Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–முதல் அத்யாயம்–மூன்றாம் பாதம் -ஒன்பதாம் அதிகரணம்–அபஸூத்ராதி கரணம் -1-3-9-

October 9, 2019

1-3-33-ஸூக் அஸ்ய தத நாதர ஸ்ரவணாத் ததா ஆத்ரவணாத் ஸூச்யதே ஹி –

விஷயம்
ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு சிலருக்கு அதிகாரம் உள்ளதா என்பதின் விசாரம்

அன்னப் பறவைகளின் பேச்சைக் கேட்ட-நிந்தையாகக் கூறப்பட்ட வாக்யத்தைக் கேட்ட – ஜானஸ்ருதியின் சோகம் –
அவன் உடனே ரைக்வ ரிஷியிடம் ஓடியதில் இருந்து புரிகின்றது
இது முதல் 39- வரை சூத்ரர்களுக்கு ப்ரஹ்ம ஆராய்ச்சி பொருந்துமா என்றது பற்றி விளக்கும்-

இரண்டு அன்னப் பறவைகள் -அவரை ரைக்வர் என்று நினைத்தாயோ என்றதும் ஓடி
ரைக்வரும் சூத்ரா உன்னுடைய மரியாதையைக் கண்டு மகிழ்ந்து உபதேசிக்கின்றேன் என்றார்
இது ஜாதி வாக்கியம் அல்லை அன்னப் பறவைகள் பேச்சை கேட்டு மனம் வருந்தியதால் என்பதே பொருள்-

சாந்தோக்யம் -நான்காவது ப்ரபாடகம்-முதல் காண்டம் -சம்சர்க்க வித்யை –
ஜானஸ்ருதி அரசன் -இரண்டு அன்னப் பறவைகள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்ள
ஓன்று -அவன் அருகே நெருங்காதே அவனது தேஜஸ்ஸு சுவர்க்கம் வரை பரவி உள்ளது என்றும்
அதற்கு அடுத்தது -வடிவுடன் கூடிய சயுக்வான் என்னும் ரைக்குவாரோ -என்ன
அவரைப் பற்றி சொல்ல அந்த பறவை கேட்க -உலகில் நல்லவர்கள் செய்பவன எல்லாம் அவர் செயலில் அடங்கும் –
அவரது அறிவு த்யானம் போன்ற பலவற்றில் அனைவருடையதும் அடங்கும் –
அவரைக் கண்டு -600-பசுக்கள் காசுமாலை தேர் அனைத்தையும் அளித்து
ஹாரே த்வா ஸூத்ர தவைவ சக கோபி -4-2-2-என்று கோபத்துடன் நீயே வைத்துக் கொள் என்று பேசி பின்பு சமாதானம் அடைந்து —
ஆஜ ஹாரேமா ஸூத்ர அநேந ஏவ முகேந ஆலாபிஷ்யதா-4-2-5-என்று ப்ரஹ்ம வித்யையை உபதேசித்தத்தைப் பற்றியே இந்த அதிகரணம்

பூர்வ பக்ஷம் –
தேவர்களுக்குப் போலே இவர்களுக்கும் அதிகாரம் உண்டு -அர்த்தித்தவமும் சாமர்த்தியமும் இருப்பதால் –
ப்ரஹ்ம வித்யை மானஸீகமே -வர்ணாஸ்ரம கர்ம அநுஷ்டானமே வேண்டுவது –
தஸ்மாத் ஸூத்ரோ யஜ்ஜே அநுவக்லுப்த–தைத்த –7-1-6- என்று யாகத்துக்கு அதிகாரம் இல்லை என்றது
அக்னி வித்யை கொண்டு செய்யப்படும் கர்மங்களுக்கு மட்டுமே –
வேத அத்யயனம் இல்லாமல் வேதாந்தங்களைக் கேட்க்காமல் ப்ரஹ்ம ஞானம் ஏற்படாதே என்னில்
அவர்கள் இதிகாசம் புராணங்களைக் கேட்கலாமே
ஸ்ராவயோச் சதுரோ வர்ணான் க்ருத்வா ப்ராஹ்மணம் அச்ரத –என்று உண்டே
விதுராதிகள் ப்ரஹ்ம நிஷ்டராக இருப்பதை அறிவோம்
ஞானசுருதியை ஆச்சார்யரான ரைக்குவர் -ஸூத்ரா -என்று அழைத்து –
ஆஜஹாரேமா ஸூத்ர அநேந ஏவ முகேந ஆலாபயிஷ்யதா–சாந்தோக்யம் -4-2-5-என்று
காணிக்கைகள் செலுத்தி என்னை உபதேசிக்கும்படி செய்தாய் என்றார்
ஆகவே ப்ரஹ வித்யையில் அவர்களுக்கு அதிகாரம் ஏற்படலாம் என்பதே பூர்வ பக்ஷம்

சித்தாந்தம்
சாமர்த்தியம் இல்லையே -ஆர்த்தித்த மாத்திரத்தாலே அதிகாரம் சம்பவிக்காதே –
வேத அத்யனம் வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களுக்கு அடிப்படை ஆகுமே –
விதுரர் போன்றவர் முற்பிறவியில் பெற்ற ப்ரஹ்ம ஞானம் மறவாமல் மீண்டும் ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்றார்கள் –
பிராரப்த கர்மம் காரணமாக -பலன் அளிக்காத தொடங்கி விடட கர்ம பலனால் ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களாக விளங்கினார்கள்
சம்வர்க்க வித்யை பகுதியில் பணிவிடைகள் செய்த சிஷ்யனை ஸூத்ர-என்று அழைத்ததால் அதிகாரம் உண்டு எண்ட்ரீர்களே என்னில்
இங்கு அன்னப்பறவைகள் பேச்சல சோகம் அடைந்து துக்கம் -ஸூக் -அடைந்ததால் ஸூத்ர-என்று அழைக்கப் பட்டான்-
நான்காம் வர்ணத்தவன் என்பதால் அல்ல –
இவனது தான தர்ம சிந்தனையைக் கண்டா மகாத்மாக்கள் இருவரும் அன்னப் பறவை வேஷம் கொண்டு ஓன்று
போ போ பல்லாஷா பல்லாஷா ஜானஸ்ருதே பவுத்ராயணஸ்ய சமம் திவா ஜ்யோதிராதிதம்-
தன்மா பிரசாங்க்ஷீ-தத் த்வா மா பிரதாஷீத் –சாந்தோக்யம் –4-1-2-என்று சொல்ல –
அத்தைக் கேட்ட மற்ற ஹம்சம் -கம்வர யேநம் ஏதத் சந்தம் சயுக்வாநமிவ ரைக்வம் அத்த –4-1-3-என்று சொல்ல
ஜானஸ்ருதி அங்கு சென்று காணிக்கைகளை செலுத்தி
-அநு ம ஏதாம் பகவோ தேவதாம் சாதி யாம் தேவதாம் உபாசித்தே -4-2-2-என்று பிரார்த்திக்க
அந்த ரைக்குவர் யோகமகிமையால் நடந்தவற்றை அறிந்து அனுக்ரஹம் செய்தார்
தொடர்ந்து அபாஹர த்வம் ஸூத்ர தவைவ ஸஹ கோபிரஸ்து -4-2-3-என்று
அவன் கொடுத்த அனைத்தையும் அவன் இடமே திருப்பிக் கொடுத்து
ஸூத்ர என்றது சோகத்தாலும் -ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற த்வரையாலும் பெற்ற அதிகாரத்தால் தான் என்றதாயிற்று –

———–

1-3-34-ஷத்ரியத்வ கதே -ச

பஹு தாயீ –பஹு பாக்ய –சர்வதே ஏவ மே அத்ஸ்யந்தி -சாந்தோக்யம் -4-1-1-என்பதால்
பலவித தானம் செய்பவன் -பலவித உணவை சமைப்பவன் -என்றும்
ச ஹ சம்ஜிஹான ஏவ ஷத்தாரம் உவாச 4-1 -5—என்று தேரோட்டியை ஏவும் தன்மை -இவற்றால் ஷத்ரியனாகவே இருக்க வேண்டும்
தொடர்ந்து அவன் ஷத்ரியன் என்பதை மீண்டும் நிரூபணம் செய்து
சூத்ரர்களுக்கு ப்ரஹ்ம உபாசனை அதிகாரம் இல்லை-என்று நிரூபணம் –

——–

1-3-35-உத்தரத்ர சைத்ரரதேன லிங்காத் —

மேலே கூறப்படுகின்ற சைத்ராத வம்சத்தை சேர்ந்த ஷத்ரியன் மூலமும் ஜானஸ்ருதி ஒரு ஷத்ரியனே ஆவான்
என்பதை அறியலாம் -அடையாளம் உள்ளதால் -என்றபடி –

அத ஹ ஸுவ்நகம் ச காபேயம் அபிப்ரதாரிணம் ச காஷஸேநிம் பரிவிஷ்யமானவ் ப்ரஹ்மச்சாரி
பிபேஷ–சாந்தோக்யம் -4-3-5-என்று தொடங்கி
ப்ரஹ்மசாரிந் ந இதம் உபாஸ்மஹே-4-3-7-என்பதன் மூலம் காபேயன் அபிப்பிரதாரி
ப்ரஹ்மசாரி மூவரும் சம்வர்க்க வித்யையுடன் சம்பந்தம் உள்ளது -அவர்களில் அபிப்பிரதாரி ஷத்ரியன் –
மற்ற இருவரும் அந்தணர்கள் –

இதற்கு அபிப்பிரதாரி சைத்ராதான் என்றும் ஷத்ரியன் என்றும் சொல்ல வில்லையே என்று ஆபேஷம் வர

லிங்காத்-என்கிறார்

அத ஹ ஸுவ்நகம் ச காபேயம் அபிப்பிரதாரிணம் ச காஷஸேநிம் –4-3-5–என்று
காபேயனுடன் தொடர்பு கொண்டவன் என்றும்
ஏதேந வை சைத்ரரதம் காபேயா ஆயாஜயந் –தைத்ரியம் —20-12-5–என்று
காபேயனுடன் சைத்ரரத வம்சத்தில் வந்தவனுக்கு சம்பந்தம் உண்டு என்றும்
சைத்ரரதோ நாம ஏக ஷத்ரபதிர் அஜாயத–என்று இந்த சைத்ரரதன் ஷத்ரிய தன்மை கொண்டவன் என்றும் உண்டே
இத்தால் ஷூத்ரனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்று கூற எந்தவித அடையாளமும் இல்லை
இத்தால் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அவர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று ஸ்ருதியும் ஸ்ம்ருதியும் கூறுகின்றனவே –

சைத்த்ரரதன் என்பவன் ஷத்ரியன் என்பதற்கு அடையாளங்கள் உண்டே -சம்வர்க்க வித்யையில்-சௌனகன் மகனான
காபேயனும்-காஷ சே நி என்பவரின் மகனான அபிப்ராதாரி இருவரும் உணவு உன்ன அமர்ந்த போது
ஒரு பிரமச்சாரி வந்து பிச்சை கேட்க -இங்கு காபேயன் பிராமணன் என்றும் அபிப்ரதாரி ஷத்ரியன் என்றும்
ஏதேர வை சைத்ரரதம் காபேயா அயாஜயன் -என்பதன் மூலம் காபேயன் பிராமணன் என்றும்
சைத்ரரதோ நாம ஏக ஷத்ரபதி சாயாத -என்பதன் மூலம் அபிப்ரதாரி ஷத்ரியன் என்று அறியலாம்
இத்தால் காபேயனுடன் ப்ரஹ்ம விதியை பயின்ற அபிப்ரதாரி -சைத்ர ரத வம்சத்தில் வந்தவன் -ஷத்ரியன் என்றும்
ரைக்ருவர் உடன் தொடர்புடைய ஞானஸ்ருதியும் ஷத்ரியனாக இருக்க வேண்டும் –
அதனால் சூத்ரர்களுக்கு ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்றதாயிற்று-

———-

1-3-36-சம்ஸ்கார பராமர்சாத் தத பாவாபி லாபாத் ச –

ப்ரஹ்ம வித்யை கூறும் வரிகளில் உப நயனம் பஞ்ச சம்ஸ்காரங்கள் கூறப்படுவதாலும்-
இவை கிடையாது என்று கூறுவதாலும் -என்றவாறு

சாந்தோக்யம் உப த்வா நேஷ்யே–4-4-5–உப நயனம் செய்து வைக்கின்றேன் -என்றும்
தம் ஹோபநித்யே –அவர் உபநயனம் செய்வித்தார் -என்றும் உள்ளது -ப்ரஹ்ம விதியை பற்றி சொல்லும் பகுதியில் –
சூத்ரர்களுக்கு உப நயனம் போன்றவை பொருந்தாது என்பதாலும் அவர்களுக்கு ப்ரஹ்ம உபாசனைக்கு அதிகாரம் இல்லை
ந சூத்ரே பாதகம் கிஞ்சித் ந ச சம்ஸ்காரம் அர்ஹதி -மனு-10-126-
சதுர்த்தோ வர்ண ஏக ஜாதிர்ந ச சம்ஸ்காரம் அர்ஹதி-கௌஷகி -10-50–என்றும் இருப்பதால்
எனவே சூத்ரர்களுக்கு ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்றதாயிற்று-

————

1-3-37-தத் பாவ நிர்த்த்தாரேண ச ப்ரவ்ருத்தே —

சூத்திரன் அல்ல என்பதை உறுதி செய்த கொண்ட பின்பே ப்ரஹ்ம வித்யை
உபதேசிக்கப் பட வேண்டும்-என்பதாலும் என்றவாறு

சத்யகாமன் என்பானது தாயார் ஜாபாலி இடம் தனது கோத்ரம் என்ன என்று கேட்க
அவள் சான்றோர்களுக்கு கைங்கர்யம் செய்தே போது போக்கின எனக்கு இது தெரியாது என்ன –
இதையே தனது ஆச்சார்யர் இடம் அவன் சொன்னதும்
இத்தை கேட்டதும் -ந ஏதத் ப்ராஹ்மணோ விவக்தும் அர்ஹதி சமிதம் ஸோம்ய ஆஹர–சாந்தோக்யம் -4-4-5-
பிராமணன் மட்டுமே இப்படி உண்மை சொல்வான் -எனவே உனக்கு ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்கிறேன்
சமித்தை எடுத்து வா -என்றார் –

தகுதியை உறுதி செய்த பின்பே வித்யை உபதேசம் என்றதாயிற்று –

———–

1-3-38-ஸ்ரவணாத் யய நார்த்த பிரதிஷேதாத் —

சூத்ரர்கள் வேதத்தைக் கேட்பதும் பொருளை ஆராய்வதும் அதன் பலனை பெறுவதும் கூடாது என்று வேதங்கள் கூறும்

வசிஷ்ட ஸ்ம்ருதி
பத்யு ஹ வா ஏதத் ச மசாநம் யத் ஸூத்ர தஸ்மத் சூத்ர சமீபே நாத்யேதவ்யம்–7-9–என்பதாலும்
யார் ஒருவன் வேதங்களைக் கேட்கவும் கூடாதோ என்று கூறப்பட்டது அவனுக்கு வேத அத்யயனமும்
பொருளை உணர்ந்து அனுஷ்டானமும் சம்பவியாதே

சூத்ரர்களுக்கு ப்ரஹ்ம உபாசனைக்கு அதிகாரம் இல்லை -என்றதாயிற்று-

———

1-3-39- ச்ம்ருதே ச-

அத ஹாஸ்ய வேதம் உப ச்ருண்வதஸ் த்ர புஜ துப்யாம் ஸ்ரோத்ர ப்ரதிபூர்ணம்
உதாஹரணே ஜிஹ்வாச் ஸேதோ தாரனே சரீர பேத -கௌஷீத -12-3-
ஸ்ம்ருதி களும் சூத்ரர்கள் வேதம் கேட்டால் காதை அறுக்க வேண்டும் –
வேதம் ஓதினால் நாக்கை அறுக்க வேண்டும்
மனப்பாடம் செய்தால் உடலை அறுக்க வேண்டும்
ந ச அஸ்ய உபாதி சேத்தர்மே ச ச அஸ்ய விரதம் அதி சேத் -மனு -4-80-
என்பதால் அதிகாரம் இல்லை-

அத்வைதிகள் -சின்மாத்ரா ப்ரஹ்மம் ஒன்றுமே சத்யம் -மற்ற அனைத்தும் மித்யை –
சம்சார பந்தமும் அபாரமார்த்தமே -உண்மை யற்ற நிலை -என்பர்
ஒருவன் வேத அத்யயனம் ஆகாவிடிலும் யார் மூலமாக இந்த வாக்கியம் கேட்டு ஞானம் பெற்று சம்சார விமுக்தி பெறுவான்
இது வெள்ளி இல்லை முத்துச் சிப்பி தான் என்று உணர்த்தப் பெற்ற ஞானம் போலே -பேத வாசனை நீங்கப் பெறலாம்
இதனால் ஞானம் பெற்று நிர்விசேஷ சின் மாத்ர ஸ்வயம் பிரகாச ப்ரத்யக் வஸ்துவே ப்ரஹ்மம் என்று அறிகிறான் என்பர்
இவ்வாறு என்றால்
வேதங்கள் பயன் அற்றதாகி விடும்
உபாஸனை மூலமே ப்ரஹ்ம ஞானம் கை வந்து அத்தால் ப்ரஹ்மம் மகிழ்ந்து
யதார்த்த ஞானம் பிறப்பித்து சம்சார பந்தம் விலகி முக்தனாகிறான்

————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–முதல் அத்யாயம்–மூன்றாம் பாதம் -எட்டாம் அதிகரணம்-தேவதாதிகரணம் -1-3-8-

October 9, 2019

1-3-30-மத்வாதிஷூ அசம்பவாத் அநதிகாரம் ஜைமிநி-

மது வித்யை போன்ற வித்யைகளுக்கு அதிகாரம் ஏற்படாது என்பதால் தேவர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை -என்பர் ஜைமிநி –
இது பூர்வபக்ஷம் மட்டுமே உள்ள ஸூத்ரம்

சாந்தோக்யம் –3-1-1-
ஸூர்ய பகவானை தேனாக தியானிக்கும் வித்யை -ஸூர்ய மண்டலத்தை தேவதைகள் உட் கொள்ளும் தேனாகவும்–
மேல் உலகில் அந்தரிக்ஷம் எனப்படும் தேன் அடை இருப்பதாகவும் -வேதங்கள் இதிகாச புராணங்கள் -வண்டுகளாகவும்
வஸூக்கள் ருத்ரர்கள் ஆதித்யர்கள் மற்றும் ம்ருத் ஸாத்ய கணங்கள் நான்கு திசைகளிலும் மேல் புறத்திலும் நிற்பதாகக் கருதி
ஸூர்ய பகவானின் அந்தர்யாமியாக உபாசனம் செய்வதே மது வித்யை ஆகும்

தேவர்கள் முன்பே வஸூக்களாய் உள்ளதால் எப்படி தங்களையே உபாசிக்க முடியும் -எனவே பொருந்தாது –
அசம்பாவித
முன்பே தேவர்கள் வஸூ தன்மை அடைந்ததால் பொருந்தாதே
அசவ் வா ஆதித்யோ தேவ மது —சாந்தோக்யம் -3-1-1-என்று இந்த ஆதித்யன் தேவர்களின் மெதுவாக உள்ளான் என்று தொடங்கி –
தத் யத் ப்ரதமம் அம்ருதம் தத் வசவ உப ஜீவந்தி-3 6-1–என்று கூறி
ச ய ஏதத் ஏவம் அம்ருதம் வேத வஸூநாம் ஏவ ஏகோ பூத்வா அக்நே நைவ முகேந ஏதேவ அம்ருதம் த்ருஷ்ட்வா த்ருப்யதி-3-6-3-என்று
இவ்விதம் உள்ள அம்ருதத்தை அறிபவன் அக்னியை முன்னிட்டு வஸூ வாகிறான் –
பின்னர் அந்த அம்ருதத்தைக் கண்டு அந்தப்பார்வை மூலம் மன நிறைவு கொள்கிறான் -என்று நிகமிக்கப்படுகிறது-

————-

1-3-31-ஜ்யோதிஷி பாவாத் ச –

உயர்ந்த ஜ்யோதி ரூபமான பரம்பொருளை தேவர்கள் உபாசிப்பதால் –
ப்ருஹத் ஆரண்யாகாவில் –
தம் தேவா ஜ்யோதிஷாம் ஜயோதிராயுர் ஹோபாசதே அம்ருதம்-4-4-16- -என்று சொல்லப்பட்டதே
அதனால் ப்ரஹ்ம உபாசனை தேவர்களுக்கும் மனுஷ்யர்களுக்கும் சொல்லப் பட்டாலும்
தேவர்களுக்கு அது சிறப்பு மது வித்யை பொருந்தாது-

இதுவும் பூர்வ பஷ ஸூத்ரம்-

—————

1-3-32-பாவம் து பாதராயண அஸ்தி ஹி —

தேவர்களுக்கு மது வித்யையில் அதிகாரம் உண்டு என்று பாதராயணர் கருதுகின்றார் -அடுத்த கல்பத்தில் ஏற்படுவதால்

30/31 சூத்ரங்கள் பூர்வ பஷமாக்கி இது சித்தாந்தம்

மது வித்யை மூலம் வஸூக்கள் தங்கள் அந்தர்யாமியாக உள்ள பரம் பொருளை உபாசிக்கிறார்கள் -தங்களையே அல்ல-
இந்த கல்பத்தில் வஸூவாக உள்ளவர்கள் அடுத்த கல்பத்திலும் வஸூவாக இருக்க உபாசிக்கின்றனர்-
எனவே அவர்களுக்கும் அதிகாரம் உண்டு-

வஸூ ஆதித்யன் பதவிகளை அடைந்த பின்பு தங்களுக்கு அந்தராத்மாவான ப்ரஹ்ம உபாசனம் பண்ணலாமே
அடுத்த கல்பத்திலாவது ப்ரஹ்மம் அடைய என்றும் -அதே பதவிகளைப் பர என்றும் உபாஸனை இருக்கலாமே –
அத தத் ஊர்த்வம் உதேத்ய-3-11-1-என்று பிறகு மேல் எழுந்து என்றும்
அத தத் ஊர்த்வ ந ஏவோ தேவாதேதா-3-11-1–என்றும் அதனைக் காட்டிலும் அதன் பின்னர் உயர்ந்த -என்றும் உள்ளதால்
கார்ய நிலை காரண நிலை இரண்டிலும் உள்ளதாக உபாசனம் செய்து
ந ஹ வா அஸ்மா உ தேதி ந நிம்நோசதி சக்ருத்திவா ஹ ஏவ அஸ்மை பவதி -ய ஏதாமேவ ப்ரஹ்ம
உபநிஷதம் வேத –3-13-1–என்று உபாசனம் மூலம் வஸூ தன்மை அடையப்பட்டு ப்ரஹ்மத்தை அடைவதைக் கூறும்
மேலும் ப்ருஹ
தம் தேவா ஜ்யோதிஷாம் ஜ்யோதி -4-4-16-என்று ஜ்யோதிகளுக்கு எல்லாம் ஜ்யோதி என்றதும்
ப்ரஹ்மமே உபாசிக்கப்படும் வஸ்துவாக உள்ளதால்
வ்ருத்தி காரரும் -போதாயனரும் -ப்ரஹ்மமே எங்கும் உபாசிக்கப்படுவதால் மது வித்யை தேவர்களுக்கும் சம்பவிக்கும் என்றபடி

————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–முதல் அத்யாயம்–மூன்றாம் பாதம் -ஐந்தாம் அதிகரணம்- -1-3-5-

October 7, 2019

1-3-13-தஹர உத்தரேப்ய-

தகரம் என்னும் இடத்தில் -ஆகாசத்தில் -உள்ளவன் பரமாத்மாவே என்றதாயிற்று

இதயத்தில் உள்ள தஹர என்னும் ஆகாயத்தில் உள்ளவனும் பர ப்ரஹ்மமே

சாந்தோக்யம் -8-1-1-அத யதிதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்மபுரே தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்ம தஹரோ அஸ்மின் அந்தரே ஆகாசாஸ்
தஸ்மின் யதந்தஸ் தத் அன்வேஷ்டவ்யம் தத்வாவ விஜிஜ்ஞாசி தவ்யம் -என்று

ஹிருதய தாமரையின் நடுவில் உள்ள தகர ஆகாசம்
பஞ்சபூதங்களில் ஒன்றான ஆகாசமா -பிரத்யாகாத்மாவா -பரமாத்மாவா -என்ற சங்கை

பூர்வ பக்ஷம் –
பூத ஆகாசமே –
தஸ்மின் யதந்தஸ் தத் அன்வேஷ்டவ்யம்-என்று தேடப்படும் பொருளுக்கு ஆதாரமாக உள்ளது பூத ஆகாசமே –

இதுக்கு சித்தாந்தம்
அதே உபநிஷத்தில் மேலே -தத் உத்தரேப்ய-இதனைத் தொடர்ந்து வரும் வாக்கியங்களின் காரணத்தால் –
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா விஜரோ விம்ருத்யூர் விசோகோ விஜிகத்சோ அபிபாபசஸ்
சத்யகாம சத்ய சங்கல்ப –சாந்தோக்யம் -8-1-5-என்பதால் பரம் பொருளே
இயற்கையாகவே இந்த தன்மைகள் பர ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும் –
மேலும்
அத ய இஹ ஆத்மாநம் அநுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச்ச ஸத்யாந் காமாந்
தேஷாம் சர்வேஷு லாேகஷு காமசாேரா பவதி –சாந்தோக்யம் -8-1-6-என்றும்
யம் காமம் காமயதே சோஸ்ய சங்கல்பாத் ஏவ சமுதிஷ்டதி -தேந சம்பந்நோ மஹீயதே -8-2-10- என்றும்
இப்படி அறிபவன் சத்ய சங்கல்பாதி தன்மைகளைப் பெறுகிறான் என்பதால்
மேலும் அதே உபநிஷத்தில் மேலே -யாவான் வா அயமாகா சாஸ்தா வா நேஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாச–8-1-3- -என்று
என்று – பூத ஆகாசம் போலே இதுவும் பெரியது -என்று இருப்பதால் இது பூத ஆகாசம் ஆக மாட்டாதே –

இதற்கு இரண்டு ஆக்ஷேபங்கள் எழும்-ப்ரஹ்மத்தை பூத ஆகாசத்துடன் ஒப்பிட கூடாதே
சாந்தோக்யம் -ஜியாயாந் ப்ருதிவ்யா ஜியாயாந் அந்தரிஷாத் -சாந்தோக்யம் -3-14-3-அணைத்தலும் பெரியது என்பதால்
இதுக்கு சமாதானம் தஹராகாசம் ஹ்ருதய தாமரை நடுவில் உள்ள இடத்தை மட்டும் சொல்ல வந்தது இல்லை
என்று காட்டவே இந்த உதாரணம்

அடுத்தும் ஒரு ஆஷேபம்
ஏஷ ஆத்மா அபஹதபாப்மா-இத்யாதியால் தஹராகாசம் கூறப்படவில்லை
தஹரோ அஸ்மின் அந்தரே ஆகாசாஸ் தஸ்மின் யதந்தஸ் தத் அன்வேஷ்டவ்யம்-என்பதால் தஹராகாசத்தை விட
வேறுபட்ட பாபங்கள் அற்ற பரமாத்மாவைத் தேட வேண்டும் என்றதாயிற்று –

இதுக்கு சமாதானம் -தஹராகாசமும் அதற்குள்ளும் உள்ள வஸ்துவும் தேடப்பட்ட வேண்டியது என்றதாயிற்று –
உபாசகன் சரீரமே ப்ரஹ்மபுரம் -அனுக்ரஹம் செய்யவே உபாசகனுக்கு அருகில் த்யானம் செய்வதற்காக
இடத்தில் ப்ரஹ்மம் உள்ளது
தஹாராகாசமும் அதற்குள் உள்ள கல்யாண குணக் கூட்டங்களும் உபாசனனுக்கு விஷயம்

உமே அஸ்மின் த்யாவ ப்ருத்வீ அந்தரேவ ஸமாஹிதே உபாவக்நிச்ச வாயுச்ச ஸூர்ய சந்த்ரமசாவுபவ்
வித்யுந் நக்ஷத்ராணி –8-1-3–என்று
அதற்குள் அனைத்து ஜகத்தையும் ஆதாரமாக தாங்கி நிற்பதாகச் சொல்லி
யச்சாஸ் யேஹாஸ்தி யச்ச நாஸ்தி சர்வம் தத் அஸ்மின் ஸமாஹிதம் –என்று
நிரதிசய இன்பம் அளிக்கவல்ல வஸ்து என்றதாயிற்று
இந்தக் காரணத்தால் ஏதத் சத்யத் ப்ரஹ்மபுரம் -8-1-5-என்று சொல்லப்படுகிறது
அஸ்மின் -மூலம் தஹராகாசத்தை சொல்லி
காமா -என்று கல்யாண குணக் கூட்டங்களைச் சொல்லி -ஸத்யஸங்கல்ப -இத்யாதி சொல்லி
அடுத்து யார் இவற்றை அறிகிறார்களோ
அத ய இஹ ஆத்மாநம் அநுவித்ய வ்ரஜந்த்யே தாம்ச்ச ஸத்யாந் காமாந்
தேஷாம் சர்வேஷு லாேகஷு காமசாேரா பவதி –சாந்தோக்யம் -8-1-6– என்று
இவ்வுலகை விட்டு அவனை அடைந்து வுயிருப்பம் போன்று சஞ்சரிக்கப் பெறுவார்கள்
எனவே தஹராகாசம் பர ப்ரஹ்மமே -ப்ரஹ்மமும் கல்யாண குணங்களும் தேடப்பட்ட வேண்டியவை என்றும் சொன்னதாயிற்று
வ்ருத்தி காரரும்-போதாயனர் -தஸ்மிந் யத் அந்தரிதி காம வ்யபதேச -என்று
அதற்குள் எது உள்ளதோ அது விரும்பத் தக்கது -என்று தெளிவு படுத்தினார் –

————–

1-3-14-கதி சப்தாப்யாம் ததா ஹி த்ருஷ்டம் லிங்கம் ச –

செல்வதைக் கூறுவதாலும் –
தகுந்த சொல் உள்ளதாலும் –
வேறு இடத்தில் கூறப்படுவதாலும்-
அடையாளங்கள் உள்ளதாலும்
அனைவரும் சென்று அடையும் இடம் என்பதாலும்
ப்ரஹ்ம லோகம் என்பதாலும் –தஹராகாசம் பர ப்ரஹ்மமே -பரம் பொருளே

சாந்தோக்யம் -தத் யதா ஹிரண்ய நிதிம் நிஹித ம ஷேத்ரஜ்ஞா உபர்யுபரி சஞ்சரந்தோ ந விந்தேயுர் யேவ ஏவேமாஸ் சர்வா பிரஜா
அஹர் அஹர் கச்சந்த்ய ஏதம் ப்ரஹ்ம லோகம் ந விந்தந்தி அந்ருதேன ஹி பிரத்யூடா–8-3-2- -என்றும்
தங்கப்புதையல் இருப்பதை அறியாமல் மேலே நடந்தாலும் அறிய மாட்டார்களே —
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அடிக்கடி ப்ரஹ்ம லோகம் அடைந்தாலும் அறியாமல் -பிரக்ருதியால் மறைக்கப்பட்டு
ஏதம் -இந்த தஹராகாசமே ப்ரஹ்ம லோகம்
ததா ஹி த்ருஷ்டம் -இப்படியே ஸ்ருதிகளில் காணப்படுகிறது
ஏவம் ஏவ கலு சோம்ய இமா சர்வா பிரஜா சதி சம்பத்ய ந விதி சது சம்பாத்யமாநே –சாந்தோக்யம் -6-9-2-என்று
ஒவ் ஒன்றும் சத் என்பதில் லயிக்கின்றன -ஆனால் லயித்தத்தை அறிவது இல்லை
சத் ஆகம்ய ந விது சதா ஆகச்சமாஹே-என்று சத் இடம் திரும்பி -அத்தையும் அறியாமல் உள்ளனர்
மேலும் -ஏஷ ப்ரஹ்ம லோக சம்ராடிதி-ப்ருஹ -4-3-32- என்று அரசனே இதுவே ப்ரஹ்ம லோகம் -என்றும் உள்ளதே

ப்ரஹ்மத்தினுடைய லோகம் என்று கொள்ளாமல் -ப்ரஹ்மம் ஆகிற லோகம் ப்ரஹ்மலோகம் -ப்ரஹ்மமே அடையப்படும் லோகம் –
ப்ரஹ்ம லோகமே தஹராகாசம் -என்பதையே -லிங்கம் ச என்று அருளிச் செய்தார்
அஹர் அஹர் கச்சன்ய-ஒவ் ஒரு நாளும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் சென்று என்றும்
அந்தராத்மாவாக உயர்ந்த புருஷார்த்தமான தஹராகாசத்துக்கு சென்று-ஆனால் புரிந்து கொள்ளாமல் என்று –
தங்கப்புதையல் உதாரணம் –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மன-அந்தரோ யம் ஆத்மா வேத ந யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநம்
அந்தரோ யமயதி–அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம் -3-7-22-என்றும்
அத்ருஷ்டோ த்ரஷ்ட அஸ்ருத ஸ்ருதோ–3-7-23-என்று
பார்க்கப் படாமல் பார்க்கின்றான் -கேட்கப்படாமல் கேட்க்கின்றான்-என்பதால் -தஹராகாசமே ப்ரஹ்மம் என்றதாயிற்று

இமா சர்வா பிரஜா சதி சம்பத்ய ந விதுஸ் சதி சம்பத்யா மஹயிதி-என்றும்
ப்ருஹத் ஆரண்யாகாவில்–ஏஷ ப்ரஹ்ம லோகஸ் சம்ராடிதி ஹோவாச -என்பதால் தஹரா என்றது பர ப்ரஹ்மமே-

————–

1-3-15-த்ருதேச்ச மஹிம் ந அஸ்ய அஸ்மின் உபலப்தே –

ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையால் அனைத்தையும் தாங்கி நிற்கும் மேன்மையானது தஹாராகாசத்தில்
காணப்படுவதால் இது ப்ரஹ்மமே ஆகும் -என்றவாறு

சாந்தோக்யம் –
அத ய ஆத்மா ச ஹேதுர் வித்ருதி ரேஷாம் போகாநாம் சம்பேதாய–8-4-1–என்று
ஒன்றுடன் ஓன்று கலக்காமல் தாங்கி நிற்கிறது-உலகங்கள் அனைத்துக்கும் ஆதாரம் என்று –
தஹராகாசம் என்பதால் ப்ரஹ்மத்தின் மஹிமையை சொன்னவாறு
ப்ருஹத் ஆரண்யாகாவில் –
ஏஷ சர்வேஸ்வர ஏஷ பூதாதிபதி ரேஷ பூதபால ஏஷ சேதுர் விதரண ஏஷாம் லோகா நாம சம்பேதாய–4-4-22- –
என்று இவனே அணையாக நிற்கிறான் என்றும் –
ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய பிரசாசநே கார்க்கி ஸூர்ய சந்த்ரமசவ் வித்ருதவ் திஷ்டன் கார்க்கி –ப்ருஹ -3-8-9-என்றும்
அனைத்தையும் தாங்கி நிற்கும் தன்மை ப்ரஹ்மத்திடமே உள்ளது
அந்த மஹிமை தஹராகாசத்திலும் காணப்படுகிறது -ஆகவே தஹராகாசமே ப்ரஹ்மம் என்றதாயிற்று

————–

1-3-16-பிரசித்தே ச –

இது அனைவரும் அறிந்தது என்பதாலும் –

ஆகாயம் என்று பரம் பொருளை ஒட்டியே பல இடங்களிலும் சொல்லப் பட்டதால் தஹரா பர ப்ரஹ்மமே –
தைத்ரீய ஆனந்த வல்லியில் —
கோ ஹி ஏவ அந்யாத்க ப்ராணயாத் -யதேஷ ஆகாச ஆனந்தோ ந ஸ்யாத்–2-7-
இந்த ஆகாசம் -ப்ரஹ்மம் -ஆனந்தமயனாக இல்லை என்றால் யாரால் மூச்சு விட இயலும் -வாழ முடியும் –
மேலும்
சர்வாணி ஹ வா இமானி பூதானி ஆகாசாதேவ சமுத்பத்யந்தே–சாந்தோக்யம்-1-9-1- -என்று
அனைத்தும் ஆகாசத்தில் இருந்தே உத்பத்தி என்பதால் ஆகாசம் என்பது பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும்
ஆகாயம் பரம் பொருள் என்ற காரணத்தால் தஹரா என்றது பர ப்ரஹ்மமே –

ஜீவனாக இருக்கலாமோ என்ற சங்கையால் அடுத்த ஸூத்ரம்

———–

1-3-17-இதர பராமர்சாத் ச இதி சேத ந அசம்பவாத் –

தஹரா ஜீவனாக இருக்க முடியாது -ஜீவனுக்கு பொருந்தாத தன்மைகள் சொல்லப் படுவதால்

சாந்தோக்யம் –
அத ய ஏஷ சம்ப்ரசாதோ அஸ்மாச் சரீராத் சமுத்தாய பரம் ஜ்யோதிரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண
அபி நிஷ்பத்யதே ஏஷ ஆத்மேதி ஹோவாச ஏதத் அம்ருதம் அபயம் யேதத் ப்ரஹ்ம-8-3-3- -என்று
தஹராகாசகம் ஜீவாத்மாவைச் சொல்லக் குறையில்லை என்பர்
சித்தாந்தம்
ந சம்பவத் -ஜீவாத்மாவுக்கு சம்பவிக்காதே
ஆத்மா சம்பிரசாதன் என்றும் பரம் பொருளைக் காட்டிலும் வேறு ஒருவனாக சொல்லப் பட்டதால்
சாந்தோக்யத்தில் சொல்லப்பட்ட தஹரா ஆகாயத்தின் தன்மைகள் பர ப்ரஹ்மத்துக்கு மட்டுமே பொருந்தும்-

————-

1-3-18-உத்தராத் சேத் ஆவிர்ப்பூத ஸ்வரூப து –

அடுத்து காணப்படும் வரிகளால் கூறப்படலாம் என்றால் விளங்கப் பெற்ற ஸ்வரூபம் கொண்டவன் அல்லவா என்றவாறு

பூர்வ பக்ஷம்
ய ஆத்மா அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுர் விசோக அவிஜிகத்ஸ அபிபாஷா சத்யகாம ஸத்யஸங்கல்ப ச அன்வேஷ்டவ்ய
ச விஜிஜ்ஞாசி தவ்ய -ச சர்வோச்ச லோகான் ஆப்னோதி சர்வோச்ச காமான் ய தம் ஆத்மாநம்
விஜா நாதி –சாந்தோக்யம் -8-7-1-என்று -யார் ஒருவன் இந்த ஆத்மாவை அறிகிறானோ அதன் பலனாக
அனைத்து லோகங்களையும் மற்றும் அனைத்து ஆசைகளையும் அடைகிறான் -என்று
இந்திரன் ப்ரஜாபதி சொற்களை மற்றவர் மூலம் கேட்டு அறிந்தான்

இங்கு எந்த ஆத்மாவைப் பற்றி அறியப்பட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது அதை அறிய இந்திரன் பிரஜாபதியிடம் சென்றான்
அவனுக்கு விழிப்பு கனவு ஆழ்ந்த உறக்கம் பற்றி உபதேசித்து
பகவன் மர்த்யே வா இதம் சரீரமாத்தம் ம்ருத்யு நா -ததஸ்ய அம்ருதஸ்ய அசரீரஸ்ய ஆத்மன அதிஷ்டானம் -8-12-1-என்று
சரீர அநித்தியம் ஆத்மாவின் நித்யத்வத்தையும் சொல்லி
தொடர்ந்து
ந ஹ வை ச சரீரஸ்ய சதஸ் ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி -அசரீரம் வாவ சந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியே ஸ்ப்ருசத-8-12-1- என்று
சரீர சம்பந்தத்தால் ஸூக துக்கங்கள் -கர்மங்கள் -இவை விடுபட்டு –
ஏவம் ஏவ ஏஷ ஸம்ப்ரஸாத அஸ்மாத் சரீராத் சமுத்தாய பரம் ஜ்யோதிரூப சம்பத்ய ஸ்வேந ரூபேண
அபி நிஷ்பத்யதே–சாந்யோக்யம் -8-12-3- என்று
ஸம்ப்ரசாதன் எனப்படும் ஜீவாத்மா ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான்-என்று
ஜீவாத்மாவின் உண்மையான ஸ்வரூபத்தை உணர்த்தினார்
தொடர்ந்து
ச உத்தம புருஷ ச தத்ர பர்யேதி ஐஷத் க்ரீடன் ரமமாண ஸ்த்ரீ பிர்வா யா நைர்வா ஞாநி பிர்வா
நோபஜனம் ஸ்மரன் இதம் சரீரம் -8-12-13-என்று பர ப்ரஹ்மமே அடையப்படுபவன் ஆவான் என்று உபதேசம்
ச யதா ப்ரோக்ய ஆசரணே யுக்த ஏவம் ஏவாயம் அஸ்மின் சரீரே ப்ரானோ யுக்த –என்று
வண்டியில் குதிரை பூட்டப்பட்டது போலே சரீரத்தில் பிராணன் பூட்டப்பட்டுள்ளது -என்று ஜீவனுக்கு சரீரத்தால் கர்ம அனுபவம்
அத யத்ர ஏதத் ஆகாசம் அநு விஷண்ணம் சஷுஸ் ச சஷுஷா புருஷா தர்சனாய சஷுரத யோ வேதேதம் ஜிக்ரணீதி ச ஆத்மா
அபிவ்யா ஹராணீதி ச ஆத்மா அபிவ்யாஹாராய வாகத யோ வேதேதம் ஸ்ருணவா நீதி ச ஆத்மா ஸ்ரவணாய ஸ்ரோத்ரமத
யோ வேதேதம் மந்வாநீ தி ச ஆத்மா மநஸ் அஸ்ய தேவம் சஷுஸ் -சாந்தோக்யம் -8-12-4-/5-என்று
கண் முதலானவை இந்திரியங்கள் -ரூபம் முதலானவை அறியப்படும் வஸ்துக்கள் -ஆத்மா அறிபவன் -இவற்றில் வேறுபட்டவன் என்று சொல்லி

ச வா ஏஷ ஏதேந திவ்யேந சஷுஷா மனசா யேதான் காமான் பஸ்யன் ரமயதே ச ஏதே ப்ரஹ்ம லோகே -8-12-5-என்றும் –
தம் வா ஏதம் தேவா ஆத்மாநாம் உபாஸதே -தஸ்மாத் யேஷாம் சர்வே ச லோகா ஆத்தா சர்வே ச காமா -8-12-6-என்றும் இறுதியாக
ச சர்வோச்ச லோகான் ஆப்நோதி சர்வோச்ச காமான் ய தம் ஆத்மநம் விஜாநாதி இதி ஹ பிரஜாபதி உவாச -8-12-6-என்று
ஆத்மாவை அறியும் ஞானி ப்ரஹ்ம லோகம் அடைகிறான் -என்று நிகாமிப்பதால் ஜீவாத்மாவும் அபஹத பாப்மாதி குணங்கள்
சித்திக்கும் என்றதன் பின் தஹராகாசம் பற்றி வருவதால் ஜீவாத்மாவே என்பது பூர்வ பக்ஷம்

சித்தாந்தம்
ஆவிர்பூத ஸ்வரூப து -என்று விடுதலை பெற்ற பின்பு -ஆனால் தஹராகாசம் ஸ்வரூபம் மறைக்கப்படாமல் –
அனைத்துக்கும் ஆதாரமாக -நியமிப்பவனாக –அணையாக இருக்கும் தன்மை -ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும்
சத்யம் -சத் -சேதனம் -தி -அசேதனம் -யம்-நியமித்தல் -காரணப் பெயர் ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும்
முக்தனுக்கும் சம்பவிக்காது என்பதை -ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -4-4-17-என்பதில் விரித்து சொல்லப்படுகிறது

இதுக்கு பூர்வ பக்ஷம்
அத ய ஏஷ ஸம்ப்ரஸாத –சாந்தோக்யம் -8-3-4-என்று ஜீவாத்மாவை ஸம்ப்ரசாதன் என்று கூறப்படுகிறதே எதனால் என்பர்

இதற்கான சமாதானம் அடுத்த ஸூத்ரம்

பிரஜாபதி ரிஷி இந்த்ரனிடம் ஜீவனுக்கும் உயர்ந்த தன்மைகள் ப்ரஹ்மத்தின் அருளால் –
சம்ப்ரசாதோ அஸ்மாச் சரீராத் சமுத்தாய பரம் ஜ்யோதிரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண நிஷ்பத்யதே –
ஆனால் தஹரா ஆகாயத்துக்கு இந்த தன்மைகள் மறையாமல் இயற்கையாகவே உள்ளன –
எனவா தஹரா ஜீவன் அல்ல பரம் பொருளே-

—————-

1-3-19-அன்யார்த்த ச பராமர்ச –

ஜீவனைக் குறித்து உரைப்பது வேறு ஒரு பயனுக்காக என்றபடி

முக்தனுக்கு ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பற்றி சொல்வது தகர வித்யை குறித்து ஞானம் பெற பயன்படும் என்பதாலே
இத்தைக் கருதியே -சர்வோச்ச லோகான் ஆப்நோதி சர்வோச்ச காமான் -8-12-6-என்றும்
ச தத்ர பர்யேதி ஐஷத் க்ரீடன் -8-12-3-என்ற பிரஜாபதி வாக்கியங்கள் புகழ்ந்து சொல்கிறது –
இதுவே தகர வித்யையின் பலன் என்பதால்

ஜீவனுக்கு பரம் பொருளின் கடாஷத்தால் உயர்ந்த தன்மை அடைவதை சொல்லி
பரம் பொருளின் உயர்ந்த தன்மை காண்பிக்கப் பட்டது-

————-

1-3-20-அல்ப ஸ்ருதே இதி சேத் தத் உக்தம் –

தஹரா ஆகாயம் சிறியது என்பதால் பர ப்ரஹ்மம் அல்ல எனபது சரியல்ல –

பூர்வ பக்ஷம்
தஹர அஸ்மின் -8-1-1-வாக்கியத்தில் சிறிய அளவு கொண்டதாகக் கூறப்பட்டது -எனவே ஜாவாத்மாவுக்கே பொருந்தும்
மிக பெரிய பர ப்ரஹ்மத்துக்குப் பொருந்தாது

சித்தாந்தம்
நிஸாய் யத்வாத் ஏவம் -1-2-7 ஸூத்ரம்–(இதயத்தில் உள்ளான்) சொல்லவே
சிறிய உருவம் உள்ளவனாக சொல்லப் பட்டது-
உபாசிப்பதற்கு மட்டுமே என்பதில் விளக்கப்பட்டுள்ளது
ஸ்வாபாவிக கல்யாண குணங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும்
கிரந்தி த்வேவைநம் விச்சாத யந்தி -8-10-2- கர்மம் காரணமாக உண்டான
சரீரம் கொண்ட ஜீவாத்மா தஹர ஆகாசமாக இருக்க முடியாது

————–

1-3-21-அநு க்ருதே தஸ்ய ச –

பரமாத்மாவைப் போன்றே ஜீவாத்மா உள்ளதாலும் -தஹராகாசகம் பரமாத்மாவே -என்றவாறு

முண்டகம் –
யதா பஸ்ய பஸ்யதே ருக்ம வர்ணம் கர்த்தாரம் ஈசம் புருஷம் ப்ரஹ்ம யோநிம் ததா வித்வான்
புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யமுபைதி -3-1-3 -என்பதால்-
ஒற்றுமையைக் குறித்தே பிரஜாபதி வாக்கியம் -தஹராகாசமாகிற ப்ரஹ்மத்தைப் போல என்றபடி
இயற்கையாக அந்த தன்மைகளைக் கொண்ட தஹரா ஜீவன் இல்லை பர ப்ரஹ்மமே-

————–

1-3-22- அபி ஸ்மர்யதே-

ஸ்ம்ருதியிலும் இது போன்று கூறப்பட்டுள்ளதே -என்றபடி

ஸ்ரீ கீதை –
இதம் ஜ்ஞானம் உபாஸ்ரித்ய மம சாதர்ம்யம் ஆகாதா–சர்க்கே அபி நோபே ஜாயந்தே
பிரளயே ந வ்யதந்தி ச -14-2–என்று இதே கருத்து சொல்லப் பட்டதே-

சங்கர பாஷ்யத்தில் இத்தையும் முந்திய ஸூத்ரத்தையும் சேர்த்து தனியாக அநு க்ருத்ய அதிகரணம் ஆக்கி
முண்டக -தமேவ பாந்தம் அநு பாதி சர்வே தஸ்ய பாஸா சர்வம் இதம் விபாதி -2-2-13-என்று
அவன் ஒளிர்வதால் மற்ற அனைத்தும் ஒளிர்கின்றன என்பர்
ஆனால் -அத்ருச்யத்வாதி குணக தர்மோக்த்த -1-2-22-என்றும்
த்யுப்வாத்யாயதநம் ஸ்வ சப்தாத்-1-3-1- என்று தொடங்கும் ஸூத்ரங்கள் கொண்ட
அத்ருச்யத்வாதி குணக அதிகாரணம் -த்யுப்யாத்யதிகரணம்-இவற்றில் பர ப்ரஹ்மத்தைக் குறித்து இந்த விஷயம் விளக்கப்பட்டது
மேலும் ஜ்யோதிஸ் சரணாபிதாநாத் -1-1-25- போன்ற ஸூத்ரங்களில் ப்ரஹ்மம் பா ரூபம் தேஜஸ் நிரம்பியது என்று கூறப்பட்டது
இவ்விதம் தனியாக அதிகரணத்துக்கு எந்த பூர்வ பஷமும் எழ வில்லை –
இந்த ஸூத்ரத்திலும் அது போன்ற முரணான சொற்கள் ஏதும் இல்லை –

————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ சரம உபாய நிர்ணயம்–ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 5, 2019

ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் -நிலை -பவிஷ்யத்ககார ஆச்சார்யர் -ஸ்ரீ பெருமாளே காட்டி அருள –
ஸ்ரீ நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –பற்றி இரண்டு தனியன்கள்-

ஸூருத்த யர்த்த சார ஜனகம்-ஸ்ம்ருதி பால மித்ரம் -இளம் சூரியன் போலே பகவத் அங்கிரி
புராண பந்து- பழ வடியேன்-சேஷத்வம் தொன்மை ஞானாதி ராஜம் -அபயப்ரத ராஜ புத்ரம்
அஸ்மத் குரும் பரம காருணிகம் நமாமி

அபயப்பிராய பாதர் தேசிக உத்பவம் திருக்குமாரர் -அகில ஜகத் ஜீவன உபாயம் – ஆகிய –
அஸ்மத் தேசிகன் ஆஸ்ரயே யத் பிரசாத் சரம உபாய நிர்ணய ஸஹாய குரும் நியம ஆதரானே ஆசை யுடன் ஸ்துதிக்கிறேன்

த்யான ஸ்லோகங்கள் நான்கும்

அபாய பிரய பாதர் -ஆகிய -என்று புகழாகச் சொல்லப்பட்ட -அஸ்மத் தேசிகன்-
அடியேனுக்கு பிதாவும் குருவுமான -யத் பிரசாத் -வாக்ய-எழுதப்பட்டது

அஸ்மத் ஜனக காருண்ய –ஸூதா ஸந்துஷ்ட ஆத்மாநாம் -அமுத வெள்ளத்தில் நனைக்கப்பட்டவன் –
கரோமி சரம உபாய நிர்ணயம் மத் பிதா யதா மத் பிதா ஏதா -தந்தை சொன்னபடியே திரும்பி சொல்கிறேன்

அஸ்மத் உத்காரகம் வந்தே – யதிராஜம்-ஜகத் குரும்- -யத் கிருபா ப்ரேரிதா குருமி -சரம உபாய நிர்ணயம்
அரங்கம் ஆளி என் ஆளி போலே

பூர்வ அபர குரு ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டும் -முன் பின் குருக்களுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளை – –
ஸ்வப்ன வ்ருத்தாந்தங்கள் இரண்டும் ஆதாரமாகக் கொண்டு மயா சம்யக் கிரியதே-நன்றாக அடியேனால் செய்யப்பட்டது –
யதிராஜரே சரம உபாயம் என்பது பொருந்தும் -என்னும் அர்த்தம் சொல்லப்பட்டது

ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் –பொதுவாக எழுதி -சர்வருக்கு உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
இவர் இங்கே காட்டி அருளுவது -ஸ்ரீ ராமானுஜர் அபிமானம் உத்தாரகம் –
ஸ்ரீ நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் -அவர் அவர்களுக்கு அவர் அவர்கள் பெருமாள் என்று காட்டி அருளியது போலே –
சாஷாத் ஆச்சார்யத்வைத்தை -நம் முதலிகள்-தம் தாம் ஆச்சார்யர்கள் அபிமானம் உத்தாரகம் -சம்சாரம் தாண்ட –
என்று அறுதி விட்டார்களே ஆகிலும் -முதல் படி இது –
ஆச்சார்யர்கள் உடையவரே உத்தாரகம் என்று காட்டிக் கொடுத்து-நீங்களும் இப்படியே
விஸ்வசித்து போங்கள் என்று அருளியதால் – இவரே சரம உபாயம் –
சாஷாத் -நேரே மோக்ஷம் கொடுப்பவர் -என்றும் கண் முன் நேராக என்றும் இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டே
குருவி தலையில் பனங்காயை வைத்தது போலே -என்பார்கள்

குரு -சொல் பொருந்தும் இடம் -விஷ்ணு சேஷி -ததீயா ஸூப குண நிலைய ஸ்ரீ சடாரி -விஷ்ணுவுக்கு திருமேனி
ஸ்ரீ ராமானுஜர் ஆழ்வார் பாத கமலங்கள் -மாறன் அடி பணிந்தவர் –
தஸ்மிந் ராமாநுஜார்யரே குரு என்னும் சொல் இங்கே தானே நன்கு பிரகாசிக்கும் -நான்யத்ர-என்றவாறு –
பிரதம பெருமாள் -மத்யம-பாகவத ஆழ்வார் – சரம-ஆச்சார்யர் ராமானுஜர் -என்றவாறு –
தஸ்ய நாதஸ்ய சேஷம் -அனைவரும்–அவதார விசேஷம் என்பதால் இவர் ஆதி சேஷன் -குரு என்பதால் சேஷியும் இவரே
ஒளி விஞ்சி விவஸ்திதம் இங்கே -ஸ்ரீ வடுக நம்பி வார்த்தையை நினைப்பது –
சம்பந்தம் விலகாமல் -முன்புள்ள பின்புள்ள முதலிகள் – இதுவே பரம உத்தாரகம் -த்வித சம்பந்தம் –
ஆரோகணம் அவரோகணம் -சம்பந்தம்
ஆசார்யத்வேன -சிஷ்யத்வேன இவை இரண்டுக்கும்-ஆரோஹண அவரோஹண கிரமங்களுக்கும் விளை நிலம் உடையவர் இறே –
ஓன்று நிரவதிகமாய் ஓன்று சாவதிகமாய் இருக்கும் -அவரோகணம் இன்னும் நிரவதிகமாய் இருக்கும்
பர்யந்தம் சொல்லு முடிவு இன்றிக்கே இருக்கும் -ஸ்ரீ லஷிமீ வல்லபன் பர்யந்தம் சா வதிகம் தானே
ஆ பகவத் -ஆ ராதனம் -ஆ காசம் -ஆ சமந்தாத் -முதலில் இருந்து எல்லாம் அவனுக்கு ப்ரீதி ஏற்படுத்தும் செயல்கள் –
அசவ் -இதி பகவத் அளவும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளவும் கொழுந்து -விட்டு படரும் –
கொழுந்து இலை கிளை தண்டு மரம் –அவரோகணம் -மரம் தொடங்கி ஆரோஹணம்
இடையிலே -நின்றார் -நடு நாயகமாய் இருப்பார் -குரு பரம்பரா ஹாரம்
குரு பரம்பரையில் இடையிடப்பட்டார் அன்றோ இவர் -இரு தலை நாயகமாகக் கொண்டு பிரகாசப்படுத்துவார்
பத்தோடு பதினொன்று தானே இவர் சங்கை கூடாதே –மேல் ஒன்பது -கீழே ஒன்பது -பாரபக்ஷம் இல்லாமல் –
இரண்டு திறத்தாரும் கார்யம் கொள்ளும் பொழுது மத்தியஸ்தர் கொண்டே தானே கார்யம் செய்ய வேண்டும்

முன் பின் பெற்ற பிரகாரம் -உற்றேன் உகந்து பணி செய்தென் -கார்யம் தலைக்கட்டும்
பத த்ரயத்துக்கும் மத்யம பதம் போலே -பர்வத த்ரயத்துக்கும் மத்தியஸ்தர் இவர்
ம ஜீவர் /நார-சேதன அசேதனங்கள் -பதத்தில் சொல்லப்பட்ட மகார ஜீவர்களுக்கு உபாயம் –
நமஸ் உபாய -அசேதனத்துக்கு இல்லை -ஞானம் உடையவனும் தானே உபாயம்
நடுவில் நின்று இருவருக்கும் கார்யம் -சம்பந்த த்வயம் உண்டே –
கார்ய உபயோகி -ஆச்சார்யத்வேன -சிஷ்யத்வேன -உத்தாராகத்வம் -இது தானே இவருக்கு விசேஷம் –
அசாதாரணத்வம் -இவருக்கு மட்டும்
இந்த ஆகார த்ரயத்தை விசேஷேண வெளியிட்டுக் கொண்டு விஸ்வசனீயராக இருக்கிறார்-
நம்பனை நரசிங்கனை -ஆழ்வாராதிகளுக்கு மட்டுமே -அவன்
அர்வாஞ்சோ–யத் பத சரஸிஜ த்வந்த பூர்வே -தோயம் ராமானுஜ அபி யஸ் சம்பந்தாத் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் பெருமை

கிருபாமாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் இடம் தானே நம்பலாம் -எலி எலும்பின் ஆச்சார்யர் திரு உள்ளத்துக்கு ஏற்க அனுவர்த்திக்கப் போகாதே
குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலமாக இருப்பார் துர்லபம் -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் நமக்காக ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் இடம் –
மத்தகத்துக்கு –ஞான சாரம் பாசுரம் -பரகத சுவீகாரம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -என்று —
நம்முடைய ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளுவார்
சோமாசி ஆண்டான் -அபராதம் செய்யும் பிரபன்னர் -காருணிக குணத்தால் ரஷிக்கும் ஆச்சார்யர் முக்கிய குரு –
அப்ரமேயர் -குரு குணாவளி பிரபந்தத்தில் அருளிச் செய்துள்ளார்
உத்தாரகத்தாராகவும் கிருபா மாத்ர பிரசன்பனாச்சார்யராக இருப்பது இவர் இடமே பொருந்தும் –
பூர்ணமாக இருப்பது உத்தாரகத்வ விசிஷ்டமான கிருபா மாத்ர ப்ரசன்னாசாரத்வம் இவர் இடமே பொருந்தும்

ஸ்ரீ அரையர் குமாரரை திருத்தி -அரங்கமாளி-என்பான் திருவடி நிலைகளை தலையிலே சாத்தி –
நீ பற்றின காலுக்கும் இதுக்கும் வாசி கண்டாயே அவை நரவாஹகம் -அன்று தொடங்கி அவன்
இந்த ரஹஸ்யத்தை எனக்கு உபதேசித்து தந்தை சொல்ல அப்படியே நானும் விஸ்வசித்து போருவேன்
இவை இரண்டுமே பிரமாணம் -மேலும் இவ்வர்த்தத்தை ஸ்திரீகரிக்க மேலும் பல ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
ஸ்வப்ன விருத்தாந்தங்கள் மேலே அருளிச் செய்கிறார்

இந்த பிரபன்ன குலத்தில் அவதரிக்கப் போகிறார் -அவராலே நாடு அடங்க உஜ்ஜீவிக்கும் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ நாதமுனிகளுக்கு சொல்ல –
பயன் நன்றாகிலும் –முயல்கிறேன் -செயல் நன்றாக திருத்தி -மூன்று நிலைகள் -பாசுரம் அருளி –
இவர் அவதாரம் செய்வார் -விக்ரஹம் காட்டி மூன்றும் –
அற்றை இரவில் ஸ்வப்ன முகேன எழுந்து அருளி -திருமேனி காட்டி அருள
ஆஜானுபாஹுவாய் நிரவதிக தேஜோ ரூபம் -நீண்ட காது காப்பும் முகமும் முறுவலும்-ஆகர்ஷகமாய் உமது திருமேனி விட –
சொல்ல ஸ்ரீ ஆழ்வார் முகம் மலர்ந்து —(ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் இப்படி சொல்ல வில்லை -இவர் ஆச்சார்ய வம்சம் அன்றோ –
பக்தி பாரவஸ்யம் -அங்கு ஞானாதிக்யம் இங்கு )லோகம் எல்லாம் இந்த விரக்தியில் அன்றோ மேல் விழப் போகிறது என்று அருளிச் செய்ய
இந்த திருமேனி நித்யம் அனுபவிக்க விரகு-ஏது என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
மற்றை நாள் ஸூ விக்ரஹத்தை உருவாக்கிய சிற்பி வம்சாவளி ஸ்வப்னா முகேந எழுந்து அருளி -சமஸ்தானத்தை வகுத்து காட்டி அருளி –
நாளை நம் புளி அருகில் வந்து சர்வ அவய பூர்ணமாக அமையுங்கோள்
அங்கு முந்திய விக்ரஹம் -இங்கு சர்வ அவயவ பூர்ணமாக அமையும் என்று இங்கு ஆணை
ஆகார நித்திரை இல்லாமல் நிர்மிந்து கொடுக்க -அதில் சக்தி விசேஷத்தை ஆவேசித்து அருளி –
ஸ்ரீ ராமனுக்கு வலக்கை ஸ்ரீ இலக்குமணன் போலே ராமஸ்ய -ஸ்ரீ ஆழ்வார் -என் அவலமாக நினைத்து -இந்த வியக்தி அடி நாம் ஆகையால் –
நமக்கு அடியுமாய் நம் காரியத்துக்கு காரியமாக -பிரபத்தி மரியாதை உலகுக்கு காட்டி -உரு பெரும் செல்வமும் இத்யாதி
நம் தரிசனத்துக்கு அடி இட்டு வைத்தோம் -உம்முடைய குலத்தில் ஒருவர் இந்த விரக்தியை சாஷாத்கரிப்பார் –
ஸ்ரீ பெருமாள் திரு அபிஷேகத்துக்கு நாள் குறித்தால் போலே -நம் பிறவி நாள் -விசாகம் –18-நாள் கழித்து -திருவாதிரை
பிரதம உபாயம் பிறந்தது -18-அத்யாயம் பின்பு வந்தால் போலே –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பிரதம உபாயம் அருளி -ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் சரம உபாயம் காட்டி அருளினார் என்றதாயிற்று
ஸ்ரீ திருக்கோட்டியூர் நம்பி திருமகள் வரை ஓராண் வழியாக ரஹஸ்யமாக வந்தது
ஸ்ரீ திருக்கண்ண மங்கை ஆண்டானுக்கு ஸ்ரீ நாதமுனிகள் இவ்வர்த்தம் பிரசாதித்து –
ஆரோஹண க்ரமத்தால் பெற்ற பேறு இருந்தவாறு என்று உகந்து
பின்னை ஸ்ரீ உய்யக் கொண்டார் -தரிசன பிரவர்த்தக கைங்கர்யம் கொடுத்து
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிவர்-உமக்கு திருக்குமாரர் -உண்டாவார்- ஸ்ரீ யமுனைத்துறைவன் என்று திரு நாமம் சாத்த வேண்டும் என்றும் – –
ஸ்ரீ குருகைக் காவல் அப்பன் -யோக சாஸ்திரம் -மூவருக்கும் பிரசாதித்து –

ஒருவருக்கும் சொல்லக் கூடாது என்று ஸ்ரீ உய்யக் கொண்டாருக்கு சூளுறவு கொண்டு –
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனி குமாரருக்கு நான் தஞ்சமாக பற்றின விக்ரஹம் என்று கொண்டு அந்த விக்ரஹத்தையே திரு உள்ளத்தில்
த்யானம் பண்ணிக் கொண்டே அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடே கலந்தார் -திரு முடி சம்பந்தம் –
இவர் ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி -ஸ்ரீ திருவல்லிக்கேணி அரையர் -ஸ்வப்னம் வ்ருத்தாந்தம் அருளிச் செய்து —
12-வருஷம் கைங்கர்யம் பெற்ற பின்பு ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பிக்கு -சரம தசையில் தான் விக்ரஹம் பிரசாதம் —
சொட்டைக் குலத்தில் அவதரிக்கப் போவார் -அவருக்குப் பின்பு குரு பரம்பரை யார் யார் என்று ஏங்கத் தேவை இல்லை –
பிரபன்ன குலமாக பேறு பெறும்படி அவராலே தர்சனம் விளங்கப் போகிறது
ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பியுடைய சரம தசையில் -நாட்டை அளித்து உய்யச் செய்த்து நடத்துபவனை தேடச் சொன்னோம்
என்று சொல்லும் -அனைத்து உலகும் உய்யப் பிறக்கப் போகும் உடையவர்
நமக்கு ஸ்வப்னத்தில் -சாஷாதாக பேரன் பெற்றால் என் நெஞ்சாறல் தீரும் என்று ஸ்ரீ நாத முனிகள் –
அவதார ரஹஸ்யத்தை பேணிக் கொண்டு போந்தார்கள்
தேட ஆரம்பிக்கிறார் -ஆச்சார்யர் சிஷ்யரை -பரகத ஸ்வீகாரமே கார்ய கரம்

ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி முகேன-கண்டு -திரு நக்ஷத்ரம் கேட்டு அருளி -அவரே இவர் என்று உள்ளத்தால் தேறி –
மூன்று படியாலும் ஒத்து இருக்கையாலே -கடாக்ஷித்து அருளி ஆ முதல்வன் இவன் என்று –
சரம தசையில் -திருக்கோஷ்டியூர் நம்பிக்கு பிரசாதித்து அருளி -விக்ரஹம் கொடுத்து அருளி –
ஸ்ரீ ரஹஸ்ய அர்த்தங்களை அருளிச் செய்யும் -என்று நியமித்து அருளி -அவர் திரு நாமத்தால் தர்சனம் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பேர் அளித்தவர் இவர் தானே -வரம்பு அறுத்தவர் -ஸ்ரீ எம்பெருமானை விட அதிகர் –
உங்களுக்கு ஒருவரை உண்டாக்கி நாம் பேறு பெறுகிறோம் -நாம் அன்றோ இழவோடு போகிறோம் என்று
சரம தசையில் ஸ்ரீ முதலிகளுக்கு அருளிச் செய்தார்

லோகாந்தாரஸ்தர் -முற்பட்டவர் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்-தாங்கள் குலத்தில் பிறந்து –
பித்ருக்கள் புத்த நரகர் புகாமல் -பின்பட்டவரால் பயன் உண்டே
ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் இல்லாமல் லோகாந்தரங்களில் காத்து உள்ளார் -பித்ரு லோகம் இடைப்பட்ட –
பூர்வர்களுக்கு அப்படி இல்லையே -தாங்களே ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேஸர்கள் –
அடைய வேண்டிய இடம் அடைந்தார்கள் -எவ்வாறு உத்தாரகர் ஆவார் –
ஸ்ரீ நாதமுனிகளுக்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் உத்தாரகர் -பிரதிபத்தி நடக்கும் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை அறுதி இட்டு இருப்பார்
ஆழ்வார் தாமும் -அவயவமாக நினைத்து இரும் என்று சாதித்து இருக்க –
இந்த வ்யக்திக்கு அடி நாம் ஆகையால் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் -ஸ்ரீ பராங்குச பாத பக்தம் –
ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவன் இணை அடியாம் கதி-ஸ்ரீ பெரிய நம்பி -ஆச்சார்ய பதயுக்தமே கதி
கொடுமின் கொள்மின் -உபதேசம் பிரசாதித்து அருளி -தாங்கள் புத்திரர்களை இவர் மூலம் கொண்டு
சம்பந்தம் அறுதி இட்டு இருந்தார்கள்
ஆச்சார்யர் வியாஜேன சம்பந்தம் -சாந்தீபன் வசிஷ்டாதிகள் போலே
அத்வாரக சம்பந்தம் விட சத்வாரக சம்பந்தத்தை ஸ்ரேஷ்டமாக கொண்டு பிடித்தார் பிடித்தார் இத்யாதி
ஸ்ரீ தாசாரதி- ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் -ஸ்ரீ நந்தகோபன் குமரன் யசோதை இளஞ்சிங்கம் இத்யாதிகளாலே ஹ்ருஷ்டானாவான் அவனும்
ஸூ உத்பாதாக விஷயீகார விஷயத்தில் உத்தாரக பிரதிபத்தி பண்ணி இருப்பார்கள் –
கண்டாகர்ணன் -உடன் பிறந்த அளவும் -விபீஷணர் பெற்ற பேறு நால்வருக்கும்
ஸ்ரீ பிரஹலாதன் -விஷயீகாரம் மகாபலி அளவும் சென்றபடியும் உண்டே
பந்த மோக்ஷம் -பிரதம விஷயம் இவை இருக்க -சரம பர்வத்தில் கேட்க வேண்டாமே –

ஸ்ரீ உடையவருக்கு முந்திய ஆச்சார்யர்கள் -உபகாரத்துவத்திலே அந்வயிக்கும் உத்தாரத்திலே புகாது —
ஸ்ரீ பகவானுக்கும் உத்தாரகத்வம் ஸ்ரீ ராமானுஜர் என்று நிகமிப்பார்
தங்கள் பக்கல் உத்தாரகத்வம் இருக்குமாகில் தங்கள் தங்கள் குமாரர்களை உடையவர் இடம் சேர்த்து இருக்க வேண்டாமே
உத்தாரகத்வம் வ்யக்தி த்ரயம் -ஸ்ரீ மான் -சேஷி தம்பதிகள் -உபய விபூதி நாதத்வம் இருக்க வேண்டும்
பொன் உலகு ஆளீரோ புவநி முழுதும் ஆளீரோ-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் அருள- ஸ்ரீ உடையவர் ஆனார் -ஆகையால் விவஸ்திதம் –
இம்மூவரிலும் இவர் இடமே உறைத்து இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அறப் பதறி வீடு பெற்றார் -மங்க ஒட்டு உன் மாயை இத்யாதிகளால் இனி இனி -20-கால் கூப்பிட்டு
-120-சம்வத்சரம் இருந்து -73-மா முனிகள் -7-இவர்களும் துடித்து இருக்க ஸூசகம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸம்ருத்தி இவர்களால் பொலிந்ததே-உத்தாரகத்தின் உறைப்பே இதன் காரணம்

கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல் –கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்
ஸ்ரீ கீதையிலும் -அனுவ்ருத்தி ப்ரசன்னாச்சார்யார் -தானும் இருந்து விதித்து
கிருபா மாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் -உத்தாரகம் -இருந்து உபதேசித்து திருத்துவது -இவர் பக்கலிலே
அரச மரம் -புன்னை மரம் அகில உலகம் மகிழ பிறந்தவர் மகிழ மரத்தடியில் -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்ரீ மதுராந்தகத்தில் –
பர சம்பந்த வேதனம் -சங்கு சக்ர லாஞ்சனம் -வளையாதி விபூஷணம் பதிவிரதா –
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் பூர்வகமாக மந்த்ர ரத்னம் -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -இவருக்கு
பின்பு நமக்கு எல்லாம் ஸ்ரீ ராமானுஜ சம்பந்தம் -இந்த பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -ஸ்ரீ நம் பெருமாள் ஸ்ரீ ஸூக்தி அடியாக
பிரபன்ன குலமே விளங்கப்போகிறது -தேவரீர் உத்தாரகர் ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்ரீ உடையவருக்கு அருளிச் செய்து -சம்ப்ரதாயம்

வெம் கதிரோன் குலத்தில் ஓர் விளக்கு -ஸ்ரீ ராம சந்திரன் -பிரகாசமும் குளிர்ச்சியும் கலந்த -ஜனகானாம் குல கீர்த்தி-போலவே –
ஓர் இடத்தில் அவதரித்து அனைவரும் வாழ பிறந்த ஸ்ரீ எதிராசர் –
ஸ்ரீ பெரிய திருமலை நம்பி -அமோக உத்தாரகர் நீரே என்று -நேராக-அருளிச் செய்தார் –
ஸ்ரீ எம்பாரை உதக தாரா பூர்வகமாக அளித்து -ஸ்ரீ ராமாயண வ்யாஜத்தாலே எனக்கு சம்பந்தம் கிடைத்தது –
என்று மகிழ்ந்து -நிர்பரராய் இருக்கிறோம் –
நிழலும் அடிதாருமாக இருக்க ஆசீர்வாதம் -ஸ்ரீ ராமானுஜ பதச்சாயா தானே இவர்
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் -பவித்ரம் -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் -பாதுகா -தண்டம் இரண்டுமாக
ஸ்ரீ திரு கோஷ்டியூர் நம்பி -லோக சம்ரக்ஷணர்த்தமாக தேவரீர் அவதாரம்

தரிசன ப்ரவர்த்தகராக ஸ்ரீ ஆளவந்தார் கடாக்ஷம் –
பொலிக –ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டான் -காலஷேபம் -நடக்க -ஸ்ரீ திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி இவரை கடாக்ஷித்து —
தேவரீர் பிறந்த -அண்ணல் ராமானுஜன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே -கலி கெட்டு -நாரணற்கு ஆளானார் –
பிரபன்ன குல உத்தாரகர் -அஸ்மாதாதிகளைக் கரை ஏற்றவே –என்று அருள ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டானும்
மயிர் கூச்சு எறிந்து சம்பந்தம் பெற்ற ஹர்ஷம் -இனி நான் ஸ்ரீ ஆளவந்தாரை அறியேன் -தேவரீர் உடன் சம்பந்தமே பேற்றுக்கு தஞ்சம்
அடுத்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் –
அனுவர்த்தித்து -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -தேவரீர் இடமே பொருந்தும் -முக்கியமாக விலை செல்லும் –
சர்வ உத்தாரகர் -ஸ்ரீ நாத முனிகளே அருளிச் செய்த அர்த்தம் –

மேவினேன் உம் பொன்னடி -ஸ்ரீ திரு கோஷ்ட்டியூர் நம்பியும்-அவர் திருக் குமாராத்தியும்-சொன்னாராக ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை
அந்திம காலத்தில் -தேவரீருக்கு பேறு முற்படத்தது உடையவர் சம்பந்தத்தால் -அவரும் வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் என்று மகிழ்ந்தார் ஸ்ரீ நம்பியும்
விக்ரஹத்தை அவள் இடம் சாதித்து -ஸ்த்ரீ என்று பாராமல் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று சொல்லிக் கொண்டே திருவடி சேர்ந்தார்
ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி -தேவ பெருமாள் -ஆறு வார்த்தை -அறியாமல் கேட்கவில்லை -லோக ஹிதார்த்தமாக -கேட்டார் என்று ஸ்ரீ தேவப்பெருமாளே அருளிச் செய்ய

திரு மா மகள் தானே குருவாகி வந்து -சாஷாத் ஹரி நாராயண -பீதக வாடைப் பிரானார் பரம காருணிகனாய் வந்து
சஸ்த்ர பாணியாய் -இவரும் ஸ்ரீ பகவத் அவதாரமே -சம்பந்தம் கொள்ளவே ஆச்சார்யராக ஸ்ரீ பெரிய நம்பி முதலாமவர் –
ஆச்சார்யத்தை வ்யாஜமாக -சம்பிரதாய ஸ்ரவணத்தால் -பேற்றுக்கு உடலாக உத்தாரகத்வம் இவர் இடம் அறுதி இட்டு இருப்பார்கள்
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கே இவர் உத்தாரகர் -என்றால் இவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டாவே
ஸ்வரூப ஸத்பாவம் உண்டாக்கி கரை மரம் சேர்ப்பதே உத்தாரகம்

ஸ்வம் ரூபம் ஸ்வரூபம் இயற்கையான தன்மை -அத்தை இழக்க –உணர்த்தி தன் ஸ்தானத்தில் வைப்பதே உத்தாரகம்
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் -மதி விகற்பால் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் இல்லை செய்ய —
பஹு மதி –தூரஸ்திதாம்-இத்யாதிப்படியே -18-துர்மதவாதிகளும் பேர்களும் சேர்ந்து இல்லை செய்ய – –
வேதமும் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபங்கள் இழக்க -அத-பதித்தனாக -ஸ்வரூப சித்தி ஏற்படுத்தி -கரை மரம் சேர்த்தார் –
ஸ்ரீ கோபாலன் யாதவ வம்சம் மக்நம்-உத்தரித்தால் போலேயும் -கீழ்க் குலம் புக்க வராஹ கோபாலர் போலே –
ஸ்ரீ நாரதர் -ஸ்ரீ கண்ணன் பிறந்து உத்தாரகம் செய்வார் என்றது போலே
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்-ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்
இங்கும் அங்கும் இவர் பெயரால் தர்சனம் -நிரவதிக ஸ்ரீ வைஷ்ண ஸ்ரீ இன்று வரும் கொழுந்து விட்டு படருகிறதே -வைதிக மார்க்கம் –
அர்ஜுனன் வ்யாஜத்தாலே சரம ஸ்லோகம் பிரதம பர்வம் –
ஸ்ரீ உடையவரும் தம் பக்கல் சரம உபாயம் என்று ஸ்ரீ முதலியாண்டானுக்கு ஸ்ரீ திருநாராயண புரத்தில்-யதுகிரி மஹாத்ம்யம் வாசிக்கும் பொழுது
சதுர்த்த பாதப் பொருள் அனந்த பிரதம ரூபம் -இத்யாதி -ஸ்ரீ உடையவர் ஸ்ரீ ஆழ்வாரை அபேக்ஷித்து ருஷி சொன்னதாக
அருளிச் செய்ய -முதலிகளுக்கு திருப்தி இல்லாமல் இருக்கக் கண்டு -பின்னை வெளியிடுகிறோம்
அன்று இரவில் -அந்யோந்யர்களுக்கு இதில் -ரஹஸ்யமாக –
நாமே விஷயம் நம் பிறவி சர்வ உத்தாரகத்துக்கே-இவ்வர்த்தம் பரம ரஹஸ்யம் -என்று ஸ்ரீ உடையவரே அருளிச் செய்தார்
யதிகட்க்கு இறைவன் -யதிராஜர் -சம்பந்தம்
அநந்தம் ப்ரதமம் ரூபம் லஷ்மணஸ்ய பலபத்ர கலவ் கச்சித் –அவ்வர்த்தம் அருளிச் செய்ய பிரார்த்திக்க கச்சித் -நாமே விஷயம்
சர்வ உத்தாரகமாய் பிறந்த பிறவியாய் இருக்கும் -மாம் ஏகம் வ்ரஜ -என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சொன்னது போலவே
உண்மையாக இருப்பதால் தற் புகழ்ச்சி இல்லையே
இவர் மட்டும் சொல்லவில்லையே -முற்பட்டார்களும் பின் பின் வந்தவர்களும் கூட இருந்து உணர்ந்தவர்களுக்கு உண்டே –

திரு அத்யயன உத்சவம் பொழுது -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி திரு அம்சத்தார் –நாயந்தே-ஸ்ரீ ராமானுஜ உடையார் -என்னும் பொழுது வாராமல் இருக்க –
எங்களுக்கு சேஷ பூதர் அன்றோ -என்று அவர்கள் நினைக்க -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்தானத்தாலே தங்களை நினைத்து இருக்க
ஸ்ரீ அழகர் சாதித்தவை இவரோட்டை சம்பந்தம் அறுத்தால் உங்களுக்கு கதி ஏது –
ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சானுக்கு -ஒரு பாசுரம் சொல்லிக் காண் என்ன – ந தர்ம நிஷுடோமி – அநந்ய கதி அகிஞ்சனன் சொல்லி சரணம் புக
இந்த வருத்தம் தீர தானே -நம் ஸ்ரீ ராமானுஜரை வைத்தோம் -இனி அகதி சொல்லலாமோ –
இன்றும் திருப்பாவை கோஷ்ட்டி எல்லாம் ஸ்ரீ உடையவர் சந்நிதியில் தானே ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் –
ஸ்ரீ ஷீராப்திக்கு போனேன் –ஸ்ரீ ஷீராப்தி நாதன் ஸ்ரீ சேனை முதலியாரை நியோமிக்க-
எல்லாரும் நமக்கு ஆளாம்படி- ஸ்ரீ இளையாழ்வாராக வந்து அவதரித்தார் –
சேஷோவா ஸைன்ய நாதாவோ -உண்டே
ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸூம் -யாதவ பிரகாசர் -வ்ருத்தாந்தம் -அவதார விசேஷம் என்பதை வெளியிட்டதே
ஸ்ரீ உடையவரும் சாரதா பீடம் எழுந்து அருள -வ்ருத்தி கிரந்தம் -குறிப்புரை -சரஸ்வதியும் எதிரே வந்து வரவேற்று
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வர அம்ச அவதாரம் என்று அதி ப்ரீதியுடன் -கப்யாசம் வாக்யார்த்தம் சாதிக்க பிரார்த்திக்க –
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரைப் பூ ஒக்கும் – ஸ்ரீ சரஸ்வதியும் கேட்டு சந்தோஷித்து -அடியேனைக் கடாக்ஷிக்கவே நூறு காதம் வந்தீர்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திரு நாமம் சாத்தி –

ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் -கூரத்தாழ்வான் -பிரசாதிக்க –அத்தி வரதர் அர்த்தி வரதர் -நாம் வான் இளவரசாகையாலே –
யுவா குமாரா -இளமையை வீட்டுக் கொடுக்காமல் -வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன்-நமக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் மட்டமாய் இருக்கும் –
ஸ்ரீ யதி ராஜர் -அவர் தந்தோம் என்றால் போய் வாரும் என்றார் –
ஸ்ரீ உடையவர் இடம் தேவரீர் மேல் எழுத்து விண்ணப்பம் செய்ய -வலது திருச் செவி த்வயம் சாதித்து – நலம் அந்தமில் நாடு புகுவீர்
நாலூரானுக்கு பிரசாதிக்க பிரார்த்திக்க
கண்டா கர்ணன் விஷயீகாரம் அவன் பிராதாவுக்கு போலே விஷயீகாரம் நாலூரான் அளவும் செல்லும் என்று சாதித்தார் –
ஸ்ரீ பட்டரைக் கொண்டு திரு அத்யயனம் நடத்தி -பட்டரைக் கூட்டி ஸ்ரீ கோயிலுக்கு செல்ல -இத்தால் சுப ஸ்வீகாரம் கோயிலுக்கு செல்லும் வழக்கம்
உமக்கு பிதா போனீர் வ்யாகுலப்படாதீர் நாமே பிதா -ஸ்ரீ பெருமாளே சாதிக்க -புத்ர சுவீகாரம் –
த்ருஷ்டத்துக்கு நாம் -அத்ருஷ்டத்துக்கு ஸ்ரீ உடையவர் -துணிந்து இரும் -நம் பரமாயது உண்டே -திருமாலை போலே
சரம பருவத்துக்கு -சரம உபாயம் நிர்ணயம் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே சாதிக்க –

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை சேவிக்க ஸ்ரீ உடையவர் எழுந்து அருள -திருமுடியை திருவடிகளில் மடுக்க சொல்லி-
கொத்து பரிவாரம் இங்கும் உண்டே -ஸ்ரீ மா முனிகள் -ஆஜ்ஜை-
அனைத்து கொத்து பரிவாரங்களும் அருளப்பாடிட்டு நம் பாதுகை ஸ்ரீ ராமானுஜரை பற்றுங்கோள்-
நம் ஸ்ரீ ராமானுஜரை நீங்கள் உடையவராய் பிழையுங்கோள்-நமக்கு ஸ்ரீ உடையவர் பட்டம் –
அன்று தொடங்கி ஸ்ரீ பாதுகை ஸ்ரீ ராமானுஜன் -அங்கு மட்டும் -முன்பு ஸ்ரீ சட கோப பாத த்வயம் ஸ்ரீ மதுர கவி –
ஆகவே ஸ்ரீ மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் ஸ்ரீ அமுதனாரும் அருளிச் செய்தது
ஸ்ரீ மதுர கவி வம்சம்-ஸ்ரீ பராங்குச தாசர்–யோகி -பல வருஷங்கள் -ஸ்ரீ நாத முனி -இவர் சிஷ்யர் –
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து மறைந்து விஸ்வரூபம் காட்டின் போலே -நாலாயிரம் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்று சா அபிப்ராயமாக அருளிச் செய்கிறார் –
பிற்காலம் உணர்ந்து -ஸ்ரீ ராமானுஜர் பொன்னடி என்று -தாமரை அடி என்னாமல் -பரம பாவனம் என்பதால் -தாமரை போக்யத்வம்
சகல த்ரவ்ய உத்க்ருஷ்டம் -எல்லாரும் மேல் விழுந்து ஆசைப்படும்படி -பல ப்ரசாதகமாயும்
ருசி உள்ளார் அனைவர் இடம் வசிக்கும் வ்யக்தி தாரதாம்யம் இட்டு வர்த்தக்காமல் இருக்குமே
ஆண்களும் பெண்களும் தொடும்படியாய்
பின் தொடரும்படியாய்
கைப்பட்டால் நோக்கிக் கொள்ளுமதாய்
இழந்தால் உயிர் விடும்படி கிலேசம் கொடுக்கும்
காருண்யம் -உத்க்ருஷ்டர் உடையவர் -74-சிம்ஹாசனாதிபதிகள் மேல் விழுந்து ஆசைப்படும்படி
மோக்ஷ பல பிரதர்
இன்னார் இணையார் இல்லாமல் -ருசி உடையார் அனைவருக்கும் ரஹஸ்ய அர்த்தங்கள் வெளியிட்டு அருளி
கிருமி கண்ட சோழன் இடம் ரக்ஷணம் பேணப்பட்டு
தம்முடைய விஸ்லேஷத்தில் பலர் மூச்சடங்க–இப்படி ஏழு பெருமைகள் உண்டே –

ஸ்ரீ உடையவர் பிரயாணத்தில் -மூச்சு அடக்கினார் பலர் உண்டே
ஸ்ரீ கணியனூர் சிறியாச்சான்-உடையவராய் சேவிக்க வர -வழியில் ஒருவர் உடையவர் பிரயாணத்தை சொல்ல –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று சொல்லி மூச்சு அடக்கினார்
ஸ்ரீ குமாண்டூர் இளையவல்லி -சொப்பனத்தில் உடையவர் திவ்ய விமானம் ஏறி ஆயிரம் சூர்யன் தேஜஸ் ஸூக்களுடன் –
ஸ்ரீ பரமபத நாதன் நித்ய சூரி வர்க்கங்கள் உடன் புடை சூழ நிறைந்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ நாதமுனிகள் உடன் சேர்ந்து
எதிர் கொண்டு -நிரவகாசமாக நிறைந்து – தொடர்ந்து தானும் பின் போவதாக -கனவு கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்து
அசல் அகத்தில் வள்ளல் மணி வண்ணனை எழுப்பி -கண்டேன் –
இனி தரியேன்-என்று -ஸ்ரீ இராமானுஜர் திருவடிகளே சரணம் என்று அருளிச் செய்து மூச்சு அடக்கினார்
இப்படி இருந்த இடங்களிலே அடக்கினார் பலர்
அருகில் இருந்த முதலிகள் ஆற்றாமையுடன் -கோகுலத்தில் அனைத்து கோபிகளும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியில் குறையாமல் –
மோகித்தும் பரபரத்தும் இருப்பர் – -அழகில் -மயங்கி -சிலர் எழுப்ப -இருந்தால் போலே –
ஸ்ரீ ராமானுஜர் சத்ய ப்ரதிஜ்ஜை வாங்கிக் கொண்டார்-ஆணை இட்டு விலக்கி தரிசன அர்த்தம் பிரவர்த்திப்பிக்க விட்டு வைக்க –
ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும் முன்பு செய்தால் போலே -ஸ்ரீ வைகுண்ட பிராப்தி கல்யாணம் போலே இயற்க்கை-எய்தினார் உடம்பை மற்றும் அறிந்தவர் –
இறைவன் அடி சேர்ந்தார் சிலர் -அவன் உபாயம் -ஆச்சார்யர் திருவடி அடைந்து -அத்ரபரத்வ என்று இருப்பார் –
பிரிந்து முடியாமல் ஆற்றாமை மிக்கு -இப்படி வை லக்ஷண்யம் உடையவர்

ஸ்ரீ உடையவர் ஸ்ரீ திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளானுக்கு–பொலிக -பொலிக -அர்த்தம் கேட்டு -விஸ்மயித்து -ஆட -வேறுபாடு தோற்ற நிற்க
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தேவரீர் திரு அவதாரம் -கண்டு கொண்மின் என்று எங்களை போல்வாரை அன்றோ அருளிச் செய்தார்
-நாமே இதுக்கு விஷயம் என்று தேவரீரும் தொட்டுக் காட்டி அருளினார் -நினைத்து ஹர்ஷ பரவசராய் –
நாடு அடங்க வாழப் பிறந்த உம் சம்பந்தம் பெற்று உம்மால் திருவாய் மொழி வியாக்யானமும் கேட்கப் பெற்றேன் என்று
ஸூஹ்ருத்த தேவரால் என்று விசமயப் பட்டார்
அன்று இரவு -ஸ்ரீ பிள்ளானைக் கைப்பிடித்து தம் திருவாராதன பெருமாள் ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் சந்நிதிக்கு கூட்டிச் சென்று
திருவடிகளை அவர் திரு முடியில் வைத்து இத்தையே சரணம் என்று விசுவாசித்து உபதேசித்து அருளும் –
நாளைக்கு தேவப்பெருமாள் சேவித்து ஆறாயிரப்படி அருளிச் செய்ய நியமித்தார்
அன்று உரைத்தது இன்பமிகு ஆறாயிரம் -ஸ்ரீ மா முனிகள்

ஸ்ரீ முதலி ஆண்டான் -ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் முதலானோர் இருக்கும் -கோஷ்ட்டியில்
ஸ்ரீ உடையவர் திருவாய் மொழி கால ஷேபம்–ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் ஸ்ரீ எச்சான் -ஸ்ரீ தொண்டனூர் நம்பி ஸ்ரீ மருதூர் நம்பி ஆஸ்ரயிக்க வர –
அவர்களை ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்க
குறிவித்தலையில் பனங்காயைக் கட்டினால் போலே என்று அவரும் அருளிச் செய்ய -சர்வ உத்தாரகர் –
ஜகத் அடங்க -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று அவரை விஸ்வஸித்து இருக்கச் சொல்லி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் -அவரை பற்ற நாம் உம்மிடம் வந்து திருவடிகளை தலையிலே வைத்து உங்கள் பேற்றுக்கு நாமே கடவோம் –
இத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இரும்
உபகாரம் -உத்தாரகம் -மோக் ஷப்ரதம் மூன்றும் நம் ஆச்சார்யர் உடையவர் எம்பெருமான் கர்தவ்யம்
ஸ்ரீ திருமலைக்கு ஏற-விண்ணோர் வெற்பு -திரு தாழ்வரை அடியிலே இருந்து -ஆழ்வார் தீர்த்தம் –
அங்கு இருந்து தொண்டைமான் ஸ்ரீ திருமலைக்கு செல்ல வழி இன்றும் உண்டே –
தொழும் அத்திசை உற்று நோக்கி -என்றபடி -சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றம் -ஸ்ரீ திருமலையே தருமே –
முதலிகளும் ஏற மாட்டோம் என்று வற்புறுத்தி -சொல்ல -மீண்டும் சுத்தி பண்ணிக் கொண்டு -ஏறி அருளி –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ ஆதி சேஷ பீடம் காலை வைத்து ஏறி அவன் மடியிலே அமர்வது போலே

ஸ்ரீ திருமலை நம்பி பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு வரவேற்க -நானே நீசன் -ஐவரும் -ஸ்ரீ திருவடியும் அங்கே ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி இடமும் –
உமது பெருமைக்கு ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் வர வேண்டும் -சகல ஜன ஜீவாது-அவனுக்கும் உத்தாரகர் நீர் –
அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தார் வாழியே -நான் வந்தது தகாது -அவன் நியமிக்க வந்தேன் -சென்றதும் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானும்
என்ன குறையாக வந்தீர் -தெற்கு திரு வீட்டில் உபய விபூதியும் கொடுத்தோம் -நீர் மட்டுமே நம் சொத்து –
கிடந்ததோர் கிடைக்கை உம்முடைய விபூதி கொடுத்தீர் -உம்மைக் கொடுக்க வேண்டுமே பிரான் இருந்தமை காட்டி
கண்டவாற்றால் தனக்கு உலகு என்று நின்ற -ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி சேவித்தான் -இருக்கும் நிலை கண்டு அனுபவிக்க வந்தேன் என்றார் –
ஸ்ரீ கோவிந்தராஜரும் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் தானே -ஸ்ரீ சிதம்பர பாசுரம் நித்ய அனுசந்தானம் அங்கு இன்றும் –
ஸ்ரீ உடையவரே மூலவரை பிரதிஷ்டை-
வாரும் என்று திருவடிகளில் தலையை வைக்கச் சொல்லி இத்தை மறவாதே நெஞ்சிலே கொண்டு தர்சனம் நடத்தும்
உம்முடைய அபிமானத்தில் ஒதுங்கினவர் நமக்கு வேண்டியவர்
அனைவரையும் நமக்கு ஆளாக திருத்தும் -இதற்கு அன்றோ உம்மை இங்கே அனுப்பி வைத்தேன் –
சூழல் பல பல என்று அவதரித்து இழவோடே போனேன் –
இத்தால் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானும் இவரது உத்தாரகத்வத்தை காட்டி அருளினார் ஆயிற்று –

ஸ்ரீ திருக்குறுங்குடி -நம்பி -அருள்பாடிட்டு -எல்லாரும் உமக்கு ஆளாய் இருக்க -அகப்படுத்திக் கொண்ட விரகு –
கேட்டு அருளும் விதத்திலே கேட்டு அருள வேண்டாவோ -திவ்ய ஆஸ்தானத்தில் இருந்து இரங்கி
தரையிலே ஓலையில் அமர்ந்து ஸிம்ஹாஸனம் கொடுத்து அருளி –
வலது பக்கம் அமர்த்தி வலது காதில் உபதேசிக்க -தலையில் வலது கை வைத்து – இடது கையை மார்பில் வைத்து –
கடாக்ஷித்து தன் ஆச்சார்யரை மனசில் வைத்து -மந்த்ர ரத்னம் த்வயம் அருளிச் செய்து -அவர் காதிலே —
ஸ்ரீ திருநறையூர் நம்பி ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு -ஒருவருக்கு மட்டுமே அருளி –
நாம் முன்பு ஒரு காலத்தில் -இத்தையே செய்தாலும் -நாம் நர நாராயணன் திருமந்திரம் வெளியிட்டு –
இப்பொழுது மத் வ்யதிரிக்த்தரில் ஆச்சார்யர் -குறை நீங்கப் பெற்றோம் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தி -ஸ்ரீ ராமானுஜர் உடையார் ஆகப் பெற்றோம் -ஸ்வா தந்திரத்தில் எல்லை நிலம் ஸ்ரீ நம்பியுடைய சிஷ்யத்வம்

ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -பக்தி பிரபத்தி -இரண்டும் துஸ் சஹமாய் -ஸ்வரூப விருத்தமாய் -விஸ்வாச துர்லபத்வம் –
இவை இரண்டும் இல்லாதவர்க்கு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அபிமானமே உத்தாராகம் -இத்தை ஒழியவே பேற்றுக்கு வேறு உபாயம் இல்லை –
நானும் இத்தையே விஸ்வஸித்து இருக்கிறேன் –
சரம தசையில் -மீண்டும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பற்றி -விஸ்வஸித்து இருங்கோள் என்று இத்தையே ஸ்திரப்படுத்தி அருளினார்
பிரயாண கால -ஸ்ரீ ராமாநுஜார்யம் திருவடிகளே உத்தாரகம்

ஸ்ரீ காராஞ்சியில் சோமயாஜியார் -தேவியார் தேக உபாதியால் -ஆச்சார்யரை சென்று சேவிக்காமல் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் எழுந்து அருளி பண்ணி -சமஸ்தானம் -மனசுக்கு பிடித்தபடி இல்லாமல்
வேறே ஏறி அருள பண்ண -அன்று சொப்பனத்தில் -அபிமானமே உத்தாரகம் என்று விஸ்வஸித்து இருக்காமல்
இப்படி அழித்து பண்ணுவான் என் -திடுக்கிட்டு எழுந்து அருளி -தேவியாரைத் துறந்து ஸ்ரீ கோயில் ஏறி
ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளில் விழுந்து -நடந்தத்தை அறிவிக்க -உம்முடைய ஸ்த்ரீ பாரவஸ்யத்தை தடுக்க செய்து அருளினோம் –
நீர் விட்டாலும் நாம் விட மாட்டோம் -நீர் எங்கு இருந்தாலும் நம் அபிமானத்தால் உஜ்ஜீவிப்பீர் –
சர்வ பரன்களையும் என்னிடம் பொகட்டு நிர்ப்பரராய் இரும் என்று அருளிச் செய்தார் என்று ஸ்ரீ நம் பிள்ளை அருளிச் செய்தார்

ஸ்ரீ கணியனூர் சிறியாத்தான் -தீர்த்தமாடி துடிப்புடன் உபாசன்னராய் பெரிய திரு மண்டபத்தில் ராஜ்ய சபை கூடினால் போலே –
சத்யம் சத்யம் -புநஸ் சத்யம் யதிரஜு ஜகத் குரு ஸமஸ்த உத்தாரகர் -அருளிச் செய்து -பிரபன்ன குலத்தாருக்கு எல்லாம் -கோஷித்தார்
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் ஸ்ரீ எச்சான் முதலானார் -இவ்வாத்மாவுக்கு ஆச்சார்யர் ஒருவரா பலரா -ஸ்ரீ பொன்னாச்சியாரை கேளுங்கோள் என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளிச் செய்ய –
இவர்கள் அங்கு சென்று கேட்க -திருக் குழல் கற்றையை-உதறி கட்டி -அபலையான அடியேனுக்கு தெரியுமோ
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சொல்ல வேண்டும் -தரையில் உள்ள காவி நூலை தலையில் சூடி அனுப்ப –
அவர் செய்த வியாபாரம் என்ன என்று கேட்க -இவர்களும் சொல்ல -அர்த்தம் உணர்த்தி அன்றோ சென்றாள்-சொல்லாமல் சொன்னாளே-
இவ்வாத்மாவுக்கு -ஆச்சார்யரை பார்க்கும் போது ஓர் ஆகாரத்தால் பலராய் இருக்கும் –
ஸ்ரீ உடையவருக்கு பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் உண்டே -ஒன்றாக முடிந்ததால் -பேற்றைப் பண்ணிக் கொடுப்பவர் ஒருவர் என்றபடி –
தரையில் உள்ள காவி நூலை எடுத்தது -ஒருவரே உத்தாரகர் -என்று காட்டி அருளி –
தலையிலே வைத்ததால் -அனைவருக்கும் அதிசய நாயக ரத்னம் –
உள்ளே சென்றது உள்ளத்துக்குள்ளே வைத்து அனுசந்தித்து இருப்பதே க்ருத்யம்
இத்தால் ஸ்ரீ பொன்னாச்சாரியாரை விடுவித்து வெளியிட்டு அருளினார்

ஸ்ரீ எம்பார் -ஸ்ரீ வடுக நம்பி -இருவரும் தேவு மற்று அறியேன் -சேஷி -சரண்யன் ப்ராப்யம்- மூவருமே ஆழ்வார் –
ஸ்ரீ மதுரகவி நிலையை எமக்கும் -பிரதம பர்வம் பார்க்காமல் -தேவரீர் இடம் மட்டுமே இருக்குமாறு தந்து அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்க —
நம்மிடத்தில் இருக்குமாறு செய்தோம் -இனி என் வேண்டுவது -இந்த பிரதிபத்தி யாவதாத்ம பாவி இருக்குமாறு அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
அங்கும் இதே நிஷ்டை என்றபடி -மிகவும் உகந்து அருளி -உபாய உபேய தமேவ சரணம் வ்ரஜேத்-நமக்கும் இரண்டு ஆகாரம் உண்டு –
இரண்டு இடத்திலும் -இங்கும் அங்கும் இரண்டையும் நம் பக்கலிலே அறுதியிட்டு இருக்க குறையில்லை
இது தான் உங்களுக்கு மட்டும் இல்லை -நம் சம்பந்திகள் அனைவருக்குமே இதுவே கார்யகரமாவது –
ப்ராப்ய பூமியில் உபாய பாவம் கொள்ளுவது எங்கனே என்னில் –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் உபாயத்வம் எதுக்கு என்னில் -அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரணவ் சரணம் மதீயம்-என்று அருளிச் செய்தது –
தத்துவமே உபாய ப்ராப்ய பாவங்கள் இயற்க்கை ஸ்வபாவிகம் -வந்தேறி இல்லையே -இரண்டும் ஸ்வரூபம் –
ஒன்றுக்கு கார்யம் இல்லாவிட்டால் மழுங்கி இன்னும் ஓன்று பளிச்சிடும் -அத்யாபகர் உபயன்யாசகராவும் இருக்கலாமே –
ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் வடிவாக கொண்டவர் -இங்கும் அங்கும் -தமேவ உபாய உபேய பாவேந -அவதாரணம் –
இவர் ஒருவரே இரண்டுக்கும் இரண்டு இடத்திலும் -வேறு ஒன்றை ஸஹிக்காதே -அந்ய யோக விபச்சேதம் –
ஸஹாயந்தரம் அஸஹ்யமாய் இருக்கும் -அந்திம உபாயம் –இது ஒன்றே

சம்சார பந்த ஸ்திதி மோக்ஷ ஹேதுவாக இருக்கும் -இது மோக்ஷ ஏக ஹேதுவாய் இருக்கும்
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் ஆச்சார்ய சம்பந்தம் அபேக்ஷித்து இருக்கும் -அலர்த்தக்கடவ ஆதித்யன் நீர் சம்பந்தம் இல்லாமல் உணர்த்துவான்
ஸ்ரீ ஆச்சார்ய சம்பந்தத்துக்கு ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் வேண்டாதாய் இருக்கும் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் சம்பந்தம் பெற்றே ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்த ஞானம் பிறக்கும்
ஸ்வரூப விகாசம் -ஆச்சார்யர் விஷயீகாரத்துக்குப் பின்னே –
அவனே இதுக்கு ஆசைப்பட்டு -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யர் -ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் -குரு பரம்பரையில் -நிரபாய உபாய பூதர் ஸ்ரீ உடையவர் –
யாவதாமாபாவியாக இருக்கக் குறை இல்லை

ஆகில் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்-ஸ்ரீ நாதமுனிகள் திருவடிகளே உபாயம் உபேயம் என்றது எங்கனம் என்னில்
உபகாரம் நினைத்து செய் நன்றியாக -மதீயம் -எனக்கு -கோஷ்டிக்கு சொல்லாமல் -க்ருதஞ்ஞா ஆவிஷ்காரம்-
கருவிலே திருவுடையனாக்கினார் -ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி -ஸ்ரீ உய்யக்கொண்டார் -மூலம் -உபகாரத்துக்குத் தோற்று
உபகார ஸ்ம்ருதி யாவதாத்மபாவி -அத்ர பரத்ர சாபி -என்று -அவர் அருளிச் செய்த விஷயத்து அளவும் –
ஸ்ரீ நாதமுனிகள் நினைவே யாயிற்று இவருக்கும் திரு உள்ளோடும் நினைவு –
ஆழ்வார் இடத்தில் சர்வம் -யதேவ -என்று அருளிச் செய்துள்ளார் இவரும்-ஆகவே ஆழ்வார் திருவடிகளில் தானே உபாய உபேய –
ஸ்ரீ மத தத் அங்க்ரி யுகளம் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் மாறன் -மேவினேன் அவன் பொன்னடி என்றார் அன்றோ -ஆகவே உடையவரே உத்தாரகம்
இங்கு மத் அன்வயியானாம் -சம்பந்தி பரம்பரைக்கும் -ஸ்ரீ நாதமுனிகள் இடம் மதீயம் மட்டும் -ஒருவரை சொல்லி உபகாரம்

ஸ்ரீ எம்பார் -திருவீதியில் குண அனுபவம் -ஸ்ரீ பட்டர் -கண்டு -ஆச்சார்யத்வம் -அனுவ்ருத்தி ஆச்சார்யரை விட க்ருபா மாத்ரா -பிரதானம் –
பரகத சுவீகாரம் பேற்றுக்கு உடல் -இவை இரண்டும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -நீரும் பெருமாள் சுவீகார புத்திரர் என்று இறுமாந்து இராமல்
என்னைப்போல் அவரே உத்தாரகர் என்று விஸ்வஸித்து இரும்
ஸ்ரீ பட்டரும் ஸ்ரீ நஞ்சீயருக்கு -திருவடி நிலையை தலையிலே வைத்து -உமக்கு இவை அன்று தஞ்சம் –
உமக்கும் எமக்கும் சர்வருக்கு உடையவரே -என்று நினைத்து இரும் இல்லாவிடில் நித்ய சம்சாரியாய் விடுவீர் –
ஸ்ரீஎம்பெருமானார் சம்பந்தமே உஜ்ஜீவனத்துக்கு உடல் –

ஸ்ரீ அமுதனாரும் -ஸ்ரீ ராமானுஜரும் நிற்க -வேறு -என்பர் நல் அறிவு இழந்தே
சரம பர்வம் இருக்க பிரதம பர்வத்தில் இழிவதும் அஞ்ஞான காரியம் அன்றோ
எட்ட இருந்த குருவை -விட்டோர் -பரனை வழிபடுதல் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -கைப்பட்ட நீரை விட்டு
மேகம் பார்த்து இருப்பது போலே–ஸ்ரீ முகில் வண்ணன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் போல்வாருக்கு தானே
கைப்பட்ட பொன்னை விட்டு புதையலை தேடி தோண்டுவாரைப் போலே
ஸ்ரீ வங்கிபுரத்து நம்பி -ததீய சேஷத்வ ஞானம் இல்லாதவனுக்கு தத் சேஷத்வ ஞானம் இல்லாமல் போகும்
ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டன் பிரதம பர்வத்தில் கை வையான் –
ஈஸ்வர அபிமானம் குலைத்தவனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் குலைத்துக் கொண்டவனுக்கு ஸ்வரூப சங்கோசம் ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் பண்ணுவான்
இத்தால் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோடு சம்பந்தம் இல்லாதவனை ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் கை விடும்
தோஷங்களை பார்த்து கை விடார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தானே வைகுந்தம் தரும் -யாரும் முயல வேண்டாம் -தனியாக யத்னம் பண்ண வேண்டாமே

தேவு மற்று அறியேன் -மேவினேன் அவன் பொன்னடி -இரண்டும் வேண்டும் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் சர்வருக்கு உத்தாரகர்
ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி —15- பாசுரங்கள்-பாத கமல பக்தி -ப்ராவண்யம் -ஜனகம்
நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களை -சரணாரவிந்தம் மன்னி வாழ –
ப்ராப்ய பிராப்பகங்கள் அவர் -பேறு ஓன்று மற்று இல்லை உன் சரண் அன்றி-
ஆறு ஒன்றும் இல்லை -அந்ய யோக விவச்சேதம் -தத் ஏக நிஷ்டன்
குறை இருப்பதால் விட்டு இங்கே வரவில்லை –ஈஸ்வர அபிமானம் கலசாதபடி
ஸ்ரீ வடுக நம்பி -நம்முடைய ஸ்ரீ மதுர கவிகள் என்பாராம் ஸ்ரீ ஸ்வாமி
ஸ்ரீ ஆண்டானையும் ஸ்ரீ ஆழ்வாரையும் இரு கரையர் என்பார்
ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டன் வேம்பின் புழு வேம்பு அன்றி உண்ணாமல் போலே இருப்பாரே
குண க்ருத தாஸ்யம் இல்லை -ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் சொல்ல இந்த உதாரணம் -தத் அபிமானத்தை தவிர வேறு ஒன்றையும் மதியான்
பாதகனான தசையிலும் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் திண்ணையிலே -இருந்த விருத்தாந்த – வைத்த இடத்தில் இருக்க வேண்டுமே –
மோதிரக்கையாலே குட்டுப்பட வேண்டுமே -திருத்திப் பணி கொள்வார்
தத் அபிமான ராஹித்யத்தில் சத்தை இல்லாமல் -நான் உன்னை அன்றி இலேன் –

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஆச்சார்யர் பொதுவாக இங்கே -விசேஷித்து -அனைத்தும் ராமானுஜர் -ஸ்பஷ்டமாக –
உபகாரத்வம் உத்தாரகத்வம் இரண்டையும் சொல்லும் இவை இரண்டும்
வாசா –யதீந்த்ர மனசா -முக்கரணங்களாலும் -கொள்ள வேண்டும் –
சகல வேத வித்தகர் -ஸ்ரீ அமுதனார் வீடு அளிப்பான் விண்ணுலகத்தின் நின்றும் அவதரித்து
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடம் -ஸ்ரீ இராமானுஜ நூற்றந்தாதி சாற்று முறைக்கு பின்பு
அடியேனுக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்ய பிரார்த்திக்க -சொப்பனத்தில் திருவடிகளை திருமுடியில் வைத்து
இதுவே தஞ்சம் -உம்மை அண்டினாருக்கும் இத்தையே அருளிச் செய்யும்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளையை கூப்பிட்டு அருளிச் செய்ய -சரம தசையில் நமக்கு ஹிதம் என்ன என்று அருளிச் செய்ய –
கேட்க வேண்டுமோ அவர் அபிமானத்தில் அந்தர்கதரன பின்பு

1–இருப்பிடம் -தொழும் பெரியோர் எழுந்து இருந்து ஆடும் இடம் -ஞானாதிகர் கழித்து வர்த்திக்கும் இடமே வாசஸ்தானம்
2–அனுபவ விஷயம் இங்கு இருக்கும் நாள் -உவந்து அருந்தேன் அவன் சீர் அன்றி உள் மகிழ்ந்தே -இதுவே கர்த்தவ்யம்
3–ஸ்ரீ ராமானுஜன் மிக்க சீலம் அல்லாது உள்ளாது என் நெஞ்சு
4–சாரா மனிசரை சேரேன்-இனி எனக்கு என்ன தாழ்வு -ஆதிக்யம் பார் -ஸ்வரூப ஹானி பிறக்கும் சேர்ந்தால்
5–புகழ் அன்றி என் வாய் பரவலாகாது -வாசா அனுசந்தேயம் இதுவே
6–மன்னு மா மலர் தாள் மறவேன் -எத்தை நினைத்தாலும் இவர் திருவடிகளையே -எவ்வாறு அடர்க்கும் தீ வினை
7–உன் தொண்டர்க்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட்படுத்தே -அநந்யார்ஹர் -இதுவும் உடையவர் இடமே பிரார்த்தித்து பெற வேண்டும்
8–மெய்யில் சீர் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ அனுபவமே -காஷாய சோபை -இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எண்ணப் பண்ணுமே
9–திரு நாமங்களில் விஸ்வஸித்து -அடியார்களுக்கு கைங்கர்யம் செய்வதே கர்தவ்யம்
10–இது இல்லாமல் அகல் இடத்தர் ஏது பேறு என்று காமிப்பாரே துர்லபம்

சகல பிராமண ப்ரமேய தீர்க்க தர்சி வசன அனுஷ்டானங்களால் -சத்யம் சத்யம்
பொருந்தா நிலை -யாவதாத்மபாவி சம்சாரம் அநுவர்த்திக்கும்
உடையவருக்கு உடையவராய் இருப்பார்க்கு யாவதாத்மா பாவி சர்வ அபீஷ்டங்களும் சித்திக்கும்

————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெரும்மானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பரிபாஷைகளில் சில –/ திவ்ய தேசங்கள்–

October 5, 2019

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பரிபாஷைகளில் சில –

சேஷி -சேஷன் -ஸ்வாமி -அடிமை –

அந்ய சேஷத்வம் -பிறருக்கு அடிமை

அநந்ய சேஷத்வம் -வேறு யாருக்கும் இல்லாமல் -தனக்கும் இல்லாமல் -அவனுக்கு மட்டுமே என்று இருக்கை

பாரதந்தர்யம் -சேஷி உகந்த கைங்கர்யம் செய்வதே கர்தவ்யம்

உபயாந்தரங்கள் -கர்மயோகம் ஞான யோகம் பக்தி யோகம் போன்ற அவனைத் தவிர வேறே உபாயங்கள்

தேவதாந்த்ரம் -அவனைத் தவிர உள்ள ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள்
ப்ரயோஜனாந்தரங்கள் -இஹ லோக -ஸ்வர்க்க -கைவல்யங்கள்

சேஷம் -அவன் உண்டு மிகுந்தவை -அவன் உடுத்திக் களைந்தவை-அவன் சூடிக் கொடுத்தவை போல்வன

ஆகிஞ்சன்யம் -கைம்முதல் இல்லாமை

அநந்ய கதித்வம் -போக்கிடம் இல்லாமை

பரமாச்சாரியார் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார்

பெரிய உடையார் -ஸ்ரீ ஜடாயு மஹ ராஜர்

பெரிய ஜீயர் -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் -ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் அம்சம் -ஸ்ரீ நம்பிள்ளை பிரசாதத்தால் திரு அவதாரம்

நம்பூர் வரதாச்சார்யர் ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -காவேரியால் அழிந்து விட்டது என்பர்

பெருமாள் திருவடி நிலை -சடாரி -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்

ஆழ்வார் திருவடி நிலை -ஸ்ரீ மதுர கவி எல்லா இடங்களிலும் -ஆழ்வார் திருநகரியில் மட்டும் ஸ்ரீ ராமானுஜன்

ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திருவடி நிலை -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் எங்கும் -திருவேங்கடத்தில் மட்டும் அனந்தாழ்வான்

மா முனிகள் திருவடி நிலை -பொன்னடியாம் செங்கமலம் -ஒண்ணான ஸ்ரீ வானமா மலை ஜீயர்

ஏழு லோகங்கள் -பூ -புவர் -சுவர்கம் – மகர் ஜன-தப லோகம் – சத்யலோகம்

கீழ் ஏழு லோகங்கள் -அதல -விதல -நிதல -கபஸ்திமத் -மகாதல -சுதல -பாதாள லோகங்கள்

மூன்று தோன்று சோதியாய் -ரிக் யஜுர் சாம வேத த்ரயம்

குண த்ரயம் -சத்வ ரஜஸ் தமஸ்

மண்டப த்ரயம் -தியாக மண்டபம் -பெருமாள் கோயில் -ஸ்ரீ காஞ்சி /போக மண்டபம் –கோயில் ஸ்ரீ ரெங்கம் /புஷ்ப மண்டபம் -ஸ்ரீ திருமலை

தத்வ த்ரயம் -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வங்கள்

ரஹஸ்ய த்ரயம் –திருமந்திரம் -த்வயம் -சரம ஸ்லோகம்

அக்ஷர த்ரயம் –அகார உகார மகாரங்கள்

பத த்ரயம் –ஓம் நம நாராயணாய

முனி த்ரயம் -பராங்குச யதிராஜா மா முனிகள் -ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர்

அடி த்ரயம் –பொது நின்ற பொன் அம் கழல் -கோயில் -பூவார் கழல் -திருமலை துயர் ஆறு சுடர் அடி -பெருமாள் கோயில்

வ்யூஹ த்ரயம் -சங்கர்ஷண அநிருத்த பிரத்யுமன்

முக்தி தரும் ஷேத்ரங்கள் -அயோத்யா கயா -காஞ்சி -காசி -மதுரா -உஜ்ஜைன் துவாரகா

பக்தி த்ரயம் -பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி

விப்ரர்க்கு கோத்ர சரண கூடஸ்தர் -பராசர பாராசார்ய போதாயனாதிகள்

அடியார் த்ரயம் -நீக்கமிலா அடியார் சயமே அடியார் கோதில் அடியார்

ப்ரபன்னர்களுக்கு -பராங்குச பராகால யதிவராதிகள்

அவஸ்த்ய த்ரயம் -ஞான தர்சன ப்ராப்திகள்

அவஸ்த்தை த்ரயம் -தலைமகள்-பேற்றுக்கு த்வரை – திருத்தாயார்-பேறு தப்பாது என்ற துணிவு – தோழி-ஸ்வரூப ஞானம் உணர்த்தி

தாப த்ரயம் -ஆதியாத்மிக ஆதி பவ்திக ஆதி தெய்விக

ப்ராப்யத்துக்கு பர்வத த்ரயம்-ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் பிரமம் -பகவத் கைங்கர்யம் மத்யமம் பாகவத கைங்கர்யம் சரமம்

ஸ்வயம் வ்யக்த ஷேத்ரங்கள் -ஸ்ரீ பத்ரிநாத் -ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம் -ஸ்ரீ புஷ்கரம்-ஸ்ரீ திருமலை – ஸ்ரீ ரெங்கம் -ஸ்ரீ முஷ்ணம் -ஸ்ரீ வான மாமலை

வீர சயனம் -திரு எவ்வுள்ளூர் / வடபத்ர சயனம் -ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் /தல சயனம் -திருக்கடல் மல்லை /உத்தான சயனம் -திருக்குடந்தை
தர்ப்ப சயனம் -திருப்புல்லாணி /புஜங்க சயனம் -ஸ்ரீ ரெங்கம் /போக சயனம் -திருச்சித்ர கூடம் / மாணிக்க சயனம் -திரு நீர்மலை

சரீரத்தில் நவ த்வாரங்கள் -இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் –
வாய் -மல ஜலம் கழிக்கும் இடங்கள் இரண்டும்

ஸ்ரீ அஹோபிலம் நவ நரசிம்மர் -அஹோபிலம் -வராஹ -மாலோல -யோகானந்த -பாவன-கராஞ்ச -சக்ரவட-பார்க்கவ -ஜ்வாலா

பஞ்ச கிருஷ்ண ஷேத்ரங்கள் -திருக்கண்ணங்குடி திருக்கண்ணபுரம் திருக்கண்ண மங்கை திருக்கோவலூர் கபிஸ்தலம்

பஞ்ச ரெங்க ஷேத்ரங்கள் -ஆதி ரெங்கம் ஸ்ரீ ரெங்க பட்டினம் -அப்பக்குடத்தான் என்னும் கோயில் அடி –
கஸ்தூரி ரெங்கன் – ஸ்ரீ ரெங்கம் -ஆராவமுதாழ்வார் திருக்குடந்தை -பரிமள ரெங்கன் இந்தளூர்

பஞ்ச பர்வ புறப்பாடு -ஏகாதசி பவ்ர்ணிமா அமாவாசை ரோஹிணி சரவணம்

பஞ்ச பூதங்கள் -ஆகாசம் -வாயு -அக்னி -நீர் -பிருத்வி

பஞ்ச குணங்கள் -ஸ்பர்சம் சப்தம் ரூபம் கந்தம் ருசி

பஞ்ச பிராணன் -பிராண அபான வ்யான ஸமான உதான

பஞ்ச கர்ம இந்திரியங்கள் -கை -கால் -வாய் -மல மூத்திர ஸ்தானங்கள்

பஞ்ச ஞான இந்திரியங்கள் -கண்கள் காதுகள் மூக்கு நாக்கு தோல்

பஞ்ச யஜ்ஜ்ங்கள் -தேவ பித்ரு பூத மனுஷ்ய ப்ரஹ்ம யஜ்ஜம்

பஞ்ச ஸூக்தங்கள் -புருஷ -விஷ்ணு -நாராயண -ஸ்ரீ பூ நீளா ஸூக்தங்கள்

பஞ்ச ப்ரமேய பிரகாரங்கள் -பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சை

பஞ்ச பிராமண பிரகாரங்கள் -வேத உப ப்ராஹ்மண இதிகாச புராணங்கள் பாஞ்சராத்ர மனு ஸ்ம்ருதி அருளிச் செயல்கள்

பஞ்ச -ஐம்பொன் -தங்கள் வெள்ளி -வெங்கலம் பித்தளை -செப்பு

பஞ்ச துவாரகா -தாகூர் நாத பேட் மூல கங்கிரவ்லி

பணியாயுதங்கள் -சங்கு சக்ர கதை சார்ங்கம் கட்கம்

பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -தாபா புண்ட்ர மந்த்ரஉபதேச நாம யாகம் -திருவாராதனம்

அர்த்த பஞ்சகம் -பர ஸ்வ உபாய விரோதி உபேய ஸ்வரூபங்கள்

பஞ்ச முக ஆஞ்சநேயர் -ஹனுமான் -கருடன் -நரஸிம்ஹன்-ஹயக்ரீவர் -வராஹர்

ஆறு ருதுக்கள் -வசந்தம் -கிரீஷ்ம -வர்ஷா ஷரத் ஹேமந்த ஷிசிஸ்ர

ஆறு ருசிகள் -மதுரம் இனிப்பு -அமலா புளிப்பு -லவண உவர்ப்பு -திக உறைப்பு -கடு கசப்பு -கஷாய

ஆறு இயற்கையான குணங்கள் -ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ்

ஆறு ப்ராஹ்மண கர்தவ்யங்கள் -அத்யயனம் -அத்யாபனம்-யஜனம் -யாஜனம் -தானம் -பிரதிகிரஹம்

ஆறு வேத அங்கங்கள் -சீஷா வ்யாக்ரமம் சந்தஸ் நிருக்தம் ஜ்யோதிஷம் கல்பம்

ஆறு ஆந்தர விரோதிகள் -காமம் க்ரோதம் லோகம் மோகம் மதம் மாத்சர்யம்

சப்த நதிகள் -கங்கா – யமுனா -சரஸ்வதி -நர்மதா -சிந்து -காவேரி –

சப்த தீபங்கள் -பிலஷ கிரௌஞ்ச சால்மலி புஷ்கர குச சக ஜம்பூ

சப்த கடல்கள் -உப்பு -கருப்பஞ்சாறு -நெய் -தயிர் -பால் -மது -ஸூத்த நீர்

சப்த வாகனங்கள் -காயத்ரி உஷ்ணிக் அனுஷ்டு பிருஹதீ பங்க்தி திருஷ்டுப் ஜெகதீ

சப்த ரிஷிகள் -அத்ரி -பிருகு -குத்ச வசிஷ்ட கெளதம காஸ்பியா அங்கிரஸ

சப்த ரிஷிகள் -வைவஸ்வத மன்வந்தத்தில் -விச்வாமித்ர ஜமதக்னி பரத்வாஜர் கௌதம அத்ரி வைசிஷ்ட கஸ்யபர்

சப்த ஸ்வரங்கள் -ச ரி க ம ப த நி

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அஷ்ட கிரந்தங்கள் –ஆத்ம சித்தி -சம்யக் சித்தி -ஈஸ்வர சித்தி -கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –
ஸ்தோத்ர ரத்னம் -சதுஸ் ஸ்லோகி–மகா புருஷ நிர்ணயம் ஆகம பிரமாணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜருடைய நவ கிரந்தங்கள் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் -வேதாந்த தீபம் -வேதாந்த சாரம் -வேதாந்த ஸங்க்ரஹம் -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
சரணாகதி கத்யம் -ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம் -ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் -நித்ய கிரந்தம்

ஸ்ரீ ராமானுஜர் உடைய ஆச்சார்யர்கள் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார் கடாக்ஷம் -பெரிய நம்பி -பெரிய திருமலை நம்பி –
திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி -திருமாலை ஆண்டான் -ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -திருக்கச்சி நம்பி

ஏழு மலைகள் -சேஷாத்ரி வேதாத்ரி கருடாத்ரி அஞ்சனாத்ரி வ்ருஷபாத்ரி நாராயணாத்ரி வேங்கடாசலாத்ரி

சதுர்வித ப்ரளயங்கள் -நித்ய -நைமித்திக-நான் முகனின் இரவு காரணம் -பிராகிருத -ஆதியந்திக

————

திவ்ய தேசங்கள் -108-
சோழ தேசங்கள் -40-/பாண்டிய தேசங்கள் -18-/தொண்டை நாடு தேசங்கள் -22-/நடு நாட்டு தேசங்கள் -2-/
மலை நாட்டு தேசங்கள் -13-/ வட நாட்டு தேசங்கள் -11-/ திருப்பாற் கடல் -ஸ்ரீ வைகுண்டம்

கிழக்கு நோக்கி -79-/மேற்கு நோக்கி -19-/வடக்கு நோக்கி -3-/ தெற்கு நோக்கி -7-

திருக் கோலங்கள் -கிடந்த கோலம் -21-/நின்ற கோலம் -60-/வீற்று இருந்த கோலம் 21-

பொய்கையார் -6-/ பூதத்தார் -13-/ பேயார்-15-/திருமழிசையார் -17-/நம்மாழ்வார் -37-/ குலசேகர பெருமாள் -9-/
பெரியாழ்வார் -18-/ ஆண்டாள் -11-/தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -1-/ பாணனார் -3-/ திருமங்கை -86-

புராண ஸ்தலங்கள் -20-/ அபிமான ஸ்தலங்கள் -29-

அனைவரும் மங்களாசாசனம்- கோயில் -247-பாசுரங்கள்
பொய்கையார் -1-/ பூதத்தார் -4-/பேயார் -2-/திருமழிசை -14-/குலசேகரர் -31-/நம்மாழ்வார் -12-/
பெரியாழ்வார்–35- / ஆண்டாள் -10- / தொண்டர் -55-/பாணனார் -10-/கலியன் -73-

வான் திகழும் சோலை மதில் அரங்கர் வண் புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் -இருந்தாலும்
குறிப்பிட்டு –247-பாசுரங்கள் அருளிச் செயல்களில் உண்டே
பொய்கையார் —1-பாசுரம் -6-
பூதத்தார் –———–4-பாசுரங்கள் —28-/-46-/-70-/-88-
பேயார் —————-2–பாசுரங்கள் –61 -/-62-
திருமழிசையார் –14 -பாசுரங்கள் —திருச்சந்த விருத்தம் –10-பாசுரங்கள்-21-/-49-/-50-/-51-/-52-/-53-/-54-/-55-/-93-/-119-/ நான்முகன் திருவந்தாதி –4-பாசுரங்கள்-3-30-/-36-/-60-
நம்மாழ்வார் ———-12-பாசுரங்கள் —திருவிருத்தம் –1-பாசுரம் -28-/ திருவாய்மொழி-11-பாசுரங்கள் -7-2-
குலசேகரர் ———–-31-பாசுரங்கள் -1-/.-2-/-3-பதிகங்கள் –/-8-10-
பெரியாழ்வார் —35–பாசுரங்கள் –2-7–2-/-2-7-8-/-2-9-11-/–3-3-2-/ பதிகங்கள் -4-8-/-4-9-/-4–10-
ஆண்டாள் ———-10–பாசுரங்கள் –நாச்சியார் திருமொழி -11-பதிகம்
தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் –55-பாசுரங்கள் –-திருமாலை –45-பாசுரங்களும் / திருப் பள்ளி எழுச்சி –10-பாசுரங்களும்
திருப் பாண் ஆழ்வார் –10-அமலனாதி பிரான் -10-பாசுரங்களும்
திரு மங்கை ஆழ்வார் –73-பாசுரங்கள் —பெரிய திருமொழி -58–பாசுரங்கள் –1-8-2-/3-7-6 /பதிகங்கள் ,5-4,/5-5,/5-6,/5-7,/5-8,/
பாசுரங்கள் -6-6-9,/7-3-4,/ 8-2-7,/ 9-9-2,/11-3-7,/11-3-8–/ திருக் குறும் தாண்டகம் -4-பாசுரங்கள் -7-/-12-/-13-/-19-/
திரு நெடும் தாண்டகம் -9-பாசுரங்கள் –11,/12,/14,/18,/19,/23,/24,/25,/26./ சிறிய திரு மடல் -1-பாசுரம் -71-/ பெரிய திரு மடல் -1-பாசுரம் -118-

பத்து ஆழ்வார் மங்களாசாசனம்
திருவேங்கடம் -202-பாசுரங்கள் –
பொய்கையார் -10-/பூதத்தார் -9-/ பேயார் -18-/திருமழிசை -15-/குலசேகரர் -11-/ நம்மாழ்வார் -43-/
பெரியாழ்வார்–35- / ஆண்டாள் -10- /பாணனார் -2-/கலியன் -61-

பத்து ஆழ்வார் மங்களாசாசனம்
திருப்பாற் கடல் -51-
பொய்கையார் -1-/பூதத்தார் -2-/ பேயார் -4-/ திருமழிசை -13-/ குலசேகரர் -2-/ நம்மாழ்வார் -9-/
பெரியாழ்வார் -5-ஆண்டாள் -3-/தொண்டர் -1-/ கலியன் -11-

எட்டு ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம்–ஸ்ரீ வைகுண்டம் – -36-பாடல்களால்
பொய்கையார் -2-/ பேயார் -1-/ திருமழிசையார் -2-/நம்மாழ்வார் -24-/
பெரியாழ்வார் -4-/ ஆண்டாள் -1-/பாணனார் -1-/ கலியன் -1-

ஏழு ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம் -திருக்குடந்தை -51-
பூதத்தார் -2-/ பேயார் -2-/ திருமழிசையார் -7-/நம்மாழ்வார் -11-/பெரியாழ்வார் -3-/ ஆண்டாள் -1-

ஆறு ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம் –திருமாலிருஞ்சோலை -128-பாசுரங்கள்
பூதத்தார் -3-/பேயார் -1-/ நம்மாழ்வார் -46-/பெரியாழ்வார் -34-/ ஆண்டாள் -11-/கலியன் -33-

ஐந்து ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம்-திரு அயோத்தியை -13-பாசுரங்கள்
குலசேகரர் -4-/ நம்மாழ்வார் -1-/பெரியாழ்வார் -6-/தொண்டர் -1-/கலியன் -1-

ஐந்து ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம் – திருக்கண்ணபுரம் -128-
குலசேகரர் -11-/பெரியாழ்வார் -1-/ ஆண்டாள் -1-/நம்மாழ்வார் -11-/ கலியன் -104-…

ஐந்து ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம்–திருக்கோஷ்டியூர்-39-.
பூதத்தார் -2-/ பேயார் -1-/திருமழிசையார் -1-/பெரியாழ்வார் -22-/கலியன் -13-

ஐந்து ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம்-ஸ்ரீ மத் துவாரகா -13-
திருமழிசையார் -1-/ நம்மாழ்வார் -1-/பெரியாழ்வார் -5-/ ஆண்டாள் -4-/ கலியன் -2-…

ஐந்து ஆழ்வார்கள் மங்களாசாசனம்–திரு வடமதுரை -50-
நம்மாழ்வார் -10-/பெரியாழ்வார் -16-/ ஆண்டாள் -19-/தொண்டர் -1-/ கலியன் -4-

நான்கு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் –திருக்குறுங்குடி -40-
திருமழிசை -1-/நம்மாழ்வார் -13-/ பெரியாழ்வார் -1-/கலியன் -25-

நான்கு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் –திருப்பாடகம் -6-
பூதத்தார் -1-/ பேயார் -1-/திருமழிசை -2-/ கலியன் -2-

நான்கு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் –திருப்பேர் நகர் -அப்பக்குடத்தான் -33-
திருமழிசை -1-/ நம்மாழ்வார் -11-/ பெரியாழ்வார் -2-/ கலியன் -19-

மூன்று ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் –திரு அஷ்டபுஜம் -12-பாசுரங்கள்

மூன்று ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம்-திரு அத்தியூர் -7-பாசுரங்கள்

மூன்று ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் திருவல்லிக்கேணி -12-பாசுரங்கள்

மூன்று ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம்–திருக்கோவலூர் -21-பாசுரங்கள்

மூன்று ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் -திரு ஆய்ப்பாடி -22-

இரண்டு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் -21-திவ்ய தேசங்கள்

ஒரே ஆழ்வார் மங்களா சாசனம் -67-திவ்ய தேசங்கள் –
இவற்றுள் –
கலியன் மட்டும்–47-திவ்ய தேசங்கள் –
நம்மாழ்வார் மட்டும் -16-திவ்ய தேசங்கள்-
திருமழிசை ஆழ்வார் -2- அன்பில் கபிஸ்தலம்
பெரியாழ்வார் -1-கண்டம் என்னும் கடி நகர்
குலசேகரர் -1–திருவித்துவக்கோடு

ஒரே பாசுரம் மங்களா சாசனம் -14-திவ்ய தேசங்கள்
இரண்டு பாசுரங்கள் மங்களா சாசனம் -7-திவ்ய தேசங்கள்
ஸ்ரீ வைகுண்டம் –/ திண்ணனூர் / திருப் புட் குழி/ திருத் தண்கா-திருத் தூப்புல் உறையூர் /
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் /திருத் தலைச் சங்க நாண் மதியம்

ஐம்பதுக்கு மேல் பட்ட பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம் -7-திவ்ய தேசங்கள்
திருப்பாற் கடல் -51-/திருக்குடந்தை -51-திருமாலிருஞ்சோலை -128-/ திருக்கண்ணபுரம் -128-/
திரு நறையூர் -110-/ திருவேங்கடம் -202-/திருவரங்கம் -247-

——————–

ஸ்ரீ மத் ராமானுஜர் திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி இடம் -18-தடவை நடந்தது பிரசித்தம்
திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி பல தடவை ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்து இவர் நன்மைக்கும் அர்த்தங்களை அருளுவதற்கும் வந்தமையும் உண்டே

1-சம்சார ஆசை தொலைந்து வர வேண்டும்
2-அகங்கார மமகாரங்கள் தொலைந்து வர வேண்டும்
3-ஆத்மஞானங்கள் பெற்ற பின்பு வர வேண்டும்
5-ஐஸ்வர்ய கைவல்ய ஆசைகள் தொலைத்து வர வேண்டும்
6-விஷயாந்தரங்களில் ஆசை தொலைந்து வர வேண்டும்
8-விருப்பு வெறுப்பு -ராக த்வேஷம் இரட்டைகள் தொலைந்து வர வேண்டும்
9-பரதந்தர்ய உணர்வு வந்த பின்பு வர வேண்டும்
10-ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் கை கூடிய பின்பே வர வேண்டும்
11-சாத்விக பரிக்ரஹம் கிடைத்த பின்பே வர வேண்டும்
12-பாகவத பரிக்ரஹம் கிட்டிய பின்பே வர வேண்டும்
14-அநந்ய உபாயத்வம் பெற்ற பின்பே வர வேண்டும்
15-அநந்ய பிரயோஜனத்வம் மட்டில் த்வரை கிடைத்த பிறகே வர வேண்டும்
16-அநந்ய போக்யத்வம் கிடைத்த பிறகே வர வேண்டும்
17-ஆச்சார்யரை பற்றிய பின்பே வர வேண்டும்
18-அவர் கிருபையால் திரு மந்த்ரார்த்தம் கை கூடும் –

நமக்கு காட்டி அருளவே இந்த நாடகம் –
ஸ்ரீ ராமானுஜர் -18-படிகளை காட்டி திருமந்த்ரார்த்தம் பெற்று ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம் வழங்கி -எம்பெருமானார் ஆனார் —

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெரும்மானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதியில்–நூறு திருவாய் மொழிகளின் பலன்களும் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய திரு நாமங்களை

October 3, 2019

மாறன் சொல் வேராகவே விளையும் வீடு –1-
இப்படி சகல ஜீவ உஜ்ஜீவன தத் பரரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியடியாக
பகவத் ஜ்ஞானம் யுண்டாய் -அது அடியாக மோஷ லாபம் என்றபடி
பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் சொல் நிரல் நிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே என்றத்தை
கடாஷித்து அருளிச் செய்த படி
அன்றிக்கே ஆழ்வார் திரு நாமம் அடியாகவே மோஷம் சித்திக்கும் என்கிறார் ஆகவுமாம்
தென் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -என்னக் கடவது இறே –
மாறன் சொல் நேராகவே விளைய மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பதியே ஸ்ரீ வைகுண்டம் -இது பிரதிக்ஷமாக காணலாமே –

நீடு புகழ் வண் குருகூர் மாறன் இந்த மா நிலத்தோர் தாம் வாழப் பண்புடனே பாடி யருள் பத்து–2-
சம்சாரிகள் வைமுக்கியம் பாராமல்-பரோபதேசம் பண்ணுகையாலே நித்யமுமாய்-நெடுகிப் போருகிற யசஸை யுடையவராய்-
தர்ச நீயமான-உதாரமான ஸ்ரீ திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார்-தம் ஔதார்யத்தினாலே இந்த மகா பிருத்வியில்
உண்டானவர்கள் எல்லாரும் ஸ்ரீ பகவத் பஜனத்தாலே சத்தை பெற்று வாழும் படி -தம்முடைய கிருபா ஸ்வபாவத்திலே யாதல்
ஔதார்ய ஸ்வபாவத்திலே ஆதல்-பரப்பறப் பாடி அருளினது பத்துப் பாட்டாயிற்று

மாறன் தன இன் சொல்லால் போம் நெடுகச் சென்ற பிறப்பாம் அஞ்சிறை–3-
அநாதி காலம் தீர்க்கமாய்ப் போந்த ஜன்மம் ஆகிற குரூரமான சிறை –
அறுவர் தம் பிறவி அஞ்சிறை -என்றத்தை அனுவிதாயானம் பண்ணின படி –

மாறன் இங்கே நாயகனைத் தேடி மலங்கியதும் பத்தி வளம்—4-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் இங்கே-இவ் விடத்திலே-கூப்பீடு கேட்கும் இடமான கடலிலே-
பாலாழி நீ கிடக்கும் பண்பை யான் கேட்டேயும் காலாழும் நெஞ்சழியும் கண் சுழலும் -என்று மலங்கியதும்-
மதி எல்லாம் உள் கலங்கின பக்தி பிரபாவம் –

தளர்வுற்று நீங்க நினை மாறனை மால் நீடு இலகு சீலத்தால் பாங்குடனே சேர்த்தான் பரிந்து–5-
ஸ்வ விநாசம் ஆனாலும் ஸ்ரீ ஸ்வாமிக்கு அதிசயம் -ஆவஹராய் விஸ்லேஷிக்க ஸ்மரிக்கிறவரை-
தன் செல்லாமையைக் காட்டி ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
நெடுமாலே – மாலே மாயப் பெருமானே -என்றத்தை கடாஷித்து அருளிச் செய்தபடி –
அதாவது திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன் -என்றும் –
உண்டாய் உலகு ஏழும் முன்னமே –என்று துடங்கி -நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே -என்றும்
இப்படி சௌசீல்யாதிகளாலே வசீகரித்த படி -என்கை-
ஸ்ரீ திருவாய் பாடியிலே வெண்ணெயோபாதி இவரையும் சேர விரும்பினான் –
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து யுண்டான் பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே -என்னக் கடவது இறே-

உரிமையுடன் ஓதி யருள் மாறன் -ஒழிவித்தான் இவ்வுலகில் பேதையர்கள் தங்கள் பிறப்பு —6-
ஆஸ்ரயணாதி பல பர்யந்தமாக அருளிச் உபதேசிக்கையாலே-இந்த லோகத்தில் அறிவிலிகள் ஆனவர்கள்-பிறவியை அகற்றுவித்தார் –
இஜ் ஜகத்தில் அஞ்ஞர் உடைய ஜன்ம சம்பந்தத்தை ஸுவ ஸூக்தியாலே நிவர்த்திப்பித்தார் –
ஏதமில் ஆயிரத்து இப்பத்து ஓத வல்லார் பிறவாரே – என்றத்தை பின் சென்ற படி –

அறவினியன் பற்றுமவர்க்கு என்று பகர் மாறன் பாதமே உற்ற துணை என்று உள்ளமே ஓடு ———–7-
நிரதிசய போக்கினாய் இருக்கும் என்று இத் திருவாய் மொழி முகேன அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே
பிராப்தமான துணை என்று-நெஞ்சே சீக்ர கதியாகச் சென்று பற்று – முந்துற்ற நெஞ்சாய்-அங்கே  பற்றும் படி ஓடு-

செம்மை உரை செய்த மாறன் என ஏய்ந்து நிற்கும் வாழ்வாம் இவை————–8-
ஆர்ஜவ குணத்தை அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் என்று அனுசந்திக்க -ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்தாய்
உள்ளவை எல்லாம் பொருந்தி சென்று ஒன்றி நின்ற திரு -என்னும்படி நிலை நிற்கும் –

ஆர்வத்தால் மாறன் பேசின சொல் பேச மால் பொற்றாள் நம் சென்னி பொரும் —————9-
இப்படிப் பெறாப் பேறு பெற்று-அத்தால் உண்டான அபி நிவேசத்தாலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியை கேவலம் வாக்காலே வசிக்க
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் யுடைய ஸ்ப்ருஹணீயமான சரணங்கள்
நம்முடைய சென்னித் திடரிலே சேரும் –பொரு -என்று ஒப்பாய்-அத்தால் -சேரும் -என்றபடி
நிச்சலும் விண்ணப்பம் செய்ய நீள் கழல் சென்னி பொரும் -என்றத்தை அருளிச் செய்த படி –

மாறன் பதம் பணிக வென் சென்னி வாழ்த்திடுக வென்னுடைய வாய் ————–10-
இப்படி நிர்ஹேதுக வைபவத்திலே நிர்வ்ருத்தர் ஆகிறபடியை வெளியிட்ட ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை
மூர்த்த்னா ப்ரண மாமி -என்னும்படி என் சிரஸ் சாந்து பஜித்திடுக –
திருக் குருகை பெருமாள் தன் திருத் தாள்கள் வாழியே-என்று என் வாக்கானது மங்களா சாசனம் பண்ணி விடுக-
இப்படி உபகார ஸ்ம்ருதி அதிசயத்தாலேதாம் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே ஆழம் கால் பட்ட படியை அருளிச் செய்து அருளினார் –

மாறன் செறிவாரை நோக்கும் திணிந்து ————11-
அநந்ய பிரயோஜனராய்-அந்தரங்கமாக ஆஸ்ரயிக்கும் அவர்களை த்ருடமாக கடாஷிப்பர் –
தம்மைப் போலே அசேதனங்களைக் கட்டிக் கொண்டு அழாமல் ஸ்ரீ பகவத் சம்ச்லேஷம் யுண்டாய் ஆநந்திக்கும் படி கடாஷித்து அருளுவர் –

மாறன் அடிக்கே ஆங்கு அவர் பால் உற்றாரை மேலிடா தூன் ——————12-
அவர்கள் திருவடிகளுக்கு அனந்யார்ஹராய்-அவ்விடத்திலே அப்படியே அவர்கள் விஷயத்தில்
அந்தரங்கராய் கிட்டினவர்களை மாம்ஸாஸ்ருகாதி மல ரூபமான தேஹம் அபி பவியாது-
இத்தால் தேக சம்பந்தம் மேலிடாது -என்றபடி-

வானில் அடியார் குழாம் கூட ஆசை யுற்ற மாறன் அடியார் உடன் நெஞ்சே ஆடு—————13-
வையத்து அடியவர்கள் அன்றிக்கே அனுபவத்துக்கு தேசிகராய் வானில் அடியார்கள் குழாம்களுடன் கூட வேணும் என்று
அபி நிவேசத்திலே ஊன்றின ஸ்ரீ ஆழ்வார் அடியாரான இங்குத்தை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடே நெஞ்சே கூடி யாடு
அன்றிக்கே –
அக் குழாத்தில் முழுகி அனுபவிக்கப் பார் -என்றுமாம்-அடியீருடன் கூடி நின்று ஆடுமினோ -என்றார் இறே-

உரைக்க மோகித்து துன்புற்றான் மாறன் அந்தோ —————-14-
தாம் தம் தசையைப் பேச மாட்டாமல்
பிறர் பேசும்படி மோஹித்து துக்கத்தைப் பிராப்தர் ஆனார் ஸ்ரீ ஆழ்வார் –

சடகோபன் திருவடிக்கே நெஞ்சமே வாய்ந்த வன்பை நாடோறும் வை————-15-
ஸ்ரீ வானோர் தனித் தலைவன் -அந்தாமத்து அன்பு செய்யும் படியான ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே
உன் தன் மொய் கழற்கு அன்பை முயல்கின்றேன் -என்கிறபடியே
மனசே ஸூசங்கதமான சங்கத்தை நித்யமாக நிஷிப்தம் ஆக்கு
நிதியை அடியிலே இட்டு வைப்பாரைப் போலே அன்பை அடியிலே இட்டு வை-

நைகின்ற தன்மைதனைக் கண்டு உன்னைத் தான் விடேன் என்று உரைக்க வன்மை யடைந்தான் கேசவன்——16-
இப்படி என் விஸ்லேஷத்தில் அதி பீருவாய் இருக்கிற உன்னை தான் விடேன் என்று ஸ்ரீ ஈஸ்வரனைக் குறித்து அருளிச் செய்ய
விஜ்வர ப்ரமுமோதஹா-என்னும்படி துளக்கற்ற அமுதமாய் எங்கும் பக்க நோக்கு அறியாதே – என்றும்
என் மரகத மலையே -என்னும்படி ஸ்தர்யத்தைப் பிராபித்தான் -பிரசக்த கேசவன் ஆனவன் –

வீசு புகழ் மாறன் மலரடியே மன்னுயிர்க்கு எல்லாம் உய்கைக்கு ஆறு என்று நெஞ்சே அணை————–17-
சம்பந்த சம்பந்திகள் அளவும் ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் ஏறிப் பாயும் படியான வைபவத்தால் வந்த பிரசுரமான யசஸ்சை உடைய
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய-புஷ்பம் போன்ற திருவடிகளே நித்தியமான ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கைக்கு உசித உபாயம் என்று –
அவர்களிலே ஒருவனாய்-அம்சம் பெறும்படியான எனக்கு உபகரணமாய் சௌமனஸ்யம் உள்ள மனசே
பிரஸூன சமமான திருவடிகளை நீயும் சமாஸ்ரயணம் பண்ணு–

மாசில் உபதேசம் செய் மாறன் மலரடியே வீசு புகழ் எம்மா வீடு—————–18-
ஏவம் வித உபதேஷ்டாவான ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய புஷ்ப ஹாச ஸூகுமாரமான திருவடிகளே –
பரமே வ்யோமன் -என்று விக்யாதமான யசஸ்சை உடைய சர்வ பிரகார விலஷண மோஷம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு -செம்மா பாதம் -இறே எம்மா வீடு–பொசிந்து காட்டும் இங்கே –
இவருக்கு ஸ்ரீ மாறன் மலர் அடியே யாயிற்று-விபூதிஸ் சர்வம் ஸ்ரீ மத் ததங்க்ரி யுகளம் இறே-

நம்முடைய வாழ் முதலாம் மாறன் மலர்த் தாளிணை சூடி கீழ்மை யற்று நெஞ்சே கிளர் —————19-
நம்முடைய ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்துக்கு அடியாம் ஸ்ரீ ஆழ்வார்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய வாழ்வுக்கு அடி -தனியேன் வாழ் முதலே -என்கிற ஈஸ்வரனாய் இருக்கும்
இவருடைய வாழ்வுக்கு அடி ஸ்ரீ ஆழ்வாராய் இருக்கும் –
தத் இதர சேவை ஆகிற தாழ்ச்சி அற்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் சேவையாலே சத்தை பெற்று மனசே மயங்காமல்
மேன்மேல் எனக் கிளர்ந்து போரு –

நீடு புகழ் மாறன் தாள் முன் செலுத்துவோம் எம்முடி——–20-
இப்படி பர அநர்த்தம் கண்டு பரோபதேசம் பண்ணுகையாலே நெடுகிப் போருமதாய்
அத்தாலே நித்தியமான யசஸை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே -முன்பே நம்முடைய தலை சேரும்படி நடத்துவோம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகள் நம் சென்னியிலே சேருவதற்கு முன்னமே-நாம் முற்பாடராய் முடியைச் செலுத்துவோம் -என்றாகவுமாம்

திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்-அழகர் -வடிவழகைப் பற்றி முடியும் அடியும் படி கலனும் முற்றும் அனுபவித்தான்-21-
க்ரீடாதி நூபுராந்தமாக -அனுபவித்த படி -படி கலனும் நடுவு உள்ளவையாய்-படியிலே உள்ள திரு அணிகலன்கள் -என்னுதல்
படிந்து ஸூகம் வடிவதானவை என்னுதல்
முடி கொண்டான் வெள்ளக் கால்களாய்- பின்பு பெரு வெள்ளமாய்-நட்டாறாய்ச் சுளித்து அரையாற்றுக்கு அடியானபடி –
பெரு வெள்ளம்–நடு ஆறு -அரை யாறு- சௌந்தர்ய சாகரம் – தரங்க -அலையில் தூக்கிப் போட்ட சித்தம்
இப்படி சௌந்தர்ய சாகர தடங்க தாடன தரள சித்த விருத்தியாய் -முற்றும் அனுபவித்தான் முன் –

அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்–கரணக் குறையின் கலக்கத்தை கண்ணன் ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து -22–
மாசுசா -என்று ஆஸ்ரிதர் உடைய சோக நிவர்தகனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
அந்த கரண சங்கோச நிபந்தனமாக வந்த துக்கத்தைப் போக்கிக் கொடுத்து அக் கரணங்களைக் கொண்டு
அனுபவிக்கும்படி திரு உள்ளத்தை ஒரு தலைக்கும் படி பண்ணினான் –

மிக்க நலம் சேர் மாறன் பூங்கழலை நெஞ்சே புகழ்———-23-
நிரவதிக பக்தி உக்தரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் -பூவார் கழல்களிலே அடிமை செய்தாப் போலே மனசே நீயும் அபிராமமாய்
புஷ்பம் போலே ம்ருதுளமாய் இருக்கிற அவர் சரணங்களை ஸ்துத்திப் போரு-
மனசே நினை என்னாமல் ஸ்துதி – முடியானே காரணங்கள் போலே -அவர் விஷயத்திலே வாசகமான அடிமையைச் செய்யப் பார்
உத்தர வாக்யத்தில் பிரதிபாதிக்கிற கைங்கர்யம் தான் ததீய பர்யந்தமாய் யாயிற்று இருப்பது-

மகிழ் மாறன் எங்கும் அடிமை செய்ய இச்சித்து வாசிகமாய் அங்கு அடிமை செய்தான் மொய்ம்பால் ———24-
நிலைப்பெற்று என் நெஞ்சம் பெற்றது நீடுயிரே – என்று அவன் தந்த ஆத்மபலத்தாலே சத்தை உண்டானால் இறே
சம்ருதியை அபேஷிப்பது- மொய்ம்பு -மிடுக்கு
அவனுடைய உபய விபூதி நிர்வாஹகத்வத்தையும் அந்தர் வ்யாப்தியையும்
சர்வ கால வர்த்தித்வத்தையும் அருளிச் செய்கையாலே வ்யாப்த அனுசந்தான ரூப வாச கைங்கர்யம் –
ஸ்ரீ திரு வேங்கடத்து என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமானுக்கே இறே ஏற்றி இருப்பது
அத்தைப் பற்றி இறே அங்கே அடிமை செய்தான் -என்று இவர் அருளிச் செய்தது –

மாறன் பால் தேடரிய பத்தி நெஞ்சே செய்————-25-
இப்படி அஞ்ஞர் ஆனவர்களை நிந்தித்து அவர்களை அசத் கர்மங்களின் நின்றும் நிவர்த்திக்கப் பார்த்த
ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்திலே பெறற்கு அரியதான பக்தியை மனஸே பண்ணு-

எய்துமவர்க்கு இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிது என்றான் பன்னு தமிழ் மாறன் பயின்று—————-26-
இவ் விபூதியில் கிட்டி ஆஸ்ரயிக்கும் அவர்களுக்கு -சேதனரோடு செறிந்து ஆராயப் படுமதான த்ரவிடத்தை நிரூபகமாக
யுடையரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் – பண்ணிய தமிழ் -என்னும்படி பிரமாண சரமத்தை வெளி இட்டால் போலே
பிரமேய சரமமான அர்ச்சாவதாரம் எளிது என்று வெளி இட்டு அருளினார் -என்கை-

இயல்வுடனே ஆளானார்க்குக் ஆளாகும் மாறன் அடி அதனில் ஆளாகார் சன்மம் முடியா——–27-
வடிவு அழகிலும்-ஆயுத ஆபரணாதி ஒப்பனை அழகிலும்-தோற்று அடிமையாய் இருப்பவர்களுக்கு ஆளாகையே
ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளில் -அடிமை ஆகாதார் -சன்ம ஷயம் பிறவாது
ஆகையால் ததீய சேஷத்வத்தின் எல்லை நிலத்திலே நிற்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்கவே
ஜன்ம சம்சார பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக மோஷ சித்தியாம் – என்றபடி –

கரணங்கள் ஓன்று ஒன்றின் செயல் விரும்ப உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப துன்னியதே மாறன் தன் சொல்—————–28-
கரணங்களின் விடாயை கரணியான தாம் ஒருவருமே யுடையவராய்
அவனை அனுபவிக்க-ஆர்த்தி அதிசயத்தை யுடைத்தான ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தியான இத் திருவாய் மொழி
மிடைந்த சொல் -என்னும்படி சப்த நிபிடமாய் இருந்தது
துன்னுதல் -நெருக்கம் –

குருகூர் மன்னருளால் மாறும் சன்மம்—————-29-
ஸ்ரீ திரு நகரிக்கு நாதரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளாலே அந்ய சேஷத்வத்துக்கு அடியான ஜன்மம் கழியும்
கண்டு சன்மம் கழிக்க வேண்டிற்று ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு –
இவர்களுக்கு சூழ் பிறப்பும் மருங்கே வரப் பெறுமே -என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளாலே பிறவிப் பெரும்கடல் சுவறிற்று
மாறுகை யாவது -ச வாசனமாகப் போகை-
இவையுமோர் பத்தேற்கும் பெரும் புகழ் சொல்ல வல்லார்க்கு இல்லை சன்மமே -என்று
இறே இத் திருவாய் மொழிக்கு பல ஸ்ருதியும் –

ஏத்தும் இன்பம் பெற்றேன் எனும் மாறனை யுலகீர் நாத் தழும்ப வேத்தும் ஒரு நாள்———30-
இப்படி அவன் கல்யாண குணங்களை ஸ்துதிக்கப் பெற்றேன் என்று அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வாரை
லௌகிகராய் உள்ளவர்களே-நாத் தழும்பு ஏறும்படி ஸ்துதியுங்கோள்-அது தான் பல நாள் வேண்டா-ஒரு நாள் அமையும்
சத்ருத் சேவிக்க அமையும்-சர்வதா சரசமாய் இருக்கும்-நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் -என்னும் விஷயம் இறே

ஒரு நாயகமாய் யுலகுக்கு வானோர் இரு நாட்டில் ஏறி யுய்க்கும் இன்பம் -திறமாகா
மன்னுயிர்ப் போகம் தீது மாலடிமையே யினிதாம் பன்னியிவை மாறன் உரைப்பால் ———31-
இவற்றின் அல்ப அஸ்த்ர த்வாதி தோஷங்களை ஆராய்ந்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே
ஸ்ரீ யபதியான சர்வேஸ்வரன் உடைய தாச்யமே சரசமாய் இருக்கும்-

காலத்தால் தேசத்தால் கை கழிந்த -சால அரிதான போகத்தில் ஆசை யுற்று நைந்தான் குருகூரில் வந்துதித்த கோ —————32-
இப்படி தேச காலங்களால் கை கழிந்து இருக்கிறது
தத் கால வர்திகளுக்கும் தத்ரஸ்தராய் ஆனவர்களுக்குமே இறே அனுபாவ்யமாய் இருப்பது -என்று அறியாமல் –
அபி நிவேச அதிசயம் மாறுபாடுருவும்படி யாவகாடமாய்-அவகாடம் -ஆழ்ந்து அனுபவம் –
அத்தை அப்போதே பெறாமையாலே சிதிலரானார் -ஸ்ரீ திரு அயோத்தியில் பிறப்பு ஸ்ரீ ராம பக்தியை ஜனிப்பிக்குமா போலே
ஸ்ரீ திரு நகரியில் பிறப்பும் பராபி நிவேசத்தைப் பிறப்பிக்கும் இறே-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் ராஜா என்றபடி –
இவ்விடம் அராஜாகமாய் ஆகாமைக்கு ஆயிற்று -ஸ்ரீ ஆழ்வார் அங்கு நின்றும் போந்து ஆவிர்பவித்தது –

கலந்த குணம் மாறன் வழுத்துதலால் வாழ்ந்துது இந்த மண் ————33-
சம்ஸ்லேஷித பிரணயித்வ குணத்தை -ஸ்ரீ ஆழ்வார் சத்தை பெற்று-யானும் எம்பிரானை ஏத்தினேன் யான் உய்வானே -என்று
இப்படி கீழ் வ்யசனம் தீர்ந்து ஸ்ரீ எம்பிரானை ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகையால் -இந்த ஜகத்தில் உள்ளார் எல்லாரும் எல்லாம்
சத்தை பெற்று வாழ்ந்தார்கள் –வையம் மன்னி வீற்று இருந்து –என்று இறே பல சுருதி –
விஸ்வம் பரா புண்யவதீ-என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் கால் தரித்து இருக்கையாலே பூமி பாக்யவதியாகி வாழ்ந்தது ஆகவுமாம்-

மாறன் -காதல் பித்தேறி -எண்ணிடில் முன் போலி முதலான பொருளை யவனாய் நினைந்து
மேல் விழுந்தான் மையல் தனின் வீறு————34-
முன் கண்ட சத்ருச பதார்த்தங்களையும் சம்பந்த பதார்த்தங்களையும் அவனாகவே பிரதிபத்தி பண்ணி
வ்யாமோஹ அதிசயத்தாலே-அவற்றிலே அத்ய அபி நிவிஷ்டரானார்-

தோற்ற வந்து நன்று கலக்கப் போற்றி நன்கு உகந்து வீறு உரைத்தான்-சென்ற துயர் மாறன் தீர்ந்து-35-
குண விக்ரஹாதி வைலஷண்யம் முதலான வைபவம் எல்லாம் பிரகாசிக்க இங்கே வந்து –
சர்வ ஸ்மாத் பரனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை ஸ்ரீ ஆழ்வார் கண்டு – போற்றி என்றே கைகள் ஆரத் தொழுது
மங்களா சாசனம் பண்ணி-மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -தாம் உபய விபூதியிலும் வ்யாவர்த்தரான படியைப் பேசினார்
நடந்து சென்ற துக்கம் தீர்ந்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் அத்யந்த ப்ரீதராய் ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே
தம்முடைய பெருமையை தாமே பேசினார் -ஆயிற்று-

அறிவழிந்து உற்றாரும் அறக் கலங்க பேர் கேட்டு அறிவு பெற்றான் மாறன் சீலம்————36-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்வபாவம் இது வாயிற்று –
செவிக்கு இனாத கீர்த்தியை கேட்டு சத்தயா பாதகமாகவும் –
செவிக்கு இன்பம் ஆவதும் செங்கண் மால் நாமம் -என்கிற
ஸ்ரீ கேசவன் கீர்த்தியைக் கேட்டு சத்தை பெறவுமே இறே இருப்பது-

மேலவன் தன் மேனி கண்டு மேவுதற்கு சால வருந்தி இரவும் பகலும் மாறாமல் கூப்பிட்டு இருந்தனனே தென் குருகூர் ஏறு———–37-
உணர்ந்த அநந்தரம் அவன் விக்ரஹத்தைக் கண்டு கிட்டி அனுபவிக்கைக்கு – பத்தும் பத்தாக அபேஷித்து
பஹூ பிரகாரமாக பிரயாசப் பட்டு -இப்படி திவா ராத்திரி விபாகம் அற சர்வ காலத்திலும் கூப்பீடோவாமல் இருந்தார் ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
இனி ஸ்ரீ திரு நகரியில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரதான்யம் எங்கனே நடக்கக் கடவதோ என்று சங்கிக்கும் படியாய் இருக்கிறது –

மாறன் தாளை நெஞ்சே நம் தமக்குப் பேறாக நண்ணு ——————38-
தெளிய ஆராய்ந்தால் அத்தலைக்கு உறுப்பாகவே இருக்க வேணும் -ஸ்வார்த்தைக்கு உருப்பாகில் என் தனக்கும் வேண்டா –
என்று இப்படி அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை நெஞ்சே நமக்கு பிராப்யமாம்படி அடை
நமக்கு இந்த நிர்பந்தங்கள் ஒன்றும் வேண்டா ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே பிராப்யம் என்று பிராபி-

மாறன் அருள் உண்டு நமக்கு உற்ற துணை யொன்று————–39-
இப்படி ஸ்ரீ ஈஸ்வரனும் கூட கைவிட்ட சம்சாரிகளையும் அகப்பட விட மாட்டாமல்
ஸ்ரீ ஈச்வரனோடே மன்றாடும் ஆழ்வார் உடைய அருள் அந்தரங்கமான ரஷையாக நமக்கு ஓன்று உண்டு –
வேறு ஒரு ரஷகாந்தரம் தேட வேண்டா -தானே ரஷகமாய் இருக்கும்
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே -என்னக் கடவது இறே –

யருள் மொய்ம் மகிழோன் தாள் தொழவே காதலிக்கும் என்னுடைய கை————-40-
ஸ்ரீ எம்பெருமான் திருவடிகளுக்கு ஆட் சேர்த்து அருளுகையாலே
பகவத் கைங்கர்ய அதி சீதள அம்ருதமய தடாக அவகாகன
ஸூ பிரசன்ன ஆத்மா ஸ்வரூப காத்ர நிரதிசய ஸூகந்த விகசத் கேசர மால அலங்க்ருத
வஷஸ் ஸ்தலரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை –
வகுளாபிராமம் ஸ்ரீ மத் அங்க்ரி யுகளம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்னா-என்று பஜிக்கையிலே பக்தி பண்ணா நின்றன
என்னுடைய ஹஸ்தங்கள் ஆனவை -தம் கரணங்கள் ஸ்ரீ குருகூர் நம்பி மொய் கழல்களிலே-காதலிக்கும் படியும் -என்கிறார் –
மானஸ வியாபாரத்தையும் ஸ்ரீ மா முனிகள் திருக்கரங்கள் ஆசைப்படுகின்றன –

மெய்யான பேற்றை யுபகரித்த பேர் அருளின் தன்மைதனை போற்றினனே மாறன் பொலிந்து —————41-
இரும்பைப் பொன் ஆக்குவது போலே-நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் நித்ய சூரிகள் பேற்றை உபகரிக்கும்
ஸ்ரீ எம்பெருமான் உடைய நிர்ஹஹேதுக கிருபா பிரவாஹத்தின் ஸ்வபாவத்தை
ப்ரீதியாலே அருளிச் செய்தார் -ஸ்ரீ ஆழ்வார்

திருந்தார் தம்மைத் திருத்திய மாறன் சொல் மருந்தாகப் போகும் மன மாசு———–42-
ஒன்றும் தேவில் உபதேசத்தாலும் திருந்தாதே-ஒதுங்கி இருந்தவர்களைக் குறித்து-பரத்வ உபதேசம் பண்ணி திருத்தியும்
அரக்கர் அசுரர் பிறந்தீர் உள்ளீரேல் உய்யும் வகை இல்லை தொண்டீர்-உழி பேர்த்திடும் கொன்றே -என்று-தேடி தடவிப் பிடித்து
பிரத்யா புரச்சரமாய்த் திருத்தியும் சொல்லுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தி-ஔஷதம் அடியாக மநோ மாலின்யம் நிவ்ருத்தமாம் –

மடலூர மாறன் ஒருமித்தான் உள் நடுங்கத் தான் பிறந்த ஊர் –43-
ஜகத் ஷோபம் பிறக்கும்படி இஜ் ஜகத்திலே மடலூர ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஒருப்பட்டார்
தாம் அவதரித்த இவ் ஊரில் உள்ளார் இச்சாஹாச பிரவ்ருதியைக் கண்டு ஹ்ருதயம் கம்பிக்கும்படியாக
இப்படி உத்யோகித்த இது ஏதாய் விளைகிறதோ -என்று தாமும் அவ் ஊரில் அவதரித்தவர் ஆகையாலே இவரும் தளும்புகிறார்-

மாறன் திரு வுள்ளத்துச் சென்ற துயர் ஓதுவது இங்கு எங்கனயோ———–44-
ஆழ்வார் திரு உள்ளத்திலே அனுவர்த்தித்த துக்கம் அது தான் அவரே பேசி அல்லது அந்யருக்கு பேசி முடியாது இறே
அது தான் வாசோ மகோசரமாய் யாயிற்று இருப்பது-ஆகையால் பேசி முடியாததை எங்கனே பேசுவது என்று ஈடுபடுகிறார்-

உரு வெளிப்பாடா வுரைத்த தமிழ் மாறன் கருதும் அவர்க்கு இன்பக் கடல்———–45-
அடி தொடங்கி முடி அளவும் அனுபவித்த பிரகாரத்தை-உரு வெளிப்பாடு என்கிற துறையிலே வைத்து அருளிச் செய்த
ஸ்ரீ நம்பி விஷயமாக எங்கனயோ -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்-அபிநிவேசத்துடன் அனுபவிப்பார்க்கு ஆனந்த சிந்துவாய் இருப்பார் –
சென்னி நீண் முடி யாதியாய வுலப்பில் அணி கலத்தன் கன்னல் பாலமுதாகி வந்து என்நெஞ்சம் கழியான்-என்று
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தமக்கு அவ் வாகாரம் இனிதாய் இருக்குமா போலே
அவர் சம்பந்திகள் ஆனவர்களுக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் அப்படியே இருப்பார் –

மாறன் உரையதனை ஆய்ந்துரைப்பார் ஆட் செய்ய நோற்றார் ———-46-
அவனாகவே அனுகரித்த பிரகாரத்தை அருளிச் செய்யும்-ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியானத்தை –
ஆய்ந்த தமிழ் மாலை யாயிரத்து இவையும் ஓர் பத்து என்று-இதன் வைபவத்தை ஆராய்ந்து அனுசந்திப்பார் –
ஸ்ரீ திருமால் அடியார்களைப் பூசிக்க நோற்றார்கள் -என்னும்படி ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு அடிமை செய்ய நோற்றார் ஆவார்

எழில் மாறன் சொல் வல்லார் அங்கு அமரர்க்கு ஆராவமுது——————47-
சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்கள் ஆகிற ஆத்ம பூஷணத்தாலே அபிராமராய் இருக்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய
வுபாய நிஷ்கர்ஷகமான இத் திருவாய் மொழியை அப்யசிக்க வல்லார் –
அவ்விடத்தில்-அளப்பரிய ஆராமுதை அனுபவிக்கிற
ஸ்ரீ நித்ய சூரிகளுக்கு நித்ய அபூர்வமான அம்ருதமாகப் பெறுவார்
ஸ்ரீ சிரீவர மங்கை மேய பத்துடன் வைகல் பாட வல்லார் வானோர்க்கு ஆராவமுதே -என்றத்தை அருளிச் செய்தபடி –

ஆற்றாமை பேசி யலமந்தான் -மாசறு சீர் மாறன் எம்மான் ———–48-
இத்தசையிலும் உன்தாள் பிடித்தே செலக் காணே -என்றும் -களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்-இவர்க்கு அடியில் இப்படி அத்யாவசியம் இருக்கும்படி
இவ்வளவான தசையிலும்-உபாயாந்தரங்களில் கண் வைக்கை யாகிற மாசு இன்றிக்கே இருக்கிற
அத்யாவச்ய ஞானாதி குணங்களை யுடையரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்மை அடைந்து பிரபன்ன ஜனமான நமக்கு ஸ்வாமி-

மா நலத்தால் மாறன் சொலவு கற்பார் தங்களுக்கு பின் பிறக்க வேண்டா பிற————-49-
இத்தசையிலும் -அடி மேல் சேமம் கொள் தென் குருகூர் சடகோபன் -என்று இறே
இவர் அத்யாவசியம் குலையாது இருக்கும் படி -இப்படி விஸ்லேஷ வ்யசன உக்தராய் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்தியான
இத் திருவாய் மொழியை அப்யசிக்க வல்லாருக்கு -ஜன்மம் பரிக்ரஹம் பண்ண வேண்டா
ஜென்மத்தை முடித்தே விடும்-திருவடிகளுக்கு அசலான ஜன்மம் எடுக்க வேண்டா -என்றாகவுமாம் –

சீர் மாறன் வாய்ந்த பதத்தே மனமே வைகு——————50-
தாம் தரித்து நின்று அனுபவிக்கும் பிரகாரம் பண்ணி அருள வேணும் என்று
அர்த்தித்த-ஞானாதி குணங்களை யுடையரான-ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய -பரஸ்பர-சத்ருசமாய்-பொருந்தி இருக்கிற திருவடிகளிலே –
மனசே தங்கிப் போரு-அவருக்கு நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் ஆனாப் போலே உனக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே பிராப்தம் என்று சென்று அங்கேயே தங்கிப் போரு-

கை கழிந்த காதலுடன் தூதுவிடும் காரி மாறன் கழலே மேதினியீர் நீர் வணங்குமின் ——————-51-
என்னையும் உளன் என்மின்களே -என்று தாம் வந்து நோக்கா விடில் சத்தை இல்லை –
இப்போது வந்து நோக்குகைக்கு ஈடான சத்தா மாதரமும் கிடக்கிறது என்னுங்கோள் என்கையாலே
கை கழிந்த காதல் உடன் தூது விட்ட படி இது வாயிற்று —
ஆற்றாமையோடு தம் பேற்றுக்கு கடகரை அர்த்திக்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை
உங்கள் பேற்றுக்கு பூமியில் உண்டானவர்களே நீங்கள் வணங்கி வழி படுங்கோள்
அவர் -மாநிலத்து எவ் உயர்க்கும் சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் –என்னுமா போலே இவரும் இருந்ததே குடியாக உபதேசிக்கிறார் –

ஊடும் குருகையர் கோன் தாள் தொழவே நாடோறும் நெஞ்சமே நல்கு
அவன் அல்ப்பம் தாழ்த்துக் கூடும்படியான பிரேமத்தை உடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார்
திருவடிகளை நித்ய சேவை பண்ணும் படி மனசே நீயும் நித்யமாக சஹகாரியாய் யுபகரி –
நல்குதல் -கொடுத்தல்–52-

தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார் வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர் —53-
சர்வ ஸூலபமான திராவிட பாஷைக்கு தேசிகரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியான இத் திருவாய்மொழியை
அப்யசிக்க வல்லார் -அவனுடைய விபூதியை-ததீயத் ஆகாரண அனுபவிக்கிற நித்ய சூரிகளுக்கு அவ் வநுபவ விஷயமான
இத் திருவாய்மொழியை இவர்கள் இங்கேயே இருந்து அனுசந்திக்கையாலே அவர்களுக்கு அனுரூபமான ஆதரணீயர் ஆவார் –

களித்துப் பேசும் பராங்குசன் தன் சொல் தேனில் நெஞ்சே துவள் -54-
வலக்கை ஆழி இடக்கை சங்கம் இவையுடை மால் வண்ணனை மலைக்கு நா யுடையேன் -என்கையாலே
சர்வ ஸ்மாத் பரனை வசீகரிக்கும் அங்குசமாய் யுள்ளவர் என்கிறதைப் பற்றச் சொல்கிறது –
ஸ்ரீ திரு நா வீறுடைய பிரான் தாசர் குமாரர் ஆகையாலே அடி அறிந்து ஸ்ரீ பராங்குசன் -என்கிறார் –
அமுத மென்மொழி யாகையாலும்- தேனே இன்னமுதே -என்று பேசப் படுமவன் விஷயம் ஆகையாலும்
தேன் போலே இனிதாய் இறே இத் திருவாய்மொழி தான் இருப்பது

மாறன்–துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் — நாளும் துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான்–55-
ஆஸ்ரிதர்க்கு அனுபாவ்யம் ஆகையாலே–குற்றம் அற்று-ஹேய பிரத்ய நீகனான
கல்யாண குண யுக்தனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் விஷயத்திலே ஸ்வாபாவிக பக்தியாலே –
நாள் தோறும் தாம் அவ் விஷயத்தில் த்ரிவித கரணத்தாலும் யுண்டான தம்முடைய-பிராவண்ய ஸ்வபாவத்தை எல்லாம் அருளிச் செய்தார்

மாறன் ஊனமறு சீர் நெஞ்சே உண்—56-
சீருக்கு ஊனம் ஆவது-ஸ்வாரத்தமாய் இருக்கை-அப்படி அன்றிக்கே-பர அனுபவ யோக்யமாய் இருக்கை -ஊனம் அற்று இருக்கை –
இப்படி நிரவத்யமான கல்யாண குணத்தை நெஞ்சே உண் – ஒவாத ஊணாக உண் -என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் அவன் குணங்களை
புஜிககுமா போலே நீயும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய பக்த்யாதி குணங்களையே புக்தமாக புஜி-

மன்னு திருக் கோளூரில் மாயன் பால் போம் மாறன் பொன்னடியே நந்தமக்குப் பொன்–57-
இப்படி எல்லாரையும் வாழ்வித்து ஸ்ரீ வைத்த மா நிதியை நாடி நடந்து போம்
அவருக்கு ஸ்ரீ வைத்த மா நிதி அடியாய் இருக்கும்– நமக்கு வைத்த மா நிதி ஸ்ரீ ஆழ்வார் அடியாய் இருக்கும் –
கைம்முதல் இழந்தார் உண்ணும் நிதியின் ஆபத் சகத்வம் புகுமூரிலே சம்ருத்தம் —என்று இறே
ஸ்ரீ ஆச்சார்யா ஹிருதயத்திலே ஸ்ரீ நாயானார் அருளிச் செய்தது –

தூது நல்கி விடும் மாறனையே நீடுலகீர் போய் வணங்கும் நீர்–58-
விருப்பத்தோடு விடுகை – தன் மன்னு நீள் கழல் மேல் தண் துழாய் நமக்கு அன்றி நல்கான் -என்று
ஐக ரஸ்யம் பற்றாசாக விடுகை -நித்யமான ஸ்ரீ திரு நாடு முதலான ஸ்தலங்களிலே ஆதாரத்தோடு தூது விடும் ஸ்ரீ ஆழ்வாரையே
நீங்கள் தூது விடுகை ஆகிற வருத்தம் இன்றிக்கே நீங்களே நடந்து போய் சேவியுங்கோள் –
ஸ்ரீ திருநாடு போலே நெடுகி இராதே-ஸ்ரீ திரு நாட்டில் ஸ்ரீ திரு நகரி கிட்டிற்றாய் இறே இருப்பது –
நீங்கள் புருஷகார நிரபேஷராக ஸ்ரீ ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயிங்கோள் –

காதலுடன் கூப்பிட்ட காரி மாறன் சொல்லை ஒதிடவே யுய்யும் யுலகு—59-
அத்யபிநிவேசத்தாலே-ஆர்த்தியை தர்சிப்பித்த அபிஜாதரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய திவ்ய ஸூக்தியை-
இத்தை அப்யசிக்கவே–ஜகத்து உஜ்ஜீவிக்கும்-ஜகத்தில் யுண்டான-சேதனர்களும் உஜ்ஜீவிப்பார்கள் -என்றபடி

அவன் தன் மலரடியே வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த -மகிழ் மாறன் –60-
திரு வேங்கடத்தானே புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும்
தம் வெறுமையை முன்னிட்டு-அவன் திருவடிகளிலே நிரபேஷ உபாயமாக ஸ்வீகரித்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய
திருவடிகளே உனக்கு உபாயமாக ஸ்வீகரீ –
அகலகில்லேன் என்று பூர்வ வாக்கியம் அனுசந்தித்தார்-என்னும்படி
ச க்ரமமாக-சரண வரணம் பண்ணுகையாலே சாத்தின திரு மகிழ் மாலையும் சம்ருதம் ஆயிற்று –
சரண்யன்-தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனாப் போலே
சரணாகதரான இவரும் மகிழ் மாலையினரானார்
அது சேஷித்வ உத்தியோகம்
இது சேஷத்வ உத்தியோகம்
அவர் பூம் துழாயன் அடியைச் சேர்ந்தால் போலே
இவரும்-மகிழ் மாறன் தாளிணையே உன் சரணாய் நெஞ்சமே உள்-என்கிறார்
நெஞ்சே-வகுளாபிராமமான திருவடிகளை உனக்கு உபாயமாக அத்யவசித்துப் போரு-என்கிறார்-

இன் புகழ் சேர் மாறன் என -குன்றி விடுமே பவக் கங்குல் -61-
கேட்க்கைக்கு இனியதாய் ஸ்லாக்கியமான யஸஸை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் -என்று அனுசந்திக்க –
இவ் உக்தி மாத்ரத்தாலே-சம்சாரம் ஆகிற காளராத்ரி நசித்து விடும்-இது நிச்சயம் -/குன்றுதல் -குறைதல்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் போலே-அமுதம் கொண்ட மூர்த்தியோ -என்று கூப்பிடுகை அன்றிக்கே
அவர் திரு நாமத்தைச் சொல்லவே-விடியா வென்னரகான சம்சாரத்துக்கு விடிவு பிறக்கும் —

என் செய்ய நீர் எண்ணுகின்றது என்னு நிலை சேர் மாறன் அஞ்சொலுற நெஞ்சு வெள்ளையாம்—62-
அழகியதான இத் திருவாய் மொழியை ஆதரித்து அனுசந்திக்க -உபாயாந்தரமான விஷயமான-மநோ மாலின்யம் நிவ்ருத்தமாய்
தத் ஏக உபாயத்வ அனுசந்தானத்தாலே மனஸ் ஸூத்தி பிறக்கும் -தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்டும் தனையும்
பற்றாது போலே இருந்தது இவள் ஆற்றாமை
இதுக்கு என் செய்வோம் -என்று அவர் ஆராயப் புக்கார்-இவர் ரஷண சிந்தைக்கு பாங்கான தேசம்
ஸ்ரீ பாற்கடல் ஸ்ரீ அரங்கம் போலே –

சடகோபற்கு அற்றவர்கள் தாம் ஆழியார் —63-
இத் திருவாய் மொழி முகேன தம் திரு உள்ளம் ஸ்ரீ திருப் பேரில் இருப்பிலே அபஹ்ருதமான படியை அருளிச் செய்த
ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்திலே தேவு மற்று அறியேன் -என்றவர்கள்-இப்படியான பெருமையை யுடைய தாங்கள் –
அவர் அடிமைத் திறத்து ஆழியார் -என்னும் அவர்களிலும் இவர்களே அகாத பகவத் பக்தி சிந்துவான
ஸ்ரீ நாத முனிகளைப் போல மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருளை அறிய வல்லரான
அகாத ஜ்ஞான பிரேமங்களை யுடையார் –

மாறன் சொல் -பன்னுவரே நல்லது கற்பார் -64-
தாம் அனுபவத்துக்கு-போக்குவீட்டு அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியை – ஆராய்ந்து அனுசந்திக்கும் அவர்களே
தங்கள் பிரிய ஹிதங்களுக்கு உறுப்பாக விலஷண சப்தங்களை அப்யசிப்பார் ஆவார் —
தங்கள் பிரிய ஹிதங்களுக்கு உறுப்பாக ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் என்று அறிந்து அனுசந்திக்குமவர்களே
எல்லாம் அறிந்து அனுசந்திக்குமவர்கள் -என்றது ஆயிற்று-

வாய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல் -பண்ணில் இனிதான தமிழ்ப் பா -65-
ஸூலபராய்க் கிட்டி நின்று அந்தரங்கமாக அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியானது-
நட்ட ராகத்தோடு கூடி திராவிட சப்த ரூபமான சந்தஸ் ஸூ
இப்படி கானத்தோடு கூடின இதுவும் ஒரு சந்தஸ்ஸே என்று ஈடுபாடாய் இருக்கிறது-

நன்குருகிக் கூப்பிட்ட அண்ணலை நண்ணார் ஏழையர்–66-
பிரேம அனுகூலமான உருகலோடே கூப்பிட்ட சர்வாத்ம சேஷியான ஸ்ரீ ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயியார்கள்–
இதர விஷயத்தில் சாபல்யராய்-தத் அலாபத்தாலே கூப்பிடுகிற சம்சாரிகள் நடுவே ஸ்ரீ பகவத் அலாபத்தாலே
கூப்பிடுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயியார்கள்-அதுக்கு அடி இதர விஷய சாபல்யம் இறே-
இப்படி ஸூலபராய் பிராப்த சேஷியான ஸ்ரீ ஆழ்வாரை லபியாதே இதர விஷய சாபல்யர் ஆவதே-என்று வெறுக்கிறார் –

அவ் வழகைத் தான் உரைத்த மாறன் பால் மன்னுமவர் தீ வினை போம் மாய்ந்து –67-
நிரவதிக போக்யமான அந்த உத்தம அங்கத்திலே சௌந்தர்யத்தை அனுபவித்து அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்
விஷயத்திலே பொருந்தி இருக்குமவர்களுடைய பிரபல ப்ரதிபந்தகம் நசித்து நிச் சேஷமாகப் போம் –
மாறன் சொல் மன்னுமவர் தீ வினை போம் மாய்ந்து-என்ற பாடம் ஆன போது
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்த திருவாய் மொழியை மனசிலே பொருந்தி
அனுசந்திக்குமவர்கள் பிரதிபந்தகம் நிச் சேஷமாகப் போம் -என்றபடி –

மாயன் வளம் உரைத்த மாறனை-நாம் ஏய்ந்து உரைத்து வாழுநாள் என்று –68-
இப்படி விசித்திர ஜகதாகாரனானவன் சம்பத்தை அனுபவித்து அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வாரை –
நாம் கிட்டி அவர் திரு நாமங்களைச் சொல்லி வாழும் காலம் ஆக வற்றோ-அன்றும் ஒரு நாளாக ஆகவற்றோ -என்றபடி –

கைம்மாறு இலாமை பகர் மாறன் -பாடு அணைவார்க்கு உண்டாம் இன்பம் -69-
இப்படி க்ருதஞ்ஞாரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் பரிசர வர்த்திகளாம் படி கிட்டுவார்க்கு ஆனந்தம் யுண்டாம் –
எங்கனே சொல்லிலும் இன்பம் பயக்குமே -என்கிற நிர்பந்தமும் வேண்டா
கேவலம் -கிட்டவே அமையும்-

கண்டு அடிமை செய்யக் கருதிய மாறன் கழலே திண் திறலோர் யாவர்க்கும் தேவு -70-
தர்சன அனுபவ கைங்கர்ய அனுபவ மநோ ரதத்தை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே
திருட அத்யாவச்ய உக்தராய் உள்ளவர்க்கு எல்லாம் பர தேவதை –
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் வேண்டா – நமக்கு உத்தேச்யம் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே -அமையும்
அன்றிக்கே –
மாறன் கழல் சேர் திண் திறலோர் -உண்டு-திருட அத்யாவசாய உக்தரான ஸ்ரீ மதுரகவி ஸ்ரீ நாத முனி பரப்ரக்ருதிகளாய் உள்ளவர்கள் –
மற்றும் அத்யாவசாய யுக்தராய் உள்ளார் -எல்லாருக்கும் குல தைவம் என்றாகவுமாம் —
அவன் விட்டாலும் அவள் விடாள் -அவள் விட்டாலும் விடாத திண்ணிய கழல் –நமது ஆச்சார்யர்கள் –

தெளிந்த மாறன் பால் மா நிலத்தீர் நாங்கள் மனம் -71-
இதர விஷயங்களிலே மண்டி இருக்கிற மகா ப்ருதிவியில் உள்ளவர்களே உங்களைப் போலே அன்றிக்கே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்திலேயாய் இருக்கும் நம்முடைய மனஸ்ஸூ — உங்களுக்கு இதர விஷயத்திலேயாய் இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு பகவத் விஷயத்திலேயாய் இருக்கும்
உபய வ்யாவ்ருத்தரான எங்களுக்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்திலேயாய் இருக்கும் மனஸ்ஸூ —

தன்னுயிரில் மற்றில் நசை தான் ஒழிந்த மாறன் தான் அந்நிலையை யாய்ந்து உரைத்தான் அங்கு -72-
ஆத்மாவிலும்-அதுக்கு அசலான ஆத்மீயங்களிலும் நசை அற்ற ஸ்ரீ ஆழ்வார்
அந்த ஸ்வபாவத்தை ஆராய்ந்து அருளிச் செய்தார்-

பயம் தீர்ந்த மாறன் வரி கழல் தாள் சேர்ந்தவர் வாழ்வார் -73-
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் போலே-பயமும்-பய நிவ்ருத்தியும் இன்றிக்கே ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய வரியை உடைத்தான
வீரக் கழலோடு கூடின திருவடிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் நிர்ப்பயமாய் வாழப் பெறுவார்கள் —
ஸ்ரீ ஆழ்வார் இப் பாசுரத்தாலே பயம் தீர்க்கையாலே இவர்களுக்கு வாழ்வேயாய் இருக்கும் –

தானுகந்த மாறன் தாள் சார் நெஞ்சே -சாராயேல் –மானிடவரைச் சார்ந்து மாய் -74-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை அபாஸ்ரயமாக ஆஸ்ரயி-நெஞ்சே –
ஆஸ்ரயியாது இருப்புதி யாகில் -பிரகிருதி வச்யரான மனுஷ்யரை ஆஸ்ரயித்து நசித்துப் போ –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளில் ஆஸ்ரயணம் உஜ்ஜீவன ஹேது -தத் இதர ஆஸ்ரயணம் நாச ஹேது-என்றது ஆயிற்று –

அழுது அலற்றி தூய புகழ் உற்ற –சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல் -அற்ற பொழுதானது எல்லியாம்-75-
சௌந்தர்யாதிகளை-அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே அழுது-அலற்றும் யசஸை யுடையரான ஸ்ரீ ஆழ்வாரை
நாம் அநந்ய பிரயோஜனராய் கிட்டி நின்று அனுபவிக்கும் காலம் பகலாய் இருக்கும் –
வகுள பூஷண பாஸ்கரர் -பராங்குச ஆதித்ய சந்நிதி -இறே
அவருடைய அனுபவ விச்சேத காலமானது சம்சாரம் ஆகிற காள ராத்ரியாம் –

மாறன் கண்டு இந் நிலையைச் சொன்னான் இருந்து–76-
ஸ்ரீ திருக் கடித் தானத்திலே தம்மை விஷயீ கரிக்க ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வந்து இருக்க- அவ்விருப்பைக் கண்ட ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
இங்குற்றை இருப்பு-தம்மை விடாய் கெட விஷயீ கரிக்கைக்காக என்றும்
இஸ் ஸ்வபாவத்தை பொருந்தி இருந்து-அருளிச் செய்தார் -என்கை
அவன் வரவாற்றாலே – மாயக் கூத்தனில் விடாய் தீர்ந்து- பொருந்தி இருந்து அருளிச் செய்தார் -என்கை-

இனியனாய் இருக்கக் கண்ட சடகோபர் கலந்த நெறி கட்டுரைத்தார் கண்டு–77-
பெறாப் பேறு பெற்றானாய் இனியனாய் இருந்தபடிக் கண்டு அனுபவித்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்
அவன் தம்முடனே வந்து கலந்தபடியை திரு உள்ளத்தாலே கண்டு அருளிச் செய்தார் –
கலக்கைக்கு அவன் கிருபையே உபாயம்-இத்தலையில் உள்ளது அனுமதி மாத்ரமே –

ஆர் உயிரின் ஏற்றம் அது காட்ட ஆய்ந்து உரைத்தான் காரி மாறன் தன் கருத்து —78-
ஆத்ம ஸ்வரூப வைலஷண்யத்தை ஸ்ரீ எம்பெருமான் காட்ட அத்தை ஆராய்ந்து அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்
தன் திரு உள்ளக் கருத்தாலே – என்னுதல் –
இப்படி ஸ்வரூப வை லஷண்யத்தை ஆராய்ந்து அருளிச் செய்யும்படி யாயிற்று
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு உள்ளக் கருத்து – என்னுதல் –

திறமாக அன்னியருக்காகா தவன் தனக்கே யாகும் உயிர் இந்நிலையை யோரு நெடிதா –79-
நிச்சயமாக அந்யருக்கு சேஷம் ஆகல் ஆகாது –
பிராப்த சேஷி யானவனுக்கே சேஷம் ஆகிற ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் நிஷ்டையை ஆராய்ந்து போருங்கோள் –
தீர்க்கமாக -என்னுதல் -தீர்க்கமாக விசாரி என்று தன் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் -ஆதல்-

எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான் மாறன் அது கொல்லை நிலமான நிலை கொண்டு –80-
பக்தர்கள் திறத்தில் அடிமை யாம் அளவு அன்றிக்கே அவ்வடிமையில்-சீமா பூமிதாம்படி அனுசந்தித்தார் ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
அந்த பாகவத சேஷத்வம்-சீமாதிலங்கியான உத்தம புருஷார்த்தம் என்கிற-நிஷ்டையைக் கொண்டு
எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான்
இந்த பகவத் பிராப்தி பாகவத பிராப்தி சாபேஷமாய் இருக்கும்-
இந்த புருஷார்த்ததுக்கு மேல் எல்லை இல்லை -ஆகை இறே முழுதும் உறுமோ -என்றது –

திருமாலைச் சேரும் என்றான் ஆர்க்குமிதம் பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு –81-
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை தனக்கு சேஷ பூதர் ஆனவர்கள் உடன் சேர்க்கும் ஸ்ரீ யபதியை ஆஸ்ரயுங்கோள் -என்றார் –
எத்தனை அறிவில்லாதவர்கள் விஷயத்திலும் ஹிதத்தை தம்முடைய தீர்க்க தர்சிக்கும்-யசஸை உடையரான
ஸ்ரீ ஆழ்வார்-முற் காலத்திலே- இப்படி ஆத்மஹித தர்சியான இவரும் ஒருவரே -என்றபடி –

சீர் மாறன் தாளிணையே -உய்துனை என்று உள்ளமே ஓர்-82-
கைங்கர்ய சம்பத்தை -யுடையவர்-என்னுதல்-பக்த்யாதி குணங்களை யுடையவர்-என்னுதல் –
ஏவம் விதராண ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை -நாசத்தை விளைக்கும் துணை போல்-அன்றிக்கே-
உஜ்ஜீவனத்தைப் பண்ணும் துணை என்று-மனசே-அனுசந்தித்துப் போரு-என்கிறார் –

அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள் மாட்டி விடும் நம்மனத்து மை–83-
இப்படி குணவான் என்னும்படியான —சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்டு அருளிச் செய்த
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருள் உண்டு – கிருபை -நம்முடைய அஞ்ஞானத்தை நிச்சேஷமாகப் போக்கும் –
அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான் யான் யார் -என்று பிற்காலிக்கிற கலக்கத்தை
சீல குண பிரகாசத்வத்தாலே சேஷியாதபடி நசிப்பிக்கும் –
சாமான்யமான அஞ்ஞானம் ஆகவுமாம்-

மெய்யான காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் -மாறன் பேர் ஓத வுய்யுமே இன்னுயிர் -84-
யகாவத்தான பிரேமத்தோடே கூப்பிட்டு அப்படியே கண்டு ஹ்ருஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் வெளி இட்டார்
இப்படி பகவத் விஷய பக்தியை உடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநாமத்தை அனுசந்திக்கவே -விலஷணமான ஆத்ம வஸ்து –
உஜ்ஜீவிக்கும்

மாறன் அருள் -உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—85-
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே -என்னும்படியான ஸ்ரீ ஆழ்வார் கிருபையை -அனுசந்திக்கும் அவர்களுக்கு-
மனஸ்ஸூ- நீராய் உருகும் –இது ஒரு கிருபாதிக்யம் இருந்தபடியே என்று-ஹிருதயம் த்ரவ்ய பூதமாகும்
மாறன் உரை உன்னும் அவர்க்கு -என்ற பாடம் ஆன போது
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியை அனுசந்திக்கப் புக்கால்-இதுவும் ஒரு ஸ்ரீ ஸூக்தியே என்று மனஸ்ஸூ த்ரவ்ய பூதமாம் –
இவை ஒன்பதனோடு ஒன்றுக்கும் மூவுலகும் உருகுமே -என்றத்தை பின் சென்ற படி என்றாகவுமாம் –

அவன் சீர் ஏய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல் என் நாச் சொல்லாது இருப்பது எங்கு—86-
அவனுடைய-இருத்தும் வியந்திலே-அறியேன் மற்று அருள் -இத்யாதியாலே
அருளிச் செய்த பிரணயித்வ குணங்களை-திரு உள்ளத்திலே பொருந்த –
அவன் தாழ நின்று பரிமாறின சீலாதி குணங்களிலே சிதில அந்த கரணராய் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்தி
என்னுடைய நா வானது-எவ்விடத்து-சொல்லாது இருப்பது –
எல்லா விடத்திலும்-நாவினால் நவிற்று –ஸ்ரீ குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவன் -என்னுதல் –
அன்றியே-என் நா சொல்லாது இருப்பது எங்கு -என்று பாடமாய் –
இதில்-ரசஞ்ஞனான என்னாலே-சொல்லப் படாது இருப்பது எத்தசையிலே எங்கனே-என்றது ஆகவுமாம் –
எல்லா தசையிலும் அனுசந்தியாது இருக்க ஒண்ணாது-என்றபடி –

மாறன் தாள் உள்ளினர்க்குத் தீங்கை யறுக்கும்-87-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகள் ஆனவை தன்னை மனசாலே அனுசந்தித்தவர்களுக்கு
பிரதிபந்தங்களை தானே சேதித்துப் போகடும் – துடர் அறு சுடர் அடி -போலே –

அறப் பதறிச் -செய்ய திரு நாவாயில் செல்ல நினைந்தான் மாறன் மையலினால் செய்வது அறியாமல்—88–
மிகவும் த்வரித்து -ஸ்ரீ திருவடியைத் தூது போக விட்ட-அநந்தரம்-ஸ்ரீ பிராட்டி பதறினால் போலே –
அழகிய ஸ்ரீ திரு நாவாயிலே எழுந்து அருளும்படி-எண்ணிய ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
சௌந்தர்யத்தாலே அறிவு கலங்கி அத்தாலே பிராப்த அப்ராப்த விவேகம் இன்றிக்கே
விட்ட தூதர் வருவதற்கு முன்பே த்வரித்தார் –
இவர் பிரேம ஸ்வபாவம் இருந்த படி-என் -என்று-வித்தராய் – அருளிச் செய்கிறார் —

மாறன் அருள் மாற்றாகப் போகும் என் தன மால் -89-
அதாவது-அவனி யுண்டு உமிழ்ந்தவன் மேல் உரைத்த ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் கொண்டு
அவனியுள் அலற்றி நின்று உய்மின் தொண்டீர் –என்று உபக்ரமித்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருள் –
அஞ்ஞானத்துக்கு பிரதிபடமாக என்னுடைய அஞ்ஞானம் நிவ்ருத்தமாகும் –
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -என்னக் கடவது இறே –
ஆ புகு மாலைக்கு அவனுடை அருள் பெறும் போது அரிதாயிற்று –
இங்கு-என் தன மால் மாறன் அருள் மாற்றாகப் போகும் -என்று நிச்சிதம் ஆயிற்று –

சீர் மாறன் தாரானோ நம்தமக்குத் தாள் –90-
இப்படி உபதேசிக்கைக்கு உடலான-ஜ்ஞான ப்ரேமாதிகளை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் நம்முடைய ஸ்வரூப அனுகுணமாக
திருவடிகளை உபாய உபேயமாக உபகரித்து அருளாரோ -தம்முடைய திருவடிகளிலே பிறந்து முற்றுண்டு பெற்று
முயல்கின்றேன் உன் தன மொய் கழற்கு அன்பையே -என்று ஆதரித்துப் போருகிற நமக்கு –
ஆகையால் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே நித்ய பிரார்த்யம் என்றபடி –

மாறன் என ஏதம் உள்ளது எல்லாம் கெடும்—91-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் -என்று அனுசந்திக்க -மனக்கேதம் சாரா -என்னும்படி-துக்கம் என்று பேர் பெற்றவை எல்லாம் நசிக்கும் –
பிராப்ய லாப துக்கம் எல்லாம்-நிவ்ருத்தமாம்-

படவரவில் கண் துயில் மால்க்கு ஆட்செய்யக் காதலித்தான் -மாறன் உயர் விண் தனில் உள்ளோர் வியப்பவே -92-
சர்வோத்தரமான பரம ஆகாசத்திலுள்ளராய்-ஸ்ரீ கோயில் கொள் தெய்வங்களான
ஸ்ரீ திருவடி-ஸ்ரீ திருவனந்த ஆழ்வான்-ஸ்ரீ சேனாபதி ஆழ்வான் தொடக்கமானவர்கள் –
நாம் தெளி விசும்பு திரு நாட்டில் இருந்து செய்யும் அடிமையை
இவர் – இருள் தரும் மா ஞ்லாலத்தில் இருந்து பாரிப்பதே -என்று விஸ்மயப்ப்படும்படி
ஸ்ரீ சேஷசாயியாய்-ஸ்ரீ யபதியான-ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும்
செய்ய வாதரித்தார் ஸ்ரீ ஆழ்வார் – இவரும் ஒருவரே -என்று இவருக்கு ஈடுபாடாய் இருக்கிறது-
அங்கே செய்வதை விட இங்கே பாரிப்பது மேல் -ருசி வந்தால் தானே கிட்டும் –

மால் தெளிவிக்க தெளிந்த தக்க புகழ் மாறன் எங்கள் சார்வு -93-
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் தெளிவிக்கத் தெளிந்த-கலங்கினவனை தேற்றுமவன் இறே
சங்கா ஹேது இன்றிக்கே-கூட இருக்கச் செய்தே சங்கிக்க சர்வஞ்ஞனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சமாதானம் பண்ண
சமாஹிதராய் அத்தாலே தமக்கு சத்ருசரான யசஸை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வார் அநந்ய கதிகளான எங்களுக்கு அபாஸ்ரயம்-

சோராமல் கண்டுரைத்த மாறன் கழல் இணையே நாடோறும் கண்டு உகக்கும் என்னுடைய கண் –94-
இவ் வர்த்தமானது வ்யர்த்தமே-நழுவிப் போகாமே-இஸ் ஸூஷ்ம அர்த்தத்தை தர்சிப்பித்து அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
சேர்த்தி அழகை யுடைய திருவடிகளையே -சேவித்து-ஹ்ருஷ்டமாம் -மே திருஷ்டி -என்னும்படியான-என் கண்கள் –
ஸ்ரீ தாமோதரன் தாள் யுடைய-ஸ்தானத்திலே-இவர்க்கு-ஸ்ரீ மாறன் தாள்-ஆயிற்று –

உபதேசிக்கை தலைக் கட்டினான் மாறன் ஆன புகழ் சேர் தன்னருள்–95-
ஸ்லாக்கியமான யசஸ் உடன் கூடின-தம்முடைய பரம கிருபையாலே-பரோபதேசத்தை தலைக் கட்டி அருளினார் –
நின் கண் வேட்க்கை எழுவிப்பன் -பிராட்டி ஆழ்வார் உடைய ஒரே க்ருத்யம்
உலகத்தார் புகழும் புகழ்–அருள் கொண்டாடும்படியான அருள்-

இசைவு பார்த்தே யிருந்த சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் —96-
விதி பரதந்த்ரனாய்–சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா –இத்யாதிப் படியே-ஸ்ரீ பிராட்டி திரு உள்ளக் கருத்தைப் பின் சென்று
செய்தாப் போலே இவர் அனுமதி பார்த்து இருந்தவனுடைய-சுத்தியை சொல்லும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய-ஸ்ராவ்யமான சப்தங்கள்-
இவர் தம் தேஹத்தை ஒழிய கொடு போக வேணும்-என்றபடியே பர தந்த்ரனாய் நின்ற குண சுத்தியைப் பேசினபடி-என்கை –
விதி வகையே நடத்துமவனே உபதேச சத்பாத்ரம் என்ற-பாத்ர ஸூத்தி இறே-கரை ஏற்றுமவனுக்கு நாலாறும் உபதேசித்தார் –
இசைவு பார்த்தே இருந்த சுத்தி என்று -அவ்விருத்தாந்தத்தை பேசினபடி-என்றுமாம்-

கை விடுவித்துக் கொண்ட -திண் திறல் மாறன் -நம் திரு –97-
கை விடுவித்துக் கொள்ளுகை யாவது -அவன் காலைக் கட்டி கை விடுவித்துக் கொண்டார்-என்றபடி –
அவனைக் கால் கட்டி-தம் கால் கட்டை விடுவித்துக் கொண்டபடி –
சர்வ சக்தி-சரீரத்துடன் கொடு போக வேணும் என்று-கர க்ரஹணம் பண்ண
இவர் சரண க்ரஹணம் பண்ணி-விடுவித்துக் கொண்ட த்ருடமான சக்தியை யுடைய-
ஸ்ரீ ஆழ்வாரான ஸ்ரீ மாறன்-நம்முடைய சம்பத்து –

இடருற்று நின்றான் துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து —98-
இப்படி இவர் அருளிச் செய்ய மேல் போக்கடி காணாமல் தரைக் கீறி கவிழ தலை இட்டு ஸ்தப்தனாய் நின்றான்
இடராவது-அதிகோக்தி சொல்ல முடியாத ஆகுலம் -இது நிர்ஹேதுகமாகாதே -என்று அவன் விஷயீ காரத்திலே விக்ருதராய்
அத்தாலே வந்த சம்ருத்தமான யசஸை யுடைய ஸ்ரீ ஆழ்வாரை -அந்த யசஸ் ஸோபாதியாகத் தானும் சூழ்ந்து -இடருற்று நின்றான்
ஸ்ரீ சர்வஞ்ஞனும் நிருத்தனாய் நிற்பதே -என்று இவருக்கு ஈடுபாடாய் இருக்கிறது –

அங்கு அடியருடனே இருந்தவாற்றை யுரை செய்தான் -முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி -99-
ஸ்ரீ பரம பதத்திலே ஆனந்த மயமான ஸ்ரீ திரு மா மணி மண்டபத்திலே ஸ்ரீ அனந்த ஸ்ரீ கருட ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனர் பிரமுகராய் உள்ள-அடியரோடு
ஆனந்த நிர்பரராய் இருந்த பிரகாரத்தை அருளிச் செய்தார்
முடியுடை வானவரோடே கூடுகையாலே-முடியை யுடையராய் பிரபந்தம் தலைக் கட்டுகையாலே
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும்-அளக பந்தத்திலே வகுள பந்தத்தை யுடையராய் தலைக் கட்டின படியை அருளிச் செய்கிறார் –
அவன் – மது விரி துழாய் மாதவன் –இவர் -முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி-பர ஜ்ஞானத்தை உடைய பராங்குச முனியானவர் –
சூழ் விசும்பு அணி முகில் தொடங்கி-அடியரோடு இருந்தமை என்னும் அளவும் அருளிச் செய்தார் – எல்லாரும் விஸ்வசித்து உஜ்ஜீவிக்கைக்காக –

முனி மாறன் முன்புரை செய் முற்றின்பம் நீங்கி தனியாகி நின்று தளர்ந்து -நனியாம் பரம பத்தியால் நைந்து பங்கயத்தாள் கோனை
ஒருமை யுற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து –100-
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் -முனியே -என்னும்படி சதவஸ்தமான சம்ஹ்ருதி சமயத்தில் சர்வ சேதன ரஷணத்திலே
த்யாநாந்தஸ்தனாய் இருக்குமா போலே-இவரும்-நித்ய சம்சாரிகளாய் சம்சாரித்து
அசித் ப்ராயரான ஆத்மாக்கள் விஷயத்திலும் ரஷண சிந்தை பண்ணிப் போருகையாலே முனி -என்கிறது –
அன்றிக்கே – பகவத் விஷயத்தில்-எண்ணா தனகள் எண்ணும் நல் முனிவர்-என்னுதல் –
அன்றிக்கே பிரக்ருததுக்குச் சேர-ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் விஷயத்தில்-பரம பக்தி பர்யந்தமாக
நிரந்த சிந்தா உக்தராய் இருக்குமவர் -என்னுதல் -இப்படி மனன சீலராய் இருக்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் —
இத்தால்-அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர் சடகபன் -என்றத்தை நினைக்கிறது-

சாஷாத் கரித்த பரம பிராப்திக்கு தலை மிசையாய் வந்து-தாள்களைப் பூண்டு-போகாமல் தடுத்து
திரு வாணை இட்டு-கூசம் செய்யாதே-செய்திப் பிழை யற்று
கொம்பற்ற கதி கேடு போர விட்ட பெரும் பழி-புறம்பு போனால் வரும் இழவு உண்டிட்ட முற்றீம்பு
அன்பு வளர்ந்த அடி யுரம்-உயிர் உறவு முதல் அளவு துரக் கைகளாலே
பெறா வாணை அல்லவாக்கின-பேரவா-குளப்படியாம்படி-கடல் போன்ற ஆதாரத்தோடு சூழ்ந்து
தாபங்களை ஹரித்தமையை-வெளியிடுகிறார் பத்தாம் பத்தில் -என்று -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயத்தில்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் அருளிச் செய்தார் –

கண்டு களிப்பளவும் -பரஞ்ஞான கர்ப்ப பரபக்தி-/இருந்தமை -என்றது பூர்ண பரஞ்ஞானம் /முடிந்த அவா என்றது பரமபக்தி
இவை ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தைகள் -என்று இந்த பரபக்தியாதி பேதத்தையும் அருளிச் செய்தார் —
ஏவம்விதமான பரமபக்தியாலே-பரிபக்வராய்-பலத்தோடு சேர்ந்தார் -என்கிற
ஸ்ரீ திருவாய்மொழியில் அர்த்தத்தை-இப்பிரபந்தத்தில்-இப்பாட்டாலே சேகரித்து அருளினார் ஆயிற்று —

—————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாசிரியம் –ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –ஆறாம் பாசுரம் –

September 27, 2019

இவற்றினுடைய சத்தையை சார்த்தமாக உபாதானம் பண்ணி ஸ்ருஷ்டித்து -ஸ்ருஷ்டித்த அநந்தரம்-
இனிமேல் அவை பட்டது படுகின்றன என்று இராதே சிறியத்தை பெரியது நலிந்து மஹாபலி போல்வார்
பருந்து இறைஞ்சினால் போலே அபஹரிக்க-ஸ்ரீ யபதியானவன் தன் மேன்மை பாராதே தன்னை அழித்து ரஷித்த
செயலை அனுசந்தித்து சேதனராய் இருப்பார்க்கு இவனுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணி வர்த்திக்க இறே
செய்ய அடுப்பது-என்றார் கீழே –
இவர்கள் தாங்கள் சேதனரான பின்பு இதிலே உருப்படாது ஒழிவார்களோ-என்று லௌகீகரைப் பார்த்தார்
அவர்கள் வருந்திக் கை விடுவது இவன் ஒருவனையுமேயாய் –
விரும்புகைக்கும் இவனை ஒழிந்தவையாக அமைந்து –
நான் என்றும் என்னது என்றும் -பகவத் வ்யதிரிக்தரை ரக்ஷகராகத் தேடியும் போருகிறபடியைக் கண்டு
இது இருந்தபடி என்
ஏகஸ்மிந் நப்யதிக்ராந்தே முஹுர்ர்த்தே த்யாந வர்ஜிதே
தஸ்யுபிர் முஷிதேநேவ யுக்த மாக்ரந்திதம் ப்ருசம்–என்கிறபடியே –
பகவத் தியானத்துக்கு விச்சேதம் பிறந்தால் அதுக்குப் பரிஹாரமாகத் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணுகை –
சீரிய தனம் அபஹ்ருதமானால் எல்லாரும் அறியக் கூப்பிடுமா போலே கீழ்ப் பிறந்த விச்சேதத்துக்குக் கூப்பிடக் கடவது இறே
அப்படித் தங்கள் இழவுக்குக் கூப்பிட வேண்டி இருக்க -அவர்கள் அது தானும் அறியாது இருக்க
அவர்கள் இழவு பொறுக்க மாட்டாமை-தாம் ஓ என்று ஓ என்று கூப்பிடுகிறார்

ஒ! ஒ! உலகினது இயலவே ஈன்றோள் இருக்க
மணை நீர் ஆட்டி படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து
அளந்து தேர்ந்து உலகு அளிக்கும் முதல் பெரும்
கடவுள் நிற்ப புடை பல தானறி
தெய்வம் பேணுதல் தனாது
புல் அறிவாண்மை பொருந்தக் காட்டி
கொல்வன முதலா அல்லன முயலும்
இனைய செய்கை இன்பு துன்பு அளி
தொல் மா மாயப் பிறவி யுள் நீங்கா
பல் மா மாயத்து அழுந்து மா நளிர்ந்தே –6–

உலகு-இப்பூ மண்டலத்தை
படைத்து -ஆதி காலத்திலேயே உண்டாக்கி
இடந்து -ஸ்ரீ வராஹ கல்பத்தில் அண்டபித்தியில் இருந்து குத்தி எடுத்து
உண்டு -பிரளய காலத்தில் அமுது செய்து
உமிழ்ந்து-அவாந்தர ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்தில் வெளிப்படுத்தி
அளந்து -திரிவிக்ரம அவதாரத்தில் திருவடிகளால் அளந்து
தேர்ந்து -அதற்கும் மேலே ரக்ஷண உபாயத்தை சிந்தை செய்து
அளிக்கும் -ரக்ஷிக்கும் படியான
முதல் பெரும் கடவுள் -ஆதி காரணனும் பரதேவதையுமான ஸ்ரீமன் நாராயணன்
நிற்ப -ஆஸ்ரயணீயனாக இருக்க -அவனை விட்டு –
புடை பல அவனுடைய விபூதியாக சொல்லப்பட்டனவாய் -பலவகைப்பட்டவனாய்
தானறி தெய்வம் -ஆஸ்ரயிக்கும் தான் அறிந்த சில தேவதைகளை
பேணுதல் -ரக்ஷகனாக ஆதரிக்கை
தனாது புல் அறிவு -தன்னுடைய கீழான புத்தியை
ஆண்மை பொருந்தக் காட்டி-பெரியோர்கள் மனத்தில் படும்படி காண்பித்து
ஈன்றோள் இருக்க-பெற்றவள் இருக்கும் போது-அவளைக் கவனியாமல்
மணை நீர் ஆட்டி -அசேதனமான மணைக்கு நீராட்டுவது போல் இருக்கிறது
செய்கை-அத்தேவதைகளின் செய்கைகள்
கொல்வன முதலா-ஹிம்ஸிக்கை முதலிய
அல்லன முயலும்-செய்யத் தகாத கார்யங்களைச் செய்கையாகிற
இனைய-இப்படிப்பட்ட தன்மையை உடையவை
அளி-அத்தேவதைகள் அளிக்கும் பலமாவது
துன்பு -துன்பத்துடன் கூடிய
இன்பு-ஸூகமாகவே இருக்கும் -ஆகையால் அத்தேவதைகளை ஆஸ்ரயிக்கை
தொல் மா மாயப் பிறவி யுள் -அநாதியாய்-பெரியதாய் -ஆச்சர்ய கரமான சம்சாரத்தில் நின்றும்
நீங்கா-நீங்குகை அன்றிக்கே
பல் மா மாயத்து -பலவாய் பெரியதாய் மோகத்தை உண்டாக்கக் கூடிய சப்தாதி விஷயங்களில்
அழுந்து மா நளிர்ந்தே –நன்றாக அழுந்துகைக்கு இடமாகும்
ஒ! ஒ! உலகினது இயலவே–உலகின் ஸ்வபாவம் என்னே –

ஒ! ஒ!
இருந்தார் இருந்த இடங்களிலே செவிப்படும்படி கூப்பிடுகிறார்

உலகினது இயலவே
ஒரு விபூதியாக தன்னை அனுபவிக்கிற அனுபவத்துக்கு விச்சேதம் இன்றிக்கே செல்லுகிறாப் போலே
இது ஒரு விபூதி தன் பக்கல் வைமுக்யம் பண்ணும்படி வைப்பதே –
இது ஒரு லோகத்தினுடைய ஸ்வ பாவமே –

நீர் இங்கனே ஓ என்று இட்டு நெடு வாசி படக் கூப்பிடுகைக்கு லோகமாகத் தான் செய்தது என் என்னில் –
ஈன்றோள் இருக்க மணை நீர் ஆட்டி
இரா நின்றார்கள்

உத்பத்திக்கு முன்னே உண்டாக்குகைக்கு சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணி -பின்னை கர்ப்பத்தில் தரித்து –
பிரசவ வேதனையை அனுபவித்து -அநந்தரம் தண்ணிய இட்டுக் கொடு துவண்டு நோக்கினால்
அறிவு பிறந்து பண்ணின உபகாரத்தை ஸ்மரிக்கும் அளவானவாறே அவளை விட்டு
ஒரு உபகாரமும் பண்ணவும் அறியாதே இவன் பண்ணின உபகாரத்தையும் ஸ்மரிக்கவும் அறியாதே
இருபத்தொரு அசித் பதார்த்தத்தை கொண்டாடுவாரைப் போலே
வகுத்த விஷயத்தை விட்டு அப்ராப்த விஷயத்தை ஆதரியா நின்றார்கள்

நீர் -ஈன்றோள் -என்று தாயாக நினைக்கிறது தான் ஆரை என்னில்
படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து தேர்ந்து உலகு அளிக்கும் முதல் பெரும் கடவுள் நிற்ப
இவை அடங்கலும் போக மோக்ஷ ஸூந்ய மாய்த் தமோ பூதமாய்-
ஆஸீதிதம் தமோ பூதம் -என்றபடி அசித் கல்பமாய் இழந்து கிடக்கிற போது
இவற்றினுடைய தசையைக் கண்டு -ஐயோ என்று இரங்கி பஹு ஸ்யாம் என்று ஸ்ருஷ்டித்து
ஸ்ருஷ்டமான அநந்தரம் பிரளயம் கொள்ள நீருக்கும் சேற்றுக்கும் இறாயாத மஹா வராஹமாக எடுத்து
திரிய பிரளயம் வரும் என்று முற்கோலி திரு வயிற்றிலே வைத்து உள்ளே கிடந்து தளராதபடி
வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து எல்லை நடந்து மீட்டு –
இப்படி சர்வவித்த ரக்ஷணங்களையும் பண்ணச் செய்தே
பின்னையும் தன்னை விஸ்வசித்து அருகே கிடந்தவனை -மாடி தடவினவனைப் போலே அநு தபித்து-
ஒன்றும் செய்யாதானாய் மேன்மேல் என ரக்ஷண உபாயங்களை சிந்தித்து –
ஒருவரை இருவரை அன்றிக்கே வரையாதே எல்லாரையும் ஓக்க ரக்ஷிக்கிற அத்விதீய பரதேவதை யானவன் –
ஆரோ வருவார் -என்று
குஹேநே சார்த்தம் தத்ரைவ ஸ்திதோ அஸ்மி திவசாந் பஹுந்
ஆசயா யதிவா ராம புநஸ் சப்தா பயேதி தி -அயோத்யா -59-3-என்கிறபடியே அவசர பிரதீஷனாய் நிற்க
இவ்வோ உபகாரங்களை பன்னிற்றிலனே யாகிலும் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு முட்டுப் பொறுக்கும்
அத்விதீய பரதேவதை இவன் அல்லது இல்லை என்கை

யயாதி சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணி ஸ்வர்க்கத்திலே இந்திரனோடே அர்த்தாசநத்திலே இருக்கச் செய்தே –
கர்ம பூமியில் புண்ய கருத்துக்கள் யார் -என்று அவனைக் கேட்க –
ஒரு தேவதை முன்பே பொய் சொல்லிற்றாக ஒண்ணாது என்று -நான் வர்த்தித்த காலத்தில்
என்னை எல்லார்க்கும் மேலாகச் சொல்லுவார்கள் -என்ன -ஆத்ம பிரசம்ஸை பண்ணினாய் –
த்வம்ச என்று பூமியிலே விழும்படி சபித்தான் என்று இவ்விடத்தை ஸ்ரீ பட்டர் வாசித்துப் போந்த காலத்திலே
இந்திரன் தன்னை ஆஸ்ரயித்துப் பெற்ற உத்கர்ஷமாய் இருக்க அர்த்தாசநத்திலே இருந்தது பொறுக்க மாட்டாமை –
ஆத்ம பிரசம்ஸை பண்ணினாய் -என்றறொரு வ்யாஜத்தை இட்டுத் தள்ளினானாய் இருந்தது –
இது தான் வேத உப ப்ரும்ஹணார்த்தமாக ப்ரவ்ருத்தமான மஹா பாரதத்தில் எவ்வர்த்தத்தினுடைய
விசதமமாக ருஷி எழுதினான் -என்று கேட்க
தான் தன்னோடு ஓக்க உத்கர்ஷத்தைக் கொடுக்க வல்லதுவும் -அத்தைப் பொறுக்க வல்லதுவும்
பரதேவதையான பின்பு ஆஸ்ரயிக்கப்படுமதுவும் பரதேவதை –
அல்லாதார் ஆஸ்ரயணீயர் அல்லர் என்னும் இடம் பிரகாசிகைக்காக -என்று அருளிச் செய்தார்

அவனை விட்டால் சுருக்கம் ஒழிய அவனோடே தோள் தீண்டியாய் இருப்பாரை ஆஸ்ரயிக்கப் பெறினுமாம் இறே
புடை பல தானறி தெய்வம் பேணுதல்
ஒரு புடைகளிலே -அர்த்தவாதித்து அவனுடைய விபூதியைப் பேசுகிற இடத்திலே அவனுடைய உத் கர்ஷத்துக்காக
இவ்வருகே சிலருக்கு சில மினுக்கம் சொல்லுமே -அத்தைக் கொண்டு கிடந்த இடம் அறியாமே
ஒதுங்கிக் கிடைத்தவற்றை யாயிற்று ஆதரிப்பது –
அது தன்னிலும் ஒரு தேவதையே இவனுடைய சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் கொடுக்க மாட்டாதே –
ஒருவனாய் பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கிறான் அன்றே –
அது வேண்டில் –
ஆரோக்யம் பாஸ்கராத் இச்சேத் தானம் இச்சேத் ஹுதாசநாத்
ஈஸ்வராத் ஞானம் அந்விச்சேத் இச்சேத் கதிம் இச்சேத் ஜனார்த்தநாத் -ப்ரஹ்மாண்டம் –என்னக் கடவது இறே

ஆக விபூதி காமன் ஆகில் இன்னானைப் பற்றுவான் -புத்ர காமன் ஆகில் இன்னானைப் பற்றுவான் –
பசு காமன் ஆகில் இன்னானைப் பற்றுவான் என்று இங்கனே ஒன்றுக்கு ஒருவராய் பலராய் இருக்கும் –
தான் அறி தெய்வம்
பிராமண ப்ரஸித்தமாய் இருப்பது ஓன்று அன்றே -ரஜோ குணத்தாலும் தமோ குணத்தாலும் மிக்கு இருக்கிற
தான் அறியும் தெய்வத்தை யாயிற்றுப் பற்றுகிறது
பேணுதல்
அவை தனக்கு என்ன ஒரு உத்கர்ஷம் இல்லாமையால் -மொட்டைத் தலையனை பனி இரும் குழலன் -என்று
கவி பாடுவாரைப் போலே ஆஸ்ரயிக்கிற இவனுக்கே பரமாயிற்று
அத் தேவதைகளுக்கு ஈஸ்வரத்வம் சம்பாதித்துக் கொடுக்கையும்

தானது–
இவன் சொன்ன போதாக அவை ஆஸ்ரயணீயங்கள் ஆகிறனவும் அல்ல –
இவன் தான் அங்கே சில பெற்றான் ஆகிறானும் அல்லன்
இத்தால் பலித்தது ஆயிற்று -விசேஷஞ்ர்க்கு தன் அறிவில் குறைவை பிரகாசிப்பித்தானாம் அத்தனை –

தானது–புல் அறிவாண்மை பொருந்தக் காட்டி-
தன்னுடைய ஞானத்தில் அல்பதையை விசேஷஞ்ஞர்க்கு தேறும்படி தெரிவிப்பித்து
பலம் பெரும் போது பரதேவதையை ஆஸ்ரயித்துப் பெற வேணுமே
ஆஸ்ரயிக்கும் இடத்தில்
ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்ய ஸ்ரோதவ்யோ மந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்ய–ப்ருஹதாரண்யம் -6-5-6-என்றும்
தமேவ வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நாந்யப் பந்தா -என்றும்
உபாசன வாக்யங்களிலே சொன்னபடியே காரண வஸ்துவை உபாசிக்கின்றது அன்று இறே

கொல்வன முதலா அல்லன முயலும் இனைய செய்கை
ஆட்டை அறுத்துத் தா பிரஜையை அறுத்துத் தா -என்பன சிலவும்
நிஷித்த த்ரவ்யங்களைக் கொண்டு பரிமாற வேண்டுவன சிலவும் இவையாயிற்று செயல்கள் —
ஆஸ்ரயணங்கள் தாமே நரகமாய் இருந்ததே –
இப்படி ஆஸ்ரயித்துப் பெரும் பலத்தைப் பார்த்தால் அதை பெருமதில் பெறாது ஒழிகை நன்றாய் இருக்குமே

இன்பு துன்பு அளி
ஸூக துக்க மிஸ்ரமான பலத்தை யாயிற்று தருவது -நிஷ்க்ருஷ்ட ஸூகமான மோக்ஷம் அவற்றுக்கு இல்லையே

ஆக -செய்ததாயிற்று என் என்னில் -தன்னோடு ஒத்து இருப்பான் ஒருவனாய் -பவ உபகரண பூதனாய் –
நித்ய சம்சாரியாய் இருப்பான் ஒருவனை ஆஸ்ரயித்துப் பலம் பெறப் பார்த்த இது தான்
நித்ய சம்சாரி யாக்கைக்கு கிருஷி பண்ணினான் ஆயிற்று

தொல் மா மாயப் பிறவி யுள் நீங்கா
பல் மா மாயத்து –
பழையதாய் காரணமாய் இருக்கிற மா மாயம் உண்டு –இம்மாயை
தேவீ ஹ்யேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா –ஸ்ரீ கீதை –7-14-
இது ஒருவரால் கடக்க ஒண்ணாது -என்று அவன் அருளிச் செய்த பிரகிருதி –
இப்பிரக்ருதி சம்பந்த நிபந்தந ஜென்மங்களில் புக்கு மீள விரகு இன்றிக்கே பலவகைப்பட்ட இருக்கிற
மா மாயம் உண்டு -சப்தாதி விஷயங்கள் -அவற்றிலே

நளிர்ந்தே அழுந்துமே
எடுத்தது அனையும் தரை அளவும் அழுந்தா நின்றன

உலகினது இயல்வே
வகுத்த விஷயத்தைப் பற்றி நிஷ்க்ருஷ்ட ஸூ கத்தைப் பெறப் பாராதே சேதனர் அப்ராப்த விஷயத்தை ஆஸ்ரயித்து
அனர்த்தத்தைப் பெறப் பார்ப்பதே –
இது என்ன படு கொலை என்கிறார்

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திருவாசிரியம் -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் தனியன் வியாக்யானம் —ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த அவதாரிகையும் வியாக்யானமும் –முதல் பாசுரம் –

September 26, 2019

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -நம் குலபதே-நம் சடகோபனை பாடினாயோ -பாடினார் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
அருள் மாரி–ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் -படைத்தான் கவி –திருமாலவன் கவி –வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் —
சடாரி உபநிஷதாம் உப காந மாத்ர போக –ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள்
யம் சம்ஸ்க்ருத திராவிட வேத ஸூக்தை–
குருகூர் சடகோபன் பண்ணிய தமிழ் வேதம் பணிப் பொன் போலே சர்வாதிகாரம் —
ஓ ஒ உலகின் இயல்வே என்று இதர புருஷார்த்தங்களையும் உபாயாந்தரங்களையும் வெறுத்து -பரம புருஷ ஏக பரமாய் இருக்குமே —
சம்ஸ்க்ருத வேதம் கட்டிப் பொன் போலே-ஸமஸ்த புருஷார்த்தங்களையும் உபாயாந்தரங்களையும் சொல்லுமே –
ஆகவே இவை சுடர் மிகு சுருதி -வேதாந்த பரமாய் இருக்குமே

ஸ்ரீ திரு விருத்தம் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸூக்தம் விளக்கும் ருக்வேத சாரம் என்றும்
ஸ்ரீ திருவாசிரியம் ஏழு காண்டங்கள் கொண்ட சார நாராயண அநுவாகம் கொண்ட யஜுர் வேத சாரம் என்றும் –
ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி முண்டக உபநிஷத் கொண்ட அதர்வண வேத சாரம் என்றும்
ஸ்ரீ திருவாய்மொழி ஆயிரம் சாகைகள் கொண்ட சாந்தோக்யம் உபநிஷத் கொண்ட சாம வேத சாரமாய் இருக்கும் என்றும் சொல்வர்கள்

ஸ்ரீ திரு அஷ்டாரத்தில் பிரணவம் நமஸ் சப்தார்த்த விவரணம் ஸ்ரீ திருவிருத்தம் என்றும் –
ஸ்ரீ திரு அஷ்டாரத்தில் நாராயணாய சப்த்தார்த்த விவரணம் திருவாசிரியம் என்றும் –
ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக விவரணம் ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி என்றும் –
ஸ்ரீ த்வய விவரணம் ஸ்ரீ திருவாய் மொழி என்றும் சொல்வர்கள்

வ்ருஷ பேது து விசாகாயாம் குருகா பூரி காரி ஜம்
பாண்டிய தேசே கலேர் ஆதவ் சடாரிம் ஸைனபம் பஜே

சகல த்ராவிடாம்நாய சாரா வ்யாக்யான காரிணம் –ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனியன்
ஸ்ராவணே ரோஹிணீ ஜாதம் க்ருஷ்ண சமஞ்ஞம் அஹம் பஜே –ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை தனியன்

———————-

அவதாரிகை —
ஸ்ரீ திருவாசிரியமாகிற திவ்ய பிரபந்த தர்சியாய் -தேசிகராய் இருக்கிறவரை -நிர்மலமான ஹ்ருதயத்தில் வைத்து
விஸ்ம்ருதி இன்றிக்கேநிரந்தர மங்களா சாசனம் பண்ணுங்கோள் –என்கிறது

ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார்—(ஸ்ரீ யஜ்ஜ மூர்த்தி )- அருளிச் செய்த தனியன்-

காசினியோர் தாம் வாழ கலி யுகத்தே வந்து உதித்து
ஆசிரியப் பா வதனால் அரு மறை நூல் விரித்தானை
தேசிகனை பராங்குசனை திகழ வகுளத் தாரானை
மாசடையா மனத்து வைத்து மறவாமல் வாழ்த்துதுமே-

காசினியோர் தாம் வாழ –
நேரே கண்டத்துக்கு மேல் ஓன்று அறியாத பூமியில் உண்டான மனுஷ்யர் ஜீவிக்க –
(கண்டதே காட்சி -லோகாயுத மதஸ்தர் மலிந்த )
கலி யுகத்தே வந்து உதித்து–
கலவ் புந பாபரதாபி பூதே பக்தாத்மநா ச உத்பபூத –( ஸ்ரீ பகவான் பக்தி ரூபையாக தோன்றிய கலியுகத்தில் )–என்கிறபடியே
ஞானத்துக்கு அடைவு இல்லாத கலிகாலத்தில் யுக வர்ண க்ரம அவதாரம் என்னலாம் படி ஸ்ரீ ஆழ்வார் அவதரித்தார் யாயிற்று
(க்ருத யுகம் -ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயன் -ஸ்ரீ பரசுராமன் ப்ராஹ்மண வர்ணம்
த்ரேதா யுகம் –ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் -ஷத்ரிய வர்ணம்
த்வாபர யுகம் -முடி உரிமை இல்லா வைஸ்யபிராயர் ஸ்ரீ வாசுதேவ -சாஷாத் வைஸ்யரான ஸ்ரீ நந்த கோபன் இளம் குமாரனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாகவும்
கலியுகம் -சதுர்த்த வர்ணம் -காரியாருக்கும் உடைய நங்கையாரும் திருக்குமாரராக )
வந்து உதித்து
லோகாந்தரத்தில் நின்றும் இங்கே வந்து திருவவதரித்தார் என்னுமது தோற்றுகிறது –
முன்னம் வந்து உதித்து-என்கிறபடியும் -வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயம் இறே
மேலே வகுளத் தாரானை-என்று இறே இருக்கிறது –

திரு அவதரித்துச் செய்த கார்யம் இன்னது என்கிறது மேல்
ஆசிரியப் பா வதனால் அரு மறை நூல் விரித்தானை-
தமிழுக்கு வெண்பா இத்யாதி அநேகம் பாக்கள் உண்டாய் இருக்கவும் ஆசிரியப்பாவாலே யாயிற்று திருவாசிரியம் செய்து அருளினது
அரு மறை நூல் விரிக்கை யாவது
அரிய வேதம் ஆகிற சாஸ்திரத்தை விஸ்திருதமாக்கி -அதுவே நிரூபகமாம் படி யானவரை –
அரு மறை நூலை வண் தமிழ் நூல் ஆக்கினவரை –

தேசிகனை பராங்குசனை
வேதார்த்த தர்சியான-சாஷாத்கரித்த – ஸ்ரீ பராங்குச தேசிகரை –
திகழ வகுளத் தாரானை
விளங்கா நின்ற திரு மகிழ் மாலையைத் திரு மார்பிலே உடையவரை
தண் துளபத் தாரானை -என்னுமா போலே -தாமம் துளபமோ வகுளமோ -என்னக் கடவது இறே

மாசடையா மனத்து வைத்து
மாசற்றார் மனத்துளானை –திருமாலை -22-
தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாமே–திருவாய் -9-2-4-இத்யாதிகள் படியே
நிர்மலமான மனஸ்ஸிலே வைத்து
வண் குருகைக் கோனாரும் நம்முடைக் குடி வீற்று இருந்தார் -என்னும்படி ச ஹ்ருதயமாக வைத்து –
விஷய வைராக்யமுடைய பரம ஹம்ஸராகையாலே மானஸ பத்மாஸனத்தில் இறே இருப்பது

வகுளத் தாரானை மாசடையா மனத்து வைத்து
நாள் கமழ் மகிழ் மாலை மார்வினன் மாறன் சடகோபன் —திருவாய் -4-10-11-என்னும்படியான நம்மாழ்வாரை
சடகோபனைச் சிந்தையுள்ளே பெய்தற்கு இசையும் பெரியவர் சீரை –ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி -18-என்னும்படி
ஸூபாஸ்ரயமாகக் பாவித்து பக்தி பண்ணி வைத்து

மறவாமல் வாழ்த்துதுமே-
விஸ்ம்ருதி இன்றிக்கே இவ்விருப்புக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம்
அவரும் ஊழி தொரு ஊழி ஓவாது வாழிய வென்று யாம் தொழ இசையுங்கொல்–ஸ்ரீ திருவாசிரியம் -4-என்றார் இறே

இத்தால்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே
ஸூபாஸ்ரயம் என்னுமத்தையும்
மங்களாஸான விஷயம் என்னுமத்தையும் -சொல்லிற்று ஆயிற்று –

—————

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த அவதாரிகை

ஸ்ரீ திருவிருத்தத்தில் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைக் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு
(மயர்வற மதி நலம் அருளினான் என்கிறபடியே )
அவனுடைய நித்ய விபூதி யோகத்தையும் லீலா விபூதி யோகத்தையும் அனுசந்தித்து –
நித்ய விபூதியில் உள்ளார் நிரதிசய அனுபவமே யாத்ரையாய் இருக்கிற படியையும்
அது உண்டு அறுக்கைக்கு ஈடான ஆரோக்யத்தை உடையராய் இருக்கிற படியையும்
இவ்வருகு உள்ளார் கர்ம பரதந்த்ரராய் –இதர விஷயங்களில் பிரவணராய் -தண்ணியதான தேஹ
யாத்திரையே போகமாய் இருக்கிறபடியையும் அனுசந்தித்து –
ப்ராதாக்களில் சிலர் ஜீவிக்க ஒருவன் குறைய ஜீவிக்கப் புக்கால் தன் குறையை அனுசந்தித்து வெறுக்குமா போலே
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடன் நித்ய அனுபவம் பண்ணுவார்களோடு ஓக்க தமக்கு பிராப்தி உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
தாம் அத்தை இழந்து இருக்கிறபடியை அனுசந்தித்து -இதுக்கு ஆதி தேஹ சம்பந்தம் -என்று பார்த்து
இத்தைக் கழித்துக் கொள்ளலாம் வழி தன் பக்கல் ஒன்றும் காணாமையாலே இந்த பிரகிருதி ப்ராக்ருதங்களினோட்டை
சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தர வேண்டும் என்று அவன் திருவடிகளில் விண்ணப்பம் செய்தார்

இது பின்னை பொய்ந்நின்ற ஞானமும் –இத்யாதி முதல் பாட்டுக்கு கருத்து அன்றோ என்னில்-
முதலிலேயும் இப்பாசுரத்தை அருளிச் செய்து
முடிவிலேயும் -அழுந்தார் பிறப்பாம் பொல்லா அரு வினை -100-என்று
உபக்ரம உபஸம்ஹாரங்கள் ஏக ரூபமாய் இருக்கையாலே
இப்பிரபந்தத்துக்கு தாத்பர்யமும் அதுவே -தாம் நினைத்த போதே தம்முடைய அபேக்ஷிதம் கிடையாமையால்
பிறந்த ஆற்றாமை ஆவிஷ்கரித்த படி நடுவில் பாட்டுக்கள் அடைய –

ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு இவர் அபேக்ஷிதம் சடக்கெனச் செய்யப் போகாது -அதுக்கு அடி
சரதல்பத்திலே கிடந்த ஸ்ரீ பீஷ்மரைக் கொண்டு நாட்டுக்கு சிறிது வெளிச்சிறப்பைப் பண்ணிக் கொடுத்தால் போலே
இவரை இடுவித்து சில பிரபந்தங்களை பிரவர்த்திப்பித்து சம்சாரத்தைத் திருத்த நினைத்தவன் ஆகையால் –
இங்கே வைக்கலாம் படி அல்லவே இவருடைய த்வரை-
இவர் தாம் நிர்பந்தம் பண்ணுகிறதும் அவ்வருகே போய் குண அனுபவம் பண்ணுகைக்காக இறே

இவை தன்னை அனுபவிப்போம் என்று பார்த்து தன்னுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைக் காட்டிக் கொடுக்க
தேஹத்தினுடைய தன்மையை அனுசந்திப்பதற்கு முன்பு காட்டிக் கொடுத்தது இவையே யாகிலும்
அவ்வருகே போய்-பரமபதத்தில் சென்று – அனுபவிப்பதும் ஓர் அனுபவம் உண்டு என்று தோற்றாதபடி
ஒரு வைஸ்யத்தைப் பிறப்பிக்க அவற்றிலே அந்ய பரராய் அனுபவிக்கிறார் –

————————

ஸ்வரூப ரூப குணங்கள் என்று இறே அடைவு –
ஸ்வரூபத்தை விட்டு ரூபத்தில் இழிந்து அனுபவிக்க வேணும் என்கிறார் யாயிற்று –
தான் துவக்கு உண்டு இருப்பதும் இதிலே யாகையாலே –
இனி இவ்வஸ்து தான் நேர் கொடு நேரே அனுபவிக்க ஒண்ணாத படி -முகத்திலே அலை எறிகையாலே-
கிண்ணகத்தில் இழிவார் மிதப்பு -ஓடம் -கொண்டு இழிவாரைப் போலே –
இந்த ரூபத்தையும் -உபமான முகத்தால் இழிந்து அனுபவிக்க வேணும் என்று பார்த்தார் –
ஸர்வதா சாம்யம் இல்லாத தொரு வஸ்து யாகையாலே ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்துக்கு உபமானமாகச் சொல்லுவது தான் இல்லை –

ஆனாலும் அல்ப ஸாத்ருஸ்யம் உள்ளது ஒன்றைப் பற்றி இளைய வேணும் இறே –
ஒரு மரகத கிரியை யாயிற்று உபமானமாகச் சொல்லுகிறது
அதின் பக்கல் நேர் கொடு நேர் கொள்ளலாவது ஓன்று இல்லாமையால் அது தன்னை சிஷித்திக் கொண்டு இழிகிறார்-
ஸ்வரூபத்தை விட்டு ரூபத்தைப் பற்றினவோ பாதி ரூபம் தன்னையும் விட்டு
உபமானத்திலே இழிந்து அது தனக்கு ஒப்பனை தேடி எடுத்துப் பேசுகிறார் –

செக்கர் மா முகில் உடுத்து மிக்க செம் சுடர்
பரிதி சூடி அம் சுடர் மதியம் பூண்டு
பல சுடர் புனைந்த பவள செவ்வாய்
திகழ பசும் சோதி மரகத குன்றம்
கடலோன் கை மிசை கண் வளர்வது போல்
பீதக ஆடை முடி பூண் முதலா
மேதகு பல் கலன் அணிந்து சோதி
வாயவும் கண்ணவும் சிவப்ப மீது இட்டு
பச்சை மேனி மிக பகைப்ப
நச்சு வினை கவர் தலை அரவின் அமளி ஏறி
எறி கடல் நடுவுள் அறி துயில் அமர்ந்து
சிவன் அயன் இந்திரன் இவர் முதல் அனைத்தோர்
தெய்வ குழாங்கள் கை தொழ கிடந்த
தாமரை வுந்தி தனி பெரு நாயக
மூ வுலகு அளந்த சேவடியோயே –1–

செக்கர் மா முகில் உடுத்து -சிவந்த பெரிய மேகத்தை அரையிலே கட்டி
மிக்க செம் சுடர்-மிகவும் சிறந்த கிரணங்களை யுடைய
பரிதி சூடி-சூரியனை தலையிலே தரித்து
அம் சுடர் மதியம் பூண்டு-அழிகிய குளிர்ந்த கிரணங்களை யுடைய சந்திரனை அணிந்து
பல சுடர் புனைந்த -நக்ஷத்ரங்களாகிற அநேக தேஜஸ்ஸூக் களைத் தரித்து உள்ளதாய்
பவள செம் வாய்-பவளங்களைப் போன்ற சிவந்த இடங்களை உடையதாய்
திகழ பசும் சோதி மரகத குன்றம்-விளங்கும்படியான பச்சை நிறத்தை உடைத்தான் மரகதமலையானது
கடலோன் கை மிசை-கடலுக்கு அதிபதியான வருணனுடைய திரைகளாகிற கையின் மேலே –
கண் வளர்வது போல்-நித்திரை செய்வது போலே
பீதக ஆடை முடி பூண் முதலா-பீதாம்பரம் கிரீடம் கண்டிகை முதலான
மேதகு பல் கலன் அணிந்து -பொருந்தி தகுதியாய் இருக்கிற பல ஆபரணங்களையும் அணிந்து
சோதி வாயவும் –ஒளிவிடா நின்றுள்ள திருப்பவளமும்
கண்ணவும்-திருக் கண்களும்
சிவப்ப -சிவந்து இருக்கும்படியாகவும்
மீது இட்டு-போட்டியில் வெற்றி கொண்டு
பச்சை மேனி மிக பகைப்ப-பச்சை நிறமானது மிகவும் விளங்குபடியாகவும்

நச்சு வினை -எதிரிகளை அழிக்கையில்-விஷத்தைப் போன்ற செயல்களை உடையனாய்
கவர் தலை -கவிழ்ந்து இருந்துள்ள தலைகளை உடையனாய்
அரவின் அமளி ஏறி-ஆதி சேஷனாகிற படுக்கையில் ஏறி
எரி கடல் நடுவுள் -அலை எறியும்படியான கடலின் நடுவே
அறி துயில் அமர்ந்து-ஜகாத் ரக்ஷண சிந்தை யாகிற யோக நித்திரையை அடைந்து
சிவன் அயன் இந்திரன் இவர் முதல் அனைத்தோர் தெய்வ குழாங்கள்-அனைத்து தேவர்கள் கூட்டங்களும்
கை தொழ கிடந்த-கை கூப்பி வணங்கும் படி பள்ளி கொண்டு இருப்பவனும்
தாமரை வுந்தி -எல்லா உலகத்தின் உத்பத்திக்கும் காரணமான நாபீ கமலத்தை யுடையவனும்
தனி பெரு நாயக-ஒப்பற்ற சர்வாதிகனுமாய் இருப்பவனுமான எம்பெருமானே
மூ வுலகு அளந்த சேவடியோயே –மூன்று உலகங்களையும் அளந்த திருவடிகளை யுடையவனே-

செக்கர் மா முகில் உடுத்து
ஆனையைக் கண்டார் -ஆனை-ஆனை -என்னுமா போலே -அனுபவ ஜனித ப்ரீதி உள் அடங்காமையாலே ஏத்துகிறார்
ஸ்யாமமான நிறத்துக்குப் பரபாகமான சிவப்பை யுடைத்தாய் -கொடுக்கும் கொய்சகமும் வைத்து உடுக்கலாம்படியான –
மா -தலைப்பும் கொச்சமும் வைத்து உடுக்கலாம் படியான பெரிய அளவு –
அளவை யுடைத்தாய் -ஸுவ் குமார்யத்துக்குச் சேர்ந்து குளிர்ந்து இருக்கிற முகிலை அரையிலே பூத்தால் போலே உடுத்து
படிச்சோதி ஆடையொடும் –கடிச்சோதி கலந்ததுவோ -3-1-1- என்னும்படி –

மிக்க செம் சுடர் பரிதி சூடி –
திவி சூர்ய சஹஸ்ரஸ்ய பவேத் யுக பதுத்திதா
யதி பா சத்ருசீ சா ஸ்யாத் பாசஸ் தஸ்ய மஹாத்மந –ஸ்ரீ கீதை –11-2-என்று சொல்லுகிறபடியே
சஹஸ்ர கிரணங்கள் என்றால் போலே ஒரு ஸங்க்யை உண்டு இறே ஆதித்யனுக்கு —
அப்படி பரிச்சின்ன கிரணன் அன்றிக்கே அநேக ஆயிரம் கிரணங்களை யுடையான் ஒரு ஆதித்யன் வந்து
உதித்தாலே போல் ஆயிற்று திரு அபிஷேகம் இருப்பது –
பச்சை மா மலை போல் மேனியை யுடைய எம்பெருமான் -மிகச் சிவந்து இருந்துள்ள
கிரணங்களை யுடைய பரிதியைச் சூடி –

அம் சுடர் மதியம் பூண்டு
தன்னுடைய -ஸ்வா பாவிகமாய் இருந்துள்ள பிரதாபத்தாலே ஒருவருக்கும் கிட்ட ஒண்ணாத படி இருக்கிற
ஆதித்யனைப் போலே அன்றிக்கே சீதளமான கிரணங்களை யுடையவனாய் –
குறைதல் -நிறைதல்-மறு உண்டாதல் இன்றிக்கே -வைத்த கண் வாங்காதே கண்டு
இருக்க வேண்டும்படியான அழகை யுடைய சந்திரனைப் பூண்டு
(பச்சை மா மலை போன்ற திரு மேனிக்கு இது கழுத்துக்கு ஆபரணம் -கண்டிக்க ஆபரணம் )-

பல சுடர் புனைந்த
மற்றும் பல நக்ஷத்ரங்களையும் -( க்ரஹங்களையும் -போன்ற ஜோதி களையும் ஆபரணங்களாகப் )பூண்டு

பவள செவ்வாய்
பவளமாகிய சிறந்த வாயை யுடைத்தாய் –
உபமேயத்தில் வந்தால் பவளம் போல் சிவந்த அதரத்தை யுடையவன் என்கிறது –
இங்கே பவளம் போலே சிவந்த இடங்களை யுடைத்தாய் என்கிறது –

திகழ பசும் சோதி மரகத குன்றம் கடலோன் கை மிசை கண் வளர்வது போல்
தனக்கு இவ்வருகு உள்ளவை எல்லாம் -( இதர மலைகள் எல்லாம் )கீழாம் படி மிகைத்து உஜ்ஜவலமாகா நின்றுள்ள
ஸ்யாமமான தேஜஸ்ஸை யுடைத்தான மரகத கிரியானது –
கடலுக்கு அதிபதியான வருணனுடைய திரைக்கையிலே கண் வளர்ந்து அருளுவது போலே
சாய்வது போல் என்ன அமைந்து இருக்க உபமானத்திலும் கூசி கண் வளர்வது போல் -என்கிறார் –
திருமலை நம்பி எம்பெருமானார்க்கு ஒருவரை அடையாளம் சொல்லுகிற இடத்தில்–
( மென்மையான காதை உடையவர் என்று சொல்லும் இடத்தில் ) பொன்னாலே தோடு பண்ணினால் இட
ஒண்ணாத படியான காதை யுடையராய் இருக்குமவரை அறிந்து இருக்கை யுண்டோ -என்றாராம் –
இங்கு உபமானத்தைச் சொல்லும் இடத்தில் உபமேயத்தைப் போலே
அங்கு உபமேயத்தைச் சொல்லும் பொது உபமானத்தை இட்டுச் சொன்னார் என்று கருத்து –

பீதக ஆடை –
செக்கர் மா முகில் உடுத்து -என்கிறது
முடி –
செஞ்சுடர் பரிதி சூடி -என்கிறது
பூண் –
அஞ்சுடர் மதியம் பூண்டு -என்கிறது
முதலா மேதகு பல் கலன் அணிந்து –
பல சுடர் புனைந்த என்றத்தை

மேதகு
ஸ்வரூப அனுரூபம் என்னும்படியாய் இருக்கை -மேன்மைக்குத்தக்கபடி என்றபடி –
மேவித்தகுதியாக என்றுமாம்
கீழ்ச் சொன்னவை முதலாகத் தகுதியாய் இருந்துள்ள பல ஆபரணங்களையும் அணிந்து –
அவன் விபூதியைப் பரிச்சேதிக்கிலும் பரிச்சேதிக்கப் போகாததாய் இருக்கை
பல போலவே ஆபரணம் –திருவாய் -2-5-6-
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அநேக பூஷணங்களை அருளிச் செய்து
பின்னையும்–நூபுராத் யபரிமித திவ்ய பூஷண–ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யம் – ஆதி சப்தத்தால் தலைக்கட்டுமா போலே
இங்கும் பல் கலன்கள்-என்று தலைக் கட்டுகிறார்

சோதி வாயவும் கண்ணவும் சிவப்ப
த்ருஷ்டாந்தத்தில் ஒன்றைச் சொல்லி இங்கே இரண்டைச் சொல்லுவான் என் என்னில் –
அதுக்காக இறே -பவளச் செவ்வாய் என்று கீழே சிவந்த இடங்கள் என்கிறது –

மீது இட்டு பச்சை மேனி மிக பகைப்ப
கீழ்ச் சொன்னவற்றாலும் -அவற்றை நெருக்கிற தன்னாலும் ஒன்றை ஓன்று ஸ்பர்த்தித்து-
ஸ்யாமமான நிறமும் மிகவும் உஜ்ஜவலமாக -அவற்றை அடைய நெருக்கி உள்ளே இட்டுக் கொள்ளப் பார்த்த
தான் அத்தையும் அளித்து ப்ரசரிக்க
திருமேனி தேஜஸ் மிகவும் பிரகாசிக்க என்றபடி –
கடலோன் கை மிசைக் கண் வளர்வது போலே -என்ற உபமானத்துக்கு இது உபமேயம்

நச்சு வினை
வாய்ந்த மது கைடபரும் வயிறு உருகி மாண்டார் –மூன்றாம் திருவந்தாதி -66-என்கிறபடியே –
தனி இடத்திலும் எதிரிகளாய் வருவாரும் முடியும்படியான நச்சுத் தொழிலை யுடைத்தாய் இருக்கை –
கவர் தலை
பல தலைகளை யுடைத்தாய் ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே பணைத்து என்றுமாம்
பிரஜையை மடியில் வைத்து இருக்கும் தாயைப் போலே பெரிய பெருமாளை மடியிலே வைத்து இருக்கும் தாய் தானாம் –

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் திருக்கோட்டியூருக்கு நடந்த இடத்தில்-( அகளங்கனோடே உண்டான மனஸ்தாபத்தாலே இவர் அங்கு
இருக்க மடியிலே அமர்த்தி ) ஸ்ரீ பட்டரைக் கண்டு அவர் திருமேனியில் இப்படிச் செய்தானாம் –
ஸ்ரீ ஆண்டாளுக்கு முந்துற ஒரு பிள்ளை உண்டாய் அவனை இழக்க –
அங்கனே செய்ய ஒண்ணாது இவன் ஜீவிக்க வேணும் என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு நீராட்டி
அந்த திருமஞ்சநீரைப் பிள்ளைக்குப் புகட்டி -மஞ்ச நீர் கொடுத்த பிள்ளையாய் வளர்க்க வேணும் -என்று
காட்டிக் கொடுத்து அருளினார் ஆயிற்று –
அந்த வாசனையாலேயே ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் திரு மகன் -என்று தான் ஸ்ரீ பட்டரை ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் சொல்வானாம் –

அரவின் அமளி ஏறி
நாற்றம் குளிர்த்தி மென்மைகளை உடையனான திரு அனந்தாழ்வானாகிற படுக்கையில் ஏறி
படுக்கையிலே ஏறுகிற இது தான் தம் பேறாக இருக்கையாலே -ஸ்ரீ நம்பெருமாள் ஆறுகால் சிவிகையை சாதாரமாகப்
பார்த்து ஏறி அருளுமா போலே பெரிய ஆதாரத்தோடு யாயிற்று ஏறி அருளுகை –
அமளி -படுக்கை –

எறி கடல் நடுவுள்
ஸ்வ சந்நிதானத்தாலே அலை எறிகிற கடலிலே

அறி துயில் அமர்ந்து
அறிவே வடிவாக உடைத்தாய் இருந்துள்ள நித்திரையில் பொருந்தி –
அல்லாதார்க்கு முதல் தன்னிலே ஓன்று தோன்றாதே நெஞ்சு இருண்டு இருக்கும்-
சஷுராதி கரணங்களாலே பதார்த்த தர்சனம் பண்ணிப் போது போக்குவார்கள்
அக்கண் தன்னையும் செம்பளித்தால் உள்ளொடு புறமோடு வாசியற இருண்டு இருக்கும்
இவன் தான் திருக்கண் செம்பளித்தால் பிரகாசம் உள்ளே இறைத்து இருக்கும் அத்தனை –
ஜகத் ரக்ஷண சிந்தை பண்ணுதல் -த்யேய வஸ்து தனக்கு புறம்பு இல்லாமையால் ஸ்வ அனுசந்தானம் பண்ணுதல் –
திருவானந்தாழ்வான் மேல் சாய்ந்து அருளினால் இருக்கும் படி –

சிவன் அயன் இந்திரன் இவர் முதல் அனைத்தோர் தெய்வ குழாங்கள் கை தொழ
நாட்டுக்கு ஆஸ்ரயணீயராக ப்ரசித்தரானவர்கள் தங்கள் பஃன அபிமானராய்த் தொழா நிற்பார்கள்
ப்ரஹ்மாதிகள் தொடக்கமாக அநேக தேவதா சமூகமானது தங்கள் இறுமாப்பைப் பொகட்டு சாய்ந்து அருளின அழகிலே
தோற்று எழுத்து வாங்கி நிற்பார்கள் –
இவர்கள் இப்படியே தொழா நின்றால் அவன் செய்வது என் என்னில்

கிடந்த
கடலிலே இழிந்த கொக்குத் திரள்கள் விக்ருதமாம் காட்டில் அக்கடலுக்கு ஒரு வாசி பிறவாது இறே-
ஏக ரூபமாய் சாய்ந்து அருளுமாயிற்று –
சில தொழா நிற்கக் கிடந்தோம் என்கிற துணுக்கும் பிறவாதாயிற்று -ஐஸ்வர்யச் செருக்காலே –
இவருக்கு இரண்டும் ஸ்வரூப அந்தர் கதமாயிற்று –
கேழ்த்த சீர் அரன் முதலாகக் கிளர் தெய்வமாய்க் கிளர்ந்து சூழ்த்து அமரர் துதித்தால்
உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே –திருவாய் -3-1-7-

தாமரை வுந்தி
சகல ஜகத் உத்பத்தி காரணமான திரு நாபி கமலத்தை உடையவனாய்
இப்படி இருப்பார் அவ்வருகு யாரேனும் உண்டோ என்ன

தனி பெரு நாயக
இத்தால் அவ்வருகு இல்லை என்னும் இடத்தைச் சொல்லுகிறது
அவ்வருகு இல்லையாகில் தன்னோடு ஓக்க சொல்லலாவார் உண்டோ என்னில்
தனி
அத்விதீய நாயகன் –
புறம்பேயும் சிலரை நாயகராகச் சொல்லுவது ஓவ்பசாரிகம்
ருத்ரம் ஸமாச்ரிதா தேவா ருத்ரோ ப்ராஹ்மணம் ஆஸ்ரித-ப்ரஹ்மாம் மாம் ஆஸ்ரிதோ ராஜன் நாஹம்
கஞ்சித் உபாஸ்ரித-பாரதம் -என்றால் போலே ஆபேஷிகமான ஐஸ்வர்யத்தை உடையராய் இறே இவர்கள் இருப்பது –
இவ்வருகு உள்ளார்க்கு எல்லாம் தான் நிர்வாஹகனாய் இருக்கிறாவோபாதி தனக்கு அவ்வருகு ஒரு நிர்வாஹகனை
உடையான் அல்லாத அத்விதீய பர தேவதை

தாமரை யுந்தி -தனி பெரும் -இவற்றால் –
நிமித்த -உபாதான -ஸஹகாரிகளும் தானே என்கை –

மூ வுலகு அளந்த
தன் பக்கல் வந்து அனுபவிக்க மாட்டாதாருக்கு அவர்கள் இருந்த இடத்திலே சென்று அனுபவிப்பிக்கும்

சேவடியோயே –
இழந்த இழவை மீட்டு ரஷியாதே காதுகனனே யானாலும் விட ஒண்ணாதபடியே யாயிற்று
திருவடிகளின் போக்யதை இருக்கிறபடி-

கண்ணழிவற்ற அழகையும் குணங்களையும் அனுபவித்தார் –

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் -பரிபாடலில் –

September 25, 2019

பரிபாடல் தொல்காப்பியத்துக்கும் முன் என்பர் –
இளம் பெரு வழுதியார் –கடுவன் இள வெழியநியார் -கீரந்தையார் -நல்லேழினியார் – ஆகிய நால்வரும்
இயற்றியவை –பரி மேல் அழகர் உரை உண்டு -( ஸ்ரீ சூர்ய நாராயண சாஸ்திரி )
திருப்பரங்குன்றம்-திருமாலிருஞ்சோலை பற்றி உண்டே

இரண்டாம் சங்கம் -3700–வருஷங்கள் மூன்றாம் சங்கம் -1850-வருஷங்கள் -அது முடிந்து -1000-வருஷங்கள் முடிந்தன –
இரண்டாம் சங்கத்துக்கு –துவரைக் கோமான் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவானே இருந்ததாக உண்டாம்

திருமாற்கு இரு நான்கு செவ்வேளுக்கு முப்போதொரு பாட்டு காட்டுக்கு ஓன்று
மருவினிய வைகை இருபத்தாறு மா மதுரை நான்கு என்பர் செய்ய பரிபாடல் திறம் —

திருமாலுக்கு -8-/ செவ்வேல் முருகற்கு –31-/காட்டுக்கு -1-/ வைகை ஆற்றுக்கு -26-/மதுரைக்கு -4-ஆக -70-
இப்பொழுது -33-மட்டுமே உண்டு -இவற்றில் -22-ஓலைச்சுவடியில்
(இந்த -22-பாடல்களில் –திருமாலுக்கு -6-முருகனுக்கு -8-வைகைக்கு -8-)
மீதம்-11- நச்சினார்க்கு இனியார் உரைகளிலும் உள்ளவை-(இவற்றுள் -1-திருமாலுக்கு -6-முருகனுக்கு -4 வைகைக்கு -)

இந்த -7-பாடல்கள் திருமாலுக்கு -இவற்றுள் -6-திருமாலிருஞ்சோலை அழகருக்கும் -1-இருந்தையூர் பெருமாளுக்கும்

சோழ வர்மன் -சிபி -இஷுவாகு வம்சம்
நாவலம் தீவை சிலப்பதிகாரமும் சொல்லும்

————————

“செய்யாட் கிழைத்த திலகம்போல் சீர்க்கொப்ப
வையம் விளங்கிப் புகழ் பூத்தல் அல்லது
பொய்யாதலுண்டோ மதுரை புனைதேரான்
வையை உண்டாகும் அளவு. “–பரிபாடல் திரட்டில்

(திருமகளுக்கு இட்ட திலகம் போல, ஒப்பனை செய்யப்பட்ட பாண்டியனது வையை ஆறு மதுரை மாநகரத்துக்கு இட்ட திலகம் போன்றது.
அந்த ஆறு உள்ள வரையிலும் மதுரை மாநகர் சீர் பெற்று புகழ் பரப்பி விளங்கும் என்பது பொய்யாகுமோ? )

—————-

மாயோன் கொப்பூழ் மலர்ந்த தாமரைப்
பூவொடு புரையும், சீர் ஊர்; பூவின்
இதழகத்து அனைய தெருவம்; இதழகத்து
அரும் பொகுட்கு அனைத்தே, அண்ணல் கோயில்;
தாதின் அனையர், தண் தமிழ்க் குடிகள்;
தாது உண் பறவை அனையர், பரி சில் வாழ்நர்;
பூவினுள் பிறந்தோன் நாவினுள் பிறந்த
நான்மறைக் கேள்வி நவில் குரல் எடுப்ப
ஏம இன் துயில் எழிதல் அல்லதை,
வாழிய வஞ்சியும் கோழியும் போலக்
கோழியின் எழாது, எம் பேர் ஊர் துயிலே.

(எமது அழகிய மதுரை , மாயோனது கொப்பூழில் மலர்ந்த தாமரையை ஒக்கும் . மதுரையின் தெருக்கள் அத்தாமரையின் இதழ்களை ஒக்கும் .
மதுரையின் நடுவில் அமைந்துள்ள அண்ணல் கோயில் அம்மலரின் நடுவில் உள்ள தாதை ஒக்கும் . சுற்றி வாழும் தண்டமிழ் மக்கள் ,
அந்தத் தாதின் மகரந்தத் தூளை ஒப்பர் . அவரை நாடி பரிசில் பெற வரும் இரவலர் , அந்த மகரந்தத்தை உண்ண வரும் பறவைகளை ஒப்பர் .
அந்தத் தாமரைப் பூவின் கண் தோன்றிய பிரம்ம தேவனின் நாவிலே தோன்றிய நான் மறைகளை , வைகறைப் பொழுதில் ஓதும் இசையே ,
மதுரை மாநகர மக்களாகிய எங்களைத் துயிலேழுப்புமே தவிர , சேரனது வஞ்சியும் , சோழனது கோழியும் (உறையூர்)
கோழியின் குரல் கேட்டு தூக்கம் கலைவது போல் அல்ல , நாம் வாழும் ஊரே . வாழிய இவ்வூரே.)

—————-

கடவுள் வாழ்த்து –கீரந்தையார் பாட்ட-நன்னாகனாரிசை–பண்ணுப்பாலை யாழ்.

ஆயிரம் விரித்த அணங்குடை அருந்தலை
தீ உமிழ் திறலோடு முடிமிசை அணவர
மாயுடை மலர் மார்பின் மை இல் வால் வளை மேனிச்
சேய் உயிர் பணை மிசை எழில் வேழம் ஏந்திய
வாய் வாங்கும் வளை நாஞ்சில் ஒரு குழை ஒருவனை –5-

எரி மலர் சினை இய கண்ணை பூவை
விரி மலர் புரையும் மேனியை மேனித்
திரு ஜெமிர்ந்து அமர்ந்த மார்பனை மார்பில்
தெரி மணி பிறங்கும் பூணினை மால் வரை
எரி திரிந்தன்ன பொன் புனை உடுக்கையை -10-

சேவல் அம் கொடியோய் –

நின் வல வயின் நிறுத்தும்
ஏவல் உழந்தமை கூறும்
நா வல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருளே
அமர் வென்ற கணை
இணைபிரி அணி துணி பணி எரி புரை
விடர் இடு சுடர் படர் பொலம் புனை வினைமலர் 15

நெரி திரடெரி புரை தன மிகு தன முரண் மிகு
கடறரு மணியடும் முத்து யாத்த நேரணி
நெறி செறி வெறி உறு முறல் விறல் வணங்கு அணங்கு வில்
தார் அணி துணி மணி வெயில் உறழ் எழில் புகழ் அலர் மார்பின்
எரி வயிர நுதி எறி படை எருத்து மலை இவர் நவையினிற் 20

றுணி படல் இன மணி வெயில் உறழ் எழில் நக்கு
இமை இருள் அகல முறு கிறுகு புரி ஒரு புரி நாள்மலர்
மலர் இலகின வளர் பரிதியின் ஒளி மணி மார்பு அணி
மணம் மிக நாறு உருவின விரை வளி மிகு கடு விசை
உடுவுறு தலை நிரை இதழ் அணி வயிறிரிய அமரரைப் 25

போரெழுந்து உடன்று இரைத்து உரைஇய தானவர்
சிரம் உமிழ் புனல் பொழிபு இழிந்து உரம்
உதிர்பு அதிர்பு அலம் தொடா அமர் வென்ற கணை.(இவை நான்கும் அராகம்)

சொல்லில் அடங்காப் பெரும் புகழ்
‘பொருவேம்‘ என்றவர் மதம் தபக் கடந்து,
செரு மேம்பட்ட செயிர் தீர் அண்ணல்! 30

இருவர் தாதை! இலங்கு பூண் மாஅல்!
தெருள நின் வரவு அறிதல்
மருள் அறு தேர்ச்சி முனைவர்க்கும் அரிதே:(இது ஆசிரியம்)

அன்ன மரபின் அனையோய்! நின்னை
இன்னன் என்று உரைத்தல் எமக்கு எவன் எளிது? 35(இது பேரெண்)

அருமை நற்கு அறியினும், ஆர்வம் நின்வயின்
பெருமையின் வல்லா யாம் இவண் மொழிபவை
மெல்லிய எனாஅ வெறாஅது, அல்லி அம்
திரு மறு மார்ப! நீ அருளல் வேண்டும்.(இது ஆசிரியம்)
விறல் மிகு விழுச் சீர் அந்தணர் காக்கும் 40

அறனும், ஆர்வலர்க்கு அளியும், நீ;
திறன் இலோர்த் திருத்திய தீது தீர் சிறப்பின்
மறனும், மாற்றலர்க்கு அணங்கும், நீ;
அம் கண் ஏர் வானத்து அணி நிலாத் திகழ்தரும்
திங்களும், தெறு கதிர்க் கனலியும், நீ; 45

ஐந் தலை உயிரிய அணங்குடை அருந் திறல்
மைந்துடை ஒருவனும், மடங்கலும், நீ;
நலம் முழுது அளைஇய புகர் அறு காட்சிப்
புலமும், பூவனும், நாற்றமும், நீ;
வலன் உயர் எழிலியும், மாக விசும்பும், 50

நிலனும், நீடிய இமயமும், நீ.(இவை ஆறும் பேரெண்)
அதனால்,( இது தனிச் சொல் )
‘இன்னோர் அனையை; இனையையால்‘ என,
அன்னோர் யாம் இவண் காணாமையின்,
பொன் அணி நேமி வலம் கொண்டு ஏந்திய 55

மன்னுயிர் முதல்வனை ஆதலின்,
நின்னோர் அனையை, நின் புகழோடும் பொலிந்தே!(இது சுரிதகம்)
நின் ஒக்கும் புகழ் நிழலவை;
பொன் ஒக்கும் உடையவை;
புள்ளின் கொடியவை; புரி வளையினவை; 60

எள்ளுநர்க் கடந்து அட்ட இகல் நேமியவை;
மண்ணுறு மணி பாய் உருவினவை;
எண் இறந்த புகழவை; எழில் மார்பினவை,( இவை சிற்றெண்னும் பேரெண்னும் இடைஎண்ணும்)
ஆங்கு,( இது தனிச் சொல் )
காமரு சுற்றமொடு ஒருங்கு நின் அடியுறை–65-

யாம் இயைந்து ஒன்றுபு வைகலும் பொலிக! என,
ஏமுறு நெஞ்சத்தேம் பரவுதும்-
வாய்மொழிப் புலவ! நின் தாள்-நிழல் தொழுதே; 68(இது சுரிதகம்)

——————

பாடல் 01–
ஆயிரம் விரித்த அணங்குடை அருந்தலை
தீ உமிழ் திறலோடு முடிமிசை அணவர
மாயுடை மலர் மார்பின் மை இல் வால் வளை மேனிச்
சேய் உயிர் பணை மிசை எழில் வேழம் ஏந்திய
வாய் வாங்கும் வளை நாஞ்சில் ஒரு குழை ஒருவனை –5-

எவ்வுயிருக்கும் அச்சத்தைத் தரக்கூடிய இயல்பை உடைய , சினத் தீயை உமிழுகின்ற படம் விரிந்த
ஆயிரம் தலைகளை உடைய ஆதிசேஷன் உன் தலை மீது நிழலாக இருக்கிறான் .
திருமகள் வீற்றிருக்கும் மலர் மார்பினை உடையவன் நீ.
குற்றமில்லா வெண்மையான சங்கினைப் போன்ற நிறத்தையும், மிக உயர்ந்த மூங்கில் கம்பின் உச்சியில் கட்டப்பட்ட
யானைக் கொடியினை உடையவனும், கூர்மையாகவும் , வளைந்தும் இருக்கும் கலப்பையினை உடையவனும்,
ஒற்றைக் குழையை அணிநதவனுமாகிய பலதேவனாகவும் நீ விளங்குகின்றாய்.

எரி மலர் சினை இய கண்ணை பூவை
விரி மலர் புரையும் மேனியை மேனித்
திரு ஜெமிர்ந்து அமர்ந்த மார்பனை மார்பில்
தெரி மணி பிறங்கும் பூணினை மால் வரை
எரி திரிந்தன்ன பொன் புனை உடுக்கையை -10-
சேவல் அம் கொடியோய்

கருடச் சேவல் கொடியைக் கொண்டவனே! தாமரை போன்ற அழகிய கண்களை உடையவன் நீ .
காயாம் பூவினது நிறத்தை உடையது உன் மேனி.
அத்திரு மேனியின் கண், திருமகள் விரும்பி உறையும் மார்பிடத்தே நினக்கே உரியது என்று தெரியும் வண்ணம்
கௌஸ்துப மாலையை உடையவன் நீ.
கரிய மலையைச் சூழ்ந்து தீப்பிழம்பு சுற்றினாற்போல, பொன்னிற ஆடையை உடுத்தி உளாய்.

நின் வல வயின் நிறுத்தும்
ஏவல் உழந்தமை கூறும்
நா வல் அந்தணர் அரு மறைப் பொருளே
அமர் வென்ற கணை
இணைபிரி அணி துணி பணி எரி புரை
விடர் இடு சுடர் படர் பொலம் புனை வினைமலர் 15

நாவன்மை உடைய அந்தணர் உணர்தற்குரிய அரு மறைப் பொருளே !
நினது அருளாலே உனது வலப்பக்கம் நிலை நிறுத்தப்பட்ட உயிர்கள், உன்னுடைய அருள் தழுவுதலாலே
நின்னை வழிபடும் தன்மையை அவர்கள் எவ்வாறு கூற வல்லவர்கள் ஆவார்கள்? –(ஆக மாட்டார்கள்).
தம் அறியாமையினாலே உன்னோடு போர் செய்வோம் என்று வந்த அவுணர்களுடைய வலிமை கெடும் வண்ணம்,
போரின் கண் வென்ற குற்றமற்ற தலைமை உடைய அண்ணலே !

நெரி திரடெரி புரை தன மிகு தன முரண் மிகு
கடறரு மணியடும் முத்து யாத்த நேரணி
நெறி செறி வெறி உறு முறல் விறல் வணங்கு அணங்கு வில்
தார் அணி துணி மணி வெயில் உறழ் எழில் புகழ் அலர் மார்பின்
எரி வயிர நுதி எறி படை எருத்து மலை இவர் நவையினிற் 20-

காமன், சாமன் என்னும் இருவருடைய தந்தையே !
விளங்குகின்ற ஆபரணங்களை அணிந்தவனே !
உன் வரவினை, (அவதாரத்தை அல்லது வரலாற்றை ) விளக்கமாக அறிந்து கொள்ளுதல் என்பது,
மயக்கம் தீர்ந்த தேர்ச்சி பெற்ற முனிவருக்கும் அரிதானது!
அப்படிப்பட்ட இயல்பினை உடையவனே !
முனிவர்களுக்கே அப்படி என்றால், நீ எப்படிபட்டவன் என்று உரைப்பது எங்களுக்கு மட்டும் எப்படி எளிதாகும் ?
அழகிய தாமரை மலரின் கண் வீற்றிருக்கும் திருமகளை மார்பினிலே தாங்கியுள்ளவனே!
அறிவதற்கு இயலாதது உன் வரலாறு என்று நாங்கள் நன்றாக அறிந்திருந்தாலும் ,
உன் மேல் எங்களுக்குள்ள ஆர்வமும் அன்பும் பெருமையுடையது என்பதால், நாங்கள் கூறுவதை சிறுமை உடையது
என்று நீ கருதி எங்களை வெறுத்து விடாமல் அருள வேண்டும்.

அறனும், ஆர்வலர்க்கு அளியும், நீ;
திறன் இலோர்த் திருத்திய தீது தீர் சிறப்பின்
மறனும், மாற்றலர்க்கு அணங்கும், நீ;
அம் கண் ஏர் வானத்து அணி நிலாத் திகழ்தரும்
திங்களும், தெறு கதிர்க் கனலியும், நீ; 45

வெற்றி மிகுந்த பெரும் புகழினை உடைய அந்தணர்களாலே காக்கப்படும் அறமும்,
நின் அன்பர்களுக்கு நீ அருள்கின்ற திருவருளும் நீயே;
நன்னெறியில் செல்லும் திறனில்லாதவரை, அந்நெறியில் செல்லுமாறு திருத்தும் தீதறு சிறப்புடை மறமும் நீயே;
அவ்வாறு திருத்துவதால், உனக்குப் பகையாக இருப்பவரை வருத்தும் துன்பமும் நீயே;
அழகும், எழுச்சியும் உடைய வானத்தின் கண் அணிபெற விளங்கும் ஒளிதரும் நிலவும் நீ;
சுடுகின்ற சுடரை உடைய சூரியனும் நீயே.

ஐந் தலை உயிரிய அணங்குடை அருந் திறல்
மைந்துடை ஒருவனும், மடங்கலும், நீ;
நலம் முழுது அளைஇய புகர் அறு காட்சிப்
புலமும், பூவனும், நாற்றமும், நீ;
வலன் உயர் எழிலியும், மாக விசும்பும், 50

நிலனும், நீடிய இமயமும், நீ.(இவை ஆறும் பேரெண்)
அதனால்,( இது தனிச் சொல் )
‘இன்னோர் அனையை; இனையையால்‘ என,
அன்னோர் யாம் இவண் காணாமையின்,

ஐந்து தலைகளைத் தனக்குத் தோற்றுவித்துக் கொண்ட கொல்லும் தொழிலை உடையவனும்,
கடத்தற்கரிய திறமையையும், வலிமையையும் உடைய ஒப்பற்ற சிவ பெருமானும் நீயே;
அவனால் செய்யப்படுகின்ற மடங்கலாகிய ஒடுக்கும் தொழிலும் நீயே;
நன்மை தருகின்ற, குற்றமற்ற மெய் உணர்வினை அளிக்கின்ற வேதமும் நீ;
பூவின் மேல் இருக்கும் பிரம்மனும் நீ;
அவன் செய்யும் நாறுதல் என்னும் தோற்றம் என்னும் படைப்புத் தொழிலும் நீயே;

வானின் கண் உயரும் மேகமும் நீ;
மாகம் என்னும் வானமும் நீ;
இந்தப் பூமியும் நீ;
நீண்டு நெடிதுயர்ந்த இமயமும் நீயே.
நீ இவரைப் போன்றவன், இவருக்கு இணையானவன் என்று உவமை காட்ட யாருமே இங்கு காணப்படாமையால்,

பொன் அணி நேமி வலம் கொண்டு ஏந்திய
மன்னுயிர் முதல்வனை ஆதலின்,
நின்னோர் அனையை, நின் புகழோடும் பொலிந்தே!(இது சுரிதகம்)
நின் ஒக்கும் புகழ் நிழலவை;
பொன் ஒக்கும் உடையவை;
புள்ளின் கொடியவை; புரி வளையினவை; 60

பொன்னின் அழகினைக் கொண்ட சக்கரப் படையினை எல்லா உலகையும் ஆள்வதற்கு அடையாளமாக
நின் வலப் பக்கத்தே ஏந்தி, நிலை பெற்ற உயிர்களுக்குத் தலைவனுமாக நீ இருப்பதால், உனக்கு ஒப்புமை நீயேதான்!
உன் புகழ்தான் உனக்கு ஒப்புமையானது.
புள் என்னும் கருடப்பறவையைக் கொடியில் உடையவன் நீ.
முறுக்கிய சங்கினை உடையவன் நீ.

எள்ளுநர்க் கடந்து அட்ட இகல் நேமியவை;
மண்ணுறு மணி பாய் உருவினவை;
எண் இறந்த புகழவை; எழில் மார்பினவை,( இவை சிற்றெண்னும் பேரெண்னும் இடைஎண்ணும்)
ஆங்கு,( இது தனிச் சொல் )
காமரு சுற்றமொடு ஒருங்கு நின் அடியுறை–65-
யாம் இயைந்து ஒன்றுபு வைகலும் பொலிக! என,
ஏமுறு நெஞ்சத்தேம் பரவுதும்-
வாய்மொழிப் புலவ! நின் தாள்-நிழல் தொழுதே; 68(இது சுரிதகம்)

இகழ்வாராகிய பகைவரை வென்று, கொன்று என்று தக்கவாறு செயல் புரியும்
மாறுபாட்டினை உடைய சக்கரப்படையை உடையவன் நீ.
கழுவப்பட்ட நீல மணி பரப்பும் நிறத்தை உடைய திருமேனியை உடையவன் நீ.
அளவற்ற புகழ் உடையவன் நீ.
அழகிய மார்பினை உடையவன் நீ.
என இவ்வாறு கூறி, நாங்கள் விரும்பும் அல்லது எங்களை விரும்பும் சுற்றத்தாரோடு ஒன்று கூடி,
உன் திருவடியில் இணைந்து, என்றும் இந்தத் திருவடி விளங்குவதாக,
பொலிக இவ்வடி என்று இன்பமுறும் நெஞ்சத்தோடு கூறுகிறோம்.
வாய்மொழிப் புலவனே!
வாய்மொழியாகச் சொல்லப்படும் வேதத்தை அருளிச் செய்த புலவனே!
உன் திருவடி நிழலைத் தொழுகிறோம் .

———————
பாடல் 02
(வராக கற்பம்)
கேழல் திகழ்வரக் கோலமொடு பெயரிய
ஊழி ஒருவினை உணர்த்தலின், முதுமைக்கு
ஊழி யாவரும் உணரா;
ஆழி முதல்வ! நிற் பேணுதும், தொழுதும்

(திருமாலின் நிலைகள் )
நீயே, ‘வளையொடு புரையும் வாலியோற்கு அவன் 20
இளையன்‘ என்போர்க்கு இளையை ஆதலும்,
‘புதை இருள் உடுக்கைப் பொலம் பனைக்கொடியோற்கு
முதியை என்போர்க்கு முதுமை தோன்றலும்,
வடு இல் கொள்கையின் உயர்ந்தோர் ஆய்ந்த
கெடு இல் கேள்வியுள் நடு ஆகுதலும், 25
இந் நிலைத் தெரி பொருள் தேரின், இந் நிலை
நின் நிலைத் தோன்றும் நின் தொல் நிலைச்சிறப்பே.

(திருமாலின் சிறப்பு)
ஓங்கு உயர் வானின் வாங்கு வில் புரையும்
பூண் அணி கவைஇய ஆர் அணி நித்தில
நித்தில மதாணி அத்தகு மதி மறுச் 30
செய்யோள் சேர்ந்த நின் மாசு இல் அகலம்-
வளர் திரை மண்ணிய கிளர் பொறி நாப்பண்
வை வால் மருப்பின் களிறு மணன் அயர்பு
‘புள்ளி நிலனும் புரைபடல் அரிது‘ என
உள்ளுநர் உரைப்போர் உரையடு சிறந்தன்று. 35

————-

பாடல் 03 (மாஅயோயே)பாடியவர் -கடுவன் இளவெயினனார்/இசையமைத்தவர்–பெட்டனாகனார்/பண் -பாலையாழ்

மா அயோயே! மாஅயோயே!
மறு பிறப்பு அறுக்கும் மாசு இல் சேவடி
மணி திகழ் உருபின் மா அயோயே!
தீ வளி விசும்பு நிலன் நீர் ஐந்தும்,
ஞாயிறும், திங்களும், அறனும், ஐவரும், 5
திதியின் சிறாரும், விதியின் மக்களும்,
மாசு இல் எண்மரும், பதினொரு கபிலரும்,
தா மா இருவரும், தருமனும், மடங்கலும்,
மூ-ஏழ் உலகமும், உலகினுள் மன்பதும்,
மாயோய்! நின்வயின் பரந்தவை உரைத்தேம் 10
மாயா வாய்மொழி உரைதர வலந்து:
‘வாய்மொழி ஓடை மலர்ந்த
தாமரைப் பூவினுள் பிறந்தோனும், தாதையும்,
நீ‘ என பொழியுமால், அந்தணர் அரு மறை.
முனிவரும் தேவரும் பாடும் வகை
‘ஏஎர், வயங்கு பூண் அமரரை வௌவிய அமிழ்தின், 15
பயந்தோள் இடுக்கண் களைந்த புள்ளினை;
பயந்தோள் இடுக்கண் களைந்த புள்ளின்
நிவந்து ஓங்கு உயர் கொடிச் சேவலோய்! நின்
சேவடி தொழாரும் உளரோ? அவற்றுள்
கீழ் ஏழ் உலகமும் உற்ற அடியினை; 20
தீ செங் கனலியும், கூற்றமும், ஞமனும்,
மாசு இல் ஆயிரம் கதிர் ஞாயிறும், தொகூஉம்
ஊழி ஆழிக்கண், இரு நிலம், உரு கெழு
கேழலாய் மருப்பின் உழுதோய்‘ எனவும்,
‘மா விசும்பு ஒழுகு புனல் வறள அன்னச் 25
சேவலாய்ச் சிறகர்ப் புலர்த்தியோய்‘ எனவும்,
ஞாலத்து உறையுள் தேவரும் வானத்து
நால் எண் தேவரும் நயந்து நிற் பாடுவோர்
பாடும் வகையே: எம் பாடல்தாம் அப்
பாடுவார் பாடும் வகை. 30
வடிவு வேற்றுமையும் பெயர் வேற்றுமையும்
கூந்தல் என்னும் பெயரொடு கூந்தல்
எரி சினம் கொன்றோய்! நின் புகழ் உருவின, கை;
நகை அச்சாக நல் அமிர்து கலந்த
நடுவுநிலை திறம்பிய நயம் இல் ஒரு கை,
இரு கை மாஅல் ! 35
முக் கை முனிவ! நாற் கை அண்ணல்!
ஐங் கைம் மைந்த! அறு கை நெடு வேள்!
எழு கையாள! எண் கை ஏந்தல்!
ஒன்பதிற்றுத் தடக் கை மன் பேராள!
பதிற்றுக் கை மதவலி! நூற்றுக் கை ஆற்றல்! 40
ஆயிரம் விரித்த கைம் மாய மள்ள!
பதினாயிரம் கை முதுமொழி முதல்வ!
நூறாயிரம் கை ஆறு அறி கடவுள்!
அனைத்தும் அல்ல பல அடுக்கல் ஆம்பல்
இனைத்து என எண் வரம்பு அறியா யாக்கையை! 45
நின்னைப் புரை நினைப்பின் நீ அலது உணர்தியோ,
முன்னை மரபின் முதுமொழி முதல்வ!
வனப்பும் வலியும்
நினக்கு-விரிந்து அகன்ற கேள்வி அனைத்தினும்,
வலியினும், மனத்தினும், உணர்வினும், எல்லாம்-
வனப்பு வரம்பு அறியா மரபினோயே! 50
அணி நிழல் வயங்கு ஒளி, ஈர்-எண் தீம் கதிர்,
பிறை வளர், நிறை மதி உண்டி,
அணி மணிப் பைம் பூண், அமரர்க்கு முதல்வன் நீ;
திணி நிலம் கடந்தக்கால், திரிந்து அயர்ந்து, அகன்று ஓடி,
நின் அஞ்சிக் கடற் பாய்ந்த பிணி நெகிழ்பு அவிழ் தண் தார் 55
அன்னவர் பட, அல்லா அவுணர்க்கும் முதல்வன் நீ;
அதனால், ‘பகைவர் இவர்; இவர் நட்டோர்‘ என்னும்
வகையும் உண்டோ, நின் மரபு அறிவோர்க்கே?
ஆயிர அணர் தலை அரவு வாய்க் கொண்ட
சேவல் ஊர்தியும், ‘செங் கண் மாஅல்! 60
ஓ!‘ எனக் கிளக்கும் கால முதல்வனை;
ஏஎ இன கிளத்தலின் இனைமை நற்கு அறிந்தனம்;
சாம வேதம் கூறுதலின் தெளிந்த பொருள்
தீயினுள் தெறல் நீ; பூவினுள் நாற்றம் நீ;
கல்லினுள் மணியும் நீ; சொல்லினுள் வாய்மை நீ;
அறத்தினுள் அன்பு நீ; மறத்தினுள் மைந்து நீ; 65
வேதத்து மறை நீ; பூதத்து முதலும் நீ;
வெஞ் சுடர் ஒளியும் நீ; திங்களுள் அளியும் நீ;
அனைத்தும் நீ; அனைத்தின் உட்பொருளும் நீ; ஆதலின்,
உறையும் உறைவதும் இலையே; உண்மையும்
மறவியில் சிறப்பின் மாயமார் அனையை; 70
முதல்முறை, இடைமுறை, கடைமுறை, தொழிலில்
பிறவாப் பிறப்பு இலை; பிறப்பித்தோர் இலையே;
நால்வகை யுகங்களிலும் ஆராயப்படும் சிறப்பு
பறவாப் பூவைப் பூவினோயே!
அருள் குடையாக, அறம் கோலாக,
இரு நிழல் படாமை மூ-ஏழ் உலகமும் 75
ஒரு நிழல் ஆக்கிய ஏமத்தை மாதோ;
பாழ் என, கால் என, பாகு என, ஒன்று என,
இரண்டு என, மூன்று என, நான்கு என, ஐந்து என,
ஆறு என, ஏழு என, எட்டு என, தொண்டு என,
நால்வகை ஊழி எண் நவிற்றும் சிறப்பினை; 80
நால் வகை வியூகம்
செங் கட் காரி! கருங் கண் வெள்ளை!
பொன் கட் பச்சை! பைங் கண் மாஅல்!
பல திறப் பெயரியல்புகள்
இடவல! குட அல! கோவல! காவல!
காணா மரப! நீயா நினைவ!
மாயா மன்ன! உலகு ஆள் மன்னவ! 85
தொல் இயல் புலவ! நல் யாழ்ப் பாண!
மாலைச் செல்வ! தோலாக் கோட்ட!
பொலம் புரி ஆடை! வலம்புரி வண்ண
பருதி வலவ! பொரு திறல் மல்ல!
திருவின் கணவ! பொரு விறல் மள்ள! 90
மா நிலம் இயலா முதல்முறை அமையத்து,
நாம வெள்ளத்து நடுவண் தோன்றிய
வாய்மொழி மகனொடு மலர்ந்த
தாமரைப் பொகுட்டு நின் நேமி நிழலே! 94

—————

இரணியனைத் தடிந்தமை )

செயிர் தீர் செங் கட் செல்வ! நிற் புகழ- 10
புகைந்த நெஞ்சின், புலர்ந்த சாந்தின்
பிருங்கலாதன் பலபல பிணி பட
வலந்துழி, மலர்ந்த நோய் கூர் கூம்பிய நடுக்கத்து
அலர்ந்த புகழோன், தாதை ஆகலின்
இகழ்வோன், இகழா நெஞ்சினனாக, நீ இகழா 15
நன்றா நட்ட அவன் நன் மார்பு முயங்கி,
ஒன்றா நட்டவன் உறு வரை மார்பின்-
படிமதம் சாம்ப ஒதுங்கி,
இன்னல் இன்னரொடு இடி முரசு இயம்ப,
வெடி படா ஒடி தூண் தடியடு, 20

தடி தடி பல பட-வகிர் வாய்த்த உகிரினை;
வராகம் ஆகி உலகத்தை எடுத்தமை
புருவத்துக் கரு வல் கந்தத்தால்
தாங்கி, இவ் உலகம் தந்து அடிப்படுத்ததை நடுவண்
ஓங்கிய பலர் புகழ் குன்றினோடு ஒக்கும்;
உலகு உயிர்களின் தோற்றமும், நிலைபேறும், ஒடுக்கமும்
நின் வெம்மையும் விளக்கமும் ஞாயிற்று உள; 25
நின் தண்மையும் சாயலும் திங்கள் உள;
நின் சுரத்தலும் வண்மையும் மாரி உள;
நின் புரத்தலும் நோன்மையும் ஞாலத்து உள;
நின் நாற்றமும் ஒண்மையும் பூவை உள;
நின் தோற்றமும் அகலமும் நீரின் உள; 30
நின் உருவமும் ஒலியும் ஆகாயத்து உள;
நின் வருதலும் ஒடுக்கமும் மருத்தின் உள;
அதனால், இவ்வும், உவ்வும், அவ்வும், பிறவும்,
ஏமம் ஆர்த்த நிற் பிரிந்து,
மேவல் சான்றன, எல்லாம். 35

(கருடக் கொடி )
சேவல் ஓங்கு உயர் கொடியோயே!
சேவல் ஓங்கு உயர் கொடி
நின் ஒன்று உயர் கொடி பனை;
நின் ஒன்று உயர் கொடி நாஞ்சில்;
நின் ஒன்று உயர் கொடி யானை; 40
நின் ஒன்றா உயர் கொடி ஒன்று இன்று;
விடமுடை அரவின் உடல் உயிர் உருங்கு உவணம்;
அவன் மடிமேல் வலந்தது பாம்பு;
பாம்பு தொடி; பாம்பு முடி மேலன;
பாம்பு பூண்; பாம்பு தலைமேலது; 45
பாம்பு சிறை தலையன;
பாம்பு படி மதம் சாய்த்தோய்! பசும் பூணவை
கொடிமேல் இருந்தவன் தாக்கு இரையது பாம்பு;

(பகையும் நட்பும் இன்மை )
கடு நவை அணங்கும் கடுப்பும், நல்கலும்,
கொடுமையும் செம்மையும், வெம்மையும் தண்மையும் 50
உள்வழி உடையை; இல்வழி இலையே;
போற்றார் உயிரினும், போற்றுநர் உயிரினும்,
மாற்று ஏமாற்றல் இலையே; ‘நினக்கு
மாற்றோரும் இலர்; கேளிரும் இலர்‘ எனும்
வேற்றுமை இன்று, அது போற்றுநர்ப் பெறினே: 55
மனக்கோள் நினக்கு என வடிவு வேறு இலையே;
கோள் இருள் இருக்கை ஆய் மணி மேனி,
நக்கு அலர் துழாஅய் நாறு இணர்க் கண்ணியை;
பொன்னின் தோன்றிய புனை மறு மார்ப!
நின்னில் தோன்றிய நிரை இதழ்த் தாமரை 60
அன்ன நாட்டத்து அளப்பரியவை;
நின்னின் சிறந்த நின் தாள் இணையவை;
நின்னில் சிறந்த நிறை கடவுளவை;
அன்னோர் அல்லா வேறும் உள; அவை
நின் ஓர் அன்ஓர் அந்தணர் அருமறை. 65

பல்வேறு திருப்பெயர் கொண்ட ஒரு பொருள்
அழல் புரை குழை கொழு நிழல் தரும் பல சினை
ஆலமும், கடம்பும் நல் யாற்று நடுவும்,
கால் வழக்கு அறு நிலைக் குன்றமும், பிறவும்,
அவ்வவை மேவிய வேறு வேறு பெயரோய்!
எவ் வயினோயும் நீயே; நின் ஆர்வலர் 70
தொழுத கை அமைதியின் அமர்ந்தோயும் நீயே;
அவரவர் ஏவலாளனும் நீயே;
அவரவர் செய்பொருட்கு அரணமும் நீயே. 73

———–

பாடல் 13 (மணிவரை)பாடியவர் –நல்லெழுதியார்/ இசையமைத்தவர் பெயர் அறியப்படவில்லை/பண் -நோதிறம்

(திருமாலைத் தொழுவார் பெறும் பேறு)
மணி வரை ஊர்ந்த மங்குல் ஞாயிற்று
அணி வனப்பு அமைந்த பூந் துகில், புனை முடி,
இறு வரை இழிதரும் பொன் மணி அருவியின்
நிறனொடு மாறும் தார், புள்ளுப் பொறி புனை கொடி,
விண் அளி கொண்ட வியன் மதி அணி கொளத் 5
தண் அளி கொண்ட அணங்குடை நேமி மால்!
பருவம் வாய்த்தலின் இரு விசும்பு அணிந்த
இரு வேறு மண்டிலத்து இலக்கம் போல,
நேமியும் வளையும் ஏந்திய கையாந்–
கருவி மின் அவிர் இலங்கும் பொலம் பூண், 10
அருவி உருவின் ஆரமொடு, அணிந்த நின்
திரு வரை அகலம் –தொழுவோர்க்கு
உரிது அமர் துறக்கமும் உரிமை நன்கு உடைத்து.

(எங்குமாய் எல்லாமாய் நிறைந்த பெருமை)
சுவைமை, இசைமை, தோற்றம், நாற்றம், ஊறு,
அவையும் நீயே, அடு போர் அண்ணால்! 15
அவைஅவை கொள்ளும் கருவியும் நீயே;
முந்து யாம் கூறிய ஐந்தனுள்ளும்,
ஒன்றனில் போற்றிய விசும்பும் நீயே;
இரண்டின் உணரும் வளியும் நீயே;
மூன்றின் உணரும் தீயும் நீயே; 20
நான்கின் உணரும் நீரும் நீயே;
அதனால், நின் மருங்கின்று–மூ-ஏழ் உலகமும்,
மூலமும், அறனும், முதன்மையின் இகந்த
காலமும், விசும்பும், காற்றொடு கனலும் 25

(பல்வேறு தோற்றத்துடன் விளங்கும் ஒரு முதல்வன்)

தன் உரு உறழும் பாற்கடல் நாப்பண்,
மின் அவிர் சுடர் மணி ஆயிரம் விரித்த
கவை நா அருந் தலைக் காண்பின் சேக்கைத்
துளவம் சூடிய அறிதுயிலோனும்–
மறம் மிகு மலி ஒலி மாறு அடி தானையால், 30
திறன் இகந்து வரூஉம் அவர் உயிர் அகற்றும்
விறல் மிகு வலி ஒலி பொலிபு அகழ் புழுதியின்,
நிறன் உழும் வளை வாய் நாஞ்சிலோனும்–
நானிலம் துளக்கு அற முழு முதல் நாற்றிய
பொலம் புனை இதழ் அணி மணி மடற் பேர் அணி 35
இலங்கு ஒளி மருப்பின் களிறும் — ஆகி,
மூஉரு ஆகிய தலைபிரி ஒருவனை!

(புகழ்ந்து போற்றுதல் )
படர் சிறைப் பல் நிறப் பாப்புப் பகையைக்
கொடியெனக் கொண்ட கோடாச் செல்வனை;
ஏவல் இன் முது மொழி கூறும், 40
சேவல் ஓங்கு உயர் கொடிச் செல்வ! நல் புகழவை;
கார், மலர்ப் பூவை, கடலை, இருள், மணி,
அவை ஐந்தும் உறழும் அணி கிளர் மேனியை;
வலம்புரி, வாய்பொழி, அதிர்பு வான், முழக்குச் செல்,
அவை நான்கும் உறழும்–அருள், செறல், வயின் மொழி; 45
முடிந்ததும், முடிவதும், முகிழ்ப்பதும், அவை மூன்றும்
கடந்து, அவை அமைந்த கழலின் நிழலவை;
இருமை வினையும் இல, ஏத்துமவை;
ஒருமை வினை மேவும் உள்ளத்தினை;
அடை இறந்து அவிழ்ந்த வள் இதழ்த் தாமரை– 50
அடியும், கையும், கண்ணும், வாயும்;
தொடியும், உந்தியும், தோள் அணி வலயமும்,
தாளும், தோளும், எருத்தொடு, பெரியை;
மார்பும், அல்குலும், மனத்தொடு, பரியை;
கேள்வியும், அறிவும், அறத்தொடு, நுண்ணியை; 55
வேள்வியும், மறனும், விருப்பொடு வெய்யை;
அறாஅ மைந்தின், செறாஅச் செங்கண்,
செரு மிகு திகிரிச் செல்வ! வெல் போர்
எரி நகை இடை இடுபு இழைத்த நறுந் தார்ப்
புரி மலர்த் துழா அய் மேவல் மார்பினோய்!– 60
அன்னை எனநினைஇ, நின் அடி தொழுதனெம்;
பல் மாண் அடுக்க இறைஞ்சினெம் வாழ்த்தினெம்–
முன்னும் முன்னும் யாம் செய் தவப் பயத்தால்;
இன்னும் இன்னும் எம் காமம் இதுவே! 64

———————-

பாடல் 15 (புலவரை)-பாடியவர் -இளம்பெருவழுதியார்/இசையமைத்தவர் -மருத்துவன் நல்லச்சுதனார்/பண் -நோதிறம்
(திருமாலிருங்குன்றத்தின் சிறப்பு )

புல வரை அறியாப் புகழொடு பொலிந்து,
நில வரைத் தாங்கிய நிலைமையின் பெயராத்
தொலையா நேமி முதல், தொல் இசை அமையும்
புலவர் ஆய்பு உரைத்த புனை நெடுங் குன்றம்
பல; எனின், ஆங்கு-அவை பலவே: பலவினும், 5
நிலவரை ஆற்றி, நிறை பயன் ஒருங்கு உடன்
நின்று பெற நிகழும் குன்று–அவை சிலவே:
சிலவினும் சிறந்தன, தெய்வம் பெட்புறும்
மலர் அகல் மார்பின் மை படி குடுமிய
குல வரை சிலவே: குல வரை சிலவினும் 10
சிறந்தது–கல் அறை கடாம் கானலும் போலவும்,
புல்லிய சொல்லும் பொருளும் போலவும்,
எல்லாம் வேறு வேறு உருவின் ஒரு தொழில் இருவர்த்
தாங்கும் நீள் நிலை ஓங்கு இருங்குன்றம்.
நாறு இணர்த் துழாயோன் நல்கின் அல்லதை 15
ஏறுதல் எளிதோ, வீறு பெறு துறக்கம்?
அரிதின் பெறு துறக்கம் மாலிருங்குன்றம்
எளிதின் பெறல் உரிமை ஏத்துகம், சிலம்ப.

(‘திருமால் பலராமனுடன் அமர்ந்துள்ள நிலை நினைந்து ஏத்துக’ எனல்)
அரா அணர் கயந் தலைத் தம்முன் மார்பின்
மரா மலர்த்தாரின் மாண் வரத் தோன்றி, 20
அலங்கும் அருவி ஆர்த்து இமிழ்பு இழிய,
சிலம்பாறு அணிந்த, சீர் கெழு திருவின்
சோலையடு தொடர் மொழி மாலிருங்குன்றம்–
தாம் வீழ் காமம் வித்துபு விளைக்கும்–
நாமத் தன்மை நன்கனம் படி எழ, 25
யாமத் தன்மை இவ் ஐ இருங்குன்றத்து,
மன் புனல் இள வெயில் வளாவ இருள் வளர்வென,
பொன் புனை உடுக்கையோன் புணஎந்து அமர் நிலையே
நினைமின், மாந்தீர்! கேண்மின், கமழ் சீர்!

(மாயோனை ஒத்த நிலையுடைத்து திருமாலிருஞ்சோலைக் குன்றம்)
சுனையெலாம் நீலம் மலர, சுனை சூழ் 30
சினையெலாம் செயலை மலர, காய் கனி
உறழ, நனை வேங்கை ஒள் இணர் மலர,
மாயோன் ஒத்த இன் நிலைத்தே.

(சென்று தொழ மாட்டாதார் அம் மலையைக் கண்டு தொழுக எனல்)
சென்று தொழுகல்லீர்! கண்டு பணிமின்மே–
இருங்குன்று என்னும் பெயர் பரந்ததுவே 35
பெருங் கலி ஞாலத்துத் தொன்று இயல் புகழது
கண்டு, மயர் அறுக்கும் காமக் கடவுள்.

(குன்றத்தில் பிறக்கும் ஓசைகள் )
மக முயங்கு மந்தி வரைவரை பாய,
முகிழ் மயங்கு முல்லை முறை நிகழ்வு காட்ட,
மணி மருள் நல் நீர்ச் சினை மடமயில் அகவ, 40
குருகு இலை உதிர, குயிலினம் கூவ,
பகர் குழல் பாண்டில் இயம்ப அகவுநர்
நா நவில் பாடல் முழவு எதிர்ந்தன்ன,
சிலம்பின் சிலம்பு இசை ஓவாது–ஒன்னார்க்
கடந்து அட்டான் கேழ் இருங்குன்று. 45

(குன்றத்தானைச் சுற்றம் புடை சூழப் போற்றுமின்)
தையலவரொடும், தந்தாரவரொடும்
கைம் மகவோடும், காதலவரொடும்,
தெய்வம் பேணித் திசை தொழுதனிர் செல்மின்–
புவ்வத் தாமரை புரையும் கண்ணன்,
வௌவல் கார் இருள் மயங்கு மணி மேனியன், 50
எவ்வயின் உலகத்தும் தோன்றி, அவ் வயின்
மன்பது மறுக்கத் துன்பம் களைவோன்
அன்பு-அது மேஎய் இருங்குன்றத்தான்.

(பலதேவ வாசுதேவர்கள் இருவரையும் வாழ்த்துதல்)
கள் அணி பசுந் துளவினவை, கருங் குன்றனையவை;
ஒள் ஒளியவை, ஒரு குழையவை; 55
புள் அணி பொலங் கொடியவை;
வள் அணி வளை நாஞ்சிலவை,
சலம் புரி தண்டு ஏந்தினவை;
வலம்புரி வய நேமியவை;
வரி சிலை வய அம்பினவை; 60
புகர் இணர் சூழ் வட்டத்தவை; புகர் வாளவை;
என ஆங்கு-
நலம் புரீஇ அம் சீர் நாம வாய்மொழி
இது என உரைத்த[லி]ன், எம் உள் அமர்ந்து இசைத்து, இறை,
‘இருங்குன்றத்து அடி உறை இயைக!‘ என,
பெரும் பெயர் இருவரைப் பரவுதும், தொழுதே. 66

—————

வான் ஆர் எழிலி மழை வளம் தந்த
தேன் ஆர் சிமைய மலையின் இழி தந்து
நான் மாடக் கூடல் எதிர் கொள்ள ஆனா
மருந்து ஆகும் தீம் நீர் மலி துறை மேய
இருந்தையூர் அமர்ந்த செல்வா
நின் திருந்து அடி தலை உறப் பரவுதும் தொழுது –

(முகில் மலையின் கண் மழையை மிகுதியாகப் பொழிய ,
அந்நீர் நான் மாடக் கூடலில் உள்ள மக்கள்
விரும்பி எதிர் கொள்ளும்படி வருகின்ற துறையிடத்தே உள்ள
இருந்தையூர் என்னும் பதியில் எழுந்தருளியுள்ள செல்வ (திருமாலே )!
நின் திருவடியைத் தொழுது வாழ்த்துகின்றோம் .)

இருந்து அருளும்-செல்வன் -திரு நிறை மார்பன் -ஸ்ரீ கூடல் அழகர்- பெருமாள் பெயராலே திவ்ய தேசப் பெயர்
“செல்வனைப் போலத் திருமாலே ! நானும் உனக்குப் பழவடியேன் ”,
நான் மாடக் கூடல் -மதுரைக்கு முன் நாள் திரு நாமம்

இரும் துறையூர் –நீராடும் துறை
“ஆயர் முதுமகள் ஆடிய சாயலாள்
பூவும் புகையும் புனை சாந்தும் கண்ணியும்
நீடு நீர் வையை நெடுமால் அடியேத்தத்
தூவித் துறை படியப் போயினாள் ..” (மதுரைக் காண்டம் – துன்ப மாலை–சிலப்பதிகாரம் ஸ்ரீ இருந்த வளமுடையார் —

வானின் நின்று உலகம் வழங்கி வருதலான்
தான் அமிழ்தம் என்று உணரர் பாற்று -திருக்குறள் –
இங்கும் மருந்து என்கிறதே

நின் திருந்துஅடி தலை உறப் பரவுதும், தொழுது.-திருந்தடி – திருத்தமான அடி
திருந்தடி எம் தலை மீது பொருந்தும் வண்ணம் , உன்னைத் துதித்து வணங்குகின்றோம்
இருக்கும் நிலையில் இருந்து , மேம்பட்ட நிலைக்கு , திருத்தி எடுத்துச் செல்லும் அடியாக இருந்ததனால் , அது திருந்தடி ஆயிற்று எனலாம் .
திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் “.(ஆழ்வார்)
மகாபலியின் தலை மீது தன் அடி வைத்து அவனை அடக்கவும் செய்தார் , ஆட் கொள்ளவும் செய்தார் .
ஆட் கொண்டதன் பயனாக , அடுத்த மன்வந்திரத்தில் , அவனுக்கு இந்திர பதவியும் அருளினார் .

எந்நாளே நாம் மண்ணளந்த இணைத் தாமரைகள் காண்பதர்கெந்ட்ரு
எந்நாளும் நின்றிமையோர்கள் ஏந்தி இறைஞ்சி யினமினமாய் ,
மெய் நா மனத்தால் வழிபாடு செய்யும் திருவேங்கடத்தானே ,
மெய்ன்னான் எய்தி என்னாளுன் அடிக்கண் அடியேன் மேவுவதே ?”(ஆழ்வார்)

ஒருசார்-அணி மலர் வேங்கை, மராஅ, மகிழம்,
பிணி நெகிழ் பிண்டி, நிவந்து சேர்பு ஓங்கி,
மணி நிறம் கொண்ட மலை.

(இருந்தையூரின் ஒரு பக்கத்தில் ,வேங்கையும் , வெண் கடம்பும் , மகிழ மரமும் ,அரும்புகள் மலர்ந்த நிலையில்
மற்றும் பல மரங்களும் ஒன்றாக வளர்ந்திருக்க ,நீல நிறம் கொண்ட மலை உள்ளது .)
இவ்வாறு இருந்தையூரின் மலை வளம் சொல்லப்படுகிறது .

ஒருசார்-தண் நறுந் தாமரைப் பூவின் இடைஇடை
வண்ண வரி இதழ்ப் போதின்வாய் வண்டு ஆர்ப்ப,
விண் வீற்றிருக்கும் கய மீன் விரி தகையின்
கண் வீற்றிருக்கும் கயம்.

( இருந்தையூரின் மற்றொரு பக்கம் , விண்ணென விரிந்த நீர் நிலைகள் உள்ளன .
அவற்றின் கண் உள்ள தாமரைப் பூக்களின் நடு நடுவே , வண்டுகள் தேன் பருக விரும்பி ஆர்பரித்துக் கொண்டிருக்கும் .
ஆங்கே , கயல் மீன்கள் விண் மீன்களைப் போல ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்தன )இவ்வாறு இருந்தையூரின் நீர் வளம் சொல்லபடுகிறது .

ஒருசார்-சாறுகொள் ஓதத்து இசையடு மாறுஉற்று
உழவின் ஓதை பயின்று, அறிவு இழந்து
திரி நரும், ஆர்த்து நடுநரும், ஈண்டித்,
திரு நயத்தக்க வயல்.

(இருந்தையூரின் மற்றொரு பக்கம் ,கருப்பஞ்சாறு பிழியப்படும் ஒலியுடன் , கள்ளுண்டு – அதனால் அறிவிழந்து திர்பவர்களும் ,
அந்த சாறு பிழியப்படும் ஒலிக்கு மாறு பட்டு ஒலிக்கும் வண்ணம் , ஏர் மங்கலப் பாட்டுப் பாடி வயலில் நாற்று
நட்டு வேலை செய்யும் ஆண்களும் , பெண்களும் இருக்கும் ,திரு எனப்படும் திருமகளும் விரும்பத் தக்க வயல் நிலைமைகள் .)
இவ்வாறு இருந்தையூரின் நில வளம் சொல்லபடுகிறது.

திருநி றைந்தனை, தன்னிக ரொன்றிலை!
தீது தீர்ந்தனை, நீர்வளஞ் சார்ந்தனை
மருவு செய்களின் நற்பயன் மல்குவை
வளனின் வந்ததோர் பைந்நிறம் வாய்ந்தனை
பெருகு மின்ப முடையை குறுநகை
பெற்றொ ளிர்ந்தனை பல்பணி பூண்fடணை.
இருநி லத்துவந் தெம்முயிர் தாங்குவை,
எங்கள் தாய்நின் பாதங்கள் இறைஞ்சுவாம்! (வந்தே)-வந்தே மாதரம் -மஹா கவி பாரதியார்

ஒருசார்-அறத்தொடு வேதம் புணர் தவம் முற்றி,
விறல் புகழ் நிற்ப, விளங்கிய கேள்வித்
திறத்தின் திரிவு இல்லா அந்தணர் ஈண்டி,
அறத்திற் திரியா பதி.

(இருந்தையூர் என்னும் அந்நகரத்தின் ஒரு புறம் , அற வழியில் நின்று , வேதத்தை நன்குணர்ந்து , முற்றிய தவத்துடன் ,
மாறாப் புகழுடன் அந்தணர்கள் வாழ்தலானே, ஏனையோரும் தத்தமக்குரிய அற ஒழுக்கத்தினின்று பிறழாமல் வாழும் ஊராக இருந்தது .)
இங்கே கேள்வித் திறத்தின் திரிவில்லா அந்தணர் என்று – வேதம் மற்றும் ஞான வழியில் தவறாத அந்தணர்கள் என்று காட்டுகிறது .
எங்கே அந்தணர்கள் நெறி தவறாமல் வாழ்கிறார்களோ , அங்கே மற்றவர்களும் , நெறி தவறாமல் வாழ்வார் என்று கூறப்படுகிறது .

ஆங்கு ஒருசார்-உண்ணுவ, பூசுவ, பூண்ப, உடுப்பவை
மண்ணுவ, மணி பொன் மலைய, கடல்
பண்ணியம், மாசு அறு பயம் தரு காருகப்
புண்ணிய வணிகர் புனை மறுகு

(அங்கே மற்றொரு பக்கத்தில் , உண்ணக்க்கூடியவையும் , பூசக்கூடியவையும் , பூணக் கூடியவையும் , உடுக்ககூடியவையும் ,
மஞ்சனமாடக் கூடியவையும் ஆகிய பொருட்களையும் , மேலும் பொன் , மணி மற்றும் மலையில் கிடைத்த பொருட்கள் ,
கடலில் கிடைக்கும் பொருட்கள் ஆகியவற்றுடன் , பட்டாலும் , பருத்தியாலும் நெய்த துணிமணிகளை விற்கும்
வணிகர்கள் வாழும், அழகாகப் புனையப் பட்ட தெருவும் இருந்தது .)

ஒருசார்
விளைவதை வினை எவன் மென் புல வன் புலக்
களமர் உழவர் கடி மறுகு பிறசார்
ஆங்க அனையவை நல்ல நனி கூடும் இன்பம்
இயல் கொள நண்ணியவை

(ஒரு புறம் , மென்புலம் என்னும் மருத நிலத்திலும் , மற்றும் ,வன்புலம் என்னும் குறிஞ்சி, முல்லை நிலத்திலும்
தொழில் செய்யும் களமர் மற்றும் உழவர் வாழும் இடம் இருந்தது . இருந்தையூர் என்னும் அந்தப் பதியில்,
இம்மக்கள் அனைவரும் கூடி இன்பமாக வாழ்ந்து வந்தனர் .)

விளைந்தார் வினையின் விழுப் பயன் துய்க்கும்
துளங்கா விழுச் சீர்த் துறக்கம் புரையும்-
இரு கேழ் உத்தி அணிந்த எருத்தின்
வரை கெழு செல்வன் நகர்.

இரு கேழ் – இரண்டு விதமாக கருமை நிறம் உடைய /உத்தி – பாம்பினது படத்தின் கட்பொறி /எருத்தின்– கழுத்து–

வண்டொடு தும்பியும் வண் தொடை யாழ் ஆர்ப்ப, .
விண்ட கட கரி மேகமொடு அதிரத்
தண்டா அருவியடு இரு முழவு ஆர்ப்ப,
அரி உண்ட கண்ணாரொடு ஆடவர் கூடிப்
புரி வுண்ட பாடலொடு ஆடலும் தோன்ற,
சூடு நறவொடு தாமம் முகிழ் விரியச்
சூடா நறவொடு காமம் விரும்ப,
இனைய பிறவும், இவை போல்வனவும்,
அனையவை எல்லாம் இயையும்-புனை இழைப்
பூ முடி நாகர் நகர்.

(வண்டும் , தும்பியும் யாழிசையுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு இசை பரப்ப , கரு மேகங்களும் அதிரடியுடன் ஒலிக்க,
அதற்குப் போட்டியாய் அருவிகளும் ஒலி எழுப்ப, அந்த இசைப் பின்னணியில் , மை தீட்டிய பெண்களுடன் ,
மணம் கமழும் மலர் மாலைகளை அணிந்த ஆடவரும் , பாடிக் கொண்டும் , ஆடிக் கொண்டும் இருக்க , பலவகைப் பட்ட விருப்பங்களுடனும் ,
விரும்பியவற்றைப் பெற்ற மகிழ்ச்சியுடனும் , பலரும் வணங்கும் வண்ணம் ஆங்கே தலை மீது சிறப்பாக அணிவகைகள் செய்தவண்ணமும்,
பூமகளைத் தன் தலை மீது அணிந்தவருமான நாகர் வீற்றிருக்கும் நகரமாக , அந்த செல்வன் நகர் திகழ்ந்தது .)

மணி மருள் தகை வகை நெறி செறி ஒலி பொலி
அவிர் நிமிர் புகழ் கூந்தல்.
பிணி நெகிழ் துளையினை தெளி ஒளி திகழ் ஞெகிழ்
தெரி அரி மது மகிழ்பு அரி மலர்
மகிழ் உண்கண், வாணுதலோர்-
மணி மயில் தொழில் எழில் இகல் மலி திகழ் பிறிது
இகழ் கடுங் கடாக் களிற்று
அண்ணலவரோடு,
அணி மிக வந்து இறைஞ்ச, அல் இகப்ப, பிணி நீங்க,
நல்லவை எல்லாம் இயைதரும்-தொல் சீர்
வரை வாய் தழுவிய கல் சேர் கிடக்கைக்
குளவாய் அம்ர்ந்தான் நகர்.

(நீல மணி போன்ற நிறத்தினையும் அழகினையும் , கூறாகப் பிரித்து , அழகு படுத்தப பட்ட கூந்தலையும் , தெளிவான ஒலி எழுப்பும்
நெகிழ்ந்த சிலம்பினையும், வண்டுகள் மது உண்ணும் மலர் போன்ற அழகிய கண்களையும் , ஒளி பொருந்திய நெற்றியையும் , அழகாலும் ,
நடையாலும் மயில் போலவும் , அவற்றினின்று மாறுபட்டும் விளங்கும் பெண்கள் , மத யானை நடை உடைய தங்கள்
கணவன்மாரோடு , இணைந்து , அழகுபட வந்து , தங்கள் துன்பமும் , பிணியும் தீர்ந்து , நல்லவற்றை எல்லாம் தரவல்ல ,
தொன்று தொட்டு புகழ் உடைய மலையின் அடிவாரத்தில் , கல் சேர்ந்து கிடக்கும்
குள வாய் என்னும் நகரில் அமர்ந்த அந்த இறைவனைத் தேடி வருவார் .)

வண்டொடு தும்பியும் வண் தொடை யாழ் ஆர்ப்ப, .
விண்ட கட கரி மேகமொடு அதிரத்
தண்டா அருவியடு இரு முழவு ஆர்ப்ப,
அரி உண்ட கண்ணாரொடு ஆடவர் கூடிப்
புரி வுண்ட பாடலொடு ஆடலும் தோன்ற,
சூடு நறவொடு தாமம் முகிழ் விரியச்
சூடா நறவொடு காமம் விரும்ப,
இனைய பிறவும், இவை போல்வனவும்,
அனையவை எல்லாம் இயையும்-புனை இழைப்
பூ முடி நாகர் நகர்.

(வண்டும் , தும்பியும் யாழிசையுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு இசை பரப்ப , கரு மேகங்களும் அதிரடியுடன் ஒலிக்க,
அதற்குப் போட்டியாய் அருவிகளும் ஒலி எழுப்ப, அந்த இசைப் பின்னணியில் , மை தீட்டிய பெண்களுடன் , மணம் கமழும்
மலர் மாலைகளை அணிந்த ஆடவரும் , பாடிக் கொண்டும் , ஆடிக் கொண்டும் இருக்க , பலவகைப் பட்ட விருப்பங்களுடனும் ,
விரும்பியவற்றைப் பெற்ற மகிழ்ச்சியுடனும் , பலரும் வணங்கும் வண்ணம் ஆங்கே தலை மீது சிறப்பாக அணிவகைகள்
செய்தவண்ணமும், பூமகளைத் தன் தலை மீது அணிந்தவருமான நாகர் வீற்றிருக்கும் நகரமாக , அந்த செல்வன் நகர் திகழ்ந்தது .)

ஒருசார்-அறத்தொடு வேதம் புணர் தவம் முற்றி,
விறல் புகழ் நிற்ப, விளங்கிய கேள்வித்
திறத்தின் திரிவு இல்லா அந்தணர் ஈண்டி,
அறத்திற் திரியா பதி.

(இருந்தையூர் என்னும் அந்நகரத்தின் ஒரு புறம் , அற வழியில்நின்று , வேதத்தை நன்குணர்ந்து , முற்றிய தவத்துடன் ,
மாறாப் புகழுடன் அந்தணர்கள் வாழ்தலானே, ஏனையோரும் தத்தமக்குரிய அற ஒழுக்கத்தினின்று பிறழாமல் வாழும் ஊராக இருந்தது .)

ஆதி சேஷனுக்கு தனி சன்னதி உண்டாம் இதில் -கடலில் இழந்த பின்பு மதுரையை பாண்டியர் நிர்மாணம் செய்தர் என்பர்
ஆகவே தான் இன்றும் நவகிரஹ சந்நிதி கூடல் அழகர் கோவிலில் உண்டே

————

திருக்குறள் -ஸ்ரீ கீதார்த்தம்

ஸ்திதிப்ரதஞ்ஞன் -மத்பாவம்
அழுக்காறு அவா வெகுளி இன்னாச் சொல் நான்கும்
இழுக்கா இயன்றது அறம்.

திருக்குறள் – கடவுள் வாழ்த்து-பத்து பாட்டுக்களில் ஏழிலும் திருவடி

(1) ‘வாலறிவன் நற்றாள் ’ (குறள்-1) – நற்றாள் “நல்ல அடி ” -“
அடலாழி கொண்ட அறிவன் ” (ஆழ்வார்)
(2) “மண்மிசை ஏகினான் மாணடி” (குறள்- 3) – மாணடி “மாட்சிமை பொருந்திய அடி ” –
“மனனக மலமற மலர்மிசை எழுதரு மனனுணர் வளவிலன் ”(ஆழ்வார்).
(3) “வேண்டுதல் வேண்டாமை இலானடி ” (குறள் 4) –
“கொள்கை கொளாமை இலாதான் என் கலி ராகமிலாதான் ” (ஆழ்வார்)
(4) “தனக்குவமை இல்லாதான் தாள் ” (குறள்- 7) –
“தன்னோப்பாரில்லா அப்பன் ” (ஆழ்வார்)
(5) “அறவாழி அந்தணன் தாள் ” (குறள்- 8) –
“அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை ” (ஆழ்வார்)
(6) எண்குணத்தான் தாள் ” (குறள்- 9) – -(-வாத்சல்யம் -ஸ்வாமித்வம் -ஸுசீல்யம் -ஸுலப்யம் -ஞானம் -பலம் -பிராப்தி -பூர்த்தி–பரிமேலழகர் உரை )
(7) “பிறவிப் பெரும் கடல் நீந்துவர் நீந்தார் இறைவன் அடி ” (குறள் -10)
திருக்குறள் இரண்டு அடிகளால் அறம் பொருள் இன்பம் மூன்றையும் விவரிக்கும் –
குறளன்- வாமனன் இரண்டு திருவடிகளாலே அனைத்தையும் அளந்தான்

———————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தேசிகர் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ ரஹஸ்ய சிகாமணி —

September 24, 2019

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

———————————–

ஸ்ரீ அம்ருதா ஸ்வாதிநீ -ரஹஸ்யங்களில் நான்காவது-ஸ்ரீ ரஹஸ்ய சிகாமணி –
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் -அருளிச் செய்யப்பட்டவை
மூன்றாவதான ஸ்ரீ தத்வ சிகாமணி லுப்தம்
இதில் ஸ்ரீ மந் நாதமுனிகளுடைய ஸ்ரீ நியாய தத்வ க்ரந்தத்தின் மங்கள ஸ்லோகம் பிரமாணமாக உதாஹரிக்கப் பட்டுள்ளது

மங்களா சரணம் -அவதாரிகை -சாத்விக புராண உபாதேய தமத்வம் -வராஹ புராண ஏற்றம் -வக்த்ரு வை லக்ஷண்யம் –
வராஹ அவதாரத்தின் உத்கர்ஷம் -ஸ்ரோத்ரு வை லக்ஷண்யம் -சரணாகதி பிரகரணத்தின் உத்கர்ஷம் –
வராஹ சரம ஸ்லோகத்தின் பெருமை -ஸ்லோக த்வயத்தின் சமுச்சிதார்த்தம்–
ஸ்த்திதே மநசே விவரணம் -ஸூஸ்வஸ்தே சரீரே விவரணம் -தாது சாம்யே ஸ்த்திதே விவரணம் -சதி சப்தார்த்தம் –
ய சப்தார்த்தம்-நர சப்தார்த்தம்-ஸ்மர்த்தா சப்தார்த்தம்-விஸ்வரூப சப்தார்த்தம்-மாம் சப்தார்த்தம்-அஜம் சப்தார்த்தம்-
உத்தர ஸ்லோகஸ்ய சரண்ய க்ருத்ய பரத்வம் -தத சப்தார்த்தம்-தம் சப்தார்த்தம்-மத் பக்த சப்தார்த்தம்-
ம்ரியமாண சப்தார்த்தம்-து சப்தார்த்தம்-காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிப சப்தார்த்தம்-அஹம் ஸ்மராமி விவரணம் –
நயாமி சப்தார்த்தம்-பரமாம் கதிம் விவரணம் -ஸ்லோக த்வய சமுச்சித அர்த்தம்
வராஹ சரம ஸ்லோக ஸங்க்ரஹப் பாடல்கள் -வராஹ சரம ஸ்லோக ஸங்க்ரஹ ஸ்லோகம் –

மங்களா சரணம்
ஸ்த்திர சர ஜெகன் மாது ஷோண்யா க்வசித் சதுர அர்ணவீ விபூதி சபதி க்ரோட க்ரீடாம் விபாவயத ப்ரபோ
ஸ்ருதி பரிபண ஸ்லோக த்வந்த் வாத்மநா பரி பக்த்ரிமோ ரமயது மநஸ் சத்துவ அவஸ்தா நாம் ரஹஸ்ய சிகா மணி

க்வாபி கல்பாந்த வே சந்தே குரதக்நே சம் உத்த்ருதாம்
வஹதே மேதிநீம் முஸ்தாம் மஹதே போத்ரிணே நம

க்வாபி -ஒரு
கல்பாந்த வே சந்தே -பிரளய கால கடலாகிய குட்டையில்
குரதக்நே -கால் குளம்பே அளவாய் உள்ள
சம் உத்த்ருதாம் -கிடந்தது எடுக்கப் பட்ட
வஹதே மேதிநீம் -தரித்துக் கொண்டு இருக்கிற பூமியாகிய
முஸ்தாம் -கோரைக்கிழங்கை
மஹதே போத்ரிணே நம -மிகப்பெரிய ஸ்ரீ மஹா வராஹ நாயனாருக்கு நமஸ்காரம் –

——–
அவதாரிகை
திருத்தம் பெரியவர் சேரும் துறையில் செறிவிலர்க்கு
வருத்தம் கழிந்த வழி அருள் என்ற நம் மண் மகளார்
கருத்து ஒன்ற ஆதி வராஹம் உரைத்த கதி அறிவார்
பொருத்தம் தெளிந்து உரைக்கப் பொய்யிலா மதி பெற்றனமே –

——–
சாத்விக புராண உபாதேய தமத்வம் –
இதிஹாச புராணாப்யாம் வேதம் சமுபப்ரும்ஹயேத்
பிபேத் யல்ப ஸ்ருதாத் வேத மா மயம் பிரதரிஷ்யிதி–ஆதி -1-293-என்கிறபடியே வேத உப ப்ருஹ்மண அர்த்தமாக
ப்ரவர்த்தங்களான புராணங்களில் சங்கீர்ண ராஜஸ தாமச புராணங்களுக்குக்
காரண தோஷமும் -பாதக ப்ரத்யயமும் உண்டான படியால் இவற்றை ஆதரிக்குமவர்கள்
இலிங்கத்திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும் மலிந்து வாது செய்வீர்களும்-என்று வேத பாஹ்ய கோடியிலே கோப்புண்டார்கள்-
சாத்த்விக புராணங்களுக்குக் காரண தோஷமும் பாதக ப்ரத்யயமும் இல்லாத படியாலும்
வைதிக பரிக்ரஹ பிராஸுர்யத்தாலும் இவையே உப ப்ரும்ஹணங்களிலே உபாதேய தமங்கள்
—-

வராஹ புராண ஏற்றம் –
இவை தம்மில் ஸ்ரீ வராஹ புராணம்
பாசி தூர்த்துக் கிடந்த பார் மாடிக்கு பண்டு ஒரு நாள்
மாசுடம்பில் நீர் வாரா மானமிலாப் பன்றியாம்
தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்
பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே –என்றபடியே
ஒன்றாலும் சலிக்க ஒண்ணாத படி -தத்துவ ஹித புருஷார்த்தங்களில் ஸூ ப்ரதிஷ்டிதமாய் இருக்கும்
—————-
வக்த்ரு வை லக்ஷண்யம் –
இதற்கு வக்த்ரு வை லக்ஷண்யத்தாலும் ஸ்ரோத்ரு வை லக்ஷண்யத்தாலும் அதிசயம் உண்டு –
வக்த்ரு வை லக்ஷண்யம் ஏது என்னில்– இதற்கு வக்தாவான ஸ்ரீ ஞானப் பிரான்
பரம விப்ரலம்ப பிரமாத சக்தி சம்பாவனை உடைய ஷேத்ரஞ்ஞரைப் போல் அன்றிக்கே
ஸ்வதஸ் சர்வஞ்ஞன் ஆகையால் இவனுக்கு ப்ரமமும் ப்ரமாதமும் கூடாது –
ப்ரத் யுபகாராதி நிரபேஷ பரம காருணிகன் ஆகையால் ஆஸ்ரிதர் திறத்தில் இவனுக்கு விப்ரலம்ப கத்வம் கடியாது
சர்வஞ்ஞ சர்வத்ருக் சர்வ சக்தி ஞான பலர்த்தி மாந் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-1-47-இத்யாதிகளில் படியே
சர்வ சக்தி யாகையாலே இவனுக்கு அசக்தி பிரசங்கமும் இல்லை
—————————-
வராஹ அவதாரத்தின் உத்கர்ஷம் –

இவ்வவதாரத்திற்கு இவன் தன்னுடைய அவஸ்தாந்தரங்களில் காட்டில் ஏற்றம் உண்டு -எங்கனே என்னில்
இவ்வவதாரம் ஒரு வழியாலே கரை ஏறினவர்களைக் கூட்டிக் கொண்டு இருக்கிற அளவேயான பர ரூபம் போல்
அன்றிக்கே அழுந்தினவர்களைக் கரையாத படி எடுத்துக் கரை ஏற விடும்படியாய் இருக்கும் –

வ்யூஹங்களைப் போலே பத்தரானவர்களை ஆஸ்ரயிக்க மேலான நிலத்தில் இருக்கை அன்றிக்கே
பார் வண்ண மடமங்கை பத்தர் -என்கிறபடியே ஆஸ்ரிதர் பக்கல் தன் பக்தி தோன்ற
கேழலாய்க் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் என்கிறபடியே அவர்கள் இருந்த கீழ் நிலத்திலும் சென்று
தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும் -என்னும்படியாய் இருக்கும் –

ஸ்ரீ மத்ஸ்ய அவதாரம் போலே தான் பெற்ற பிரஜைகள் உலாவித் திரியும் அளவில் ஈஷண மாத்திரத்தாலே ரஷிக்கும்
அளவன்றிக்கே -இங்கே பிரஜைகள் நினைக்கவும் மாட்டாதே காஷ்ட்ட பாஷாண ஸந்நிபராய் விழுந்து கிடக்கிற அளவிலே
அவர்களுக்கு அடைத்த நினைவைத் தான் அனுஷ்ட்டித்து ரஷிக்கிறான் என்னும் படிக்குத் தன் பாசுரம் யுண்டு

ஸ்ரீ கூர்ம அவதாரம் போலே ஒரு பூதரம் பிரமிக்கைக்கு அதிஷ்டானமாய் நிற்கை அன்றிக்கே –
இது தான் பூதரமாய் -பூமியும் பூ தரங்களும் கலங்காதே
ஊன்றி இடந்து எயிற்றில் கொண்ட நாள் –நான்றில ஏழ் மண்ணும்— தானத்தவே –என்கிறபடி
நிலை நிற்கப் பண்ணுமதாய் இருந்தது

ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதாரம் போலே தட்டுப் பட்டது ஒன்றையும் பிளக்குமது அன்றிக்கே
இது பூமி எல்லாம் தட்டுப் படாதபடி -அத்ரும்ஹத் -என்கிறபடியே இறுகப் பண்ணுமதாயத்து

ஸ்ரீ வாமன அவதாரம் போல் -பொல்லாக் குறள் உறவாய் பொற்கையிலே நீர் ஏற்றுத் தன்னுடைய பூமியைப்
பிறருக்குக் கொடுக்க கொள்ளுகை அன்றிக்கே இது மஹா பலசாலியான அசுரனை நிராகரித்துத்
தன் பூமியைத் தானே கைக்கொண்ட அவதாரமாய் இருக்கும்

விரோதி நிராகரணத்துக்கு மழு எந்த வேண்டும் ஸ்ரீ பரசுராம அவதாரத்தைப் போல் அன்றிக்கே
இவ்வவதாரத்தில் விரோதி நிராகரணத்திற்கு பூமி தானே சாக்ஷியாம் படி இருந்தது

ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திரு மகனார் அவதாரம் போல் பூமியில் உள்ள சராசரங்களைத் தன் பதத்தில் ஏற்றும் அளவே
அன்றிக்கே -இது பூமி தன்னைத் தோளிலே ஏற்றும் அவதாரமாய் இருந்தது –

ஸ்ரீ பலபத்ர அவதாரம் போலே பூமிக்கு ஷதியைப் பண்ணுவதோர் வந்தேறியான உபகரணத்தைக் கையிலே கொண்டு
இருக்கை அன்றிக்கே இது பூமிக்கு ஷதி வாராத படி எடுக்கும் சகஜமான முக்க்ய உபகரணத்தை உடைத்தாய் இருக்கும்

சிஷ்யஸ்தே யஹம் சாதி மாம் த்வாம் ப்ரபன்னம் –ஸ்ரீ கீதை -2-7-என்றவனுக்கு உபதேசிக்கத் தொடங்கி-
கர்ம யோகாதிகளிலே அதிகரித்துக் கடையாய் இருபத்தொரு ஸ்லோகத்திலே பரம ஹிதத்தைக் காட்டின
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் போல் அன்றிக்கே இது அஹம் சிஷ்யா ச தாசீ ச பக்தா ச த்வயி மாதவ -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –
என்றார்க்கு ஆரம்பத்திலே முழுகி மண் -மண்ணம்-கொண்டு உபதேசிக்கும்படியாய் இருந்தது

கற்கியாம் இன்னம் -என்னும்படி பாவ் யுபகாரமான கல்கி அவதாரம் போல் அன்றிக்கே
இது பூத உபகாரம் உண்டான அவதாரமாய் இருந்தது

ஆகையால் இப்புராண ப்ரவர்த்தகமான இவ்வவதாரத்துக்கு மானம் இல்லாதாப் போலே உபமானமும் இல்லையே
இவ்வவதாரத்தை மந் வதி பரம ஆப்த பரி கணநையில் தர்ம ஸாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தகர்கள் தாங்களே சேர்த்தார்கள் –
இப்படி வக்த்ரு வை லக்ஷண்யத்தால் இப்புராணம் உத்க்ருஷ்டம்
——————
ஸ்ரோத்ரு வை லக்ஷண்யம் –
ஸ்ரோத்ரு வை லக்ஷண்யத்தாலும் இது சர்வ உத்க்ருஷ்டம் -எங்கனே என்னில்
ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டியை -ஜகத்துக்கு ஈஸாநா -என்று ஸ்ருதி சொல்லுகையாலே
சேதன அசேதன ரூபமான ஜகத்தில் காட்டில் இவளுடைய உத்கர்ஷம் பிரசித்தம்
க்ருதாகசஸ் ஷாம்யதி கேசவ ஸ் ரிதாந் அகிஞ்சநாந் தாந் கமலா கடாக்ஷயேத்
ந ச ப்ரஸஜ்ய பிரதி ஷேத ஸீதி யத் ஷமா த்வமே வோர்வி ஸஹஸ்வ மாம் அபி –என்கிறபடி
சர்வ சஹையான இவளுக்கு ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனைக் காட்டிலும் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரைக் காட்டிலும்
ஷமாதி குண பூயஸ்த்தை உண்டாய் இருந்தது –

அப்படியானால் இவளுக்குத் தங்களைக் காட்டில் ஏற்றத்தை ஸூரிகள் தாங்களே அறிவார்கள் –
ஆகையால் கர்ம வஸ்யரானவர்கள் ஸ்வ கார்யார்த்தமாகக் கேட்க உறவில்லாத ஷேத்ரஞ்ஞர் உபதேசிக்க –
ப்ரவர்த்தங்களான புராணாந்தரங்கள் போல் அன்றிக்கே சர்வ லோக ஜனனியான இவள் ஜகத் ஹிதார்த்தமாகக் கேட்க
பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய –கீதை -11-43-என்கிறபடியே சர்வ லோக பிதாவானவன் அருளிச் செய்ய
ப்ரவ்ருத்தமான புராணம் ஆகையால் இது எல்லாவற்றிலும் அதிகம்
——————-
சரணாகதி பிரகரணத்தின் உத்கர்ஷம் –
ஸர்வேஷாம் இவ தர்மாணம் உத்தம வைஷ்ணவோ விதி -என்று ஸ்ரீ மஹா பாரதத்தில் சொன்ன
விசேஷ தர்ம பிராஸுர்யத்தாலும் இது சர்வ உத்க்ருஷ்டம்
இதில் முமுஷுக்களுக்கு சாஷாத் வா பரம்பரயா வா மோக்ஷ உபாயமாக விஹிதங்களான
சம்மார்ஜன உபலேபந சூர்ண சித்ர மாலாகரண தீபாரோபண ஹவிர் நிவேதன நந்த நவன கரண விமான நிர்மாண
ப்ரதக்ஷிண ப்ரணாம கதா ஸ்ரவண ஸ்துதி சங்கீர்தன குணகதன கீதந்ருத்த தாரண த்யானாதி-விசேஷ தர்மங்கள் தம்மில்
சர்வாதிகாரமுமாய் ஸூ கரமுமாய் ஸ்வாது தமமுமான உபாய விசேஷத்தைப் ப்ரதிபாதிக்கிற இப்பிரகரணம் உப ஜீவ்ய தமம்-
இவ் உபாய விசேஷம் -சா ஹி ஸர்வத்ர ஸர்வேஷாம் சர்வ காம பலப்ரதா –ஸ்ரீ ஸநத்குமார சம்ஹிதை -என்றும்
தாவதார்த்திஸ் ததா வாஞ்ஜா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-73-இத்யாதிகளில் படியே
யாதாதிகாரம் மோக்ஷ தத் உபாயாதிகளை சாதிக்க நற்றாய் இருக்கும் –
——————
வராஹ சரம ஸ்லோகத்தின் பெருமை –

இத்தை ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி ஸ்வா பாவிக சார்வஞ்யத்தாலே அறிந்து இருக்கச் செய்தேயும்-
பிரஜா ஹிதார்த்தமாக -மாதா கேட்க -சர்வ பூத ஸூஹ்ருத்தான பிதா அருளிச் செய்த வார்த்தை -என்று
பிரசித்தமாக வேண்டும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி -அஞ்ஞருமாய் அசக்தருமான அதிகாரிகளுக்கு
குரு உபாயத்தை விதித்தால் அது குருவியின் கழுத்தில் கட்டின பனங்காய் போலேயாம்
இவர்களுக்கு விஹிதமான அந்திம ப்ரத்யமும் மரண அவஸ்தையில் மனஸ் ஸூ ப்ராப்த விஷயத்தில்
ப்ரதிஷ்டித்தமாக மாட்டாமையாலே ஸ்வ யத்னத்தால் சாதிக்கப் போகாது
ஆன பின்பு ஸ்வரூப பரிகராதிகளால் சுமை அற்ற தொரு லகு உபாயத்தை அருளிச் செய்ய வேண்டும்
என்று விண்ணப்பம் செய்ய

சித்த உபாய பூதராய் சர்வஞ்ஞருமான ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் தம்முடைய வசீகரண அர்த்தமாக சாத்தியமான
ஞான யஜ்ஜ சாரத்தையும் இவ்வளவிலே பிரசன்னராய்
ஜன்ம சன்மாந்தரம் காத்து அடியார்களைக் கொண்டு போய்த் தன்மை பெறுத்தித்
தன் தாளிணைக் கீழ் கொள்ளும் படியையும்
ஸ்த்திதே மனசி -என்று தொடங்கி இரண்டு ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்கிறார் –
இவ்வடைவே ஸ்ரீ த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்களையும் ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வ உத்தர அர்த்தங்களையும்
ச ப்ராதுஸ் சரணவ் காடம்–அயோத்யா –31-2-
பவாம்ஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யா–அயோத்யா –31-25-என்ற இரண்டு ஸ்லோகங்களையும்
அகலகில்லேன் முதலான இரண்டு பாட்டுக்களையும் அன்யோன்ய உபகாரங்களாக அனுசந்திப்பது

—————
ஸ்லோக த்வயத்தின் சமுச்சிதார்த்தம்–

இவை இரண்டில்
பூர்வ ஸ்லோகம் –
மத் க்ருதே சர்வ பூதா நாம் லகு உபாயம் வத ப்ரபோ –என்று கேட்ட உபாய விசேஷத்தை
கால அதிகார பிரகார விஷய விசேஷங்களோடே கூடக் காட்டுகிறது
உத்தர ஸ்லோகம்
உபாசனத்துக்குப் போலே அந்திம ப்ரத்யயமும் உபாய கோடியிலே சொருகி ஸ்வ யத்ன சாத்தியம் ஆக வேண்டாத படி
சர்வ பர ஸ்வீ காரம் பண்ணின சரண்யனுடைய வியாபார விசேஷத்தாலே தேச காலாதி பரிச்சேத ரஹித
கைங்கர்ய பர்யந்த பரம புருஷார்த்த லாபத்தைக் காட்டுகிறது

——————

ஸ்த்திதே மநசே விவரணம் -சப்தார்த்தம் –
ஸ்த்திதே மநசி ஸூஸ் வஸ்த்த்தே சரீரே சதி யோ நர
தாது சாம்யே ஸ்த்த்திதே ஸ்மர்த்தா விஸ்வரூபம் ச மா மஜம்

இங்கே -ஸ்த்திதே மநசி -என்ன வேண்டுமோ -சர்வ ஸ்ம்ருதிகளுக்கும் மனஸ்ஸினுடைய ஸ்த்தி
வேண்டி அன்றோ இருப்பது என்னில்
சஞ்சலம் ஹி மந கிருஷ்ண –ஸ்ரீ கீதை -6-34-என்றும்
அசம்சயம் மஹா பாஹோ மநோ துர் நிக்ரஹம் ஸலம் –ஸ்ரீ கீதை -6-35-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
வானரம் போலே கட்டி வைத்தாலும் காபேயம் விடாத மனஸ்ஸூ ஒரு ஸூஹ்ரு தம் விசேஷம் அடியாக உண்டான
சத்வ உன்மேஷ வசத்தால் சதாச்சார்ய உபதிஷ்டமான பரதத்வ பரம ஹித பரம புருஷார்த்தங்களிலே
தெளிவும் துணிவும் த்வரையும் பிறக்கும்படி ப்ரதிஷ்டித்தமான அளவு ஒழிய
இங்கு சொல்லுகிற ஸ்மரண விசேஷத்துக்குக் கர்மாந்தரங்களில் போலே ஒரு தேச கால விசேஷ நியமமில்லை –
புண்ய அபுண்ய தேச கால விசேஷங்களால் வருவதொரு பல உத்கர்ஷ அபகர்ஷமும் இல்லை என்கைக்காக
இங்கு மநஸ்ஸூ ஸ்த்திமாய் உள்ள இடத்தில் -என்கிறது –

——————–
ஸூஸ்வஸ்தே சரீரே விவரணம் -சப்தார்த்தம்
ஆனால் சரீர ஸ்வாஸ்த்த்யம் இல்லாத போது மநஸ்ஸூ னுடைய ஸ்த்த்தி கூடுமோ –
அப்போது இவன் பிரமாத நித்ராதிகளால் அபேக்ஷித ஸ்மரணத்தைப் பண்ண மாட்டாது ஒழியானோ –
ஆகையால் -ஸூஸ்வஸ்தே சரீரே-என்ன வேண்டுமோ என்னில்
சில கர்மங்களுக்கு சரீர அவஸ்தா ரூபமான வயோ விசேஷமும் -ஸூத்யாதிகளும் -பிராங்முக ஆஸீ நத்வாதிகளும் –
அபேக்ஷிதங்களாய் இருக்கும் -இதற்கு அப்படி அன்று –
சாஸ்த்ரார்த்த ப்ரதிஸந்தானத்திற்கு அநு குணமான சரீரத்தினுடைய ஸூஸ்வஸ்த்த தசையே வேண்டுவது
மற்றும் யோக உப யுக்த மநோ நியமத்துக்குச் சொன்ன அப்யாசா திகளும் வேண்டாம் என்கைக்காக
சரீர -ஸூஸ்வஸ்த மான அளவிலே -என்கிறது
இங்கு ஸூஸ்வஸ்தம் ஆகையாவது அபேக்ஷித விஸ்மரண உன்மாத நித்ராதி ஹேதுவான தசை கழிகை-
ஸூஸ்வஸ்தம் ஆகையாவது சத்வ உன்மேஷ விசேஷத்தாலே பரம புருஷார்த்த ருசி பிறக்கைக்கு அனுகுணமாகை
———————
தாது சாம்யே ஸ்த்திதே விவரணம் -சப்தார்த்தம்
இந்த சரீர ஸ்வாஸ்த்த்யம் தான் ஆயுர்வேத யுக்தமான தாது சாம்யத்தை ஒழிய வருமோ -ஆனால் –
தாது சாம்யே ஸ்த்த்திதே -என்றது என் என்னில் -இவ்விடத்தில் சர்வருக்கு சம்பாவிதமான தாது ஸாம்யத்தாலே வரும்
சரீர ஸ்வஸ்த்த்தை ஒழிய சமாதி பரர்களுக்குப் போலே ஆசன பிராணாயாமாதி களாலே ஒரு அபூர்வ
சரீர ஸ்வாஸ்த்த்யம் தேட வேண்டாம் என்றபடி
இங்கு பிரபத்திக்கு வேண்டும் அளவு மநஸ் ஸ்த்த்தித் யாதிகளைச் சொல்லுகிறது ஆகையால்
ஆதி வ்யாதிமான்களுக்கு பிரபத்தி சொல்லுவது விருத்தம் அன்று –

——————–
சதி சப்தார்த்தம் –
இப்படிகளாலே
பிரபத்தே க்வசித் அபி ஏவம் பராபேஷா ந வித்யதே -ஸ்ரீ ஸநத்குமார சம்ஹிதை -என்று சொன்ன
நைரபேஷ்யம் பிரகாசிதம் ஆயிற்று –
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை யுடையேன் –
மஹதா புண்ய பண்யேந க்ரீதேயம் காயநவ்ஸ் த்வயா
ப்ராப்தும் துக்கோததே பாரம் த்வர யாவந் ந பித்யதே –ஸ்ரீ வராஹ புராணம்
சரீரமான படகு உன் புண்யத்தால் வாங்கப்பட்டது -சம்சார கடலின் அக்கரையை படகு அடைவதற்குள் அடைவாய் -விரைவாயாக –
கிளர் ஓளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் -என்னும் அர்த்தம் தோற்ற
சதி -என்கிறது –
இது மூன்றிலும் அந்வயிக்கிறது –

———————–
ய சப்தார்த்தம்-நர சப்தார்த்தம்-

சாஹி ஸர்வத்ர ஸர்வேஷாம் -என்கிறபடியே பிரபத்தியினுடைய சர்வாதிகாரத்வம் தோற்ற -யோ நர-என்கிறது
இங்கு வர்ணாஸ்ரமாதி நியமம் இல்லை -சத்ய வசனாதிகளைப் போலே சாமான்ய தர்மம் ஆகையால்
சரண்ய சரணாகதி தத் பல ஞானமுடையார் எல்லாருக்கும் ருசி பிறந்த போது
சர்வ யோக்யம் அநாயாசம் -என்றும்
சர்வ லோக சரண்யாய —என்கிற விஷயத்தைப் பற்றக் குறையில்லை என்று தாத்பர்யம்
ஆனாலும் ய-என்கிற அளவே அமையாதோ -நர -என்றது மிகுதி அன்றோ – -இது தான் –
சித்த கந்தர்வ யஷாஸ் தத த்வாம் சரணம் கதா –பாலா -15-24-என்றும்
ததுபர்யபி பாதராயண சம்பவாத்–ஸ்ரீ சாரீர ஸூத்ரம் -1-3-25–என்றும்
தேவாதிகளுக்கும் பரம புருஷ ஸமாச்ரயண அதிகாரம் சொன்ன இடங்களோடே விரோதியாதோ என்னில்

துர்லபோ மானுஷோ தேஹ –
மானுஷ்யம் ப்ராப்ய லோகே அஸ்மிந் -இத்யாதிகளில் படியே ஸ்த்தாவராதி தசை கழிந்த மஹா லாபத்தையும்
விசித்ரா தேஹ சம்பத்தி ஈஸ்வராய நிவேதிதும்–இத்யாதிகளில் சொன்ன வழி தப்பினால் உள்ள அநர்த்தத்தையும்
நினைப்பிக்கையாலே -நர -சப்தம் ச பிரயோஜனம் -இது தேவாதிகளுக்கு வ்யச்சேதகம் அன்று –
கர்மபூமி கதரான உசித அதிகாரிகளை முன்னிட்டுத் தேவாதிகளையும் உப லஷிக்கிறது
இங்கு நர சப்தம் யோகத்தால் ஆத்ம வாசியாய் விதி ஸ்வ பாவத்தால் ஸாஸ்த்ர வஸ்யர் எல்லாரையும் காட்டுகிறதாகவுமாம்

———————-
ஸ்மர்த்தா சப்தார்த்தம்-

யாவனொரு நரன் -என்கிற இத்தால் எல்லாருக்கும் நினைவு கூடாது -இவ்வதிகாரி துர்லபன்-என்கிற அர்த்தம் தோற்றுகிறது-
இப்படி காலத்தையும் அதிகாரத்தையும் சோதித்து -அகிஞ்சன தமனான இவ்வதிகாரியினுடைய
க்ருத்ய விசேஷத்தை அருளிச் செய்கிறான் ஸ்மர்த்தா –
உபாசனம் போலே பிரபதனமும் ஸாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானத்து அளவன்றிக்கே -மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -என்கிறபடி
விதேயமாய் இருபத்தொரு ஸ்ம்ருதி விசேஷம் ஆகையால் இங்கே அவிதேய ஞானவாதிகளுக்கு அவகாசம் இல்லை –
இந்த ஸ்ம்ருதியில் ஆவ்ருத்திக்கு ஞாபகம் இல்லாமையாலும் –
ப்ரகாரணாந்தரங்களிலே-ஸக்ருத் -சப்தாதிகளாலே -அநா வ்ருத்தி காண்கையாலும்-
இங்கு சர்வ காலத்திலும் சர்வருக்குமாம் என்கையாலும் –
பிராரப்த சரீர அவசானத்தில் மோக்ஷம் என்று தோற்றுகிற ஸ்வா ரஸ்யத்திற்கு பாதகம் இல்லாமையாலும்
ஸ்வ யத்ன ஸாத்ய அந்திம ப்ரத்யய நிரபேஷதை சொல்லுகையாலும்
தத -என்கிற சப்தம் ஆவ்ருத்திக்கு விலக்காகத் தோற்றுகையாலும்
இது உபாஸனாதி சாஸ்திரங்களில் சொல்லுகிற ஸ்ம்ருதி அன்று
இங்கும் ஸக்ருத் ஏவ ப்ரபந்நாயா -என்கிற அர்த்தம் தோற்றுகிறது
இது பிராரத்தநா பூர்வ பர ந்யாஸம் -என்னும் இடமும்
இதற்கு மஹா விஸ்வாசாதிகள் அங்கங்கள் என்னும் இடமும்
வர்ணாஸ்ரமாதி தர்மங்கள் இதற்கு அங்கங்கள் அன்றிக்கே ஸ்வ தந்த்ரர் ஆஜ்ஜையாலே வருகின்றன என்னும் இடமும்
பிரகாரணாந்தரங்களிலே கண்டு கொள்வது

—————————
விஸ்வரூப சப்தார்த்தம்-மாம் சப்தார்த்தம்-அஜம் சப்தார்த்தம்-

இது பூர்வ பிரகரணத்தாலும் உத்தர ஸ்லோகத்தாலும் -மோஷார்த்த பிரபத்தி யாகையாலே தன்னை ஒழிந்தார்
முமுஷுக்களுக்கு ஆஸ்ரயணீயர் அல்லர் என்கைக்காகவும்-
தன்னை ஆஸ்ரயித்தே மோக்ஷம் பெற வேண்டும் என்கைக்காகவும்
இப்பிரபத்திக்கு இலக்கான தன் படிகளை -பரத்வ ஸுலப்ய ப்ரதிஷ்டாபகமாகப் பத த்ரயத்தாலே அருளிச் செய்கிறான்

விஸ்வரூப சப்தார்த்தம்
இதில் விஸ்வரூபம் என்கிற பதம் -நாரங்களை அயனமாக உடையவன் என்கிறால் போலே –
விஸ்வத்தையும் தனக்கு சரீரமாக உடையவன் என்கிறது –
இத்தால் சர்வத்துக்கும் ஆராதமுமாய்-நியாந்தாவுமாய் -சேஷியுமாய் -இவை தம்மால் இவற்றினுடைய
சத்தா ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தாதிகள் தான் இட்ட வழக்காய்-கைங்கர்ய உத்தேஸ்யனுமாய் –
ஸ்வார்த்தமாக சாது பரித்ராணாதிகளும் ப்ரவர்த்திக்கிறான் என்றும் –
ஆஸ்ரயணீயன் சர்வ வ்யாப்தனாகையாலே ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு நித்ய ஸந்நிஹிதன் என்றும் தோற்றுகிறது

மாம் சப்தார்த்தம்
ஸ்வரூப சந்நிதி ஸூரிகளுக்கும் -முக்தருக்கும் -யோகிகளுக்கும் -காணலாம் அத்தனை அன்றோ –
விக்ரஹ விசிஷ்டனானாலும் பர வ்யூஹங்கள் இங்குள்ளார்க்கு இலக்காக வற்றோ என்னில் –
இந்த விபூதியில் எல்லாரும் ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி விபவ ரூபத்தால் வந்து நிற்கிற நிலையும்
இதற்கு மூலமாய் ஆஸ்ரயணீயதைக்கு உறுப்பான கிருபாதிகளும் தோற்ற மாம் என்கிறான் –
சமுத்திதோ நீல அசல இவ மஹான் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-4-26–
நீலவரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப —-கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் -என்கிறபடியே
போக்கற்று விழுந்தாரை எடுக்கைக்கு அநு குணமான ஸூபாஸ்ரய விக்ரஹ விசேஷத்தோடே தோற்றின என்னை நினைக்குமவனுக்கு
ஆயாச ஸ்மரணே கோ அஸ்ய–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-17-78-என்கிறபடியே
இந்த பகவானை த்யானம் செய்வதில் அருமை இல்லையே என்று தாத்பர்யம் –

விஸ்வரூபம் -மாம் -என்கிற பதங்களால்-
ஜகத் ஹித அவதாரத்வ -சரண்யத்வ -ப்ராப்த்த்ய உபயுக்த சர்வ கல்யாண குணாகரத்வமும் சித்திக்கிறது –
இது அனுக்த சமுச்சய அர்த்தகமான ச காரத்தாலே யாகவுமாம் –

அஜம் சப்தார்த்தம்-
ஆனால் விஸ்வரூபம் என்கிற பதத்தில் சொன்ன -சர்வ சரீரத்வத்தாலும் -மாம் -என்கிற பதத்தில் பலிதங்களான
சர்வ உபாதாநத்வ-நிமித்வத்வங்களாலும் -சேதன அசேதன தோஷங்கள் எல்லாம் சங்கிக்கலாம் படி அன்றோ இருப்பது –
பிறக்கின்றவன் தனக்கும் மற்றும் பிறப்பாருடைய பிரகாரங்கள் உண்டாக வேண்டாவோ –
அவதாரங்களில் சோக மோஹாதிகள் சொல்லவும் காண்கிலமோ -இப்படியானால் –
ஸ்வ ரஷனே அபி அசக்தஸ்ய கோ ஹேதூ பர ரஷனே –சாந்தி பர்வம் -294-19-என்கிற சோத்யம் வாராதோ என்ன
அஜம் -என்று
புருஷாந்தர சஜாதீய ஜென்ம நிஷேதத்தாலே தன்னுடைய ஹேய பிரதிபடத்வத்தைக் காட்டுகிறான் –

இங்கே ஜனனத்தை நிஷேதித்தது மற்றும் உள்ள பாவ விகாரங்கள் -ஷடூர்மிகள்-என்றால் போலே சொன்ன
சேதன அசேதன தோஷங்கள் எல்லாத்தையும் நிஷேதிக்குமதுக்கு உப லக்ஷணம் ஆகையால்
அசக்தி ரூபமான தோஷம் கழிந்து ஹேயபிரதிபடத்வமும் சித்திக்கிறது –
அவதாரங்களில் சோகாதிகள் சொன்ன இடத்துக்கு அபிநயத்திலே தாத்பர்யம் –
இவ்வர்த்தத்தை வெளியிடுகிற-மனுஷ்ய தேஹி நாம் சேஷ்டாம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-22-18–
ஈஸந் நபி மஹா யோகீ–உத்யோக பர்வம் -67-1-
தேந வஞ்சயதே லோகாந் –உத்யோக -67-15-
நிலை வரம்பில பல பிறப்பாய் ஓளி வரும் முழு நலம் -இத்யாதிகளை இங்கே அனுசந்திப்பது –
—————————-
உத்தர ஸ்லோகஸ்ய சரண்ய க்ருத்ய பரத்வம் –
இப்படி கீழ் பூர்வ ஸ்லோகத்தால் சித்த உபாய பூதனான சரண்யனையும் -இவனுடைய வசீகரண அர்த்தமாக
சாத்தியமான அதிகாரி க்ருத்ய விசேஷத்தையும்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகளில் பிரசித்தி தோற்ற அனுவாத ரூபமான வாக்யத்தாலே காட்டி
பர ஸ்வீகாரம் பண்ணின தன்னுடைய க்ருத்யமாக
ஜன்ம சன்மாந்தரம் காத்து –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற சர்வ அநிஷ்ட நிவர்த்தநத்தையும்
பரம புருஷார்த்த ப்ராபணத்தையும் ப்ரபன்னன் திறத்தில் வாசி தோற்ற உத்தர ஸ்லோகத்தாலே அருளிச் செய்கிறான்

தத தம் ம்ரியமாணம் து காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிபம்
அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதாம்

———————
தத சப்தார்த்தம்-
தத -என்கிற பதத்தால்-ஸ்மரணம் ஹேதுவாக -என்று பொருளானால் இதற்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை –
தம் -என்கிற அளவாலும் இது தோற்றும் –
இப்படியே ஸ்மரணத்திற்கு பின்பு -என்று தாத்பர்யம் கொண்டாலும் மிகுதியாம்-ஆகில் என் என்னில் –
ஆர்த்தி விசேஷாதிகளால் ப்ரபத்திக்கு அனந்தர க்ஷணத்தில் சரீர பாதம் பிரஸ்த்துதம் ஆனாலும்
இந்த ஸ்மரணத்து அளவே வ்யாஜமாக சரீராந்தரத்தில் பிரவேசியாதபடி அப்போதே ரஷிப்பான்-
இவனுக்குப் பர ந்யாஸம் பண்ணின விஷயத்தில் கர்த்தவ்ய சேஷம் இல்லை என்று தோற்றுகைக்காக-
தத -என்கிறது –
——————
தம் சப்தார்த்தம்-
தம் -என்றது க்ருதக்ருத்யனாய் -சாதக விருத்தியான தனக்கு வரும் மரணத்தை
பிரியாதிதியைப் போலே பார்த்து இருக்குமவனை என்றபடி
——————–
மத் பக்த சப்தார்த்தம்-
மத்பக்தம் -என்றது -நம்மையே நிரதிசய போக்யமாக உகந்து பற்றினவனை என்கிறது –
தம் -மத் பக்தம் -என்கிற இரண்டு பதத்தாலுமாக -அநந்ய உபாயனுமாய் -அநந்ய ப்ரயோஜனமுமானவனை –
இத்தால் ஐஸ்வர்ய கைவல்ய அர்த்த ப்ரபன்னரையும் -மோஷார்த்த உபாசக்கரையும் வியவச்சேதிக்கிறது –
காருணிகனான ஈஸ்வரன் எல்லாருக்கும் மோக்ஷம் கொடுக்க ப்ராப்தனே யாகிலும் அநாதி கர்ம ப்ரவாஹ விஷமிதரான
அதிகாரிகளுக்கு நிர் வ்யாஜமாக மோக்ஷம் கொடுத்தால் -கர்மாநுரூப பல ப்ரதாயித்வ நியமம் குலையும் –
அது குலையாமைக்காக இப்பதத்தில் சொன்ன ஆகாரம் உடையோருக்கு மோக்ஷம் என்கிறது –
காருண்யம் ஒன்றையும் பிரதானம் ஆக்கி ஸாஸ்த்ர சித்த ஸ்வ தந்த்ர வ்யவஸ்த்தையைக் குலைக்கப் பார்த்தால்
ஸத்ய சங்கல்ப்யத்தை இல்லாமையால் இஸ் ஸ்வா தந்தர்யமும் அழிந்து நிரீஸ்வர வாதமும் பிரசங்கிக்கும் –
இப்படியே சர்வரும் ஈஸ்வர கிருபையால் நித்ய முக்தராகத் தட்டு என் என்கிற சோத்யமும் பரிஹ்ருதம்
ஜகத் காரணத்வ மோக்ஷ ப்ரதத்வாதிகள் இல்லாத போது ஒருவனை விசேஷித்து
ஈஸ்வரன் என்கைக்கு பிரமாணம் இல்லை இறே
இங்கே மத் பக்தம் -என்கிற பதம் –
பக்தி யோக நிஷ்டனைச் சொல்லுகை லகு உபாய உபதேச பிரகரணத்திற்கும் –
தத் அநு குணங்களான பூர்வ ஸ்லோகத்தில் பதங்களுக்கும்
இஸ் ஸ்லோகத்தில் அந்திம தசையில் -காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிபம் -என்கிறதுக்கும் அநு குணமாகாது –
பஸ்ஸாத் பாவியாய்க் கத்யந்தரம் உண்டான ஒரு பதத்தைக் கொண்டு பூர்வ பாவியான பிரகரணத்தையும்
ஸ்வ வாக்கியத்தில் அநேக பத ஸ்வாரஸ்யத்தையும் பாதிக்கை நியாய விருத்தம்
————————
ம்ரியமாண து சப்தார்த்தம்-
இவனுக்கு இனி ஜன்மாந்தரங்கள் இல்லை -மரணமானால் -என்கிறபடியே பிராரப்த சரீரம் விடும் அளவே ப்ராப்திக்கு வேண்டுவது என்று தோற்றுகைக்காக
ம்ரியமாணம் -என்கிறான்
மரித்தவனை -என்னாதே–ம்ரியமாணனை
நயிப்பிப்பேன் -என்கிற இத்தால் தான் விண்ணுலகம் தர வரைகின்ற படியைத் தோற்றுவிக்கிறான்
து காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிபம்
அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதாம்

து-என்கிற இது
அல்லாதார் மரணம் போலே இங்கு உள்ளார்க்கும் லோகாந்தரத்தில் உள்ளார்க்கும் இவன் சோஸ்யனாம் படி அன்றிக்கே –
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனும் ஸூரி களும் முக்தரும் நல் விருந்து வருகிறது என்று வீடு திருத்தும் படியாய்
இங்கும் க்ருதக்ருத்யரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் எல்லாரும் நாமும் இது பெற்றிலோமே என்று நாக்கு நீளும்படியான
நல்லதோர் அவப்ருதம் இது என்று இம்மரணத்தினுடைய மஹா உத்சவத்தையும்
இதற்கு பிரசஸ்த தேச கால நிமித்தங்கள் நிரூபிக்க வேண்டா –
ஆயுர் அவசானத்து அளவிலே இவனுக்கு பல சித்தி என்னும் இடத்தைத் தோற்றுவிக்கிறது

——————-
காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிப சப்தார்த்தம்-

காஷ்ட்ட பாஷாண சந்நிபம் -என்கிறது -முன்புற்ற கார்ப்பண்யம் போலே உபாயத்துக்கு உறுப்பாகிறது அன்று –
பின்புற்ற அர்ச்சிராதி கதி போல் பல கோடி கடிதமாய் வருகிறதும் அன்று
இவனுக்கு ஸ்ரீ த்வய அனுசந்தாதிகளைப் போலே இன்குற்ற புருஷார்த்த விசேஷமாய் இருப்பதும் ஓன்று அன்று
இப்படி இருக்க இவனுடைய அசித் கல்பதையைச் சொல்லுகிற இது பூர்வ உத்தரங்களுக்கு அநுப யுக்தமாய் –
இவ்வளவும் அன்றிக்கே பிரபன்னனுக்கு நிந்தையும் ஆகாதோ என்னில் -இது

அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் -என்கிறபடியே
உபாயத்தினுடைய ஸ்வ யத்ன ஸாத்ய அந்திம ப்ரத்யய நைர பேஷ்யத்தையும்
சந்தாம் -தைத்ரீயம் -இத்யாதிகளில் படியே ஜுகுப்ஸா விஷய தசையில் சரண்யனுடைய வாத்சல்ய விசேஷத்தையும்
ஒரு பிரகாசமும் அற்றுக் கிடக்கிற இவனை பிரதீ பவத் ஆவேச -சாரீரிகம் -4-4-5-என்கிறபடியே
ஒரு காலே சர்வஞ்ஞன் ஆக்குகின்ற ஆச்சர்ய சக்தி யோகத்தையும்
ப்ரபன்னன் இப்படி தீர்க்க நித்திரை பண்ணும் போது சர்வவித பந்துவான அந்தர்யாமியை ஒழிய மற்று ஒருவரும்
தட்டி எழுப்ப மாட்டார்கள் -என்னும் அர்த்தத்தையும் விஸ்தரித்து
காலும் கையும் விது விதிர்த்து ஏறி கண் உறக்கமாவதன் முன் –வேலை வண்ணனை –மேவ வேண்டும் என்று
முமுஷுக்களுக்கு சரண்ய வசீகரணத்தில் விரைதல் பிறப்பிக்கைக்காகவும் இப்பதம் பிரயுக்தம் ஆகிறது ஆகையால்
இது உப யுக்தமாய் உபாயாதிகளுடைய ஸ்துதியுமாகிறது –

ஆனாலும் ஒரு த்ருஷ்டாந்தமே அமையாதா என்னில் சாதர்ம்யத்தில் அதிசயம் தோற்றுகைக்காகப்
பல த்ருஷ்டாந்தம் சொல்லக் கடவது என்று ஆலங்காரிகர் சொன்னார்கள் –
இவன் சைதன்ய ஆஸ்ரயமான அஹம் அர்த்தமாய் இருந்தானே யாகிலும் அப்போதையில் அஞ்ஞானத்தை
நிரூபித்துப் பார்த்தால் காஷ்ட்ட பாஷாணங்களினுடைய அந்யோன்ய வைஷம்யத்து அளவும் போரும் இதனை
அவற்றுக்கும் இவனுக்கும் உள்ள வைஷம்யம் என்று கருத்து ஆகவுமாம்–இப்படியானால்
ததா ப்ரலீநஸ்தமஸீ மூட யோநிஷு ஜாயதே -ஸ்ரீ கீதை –14-15-என்றும்
யம் யம் வாபி ஸ்மரந் பாவம் -8-6- என்றும் சொல்லுகிற பிரமாணங்கள் சேரும்படி என் என்னில் –
அவை சாமான்ய விசேஷம் -இது விசேஷ விசேஷம்

நஷ்ட ஸ்ம்ருதிரபி பரித்யஜந் தேஹம்
எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும் போதும் அங்கேதும் நான் உன்னை நினைக்க மாட்டேன் –இத்யாதிகளுக்கும் இதுவே நிர்வாகம்
சரீர பாத ஸமயே து கேவலம் மதிய யைவ தயயா அதி பிரபுத்த –ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யம் -என்று
பிரபன்னர் தங்களிலே சிலரைப் பற்ற என்று சிலர் நிர்வஹிப்பார்கள்-
அங்கன் அன்றிக்கே
காஷ்ட்ட பாஷாண ஸந்நிபம்
நஷ்ட ஸ்ம்ருதிரபி பரித்யஜந் தேஹம்–இத்யாதிகளை ஸ்வ யத்ன ஸாத்ய அந்திம ப்ரத்யய நிவ்ருத்தியிலே தாத்பர்யம்
மதிய யைவ தயயா அதி பிரபுத்த-இத்யாதி வாக்கியம்
ஸ்வ யத்னம் இன்றிக்கே இருக்க பகவத் கிருபா மாத்திரத்தில் அந்திம பிரத்யய விசேஷம் ப்ரபன்னர் எல்லாருக்கும்
வருகிற படியைக் காட்டுகிறது என்றும் சிலர் நிர்வஹிப்பார்கள்

—————-
அஹம் ஸ்மராமி விவரணம் -சப்தார்த்தம்-
யோ வேத்தி யுகபத் சர்வம் ப்ரத்யஷேண சதா சர்வ –ஸ்ரீ நியாய தத்வம் -என்னும்படியாய் இருக்கிற ஈஸ்வரன்
ஷேத்ரஞ்ஞரைப் போலே மறப்பது ஒரு காலமும் நினைப்பது ஒரு காலமும் இன்றிக்கே இருக்க
இப்போது -அஹம் ஸ்மராமி -என்பான் என்னில்
பிரபன்னனுக்கு அப்போது ஸ்வ யத்னத்தால் ஸ்மரணம் இல்லையே யானாலும் இந்த ஸ்மரணம் முதலாயாதல்
இதற்கு மேலேயாதலால் உள்ள பலம் எல்லாம் பர ஸ்வீ காரம் பண்ணி ஸ்வீ க்ருத நிர்வஹண ஷமனுமான
தன்னாலே சித்திக்கும் என்று தோற்றுகைக்காகத் தன்னுடைய ச அனுக்ரஹ புத்தி விசேஷத்தை ஸ்மரண சப்தத்தால் உபசரிக்கிறான்
இங்குற்ற வர்த்தமான வ்யபதேசத்தாலே
இவ்வநுக்ரஹத்துக்கு பின்பு ஒரு நிக்ரஹம் வாராது என்னும் இடம் தோற்றுகிறது
இதில் உத்தமனே அமைந்து இருக்க சரம ஸ்லோகத்தில் போலே மிகுதியான -அஹம் -என்கிற பதத்தாலே
ஸ்வா தந்தர்யம் அடியாக சர்வ ஷேத்ரஞ்ஞர் நிறத்திலும் விபரீத கர்மாநுரூபமான நிக்ரஹத்தில் பிரவ்ருத்தனாய்
லீலா ரசத்தை அனுபவித்துப் போந்த தான் காருண்யம் அடியாக வ்யாஜ விசேஷ அனுக்ரஹ ப்ரவ்ருத்தனாய்
ஆஸ்ரித ரக்ஷண ரசத்தை அனுபவிக்க நினைத்த போதே மோக்ஷம் கொடுக்க வல்ல படியையும் –
அப்போது விலக்க வல்லார் இல்லாத படியையும் தான் கட்டின காலாதிகளை ஒழியத் தனக்கு வேறு ஒரு
சஹகாரி வேண்டாத படியையும் தோற்றுவிக்கிறான்

காஷ்ட்ட பாஷாண ஸந்நிபம் –அஹம் ஸ்மராமி -என்கிற இரண்டாலும்
மாம் த்யாதி புருஷ வ்யாக்ர ததோ மே தத் கதம் மந –சாந்தி பர்வம் -46-11-என்கிற பிரகாரத்தைக் கழிக்கிறான் –
இதில் புருஷ வ்யாக்ரரான பீஷ்மர் நினைக்க இவன் திரு உள்ளம் அங்கே சென்றத்தை அருளிச் செய்கிறான்

மத் பக்தம் -அஹம் ஸ்மராமி -என்கிற இத்தால் நித்ய அனுபவம் பெறுகைக்கு ஒரு நினைவு பண்ணினவனைப் பற்ற
நாமும் நித்ய அனுபவம் கொடுக்கைக்கு ஒரு நினைவைப் பண்ணுவுதோம் என்றதாயிற்று –

———————-

நயாமி சப்தார்த்தம்-பரமாம் கதிம் விவரணம் -சப்தார்த்தம்-

இப்படி -தாய் நினைந்த கன்றே ஓக்க என்னையும் தன்னையே நினைக்கச் செய்து தான் எனக்காய் நினைத்து
அருள் செய்யும் அப்பன் –பெரிய திருமொழி -7-3-2-
என்னும்படியான தன் நினைவு பரம புருஷார்த்த பர்யந்தமாகிற படியைப் பற்ற -நயாமி பரமாம் கதிம் -என்கிறான் –

நயாமி -என்கிறதிற்குச் சேற்றிலே விழுந்த சிறு பசல்களை எடுக்க விழுந்த பிதாவைப் போலே
இவனுடைய தேகத்துக்கு உள்ளே ஹார்த்தனாய் நிற்கிற நான் தானே அப்ராக்ருத பர்யங்க ஆரோஹண பர்யந்தமாக நடத்துவன்
நடுவு வரும் அர்ச்சிராதிகளும் இவனை எதிர் கொண்டு சத்கரித்து தரம் பெறுகைக்கு நாம் அடைத்த நிலைப் பேறு என்று தாத்பர்யம் –
கீழ்ச் சொன்ன பிரபத்தி சகல பல சாதனமாக வற்றாய் இருந்ததே யாகிலும் அநந்ய ப்ரயோஜனனான இவனுக்கு
ப்ரயோஜனாந்தரங்களைக் கொடுத்தல்
மது வித்யாதிகளில் போலே ஐஸ்வர்ய ஆத்ம ரூப ஷூத்ர பல வ்யவஹிதமாக மோக்ஷம் கொடுப்புதல் செய்யேன் –
அவ்யஹிதமாகப் பரம புருஷார்த்தத்தை அடைவிப்பேன் என்கிற விசேஷம் தோற்ற -பரமாம் கதிம் -என்கிறான்
இங்கு கதிம் -என்கிறது -ப்ராப்யத்தை -என்றபடி –
பரமாம் கதி -என்கிறது முக்தா நாம் பரமாம் கதி -சஹஸ்ர நாமம் -என்கிறபடியே
பரம ப்ராப்யனான தன்னை யாதல் -தன் விஷயத்தில் பரி பூர்ண அனுபவத்தை யாதல் –
அவ்வனுபவ பரி வாஹமான கைங்கர்ய விசேஷத்தை யாதல் சொல்லுகிறது –
இவற்றில் ஒன்றைச் சொன்னாலும் மாற்று உள்ளவையும் சொல்லிற்றாய் விடும்
இதில் நயாமி -என்கிற இத்தால் தன்னுடைய ப்ராபகத்வமும்
பரமாம் கதிம் -என்கிற இத்தால் தன்னுடைய ப்ராப்யத்வமும் சொல்லிற்றாகை உசித தமம்
பரமையான கதி -என்று அர்ச்சிராதி கதியை யாதல் -பரம பதத்தை யாதல் -சொல்லுவார்க்கு
முடிவில் அவனுடைய ப்ராப்தியிலே தாத்பர்யம் –

—————————

ஸ்லோக த்வய சமுச்சித அர்த்தம்

இப்படி இரண்டு ஸ்லோகத்தாலும்
இச்சேதனன் முமுஷுவாயும் முக்தனாயும் இரண்டு விபூதியிலும் பெரும் பேறு சொல்லிற்று ஆயிற்று
நயாமி -என்கிற இதில் -பரஸ்மை பதத்தாலே ஸ்வதஸ் சர்வ சேஷியான தன்னுடைய ஆஸ்ரித பிரயோஜன பிரதான
அபிசந்தியைத் தோற்றுவிக்கிறான் –
அசித்தின் உடையவும் அசித் பிராயருடையவும் வியாபாரம் ஸ்வ ப்ரயோஜன பர ப்ரயோஜனங்கள் இரண்டையும்
உத்தேசியாதே பர ப்ரயோஜன அர்த்தமாக இருக்கும் –
ஞாதாவான அவஸ்தையில் ப்ரயோஜநாந்தர பரன் பர ப்ரயோஜன அர்த்தமாக ப்ரவர்த்திக்கும் போது
ஸ்வ ப்ரயோஜனத்தை உத்தேச்யமாகக் கொண்டு நடக்கும் –
அநந்ய ப்ரயோஜனான ஞாதா ஸ்வ ப்ரயோஜனத்திலும் பர ப்ரயோஜன உத்தேசேந ப்ரவர்த்திக்கும்
நிருபாதிக சர்வ சேஷியான சர்வேஸ்வரன் -ஸ்வம் உத்திஸ்ய –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -2-87-என்கிறபடியே
பர ப்ரயோஜனத்திலும் ஸ்வ ப்ரயோஜன அர்த்தமாக ப்ரவ்ருத்தித்தாலும்
இவனுடைய ஆஸ்ரித பாரதந்தர்ய பிரகாரத்தைச் சொல்லப் பார்த்தால்
வரத சகல மேதத் சம்ஸ்ரிதார்த்தம் சகர்த்த -ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம் –63-என்கிறபடியே–
ஸ்வ ப்ரயோஜனத்திலும் பர ப்ரயோஜன அர்த்தமாகப் ப்ரவர்த்திக்கும் என்னலாம் –
இவ்வர்த்தங்களை
காஷ்ட்ட பாஷாண ஸந்நிபம்
ஸ்மர்த்தா
மத் பக்தம்
அஹம் ஸ்மராமி
நயாமி -இத்யாதிகளிலே அனுசந்திப்பது

——————-
வராஹ சரம ஸ்லோக ஸங்க்ரஹப் பாடல்கள் –

இடம் பெற்றார் எல்லாம் என் உடலாய் நிற்க
இடர்ப் பிறப்பு ஒன்றும் இவை இல்லா என்னை அன்பால்
அடம் ( திடம் ) பற்றாம் இவன் என்று நினைத்தான் யாவன்
அவன் ஆவி சரியும் போது அறிவு மாறி
உடம்பில் தான் தாரூம் -( கட்டை ) உபலமும் (கல்லும் ) போலே கிடக்க நானே
உய்யும் வகை நினைந்து உயர்ந்த கதியால் என் தன்
இடம் பெற்று என்னுடன் வாழ எடுப்பன் என்ற
எம்பெருமான் அருள் பெற்று மருள் செற்றோமே

இரண்டு உரையாத நம் ஏனம் உரைத்த உரை இரண்டின்
திரண்ட பொருள்கள் தெளிந்து அடி சூடினம் திண் இருளால்
சுருண்ட நம் ஞானச் சுடர் ஓளி சுற்றும் பரப்பதன் முன்
புரண்டது நம் வினை போம் இடம் பார்த்து இனிப் போம் அளவே

மலையும் குலையும் என்று எண்ணியும் வன் பெரும் புண் திரங்கித்
தலையும் வெளுத்த பின் தானே அழிய இசைகின்றிலீர்
அலையும் கடல் கொண்ட வையம் அளித்தவன் மெய்யருளே
நிலையென்று நாடி நிலை நின்ற பொய்ம்மதி நீக்குமினே

——————-
வராஹ சரம ஸ்லோக ஸங்க்ரஹ ஸ்லோகம்

ஸ்வஸ்த்தம் சித்தம் ஸூகமபி வபுஸ் தாது சாம்யம் ச க்ருத்வா
ஸ்வாத் மாநம் ச ஸ்ம்ருதி பத மஜம் விஸ்வ ரூபம் விதந்வந்
காலே ப்ராப்தே கரண விலயாத் காஷ்ட்ட பாஷாண கல்பாந்
நாத போத்ரீ நயது க்ருபயா நாதித ஸ்வம் பதம் ந –

——————————————-

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

—————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –