Archive for the ‘SRi Valimiki Raamaayanam’ Category

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-அயோத்யா ஸ்கந்தம்- -53-71-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

July 18, 2020

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது:–53-

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:–ஏழு ஸ்கந்தங்கள் -ஏழு கண்டங்கள் -பிரதீயன ஸ்கந்தம் உத்தர ராமாயணம் –
அயோத்யா ஸ்கந்தம் தொடக்கம் இதில் -அயோத்யா காண்டம் முதல் ஸ்லோகம் அடியாக இதுவும்
மண்டோதரி கணவனான ராவணனை நிரசிக்க கணைகள் திருக்கரத்தில் ஏந்தி
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:-கங்கையை தலையில் சுமந்த சிவபெருமான் ராம நாமம் ஜபித்துக் கொண்டே –
ராம ராம ராம –ரகம் இரண்டும் மகாரம் ஐந்து ம் -இப்படி இதுவே ஆயிரம்
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய-வெட்கம் துளி -மன்மதனையும் மயக்கும் படி -அழகு குணம் வீரம் –
முதல் இரண்டு சர்க்கம் வால்மீகி அருளிச் செய்தது போலவே இங்கும்
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது: -மந்தஸ்மிதம் -அகம் -பாபங்களையும் அழிக்க வல்லதாக உள்ளதே –

————-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?–54-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா-உன் மேல் அளவு கடந்த அன்பு கொண்ட அயோத்யா -எனக்கும் மூப்பு வந்தது
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:–அயோத்யா மக்கள் தலைவனாக வறுத்த பின்பு சக்கரவர்த்தி ஆக வேண்டும்
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே-தந்தை இப்படி பேச மந்தஸ்மிதம்
சீதா மணாளன் முன்பு -பூ தேவி உடன் சேர்க்க ஆசை -மேலும் நக்கலான புன்னகை –
சாகேதம் -அயோத்யாம் -ஸமஸ்த லோகம் -அனைத்து உலகுக்கும் -பதியான அகிலாண்ட கோடி ப்ரஹ்மாண்ட நாயகனான உன்னை
அயோத்யா மட்டுக்கும்-பதவி இறக்கம் தானே –
மூன்றாவது -பின் நடக்கப் போவது -ராவணன் வதம் நிரசித்து அனைத்து உலகுக்கும் நாயகன் என்பதை நிலை நாட்டப் போகிறாய் –
கைகேயி அறியாமையால் செய்யும் கார்யம் நினைத்தும் புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?– இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோம் –

———–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ–55–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்–தீபாவளி நல் நாளில் அருளிச் செய்த ஸ்லோகம் –
வனவாசம் மரவுரி தரித்து மனத்தில் காட்சி தர -பூமியில் -ஆடை-நதீப -கடல் -வஸ்திரம் -வேண்டாம் என்று –
ந தீப வஸ்திரம் -இவற்றை விட்டு -வெறும் மரவுரி தரித்து -ஜடாமுடியுடன்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:-பூமியை அவனம் ரக்ஷிக்க வசிஷ்டர் நினைக்க நீ வனம் சென்றாய்
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்-இந்த காட்சியை இந்த தீபாவளி அன்றோ காட்டி அருள வேணும்
வஸ்திரம் தீபம் பிரசித்த நாள் -தீபாவளி –
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ -என் ஸ்லோகம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
வன வாசம் முடித்து திரு அயோத்யையில் வரும் நாளே தீபாவளி வட இந்தியாவில் –
வடுவூர் ராம லீலை -சோக நிகழ்ச்சியே இல்லாமல் இதுவும் மந்தஸ்மிதம் காட்டும் படி லீலை –

—————–

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–56-

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ–புன்னகையே ஸ்வாமியிடம் பேசுகிறது -வர்ணித்து பாட ஆரம்பித்தீர்
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:–நடுவில் விஷயாந்தர லோலராக போனது எதனால்
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே-மந்த புத்தி உடையவராகவே -இருந்தீர் ஆகிலும் -மந்த ஸ்மிதம் –
பொருத்தம் தானே -மேலே பாட தூண்ட
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–மீண்டும் காவியம் தொடர போவதை நினைத்து செய்து அருளிய புன்னகை
திரு முகத்துக்கு அலங்காரமான மந்தஸ்மிதம்

———-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத:
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத:–57-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே -ஆழி சூழ் உலகம் எல்லாம் பரதனே ஆள-நீ போய் –
புண்ணிய துறைகள் ஆடி -ஏழு இரண்டு ஆண்டில் வாழ் என்று இயம்பினன் அரசன் என்றான் -சக்ரவர்த்தி கட்டளை –
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றனன் அம்மா -அதே புன்னகை –
தந்தை எண்ணம் படி நடக்கிறீர்களா நம்மைப் பார்த்து கேட்க்கிறதாம்
கயா யாத்திரை -ஸ்ரார்த்தம் -இருக்கும் பொழுது தந்தை சொல் படி நடந்தீர்களா -ரசம் இல்லாதவன் அரசன் –
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத: -பெரியோர் இடம் பணிவுடன் இருக்கிறீர்களா
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா -ஆசை நிறைவேற்ற தந்தை பேச்சுக்கு விரோதமாகவே நடக்கிறீர்களே
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத: -இப்படி கேட்டு -நம் அடியார்கள் என்று சொல்லி –
ஏளனம் செய்வது போலே மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே –58 —

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா -பரதன் தாய் பெருமாள் இடம் அன்பு மிக்கு இருக்க –
கூனி மனத்தை கலக்கி
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே -தசரதனுக்கு கைகேயியை மகிழச் செய்ய
தவம் இருந்து பெற்ற பிரியமான பிள்ளையை அனுப்ப
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ இவ்வாறு அயோத்யா மக்கள் பேச மந்தஸ்மிதம் –
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே -தனி நபர் அபசாரம் விளைவை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –

——-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம்
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித –59-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம் -தாதர் தந்தை -விட தாயான நானே -ஆபஸ்தம்பர் தாயே உயர்ந்தவர்
மகனே வனம் போகாதே -நான் சொல்வதைக் கேள்-
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு -செல்லப்பிள்ளையே இங்கேயே இருந்து மனசை ஆனந்தப்படுத்து –
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி -லஷ்மணன் கோபத்துடன் தடுக்க -தாய் ஸ்னேகத்துடன் தடுக்க
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித -புன்னகை கொண்டே பதில் இருவருக்கும் –

————-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத்
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம்
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -60-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ -தாய் இடம் கணவன் இருக்கும் இடத்திலே இருக்க வேண்டும் என்றார்
சீதா பிராட்டியை உடன் வர வேண்டாமே என்றதும் முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றுவேன் என்றாளே-
ஸ்வர்க்கம் ஏது நரகம் ஏது-கேட்டு-அதிகாரி பொறுத்து இவை மாறுமே –
உம்மிடம் சேர்ந்து இருப்பதே ஸ்வர்க்கம் எனக்கு -பிரிந்து தனித்து இருப்பது நரகம்
ஆண் உடை உடுத்திய பெண் என்பார் தந்தை -வால்மீகி ஸ்லோகத்தையே இங்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத் -உமது வெளி வேஷம் கண்டு
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம் -இப்படியாக பூமி மகள் வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
புருஷோத்தமன் ஒருவனே நாம் எல்லாம் ஸ்த்ரீ ப்ராயர் –
மாமியாருக்கு ஒரு நியாயம் மனைவிக்கு ஒரு நியாயமா -கணவனான நீர் உள்ள இடம் தானே நான் இருக்க வேண்டும்
இதற்காகவும் ஆண் உடை தரித்த பெண்
புன்னகை அவளை உடன் கூட்டிச் செல்கிறேன் என்று பதில் சொல்வது போலே
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -அதே புன்னகையைக் காட்டி எங்களை ரஷிக்கிகிறாயே இன்றும் –

———–

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ —61-

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே -யாத்ரா தானம் செய்து முடித்த பின்பு பசுக்கள் மட்டுமே இருக்க –
த்ரிஜடன் அந்தணன் -கையில் உள்ள கோலைத் தூக்கி எறியச் சொல்லி –
மன்னிப்பு கேட்டான் பெருமாள் -உமது தப வலிமையைப் பார்க்க -அனைத்து பசுக்களையும் தானமாக கொடுத்தான் –
மனம் உன்னிடமே ஈடுபட்டு இருக்க –
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ -வேறு விஷயாந்தரங்களில் போக -நீ தானே நியமிக்க வேண்டும்
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம் -த்ரிஜடை அந்தணன் -விருத்தாந்தம் நினைத்து புன்னகை கொண்டே
இதுக்கும் பதில் -உன்னையும் ரஷிப்பேன் என்று தெரிவித்து -புன்னகை பார்க்கும் தோறும் விசுவாசம் பிறக்கும்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ -கருணைக்கடல் உன்னுடைய மந்தஸ்மிதம் எப்பொழுதும் அடியாரைக் காக்கட்டும்

———

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே –62-

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே -பட்டாடைக்கு மேலே மரவுரி அணிய பெருமாள் சீதைக்கு உதவ
வசிஷ்டர் பிராட்டி அணிய வேண்டாமே என்ன
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே -ஆபரணங்களை பிராட்டிக்கு தசரதன் வழங்க
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ -பொன்னகை ஏற்காமல் பிராட்டி -அவனுக்கு ஒத்த அலங்காரம் –
ஆபரணங்களை மறுக்க -பெருமாள் மரவுரி அணிய உதவ -மந்தஸ்மிதம்
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே -அதே புன்னகை தோற்ற சேவை -நீசரா

———-

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம்
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம்
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -63–

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம் -சந்திரகாந்த -முழு மதி திருமுகம்–
சித்திரை பவுர்ணமி -நீ பட்டாபிஷேகம் கண்டு அருள வேணும் –
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம் -தடுத்து சக்ரவர்த்தி வனவாசம் செல்லாதே என்ன
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம் -மன்னன் ஆணை மைந்தன்-மேலே சத்யம்
கொடுத்த வரத்தைக் காக்க வேண்டுமே
இப்பொழுது தந்தை சொல்வதை எதிர்த்தும் பேசாமல் மந்தஸ்மிதம் செய்து பதில்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -அதே புன்னகை உடன் சேவை –
நல்லவன் போலே நடிக்கும் நம் போல்வாருக்கும் –

—–

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ:
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே –64-

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே -தந்தை அரண்மனையில் ப்ரீதி உடன் மக்கள்
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ: -ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவி மகிழும்படி செய்து அருளிய மந்தஸ்மிதம்
தாமச நதிக்கரையில் வியன் கான மரத்தின் நிழலிலே
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம் -சோகமாக அயோத்யா மக்கள் சூழ்ந்து இருக்க அவர்களுக்கு ஆறுதல்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே-வாழ்க்கை சக்கரம் ஸூகமும் துக்கமும் கலந்தே இருக்கும்
இரண்டிலும் சம நிலைமையாக இருக்க வேண்டும் -காட்டி அருளவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
இறைவன் எப்பொழுதும் ஆனந்த மயன்–பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம்–அபி நயம் தானே -வேதாந்த கருத்தைக் காட்டவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் எல்லையில்லாமல் பரவி உள்ளது போலே நிரவதிக ஆனந்த மயன் அன்றோ –

——————————————–

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர: –65-

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத் -கண்ணீர் உடன் குகன் -கங்காதீரம் -ஸ்ருங்க பேரம்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ -மனிதர்களில் மாணிக்கம்
உன்னுடைய தேசமாகக் கொண்டு இங்கேயே அரசனாக இரு -நாங்கள் தொண்டு செய்வோம்
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே -பக்திக்கடல் -வெள்ளம் போலே -கங்கை வெள்ளத்தை விஞ்சி –
பக்தி பிரவாகம் எண்ணி மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர:-அதே புன்னகை காவேரி கரையில் நீசரான நமக்கும் சேவை

———-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம்
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் –66-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா —குகன் பலவித மரியாதை செய்து -குக பரிகரங்கள் அவனுடன் சேர்ந்து
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ -தாச பூதர்களாக ஏவிப் பணி கொள்ள பிரார்த்திக்க –
இங்கேயே எழுந்து இருக்க பிரார்த்திக்க
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம் -நல்லவர் உடன் -பூ உடன் சேர்ந்த நாறும் மணக்குமே-
நல்ல மணம் உள்ளாரை நண்ணி இருப்பார்க்கு இத்யாதி –
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் -சத் சங்க மஹிமை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
அதே இது -அதி ஸூந்தரம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் -மங்களங்கள் அருளட்டும்

———

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் –67-

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத -பரத்வாஜர் -பிரயாகை -இங்கே இருக்கச் சொல்ல –
அவரையே தண்ட காரண்யம் வசிக்க ஏற்ற இடம்
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ -ஸ்ரீ சித்ர கூடம்-ஸ்ரீ வால்மீகி ஆஸ்ரமம் –
மத் குரு என்று அவர் பெயரைச் சொல்லாமல் –
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத -அந்த நாமம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
அவர் இருப்பிடம் செல்வதை எண்ணி -பின்பு தான் -எழுதப் போகிறார்
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் -அதே புன்னகை இங்கு பல மகான்கள் உடன் வசிப்பதால் –

————

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம்
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே –68-

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம் -பெருமாளை மீண்டும் கூட்டி வர
நாலு வகை சேனைகளுடன் பரதன் வர
லஷ்மணன் தப்பாக நினைத்து-கொல்லப்படுபவன் – வார்த்தை சொல்ல –
சாந்தம் -நைவம் -இல்லவே இல்லை
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி –ராஜ்ஜியம் சமர்ப்பிக்கவே வந்துள்ளான்
உனக்கு ராஜ்ய ஆசை இருந்தால் அவன் கொடுப்பான் -ஆயிரம் ராமனுக்கு ஓப்பான் –
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன் -பரதன் பக்தியை மெச்சி லஷ்மணனை சாந்தம் பண்ணிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே–நீசரான நாங்கள் செய்யும் ஆராதனைக்கு உகந்து
அதே புன்னகை எங்களுக்கும் சாந்தி அளிக்கிறதே –

———–

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம்,
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம்
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் –69-

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம், -உரையாடல் வடிவில் உள்ள ஸ்லோகம் –
எல்லே இளங்கிளியே பாசுரம் போலே –
பரதாழ்வானுக்கும் பெருமாளுக்கும்-சாகேதம் -அயோத்யையில் ராஜா ராமனாக இருக்க வேண்டும்
பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம் பண்ண வேண்டுமே -பெருமாள்
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம் -கைகேயி தந்தைக்கு சத்யம் -மறந்தார்கள் –
இப்பொழுது தான் அறிவேன் வசிஷ்டர் மூலம்
நான் காட்டுக்கு போகிறேன் -பரதன் -புல் கொடுத்து கைங்கர்யம்
அது இங்கே சரிப்படாது -கர்மம் தொடங்கிய பின்பு மாற்ற முடியாதே –
பாதுகை கொடுத்து அருளுவாய் -பட்டாபிஷேகம் பண்ணி அடிமை பண்ணுவேன்
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்-இரண்டுமே சொத்து -ஒரு சொத்து மற்ற ஒரு சொத்தை பாதுகாக்க முடியாதே
ராஜ்ஜியம் ச அஹம் ச –இத்யாதி –
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே -இத்தைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் செய்து பாதுகை கொடுத்து அருளினாய்
ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம் ஸ்ரீ பரதாழ்வானால் தானே உருவாகப் போகிறது
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் -அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் சேவித்து அனுபவிக்கும் படி

————

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத:
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ –70-

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா -பாதுகை ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்குக் கொடுத்து அருளிய பின்பு
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத: -பாதுகா தேவி செய்தவற்றையே நான் –
முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றி
பூமா தேவி இரண்டையும் -கொஞ்சுகிறாள் -இரண்டுக்கும் -இடை சிறுத்து கைங்கர்யம் -இரண்டும்
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ -சீதா வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ -அதே புன்னகையுடன் –
இன்றும் இருவரையும் நாம் சேவிக்கிறோமே

———————-

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம்
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–71–

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம் -அத்ரி மகரிஷி ஆஸ்ரமத்தில் -சீதா பிராட்டியைப் பார்த்து
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:-அநஸூயை -வாசனை த்ரவ்யம் வழங்கி –
ஒரே ஆடை பத்து மாதமும் -பின்பு உதவின
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம் -இவற்றைப் பார்த்து -அவளது மந்தஸ்மிதம்
பொன்னகை இவற்றுக்கு சிகரம் என்று காட்ட மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கும் -இதுவே நம்மை ரஷிக்கும்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கம்பராமாயணம் -பால காண்டம்–1-ஆற்றுப் படலம் /2- நாட்டுப் படலம்-/3 -நகரப் படலம்/4 -அரசியற் படலம்–

June 20, 2020

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே
சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ஸ்ரீ ராம நாம வரானனே

————–

ஆசு அலம் புரி ஐம் பொறி வாளியும்
காசு அலம்பு முலையவர் கண் எனும்
பூசல் அம்பும் நெறியின் புறம் செலாக்
கோசலம் புனை ஆற்று அணி கூறுவாம்

ஆசு அலம் புரி ஐம் பொறி வாளியும்- -ஆசு-குற்றம் -அலம் -மிகுதி-வாளி-அம்பு–மிகக் குற்றம் செய்யும் பஞ்ச இந்திரிய பானங்கள்
நெறியின் புறம் செலாக்-நன்னெறிக்கு புறம்பாய் -சன்மார்க்கத்துக்குப் புறம்பே செல்லாத

மேகம் சென்று கடலில் படிந்து மீளுதல் -ஆறுகள் தோன்ற காரணமான மேகத்தைப் பற்றியது

நீறு அணிந்த கடவுள் நிறத்த வான்
ஆறு அணிந்து சென்று ஆர் கலி மேய்ந்து அகில்
சேறு அணிந்த முலைத் திரு மங்கை தன்
வீறு அணிந்தவன் மேனியின் மீண்டதே

நீறு அணிந்த கடவுள் நிறத்த -சிவ பிரானுடைய வெண்ணிறத்தை யுடைய
வான் ஆறு அணிந்து சென்று –மேகமானது தான் செல்லும் வான வழியை அணிந்து போய் –
ஆர் கலி மேய்ந்து –கடலின் நீரைப் பருகி
அகில் சேறு அணிந்த முலைத் திரு மங்கை -அகில் குழம்பை அணிந்த ஸ்தனங்களை யுடைய திரு மகளை
தன் வீறு அணிந்தவன் -தனக்கு வேறு ஒருவருக்கு இல்லாத சிறப்பு உண்டாகுமாறு திரு மார்பில் அணியாகக் கொண்டுள்ள திருமாலின்
மேனியின் மீண்டதே -திரு மேனியைப் போலே கரு நிறத்துடன் மீண்டது
ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்து-என்றத்தைப் பின் பற்றியது

பம்பி மேகம் பரந்தது பானுவால்
நம்பன் மாதுலன் வெம்மையை நண்ணினான்
அம்பின் ஆற்றுதும் என்று அகன்ற குன்றின் மேல்
இம்பர் வாரி எழுந்தது போன்றதே –

பம்பி மேகம் பரந்தது-மேகம் எழுந்து இமய மலையில் படிந்த தன்மை
இம்பர் வாரி-இவ் உலகத்து கடல்
நம்பன் மாதுலன்-சிவபெருமானது மாமனார் –
உமையைப் பயந்தமையால் இமயவான் சிவனுக்கு மாமனார் –
மேலும் கங்கை முதலிய நதிகள் தன்னிடையே தோற்றுவித்ததால் -கடல் -நம்பன் மாதுலன் -விரும்புதலையுடைய மாமனார் என்றுமாம் –
பானுவால் வெம்மையை நண்ணினான் -சூரியனால் வெப்பத்தை அடைந்திட்டான்
ஆதலால்
அம்பின் ஆற்றுதும் என்று -நீரினால் அவ்வெப்பத்தைத் தணிப்போம் என்று
அகன்ற குன்றின் மேல் எழுந்தது போன்றதே –பரந்த இமயம் மலையின் மேல் எழுந்து உள்ளதைப் போன்றது –

புள்ளி மால் வரை பொன் எனல் நோக்கி வான்
வெள்ளி வீழ் இடை வீழ்த்தது எனத் தாரகைகள்
உள்ளி உள்ளவெலாம் உவந்து ஈயும் அவ்
வள்ளியோரின் வழங்கின மேகமே

புள்ளி மால் வரை பொன் எனல் நோக்கி –பெருமை யுடைய அந்த இமயமலை பொன்மயமாக இருப்பதைப் பார்த்து
வான் –ஆகாயம் அந்தப் பொண்ணை கல்லி எடுக்கும் படி
வெள்ளி வீழ் இடை வீழ்த்தது எனத் –வெள்ளி மயமான தோண்டும் கருவியை அதன் நடுவில் வீழ்த்தினால் போலே
மழைத் தரைக்கு வெள்ளிக் கோல் உவமை –
உள்ளி -கொடுக்குமாறு நமது பொருள் எங்கு என்ன உள்ளது என்று ஆராய்ந்து
உள்ளவெலாம் உவந்து ஈயும் –தம்மிடம் உள்ள பொருள்களை எல்லாம் மணம் உவந்து தருகின்ற
அவ் வள்ளியோரின் வழங்கின மேகமே -அவ் வண்மைக் குணமுடைய மிகச் சிறந்த வள்ளல்களைப் போலே
தாரகைகள் வழங்கின மேகமே — மேகம் மழைத் தாரகைகள் வழங்கின —

மானம் நேர்ந்து அறம் நோக்கி மனு நெறி
போன தண் குடை வேந்தன் புகழ் என
ஞானம் உன்னிய நான் மறையாளர் கைத்
தானம் என்னத் தழைத்தது நீத்தமே -மழைத் தாரை வெள்ளம் இவ்வாறு பெருகிற்று

மணியும் பொன்னும் மயில் தழைப் பீலியும்
அணியும் ஆனை வெண் கோடும் அகிலும் தன்
இணையிலா ஆரமும் இன்ன கொண்டு ஏகலான்
வணிக மாக்களை ஒத்தது அவ்வாரியே– ஆரமும் -சந்தனக் கட்டகைகளும்-

ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப வரம்பு இகந்து
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே
தேக்கு எறிந்து வருதலின் தீம் புனல்
வார்க்கும் தென் நுகர் மாக்களை மானுமே —
மஞ்சுலாம் சோலை பாடல் வியாக்யானத்தில் இப்பாடல் பெரியவாச்சான் பிள்ளை மேற்கோளாக காட்டுகிறார்

தீம் புனல் -இன் சுவை உள்ள நீரை உடைய வெள்ளம்
ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப -ஈக்களும் வண்டுகளும் வந்து மொய்க்கும் படி
வரம்பு இகந்து -எல்லை கடந்து
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே
தேக்கு எறிந்து வருதலின் -தேக்கு மரங்களை வீசிக்கொண்டு வருதலலால்
வார்க்கும் தேன் நுகர் மாக்களை மானுமே –வார்க்கின்ற கள்ளைக்குடிக்கும் மனிதர்களை ஒத்து இருக்கும்
கள் குடியரைக் கூறும் பொழுது
ஈக்கள் வண்டொடு மொய்ப்ப –கள்ளின் நாற்றத்துக்காக மொய்த்தலும்
வரம்பு இகந்து -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களைக் கை விட்டு
ஊக்கம் மிகுந்து உள் தெளிவு இன்றியே -உத்ஸாகம் மிக்கு மனஸ் தெளிவு பெறாமலும்
தேக்கு எறிந்து வருதலின் -ஏப்பம் விடுதலலாலும்

————-

சரயு நதியின் சிறப்பும், நால் வகை நிலத்திலும் அது ஓடியச் சிறப்பும்

இரவி தன் குலத்து எண் இல் பல் வேந்தர்தம்
பரவு நல் ஒழுக்கின் படி பூண்டது,
சரயு என்பது-தாய் முலை அன்னது, இவ்
உரவு நீர் நிலத்து ஓங்கும் உயிர்க்கு எலாம். 12-

சரயு என்பது-இவ் உரவு நீர் நிலத்து ஓங்கும் உயிர்க்கு எலாம்-தாய் முலை அன்னது–உலாவும் தன்மை யுள்ள நீரை யுடைய
கடலினால் சூழப்பட்ட . இந்நிலத்தில் வளர்கின்ற பிராணிகளுக்கு எல்லாம் குழந்தைக்கு
தாய் முலை போலே பயன் படும் தன்மை யுடைய சரயு நதி –
கைலாச கிரியில் உள்ள மானஸ மடுவில் தோற்றம் –

கொடிச்சியர் இடித்த சுண்ணம், குங்குமம், கோட்டம், ஏலம்,
நடுக்குறு சந்தம், சிந்தூரத்தொடு நரந்தம், நாகம்,
கடுக்கை, நாள் வேங்கை, கோங்கு, பச்சிலை, கண்டில் வெண்ணெய்,
அடுக்கலின் அளிந்த செந் தேன், அகிலொடு நாறும் அன்றே. 13–

கொடிச்சியர் இடித்த சுண்ணம், குங்குமம், -குறிஞ்சி நிலத்து மகளிர் இடித்துச் செய்த வாசனைப் பொடியும் குங்குமப்பூவும்
கோட்டம், –கோஷ்டம் என்னும் வாசனைப் பந்தமும்
ஏலம்,-ஏலக்காயும்
நடுக்குறு சந்தம், -குளிர்ச்சியினால் நடுக்கம் கொடுக்கும் சந்தனமும்
சிந்தூரத்தொடு -வெட்சிப்பூவும்
நரந்தம்,-நரந்தப்புல்லும்
நாகம்,–சுரபுன்னைப்பூவும்
கடுக்கை, -கொன்றைப்பூவும்
நாள் வேங்கை, –காலை மலர்கின்ற வேங்கைப்பூவும்
கோங்கு, -கொங்கு இலவமும்
பச்சிலை, -பச்சிலையும்
கண்டில் வெண்ணெய்,-பூண்டும்
அடுக்கலின் அளிந்த செந் தேன், -மாலியில் கட்டப்பட்ட இனிய தேன் கூடும்
அகிலொடு நாறும் அன்றே-அகில் கட்டையும் கூடி மணம் வீசும்
சரயு நதி குறிஞ்சி நிலத்தில் பாயும் பொழுது உண்டானவை இதில்
மேலே பாலை -முல்லை நிலத்தில் மருத நிலத்திலும் பாயும் நிலைமையும் வர்ணிக்கிறார்

செறி நறும் தயிரும் பாலும் வெண்ணெயும் தெளிந்த நெய்யும்
உறியோடு வாரி யுண்டு குருந்தோடு மருதம் உந்தி
மறி விழி ஆயர் மாதர் வனை துகில் வாரு நீரால்
பொறி வரி அரவின் ஆடும் புனிதனும் போலும் அன்றே –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைப் போலும் உள்ள நதி –
குருந்தம் ஓன்று ஓசித்தானோடும் சென்று -என்றும்
உயர் கொள் சோலைக் குருந்து யோசித்ததும் -போன்ற அருளிச் செயல்கள் ஒட்டிய பாசுரம்

முல்லையைக் குறிஞ்சி யாக்கி மருதத்தை முல்லை யாக்கிப்
புல்லிய நெய்தல் தன்னை பொருவறு மருதமாக்கி
எல்லையில் பொருள்கள் எல்லாம் இடை தடுமாறும் நீரால்
செல்லுறு கதியில் செல்லும் வினை எனச் சென்றதன்றே —
செல்லுறு கதியில் செல்லும் வினை எனச் சென்றதன்றே –உயிர்கள் பிறக்குமாறு –
தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கம-என்கிற நால்வகை கதியில் இரு வினைகளுக்கு ஏற்ப செல்வது போன்று இது சென்றது

கல்லிடைப் பிறந்து போந்து கடலிடை கலந்த நீத்தம்
எல்லையில் மறைகளாலும் இயம்பரும் பொருள் ஈது என்னத்
தொல்லையில் ஒன்றே யாகித் துறை தொறும் பரந்த சூழ்ச்சிப்
பல் பெரும் சமயம் சொல்லும் பொருளும் போல் பரந்தது அன்றே —
சரயு ஒன்றேயாகி ஏரி குளம் கால்வாய் போன்று பெருகியது பரம்பொருளைப் போலவே –

தாதுகு சோலை தொறும் செண்பகக் காடு தொறும்
போதவிழ் பொய்கை தொறும் புது மணத் தடங்கள் தொறும்
மாதவி வேலிப் பூக வனம் தொறும் வயல்கள் தொறும்
ஓதிய உடம்பு தொறும் உயிர் என வுலாயதன்றே–
தேவாதி சதுர்வித தேகங்களில் உயிர் புகுவது போலே சரயு நீரால் செழித்து இருக்குமே
உயிர்க்கும் உயிரான பரம்பொருளைச் சொல்லிட்ரி ஆக்கவுமாம் –

———–

2. நாட்டுப் படலம்-கோசல நாட்டின் வளப்பத்தைக் கூறும் படலம் –

வாங்க யரும் பாதம் நான்கும் வகுத்த வான்மீகி என்பான்
தீம்கவி செவிகளாரத் தவறும் பருகச் செய்தான்
அங்கு அவன் புகழ்ந்த நாட்டை அன்பு எனும் நறவம் மாந்தி
மூங்கையான் பேசலுற்றான் என்ன யான் மொழியல் உற்றேன்

மூங்கையான்-ஊமை
பிருகு வம்சத்தவர் வால்மீகி -ருஷன்-என்ற பெயர் -தவம் செய்து புற்று மூட –
வருணன் மழையால் புற்று கரைந்து வெளிப்பட்டவர் ஆதலால் வால்மீகி பெயர்

தோயும் வெண் தயிர் மத்தொலி துள்ளவும்
மாய வெள் வளை வாய் விட்டு அரற்றவும்
தேயு நுண்ணிடை சென்று வணங்கவும்
ஆயர் மங்கையர் அங்கை வருந்துவார் –29-

பெரும் தடம் கண் பிறை நுதலார்க்கு எலாம்
பொருந்து செல்வமும் கல்வியும் பூத்தலால்
வருந்தி வந்தவர்க்கு ஈதலும் வைகலும்
விருந்தும் அன்றி விளைவான யாவையே –36—-விருந்து ஓம்பலும் ஈகையும்

கூற்றம் இல்லை, ஓர் குற்றம் இலாமையால்;
சீற்றம் இல்லை, தம் சிந்தையின் செம்மையால்;
ஆற்ற நல் அறம் அல்லது இலாமையால்,
ஏற்றம் அல்லது, இழிதகவு இல்லையே–39—நல்லவற்றின் நலனும், தீயன செய்யாமையும்

அகில் இடும் புகை அட்டில் இடும் புகை
நகிலின் ஆலை நறும் புகை நான் மறை
புகலும் வேள்வியில் பூம் புகையோடு அளாய்
முகிலின் விம்மி முயங்கின எங்கணும் —41-
பல்வகைப் புகைகள் -நகிலின் ஆலை நாறும் புகை -கருப்பஞ்சாற்றை காய்ச்சும் நெருப்பின் புகை

வண்மை இல்லை ஓர் வறுமை இன்மையால்
திண்மை இல்லை நேர் செறுநர் இன்மையால்
உண்மை இல்லை ஓர் பொய்யுரை இல்லாமையால்
ஒண்மை இல்லை பல் கேள்வி ஒங்கலால்–53-

————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ சீதா ராமர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -10–

May 22, 2020

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
த்வம் ப்3ரஹ்ம பரமம் ஸாக்ஷாத3னாத்3யந்தமபாவ்ருதம் |
ஸர்வேஷாமபி பா4வானாம் த்ராணஸ்தி2த்யப்ய்யோத்3ப4வ: || 1 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்
பகவானே தாங்கள்தான் மேலான பிரம்மமாக இருக்கிறீர்கள். தொடக்கமும், முடிவும் இல்லாதவர். எதனாலும் மறைக்கப்படாதவர்,
எதையும் சாராதிருப்பவர். உலகத்தில் தோன்றியுள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளையும் பாதுகாப்பவர்.
உற்பத்தி, இருப்பு, லயம் இவைகளுக்கும் காரணமாக இருப்பவரும் தாங்கள்தான். கர்ம பலனைக் கொடுத்து பாதுகாப்பவரும் நீங்கள்தான்.

உச்சாவ்வசேஷு பூ4தேஷு து3ர்ஞேயமக்ருதாத்மபி4: |
உபாஸதே த்வாம் ப4க3வன்யாதா2த த்2யேன ப்ராஹ்மணா: || 2 ||

தாங்கள் உபாதிகளின் அடிப்படையில் பிறந்த மேலான, கீழான பிராணிகளிடத்துக்குள்ளும் இருக்கின்றீர்கள்.
உங்களை அவ்வளவு சுலபமாக அறியமுடியாது. பண்பாடற்ற மனதுடைய மனிதர்களால் சுலபமாக உங்களை அறிந்து கொள்ள முடியாது.
இப்படிப்பட்ட உங்களை பிராமணர்கள், மனத்தூய்மை அடைந்தவர்கள் இவர்களால்தான் உண்மையான தன்மையை அறிந்து வழிபடுதிறார்கள்

யேஷு யேஷு ச பூ4தேஷு ப4க்த்யா த்வாம் பரமர்ஷய: |
உபாஸீனா: ப்ரபத்3யந்தே ஸம்ஸித்தி4ம் தத்3வதஸ்வ மே || 3 ||

அனைத்து உலகத்திலும் வெளிப்பட்ட பொருட்களிடத்தில் உங்களை பக்தி என்ற உணர்வுடன் மேலான ரிஷிகள் தியானம் செய்து
மோட்சத்தை அடைந்தார்களோ, மனத்தூய்மையை அடைந்தார்களோ, தங்களையே அடைந்தார்களோ அதை எனக்கு கூறுங்கள்.

கூ3ட4ஶ்சரஸி பூ4தாத்மா பூ4தானாம் பூ4தபா4வன |
ந த்வாம் பஶ்யந்தி பூ4தானி பஶ்யந்தம் மோஹிதானி தே || 4 ||

நீங்கள் மறைந்து கொண்டு உலகத்தில் சஞ்சரிக்கிறீர்கள்.(கூ3ட4ஸ்சரஸி). எல்லா ஜீவராசிகளுடைய ஆத்மாவாக இருந்த போதிலும்
யாருக்கும் உங்களை அறிய முடியவில்லை. பூதபாவன – எல்லா ஜீவராசிகளை பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கும் பகவானே!
மாயையால் மதிமயங்கிய மக்கள் தங்களை பார்க்க முடிவதில்லை, பார்ப்பதில்லை. ஆனால் தாங்கள் அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

யா: காஶ்ச பூ4மௌ திவி வை ரஸாயாம் விபூதயோ திக்ஷு மஹாவிபூதே |
தா மஹ்யமாக்2யாஹயனுபா4விதாஸ்தே நமாமி தே தீர்த2பதா3ங்க்4ரி பத்3மம் || 5 ||

இந்த மண்ணுலகம், விண்ணுலகம், பாதாளம் போன்ற உலகங்களிலும், எல்லா திசைகளிலும் உங்களுடைய ஆற்றல்,
பெருமை வெளிப்பட்டு உள்ளதோ; மேலான ஆற்றல்களை உடைய பகவானே! இவைகளனைத்தையும் உபதேசித்தருளுங்கள்.
தீர்த2ம் – புனிதமானது. புனிதமானதை மேலும் புனிதம் அடையச் செய்யும் தங்கள் தாமரைத் திருவடிகளில் பணிந்து வணங்குகிறேன்.

ஶ்ரீபகவான் உவாச
ஏவமேதத3ஹம் ப்ருஷ்ட: ப்ரஶ்னம் ப்ரஶ்னவிதா3ம் வர |
யுயுத்ஸுனா வினஶனே ஸபத்னைர்ர்ஜுனேன வை || 6 ||

ஶ்ரீபகவான் உபதேசிக்கிறார்
இதே கேள்வியானது என்னிடம் முன்பு கேட்கப்பட்டது. கேள்வி கேட்பவர்களில் சிறந்தவரான உத்தவா! எதிரிகளுடன் போர்
செய்கின்ற தருணத்தில் குருக்ஷேத்திரத்தில் அர்ஜுனனால் இதே கேள்வி என்னிடம் கேட்கப்பட்டது.

ஞாத்வா ஞாதிவத4ம் கஹர்யமதர்மம் ராஜ்யஹேதுகம் |
ததோ நிவ்ருத்தோ ஹன்தாஹம் ஹதோSயமிதி லௌகிக: || 7 ||

அரசுரிமைக்காக உறவினர்களை கொள்வது என்பது இழிவான செயல் என்றும் அதர்மமானதும் கூட என்றும்
ஒரு பாமர மனிதனைப் போல, “நான் இவர்களைக் கொல்லப்போகிறேன். இவர்கள் எல்லாம் கொல்லப்படப் போகிறார்கள்
என்று எண்ணி போரிலிருந்து விலக விரும்பினான்.

ஸ ததா3 புருஷவ்யாக்4ரோ யுக்த்யா மே ப்ரதிபோ3தி4த: |
அப்4யபா4ஷத மாமேவம் யதா2 த்வம் ரணமூர்த4னி || 8 ||

அப்போது பல யுக்திகளைக் கூறி, நான் அவனுக்கு தெள்ளறிவு புகட்டினேன்.
போர்க்களத்தில் அவன் என்னைப்பார்த்து நீ இப்போது கேட்ட கேள்வியைதான் என்னிடம் கேட்டான்.

அஹமாத்மோத்3த4வாமீஷாம் பூ4தானாம் ஸுஹ்ருதீ3ஶ்வர: |
அஹம் ஸர்வாணி பூ4தானி தேஷாம் ஸ்தி2த்யுத்3ப4வாப்யய: || 9 ||

உத்தவா! நான் ஆத்மாவாக (சேதனமாகவும், உணர்வு ஸ்வரூபமாகவும்) இருக்கிறேன்.
இந்த அனைத்து ஜீவராசிகளின் ஆத்மாவாக இருக்கிறேன். நான் அனைத்து ஸ்தூல உடலாகவும் நான் இருக்கிறேன்.
அதே சமயம் அனைத்து ஜீவராசிகளை ஆள்பவனாகவும் இருக்கிறேன்.
நான் வகுத்த நியதிப்படிதான் உலகத்திலுள்ள எல்லாம் இயங்குகின்றன. எல்லா ஜீவராசிகளுடைய நண்பனாகவும் இருக்கிறேன்.
நானே அனைத்துனுடைய தோற்றம், இருத்தல், அழிவுக்கு காரணமாக இருக்கின்றேன்.

அஹம் க3திர்கதிமதாம் கால: கலயதாமஹம் |
கு3ணானாம் சாப்யஹம் ஸாம்யம் கு3ணின்யௌத்பத்திகோ கு3ண: || 10 ||

ஸ்தாவரம்- ஒரே இடத்தில் இருப்பவை; ஜங்கமம்-நகர்ந்து கொண்டிருப்பவை
நகர்கின்றவைகளினுடைய நகரும் சக்தியாகவும், ஒன்றை உருவாக்குவதில், மாற்றி அமைப்பதில் காலமாகவும் இருக்கிறேன்.
நான் சமநிலை (ஸாம்யம்) என்ற பண்பாக இருக்கிறேன்.
குணங்கள் உள்ள பொருட்களில் இயற்கையான (ஔத்பத்திக) குணமாக நானே இருக்கின்றேன்.

கு3ணினாமப்யஹம் ஸூத்ரம் மஹதாம் ச மஹானஹம் |
ஸுக்ஷ்மாணாமப்யஹம் ஜீவோ து3ர்ஜயானாமஹம் மன: || 11 ||

படைக்கப்பட்டவைகளில் ஹிரண்யகர்ப்பனாகவும் (சூத்ராத்மா), பெரியவைகளுக்குள் பெரியதான விராட் ஸ்வரூபமாகவும் இருக்கிறேன்.
மிக மிக நுட்பமான விஷயத்தில் ஜீவதத்துவமாக இருக்கிறேன். மிகவும் கஷ்டப்பட்டு வெற்றியடையக்கூடிய பொருட்களில் மனமாக இருக்கிறேன்.
நம் மனதை வெற்றிக் கொள்வதற்கு கடினமாக இருப்பதன் காரணம் அது ஒரு பொருளாக இல்லாமல் இருப்பதுதான்.
மற்ற வெற்றிகள் அடைவதற்கு மனம்தாம் காரணமாக இருக்கிறது. அந்த மனதிலுள்ள குறைகளை நம்மால் கண்டு கொள்ள முடியாது.
மற்றவர்களுக்கு நம் மனம் ஒரு பொருளாக இருப்பதனால் அவர்களால் அதனிடத்து உள்ள குறைகளை கண்டு கொள்ள முடிகிறது.
எனவே மற்றவர்கள் குறை கூறினாலோ அல்லது சரியாக நம் திறமைகளை சொல்லும்போது நம்மைப் பற்றி சரியாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஹிரண்யக3ர்போ4 வேதானாம் மந்த்ராணாம் ப்ரணவஸ்த்ரிவ்ருத் |
அக்ஷராணாமகாரோSஸ்மி பதானிச்ச2ந்து3ஸாமஹம் || 12 ||

இந்த உலகத்தில் எப்படி வாழ வேண்டும். முக்கிய லட்சியத்தையும் அதை அடையும் வழியையும் வேதங்கள்தான் உரைக்கிறது.
வேதங்களின் கர்த்தாவான ஹிரண்யகர்ப்பனாக இருக்கிறேன். மந்திரங்களுக்குள் மூன்று எழுத்துக்கள் கொண்ட ஓங்காரமாக இருக்கிறேன்.
எழுத்துக்களில் அகாரமாகவும், சந்தங்களில் (செய்யுள் அமைப்புக்களில்) மூன்று பாதங்களைக் கொண்ட காயத்ரீயாக இருக்கிறேன்.

இந்த்ரோSஹம் ஸர்வதேவானாம் வஸூனாமிஸ்மி ஹவ்யவாட் |
ஆதி3த்யானாமஹம் விஷ்ணூ ருத்3ராணாம் நீல்லோஹித: || 13 ||

தேவர்களுக்குள் இந்திரனாகவும், எட்டு வஸுக்களில் அக்னியாகவும், அதிதியின் பிள்ளைகளில் விஷ்ணுவாகவும்,
பதினோரு ருத்திரர்களில் சிவனாக இருக்கிறேன்

ப்ரஹ்மர்ஷீணாம் ப்4ருகுரஹ்ம் ராஜர்ஷீணாமஹம் மனு: |
தேவர்ஷீணாம் நாரதோSஹம் ஹவிர்தா4ன்யஸ்மி தே4னுஷு || 14 ||

பிரம்ம ரிஷிகளுக்குள் பிருகு முனிவராகவும், ராஜரிஷிகளில் மனுவாகவும், தேவரிஷிகளில் நாரதராகவும்,
பசுக்களுள் காமதேனாகவும் நான் இருக்கிறேன்.

ஸித்3தே4ஶ்வராணாம் கபில: ஸுபர்ணோSஹம் பதத்ரிணாம் |
ப்ரஜாபதீனாம் த3க்ஷோSஹம் பித்ருணாமஹமர்யமா || 15 ||

சித்திகளை அடைந்தவர்களில் அவைகளுக்கு தலைவனாக இருக்கும் கபிலனாகவும், பறவைகளில் கருடனாகவும்,
ப்ரஜாபதிகளில் தக்ஷப்பிரஜாபதியாகவும், பித்ருக்களில் அர்யமாவாகவும் இருக்கிறேன்.

மாம் வித்3த்4யுத்த4வ தைத்யானாம் ப்ரஹலாதமஸுரேஶ்வரம் |
ஸோமம் நக்ஷத்ரௌஷதீ4னாம் த4னேஶம் யக்ஷரக்ஷஸாம் || 16 ||

உத்தவா! அசுரர்களில் அசுரமன்னன் பிரஹலாதனாகவும், நட்சத்திரங்களில் தாவரங்களுக்கு சக்தி தருகின்ற சந்திரனாகவும்,
யக்ஷர்களுக்கும், ரக்ஷகர்களுக்குள்ளும் நான் த4னேஶ்வரனாகவும், குபேரனாகவும் இருக்கிறேன்.

ஐராவதம் க3ஜேந்த்ராணாம் யாதஸாம் வருணம் ப்ரபு4ம் |
தபதாம் தயுமதாம் ஸூர்யம் மனுஷ்யாணாம் ச பூபதிம் || 17 ||

யானைகளுக்குள் ஐராவதமாகவும், நீரில் வாழும் பிராணிகளுக்கு தேவதைகளாக இருப்பவர்களுக்குள் வருணனாகவும்,
வெப்பத்தைக் கொடுக்கும் பொருட்களிலும், வெளிச்சத்தைக் கொடுப்பவைகளில் சூரியனாகவும், மனிதர்களில் அரசனாகவும் இருக்கிறேன்.

உச்சை:ஶ்ரவாஸ்துரங்கா3ணாம் தா4தூனாமஸ்மி காஞ்சனம் |
யம: ஸம்யமதாம் சாஹம்ஸர்பாணாமஸ்மி வாஸுகி: || 18 ||

குதிரைகளுக்குள் உச்சைஶ்ரவஸாகவும், உலோகங்களுக்குள் தங்கமாகவும், தண்டனை கொடுப்பவர்களுக்குள் யமனாகவும்,
சர்ப்பங்களில் (விஷமுடைய பாம்புகளில்) வாசுகியாகவும் இருக்கிறேன்.

நாகேந்த்ராணாமனந்தோSஹம் ம்ருகேந்த்ர: ஶ்ருங்கி3தம்ஷ்ட்ரிணாம் |
ஆஶ்ரமாணாமஹம் துர்யோ வர்ணானாம் ப்ரதமோSனக4ம் || 19 ||

குறைகளெதுவுமில்லாத உத்தவா! விஷமற்ற பாம்புகளில், ஆதிசேஷனாகவும், அனந்தனாகவும்,
கோரமாக பற்கள் உடைய விலங்குகளில் சிங்கமாகவும், நால்வகை ஆசிரமங்களில் சந்நியாஸ ஆசிரமமாகவும்,
வர்ண பிரிவுகளில் பிராமணனாகவும் இருக்கிறேன்

தீர்தா2னாம் ஸ்ரோதஸாம் கங்கா3 ஸமுத்ர: ஸரஸாமஹம் |
ஆயுதா4னாம் த4னுரஹம் த்ரிபுரக்4னோ த4னுஷ்மதாம் || 20 ||

ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நதிகளல் கங்கையாகவும், தேங்கியிருக்கின்ற நீர்நிலைகளுக்குள் கடலாகவும், ஆயுதங்களில் வில்லாகவும்,
ஆயுதம் தாங்கியவர்களில், வில்லேந்தியவர்களில் முப்புரம் எரித்த பரமசிவனாகவும் இருக்கிறேன்.

தி4ஷ்ன்யானாமஸ்ம்யஹம் மேருர்கஹனானாம் ஹிமாலய: |
வனஸ்பதீனாமஶ்வத்த2 ஓஷதீ4னாமஹம் யவ: || 21 ||

மேலான, உயர்ந்த இடங்களில் மேருமலையாகவும், கடினப்பட்டு அடையக்கூடிய இடங்களுக்குள் இமயமலையாகவும்,
மரங்களில் அரச மரமாகவும், தானியங்களில் யவமாகவும் (பார்லியாகவும்) இருக்கிறேன்.

புரீத4ஸாம் வஸிஷ்டோ அஹம் ப்ரஹிமஷ்டானாம் ப்3ருஹஸ்பதி: |
ஸ்கந்தோ3Sஹம் ஸர்வஸேனான்யாமக்3ரண்யாம் ப4க3வானஜ: || 22 ||

புரோகிதர்களில் வசிஷ்டராகவும், வேதமறிந்தவர்களில் பிருஹஸ்பதியாகவும், படைத் தலைவர்களுக்குள் ஸ்கந்தனாகவும்,
ஒன்றை தொடங்கி வைப்பவர்களில் பிரம்மாவாகவும் இருக்கிறேன்

யஞானாம் ப்ரஹ்மயஞோSஹம் வ்ரதானாமவிஹிம்ஸனம் |
வாய்வக்ன்யர்காம்பு3வாகா3த்மா ஶுசீனாமப்யஹம் ஶுசி: || 23 ||

மோட்சத்தை அடைய உதவும் சாதனங்களில் பிரம்மயக்ஞமான சாஸ்திரம் கேட்டல், படித்தல் என்ற சாதனமாகவும்,
விரதங்களில் அஹிம்சையாகவும், தூய்மைப்படுத்தும் சாதனங்களுக்குள் வாயு, அக்னி, நீர், வாய்பேச்சு (பகவான் நாம உச்சாரனை),
மனமாகவும் ஆத்மஞானமாகவும் இருக்கிறேன். நம்மை தூய்மைப்படுத்தும் சாதனங்களுள் ஆத்மஞானம்தான் மேலானது முக்கியமானது.

யோகா3னாமாத்மஸம்ரோதோ4 மந்த்ரோSஸ்மி விஜிகீ3ஷதாம் |
ஆன்விக்ஷிகீ கௌஶலானாம் விகல்ப: க்2யாதிவாதி3னாம் || 24 ||

அஷ்டாங்க யோகங்களில் சமாதி என்ற யோகமாகவும், வெற்றி அடைபவர்களில் சரியான திட்டமிடுதலாகவும், கொள்கையாகவும்,
ஆத்ம-அனாத்மா பிரித்தறியும் அறிவை அடைகின்ற திறமையாகவும், க்2யாதி வாதங்களில் (அடைந்த தவறான அறிவைப்பற்றிய விசாரம்,
சரியான அறிவைப்பற்றிய விசாரம்) விகல்பமாக (சந்தேகம்) இருக்கிறேன்.

ஸ்த்ரீணாம் து ஶதரூபாஹம் பும்ஸாம் ஸ்வாயம்பு4வோ மனு: |
நாரயணோ முனீனாம் ச குமாரோ ப்ரஹமசாரிணாம் || 25 ||

பெண்களில் ஶதரூபா என்கின்ற பெண்ணாகவும், ஆண்களில் ஸ்வாயம்பு மனுவாகவும், முனிவர்களில் நாராயணன் என்ற
பெயருடைய முனிவராகவும், பிரம்மசாரிகளில் சனத் குமாரராகவும் இருக்கிறேன்.

த4ர்மாணாமஸ்மி ஸந்நியாஸ: க்ஷேமாணாமபஹிர்மதி: |
கு3ஹ்யானாம் ஸுந்ருதம் மௌனம் மிது2னானாமஜஸ்த்வஹம் || 26 ||

தர்மங்களில் சந்நியாஸ தர்மமாகவும், நலத்தை, அபயத்தை விரும்பும் மனிதர்களில் உட்புறமாக பார்க்கக்கூடிய மனமாகவும்,
(ஒருவன் தன்னிடத்தில் பயமின்றி மனநிறைவுடன் இருந்திட வேண்டும்) ரகசியத்தை பாதுகாப்பதில் மௌனமாகவும்,
ஸுந்ருதம்- இனிமையான சொற்களைக் கொண்டு மறைக்கும் திறமையாகவும்,
முதலில் படைக்கப்பட்ட ஆண்-பெண் ஜோடிகளில் பிரம்மாவாகவும் இருக்கிறேன்.

ஸம்வத்ஸரோSஸ்ம்ய நிமிஶாம்ருதூனாம் மது4மாத4வௌ |
மாஸானாம் மார்க3ஷீர்ஷோSஹம் நக்ஷத்ராணாம் ததா2பி3ஜித் || 27 ||

நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டிருப்பவைகளில் வருடமாகவும், பருவ காலங்களில் வசந்த காலமாகவும், மாதங்களில் மார்கழியாகவும்,
நட்சத்திரங்களில் அபிஜித் என்ற நட்சத்திரமாகவும் நான் இருக்கிறேன்.
உத்திராடம் 4வது பாதம், திருவோணம் முதல் பாதம் இவையிரண்டும் சேர்ந்து இருப்பதை அபிஜித் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஹம் யுகா3னாம் ச க்ருதம் தீ4ராணாம் தேவலோSஸ்தி: |
த்வைபாயனோSஸ்மி வ்யாஸானாம் கவீனாம் காவ்ய ஆத்மவான் || 28 ||

நான்கு யுகங்களில் க்ருதயுகமாகவும், தீரர்களுக்குள் தேவலர், அஸிதர் போன்றவர்களாகவும்,
வியாஸர்களுக்குள் த்3வைபாயனவராகவும், சாஸ்திரம் அறிவாற்றல் உள்ளவர்களில் சுக்கிராச்சாரியாரகவும் இருக்கிறேன்.

வாஸுதேவோ ப4கவதாம் த்வம் து ப4க3வதேஷ்வஹம் |
கிம்புருஷானாம் ஹனுமான்வித்3யாத்4ராணாம் ஸுத3ர்ஶன: || 29 ||

என்னுடைய அவதாரங்களில் வாசுதேவனாகவும், பக்தர்களில் உத்தவராகவும், வானரங்களில் அனுமானாகவும்,
தேவலோகத்தில் வசிக்கின்ற கலைஞானத்துடன் இருப்பவர்களில் சுதர்சனனாகவும் நான் இருக்கிறேன்

ரத்னானாம் பத்3மராகோ3Sஸ்மி பத்3மகோஶ: ஸுபேஶஸாம் |
குஶோSஸ்மி த3ர்ப4ஜாதீனாம் க3வ்யமாஜ்யம் ஹவி:ஷ்வஹம் || 30 ||

ரத்தினங்களில் பத்3மராகம் என்ற பெயருடைய ரத்தினமாகவும், மென்மையான பொருட்களில் தாமரை மொட்டாகவும்,
புல் வகைகளில் குஶம் என்ற புல்லாகவும், யாகங்களில் போடும் பொருட்களில் பசுநெய்யாகவும் இருக்கிறேன்.

வ்யவஸாயினாமஹம் லக்ஷ்மீ: கிதவானாம் ச2லக்3ரஹ: |
திதிக்ஷாஸ்மி திதிக்ஷூணாம் ஸத்த்வம் ஸத்த்வவதாமஹம் || 31 ||

முயற்சி செய்பவர்கள் அடையும் செல்வமாக விளங்குவதும், மற்றவர்களை ஏமாற்றுவர்களிடத்தில் இருக்கும் திறமையாகவும்,
சகிப்புத்தன்மை இருப்பவர்களின் சகிப்பு குணமாகவும், சாத்வீக மக்களிடத்திலிருக்கின்ற சத்துவகுணமாகவும் நான் இருக்கிறேன்.

ஓஜ: ஸஹோ ப3லவதாம் கர்மாஹம் வித்3தி4 ஸாத்வதாம் |
ஸாத்வதாம் நவமூர்தீனாமாதி3மூர்திரஹம் பரா || 32 ||

பலம் வாய்ந்தவர்களிடத்தில் இருக்கின்ற இந்திரிய சக்தியாகவும், மனோ பலமாகவும் இருக்கின்றேன்.
பலனில் பற்றில்லாமல் கடமையை செய்பவர்களில் கர்மயோகமாகவும், விஷ்ணு பக்தர்களால் பூஜிக்கப்படுகின்ற சத்துவகுண
பிரதானமாக இருக்கின்ற ஒன்பது மூர்த்திகளில் பரவாசுதேவ மூர்த்தியாக இருக்கிறேன்.
வாசுதேவர், சங்கர்ஷணர், பிரத்யும்னர், அநிருத்தர், நாராயணர், வராஹர், ஹயக்ரீவர், நரசிம்மர், வாமனர் ஆகிய ஒன்பது மூர்த்திகள்.

விஷ்வாவஸு: பூர்வசித்திர்க3ந்த4ர்வாப்ஸரஸாமஹம் |
பூ4த4ராணாமஹம் ஸ்தை2ர்யம் க3ந்த4மாத்ரமஹம் பு4வ: || 33 ||

கந்தர்வர்களில் விஷ்வாவஸூவாகவும், அப்ரஸ்களில் பூர்வசித்தி என்ற பெண்ணாகவும், அசையாக மலைகளில் அசையா தன்மையாகவும்,
பூமியின் குணமான வாசனையாகவும் நான் இருக்கின்றேன்.

ஆபாம் ரஸ்ஶ்ச பரமஸ்தேசிஷ்டானாம் விபா4வஸு: |
ப்ரபா4 ஸூர்யேந்துதாராணாம் ஶப்3தோ3Sஹம் நப4ஸ: பர: || 34 ||

நீரினுடைய குணமான சுவையாகவும், பேரொளி வீசுபவைகளுள் அக்னியாகவும், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்களின் கிரகணங்களாகவும்,
ஆகாயத்தின் குணமான சப்தமாகவும் இருக்கிறேன்.

ப்3ரஹ்மண்யானாம் ப3லிரஹம் வீராணாமஹமர்ஜுன: |
பூ4தானாம் ஸ்தி2திருத்பத்திரஹம் வை ப்ரதிஸங்க்ரம: || 35 ||

மேலானவர்களை , சான்றோர்களை மதிப்பவர்களில் பலி என்ற அரசனாகவும், வீர்ர்களில் அர்ஜுன னாகவும்,
அனைத்து ஜீவராசிகளில் தோற்றதிற்கும், இருப்புக்கும், அழிவுக்கும் காரணமாக இருக்கிறேன்.

க3த்யுக்த்யுத்ஸர்கோ3பாதானமானந்தஸ்பர்ஶலக்ஷனம் |
ஆஸ்வாதஶ்ருத்யவக்4ராணமஹம் ஸர்வேந்த்3ரியம் || 36 ||

புலன்களுக்கெல்லாம் புலனாகவும், ஜீவனுடைய இந்திரிய சக்திகளுக்கெல்லாம் சக்தியாகவும் இருக்கிறேன்.
நம்மிடத்து இருக்கும் இந்த்ரிய சக்தி அனைத்தும் இறைவனுடையது என்று உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
நடக்கும் சக்தியாகவும், பேசும் சக்தியாகவும், கழிவுகளை வெளியேற்றும் சக்தி, கைகளால் எடுக்கும் சக்தி,
இன்பத்தை கொடுக்கும் சக்தியாகவும், தொட்டுணரும் சக்தியாகவும், பார்க்கும் சக்தி, சுவைக்கும் சக்தி,
கேட்கும் சக்தி, நுகரும் சக்தி ஆகிய சக்திகளாகவும் நானே இருக்கிறேன்.

ப்ருதி2வி வாயுராகாஶ ஆபோ ஜ்யோதிரஹம் மஹான் |
விகார: புருஷோSயக்தம் ரஜ: ஸத்த்வம் தம: பரம் |
அஹமேத த்ப்ரஸங்க்2யானம் ஞானம் த்த்த்வ்வினிஶ்சய: || 37 ||

அவ்யக்தம், மஹத், அஹங்காரம், ஐந்து சூட்சும பூதங்களான பூமி, வாயு, ஆகாசம், நீர், நெருப்பு இவைகளாகவும்,
இவைகளிலிருந்து தோன்றிய ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், ஸ்தூல பூதங்கள்,
மனம் இவைகளாகவும் நான் இருக்கிறேன். புருஷ தத்துவமாகவும், ரஜோ, தமோ, சத்துவ குணங்களாகவும் இருக்கிறேன்.
இந்த தத்துவங்களில் எண்ணிக்கையாகவும், மற்ற லட்சணங்களை அறிந்து கொள்வது, அதன் பயனான தத்துவ ஞானமும் நானாக இருக்கிறேன்.

மயேஶ்வரேண ஜீவேன கு3ணேன கு3ணினா வினா |
ஸர்வாத்மனாபி ஸர்வேண ந பா4வோ வித்யதே க்வசித் |\ 38 ||

நானே ஈஸ்வரன், நானே ஜீவன், நானே குணங்கள், நானே குணங்களுடையவனாகவும் இருக்கிறேன்.
எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலுள்ளும் இருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிறேன். அனைத்து உடலாகவும் இருக்கிறேன்.
என்னைத் தவிர வேறெந்தப் பொருளும் எங்கும் இல்லை.

ஸங்க்2யானம் பரமாணுனாம் காலேன க்ரியதே மயா |
ந ததா2 மே விபூ4தீனாம் ஸ்ருஜதோSண்டானி கோடிஶ: || 39 ||

என்னுடைய பெருமைகளை அளவிட முடியாது. பரமாணுக்களின் எண்ணிக்கையை ஒரு காலத்திற்குள் எண்ணி முடிவடையலாம்.
ஆனால் என் கோடிக்கணக்கான அண்டங்களைப் படைக்கும் விபூதிகளை கணக்கிடவே முடியாது

தேஜ: ஶ்ரீ: கீர்திரைஶ்வர்யம் ஹ்ரீஸ்த்யாக3: ஸௌப4க3ம் ப4க3: |
வீர்யம் திதிக்ஷா விஞானம் யத்ர யத்ர ஸ மேSஶக: || 40 ||

யாரிடத்திலெல்லாம், எங்கெங்கெல்லாம் அதிக சக்தி (தேஜஸ்), செல்வம், புகழ், ஐஸ்வர்யம் (ஆளும் திறமை),
பணிவு, தியாகம், சௌந்தர்யம், சௌபாக்கியம், பராக்கிரமம், பொறுத்துக் கொள்ளும் தன்மை, செயல்திறமை,

ஏதாஸ்தே கீர்திதா: ஸர்வா: ஸங்க்ஷேபேண விபூ4தய: |
மனோவிகாரா ஏவைதே யதா2 வாசாபி4தீ4யதே || 41 ||

உத்தவா! நீ கேட்டுக் கொண்டபடி என்னுடைய பெருமைகள் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது. இவைகளெல்லாம் மனதினுடைய
விகாரங்களேயாகும். இவைகள் என் வாக்கினால் சொல்லப்பட்டதே தவிர உண்மையில் அவைகள் இல்லை.
இவைகள் வெறும் வாக்கியங்கள்தான், அனைத்தும் மித்யா என்ற கருத்தை உபதேசிக்கின்றார்.

வாசம் யச்ச2 மனோ யச்ச2 ப்ராணான்யச்சே2ந்த்3ரியாணி ச |
ஆத்மானமாத்மனா யச்ச2 ந பூ4ய: கல்பஸேSத்4வனே || 42 ||

உத்தவா! உன்னுடைய வாக்கை கட்டுப்படுத்து பிராணனை கட்டுப்படுத்து, மனதைக் கட்டுப்படுத்து, உணவு கட்டுப்பாட்டை செயல்படுத்து,
புலன்களையும் கட்டுப்படுத்து, புத்தியின் துணைக் கொண்டு புத்தியை கட்டுப்படுத்து, புத்திக்கு நல்லறிவை கொடு.
உன்னை நீயே எல்லாவகையிலும் கட்டுப்படுத்திக் கொள், உயர்த்தி கொள்வாயாக.
இவ்வாறு செய்வதால் மீண்டும் சம்சாரப் பாதைக்கு செல்ல நேரிடாது

யோ வை வாங்மனஸீ ஸம்யக3ஸம்யச்ச2ந்தி4யா யதி: |
தஸ்ய வ்ரதம் தபோ தா3னம் ஸ்ரவத்யாமக4டாம்பு3வத் || 43 ||

ஒருவன் வாக்கையும், மனதையும் நன்கு முழுமையாக கட்டுப்படுத்தவில்லையென்றால், மேற்சொன்ன உபதேசத்தின்படி
கட்டுப்படுத்தவில்லையென்றால், மற்ற சாதனங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்தாலும், எவ்வளவு விரதம், தவம், தானம் போன்ற
நற்செயல்கள் அனைத்துமே பச்சை மண் குடத்து நீர் போல வீணாகிப் போகும்

தஸ்மாத்3வாசோ மன: ப்ராணான்னியச்சே2ன்மத்பராயண: |
மத்3ப4க்தியுக்தயா பு3த்3த்4யா தத: பரிஸமாப்யதே || 44 ||

ஆகவே, மனம், வாக்கு, பிராணன், புலன்கள் இவைகளையெல்லாம் நன்கு கட்டுப்படுத்த வேண்டும். நெறிப்படுத்த வேண்டும்.
என்னை அடைய வேண்டும் என்பதை லட்சியமாக கொண்டு இவைகளையெல்லாம் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
என் மீது பக்தி செலுத்தப்பட்ட மனதுடன் கூடிய புத்தியுடன் இவைகளை முயற்சி செய்து அடைய வேண்டும்.
இவைகளை செய்தபின் எல்லாம் முற்றுப் பெறுகின்றன.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-பால காண்டம் -1-52-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

May 10, 2020

ஸ்ரீ கருணாகராச்சார்யரின் திருத் தகப்பனார் ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமி -317-ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ரீ வடுவூர் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்த ஸ்ரீ ராமாயணம் –

ஸ்ரீ ராமம் ரகுதுலு திலகம் சிவ தனுசா க்ருஹீத சீதா ஹஸ்த சரம்’
அங்குல்யாபரண சோபிதம், சூடாமணி தர்ஸன கரம்
ஆங்சநேய மாஸ்ரயம், வைதேஹி மனோகரம் வாகர சைன்ய ஸேவிதம்,
சர்வ மங்கள கார்யானு கூலம் சத்தம் ஸ்ரீராமச் சந்திர பாலயமாம்-
இந்த ஸ்லோகத்தை பாராயணம் செய்தால் ராமாயணம் முழுவதும் படித்த பலன் கிட்டும்.

ஸ்ரீமத் வேங்கட சேஷ தேசிக மணேர் அஸ்மத் குரோர் பாரதீம்
அன்யாத்ருக்ஷ மதீய திவ்ய ஸுஷமா ஸேவேதி பத்யா க்ருதிம்
அந்தர் பாவயதோ பஹிர் யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் தத் ப்ரபோ
மஹ்யம் ஸம்பதம் ஆதனோது ஸததம் மஹ்யா: ஸுதாயா: பதே–1-தமது திருத் தகப்பனார் வந்தனம்

ஸீதா லக்ஷ்மண மத்ய மண்டன மணே: ராமஸ்ய ரஸ்யாத்மன:
பீதாங்கஸ்ய ஹநூமத: சுபத்ருசா பத்தாஞ்ஜலே: ஸாதரம்
பீதோபேத விபீஷணாய தயயா தாது: ஸமஸ்தச்ரியம்
சீதாம்சு ப்ரதிமானனஸ்ய மதுரம் மந்தஸ்மிதம் பாது ந:–2-

நடு நாயகமாக பெருமாள் மந்த ஸ்மிதத்துடன் பிராட்டி இளைய பெருமாள் உடன் சேவை

மஹா பாபௌகானாம் அஹம் அனுபமானாம் ரசயிதா
தசாஸ்யானாம் ஜேதா மம ரகுபதே தேஹி சரணௌ
இதி ஸ்ரீமத் வாசா அவனி துஹித்ரு ஸௌமித்ரி ஹநுமத்
ஸமக்ஷம் யத் மந்தஸ்மிதம் இதம் இமம் பாது தவ மாம்–3-
சரண் அடைகிறார் -பெருமாள் பிராட்டி இளைய பெருமாள் -திருவடி -சேர்த்தியில் –

விஷ்ணோ பங்க்தி ரதஸ்ய பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்–4-
விஷ்ணோ
பங்க்தி ரதஸ்ய–தசரதன்
பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்-தச முகன் ராக்ஷஸ -பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைய
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்–பற்களின் வரிசைக்காட்டி தேவர்கள் சரணாகதி -அநன்யா
கதித்வம் ஆகிஞ்சன்யம் காட்டி
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்-மந்த ஸ்மிதம் காட்டி அவதரிப்பதை ஸூ சிப்பித்து அருளினாய் –
அடியார்களுடன் ஸம்ஸ்லேஷிக்க-பிரதான காரணம் –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நம்மைக் காக்கட்டும்

———-

மா மா பீதி: பவது பவதாம் பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்

மா மா பீதி: பவது பவதாம் -தேவர்களுக்கு பீதி பயம் வேண்டாம் -அஞ்சேல் அஞ்சேல்
பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்-நன்மையையும் மான்களும் உண்டாகும் -ரம்யமான வார்த்தை
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்–மாயை இல்லா புன்னகை -போலி இல்லாத புன்னகை
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே-குற்றம் அற்ற புன்னகை -உடன் இன்றும் சேவை –
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -வடுவூரில் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளையே கண புரத்து கனி -போலவே –
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்-இனிய புன்னகை -மங்கள பூர்ணம் -பயம் நீங்க –
தேவர்களுக்கு அன்று அருளியது போலே நமக்கும் அருள்கிறான்–

—————

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே–6–

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்-உனக்கு உதவ ஜாம்பவான் என்னால்
படைக்கப்பட்டுள்ளார் என்கிறான் நான்முகன் –
க்ருத யுகத்திலே ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி வைத்துள்ளேன் -அசஹாய ஸூரன் -இவன் -இவன் சொன்னதையும்
எளிமையாக ஏற்றுக் கொண்டு மந்த ஸ்மிதம் –
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ தாத்தாவே மிக நன்றி -மனுஷ்யத்வே -அவதாரத்தில் மெய்ப்பாடு தோன்ற –
மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்–நீ எனக்குத் தந்தை அன்றோ –
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ-
அஜன்-தசரதன் தந்தைக்கும் நான்முகனுக்கும் அதே பெயர் -எவ்வளவு எளிமை உடன் பதில்
ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே-தாது சப்த பிரயோகம் -தாதா-43-திரு நாமம் –
சர்வ யோக -மூல பிரகிருதி -நான்முகனை விதைத்த தாதா –
மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கும்படி வடுவூரில் -காண்கிறோம் –

—————-

தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே–7–

திரு அவதாரம் செய்த பின்பு முதல் புன்னகை ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவிக்காக
தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:–குழந்தை கிடைத்தது அரங்கன் அருளாலேயே என்கிறாள் –
சத்யமாகவே தன்னைப் போலவே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -அவனே என்கிறாள் அடுத்து -பெரிய பெருமாள் பெருமாள் –
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே-தாலாட்டில் வேதாந்தார்த்தம்
என்னைப்போலவே -மூன்று -தடவை பிரார்த்தனை -தத்தாத்ரேயர் வாமனன் கண்ணன் –
நம்மாழ்வார் திருக்குறுங்குடி நம்பி -உடையவர் திருவல்லிக்கேணி பார்த்த சாரதி போலவே –
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா–திருக்கண்கள் -காட்டிக்கொடுக்கும் -தாமரைக்கண்கள் அசாதாரணம் –
ராமன் கமல பத்ராக்ஷன் -அத்புதம் பாலகம் அம்புஜ நேத்ரம்-
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே-கேட்டு அருளி மந்த ஸ்மிதம் -திருமுகத்துக்கே அணிகலன் -புன்னகை –
இன்றும் வடுவூரிலே காட்டி அருளுகிறாயே –

——————-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ–8-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:-சுமத்ரா தேவி இடம் தூங்க மாட்டாத சிசு
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி–லஷ்மணன் அருகில் வந்தால் மகிழ்கிறான் -என்ன விந்தையோ -கேட்டு ஸ்மிதம்
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா-அந்த ஸ்மிதம் இங்கு வடுவூரில்
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ:–நமக்காக ஸ்மிதம் -அம்மாள் வம்சம் என்பதாலேயே -அன்றோ –
வில்லூர் ஸ்வாமி தாயார் -வாத்சல்ய வரத குரு -பெருமாள் கோயில் -நடாதூர் அம்மாள் – அவருக்காகா அன்று
நீ காட்டி அருளிய ஸ்மிதம் இங்கும் வடுவூரிலே -காட்டி அருளுகிறாய் –

—————–

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–9-

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:–தொட்டிலிலே தூங்காமல் -அழுது கொண்டே இருக்க –
தொட்டில் வரிசை மாற்றி -தொட்டில்களையை குறைத்து -வசிஷ்டர் ஆலோசனை –
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா-இளைய பெருமாள் அருகில் வந்ததும் மகிழ்ந்தாயே-
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்-முகம் மகிழ்ந்து இனிமையான சிறப்பான புன்னகை –
பக்தர்களை தம்மிடம் சேர்த்தாரையும்–ஆச்சார்யர்களையும் – கண்டு மகிழ்வான்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ-ஞானி ஆத்மைவ மே மதம் –
நாராயணனே நீ என்னை இன்றி இல்லை நான் உன்னை அன்றி இல்லையே
அன்று பூத்த புன்னகையை இன்றும் நாம் சேவிக்க சேவை சாதிக்கிறாயே –

———-

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே-10-
சத்ருஜ்னன் யானை மேல் பெருமாள் குழந்தையை கூட்டி வர தந்தைக்கு புன்னகை இதில்-இச்சா மோஹ –

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்-கஜேந்திர யானையை காத்த பெருமாள் அன்றோ –
ஹரி –ஹரிபரனாய் –முதலை -என்று கத்த ஆதி முதல்வன் -என்று கொண்டானே –
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:-அந்த நாராயணனை இந்த யானை தூக்கி வர –
முதுகிலே எழுந்து அருளப்பண்ணி கைம்மாறு செலுத்த –
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:-மகிழ்வுடன் -கைம்மாறு செய்ய -ச ஆனந்தத்துடன் –
தாமரைக் கண்ணன் -இத்தை கொண்டே அறிந்தது -அசாதாரண லக்ஷணம் –
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே–இப்படி தசரதன் சொல்ல மந்தஸ்மிதம் –
அதே புன்னகையுடன் இன்றும் சேவை சாதிக்கிறான் நமக்கு –

——————————

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-11-

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே–விஸ்மாமித்ரர் -அஹம் வேத்மி-இத்யாதி -கரிய செம்மலை -கேட்டு –
ஊன ஷோடச வருஷ -மே ராம -ராஜீவை லோஷன
குசித வம்சம் தோன்றிய விஸ்மமித்ரர் வார்த்தை –தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் பன்னி பன்னி உண்டே –
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி-உனது குலகுரு வசிஷ்டர் கூட -மஹாத்மநாம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம் –
என்பதை ஒத்துக் கொள்வார்
பெருமாளுக்கு நல்லது
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்-சார்ங்கம் ஏந்திய -தாமரை முகம் -புன்னகை -வ்ருத்த விபூதிமான் –
வஸிஸிஷ்டர் விச்வாமித்ரரையும் ஒரே மனசராக்கி அருளி நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
தந்தை ஆச்சார்ய அபிமானம் நினைத்தும் புன்னகை
சீதா கல்யாணம் நினைத்தும் புன்னகை -ஹரிச்சந்திரன் மனைவியை பிரித்த பாபத்துக்கு பிராயச்சித்தம் விசுவாமித்திரர்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாமும் சேவிக்க சேவை சாதித்து அருளுகிறாயே –

————-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–12-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:–அழகான ரம்யமான கதைகள் -கேட்டு மகிழ்ந்து புன்னகை
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய–லஷ்மணன் மகிழ்வதை பார்த்தும் புன்னகை —
திரு உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி வெளி வந்து புன்னகை
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்–முகம் தாமரை -மொட்டு மலர்வது போலே புன்னகை
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–அதே மந்தஸ்மிதம் வடுவூரிலும் -பக்தர்களுக்கு
அனைத்தையும் அளிக்கும் -காண்பவர் மனம் கவரும் புன்னகை –

———————-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-13-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ-ஸூந்தரி அல்ல -ஸூந்த மனைவி ராக்ஷஸி –
அபலையும் இல்லை -பலம் மிக்கவள் -பலவதி-பலவான் ஆணுக்கு சொல்வது போலே
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ-யஷீ அல்ல ராக்ஷசீ–மனுஷர் நரம்புகளை ஹாரமாக கொண்டவள் –
மனுஷர்களை ஆகாரமாக உண்பவள்
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே-இதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-அதே புன்னகையுடன் இங்கே சேவை

—————–

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–14-

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா-கருணா காகுஸ்தன் நீ -கருணை காட்ட தக்கவன் அல்ல
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:-உருவம் தான் பெண் -துஷ்டை -கொடுமை செய்பவள்
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ-இவ்வாறு சொல்வதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ –நேராக அழைத்து -அந்த புன்னகை உடன் சேவை சாதிக்கிறாயே –

———–

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ–15-

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா-இவள் கொல்லப்பட வேண்டியவள் -கருணை காட்டாதே
காவ்ய-சுக்ராச்சாரியார் தாய் விஷ்ணுவான நீ முன்பே அழித்தாய்-மாயம் மந்த்ரம் அறிந்து -தேவர்களை மயக்க–சக்ராயுதத்தால் முடித்தாயே
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா-விபூத–தேவர்-நாயகன் இந்திரன் -விஷ்ணுவாக கொன்றாயே
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே–இவ்வாறு விசுவாமித்திரர் சொன்னதும் மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கு சேவை சாதிக்கிறாயே –

————–

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-16-

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ-தாடகை வதம் செய்ய விசுவாமித்திரர் மகிழ்ந்து அஸ்திரம் அருள
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ–அஸ்திரம் சஸ்திரம் வேறே –அபிமான தேவதையை தியானித்து
மந்த்ர பூர்வகமாக செலுத்துவது அஸ்திரம்
அபிமான தேவதைகள் வடிவுடன் ராமனை சேவிக்க -பாசுபத -சிவன் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம் சதுர்முகன் -பணிந்து நிற்க -விதேயமாக
தேவாதி தேவன் -அன்றோ -பார்த்து -கடாக்ஷித்தான்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்–அப்பொழுது தோன்றிய மந்தஸ்மிதம் -அனைத்து லோகங்களுக்கும் மங்களம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே புன்னகை -மிதுனத்துடன் சேவை இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி

——————-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே–17-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:-சித்தாஸ்ரமம் வர்ணனை -மரங்கள் இவனைக் கண்டதும்-
ஓங்கி உலகளந்த இவனுக்காக தாமும் மகிழ்ந்து ஓங்கி உயர்ந்து –
கோவலன் கண்ணகி மதுரை நுழையும் பொழுது -கொடிகள் மறித்து -வராதீர்கள் சொல்வது போலே தன் குறிப்பு ஏற்ற அணி
அதே போலே இயற்கையாக உள்ளவற்றை கவி வர்ணனை -உச்சைர் -தராதலா போமியில் இருந்து மேல் நோக்கி -வாமனனைப் போலவே
மஞ்சள் பட்டாடை -வாமனன் -பீதம் அம்பரம் – ஆகாயத்தை விழுங்குவது போலே
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே–நீல மேக ஸ்யாமளன் கார்மேக வண்ணம்
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:விசுவாமித்திரர் வர்ணித்த பொழுது நீ அருளிச் செய்த மந்தஸ்மித்துடன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே -அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி சேவை –

———————————–

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அpபி
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:
த்வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-18-

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே-வானத்தில் அரக்கர்கள் சூழ்ந்து ரத்தம் கொட்ட
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அபி-முனிவர்கள் பயந்து ஓட
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:-புன்னகை அம்பு ஒன்றாக முகத்திலும் கையிலும்
வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-மாரீசனை சமுத்திரத்தில் தள்ளி -ஸ்ரீ ராமாயணம் வளர –
அடியார்களை ரஷித்து-பிரதிகூலரை ஒழித்து மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-19-

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ–வானில் அரக்கர்கள் ரத்த மழை
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:–அவர்கள் மேல் அம்பு மழை
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:–முனிவர்கள் நன்றி செலுத்த
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-மிக இனிமையான மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்க
சேவை சாதிக்கிறாய்

————————

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–20-

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்-மிதிலை நோக்கி போகும் பொழுது -சிவ வில்லை முறிக்க
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்-ஸ்ரீ சீதா தேவி -திகழும் தேசம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்–வெட்கம் -வீரம் கலந்த புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம்
ஹ்ருத்யா தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி–21-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம் ஹ்ருத்யா–கம்பீரமாக -யான குதிரை தேர் படைகளுடன் -உமக்கு திரு உள்ளம் பிடிக்குமா
தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்–முனிவர்களான எங்களுடன் வருவது பிடிக்கிறதா
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்-புன்னகையால் பதில் அளித்தாய்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி –அந்தப் புன்னகை உடன் இன்று நாம் சேவிக்கிறோம் –

—————–

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே–22-

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:–நூற்றுக்கணக்கான சமுத்துக்கள் -எடுக்கும் ஒலியும்
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்-நூற்றுக் கணக்கான முகங்களால் கதை பேசியும் வரும் ஒலியும்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்-நூற்றுக்கணக்கான தளங்கள் கொண்ட தாமரை மலர் முக மந்தஹஸ்தம்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே-அதே நூற்றுக் கணக்கான வித புன்னகை இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே-23-

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா-இளம் பெண்-அகலிகை -மன்மத லீலையால் -இந்திரன் செய்த லீலை
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்–திருவடி துகளை நோக்கி காத்து இருக்க
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்-இத்தைக் கேட்டு -தனக்கு இன்னும் ஒரு தாய் கிடைக்கப் போகிறதே என்று மந்தஸ்மிதம்
பன்னிரு திங்கள் திரு வயிறு வாய்த்த -ஸ்ரீ கௌசல்யை –அகலிகையோ பல யுகங்களாக ராமனை கருத்தில் சுமந்து
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே–அதே மந்தஸ்மிதம் -வடுவூரில்

—————————

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:
முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம் அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா–24–

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே-திருவடி துகள் -ஸ்பர்சம் -திருவடியால் தீண்ட மாட்டானே –
ஒரு சொல் ஒரு வில் ஒரு பத்னி அன்றோ
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ-மிக இளமையுடன் அழகான பெண் அகலிகை
பண்டை வண்ணமாய் -கௌதமர் மணம் பின்பு கன்னிகை போலே நின்றனள் கம்பர்
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:கௌதமரும் வந்தார் -இத்தை விசுவாமித்திரர் முனிவர் கண்டு ரசிக்க
நம்மால் முனிவர்கள் மகிழ்ந்ததை நினைத்து புன்னகை முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம்
அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா-அழகான மந்தஸ்மிதம் -மற்றவர்களை மகிழப்பண்ணிய மகிழ்வு கர்ப்பமான புன்னகை
இன்றும் நாம் ஸேவிக்கும்படி சேவை சாதிக்கிறான்

—————————-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-25-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:-
விச்வாமித்ரர் அகல்யையின் கதையை சொல்லி-
நான்முகன் அழகிய பெண்ணை ஸ்ருஷ்டித்து -நாரதர் வர -குற்றம் அற்ற இவளுக்கு அகல்யை
தலை எழுத்து பேரை எழுதி -நாரதர் -அ -நீக்கி -கல்யா -நாரதர் கலகம்-குற்றம் உள்ளவள்-
உலகம் முதலில் சுற்றும் அவருக்கு கல்யாணம் -தேவர்களும் கூட்டமாக வர –
கௌதமர் கன்று பசு சுற்றி உலகம் சுற்றிய பலன் -நாரதர் செயல் இதுவும் –
இந்திரன் வர கோபித்து -அபசாரம் -கல்லாகிய விருத்தாந்தம் சொல்லி –
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:-
காதால் கேட்டான் -திருவடி துகள் -அகல்யை கண் எதிரில் கண்டான்
திருச் சடாரி மகிமையால் நம் தலை எழுத்தும் மாறுமே
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:-
ஞான த்ருஷ்டியால் கௌதமர் அறிந்து வேகமாக வந்து ஆசீர்வாதம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம்
ஸுலப்யம் -கௌதமர் ரிஷியை வணங்கி -தாழ விட்டு மந்தஸ்மிதம் -அதே சேவை இன்றும் நமக்கு –

————

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-26-

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்-கல்லை உடைத்து என் மனைவி தந்தாய்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்-வில்லை உடைத்து உன் மனைவி பெறுவாய்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே-கௌதமர் ஆசீர்வாதம் கேட்டு விசுவாமித்திரர் மகிழ புன்னகை
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-27-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்-ஹரிச்சந்திரன் சந்திரமதி -பரம்பரை ராமன் –
முன்பு பிரித்த அதுக்கு இது -விசுவாமித்திரர் கலங்கி
மனைவியைப் பெற்று தந்தாய் -தாசி -மந்திரி -லஷ்மீ ரூபம் -பொறுமை பூமி -அன்பு தாய் -காதலி -ஆறு வடிவம் மனைவி
என்பதால் தாரா பன்மை நித்ய பஹு வசனம்
ஸ்வாமி -தேவிகள் தமிழ் செல்கிறோம் இதனால் –
ஆனந்தம் நிறைந்து இருக்கிறேன்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி-சதானந்தர் -என் பிள்ளை -ப்ரோஹிதர்-உன் மனைவியை உனக்கு தருவான்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்-குதூகலம் அடைந்தார் விச்வாமித்தார் இது கேட்டு
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-அவர் மகிழ அதைப் பார்த்தும் –
சீதா பிராட்டி பெறுவதை நினைத்தும் மந்தஸ்மிதம்

————-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-28-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:-அழகுக்கே அணிகலனாக உள்ளான்-இளங்குமரன் –
ஆபரணங்களை அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் -வீதிவாய் செல்கின்றான் -யாவருக்கும் கண் -கம்பர் –
கண்ணை விட்டு அகலாமல் கண்ணில் இருக்கிறான் -மிதிலை மக்கள்
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி-பெருமாளுக்கு அணிகலனாக சீதா தேவி -துல்ய சீலா வயோ வ்ருத்தி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே-இருவருக்கும் இடையிலே -ஆமை ஓடை விட கடினமாக சிவ தனுஸ் -வில் வில்லனாக
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-பெருமாளை மாப்பிள்ளையாக பெற மிதிலைக்கு பாக்யம் கிடைக்குமோ
என்று பேச பெருமாள் மந்தஸ்மிதம் சாதித்ததே இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———————–

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-29-

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா-என்னுடைய தாயான அகல்யைப் பார்த்தீர்களா
பார்த்த மட்டும் இல்லை -தந்தை இடம் கௌதமர் இடம் சேர்க்கப்பட்டாள்
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா-ரேணுகா தேவி ஜமதக்கினி சேர்ந்தால் போலே -பரசுராமர் ஆவேச அவதாரம்
மனக்கிலேசம் பெற்ற தாய் தலை வெட்டச் சொல்ல மறுத்த பிள்ளைகளை கல்லாக்கினார்
வரம் வாங்கி மீண்டும் உயிர் பெற்றார்கள் -சேர்ந்தார்கள் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தம் இங்கு –
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா-இந்த சம்பாஷணம் -சதானந்தர் விசுவாமித்திரர்
தனது முந்தைய அவதாரம் நினைவு மகிழ்ந்து மந்தஸ்மிதம்
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் செவிக்கும் படி சேவை –

———————–

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-30-

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்-விசுவாமித்திரர் காதியின் பிள்ளை –
தவம் புரிந்து உயர்ந்த மா முனி
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்-பரதன் தாய்-சகுந்தலை இவர் மகள் -துஷ்யந்த் சகுந்தலை பிள்ளை பரதன் –
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே-இவ்வாறு சொன்னதும் புன்னகை –
ராமனை வளர்த்த தாய் பரதன் தாய் தானே -அத்தை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-உத்தமமான இனிய மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோமே –

—————————

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-31-

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்-தவம் கலைக்க வந்தவளை கல்லாக்கி -அரம்பையை-
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே-திரி சங்கு சுவர்க்கம் ஸ்ருஷ்டித்தவர் -சரீரத்துடன் போக ஆசைப்பட்டான் –
சண்டாளனாகப் போவதாக வஸிஷ்டர் சாபம் -இந்திரன் கோபித்து கீழே தள்ளி -அங்கேயே இருக்க புதிதாக சுவர்க்கம் உருவாக்கினார்
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :-இப்படி சதானந்தர் விசுவாமித்திரர் சொல்ல -புன்னகை –
சரணாகதி ரக்ஷணம் செய்த விசுவாமித்திரர் -செயல்களை நினைத்து புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-அந்த மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம்–32-

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே-சுனச்சேபம் -விசுவாமித்திரர் தங்கை சத்ய வதி -ரிஷிகள் பிள்ளை –
நடுப்பிள்ளை -அம்பரீஷன் யாகம் பண்ண-மிருகம் தப்பித் போக -நர பலி பிராயச்சித்தம் -ரிஷிகள் இடம் பிரார்த்திக்க –
முதல் மகன் கர்மம் செய்ய வேண்டும் -கடைக்குட்டி அம்மா செல்லம் -நடுப்பிள்ளை கொடுக்க –
புஷ்கரத்தில் தாய் மாமாவைப் பார்த்து பிரார்த்திக்க-தனக்கு நூறு மகன் -ஒருவராவது இவனுக்காக –
சரணாகதி ரக்ஷணம் பண்ணினவனைக் காக்க -நூறு பெரும் ஒத்து கொள்ளாமல் -சண்டாளர் ஆக சாபம்-
யூக ஸ்தம்பம் -இந்த வேத மந்த்ரம் சொல்லு என்று சொல்லிக் கொடுக்க -கொல்ல வந்தவன் பயந்து -ரிஷிகர் தானே போக –
மந்த்ரம் சொல்ல -இந்திரன் வந்து -அம்பரீஷன் இடம் யாகம் பூர்த்தியானது -பலி கொடுக்க வேண்டாம் என்றானாம் –
தபஸ் பலன்களை எல்லாம் விசுவாமித்திரர் சரணாகதி ரக்ஷணம்
வசிஷ்டர் சரித்திரம் விட விசுவாமித்திரர் சரித்திரம் மிக இருக்குமே ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் –
தானத்தில் கண் வைத்து மகனை அம்பரீஷன் இடம் கொடுக்க
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்-தாயாரும் தியாகம் -இந்த நிலையில் சரணம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்-புத்திரர்களை சபித்தும் சரணாகத ரக்ஷணம் செய்தார்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம் -உன்னைப் போலவே ஐவரும் சரணாகத வத்சல்யன் இவர் என்று
கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் நம்மை ரக்ஷித்து அருளவே இன்றும் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————–

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே–33-

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:-கடும் தவம் செய்ய -மிகுந்த பசி -விசுவாமித்திரர்
ஆச்சார்ய சீலர் -தானே உணவு தயார் செய்து
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:-யாசகம் கேட்டு ஒருவர் வர -சிறிதும் தயங்காமல் புசிக்கக் கொடுக்க
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா-மீண்டும் தபஸில் இறங்கி செய்தார் என்று சதானந்தர் சொல்ல
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே-ஆசை உள்ளம் அன்பு உள்ளம் அருள் உள்ளம் மூன்றுக்கும் வாசி உண்டே –
தானே உண்ணாமலும் -பகிர்ந்து உண்ணாமலும் -அவனுக்கே கொடுத்த அருள் உள்ளம் கொண்டவர் என்றும் தபஸில் ஆழங்கால் பட்டவர்
என்று வள்ளன்மை வைராக்யம் தபஸில் ஊற்றம் மூன்றையும் புகழ்ந்து சொல்லக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்–34-

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:-60000-பேர் வில்லைத் தள்ளிக் கொண்டு வந்ததை
வால்மீகி ராமாயணம் சொல்லும் -கொண்டு வரப்பட்டு இருக்கும் கனமான வில்லைப் பார்க்க
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:-மலை போன்ற கனம்-அம்பாக ஸ்ரீ மந் நாராயணனன்
முப்புரம் எரிக்க -மேரு மலை வில்லாகவும் -கொண்டு திரு நாகேஸ்வரன் –
திரு விண்ணகர் அப்பனை -வ்ருத்த விபூதி ஐஸ்வர்யம் -அம்பாக இருந்து -நடத்தி வைத்து அருளி –
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே-காதி மகன் விசுவாமித்திரர் சொல்ல கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்-அம்புக்கு வில்லைப் பார்த்த மகிழ்ச்சிக்கு மந்தஸ்மிதம் –
இது தானே ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி பெற உதவிற்று –
கல்யாணமாகிய மங்களம் நமக்கு அருள இன்றும் இப்படி சேவை சாதித்துக் கொண்டு அருளுகிறார் –

——————

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-35-

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:-வில்லின் மேல் பகுதி திருவடி ஸ்பர்சம் பெற தானே முறிந்ததாம் –
இவன் மன்மதனாக இருப்பான் -மக்கள் -இவனே தசரதன் மகனாய் -சிவனால் எரிக்கப் பட்டவன் -பழி வாங்க
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா-இவனை எரித்த சிவனின் தனுஸை முறித்தான்-
சாமான்யமான மக்கள் மன்மதன் ரதி என்று அழகைப் பார்த்து சொல்வார்களே
இவனோ சாஷாத் மன்மதன் தானே -சீதா பிராட்டியும் ரதி தானே என்பர்
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா-சீதா பிராட்டி திரு முகத்தில் மகிழ்ச்சி -இவ்வாறு மக்கள் பேச
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-அப்பொழுது மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

—————————-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய:–36-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:-முதலில் வில்லை முறித்து –
மனிதன் தலைவன் ஜனகன் பயம் முறித்தான் -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியின் ஏக்கத்தையும் முறித்தான் –
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி-மக்கள் பேச்சையும் முறித்தான் -ஆக நான்கையும் முறித்தான்
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ-மக்கள் இவ்வாறு பேச தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
ப்ரஹமாஸ்ரமம் முறித்து க்ரஹ ஆஸ்ரமம் புகப் போவதை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய: -அந்த மந்தஸ்மிதமே இது சங்கை இல்லை

——————

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-37-

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:–பனிமலையான இமயமலை -மகள் -பார்வதி தேவி -பதி –
சிவ பெருமானது வில்லை -பங்கமாக உடைத்து -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியைப் பெற்றுக் கொண்டான்
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்-சிவன் பக்தனான ராவணன் -வதம் செய்து
மீண்டும் ஸ்ரீ பிராட்டியைப் பெறப் போகிறான்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்-அயோத்யா -சங்கேத நாதன் –
ஆறு குணங்கள் நிறைந்த இறைவன் -இரண்டு கார்யங்களை செய்த்தவன் பராத்பரனே -என்று முனிவர்கள் பேச
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:–(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-இவ்வாறு ஸ்ரீ ஜனகராஜனுக்கு
ஆப்த நன்மக்கள் முனிகள் வாழ்த்தி சொல்ல -கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –பரத்வம் மறைக்க ஒண்ணாதே –
அந்த மந்தஸ்மிதம் உடன் நம்மை அருளுவதற்காகவே
அருளி நம்மைப் பெற்று மந்தஸ்மிதம் மிக்கு இருக்க வேண்டும் –

————————————

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-38-

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:-வில்லை முறித்து -பத்து முகம் கொண்ட ராவணன்
சீதா பிராட்டி இடம் மனம் வைத்து
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:-நாண் ஏற்ற முடியாமல் வெட்க்கி முகம் வெளுத்து திரும்ப –
மீண்டும் ஆசை கொண்டு
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:-ராமன் உடைய கோதண்ட வில்லின் பாணங்களால்
தலை துண்டிக்கப் படப் போகிறான்
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-இவ்வாறு முனிவர்கள் பேச மந்தஸ்மிதம்
திரு மணம் ஆகாத பிராட்டி மேல் ஆசை அவமானம் மட்டும்
திரு மணம் ஆன பின்பும் -தலை போனதே -தர்மம் ஸூஷ்மம்-பேராசை -தகாத ஆசை –
பராக்ரமம் வீரம் புகழ்ந்து தர்ம ஸூஷ்மம் சொன்னதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் –
ஸ்ரீ மங்களம்-அழகு – கல்யாணம் -செல்வம் -தர வல்லது

———————————

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே–39-

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே-சீதா பிராட்டி ராமானுக்கும் உஊர்மிளா லஷ்மணனுக்கும்
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:-தம்பி பெண்கள் இருவரையும்
பரத சத்ருக்கனனுக்கும் -விசுவாமித்திரர் கேட்க
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா-மூன்று காரணங்கள் மந்தஸ்மிதம்
தம்பிகளுக்கு தன்னுடன் -விசுவாமித்திரர் சாமர்த்தியம் –விசுவாமித்திரர் ஸாஸ்த்ர ஞானம் –
பகவத் உத்சவம் பாகவத உத்சவம் சேர்ந்து -நுட்பம் அறிந்தவர் -என்று நினைந்து மந்தஸ்மிதம்
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்று இங்கு –

———–

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:-40-

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே-சூர்ய வம்ச -தொடக்கம் வசிஷ்டர் சொல்ல
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே-ஜனகர் தம் வம்சம் சொல்ல –
மம ஸூதா -மமகாராம் விட்டவரது மமகாராம்-
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா–இவற்றைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:

————

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-41-

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்-மூன்று தம்பிகளும்-இளம் பெண்களுடன் கூட
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ-இருப்பதைக் கண்டு திரு உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பொங்கி வர –
பக்தர்களை தம்மைப் போலவே ஆக்கி மகிழ்பவன் அன்றோ -உடையவர் இடம் பரத்தை ஒப்புவித்து ஸூகமாக துயில்கின்றானே
தன்னைப் போல ஆயிரம் பிள்ளைகளுக்கும் யானை –
சாம்யா பத்தி தருமவன் அன்றோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–அதுவே பரிவாஹமாகி மந்தஸ்மிதம் வடிவாக பொங்கி வந்ததே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-அதே புன்னகை -இன்றும் சேவை சாதித்து
நமக்கும் கல்யாணம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கும்–

—————

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம்-42-

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா-பாணி கிரஹணம் -திருக்கைப் பற்ற –
திரு உள்ளம் மகிழ்ந்து பூரித்து – -அந்த நேரத்தில்
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்-சக தர்ம சாரிணி-இவளுடன் சேர்ந்து
மிக உயர்ந்த தர்மம் -சரணாகத ரக்ஷணம் -விரதம் பூணப் போகிறானே –
ஸ்ரீ பார்சவத்தில் இருக்க புருஷகாரம் -இவள் சந்நிதியாலே காகம் தலைப் பெற்றது –
அசந்நிதியால் ராவணன் மாண்டான்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்–உள்ளே இப்படி மகிழ்ந்து
மந்தஸ்மிதம் மூலம் அதுவே வெளி வந்தது
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம் -அதே புன்னகை இங்கும் தவழ்ந்து கொண்டு –
சேவார்த்திகளுக்கு அனைத்து ஷேமங்களையும் வழங்கும்

—————-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம-43-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்-வழியில் பரசுராமர் வந்தவாறே –
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா-துன்பத்தை பொழிய வந்தார் -மழுவும் ஆக்ரோஷம் கொண்டதாக உள்ளதே –
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே-பார்த்ததும் அனைவரும் பீதி -இவர்களும் ஷத்ரியர்கள் அன்றோ
ஆனால் உனது திரு முகத்திலோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம–அஞ்சேல் என்று மந்தஸ்மிதம் கொண்டே காட்டி அருளி –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நமது பயங்களைப் போக்கவே -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———–

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்—44-

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்-என்னுடைய பெயர் வைத்துக் கொண்டு —
ஆகவே தாசன் -முந்திய அவதாரம் பரசுராமன்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ-அவனுக்கும் குருவான சிவனது வில்லை உடைத்து அபராதம்
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே–ரோஷ ராமன் -இப்படி ஜலபமான -த்வனி கேட்டு
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்–சாந்தமான மந்தஸ்மிதம் -கொண்டே பதில் –
சேவிக்கும் நமக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் மந்தஸ்மிதம் –

———-

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே–45–

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா-ராவணனால் சீதைக்கு ஆபத்து வராமல் வில்லை முறித்தாய்
ஜனக மகா ராஜா வேதாந்தி
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:–அநு குணம் -துல்ய சீல வாயோ வ்ருத்தா
என்னுடைய குரு சிவன் வில்லை முறித்தாய்
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ-பழையவை அதுவும் இந்த வில்லும் -இதை முறிப்பாயா -சவால் விட
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-இடி மின்னல் மழைக்கு முன் போலே உன் விஜயம் காட்ட மந்தஸ்மிதம்
சூரியோதயம் முன்னால் அருணோதயம் போலவும் இந்த மந்தஸ்மிதம்
இன்றும் சேவிக்கிறோமே -ஜெய் விஜயீ பவ –

——————

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–46-

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:–சிவன் வில் -ஜனகன் அர்ச்சனை தினமும் செய்தான் –
ஷத்ரியர்களை கொன்றாலும் அவனை இதனால் விட்டு வைத்தேன்
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம-அஞ்சாமல் வில்லை முறித்தாய் -இப்பொழுது என்னுடைய வில்லைப் பார்
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்-முனி ஸ்ரேஷ்டரான பரசுராமர் வில்லைக் கொடுக்க தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–தபஸியிடம் பணிந்து-பயந்த மற்றவர் மகிழும் படியும் –
நாமும் மகிழும் படி புன்னகை –
இப்பொழுதும் சேவிக்கலாம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கட்டும் –

———-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–47-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:–வில்லைப் பெற்றுக் கொண்டான் –
கம்பீரமாக தூக்கிப் பிடித்து நாண் ஏற்றி அம்பையும் பூட்டி
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்-கர்வம் இழந்தார் பரசுராமர்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்-மந்தஸ்மிதம் இளைய பெருமாளுக்கு ஆனந்தம் –
அவருக்கு கர்வ பங்கம் -இரு வேறு பலம் ஒரே மந்தஸ்மித்துக்கு
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–நமக்கு மங்களம் கொடுத்து அருளுகிறது
அதே மந்தஸ்மிதம் ஜ்வலித்து –
தாடகை வதம்-பெண்ணை -இவர் ஷத்ரிய வதம் தந்தை சொல் படி போலே பெருமாள் விசுவாமித்திரர் ஆணைப் படியே –
இருவரும் பேசிக் கொண்டார்களாம் –

————————-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி-48-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே-ஐப்பசி புனர்வசு -இளைய பெருமாள் திருவடி சமேதராக
சீதா பிராட்டி ராமர் புறப்பாடு
நடை அழகு சேவிக்கலாம் -அயோத்யா வாசிகள் கிரஹபிரேவசம் சேவித்து பெற்ற ஆனந்தம் நாமும் இன்றும் அனுபவிக்கலாம் இதில்
மற்ற புனர்வசுவில் சீதா ராமர் மட்டும் புறப்பாடு
ஸ்ரீ மான் –
அழைத்து -இங்கு சேர்த்தி சேவித்து அருளுகிறார்
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே–திருக் கல்யாண கோலத்துடன் -புறப்பாடு
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி-இளைய பெருமாளும் திருவடியும் சேர்ந்து -திருவடி ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி -மந்தஸ்மிதம் -சிரித்து சிரித்து என்னை சிறையில் இட்டாய் –
மனம் மயங்கி-தொண்டராக எழுதிக் கொடுப்போம்

———–

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம்–49-

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்–சேர்த்தி அழகு -பன்னிரண்டு ஸம்வத்சரம் அயோத்யையில் —
மன்மதன் -உன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மீண்டும் மீண்டும் கண்டான்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:–கண்டு கர்வம் பங்கமாக -சாஷாத் மன்மதன் நீ அன்றோ –
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித-இனிமை -அதி ஸூந்தரம் -பேர் அழகனுக்கு மேலே –
இவள் அழகுக்கு உவமை இல்லையே
அவள் அலங்காரமாக அருகில் -இருந்து -பூஷணம் அணி கலன் போலே –
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம் -சேர்த்தி அழகை இன்றும் அருளி –
மந்தஸ்மிதம் -இருவரும் சேர்ந்து மனம் கொள்ளை கொண்டு மங்களங்களை அருளுகிறதே –

———-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே-50-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே-சாகேதம் -அயோத்தியை -மூன்று தாய் மாறும் சீதா பிராட்டி இடம் தாய் பாசம் காட்ட
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:-தந்தையும் ப்ரீதி-பொங்கும் பரிவுடன் –
தம்பிகளும் ஸ்லாக்யராக-மூவரும் மூன்று சேஷத்வம் பாரதந்தர்யம் ததீயா
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே-அனைத்து மக்களும் தங்கள் வீட்டுப் பிள்ளை பெண் போலே –
பொங்கும் பிரிவால் கோயில்களில் அர்ச்சனை இவர்களுக்காக
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே -இதனால் காட்டிய அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம்
அர்ச்சகர் -பொது மக்களும் பொங்கும் பரிவு காட்ட –
கீழே நமக்கு அயோத்யா ராமர் அனுபவம் நமக்கு -இங்கு அவர்களுக்கு இங்கேயே அயோத்யா அனுபவம் என்றவாறு –
வீர சுந்தர பாண்டியன் மதிள் கட்ட -பட்டர் பக்தர்கள் மங்களாசாசனமே அவனுக்கு அரண் என்று அருளிச் செய்த ஐதிக்யம்-

———-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-51-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்-மாமியார் தெய்வம் போலே –
அவள் கர்ப்பம் பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தவனே
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே-மனசுக்கும் கண்ணுக்கும் ஆனந்தம் ரமயதீ ராமன் –
மனதுக்கு இனியன் -இது எனது பாக்யம்
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்-தந்தை அளவு கடந்த ப்ரீதி -பூர்ண ஆனந்தம் எனக்கு
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-மிதிலை தேசத்தில் பிறந்த -சீதா பிராட்டி வசனம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்

———–

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே–52-

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா-பால காண்டம் இறுதி ஸ்லோகம் இது –
சத்துக்கள் அபிமதம் பெற்ற குண பூஷணை
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:-சத்யா வாக்கியர் பராக்ரமர் தசரதர்
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:-செயல் வீரர்கள் நல் பண்புகள் மிக்க பிரியமான தம்பிகள்
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே -புகுந்த வீட்டு பெருமையை விதேக தேச பிராட்டி
அருளிச் செய்ததும் பிறந்த மந்தஹாஸம்

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி –ஸ்லோகங்கள்–1-6 -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம்–

April 21, 2020

ஸ்ரீ எறும்பியப்பா அருளிச் செய்த தனியன்

ய ஸ்துதிம் யதிபதி பிரசாதிதீம் வ்யாஜஹார யதிராஜ விம்சதிம்
தம் பிரபன்ன ஜன சாதகாம்புதம் தௌமி சௌம்ய வர யோகி புங்கவம் –

பிரவேசம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் சொன்னேன் -என்கிறபடியே பூ ஸூ ரர்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு
போக்யமாக திருவதரித்த திருவாய் மொழியிலே அவகாஹித்து
அதில் சாஸ்த்ரார்த்த ரசம் பாவ ரசம் இவற்றை அனுபவித்து தத் ஏக நிஷ்டராய் -தத் வ்யாதிரிக்த சாஸ்திரங்களை
த்ருணவத் பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்கையாலே திருவாய் மொழி அமுத தாத்பர்ய அர்த்தத்தையே தமக்கு நிரூபகமாக உடையராய்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே அனைவரதும் செய்து கொண்டு போரும் ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை
ஸ்ரீ திருப் பாதத்தில் ஆஸ்ரயித்து திராவிட வேத அங்க உப அங்கங்களான ஸமஸ்த திவ்ய பிரபந்த தாத்பர்யங்களையும்
அவர் உபதேசத்தால் லபித்து
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உள் பொருளான சரம பர்வத்தில் நிஷ்டராய்
சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்கள் மூன்றும் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இடம் அன்வயித்து தத் ஏக நிஷ்டராய்
எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ ஜீயரை ஸ்ரீ பிள்ளை தாமே உகந்து ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளில் காட்டிக் கொடுக்கையாலே
அவர் திருவடிகளில் மிகவும் பிரவணராய் தத் குண வேஷ்டிதங்களைப் பேசி அனுபவிக்கும் படியான தசை பிறந்து
தத் வைபவத்தைப் பேசுகிற இவர்
சரம உபாய நிஷ்டரான சரம அதிகாரிகளுக்கு அநவரதம் அநுசந்தேயங்களான சரம அர்த்தங்களை
இப்பிரபந்த முகேந வெளியிடா நின்று கொண்டு
ஸ்வ அபேக்ஷித்ங்களையும் அவர் திருவடிகளில் அபேக்ஷித்துத் தலைக் கட்டுகிறார் –

இதில் முதல் ஸ்லோகத்தாலே
ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ரேம புஷ்கல்யத்தையும்-ஸ்வ அபிமான அந்தர் ஹுதருடைய ஸ்வ பாவங்களைப் போக்கி
ரஷிக்கும் படியையும் பேசா நின்று கொண்டு
தொடங்கின ஸ்தோத்ரம் தடையற நடக்கத் தக்கதாக உடையவர் திருவடிகளில் விழுகிறார்

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
பிரேமா விசாஸய பராங்குஸ பாதபக்தம்
காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம்
ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா —-1-

ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா
திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ வடியேன்-என்கிறபடியே மிதுன சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் ஆகையால்
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமும் மிதுன விஷய கைங்கர்யமாகவே இருக்கும் –
திருமாற்கு அரவு –சென்றால் குடையாம்-என்று நித்ய ஸூ ரிகளில் தலைவரான திருவனந்த வாழ்வான்
அவனும் அவளுமான சேர்த்தியிலே கிஞ்சித்க் கரிக்கும் என்று சொல்லிற்று –
அந்த கருந்தலையில் வாசனையால் இறே-தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்யப் போந்த இடத்திலும் –
பாவாம்ஸ்து சக வைதேஹ்யா-என்றும்
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி என்றும் அவர் அவரைப்பார்த்து பிரார்த்தித்தது
அப்படியே ஆழ்வாரும் –
அடிமை செய்வார் திருமாளுக்கே என்றும்
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூட என்றும்
மிதுனமே கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தியாக அருளிச் செய்தார் இறே

பிரேமா விசாஸய பராங்குஸ பாதபக்தம்
ஆகையால் ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் திருவடித் தாமரைகளில் நித்ய கைங்கர்யத்தில் ஆசையால் கலங்கின
திரு உள்ளத்தை உடையரான ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ரேமமே தமக்கு நிரூபகமாய் உடையவராய் இருக்குமவர் என்கிறது –
மாயா வசஸ் வத்தாலே ஸ்ரீ யபதித்தவம் ஸ்ரீ யமாகையாலே ஸ்ரீ சஸ்தம் ஓவ்பவாரிகம்
சீ மாதவன் கோவிந்தன் என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியை உட் கொண்டாய்த்து இவர் இப்படி அருளிச் செய்தது

உடையவருக்கு வைபவம் சொல்லுகிற அளவில் ஞான பக்தி வைராக்யங்களை இட்டுச் சொல்லுகை அன்றிக்கே
ஆழ்வார் திருவடிகளில் சம்பந்தத்தையே இட்டுச் சொல்லுகைக்கு அடி –
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -என்று பிள்ளை அமுதனார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தி ஆய்த்து –
அங்க்ரி சப்தத்தால்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகம் சொல்கிறது –
ஜலஜ சப்தத்தால்
திருவடிகளின் போக்யதையைச் சொல்கிறது –
உன் இணை அடித் தாமரைகள் -என்கிறபடி இரண்டு தாமரைப் பூவை ஒழுங்கு படி நிரைத்து வைத்தால் போலே
இருக்கிற சேர்த்தி அழகைச் சொல்கிறது
சேவா சப்தத்தால்
சேஷ விருத்தியைச் சொல்கிறது

நித்ய சப்தத்தால்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -என்கிறபடி யாவதாத்மா பாவி என்னும் இடம் சொல்கிறது
இது தான் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்ன
சர்வ தேசத்திலும் சர்வ காலத்திலும் சர்வ அவஸ்தைகளிலும் பண்ணக் கடவ சர்வவித கைங்கர்யங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
ஏவம்விதமான கைங்கர்யத்தைப் பெற வேணும் என்னும் ப்ரேம பாரவஸ்யத்தாலே யாயத்து
சிந்தை கலங்கி திருமாலே என்று அழைப்பன்-என்று இவர் கூப்பிட்டது
நாடு அடங்க அன்ன பாநாதிகளுக்கு வாய் புலற்றிக் கூப்பிடா நிற்க கைங்கர்யத்தால் அல்லது செல்லாமல் கூப்பிட்டு
அலமாக்கிற இவர் படி உபய விபூதியிலும் வ்யாவருத்தமாய் இருக்கையாலே
இப்படி இருக்கிற ஆழ்வாருடைய ஸ்வ பாவத்தில் வித்தராய்
இவருடைய திருவடிகளில் நிரவதிக ப்ரேம யுக்தராய் யாயத்து எம்பெருமானார் இருக்கும் படி

காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம் ராமாநுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா —–
பகவத் கைங்கர்ய விரோதியான சப்தாதி ரூப ப்ராவண்ய விஷயமான காமமும்
ஆதி சப்தத்தாலே
சங்க்ருஹீதைகளான பகவதேக ரஷ்ய விரோதியான அர்த்த திருஷ்ணையும்
தத் ஏக சேஷத்வ விரோதியான அகங்காரமும் முதலான துர் குணங்களை -தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
ஸ்வ உபதேச அனுஷ்டங்களாலும் ஸ்வ கடாக்ஷ விசேஷங்களாலும் ச வாசனமாகப் போக்குமவர் -என்கை

ராமானுஜம்
ந சேத் ராமாநுஜேத் ஈஷா சதுரா சதுர் அக்ஷரீ -காமவஸ்யாம் பிரபத்யந்தே ஜந்தவோ ஹந்தமாத்ருஸா–என்று
அறிவுடையார் ஈடுபடும்படி மோக்ஷ ஹேதுவான திரு நாமத்தை உடையவர் என்கை –
யதி பதிம்
ஜிதேந்த்ரியரான சன்யாசிகளுக்குத் தலைவர் ஆனவர் என்கை –
இத்தால் கீழ்ச் சொன்ன ஆச்ரித தோஷ நிவர்த்தகத்துக்கு அடியான குண யோகம் சொல்லுகிறது

ப்ரணமாமி -என்கிற மாத்திரமே அமைந்து இருக்க ப்ரணமாமி மூர்த்நா
என்கிறது விஷய வைபவத்தை அனுசந்தித்து மாநஸமான பிரணவ மாத்திரத்தில் நிற்கை அன்றிக்கே
தம்முடைய ஆதார அதிசயத்தாலே நிர்மமராய் திருவடிகளில் தலையை மடுக்கிறார் என்னும் இடம் தோற்றவே-

————————

இப்படி தொடங்கின ஸ்தோத்ரம் நிர்விக்னமாகத் தலைக் கட்டுகைக்காக அவர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து
அத்தாலே நிறம் பெற்றவராய்க் கொண்டு எம்பெருமானாருடைய பகவத் பாகவத ப்ரேம புஷ்கல்யத்தையும்-
ஆஸ்ரித ஜனங்களுக்கு சரம ப்ராப்யராய் இருக்கும் படியையும் சொல்லி சாதரமாக ஏத்துகிறார் –

ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம்
ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்
ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே –2-

ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்

பகவத் விஷயத்தில் வந்தால் வெளிறான அம்சத்தைக் கழித்து சாரமான அம்சத்திலே யாயத்து இருப்பது –
பர வ்யூஹங்கள் நித்ய முக்தருக்கும் முக்த பிராயருக்கும் முகம் கொடுக்கும் இடமாகையாலும்
விபவ அந்தர்யாமிகள் புண்யம் பண்ணினாருக்கும் உபாசகருக்கும் முகம் கொடுத்து நிற்கிற நிலையாகையாலும்
அவ்வோ நிலைகளுக்கு ஓரொரு குறைகள் உண்டு
அடியோமுக்கே எம்பெருமான் அல்லீரோ -என்று பரத்வாதிகளுக்கு ஆளாகாத பிற்பாடாருக்கும் முகம் கொடுத்து நிற்கும்
அர்ச்சாவதாரத்துக்கு சொல்லலாவது குறை ஒன்றும் இல்லையே
இப்படி நீர்மைக்கு எல்லை நிலமான அர்ச்சா ஸ்தலங்களுக்கு எல்லாம் வேர் பற்றான ஸ்ரீ கோயில் நிலையிலே யாயத்து
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஆழங்கால் பட்டு இருப்பது –
ஆகையால் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் மிக்க போக்யதையை அனுசந்தித்து
சரஸ சஞ்சரணம் பண்ணும் படி சொல்கிறது –
பரமபத ஐஸ்வர்யத்தையும் சிராங்கிக்கும் படியான விபவ ஐஸ்வர்யத்தை யுடைத்தாய் –
ரதிங்கத-என்கிறபடியே சர்வஞ்ஞனான சர்வேஸ்வரனையும் ஸ்வ போக்யத்தையாலே ஆழங்கால் படுத்தும் படி
நிரதிசய போக்யமான திருவரங்கத் திருப்பதியை –
அரங்கமாளி-என்கிறபடியே -ஸ்வ அதீனமாக ஆண்டு கொண்டு போருகையாலே வந்த பெருமையை யுடைய
அரங்கத்தம்மான் திருக்கமலப் பாதத்தில் அலையெறிகிற மது ப்ரவாஹத்திலே சிறகு அடித்துக் கொண்டு வர்த்திக்கிற
ஹம்ஸ ஸ்ரேஷ்டராய் உள்ளவரை -என்கை –
பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் இராமானுசன் –என்னும்படி இறே
இவ்விஷயத்தில் இவருக்கு உண்டான ப்ராவண்யம் –

ஸ்ரீ மத் பராங்குச பதாம் புஜ ப்ருங்க ராஜம்-

இனி பாகவத விஷயத்தில் வந்தாலும் -ஸ்வ யத்னத்தால் ஈஸ்வரனைப் பெறப் பார்க்கும் ப்ரபத்தியிலே
அன்வயித்து இருக்கச் செய்தேதங்கள் ஸ்வீ காரத்தை சாதனமாக கொள்ளுமவர்களையும்
அவனே உபாயமாகக் கொள்ளா நிற்கச் செய்தேயும் பெற்ற பொது பெறுகிறோம் என்று ஆறி இருக்கிறவர்களையும்
மகிழ்ந்து ப்ராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் அவனே என்கிறதை அத்யவசித்து -இப்போதே பெற்று அனுபவிக்க வேணும்
என்னும் அபிநிவேசத்தாலே கண்ணும் கண்ணீருமாய் யாய்த்து இருக்கும்படியான ஆர்த்தியை உடையராய்
பர வ்யூஹாதி ஸ்தலங்களில் காட்டில்-கண்டியூர் அரங்கம் -இத்யாதிப்படியே
ஸ்ரீ கோயில் முதலான அர்ச்சா ஸ்தலங்களில் ஆழங்கால் பட்டு இருக்கும்
ஆழ்வார்கள் அளவிலே யாய்த்து திரு உள்ளம் ஊன்றி இருப்பது

ஆகையால் கைங்கர்ய அபிநிவேசம் ஆகிற ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்தை உடையவராய்
நிரங்குச ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனையும்
ஈஸ்வரோஹம் என்று இருக்கும் சம்சாரிகளையும்
ஸ்வ ஸூக்தி விசேஷங்களாலே வசீகருதராய் தலை சீய்க்கும் படி பண்ணுகையாலே பராங்குசர் என்னும்
திரு நாமத்தை யுடையராய் இருக்கிற ஆழ்வார்களில் தலைவரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளில்
போக்யதா அனுசந்தானமே நித்ய ஜீவனமாய் யுடையவர் என்கை –

கீழே பராங்குச பாத பக்தம்-என்று அவர் பக்கல் ப்ரேமத்தை உடையவர் என்கிற மாத்திரம் சொல்லிற்று –
இங்கு அந்த ப்ரேம அனுரூபமாக அவர் திருவடிகளில் போக்யத்தையுள் புக்கு அனுபவிக்கும் படி சொல்கிறது –
அல்லாத ஆழ்வார்களில் காட்டில் நம்மாழ்வாருக்கு உண்டான வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற அவர்களோடே கூட அநுஸந்திக்குமது
மாத்திரம் போராது என்று தனியே முற்பட அனுசந்தித்தார்
இப்போது அவர்களோடு கூட அனுசந்தித்து அருளுகிறார் –
பெரிய பிராட்டியாரை அல்லாத நாய்ச்சிமாரோடு கூட அநுஸந்தியா நிற்கச் செய்தேயும் முந்துறவே
ஸ்ரீ யபதி -என்று அவள் வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற உடையவர் அனுசந்தித்து அருளினால் போலே
அல்லாத ஆழ்வார்களில் இவருக்கு அவயவ பூதர் என்னும்படி இறே இவருடைய ஏற்றம் –

ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்-

மங்களா சாசன ரூபமாக ஐஸ்வர்யத்தை உடையவராய் ப்ராஹ்மண உத்தமரான ஸ்ரீ பெரியாழ்வாருடையவும்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஆகிற பிரதிபக்ஷங்களுக்கு ம்ருத்யு பூதரான ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வாருடையவும்
திருமுக மண்டலம் ஆகிற தாமரையை அலர்த்தும் ஆதித்யன் -என்கை –
ஆளுமாளார் -என்கிறவன் தனிமை தீர ஆள்கள் சேர்த்து அருளுகையாலும்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளைக் கிழங்கு எடுத்துப் பொகடுகையாலும் இவரைக் கண்ட போதே அவர்கள் திரு முகம் அலர்ந்த படி –

ஸ்ரீ வத் சிஹ்ன சரணம் யதிராஜ மீடே

கீழே -காமாதி தோஷஹர மாதமபதாஸ் ரிதாநாம்-என்று சாமாந்யேந திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
உபாய பூதர் என்னும் இடம் சொல்லிற்று –
இங்கு அவர்கள் எல்லாரும் ஒரு தட்டும் தாம் ஒரு தட்டுமாம் படியான ஏற்றத்தை யுடையராய்
சிஷ்ய வர்க்க க்ரமத்துக்கு சீமா பூமியான ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானுக்கு
ப்ராப்ய -பிராபகங்களாக இரண்டுமே தாமேயாக இருக்கும் படி சொல்கிறது

யதிராஜமீடே-
இப்படி ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் உகந்த விஷயமான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் அளவிலும்
ஸ்ரீ முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் விஷயத்திலும்
தத் தத் விஷய அனுரூபமான ப்ரேம பூர்த்தியை யுடையராய்
ஆஸ்ரிதருக்கு ப்ராப்ய ப்ராபக பூதருமாய் இருக்குமவர் என்று ஸ்துதிக்கிறேன் என்கிறார்

——————-

நம்மைப் பற்றினாருக்கு ப்ராப்ய பிராபகமும் நாமேயாகச் சொன்னீரே –
நம்மைப் பற்றி நிற்கிற உமக்கும் இது ஒவ்வாதோ என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளமாக –
எனக்கு அங்கன் அன்று-
தேவரீர் திருவடிகளையே ப்ராப்யமும் பிராபகமுமாகக் கொண்ட ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் முதலாமவர் திருவடிகளே
ப்ராப்யமும் பிராபகமுமாகப் பற்றி இருக்குமவனாக வேணும் என்று
எம்பெருமானார் திருவடிகளில் பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

வாசா யதீந்திர மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத்
பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம்
கூராதி நாத குருகேச முகாத்ய பும்ஸாம்
பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம் –3-

ப்ரத்யக்ஷ குரவே ஸ்துத்யா -என்கிறபடியே பகவத் விஷயத்தில் உபகரண ஆச்சார்யர்களை
ஸ்துதிக்கைக்கும் ஸ்மரிக்கைக்கும் வணங்குகைக்கும் யாய்த்து இவனுக்கு அடியிலே
வாங் மனஸ் காயங்களை அடியிலே உண்டாக்கிற்று –
விசித்ரா தேக சம்பத்தி-இத்யாதிப்படியே சர்வேஸ்வரன் தன்னை ஆஸ்ரயிக்கக் கொடுத்த கரணங்களைக் கொண்டு
அந்ய பரராய் திரிகிற இவ்விபூதியிலே பகவத் ஸமாச்ரயண மாத்திரத்தில் துவளுகை அன்றிக்கே
அத்தையும் பிரதம அவதி என்று கழித்து சரம அவதியான ஆச்சார்ய விஷயத்தில் கரண த்ரயத்தையும் விநியோகிக்கும்
படியான ஏற்றத்தை உடைய இவர்கள் சிலரே என்று வித்தராய் அவர்கள் திருவடிகளைப் பற்றுகிறார் –

வாசா
வாய் அவனை அன்றி வாழ்த்தாது -என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டர் பகவத் விஷயம் அல்லது மற்ற ஒரு விஷயத்தை
ஏத்தாதாப் போலே இவர்களும் வகுத்த விஷயம் ஒழிய மற்ற ஒன்றை ஏத்தாத படி –
அவர்களுக்கு வ்யாவ்ருத்தம் தேவதாந்த்ரம் -இவர்களுக்கு பகவத் விஷயம் -நாவ கார்யம் -என்றவர்கள் இறே இவர்கள்
மநஸா
மந பூர்வோ வாக் உத்தர -என்கிற நியமம் இல்லையாய்த்து இவர்களுக்கு –
வாய் திறக்க இவ்விஷயத்தில் அல்லது வாய் திறக்காதது போலே நெஞ்சுக்கும் விஷயம் அது அல்லது
வேறே இல்லையாய்த்து இவர்களுக்கு –
திருக் கோட்டியூர் நம்பியை -உமக்கு தியானத்துக்கு விஷயம் எது என்று கேட்ட பின்
அவர் அருளிச் செய்த திரு வார்த்தையை நினைப்பது –

வாசா மனசா வபுஷா ச
என்று தம் கரணங்களின் ப்ராவண்ய அதிசயத்தைச் சொல்கிறது –

யுஷ்மத் பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம்
இவர்கள் வேப்பங்குடி நீர் இருக்கிற படி-
இவ்வாத்மாவுக்கு வகுத்த சேஷியான தேவரீருடைய நிரதிசய போக்யமாய் சேர்த்தி அழகை யுடைத்தான திருவடிகளை
ப்ராப்யமாகவும் ப்ராபகமாகவும் நிரந்தரமாக ஸேவிக்குமவர்களுடைய-
நித்யம் யதிவர சரணவ் சரணம் மதீயம்-என்று ஆழ்வார் திருவடிகளே ப்ராப்யமாகவும் ப்ராபகமாகவும்
பரமாச்சாரியார் அருளிச் செய்தார் இறே
திருவடிகளை வாக்காலே பஜிக்கை யாவது தத் வைலக்ஷண்யத்தை புகழுகை
மனஸ்ஸாலே பஜிக்கையாவது -திருவடிகளை நெஞ்சால் நினைக்கை-
சரீரத்தாலே பஜிக்கையாவது ப்ரணமாமிக்கு விஷயம் ஆக்குகை –

பாதாநுசிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம்
அவர்கள் தேவரீருடைய பாதாரவிந்தங்களை அநுவரதம் த்யானம் பண்ணுமா போலே
இவ்வநுஸந்தானம் காதாசித்கமாகை அன்றிக்கே நித்தியமாக வேணும் என்கிறது –
அநு விந்தனம்-என்ற பாடமான போது-அநுஸ் யூதம் விந்தனம் -என்று கொள்ளும் போது சதத சப்தம் சங்கதமாகாது
அநு -ஹித அர்த்தத்திலேயாய் கிருஷ்ண அநு ஸ்மரணம்-என்னும் இடத்தில் போலே
தத் விஷயத்வ சேஷத்வ அனுசந்தானத்தைச் சொல்கிறது –
உன் தொண்டர்கட்கே அன்பு உற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்தே -என்கிற அர்த்தத்தைச் சொல்கிறது –
இவருக்கு இவ்விஷயத்தில் உண்டான பாவ பந்தத்தில் ஊற்றம் அவரவர் திருவடிகளில் பிரார்த்திக்கை
அவர் இடமே பிரார்த்திக்கும் படி யாய்த்து

——————————

எம்பெருமானார் திருவடிகளுக்கு இப்படி அவிநா பூதராய்-அவரை அல்லது அறியாத ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வாருடைய
திருவடிகளில் சேஷத்வத்தையும் பிரார்த்தித்து அருளி -அவர்கள் அளவில் ஊற்றத்தாலே-அவர்கள் உகந்த விஷயமான
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளில் கரண த்ரயமும் ப்ரவணமாம் படி பண்ணி அருள வேணும்
என்று அவரைப் பிரார்த்தித்து அருளுகிறார் –

நித்யம் யதீந்திர தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ மே
சக்தம் மநோ பவது வாக் குண கீரத்த நே சௌ
க்ருத்யம் ச தாஸ்ய கரணம் து கரத் வயச்ய
வ்ருத்யந்த ரேஸ்து விமுகம் கரணத்ர யஞ்ச –4-

நித்யம் யதீந்திர தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ மே-சக்தம் மநோ பவது மே மநோ -தவதிவ்ய வபுஸ்ருதௌ-நித்யம் -சக்தம்-பவது —
அநாதி காலம் இதர விஷயங்களில் பழகிப் போந்த என்னுடைய மனஸ்ஸானது தேவருடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்திலே
சர்வகாலமும் மண்டி விஷயாந்தர ஸ்மரணத்துக்கு ஆளாகாத படி நன்றாக எய்வதாகவும் –
உந்தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலேன் -என்கிறபடி
மனஸ்ஸுக்கு ஸூபாஸ்ரயமான அவலம்பனம் தேவரீருடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகமே யாக வேணும் என்கை –

வாக் குண கீரத்த நே சௌ–பவது –
இதுக்கு முன் பஹுர் விஷயங்களை ஜல்பித்துப் போந்த வாக்கு தேவருடைய கல்யாண குணங்களையே வர்ணித்துக் கொண்டு
பேசுகையில் சகிதமாக வேணும் என்கை –

க்ருத்யம் ச தாஸ்ய கரணம் து கரத் வயச்ய
அந்ய வ்ஷயங்களுக்கு நிஹீன வ்ருத்தி செய்து போந்த கைகள் இரண்டுக்கும் க்ருத்யம் தேவருடைய நித்ய கைங்கர்யம் ஆவதாக –

வ்ருத்யந்த ரேஸ்து விமுகம் கரணத்ர யஞ்ச –
தேவரீர் விஷயத்தில் கரண த்ரயமும் அபிமுகமானாலும் விஷயாந்தரங்களில் வைமுக்யம் இல்லாத போது
இது நிலை நில்லாது என்று பார்த்து
புறப் பூதமான வை லக்ஷண்யத்தை யுடைய ஹேய விஷயங்களை நினைக்கை தொழுகை சொல்லுகை யாகிற வியாபாரத்தில்
நின்றும் கரண த்ரயமும் முகம் மாறுவதாக
இத்தனை நையும் மனம் உன் குணங்களை யுன்னி -இத்யாதிப்படியே
கரண த்ரயத்துக்கும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ப்ராவண்யத்தை இதர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
பிரார்த்தித்து அருளி

னார் ஆய்த்து –

——————

எம்பெருமானே சேஷியும் உபாயமும் உபேயமும் என்று சாஸ்திரங்கள் சொல்லா நிற்க –
நீர் நம்மையும் நம் உடையாரையும் சேஷிகளும் உபாய பூதராகவும் சொல்லா நின்றீர்-
அது என் கொண்டு நீர் சொல்லுகிறது என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் நினைவாக
சகல ஸாஸ்த்ர ரூபமான திருமந்திரம் இதுக்கு மூல பிரமாணம் –
அதில் பிரதிபாதிக்கிற அர்த்தத்துக்கு அனுரூபமான நிஷ்டையையும்
தத் பலமான தேவரீர் திருவடிகளில் அனுபவத்தையும் தந்து அருள வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கிறார் –

அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த
நிஷ்டாம் மமாத்ர வித ராத்ய யதீந்திர நாத
சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே
ஹ்ருஷ்டா அஸ்து நித்யமனுபூய மமாஸ்ய புத்தி –5-

அஷ்டாஷராக்ய மநுராஜ பத த்ரயார்த்த நிஷ்டாம் மமாத்ர வித ராத்ய யதீந்திர நாத
ஓம் இத்ய ஏக அக்ஷரம் -நம இதை த்வே அக்ஷரே -நாராயணாய இதி பஞ்ச அக்ஷராணி –
இத் அஷ்டாக்ஷரம் மனு ஸ்வசகாய த்ரீ வேதி -என்று
திருமந்திரம் எட்டு திரு அக்ஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் என்னும் இடம் சுருதி சித்தம் –
மனு சப்தம் -மந்த்ர வாசி
மனு ராஜம் -என்றது மந்த்ர ராஜம் என்றபடி –
திரு மந்திரத்துக்கு ராஜாவாகையாவது -வேதங்களும் ரிஷிகளும் வைதிக புருஷர்களும் ஏக கண்டமாக பரிக்ரஹிக்கையாலும் –
அர்த்த பூர்த்தியாலும் -தானே ஸ்வ தந்திரமாய்க் கொண்டு சகல பலன்களையும் கொடுக்க வற்றாகையாலும் –
உபாயாந்தார சஹகாரியாகையாலும் -தன்னை ஒழிந்த வியாபக அவியாபக சகல பகவான்-மந்திரங்களிலும்
உத்க்ருஷ்டமாய் இருக்கை–

பத த்ரயங்களின் அர்த்தமாவது –
ஆத்மாவினுடைய அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் -அநந்ய சரணத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம் -இவைகளும்
தத் பிரதிகோடியான சர்வேஸ்வரனுடைய சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்களும் –
அநந்யார்ஹ சேக்ஷத்வாதி ஆகாரத் த்ரயமும் தத் விஷயத்தில் போலே ததீய விஷயத்திலும் உண்டாய் இறே இருப்பது
ஆகை இறே திருமந்திரம் கற்ற ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும்-
நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நான் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்று அருளிச் செய்தது –
இப்படி சாமான்யேன ததீயருக்கு எல்லாம் தத் சம்பந்தம் மூலமாக சேஷித்வாதிகள் உண்டாகையாலே
ததீய விஷயமாக நிர்ஹேதுகமாக அடியிலே தன்னை அங்கீ கரித்து அருளி
இவ்வவஸ்யா பன்னனான ஸ்வாச்சார்ய விஷயத்திலும் சேஷித்வாதிகள் அனுசந்திக்கக் குறையில்லை –

ஆகையால் பத த்ரயத்திலும் சொல்லுகிற அர்த்தங்களில் சரம பர்வ பர்யந்தமான நிஷ்டையை –
இதில் அபேக்ஷை உடைய அடியேனுக்கு
இவ்வர்த்தத்தில் ருசி உடையாரைக் கிடையாத இவ்விபூதியிலே இப்பொழுதே தந்து அருள வேணும் –
பெரு விடாய்ப் பட்டு -தண்ணீர் தண்ணீர் -என்று துடிக்கிறவனுக்கு இவ்விடத்தில் இப்பொழுதே விடாய் தீர்க்க வேணும் இறே –
நீர் நம்மை அபேக்ஷித்தால் இப்படி உமது அபேக்ஷை செய்ய வேணும் ஹேது என் என்ன சொல்கிறது மேல்

நாத – என்று –
இத்தலையில் சொல்லலாவதொரு ஹேது இல்லை -இவ்வாத்மாவுக்கு வகுத்த சேஷியான தேவர் –
இது நம்முடைமை அன்றோ -என்று இச் சம்பந்தமே ஹேதுவாக செய்து அருள வேணும் -என்கை –

சிஷ்டாக்ர கண்ய ஜன சேவ்ய பவத் பதாப்ஜே ஹ்ருஷ்டா அஸ்து நித்யமனுபூய மமாஸ்ய புத்தி –
சிஷ்டர் ஆகிறார் -ஞான அனுஷ்டான பூர்ணராய் கண்ணழிவு அற்ற ப்ராப்ய ருசியை உடையவர்கள் –
அவர்களுக்கு அக்ர சரண்யர் ஆகிறார் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வார் -இப்படி இருந்தவர்களால் நிரந்தரம்
அனுபவிக்கப்படா நிற்பதாய் இருக்கிற வகுத்த சேஷியான தேவரீருடைய பரம போக்யமான திருவடிகளை –
இந்த ப்ராப்யம் பெறா விடில் தரியாத படியான இந்த என்னுடைய சிந்தையானது
யதா மநோ ரதம் அனுபவித்துக் களிப்பதாக
உனது அடிப்போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி நின் பால் அதுவே போந்தது
என் நெஞ்சம் என்னும் பொன் வண்டு- என்ற ஐஸ்வர்யத்தைப் பிரார்த்தித்த படி –

——————–

ப்ராப்ய ருசியை யுடையராய் -புறம்புள்ள பாக்யங்களில் நசையற்ற ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வார் அன்றோ
நம்மை அனுபவிப்பவர்களாகச் சொன்னீர் -உமக்கும் இரண்டும் உண்டோ-என்ன –
ஏகதேசமும் ப்ராப்ய ருசி அற்று இருக்கிறபடியையும் –
இதர விஷய ருசி கொழுந்து விட்டு வளருகிற படியையும் விண்ணப்பம் செய்து
இவ்விரண்டுக்கும் அடியான பாபத்தைப் போக்கி அருள வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறார்

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி
சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா
மத் பாபமேவ ஹி நிதான மமுஷ்ய நாந்யத்
தத் வாரயார்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –6-

அல்பா அபி மே ந பவதீயபதாப்ஜ பக்தி-
தேவரீர் திருவடித் தாமரைகளில் பூர்ண பக்தி இல்லாத மாத்திரம் அன்றிக்கே அத்யல்ப பக்தியும்
இதர விஷய ப்ரவணனான எனக்கு இல்லை –
ஆனுகூ-ல்ய லேசம் இல்லை என்றாலும் பிரதிகூல நிவ்ருத்தி தான் உண்டாக வேணும் இறே –
அதுவும் எனக்கு இல்லை என்கிறார் –

சப்தாதி போக ருசிரந்வஹா மேத தேஹா-
தேவரீர் திருவடிகளில் அனுபவத்துக்கு விரோதியான சப்தாதி விஷய அனுபவ ரஸ்யதை வர்த்திஷ்ணுவாய்ச் செல்லா நின்றது –
இத்தால் த்ருதீய பதார்த்த நிஷ்டா விரோதி சொல்லிற்று –
இவ்விரண்டும் அடி எது என்ன

மத் பாபமேவ ஹி நிதான மமுummஷ்ய நாந்யத்
ப்ராப்த விஷய ப்ராவண்ய அபாவத்துக்கும் அபிராப்த விஷய ப்ராவண்யத்துக்கும் காரணம் பாபியான என்னுடைய துஷ் கர்மம் இறே
அவதாரணத்தாலே ஹேத்வந்தரத்தைக் கழிக்கிறது
ஹி-சப்தம் இவ்வர்த்தத்தினுடைய ப்ரஸித்தியைச் சொல்கிறது
நாந்யத் –
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்தர்யம் இதுக்கு ஹேது அன்று -அவன் உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஹிருஷீ பண்ணுகிறவன் ஆகையால் –
உம்முடைய கர்ம தோஷத்தால் வந்ததாகில் நம்மால் செய்யலாவது உண்டோ என்ன
என் செய்யலாவது இல்லையோ -அத்தை அடியேன் அளவில் கிட்டாதபடி தகைந்து அருள வேணும்
நாம் அதுக்கு சக்தரோ என்ன

தத் வாரயார்ய யதிராஜ தயைக சிந்தோ –
ஆர்ய-
செய்யும் விரகு அறிகைக்குஎன்று த் தக்க அறிவு இல்லையோ
யதி ராஜ
அறிந்தபடி செய்ய வல்ல சக்தி இல்லையோ
ஜிதேந்த்ரியர்களான சன்யாசிகளுக்குத் தலைவர் ஆகையால் அபிமான அந்தர்பூத்தருடைய பாபத்தைப்
போக்குதற்கு சக்தியில் குறை இல்லை
தயை ஏக சிந்த்யோ
அந்த ஞான சக்திகளை ரக்ஷண உபயோகியாக நடத்தும் கிருபைக்கும் சங்கோசமும் உண்டோ
அஸ்ய தயை ஏக சிந்த்யோ -என்று விசேஷஜ்ஞர் ஆழங்கால் படும்படி அன்றோ கிருபா பிராஸூர்யம்
ஏக சப்தத்தால் காரணாந்தரங்களை தடவிப் பிடிக்க வேண்டும் படி சொல்கிறது

——————-————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் . –

ஸ்ரீ கம்ப ராமாயணம் -பால காண்டம் -காப்புச் செய்யுள்கள் -தனியன்கள்-நூல் பயன் -மங்கள பாடல்கள்-அவை அடக்கப் பாடல்கள் –நூல் வரலாறு -படல வகைகள் –

January 4, 2020

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே
சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ஸ்ரீ ராம நாம வரானனே

கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ
புற்பா முதலா புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே
நற் பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்
நற் பாலுக்கு உய்த்த நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே

இலை மலி பள்ளி எய்தி இது மாயம் என்ன வின மாயமா அன்பின் எழில் சேர்
அலை மலி வேல் கணாளை யகல்விப்பதற்கோர் உருவாய் மானை யமையாக்
கொலை மலி எய்துவித்த கொடியோன் இலங்கை பொடியாக வென்றிய மருள்
சிலை மலி செஞ்சரங்கள் சேலை வுய்த்த நங்கள் திருமால் நமக்கு ஓர் அரணே–

————-

கல்வியில் பெரியர் கம்பர் -கவி சக்கரவர்த்தி -கம்பன் வீட்டுத் தறியும் கவி சொல்லும் –
விருத்தம் எனும் ஒண் பாவில் உயர் கம்பன் –
கதைபோக்குக்கு ஏற்ப வேறே வேறே விருத்தங்களுடன் அமைத்துள்ளார் –
வேதம் -பிரபு ஸம்மிதம்-சாசனம் இடும் சாஸ்திரம்
புராணங்கள் -ஸூஹ்ருத் ஸம்மிதம் -அனுஷ்டானங்களால் -வாழ்க்கை வழி முறை காட்டும்
காப்பியம் -காந்தா ஸம்மிதம் -கண்ணாலே பேசி உணர்த்துதல்
கதலி பாகம் -திராட்சா பாகம் -நாரிகேன பாகம் -நெல் நாலாயிரம் -புல் நாலாயிரம் -கல் நாலாயிரம் –
கம்ப நாடகம் -என்பர் —

திருவழுந்தூர் கம்பன் தழையக் கருணை செய்தோர் மற்றும் புலவோரையும் வாழ வைத்தார் சோழ மண்டலமே –
சீரணி சோழ நாட்டுத் திருவழுந்தூர் உவச்சன் -உவச்சர் சாதி
கைம்மணிச் சீர் அன்றிச் சீர் அறியாக் கம்ப நாடன் –
தந்தையின் பெயர் ஆதித்யன்
ஆவின் கொடைச் சகரர் ஆயிரத்து நூறு ஒழித்துத் தேவன் திரு வழுந்தூர் நன்னாட்டு மூவலூர்ச் சீரார்
குண ஆதித்யன் சேயமையைப் பாடினான் காரார் காகுத்தன் கதை –
கம்ப நாட்டை உடையவர் ஆதலால் கம்பர்
கம்பத்தின் அடியில் உள்ள பிள்ளையை உவச்சன் கண்டு எடுத்ததால் இந்தப் பெயர் –
உத்தர காண்டம் மட்டும் கம்பர் இயற்றாமல் -வாணிதாதன்-இயற்றினார் என்பர் -இவரே ஓட்டக் கூத்தர் என்பர்

பாவைத் திருவாய் மொழிப் பழத்தைப் பசும் கற்பகத்தின் பூவைப் பொரு கடல் போது அமுதைப் பொருள் சுரக்கும்
கோவைப் பணித்த எம் கோவை அல்லால் என்னைக் குற்றம் கண்டு என் நாவைப் பழிப்பினும்
நல்லோர் அன்றோ மற்றை நாவலர் -சடகோபர் அந்தாதி பாடல் -என்றபடி
ஆழ்வார் சம்பந்தம் இல்லாததால் பல குற்றங்கள் கண்டனர்
நம் சடகோபனைப் பாடினாயோ என்று நம் பெருமாள் விஞ்சிய ஆதரத்தால் கேட்பக் கம்பன் விரித்து உரைத்த
செஞ்சொல் அந்தாதி கலித் துறை நூறும் -சடகோபர் அந்தாதி பாடல்

எண்ணி சகரத்து எண்ணூற்று ஏழில் மேல் சடையன் வாழ்வு
புண்ணிய வெண்ணெய் நல்லூர் தன்னிலே கம்ப நாடன்
பண்ணிய இராம காதை பங்குனி உத்தரத்தில்
கண்ணிய யரங்கர் முன்னே கவி அரங்கேற்றினானே –சாலிவாகன சகாப்தம் 807- கி பி -885-
ஆயிரத்து நூற்று எண்ணி சகரத்து எண்ணூற்று -என்று கொண்டு சிலர் இரண்டாம் குலோத்தமன் காலம் –என்பர்
பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் பிரசித்தம் என்பதை
பெரியவாச்சான் பிள்ளை- ஈடு -வியாக்யானங்களில் காட்டப்பட்டு இருப்பதால் உணரலாம் –

பாடத் தொடங்கும் முன்பே திரு மண் தரித்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஆனார் –
மீளாக் குறி சேரத் சேர்த்திடு தன் திரு நாமத்தை தானும் சாத்தியே -என்று வால்மீகி திருமண் பற்றி சொல்லாமலே இவர் கூறி உள்ளார்

பத்து செய்யுள்களில் சடையப்ப வள்ளல் பற்றியுண்டு –
பால காண்டத்தில் மூன்றும் யுத்த காண்டத்தில் ஆறும் -விடை கொடுத்த படலத்தில் ஒன்றும் –

இவருக்கு அம்பிகாபதி மகன் -அவனும் சிறந்த வித்வான் -ராஜ சபையில் கௌரவிக்கப் பட்டவன்
இவர் செய்த நூல்கள் -இராமாயணம் -சடகோபர் அந்தாதி சரஸ்வதி அந்தாதி -ஏர் எழுபது -சிலை எழுபது திருக்கை வழக்கம்

இவர் காலத்து வித்வான்கள் -புகழேந்தி ஓட்டக் கூத்தர் ஒளவை –
வெண்பாவில் புகழேந்தி பரணிக்கு ஓர் சயம்கொண்டான்
விருத்தம் என்னும் வெண்பாவில் உயர் கம்பன் கோவை யுலா யந்தாதிக்கு ஓ ட்டக் கூத்தன்
கண்பாய கலம்பகத்திற்குஇரட்டையர்கள் வசை பாடக் காள மேகம்
பண்பாகப் பகர் சந்தம் படிக்காசலால் ஒருவர் பகர் ஓணாதே

——-

காப்புச் செய்யுள்கள்

ஒன்றாய் இரண்டு சுடராய் ஒரு மூன்றுமாகிப்
பொன்றாத வேதம் ஒரு நான்கோடு ஐம்பூதமாகி
அன்றாகி யண்டத் தகத்தாகி யப்புறத்துமாகி
நின்றான் ஒருவன் அவன் நீள் கழல் என் நெஞ்சில் வைப்பாம்

மாதுளம் கனியைச் சோதி வயங்கிரு நிதியை வாசத்
தாதுகு நறு மென் செய்ய தாமரைத் துணை மென் போதை
மோது பாற் கடலின் முன்னாள் முளைத்து நற் கரத்தில் ஏந்தும்
போது தாயாகத் தோன்றும் பொன்னடி போற்றி செய்வோம் –

தருகை நீண்ட தயரதன் தன் அரும்
இரு கை வேழத்து இராகவன் தன் கதை
திரிகை வேலைத் தரை மிசைச் செப்பிடக் குருகை நாதன் குரை கழல் காப்பதே –சடகோபர் -ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் அம்சம் ஸ்துதி

அஞ்சிலே ஓன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி
அஞ்சிலே ஓன்று ஆறாக ஆரியர்க்காக ஏகி
அஞ்சிலே ஓன்று பெற்ற அணங்கு கண்டு அயலாரூரில்
அஞ்சிலே ஒன்றை வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான் –திருவடி ஸ்துதி

புத்தகம் படிகமாலை குண்டிகை பொருள் சேர் ஞான
வித்தகம் தரித்த செங்கை விமலையை அமலை தன்னை
மொய்த்த கொந்து அளகபார முகிழ் மலை தவள மேனி
மைத்தகு கரும் கண் செவ்வாய் அணங்கினை வணங்கல் செய்வோம் –செய்வோம் –ஸ்ரீ சரஸ்வதி ஸ்துதி

ஞான பொருள் சேர் வித்தகம் –ஞானம் புகட்டுதலை பொருளாகக் கொண்ட சிந் முத்திரை
விமலையை –உடல் குற்றம் அற்றவள் -தான் பரிசுத்தம் –
அமலை -மன மாசு அற்றவள் -தன்னை ஸ்துதிப்பாரை பரிசுத்தம் ஆக்குபவள்
அணங்கினை-தெய்வப் பெண்ணை -காளிகா தேவி அருளால் கம்பருக்கு சரஸ்வதி தேவி ப்ரத்யக்ஷம் என்பர்

———

கம்பரைப் பற்றிய தனியன்கள்

தரா தலத்தின் உள்ளே தமிழ்க் குற்றம் எல்லாம்
அராவும் அரம் ஆயிற்று அன்றே -இராவணன் மேல்
அம்பு நாட்டு ஆழ்வான் அடி பணியும் ஆதித்தன்
கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் கவி –ஆதித்யன் புதல்வனாகிய கம்பர் -ஆதித்யன் போலே அஞ்ஞானம் போக்குவார்

வாழ்வார் திரு வெண்ணெய் நல்லூர் சடையப்பன் வாழ்த்து பெறத்
தாழ்வார் உயரப் புலவோர் அகம் இருள் தான் அகலப்
போழ் வார் கதிரின் உதித்த தெய்வப் புலமைக் கம்ப நாட்டு
ஆழ்வார் பதத்தைச் சிந்தப்பவர்க்கு யாதுஉம் அரியது அன்றே –சரஸ்வதி கடாக்ஷம் -தெய்வப் புலமை
வாழ்வார்-வளங்கள் நிரம்பிய / போழ்-இருளைப் பிளக்கின்ற/ யாதுஉம்-இம்மையிலும் மறுமையிலும் இன்பங்களில் எதுவும்

அம்பு அரா அணி சடை அரன் அயன் முதல்
உம்பரால் முனிவரால் யோகரால் உயர்
இம்பரால் பிணிக்கு அரு இராம வேழம் சேர்
கம்பராம் புலவரைக் கருத்து இருத்துவாம் –ஸ்ரீ ராம வேழத்தை மனம் ஆகிய கட்டுத் தறியில் சேர்த்து கட்டிய கம்பர்

சம்பு அந் நாள் உமை செவி சாற்று பூம்
கொம்ப நாடன் கொழுநன் இராமப் பேர்
பம்ப நாடு அழைக்கும் கதை பாச் செய்த
கம்ப நாடன் கழல் தலையில் கொள்வாம்

இம்பர் நாட்டில் செல்வம் எல்லாம் எய்தி அரசாண்டு இருந்தாலும்
உம்பர் நாட்டில் கற்பகக் கா வோங்கு நீழலில் இருந்தாலும்
செம் பொன் மேரு யனைய புயத்திறல் சேர் இராமன் திருக் கதையில்
கம்ப நாடன் கவிதையில் போல் கற்றோர்க்கு இதயம் களியாதே

நாள் ஒன்றுக்கு -700-பாடல் வீதம் பதினைந்து நாளில் ஆறு காண்டங்களும் -15500-செய்யுள்கள் அருளிச் செய்தாராம் –

நாரணன் விளையாட்டு எல்லாம் நாரத முனிவன் கூற
ஆரணக் கவிதை செய்தான் அறிந்த வால்மீகி என்பான்
சீரணி சோழ நாட்டுத் திரு வழுந்தூரில் வாழ்வோன்
காரணக் கொடையான் கம்பன் தமிழினில் கவிதை செய்தானே –25

அம்பிலே சிலையை நாட்டி அமரர்க்கு அன்று அமுதமும் ஈந்த
தம் பிரான் என்னத் தானும் தமிழிலே தாலை நாட்டிக்
கம்ப நாடுடைய வள்ளல் கவிச் சக்ரவர்த்தி பார் மேல்
நம்பு பா மாலையாலேன் நரருக்கு இன்று அமுதமும் ஈந்தான்

அம்பிலே சிலையை நாட்டி–அம்பு -நீர் -லக்ஷணையால்-திருப் பாற் கடலிலே மந்த்ர மலையை மத்தாக நிறுத்திக் கடைந்து-
சிலை -கல்லினாலான மலைக்கு ஆகு பெயர்
தம் பிரான்-தமது தலைவன் திரு மாலைப் போலே
தாலை நாட்டி–தனது நாவாகிய மந்த்ர மலையை நிறுத்திக் கடைந்து -தாலை -தாலுவை-
நம்பு -விரும்புகின்றன –

மறைப் பாற் கடலைத் திரு நாவின் மந்திரத்தால் கடைந்து –
துறைப் பால் படுத்தித் தமிழ் ஆயிரத்தின் சுவை அமுதம்
கறைப் பாம்பணைப் பள்ளியான் அன்பர் ஈட்டம் களித்து அருந்த நிறைப்பான் -போலே இந்த தனியன்

————-

நூல் பயன்

நன்மையையும் செல்வமும் நாளும் நல்குமே
தின்மையும் பாவமும் சிதைந்து தேயுமே
சென்மமும் மரணமும் இன்றித் தீருமே
இம்மையே ராம என்னும் இரண்டு எழுத்தினால் –

ஓர் ஆயிரம் மகம் புரி பயனை உய்க்குமே
நராதிபர் செல்வமும் புகழும் நல்குமே
விராய் எணும் பவங்களை வேர் அறுக்குமே
இராம என்று ஒரு மொழி இயம்பும் காலையே

வடகலை தென்கலை வடுகு கன்னடம்
இடமுள்ள பாஷை யாது ஓன்று ஆயினும்
திடமுள ரகு குலத்து இராமன் தன் கதை
அடைவுடன் கேட்பவர் அமரர் ஆவரே

மற்றொரு தவமும் வேண்டாம் அணி மதில் இலங்கை மூதூர்ச்
செற்றவன் விசயப் பாடல் தெளிந்ததில் ஓன்று தன்னைக்
கற்றவர் கேட்போர் நெஞ்சம் கருதுவோர் இவர்கள் பார் மேல்
உற்று அரசு ஆள்வர் பின்னும் உம்பர் வாழ் வீட்டில் சேர்வர்

சென்றி சேர் இலங்கை யானை வென்ற மால் வீரம் ஓத
நின்ற ராமாயணத்தின் நிகழ்ந்திடு கதைகள் தம்மில்
ஒன்றினைப் படித்தோர் தாமும் உரைத்திடக் கேட்டோர்
நன்று இது என்றோர் தாமும் நரகம் எய்திடாரே

இராகவன் கதையில் ஒரு கவி தன்னில் ஏக பாதத்தினை உரைப்பார்
பராவு அரு மலரோன் உலகில் அவனும் பல்முறை வழுத்தவீற்று இருந்து
புராதன மறையும் அண்டர் பொற் பாதமும் பொன்றும் நாள் அதனினும்
பொன்றா அரவணை அமலன் உலகு எனும் பரமபதத்தின அணுகுவர் அன்றே —

இறு வரம்பில் ராம என்றோர் உம்பர்
நிறுவர் என்பது நிச்சயம் ஆதலான்
மறுவில் மாக் கதை கேட்பவர் வைகுந்தம்
பெறுவர் என்பது பேசவும் வேண்டுமோ

அன்ன தானம் அகில நல் தானங்கள்
கன்னி தானம் கபிலையின் தானமே
சொன்ன தானப் பயன் எனச் சொல்லுவர்
மன்னி ராம கதை மராவார்க்கு அரோ–
கபிலையின் தானம் — கோ தானத்தின் பயனும் -/ அரோ-அசைச் சொல் -/ கபிலையின் தானமே
சொன்ன தான-ஸ்வர்ண தானம் என்னவுமாம்

ஆதி அரி ஓ நம நாராயணர் திருக்கதை அறிந்து அநு தினம் பரவுவோர்
நீதி அநு போக நெறி நின்று நெடு நாள் அதன் இறந்து சகத் அண்டம் முழுதுக்கு
அதிபர்களாய் அரசு செய்து உளம் நினைத்தது கிடைத்து அருள் பொறுத்து முடிவில்
சோதி வடிவாய் அழிவில் முக்தி பெறுவார் என யுரைத்த சுருதித் தொகைகளே

இத் தலத்தின் இராமாவதாரமே
பத்திசெய்து, பரிவுடன் கேட்பரேல்,
புத்திரர்த் தரும்; புண்ணியமும் தரும்;
அத் தலத்தில் அவன் பதம் எய்துமே–எய்துவர் -எய்துமால் -பாட பேதம்

இனைய நற் காதை முற்றும் எழுதினோர் வியந்தோர் கற்றோர்
அனையது தன்னைச் சொல்வோர்க்கு யரும் பொருள் கொடுத்துக் கேட்போர்
கனை கடல் புரவி மீதே காவலருக்கு அரசாய் வாழ்ந்து
வினயம் அது அறுத்து மேலாம் விண்ணவன் பதத்தில் சேர்வர் –
காவலருக்கு அரசாய் வாழ்ந்து -அரசர்க்கு அரசராய் –சக்கரவர்த்தியாக இருந்து
வினயம் அது அறுத்து-பிரதிபந்தகங்களை அனைத்தையும் அறுத்து –

நாடிய பொருள் கை கூடும் ஞானமும் புகழும் உண்டாம்
வீடியல் வழியது ஆக்கும் வேரி யம் கமலை நோக்கும்
நீடிய வரக்கர் சேனை நீறு பட்டு அழிய வாகை
சூடிய இராமன் தோள் வலி கூறுவோர்க்கே –வீடியல் வழி-மோக்ஷம் அடைய வழியான பக்தி
அப்பன் நீறு பட இலங்கை செற்ற நேரா -அருளிச் செயலுக்கு ஏற்ப -நீறு பட்டு அழிய-என்கிறார்

————-

மங்கள பாடல்கள்-

உலகம் யாவையும் தாம் உளவாக்கலும்,
நிலைபெறுத்தலும், நீக்கலும், நீங்கலா
அலகு இலா விளையாட்டு உடையார் – அவர்
தலைவர்; அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே. 1-

பிராணவார்த்தம் -அகில புவன ஜென்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே -போலே

சிற்குணத்தர் தெரிவு அரு நல் நிலை
எற்கு உணர்த்த அரிது; எண்ணிய மூன்றினுள்
முற் குணத்தவரே முதலோர்; அவர்
நற்குணக் கடல் ஆடுதல் நன்றுஅரோ. 2

சிற்குணத்தர்–ஞானவான்கள்
தெரிவு அரு நல் நிலை எற்கு உணர்த்த அரிது–அறிந்து சொல்ல முடியாத பர ப்ரஹ்மத்தின் தன்மையை –
பிறர் அறியும்படி சொல்லுவது எனக்கு முடியாததாகும்
எண்ணிய மூன்றினுள்–சாஸ்திரங்கள் மதித்து கூறும் சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களுள்
முற் குணத்தவரே முதலோர்–மும்மூர்த்திக்களுக்குள் சுத்த சத்வம் யுடைய திருமாலே முதல்வர்
அவர் நற்குணக் கடல் ஆடுதல் நன்றுஅரோ–அவனது கல்யாண குண சாகரத்தில் நீராடுவதே நன்று

ஆதி, அந்தம், அரி என, யாவையும்
ஓதினார், அலகு இல்லன, உள்ளன,
வேதம் என்பன – மெய்ந் நெறி நன்மையன்
பாதம் அல்லது பற்றிலர்-பற்று இலார். 3-

அலகு இல்லன, உள்ளன வேதம் என்பன –யாவையும் -அளவு இல்லாததும் என்றும் அழியாததுமான
வேதம் என்று சொல்லப்பட்ட எல்லாவற்றையும் -தாம் ஓதுகையில்
ஆதி, அந்தம், அரி என, -ஓதத் தொடங்கும் போதும் ஓதி முடிக்கும் போதும் ஹரி ஓம் என்று சொல்லி
ஓதினார் -ஓதி அந்த வேதத்தின் பொருளை அறிந்தவரும்
பற்றிலர்-வைராக்யம் உள்ளவர்களுமான பெரியோர்கள்
மெய்ந் நெறி நன்மையன்-உண்மைப் பொருளாய் உபாயமாகப் பற்றினார்க்கு நன்மை தருபவனாகிய அக்கடவுளினது
பாதம் அல்லது பற்று இலார்-திருவடியையே அன்றி வேறு ஒன்றிலும் ஆசை கொண்டவராகார்
அவர் போலே பற்றுகளை ஒழித்து அப்பரமன் திருவடிகளைப் பற்றுவோம் –

——

அவை அடக்கப் பாடல்கள்

ஓசை பெற்று உயர் பாற்கடல் உற்று, ஒரு
பூசை, முற்றவும் நக்குபு புக்கென,
ஆசை பற்றி அறையலுற்றேன்-மற்று, இக்
காசு இல் கொற்றத்து இராமன் கதைஅரோ! 4-

ஒரு பூசை, -ஒரு பூனையானது -பாற் கடலை நக்கி முழுவதும் நக்கிப் பருக புகுந்தால் போல் அன்றோ
காசு இல் கொற்றத்து இராமன் – குற்றம் அற்ற வெற்றியை யுடைய ஸ்ரீ ராம பிரானைப் பற்றிய கதையை
அறையலுற்றேன்-சொல்லப் புகுந்தேன்

நொய்தினால் நொய்ய சொல் நூல் கற்றேன் எனை
வைத வைவின் மராமரம் ஏழ் தொளை
எய்த எய்வதற்கு எய்திய மாக்கதை
செய்த செய்தவன் சொல் நின்ற தேயத்தே –

வைத வைவின்-பெரியோர்கள் சபித்த சாப வார்த்தை போலே -வசவே வியாஜமாக
தப்பாமல்
மராமரம் ஏழ் தொளை எய்த-ஏழு மராமரங்களையும் தொளையாகும்படி
எய்வதற்கு -அம்பைத் தொடுத்து விட்ட ஸ்ரீ ராமன் பொருட்டு
எய்திய மாக்கதை-தெய்விகமாகத் தோன்றிய சிறந்த சரித்ரத்தை
செய்த -ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணமாகச் செய்து முடித்த
செய் தவன் சொல் –செய்து முடித்த தவத்தை உடைய வால்மீகி முனிவன் வாக்கு
நின்ற தேயத்தே -வழங்கி நிலை பெற்றுள்ள தேசத்தில் தானே
நொய்தினால் நொய்ய சொல் -எளியவற்றிலும் எளியதான பொருள் பொலிவு இல்லாத சொற்களைக் கொண்டு
நூல் கற்றேன் எனை –நூல் செய்யத் தொடங்கினேன் -இது என்ன பேதைமை

மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டான் த்வம் காம் ஸாஸ்வதீஸ் சமாயத் கிரௌஞ்ச மிதுனா தேகம் அவதி காம மோஹிதம்
சோகத்தில் வந்த வார்த்தையே மங்கள ஸ்லோகம் ஆனதே

வையம் என்னை திகழவும் மாசு எனக்கு
எய்தவும் இயம்புவது இது யாது எனில்
பொய்யில் கேள்விப் புலைமையினோன் புகழ்
தைவ மாக் கவி மாட்சி தெரிக்கவே

துறை யடுத்த விருத்தத் தொகைக் கவிக்கு
உறை யடுத்த செவிகளுக்கு ஓதில் யாழ்
நறை யடுத்த அசுண நல் மாச் செவி
பறை படுத்தது போலும் என் பா அரோ –

முத்தமிழ் துறையின் முறை போகிய
உத்தமக் கவி கட்கு ஓன்று உணர்த்துவென்
பித்தர் சொன்னவும் பேதையர் சொன்னவும்
பத்தர் சொன்னவும் பன்னப் பெறுபவோ

அறையும் ஆடரங்கும் படைப் பிள்ளைகள்
தறையில் கீறிடில் தச்சரும் காய்வரோ
இறையும் ஞானம் இலாத என் புன் கவி
முறையில் நூல் உணர்ந்தாரும் முனிவரோ —தச்சர் -சிற்ப நூல் வல்லரான சிற்பிகள்

எறி கடல் உலகம் தன்னுள் இன் தமிழ்ப் புலவர்க்கு எல்லாம்
முறுவலுக்கு உரியதாக்க மொழிந்தனன் மொழிந்த என் சொல்
சிறுமையும் சிலை ராமன் கதை வழிச் செறி தற அன்னால்
அறிவுடை மாந்தர்க்கு எல்லாம் அமிழ்தம் ஒத்து இருக்கும் அன்றே

———

நூல் வரலாறு

தேவ பாஷையில் இக் கவி செய்தவர்
மூவரானவர் தம்முள் முந்திய
நாவினான் உரையின் படி நான் தமிழ்ப்
பாவினால் இது உணர்த்திய பண்பு அரோ

வால்மீகி வசிஷ்டர் போதாயனர் / வாலமீகி வியாசர் போதாயனர் என்றும் சொல்வர்
வியாசர் செய்தது அத்யாத்ம ராமாயணம்
மூவரானவர் தம்முள் முந்திய நாவினான் உரையின் படி-என்றது வாலமீகி ராமாயணம் படி-
ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களின் படி என்றும் சொல்வர்

நடையில் நின்று உயர் நாயகன் தோற்றத்தின்
இடை நிகழ்ந்த ராமாவதாரப் பேர்த்
தொடை நிரம்பிய தோம் அறு மாக் கதை
சடையன் வெண்ணெய் நல்லூர் வயின் தந்தது –
நடையில் நின்று-நல் ஒழுக்கத்தில் நிலை பெற்று இருந்து ஸ்தாபித்து
உயர் நாயகன் தோற்றத்தின் இடை நிகழ்ந்த- பராத்பரனது அவதாரங்களில் நிகழ்ந்த
சடையன் வெண்ணெய் நல்லூர்–நூல் செய்த இடம்

—————

பால காண்டம்-பாலன் -16-வயசுக்குள் இளமைப் பருவம் -பாலனது காண்டம் -22-படலங்கள் கொண்டது

1. ஆற்றுப் படலம்
2. நாட்டுப் படலம்
3. நகரப் படலம்
4. அரசியற் படலம்
5. திரு அவதாரப் படலம்
6. கையடைப் படலம்
7. தாடகை வதைப் படலம்
8. வேள்விப் படலம்
9. அகலிகைப் படலம்
10. மிதிலைக் காட்சிப் படலம்
11. கைக்கிளைப் படலம்
12. வரலாற்றுப் படலம் 13. கார்முகப் படலம்
14. எழுச்சிப் படலம்
15. சந்திரசயிலப் படலம்
16. வரைக்காட்சிப் படலம்
17. பூக் கொய் படலம்
18. நீர் விளையாட்டுப் படலம்
19. உண்டாட்டுப் படலம்
20. எதிர்கொள் படலம்
21. உலாவியற் படலம்
22. கோலம் காண் படலம்
23. கடிமணப் படலம்
24. பரசுராமப் படலம்

————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ சீதா ராமர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராம -இடையனின் லீலைகள் –/ ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை-/சங்க தமிழ் நூல்களிலும் திருக்குறளிலும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம்–

November 20, 2019

பிதா மஹஸ்யாபி பிதா மஹாய ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய
ஸ்ரீ பாஷ்யகார உத்தம தேசிகாய ஸ்ரீ சைல பூர்ணாய நமோ நமஸ்தே

வைதேஹீ ஸஹிதம் ஸூரத்ரும-தலே ஹைமே மஹா மண்டபே
மத்யே புஷ்பகம் ஆசனே மணி மயே வீர ஆசனே ஸம்ஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே தத்வம் முனிப்ய பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பராதிபி பரிவ்ருத்தம் ராமம் பஜே ஸ்யாமளம்

ஸ்ரீ ராம அவதாரம் இடையன் அவதாரம்

நடையின் நின்று உயர் நாயகன் தோற்றத்தின் இடை நிகழ்ந்த
இராமாவதாரப் பேர்த் தொடை நிகழ்ந்த தோர் அரு மா கதை -கம்பர்
இடை நிகழ்ந்த இராமாவதாரம்–என்றது பலராம பரசுராம அவதாரங்களின் இடையில் என்றவாறு –

கரி வர –கஜேந்திர வரதனே பெருமாள் ராமன் என்று பெயர் இட்டான் வால்மீகி
சாந்தா -தசரதர் பெண் -தத்து கொடுத்தார் ரோஷபாதருக்கு -ரிஷ்ய சிங்கர் மணம்-
இரு கை வேழத்து ராகவன் தன் கதை –குருகை நாதன் -கம்பர்

கரிய செம்மெல் ஒருவனை தந்திடு
அல் ஓக்க நிறத்தினாள்-தாடகை -இவனோ கரிய செம்மல்- -வைரக்குன்று நெஞ்சில் தங்காது –
சொல்லில் ஆரம்பித்து பொருளில் முடிந்த பாடல்

துயர் வண்ணம் -கை வண்ணம் அங்கு கண்டேன் கால் வண்ணம் இங்கு கண்டேன் -அகல்யைக்கு சாப விமோசனம்
அணைக்கும் கையால் தாடகை வதம் -உதைக்கும் காலால் இவளது சாப விமோசனம்

முக்கால் பங்கு காணாமல் விசுவாமித்திரர் புலம்பல் இது
அண்ணலும் நோக்கி அவளும் நோக்கி -கண்ணுங் கண்ணும் பார்த்தால் ஜாதகம் பார்க்க வேண்டாம்
இரண்டு உம்மைத் தொகை -சம்பவம் இல்லை விபத்து
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் –இத்யாதி
எள்ளு போட இடம் இல்லை என்று சொல்லாமல் உளுந்து போட இடம் இல்லை என்பர் கம்பர்
நம்பியை காண ஆயிரம் கண் கொம்பினைக் காணும் தோறும் -க்ஷணம் தோறும் நவ நவ ஆயிரம் கண்கள்

ஆயிரம் ராமர் ஒப்பார் அல்லர்
சுற்றத்தார் தேவரோடும் தொழ நின்ற கௌசல்யை -எண்ணத்தால் உயர்ந்தவர்களை முதலில் சொல்லி
மூ உலகையும் ஈன்றவனை முன் ஈன்றானை பெற்றதால் பெரும் செல்வம் -செல்வம் –
ராமனை பெற்று செல்வம் -பெரும் செல்வம் -பிராட்டி விழுந்து ஸேவிப்பதால்

தர்மம் ஸ்தாபனம் பண்ண ஸ்ரீ ராமர் –ராமம் தர்மம் சனாதனம் -தர்மம் படி நடந்து காட்டி அருளியவர்
தான் செய்தவது எல்லாம் தர்மம் -சர்வ தரமான பரித்யஜ்ய -என்னையே பற்று
தர்மம் சமஸ்தாபனம் பண்ண ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
ராமன் மனுஷ்யனா தெய்வமா -நித்ய சந்தேகமாக பற்றி மந்திரத்தை தலைப்பு உண்டு -கிருஷ்ணனுக்கு அப்படி இல்லையே

அயோத்யா -நைமிசாரண்யம் -யாக சாலை யஜ்ஞ குண்டம் -அஸ்வமேத யாகம் பண்ணிய இடம் –
லவ குசர்கள் -கேள்விச் செல்வம் -நடக்கப்போவதையும் சொல்லி ராமனுக்கு கேட்டு அருளினார்
இங்கு தானே மஹா பாராதம் புராணங்கள் கேட்டு உஜ்ஜீவித்தார்கள்
த்ரேதா யுகத்திலும் பிரசித்தமான திவ்ய தேசம்
ரோமஹர்ஷரின் -வியாசர் சிஷ்யர் -மஹாபாரதம் மானா பத்ரிக்கு மேல் எழுதி இங்கு பிரசாரம்
பலராமன் வர -கண்டு கொள்ளாமல் சொல்லிக் கொண்டே இருக்க -கோபித்து -தர்ப்பத்தால் தலையை
மகன் உக்ர ஸ்ரவஸ்- ஸூதர் புராணம் உபதேசிப்பார் -பாகவத சப்தாகம் ஏழு நாள்களுக்கு எங்கும் நடந்து கொண்டே இருக்கும்
கோமதி நதி -சக்ரதீர்த்தம் -தேவநாதன் சேவை ஹரி லஷ்மீ தாயார் -புண்டரீகவல்லி தாயார் –
கேள்வி சத்சங்கம் பிரசித்தம் இங்கு –
சக்கரத்தாழ்வாரால் ஏற்பட்ட சூர்ய கிரஹணம் குரு ஷேத்ரத்தில் -அன்று தீர்த்தம் ஆட சக்ர தீர்த்தம் –
வியாசர் சந்நிதி -வியாசர் கதி-பீடம் -எல்லா ஓலைச் சுவடிகள் -வேதங்கள் -புராணங்கள் –
சரணா கயா -கயா க்ஷேத்ரம் -திருவடி -கயாசுரன் திருவடி பகுதி
தலை -ஸீரோ கயா பத்ரி –
நாபி நைமிசாரண்யம் நாபி கயா –மூன்றும் உண்டே –
ராம சரித மானச -துளசி
அஹி மஹி ராவணன் -விபீஷணன் போலே வேஷம் போட்டு ராம லஷ்மணர்களை சிறையில் வைக்க -மீட்ட திருவடி சேவை
வேகவதியை தான் ராவணன் சிறையில் என்பார் துளசிதாசர் -ராவணனை வென்று பின்பு சீதாபிராட்டி கூட்டிச் சென்றார் பெருமாள் என்பார்
வ்ருஷ தானம் -நைமிசாரண்யம் பிரசித்தம்
தில தானம் -ராமேஸ்வரம் -திருப்புல்லாணி -பிரசித்தம்
கோ தானம் அயோத்தியை
சன்னிதானம் விளக்கு ஏற்றி வைப்பது புண்ணியம் -லலிதா சரித்திர வ்ருத்தாந்தம் ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில் உண்டே

பரித்ராணாம் -4-8-ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகம் -கம்பர்
அறம் தலை நிறுத்தி வேதம் அருள் சுரந்து அறைந்த நீதித்
திறம் தெரிந்து உலகம் பூணச் செந்நெறி செலுத்தித் தீயோர் இறந்துக
நூறித் தக்கோர் இடர் துடைத்து ஏக ஈண்டுப் பிறந்தனன் தன்
பொற்பாதம் ஏத்துவார் பிறப்பு அறுப்பான் –பிணி வீட்டுப் படலம் -81-

மனிசர்க்காக நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டானே –
விபவ அவதாரத்தில் -14-ஆண்டுகள் காட்டுக்கு போனான்
அர்ச்சா திருமேனி பெரிய பெருமாள் -48-வருஷம் ஸ்ரீ ரெங்கம் விட்டு பல இடங்களுக்கும் போனான்
1323–1371-நம் பெருமாள் ஸ்ரீ ரெங்கம் விட்டு -சூரியோதயம் முன்னால் -அருணோயுதம் போலே –1370-மா முனிகள் அவதாரம்
அர்ச்சா திருமேனியாக பெருமாளும் பல நூறு ஆண்டுகள் போய் இருந்து
மீண்டும் நாம் உஜ்ஜீவிக்க ஸ்ரீ அயோத்யைக்கு எழுந்து அருளப் போகின்றான்

ஸ்ரீ ராமனைப் போலவே ஸ்ரீ ராம பிரியனும் பல இடங்களிலும் -ஸத்ய லோக -ரம்யாதீ ராம பிரியன் –
ஸ்ரீ அயோத்தியை–தசரத ராம பிரியன் -யாதவ ராஜர் -பலராம பிரியன் –
சனத் குமாரன் பிரதிஷ்டை திரு நாராயண பெருமாள் நாராயணாத்ரி — யாதவாத்ரி -யது சைலம் –யதிராஜ சம்பத் குமாரர்

வைதேஹீ ஸஹிதம் ஸூரத்ரும-தலே ஹைமே மஹா மண்டபே
மத்யே புஷ்பகம் ஆசனே மணி மயே வீர ஆசனே ஸம்ஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே தத்வம் முனிப்ய பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பராதிபி பரிவ்ருத்தம் ராமம் பஜே ஸ்யாமளம்

பரதாழ்வாதிகள் இருக்க -அக்ரே -வாச்யதி பிரபஞ்சஜந ஸூதே -வாயு குமாரன் வாசிக்க -தத்வம் வியாக்யானம்
ஸ்ரீ ராமரே பண்ண -முனிப்ய -முனிவர்களுக்கு வழங்கினான் அந்த ஸ்ரீ -ராமம் பஜே ஸ்யாமளம் –
மிதுனத்தில் கேட்டு வியாக்யானம் —
முதலில் கேட்ட போது குசலவர்கள் சொல்ல தனிக் கேள்வி

படி கொண்ட கீர்த்தி பக்தி என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் ராமானுஜன் —
ஸ்ரீ சைல பூர்ணர் இடம் இந்த வியாக்கியானங்கள் ஒரு சம்வத்சரம் கேட்டு அருளி
பிதா மஹஸ்யாபி பிதா மஹாய ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய
ஸ்ரீ பாஷ்யகார உத்தம தேசிகாய ஸ்ரீ சைல பூர்ணாய நமோ நமஸ்தே
ப்ராசேத சா தேச பல ப்ரதாய -ஸ்ரீ வால்மீகி ஸ்ரீ இராமாயண தத்வார்த்தங்களை -பல ப்ரதாய வழங்கினார்
இதுவே நமக்கு ஈட்டில் ஸ்ரீ நம்பிள்ளை அருளிச் செய்ய ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை ஏடு படுத்தி அருளினார்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு -63-திரு நக்ஷத்ரம் ஸ்ரீ ராமாயணம் கேட்டு அருளியது –1953-அனந்தாழ்வான் அவதாரம் -20-வயசில் ஆஸ்ரயம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ குமார தாதாச்சார்யர் -திருமலை நம்பி வம்சம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ தாதாச்சார்யர் -ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் வம்சம்
இருவரும் சம்பந்திகள் –
சம்பிரதாயத்துக்கு இரண்டு அரண்கள் -ஸ்ரீ ராமாயணமும் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழியும் —
படி கொண்ட –ஸ்ரீ திருவாய் மொழிக்கு பிரதி தானே ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு
ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு –நாரையை -திரு வண் வண்டூர் –பொழில் சூழ் -ஏதோ ஒரு வகையாக –
சிந்து தேசம் அதிபதி -ஜயத்ரதன் -சகுனி -காந்தார தேசம் -afkanisthaan-சிசுபாலன் -pakisthaan-
கேகேய தேசம் -அயோத்யையில் இருந்து -7-நாள் பயணம் -kazakisthaan -வழி வர்ணனை நன்றாக ஸ்ரீ வால்மீகி ராமாயணம் –
சோலை வாய்ப்பு -ஈஷமானா-ஸ்லோகம் -பார்த்து போனார்கள் -பாராதே போனார்கள் -நம்பிள்ளை வியாக்யானம் –
சந்நிதியில் சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -திருமலையில் -புனர்வசு தோறும் புறப்பாடு
பெரிய ஜீயர் மடத்திலும்-சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -திருவடி முத்திரை உண்டே –
தனி ஸ்லோகி வியாக்யானம் ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை இந்த தத்வார்த்தங்களையே அருளிச் செய்கிறார் —

விநாசாய துஷ்க்ருதாம் -ராவணஸ்ய வதானாம்- ஒரே நோக்கம் -அவதார தத்வம் –
மூன்றும் ஒன்றுக்கு ஓன்று உள்ளே அடங்கும்
சாது பரித்ராணம் -தர்ம ஸம்ஸ்தாபனம்
அந்தர் அதிகாரணம் -சாதுக்கள் ரக்ஷணமே முக்கியம் -சாதுக்களையும் விவரிக்கிறார் -ஸ்ரீ ராமானுஜர் -மற்றவை ஆனு ஷங்கிகம்
ஆழி விடுத்து அசுரர்கள் கரு அழிக்க வல்லவன் -கருதும் இடம் பொருது-கை சக்கரத்தன் அன்றோ
சங்கல்பத்தாலே அனைத்தும் செய்ய வல்லவன் -தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்ற வேண்டுமே –
வராமல் இருந்தால் – உன் சுடர் ஜோதி மறையாதே -சிற்றாண்டான் வார்த்தை -மறையும் மறையும் -என்றாரே
ஆ காத்த -அவ ரக்ஷணம் -ஆதி முதல்வனே –
முதலை -என்றதே முதல்வனாகக் கொண்டானே
அரை குலைய தலை குலைய -உத்தரீயம் குடுமி குலைய –
க ஜம் என்று குதிக்க -தவரைக்கு நமஸ்காரம்

Notice the difference between the style of architecture.
The original idols have non-dravidian style of carving while the new idols are carved in a typical Dravidian style.

These are the original idols of Shri Rama, Lakshmana and Sita which were removed
sent to a safe place before the Ram Mandir was desecrated byGB bbn Babur.
When Babur marched into Ayodhya, the caretaker of the temple Pandit Shyamanand Maharaj fled Ayodhya
along with the idols handed them over to Swami Eknath Maharaj of Paithan.
Later these idols were handed over to the Guru of Chhatrapati Shivaji Maharaj, Swami Samarth Ramdas.
When Swami Samarth was on a tour of South India, he placed those idols on the banks of the holy sangam of rivers
Tunga & Bhadra forming Tungabhadra in a small town called Harihar, Karnataka.
The idols have been worshipped since then by the Gurus of Narayan Ashram in Harihar.
There was a huge celebration in Harihar after the Ayodhya verdict.
The people of Harihar and the Narayan Ashram are now preparing to return back the idols to Shri Rama’s Birth place, Ayodhya.

As you can see above, the original idols are kept in a secluded room in the temple.
Recently new idols were installed in the open court of the temple for public.

அயோத்யா 7500–ஸ்லோகங்கள் -ஒரு வார நிகழ்வுகள்
பால காண்டம் 2500–ஸ்லோகங்கள் -24-வருஷ நிகழ்வுகள்

1321-முகமது பின் துக்ளக் -1323-கமான் இரா அட சொல்லுவதற்கு பதில்
கொள்ளிடம் சிவப்பானது -10000-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் சிறைச்சேதம்
மதுரை வந்து -மீனாட்சி அம்மான் நாயக்கர் காலம் அப்புறம்
அம்பாலா பூலா குருவாயூர் அப்புறம் —
கோவிந்தபுரம் கோழிக்கோடு அருகில் -ஆழ்வார் -கருடன் சுற்றி -இருக்கும் இடம் காட்டி
பெருமாளே தேடி கோழிக்கோடு வந்தார் -குலசேகர பக்தி தனி
குக்குட நாடு -கோழிக்கோடு -கோழி- உறையூர் என்றுமாம்

———–

ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை-

யுகங்கள் தோறும் பாஞ்ச ஜன்ய மஹிமை க்ருத யுகத்தில் -துருவன்–
த்ரேதா யுகத்தில் பரதன் – -இவனை விட்டு ஸ்நானம் செய்ய மாட்டேன் என்றானே
த்வாபர யுகத்தில் -கீதாச்சார்யர் -ஆழி கொண்டு மறைத்து -லீலைகள்
கலியுகத்தில் பொய்கையாழ்வார் பாஞ்ச ஜன்ய அம்சம் –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் திருவவதரிக்க பொற்கால் இட்ட படி

வெள்ளை விளி சங்கு வெஞ்சுடர் திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையன்
உள்ளவிடம் வினவில் உமக்கு இறை வம்மின் சுவடு உரைக்கேன்
வெள்ளைப் புரவி குரக்கு வெல் கொடிதேர் மிசை முன்பு நின்று
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1-7- –

வெள்ளை விளி சங்கு –
ஸ்யாமளமான திரு மேனிக்கு பரபாகமான வெண்மையை உடைத்தாய்
அனுபவ கைங்கர்யங்களில் ருசி உடையார் வாரும் கோள் என்று தன்  த்வநியாலே அழையா நிற்கும் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும்

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
அளி நன்குடை திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே
களி வண்டும் கலந்தால் போல் கமழ் பூங்குழல்கள் தடந்தோள் மேல்
மிளிர நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-8-

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
கடல் போலே ச்யாமமான திரு மேனிக்கு பரபாகமான வெண்மையை உடையதாய்
ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கிற ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை யுடையனாய் இருக்கிறவன் –

திருச் சங்கு ஏந்தி சேவை சாதிக்கும் ஸ்ரீ பார்த்த சாரதிக்காகவே ஸ்ரீ ஆண்டாள் –
மார்கழி ஆடி மாஸங்கள் இரண்டிலும் சேர்த்தி சேவை உண்டே

ஸ்ரீ ராமன் – ஸ்ரீ கண்ணனை பற்றி இருந்தவை எல்லாம் இழந்தேன் –
தாய் பாலும் கூட கிடைக்காமல் அன்றோ சம்சாரம் தீரும்

——–

சங்க தமிழ் நூல்களில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம்

அந்தணர் என்பர் அறவோர் மற்று எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகலால் –திருக்குறள்
அம் தண்மை -மற்றவருக்கும் காருணிகத்தவம்

பார்த்தான் பிறப்பு -வேதம் பார்த்தவன் -ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்

ஆயிரம் விரித்த அணங்குடை –தீ உமிழ் -மா உடை மலர் மார்பின் –சேஷனின் சர்வவித கைங்கர்யம் –பரிபாடல்
வேதார்த்தம் -சங்க பாடல் -5000–ஆழ்வார் பாடல்
எரி மலர் சினவிய கண்ணன் புண்டரீகாக்ஷன் -பூவை –மேனியன் -அமர்ந்த மார்பனை ஸ்ரீயப்பதித்வம் —
நா வல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருள்
பூணினை -குறு மா மணி பூ – மால்வரை எதிர் பொன் புனை உடுக்கை -பீதாம்பரம் –
சேவலை கொடியாக உடையவன் -ஆண் கருடனுக்கு சேவல் என்கிறது

தொல் முறை —ஆகாசம் –ஆதி வராஹம் கோலமொடு -ஆழி முதல்வ -காரணத்வம்-வாதாரங்கள் எல்லாம் – சொல்லும் பரிபாடல்
மா அயோயே மூன்று தடவை -மாயோனே என்பதுக்கு பழைய சொல் –
மாயாந்து பிரகிருதி -மறு பிறப்பு அறுத்து மாசில் சேவடி
தீ வளி -திதியின் சிறாரும்–மாசில் –மூ ஏழ் உலகமும்–மாயோய் நின் மூலம் பரந்தது -எல்லாம் புராணம் படி
தீயினுள் திறல் நீ பூவினுள் நாற்றம் நீ -கல்லினுள் மணி நீ -சொல்லினுள் வாய்மை நீ –அறத்தினில் அன்பு நீ –
வேதத்தின் மறை நீ மறைந்து உள்ளும் உட்ப்பொருள் நீ –வெண் சுடர் ஒளியும் நீ அனைத்தும் நீ –
அனைத்து உட்ப்பொருளும் நீ –கீதை வாக்கியம் போலே –நீராய் இத்யாதி ஆழ்வார் –
பிறப்பித்தோர் இல்லையே என்கிறது -இன்னும் ஒரு பாடல்
செங்கட்காரி-சிவந்த கண் -கரும் கண் வெள்ளை -க்ருத யுக நிறம் -சங்கர்ஷணன் -வ்யூஹ -இவற்றையும் சொல்லும்

ப்ரத்யும்னன் -தமிழ் பச்சை –பொன்மயம் சிகப்பு —
இட வல -இட வலவ-இடமும் வலமும் கண்ணன் கோபிக்களுக்கு -ராசா க்ரீடையும் உண்டே
குட வலவ-கோவல -காவல -ஜகத் ரக்ஷகன் -காணா மரபு-யாரும் காண முடியாதே –
மாயா மன்னா -மற்ற அரசர்கள் அநித்தியம் –
தொல் இயல் புலவ வேதங்களால் -மாலை செல்வா -வைஜயந்தி மாலை தரித்து -திருவின் கணவ-

கெடு இல் கேள்வி –கேள்வி ஞானத்தால் வந்த சுருதி -நாம வாய் மொழி –
ஏவில் இல் முது மொழி -வேதம் -அபவ்ருஷேயம்–
நலம் புரி -அம் சீர் -அழகிய சீர் -ஆயிரம் தாயைப் போலே அ ன்பு சங்க பாடலும் சொல்லுமே

விஷ்ணு ஜகத் உதய ரக்ஷய பிரளயதி -பட்டர் –
அலகிலா விளையாட்டுடையவர் -கம்பர்
அந்தமில் ஆதி யம் பகவன் -1-5—
அகர முதல் -எழுத்துக்கு எல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு –வள்ளுவர்
ஆன்மா உயிர் எழுத்து -மெய் எழுத்து உடம்பு ஆயுத எழுத்து சேர்த்து –247-
அருள் இல்லாதாருக்கு அவ்வுலகு இல்லை பொருள் இல்லாதாருக்கு இவ்வுலகு இல்லை —-247-பாசுரம்
ஞானம் பலம் -பகாரம் ஐஸ்வர்ய வீர்ய ககாரம் -சக்தி தேஜஸ் -வகாரம்
தனம் உள்ளவன் தனவான்
இவை இருப்பவன் பகவான் –
அடி அளந்தான் தாளில் ஒதுங்கு பாசுரம் –610–உலகு அளந்தான் மாயவனுக்கு
திரு உடை மன்னரைக் கண்டால் திருமாலைக் கண்டேனே என்னும் -ஆழ்வார்

பரி மேல் அழகர் -உலகு அளந்த பெருமாள் கோயில் கைங்கர்யம் -11-13 நூற்றாண்டு –
வேதாந்த தேசிகர் காலம் என்பர்
தாமரைக் கண்ணான் உலகு கூட வேண்டாம் -காமத்துப்பால் —1103 பாசுரம்-
வலைய த்ரயம்-தேசிகன் பெரிய பிராட்டியார் -அன்யோன்யம் –
அறம் பொருள் இன்பம் வீடு -நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் சொல்லும் -திருக்குறள் —
சனாதன தர்மம் விடாமல் அருளப்பெற்றது
படைத்தான் படைப்பு -இரண்டும் ஒன்றே போலே மதிக்கிறோம்
இதனாலே தான் நாம் தமிழை -தாய் மொழி -என்கிறோம் –இயற்கையே தெய்வம் –
ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும் –அகர முதல எழுத்து –ஆரம்பம் –
எங்கும் புகுந்து -நியமித்து -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி அனைத்தும் ப்ரஹ்மாதீனம்

திருக்குறளில் இறை உடைமை -அதிகாரம் அரசர்களை பற்றிச் சொல்வதால் – –
திரு உடை மன்னரை காணில் திருமாலைக் கண்டேனே -பாசுரத்தை எடுத்துக் காட்டி
பரிமேல் அழகர் -பெரியவரான நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்துள்ளார் என்று காட்டி அருளுகிறார்

தனக்கு உவமை இல்லாதான் தாள் சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் மனக்கவலை மாற்றல் அரிது
அறவாழி அந்தணன் தாள் சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் பிறவி நீந்தல் அரிது
மலர்மிசை ஏகினான் மாலடி சேர்ந்தர் நிலமிசை நீடுவாழ்வார்
பிறவிப் பெரும் கடல் நீந்துவர் நீந்தார் இறைவன் அடி சேராதார் -சரணாகதியையும் இதில் உண்டே-

———–

நீர் -கீழே ஓடும் -இட்ட நிறம் –கொள்ளூம் பாத்திரம் -ஆர்ஜவம் -மந்த்ரம் ஏற்கும் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் ஆக்கும்
உண்ணும் நீரினும் உயிரினும் அவனையே உகப்பார்கள் அயோத்யா மக்கள்
தாயைப் போலே பிள்ளை நூலைப் போலே சேலை -கைகேயி அப்பா அம்மா –
எறும்பு பேசு அறிந்தவர் சொன்னால் மரணம் -ஆகிலும் குடிக்க ஆசைப்பட்டு -அவள் குணமே இவளுக்கு

மன்னவன் பணி அன்றாகிலும் நும் பணி மறுப்பனோ
தில்லை வளாகம் -வடுவூர் -புன்னை நல்லூர் ராமர்
வெய்யோன் ஒளி தன் மேனியில் விரி ஜோதியில் மறைய
பொய்யோ எனும் இடையாள் இலையால் உடன் போனான்
மையோ மறி கடலோ மரகதமோ மழை முகிலோ ஐயோ –பெருமாள் அழகு
குகன் முதல் நாள் கொடுத்தவற்றை கொள்ளாமல் அடுத்த நாள் ஏற்

காகாவின் ராமாயணம் Indonasiyaavil கம்ப ராமாயணத்துக்கு முன்னே
துளஸீ தாஸ் ராமாயணம் -600-வருஷங்களுக்கு முன்
பாணு பக்தாச்சார்ய ராமாயணம் -300-வருஷங்களுக்கு முன்

ஒட்டக்கூத்தர் உத்தர காண்டம் -கம்பர் சமகாலம்

——————–

சங்கு சக்கரச் சாமி வந்து சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம் -அது சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம்
உலகம் மூன்றும் அளக்குமாம் -அது ஓங்கி வானம் பிளக்குமாம் –
கல கல எனச் சிரிக்குமாம்-அது காண காண இனிக்குமாம்
கொட்டு கொட்டச் சொல்லுமாம் -அது கூத்தும் ஆடப் பண்ணுமாம்
எட்டு எழுத்துச் சொன்ன பேர்க்கு எந்த வரமும் அளிக்குமாம்
யாரும் காண அரியதாம்-அது யாரும் காண எளியதாம்
பேரும் ஊரும் உள்ளதாம் அது பெரிய பெருமை கொண்டதாம்
ஆதி மூலம் என்று சொன்ன யானை முன்பு வந்ததாம்
ஜோதி ரூபம் ஆனதாம் -அது தூய வீடு தருவதாம்–சங்கு சக்கரச் சாமி வந்து சிங்கு சிங்கு என ஆடுமாம்-

அனைத்தும் அவன் லீலைகளே

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்-1-13 –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 24, 2019

ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை எழுந்து அருளும் பொழுது வழியிலே
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவமும் ஸ்ரீ அதி மானுஷ ஸ்தவமும் அருளிச் செய்து
அங்கே சென்று ஸ்ரீ அழகருடைய சர்வாங்க ஸுவ்ந்தர்யத்தை அனுபவித்து
அவ்வனுபவ பரீவாஹ ரூபமாக இந்த ஸ்தவம் அருளிச் செய்தார்

ஸ்ரீ ரெங்க வாசம் இழந்து வருந்தி இங்கே வந்ததால்-அங்கே சத்துக்களை ஒழித்து மீண்டும் சத்துக்களை குடி இருக்கப் பண்ணி
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடி நிழலிலே அடியேனை பண்டு போலே வாழ கடாக்ஷித்து அருள வேண்டும் என்னும்
பிரார்த்தனையுடன் தலைக்கட்டுகிறார்

—————

ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரேப்யோ நம யுக்தி மதீ மஹே
யத் உக்தயஸ் த்ரயீ கண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்ர தாம்

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

————–

ஸ்ரீ மந்தவ் ஹரி சரணவ் ஸமாஸ்ரித அஹம் —
ஸ்ரீ ராமா வரஜ முநீந்த்ர லப்த போதஸ்
நீர்ப் பீகஸ் தத இஹ ஸூந்தரோ ருபாஹும்
ஸ்தோஷ்யே தத் சரண விலோக நாபிலாஷீ –1-

ஸ்ரீ மந்தவ் ஹரி சரணவ் ஸமாஸ்ரித அஹம் –எம்பெருமானுடைய திருப் பொழிந்த சேவடியைப் பணிந்த அடியேன்
ஸ்ரீ ராமா வரஜ முநீந்த்ர லப்த போதஸ் –எம்பெருமானார் பக்கலிலே சைதன்யம் பெற்றவன் –
ஸ்வாமி திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து சகல அர்த்தங்களையும் கேட்டு சத்தை பெற்றமையை வெளியிட்டு அருளுகிறார்
நீர்ப் பீகஸ் தத –அதனால் பயப்படாதே நின்று
கஜம் வா வீஷ்ய ஸிம்ஹம் வா வியாக்ரம் வா அபி வராங்க நா நா ஹாரயதி சந்த்ராஸம் பாஹு ராமஸ்ய ஸம்ஸ்ரிதா-
ஸ்ரீ பிராட்டி ஸ்ரீ பெருமாளுடைய திருத் தோள்களை அண்டை கொண்ட பலத்தால் அஞ்சாதாப் போலே
கோட்டைக்குள் இருப்பார்க்கு அஞ்ச வேண்டுமோ
இஹ ஸூந்தரோ ருபாஹும் ஸ்தோஷ்யே –இவ்விடத்தில் ஸ்ரீ ஸூந்தர தோளுடையானை ஸ்துதிக்க இழிகின்றேன்
ஸூந்தர -உரு பாஹும் –ஸூந்தராமாகவும் பெரியதாகவும் உள்ள திருத் தோள்கள்
தத் சரண விலோக நாபிலாஷீ -சந் –அந்த எம்பெருமானார் ஆகிற அஸ்மத் ஆச்சார்ய ஸார்வ பவ்மருடைய
திருவடிகளைக் கண்ணாரக் காண வேணும் என்னும் ஆசை உடையேனாய்க் கொண்டு இந்த ஸ்தவத்தில் இழிகிறேன்

இந்த ஸ்தவத்தின் முடிவிலும்
ஸ்ரீ ரெங்க தாமநி யதா புர மேக தோஹம் ராமாநுஜார்ய வசக பரிவர்த்திஷீய–இந்தப்பலன் ஸ்பஷ்டீ க்ருதம்

————-

சிலம்பாறு பாயும் திருமாலிருஞ்சோலை திருமலை யுறையும் பெருமாளை அடி பணிகிறேன் என்கிறார்

ஸூந்தராயாத புஜம் பஜாமஹே வ்ருஷ ஷண்டமயம் அத்ரிம் ஆஸ்திதம்
யத்ர ஸூ பிரதித நூபுரா பகா தீர்த்தம் அர்த்தித பலப்ரதம் விது –2-

வ்ருஷ ஷண்டமயம் அத்ரிம் ஆஸ்திதம் ஸூந்தராயாத புஜம் பஜாமஹே –கதள வகுள ஜம்பூ பூக மாகந்த் தேத்யாதிகள்
போன்ற வ்ருக்ஷங்கள் நெருங்கி சோலை யாய் இருப்பதாலே பெற்ற திரு நாமம் —
அப்படிப்பட்ட திருமலையில் எழுந்து அருளி இருக்கும் சுந்தரத் தோளுடையானைத் தொழுகின்றோம்
ஆஸ்ரிதம் -என்றும்–ஆஸ்திதம் -என்றும் பாட பேதங்கள்
ஆயதம் –நீண்ட
யத்ர –யாதொரு திருமால் இருஞ்சோலை மலையிலே
ஸூ பிரதித நூபுரா பகா தீர்த்தம் –சிலம்பாறு என்றும் நூபுர கங்கை -என்றும் பிரசித்தமான திவ்ய தீர்த்தத்தை
அர்த்தித பலப்ரதம் விது –அவரவர்கள் விரும்பும் சகல பலன்களையும் அளிக்க வல்லதாக —
ஆரோக்யம் சந்தானம் ஐஸ்வர்யம் மோக்ஷம் போன்ற அனைத்தையும் -ஞானவான்கள் அறிந்து இருக்கிறார்களோ
அப்படிப்பட்ட அத்ரிம் ஆஸ்ரிதம் -ஆஸ்திதம் -பஜா மஹே

சிலம்பார்க்க வந்து தெய்வ மகளிர் ஆடும் சீர் சிலம்பாறு பாயும் தென் திருமாலிருஞ்சோலை மலையே –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்
சந்தொடு கார் அகிலும் சுமந்து தடங்கள் பொருது வந்து இழியும் சிலம்பாறுடை திருமாலிருஞ்சோலை –ஸ்ரீ ஆண்டாள்
சிலம்பியலாறுடைய திருமால்யிருஞ்சோலை நின்ற –ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்

————-

நூபுர கங்கா தீர்த்த கதி விசேஷங்களை வருணித்து அருளுகிறார்

க்வசித் த்வரிதகாமிநீ க்வசந மந்த மந்தாலசா
க்வசித் ஸ்கலித விஹ்வலா க்வசந பேநிலா சாரவா
பதந்த்யபி கில க்வசித் வ்ரஜதி நூபுராஹ்வா நதீ
ஸூ ஸூந்தர புஜாஹ்வயம் மது நிபீய மத்தா யதா –3-

நூபுராஹ்வா நதீ–நூபுர கங்கை யானது
ஸூ ஸூந்தர புஜாஹ்வயம் மது நிபீய மத்தா யதா –வ்ரஜதி –ஸூந்தர பகவான் ஆகிற மதுவைப் பருகி
மதம் பிடித்தவை போலே பெருகா நின்றது
எனக்குத் தேனே பாலே கண்ணாலே அமுதே திருமாலிருஞ்சோலை கோனே
அந்த கதி எங்கனே என்றால்
க்வசித் த்வரிதகாமிநீ –சில இடங்களில் விரைந்து ஓடா நின்றது -வழியில் தடைகள் இல்லாமல் இருக்கும்
இடங்களில் வெள்ளமாக விரைந்து ஓடுமே
க்வசந மந்த மந்தாலசா –சில இடங்களில் மிக மந்த கதியாய் பெருகா நின்றது
க்வசித் ஸ்கலித விஹ்வலா –சில இடங்களில் கற்பாறைகள் இடையூறுகளால் தட்டித் தடுமாறி பெருகா நின்றது
க்வசந பேநிலா –சில இடங்களில் நுரை ததும்பிப் பெருகா நின்றது
க்வசந சாரவா –சில இடங்களில் பெரிய முழக்கத்துடன் பெருகா நின்றது
க்வசித் அபி பதந்தீ வ்ரஜதி –மேடான இடங்களில் இருந்து கீழே பெருகும் இடங்களும் சில உண்டு –

————

உததிக மந்த ராத்ரி மதி மந்தந லப்த பயோ
மதுர ரஸ இந்திராஹ்வ ஸூத ஸூந்தரதோ பரிகம்
அசரண மாத்ரு சாத்ம சரணம் சரணார்த்தி ஜன
பிரவணதியம் பஜேம தருஷண்ட மய அத்ரி பதம் –4-

உததிக -சமுத்திரத்தை அடைந்ததானா
மந்த ராத்ரி மதி –மந்த்ர மலையாகிய மத்தாலே செய்யப்பட்ட
மந்தந லப்த பயோ –கடைதலாகிய அடையப்பட்ட
பயோ மதுர ரஸ இந்திராஹ்வ ஸூத –பயஸ்ஸாகிற மதுர ரசம் என்ன —
பெரிய பிராட்டியார் ஆகிற ஸூதை என்ன -இவை இரண்டையும் உடைத்தான்
ஸூந்தரதோ பரிகம்–உழல் தடி போன்ற சுந்தர புஜங்களை உடையராய்
விண்ணவர் அமுதான உப்புச் சாற்றையும்–
சீதக் கடலுள் அமுதான பிராட்டியையும் கொண்டு அருளியவர்
மந்திரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட சுந்தர தோளுடையான்–
விண்ணவர் அமுதில் வரும் பெண்ணமுதே மதுரைக்கு கொழுஞ்சாறு
பலே க்ரஹிர் ஹி கமலா லாபேன சர்வச் ஸ்ரம -ஸ்ரீ பட்டர்
பிராட்டியைப் பெறுவதே பரம பிரயோஜனம்
அசரண மாத்ரு சாத்ம சரணம் –புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் போல்வரான ஆத்ம வர்க்கங்களுக்கு புகலானவராய்
சரணார்த்தி ஜன பிரவணதியம் –அடைக்கலம் புகுந்த அடியார்கள் பக்கலிலே அபிமுகமான
திரு உள்ளம் உடையவராய் இரா நின்ற
தருஷண்ட மய அத்ரி பதம் பஜேம-திருமாலிருஞ்சோலை மலை தலைவரை ஆஸ்ரயிக்கக் கடவோம் –
நம்முடைய பக்திக்கு இலக்கு ஆக்குவோம் என்றபடி

——————

சசதர ரிங்கணாட்ய சிகம் உச்சிகர ப்ரகரம்
திமிர நிப ப்ரபூத தருஷண்ட மயம் ப்ரமதம்
வநகிரிம் ஆவசந்தம் உபயாமி ஹரிம் சரணம்
பிதுரித சப்த லோக ஸூ வி ச்ருங்கல சங்கரவம்–5-

சசதர ரிங்கணாட்ய சிகம் –மதி தவழ் குடுமி மாலிருஞ்சோலை —
சந்த்ர சஞ்சார சம்பந்நமான சிகரத்தை உடைத்ததாயும்
திங்கள் நன் மா முகில் சேர் திருமாலிருஞ்சோலை –திருமலை ஆழ்வார்
உச்சிகர ப்ரகரம்–உத்துங்கமான கொடுமுடிகளின் கூட்டங்களை உடைத்ததாயும்
திமிர நிப ப்ரபூத தருஷண்ட மயம் –இருள் செறிந்தால் போலவும் அபரிதமாகவும் உள்ள சோலைகளால் பிரசுரமாயும்
ப்ரமதம்–இது சோலையே-அல்லது மலை அன்று -என்கிற பிராந்தியை விளைக்க வல்லதாயும்
வநகிரிம் ஆவசந்தம் –திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே எழுந்து அருளி இருப்பாராய்
பிதுரித சப்த லோக ஸூ வி ச்ருங்கல சங்கரவம்–ஏழு உலகங்களையும் பேதிக்க வல்ல அப்ரதிஹத
சங்க த்வனியை யுடையவரான
அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் ஹரிம் சரணம் உபயாமி–அழகரை தஞ்சமாக அடைகின்றேன் –

————–

அதிசய யுக்தி அலங்காரத்தால் இங்கும் திருமலையின் வளர்த்தி அனுபவம்
சிலம்பு ஆர்க்க வந்து தெய்வ மகளிர்கள் ஆடும் சீர் சிலம்பாறு பாயும் திருமாலிருஞ்சோலையே
அவர்கள் நிர்மலமான சந்திரனையே கண்ணாடியாகக் கொண்டு ஊர்த்வ புண்ட்ர அலங்காரம் செய்து கொள்கிறார்கள்

யத் துங்க ச்ருங்க விநிஷங்கி ஸூராங்கநா நாம்
ந்யஸ்த ஊர்த்தவ புண்ட்ர முக மண்டன மண்டிதா நாம்
தர்ப்பண்ய பூத் த்ருதம பாங்க ச சாங்க ப்ருஷ்டம்
தத் தாம ஸூந்தர புஜஸ்ய மஹாந் வநாத்ரி –6-

ந்யஸ்த ஊர்த்தவ புண்ட்ர முக மண்டன மண்டிதா நாம் –அணியப்பட்ட ஊர்த்தவ புண்ட்ரம் ஆகிற
முக அலங்காரத்தாலே அலங்கரிக்கப் பட்டவர்கள்
யத் துங்க ச்ருங்க விநிஷங்கி ஸூராங்கநா நாம் –யாது ஒரு திருமலையினுடைய உன்னதமான சிகரத்தில்
வந்து சேர்ந்த தேவ மாதர்களுக்கு
த்ருதம பாங்க ச சாங்க ப்ருஷ்டம்-தர்ப்பண்ய பூத்–அ களங்க சந்த்ர மண்டல மானது கையிலே எந்தப்பட்ட கண்ணாடி ஆயிற்று
அபாங்கம் என்றது அபகதமான அங்கத்தை -களங்கம் அற்ற
நிஷ் களங்கனாக-தேவதாந்த்ர ஸ்பரிசத்தால் வந்த களங்கத்தை இத் திருமலையை சேவித்து தீர்த்துக் கொண்டமையை
அடுத்த ஸ்லோகம் விவரிக்கும்
தத் தாம ஸூந்தர புஜஸ்ய மஹாந் வநாத்ரி –அந்த ஸ்தானம் ஸூந்தர தோளுடையானது திருமாலிருஞ்சோலையாம் –
மலமறு மதி சேர் மாலிருஞ்சோலை அன்றோ –
————-

யதீய சிகராதாம் சசிகலாம் து சாகாம்ருகா
நிரீஷ்ய ஹர சேகரீ பவநம் ஆம்ரு சந்தஸ் தத
ஸ்ப்ரு சந்தி ந ஹி தேவதாந்தர ஸமாச்ரிதேதி ஸ்புடம்
ச ஏஷ ஸூ மஹா தரு வ்ரஜ கிரிர் க்ருஹம் ஸ்ரீ பதே –7-

சாகாம்ருகாஸ் து –கிரங்குகளோ என்னில் -து சப்த்தம் -ஸூ ராங்கானைகளில்- வியாவர்த்திக்குமே –
ஸ்ரீ வைஷ்ண பூர்த்தி உடைமையால்
சாகா மிருகங்கள் –வானரங்கள் -திருமலை உச்சியிலே சஞ்சரித்துக் கொண்டே இருந்தாலும் —
பிறை தங்கு சடையான் -சந்த்ர மௌலி -சம்பந்தத்தால் வந்த தோஷம் தீண்டாமல் இருக்க
சந்திரனை ஸ்பர்சிக்காமல் இருக்கின்றவாம்
யதீய சிகராதாம் சசிகலாம் நிரீஷ்ய –யாதொரு திருமலையினுடைய சிகரத்தில் வந்த சந்த்ர கலையைப் பார்த்து
ஹர சேகரீ பவநம் ஆம்ரு சந்தஸ் சந்த –இந்த சந்த்ர களை ருத்ரனுக்கு சிரோ பூஷணம் அன்றோ –என்று
அந்தத் தன்மையை ஆராய்ந்தவைகளாய்க் கொண்டு
ததா தேவதாந்தர ஸமாச்ரிதேதி ந ஹி ஸ்ப்ரு சந்தி–தேவதாந்த்ர சங்கம் உள்ளது அன்றோ இது என்று
கொண்டு அத்தை ஸ்பர்சிப்பது இல்லையோ
ஸ்புடம் –உத்பரேஷா லிங்கம்
ச ஏஷ ஸூ மஹா தரு வ்ரஜ கிரிர் –அப்படிப்பட்ட இந்த திருமாலிருஞ்சோலை மலையானது
ஸ்ரீ பதே –க்ருஹம் — திருமாலின் திருக்கோயிலாம்

———————-

ஸூந்தர தோர் திவ்ய ஆஜ்ஞா லம்பந காதரவசா அநுயாயிநி கரணி
ப்ரணய ஜகல ஹ சமாதிர் யத்ர வநாத்ரிஸ் ச ஏஷ ஸூந்தர தோஷ்ணா–8-

கரணி –ஒரு காட்டு யானையானது –இது சதி சப்தமி
ஸூந்தர தோர் திவ்ய ஆஜ்ஞா லம்பந காதரவசா அநுயாயிநி –அழகர் ஆணை என்று சொல்லி அழகர் மேல் ஆணை
இட்டதனாலே அந்த ஆணையை மீறிப் போக மாட்டாமல் திகைத்து நின்ற தன் பேடையை அநு சரித்து நின்ற அளவிலே
ப்ரணய ஜகல ஹ சமாதிர் –ப்ரணய கலஹம் சாந்தமாகி சமாதானம் உண்டாகின்றது
லம்பந லங்கந -பாட வேதங்கள் –லம்பநேந காதரா–த்ருதீய சமாசம் / லங்கநாத் காதரா -பஞ்சமி சமாசம் கொள்ளக் கடவது –
ச ஏஷ வநாத்ரிஸ் ஸூந்தர தோஷ்ணா—அந்தத் திருமலையானது ஸூந்தர பாஹு எம்பெருமானுடையதாம்

கரு வாரணம் தன் பிடி துரந்து ஓடக் கடல் வண்ணன் திருவாணை கூறித் திரியும் தண் மாலிருஞ்சோலையே —
பெரியாழ்வார் பாசுர மொழி பெயர்ப்பு இஸ் ஸ்லோகம்
ஊடலால் பேடை விலக-நீ பிரிந்து போனாயானால் அழகர் ஸ்ரீ பாதத்தின் மேல் ஆணை -என்று ஆணை இட்டவாறே
மீறிப் போக மாட்டாதே அஞ்சி நிற்கும் என்று சொல்லப்பட்டதே
இத்தால் திர்யக்குகளுக்கும் அழகர் பக்கல் உண்டான ப்ரபத்தியின் கனம் தெரிவிக்கப்பட்டதே

—————-

ச ஏஷ ஸுவ்ந்தர்ய நிதேர் த்ருத ஸ்ரியஸ் வநா சலோ நாம ஸூ தாம யத்ர ஹி
புஜங்க ராஜஸ்ய குலஸ்ய கௌரவாத் ந கண்டிதா குண்டலி நச் சிகண்டிபி —9-

யத்ர குண்டலி நச்–யாதொரு திருமலையில் மயில்களுக்கு இயற்கையில் வைரிகளான சர்ப்பங்களானவை
புஜங்க ராஜஸ்ய குலஸ்ய கௌரவாத்–ஆதிசேஷ சந்தானம் என்கிற கௌரவ பிரதிபத்தியாலே
சிகண்டிபி –ந கண்டிதா–மயில்களினால் கடிக்கப்பட வில்லையோ
வநா சலோ நாம ச ஏஷ –திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்று பிரசித்தமான இத்திருமலை யானது
ஸுவ்ந்தர்ய நிதேர் த்ருத ஸ்ரியஸ் ஸூ தாம –ஏறு திரு உடையார் என்று பிரசித்தி பெற்ற
அழகருக்கு அழகிய திருக்கோயிலாம்

பிரசங்காத் இது முதல் மூன்று ஸ்லோகங்களாலே திருமலையில் உள்ள திர்யக்குகளின் விலக்ஷண
சர்யா விசேஷங்கள் பேசப்படுகின்றன
மயில்கள் இங்குள்ள சர்ப்பங்கள் –
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும் புனையும் மணி விளக்காம்
பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையும் திருமாற்கு அரவு -என்றும்
நிவாஸ சய்யா ஆசன பாதுகாம் சுகோபதான வர்ஷாதப வாரணாதிபி சரீர பேதைஸ் தவ சேஷதாம் கதைர்
யதோஸிதம் சேஷ இதீரிதே ஜநை-என்றும்
கௌரவ புத்தியால் அவன் குலத்தில் உள்ளாரை நலியக் கூடாது என்று நட்பு கொண்டு இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார்
தத் சந்நிதிவ் வைரத்யாக –என்னக் கடவது அன்றோ –

—————-

வ்ருஷ கிரிர் அயம் அச்யுதஸ்ய யஸ்மின் ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்
ககபதி சரணவ் ககாச் ச பந்தே புஜகபதேர் புஜகாச் ச சர்வே ஏவ –10-

யஸ்மின்–யாதொரு திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே
சர்வே ககாஸ் –சகல பக்ஷி வர்க்கங்களும்
ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும்–தம் தமக்கு பிரதி ஜ்ஞாதமான அம்சத்தை அதிக்ரமித்து நடவாமைக்காக
ககபதி சரணவ் பரஸ்பரேப்யஸ் ச பந்தே–பக்ஷி ராஜனுடைய பாதங்களின் மேல் ஆணை இடுவதையே
பரஸ்பரம் செய்து போருகின்றனவோ
புஜகாச் ச சர்வே புஜகபதேர் ஏவ சரணவ் ச பந்தே–ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்-என்றதுக்கு
இவ்விடத்திலும் அநு ஷங்கமாகக் கடவது —
சர்ப்ப ஜாதிகள் எல்லாம் ஸ்வ அபிமத சித்திக்காக ஆதி சேஷன் அடி மேல் ஆணை இடுகின்றனவோ
அயம் வ்ருஷ கிரிர் அச்யுதஸ்ய –இந்த திருமாலிருஞ்சோலை மலையானது அடியார்களை ஒரு காலும்
நழுவ விடாதவரான அழகருடையதாம்
கீழ் ஸ்லோகத்தில் உள்ள ஸூதாம –பதத்தை இங்கும் ஆகர்ஷித்துக் கொள்ளவுமாம் —

———————

ஹரி குலம் அகிலம் ஹனுமத் அங்க்ரிம் ஸ்வ குலப ஜாம்பாவதஸ் ததைவ பல்லா
நிஜ குலப ஜடாயுஷச் ச க்ருத்ரா ஸ்வ குலப தேச் ச கஜா கஜேந்த்ர நாம் ந -11-

ததைவ
கீழே -ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்–ச பந்தே–என்பதை பாதம் தோறும்
அநு ஷங்கம் கொள்ள வேண்டும் என்பதை ததைவ -என்பதால் ஸூஸிதம்
வ்ருஷ கிரிர் அயம் அச்யுதஸ்ய–என்பதையும் வருவித்துக் கொள்ள உரியது
இரண்டு ஸ்லோகங்களும் சேர்ந்து குளகம்-என்றதாயிற்று –
ஹரி குலம் அகிலம் ஹனுமத் அங்க்ரிம் –திருமலையில் வானர வர்க்கங்கள் எல்லாம் ஆணை இட வேண்டிய
பிரகரணங்களிலே திருவடியில் ஸ்ரீ பாதத்தில் ஆணை என்னுமாம்
ஸ்வ குலப ஜாம்பாவதஸ் பல்லா –கரடிகள் எல்லாம் தங்கள் குலக் கொழுந்தான ஜாம்பவான் மேல் ஆணை விடுமாம்
நிஜ குலப ஜடாயுஷச் –கழுகுகள் எல்லாம் தங்கள் குலத்தரசனான ஜடாயுவின் மேல் ஆணை விடுமாம்
ஸ்வ குலப தேச் ச கஜா கஜேந்த்ர நாம்ந –யானைகள் எல்லாம் தங்கள் குலபதியான கஜேந்திரன் மேல் ஆணை விடுமாம்
முதல் பாதத்தில் அங்க்ரிம் -வ்யஸ்த பதமாக அன்றிக்கே ஸமஸ்த பதமாய் இருந்தாலும் மேல் பாதங்களில் உள்ள
ஷஷ்ட்யந்த விசேஷய பாதங்களின் பக்கலிலும் சேர்த்துக் கொண்டு
ஜாம்பவத அங்க்ரிம்-ஜடாயுஷ அங்க்ரிம்-கஜேந்திர நாம்ந அங்க்ரிம்-என்று கொள்ள வேண்டும்
ஜடாயு -அதி மானுஷ ஸ்தவத்தில் உகார அந்தமாகவும் இங்கு ஷகார அந்தமாக பிரயோகித்து இருப்பதால்
இரண்டு படியும் உண்டு –

————————

வகுல தர ஸரஸ்வதீ விஷக்த ஸ்வர ரஸ பாவ யுதாஸூ கிந் நரீஷு
த்ரவதி த்ருஷதபி ப்ரஸக்தகா நாஸூ இஹ வநஸைல தடீஷு ஸூந்தரஸ்ய -12-

வகுல தர ஸரஸ்வதீ விஷக்த -மகிழ் மாலை மார்பினரான நம்மாழ்வாருடைய திருவாய் மொழியில் சம்பந்தித்து இருக்கிற
ஸ்வர ரஸ பாவ யுதாஸூ கிந் நரீஷு –ஸ்வரங்கள் ரசங்கள் கருத்துக்கள் ஆகிய இவற்றோடு கூடினவர்களான கின்னர மாதர்கள்
ஸூந்தரஸ்ய -இஹ வநஸைல தடீஷு–அழகருடைய திருமலை தாழ் வரைகளிலே
ப்ரஸக்த காநாச சதீ ஷு –அவ்வருளிச் செயல்களைப் பாடா நின்ற அளவிலே
த்ருஷதபி த்ரவதி — கல்லும் கரையா நின்றது -அதுவே சிலம்பாறு என்று பேர் பெற்றதாக –பூரித்துக் கொள்வது
சிலம்பு -நூபுரம் என்றும் மலை என்றும் உண்டே
வேங்கடமே தீங்குழல் வாய் வைத்தான் சிலம்பு –மூன்றாம் திருவந்தாதி
இங்கும் சிலம்பு என்கிற மலையே உருகி ஓடுவதை அருளிச் செய்கிறார்
கின்னர ஸ்த்ரீகள் –கிளர் ஒளி இளமை -முடிச் சோதியாய் –செஞ்சொற் கவிகாள் – திருவாய் மொழிகளை
ஸூஸ்வ ரசமாகவும் -ரசவத்தரமாகவும் -சாபிப்ராயமாகவும் பாட -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணவோ என்று கூவுமால் —
அருளிச் செயல்கள் அன்றோ –உருக குறை என் —

——————

திருமலையில் மாலைப் பொழுதிலே நிகழும் படிகளை ஸ்வபாவ யுக்தி முறையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

ப்ருங்கீ காயதி ஹம்ஸ தாள நிப்ருதம் தத் புஷ்ணதீ கோகிலாபி
உத்காயதி அத வல்லி தல்ல ஜமுகாத் ஆஷ்ரம் மது ஸ்யந்ததே
நிஷ் பந்தஸ்திமிதா குரங்கததயச் சீதம் ஸிலாஸை கதம்
சாயாஹ்நே கில யத்ர ஸூந்தர புஜஸ் தஸ்மிந் வநஷ் மாதரே–13-

ஹம்ஸ தாள நிப்ருதம் -யதா ததா -ப்ருங்கீ காயதி-ஹம்ஸ கதியானது தாளமாகவும்
வண்டினம் முரல்வது சங்கீதமாகவும் ஆகா நின்றது
ஹம்ஸ கதியைப் போலவே ஹம்ஸ ஸ்வனத்தையும் தாளமாகக் கொள்ளலாம் —
ஹம்ஸ தாளத்திற்குப் பொருத்தமாக வண்டு பாடா நின்றதாம்
கோகிலாபி தத் புஷ்ணதீ–சதீ – உத்காயதி –அந்த வண்டினம் முரல்வதை அனுசரித்துக்
குயில் பேடை தானும் உயரக் கூவா நின்றது
வல்லி தல்ல ஜமுகாத் ஆஷ்ரம் மது ஸ்யந்ததே–செவிக்கு இனிதாகப் பாடுவார் உண்டாகில் கேட்டு
ஆனந்த பரீவாஹமாகக் கண்ணீரைப் பெருக்குவாரும் உண்டே -அப்படியே இங்கும் உண்டு என்கிறது –
சிறந்த கொடிகளில் நின்றும் மகரந்தமே அஸ்ருவாகப் பெருகுகின்றதாம் –
அத
கீழ்ச் சொன்ன சங்கீதப் ப்ரவ்ருத்திக்குப் பிறகு –என்றபடி
குரங்கததய நிஷ் பந்தஸ்திமிதா –உயர்ந்த சங்கீதத்தைக் கேட்டு ஸ்தம்பித்து இருப்பாரும் உண்டே
கண்ணபிரான் குழலூதின போது–மருந்து மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வழீ சோர
இரண்டு பாடும் துலங்காப் புடை பெயரா எழுத்து சித்ரங்கள் போலே நின்றனவே –என்கிறபடி
மான்கள் ஸ்தம்பித்து நின்றால் போலேவே இங்கும் உள்ளது –
நிஷ்பந்தத்வமாவது -கர சரணாதிகளை அசைக்காமல் இருத்தல் —
ஸ்திமிதத்வமாவது -இமை கொட்டாமல் இருத்தல் -என்று கொள்வது
ஸிலாஸை கதம் சீதம் –கற்களும் மணல்களும் நீரைப் பெருக்கிக் குளிர்ச்சி பெற்றனவாயின
சர்வோ த்வந்த்வோ விபாஷயா ஏகவத் பவதி –என்கிற பரிபாஷையினால் -ஸிலாஸை கதம்-என்கிற
ஏக வசனம் உபபன்னம்
ஏவம் சாயாஹ்நே – யத்ர-வநஷ் மாதரே பவதி -தஸ்மிந் – ஸூந்தர புஜஸ் –விலசதி–இவ் வண்ணமாக
மாலைப் பொழுதில் எந்தத் திரு மலையில் நிகழ்கின்றதோ அந்தத் திருமலையில் சுந்தரத் தோளுடையான் உளன்
யத்ர ஸூந்தர புஜன் அஸ்தி தஸ்மிந் வனஷ் மாதரே சாயாஹ்நே ஏவம் பவதி–என்றும் யோஜித்துக் கொள்ளலாம் –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ இராமாயண ஸூதா –வாக் அம்ருத வர்ஷீ ஸ்ரீ . உ . வே . வேளுக்குடி வரதாசார்ய ஸ்வாமிகள் —

October 16, 2019

ஸ்ரீ திருமலை நம்பி தனியன் –
பிதா மஹஸ் யாபி பிதா மஹாய ப்ராசேத–சாதேச பலப்ரதாய
ஸ்ரீ பாஷ்கர உத்தம தேசிகாய ஸ்ரீ சைல பூர்ணாய நமோ நமஸ்து —

ஸ்ரீ வைதேஹீ ஸஹிதம் ஸூரத்ரும -தலே ஹைமே மஹா மாண்டபே
மத்யே புஷ்ப்பக மாசநே மணி மயே வீராசநே ஸம்ஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி பிரபஞ்சன ஸூதே தத்வம் முனிப்ய பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பராதிபி பரிவ்ருதம் ராமம் பஜே ஸ்யாமளம்

வீர ஆசனத்தில் ஸ்ரீ பெருமாள் -ஸ்ரீ வாயு குமாரர் ஸ்ரீ ராமாயணம் சாதித்து அருள –
ஸ்ரீ பெருமாள் வியாக்யானம் சாதித்து அருளி -இதுவே நம் பூர்வர்கள் ஸ்ரீ குரு பரம்பரை மூலம் பெற்ற நிதி

வ்யூஹேஷு சைவ சர்வேஷு விபவேஷு ச ஸர்வஸ
ததா வ்யூஹீ பவத்யேஷா மம சைவ அநபாயிநீ –ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் –
அகில குண பரிபூர்ணனான எம்பெருமான் ஸ்ரீ ராமனாக திருவாவதரிக்க ஸ்ரீ பிராட்டியும் ஜனக குல ஸூந்தரியாக திருவவதரித்தாள்-

புநஸ் ச பத்மா ஸம்பூதா ஆதித்யோஸ் பூத் யதா ஹரி
யதா து பார்க்கவோ ராமஸ் ததா ஆஸீத் தரணீ த்வியம்
ராகவவேஸ் பவத் சீதா ருக்மிணீ க்ருஷ்ண ஜென்மநி
அந்யேஷு சாவதாரேஷு விஷ்ணோர் ஏஷா அநபாயிநீ
தேவத்வே தேவ தேஹேயம் மனுஷ்யத்வே ச மாநுஷீ
விஷ்ணோர் தேஹ அநு ரூபாம் வை கரோத் யேஷாஸ் ஆத்மநஸ் தநும்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-143-/144–145- என்று
ஆத்யன் -பத்மை /பரசுராமன் -தரணி/ ஸ்ரீ ராகவன் ஸ்ரீ சீதாபி பிராட்டி /ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீ ருக்மிணி -என்று
இவனுக்குத் தக்க அவளும் தன்னை அமைத்து கொள்கிறாள் என்கிறார் ஸ்ரீ பராசர மகரிஷியும் –

யதிமநு ஜதிரஸ் சாம் லீலயா துல்ய வ்ருத்தே
ரநுஜநுரநுரூபா தேவி நாவா தரிஷ்ய
அசர சம பவிஷ்யந் நர்ம நாதஸ்ய மாதர்
தர தள தரவிந்தோ தந்த காந்தாயதாஷி –ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் –
ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் லீலையில் பொருட்டே மிதுன தம்பதிகளின் திரு அவதாரம்

இவர்கள் இருவர் சரிதமாகவே ஸ்ரீ வாலமீகி பகவான் ஸ்ரீ ராமாயணத்தை செய்து அருளினார் –
ப்ரமேய பூதனான பகவான் திருவாவதரிக்கும் போது பிராமண பூதமான வேதமும் திரு அவதரிக்கும் –

வேத வேத்யே பரே பும்சி ஜாதி தசாரதாத்மஜ
வேத ப்ராசேதஸா தாஸீத் சாஷாத் ராமாயணாத்மநா -ஸ்ரீ ஸ்காந்த புராண வசனம்

வேத வேத்ய நியாய லப்யம்
வேத உப ப்ரும்ஹணம் – எனவும்
ஆதி காவ்யம் – எனவும்
பக்தி வெள்ளம் – எனவும்
சரணாகதி சாஸ்திரம் -எனவும்
ஸாஸ்த்ர ஸங்க்ரஹம் -எனவும்
ஸ்ரீ சீதையா சரித்திரம் -ஸ்ரீ ராமாயணம் சொல்லப்படும்

ஸ்நேஹோ மே பரமோ ராஜன் த்வயி நித்யம் ப்ரதிஷ்டித
பக்திஸ் ச நியதா வீர பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் -40-15-
ஸ்ரீ ராமன் ஆராதித்த ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளைக் கண்ணாரக் கண்டும்
ஸ்ரீ ராமனால் தழுவப்பட்டத் தம் திரு மேனியை மனம் குளிர நுகர்ந்து கொண்டும்
ஸ்ரீ ராம கல்யாண குண ப்ரகாசகமான ஸ்ரீ ராமாயணத்தைக் காது குளிரக் கேட்டுக் கொண்டும்
இந்த நில உலகிலேயே ஸ்ரீ திருவடி எழுந்து அருளி
மற்று ஓன்று காணாவே என்று இருக்கும் படி அன்றோ ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய குண பூர்த்தி
இவ்விஷயத்தையே ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் –தாத்ருக் குண -அதிமானுஷ ஸ்தவம் -32-என்று பேசி அகம் மகிழ்கிறார்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியே வடிவு எடுத்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றேர் -என்றும்
கற்பார் இராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ-7-5-1 -என்றும்
தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -3-6-8-என்றும்
ஸ்ரீ நாச்சியாரும்
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் -13-1-என்றும்
வேம்பேயாக வளர்த்தாள்-13-7-என்றும்
கொள்ளை கொள்ளிக் குறும்பன் -13-8-என்றும்
தென்னிலங்கைக் கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இணையான -12-என்றும்
குணாபிராமனான ஸ்ரீ ராமன் இடம் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்கள் –

மாதர் மைதிலி ராக்ஷஸீஸ் த்வயீ ததை வார்த்ரா பராதாஸ் த்வயா
ரக்ஷந்த்யா பவநாத்மஜால் லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டீ க்ருதா
காகம் தஞ்சை விபீஷணம் சரணமித் யுக்தி ஷமவ் ரஷத
சாநஸ் சாந்த்ர மஹாக சஸ் ஸூக யது ஷாந்திஸ் தவாஸ் அகஸ்மிகீ –ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -50-

அணி மிகு செந்தாமரைக் கையின் உத்க்ருஷ்டம் -அச்சுதன் கைம்மேல் என் கை -6-9-
ஸ்ரீ பெருமாளாலே நாச்சியார் விழி விழிக்கப் போகாது இறே

இதிஹாச ஸ்ரேஷ்டமான ஸ்ரீ ராமாயணத்தால் சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்லுகிறது –ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -5-

மிதிலைச் செல்வி உலகு உய்யத் திரு வயிறு வாய்த்த மக்கள் செம்பவளத் திரள் வாய்த்
தன் சரிதை கேட்டானை -10-8-ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாளும்

இமவ் முநீ பார்த்திவ லக்ஷணாந்விதவ் குலீலவவ் சைவ மஹா தபஸ்விநவ்
மாமபி தத் பூதிகரம் ப்ரசக்ஷதே மஹாநுபாவம் சரிதம் நிபோதத–பால -4-35-

ததஸ்து தவ் ராமவச ப்ரசோதி தாவகாயதாம் மார்க்க விதாந ஸம்பதா
ச சாபி ராம பரிஷத் கத சநைர் பு பூஷயா சக்தம நா ப பூவ ஹா -பால -4-36-
இத்யாதியால் தன்னை தாழ விட்டு திரு வவதரித்தமையை ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானும் அருளிச் செய்கிறார்

ராஜா தசரதோ நாம —ஸூந்தர -31-2-ஸ்ரீ திருவடியும் ஸ்ரீ பிராட்டியையும் தரிக்கப் பண்ணினாரே-
ஐயன் வந்தான் ஆரியன் வந்தான் -என்று ஸ்ரீ பரத்தாழ்வானும் ஸ்ரீ திருவடி முகத்தால்
ஸ்ரீ ராம வ்ருத்தாந்தத்தைக் கேட்டுத் தரிக்கப் பெற்றான்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் -391-பரார்த்தி-திரு நாமத்துடன் தொடங்கும் பிரகாரண அவதாரிகையில்
ஸ்ரீ பராசர பட்டார் -இத உபரி ம்ருத சஞ்ஜீவனம் ராம வ்ருத்தாந்தம் -என்று
ஸ்ரீ இராமாயண படனம் சகல ஷேம ப்ரதம்-என்பதால்
ஸ்ரீ இராமாயண ப்ரவசனமும்
ஸ்ரீ இராமாயண ச்ராவணமும்
ஸ்ரீ இராமாயண பாசனமும் செய்து
செங்கண் திரு முகத்துச் செல்வத் திரு மாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவோம்

நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் அருளிச் செயல்களின் வியாக்யானங்களிலும்
ஸ்ரீ ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களிலும் அவற்றின் வியாக்யானங்களிலும்
ஸ்ரீ இராமாயண பிராமண வசனங்கள் மூலமாக த்ருஷ்டாந்த பரமாக இருக்கும் விவரணங்கள்
துல்யமாகவும் பரம விலக்ஷணமாகவும் ஐக கண்டமாயும் ரஸவாஹமாயும் இருப்பதை கண்டு அனுபவிக்கலாம்
வியாக்கியான சக்ரவர்த்தி ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த தனி ஸ்லோக
வியாக்யானங்களும் பரம விலக்ஷணமாய் இருக்கும்
பல நுண்ணிய வேத வேதாந்த தாத்பர்யங்களையும்
சிந்தாந்தக் கோட்ப்பாடுகளையும்
தத்வார்த்தங்களையும்
சீரிய சம்பிரதாய அர்த்த விசேஷங்களையும்
இவற்றால் வெளியிட்டு அருளினார்கள்

மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய்த்
தானாய் பின்னும் இராமனாய்த் தாமோதரனாய்க் கற்கியும்
ஆனான் தன்னை கண்ண புரத்து அடியன் கலியன் ஒலி செய்த
தேனார் இன் சொல் தமிழ் மாலை செப்பப் பாவம் நில்லாவே -8-8-10-
இப்படி தான் -சப்த பிரயோகத்தால் ஸ்ரீ ராமாவதார ஏற்றத்தை அருளிச் செய்கிறார் ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும்
அல்லாத இடங்கள் சக்தி ஏக தேசம் -அவன் தானே மத்ஸ்யாதி தசாவதாரங்களையும் பண்ணி
ஜகத் ரக்ஷணம் பண்ணினான் தன்னை -என்கிறார் திருக்கண்ண புறத்தை நிகமித்து அருளும் கலியனும்

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் நியமனத்தின் படியே ஸ்ரீ பெரிய திரு மலை நம்பி என்னும் ஸ்ரீ சைல பூர்ணர் என்னும்
ஸ்ரீ பாஷ்ய கார உத்தம தேசிகர் -எனப்படும்
ஒரு சம்வத்சர காலம் ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு கீழ்த் திருப்பதியில் திருமலை அடிவாரத்தில் உபதேசித்து அருளினார் –
இவரே பிதா மஹயாபி பிதா மஹாய -தாதா -பிதாவே என்று ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் அழைத்து அருளியதால் –
இவர் வம்சமே தாதாச்சார்யர்கள்
இந்த அர்த்த விசேஷங்கள் தான் நாம் வாழையடி வாழையாக பரம போக்யமாக அனுபவிக்கப்பட்டு
ஏடுபடுத்தப்பட்டு அனுபவிக்கலாம் படி காணக் கிடக்கின்றன

ஸ்ரீ ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் –
பக்தி சாகரம் என்றது நிரவதிக பக்தி ஜனகதவத்தாலே -ஸ்ரீ மா முலைகளின் வ்யாக்யான ஸ்ரீ ஸூக்தி
நித்தியமாக ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் ஸ்ரீ ராமப்பிள்ளையும் ஸ்ரீ ராமாயணம் பாராயணம் செய்ய
ஸ்ரீ உடையவர் திருச் செவி மடுத்துக் கேட்டருளி திரு உள்ளம் பூரிப்பதாக ஸ்ரீ ராமாநுஜாய திவ்ய சரிதை கூறும்

மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத்தாழ்வான் –
வாசம் அஹோசர மஹா குண தேசிகார்ய கூராதி நாதர் –
கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -7-5-திருவாய் மொழி முழுவதுமே ஸ்ரீ ராமாவதார பரமாகவே
அனுபவித்து கால ஷேபம் செய்வார் –
ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் கல்யாண குணக் கடல் -மற்ற திரு அவதாரங்களில் ஸ்ரீ எம்பெருமான் வெளிப்படுத்திய
ப்ரகாசப்படுத்திய திருக் கல்யாண குணங்கள் எல்லாம் இவற்றுக்கு ஏக தேசமானவையே –
ஸ்ரீ ரெங்கேச புரோகிதர்களான ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானும் ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் ஸ்ரீ ராமாவதாரத்திலேயே ஈடுபட்டு இருப்பர் –
இஷ்வாகு குலத்திலே திருவவதரித்ததே ஸ்ரீ ப்ரணவாகார விமானத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கு திருவாராதனம் செய்யவே தானே இவர்களுக்கு ஈடுபாடு

குண பரீவாஹம்
ஸ்ரீ பகவத் திரு அவதாரங்களை -குண பரீவாஹாத்மநாம் ஜென்மநாம் -என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டார் அனுபவம்
ஜிலோச்ச் வாசா பரிவாஹா -அமர கோசம்
பூரோத் பீடே தடாகஸ் ச பரீவாஹ ப்ரதிக்ரியா -தடாகாந்தே ப்ரவ்ருத்த ஜல நிர்க்கமாய க்ருத மார்க்க பரீவாஹ–
திருக் கல்யாண குணங்களின் நிற்க மார்க்கமே போக்கு வீடே திரு அவதாரம் -என்றவாறு
அவனோபாதி கல்யாண குணங்களும் நித்யம்
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்
ஸ்வாபாவிக அநவதிக அதிசய அஸங்கயேய குண கண -ஸ்ரீ ஆளவந்தார்
தோஷோபதாவதி சமாதிசயாந சங்க்யா நிர்லேப மங்கள குணவ் கதுகா -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
அனந்தன் உடைய கல்யாண குணங்களும் அநந்தம்
நாந்தம் குணாநாம் கச்சந்தி தேநாநந்தோ அயம் உச்யதே -என்றால் போலே
ஈறில வண் புகழ்
உலப்பில் கீர்த்தி
பண்டித பாமர விபாகமர ஈடுபடுத்தும் ஸ்ரீ ராமாவதாரம் -குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம்
ஸ்ரீ ஜெயதேவ கவி பிரசன்ன ராகவ நாடகத்தில்
நட கதம் புநரமீ கவய சர்வே ராம சந்த்ரமேவ வர்ணயந்தி
ஸூத்ரதார -நாயம் கவீநாம் தோஷ யத ஸ்வ ஸூக்தீ நாம் பாத்ரம் ரகு திலகமேகம்
கலயதாம் கவீநாம் கோ தோஷ சது குண கணா நாம் அவ குண
யதே தை நிஸ்சேஷை அபர குண லுப்தை ரிவ ஜகத்யசா வேகஸ் சக்ரே சதத ஸூக சம்வாச வசதி – என்கிறார்

இவ்வுலகங்கள் இராமன் பரக்கும் தொல் புகழ் அமுதினைப் பருகுகின்றனவே -ஸ்ரீ கம்பநாட்டாழ்வான்
கீழ் மகன் தலை மகனுக்கு சம சஹாவாய் -தம்பிக்கு முன் பிறந்து வேலும் வில்லும் கொண்டு
பின் பிறந்தாரைச் சோதித்துத் தமையனுக்கு இளையோன் ஸத்பாவம் சொல்லும்படி ஏக குலமானமையும்
தூது மொழிந்து நடந்து வந்தவர்களுடைய சம்யக் ஸஹ போஜனமும் -85-ஸ்ரீ நாயனார் இவனது ஸுலப்யம் அனுபவிக்கிறார்
ஸ்ரீ ராம அவதார தத்துவமே ஸுசீல்யம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டார்
க குணவான் -வசீ வதாந்ய குணவான் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார் -மஹதோ மந்தை ஸஹ நீரந்தரேண ஸம்ஸ்லேஷ ஸுசீல்யம்
கங்கா குலத்திலே ஸ்ரீ குகப்பெருமாளுடன் பம்பா தீரத்தில் மஹா ராஜரான ஸூக்ரீவனுடனும்
கடற்கரையில் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுடன் கலந்து ஸுசீல்யம் காட்டி அருளினார் ஸ்ரீ பெருமாள்
வேடன் குரங்கு இருக்கத்தான் என்று அவர்கள் நைச்யத்தையும்
நித்ய ஸூரி நாதத்வமாகிற தன் மேன்மையையும் பாராதே கலந்தார்
விபீஷணனை ராவணன் குலா பாம்சனான் என்றான்
இஷ்வாகு வம்சயனாக நினைத்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார்

பரத்வமும் ஆஸ்ரயமான பகவத் விஷயத்தை விட்டுப் பிரியாதே
தன்னடையே பீறிட்டுப் பிரகாசிக்கும் -பஷிக்கு மோக்ஷம் அளித்ததிலும்-குரங்குகளைக் கொண்டு கடலை அடைத்ததிலும் –
இக்கரையில் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கு ஸ்ரீ லங்கா பட்டாபிஷேகம் நடத்தி வைப்பதிலும் காணலாமே –
சத்யேன லோகாஞ்ஜயதி த்விஜாந் தாநேந ராகவ
குரூஞ் சுஸ்ரூஷயா வீரோ தநுஷா யுதி சாத்ரவாந் –அயோத்யா -12-29-நம்பிள்ளை ஜடாயு மோக்ஷ காரண சமாதானம்

மா மாயன் -மாதவன் -வைகுந்தன்
லோக நாத மாதவ பக்த வத்சலா
ஸஹ சீதம் ந்யவேஸத்-

தப ஸ்வாத் யாய நிரதம் தபஸ்வீ வாக் விதாம் வரம்
நாரதம் பரிபப்ரச்ச வால்மீகிர் முனி புங்கவம் –குரு வந்தன பரமான மங்கள ஸ்லோகம்
நாரதருக்கு -மூன்று அடை மொழிகள் –
தப ஸ்வாத் யாய நிரதர் -புலன்களை அடக்கி நித்ய நைமித்திக கர்ம அனுஷ்டானம் செய்பவர் –
வேதம் ஓதி ஓதுவித்தல் -இவற்றில் நிஷ்டர்
வாக் விதாம் வரர்-சிறந்த வாக் வைபவத்தை உடையவர்
முனி புங்கவம் -முனி ஸ்ரேஷ்டர்
வால்மீகி-சிஷ்யர் -தபஸ்வீ
இருவரும் பரிப்ரஸ்னம்-விளைவே ஸ்ரீ ராமாயணம்

கோந் வஸ்மிந் சாம்ப்ரதம் லோகே
1-குணவான்
2-கஸ் ச வீர்யவான்
3-தர்மஞ்ஞ ச
4-க்ருதஞ்ஞ ச
5-சத்ய வாக்யோ
6-த்ருட வ்ரத
7-சாரித்ரேண-ச கோ யுக்த
8-சர்வ பூதேஷு -கோ ஹித
9-வித்வான் க
11-க சமர்த்தஸ் ச
12-கஸ் ஸைக ப்ரியதர்சன ஆத்மவான் கோ
13-ஜிதக்ரோதோ
14-த்யுதிமான் கோ
15-ந ஸூயக
16-கஸ்ய பிப்யதி தேவாஸ் ச ஜாத ரோஷஸ்ய ஸம்யுகே
குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் –

தச வர்ஷா சஹஸ்ராணி தச வர்ஷ சதாநி ச –
ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத் மஜம்
ஸ்ரீ ராமாயணம் -ஸ்ரீ ஸீதாயா சரிதம் மஹத்
த்ரை லோக்ய ராஜ்யம் ஸீதாயா சகலம் நாப்நியாத்
கௌசல்யா லோக பர்த்தாரம்
கௌசல்யா ஸூ ப்ரஜா
கௌசல்யா நந்த வர்த்தந
ஜனகாநாம் குலே கீர்த்தி மாஹரிஷ்யதி
சீதா பர்த்தாரமா ஸாத்ய ராமம் தசாரதாத் மஜன் –பால -64-7–

பூர்ண அவதாரம் -பரத்வ ஸுலப்ய ஸுந்தர்ய பரிபூர்ணன்
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் ஸூகுமாரவ் மஹா பலவ்
புண்டரீக விசாலாஷவ் சீரக்ருஷ்ணாஜி நாம்ப ரவ் –ஆரண்ய -19-14-
பரத்வ ஸுலப்ய ஸுந்தர்ய பரமாக மூன்று வியாக்கியானங்கள் ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்
இதே போலவே -கௌசல்யா ஸூ ப்ரஜா ராம பூர்வா சந்த்யா ப்ரவர்த்ததே
உத்திஷ்டே நரசார்த்தூல கர்த்தவ்யம் தைவமாஹ்நிகம் –பால -23-2-

ஸ்ரீ பரசுராமன் ஷத்ரிய தேஜஸ் -ஸ்ரீ பெருமாளுடைய ப்ரஹ்ம தேஜஸ் -வைத்து ஜெயமோ என்னில் –
மானுஷ்ய அவதாரம் மெய்ப்பாடு தோற்ற இருக்க வேண்டுமே
அப்ரமேயம் ஹீ தத் தேஜஸ் யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா -ஸ்ரீ பிராட்டியைக் கைப்பிடித்த தேஜஸ் அன்றோ

பஞ்ச பிரகார விசிஷ்டன் என்பதை
அம்பஸ்ய பாரே புவநஸ்ய மத்யே நாகஸ்ய ப்ருஷ்டே மஹதோ மஹீயாந் ஸூக்ரேண ஜ்யோதீம்ஷி
சமநு ப்ரவிஷ்டஸ் பிரஜாபதி சரதி கர்ப்பே அந்த–என்றும்
இதம் பூர்ணம் அத பூர்ணம் பூர்ணாத் பூர்ணம் உத்ரிச்யதே பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவ
அவசிஷ்யதே சர்வம் பூர்ணம் ஸஹோம் –என்றும்
விண் மீதிருப்பாய் மலை மேல் நிற்பாய் கடல் சேர்ப்பாய் மண் மீது உழல்வாய் இவற்றுள்
எங்கும் மறைந்து உறைவாய்-என்றும்
ஏவம் பஞ்ச பிரகாரோஹம் ஆத்மாநம் பததாம் அத பூர்வ ஸ்மாதாபி பூர்வ ஸ்மாத் ஜ்யாயாந் சைவ
உத்தர உத்தரை –ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம்

ஸ்ரீ வைகுண்டம்
நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு –தெளி விசும்பு திரு நாடு -உம்பரால் அறியலாகா ஓளி-
தன்னுடைய சோதி -சேன் உயர் வானம் –
வடிவாரும் மா மலராள் வலவருகும் மற்றை மண் மகளும் ஆய் மகளும் இடவருகும் இருக்க
நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாரணன்

வ்யூஹம்
ஷாட் குண பரிபூர்ணன் ஸ்ரீ வ்யூஹ வாஸூ தேவன்
சங்கர்ஷணன் -ஜீவ தத்வ அதிஷ்டாதா -ஜகத் சம்ஹார கர்த்தா -ஞான பல பரிபூர்ணன்
ப்ரத்யும்னன் –மனஸ் தத்வ அதிஷ்டாதா -ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தா -ஐஸ்வர்ய வீர்ய பரிபூர்ணன்
அநிருத்தன் -அஹங்கார அதிஷ்டாதா -ரக்ஷண கர்த்தா -சக்தி தேஜஸ் பூர்ணன்

அந்தர்யாமித்வம்
யேஷாம் இந்தீவரயுச்யாமோ ஹ்ருதயே ஸூ ப்ரதிஷ்டித –
ஸ்ரீ லஷ்மீ விசிஷ்டனாய்-விலக்ஷண திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யுக்தனாய்க் கொண்டு
ஹ்ருதய கமலத்துள் எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு –
அரவிந்தப்பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து
புந்தியில் புகுந்து தன் பால் ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன்
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன் உள்ளானே
திருக் கடித்தானமும் என்னுடையச் சிந்தையும் ஒருக்கடுத்து உள்ளே யுறையும் பிரான்

விபவம்
அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை அதி வ்ருத்தாமர விக்ரம ப்ரதாபை அதி லிங்கித சர்வ லோகா சாம்யம்
வரயே வைஷ்ணவ வைபவ அவதாரம் –ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்
அதி யத்புத ஸ்வபாவங்கள் -வியாபாரங்கள் -அலங்காரங்கள் -விக்ரமங்கள் பிரதாபங்கள் -இவற்றால்
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயனான புருஷோத்தமனின் விபவ அவதாரங்கள்
மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹ வாமன நரஸிம்ஹ ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ணாதி அவதாரங்கள்

அர்ச்சாவதாரம்-
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் தானே -என்கிறபடியே அவர்கள் இட்ட பெயரே பெயராகவும்
ஸ்வ ஸ்வாமி பாவத்தை மாறாடிக் கொண்டு கண்ணுக்கு விஷயமாய்க் கொண்டு சர்வ ஸூலபனாய்-சர்வ ரக்ஷகனாய் –
கோயில்களிலும் க்ருஹங்களிலும் தேச கால அவதி இன்றிக்கே எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பு
பஞ்ச பிரகாரங்களில் பகவான் சர்வத்ரைவ த்வ கணித மஹா மங்கள குண -என்கிறபடியே
சகல கல்யாண பூர்ணனாயே இருந்தாலும் இருட்டறையில் விளக்கு போலே பிரகாசிப்பது இங்கே
செய்ய தாமரைக் கண்ணன் அமரர் குலமுதல் என்று அஞ்சாதபடி ஓளி வரும் இணைவனாம் என்றவை
பரத்வமாம் படி அவனாகும் ஸுலப்ய காஷ்டை–
பின்னானார் வணங்கும் சோதி
சர்வம் பூர்ணம் ஸஹோம்
பெருக்காறு போலே விபவம் -அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம்
பிரத்யா சன்னமாயும் தாத் காலிகர்க்கு உப ஜீவ்யமாய் பாஸ்ஸாத்யனாவனுக்கு துர்லபமான பெருக்காறு போலே யாய்த்து
மண் மீது உழல்வாய் -என்கிறபடியே பூமியிலே அவதரித்து சஞ்சரித்தும் தத்கால வர்த்திகளுக்கு ஆசிரயணீயமாய்
பிற்காலத்தில் உளனான இவனுக்குக் கிட்டாத படியான விபவம்
அவை போல் அன்றிக்கே விடாய்த்தவனுக்கு விடாய் கெடப் பருகலாம் படி பெருக்காற்றிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே யாய்த்து
இவனுக்கு தேச கால கரண விக்ரக்ருஷ்டம் இன்றிக்கே கோயில்களிலும் க்ருஹங்களிலும் என்றும் ஓக்க எல்லார்க்கும்
கண்ணுக்கு இலக்காம் படி நிற்கிற அர்ச்சாவதார –ஸ்ரீ மா முனிகள் வ்யாக்யான ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-

பற்பல திவ்ய தேசங்களிலும் சகல கல்யாண குண பரிபூர்ணனாய் சேவை சாதித்தாலும்
திருவரங்கம் திருப்பதியாம் திருவாளர் திருப்பதியில் அந்த வைபவம் அபரிச்சின்னமாய் இருக்கும்
தென்னாடும் வடநாடும் தொழ நின்ற திருவரங்கம் அன்றோ
பதின்மர் பாடும் பெருமாள் -செங்கோலுடைய திருவரங்கச் செல்வன்
ஆழ்வார்கள் அடியார்கள் ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் அரங்கன் இடம் மண்டினார்கள்
விபவ அவதாரமான ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திரு மகனே ஆழங்கால் பட்டு –
ஸஹ பதன்யா விசாலாஷ்யா நாராயணன் உபாகமத் -என்னும் படி ஆராவமுதம்
ஆழங்காலில் இழிவார் ஒரு கொம்பைக் கொடியைப் பிடித்து இழியுமாப் போல்
ஸ்ரீ பெருமாள் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை அனுபவிக்கும் பொழுது ஸ்ரீ பிராட்டியைக் கூடக் கொண்டாயிற்று இழிகிறது

சத்யலோகத்தில் நான்முகன் ஆராதிக்க –
இஷ்வாகு ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தோடே அவன் இடம் பெற்று திரு அயோத்யையில் பிரதிஷ்டை செய்து திருவாராதனம் செய்து –
தன்னைத்தானே ஆராதிக்க அன்றோ ஸ்ரீ பெருமாள் இஷ்வாகு வம்சத்தில் திருவவதரித்து அருளினான்
யாம் காண அணியரங்கம் தந்தானை அறியாதார் அறியாதாரே –ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வான்
மநு குல மஹீ பால -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
தன்னிலும் சீரிய ஸ்ரீ கோயில் ஆழ்வாரை எழுந்து அருளிவித்துக் கொடுத்தது -ஸ்ரீ தேசிகன் -ஸ்ரீ அபயப்ரதான சாரம் –

—————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ . உ . வே . வேளுக்குடி வரதாசார்ய ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான்  பிள்ளை  ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–முதல் அத்யாயம்–இரண்டாம் பாதம்-அந்ய யோக வ்யவச்சேத பாதம் –முதல் அதிகரணம்–ஸர்வத்ர ப்ரஸித்தயதிகரணம் – -1-2-1-

October 12, 2019

அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே
விநத விவித பூதவ்ராத ரஷைக தீஷை
ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீ நிவாசே
பவது மம பரஸ்மின் சேமூஷீ பக்தி ரூபா

பாசாரர்யவச ஸூதாம் உபநிஷத் துக்தாப்தி மத்யோத்த்ருதாம்
சம்சாராக்னி விதீபன வ்யபகாத ப்ராணாத்மா சஞ்சீவி நீம்
பூப்ர்வாச்சார்ய ஸூ ரஷிதாம் பஹூ மதி வ்யாகாத தூரஸ்தி தாம்
ஆ நீதாம் து நிஷா ஷரை ஸூ மனஸோ பௌமா பிபந்து அந்வஹம்–

—————————————————–
முதல் அத்யாயம்-சமந்வய அத்யாயம்- இரண்டாம் பாதம் —33 ஸூத்ரங்கள் –
—————————————————–

முதல் அத்யாயம் முதல் பாதத்தில் – முதல் அதிகரணத்தில்
ப்ரஹ்ம விசாரம் செய்யும் முன்பு கர்ம மீமாம்சையை தெளிவாக அறிந்து –
அதன் பலன் அல்பம் அஸ்திரம் என்று உணர்ந்து -ப்ரஹ்ம உபாஸனை மூலம் வேதாந்தங்களை நன்றாக உணர்ந்து –
பரம புருஷார்த்த இச்சை கொள்கிறான் –
அதன் பின் வேத வேதாந்த வாக்கியங்கள் -அவற்றில் உள்ள சொற்களும் முன்பே அறியப்பட்ட
ப்ரஹ்ம ஞானத்தையே உணர்த்துகின்றன என்றும்
அப்படிப்பட்ட வேதாந்த வரிகளே ப்ரஹ்ம ஞானத்தை ஏற்படுத்த வல்ல பிரமாணங்கள் என்றும் -அறிகிறான்
அப்படிப்பட்ட மனிதன் ப்ரஹ்மம் எவ்வாறு வேதாந்தங்கள் மூலம் அறியப்படுகிறது என்பதை விளக்குவதான
சாரீர மீமாம்ஸையை அறிய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது

அதன் பின்னர் உள்ள இரண்டாம் அதிகரணத்தில் உள்ள தைத்ரியம் -2-1-1-
யதோ வா இமாநி பூதாநி –இத்யாதியால் எந்த ஒன்றில் இருந்து இவை அனைத்தும் தோன்றினவோ -இத்யாதியால்
ப்ரஹ்மமே உபாயம் -என்றும் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹார அளிக்க வல்லவன் என்றும்
சேதன அசேதனங்களை சரீரமாகக் கொண்டவை என்றும் சொல்லும்

அடுத்து மூன்றாம் அதிகரணத்தில்-ப்ரஹ்மம் சாஸ்த்ரங்களால் மட்டுமே அறியப்படுபவன் என்றும்
வேறே எந்த ப்ரமாணங்களாலும் அறியப்பட இயலாதது என்றும் கூறப்பட்டது

நான்காம் அதிகரணத்தில் -ப்ரஹ்ம பரமான சுருதி வாக்கியங்கள் கர்த்தவ்ய அகர்தவ்யங்களை சொல்லா விட்டாலும்
சாஸ்த்ரங்களாலே மட்டும் அறியப்படும் ப்ரஹ்மமே பரம புருஷார்த்தம் ஆகும் என்று நிரூபிக்கும்

ஐந்தாம் அதிகரணத்தில் ப்ரஹ்மமே ஸர்வவித காரணம் – வேதங்களால் அறியப்படுபவன் -அனுமானம் மூலம் காரணமாக
உணரப்படும் பிரதானம் -மூல பிரக்ருதியை விட -சத்யா சங்கள்பாதி தன்மைகளால் மிக உயர்ந்தது என்று காட்டப்பட்டது

ஆறாம் அதிகரணத்தில் பந்தம் மோக்ஷம் ஆகிய தன்மைகளை உடைய ஜீவாத்மாவை விட நிரதிசய ஞான ஆனந்த நிறைந்த
அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய்-சேதன அசேதனங்களுக்கு ஆத்மாவாக உள்ள தன்மையால் விலக்ஷணன் ப்ரஹ்மம் என்கிறது

ஏழாம் அதிகரணத்தில் அசாதாரண அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டம் ப்ரஹ்மம் அகர்ம வஸ்யம் என்கிறது

எட்டாம் ஒன்பதாம் அதிகரணங்களில்-ஸ்வ இதர விலக்ஷணம் -ஜகத் காரணத்வம் இத்யாதிகளால்
ஆகாசம் பிராணன் முதலான பதங்களால் கூறப்பட்டதும் ப்ரஹ்மமே என்றதாயிற்று –

பத்தாம் அதிகரணத்தில் பரஞ்சோதி இந்த ப்ரஹ்மமே என்று நிரூபணம்
பதினோராம் அதிகரணத்தால் பரம ப்ராப்யமான பர ப்ரஹ்மமே இந்திராதி பதங்களாலும் கூறப்படுகிறான் என்று சாஸ்திரங்களும் கூறும்

பிரதானம் ஜீவாத்மா போன்றவற்றை சில வேதாந்த வரிகள் கூறுகின்றனவோ என்ற சங்கைகளை அடுத்து மூன்று பாதங்கள் நிரசிக்கும்
ப்ரஹ்மத்தின் பரத்வத்தையும் கல்யாண குணங்களையும் வேதாந்த வாக்கியங்கள் கூறும்
இரண்டாவது பாதத்தில் ஜீவாத்மாவைக் குறித்துள்ள வேதாந்த வாக்கியங்களின் சங்கைகளை விளக்கும்
இத்தையே தொடர்ந்து மூன்றாவது பாதமும் சொல்லும் –
நான்காவது பாதமும் வேறே சில வேறு பட்ட கருத்துக்களை விசாரிக்கும்

———-

ஸர்வத்ர ப்ரஸித்தயதிகரணம் –

விஷயம்
சாந்தோக்யம் 3-14-1-
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -என்பதில் கூறப்படும் ப்ரஹ்மம் என்பது பரமாத்மாவே -என்று நிரூபணம்

1-2-1- சர்வத்ர பிரசித்த உபதேசாத்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -என்பதில் அனைத்து வஸ்துக்களுடன் ஒரே வேற்றுமையில் கூறப்பட்ட வஸ்து
பர ப்ரஹ்மமே ஆகும் -இப்படியே உபதேசிக்கப் பட்டுள்ளதால் ஆகும் -என்றவாறு

விஷயம்
சாந்தோக்யம் -3-14-1-/2–
அத கலு க்ரதமய புருஷோ யதாக்ரது
ரஸ்மிந் லோகே புருஷோ பவதி ததேத ப்ரேத்ய பவதி ச க்ரதும் குர்வீத மநோ மய பிராண சரீரோ பா ரூப –என்று
ப்ரஹ்ம உபாசனம் -ச க்ரதும் குர்வீத-அவன் உபாசிப்பவனாக –
மநோ மய பிராண சரீரோ -மனதின் வடிவம் கொண்டவன் -ப்ராணத்தைச் சரீரமாகக் கொண்டவன் என்று கூறப்பட்டது

இங்கு மநோ மய பதங்களால் படிக்கப்படுவது சங்கை -ஜீவாத்மாவா பரமாத்மாவா

பூர்வ பக்ஷம்
ஜீவாத்மாவே -மனம் பிராணன் இரண்டும் அவசியம் தேவை பிரயோஜனம் ஜீவனுக்கே
முண்டக 2-1-2-
அப்ரானோ ஹ்யமந–என்று பிராணன் மனம் அற்றவன் பரமாத்மா என்கிறதே
மேலும் சாந்தோக்யம் -3-14-1-
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -என்று படிக்கப்பட்ட ப்ரஹ்மமே பிற்பகுதியில் உபாசிக்கப்பட வேண்டிய வஸ்துவாக
உரைக்கப்பட்டு இருக்க முடியாதே
முற்பகுதி ப்ரஹ்மம் அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாக ப்ரஹ்மம் உள்ளது என்று உபதேசம்
இப்படிப்பட்ட உபதேசம் அடுத்து
சாந்த உபஸீத -சாந்தி அடைந்து உபாசிப்பாயாக -என்று உபாஸனைக்கு வேண்டிய சாந்தியை அடைய உரைக்கப்பட்டதாகும்
மேலும் ச க்ரதும் குர்வீத–உபாஸனைக்குத் தகுந்த வஸ்து அவசியம் -இதற்காகவே முற்பகுதியில் ப்ரஹ்மம் பற்றி சொல்லி
பின்பு உபாசிக்கும் வஸ்துவுக்கு மனம் பிராணன் இருப்பதாக சொல்வதால் ஜீவாத்மாவே –
உபாசிக்கத் தேவையான வஸ்து ஜீவாத்மாவே என்றவாறு

சித்தாந்தம்
அப்படி அல்ல -மநோ மாயம் போன்ற தன்மைகள் ப்ரஹ்மத்துக்கு என்பதை
முண்டகம் 2-2-7-
மநோ மய பிராண சரீரநேதா – சரீரம் மற்றும் பிராணனின் எஜமானன் மநோ மயன்
தைத்ரியம் -1-6-1-
ச ஏஷ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசஸ் தஸ்மிந் நயம் புருஷோ மநோ மய அம்ருதோ ஹிரண்ய மய–என்று
தஹராகாசம் போன்றவன் -மநோ மய -அழிவற்ற -ஸ்வர்ண மயன்
கட –6-9-/ஸ்வேதாஸ்வர 3-13-/4-17-
ஹ்ருதா மநீஷா மனஸாபி க்லுப்தோ ய ஏனம் விதுரம் ருதாஸ்தே பவந்தி-என்று ஹ்ருதயம் மூலமும்
இடைவிடாத ஆசை மூலமும் மனசின் மூலமும் உணர்ந்து அறிபவன் மீண்டும் பிறப்பதில்லை
முண்டக -3-1-8-
ந சஷுஷா க்ருஹ்ய தே நாபி வாசா -என்று கண்களாலோ வாக்காலோ க்ரஹிக்கப்பட முடியாதே
கட 6-9-
மனசா து விசுத்தேந –தூய்மையான மனசாலே அறியப்படுகிறார்
கேந –2-
பிராணஸ்ய பிராணன்
கௌஷீதகீ -3-3-
அத கலு பிராண ஏவ ப்ரஞ்ஜாத் மேதம் சரீரம் பரிக்ருஹ்யேத்தா பயதி –என்று இந்த சரீரத்தை
பிராணனைக் கொண்டு ப்ரஞ்ஜாத்மன் நிலை நிறுத்துகிறான்
சாந்தோக்யம் -1-11-5-
ஸர்வாணி ஹ வா இமாநி பூதாநி பிராண ஏவாம் அபி சம்விசந்தி ப்ராணமப் யுஜ்ஜி ஹேதே –என்று
இந்த உயிர்கள் அனைத்தும் பிராணனின் லயித்து பின்னர் பிராணனை விடுகின்றன –

ஆக மநோ மயத்வம் என்றால் பரிசுத்த மனசாலே க்ரஹிக்கப்படுபவன் என்றும் –
பிராண சரீரத்வம் என்றால் பிராணனாகவும் அந்த சரீரத்தை நியமிப்பவனாகவும் கொண்டு
சாந்தோக்யம் 3-14-4-ஏஷ ம ஆத்மாந்தர் ஹ்ருதய ஏதத் ப்ரஹ்ம -என்று
எனது ஹ்ருதயத்தில் உள்ள இதுவே எனது ஆத்மா -இதுவே ப்ரஹ்மம் -என்று நேரடியாகவும்
முண்டக 2-1-2-அப்ரானோ ஹ்யமநா –என்று ப்ரஹ்மம் தனது இருப்புக்கு மனம் பிராணனை சார்ந்து உள்ளது
என்று மறைக்கப்படுகிறது –

இந்த ஸூத்ரத்துக்கு போதாயனர் கருத்துக்குச் சேர
சாந்தோக்யம் 3-14-1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ் ஜலா நீதி சாந்த உபாஸீத –என்று இவை அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே –
அதனாலே தோன்றி வாழ்ந்து அதிலேயே மறைந்து மனம் அமைதி அடைந்தவனாக உபாசிக்கக் கடவன் என்று
மனம் சாந்தி அடைந்த பின்பு சர்வாத்மாவான ப்ரஹ்மத்தை உபாசிப்பானாக என்று உணர்த்தப்பட்டது –
சாந்தோக்யம் -3-14-1-ச க்ரதும் குர்வீத-அதனை உபாசிப்பானாக என்று ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களை
உணர்த்தவே மீண்டும் சொல்லிற்று -இந்த தன்மைகள் மநோ மயத்துவமாகும்

சர்வ உபநிஷத் –4-பரமாத்மா பரம் ப்ரஹ்ம
ஸ்வேதாஸ்வர -5-9– ச சாநந்த்யாய கல்பதே
சாந்தோக்யம் 3-14-1-தஜ்ஜலாநீதி -இத்யாதிகளில் ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் ஜீவாத்மாவையும் சொல்வதால்
பூர்வ பக்ஷி இயல்பான நிலையில் ப்ரஹ்மமாகவே ஜீவாத்மா உள்ளான் என்றும்
அவித்யாதிகளாலே தேவாதி சரீரங்களில் உள்ளான் -என்பர்

சித்தாந்தம்
சர்வத்ர பிரசித்த உபதேசாத்-என்று
எங்கும் இதற்கு உரிய உபதேசங்கள் உள்ளத்து அனைவரும் அறிந்ததே ஆகும் -என்றவாறு
சாந்தோக்யம் 3-1-`1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -என்று சர்வ லோகங்களையும் சொல்லி –
இவற்றுக்கு ஆத்மா பர ப்ரஹ்மமே -இப்படியே பிரசித்த உபதேசாத்-
இதற்கு அடிப்படை –3-14-1-தஜ்ஜலாநிதி-என்று ப்ரஹ்மத்தையே அந்தராத்மாவாகக் கொண்டு –
அனைத்தும் ப்ரஹ்மத்திலே தோன்றி -ப்ரஹ்மத்திலே வாழ்ந்து -ப்ரஹ்மத்திலே சென்று ஒடுங்குவதால் ஆகும்
ஸர்வஞ்ஞத்வ-நிரதிசய ஆனந்த யுக்த -சர்வ காரணத்வ -ப்ரஹ்மமே
தைத்ரியம் -3-1-யதோ வா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி யத் ப்ரத்யபி சம்விசந்தி தத் விஞ்ஞாசஸ்வ
தத் ப்ரஹ்ம –என்று அந்த ப்ரஹ்மத்தை அடைய ஆசை யுண்டாக்கி
தைத்ரியம் -3-6- ஆனந்தோ ப்ரஹ்மேதி வ்யஜாநாத் ஆனந்தாத்யேவ கல்விமாநி பூதாநி ஜாயந்தி–என்று
ஆனந்தம் என்பதே ப்ரஹ்மம் என்றும்
ஸ்வேதாஸ்வதர-6-9-ச காரணம் கரண அதிபாதிபோ ந சாஸ்ய கஸ்சித் ஜாநிதா ந சாதிப-என்று அவனே சர்வாத்மா –
இந்திரியங்களுக்கு அதிபதி -அனைத்துக்கும் காரணம் -என்றதாயிற்று –

முக்தாத்மா ஜீவ ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் இவற்றுக்கு காரணம் என்பது பொருந்தாது
ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் -4-4-17-
மேலும் ஸ்ருஷ்ட்டி இத்யாதி கர்மம் அடிப்படையில் என்பதால் அவற்றின் காரணம் ஜீவாத்மா என்பது சரி இல்லை

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலா நிதிசாந்த உபாசீத -அனைத்தும் பிரமமே
தோஷங்களும் கூட -கர்மம் தொடர்பு -தோன்றி மறைந்து -இவையுமா ப்ரஹ்மம்
அந்த்ர்யாமிதயா-என்பதால் –
எந்த ஒன்றிடம் இருந்து அனைத்தும் தோன்றுகிறதோ -எதனைச் சார்ந்து வாழ்கின்றதோ –
எதனிடம் சென்று மறைகின்றதோ அதுவே ப்ரஹ்மம்-

சாந்தோக்யம் -3-14-1- சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம–தஜ்ஜலாநிதி
தைத்ரிய -3-1- யதோ வா இமாநி பூதா நி ஜாயந்தே யேன ஜாதாநி ஜீவநதி யத்ப்ரத்யபி சம்விசந்தி தத்விஜ்ஞாச ஸ்வதத் ப்ரஹ்ம –
தைத்ரிய உபநிஷத் –6-9-ஆனந்தோ ப்ரஹ்மேதி வ்யஜா நாத் ஆனந்தாத் ஏவ கல்வி மானி பூதானி ஜாயந்தே -என்று
ஆனந்தமாகவே ப்ரஹ்மத்தை அறிய வேண்டும்
ச்வேதாச்வர உபநிஷத் -6-9- ச காரணம் கரணாதி பாதிபோ ந சாஸ்ய கஸ்சித் ஜா நிதா ந சாதிப –அவனே காரணம் –
அனைத்து ஆத்மாக்களுக்கும் ஆத்மாவாக உள்ளவனும் அவனே -என்கிறது

—————–

1-2-2-விவஷித குணோபபத்தே —
குணங்கள் பொருந்த வேண்டும் என்றால் பரம பொருளைக் குறித்தே ஆக வேண்டும்

சாந்தோக்யம் -3-14-2-
மநோமய பிராண சரீரோ பாருப சத்ய சங்கல்ப ஆகாசாத்மா சர்வ கர்ம சர்வ காம சர்வ கந்த
சர்வ ரசசர்வ மிதயப்யாத்த அவாக்ய அநாதர-
அனைத்து குணங்களும் பரமாத்மாவிடம் மட்டுமே பொருந்தும்
மநோ மாயா -தூய்மையான மனத்தால் மட்டுமே அறியப்படுபவன்
பிராண சரீர -உயிர்களுடைய பிராணனை தாங்கி உள்ளவன்
யாரிடம் பிராணன் கட்டுப்பட்டு உள்ளதோ யாரிடம் அடங்கி உள்ளதோ யாருக்கு அடிமையாக உள்ளதோ
யாருக்கு சரீரமாக உள்ளதோ அவனே பிராண சரீரன் எனப்படுகிறான் –
சரீரம் எனபது -ஒன்றைத் தன்னுள் கொண்டும் -ஒன்றுக்கு அடங்கி -ஒன்றுக்கு அடிமையாக உள்ளது -என்பரே –

விவஷீத குண உபபத்தேச்ச -1-2-2-என்பதற்கு ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சர்வ கந்த சர்வ ரஸ ஸ்ருதியை விவரிக்கும் இடத்தில்
அசப்தம் அஸ்பர்சம் இத்யாதிநா பிராகிருத கந்த ரஸாதி நிஷேதாத் அப்ராக்ருதரஸ் ஸ்வ அசாதாரண நிரவத்ய நிரதிசய
கல்யாணா ஸ்வ போக்ய பூதா சர்வ வித்தா கந்த ரசாஸ் தஸ்ய சந்தீ த்யர்த்த

பாருப -என்றால் பிரகாசத்துடன் கூடியவன் -அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன்
சத்ய சங்கல்ப -தடையற்ற உறுதி -சங்கல்பத்தாலேயே செயல் ஆற்றும் தன்மை
ஆகாசாத்மா -தெளிவு ஸூஷ்மம் சர்வ வ்யாபி -அனைத்துக்கும் ஆத்மா
சர்வ கர்ம -இந்த உலகங்கள் அனைத்தும் அவன் செயல்கள்
சர்வ காம -அனுபவிக்கும் பொருள் அனுவ அனைத்தும் தூய்மை
சர்வ கந்த சர்வ ரச-இத்தால்
கட 3-15-அ சப்தம் அ ஸ்பர்சம் -இவ்வுலகில் காணப்படும் மணம் சுவை போன்றவை அல்லவே அவனது
தோஷம் அற்ற -எல்லை அற்ற -மங்களமானவை-அவனாலே மட்டும் அனுபவிக்கக் கூடிய பல என்றவாறு
சர்வ மிதயப்யாத்த -இந்தத் தன்மைகள் வந்தேறி அல்ல -ஸ்வா பாவிகம்
அவாக்ய அநாதர-அவாப்த ஸமஸ்த காமன் அன்றோ -சாரேவேஸ்வரேஸ்வரன் அன்றோ

————–

1-2-3-அநுபபத்தே து ந சாரீர –
முன்பு கூறப்பட்ட குணங்கள் யாவும் ஜீவாத்மாவுக்கு பொருந்தாது என்பதால் -இவன் ஜீவன் அல்லன் -என்றவாறு

————-

1-2-4-கர்ம கர்த்ரு வ்யபதேசாத் ச –

பரமாத்மாவை அடையப்படுபவனாகவும் ஜீவாத்மாவை அடைபவனாகவும் கூறுவதால் பரமாத்மாவே ஆகும்

சாந்தோக்யம் -3-14-4-
ஏதமித ப்ரேத்ய அபி சம்பவி தாஸ்மி-என்று
அந்த பரமாத்மாவை இந்த உலகை விட்டு நான் சென்ற பின்பு அடைகின்றேன் -என்பதால் –

———————

1-2-5-சப்த விசேஷாத் –

ஒரு விதமான சப்த காரணமாக இவன் ஜீவாத்மாவைக் காட்டிலும் வேறானாவான்

சாந்தோக்யம் -3-14-3-ஏஷ ம் ஆத்ம அந்தர்ஹ்ருதயே -என்று
இதயத்தில் உள்ளவன் என்னுடைய ஆத்மா என்றும்

இதே பிரகரணத்தில் உள்ள மற்ற ஒரு வாக்கியத்தில்
மே என்று ஜீவாத்மாவை ஆறாம் வேற்றுமையாலும்
ஆத்மா என்று பரமாத்மாவை முதல் வேற்றுமையாலும் –

சதபத ப்ராஹ்மணத்தில்-10-6-3-2-
வ்ரீஹீர்வா யாவோ வா சயாமாநோ வா ச்யாமாக தண்டுலோ வா ஏவமய மந்த்ராத்மன் புருஷோ
ஹிரண்மயோ யதா ஜ்யோதிர்தாமம் –
நெல் மணி பார்லி ஸ்யமாக மணி போன்ற புருஷன் ஆத்மாவில் புகை இல்லாத ஜ்யோதி போன்று இருக்கிறான்
இங்கு ஆத்மாவை அந்தராத்மன் என்று ஆறாம் வேற்றுமையிலும்
புருஷ ஹிரண்மய -என்று உபாசிக்கப்படும் வஸ்துவை முதல் வேற்றுமையிலும் கூறி இருப்பதும் காண்க
இத்தால் பரமாத்மா ஜீவாத்மாவை விட வேறானவன் -என்றதாயிற்று –

——————–

1-2-6-ச்ம்ருதேச்ச
ஸ்ம்ருதிகளிலும் இவ்வாறே கூறப்பட்டுள்ளதால் –

சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ மத்த ச்ம்ருதிர் ஞான அபோஹனம் -ஸ்ரீ கீதை -15-15-
யோ மாமேவ சம்மூடோ -15-19-
ஈஸ்வர சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜுன திஷ்டதி ப்ராமயன் சர்வ பூதானி யந்திர ரூடானி மாயயா–18-61-
தமேவ சரணம் கச்ச -18-62-

—————–

1-2-7-அர்ப்ப கௌகசஸ்வாத தத் வ்யபதேசாத் ஸ நேதி சேத ந நியாயத்வாத் ஏவம் வ்யோமவத் ஸ

அர்ப்ப கௌகசஸ்வாத -மிகவும் சிறிய இடத்தில் இருத்தல்
சிறியதான ஹ்ருதயத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டதாலும் -சிறியவன் என்று ஓதப்படுவதாலும்
பரமாத்மா அல்ல என்று கூறுவது சரி இல்லை
உபாசன ஸுகர்யத்துக்காக தன்னை இப்படி அமைத்துக் கொள்கிறான் -ஆகாயம் போன்ற விபுவே அவன்

பூர்வ பக்ஷம்
சாந்தோக்யம் -3-14-3-ஏஷ ம ஆதமானந்தர் ஹ்ருதயே
அணீயான் வ்ரீஹேர் வா யாவத்
சர்வகதம் ஸூ ஸூ ஷ்மம் பரிபச்யந்தி தீரா
இவற்றால் அவனே ஜீவாத்மா -என்பர்

சித்தாந்தம் –
ஜீவாத்மா அல்ல -உபாசனையின் பொருட்டே பரமாத்மாவே தான் சொல்லப் படுகிறான் –
அவன் ஆகாசம் போன்று மிகப்பெரியவன் என்பதை
சாந்தோக்யம் 3-14-3-
ஜ்யாயாந் ப்ருதிவ்யா ஜ்யாயான் அந்தரிஷாத் ஜ்யாயான் திவோ ஜ்யாயாத் அப்யோ லோகேப்ய–என்று சொல்லுமே

சந்தோக்ய உபநிஷத் -3-14-1-
சர்வே கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜலாநிதி சாந்த உபாசித-என்று
இவை அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே – -காரணம் அனைத்தும் இதிலே உத்பத்தியாகி இதிலே லயிக்கிறது
ஆத்மாவாகவும் அந்தர்ப்ரேவேசித்து தரிக்க வைப்பதும் ப்ரஹ்மமமே -உபாசன வஸ்துவும் அவனே
சாந்தோக்யம் -3-14-1-
அத கலு க்ரதுமயோயம் புருஷோ யதா க்ரதுரஸ்மின் லோகே புருஷோ பவதி ததேத ப்ரேத்ய பவதி -என்று
புருஷன் நம்பிக்கை வடிவன் ஆவான் -அதே நம்பிக்கையுடன் இங்கு இருந்து செல்கிறான்
உபாசனை எவ்விதம் செய்யப்படுமோ அவ்விதமாகவே பலன் கிட்டும்
ஸ க்ரதும் குர்வீத -என்று சிறந்த நம்பிக்கையுடன் உபாசிப்பானாக –
சந்தோக்ய உபநிஷத்-3-14-4-
மநோ மய பிராண சரீரோ பாருப சத்யசங்கல்ப ஆகாசாத்மா சர்வகர்மா
சர்வகந்த சர்வரச சர்வ மிதமப்யாத்த அவாக்ய அநாதர-என்று
தூய்மையான மனத்தால் அறியத் தக்கவன் -பிராணனை சரீரமாகக் கொண்டவன் -பிரகாசம் ஆனவன் –
தடையில்லா சங்கல்பம் கொண்டவன் -ஆகாசம் போன்ற ஸூ ஷ்மரூபம் கொண்டவன்
அனைத்து செயல்களையும் செய்பவன் -தான் விரும்பும் அனைத்தையும் கொண்டவன் –
அனைத்து கல்யாண குணங்களையும் ஏற்றுக் கொண்டு யாரையும் சார்ந்து இராமல் யாரிடமும் வாய் பேசாமல் -என்கிறது
சாந்தோக்யம் -3-14-3-
ஏஷ ம ஆத்மாந்தர் ஹ்ருதயே அணியான் வ்ரீஹேர்வா யவாத்வா சர்ஷபாத்வா ச்யாமாகாத்வா ச்யாமாக தண்டுலாத்வா -என்று
இதயத்துள் ஆத்மாவாக உள்ள இவன் நெல்லைக் காட்டிலும்
கோதுமையைக் காட்டிலும் -கடுகைக் காட்டிலும் சயாமாகத்தைக் காட்டிலும் சிறியவன் என்றும்
சாந்தோக்யம் -3-14-3/4-
ஏஷ ம ஆத்மாந்தர் ஹ்ருதயே ஜ்யாயாத் ப்ருதிவ்யா ஜ்யாயாத் அந்தரிஷாத் ஜ்யாயாத் தயவோ ஜ்யாயாத்
அப்யோ லோகேப்ய சர்வ கர்ம சர்வகாம சர்வகந்த சர்வமிதப்யாத்தோ அவாக்ய அநாதர -என்று
இதயத்தில் உள்ள அவன் ஏன் ஆத்மா -பூமி -அந்தரிஷம் தேவ லோகம் அனைத்து லோகங்கள் காட்டிலும் முகப் பெரியவன்
அனைத்து செயல்களையும் செய்பவன் -அனைத்து விருப்பங்களும் நிறைவேற்றப் பெற்றவன்
அனைத்து நறுமணம் சுவைகள் கொண்டவன்
யாரையும் ஆதரீக்க வேண்டிய அவசியம் அற்றவன் –
உபாசிக்கப் படும் வஸ்து அவனே -அவனே அடைய வேண்டிய இலக்கு –

சாந்தோக்யம் –3-14-4-
ஏஷ மே ஆத்மா அந்தர்ஹ்ருதயே ஏதத் ப்ரஹ்ம —
இந்த ஆத்மா எனது இதயத்தில் உள்ளது -இது ப்ரஹ்மம்-
கருணை அடியாக நமது இதயத்தில் வந்து அமர்கின்றான்
சாந்தோக்யம் -3-14-4-
ஏதமித ப்ரேத்யாபி சம்பவி தாஸ்மி -என்று
இங்கு இருந்து புறப்படும் நான் அவனைச் சென்று அடைவேன் -உபாசனை மூலம் கிட்டப் பெறுவதைக் கூறும்
சாந்தோக்யம் -3-14-5-
யஸ்ய ஸ்யா தத்தா ந விசிசித் சாஸ்தி –என்று இத்தகைய உறுதி உள்ளவன் குறித்து எந்த சங்கையும் இல்லை
1-2-8-சம்போக ப்ராப்திரிதி சேத ந வை சேஷயாத்–
சரீரத்துக்குள் இருப்பதால் சுக துக்கங்கள் ஏற்படுமோ என்றால் அல்ல -வேறுபாடு உள்ளதால் ஆகும் –
முண்டக உபநிஷத் -3-1-1-
தயோரன்ய பிப்பலம் ஸ்வா து அத்தி அநஸ்நன் அன்யோ அபி சாகசீதி -என்று
மரத்தில் இரண்டு பறவைகள் ஓன்று பழங்களை உண்கிறது மற்று ஓன்று அதனை நோக்கியபடி உள்ளது —

——————

1-2-8-சம்போக ப்ராப்திரிதி சேத ந வை சேஷயாத்–

சரீரத்துக்குள் இருப்பதால் சுக துக்கங்கள் ஏற்படுமோ என்றால் அல்ல -வேறுபாடு உள்ளதால் ஆகும் –

பூர்வ பக்ஷம்
சரீர சம்பந்தம் அடியாக ஸூக துக்கங்கள் ப்ரஹ்மம் அனுபவிக்க வேண்டி வருமே

சித்தாந்தம்
அப்படி அல்ல –
கர்மங்கள் அடியாகவே ஜீவாத்மா ஸூக துக்கங்கள் அனுபவிக்கிறான்
ஸ்வாபாவிகமாக அபஹத பாப்மத்வாதி கல்யாண குணங்கள் கொண்ட ப்ரஹ்மம் வ்யாப்திகத தோஷம் அற்றவன்

முண்டக உபநிஷத் -3-1-1-
தயோரன்ய பிப்பலம் ஸ்வா து அத்தி அநஸ்நன் அன்யோ அபி சாகசீதி -என்று
மரத்தில் இரண்டு பறவைகள் ஓன்று பழங்களை உண்கிறது மற்று ஓன்று அதனை நோக்கியபடி உள்ளது —

———————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-