Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -48.நிகர் இன்றி நின்ற /49.ஆனது செம்மை /50.உதிப்பன வுத்தமர் /-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 15, 2011

48—-நிகர் இன்றி நின்ற

நிகர் இன்றி நின்ற வென் நீசதைக்கு நின் அருளின் கண் அன்றி

புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்க்கும் அஹ்தே புகல் புன்மையிலோர்

பகரும் பெருமை ராமானுச இனி நாம் பழுதே

 அகலும் பொருள் என் பயன் இரு வோக்கும் ஆன பின்னே

/நீர் நம்மை விட்டு வேர் ஒரு விஷயத்தை அவலம்பித்தால்- பற்று கொம்பாக பிடித்தாலோ/நாம் உம்மை விட்டு வேர் ஒரு விஷயத்தை விரும்புதல் செய்யில் இந்த ஹர்ஷம்  நிலை நிற்க மாட்டாதே என்ன என் உடைய நைச்யத்துக்கு தேவரீர் கிருபையும் அந்த க்ருபைக்கு என் உடைய நைச்யமும் ஒழிய புகல் இல்லையாய் இருக்க நாம் இனி அகலுக்கைக்கு காரணம் என் என்கிறார் /நின்ற- நீங்காத நைசயம்/ஆத்மா குணா ராஹித்யத்தலும் ..அநாத்ம குணா பாஹுள்பத்தலும் வந்த தன்மை உடையவர்களை தனி தனியே ஆராய்ந்து பார்த்தல் என்னை போல ஆத்மா குணா லவ லேசா ரஹீதராய் அநாத்ம குணா பரி பூரணராய் இருப்பார் ஒருவரும் இல்லாமையாலே ..உபமான ரஹீதமாய் கொண்டு நின்ற நீசதைக்கு –அன் நீசத்தை தானே பச்சையாக அங்கீ கரிக்கும் தேவரீர் உடைய கிருபை இன் இடத்தில் ஒழிய ஒதுங்க நிழல் ஒன்றுமிலை ..அந்த கிருபை தனக்கும் எத்தனை எனும் தன்நீயரே அனுத்தம பத்ரம் ஆகையாலே என் உடைய நீசத்தை ஒழிய புகல் இல்லை..அச்ப்ருஷ்ட தோஷ கந்தர் ஆனவர்கள் -புன்மை இலோர்- பேச்சுக்கு விஷயமான பிரபாவத்தை உடைய –எனக்கு ஸ்வரூப லாபமாய்.. தேவரீருக்கு குணா லாபமாய் -இப்படி இருவருக்கும் பிரயோஜனம் ஆன பின்பு -இது அறிந்து இருக்கிற நாம்- மேல் உள்ள காலம் வ்யர்த்தமே அகலுகைக்கு காரணம் என் ..நான் உன்னை விட்டு இலேன் நீ என்னை விட்டு இலேன்-ஆழ்வார் சரீர ஆத்மா பாவத்தால். அந்த சாஸ்திரம் அறியாததால் தோஷமே புகல் ..

. இனி பிறவி ..மெய் நின்று கேட்டு அருளாய்- உண்மை- சத்யம்-உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் –என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் சோதிக்கு //அகம் அஸ்மி அபராத ஆலயம் வஞ்சன பர -ஆள வந்தார் ..//பெரிய திரு மலை நம்பி-ஆரானும்  இல்லை அருளியது போல- மூன்று தடவை ஸ்வாமி திரு மலை எழுந்து அருள- ஒரு தடவை அனந்தாழ்வான் சம்பந்தம் சொல்லி கொண்டு அவனே வந்தானே-வழி எம்பெருமானார் சந்நிதி- அமர்ந்த திரு கோலம்/-நிகர் இன்றி-மான மிலா பன்றியாய் -உபமானம் இல்லா-அங்கு-குணங்களுக்கு ஒப்பு இல்லை /அபிமானம் இல்லா -ஈஸ்வர அபிமானம் இன்றி..//

நிகர் இல்லாமை இருவருக்கும் பொது-நைசயம் எனக்கு -பாம்பின் நிழல் விட்டு கிணற்றில் நிழல் விழுந்தேன்-கிருபை .அருளின் கண்-இடமாக கொண்டது தயைக்கு அபராத கடல் நான் தானே பூர்ண தோஷம் -யசஸ் அதிசயித்து -க்ருபைக்கு இலக்கே தோஷம் -நீதி வானவர் -பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும் அங்கு–/கள்வர் இல்லாமை பொருள் காவலர் இல்லை /சமத்காரமாக கம்பர் அருளியது போல..//பிரசித்தமான ஒன்றை சொல்லி -நான் உம்மை விட மாட்டேன்-சொல்லி  நீரும்  விட மாட்டீர் என்கிறார் ..

அனுத்தம பாத்ரம் நான் தான்-.தத்தளித்தவன்-கரை அடைந்தது போல..அனந்த  பவ அரணவம் -அழுந்தி கிடக்க -கரை காணாமல் இருந்ததற்கு பெற்ற கரை போல பெறா பேரு ..பெரும் புற கடல்- .கடல் கொண்ட வஸ்து-வெளியில் வர -அடங்கு எழில்  சம்பத்து அடங்க கண்டு ஈசன் ..அடங்குக உள்ளே -கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாற பிரான் பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான் -கண்டார் கொண்டார் இரண்டும் ஆச்சர்யம்–இருவருக்கும் பயன்–புகல் ஒன்றும் இல்லா  அடியேன்உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே- -அந்தோ அடியேன் உன   பாதம் அகலகில்லேன் இறையுமே –பிரிய வழி இல்லை../புன்மை இலோர்-தாழ்ச்சி சம்சாரம் இல்லாதவர்-அநாதி கால -அவித்யை கர்ம வாசனை ருசி ஆசை தொடர்பு-சம்சாரம் –இல்லாதவர்- பக்த வர்க்கம் இல்லை…புன்மை கழிந்தோர் இல்லை தூ மணி மாடம் துவளில் மா மணி போல-இதனால் முக்தரும் இல்லை .அச்ப்ருஷ்ட  சம்சார கந்தம் இல்லாத  -நித்யர்-ஆதி சேஷ அவதாரம் ஏக தேச வாசம் சேர்ந்து  அனுபவம்  அடைவே தெரிந்தவர்கள்..தாமரை கண்ணனும் விண்ணோர் பரவும் தலை மகன்-.அதை நிறுத்தி சுவாமியை கொண்டாடுகிறார்கள் இங்கு புன்மை இலோர் பரவும்ராமானுசன் ../நாம் -நீயும் நானும் .//எம்பெருமானாரும்-இவர் உடைய சம்பந்த சம்பந்திகளும் -ராமாநுச நூற்று அந்தாதி அனுசந்தித்து இருப்பவர்கள்….பொருள் அல்லாத  பொருளாக்கி அருள் கொண்டே என்னை என்னை-தீ மனம் கெடுத்து –மருவி தோலும் மனமே தந்தாய் அறியாதன அறிவித்து அத்த-இவ் வாழவும் பண்ணிய பின்பு. நாங்கள் கோல திரு குறுங்குடி நம்பியை கண்ட பின் அகல முடியுமோ -அன்னை மீர்காள்..

செய் நன்றி தான் காட்ட முடியும் -அகல முடியாது–பாபத்தால் நன் பிறப்பேன் ஆனாலும் இனி எந்தை எதிராசா தான் பிறக்கும் என்னை உய்ப்ப்பதால் /பெறா பேறாக கொண்டாய்/நிழலும் அடி தாரும் ஆனோம் ..

49—-ஆனது செம்மை

ஆனது செம்மை அறநெறி பொய்ம்மை அறு சமயம்

போனது போன்றி இறந்தது வெங்கலி பூங்கமலத்

தேனதி பாய் வயல் தென் அரங்கன் கழல் சென்னி வைத்து

தானதில் மன்னும் ராமானுசன் இத் தலத்து உதித்தே 

அரங்கம்  ஆளி என் ஆளி ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத -போல அமுதனார் தம் பேற்றை  சொல்லி இதில் உலகு அடைந்த பேற்றை அருளுகிறார் //அழகிய கமலம்-தேன் நதி பாய்ந்து /அதனால் நெல் வளர /வயல் தேன் அரங்கன்- வண்டினம் முரலும் சோலை..கழல் சென்னி வைத்து -பருபதத்து  கயல் பொறித்த -வைத்து தான் அதில் மன்னும்-இராமனுசன்- இத் தளத்தில் உதித்தே –செம்மை அற நெறி ஆனது–அற நெறி என்றும் செம்மை தான்.. விதிக்க மார்க்கம் என்றுமே தர்ம மார்க்கம் -பின் பற்றாதவர்களை மாற்றினார் / பொய்மை அரு சமயம்- மெய்ம்மை செம்மை அற நெறி அது../வெங்கலி  இறந்தது-கோபம் ஓடி போனது -கஷ்டம் படித்தியது தோன்ற//

இந்தளத்தில் தாமரை பூத்தால் போல இத் தலத்தில் உதித்தார்.. அங்கு எல்லோரும் சென்னி கழல் சென்னியில் வைத்து  இருப்பார்கள் ..//ஸ்வாமி திரு அவதரித்து அருளின பின்பு லோகத்துக்கு உண்டான சம்ருத்தியை அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார் இதில்

பூ-அழகிய /தேன் ஆறு விளை நீராக பாயும் /வயல் கலை உடைத்தாய் //திரு சோலை திரு மதில்கள்-ஏழு மதில்கள்- திரு கோபுரங்கள் திரு மாளிகைகள் ஆகிய சமுதாய சோபையாலே தர்சநீயமாய் இருக்கிற கோயிலிலே //கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் உடைய  திருவடிகளை சிரசா வகித்து கொண்டு தாம் அதிலே நித்ய சம்ச்லேஷம் பண்ணா நின்று உள்ள -மன்னும் -எம்பெருமானார் //இந்த ஸ்தலத்திலே அவதரித்து அருளி /தர்ம  வர்மா திரு சுற்று  /ராஜா மகேந்திர திரு சுற்று //குலேசேகர் திரு சுற்று / /ஆலி நாடன் திரு சுற்று / அகலகங்கன் திரு சுற்று/திரு விக்ரமன் திரு சுற்று / மாட மாளிகைகள் சூழ்  திரு சுற்று-ஏழு மதில்கள்//தேன்-தர்சநீயமான //செம்மை- வைதிக தர்ம மார்க்கம் /வைதிகம் ஆகையாலே செம்மை /

வேதம் சொன்னது தன் தர்மம்/ வேதம் விரோத செயல் அதர்மம்/வேதம்-எம்பெருமான் திரு உள்ளம் பிரியம் கொடுப்பது புண்யம் ப்ரீதி கொடுக்காதது பாபம் //வேத மார்க்கத்தில் போக ஆள் இல்லாமல் இருக்க அழிந்து கிடக்க மீண்டும் உண்டாயிற்று  -பொய்மை-வேத பாக்யம்-ஷாட் சமயமும் முடிந்து போயிற்று //பொலிக பொலிக -கலியும் கெடும் ஸ்வாமி -ஆவீர் பாதம் சூசிதம்- என்கிற படியே நசித்தது பொன்றுதல்-.. பிள்ளைகள்  முடித்தது முன்பு தாய் இங்கு -மீண்டும் தலை எடுக்காமல் இருக்க ./முடித்தல் பொன்மை அறு சமயம் என்றும் பாடம்..

பக்தி நாரதர் -பேச்சு-பிள்ளைகள் ஞானம் வைராக்கியம்../பக்தி ஏற்படுத்த நாலு பேரும் வந்தார்கள் முக்தி உடன்.. கலி யுகத்தில் முக்தி  திரும்பி வானகம் போக/ பக்திக்கு வயசானதும் யமுனை வந்ததும் இளமை திரும்ப ஞான வைராக்கியம் -இளமை திரும்ப வில்லை.–அசரீரி . நல்ல காரியம் பண்ணு எழுந்து இருங்கோ-பாகவத கதை சொல்லு…. கெட்டு போக கலி இருந்ததே பரிஷித் தொடர -கலி வாழ் இடம்..கொல்லாமல் விட்டார் பரிஷித் /ஸ்த்ரி வேதம் பிராமண மதிப்பு இல்லையோ -போல பத்து இடங்கள்../இந்த பத்து சிரமும் வராமல் ஸ்வாமி பண்ணினார்..காமாதி தோஷ கரம்..//வான் இடை புயலைமாலை வரை இடை திரசம் ஈந்த தேன் இடை திருவினை-திரு குரும் தாண்டகம்/தரள தரு-அலை- மஞ்சரி பூம் கொத்து -தேன் வண்டு தூங்க –அடிவாரத்தில் இடிக்க தொட்டில் போல..கதலி மரம் தேன் பாய்ந்து -காவேரி நதி- இரண்டில் எது பெரிசு-பட்டர்/தீர்த்தம் சுந்தரி நதிகள் பாபம் போக்கும் காவேரி..அங்கனங்கள் வீதி சுத்தம் பண்ணுமாம் /திரு மஞ்சன தீர்த்தம் கொடுத்து புனிதம் கொடுக்கும்/வேத ரகசியம்-எம்பெருமானை காவேரி மணல் மேட்டில் வைத்து தூக்கி கட்டும் பெருமை//வெளுத்த நுரை-கங்கை பார்த்து சிரிக்கிறாள்//கொக்கு வாயும் படி கண்ணியம் போல-சென்னி மேல் திரு வடிகளை கொண்டார் / பீடாரோகனம் -முடி சூட மோட்ஷ பிரதத்வம் உபய விபூதி நாதன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ குல தலைவன்-ஆதி ராஜ்ய -திருவடி கிரீடம் போல/உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன் உபய விபூதி    ஐச்வர்யத்துக்கு சூசுகம் /சென்னியில் மேல் பொதித்தாய் அங்கு-இங்கு சுலபமாக வைத்து – .நீள் கழல் சென்னி மேலே-/விட்டு பிரியாமல் சம்ச்லேஷம் / உதித்தார்-மகா ப்ரித்வியில் மோசமான தேசம் காலம்-/ஆனது செம்மை அற நெறி ஸ்வாமி தோன்றியதும் தானே ஆனதாம். / நீயும் வேண்டாம் நானும் வேண்டாம் தன் அடியே விட்டு போம் போல//ருஜுவாக திருந்தி பின் நடக்கும் படி/ ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க பிரதிஷ்டா பனாச்சர்யர் //பொய் நூலை மெய் நூல் என்று ஓதி../வெங்கலி-பத்து இடங்கள் தான் //நல் கலி திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணும் இடங்கள் /.சாஸ்திர அர்த்தம் தெரிந்து /நிலை நிறுத்தி/தானே  நடத்தி காட்டி இருப்பவர் ஆச்சர்ய லஷணம் ஸ்வாமி இடம் நிலை பெற்றது

50—-உதிப்பன வுத்தமர்

உதிப்பன வுத்தமர் சிந்தையுள் ஓன்று அலர்  நெஞ்சம் அஞ்சி

கொதித்திட மாறி நடப்பன கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம்

பதித்த  வென் புண் கவிப்பா வினம் பூண்டன பாவு தொல் சீர்

எதித் தலை நாதன் ராமானுசன் தன் இணை அடியே

இணை அடியே – உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் //ஓன்று அலர்-ஒன்றாமல் இருப்பவர் நெஞ்சம் அஞ்சும் படி  ஸ்வாமி திரு வடிகளை மாறி நடந்து -கொதித்திடும் //நல்லது பண்ணி தீயது விலக்கிய திரு வடிகளுக்கு ஆபரணம்- அமுதனாரின் பாவினமே -சொல் குற்றம் பொருள் குற்றம் போன்ற ரத்னங்கள் பதித்த பாசுரங்களால்  ஆபரணம் -என் புண் கவி பாவினம்- பூண்டன -/உலகும் முழுவதும் பரவி இருக்கும்  கல்க்யான குணங்கள் உடைய அவரின் –இணை அடிகள் ..

 மூன்றும் சொன்னார்  இதில்.எம்பெருமானாருக்கு பெரிய பெருமாள் திரு வடி களில் உண்டான பிராவண்யா அதிசயத்தை அனுசந்தித்து .அதே பிரசங்கத்திலே தமக்கு உத்தேசமான எம்பெருமானார் திருவடிகளை அனுசந்தித்து தத்  ஸ்வாப அனுசந்தாத்திலே வித்தார் ஆகிறார்/ /தாரகம் இருவருக்கும் கமல புஷ்பம்/ திருவடி தாமரைகள் இவருக்கு //பாவு  தொல் சேர்-பழைய கல்யாண குணங்கள் -திசை அனைத்தும் ஏறும் குணன்-எதி தலை நாதன்-தலைவர் நாதர் -இணை-சேர்த்தி அழகை உடைத்தாய் இருந்துள்ள திருவடிகள் /உத்தமர்-அநந்ய பிரயோஜனர் அநந்ய சாதனராய் -எல்லையில் சீர் இள நாயிறு இரண்டு போல- பிரகாசிக்கும் திருவடிகள் //பிரதி பஷ பூதரின் ஹ்ருதயம்-பீதமாய்-அந்த பய அக்நியாலே பரிதவிக்கும் படி பரஸ்பரம் மாறி மாறி இட்டு நடவா நிற்கும் தன்மை-நெஞ்சம் அஞ்சி கொதித்திட  – / பாஞ்ச சன்ய ஒலி  கேட்டு தான்-துர்யோதனாதிகள் நெஞ்சு – //சம்ருதமாக பிரபலமாய் இருந்துல்க்ள தோஷங்கள் சேர அழுத்தி வைக்க பட்ட புல்லிய கவிகள்- சந்தஸ் சமுகத்தை அணிந்து  கொண்டன –ஈன சொல்/ இளைய புன் கவிதை ஏலும்/இனதினம் வகை -கலி துறை -பாவினம் /

உதித்தார் நடந்தார் எல்லாம் தானாகவே நடந்தது திரு மேனி சேவித்தே நாமும் பேரு பெறலாம் /திருவடி சொரூப ச்வபம்/ பாவு தொல் சீர் கண்ணா என் பரம் சுடரே -திரு வாய் மொழி 3-2-7  பரவுகை –

வகுத்த சேஷி ஸ்வாமி -உபதேச முகத்தாலே தலைவர் சொரூப-ஓம்  உபாய-நாம  புருஷார்த்தங்கள் -நாராயண /தத் யாதாத்மா பர்யந்தமாக -அடியார்களுக்கு அடிமை உபாயம் கைங்கர்யம் என்று //நாத பூதர்–கை கொடுத்து தூக்கி கொடுத்தான் /ருசி ஜனக விபவ லாவண்யம் /பாதமே உபாயம்/ மாதுர்யம் காட்டி அனுபவிக்க திருவடிகள் -மூன்றும்..உதிப்பன -போக்யத்வம்/ நடப்பன -உபாயம் -ரஷகத்வம் /ஆபரணம்  பூண்டன -சௌசீல்யம் /கண்ணன் திருவடிகள்-ரசம் போக்யத்வம் அடியார்களுக்கு கொடுக்கிறான் /மோஷ இஷ்யாமி/ரஷகன் தானே-சித்தி கிடைக்குமா  இல்லையா -.ச்வதந்த்ரன் -துணுக்கு துணுக்கு என்று துடித்து  கொண்டிருக்க வைக்கும் /இவரோ விஷ்ணு லோக மணி மண்டப  மார்க்க தாயி –பரத ஆழ்வானுக்கு  இரங்காமல் போனதாலும்/..இவ் உபாயத்துக்கு ஒப்பு ஆகாது..அறிந்து வைத்து  இருக்கிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஏற்றம் அறிந்த உகந்து இருக்கை அரிது.-மா முனிகள் //நின்ற மா மருது இற்று வீழ நடந்த  நின்மலன் நேமியான் என்றும் வானவர் கை தொழும் இணை தாமரை அடி எம்பிரான் பெரிய திரு மொழி-1-8-3அந்கு இருவர்-அசேதனம் – விழ/இங்கு பலர் -சங்கர பாஸ்கர -போல்வார் அஞ்சி கொதிக்க //வானவர் கை தொழ அங்கு–சம்சாரிகள் கை கூப்புகிரார்கள் /உத்தமர்-அதமர்-மத்யமர்- சாமான்யர்-வேதத்தை எதற்கும் பயம் படுத்துபவர்-உத்தமர்- விசேஷ சாஸ்த்ரத்தில்-ரகஸ்ய  த்ரயத்தில்-நிஷ்டர் -முமுஷுகள்-//

முமுஷுகள்- சாதனங்கள்  பல தேடி / ஏகாந்திகள்-பிர பின்னர் / பரம  ஏகாந்திகள் -உத்தமர்..ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம் .யோகம் தெரிந்தால் உள் கிடந்தவாறே பொசிந்து காட்ட சொல்லலாம். இங்கு நிஷ்டை போதும். எல்லையில் சீர் நாயிறு இரண்டு /போல ..அச்சுத பானு   /ராமானுஜ திவாகரன் / சகரவாளி கிரி- உத்தமர் திரு முடி ../எப்பொழுதும் உதித்து  பிரகாசித்து இருக்கும்  தன்மை..//திடவிச்வாசம் வேணும் // திரு மந்திர பத த்ரயத்தில் உள்ள அவை எல்லாம் ஸ்வாமி இடம் காண வேண்டும் /

விஷ்ணு பதம் ஆகாசம் ஸ்வாமி சந்திரன் நீங்கும் ஒரு நாள் கலை 16 தேய்ந்து வரும் இவரின் ஆய கலை 64 தேயாது களங்கம் அற்றவர் ஜலத்தில் இருந்து பிறந்தவர் இல்லை /ஜடத்வம் மூடர் நடுவில் தோன்றாதவர் -தேசிகர்//உதிப்பன-பகல் கண்டேன் ராமானுஜரை கண்டேன் போல பயந்து -சர்வ திக்குகளிலும் மாறி நடந்து பாக்ய குதிர்ஷ்டிகள் வேங்கடாசலம்-நடந்து – தாள் சடையும் -இரண்டு உருவும் ஒன்றாய் சேர்ந்து  /யாதவாசலம் -தொண்டனூர் /சாரதா பீடம்-போதாயன  விருத்தி பெற்றி ஸ்ரீ பாஷ்யம் /கொள்ளை வன் குற்றம்-என் புன் கவி பாவினம்-ஞானம் -காவ்ய லஷணம் பரி ஞானம் இல்லாத -பூண்டன-தன் திருவடியில் குறைகள் ஒன்றும் பாராதே -கலம்பக மாலை சாத்தி கொள்வதை போல கொண்டார்

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -45. பேறு என்று /46.கூறும் சமயங்கள் /47. இறைஞ்ச படும் பரன் /-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 15, 2011

45–பேறு என்று

பேறு என்று மற்று இல்லை நின் சரண் அன்றி அப் பேரு அளித்தற்கு

ஆறு ஒன்றும் இல்லை மற்ற சரண் அன்றி என்று இப் பொருளை

தேறும் அவர்க்கும் எனக்கும் உனை தந்த செம்மை சொல்லால்

கூறும் பரம் அன்று ராமானுச! மெய்ம்மை கூறிடிலே

உபாயமும் உபயமும் ஸ்வாமி திரு வடிகளே -அதையும் அவரே காட்டி கொடுத்தாரே/ நாமும் திரிந்து இருந்த காலத்தில் ஆழ்வான் மூலம் கை கொண்டாரே -அறியா காலத்து உள்ளே அடிமை கண்  அன்பு செய்வித்து அறியா மா மாயத்து  அடியேனை வைத்தாயால்..  பால்ய பிராயத்திலே அடிமையில் ஆசை பிரபித்தாயே ஆழ்வார் அருளியது போல …./

பிராப்யம் பிராபகம் இவ் உலகக்குக்கும் அவ் உலகுக்கும் ../சொல்லால் கூறும் பரம் இல்லை..பேரு பேரு  அளித்த ஆறும்/மற்று இல்லை /ஒரு திருவடி அதற்கும் இனொன்று இதற்கும்-இணை திருவடிகள் ..  /தெரிய ஞானத்தார்-ஆள்வான் போல்வருக்கும் – எனக்கும் -தேறாத எனக்கும்  -உனை தந்த செம்மை /படி எடுத்து சொல்லும் படி இல்லை ..வாசகம் இட்டு சொல்ல  ஒண்ணாதது –அமலன் ஆதி பிரான்- ..அமலன் என்றும் ஆதி என்று காட்டி கொடுத்த உபகாரன்..அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்திய விமலன் என்று காட்டி கொடுத்த பிரான் போல../இதில் ராமாநுச என்று கூப்பிடு சொல்கிறார் ///இப் பொருளை -அர்த்த தத்தவத்தை //தேறுகை-யாதாத்மா ஞானம் /விசுவாசம் இல்லாத எனக்கும்../எனக்கே விசுவாசம் இல்லை நண் சொல்லி உலகோர் விசுவாசம் பெறுவாரா -தெரிய பொருள் /பிராபகம் தெரிதல் அருகி.. பிராப்ய ஞானம் தேறிய ஞானம்.. அறிந்து அறிந்து  தேறி தேறி-சொவ்லப்யமும் பரத்வமும்..

செம்மை நேர்மை வாசி அற எனக்கும் அவர்களுக்கும் தாரை வார்த்து கொடுத்தார் ..பிரம அயோத்யை ராமன் ராமானுஜர் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்பவருக்கும் நமக்கும் நம் பெருமாள் ஒக்க சேவை சாதிப்பது  போல…சொல்லால் கூற முடியாது ./அறிந்ததை அனுஷ்டித்தல் தேறுதல் விச்வசித்தல் /உனை தந்த  =உன்னை பற்றிய பிராப்ய பிராபக ஞானம் தந்த /இதை சொல்ல முற்பட்டால் முடியாது ..பேரு ஒன்றும் மற்று இல்லை நின் சரண் அன்றி  -உன் பிறப்பு உண்மை போல என் பிறப்பும் உண்மை-தெரிந்ததை சொல்லி -அருந்ததி காட்ட பெரிசு காட்டி பின்பு சொன்னால் போல. ஆத்மாவை சொல்லி பின்பு பரமாத்மா சொன்னது போல..பிராபகம் தெரியும். அடைவிக்கும்.. பிராப்யம் தெரியாதவர்..பிராப்யத்தின்   ஏற்றம் முதலில் சொல்லி ஆதரவு பிறப்பிக்க ..ஆனந்தோ பிரம திவ்ய ஜாநாத் ப்ருகு-வருணர்/பிராணன் -சொல்லி-மனோ அன்னம் விஞ்ஞானம்  ஆனந்தம் //ஸ்தூலம் சொல்லி .சுலபமாக -பிராப்யம் ஆனந்தம் என்று அனைவருக்கும் தெரியும்..ரதம் பிரமம் /ஆச்சர்ய தேவோ பவ குறு ரேவா பர பிரம /சபரி-மதங்கர்//

தன் நாவுக்கு இனிதாக உள்ள கனி கொடுத்தாள் சபரி..வேடன் கொடுத்ததை கொள்ள வில்லை ஆச்சர்ய நியமன் என்பதால். ஆச்சார்யர் பாத மூலம் போக போகிறேன் என்று பெருமாள் இடமே சொன்னாள்//ஆச்சர்யரே பகவான் திருவடி../விவச்திதமாக ஆச்சர்யத்வமே எம்பெருமானார் இடம் இருப்பதாலும்.. அவர் திருவடிகளே பிராப்யம்..பிரதம -சரம பல்லவிதம்- மொட்டு விடுவது போல புஷ்பம் கனி ஒன்பது விஷயம்..தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம் ஒவ் ஒன்றிலும் மூன்று நிலை ..பிரமத்தை அறிந்து பிராமமாகவே ஆகிறான் -உபநிஷத் -ஐக்கியம் தப்பாக சங்கரர்…இருவரும் சேர்ந்து கல்யாண குணங்களை அனுபவிகிறார் ..இந்த வாக்கியம் எதற்கு ?..பிரம இவ பவதி போல ஆகிறான் சாம்யா பத்தி மோஷம் ./

முதல் நிலை இது/குறு ரேவ பர பிரம -சரம பர்வம் -வாசி அறியாதவர்களுக்கு -/சர்வத்ர இங்கும் அங்கும் என்று என்றும் எல்லா இடத்திலும் ..அறிந்து இருக்க கடவன்.. பெருகைக்கு தமேவ -ஆச்சர்யாராய் பற்றி ஆச்சர்யாராய் அனுபவிக்கனும்../மற்ற ஆச்சர்யர்களுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணனும்- மக்களுக்கே பண்ணனும்.. /எம்மா வீடும் -மா வீடு /வீடு-ஐஸ்வர்யம் /எம் வீடு-கைவல்யம்  எம் மா வீடும்-பரம பதமும் பிராப்யம் இல்லை  பக்தி -காலை மாலை கமல மலர் இட்டு -பக்தி – உபாயம் -இதையும் விட்டு /பிர பத்தி -சித்தி பவதி  நா அச்சுத சேவிதாம்-நழுவதல் இல்லை -சந்தேகம் இருக்கு – வேதம் ஒரு நான்கில்-அத்வீதிய வேதம்- நாலிலும் உண்டு — உள் பொதிந்த-மேலாக பார்த்தால் தெரியாது -மெய்   பொருளும்  பூதில் மனு முதல் கூறுவதும் தீதில்  சாணாகதி தந்த  தன் இறைவன் தாளே–அரணாக மண்ணும் அது இறைவன் சேஷி அரண்-சரண்யன்  இரண்டும்../தாளே ஏ -வகரம் பிராப்ய பிராபகம் இரண்டும் ஞான சாரம்பாசுரம்..மூன்று காலத்திலும் மூன்று காரணத்தாலும் பண்ணிய பாவங்களுக்கு பகவத் ஷமை விழ ஸ்வாமி -நீர் பண்ணிய சரணாகதியால் வாங்கி கொடுத்த அதனால் தானே- மா முனிகள்.

தேறும் அவர்- மிக வேதியர் வேதத்தின் உள் பொருள் அறிந்தவர்கள்-விச்வசித்தவர்கள்- அறிந்து நம்பி இருப்பவர்கள்..செம்மை- வாசி இன்றி ஞானம் கொடுத்தது //தம்மையே கொடுத்தது –சேனை அவனுக்கும் தன்னை அர்ஜுனனுக்கும் கொடுத்த பல- இராமனுசன் போல அன்றி இருவருக்கும் தன்னையே கொடுத்தது/அதரம் உத்தரம்-தலை கீழே போனது -ஆர் எனக்கு நின் பாதமே சரணக கொண்டு உகந்தாய் -தேவரீர வந்து என் இடம் கொடுத்தீரே/ லோக நாதம்-சுக்ரீவன்  குரங்கு காலில் விழுந்தால் போல தலை கீழே மாறினது போல../ராமனும் தன்னையே திருவடிக்கு கொடுத்தாரே-கண்டேன் சீதையே உபகாரம் பண்ணினவனுக்கு கொடுத்தார் இரண்டு உயிரை காத்தவனுக்கு நானோ உலகின் உயிரை  எடுக்க வந்தேன் எனக்கே கொடுத்தாரே ..குமிழ் நீர் தான் உண்ண முடியும் ஆழ்ந்து அனுபவிகதான் முடியும் பேச முடியாது

46–கூறும் சமயங்கள்

கூறும் சமயங்கள் ஆறும் குலைய குவலயத்தே 

மாறன் பணித்த மறை உணர்ந்தொனை மதி இலியேன்

தேறும் படி என்  மனம் புகுந்தானை திசை அனைத்தும் 
ஏறும் குணனை ராமானுசனை இறைஞ்சினமே ..

கூறும் -பேசி கொண்டே திரியும்.. பேச நின்ற சிவனுக்கும் போல../ஆரு சமயங்களும் குலைய ..படியாக மாறன் பணிந்த மறையை உணர்ந்தவர் / மறையை உணர்ந்து -பக்தி வளர்க்க  பாடினார்- அதை வைத்து  ஆராய்ந்து பொதிந்த ரத்னன்களை எடுத்து ஸ்வாமி ஆரு சமயங்கள் குலையும் படி /ஸ்வாமி உணர தான் -கற்று -உணர்ந்த பின்பு தான் தர்க்கம் வேண்டாம் என்று ஓடினவாம் //பாபம் தொலைக்க நானும் வேண்டாம் நீயும் வேண்டாம்- தானே ஓடி போகும் போல/மதி இலியேன்–இவை ஒன்றும் தெரியாதவன்-..திசை அனைத்தும் பிரபை உசந்தே போகும்-ஏறும் குணம்..ஐதிக நிர்வாகம்-பிள்ளை எங்கு போனாய்- திரு பார் கடலுக்கு சென்று வந்தோம் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஸ்வாமி கோலோச்சுக்குகிராராம் ..திருவடி வணங்கி போனேன் பேச்சு வந்ததாம் வார்தாமாலை //பெருமை பேசி உயர்வற வுயர் நலம் சொல்லி மதி நலம் அருளியதை நடுவில் சொல்லி அயர்வறும்  அதிபதி சொன்ன க்ரமம்–இவளவு உயர்வானவன் தமக்கு கொடுத்தானே -பெற்ற பேரை சொல்லி கொடுத்தவன் அயர்வறும் அதிபதி/ திசை அனைத்தும் கூறும் ./ஆரு சமயங்கள் குலைத்தான்-நடுவில் மனசில் புகுந்தவனை சொன்னார் இங்கும் ..வித்வத் எல்லாம் சொன்னதை விட -இவை ச்வாபம்- பிறந்ததே இதற்க்கு தான் ..என் மனசில் புகுந்ததே பிரபாவம் என்கிறார்//

எட்டு திக்கிலும் இந்த நீசன் உள்ளத்தில் புகுந்து தேறும் படி பிராப்ய பிராபகங்கள் அருளிய குணங்களை பேசுகிறார்களாம் / ஸ்வாமி செய்து அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்த்கு -தோற்று திருவடிகளில் வணங்குகிறார்../பிரமான அனுகூல தர்க்கம் இல்லாமல் உத்தி ரசமாய்   இருக்கிற பாஹ்ய சமயங்கள்/ திருபுரா தேவி ஸ்வாமி கூறும் இடத்தில் வணங்குவோம்.. அங்கே ஆச்சர்யர்களே புறம்பாய் பேசுவார்கள் /விளம்பும் ஆரு சமயமும்  அவை ஆகியும்  மற்றும் தன் பால் அளந்து காண்டற்கு அரியனாகிய அதி பிரான் அமரும் –ஆரு சமயங்களையும் படைத்த ஆதி  பிரான்-வளம் கொள் படை சூழ்ந்த திரு குருக்கூர்   -திரு குருகூர் அதனை உளம் கொள் -உம்மை உய்ய கொண்டு போக-..விளம்பும்-பேசியே நிற்க வைத்து இருக்கிறார்கள்..//ஆகாச தாமரை மணக்கிறது என்பார்-நீர் தாமரை ஹேது வஸ்து இன்றி பேசுவது போல//விதண்டா வாதம் //அனைவரும் சிதிலமாய் போகும் படி -குவலயத்தே  இந்த சமயங்கள் -தன் அரசாக நடத்தின இத் தேசத்திலே -ஆழ்வார் அருளி செய்த திராவிட வேதமான திரு வாய் மொழியை கொண்டு ஒருங்க விட்டாரே வேதாந்த சூத்தரங்களை-கை விளக்காக கொண்டு /உணர்ந்தார்- சாஷாத் கரித்தார் -வ்யாக்யானதோடு வளர்த்தார்-வளர்த்த தாய் -தேறும் படி-பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் தாமே என்று விச்வசித்து இருக்கும் படி ஹ்ருதயத்திலே வந்து புகுந்து அருளினவராய் –இவ் உபகாரத்துக்கு -தோற்று -வணங்கினோம் – வணங்குதலே பிராப்யம் பிராபகம் -அனுஷ்டானம் இது இறைஞ்சினோம் -பிரதி இது ஒன்றே

புகுந்து ஸ்தாவர பிரதிஷ்டை பேரென் என்று என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்து மன்னி கிடந்தான் -தேகமே ஆத்மா -சாருவாக மதம் -கர்ம இல்லை /தேக பரிமாணமே ஆத்மா -பவ்தன்-ஞானம் அநித்யம்-முதல் /வைபாஷிகர்  ஜகம்-அணு மானம் /யோகாசாரர் -அறிபவன் அறிய படுபவன் இல்லை ஞானமே உண்டு/மாத்யமிகர்- எல்லாம் சூன்யம் சர்வ சூன்ய  வாதம் -நாள் வித பவ்தன்/ -சாக்ய-புத்தம்  உலுக்ய -சருவாதம் //ஷபணம்-ஜைனர்-பின்னாபினமே சத்யம் அசய்த்யமாய் இருக்கும்-இருக்கிறது இல்லை இருக்கும் என்றும் இல்லை என்றும் 7 வாதங்கள் ..ஊர்த்த கதியில் போவதே மோஷம்-போவான் போகின்றாரை/நையாயிக குப்தர் அஷய பாதர்-பரமாணு ஜகத் காரணம் உபாதான காரணம் நிமித்த காரணம் குயவன் பெருமாள்/பாசுபதன் வேற ஆகம சித்த ஈஸ்வரன் தான் ஜகத் காரணம் பசுபதஈ சாரூப்யம் மோஷம் என்பர் /கபிலர்-தேவ போதை சம்வாதம் -பிரகிருதி புருஷ விவேக ஞானத்தால் மோஷம் // பதஞ்சலி- யோக சூத்திரம்- சாணக்யன் குருடன் நொண்டி சேர்ந்து போக பிரக்ருதியும் ஜீவாத்மாவும் சேர்ந்து போவார்கள் /இவை பாக்ய சமயங்கள் ஆரு/ குதிர்ஷ்டிகள் முக்கியம் மாயாவாதி -பிரசன்ன பவ்தன்  வேஷம் போட்டு கொண்டு வந்த பவ்தன் //வேத வாக்யங்கள் தம் கொள்கைக்கு இளித்து பேசுவார் பிரமம் நிர் குணம் நிர் ஆகாரம் நிர் விபூதி என்பர்..ஸ்ரீ தேவி அவர – பிரமம் -சித்தத்தில் பிடிக்க சொல்கிறது படி கட்டு போல வைத்து கொண்டு –தாழ்ந்த பிரமம்-என்பர்..பொய்  மித்யை

தர்க்கம் பிரமாணம் இன்றி மனம் போன படி பேசி உளறி கத்தி கொண்டு-கூறும் சமயங்கள் -சப்த்கம் வந்தாலே ஞானம் குறைத்து தப்பு -கொசித் கொசித் மகா பாதாக திராவிட .. நாராயண பராய -ஸ்ரீ பாகவதம் ஆவிர்பாவம் சூசிதம் /ஜாயதே என்று கொண்டாடும் படி-பூ லோகத்தில் கலி யுகத்தில்/மாறன் பணித்த மறை-உயர்ந்த குடி தமிழ் மறை – .வேதம்- தான் தோன்றி..ரகுவர சரிதம் முனி பிரணீதம்-போல மாறன் பணித்த மறை/உயர்வற உயர் நலம்-நிர் குணா பிரமான வாதம் நிரசனம் பச்சை மா மலை மிடற்றை பிடிக்க முதல் அடியில் அருளினார் -ஆழ்வான்/அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி-விபூதி துயர் அடி -விக்ரகம் /  தேவரோடு உலகம் படைத்தான் -வேர் முதலாய் வித்தாய்- மூன்று காரணமும் இவன் தானே /உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள்-அனுமானிக்க முடியாது //நான் மகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான்-ஜகத் காரணம் /நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் படைத்தான் வீடில் சீர் புகழ் ஆதி பிரான் /நி ஸ்ரீ கரம்-அகலகில்லேன் இறையும் /அவாவில் அந்தாதி -மோஷம் உண்டு-பிறந்தார் உயர்ந்தே-/மிக்க உயர்  நிலையம்- அர்த்த பஞ்சகமும் காட்டி கொடுத்த -நமக்கும் வழி காட்டினாரே /உயர் தின் ஆணை  ஓன்று- நோற்ற நாலும் வீடு சொன்னால் .எம்மா வீடு  ஒழிவில் நெடுமாற்கு  அடிமை /

உணர்ந்தோனை//-உணர குலைந்தது/குவலயத்தே கூறும் சமயங்கள் -இருள் தரும் மா ஞாலம்-ஏமாற ஆள் இங்கு இருக்கிறதால் தானே //மாயவாதி மயக்குவார்கள் //குவலயத்தே பணித்த மறை-அங்கு சொல்ல வில்லை குழந்தகை சிரமம் தீர்க்க /குவலயத்தே யுனர்ந்தொனை-ஸ்வாமி இங்கேயே / எட்டு திக்கிலும் -திக்குற்ற கீர்த்தி இராமனுசன் /ஜாபாலி சாருவாதம் பேசினார் ராமனை திரும்பி வர – வலி மிக்க சீயம் -ராமானுஜ திவாகரன் -தரை வித்யா சூடாமணி வைதிகர்கள் வேதங்களுக்கு சூடாமணி ஸ்வாமி ./ஸ்ரீ ரென்கேச விஜய கொடியே ஸ்வாமி .-ஆழ்வான் .. மூன்று தண்டம் -வஜ்ர தண்டம் -மந்திர தண்டு-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இவை இரண்டும்- -தீப தண்டம்-இஷ்ட ப்ராப்தி- வேதார்ந்த சாரம் காட்ட  –கீர்த்தி எங்கும் ஒளி விட்டு கொண்டு –யதாத்மா  ஞான சூன்யனாய் -சுருங்கிய ஹ்ருதயனாய் ./பகுத்து அறிவு இலாதனாய்–இருந்தும் பாடினது-தேறும் படியாக மனத்தில் பிரவேசித்து வகுத்த சேஷி -தோற்று வணங்கினோம்..அவரது குண பார்த்து  இல்லை ..-சொரூப ஹ்ருதய தாஸ்யம் பண்ண வில்லை/ நல்லது பண்ணினார் என்று விழுந்து சேவிக்கிறேன்..

47— இறைஞ்ச படும்  பரன்

 இறைஞ்ச படும்  பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ் உலகத்து

அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமனுசன் என் அரு வினையின்

திறம் செற்று  இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தையுள்ளே

நிறைந்து ஒப்பற  இருந்தான் எனக்கு ஆரும் நிகர் இல்லையே

தாழ்ந்தவன் மனத்தில் இருந்து நீங்காமல் இருந்தான்- இருவருக்கும் நிகர் இல்லை. இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை இல்லை எனக்கு நிகர் இல்லையே எம்பார் அருளியது போல../மதி இலியேன் தேறும் படி புகுந்தான் என்றார் முன்னம்-தத்வ ஸ்திதியை  அருளி செய்து பகவத் சமாச்ராயண ருசியை ஜனித்தவர் தம் அளவில் விசேஷ விஷாய் காரத்தை அனுசந்தித்து -தமக்கு சருசர் இல்லை என்கிறார் /வந்தார் போல வருவான் வார்த்தார் போல வருவான் அவன்- ஸ்வாமி இரவும் பக்களும்விடாது என் சிந்தை  உல்லெஉ/ கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்- சேவை சாதிக்க வில்லை/ விரக தாபத்தால் தூக்கம் அங்கு இல்லை கூடி இருக்கும்  அனுபவத்தால் இங்கும் தூக்கம் இல்லை –அரு வினை-பளிஷ்டம்-திறத்தை செற்றார் ../அண்ணல் ஸ்வாமி-சொத்தை காத்தார்..தர்மம் காட்டி கொடுத்தார் எது தர்மம்- இரஞ்ச படும்  பரன் ஈசன் அரங்கன்..சர்வ சமாஸ்ரயநீயன்–அனைவாராலும் இறைஞ்ச படுகிறான்/அனாலோசித  விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யன் -அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கள் எல்லாம் அன்பன் -விசெஷணம் இன்றி அன்பன் அவன் ஒருவனே ../வேதாந்த பிரசித்தனான சர்வச்மாத் பரன்-/-உயர்ந்தவன்-ஈசன் -நியந்தா- ஆளுகைக்கில் -லஷணம்-ஆதி சேஷ பர்யங்கம் கருட வாகனத்வம் ரூபம் மோஷ பிரதாணன் சொரூப-அரங்கன்-கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள்-இவ் உலகத்து அதர்ம அனுசாரியான இந்த லோகத்திலே -சாஷாத் தர்மத்தை அருளி செய்யுமவராய் ஆஸ்ரித இழவு பேறுகள் தம்மதாம்  படியான சம்பந்தத்தை உடையவர் -ஸ்வாமி-அண்ணல்-

பர சுக  துக்கம் தம்சுக  துக்கம் என்று இருக்கும்  -ராமன் போல ராமானுஜரும் /ஜகத் ஆச்சார்யர்  தொடர்பே அண்ணல் /அனுபவத்தாலும் பிராய சித்ததாலும் தீர்க்க முடியாத வினைகள் /போக்கி -/அல்லு நன் பகலும் இடை வீடு இன்று திரு மால்  புகுந்தது போல -ஆழ்வார் /பகலும் இரவும் சொல்வது சரி- அமுதனார் தூங்கும் பொழுது புகுந்தாராம்  பகலில்  புகுந்தால் தடுப்பார் என்பதால் /நிறைந்து -முழுவதுமாக சொரூபம்  ரூபம்-அமுதனார் உகந்த திருமேனி  குணம் விபவம் சேஷடிதம் புகுந்ததே சேஷ்டிதம்-பூரணராய் கொண்டு /இருந்தான்- எழுந்து அருளி இருந்தார் ..திறம்-சமூகம் /நிகர் -ஒப்பு

நிகர்-அமுதனாருக்கும்  ஸ்வாமிக்கும் இருப்புக்கும் நிகர் இல்லை..

விஷ்ணு போதம்-இக் கரை சேர்ப்பான் ..எல்லாராலும் இறைஞ்ச படுபவன்-பிர்மா தொடக்கமாக பிப்பிலி ஈறாக -சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய  மகாத்மாயா -விபீஷணன் பிராட்டி பிரித்த ராவணின் தம்பி சொல்வதை நம்பலாமே-சரணம் சுக்ருது -சரனாகதனும் அவன்-சர்வ வியாபி என்பதால் சரண்யனும் அவனே -சரணா கதியும் அவனே .. சரண்யா சர்வ லோகானாம் பிதா மாதாச மாதவன் –எழுவார் விடை கொள்வார் ஈன் துழாய் ஆனை  வழுவா வகை -மூவருக்கும் கதி த்ரயத்துக்கும் மூலத்வம்-நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன்.–பிரசித்தனாய்- இறைஞ்ச படும்- வேதம் கொண்டாட படுபவன்-பரன்- பரர்களுக்கும் பரன்- மேம்பட்டவன்- சொன்னதை கேட்க்கும் நியமன சாமர்தியமுமுண்டு- ஈசன்-  நியமிகிரவர்கள் பரன் ஆக இருக்க வேண்டும் என்று இல்லை-மண்டோதரி-சதுச்லோகி-பரமாத்மா -ஸ்ரீ வட்ச வட்சா-நித்யர்கள் கூட  -/ நித்ய ஸ்ரீ /அந்த புரம் வேணுமே என்பதால் முன் அதை திரு மரு மார்பன்- தோஷம் இல்லை என்பதால் நித்ய ஸ்ரீ . சர்வேஸ்வரன்-

பரன்- அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி/ஈசன்-அந்தர்யாமி-சாஸ்தா சாசனம் பண்ண புகுந்தவன் /வியாபித்து தருகிறான்…அரங்கன்-அர்ச்சை பிரதானம் -அர்ச்சக பராதீனன் -தனக்கு அபிமதனமான த்ரவ்யத்தை கொண்டு தேச கால அதிகாரி நியமனம் இன்றி அக்ஜனாய் அசக்தனாய் ஸ்வ ச்வாபம் மாறாடி கொண்டு –சீல குணம்-இறைஞ்ச படும் -கூப்பிடு  ஷீரப்தி / என்று .என்று இவ் உலகத்து செப்பும் அண்ணல் இராமனுசன்-அறம்- ராமன் விக்ரமோ தர்மம் கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம் -அவதாரங்களும் -என்று என்பதை இத்தோடு அந்வயித்த படி ..ஐந்து வகை பட்ட நாராயணன் பிராப்ய  பிராபகம்-சர்வ என்பதால் ..கோபிமார்கள் தேவர்கள் யோகிகள் அனைவரையும் சேர்க்க /அண்ணல்-சம்பந்தத்தின் உறைப்பை உடைய தாய் தந்தைகள் சோக ஜன்மம் ஆச்சார்யர் சுக ஜன்மம் கொடுப்பவர் /அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆளும் தன்மையாய் /சகி வித்யா=பிறப்பிக்கிறான் ஞான ஜன்மம் -/இழவு பேரு தம்மதாகும் படி -காவல் சோர்வு-வீர சுந்தர பிரம ராயனுக்கு -ஆண்டாள் வருந்தியது போல..//ஹிதம் தேடினான் ராவணனுக்கே  ராமன் -வழி தோன்றல் ஸ்வாமி//பல கால் பல வினை -ஒரு தப்பே பல தடவை இது போல பல தவறுகளும்..பல தடவை/என் -அருவினை–அசந்கேயமான தவறுகள்-அகம் அஸ்மி அபராத ஆலய /அமர்யாதய  சூத்திர துர்மானி சல மதி நினனவா நில்லா நெஞ்சு க்ருத்க்ஜணன் துர் மானி வஞ்சன பரன் பாபிஷ்டன் /நானே நானாவிதம் புகும் பாபம் செய்தேன் /அபராத சக்ரவர்த்தி-

செற்று-சொல்லி முடிக்கும் முன் -வானோ மரி கடலோ -கண்டிலம்-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி/ இரவும் பகலும் விடாது -அல்லும் பகலும் இடை வீடு இன்றி மன்னி.எந்தை சிந்தை- பண்டு  எல்லாம் ஆசா பாசங்களுக்கு கட்டு பட்டு இருந்தேன்-நிறைந்து -பூரணமாய் -அணுவான ஆத்மாவுக்குள்  விபுவான ஈஸ்வரன் -கரந்து எங்கும் பரந்துளன்  நீர் தோறும் பரந்து உளன் போல/குற்றம் சொல்லி அவனை தள்ள  முடியாது அங்கு தோஷ தரிசனத்துக்கு வாய்ப்பு உண்டு /ஒப்பற இருந்தான்- குற்றங்களை குணமாக கொண்டு இருந்தான்-அருவருப்பு இன்றி  //ஆனந்தமாய் //வீறு கொண்டு  //மூன்றிலும் நிகர் இல்லை -சுபிரதிஷ்டராய் -.அவதாரம் பிரயோஜனம் இவருள் புகுந்ததால் தான் – உச்சி உளானே போல –/ராமானுஜர் திருவடி பெற்ற பின் விபூதி எல்லாம் புல் போல நினைப்பார்கள் -தேசிகன் ..

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -42ஆயிழையார் கொங்கை /43.சுரக்கும் திருவும் /44.சொல்லார் தமிழ் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 15, 2011

42–ஆயிழையார் கொங்கை

ஆயிழையார் கொங்கை தங்கும் அக் காதல் அளற்ற அழுந்தி

மாயும் என் ஆவியை வந்து எடுத்தான் இன்று மா மலராள்

நாயகன் எல்லா உயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்

தூயவன் தீதில் ராமானுசன் தொல் அருள் சுரந்தே

அளறு=சேறு –அக் காதல் -சொல்ல கூடாமல் காட்டு கிறார்..உடல் இன்பத்தில் தங்கி மாய்கிறது ஆவி-ஆத்ம நாசனம்-சொரூப நாசம்-வந்து எடுத்தான் இன்று-கிருபை  என்னும் கையால்- மா மலராள் நாயகன்-அரங்கன்-எல்லா உயிர் களுக்கும்  நாதன்-என்று உபதேசிக்கும் தூயவன்-தீது இல்லா இராமனுசன்–தொல் அருள் சுரந்து இன்று வந்து எடுத்தான் /தம்மை விஷயீ கருத்த படியை சொல்லி ஆனந்தம் படுகிறார்/ ஆய்- தேர்ந்து எடுத்த  இழையார்- ஆபரணங்கள்  -தேக தோஷம் மறைத்து -தேர்ந்து எடுக்க பட்ட-உள்ளது வெளியதானால் காக்கை ஓட்ட முடியாதே -ஆடை சந்தனங்களும் இத்தால் உபலஷணம் சேதனர்களை மோகிகிறார்கள்–ஞானம் பகவத் விஷயம் அறிய கொடுத்தால் இதற்க்கு உபயோகிரார்களே —கண்ணை கவர்ந்து இழுக்க-கழுத்துக்கு பூணொடு காதுக்கு குண்டலம்-மற்றவர் பார்க்க தானே –ஆயிழையார்-இதுவே சொரூப நிரூபண தர்மம்..அக் காதல்- வாக்குக்கு நிலம் இல்லாதா பிராவண்யம் ஆகிய– மாய வன் சேற்று அள்ளல்-மாயும் என் ஆவியை-சேஷத்வம் மறந்து இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே –/அளறு பாய்ந்து முடியை தேடுபவர்களை -முயல முயல முடிபவர்-விரகு அறிந்த தார்மிகர்-.கிருபை உந்த உபதேசம் என்ற தடி கொண்டு-உபதேசம்- மா மலராள் நாயகன் அரங்கன் ..தூய்மை- தெரிந்த விஷயம் சொல்லும் தூய்மை/ சத்யம் /இஷ்டத்துக்கு இழுக்காமல் சாஸ்திர வழியில்./க்யாதி லாப பூஜா அபேஷ ரூபா தோஷ ரகிதர்-ஸ்வாமி- தொல் அருள்- ச்வாபாவிக கிருபை/நானும் உனக்கு பழ அடிமை சேஷத்வம் பழமை //சுரந்து- கிளர்ந்து /வந்து-அந்த கிருபை பிடித்து தள்ள வந்து இன்று எடுத்து -இச்சை தள்ளுவது ஈஸ்வரனை-கர்ம நம்மை. கிருபை ஆழ்வார் ஆச்சர்யர்களை-அருளினார் ஆய்தல்-தெரிதல் மாய்தல்-நசித்தல்..

ஆபாத ரமணீயமான வேஷங்கள் -ஆய் இழையார் உபதேசம்–/ஸ்ரிய பத்தி திரு அரங்க செல்வனாரே வகுத்த சேஷி -விபீஷணன் சரண் அடைந்த பின்பு சுக்ரீவன்-எங்கள் அனைவர் இடத்தில் காட்டிய அன்பை-கிருபையை- அவன் ஒருவன் இடம் காட்ட சொன்னது போல -அனைவர் இடம் காட்டிய கிருபையை அமுதனார் இடம் காட்டினாராம் ஸ்வாமி..அங்கு சுக்ரீவன் பிரார்த்திக்க காட்டினார் ராமன்-இங்கு பிரார்திக்காமாலே ஸ்வாமி  காட்டிய தொல் அருள் ..தன்னை பற்றி சொல்லி கடை ஏற்ற விலை. சாஸ்த்ரம்- பதிம் விச்வச்ய -புரிய அரங்கன் சேர்த்து தெரிவித்தார் கருணையால்..தேகம்-கூட்டு -அநித்தியம் –தெரியாத மூடன்-இளையீர் ரத்னங்கள் இளைக்க பட்ட ஆபரணங்கள் -அக பாடு தோற்றாமல்-வஞ்ச மனசுடன் –  கை கூப்பி வணங்குவார் போல-/அன்பின் விளையார் பொருள் விளையும் ஆய் தொடியார் இன் சொல் இழுக்கு  தரும்/வரை விளா மானிளையோர் மென் தோள் புரை இலா பூரியர்கள் ஆழும் அளறு //இவன் அவளை பார்க்க அவள் தன் குழலையே பார்த்து கொண்டு இருக்கும் வண்டார் குழ லாரும் //கரண காரணியாய் கேட்டு இருந்தீர் ஆகில் காதும் காதுமாக கேட்டீரா நம்பும் படி -அப்படி இல்லை -நானே சாஷி என்கிறார்…நீசனான  என்னையே –என் ஆவியை-வந்து எடுத்தான் இன்று..

என்-அசத்தாக இருந்த என்னை-சாஸ்திரம் தெரியும் படி ஆக்கி /அவரை அடைய கை முதல் இல்லாத என் ஆத்மாவை//விஷயங்கள் -பற்று- சங்கம்-காமம்-குரோதம்-பகுத்தறிவு போய்/ புத்தி போய் ஆத்மா அழியும் -படி கட்டு///மா மலராள்-உயர்ந்த கமலம்  பிராட்டி -கர சரண நேத்ராதிகளுக்கு ஒரு படி போலியாக இருப்பதாலும் ..பரிமளம் போக்யதையால் தமம் /உத்பன்னை-பிறந்து வசிப்பதால்//நாயகன்-பந்த மோஷ  பொதுவாய் ஹேது தண்ட காரணனாய் இருக்கை வேண்டியதால்-வைஷன்மையும்-உயர்வு தாழ்வு -விஷம புத்தி- உண்டு நைகிருண்யம் கிருபை இல்லாதவன்-அபேஷை இருக்கிற படியால்-கர்மாவால்  உந்த படுகிறான் என்று சமாதானம்-

சாஸ்திரம் சொன்னதற்கு உபயோகம் வேணுமே-இவன் செய்வது இவன் தலையிலே /முதல் நிலை உதாசீன்-இந்த ஜன்மத்தில் – /அனுமதிக்கிறான் அடுத்து / தூண்டுகிறான்/..ஜீவாத்மாவும் கர்மாவும் அநாதி–ஆதி தான் இல்லை அந்தம்-ஆத்யந்திக பிரளயம் உண்டே ..ராஜா மந்திரிகளுக்கு அதிகாரம் கொடுப்பது போல அதனால் ச்வாதந்த்ராயம் இல்லை.. அனுமதித்தது -ஈஸ்வரன் என்பதால் தக்க வைத்து கொள்ள/மொஷதுக்கு அனைவரையும் அழைத்து போக வேண்டி இருக்கணுமே சாஸ்த்ரம் படைத்து அதற்க்கு பிரயோஜனம்/ லீலையிலும் நேர்மை ../எல்லாம் பிரம- சாரி நாராயணனுக்கு -இவனோ மா மலராள் நாயகன் .ஜகத்தில் ஹிதத்திலே நோக்கு நிக்ரகம் ஒன்றும் தெரியாதவள் .சர்வேச்வரனுக்கு சொல்லி கொண்டே..கண்ணை புரட்டுதல் கச்சை நெகிழ்தல் வசீகரித்து கை ஆளாக பண்ணி கொண்டு–அவள் அழகில் ..-விச்லேஷத்திலே உபதேசித்தாளே.. சம்ச்லேஷத்தில் பண்ணுவாளே -இறையும்  அகலகில்லேன் என்று இருந்து கொண்டு /கிருபை முதல் பிரிவில் காட்டினாள் /சகல ஆத்மாவுக்கும் பாலகன் வகுத்த சேஷி -நாதன்- பிரம ருத்ரன் சனகாதிகளுக்கும் எட்டாதவன் என்று எண்ண வேண்டாம்-அரங்கன்-நாம் இருந்த இடம் சந்நிகிதானாய்  கொண்டு –என்ற -உபதேகிறார் ஸ்வாமி -தத்வ யாதாத்வ ஞான பூர்த்தி -உள் உறை பொருள்—ஆப்த வாக்கியம் -தூய்மை-ப்நீசனையும் பாவனராய் ஆகும் படி. அழகு -தலைவி- ஸ்ரீ தேவி-தேடி போகும் அவன் என்பார் முதலில் ..-பரத்வம் இதில் சொல்லி எல்லா உயிர் களுக்கும் நாதன் -உரிமை உண்டு  பிராப்தி /சௌலப்யம் அரங்கன் ..ஆசை விளைவித்தார் இக் காதல் காட்டி ..

காதலுக்கு காதல் தன் மாற்று மருந்து ../வைதிக காதல் /விஷத்தை முறிக்க விஷம் -பிரம காதலும் விச்லேஷத்தில் விஷம் என்பதால் /அனுவர்தனம் பண்ணாமல் விஷயாந்திர பிராவண்யம் இருந்தீரா -எதிர் பார்க்காதா க்ருபா மட்டுமே கொண்டு  -தீதில் சீர் /க்யாதி லாப பூஜா அபேஷை அற–இன்று -வந்து எடுத்தான்-மாயும் என் ஆவி- சொரூப  நாசம் வரை கத்து இருக்க வேண்டுமா?– முன் வந்தால் விலக்கி இருப்போம்- தொல் அருள் சுரந்து-அவர் கிருபை என்றுமே உண்டு../இன்று வந்து-ஒருவருக்கு இன்று இல்லை தொல்-அருள் சுரந்து -கிளர்ந்து எழ துர் வாசனை தொலைந்தது //மேகம் போல – சம்சார ஆற்று வெள்ளத்தில் அடித்து போகும் நம்மை /தூயவன்- அரங்கன் என்பதால் தூய்மை /அரங்கனே மா மலராள் நாயகன் என்று சொல்லிய தூய்மை../கூபத்தில் வீழும் குழவி உடன் குதித்து  அவ் ஆபத்தை நீக்கும் அன்னை போல பாபத்தால் பிறந்தாலும் வந்து எடுத்து அருளுகிறான்/கொண்ட பெண்டிர் /நல்ல கோட் புடைய -கொடுத்து கொண்ட /அனுகூலர் கூடும்…இந்த்ரியங்களை விலக்கி-வரை அற மீறாமல்..சாஸ்திரம் மீறாமல்

43–சுரக்கும் திருவும்..

சுரக்கும் திருவும் உணர்வும் சொல புகில் வாய் அமுதம்

பரக்கும் இருவினை பற்ற  அறவோடும் படியில் உள்ளீர் !

உரைகின்றணன் உமக்கி யான்  ஆறாம் சீறும் உறு கலியை

துறக்கும் பெருமை ராமானுசன் என்று சொல்லுமினே

உபதேசம் பண்ணி ஆவி வந்து எடுத்த -விஷாய் கரிக்கையால் வந்த ப்ரீதியாலே எல்லோரும் ஸ்வாமி திரு நாமத்தை சொல்லுங்கள்..ஆறாம் சீறும் -உறு கலி- பகை கலிக்கும் தர்மத்துக்கும் நிர்கேதுமான பகை-. உறு கலி =palishdamaana கலி..கோபமும் சக்தியும் உண்டு கலிக்கு..படியில் உள்ளீர் !..இவ் உலகில் உள்ளவர்களே.. உமக்கு -யான்-உரைகின்றணன்..திருவும் உணர்வும் சுரக்கும் பக்தியும் ஞானமும் -வைராக்யதுக்கும் உப லஷணம்..பக்தி தான் ஸ்ரீ சம்பத் ..ஒண் தாமரையால் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு-ஞானம் /சொல புகில் வாய் அமுதும்- ஆரம்பத்தில் யத்தனித்த உடன் ..இரு -பெரிய/ பாப புண்யங்கள் இரண்டும் பற்று அற ஓடும்..//படியில்- இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் உள்ளீரே- எம்பெருமானார் அவதரித்த காலத்தில் இருக்கும் பாக்ய சாலிகளே ..கலி கெட போவதால்-நிசயுதமாக கை கண்ட நான்- வாசி அறியாத-பெருமை தெரியாமல் பெற்று போவார்களும் உண்டு-இருந்தும்   இழந்து இருக்கிற உங்களுக்கு /சொரூப ஞானமும் விலக்காமையும் வேணும் பிராப்யத்துக்கு –தூங்கும் பொழுது விலக்காமை இருக்கும் -அதனால் இரண்டும் வேணும்…அறம் சீறும்-நடை ஆட விடாத பிர பலமாய் உறைந்து நிற்கிற கலி ../தம் உடைய சம்பந்தம் உள்ள இடத்தில் நில்லாத படி ஒட்டி விடும்-பிரபாவத்தை உடையவர் ஸ்வாமி- துரக்கும் -ஒட்டி  விடுகிற ../பறை தருவான் ..உபதேசம் பண்ணும் பொழுது கிடைக்க போகும் வஸ்து ஏற்றம் சொல்லி ..சுரக்கும் -மேல் மேல் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும் அளவு படாமல் இருக்கும் .என்னக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -உபாசனம் த்யானம் பண்ணினால் என்றால் அமுதூரும் ஆழ்வார்களுக்கு . இங்கு சொல புகுந்தாலே ரசம் பிறக்கும் ..அனுபவ வினாச்யம் ஆதல்  பிராய சித்தம் வினாச்யம் ஆதல் செய்யாத மகா பாபங்கள் தானே அஞ்சி சவாசனமாக விட்டு ஓடும் ..

 நாமமே பண்ணி கொடுக்கும் ../உமக்கியான் –ககரத்தின் மேல் ஏறின இகரம் /என் முடியாது எனக்கி யாதே அரியது -நூறு அந்தாதி பாசுரம் போல  17 எழுத்தாக என்ன கடவது –வண்ணம் மாறாமல் ../படியில் உள்ளீர்  இருள் தரும் ஞாலத்தில் -வர்த்திக்கும் அறிவிலிகிளீரே–சுக துக்கம் -விலை நிலமான பூமியில்/ஸ்வாமி தோன்றிய பூமியில் இருக்கும் பெருமை பெற்றவர்களே -பூமியே பாக்கியம் அடைந்தது ஸ்வாமி தோன்றியதால் / பிரகிருதி ச்வாபத்தால் தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அறியாமல் திரியும்  அவர்களே படி –பூமியும் ஸ்வாபமும்//

சப்தாதி விஷயங்களுக்கு சேஷமாய் போய் /எம்பெருமானார் சப்த விஷயத்துக்கு சேஷமாய் போகாமல்….இதே போல் இருந்த அமுதனாரும் ஸ்வாமியின் கிருபையால் சாஸ்திரம் கொண்டு தூக்கி விட/ அங்கு உத்தைக்கு அந்தரங்கராய் ரசத்தை கை கண்டவர் ஹித உபதேசம் பண்ணுகிறார்/சிநேகத்தால் நினைவு படுத்து கிறார் ..அறம்-வர்ண ஆஸ்ரம தர்மங்கள் -அதீந்த்ர்ய வியாபார நிவ்ருத்தமான -சீறும்- தர்மத்தின் மேலும் கர்த்தாவின் மேலும் கோபம் கொண்டு..துர் வியாபாரத்தில் முழுகி இருக்கும் கலி புருஷன் ..துரக்கும் பெருமை..சும்மனாதே –தூறுகள் பாய்ந்தனவே -வானோ மறி  கடலோ -ஓடி போயின –நாலு எழுத்து- ராமானுஜ- ஆழ்வான் -அமுதனார்-கிருபையால் சரம ஸ்லோக அர்த்தம் ஸ்வாமி அருளியது  போல அதி ரகஸ்யத்தை வெளி இடுகிறார்..பிரனாவாகாரம் ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் -ம்மொன்றிலும் சேஷித்வம் தெரிந்து கொள்ளலாம்

44.–சொல்லார் தமிழ்

சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் ஸ்ருதிகள் நான்கும் எல்லை

இல்லா அறநெறி யாவும் தெரிந்தவன் எண் அரும் சீர்

நல்லார் பரவும் ராமானுசன் திரு நாமம் நம்பிக்

கல்லார் அகல் இடத்தோர் எது பேரு என்று காமிப்பரே

இப்படி உபதேசித்த இடத்திலும் ஒருவரும் மூளாமையாலே அவர்கள் உடைய படியை அனுசந்த்திது இன்னாதாகிறார் இதில்..ஹோலிகா ஹிரண்ய கசிபு சகோதரியாம் – அக்னி யால் சுடாது-பிரகலாதனை மடியில்/ தீயை பார்த்து அச்சுதன் என்ற ஆழ்வார் போல அவனையும் அளித்த தினம் தான் ஹோலி. பண்டிகை.. சிருக்கன் உபதேசிக்க தந்தை கேட்காதது போல /மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவர் பதி வைகுந்தம் என்றார் அவரும்../நம்பி ..எண் அரும் சீர் நல்லார்-ராமனுசனுக்கும் விசேஷணம்-  பரவும்- கல்லார் -அகல் இடத்தில்- நிறைய  இடம் /யாவும் தெரிந்தவன்-சர்வஜ்ஞன் இவரே -சர்வஜ்ஞத்வமே இவராக உரு எடுத்து வந்ததாம்..//உபய வேதாந்தாச்சர்யர்..சொல்லார்-தமிழ் என்னும் சொல் சமுத்ரம்- சொல்லால் நிறப் பட்ட- ஒரு மூன்றும்/ ஒரு தமிழ்- ஒப்பற்ற /இயல் இசை நாடகம்/ஸ்ருதிகள் நான்கும் ../எல்லை இல்லா அற நெறி-அனுஷ்டானத்துக்கு -யாவும் தெரிந்தவன்../நல்லோரும் சொன்னார்கள்/ கெட்டே அலைந்து பெற்ற பேரு – தான் சொன்னதையும் நம்பாமல் இருக்கிறீர்களே -//தாடகை – கல் ஒக்கும் நெஞ்சில் கல்லா புல்லர்க்கு  நல்லோர் சொல்லும் பொருள் என்றாளே//வாழ் ஆட பட்டு நின்றீர் வுளீறேல்-கூப்பிட வந்தார்கள்    /கூழ் ஆட பட்டு- தேடாமலே கிடைப்பார் //தீர்பாரை யாம் இனி-சொல்லு என்று தோழி சொல- துவாராபதி மன்னன் நாமம் சொனதை கெட்டே ஆடினார் களாம்–  தொழுது ஆடி தூ  மணி வண்ணனுக்கு ஆட் செய்து ..–

தேவ தேவன் ஆசை பட்ட தமிழ்..நம்மை //ஆழ்வார் நம்மை பிரம ஞானத்தாலே நம்மை ஆள்வார்கள்//ஆழ்ந்த படியால்//  சொல் சீர் தொடை ஆயிரம்// சுக்குமிளகுதிப்பிலி போல இல்லாமல் சொல்லும் சீரும் இசைந்து…/ஞானம் கலந்த பக்தி ஈர சொல்லில்/உரை நடை -இயல் தமிழ்-இயற்கையாக பேசும் தமிழ்  /இசை தமிழ்/நாடகம் இயலும் இசையும் சேர்ந்து../இயற்பா /இசைப்பா பெரிய திரு மொழி திரு வாய் மொழி/ நாடகம் -திரு பாவை -பெற்ற குழந்தையை வளர்க்க இது வேணுமே //ஒருத்தி மகனாய் -யசோதைக்கு பிள்ளை சொல்லலாம் தேவகிக்கு போல ஸ்வாமி க்கு தமிழ் தெரியும் /கிருமி கண்ட சோழன் சிரமம் ./ பிர மத நிரசனம் பண்ண வேண்டிய நிலைமை //திவ்ய தேசங்களை ரஷித்து சமுக சீர்திருத்தம் பண்ணி /பிள்ளான் மூலம் வ்யாக்யானங்கள் அருள சொன்னார் ../தெரிந்து கொண்டு அலகு அலகு ஆய்  ஆராய்ந்து இருக்கும் ஸ்வாமி /ஆத்ம குண சம்பத் -சீர்/நம்பி-விசுவாசம் கொண்டு /விருப்பத்துடன் -சொல புகுதில் அமிர்தம் ஊருகிறதா ?/விதித்து செய்வது இல்லை ஆசை உடன் செய்யணும். வைதம் அன்று ராக பிராப்தம்..

நாடகம் சந்தர்ப்பம்-கூடி- இசையும் இயலும் கூடி/அடைவு கெட-ஆழ்வார்கள் குரவை ஆட்டம் சொல்லி வேண்டி தேவர் இரக்க என்பார்./ஆழ்ந்து- பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லை..இருந்தாலும் ஆச்சார்யர்கள் அடைவோடு அறிந்தும் அடைவு கெட இருந்த அவர்கள் திருவடிகளில் -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றதால்../மந்த்ரம் எத்தனத்துடன் பேணி பாதுகாக்க படனும் -இருந்தாலும் ததீய சேஷத்வதுக்கு குருவின் நாமத்தை எப்பொழுதும் சொன்னால் போதும் என்று சொல்லியும்-ராமாநுச -என்று தான் -போக்யமான சொரூப அனுரூபமான நாமத்தை உபதேசித்தாலும்-நம்பாமல்- வேறு புருஷார்த்தம் சரணம் எது என்று இங்கும் அங்கும் நாடி காலம் வ்யர்தமாகி போக்குகிறார்கள்…பிராரப்த கர்ம படுத்திய பாடு- தொடங்கின கர்மா என்பதால்..//துக்கம் ஏற்படுத்தும் காரணத்தில் ஆசை இன்றி சுகம் தரும் காரணத்தில் வெறுப்பு இன்றி ஞான யோகி../இதிலும் நாம வைபவம் மீண்டும் சொல்கிறார் ..எண் பெரும் வண்  புகழ் ஈரில நாரணன் திண் கழல் சேரே  போல –மென்மை சப்தம் ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு-அர்த்த புஷ்ட்டி -சொல்லார் தமிழ்…என்று திருவாய்மொழி /ஒரு-லோகத்திலும்  வேதத்திலும் இதற்க்கு சரியான நிகர் இல்லை /தமிழ் முதலில் சொல்லி சுருதி நான்கும்-தனக்கு பிடித்ததை முதலில் ..ஆழ்வார் அருளியதால்../தமிழ் ஓசை வட சொல்லாக்கி /இரும் தமிழ் நூல் புலவன் -பனுவல் ஆரும்/திரு வாய் மொழியென்ற இரும் தமிழ் கற்றவர் /மூன்றும்-அத்வீதியமாக மற்ற மூ வாரியம் பாசுரங்கள்/திரை வித்யா- அங்க  அங்கி  உபாங்கம் /திரு விருத்தம் திருவாசிரியம் பெரிய திரு அந்தாதி  என்ற மூன்றும்..

சுருதி-கேட்டு-பிரமாணம் அநித்யமாய்/அபுருஷேமாய் சுத  பிரமாணமாய் /ஆச்சர்ய உச்சாரண அநு வுச்சாரண மூலம்/தர்ம சாஸ்திரங்களும் அநேகம் ..யாவும் அலகு அலகு ஆக  ஆராய்ந்து இருப்பவர் //அநந்த கல்யாண குணங்கள்- பார்த்த சாரதி அவதாரம் என்பதால்..//அஷய கீர்த்தி -எண் அரும் சீர் ஸ்வாமிக்கு-நல்லாருக்கும் விசேஷணம் ..மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழ்..சகல வித்யா வாகினி /வழி எதிராசன் என்று வாழ்த்துவர் ..திரு நாம சொல் கற்றமை -சுக்ரீவன் இரண்டு பரிட்சை ராமனுக்கு வாய்த்த பின்பு – குரங்கானாலும் விசுவாசம் பெற்றானே -அமுதனார் பிரத்யட்ஷமாக காட்டினாலும்-கெட்டவன்  மாறி நல்லவராக ஸ்வாமி கிருபையால் -மனிசர்க்கு நம்பிக்கை வர வில்லையே என்று வருந்துகிறார்

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -39.பொருளும் புதல்வரும்/40.சேம நல் வீடும் /41.மண் மிசை -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 14, 2011

39–பொருளும் புதல்வரும்

பொருளும் புதல்வரும் பூமியும் பூம் குழ லாரும்  என்றே

மருள் கொண்டு இளைக்கும் நமக்கு நெஞ்சே மற்று உளார் தரமோ

இருள் கொண்ட வெந்துயர் மாற்றி தன்னீரில் பெரும் புகழே

தெருளும் தெருள் தந்து இராமனுசன் செய்யும் சேமங்களே

தன் ஈறில் பெரும் புகழே ../மற்று உளார் தரமோ- நெஞ்சை  பார்த்து கேட்கிறார் ..செய்த உபகாரங்களை  அநு சந்தித்து ப்ரீதியாலே ..தம் திரு உள்ளத்தை பார்த்து கேட்கிறார்.. மருள்-அறிவு கேடு..புகழ்- ஒன்றை அனுபவிக்க அதிலே ஈடு பட்டு தன் ஈறில் பெரும் புகழ்- வேறு இடத்தில் போக வேண்டாம் வேறே  குணங்கள் பார்க்க வேண்டாம் .தனக்காக தன் பேறாகா ஆக்கி கொண்ட குணமே -பெரிய நம்பி சேவிக்க கண்டும் காணாமல் இருக்க -சிஷ்யர்களுடன் அவர் இடம் கேட்க்க ஆள வந்தார் என்று நினைத்து.. ..லீலை யாக உதாசீனமாக கொண்டால் -ஏற்று கொள்வது போல இல்லை குழந்தை காலால் உதைப்பது போல -விட்டு விட்டார் மௌனமே ஜெயித்தது  வருக என்று .மட கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே போல..கையில் இருக்கிறது -1அடி தூரத்தில் இருந்தாலும் பாகவதன் i  அடி  பிரிந்தாலும் தூரம் வந்ததும் வணங்கினாள்/கை கூப்பி சொல்லி -மீண்டும் வணங்கினால்  -இதில் ஐதீகம் உண்டு….பதில் சொல்லாத புகழையே அனுபவிகிறார் ..தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் தாள் கண்டார் தாளே கண்டார் போல .//வெந்துயர்  மாற்றிய பெரும் புகழே ..இருள் கொண்ட இதை மாற்றியதே என்கிறார்..

பொருள்-அர்த்தம் புத்ரர்களும் ஷேத்ரமும் தாரங்களும் என்று இவற்றையே விரும்பி மருள் கொண்டு = அறிவு கேட்டு /இருள் -அஞ்ஞானம் கொண்ட வெந்துயர் மாற்றி /தம் ஈறு இல்லாத -அந்தம் இல்லாத /தெருளும் தெருள்-அறியும் படியான அறிவை தந்து ருசி பிறப்பித்து ஞானம் -ஐயப்பாடு அறுத்து தன் பால் ஆதாரம் பெருக வைத்த அழகன் ../பூம் -அழகிய /பூவை உடைத்தான குழல் ..சேமம் -ரஷை /தரம்-ஒப்பு /மற்றவர் உடன் ஒப்பாமோ ../அப்ராப்த விஷயங்களில் ஈடு  பட்டு நிகீனராய்-நமக்கு நெஞ்சே- சேர்த்து கொள்கிறார்../பொருள் முதலில் பொருள் இல்லார்க்கு இவ் உலகு இல்லை .-புருஷார்தங்களுக்கு காரணம் -.தன கனக வஸ்து வாகனாதி சகல பதார்த்தங்களும்..-ஐஸ்வர்யம்-

ஷேத்ரம் -ஜீவன ஹேது ../அறிவரு அறிந்த மக்கள் பேறே செல்வம்..தாயே தாரமே  ..மக்களே நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் ..அவி விவேக ஞானம் திக் பிரமம் எந்த திக்கு போவது  என்று தெரியாமல் –மாற்றி- குரு வின் வேலை இருட்டை போக்குவது…தன் ஈறு இல்லாத -புகழ்-ச்வாபவிகமாய் வந்தேறி இல்லை ..மேல் மேல் பெருகும் கல்யாண குணங்கள்..இருள் மீளாது//ஆழ்வார்- உலகத்தார் புகழும் புகழ் தான் அது காட்டி தந்து   தன் உள் திகழும் மணி குன்றம் ஒத்தே நின்றான்-.புகழும் புகழ் மற்று எனக்கு ஒரு பொருளோ….ஆக்கி என் உள் சேவை சாதித்ததே நினைத்து இருப்பேன்../மற்று யாராலும்- அறியாத அறிவித்த அத்தா-போல அருளுகிறார்/ கழுத்தில் ஓலை கட்டி கொண்டு திரிந்தும்-ஐந்து கிராமம் பயன் இல்லை- சாரத்தியம் பண்ணியும் -யுத்தம் முதல் நாளில் முடிய வில்லையே -18 அத்யாயம் கதை உபதேசித்தும்-அர்ஜுனன் சரண் அடைய வில்லையே /சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி.. விரதம் மம  சொல்லியும் பயன் இல்லை -பரதனை ரஷிக்க வில்லையே சரண் அடைந்தாலும்-/படாதன பட்டும் -நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காய் -/ஒருவனை ஆகிலும் சர்வேஸ்வரனை ரஷித்தான் அல்லன் ..வேதமே மறைய ஸ்வாமி வந்து  பெரும் வீடு எல்லை அறுத்து கொடுத்தாரே -பிழை போருக்க யாவர்க்கு முடியும் எதிராசா உன்னை அன்றி/ தென் அரங்கர் தமக்கு ஆமோ ..மன்னிய சீர் மாறன் அருள் மாறி தனக்கு ஆமோ .மற்றும் உள்ள தேசிகர் தங்களுக்கு ஆமோ.-ஆர்த்தி பிர பந்தம் ..மதுர கவி ஆழ்வாரும் -.அன்னையாய் அத்தனாய்–சடகோபனே போல

சேம நல்  வீடும் பொருளும் தருமமும் சீரிய நல்

40–சேம நல்  வீடும்

காமமும் என்று இவை நான்கு என்பர் நான்கினும் கண்ணனுக்கே

யாமது காமம் அறம் பொருள் வீடு அதற்க்கு என்று உரைத்தான்

வாமனன் சீலன் இராமனுசன் இந்த மண் மிசையே..

இந்த ஜகத்திலே உபதேசித்தார்-பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் உடைய இடத்தில் /வாமனன் சீலன் இராமனுசன்../நான்கு புருஷார்த்தங்கள் வியாசர் பராசர போல்வார் சொல்ல /கண்ணனுக்கே ஆமது காமம்-கிருஷ்ண சம்ச்லேஷனம் -பக்தி இல்லை–அனுபவிக்கும் பொழுது ஏற்படும் ப்ரீதி- ஒன்றே புருஷார்த்தம் -சாதனா பக்தி/ பல பக்தி இரண்டு….அன்பை வைத்து வேறு கேட்க்காமல் அதையே -அவ் விவசாரம் -/சீரிய நல் காமம் -கிருஷ்ண சம்ச்லேஷனம் -வழி இல்லை..-மற்ற மூன்றும் இதற்க்கு அங்கம் ..இப் பாட்டில் லோகத்துக்கு செய்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து //தானே வந்து உபகரிக்கைக்கு -யாரும் பிரார்திக்காமலே -ஸ்ரீ வாமன துல்ய சீலர் .தன் பேராக கொடுத்தான் /போரும் போரும் என்று இல்லாமல் /உவந்த உள்ளதனாய்-ஆறு -இந்த்ரன் பெற்றான்// மகா பலி  பட்டம் //சாஸ்திரம் ஸ்வாமி மீட்டு கொடுப்பான் /உலகத்தார் திருவடி/ நமுசி வானில் சுழற்றி / திரு பாண் ஆழ்வார் மண் அளந்த இணை தாமரை கண்டு பேர் பெற்றார்//சேம ரூபமாய் /நல்/ வீடு- கைவல்யம் தவிர்த்து-/பொல்லா அரக்கன்-விபீஷணன் இருப்பதால் நல்ல அரக்கன்/ பிணி மூபிலாத இறபில்கயாய் பிறப்பதற்கே என்னாது/ யோகம்-கிடைப்பாதது கிடைப்பது / சேமம் கிடைப்பது தங்குவது //யோக நல் வீடு சொல்ல வில்லை சொரூப அனுரூபமான வீடு தானே மோஷம். இக் கரை அக் கரை போல.. சேர்த்தி என்றும் உண்டு..சேர்தியை தக்க வைத்து இருக்கிறான்

அக் கரை  என்னும் அனர்த்த கடலில் அழுந்து கிடந்தேன் உன் பேர் அருளால்  இக் கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேன் -பெரி ஆழ்வார்..விபீஷணன் ஆஜ காம-தன் இடத்துக்கு வந்தான்../பொருளும் அர்த்தமும்- கொண்டு செய்ய பட்ட தர்மம்- அதனால் பெற்ற வீடு-..சீரிய நல் காமம்/ அங்கம் இல்லை ஸ்வயம் புருஷார்தமாய் இருப்பதால் சீரிய -சாத்தியம் இது சாதனம் இல்லை ..நல்-தர்ம அனுரூபமான காமம் -சர்வேஸ்வரன் விஷயத்தில் காமம்../சாஸ்திர வழியில் ஈட்டிய  பொருள்/மோஷ ஆனந்த பலத்துக்கு மட்டும் பண்ணி கிட்டிய பொருள்./பழி அஞ்சி பாத் தூண் உடைத்தாயின்  வாழ்க்கை -குறள்-புண்யம் வராது பாபம் வரும் //

விதிக்க  பட்ட காமம் -நமக்கும் இல்லாமல் நமக்கும் அவனுக்கும் இல்லாமல் அவனுக்கே -தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே -பிரபல விரோதி-மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று-போல .அறம் பொருள் வீடு மூன்றும் இதற்கே தான்../தர்மம் -பாபம் விலக ஹேது- பக்தி வளர இது வேணும் /அர்த்தம்-பொருள்- தானம் -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்தது கண்ணனுக்கு பிடிக்கும் என்பதால்/ மோஷம்-அங்கம்-வளர வளர அனுபவிக்கணும்.- நீடித்து  நிலைத்து இருக்க -தக்க வைத்து கொள்ள -பகவத் சம்ச்லேஷம் கூடி இருப்பதே..இந்த பூமியிலே சொன்னார்..நல் பாலுக்கு உய்தன்ன்  நான் முகனார் நாட்டுள்ளே-போல -உரைப்பான்- இப்படியுமா உரைத்தான் ஆச்சர்யம்.. சீரை- பாட பேதம்..புருஷார்த்தை லபிக்க எளிதாக -வருந்த வேண்டியது இல்லை எளிதாக பெறலாம்- கேட்காமலே திரு வடி  கொடுத்த வாமனன் இதையும் கொடுப்பான் ..சீலை- பாடமே சப்த ச்வராச்யமும் அர்த்த கவ்ரமும்  உண்டு..

சேம நல் வீடு- மோஷத்தை கொடுப்பதாய் ..அங்கம் -பக்தி ஞாமம் கர்மம் -சாதனம் அனுஷ்டிக்க பொருள்- நியாயமாய் பெற்ற  தனம் ../நித்ய நைமித்திய கர்ம ஆராதனா ரூபமாய் வர்ண ஆஸ்ரம தர்மம் //சுயம் புருஷார்தமாய்

தர்மம் அர்த்தம் காமம் -மூன்றும்- பிராக்ருதங்கள்-சொரூபத்துக்கு  அநு குணம் இன்றி-/வீடு பிரகிருதி விமோசன அனந்தரம்-தேச விசேஷத்தில் சென்று அனுபவிப்பது -சொரூபத்துக்கு அநு குணம் /சாதனாந்தர பரனுக்கு இது சுயம் பிரஜோயனம்..//நான்கினும்- நான்கின் உள்ளும்- அவர்கள் சொன்னதும்  வைத்திக காமம் தான். –அங்கம் மட்டும்  மாறும் –சேதனன் அசித் போலபாரதந்த்ர்யன்  தனக்கு ஓன்று பிரயோஜனம் இன்றி பேரு  இழவு சுவாமிக்கே /வேய் மறு தோள் இணை மெலியுமாலோ- உன் தோள் தான் ..இப்படி மாறாடி இருக்கும். /இவ் உலகத்து காமம் த்யாஜ்யம் அவ் விஷய காமம் வேணும்..-வகுத்த சேஷி இடம் ..அகங்காரம் தவிர்த்து அவன் திரு உள்ளம் உகப்பதே புருஷார்த்தம்அவனுக்கே ஆகிய காமம்..உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம்/ தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே தலை குனிந்து அவனை நோக்காமல் ஆழ்வார் அருளுகிறார்/ மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று- நம் ஆனந்தத்துக்கு இன்றி கைங்கர்யத்தில் களை அறுகிறாள்..இதி மே மதி -விருத்த காமம் -நிந்தை ஸ்திதி–ராமன் தசரதன் நிலை-கைகேயி காமம்  பற்றி- சொல்கிறான்..ஆபத் யே  சிகரம் -பிரிகிற துன்பம் கிட்டும்../விசேஷ தர்மம் உனக்கே நாம் ஆட செய்வோம்..அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி கைங்கர்யமே தர்மம் அவன் ஆனந்தத்துக்கு என்று ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு  இலா அடிமை செய்தல்/ அதற்க்கு பொருளும்/ அனுபவிக்க பிராப்தி வீடும் -இதற்க்கு அங்கம். சக காரி /ஸ்ரீ பாஷ்யம் தானே உரைத்தார் இங்கேயே அருளி செய்தார்..இம் மண் இசையே கண்ணனுக்கே காமம் அர்ச்சை அவதார பிராவண்யம்…தர்மமும் பொருளும் -வீடு- நம் பெருமாள் மண் மிசையே கண்ணன்- பொன்கொதும் புவனியும் அங்கம் தானே ..மகா பலி- அமுதனார்-அரங்கம் கொடுத்தாரே இந்த்ரன்-ஆண்டான் சீலனே – கூரத் ஆழ்வான்..ஸ்ரீ தேவி- பகவான் போல ஆழ்வான் -சுவாமி..//நல் அடி போது–ஸ்ரீ பாதத்தை வைத்தால் போல ஸ்ரீ பாஷ்யம் சம்ச்லேஷம் ரசம் வரும் படி அனைவருக்கும் கொடுத்தார் ..நல் வீடு பெறினும் மீறிய காதலே அமையும்-பரான்குசரும்..// மன்னு  காமத்தின் வழி மறைய // சீரார் இரு கரையும் எய்துவார் //பரகலாரும் அருளினார்கள்.

இப் பார் ஆர்  சொல்ல  பட்ட மூன்று அன்றே அம் மூன்றும் ஆராய அறம் பொருள் இன்பம் .இவற்றின் இடை- அதனை -எய்துவார்–பெயரை சொல்லும் படி இல்லாமல் உசந்தது என்றும் பெயரை சொன்னால் அதிகம் சோகம் வரும் என்று – பொருள் – இடை அதனை -காமம்- எய்துவார்  -வீடு சேர்க்க வில்லை–சிக்கு என  மற்று ஆரானும் உண்டு என்பவர் எனபது தான்-வீடு- அதுவும்-பெயர் சொல்ல  வில்லை ஒராமை அன்றே உலகோர் சொல்லும் சொல்.–. மடலில். ஞானம் தசை மாறி பிரேம தசையில் –ஸ்வாமி சாஸ்திரம் கொண்டு -நாலையும் சேர்த்து -பரகால நாயகி சொன்னதையும்  சேர்த்து- உபய வேதாந்தி ..அருளினார் –பல பக்தி -அனுபவம் பண்ணும் பொழுது -சாதனம் இது..

41–மண் மிசை

மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே

கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா உலகோர்கள் எல்லாம்

அண்ணல் ராமானுசன் வந்து தோன்றிய அப் பொழுதே

நண்ணரு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணர்க்கு ஆயினரே

திருத்தின வைபவம் –ஆழ்வார் மனோ ரதித்தார்  -பொலிக பொலிககழியும் கண்டு கொண்மின்  -ஆண்டாள் ஆள  வந்தார் ஆசை பட்டதை நடத்தி காட்டினார் உபதேசம் முன்பு சொல்லி இதில் திருத்தின விதம் அருளுகிறார்

ஞானம் தலை கொண்டு-வளர்ந்து கொண்டே…மண் மிசை -தேவர்களே கால் வைக்க கூசும் இங்கு .ஹவிர்பாவம் வாங்க வரும் பொழுது../யோனிகள் தோறும்/ தேவ-உபெந்த்ரன்  மனுஷ்ய -ராம கிருஷ்ணா திரைக் சேர்ந்து ஸ்தாவரம்-என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் /எங்கள் மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும்-அவளையும் கூட்டி கொண்டு இருவராய் வந்தாய்.. கண்ணுற நிற்கிலும் 11000 வருஷம் இருந்து ..காண கில்லா உலகோர் எல்லாம்.. /அண்ணல்- உயர்வு தாழ்வு எல்லாம் தன் உடையது என்று நினைக்கிற ஸ்வாமி– அவன் சொத்து பெற இவரோ நம் சுகம் துக்கம் எல்லாம் தன் உடையது.. தோன்றியது -ஒரே தடவை . பிறந்து நடத்த முடியாததை தோன்றியதும் .. இருவராய் அங்கு .. அவனை சொல்லும் பொழுது பிறந்து  -பயன் அடைய வில்லை நம் போல/ ஸ்வாமி தோன்றி-பயன் இருந்ததால்..தோன்றும் பொழுதே திரு துழாய் போல.. உபதேசம் -நண்ணி அரும் ஞானம் தலை கொண்டு- நிலை நின்றது.. /மாதவன் வந்து நடத்த முடியாததை–இவர் நாரணர்க்கு ஆள் ஆக்கினாரே -மீண்டு வர மாட்டார்கள்..அந்தர்யாமி வியாபகன்  சரீர ஆத்மா பாவத்தை எல்லா ஞானமும் பெற்றார்கள் —

யதாஜஞானம் பிறந்து -மறந்த உறவை காட்டினார்.. அம் பொன் அரங்கர்க்கும் ஆவிக்கும் உள்ள சம்பந்தம் காட்டினார் –இனி யாம் உறாமை இருபதுகால் கூப்பிட்டார் மூன்று தடவை திரு விருத்தத்தில் . இனி ஒன்றும் மாயம் செய்யேல் 17தடவை திரு வாய் மொழியில். மெய் நின்று -சத்யம்-சரீரத்தில் இருந்து கேள் என்றார் /எங்கள் மா தவனே-நமக்கு நாதனான சரிய பதியே -/பிறந்த நினைவால் வந்த நெருக்கம் எங்கள்//கட்கிலி உன்னை காணுமாறு அருளாய்-தன்னை கண்ணுக்கு விஷயம் ஆக்கி கொண்டு நிற்கிலும்-கண்ணால் பார்கிறேன் மனசுக்கு புரிய வில்லை என்கிறாள் தாரை//குகன் சபரி கபந்தன் சிசுபாலன் போன்றவர்களும் காணுமாறு- உண்ணாத நீ உண்ணும் குலத்தில் பிறந்த பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தாயே-ஆண்டாள்//காண கில்லா- சேஷி என்றுஅறியாமல் –பிறந்தது நமக்கு என்று புரிந்து கொள்ளாமல் // 

மூடன்-மனுஷ்யன் பரமாத்மா தெரியாமல்-அபிஜாநாதி -அவ்யயன்-அஜம் மாம் -அறியாமல் யோக மாயையால் தெரிந்து கொள்ள வில்லை../அண்ணல் நமது -இழவு பேறுகள் தம்மதாக கொண்ட ஸ்வாமி//வந்து -தோன்றிய அப் பொழுதே-ஸ்ரீ பாஷ்ய முதல் பிரகாசித்த அப் பொழுதே -நண்ணி நண்ணி அரும் ஞானம்  மாதவனும் முயன்று பெறா முடியாத ஞானம். –சேஷி- சேஷன்/சரீர ஆத்மா சம்பந்தம் நாரணர்க்கு ஆயினரே.. தலை கொண்டனரே- இல்லை ஆயினரே அனுஷ்டானம் உண்டு ஞானம் பெற்றதும்..தோன்றல்-பிரகாசித்தல்..தோன்றிய அப் பொழுதே-ஆவிர்பவித்த அப் பொழுதே..தலை கொள்ளுகை= அதிசயிக்கை//

அறிய மாட்டாத அதே லௌகரிகளே–யுகம் வேற கலி–வகுத்த சேஷி என்று-தெளிந்து-கலக்கம் தீர்ந்து- அறிந்து இல்லை தெளிந்து என்கிறார்..சொத்து போனதற்கு அழலாம் வக்கீல் தானே வாதாடனும். கலங்குபவன் கண்ணன் கலக்க ஒண்ணாதவர்கள் ஆச்சார்யர்கள் ருசி ஜனித்த லாவண்யம் வைஷ்ணவ வாமனத்திலே பூர்ணம்.. வர்ணம் திருமேனி..-வைஷ்ணவ நம்பி..ராமானுஜர் சிஷ்யர் தான் வைஷ்ணவர் வடுகா- வட்ட பாறை. விஷ்ணு மற்ற அனைவரும் பிராட்டி வைஷ்ணவி விஷ்ணு பக்தி.-தத்வ தர்சி  வாக்கியம் …யோனிகள் தோறும் பிறக்கிறான் -சேதனர் விலக பிறக்க அவன் சேர்க்க பிறக்கிறான்../எங்கள் மாதவனே- உங்கள் இழவை காண  மாட்டாத பரம கிருபையால் தானே..ஒக்க குதித்தான் ..குழந்தை விழ ராஜா குதித்து காப்பது போல..மானை பிடிக்க மான் வேணும் புலி அனுப்பினால் நடக்குமா ..தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சம் வஞ்சித்து-பூனை எலி-வெட்டி போனேன்-கன்னி வைத்து பிடிப்பது போல ஆழ்வார்களை ..பாதி திருத்தினார்கள் அனுபவத்தில் ஆழ்ந்து .ஆச்சார்யர்கள்..உபதேச பிரதானம்..மாதவனே- கிருபையால் பிறந்ததால்-ஆவிர்பூதம் மகாத்மா-இல்லை- நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காய் படாதன பட்டு/ சவா தந்த்ர்யம் அடக்கி கிருபை தூண்ட பிராட்டி வேணுமே சேர்த்தி மாதவன்…அகலகில்லேன் இறையும் என்று ரஷனத்துக்கு என்றே இருப்பவள்../சரணா கதிக்கு கால நியமனம் இல்லை.. நித்ய அனபாயிநீம் -சீதை-ராமன் /ருக்மிணி-கண்ணன் /மாதவனே-யே காரம்-தானே வந்து -ஸ்ரீ யாலே இட்டு காரியம் பண்ணாமல் சொத்து சேர்க்க ஸ்வாமி வேணுமே../நிற்கிலும் 11000 வருஷம் இருந்தும்..120 வருஷம் காணன் இருக்க /எதிர் சூழல் புக்கு ஒருத்தரை பிடிக்க உஊரை வளைப்பாரை போல ..சர்வ காலம் சர்வ பிரகாரத்திலும் சர்வ தேசத்திலும் சர்வர் கண்ணுக்கும் இலக்காக்கி /அபயம் சர்வ / அகம் தக்வா / பரமாம் கதிம் உபதேசித்து தூதுவ சாரதித்வங்கள் பண்ணியும்../பக்தி பண்ணு நேராக வரலாம் சத்யம் என்று சொல்லியும் ரொம்ப பேசினான் /ராமனை ரஷகன் புரிய வில்லை ஆத்தனஎன்று புரிந்து கொள்ள வில்லை ஆஸ்ரித வ்யாமோகன் தெரிந்து கிள்ளவிலை..படாதன பட்டு

வழி துணை பெருமாள் என்று புரிந்து கொள்ள வில்லை /பிறந்து உபதேசித்து  நடத்தியும் காட்டியும்  பயன் இன்றி /சாச்த்ரத்தாலும் காண கில்லா நேராக வந்தும் அந்தகன் சிறுவன் போல மூடர் ..ஆசூரிம் ச்வாபம் அடைந்த சம்சாரிகள் ..மனுஷ்யந்தே பரத்வம் உயர்-பரத்வே பரத்வம்  திண்ணன்-மோஷ பிரத்வம்  அரவு-விபவ பரத்வம்  ஒன்றும்-அர்ச்சையில்  பரத்வம் பதிகம்.. பூத மகேஸ்வரன் சர்வேஸ்வர ஈஸ்வரன்.-புரிந்து கொள்ள வில்லை . அவ மதிப்பு வேற பண்ணுகிறார்கள்…சூட்டு நன் மாலைகள் ..போன மாயங்களே ..சூழ்ந்து  அடியார் வேண்டினக்கால் தோன்றது விட்டு இட்டாலும் ..பின்னும் தம் வாய் திறவார் ..அவதரித்த போதும் அப்படியே சொரூபமே தலை கட்டித்து ..ரூபமே பார்க்கவில்லை ..தபசாலும் யாக யக்ஜங்களாலும் பார்க்க முடியாது பக்தி ஒன்றாலே முடியும் என்றானே- செய்ய வேண்டியதை செய்து முடித்தான் .சீல தனம் –இறங்காமல் இருந்திருக்கணும் சாஸ்திரம் உண்மையாக்கினோம் பார்க்க வில்லை நாமும் ..அண்ணல்-பிதா /வித்தையால் கிடைத்த ஜன்மம்..

..தன் ஜன்மம் நமக்கு கொடுத்த அண்ணல்..வந்து -தீஷிதராய் வந்து திருத்தி அல்லது போகாமல் ..பிரகாச படுத்தி..கிடைத்தற்கு அறிய ஞானம் நன் அரும்- கண்ணால் நிற்கிறவனை பார்க்க முடியாதவன் ஞானத்தால் கொடுத்தாரே ஞானம்  ஏற்பட்டு நிலை நின்று ..சம்பந்த ஞானம் ..நாரணர்க்கு -சர்வ வித பந்து /வியாபகன் /அந்தர்யாமி /சரீர ஆத்மா பாவம் /முழு முதல் காரணம் /பிரகார பிரகாரி பாவம் தனி வித்தாய் .மூவரில் முதலாக ..முற்றும் முற்றும் மற்றும் ..இது தான் நண் அரும் ஞானம் /திரு மந்த்ரத்தில் வளர்ந்து-சம்பந்தம் தெரிந்து – துவயத்தில் வளர்ந்து -அனுஷ்டானம்-சரம ஸ்லோகம் நாராயண சப்தம் இல்லை என்று இதை சொல்ல வில்லை…பல யோனிகள் மிதுனத்துடன்  பிறந்தான் தோன்றினான் இவர் தனியாக ஒரு தடவை ..ஆள் ஆகினரே அனைவரையும்.

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -36.அடல் கொண்ட நேமியன் /37.படி கொண்ட கீர்த்தி /38.ஆக்கி அடிமை /39.பொருளும் புதல்வரும்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 13, 2011

அடல் கொண்ட நேமியன் ஆர் உயர் நாதன் அன்று ஆரண சொல்

சுடல் கொண்ட ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப பின்னும் காசினியோர்

இடரின் கண் வீழ்ந்து இடத்தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டவர் பின்

படரும் குணன் எம் இராமனுசன் தன் படி இதுவே

விக்ரகத்தின் லாவண்யமும் சௌந்தர்யமும்  சேர்த்து படி கொண்ட கீர்த்தி என்கிறார் /வித்யை தாயாக கொண்டு–விச்வபதி லோக பர்தா ஆர் உயர் நாதன்-அடல் கொண்ட நேமியன் -அன்று-ஆரண சொல் ..அர்ஜுனன் சோகத்தோடு இருந்த காலத்தில் தேர் தட்டில்-.கடல் கொண்ட ஒண் பொருள்- சிஷ்யன் என்ற ஒரு சொல் கேட்டு -ரத்னம் எல்லாம் நடுவிலே கொட்டினானே -குஹ்யமான அர்த்தங்களை பார்த்து -தேடி எடுத்து -கீதா முகத்தாலே அளித்து. அருளினான் அவ் அரு மறையின் பொருள்…அர்ஜுனன் வாழ்ந்து போனான்-பின்னும் மறு படியும்-துவாபரம் முடிந்து கலி பிறந்த பின் -காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட -4000 வருஷங்கள் கழித்து ஸ்வாமி-தானும்- அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு அவர் பின்-இடரின் கண் வீழ்ந்தவர் -படரும் குணம்-எம் இராமனுசன் -படி இதுவே -ஸ்வாமி நம்மை விடாமல் -க்ருபா மாத்திர -பர கத ச்வீகார நிஷ்டர் ஸ்வாமி../

நாங்களும் ஆச்ரயிக்கும் படி இவர் தம் உடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும் படி சொல்லீர் என்ன அதை அருளி செய்கிறார்..

விரோதி நிரசன சக்தியை உடைத்தான திரு ஆழியை உடைய -சகல ஆத்மாக்காளுக்கும் சேஷி ஆனவன்..அன்று- ஆஸ்தான சினேகா காருண்யா தர்ம அதர்மாதியாகுலனாய் கொண்டு-மூன்று தோஷங்களை பச்சையா இட்டான்- ஸ்தானம் இல்லாத இடத்தில் சிநேகம் காருண்யம் காட்டி  தர்ம அதர்மம் தெரியாதவன்-சோகத்தோடு வருந்திய அர்ஜுனன் /பெரும் கடலில் மறைந்து கிடக்கும் ரத்னங்கள் போல- வேத சப்தம் ஆகிற சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே -கடல் கொண்ட பொருள் கிடைக்குமா- தசரதன் கண்கள் ராமன் பின்னே போனதே-கட்சல் கொண்ட வஸ்து திரும்பி வாராது-சமுத்திர இவ காம்பீரம் கொண்டவன்-/ஒண் பொருள்-முத்து சிப்பி மேலாக கிடைக்கும் பொருள்-ஒண் பொருள் கிடைக்காது மறைந்து கிடக்கிற விலஷனமான அர்த்தங்களை தர்சித்து -உணர்ந்து -வேதம் அறிந்த பிரதம வித்வான் அவன் தானே -பீத முகத்தாலே அதை அளிப்ப-சகல சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக ஸ்ரீ கீதா முகேன-அர்ஜுனன் வியாஜ்யம்-உபகரித்து அருள- வருத்தத்துடன் தன் அடி சோத்திக்கு எழுந்து அருள–..வீழ்ந்திட -அழுந்தி -பதிதம் பீமா பவ -தானும் -சுவாமியும்-அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு-சொன்ன அர்த்தத்தைத்தான் ஸ்வாமி கொடுப்பார் இதை புரியும் வரை -கை கொள்ளும் அளவும்- அவர் பின் -சம்சாரிகள்- கேட்டு கொள்ள மாட்டோம் என்று ஓடுகிற -பின் தொடரும் குணம் -படரும் குணம்- எம் ராமானுசன்- படி ஸ்வாபம்-இதுவே .//பாட பேதம் அன்று- என்று -சர்வேஸ்வரனே சேஷி என்று கொண்டு வேதத்தில் மறைந்து கிடக்கிற அர்த்தம் தரிசித்து  கீதா முகேன அருளி செய்தார் ..அடசல்-மிடுக்கு /காசினி-பூமி /படி-ஸ்வாபம்

வேதத்தால் நானே சொல்ல பட்டேன் ..வ்யாபனாது /பரநாத்/ ச்வாம்யாத் -ஆறு உயர் நாதன் வேறு பட்டவன் புருஷோத்தமன் அபுருஷ புருஷ உத் புருஷ  உத்த புருஷ உத்தம புருஷ ..தாங்குபவன்  ஸ்வாமி சேஷி/படி- பிரகாரம்-ஸ்வாபம்-இயல்பு../பிரதி பாஷா நிரசனம் ஆழிக்கே ஸ்வாபம் /நாதன் -சேஷி..விஸ்வத்துக்கு பதி   சேஷி /பரிட்ஷை பண்ணாமலே -விரித்த குழல் முடிக்கைகாக மூலை இலே கிடந்த ரத்னங்களை இட்டான்- இப் பொழுது பதன் பதன் என்று துடித்து அருளுகிறான் -தாய் தம்பி தனயன் மாறன் மாறன் அடி பணிந்தார்க்கு உள்ள  கிருபையால்..அருள- .வியாக்யானம் இன்றி பட்டு போனது -கை இலங்கு நெல்லி கனி போல இருக்க வ்யாக்யானங்கள்..கீதா பாஷ்யம் அருளி -உபதேசம் பண்ண -பத்ரிகாச்ரம் அளவும் பின் தொடர்ந்து -லௌகிக ஜனங்களுக்கு உபதேசிக்க /அடல்-மிடுக்கு –மடுவின் கரையில் -சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -அலற ஆனையின் துயரம் தீர புள்  ஊர்ந்தானே முதலை மேல் சீறி  வந்து /நீர் புழு-அஸ்வத்தாமா பரிஷித் பிரம்மாஸ்திரம் ஒழித்த ஆழி ../நாராயண அஸ்த்ரத்துக்கு பிரதி- கிரீடம் கழற்றி வில்லை கீழே போட்டு அஞ்சலி பரமா முத்ரா -/துர்வாசர்-அம்பரிஷித் -சக்ராயுதம் ஆஸ்ரித விரோதியை துரத்து/ வடிவார் சோதி   வலத்து உறையும் சுடர் ஆழி //பரத்வம் சூசுகம் ஆழி – பரத்வம் ஆர் உயிர் நாதன்-ரஷிக்க  பரத்வம் சொல்ல ஆழி /

நாதன்-பிரார்த்திக்க படுபவன்..கண்டு அளித்தானே-/ஒருவன் நித்யன் கேட்டதை கொடுப்பவன் /சமஸ்த புருஷார்த்த பிரதான் எழுவார் விடை கொள்வார் — கதி த்ரயத்துக்கும் மூலம் /ஜகத்துக்கு உபகாரம்  நினைவாக /தேர் ஓட்டியாக அனைவரும் பார்க்கும் படிஅடைவே கடாஷித்து -கீதையில்- அடைவே இருக்காது. நவ ரத்ன மாலை போல கோத்து அருளி /மாயன் அன்று ஓதிய வாக்கு / நெறி உள்ளி உரைத்த //அன்று -முதல் சோகம்- நல்லது சொல்லு -தெரிந்த நல்லத்து எல்லாம்  சொன்னான்// நடு சோகம்- இறுதி சோகம்-மோஷ  உபாயமாக அருளிய அன்று – /கால விளம்பம்- குழம்பி /சொரூப விரோதி -சரணா கதியே சிறந்தது -அளிப்ப-  மன மனாப -பக்தி மார்க்கமும்  -சர்வ தர்மான்-பிர பத்தி மார்க்கமும் -கொடுக்க -பின்னும் -பூலோகத்தில் உள்ள சேதனர்கள் அனைவரும் அழுந்தி தரை பட்டு கிடப்ப -ஒருவன் பட்ட சோகம் அங்கு லோகம் பட்ட துக்கம் இங்கு.சர்வ சக்தனாலே முடிக்காத பின்னும்…பொருக்க முடியாத சுவாமி   கீதை -பொருள்/–கீதா பாஷ்யம்- ஒண் பொருள் /அன்றிக்கே -திரு கோஷ்டியூர் உபதேசித்த சரம ஸ்லோக அர்த்தம்.-ஒண் பொருள் . /கத்ய த்ரயம் ஒண் பொருள் ரசிகர் /தத்வ தரிசி வசனம் ஒண் பொருள் ஆனது / கீதாசார்யன் சொன்னதால் இன்றி தம் ஆச்சார்யர் சொன்னதால் சொல்ல போனார் சுவாமி.. /சம்சார துக்கம் துடைத்த ஸ்வாமி//  -பெரிய நம்பி திரு குமாரரை உம்மை விட்டோம் என்று  கை கொண்டாரே //தானும் ஒண் பொருள் கொண்டு ..அங்கன் அன்றிக்கே பின்னும் தானும் -இரண்டு உம் இருப்பதால்- அது-சர்வேஸ்வரன் சர்வக்ஜன் சொல்கிறான்  -துவாபர காலம் ..அர்ஜுனன்-குடாகேசன்-மகா ஞானி ஆத்மா சகாவாக கண்ணனுக்கு இருந்தான் .. //இதுவோ  ஸ்வாமி —கலி -அதிகாரிகள் சர்வர் -வர்ண ஜனங்கள் ..கன்று குட்டி பசு மாடு பின் போவது போல -போவேன் என்றான் பாகவதத்தில்// ஸ்வாமி சென்று அனுஷ்டித்து காட்டினார் //அந்தரங்கமாக பெற்ற அர்த்தத்தை பூமி தானமாக கிருபை வாத்சல்யமாக ஒவ்தார்யமாக வாரி கொடுத்தார் ஸ்வாமி…சங்கு சக்கரம்  உடன் கீதை உபதேசித்தான் கண்ணன்-நாள் தோள்  அமுதன் அடல் கொண்ட நேமியன்  அளிப்பன் ..-பிரதிக்ஜை பண்ணினதால் – உபயோகிக்க முடியாமல் கடல் கொண்டு ஒண் பொருள் அளிக்கணும் /திரு தண்ட ஹச்தராய் உபதேசிக்காமல் அடல் கொண்ட நேமியான்/திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் கல்யாண குணங்கள் பொசிந்து காட்டும் /மகிமை படைத்தவர் ஸ்வாமி உம் பின் வர அனைவரும் உய்யலாம்

37–படி கொண்ட கீர்த்தி..

 படி கொண்ட கீர்த்தி ராமாயணம் என்னும் பத்தி வெள்ளம்
குடி கொண்ட கோயில் ராமானுசன் குணம் கூறும் அன்பர்
கடி கொண்ட மா மலர்த் தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர்
அடி கண்டு கொண்டு உகந்து என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினரே

கற்பார் ராம பிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ../சகல கல்யாண  குணங்களை கொண்டவர் ராமனும் சுவாமியும்.. ஏசலே ஸ்ரீ ராமன் சந்நிதி முன் நடந்து கற்றவர் இடம் நடந்து காட்டுவார் ஸ்வாமி இன்றும்..பெரிய திரு மலை நம்பி மூலமும் ஸ்ரீ ராமாயணம் மூலம் கண்டு ராமனை கற்றார் ..காட்டி கொடுத்த ஸ்ரீ ராமாயணத்தையே நெஞ்சில் கொண்டார்..நாயகனாய்-ஸ்ரீ ராமனுஜரையே ..அடியவர் துன்பம் துடைக்கும் நாயகன் -10 லஷன்யங்களை வால்மீகி அருளுகிறார் / முதல்-உயர்குடி பிறப்பு ..ஷத்ரிய குல கொழுந்து சூரிய குல திவாகரன் ..விவஸ்வான் மனு.28 சதுர் யுகம் முன் கேசவ சோமயாஜுலு பிராமணர்-/பிர பன்ன குலம்-ஸ்வாமி /சாமுத்ரா லஷணம்- திரு மேனி அழகு  .மூன்று பதக்கம் கோவில் பெருமாள் திருமலை செல்ல பிள்ளை /ராஜா சார்வ பௌமன்- மகா பாக்யசாலி- கருவிலே திரு உடன் /யதி சார்வ பௌமன் /வாரி வழங்கும் தன்மை- கோ தானம் கதை -கொடுக்கும்  பொழுது பிராமணர் கேட்க்க தடி ஏறிய சொல்லி-ராமன்  சிரிக்க /அது பசு மாடு கொடுத்த து போல இவரோ  /காப்பேன் சொன்னார் -இவரோ பின் படரும் குணன் பார்த்தோம்/

5-தேஜஸ்வீ -வனம் சோபை அடைந்தது.ஸ்வாமி -உள் இருட்டே போக்கினாரே /6 வைதப்யம் -எதை எப்பொழுது செய்யணும் அதை அவர் மூலம் நடத்தும் தன்மை -விரோதி நண்பன் என்றதால் வாலி தன இடம் வர வில்லை என்று -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசரை அழகிய கண்களை காட்ட சொல்லி திருத்தினார்/ 7-தார்மிகத்வம் -நேர்மை கிருபை

விருத்தி கிரந்தம் பார்த்தே எழுத -பிரமான்யத்தில் / 8தெய்வ   தன்மை- பவான் நாரயனோ தேவ -ஸ்வாமி யும் .அடையார் கமல  -ராமானுஜ முனி ஆயின /9 பாண்டித்வம் -ஐந்து ஆச்சார்யர் ஜைனர்களை  வென்ற பாண்டித்தியம்-யாதவ பிரகாசர் போன்றோரை வென்ற //10 விநயம் உடையவர் -விச்வமித்ரர் இடம் ஏவி பண்ணி கொள்ள /ஸ்வாமி யும் கோஷ்டி கடைசியில் தீர்த்தம் வாங்கி கொண்ட வினயத்வம்

என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கி கொடுத்தார்கள் / ராமானுசனின் குணம் கூறும் அன்பர் / அவர்களின் கடி கொண்ட மலர் தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும்  .நல்லோர் /என்னையும் //குணம்-வஞ்சகம் இருந்தாலும்  குணமாக கொண்ட அன்பர்..=பஷ பாதி- நிறைய பிர மானங்கள் இருக்க  .ஸ்ரீ ராமாயணம் மட்டும்- ஸ்வாமி மனத்தில்  கொண்டு இருந்தாலும்-அதை இவர்  சார தமமாக கொண்டு இருந்தார் என்று சொல்லும் அன்பர் ..அல்ப சாரம் அசராம்  சாரம்  சார தரம் விட்டு சார தமம் -கொண்டு..ராஜ ஹம்சம்-பராங்குச -திருவடி தாமரை -தேனீ கூட்ட தலைவர் பருங்க ராஜம் ஸ்வாமி-.அடியார்களுக்கு உபயோகம் என்று இதிகாச புராணங்களில்  இதை மட்டும் க்ரகித்தார் என்பர்…/நல்லோர் அடி கண்டு- ஜீவாத்மா அடி ராமானுஜ சேஷத்வமே என்று  கண்டு.. உகந்து -கொண்டு -என்னையும் கொண்டு ஆள் அவர்க்கு ஆகினரே /குணம்-சாரக்ராகி–ராமாயணம் -பக்தி வெள்ளம்-படி கொண்ட -உலகும் எங்கும் கீர்த்தி..//ஸ்வாமி திருவடிகளிலே சம்பந்தம் உடையவர் அவர்களே உத்தேச்யம் என்று இருக்கும் அவர்கள் என்னையும் அங்கு உத்தைக்கு  சேஷம் ஆக்கினார்கள் என்கிறார் ./சத்ய லோகம் வரை கீர்த்தி பெற்ற ஸ்ரீ ராமாயணம் பக்தி சாகரம் /வெள்ளத்தின் உள்ளான் -வெள்ளம் -கடல்/நித்ய வாசம் கொண்டு திவ்ய ஸ்தானம் கோ இல் /கோவில் ஆழ்வார் தான் ஸ்வாமி உள்ளம் ..24000 ஸ்லோகம் குடி வைக்கும் அளவு விசாலமான திரு உள்ளம் ../கடி கொண்ட-பரிமளம்  மா-பரத்வம்  மலர் -போக்யத்வம் திருவடிகளில் நெஞ்சு கலந்து சிநேகித்து இருக்கும் விலஷணம் ஆனவர்கள்..

தங்களை போல -என்னையும்-அவருக்கு சேஷம் ஆகும் படி பண்ணினார்கள் ..நான் அறிந்து பற்றினேன் அல்லன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்க சேர்ந்தேன் .ஸ்ரீ ராமாயணம் நிரவதிக பக்தி ஜனகத்வத்தாலே /கடி -பரிமளம்-மணம்//ஆசரித்த- கார்ய-அகம் அர்த்தம்/ஆஸ்ரித – சௌகர்ய -மாம் அர்த்தம் க்ருபாதிகள் தெரிந்து கொண்டு பற்றிநீரே  எப்படி //படி கொண்ட கீர்த்தி– //வால்மீகி மலை ராமன் நதி -சாகரம் அலை-சர்க்கம் .. கரை -ஜல திவலைகள் – ச்லோஹம் திமிங்கலம் -.காண்டம் //வேதமே புண்யம் படித்தாலும் கேட்டாலும் //100 கோடி  பெரிசு பிரம லோகத்தில் //பிரம்மாவும் நாரதரும் இங்கு வந்து வால்மீகி ஆணை இட்டு அருள சொன்னார்கள் /படியிலே கொண்ட கீர்த்தி- மூல ராமாயணம். மற்றவற்றை தள்ளி இதை கொண்டே இதை தழுவியே படி கொண்ட கீர்த்தி /ராமாயணம் -சீதா கதை- புலச்த்ய-சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்ல வந்தது தானே

அவள் சம்பத்தும் அவனது சொத்து தானே ..கரை புரண்ட பக்தி ரசத்தை…வால்மீகி உள்ளம் பக்தி வெள்ளமாக புறப் பட்டது..அர்த்தம் தானே பக்தி -இது தன்னையே சொல்லி அது பக்தியை பிறப்பிபததால்–சப்தமே ரசிக்கும்..பிர மாணம் மதிள் தேடி ஸ்வாமி உள்ளம் புகுந்ததாம் ..இருப்பிடம் வைகுந்தம்  வேங்கடம் மால் இரும் சோலை ..கோவில் போல /ஆதாரம்-பக்தி ரசம் தெரிந்து -அகம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -சொல்லி இருந்தாரே..மதிளுக்கு  மதிள்…ஸ்ரீ ராமாயணமும் திரு வாய் மொழியும் மதிள்கள்///–பின்னை தன் காதலன் முன் சொன்னீரே ஆண்டாள் மனத்துக்கு இனியான் அருளியது போல .ஹனுமான் வழி-ரஷித்தாரே அதனால் ஜாம்பவான் -வாய் குமரன் இருக்கிறாரா முதலில் யுத்தத்தில் கேட்டாரே …/வயிற்றை பெருக்கினார் -திவ்ய தம்பதிகளுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணினதால் -அதன் ரசம் அறிந்தவர் தன் எம்பெருமானார்..குணம் -கல்யாண குணங்களை..கூறும் அன்பர்-உபதேசிக்கும் பிரேம யுக்தர்–திரு முடி திரு அடி சம்பந்தம் -இவற்றால் வாழ்வு என்றாலும் கூரத் ஆழ்வான் பெற்ற மோஷத்தல் ஆனந்தம் அடைந்தாரே ஸ்வாமி // குணங்களை கூறிய முதல் அன்பர்– நம் ஆழ்வார் -திரு வாய் மொழி பவிஷ்ய ஆச்சர்ய விக்ரகம் -ஆராதனை பண்ணி போந்த நாத முனிகள். குளப் படிகுருவிக்கு தானே . வீரான ஏரி ஜகமே வாழ்ந்தே போகும் ஆளவந்தார் -ஆ முதல்வன் அருளி. போன்ற பெரியோர்கள் ..அகஸ்தியர்- உமிழ்ந்தார் /./கடி- பரிமளம் /மா -பெரிய -காலம்   உள்ள அளவும் /மலர் -சர்வ காலமும் விகசித்து /கோவில் -அயோத்ய ராமானுசன் லஷ்மணன் இல்லை என்பதால் கோவில் அண்ணன் இவர்..

தாள்-திருவடிகள்..பக்தன் முழித்து கொண்டு இருக்கிறான் ஊறேல்லாம் துஞ்சினாலும் -அவர்கள் பிணங்கி அமரர் பிதற்றி எழும்-/கலந்து கனியும் நல்லோர் -பக்குவ பழம்-ரசித்து சமயக் ஞானம் உடையவர்-நல்லோர் – கூரத் ஆழ்வான் -கலந்து கணிந்தார்.. ராமானுஜர் சொத்தை பங்கு போட்டும் கொள்ள எண்ணம் உடைய நல்லோர்..யோக்யதை இல்லா என் இடம் கொடுத்தார்களே நல்லோர் /அடி கண்டு-என் உடைய சேஷத்வத்தை கண்டு .-யோக்யதை உடையவன் -என்று விரும்பி-ராஜ புத்திரன் -வழி தப்பி வேடன் வீட்டுக்கு போக -கூட்டி கொண்டு வந்து ராஜா இடம்/ அமுதனாரை அப்படி தானே சேர்ப்பிதார்கள்/அவருக்கு தம்மை போல என்னையும் எம்பெருமானாருக்கு ஆக்கி கொடுத்தார்களே /சக்கரவர்த்தி திரு மகன் இடம் பக்தி கொண்டவர்கள் தான் -அவர்…நின் தாள் நயந்து இருந்த -இவள்-வஸ்து நிர்நேயம் பண்ணினால் போல …வகுத்த விஷயம் என்று தெரிந்து இல்லை கூரத் ஆழ்வான் சேர்ப்பிக்க சேர்ந்தேன்..

சம்பந்தமே முக்கியம் அண்ணனோ தம்பியோ /ராம -லஷ்மணன்/ கண்ணன் -பலராமன் / ஸ்வாமி-முதலி ஆண்டான் //அது  இது உது எது ஆனாலும் உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்  சர்வ சகா-ஸ்ரீ வைகுண்டம் வியூகம் /சர்வ விதம் -எல்லா படிகளிலும் அனுபவம் திரு கோலங்கள் வாகனம் உத்சவங்கள் விபவங்கள் /எந்த உறவுக்காரானாகவும் -அனுபவிக்கலாம் //அன்பர்-ஆழ்வார் நாதா முனிகள் ஆழ வந்தார் /தாள் -ஸ்வாமி- மாறன் அடி //கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர் -கூரத் ஆழ்வான் போல்வார்

38–ஆக்கி அடிமை

ஆக்கி அடிமை நிலைப்பிதனை என்னை இன்ற்றவமே

போக்கி புறத்திட்ட தென் பொருளா முன்பு புண்ணியர் தம்

வாக்கிற் பிரியா ராமானுசா! நின் அருளின் வண்ணம்

நோக்கில் தெரிவரிதால் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே

இப்படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் போதும் அத்வேஷாதிகள் வேண்டுகையாலே -தத் ப்ரவர்த்தகனான ஈச்வரனே இப் பேற்றுக்கு அடி –இதை விளைவிப்பவன் மூல சுக்ருதம் -அவன் தானே ஓன்று பத்தாக்கி நடாத்தி கொண்டு போரும் -சாஷாத் நாராயணா -என்று எம்பெருமானாரை ஈஸ்வரனாக கொண்டு -இன்று என்னை பொருள் ஆக்கி ..அன்று என் புறம் போக வைத்தாய் -போல இத்தனை நாள் இவ் ஊரிலே வர்த்திக்க செய்தே என்னை அங்கீகரியாது இருக்கைக்கக்கும் இப் பொழுது அங்கீ கரைக்கைக்கும் ஹேது என்ன என்று கேட்கிறார் //இன்று  என்னை -ஈஸ்வரன் சுத்தி திரிந்த தென்னை-ஆக்கி -அடிமை நிலைப்பித்தனை என் பொருளா ? //முன்பு என்னை அவமே போக்கி-வ்யர்தமாக போக்கி .–புறத்தி இட்டு -வெளி விஷயத்தில் ஆசை –என் பொருளா ?//புண்ணியர் தம் வாக்கில்-கூரத் ஆழ்வான் போல்வார்-நின் அருளின் வண்ணம் நோக்கில்- தெரிவரிதால் -நித்யமாக ஒரே மாதிரி இருக்கும் என்று இருந்தேன் -இரண்டு நாக்கு உனக்குமா ?-உரையாய் இந்த நுண் பொருளே ..ஆண்டாள் இடைச்சி பாவம் அனுகரித்தால் போல//கடல் ஞாலம் செய்தேனும் பதிகத்தில் ஆழ்வார் அநு கரித்தால் போல -ஞானம் அடி களைஞ்சு போகும் —இந்த பாசுரம் ஸ்வாமியை ஈஸ்வரனாக நினைத்து அருளினது /

உபய விபூதி நாதன்-உடையவர்-பிரபுத்வம்  வந்தது –பிரநீயத்வம்  தெரிய வில்லை -ராமனை பார்த்து திரு வடிசொன்னால் போல  -பெண் நீர்மை ஈடு அளிக்கும் இது தகாது ஆண்டாள்..-உதங்க பிரசன்னம் /வன் நெஞ்சத்து -மன் நெஞ்சம் ஐவர்க்காய்  படை தொட்டான் .விஷம புத்தி ..அநாதி காலம் ஈச்வரோகம் என்று இருந்த என்னை- திருத்தி -இல்லை- ஆக்கி- புதுசாக ஆக்குவது -அன்னம் பண்ணுவது போல..சேஷத்வத்துக்கு இசையும் படி ஆக்கி-நெடு மறை கலம் கரை சேரும் படி-  மீண்டும் -அது தன்னை அடிமை நிலைப்பித்தனை–ததீய சேஷத்வது காஷ்ட்டை அளவும் நிலைக்க செய்து ../புண்ணியர்-தேவரீரை உள்ள படி அறிக்கைக்கு ஈடான பாக்யாதிகர் -ஸ்வாமி சம்பந்ததாலே என்று இருக்கும் .அருளின் இயல்பு-தெரி வரிது -விவேகிக்க அரிது //தனக்கும் தன் தன்மை அறியாதவன் .சூஷ்ம அர்த்தத்தை நீரே அருளும்..என் அறியாதனத்தாலே கேள்வி.. கூரத் ஆழ்வான் போல்வார் ஸ்வாமி ச்வாபம் தெரிந்தவர் இப்படி நினைக்க மாட்டார்கள்.  குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் அந்தண்மை தன்னை ஒழித்திட்டேன்  ..என் கண் இல்லை நின் காணும் பக்தன் அல்லேன் களிப்பது என் கொண்டு நம்பி -குண பூரணன்-களிக்கலாமே –.கடல் வண்ணா-இதன் மூலம் தெரிந்து கொண்டேன்-பிரயோஜனந்தார்களுக்கு கொடுத்தாயே – கதறுகின்றேன்.-இது ஒன்றே முடியும்-பிர பன்னன்-பண்ண கூடாதே -என் கண் இல்லை  -ஞானமில்லை சொன்னேனே -அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் ../அது போல இந்த பாசுரத்திலும் முன்னுக்கு பின் முரண் ஆக்கினீர் பாசுரம் பாடினேன் ..பட்டர்-வார்த்தையை நீயே எழுது கை எழுத்து நான் போடுகிறேன் ..

நான் புண்யன் இல்லை -அருளி செய்ய வேணும் என்று நேரே கேட்கிறார்… முன்பு இருத்த நிலை படி படியாக சொல்கிறார்../தேகமே ஆத்மா என்ற விபரீத ஞானம்  முன்பு..ஈசவரோஹம்-ச்வாதந்த்ர்யா அபிமானம் -அந்ய சாக் ஞானம் -சேஷத்வம் மாற்றி-/பின்பு வென்றியே வேண்டி விபரீத ஞானம் காமம்-ஆசை -ஞானம் அபகரிக்க பட்டு-/அசத் சத் பரமனை சத் என்று நினைந்தவன் சத் அசத் என்று நினைப்பவன் அசத் ..

ஆக்கி- விடுவித்து ,பகவத் சேஷத்வத்தில் வைத்து /பின்பு-அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தாய்- அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன் -பேசித்தே பேசும் ஏக கண்டர்கள்-சர்வேஸ்வரன் உபகரிதால் போல..குருஏவ பர பிரம -ததீய சேஷத்வத்தில் நிலை நிறுத்தினார் /அவமே போக்கி புறதிட்டது-அசித் போல போட்டு வைத்தீர் ./அடிமை நிலைதிட்டனை-சூஷ்ம ரூபத்தால் பிராட்டி  அகன்தா-அவனின்  நினைவு தான் அவள்….அது போல மூல சுக்ருதம் தான் ஸ்வாமி என்று கொண்டு-.இவருக்கு அதிகாரம் இல்லாமையாலே  இப்படி வைத்தோம் -என்று மறுதலிக்க -அதிகாரம் உண்டேல்  அரங்கர் இரன்காரோ-மடியை பிடித்து கேள்கிறார்..கிருபையால் இன்று பண்ணினோம் என்றால் அந்த கிருபை பற்றி சொல்லும்..புண்ணியர்- மயர்வற மதி நலம் அருள பட யோக்யதை – நிர்பாதுக கிருபை உடையவர் -திரு வாயில் இருக்கிற -திரு முடி சம்பந்தம் பெற்ற நம் ஆழ்வார் பொலிக பொலிக -/திரு அடி சம்பந்தம் -கு- இருட்டு ரு- போக்குபவன் அந்த காரம் போக்குபவனின் -குருவின்-குணம் திருமேனி நினைந்து கொண்டு ஆழ்வான் பிள்ளான் போன்ற பாக்யவான் /மோஷம் ஒன்றுக்கே ஹேது..வண்ணம்- விவேகிக்க அரிது ஆல்- ஆச்சர்யம்..என் அளவில் மட்டும் ஆகார துவயம் ஏழையார் ஆவி உண்ணும் இணை கூற்றங்கள்-துவயம்-போற வைத்தார் புறமே- அல்ப சாரம் ஒழிந்து உகந்தேன் -இழந்த நாளை நினைந்து நிர்வேதம் ஆல் …உபய விபூதியும் தேவரீர் உமக்கு தெரியும் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே ..பதில் கிடையாது .

———————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -33அடையார் கமலத்து /34.நிலத்தை செறுத்து /35.நயவேன் ஒரு தெய்வம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 13, 2011

33-அடையார் கமலத்து

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் கை ஆழி என்னும்

படையோடு நாந்தகமும் படர் தண்டும் ஒண் சாரங்க வில்லும்

புடையார் புரி சங்கமும் இந்த பூ தலம் காப்பதற்கு என்று

இடையே ராமானுச முனி யாயின இந் நிலத்தே  

ரதி-பிரிதி / மதி -புத்தி-அறிவு /சரஸ்வதி- அடிப்படை  கல்வி /த்ருதி-தைர்யம் /சமிர்த்தி – செழிப்பு /சித்தி – கார்ய சித்தி /ஸ்ரீ -சுதா சகி -புருவ நேரிப்பாலே பிராட்டி அளிக்கிறாள் இதையே

 ரதி-பக்தி /மதி -கர்ம ஞானம் /சரஸ்வதி -வாக் வைபவம்/த்ருதி – ஞானம் /சமிர்த்தி -அடிமை செல்வம்/சித்தி – சொரூப லாபம்/ஸ்ரீ – கைகர்ய செல்வம்

மனம் புத்தி வளர இந்த்ர்யங்கள் அடக்க -அதிர்ஷ்டான  தேவதை உண்டு என்பரே ஸ்வாமி யால் கிடைக்கும் என்றீரே .கேள்வி பிறக்க -இந்த பாசுரம்.மனசு- சக்கரம்.கௌஸ்துபம் -ஜீவாத்மா -பிரதிநிதி ஆவேசம் போல ..மூல பிரகிருதி -ஸ்ரீ வட்சம் //கை ஆழி ..சுகா சகி-ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாருக்கு கொடுத்த பெயர் பட்டரால்/அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் ஸ்ரீ வல்லபன் ../முதலில் பூ மன்னு  மாது பொருந்திய மார்பன் -ஆரம்பித்தார் ..கடைசியிலும் சொல்லுவார்..7 பாசுரமாக கொண்டு போனால் திரு வாய் மொழி  முழுவதும் புதுசாக கிடைக்கும்…இன்று தான் .திருவடி சேவை ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் சேவை இன்று மட்டும்…ஸ்வர்ண கவசம் உண்டு ..இலைகள் நெருக்கமாக இருந்த கமலம்  அலர் மகள் கேள்வன் – கை ஆழி என்னும் படை= அஸ்தரம்../தொட்ட படை -ஆஸ்ரித சம்ரஷணம்..நாந்தகமும்  படர் தண்டும் ஒண் சாரங்க  வில்லும் புடையார் புரி சங்கமும் //ராமானுச முனி இடை ஆயின- அவருக்கே உறுப்புகளாக /முன்னும் பின்னும் பல அவதாரங்கள் -இப் பொழுது ஆவேச அவதாரம் /அபிப்ராய பேதம் ..ஆதி சேஷ அவதாரம் இல்லை என்று தப்பாக – ..ஆயிரம் நாக்குகளால் திரு நாராயண புரம் உண்மைஅஸ்த்ர பூஷண அத்யாயம்- விஷ்ணு புராணத்தில் உண்டு …அஸ்த்ரங்கள் சாஸ்த்ரங்களை விளக்கி இருக்கும்..செலுத்துபவன் செலுத்த படும் இரண்டையும் சொல்லும் ../அர்த்த பஞ்சகம் -நோத்த நாலு வரிசையாகி இருப்பதால் சுருக்கி சொன்னார்.. லோக ரஷன அர்த்தமாக ஸ்வாமி பக்கலில் ஆயின /ஸ்வாமி யாகவே திரு அவதரித்தனவாம்..ஆழ்வார் நம்பி போலவும் விஷ்வக் சேனராகவும் போல…மைத்ரேயர் கேட்க்க பராசரர் அருளுகிறார்..விஷ்ணுவை வணங்கி இதை சொல்கிறேன் விஷ்ணு வசிஷ்டர் அனுக்ரகனம் வேணும்.கௌஸ்துபம் -ஆத்மா //ஸ்ரீ வட்சம் -பிரதானம் -மூல பிரகிருதி/ புத்தி -கதை //  சாத்விக அகங்காரம் -சார்ங்கம்/ தாமச  அகங்காரம் -சம்கு /சக்கரம்-மனசு /வன மாலை -பஞ்ச பூதங்கள் தன் மாத்ரைகள் முத்து மாணிக்கம்  மரகதம் வைரம் நீலம்// அம்பு- இந்த்ரியங்கள் //கத்தி- ஞானம் உறை அவித்யை அஞ்ஞானம் // கர்மா தீனமாக ரூபமே இல்லாதவன்-கர்ம நிமித்த -இச்சா ரூபம்- அடியார்களுக்குகாக தரிக்கிறான் /சர்வானி -உருவம் அருவம் -அத்தனையும் அவன் சரீரமே..

ஆத்மா மாயைய சம்பவாமி -அதிஷ்டாய -மாயை பொய்மை இல்லை ஆச்சர்யம்.பிரதி நிதித்வம் உண்டு..நாந்தகம்- வாள் ஞானம்/ கதை புத்திக்கு /படர் -ரஷனத்தில் படர்ந்து இருக்கும் /இந்த்ர்யங்கள்- சாத்விக அகங்காரம் -ஒண் சாரங்க வில்லும் / தாமச அகங்காரம் -பாஞ்ச சன்யம் /புரி -வெளுப்பு -கருப்புக்கு அபிமானம் ..புடை பெருத்து புரி -தரிசிநீயமான ../ஸ்வாமி அதிகரித்த  காரியத்துக்கு சக காரிகை //நடுவே-பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் .இடையே ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் நடுவில் இடையே தோன்றினார்..ஆவேச அவதாரம் என்றும் சொல்வார் ..கை ஆழி- ஸ்தாவர பிரதிஷ்ட்டை ../கோர்வையாக மதிப்போடு இருக்கும் நந்தகம்./ கதைக்கு -ரட்ஷனத்துக்கு புடை பறந்து இருக்கும் கதை -பாலா ராமன் /சாங்கமும் -ராமன் =-சிலை இலங்கு பாசுரம் /

சிலை அன்றோ கை தலத்தே ..பிரயோக சக்கரம் -திரு கண்ண புரம்..//பொய்கை- பாஞ்ச சன்யம் /பூதம் -கதை/பேய்-  நந்தகம்-கட்கம்  /திரு மழிசை -சக்கரம் /திரு மங்கை-கலி கன்னி சார்ங்கம் /கேள்வன்-வல்லபன் பிரனியத்வம் பறை சாற்ற  படுகிறது –வந்து எடுத்து அளித்த – ஸ்ரீ பர வாசு தேவன் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்கள் என்றார் /கூப்பிடு கேட்டு ஆயுதம் கொள்ள கொள்ளில் தாமசம் ஆகும் என்று கை ஆழி /முழங்கு தற்கு புடை பெருத்து வலம் புரி -ஆழி போல் மின்னி  ..சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல../செறு கலி -கீழே சொல்லிய படி -வேத மார்க்கம் மூலையில் நடத்தி போக -நடு நிலையாளர் அனுபவிக்க இருள் தரும் மா ஞாலத்தை ரஷிக்க–தேவர்களும் அருவருக்கும் இந்த இடத்தில்-ஆதி சேஷன்-உடன் திவ்ய ஆயுதங்களும் வர .முனி ஆயின-மனன சீலன்- ஜகத் ரஷணமே எண்ணம் நினைக்க நினைக்க பஞ்ச ஆயுதங்களும் வந்து சேர்ந்தன -கை ஆளாக -சங்கல்பம் பார்த்து கார்யம் செய்ய ../

பஞ்ச ஆயுதம் சொல்ல வந்த பொழுது அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன்- இவள் இருந்தால் அளிக்கும் இல்லை என்றால் அழிக்கும்/அஸ்த்ரமே பூஷணம் இவள் இருந்தால் இல்லை என்றால் ஆயுதம்

34–நிலத்தை செறுத்து

நிலத்தை செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலியை நினைப்பரிய

பலத்தை செறுத்தும் பிறங்கிய தில்லை என் பெய் வினைதென்

புலத்தில் பொறித்த அப் புத்தக சும்மை பொறுக்கிய பின்

நலத்தை பெறுத்தது இராமனுசன் தன் நயப் புகழே

ஈசன் வானவர்க்கு என்பான் என்றால் அது தேசமோ திரு வேங்கடத்தானுக்கு .. -நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்  என் கண் பாசம் வைத்த  பரம் சுடர் சோதிக்கே.-ஆழ்வார்…அது போல ஸ்வாமி நய புகழ் -விரும்பிய புகழ் -அமுதனாரை -இவரின் பெய் வினை தென் புலம்-யம பட்டணம்-பொறித்த புத்தக சுமை -பொறுக்கிய பின்பு தான் ஒளி விட்டது ..நலத்தை பெறுத்தது இப் பொழுது தான் … நீச .கலியை -நினைப்பு அரிய பலம்-முடித்தரே- அதனால் ஒளி விட வில்லை../கலியை-இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு-மயக்கம்-கலியின் -கலி உடைய அர்த்தத்தில்../இவரின் கர்மத்தை கழித்த பின்பு வைலஷன்யத்தை தரித்தது என்கிறார் ..அந்தாமத்து அன்பு செய்-ஆவி சேர் அம்மான்-கலந்து சேர்ந்த பின்பு தான் விலஷணம் ஆனது என்று ஆழ்வார் அருளியது போல ..தளிர் புரியும் திருவடி என் தலை மீது ..

ஆவி சேர்ந்த பின்பு தான் அம்மான் //அகில ஜகத் நாதன் அஸ்மின் நாதன் // ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத //நயம்-விருப்பம் ஸ்ப்ருஹநீயமான–குண ஜாதகம் -/ஆற்ற  படைத்தான் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்

தீயினில் தூசாகும்/தாமரை இல்லை தண்ணீர் போல போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் // .புத்தக சுமையை /வேங்கடங்கள்மெய் மேல் வினை முற்றவும்/மாதவன் என்று ஓத …. ஏதம் சாராதே ..இப் பொழுது தான் ஒளி விட்டது பிறங்குதல் -பிரகாசித்தல் பொறுத்தல்-தஹித்தல்

எல்லோரும் சிங்கங்கள் தான் ..பசு போல இருந்தார்கள்..சத்யம் சத்யம் எதிராஜரே ஜகத் குரு என்றாரே -ஆழ்வான்

/

பொறித்த -அளிக்க முடியாமல்../தெய்வீ சம்பத் ஆசுரி சம்பத்து- விபத்து  என்று சொல்ல வில்லையே கீதையில்-அவன் அபிப்ராயத்தால் சொன்னது …சம்பத் -கைங்கர்ய செல்வம்..ஆசுர க்ருத்யங்களை பொசுக்கிய -ஆசுர கருத்தியம் பிறப்பால் இல்லை -நடத்தையால் தான்-நாம் நித்யம் பண்ணுவது தான் ..27 சாஷி வைத்து இருக்கிறார் ப்ருத்வி நட்ஷத்ரங்கள் போல .எல்லாம் புத்தக சுமையில் ஏறும்..பாபங்களை எறித்தார் என்று சொல்ல  வில்லை புத்தக எறித்தார் .உடையவர் ஆணை அங்கும் செல்லும் உபய விபூதிக்கும் நாதன் அவரே ../நிலம்-தர்மம் அர்த்தம் காமம் புருஷார்த்தம் -விளை நிலம் ஆனா மகா ப்ருத்வி– கொண்டாடுகிறார்.. ராமன் கண்ணன் ஆழ்வார் திருவடி பட்ட இடம்..கலி படுத்தும் பாட்டால் நிலத்தை பழிக்க கூடாது /வைபவம் நிறைய கர்ம பூமி../வர்ண பிரிவின் படி நடந்து -செல்வ செழிப்பு, ஆரோக்யமாக, பயம் நீங்கி ,இளையவர் மரிப்பதை பார்க்க வேண்டாத படி,பதி வரதை பூர்த்தி உடன்..,தான தான்யம் நிறைந்து ஆனந்தமாக இருந்தார்கள்..பகவத் ஆணை படி நடந்த காலம்../இவற்றை மூலை அடி பண்ணி விபரீதமாக துக்கமே அனுபவித்து சாம்ராஜ்யம் பண்ணி வச படுத்தி கொண்டு -நிலத்தை செறுப்பதே சோரு கலிக்கு ..சேஷத்வ பரதந்த்ர்யம் பார்க்காமல்-ஆத்மாகுணத்துக்கு / வர்ண ஆஸ்ரம ஆசாரமும் கேட்டு-விசிஷ்ட ஆத்மா-தேக -தர்மம் கேட்டு/ எல்லாம் கலி படுத்தும் பாடு..

யுகங்களில் நீசம் கலி .. பாபம் பண்ண தூண்டுவதால்  நீசம்…ஆழ்வார்களை கூட வாழ விட முடியாத கலி ..உலகுண்டவன் பலம் சொல்லலாம்–அவன் ரஷிக்க உண்கிறான் .. உலகத்தை செறுத்து உண்ணும் பலம் சொல்ல ஒண்ணாது ..கலியை முடித்த பின்பும் .கழியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் …பொலிக பொலிக -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவரும் கொண்டாடும் படி//பிர பத்தி மார்கத்தை உபதேசித்து நல் வழி படுத்தி  -சாதுவராய் போதுமினீர் /மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் அரவணை மேல் பேர் ஆட்பட்டாரை நமன் தமரால் ஆராய பட மாட்டார்கள் ..கலி தன்னை கடக்க பாய்ந்து-நாம பலத்தால்../செறுத்தும்-ஸ்வாமி பாகவதர் களாக மாற்றி செறுத்தார்../என் பெய் வினை-ஹேய உபாதேய விவேக சூன்யனான நான் -பற்றுதல் விடுதல் எது என்று தெரியாமல்-கிருத்திய அக்ருதம்  அக்ருத்ய கருத்தம் போல்வன ..பகவத அபசாரம்  பாகவத அபசாரம்- அசக்யா அபசாரம்சஞ்சித பிராரப்ய ஆகாமி -கூட்டங்கள்- அபரிமித வினைகள்.பொறுக்கிய பின் -தகித்தார்.பிரி கதிர் படாத படி -கொளுத்த படாதது ஒன்றும் இல்லை../தன் வைலஷண்யம் பிரகாசம் பெற்றது இப் பொழுது தான் ..

35-நயவேன் ஒரு தெய்வம்

நயவேன் ஒரு தெய்வம் நானிலத்தே சில மானிடத்தை

புயலே எனக் கவி போற்றி செய்யேன் பொன் அரங்கம் என்னில்

மயலே பெருகும் ராமானுசன் மன்னு மலர்த்தாள்

அயரேன் அரு வினை என்னை எவ்வாறு இன்று அடர்ப்பதுவே

 ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் ஸ்வாமி காதல் கொண்டு இருந்தார் -பஞ்சா அமிர்தம் போல எல்லா திரு கோல பெருமாளையும் திரு வல்லி கேணி  மங்களா சாசனம் திரு மங்கை ஆழ்வார் —ஐன்சுவை அமுதம்-தேன் பால் கன்னல் அமுது போல — இந்த பாசுரத்தில்-திவ்ய தேச மகிமை/ மானிடம் பாட கூடாது / ஆச்சார்யர் மேல் தெய்வம் இல்லை//ஆச்சர்யரை ஒரு கணமும் மறக்க மாட்டேன்// அரு வினைகள் என்றும் வராது/சேராதன உளதோ பெரும் செல்வருக்கு போல..பல கருத்துகளை அருளுகிறார்..இனி பாபங்கள் என்னை ஆக்கிரமிக்காது பிரக்ருதியில் இருந்தாலும் என்கிறார் ..

நம்பினேன் பிறர்  நன் பொருள்  தன்னையும்பாடிய பின்பு இதே கேள்வி கேட்க்க — /அடியேன் சதிர்தேன் இன்றே இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றும்  திரு குருகூர் நம்பி என்னை இகழ்கிலன் ஆச்சார்யர் திரு வடி பலத்தால் திரும்பி வராது என்றார் மதுரகவி/ கீதாசார்யன் கண்ணாடி மேல் அழுக்கு  ஓட்டுவது போல வரும் என்றான்

நானிலத்தே நயவேன் ஒரு தெய்வம்- ஆச்சர்யரை விட வேறு யாரையும் விரும்பேன்../சில மானிடத்தை புயலே என்று போற்றி கவி செய்யேன்-பாடவும் மாட்டேன் புகழவும் மாட்டேன்- மேகம் என்று-அநிஷ்டம் நிவ்ருத்தி.. இனி இஷ்ட பிராப்தி..பொன் அரங்கம் என்னில்- பிரச்தாபதமே போதும்- எங்கேயோ இருந்து பொன் அரங்கம்-வார்த்தை கேட்டதும் மயலே பெருகும் ராமானுசன்- பெருகிண்டே இருக்கும் ஒரு தடவை சொன்னதும்.. சுவாமியின் மன்னு  மா மலர் தாள் அயரேன் -/மறக்காமல் -இருக்கிறேன்.. அரு வினைகள் என்னை அடர்க்காது /மன்னு -நின்ற திரு கோலம் சேவிக்க முடியாது அந்தரங்கர் சேவித்து இருக்கலாம்.சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது/ மா மலர் பெருமையும் /மிருதுவான தாள் /

வாசுதேவம் விட்டு விட்டு  வேறு தெய்வம் தொழுதல்–ஜான் கவி -கங்கை -பக்கத்தில் கிணறு வெட்டுவது போல் /நம் பாடுவான்-பிரம ரஜஸ் -பாபம் தீண்டட்டும் சொன்னதும் விட்டதே /புயலே -வள்ளல் தன்மைக்கு மேகம் போல -கொடுத்து கொண்டே இருக்கும் ஒப்பாக மானிடத்தை கவிகள் சொல்லி போற்றி செய்யேன் ஸ்தோத்ரம் செய்ய மாட்டேன் /கோவில் என்று வார்த்தை கேட்டதும் -ஸ்ரீ சைலம் ஸ்ரீ ரெங்கம் அஞ்சன கிரிம் சிம்ஹாசலம் ஸ்ரீ கூர்மம் புருஷோதமம் பத்ரி ந்ய்மிசாரண்யம் த்வாரகை பிரயாகை கயா அயோதியை மதுரை புஷ்கரம்சாளக்ராமம் அயோதியை பல திவ்ய தேசங்கள் கைங்கர்யம்.. காதல் மையல் பெருகி கொண்டே இருக்கும்..அயரேன்-மறக்க மாட்டேன்..அரு வினைகள் அடர்க்காது ..அப்ராப்த தேவதா பிராவன்யமும், அசேவ்ய சேவையும் அப்ராப்த விஷய ச்ம்ர்தியும் ஆயிற்று கர்மம் அடருகைக்கு வழி /கவி செய்யேன் போற்றி செய்யேன் கவி பாடுகையோ -கேவலம் புகழுகையோ கூடாது..மயல்=பிராந்தி /அயர்வு =மறப்பு/

சிந்தனை-இப் பொழுது  நடப்பதை சிந்திப்பது/  ஸ்மரணம்-பழையவற்றை நினைந்து சிந்தித்தல்  /எல்லாம் அவனை பற்றியே இருக்கணும்..உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக  கொள்ளாமே ../ ஸ்ரீ நிவாசம்புருஷோத்தமன் – ஆதி பிரான் நிற்க மற்றை தெய்வம் நாடுதிரே /மற்றை தெய்வம் விளம்புதிரே /பிரதம பர்வ–குருவை தவிர -தேவு மற்று அறியேன்.சரம பர்வ நிஷ்ட்டை ..எல்லாம் ஸ்வாமி யாக கொண்டோமுன்னை ஒழிய  மற்றை தெய்வம்  மற்று அறியாத  மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி  தன் நிலையை  ஏன் தனக்கு நீ தந்து -உனக்கேயாக கொள்ள வேண்டும் -திரு குறுங்குடி நம்பியே ஆசை பட்டாரே வட்ட பாறை ..விரிஞ்சன்- சத்யா லோகமே தள்ளு படி நயவேன் ஒரு தெய்வம்../நானிலத்தே -கொடுக்க ஆள் இல்லாத இடத்தில் -இம் மண் உலகில் செல்வர் இப் பொழுது இல்லை-ஆழ்வார்- ஏன் நாவில் இன் கவி ஒருவருக்கும் கொடுக்கிலேன் -யானாய் என்னை தான் பாடி ..மானிடம் பாட வல்ல கவி அல்லேன் -அக்ரிணையில்-தன்னையே மெய்யாக  அறியாத ஞான ஹீனன் பசுவுக்கு சமம்..மாரி அனைய கை பச்சை பசும் பொய் காடு ஆள்வானை நாடு ஆள்வான் இல்லாது சொன்னேனுக்கு இல்லை என்றான்  /புயல்-மேகம் -அன்றிக்கே இவர் சரம பர்வ நிலையில் இருப்பதால் -சர்வேச்வரனையும் இந்த நயவேன் ஒரு தெய்வம் -ஸ்ரீ  வேங்கடாத்ரி சிகராலய காளமேகம் போல -இருகரையர் என்று சிரிப்பார்-பிராப்த விசயன் சர்வேஸ்வரன் ச்வதந்த்ரன் என்பதால் பந்த மோஷம் இரண்டுக்கும் பொது -என்பதால் அநாதரித்தும்–அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி..அனுகூல்யம் இருக்கா ?..உண்டு-பொன் அரங்கம் ..இராமனுசன் தாள் அயரேன்/வானும் மண்ணும் நிறைய புகந்து ஈண்டி வணங்கி ..தென் அரங்கமே தத் விஷய பக்தி ததீய விஷயத்தில்- பக்தி பாராவச்யத்தாலே -தென் அரங்கம் செல்வம் எல்லாம் திருத்தி வைத்தான் வாழியே..நித்ய அச்யுத -வ்யாமோகன்-வடிவு  எடுத்தவன்-ஞானம் வடிவு விட இந்த வ்யாமோக வடிவு தான் சுவாமிக்கு யேற்றம்../என்னில்- வாய் வார்த்தையாக காதல் மையல் மேல் மேல் பெருகி கொண்டே இருக்கும் 4-4-1 பெரி ஆழ்வார் திரு மொழி -சரம காலத்தில் திரு உள்ளத்தில் ஓடுவது என் ஸ்வாமி கேட்க்க  ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர் –அநேககங்கள் இருக்க -அரங்கம் நினைத்து இருந்தோம்-  இதன் கோப்பு இருந்தது என் –இதுவும் ஆசார்யன் விட்ட வழி-பொன்-சொன்னாலே பொன்-திரு- அரங்கம் சொல் .இதனால் மையல் பெருகிறதாம் ஸ்ரீ தேவிக்கு நிறுத்த ஸ்தானம் என்பதால் ஆசையாம் அரங்கமே என்று இவள் தனக்கு ஆசை -கலியன் -..கண்ணனூர் விண்ணகரம் போல இல்லை ஸ்ரீ தேவி ஏற்றம் பேணும் வூர் பேணும் அரங்கமே -இது ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார்க்கு ஆடுகிற மேடை -இதனால் தான் அங்கு சரண கதி பண்ணினார் ஸ்வாமி..மன்னு -நித்யம் மா-மகத்தாய் மலர் விகசியாக இருக்கும் புஷ்பத்தை போலியாக -திருஷ்டாந்தம் ஆக சொன்னார்..

அபூத உவமை- செவ்வி மாறது குளிர்ச்சி மாறாது கொள்ளை கொள்ளும் பார்த்தாலே என்பதால்- மன்னு மா மலர் தாள் /சர்வதா த்யானம் பண்ணி கொண்டு இருக்கணும்..நாதன் இடம் எல்லாம் விட்டு விடனும் ஸ்வாமி இடம். அயரேன்-நிர் பயோ -எல்லாம் விட்ட பின்பு சோம்பரை உகத்தி போலும்.அரு வினை- போக்கு வதற்கு அரியதாகி இருக்கிற வினை ..சம்சாரத்தில் மூட்டினாலும் -ஸ்வாமி சம்பந்தம் ராஜ குல மகாத்மயம் -உடைய என்னை-அடர்க்கது வானோ மரி கடலோ எங்கேயோ அரு வினைகள் ஓடி போன சிம்கத்தை கண்ட மிருகம் போல-சும்மனாகி கை விட்டு ஓடி- போயின -நயவேன் பிறர் பொருளை .முதல் திரு அந்தாதி -பிரதம பர்வ நிஷ்ட்டையில்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -30இன்பம் தரு பெரு வீடு/31.ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் /32.பொருந்திய தேசும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 12, 2011

30–இன்பம் தரு பெரு வீடு

இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என் எண்ணிறந்த

துன்பம் தரு நிரயம் பல சூழில் என் தொல் உலகில்

மண் பல் உயர் கடக்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த

அன்பன் அனகன் ராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே ..

பரமபத ப்ராப்தி முதல் ஆனவையும் அபேஷிதங்கள்-எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டு அருள பெற்ற பின்பு./மோஷமோ நரகமோ எது வந்தாலும் என்? .முன்பு ஈட்டங்கள் கிடைத்தது நிலை நிற்க பிராத்தித்தார்.. கூடும் கொலோ என்று பிரார்த்தித்த பின்பு  . உடனே .நடக்கும்.நடந்து விடும் என்ற மகா விசுவாசம்../கௌசல்யை இடம் 14 வருஷம் 14 நிமிஷங்களாக நினை வந்து விடுவேன் என்று சொன்னதும் ஆசீர்வாதம் அனுப்பி வைத்தால்.. அணி அழுந்தூருக்கு தூது விட்டு  உடனே அடுத்து செங்கால மட நாரையை திரு கண்ண புரம் தூது விட்டாரே .புருஷோத்தமன் -உடன் செய்வான் என்ற நம்பிக்கை ..மானச சாஷாத்காரம் ..கிருபை தம் பேர் விழுந்தது அமுதனாருக்கு என்று கொண்டு அடுத்த பாசுரம் அருளுகிறார்.. 29 பாசுரத்துக்கும் 30 பாசுரத்துக்கும் இடையில் பாசுரம் இல்லை என்பதாலே  கண்டு கொள்ளலாம்.. வண் துவாராபதி  மன்னனை ஏத்துமின்–தொழுது ஆடி தூ மணி வண்ணன் -சொல்லாமலே எப்படி எழுந்தாள் .. திரு நாமம் சொல்லுங்கள்  என்று சொன்ன உடனே -எழுந்தாள்-செவி பட்டதே ./ஆண்டனன்-கை கொண்ட பின்-அடிமை ஆக்கி /அடியார்க்கு ஆட்  பட்ட வைத்ததால் ஆண்டனனே தனக்கு என்றால் அருள் புரிந்தான் என்பர்../எடுத்து  இஷ்ட விநியோகம்../எய்து தல் /ஒரு தடவைதான் -பரம பதம்..ஆனால்  நரகம் சூழில் என்– பல சூழ்ந்து சூழ்ந்து வரும் என்பதால் —

அன்பால்- ப்ரீதியால் /ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளினார்..-க்யாதி லாபாதிகளில் விருப்பம் இன்றி .. அனகன் -குற்றம் இல்லாதவன் ../ஆழ்வாரின் அவா -தான் மைத்ரேயர் அவா உந்த உந்த மேலே பாசுரம் அருளினார்/ அமுதனார் அடியவர் குழாங்களில் அருளி செய்ததால்/ இப்படி பிரார்த்தித்த இத்தை கேட்டவர்கள் -பரம பதம் கேட்க்க போகுரீர் என்று சொன்னதாக கொண்டு /சுகம் துக்கம் சமமாக கொள்ள  உபதேசித்தான் கீதாசார்யன் /அனுஷ்டித்து காட்டினார் ஸ்வாமி//திருவடி பெற்றால் தானே இந்த நிலைமை கிட்டும்../தொல்-பழமையான உலகில்..பிரவாகம் போல நித்யம்-உளன் சுடர் மிகு  சுருதியுள் -அனுமானம்பிரத்யட்ஷம் திரி எண்ணெய் குறையும்..// பல் ஈரில -உயிர் களுக்கு  இறையவன் -சர்வ சேஷி மாயன்-ஆஸ்ரித சேஷ்டிதன்-பெயரை சொல்ல வில்லை-பிரக்ருதியை இச்சை படி ஆட்டி விக்கிறவன் –/அவனை பற்றி

தர்க்க சன்க்ரகம்-அன்ன பட்டர் க்ரகன- தரிக்கும் சக்தி -வேத அத்யாயனம் பண்ணி பெரும் சக்தி..அன்பு ஒன்றாலே ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி–அனகன்-பாப சம்பந்தம் இன்றி -அகம் இல்லாதவர்..அனகர்..இவன் தனிமை தீர்க்க அன்று அவன் தனிமை தீர்க்க அன்று ஆயனுக்கு மங்களாசாசனம் பண்ண -வாழாத் பட்டு ஏடு நிலத்தில் அண்ட குல  /அனைவரையும் கூப்பிடாரே அது போல..க்யாதி லாப பூஜைகளுக்கு -அன்றி -அன்பால் -தாய்-சீதை  மகனுக்கும்  தம்பி தனயன் மகன் -பிரகலாதன் -இவர் ஆழ்வார் அடி பணிந்தார் -ஸ்வாமி../இன்பம் தரு பெரு வீடு- மோஷம் வீடு-கைவல்யம்/  பெரு வீடு -பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷம் –வழுவிலா அடிமை செய்வதே -குண அனுபவம் பண்ணி-அனுபவ ஜனித ப்ரீதி கார்ய  கைங்கர்யமே -புருஷார்த்தம் ../அசந்கேய துக்க ஆவகம் -நிரயம்=நரகம் -பலவும் வந்தால் என் -தப்பிக்க ஒண்ணாத படி .-இவருடைய திரு பேரனார்- பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் –   நான் அந்த வைகுண்ட நாடு எய்தி வாழில் என்..  அடைந்து என் நிரயம்  வீலில்  என் – கோன் அனந்தன்   மைந்தனை நான் முகன் தந்தையை ..கோவில் அச்சுதனை  ஆனந்தனை ஆரா அமுதை அரங்கனை /ஆழ்வாரோ-இன்பம் எய்த்தில்ன் மற்றை நரகம் எய்தில் என்-எனினும் ..அஞ்சுவன் நரகம் அடைதல் ..இது வித்யாசம் பிரதம பார்வை நிஷ்ட்டையருக்கும் சரம பார்வை நிஷ்ட்டையருக்கும் ..திண்ணம் இவர்களுக்கு ..

தொல் உலகில் மன் பல் உயிர் களுக்கு -சுழல் -கர்மாவால் -அவித்யை கர்ம வாசனை ருசி பிரகிருதி சம்பந்தம் -இவற்றால் அநந்த கிலேசபாஜனங்கள் -அடி பற்றி  மொத்தமாக தீர்க்கணும் — இல்லை என்றால் சம்சாரத்தில் நித்தியராய்-இருக்கிறார்கள்..–நியந்து – உள்ளே தாங்க- வெளி வியாபித்து -இறையவன்- வகுத்த சேஷி -மாயன் என மொழிந்தார்./அவதாரங்களே மாயன்/கோபம் பிரசாதம் நரத்வம் மிருகம் கலந்த மாயம் ./.சரபேஸ்வர் பிரத்யங்கரா தேவி கதைகள் -ராகு கால பூஜை /இவற்றை உலவ விட்ட மாயம்.. அலகிலா விளை யாட்டு உடை ..ஆவிர்பாவ -பிரவாதவன் பிறந்தவன் /உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தாயே உண்ணாதவன் /ஜடாயு மோஷ பிரதானம்- நம்பிள்ளை சஷ் சிஷ்யர் -சத்யேன லோகன் ஜயதி தானம் கொடுத்து தீனார்களை ஜெயித்தான்/ சத்ய வாக்யத்தால் லோகங்களை ஜெயித்தவன். மோஷம் கொடுத்தவன்..ஆழ்வானும்-சீதா நஷ்டா வன வாசா ஜடாயு மோட்ஷம் போக வார்த்தை அருளினாயே சேது பந்தன சபல சித்தம் குரங்கு கொண்டு /கதம்பம் மரங்களுக்கு மோட்ஷம் கொடுத்தாய் குன்றினால் குடை கவித்ததும்-போல மாயங்கள் ../ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தொல் உலகு அசித் தத்வம் சொல்லி .. மன் பல் உயிர் கள்-பல் சப்தம் எதற்கு- சித் தத்வம்..ஆத்மாக்கள் பல ..உபாதி பட்டி பிரதி பலிக்கும் என்பர் சங்கர பாஸ்கர .உபாதி தேகமும் பொய் என்பர் சங்கர /தேக பேததாலே ஆத்மா பேதம் என்வ்பர் பாஸ்கர —

பல் தேக பேதத்தால் இல்லை என்று காட்ட ..நித்யா நித்யானாம் ஏகன் -வாக்கியம்..இறையவன்-ஈஸ்வர தத்வ -சேஷித்வம்-பிர பத்தியே பிரவணாகாரம் பாஷ்யம் ரெங்க- சேஷித்வம் குட வீஷித்யே //அமலன்  உகந்த மந்தி–ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் . அகில புவன ஆரம்பித்து மகரதால் முடித்து .குண உப சம்கார பாதம்-உபாசனத்துக்கு 3-3 உ காரம் .-வைத்தார் //ப்ரீதி உந்த அருளியதால் அனகன் ..எண்னை -அதிகாரம் இல்லாத எண்னை-ஆண்டனனே -பரக்கத ச்வீகரமாய் -உய்வித்தார்..இது கிட்டிய பின்- இன்பம் தரு பெரு வீடு-விசேஷணம் எதற்கு?–. நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு..விடுதலை -வினை அடி வீடு -கட்டு பட்டு இருந்தோம்-முக்தி-அந்தமில் பேர் இன்பம்.-/அதிசய ஆக்லாத /அபரிமித .வீடு-கைவல்யம் பெரு வீடு- தனி மா தெய்வம் .நனி மா கலவி இன்பம்…மா பகவத் அன்பவம்..இதனால் பெரு வீடு..அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி .ஒன்றை முன் இட்டு இன் ஓன்று /பரித்யஜ்ய சரணம் விரஜ /நம நாராயண போல ..

ஒன்றின் இல்லாமை மற்றதில் உள்ளமை..பிறக்கும் பொழுதே போகும் போன பின்பு பிறக்கும்…கடாவச்தை மண் நாசம் குடம் பிறப்பு அதன் நாசம் மண் அவஸ்தைக்கு பிறப்பு..ஒன்றின் அழிவில் மற்று ஒன்றின் பிறப்பு..இன்பம் தரு-அணிஷ்டம் தொலைந்த பின்பு -இஷ்டமும் அணிஷ்டமும் இல்லாத நிலை..அஜீர்ணம் போனாலும் சக்கரை பொங்கல் கிடைக்கா விடில்..வெவ்வேறு /துன்பம் தரு -அனுபவிக்கும் பொழுது பொய் இன்பம் வரும். இது நச புன ஆவர்ததே என்பதால்/ அத்வைதம் மறுக்கிறார் இன்பம் தரு.. இன்பமே பெரு வீடு அத்வைதம் ஞானம் மாத்ரமே மோஷம்.. இன்பம் தரு பெருவீடு. தரு-சப்தம் தான் விசிஷ்டாத்வைதம் /நான் தத்வம் பொய் அனுபவமே  மோஷம்

தன்னை தானே அழித்து மோஷம் பெற வர மாட்டான் சொல்லி கொடுக்கவும் ஆள் வர மாட்டான் பிரமாணங்கள் பொய் ஆகும்.அதனால் இன்பம் தரு பெரு வீடு..சுகபாவைகையே lashanam துன்பம் திரும்பி வராது -லீலா -சாஷி பிரமம் கண்டனம் /அகில புவன ..சுருதி சிரச-பல நிரசனம் பண்ணி ஸ்ரீநிவாசே -விசேஷ வாசகம் பக்தி ரூபா .ஒரே ஸ்லோகத்தாலே -மங்கள ஸ்லோகத்திலே அர்த்தம் எல்லாம் கொடுத்த அன்பன் அனகன் –எண் நிறைந்த துக்கம்-நரகங்கள்/ நெஞ்சினால்  நினைக்க முடியாத–பல சூழில் என்-திட அத்யாவசியம் அருளுகிறார் ..சத்ய லோகமே புல்லுக்கு சமம் ராமானுஜர் திருவடிபெற்றவனுக்கு –எம்பார் .. //

31-ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய்..

ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் நிகழ காலம் எல்லாம் மனமே

ஈண்டு பல் யோனிகள் தோறும் உழல்வோம் இன்று ஓர் எண்  இன்றியே

காண்டகு தோள் அண்ணல் தென் அத்தியூர் கழல் இணை கீழ்

பூண்ட அன்பாளன் ராமனுசனை பொருந்தினமே

12திவ்ய தேசங்கள் /திரு குருகூர்-3 /திரு மழிசை-மழிசை க்கு   இறைவன் 1  / கொல்லி நகர் 1/ திரு குறையலூர் 1 /திரு குருகூர் மூன்று பாசுரங்கள்

திரு அரங்கம் 14 பாசுரங்கள் திரு வேங்கடம் ௨ /கச்சி 1 /திரு கோவலூருக்கு 1 /திரு மால் இரும் சோலை 1 / திரு கண்ண மங்கை நின்றான்1 /திரு பாற்கடல் 2  /பரம பதம் -2

 திரு அரங்கம் சென்ற பின்பு ஆராத்ய தெய்வமாக தேவ பெருமானை கொண்டவர் ஸ்வாமி..//மனமே -கூப்பிட்டு பாசுரம்..நாளே திங்களாய் ஆண்டுகளாய்–திரண்டு நிகழ் கால் எல்லாம் பல் யோனிகள் -தேவ மனுஷ்ய திர்யக்-துர் தசையிலும் நல தசையிலும் மனம் தெரியும். பந்தத்துக்கும் மோஷத்துக்கும் மனசே -அந்தரங்கர் மனம் தானே ..இன்று ஓர் எண் இன்றியே எண்ணமும் இன்றி ../ராமனுசரால் காண தக்க தோள் கொண்ட அண்ணல் தென் அத்தியூரர்  கழல் இணை  அடி கள் கீழ் -பூண்ட அன்பாளன் -வலிமை கொண்டவர் ..பொருந்தினேன்-மேவினேன் மதுரகவி ஆழ்வார் போல் ..முன்பு உழல்வோம். இன்று -ஒன்றும் பண்ணாமல்-ஆழ்வான் திரு வடியால் சேர்த்து கொண்டார்.. அத்வேஷம் ஒன்றே கொண்டு.. -இயைந்து போனேன் /அன்பாம் அனகன் . இதில் அன்பாளன் பூண்ட அன்பு. திவ்ய ஆபரணங்கள் போல ஸ்வாமி அன்பு பூண்டான் தேவ பிரான்..அடியார்களுக்கு தான் அவன் ஆபரணங்களும் ஆயுதங்களும்../

திரு அபிஷேகம் நீண்ட கிரீடம் -புஷ்பம் சாத்தி ..சிக்கத்தாடை .சாத்தி கொண்டு ..-வேடனாக அழைத்து கொண்ட செய் நன்றிக்கு தலையில் சாத்தி கொண்டான் சொரூப நிரூபக தர்மம் அன்பாளன் ஸ்வாமி/ திருவாளன் அவன்../திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா திருவே அகந்தா அவனுக்கு அது போல பூண்ட அன்பு -தான் சுவாமிக்கு வலிமை அன்பை நம்பி நாம் இருக்கிறோம் பீதி உடன் இல்லை பிரிதி உடன் எல்லாம் பண்ணனும் மீனுக்கு உடம்பு எல்லாம் தண்ணீர் போல ஸ்வாமிக்கு அன்பு -/அந்தரங்கர் மனசு- ஆழ்வார் களுக்கு மனமே துணை ..முமுஷுகள் சம்சாரிகள் நித்யர் இல்லை ../நிர்கேதுகமாக-ஓர் எண் இன்றி ..உழன்றது மனசே உன்னால் தான் ..இன்று கிட்டியது ஸ்வாமி யால் தான் அத்வேஷம் காட்டினது மனசு இரண்டு தசையிலும் கூடி நிற்கும்/ஞானம் அறிவு /நினைவுக்கு இருப்பிடம் மனசு புத்தி இந்தரியங்களில் ஓன்று இல்லை ./ஆத்மா புத்தி மனசு ஞானம் -பிரித்து புரிந்து கொள்ளணும்

ஈஸ்வர தத்வம் காட்டி கண்ட இடத்தில் ஓடிய மனசை – திருப்பனும் ..சேர்த்து தான் வேலை பார்க்கணும். கர்துத்வம் -செய்ய அசித் தத்வம் வேணும் 11th தத்வம்  மனசு .சுக்ரீவனை ஒத்து கொள்ள வைத்து விபீஷணனை ஏற்று கொள்ள வைத்தால் போல சுக்ரீவன் மனசு ராமன் ஆத்மா விபீஷணன் நல்ல  காரியம் //தேவாதி பேதம் அவாந்தர பேதம் -உள் பிரிவுகள் -பரி கணிக்க ஒண்ணாத படி பல யோனிகள் ஈண்டு=-திரண்டு  -சில பிறவி நாளில் முடியலாம் பிறவிக்குள்ளே நாள் திங்கள் ஆண்டு ஓடும்–ஒரு கால் நுழைந்த இடத்தே ஒன்பது கால் நுழைந்து தட்டி திரிந்த நாம் -இது நமக்கு சொரூப நிரூபக தர்மம்-இன்று ஓர் நினைவு கூட இன்றி-அத்வேஷம் -விலக்காமை/வரவார்  ஓன்று இன்றியே –ரூப  குணத்தாலே -வகுத்த சேஷி- இவன் தான் என்று எழுதி  வைத்த -தென்-தர்சநீயமான  -அத்தியூறான் பிள்ளை யூர்வான் -பரஸ் பர தர்சமான -பிணிப்பு  உண்ட அன்பாளன் -எம்பெருமானாரை சேர்ந்து கொண்டு நிற்க பெற்றோம்..

சுந்தர பாகுவாய்/ஸ்வாமிக்கு உபாகரராய் -கண் இமைத்தல்-1 நிமிஷம் /15 நிமிஷங்கள் 1 காஷ்டை //30 காஷ்டைகள் 1கலை /15 கலை நாளிகை /உழல்வோம்-தன்மையிலே பன்மை /

பக்தி ஆரம்ப விரோதி தொலைக்க கர்ம யோகம்..பல யோனிகள் சஞ்சரித்து ..ஓர் எண் இன்றி -சைதன்ய கார்யம் ஒன்றும் இன்றி ..ஜீவாத்மா என்று அறிவிக்காமல் கல் போல கட்டை போல ..அண்ணல் -வகுத்த சேஷி உபகாரன்- அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி வேடனாக கொண்டு வந்து இஷ்ட பிராப்தி- அஹம் மேவ  பரம் தத்வம்-ஆறு வார்த்தை அருளியது -ரஷகன்- அதற்க்கு காண் தகு தோள்..இதை கண்டு தானே சிறிய திருவடி பெருமாள் இடம் ஈடு பட்டார் ..வேடனாக செவிக்கும் பொழுதும் காண் தகு தோள்-ஆபரணங்கள் இன்றி-.தென் அத்தியூரர்-ஹஸ்தி கிரி-திக்கில் உள்ள யானைகள் அர்ச்சிக்க அதனால் ஹஸ்தி கிரி-.கச்சி பல திவ்ய தேசங்கள் உண்டு..அதனால்..பிரம்மாவால் தொழ பட்ட=பரத்வம் .. அதியூரர்  யானைகள் தொழுத சௌலப்யம்..வரம் தரும் மா மணி  வண்ணன் மணி மாடங்கள் சூழ் கச்சி.-அலம் புரிந்த நெடும்தட கை ஜகம் முழுவதும் அடக்கினாலும் நிறையாத திரு கை ../வாங்கி கொண்டவனே கொடுக்க ஆரம்பிப்பான் கற்பக கா என /தென் ஓங்கு நீள திரு வேங்கடம் என்னும்.. திரு மால் இரும் சோலை என்னும் .. தான் ஓங்கு தென் அரங்கம் என்னும் திரு அத்தியூர் என்னும் சொல்வோருக்கு  உண்டோ துயர் ..

தாமே அருளி செய்த படி..ஸ்ரீ ஹச்திசைல -பாரிஜாதம்-சுவாமியே அருளி செய்த /தோள் கண்டார்.. தாள் கண்டார். பாவனா போக்யத்வங்கள் /உபாய உபேய- கழல் இணை/ திருவடிகள் /தாள்  இணை கீழ் புகும் காதலன் /சிரோபோஷனமான-பக்தி உடையவர்..மரகத பூதர -மலைக்கு பீஜம்  -அடிக்கு இந்த தோள்கள் ..குதிரை கருட வாகனத்தில் திரு  ரத ஆளும்  பல்லாக்கில் காட்டி கொண்டு ..திரு மேனி அழகை சேவித்து வைகுண்ட ஆசை தவிர்த்தேன் -தேசிகன் .சமுத்ரம் -ஆழ்ந்து கலக்க  முடியாத கருநீல பெருத்த சுற்றளவு -பரிணாமம் உண்டு/ திக்கு -முடிவு இல்லை ..வர பிரதன்-பச்சை மரம் போல -கற்பகக கா என நல் பல தோள்  -ஈர் இரண்டு வளர்ந்து கொண்டே போகிறதே -இந்திரா பெரிய தேவியார் அணைப்பாலா கோபிகள் ராசா க்ரீடையாலா யசோதை கையால் கட்டு பட்டா காரணம் சொல் ஆழ்வான்..

பத சாயா -நிழல்- அந்த பெயரை பெற்றோமே  -அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -இளையவர்க்கு அளித்த  மௌலி  அடியேனுக்கும் கொடுத்து அருளு ..

காண் தகு தோள் அண்ணல் இராமனுசன் -தேவ பெருமாளுக்கு விசேஷணம் இன்றி ஸ்வாமி தோள் களுக்கு என்றும் கொள்ளலாம்..ஜகத்தையே அடக்கிய தோள்கள் அவனுக்கு / அவன் இவர் இடம்.//. யான் பெரியன் நீ பெரியை போல– //ரூபம் குணம் முக்கியம் சொரூபத்தால் வ்யாப்தி தெரியும் வேதாந்தங்களால் ..ஆழ்வார் ரூபமே இதை காட்டும்..பிரத்யட்ஷமாக ஸ்வாமி திரு மேனியில் சேவித்து கண்டு கொள்ளலாம் /அடியாரை அரங்கன் இடம் சேர வைத்த மகிச்ச்கியால் பூரித்த தோள்கள் //ஸ்வாமி காண் தகு தோள் அண்ணலை சேவித்தவனுக்கு தென் அத்தியூர் கழல் அடி இணை கீழ் பூண்டும் அன்பாளனாக ஆக்குவார் //திரி தந்தாகிலும் -தேவ  பிரானை காண்பான் -.மேவினேன் அவன் பொனடி/ மீண்டு ஸ்வாமி அடிகளை  பொருந்தினமே

32-பொருந்திய தேசும்..

பொருந்திய தேசும் பொறையும் திறலும் புகழும் நல்ல

திருந்திய ஞானமும் செல்வமும் சேரும் செறு கலியால்

வருந்திய ஞாலத்தை வன்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த

அருந்தவன் எங்கள் ராமனுசனை அடைபவர்க்கே

ராமனுசனை போருந்தினம் -என்று இவர் ஹ்ருஷ்டராகிற இதை கண்ட நாம் எங்களுக்கு உமை போல் ஆத்மா குணங்கள் ஒன்றும் இல்லையே என்ன -ஸ்வாமி யை சேரும் அவர்களுக்கு ஆத்மா குணங்கள் எல்லாம் தன அடைவே வந்து சேரும். விட்டு விட்டே பற்றனும்-ஆழ்வானும் ஆண்டானும்.-கொஞ்சம் வைராக்கியம் வந்து திரு வடி  பற்றிய பின் தன அடைவே போகும் என்றாரே .அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர் இரன்காரா-இல்லாதார்க்கு அன்றோ நீ இரங்கணும் ஸ்வாமி..//செறு கலியால் வருந்திய உலகத்தை வள்ளல் தண்மையினால்/ வந்து நித்ய லோகத்தில், பிரார்திக்காமலே வந்து/ எடுத்து -நம்மை /அளித்த ..அருந்தவத்தால்-சரணா கதி..அடைந்தால்-அனைத்தும் கிட்டும்..ஸ்வாமி பங்குனி உத்தரத்தில் தாமே பண்ணிய  சரணா கதி தான் நமக்கும் மோஷ சாதனம்  என்பதற்கு இந்த பாசுரமே சாட்சி.–அருந்தவம்  என்ற சொல் உயிர் ஆன சொல் ..ஞான கை தா மயர்வற மதி நலம் அருளிய அவனே ஆழ்வாருக்கு ஆச்சார்யர் ..

வந்து எடுத்தார் -உத்தாரணம்.. அருந்தவம் என்றதால் -அடி கீழ் அமர்ந்து  புகுந்தேனே ஆழ்வார் .இவரோ நமக்கு என்றதால் பிர பன்ன குல கூடஸ்தர் ஸ்வாமி தான்..யதி -தவம் சரணாகதி ரூபமான தவம் ..எங்கள் இராமனுசன்..எங்களுக்கு தன்னை முற்றூட்டாக கொடுத்தார் –அமுதனார்-தன்னை எடுத்தால்-பலித்த இடம் இவர் இடம் என்பதால்..பொழிந்த தேசும்-சொரூபம் அநு ரூபமான  அடியவன் சேஷ பூதன் பார தந்த்ரன் – இது தான் பொருந்திய தேசு.. பொறையும்- துக்கம்  வந்தால் வருத்தம்  இன்றி சுகத்தக்கு மகிழாமல்/ திறல் -கலங்காமல் இந்த்ரயங்கள் அடக்கும் சாமர்த்தியம் /கீர்த்தி புகழ்/நல்ல திருந்திய ஞானமும்-உண்மை பொருள் -கட்டளை பட்டு இருந்து பெற்ற ஞானமும்  -ஆச்சார்யர் கைங்கர்யம் பண்ணி கேட்டு கொண்ட ஞானமும்….செல்வமும்-அதனாலே பக்தி ரூப சம்பத்தும் .ரதி மதி சரஸ்வதி திருத்தி சமர்த்தி .சித்தி ஸ்ரிய  போல கடாஷம் பெற்றதும் அனைத்தும் கிட்டும் ..ஸ்வர்ண குஞ்சிக –

செறுகிற கலி-செறுகையே ச்வாபம் கலிக்கு ..வர்ண ஆஸ்ரமம் தர்மம் குலையும்..வேதங்கள் மதிக்க படாமல் ..சிஷ்ய குரு பாவம் குறைந்து..கலி கொலாகுலம்..பித்ரு காரியம் அக்னி காரியம் குறைந்து பாஷாண்டிகள் மிக்கு .விஷ்ணு புராணம் சொல்லும்..பர துக்க சகியாத வள்ளல் தனத்தால் -கிருபையால்-வந்த வள்ளல் தனம்-.பரம பதத்தில் இருந்து – எமக்காக அன்றோ அவதரித்தார் -க்ருபா மாத்ரா பிரசன்னாச்சர்யர் / இதற்க்கு முன் அநு வர்த்தி பிரசன்னாச்சர்யர்கள் கொடுத்தார்கள் சேவித்து கைங்கர்யம் பண்ணி பெறணும்..ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று பேசி வரம்பு அறுத்தார்..புண்ய அம்போக -ஞானம் விகாசம் அடைய -ஸ்ரீமான் ஆவிர்பாதித்தார் ராமானுஜ திவாகரன் /வெறிதே அருள் செய்வார்..பிறவாதவன் பிறந்தான் வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்தது இவரோ–அது கூட இல்லாமல்..நிர்ஹெதுககமாக– வெறிதே அருள் செய்வர் வண்மையினால்-இதனாலே மட்டுமே -வந்து  எடுத்து அளித்த –கீழ் புக்க வராக கோபாலரை போல உத்தாரணம் பண்ண -சாஸ்திர பாணியாக -இதையே சஸ்த்ரமாக கொண்டு.கோபம் இல்லை கருணை மட்டுமே -அர்த்தித நிரபெஷமாக சம்சாரத்தில் இருந்து ரஷித்த்தார் -எடுத்த -திரு கோட்டியூர் நம்பி குக்ய தமமாக எடுத்து -18- தடவை நடக்க வைத்து -உபதேசித்து போந்த சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை ..-திரு மந்த்ரம் என்று தப்பாக சொல்வார்கள் -அர்த்தத்தை வழங்கினார்..உபதேசித்தும் இது. தானே பிர பத்தி பண்ணியும் அனுஷ்டித்து அளித்தார் ..ஆழ்வார்கள்  அரங்கன்என்பர்  /ஆச்சார்யர்கள் அழகிய மணவாளன்   என்பர் — பெரிய பிராட்டியார் உடன் இருந்த பங்குனி உத்தரம் அன்று ..இந்த அரங்கத்தில் இனிது இரு -பிள்ளைகள் நாம் சொத்தை அனுபவித்து வருகிறோம்..ந்யாசம்-சரணா கதி- தவங்களில் சிறந்தது ..மகா விச்வாசகம் பூர்வகம் -அருமை-சுலபம் இல்லை.. பிர பத்தியில் நம்பிக்கை — ஈஸ்வர பிரவர்த்தி விரோதி -சு பிரவர்த்தி நிவ்ருத்தி ஏற்பட்டால் தான் சரணா கதி.. கதய த்ரயத்தில் -கல்ப கோடி சகஸ்ரஸ் ஆண்டுகள் போனாலும் வேறு கதி இல்லை கர்ம ஞான பக்தி ஏற்படாது –எங்கள் இராமனுசன்- ஞாலத்தை எடுத்து அளிக்க வ்யாஜ்யமாய் அமுதனாரை உத்தாரணம் பண்ணவே வந்தார் விநாசாய துஷ்க்ருதாம்–பகு வசனம் -ஹிரண்ய ராவண கம்சன் பிரதான விரோதி நிரசனம் பண்ண வந்தது போல .என்னை உத்தாரணம் பண்ண- வந்தார்- எங்கள் இராமனுசன் அமுதனார் தம்மை தாழ நினைத்து கொள்கிறார் ..சமாச்ரண்யம் பண்ணினவர்களுக்கு -பற்றுதலே வாழ்வு- பொருந்திய தேசு-மதிப்பு ஏழைமை இன்மை நாம் யார்க்கும் குடி அல்லோம் நமனுக்கு அஞ்சோம். கொள்வான் அன்று கொள்ளாமல் போகாது. பகவான் இடமே ஒன்றும் கேட்ட மாட்டோம்..அடிமை தனத்துக்கு வரும் எதிரிகளை அடக்கும் தேஜஸ்-சொரூபத்துக்கு பொருந்திய /சுவாமிக்கு பொருந்திய தேஜஸ் கிடைக்கும் மாயா வாதிகள்/-சரஸ்வதி பண்டாரம் /ஆயிரம் பேரை வாதிட்டு யாதவ பிரகாசர் யக்ஜா மூர்த்தி வென்ற மதிப்புக்கு தக்க தேஜஸ்../அடர்க்க படாமை ஏமாறாமல்

 கெட்டவர்களால் அடர்க படாமல் -தேசு =மதிப்பு../பொறை-மதிப்புக்கு பொறை காரணம் /துக்கம் வரும் பொழுது சோர்வின்மை சுகம் வரும் பொழுது களிப்பின்மை //பொறுமை வர திரள்-மனோ பலம் இந்த்ர்யங்களை அடக்கும் தன்மை/ கைங்கர்யம் பண்ணும் திறமை சர்வம் கரிஷ்யாமி . இவை இருந்தால் புகழ் -கீர்த்தி-ஆத்மா குணம்-சமமும் தமமும்  பிரதானம் வெளி வுள் இந்த்ர்யங்களை அடக்குவது ..பின் வற்றி வாழ புகழ் பரவும் .//நல்ல திருந்திய ஞானமும்-.சேதனர்களுக்கு சாமான்ய  ஞானம் -இதை சொல்ல வில்லை -சதாசார்யா சமாச்ரண்யம் குருகுல வாசத்தால் ஆனந்திப்பித்து தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம் யாதாத்மா ஞானம் இது..செயல் நன்றாக திருத்தி பணி கொள்வான்.. கட்டளை பட்ட ஞானம் -திருந்திய ஞானம் /செல்வமும் சேரும்-வேத வேதாந்த பிரம ஞானமே செல்வம்..திருவடி யாரை பார்த்தால் என்பு உருகி அன்பு பெருகுமோ அது போல..-கைங்கர்ய சரியை லஷ்மன ஸ்ரீ- ஸ்வாமி தன்னாலே தர முடியும். சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவனே ../நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் -கைங்கர்யம் பண்ண அனுகூலராக -அகம் அகம் என்று இவை எல்லாம் வரும்.இவை தானே வந்து சேரும் -எங்கு கலி இலே இந்த பூ உலகத்திலே.

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -26.திக்குற்ற கீர்த்தி /27.கொள்ள குறை அற்று இலங்கி/28.நெஞ்சில் கறை கொண்ட/29.கூட்டும் விதி இன்று -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 12, 2011

26.–திக்குற்ற கீர்த்தி

திக்குற்ற கீர்த்தி ராமனுசனை என் செய் வினையாம்

மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை மேவும் நல்லோர்

எக்குற்றவாளர் எது பிறப்பே எது இயல்வாக நின்றோர்

அக்குற்றம் அப் பிறப்பு அவ் இயலவே நம்மை ஆட் கொள்ளுமே

/அவர் குணங்களே  தாரக போஷாக போக்கியம் -உயிர் க்கு  உயிர் தித்திக்கும் //இதில் அவர் திருவடிகளில் அனந்யார்கார் ஆய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய பூர்வ அவஸ்த்தைகளில் ஓர் ஒன்றே என்னை எழுதி கொள்ளா நின்றது என்கிறார் ./. -எட்டு திகிலும் பரவிய கீர்த்தி /என் செய் வினை- அவித்யை ஜன்ம கர்ம -மெய் குற்றம்-நானே கொள்கலன் ருசி உடன்  சம்பாதித்த குற்றம் நீங்கி விளங்கிய -குற்றம் நீக்கினதால் — வந்த விளக்கம் -தளிர் புரியும் தருவடி என் தலை மேலே போல ../தாவி ..கொண்டவன் உம்மை விட மாட்டேன் அன்று உலகம் எல்லாம் .சேவியேன் உன்னைதொண்டர் அடி போடி ஆழ்வார்  -அல்லால் சிக்கனே செங்கண்மாலே வெளுத்த கண்கள் சிக்கு என பிடித்து கொண்டதால் புது கணிப்பு அடைந்து சிவந்த செங்கன் மால்../மேவும் நல்லோர் மேவினதால் நல்லவர் .நல்லவர்  ஆதலால் மேவினார்கள் –அந்யோந்ய ஆச்ரயம்///எக் குற்றவாளர்– ஞானத்தால் குறைத்தாலும் /எது பிறப்பு-தாழ்ந்த குலம்/ எது இயல்பு -அனுஷ்டானம் குறைந்தாலும் //அக் -ஆச்ரயத்துக்கு முன்பு-அவையே ஆட் கொள்ளும்..அடியார் இல்லை . அடியார்களின் தாழ்ந்த ஞானம் /பிறப்பு/ இயல்பு இவையே உத்தேசம்..ராமானுசன் திருவடியை பற்றினால் இவையே நல்லதாக கொள்ளணும்..//

வந்தேறி இல்லை தீ வினைகள் ..என் செய்வினை..சுயம் பாகத்தில் வயிறு வளர்த்த தீ வினைகள்..மெய் குற்றம் விட்டு பிரிக்க முடியாத -நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை -முற்று உவமை-போன்ற ராமனுசனை..காமர் மானே  நோக்கியற்க்கு-முற்று உவமை..ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் ஈஸ்வரனும் ஆசை படுவார்கள் இந்த பத்து பாசுரங்களும் அனுசந்த்தால் ..என்கிறார்.. /மேவும் நல்லோர்- ஆச்சார்யர் பற்றும் பொழுது மேவு சப்தம்.  பள்ளி கட்டில் ..சங்கம் இருப்பார் போல்/ மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்ம்மையை /சாயை போல் பாட வல்லார்  தாமும் ..அணுக்கர்களே-.சாயை போல அணுக்கர்கள் பாட வல்லார் நிழல் போல வர்த்திக்கலாம்/ பரதன் கூட சத்ருணன் போவது உடைவாள் போவது போல பத சாயை..அபிர்திக் சித்தம்..எப் பிறப்பு -உயர்ந்த பிறப்பு நினைவுடன் ஆச்ரயத்தால் அதுவே  குற்றம் ../தாழ்ச்சி ஏற் இட்டு கொண்டு நம் போல்வாருக்கு நம்பிக்கை கிடைக்க ..நச்சு பொய்கை ஆகாதற்க்கு ஆழ்வாரை வைத்தால் போல.. அது போல  குற்றம் பிறப்பு இயல்வு இருந்தால் கை கொள்வார் –சிறு மா மனிசர் -தாழ்ச்சி பாராது ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பக்கல் சஜாதிய பிரதி  பத்தி குலையும்  ..மூட அன்பு பக்தி இருந்தால் -நமக்கு இந்த ச்வாபங்களே நம்மை எழுதி கொள்ளும் ../அஹங்கார ஹேதுவான ஜன்ம விருத்த ஞானந்தங்களால் உண்டான சவ நிகர்ஷத்தை அனுசந்தித்து நின்ற நிலையாய் ..அவ்  வவ ச்வாபங்களே எழுதி  கொள்ளா நின்றது என்கிறார்கர்ம- தேகம் -அகங்காரம் -காரிய காரண பாவங்கள்.. வினையால் உண்டான ..ஞானத்தில் குறைவு போல..தூரா குழி-நிலை நின்ற தோஷம்-நோற்ற நோன்பு இலேன் -ஆழ்வார்/ஆளவந்தார் ஆழ்வான்  சொல்லியது பொய் ஆனா குற்றம் நான் சொல்வது மெய்யான குற்றம் நைச்ய அனுசந்தானம் இல்லை ..அனுபவித்தும் பிராய சித்தம் பண்ணி போக முடியாது.–வந்த பின்பு .வனோ மரி கடலோ மாருதமோ- வாசனை உடன் போக்கினார் .-அத்தாலே ஒளி பெற்றார் சுவாமி –வள்ளல் தன்மை..ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி – திக்குற்றகீர்த்தி…மேவும் நல்லோர்- பிராப்யம் பிராபகம் என்று .அநந்ய பிரயோஜனராய் அண்டியவர்கள் நல்லோர்..உன்தாள் பிடித்து போத இசை நீயே  ஆழ்வாரே கேட்டாரே

விட்டு பிரியாமல் விலஷனமாய் இருந்த ஆழ்வான் எம்பார் ஆண்டான்  போல்வார் ..சிறு மா மனிசர்…சரீரத்துடன் வியாமோகம் கரை எற்றுபவனுக்கு  நால் ஆறும்அறிவித்தார்  -ஞானியை விக்ரகத்தோடு ஆதரிக்கும்- ராமானுஜரை பற்றிய சரீரத்துடன் ஆசை முதல் அர்த்தம்..தாழ்ச்சி உடையவரும் அர்கர் என்று காட்ட ..சுந்தர பாகு ஸ்தவத்தால் வாட்சல்யத்தால் கை கொள்கிறார் என்கிறார் இந்த பாசுரம் போல..நமக்கு வாத்சல்யம் சொல்ல வில்லை..குற்றத்தை குணமாக ஈஸ்வரன் மாற்றியதால் குனமேனமக்கு தெரியும்.. வம்சம் பூமி உதாரணம் பண்ண வராக கோபாலர் போல நம்மை தூக்க ஆழ்வார்..கீழ் குலம். பாசி தூர்த்த ..அது உத்தேசம் அவன் செஷ்டிதங்கள்  உத்தேசம் ..அது போல..இவை பொய் குற்றம்..மணி/ கண்ணாடி மேல் அழுக்கு போல ஜகத்தின் குற்றம் பிரதி பழித்தாலும் அவையே நம்மை ஆட் கொள்ளும்…சரீர குற்றங்கள் தாமரை இல்லை தண்ணீர் போல நம்மை உத்தரிக்க இவையே ஹேது.//.குற்றம் இருந்து பட்டதால் தான் குற்றங்கள் உள்ள நம்மையும் ஆட் கொள்கிறார்கள்…பக்தி இருந்தால் மிலேச்சன் ஆக இருந்தால் கொடுமின் கொள்மின் -ஞானமும் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்..கீதை குற்றங்கள் உடன் என்னை ஆச்ரயித்தால் எப்படி பட்ட குற்றவாளியாக இருந்தாலும் சாது என்றான் திரு வடி  பலத்தாலே ஏற்றம்..கோக்கள்-பயிலும்  திரு வுடையார் யாவரேலும்..-ஆழ்வார்..சரண் அடைந்த பின்பு -புண்யத்துக்கு கூட  அஞ்சுபவன் பாபம் பண்ண மாட்டான் –என் அடியார் அது செய்யார் செய்தாலும் நன்றே செய்த்தார் -குற்றம் குணம் -பிராட்டி இருப்பதால் அஞ்சலி மாத்ரத்தால் குற்றம் பொசிக்கி கொள்ளலாமே

மேவும் நல்லோர் –சரண் அடைந்த பின்பு- -புண்யத்தின் அஞ்சுபவன் பாவம் செய்ய மாட்டான் .கைங்கர்யன்கால் தான் இரண்டு.. இஷ்டம் செய்கையும் அநிஷ்டம் தவிர்க்கை.. ஈஸ்வரனின் ஆச்சார்யர் ../வர்ண ஆச்ரயங்களை பற்றி இருக்கும்..aathmaa சொரூபத்தை பற்றி இருக்கும்..அவன் அனுபவக்கிவ வரும் பொழுது எதிர் விளி கொடுக்கணும்..புண்யத்துக்கு அஞ்சுபவன்- மோஷ விரோதி என்பதால் .பகவத் அனுக்ர ஹேது ..சாஸ்த்ரத்தில் பண்ணு -இரண்டும் இருந்தாலும்..மோஷ விரோதி-/பாபம் மூன்றுமே இல்லை ..நிகராக ஹேது/ தனடணைக்கும் ஹேது ..சாமான்யர் கூட பயபடுவார்கள்…இவன் புண்யத்தை புண்யத்தை பாவம் என்று இருக்கும்..மோஷ விரோதி என்பதால்..பகவானோ  சம்சாரியின் பாபத்தை  புண்யம் என்று இருக்கும்.. நன்மை என்று பேர் இடலாம்…அவனுக்கு அது கிடையாது.–இவன் பாபத்தை புன்யமாக கொள்வது கிடையாது…இவன் அது செய்யான்-பாபம் செய்ய மாட்டான்..வாட்சல்யத்தை ஹேதுவாக கொண்டு பாபம் செய்ய மாட்டான்….பாபம் பண்ண வில்லை ..புன்யமாக கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை ..

சரண கதி பண்ணின பின்பு பாபம் ..சரண கதி என்ற மதி வந்தவன் -அத்யவாசாயம் பிறந்தால் கேள்வியே பிறக்காது..பிறப்பாலே வர்ணம்/ நடத்தையால் வர்ணம்..குண கர்ம விபாகம் பிறப்பும் நடத்தையும் மாறி இருக்கிறது இன்று..இவன் புண்யத்துக்கு அஞ்சும் படியையும் .குற்றம் நற்றமாக கொள்ளும்..  பாபம் புண்யம் அற்று நியதனாய் வர்திகிறான் ..ஆசை பட்டு போவான் கிடையாது.. பாபம் பண்ணுவானா புண்யம் ஆக கொள்வோம் என்று காத்து இருப்பான்.. செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லை..குற்றத்தை குணமாக கொள்வது வாத்சல்யம் ..காணா கண் இட்டு இருப்பது தேசிகர் சம்ப்ரதாயம்…நடக்காதவற்றின் மேல் தான் அபிப்ராய பேதம்../கைவல்யார்த்தி மூலையில்-விரஜை  தாண்டி-தென் கலை  / விரஜை தாண்ட வில்லை -தேசிகன்.. அந்த பக்கம் போனால் சாத்திய பூமி அனுபவ பூமி..//தாண்டினால் சாதனை பண்ணி மோஷம் போக முடியாது.. இது தான் பேதம்.. அதிகாரியே இல்லை..இருவரும் கைவல்யம் த்யாஜ்யம் என்பர்..18 வித்யாசங்கள் எல்லாம் இப்படி தான்..

சஜாதிய புத்தி வர கூடாது என்பதே நோக்கு.. பாகவத அபசாரம் கூடாது..

ஈஸ்வரனை விட ஆசார்யன் விட பாகவதனை மேலானவன் என்று  நினைக்கணும்

27–கொள்ள குறை அற்று இலங்கி

கொள்ள குறை அற்று இலங்கி கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய உன்

வாளால் தனத்தால் வல் வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய்

வெள்ளை சுடர் விடு முன் பேரு மேன்மைக்கு இழுக்கு இது ன்று

தள்ளுற்று இரங்கும் ராமானுச !என் தனி நெஞ்சமே

சர்வ காலமும் விஷயம் ஆக்கி கொடுத்தார் .. அடியார்க்கு அடியவர் என்றதும்..எம்பெருமானாரும்..நெஞ்சு முற்றும் வந்து விளங்கினார்..தேவரீர் பிரபாவத்துக்கு அவத்யம் அன்றோ..வேண்டுவார்க்கு வேண்டுவது எல்லாம் கோல லாம் படு குறைவு அற்று ,கொடுக்க பெற்றால் உஜ்ஜ்வலமாய் மென்மேலும் இளகி பதித்து -கொழுந்து வானவர்கட்க்கு என்னும்.இளவல்-வளர்ந்து..இருக்கும் வள்ளல் தனத்தாலே -ஓங்கிய ./நீர் புகுந்தாட் வசிஷ்டர் சண்டாள ஸ்ரேணியில் புகுந்தால் போல்/ பரிசுத்தமான பிரபாவம் கேடு படும் என்று தளருகிறார்.மகா மேரு ஆனாலும் நித்ய வாசம் செய்தால் குறைப் பட்டு அழிந்து போகுமே..கொள்ள குறை படும்..புஷ்கலா மேகங்கள் பருகினாலும் சமுத்திர ஜலம் குறையாது போல..பூர்ணம் அசையாது கரை காண முடியாது -பெருமை தாண்ட முடியாது ஆழம் காண முடியாது பாஷ்யம் பொருள் கலக்க முடியாது ../இலங்கி-தான் பேறாக செய்தல்..ராமானுஜ திவாகரன்-ஒளி விடுகிறான்..கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய வள்ளல் தனம்…பேரு மேன்மை நீ கலந்தது..சமுத்ரதுக்கும் இவர் வள்ளல் தனத்துக்கும் வாசி உண்டு.. அதி கம்பீரமாய் பொருந்தி இருக்கும்.. க்ருபா விஷயராய் இவரோ பல்லவித்து–சுடர் மொட்டு பூ காய் பரம பதம்..நாஸ்திகன் ஆஸ்திகன் பாகவதன் ஞான யோகி பக்தி யோகி பிற பக்தி மோஷம் வரை கூட்டி போவார்.கொழுந்து விட்டு ஓங்கி படர்ந்து.. உன் வள்ளல் தனம்..பகவான் விரும்பியதை கொடுக்கும் இவருக்கோ விருப்பத்தையே பிறப்பிக்கும்/ஐயப் பாடு அறுத்து ஆதாரம் பெருக வைக்கும் அழகன் ..விருப்பத்தையே கொடுக்கும் உன் வள்ளல்..அவதார திசை பிடித்து சொரூப ரூபா குண விபூதிகளை அறியாதன அறிவித்து / ஆறி இருக்கை அன்றிக்கே /ஸ்ரீ பாஷ்யம் கீதா பாஷ்யம் அருளி..//கிரந்த நிர்மாணம் நிரந்தர சொத்து .//கர்ண சிபி மாந்தாதா -இந்த்ரன் கட்டை விரல் கொடுத்து பால் ..ஸ்தோத்ரம் பண்ணினால் பிச்சை இடுவார்கள் இவரோ நிரபெஷமாக போய் வழங்கி/ அனைவருக்கும்/ கை முதல் போக்கிடம் இல்லை என்பதையே கொண்டு பரம புருஷார்தமே கொடுக்கிறார் -நான்கு வித பெருமை..அமுதனாருக்கு தெரிந்தது-கீழே கிடந்தவன் மேல் வந்தது பார்த்து அறிந்து கொண்டேன் சாச்சி நான். வள்ளல் தனத்தினால்…விட்டு பிரியாத தன்மை ஸ்வாபம் சொரூபமே இது..-விட்டு பிரிக்க முடியாதவை ./பரதன் ஜேஷ்ட ராம பக்தன் -பிராரத்வாத் ந பாரத்வாத்  போல.. ச்வாபிகம்..வல் வினையேன் மனம்-பேர் இடலாம் ஒரு தீமை இன்றி ..திரு வடி நாமம்  மறந்து புறம் தொழா மாந்தர் இல்லை ..மனத்தில் நீர் புகுந்தீர் உபய விபூதி உடையவர் ..உம்மை என் மனத்துக்கு விஷயம் ஆக்கி நிறுத்தினீர் சேறா சேர்க்கை. அதி சாகசம் வெள்ளை சுடர் மாசு அற்று.. சந்திரனுக்கும் மாசு உண்டு…சூர்யன் -இருட்டை போக்குவதற்கு தாபம் போக்க சந்திரன் போல .தேஜசுக்கு களங்கம் இல்லை அடியார்க்கு ஆட் படுத்திய விமலன் என்ற படி ஆழ்வான் மூலம் நேராக கொண்டு இருந்தால் கருப்பு சுடர்./சுடர் விடும்-நெய் விட்ட பொங்கல் நெய் இல்லாத பொங்கல்/ விடும் மாம்பழ தோப்பை கொள்ளை அடிக்க விட்ட வெள்ளை சுடர் எடுத்து செல்லும் அளவுக்கு விட்டார் முற்று ஊட்டாக /தம்மையே தமர்க்கு நல்கும் தனி பெரும் சுடர் –இழுக்கு -பிராட்டி வழிய சிறை புகுந்தாள்/லோகதருக்கும் ராமனுக்கும் பயம் போல /பிராட்டிக்கு இழுக்கு இல்லை சுவாமிக்கும் இல்லை ..தனி -நெஞ்சு-தேற்றுவதற்கு ஆள் இல்லை ..பிர பாவம் தெரிந்தவர் இல்லை.தாழ்ந்த நெஞ்சு இது போல் இல்லை..தளர்ந்து இரங்கும் ..ஈடு பட்டு தளும்புதல்

28-நெஞ்சில் கறை கொண்ட .

நெஞ்சில் கறை கொண்ட காஞ்சனை காய்ந்த நிமலன் நங்கள்

பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தான் காதலன் பாதம் நண்ணா

வஞ்சர்க்கு அறிய இராமனுசன் புகழ் அன்றி என் வாய்

கொஞ்சிப் பரவ கில்லாது என்ன வாழ்வு இன்று கூடியதே

வாய் அவனை பேசி..அவர் விஷயத்தில் உண்டான ப்ராவன்யத்தை கண்டு ப்ரீதர் ஆகிறார். பிரதம பார்வை நிலையிலே இல்லாத தாம் இன்று சரம பார்வை நிஷ்ட்டையில் இருந்து இருக்கும் வாழ்வை கண்டு ஆனந்தம் அடைகிறார் ..கீழ் காலம் தொலைந்தது..இனி புகழ் ஒன்றையே வாய் -வாக்கு -கொஞ்சி பேசும்..கண்ணனின் பெருமையை கூட பேசாது பிரதம பர்வதத்தையும் கால் கடை கொண்டு ..கொஞ்சி பரவுதல் குழந்தை மழலை பிதற்றுதல் போல ஜல்பம் உளறல் -இளைய புன் கவிதை போல- எம்பிராற்கு இனியவாறே ..கில்லாது-முயற்சி செய்தாலும் இயலாது .முளுவதாகவும் பாட முடியாது வேறு ஒருவரையும் கொஞ்சி பரவு கில்லாது.. என்ன வாழ்வு../வஞ்சர் ஆத்மா அபகாரிகள் -அவர்களால் அறிய முடியாது.. விரோதி நிரசம் பிரணயத்வம்-இரண்டும்- -யாதவ சிம்கம்-தீய புந்தி கஞ்சன் உன் மேல் சினம் உடையன் -ஹேய பிரத்யநீகனாய் .பஞ்சிய மேல் அடிப் பின்னை -ஆஸ்ரித ஜன அபிமானியாய் ..வாக்கு பிடித்து இழுக்க -ராமன் போனதில் வருத்தம் லஷ்மணன் பின் போனதில் தசரதன் ஆனந்தம் அடைந்தால் போல/மனசு பின் போக , வாக்கு பேச இராமனுசன் மேல் ஆசை கொண்டு பாட ..ஹ்ருதயத்திலே கறை கொண்ட-சீற்றமும் தோஷமும் கொண்ட  ..வாக்கு அபசாரம் மட்டும் இல்லை … உன்னை சிந்தையினால் இகழ்ந்த இரணியன்/ தீங்கு நினைந்த கஞ்சன்…/வல் உகிரால் போழ்ந்த புனிதன்-கொன்றான் புனிதன் /குரு சிஷ்ய கிரந்த விரோதம் இல்லை நம் சம்ப்ரதாயத்தில்…ஒரே அபிப்ராயம்..நங்கள் பின்னை-பின்னை காதலன் நங்கள் ..என் திரு மகள் சேர் மார்பன் போல தாயார் திருவடியில் ஒதுங்குவார்கள் ஆஸ்ரித ஜன அபிமானி இவள் தான் ..வஞ்சன்-நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள்-ஆத்மா அபகாரம்..அறிய -துர்லபம்..புகழ்=குணங்கள்..முக்த ஜல்பிதமாக கொண்டு அடைவு கெட ஏத்தாது /நிமலன்-ஆஸ்ரித விரோதி என்பதால் அவனை நிரசிகிறான் கறை =கருப்பாய்/தோஷம் / சீற்றம்/செற்றார் திறல் அழிய /செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா /கிருஷ்ண விரோதிகளும் கோவலர் விரோதிகளும் //கொஞ்சுதல் -அபூர்னோக்தயாய் சொல்லுதல்ஹ்ருதயத்தில் இருக்க என்று பார்க்கிறான் -பொய் சொல்லி மெய் பெற்றேன். -மனசில் மெய் இருந்ததாம். அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட -உளம்  தொட்டு -தேடி கொள்கிறான். கை கொள்ளும் இடத்தில் கழுத்துக்கு மேலே  அமையும்.. வாயால் சொன்னால் போதும் மித்ர பாவென … கை விடும் இடத்தில் அக வாயில் உண்டு என்று அறிந்தால்  அல்லது கை விடான்..கம்சன் கொன்று விட்டு திரும்பி வர அனுப்பினான் கரை கொண்ட கம்சன். போனார்கள் வர வில்லை முடிந்தார்..கரை கொண்ட கஞ்சன்-மருவி கம்சன்/ உலோபி -வசு -கண்ணன் பணம் வைத்து கொண்டு இரவோடு இரவு வெளி போக வைத்தானே- நாய் குடலுக்கு நறு நெய் ஒவ்வாது போல ..பிறந்தது வாய் மெய்ப்பிக்க -ஒரு பிறவியிலே இரு பிறவி ஆனார்கள் கண்ணனும் திரு மழிசை ஆழ்வாரும்..ஒளித்து வளர்ந்தான்…மதுரை நகரம் ஸ்ரீ மன நாராயணன் சம்பந்தம் விடாதது வாமனன் /சத்ருக்னன்-படை வீடு-திருவடி பதித்த  பெருமை..மைத்ரேயர்- பராசரர் -பிரமேயத்துக்கு வைபவம் அங்கு தான்..காய்ந்த-சுலபமாக முடித்தான் ..கோகுல வாசிகளை  காய்ந்த கம்சன்-கறை-அசக்யா அபசாரம்  //கம்சனை காய்ந்த கண்ணன் -நிமலன்..பாகவத அபசாரத்தால் ..காரணம் உண்டே..குஞ்சி பிடித்து இழுத்த சரித்ரம்..குவலையா பீடம் முஷ்டிக சாமுண்டேயர் முடித்து /நெஞ்சு இடத்து ஆள் இட்டு செய்தல் ஆயுதம் வைத்து செய்தல் இன்றி தானே பண்ணினார் ஆஸ்ரித விரோதிகளை .அது போல காணனும் தானே காய்ந்தான் ஆயுதம் இன்றி //நிமலன்- குற்றமே இல்லை.. அன்றிக்கே -கம்சனை கொல்லும்   வரை மாதா பிதா கலை சிறையில் விட்டு வைத்த தோஷம் போக்கி -இப் பொழுது நிர்மலன் தந்தை காலில் விலங்கற .. அடியார்க்கு ஆட் படுத்த விமலன்–அதுவும் சுவாமி அடியார் ஆள்வான் இடம் ஆட் படுத்திய விமலன் —

 அநிஷ்டம் போக்கினது கம்சனை காய்ந்தது உபாயம் புருஷார்த்தம்-பின்னை தன் காதலன்-பஞ்சு போல திருவடி../பஞ்சு மேல் வைத்து திருவடி -நம்மையும்  பொருப்பிகிறாள்-நமக்கே என்பதால் நங்கள் பஞ்சு திருவடி பின்னை -சீற்றம் அடைந்தாள் பொருப்பி பாள்  ஸ்ரீ தேவி.//.பொறுக்கவே வைப்பாள் // நீளா தேவி அழகை காட்டி குற்றமே பார்க்க விட மாட்டாள் //கும்பன்-ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் பூமி இடையர்களுக்கு தலைவன் ..7  ரிஷபம் கொம்பால் ராஜ்ஜியம் சேதம் பண்ண

..கும்பன் -மாமா -கோட்டு இடை ..ஆயர் தம் கொம்பினிக்கு– ஒரு கொம்புக்கு ஏழு கொம்பில் குதித்தான்..காந்தச்தே புருஷோத்தமன்..கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம்.. பாதம் நண்ணா வஞ்சர்க்கு…வஞ்சகர்கள்-ஆத்மா அபகாரம்- துவம் மீ என்றால் அஹம் மீ சொல்லி விலகுகிறான்..அடி கீழ் புகுந்து அடியீர் வாழு மின் என்றும் திருவடி காட்டி கொட்டி கொடுத்தான்.. பின்னை தன் கேள்வன் திருவடிகளை பிடிக்காமல்…புகழ்- கீழ் பாசுரத்தில் தோஷங்கலையே குணமாக கொண்டு புகுந்த கல்யாண குணங்கள்..–அந்ய விஷய ஸ்தோத்ரம் பண்ணாமல் ../நானுன் வஞ்சன் போல இருந்தேன் .வஞ்சகர்களுக்கு அரியவன்.. எனக்கு கிடைத்ததே  என்ன வாழ்வு பெறா பேரு ..பகவானின் குணங்களையே பாட மாட்டேன். பின்னை தன் காதலன் புகழையே பாடாது. அவதானம் கதை சொல்லி கண்ணனிப் அறிமுகம்..

29-கூட்டும் விதி இன்று..

கூட்டும் விதி இன்று கூடும் கொலோ தென் குருகை பிரான்

பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னைத் தன் பத்தி என்னும்

வீட்டின் கண் வைத்த இராமனுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர்

ஈட்டங்கள் தன்னை என்னாட்டங்கள் கண்டு இன்பம் எய்த்திடவே

ஸ்வாமி அடியார் அளவும் பக்தி வளர அமுதனார் ..–அருளிய நம் ஆழ்வார் நினைவு -ததீய சேஷத்வம் -ஆழ்வார் உடன் சேர்த்து ஸ்வாமி அடியார் உடன்-சங்கிலி பிணைப்பு ../இன்பம் எய்திட…தென் குருகை பிரான் பாட்டு என்னும் வேதம் பசும் தமிழ் தன்னை /தன் பக்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்தார் ஸ்வாமி ///அவரின் புகழை மெய்யாக உணர்ந்தோர் -கூட்டங்களை அமுதனார் பார்வை பட்டு -நாட்டங்கள் கண்டு – விதி என்று கூடும் கொலோ..பதறுகிறார் துடிக்கிறார்..கண்டு இருக்கிறார் ஏன் துடிக்கிறார் ? பார்ப்போம்..கூட்ட கடவ சுக்ருதம் பாக்கியம் -இன்று கூடுமோ. புன்யமே ராமன் கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்.. தனியாக புண்யம் வேறு இல்லை . எல்லாம் கைங்கர்யம்.. அமுதனார் ராமனுஜரின் அருள்- விதி -என்கிறார்..உள்ள படி அறிந்தவர்களின் திரளை ….பொன் அரங்கம் என்றால் மயலே பெருகும்.. நவ கிரந்தம் -உணர்ந்தோர்.. பர காலன் -மெய் உணர்ந்தோர்..ஐயோ ..விதி வைக்கின்றது காப்பர் யார்- கண்ணனின் அருளே விதி ஆழ்வாருக்கு ..ஸ்வாமி கிருபையால் தான் அடியாரடி கிட்டும்..அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன்-அரங்கன் இடம் கேட்டது போல..

 பரதனும் துடித்து இருந்தார் 14 என்று தெரியும் அது கூட தெரிய வில்லை நமக்கு..ஜன்மங்கள்  பல காத்து இருக்கிறோம்..தென்-தர்சநீயமான-அழகு-தர்சனத்துக்கு தர்சநீயமான / ஆழ்வாரை காட்டி கொடுத்த மகாத்மயம் .தென் திசை நோக்கி கை கூப்புகிறோம்.திரு வாய் மொழி தோறும்.பாட்டு என்னும்  -இசை என்பதால் -ஸ்வாமி யை ஈர்க்க காரணம் இசைப்பா தானே..மதுரகவி-பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே-பெரியவர் சீரை கொண்டு..வேத ரூபமாய்/ செந்தமிழாய் இருக்கிற -பசுமை-வேதம் போல இல்லை/ சருகாய் உளறலாம் .கால போக்கால்/ கேட்டு ஆரார் வானவர்கள். செவிக்கு இனிய சென்சொல்லே ..கேட்டு ஆர் ஆர் வானவர்கள் கேட்பவர்கள் தான் வானவர்கள் //தன் பக்தி என்னும்-தம் உடைய பக்தி– இது தான் வீடு.. பாட்டை குடி வைக்கிறார்-தன்பக்தி -வீட்டின் பெயர்..புகழ் கல்யாண குணங்களை/மெய் உணர்ந்தோர் யாதாம்ய ஞானம் அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி..சமூகங்கள் ஏன் பார்வை கண்டு இன்பம் எய்திட அவர் உடைய கிருபை என்று தலை மேல் விழும்..பேற்றுக்கு அடியாக நினைத்து இருப்பது அவர் உடைய கிருபை தான்..தத் காலத்தில்  கண்டும்-

கண்கள் மலர்ந்தே இருந்து இன்பம் எய்துகை-/ஆத்மா இருக்கும் அளவும் இந்த அன்பாம்-இங்கும் அங்கும் நித்யமாக இருக்க – அதுக்கு அடியான ப்ரேமம் ஸ்வாமி அருளாலே /உன் தொண்டர்கட்கே  அன்பு உற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட் படுத்து -107-மேலும் இவர் பிரார்த்தனை -ஈட்டம் =திரள்/நாட்டம் =திருஷ்டி-கண்கள் படைத்த பயனே ஈட்டம் காண்பது தான் நாட்டம் இருக்கணும் அடியார் தம் ஈட்டம் ..கண் பயன் ஆவதே – //ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து –நாடி நாடி நரசிங்கா -அடியார் சேர்க்கைக்கு -திருடன் திருடி கொண்டு போனால் ராஜ இடம் புகார் பண்ணுவது போல..இங்கு எதிராஜர் இடம்..//புகழ் அன்றி-அனந்யார்கம் முன்பு சொல்லி -பிரான் -உபகாரர் தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தங்களை அருளிய உபகாரர்  அடியார் குலாம் கண்டு –ஆனந்தம் பட்டு களித்து-இருக்க பிரார்த்திக்கிறார் //

குருகை -பரம பதத்தை சேர்க்கும் ஊர் என்னுதல்–பரம பதத்தை சமமான வைபவம் உடையது..குன்ற மாட திரு குருகூர் //செம் பொன் மாட குருகூர் /உலகத்துக்கு உபகாரர் ..தத்வ யாதாத்மயம் -ஹிதம் -புருஷார்த்தம் /அருளி ..அவதரித்து அந்த வூருக்கு உபகாரகர் .உத்தேசம் அது என்பதால்..திவ்ய தேசம்  அப்புறம் -பெருமாள் அப்புறம் ஆழ்வார் பிரபந்தம் ஆச்சார்யர் வ்யாக்யானங்கள் க்ரமம்// புகுந்த இடத்துக்கு பெருமை சேர்க்கணும் ஸ்வாமி ஆழ்வார் திருவடி-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்/ நாம் ஸ்வாமி திருவடி. சேர்ந்து இருக்கணும்../அமலன் ஆதி பிரான்-உலகத்துக்கு ஜகத் காரணன் என்று காட்டி கொடுத்தவன்/ அடியார்க்கு ஆட் படுத்திய உபகாரன்/சாம வேத ரூபமாய்-பாட்டு/ பாட்டு என்ற வேதம் -சாம தமிழ் ஆக்கினார்..தன் பத்தி என்னும்-பரம பக்தி-அறிகை பார்வை அடைதல் -ஞான தரிசன பிராப்தி -மூன்று திசைகளும் சுவாமிக்கு ஒரு பகல் ஆயிரம் வூழி யாலோ- ஷணம் கூட அனுசந்திக்காமல்  இருக்க முடியாது சுவாமிக்கு /இதனால் தன் பக்தி-என்கிறார்.

நம் பக்தி -ஞானம் பரி பக்குவம் அடைந்து பக்தி -விதுரச்ய மகா மதி -.//.ஸ்வாமி ஞானம் -மிக பெரிய -வளர்ந்த -நவ ரத்ன க்ரந்தம் அருளி ஆயிரம் ஜைனர்களை மாற்றி. இதை பக்தியாக மாற்ற..ஞானம் திடம் ஆக ஆக உருக வைப்பது கஷ்டம் தானே ..ஞான யோஹத்தில் தலைவர்- முதலி ஆண்டான் பெரிய பெருமாளுக்கு நாவ பழமும் தயிர் சாதமும் பிரசாதம் கொடுத்தால் சளி பிடிக்கும் -பக்தி-வீடு- நம் கண்ணன் -ரஷிகிறது .தன் பக்தி -என்னும் வீட்டில் வைத்து -வளர்த்த இத தாய்..வீட்டிலே- வீட்டின் கண்…ரத்னத்தை செப்பிலே வைப்பது போல..பக்தி தான் பொன் -திரு வாய் மொழி ரத்னம்../செப்பு  பெட்டகத்தில்  வைத்தால் போல../அர்த்தத்துடன் உபதேசித்தும்-தூஷிப்பார்களுக்கு இல்லாமல்..கன்ன கோல் வைக்காமல் அந்தரங்கமாக ../சூத்ரன்களை ஒருங்க விட்டும்.. பிள்ளானை  விட்டு வியாக்யானம் பண்ணுவித்தும்…மெய் உணர்ந்தோர்- ராமன் தான்  சடகோபன் -உணர்ந்தோர் / இவர்களே /ராமானுஜர் -மெய் உணர்ந்தோர் //தேவகி நம் ஆழ்வார் /யசோதை -ராமானுசர்/ கண்ணன் -திருவாய் மொழி- வையம் எழும் கண்டால் பிள்ளை வாய் உள்ளே நாலு வேதங்களையும் பார்த்தார்-வையம் போல- .பாசுரமே குடை அகம் பவ சாகரம் முடிக்கும்//விளையாட்டை ஆழ்வார் பார்க்க வில்லை வளர்த்தவர் ஸ்வாமி பார்த்தார் ..

700சன்யாசிகள்  ௧௨௦௦௦ ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் 74 சிம்காசனாதி பதிகள் கூடி இருக்கிறார்கள் -பகல் ஓலக்கம் இருக்கிறார்..பரமபாகவதர்கள் .சமாச்ரண்யா பர்யந்தம் மண் பெண் ஆசை கொண்ட கண்கள் /தேக சம்பந்திகள் -கண்டு துன்பம் எய்தினேன் இது வரை..சேர்க்கும் பாக்கியம் அத் தலையில் கிருபையால் ஆத்மா சம்பந்தம் /மலர்ந்து இன்பம் அடைதல் பிரேமம்  நிலைத்து இருக்க –பொய் நின்ற ஞானமே இங்கு -மெய் உணர்ந்தோர் -தேச விசேஷத்தில் கிடைக்க வேண்டியதை இவர்கள் இங்கே கண்டு அனுபவிக்க -அப்படி பட்ட சேர்க்கை .ஆனந்தம் -நித்ய அபூர்வம் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதமாய் இருக்கும் படி கிருபை வேண்டுகிறார்

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி -20.ஆர பொழில் /21.நிதியை பொழியும் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 10, 2011

இராமனுசன்  என் தன மா நிதியே – சீலம் கொள் நாத முனிகள் சம்பந்தம் இட்டு ..சாஸ்திரம் கொடுத்தான் கரண களேபரங்கள் கொடுத்தான்-ஞானமும் கொடுத்தான் அந் நாள் நீ தந்த ஆகையின் வழி உழன்றோம். .தானே அவதரித்தான் -மிருகம் இட்டு மிருகம் பிடிக்க ஆழ்வார்களை பிறபித்தான்–தீர்தகரராய்  முதல் மூவரும் -திரு மழிசை ..தானே ஆழ்வார் .பிராட்டியாரே வகுள மாலை கருடன் ஹம்ச வாகனம் ஆதி  சேஷன்  திரு புளிய மரம் — கொசித் கொசித்  தாமர பரணி கிருதமாலா -சுகர் பரிஷத் -திராவிட தேசத்தில்.-நாராயண பக்தியும் உடன் பிறக்கும் ..சேமம் குருகையோ ..கலி 42 நாள் திரு அவதாரம்.வூரும்  நாடும் உலகமும் தன்னை போல பெரும் தாள்களும் பிதற்ற…உறங்கா புளி-அடியார்கள் திருந்தும் வரை -ஆதித்ய ராம திவாகர. ..வென் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு அச்சுத  பாஸ்கரன் வகுள பூஷண பாஸ்கர திவாகரன் -உபநிஷத்தை தமிழ் ஆக்க .-

பொய் நின்ற -மெய் நின்று கேட்டு அருளாய் தொடக்கி–பட்டோலை கொண்டார் மதுரகவி ஆழ்வார்..ஆழ்வார் ஒருவரே  தெய்வம் –திரு மங்கை ஆழ்வாரும்-மங்கையர் கொண் ஆறு அங்கம் கூற அவதரித்தார்– உலகம் ஓர் அளவு திருந்த — . உபதேச பிரதானர் ஆச்சார்யர் சொட்டை குலம் ஸ்ரீ ரெங்க நாத முனி காட்டு மன்னார் கோவில்..பராங்குச நம்பி- மதுரகவி வம்சம்..குருகூருக்கு ஏற்றம்.வேத வியாசர் பாகவதத்தில் அருளினார் .- ஆரா அமுதே –குழலில் மலிய சொன்ன ஓர் ஆயிரத்க்துள் இப் பத்து –தெற்கு நோக்கி கை தொழுவார்கள் இங்கு நோக்கி…வீறு பெற்றத்கு ஆழ்வாரால்…பராங்குச நம்பி இடம் பிரார்த்திக்க ஆயிரமும் அறியோம் பத்தும் அறியோம்.. பத்தி னொன்று வேறு ஒன்றும் நான் அறியேன். அவரே அரண்–ஆழ்வாரை குறித்து 12000 தடவை -உறு சொல்ல தொடங்க..ஆழ்வாரும் சு பிரியராக தோன்றி உபதேச முத்தரை உடன்-ஆயிரம் கேட்டீர் நாலாயிரமும் அருளி/பாவ சுத்தி அர்த்தம்  அபிப்ராயம் /திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தையும் பாவிஷ்யச்சர்யா -அருள-உய்ய கொண்டார் மணக்கால்  நம்பி ஆளவந்தார்-ஆ முதல்வன் பெரிய நம்பி திரு கோஷ்டியூர் நம்பி திரு மலை நம்பி திரு மலை ஆண்டான் ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர்…நாத முனிகள் சீரை பருகும் சுவாமி..பெற்றேன் எடுத்தேன் மா நிதியை… 

உயிர் பாசுரம் –திரு குருகூர் சம்பந்தம்  வேண்டும்..முனிவர் எச்சில் சாப்பிடும் நாய் கதை-மோஷ மண்டலம் போவதை- நாயோடு பேய்க்கும் இடம் -அவாகி அநாதர சர்வேஸ்வரன் தென்ன  தென்ன என் நாவின் இன் இசை யாருக்கும் கொடுக்கிலேன் -மாறு  உளதோ இம் மண்ணின்  மிசையே -மலக்கு நாவுடை ஏற்க்கு-சடகோபர் அந்தாதி-பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமனுக்கும்- பேச தான் நிற்கிறார்கள்..வேதம் மட்டும் இருந்து இருந்தால் திவ்ய தேசங்கள் இல்லையே..உலகோர் உய்ய்வதர்க்கு ..திரு மாற்கு தக்க தெய்வ கவிஜ்ஜன் ..பாவில் சிறந்த -அவரை பாட நானே அதிகாரி-கம்பர்- நம் பெருமாள் பார்த்து என்னை பாட வைத்தாரே நம் சட கோபரை  பாடினீரோ விஞ்சி ஆதாரத்தோடு கேட்டானே –வேதத்துக்கு முன் செல்வன்..பிரம போல்வார்களின்  ஞானத்துக்கு முன் செல்வன்  -ஆனால் எங்கள்  தென் குருகூர் புனிதன் கவி முன் செல்ல மாட்டான்

மாசி விசாகம் வைகாசி விசாகம் இரண்டு உத்சவங்கள் ../எங்கள் தென் குரு கூர்  புனிதன் -குலத்துக்கே என்பதால் எங்கள் என்கிறார்..மீனா  நவநீதன்கள் போல அன்றி –செஞ்சடையான் சம்பந்தம் கங்கை போல இல்லை கருத்த யமுனை இல்லை..கவியின் ஒரு பாதத்தின் முன் செல்வானோ..திரு வாய் மொழி அமர்ந்தே கெடப்பான் .யாரும் குறுக்கே போக கூடாது..பரனுக்கே அங்குசம் இட்டார் .மண் வாசனையே கண்ணன் பக்தி கிட்டும்..நீரை காய்ச்சி காஷாய -திரு தண்டம்-பற்பம் என திகழும் -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -அடுத்த தடவை காய்ச்சி நம் ஆழ்வார் விக்ரகம் ..சேர்த்தி திரு மஞ்சனம் -உடையவர் சந்நிதிக்கு ஆழ்வார் எழுந்து அருளி…எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் உம்மை சால் உலகுக்கு எல்லாம் மூல மந்தரம் தம்மையே தமர்க்கு நல்கும் தனி பெரும் பதம் -கம்பர்//ஆர பொழில் சந்தன சோலைகள். பிரான்-உபகாரன்..அமுத திரு வாய் ஈர தமிழ்-பக்தி காமம் இவற்றால் நனைத்து…ஈரம் என்பதால் தான் வல்லினம் குறைத்து கற்று கத்து என்கிறோம்,.பகவத் ப்ரேமம் ஆழ்ந்தார்கள் சப்தங்களையும் ஆழ்த்தினார்கள் /இசை கூட்டி/-நாத முனிகள் இசை கூட்டினார்../ பரத நாட்டியம் – பாவம் ராகம் தாளம் .//இசை உணர்ந்தோர் -திருமங்கை ஆழ்வாரும் மதுரகவி -பாவின் இன் இசை பாடி-இனியவர்-பராங்குச நம்பி- சீரை பயின்று -கல்யாண குணங்களை நினைந்து நன்றி தெரிவித்து கொண்டு .அதையே உய்யும் சீலம் கொள் நாத முனியை நெஞ்சால் வாரி பருகும் இராமனுசன் என் தன் மா நிதியே ..

மாறன் அடி பணிந்து யுய்ந்தவன் ../ஆர் அமுது ..செல்வம் தந்தை தாய் குரு பகவான் கொடுத்தவர் திரு வாய் மொழி மூலம் கொடுத்த ஆழ்வார் என்பதால் நிதி…கிருத  யுகம் -பிராமண- திரேதா  யுகம் சத்ரியன் -ராமன்/துபார யுகம் வைஸ்யன் கண்ணன்/ கலி யுகம் ஆழ்வார் /பாடி திரிகிறார் மதுரகவி சங்க பலகையில்-கண்ணன் கழலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே .ஏற்றி-வியாக்யானம் பண்ண பட்டரே தமக்கு அதிகாரம்  இல்லை  என்பாராம்  இன்பம் மிகு ஆறாயிரம் தொடங்கி-திரு குருகை பிரான் பிள்ளான் மூலம் -ஐந்து -எஞ்சாமை எதற்கும் இல்லை ..

பெருக்கி கொடுத்தவர் சுவாமி ராமானுஜர் ..சங்க பலகை காட்டி கொடுத்தது..சேமம் குருகையோ.. பெருமான் உனக்கு..நாமம் பரான்குசமோ நாரணமோ..ஈ ஆடுவதோ கருடர்க்கு எதிரே இரவிக்கு எதிர் மின் மினி ஆடுவதோ. பெருமாள் ..ஒரு சொல் போருமோ உலகில் கவியே..அமுத திரு மொழி-பக்தாம்ருதம்..வேதம் கடல்.அமுத  கடல்..சர்வார்தகம் ஸ்ரீ சடகோப வான்மாயம்  அமுத திரு வாய் ஈர தமிழ்..சாம வேதம் ஓம்காரம்- உது .திரு நாமம் 1102 சொல்ல வந்தார் -.பிரதமத்தில் மாராடினார் உத் கீத ..வைபவம் சொல்லில் அடங்காது..எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்..மூன்று பதம்-திரு மந்த்ரம் – வைபவம் மூவடி அளந்தவனை ஜாம்பவ்சான் 32 தடவை உலகு எல்லாம் சொன்னார்

முதல் ஆழ்வார் திரு மங்கை ஆழ்வார்  த்வாபர யுகம் -/1100 வருஷம் 4700 வருஷம் இருந்தார் 3600 வருஷம் கலியுகம் இருந்து இருக்கணும் 42 நாள் கலி பிறந்து பாவியேன் பல்லில் -போல. 32 வருஷம் 36 40 சொல்வார் .மேல் ஐந்து ஆழ்வார்கள் அவதாரம்-  398 வருஷம் திரு மங்கை  அவதாரம் .. 5100 கலி .நாத முனிகள் 3685/823  3200 வருஷம் நடை ஆடி இருந்து இருக்கணும் /886 உய்ய கொண்டார் 975  / 976 ஆளவந்தார் திரு அவதாரம்  -30 வயசுக்குள் மனச்க்கால் நம்பி –66 ஆளவந்தார் –1042 ராமானுஜருக்கு 25 வயசு- அதே வயசில் ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் 12 மாசம் மணி வயிர் 12 திரு கல்யாணம் …/4119 கலி யுக 1017 /இடை வெளி 450 வருஷம் நாத முனிகளுக்கும் ராமனுஜருக்கும்..நடுவில் உள்ள காலம் பற்றி -சொல்ல முடியாத நிலைமை. திரு மங்கை ஆழ்வாருக்கும்-அத முனிக்கும் நடுவில்../வையம்-ஆதி திரு நெடும் .1600 வருஷங்களில் 4000 உமிழ் இருந்தன இடை பட்ட காலம் 3200 வருஷம்  /யுகம் சந்தியும் உண்டு..சந்தி கடைசியில் கண்ணன் தன் அடி சோதிக்கு பொய் இருக்கணும்.ஆழ்வாருக்கு அம்சம் இல்லை வாய்த்த வழுதி  வள நாடு -அதில் தென் குருகூர் -ஆலி நாட்டில் மங்கை மன்னன் /குருக்கன் ராஜா குருகூர் -தர்பாசனார் – தாய்   வழி பாட்டனார் -ஆழ்வாருக்கு /விஷ்வக் சேனர் என்பர் திரு குறுங்குடி நம்பியே என்பர் ..கருடனே மதுரகவி என்பர்..அவருக்கு வம்சம் உண்டு   பராங்குச நம்பியால் 3200 வருஷம் -விடாமல் இருந்த மேன்மை. வூரோடு மட்டும் இல்லை ..ஆரா அமுதே எந்த வம்சம் மூலம் பெற்றார் தெரிய வில்லை.

பராங்குச நம்பி பற்றியும் விவரம் இல்லை….பெற்றார்கள் பேர் இழந்து போனார்கள் முன்பு .. நாமும் பெற்றோம் வ்யாக்யானங்கள் உடன் இப் பொழுது இழக்க கூடாது..93 வருஷம் நாத முனிகள் இருந்து இருக்கிறார் பெற்று பண் கூட்டி /கிருத யுகத்தில் வேதம் பிரிக்க வேண்டாம் -வேத வியாசர் அடுத்த  அஸ்வத்தாமா வருவார் -28 சதுர யுகம் நடந்து -இருக்கு /துவாபர யுகத்தில் வந்து பிரித்து தருவார் /ஸ்ரீ பாஷ்யம் பிரித்து பிரித்து கொடுத்தாலும் புரிய வில்லை. வால்மீகி .காவ்யம் ராமாயணம் சீதாய சரிதம் மகத்து சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொலிற்று .//நாத முனிகள் தான் பிரித்து கொடுத்தார்../திரு குறுங்குடி திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அரசு.

4600 வருஷங்களாக அத்யயன உத்சவம் நடந்து -அப்புறம் நின்று-  மீண்டும் நாத முனி காலத்தில் தொடங்கி .இசைப்பா -பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே -இசை உடன் தான் கொடுத்து இருக்கணும்…வால்மீகி ராமாயணம் ராமனுக்கு  40 வயசு பட்டாபிஷேகம்  -10000 வருஷம் கழித்து தான் கர்ப்பம் -அப்புறம் 1000 வருஷம் இருந்து இருக்கிறார் –தசரதனுக்கு 60000 வருஷம் கழித்து …/கண் நுண் சிறு தாம்பு அருளி திரு வாய் மொழி பெற்றாரா மதுர கவி.இல்லை பெற்ற பின்பு அருளினாரா -திருவாய் மொழி- தான் முன்பு – நிற்க பாடி னேன் நெஞ்சுள் நிறத்தினான்- என்பதால் /அரையர் எல்லோரும் நாத முனி வம்சம்..ரெங்க நாத முனி முழு பெயர்..யோக ரகசியம் -திரு மழிசை ஆழ்வார் இடம் பெற்றார்…சுவ பிரயத்னம் நிவ்ருத்தி ஆழ்வார் இடம் பாசுரம் பெற்ற அப்புறம் தான்..துவைய உபநிஷத் -வளர்த்து கொடுத்தவர்கள் ஆழ்வார்கள்..உய்ய கொண்டார் -குருகை காவல் அப்பன் -1042 ஆளவந்தார் -200 வருஷம் குருகை காவல் அப்பன் இருந்து இருக்கணும்../ஈஸ்வர முனி திரு குமரர் ..-ஆளவந்தார்- திரு குமரர் -ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர் ..இவர் மூலம் ராமானுஜர் பெற்றார் ..

ஆம் ஆறு அறியும் பிரானே அணி அரங்கத்து -அவன் சங்கல்பம் ஆரா அமுது பதிகமும் கண் நுண் சிறு தாம்பு இரண்டையும் நட மாட்டி.வைத்தான்..குருகை வைபவம்- பராங்குச நம்பி அங்கேயே இருந்து -3500 வருஷம் ஒரு பரம்பரை இருந்து வந்து இருக்கிறது .நச புன ஆவர்ததே -போனவர் வந்து கொடுக்கலாமா ..வந்துட்டானால் என்ன பண்ணுவது தானா  வருவானா அவன் தள்ளி விடுவானா ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் விசாரம்..நித்ய சூரிகள் எங்கும் ஆவிர்பகிகலாம்..இல்லை ஆழ்வாருக்கு  பத்திமை நூல் வரம்பு இல்லையே..-ஆழ்வார் ஆழ்வார் திரு உருவத்துடன் வந்து இருக்கணும் ..நித்யர் போல சங்கு சக்கரத்துடன் இல்லை..நெஞ்சுள்ளே நிறுத்தினான்  -காட்சியை அப்படியே காட்டி..

திரு குருகூர் அதனை உளம் கொள் ஞானத்து வைம்மின் -இதுவே உஜ்ஜீவிக்க வழி .ஆரம் பொழில் தென் குருகை. ஹாரம் போல- சந்தன சோலைகளை உடைத்தாய்.தென்-தர்சநீயமான ..திரு நகரிக்கு நாத பூதர்.-தென் குருகை பிரான்..அமுத திரு வாய்-பர போக்யமான திரு பவளம்- மணி வண்ணனே நென்னலே வாய் நேரந்தான்வாயை பார்த்தேன் என்ன சொன்னான் தெரியவில்லை..ஈர தமிழ்  இன் இசை உணர்ந்தோர்–புது கணிப்பு இன்றும் குறையாமல் இருக்கிறது பக்தி புஷ்பம் ஆசை அபிநிவேசம் .பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே-புனைந்த கன்னி அப்பன் கோவில்- சங்கு பால் சமர்பிகிரார்கள் சங்க நதி கரையில் அவதாரம் பிரசித்தம் புராணத்தில்..மேடை உண்டு அங்கு-பிறந்த குழந்தைக்கு சங்கு பால். கிழக்கில் ..குல தெய்வம் இரட்டை திரு பதி- அரவிந்த லோசனன் தேவ பிரான்..16 வருஷம் யோக நித்தரை –பிறந்த நாள் தொடக்கம் ஈர பக்தி திரு துழாய் அங்குரிக்கும் பொழுதே பரி மளிக்கும் போல..கொடு உலகம் காட்டேல்- உலகம் பார்க்க வில்லையே -கண் முன்னம் காட்டி கொடுத்ததால்- இசை உணர்ந்தொர்கட்க்கு -மதுரகவி இனியவர் -பராங்குச நம்பி–வம்ச சிஷ்ய -3685 4119 எம்பெருமானார் 425 வருஷம் 823 1017 200 ஆண்டு வித்யாசம் சங்கை –3865 என்றால் 194 இவர்களுக்கு 60 வருஷ சுழல் /இனியவர்-பராங்குச நம்பி -சீரை -கண் நுண் சிறு தாம்பு கொடுத்த குணம் ..பயின்று உய்யும் -சத்தை பெற்ற ச்வாபம் ..திரு வாய் மொழி பெற்றார் சத்தை பெற்றார் இல்லை கடகரால் சத்தை பெற்றார்..

நாத முனியை-அவர் சீரை இல்லை அவரையே – -நெஞ்சால் வாரி பருகும்..–வாயால் முடியாது சம காலம் இல்லை-பெரு விடையார் மடுவில் குதித்து வாரி குடிப்பது போல. பசியன் சோற்றை கண்டால் போல் மேல் விழுந்து ஆச்சார்யர் இடம்..பகவத் விஷயத்தில் பட்டினி- பாலை வனத்தில் சோலை/ கமர் போல காட்டான் தரை நெஞ்சு ஈர நெல் விளைவித்து -..அவர் மா நிதி =அஷயமான நிதி ..

கொள்ள குறை இலன்…குறையாத நிதி..வாரி பருகும் மா நிதி../தர்சநீயமான திரு நகரிக்கு -தாமர பரணி நதியாலும் சந்தன சோலைகளால் சூழ பட்டு ..கிச்கந்தா -தாமர பரணி -சம்சாரம் தண்டுவிக்கும்..சந்தன சோலைகள் சூழ்ந்து இருக்கும்..  கோல் தேடி ..மால் தேடி ஓடும் மனம் -சமுத்ரம் நோக்கி ஓடும்..கம்பரும்-மட்டை அடி உத்சவம் நடக்கும் இங்கு-படிப்பு நிறைய -நிதானமாக  சடகோபர் அந்தாதி -34 – அந்தணர் கோ  கோ /மறை வாத்கியர் கோ .சந்தனை சோலை குருகை பிரான் ..குளிர்ச்சி-பைம் கமல தண் தெரியல்  பட்டார் பிரான்- கண்ணன் மாலை கொதிக்கும்-ஆச்சார்யர் குளிர்ந்து இருக்கும்-பொலிந்து நின்ற பிரான் சொல்லிய மகாத்ம்யத்தில் சந்தன சோலை சொல்ல  வில்லை..பிரம்மாண்ட புராணத்தில் 150 ச்லோககங்கள் உண்டு ஆழ்வார் பற்றி..குருகூர் நம்பி என்று இதனால் தான் மதுர கவி விடாமல் அருளி இருக்கிறார். பிரான்- சர்வருக்கும் சேவ்யம் ஆகும் படி உதவி பண்ணி இருக்கிறவர் –குயில் நின்றார் பொழில் சூழ்  குருகூர் -நின்று ஆலும் பொழில் -அசேதனமும் திரு வாய் மொழி பாடுகிறது..-சாகா சம்பந்தம் இருப்பதால் பாதித்து சாகா -கிளை / சாம வேதம்..வண்டினம் ஆலும் சோலை மயில் ஆடினதை /இவர் மதுர கவி ஆதலால் மதுர வாக்கியம் கொண்டாடுகிறார் ../சோலை கிளி பாடினது போல -கம்பன் வீட்டு கட்டு தறியும் கவி பாடும்..குருகை பிரான்- அவதரித்து திரு வாய் மொழி  அருளிய உபகாரம்-தம் காலத்து உள்ளோர்க்கு  / நாத முனிகளுக்கு கொடுத்து சம்ப்ரதாயம் நிலை நிறுத்திய உபகாரம் /

பொலிக பொலிக பாடினாரே கூட இருந்தவர் திருந்தியதால் /திரு வாயின் அமிர்த மயமான -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண/ கேட்டு ஆரார்  வானவர்கள் செவிக்கு இனிய சென்சொல்லே/சம்சார தாபம் தணிக்க ஈர பாட்டை உடைத்தாய் /ப்ரேமம் அன்பால் நனைக்க பட்டு அமுத  திரு வாய் ஈர தமிழ்  இசை உணந்தோர்கட்ச்க்கு –இரா பகல் வாய் வெருவி நெஞ்சால் நினைத்து பாட வில்லை-பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்து இருந்தமை காட்டினாய்

மனசு நினைந்து வாய் பேசணும்..முதலில் பாடினேன் -பார்த்தால் இருப்பதை காட்டினாய்..வாய் முதல் அப்பன் -இவரை பாடு வித்த முக்கொட்டை திரு தொலை வில்லி மங்கலம் .–அதனால் தன் திரு வாய் மொழி/ நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்- மனசால் இல்லை சகாயம் இன்றி/ திரு மால் இரும் சோலை என்றே என்ன -திரு மால் வந்து புகுந்தான் போல..நினைத்து நினைத்து அவதானம் பண்ணி சொல்ல வில்லை வாசனையால் பாடுகிறார்…மற்ற தமிழில் வாசி -ஈர தமிழ்..முதல் சங்கம்  இடை சங்கம் நூல் இன்றும் இல்லை இலக்கணம் அப்புறம் தான் தொல் காப்பியம் அப்புறம் தான் ..ஆதி காவ்யம் இல்லை இருப்பத்தில்  இது பழசு அதனால் தொன்மை / கடை சங்கம் கி மு  9000 ஆண்டு முதல் சங்கம்/5450  -1750 வரை இடை சங்கம்  கி பி – 100 ஆண்டு கி பி நடை பட்ட இடை சங்கம் ஆழ்வார் காலம் 3102 கி மு ..திரு வள்ளுவர் – குரு முனிவர் முத் தமிழும் என் குறளும் நங்கை சிறு முனிவன் வாய் மொழி சேய் என்கிறார்.. இரண்டாவது சங்கத்தில் தான் சங்கை பலகை.. /ஒவையாரும் -ஐம் பொருளும் நாற் பொருளின் முப் பொருளும் அமைத்து பெய்த செம்பொருள் /இடை காதர்- திரு வாய் மொழி இல் இருந்து வேதம் வந்தது என்பர்../திரு மங்கை ஆழ்வார் குல சோழன் கோ செம்கனான் காலம்- கலி யுகத்தில் 500 வருஷம் தெரிகிறது ..–

அத்யந்தம் பிரிய தமராய் -ஸ்ரீ பராங்குச நம்பி../சீரை பயின்று -வள்ளன்மை பாடி அனுசந்தித்து -மறவாமல் செய் நன்றி கொண்டு..–உய்யும் -சீரை அனுசந்தித்தே  உய்யும் –மேலை அகத்து ஆழ்வார்  கீழை அகத்து ஆழ்வார் -தேவ கானம் -சங்கீத வித்வான் 4000 பேரும் வாசிக்க -பழு கண்டு பிடித்தார் ..கல் திரைக்குள் தாயார் இருப்பதை அரையர் தாளம் வைத்தே கண்டு பிடித்தார்..நெஞ்சால் வாரி பருகும்.. சம காலம் இருந்தால் ஆலிங்கனம் /அனுபவித்தல்- நீர் பண்டமாக உருகினார்  சிஷ்யரின் பெருமை கண்டு -விபீஷணன் -ராமன்-லோசனாம் -உருக இவன் பருகினானாம் ..வில் இருத்து மெல் இயல் தோள்  தோய்ந்தாய் என்னும்- வீரம் வாய் மேன்மை கண்டு சீதை  உருகினாள் அவன்  தோய்ந்தான் -என் தன்  மா நிதியே –ஆழ்வான் மூலம் -பெற்ற -பிரளயத்தில் நவ ரத்னம் அழியும் .விலஷனமான நிதி இது ..நித்ய நிதி..

21-நிதியை பொழியும்

துரோனாச்சர்யர் -ஏகலைவன் போல ஆள வந்தார்-ராமானுஜர்- தேசிகன் /கால ஷேபம் -பகவத் விஷயம்-கண் நுண் சிறு தாம்பு திரு பல்லாண்டு / ஸ்தோத்ரம்- ஸ்தோத்ர ரத்னம், சதுச்லோகி / வேதாந்தம் -உபநிஷத் -தைத்ரியம் சான்தொகம் /தரிக்க கடவது சொல்லாதது கிடைக்க கடவது ஆச்சர்ய அனுக்ரகம் ..முக் கண்ணான் எட்டு கணான் 1000 கண் சேர்ந்து ஆச்சார்யர் கண் சமம் இல்லை வூன கண்ணாலே பார்த்தாலே போதும் ../ஓர் ஆண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னம் கீதா பாஷ்யம் மங்கள ஸ்லோகம் -..வஸ்து ஆனதே இவரால் தான் ..பிரமத்தை உள்ளது என்று தெரிந்தவன் சத் -வேதம் அசேஷ கல்மிஷங்கள் அழிக்க பட்டன  இவர் திருவடிகளை -த்யானம் பண்ணின வுடன்  தான் வஸ்து ஆனேன் //சித்தி த்ரயம் கை விளக்கு கொண்டு வேதார்த்த சந்க்ரகம் தீபம் போன்றன /ஸ்தோத்ர ரத்னம் சதுச்லோகி கொண்டு கதய த்ரயம்/ கீதா சந்க்ரகம் கொண்டு கீதா பாஷ்யம்..//குரு நாமம் ஒன்றே சொல்லி கொண்டு இருக்கணும் நீசர் வாசல் பற்றி துதி பண்ண மாட்டேன் ..திரு தேர் தட்டில் முன் இடமும் குரு பரம்பரையிலும் இடம் பிடித்து கொண்டான் ஆச்சர்ய ஸ்தானம் பெற ..

யானாய் தன்னை தான் பாடி- என் இடத்தில் வியாபித்து கொண்டு–அந்தர்யாமி – தென்னா தென்னா என /அசைந்து கேட்கிறான்..அங்கு பகல் விளக்கு பட்டு இருக்கும்..கஸ்துரி நாமம் அழகிய பெருமாளாக இருந்தால் இருப்பேன்-இல்லை என்றால் கிழித்து  கொண்டு வந்து விடுவேன் -பட்டர்/சொன்னால் விரோதம் இது ஆகிலும் சொல்வேன்–துதி கற்று இருக்க மாட்டேன் -அமுதனார் .. ஆள வந்தார் உடைய திரு வடிகள்  ஆகிற பிராப்யத்தை பெற்று  உடைய எம்பெருமானார்- பெற்று தங்க வைத்து கொண்டாரே ..என்னை ரஷித்து அருளினார் /தூய நெறி சேர் எதிகத்க்கு இறைவன் எமுனை துறைவன் இணை அடியாம் கதி பெற்று உடைய ராமானுசன்.. யதிகள் -ஐந்து ஆச்சார்யர்கள் போல்வார் ..யதிகள் -தூய நெறி சேர் ..ஆச்சர்ய நிஷ்ட்டை சரம பார்வை ..//தூய நெறி சேர் யதிகட்கு இறையன் இராமனுசன் என்றும் கொள்ளலாம்..-ஆழ்வான் ஆண்டான் போல்வார்கள் யதிகள் /ஆக்கி ஆழ்வான் இருக்கு என்பதை இல்லை .சப்த ஜாலம் ..தாய் மலடி அல்ல //ராஜா சார்வ பாவமன் //ராஜ மகிஷி பதி விரத்தை //தனி மரம் தோப்பு ஆகாது…பிரஜைகள் பண்ணின பாவம் ராஜா இடம் போகும்.பாதி ராஜ்ஜியம் தருவதில் போட்டி வைத்தாலே -நம்மை ஆள வந்தீரோ..யமுனை துறைவன்…ஈஸ்வர பட்டர் .நாத முனிகள் -ஈஸ்வர முனிகள்- யமுனை துறைவன்../ கதி =பிராப்யம் /

இனி-காத்த பின்பு..நிதியை பொழியும் மேகம் -ஜலம் கொட்டாது நிதியை கொட்டுகிறாய் என்று ஸ்தோத்ரம் கற்று..-நீசர்கள்-வாசலை பற்றி நின்று -வண்டி போகும் பொழுது விழ -ரஷிக-எப் பொழுது வருவார் என்று/ சுவாமி எனக்கு ரஷிக்க இருக்கும் பொழுது../நெறி -ஒழுக்கம் ../தூய நெறி -ஆச்சர்ய நிஷ்ட்டை../உபாயாந்தரங்களை விட்டு -ஞானம் சக்தி இருந்தும் -சொரூப விருத்தம் என்று -சொல்லினால் சுடுவேன் அது தூய ராமனின் வில்லுக்கு  இழுக்கு என்று /பிராப்தி வேற சக்தி வேற../கள்-துளி-அகங்காரம்- பொற் குடம் -ஆனந்தம் கங்கா தீர்த்தம் பக்தி -தீண்ட மாட்டார்கள் பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி /அற்று தீரும் பார தந்த்ர்யம்/இஷ்ட விநியோகம் / பந்த மோஷம் இரண்டுக்கும் ஈஸ்வரன் மோஷமே ஹேது ஆச்சார்யர் -தான் பற்றாமல் -கிருபையால் அவரே பற்றும் கருமா மாத்ரா பிரசன்னாச்சார்யர்–பர கதமாக சுவீகரிக்க பட்ட -அத்யந்த பரி சுத்தமே தூய நெறி..யதிகள்-இவ் உலக அவ் உலக இன்பம் எல்லாம் ஆச்சார்யர் எல்லாம் வகுத்த இடமே -உன் தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் …மேக பிந்துவை ஒன்றையே நோக்கும் சாதக பறவை போல ..

யமுனை துறைவன் -தூய பெரு நீர் யமுனை துறைவன்/975உய்யக் கொண்டார் திரு நாடு  976 திரு அவதாரம் மணக்கால் நம்பி சொபனத்தில் நாத முனிகள்  வந்தார் வந்து உய்யக் கொண்டாரை மறந்தால் அன்றோ இதை மறவோம். . தூது வளை கீரை –நிறுத்த எதற்கு கொடுத்தீர் –கொடுக்க கொடுத்தேன்-. சகல அர்த்தங்களையும் கொடுத்தார் கீதையும் அருள் கொண்டு ஆடும் அடியவர் இன்புற அருளினான்-கீதை உண்டே -பிரமாணம் காட்ட -காட்டும்- நாத யாமுன மத்யமாம் -சொட்டை குலம்-குருகை காவல் அப்பன்-யோக ரகசியம் பெற -வந்தார் உண்டோ-அடியேன் நாயந்தே-எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைம் தாமரை கண்ணன் -முதுகை அழுத்தி எட்டி எட்டி பார்த்தான் ..திரு மேனி சம்பந்தம் -விடு பிரியாத தன்மை-முதலி ஆண்டான் /எம்பார்- திருமலை நம்பி / கூரத்  ஆழ்வான் -பட்டர் /நடமினோ -திரு அனந்த புரம்-//இணை அடிகள் -பிராச்சர்யன் -தாண்டி-எதிராசன் இன் அருளுக்கு இலக்கு ஆவார் -அனைவரும் ராமானுஜர் காட்டுவார்கள்…பிராப்யம் பிராபகம் இணை அடிகள் /உபாயத்தை லபித்தது .உடைய -வைத்து கொண்டு..அடியாம்-மணக்கால் நம்பியும் சேர்க்கலாம்.. பெரிய நம்பியும்…பரதன் -மரவடியை தம்பிக்கு வான் பணையம் வைத்து வான் நாட்டு வாழ்ச்சிக்கு போனார் நான் பாதுகை -ராமானுஜர் -பரதன் -சுவாமி என்னை கத்தனனே-என்னை கூட-நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்-பிரதி கூலனாய் இருந்த என்னை அநு கூலன் ஆக்கி /சேராதவனை சேர்த்து /ரஷிக்க பட்டவனாய் ஆனா பின்பு…

பக்தர்களை நிந்தித்தால் நீசர் ..நரகம் வாசல் போல -பால் வெள்ளம்  பனி வெள்ளம் கருணை வெள்ளம் உள்ள இடம் போனாலே ஆண்டாள்.. மேகம் ஜலம் கொடுக்கும் நவ நிதியை ஒரு காலே  பொழியும் கால மேகம் போல..

இல்லாது சொன்னனுக்கு இல்லை என்றான் -அவர்கள் முன் உறு சொல்லி பின் உறு சொல்வது போல ../இனி துவள் கின்றிலேன்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி 18.எய்தற்கு அறிய மறைகளை/19.உறு பெரும் செல்வமும் —ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்..

January 10, 2011

18–எய்தற்கு அறிய மறைகளை

காமம் கோபம் ஒழிந்து ரஜோ தம குணம் நீங்கி சத்வ குணம் வளர்ந்து சுக துக்கம் ஒன்றாக சம தர்சனம் பெற்று சீதம் உஷ்ணம் வித்யாசம் தெரியாமல் இருக்கிறான்.. இதில் நாடு நாயகமான -சித்தரை சித்தரை -ஆழ்வார் திருவடி -மதுர கவி ஆழ்வார் -நாம அர்த்தம்-ததீய சேஷத்வம் கூற அவதரித்தார்..ஆழ்வாரை பற்றியும் திரு வாய் மொழியை பற்றியும் மாறன் அடி பணிந்த சுவாமியையும் அடியார்களையும் அருளுகிறார் ..உரு துணை..ஆக்கமும் செல்வமும்  சேர்ந்தால் துணை -இல்லாத பொழுது திடமான உரு துணை../எய்தற்கு அறிய மறைகளை ஆயிரம் இனிய தமிழ் பாசுரங்கள் ஆக -செய்தற்கு உலகில் வரும் சடகோபனை  -சிந்தைக்கு -பெரியவர்-பெருமை மனசில் பட பெயர் இன்றி- பத்து பேர் உண்ட  பொழுது ஒரு வார்த்தை உண்ணாது பொழுது ஒரு வார்த்தை-அவர்களை சிரித்து இருப்பார் ஒருவர்.-.பெய்தற்கு இசையும் -ஒத்து கொண்டு பெருமைக்கு தக்க -சீரை -கல்யாண குணங்களை.. பகவான் பெருமை -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -/ஆச்சர்ய பெருமை /-தாண்டி -பாகவத பெருமை /உயிர் கள் எல்லாம் உய்தற்கு உதவும்-இராமனுசன்-எம் உரு துணையே ..கொண்டாட்டும் ..கண்டு ஆற்றேன் உலகு இயற்க்கை -இராமனுசன் உய்வதற்கு எடுத்து உரைத்தார்ஆழ்வாருக்கு அநுரூப வைபவர் மதுரகவி ஆழ்வார்-சகல ஆத்மாக்களும் ஆச்சர்ய பற்றி மோஷம் பெறலாம் -மோர் காரி குருடன் வூமை அடைவது -கத்யர்த்த புதயர்த்த அறிவதற்கு – பிரணவம் போல் சுருங்கி இன்றி வேதம் போல் விரித்து இன்றி -ஆயிரம்-இன் -ரசம்-தமிழால்- ஸ்த்ரி பாலர்களும் கற்கலாம் படி –அருளினார் இன்று நமக்கு அதுவும் முடிய வில்லை கண் நுண் சிறு தாம்பு அதற்கே -எண்ணிலும் வரும்–பாக்ய குதிர்ஷ்டிகளை கோபித்து சடர் -சடகோபர் -பெய்தற்கு இசையும் -வைபவம் வைக்க தக்கவர் -பெரியவர் சீர் ஞானாதி குணங்களை -மதுரகவி நிலை கிடைத்தால் தான் உஜ்ஜீவனம்..சரம பர்வ நிலையால் தான் ராமானுஜர் இடம் வருகிறோம்..சீரிய துணை திடமான துணை ..ஆழ்வாரை அல்லாது அறியோம் என்று இருந்த எல்லோரையும் குறிக்கும் வேறு ஒன்றும் நான் அறியேன்.என்று இருந்தவர்கள்..சகல ஆத்மாக்களையும் உஜ்ஜீவிக்க -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம் -என்பதால் உரு துணை…எய்தற்கு அறிய -சங்கை இட்டு சொல்ல முடியாத படி ..தரை வர்ணிகர்களுக்கு மட்டும் வேதம்..ஞான வான்களுகும் அருமை -ருசி பிறந்தவர்கள் எல்லாரும் அறிய ஆயிரம் இன் தமிழ்..தெரிய சொன்ன ஓர் ஆயிரம்.இது..வேதங்களுக்கு உப பிரமாணம் வேணும் இதிகாசம் புராணங்கள் வேணும்.. /உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -பிறந்தான் உயர்ந்தே .ஜகத் காரணங்கள்/ ஹெயங்கள், திவ்ய ஆபரணங்கள் திவ்ய ஆயுதங்கள்/ சொரூப ரூப குண விபவங்கள்/ பொறி உணர் அவை இலன்..இலன் இலன் மிகு நிறை இலன்..ஈரில  வண்  புகழ்/ புகழ் நன் ஒருவன் எங்கோ/அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் ..மின் நின் நிலையில /பந்த ஹேது- நீர் நுமது என்று நிவி மாய்த்து/ திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினே /பூவில் நான் முகனை படைத்தான் /சொன்னால் விரோதம் இது..சூழ்ந்து -சுடர் இன்பம் அவா பெற்று வீடு பெற்றசடகொபம்/ ச்பஷ்டமாயும் சன்க்ரகமாயும் அருளினார்.அத்யந்த சுலபமாய் தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள்../பக்தாம்ருதம்/நடை விளங்கு திராவிட வேத சாகரம்..அசரன்யனுக்கு சரண்யனாக இருக்கும்.அந்த கடல்/ இது எல்லாருக்கும் சரண். இங்கு எல்லாரும் கை கூப்புவார்கள்/ ராமாயண சுருதி சாகரம்..24000 /ரகு குல  திலகன் சரிதம் /இதுவோ  கண்ணன் செஷ்டிதம் சொல்ல வந்தது  /வானின் மீது ஏற்றும் இது../உலகில் பெய்வதற்கு வந்தார்-கர்மம் தொலைக்க வர வில்லை. வரும்- இச்சை அடியாக ..இருள் தரும் மா ஞாலம்../இங்கே வந்து வேதத்தை தமிழ் செய்தாரே..வந்த சடகோபன் -இல்லை வரும்-நிகழ காலம்- திவ்ய மங்கள விக்ரகம் இன்று நடைமாடுவதால். கோவில் கட்டி புதிசாக /கிரகத்தில் -வரும்..பாட்டு இன்று அளவும் வரும்..சடர்- குருக்கு புத்தி தங்களை காட்டாமல் கெடுக்க /சம்சாரிகள் பாக்யர்கள் குதிர்ஷ்டிகள் போல்வார்-தண்டத்தால் அடித்து- லிங்கத்து இட்ட  புராணதீரும்- பொலிந்து நின்ற /சம்சாரிகளை -ஒரு நாயகமாய் -மயில் இறகு கொண்டு/நண்ணாதார் இது என்ன உலகு இயற்க்கை / மணை நீர் ஆட்டுகிரார்களே /

இலங்கத்துக்கு இட்ட புராணம்..சமணரும் சாக்கியரும் வலிந்து வாத்து செய்வீர்களும்- உங்களுக்கும் அவன் தான் அந்தர்யாமி-பொலிந்து நின்ற பிரான்.. உங்களையும் பேச வைத்து பொலிந்து  நின்றான்..பெய்தற்கு -ஆராதனைக்கு வைத்து கொண்டு..மேவினேன் அவன் பொன் அடி மெய்மையை ..ஆழ்வார் என் ஜான்று கண்டு கொள்வது ..அவன் பொன் அடி- காடு மேடு அடங்கலும் மேவிய பொன் அடி- வித்யுத் மக்களின் மேல் இருக்கும் அடி பொன் பிராப்யம் பிராபகம் இரண்டும் தீட்டு கிடையாது ./துவத் பாதாரவிந்தம் நீ நீ கெஞ்சனும். அவன் -எங்கும் இருந்தாலும் தொழலாம் வரை அரை இல்லை திசை நோக்கி தொழலாம் சத்யம்- மேவினேன் அடியை தேவு  மற்று அறியேன் இரண்டும் உண்மை.. பாவின் இன் இசை பாடி திருவனே -இடை வெளி இல்லை. பொலிந்து நின்ற பிரானுக்கும் இடம் இல்லாத படி… -என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்- மிக்க வேதியர் ஆழ்ந்து உள் பொருள் ததீய சேஷத்வம்..நிற்க பாடி நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -எதுவும் நில்லாத நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்.பாடி நிறுத்தினான். ஆழ்வார் பாட பாட கிருபையால் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் என் -தாழ்ந்த . நெஞ்சுள் உள் பகுதியில் பகவான் ஜகத்தை நிறுத்தினால் போல.. பெரியவர்..உண்ட பொழுது ஒரு வார்த்தையும். உண்ணாது பொழுது ஒரு வார்த்தையும் சொல்லும் ஆழ்வார்களையும் . சிரித்து இருப்பவர். அந்த பெரியவரை விட்ட பெரியவர் .-கிருஷ்ண பக்திவிட்டு /ஆழ்வார் விட்டது இளம் தெய்வத்தை இவர் மிக்க பெரும் தெய்வம் விட்டார் ..புவியும். யான் பெரியன் நீ பெரியை யார் அறிவர் ..இராமனுசன் பெரியவர் அமுதனார் பெரியவர் நாம் பெரியவர்..பெரியன் இன்றும் தாயார் பங்குனி  உத்தரத்தில் ஆழ்வாரை -நம் பெரியன் சொல் படி பொறுத்தோம் என்பாள் ..ஆச்சர்ய அபிமானம் உத்தாரகம்-சொல்ல இவர்களை சிரித்து இருப்பார் ஒருவர் ..மகா பிரபாவம் -ஹயக்ரேவர் வேதம் பெற்று கொடுக்க வந்தார்..கண்ணன் கீதை கொடுக்க வந்தான் –மாற்றி மாற்றி பேசுகிறாய் -அர்ஜுனன்- குழப்பம் ..ஆழ்வார் நடத்தி  காட்டினர் ஐ ஐந்து முடிப்பன் வந்தது ஏ பாபமே என்று ஆரம்பித்து ஆனந்தம் முடித்தார் தத்வ உபதேசம் தத்வ தரிசினி வாக்கியம்../

 சீர் நிலை ஆச்சர்ய பார்வை நிஷ்டை அவரை அன்றி– .அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்- மதுரகவி வார்த்தையை இங்கு இறக்கினார்..மற்று ஒன்றை காணாவே..பாவோ நான்யச்ச கச்சதி -ஹனுமான்  -சிந்தை மற்று ஓன்று இல்லை தேவ பிரான் -ஆழ்வார்- கூப்பிடு கேட்க்கும்  இடமும்  பாட்டு கேட்க்கும் இடமும்  குதித்த  இடமும் -எல்லாம் /வகுத்த இடமே -ஏரார் மதுர கவி ஆபரணம்.. வகுளாபரணம் வந்தே -ஆழ்வார் ஆபரணம் .. இவர் ஆழ்வாருக்கு ஆபரணம். இவ் உலகில் வந்து உதித்த -வந்ததே ஆச்சர்யம்- இச்சையால் வந்தார்கள்.. தம் கோஷ்டி அமுதனாருக்கு -பெரியவர்.. வர்ண ஆஸ்ரம வித்யாசம் இன்றி ஆசை மட்டுமே -சர்வரும் -உய்தற்கு-உஜ்ஜீவனம் இது ஒன்றே ..வேறு வழி இல்லை..நான் கண்டது நல்லதுவே   உதவும்- சொல்லி கொடுத்தார் இராமனுசன். -நம ததீய -மதுரகவி -தேசிகனும் மா முனிகளும் மதுரகவி சொல் படியே நிலையகபெற்றோம்../துன்பற்ற மதுரகவி தோன்ற காட்டும் தொல் வழியே துணிவார்களுக்கு/உரு துணை திடமாக உதவுபவர் பரமபதம் சேர்க்கும். தேனார் கமல கொழுநன்  -தானே வைகுந்தம் தரும் /பெரியவர் ஆழ்வார் பற்றி உள்ள எல்லோரும்
19..உறு பெரும் செல்வமும்

ஆழ்வார் சம்பந்தம் இது வரை ..12 திரு பாசுரங்களால் ..மாறன் அடி பணிந்து குறையல் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு சொல்லி அடுத்த 5 பாசுரங்கள் வரை அவதாரிகை ../க்ரமம் பார்த்தோம் -முதல் மூவருக்கும் அருளி -அங்கு சென்று அருள் புரிந்தான் … திரு பாண்ஆழ்வாருக்கும் திரு கமல பாதம் வந்து என்பதால்.. திரு மழிசை ஆழ்வார் சொல் படி திரு குடந்தை அர்ச்சை உட் கிடந்த வண்ணமே பொசிந்து காட்டினான் எழுந்து இருந்து பேசினான் /தொண்டர் அடி போடி ஆழ்வாருக்கு அய்யா  பாடு போக்கி கொடுக்க /அரங்கனே பெருமாள் சகரவர்த்திதிருமகன் -அங்கே நித்யம் செல்ல ஆசை பட்ட குலேசேகர்  ஆழ்வார் பரிந்து யுத்தம் போக  நினைத்தார் /அடுத்து பொங்கும் பரிவால் பெரி ஆழ்வாரையும் ஆண்டாளையும் அருளி/திரு மங்கை ஆழ்வாரை சொல்லி –10th ஆழ்வாரை இந்த கிராமத்திலும் 10th பாசுரத்தால் அருளி -முன்னம் திரு மான்கள் ஆழ்வாரை சொன்னதால் இங்கு பெரிய திரு மொழி சம்பந்தம் சொல்லி -ஆழ்வார்  -மதுரகவி ஆழ்வார் சேர்தியை  பிரிக்க மனம் இன்றி ..இங்கு திரு வாய் மொழி- தொண்டர்க்கு அமுதம் -தமிழ் ஆரணமே-  ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால் வளர்த்த இத தாய் ராமனுசனை-தேவகி யசோதை போல பிரமேயமும் பிர மாணமும்  -இருட்டறையில் கண்ணன் .இருள் தருமா ஞாலத்தில் பிறப்பு சங்கர பாசார -கம்சன் இங்கு யசோதை வளர்த்த நீல நிறத்து சிறு பிள்ளை -வர்ணம் கொடுக்கும் படி சுவாமி வளர்த்தார்.

ஐஸ்வர்யம் முதல் பரம பதம் அனைத்தும் திரு வாய் மொழி என்று ஜகத் பிரசித்தமாக நின்ற எம்பெருமானார் எனக்கு நிரதிசய போக்யர் என்கிறார் -இரண்டையும்-தமக்கும் உலகுக்கும் – பண்ணி காட்டினார் சுவாமி …பெற்றார் ஆழ்வார் வளர்த்தார் சுவாமி ..பிள்ளானை   கொண்டு 6000  படி நஞ்சீயர்  9000 படி –நம்பிள்ளை ஈடு பெருக்கி .எனக்கு ஆற அமுது- அறிதற நின்ற .. இன் நீணிலத்தோர் அறியும் படி.. மாறன் வழங்கிய சீர் நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே என்று .. உறு பெரும் செல்வமும் தந்தையும் தாயும் உயர் குருவும் வெறி தரு பூ மகள் நாதன் -ஐவரும் .விசேஷணம்-உருவும் உயர் -இரண்டையும் பூ மகள் சொல்லி இந்த உயவை நாதனுக்கு பூ மகளார் தனி கேள்வன்..  -உறு உற்ற -முதலில் செல்வம் எடுத்தார் நம் அபிப்ராயத்தால் நமக்கே புரிய வைத்தார் சுவாமி-பொருள் அல்லாவரை பொருளாக செய்யும் பொருள் -ஐஸ்வர்யம்-செல்வம் பொருள் அல்லாதவர்க்குஇவ் உலகு இல்லை அருள் இல்லாதவர்க்கு அவ உலகு இல்லை / பெரும் செல்வம் கொள்ள கொள்ளாத செல்வம்./உறு -தள்ள வேண்டிய செல்வம் கொள்ள வேண்டிய செல்வம் அதனிலும் பெரியது திரு வாய் மொழி.. இது போல ஒவ் ஒன்றுக்கும்../சு சம்பந்தம் உடையவருக்கு இன்னார் என்று அறிவை கொடுக்கும் –ஹித கரமாய்-உபாயம். பிரிய கரமாய் -அத்தையே அனுபவிகிறார்களே சிலர் ..தெரியாதவற்றை தெரிய வைக்கிறது பணம் வந்தால் தெரிந்தவன் என்று உலகோர் சொல்ல வைப்பதால்..உற்ற  துணை -கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்த பெரும் செல்வம்.வெறி தரு நறு மணம் பூவை பிறப்பிடம் ஆக கொண்ட பிராட்டிக்கு நாதன்..ஐந்தும் .செம்  தமிழ் ஆரணமே -மாறன் விளங்கிய பகவத் அனுக்ரகத்தால் -பிரகாசித்த -சீர் நெறி  தரும் -சீர்/ நெறி/ தரும்/ மூன்றும் -பர பக்தி தொடக்கமான மூன்றும் பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி  சீர்மை -வரிசை கிராமமாக -நெறி-தரும்- நமக்கு தரும் பகவான் தந்ததை விளக்கிய என்று முன்னமே சொல்லி விட்டார் ..செந்தமிழ் வேதம் -எல்லோரும் அறியும் படி நின்ற எம்பெருமானார் எனக்கு போக்கியம்.உண்டி கொடுத்தார் உடை கொடுத்தார் அதனால் இவரே போக்கியம்..நிரதிசய போக்யர்..சர்வ வித பந்துகளும் -குருவும் இதில் அடங்கும்-வகுத்த சேஷியும்–அடைவே அருளி செய்தார்..தானும் நின்றார் உபதேசித்தார் அறிதர நின்றார் -/செல்வம் அபிந்தன -தள்ள  வேண்டிய தனம்-கொள்ள வேண்டிய செல்வம் -தனஞ்சய விபர்தனம் கோவர்த்தன தாரி குழந்தை தனம் சு சாதனம் சமாராதனம் அரு சுவை உணவு அவனே ..ஞான விகாசம் ஏற்பட்டு -பகவானின் திரு வாடி-தவ பாத பங்கஜம் தனம் மதியம்-அது தவ பாத பங்கஜம் என்பதால் மகா தனம்.-அதை கொடுக்க வல்ல செல்வம் திரு வாய் மொழி

-அதி சொல்பமாய் அநித்யமாய் இருக்கும் பெரு நாடு காண இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வார் பெரும் செல்வம் பெரு நாடு காண  திரு நாராயணன் தாள் சிந்தித்து இருமினே -திரு வாய் மொழியோ-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் முகில் வண்ணர் வானவர் இமையவர் சூழ இருப்பார் பேர் இன்பத்து வெள்ளத்து…அறன் ஈனும் இன்பமும் ஈயும் .அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியோரோடு இருந்தமை../செல்வம்- அந்தணர் மாடு -பிராமணர் தனம் வேதம்- மாறன் -இந் நீணிலத்தோர் அறிதர அனைவருக்கும் தனம்  /அளவயி என்ன அந்தாதி -/தந்தையும் தாயும்-முதலில் தந்தை -தாயும் தந்தை என்பர்-.நான்கு வேதம் சாம்யம். -வேதத்தில் எதில் நோக்கு -அசேஷ ஜகத் ஹிதானுசாதன -வேதார்த்த சந்க்ரகம்-ஹிதத்தில் நோக்கு என்றல் தந்தை ..சுவாமி சொன்ன சொல் முக்கியம்.-அவ் வழியிலே போவார் அமுதனார்..குருவி தலையிலே பனங்காயை வைத்தால் போல கூரத் ஆழ்வான் இடம் சேர்த்தார் அமுதனாரை..//சாஸ்திரம் ஆயிரம்  மாதா பிதா போல என்பதாலும் திருவாய்மொழி தந்தையும் தாய் .திராவிட வேத சாகரம் இது என்பதால் //பக்தாம்ருதம் தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண பிரியம்-தாய்./வீடு முன் முற்றவும் உபதேசித்தார் முதலில் -கண்ணன் கழலினை நண்ணும் -தந்தை .சொன்னால் விரோதம் இது ஆகிலும் சொல்வன்-பிரியம்..திரு நாரணன் தாழ் சிந்தித்து இருமினோ -உபாயம் சொல்லி ./யானே என் தனதே என்று இருந்தேன்-உடல் மிசை கரந்து–அவன் சொல் படி நடக்காவிடில் தன சரீரம் தனக்கு வேலை செய்ய வில்லை போல/திரு வாய் மொழி என்றும் உண்டு தாயும் தந்தையும் பிரிந்தாலும் .

உயர் குரு/த்யாஜ்ய கோஷ்டியில் உள்ள குரு ..அத்ர பத்ர-இரண்டு உலகுக்கும் குரு .அங்கும் திருவாய் மொழி.. சம்சார நிவர்தமாக பெரிய திரு மந்த்ரத்தை உபதேசித்தவரே குரு

ஆசார்யன் பெயர் இவருக்கே–குருவை அடைந்தக்கால் மதலில் சொல்லி அப்புறம் மா முனிகள் / தேசிகனை /கு இருட்டு பூகுபவன்.. சம்சார இருட்டை போக்குபவன் ஆச்சார்யர் .தெருள்  தரும் மா தேசிகனை சேர்ந்து தே சி  க தேவ அனுக்ரகம்- திரு மேனி முழுவதும் சிஷ்ய அனுக்ரகமே தொழில் கருணையே வடிவு எடுத்தவன் தேசிகன் ..-திசை காட்டுகிறான் மார்க்கம் என்று ./ஆச்சார்யர் /தொல் மாற கூடாது அங்கும் ஆச்சார்யர் திரு வடிகள் தான் ஏணி போல் இல்லை .-எல்லாரும்  ராமானுஜரை நோக்கி தான்- அவரும் லஷ்மி நாதனை காட்டுவார்..அறியாதன அறிவித்த அத்தன்…வெறி தரு பூ மகள் நாதன். உயர் குரு-ஆசார்யன் பகவானை எதிர் பார்க்க விலை பகவான் ஆச்சர்யரை எதிர் பார்க்கிறான்  . அவன் கர்ம வச்யன் இவர் க்ருபா வச்யன்../என்னை முன்னம் பாரித்து  முற்றும் பருகினான். நான் அடைய ஆச்சர்யனை முன் இட்டு நீ முந்திண்டு முழுங்கினே..வெறி தரு பூ மகள் நாதன் பிராப்ய  பிர பாகங்கள்  எய்றி விடும் சாம கானமும் பாடலாம்..பாவின் இன் இசை பாடி திரியலாம் ..பூ மன்னு நாதன்- வெறி அவளுக்கு கந்தத்வாராம்- பரி மளமும் உண்டு பிச்சு எற்றுபவள் கூட/ பூ மகள்/ வெறு தரும் நாதன்-அவன் பரிமளம் சர்வ கந்த -திவ்ய பரிமள சொரூபன்.

உயர் -தந்தை தாயுக்கு விசேஷணம் இல்லை.. .விட்டு செல்வார் விற்று பிழைப்பார் இருந்தவர்கள்.கர்ம பந்தம்.தஞ்சமாகிய தாயும் தந்தையும்/ மலை மகள் நாதன் -விட்டு விட்டு போனார்  வாணனை விட்டு போனாரே -இது உயர் நாதன் ..இந்த ஐந்தும் மாறன்-முதல் திரு நாமம் பிதாவாலே சமர்பிக்க பட்ட திரு நாமம். வைத்த திரு நாமம் இல்லை../நிர்கேதுக கிருபையாலே மயர்வற மதி நலம் அருளிய -விளங்கிய / அவரால் வந்ததாக -தோற்றும் -/சீர் நெறி தரும்..பகவத் சொரூப ரூப குண விபூதிகளே சீர்/நெறி பொறுக்க பொறுக்க காட்டினான் /பரத்வம் காரணத்வம் வ்யாபகத்வம் ந்யந்தருத்வம் காருன்யத்வம் சரந்த்யத்வம் சக்த்யத்வம்-இப்படி பத்துக்கும்   –நூறுக்கும் பரத்வம் பஜநீயன் எளியவன் தூது விட்டு…//சீர் நெறி-பர பக்தி பர ஞான பரம பக்திகள் .அடைவாக கொடுத்தவன் -த்ரஷ்டவ்யோ நெறி இல்லை வேதத்தில்  பார்த்த பின்பு .காடு போல வேதம் கை விளக்கு இது ./ஞான தர்சன பிராப்தி -/அனுஷ்டுப்  சந்தஸ் போல .அகஸ்த்யோ பகவான்  சாஷாத் -தமிழ் இலக்கணம் உண்டு-எழுத்து  அசை சீர்  அடி தொடை நிறை பா -அந்த சீர் -இங்கு கொண்டு உபலஷணம்-ஒழுக்கமாக தந்தார் . இவர் .பாட இவை  தானாக வந்து  அமர்ந்ததன –

செந்தமிழ் ஆரணமே- இதற்க்கு மட்டுமே உண்டு இந்த வைபவங்கள் -அயோக அன்யோக விபசேயம்–இதை நான் மட்டும் அறிந்து கொள்ள வில்லை. விஸ்தீரணமாக ப்ருதிவியில் உள்ள அனைவரும் -நின்ற -தீஷை -உலகோரும் அறிந்து கொண்டு இருக்கும் வரை -ஆரமுதே .நிரதிசய போக்கியம்.

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –