
ஆர்ய-
செய்யும் விரகு அறிகைக்குஎன்று த் தக்க அறிவு இல்லையோ
யதி ராஜ
அறிந்தபடி செய்ய வல்ல சக்தி இல்லையோ
ஜிதேந்த்ரியர்களான சன்யாசிகளுக்குத் தலைவர் ஆகையால் அபிமான அந்தர்பூத்தருடைய பாபத்தைப்
போக்குதற்கு சக்தியில் குறை இல்லை
தயை ஏக சிந்த்யோ
அந்த ஞான சக்திகளை ரக்ஷண உபயோகியாக நடத்தும் கிருபைக்கும் சங்கோசமும் உண்டோ
அஸ்ய தயை ஏக சிந்த்யோ -என்று விசேஷஜ்ஞர் ஆழங்கால் படும்படி அன்றோ கிருபா பிராஸூர்யம்
ஏக சப்தத்தால் காரணாந்தரங்களை தடவிப் பிடிக்க வேண்டும் படி சொல்கிறது

——————-————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் . –

ஸ்ரீ கம்ப ராமாயணம் -பால காண்டம் -காப்புச் செய்யுள்கள் -தனியன்கள்-நூல் பயன் -மங்கள பாடல்கள்-அவை அடக்கப் பாடல்கள் –நூல் வரலாறு -படல வகைகள் –

January 4, 2020

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே
சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ஸ்ரீ ராம நாம வரானனே

கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ
புற்பா முதலா புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே
நற் பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்
நற் பாலுக்கு உய்த்த நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே

இலை மலி பள்ளி எய்தி இது மாயம் என்ன வின மாயமா அன்பின் எழில் சேர்
அலை மலி வேல் கணாளை யகல்விப்பதற்கோர் உருவாய் மானை யமையாக்
கொலை மலி எய்துவித்த கொடியோன் இலங்கை பொடியாக வென்றிய மருள்
சிலை மலி செஞ்சரங்கள் சேலை வுய்த்த நங்கள் திருமால் நமக்கு ஓர் அரணே–

————-

கல்வியில் பெரியர் கம்பர் -கவி சக்கரவர்த்தி -கம்பன் வீட்டுத் தறியும் கவி சொல்லும் –
விருத்தம் எனும் ஒண் பாவில் உயர் கம்பன் –
கதைபோக்குக்கு ஏற்ப வேறே வேறே விருத்தங்களுடன் அமைத்துள்ளார் –
வேதம் -பிரபு ஸம்மிதம்-சாசனம் இடும் சாஸ்திரம்
புராணங்கள் -ஸூஹ்ருத் ஸம்மிதம் -அனுஷ்டானங்களால் -வாழ்க்கை வழி முறை காட்டும்
காப்பியம் -காந்தா ஸம்மிதம் -கண்ணாலே பேசி உணர்த்துதல்
கதலி பாகம் -திராட்சா பாகம் -நாரிகேன பாகம் -நெல் நாலாயிரம் -புல் நாலாயிரம் -கல் நாலாயிரம் –
கம்ப நாடகம் -என்பர் —

திருவழுந்தூர் கம்பன் தழையக் கருணை செய்தோர் மற்றும் புலவோரையும் வாழ வைத்தார் சோழ மண்டலமே –
சீரணி சோழ நாட்டுத் திருவழுந்தூர் உவச்சன் -உவச்சர் சாதி
கைம்மணிச் சீர் அன்றிச் சீர் அறியாக் கம்ப நாடன் –
தந்தையின் பெயர் ஆதித்யன்
ஆவின் கொடைச் சகரர் ஆயிரத்து நூறு ஒழித்துத் தேவன் திரு வழுந்தூர் நன்னாட்டு மூவலூர்ச் சீரார்
குண ஆதித்யன் சேயமையைப் பாடினான் காரார் காகுத்தன் கதை –
கம்ப நாட்டை உடையவர் ஆதலால் கம்பர்
கம்பத்தின் அடியில் உள்ள பிள்ளையை உவச்சன் கண்டு எடுத்ததால் இந்தப் பெயர் –
உத்தர காண்டம் மட்டும் கம்பர் இயற்றாமல் -வாணிதாதன்-இயற்றினார் என்பர் -இவரே ஓட்டக் கூத்தர் என்பர்

பாவைத் திருவாய் மொழிப் பழத்தைப் பசும் கற்பகத்தின் பூவைப் பொரு கடல் போது அமுதைப் பொருள் சுரக்கும்
கோவைப் பணித்த எம் கோவை அல்லால் என்னைக் குற்றம் கண்டு என் நாவைப் பழிப்பினும்
நல்லோர் அன்றோ மற்றை நாவலர் -சடகோபர் அந்தாதி பாடல் -என்றபடி
ஆழ்வார் சம்பந்தம் இல்லாததால் பல குற்றங்கள் கண்டனர்
நம் சடகோபனைப் பாடினாயோ என்று நம் பெருமாள் விஞ்சிய ஆதரத்தால் கேட்பக் கம்பன் விரித்து உரைத்த
செஞ்சொல் அந்தாதி கலித் துறை நூறும் -சடகோபர் அந்தாதி பாடல்

எண்ணி சகரத்து எண்ணூற்று ஏழில் மேல் சடையன் வாழ்வு
புண்ணிய வெண்ணெய் நல்லூர் தன்னிலே கம்ப நாடன்
பண்ணிய இராம காதை பங்குனி உத்தரத்தில்
கண்ணிய யரங்கர் முன்னே கவி அரங்கேற்றினானே –சாலிவாகன சகாப்தம் 807- கி பி -885-
ஆயிரத்து நூற்று எண்ணி சகரத்து எண்ணூற்று -என்று கொண்டு சிலர் இரண்டாம் குலோத்தமன் காலம் –என்பர்
பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் பிரசித்தம் என்பதை
பெரியவாச்சான் பிள்ளை- ஈடு -வியாக்யானங்களில் காட்டப்பட்டு இருப்பதால் உணரலாம் –

பாடத் தொடங்கும் முன்பே திரு மண் தரித்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஆனார் –
மீளாக் குறி சேரத் சேர்த்திடு தன் திரு நாமத்தை தானும் சாத்தியே -என்று வால்மீகி திருமண் பற்றி சொல்லாமலே இவர் கூறி உள்ளார்

பத்து செய்யுள்களில் சடையப்ப வள்ளல் பற்றியுண்டு –
பால காண்டத்தில் மூன்றும் யுத்த காண்டத்தில் ஆறும் -விடை கொடுத்த படலத்தில் ஒன்றும் –

இவருக்கு அம்பிகாபதி மகன் -அவனும் சிறந்த வித்வான் -ராஜ சபையில் கௌரவிக்கப் பட்டவன்
இவர் செய்த நூல்கள் -இராமாயணம் -சடகோபர் அந்தாதி சரஸ்வதி அந்தாதி -ஏர் எழுபது -சிலை எழுபது திருக்கை வழக்கம்

இவர் காலத்து வித்வான்கள் -புகழேந்தி ஓட்டக் கூத்தர் ஒளவை –
வெண்பாவில் புகழேந்தி பரணிக்கு ஓர் சயம்கொண்டான்
விருத்தம் என்னும் வெண்பாவில் உயர் கம்பன் கோவை யுலா யந்தாதிக்கு ஓ ட்டக் கூத்தன்
கண்பாய கலம்பகத்திற்குஇரட்டையர்கள் வசை பாடக் காள மேகம்
பண்பாகப் பகர் சந்தம் படிக்காசலால் ஒருவர் பகர் ஓணாதே

——-

காப்புச் செய்யுள்கள்

ஒன்றாய் இரண்டு சுடராய் ஒரு மூன்றுமாகிப்
பொன்றாத வேதம் ஒரு நான்கோடு ஐம்பூதமாகி
அன்றாகி யண்டத் தகத்தாகி யப்புறத்துமாகி
நின்றான் ஒருவன் அவன் நீள் கழல் என் நெஞ்சில் வைப்பாம்

மாதுளம் கனியைச் சோதி வயங்கிரு நிதியை வாசத்
தாதுகு நறு மென் செய்ய தாமரைத் துணை மென் போதை
மோது பாற் கடலின் முன்னாள் முளைத்து நற் கரத்தில் ஏந்தும்
போது தாயாகத் தோன்றும் பொன்னடி போற்றி செய்வோம் –

தருகை நீண்ட தயரதன் தன் அரும்
இரு கை வேழத்து இராகவன் தன் கதை
திரிகை வேலைத் தரை மிசைச் செப்பிடக் குருகை நாதன் குரை கழல் காப்பதே –சடகோபர் -ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் அம்சம் ஸ்துதி

அஞ்சிலே ஓன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி
அஞ்சிலே ஓன்று ஆறாக ஆரியர்க்காக ஏகி
அஞ்சிலே ஓன்று பெற்ற அணங்கு கண்டு அயலாரூரில்
அஞ்சிலே ஒன்றை வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான் –திருவடி ஸ்துதி

புத்தகம் படிகமாலை குண்டிகை பொருள் சேர் ஞான
வித்தகம் தரித்த செங்கை விமலையை அமலை தன்னை
மொய்த்த கொந்து அளகபார முகிழ் மலை தவள மேனி
மைத்தகு கரும் கண் செவ்வாய் அணங்கினை வணங்கல் செய்வோம் –செய்வோம் –ஸ்ரீ சரஸ்வதி ஸ்துதி

ஞான பொருள் சேர் வித்தகம் –ஞானம் புகட்டுதலை பொருளாகக் கொண்ட சிந் முத்திரை
விமலையை –உடல் குற்றம் அற்றவள் -தான் பரிசுத்தம் –
அமலை -மன மாசு அற்றவள் -தன்னை ஸ்துதிப்பாரை பரிசுத்தம் ஆக்குபவள்
அணங்கினை-தெய்வப் பெண்ணை -காளிகா தேவி அருளால் கம்பருக்கு சரஸ்வதி தேவி ப்ரத்யக்ஷம் என்பர்

———

கம்பரைப் பற்றிய தனியன்கள்

தரா தலத்தின் உள்ளே தமிழ்க் குற்றம் எல்லாம்
அராவும் அரம் ஆயிற்று அன்றே -இராவணன் மேல்
அம்பு நாட்டு ஆழ்வான் அடி பணியும் ஆதித்தன்
கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் கவி –ஆதித்யன் புதல்வனாகிய கம்பர் -ஆதித்யன் போலே அஞ்ஞானம் போக்குவார்

வாழ்வார் திரு வெண்ணெய் நல்லூர் சடையப்பன் வாழ்த்து பெறத்
தாழ்வார் உயரப் புலவோர் அகம் இருள் தான் அகலப்
போழ் வார் கதிரின் உதித்த தெய்வப் புலமைக் கம்ப நாட்டு
ஆழ்வார் பதத்தைச் சிந்தப்பவர்க்கு யாதுஉம் அரியது அன்றே –சரஸ்வதி கடாக்ஷம் -தெய்வப் புலமை
வாழ்வார்-வளங்கள் நிரம்பிய / போழ்-இருளைப் பிளக்கின்ற/ யாதுஉம்-இம்மையிலும் மறுமையிலும் இன்பங்களில் எதுவும்

அம்பு அரா அணி சடை அரன் அயன் முதல்
உம்பரால் முனிவரால் யோகரால் உயர்
இம்பரால் பிணிக்கு அரு இராம வேழம் சேர்
கம்பராம் புலவரைக் கருத்து இருத்துவாம் –ஸ்ரீ ராம வேழத்தை மனம் ஆகிய கட்டுத் தறியில் சேர்த்து கட்டிய கம்பர்

சம்பு அந் நாள் உமை செவி சாற்று பூம்
கொம்ப நாடன் கொழுநன் இராமப் பேர்
பம்ப நாடு அழைக்கும் கதை பாச் செய்த
கம்ப நாடன் கழல் தலையில் கொள்வாம்

இம்பர் நாட்டில் செல்வம் எல்லாம் எய்தி அரசாண்டு இருந்தாலும்
உம்பர் நாட்டில் கற்பகக் கா வோங்கு நீழலில் இருந்தாலும்
செம் பொன் மேரு யனைய புயத்திறல் சேர் இராமன் திருக் கதையில்
கம்ப நாடன் கவிதையில் போல் கற்றோர்க்கு இதயம் களியாதே

நாள் ஒன்றுக்கு -700-பாடல் வீதம் பதினைந்து நாளில் ஆறு காண்டங்களும் -15500-செய்யுள்கள் அருளிச் செய்தாராம் –

நாரணன் விளையாட்டு எல்லாம் நாரத முனிவன் கூற
ஆரணக் கவிதை செய்தான் அறிந்த வால்மீகி என்பான்
சீரணி சோழ நாட்டுத் திரு வழுந்தூரில் வாழ்வோன்
காரணக் கொடையான் கம்பன் தமிழினில் கவிதை செய்தானே –25

அம்பிலே சிலையை நாட்டி அமரர்க்கு அன்று அமுதமும் ஈந்த
தம் பிரான் என்னத் தானும் தமிழிலே தாலை நாட்டிக்
கம்ப நாடுடைய வள்ளல் கவிச் சக்ரவர்த்தி பார் மேல்
நம்பு பா மாலையாலேன் நரருக்கு இன்று அமுதமும் ஈந்தான்

அம்பிலே சிலையை நாட்டி–அம்பு -நீர் -லக்ஷணையால்-திருப் பாற் கடலிலே மந்த்ர மலையை மத்தாக நிறுத்திக் கடைந்து-
சிலை -கல்லினாலான மலைக்கு ஆகு பெயர்
தம் பிரான்-தமது தலைவன் திரு மாலைப் போலே
தாலை நாட்டி–தனது நாவாகிய மந்த்ர மலையை நிறுத்திக் கடைந்து -தாலை -தாலுவை-
நம்பு -விரும்புகின்றன –

மறைப் பாற் கடலைத் திரு நாவின் மந்திரத்தால் கடைந்து –
துறைப் பால் படுத்தித் தமிழ் ஆயிரத்தின் சுவை அமுதம்
கறைப் பாம்பணைப் பள்ளியான் அன்பர் ஈட்டம் களித்து அருந்த நிறைப்பான் -போலே இந்த தனியன்

————-

நூல் பயன்

நன்மையையும் செல்வமும் நாளும் நல்குமே
தின்மையும் பாவமும் சிதைந்து தேயுமே
சென்மமும் மரணமும் இன்றித் தீருமே
இம்மையே ராம என்னும் இரண்டு எழுத்தினால் –

ஓர் ஆயிரம் மகம் புரி பயனை உய்க்குமே
நராதிபர் செல்வமும் புகழும் நல்குமே
விராய் எணும் பவங்களை வேர் அறுக்குமே
இராம என்று ஒரு மொழி இயம்பும் காலையே

வடகலை தென்கலை வடுகு கன்னடம்
இடமுள்ள பாஷை யாது ஓன்று ஆயினும்
திடமுள ரகு குலத்து இராமன் தன் கதை
அடைவுடன் கேட்பவர் அமரர் ஆவரே

மற்றொரு தவமும் வேண்டாம் அணி மதில் இலங்கை மூதூர்ச்
செற்றவன் விசயப் பாடல் தெளிந்ததில் ஓன்று தன்னைக்
கற்றவர் கேட்போர் நெஞ்சம் கருதுவோர் இவர்கள் பார் மேல்
உற்று அரசு ஆள்வர் பின்னும் உம்பர் வாழ் வீட்டில் சேர்வர்

சென்றி சேர் இலங்கை யானை வென்ற மால் வீரம் ஓத
நின்ற ராமாயணத்தின் நிகழ்ந்திடு கதைகள் தம்மில்
ஒன்றினைப் படித்தோர் தாமும் உரைத்திடக் கேட்டோர்
நன்று இது என்றோர் தாமும் நரகம் எய்திடாரே

இராகவன் கதையில் ஒரு கவி தன்னில் ஏக பாதத்தினை உரைப்பார்
பராவு அரு மலரோன் உலகில் அவனும் பல்முறை வழுத்தவீற்று இருந்து
புராதன மறையும் அண்டர் பொற் பாதமும் பொன்றும் நாள் அதனினும்
பொன்றா அரவணை அமலன் உலகு எனும் பரமபதத்தின அணுகுவர் அன்றே —

இறு வரம்பில் ராம என்றோர் உம்பர்
நிறுவர் என்பது நிச்சயம் ஆதலான்
மறுவில் மாக் கதை கேட்பவர் வைகுந்தம்
பெறுவர் என்பது பேசவும் வேண்டுமோ

அன்ன தானம் அகில நல் தானங்கள்
கன்னி தானம் கபிலையின் தானமே
சொன்ன தானப் பயன் எனச் சொல்லுவர்
மன்னி ராம கதை மராவார்க்கு அரோ–
கபிலையின் தானம் — கோ தானத்தின் பயனும் -/ அரோ-அசைச் சொல் -/ கபிலையின் தானமே
சொன்ன தான-ஸ்வர்ண தானம் என்னவுமாம்

ஆதி அரி ஓ நம நாராயணர் திருக்கதை அறிந்து அநு தினம் பரவுவோர்
நீதி அநு போக நெறி நின்று நெடு நாள் அதன் இறந்து சகத் அண்டம் முழுதுக்கு
அதிபர்களாய் அரசு செய்து உளம் நினைத்தது கிடைத்து அருள் பொறுத்து முடிவில்
சோதி வடிவாய் அழிவில் முக்தி பெறுவார் என யுரைத்த சுருதித் தொகைகளே

இத் தலத்தின் இராமாவதாரமே
பத்திசெய்து, பரிவுடன் கேட்பரேல்,
புத்திரர்த் தரும்; புண்ணியமும் தரும்;
அத் தலத்தில் அவன் பதம் எய்துமே–எய்துவர் -எய்துமால் -பாட பேதம்

இனைய நற் காதை முற்றும் எழுதினோர் வியந்தோர் கற்றோர்
அனையது தன்னைச் சொல்வோர்க்கு யரும் பொருள் கொடுத்துக் கேட்போர்
கனை கடல் புரவி மீதே காவலருக்கு அரசாய் வாழ்ந்து
வினயம் அது அறுத்து மேலாம் விண்ணவன் பதத்தில் சேர்வர் –
காவலருக்கு அரசாய் வாழ்ந்து -அரசர்க்கு அரசராய் –சக்கரவர்த்தியாக இருந்து
வினயம் அது அறுத்து-பிரதிபந்தகங்களை அனைத்தையும் அறுத்து –

நாடிய பொருள் கை கூடும் ஞானமும் புகழும் உண்டாம்
வீடியல் வழியது ஆக்கும் வேரி யம் கமலை நோக்கும்
நீடிய வரக்கர் சேனை நீறு பட்டு அழிய வாகை
சூடிய இராமன் தோள் வலி கூறுவோர்க்கே –வீடியல் வழி-மோக்ஷம் அடைய வழியான பக்தி
அப்பன் நீறு பட இலங்கை செற்ற நேரா -அருளிச் செயலுக்கு ஏற்ப -நீறு பட்டு அழிய-என்கிறார்

————-

மங்கள பாடல்கள்-

உலகம் யாவையும் தாம் உளவாக்கலும்,
நிலைபெறுத்தலும், நீக்கலும், நீங்கலா
அலகு இலா விளையாட்டு உடையார் – அவர்
தலைவர்; அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே. 1-

பிராணவார்த்தம் -அகில புவன ஜென்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே -போலே

சிற்குணத்தர் தெரிவு அரு நல் நிலை
எற்கு உணர்த்த அரிது; எண்ணிய மூன்றினுள்
முற் குணத்தவரே முதலோர்; அவர்
நற்குணக் கடல் ஆடுதல் நன்றுஅரோ. 2

சிற்குணத்தர்–ஞானவான்கள்
தெரிவு அரு நல் நிலை எற்கு உணர்த்த அரிது–அறிந்து சொல்ல முடியாத பர ப்ரஹ்மத்தின் தன்மையை –
பிறர் அறியும்படி சொல்லுவது எனக்கு முடியாததாகும்
எண்ணிய மூன்றினுள்–சாஸ்திரங்கள் மதித்து கூறும் சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களுள்
முற் குணத்தவரே முதலோர்–மும்மூர்த்திக்களுக்குள் சுத்த சத்வம் யுடைய திருமாலே முதல்வர்
அவர் நற்குணக் கடல் ஆடுதல் நன்றுஅரோ–அவனது கல்யாண குண சாகரத்தில் நீராடுவதே நன்று

ஆதி, அந்தம், அரி என, யாவையும்
ஓதினார், அலகு இல்லன, உள்ளன,
வேதம் என்பன – மெய்ந் நெறி நன்மையன்
பாதம் அல்லது பற்றிலர்-பற்று இலார். 3-

அலகு இல்லன, உள்ளன வேதம் என்பன –யாவையும் -அளவு இல்லாததும் என்றும் அழியாததுமான
வேதம் என்று சொல்லப்பட்ட எல்லாவற்றையும் -தாம் ஓதுகையில்
ஆதி, அந்தம், அரி என, -ஓதத் தொடங்கும் போதும் ஓதி முடிக்கும் போதும் ஹரி ஓம் என்று சொல்லி
ஓதினார் -ஓதி அந்த வேதத்தின் பொருளை அறிந்தவரும்
பற்றிலர்-வைராக்யம் உள்ளவர்களுமான பெரியோர்கள்
மெய்ந் நெறி நன்மையன்-உண்மைப் பொருளாய் உபாயமாகப் பற்றினார்க்கு நன்மை தருபவனாகிய அக்கடவுளினது
பாதம் அல்லது பற்று இலார்-திருவடியையே அன்றி வேறு ஒன்றிலும் ஆசை கொண்டவராகார்
அவர் போலே பற்றுகளை ஒழித்து அப்பரமன் திருவடிகளைப் பற்றுவோம் –

——

அவை அடக்கப் பாடல்கள்

ஓசை பெற்று உயர் பாற்கடல் உற்று, ஒரு
பூசை, முற்றவும் நக்குபு புக்கென,
ஆசை பற்றி அறையலுற்றேன்-மற்று, இக்
காசு இல் கொற்றத்து இராமன் கதைஅரோ! 4-

ஒரு பூசை, -ஒரு பூனையானது -பாற் கடலை நக்கி முழுவதும் நக்கிப் பருக புகுந்தால் போல் அன்றோ
காசு இல் கொற்றத்து இராமன் – குற்றம் அற்ற வெற்றியை யுடைய ஸ்ரீ ராம பிரானைப் பற்றிய கதையை
அறையலுற்றேன்-சொல்லப் புகுந்தேன்

நொய்தினால் நொய்ய சொல் நூல் கற்றேன் எனை
வைத வைவின் மராமரம் ஏழ் தொளை
எய்த எய்வதற்கு எய்திய மாக்கதை
செய்த செய்தவன் சொல் நின்ற தேயத்தே –

வைத வைவின்-பெரியோர்கள் சபித்த சாப வார்த்தை போலே -வசவே வியாஜமாக
தப்பாமல்
மராமரம் ஏழ் தொளை எய்த-ஏழு மராமரங்களையும் தொளையாகும்படி
எய்வதற்கு -அம்பைத் தொடுத்து விட்ட ஸ்ரீ ராமன் பொருட்டு
எய்திய மாக்கதை-தெய்விகமாகத் தோன்றிய சிறந்த சரித்ரத்தை
செய்த -ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணமாகச் செய்து முடித்த
செய் தவன் சொல் –செய்து முடித்த தவத்தை உடைய வால்மீகி முனிவன் வாக்கு
நின்ற தேயத்தே -வழங்கி நிலை பெற்றுள்ள தேசத்தில் தானே
நொய்தினால் நொய்ய சொல் -எளியவற்றிலும் எளியதான பொருள் பொலிவு இல்லாத சொற்களைக் கொண்டு
நூல் கற்றேன் எனை –நூல் செய்யத் தொடங்கினேன் -இது என்ன பேதைமை

மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டான் த்வம் காம் ஸாஸ்வதீஸ் சமாயத் கிரௌஞ்ச மிதுனா தேகம் அவதி காம மோஹிதம்
சோகத்தில் வந்த வார்த்தையே மங்கள ஸ்லோகம் ஆனதே

வையம் என்னை திகழவும் மாசு எனக்கு
எய்தவும் இயம்புவது இது யாது எனில்
பொய்யில் கேள்விப் புலைமையினோன் புகழ்
தைவ மாக் கவி மாட்சி தெரிக்கவே

துறை யடுத்த விருத்தத் தொகைக் கவிக்கு
உறை யடுத்த செவிகளுக்கு ஓதில் யாழ்
நறை யடுத்த அசுண நல் மாச் செவி
பறை படுத்தது போலும் என் பா அரோ –

முத்தமிழ் துறையின் முறை போகிய
உத்தமக் கவி கட்கு ஓன்று உணர்த்துவென்
பித்தர் சொன்னவும் பேதையர் சொன்னவும்
பத்தர் சொன்னவும் பன்னப் பெறுபவோ

அறையும் ஆடரங்கும் படைப் பிள்ளைகள்
தறையில் கீறிடில் தச்சரும் காய்வரோ
இறையும் ஞானம் இலாத என் புன் கவி
முறையில் நூல் உணர்ந்தாரும் முனிவரோ —தச்சர் -சிற்ப நூல் வல்லரான சிற்பிகள்

எறி கடல் உலகம் தன்னுள் இன் தமிழ்ப் புலவர்க்கு எல்லாம்
முறுவலுக்கு உரியதாக்க மொழிந்தனன் மொழிந்த என் சொல்
சிறுமையும் சிலை ராமன் கதை வழிச் செறி தற அன்னால்
அறிவுடை மாந்தர்க்கு எல்லாம் அமிழ்தம் ஒத்து இருக்கும் அன்றே

———

நூல் வரலாறு

தேவ பாஷையில் இக் கவி செய்தவர்
மூவரானவர் தம்முள் முந்திய
நாவினான் உரையின் படி நான் தமிழ்ப்
பாவினால் இது உணர்த்திய பண்பு அரோ

வால்மீகி வசிஷ்டர் போதாயனர் / வாலமீகி வியாசர் போதாயனர் என்றும் சொல்வர்
வியாசர் செய்தது அத்யாத்ம ராமாயணம்
மூவரானவர் தம்முள் முந்திய நாவினான் உரையின் படி-என்றது வாலமீகி ராமாயணம் படி-
ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களின் படி என்றும் சொல்வர்

நடையில் நின்று உயர் நாயகன் தோற்றத்தின்
இடை நிகழ்ந்த ராமாவதாரப் பேர்த்
தொடை நிரம்பிய தோம் அறு மாக் கதை
சடையன் வெண்ணெய் நல்லூர் வயின் தந்தது –
நடையில் நின்று-நல் ஒழுக்கத்தில் நிலை பெற்று இருந்து ஸ்தாபித்து
உயர் நாயகன் தோற்றத்தின் இடை நிகழ்ந்த- பராத்பரனது அவதாரங்களில் நிகழ்ந்த
சடையன் வெண்ணெய் நல்லூர்–நூல் செய்த இடம்

—————

பால காண்டம்-பாலன் -16-வயசுக்குள் இளமைப் பருவம் -பாலனது காண்டம் -22-படலங்கள் கொண்டது

1. ஆற்றுப் படலம்
2. நாட்டுப் படலம்
3. நகரப் படலம்
4. அரசியற் படலம்
5. திரு அவதாரப் படலம்
6. கையடைப் படலம்
7. தாடகை வதைப் படலம்
8. வேள்விப் படலம்
9. அகலிகைப் படலம்
10. மிதிலைக் காட்சிப் படலம்
11. கைக்கிளைப் படலம்
12. வரலாற்றுப் படலம் 13. கார்முகப் படலம்
14. எழுச்சிப் படலம்
15. சந்திரசயிலப் படலம்
16. வரைக்காட்சிப் படலம்
17. பூக் கொய் படலம்
18. நீர் விளையாட்டுப் படலம்
19. உண்டாட்டுப் படலம்
20. எதிர்கொள் படலம்
21. உலாவியற் படலம்
22. கோலம் காண் படலம்
23. கடிமணப் படலம்
24. பரசுராமப் படலம்

————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ சீதா ராமர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராம -இடையனின் லீலைகள் –/ ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை-/சங்க தமிழ் நூல்களிலும் திருக்குறளிலும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம்–

November 20, 2019

பிதா மஹஸ்யாபி பிதா மஹாய ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய
ஸ்ரீ பாஷ்யகார உத்தம தேசிகாய ஸ்ரீ சைல பூர்ணாய நமோ நமஸ்தே

வைதேஹீ ஸஹிதம் ஸூரத்ரும-தலே ஹைமே மஹா மண்டபே
மத்யே புஷ்பகம் ஆசனே மணி மயே வீர ஆசனே ஸம்ஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே தத்வம் முனிப்ய பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பராதிபி பரிவ்ருத்தம் ராமம் பஜே ஸ்யாமளம்

ஸ்ரீ ராம அவதாரம் இடையன் அவதாரம்

நடையின் நின்று உயர் நாயகன் தோற்றத்தின் இடை நிகழ்ந்த
இராமாவதாரப் பேர்த் தொடை நிகழ்ந்த தோர் அரு மா கதை -கம்பர்
இடை நிகழ்ந்த இராமாவதாரம்–என்றது பலராம பரசுராம அவதாரங்களின் இடையில் என்றவாறு –

கரி வர –கஜேந்திர வரதனே பெருமாள் ராமன் என்று பெயர் இட்டான் வால்மீகி
சாந்தா -தசரதர் பெண் -தத்து கொடுத்தார் ரோஷபாதருக்கு -ரிஷ்ய சிங்கர் மணம்-
இரு கை வேழத்து ராகவன் தன் கதை –குருகை நாதன் -கம்பர்

கரிய செம்மெல் ஒருவனை தந்திடு
அல் ஓக்க நிறத்தினாள்-தாடகை -இவனோ கரிய செம்மல்- -வைரக்குன்று நெஞ்சில் தங்காது –
சொல்லில் ஆரம்பித்து பொருளில் முடிந்த பாடல்

துயர் வண்ணம் -கை வண்ணம் அங்கு கண்டேன் கால் வண்ணம் இங்கு கண்டேன் -அகல்யைக்கு சாப விமோசனம்
அணைக்கும் கையால் தாடகை வதம் -உதைக்கும் காலால் இவளது சாப விமோசனம்

முக்கால் பங்கு காணாமல் விசுவாமித்திரர் புலம்பல் இது
அண்ணலும் நோக்கி அவளும் நோக்கி -கண்ணுங் கண்ணும் பார்த்தால் ஜாதகம் பார்க்க வேண்டாம்
இரண்டு உம்மைத் தொகை -சம்பவம் இல்லை விபத்து
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் –இத்யாதி
எள்ளு போட இடம் இல்லை என்று சொல்லாமல் உளுந்து போட இடம் இல்லை என்பர் கம்பர்
நம்பியை காண ஆயிரம் கண் கொம்பினைக் காணும் தோறும் -க்ஷணம் தோறும் நவ நவ ஆயிரம் கண்கள்

ஆயிரம் ராமர் ஒப்பார் அல்லர்
சுற்றத்தார் தேவரோடும் தொழ நின்ற கௌசல்யை -எண்ணத்தால் உயர்ந்தவர்களை முதலில் சொல்லி
மூ உலகையும் ஈன்றவனை முன் ஈன்றானை பெற்றதால் பெரும் செல்வம் -செல்வம் –
ராமனை பெற்று செல்வம் -பெரும் செல்வம் -பிராட்டி விழுந்து ஸேவிப்பதால்

தர்மம் ஸ்தாபனம் பண்ண ஸ்ரீ ராமர் –ராமம் தர்மம் சனாதனம் -தர்மம் படி நடந்து காட்டி அருளியவர்
தான் செய்தவது எல்லாம் தர்மம் -சர்வ தரமான பரித்யஜ்ய -என்னையே பற்று
தர்மம் சமஸ்தாபனம் பண்ண ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
ராமன் மனுஷ்யனா தெய்வமா -நித்ய சந்தேகமாக பற்றி மந்திரத்தை தலைப்பு உண்டு -கிருஷ்ணனுக்கு அப்படி இல்லையே

அயோத்யா -நைமிசாரண்யம் -யாக சாலை யஜ்ஞ குண்டம் -அஸ்வமேத யாகம் பண்ணிய இடம் –
லவ குசர்கள் -கேள்விச் செல்வம் -நடக்கப்போவதையும் சொல்லி ராமனுக்கு கேட்டு அருளினார்
இங்கு தானே மஹா பாராதம் புராணங்கள் கேட்டு உஜ்ஜீவித்தார்கள்
த்ரேதா யுகத்திலும் பிரசித்தமான திவ்ய தேசம்
ரோமஹர்ஷரின் -வியாசர் சிஷ்யர் -மஹாபாரதம் மானா பத்ரிக்கு மேல் எழுதி இங்கு பிரசாரம்
பலராமன் வர -கண்டு கொள்ளாமல் சொல்லிக் கொண்டே இருக்க -கோபித்து -தர்ப்பத்தால் தலையை
மகன் உக்ர ஸ்ரவஸ்- ஸூதர் புராணம் உபதேசிப்பார் -பாகவத சப்தாகம் ஏழு நாள்களுக்கு எங்கும் நடந்து கொண்டே இருக்கும்
கோமதி நதி -சக்ரதீர்த்தம் -தேவநாதன் சேவை ஹரி லஷ்மீ தாயார் -புண்டரீகவல்லி தாயார் –
கேள்வி சத்சங்கம் பிரசித்தம் இங்கு –
சக்கரத்தாழ்வாரால் ஏற்பட்ட சூர்ய கிரஹணம் குரு ஷேத்ரத்தில் -அன்று தீர்த்தம் ஆட சக்ர தீர்த்தம் –
வியாசர் சந்நிதி -வியாசர் கதி-பீடம் -எல்லா ஓலைச் சுவடிகள் -வேதங்கள் -புராணங்கள் –
சரணா கயா -கயா க்ஷேத்ரம் -திருவடி -கயாசுரன் திருவடி பகுதி
தலை -ஸீரோ கயா பத்ரி –
நாபி நைமிசாரண்யம் நாபி கயா –மூன்றும் உண்டே –
ராம சரித மானச -துளசி
அஹி மஹி ராவணன் -விபீஷணன் போலே வேஷம் போட்டு ராம லஷ்மணர்களை சிறையில் வைக்க -மீட்ட திருவடி சேவை
வேகவதியை தான் ராவணன் சிறையில் என்பார் துளசிதாசர் -ராவணனை வென்று பின்பு சீதாபிராட்டி கூட்டிச் சென்றார் பெருமாள் என்பார்
வ்ருஷ தானம் -நைமிசாரண்யம் பிரசித்தம்
தில தானம் -ராமேஸ்வரம் -திருப்புல்லாணி -பிரசித்தம்
கோ தானம் அயோத்தியை
சன்னிதானம் விளக்கு ஏற்றி வைப்பது புண்ணியம் -லலிதா சரித்திர வ்ருத்தாந்தம் ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில் உண்டே

பரித்ராணாம் -4-8-ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகம் -கம்பர்
அறம் தலை நிறுத்தி வேதம் அருள் சுரந்து அறைந்த நீதித்
திறம் தெரிந்து உலகம் பூணச் செந்நெறி செலுத்தித் தீயோர் இறந்துக
நூறித் தக்கோர் இடர் துடைத்து ஏக ஈண்டுப் பிறந்தனன் தன்
பொற்பாதம் ஏத்துவார் பிறப்பு அறுப்பான் –பிணி வீட்டுப் படலம் -81-

மனிசர்க்காக நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டானே –
விபவ அவதாரத்தில் -14-ஆண்டுகள் காட்டுக்கு போனான்
அர்ச்சா திருமேனி பெரிய பெருமாள் -48-வருஷம் ஸ்ரீ ரெங்கம் விட்டு பல இடங்களுக்கும் போனான்
1323–1371-நம் பெருமாள் ஸ்ரீ ரெங்கம் விட்டு -சூரியோதயம் முன்னால் -அருணோயுதம் போலே –1370-மா முனிகள் அவதாரம்
அர்ச்சா திருமேனியாக பெருமாளும் பல நூறு ஆண்டுகள் போய் இருந்து
மீண்டும் நாம் உஜ்ஜீவிக்க ஸ்ரீ அயோத்யைக்கு எழுந்து அருளப் போகின்றான்

ஸ்ரீ ராமனைப் போலவே ஸ்ரீ ராம பிரியனும் பல இடங்களிலும் -ஸத்ய லோக -ரம்யாதீ ராம பிரியன் –
ஸ்ரீ அயோத்தியை–தசரத ராம பிரியன் -யாதவ ராஜர் -பலராம பிரியன் –
சனத் குமாரன் பிரதிஷ்டை திரு நாராயண பெருமாள் நாராயணாத்ரி — யாதவாத்ரி -யது சைலம் –யதிராஜ சம்பத் குமாரர்

வைதேஹீ ஸஹிதம் ஸூரத்ரும-தலே ஹைமே மஹா மண்டபே
மத்யே புஷ்பகம் ஆசனே மணி மயே வீர ஆசனே ஸம்ஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே தத்வம் முனிப்ய பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பராதிபி பரிவ்ருத்தம் ராமம் பஜே ஸ்யாமளம்

பரதாழ்வாதிகள் இருக்க -அக்ரே -வாச்யதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே -வாயு குமாரன் வாசிக்க -தத்வம் வியாக்யானம்
ஸ்ரீ ராமரே பண்ண -முனிப்ய -முனிவர்களுக்கு வழங்கினான் அந்த ஸ்ரீ -ராமம் பஜே ஸ்யாமளம் –
மிதுனத்தில் கேட்டு வியாக்யானம் —
முதலில் கேட்ட போது குசலவர்கள் சொல்ல தனிக் கேள்வி

படி கொண்ட கீர்த்தி பக்தி என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் ராமானுஜன் —
ஸ்ரீ சைல பூர்ணர் இடம் இந்த வியாக்கியானங்கள் ஒரு சம்வத்சரம் கேட்டு அருளி
பிதா மஹஸ்யாபி பிதா மஹாய ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய
ஸ்ரீ பாஷ்யகார உத்தம தேசிகாய ஸ்ரீ சைல பூர்ணாய நமோ நமஸ்தே
ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய -ஸ்ரீ வால்மீகி ஸ்ரீ இராமாயண தத்வார்த்தங்களை -பல ப்ரதாய வழங்கினார்
இதுவே நமக்கு ஈட்டில் ஸ்ரீ நம்பிள்ளை அருளிச் செய்ய ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை ஏடு படுத்தி அருளினார்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு -63-திரு நக்ஷத்ரம் ஸ்ரீ ராமாயணம் கேட்டு அருளியது –1953-அனந்தாழ்வான் அவதாரம் -20-வயசில் ஆஸ்ரயம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ குமார தாதாச்சார்யர் -திருமலை நம்பி வம்சம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ தாதாச்சார்யர் -ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் வம்சம்
இருவரும் சம்பந்திகள் –
சம்பிரதாயத்துக்கு இரண்டு அரண்கள் -ஸ்ரீ ராமாயணமும் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழியும் —
படி கொண்ட –ஸ்ரீ திருவாய் மொழிக்கு பிரதி தானே ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு
ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு –நாரையை -திரு வண் வண்டூர் –பொழில் சூழ் -ஏதோ ஒரு வகையாக –
சிந்து தேசம் அதிபதி -ஜயத்ரதன் -சகுனி -காந்தார தேசம் -afkanisthaan-சிசுபாலன் -pakisthaan-
கேகேய தேசம் -அயோத்யையில் இருந்து -7-நாள் பயணம் -kazakisthaan -வழி வர்ணனை நன்றாக ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் –
சோலை வாய்ப்பு -ஈஷமானா-ஸ்லோகம் -பார்த்து போனார்கள் -பாராதே போனார்கள் -நம்பிள்ளை வியாக்யானம் –
சந்நிதியில் சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -திருமலையில் -புனர்வசு தோறும் புறப்பாடு
பெரிய ஜீயர் மடத்திலும்-சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -திருவடி முத்திரை உண்டே –
தனி ஸ்லோகி வியாக்யானம் ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை இந்த தத்வார்த்தங்களையே அருளிச் செய்கிறார் —

விநாசாய துஷ்க்ருதாம் -ராவணஸ்ய வதானாம்- ஒரே நோக்கம் -அவதார தத்வம் –
மூன்றும் ஒன்றுக்கு ஓன்று உள்ளே அடங்கும்
சாது பரித்ராணம் -தர்ம ஸம்ஸ்தாபனம்
அந்தர் அதிகாரணம் -சாதுக்கள் ரக்ஷணமே முக்கியம் -சாதுக்களையும் விவரிக்கிறார் -ஸ்ரீ ராமானுஜர் -மற்றவை ஆனு ஷங்கிகம்
ஆழி விடுத்து அசுரர்கள் கரு அழிக்க வல்லவன் -கருதும் இடம் பொருது-கை சக்கரத்தன் அன்றோ
சங்கல்பத்தாலே அனைத்தும் செய்ய வல்லவன் -தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்ற வேண்டுமே –
வராமல் இருந்தால் – உன் சுடர் ஜோதி மறையாதே -சிற்றாண்டான் வார்த்தை -மறையும் மறையும் -என்றாரே
ஆ காத்த -அவ ரக்ஷணம் -ஆதி முதல்வனே –
முதலை -என்றதே முதல்வனாகக் கொண்டானே
அரை குலைய தலை குலைய -உத்தரீயம் குடுமி குலைய –
க ஜம் என்று குதிக்க -தவரைக்கு நமஸ்காரம்

Notice the difference between the style of architecture.
The original idols have non-dravidian style of carving while the new idols are carved in a typical Dravidian style.

These are the original idols of Shri Rama, Lakshmana and Sita which were removed
sent to a safe place before the Ram Mandir was desecrated byGB bbn Babur.
When Babur marched into Ayodhya, the caretaker of the temple Pandit Shyamanand Maharaj fled Ayodhya
along with the idols handed them over to Swami Eknath Maharaj of Paithan.
Later these idols were handed over to the Guru of Chhatrapati Shivaji Maharaj, Swami Samarth Ramdas.
When Swami Samarth was on a tour of South India, he placed those idols on the banks of the holy sangam of rivers
Tunga & Bhadra forming Tungabhadra in a small town called Harihar, Karnataka.
The idols have been worshipped since then by the Gurus of Narayan Ashram in Harihar.
There was a huge celebration in Harihar after the Ayodhya verdict.
The people of Harihar and the Narayan Ashram are now preparing to return back the idols to Shri Rama’s Birth place, Ayodhya.

As you can see above, the original idols are kept in a secluded room in the temple.
Recently new idols were installed in the open court of the temple for public.

அயோத்யா 7500–ஸ்லோகங்கள் -ஒரு வார நிகழ்வுகள்
பால காண்டம் 2500–ஸ்லோகங்கள் -24-வருஷ நிகழ்வுகள்

1321-முகமது பின் துக்ளக் -1323-கமான் இரா அட சொல்லுவதற்கு பதில்
கொள்ளிடம் சிவப்பானது -10000-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் சிறைச்சேதம்
மதுரை வந்து -மீனாட்சி அம்மான் நாயக்கர் காலம் அப்புறம்
அம்பாலா பூலா குருவாயூர் அப்புறம் —
கோவிந்தபுரம் கோழிக்கோடு அருகில் -ஆழ்வார் -கருடன் சுற்றி -இருக்கும் இடம் காட்டி
பெருமாளே தேடி கோழிக்கோடு வந்தார் -குலசேகர பக்தி தனி
குக்குட நாடு -கோழிக்கோடு -கோழி- உறையூர் என்றுமாம்

———–

ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை-

யுகங்கள் தோறும் பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை க்ருத யுகத்தில் -துருவன்–
த்ரேதா யுகத்தில் பரதன் – -இவனை விட்டு ஸ்நானம் செய்ய மாட்டேன் என்றானே
த்வாபர யுகத்தில் -கீதாச்சார்யர் -ஆழி கொண்டு மறைத்து -லீலைகள்
கலியுகத்தில் பொய்கையாழ்வார் பாஞ்ச ஜன்ய அம்சம் –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் திருவவதரிக்க பொற்கால் இட்ட படி

வெள்ளை விளி சங்கு வெஞ்சுடர் திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையன்
உள்ளவிடம் வினவில் உமக்கு இறை வம்மின் சுவடு உரைக்கேன்
வெள்ளைப் புரவி குரக்கு வெல் கொடிதேர் மிசை முன்பு நின்று
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1-7- –

வெள்ளை விளி சங்கு –
ஸ்யாமளமான திரு மேனிக்கு பரபாகமான வெண்மையை உடைத்தாய்
அனுபவ கைங்கர்யங்களில் ருசி உடையார் வாரும் கோள் என்று தன்  த்வநியாலே அழையா நிற்கும் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும்

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
அளி நன்குடை திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே
களி வண்டும் கலந்தால் போல் கமழ் பூங்குழல்கள் தடந்தோள் மேல்
மிளிர நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-8-

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
கடல் போலே ச்யாமமான திரு மேனிக்கு பரபாகமான வெண்மையை உடையதாய்
ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கிற ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை யுடையனாய் இருக்கிறவன் –

திருச் சங்கு ஏந்தி சேவை சாதிக்கும் ஸ்ரீ பார்த்த சாரதிக்காகவே ஸ்ரீ ஆண்டாள் –
மார்கழி ஆடி மாஸங்கள் இரண்டிலும் சேர்த்தி சேவை உண்டே

ஸ்ரீ ராமன் – ஸ்ரீ கண்ணனை பற்றி இருந்தவை எல்லாம் இழந்தேன் –
தாய் பாலும் கூட கிடைக்காமல் அன்றோ சம்சாரம் தீரும்

——–

சங்க தமிழ் நூல்களில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம்

அந்தணர் என்பர் அறவோர் மற்று எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகலால் –திருக்குறள்
அம் தண்மை -மற்றவருக்கும் காருணிகத்தவம்

பார்த்தான் பிறப்பு -வேதம் பார்த்தவன் -ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்

ஆயிரம் விரித்த அணங்குடை –தீ உமிழ் -மா உடை மலர் மார்பின் –சேஷனின் சர்வவித கைங்கர்யம் –பரிபாடல்
வேதார்த்தம் -சங்க பாடல் -5000–ஆழ்வார் பாடல்
எரி மலர் சினவிய கண்ணன் புண்டரீகாக்ஷன் -பூவை –மேனியன் -அமர்ந்த மார்பனை ஸ்ரீயப்பதித்வம் —
நா வல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருள்
பூணினை -குறு மா மணி பூ – மால்வரை எதிர் பொன் புனை உடுக்கை -பீதாம்பரம் –
சேவலை கொடியாக உடையவன் -ஆண் கருடனுக்கு சேவல் என்கிறது

தொல் முறை —ஆகாசம் –ஆதி வராஹம் கோலமொடு -ஆழி முதல்வ -காரணத்வம்-வாதாரங்கள் எல்லாம் – சொல்லும் பரிபாடல்
மா அயோயே மூன்று தடவை -மாயோனே என்பதுக்கு பழைய சொல் –
மாயாந்து பிரகிருதி -மறு பிறப்பு அறுத்து மாசில் சேவடி
தீ வளி -திதியின் சிறாரும்–மாசில் –மூ ஏழ் உலகமும்–மாயோய் நின் மூலம் பரந்தது -எல்லாம் புராணம் படி
தீயினுள் திறல் நீ பூவினுள் நாற்றம் நீ -கல்லினுள் மணி நீ -சொல்லினுள் வாய்மை நீ –அறத்தினில் அன்பு நீ –
வேதத்தின் மறை நீ மறைந்து உள்ளும் உட்ப்பொருள் நீ –வெண் சுடர் ஒளியும் நீ அனைத்தும் நீ –
அனைத்து உட்ப்பொருளும் நீ –கீதை வாக்கியம் போலே –நீராய் இத்யாதி ஆழ்வார் –
பிறப்பித்தோர் இல்லையே என்கிறது -இன்னும் ஒரு பாடல்
செங்கட்காரி-சிவந்த கண் -கரும் கண் வெள்ளை -க்ருத யுக நிறம் -சங்கர்ஷணன் -வ்யூஹ -இவற்றையும் சொல்லும்

ப்ரத்யும்னன் -தமிழ் பச்சை –பொன்மயம் சிகப்பு —
இட வல -இட வலவ-இடமும் வலமும் கண்ணன் கோபிக்களுக்கு -ராசா க்ரீடையும் உண்டே
குட வலவ-கோவல -காவல -ஜகத் ரக்ஷகன் -காணா மரபு-யாரும் காண முடியாதே –
மாயா மன்னா -மற்ற அரசர்கள் அநித்தியம் –
தொல் இயல் புலவ வேதங்களால் -மாலை செல்வா -வைஜயந்தி மாலை தரித்து -திருவின் கணவ-

கெடு இல் கேள்வி –கேள்வி ஞானத்தால் வந்த சுருதி -நாம வாய் மொழி –
ஏவில் இல் முது மொழி -வேதம் -அபவ்ருஷேயம்–
நலம் புரி -அம் சீர் -அழகிய சீர் -ஆயிரம் தாயைப் போலே அ ன்பு சங்க பாடலும் சொல்லுமே

விஷ்ணு ஜகத் உதய ரக்ஷய பிரளயதி -பட்டர் –
அலகிலா விளையாட்டுடையவர் -கம்பர்
அந்தமில் ஆதி யம் பகவன் -1-5—
அகர முதல் -எழுத்துக்கு எல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு –வள்ளுவர்
ஆன்மா உயிர் எழுத்து -மெய் எழுத்து உடம்பு ஆயுத எழுத்து சேர்த்து –247-
அருள் இல்லாதாருக்கு அவ்வுலகு இல்லை பொருள் இல்லாதாருக்கு இவ்வுலகு இல்லை —-247-பாசுரம்
ஞானம் பலம் -பகாரம் ஐஸ்வர்ய வீர்ய ககாரம் -சக்தி தேஜஸ் -வகாரம்
தனம் உள்ளவன் தனவான்
இவை இருப்பவன் பகவான் –
அடி அளந்தான் தாளில் ஒதுங்கு பாசுரம் –610–உலகு அளந்தான் மாயவனுக்கு
திரு உடை மன்னரைக் கண்டால் திருமாலைக் கண்டேனே என்னும் -ஆழ்வார்

பரி மேல் அழகர் -உலகு அளந்த பெருமாள் கோயில் கைங்கர்யம் -11-13 நூற்றாண்டு –
வேதாந்த தேசிகர் காலம் என்பர்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு கூட வேண்டாம் -காமத்துப்பால் —1103 பாசுரம்-
வலைய த்ரயம்-தேசிகன் பெரிய பிராட்டியார் -அன்யோன்யம் –
அறம் பொருள் இன்பம் வீடு -நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் சொல்லும் -திருக்குறள் —
சனாதன தர்மம் விடாமல் அருளப்பெற்றது
படைத்தான் படைப்பு -இரண்டும் ஒன்றே போலே மதிக்கிறோம்
இதனாலே தான் நாம் தமிழை -தாய் மொழி -என்கிறோம் –இயற்கையே தெய்வம் –
ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும் –அகர முதல எழுத்து –ஆரம்பம் –
எங்கும் புகுந்து -நியமித்து -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி அனைத்தும் ப்ரஹ்மாதீனம்

திருக்குறளில் இறை உடைமை -அதிகாரம் அரசர்களை பற்றிச் சொல்வதால் – –
திரு உடை மன்னரை காணில் திருமாலைக் கண்டேனே -பாசுரத்தை எடுத்துக் காட்டி
பரிமேல் அழகர் -பெரியவரான நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்துள்ளார் என்று காட்டி அருளுகிறார்

தனக்கு உவமை இல்லாதான் தாள் சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் மனக்கவலை மாற்றல் அரிது
அறவாழி அந்தணன் தாள் சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் பிறவி நீந்தல் அரிது
மலர்மிசை ஏகினான் மாலடி சேர்ந்தர் நிலமிசை நீடுவாழ்வார்
பிறவிப் பெரும் கடல் நீந்துவர் நீந்தார் இறைவன் அடி சேராதார் -சரணாகதியையும் இதில் உண்டே-

———–

நீர் -கீழே ஓடும் -இட்ட நிறம் –கொள்ளூம் பாத்திரம் -ஆர்ஜவம் -மந்த்ரம் ஏற்கும் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் ஆக்கும்
உண்ணும் நீரினும் உயிரினும் அவனையே உகப்பார்கள் அயோத்யா மக்கள்
தாயைப் போலே பிள்ளை நூலைப் போலே சேலை -கைகேயி அப்பா அம்மா –
எறும்பு பேசு அறிந்தவர் சொன்னால் மரணம் -ஆகிலும் குடிக்க ஆசைப்பட்டு -அவள் குணமே இவளுக்கு

மன்னவன் பணி அன்றாகிலும் நும் பணி மறுப்பனோ
தில்லை வளாகம் -வடுவூர் -புன்னை நல்லூர் ராமர்
வெய்யோன் ஒளி தன் மேனியில் விரி ஜோதியில் மறைய
பொய்யோ எனும் இடையாள் இலையால் உடன் போனான்
மையோ மறி கடலோ மரகதமோ மழை முகிலோ ஐயோ –பெருமாள் அழகு
குகன் முதல் நாள் கொடுத்தவற்றை கொள்ளாமல் அடுத்த நாள் ஏற்

காகாவின் ராமாயணம் Indonasiyaavil கம்ப ராமாயணத்துக்கு முன்னே
துளஸீ தாஸ் ராமாயணம் -600-வருஷங்களுக்கு முன்
பாணு பக்தாச்சார்ய ராமாயணம் -300-வருஷங்களுக்கு முன்

ஒட்டக்கூத்தர் உத்தர காண்டம் -கம்பர் சமகாலம்

——————–

சங்கு சக்கரச் சாமி வந்து சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம் -அது சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம்
உலகம் மூன்றும் அளக்குமாம் -அது ஓங்கி வானம் பிளக்குமாம் –
கல கல எனச் சிரிக்குமாம்-அது காண காண இனிக்குமாம்
கொட்டு கொட்டச் சொல்லுமாம் -அது கூத்தும் ஆடப் பண்ணுமாம்
எட்டு எழுத்துச் சொன்ன பேர்க்கு எந்த வரமும் அளிக்குமாம்
யாரும் காண அரியதாம்-அது யாரும் காண எளியதாம்
பேரும் ஊரும் உள்ளதாம் அது பெரிய பெருமை கொண்டதாம்
ஆதி மூலம் என்று சொன்ன யானை முன்பு வந்ததாம்
ஜோதி ரூபம் ஆனதாம் -அது தூய வீடு தருவதாம்–சங்கு சக்கரச் சாமி வந்து சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம்-

அனைத்தும் அவன் லீலைகளே

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்