Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 87 to 92 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 27, 2010
87th ஸ்லோஹம்..
ஸ்ரீமன் மகா வனகிரீச ! விதீசயோஸ் தே
மத்யே து விஷ்ணுரிதி ய:பிரதமாவதார:
தேநைவ சேத் தவ மகிம்னி ஜநா: கிலாந்தா;
த்வன்மத்யச்ய பாவ மவகம்ய கதம் பவேயு;
ஸ்ரீமன் சப்தம் மலைக்கும் அழகருக்கும் சேரும்
.
விதீசயோஸ்   மத்யே து விஷ்ணுரிதி தேய:பிரதமாவதார:–பிரமன் சிவன் என்னும் இவர்களின் இடையே தேவரீர் விஷ்ணு என்று முதன் முதலாக திரு அவதாரம் செய்தது யாது ஓன்று உண்டு
தேநைவ  தவ மகிம்னி ஜநா: அந்தாஸ் சேத்–அது கொண்டே ஜனங்கள் தேவரீர் உடைய பெருமையில் குருடர்களாக ஆவர்களானால்– தேவரீர் உடைய மகிமையை உள்ளபடி உணராதே விபரீதமாக கொள்வார்கள் ஆகில் என்ற படி..த்வன்மத்யச்ய பாவ மவகம்ய கதம் பவேயு; ?–தேவரீர் மத்ஸ்ய அவதாரம் செய்து அருளின படியை அறிந்து என் ஆவார்களோ ?.
 தேவ யோனியில் அவதரித்தே பிரமித்து இருப்பார்கள்  இப்படி நீச யோனிகளில் ஜனித்து இருந்தால் கேட்கணுமோ ப்ரஹ்மேச மத்திய கண நா -அதி மானுஷ் ஸ்தவம்..
மத்யே விரிஞ்ச-பிரம்மா  கிரிசம்-சிவன்  பிரதம அவதார பட்டர்/அணைவது அரவு அணை மேல்  பூம் பாவை ஆகும் புணர்வது இணைவனாம் எப் பொருள்க்கும் -படுக்கை பத்னி பிள்ளைகள் உண்டு / இருவர் அவரும் முதலும்  தானே- காரணம் அவனே–இணைவனாம் -நடுவில் இணைந்து இருக்கிறான்..
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் ..ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும்என்பர்..ஹிரண்ய கர்பர்- ..கோவிந்தன்-மாடுகளின் பின் போவான் அவனை தெரியாதவர் நாராயணன் வைபவம் தெரியுமா தாமோதரன் தரம் அறிவாரோ ..மீனாக  அவதரித்ததும் உன் பரத்வம் தெரியாதவர் .ஜகத்துக்கு ஆதி ஜ -விஷ்ணுவின் திரு நாமம்..ஏற் ஆளும்  இறையோனும் திசை மகனும் திரு முகளும் கூறாளும் தனி உடம்பன்–இவர்களுக்கும் இடம் ..அவள் கூட -என்ன சவ்சீல்யம்..ரஷிப்பத்தின் பொருட்டு விஷ்ணு அவதாரம்..ஈர கையால் தடவி ரட்ஷிப்பதை தான் வைத்து கொண்டான் ..விஷ்ணுவாக பிறந்ததை புரியாதவன் மனுஷ்ய மத்ஸ்ய சரீரம் எடுத்து கொண்டு இருப்பதை புரிந்து கொள்வார்களோ ?..நல அரன் நாரணன்  நான் முகனுக்கு ..நல விசெஷனம் அரனுக்கு.. சரீரம் முடிப்பதால்/ நல்லவன் /ராமன் இடம் நல்ல எண்ணத்துடன் பேசினார் /ஷட் அர்த்த நயனன் ஸ்ரீமான் என்கிறார் சிவனை வால்மீகி/விஷ்ணு பக்தரில் முதல்வன் சம்பு/அதனால் நல அரன் ..அரன் அதிகன் அரி அதிகன்/அரியும் சிவனும் ஓன்று -இல்லாதவர் வாயில் மண் போல /என்று பேசும் அறிவிலிகள்/உலகளந்த அரி அதிகன் சேர்த்து சொல்கிறார் கம்பர்..சந்தேகம் இன்றி தெரிய நிசய புத்தி தெரிய //நின் அகத்தின் அன்றே தாமரையின் பூ/
88th ஸ்லோஹம்..
ஹே தேவ ! சுந்தர புஜ ! த்வமிஹாண்ட மத்யே
சவ்லப்யதோ விசத்ருசம் சரிதம் மஹிம் ந:
அங்கீகரோஷி யதி தத்ர சுரை ரமீபி:
ஸாம்யான் நிகர்சா பரி பாலநமேவ ஸாது . 
பிராம ருத்ராதிகளோடு சமமாக பிரதி பத்தி பண்ணும் அதில் காட்டிலும் நிகர்சா பிரதிபத்தி பண்ணுவதே நலம் என்று அருளி செய்கிறார் இதில் ..புருஷோத்தமனை ஷூத்ரர்களோடு சமமாக நினைப்பதும் குறைய நினைப்பதுவும் துல்யமே எனபது கருத்து..
ஹே சுந்தர புஜ ! தேவ !த்வம்  சவ்லப்யதோமிஹாண்ட மத்யே–வாரீர் சுந்தர தோள் உடைய பெருமாளே ! தேவரீர் சவ்லப்ய குணத்தினால் இவ் அண்ட மத்யத்திலே திரு அவதரித்து
மஹிம் ந: விசத்ருசம் சரிதம் அங்கீகரோஷி யதி –தேவரீர் உடைய பரத்வதிற்கு எதிர் தட்டாய் இருக்கிற நிலைமையை ஏற்று கொள்ளும் அளவில்
தத்ர-அந் நிலை தன்னிலே
 அமீபி:சுரை–இந்த தேவர்களாலே
ஸாம்யான் நிகர்சா பரி பாலநமேவ ஸாது . –சாம்ய பிரதி பத்தி கொள்ளும் அதில் காட்டிலும் அபகர்சா பிரதி பத்தி கொள்ளும் அதே நன்றாகும்..இரண்டும் அவிவேக கருத்தியம்–இப்படி சாம்யத்தை பிரமிப்பதற்கு உறுப்பான விஷ்ணு அவதாரம் செய்வது விட மத்ஸ்ய கூர்மாதி சஜாதீயமான அவதாரம் செய்வது மேல்..
ஒத்தாரை மிக்காரும் இல்லை /என்னை காட்டிலும் வேறு பட்டதில் -உயர்ந்தது இல்லை கீதை /அவனுக்கு அவனே சமம்..சாம்யம் சொல்வது விட தாழ்வு சொல்வதே மேல்/ தங்கம் அடித்தாலும் உருக்கினாலும் கவலை படாமல் குந்துமனிக்கு சமம் என்றால் வருந்தும்/ மிகுனர்  இலன் /பிரமன் ருத்ரன் கூடவும் இந்திரன் தம்பியாக அவதாரம் விட மனுஷ்ய மத்ஸ்ய அவதாரமே மேல்..தனக்கே தன தன்மை அறியாதவன் அவன் –
சாம்யமும் உயர்ந்தவரும் இல்லை என்ற தாரித்ரம் இவனுக்கு உண்டு..
89th ஸ்லோஹம்..
இஹாவதீர்ணச்ய வநாத்ரிநாத !
தே நிகூஹத:ஸவம் மஹிமானமைச்வரம்,
உமாபதே;கிம் விஜய;ப்ரியங்கர:
ப்ரியங்கரா வேந்த்ரஜிதச்த்ரபந்தநா..
தன பெருமையை தானே மறைத்து காட்ட  அவன் சரித்திரங்களை கொண்டே எம்பெருமானையே ஒரு கேள்வி கேட்பதாக அருளி செய்கிறார் இதில்….
மைச்வரம் ஸவம்  மஹிமான நிகூஹத:இஹாவதீர்ணச்ய தே–சர்வேச்வரத்வ நிபந்தனமாய் சவ சித்தமான பெருமையை மறைத்து கொண்டு இந்த லீலா விபூதியில் அவதாரங்களை செய்து அருளா நின்ற தேவரீருக்கு..
உமாபதே; விஜய;ப்ரியங்கர:கிம்? இந்த்ரஜிதச்த்ரபந்தநா ப்ரியங்கராவா ?.
—உமா பதியான சிவனை தோற பித்து -பாணாசுர யுத்த வ்ருத்தாந்தம் என்பதை விட உமா பதியான சிவன் வெற்றி பெரும் படி செய்தது -எம்பெருமான் சிவ பிரான் இடத்தில் புத்திர வரம் கேட்பது -விஜயம் சொல்லுக்கு  கர்த்தா கர்மம் என்று கொண்டு–கள்வா! எம்மையும்   ஏழ உலகும் நின் உள்ளே தோற்றிய இறைவா! என்று வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர் புள் ஊர்தி கழல் பணிந்து யேத்துவரே-திருவாய் மொழி( 2-2-10 ) -ருக்மிணி பிராட்டிக்கு ஒரு பிள்ளை வேணும் என்று தாத்தா பேரன் இடம் கேட்ட விருத்தாந்தம் -இந்த செயல் திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பானதா ? அல்லது இந்தரஜித்தின் மாய அஸ்த்ரத்தாலே கட்டு உண்டு கிடந்தது திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பானதா / அஸ்த்ர பந்தனம் –பரத்வம் இல்லை என்று தெரிந்த சரித்ரம்/
சங்கிக்கும் படி இருக்கும் உண்மை கதைகளை சொல்லி /அவர்கள் வேண்டி கொண்ட படி நடந்து கொண்டான்/ தாமரை கண்கள் கொண்டு அர்ச்சிதான்-போய் கதை தாள் சடை நீண் முடி/ ஏலாத கதை/ சரபம் கதையும் இது போல/நரசிம்ஹர் கோபம் தணிக்க வந்த தேவதை என்பர் ராகு கால பூஜை எத்தை தின்னால் பித்தம் போகும் போல இந்த  கதைகள் /இடை செருகல் இவை..சரபம் விட்டில் பூச்சி போல போனது/ பிரயங்கிரா தேவதை புதுசு/சமஸ்க்ருதம் மூல புஸ்தகம் தெரியாமல் கதை கட்டி விட்டு இருக்கிறார்கள்..ஏமாற்ற / வைபவம் மறைத்து கொண்டு இருக்கும் இரண்டு சரித்ரத்தில் எதில் உமக்கு உகப்பு என்று கேட்கிறார்../ஏறிட்டு கொண்ட ச்வாதந்த்ரதால் -சரித்ரங்கள்..காளி தாசன் ராஜாவை அந்த புரத்தில் உதைத்த காலுக்கு சலங்கை போடணும் என்று அருளினாரே ..ராஜா ச்வாதந்த்ர்யம் குழந்தை காலை கொண்டு உதய் பட்டது போல..வளர்த்ததனால்பயன் பெற்றேன் வருக என்று கை கூப்பி வணங்கும் ..அடங்கிய சரக்கு என்று கிளி விட்டதாம் .. ராமானுஜர் போகும் பொழுது  பெரிய நம்பி தெண்டம் சமர்ப்பிக்க கண்டு கொள்ளாமல் போனது போல..தன ஆசை பட்ட படி விநியோகம் செய்வது அவர் இஷ்டம்./ஆளவந்தார் எழுந்து அருளினது போல இருந்தது சேவித்தேன் என்றார் பெரிய நம்பி/பிரபல வாக்கியம் கொண்டு துர் பல வாக்ய விரோதம் சொல்லணும்..

 .90th ஸ்லோஹம்

 புசசோத் புச்சந மூர்ச்ச நோத்ததிதுத வ்யாவர்த்தி தாவர்த்தவத்
சம்வர்த்தார்ணவ நீர பூர விலுடத் பாடீந திவ்யாக்ருதே:
சிம்ஹாத்ரீச !ந வைபவம் தவ கதம் ச்வாலஷ்ய  மாலஷ்யதே
பத்மா ஷச்ய ஜுகுஷதோபி விபவம் லஷ்மீ தர அதோ ஷாஜ !
புசசோத் புச்சன மூர்ச்ச நோத்த திதுத வ்யாவர்த்தி தாவர்த்தவத்
சம்வர்த்தார்ணவ நீர பூரவிலுடத் பாடீன திவ்யாக்ருதே:தவ–மீனாய் அவதரித்த போது,வாலை உயரத் தூக்குவது,குறுக்கே  பரப்புவது ,ஆகிய இசசெயல்களினால்,நடுக்கம் உற்றதாக செய்யப் பட்டதும் சுழற்சி உடையதாக செய்யப் பட்டதுமான ,பிரளய ஆர்ணவத்தின் நீர் வெள்ளத்தாலே புரளா நின்ற திவ்ய மத்ச்யாக்ருதியைக் கொண்ட தேவரீர் உடைய..
ச்வாலஷ்யம்   வைபவம்  கதம் ந லஷ்யதே –நன்கு காணக் கூடிய வைபவம் எங்கனே காண முடியாமல் போகும் ?
விபவம் ஜுகுஷதோபி பத்மா ஷச்ய தவ–தேவரீர் உடைய பெருமையை மறைத்து கொள்ள வேணும் என்று தேவரீர் விரும்பின போதிலும் -எனபது தாத் பரியம்..பத்மாஷச்ய -செந்தாமரைக் கண்ணரான தேவரீர் அவதாரத்தில் அக் கண்ணை மறைத்து கொள்ள முடியும் ஆகில் மற்று உள்ள பெருமைகளையும் மறைத்து கொள்ள முடியும் என்று காட்டின படி .. “பீஷ்ம துரோணா வதிக்ரம்ய மாஞ்சைவ மது சூதான!கிம் அர்த்தம் …புக்தம் வ்ருஷல போஜநம்” –என்று அதிஷேபிக்க வந்த துரியோதந்னும் “கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாஷ” -என்று பரவசமாக சொல்லும் படி ஆயிற்று..
அதோ ஷாஜ –யாரை பற்றினால் கீழே விழ முடியாதோ அவன் ../உள் பக்கம் நோக்கி திருப்பிய புலன்களால் அறிய படுபவன்….பாடின -பெரிய /விருடத் -புரண்டு/கொழும் கயல்—பிறந்த பொழுதே பெரிதான  –ஈசன் /நீர பூர -நீர் பெருக்கு/பிரளய ஆர்ணவம் நீர் /ஆவர்த்தனம் -நீர் சுழலை உருவாக்கி /வ்யாவர்த்தித -சுழற்றி விட்ட படியால் /புச்ச -வால்/பேர்ந்து உதறி -மாரி மலை முழஞ்சில் பாசுரம் -தண்டாகாரமாய் புண்டாகாராமாய் போல/தேவரீர் வாலை அசைத்தால் கடல் அசைகிறது மகா பிரபாவம் பெருமை தெரிகிறதே ../மறைக்க திரு உள்ளம் கொண்டு தாமரை கண்ணன் உடன் வந்தீரே ..யோகீந்தர்கள் தெரிந்து கொள்ளுகிறார்கள்..
91st ஸ்லோஹம்..
சாசலாவட தடாக தீர்க்கிகா ஜாஹ்நவீ ஜாலவிவர்த்தித: ஷயே ,
ஸ்ருங்கசங்கமித நைவ்ர் மநோரபூ;அக்ரதொண்டஜ வபுர் ஹி சுந்தர!
கருத மாலா நதி கரை /சத்யவ்ரதர் ராஜ ரிஷி ..நூறு யோஜனை நீளமும் தக்க பருமனும் கொண்ட  மீன் /ஓடம் வர கொம்பில் கட்டி -லஷம் யோஜனை நீளமும் பதினாயிரம் யோஜனை பருமனும் ஒற்றை கொம்பும் ஸ்வர்ண வர்ணமும் ,மநோஹர ரூபமும் வாய்ந்தவர்..பிரளய ஆபத்தில் இருந்து பிரஜைகளை காத்தும், வேதங்களை உபகரித்தோருளினதும் மத்ஸ்ய அவதார சரிதம் ..இது தன்னை இதிலும் அடுத்த ச்லோஹத்தாலும் அனுசந்திகிறார் 
அண்ட ஜவ புஸ சந்-மத்ஸ்ய திரு மேனியை உடை யாராய் கொண்டு  
அசலா =பூமி /அவடம் =பள்ளம் /தடாகம் =ஏறி தீர்க்கிகா =நடை வாவி /ஜாஹ்நவீ =கங்கை இவற்றின் தீர்த்ததினால் வளர செய்ய பட்டவராய் /பூமி யில்  விட்டு பள்ளத்தில் விட்டு பின்பு கடலில் விட்ட கதை /ஜாஹ்நவீ ஜலதி வர்த்தித என்ற பாடம் திரிந்து ஜலவிவர்த்தித  .ஆகி இருக்கும்..மனோ;அக்ரத:ஸ்ருங்க சங்கமித நைவ்:அபூ
 –சத்யா வரதரை மநுஎன்கிறார் அவர் முன் நிலையில் தன சிரசில் தோன்றிய கொம்பில் கட்டப் பட்ட படகை உடையீர் ஆனீர் என்ற படி..திராவிட தேசத்தில் நடந்த சரித்ரம்/கங்கை போன்ற பெருமை உடைய வைகை ஆறு-ஜான்வி-என்பதால் ….நெடு வெள்ளம் கொண்ட காலம் -பிரளயத்தில்..முது முன் நீர் –வயந்து உய்யக்  கொண்ட தண் தாமரை கண்ணன்..மத்ஸ்ய புராணத்தை உபதேசிக்கிறார் ராஜாவுக்கு /மாய மத்சம் சாரங்க பாணி என்று / மச்ய -கமல லோசனன்..குட்டிகளை பார்த்து பார்த்து ரசிக்கும் என்பதால்..சமுத்ரத்தில்தாமரை காடு வந்தால் போல தாமரை கண் பார்வை வீசி வேதம் தேட ..டோலி அலைகள் வீசி..முட்டையில் பிறந்த திரு மேனி-/மாத்ரு கர்பத்தில் ராமன் கிருஷ்ணன் அவதரித்து போல மெய்ப்பாட்டை குறைக்காமல்../அசல -பூமி அவட -பள்ளம் /குளத்தில்-தடாக / நதி கங்கை பள்ளத்தில் வளர்ந்தார் /ஜலதி சமுத்ரம்/அவட ஜல சப்தம் தனித்து கிடைக்காது..
92nd ஸ்லோஹம்..
பிரளயஜா நீரபூர பரிபூரிதஸ்வ நிலயாவாசன் நவதன
 பிரமாத அசரன்யபூத சரணார்த்தி நாகி  சரணம் பவன் ச்வக்ருபயா ,
சலதுத தீரிதாம்பு கலுஷீக்ரியாத்யா கமனச்வப்ருஷ்ட வித்ருதா
அசலகுல ஏஷமீந்த நுராத்ரா சுந்தரபுஜோ வநாத்ரி நிலய..
இந்த ஸ்லோஹமமும் மத்ஸ்ய அவதார வர்ணன் பரம்

பெரிய திரு மொழி11-4-1- பாசுரமும் இந்த ஸ்லோகமும் பொருள் ஒற்றுமை /வருத்த பங்கியும் ஒரே வகையில் /பாதம் தோறும் 23 எழுத்து கொண்டது இந்த ச்லோஹம்.. அந்த பாசுரமும் அடி தோறும் 23 எழுத்து கொண்டது .
.நிலையிடம் எங்கும் இன்றி நெடு வெள்ளம் உம்பர் வளநாடுமூட
 விமையோர் தலையிட மற்று எமக்கு ஓர் சரண் இல்லை என்ன
அரணாவன் அவன் என்னும்அருளால்
அலை கடல் நீர் குழம்ப வகடாடவோடி அகல் வான் உரிஞ்ச முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வரு மீனை மாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே ..
ச்வக்ருபயா—-தன உடைய இயற்க்கை இன் அருளாலே
பிரளயஜா நீரபூர பரிபூரித  ஸ்வநில  யாவாசன்ந வதன
 பிரமத்  அசரண்யபூத சரணார்த்தி நாகி  சரணம் பவன் –பிரளயத்தில் உண்டான பெரு வெள்ளத்தினாலே நிரப்பப்பட்ட தம் தம் இருப்பிடங்களை -ஸ்வநில -உடையவர்களாய் ,அத ஏவ மிக வருந்தின முகத்தை உடையவர்களாய்  தடுமாறினவர்களாய்- பிரமத் – நாதன் அற்றவர்களாய் ,புகல் இடம் விரும்புவர்களான தேவர்களுக்கு–நாகி– தஞ்சமாய் கொண்டு..
சலதுத தீரிதாம்பு கலுஷீக்ரியாத்யா கமன–அலை கடல் நீர் குழம்ப வகடாடவோடி அகல் வான் உரிஞ்ச
கமனச்வப்ருஷ்ட வித்ருதா  சலகுல ஏஷ மீந்தநு–முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வரு மீனை மாலை
கொந்தளிக்கின்ற கடல் நீர் வெள்ளத்தை எல்லாம் கலக்கிக் கொண்டு அதன் உள்ளே சஞ்சரிப்பவரும் முதுகிலே மலைத் திரள்களைத் தாங்கிக் கொண்டு இருந்தவருமான மத்ஸ்ய அவதார பெருமாள்..

பிரசன்னா வதனம் உடையவர் ஆக்கினான் -பவன் -கிருபையால்/ மாசுச ஒரு சொல்லே போதும் மாற்ற..அண்டதக்கு அப்பால் இனிது விளையாடும் ஈசம் எந்தை..கலக்கமும் இல்லை இங்கே அழகரை சேவிக்கலாம்..
அத்ர சுந்தரபுஜோ வநாத்ரி நிலய;–இங்கு திரு மால் இரும் சோலை மலை உறையும் சுந்தரத் தோளராக காட்ஷி தருகின்றார்..
கூரத் ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 81 to 86 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 26, 2010

81st  ஸ்லோஹம்,,

லோகான் சதுர் தச த்தத் கில சுந்தரச்ய,
பங்க்தீ குநோத்தரித சப்த வ்ருதீத மண்டம்,
அண்டானி சாஸ்ய சு ச்த்ரும்சி பரச்சதானி
 க்ரீடா விதேரிஹா பரிச் சததாம கச்சன்
லீலா விபூதி யோகத்தை இதிலும் அடுத்த ஸ்லோஹத்திலும் அனுசந்த்திது அருளுகிறார்
சதுர்தச  லோகான் த்தத்  ,பங்க்தீ குநோத்தரித சப்த வ்ருதீத மண்டம்,–பத்தி நான்கு லோகங்களையும் தன உள்ளே அடக்கி கொண்டு இருப்பதும் , மேலே ஒன்றுக்கு ஓன்று பதின் மடங்காக பெருக்கப் பட்ட வைசால்யத்தை உடைய சப்த ஆவரணங்களை  உடையதுமான  இவ் அண்டமும் ..
அஸ்ய சு ச்த்ரும்சி பரச்சதான- அண்டா னி ச-கீழ் சொன்ன அண்டத்தோடு மிகவும் ஒத்து இருக்கின்ற நூற்றுக் கணக்கான அண்டங்களும்  
ரிஹா சுந்தரச்ய க்ரீடாவிதே  பரிச்சததாம கச்சன்–இங்கு உள்ள அழகருக்கு க்ரீடா பரிகரங்கலாய் இரா நின்றன ..அண்டக் குலத்துக்கு அதிபதியாய் அவற்றை லீலா உபகரணமாக கொண்டவரான அழகர் இத் திரு மலையிலே சேவை சாதிகின்றார்..அகில அண்ட பிரம்மாண்ட கோடி / பாரத வருஷம் -9000  யோஜனை விஸ்தீரணம் 90000  மைல் .கர்ம பூமி இது ..7 குல பர்வதங்கள் தாங்கி  கொண்டு இருகின்றன.. தீபம் பிரித்து -ஜன்போத் தீபம் நடுவில் .புஷ்கரத் தீபம் கடைசியில் /நவ கண்டங்களாக பிரித்து -பாரத வருஷம் பாரத கண்டே -மேருக்கு தெற்கு பக்கத்தில் ..பிரித்து பாகவதத்தில் ..64 லஷம்  கடைசி தீபம் மட்டும் ..தூய நீர் கடலும் அவ்வளவு விஸ்தீரணம் ..பூ /புவ 1 லஷம் சுவ 2 லஷம்/இந்திர லோகம் மகர் லோகம் இ கோடி யோஜனை அடுத்து அழியாது காலி செய்து ஜன தப சத்யம் ..லோகம்/ சூர்ய மண்டலம் சந்திர மண்டலம் நஷத்ரம் துருவன் சுக்ரன் அங்காரகன் குறு சனி சப்த ரிஷி மண்டலம் சிசுமார சகரம் வாசுகியால் கட்ட பட்டு /

82nd  ஸ்லோஹம்..

-சுர நர திர்யகாதி பஹூ பதாக பினனம் இதம்
 ஜகத் அதச அண்டம் அண்டவரநி ச சப்த ததா ,
குண புருஷவ் ச முக்த புருஷாச்ச வநாத்ரி பதே:
உபகரணாநி நார்ம விதயேஹி பவந்தி விபோ:
சுர நர திர்யகாதி பஹூ பதாக பினனம் இதம்
 ஜகத்—தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் என்கிற பல வகைப் பட்ட விசெஷணங்களால் வேறு பட்டு இருக்கிற இந்த ஜகத்தும் , சுர நர திர்யக் ஸ்தாவர ஆத்மக ஐந்து சமூக விசிஷ்டமும் ஆன இவ் வுலகும்,
அதச அண்டம் சப்த அண்டவரநி ச — இவ் வளவேயும் அன்றிக்கே அண்டமும் ஏழு ஆண்ட ஆவரண்ங்களும் ..
குண புருஷவ் ச—.பிரக்ருதியும்…ஜீவாத்மா வர்க்கமும் 
முக்த புருஷாச்ச— பிரகிருதி சம்பந்த விநிர் முக்தர்களான புருஷர்களும் .-முக்தியை விரும்பும் புருஷர்கள்-விண்ணுலாரிலும் சீரியரே-திரு விருத்தம் 
..ஆக இவ்வளவும் 
வநாத்ரி பதே: விபோ: நர்ம விதயேஹி உபகரணாநி பவந்தி —திரு மால் இரும் சோலை எம்பெருமானுக்கு பரி கரங்கள்  …
லோகம் முன்பு பார்த்தோம்..1 யோஜனை =10 மைல். இதில் உள்ள அநேக சுறா நர திரைக் முதலிய பேதங்கள் கொண்ட பலரும் உளர் …குண புருஷர்கள் -முக் குணம் கொண்டவர்கள் / சத்த யுக்தாநாம்-கூடியே இருப்பவர்கள் என்று  நித்ய யோகத்தை எதிர் பார்த்து இருப்பவர்கள் -முமுஷுகளையும்-அது போல முக்த புருஷர்கள் என்கிறார் இதில் ..எல்லோரும் அவனுக்கு லீலா உபகரணங்கள் /பக்தர்கள் -சம்சாரிகள் முமுஷுக்கள் என்ற இரு வகை..  /அவித்யை -கல்வி இன்மை -ஐந்து வகை -தம -தேக ஆத்மா அபிமானம் ,மோக-,மாமா காரம்  ,மகா மோக, தாமிஸ்ர, அந்த சம்வித- மரண பயம்  /மரம் புதர் கோடி புல் பூண்டு ஆக பிறக்கும்..ஸ்தாவரங்கள்/திர்யக்-பக்க வாட்டில் போகும்..28 வகை பிராணிகள் 9 இரட்டை கொம்பு -மாடு ஒட்டகம் போல்வன /ஒட்டறை குதிரை /5 நகத்துடன் -13 /பட்டாம் போச்சி நிறைய வகை உண்டு 27 லஷம் /குரங்கும் முசுவும் படையா பல வகை குரங்குகள்..அடுத்து மூன்றாம் ஸ்ருஷ்ட்டி -மேல் நோக்கி போகும் -சுரர்கள் /நான்காவது கீழ் நோக்கி நம் போல்வார்../தேவ அசுர பித்ரு மனுஷ்யர் பிரிகிறார் அடுத்து..முதலில் அசுரர் கணுக்கால் -முழங்கால் இரவில் ரஜோ குணம் தமஸ் கொஞ்சம் சத்வம் இல்லை/ அடுத்து தேவர்கள் பகல் பலம்/ பித்ரு சாயங்காலம்-உச்சி பொழுது தாண்டிய காலம் கொதிக்கும் காலம்../ மனுஷ்யர் காலையில் பிராத காலம் ..ரஜோ தமசால் மூட  பட்டு /பசிவந்து அடுத்து  -ரஷசர்களை படைதான் அடுத்து ..கோபம் -யஜ்ஜர் காக்கவும் /அப்ரியம் கேசம் உசந்து சர்ப்பம் பிறந்தது அதில் இருந்து சீக்கிரம் சர சர ஓடுவதால் சரபம் ஆகி மெதுவாக போகும் இரண்டு வகை..கந்தர்வர்கள் அடுத்து..
83rd  ஸ்லோஹம்..
ஜ்ஜானி நஸ் சதத யோகிநோ ஹி யே
சுந்தரான்க்ரி  பர பக்தி பாகின:
முக்திமாப்ய பரமாம் பரே பதே
நித்ய கிங்கர பதம் பஜந்தி தே
முக்தர்களான புருஷர்களை பிரஸ்தாவம் செய்து அருளின படியால் அவர்களை விசேஷிகிறார் இதில்
ஜ்ஜானி நஸ் சதத யோகிநோ ஹி யேசுந்தரான்க்ரி  பர பக்தி பாகின: முக்திமாப்ய பரமாம் பரே பதே நித்ய கிங்கர பதம் பஜந்தி தே தேஷாம் ஜானி நித்ய யுகத ஏக பக்திர் விசிஷ்யதே என்றும் ஜ்ஜாநீ து ஆத்மைவ மீ மதம் என்றும் கீதையில் புகழப் பட்டவர்கள் -திரு மால் இரும் சோலை அழகர் உடைய திரு அடிகளிலே பக்தியை செலுத்திய மோஷத்தை அடைய முடியும் சதத யோகிநா  என்கிற பதம் தேஷாம் சதத யுக்தாநாம் -போல எப்போதும் கூடி இருந்து அனுபவிக்க விரும்புவர்கள் என்ற படி
சுந்தரான்க்ரி பர  என்றும் சுந்தரான்க்ரி பத என்றும் இரு வகை பாடம் ..பத அங்க்ரி எனபது திருவடி புநருக்தி சங்கை வேண்டாம் பதம் -ஆஸ்பதம்  அழகர் திரு வடிகளை ஆச்பதமாக கொண்ட பக்தியை உடையவர்கள்..
அழகர் திருவடிகளிலே பக்தியை செலுத்தினவர்கள் அபுநராவ்ருத்தி லஷணமான மோஷத்தை பெற்று திரு நாட்டிலே நித்ய கைங்கர்ய சாலிகள் ஆகின்றனர்..
 பத பக்தி பர பக்தி என்ற இரண்டு பாடம் அங்க்ரி -ஆஸ்பதம் என்ற அர்த்தத்தில் ..ஜான தசை ஜஜான தரிசன பிராப்த  மூன்று பக்தி அவஸ்தைகள் /குண புருஷன்/ முக்த புருஷன் என்றார் முன் ..அசின் மிஸ்ரம்/ விசுதாத்மா என்று ஆளவந்தார் இரண்டு வகை சொன்னார் கீதை 15 அத்யாய சங்கரக ஸ்லோகத்தில் ..பர பக்தி பழுத்து பழுத்து திரு நாட்டில் நித்ய கைங்கர்யம் அடைவார்கள்..அழகர் திருவடிகளில் பர பக்தி ஏற்படுவது  முதல் நிலை ..சம்ச்லேஷத்தில் இன்பம் விச்லேஷத்தில் துக்கம்/ விடாய் துடிப்பு தரிசனம்..திரு மேனி காணும் அளவே போய் -திரு மடல்..சூழ் விசும்பு பர ஜ்ஜானம் . -9 பர பக்தி திரு பிரம்பு முன்பு தாண்டி .கொண்டல் வண்ணனை -பரஜ்ஜானம்..என்னது உன்னதாத்மா அறிவார் ஆத்மா என்று அவன் மதம்
84th  ஸ்லோஹம்..
தேவஸ்ய சுந்தர புஜச்ய வநாத்ரிபர்த்து:
 ஹை சீல வத்த்வ மதவா சரித வத்சலத்வம்
 ஐச ஸ்வபாவ மஜ ஹத் பிரி ஹாவதாரை;
யோலஞ்ச்சகார ஜகதாச்ரித துல்யதர்மா..
இனி மத்ஸ்ய கூர்மாதி விபவ அவதாரங்களை அநுபவிக்க திரு வுள்ளம் பற்றி அதற்கு அவதரணிகை போல இது முதல்அடுத்து மூன்று ஸ்லோஹன்களை அருளி செய்கிறார்  அஜோபிசன் அவ்யயாத்மா பூதாநாம் ஈச்வரோபிசன் ப்ரக்ருதிம் ச்வாமதிஷ்டாய சம்பவாம் யாத்மா மாயயா-கீதை போல —

பிறவாதவன் பிறக்கிறான்  குறையாதவன் குறைத்து கொள்கிறான்
ஈஸ்வரன் ஆணை இடுபவன் தசரதன் , யசோதைக்கு ஆணைக்கு உட்பட்டு இருக்கிறான்

–அஜஹத் ச்வபாவனாய் கொண்டும் மனுஷ்ய சஜாதீயனாய் கொண்டும் விபவ அவதாரங்கள் செய்து அருளினது சவ்சீல்ய பிரயுக்தாமோ ! அல்லது ஆஸ்ரித வாத்சல்ய நிபந்தனமோ என்கிறார் இதில் ..

யாவர் ஒரு அழகர் சர்வேச்வரத்வத்திற்கு ஏற்ற ஸ்வரூப ரூப குண விபவாதிகளை -சர்வ ஜ்ஜத்வ சர்வ சக்தித்வாதிகளை விடாது இருக்கின்ற திரு அவதாரங்களினால் இந் நிலத்தில் அடியார்களான மனுஷ்யாதிகளோடு துல்ய சீலராய் கொண்டு இந்த ஜகத்தை அலங்கரித்து அருளினாரோ /அந்த திரு மால் இரும் சோலை மலை தலைவரான சுந்தர தோள் உடைய பெருமாள் உடைய சீல குணமோ அல்லது ஆஸ்ரித வாத்சல்ய குணமோ ஆச்சரியம் ஆனது.
.சமம்  ஆக படி இரங்கி வந்தான் -ஜகத்துக்கு அலங்காரமாக..சௌசீல்யம் /ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் கலக்கிறான் குற்றம் பார்க்காமல்..என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் ..இமையோர் தலைவா..அவதாரத்துக்கு அவதாரிகை ஸ்லோஹம்..

85th  ஸ்லோஹம்..

சிம்ஹாத்ரிநாத! தவ வாங்கு மனஸாதிவ்ருத்தம்
 ரூபம் த்வதீந்த்ரிய முதாஹா ரஹஅச்ய வாணீ
எவஞ்ச ந த்வமிஹா சேத சமவாதரிஷ்ய;
த்வத் ஜஜான பக்தி வித யோத்ய முதாப விஷ்யன்..
எம்பெருமான் அவதாரங்கள் செய்து அருளாவிடில் சுருதி ச்ம்ருத்யாதி சகல சாஸ்திரங்களும் நிர் விஷயங்களாய் ஒழியும் என்று சொல்லி அவதாரத்தின் ஆவச்ய கதையை முதலிகிறார் இதில்..
உபநிஷத் தேவரீரர் உடைய அவாக் மனச கொசரமான திரு உருவத்தை அதீந்த்ரியம் என்று ஓதி வைத்தது ..கண்ணால் காண முடியாதது என்றது ..இங்கனே ஓதி இருப்பதற்கு ஏற்ப தேவரீரும் இந் நிலத்திலே போந்து விபவ அவதாரங்களை செய்து அருளாமல் இருந்து விட்டீர் ஆகில் ஒருவர் கண்ணுக்கும் இலக்கு ஆகாது இருந்தீர் ஆகில் ..சாஸ்த்ரங்களில் நிதித்யாசிதவ்ய: என்றும் அரச்ச யேத் என்றும் பரணம் யேத் என்றும் நித்யம் ப்ரதஷிணீ குர்யாத் என்றும் விதிக்க பட்டுள்ள வழிபாடுகளுக்கு விஷயம் இன்றிக்கே ஒழியும்..
மனுஷ்யர்களை நோக்கி ப்ரவர்தித்த சாஸ்த்ரன்களிலே விஹிதங்கலாய் இருந்துள்ள விதிகளுக்கு ஒரு இலக்கு கிடையாதே போனால் அந்த சாஸ்திரங்கள் நிர் அர்த்தங்களாகுமே..ஸ்ருதிஸ் ச்ம்ருதிர் மாமி வாஜ்ஜா -என்ற திரு முக பாசுரமும் பழுதே யாம் அத்தனை இறே..அங்கன் ஆகாமைக்கு திரு அவதாரங்கள் செய்து அருளினார்..
..பிரமாணதாலே கர்ம பக்தி ஜஜான /பிர பத்தி யோகம் -சொல்லி /அர்ச்சனை செய் போன்ற விதி வாக்யங்கள்/அதை பண்ண நீ வேணுமே– இச்சா விகாரதுக்கும் அவதாரம்..உபாச்யங்கள் முக்ய அவதாரம் /சொரூப சக்தி ஆவேசம் /அர்ச்சை திரு மேனி..நான்கு வகை.. /போற்றும் புனிதன்..ஆவேச அவதாரம் என்பதால் உபாச்யம் இல்லை..

கர்த்ருத்வம் உண்டு ஜீவாத்மாவுக்கு ஜ்ஜானம் உடையவன் ச்வதந்த்ரன் இல்லை பர தந்த்ரன் என்ற எண்ணம் வேணும்.. நம சப்தம் இதற்க்கு பிறந்தது/ மகாரத்தால் அநந்ய சேஷத்வம் சொல்லி …ஜ்ஜத்ருத்வதுக்கு விஷயமே சேஷத்வம்..அசித் சமம் இல்லை ஜ்ஜாதா கர்த்ருத்வம் இருப்பதால்..ஜகத் காரனத்வதை த்யானம் பண்ணு -எங்கு இருகிறாய் என்று காட்ட அவதாரம்..நம் கண்ணுக்கு இலக்கு ஆவதற்கு /உபாசன வகைகளை கீதையில் அருளி இருக்கிறான் .. இவை அவதாரம் சேஷடிதம் இருந்தால் தானே முடியும்..
சிருக்கனுக்கும் வந்தான் கஜேந்தரனுக்கு  வந்தான் ..சிறு குழந்தைகளுக்கு பக்தி வளர்க்க விஷயம் ஆக்கினான்..விளக்கினை விதியில் காண்பர் – குழந்தையோ வந்தான் என்று நம்பி தூங்குகிறது ..யாரும் அறிவு எளிய எம்பெருமான்..
86th  ஸ்லோஹம்..
யே பக்தா பவதேக போக மனசோ நன்யாத்ம சஞ்சீவ நா; தத் சம்ச்லேஷன தத் விரோதி நித நாத்யர்த்தம் வநாத்ரீச்வர !, மத்யேண்டம் யதவாதராஸ் சுர நராத்யாகார திவ்யாக்ருதி;தேனைவ த்ரிதசைர் நரைச்ச ஸுகரம் ச்வப்ரார்த்தித ப்ரார்த்தனம்..
நன்யாத்ம சஞ்சீவ நா;பவதேக போக மனசோயே பக்தா –அனந்யோ பாயர்களும் அனந்யோ பேயர்களும் ஆன யாவர் சில பக்தர்கள் உளரோ என்ற படி  களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய்  களை கண் மற்று இலேன் -என்றும்-உனக்கு பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் என்றும் அனுசந்தித்து இருக்கும் அவர்களான பக்தர்கள்..
 தத் சம்ச்லேஷன தத் விரோதி நித நாத்யர்த்தம்..
அப் படிபட்ட பரம பக்தர்களோடு சம்ச்லேஷிக்கவும்
 அவர்களது விரோதிகளை நிரசிக்கவும் 
ஆதி சப்ததாலே தர்ம சம்ச்தாபன திற்காகவும் 
..பரித்ராணாய சாதுநாம் படியே /சாமான்யமான 
பரித்ரானம் சங்கல்ப மாத்திர சாத்தியம் ஆகலாம் 
அதற்காக வந்து பிறக்க வேண்டாமே .
.தத் சம்ச்லேஷணம் சங்கல்பம் ஆகாதிறே..  
 சுர நராத்யாகார திவ்யாக்ருதி;மத்யேண்டம் யதவாதராஸ்–தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர சஜாதியராய் திவ்யமான வுருவத்தை கொண்டு அண்டங்களின் இடையே அவதரித்தீர் எனபது யாது ஓன்று உண்டு..
தேனைவ–இப் படி அவதரித்ததனாலேயே
 த்ரிதசைர் நரைச்ச– தேவர்களாலும் மனுஷ்யர்களாலும்
ஸுகரம் ச்வப்ரார்த்தித ப்ரார்த்தனம் ஸுகரம்—தம் தமக்கு வேண்டியவற்றை வேண்டி கொள்வதானது எளிதாக செய்துகொள்ளல் ஆயிற்று ..திரு அவதாரங்களை செய்து, கண்ணுக்கு
 புலப்பட்டு நிற்கவே அன்றோ அவரவர்கள் வணங்கி
வழி பட்டு வேண்டியவற்றை யாசிப்பதற்கு அவகாசம் உண்டாயிற்று ..அவதாரம் செய்து அருளா விடில்
கண்ணில் காண நேராது ஆகையினாலே ஒருவர் ஓன்று வேண்டி
கொள்ள அவகாசம் இல்லை ஆகும் இறே
..

பாகவத அபசாரம் பொறாமையால் அவதாரம் -நம்பிள்ளை சிஷ்ட பரித்ரானாம் பிரதானம் முதலில் அருளியதால் -ராமானுஜர் நிர்வாகம்..அந்தர் அதிகரணம்/ கீதா பாஷ்யத்தில் அருளியது வைத்து இந்த ஸ்லோஹம் ..சூத்திர வாக்யங்களை கொண்டு ஒருங்க வைத்தார்/ தொழும் காதல் களிற் அளிப்பான். புள் உஊர்ந்து தோன்ற்றினையே—. சுடர் ஜோதி மறையாதே –ஆழ்வாரும் அருளி இருக்கிறார்..சம்ச்லேஷன ஆசை -தொழும் காதல் –காப்பான் இல்லை அள்ளிப்பான்/ ஆசைக்கு பிரயோஜனத்துக்கு ஆனான் ..தன்னை கொடுத்தான் அதற்க்கு தான் வாகனம் தேடி புள் வூர்ந்தான் ..வான் உளார் அறியலாகா நீ யானைக்காகி ..மழுங்காத ஜ்ஜானமே படையாக -சக்கரமும் கருதும் இடம் சென்று பொருத்தும்..பிரார்த்தனை தெரிந்த ஜ்ஜானம் இடர் ஆர் இடரை நீக்காய் –தரிசன விரோதியை தொலைக்க சொன்னது ..தாமரையை திரு வடியில் இட்டு சமர்ப்பிக்க ஆசை /களேபரம் சரீரம் ரட்சிக்க கூப்பிட வில்லை/ஒரு நாள் காண நீ வாராய்/யானையால் வேதாந்த அர்த்தம் புரிகிறது..தத் சம்ச்லேஷன கூடுவதற்கும்/தத் விரோதி நிரசன இரண்டு காரணம் அருளுகிறார் /உபாயம் உபயம் அவனே-வேறு யாரும் இல்லை – என்று இருக்கிற பக்தர்களுக்கு வருகிறான்..உன்னால் அல்லால் யாவராலும் குறை தீரேன்/ நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் /அனுபவிப்பதே ஏக போகம் இவர்களுக்கு ..உனக்கு பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் ..பிரியா அடிமை என்னை கொண்டாய்/குடந்தைகிடந்த  திரு மாலே -பிராட்டி இருக்கிறாள்/கைங்கர்யம் பிரார்த்தனை உபாயத்தில் சொல்ல வில்லை ஈட்டில் அருளியது….

யாரு  எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய்.. ஆறு =உபாயம்../நின் பாதமே ஆறாக சரணாக /உபாய பரம் தான்பிரகரணம் .. ஆறுகளை காட்டும் பொழுது பாதத்தை காட்டி கொடுத்தாய் என்று நிர்வாகம்..த்வயத்தில் பூர்வ வாக்யத்தில் சரண்/நாம் தான் சும்மாடு போல ஆக்கினோம்..அனைவரும் பிரார்த்திக்க என் நின்ற யோனியுமாய் -எங்கும் எது ஆவவாது  அவதாரம் செய்கிறான் ..ஜடாயு மோட்ஷம் பெற்றான்/ சமுத்திர ராஜனுக்கு விரோதி காட்ட அவர்களை கொன்றானே -பிரார்த்தித்து  செய்ய அவதாரம்..குசேலர் ஐஸ்வர்யம் கேட்காமலே பெற்றார் /புடவை பெற்றாள் சிந்தயந்தி பெற்றாள்/கூப்பிடு கேட்க்கும் இடம் அமுதம் /தேவர்கள் பிரார்த்தனைக்கும் அவதாரம்..
 
கூரத் ஆழ்வான் திருவடிகளிலே சரணம்..
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளிலே சரணம்..


 

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 75 to 80 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 26, 2010
75th ஸ்லோஹம்..
சத்ர சாமுர முகா: பரிச்சதா; சூர்ய; பரிஜநாச்ச நைத்யகா;,
சுந்தரோ உரு புஜ மிந்ததே  சதா ஜஜான சக்தி முக நித்ய சத்குணா:
அழகர் உடைய பரிஜன பரிச்சத கல்யாண குணா சம்ருத்தியை அருளி செய்கிறார் இதில்
நைத்யகா;, சூர்ய–நித்ய கைங்கர்ய பாகிகளான சூரிகளும்
பரிஜநா—பரி ஜனங்கள் என்று பேர் பெற்றவர்களும்
சத்ர சாமுர முகா: பரிச்சதா—குடை சாமரம் முதலிய எடுபிடி சாமான்களும்
ஜஜான சக்தி முக நித்ய சத்குணா:—ஜஜான சக்தி பளைச்வர்யாதி களான நித்ய கல்யாண குணங்களும்
சுந்தரோ உரு புஜ  சதா மிந்ததே  —சுந்தர தோள் உடையானை அடைந்து எப்போதும் விளங்கா நின்றன..
மண்டக படி சேவை ஏகாந்தமாக கிடைக்கும் பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன் -மண்டக படி சேவை ஏகாந்தமாக கிடைக்கும் பகல் கண்டேன் நாரணனை கண்டேன் -பரிசனங்கள் அவர் அவர் தேவிகளுடன் /எடுபிடி சாமான்களுன் அவனை அடைந்து விளங்கு கின்றன /தாள விருத்தம் ஆள வட்டம் /பிருன்காரம் திரு காவேரி கலச பானை /படிக்கம் -ஏந்தி கொள்ளும் பொன் வட்டில்/
 76th ஸ்லோஹம்..
த்வார நாத காண நாத தல்லஜா;பாரிஷத்ய பத பாகிநஸ் ததா
மாமகாச்ச குரவ;புராதநா: சுந்தரம் வணமஹீத்ரகம் ச்ரிதா:
சண்ட பிரசண்டாதிகளான த்வார பாலக ஸ்ரேஷ்டர்களும் ,குமுத குமாஷாதிகளான கண நாயக ஸ்ரேஷ்டர்களும்
“பாரிஷத்யா: பரச்சதம் “என்கிற படியே பாரிசத்ய பதவ்யபதேச் யர்களானவர்களும் ஸ்ரீ பராங்குச பரகால யதிவராதிகளான நம் முன்னோர்களும் திரு மால் இரும் சோலை அழகரை பணிந்து வுய்நது போந்தார்கள் என்றார் ..தல்லஜ சப்தம் ஸ்ரேஷ்ட வாசகம்..துவார பாலகர்கள் -கண நாதர்கள் ஏன் உடைய பழைய குருக்கள் அழகரை அருளிய ஆழ்வார்கள் ஆதி செஷன் நகர பாலர்கள்  கருடன் கோபுர பாலகர்கள் /சண்ட பிரசண்டர் துவார பாலகர்கள் -கிழக்கு பகுதியில்/பத்ரன் சுபத்திரன்-தெற்கு /ஜெய விஜய மேற்கு / தாதா விதாதா வச்டக்கு திக்கில் /வாசல் காப்பார்கள்..
77th ஸ்லோஹம்..
ஈத்ருசை: பரிஜனை: பரிச்சதை:
 நித்ய ஸித்த நிஜ போக பூமிக;
 சுந்தரோ வனகிரேஸ் தடீஷுவை
ரஜ்யதே சகல த்ருஷ்ட்டி கோசர:
கீழே சொல்லப் பட்ட அனந்த கருட விஷ்வக் சேனாதிகளான பரி ஜனங்களோடும் சத்திர சாமராதிகளான பரிச்சதங்களோடும் அழகர் திரு மால் இரும் சோலை தாழ் வரையிலே அனைவரும் கண்ணாரக் கண்டு களிக்கலாம் படி எழுந்து அருளி இருந்து சேவை சாதித்து அருளும் ஆற்றை அனுபவித்து பேசுகிறார் இதில்..
ஈத்ருசை: பரிஜனை: பரிச்சதை: சஹா பூர்வோக்த பிரகாரங்களான பரிசான பரிச்ச்தங்கள் ஒடேகூட,-கீழே சுந்தரஷ்ய வனசைல வாசின  என்கிற ச்லோஹம் தொடக்கி முந்தின ச்லோஹம் அளவாக ஐந்து ச்லோஹன்களிலே அருளி செய்தவற்றை சேர பிடித்து -ஈத்ருசை என்று அருளி செய்த படி
நித்ய ஸித்த நிஜ போக பூமிக;  நித்ய ஸித்த என்றது சதா ஏக ரூபமான என்ற படி  நிஜ போக பூமி என்று தனக்கு அசாதாரணமான நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடாகிய நித்ய விபூதியை சொல்லுகிறது ..வைகுண்டே து பரே லோகே சரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி: ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த்யாத்மா பக்தைர் பாகவதைஸ் சஹ என்கிற படியே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவனான எம்பெருமான்
சகல த்ருஷ்ட்டி கோசரசுந்தரோ –சகல ஜன நயன விஷய பூதரான அழகராய் கொண்டு..
வனகிரேஸ் தடீஷூ ரஜ்யதே திரு மால் இரும் சோலை மலை அடிவாரத்திலே திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திகிறார் ..திரு நாட்டிலே நம் போல்வார் உடைய கண்ணுக்கு இலக்கா காமல்  இருக்கிற குறை தீர அங்குத்தை நிலைமையோடே இங்கே இனக் குரவர்கள் உட்பட சகலர்க்கும் சஷூர் விஷயனாய்க் கொண்டு சேவை சாதிக்கிறார்..
சார்ங்கத்தின் அம்சம்கலியன் ./நம்பிள்ளையும் கார்த்திகையில் அவதாரம்..கலி கன்றி தாசர் திரு நாமம் இவருக்கு .நலம் =போகம் அந்தம் இல்லா நாடு நித்யம் அவன் இவன் என்று கூறேன்மின்  இவன் அவன் -சகல மனிஷருக்கும் ஆக  இருப்பதால் ..மண்டூக முனிவர் சாப விமோசனம் பெற்ற இடம்..ஸ்ரீ வில்லி புதூர் பக்கத்தில் அழகர் கோவில் உண்டு காட்டு அழகர்..சுதபா முனிவருக்காக சேவை சாதிக்கிறார்/ புனத்தினை கிள்ளி புது ஆவி காட்டி  உன் பொன் அடி வாழ்க இன குறவர்  புதியது உண்ணும் திரு மால் இரும் சோலை -எந்தாய் -எனக்கு பிதா ஆனவர் இனக் குறவருக்கும் இல்லை எனக்கும் என்று உறவை வழிப் படுத்தி கொள்கிறார் பட்டர் அவர்கள் கூட இருந்து சேவித்தார் //பெரி ஆழ்வாரும்  ஆண்டாளும் இதே பெருமாளுக்கு கண்டு அருளி பண்ணி அருளுகிறார்கள் /முதலி ஆண்டான் வங்கி புறத்து நம்பி -நெய் உண்பீர்  பட்டு நூல் உடுப்பீர் என்று சொல்ல இவரோ  ஜெய விஜயீ பவ முரட்டு சமஸ்க்ர்தம் அங்கும் போக வில்லையே என்றார் /மலையாள கொண்டு போக முயல -18 படிக்கட்டு தலைவன் கருப்பு -காட்டி வென்றான் /உம்பரால் அறியலாக இவனை அனைவரும் பார்க்க சர்வ சுலபன்..
78th ஸ்லோஹம்..
ஆக்ரீட பூமிஷூ சுகந்திஷூ பவ்ஷ்பிகீஷூ
 வைகுண்ட தாமனி சம்ருத்த சூவாபிகாஸூ
 ஸ்ரீ மல்ல தாக்ருஹவதீஷூ யதா ததைவ
லஷ்மி தரஸ் சஜதி சிம்ஹகிரேஸ் தடீஷூ
 நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடாகிய ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் திரு உள்ளத்திற்கு மிகவும் இனிதாக வசித்து அருளும் பெருமானுக்கு இத் திருமலை தாழ் வரையில் வாசம் ருசிக்குமோ ? என்று சிலர் சங்க்கிக்க கூடும் என்று எண்ணி அவ இருப்போடு இவ் இருப்போடு வாசி இல்லை என்று அருளி செய்கிறார் இதில்..வைகுண்ட தாமனி -ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிற நித்ய விபூதியிலே
சம்ருத்த சூவாபிகாஸூ-வாவித் தடங்கள் நிரம்பியவையாயும்  
 ஸ்ரீ மல்ல தாக்ருஹவதீஷூ-அழகிய கோடி மண்டபங்களை உடையனவாயும்  
பவ்ஷ்பிகீஷூ-புஷ்பங்கள் நிறைந்தன வாயும்  
சுகந்திஷூ-நறு மணம் மிக்கவையாயுமாய் இருக்கிற  
ஆக்ரீட பூமிஷூ-விஹாரோப யோகிகலான உதயான வனங்களிலே
லஷ்மி தரஸ் யதாசஜதி-சரிய பதியான எம்பெருமான் எவ் விதமாக திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திகிறானோ
 ததைவ சிம்ஹகிரேஸ் தடீஷூ சஜதி— அவ் விதமாகவே திரு மால் இரும் சோலை தாழ் வரைகளிலும் திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திகிறான் ..இத்தால் திரு மலை பூலோக வைகுண்டம் என்றதாயிற்று
நூபுர கங்கை -விரஜ நதி போல/சஜதி= ஆசையுடன் பேரென் என்று இருகிறவன்..புஷ்பங்கள் நறுமணம் விகாச  ஸ்தானம் விளையாடும் தோட்டம் நிறைந்த /கொடி மண்டபங்கள்..அபிரக்ரமான /வைகுண்ட தாமம் லஷ்மி தரன் -அது போல =ததைவ /காண்பவர்களுக்கு உண்டு /அதே ஆனந்தம் அழகருக்கு இங்கும்..அட்டிகை பட்டு புடவை சூடிய தாய் அங்கு / அழுகிற குழந்தை வியாதி போய் மடியில் அமர்ந்த தாயின் ஆனந்தம் இங்கு / அங்கு முக்தர் ஆக்குவது வேலை இல்லை/ஆயிரம் பூம் பொழிலும் மால் இரும் சோலை அதே ..
நீர் மண்டபம் புஷ்ப மண்டபம்  கொடி மண்டபம் /நீர்  நிலை நிறைந்த ஸ்ரீ ரெங்கம் /கொடி மண்டபம் தோட்ட உத்சவம் காஞ்சி பல்லவ உத்சவம்-ஹம்சத்தை தேசிகன் இங்கே தூது விடுகிறார் தோட்டத்தில் இறகை வீச சொல்கிறார் / புஷ்ப மண்டபம் சிந்து பூ மகிழும் திரு வேங்கடம் இவற்றையே அருளுகிறார்..
79th ஸ்லோஹம்..
ஆநந்த மந்திர மஹா மணி மண்டபாந்த:
 லஷ்ம்யா புவாஸ் பயஹிபதவ் சஹா நீலயா ச,
நிஷ் சங்க்ய நித்ய நிஜ திவ்ய சனைக சேவ்ய;
நித்யம் வசந் சஜதி சுந்தரதோர் வநாத்ரவ்.
ஆநந்த மந்திர மஹா மணி மண்டபாந்த:–ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளோடும் நித்ய முக்தர்களோடும் கூடி இருக்கும் இருப்பை அனுபவித்தனால் உண்டாகும் மஹா ஆனந்ததிற்கு பிறப்பிடம் ஆன திரு மா மணி மண்டபத்தின் உள்ளே
 ஹிபதவ் லஷ்ம்யா புவா நீலயாச  சஹா –திருவனந் ஆழ்வான்  மீது  ஸ்ரீ தேவி ,பூ தேவி ,நீலா தேவி களோடும் கூட
நிஷ் சங்க்ய நித்ய நிஜ திவ்ய சனைக சேவ்ய;–திரிபாத் விபூதி ஆகையாலே எண் நிரந்த நித்ய முக்தர்கள் அன்றோ அங்கு இருப்பது ..அவர்களுக்கு மாத்திரமே   சேவ்யனாய் இருக்கின்ற-சுந்தரதோ-சுந்தர தோள் உடைய பெருமாள்
வநாத்ரவ் நித்யம் வசந் சஜதி–திரு மால் இரும் சோலை மலையில் நித்ய வாச ரசிகராய் நின்றார்..
விரஜையை மறக்கும் படியான நூபுர கங்கையும் திரு மா மண்டபத்தையும் மறக்கும் படியான திவ்ய ஆலய மண்டப சந்நிவேசமும் இங்கு இருக்கையாலே திரு நாட்டில் வாசத்தையும் மறந்து இங்கே வர்த்திக்கிற படி …சஜதி -சத்தோ பவதி என்ற படி..

ஆஸ்தானம் -ஆனந்த நிலயம் என்ற  பெயர் பெற்று இருக்கும் ..தெளி விசும்பு திரு நாடு/ குந்த =குறைவு/ வை குண்ட ஆனந்தத்துக்கு குறை இல்லை ..இது இருள் தரும் ஜ்ஜானம்/ திவ்ய ரத்ன மணி மா  மண்டபம் / மணி-அழகு உயர்வு ஆனந்தம் -அனுபவம் மா -விசாலம் /உடன் அமர் காதல் மகளிருடன் /நிஸ் சங்க்ய -எண்ண முடியாத /வைகுண்ட கத்யம் -ஆதாரம்..பாரிக்கணும் அக்ரூர யாத்ரை/ திரு வேங்கட யாத்ரை /அர்ச்சிராதி மார்க்கம் நினைவு வேணும்..தச குணிதம் பத்து மடங்கு -ஏழு ஆவரணங்கள் /காரிய காரண லோகங்கள் கடந்து –மகான் அஹன்காரன் -காரிய /மூல பிரகிருதி -காரண /பரம பதம் -அது கடைசி/பர்மா வாக் மனசுக்கு எட்டாதது/சனக ..நினைவுக்கு அப்பால் பட்ட/ அநுகூலமே வடிவு எடுத்தவர் அனுபவிக்க திவ்ய நித்ய முக்தர்கள்..பரிமாணம் ஐஸ்வர்யம் ச்வாபம் வரை அறுத்து சொல்ல முடியாத / நூறு மதில்கள் அங்கும்..ராஜாவுக்கு அடையாளம் பயந்து இல்லை/சதஸ் ஆயிரம் கோடி தோட்டம்/நானா வித ரத்ன தூண்கள் /வர்ணம் சுகந்தம் புஷ்பம் எல்லாம் சுத்த சத்வ மாயம்..பாரி ஜாத மரங்கள்/கிரீட சைலத்தை கருடன் திரு மலைக்கு எழுந்து அருள பண்ணினார்-க்ரீடாத்ரி பெயர்  / அசாதாரண-அவனுக்கும் பிராட்டிக்கும் தனி மண்டபங்கள் வூஞ்சல் வசந்த பூ சாத்தி போல்வன   சாதாரண சேர்த்தி மண்டபம் போல்வனவும் /பூவை சுகம்= பைங்கிளி சாரிகா= பூவை /பந்து தூதை /..

மணி முது பவள படி கட்டுகள் /திவ்ய தீர்த்தம். சுத்த சத்வ அமர்த்த ரசம்..கோகிலம் ஹம்ச பறவைகளின் குரல் /நீராழி மண்டபம் /நூறு நூறு ஆயிரம் ஆயிரம் /பிச்சேற்ற வல்லதாய் /பக்தி பாரவச்யத்தால் ..புஷ்ப பர்யங்கள் கட்டில்/நானா புஷ்பம்/ வண்டுகள் பிருங்கா -காந்தர்வ சங்கீதம் அகில் சந்தன மரம் மந்த மாருதம் புஷ்ப தூவல் /திவ்யபோக பர்யங்கத்தில் /யார் உடைய பெயரால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் பெயர் பெற்ற பிராட்டிகள் உடன்/அனந்த கருட விஷ்வக் சேனர் -ஆக்ஜை-ஏவி பண்ண கொள்ள ஆசை படுவர்/துல்ய சீல/திறந்து கொண்டே இருக்கிற திரு கண்களுடன் .அதி நிர்மல ஒளி-அமர்த்த சாகரம் கல்யாண குண கடல் /கிரீட மகுட சூடா வதம்சம் பூஷணங்கள் பல வைஜயந்தி வன மாலை தரித்து கொண்டு /சங்கல்பத்தால் நடத்தி கொண்டு/மாசுச வார்த்தை பணித்து ..த்யான யோகத்தால் -கண்டு -அழகர் இடம் சேவிக்கணும் இவனே அவன் என்ற எண்ணத்துடன்..
 
80th ஸ்லோஹம்..
பிரத்யர்த்தி நி த்ரிகுண்ணாக பிரக்ருதேரசீம்னி
வைகுண்ட தாம நி பராம் பரநாம் நி நிதயே,
,நித்யம் வசந் பரம சத்வமயேபி ,அதீத
யோகீந்திர வான்மனச ஏஷ ஹரிர் வநாத்ரவ்..
ஆவரண ஜாலம் போலே பரத்வம் ….பெருக்காறு போலே விபவங்கள் ; அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சை அவதாரம்–
வைகுண்ட தாமநி நித்யம் வசந் ஏஷ ஹரிர் வநாத்ரவ்–இவ் அழகர் திரு நாட்டிலே எழுந்து அருளி இருப்பவர் ஆயினும் இத் திரு மலையில் சந் நிஹிதராய் நின்றார்..
பிரத்யர்த்தி நி த்ரிகுண்ணாக பிரக்ருதேரசீம்னி –சத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்கள் என்னும் முக் குணங்களின் கூட்டவர் ஆகிய மூல பிரக்ருதிக்கு எதிராக உள்ளது..
பரம சத்வமயேபி –சுத்த சத்வமாய் இருக்கை
அசீம்னி— லீலா விபூதியின் பரிமாணம் -எல்லை கண்டு கூற பட்டு இருகின்றது அங்கன் இன்றி நித்ய அங்குசித ஜானர்களுக்கும் அளவிட ஒண்ணாத பரிமாணத்தை உடைத்தாய் இருக்கும்..
பராம் பரநாம்நி—  பரம ஆகாசம் என்னும் பெயரை உடையது
நிதயே வைகுண்ட தாமநி –நித்ய விபூதி என்ன படுகிற ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்திலே
அதீத
யோகீந்திர வான்மனச ஏஷ –சப்தம் அந்தமாக கொண்டு வைகுண்ட தாமாவுக்கு விசெஷணம் /பரதம் அந்தமாக கொண்டு அழகருக்கு விசெஷணம் சப்த அந்தமாக கொள்ளுதல் சிறக்கும் .யோகி ஸ்ரேஷ்டர்களின் வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாததுமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே..
யோகிகளின் /எட்டாதவர் -வாக்குக்கும் மனசுக்கும் .இங்கே எட்டும் இடத்தில் உள்ளார் ..பரம சத்வம் /எல்லை அற்று இருப்பதாய் /பராம்பரம் பரம ஆகாசம் என்ற பெயர் உடன்/ அசேதனம் -பிறக்கு /நித்யம்/ மாறுதல் /முக் குண மயமாய் இருக்கும் .. கம் -ஆகாசம் /தமாசை தாண்டி இருக்கும் / விகாரம் அற்று ஆனந்ததக்கு மூலம் பரம பதம்..மூன்று மடங்கு பெரிசு..
கூரத் ஆழ்வான்  திரு வடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 69 to 74 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 26, 2010

 69th  ஸ்லோஹம் ..

யஸ்யா; கடாஷன மனுஷன மீச்வரானாம்

ஐஸ்வர்யா ஹெதுரிதி சர்வஜநீ நமேதத் ,

ஸ்ரீஸ் சேதி சுந்தர நிஷேவனதோ நிராஹூ:

தம் ஹி சரிய:ஸ்ரியமுதா ஹூ ருதார வாச:

கடந்த முப்பது ச்லோஹன்களால் அழகர் உடைய கேசாதி பாதாந்த திவ்ய அவயவ வர்ணனம் செய்தார் ..இனி ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவிகள் ஆகிய திவ்ய மகிஷிகளின் சேர்க்கையையும் ,சேஷ சேஷாசனர் கருட பிரமுக

 நித்ய சூரிகளின் பரிசர்யா  விசேஷங்களையும் அனுபவிக்க திரு உள்ளம் பற்றி

ஸ்ரீ மகா லஷ்மியின் நித்ய யோகத்தை அருளி செய்கிறார்இதில்..

யாவளொரு பிராட்டியின் கடாஷம் ஆனது இந்திரன் முதலிய 

தேவர்களுக்கும் அடிக்கடி ஐஸ்வர்ய ஹேதுவாகிறது எனபது சர்வ ஜன சம்மதம் ஆனதோ ,அந்த பிராட்டியும்  அழகரை ஆச்ரயித்தே ஸ்ரீ என்று திரு நாமம் பெறுகிறாள் அழகர் தாமும் திரு வுக்கும் திருவாகிய செல்வராய் விளங்குகிறார் என்கிறார்  

யஸ்யா; கடாஷன யாவளொரு பிராட்டியின் கடை கண் பார்வை யானது

மனுஷன மீச்வரானாம் ஐஸ்வர்யா ஹெதுரிதி சர்வஜநீ-ஈஸ்வரர் என்று பேர் பெற்றவர்களுக்கு எல்லாம் அடிக்கடி ஐஸ்வர்ய ஹெதுவாகின்ற்றது  எனபது நிர்விவாதமாய் இருக்கின்றதோ

 சுந்தர நிஷேவனதோ ஸ்ரீஸ் சேதி நிராகூ–அந்த பிராட்டி தானும் அழகரை ஆச்ரயிப்பதனாலேயே ஸ்ரீ என்று பேர் பெறுகிறாள் என்று ஸ்ரீ சப்த நிர்வசன கர்த்தாக்கள் கூறுகின்றார்கள்..ஸ்ரீ சப்தம் ஆறு  வையான வயுத் பத்திகள் உள்ளன ..அவற்றில் ஸ்ரயாதே எனபது ஒரு வ்யுத்பத்தி ..எம்பெருமானை பற்றி ஸ்வரூப லாபம் அடைபவள் என்ற படி மலர் மகள் விரும்பும் 

நம் அரும் பெறல் அடிகள் என்றதாயிற்று ..இனி பிராட்டிக்கு எம்பெருமானாலே ஏற்றம் எனபது போல எம்பெருமானுக்கும் பிராட்டியாலே ஏற்றம் எனபது உண்டிரே அது சொல்லுகிறது நான்காவது பாதத்தினால்

 ருதார வாச:தம் ஹி சரிய:ஸ்ரியமுதாஹூ–திரு வுக்கும் திருவாகிய செல்வா -திரு மங்கை ஆழ்வார் /க;ஸ்ரீ:சரிய:-ஆளவந்தார் ..திருவே துயில் எழாய்-உதாரவாக்குள்ளாகிறார் திரு மங்கை ஆழ்வாரும் ஆளவந்தாரும் ஆழ்வானும் பட்டரும் -ஆராயிர படி

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவதிலும்  29 th ஸ்லோஹத்தில் முதல் இரண்டு பாதங்களில் வாசி இல்லை/ மூன்றாவது பாதம் -தாம் ஸ்ரீ ரீதி த்வதுபசம் ச்ரயனான் நிராஹோ இங்கே அழகரின் திரு நாமம் இட்டு அருளி இருக்கிறார்..

உதார வாக்கு  படைத்தவர்கள் திரு மங்கை ஆழ்வார் -திரு வுக்கும் திருவாகிய செல்வா/ஆளவந்தாரும் கூரத் ஆழ்வானும்/பராசர பட்டரும் ..சரியம் ஸ்ரீ என்பதால்.. அழகு அதனையும் காட்டில் எறிந்த விளக்கு போல இன்றி அனுபவிக்க இவள் இருக்கிறாள்.. ரசனை இருப்பவள் கூட இருக்கிறாள் — சுவையன் திருவின் மணாளன்.. அழகை நம்மையும்  அனுபவிக்கவும் பண்ணுகிறாள் /ஐயப் பாடு நீங்கி ஆதாரம் பெருக அழகு /பிருஷ காரம் பண்ண இவளும் இருக்கிறாள் ..சர்வ ஜனனீம் -பேச்சுக்கே இடம் இன்றி அனைவராலும் ஒத்து கொண்ட விஷயம் ..நிர் விவாதம் ..  ஈஸ்வரர் களுக்கும் ஷணம் தோறும் அடிகடி ஐஸ்வர்ய ஹேது இவளின் கடாஷமே .ஸ்ரிகி= ஸ்ரேயதே ./ஸ்ரியதே =தான் ஆச்ரயிகிறாள் / ஸ்ரேயதே =நம்மால் ஆஸ்ரையிக்க படுகிறாள்/ச்ருணோதி கேட்டு கொள்கிறாள்  /ஸ்ராவயதி-கேட்பிகிறாள்/ஸ்ரனாதி-வேரி மாறாத பூவில் இருப்பாள் வினை தீர்ப்பாள்/ஆழ்வார் திரு நகரி நான்கு பக்கமும் திரு வேங்கடமுடையான் சன்னதி உண்டு /பூர்வ உத்தர வாக்கியம் இரண்டும் இங்கே தான் வைத்தார் .. வினைகளை களைந்து /சேர்த்து வைப்பவள் ஆறு உத்பதிகள் உண்டு..நப்பினை நங்காய் திருவே துயில் எழாய் என்று அவனை எழுப்புகிறாள்..அவளுக்கு நிழல் போல இருவரும்-பூதேவியும் நீளா தேவியும்..வலிய சிறை புகுந்தாள்..திரு வில்லா தேவரை -..மலர் மகள் விரும்பும் -பூசி பிடிக்கும் மேல் அடிகள்..நள்ளி அலவன் விருத்தாந்தம்  ..திரு நறையூர்/ திரு சேறை ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர்.
உப லஷண முறையில் பிரமத்தை சொல்லி-குருவி உட்கார்ந்த நிலம் தேவ ததனின் நிலம் போல ..அடையாளம் சொல்லி பிரமத்தை புரிய வைக்க முடியாது பூர்வ பட்ஷம்..சரிய பதித்வம் இது போல சொல்லப் பட்டது ..ஆகையால்–அதனால் கர்ம பாகம் முடிந்து ஆசை பிறந்து இதற்க்கு வருகிறான்  அதற்க்கு பின் பிரம்மா விசாரத்துக்கு வருகிறான்..  சொரூபம் சுவாபம் இரண்டுக்கும் அடையாளம் . மீனுக்கு எங்கு தொட்டாலும் தண்ணீர் போல இவளும்.அவனுக்கு ..புஷ்பத்துக்கு பரிமளதாலே  ஏற்றம் .ரத்னம் -ஒளி /தனியாக மணம் ஒளி இல்லை அவனை ஆச்ரயிகாமல் இவளும் இல்லை/ஸ்ரத்தையா தேவகா -சேர்ந்தே தெய்வ தன்மை அடைகிறான் –கடாஷம் நன்கு விழுந்ததால் பிரமம் ஆனான் -பட்டர்..துர்வாசர் சாபம் /மகா பலி -அடிகடி இழந்து கடாஷத்தால் இந்தரனும்  ஈஸ்வர தன்மை பெற்றான்..அதிதி பிள்ளைகள் தேவர்கள்-இந்த்ரன் மூத்த பிள்ளை வாமனன் கடைசி பிள்ளை  மீண்டதை திரும்பி தந்ததால்  அதீந்த்ரன் .. இவளின் கடாஷம் மறைத்து மகா பலி ஸ்ரீ இழந்தான்   திதி பிள்ளைகள் அசுரர்கள் ..
அமிர்த சகஜா- அமிர்தம் கூட பிறந்தவள்  /லஷிதம் =பார்க்க படுகிறது அதனால் லஷ்மி திரு நாமம் /

 70th ஸ்லோஹம்..

திவ்ய அசிந்த்ய மகாத்புத உத்தம குணைஸ் தாருண்யா லாவண்யக
 பிராயை ரத்புத பாவ கர்ப்ப சத்தா பூர்வ பரியைர் விப்ரமை:,
ரூபாகார  விபூதி பிச்ச சத்ருசீம் நித்யாநபேதாம் ச்ரியம்
 நீலாம் பூமி மபி த்ருசீம் ரமயிதா நித்யம் வநாத்ரீச்வர
கூந்தல் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குல வாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் என்கிற படியே ஸ்ரீ பூ நீளா தேவிகளின் பெருமையையும் அப் பிராட்டிமார்களை அழகர் ரசிப்பித்து அருளும் பரிசையும் பேசுகிறார்..
திவ்ய அசிந்த்ய மகாத்புத உத்தம குணைஸ்–அப்ராக்ருதங்களாயும் இப் படிப் பட்டவை என்று சிந்திக்க முடியாதவைகளாயும் 
மிக ஆச்சரியங்களாயும் ,உத்தமங்களாயும் இருக்கின்ற 
வாத்சல்ய காருன்யாதி ஆத்மா குணங்களாலும்  
தாருண்யா லாவண்யக
 பிராயை –யவ்வனம் லாவண்யம் போன்ற திவ்ய மங்கள விக்ரக குணங்களாலும்..
ரத்புத பாவ கர்ப்ப சத்தா பூர்வ பரியைர் விப்ரமை:, —ஆச்சரியமான அபிப்ராய விசேஷங்களை உள்ளே உடையவைகளாய் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது அபூர்வங்களாய் ப்ரியங்களாயும் இருக்கின்ற விலாசங்களாலும்..
ரூபாகார  விபூதி பிச்ச—ஸ்வரூப விக்ரக விபவங்களினாலும்  
சத்ருசீம்-துல்ய சீல வயோவ்ருத்தாம் , துல்ய அபிஜன லஷணாம், ராகவோர்ஹதி வைதேஹீம், தஞ்சேய மஸி தேஷணா ,–என்றும் பகவன் நாராயணா அபி மத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப குண விபவைச்வர்ய சீலாத்ய நவதிசய அசன்கேய கல்யாண குண
காணாம் என்றும் சொல்லுகிற படியே..
நித்யா நபேதாம் ச்ரியம்–நித்ய அநபாயினி யான ஸ்ரீ மகா லஷ்மியும்..
ஈத்ருசீம் பூமிம் நீளாம் அபி –பூர்வோக்த விசேஷண விசிஷ்டைகளான பூமி நீலை களையும்
ரமயிதா நித்யம் வநாத்ரீச்வர: —திரு மால் இரும் சோலை அழகர் இடை யாராது ரசிப்பிக்கும் தன்மையர் ..இத்தால் அழகரை பற்றுவார்க்கு காலம் பார்க்க வேண்டாதே புருஷகார சாந்நித்யம் எப்போதும் உள்ளது என்றார்..
தாங்க படுபவள் ஸ்ரீ தேவி தாங்குபவள் பூ தேவி /அல்லி மலர் போக மயக்குகள் /குற்றம்  செய்யாதவர் யார்? குற்றம் செய்தவர் யார்? குற்றம்  என்றால் என்னது ? என்று மூவரும் கேட்ப்பார்கள்..ஸ்வரூபம் ரூபம்   விபூதி -செல்வம் இத்தால் ஒத்தவர்கள் / இவள் கண் கருத்தது  அவன் திரு மேனியால் இவன் கண் சிவந்தது அவள் திரு மேனியால் /உனக்கேர்க்கும் கோல மலர் பாவை /பெரிய திரு நாள் தசமி நாச்சியார் கோலம்..விழி விழிக்க உம்மால் போகாது -பட்டர் /பொன் உலகம் ஆளீறோ புவனி  முழுதும் ஆளீறோ-அறிவிப்பது தான் நம் கடமை உறுதி மகா விசுவாசம் ..பராங்குச நாயகிக்கு .. எல்லாம் கொடுத்த பின்பு  குருவி காட்டின இடத்திலே வாழ்ந்து போவார்கள்-ஈடு/உபாய உபயம் .இருவரும் ..சாத்ர்ச்யம் ஏற்புடையவள் சமம்  இல்லை/காட்டு அழகிய சிங்கர் நன்றாக சேவிக்கலாம் /பிராட்டி திரு வடிக்கு தம் கை அணை-திரு இட எந்தை ../ செல்வம் தருபவள் ஸ்ரீ தேவி/செல்வமாகவே பூமி பிராட்டி அனுபவிக்க நீளா தேவி /கோவை வாயாள் பொருட்டு -ஆயர் தம் கொழுந்து நப்பின்னை பிராட்டி/ஒரு கொம்பை அணைக்க ஏழு கொம்பை முறித்தான்….ஈட்டிய வெண்ணெய் சாப்பிடவும் இந்த கொம்பை அணைக்கவும் அவதரித்தான் கண்ணன்..வைகுண்டேய பரே லோகே ஸ்லோஹம் சொல்லி லிங்க புராணம்..மலர் மகள் வலப் பக்கமும் இருவரும் இடப் பக்கமும் இருக்க நடுவாக வீற்று இருக்கும்..
 71st ஸ்லோஹம்
அந்யோந்ய சேஷ்டித நிரீஷன ஹார்த்பாவ
பிரேம அநுபாவமதுர பிரணய பிரபாவ:,
ஆஜச்ரந  வ்யதரதிவ்ய ரசாநுபூதி:
 ஸ்வாம் ப்ரேயசீம் ரமயிதா வனசைலநாத
பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும்
சர்வாத்மனா வுள்ள சுமநச்யம் பேசப் படுகிறது
சேஷ்டித -புருவ நெறிப்பு,புன் சிரிப்பு ,முதலான விலாச வியாபார விசேஷங்கள்
நிரீஷண –கடைக் கண் பார்வை
 ஹார்தபாவ -உள்ளே உறையும் அபிப் பிராயம் ..
தாருண்யா லாவண்யாதிகளின் அனுத்யானம்
பிரேம அநுபாவ –பிரேம அதிசயம் ஆகிய இவற்றால் 
மதுர பிரணய பிரபாவ:பரம போக்யமான அநு ராக அதிசயத்தை உடையவரான
வனசைலநாத:   திரு மால் இரும் சோலை அழகர்
ஆஜச்ர நவ்யதர திவ்ய ரசாநுபூதி:–அநவரதம் உண்டாயிருக்க செய்தேயும் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது அபூர்வமாய் தொன்று கின்ற அப்ராக்ருதமான ஆனந்த அனுபவத்தை உடையவராய் கொண்டு
 ஸ்வாம் ப்ரேயசீம் ரமயிதா —தம் உடைய தேவியாரை ரசிப்பியா நின்றார்..
அந்யோந்ய திவ்ய தம்பதிகளுக்கு பரஸ்பரம் அனுபாவ்யமான படி என்றார்..
கரும் கடல் பள்ளியை நீங்கி – திரு பார் கடலில் இருந்து 12 வருஷம் பின்பு சந்திகிறார்கள் ராமனும் சீதையும் வில் இருக்கும் பொழுது -மனசை மாற்றி கொள்ளும் படியான அந்யோந்யம்.. ஹாரோபி -நடுவில் ஸ்பரிச தடங்கல் என்று ஒழித்தாள்..மித்ர பாவேன என்கிறான் அவன் மித்திரன் என்கிறாள் அவளும்..சவ் மனசு இருவருக்கும் ..கர்பவதிக்கு பிடித்தது தபோ வனம் கேட்டு பெற்றாள் கங்கா தீரத்தில் ரிஷிகள் நடுவில் இருக்க ஒரே ஆசை ..நாடகம் அரங்கேற்றம் தன தலையில் குற்றம் ஏற்று கொண்டான் ..குரங்குகளை சேவிக்க பண்ண சீதை பிராட்டியை நடந்து வர சொன்னான் பெருமாள் /அலங்காரம் -இங்கித ஜ்ஜானம் ..தீபத்தை பார்க்க கண் வலிக் காரனுக்கு பொறுக்காது என்று தன மேல் ஏற்று கொண்டவன்..சக தர்ம -கிருபையே தர்மம் ரட்ஷனம் தர்மம் இருவருக்கும்..கோல திரு மா களோடு/ திரு மாலே நானும் உனக்கு பழ அடியேன் குடந்தை கிடந்த திரு மாலே ..பிராப்யம் மிதுனதுக்கே..ருதுக்கள் ஆனந்தமாக ராமனும் சீதையும்/தகப்பனார் பார்த்து வாய்த்த கல்யாணம் /அன்பு வளருகிறது ஹ்ருதயம் மாற்றி கொண்டனர்..
தாமரை தாதுக்கள் கொண்டு வரும் காற்று -சீதை இல்லாமல்-மூச்சு காத்து போல ..மால்யவானில் தனித்து நான்கு மாதம் இருந்தான் பெருமாள் ..மனதையும் உடலையும் அபகரித்து போகும் காற்று –பட்டுடுக்கும் பாவை பேணாள் பாசுரம் போல ..தாமரையில்  பிறந்தவள் பத்மாசினி -விட்டு பிரிந்ததால்  நலிய அந்த தாதுக்களை கொண்டு வந்ததாம் ..கேசரம் தாது கேசரி சிங்கம் தாதுக்கள் சிங்க உரு கொண்டு வருகிறதாம் ..மரத்தின் நிழலில் தங்கி தங்கி வந்ததாம் இளைப்பாறி தெம்பு கூட்டி விரக தாபம் கூட்ட சக்தி உடன் வந்ததாம் ஒலி கொடுத்து சீதை உச்வாசம் நிச்வாசம் போல ஏமாற்றி வந்தது /படை உடன் வந்தது ..அரூபம் ரூப வாசிகளை துணை கூட்டி கொண்டு வந்ததாம் ..மனதை அபகரிப்பதால் மனோகர ../மாயா சிரஸ் காட்டும் பொழுது நான் உயர் உடன் இருக்கும் பொழுது அவனும் இருக்கணும் ஸ்வரூப சத்தை இது தான் /சைதன்ய வல்லப நிம்பார்கர்  போன்ற எல்லாம் வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் நமது ஸ்ரீ  வைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் -மிதுனமே உத்தேசம்..
72nd ஸ்லோஹம்
சுந்தரச்ய வனசைல வாஸினோ
போகமேவ நிஜ போகமாபஜன் 
சேஷஎஷ இதி சேஷதாக்ருதே;
ப்ரீத்தி மா நஹி பதிஸ் ஸ்வனாமணி 
அநந்த கருட விஸ்வக்சேனர் களாகிற நித்ய சூரிவரர் களின் பரிசர்யா விசேஷங்களை எடுத்து உரைக்கிறார் இது முதல் அடுத்த மூன்று ச்லோஹங்களால்
சேஷாத்ரி என்ற திரு நாமம் திரு வேங்கட மலைக்கு போலவே திரு மால் இரும் சோலை மலைக்கும் உண்டு..திருவனந் ஆழ்வான்  தானே திருமலையாக வடிவெடுத்து எம்பெருமானுக்கு 
பரம ஆனந்த சந்தோஹா சந்தாயாக ஸ்தான
 விசேஷமாக அமைந்து இருக்கிறபடி  .. இப் படிப் பட்டவிலஷனமான சேஷத்வம் தனக்கு வாய்த்த படியால் திரு அநந்த ஆழ்வான் சேஷன் என்கிற தன திரு நாமத்தாலே மிகவும் உகப்பு உடையான் என்கிறார்..
அஹிபதி -சர்ப்ப ராஜனான திரு அநந்த ஆழ்வான்  சுந்தரச்ய போகமேவ நிஜ போகம் ஆபஜன்– அழகர் உடைய ச்வேச்சா விஹார அநுபவத்தையே தன உடைய உடலுக்கு சாபல்யமாக நினைத்தவனாய் –சர்ப்பத்தின் உடலுக்கு -போகம் -வடமொழியில் ..பகவத் போகத்தையே சவ போகமாக கொண்டான் சேஷதாக்ருதே-லஷணம் உடைய
  சேஷத்வம் சித்தித்த படியாலே /இவன் சேஷன் என்று பலரும் சொல்லும் படியாக தனக்கு வாய்ந்த சேஷ நாமத்திலே போற வுகப்பு உடையான்
..பிராப்யத்துக்கு இளைய  பெருமாளை போல /சரீரம் வைத்து கைங்கர்யம் / பெரிய உடையார்  பிள்ளை அரையர்  சிந்தயந்தி இவர்களும் கைங்கர்யதுக்கே .. தேகம் தன அடைவே போயிற்று /சேஷத்வம் =பரார்த்தம் ச்வார்ததம் எதிர் மறை/ முமுஷுக்கு அறிய வேண்டும் ரகசியம் மூன்று முக்கியம்..ச்வாதந்த்ர்யம் ஜீவாத்மாவுக்கு உண்டு ..நான் ஆத்மாவுக்கு என்ன சொல்லணும் கேள்வியே தப்பு நான் =ஆத்மா /தேக ஆத்ம விவேகம் வேணும் ஜட பரதர்  காலத்தில் இருந்து சொல்லி கொடுக்கிறார்/ மோட்சத்தில் ஆசை  இருந்தால் இது வேணும்/விலகி இருக்கணும்..அவனையே நினைத்தால் அவனுக்கு சம மாக ஆக்குவான் /சேஷத்வமே-கைங்கர்யம்-களை அற்ற -சவ போகய புத்தி அற்று இருக்கணும்..ஆசை பிரீதி ஒன்றையே எதிர் பார்கிறான்..அனுபவத்தில் குறை ஒன்றும் இல்லை ஸ்லோஹங்களில்..புருஷம் சததோத்தித்த -தன்னையே உயர்த்தி கொள்ளணும் இதையே வேண்டி கொள்ளணும் பக்தி வளரணும்..மனசில் கொண்டு வாழனும் ..பரார்த்தம் புரியணும்..நான் செய்கிறேன் என்ற எண்ணம்  நல்லது செய்ய மட்டுமே  வேணும் ..பலம் சேஷன்-௧௪ லோகங்களையும் தாங்குகிறார் ஆதி சேஷன்..அநந்தன்-அவனையே மடியில் சிந்தாமணியை போல -ரட்ஷனதுக்கே இருக்கிறான் ..அவனது மேன்மைக்கே உழைக்கிறான் ..கைங்கர்யம் ஆதிசேஷன் /நாட்டை ஆழ விஷ்வக் சேனர்..
சேஷத்வதுக்கு இலக்கணம் ஆதி சேஷன் சர்ப்பம் ஒரு தலை நாகம் பல தலை பாம்பு /அவர் அனுபவமே தனக்கு போகமாய் /தன உடைய சரீரத்துக்கு பலமாய்/தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே /புஷ்பம் பிறர்க்கு என்று இருப்பது போல சித்தான நாமும் இருக்கணும் ..தனக்கும் பிறர்க்குமாய் இருப்பது முதல் நிலை/எனக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் நாடு நிலை/ அவனுக்கே என்று இருப்பது நோக்கம்..அவன் ஆனந்த பட்டது கண்டு ஆனந்தம் அடையணும்..படிக்கை யான கைங்கர்யம் என்ற ஆனந்தம் இல்லை.. அதை கண்டு அவன் உகக்க அதை கண்டு ஆனந்தம் ..அவரை தவிர எதையும் பார்க்க கூடாது…உறகல் உறகல் ..என்று இவரையும் பார்த்து பொங்கும் பரிவால் அருளுவார் /சென்றால் குடையாம் ..பலவித  கைங்கர்யம்..சஷுஸ் ஸ்ரவாஸ் ஓன்று ஒன்றும் செயல் விரும்ப உள்ளதெல்லாம் தான் விரும்ப ஆசை பட்டார் ஆழ்வார்..
 
73rd ஸ்லோஹம்
வாஹநாசன விதான சாமராத் யாக்ருதி;
ககபதி ச்த்ரயீமைய:,நித் யதாச்யரதி 
ஏவ யஸ்ய ஏஷ சுந்தர புஜோ
வநாத்ரிக:த்ரயீமைய:, ககபதி
–வேதாத்மா விஹகேச்வர: என்று வேத ஸ்வரூபி யாக
சொல்லப் பட்ட  பெரிய திருவடி..
வாஹநாசன விதான சாமராத் யாக்ருதி சந்–தாசஸ் சகா வாஹனம் ஆசனம் த்வஜோ யச்தே விதானம் வ்யஜனம் த்ரயீமய –என்று ஆளவந்தார் அருளி செய்த படியே சமய அனுகுணமாக வாகனமாயும் ஆசனமாயும் விதானமாயும் சாமரமாயும் மற்றும் பல வாயும் வடிவு எடுத்தவனாய் கொண்டு..
யஸ்ய நித்ய தாச்யரதி –யாவர் ஒரு அழகருக்கே நித்ய கைங்கர்ய நிரதராய் நின்றாரோ
ஏஷ சுந்தர புஜோ வநாத்ரிக:அப்படி பட்ட சுந்த தோளுடைய பெருமாள் திரு மால் இரும் சோலையில் உறைகின்றார் ..அடியேன் இடத்திலும்  அது போல சகல வித கைங்கரியங்களையும் கொண்டு அருள வேணும்..
தாஸ்ய ரதி -கைங்கர்யத்தில் விருப்பம் /மேலாப் பறப்பான் வினதை சிறுவன். சிறகென்னும் மேலாப்பின் கீழ் வருவானை /வேதங்கள் தான் சிறகு/தாசன் சக நண்பம் ஆசனம் தவசம் விதானம் அனைத்தும்/.கண்கள் காயத்ரி/ கருட தண்டகம் கருட  பஞ்சாசத்-தேசிகன்/தலை திரிவில் யஜு நாம தேயம்/ கல் கருடன் சேவை /திரு கண்ண மங்கை கருடன் / மரத்தினில் கருடன் மூல மூர்த்தி கர்நாடக -/அம சிறை பறவை /வெம் சிறை புள/ கூட்டி கொண்டு போனால்
74th ஸ்லோஹம்
வநாத்ரி நாதச்ய சு சுந்தரச்ய வை
 ப்ரபுக்த சிஷ்டாச்யத சைன்ய சத்பதி:,
சமஸ்த லோகைக துரந்தாஸ் சதா
கடாஷ வீஷ்யோச்ய ச சர்வ கர்மஸு.. 
சைன்ய சத்பதி:, ஸ்ரீ சேனா பதி ஆழ்வான்..
வநாத்ரி நாதச்ய சு சுந்தரச்ய வை ப்ரபுக்த சிஷ்டாச்யத  –திரு மால் இரும் சோலை மலை தலைவரான அழகர் உடைய போனகம் செய்த சேடம் உண்பாராய் கொண்டு சேனை முதலியார்க்கு  சேஷசநன் என்றே திருநாமம்– த்வதீய புக்தொஜ்ஜித சேஷ போஜனர் -பிரியேண சேனாபதினா -ஆளவந்தார்   ..
அச்ய கடாஷ வீஷ–ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி ஆதி சகல வியாபாரங்களிலும் அழகர் உடைய கடாஷ வீஷணம் ஒன்றையே எதிர் பார்ப்பவராய்
சதா  சமஸ்த லோகைக துரந்தாஸ் –ஸ்ரீமதி விஷ்வக் சேன ந்யச்த சமச்தாத்மைச்வர்யம்  என்றும்  ஸ்ரீ ரெங்க சந்த்ரமச மிந்திரியா விஹர்த்தும்  வின்யச்ய விச்வசித சின்நயன அதிகாரம் யோ நிர்வஹதி என்றும் சொல்லுகிறபடியே எப்போதும் சமஸ்த லோக நிர்வாஹராய் விளங்கா நின்றார்..
ஜகத் வியாபார சக்தி உண்டு பிராப்தி இல்லை முக்தர் களுக்கு .
.ஜகத் நிர்வாக கைங்கர்யம்/ பிரம்மா மாத்துவார்/ போனகம் செய்த -பிரசாதம் சேஷ அசன -உண்டு வாழ்வார் கலத்தது உண்டு….அனைத்து கர்மங்களும் திரு கண் பார்வையை பார்த்தே பண்ணுவார்..

கார்த்திகை யானும்  கரி முகத்தானும் -முருகனும் பிள்ளையாரும் என்பார் தப்பாக /சூத்திர வதி/விஸ்வக் -பல திசைகளிலும் சேனை விஷ்வக் சேனர் அவனுக்கே பெயர்
கூரத் ஆழ்வான்  திருவடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 63 to 68 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 25, 2010
63rd ஸ்லோஹம்..
சவ்ந்தர்ய மார்த்தவ சுகந்தரச பிரவாஹை:
ஏதே ஹி சுந்தர புஜச்ய பதார விந்தே
அம்போ ஜடம் ப பரி ரம் பண மப்யஜைஷ்டாம்
  தத் வை பராஜி தமிமே சிரசா பிபர்த்தி 
 உப பத்தி உடன் விவரிக்கிறார் அழகு சவ்குமார்யம் நறு மனம் மகரந்த  ரச பிரவாஹம் ஆகிய இவற்றால் அழகர் உடைய திரு வடிகள் ஆகிய தாமரை வென்று  தோல்வி அடைந்த அந்த தாமரை பூ இந்த திரு வடிகளை  சுமக்கின்றது..தாமரையின் செருக்கு கிளர்ச்சியை வென்று ஒழிந்தன..
ஆசன பத்மத்திலே அழுத்திய திருவடி /பிராப்யமும் பிரா பக்கமும் இவையே / நாராயணனுக்கு கைங்கர்யம் / திருவடிகளை பற்றி / எப்பொழுதும் பிராப்யம் சந்தேகம் இல்லை ..உபாயம் வேறு விதி இன்றி நாம் ஆக்கினோம் சும்மாடு போல /தலையில் சூடி மகிழாமல் வைத்து கொண்டோம் ..பரம சுகுமாரமாய் இருக்கும் நாம் சும்மாடு ஆக்கி கெடுத்தோம் /சௌந்தர்யா மார்தவ சுகந்த ரசம் -இதனால் ஏற்ப்பட்ட பிரபாகம் -டாம்பீகம் இருந்த தாமரையை வென்று தலை மேல் உட்கார்ந்தன..

64th ஸ்லோஹம்

ஏதே தே பத சுந்தராஹ்வைய ஜுஷ: பாதார விந்தே சுபே
 யன் நிர்னேஜ   சமுத்தித த்ரிபதகா ஸ்ரோதஸ்ஸு கிஞ்சித் கில,
தத்தே சவ் சிரசா த்ருவஸ் தாதா பரம் ஸ்ரோதோ பவா நீபதி:
யச்யாச்ய அலகநந்திகேதி நிஜகுர் நாமை வ்மன்வர்த்தகம்..
திரு வடி தாமரைகளில் கங்கை பெருகின வரலாற்றை அநுபவித்து பேசுகிறார்..
யன் நிர்னேஜ   சமுத்தித த்ரிபதகா ஸ்ரோதஸ்ஸு–பண்டு ஒரு கால் திரு விக்கிரம அவதாரம் செய்து அருளின காலத்திலேயே -குறை கொண்டு நான் முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல  ஏற கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு -நான் முகன் திரு அந்தாதி -9-போல திருவடி விளக்கின தீர்த்தம் பல முகமாக பெருகிற்றே அவற்றுள்..
கிஞ்சித் கில, அசவ் த்ருவஸ்  சவ் சிரசா தத்தே — ..ஒரு பெருக்கை உத்தான பாதன் என்னும் சக்கரவர்த்தியின் புதல்வன் தருவன் தன தலையாலே தாங்கி நிற்கிறான்
 தத் அபரம்– ஸ்ரோதோ பவா நீபதி:–மற்று ஓர் பெருக்கை பார்வதீ பதியான பரம சிவன் தன தலையால் தாங்கி நிற்கிறான்
யச்யாச்ய அலகநந்திகேதி ஏவம் நாம அன்வர்த்தகம் நிஜகு:– யாதொரு பெருக்கு அலக நந்தா என்று இங்கனே வழங்கி வரும் பெயரை அன்வர்தமாக சொல்லுகிறார்களோ அதனை பரம சிவன் தாங்குகிறான்  என்கை -சதுர முகன் கையில் சதுப் புயன் தாளில் சங்கரன் சடையினில் தங்கி கதிர் மக மணி கொண்டு இழி புனல்  கங்கை -பெரியாழ்வார் ..சங்கரனின் அழகா சம்பந்தம் பெற்றதால் அலக நந்தா என்று பெயர் பெற்றது.
.சுந்தராஹ்வைய ஜுஷ:தே ஏதே பாதார விந்தே சுபே—அழகர் உடைய இந்த திருவடித் தாமறைகள் -த்ருவனும் சிவனும் சிரசா வஹிக்கும் படியான பெருக்குகளை உடைய கங்கைக்கு உத்பத்தி பூமியான அழகர் திரு வடிகள் -பரம போக்யங்கள்..
உலகம் அளந்த பொன் அடியே அடைந்து / உன்னை பிடித்தேனே இல்லை அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே /நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் /மாதாவின் மார்பகமே விசேஷ உத்தேசம் போல திரு வடிகால் உத்தேசம் /தலையால் தாங்கி அசுபம் நீங்க பெற்று சிவ தன்மை  அடைந்தான் ருத்ரன் /நிர்நேஜா-திரு மஞ்சனம் செய்து /மூன்று பெருக்குகளில் ஒன்றை துருவனும் மற்று ஒன்றை சிவன்தலையால்  தரிக்க /இந்தர லோகமும்,பூ மண்டலம், பாதாள லோகமும் பெருகிற்றாம்../அழகன் திரு வடிகளில் இருந்து /சவ்பாக்யமும் அனுபவமும் கொடுக்க /பரம பாவனமும் போக்யமும் இருப்பதால் ..பாவனதுக்கு சிவனும்-கபால சாபம் நீங்க – போக்யதுக்கு துருவனும் தரித்தான்../ஆகாச கங்கை பாதாள கங்கை /ஏழில் ஓன்று -பூ மண்டலத்தில் வர கங்கை ..பகீரத சகராஜ சாம்பல் தன்மை நீங்க பெற்ற கதை ..நாக லோகத்தில் தங்கி சுத்தம் பண்ணி/ சந்திர மண்டலத்தில் அமிர்தம் பெருக சூர்ய மண்டலம்./மேரு/ எல்லாம் சென்றதாம் …யமுனைக்கு திரு மேனி சம்பந்தம் ..சரஸ்வதிக்கு மூன்று பின்னல் சம்பந்தம் ..கோதாவரிக்கு  ராமன் திருவடி சம்பந்தம் தாமிர பரணி ஆழ்வார் சம்பந்தம் வைகை பெரியாழ்வார் சம்பந்தம் நூபுர கங்கை அழகர் சம்பந்தம் திரு வாய் மொழியே தீர்த்தம் காவேரிக்கு பெரிய பெருமாள் திரு வடி சம்பந்தம்..
கபில -சாங்க்ய மதம் நிர்வாஹம் ..பிரதானம் ஜீவாத்மா ..குதிரையுடன் 60000 பேரும் சாம்பல் ..அம்சுமான் பிள்ளை திலீபன் குதிரையை மீட்டும் அவன்  பிள்ளை பகீரதன் பிரயத்தனம் பண்ணி கங்கையை கொண்டு வர ..அனைவரும் ராமனுக்கு முன்பு பிறந்தவர்கள் 35 ராஜாக்கள் முன் இருந்தார்கள் இஷ்வாகு வம்சத்தில் ..ரிஷிகள் இடம் கேட்டு கேட்டு நடந்தான் ராமன் கரும்பு தின்ன கூலியா பாலை குடிக்க கூலியா பிந்து சரஸ்  சிவன் தலையால் தாங்கிட இடம் ஸ்படிகம் போல வேலை பாறை கல்/கங்கா தரன் /ஒரு சடை முடிதிறந்து விழ –கங்கை உற்பத்தி வேற இடம்/குதிரைகளை சுடுக்கி விட -ஜன்கவி முனி காத்து வழியில் வர  -சாம்பலுக்கு சாப விமோசனம் ..தேவ பிரயாகை கங்கை என்னும் கடி நகரம் ..சது முகன் கையில்.. சது புயன் தாளில் ..சங்கரன் தலையில் தங்கி /மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி புருஷ சுக்தம் -அனைத்து வேதத்திலும் உண்டு..திரு மஞ்சனம் இன்றும் புருஷ சுக்தம் /கறை கொண்ட கண்டத்தான்  -நலம் திகள் சடையன் முடி கொன்றை மலரும் -சிகப்பு நாரணம் பாத துழாய் -பச்சை நிறம் கலந்து இழி புனல்  /அலக நந்த செம்மண் நிதானமாக வரும்/ பாக்ரதி ..எழுமையும் கூடி பாபம் களித்திடும் பெருமை /மூன்று அடி நிமிர்த்து-திரு விக்ரமன் இல்லை திரு மந்த்ரம் தான்  ..மூன்று எழுத்து அதனை ..மூன்று எழுத்து அதனால் ..மூன்று எழுதாக்கி ..மூன்று எழுத்தை என்று கொண்டு இருப்பார்க்கு நம்பி இருப்பார்க்கு/ மூன்று அடி நிமிர்த்து -மூன்று அடிகளாக நிமிர்த்து மூன்றினில் தோன்றி சேஷி சரண்யன் போகி மூன்றினில் மூன்று உருவானான் ..பொழில் சூழ் கங்கை /வெம்  கலி i அழிய விட்டு சித்தன் பாடி கங்கையில் குளித்து  இருந்த கணக்கு ஆம் ..
65th ஸ்லோஹம்..
ஆம்நாய கல்பலதி கோத்த ஸுகந்தி புஷ்பம்
யோகீந்திர ஹார்த சரசீருக ராஜ ஹம்சம்
,உத்பக்வ தர்ம சஹாகார பல பிரகாண்டம்
 வந்தேய சுந்தர புஜச்ய பாதார விந்தம்
ஆம்நாய கல்பலதி கோத்த ஸுகந்தி புஷ்பம்—வேதங்கள் ஆகிற கற்பக கொடியில் நின்று உண்டான நறு மணம் மிக்க மலர்களோ இவை !  திரு வடிகள் வேத பிரதி பாத்யங்கள்….லதிகா =கொடி..புஷ்ப ஹாசமான திருவடிகள்..
யோகீந்திர ஹார்த சரசீருக ராஜ ஹம்ச–யோஹி ஸ்ரேஷ்டர்களின் ஹ்ருதய கமலங்களிலே விளங்கும் ராஜ ஹம்சன்களோ இவை !–யோகீந்திர பர கால பராங்குச யதிராஜர் போல்வார்..மான சரோவர்..ராஜ ஹம்சம் ஷீரையும் நீரையும் பிரிக்க தெரியும் ..வீடு முன் மிற்றவும் என்று சொல்ல தெரியும் மென் நடை அன்னம் பறந்து விளையாடும் -பெரி ஆழ்வாரை  சொல்கிறாள் ஆண்டாள்..வேத சிரசிலா /ஹஸ்தி கிரி மேலா விசாரம் போல /பக்தர்கள் மனசிலா /கல்லும் கணை கடலும் புல் என்று ஒழிந்தன /அரவிந்த பாவையும் தானும் அழகிய பாற்கடலும் விஷ்ணு சித்தன் மனசே கோவில் கொண்ட /நெஞ்சமே நீள் நகராக கொண்டவன் /குழம்பின் ஓசையும் புள்ளை கடாவுகின்ற ஓசை நம் ஆழ்வார் இதயத்தில் கேட்க்கும் ../இருப்பேன்  இனி பேரென் என்று நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் ..என் கருத்தை உற வீற்று  இருந்தான் கண்டு கொண்டேன்..
உத்பக்வ தர்ம சஹாகார பல பிரகாண்டம்—பரி பக்வமான தர்மம் ஆகிற தேன் மாம் பழங்களோ இவை!– த்யான பலமும் இவையேயாய் பரம புருஷார்தமாய் இருப்பவையும் இவை!..பிரகாண்ட சப்தம் ஸ்ரேஷ்ட வாசகம்–தர்மம் பக்குவம் ஆகி மாம் பழம் ஆனது போல
சுந்தர புஜச்ய பாதார விந்தம்  வந்தேய– சுந்தர தோள் உடையானின் திருவடி தாமரையை வணக்க கடவேன்..
66th  ஸ்லோஹம்..
 சுசுந்தரச்யாச்ய நு வாமநாக்ருதே;
 கிராமத்ராய பிரார்த்தி நி மானசே கில ,
இமே பதே தாவ திஹாச ஹிஷ்ணு நீ
விசக்ரமாதே த்ரிஜகத் பதத்வயே
பண்டு திருவடிகளை கொண்டு உலகு அளந்து அருளின காலத்திலேயே வாமன மூர்த்தி மகா பலி சகாசத்திலே -என் உடைய பாதத்தால்  யான் அளப்ப மூவடி மண் மன்னா! தருக என்று வாய் திறப்ப -மூவடி வைப் புக்கு விஷயம் இருப்பதாக கருதி மூவடி மண் வேண்டினாலும் கூட திரு வடிகள் ஆனவை இரண்டு வைப்பிலேயே மூவுலகையும்  -த்ரிஜகத் பதத்வயே விசக்ரமாதே–அளாவி விட்டன ..இத்தால் திரு வடிகளுக்கு ஆஸ்ரித சம்ரட்ஷனத அதிசயம் சொல்லிற்று..
ரட்ஷனத்தில் துவரை உஊற்றம் -மூன்று அடி கேட்டு-சப்த லோகங்களையும் – இரண்டாலே முடித்தான் .பின்னானார் வணங்கும் ஜோதி அழகர் ..வாமன ஷேத்ரம் திரு வோணம்–   அவதாரம் -த்வாதசி அன்று –சகிக்காமல் வார்த்தையை பொய் ஆக்க – திருவடி யானது இவன் யாசிததை சகிக்க வில்லை மூன்று அடி வைக்கவும் சகிக்க வில்லை ..அவனால் படைக்க பட்ட காக்க பட்டலோகங்களை இரந்தது/இவனுடைய இந்த்ரன் இவனுடைய மகா பலி இடம் – இதை பண்ணினதே வேத வியாசர் எழுத சரக்கு கொடுக்கத்தான் -சுருக்குவார் இன்றே சுருகினாய் ..இரண்டு இல்லை மூன்று இருக்கு ..மூன்று எழுத்தை சொன்னால் பிரம்மா பதவி கிட்டும்..ஈர் அடியால் முடித்து கொண்டான் ..மண்ணை பிரார்த்தித அவதாரம் பெண்ணை பிரார்த்தித்து இல்லை ஓங்கி –செந்நெல் ஓங்கினவாம்/பொற் கையால் நீர் ஏற்றான் ..சிலிர்த்து திரு விக்ரமன் ஆனான்  /இந்த தீர்த்தமும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தமும் ஏக சமயத்தில் விழுந்தனவாம் ..
67 th ஸ்லோஹம்..
சௌந்தர்யா சாராம்ருத சிந்து வீசி
 ஸ்ரேநீஷூ  பாதான்குலி நாமிகாஸூ 
ந்யக்க்ருத்ய சந்திர ஸ்ரியமாத் மகாந்த்யா
நகாவலி சும்பதி சுந்தரச்ய
திரு நகங்களை வர்ணிக்கிறார் ..திரு மேனியில்  அழகு என்னும் அமுத கடல் உண்டாயிற்று ..அலைகள் போல திரு விரல்கள்..சந்தரன் ஒளியையும் திரஸ் கரித்து அழகாக திரு நகங்கள் விளங்கு கின்றன
சௌந்தர்யா சாராம்ருத சிந்து வீசி ஸ்ரேநீஷூ  –திரு  அடி விரல்கள் ஆகிய சௌந்தர்யா அமிர்த சாகர தரங்க பரம்பரைகளிலே
 நகாவலி  மாத்ம காந்த்யா சந்திர ஸ்ரியந்யக்க்ருத்ய சும்பதி –திரு நகங்களின் வரிசை யானது தன ஒளியினால் சந்தரன் ஒளியையும் கீழ் படுத்தி விளங்குகின்றது
 முத்தும்  மணியும் வைரமும் பவளமும் -வரிசையாக பத்து சந்திர கலைகள் போல /தசாவதாரம் சந்தரனுக்கு எந்த திருவடி கிடைத்தால் சாபம் போகுமோ அந்த அழகரின் பாத அங்குலி -விரல் நகம் ஆனார்கள் ..திரு மேனி-அழகு  கடல்/ விரல் அலை /.முனையில் பார்க்கும் சந்திர கலைகள் – நகாவளி நகங்களின் வரிசை –

68 th  ஸ்லோஹம்..

யோ ஜாதக்ரசிமா மலீ ச சிரசா சம்பாவிதஸ்சம்புனா

சோயம் யச் சரணாஸ் ரயீ  சசதரோ நூநம் நகவ்யாஜத;

பூர்ணதவம் விமலத்வ முஜ்ஜ்வல தயா  சார்த்தம் பஹூத்வம் ததா

 யாதஸ் தம் தருஷண்ட சைல நிலயம் வந்தா மஹே சுந்தரம்.

வாஸ்தவ மாகவே சந்தரன் தேவதாந்தர சமாஸ்ரயனத்தாலே தனக்கு உண்டாயிருந்த குறைகள் தீர வேண்டி நக வ்யாஜத்தாலே அழகர் திரு வடிகளை ஆச்ரயித்து குறைகள் தீர்ந்து பரி பூர்த்தியையும் பெற்றான்..

சிவன் சிரசாலே தரிக்க பட்டு சயிஷ்ணுவும் கள்ங்கியும் ஆனானோ /-அழகர் திரு வடிகளை ஆச்ரயித்து குறைகள் தீர்ந்து-எப் போதும் பூர்ணனாய் இருக்கை நிஷ் கள்ங்கனாய் இருக்கை ஒளி மிக்கு இருக்கை பல வடிவு பெற்று இருக்கை ஆகிய இத் தன்மைகளை அடைந்தானோ/

அந்த அழகரை வணங்குகிறோம் -நகம் என்ற தன்மை பூண்டு இருந்து சதா சர்வதா புஷ்கலனாய் இருக்க பெற்றான்/விமலனாய் இருக்க பெற்றான் /ஒளி மல்கி எப்போதும் இருக்க பெற்றான் /ஏகத் வதையும் விட்டு பகுத்வத்தையும் -பத்து திரு விரல்களிலும் உள்ள பத்து நகங்களும் பத்து சந்த்ரிரர்கள் போல் விளங்குவதும் -பெற்றான்..-நக வியாஜத்தால்-திரு வடிகளை அடைந்து – பூர்ணத்வமும்-/விமலத்வமும் /உஜ்வல தயா சார்த்தம் -ஒளி பெற்று  /பகுத்வமும் -பத்தானான்-நான்கும் பெற்றான்..திரு இந்தளூர் – பல திவ்ய தேசங்களிலும் சந்திர புஷ்கரணி/சந்திர  சாபம் போக்கினவர் /கூரத் ஆழ்வானை சந்திதாயோ  ஐதீகம்..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 57 to 62 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 25, 2010

57th ஸ்லோஹம்..

சௌந்தர்யா  அம்ருத ஸார பூர பரிவா ஹாவர்த்த கர்த்தாயிதம்
 யாத:கிஞ்ச விரிஞ்ச சம்பவன் பூம் யம்போஜ சம்பூதிபூ:
நாபிச் சும்பதி கும்பி கும்ப நிப நிரப்பாத ஸ்தனஸ் வர்வதூ
சம்புக் தத்ரு மஷண்ட சைலவசதே ராரூட லஷ்ம்யா ஹரே:   
கொப்பூழ் தன்னை அநுபவிகிறார் இதில்..கொப்பூழில் கமலப் பூ  அழகர்..
 கும்பி கும்ப நிப நிரப்பாத ஸ்தனஸ் வர்வதூ சம்புக் தத்ரு மஷண்ட சைலவசதே ராரூட லஷ்ம்யா ஹரே நாபிச் சும்பதி–யானையின் கும்பச்தலம் போன்று இருக்கும் கொங்கை தலங்களை உடைய தேவ மாதர்கள் வந்து இறைஞ்சி ஏத்தி அநுபவிக்கும் இடமான திரு மால் இரும் சோலையை உறை விடமாக உடையவரும் ஏறு திரு உடையான் என்ன பெற்றவருமான அழகரின் திரு நாபி எப் படிப் பட்டது என்னில்..
சௌந்தர்யா  அம்ருத ஸார  பூர பரிவா ஹாவர்த்த கர்த்தாயிதம் யாத:— சௌந்தர்யம் ஆகிற அமுத ஆறு பெருக புக அதிலே தோன்றிய சுழி போல /அழகரின் திரு மேனி அடங்கலும் பெரு வெள்ளம் கொத்து பெருக அந்த சௌந்தர்ய பிரவாஹத்தின் வேகத்தினாலே உண்டான சுழி–சுற்றோரம் திரைந்து எழுந்து நடுக் குழித்திட்ட சுழி போல் சுந்தரமாம் உந்தி மலரும் –
விரிஞ்ச சம்பவன் பூம்யம் போஜ சம்பூதிபூ:— உய்ய உலகு படைக்க வேண்டி உந்தியில் தோற்றினாய் நான் முகனை  என்றும் தன நாபி வலயத்து பேர் ஒளி சேர் மன்னிய தாமரை மா மலர் பூத்து அம் மலர் மேல் முன்னம் திசை முகனைத் தான் படைக்க என்றும் சொல்லுகிறபடியே நான்முகனுக்கு பிறப்பிடமாக உள்ளது..
நாபி சும்பதி -நாபி கமலம் விளங்கு கிறது / சோலை ஷண்ட/ஏறு திரு உடையானின் ..சவரக லோக வது- ச்வர்வது /வது வரன் போல  ..ஸ்தான -ச்வர்வது/ கும்பி =குடம்/ கும்ப =யானை தலை கவிழ்த்தால் போல /சம்புக்த =வணங்க பட்ட / மலைக்கு வர்ணனை /கொப்பூழில் எழு கமல பூ அழகர் .சௌந்தர்ய அமிர்த சாறு / வெள்ள பரிவாகம் நூபுர கங்கை விட வேகமாய் இருக்கும் ஆவர்த்த -சுழி/எதற்கு சுழல் ஏற்ப்பட்டது /வரதராஜ ச்த்வதில் சொன்னார் -விஷமா கதி அகலமாக ஓடி -தோள் கல் அகலம்/ இடுப்பு சிருத்ததால் சுழன்றது ..பள்ள தன்மையே நாபி /பாகவத அனுபவ ரச விவசர்கள்/ அபிநிவேசம் ஈடு பாடு தான் வாசுகி போல /பரி பிராமித =சுழல விடப் பட்ட /அழகு தான் பால் கடல் க்ஜானமே மத்து..விரிஞ்ச சம்பவன் பூமி அம்போஜ பிரமனை படைத்து இருப்பிடமாய் இருக்கும் தாமரை

58th ஸ்லோஹம்..

சுந்தரச்யகில சுந்தர பாஹோ;
ஸ்ரீ மஹா தருவநாசல பர்த்து:,
ஹந்த யத்ர நிவசந்தி ஜகந்தி 
ப்ராபித க்ரசிம தத் த நு மத்யம் ..
இடை அழகை அநுபவிகிறார்..
அழகரின்  எந்த மத்யத்தில் பிரளய காலத்தில் உலகங்கள் எல்லாம் உறைகின்றனவோ அது எவ்வளவோ பருத்து இருக்க வேணுமே ..அப்படி இன்றி க்ருசமாய் இருகிறதே அந்தோ!-விஸ்மயம் தோற்ற அருளி செய்கிறார் ..அண்டர் அண்ட பகிர் அந்தத் தொரு மாநிலம் எழுமால் வரை முற்றும் உண்ட – என்றும்- மஞ்சாடு வரை ஏழும் கடல்கள் ஏழும் வானகமும் மண்ணகமும் மற்றும் எல்லாம் எஞ்சாமல் வயிற்று அடக்கி -என்றும்-சொல்லுகிற படி சகல சராசரங்களையும் உள்ளே கொண்டு திரு வுதரம் பெருத்து 
அன்றோ விளங்க வேணும்..உண்டது உருக்காட்டாதே   சிறுத்து கிடக்கிற படி என்னோ !உத்தம புருஷர்களின் உதரம் பிரக்ருத்யா க்ருசம் என்றது ஆயிற்று -பிராபிதக்ரசிம-அடைவிக்க பட்ட க்ருசத்வத்தை உடையது
தனு மத்யம்-சமஸ்த பதமாக கொண்டு தனு என்று திரு மேனியையும் /வ்யச்தமாய் கொண்டு சூஷ்மமான என்றும் கொள்ளலாம்  ..
இடுப்பு சின்னது சின்ன ச்லோஹம் ..பரம புருஷ லக்ஷணம் இடுப்பு இளைத்து / ராமன் சீதை மத்யத்தில் சுமத்யமா இடை குறைந்த சீதை இடையில் இருக்க லக்ஷ்மணன் கடைசியில்..ஹந்த -ஆச்சர்யம் /எல்லாம் வைக்கலாம்  இருந்தாலும் சூஷ்ம மான இடம் / யாத்ரமத்யே  ஜகந்தி நிவசந்த்தி -அந்த உயர்ந்த இடம் /தாணு மத்யம் சூஷ்ம மான பகுத்து / தத் அந்த உடம்பின் மத்யத்தில் என்றும் கொள்ளலாம்..நிவசந்தி ஜகந்தி வர்திகின்றன -வர்த்தமான காலம் .அர்ஜுனன் பார்த்து சொல்கிறான் எப்போதும் இருக்கும்

 59th ஸ்லோஹம்..

 பிஷ்ட துஷ்ட மது கைடப கீடவ்
ஹஸ்தி ஹஸ்த யுகலாப சுவ்ருத்தவ்
ராஜத: கிராமக்ருசவ் ச சதூரு
சுந்தரச்ய வன பூ தர பர்த்து: 
வனபூதர பர்த்து சுந்தரச்ய சதூருராஜத:–  அழகரின் திரு துடைகளை அநுபவிகிறார்
 பிஷ்ட துஷ்ட மது கைடப கீடவ்-
ஸ்ரீ ஆதி ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்தில் தோன்றி மது கடைபர்கள் வேதங்களை கொள்ளை கொண்டு கடலில் மூழ்கி மறைந்து விட உலகு பேர் இருள் மூடி நலிய ,எம்பெருமான் கடலில் புகுந்து துடையில் இறுக்கி முடித்தான் வரம்
பழுதாமைக்காக துடையில் இறுக்கி முடித்தான்..
ஹஸ்தி ஹஸ்த யுகலாப சுவ்ருத்தவ்–யானையின் இரண்டு துதிக்கைகளோடு ஒத்தவை /உருண்டு இருக்கும் /ரம்பாஸ்தம்பா: கரிவரகரா:-என்று வரதராஜ ஸ்தவத்திலும் அருளி இருக்கிறார்..
அகரமான கிரிசம் முன்பு பார்த்தோம்/ முழுக்க  இளைத்து இதுவோ மேலே பருத்து கீழே இளைத்து இருக்கும் தொடைகள் /கீடம் -சிறு புழுக்கள் /பிஷ்ட -பொடி பொடி ஆக்கினான்/ முன் பரி முகமாக -கொழுப்பு சக்திதான் இரண்டு திவலையாக இருந்து மது கைடபர் ஆனதாம் /வேத அபகாரம் குரு பாதகம் தைத்ய பீடாதி ஆபத் விமோசனன்- கற்கின்ற நூல் வலையில் பட்டு இருந்த நூலாட்டி கேள்வனார் கால் வலையில் பட்டேன் /கதய த்ரயத்தில் தான் பிர பன்னனுக்கு சரணா கதி உபதேசம்/ கீதை ஸ்ரீ பாஷ்யம் வேதார்த்த சங்க்ரகம் – மற்றவர்கள் சொன்னதை விளக்கினார் அவற்றில்–.எம்பெருமானார் தரிசனம்..தாயார் திரு கையில் லீலா பத்மம் தேன் ஒழுக பிரம்மா குழந்தைக்கு பால் ஊட்ட /ஹஸ்தி =யானை ஹஸ்த -துதிக்கை  யுகள -இரட்டை அபூத வுவமை ..பிராபித கிரசமம் ..யானை துதிக்கை போல /வாழை தண்டை  போல/மரகத  தூணை போல/அன்று அரியாய்- கீறுவதற்கு பலமாய் இருந்த தொடைகள்

60th ஸ்லோஹம்.

யவன வருஷ ககுதோத்பேத நிபம் நிதராம்

பாதி விபோருபயம் ஜானு சுபாக்ருதிகம்

 சுந்தர புஜ நாம் நோமந்தர மதி தாப்தே:

சந்தன வனவிலசத் கந்தர வருஷ பபதே:

அழகரின் முழம் தாள்களை அனுபவிகிறார்  ..

யானையின் இரண்டு துதிக்கைகளோடு ஒத்தவை /உருண்டு இருக்கும் /ரம்பாஸ்தம்பா: கரிவரகரா:-என்று வரதராஜ ஸ்தவத்திலும் அருளி இருக்கிறார் யவன வருஷ ககுதோத்பேத நிபம் நிதராம் பாதி விபோருபயம் ஜானு சுபாக்ருதிகம் சுந்தர புஜ நாம் நோமந்தர மதி தாப்தே:சந்தன வனவிலசத் கந்தர வருஷ பபதே:அழகரின் முழம் தாள்களை அனுபவிகிறார்  மந்தரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட சுந்தர தோள் உடையான் -நாச்சியார் திரு மொழி என்றும் சந்தன பொழிலின் தாள் சினை நீழல் ….மால் இரும் சோலை வணங்குதும் வா மட நெஞ்சே  பெரிய திரு மொழி என்றும் அழகரின் முழம் தாள் இணை யவனமாகிற வருஷப ராஜத்தின் முசுப்புக்கள் தான் முழம் தாள்களாக மிளிர் கின்றன ..யுவா குமார -என்றது ருக் வேதமும் ..யுவா அகுமார என்று பத பாடம் ..அகுமார என்றது கவ்மாரம் கழியும் தசையும் யவனம் வந்து தலை காட்டும் தசையுமாய் இருக்க பெற்ற நிலைமை ..அது தான் யவனம்..

சந்தன பொழிலின்  தாள் பொழில் நீளம் மால் இரும் சோலை தொழுமின்-திரு மங்கை ஆழ்வார்..காளை மாட்டின் திமில் க்குத் முசுப்பு போல இருக்கும் முழம் கால்கள் /கரியான் ஒரு காளை வந்து வெள்ளி வளை கை பற்ற /நான்கு கதி /பஞ்ச கதியும் சேவிகிறோம் சிங்கம் போல பர்வத குகையில் இருந்து வரும் பொழுது/தேஜஸ் தோற்றும் யானை பெருமை /புலி காளை பாம்பு /காகுத்தனும் வாரானால்/ ககுச்த வம்சம்..தேவேந்தரன் ககுதின் திமிலில் அமர்ந்து தேவர்களை ஜெயித்தவன்..அதே திமில் இரண்டு முழம் தாள் /எழில் மதத்தின் ..தவழ்ந்தான்  முழம் தாள் இருந்தவா காணீரே ..நீ இங்கே நோக்கி போ சந்த்ரனை யசோதை கேட்டாள் சிறுமையின் வார்த்தையை மாவலி இடை சென்று கேள் /மங்களம் கொடுக்கும் மங்களம் வடிவுடன் இருக்கும்  ..

61st ஸ்லோஹம்..

அதோ முகந்யஸ் தப தார விந்தயோ:

உதஞ்சி தோத்தாத்த சுநால சந்நிபே ,

விலன்க்ய ஜங்கே க்வ நு ரம்ஹஅதோ த்ருசவ்

வநாத்ரி நாதஸ்ய சு சுந்தரச்ய மே.

அழகரின் திரு கணைக் கால்களை அனுபவிகிறார் இதில்..

இதில்  திருவடிகள் கீழ் முகமாக வைக்க பட்ட தாமரை மலர்கள் /திரு கணைக் கால்கள் நாள தண்டங்கள்..

வநாத்ரி நாதஸ்ய சு சுந்தரச்ய-திரு மால் இரும் சோலை மலை தலைவரான அழகர் உடைய..

அதோ முகந்யஸ் தப தார விந்தயோ:  உதஞ்சி தோத்தாத்த சுநால சந்நிபே ஜங்கே,விலன்க்ய–அதோ முகமாக வைக்க பட்ட திரு வடித் தாமரைகளின் உடைய வருத்தா காரமாய் ஆயுதமாய் இருக்கின்ற அழகிய நாள தண்டங்களை ஒத்த திரு கணைக் கால்களை தவிர்த்து..

மே. த்ருசவ்க்வ நு ரம்ஹத:-என் உடைய கண்கள் ஆனவை வேறு எங்கு செல்லும் ! எங்கும் செல்லாது இத் திரு கணைக் கால்களையே அனுபவித்து நிற்கும்..அதோ முகமாக திரு வடி தாமரைகளை வைக்க வேண்டிய காரணம் -திரு மலையின்   போக்யதா அதிசய பிரயுக்தமான ப்ரீதி விசெஷத்தாலே அதனை உச்சி மோந்து மகிழ வேணும் என நினைத்து கீழ் முகமாகக பட்டன .. 

திரு வடி சொல்லி கணை காலை சொல்கிறார் ..
கவிழ்த்து வாய்த்த தாமரை /பச்சை நாள் தான் கணைக் கால்  உயர்ந்தும்  பருத்தும் இருக்கும்
விலன்க்ய -விலக்கி போக முடியாது ..ஜனன பதவி ஜானத்த்வம் விட்டு போவான் ..
மா முதல் அடி போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி -அதோ முகம்..முகம்திரு மலையின்  உச்சி முகந்து முத்தம் கொடுக்க….ஒண் சுடர் விண் சேரி நான் முகன்  ..

62nd ஸ்லோஹம்..

சுசுந்தரச்யாச்ய பதார விந்தே
பதார விந்தாதிக சவ்குமார்யே
அதோன்யதா தே பிப்ர்யாத் கதம்
 நு ததாசனம் நாம சஹாச்ர பத்ரம்..
இதிலும் அடுத்த ஸ்லோஹத்திலும் அழகர் உடைய திருவடி இணைகளும் ஆசன பத்மமுமான சேர்த்தி அழகை அநுபவிகிறார்..
தண் தாமரை சுமக்கும் பாத பெருமானை -திரு வாய் மொழி /அடி ஜோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ /குளிர்தியிலும் பரிமளத்திலும் செவ்வியிலும் தாமரை பூ தோற்று போயிற்றாம் வெற்றி பெற்ற திரு வடியை சுமக்க வேண்டியதாக அருளுகிறார் -தண்  தாமரையின் மீது விளங்கும் பாதன் என்னாமல் தண்  தாமரை சுமக்கும் பாதன்..
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் ..தண்  தாமரை சுமக்கும் / அடி சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ..ஆயிரம் இதழ் கொண்ட தாமரை சொவ்குமார்யத்தில் ஏற்றம் குளிர்ந்து வெண்மை செவ்வி மாறாமல் மணத்துடன் மென்மை..அதக =ஆகையால்..மா முதல் அடி போது ஓன்று கவிழ்த்து  /ஒண் மிதி -அழகிய மிதி ..தலைக்கும் மெத்து மெத்து என்று இருந்தது..தாய் அணைப்பது போல..
கூரத்  ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்..
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்..

Aadhi Nayaka Perumal temple in Gopurapatti –Renovation after 500 years ..

October 24, 2010
The dilapidated Adhi Nayaka Perumal Temple at Gopurapatti wears a new look.

 

Complete transformation: Sri Adhi Nayaka Perumal temple at Gopurapatti.  

L ocated between two rivers – Peruvalavan and Kambalaru (at present reduced to a small channel) – the Aadhi Nayaka Perumal temple in Gopurapatti village, near Manachanallur, 15km north-west of Srirangam, was in a completely dilapidated condition just three years ago.

Thanks to the efforts of two residents of Srirangam – C. Ramachandran (an auditor) and Murali Bhattar (priest, Sri Ranganatha temple, Srirangam), the temple has seen a complete transformation.

The samprokshanam of this temple was performed in August after a gap of 512 years!

The previous renovation has been recorded as having been performed in 1498 and the one prior to that was done by Hoysala King Veera Vallalan in early 14th Century AD. Hence the temple can be said to be at least 700 years old. The renovation has brought back vibrancy to the entire village.

Historical significance

In the 14th century, threatened by Mughal invasion, residents of Srirangam left the place to find safer locations. Many moved to Gopurapatti.

Several thousands stayed in Srirangam to fight the invaders and over 12,000 Vaishnavites laid down their lives in the battle to protect Srirangam.

In memory of their sacrifice, Tharpanam is performed every year on New moon day in the Tamil month of Aadi on the banks of the Peruvalavan in Gopurapatti.

Also, it was at the Sundararaja Perumal Temple in Azhagiya Manavalan, half a kilometre from this temple, that Namperumal, the Utsava deity of Srirangam, was safeguarded during those years and taken back after peace was restored.

Measuring instrument

There is an interesting story about the deity. A vast area of land belonged to the Srirangam temple in the area around Gopurapatti. It was here at the Aadhi Nayaka Perumal temple that the farmers gathered to measure the rice they would present every month to the Srirangam temple. On one occasion, when they did not have a measure, it is believed that the deity himself appeared and provided the instrument and helped them measure the rice. Hence, the Moolavar, in Bala Sayana posture, is seen with a measure.

With the temple wearing a new look, the authorities are planning to revive all the festivals that were once celebrated here with a lot of gaiety and grandeur.

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 45 to 50 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 23, 2010

  45th ஸ்லோஹம்..

பிரேமாம் ருதவ்க பரிவாஹி மகாஷி ஸிந்து

மத்யே பிரபத்த சமுதஞ்சித செதுகல்பா

ருஜ்வீ சுசுந்தர புஜச்ய விபாதி நாஸா

கலபத் ருமான்குர நிபா வநசைல பர்த்து

அழகரின் திரு மூக்கின் அழகை அநுபவிகிறார்..

வநசைல பர்த்து சுசுந்தர புஜச்ய–திரு மால் இரும் சோலை தலைவர்ஆன சுந்தர தோள் உடை பெருமானது

 கலபத் ருமான்குர நிபா நாஸா-நேர்மை பொருந்தியதாய் கற்பக கொடியின பல்லவம் போன்றதான நாசிகை யானது

பிரேமாம் ருதவ்க பரிவாஹி மகாஷி ஸிந்து மத்யே பிரபத்த சமுதஞ்சித செதுகல்பா–அழகரின் திரு கண்கள் ஆஸ்ரித வாட்சல்யத்தால் எப்போதும் அலை பாயா நின்று கொண்டு இருப்பதால் அலை எறிகின்ற பெருங்கடலோ இது என்னலாம் படி இருக்கும்  அத திரு கண்களின் இடையே கோல நீள் கோடி மூக்கு அமைந்து இருப்பதானது கடல் இடையே கட்டின அணை தானோ இது என்னும் படி இரா நின்றது என்கிறார்..

பிரேமாம் ருதவ்க பரிவாஹி-கடல் நீர் வெள்ளத்தை பேருக்கு வது போல திரு கண்களாகிய கடல்  பிரேமம் என்னும் அம்ருத பிரவாஹம் பெருக்கா நின்றது ..ஈட்டிய வெண்ணெய் உண்டான் திரு மூக்கு மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் -போல-கலபத் ருமான்குர நிபா-என்று அருளி செய்கிறார்

ஐயப்பாடு அறுக்கவும்  அவன் பால்  ஆதாரம் பெருகவும் அழகு / நமது இந்தரியங்கள் பட்டி மேயாமல் ஒருங்க வைப்பதும் அவன் திரு மேனி அழகு தான் ..சுபாஸ்ர்யம் அவன் திரு மேனி..மணத் தூண் பற்று கொம்பு ..கடல்.-திரு கண்கள்  உஊற்று – அநுக்ரகம் அதனால் வளர்ந்த கொடி -கற்பக கொடியின் கொழுந்து போல மூக்கு /கொடி போலவும் நீளமாகவும் பல்லவம் கொழுந்து தன்மை இளமை மாறாமல் இருக்குமா போல ..ருஜ்வி-ஆர்ஜ்வமாக  நேர்மையாக -கொடி வளைந்து இருக்கும் அதை விட ஏற்றம் /சேது கல்ப -அணை கட்டி -பிரேம அமிர்தம் வெள்ளம் -திரு கண்கள் இருந்து நீர் நிலை கடல் அலை போல வருகிறதாம் ..சிந்து மத்யே கடலின் மத்யத்தில் இரண்டு கடல்களின் நடுவில்/  சமு தின்ஜய -மிக உயர்ந்து கட்டப் பட்ட அணை..திரு வெக்கண்ணை போல/ தடுக்கும் தண்டு விக்கும் அணை ..இரண்டு பயன்கள் ..ஓன்று சூரியன் ஓன்று சந்திரன் /கதிர் மதியம் போல்  முகத்தான் ..அநுக்ரகம் நிக்ரகம் இரண்டுக்கும் ஆஸ்ரித அநாசிரிதர் நடுவில் தாபதுக்கும் குளிர்ச்சிக்கும் நடுவில் /உச்வாசம்நிச்வாசங்களாக இருக்கும் வேதம் -மூக்கை அனுபவித்தால் வுபாயம் சொல்லி கொடுத்து இக் கரை இலிருந்து  அக் கரை கொண்டு சேர்க்கும் /வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் /ஈட்டிய வெண்ணெய் உண்டான் மூக்கு .ஒட்டி கொண்டு இருப்பதை சேர்த்து சொன்னார் ..ஆட்டியும் தூற்றியும் நின்று இரண்டு வகை வசவுகள் .அன்னைமீர் ..மாட்டு -அருகே -உயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ -கொடியோ கொழுந்தோ அறியேன் போல..

பதிலே தெரியாத கேள்வி  கேட்டால் பராங்குச நாயகி காட்ட கண்ட எனக்கே புரிய வில்லை உங்களுக்கு தெரியுமா ஆஸ்ரித கர ஸ்பர்சம் என்பதால் ஈட்டிய வெண்ணெய்  உண்டான் /வல் விளக்கின் சுடாராய்  நிற்கும் வாலியதே  -கொடி விளக்கு போல/விரக தாபம் என்ற மகா அக்னி இருக்கும் போது அதை விட பெரிய அக்னி இது ..

46th ஸ்லோஹம்..

வ்யாபாஷி தாப்யதி கனந்தன பந்தநர்த்தி

மந்த ச்மிதாம்ருத பரிஸ்ரவ சம்ச்தவாட்யம்

 ஆபாதி வித்ரு மசமாதர மாஸ்ய மஸ்ய

தேவஸ்ய சுந்தர புஜஸ்ய வநாத்ரி பர்த்து..

திரு பவள வாயை அநுபவிகிறார்..

 வநாத்ரி பர்த்து சுந்தர புஜஸ்ய  மஸ்ய தேவஸ்ய –திரு மால் இரும் சோலை மலைத் தலைவரான சுந்தர தோள் உடைய பெருமானான அழகர் உடைய

 வித்ரும சமாதர மாஸ்யஆபாதி..பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப என்கிற படியே சிவந்து கனிந்த திரு பவள வாயானது–வித்ருமம் சமம் அதரம்

வ்யாபாஷி தாப்யதிகனந்தன பந்தநர்த்தி மந்த ச்மிதாம்ருத பரிஸ்ரவ சம்ச்தவாட்யம்-வாய் திறந்து பேசுவதில் காட்டிலும் இனிதான புன் முறுவல் பூத்து இருக்க பெற்றது..வ்யாபாஷிதம் ஆவது–வாய் திறந்து ஓன்று பணிக்கை அதில் காட்டிலும்-அப்யதிகனந்தன- மிகவும் ஆனந்த கரமாயும் கல்யாண வஹமான சம்ருத்தியை உடையதாய் இருக்கும் மந்த ஸ்மிதம் புன்னகை அதுவாகிற அம்ருத பரி ச்வரத்தாலே -அம்ருத பெருக்கினாலே-ஆட்யம் நிறைந்தது..வ்யாபாஷித-பேச்சை விட / அப்யதிக நந்தன பந்தன /மந்த  புன் சிரிப்பு அமுத பெருக்கு

அபிமத ஜன தர்சன ஆநந்த வேகத்தாலே அர்ச்சாவதார சமாதியை கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற 
அவ்யக்த மதுர மந்த ஹாச விச்லாசமானது வாய்  திறந்து வார்த்தை சொல்லுமத்தில் காட்டிலும் பரமானந்த சந்தோஹா சந்தாயகமாய் இருக்கும் ..அந்த மந்த ஸ்மிதமானது அம்ருத பிரவாஹம் என்றும் சொல்லலாம் படி இருக்கும் அது விஞ்சி இருக்க பெற்ற திரு பவள செவ்வாய் அனுபவிக்க பட்டதாயிற்று..
வித்ருமம் சமம் அதரம் வ்யாபாஷித-பேச்சை விட / அப்யதிக நந்தன-ஆனந்தம்  பந்தன மங்களம்  /மந்த  புன் சிரிப்பு அமுத பெருக்கு/வாலியதோர் கனி கொல்-தெரிய வில்லை /இரண்டு மதிள்/ வினை யாட்டியேன் வல் வினை கொல் /சிரம படுத்த வந்தவை/நித்யம் /கோலம் திரள் பவளம் கொழும் துண்டம் கொல் அறியேன் /நீல நெடு முகில் போல் திரு மேனிஅம்மான்  தொண்டை வாய் கோவை பழம் போல் சிவந்த /சிகப்பு நீலம் இரண்டும் சேர்ந்து ஆழ்வாரை படுத்துகிறதாம்/ பக்தி ராகம் சிகப்பு குளிர்ச்சி நீலம் தனி தனியாக சண்டை போட இப்பொழுது சேர்ந்து ஆழ்வாரை படுத்த..
ரகசியம் -புன் சிரிப்பு /முதல் சிரிப்பு முதலில் பிறந்த உடன் .உந்தையாவன் -ஜகத் காரணன்  வாசுதேவனா நந்த கோபனா/ கடை கண்ணிலும் காட்ட -நந்தனன் பெற்றனன் -உரிச்சு வைத்து இருக்கிறான் -சிரிப்பு இரண்டாவது மந்த ஸ்மிதம் /பேசுவதை விட ஆனந்தம் ..தந்தை காலில் விளங்கு பட்டது படும் அவதார ரகசியம் தெரிந்து கொண்டால்/ தெரியாமல் இருக்கிறோம் என்று சிரிக்கிறான் ..பால் கொடுக்கும் போது  குழகனே எந்தன் கோமள பிள்ளாய்!கோவிந்தா! எந்தன் குடங்கையில் மன்னி -ஒழுகு பேர் எழில் இளம் தளிர் போல் சிறு கையால் .. மழைலை மென்னகை இடை இடை அருள வாயில் முலை இருக்க  -பேச்சை விட சிரிப்பு சிறந்தது இங்கும்..
நாடு ஜாமத்தில்  சாமக் கோழியை மடியில் கட்டி கொண்டு போவானாம் ..கூவினால் அடுத்த கோபி இடம் போகுவான் கோழி கூவும் என்னுமால் ..அடுத்த கோபி சுகம் இவளுக்கு துக்கம்..தவழ்ந்து போய் கும்பம் தேடி -இருட்டில் போக கவ்ச்துபம் நீல நாயக கல்/ சிரிக்கும் போது வெளிச்சம் /அரவம் கேட்டால் உத்தரியம் மூடி மறைத்தான் ..இன்னும் வளர் கிரான் தளர் நடை நடவாய் சேஷ்டிதம்-கன்று குட்டி அவிழ்த்து விட்டு /சிரிப்பான் காற்றில் கடியனாகி ஓடுவான் ..கள வெண்ணெய் உரோலோடு ஆப்புண்டு -அகாரமும் ஆ காரமும் சேர்த்து கட்டி வைப்பாள் ..முற்றும் உண்ட கண்டம் -கழுத்தை -திருப்பி பார்த்து சிரித்தானாம் யசோதை வர வில்லை என்று ..உரலும்இவனும்  கருப்பு மேல் கீழ் பெரிசு நடுவில் சிறிசு அழுவது  தான் வித்யாசம் ..
ஆமை தாலி -ரட்சிக்க சொல்ல — ஐந்து தேவதை காக்க கொழு மோர் காட்டி  இவன் சிரிக்க– மந்த சிமிதம்..காண்டீபம் விழ புன் சிரிப்போடு பேச ஆரம்பித்தான் .கை பொம்மை போல அகப்பட்டாயே ..சிறந்த சாஸ்திரம் சொல்ல போதும் பொழுது சிரிக்கணுமே/பல சிரிப்பு/ பேசி பார்த்தார்.. சகஸ்ர  நாமம் கேட்க்க சிரித்து உட்கார்ந்தார் –ராமன் பண்ணிய ஒரே சேஷ்டிதம் -சிக்கி கொண்டான் -கொண்டை-உண்டை வில் செரித்தாய் கோவிந்தா ..சிரிப்பு கூனியை அவமாநிதார் என்று பலி வாங்கினாள்.. செம் பவள திரள் வாய் தன சரிதை கேட்டான்-சிரித்தான் -சிரித்தது செங்கட் சீயம் -இரணிய வதை படலம் கம்பர்..மேட்டு அழகிய சிங்கர்-திரு கோபுரத்து நாயனார் பெயர் உடன் இருந்தார் ..இன்றும் முதலி ஆண்டான் வம்சத்தில் இதே பெயர் உடன் உண்டு..சிரித்ததால் அங்கீகாரம் கிடைத்தது .. ரென்கேந்திர சிங்கமும் சிரித்தது உண்டு ..ஆசன பத்மத்தில் அழுத்திய திரு வடிகள்..நாட்டியம் போல மந்த ஸ்மிதம் ..முகமும் முறுவலும்..வைகுண்ட நாதனே இவன் ..முக்தன் ஜீவன் வந்த பின்பு கோட்டுக்கால் கட்டில் மிதித்து ஆரோகித்து அவன் -இவ் வளவு நாள் எங்கே போனாய்  கேட்க்க பதில் தெரியாமல் சிரிப்பான்..சிவந்து கனிந்து  வெண் பல் இலகு சுடர் இலகு மகர குண்டலத்தன்

47th ஸ்லோஹம்

யசோத அன்குல்யக்ரோன் நமித சுபு காக்ராண முதிதெவ்

கபோலா வத்யாபி ஹ்யநுபரத தத்தர்ஷா கமகவ்

விராஜேத விஷ்வக் விதத சஹாகாராச வரச-

 பிரமாத்யத் ப்ருன்காட்ய தரும வனகிரேஸ் சுந்தர ஹரே:

அழகருடைய திவ்ய கபோலங்களை அனுபவிகிறார் இதில்..

 விஷ்வக் விதத சஹாகாராச வரச- பிரமாத்யத் ப்ருன்காட்ய தரும வனகிரேஸ் சுந்தர ஹரே:விராஜேத கபோலா–எங்கும் பரந்த தேன் மா மரங்களின் மதுவை பருகி களித்து இரா நின்ற வண்டுகள் நிரம்பிய சோலைகள் உடைய திரு மலையை உறை விடமாக உடைய அழகர் உடைய திரு கபோலங்கள்  மிக விளங்கு கின்றன எங்கனே என்னில்..

யசோத அன்குல்யக்ரோன் நமித சுபு காக்ராண முதிதெவ் வத்யாபி ஹ்யநுபரத தத்தர்ஷா கமகவ்–..பண்டு கிருஷ்ண அவதாரத்திலே யசோதை பிராட்டி தன உடைய விரல் நுனியாலே மோவாயை தூக்கி முத்தம் இட்டதனாலே ரோமாஞ்சிதங்கலாய் இன்னமும் அந்நிலை மாறாதே இருப்பனவாம் ..முத்தம் இடுவது கபோலத்தில் அன்றாகிலும் ஹர்ஷம் தோற்றுவது கபோலத்திலே ..அழகர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாத்தாம்ய பாவனை முற்றி அருளி செய்ததாம் இது கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அண்டர் கொண் அணி அரங்கன் போல..

காதை தொட்டால் இடுப்பு அசைகிறாள்  போல முக வாயை தொட்டு யசோதை தூக்க கபோலம் பருத்து ஒளி விடுகின்றன –தேன் மா மரத்தில் இருந்து அம்ரித ரசம் பெருக .–சுந்தர ஹரி –திரு கன்னங்கள் ..தேன்  வண்டுகளால் நிறைந்து இருக்கும் …விஷ்வக் வித்த- அனைத்து திசைகளிலும் பரவி இருக்கும் -தேன் வண்டுகள் தேன் குடிக்க இவர் கன்னம் எப்படி பருக்கும் ?.யசோதை .கை விரல் நுனியால் தூக்க  பட்டதால் முத்தம் கொடுக்க –முக வாய் பருத்தால் நன்றாக இருக்காது…அதனால் முக வாயில் கொடுத்த முத்துக்கு அவற்றின்  நெருங்கியவர்-கன்னங்கள்  ஆனந்தம் போல .அன்று ஏற்ப்பட்ட .சந்தோஷ பெருக்கு இன்னும் முடிய வில்லை..இன்றும் தெரிகிறது ..பெரிய பெருமாளின் திரு முகத்தில்  குணுங்கு நாற்றம் வீசும்-பட்டர்..போல ..மணி வாயின் இடை முத்தம் தருதலும் -தைவா  தேவகி புலம்பல்.. வெகுளியாய் நின்று அவ் வுரையும்-இன்னும் பசிக்கிறது என்று மீண்டும் ஸ்மிதம்

48th ஸ்லோஹம்

வ்யாலம்பி குண்டலம் உதகர ஸுவர்ண புஷ்ப 

 நிஷ்பந்த கல்பல திகாயுகளாநுகாரம்,

 யத் கர்ண பாச யுகலம் நிகலம் தியாம் ந;

சோயம் சு சுந்தர புஜோ வனசைல பூஷா

அழகர் உடைய திரு செவி மடல்களை அனுபவிகிறார்..

வ்யாலம்பி குண்டலம்–மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி ஆட  என்கிற படியே தல தல என்று தொங்கு கின்ற காண மகரக் குழைகளை வுடையதாய்..

உதகர ஸுவர்ண புஷ்ப  நிஷ்பந்த கல்பல திகாயுகளாநுகாரம —மிக சிறந்த ஸ்வர்ண புஷ்பங்களோடு விளங்கப் பெற்ற இரண்டு கல்பதைகள் போன்றதாய்

திரு செவி மடல்கள் -கல்பதை/காண மகரக் குலைகள் -ஸ்வர்ண புஷ்பம்..

யத் கர்ண பாச   யுகலம்   ந:  தியாம் நிகலம் –அழகர் உடைய திரு செவி மடல்கள் இரண்டும் நம் உடைய புத்திக்கு விலங்கு போல ஆகின்றது .விலங்கு இடப் பட்டவன் இடம் பெயர்ந்து வேறு ஓர் இடம் செல்ல முடியாமல் திகைப்பது போல் தம் உடைய திரு உள்ளம் கர்ண பாசத்தை விட்டு மற்று ஓர் அவயவத்தில் ஈடு பட முடியாமல் திகைத்து இருக்கின்றது என்று காட்டுகிறார்  .

சோயம் சு சுந்தர புஜோ வனசைல பூஷா–இத்தகைய கர்ண பாச சௌந்தர்யம் வாய்ந்த சுந்தரதோள் உடையான் திருமலைக்கு திவ்ய அலங்காரமாக விளங்குகிறான்..

தோளுக்கு அவதாரணம் இந்த ச்லோஹம் ..திரு மால் இரும் சோலைக்கு இவர் ஆபரணம் ..காது கற்பக கொடி/ அதில் ஸ்வர்ண புஷ்பம் போல குண்டலங்கள்../யுகளம் =ரெட்டை /நிகளம் =விலங்கு..புத்தி எங்கும் போகாது ..தோல் வரை தொங்கும் குண்டலம். பொசிந்து காட்டுகிறது தோளின் அழகு/ தோளுக்கு இட்ட ஆபரணமா ?-காதுக்கா ? குழலுக்கா ?/உய்விடம் ஏழை யர்க்கும் அசுரர்க்கும் அரக்கருக்கும் எவ்விடம் என்று இலங்கி ..திரு குண்டல காதுகளே/ மின்னு மா மகர குண்டலங்கள்/ மீன் போல மத்ஸ்ய அவதாரம் என்பதால் பால் கடலில் மீன் இருப்பதால் ../மகரம் சேர் குழை இரு பாடு இலங்கி ஆட -சீல குதம்பை ஒரு காது -துணி திரி போட்டு அனுப்புவாள் ..இந்த கண்ணன் பரகால நாயகியை கவர யவன கண்ணன்/ ராஜன் செந் நிற மேல் தோன்றி பூ/ செவி பூ இது தான் //பராங்குச நாயகி– செவ்வாய் முறுவலும் ..அழி தற்கே  நோற்றோம்/ துணி திரி உடன் போனால் நாயகிக்கு பிடிக்காது என்று தேடி கண்டு பிடித்து அசைத்து -இரு பாடு இலங்கி ஆட/முன்னை காட்டுவது பின்னை கட்டுவது பெண்ணை கவர /பர கால நாயகி காதில் கடிப்பிட்டு -எதுக்கு இது என்..செண்டு சிலுப்பி -கதவின் பின் நின்றீர் ..அக் குண்டலதுக்கு கடைசியில் தோற்பார்கள்..

49th ஸ்லோஹம்..

சதம்ச சம்சஞ்சித குந்தலாந்திகா

வதீர்ண கர்ணா பரண் ஆட்யகந்தர;

 சுபந்து ரச்கந்த நிபந்தனோ யுவா

சுசுந்தராஸ் சுந்தரதோர் விஜ்ரும்பதே

களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ பூங்குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர நின்று விளையாட என்றும் மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ மகரம் சேர் குழை இரு பாடு இலங்கி ஆட என்றும் தனி தனியே அனுபவித்த அழகு சேர பிடித்து அனுபவிகிறதாய் செல்லுகிறது இந்த ஸ்லோஹம்
 சதம்ச சம்சஞ்சித குந்தலாந்திகா வதீர்ண கர்ணா பரண் ஆட்யகந்தர; அழகிய திரு தோள்களிலே வந்து அலையும் திரு குழல்களின் அருகே தொங்குகின்ற கன மகரக் குழை களாலே  விளங்கும் திரு கழுத்தை உடையவராய்

 சுபந்துரச் கந்த நிபந்தனோ-ஸ்கந்த நிபந்தனம் -திரு தோள் பட்டைகளின் அமைப்பு திரு கழுத்து பின் புறத்தின் சந்தி பந்தம் .. அது சுபந்தம் -மிக அழகியதாய் இருக்கின்றது..

 யுவா சுசுந்தராஸ் –இளகி பத்தித்த திரு மேனியை உடையவர் ஆகையாலே நித்ய யவன சாலயாய் அழகர் என்ற திரு நாமம் உடையவர்..

சுந்தரதோர் விஜ்ரும்பதே–சுந்தர தோள் உடைய பெருமாள் ஓங்கி விளங்குகின்றார்.

அழகை கொண்டே திரு நாமம் /சௌரி ராஜ பெருமாள்/ அனந்த பத்ம நாபன்-எழு கமல பூ அழகர் /அவயவ சோபை/ சுந்தர ராஜ பெருமாள் திரு நாகை அச்சோ ஒருவர் அழகியவா பொன் நிற மேனி -சௌந்தர்யா சோபை லாவண்யம் இரண்டும் சேர்ந்து/சுந்தர தோள் உடையான் -சௌந்தர்யம் கள் அழகர் லாவண்யம் /கேச பாசம் குண்டலம் தங்கிய இடம்-களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ பூண் குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர நின்று விளையாட -அலை எரிகிறது போல /மை வண்ண நறும் குஞ்சி  பின் தாள மகரம் சேர் /சேர்த்து அனுபவம் சு சுந்தர -அதித அழகு யுவா -என்பதால்/ ஸ்கந்த தோள் /சுபந்த நிபந்தனம் /திரு தோள் பட்டைகளின் அமைப்பு அனுபவம்../நால் தோள் அமுது /அதற்க்கு தக்க தோள் பட்டை /கழுத்து ஒன்றே /இடம் கொடுத்து கொண்டு இருக்கும் அமைப்பு …பின் புர சந்தி பந்தி -காட்ட கண்டவர் சேவிகிறார் ஆழ்வான்/குந்தளம் -திரு குழல் /காது  ஆபரணமும் குழல் ஆபரணமும்  தோள்களுக்கு ஒளி கூட்டுகிறதாம் ../விசாலமான தோள்கள் ஜகன் மோகனமோ முன்னிலும் பின் அழகு பெருமாள் /பல்லாண்டு அருளியவர் சுத்தி சுத்தி வந்தவர் அப் பாஞ்ச சந்யமும் பல்லாண்டு ..சூழ்ந்து  இருந்து ஏத்துவர் சுற்றி சுற்றி வந்து மீண்டும் மீண்டும் சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல சுருதி/  மகர நெடும் குழை காதர்-குழை காத நாச்சியார் ../குருகா புரி நாச்சியார்/ திரு கண்ண புர நாயகி தாயார் /தருணவ் ரூப சம்பனவ் /யுவா ஆழ்வான் அவனின் காலை பருவத்தில்  ஈடு பட்டு  அனுபவ்கிறார் /அழகு பரத்வம் சவ்லப்யதுக்கும்  மூன்றுக்கும் தருணவ்-ஒரு நாள் முகத்தில் விழித்தாரை வடி வழகு படுத்தும் பாடு..வா போக்கு என்று சொல்லி  வந்து ஒரு கால் கண்டு போ என்றதும் இளமையானான் தசரதன்/சைசவம் பால்யம் கவ்மாரம் யுவா பருவம் /இவனோ யுவா குமாரன்  எப்போதும்..குமாரனை பெண் காதலிக்க மாட்டாள் அதனால் யுவா /யவனத்தை வளர விட கூடாது/ அரும்பினை அலரை போல..

50th ஸ்லோஹம்..

வ்யூட கூட புஜ ஜத்று முல்ல சத்

 கம்பு கந்தரதரம் தரா தரம்,

 வருஷ ஷண்ட மய பூப்ருதஸ் தடே

 சுந்தராயாத புஜம் பஜா மஹே ..

திரு தோள் பட்டையின் அழகையும் திரு கழுத்தின் அழகையும் அனுபவித்து பேசுகிறார்..

வருஷ ஷண்ட மய பூப்ருதஸ் தடே — திரு மால் இரும் சோலை மலை தாழ் வரையின் அடியிலே
சுந்தராயாத புஜம் பஜா மஹே ..சுந்தரத் தோள் உடைய பெருமாளை பஜிக்கிறோம் அவர் தாம் எப்படி பட்டவர் என்னில்..ஆய்த =நீண்டு பருத்து

வ்யூட கூட புஜ ஜத்றும்–ச்கந்தத்திற்க்கும் கஜத்திற்க்கும் சந்தியான இடம் ஜத்று -அதன் மேல் பாகம் புஜ ஜத்று அது பருத்தும் அவ்யக்தமாயும் இருக்கிறது  மாம்ச்லத்வாதிசயத்தாலே அவ்யக்தமாய் இருக்கிறபடி ..வ்யூட = எதையும் தாங்கும் திண்மை /கூட = மறைந்து அவ்யக்தம் பருத்து இருக்கும் /பூஜா ஜத்று-கழுத்தையும் தோல் பட்டையும் சேர்க்கும் collar bone மேல் பக்கம் /..ஒட்டகை சிவங்கிக்கு இரண்டு ஹ்ருதயம் இரத்தம் தலைக்கு போக..தலை சுத்துவது நமக்கு இதால் தான் உட்கார்ந்தால் சரியாக போகும் கழுத்துக்கு பயிற்சி வேணும் ஆரோக்யதுக்கு  ..

கம்பு கந்தரதரம் -சங்கு போன்ற திரு கழுத்தை உடையவர் ரேகைகள் மூன்று விபக்த அங்கமாக இருப்பதால் சங்குக்கு உவமை கூறுதல் கவி மரபு ….பூமியை  யும்  கம்பு =சங்கு கழுத்தையும் தரித்து கொண்டு இருக்கிறார்..அத்தா =அனைத்தையும் விழுங்குபவன் /அன்னம் =சாப்பிட படுகிறது /சாப்பிடும் அளவோடு சாப்பிடனும்../பத்மாலயா வளையல் அழுந்தி கொடுக்க பட்ட மூன்று ரேகைகள் /திரு கையே தலை /பிராட்டிக்கு வசப் பட்டவன் அவன் ..சங்கமும் சத்தம் போடும் ஒலியும்  கழுத்தில் இருந்து வரும் சாஸ்திரம் தரும் /நடமாடும் பாணினி கூரத் ஆழ்வான்..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்..

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 51 to 56 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 22, 2010
51st ஸ்லோஹம்..
மந்தர பிரமண  விப்ரமோத்படாஸ்
சுந்தரச்ய விலசந்தி பாஹவ:
இந்திரா சமபி நந்த பந்தநாச
சாந்தநா கருவிலேப பூஷிதா:
சுந்தர பாஹு/ சுந்தர தோள் உடையான் -இது முதல் அடுத்த  நான்கு ச்லோஹங்களும் நான்கு திரு தோள் களுக்கு..
பிர பன்னன் படி சீதை யானை புலி சிங்கம் கண்டு தோள்களில் அணைந்த பலத்தால் பயப்பட வில்லை .அஷ்ட புஜ பெருமாளுக்கு எட்டு ஸ்லோகங்கள் பாடி இருப்பார் /புருஷ சுகத பெருமாளுக்கு ஆயிரம் சொல்லி இருப்பார் /பத்து மாதம் இருந்தாள் பத்து தலை ராவணனுக்கு /சதுர வித புரு ஸார்த்தம்  அருள  நான்கு தோள்கள்.அலம் புரிந்த நெடும் தடம் கை
சுந்தரச்ய  பாஹவ:விலசந்தி–அழகர் உடைய பாஹுக்கள் அழகு பொலிந்து விளங்கு கின்றன
மந்தர பிரமண  விப்ரமோத்படாஸ்—மந்த்ரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோள் உடையான் –கடல் கடைந்த காலத்தில் மந்தர மலையை மத்தாக நாட்டி அதனை சுழற்றுவதாகிற விலாஸ காரியத்தில் உத்சாஹம் பொருந்தியவை /அநாயாசமாக சுழற்றியவை..வில் இருத்து  மெல் இயல் தோய்த்தான்/இருவரும் அணைந்து இருப்பார்கள் /தன காரியம் செய்து அமுதில் வரும் பெண் அமுது கொண்டு அனைவரையும் கடல் கடைந்த விருத்தாந்தம் அருள வைத்தான் /பெரிய வேலைக்கு கூலி அவளின் அணைப்பு..
இந்திரா சமபி நந்த பந்தநா–ஸ்ரீ மகா லஷ்மியை  சந்தோஷப் படுத்தி அதனாலே உகப்பு பெற்றவை /விண்ணவர் அமுது உண்ண அமுதில் வரும் பெண் அமுது உண்ட எம்பெருமான் /சீத கடலுள் அமுதாக அவதரித்த ஸ்ரீ மகா லஷ்மியை ஆரத் தழுவி அவளையும் மகிழ்வித்து தாமும் மகிழ்ந்தவை..
சாந்தநா கருவிலேப பூஷிதா–ஏவிற்றுச் செய்வான் என்று எதிர்ந்து வந்த மல்லரை சாவைத் தகர்த்த சாந்தணி தோள் சதுரன் -பெரியாழ்வார் திரு மொழி போல வட மதுரையில் கூனி பூசின சாந்து குறி அழியாமே மல்லரோடே பொருது வெற்றி பெற்ற திரு தோள்கள் இவை /ஸுகந்தி சந்தனம் அணிந்து விளங்குபவை..பெரிய வேலைக்கு கூலி அவளின் அணைப்பு /அவளின் சந்தனம் இவனுக்கு பக்தர்களுக்கு தான் எல்லாம்..பூசின சந்தனம் பானை விளிம்பில் பார்த்து  யசோதை -சாந்தணி தோள் சதுரன்  மலை/குறி அழியாமல் சாதுர்யம்-சதுரன்/கோவில் சாந்து கரைசல்.. அபய ஹஸ்தம் பிரசாதம் ஸ்தலத்தார்கள் பெறுவார்கள்..
மடி தடவாத சோறு விதுரன் /சுருள் நாறாத பூ -மாலா காரர் /சுண்ணாம்பு கலாவாத சந்தனம்  கூனி..நால் தோள் அமுதே என் உய்ரே-திரு வேங்கடத்தான் பாசுரம் -வந்தாய் போல வாராதாய்.வாராதாய்  போல வருவானே /தெப்ப கட்டை போல தோள் கள் சம்சார சாகரத்தில் இருந்து காக்க / பராங்குச நாயகியை ஆரத் தழுவி அதனால் ஆயிரம் தோள்கள் தோள்கள் ஆயிரத்தாய் /பெரிய பிராட்டியார் வைபவம் அருளியதும்/ஈர் இரண்டு மால்  வரை தோள் -பெருக்கி பார்க்கிறாள் ஆண்டாள்/ தாள்களை எனேக்கே தந்த /பலர் அடியார் முன்பு அருளிய – இருக்க தமக்கு தந்ததை அருளுகிறார் -அளியள் நம் பையல் ….
52nd ஸ்லோஹம்..
ஜ்யாகினாங்க பரிகர்ம தர்மிணோ
பாந்தி சுந்தர புஜச்ய பாஹவ; ,
பாரிஜாத விடபாயிதர்த்தய:
பிரார்த்தி தாரத்த பரிதான தீஷிதா:
 சுந்தர புஜச்ய பாஹவ; பாந்தி–பாஹுக்கள் விளங்குகின்றன அவை எப் படி பட்டவை என்னில்
ஜ்யா கினாங்க பரிகர்ம தர்மிணோ–ஜியா  கின அங்க-மஹா வீரன் உடைய பாஹோக்கள் என்று கண்டவாற்றால் தெரிகிறபடி –தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்த வா மங்கை -பொய்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீ சாரங்க வில்லின் நாணித் தாழும்பால்  அலங்கரிக்க பட்டவை ..விபவ அவதாரங்களில் ஆஸ்ரித விரோதிகளை நேர்ந்த வில் நாணியின் வடுக்கள் ..அவையே அர்ச்சையிலும் இவர்கள் உடைய பிரத்யக் த்ருஷ்ட்டிக்கு  கோசரமாகிற படி..ஆளவந்தார்  சகாசாதம் ஜ்யாகின கரிக்கைஸ்  சுபைஸ் சதுர்ப்பிராஜானு விலம்பிபிர் புஜை:என்று பர தசையில் அனுசந்தித்தால் அர்ச்சையில் அனுசந்திக்க கேட்க்க வேணுமோ?
பாரிஜாத விடபாயிதர்த்தய–கற்பக தருவின் கிளைகளோ ! என்னலாம் படி அமைந்த சம்ருத்தியை உடையன..
பிரார்த்தி தாரத்த பரிதான தீஷிதா:கேட்டார் கேட்டது எல்லாம் வழங்குவதில் தீஷை கொண்டவை அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன் இறே..
தீஷை =சங்கல்பம்
53rd ஸ்லோஹம்..
சாகர அம்பர தமாலகானன
 ச்யாமல ருத்தய  உதார பீவரா;
சேஷ போக பரி போக பாகினஸ்
தன்னிபா வனகிரீ சிதுர் புஜா:
சாகர அம்பர தமாலகானன ச்யாமல ருத்தய  –கடல் ஆகாசம்  பச்சிலை பொழில் போலவும் பேசலாம் படி பசுமை வாய்ந்தவை /நிறத்துக்கும் வைசால்யத்துக்கும் வுவமை/இவற்றின் சாம நிறத்தின் ச்ம்ருத்தியை உடையவை..
 உதார பீவரா;–உதார பதத்தினால் தாத்ருத்வமும் மகத்வமும் விவஷிதம் நீண்டு பருத்தவை
சேஷ போக பரி போக பாகின..
திரு அனந்தாழ்வான் உடைய திரு மேனியின் மீது கிடந்தது ஆனந்த அனுபவம் செய்யும் அவை ..வெள்ளை வெள்ளத்தின் மேல் ஒரு பாம்பை மெத்தையாக விரித்து அதன் மேலே கள்ள நித்திரை செய்யும் போது என்றும் தன தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பல பரப்பித் திரு கண் வளர்ந்து அருளுகிற படியை நினைத்து அருளி செய்ததாம் இது /..ஆயிரம் தோள் பரப்பி முடி ஆயிரம் மின்னிலக ஆயிரம் பைந்தலைய அனந்த சாநாளும் மலை- மால் இரும் சோலை அதே என்றும் பெரியாழ்வார் அருளியது போல..
தன்னிபா–போகி போக சயநீய சாயிகள் என்றார் ..அந்த திரு மேனியோடே சாம்யம் உடையவை .
வனகிரீ சிதுர் புஜா:–ஆக இப் படி பட்டவை..
தமாலகம் பச்சை மரம் /ஆகாசம் நைல்யம்/ சாகாரம் நீலம்.மூன்றையும் சேர்த்து /நிறம் பருத்து என்பதற்கும்/ உதாரதுக்கும் /கொடுத்து கொண்டே இருக்கும் திரு தோள்கள் சேஷ போக -ஆதி சேஷ பர்யங்கம் /நான்கு திரு தோள்களுடன் சயனம் வீர சயனம் -திரு அழுந்தூர் வாழ்ந்தே போம் ஆண் பாவனையில் வூடல் ..ஈதே அறியீர் வாசி வல்லீர் ..பரிமள ரெங்கன் .இந்து சந்திரன் சாபம் தீர்க்க ..கள்ள நித்திரை கொள்வான் /ஆயிரம் தோள் பரப்பி .அனந்த  சயனன் ஆளும் மலை மால் இரும் சோலை /திரு மேனியுடன் சாம்யம் .மேன்மை குளிர்த்தி  நாற்றம் விசாலம் வெண்மை இத்தால் சாம்யம் /வெளுப்பாக முன்னம்  இருந்தார் -சாயல் பட்டு /ஆதி சேஷனும் விமானம் -மரகத சுகுமாரன் உள்ளே சயனம் -கரு நீல வண்ணன் காருண்ய வடிவன் /பால் கடல் நீலம் ஆனது போல ஆதி சேஷனும் ஆனான் ..சியாமள பச்சை நீலம் கருப்பு சேர்ந்த கலவை
54th ஸ்லோஹம்..
அஹமஹா மிகா பாஜோ கோவர்த்த நோத்த்ருதி நர்மணி
 பிரமத நவிதவ் அப்தே: லப்த பிரபன்ன சமக்ரியா:
 அபிமத பஹூ பாவா: காந்தா  அபிரம்பன சம்ப்ரமே 
வனகிரி பதேர் பாஹாச் சும்பந்தி சுந்தர தோர் ஹரே: 
இந்த ஸ்லோஹதொடு பஹு வர்ணணம் தலை கட்டுகிறார்
வனகிரி பதேர: பாஹாச் சும்பந்தி சுந்தர தோர் ஹரே:பாஹா: சும்பந்தி –திரு தோள்கள் சால விளங்குகின்றன
கோவர்த்தந  உத்த்ருதி  நர்மணி அஹமஹா மிகா பாஜ: –கோவர்த்தனம் என்னும் மலையை கொற்ற குடையாக ஏந்தி நிற்கும் லீலா விசேஷத்திலே நான் முன்னே நான் முன்னே-அஹம் அஹம் மிஹா பாஜ  என்று முற்கோலி நிற்கும் அவை -இதனால் உத்சாஹ அதிசயம் சொன்ன படி..உத்சாஹத்தொடு ஏந்தி நின்றவை..
 அப்தே:பிரமதந விதவ் லப்த பிரபன்ன சமக்ரியா:—கடல் கடைவதாகிற வியாபாரத்தில் முயன்று நின்ற தேவ அசுரர்களோடு ஒக்க- பிரபன்ன-தொழில் செய்தவை ..பிரபந்தம் -முயற்சி /லப்த பிரபன்னா:-முயன்று நின்றவர்கள் ,சுரர்களும் அசுரர்களும் ..அவர்கள் இளைத்து நின்ற காலத்திலே அந்த கிரியையை இவை தாம் செய்தன ..அரங்கனே! தரங்க நீர் கலங்க வன்று குன்று சூழ் மரங்கள் தேய மா நிலம் குலுங்க மாசுணம் சுலாய் நெருங்க நீ கடைந்த பொது நின்ற சூரர் ஏன் செய்தார்?-திரு சாந்த விருத்தம்/மாசுணம் வாசுகி/வங்க கடல் கடைந்த மாதவன் /ஆழ கடலை பேணான் -தன படுக்கையை பேணாமல்/அனைத்தையும் பலருக்கும் கொடுக்க /தன்னை அழித்தாவது நல்லது செய்வான்..
 காந்தா  அபிரம்பன சம்ப்ரமே அபிமத பஹூ பாவா:–கடைந்து கடலின் நின்று பிராட்டி தோன்ற அவளை ஆரத் தளுவிகிற சம்ப்ரமத்தில் விஸ்வரூபம் எடுக்க கோலினவை..இரண்டாயும் நான்காயும் இருந்து தழுவு கையில் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே பஹு பவன சங்கல்பம்  கொண்ட படி..
சம்ப்ரமே -பதட்டம் பஹு பாவம் பலவாகும் தன்மை..
குன்று எடுத்த தோளினான்/அலை கடலை  கடைந்து எடுத்த அம்மான் /ஆயர் குல மகளுக்கு அரையன் தன்னை /தன் குடந்தை கிடந்த மாலை அடி நாயேன் நினைந்து நினைந்திட்டேனே- கடைசி பாசுரத்துக்கு முன் பாசுரம் ..மூன்று சரித்தரமும் கலியனும் அருளினார் /குன்று எடுத்த தோள் ஆளா /கடல் =பால்/ கடல் கல் =கோவர்த்தனம்/கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தான் /குழந்தைகள் நம்பிய கோவர்த்தனம் காக்கட்டும் என்பதால் /நான்கு தோள்களுடன் கோவர்த்தனம் எடுத்தானா ? சேவை சாத்தித்து இருக்கலாம் கையினார் சுரி சங்கு ஆழி  பாசுரம் போல/யானை -கஜேந்திரன் குரங்கு -ஹனுமான் /பறவை -தூது போனவை /பாதுகை பட்டாபிஷேகம் போல கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம்/..

அநேக பாஹு -நிறைய தோள்களை அர்ஜுனனும் கண்டான் ..அணைக்க நிறைய ஆசை கொண்டு வளர்ந்தனவாம் ..திரு குழல் /திரு மார்பு/ முக வாயை தூக்க /ஒன்றும் இல்லை அடைவதற்கு ஒன்றும் இல்லை /திருவடி =ஸ்வர்ணம் அடைந்த பின்பு மற்று எல்லாம் புல்/சதுர  அதிக =ஆசையே ரட்சித்து கொடுக்கட்டும் / அணைக்கும் பொழுதா ?கோபி ராசா கிரீடை போதா ?யசோதை கட்டி வைத்து அடிக்கும் பொழுதா ? ஆசை எப்போ அதிகம்/ நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் நம் உடை நம் பெருமான் -லக்ஷ்மி நரசிம்கன் -அணைக்க பட்ட அணைத்து இருக்கிற /அல்லி மாதர் புல்க நின்ற -ஆயிரம் தோள் உடன் நின்றானாம் ..பாழி அம தோள் உடை பத்ம நாபன் கை /தோள் ரட்சிக்க இருக்கிறது /நாபியில் குழந்தை இருக்கிறதை அடுத்து சொல்கிறார் பருத்து அழகிய தோள் கள்/தோள் மாலை சேவை தொங்குகின்ற மாலை தோ மாலை சேவை/ மூன்று தேவிமாரையும் சொன்னார்..
55th ஸ்லோஹம்..
ஸ்ரீமத் வநாத்ரி பதி பாணி தலாப்ஜ யுக்மம்
ஆரூடயோர் விமலா சங்கரதாங்க யோஸ்து
எகொப்ஜ மாஸ்ரித இவோத் தமராஜ ஹம்ஸ:
பத்ம ப்ரியோர்க்க இவ தத் ஸ்மித்தோ த்விதீய:
திரு கைத் தலங்களில் இருக்கும் திரு வாழி திரு சங்குகளை அநுபவிகிறார்..
ஸ்ரீமத் வநாத்ரி பதி பாணி தலாப்ஜ யுக்மம் ஆரூடயோர்–அழகர் உடைய இரண்டு திரு கைகளிலும் ஏறி இருக்கிற ஊழியான் கை தலதிடரில் குடி ஏறி என்றும் வட மதுரையார் மன்னன் வாசு தேவன் கையில் குடி ஏறி வீற்று இருந்தாய் கோலப் பெரும் சங்கே -போல ஆரூட -பத பிரயோகம் செய்து அருளினார்..
விமல சங்கர தாங்க யோ:–வெள்ளை விளி சங்கும் திரு வாழி ஆழ்வானும் ஆகிற இருவர்க்குள்
 ஏக: அப்ஜமாஸ்ரித: உத்தம ராஜ ஹம்ஸ இவ–ஒருவரான ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்ய ஆழ்வான் தாமரை மலரிலே துயில் கொள்ளும் ராஜ ஹம்சம் போல விளங்கா நின்றார் ..செங்கமல நாண் மலர் மேல் தேன் உகரும் அன்னம் போல் செங்கட் கருமேனி வாசு தேவன் உடைய அங்கைத் தலம் ஏறி அன்ன வசம் செய்யும் சங்கரையா! உன் செல்வம் சால அழகியதே..
த்விதீயஸ்து தத்ஸ்மித: பத்மப்ரிய: அர்க்க இவ –மற்று ஒருவர் ஆன திரு வாழி ஆழ்வானோ என்னில்,தாமரை மலரிலே வந்து வீற்று இருக்கின்ற சூர்யன் போலே விளங்கா நின்றார்….ஹேது கர்ப்ப  விசேஷணம் கமல பாந்தவன் ஆகையாலே கமலத்திலே வந்து கிடக்கலாம் இறே..
இரண்டு திரு கைகளும் இரண்டு தாமரை/ ஒன்றில் அன்னம் வந்து படிந்து சந்காகவும் மற்று ஒன்றில் சூரியன் படிந்து சுதர்சனமாகவும் விளங்குகின்றது  ..
ஒருத்தி ஒருத்தி /ஏக -சம பிரதான்யம் இரண்டுக்கும் சங்கத்தை முதலில் சொல்லி .அடுத்து சக்கரம் சொன்னார்/ கற்பூரம் நாறுமோ பதிகம் போல..செல்வம் சால அழகியது /சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தி /பார்த்த சாரதி சங்கு மட்டும் வைத்து அருளுகிறார்..நகர வேண்டாம் சக்கரத்  ஆழ்வான் கருதும் இடம் பொருது -பரதன் பிரிந்ததால் தானே வம்பு…மீண்டும் .தப்பு பண்ணாமல் இருக்கத்தான் பிரியாமல் இருக்கிறான்..ஸ்நானம் கைகேயி பிள்ளை பரதன் விட்டு பிரிந்து  இல்லை என்றான் விபீஷணன் இடம்-அவளால் பட்ட பாடு தெரியும் நானும் போகாமல் படுத்தணுமா இப்பொழுதே போகணும் புஷ்பக விமானம் கொடுத்தான் /சங்கம் இருந்த்தால் தான் திரு மஞ்சனம்..அதர ரசம் பருகும் செல்வம்..சீதை கேட்டாள் ராமன் இடம் /ஆண்டாள் கேட்டாள்/ தோற்பிது ஒரு குரங்கை பார்த்து கேட்டாள் அவள் ..பூமா  தேவி ஏற்றம் ..விராதன் -தலையால் சுமந்து / ஈர் அடியால் ஒளித்தியால்/ ஸ்ரீ தேவியை மார்பில் மட்டும் வைத்தாயே ..சாரங்க வில் நாண் ஒலி போதும் சீதைக்கு மடுத்து வூதிய சங்கொலி  ருக்மிணிக்கு போதும் ஆண்டாளுக்கு இரண்டும் வேணும்..
விமல-வெளுப்பு குற்றம் இல்லாத சங்கு /ராதாங்க சக்கரம் விசேஷனம் இல்லை ..ஏக  ஒன்றாக முதலாக சங்கை சொல்லி  உத்தம ராஜ ஹம்சம் போல /விவேக முகமாய் நூல் உரைக்கும் ஆச்சார்யர்கள் போல /மனம ஆகிய மான சரோவரில் இருப்பார் /சேற்றில் காலை வைத்தால் அழுந்த மாட்டார்கள்/சென் கமலா நான் மலரில் மது நுகரும் அன்னம் போல் –அம் கைத்தலம் ஏறி அன்ன வசம் செய்யும் சங்கரையா / துவிதியம்   திரு ஆழி -தாமரையில் சூரியன் போல -கேள்வி பட்டது இல்லையே அபூத வுவமை..பத்ம பிரியன் =சூரியன்
56th ஸ்லோஹம்…. 
 லஷ்ம்யா: பதம் குச்துப சம்ச்க்ருதஞ்ச
ஸ்ரீவத்ச பூமிர் விமலம் விசாலம்
 விபாதி வஷோ வனமால யாட்யம்
வநாத்ரி நாதச்ய சு சுந்தரச்ய..
திரு மார்பை அநுபவிகிறார் இதில்
வநாத்ரி நாதச்ய சு சுந்தரச்ய வஷோ விபாதி–அழகரின் திரு மார்பு எங்கனே இரா நின்றது என்னில் 
லஷ்ம்யா:பதம—அகல கில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை 
உறை மார்பா என்றும் பூவார் திரு மா மகள் புல்கிய மார்பா என்றும்
சொல்வது போல  பெரிய பிராட்டியாருக்கு நித்ய நிகேதனம்  
குச்துப சம்ச்க்ருதஞ்ச—  குரு மா மணி பூண் குலாவி திகழும் திரு மார்வு.
. ஸ்ரீவத்ச பூமிர்–திரு மரு மார்பன் – ஸ்ரீ வத்சம் என்னும் மயிர் சுழிக்கு இருப்பிடம் ..
விமலம் விசாலம் —  பள பள என்று அகன்று  
 வனமால யாட்யம்– ஆபாத சூடம் யா மாலா வனமாலேதி கத்த்யாதே என்கிற படியே திரு முடி முதல் திரு வடி அளவும் விளங்கா நின்ற வன மாலை சோபிதமானது ..
பதம் =இருப்பிடம் /லஷ்ம்யா பதம்..நீல நாயக கல/அனர்கமாய் இருப்பதை அருகதையே ஆக்குவது சம்ஸ்காரம்/ கௌஸ்துபம் இதை பண்ணித்தாம்/ ஸ்ரீ வட்சம் திரு மரு/பீடம் அவளுக்கு /விமலம் குற்றம் அற்றது விசாலம் /பெண்கள் கோஷ்ட்டியில் லஜ்ஜை இருக்காது என்று காலை வைத்து ஏறி அமர்ந்தாள்/தண்ணீர் தண்ணீர் -தாரகமே இது தான் என்று இறையும் அகல கில்லேன் என்பாள் பூவார் திரு மா மகள் புல்கிய மார்பா / திகழ கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் -விளங்குவதே அவளாலே தான் ..திகழ்கின்ற திரு மாலால் ..திருவே மாலா? மாலே திருவா? கட்டுரையே ..நாச்சியார் திரு கோலமும் கோமள வள்ளி தாயாரும் ஆரா அமுதானாய் திரு கோலம்/.. இவளின் பாத சின்னம் பார்த்து தான் வேதாந்தம் தத்வ சிந்தனை விசாரம் நிருதித்து /லஷ்மி லலிதா க்ருஹம் -பட்டர்/அந்த புரம் சந்தனம் கொடி விதானம் விளக்கு திரை/ சாந்து -சந்தனம் சரமான மாலை தான் விதானம்/ வன மாலை துளசி மாலை/ கவ்ச்துபம் விளக்கு கோலம் -ஏழு ரிஷபங்கள் கீறி கோலம் போட்டதாம் ..திரு கோவலூர் ஆயன் சேவித்து திரை -தேசிகன் வாமன மூர்த்தி திரை போட்டார்/கிருஷ்ண -மான் தோலை போட்டு மூடினார்  ஆளவந்தார் /யவனிகா மாயாஜகன் மோகினி  – மாயா =பிரகிருதி -ஆச்சர்யம் பொய் தோற்றம் இல்லை/குரு மா மணி பூண்  குலவி திகழும் திரு மார்பு..
கூரத் ஆழ்வான்  திரு வடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 33 to 38 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 21, 2010
 33 rd ஸ்லோஹம்..
அப்ஜபாதம்  அரவிந்த லோசனம்
 பத்ம பாணி தலம் அஞ்சனபிரபம் 
ஸுந்தர உரு புஜம் இந்திரா பதிம்
 வந்திஷ்ய வரதம் வநாத்ரிகம்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ அனுபவத்தில் தோள் மாற
நினைத்து அடி இடுகிறார்..
 அப்ஜம் அரவிந்தம்  பத்மம் பத பேதம் அர்த்த பேதம் இல்லை ..
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண் இணையும்
அரவிந்தம் -திரு நெடும் தாண்டக பாசுரம் போல
செந்தாமரை தடங்கண் செங்கனி வாய் செங்கமலம்
செந்தாமரை அடிக்கள் போல ஒரே சொல்லை இட்டு சொல்லுவதும் உண்டு
எங்கனே சொல்லிலும் கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா ..
இவரே அப்ஜம் நே கதம் நிதர்சனம் என்பார் மேலே..
 பத்ம பாணி தலம் என்று கை தலத்தையும் பாணி தலத்தையும் உடையவன் -பத்ம ரேகையை சொல்லி ..பத்மத்தை தரித்தவன் என்னுமாம் ..
செம் பொன் இலங்கு ..ஒண் மலர் பற்றி பெரிய திருமொழி 2-8-3/
அஞ்சனா பிரபம் -அஞ்சனா வண்ணனை /அஞ்சனம் புரியும் திரு உருவனை போல 
இந்திரா பதம் -திரு மகளார் கேள்வன்
 வநாத்ரி வரதம் வந்திஷ்ய -ஹஸ்த கிரி வரதன் வநாத்ரியில் சேவை சாதித்து அருளுகிறான் ..நாவாய் உள்ளானை நறையூரில் கண்டேனே என்றும் தேன் கொண்ட சாரல் திரு வேங்கடத்தானை நான் சென்று நாடி நறையூரில் கண்டேனே என்றும் நின்ற வூர் நித்திலத்தை கண்டது நான் கடல் மலை தல சயனத்தே போல..
பாட்டு வாங்க கதவு பின்பு போய் நின்றார் திரு நின்ற பெருமாள் ..நாச்சியார் தூண்ட ..அவரையும் இவரையும் சேர்ந்து சேவித்தேன் என்கிறார் /வட தள தேவகி ஜடரவேத சிகர சடகோப வாக்  ..வரதம் பிரணதார்த்தி -பட்டர்–/மூலம் திரு மங்கை ஆழ்வார் தான் நீண்டு உருண்டு அழகிய தோள்கள் உடைய இந்திரா பதி -அணைத்து கொண்டு இருக்கிற அழகு /தேவ தேவ திவ்ய மகிஷி ..
தாமரை ஒத்த அவயவங்கள்/அஷ்ட பூஜை பெருமாள் திரு கையில் தாமரை புஷ்பம் கொண்டு இருப்பது போல/திரு சேறை அபய ஹச்ததில் தாமரை பிடித்து கொண்டு இருப்பது போல /மூன்று தாமரை வேறு சப்தம் /வெவேறு அவயவங்கள் . அப்ஜ- அப்பு தண்ணீர் அதில் தோன்றிய தாமரை /அடி தளமும்  தாமரை ye அங்கயமும் பங்கஜமே- சேற்றில் பிறந்த செந் தாமரை -இது நாலாவது சொல்/அப்ஜம் அரவிந்தம்  பத்மம் இங்கே சொல்லி இருக்கிறார் ..ஆஸ்ரிதர் அடியார் கண்டு மலரும் அடி தாமரை /ஆசன தாமரை தோற்று தலையால் வாழ் நாள் முழுவதும் தூக்கி வைத்து இருக்கிறது  / தாவி வையம் கொண்ட  தடம் தாமரை ஒத்த திருவடிகள் என்று சொல்ல வில்லை ..நெருக்கம் இரண்டுக்கும்..புஷ்ப ஹாசம் இவை/ பட்டு என்ன ஆஹும் என்று பாதுகை பயப்படும் / பரதன் பாதிகை நினைவு வூட்டும் /ரெங்க நாத மணி பிரபாவம் சொல்ல இயலாது.. தாமரை கண் கமல கண் ..அடிக்கடி அருளி செயலில் வரும்..கம்பீராம்புச ..புண்டரீ காஷ….தடிமனமான பச்சை நாளுடன் சூரியனால் மலர்ந்து .கரிய வாகி புடை பறந்து -பெரிய வாய கண்கள் …பங்கய கண்கள் என்கோ-முதல் உறவு செய்த கண்கள்.. ஜிதந்தே புண்டரீகாஷன் பிரமன் ..தோற்று நின்ற உடன் கூப்பிட பவள செவ்வாய் .விழ திரு வடிகள்…அஞ்சன வண்ணன் என்கோ ..திரு மறு மார்பன் என்கோ சங்கு சக்கரத்தான் என்கோ பல்லாண்டு பாட ஆழ்வார்கள் உண்டு ..
மறக்கும் என்று செந்தாமரை கண்ணோடு.. மறக்காமல் இருக்கிறான் ..மறப்பற என் உள்ளே மன்னினான் ..கமல கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான் ..தாமரை கண்ணோடு கண்ணுக்குள் வந்தான் காண்பான் அவன் கண்களாலே.. நோக்கும்/ தாமரை கண்களால் நோக்காய் -அரையர் ஐதீகம் ….தாமரை பூ போல செங்கண் சிறி சிறிதே ..காண வந்து என் கண் முகப்பே தாமரை கண் பிரள-கடல்அலை  போல ..உஊடல் திறத்திலும் தாமரை கண் என்பார் –அழித்தற்கு நோற்றோம் என்பார் ..உன் தாமரை கண்ணாலும் செவ் வாய்  முறுவலும் ஆகுலங்கள் செய்யவே நோற்றோம் ..தாமரை கண்கள் சேவித்ததும் தொலை வில்லி அரவிந்த லோசனனை-கொண்டு புக்கு -பலி கொடுப்பது போல .செங்கண் பிரான் இருந்தமை காட்டினீர் .. அன்று தொட்டும் ..கண்ணை மட்டும் விலக்கி பார்ப்பாலாம் /தாமரை கண்ணன் என்றே தளரும்..  கோல செம் தாமரை கண்னருக்கு இழந்தது சங்கே ..கோபத்தாலும் தாமரை கண்ணால் பார்கிறான் ..இணை கூட்ற்றன்களோ அறியேன் ..சூழ தாமரை -அம்புஜா பத்ர நேத்ர-பீஷ்மர் அருளியது..தர்ம பக்கத்தில் இருந்தும் தர்ம சந்தேகம் பஞ்ச பாண்டவர்கள் ..மே ராமக ராஜீவ லோசனஹா-தசரதன் வாக்கு ..அஹம் வேத்மி..உனக்கு தெரியாது உன் ராமன் என்கிறாய் .. 
எதற்கும் தாமரை கண்கள்/இடது திரு கை கடி கஸ்தம் முழங்காலை தொட்டு காட்டும்..வலது திரு கை அபய வரத ஹஸ்தம்/மைப்படும் திரு மேனி /மை வழித்து ஈஷிக்கலாம் பக்தி தான் மை /லக்ஷ்மி சம்பந்தத்தால் விரிந்து அகன்ற திரு தோள்கள்
34th ஸ்லோஹம்..
கநக மரதக அஞ்சன த்ரவாணா ம் 
மதந சமுத்தித சார மேலநோத்தம்
ஜயதி கிமபி ரூபமஸ்ய தேஜ:
வநகிரி நந்தந ஸுந்தர வுரு பாஹோ:
திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தின் லாவண்யத்தில் ஈடு பட்டு பேசுகிறார் கிம் அபி ரூபம் – ஒரே பதமாக கொண்டு அநிர்வச நீயமான ரூபம் என்றும்  இரண்டு பதமாக கொண்டு தேஜோ மயமான ஓர் உருவம் திகழ்கின்றது என்றும் கொள்ளலாம் ..அது எப்படி பட்டது என்றால் கனகம் மரகதம் அஞ்சனம் இவற்றை உருக்கி , அந்த த்ரவத்தை தனி தனியே மதனம் பண்ணி -புடம் போட்டு -வெளிறு கழித்து சாரத்தை திரட்டி -வடி  கட்டி -ஓன்று சேர்த்தல் போல திவ்ய மங்கள விக்ரக லாவண்யம் உள்ளதாம் ..மூன்று தாழியிலே தயிரை நிறைத்து கடைந்து சாரமான வெண்ணெய் திரளுமா போல ..
லாவண்யம் -மிக உயர்ந்த ரூபத்தின் தேஜஸ் விளங்குகிறது ..ரிக் யஜுஸ் சாமம் மூன்று  தயிர் தாழி கடைந்து  கலந்து /பிரணவம் வந்தது போல ..மந்திர பிரயோக கீதை பிரதான்யம்-வாச்யம் தான் அழகன் ..அவன் திரு மேனிக்கு மூன்று தயிர் தாழி ..ஸ்வர்ணம் /மரகத பச்சை கல்/ அஞ்சன மை ..சாற்றை எடுத்து கலந்து  /மதனம் -கடைந்து ..கோது கழித்து ..சாரங்களை கலந்து கிடைத்தது அவன் திரு மேனி…மயூர கண்டம் மயில் கழுத்தில் தங்கம் பச்சை நீலம் கலந்து இருக்கும்..சாயல்..அஷ்டா பதம்–தங்கத்தில் – எட்டு வகை உண்டு..நாவல் பழ நிறம் உயர்ந்த தங்கம்.. அ காரம் மேன்மை-பரத்வம்-கனகம்  /உ காராம் பிராட்டி அழகு-சௌந்தர்யம் -மரகதம் /ம காரம் அழுக்கு படைத்த நாம் – எளிமை-சவ்லப்யம்-அஞ்சன   மூன்றும் காட்டும் திரு மேனி -மாலே மணிவண்ணா ஆலின் இலையாய் – உயர்த்தி அழகு  ஒளி படைத்தவன் குளிர்ந்தவன் -கனகம் -செய்யாள் /மரகத பாசி தூர்த்து கிடந்த பார் மகள்பூமி பிராட்டி/ நீலா தேவி கரு நீலம் மூவரும்  சேவித்து த்ரவமாக ஒட்டி கொண்டு இருப்பார்கள்/
35th ஸ்லோஹம்….
கிம் நு ஸ்வயம் ஸ்வாத்மா விபூஷணம் பவந்
அஸா வழங்கார இதீரிதோ ஜநை,
 வர்திஷ்ணுபாலத்ருமஷண்டமண்டிதம்
வநாசலம் வா பரித: பிரசாதயந்:
அழகனுக்கு அலங்காரன் என்ற திரு நாமும் உண்டு
 –பல பல நாழாம்  சொல்லி பழித்த சிசுபாலன் தன்னை  அலை வலிமை தவிர்த்த அலங்காரன் மலை –திரு மால் இரும் சோலை அதே -பெரியாழ்வார் –
-இந்த திரு நாமம் வர ஆராய்ச்சி செய்து அருளுகிறார் இதில்.
.ஆபரணாதிகளால் அழகு பெற வேண்டாதே தனக்கு தானே அலங்காரமாய் இருப்பது பற்றி /
அன்றிக்கே -வளர் இளம் பொழில் சூழ் மால் இரும் சோலையை சுற்றிலும் அலங்கரிப்பது பற்றியோ ..
வராத ராஜ ஸ்தவத்தில் -கர்ணிகா தவ கரீச ! கிமேஷா போல..
ஸ்வயம்   ஸ்வாத்ம விபூஷணம் என்றும் வனகிரி விபூஷணம் என்றும்..
வர்திஷ்ணுபாலத்ருமஷண்டமண்டிதம்
வநாசலம்-வளர் இளம் பொழில் சூழ் மால் இரும் சோலை..
அலங்காரன்  மொழி பெயர்ப்பு…வளர்-வர்திஷ்த்து / இளம்-பால/  பொழில்-வளர்ந்தும் இளமையாகவும்  உள்ள மர கூட்டங்கள்  சூழ் மால் இரும் சோலை -ஸ்வயம் அலங்காரன் தனக்கு தானே அலங்காரன் /அல்லது வநா சலத்துக்கு அட்டிகை சாத்தினது போல இருப்பதனால் ..அலம் போரும்/ அலங்கார தளிகை -கலந்த பிரசாதம் ..அன்னம் போட்டு திரும்ப சாப்பிட  முடியாது /அலம் புரிந்த நெடும் தட கை /அன்னத்துக்கு அலம் என்ற பெயர்/ தன அனுக்ரகம் தந்த பின்பு  மற்ற வற்றில் அலம் புத்தி மற்று ஒன்றை காணா என்று வைப்பான்
36th ஸ்லோஹம்….
சுகச்பர்சைர் நித்யை: குஸு மாஸு குமாராங்க ஸுகத்தை
  சுசவ்கந்த்யைர் திவ்ய ஆபரண கணை  திவ்ய ஆ யுத கணை: 
அலன்கார்யைஸ் சர்வைர் நிகதிதம் அலங்கார இதி ய:
சமாக்யானம் தத்தே ஸ வணகிரி நாதோச்து சரணம்  
 நிஷ்கர்ஷமாய் அலங்காரன் அவன் என்கிறது இதில் விதர்க்கமாய் முன் அருளினார்..கிரீட மகுட சூடாவதம் சாதி திவ்ய ஆபரணங்களாலும்
சுதர்சன பாஞ்ச சந்நிதி திவ்ய ஆயுதங்களாலும் அலங்காரம் பெற்று இருப்பதனாலே அலங்காரன் ..அவனே நமக்கு தஞ்சம்..
சுகச்பர்சைர்—-மெத்தேன்றும்
 குஸு மாஸு குமாராங்க ஸுகத்தை–  புஷ்ப ஹாச சுகுமாரங்களான பாதாதி கேசாந்தர 
அவயவங்களுக்கு கரு முகை மாலை போல இனிமியை தரும் படியான
சுசவ்கந்த்யைர் — லோக விலக்ஷணமான திவ்ய பரிமளம் பொருந்தியவை
அலங்கார்யைஸ் –திரு மேனிக்கு சோபாவஹங்களாய் இருக்கும்
சகல திவ்ய ஆபரணகணங்களாலும் சகல திவ்ய ஆயுதகணங்களாலும் தெரிவிக்க பட்டதான அலங்காரன் என்னும் திரு நாமத்தை கொண்டு உள்ள அழகர் நமக்கு தஞ்சமாக கடவர் –முந்திய ஸ்லோகத்துக்கு சேஷமாகி அலங்கார நாம நிர்வசனம்  செய்தார்.
சீமாலி சரித்தரமும் /கையில் மாலை கட்டி  விடுவித்த கதையும் ஆழ்வார்கள் -உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம் -மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆபரனங்களுக்கும் இயற்கையில் நறு மணம்..ஆயுதங்களுக்கும் மாலைக்கும் கந்தம் திரு மேனியில் வாங்கி கொண்டவை . ..
பிரமன் ஆத்மா ஹிரண்ய கர்ப்பம்/சேவை கோஷ்டி/ ஆயுதங்கள்/ மாலை  /-ஸ்ருஷ்ட்டிக்கு பீஜம் பத்மம் ரட்ஷனதுக்கு சக்கரம் சம்ஹரிக்க கதை சங்கத்தினால் முக்தி   /அந்யோந்ய ருசி போல – ஆடை வைத்து தைத்தால் போல -மெய் அமர் பல் கலன் நன்கு அணிந்தானுக்கு .. கையோடு கால்  செய்ய கண்ண பிரானுக்கு என் தையல் இழந்தது தன உடை சாயல்/பொருந்தி இருக்கும் ஆபரணங்கள்..ராஜ கோபாலன் தானே ஒரு காதில் தோடு ஒரு காதில் குண்டலம் அதுவும் தனி பொருத்தம் அவனுக்கு/அழகை சேவித்து அடியார்கள் மகிழ அதனால் கண்கள் சிவந்தால் -செய்ய கண்/பாமரு மூவுலகும் படைத்த பத்ம நாபாவோ/ அளந்த பத்மா பாதாவோ/சரக்கு= புஷ்பம் வஸ்த்ரம் ஆபரணம் ஆயுதம்  அநுரூபம் நிகர் அற்றது திரு ஆழி ஆழ்வான் /தாங்களாக ஒளி விடுபவர்கள் /அங்கத்துக்கு சுகம் கொடுக்கும் மென்மை கொடுப்பவைகள்  வாசனை கொடுக்கும் / திரு மேனிக்கு சோபை கூட்டுபவர்கள் /திவ்ய-அபிராக்ருதம் -நித்யம் -இதனால் அலங்காரன் என்ற பெயர் உடன் அழகர் இருக்கிறான் ..உத் கோஷம் நிகதிதம் கோஷிபபார்கள் அலங்காரன் என்று .அவன் நமக்கு சரணமாக இருக்கட்டும்..அனைவரும் நித்ய சூரிகள் /பழ பலவே ஆபரணம்.. சர்வ பிரகரண யூத..
அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயம் – விஸ்வ ரூபம் விச்வமே ரூபம் -ஆத்மா -கவ்ஸ்துபம் பிரதிநிதி /ஸ்ரீ வத்ச திரு மரு -மூல பிரகிருதி/புத்தி -கதை /சங்கம் -தாமச  அகங்காரம்  சார்ங்கம் -சாத்விக அகங்காரம் /சக்கரம் -மனசு/வைஜயந்தி வனமாலை முத்து மாணிக்கம்  மர கதம் நீலம் வைரம் -பஞ்ச பூத ஹேது சப்த ரூபம் போன்றவை/இந்தரியங்கள் -அம்புகள்/வாள்-உறை வித்யை அவித்யை/
37th  ஸ்லோஹம்….
மகுட மகுடமாலா உத்தம்ச சூடாலலாம 
 ஸ்வலக திலகமாலா குண்டலைஸ்  சோர்த்த்வ புண்டரை:
 மணிவர வனமாலா ஹார கேயூர கண்ட்யை:
துலசி கடக்க காஞ்சீ நூபுராத்யைச்ச பூஷை:
38th ஸ்லோஹம்……
அஸி ஜல சர தாங்கைஸ் சாரங்க கவ்மோதகீப்யாம்
அகணித குண ஜாலைராயுதைரப்ய தான்யை:
ஸ்தத விதத சோபம் பத்ம நாபம் வநாத்ரே : 
வுபவந சுகலீலம் சுந்தரம் வந்திஷீய . 
இரண்டும் குளகம்..
திரு அபிஷேகம் /அதை சுற்றி அலங்காரமாக சாத்த படுகிற மாலை /அதன் முனையில் ஆபரண விசேஷம் -உத்தம்ச -சூடாலலாம -தொப்பாரம்.. ச்வலக மாலா ,திலக மாலா -திரு குழல் கற்றைக்கும் திரு நெற்றிக்கும் சாத்தும் ஆபரணங்கள் மகர குண்டலம் ,வூர்த்த்வ புண்டராலன்காரம்,குருமா மணி பூண் என்ன பட்ட ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் ,ஆபாத சூடம் யா மாலா வனமாலேதி கத்த்யதே எனப் பட்ட வனமாலை, ஹார –முத்து வடங்கள், கேயூர -திரு தோள் வளைகள் , கண்ட்யை –காறை என்னும் கண்ட ஆபரணம், தண் அம் துழாய் மாலை,கடகம்-ஹஸ்த ஆபரணம் ,காஞ்சீ -திரு அரை நாண் நூபுராத்யைச்ச -திரு வாடி சதங்கை ஆக இவை முதலான திவ்ய பூஷணங்கள்..
அஸி ஜலஜா ரதான்கை -நந்தகம் என்றும் பாஞ்ச சன்யம் என்றும் சுதர்சனம் என்றும்  சார்ங்கம் என்றும் கவ்மொதகி என்றும் பேர் பெற்ற /எண்ணி தலை கட்ட ஒண்ணாத குண கணங்களை உடைய மற்றும் உள்ள ஹல முசல பரசு பிரப்ருதிகலான ஆயுதங்களாலும் நிரந்தரமாக பரப்பின சவ்ந்தர்யம் உடைய அழகரை வணங்க கடவேன் ..திவ்ய ஆயுதங்களும் திவ்ய ஆபரணங்கள் போல திரு மேனிக்கு சொபாவஹமாய் இருக்கும் வைலஷண்யம் அனுபவித்தார்..
அலக- கேசா பாசம்–சு சப்தம் சேர்த்தார்..
கூரத் ஆழ்வான்  திரு வடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.