Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ அதி மானுஷ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—11-20-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 6, 2019

யம் பாதகாத் ஸூ மஹதோபி உததாராயஸ் த்வம் த்வத் பாத வாரி பரி பூத சிராச்ச யோ பூத்
தம் வந்தஸே கில ததச்ச வரம் வ்ருநீஷே கிரீடாவிதிர் பத விலக்ஷண லக்ஷண ஸ்தே –11-

ஹே தேவ
த்வம் -தேவரீர்
யம்–யாவன் ஒரு ருத்ரனை
பாதகாத் ஸூ மஹதோபி –மிகப் பெரிய பாவத்தில் நின்றும்
உததாராயஸ் –உத்தரித்து அருளிற்றோ
யச்ச –யாவன் ஒரு ருத்ரன்
த்வத் பாத வாரி பரி பூத சிராச்சய –தேவரீருடைய ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தால் பரிசுத்தமான சிரஸ்ஸை உடையவனாக
அபூத் –ஆனானோ
தம் வந்தஸே –அப்படிப்பட்ட ருத்ரனை -தேவரீர் நமஸ்கரியா நின்றதே
தத –அவன் இடத்தில்
வரம் ச வ்ருநீஷே –வரமும் வேண்டிப் பேரா நின்றதே
தே கிரீடாவிதிர் –தேவரீருடைய லீலா வியாபாரமானது
விலக்ஷண லக்ஷணஸ் — விசித்திர ஸ்வரூபமாய் இரா நின்றது
பத –ஆச்சர்யம்

அந்த ஸுசீல்யம் அதி வேலமாய்ப் பெருகின படியை அனுசந்தித்து
மாயனே உன் ஸ்வ தந்த்ர லீலா பிரகாரங்கள் இருந்த படி என் என்று தலை சீய்க்கிறார்
அநுக்ரஹோ யதி ஸ்யாந் மே தேவ தேவ ஜகத் பதே -தாதும் அர்ஹஸி புத்ரம் த்வம் வீர்ய வந்தம் ஜனார்த்தன –
ஸ்ரீ மத் துவாரகையில் கண்ணபிரான் ருக்மிணி பிராட்டி உடன் பள்ளி கொண்டு அருளி வார்த்தையாடா நிற்கையில்
புத்ர தானம் தர கண்ணனை ருக்மிணி பிரார்த்திக்க -பரமசிவன் இடம் வரம் கேட்ட ஐதிக்யம்-
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன் அன்றோ -லீலா பரனாய்க் கொண்டு செய்யுமவற்றுக்கு ஓர் அடைவுண்டோ
கிரீடா விதிர் பத விலக்ஷண லக்ஷணஸ் தே -என்கிறார் –

————-

கிரீடா விதேஸ் பரிகரஸ் தவ யா து மாயா சா மோஹிநீ ந கதமஸ்ய து ஹந்த ஐந்தோ
ஹை மர்த்ய ஸிம்ஹவ புஷஸ் தவ தேஜஸ் சா அம்சே சம்புர் பவந் ஹி சரபச் சலபோ பபூவ –12-

ஹே தேவ
யா து மாயா –யாதொரு மாயையானது
தவ கிரீடா விதேஸ் –தேவரீருடைய லீலா வியாபாரத்துக்கு
பரிகரஸ் –ஸாமக்ரியையாய் இருக்கிறதோ
சா -அந்த மாயை யானது
கதமஸ்ய ஐந்தோ-எந்தப் பிராணிக்குத் தான்
ந மோஹிநீ –அவி விவேகத்தை உண்டு பண்ணுகிறது இல்லை
சரப பவந் சம்புர்–சரப உருக்கொண்ட சிவனானவன்
தவசா து ஹந்த
மர்த்ய ஸிம்ஹவ புஷஸ் –நரஸிம்ஹ வடிவு கொண்ட
தவ தேஜஸ் சா அம்சே –தேவரீருடைய தேஜஸ்ஸின் ஏக தேசத்திலே
சலபோ பபூவ-ஹி -ஹை –வீட்டில் பூச்சி போலே பட்டு ஒழிந்தான் இறே–என்ன ஆச்சர்யம் –

கேழ் கிளறும் அங்க வேள் குன்ற அழல் சரபத்தைப் பிளந்த சிங்க வெல்ல குன்றத்தினார் –பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார்
துயக்கறு மதியின் நல் ஞானத்துள் அமரரைத் துயக்கும் மயக்குடை மாயைகள் வானிலும் பெரியன வல்லன்
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ பிரதாபா அக்னிஸ் புலிங்கத்திலே வீட்டில் பூச்சி பட்டது பட்டான் என்பது மாயையின் காரியமே
இரண்டு தலைகள் -சிறகுகள்-அதி தீக்ஷணம் உள்ள எட்டு கால்கள் -மேல் நோக்கிய கண்களை உடைய மிருக விசேஷம் சரபம் –
பிரதாப அக்னியில் சரபம் சபலமாயிற்று –

———————-

யஸ்ய ஆத்மதாம் திரிபுர பங்க விதா வதாஸ் த்வம் த்வச் சக்தி தேஜித சரஸ் விஜயீ ச யோ பூத்
தக்ஷ க்ரதவ் து கில தேந விநிர்ஜிதஸ் த்வம் யுக்தோ விதேய விஷயேஷு ஹி காம சாரா –13-

திரிபுர பங்க விதவ் –திரிபுர தஹன காரியத்தில்
யஸ்ய த்வம் ஆத்மதாம் அதாஸ்–யாவன் ஒரு ருத்ரனுக்கு தேவரீர் அந்தராத்மாவாய் இருக்கையை தரித்ததோ
யச்ச த்வச் சக்தி தேஜித சரஸ் சந்–தேவரீருடைய சக்தியாலே கூர்மை பெற்ற பாணத்தை உடையனாய்க் கொண்டு
விஜயீ ச ய அபூத் –ஜயசாலி யானானோ
தேந -அப்படிப்பட்ட ருத்ரனாலே
த்வம் -தேவரீர்
தக்ஷ க்ரதவ் –தக்ஷ யாகத்தில்
விநிர்ஜிதஸ்–வெல்லப்பட்டது
விதேய விஷயேஷு –வஸ்ய விஷயங்களில்
காம சாரா –மனம் போனபடி நடந்து கொள்கை
யுக்தோ ஹி –யுக்தமே அன்றோ –

அவனுடைய ஏறிட்டுக் கொண்ட பாரதந்தர்யம் தானும் ஸ்வா தந்தர்ய காஷ்டை-என்கிறார்
கிருபையால் வரும் பாரதந்தர்யத்தைக் காட்டில் ஸ்வா தந்தர்யத்தால் வரும் பாரதந்தர்யம் பிரபலம் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
கிருபா பிரயுக்த பாரதந்தர்யம் -ப்ரேம பந்தம் வைத்துத் தன்னை அடியார்கள் இட்ட வழக்காய் -காண்பது பல இடங்களில் உண்டே
ஸ்வா தந்தர்ய ப்ரயுக்த பாரதந்தர்யம் காணலாவது க்வசித் க்வசித்தே யாம் -அது தன்னை ருத்ரன் அளவிலே காட்டின படியைப் பேசுகிறார் இங்கு –
விஷ்ணோர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸ் -தஸ்மாத் தனுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்சம் சா விஷே ஹே மஹேஸ்வர –கர்ணபர்வம் —
சத்தா நிர்வாஹமாய் சாமான்யமான அந்தப்பிரவேசமும் -ஜெயத்துக்கே ஐகாந்திகமாக விசேஷித்து அனுபிரவேசிப்பதும் உண்டே

த்வச் சக்தி தேஜித சரஸ்
சிந்தயித்வா ஹரீம் விஷ்ணும் அவ்யயம் யஜ்ஜ வாஹனம் சரம் சங்கல்ப யாஞ்ச சக்ரே –கர்ண பர்வம்
குழல் நிற வண்ணா நின் கூறு கொண்ட தழல் நிற வண்ணன் நண்ணார் நகரம் விழ நனி மலை சிலை வளைவு செய்து
அங்கழல் நிற வைப்பது வானவனே–பெரிய திருமொழி –6-1-3-
விஜயீ அபூத்–விஜயம் எம்பெருமானுக்கே ஆனாலும் -திரிபுரம் மூன்று எரித்தான்-என்றும்
புரங்கள் மூன்றும் ஓர் மாத்திரைப் போதில் பொங்கு எரிக்கு இரை கண்டவன் –என்றும் ருத்ரனுக்கு பிரசித்தி உண்டாம் படி செய்து அருளிற்று
தக்ஷ க்ரதவ் து கில தேந விநிர்ஜிதஸ் த்வம்–ருத்ரன் தக்ஷனின் தலையை அறுத்து தஷாத்வர த்வம்ஸீ-
தக்கன் வேள்வி தகர்த்த தலைவன் -பெயர் பெறும்படி பண்ணி அருளினான்
யஜ்ஜ துவம்சம் விளைந்தது -விஷ்ணு பராஜய பர்யாயம் தானே -யஜ்ஜோவை விஷ்ணு –
வேள்வியாய்த் தக்கணையாய் தானும் ஆனான் -அன்றோ
அவன் செய்த த்வம்ஸங்களுக்கு இசைந்து இருந்து ஸ்வ பராஜயத்தையும் தத் விஜயத்தையும் விளங்கக் காட்டி அருள
திரு உள்ளம் கொண்டு செய்த கார்யம் அன்றோ
யுக்தோ விதேய விஷயேஷு ஹி காம சாரா -புத்ர தாராதிகளை உச்சி மேல் அணிந்த போதொடும் உதைத்துத் தள்ளின போதொடும்
சேஷ சேஷி பாவம் வியவஸ்திதமாய் இருக்குமே
விதேய கோடியில் ஒருவனான ருத்ரன் அளவில் பரிமாற்றம் கேட்பார் அற்ற ஸ்வா தந்தர்யத்துக்கு சேர்ந்ததே –
ருத்ர பாராம்ய ஸ்தாபகம் ஆக மாட்டாதே

———–

முக்தச் சிசுர் வடதளே சயித அதி தந்வா தந்வா ஜகந்தி பிப்ருஷே சா விகாசமேவ
ஐஸீமிமாம் து தவ சக்திம் அதர்கிதவ்யாம் அவ்யாஜதஸ் ப்ரதயஸே கிம் இஹ அவதீர்ணஸ் –14-

வடதளே சயித–ஆலிலையில் பள்ளி கொண்ட
முக்தச் சிசுர் த்வம் –அதி பாலனான தேவரீர்
அதி தந்வா -அதி ஸூஷ்மமான
தந்வா –திரு மேனியாலே
ஜகந்தி ச விகாசமேவ பிப்ருஷே–உலகங்களை நிஸ் சங்கோசமாகவே தாங்கி அருளுகிறது
தவ ஐஸீம் -தேவரீருடைய ஸர்வேச்வரத்வ ஏகாந்தமும்
அதர்கிதவ்யாம் -அத ஏவ அசிந்த நீயமுமான
இமாம் சக்திம் –இந்த சக்தியை
இஹ அவதீர்ணஸ் –சந் –இந்த லோகத்தில் அவதரியா நின்று கொண்டு
அவ்யாஜதஸ் கிம் ப்ரதயஸே –நிர்ஹேதுகமாக என் பிரகாசிப்பித்து அருளுகிறது

தக்கன் வேள்வியைத் தகர்ப்பது போன்ற செயல்களால் ருத்ரன் பக்கல் பாரம்யம் கொள்வாரும் உண்டே
அன்று எல்லாரும் அறியாரோ எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர் அல்லாதார் தாம் உளரே
திரு வயிற்றிலே புகுந்து பிழைத்த கதையை உணர்த்தினால் அந்த பேயர்களும் தெளிவார்களே
நளிர் மதிச் சடையினும் –ஒரு பொருள் புறப்பாடு இன்றி முழுவதும் அகப்படக் கரந்து ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த
எம்பெருமானை அல்லது ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையமோ யாமே —

முக்தச் சிசுர் –படியாதுமில் குழவிப்படி-இது சாத்மிக்கும் இது சாத்மிக்காது என்று அறியாமல்
முன்பு தோன்றினதை வாயில் போட்டுக் கொள்ளும் பருவம்
ரஷக வஸ்துவினுடைய வியாபாரம் ஆகையால் இது ரக்ஷணமாகத் தலைக்கட்டினது அத்தனை
வடதளே சயித -அன்றே தோன்றிப் பால் மாறாதே இருந்த ஆலந்தளிரிலே யாயத்து கண் வளர்ந்து அருளிற்று
அதி தந்வா தந்வா -லோகத்தில் சிசுக்களுக்கு உள்ள வடிவம் இல்லை யாய்த்து-
ஆலிலையில் அடங்காத தக்க சிறிய வடிவம் பெற்ற படி
ஜகந்தி பிப்ருஷே –சிவனையும் திரு வயிற்றிலே கொண்டமை தனிப்படச் சொல்ல வேணுமோ
நெற்றி மேல் கண்ணானும் நிறை மொழி வாய் நான்முகனும் –கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி
உய்யக் கொண்ட கொற்றப் போராழியான்–என்றும்
அங்கண் ஞாலம் உண்ட போது வேள்வி வெற்பு அகன்றதோ —
பிப்ருஷே–அவ்வபதானம் ஆழ்வானுக்கு கண் எதிரே தோன்றுகிறது போலும் -வர்த்தமாக நிர்த்தேசிக்கிறார்
பப்ருஷே –பாட பேதம் -பூத காலம்
சா விகாசமேவ –சிறிய திரு வயிற்றினுள்ளே -அண்டரண்ட பகிரண்டத்து ஓரு மா நிலம் எழுமால் வரை முற்றும்
நெருக்குப் படாமே தனித்தனியே இடம் வலம் கொள்ளப் பாங்காக வஹித்த படி
ஐஸீமிமாம் து தவ சக்திம் அதர்கிதவ்யாம் அவ்யாஜதஸ் –நெஞ்சால் நினைக்க ஒண்ணாத -அவதாரங்களில்
அசக்தியும் அத்புத சக்தியும் கலந்த கட்டியாய் அன்றோ இருப்பது
ஸுவ்லப்யம் ஸுவ்சீல்யம் காட்டி அருள அவதரித்த இடங்களிலும் ஸர்வேச்வரத்வ சக்தி விசேஷங்களையும்
கூடவே காட்டி அருளுவது எதுக்காக என்று ப்ரச்னம்
ப்ரதயஸே கிம் இஹ அவதீர்ணஸ்-வடதள சாயியாய்க் கொண்டு செய்த செயலை மனுஷ்ய சஜாத்திய
பாவனையோடு அவதரித்த இடத்திலும்
வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே
வாயில் வையகம் கண்ட மட நல்லார்
பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் பண்டு ஒரு நாள் ஆலினிலை வளர்ந்த சிறுக்கன் இவன் -என்று அடி அறிந்து
சொல்லும்படி அமைத்துக் கொண்டது என்னோ பிரானே
அவ்யாஜதஸ் –ஒருவரும் அபேக்ஷியாது இருக்க ஸ்வயமேவ
ப்ரதயஸே கிம்-ப்ரஸ்னத்துடன் தலைக் கட்டுகிறார் -சமாதானத்தை வெளியிட மாட்டாமே ஆழ்வானது
திரு உள்ளம் உடைகுலைப் படுகிறபடி
ஆதி யம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த –அஜஹத் ஸ்வ பாவனாய் அப்ராக்ருத திவ்ய சமஸ்தானத்தோடே
வந்து அவதரித்த படியால் திவ்ய சக்தி விசேஷங்கள் மறைக்க முடியாமல் வ்யக்தமாகின்றனவே காண் -என்பதாக திரு உள்ளம் –

———————

பிரஹ்மேச மத்ய கணநா கணநா அர்க்க பங்க்தவ் இந்த்ர அனுஜத்வம் அதிதேஸ் தந யத்வ யோகாத்
இஷுவாகு வம்ச யதுவம்ச ஜநிச்ச ஹந்த ஸ்லாக்யாநி அமூநி அநுபமஸ்ய பரஸ்ய தாம்ந –15-

அநுபமஸ்ய–ஒப்பற்ற
பரஸ்ய தாம்ந –பரஞ்சோதியாகிய எம்பெருமானுக்கு
பிரஹ்மேச மத்ய கணநா –ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களின் நடுவே ஒருவனாக எண்ணப் பெறுகையும்
கணநா அர்க்க பங்க்தவ் –துவாதச ஆதித்யர்கள் திரளில் எண்ணப் பெறுகையும்
இந்த்ர அனுஜத்வம் அதிதேஸ் தந யத்வ யோகாத் -அதிதிக்குப் பிள்ளையாகப் பிறந்ததனால் உபேந்த்ரனாக ஆனதும்
இஷுவாகு வம்ச யதுவம்ச ஜநிச்ச –இஷுவாகு வம்சத்திலும் யதுவம்சத்திலும் அவதரித்ததும்
அமூநி -ஆகிய இவ்வாதாரங்கள் எல்லாம்
ஹந்த ஸ்லாக்யாநி –அதிசயாவஹங்கள் அன்றோ -ஆச்சர்யம்

பல பிறப்பாய் ஒளி வரும் முழு நலம்
கேவல பரத்வமும் கேவல ஸுவ்லபயமும் ஸ்லாக்யமாக மாட்டாவே
ஸுவ்லப்யம் பொலியும்படி பரத்வத்தை மறைத்து அருளி அவதரித்து ஒளி பெறுவதே
பிரஹ்மேச மத்ய கணநா –விஷ்ணுவாய் -நல்லரன் நாரணன் நான்முகனுக்கு –என்றபடி
கணநா அர்க்க பங்க்தவ் –ஆதித்யர் பன்னிருவரில் உயர்ந்த விஷ்ணு நான் -ஸ்ரீ கீதா
இந்த்ர அனுஜத்வம் அதிதேஸ் தந யத்வ யோகாத் -அதிதி காஸ்யபருக்கு -ஸ்ரீ வாமனனாய் –
இஷுவாகு வம்ச யதுவம்ச ஜநிச்ச ஹந்த ஸ்லாக்யாநி அமூநி அநுபமஸ்ய பரஸ்ய தாம்ந —
இவ்வவதாரங்கள் எல்லாம் இச்சா பரிக்ருஹீதம்–அதிசயவஹம் அன்றோ -என்றபடி
கீழே இஹ அவதீர்ண –என்றவாறே இவ்வவதாரங்களை அனுசந்தித்து அருளிய படி –

————–

த்வந் நிர்மிதா ஜடரகா சா தவ த்ரி லோகீ கிம் பிஷனாத் இயம் ருதே பவதோ துராபா
மத்யே கதா து ந விசக்ரமிஷே ஜகச்சேத் த்வத் விக்ரமை கதம் இவ ஸ்ருதிர் அஞ்சிதா ஸ்யாத்—16-

ஹே தேவ
த்வந் நிர்மிதா –தேவரீரால் படைக்கப் பட்டதும்
ஜடரகா சா தவ –ஒரு கால் தேவரீருடைய திரு வயிற்றிலே கிடந்து ரக்ஷை பெற்றதுமான
இயம் த்ரி லோகீ –இந்த மூ உலகும்
பிஷனாத் ருதே –மகா பலி இடத்தில் யாசிப்பது தவிர மற்ற உபாயத்தினால்
பவதோ துராபா கிம் –தேவரீருக்கு கிடைக்க அரிதோ
யாசித்துப் பெறாமல் ஸ்வா தந்த்ரியத்தினாலேயே பெற முடியாததோ
மத்யே கதா து -இடையில் ஒரு காலத்தில்
ந விசக்ரமிஷே ஜகச்சேத் த்வத் –இந்த உலகத்தை பிஷா வ்யாஜத்தினால் மூவடி கொண்டு அளந்து அருளா விடில்
விக்ரமை கதம் இவ ஸ்ருதிர் அஞ்சிதா ஸ்யாத்—வேதமானது தேவரீருடைய விக்ரமங்களினால்
எங்கனம் மேன்மை பெற்றதாகும்

ஆழ்வாரைப் போலே எம்பெருமானை மடி பிடித்துக் கேள்வி கேட்கிறார்
சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது பேர் வாமனாகாக்கால் பேராளா -மார்பாரப் புல்கி நீ உண்டு உமிழ்ந்த
பூமி நீர் ஏற்பது அரிதே சொல்லு நீ யாம் அறியச் சூழ்ந்து –பெரிய திருவந்தாதி
ஷிதி ரியம் ஜெனி ஸம்ஹ்ருதி பாலநை நிகிரண உத்கிரண உத்தரணைர் அபி -வந கிரீச தவைவ ஸதீ கதம் வரத
வாமன பிஷணம் அர்ஹதி –ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம்
உபயோகம் அற்ற பல விஷயங்களையும் பரக்கப் பேசி எச்சில் வாயாய் ஒழிந்த வேதமானது
இதம் விஷ்ணுர் விசக்ரமே த்ரேதா நிதம் பதம் -என்றும்
த்ரீணி பதா விசக்ரமே விஷ்ணுர் கோபா அதாப்ய-என்றும்
விசக்ரமாணஸ் த்ரேதாருகாய –என்றும் பேசி பவித்ரமாகவே மூவடி அளந்து மூ வுலகு பெற்றாய்
வேதம் அபூதமாய்க் கிடக்க ஒண்ணாதே என்றே செய்து அருளிய திரு அவதாரம்

————–

இது தொடங்கி -33-ஸ்லோகம் வரை ஸ்ரீ ராமாவதார அனுசந்தானம் –
மத்யே -ஏதத் கதம் கதய யந் மதிதஸ் த்வயாசவ் -என்கிற ஸ்லோகம் ஒன்றும் ப்ராசங்கிகம்

ப்ருச்சாமி கிஞ்சன யதா கில ராகவத்வே மாயா ம்ருகஸ்ய வசகோ மனுஜத்வ மவ்க்த்யாத்
சீதா வ்யோக விவசோக சா தத்கதிஞ்ஞ பிராதாஸ் ததா பரகதிம் ஹி கதம் ககாய–17-

ஹே தேவ
ப்ருச்சாமி கிஞ்சன -தேவரீரை ஓன்று கேட்கிறேன்
ராகவத்வே–ஸ்ரீ ராமனாக திரு அவதரித்த காலத்தில்
யதா –யாதொரு சமயத்தில்
மனுஜத்வ மவ்க்த்யாத்-ஆத்மாநாம் மானுஷம் மந்யே -என்ற மனுஷ்யத்வ ப்ரயுக்தமான மோகத்தால்
மாயா ம்ருகஸ்ய வசகஸ் சந்–மாரீசனாகிய மாயமானுக்கு பரவசராகி
சீதா வ்யோக விவசோக –பிராட்டியைப் பிரிந்து வருந்தினீரோ
தத்கதிஞ்ஞச் ச ந அபூ -அவள் போன போக்கையும் அறியாதவராய் இருந்தீரோ
ததா ககாய–அப்படிப்பட்ட சமயத்தில் ஜடாயுவுக்கு
பரகதிம் ஹி கதம் பிராதாஸ் -பரமபத ப்ராப்தியை எப்படிப் பண்ணித் தந்தீர்

மனிச்சு தவிர்ந்து பரத்வம் குடி புகுந்து-மயா த்வம் சம நுஞ்ஜாதோ கச்ச லோகாந் அநுத்தமான்- —
எண்ண வேணுமோ
சத்யேந லோகான் ஜயதியைக் கொண்டு சமாதானம் அறிவது –

————————-

கீழ் ஸ்லோகார்த்தத்தை முக பேதத்தால் அனுசந்திக்கிறார் இதில்-
புநர் யுக்தி தோஷம் இல்லை
பெரிய பிராட்டியாருக்கு பரகதி அழித்த பெருமையில் ஈடுபட்டு கீழே
பிராட்டியைப் பிரிந்து வருந்திய எளிமையில் ஈடுபட்டு இங்கே

அஷூண்ண யோக பதம் அக்ர்ய ஹதம் ஜடாயும் த்ரியஞ்சம் ஏவ பத மோக்ஷ பதே நியோக்தும்
சக்நோஷி வேத்சி ச யதா ச ததா கதம் த்வம் தேவீம் அவாப்தம் அநலம் வ்யதிதோ விசிந்வந் –18-

ஹே தேவ -த்வம் –எம்பெருமானே தேவரீர்
அஷூண்ண யோக பதம் -யோகமார்க்கத்தை அப்யசியாதவரும்
அக்ர்ய ஹதம் -ப்ராஹ்மண ஜாதீயனான ராவணனால் கொலையுண்டவரும்
ஜடாயும் த்ரியஞ்சம் ஏவ-திர்யக் யோனியில் பிறந்தவருமான ஜடாயுவையும் கூட
பத மோக்ஷ -மோக்ஷ மார்க்கத்துக்குப் போகும்படி
நியோக்தும்-அனுமதி பண்ண
சக்நோஷி வேத்சி ச யதா –எப்போது அறிந்தீரோ -சக்தராகவும் ஆனீரோ –
ச ததா த்வம் -அப்போது அப்படிப்பட்ட தேவரீர்
தேவீம் விசிந்வந் –பிராட்டியைத் தெடிக் கொண்டு
அவாப்தம் அநலம் -அவளை பெறுவதற்கு அசமர்த்தராய்
வ்யதிதோ கதம் அபூ –வருந்தினீரோ -அது என் கொல்

பெரிய உடையார் மோக்ஷ ப்ராப்திக்கு அநர்ஹர் -என்பதை மூன்று விசேஷணங்களால் மூதலிக்கிறார்
அஷூண்ண யோக பதம் –நோற்ற நோன்பிலேன் -இடகிலேன் ஓன்று அட்டகில்லேன்
அஷூண்ண –அநப் யஸ்தஸ்–சாதன அனுஷ்டானம் ஒன்றும் செய்யாதவர்
த்ரியஞ்சம்-சாதன அனுஷ்டானத்துக்கு உரிய ஜென்மத்திலும் பிறந்திலர்
அக்ர்ய ஹதம் –அவ்வளவேயோ -பிரதிபந்தக அபாவமாவது இருக்கலாகாதா –
ப்ரஹ்ம வஷ்யனான ராவணனால் கொலையுண்டு பரகதி பிரதிபந்தகமும் வேறே உண்டே
ப்ரஹ்ம புத்திரரான புலஸ்தியருடைய வம்சத்தில் பிறந்தவன் ராவணன்

—————

சாலாந் ஹி சப்த ஸக்ரீந் சர சாதலான் யாந் ஏக இஷுமந்த ஜவதோ நிர்பத்ரயஸ் த்வம்
தேஷு ஏக விவ்யதந கிந்நபி ப்ரனுந்நம் சாகாம்ருகம் ம்ருகயஸேஸ்ம கதம் சகாயம் –19-

ஹே தேவ
யாந்-சப்த சாலாந் – ஸக்ரீந் –யாவை சில சப்த சால வ்ருக்ஷங்களைக் குல பர்வதங்களோடு கூடினவையாகவும்
சர சாதலான் –பாதாளங்களோடு கூடினவையாகவும்
ஏக இஷுமந்த ஜவதோ –ஒரு பணத்தில் ஸ்வல்ப வேகத்தினால்
நிர்பத்ரயஸ் த்வம் –தேவரீர் பேதித்து அருளிற்றோ
தேஷு -அந்த சால வருஷங்களில்
ஏக விவ்யதந கிந்நபி ப்ரனுந்நம் –ஒரு
மரத்தைப் பிளப்பதிலும் வருந்தி ஒழிந்த வாலியினாலே துரத்தி அடிக்கப் பட்ட
சாகாம்ருகம் -ஸூக்ரீவனை
ம்ருகயஸேஸ்ம கதம் சகாயம் -துணைவனாக எங்கே தேடிற்று

ஸூக் ரீவனை விரித்தது ஸஹாயத்துக்காக அல்லவே –
சரணாகத ரக்ஷணத்தை விரதமாகக் கொண்ட பெருமாளுக்கு கோல் விழுக்காட்டாலே அவனை ஸ்வீ கரிக்க நேர்ந்தது
சப்த சாகரங்களும் சப்த ரிஷிகளும் சூரியனுடைய சப்த ஆஸ்வங்களும்-அஞ்சி நடுங்குவதாக கம்பர்

—————-

தாஸஸ் சஹா சமபவத் தவ ய கபீந்த்ர தத்வித் விஷம் கபிம் அமர்ஷ்வசாத் ஜிகாம்ஸூ
த்வத் ஸ்நேஹ விக்லபதியம் தமிமம் கபீந்த்ரம் விஸ்ரம்பயந் சபதி சால கிரீந் அவித்ய–20-

ஹே தேவ
ய கபீந்த்ர -யாவன் ஒரு ஸூக் ரீவன்
தாஸஸ் சஹா சமபவத் தவ –தேவரீருக்கு அடியனாகவும் நண்பனாகவும் ஆனானோ
தத் வித்விஷம் கபிம் –அவனுக்கு விரோதியான வாலியை
த்வம் அமர்ஷ்வசாத் ஜிகாம்ஸூ –தேவரீர் கோப வசத்தால் கொல்ல விரும்பினவராய்
த்வத் ஸ்நேஹ விக்லபதியம் –தேவரீர் பக்கல் பிரேமத்தினால் கலங்கின புத்தியை உடையவனாக அந்த ஸூக் ரீவனை
விஸ்ரம்பயந் ஸந் -விஸ்வசிப்பியா நின்று கொண்டு
சபதி-அப்போதே
சால கிரீந் அவித்ய-மரா மரங்களையும் குல பர்வதங்களையும் தேவரீர் எய்து அருளிற்று

ஸூக்ரீவன் பெருமாள் சந்நிதியில் புகுந்து
ஸோஹம் த்ரஸ்த்தோ வநே பீதோ வசாம் யுத் பிராந்தா சேதன -வாலிநா நிக்ருதோ பிராத்ரா க்ருத வைரச் ஸ ராகவ
வாலிநோ மே மஹா பாகே பயார்த்தஸ்யா பயம் குரு -கர்த்தும் அர்ஹதி காகுத்ஸ பயம் மே ந பவேத் யதா —
என்று அபயம் வேண்டின அளவிலே
பெருமாளும் -வாலிநம் தம் வதிஷ்யாமி தவ பார்ய அபஹாரிணம்–என்று பெருமாள் அபயப்ரதானம் பண்ணி அருளினார்
அபயப்ரதானம் பழுது படாமைக்காக ஸூக்ரீவனை விஸ்ரப்தனாக்க வேண்டியது ஆவஸ்யமாக
சால பஞ்சனம் பிராப்தம் ஆயிற்று அத்தனை –என்று இந்த ஸ்லோகத்தால் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ அதி மானுஷ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—1-10-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 5, 2019

ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரேப்யோ நம யுக்தி மதீ மஹே
யத் யுக்தஸ் த்ரயீ கண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்ரதாம்

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

————-

திருமாலிருஞ்சோலைக்கு எழுந்து அருளும் வழியிலே ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் அருளிச் செய்து
தலைக்கட்டின பின்னர் இரண்டாவதாக ஸ்ரீ அதிமானுஷ ஸ்தவத்தை அருளிச் செய்தார்
மூன்றாவது ஸ்ரீ ஸூந்தார பாஹு ஸ்தவம்
நான்காவதாக ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம்
ஐந்தாவதாக ஸ்ரீ ஸ்தவம்

அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை-என்று தொடங்குவதால் வந்த திரு நாமம்
அதி மானுஷர்களான ராம க்ருஷ்ண ஸ்தவம் என்றுமாம்
ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத -போன்ற வசன வ்யக்திகள் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
பெரிய உடையாருக்கு பரமகதி அளிப்பது
கடலிலே அணை கட்டுவது
குன்றம் ஓன்று எடுத்து ஏந்தி நிற்பது
சாந்தீபிநீ புத்ர சஞ்சீவனம்
வைதிக புத்ர ஆநயநம் –போன்ற பல திவ்ய சேஷ்டிதங்கள் உண்டே

சப்த சந்தர்ப்ப
மாதுர்ய விசேஷ
அர்த்த காம்பீர்ய –புஷ்கல்யத்தால் ஒப்பற்ற ஸ்தவம் இது

———-

அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை
அதி வ்ருத்த அமர விக்ரம ப்ரதாபை
அதி லங்கித சர்வ லோக சாம்யம்
வரயே வைஷ்ணவ வைபவ அவதாரம் –1–

அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை
திவ்யமான ஸ்வ பாவம் என்ன -சேஷ்டிதம் என்ன -ஆக்ருதி என்ன இவற்றாலும்
அதி வ்ருத்த அமர விக்ரம ப்ரதாபை
அதி திவ்யமான விக்ரமங்கள் என்ன -பிரதாபங்கள் என்ன -இவற்றாலும்
அதி லங்கித சர்வ லோக சாம்யம்
ஒருவரோடும் ஒப்புச் சொல்ல ஒண்ணாது இருக்கிற
வரயே வைஷ்ணவ வைபவ அவதாரம்
எம்பெருமானுடைய விபவ அவதாரத்தைப் புகழ்கின்றேன்

அதி அத்புதங்களான ஸ்வபாவத்தாலும் -வியாபாரத்தாலும்-அலங்காரத்தாலும் -விக்ரமத்தாலும் -பிரதாபத்தாலும்
ஒத்தாரை மிக்காரை இலையாய மா மாயனான பரம புருஷனுடைய விபவ அவதாரத்தை
புகழ்ந்து பேசாத தொடங்குகிறேன் என்று ப்ரதிஜ்ஜை பண்ணுகிறார் இதில்

அதி மானுஷ சீல வ்ருத்த வேஷை
இமவ் ஸ்ம முனி சார் தூல கிங்கரவ் சமூபஸ்திதவ்–என்றும்
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம் வா சீதே லஷ்மணாம் ந ஹி ப்ரதிஜ்ஞாம் ஸம்ஸ்ருத்ய ப்ராஹ்மனேப்யோ
விசேஷத–என்றும் இத்யாதிகளிலே ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய சீலமும்
கடலிலே அணை கட்டிய ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய விருத்தமும்
கோவர்த்தன உத்தாரண முதலான ஸ்ரீ கண்ணபிரானின் வ்ருத்தமும்
பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரிணாம்-என்னும்படியான ஸ்ரீ ராமனின் வேஷமும்
அம்போதநீலம் அரவிந்த தளாய தாக்ஷம் பிஞ்சாவதாம்ச முக பாணிம் -என்ற ஸ்ரீ கண்ணபிரானின் வேஷமும்
அதி மானுஷ கடலிலே ஒரு திவலை எடுத்துக் காட்டின படி

அதி வ்ருத்த அமர விக்ரம ப்ரதாபை
விக்ரமம் ஆவது என் -பிரதாபம் ஆவது என் –
கூசாதே சத்ரு ஸைன்ய மத்யத்தில் பிரவேசிக்கைக்கு ஈடான சக்தி விசேஷம் வீர்யம்
பிறரால் அபி பவிக்க ஒண்ணாமைக்கு உறுப்பான சக்தி விசேஷம் பிரதாபம்

வரயே
வரம் என்று ஸ்லாக்யமாய்-ஸ்லாக்யமாக சொல்கின்றேன் -புகழ்கின்றேன் என்றபடி

———–

இது முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களாலே ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் பக்கல் ப்ராவண்யத்தை பிரகாசிப்பித்து அருள்கிறார்
மா முனி வேள்வியை–அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே அரங்கத்தம்மா
கொண்டால் வண்ணன் கோவலனாய் வண்ணனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் –அண்டர் கோன் அணி அரங்கன்
விபவத்தை பேசும் பொழுது அர்ச்சையும் பேசி அல்லது தரிக்கப் போகாதே

ஸ்ரேய கிரந்து கிரணாச் சரணாரவிந்த
நிஷ்யந்தமான மகரந்த ரஸவ்க சேஸ்யா
தஜ்ஜா ஸ்ருதேர் மதுந உத்ஸ இதி ப்ரதீதா
மாங்கல்ய ரங்க நிலயஸ்ய பரஸ்ய தாம்ந -2-

மாங்கல்ய ரங்க நிலயஸ்ய-அனைவருக்கும் ஷேமங்கரமான ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தை வாஸஸ் ஸ்தானமாக உடையவனாய்
பரஸ்ய தாம்ந –
பரஞ்சோதி என்று பிரசித்தமான எம்பெருமானுடைய
சரணாரவிந்த நிஷ்யந்தமான மகரந்த ரஸவ்க சேஸ்யா
திருவடித் தாமரைகளில் நின்றும் பெருகா நின்ற மகரந்த ரஸ ப்ரவாஹம் என்னலாம் படியாய்
மதுந உத்ஸ இதி-
மதுவின் ப்ரவாஹம் என்று
ஸ்ருதேர் ப்ரதீதா -வேதத்தினால் பிரதிபன்னனாய்
தஜ்ஜா -அந்த திருவருள் நின்றும்
கிரணாச் ஸ்ரேய கிரந்து –கிரணங்கள் நன்மையை விருத்தி பண்ணட்டும் –

அணியார் பொழில் சூழ் அரங்க நகர் அப்பா –பரஞ்சோதி -என்னப்பட்ட
பரஞ்சோதி சப்த வாச்யனான ஸ்ரீ ரெங்கநாதனுடைய
தாமரை போன்ற திருவடிகளின் கிரணங்களானவை ச்ரேயஸ்கரங்களாக வேணும்
அந்த கிரணங்கள் எப்படிப்பட்டவை என்னில் -தாமரை மலரில் நின்றும் பெருகுகின்ற
மரகரந்த ரஸ ப்ரவாஹமோ இவை என்னலாம் படி இருக்கும்
சரணம் என்று பேராய் தாமரையே இறே உள்ளது -தாமரையாகில் மகரந்தம் பெருகுமே
அந்த கிரண வ்யாஜத்தாலே பரவா நின்றது போலும் -மகரந்த ப்ரவாஹம் என்று நாம் உத்ப்ரேஷிக்கிற அளவே அல்ல
சுருதி பிரதிபாதமும் உண்டு என்கிறார்
விஷ்ணோ பதே பரமே மத்வ உத்ஸ–என்றது இறே ஸ்ருதியும்

என்னுடைய சரண வரணத்துக்கு விஷயமான ரங்க ரமண சரண கிரணங்கள் அதி மானுஷ சரித்திர
ஸ்தோத்ரத்துக்கு உறுப்பான வாக் ஸம்ருத்தியைக் கொடுக்க வேணும் என்று
இந்த ஸ்லோகத்தால் பிரார்த்திக்கிறார் ஆயிற்று –

——————–

ஸ்ரீ பராங்குச முநீந்தர மநோ நிவாஸாத்
தஜ்ஜ அநுராக ரஸ மஞ்ஜனம் அஞ்ஜஸா ஆப்ய
அத்யாபி அநாரத ததுத்தி தாரக யோகம்
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ சரணாம் புஜம் உந்நயாம –3-

ஸ்ரீ பராங்குச முநீந்தர மநோ நிவாஸாத்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திரு உள்ளத்திலே உறைந்ததினாலேயே
தஜ்ஜ அநுராக
திரு உள்ளத்தில் உண்டான அநு ராகம் என்னும் தீர்த்தத்தினால்
ரஸ மஞ்ஜனம் –திருமஞ்சனத்தை
அஞ்ஜஸா ஆப்ய –சீக்கிரமாக அடைந்து
அத்யாபி
இன்னமும்
அநாரத ததுத்தி தாரக யோகம்
அந்த அநு ராக ரஸ சமஞ்சனத்தால் உண்டான ராக சம்பந்தம் மாறாமல் இறுக்கப் பெற்ற
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ சரணாம் புஜம் உந்நயாம —
ஸ்ரீ ரெங்க நாதனுடைய திருவடித்தாமரையை சிரஸா தரிக்கிறோம் –

அஞ்ஜஸா–சீக்கிரம் -த்ருவம் -அர்த்தங்கள் இங்கு த்ருவம் உண்மையாகவே என்றபடி
உந்நயாம-உயர்ரத்த தூக்குகை -இங்கு சிரஸா வஹிக்கை

ஸ்ரீ க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் இவோதிதம் –ஸ்ரீ பகவத் விஷய அநு ராகமே வடிவு
திருக்கடித்தானமும் என்னுடைச் சிந்தையும் ஒருக்கடுத்து உள்ளே உறையும் பிரான்
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன் உள்ளான்
வெல்ல நெடியான் நிறம் கரியான் உல் புகுந்து நீங்கான் அடியேன் உள்ளத்தகம் –

————-

வஜ்ர த்வஜ அங்குச ஸூதா கலச ஆதபாத்ர
பங்கேருஹ அங்க பரிகர்ம பரீதம் அந்த
ஆபாத பங்கஜ விச்ருங்கல தீப்ர மௌலே
ஸ்ரீ ரெங்கிண சரணயோர் யுகம் ஆஸ்ரயாம–4-

பரிகர்ம -அலங்காரம்
பரீதம் -வ்யாப்தம்
அந்த –உள்ளடியிலே

ஆபாத பங்கஜ விச்ருங்கல தீப்ர மௌலே
திருவடித்தாமரை அளவும் நிரர்கனமாக ஜ்வலித்துக் கொண்டு இருக்கிற திரு அபிஷேகத்தை யுடையனான
ஸ்ரீ ரெங்கிண -அந்த
ஸ்ரீ ரெங்கநாதனின் திருவடியின் உடபுறத்தில்
வஜ்ர த்வஜ அங்குச ஸூதா கலச ஆதபாத்ர பங்கேருஹ அங்க பரிகர்ம பரீதம்
வஜ்ரம் -த்வஜம் மாவட்டி -அம்ருத கலசம் -குடை -தாமரைப்பூ –இந்த சின்னங்கள் ஆகிற அலங்காரத்தாலே வ்யாப்தமாய் இருக்கிற
சரணயோர் யுகம் ஆஸ்ரயாம–
திருவடியை ஆஸ்ரயிக்கிறோம் –

முற்ற இம்மூ உலகும் விரிகின்ற சுடர் முடிக்கே
கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்தால் ஒத்த நீண் முடியின் பிரகாச வைபவம் வாக்குக்கும் எட்டாதே
தன் தேஜஸ்ஸாலே திரு மேனி முழுவதையும் முட்டாக்கு இட்டு வீறு பெற்று விளங்கா நிற்கும் திரு அபிஷேகத்தை
அணிந்து திகழும் திருவரங்கச் செல்வனாரின் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிப்போம்
புருஷோத்தம லக்ஷண சின்னங்கள் நிறைந்தவை
வஜ்ர அங்குச த்வஜ சரோருஹ சங்க சக்ர மத்ஸீ ஸூதா கலச கல்பக கல்பிதாங்கம்
த்வத் பாத பத்ம யுகளம் –ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம்

————–

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ சரணவ் ப்ரணுமோ யயோ
கலு ஏகஸ் த்ரிவிக்ரம விதவ் வஸூதாம் அசேஷாம்
வ்யக்ரம்ஸ்த சாசல குலாமபி விப்ர கீர்ண
ஸ்தூலா வலக்ந சிகதாம் இவ நிர்நதோச்சம்–5-

யயோ
எம்பெருமானுடைய இரண்டு திருவடிகளுள்
ஏகஸ்
ஒரு திருவடியானது
கலு த்ரிவிக்ரம விதவ்
மூ வுலகு அளந்த இடத்து
சாசல குலாமபி
பர்வத சமூகங்களோடு கூடி இருக்கச் செய்தேயும்
விப்ர கீர்ண ஸ்தூலா வலக்ந சிகதாம் இவ ஸ்திதாம்
சிதறின பெரிய பருக்கைகள் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கப் பெற்றது போன்று இருந்த
அசேஷாம் –
சமஸ்தமான
வஸூதாம்
பூ மண்டலத்தையும்
நிர்நதோச்சம்-
சிறிது பெரிது என்கிற வாசி இன்றிக்கே
யதா ததா
சகல பதார்த்த வ்யாபியாக
வ்யக்ரம்ஸ்த
அளந்ததோ
தவ்
அந்த திருவடியோடே கூடி த்வந்தமாய் இரா நின்ற
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ சரணவ் ப்ரணுமோ
ஸ்ரீ ரெங்கநாதனுடைய திருவடிகளை ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறோம்

உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து அண்டமுற நிவர்ந்த நீண் முடியன் –கடியார் பொழில் அரங்கத்தம்மான் அன்றோ
கண் எச்சில் வாராமைக்காக இரண்டு திருவடிகளின் செயலை ஒன்றே செய்ததாக அருளிச் செய்கிறார்
மந்தர மீது போகி மதி நின்று இறைஞ்ச மலரோன் வணங்க வளர் சேர் அந்தரம் ஏழிநூடு செல உய்த்த பாதமது
நம்மை ஆளும் அரசே -என்று திருமங்கை ஆழ்வார் -உபரிதான நிலங்களை அளந்த ஒரு திருவடியைப் பற்றினார்
நிலம் தாவிய நீள் கழலே –நாள் தோறும் வீடு இன்றியே தொழக் கூடுங்கோல்–நம்மாழ்வார்
கீழ் உலகங்களை அளந்த திருவடி ஒன்றைப் பற்றினார்
இவர் ஒரு திருவடியின் செயலை அனுசந்தித்து இரண்டு திருவடிகளையும் பற்றுகிறார்
சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குளம்பில் கண கணப்ப–பர்வத சமூகங்கள் பருக்கை போலே –
சாசல குலாமபி விப்ர கீர்ண ஸ்தூலா வலக்ந சிகதாம் இவ-என்கிறார்
தாமத்ய கதோ –யஸ்ய –மேரு -கண கணாயத -அவனது அளப்புக்கு இடையூறாக வில்லை
நிர்நதோச்சம்-வ்யக்ரம்ஸ்த-வசிஷ்ட சண்டாள விபாகம் இல்லாமல் எல்லார் தலையிலும் ஒருங்கே
திருவடியை இட்ட படி சொல்லுகிறது –

——————-

ஞானம் பலம் விபுலம் ஈசந வீர்ய சக்தி தேஜாம்சி ச த்ரியுக பூரம் உபாகதானி
பூர்ணானி ஷட் ச பரிக்ருஹ்ய பவந் சதுர்தா பக்தம் ஜனம் த்வம் அநு ஜக்ரஹித அநு ராகாத்–6-

ஹே தேவ –எம்பெருமானே
த்வம் விபுலம் ஞானம்
தேவரீர் அளவற்ற ஞானம் என்ன
பலம் ஈசந வீர்ய சக்தி தேஜாம்சி ச
பலம் என்ன -ஐஸ்வர்யம் என்ன -வீர்யம் என்ன -சக்தி என்ன -தேஜஸ் என்ன ஆகிய இந்த
ஷட் த்ரியுக பூரம் உபாகதானி
ஆறு குணங்களையும் மூ விரண்டாய் இருக்கும் தன்மையை அடைந்தனவாகவும்
பூர்ணானி ச
சமஸ்தங்களாயும்
பரிக்ருஹ்ய
பரிக்ரஹித்து அருளி
பவந் சதுர்தா
வாஸூ தேவ சங்கர்ஷ்ண ப்ரத்யும்ன அநிருத்த ரூபங்களாலே சதுர்விதராகி
பக்தம் ஜனம் – அநு ராகாத்– அநு ஜக்ரஹித
பக்த ஜனங்களை அன்புடனே அனுக்ரஹித்து அருளிற்று

அநு ஜக்ரஹித–அனுக்ரஹித்தாய் என்றபடி

ஸங்க்யாதும் தைவ ஸக்யந்தே குணா தோஷாச் ச சார்ங்கிண ஆனந்த்யாத் பிரதமோ ராசி அபாவாதேவ பச்சிம –என்கிறபடியே
அஸங்க்யாத குணகணா கரனாய் இருக்கச் செய்தேயும்-தவ ஆனந்த குணஸ்யாபி ஷட் ஏவ ப்ரதமே குணா –
ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம் -15-/-16-ப்ரக்ருஷ்டம் விஞ்ஞானம் பலமதுலம்–குணைஸ் ஷட் பிஸ்த் வேதை —
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்த்தவத்திலும்–உத்தர சதகம் -39-
ஷாட் குண்யாத் வாஸூ தேவ பர இதி சா பவாந் முக்த போக்யோ பலாட்யாத் போதாத் சங்கர்ஷணஸ்
த்வம் ஹரஸி வித நுஷே சாஸ்திரம் ஐஸ்வர்ய வீர்யாத் ப்ரத்யும்னஸ் சர்கதர்மவ் நயசி சா பகவன்
சக்தி தேஜோ நிருத்தோ பிப்ராண பாசி தத்வம் கமயசி ச ததா வ்யூஹ்ய ரங்காதிராஜ–

தத்வத்ரயத்திலும்
பரத்வத்தில் ஞானாதிகள் ஆறும் பூரணமாய் இருக்கும்
வ்யூஹத்தில் இவ்விரண்டு குணம் பிரகடமாய் இருக்கும்
அதில் சங்கர்ஷணர் -ஞான பலங்கள் இரண்டோடும் கூடி -தேஹ தத்துவத்தை அதிஷ்டித்து –
அத்தை பிரக்ருதியில் நின்றும் விவேகித்து ப்ரத்யும்ன அவஸ்தையும் பஜித்து சாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தனத்தையும்
ஜகத் சம்ஹாரத்தையும் பண்ணக் கடவராய் இருப்பர்
ப்ரத்யும்னர் ஐஸ்வர்ய வீர்யங்களோடே கூடி மனஸ் தத்துவத்தை அதிஷ்டித்து தர்ம உபதேசத்தையும்
மனு சதுஷ்ட்யம் தொடக்கமான சுத்த வர்க்க ஸ்ருஷ்ட்டியையும் பண்ணக் கடவராய் இருப்பர்
அநிருத்தர்சக்தி தேஜஸ்ஸுக்கள் இரண்டோடும் கூடி ரக்ஷணத்துக்கும் -தத்வ ஞான பிரதானத்துக்கும்
கால ஸ்ருஷ்டிக்கும் மிஸ்ர ஸ்ருஷ்டிக்கும் கடவராய் இருப்பர் -என்பதையும் அனுசந்திக்கலாம்

—————–

ஏகாந்த மங்கள குண ஆஸ்பதம் அஸ்த ஹேயம் நித்யம் பதம் தவ யதஸ் தத ஏவ தேவ
ஆம் நாயதே ததிஹ விஸ்வ விரூப ரூபம் தேநைவ நன்விதம் அசப்தம் அரூபம் ஆஹு –7-

ஹே தேவ
தவ –தேவரீருடைய
பதம் -ஸ்வரூபமானது
யத–யாதொரு காரணத்தால்
அஸ்த ஹேயம் ச பவதி –ஹேய குணங்களை உடைத்தாகாததாயும் இருக்கிறதோ
நித்யம் –சர்வ காலமும்
ஏகாந்த மங்கள குண ஆஸ்பதம்
அசாதாரணங்களான கல்யாண குணங்களுக்கு இருப்பிடமாயும்
தத ஏவ-அந்த காரணத்தால்
தத் -அந்த ஸ்வரூபமானது
இஹ -இங்கே
விஸ்வ விரூப ரூபம் –சகல விலக்ஷண ஆகாரமாக
ஆம் நாயதே-வேதங்களால் ப்ரதிபாதிக்கப் படுகிறது
தேநைவ-ஆனது பற்றியே
இதம் -பிரகிருத ஸ்வரூபத்தை
அரூபம் -ரூப சூன்யமாகவும்
அசப்தம் –நாம சூன்யமாகவும்
ஆ ஹு –வைதிகர்கள் சொல்லுகிறார்கள்

உபய லிங்க ஸ்வரூபம்
அகில ஹேயபிரத்ய நீக கல்யாணை கதாந ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண அனந்த ஞானானந்த ஏக ஸ்வரூப –
உபய லிங்க அதிகரணத்தில் –ந ஸ்தாநதோபி பாஸ்ய உப லிங்கம் ஸர்வத்ர ஹி

தவ பதம் –தேவரீருடைய ஸ்வரூபம் என்றபடி
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் -ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ணுவாக்யம் பரமம் பதம் –என்று
பதம் -ஸ்வரூப வாசகமாக இருப்பது போலே இங்கும்

ஏகாந்த மங்கள குண ஆஸ்பதம்
ஏகாந்தம் -தனக்கே அசாதாரணம்
தத் உத்கர்ஷ ஸுவ்ர்யை பரேஷாம் ஸ்துத்யத்வாத்–என்று இவன் குணங்களை களவு கண்டு ஆரோபித்து லௌகிகர் ஸ்துதிப்பர்
அஸ்த ஹேயம் –நிரஸ்த தோஷம் -என்றபடி
தத் விஸ்வ விரூப ரூபம் ஆம் நாயதே —
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவே ஸ்ரூயதே ஸ்வபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச–சுருதி
ந தத் சமச்சாப் யதி கச்ச த்ருச்யதே
விரூபம் -என்றது விசஜாதீயம் என்றபடி

தேநைவ நன்விதம் அசப்தம் அரூபம் ஆஹு —
நாம ரூபங்களின் அத்யந்தா பாவத்தைச் சொல்லுகிறது அன்று
விவஷீத குண உபபத்தேச்ச -1-2-2-என்பதற்கு ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சர்வ கந்த சர்வ ரஸ ஸ்ருதியை விவரிக்கும் இடத்தில்
அசப்தம் அஸ்பர்சம் இத்யாதிநா பிராகிருத கந்த ரஸாதி நிஷேதாத் அப்ராக்ருதரஸ் ஸ்வ அசாதாரண நிரவத்ய நிரதிசய
கல்யாணா ஸ்வ போக்ய பூதா சர்வ வித்தா கந்த ரசாஸ் தஸ்ய சந்தீ த்யர்த்த என்று
பிராகிருத நாம ரூபங்களை மட்டும் நிரசனம்
பலபலவே ஆபரணம் பேரும் பலபலவே பலபலவே சோதி வடிவு -உண்டே

———————————-

சப்தாதி ஹேயமிஹ கோசர இந்த்ரியாணாம் தத் ப்ரத்ய நீக விபவஸ் த்வம் அதீந்த்ரிய அஸி
தேநைவ தே ந பத தர்சனம் அஸ்தி கிஞ்சித் வாசோ தியச் ச தத ஏவ ந கோஸரோசி –8-

ஹே தேவ
சப்தாதி ஹேயம் வெறுக்கத்தக்க சப்தாதி விஷயம் –
மிஹ கோசர இந்த்ரியாணாம்
ஸ்ரோத்ராதி இந்திரயங்களுக்கு விஷயமாகா நின்றது
தத் ப்ரத்ய நீக விபவஸ் த்வம்
அதற்கு எதிர்த்தட்டான குண சம்பத்தை உடைய தேவரீர்
அதீந்த்ரிய அஸி –இந்திரியங்களுக்கு அவிஷயமாகா நின்றீர்
தேநைவ –ஆகையால்
தே கிஞ்சித் தர்சனம் நாஸ்தி–தேவரீருக்கு ஒரு படியாலும் த்ரஷ்டத்வயம் இல்லை
தத ஏவ-ஆனது பற்றியே
வாசோ தியச்ச கோஸர நாசி –வாக்குக்கும் புத்திக்கும் எட்டாதவராய் இருக்கின்றீர்
பத–இப்படிப்பட்ட உன்னை மாத்ருசர்கள் எங்கனே சாஷாத் கரிக்க வல்லார் என்று வருந்துகின்ற படி

கீழ் ஸ்லோகார்த்த விவரணம்
பொறி உணர்வு அவை இலன்
தத் ப்ரத்ய நீக விபவஸ்-உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் அன்றோ

—————–

இனி விபவ அவதாரத்துக்கு அடியிடுகிறார்

ஏவம் ஸ்திதே த்வத் உப ஸம்ஸரயணாப் யுபாய மாநேந கேந சித லப்ஸ்தய நா உப லப்தும்
நோ சேத் அமர்த்ய மனுஜா தீஷு யோனிஷு த்வம் இச்சா விஹார விதிநா சம்வாதரிஷ்ய–9-

ஏவம் ஸ்திதே –தேவரீர் இப்படி அதீந்த்ரியராய் இருக்கச் செய்தே
த்வம் இச்சா விஹார விதிநா –கர்ம நிபந்தனமாக இன்றிக்கே ஸ்வச் சந்த விஹார ப்ரயுக்தமாக
அமர்த்ய மனுஜா தீஷு யோனிஷு–தேவ மனுஷ்யாதி யோனிகளிலே
நோ – சம்வாதரிஷ்யச்- சேத்—திரு அவதரித்து அருளா விடில்
த்வத் உப ஸம்ஸரயணாப் யுபாய –தேவரீரை ஆஸ்ரயிப்பதற்கு உறுப்பான யுபாயம்
கேந சித் மாநேந– ஒரு பிரமாணத்தாலும்
உப லப்தும்–நா -லப்ஸ்தய -அறியக் கிடைக்காமல் போயிருக்கும்

உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் –என்கிறபடி திரு அவதரித்து அருளாதே
இந்த்ரிய மார்க்கத்துக்கு அணித்தாகாத பர வ்யூஹ அந்தர்யாமி ரூபேண மாத்திரம் இருந்து இருந்தால்
உபாசன அர்ச்சன ப்ரதஷிண நமஸ்காரங்கள் போன்ற வழிபாட்டுகளுக்கு விஷம் இன்றிக்கே ஒழியுமே
அங்கன் ஆகாமைக்காக ஆயிற்று திரு அவதாரங்கள் செய்து அருளிற்று

————-

சீல க ஏஷ தவ ஹந்த தயைக ஸிந்தோ ஷூத்ரே ப்ருதக் ஜன பதே ஜகதண்ட மத்யே
ஷோதீயசோபி ஹி ஜனஸ்ய க்ருதே க்ருதீ த்வம் அத்ராவதீர்ய ந நு லோசந கோசார அபூ –10-

தயைக ஸிந்தோ–வாரீர் அருள் கடலே
க்ருதீ த்வம்-க்ருதக்ருத்யரான தேவரீர்
ஜகதண்ட மத்யே –இந்த ப்ரஹ்மாண்ட மத்யத்திலே
ஷூத்ரே –அத் க்ஷய அல்பமாயும்
ப்ருதக் ஜன பதே –பிராகிருத ஜனங்களுக்கு வாஸஸ் ஸ்தானமாயுள்ள
அத்ர ஷோதீயச–இவ்விடத்தில் அதி ஷூத்ரமான
ஜனஸ்ய அபி க்ருதே அவதீர்ய–ஜனங்களுக்காகவும் அவதரித்து
லோசந கோசார ந நு அபூ–கண்களுக்கு இலக்காக ஆயிற்றே
தவ- ஏஷ- சீல க ஹந்த –இந்த ஸுவ்சீல்யம் என் கொல் -ஆச்சர்யம்

பிறந்தவாறும் –என்று மோஹிக்கும் படி இருக்குமே -கட்கிலி-என்ற ஸ்வரூபத்தை -சகல மனுஜ நயன விஷயம் ஆக்கி –
ஆஸூர ப்ரக்ருதிகள் நடுவே -திருத்திப் பணி கொள்வதை தனது பேறாகக் கொண்டு -இது என்ன ஸுவ்சீல்யம்
தயைக ஸிந்தோ-இந்த சீலத்துக்கு முதலடி கிருபை
ப்ருதக் ஜன பதே—விவர்ண பாமரோ நீச ப்ராக்ருதச்ச -ப்ருதக் ஜன –என்றும்
மூர்க்க நீசவ் ப்ருதக் ஜனவ் -என்றும்
அவஜா நந்தி மாம் மூடா
இங்குள்ள எலி எழும்பர்களை அனுக்ரஹிக்க வாய்த்து திரு அவதாரம்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—91-102–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 5, 2019

கர்ப்பேஷு நிர்ப்பர நிபீடந கிந்நதேஹ
ஷோதீயசஸ் அதி மஹத அபி அகிலஸ்ய ஐந்தோ
ஜன்மாந்தராணி அநு விசிந்த்ய பரஸ் சஹஸ்ராணி
அத்ர அஹம் அப்ரதிவிதிர் நிகிதஸ் சராமி -91-

அதி ஷூத்ரமாயும்-அதி மஹத்தாயும் இருக்கிற சகல ஜந்துக்களினுடையவும் கர்ப்பங்களில்
மிகவும் உறைந்து இருந்ததனாலே வருந்தின தேகத்தை யுடையனான நான் பலவாயிரம் ஜன்மாந்தரங்கள்
நேரப் போகின்றவற்றைச் சிந்தனை செய்து அதற்கு ஒரு விதமான பிரதிகிரியையும் அறியாதானாய்
ம்ருத பிராயனாய் உழல்கின்றேன் –

இது முதல் ஐந்து ஸ்லோகங்களினால் சாம்சாரிக துக்கங்கள் தமக்கு மிகவும் அஸஹ்யமாக இருக்கும் படியை
அதி மாத்ர நிர்வேதத்தோடே விண்ணப்பம் செய்கிறார்
திறந்து கிடந்த வாசல் தோறும் நுழைந்து திரியும் பதார்த்தம் போலே நான் நுழைந்து புறப்படாத யோனி இல்லை –
அதி ஷூத்ரமான பிபீலிகை முதல் அதி மஹத்தான கஜ சிம்ஹாதிகள் வரையில் உண்டான
சகல பிராணி வர்க்கங்களின் கர்ப்பங்களிலே புக்கு
அத்யாம்ல கடு தீஷ்ண உஷ்ண லவணைர் மாத்ரு போஜனை-அதிதாபி பிரத் யர்த்தம் வர்த்த மாநாதி வேதந
கிலேசாந் நிஷ் கிராந்தி மாப்நோதி ஜடராந் மாது ராதுர–என்கிறபடியே
பலவகையான கிலேசங்களை அனுபவித்த அளவே அன்றிக்கே மேலும் வர போகிற ஜன்மாந்தரங்களையும் பற்றிச்
சிந்தித்து இதற்கு நம்மால் செய்யலாவதொரு பிரதி அதிகாரம் இல்லையே என்று தளரா நின்றேன் –

————-

பூயச் ச ஜென்ம சமயேஷு ஸூ துர்வாசநி
துக்காநி துக்கம் அதிரிஸ்ய கிமபி அஜாநந்
மூட அநு பூய புநரேவ து பால பாவாத்
துக்கோத்தரம் நிஜ சரித்திரம் அமுத்ர ஸேவே –92-

எம்பெருமானே கர்ப்ப கிலேசங்களை அனுபவித்த பின்பும் கர்ப்பத்தில் நின்றும் வெளிப்படுகை யாகிற
ஜனன காலங்களில் இன்னவை இனையவை என்று சொல்ல முடியாத துயரங்களை அனுபவித்து
துக்கம் தவிர வேறு ஓன்றும் அறியாதானாயும் -அந்தத் துக்கங்களை போக்கிக் கொள்ளும் விரகு அறியாதவனாயும் உள்ள அடியேன்
இன்னமும் அவிவிவேகத்தினால் பர லோகத்தில் மிகுந்த துக்கத்தை விளைக்குமதான வல்வினையைச் செய்து போருகின்றேன்

கர்ப்ப வாச கால கிலேசங்கள் அபாரம் –
கர்ப்பத்தில் இருந்து வெளிப்புறப்படும் கால துக்கங்களும் அபாரம்
மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் அனுபவிக்க இருப்பதும் துக்கமே-தன் நிலையை எடுத்துச் சொல்லி
எம்பெருமானுக்கு கடுக இரக்கம் பிறக்குமாறு அருளிச் செய்கிறார் –

————————

பூயாம்சி பூய உபயந் விவிதாநி துக்காநி
அந்யச்ச துக்கம் அநு பூய ஸூக ப்ரமேண
துக்க அநு பந்தம் அபி துக்க விமிஸ்ரம் அல்பம்
ஷூத்ரம் ஜூகுப்சித ஸூகம் ஸூகம் இதி உபாஸே–92-

பேதை பாலகன் அது ஆகும் -அது என்று விவஷிதமான யவ்வன பருவ சம்பவங்களை
மஹா விரக்தரான ஆழ்வான் அஸ்மதாதிகள் அனுசந்திக்க அருளிச் செய்கிறார் இதில் –

எம்பெருமானே பின்னையும் பலவகைப்பட்ட துக்கங்களை அடைகின்றவனான நான் வேறு துக்கங்களையும்
ஸூகமே என்னும் பிரமத்தினாலே அனுபவித்து -காலாந்தரத்திலே துக்கத்தை விளைப்பதாயும்
துக்க மிஸ்ரமாயும் மிகவும் அல்பமாயும் சிஷ்ட கர்ஹிதமாயும் உள்ள வைஷயிக ஸூகத்தை
உண்மையான ஸூகமாகக் கொண்டு விரும்புகின்றேன்

பூயாம்சி பூய உபயந் விவிதாநி துக்காநி-
கீழே இரண்டாலும் சொன்ன துக்கங்கள் அளவே இன்றிக்கே மற்றும் பலவகை துக்கங்களையும்
அது ஷூத்ர ஸூ கங்களையும் உத்தம ஸூ கமாக பிரமித்து அவற்றிலே நசை பண்ணிப் போரா நின்றேன்

————-

லோலத்பி இந்த்ரியஹயைர் அபதேஷு நீத
துஷ் பிராப துர்ப்பக மநோரத மத்த்ய மாந
வித்யா தந அபிஜன ஜென்ம மதேந காம
க்ரோதாதிபிச் ச ஹததீர் ந சமம் பிரயாமி –93-

எம்பெருமானே சஞ்சலங்களான இந்த்ரியக் குதிரைகளினால் தப்பு வழிகளில் கொண்டு போகப்பட்டவனாய் –
பெறுவதற்கு அரிய வீணான மநோரதங்களால் பீடிக்கப் பட்டவனாய்
கல்விச் செருக்கு -செல்வச் செருக்கு -குலச் செருக்கு -ஆகிய இவற்றாலும் காம க்ரோதாதிகளாலும்
அறிவு கெட்டவனாய் இந்த்ரிய ஜெயம் பண்ண முடியாதவனாய்க் கிடக்கிறேன் –

மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத்தாழ்வான்
அனுசந்தானம் இதுவானால் நம் போல்வார் பேச வேண்டிய பாசுரம் எண்ண என்று அறியோமே

—————

லப்யேஷு துர்லபதரேஷு அபி வாஞ்சி தேஷு
ஜாதா சஹஸ்ர குண தத் பிரதி லம்பேநேபி
விக்நைர் ஹதேஷு அபி ச தேஷு சமூல காதம்
வரத்திஷ்ணுரேவ ந து சாம்யதி ஹந்த த்ருஷ்ணா –95-

எம்பெருமானே -எளியவையாயும் -மிகவும் அரியவையாயும் இருக்கிற இஷ்ட வஸ்துக்களில் உண்டான அபிலாஷையானது –
ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாகப் பலன் கிடைத்தாலும் -இடையூறுகளினால் வேர் பரி உண்டானாலும் –
அவ்வஸ்துக்களின் ஆசை மேல் மேலும் வளர்ந்து சென்றுகின்றதே அன்றி அடங்கி ஒழிகின்றது இல்லை

கீழே -துஷ் பிராப துர்ப்பக மநோரத மத்த்ய மாந -என்றதை விவரிக்கிறார் இதில்
இது கீழ் ஸ்லோகத்துக்கு சேஷ பூதம் ஆகையால் -ந சமம் பிரயாமி-என்று அங்குச் சொன்னதே
இங்கும் பிரதான கிரியையாக மானஸ அனுசந்தானமாகக் கடவது –

———————–

த்வத் கீர்த்தந ஸ்துதி நமஸ்க்ருதி வேதநேஷு
ஸ்ரத்தா ந பக்திர் அபி சக்திர் அதோ ந ச இச்சா
நை வ அனுதாப மதிர் ஏஷு அக்ருதேஷு கிம் நு
பூயாந் அஹோ பரிகர பிரதிகூல பக்ஷே–96-

எம்பெருமானே -உன்னுடைய திரு நாம சங்கீர்த்தனம் -குண கீர்த்தனம் -நமஸ்காரம் -த்யானம் -ஆகிய இவற்றில் எனக்கு
ஸ்ரத்தையோ -பக்தியோ -சக்தியோ -இச்சையோ -எதுவும் இல்லை
கீழே சொன்ன கீர்த்த நாதிகள் செய்யப்படாத அளவில் அநு தாப புத்தியும் இல்லை -இது என்னோ -அந்தோ –
பிரதிகூல பக்ஷத்தில் தான் ஸாமக்ரி வலிதாக உள்ளது –

ஆனுகூல்ய சங்கல்ப பிரதிகூலஸ்ய வர்ஜனம் –ஆகிய இரண்டில் பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் இல்லை என்பதை
கீழே பரக்கப் பேசி இதில் ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் தானும் இல்லை என்கிறார்
யந் முஹூர்த்தம் க்ஷணம் வாபி வாஸூதேவோ ந சிந்த்யதே-ச ஹாநிஸ் தந் மஹச்சித்ரம் சா பிராந்திஸ் சா ச விக்ரியா –என்றும்
ஏகஸ்மின் நப்யதிக்ராந்தே முஹுர்த்தே த்யான வர்ஜிதே தஸ்யுபிர் முஷிதேநேவ யுக்த மாக்ரந்திதம் ந்ருணாம் –என்றும்
ஒரு க்ஷண காலம் பாழே கழிந்தாலும் சர்வமும் இழந்தவன் போலே கதறுவதே பிராப்தம்
அனுதாப கந்தமும் இன்றியே அன்றோ நான் இருப்பது
பூயாந் அஹோ பரிகர பிரதிகூல பக்-
ஈஸ்வர ஸ்ருஷ்டியிலே அனுகூல பக்ஷத்தில் ஸாமக்ரியைகள் குறையவும்
பிரதி கூல பக்ஷத்தில் சாமக்ரீ புஷ்கல்யமும் காணா நின்றோம் அன்றோ –

————————

ஏதேந வை ஸூ விதிதம் பத மாமகீநம்
தவ்ராத்ம்யம் அப்ரதி விதேயம் அபாரம் ஈச
சாம் மூர்ச்சத அபியத அபயம் அஸ்மி யதஸ் த்வதீய
நிஸ்ஸீம பூமா கருணாம்ருத வீசி வாயோ –97-

எம்பெருமானே எங்கும் பரந்த உன்னுடைய எல்லை கடந்த பெருமை வாய்ந்த கருணாதரங்கத்தின் காற்றும் கூட
என் மேல் படாமல் இருப்பதினாலே பிரதிகாரம் அற்றதாய் அபாரமான எனது துர்பாக்யமானது ஸூ பிரசித்தம் -அந்தோ –
உன்னுடைய எல்லை கடந்த கருணார்ணவத்தின் அலை எறிவு எங்கும் நிரங்குசமாக பரவா நிற்கச் செய்தேயும்
அதன் காற்றும் கூட படாத படி அன்றோ என்னுடைய அளவுகடந்த பாபம் –
பிரதிகாரம் அற்றது என்று அறுதி இடத் தட்டு இல்லையே –

————-

ஐஸ்வர்ய வீர்ய கருணா கரிம ஷமா ஆத்யா
ஸ்வாமிந் அகாரண ஸூஹ்ருத்வம் அதோ விசேஷாத்
சர்வே குணாஸ் ச விஷயாஸ் தவ மாமபார
கோரக பூர்ணம் அகதிம் நிஹதம் சமேத்ய–98-

எம்பெருமானே உன்னுடைய ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கருணையின் பெருமை பொறுமை முதலானவைகளும்
அதற்கு மேல் -விசேஷப் படியான அவ்யாஜ ஸுவ்ஹார்த்தமும் ஆகிற சகல குணங்களும்
அபார கோர பாபங்கள் நிறைந்தவனாய் கதி அற்றவனாய் ம்ருத பிராயனான என்னைப் பெற்று
சா விஷயங்கள் ஆகின்றன

உனது திருக்கல்யாண குணங்கள் என் பக்கலில் அன்றோ நிஸ் சங்கோசமாக பிரசரிக்கலாவது –
இத்தலையில் கிஞ்சித் காரத்தையும் எதிர்பார்க்காத ஐஸ்வர்யமும்
சங்கல்ப அனுகுண ரக்ஷணத்துக்கு உறுப்பான வீரியமும்
துக்கத்தை பொறுத்து இருக்க மாட்டாமை யாகிற கருணையும்
குற்றங்களில் கண் செலுத்த வேண்டாமைக்கு உறுப்பான பொறுமையும்
மற்றும் உள்ள அவ்யாஜ ஸுவ்ஹார்த்த ஸுவ்சீல்யாதிகளும் -என் அளவில் அன்றோ இரை பெறுகின்றன –
ஆகவே உனக்கும் உபேக்ஷிக்க ஒண்ணாதே -எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை காண் –

————————

த்வத் பாத ஸம்ஸ்ரயண ஹேதுஷு சாதிகாராந்
உத்யுஞ்ஜதச் சரிதக்ருத் ஸ்நவிதீம்ச் சா தாம் ஸ்தாத்
த்வம் ரக்ஷ ஸீதி மஹிமா ந த்வ அலம் ஏஷா
மாஞ்சேத அநீத்ருசம் அநந்ய கதிம் ந ரஷே–99-

எம்பெருமானே உன் திருவடிகளை அடைவதற்கு சாதனங்களான கர்ம யோகாதிகளில் அதிகாரம் பெற்றவர்களாயும்
அவற்றை அனுஷ்ட்டிக்க முயலுபர்களாயும் -அவற்றை எல்லாம் அனுஷ்ட்டித்துத் தலைக் கட்டினவர்களாயும் உள்ள
அவ்வவர்களை நீ ரஷித்து போருகிறாய் என்கிற இப்பெருமை யானது
அப்படிப்பட்டவர்களிலே சேராதவனாய் வேறு புகல் அற்றவனான அடியேனை ரஷியாத அளவில் விலை செல்லாது
அது க்ருத பிரதி க்ருதம் ஆகுமே ஒழிய ரக்ஷணம் ஆகாதே
இவை ஒன்றும் இல்லாத அநந்ய கதியான என்னை உபேக்ஷிப்பதாக திரு உள்ளம் ஆகில்
உனக்குள்ள ரக்ஷகத்வ பிரதிக்கு வசையாய் அன்றோ முடியும் –

———————–

யா கர்மணாம் அதி க்ருதிர் ய இஹ உத்யமஸ் தேஷு
அப் ஏஷு அனுஷ்டிதிர் அசேஷம் இதம் ஹி பும்ஸாம்
த்வாம் அந்தரேண ந கதஞ்சன சக்யம் ஆப்தும்
ஏவஞ்ச தேஷு மயி சாஸ்தி ந தே விசேஷ –100-

எம்பெருமானே கர்ம யோகாதி அனுஷ்டானங்களை அதிகாரி ஆவதும் -அவற்றில் முயற்சி செய்வதும் –
அவற்றைச் செய்து தலைக் கட்டுகையும்
ஆகிய இவை எல்லாம் உன் உதவியால் அன்றி ஒரு விதத்தாலும் பெற முடியாதே
ஆகையால் அவர்களோடு என்னோடு வாசி இல்லையாயிற்று உனக்கு
ஒன்றும் அனுஷ்டியாதவர்களையும் நான் ரக்ஷிப்பது என்றால் மோக்ஷ சாதன விதி சாஸ்திரங்கள் வியர்த்தல் ஆகாதோ என்ன
எல்லாமே உனது சங்கல்பத்தால் அன்றி நிறைவேற மாட்டாதவை அன்றோ -உன் கிருபையினாலேயே தலைக்கட்ட வேண்டும்
உனது திரு உள்ளம் உக்காந்தாள் அல்லது அவர்களுக்கும் பேறு கை புகுராதே
கிரியா கலாபங்கள் ஸ்வ தந்திரமாக பலன் அளிக்க மாட்டாவே
அனன்யதா ஸித்தமான உபாயம் ஸித்தமாய் இருக்க அந்யதா ஸித்தமான
சாத்ய உபாயங்களிலே தலையிட்டு தடுமாற வேண்டாவே என்றதாயிற்று –

—————–

நிர்பந்த ஏஷ யதி தே யத் அசேஷ வைத
சம்சேவிந வரத ரக்ஷஸி ந இதராம் ஸ்த்வம்
தர்ஹி த்வமேவ மயி சக்த்யதிகார வாஞ்சா
ப்ரத்யூஹ சாந்திம இதரச்ச விதேஹி விஸ்வம் –101-

வரம் தரும் பெருமானே -சாஸ்த்ரா விஹிதங்களான எல்லாவற்றையும் அனுஷ்டிப்பவர்களையே ரக்ஷிப்பது –
அல்லாதாரை ரக்ஷிப்பது இல்லை
என்னும் இது உனக்கு ஒரு நிர்ப்பந்தமாக உள்ளத்தாகில்
நீயே என் இடத்தில் சக்தியையும் அதிகாரத்தையும் அபேக்ஷையையும் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தியையும்
மற்றும் அபேக்ஷிதமான எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கிக் கொள்ளக் கடவை –

ப்ரபாகாந்தர பரித்யாகத்துக்கு அஞ்ஞான அசக்திகள் அன்று -ஸ்வரூப விரோதமே பிரதான ஹேது –ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
காம்பறத் தலை சிரைத்து உன் கடைத்தலை இருந்து வாழும் சோம்பரை உகத்தி போலும் சூழ் புனல் அரங்கத்தானே –
பகவத் ப்ரவ்ருத்தி விரோதி ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி யாகிற பிரபத்தி
அங்க உபாங்க ஸஹிதமான அங்கி எவ்வளவு வேணும் என்ற திரு உள்ளமோ அவ்வளவும் நீயே உண்டாக்கிக் கொண்டு
ஸ்வ நிர்பந்தம் ஒருபடி பரிபாலிதம் ஆயிற்று என்று கொண்டு ரஷித்து அருளுவது என்று
அவனுக்கும் மறுமாற்றம் உரைக்க இடம் இல்லாதபடி
விண்ணப்பம் செய்து ஸ்தவத்தைத் தலைக்கட்டினார் ஆயிற்று

—————-

முடிவு தனியன்

வ்யக்தீ குர்வன் நிகம சிரசாமர்த்த மந்தர் நிகூடம்
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்துதி மக்ருத ய ஸ்ரயசே சஞ்சநாநாம்
கூரா தீசம் குரு தர தயா துக்த சிந்தும் த மீடே
ஸ்ரீ வத் சாங்கம் சுருதி மத குருச் சாத்ர சீலை கதாமா

வேதாந்தங்களிலே பொதிந்து கிடக்கிற பொருள்களை விஸதீ கரித்து அருள நினைத்து
சத் புருஷர்களின் ஸ்ரேயஸ்ஸுக்காக
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தை அருளிச் செய்தவராயும்
மிகுந்த கருணைக் கடலாயும் சாஸ்த்ரா ஸித்தமான ஆச்சார்ய லக்ஷண சிஷ்ய லக்ஷணங்களுக்கு
முக்கிய வாஸஸ் ஸ்தானமாயும்
உள்ள ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானை ஸ்துதிக்கிறேன்

————–

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

தம்முடைய சிஷ்யர்களைத் தம்முடைய திருவடி சம்பந்தத்தினாலும்
தம்முடைய பூர்வாச்சார்யர்களைத் தமது திரு முடி சம்பந்தித்தினாலும்
உஜ்ஜீவிப்பித்து அருளும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் கூட
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானுடைய சம்பந்தித்தினாலேயே தமக்கு முக்தி சித்தம் என்று
திரு உள்ளம் பற்றியதாக இதிகாசம் உள்ளது
அப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ ஆழ்வானது பெருமையை என்ன வென்று வருணிப்பது
மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழ் அன்றோ ஸ்ரீ ஆழ்வானது

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—81-90–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 5, 2019

யா பிப்ரதீ ஸ்திர சராத்மகம் ஏவ விஸ்வம்
விஸ்வம் பரா பரமயா ஷாமயா ஷமா ச
தாம் மாதரஞ்ச பிதரஞ்ச பவந்தம் அஸ்ய
வ்யச்சந்து ராத்ரய இமா வரிவஸ்யதோ மே –81-

எம்பிரானே -யாவள் ஒரு பூமிப் பிராட்டியானவள் ஸ்தாவர ஜங்கமாத்மகமான சகல ஜகத்தையும் வஹிப்பவளாய் இருந்து கொண்டே
விஸ்வம் பரா என்று பெயர் பெறுகின்றாளோ–சிறந்த பொறுமையினால் -ஷமா-என்றே பெயர் பெறுகின்றாளோ
அந்தத் தாயையும்-தஞ்சமாகிய தந்தையாகிய உன்னையும் சேர்த்துக் கைங்கர்யம் பண்ண விரும்பி இருக்கும் அடியேனுக்கு
இந்த சம்சார காள ராத்திரிகள் விடிந்தனவாகட்டும் –
ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி சேர்த்தியில் அடிமை செய்யப் பாரிக்கிறார்
இரவும் பகலும் கலசி இருக்கை இன்றிக்கே எப்பொழுதும் விடிந்த பகலாகவே-உள்ள
திரு நாட்டிலே நித்ய கைங்கர்யத்தைப் பாரிக்கிறார்

வ்யச்சந்து
அபூர்வமான க்ரியா பதம் -விசேஷத்தில் வேதத்தில் உள்ள பதம் -விடிந்தது ஆகட்டும் என்றபடி
ராத்ரய-கர்த்ரு பதத்துக்குச் சேர இந்த கிரியை பத பிரயோகம்
வரிவஸ்யத
ஷஷ்டி யந்த பதம் -வர்த்தமான அர்த்தம் –

——————

பாவைர் உதார மதுரைர் விவிதைர் விலாச
ப்ரூவிப்ரம ஸ்மித கடாக்ஷ நிரீக்ஷணைச் ச
யா த்வந் மயீ த்வமபி யந்மய ஏவ சா மாம்
நீளா நிதாந்தம் உரரீகுருதாம் உதாரா –82-

ஸ்ரீ நீளா தேவியை அனுசந்தித்து அவளுடைய அங்கீ காரத்தையும் பிரார்திக்கிறார்
எம்பெருமானே கம்பீர மநோ ஹரங்களான சித்த வ்ருத்திகளாலும் -பலவகைப்பட்ட சிருங்கார சேஷ்டிதங்களாலும்
புருவ விலாசம் -புன் முறுவல் -கடைக் கணிப்பு -ஆகிய இவைகளாலும்
யாவள் ஒரு நீளா தேவியானவள் உன்னில் வேறுபடாதவளாய் இருக்கின்றாயோ
நீயும் யாவள் ஒரு நீளா தேவியில் காட்டில் வேறுபடாது இருக்கின்றாயோ
உதாரையான அந்த நீளா தேவியானவள் அடியேனைப் பரிபூர்ணமாக அங்கீ கரித்து அருள வேணும் –
யா த்வந் மயீ த்வமபி யந்மய ஏவ சா மாம் நீளா நிதாந்தம் உரரீகுருதாம் உதாரா –
மனஸ்வீ தத்கதஸ் தஸ்யா நித்யம் ஹ்ருதி சமர்ப்பித -ஸ்ரீ இராமாயண ஸ்லோகம் அனுசந்தேயம்

—————–

பாவைர் அநு க்ஷணம் அபூர்வ ரஸ அநு வித்தை
அத்யத்புதை அபி நவை அபி நந்த்ய தேவீ
ப்ருத்யாந் யதோசித பரிச்சதிந யதார்ஹம்
சம்பா வயந்தம் அபித பகவந் பவேயம் –83-

பகவானே க்ஷணம் தோறும் அபூர்வமாய் இருக்கின்ற சிருங்கார ரஸ விசேஷத்தோடே கூடி அத்யாச்சர்யங்களாய்
புதிது புதிதாய் இருக்கின்ற சித்த வ்ருத்திகளாலே பிராட்டிமார்களை உகப்பித்து
தங்களுக்கு உரிய கைங்கர்ய உபகரணங்களை–சத்ர சாமர வேத்ராதி – உடையவர்களான -நித்ய ஸூரி களான –
கிங்கரர்களை யதா யோக்யமாக சத்கரியா நிற்கிற பரமபத நாத்தனானை உன்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு வர்த்திக்கக் கடவேன்
அந்தமில் பேர் இன்பத்து திரு ஓலக்கத்தில் அன்வயித்து முன் அழகு பின் அழகு பக்கத்து அழகு –
அனைத்தையும் அனுபவிக்க பாரிக்கிறார்

———————

ஹா ஹந்த ஹந்த ஹதக அஸ்மி கல அஸ்மி திக் மாம்
முஹ்யந் அஹோ அஹம் இதம் கிம் உவாச வாசா
த்வம் அங்க மங்கள குண ஆஸ்பதம் அஸ்த ஹேயம்
ஆ ஸ்மர்த்துமேவ கதம் அர்ஹதி மாத்ருக் அம்ஹ -84-

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான் நான் யார்
தேவர்களுக்கு அர்ஹமான புரோடசத்தை நாய் விரும்புமா போலே அன்றோ
நித்ய சம்சாரியான அடியேன் நித்ய ஸூரீகல் ஓலக்கத்தில் நித்ய கைங்கர்யம் ஆசைப்படுவது ஹா ஹா என்ன சாஹசம்
ஐயோ கெட்டேன் கெட்டேன் வாழ்வில்லை -நான் அதி துஷ்டன் -விஷயாந்தரங்களிலே வ்யாமோஹம் உடையவன் –
பகவத் விஷய ப்ரவணன் போலே வாயினால் என்ன சொன்னேன் அந்தோ –
எண்ணெய் போன்ற பாப பிண்டம் அகில ஹேயபிரத்ய நீக கல்யாணை கதாநநான உன்னை
நெஞ்சினால் நினைக்கவும் யோக்யதை உடையது அன்றே
மாத்ருக் அம்ஹ -என்னைப் போன்ற பாபி என்னாமல் பாபம் -என்றது பாப பிராசர்யத்தைப் பற்ற
அங்க -என்றது சம்போதனார்த்த அவ்யயம்

————————–

அம்ஹ ப்ரஸஹ்ய விநிக்ருஹ்ய விசோத்ய புத்திம்
வ்யாபூய விஸ்வம் அசிவம் ஜனுஷா அநு பத்தம்
ஆதாய சத்குண கணாந் அபி நார்ஹ அஹம்
த்வத் பாதயோ யத் அஹம் அத்ர சிராத் நிமக்ந—85 –

எம்பிரானே எனது பாபத்தை பலாத்காரமாகப் போக்கிக் கொண்டும் புத்தியை சுத்தம் ஆக்கிக் கொண்டும்
ஜென்ம அநு பந்தியான தீதுக்களை எல்லாம் உதறித் தள்ளியும் சத் குண சமூகங்களை யுண்டாக்கியும் கூட
நான் உன் திருவடிகளுக்கு யோக்யமாக மாட்டேனே
ஏன் என்றால் இப்பிறவிக் கடலுள் நான் நெடும் காலமாக மூழ்கி இருப்பவன் அன்றோ

அயோக்கியதா அநு சந்தானம் பண்ணப் பிராப்தி இல்லை காணும் -என்று பணிப்பதாகக் கொண்டு இது அருளிச் செய்கிறார்
தேவரீர் என்னைக் கல்யாண தமனாக்க எவ்வளவு முயன்றாலும் அநாதி காலமாக -வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந் நிலத்தவனான
என்னை அடிமைக்கு உரியவன் ஆக்கிக் கொள்ள முடியாது
இப்படிப்பட்ட தம்மையும் அடிமையிலே அந்வயிப்பித்துக் கொள்ளவே போகிறான் என்று அத்தலையிலே
குண உத்கர்ஷம் சொல்லுகிறார் -அது தன்னையே அடுத்த ஸ்லோகத்திலே விளக்குவார்

—————-

ஜானே தவா கிம் அஹம் அங்க யதேவ சங்காத்
அங்கீ கரோஷி ந ஹி மங்களம் அந்யத் அஸ்மாத்
தேந த்வம் ஏநம் உரரீ குருஷே ஜனம் சேத்
நைவ அமுதோ பவதி யுக்த தரோ ஹி கச்சித்—86-

எம்பிரானே -ஏன் அறிவேன் ஏழையேன் -நீ சஹஜ ஸுவ்ஹார்த்தத்தினால் அடியேனை அங்கீ கரித்து அருளும் அளவில்
அப்படிப்பட்ட அங்கீ காரத்தில் காட்டிலும் வேறு நன்மை இல்லை அன்றோ –
ஆகவே அந்த ஸுவ்ஹார்த்தத்தினால் இவ்வடியேனை அங்கீ கரித்து அருளுவாய் ஆகில்
என்னைக் காட்டிலும் வேறு ஒரு யோக்யன் தேற மாட்டேன் அன்றோ

அவனது இயற்கையான இன்னருளை நினைத்து ஸமாஹிதர் ஆகிறார்
அடியேன் நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்–திருவடிகளுக்கு அநர்ஹநே -என்றாலும்
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் சதா மேதத கர்ஹிதம் -என்றும்
விபீஷனோ வா ஸூ க்ரீவ பதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்றும்
அருளிச் செய்து ஆட்க்கொள்ள வல்ல தேவரீருக்கு ஆகாதது உண்டோ
என்னிடம் ஆர்ஜித நன்மை இல்லை என்றாலும் உன்னால் வரும் நன்மையை இல்லை செய்ய ஒண்ணுமோ
யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்ய -என்கிறபடியே தேவரீராகவே விஷயீகரித்து அருளும் அளவில்
அயோக்கியன் என்று அகலாமல் எனக்கு நிகர் யார் அகல் வானத்தே என்று மார்பு தட்டவே ப்ராப்தமாகும்
அவன் இவனைப் பெற நினைக்கும் போது பாதகமும் விலக்கு அன்று -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -143-
இதுக்கு வியாக்யானம்
ஸ்வாமியாய் ஸ்வ தந்த்ரனானவன் -ஸ்வம்மாய் பரதந்த்ரனாய் இருக்கிறவனை ஸ்வ இச்சையால் பெற நினைக்கும்
அளவில் பாபங்களில் பிரதானமாக எண்ணப் படும் பாதகமும் பிரதிபந்தகம் ஆக மாட்டாது என்கை –
இத்தால் பரகத ஸ்வீ கார உபாயத்வம் காட்டப்பட்டது -மா முனிகள்

—————–

யத் நாபவாம பாவதீய கடாக்ஷ லஷ்யம்
சம்சார கர்த்த பரிவர்த்தம் அத அகமாம
ஆகாம்ஸி யே கலு சஹஸ்ரம் அஜஸ்ரம் ஏவம்
ஜென்ம ஸூ அதன்மஹி கதம் தா இமே அநு கம்ப்யா–87-

கீழே ஒருவாறு ஸமாஹிதரானவர் மீண்டும் தடுமாறுகிறார்
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பஸ்யேத் மது ஸூதந -சாத்விகஸ் ச து விஜ்ஜேயஸ் ச வை மோஷார்த்த சிந்தக
எம்பெருமானே -நீ செய்து அருளும் ஜாயமான கால கடாக்ஷத்துக்கு அடியேன் இலக்காகாது ஒழிந்தமையால்
சம்சார படு குழியிலே விழ நேர்ந்தது
அதற்கு மேலும் ஜென்மங்கள் தோறும் இடைவீடு இன்றி அளவற்ற பாபங்களையும் செய்து போந்து இருக்க –
கீழ் ஸ்லோகத்தில் ப்ரஸ்துதமான உன்னுடைய அருளுக்கு எங்கனே இலக்காவேன்

—————–

சத் கர்ம நைவ கில கிஞ்சந சஞ்சிநோமி
வித்யாப் யவத்ய ரஹிதா ந ச வித்யதே மே
கிஞ்ச த்வத் அஞ்சித பதாம்புஜ பக்தி ஹீந
பாத்ரம் பவாமி பகவந் பவதோ தயாயா –88-

பகவானே சத் கருமத்தை சிறிதும் செய்கிறேன் அல்லேன் -நிரவத்யமான வித்யையும் எனக்கு இல்லை –
உனது சிறந்த பாதாரவிந்தத்தில் பக்தியும் இல்லாதவனாய் இருக்கிறேன்
ஆகவே உன் அருளுக்கே பாத்ரம் ஆகின்றேன்

த்வத் அஞ்சித பதாம்புஜ –த்வத் பதத்துக்கு பதாம்புஜத்திலே நோக்கு
அஞ்சிதம் -சர்வ லோக பூஜிதம் என்றபடி

ஆகிஞ்சன்யத்தை முன்னிட்டுத் திருவருளைப் பிரார்த்திக்கிறார்
இடகில்லேன் ஓன்று அட்டகில்லேன் ஐம்புலன் வெல்லகில்லேன்-கடவனாகிக் காலம் தோறும் பூப் பறித்து ஏத்தகில்லேன்
நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன்
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் குறி கொள் அந்தணமை தன்னை ஒளித்திட்டேன் என் கண் இல்லை நின் கண் பக்தனும் அல்லேன்
அகிஞ்சனர்களையே தேடித்திரியும் உமக்கு இலக்காவேன்

———————

கிம் பூயஸா பிரலபிதேந யதேவ கிஞ்சித்
பாபாஹ்வம் அல்பம் உரு வா தத் அசேஷம் ஏஷ
ஜாநந் ந வா சத சஹஸ்ர பரார்த்த க்ருத்வ
யோ கார்ஷ மேந மகதிம் க்ருபயா க்ஷமஸ்வ –89-

பல பிதற்றி என் -பாபம் என்று பேர் பெற்றது சிறியதோ பெரியதோ எது எது உண்டோ அதை எல்லாம்
தெரிந்தும் தெரியாமலும் எண்ணிறந்த படி செய்து போந்தேன்-அந்தோ –
இவ்வடியேனை பரம கிருபையினால் க்ஷமித்து அருள வேணும்

ஷமா பிரார்த்தனை பண்ணாத அளவில் கிருபை பெறுவது இல்லை என்னும் இடத்தையும்
க்ஷமை வேண்டியவாறே கிருபை பெருகப் புகுகிறது என்னும் இடத்தையும் லோகத்தில் கண்டவர் ஆகையால்
ஷமா பிரார்த்தனை பண்ணுகிறார் இதில் –

கிம் பூயஸா பிரலபிதேந-
கிம் பஹு நா என்பது உண்டே -அது தான் இது -நானே சங்கிப்பதும் நானே ஸமாஹிதன் ஆவதுமாய்ப் பல பிதற்றி என் பிரயோஜனம் –
அநந்ய கதியானவனை அவசர பிரதீக்ஷையான ஸ்வ கீய கிருபையினாலேயே ஷமா விஷயம் ஆக்கி அருள வேணும்

————–

தேவ த்வதீய சரண ப்ரணய ப்ரவீண ராமாநுஜார்ய விஷயீ க்ருதம் அப்யஹோ மாம்
பூய பிரதர்ஷயதி வைஷயிகோ விமோஹ
மத் கர்மண கதரத் அத்ர சமானசாரம்–90-

எம்பெருமானே உன் திருவடிகளில் அன்பு பூண்டு இருப்பதில் தலை சிறந்தவரான எம்பெருமானாரால்
ஆட்படுத்திக் கொள்ளப்பட்ட அடியேனையும் விஷய வியாமோஹம் பரிபவிக்கின்றது அந்தோ
என்னுடைய கருமத்தோடு ஒத்த வலிதான கருமம் வேறு ஒருவருக்கு
உண்டோ இவ்வுலகில்
இந்த நிலைமையில் ஆச்சார்ய நாம உச்சாரணம் செய்வது ச்ரேயஸ்கரம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
ஒருவாறு அது தன்னைச் செய்கிறார்

மதநகதநைர் ந க்லிஸ்யந்தே யதீஸ்வர ஸம்ஸ்ரயா
காமாதி தோஷ ஹரம் ஆத்ம பதாஸ்ரிதா நாம் -என்று பெருமை வாய்ந்த
எம்பெருமானாரால் விஷயீ கரிக்கப் பெற்றும்
பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ
கிறி செய்து என்னைப் புறத்திட்டு இன்னம் கெடுப்பாயோ
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ–வலிய கருமம் எனக்கே அசாதாரணம் என்று நினைக்க வேண்டியதாகிறது
அத்ர-மத் கர்மண- சமானசாரம்-கதரத்
இவ்வுலகில் என்னைப் போல் தீ வினை செய்தார் உண்டோ -என்கிறார்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—71-80–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 4, 2019

த்ரை விக்ரம க்ரம க்ருத ஆக்ரமண த்ரி லோகம்
உத்தம்சம் உத்தமம் அநுத்தம் பக்தி பாஜாம்
நித்யம் தநம் மம கதா ஹி மத் உத்தம அங்கம்
அங்கீ கரிஷ்யதி சிரம் தவ பாத பத்மம் –71-

எம்பெருமானே த்ரிவிக்ரம அபதானத்தினால் மூவுலகையும் ஆக்ரமித்ததாய் –
சிறந்த பக்திமான்களுக்கு உத்தமமான சிரோ பூஷணமாய்
எனக்கு சாஸ்வதமான செல்வமாய் இரா நின்ற உன்னுடைய திருவடித் தாமரையை என்னுடைய தலையானது
நித்யமாக அங்கீ கரிப்பது எப்போதோ
தேவரீருடைய உலகம் அளந்த பொன்னடிகளை என்னுடைய தலை நித்யமாக சேகரமாகக் கொள்வது என்றைக்கோ

த்ரை விக்ரம க்ரம க்ருத ஆக்ரமண த்ரி லோகம்
தாவி அன்று உலகம் எல்லாம் தலைவிளாக் கொண்ட எந்தாய்
காடும் மோடையும் அளந்த திருவடிகளுக்கு பாவியேன் தலை ஆஸ்பதமாகக் கூடாதோ
உத்தம்சம் உத்தமம் அநுத்தம் பக்தி பாஜாம்
மிகச் சிறந்த பக்தியே வடிவெடுத்த ஆழ்வார்களும் ஆளவந்தார் போன்ற ஆச்சார்யர்களுக்கும் தலையான
சிரோ பூஷணமாய் இருந்த திருவடிகளை
நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் விரும்புவது தகுதி அற்றதாயினும் சாபலத்தாலே விரும்புகிறேன்
க்ஷமித்து அருள வேணும்

———————

உன்னித்ர பத்ர சதபத்ர ச கோத்ரம் அந்தர்
லோக அரவிந்தம் அபி நந்தனம் இந்த்ரியனாம்
மந் மூர்த்னி ஹந்த கர பல்லவ தல்லஜம் தே
குர்வந் கதா க்ருத மநோரத யிஷ்யசே மாம் –72-

எம்பிரானே விகசித்த இதழ்களை உடைய தாமரையோடு ஒத்ததாயும் உட் புறத்தில் ரேகா ரூபமான அரவிந்தத்தை யுடையதாயும்
ஸர்வேந்த்ரிய ஆஹ்லாத கரமாயும் சிறந்த தளிர் போன்ற தாயும் இருக்கிற உன்னுடைய திருக் கைத்தலத்தை
என் தலையில் வைத்து என்னைப் பரிபூர்ண மநோ ரதனாக்குவது என்றைக்கோ –
அணி மிகு தாமரைக்கையை அந்தோ அடிச்சியோம் தலைமிசை நீ அணியாய் –ஆழ்வார் பிரார்த்தது போலே இந்த ஸ்லோகம் –

உன்னித்ர பத்ர சதபத்ர ச கோத்ரம்
நாள் பூ மலர்ந்தால் போலே மலர்ந்த திருக்கைத் தலங்களை அடியேன் சென்னி மேல் வைத்து அருள வேணும்
அந்தர்லோக அரவிந்தம்
திருக்கைத்தலம் தாமரை போன்று இருப்பது மாத்திரம் அன்று தாமரை ரேகையும் பொருந்தி இருக்குமதாயிற்று
அபி நந்தனம் இந்த்ரியனாம்
சர்வ இந்திரிய ஆஹ்லாத கரமானது -இப்படிப்பட்ட
தே கர பல்லவ தல்லஜம் –
தல்லஜ-சப்தம் ஸ்ரேஷ்ட வாசகம்
அழகில் சிறந்த தளிர் போன்ற திருக்கைத்தலத்தை
மந் மூர்த்னி குர்வந்
காலம் தோறும் நான் இருந்து கைத்தலை பூசல் இட்டால் –என்கிறபடியே
என் கையையே தலை மேல் வைத்துக் கொண்டு புலம்பா நின்றேன் காண்
இப்படிப்பட்ட என் தலையிலே உன் திருக்கைத்தலத்தை வைத்து அருளி அஞ்சேல் என்ன வேண்டாவோ
நான் தலை படைத்த பிரயோஜனம் இது அன்றோ

———————

ஆங்கீ நிசர்க நியதா த்வயி ஹந்த காந்தி
நித்யம் தவாலமியமேவ ததாபி சாந்யா
வைபூஷணீ பவதி காந்தி ரலந்தராம் சா
ஹை புஷ்கலைவ நிகிலாபி பவத் விபூதி –73-

எம்பிரானே உனது திரு மேனியில் இயற்கையாக உள்ள காந்தியே போதும் -அதற்கு மேலே மற்றொரு காந்தியும் உள்ளதே
அதாவது -திரு ஆபரணச் சேர்த்தியாலே உண்டான காந்தியானது பரம போக்யமாய் இரா நின்றது
இங்கனே பிரித்துச் சொல்வது என் -உன்னுடைய விபூதி ஒவ் ஒன்றுமே யாவஜ்ஜீவம் அனுபவிக்கப் போதுமானது -ஐயோ
இயற்கை அழகின் மேலே செயற்கை அழகும் தம்மை ஈடுபடுத்தும் படியை அருளிச் செய்கிறார் இதில்
மெய்யமர் பல் கலன் நன்கு அணிந்தானுக்கு
பலபலவே ஆபரணம்
மின்னு நீண் முடி யாரம் பல் கலன் தானுடை எம்பெருமான்
தேவரீருடைய விபவம் ஒவ் ஒன்றுமே புஷ்கலமாய் அன்றோ இருப்பது

———————

ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப கிரீட லலாடி காபி
கேயூர ஹார கடக உத்தம கண்டிகாபி
உத்தம தாம மணி நூபுர நீ விபந்தை
பாந்தம் பவந்த மனிமேஷ முதீஷிஷீய–74-

எம்பிரானே -ஸ்ரீ வத்சம் கௌஸ்துபம் கிரீடம் சுட்டி இவைகளாலும் -தோள் வளை ஹாரம் கடகம் சிறந்த கண்ட சரம் இவைகளாலும்
மிகச் சிறந்த ஒளியை உடைய மணி நூபுரம் என்ன உதர பந்தம் என்ன இவைகளாலும் விளங்கிக் கொண்டு
இருக்கிற உன்னை இமை கொட்டாது சேவிக்கக் கடவேன்
திரு மார்பில் அணிந்த ஸ்ரீ வத்ச ஸ்ரீ கௌஸ்துபங்கள் என்ன -திரு முடியில் அணிந்த திரு அபிஷேகம் என்ன –
திரு நெற்றி அணியான சுட்டி என்ன -திருத் தோள் வளை என்ன -கோல மணி ஹாரங்கள் என்ன –
திருக்கைகளுக்கான கடகங்கள் என்ன -திருக்கழுத்துக்கு அணியான கண்டசரம் என்ன –
வனமாலை என்ன திருவடிகளுக்கு அணியான பாடகம் என்ன திரு உதர பந்தனம் என்ன
ஆகிய இத்திரு ஆபரணங்களோடே விளங்கா நின்ற தேவரீரைக் கண் அமைத்தல் இன்றியே சேவிக்கப் பெறுவேனாக வேணும் –

——————–

ஐந்தீ வரீ க்வசித் அபி க்வசந ஆர விந்தீ
சாந்த்ராதபீ க்வசந ச க்வச நாத ஹை மீ
காந்திஸ் தவோட பரபாக பரஸ்பர ஸ்ரீ
பார்யேத பாரணயிதும் கிமு சஷுஷோர் மே -75-

எம்பிரானே -சில இடங்களில் நீலோத்பல ஸமான காந்தியும் சில இடங்களில் அரவிந்த ஸமான காந்தியும்
சில இடங்களில் நிலாப் போன்ற காந்தியும் -சில இடங்களில் பொன் போன்ற காந்தியாக
இப்படி ஒன்றோடு ஓன்று பரபாகமாகப் பொருந்தி உள்ள திருவடியின் ஒளியானது எனது கண்களுக்கு
பூர்ண திருப்தியை உண்டாக்க வற்றோ -அப்படிப்பட்ட காலம் என்றைக்கோ –

பரஸ்பர பரபாக சோபைகளை அற்புதமாக பேசி அருளுகிறார் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ காந்தியோ ஐந்தீ வற காந்தி பரம்பினால் போலே உள்ளது
திரு முகம் திருக்கைத்தலம் திருவடித்தலம் முதலானவற்றில் தோன்றும் காந்தியோ அரவிந்த காந்தி பரம்பினால் போன்று உள்ளது
மந்த ஹாஸ முக்தாஹாராதிகளிலே தோன்றும் காந்தி நிலா ஒளி பரம்பினால் போன்று உள்ளது
ஸ்ரீ கௌஸ்துப பீதாம்பராதிகளிலே தோன்றும் சாயை ஸூவர்ணச் சாயை பரவினால் போன்று உள்ளது
ஆக இப்படி பரஸ்பர பரபாக சோபையை வஹித்து இரா நின்ற தேவரீருடைய விலக்ஷண திவ்ய மங்கள விக்ரஹ காந்தியானது
அடியேனுடைய கண்களின் பட்டினியைத் தீர்த்துப் பரி பூர்ண பாரணையாக வேணும்

—————-

த்வாம் ஸேவிதம் ஜலஜ சக்ர கதா அஸி சார்ங்கை
தார்ஷ்யேண ஸைன்யபதிநா அநுசரைஸ் ததா அந்யை
தேவ்யா ஸ்ரியா ஸஹ லசந்தம் அனந்தபோகே
புஞ்ஜீய சாஞ்ஜலிர் அங்குசித அஷி பஷ்மா–76-

எம்பிரானே -சங்கு சக்ரம் கதை வாள் வில் ஆகிய பஞ்சாயுதங்களாலும் -பெரிய திருவடியாலும்-சேனாபதி ஆழ்வானாலும் –
மற்றும் உள்ள அநு சரர்களாலும் -சேவிக்கப்பட்டவனாயும்
திருவனந்த ஆழ்வான் திருமேனியின் மீது ஸ்ரீ தேவியோடு கூட விளங்குபவனாயும் உள்ள உன்னைக் கண்ணிமை கொட்டாமல்
அஞ்சலி ஹஸ்தனாகக் கொண்டு அனுபவிக்கக் கடவேன்

——————

கைங்கர்ய நித்ய நிரதைர் பவத் ஏக போகை
நித்யைர் அநு க்ஷண நவீந ரஸ ஆர்த்ர பாவை
நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவைர்
மத்தை வதை பரி ஜனைஸ் தவ சங்க ஸீய–77-

ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி ஆட் செய்பவர்களாயும் -அநந்ய போக்யத்வ ஸ்வரூபத்தில் தலை நின்றவர்களாயும்
நித்ய ஸித்தர்களாயும் க்ஷணம் தோறும் புதிது புதிதாக விளைகின்ற பகவத் அனுபவ ருசியினால் உருகின நெஞ்சை உடையராயும்
பாகவதர்களுக்குள் பரஸ்பரம் சேஷத்வத்தையே சதா விரும்புவர்களாயும் -அடியேனுக்குத் தெய்வமாகக் கொண்டாடாத தக்கவர்களாயும்
இருக்கிற தேவரீருடைய அடியார்களுடன் உடனே கூடி வாழக் கடவேன்

அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ –என்று பாரித்த ஆழ்வார்
வந்தவர் எதிர் கொள்ள மா மணி மண்டபத்து அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு இருந்தமை -என்று
பரிமாறப் பெற்றமை அருளிச் செய்து தலைக் கட்டினார்
கீழில் த்வாம் புஞ்ஜீய -என்றதை பூர்வ பக்ஷமாய்க் கொண்டு ததீய சேஷத்வம்–பாகவத அனுபவ சாரஸ்யம்
விஞ்சி இருப்பதை அருளிச் செய்கிறார்
நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவைர்
கேசவா புருஷோத்தமா கிளர் சோதியாய் குறளா என்று பேசுவார் அடியார்கள் எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே–ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்
ஹரி பக்த தாஸ்ய ரசிகார் பரஸ்பரம் கிரய விக்ரய அர்ஹத சாயா சமிந்ததே –ஸ்ரீ யதிராஜ சப்ததி
மத்தை வதை
கடல் மல்லைத் தல சயனத்து உறைவாரைக் கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர் எங்கள் குல தெய்வமே –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி

—————-

அடுத்த மூன்று ஸ்லோகங்களும் குளகம் மூன்றுமே பெரிய பிராட்டியாரின் பெருமைகளைப் பேசும்
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடி அடிமை செய்யக் கடவேன் -சேர்த்தியில் மநோ ரதம்

யத் கிஞ்சித் உஜ்ஜ்வலம் இதம் யத் உபாக்க்யயாஹு
ஸுவ்ந்தர்யம் ருத்திர் இதி யந் மஹிம அம்ச லேச
நாம் நைவ யாம் ச்ரியம் உசந்தி யதீய தாம
த்வாம் ஆம நந்தி யதமா யதமாந சித்தி –78–

மிகுந்த ஒளி உடையதாக உள்ளது யாது ஓன்று உண்டோ அப்படிப்பட்டதை யாவள் ஒரு பிராட்டியின்
திரு நாமத்தால் சொல்லுகின்றார்களோ
உலகில் ஸுவ்ந்தர்யம் என்றும் சம்பத் என்னும் சொல்லப்படுமவை யாவள் ஒரு பிராட்டியின் மஹிமையானது லவ லேசமோ
யாவள் ஒரு பிராட்டியைத் திரு நாமத்தினாலேயே ஸ்ரீ என்று சொல்லுகிறார்களோ
எம்பெருமானாகிய தேவரீரை யாவள் ஒரு பிராட்டியினுடையதான ஸ்தானமாகச் சொல்லுகிறார்களோ
யாவள் ஒரு பிராட்டியானவள் யோகிகளின் சித்தியே வடிவு எடுத்தவளோ

யத் கிஞ்சித் உஜ்ஜ்வலம் இதம் யத் உபாக்க்யயாஹு ஸுவ்ந்தர்யம் ருத்திர் இதி யந் மஹிம அம்ச லேச
ஸ்ரீ ஸ்தவத்தில் -7-ஐஸ்வர்யம் யத் அசேஷ பும்ஸி யதிதம் ஸுவ்ந்தர்ய லாவண்யயோ
ரூபம் யச்ச ஹி மங்களம் கிமபி யல்லோகே சதித் யுச்யதே
தத் சர்வம் த்வத் அதீநமேவ யததஸ் ஸ்ரீர்த்ய பேதேந வா
யத்வா ஸ்ரீ மதி தீத்ருஸேந வசசா தேவி ப்ரதாம் அஸ்நுதே —
நாம் நைவ யாம் ச்ரியம் உசந்தி
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே பகவதி ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம் –ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகி -அடி ஒற்றி அருளிச் செய்தபடி
யதீய தாம த்வாம் ஆம நந்தி
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா
சகர்த்த யஸ்யா பவனம் புஜாந்தரம் –ஆளவந்தார்
யதமா யதமாநா சித்தி
யதமா என்றது -யா என்றபடி –
மனுஷ்யானாம் ஸஹஸ்ரேஷு கச்சித் யததி ஸித்தயே ந் யததாம் அபி கௌந்தேய கச்சிந் மாம் வேத்தி தத்வத –ஸ்ரீ கீதை -7-3–என்று
யததாம் -என்று சொல்லப்பட்டவர்களே இங்கு -யதமாநா -என்று
அவர்களுடைய சித்தி ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் கடாக்ஷத்தினாலேயே அல்லது வேறு ஒன்றினாலும் உண்டாகாதது ஆதலால்
இவளையே யதமாந சித்தி என்கிறது

————–

யா வை த்வயா அபி உததி மந்தந யத்ந லப்யா
யா அந்தர்ஹிதா இதி ஜகத் உன்மத உத்யத அபூ
யா சா பிரதி க்ஷணம் அபூர்வ ரஸ அநு பந்தை
பாவைர் பவந்தம் அபி நந்தயதே சதைவ –79-

யாவள் ஒரு பிராட்டி தேவரீராலும் கடல் கடைகையாகிற முயற்சியால் பெறத்தக்கவளாய் இருக்கின்றாளோ
யாவள் ஒரு பிராட்டி -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி -பஞ்சவடியிலே ராவண அபஹார வியாஜத்தினால் -மறைந்தாள் என்று
ஜகத்தை எல்லாம் உப சம்ஹாரம் செய்வதில் தேவரீர் உத்தியோகித்ததோ
யாவள் ஒரு பிராட்டி க்ஷணம் தோறும் அபூர்வமான புதிது புதிதாகத் தோன்றுகின்ற சுவைச் செறிவை உடைய
பாவ பந்தங்களினால் தேவரீரை இடைவீடு இன்றி உகப்பிக்கின்றாளோ

யா வை த்வயா அபி உததி மந்தந யத்ந லப்யா
ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் -யதார்த்தம் அம்போதிரமந்தி -என்றதை அடி ஒற்றி
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில் –உன்மூல் யாஹார மந்த ராத்ரிம் –என்கிற ஸ்லோகத்தால் கடல் கடைந்த வரலாற்றைச் சொல்லி
ப்லேக்ரஹிர் ஹி கமலா லாபேந சர்வ சிரம -என்று தலைக்கட்டிற்று
அண்ணல் செய்து அலை கடல் கடைந்து அதனுள் கண்ணுதல் நஞ்சு உண்ணக் கண்டவனே-விண்ணவர்
அமுது உண மதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமானே —
யா அந்தர்ஹிதா இதி ஜகத் உன்மத உத்யத அபூ
பிராட்டியின் பிரிவால் பெருமாள் -ஜகத் ச சைலம் பரிவர்த்தயாம் அஹம் -வால்மீகி
ராவணா அபஹ்ருதேதி என்னாமல் -அந்தர்ஹிதேதி -என்கையாலே ஸ்வ இச்சையால் வலிய சிறை புகுந்தமை அருளிச் செய்கிறார்
பிராட்டி என்னாதே சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் என்றது அவளுடைய தாயாதிசயத்தை பிரகாசிப்பிக்கைக்காக
பிரஜை கிணற்றில் விழுந்தால் ஓக்க குதித்து எடுக்கும் மாதாவைப் போலே
நிரதிசய வாத்சல்ய பிராஸுர்யம்
தனிச்சிறையில் விளப்புற்ற கிளி மொழியாள்
யா சா பிரதி க்ஷணம் அபூர்வ ரஸ அநு பந்தை பாவைர் பவந்தம் அபி நந்தயதே சதைவ —
நிரந்தரம் அனுபவியா நின்றாலும் நித்ய அபூர்வமாய்த் தோற்றுகின்ற சுவை இன்பம் தொடர்ந்து செல்லப்பெற்ற
சாத்விகாதி பாவங்களினால் தேவரீரை எப்போதும் உகப்பிக்கின்றாள் யாவள் ஒருத்தியே –

—————-

ரூப ஸ்ரியா குண கணைர் விபவேந தாம்நா
பாவை ருதார மதுரைச் சதுரைச் சரித்ரை
நித்தம் தவைவ சத்ரு சீம் ச்ரியம் ஈஸ்வரீம் தாம்
த்வாம் ச அஞ்ஜித பரிசரேயம் உதீர்ண பாவ –80-

வடிவு அழகினாலும் திருக் குணங்களினாலும் அவதாரத்தினாலும் தேஜஸ்ஸினாலும் -இருப்பிடத்தினாலும் –
மிகப்பெரியவையாய் மதுரங்களான சித்த வ்ருத்திகளினாலும் சதிரான நடத்தைகளினாலும்
எப்போதும் தேவரீருக்கே ஏற்று இருப்பவளான அந்த பெரிய பிராட்டியாரையும் தேவரீரையும் அடியேன் அடைந்தவனாகி
கைங்கர்ய மநோ ரதம் விஞ்சப் பெற்றவனாய் அடியேன் செய்யக் கடவேன்

ஸுவ்ந்தர்ய லாவண்ய ஸுவ்குமார்யாதிகளாலும் -தயா வாத்சல்யாதி குண ஸமூஹங்களாலும் ஓக்க அவதரிக்கையினாலும்
ஸ்தானப் பெருமையாலும் கம்பீர மதுரங்களான சித்த வ்ருத்திகளாலும் ஆஸ்ரித சம்ரக்ஷண சமர்த்தங்களான செய்கைகளினாலும்
துல்ய சீல வயோ வருத்தம் துல்ய அபி ஜன லக்ஷணம் ராகவோர் அர்ஹதி வைதேஹம் அஸி தேஷணா -பேசப்பட்ட ஆனுருப்யத்தையும்
ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதானாம்–பேசப்பட்ட ஐஸ்வர்யத்தையும் உடையலான பிராட்டியும் தேவரீருமான சேர்த்தியிலே அடியேன்
அணுகி நின்று வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் என்கிற கைங்கர்ய மநோ ரதம் விஞ்சி நின்று
அத்தாணிச் சேவகமும் செய்யக்கடவேன்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—61-70–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 4, 2019

யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுத அனுபவேபி அநாஸ்யம்
தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஐந்துர் இஹ க்ஷணார்த்தே
ஏவம் சதா சகல ஜென்மஸூ சாபராதம்
ஷாம்யஸி அஹோ ததபிஸந்தி விராம மாத்ராத் –61-

எம்பெருமானே யாதொரு பாபமானது லக்ஷக்கணக்கான ப்ரஹ்ம கல்பங்கள் அனுபவித்தாலும் மாளாததோ
அப்படிப்பட்ட பாபத்தை சேதனன் இங்கு அரை நொடியில் செய்கிறான்
இப்படி எல்லா பிறப்புகளிலும் எப்போதும் குற்றவாளனாகவே இரா நின்ற சேதனனை –
இனி நாம் குற்றம் செய்யலாகாது என்று கை ஒழிந்த அளவையே கொண்டு க்ஷமித்து அருளா நின்றீர் —
ஆச்சர்யமான குணம் இது -ஷமா குணத்தின் பெருமையைப் பேசுகிறார் இதில் –

யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுத அனுபவேபி அநாஸ்யம்
தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஐந்துர் இஹ க்ஷணார்த்தே
அவன் அவன் பண்ணின பாபத்தை அனுபவித்தே தொலைக்க வேணும் அன்றோ
நா புக்தம் ஷீயதே கர்ம கல்ப கோடி சதைரபி –என்றபடி செய்த பாபம் தான் அனுபவித்தால் அல்லது தொலையாததே
ஒருவன் அரை நொடிப்பொழுதில் செய்கிற பாபம் எத்தனை காலம் அனுபவித்துத் தொலைக்க வேணும் என்னில்
ப்ரஹ்ம கல்ப நியுத அனுபவேபி அநாஸ்யம் –
லக்ஷக்கணக்கான ப்ரஹ்ம கல்பங்கள் வரைக்கும் அனுபவித்தாலும் கூட தொலையாதது காணீர்
அரை நொடிப் பொழுதிலே -இவ்வளவு என்றால் ஆண்டுகள் நாள் திங்களாய் நிகழ் காலம் எல்லாம் பிறவி தோறும்
செய்து போருகிற தன்மை பற்றி வாய் திறக்க உண்டோ வழி
அப்படிப்பட்ட அபராதங்கள் கூடு பூரித்து கிடக்கிற சேதனரையும் எம்பெருமான் ஷாமைக்கு இலக்கு ஆக்குவது உண்டே
அது தன்னைச் சொல்லுகிறது
ஏவம் சதா சகல ஜென்மஸூ சாபராதம்
ஷாம்யஸி அஹோ –என்று
ஷமிக்கைக்கு ஒரு ஹேது வேணுமே -நிர்ஹேதுகமாக ஷமிக்கை என்றால் சர்வ அபராதிகள் விஷயத்திலும்
க்ஷமை உண்டாக வேணுமே –
என்ன ஹேது கொண்டு ஷமிப்பது என்னில்
ததபிஸந்தி விராம மாத்ராத் —
அபராதங்களைச் செய்து கொண்டு போந்தவன் ஒரு நாளிலே கை சலித்து கை ஒழிந்து நின்றான் ஆகில்
அந்த விராமம் தானே பற்றாசாக க்ஷமித்து அருளுகிறபடி
வ்யாஜ மாத்ர சா பேஷமான ஷமா குணத்துக்கு இவ்வளவு போதும் அன்றோ –

——————————

ஷாந்திஸ் தவேயம் இயதீ மஹதீ கதம் நு
முஹ்யேத் அஹோ த்வயி க்ருதாஞ்ஜலி பஞ்ஜரேஷு
இத்தம் ஸ்வதோ நிகில ஐந்துஷு நிர்விசேஷம்
வாத்சல்யம் உத்ஸூக ஜநேஷு கதம் குணஸ் தே —62-

எம்பெருமானே இவ்வளவாய் பெரிதான தேவரீருடைய பொறுமைக் குணமானது தேவரீர் விஷயத்தில்
அஞ்சலியாகிற ரக்ஷையைச் செய்து கொண்டவர்கள் விஷயத்தில் எவ்வாறு இடம் பெறாது ஒழியும்
இப்படி சகல சேதனர்கள் இடத்திலும் இயற்கையாகவே பக்ஷபாத சூன்யமாய் இருக்கின்ற தேவரீரது
வாத்சல்யமானது அத்யந்த பக்தர்கள் விஷயத்தில் எங்கனே குணமாகும்
ஷமா குணத்தின் காஷ்டா பூமியான வாத்சல்ய குணத்தை பிரஸ்தாபித்து அருளுகிறார்

ஷாந்திஸ் தவேயம் இயதீ மஹதீ
கீழே -ஷாம்யஸி அஹோ ததபிஸந்தி விராம மாத்ராத் –61-என்னப் பெற்ற பெருமை பொருந்திய இந்த ஷாந்தியானது
கதம் நு முஹ்யேத் அஹோ த்வயி க்ருதாஞ்ஜலி பஞ்ஜரேஷு -பக்தரேஷு-
க்ருத அபராதஸ்யஹி தே நாந்யத் பஸ்யாம் அஹம் ஷமம் அந்தரேண அஞ்ஜலீம் பத்த்வா லஷ்மணஸ்ய பிரசாத நாத் —
இத்யாதி பிரமாணங்கள் கண்டோ
அது தானும் அறியாமலோ அஞ்சலியும் செய்து போருகின்ற பக்தர்கள் திறத்தில் அந்த க்ஷமையைக் காட்டாது இருக்க முடியுமோ –
அஞ்சலி மாத்ரமும் பண்ணாதே அபராதங்களிலே கை ஒழிந்த வாறே க்ஷமை காட்டி அருளா நின்ற தேவரீர் –
பஞ்சரமாவது கவசம்
அஞ்சலியானது ஸ்வ தோஷ அபநோதந ஹேதுவாகையாலே கவசம் என்னத் தகும் இறே
கதம் நு -முஹ்யேத் -கதம் விரமேத்-என்றபடி
பக்தி உக்தர்கள் பக்கல் பிரசுரிக்க கேட்க வேணுமோ -இதுவும் ஒரு அதிசயமோ -என்றவாறு
இது போலவே வாத்சல்யமும் என்கிறார் மேல்
இத்தம் ஸ்வதோ நிகில ஐந்துஷு நிர்விசேஷம் வாத்சல்யம் உத்ஸூக ஜநேஷு கதம் குணஸ் தே —
தெருவில் போகுமவர்களுக்கும் கனக தாரைகளை வர்ஷிக்குமவன் புத்ர மித்ர பாந்தவாதிகள் இடத்தில் வர்ஷித்தான் என்றால்
அது உதார குணம் ஆகுமோ -இயல்பு தானே
அத்யந்த பக்தர்கள் இடத்தில் பிரசரித்து மேன்மை பெற மாட்டாது இறே என்கை
அநா லோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யத்வம் அனுசந்திக்கப்பட்டதாயிற்று

———————

விஸ்வம் தியைவ விரசய்ய நிஸாய்ய பூயஸ்
சஞ்ஜஹ்ருஷஸ் சதி ஸமாச்ரித வத்சலத்வே
ஆஜக்முஷஸ் தவ கஜோத்தம ப்ர்ம்ஹிதேந
பாதம் பராமம்ர் சுஷோபி ச கா மநீஷா –63-

எம்பெருமானே -சங்கல்பித்தினாலேயே பிரபஞ்சத்தை படைத்தும் காத்தும் மீண்டும் சம்ஹரித்தும் போருகிறவாய்
ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் உண்டான அளவிலே கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய கூக்குரலினாலே பொய்கைக் கரைக்கு ஓடி வருபவராய் –
அவ்வானையின் பாதத்தைத் தடவிக் கொடுப்பவராயுமாய் இரா நின்ற தேவரீருடைய திரு உள்ளம் என்னோ
இதில் வாத்சல்ய குணத்தின் சீமா பூமியைப் பேசி இனியராகிறார்
மழுங்காத வை நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்-தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே-
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலர் உலகில் தொழும் பாயர்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே -திருவாய் -3-1-9–
பாசுர விசேஷ வியாக்யானம் இந்த ஸ்லோகம் –

கஜ ஆகர்ஷதே தீரே க்ராஹ ஆகர்ஷதே ஜலே
மீனவர் பொய்கை நாண் மலர் கொய்வான் வேட்கையினோடு சென்று இழிந்த -கானமர் வேழம் கை எடுத்து அலறக்
கராவதன் காலைக் கதுவ ஆனையின் துயரம் தீரப் புள்ளூர்ந்து சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை
பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான் எண்ணிலா ஊழி ஊழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆணைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
க்ரஹம் சக்ரேண மாதவ
குட்டத்துக் கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான்
யானையின் காலைத் திருக்கையிலே ஏந்தித் தடவிக் கொடுத்து உபசாரங்கள் செய்தது தான் என்னோ –
இங்கணன் செய்து அருளியத்துக்கு என்ன திரு உள்ளம் பிரானே –என்கிறார்

பரமாபதம் ஆபன்னோ மனசா அசிந்தயேத் ஹரீம்
போரானை பொய்கை வாய்க் கோட்பட்டு நின்று அலறி நீரார் மலர்க்கமலம் கொண்டோர் நெடும் கையால்
நாராயணா ஓ மணி வண்ணா நாகணையாய் வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய்
நாஹம் களே பரஸ் யாஸ்ய த்ராணார்த்தம் மது ஸூதந கரஸ்த கமல அந்யேவ பாதயோர் அர்ப்பிதம் தவ –
திருப்பரிவட்டத்தைத் திருப்பவளத்தில் வைத்து வெது கொண்டு ஒற்றி ஒற்றி எடுத்து உபசாரங்கள் செய்தால் அன்றி
தன்னுடைய நெஞ்சாறல் தார மாட்டாமையால் இருந்ததால் அதுவும் செய்ய பிராப்தம் ஆயிற்று –
கா மநீஷா -பிரஸ்னத்திலே நோக்கு -ஈடுபாடு தோற்ற அருளிச் செய்கிறபடி –

—————–

ய கச்சி தேவ யதி கஞ்சன ஹந்து ஐந்து
பவ்யோ பஜேத பகவந்தம் அநந்ய சேதா
தம் சோயம் ஈத்ருஸ இயாந் இதி வா அபி அஜாநந்
ஹை வைநதேய சமமபி உரரீ கரோஷி —64-

எம்பெருமானே எவனேலும் ஒருவன் தூயவனாய் அநந்ய மனஸ்கனாய் தேவரீரைப் பணிந்தான் ஆகில்
இவன் இன்னான் இனையான் என்று கூட ஆலோசியாமல் அவனைப் பெரிய திருவடியோடும் ஓக்கவும் திரு உள்ளம் பற்றுகின்றீர் –
இது மிகவும் வியக்கத்தக்கது -வ்யாமோஹ அதிசயம் பெருக நின்று கைக் கொள்ளும்படியை அருளிச் செய்கிறார் இதில் –

ய கச்சி தேவ யதி கஞ்சன ஹந்து ஐந்து
பவ்யோ பஜேத பகவந்தம் அநந்ய சேதா
திர்யக் ஜாதீயனான கஜேந்திரன் திறத்திலா இவ்வளவு வ்யாமோஹம்
வஸ்து கோடியிலே எண்ணத் தகாத ஜென்மமாகவும் அமையும்
அநந்ய சேதாஸ் சததம் யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யச –ஸ்ரீ கீதையின் படியே அநந்ய சேதஸ்கத்வம் ஒன்றே வேண்டுவது
தம் சோயம் ஈத்ருஸ இயாந் இதி வா அபி அஜாநந்
இவன் இன்னான் இனையான் என்று அவனை இட்டு எண்ணுவான் அல்லன் எம்பெருமான்
இவன் செய்த குற்றம் என்ன பிறப்பு என்ன இயல்வு என்ன -ஒன்றையுமே கணிசியான்
ஹை வைநதேய சமமபி உரரீ கரோஷி —
தாசஸ் சஹா வாஹனம் ஆசனம் த்வஜோ யஸ் தே விதானம் வ்யஜனம் த்ரயீ மய –என்னும்படியான
புள்ளரையனைப் போலே கைக்கொள்ளும்
ஹை
இது என்ன சீலம் தான்
பகவந்தம் -தேவரீரை -என்றபடி

————————

த்வத் சாம்யம் ஏவ பஜதாம் அபி வாஞ்சசி த்வம்
தத் சாத்க்ருதைர் விபவ ரூப குணைஸ் த்வதீயை
முக்திம் ததோ ஹி பரமம் தவ சாம்யமாஹு
த்வத் தாஸ்யம் ஏவ விதுஷாம் பரமம் மதம் தத் –65-

எம்பெருமானே -பக்தர்களுக்கு முக்தி தசையில் சாம்யம் ஆவது தேவரீருடைய விபவங்களையும் ரூப குணங்களையும்
அவர்களுக்கு அதீனமாக்கி-அதனாலேயே ஸாம்யா பத்தி என்றும் தேவரீர் திரு உள்ளம் பற்றி இருப்பது
அங்கன் அன்றிக்கே தேவரீருக்கு அடிமை செய்வதே மோக்ஷம் என்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவ வித்வான்களின் சிறந்த கொள்கை –

ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை ச விபூதிகனாக அனுபவித்திக்க இழிந்த இந்த ஸ்தவத்தில் இவ்வளவிலும்
விபூதிப் பரப்பிலே ஊன்றிப் போந்தார்
இடையிலே -41-ஸ்லோகம் தொடங்கி -யத் வைஷ்ணவம் ஹி பரமம் பதம் ஆம நந்தி -தொடங்கி
ஐந்து ஸ்லோகங்களால் திரு நாட்டை வருணித்தார்
மேலே ப்ராசங்கிக்கமாக அவனுடைய திருக்கல்யாண குணங்களை அனுபவித்தார்
இனி முக்த போக்யமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தைப் பேசப் புகுகிறார்
இந்த ஸ்லோகத்தில் எம்பெருமானார் தர்சனப்படி மோக்ஷ பதார்த்த நிஷ்கர்ஷம் செய்து அருளுகிறார்

பாஷாண கல்பதைவ முக்தி -என்றும்
ஆத்யந்திக துக்க த்வம்ச ஏவ மோக்ஷ -என்றும் -சொல்லிப் போவார் சிலர்
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்ம ஐவ பவதி -சுருதி வாக்கியத்தின் உண்மைப்பொருளை அறியாமல் ஐக்யமே மோக்ஷம் என்பர் சிலர்
ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சனம் பரமம் சாம்யம் உபைதி —
இரண்டு வஸ்துக்கள் இருந்தால் தான் சாம்யம் உபைதி சொல்ல முடியும்
எபெருமானுக்கு உள்ள விபவ ரூப குணங்கள் எல்லாம் முக்தாத்மாவுக்கு உண்டாகப் பெறுகையே சாம்யம் என்ன வேணும்
முக்த சாம்ராஜ்யம் -என்பது இவ்வளவே அன்றே
உற்றேன் உகந்து பணி செய்து உனபாதம் பெற்றேன் -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே –
என்பதை இங்கே காட்டி அருளுகிறார்
விதுஷாம் -என்றது ஆழ்வார் ஆளவந்தார் எம்பெருமானார் போல்வாரை –

——————–

தத் வை ததாஸ்து கதம் அயம் அஹோ ஸ்வ பாவோ
யாவாந் யதாவித குணோ பஜதே பவந்தம்
தாவாந் ததாவித குணஸ் தததீன வ்ருத்தி
சம்ஸ்லிஷ்யசி த்வம் இஹ தேந ஸமான தர்மா –66-

எம்பெருமானே கீழ் ஸ்லோகத்தில் சொல்லப்பட்ட விஷயம் அப்படி இருக்கட்டும் -இவ்வாச்சர்யம் கேளீர்
ஒரு சேதனன் -எவ்வளவிலனாய் -எந்த குணத்தை உபாஸ்யனாகப் பரிக்ரஹித்தவனாய் தேவரீரை பஜிக்கின்றானோ
தேவரீர் அவ்வளவராய் அப்படிப்பட்ட குண ஆவிஷ்காரத்தையே உடையவராய்
அவ்வுபாசனுக்கு அதீனமான விருத்தியை உடையவராய் தத் ச தர்மாவாய்க் கொண்டு அவனோடு கலந்து அருளுகிறீர்
அந்தோ இது என்ன இயல்பு

அப்ரதீ காலம்ப நாந் –தத் க்ரதுச் ச –என்கிற ப்ரஹ்ம ஸூதரத்துக்கு விஷய வாக்யமாக
யதா க்ரதுர் அஸ்மின் லோகே புருஷோ பவதி ததா இத ப்ரேத்ய பவதி-என்ற ஸ்ருதியைக் காட்டி தாத்பர்யம் அருளப்பட்டது –
அவ்வர்த்தமே இந்த ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்யப் படுகிறது

தத் வை ததாஸ்து
கீழ் ஸ்லோகத்தில் பூர்வ அர்த்தத்தில் சொல்லப்பட்ட விஷயம் கிடக்கட்டும் கிடீர்
தன்னுடைய விபூதி ரூப குணங்களை பக்தாதீனம் ஆக்கி சாம்யா பத்தி அருளினது பெரிய குணமோ –
இப்போது சொல்லப்படும் இது அன்றோ சிறந்த குணம் -சொல்வதற்கு முன்னே
கதம் அயம் அஹோ ஸ்வ பாவோ
என்று நெஞ்சு குழைகிறார்
யாவாந் யதாவித குணோ பஜதே பவந்தம்
பஜிப்பவன் எவ்வளவான ஞானாதி குண யுக்தனாய்க் கொண்டு தேவரீருடைய திருக்கல்யாண குணங்களில்
தன்னுடைய ருசிக்கு ஈடாக எந்த திருக்குணங்களை உபாஸ்யமாகக் கொண்டு பஜிக்கிறானோ
த்வாம் தாவாந் ததாவித குணஸ்
தேவரீரும் அவ்வளவராய் அவன் அனுபவித்த குணங்களை மாத்திரம் குணமாகக் கொண்டவராய்
தததீன வ்ருத்தி
அவ்வுபாசகன் இட்ட வழக்காய்
சம்ஸ்லிஷ்யசி த்வம் இஹ தேந ஸமான தர்மா —
அவனோடு புரையறக் கலந்து பரிமாறா நின்றீர்
அயம் அஹோ கதம ஸ்வ பாவ —
என்று விஸ்மயப்படுகிறபடி
தத் க்ரது நியாயம் -பிரசித்தம் -வேதாந்தங்களில்
உபாசகனுக்கும் எம்பெருமானுக்குமே தெரிந்த இந்த குண விசேஷத்தை பன்னி உரைக்க நம் போல்வாருக்கு நிலமோ

———————

நீலாஞ்சனாத்ரி நிபம் உந்நசம் ஆயதாக்ஷம்
ஆஜாநு ஜைத்ர புஜம் ஆயத கர்ண பாசம்
ஸ்ரீ வத்ஸ லக்ஷணம் உதார கபீர நாபம்
பஸ்யேம தேவ சாதச் சதம் ஈத்ருசம் த்வாம் —67-

எம்பெருமானே நீல அஞ்சன மலை போன்றவரும் -நீண்ட திரு மூக்கு உடையவரும் -பரந்த திருக்கண்களை உடையவரும்
திரு முழம் தாள்கள் அளவும் தொங்குகின்ற ஜெயசீல புஜங்களை உடையவரும் -பரந்த திருச்செவி மடல்களை உடையவரும் –
திரு மறு மார்பரும் –அழகிய ஆழ்ந்த திரு நாபியை யுடையவருமான தேவரீரை
இவ்வண்ணமாகவே பல்லாண்டு பல்லாண்டு அளவும் சேவிக்கக் கடவோம்
இது தொடங்கி -83-ஸ்லோகம் அளவும் பரம ப்ராப்யமான பரம புருஷார்த்தம் தன்னையே வாய் வெருவுகிறார்
திரு நாட்டிலே திரு மா மணி மண்டபம் தன்னிலே தாம் இருப்பதாக பாவனா பிரகர்க்ஷத்தாலே
அபி சந்தி பண்ணி அந்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை அனுபவித்து இனியராகிறார்

நீலாஞ்சனாத்ரி நிபம்
பச்சை மா மலை போல் மேனி
நின்ற குன்றத்தினை நோக்கி நெடுமாலே வா என்று கூவும்
உந்நசம்
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ -என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமாய் யாயிற்று கோல நீள் நெடு மூக்கு இருப்பது
உந்நதா நாசிகா யஸ்ய ச உன்னசா
உபசர்க்காச்சா -பாணினி சூத்ரம்
ஆயதாக்ஷம்
கரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட அப்பெரியவாய திருக்கண்கள் இருக்கிறபடி
ஆஜாநு ஜைத்ர புஜம்
திரு முழம் தாள் அளவும் நீண்டு ஜெயசீலங்களாய் விளங்கா நின்ற திருக்கைகளை யுடையீர்
ஆயத கர்ண பாசம்
திருச்செவி மடல்கள் தோள் அளவும் தள தள என்று தொங்கி இருக்கும் இறே
லச தம்ச விலம்பி கர்ணபாசம் –என்றும்
ஆயத் கர்ண பாச பரி கர்மசதம்சம்–ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம்
ஸ்ரீ வத்ஸ லக்ஷணம்
ஸ்ரீ வத்சம் என்பது மயிர்ச்சுழி -அவன் திரு மார்பில் அசாதாரணமாக விளங்கும்
வ்யக்தமேஷா மஹா யோகி –ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா நித்ய ஸ்ரீ -மண்டோதரி
உதார கபீர நாபம்
திரு நாபிக்கு உதார குணமாவது -நான்முகனைத் தந்து அவன் மூலமாக மூவுலகையும் தருகை
பஸ்யேம தேவ சாதச் சதம் ஈத்ருசம் த்வாம் —
இங்கனம் கால தத்வம் உள்ளதனையும் சேவிக்கக் கடவேன்
சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா
சாதச் சதம்-என்றது நூறு வருஷத்தில் நிற்கும் வார்த்தை அன்று –
இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு இரும் என்னுமா போலே கொள்ளக் கடவது –

——————-

அம்போருஹாக்ஷம் அரவிந்த நிப அங்க்ரி யுக்மம்
ஆதாம்ர தாம ரஸ ரம்ய கராக்ர காந்தி
ப்ருங்காலகம் ப்ரமர விப்ரம காய காந்தி
பீதாம்பரம் வபுரதஸ் து வயம் ஸ்தவாம –68-

எம்பெருமானோ அடியோங்களோ என்றால் செந்தாமரை கண்களை யுடையதும் -செந்தாமரை அடிகளை யுடையதும் –
செந்தாமரை போன்று அழகிய திருக்கைத்தல அழகை யுடையதும் வண்டு ஒத்த இருண்ட திருக் குழல்களை யுடையதும்
வண்டின் சாயலை யுடையதும் பீதகவாடை அணிந்ததுமான இந்தத் திரு மேனியை ஏத்தக் கடவோம் –
கீழே காட்சியை வேண்டினார் -கண்டவாறே வாய் படைத்த பிரயோஜனத்துக்கு துதிக்க வேணுமே-

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வாது –என்னச் செய்தேயும்
செந்தாமரைத் தடம் கண் செங்கனி வாய்ச் செங்கமலம் செந்தாமரை யடிகள்-என்றும்
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண்ணிணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே -என்றும்
அப்ஜம் நு கதம் நிதர்சனம் என்று இவரும் அருளிச் செய்தேயும்
அப்ஜ பாதம் அரவிந்த லோசனம் பத்ம பாணி தலம் –என்றார் ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில்
ஆகவே இங்கும் அம்போருஹம் –அரவிந்தம் -தாமரசம் -என்று சொற்களை மாற்றி இட்டு வருணிக்கிறார்

ப்ருங்காலகம்
செங்கமலப்பூவில் தேன் உண்ணும் வண்டே போல் பங்கிகள் வந்து உன் பவள வாய் மொய்ப்ப –பெரியாழ்வார்
முன் நெற்றி மயிர்கள் திரு முக மண்டலத்தில் படிந்து இருப்பதை நோக்கினால்
செங்கமலப்பூவில் தேன் உண்ணும் வண்டே போல் இருக்கும் இறே
ப்ரமர விப்ரம காய காந்தி
திரு மேனி முழுவதுமே வண்டினங்கள் ஒளியாய் இருக்கும்
தூவியம் புள்ளுடை தெய்வ வண்டு அன்றோ
பீதாம்பரம் வபுரதஸ் து வயம் ஸ்தவாம —
திருமேனிக்கு பரபாக சோபையாகத் திருப்பீதாம்பரம் அணிந்து இருக்கும் படி
இப்படிப்பட்ட திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை வாயார வாழ்த்தக் கடவேன் –

———————

ப்ரூ விப்ரமேண ம்ருது சீத விலாகி தேந
மந்த ஸ்மிதேந மதுராஷராய ச வாசா
ப்ரேம ப்ரகர்ஷ பிசுநேந விகாஸிந ச
சம்பாவயிஷ்யஸி கதா முக பங்கஜேந –69-

எம்பெருமானே -திருப் புருவ விலாசத்தாலும் -மெல்லிய குளிர்ந்த கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தாலும்-புன் முறுவலாலும்
மதுரமான அக்ஷரங்களை உடைய வாங்கினாலும் -உள்ளே உறையும் ப்ரேம பிரகர்ஷத்தை கோள் சொல்லித் தரக் கடவதாய்
விகாச சாலியான முகாரவிந்தத்தினாலும் அடியேனை எப்போது சத்கரிக்கப் போகிறாய்
கதாஹம் பகவந்தம் நாராயணம் –இதி பகவத் பரிசர்யாயாம் ஆசாம் வார்த்தயித்வா–ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் –என்ற
கணக்கிலே நான்கு ஸ்லோகங்கள் அருளிச் செய்கிறார்
இதில் நின் முக ஒளி திகழ முறுவல் செய்து நிற்கும் காலம் என்றைக்கோ -என்கிறார்

ப்ரூ விப்ரமேண
தன் கைச்சார்ங்கம் அதுவே போல் புருவ வட்டம் அழகிய –என்றபடி திருபுருவ விலாசத்தாலும்
ம்ருது சீத விலாகி தேந
தம் பெரும் கண் மலர்ப் புண்டரீகம் நம் மேல் ஒருங்கே பிறழ வைத்தார் -என்னும் படி திருக் கண் நோக்கத்தாலும்
மந்த ஸ்மிதேந
முற்றம் புகுந்து முறுவல் செய்து நின்றீர்–என்று அந்தரங்க பிரணயினிகளுக்கு யாரும் பெரும் பேறான புன் முறுவலினாலும்
மதுராஷராய ச வாசா
வஞ்சி மருங்குல் நெருங்க நோக்கி வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு-என்றும்
தொண்டர்க்கு அருளி சோதி வாய் திறந்து -என்றும் பேசலாம்படியான திரு வாசகங்களாலும்
ப்ரேம ப்ரகர்ஷ பிசுநேந விகாஸிந ச
சம்பாவயிஷ்யஸி கதா முக பங்கஜேந -திரு உள்ளத்தில் உறையும் ப்ரீதி அடங்கலும் திரு முக மண்டலத்தில்
தோற்றக் கடவதாய் இருக்க வேணும்
இங்கனம் அடியேனுக்கு பரிசு அளிக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி இருப்பது எப்போதோ –

————–

வஜ்ர அங்குச த்வஜ சரோருஹ சங்க சக்ர
மத்ஸ்யீ ஸூதா கலச கல்பக கல்பிதாங்கம்
த்வத் பாத பத்ம யுகளம் விகளத் ப்ரபாத்பி
பூயோ அபிஷேஷ்யதி கதா நு சிரோ மதீயம் –70-

எம்பெருமானே -வஜ்ரம் என்ன -அங்குசம் என்ன -த்வஜம் என்ன -தாமரை என்ன -சங்கம் என்ன -சக்ரம் என்ன –
மத்ஸ்யம் என்ன -அம்ருத கலசம் என்ன -கல்பக வருஷம் என்ன -ஆகிய இவற்றின் ரேகைகளினால்
அடையாளம் செய்யப்பெற்ற உனது பாதாராவிந்த த்வந்தவமானது
பெருகுகின்ற காந்தி ப்ரவாஹமாகிற தீர்த்தத்தினால் என்னுடைய சிரசை எப்போது நன்றாக அபிஷேகம் செய்யுமோ –

திரு முக மண்டலத்தினால் பண்ணி அருளும் பரிசை பிரார்த்தித்தார் கீழே
நீ ஒரு நாள் படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய்
கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே
அடிச்சியோம் தலைமிசை நீ அணியாய் ஆழி யம் கண்ணா உன் கோலப் பாதம்
இந்த பிரார்த்தனையை இரண்டு ஸ்லோகங்களால் செய்து அருளுகிறார்

வஜ்ர அங்குச த்வஜ சரோருஹ சங்க சக்ர
மத்ஸ்யீ ஸூதா கலச கல்பக கல்பிதாங்கம்
த்வத் பாத பத்ம யுகளம் விகளத் ப்ரபாத்பி
பூயோ அபிஷேஷ்யதி கதா நு சிரோ மதீயம் –70-
வஜ்ராயுதாத்மகமான சின்னம் -அங்குச ரூபமான சின்னம் -த்வஜ ரூபமான சின்னம் -தாமரைப்பூ மயமான சின்னம்
பஞ்சாயுத சின்னம் -மத்ஸ்யாகாரமான சின்னம் -அம்ருத கலச ரூபமான சின்னம் -கல்ப வ்ருஷாத்மகமான சின்னம் –
ஆகிய இவை உள்ளடியிலே பொருந்து இருக்கப் பெறுவது உத்தம புருஷ பாத சிஹ்னமாக சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்பட்டு இருப்பதாலும்
எம்பெருமானுடைய திருப்பாத கமலங்களில் இந்த சின்னங்களை பூர்வர்கள் அனுசந்திப்பதாலும் அருளிச் செய்தபடி
வஜ்ர த்வஜாங்குச ஸூதா கலசாத பத்ர பங்கேரு ஹாங்க பரி கர்ம பரீத மந்த –ஸ்ரீ அதி மானுஷ ஸ்தவம்
சங்க ரதாங்க கல்பக த்வஜாரவிந்தாங்குச வஜ்ர லாஞ்சனம் –ஸ்ரீ ஆளவந்தார்
வஜ்ர அரவிந்த த்வஜச் சத்ரீ கல்பக சங்க சக்ரேத்யாதி –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—51-60–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 3, 2019

த்ரயீ உத்யதா தவ யுவத்வ முகைர் குணை
ஆனந்தம் ஏதிதம் இயர்ந் இதி சம் நியந்தும்
தே யே சதம் த்விதி பரம்பரயா ப்ரவ்ருத்தா
நைவைஷ வாங் மனச கோசர இத்யுதாஹ–51-

எம்பெருமானே யவ்வனம் முதலான குண ஸமூஹங்களினாலே மிகச் சிறந்து விளங்குமதான
தேவரீருடைய ஆனந்தத்தை இவ்வளவு என்று அளவிடப் புகுந்த வேதமானது –
தே யே சதம் -என்கிற பரம்பரையினாலே சொல்லப் புகுந்தது
இக்குணம் வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாதது என்று சொல்லி நின்றது

ஸ்வரூப நிரூபணம் செய்து போரும் அடைவில் கீழே -24-ஸ்லோகத்தில் ஆனந்தத்தின்
அபரிச்சின்னத்வத்தை அருளிச் செய்தார்
அதை இப்போது குண பிரகாரணத்தில் விவரித்து அருளுகிறார்

தவ யுவத்வ முகைர் குணை
ஆனந்தம் ஏதிதம் இயர்ந் இதி சம் நியந்தும் உத்யதா த்ரயீ
ஆனந்த வல்லி –ஸைஷா நந்தஸ்ய மீமாம்ஸா பவதி –தொடங்கி –யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே –
ஸ்தோத்ர ரத்னம் -19-உபர்யு பர்யப் ஜபுவோபி பூருஷான் பிரகல்பய
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ உத்தர சதகத்தில் — மர்த்தோத்தாயம் விரிஞ்சாவதிகமுபரி சொத்ப்ரேஷ்ய மீமாம்ச மாநா ரெங்கேந்திர ஆனந்த வல்லீ
தே யே சதம் த்விதி பரம்பரயா ப்ரவ்ருத்தா நைவைஷ வாங் மனச கோசர இத்யுதாஹ–
இப்படி தொடர்ந்து ஓதிச் சென்ற வேதத்தின் பரம தாத்பர்யம் -எம்பெருமானுடைய ஆனந்தம் அவாங் மனச கோசரம் –
அப்ராப்ய மனசா ஸஹ என்று முக்த கண்டமாகவும் சொல்லிற்றே அது –

———————

ஏவம் தயா சதுரயா தவ யவ்வநாத் யாஸ்
சர்வே குணாஸ் ஸஹ ஸமஸ்த விபூதி பிச் ச
ப்ரவ்யாஹ்ருதாஸ் ஸ்யுர் அவதீன் அவதிரயந்த
வாசா மகோசர மஹா மஹிமாந ஏவ –52–

சாதுர்யமுடைத்தான அந்த ஆனந்த வல்லி என்னும் ஸ்ருதியினாலே இவ்விதமாக தேவரீருடைய
யவ்வனம் முதலிய சகல குணங்களும் சகல விபூதிகளும் கூட நிரவதிகங்களாகவும்
வாசா மகோசர மஹா வைபவசாலிகளாயும் சொல்லி முடிக்கப் பட்டவைகளே யாகும்

சதுரயா தயா –
ஒவ் ஒரு திருக் குணத்தையும் தனித்தனியே எடுத்து இது அபரிச்சின்னம் இது அபரிச்சின்னம் என்று
சொல்லிப்போகும் சிரமத்தை விட்டு சகல குணங்களும் சகல விபூதிகளும் அபரிச்சின்னம்
என்று காட்டுகையாகும் சாதுர்யம்
பிருந்தாவனம் பகவதோ கிருஷ்னேந அக்லிஷ்ட்ட கர்மணா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
ஒவ் ஒரு பசுவுக்கும் கன்றுக்கும் தனித்தனியே புல்லும் தண்ணீரும் திரட்டித் தராமல் நெருஞ்சிக்காடு
முழுவதையும் பசும் புல் காடாகாக்கிய சாமர்த்யமே அக்லிஷ்ட்ட கர்மணா என்றது

தவ யவ்வநாத் யாஸ் சர்வே குணாஸ்
ஆனந்த உபக்ரமத்தில் யுவா ஸ்யாத என்று முன்னிட்டு ஓதுகையாலே அதுவே சகல குணங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
ஸஹ ஸமஸ்த விபூதிஸ்
ஆனந்த மீமாம்சையில் தஸ்யேயம் ப்ருத்வீ சர்வா வித்தஸ்ய பூர்ணா ஸ்யாத் என்று
பூ லோக ஐஸ்வர்யம் மாதரம் சொன்னது
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்கு யாதும் சோராமே ஆள்கின்ற எம்பெருமானுடைய
சர்வ லோக ஐஸ்வர்யத்துக்கும் உப லக்ஷணம்

—————–

சம்வர்த்த வர்த்தி நிகிலம் நிரபிஞ்சஜம்
சித்ரே ச கர்மணி யதார்ஹம் அஹோ நியச்சன்
சத்யா க்ரிமி த்ருஹிண பேதம் அபேதத்
ஆவிச்ச கர்த்த சக்ரு தீக்ஷண தீஷனேந –53-

எம்பெருமானே பிரளயத்தில் கிடப்பதாய்-அனுபவ ரூப ஞானமும் ப்ரத்யபிஜ்ஞா ரூப ஞானமும் அற்றதான சகல ஐந்து ஜாதத்தையும்
விசித்திரமான தத் தத் கர்மங்களிலே யதா யோக்யமாக நிபந்த்தித்து ஏக காலத்தில் கடாஷிக்கும் தீக்ஷை கொண்டு
உடனே இவ்வுலகத்தை ப்ரஹ்மாதி ஸ்தம்ப பர்யந்த பெத்த விசிஷ்டமாயும் ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்தில் பேதம் அற்றதாயும் படைத்தீர்

சம்வர்த்த வர்த்தி
சங்கல்ப ரூபமான ஞான விசேஷமும் அபரிச்சின்னம் என்கிறார் இதில்
ஸ்ருஷ்ட்டியைச் சொல்லும் போது பிரளயத்தையே முன்னிட்டு ஸ்ருதியும் சொல்லும் –
பிரபஞ்சம் அநாதி என்பதால் அபூர்வ ஸ்ருஷ்ட்டி சொல்ல ஒண்ணாது
சூர்யா சந்த்ர மசவ் ததா யதா பூர்வம் கல்பயத்–என்று யதா பூர்வம் -என்னப் பட்டது இறே
சதேவ ஸோம் யே இதம் அக்ர ஆஸீத்
ஆஸீத் இதம் தமோ பூதம் –இத்யாதிகளும் உண்டே
இவற்றை அடி ஒற்றியே சம்வர்த்தவர்த்தி என்கிறார்
சம்வர்த்தம் என்றது பிரளயம் -பிரளய காலத்தில் எல்லாம் ஸூஷ்ம தசாபன்னமாக உண்டே
நிகிலம் நிரபிஞ்சஜம்
அனுபவ ரூப ஞானம் இல்லாது என்றபடி
அஜ்ஞம்
ப்ரத்யபிஜ்ஞா ரூப ஞானம் இல்லாதது
சித்ரே ச கர்மணி யதார்ஹம் அஹோ நியச்சன்
சிதரே ச -என்றது -சித்ரேசத்யபி -அஸங்கயேயமான பிராணி சமூகங்கள் செய்த கர்மங்கள் விசித்ரமாகவே இருக்குமே
அவற்றின் பரிபாக தசை ஏக காலத்தில் உண்டாகாதே -ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்தில் சகல ஜந்துக்களும் ஏக காலத்தில் பிறப்பது அசம்பாவிதம்
ஏக காலத்தில் கரண களேபரங்களைக் கொடுத்து அருளியது கேவலம் கிருபையினாலேயே -என்று நம் பூர்வர்கள் நிர்வாஹம்
ஓவ்கபத்யம் அனுக்ரஹ கார்யம்
சரீர பேதங்கள் மாத்திரம் தத் தத் கர்ம அனுகுணமே யாகும் -எனவே -யதார்ஹம் நியச்சன்-என்கிறார்
சத்யா
என்றது யுகபத் என்றபடி –சமகாலத்தில் என்கை
த்ருஹிண—
என்று ப்ரஹ்மாவை சொல்லிற்று
அபேதத்
பக்ஷபாத சூன்யமாக -வைஷம்யம் நைர்க்ருண்ய ப்ரஸக்தி ஏற்றபடி
சக்ரு தீக்ஷண தீஷனேந –ஆவிச்ச கர்த்த
சங்கல்ப லேசத்தினாலே தோற்றுவித்தீர்
இத்தால் சங்கல்பத்தின் பிரபா அதிசயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

—————-

அஸ்தம் யத் உத்யத் உபசாயி அபசாயிஸ ஏவம்
ஈசம் தரித்திரம் ஜங்கமம் அப்ய நிங்கம்
விஸ்வம் விசித்திரம் அ விலக்ஷண வீக்ஷனேந
விஷோ பயஸி அநவதிர் பாத சக்திர் ஐஸீ –54-

எம்பெருமானே அழிவதும் உண்டாவதும் வளர்வதும் தேய்வதும் சம்பன்னமும் தரித்ரமும் ஜங்கமமும் ஸ்தாவரமுமாய்
இப்படி விசித்திரமான பிரபஞ்சத்தை ஸக்ருத் சங்கல்பித்தினாலே ஸ்ருஷ்டிக்கு அனுகூலமான
விகாரத்தோடே கூடியதாக ஆக்குகின்றீர்-ஈஸ்வர ப்ரயுக்தமான உமது சக்தி எல்லை கடந்தது
சங்கல்பத்தின் கூடிய சக்தியின் பிரபாவத்தை அனுசந்திக்கிறார்

அஸ்தம் யத் உத்யத்
விநாச உன்முகம் ஆனதொன்று -உதய உன்முகம் ஆனதொன்று
அஸ்தமயத்தை அடைகின்றது ஓன்று -உதயத்தை அடைகின்றது ஓன்று
உபசாயி அபசாயிஸ
அபிவிருத்தி அடைவது ஓன்று -ஷயம் அடைவது ஓன்று
ஈசம் தரித்திரம்
ஐஸ்வர்யத்தை அடைவது ஓன்று -தாரித்ரய விசிஷ்டம் ஓன்று
ஜங்கமம் அநிங்கம்
நடையாடுவது ஓன்று நிலைத்து நிற்பது ஓன்று
ஏவம் விஸ்வம் விசித்திரம்
ஈசேசி தவ்ய வைஷம்ய நிம்நோந் நதமிதம் ஜகத் -என்கிறபடியே எல்லை கடந்து காணப்படுகின்ற
வைஷம்யங்களாலே விசித்திரமாய் அன்றோ விஸ்வம் இருப்பது -இப்படிப் பட்டதாம் படி
அ விலக்ஷண வீக்ஷனேந விஷோ பயஸி
ஏக ரூபமான சங்கல்பத்தினாலே விசேஷ விகார யுக்தமாய் செய்யா நின்றீர் என்கை –
ஸ்ருஷ்டிக்கு உன்முகமான குண விகாரத்தோடே கூடியதாகச் செய்யா நின்றீர் என்கை –
அநவதிர் பாத சக்திர் ஐஸீ —
அநிதர சாதாரணமாய் ஈச்வரத்வ ப்ரயுக்தமாய் உள்ள இந்த சக்திக்கு ஓர் அவதி உண்டோ

———————–

ரூப பிரகார பரிணாம க்ருத வ்யவஸ்தம்
விஸ்வம் விபர்யசிதும் அந்யத் அசத் ச கர்த்தும்
ஷாம்யந் ஸ்வபாவ நியமம் கிம் உதீஷசே த்வம்
ஸ்வாதந்தர்யம் ஐஸ்வர்யம் அபர்யநுயோஜ்யம் ஆஹு –55-

இன்ன வஸ்துக்களுக்கு ஸ்வரூப பரிணாமம் -இன்ன வஸ்துக்களுக்கு ஸ்வ பாவ பரிணாமம் என்று வ்யவஸ்தை பெற்று இருக்கிற
சேதன அசேதனாத்மகமான சகல பிரபஞ்சத்தையும் விபரீதம் ஆக்குதற்கும் அசத் கல்பமானவற்றை சத்தா யுக்தமாக்குதற்கும்
சக்தரான தேவரீர் ஸ்வபாவ நியமத்தை ஏதுக்குக் கணிசிக்கிறீர்
ஈஸ்வர ப்ரயுக்தமான உமது ஸ்வா தந்தர்யம் கேட்பர் அற்றது என்கிறார்கள்
எம்பெருமானுடைய ஸ்வா தந்தர்யம் நிரங்குசம் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது இதில்

ரூப பிரகார பரிணாம க்ருத வ்யவஸ்தம் விஸ்வம்
ரூபமாவது ஸ்வரூபம்
பிரகாரமாவது ஸ்வ பாவம்
அசேதன வஸ்துக்களுக்கு ஸ்வரூப விகாரமும் -சேதன வஸ்துக்களுக்கு ஸ்வ பாவ விகாரமும்
பகவத் சங்கல்பத்தாலே வ்யவஸ்திதம்
அம்ருதாஷரம் ஹர
ஆத்மா சுத்தோஷர -என்று அக்ஷர சப்தத்தால் ஆத்மாவைச் சொல்லி இருக்கையாலே
க்ஷண ஷரண ஸ்வ பாவமாய்க் கொண்டு ஷர சப்த வாஸ்யமான அசித்துப் போலே விகரிக்கை இன்றிக்கே
சதைக ரூபமாய் இருக்கும் சித் தத்வம்
அவிகார்யோயம் -என்று ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யரும் அருளிச் செய்தான்
விகாரமாவது அவஸ்தாந்தராபத்தி
சேதன ஸ்வபாவத்துக்கு அவஸ்தாந்தராபத்தி இருந்தாலும் சேதன ஸ்வரூபத்துக்கு அது ஒரு நாளும் கிடையாது —
அசேதன ஸ்வரூபத்துக்கு அது உண்டு
ஆக ஸ்வரூப விகார ஸ்வ பாவ விகாரங்களிலே ஒரு நியதி கொண்டு இருக்கிற விஸ்வத்தை
விபர்யசிதும் அந்யத் அசத் ச கர்த்தும் ஷாம்யந்
விபர்யஸ்தம் ஆக்குதற்கும் அழிக்கைக்கும் ஆக்குதற்கும் சக்தர் என்னவுமாம்
ஸ்வபாவ நியமம் கிம் உதீஷசே
அவ்வோ வஸ்துக்களின் கர்ம பல ஸ்வ பாவ நியதியைக் கடாக்ஷிக்க வேண்டியது உண்டோ –
ப்ரளய அனுகூலமான கர்ம விபாகத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டி அனுகூலமான கர்ம விபாகத்தையும் எதிர்பார்த்து
ஸ்ருஷ்ட்டி பிரளயங்களை நிர்வஹிக்க வேண்டிய ஆவஸ்ய கதை இல்லை இறே
தேவரீருக்கு -என்றபடி
ஏன் என்னில் நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரர் ஆகையால் என்று மேலே சமர்த்திக்கிறார்
ஸ்வாதந்தர்யம் ஐஸ்வர்யம் அபர்யநுயோஜ்யம் ஆஹு —
நியோக பர்யநுயோகாநர்ஹத்வ ரூபமான ஸ்வா தந்தர்யம் அன்றோ ஈஸ்வரனுக்கு உள்ளது
இத்தைச் செய் அத்தைச் செய்யாதே என்று ஏவுகை நியோகம்
ஏன் இதைச் செய்தாய் ஏன் இப்படிச் செய்தாய் என்று கேட்பது பர்யநுயோகம்
இவை இரண்டுக்கும் நிலம் அல்லாதது ஈஸ்வர ஸ்வா தந்தர்யம்
அபர்யநுயோஜ்யம்-என்ற இடத்தில் நியோகாநர்ஹதையும் உப லக்ஷண விதயா கொள்ளக் கடவது
நிராங்குச ஸ்வா தந்த்ரயத்தை போற்றி அனுசந்திக்கிறார்

——————

சம்வர்த்த சம்ப்ருத கரஸ்ய சஹஸ்ர ரசமே
உஸ்ரம் தமிஸ்ரயத் அஜஸ்ர விஹாரி ஹாரி
நித்யானுகூலம் அனுகூல ந்ரூணாம் பரேஷாம்
உத்வேஜநஞ்ச தவ தேஜ உதா ஹரந்தி–56-

எம்பெருமானே பிரளய காலத்தில் நிரம்பிய கிரணங்களை உடையனான சூரியனுடைய கிரணங்களை இருளாக்குவதும்
நித்ய அசங்குசிதமும் மனோஹரமும் பிரதிகூலர்களுக்கு பயங்கரமுமான உன்னுடைய தேஜஸ்ஸை
அன்பர்களுக்கு போக்யமாகச் சொல்லுகிறார்கள்
பராபிபவன சாமர்த்திய ரூபமான தேஜஸ் என்னும் குணத்தை அனுபவிக்கிறார்

சம்வர்த்த சம்ப்ருத கரஸ்ய சஹஸ்ர ரசமே உஸ்ரம் தமிஸ்ரயத்
ப்ரளய காலத்தில் ஸூர்ய சந்த்ர வாயு யமாதிகளான சகல தேவதைகளுக்கும் வீர்யம் அபரிமிதம் என்பது நூல் கொள்கை
சூரியனுடைய கிரணங்கள் அத்யுக்ர மாக ஜ்வலிக்கும் போது -அந்த பிரகாச அதிசயமும் இருள் என்னலாம் படி உள்ளது
எம்பெருமானுடைய இயற்கையான தேஜஸ்ஸூ
தமிஸ்ரயத் -என்றது தமிஸ்ரம் குர்வத்–தமிஸ்ரம் திமிரம் தமஸ் அமர கோசம்
அஜஸ்ர விஹாரி
எப்போதும் விஹாரிப்பது -ஒரு நாளும் சங்கோசம் இல்லாதது என்றபடி
ஹாரி
மனோஹரமானது
நித்யானுகூலம் அனுகூல ந்ரூணாம்
குழுமித் தேவர் குழாங்கள் கை தொழச் சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே -என்று வாய் வெருவும்படி உள்ளது என்கை
பரேஷாம் உத்வேஜநஞ்ச
மாரீசன் போல்வார் -அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜஸ் -என்று நெஞ்சு உழைத்து சொல்லும்படி யானது
தவ தேஜ உதா ஹரந்தி–
ஆக இப்படிப்பட்டதாயிற்று தேவரீருடைய தேஜஸ்ஸை அனுபவ ரசிகர்கள் கூறுகிறார்கள்

—————–

நைவஹ்ய அவாப்யம் அநவாப்தம் இஹ வாஸ்தி யஸ்ய
சத்தாபி தஸ்ய தவ வீக்ஷணத பிரஜாநாம்
சம்பத் து கிம்பு நரிதோ ந வதான்யம் அந்யே
மன்யே த்வமேவ கலு மந்திரம் இந்திராயா —57-

எம்பெருமானே யாவர் ஒரு தேவரீருக்கு உபய விபூதியிலும் இதுவரை கிட்டாததாய் -இனி கிட்ட வேண்டியதாக இல்லையோ
அப்படி அவாப்த ஸமஸ்த காமரான தேவரீருடைய கடாக்ஷத்தினால் தான் பிரஜைகளுக்கு சத்தையும் ஆகிறது
செல்வம் உண்டாவதை பற்றி கேட்கவும் வேணுமோ -ஆதலால் தேவரீரை விட வேறு ஒரு உதாரரை அறிகின்றிலேன் –
திருவுக்கும் இருப்பிடம் தேவரீர் அன்றோ

உதார குணத்தை கொண்டாடுகிறார் இதில்
வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதில் வள்ளல்
எற்பரன் என்னை யாக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
தேவரீர் அவாப்த ஸமஸ்த காமர் ஆகையாலும்-தேவரீருடைய கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தினாலேயே
உலகுக்கு எல்லாம்–ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் உட்பட – சத்தையும் சம்பத்தும் விளைவதனாலும்
ஸ்ரீ மஹா லஷ்மிக்கு தேவரீர் வல்லவராகையாலும்
தேவரீருக்கு மேற்பட்ட உதார வ்யக்தியை காண்கின்றிலேன்
வதாந்ய –உதார புருஷன் என்றபடி

————————–

பாபைர் அநாதி பவ சம்பவ வாசநா உத்தை
துக்கேஷு ய கலு மிமங்ஷதி ஹந்த ஐந்து
தம் கேவலம் நு கிருபயைவ சமுத்தரிஷ்யன்
தத் துஷ் க்ருதஸ்ய ந நு நிஷ்கிருதிம் ஆத்த ஸாஸ்த்ரை –58-

எம்பெருமானே அநாதியான சம்சார பிறப்பின் வாசனையால் உண்டான பாபங்களினால் யாவன் ஒரு சேதனன்-
அந்த அந்த பாவங்களுக்குப் பயனான நரகாதி துக்கங்களில் மூழ்க நினைக்கிறானோ -அப்படிப்பட்ட சேதனனையும்
நிர்ஹேதுக கிருபையினால் கரை மரம் சேர்க்கத் திரு உள்ளம் பற்றிய தேவரீர் அவன் செய்த பாபங்களுக்கு உரிய
பிராயச்சித்தங்களை சாஸ்த்ரங்களினால் அறியச் செய்யா நின்றீர்
கிருபா குணத்தின் பெருமையை அருளிச் செய்யத் திரு உள்ளம் பற்றி இதில் அதற்கு அடியிடுகிறார்
ய கச்சி தேவ -64-ஸ்லோகம் வரை ஏக வாக்யார்த்தமாக கிருபையினால் உத்தம்பிதமாகக் கடவதான
ஷமா குணத்தையும் கூட்டி அனுபவித்துத் தலைக் கட்டுகிறார்
சர்வ முக்தி பிரசங்கமும் வாராமல் –
வைஷம்ய நைர்க்ருண்ய பிரசங்கமும் வாராமல் –
சாஸ்திரங்களை அவ தரிப்பித்து கிருபா குணத்தை சத்தை பெறுவித்துக் கொள்ளும் படியை அருளிச் செய்கிறார்

அநாதி பவ சம்பவ வாசநா உத்தை–பாபைர் –
சம்சார சக்கரம் சுழன்று -அநாதி காலமாக -மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -இவற்றின் வாசனை ரூட மூலமாய் இருக்கையாலே –
அதன் கனத்தினால் பாபங்கள் விளைந்து கொண்டே இருக்குமே
துக்கேஷு ய கலு மிமங்ஷதி ஹந்த ஐந்து
செய்த பாபங்கள் பலனைக் கொடுத்தே தீரும் அன்றோ
இப்படி சம்சாரமும் தப்பாமல் -அவற்றின் வாசனைகளும் தப்பாமல்
அதன் பலனாக நரகாதி வ்யசனமும் தப்பாமல் இருக்க அவன் கரி ஏறும் வழியைக் காட்டுகிறது மேல்
தம் கேவலம் நு கிருபயைவ சமுத்தரிஷ்யன் -தத் துஷ் க்ருதஸ்ய ந நு நிஷ்கிருதிம் ஆத்த ஸாஸ்த்ரை —
அனுபவித்தே தீர வேண்டும் என்னும் நிர்பந்தம் இல்லையே
அனுதாபதது பரமாத் பிராயச்சித்த உன்முகத்வத தத் பூர்ணாஸ் அபதாராஸ் சர்வே நச்யந்தி பாதச —
பிராயச்சித்த அனுஷ்டானத்தாலே தொலைத்துக் கொள்ளும் படி கேவல கிருபையால் சாஸ்த்ர முகத்தால் வெளியிட்டு அருளினான் –

————————

ஸாஸ்த்ரைர் அநாதி நிதநை ஸ்ம்ருதிபிஸ் த்வதீய
திவ்யாவதார சரிதைச் சுபயா ச த்ருஷ்ட்யா
நிச்சரேயசம் யது பகல் பயசி பிரஜாநாம்
சா த்வத் க்ருபா ஜலதி தல்லஜ வல்கித ஸ்ரீ –59-

எம்பெருமானே உத்பத்தி விநாசங்கள் இல்லாத சாஸ்திரங்கள் ஆகிய வேதங்களினாலும்
மந்வாதி ஸ்ம்ருதிகளினாலும் –
தேவரீருடைய திவ்ய அவதார சரிதைகளினாலும்
திவ்ய கடாஷித்தினாலும் –சேதனர்களுக்கு நன்மையைச் செய்து அருளா நின்றீர்
என்பது யாது ஓன்று உண்டோ -அதுவானது தேவரீருடைய அருளான கடலின் திரைக்கிளர்ச்சியே யாகும் –

ஸாஸ்த்ரைர் அநாதி நிதநை
ஸ்ம்ருதிகளும் சாஸ்திரமாய் இருக்கச் செய்தே அவற்றை -ஸ்ம்ருதிபிஸ் -என்று தனியே சொல்லி இருக்கையாலே
கோபலீ வர்த்த நியாயத்தாலே இங்கு சாஸ்த்ரா சப்தம் ஸ்ருதிகளைச் சொல்லிற்றாகக் கடவது
சாஸ நாத் சாஸ்திரம் -இதம் குரு இதம் மாகார்ஷீ
இவை அநாதி நிதனங்களாய் இருக்கும்
ஸ்ம்ருதிபிஸ்
சுருதிஸ் ஸ்ம்ருதிர் மாமை வாஜ்ஞா யஸ் தாம் உல்லங்கய வர்த்ததே ஆஜ்ஞாச் ஸேதீ மம த்ரோஹீ மத் பக்தோபி
ந வைஷ்ணவ –தானே சோதி வாய் திறந்து பணித்ததால் ஸ்ருதிகளோடு ஸ்ம்ருதிகளும் ஓக்கக் கொள்ளத் தக்கவை
த்வதீய திவ்யாவதார சரிதைச்
அவதார பிரயோஜனங்களை அருளிச் செய்த இடத்து -தர்ம சம்ஸ்தான அர்த்தாய சம்பவாமி —
திரு அவதாரங்களில் காட்டி அருளிய சரிதைகளும் சுருதி ஸ்ம்ருதிகளோடு ஓக்க நினைக்கலாம் படி அன்றோ இருப்பது
ஆக இத்தால் இதிஹாச புராணங்களையும் சொன்னபடி
சுபயா ச த்ருஷ்ட்யா
ஸூபாவஹமான திருக் கண் நோக்கத்தாலும்
ஜாயமாநம் ஹி புருஷம் யாம் பச்யேத் மது ஸூதந சாத்விகஸ் ச து விஜ்ஜேயஸ் ச வை மோஷார்த்த சிந்தக –
என்றது இங்கே அனுசந்தேயம்
ஆக இவற்றால்
நிச்சரேயசம் யத் உபகல் பயசி பிரஜாநாம்
இத்தால் தேவரீர் சேதனர்களுக்கு நன்மை செய்யப் பார்ப்பது என்பது யாது ஓன்று உண்டு
சா த்வத் க்ருபா ஜலதி தல்லஜ வல்கித ஸ்ரீ —
இது எல்லாம் நிர்ஹேதுக கிருபை அடியாக அன்றோ -என்றபடி

——————

ஹை ஹந்த ஐந்துஷு நிரந்தர சந்தத ஆத்மா
பாப்மா ஹி நாம பத கோ அயம் அசிந்த்யசக்தி
யஸ் த்வத் க்ருபா ஜலதிம் அபி அதிவேல கேலம்
உல்லங்கயதி அக்ருத பாஸூர பாகதே யாந் —60-

எம்பெருமானே சேதனர்கள் இடத்தில் இடைவீடின்றி வியாபித்து இருக்கின்ற ஸ்வரூபத்தை உடையதாய்
நெஞ்சாலும் நினைக்க ஒண்ணாத சக்தியை உடைத்தானஇந்த பாபமானது என்னோ
பாபம் செய்வது என்ன என்றால் துர்பாக்கிய சாலிகள் தேவரீருடைய கரை கடந்த அருள் கடலையும்
மீறுனவர்களாம் படி அன்றோ செய்யா நின்றது
சில பாக்ய ஹீனர் பக்கலிலே கிருபையின் பிரசரம் சங்குசிதம் ஆவது உண்டே
கருணை வெள்ளம் தானாகவே பெருகப் புக்கால் தடை செய்யாமல் இருந்தாலே வாழ்ந்து போகலாமே –
அந்தோ இது என்ன பிரபல பாபம்
அந்த அருள் வெள்ளத்தையும் தடை செய்கின்ற கருவிலே திரு இல்லாதவரும் சிலர் உண்டாவதே என்று தபிக்கிறார்

ஹை ஹந்த ஐந்துஷு நிரந்தர சந்தத ஆத்மா –அசிந்த்யசக்தி – கோ அயம் பாப்மா நாம–
பிராணிகள் இடத்தில் இடைவிடாது தொடர்ந்து செல்லுமதாய் -இப்படிப்பட்டது என்று சிந்திக்க முடியாத
சக்தியை உடைத்தான பாபம் காண்கிறதே -இது என்னோ
யஸ் த்வத் க்ருபா ஜலதிம் அபி அதிவேல கேலம் -உல்லங்கயதி அக்ருத பாஸூர பாகதே யாந் —
இதன் கொடுமை வாசா மகோசரம்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—41-50–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 3, 2019

யத் வைஷ்ணவம் ஹி பரமம் பதம் ஆம நந்தி
கம் வா யதேவ பரமம் தமஸ பரஸ்தாத்
தேஜோ மயம் பரம சத்வ மயம் த்ருவம் யத்
ஆனந்த கந்தம் அதி ஸூந்தரம் அத்புதம் யத் –41-

ஸ்ரீ வைகுண்ட மஹிமைபரமாக ப்ரவ்ருத்தமான இது முதல் ஐந்து ஸ்லோகங்கள் குளகமாகும்
ஐந்தாவது ஸ்லோகத்தில் -வைகுண்ட நாம தவ நாம ததாவ நந்தி -கிரியை இங்கும் அந்வயிக்கக் கடவது
இந்த ஸ்லோகத்தில் ஆம நந்தி பதபிரயோகம் அவாந்தர கிரியை

யாதொரு ஸ்தானத்தை விஷ்ணு சம்பந்தியான பரமபதம் என்கிறார்களா –
எந்த ஸ்தானமானது தமஸ்ஸுக்கு அப்பால் பரம ஆகாசம் எனப்படுகிறதோ
எந்த ஸ்தானமானதுதேஜு மயமாயும் நிஷ்க்ருஷ்ட சத்வமாயும் சாஸ்வதமாயும் உள்ளதோ –
எந்த ஸ்தானமானது ஆனந்த கந்தமாயும் மிக அழகியதாயும் ஆச்சர்யமாகவும் உள்ளதோ –

யத் வைஷ்ணவம் ஹி பரமம் பதம் ஆம நந்தி கம் வா யதேவ பரமம் தமஸ பரஸ்தாத்
ஷயந்தம் அஸ்ய ராஜஸ பராகே-என்றும்
தமஸஸ் து பாரே-என்றும்
தமஸஸ் பரஸ்தாத் -என்றும் சொல்லுகிறபடி ரஜஸ் தமஸ்ஸுக்களுக்கு அப்பால் அவை கலசாதபடி
பரம ஆகாசம் எண்ணப்படுகிறது யாதோ
தேஜோ மயம்
ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம் நேமா வித்யுதோ பந்தி குதோயம் அக்நி–என்றும்
அத்யர்க்கா நல தீப்தம் தத் ஸ்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மந ஸ்வயைவ ப்ரபயா ராஜந் துஷ் ப்ரேஷம் தேவதா நவை –என்றும்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதி என்றும் சொல்லும்படி
பரம சத்வ மயம்
ரஜோ குணம் தமோ குணங்கள் கலசாத சுத்த சத்வம் வடிவு எடுத்ததாய் இருக்கும்
த்ருவம் யத்
யத் தத் புராணம் ஆகாசம் சர்வ ஸ்மாத் பரமம் த்ருவம் யத் பரம் ப்ராப்ய தத்வஞ்ஞாம் உச்யந்தே சர்வ கில்பிஷை–
பிரமாண வசனத்தில் உள்ள த்ருவம் -அனு வதித்த படி
அநாதி நிதானமாய் இருக்கும் என்றபடி
ஆனந்த கந்தம்
நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு அன்றோ
அதி ஸூந்தரம்
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் அருளிச் செய்தபடி ஸுவ்ந்தர்யம் எல்லை காண ஒண்ணாதாய் இருக்கும்
அத்புதம் யத் —
அநு க்ஷணம் அபூர்வமாய் ஆச்சர்யாவாஹாமாய் இருக்குமது

ஆக இப்படிப் பட்ட யாதொரு ஸ்தானம் உளதோ –தத் தவ தாம ஆம நந்தி -என்று மேலோடே அந்வயம்

——————–

யத் ப்ரஹ்ம ருத்ர புருஹுத முகைர் துராபம்
நித்யம் நிவ்ருத்தி நிரதைஸ் சநகாதி பிர் வா
சாயுஜ்யம் உஜ்ஜ்வலம் உசந்தி யதா பரோஷ்யம்
யஸ்மாத் பரம் ந பதம் அஞ்சிதம் நாஸ்தி கிஞ்சித் –42-

எந்த ஸ்தானமானது அயன் அரன் இந்திரன் முதலானாராலும்
நிவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர்களான சனகாதிகளாலும் அடைய முடியாததோ
எந்த ஸ்தானத்தை சாஷாத் கரிப்பதை முக்கிய சாயுஜ்யமாகச் சொல்லுகிறார்களோ
எந்த ஸ்தானத்தில் காட்டிலும் சிறந்த ஸ்தானம் வேறே ஓன்று இல்லையோ

யத் ப்ரஹ்ம ருத்ர புருஹுத முகைர் துராபம்
நேரே கடிக்கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை அயன் —
பின்னிட்ட சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் துன்னிட்டுப் புகல் அரிய ஸ்தானம் இறே ஸ்ரீ வைகுண்டம்
நித்யம் நிவ்ருத்தி நிரதைஸ் சநகாதி பிர் வா
கீழே உள்ள துராபம் இங்கும் அந்வயம்
ஸமாஹிதைஸ் சாது சநந்தநாதி பிஸ் ஸூ துர் லபம் -ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவத்திலும் உண்டே
சாயுஜ்யம் உஜ்ஜ்வலம் உசந்தி யதா பரோஷ்யம்
ப்ரஹ்மணஸ் –சாயுஜ்யம் –என்று ஸ்ருதிகளிலே சாயுஜ்யமாகச் சொல்லப்படுவது பரமபத சாஷாத்காரத்தை இறே
ஸமான குண பாகித்வம் சாயுஜ்யம் இதி கத்யதே
மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலத்தில் வீழ்ச்சியினால் திரோஹிதமாய்க் கிடந்த ஞான ஆனந்தாதிகளுக்கு
ப்ராதுர்ப்பாவம் பரமபதபிராப்தி சமகாலித்வமே
உஜ்ஜ்வலம் சாயுஜ்யம் என்பது முக்கியமான சாயுஜ்யம் என்றபடி
யஸ்மாத் பரம் ந பதம் அஞ்சிதம் நாஸ்தி கிஞ்சித் —
இந்த லோகத்தைக் காட்டிலும் அந்த லோகம் மேம்பட்டது என்று சொல்லிக் கொண்டே போனாலும்
இதற்கு மேலும் சொல்லலாவதொரு ஸ்தானம் இல்லையே

—————–

ரூபேண சத் குண கணை பரயா சம்ருத்த்யா
பாவைர் உதார மதுரைர் அபி வா மஹிம்நா
தாத்ருக் தத் ஈத்ருக் இதம் இதி உப வர்ண யந்த்ய
வாச யதீய விபவஸ்ய திரஸ் க்ரியாயை –43-

தேஜஸ்ஸினாலும் சத்குண ஸமூஹங்களினாலும் சிறந்த ஸம்ருத்தியினாலும் மற்றுமுள்ள அதிசயத்தினாலும் –
அது அப்படிப்பட்டது இது இப்படிப்பட்டது என்று வருணிக்கின்ற வாக்குகளானவை
எந்த ஸ்தானத்தின் பெருமைக்குத் திரஸ்கார காரணம் ஆகின்றனவோ

பரமபதத்தை வருணிக்கப் புக்கால் திரஸ்காரம் செய்ததாகும் அத்தனையே போக்கி புகழ்ந்தது ஆக மாட்டாதே
யத் துர்க்ரஹம் மத் கிராம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -ஸ்ரீ குணரத்னகோசம்
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வு எல்லாம் பெரும்பாலும் பட்டுரையாய் பிற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –திருவாய் -3-1-2-
புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம் –பெரிய திருவந்தாதி
ஆயினும் புகழாது இருப்பார் உண்டோ
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் விரிக்கவும் இந்த ஸ்தவத்திலும் உண்டே
நற்பூவை பூ வீன்ற வண்ணன் புகழ்–நயப்புடைய நாவீன் தொடை கிளவியுள் பொதிவோம்–என்று ஆழ்வாரும் அருளினார்
ஆகவே மகிமையின் அப்ரமேயத்வம் சொன்னபடி

—————

யத் வ்ருத்தி அபஷய விநாச முகைர் விகாரை
ஏதைர் அசம்ஸ்துதம் அநஸ்தாமித அஸ்தி சப்தம்
யத் கௌரவாத் சுருதிஷு பல்கு பலம் கிரியாணாம்
ஆதிஷ்டம் அந்யத் அஸூ கோத்தரம் அத்ருவம் ச –44-

யாதொரு ஸ்தானமானது வளருதல் அழிதல் முதலான விகாரங்களினால் தொடப்படாததும்
அஸ்தி சப்தம் ஒரு நாளும் அஸ்தமிக்கப் பெறாததாயும் உள்ளதோ –
வேதங்களில் ஜ்யோதிஷ்டோமாதி கர்மங்களுக்கு ஓதப்பட்ட இதர பலனானது
யாதொரு ஸ்தானத்தின் பெருமையைப் பற்ற ஆசாரமாயும் துக்கோத்தரமாயும் அநித்யமாயும் உள்ளதோ

யத் வ்ருத்தி அபஷய விநாச முகைர் விகாரை ஏதைர் அசம்ஸ்துதம்
விகாரங்கள் ஒன்றுமே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தைத் தொடாதே –வளர்ச்சி தேய்வு அழிவு இவை
ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அப்ரஸக்தம்
அநஸ்தாமித அஸ்தி சப்தம்
அஸ்தி என்கிற வ்யபதேசம் ஒரு நாளும் அஸ்தமிக்கப் பெறாதது -விநாசம் இல்லை என்று
கீழே சொன்னதை முக பேதேந சொல்லப்பட்டதாயிற்று
அஸ்தி ஜாயதே பரிணமதே ஏததே அபஸீயதே ப்ரணச்யதி –ஷாட் பாவ விகாரங்கள் உண்டே
அஸ்தி என்றதும் மேற்பட்ட ஜனநாதிகளுக்கு ப்ரஸக்தி லேசமும் இல்லை என்றபடி
யத் கௌரவாத் சுருதிஷு பல்கு பலம் கிரியாணாம்-ஆதிஷ்டம் அந்யத் அஸூ கோத்தரம் அத்ருவம் ச —
ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகள் போன்ற கிரியைகளுக்கு சொல்லப்பட்ட பலன்கள் –
அல்பமாயும் அசாரமாயும் -அநித்யமாயும் -துக்க மிஸ்ரமமுமாயுமே இருக்கும்
கதாகதம் காமகாமா லபந்தே
ஷீனே புண்யே மர்த்ய லோகம் விசந்தி
தத் யதேஹ கர்மசிதோ லோக ஷீயதே ஏவமேவ அமூத்ர புண்ய சிதோ லோக ஷீயதே –இத்யாதி பிரமாணங்கள் உண்டே
இந்த ஸ்தானத்தின் பெருமையோ என்னில்
தத் அக்ஷரே பரமே வ்யோமன்
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா
நச புநரா வர்த்ததே நச புநரா வர்த்ததே–என்று அன்றோ பொலிந்து நிற்கும்
ஆக இப்படி சாஸ்வதமாயும் பரம பலமாயும் இருக்கும் இதன் பெருமை சொல்லப்பட்டது –

———————

நிஷ் கல்மஷைர் நிஹத ஜென்ம ஜரா விகாரைர்
பூயிஷ்ட பக்தி விபவை அபவை அவாப்யம்
அந்யைர் அதந்ய புருஷைர் மநசாபி அநாப்யம்
வைகுண்ட நாம தவ தாம தத் ஆம நந்தி –45-

கல்மஷம் அற்றவர்களாயும் -பிறப்பு மூப்பு முதலிய விகாரங்களைத் தொலைத்தவர்களாயும்
பக்திச் செல்வம் மிகுந்தவர்களாயும் உள்ள முமுஷுக்களாலே அடையத் தகுந்ததாய்
மற்றையோர்களான தரித்ரர்களாலே நெஞ்சினாலும் அணுகத் தகாததாய் உள்ள -அப்படிப்பட்ட
ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்னும் ஸ்தானத்தை -எம்பெருமானே -தேவரீருடைய இருப்பிடமாகச் சொல்லுகின்றார்கள் –

இந்த ஸ்லோகத்தோடே ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தான வர்ணனையைத் தலைக்கட்டி அருளுகிறார்
முன் இரண்டு பாதங்களில் அதில் புகும் அதிகாரி நிர்த்தேசமும்-
மூன்றாவது பாதத்தில் அநதிகாரி நிர்த்தேசமும்-செய்கிறார்
அதிகாரி சம்பத்து உடையார் யார் என்னில்
நிஷ் கல்மஷைர்
ததா வித்வான் புண்ய பாப விதூயே -என்றும்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் –என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல பாபங்களையும் உதறித் தள்ளப் பெற்றவர்கள் –
நிஹத ஜென்ம ஜரா விகாரைர்
புந ரபி ஜனனம் புநரபி மரணம் புந ரபி ஜநநீ ஜடரே சயனம் –என்னும்படியான
ஜனன மரணங்களும் தத் அநு பந்தியான ஜரை முதலான விகாரங்களும் அற்று
போர்த்த பிறப்பொடு நோயொடு மூப்பொடு இறப்பிவை பேர்த்துப் பெரும் துன்பம் வேரற நீக்கி விளங்குமவர்கள்
பூயிஷ்ட பக்தி விபவை
பர பக்தி பர ஞான பரம பக்திகள் பரி பக்குவமாகப் பெற்றவர்கள் –
அன்றிக்கே பூயிஷ்ட பக்தி என்று ப்ரபத்தியைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்
ப்ரபந்ந அதந் யேஷாம் நதிசதி முகுந்தோ நிஜ பதம் –என்கிறபடியே ப்ரபன்னர்களுக்கு ஒழிய
மற்றையோர்க்கு தந்து அருளான் ஆகையால் இவ்வர்த்தம் மிகப் பொருந்துமாயிற்று
அபவை
சம்சாரத்தில் ருசி அற்றவர்கள் என்று முமுஷுக்களை விவஷிக்கிறது
வேறு வகையாகப் பொருள் கொள்ளில் முதல் பாதத்தோடு புநர் யுக்தமாகுமே
ஆக இப்படிப்பட்டவர்களாலே அடையக் கூடியது
அவாப்யம் அந்யைர் அதந்ய புருஷைர் மநசாபி அநாப்யம் வைகுண்ட நாம தவ தாம தத் ஆம நந்தி —
இப்படிப்பட்டவர்கள் அல்லாத -கருவிலே திரு இல்லாதவர்க்கு நெஞ்சினாலும் அணுகத் தகாதது
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்னும் ஸ்தான விசேஷத்தை தேவரீருடைய திரு நாடாகக் கூறுகின்றார்கள்
இத்தோடு குளகம் ஸமாப்தம்

————

நித்யா தவ அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி
ஏதாத்ருஸீ நிரவதிர் நியதா விபூதி
ஞானாதயா குண கணாஸ் சமதீ தஸீமா
லஷ்மீ ப்ரியா பரிஜனா பத கேந்த்ர முக்க்யா–46-

வேறு ஒன்றை எதிர்பாராமல் இயல்பாகவே அமைந்த மஹா வைபவத்தை உடையீரான தேவரீருக்கும்
இப்படிப்பட்ட நிரவதிகமான நித்ய விபூதியானது நியத போக உபகரணமாய் இரா நின்றது –
ஞானாதி குணங்களோ எல்லை கடந்து இருக்கின்றன -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியோ வல்லபையாய் இரா நின்றாள்
பெரிய திருவடி முதலான நித்ய ஸூரிகளோ பரி ஜனங்களாய் இரா நின்றார்கள் –

தவ அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி
கீழே சொன்ன பெருமையை அநு வதித்து உப சம்ஹரித்து மற்றும் உள்ள சில அதிசயங்களையும்
அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
எம்பெருமானுடைய பெருமை ஒன்றை இட்டு நிரூபிக்க வேண்டியது அன்றே
குலத்தை இட்டோ -ரூபத்தை இட்டோ -ஐஸ்வர்யத்தை இட்டோ -வித்யையை இட்டோ
நமக்கு பெருமை பேச வேண்டுமே –
எம்பெருமான் பக்கலிலே தாம் நிறம் பெறுவதர்க்கவே இவை அவனை ஆஸ்ரயித்து இருக்குமே
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிகேதனாய் -நித்ய முக்த அனுபாவ்யனாய்–என்று எம்பெருமானைப் பேசினாலும் –
இவற்றால் அவனுக்கு ஒரு பெருமை உண்டாகிறது என்று கருதி அன்றே -உள்ளது
உள்ளபடி உரைக்கவே -அவற்றை சொல்லுகிறது
இவ்விஷயம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் விவரிக்கப்படுகிறது
ஏதாத்ருஸீ நிரவதிர் -நித்யா – விபூதி –நியதா-
கீழே ஐந்து ஸ்லோகங்களால் சொல்லப்பட்ட பெருமையை உடைய நித்ய விபூதி ஒரு காலும் விட்டு நீங்காத
பெருமையாய் இரா நின்றது –என்கை
எம்பெருமானுடைய பெருமை இதர நிரபேஷமாய் இருக்கச் செய்தேயும் நித்ய விபூதி ஐஸ்வர்யமானது
பெருமைக்குத் தலை பெற்று இருக்கின்றது என்றபடி
மேலும் பல பெருமைகள் உண்டு என்கிறது மேல்
ஞானாதயா குண கணாஸ் சமதீ தஸீமா
ஞானாதி கல்யாண குணங்களும் எல்லை கடந்து உள்ளன
குணாநாம் நிஸ்ஸீம் நாம் கணந வி குணாநாம் ப்ரஸவபூ–என்று இவர் தாமே அருளிச் செய்தபடி
ஞானாதி ஷட் குணங்கள் அடியாக தோன்றி உள்ள மற்ற திருக்குணங்களும் எண்ணிறந்தவையாய் உள்ளன
லஷ்மீ ப்ரியா
பிராட்டியும் வல்லபையாய் வாய்த்து இருக்கின்றாள்
பரிஜனா பத கேந்த்ர முக்க்யா–
பெரிய திருவடி முதலான நித்ய ஸூரி களும் முக்தர்களும் நித்ய கிங்கரராய் உள்ளார்கள்
ஆக இப்படிப்பட்ட பெருமை அப்ரமேயம் என்றதாயிற்று –

—————

ஏகஸ்ய யேஷு ஹி குணஸ்ய லவா யுதாம்ச
ஸ்யாத் கஸ்ய சித் ச கலு வாங் மநசாதிக ஸ்ரீ
தே தாத்ருஸ அத்யவதயஸ் தமதீத சங்க்யா
த்வத் சத் குணாஸ் த்வமஸி த்வம் அஸீ தந் நிரபேஷ லஷ்மீஸ் –47-

எம்பெருமானே எந்த குணங்களுள் ஒரு குணத்தின் ஏக தேசமானது எவனேல் ஒருவனுக்கு உண்டாகி
அதனால் அவன் வாக்குக்கும் மனஸுக்கும் எட்டாத ஸ்ரீயை உடையவன் ஆகின்றானோ
நிரவதிகங்களாய்-எண்ணிறந்தவைகளான அப்படிப்பட்ட திருக்குணங்கள் தேவரீருக்கு அமைந்து உள்ளன
ஆதலால் தேவரீர் குணாதீனம் அல்லாமல் ஸ்வாதீனமான பெருமையையே யுடையீர்

கீழ் ஸ்லோகத்தில் -அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி -என்றதன் வியாக்யானம் இந்த ஸ்லோகம்
பஹவோ ந்ரூப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சந்திதே-என்றும்
தாதூநாமிவ சைலேந்த்ரோ குணா நாம் ஆகரோ மஹான் –என்றும்
சங்க்யாதும் நைவ ஸக்யந்தே குணா தோஷாச் ச சார்ங்கிண ஆனந்த்யாத் பிரதமோ ராசி அபாவாதேவ பச்சிம –என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஏகதேசம் ஒரு வியக்தியிலே இருந்து விட்டாலும் புகழா நின்றோமே
அது பல கோடி நூறாயிரம் மடங்கு விஞ்சி இருக்கும் அவன் பெருமைக்கு வாசகமான சொல் ஒன்றுமே இல்லையே
இந்த ஸ்லோகத்தையே புஷ்கலமாகக் கொண்ட ஸ்லோகம்
ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில் — யேஷ் வேகஸ்ய குணஸ்ய விப்ருடபி வை –இத்யாதியில் அருளிச் செய்கிறார்

நிர்க்குண ப்ரஹ்மமே வேதாந்த வேத்யம் என்னும் குத்ருஷ்டிகளை தெளிவிக்க
நிர்குணத்வ ப்ரதிபாதிக்க ஸ்ருதியின் தாத்பர்யத்தை -49-ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்யப் போகிறார்
இதில் கல்யாண குண புஷ்கல்யத்தை அருளிச் செய்கிறார்

——————

ஸர்வஸ்ய சைவ குணதோ ஹி வி லக்ஷணத்வம்
ஐஸ்வர்யதச் ச கில கச் கச் து தஞ்சி தஸ் ஸ்யாத்
தத் ப்ரத்யுத த்வயி விபோ விபவோ குணாச் ச
சம்பந்த தஸ் தவ பஜந்தி ஹி மங்கலத்வம் –48-

எம்பெருமானே உலகில் சர்வ புருஷர்களுக்கும் ஸ்வ சஜாதீயர்களில் காட்டில் வை லக்ஷண்யம் என்பது
குண ஸம்ருத்தியினால் அன்றோ ஆகின்றது
அவ்யபதேசனாய் இருந்த எவனிலும் ஒருவனும் ஐஸ்வர்யத்தினால் அன்றோ மேம்படுகின்றான்
ரத்னத்தில் தேஜஸ் மிக்கு இருப்பதால் புகழ்ச்சியும் புஷ்பத்தில் பரிமளத்தை இட்டுப் புகழ்ச்சியும் –
இப்படி குண சம்ருதியை கிட்டே உதகர்ஷ பிரகர்ஷம்
இவ்விரண்டு விஷயமும் தேவரீர் பக்கலில் மாறுபாடு அற்று இருக்கின்றது -ஏன் என்னில்
ஐஸ்வர்யமும் குணங்களும் தேவரீருடைய சம்பந்தினாலேயே மேம்பாடு பெறுகின்றன அன்றோ –

ஸர்வஸ்ய சைவ குணதோ ஹி வி லக்ஷணத்வம் ஐஸ்வர்யதச் ச கில கச் கச் து தஞ்சி தஸ் ஸ்யாத்
குணம் ஐஸ்வர்யம் இவற்றை கிட்டே லோகத்தில் உத்கர்ஷம் பேசப்படுகிறது
தத் ப்ரத்யுத த்வயி விபோ விபவோ குணாச் ச சம்பந்த தஸ் தவ பஜந்தி ஹி மங்கலத்வம் —
குணங்களும் ஐஸ்வர்யமும் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிப்பதாலேயே மேன்மை பெறுகின்றன
தந்யாநீ ஸ்தல வைபவேந கதிஸித் வஸ்த்தூணி கஸ்தூரிகாம் நோப லக்ஷதி பால பால பதிதே பங்கே
ந சங்கேத க –ஸ்லோகம் அனுசந்திக்கத் தக்கது
யதேதைர் நிச்சேஷை அபரகுண லுப்தைரிவ ஜகதி அசாவேகச் சக்ரே சதத ஸூக சம்வாச வசதி -என்று
ஸ்ரீ ராமபிரான் பக்கல் குணங்கள் எல்லாம் குடியேறி நமக்கு பெருமை உண்டாக வேணும் என்று ஆசைப்பட்டனவே
ஆபரணங்களும் அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் அன்றோ

——————-

தூரே குணாஸ் தவ து சத்வ ரஜஸ் தமாம் சி
தேன த்ரயீ ப்ரதயதி த்வயி நிர்குணத்வம்
நித்யம் ஹரே நிகில சத்குண சாரம் ஹி
த்வாம் ஆம நந்தி பரமேஸ்வரன் ஈஸ்வராணாம் –49-

எம்பெருமானே -சத்வ ரஜஸ் தமஸ்ஸூக்கள் ஆகிற முக்குணங்களும் தேவரீரை அணுக மாட்டாமல்
அப்பால் விலகி உள்ளன –
ஆனது பற்றியே வேதமானது தேவரீர் இடத்தில் நிர்குணத்தை ஓதுகின்றது
ஈஸ்வரர்கள் என்று பேர் பெற்றவர்களுக்கும் பரமேஸ்வரராய் இரா நின்ற தேவரீரை
எப்போதும் சகல கல்யாண கடலாக அன்றோ மறைகள் முறையிடுகின்றன
நிர்க்குணம் நிரஞ்சனம் –இத்யாதி சுருதிகள் குணங்களின் அத்யந்தா பாவத்தை சொல்லுகின்றன அல்லவே
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் –என்று அன்றோ குண புஷ்கல்யத்தை சுருதிகள் சொல்லும்
எனவே நிர்க்குணத்தைச் சொன்ன இடங்கள் ஹேய குண ராஹித்யத்தை சொன்னவாறே

தூரே குணாஸ் தவ து சத்வ ரஜஸ் தமாம் சி
முக்குணங்களும் தேவரீருக்கு நெடும் தூரத்தில் உள்ளன
பரம சத்வ சமாஸ்ரய க என்னும்படி எம்பெருமான் பக்கல் சுத்த சத்வம் ஒழிய மிஸ்ர சத்வம் இல்லையே
தேன த்ரயீ ப்ரதயதி த்வயி நிர்குணத்வம்
இத்தை இட்டே வேதத்தில் நைர் குண்ய வாதம் ப்ரவர்த்தம் ஆயிற்று
குண சாமான்ய அபாவத்தை சுருதி விவஷிக்கிறது என்ன ஒண்ணாதே
நித்யம் ஹரே நிகில சத்குண சாரம் ஹி
த்வாம் ஆம நந்தி பரமேஸ்வரன் ஈஸ்வராணாம் —
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச
சத்யகாம ஸத்யஸங்கல்ப -இத்யாதி சுருதிகள் சகல கல்யாண குண நிதியாக ஓதா நிற்க
அதுக்கு முரணாக பொருள் கொள்ள ஒண்ணாதே
கோந் ஸ்வாமிந் ஸம்ப்ராப்தம் –கேள்விக்கு குணக்கடலாக அன்றோ
பெருமாளை நாரதர் வால்மீகிக்கு அருளிச் செய்கிறார்
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சாந்தி தே
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ்
தாதூனாம் இவ சைலேந்த்ரோ குணா நாம் ஆகரோ மஹான்
தாமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர
இப்படித் தொட்ட இடம் எல்லாம் குண பிரசுரமாக அன்றோ உள்ளது

—————————

ஞானாத்மநஸ் தவ ததேவ குணம் க்ருணந்தி
தேஜோ மயஸ்ய ஹி மணேர் குண ஏவ தேஜஸ்
தேநைவ விஸ்வ மபரோக்ஷ முதீஷசே த்வம்
ரஷா த்வதீக்ஷணத ஏவ யதோ கிலஸ்ய–50-

எம்பெருமானே ஞான ஸ்வரூபியான தேவரீருக்கு அந்த ஞானத்தையே தர்ம பூத குணமாகவும்
வேதாந்திகள் சொல்லுகின்றார்கள்
தேஜஸ் ஸ்வரூபியான ரத்னத்துக்கு தேஜஸ்ஸே குணமாக வுமிரா நின்றது அன்றோ –அது போலவே யாம் இதுவும் –
தேவரீர் அந்த ஞானத்தினாலேயே உலகம் முழுவதும் கை இலங்கு நெல்லிக் கனியாகக் காணா நினறீர்
தேவரீருடைய கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தினாலேயே அனைத்து உலகுக்கும் ரக்ஷணமாக வேண்டி இருப்பதனால் –

ஞானாத்மநஸ் தவ ததேவ குணம் க்ருணந்தி
பகவத் குணங்களுள் ஞானமும் ஒன்றாக அன்றோ சொல்லப்படுகிறது
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம என்று பகவத் ஸ்வரூபமே ஞானாத்மகமாக சொல்லப்படா நிற்க –
தர்மி ஸ்வரூபமே ஞானமாய் இருக்க -அந்த ஞானம் பகவானுக்கு எப்படி தர்மம் ஆகும் என்கிற
சங்கைக்கு பரிகாரமாகச் சொல்லுகிறது இது
ஞானமே தர்மியாக இருக்கச் செய்தேயும் தர்ம பூத ஞானமும் ஓன்று உண்டாகத் தட்டில்லையே
இதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் சொல்கிறது மேல்

தேஜோ மயஸ்ய ஹி மணேர் குண ஏவ தேஜஸ்
இங்கு மணி -ரத்னத்தைச் சொன்னது ப்ரபாவத் பதார்த்தங்களுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
ரத்னம் சூர்யன் தீபம் -தேஜோ மயங்களாக இருக்கச் செய்தேயும் தேஜஸ்ஸூ அவற்றுக்கு
குணமாகவும் இரா நின்றது இறே
அதே போலே ஞான ஸ்வரூபியான ஆத்மாவுக்கு ஞானம் குணமாகவும் இருக்கும் என்றதாயிற்று

தேநைவ
அந்த தர்ம பூத ஞானத்தால் -என்றபடி

விஸ்வ மபரோக்ஷ முதீஷசே த்வம் ரஷா த்வதீக்ஷணத ஏவ யதோ கிலஸ்ய–
சகல பிரபஞ்சத்தையும் கர தலா மலகமாகக் காணா நினறீர் –
அந்த ஈஷணத்தாலே உலகம் எல்லாம் ரக்ஷை பெறுகின்றது

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—31-40–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 2, 2019

யஸ் ஸ்தாவர க்ரிமி பதங்க மதங்க ஜாதிஷு
அந்யேஷு ஐந்துஷு சதைவ விஜாயமாந
த்வம் நித்ய நிர்மல நிரஞ்சன நிர்விகார
கல்யாண சத் குண நிதே ச இதீரிதஸ் தை –31-

எப்போதும் ஹேயபிரதிபடமாயும் நிர் லேபமாயும் நிர்விகாரமாயும் இருக்கிற கல்யாண குணங்களுக்கு நிதி போன்ற எம்பெருமானே
யாவன் ஒரு ஜீவன் ஸ்தாவரங்களான க்ரிமி பஷி கஷாதிகளும் மற்றுமான யோனிகளிலே இடையறாது பிறந்து கொண்டு இருக்கிறானோ
அவன் தேவரீரே என்று அந்த செவிடர்களால் சொல்லப்படா நினறீர்–
கௌதஸ்குதா –பிரலாபங்களில் ஒன்றை உதாஹரிக்கிறார் இதில்

பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்ஞம் பிரம பரிகதம் சம் சரதி தத் பரோபாத்யா லீடம் விவசமசு பஸ்யாஸ் பதமிதி சுருதி ந்யாயா பேதம்
ஜகதி விததம் மோஹனம் இதம் தமோ யேநாபாஸ்தம் ச ஹி விஜயதே யமுனமுனி –என்று ஸ்வாமி எம்பெருமானார்
வேதார்த்த ஸங்க்ரஹ உபக்ரமத்தில் ஆளவந்தாரை உப ஸ்லோகிக்கிறார் –
அந்த மாயா வாதிகளே கௌதஸ் குதர்கள் -என்றும் ஸ்திர குதர்க்க வஸ்யர்கள்-என்றும் தெரிவித்து
அவர்களுடைய பிரலாப பிரகாரத்தை எடுத்து உரைக்கிறார்

நித்ய -நிர்மல நிரஞ்சன நிர்விகார
கல்யாண சத் குண நிதே
இந்த பகவத் சம்போதனம் சாபிப்ராயம்
அகில ஹேயப்ரத்யநீக கல்யாணை குண கதாநரான தேவரீருடைய தன்மைக்குப் பொருந்தாதபடி அன்றோ பேசுகிறார்கள்
அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யு –இத்யாதியான கல்யாண குண ப்ரதிபாத்ய ஸ்ருதியோடே சேராது என்று காட்டுகிறபடி
நித்ய நிர்மல-
ஒன்றாகவும் இரண்டாகவும் பிரித்தும் அர்த்தம் ஸ்வரூபத்தோ நித்யமானவனே -அகில ஹேயப்ரத்யநீகனானவனே
நிரஞ்சன
சேதனர்களை அனுபிரவேசித்து நிற்கச் செய்தேயும் கர்மவஸத்வாதி ரூப தோஷங்கள் தொடரப் பெறாதவனே
நிர்விகார
அசேதனங்களிலே அனுபிரவேசித்து நிற்கச் செய்தேயும் விகாராஸ்பதமான அவற்றின் படி இன்றிக்கே இருக்குமவன்
கல்யாண சத் குண நிதே
கல்யாண குணம் என்றோ சத் குணம் என்றோ சொல்லாய் இருக்க இரண்டையும் சேர்த்துச் சொன்னது
கல்யாண -அனுசந்தானம் செய்பவர்களுக்கு சுபாவஹங்கள் என்றும்
சத் -எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் குறையாதே அக்ஷய்யமாய் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதாய இருக்கும் என்றதாயிற்று
இப்படிப்பட்ட கல்யாண சத் குணங்களுக்கு நிதி போன்றவனே
ஸ்தாவர க்ரிமி பதங்க மதங்க ஜாதிஷு
அந்யேஷு ஐந்துஷு சதைவ விஜாயமாந -யஸ் -த்வம் இதி தை ஈரிதஸ் —
ஸ்தாவர கீட பஷி ம்ருகாதிகளாய்-தேவரீருடைய ஸ்வரூப ஸ்வபாவங்களுக்கு விஜாதீயமான ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை
யுடையவனாய் இருக்கும் யோனிகளிலே மாறி மாறி பிறந்து கொண்டே இருக்கும் கர்மவஸ்யனான ஜீவனுக்கும்
அகர்மவசயரான தேவரீருக்கு அத்வைதம் சொல்லுகிறார்களே இந்த மாயைக்கு வசப்பட்ட செவிடர்கள்
ஷரம் பிரதானம் அம்ருத அக்ஷரம் ஹர ஷராத்மானா வீசதே தேவ ஏக –என்று சுருதி தத்வ த்ரயமும் சொல்ல நிற்க
ஒன்றே உள்ளது என்று சொல்வதில் வருமாபத்தி இதனால் தெரிவிக்கப்பட்டதாயிற்று
ஸ்தாவரங்களிலும் பிறப்பது உண்டோ என்னில்
நரக நாசனை நாவில் கொண்டு அழையாத மானிட சாதியார் பருகும் நீறும் உடுக்கும் கூறையும் பாவம் செய்தன தான் கொலோ -என்று
நாம ரூப விசிஷ்டமான சகல வஸ்துக்களிலும் ஒரோ ஜீவா அதிஷ்டானம் உண்டு என்று கொள்ள வேணும்
சக்தி ஷேத்ரஞ்ஞ சம்ஜ்ஜிதா சர்வ பூதேஷ்டபால –தார தம்யேந வர்த்ததே அப்ராணி மத்ஸூ ஸ்வல்பா சா
ஸ்தாவரேஷு ததோதிகா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -வசனம் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே –

——————

த்வத் த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம் இதம் ஆவிரபூத் அசேஷம்
நோ சேத் கடாக்ஷ யசி நைவ பவேத் ப்ரவ்ருத்தி
ஸ்த்தா துஞ்ச வாஞ்சதி ஜகத்தவ த்ருஷ்ட்டி பாதம்
தேந ஸ்ருதவ் ஜெகதிஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ –32-

எம்பெருமானே இவ்வுலகம் எல்லாம் தேவரீருடைய திருக்கண் நோக்கத்தை பெற்றதாய்க் கொண்டு ஆவிர்பாவம் அடைந்தது
தேவரீர் கடாக்ஷித்து அருளவில்லை என்றால் இவற்றுக்கு ஒரு ப்ரவ்ருத்தியே உண்டாக மாட்டாது
இந்த ஜகத்தானது சத்தை பெறுவதற்கும் தேவரீருடைய கடாக்ஷத்தையே விரும்புகின்றது
ஆக இக்காரணங்களால் வேதங்களில் தேவரீர் ஜகத்தாகச் சொல்லப்படா நின்றீர்

அத்வைத சுருதி நிர்வாஹம் காட்டி அருளுகிறார்
தேந ஸ்ருதவ் ஜெகதீஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ -சரம பாதம்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
ஜெகதாத்ம்யம் இதம் சர்வம் –இத்யாதி –அபேத சுருதிகள்
கார்ய காரண பாவம்-சரீர சரீரி பாவம் -சாமான தர்ம வைசிஷ்ட்யம் -இப்படி பலபடிகளிலே அபேத நிர்வாஹம்
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் -ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம்

த்வத் த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம் இதம் ஆவிரபூத் அசேஷம்
தத் ஐஷத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி–ஸ்ருஜ்ய வஸ்துக்களில் திருக்கண் சாத்துவதை சுருதி சொல்லுமே
இங்குள்ள -ஐஷத-பதத்தைக் கடாக்ஷித்து -த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம்-என்கிறார்
ஈஷணமாவது அனுக்ரஹத்தோடு கூடிய சங்கல்பம் -இதுவே த்ருஷ்ட்டி என்றதும்
நோ சேத் கடாக்ஷ யசி நைவ பவேத் ப்ரவ்ருத்தி
இந்த ஈஷணமே பிரவ்ருத்திகளுக்கும் காரணம்
ஜகத் -ஸ்த்தா துஞ்ச – தவ த்ருஷ்ட்டி பாதம் -வாஞ்சதி
ஸ்த்தாதும் என்றது ஸ்திதியைப் பெறுவதற்காக -நிலைத்து நிற்கைக்கும் ஈஷணம்
ந ஹி பாலான சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரீம்
தேந
கீழ் மூன்று பாதங்களிலும் அருளிச் செய்த மூன்று விசேஷங்களையும் ஹேதூ கரிக்கிற படி
ஸ்ருதவ் ஜெகதிஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ -வேத வேதாந்தங்களிலே தேவரீர் ஜகத்தாக சொல்லப்படா நின்றீர்
விஸ்வம் த்வயபி மந்யேச ஜகதிஷே தேநாத் விதீயஸ் ததா –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம்
நாம் அவன் இவன் யுவன்
அவரவர் தமதமது
நின்றனர் இருந்தனர் –மூன்றாலும் சொன்ன உத்பத்தி ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்திகளை மூன்று பாதங்களாலும் சொன்னபடி
அபேத ஸ்ருதிக்கு இவையே நியாமாகம் என்று நான்காம் பாதத்தால் சொல்லப்பட்டது

——————————-

ஏவம் பகோ இஹ பவத் பரதந்த்ர ஏவ
சப்தோபி ரூபவத் அமுஷ்ய சராசரஸ்ய
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் இதம் சுருதி ஷு உதிதம் தே
பாபீய சாம் அயம் அஹோ த்வயி மோஹ ஹேது –33-

பகவானே இங்கு காணப்படுகின்ற சகல சராசரங்களினுடையவும் நாம ரூபங்கள் இப்படி தேவரீர் இட்ட வழக்கே
இப்படிப்பட்ட இந்த வைபவமானது தேவரீருடையதாக வேதாந்தங்களிலே ஓதப்பட்டது
ஆனால் இந்த ஐஸ்வர்ய குணமானது துர்ப்பாக்ய சாலிகளுக்கு தேவரீர் திறத்து மோஹ ஹேதுவாக ஆகின்றது அந்தோ –
கீழ் ஸ்லோகத்துக்கு சேஷபூதம் இது

ஏவம் பகோ
பகவந் -என்பதற்கு பர்யாயம்
அமுஷ்ய சராசரஸ்ய இஹ
கண்ணால் காணப்படும் இந்த சராசரங்களினுடைய
சப்தோபி ரூபவத் -பவத் பரதந்த்ர ஏவ
ரூபமும் நாமமும் நீ இட்ட வழக்கு
அநேக ஜீவேந ஆத்மனா அநு பிரவிஸ் நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –
ஜ்யோதீம் ஷி விஷ்ணுர் புவனானி விஷ்ணு
தீயாய் நீராய் நிலனாய் விசும்பாய் காலாய் தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றும் முற்றுமாய்
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் இதம் சுருதி ஷு உதிதம் தே
சர்வ வஸ்து சாமானாதி காரண்ய அர்ஹத்வமாகிற ஐஸ்வர்யம் -வஸ்து பரிச்சேத ராஹித்யம் அசாதாரண ஐஸ்வர்யம்
பாபீய சாம் அயம் அஹோ த்வயி மோஹ ஹேது —
இந்த உண்மையை தெரிந்து கொள்ளாமல் நாநா வஸ்துக்கள் கிடையாது என்று மருள் அடைந்து பேசுகிறார்கள்

————

யே த்வத் கடாக்ஷ லவ லஷ்யமிவ க்ஷணம் தை
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் அலப்யம் அலம்பி பும்பி
யத் கேபி சஞ்ஜகரிரே பரமேசித்ருத்வம்
தேஷாமபி சுருதி ஷு தந் மஹிம பிரசங்காத்—34–

எம்பெருமானே எவர்கள் க்ஷண காலம் தேவரீருடைய ஸ்வல்ப கடாக்ஷத்துக்கு இலக்கானார்களோ –
அப்புருஷர்களால் அருமையான இப்படிப்பட்ட ஐஸ்வர்யம் அடையப்பட்டது
சிலர் அப்புருஷர்களுக்கும் வேதங்களில் பாரம்யம் சொல்லப்பட்டு இருப்பதாகச் சொல்லுகிறார்கள் என்பது
எதனாலே என்னில் அப்பெருமாளுடைய பெருமையில் ஏக தேசம் இருப்பதனால்

யே த்வத் கடாக்ஷ லவ லஷ்யமிவ க்ஷணம் தை ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் அலப்யம் அலம்பி
நான்முகன் -14-லோகங்களைப் படைக்கிறான்
தச ப்ரஜாபதிகள் நித்ய ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தாக்களாக உள்ளார்கள்
விச்வாமித்திராதிகளும் அந்யமிந்த்ரம் கரிஷ்யாமி -என்று சங்கல்பித்து ஸ்ருஷ்ட்டி செய்கிறார்கள்
இது எல்லாம் அவனது கடாக்ஷ லேசத்தினாலே
யுககோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பபூவ புநஸ் த்ரை லோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்தவாநிதி சுச்ரும —
கடாக்ஷ லவ லஷ்யம் என்னாதே லஷ்யம் இவ -என்று அது தான் நன்றாக விழுந்ததோ என்ற சங்கையால்
அத்யல்ப கடாக்ஷ பலனால் என்றபடி

அலப்யம் ஐஸ்வர்யம்
சாமான்ய புருஷர்களுக்கு கிடைக்க மாட்டாத பெருமை என்றபடி

யத் கேபி சஞ்ஜகரிரே பரமேசித்ருத்வம் -தேஷாமபி சுருதி ஷு தந் மஹிம பிரசங்காத்
பரமேஸ்வரன் பிரசித்தி ருத்ரன் இடம் காணா நின்றோமே என்ன
தந் மஹிம பிரசங்காத்-ஏக தேச சம்பந்தம் இருப்பதாலேயே
அந் யத்ர தத் குண லேச யோகாதி ஓவ்ப சாரிக–ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்தி

——————-

நித்யேஷு வஸ்துஷு பவந் நிரபேஷ மேவ
தத் தத் ஸ்வரூபம் இதி கேஸிதிஹ பிரமந்த
ஐஸ்வர்யம் அத்ர தவ சாவதி சங்கிரந்தே
ப்ரூதே த்ரயீ து நிருபாதிகம் ஈசனம் தே –35-

எம்பெருமானே இவ்வுலகில் சில அறிவிலிகள் நித்ய வஸ்துக்களில் அவ்வவற்றின் ஸ்வரூபம்
தேவரை அபேஷியாமல் -ஸ்வத ஏவ நித்யமாக இருப்பதாக மருள் கொண்டவர்களாய்
இவ்விஷயத்தில் தேவரீருடைய ஐஸ்வர்யத்தை சாதிகமாக கூறுகின்றார்கள்
வேதமோ என்றால் நிருபாதிக ஐஸ்வர்யத்தையே தேவரீருக்கு கூறுகின்றது

பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆத்மேஸ்வரம்
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே –இத்யாதி சுருதி வாக்கியங்களில் நிரவாதிகமான பெருமை பேசப்படா நிற்க
அத்தை சங்குசிதம் ஆக்குவது சமுசிதம் அன்று என்றபடி
நித்ய வஸ்துக்கள் நிறத்திலும் காரணத்வம் இசையை வேண்டும் என்பதை
அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் அருளிச் செய்கிறார்

—————

இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்த சத்தா
நித்யம் பிரியாஸ் தவ து கேசந தே ஹி நித்யா
நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபா
பாவத்க மங்கள குணா ஹி நிதர்சனம் ந –36-

எம்பெருமானே சகல பதார்த்தங்களினுடைய சத்தையானது தேவரீருடைய இச்சையினாலேயே யாகும்
தேவரீருடைய நித்ய இச்சைக்கு விஷய பூதங்களான சில வஸ்துக்கள் நித்ய வஸ்துக்கள் ஆகும்
எப்போதும் தேவரீர் ஒருவருக்கே அதீனமான ஸ்வரூபத்தை யுடையவைகளான தேவரீரது
திருக்கல்யாண குணங்களே இவ்விஷயத்தில் நமக்கு உதாஹரணங்கள் ஆகும்

இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்த சத்தா நித்யம் பிரியாஸ் தவ து கேசந தே ஹி நித்யா
இவை நித்யமாக இருக்கக் கடவன என்னும் நித்ய இச்சா விஷய பூதங்களானவையே நித்ய வஸ்துக்கள் என்னப் படுகின்றன
நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபா பாவத்க மங்கள குணா ஹி நிதர்சனம் ந —
நித்யங்களாக இருக்கச் செய்தேயும் பகவத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபங்களாக இருக்கக் குறை இல்லையே –
நித்ய வஸ்துக்களின் ஸ்வரூபமும் பகவத் சா பேஷமே யல்லது தந் நிரபேஷம் அன்று என்று நிகமிக்கப் பட்டது ஆயிற்று –

——————–

விஸ்வஸ்ய விஸ்வ வித காரணம் அச்யுத த்வம்
கார்யம் ததேதத் அகிலம் சித் அசித் ஸ்வரூபம்
த்வம் நிர்விகார இதி வேத சிரஸ்ஸூ கோஷ
நஸ் ஸீம மேவ தவ தர்சயதி ஈஸித்ர்த்வம் –37-

எம்பெருமானே எல்லாவற்றுக்கும் -எல்லாவகையான காரணமும் நீரே ஆகின்றீர்
சேதன அசேதனாத்மகமான இவை எல்லாம் தேவரீருக்குக் காரியப் பொருள் ஆகின்றன
தேவரீர் விகாரம் அற்றவர் என்று வேதாந்தங்களில் முறையிடப்படுவதானது
தேவரீருடைய எல்லை கடந்த சக்தி விசேஷத்தைக் காட்டுகின்றது
உபாதான காரணம் என்றால் விகாரம் வருமே என்ன அதுக்கு பரிஹாரம் அருளிச் செய்கிறார்

தத்வத்ரயத்தில்–இவனே சர்வ ஜகத்துக்கும் காரண பூதன்–இவன் தானே ஜகத்தாய் பரிணமிக்கையாலே
உபாதானமுமாய் இருக்கும் –
ஆனால் நிர்விகாரன் என்னும்படி என் என்னில் -ஸ்வரூபத்துக்கு விகாரம் இல்லாமையால்
ஆனால் பரிணாமம் உண்டாம்படி என் என்னில் விசிஷ்ட விசேஷண சத்வாரமாக
ஒரு சிலந்திக்கு உண்டான ஸ்வ பாவம் சர்வ சக்திக்கு கூடாது ஒழியாது அன்றோ
எம்பெருமான் ஸ்வேந ரூபேண நிமித்த காரண பூதன்
சேதன அசேதன சரீரகனாய்க் கொண்டு உபாதான காரண பூதன்
சங்கல்ப விசிஷ்ட வேஷேண ஸஹ காரி காரண பூதன்
ஸ்வரூபம் விகாரம் அடையாமல் உபாதான காரணமாய் இருக்கையே எம்பெருமானுடைய மிகச் சிறந்த சக்தி விசேஷம் என்கிறார்
வீர்ய குணத்தை -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ உத்தர சதகத்தில்
ம்ருகநாபி கந்த இவயத் சகலார்த்தாந் நிஜ சன்னிதேர் அவிக்ருத அவிக்ருனோஷி பிரிய ரெங்க –
வீர்யம் இதி தத் து வந்தே -என்று அருளிச் செய்கிறார்
தான் விகாரம் உறாமலே ஸ்ருஜ்ய பதார்த்தங்களை விகரிப்பிக்கை ஷாட் குண்ய பரிபூர்ணனுடைய பிரபவ அதிசயம் அன்றோ –

————–

கிம் சாதன க்வ நிவசந் கிம் உபாதநாந
கஸ்மை பலாய ஸ்ருஜதீச இதம் சமஸ்தம்
இத்யாதி அநிஷ்டித குதர்க்கம் அதர்க்கயந்த
த்வத் வைபவம் சுருதி வித விது அப்ரதர்க்யம் –38-

பகவான் எதை சாதனமாகக் கொண்ட எவ்விடத்தில் இருந்து கொண்டு எப்பொருளை உதானமாகக் கொண்டு
எந்தப் பலனுக்காக இவ்வுலகங்களை எல்லாம் படைக்கிறான் -என்று இப்படி எல்லாம்
அமர்யாதமாகச் சிலர் செய்யும் குதர்க்கங்களைச் சிறிதும் பொருள் படுத்தாத வேதாந்திகள் –
எம்பெருமானே -தேவரீருடைய வைபவத்தை அப்ரமேயமாக அறிந்துள்ளார்கள்

ஏதேனும் ஒரு வஸ்துவைக் காட்டி இதை சாதனமாகக் கொண்டு ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் என்றால்
அந்த சாதன வஸ்துவை ஸ்ருஷ்டிக்கும் போது எந்த வஸ்துவை சாதனமாகக் கொள்கிறான் –
இப்படி ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
இப்படியே உபாதான காரண விஷயத்திலும் ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
எவ்விடத்தில் இருந்து ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் போன்ற ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
எந்த ப்ரயோஜனத்துக்காக ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் போன்ற -ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
அவாப்த ஸமஸ்த காமன் அன்றோ –இது போன்ற குதர்க்க வாதங்கள் பகவத் ப்ரபாவத்தை உள்ளபடி உணர்ந்த
ப்ரஹ்ம வித்துக்கள் கோஷ்டியிலே விலை செல்லாதே
சாரீரிக மீமாம்சையில் –க்ருத்ஸ்ன ப்ரஸக்திர் நிர் அவயவத்வ சப்த கோப வா –ஸூத் ரத்தில்
ஒரு சோத்யத்தை உத்ஷேபித்துக் கொண்டு
ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத்-என்று சித்தாந்த ஸூத்ரமாக அமைக்கப் பட்டது
த்வத் வைபவம் சுருதி வித விது அப்ரதர்க்யம்-உயிரான பாதம்
ஸாஸ்த்ரைக சமதிகம்யமான பர ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் லௌகிக த்ருஷ்ட்யா ஒரு குசோத்தமும் செய்யத் தகாதே
கஸ்மை பலாய ஸ்ருஜதீச –என்கிற கேள்வியை சாரீரரக மீமாம்சையில்
ந ப்ரயோஜநவத்வாத் –ஸூத்ரத்தால் உத்க்ஷேபித்துக் கொண்டு
லோகவத் து லீலா கைவல்யம் -சமாதானம்
இத்தையே அடுத்த ஸ்லோகத்தால் அருளிச் செய்கிறார்

——————

யத் சம்வ்ருதம் தசை குணோத்தர சப்த தத்வை
அண்டம் சதுர்த்தச ஜகத் பாவ தாத்ரு தாம
அண்டாநி தத் ஸூ சத்ருஸாநி பரிச்சதாநி
கிரீடா விதேஸ் தவ பரிச்சத தாம கச்சந் —39-

எம்பெருமானே மேன்மேலும் பதின்மடங்காகப் பெருகி உள்ள ஏழு தத்வங்களாலே சூழப்பட்டும்
பதினான்கு உலகங்களை உடைத்தாயும்அயனுக்கும் அரனுக்கும் இருப்பிடமாயும் யாதொரு அண்டம் இரா நின்றதோ
அதனோடு மிகவும் ஒத்து இருப்பதையும் பல நூற்றுக்கணக்காக உள்ளவையுமான அண்டங்களானவை
தேவரீருடைய லீலைக்கு உபகரணமாக இருக்கும் தன்மையை அடைந்துள்ளன

பிரயோஜனம் அனுச்சித்ய ந மந்தோபி ப்ரவர்த்ததே
மண் பல்லுயிர்களுமாகிப் பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் –
லீலைக்காகவே லீலா விபூதி
கீழ் அண்டகடாஹத்துக்கு மேல் -8315000-யோஜனம் உயர்த்தி உடைய கார்ப்போதகத்தின் மேலே –
ஓர் ஒன்றே -14000-யோஜனத்து அளவு உயர்த்தியும் பரப்பையும் உடைத்தாய்
தைத்ய தானவ பன்னக ஸூ பர்ணாதிகள் வாழும் இடமாய்
மணலாயும் மலையாயும் பொன்னையும் இருக்கும் ஸ்தல விசேஷங்களை உடையவையாய்
அதலம் விதலம் நிதலம் (கபஸ்திமத் என்னும் மறு பெயர் )தலாதலம் மகாதலம் ஸூ தலம் பாதாலம்–என்றும்
பெயருடைய கீழ் லோகங்களும்
இதுக்கு மேலே –70000–யோஜனை அகலத்தை உடைத்தாய் சப்த த்வீப சாகர பர்வதாதி விசிஷ்டமாய்
பாதாசாரிகளான மநுஷ்யர்கள் வார்த்தைக்கும் தேசமாய் பத்ம ஆகாரமான பூ லோகமும்
பூ லோகத்துக்கு மேலே ஆதித்யனுக்கு கீழே -100000-யோஜனத்து அளவு கந்தர்வர்கள் வாழும் புவர் லோகமும்
ஆதித்யனுக்கு மேலே த்ருவனுக்கு கீழே -14000-யோஜனை அளவு உயர்த்தி யை உடைய க்ரஹ நக்ஷத்ர இந்த்ராதிகள்
வாழும் தேசமான ஸ்வர்க்க லோகமும்
த்ருவனுக்கு மேலே ஒரு கோடி யோஜனத்தளவு உயர்த்திய உடைத்தாய் அதிகார பதவியில் இருந்து விலகி
அதிகார அபேஷிகளான இந்த்ராதிகள் வாழும் மகர் லோகமும்
அதுக்கு மேலே இரண்டு கோடி யோஜனத்தளவு உயர்த்தியை உடைத்தாய் சனகாதிகள் வாழும் ஜனர் லோகமும்
அதுக்கு மேலே எட்டு கோடி யோஜனம் உயர்த்தியை உடைத்தாய் வைராஜர் என்னும் பிரஜாபதிகள் வாழும் தபோ லோகமும்
அதுக்கு மேலே -48-கோடி யோஜனை உயர்த்தி -ப்ரஹ்ம சிவன் வாழும் சத்யலோகமும் -சதுர்த்தச புவனங்கள்

தச குணோத்தர சப்த தத்வை சம்வ்ருதம்–அண்டம் சதுர்த்தச ஜகத் பாவ தாத்ரு தாம –
கீழ் சொன்ன -14-லோகங்களையும் அண்டகடாஹம் ஆவரித்து நிற்கும்
அண்ட கடாகத்தோடு கூடின இவ்வண்டம் தன்னில் பத்து மடங்கு கூடிய ஜலதத் வத்தால் ஆவரிக்கப் பட்டு இருக்கும்
இப்படியே தசோத்தரமாக தேஜஸ் தத்வம் வாயு தத்வம் ஆகாசம் அஹங்காரம் மஹத்தத்வம் அவ்யக்தம் இப்படி
தசோத்தரங்களான சப்த ஆவரணங்களாலும் சூழப் பட்டு இருக்கும்

அண்டாநி தத் ஸூ சத்ருஸாநி பரிச்சதாநி
அண்டா நாம் து சஹஸ்ராணாம் சஹஸ்ராணி அயுதாநி ச ஈத்ருஸா மாம் ததா தத்ர கோடி கோடி சதாநி ச-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண வசனம் அனுசத்தேயம்
கிரீடா விதேஸ் தவ பரிச்சத தாம கச்சந் —
க்ரீடாபரனான பாலகனுக்கு விளையாட்டுக் கருவிகள் போலே
கிரீட ரசம் அனுபவிக்க விரும்பிய எம்பெருமானுக்கு லீலா உபகரணங்களாக இருக்கும்
ஹரே விஹரசி கிரீடா கந்துகைரிவ ஐந்துப மோததே பகவான் பூதை பால கிரீட நகைரிவ –இத்யாதி
பிரமாணங்களை இங்கே நினைப்பது

—————————

இச்சா விஹார விதயே விஹிதானி அமூனி
ஸ்யாத் த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச
யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் சா
காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி –40-

எம்பெருமானே யதேஷ்டமான லீலைக்காகப் படைக்கப்பட்ட இவ்வண்டங்களானவை தேவரீருடைய ஐஸ்வர்யப் பரப்பிலே
மிகச் சிறிய பகுதியான ஏக தேசமாய் இருக்கும்
யாதொரு விபூதியானது ஒரு காலும் பரிணமிக்க மாட்டாததும் காலம் நடையாடப் பெறாததுமாய் இருக்கின்றதோ
அந்த நித்ய விபூதியானது தேவரீருக்கு மிகப் பெரிதாய் உள்ளது

த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச =
கஸ்யாயுதாயுத சதைக கலாம் சதாம் சே விஸ்வம் விசித்திர சித் அசித் பிரவிபாக வருத்தம் –ஆளவந்தார்
அருளிச் செய்ததை அடி ஒற்றி இங்கு
த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச ஸ்யாத்-என்கிறார்

யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் -ஒரு காலும் பரிணாம பதாஸ்பதம் இல்லாதது நித்ய விபூதி
தத்வ த்ரயம் அசித் பிரகரணத்தில் –சுத்த சத்வமாவது –விமான கோபுர மண்டப ப்ரஸாதாதி ரூபேண பரிணமிக்கக் கடவதாய்–
என்று அருளிச் செய்வது எதனால் என்னில்
கர்மத்தால் அன்றிக்கே கேவல பகவத் இச்சையால் -தன்னுடைய போகார்த்தமாக -பரிணமியா நிற்கும்
ஆக கர்மக்ருத பரிணாமம் இல்லாமையைப் பற்றி -ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் -என்கிறது
காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி
காலம் ச பஸதே யத்ர ந காலஸ் தத்ர வை பிரபு -என்றும்
கலா முஹுர்த்தாதி மயச் ச காலோ ந யத் விபூதே பரிணாம ஹேது -என்றும்
அகால காலயமான நலம் அந்தமிலாதோர் நாட்டில் -தத்வ த்ரய வியாக்யானத்தில் ம முனிகள்
யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் சா காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி –இந்த ஸ்லோகப் பகுதியையும்
எடுத்துக் காட்டி உள்ளதால் -ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம்-என்றதும் காலக்ருத பரிணாமம் இல்லாமையையே சொன்னதாக

ஆக இப்படிப்பட்ட விபூதியானது மஹதீ -நித்ய முக்தராலும் ஈஸ்வரனாலும் அளவிட ஒண்ணாதாய் இருக்கும்
தேஷாமபி இயத் பரிமாணம் இயத் ஐஸ்வர்யம் ஈதருச ஸ்வ பாவம் இதி பரிச்சேதும் யோகியே -ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம்
இந்த நித்ய விபூதியின் பெருமையை மேலும் ஐந்து ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்வார் –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—21-30–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 2, 2019

நித்யஸ் சமாப்யதிக வர்ஜித்த ஊர்ஜித ஸ்ரீ
நித்யேஷரே திவி வசந் புருஷ புராண
சத்வ ப்ரவர்த்த நகரோ ஜகதோஸ்ய மூலம்
நாந்யஸ் த்வதஸ்தி தரணீ தர வேத வேத்ய –21-

ஸமஸ்த பூ மண்டலா நிர்வாஹகரான பகவானே –
தேவரீர் ஒருவரே நிருபாதிக நித்யத்வத்தோடு கூடியவராயும் -ஓத்தாரும் மிக்காரும் இல்லாதவராயும் –
திடமான ஸ்ரீ சம்பத்தை உடையவராயும் -சாஸ்வதமாய் பரம ஆகாச சப்த வாஸ்யமான பரமபத்திலே வசிப்பவராயும்
இந்த ஜகத்துக்கு காரண பூதராயும் -சத்வ குணத்தை ப்ரவர்த்திப்பிக்குமவராயும் -அநாதி புருஷராயும் இரா நின்றீர்
தேவரீரைக் காட்டிலும் வேறு ஒருவர் வேத ப்ரதிபாத்யராக இல்லை –

த்வம் ஏவ ஏக -கீழ் பாசுரத்தில் இருந்து இவ்விடத்துக்கும் ஆகர்ஷித்துக் கொள்வது
த்வம் ஏவ ஏக நித்யஸ்
ஜீவாத்மா காலம் ஆகாசம் -இவையும் நித்யமே ஆகிலும் நித்ய இச்சாதீனமான நித்யத்வமே -ஓவ் பாதிக்க நித்யத்வம்
சமாப்யதிக வர்ஜித்த
ந தத் சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன்
தானே தனக்குமவன் -தன் ஓப்பான் தானாய் உளன்

ஊர்ஜித ஸ்ரீ
ஸ்ரீ யபத்வமே பிரதான நிரூபகத்வம்
திருவில்லாத தேவரைத் தேறேன் மின் தீவு
அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜோ யஸ்ய யா ஜனகாத்மஜா
ஸ்ரத்தயா அதேவ -அதேவா ஸ்ரத்தாயா தேவத்வம் அஸ்நுதே

நித்யேஷரே திவி வசந்
நித்யமாயும் காலக்ருத பரிமாண ரஹிதம் -பரமாகாச பரம வ்யோம சப்த வாஸ்யமான பரமபதத்தில் உள்ளேறும் தேவரீர்
புருஷ புராண த்வம் ஏக ஏவ அஸீ
எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தந்தைக்கும் முந்தை
முனைவர் மூ உலகாளி யப்பன்

சத்வ ப்ரவர்த்த நகரோ
சத்வஸ்யைஷா ப்ரவர்த்தக -சுருதி
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பஸ்யத் மது ஸூதநா சாத்விகஸ் ச து விஜ்ஜேயஸ் வை மோஷார்த்த சிந்தக
கடாக்ஷத்துக்கு இலக்கானாவார் பக்கல் சத்வ குணம் வளரச் செய்பவன்

ஜகதோஸ்ய மூலம்
அஸ்ய ஜகதோ மூலம் த்வம் ஏவ -உபநிஷத்
அவையில் தனி முதல் அம்மான்

த்வத் அந்யஸ் வேத வேத்ய நாஸ்தி
வேதைஸ் ச சர்வைர் அஹமேவ வேத்ய
வேதங்கள் அக்னியாதி தேவதைகளை சொல்லுமே என்றால் –
ச ஆத்மா அங்காந் அந்யா தேவதா -சரீர பூதர்களே ஒழிய வேத வேத்யர்களாக வகை இல்லையே

நாந்யஸ் த்வத் அஸ்தி -என்பதை ஒவ் ஒன்றினோடும் கூட்டி அந்வயிக்கத்தகும் –

——————

யம் பூத பவ்ய பவதீச மநீச மாஹு
அந்தஸ் சமுத்ர நிலயம் யம் அநந்த ரூபம்
யஸ்ய த்ரி லோக ஜெநநீ மஹிஷீ ச லஷ்மீஸ்
சாஷாத் ச ஏவ புருஷோசி சஹஸ்ர மூர்த்தா –22-

யாவன் ஒருவனையே பூத பவிஷ்ய வர்த்தமான காலிக ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் ஈஸ்வரனாகவும் –
தமக்கு நியாமகர் இல்லாதவனாகவும் -வேதங்கள் ஓதுகின்றனவோ
யாவன் ஒருவனைக் கடலுள் வாழ்பவனாகவும் அபரிமித அவதார விக்ரஹ விசிஷ்டனாகவும் அந்த வேதங்கள் சொல்லுகின்றனவோ
யாவன் ஒருவனுக்கு திவ்ய மகிஷியான ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும் சகல லோக மாதாவாக இருக்கின்றாளோ
அப்படிப்பட்ட சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷ என்னப்பட்ட பரம புருஷன் சாஷாத் தேவரீரே ஆகிறீர் –

ஈஸாநோ பூத பவ்யஸ்ய –கடக வல்லி உபநிஷத் -முக்காலத்திலும் சகல பதார்த்தங்களும் நியாமகராய்
ந தஸ்யே சே கச்சந –ஸ்ருதியின் படியே தனக்கு வேறு ஒரு நியாமகர் இல்லாதபடியாய்
யமந்தஸ் சமுத்ரே கவயோ வயந்தி -ஸ்ருதியின் படி ஷீராப்தி சாயியாய்
ததேகம் அவ்யக்தம் அனந்த ரூபம் -ஸ்ருதியின் படி அபரிமித அவதார விக்ரஹ விசிஷ்டராய்
ஹ்ரீச் ச தே லஷ்மீச் ச பத்ந்யவ் –ஸ்ருதியின் படி ஸ்ரீ யபதியான தேவரீர்
சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷா -என்று தொடங்கி புருஷ ஸூக்தத்தில் ப்ரதிபாதிக்கப்பட்ட புருஷோத்தமராய் இரா நின்றீர் -என்றதாயிற்று

அநீசம்
தான் அனைவருக்கும் ஈசனாய் இருப்பது போல் தனக்கும் ஒரு ஈசன் உண்டோ என்ன இல்லை என்கிறது

————

சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் ஸ்திரம் அப்ரகம்ப்யம்
நாராயணாஹ்வயதரம் த்வாம் இவ அந வத்யம்
ஸூக்தம் து பவ்ருஷம் அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
த்வாம் உத்தமம் புருஷம் ஈசம் உதா ஜஹார–23-

எம்பெருமானே -தேவரீர் போலவே சர்வ வேதங்களிலும் ஓதப்பட்டும் -ஸ்திரமானதும் –
குதர்க்கங்களால் அசைக்க ஒண்ணாததும்
நாராயண திரு நாமத்தை உடையதும் நிர் துஷ்டமானதும் சர்வ லோக பாவனமுமான புருஷ ஸூக்தமோ என்றால்
தேவரீரை புருஷோத்தமராகவும் சர்வேஸ்வரராகவும் ஓதி வைத்தது

பகவத் பரதவ ப்ரதிபாதங்களுக்கும் புருஷ ஸூக்தமே பிரதானம் -என்று அருளிச் செய்து
எம்பெருமானுக்கு புருஷ ஸூக்தத்துக்கும் ஆறு விசேஷணங்களால் சாம்யா நிர்வாகத்தையும் அருளிச் செய்கிறார்

சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம்
மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச்சுடரே –சகல வேதங்களிலும் எம்பெருமான் திகழ்வது போலே
புருஷ ஸூக்தமும் ஒவ் ஒரு வேதத்திலும் உண்டாய் இருக்கும்
ருக்வேதே ஷோடசர்ச்சம் ஸ்யாத் -யஜுஷி அஷ்டா தச ர்ச்சகம் –சாம வேதே து சப்தர்ச்சம் ததா வாஜச நேயக-
ஆகவே -சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் -என்றது உபயத்துக்கும் சாதாரணமாய் இருக்கும்
ஸ்திரம்
நிலை நிற்கும் தன்மையும் சாதாரணம்
ப்ரமேய பூதனான எம்பெருமானும் பிரமாண மூர்த்தன்யமான புருஷ ஸூக்தமும்
நித்யஸ்ரீர் நித்ய மங்களமாய் விளங்கத் தட்டில்லையே
அப்ரகம்ப்யம்
இல்ல செய்ய குதர்க்கிகள் திரண்டாலும் அசைக்க ஒண்ணாதே –
அதே போலே புருஷ ஸூக் தத்தையும் அந்ய பரமாக்க ஒண்ணாதே
நாராயணாஹ்வயதரம்
அவனுக்கு நாராயண திரு நாமம் போலே புருஷ ஸூக்தமும்
நாராயண அநு வாகம் என்ற சிறப்பு பிரசித்தி பெற்று இருக்கும்

த்வாம் இவ அந வத்யம் -ஸூக்தம் து பவ்ருஷம்
அவன் அகில ஹேயபிரத்ய நீகனாய் இருப்பது போலே இதுவும் ஹேயபிரதி படம் –
தேவதாந்த்ர பாராம்யா சங்கைக்கு அல்பமும் அவகாசம் தாராதே
வேதேஷு பவ்ருக்ஷம் ஸூக்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷு மானவம்-பாரதே பகவத் கீதா புராணேஷு ச வைஷ்ணவம்
அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
பாவ நஸ் சர்வ லோகா நாம் த்வமேவ ரகு நந்தன -அசேஷ ஜகத் பவித்ரனாப் போலே இதுவும் தன்னை அனுசந்தித்தாரை
மனன் அகம் மலம் அறக் கழுவி பரம பரிசுத்தராக்கும்
ஆக இப்படிப்பட்ட புருஷ ஸூக்தமானது வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் -என்று தொடங்கி
தேவரீருடைய புருஷோத்தமத்தை முறையிட நின்றது
இந்த ஸ்லோகத்தில் உள்ள ஒவ் ஒரு விசேஷணமும் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்தை நிலை நாட்டை வல்லது
என்னும் இடம் குறிக்கொள்ளத் தக்கது

—————-

ஆனந்தம் ஐஸ்வர்யம் அ வாங்மனச அவகாஹ்யம்
ஆம்நாசிஷுச் சத குண உத்தரித்த க்ரமேண
சோயம் தவைவ ந்ருஷு ஹி த்வம் இஹ அந்தராத்மா
த்வம் புண்டரீக நயன புருஷச் ச பவ்ஷ்ண –24-

எம்பெருமானே ஈச்வரத்வ ப்ரயுக்தமான -ஆனந்தத்தை வேத வாக்குகளானவை நூறு நூறு மடங்காகப் பெருக்கிக் கொண்டே
போகிற முறைமையில் வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாததாகச் சொல்லி முடித்தன -இவ்வானந்தம் தேவரீருக்கே உற்றது –
ஏன் என்னில் இவ்வானந்த வல்லி பிரகரணத்தில் தேவரீர் சேதனர்களுக்கு உள்ளே அந்தர்யாமியாய் அன்றோ இருக்கிறீர்
அவ்வளவும் அல்லாமல் புண்டரீகாக்ஷராயும் ஆதித்ய மண்டலத்தின் உள்ளே உறையும் புருஷராயும் இரா நின்றீர் அன்றோ –

ஆம் நாசி ஷு -கிரியைக்கு ஆனந்த வல்லியில் உள்ள வாக்கியங்களை வருவித்துக் கொள்ள வேணும்
பர ப்ரஹ்மத்தின் ஆனந்தம் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ -என்று மீண்டு தலைக் கட்டிற்றே
ஆனால் ச ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆனந்த -என்று அங்கு என் சொல்லிற்று என்னில்
ஷிப்தேஷு ரிவ சர்ப்பதி–எறியப்பட்ட அம்பு போலே சூரியன் ஓடுகிறான் என்றால்
சூரியனுடைய கதி அமந்தம் என்பதிலே நோக்கு -அதேபோல் ஆனந்த ஆதிக்யத்தில் இதுக்கு நோக்கு
ந்ருஷு ஹி த்வம் இஹ அந்தராத்மா –
அவர்கள் யாவரும் தேவரீருக்கு சரீர பூதர்களாய் தேவரீர் சரீரியாய் இருக்கையாலே இங்கனே சொல்லக் குறையில்லை என்றபடி
பிராண மய மனோ மயங்களுக்குப் பிறகு விஞ்ஞான மயனைச் சொல்லி
தஸ்யைஷ ஏவ சாரீர ஆத்மா என்று விஞ்ஞான மயனான ஜீவனுக்கு ஆனந்த மயனான பரமாத்மாவையே
அந்தராத்மாவாக ஓதி இருப்பது உணரத் தக்கது
த்வம் புண்டரீக நயன புருஷச் ச பவ்ஷ்ண
ச யச்சாயம் புருஷே யச்சாசா வாதித்யே ச ஏக –தைத்ரியத்தில் சூர்யமண்டல வர்த்தியாக எம்பெருமானைச் சொல்லப்பட்டது
சாந்தோக்யமும் -ச ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே –என்று சொல்லி உடனே
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவம் அக்ஷணீ –என்று புண்டரீகாக்ஷத்வத்தையும் சொல்லி இருக்கையாலே
அவை இரண்டையும் எடுத்து உரைத்து பாரம்ய நிரூபணம் பண்ணி அருளிற்று

——————-

யந் மூல காரணம் அபுத்த்யத ஸ்ருஷ்ட்டி வாக்யை
ப்ரஹ்ம இதி வா சதிதிவ ஆத்மகிரா தவ தத்
நாராயணஸ் த்விதி மஹா உபநிஷத் பிரவீதி
ஸுவ்பாலிகீ ப்ரப்ருதயோபி அநு ஜக்முர் ஏநாம் –25-

ஸ்ருஷ்ட்டி பிரகரணத்தில் உள்ள காரண வாக்யங்களாலே -சத் என்றோ -ப்ரஹ்ம -என்றோ -ஆத்மா -என்றோ
எந்த வஸ்துவானது மூல காரணமாக அறியப்பட்டு இருக்கின்றதோ –
அந்த வ்யக்தி நாராயணனே என்று மஹா உபநிஷத்து ஓதுகின்றது–
இந்த மஹா உபநிஷத்தை ஸூபால உபநிஷத் முதலானவைகளும் பின் செல்லுகின்றன –

அதர்வ சிரஸ்ஸில்–கச்ச த்யேய–காரணம் து த்யேய –என்று ஜகத் காரண பூதமான வஸ்துவே உபாஸ்யம் என்று ஓதிற்று
அந்த வஸ்து ஏது என்று ஆராய்ந்து ஒவ்வோர் இடத்தில் ஒவ்வொரு சப்தத்தால் சொல்லிற்று
சாந்தோக்யத்தில் -ச தேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –என்று ஸச் சப்தத்தால் சொல்லிற்று
வாஜச நேயகத்தில் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏவ அக்ர ஆஸீத் -என்று ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லிற்று
சர்வசாகா ப்ரத்யய நியாயத்தால் சாமான்யமான ஸச் சப்த வாஸ்யம் விசேஷ உபஸ்தாக ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம் என்று நிரூபிக்கப்படுகிறது
இந்த ப்ரஹ்ம சப்தம் தானும் ஐதரேயத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவாகிற ஆஸீத் -என்று ஆத்ம சப்தத்தால் விசேஷித்து
மஹா உபநிஷத்தும் ஸூபால உபநிஷத்தும் இத்யாதிகளும் நிஷ்கர்ஷித்துக் கொடுத்தன –
இந்த ஸ்லோகத்தின் பிரமேயத்தை ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -16- ஸ்லோகத்தில் விரித்து அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்ருஷ்ட்டி வாக்யை என்றது காரண வாக்கியங்கள் என்றவாறு –

——————

ஜ்யோதிஸ் பரம் பரமதத்வம் அதோ பராத்மா
ப்ரஹமேதி ச சுருதி ஷு யத் பரவஸ்து அதீதம்
நாராயணஸ் ததிதி தத் விசி நஷ்டி காசித்
விஷ்ணோ பதம் பரமம் இது அபரா க்ருணாதி –26-

வேதங்களில் யாதொரு பரவஸ்துவானது பரஞ்சோதி என்றும் பரமதத்வம் என்றும் பரமாத்மா என்றும்
பர ப்ரஹ்மம் என்றும் ஓதப்படுகின்றதோ அந்த வஸ்துவை நாராயணன் என்று ஒரு சுருதி விவரிக்கின்றது
மற்ற ஒரு சுருதி அதே வஸ்துவை விஷ்ணோர் பரமம் பதம் என்று ஓதுகின்றது

நாராயணபரோ ஜ்யோதி –என்ற இடத்தில் ஸமஸ்த பதமாக இருந்தாலும் இதர சாகைகளில் உள்ள பாடத்தை
அனுசரித்து வ்யஸ்தமாகவே கொள்ளக் கடவது -பர என்றது ஜ்யோதிஸ்ஸூக்கு விசேஷணம்
பரமதத்வம்-தத்வம் நாராயண பர சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
பராத்மா-ஆத்மா நாராயண பர சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
ப்ரஹமேதி ச
நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம் சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
சுருதி ஷு யத் பரவஸ்து அதீதம்
நாராயணஸ் ததிதி தத் விசி நஷ்டி காசித்–
நாராயண அநுவாகம் நாராயணனே என்று விளக்கி நின்றது
விஷ்ணோ பதம் பரமம் இது அபரா க்ருணாதி —
அபரா என்பதால் கடவல்லி சுருதி விவஷிதம்
விஞ்ஞான சாரதிர் யஸ் து மன ப்ரக்ரஹ வாந் நர சோத்வன பாரம் ஆப்நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பரம் –

ஆக இவற்றால் தேவதாந்த்ர பாராம்ய சங்கைக்கு அவகாசமே இல்லை என்றதாயிற்று

————-

சந்தீத்ருஸ சுருதி சிரஸ்ஸூ பரஸ் சஹஸ்ரா
வாஸஸ் தவ ப்ரதயிதும் பரமேசித்ருத்வம்
கிஞ்சேஹ ந வ்யஜ கண க்ருமி தாத்ரு பேதம்
க்ராமந் ஜகந்தி நிகிரந் புநருத் கிரம்ச் ச-27-

எம்பெருமானே தேவரீருடைய பரம ஐஸ்வர்யத்தைப் பரவச் செய்வதற்கு வேதாந்தங்களிலே
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் என்பதை விளக்க -இப்படிப்பட்ட பல்லாயிரம் வாக்குகள் உள்ளன –
அன்றியும் தேவரீர் இங்கு உலகங்களை அளக்கும் போதும் விழுங்கும் போதும் மறுபடி உமிழும் போதும்
கிருமி என்றும் பிரமன் என்றும் வாசி பார்த்திலீர்

கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
பார் இடந்து பாரை உண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன்
க்ராமந்-உலகு அளந்தமை
நிகிரந்–உலகு உண்டமை
புநருத் கிரந்–உலகு உமிழ்ந்தமை -ஸ்ருஷ்ட்டி செய்தமை
க்ருமி தாத்ரு பேதம் -ந வ்யஜ கண
க்ருமி கீடாதிகளோடு ப்ரஹ்மாதி தேவர்களோடு வாசி பார்க்காமல் செய்த செயல்கள் அன்றோ
நளிர்மதிச் சடையனும் நான்முகக் கடவுளும் தளிர் ஒளி இமையவர் தலைவனும் முதலா யாவையும் யுலகமும் யாவரும் அகப்பட
நில நீர் தீ கால் சுடர் இரு விசும்பும் மலர் சுடர் பிறவும் சிறிதுடன் மயங்க –ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த எம் பெரு மா மாயனை அல்லது
ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையோம் யாமே –திருவாசிரியம் -7-அனுசந்தேயம்

——————

ரூபஸ்ரியா பரமயா பரமேண தாம் நா
சித்ரைச் ச கைச்சித் உசிதைர் பவதச் சரித்ரை
சிஹ்நைர் அநிஹ்நவபரைர் அபரைச் ச கைச்சித்
நிச்சின்வதே த்வயி விபச்சித ஈஸித்ருத்வம்–28-

எம்பெருமானே மஹா விவேகியாய் உள்ளவர்கள் தேவரீருடைய மிகச் சிறந்த திரு மேனி விளக்கத்தினாலும் –
சிறந்த ஸ்தான விசேஷத்தினாலும் -அற்புதமாகும் தகுந்த மிக்கு இருக்கிற சில சரிதைகளினாலும்
பரத்வத்தை ஒளிக்காமல் நிர்ணயிக்கக் கூடிய சில அடையாளங்களாலும்
தேவரீர் இடத்திலேயே பாரம்யத்தை நிர்ணயிக்கிறார்கள்

பரமயா ரூபஸ்ரியா
காணிலும் உருப் பொலார்
பிணங்கள் இடு காடு அதனுள் நடமாடி வெந்தார் என்பும் சுடு நீறும் மெய்யில் பூசி விரூபாக்ஷனாய்
இருக்கும் இருப்பு போல் அன்றியே
எழிலுடைய அம்மனைமீர் என்னரங்கத்து இன்னமுதர் குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண்ணழகார் கொப்பூழில் எழு கமலப்பூ அழகர் –
தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் சுடர் முடி மேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த தண்ணம் துழாயுடை அம்மான்
கோல மணி யாரமும் முத்துத் தாமமும் முடி இல்லாதோர் எழில் நீல மேனி
என்றும் சொல்லுகிற திரு உருவ அழகு கொண்டும்

பரமேண தாம் நா
ஆதித்ய வர்ணம் தாமஸ பரஸ்தாத்
தத் அக்ஷரே பரமே வ்யாமன்
நலம் அந்தமிலா நாடு தன்னில் இருப்பதாலும்

சித்ரைச் ச கைச்சித் உசிதைர் பவதச் சரித்ரை
வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபத் விமோசனங்கள்
தூணில் இருந்து தோன்றி
கடலிலே அணை கட்டி
குன்று எடுத்து ஆ நிரை காத்து
மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை ஓதுவித்த தக்கணையா வுருவுருவே கொடுப்பதுவும்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை உடலோடும் கொண்டு கொடுப்பதும்
முதலானவை சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்குமே-அவற்றாலும்

சிஹ்நைர் அநிஹ்நவபரைர் அபரைச் ச கைச்சித்
ஸ்ரீ யபதித்வம் -சேஷ ஸாயித்வம்-கருட வாஹனத்வம் போன்றவைகளாலும்
அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை யாகம் புணர்வது
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து
ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை -போன்ற அருளிச் செயல்கள் அனுசந்தேயம்

அநிஹ்நவபரைர்-
நிஹ்நவமாவது அப லாபம் -அதிலே தத் பரங்கள் அல்லாதவை என்றது -ஸ்பஷ்டமாக நிர்ணயிப்பவை -என்றபடி
அநிஹ்நவ பதை–பாட பேதம் -அப லாபத்துக்கு ஆஸ் பதம் அல்லாத என்றபடி
அப லபிக்க முடியாதவை என்று கருத்து

விபச்சித
விவிதமாகப் பார்க்க வல்ல அறிவுடையார் -மஹா மதிகள் என்றபடி

———————-

யஸ்யா கடாக்ஷணம் அநு க்ஷணம் ஈஸ்வராணாம்
ஐஸ்வர்ய ஹேதுரிதி சர்வ ஜநீநம் ஏதத்
தாம் ஸ்ரீ ரிதி த்வத் உபஸம்ஸ்ரியணாத் நிராஹு
த்வாம் ஹி ஸ்ரியஸ் ஸ்ரியம் உதாஹு உதார வாச –29-

யாவளொரு பிராட்டியின் கடாக்ஷமானது இந்திராதி தேவர்களுக்கும் அடிக்கடி ஐஸ்வர்ய ஹேதுவாகிறது என்பது
சர்வ ஜன சம்மதம் ஆனதோ -அந்தப் பிராட்டியை தேவரீர் இடத்தில் ஆஸ்ரயித்து இருப்பது காரணமாகவே
ஸ்ரீ என்று நிருத்தி கூறுகின்றார்கள்
உதார வாக்குகளான திருமங்கை ஆழ்வார் போல்வாரும் தேவரீரை அன்றோ
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் என்கிறார்கள் –

அபாங்கா பூயாம் ஸோ யது பரி பரம் ப்ரஹ்ம ததுபூத் அமீ யத்ர த்வித்ராஸ் ச ச சதமகாதிஸ் தததராத் –ஸ்ரீ குணரத்னகோசம்
தாம் ஸ்ரீ ரிதி த்வத் உபஸம்ஸ்ரியணாத் நிராஹு
ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு ஆறு வ்யுத்பத்திகளிலும் -ஸ்ரயதே-என்று எம்பெருமானை ஆஸ்ரயித்து
ஸ்வரூப லாபம் அடைபவள் -என்பதே முதலானது
மலர் மகள் விரும்பும் நம் யரும் பெறல் அடிகள் அன்றோ

த்வாம் ஹி ஸ்ரியஸ் ஸ்ரியம் உதாஹு -உதார வாச
இருவருக்கும் இருவராலும் ஏற்றம் அன்றோ
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா
கச் ஸ்ரீச் ஸ்ரியா
உதார வாக்குகள் ஆகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் -ஆளவந்தார் பராசர பட்டர் போல்வார்

—————

மாயா த்வயா குணமயீ கில யா நிஸ்ருஷ்டா
சா தே விபோ கிமிவ நர்ம ந நிர்மிமீதே
கௌதஸ்குதா ஸ்திரகு தர்க்க வசநே கேசித்
சத்யம் ஸ்ருதவ் ச பதிராஸ் த்வயி தந் மஹிம் நா –30-

எம்பெருமானே குணத்ரயாத்மகமான யாதொரு மாயையானது தேவரீராலே பிணைக்கப் பட்டதோ –
அந்த மாயை தேவரீருக்கு எந்த விளையாட்டைத் தான் விளைக்க மாட்டாதது —
அதுவே தேவரீருடைய லீலைக்கு உப கரணம்
சில குத்ஸிதவாதிகள் தேவரீருடைய பரத்வத்தை விளக்க வல்ல சுருதிகள் விளங்கா நிற்கவும்
அவர்ஜயநீயமான துரா க்ரஹத்தினால் அந்த மாயையின் பெருமை அடியாக தேவரீருடைய பெருமையை
காது கொண்டு கேட்பதில் செவிடர்களாய் இருக்கிறார்கள்

தவ பரிப்ரடிமஸ்வ பாவம் மாயா பலேந பவதாபி நிகுஹ்யமாநம் –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -16-
தைவீஹ் யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்தயா
துய்க்கும் மயக்குடை மாயைகள் வானிலும் பெரியன
கிரீடா விதே பரிகரஸ் தவ யா து மாயா சா மோஹ நீ ந கதமஸ்ய து ஹந்த ஐந்தோ –அதிமானுஷ ஸ்தவம்
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லையே
மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே
தைவீம் குண மயீம் மாயாம் –தவாஸ்மி தாச இதி வக்தாரம் மாம் தாரய -சரணாகதி கத்யம்
மாயைக்கு வசப்பட்டு குதர்க்க வாதிகள் தேவரீருடைய பாரம்யத்தை அறியப்பெறாமல் தடுமாறுகின்றனர்

மாயா த்வயா குணமயீ கில யா நிஸ்ருஷ்டா–
தைவீஹ் யேஷா குணமயீ மம மாயா -என்கிற பகவத் வசனத்தை உட் கொண்டு அருளிச் செய்தபடி
குணமயீ -அஜாமேகாம் லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் -உபநிஷத் அனுசந்தேயம்-முக்குணங்கள் கலந்த கட்டி என்றபடி
சா தே விபோ கிமிவ நர்ம ந நிர்மிமீதே
அந்த மாயை செய்யாத கூத்து இல்லை என்றபடி
அதில் ஒரு கூத்தை மூதலிக்கிறார்
கௌதஸ்குதா ஸ்திரகு தர்க்க வசநே கேசித்
எது சொன்னாலும் ஒரு வரம்பில் நில்லாதே -தத் குத தத் குத -என்றே சோத்யம் செய்பவர் -கு யுக்தி மாத்ர அவலம்பிகள்
குதர்க்கமே செய்து கொண்டு இருக்கும் தன்மை
சத்யம் ஸ்ருதவ் ச பதிராஸ் த்வயி தந் மஹிம் நா —
தந் மஹிம் நா —கீழ்ச் சொன்ன மாயையின் பெருமையினாலேயே
த்வயி பதிராஸ்-தேவரீர் விஷயத்தில் செவிடராய் ஒழிகின்றார்கள்
லோகே த்வன் மஹிமாவபோத பதிரே -ஸ்ரீ குணரத்னகோசம் -என்றது இதை ஒட்டியே

ஆக மாயைக் கடந்து சுத்த சாத்விகர்களாய் உள்ளவர்கள் பகவத் பாரம்யத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து வாழ்ந்து போகா நிற்க
குணத்ரய வஸ்யர்களான சில அவ்யபதேஸ்யர்கள் இழந்து ஒழியா நின்றார்கள் என்கிறார் ஆயிற்று –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்