Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

ஏக காலத்தில்- இரண்டு அவஸ்தைகளுடன் -அருளிச் செய்யும் – மூவர் அனுபவம்-நான்கு பதிகங்கள்–

October 15, 2018

பெரிய திருமொழி – -11-5-மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா-
இத் திருமொழி ஒரு விலஷணமான அனுபவம் -ஏக காலத்திலே இரண்டு பிராட்டிமார் யுடைய நிலையில்
ஒருத்தி ஏசி சௌலப்ய குணத்தை பேசியும்
ஒருத்தி ஏத்தி பரத்வ குணத்தை பேசியும் -பேசி அனுபவிக்கிறார்-

என்னாதன் தேவிக்கு -பெரியாழ்வார் திருமொழி-3-9- -ஒருத்தி ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தையும்
ஒருத்தி ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தையும் பேசி அருளினது போலேயும்-

கதிராயிரம் தேவி -பெரியாழ்வார் -4-1–சர்வேஸ்வரனைக்  கண்ணாலே காண வேண்டும் என்பாராயும்
அவனை யுள்ளபடி கண்டார் உளர் -என்பாராயும் இரண்டு வகையாக பேசினது போலேயும்-

சூடிக் கொடுத்த சுடர்க் கொடியும் பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு திரு மொழியில் -14–இங்கே போதக் கண்டீரே -என்று கேட்பதும்
விருந்தாவனத்தே கண்டோமே -என்று விடை கூறுவதுமாக அருளிச் செய்தார் இறே

ஏக காலத்திலே இரண்டு அவஸ்தைகள் -எம்பெருமான் அருளின் மிகுதியால்  ஞானத்தில் தடை யற்றால் பொருந்தாது ஓன்று இல்லையே
நித்ய முக்தர்கள் பரமபதத்தில் ஏக காலத்திலே அவன் அருளாலே கைங்கர்யங்கள் செய்ய அனுரூபமாக பல சரீரங்களைப் பரிஹரிப்பது போலே –

———————————

இரண்டு கோபிமார் அவஸ்தையை ஏக காலத்தில் அடையக் கூடுமோ -என்னில்
பகவத் பிரசாத விசேஷத்தாலே ஞானத்தில் தடை அற்றால் எல்லாம் சொல்லலாம் இறே
மானமரு மென்னோக்கி -என்கிற திரு மொழியில் –
இரண்டு பிராட்டிமார் தசை ஏக காலத்தில் கூடும் படி என் -என்று ஜீயர் பட்டரை கேட்க
தேச விசேஷத்தில் அநேக சரீர பரிக்ரகம் ஏக காலத்தில் கூடுகிற படி எங்கனே
அப்படியே இவரையும் பார்த்து அருளினால் கூடும் -என்று அருளிச் செய்தார் -என்று பிரசித்தம் இறே-

என் நாதன் தேவிக்கு அன்று இன்பப் பூ ஈயாதாள்
தன் நாதன் காணவே தண் பூ மரத்தினை
வன்னாத புள்ளால் வலியப் பறித்திட்ட
என் நாதன் வன்மையை பாடிப் பற
எம்பிரான் வன்மையை பாடிப் பற – 3-9 1-

என் வில் வலி கொண்டு போ என்று எதிர் வந்தான்
தன் வில்லினோடும் தவத்தை எதிர் வாங்கி
முன் வில் வலித்து முது பெண் உயிர் உண்டான்
தன் வில்லின் வன்மையைப் பாடிப் பற
தாசரதி தன்மையைப் பாடிப் பற – 3-9 2- –

இத்தால்-
இவ் அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை செய்யா நிற்கச் செய்தேயும்
மீளவும் ஈஸ்வர கந்தம் அற
ஐயர் மகன் -என்றே தன்னை நினைத்து நின்று கார்யம் செய்த குணத்தை சொல்லுகிறது

உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு
விருப்புற்று அங்கே ஏக விரைந்து எதிர் வந்து
செருக்குற்றான் வீரம் சிதைய தலையைச்
சிரைத்திட்டான்  வன்மையை பாடிப் பற
தேவகி சிங்கத்தைப் பாடிப் பற – 3-9 3- –

ருக்மிணி பிராட்டியை திருமணம் புணருகைக்கு உடலான தேவகி வயிற்றில் பிறப்பையும் –
பிரதி பஷ நிரசனத்தில் சிம்ஹம் போலே இருக்கும் வீரப் பாட்டையும் உடையவனைப் பாடிப் பற –

மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிட
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ
கூற்றுத் தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன
சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற
சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3 9-4 –

வனவாசம் தான் சரசமாய்த்தது அவள் கூட போகையாலே -இறே
பிராட்டியும் தாமும் -ஏகாந்த ரசம் அனுபவிக்கலாம் தேசம் -என்று இறே காடு தன்னை விரும்பிற்று –

பஞ்சவர் தூதனாய் பாரதம் கை செய்து
நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு
அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு அருள் செய்த
அஞ்சன வண்ணனைப் பாடிப் பற
வசோதை தன் சிங்கத்தைப் பாடிப் பற – 3-9 5-

யசோதை பிராட்டி சீராட்டி வளர்க்கையாலே சிம்ஹக் கன்று போலே செருக்கி
இருக்கிறவனைப் பாடிப் பற என்று எதிரியை பார்த்து நியமிக்கிறாள்

முடி ஒன்றி மூ உலகங்களும் ஆண்டு உன்
அடியேற்கு அருள் என்று அவன் பின் தொடர்ந்த
படியில் குணத்து பரத நம்பிக்கு அன்று
அடி நிலை ஈர்ந்தானைப் பாடிப் பற
அயோத்தியர் கோமானைப் பாடிப் பற -3 9-6 –

ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் முடி சூடாமல் -அடி சூடிப் போகையாலே திரு அயோத்தியில் உள்ளவர்களுக்கு
தானே நிர்வாஹனாய் ஆனவனைப் பாடிப் பற -என்று எதிரியைப் பார்த்து சொல்லுகிறாள்-

காளியன் பொய்கை கலங்க பாய்ந்திட்டவன்
நீள் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து
மீள அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன்
தோள் வலி வீரமே பாடிப் பற
தூ மணி வண்ணனைப் பாடிப் பற – 3-9 7-

காளியனுக்கு பிராணனைக் கொடுத்து துரத்தி ஒட்டி விட்டு விஜ ஜலமான பொய்கையை அமர்த ஜலமாம் படி கடாஷித்து
பசுகளும் இடையரும் முன்பு போலே தண்ணீர் குடிக்கும்படி பண்ணுகையாலே -பழிப்பு அற்ற நீல ரத்னம் போலே திரு மேனியின்
அழகு விளங்கும்படி நின்றவனை பாடிப் பற என்று பிரதி கோடி யானவளை பார்த்து நியமிக்கிறாள்

தார்க்கு இள தம்பிக்கு அரசு தந்து தண்டக
நூற்றவள் சொல் கொண்டு போகி நுடங்கிடை
சூர்பணகாவை செவியோடு மூக்கவள்
ஆர்க்க அரிந்தானைப் பாடிப் பற
அயோத்திக்கு அரசனைப் பாடிப் பற -3 9-8 –

ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் முடி சூடாமையாலும் திருவடி நிலை கொடுத்து போருகையாலும்
திரு அயோத்யைக்குதானே ராஜா வானவனைப்பாடிப் பற என்னும் அத்தை அவள் நியமிக்கிறாள்

மாயச் சகடம் உதைத்து மருது இறுத்து
ஆயர்களோடு போய் ஆ நிரை காத்து அணி
வேயின் குழலூதி வித்தகனாய் நின்ற
ஆயர்கள் ஏற்றினைப் பாடிப் பற
ஆ நிரை மேய்த்தானைப் பாடிப் பற – 3-9 9-

திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -என்கிறபடியே பரம பதத்தில் இருப்பிலும் காட்டிலும் உகந்து பசு நிரை மேய்த்தவனை
பாடிப் பற என்று எதிரியை பார்த்து சொல்கிறாள்

காரார் கடலை அடைத்திட்டு இலங்கை புக்கு
ஓராதான் பொன் முடி ஒன்பதோடு ஒன்றையும்
நேரா அவன் தம்பிக்கே நீள் அரசு ஈந்த
ஆராவமுதனைப் பாடிப் பற
அயோத்தியர் வேந்தனைப் பாடிப் பற – 3-9 10-

ராவண வத அநந்தரம் மீண்டு எழுந்து அருளி திரு அபிஷேகம் பண்ணி இருந்து ஆளுகையாலே
திரு அயோத்தியில் உள்ளாருக்கு ராஜாவானவனை பாடிப் பற என்று பிரதிகோடி யானவளை நியமிக்கிறாள்-

நந்தன் மதலையை காகுத்தனை நவின்று
உந்தி பறந்த ஒளி இழையார்கள்  சொல்
செந்தமிழ் தென் புதுவை விட்டு சித்தன் சொல்
ஐந்தினோடு ஐந்தும் வல்லார்க்கு அல்லல் இல்லையே – 3-9 11- –

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரமான விஷயமான ஐந்தும் ஸ்ரீ ராமாவதாரமான விஷயமான ஐந்தும் -ஆன -இப்பத்தையும்
சாபிப்ராயமாக வல்லவருக்கு அல்லல் இல்லையே- சாம்சாரிக துக்கம் ஒன்றும் இல்லை

————————————————

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரங்களோடு-அவதாராந்தரங்களோடு  – அபதானந்தரங்களோடு வாசி அற -தர்ம ஐக்யத்தாலே  
எல்லாம் ஏக ஆஸ்ரயம் ஆகையாலே  இப்படி இருக்கிற விஷயத்தை கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும் -என்று 
தேடுகையாகிற இது -தமக்கு ஒரு புடை செல்லுகிறபடியும்
மானச அனுபவத்தின்  உடைய கரை புரட்சியாலே அவ்விஷயம் தன்னை ஸூ ஸ்பஷ்டமாக கண்டதாலே
ஒரு புடை தோற்று இருக்கும் படியையும் அனுசந்தித்து -அவை இரண்டையும் 
அவதார விசிஷ்டனாக சர்வேஸ்வரனை கண்ணாலே காண வேண்டும் என்று  தேடித் திரிகிறார் சிலரும்
அப்படி தேடி கிறிகோள் ஆகில் அவனை உள்ளபடி கண்டார் உளர் -என்று சொல்லுகிறார் சிலருமாக கொண்டு 
தம்மை இரண்டு வகையாக வகுத்து நின்று பேசி இனியர் ஆகிறார் -இத் திரு மொழியில் –

நாடுதிரேல்-என்றும் -கண்டார் உளர் -என்றும் பன்மையாக அருளிச் செய்தது 
கட் கண்ணால் காண்கையில் அபேஷா ரூப ஞான வ்யக்திகளும்  உட் கண்ணால் கண்டு   அதில் ஊற்றத்தாலே
பாஹ்ய அனுபவமும்  சித்தித்தது என்று தோற்றும்படியான ஞான வ்யக்திகளும் பல உண்டு ஆகையாலே –

கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எறித்தால் ஒத்த  நீள் முடியன் 
எதிரில் பெருமை இராமனை இருக்கும் இடம் நாடுதிரேல் 
அதிரும் கழல் பொரு தோள் இரணியன் ஆகம் பிளர் தரியாய்  
உதிரம் அளைந்த கையோடு இருந்தானை உள்ளவாறு கண்டார் உளர் – 4-1 1-

அவதார பிரயுக்தையான ஆகாரங்களை இட்டு வேறுபடக் காணாதே -ஸ்ரீ ராமாவதாரமாய் ராவண வதம் பண்ணினவனும்
ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரமாய் ஹிரண்ய வதம் பண்ணினவனும் ஒருவனே -என்று வஸ்துவினுடைய படி அறிந்து காண்கை  
முன்பு ஹிரண்யன் ஆனவன்  தான்  இறே பின்பு ராவணனே பிறந்தவன் –
ப்ரஹ்மாதிகள் பக்கல்-ஹிரண்ய ராவணர்கள் இருவரும் கொண்ட வரங்களுக்கு விரோதம் வாராதபடி  
நிரசிக்க வேண்டுகையிலே இறே -ரூப பேதம் கொள்ள வேண்டிற்று இறே 
அதாவது –
தேவாதி சதுர்வித ஜாதியில் ஒன்றாலும் படக் கடவேன் அல்லேன் -என்று வரம் கொள்ளுகையாலே  ஸ்ரீ நரசிம்ஹமாக வேண்டிற்று அங்கு 
தேவர்கள் அசுரர்கள் ராஷசர்கள் முதலானோர் ஒருவராலும் படக் கடவேன் அல்லேன் -என்று வரம் கொள்ளுகையாலும்
மனுஷ்யரை ஒன்றாக கணியாமல் போருகையாலும் மனுஷ்யனாய் நின்று கொல்ல வேண்டிற்று -இங்கு 
ஆகையால் கார்ய அனுகுணமாக கொண்டு -ரூப பேத மாத்ரமாய் -பிரகாரி ஓன்று ஆகையாலே 
இந்த ஐக்யம் அறிந்து காண்கை ஆயிற்று -உள்ளபடி காண்கை யாவது –

நாந்தகம் சங்கு தண்டு நாண்  ஒலி சார்ங்கம்  திருச் சக்கரம் 
ஏந்து பெருமை இராமனை இருக்கும் இடம் நாடுதிரேல் 
காந்தள் முகிழ் விரல் சீதைக்காகிக் கடும் சிலை சென்று இறுக்க
வேந்தர் தலைவன் ஜனக ராஜன் தன் வேள்வியில் கண்டார் உளர் -4 1-2 –

ஈஸ்வரன் என்று அறுதி இட்டால் பின்னை  ஸ்ரீ பஞ்சாயுத தரத்வம் சொல்லலாம் இறே-
இங்கு -இராமனை நாடுதிரேல் -வேள்வியில் கண்டார் உளர் என்கிறதில் வேறு பாடு 
தோன்றால் போலே இறே -இராமனை நாடுதிரேல் -உதிரம் அளைந்த கையோடு இருந்தானை  கண்டார் உளர் -என்கிறதும் –

கொலை யானை கொம்பு பறித்துக் கூடலர் சேனை பொருது அழியச் 
சிலையால் மராமரம் எய்த தேவனைச் சிக்கென நாடுதிரேல் 
தலையால் குரக்கினம் தாங்கிச் சென்று தடவரை கொண்டு அடைப்ப 
அலையார் கடல் கரை வீற்று இருந்தானை அங்குத்தை கண்டார் உளர் -4 1-3 –

அதொரு வ்யக்தி இதொரு வ்யக்தி -என்று பிரித்து பிரபத்தி பண்ணாதே தர்மி ஒன்றே என்று அத்யவசித்து 

தோயம் பரந்த நடுவு சூழலில் தொல்லை வடிவு கொண்ட 
மாயக் குழவி யதனை நாட உறில் வம்மின் சுவடு உரைக்கேன் 
ஆயர் மடமகள் பின்னைக்காகி அடல் விடை ஏழினையும் 
வீயப் பொருது வியர்த்து நின்றானை மெய்மையே கண்டார் உளர் – 4-1 4-

வடதள சயனா பதாநத்துக்கும்  ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்துக்கும் உண்டான  தர்ம ஐக்யம் சொல்லப்பட்டது  ஆய்த்து 
வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே -என்றும்  ஆலின் இலை வளர்ந்த  சிறுக்கன அவன்  இவன் -என்று 
இவ் ஐக்யம் தான் கீழும் பல இடங்களிலும் சொல்லப் பட்டது இறே –

நீர் ஏறு செஞ்சடை நீல கண்டனும் நான் முகனும் முறையால் 
சீர் ஏறு வாசகம் செய்ய நின்ற திரு மாலை நாடுதிரேல் 
வாரேறு கொங்கை உருப்பிணையை வலியப் பிடித்துக் கொண்டு 
தேர் ஏற்றிச் சேனை நடுவே போர் செய்ய சிக்கனக் கண்டார் உளர் – 4-1 5-

பிரம பாவனை தலை எடுத்து -தான் சேஷியும் தங்கள் சேஷ பூதருமான முறையால்-
தன்னுடைய குணங்களால் பிரசுரமான வசனங்களைக் கொண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணும்படி நின்ற  திருமாலை நாடுதிரேல் 
தத் தத் அபீஷ்ட ப்ரதனான ஸ்ரீ யப் பதியை-அவனும் அவளுமான சேர்த்தி யோடு காண வேணும் 
என்று தேடுகிறிகோள் ஆகில் -அந்த மணக் கோலத்தையும் வீரக் கோலத்தையும்  த்ர்டமாக கண்டவர்கள் உளர் 

பொல்லா வடிவுடைப் பேய்ச்சி துஞ்ச புணர் முலை வாய் மடுக்க
வல்லானை மா மணி வண்ணனை மருவும் இடம் நாடுதிரேல் 
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு பவளம் எறி துவரை  
எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் – -4 1-6 – 

அவளை முடித்து ஜகத்துக்கு சேஷியான தன்னை நோக்கிக்  கொடுக்கையாலே -நீல ரத்னம் போலே உஜ்ஜ்வலமான
திருமேனியை உடையவனாய் இருந்தவனை -திரு உள்ளம் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தலம் தேடுகிறி கோள் ஆகில் 
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு- பவளம் எறி துவரை  எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் –

வெள்ளை விளி சங்கு வெஞ்சுடர் திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையன் 
உள்ளவிடம் வினவில் உமக்கு இறை வம்மின் சுவடு உரைக்கேன் 
வெள்ளைப் புரவி குரக்கு வெல் கொடிதேர் மிசை முன்பு நின்று 
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1-7- –

நாழிகை கூறிட்டு காத்து நின்ற அரசர்கள் தம் முகப்பே 
நாழிகை போக படை பொருதவன் தேவகி தன் சிறுவன் 
ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைப்ப சயந்திரன் தலையை 
பாழில் உருளப் படை பொருதவன் பக்கமே கண்டார் உளர் – 4-1 8-

மண்ணும் மலையும் மறி கடல்களும்  மற்றும் யாவும் எல்லாம் 
திண்ணம் விழுங்கி உமிழ்ந்த தேவனை சிக்கென நாடுதிரேல்
எண்ணற்கு அரியதோர் ஏனமாகி இரு நிலம் புக்கு இடந்து
வண்ணக் கரும் குழல் மாதரோடு மணந்தானைக் கண்டார் உளர் -4 1-9 –

கரிய முகல் புரை மேனி மாயனை கண்ட சுவடு உரைத்து 
புரவி முகம் செய்து செந்நெல் ஓங்கி விளை கழனி புதுவை 
திருவில் பொலி மறை வாணன் பட்டர் பிரான் சொன்ன மாலை பத்தும் 
பரவு மனம் உடை பத்தர் உள்ளார் பரமன் அடி சேர்வார்களே -4 1-10 –

காண்கைக்கு தேட வேண்டாதே -நித்ய அனுபவம் பண்ணலாம் படி  சர்வ ஸ்மாத் பரனான
அவனுடைய திருவடிகளை சேரப் பெறுவர்கள்.

—————————

தானே நோற்றுப் பெற வேண்டும் படி இறே இவளுக்கு பிறந்த விடாய்-இப்படிப் பட்ட விடாயை உடையளாய்-இவள் தான்
பிராப்ய பிராபகங்கள் அவனே தான் என்னுமிடம் நிஷ்கர்ஷித்து
அநந்தரம் பெற்று அல்லது நிற்க ஒண்ணாத படி யாய்த்து பிறந்த தசை –
இவ்வளவு ஆற்றாமை பிறக்கச் செய்தேயும் அவ்வருகில் பேறு சாத்மிக்கும் போது இன்னம் இதுக்கு அவ்வருகே ஒரு பாகம் பிறக்க வேணுமே –
ஆமத்தில் சோறு போலே ஆக ஒண்ணாது –பரமபக்தி பர்யந்தமாக பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேணும் -என்று அவன் தாழ்க்க
அநந்தரம் ஆற்றாமை கரை புரண்டு -பெறில் ஜீவித்தும் பெறா விடில் முடியும் படியாய் நிர்பந்தித்தாகிலும் பெற வேண்டும் படியாய் –
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே –என்கிற படி வந்து முகம் காட்டி விஷயீ கரிக்க
பிறந்த விடாயும் அதுக்கு அனுரூபமாக பெற்ற பேறும்
ஓர் ஆஸ்ரயத்தில் இட்டு பேச ஒண்ணாத படி அளவிறந்து இருக்கையாலே
கண்டீரே -என்று கேட்கிறவர்கள் பாசுரத்தாலும் -கண்டோம் -என்று உத்தரம் சொல்லுகிறவர்கள் பாசுரத்தாலும்
தனக்குப் பிறந்த விடாயையும் பெற்ற பேற்றையும் அன்யாபதேசத்தாலே தலைக் கட்டுகிறாள் –

பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு பலதேவற்கோர் கீழ்க் கன்றாய்
இட்டீறிட்டு விளையாடி இங்கே போதக் கண்டீரே
இட்டமான பசுக்களை யினிது மறித்து நீரூட்டி
விட்டுக் கொண்டு விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –-14-1-

ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே கண்டால் போலவே இருப்பது ஓன்று இ றே திருவாய்ப்பாடியிலே காணும் காட்சி –
செருக்கராய் இருக்கும் ராஜாக்கள் போகத்துக்கு ஏகாந்த மான ஸ்தலங்களிலே மாளிகை சமைத்து அபிமத விஷயங்களும்
தாங்களுமாய் புஜித்தால் போலே இருப்பது ஓன்று இறே ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தில் பரிமாற்றம் –

அனுங்க வென்னைப் பிரிவு செய்து ஆயர்பாடி கவர்ந்துண்ணும்
குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக் கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே
கணங்களோடு மின்மேகம் கலந்தால் போலே வனமாலை
மினுங்க நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-2-

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போதக் கண்டீரே
மேலால் பரந்த வெயில் காப்பான் வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும்
மேலாப்பின் கீழ் வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-3-

காரத்தண் கமலக் கண் என்னும் நெடுங்கயிறு படுத்து என்னை
ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும் ஈசன் தன்னைக் கண்டீரே
போர்த்த முத்தின் குப்பாயப் புகர் மால் யானைக் கன்றே போல்
வேர்த்து நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –14-4-

முதலிலே வேர்க்கக் கடவது இன்றிக்கே இருக்கும் பரமபதத்திலும் இன்றிக்கே-
தாய் தமப்பனுக்கு அஞ்சி வேர்க்கவும் மாட்டாதே -பிரபுவாய் மாலையிட்டு இருக்கும் -திருவாய்ப்பாடியிலும்
-ராஜ குமாரனாய் அன்றோ அங்கு இருக்கும் -அங்கே காண்கை அன்றிக்கே -ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே காணப் பெற்றோம்

மாதவன் என் மணியினை வலையில் பிழைத்த பன்றி போல்
ஏதுமொன்றும் கொளத்தாரா ஈசன் தன்னைக் கண்டீரோ
பீதக வாடை யுடை தாழப் பெருங்கார் மேகக் கன்றே போல்
வீதியார வருவானை விருந்தா வனத்தே கண்டோமே —14-5-

ஊர் ஒப்பாக காணும் இடத்தில் அன்றிக்கே –நமக்கே யான இடத்திலே காணப் பெற்றோம் –

தருமம் அறியா குறும்பனைத் தன் கைச் சார்ங்கமதுவே போல்
புருவம் வட்ட மழகிய பொருத்த மிலியைக் கண்டீரே
வுருவு கரிதாய் முகம் செய்தாய் உதய பருப் பதத்தின் மேல்
விரியும் கதிரே போல்வானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –14-6-

பொருத்த முடைய நம்பியைப் புறம் போல் உள்ளும் கரியானை
கருத்தைப் பிழைத்து நின்ற அக்கரு மா முகிலைக் கண்டீரே
அருத்தி தாரா கணங்களால் ஆரப் பெருகு வானம் போல்
விருத்தம் பெரிதாய் வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-7-

அத்திரளின் நடுவே சோலை பார்ப்பாரைப் போலே காண்கை அன்றிக்கே ஏகாந்தமாகக் காணப் பெற்றோம் –
பெண்களுக்கு தனி இருப்பான ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே கண்டோமே –

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
அளி நன்குடை திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே
களி வண்டும் கலந்தால் போல் கமழ் பூங்குழல்கள் தடந்தோள் மேல்
மிளிர நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-8-

திருக் குழலைப் பேணியிருக்கும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே காணப் பெற்றோம்
அங்கே யசோதைப் பிராட்டி கண்ணனுடைய திருக் குழலை வாரிப் பின்னி பூச்சூட்டி முடித்து இருப்பாளே
இங்கே தானே திருக் குழல்கள் தோள்களிலே வண்டுகள் போலே ஒளி வீசி அலையும்

நாட்டைப் படை என்று அயன் முதலா தந்த நளிர் மா மலருந்தி
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் தன்னைக் கண்டீரே
காட்டை நாடித் தேனுகனும் களிறும் புள்ளும் உடன் மடிய
வேட்டை யாடி வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-9-

அணைக்கைக்கு ஏகாந்தமான இடத்திலே காணப் பெற்றோம் –

பருந்தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன் தன்னைப் பாரின் மேல்
விருந்தா வனத்தே கண்டமை விட்டு சித்தன் கோதை சொல்
மருந்தாம் என்று தம் மனத்தே வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள்
பெருந்தாள் உடைய பிரான் அடிக்கீழ் பிரியாது என்றும் இருப்பரே–14-10-

ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் அன்றிக்கே பூமியிலேயாய்
அது தன்னிலும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே
ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தே கண்டமை -(இவளுக்கும் சூடிக் கொடுத்த மாலையை மாலுக்கு சூடும் படி அருள் புரிந்தான் )
பரம பிராப்யமாய் -நிரதிசய போக்யமாய்- இருந்துள்ள திருவடிகளை -உடையவன் திருவடிகளிலே-உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் என்று-
சிலரை கண்டீரே -என்று கேட்க வேண்டாதே-என்றும் ஒக்க தங்கள் கண்ணாலே கண்டு நித்ய அனுபவம் பண்ணுமதுவே யாத்ரையாகப் பெறுவர்

————————————–

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்தான்   காணேடீ
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த பொன்னடிகள்
வானவர் தம் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே –11-5-1-

தந்தை தளை கழலத் தோன்றிப் போய் ஆய்ப்பாடி
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் காணேடீ
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் நான் முகற்கு
தந்தை காண் எந்தை பெருமான் காண் சாழலே –11-5-2-

ஸ்ரீ ராமன் சௌலப்யம் அனுபவித்தார் முதல் பாசுரத்தில்–
இது முதல் எட்டாம் பாசுரம் வரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சௌலப்யம் அனுபவிக்கிறார் –

ஆழ் கடல் சூழ் வையகத்தார் ஏசப் போய் ஆய்ப்பாடித்
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்டான் காணேடீ
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்ட பொன் வயிற்று இவ்
வேழ் உலகும்  உண்டு இடமுடைத்தால் சாழலே –11-5-3-

அறியாதார்க்கு ஆனாயனாகிப் போய் ஆய்ப்பாடி
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்தான் காணேடீ
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்த பொன் வயிற்றுக்கு
ஏறி நீர் உலகனைத்தும் எய்தாதால் சாழலே —11-5-4-

வண்ணக் கருங்குழல் ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடீ
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் ஆகிலும்
எண்ணற்கு  அரியன் இமையோர்க்கும் சாழலே -11-5-5-

கன்றப் பறை கறங்கக் கண்டவர்  தம் கண் களிப்ப
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் காணேடீ
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் ஆகிலும்
என்றும் அரியன் இமையோர்க்கும்   சாழலே -11-5-6-

கோதை வேல் ஐவர்க்காய் மண்ணகலம் கூறிடுவான்
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் காணேடீ
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் வாகிலும்
ஓத நீர் வையகம் முன் உண்டு உமிந்தான் சாழலே -11-5-7-

பார் மன்னர் மங்கப் படை தொட்டு வெஞ்சமத்துத்
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான் காணேடீ
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான்ஆகிலும்
தார் மன்னர் தங்கள் தலை மேலான் சாழலே–11-5-8-

கண்டார் இரங்கக் கழியக் குறள் உருவாய்
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் காணேடீ
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் ஆகிலும்
விண்டு  ஏழ்   உலகுக்கும் மிக்கான் காண் சாழலே —11-5-9-

கள்ளத்தால் மாவலியை மூவடி மண் கொண்டு அளந்தான்
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் என்பரால் காணேடீ
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் ஏலும் கலி கன்றி
உள்ளத்தின் உள்ளே யுளன் கண்டாய் சாழலே –11-5-10-

ஷீராப்தி நாதனே
திரு வேங்கடத்தானே
ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் நித்ய வாசம் செய்து அருளி பரத்வ சௌலப்ய திருக் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளினவன்
குணாநுபவம் செய்வதே பரம போக்கியம் என்பதால் பல சுருதி தனியாக அருளிச் செய்ய வில்லை-

——————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

மூவர் அனுபவம் – அணி யாலி புகுவர் கொலோ -திண்ணம் புகுமூர்–மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ கொலோ –

October 15, 2018

அணியாலி புகுவர் கொலோ -சங்கை இங்கே-

திண்ணம் என் இளமான் புகுமூர் திருக் கோளூரே –

பரகால நாயகி தனித்து போக வில்லை -நெடுமால் துணையாப் போயின பூம்கொடியாள்-தலைவன் துணையோடு சென்றாலும் சங்கை –
ஆளவந்தார் -தனியே சென்றால் நினைத்த இடம் சென்று சேர வேண்டும் என்னும் த்வரையால் விரைவில் சென்று அங்கே சேர்ந்து விடுவாள்
வழியில் அபாயங்களுக்கு ஆபஸ்தமாவதற்கு  காரணம்  இல்லை –
ஆகையால் அவளைப் பற்றி கவலைப் பட வேண்டாம் –
இங்கே பரஸ்பரம் பித்துக் கொள்ளிகளாய்ச் சென்று இலங்கை போன்ற விரோதிகள் உள்ள இடம் சேருவார்களோ
ஆகையால் ஒவ் ஒரு பாசுரத்திலும் அணி யாலி புகுவர் கொலோ உள்ளது-

—————————————

பெரியாழ்வார்-3-8-
அவன் முற்பாடனாய் வந்து  -கள்வன் கொல் யான் அறியேன் -பெரிய திருமொழி
பரகால நாயகி திருத் தாயார் அருளியது போல் – பிராட்டியைக் கொண்டு போனால் போலே –
இவளை அத்தவாளத் தலையாலே -முந்தானையாலே -மறைத்துக் கொண்டு
தன்னுடைய திவ்ய நகரியான திரு ஆய்ப்பாடியிலே கொண்டு போக –
அந்தரங்கமாக காத்துக் கொண்டு கிடந்த திருத் தாயார் -படுக்கையிலே பெண் பிள்ளையை காணாமையாலே –
இவனை ஒழிய கொண்டு போவார் இலை -என்றும்
இவன் கொண்டு போவது தான் திரு ஆய்ப்பாடியிலே -என்றும் அறுதி இட்டு
இவள் போகையாலே தன் திரு மாளிகை எல்லாம் அழகு அழிந்து வெறியோடிற்று என்றும் –
இவள் இப்படி அடைவு கேடாகக் கொண்டு போன இது இக்குடிக்கு ஏச்சாமோ குணமோ -என்றும்
இவளுக்கு பாணி க்ரகண அர்த்தமான உத்சவம் இப்படி நடக்குமோ -என்றும்
மாமியாரான யசோதை பிராட்டி -இவளைக் கண்டு உகந்து -மணவாட்டுப் பெண் பிள்ளை என்று சத்கரிக்கிமோ -என்றும்
மாமனாரான ஸ்ரீ நந்தகோபர் உகந்து அணைத்து கொண்டு  இவள் வை லஷண்யத்தை கண்டு
இவளைப் பெற்ற தாயார் இனி தரிக்க மாட்டார் என்பரோ என்றும்
அவன் தான் நிஹீன குலத்தில் உள்ளாரைப் போலே என் மகளை புணர்ந்து உடன் போகைக்கு
ஹேதுவாகக் கொண்டு குடி வாழுமோ -என்றும்
நாடு எல்லாம் அறியும் படி நன்றாக கண்ணாலம் செய்து கை பிடிக்குமோ -என்றும் –
தன் பெருமையாலே அவன் இவளுக்கு -ரூப குண தோஷங்களை சொல்லி  வரிசை அறுத்து ஆண்டிடுமோ -என்றும்
தனக்கு ஜாதி உசிதமான மகிஷியாக பட்டம் கட்டி -பூர்வ மகிஷிகள் முன்னே -வைபவம் தோற்ற வைக்குமோ -என்றும்
இவள் தான் தயிர் கடைகை முதலான வன் தொழில்கள் செய்து   குடி வாழ்க்கை வாழ வல்லளோ-என்றும்
இப்படி க்லேசித்தும் மநோரதித்தும் சென்ற பிரகாரத்தை சொல்லுகிறது -இத்திருமொழியில் –

நல்லதோர் தாமரைப் பொய்கை நாண் மலர் மேல் பனி சோர
அல்லியும் தாதும் உதிர்ந்திட்டு அழகு அழிந்தால் ஒத்ததாலோ
இல்லம் வெறி ஓடிற்றாலோ என் மகளை எங்கும் காணேன்
மல்லரை அட்டவன் பின் போய் மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ -பெரியாழ்வார்-3-8-

இங்கு காணாமையாலே -அவன் கொண்டு போனான் -என்று அறுதி இட்டு
மல்ல நிரசனம் பண்ணின வீரப் பாட்டை உடையவன் பின்னே போய்
மதுரை புறத்திலே புகுந்தாளோ -என்கிறாள்
மதுரை புறமாவது-மதுரைக்கு அடுத்து அணித்தான திரு ஆய்ப்பாடி
மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ -என்றது -அணியாலி புகுவார் கொலோ –என்றாப் போலே
அதாவது
ஒருவருக்கு ஒருவர் ஊமத்தங்காய் ஆகையாலே -கம்ச நகரியான மதுரை தன்னிலும் சென்று புகவும் கூடும் இறே –
அது செய்யாதே தனக்கு உத்தேச்யமான திரு ஆய்ப்பாடியிலே போய் புகுந்தாளோ -என்று சம்சயிக்கிறாள்

———————————————

கள்வன் கொல் யான் அறியேன் கரியான் ஒரு காளை வந்து வள்ளி மருங்குல் என்தன் மடமானினைப் போதாவென்று
வெள்ளி வளைக்கை பற்றப் பெற்ற தாயாரை விட்டகன்று அள்ளலம் பூங்கழனி அணி யாலி புகுவர் கொலோ–3-7-1-

பண்டு இவன் ஆயன் நங்காய் ! படிறன் புகுந்து என் மகள் தன் தொண்டை யஞ் செங்கனிவாய் நுகர்ந்தானை உகந்து அவன் பின்
கெண்டை யொண் கண் மிளிரக் கிளி போல் மிழற்றி நடந்து வண்டமர் கானல் மல்கும் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-2-

அஞ்சுவன் வெஞ்சொல் நங்காய் ! அரக்கர் குலப்பாவை தன்னை வெஞ்சின மூக்கரிந்த விறலோன் திறம் கேட்கில் மெய்யே
பஞ்சிய மெல்லடி எம் பணைத் தோளி பரக்கழிந்து வஞ்சி யந்தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-3-

ஏது அவன் தொல் பிறப்பு ? இளையவன் வளை யூதி மன்னர் தூதுவனாயவனூர் சொல்லுவீர்காள் ! சொலீர் அறியேன்
மாதவன் தன் துணையா நடந்தாள் தடம் சூழ் புறவில் போது வண்டாடு செம்மல் புனலாளி புகுவர் கொலோ ?–3-7-4-

தாய் எனை என்று இரங்காள் தடந்தோளி தனக்கமைந்த மாயனை மாதவனை மதித்து என்னை யகன்ற இவள்
வேயன தோள் விசிறிப் பெடையன்ன மென நடந்து போயின பூங்கொடியாள் புனலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-5-

என் துணை என்று எடுத்தேற்கு இறையேனும் இரங்கிற்றிலள் தன் துணையாய் என் தன் தனிமைக்கும் இரங்கிற்றிலள்
வன் துணை வானவர்க்காய் வரம் செற்று அரங்கத்து உறையும் இன் துணைவனோடும் போய் எழில் ஆலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-6-

அன்னையும் அத்தனும் என்று அடியோமுக்கு இரங்கிற்றிலள் பின்னை தன் காதலன் தன் பெரும் தோள் நலம் பேணினளால்
மின்னியும் வஞ்சியையும் வென்றிலங்கும் இடையாள் நடந்து புன்னையும் அன்னமும் சூழ் புனலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-7-

முற்றிலும் பைங்கிளியும் பந்தும் ஊசலும் பேசுகின்ற சிற்றில் மென் பூவையும் விட்டகன்ற செழும் கோதை தன்னைப்
பெற்றிலேன் முற்றிழையை பிறப்பிலி பின்னே நடந்து மற்றெல்லாம் கை தொழப் போய் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-8-

காவியங்கண்ணி எண்ணில் கடி மா மலர்ப்பாவை யொப்பாள் பாவியேன் பெற்றமையால் பணைத் தோளி பரக்கழிந்து
தூவி சேர் அன்னம் அன்ன நடையாள் நெடுமாலொடும் போய் வாவி யந்தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-9-

தாய் மனம் நின்று இரங்கத் தனியே நெடுமால் துணையா போயின பூங்கொடியாள் புனலாலி புகுவர் என்று
காய்சின வேல் கலியன் ஒலி செய்த தமிழ் மாலை பத்தும் மேவிய நெஞ்சுடையார் தஞ்சமாவது விண்ணுலகே–3-7-10-

——————————————————

உண்ணுஞ் சோறு பருகுநீர் தின்னும்வெற்றிலையு மெல்லாம்
கண்ணன்எம் பெருமான் என்றென்றே கண்கள் நீர்மல்கி
மண்ணினுள் அவன் சீர்வளம் மிக்கவன் ஊர்வினவித்
திண்ணம் என்இளமான் புகுமுர் திருக்கோளூரே.–6-7-1-

ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே அவனுடைய
பேரும் தார்களுமே பிதற்றக் கற்பு வான் இடறி
சேரும் நல் வளம் சேர் பழனத் திருக் கோளூர்க்கே
போருங்கொல் உரையீர் கொடியேன் கொடி பூவைகளே –6-7-2-

பூவை பைங்கிளிகள் பந்து தூதை பூம்புட்டில்கள்
யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் என்
பாவை போய் இனித் தண்பழனத் திருக்கோளூர்க்கே
கோவைவாய் துடிப்ப மழைக்கண்ணொடு என்செய்யுங்கொலோ?–6-7-3-

கொல்லை என்பர்கொலோ? குணம்மிக்கனள் என்பர்கொலோ?
சில்லைவாய்ப் பெண்கள் அயற்சேரி உள்ளாரும் எல்லே!
செல்வம் மல்கி அவன் கிடந்த திருக்கோளூர்க்கே
மெல்லிடை நுடங்க இளமான் செல்ல மேவினளே.–6-7-4-

மேவி நைந்து நைந்து விளையாடலுறாள் என்சிறுத்
தேவி போய் இனித் தன் திருமால் திருக் கோளூரில்
பூவியல் பொழிலும் தடமும் அவன்கோயிலும் கண்டு
ஆவிஉள் குளிர எங்ஙனே உகக்குங்கொல் இன்றே?–6-7-5-

இன்று எனக்கு உதவாது அகன்ற இளமான் இனிப்போய்த்
தென்திசைத் தலத மனைய திருக்கோளூர்க்கே
சென்று தன் திருமால் திருக்கண்ணும் செவ்வாயும் கண்டு
நின்று நின்று நையும் நெடுங்கண்கள் பனிமல்கவே.–6-7-6-

மல்குநீர்க் கண்ணொடு மையலுற்ற மனத்தினளாய்
அல்லும்நன் பகலும் நெடுமால் என்றழைத் தினிப்போய்ச்
செல்வம் மல்கி அவன்கிடந்த திருக்கோளூர்க்கே
ஒல்கி ஒல்கி நடந்து எங்ஙனே புகுங்கொல் ஒசிந்தே?–6-7-7-

ஒசிந்த நுண்ணிடைமேல் கையை வைத்து நொந்துநொந்து
கசிந்த நெஞ்சினளாய்க் கண்ணநீர் துளும்பச் செல்லுங்கொல்?
ஒசிந்த ஒண்மல ராள்கொழுநன திருக்கோளூர்க்கே
கசிந்த நெஞ்சினளாய் எம்மை நீத்தஎம் காரிகையே.–6-7-8-

காரியம் நல்லனகள் அவைகாணில் என் கண்ணனுக்கு என்று
ஈரியா யிருப்பாள் இதெல்லாம் கிடக்க இனிப்போய்ச்
சேரி பல்பழி தூஉய் இரைப்பத் திருக்கோளூர்க்கே
நேரிழை நடந்தாள் எம்மை ஒன்றும் நினைத்திலளே.–6-7-9-

நினைக்கிலேன் தெய்வங்காள்! நெடுங்கண் இளமான் இனிப்போய்
அனைத்துலகு முடைய அரவிந்த லோசனனை
தினைத்த னையும் விடாள் அவன்சேர் திருக்கோளூர்க்கே
மனைக்கு வான் பழியும் நினையாள் செல்ல வைத்தனளே.-6-7-10-

வைத்தமா நிதியாம் மதுசூ தனையே அலற்றிக்
கொத்தலர் பொழில்சூழ் குருகூர்ச்சட கோபன் சொன்ன
பத்து நூற்றுள் இப்பத்து அவன்சேர்திருக்கோ ளூர்க்கே
சித்தம் வைத்துரைப் பார்திகழ் பொன்னுல காள்வாரே.–6-7-11-

—————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அருளிச் செயல்களில்-அருள் -பத பிரயோகங்கள்–

October 15, 2018

நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு அருள் செய்த
அஞ்சன வண்ணனே அச்சோ அச்சோ –பெரியாழ்வார் -1-8-3-

பாலப்பிராயத்தே பார்த்தற்கு அருள்செய்த கோலப்பிரானுக்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா -2-6-5-

கன்னி இருந்தாளைக் கொண்டு நன்றும் கிறி செய்து போனான் நாராயணன் செய்த தீமை -3-8-2-

நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு
அருள் செய்த அஞ்சன வண்ணனைப் பாடிப்பற-3-9-5-

உன் அடியேற்கு அருள் என்று அவன் பின் தொடர்ந்த படியில் குணத்துப் பரத நம்பிக்கு
அன்று அடி நிலை ஈந்தானைப் பாடிப்பற -3-9-6-

காளியன் பொய்கை கலங்கப் பாய்ந்திட்டு அவன் நீள் முடி ஐந்திலும் நின்று
நடம் செய்து மீள அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன் -3-9-7-

அல்லி யம் பூ மலர்க்கோதாய் அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம் சொல்லுகேன் கேட்டு அருளாய் -3-10-2-

பெரும் தேவீ கேட்டு அருளாய் -3-10-4-

இருள் அகற்றும் ஏறி கதிரோன் மண்டலத்தோடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி அருள் கொடுத்திட்டு
அடியவரை ஆட் கொள்வான் அமருமூர் அணி யரங்கமே -4-9-3-

ஒப்பிலேன் ஆகிலும் நின்னடைந்தேன் ஆனைக்கு நீ யருள் செய்தமையால் -4-10-1-

எண்ணுவார் இடரைக் களைவானே ஏத்தரும் பெரும் கீர்த்தியினானே- நண்ணி நான் உன்னை
நாள் தொறும் ஏத்தும் நன்மையே யருள் செய் எம்பிரான் 5-1-8-

அக்கரை என்னும் மனத்து அகத்து கடலுள் அழுந்தி உன் பேர் அருளால் இக்கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேனை -5-3-7-

என்னையும் என்னுடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி ஒற்றிக் கொண்டு
நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் இனி என் திருக் குறிப்பே -5-4-1-

——————————

உன் தன்னைப் பிறவி பெரும் தன்னை புண்ணியம் யாமுடையோம் குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா–அறியாத
பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச் சிறு பேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே இறைவா நீ தாராய் பறை –திருப்பாவை -28-

உன்தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாமாட் செய்வோம் மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோரெம்பாவாய் -29-

செங்கண் திரு முகத்துச் செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய் -30-

—————————-

கமல வண்ணத்து திருவுடை முகத்தினில் திருக் கண்களால் திருந்தவே நோக்கெனக் கருள் கண்டாய் –நாச்சியார் -1-6-

கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் என்னும் இப்பேறு எனக்கு அருள் கண்டாய் -1-8-

தோழியும் நானும் தொழுதோம் துக்கிளைப் பணித்து அருளாய் -3-1-

பட்டைப் பணித்து அருளாயே -3-3-

படிற்றை எல்லாம் தவிர்ந்து எங்கள் பட்டைப் பணித்து அருளாயே -3-6-

பழகு நான் மறையின் பொருளாய் மதம் ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த எம் அழகனார் -4-10-

பொன் புரை மேனிக் கருளக் கொடியுடைப் புண்ணியனை வரக் கூவாய் -5-4-

வேர்த்துப் பசித்து வயிறு அசைந்து வேண்டடிசில் உண்ணும் போது ஈது என்று பார்த்து இருந்து
நெடு நோக்குக் கொள்ளும் பத்த விலோசனத்து உய்த்திடுமின் -12-6-

கார்த் தண் கமலக் கண் என்னும் நெடும் கயிறு படுத்தி என்னை ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும் ஈசன் -14-4-

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதக வாடை யுடையானை அளி நன்குடைய திருமாலை ஆழியானை -14-8-

பரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன் தன்னை பாரின் மேல் விருந்தாவனத்தே கண்டமை விட்டுசித்தன் கோதை சொல் -14-10-

—————————————–

வன் பெரு வானகம் உய்ய அமரர் உய்ய மண்ணுய்ய மண்ணுலகில் மனுசர் உய்ய துன்பமிகு துயர் அகல
அயர்வு ஓன்று இல்லாச் சுகம் வளர அக மகிழும் தொண்டர் வாழ அன்போடு தென்திசை நோக்கிப்
பள்ளி கொள்ளும் அணி யரங்கன் –பெருமாள் -1-10-

தீதில் நன்னெறி காட்டி எங்கும் திரிந்த அரங்கன் எம்மானுக்கே காதல் செய் தொண்டர்க்கு
எப்பிறப்பிலும் காதல் செய்யும் என்நெஞ்சமே -2-6-

செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே நெடியானே வேங்கடவா -4-9-

அலை கடலைக் கடைந்து அமரர்க்கு அமுது அருளிச் செய்தவனே -8-8-

—————————————-

படைத்த பார் இடந்து அளந்து அது உண்டு உமிழ்ந்து பவ்வநீர் படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்தது முன் கடைந்த பெற்றியோய்–திருச்சந்த -28-

அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியா -46-

நன்று இருந்து யோக நீதி பண்ணுவார்கள் சிந்தையுள் சென்று இருந்து தீ வினைகள் தீர்த்த தேவ தேவனே
குன்று இருந்த மாட நீடு பாடகத்தும் ஊரகத்தும் நின்று இருந்து வெக்கனைக் கிடந்தது என்ன நீர்மையே -63-

நிற்பதும் ஓர் வேர்பகத்து இருப்பும் விண் கிடப்பதும் நல் பெரும் திரைக்கடலுள் நானில்லாத முன்னெல்லாம்
அத்புதன் அநந்த சயனம் ஆதி பூதன் மாதவன் நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுளே -65-

புண்டரீக பாத புண்ய கீர்த்தி நும் செவி மடுத்து உண்டு நும் உரு வினைத் துயருள் நீங்கி உய்ம்மினோ -67-

புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின் இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம்மீசனே -90-

முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -115-

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து உயக்கொள் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி ஆதலால் என்னாவி தான் இயக்கு எலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே -120-

——————————————–

சூதனாயக் கள்வனாகித் தூர்த்தரோடு இசைந்த காலம் மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை
போதரே என்று சொல்லிப் புந்தியில் புகுந்து தன் பால் ஆதரம் பெருக வைத்த அழகனூர் அரங்கம் அன்றே –திருமாலை -16-

நின் கணும் பக்தனும் அல்லேன் களிப்பது என் கொண்டு நம்பி கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன்
அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் அரங்க மா நகர் உளானே -26-

ஐயனே அரங்கனே உன் அருள் என்னும் ஆசை தன்னால் பொய்யனேன் வந்து நின்றேன் பொய்யனேன் பொய்யனேனே -33-

தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திருவரங்கத்துள் ஓங்கும் ஒளி யுள்ளார் தாமே யன்றே தந்தையும் தாயுமாவார்
எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து எம்பிரானார் அளியன் நம் பையல் என்னார் அம்மாவோ கொடியவாறே -37-

பழுதிலா ஒழுகல் ஆற்றுப் பல சதுப்பேதி மார்கள் இழி குலத்தவர்களேலும் எம்மடியார்களாகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஓக்க வழி பட அருளினாப் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே -42-

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான் எண்ணிலா ஊழி ஊழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணறா உன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே -44-

————————————————

ஆனையின் அரும் துயர் கெடுத்த அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -2-

அவர்க்கு நாள் ஓலக்கம் அருள அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -9-

தொடையொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி என்னும்
அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு ஆட் படுத்தாய் பள்ளி எழுந்து அருளாயே -10-

———————————————————

அமலனாதி பிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன் நீள் மதிள் அரங்கத்து அம்மான் திருக்கமல பாதம் வந்து என் கண்ணினுள்ளன ஒக்கின்றதே -1-

—————————————————–

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -6-

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரி மாறப் பிரான் பண்டை வல்வினை பற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே -7-

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள் அருள் கொண்டு
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே -8-

—————————————–

நெடு விசும்பு அணவும் பன்றியாய் அன்று பாரதம் கீண்ட பாழியான் ஆழியான் அருளே
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் -1-1-4-

குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார் படு துயராயின வெல்லாம் நிலந்தரம் செய்யும்
நீள் விசும்பு அருளும் அருளோடு பெரும் நிலம் அளிக்கும் -1-1-9–

நல் இமயத்து வரை செய் மாக் களிறு இளவெதிர் வளர் முளை அளை மிகு தேன் தோய்த்து பிரசவாரி
தன்னிளம் பிடிக்கு அருள் செய்யும் பிருதி சென்று ஆடை நெஞ்சே -1-1-5-

தொழுது எழு தொண்டர்கள் தமக்கு பிணி ஒழித்து அமரர் பெரு விசும்பு அருளும் பேர் அருளாளன் எம்பெருமான் -1-4-4-

வேலை வாய் அமுதம் விண்ணோடு விண்ணவர்க்கு அரசும் இந்த்ரற்கு அருளி எமக்கும் ஈந்து அருளும் எந்தை எம்மடிகள்
எம்பெருமான் அந்தரத்து அமரர் அடியிணை வணங்க ஆயிரம் முகத்தினால் அருளி
மந்தரத்து இழிந்த கங்கையின் கரை மேல் வதரியாச்சிரமத்து உள்ளான் -1-4-7-

தொண்டாம் இனமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பின் அந்தணரும் அண்டா எமக்கே அருளாய் என்று அணையும் கோயில் –1-5-9-

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் அவுணன் பொங்க ஆகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் -1-7-1-

விண்ணோர் தொழும் வேங்கடமாமலை மேய அண்ணா அடியேன் இடரைக் களையாயே -1-10-1-

திருவேங்கடம் மேய அலங்கல் துளப முடியாய் அருளாயே -1-10-2-

சீரார் திருவேங்கடமாமலை மேய ஆராவமுதே அடியேற்கு அருளாயே -1-10-3-

விண் தோய் சிகரத் திருவேங்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே -1-10-4-

திருவேங்கடமாமலை மேய கோணாகணையாய் குறிக்கோள் எனை நீயே -1-10-5-

மன்னா இம்மானிடப்பிறவியை நீக்கி தன்னாக்கித் தன் இன்னருள் செய்யும் தலைவன் -1-10–6-

வானவர் தங்கள் சிந்தை போலே என் நெஞ்சமே இனிது உவந்து மாதவமானவர் தங்கள் சிந்தை அமர்ந்து உறைகின்ற எந்தை -2-1-1-

வேங்கடமலை யாண்டு வானவர் ஆவியாய் இருப்பார்க்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே -2-1-4-

முனிவன் மூர்த்தி மூவராகி வேதம் விரித்து உரைத்து புனிதன் -பூவை வண்ணன் அண்ணல் புண்ணியன் விண்ணவர் கோன்
தனியன் செயன் தான் ஒருவன் ஆகிலும் தன் அடியார்க்கு இனியன் எந்தை எம்பெருமான் -எவ்வுள் கிடந்தான் –2-2-8-

ஆயர் எந்தம்மோடு இனவா நிரை தளராமல் எம்பெருமான் அருள் என்ன அந்தமில் வரையால்
மழை தடுத்தானைத் திரு வல்லிக்கேணிக் கண்டேனே -2-3-4-

எம்பெருமான் அருள் என்ன சந்தமல் குழலாள் அலக்கண் நூற்றுவர் தம் பெண்டிரும் எய்தி நூல் இழப்ப
இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானைத் திரு வல்லிக்கேணிக் கண்டேனே -2-3-6-

நச்சி நமனார் அடையாமை நமக்கு அருள் செய் என உள் குழைந்து ஆர்வமொடு நிச்சம் நினைவார்க்கு
அருள் செய்யுமவற்கு இடம் மா மலையாவது நீர் மலையே -2-4-8-

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியும் ஆய எம்மாயனே அருளாய் என்னும் இன் தொண்டர்க்கு
இன்னருள் புரியும் இடவெந்தை எந்தை பிரானை -2-7-10-

கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பமும் சொற்பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும்
வானவர்க்கும் பிறர்க்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து -2-8-5-

தூவடிவின் பார் மகள் பூ மங்கையோடு சுடர் ஆழி சங்கு இரு பால் பொலிந்து தோன்ற காவடியில்
கற்பகமே போலே நின்று கலந்தவர்கட்க்கு அருள் புரியும் கருத்தினானை -2-10-9-

மாறு கொண்டு உடன்று எதிர்ந்த வல்லவுணன் தன் மார்பகம் இரு பிளவா கூறு கொண்டு
அவன் குலமகற்கு இன்னருள் கொடுத்தவனிடம் -3-1-4-

அலை நீருலகுக்கு அருளே புரியும் காரார் புயல் கைக் கலிகன்றி குன்றா ஒலி மாலை -3-2-10-

ஆயர் ஆ நிரைக்கு அன்று இடர் தீர்ப்பான் கூடிய மா மழை காத்த கூத்தன் என வருகின்றான் -3-3-1-

சங்கு தனக்கு தடம் கடல் கடல் மல்லையுள் கிடந்தாய் அருள் புரிந்து
இங்கு என்னுள் புகுந்தாய் இனிப் போயினால் அறையோ -3-5-8-

தன் தாராய நறும் துளவம் பெரும் தகையேற்கு அருளானே -3-6-3-

நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் நர நாரணனே கருமா முகில் போல் எந்தாய் எமக்கே அருளாய்
என நின்று இமையோர் பரவும் இடம் -3-8-1-

விதலைத் தலைச் சென்று அதற்கே உதவி வினை தீர்த்த அம்மான் -3-8-2-

திண்மை மிகு மருதொடு நல் சகடம் இருந்து அருளும் தேவன் அவன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுரை கோயில் -3-9-6-

வங்க மலி தடம் கடலுள் வானவர்களோடு மா முனிவர் பலர் கூடி மா மலர்கள் தூவி எங்கள் தனி நாயகனே
எமக்கு அருளாய் என்னும் ஈசன் அவன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுறை கோயில் -3-9 -9–

திருமடந்தை மண் மடந்தை இரு பாலும் திகழத் தீ வினைகள் போய் அகல அடியவர்கட்க்கு என்றும் அருள் நடந்து
இவ்வேழ் உலகத்தவர் பணிய வானோர் அமர்ந்து ஏத்த இருந்த இடம் -3-10-1-

அன்று குன்று கொடு குரை கடலைக் கடைந்து அமுதம் அளிக்கும் குரு மணி என்னாரமுதம் குளவி யுறை கோயில் -3-10-2-

பெரு வரத்த இரணியனைப் பற்றி வாடாத வள்ளுகிரால் பிளந்து அவன் தன் மகனுக்கு அருள் செய்தான் வாழும் இடம் -3-10-3-

இந்திரனும் இமையவரும் முனிவர்களும் எழில் அமைந்த சந்த மலர்ச் சதுமுகனும் கதிரவனும் சந்திரனும்
எந்தை எமக்கு அருள் என நின்று அருளும் இடம் -4-1-4-

பேர் அணிந்து உலகத்தவர் தொழுது ஏத்தும் பேர் அருளாளன் எம்பிரானை -4-3-1-

தீ மனத்து அரக்கர் திறல் அழித்தவனே என்று சென்று அடைந்தவர் தமக்கு தாய் மனத்து இரங்கி
அருளினைக் கொடுக்கும் தயரதன் முதலையை -4-3-5–

சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குளம்பில் கண கணப்பத் திருவாகாரம் குலுங்க
நிலமடந்ததனை இடந்து புல்கிக் கோட்டிடை வைத்து அருளிய எம் கோமான் கண்டீர் -4-4-8-

தூம்புடைப் பணைக் கை வேழம் துயர் கெடுத்து அருளி -4-5-1-

பாவமும் அறமும் வீடும் இன்பமும் துன்பம் தானும் கோவமும் அருளும் அல்லாக் குணங்களும் ஆய எந்தை -4-5-9-

இளையவற்கே அரசு அளித்து அருளினானே -4-6-4-

தூது எழுந்து அருளி மாத்தமர் பாகன் வீழ மதகரி மருப்பு ஓசித்தாய் -4-6-7-

தேனார் பொழில் சூழ் திரு வெள்ளக்குளத்துமானாய் அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே -4-7-4-

திரு வெள்ளக்குளத்து உறைவானே எல்லா இடரும் கெடுமாறு அருளாயே -4-7-6-

திருவெள்ளத்துக்குள் மாலே என் வல்வினை தீர்த்து அருளாயே -4-7-7-

திருவெள்ளத்துக்குள் ஆராவமுதே அடியேற்கு அருளாயே -4-7-8-

திருவெள்ளக்குளத்து உறைவானே ஆவா அடியான் இவன் என்று அருளாயே -4-7-9-

இந்தளூரீரே எம்மைக் கடிதாக் கருமம் அருளி ஆவா என்று இரங்கி -4-9-1-

பொழில் வாய் இருந்து வாழ் குயில்கள் அரி யரி என்று அவை அழைப்ப வெள்ளியார் வணங்க
விரைந்து அருள் செய்வான் திரு வெள்ளி யங்குடி யதுவே -4-10-7-

அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச்செய்த அமலன் இடம் -5-1-9-

திரு வெள்ளறை மங்களா சாசன திருப்பதிகம் –

இத் திருமொழியில் பாசுரங்கள் தோறும் அருள் புரியே -என்றும் –
நின் காதலை அருள் எனக்கு -என்றும் –
நின் அடிமையை அருள் எனக்கு -என்றும்
பரி பூரணமான பக்திப் பெரும் காதல் உண்டாகும்படியும் –
அத்தாணிச் சேவகம் செய்யும் படியும் அருள பிரார்த்திப்பதே இத் திரு மொழியின் பிரமேயம் –

நின் குரை கழல் தொழுவதோர் வகை எனக்கு அருள் புரியே–பெரிய திருமொழி–5-3-1-
முன் பரி முகமாய் இசைகொள் வேதநூல் என்று இவை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-2-
கையில் நீள் உகிர் படையது வாய்த்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-3-
திரு வேங்கடப் பொருப்ப நின் காதலை யருள் எனக்கு-5-3-4-
இரு நிலம் இடந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-5-
ஆதி நின்னடிமையை யருள் எனக்கு–5-3-6-
வில்லது வளைத்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-7-
அருமறை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-8-
பரம நின் பணிந்து எழுவன் எனக்கு அருள் புரியே–5-3-9-

ஒருகால் போலே ஒன்பதில் கால் அருள் புரிய பிரார்த்திக்கிறார்

துவரித்த உடையவர்க்கு தூய்மையில்லாச் சமணற்கும் அவர்கட்க்கு அங்கு அருளில்லா அருளாணை -5-6-8-

பாழியால் மிக்க பார்த்தனுக்கு அருளிப் பகலவன் ஓளி கெட பகலே ஆழியால் அன்று அங்கு
ஆழியை மறைத்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான் -5-7-8-

ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன்னருள் சுரந்து -5-8-1-

அரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணா நெஞ்சில் கொண்டு நின் அஞ்சிறைப் பறவைக்கு
அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து -5-8-4-

மலரடி கண்ட மா மறையாளன் –போகம் நீ எய்தி பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் -5-8-5-

நான்மறை மா முனி பெற்ற மைந்தனை –காலனையுக முனிந்து ஒழியா பின்னை என்றும்
நின் திருவடி பிரியா வண்ணம் எண்ணிய பேர் அருள் எனக்கும் -5-8-6-

இன்னருள் அவற்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய் -5-8-8-

தொண்டை மன்னவன் திண் திறல் ஒருவற்கு உளம் கொள் அன்பினோடு இன்னருள் சுரந்து அங்கோடு
நாழிகை ஏழுடன் இருப்ப வளம் கொள் மந்திரம் மற்று அவற்கு அருளிச் செய்தவாறு -5-8-9-

வானோர் புக்கு அரண் தந்து அருளாய் என்னப் பொன்னாகத்தானை நக்க அரி யுருவமாகி
நகம் கிளர்ந்து இடந்து உகந்த சக்கரச் செல்வன் -5-9-5-

ஆண்டாய் யுன்னைக்  காண்பதோர் அருள் எனக்கு அருளுதியேல்
வேண்டேன் மனை வாழ்க்கையை விண்ணகர் மேயவனே -பெரிய திருமொழி-6-1-
பகவத் விஷய பிராவண்யத்திலும்  விஷயாந்தர விரக்தியில் தமக்கு உள்ள உறுதியையும்
ஒரு காலுக்கு ஒன்பதின் காலாக உரைக்கிற படி-

நீ பணித்த அருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி எறிந்தேன் –திரு விண்ணகர் மேயவனே -6-2-4-

தாராளன் தண்ணரங்க வாளன் பூ மேல் தனியாளன் முனியாளர் ஏத்த நின்ற பேராளன்
ஆயிரம் பேருடைய வாளன் பின்னைக்கு மணவாளன் -6-6-9-

உடலம் நீரும் பூசியேறூரும் இறையோன் சென்று குறை இரப்ப மாறு ஓன்று இல்லா வாச நீர்
வரை மார்பகலத்து அளித்து உகந்தான் -6-7-9-

கதியேலில்லை நின்னருள் அல்லது எனக்கு நிதியே திரு நீர்மலை நித்திலத் தொத்தே பதியே
பரவித் தொழும் தொண்டர் தமக்கு கதியே உன்னைக் கண்டு கொண்டு உந்து ஒழிந்தேனே -7-`1-7-

தூயாய் சுடர் மா மதி போல் உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணா -7-1-9-

என்னாருயிரே அரசே அருள் எனக்கு நந்தாமல் தந்த எந்தாய் நறையூர் நின்ற நம்பீயோ -7-2-6-

தாய் நினைந்த கன்றே ஓக்க என்னையும் தன்னையே நினைக்கச் செய்து
தான் எனக்காய் நினைந்து அருள் செய்யும் அப்பனை -7-3-2-

ஐவர்க்காய்ச் சென்று இரங்கி யூர்நது அவர்க்கு இன்னருள் செய்யும் எம்பிரானை
வம்பார் புனல் காவிரி அரங்கமாளி என்னாளி விண்ணாளி –7-3-4-

இனி எப்பாவம் வந்து எய்தும் சொல்லீர் எமக்கு இம்மையே அருள் பெற்றமையால் -7-3-8-

ஏடிலங்கு தாமரை போல் செவ்வாய் முறுவல் செய்து அருளி மாடு வந்து என் மனம்
புகுந்து நின்றார் நின்ற ஊர் போலும் -7-5-6-

என் ஐம்புலனும் எழிலும் கொண்டு இங்கே நெருநல் எழுந்து அருளி பொன்னம் கலைகள்
மெலிவெய்தப் போன புனிதர் ஊர் போலும் –7-5-9-

குல வேழம் அன்று பொன்றாமை அதனுக்கு அருள் செய்த போரேற்றை -7-6-4-

ஐவர் புகுந்து காவல் செய்த அக்காவலை பிழைத்து குடி போந்து உன் அடிக்கீழ் வந்து புகுந்தேன்
கூறை சோறு இவை தந்து எனக்கு அருளி அடியேனைப் பணியாண்டு கொள் எந்தாய் -7-7-8-

நெஞ்சு இடர் தீர்த்து அருளிய என் நிமலன் காண்மின் -7-8-3-

இலங்கு புவி மடந்தைதனை இடந்து புல்கி எயிற்றிடை வைத்து அருளிய எம்மீசன் காண்மின் -7-8-4-

சிறு புலியூர்ச் சலசயனத்து ஐவாய் அரவணை மேல் உறை யமலா அருளாயே -7-9-8-

கரு மா முகிலுருவா கனலுருவா புனலுருவா பெருமால் வரையுருவா பிறவுருவா நினதுருவா
திரு மா மகள் மருவும் சிறு புலியூர்ச் சல சயனத்து அரு மா கடல் அமுதே உனது அடியே சரணாமே -7-9-9-

எண்ணில் முனிவர்க்கு அருள் தரும் தவத்தை -7-10-1-

தமியேன் தன் சிந்தை போயிற்றுத் திருவருள் அவனிடைப் பெரும் அளவு இருந்தேனை -8-5-1-

ஆழியான் நமக்கு அருளிய அருளொடும் பகல் எல்லை கழிகின்றதால்-8-5-5-

பெரும் தோள் வாணர்க்கு அருள் புரிந்து பின்னை மணாளனாகி முன் கருந்தாள் களிறு ஓன்று ஓசித்தானூர் கண்ணபுரம் -8-6-6-

வேழம் நடுக்குற்றுக் குலைய அதனுக்கு அருள் புரிந்தான் அலை நீர் இலங்கைத் தசக்கிரீவர்க்கு இளையோருக்கு அரசை அருளி -8-6-7-

கண்ணபுரத்து எம்மடிகளை திருமா மகளால் அருள் மாரி-8-6-10-

உற்றான் என்று உள்ளத்து வைத்து அருள் செய் கண்டாய் கற்றார் சேர் கண்ணபுரத்துறை யம்மானே -8-10-5-

பேர் அருளாளர் கொல் யான் அறியேன் -9-2-7-

அரி யுருவாய்க் கீண்டான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-4-

மருப்பு ஒசித்த பாம்பின் அணையான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-8-

ஆதியுமானான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-9-

வானவர் உச்சி வைத்த பேர் அருளாளன் பெருமை பேசி -9-5-4-

திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன் பெருமை
பேசிக் கற்றவன் காமரு சீர்க் கலியன் -9-5-10-

பிணி வளர் ஆக்கை நீங்க நின்று ஏத்தப் பெரு நிலம் அருளின் முன் அருளி அணி வளர் குறளாய்
அகலிடமுழுதும் அளந்த எம் அடிகள் -9-8-3-

பார்த்தனுக்கு அன்று அருளிப் பாரதத்து ஒரு தேர் முன் நின்று காத்தவன் தன்னை -9-9-8-

அடியவர் தங்கள் தம் மனைத்துப் பிரியாது அருள் புரிவான் -9-10-1-

ஆனை வாட்டி யருளும் அமரர் தம் கோனை யாம் குடந்தைச் சென்று காண்டுமே -10-1-5-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால் –10-6-4-

இருந்தான் என்னுள்ளத்து இறைவன் கறை சேர் பரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த செங்கண் பெரும் தோள் நெடுமால் -11-3-2-

தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்கு தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வாராதலால் -11-3-5-

ஓர் சரண் இல்லை என்ன அரணாவன் என்னும் அருளால் அலை கடல் நீர் குழம்ப அகடாடவோடு அகல் வானிரிஞ்ச
முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வரும் மீனை மாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே -11-4-1-

கலி கன்றி ஒலி மாலை கற்று வல்லார் பூ வளரும் திரு மகளால் அருள் பெற்றுப் பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே -11-6-10 —

வயலாலி மணவாளா இடையன் எறிந்த மரமே ஒத்திராமே அடைய அருளாய் எனக்கு உன் தன் அருளே -11-8-6-

அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின்னருள் அல்லது எனக்கு மணியே மணி மாணிக்கமே மது சூதா
பணியாய் எனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி -11-8-8-

நந்தா நரகத்து அழுந்தா வகை நாளும் எந்தாய் தொண்டரானவர்க்கு இன்னருள் செய்வாய்
சந்தோகா தலைவனே தாமரைக் கண்ணா அந்தோ அடியேற்கு அருளாய் உன்னருளே -11-8-9-

—————————————–

மதியினை மாலை வாழ்த்தி வணங்கி என் மனத்து வந்த விதியினைக் கண்டு கொண்ட
தொண்டனேன் விடுகிலேனே –திருக் குறும் தாண்டகம் -1-

துலக்கமில் சிந்தை செய்து தோன்றலும் சுடர் விட்டு அங்கே விளக்கினை விதியின்
காண்பார் மெய்ம்மையைக் காண்கிற்பாரே–18-

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் என்று அன்னமாய் முனிவரோடு
அமரர் ஏத்த அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் -திரு நெடும் தாண்டகம் -30-

———————————————–

முதலாய நல்லான் அருள் அல்லால் நாம நீர் வையகத்து பல்லார் அருளும் பழுது –முதல் திருவந்தாதி -15-

பிடி சேர் களிறு அளித்த பேராளா உன் தன் அடி சேர்ந்து அருள் பெற்றாள் அன்றே பொடி சேர் அனல் கங்கை ஏற்றான்
அவிர் சடை மேல் பாய்ந்த புனல் கங்கை என்னும் பேர்ப் பொன் — -91-

————————————-

மிகவாய்ந்த அன்பாக்கி ஏத்தி அடிமைப்பட்டேன் உனக்கு என் பாக்யத்தால் இனி –இரண்டாம் -34-

பொருளால் அமருலகம் புக்கியலலாகாது அருளால் ஆறாம் அருளும் அன்றே அருளாலே
மா மறையோர்க்கு ஈந்த மணி வண்ணன் பாதமே நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை -41-

அடலாழி கொண்ட அறிவனே இன்பக் கடலாழி நீ அருளிக் காண் -55-

வேம்பின் பொருள் நீர்மையாயினும் பொன்னாழி பாடென்று அருள் நீர்மை தந்த அருள் -58-

அருள் புரிந்த சிந்தை அடியார் மேல் வைத்து -59-

இறை எம்பெருமான் அருள் என்று இமையோர் முறை நின்று மொய்ம்மலர்கள் தூவ-99-

———————————————

நெடு மாலே தாவிய நின் எஞ்சா இணையடிக்கே ஏழ் பிறப்புமாளாகி அஞ்சாது இருக்க அருள் –மூன்றாம் -18-

அருளாது ஒழியுமே ஆலிலை மேல் அன்று தெருளாத பிள்ளையாய்ச் சேர்ந்தான் –மூன்றாம் -19-

————————————-

திருவரங்கா அருளாய் –திரு விருத்தம் -28-

உயிர் அளிப்பான் மாகங்கள் எல்லாம் திரிந்து நன்னீர் சுமந்து நுந்தம் ஆகங்கள் நோவ வருந்தும் தவமாம் அருள் பெற்றதே -32-

அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளர் வினை கெடச் செங்கோல் நாடாவுதிர் -33-

வியலிடம் உண்ட பிரானார் விடுத்த திருவருளால் உயலிடம் பெற்று உய்ந்தம் அஞ்சலம் தோழி -56-

இனி யுன் திருவருளால் அன்றிக் காப்பு அரிதால்-62-

புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே -69-

யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்யும் மாதாவினைப் பிதுவை திருமாலை வணங்குவனே -95-

————————————————

தானோர் இருள் அன்ன மா மேனி எம்மிறையார் தந்த அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து –பெரிய திருவந்தாதி -23-

———————————-

மயர்வற மதிநலம் அருளினவன் யவன் அவன் -1-1-1-

இறையோன் அளிவரும் அருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே-1-3-2-

ஆவா என்று எனக்கு அருளி வெஞ்சிறைப் புள்ளுயர்த்தார்க்கு என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால் -1-4-1-

மல்கு நீர்க் கண்ணேற்கு ஓர் வாசகம் கொண்டு அருளாயே -1-4-5-

அருளாத நீர் அருளி அவராவி துவரா முன் அருளாழிப் புள் கடவீர் அவர் வீதி ஒரு நாள் என்று அருளாழி
அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி அருள் ஆழி வரி வண்டே யாமும் என் பிழைத்தோமே-1-4-6-

என் பிழையே நினைந்து அருளி அருளாத திருமாலார்க்கு -1-4-7-

ஏ பாவம் பரமே ஏழுலகும் ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பாரார் -2 -2 -2—

எதிர் சூழ் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே யருள்கள் செய்ய விதி சூழ்ந்ததால்
எனக்கேல் அம்மான் திரிவிக்கிரமனையே -2-7-6-

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ணபிரானே-
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே 2-9-3-

தெருள் கொள்ளச் சொன்ன ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்து அருளுடையவன் தாள் அணிவிக்கும் முடித்தே –2-10-11-

முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற கைம்மாவுக்கு அருள் செய்த கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் -3-5-1-

நீர்மையில் நூற்றுவர் வீய ஐவருக்கு அருள் செய்து நின்று -3-5-7-

தோற்றக் கேடவை இல்லவனுடையான் அவன் ஒரு மூர்த்தியாய் சீற்றத்தோடு அருள் பெற்றவன்
அடிக்கீழ்ப் புக நின்ற செங்கண் மால் -3-6-6-

கண்கள் காண்டற்கு அரியனாய்க் கருத்துக்கு நன்றும் எளியனாய் மண் கொள் ஞாலத்து உயிக்கு எல்லாம்
அருள் செய்யும் வானவர் ஈசனை -3-6-11-

அடியோங்கு நூற்றுவர் வீய அன்று ஐவருக்கு அருள் செய்த நெடியோனை -3-7-11-

வாசகமே ஏத்த அருள் செய்யும் வானவர் தம் நாயகனே -3-8-3-

குன்றம் ஒன்றால் மழை காத்த பிரானைச் சொல் மாலைகள் நன்று சூட்டும் விதி எய்தினான் என்ன குறை நமக்கே -4-5-7-

ஆணி செம்பொன் மேனி எந்தாய் நின்று அருளாய் என்று என்று நாளமில்லாச் சிறு தகையேன்-4-7-4-

வெறித்துளவ முடியானே வினையேனை உனக்கு அடிமை அறக் கொண்டாய் இனி என்னாரமுதே கூயருளாயே -4-9-6-

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயனவனை நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே -4-10-8-

என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி யருளாய் கண்ணனே -5-1-4-

தேவார கோலத்தோடும் திருச்சக்கரம் சங்கினொடும் ஆவா என்று அருள் செய்து அடியேனோடும் ஆனானே -5-1-9-

ஆனானாளுடையான் என்று அஃதே கொண்டு உகந்து வந்து தானே இன்னருள் செய்து என்னை முற்றவும் தானானான் -5-1-10-

கலியுகம் ஒன்றும் இன்றிக்கே தன்னடியார்க்கு அருள் செய்யும் மலியும் சுடர் ஒழி மூர்த்தி மாயப்பிரான் கண்ணன் தன்னை -5-1-11-

சிரீவர மங்கலத்தவர் கை தொழ வுறை வான மா மலையே அடியேன் தொலை வந்து அருளே -5-7-6-

வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே –5-7-7-

நால் தோள் எந்தாய் உனது அருளே பிரியா அடிமை என்னைக் கொண்டாய் குடந்தைத் திருமாலே -5-8-7-

திருவல்ல வாழ் கழலின் மலி சக்கர பெருமானது தொல்லருளே -5-9-10-

தொல்லருள் நல் வினையால் சொலக் கூடும் கொல் தோழிமீர்காள் தொல்லருள் மண்ணும் விண்ணும் தொழ நின்ற
திரு நகரம் நல்லருளாயிரவர் நலன் ஏந்தும் திருவல்ல வாழ் நல்லருள் நம் பெருமான் நாராயணன் நாமங்களே -9-10-10-
மின்னிடை மடவார் நின்னருள் சூடுவார் முன்பு நான் அது அஞ்சுவான் -6-2-1-

வேயிரும் தடம் தோளினார் இத்திருவருள் பெறுவார் யவர் கொல் -6-2-1-

மழறு தேன் மொழியார்கள் நின்னருள் சூடுவார் மனம் வாடி நிற்க -6-2-5-

பழகியாம் இருப்போம் பரமே இத்திருவருள்கள் -6-2-6-

திருவிண்ணகர்ச் சேர்ந்த பிரான் கண்ணன் இன்னருள் கண்டு கொண்மின்கள் கைத்தவமே -6-3-4-

ஆசறு தூவி வெள்ளைக்குருகே அருள் செய்து ஒரு நாள் மாசறு நீலச் சுடர் முடி வானவர்கோனைக் கண்டு -6-8-8-

விண்ணோர் கோனைக் கண்டு வார்த்தைகள் கொண்டு அருளி யுரையீர் வைகல் வந்து இருந்தே -6-8-9-

அறிவிலேனுக்கு அருளாயே -6-9-7-

அறிவிலேனுக்கு அருளாய் அறிவார் உயிரானாய் -6-9-8-

அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியார் வாழ்மின் என்று அருள் கொடுக்கும் படிக்கேழ் இல்லாப் பெருமான் -6-9-11-

ஓன்று சொல்லி ஒருத்தினில் நிற்கிலாத ஓர் ஐவர் வன் கயவரை என்று யான் வெல்கிற்பன் உன் திருவருள் இல்லையேல் -7-1-7-

சின்னமுத்து எனது தோன்றி ஓர் ஐவர் யாவரையும் மயக்க நீ வைத்த முன்ன மாயம் எல்லாம் முழு வேர் அறிந்து
என்னை யுன் சின்னமும் திரு மூர்த்தியும் சிந்தித்து எத்திக் கை தொழவே யருள் எனக்கு என்னம்மா என் கண்ணா இமையோர் தம் குலா முதலே -7-1-8-

ஐவரை வலமுதல் கெடுக்கும் வரமே தந்து அருள் கண்டாய் -7-1-9-

கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய்-7-2-3-

பை கொள் பாம்பணையாய் இவள் திறத்து அருளாய் -7-2-6-

என் திருமகள் சேர் மார்வன் என்னும் என்னுடைய ஆவியே என்னும் -7-2-9-

முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி யுய்ந்தவன்-7-2-11-

அரக்கன் குலத்தைத் தடிந்து மீண்டும் அவன் தம்பிக்கே விரி நீர் இலங்கை அருளி ஆண்டு தன் சோதி புக்க அமரர் அரி ஏறு -7-6-9-

ஏற்றும் வைகுந்தத்தை அருளும் நமக்கு ஆயர் குலத்து ஈற்று இளம் பிள்ளை ஒன்றாய்ப் புக்கு மாயங்களே இயற்றி -7-6-10-

மாயா வாமனன் மதுசூதா நீ அருளாய் -7-8-1-
அங்கண் மலர்த்தண் துழாய் முடி அச்சுதன் அருளாய் -7-8-2-
சித்திரத் தேர் வலவா திருச்சக்கரத்தாய் அருளாய் –7-8-3-
கள்ளவிழ் தாமரைக் கண் கண்ணனே எனக்கு ஓன்று அருளாய் -7-8-4-
பாசங்கள் நீக்கி என்னை உனக்கே அறக் கொண்டிட்டு நீ வாச மலர்த் தண் துழாய் முடி மாயவனே அருளாய் -7-8-5-
மயக்கா வாமனனே மதியாம் வண்ணம் ஓன்று அருளாய் -7-8-6-
துயரங்கள் செய்யும் கண்ணா சுடர் நீள் முடியாய் அருளாய் -7-8-7-

காணுமாறு அருளாய் என்று என்றே கலங்கிக் கண்ணநீர் அலமர வினையேன் பேணுமாறு எல்லாம் பேணி
நின் பெயரே பிதற்றுமாறு அருள் எனக்கு அந்தோ காணுமாறு அருளாய் காகுத்தா கண்ணா -8-1-2-

யானும் நீ தானாய்த் தெளிதொறும் நன்றும் அஞ்சுவன் நரகம் நானடைதல் வான் உயர் இன்பம் மன்னி
வீற்று இருந்தாய் அருளு நின் தாள்களை எனக்கே -8-1 -9–

என்றே என்னை உன் ஏரார் கோலத்து இருந்து அடிக்கீழ் நின்றே யாட் செய்ய நீ கொண்டு அருள நினைப்பது தான் -8-3-8-

உரையா வெந்நோய் தவிர அருள் நீள் முடியானை -8-3-11-

அமர்ந்த நாதனை அவரவராகி அவர்க்கு அருளும் அம்மானை -8-4-10-

எல்லியும் காலையும் தன்னை நினைந்து எழ நல்ல வருள்கள் நமக்கே தந்து அருள் செய்வான் -8-6-1-

பெரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பெருமான் தரும் தான் அருள் தான் இணையான அறியேனே -8-7-2-

அருள் தான் இணையான அறியேன் அவன் என்னுள் இருள் தான் அற வீற்று இருந்தான் -8-7-3-

தூய சுடர்ச் சோதி தனது என்னுள் வைத்தான் தேசம் திகழும் தண் திருவருள் செய்தே-8-7-4-

திகழும் தண் திருவருள் செய்து உலகத்தார் புகழும் புகழ் தான் காட்டித் தந்து -8-7-5-

செவ்வாய் முறுவலோடு எனது உள்ளத்து இருந்த அவ்வாய் அன்றி யான் அறியேன் மற்ற அருளே -8-7-7-

அறியேன் மற்ற அருள் என்னை யாளும் பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர் செய்வார்கட்க்கு உகந்து -8-7-8-

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறற் பொருட்டு என் உணர்வினுள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே-8-8-3-

தெருளும் மருளும் மாய்த்துத் தன் திருந்து செம் பொன் கழல் அடிக்கீழ் அருளி இருத்தும் அம்மானாம் அயனாம் சிவனாம் திருமாலால்
அருளப்பட்ட சடகோபனை ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தால் அருளி அடிக்கீழ் இருத்தும் நம் அண்ணல் கரு மாணிக்கமே -8-8-11-

திருப்புலியூர் முனைவர் மூவுலகாளி அப்பன் திருவருள் மூழ்கினாள் -8-9-5-

திருவருள் மூழ்கி வைகலும் செழு நீர் நிறக் கண்ணபிரான் திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த உள
திருவருள் அருளால் அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர் திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே -8-9-6-

குட்ட நாட்டுத் திருப்புலியூர் நின்ற மாயப்பிரான் திருவருளால் இவள் நேர்பட்டதே -8-9-10-

பொங்கேழ் புகழ்கள் வாயவாய்ப் புலன் கொள் வடிவு என் மனத்ததாய் அங்கேய் மலர்கள் கையவாய் வழி பட்டோடே அருளிலே -8-10-4-

வழி பட்டோடே அருள் பெற்று மாயன் கோல மலரடிக்கீழ் -8-10-5-

வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு அருள் கொள் ஆளாய் யுய்யல்லால் இல்லை கண்டீர் அரணே-9-1-3-

பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால் குடி குடி
வழி வந்தாட் செய்யும் தொண்டரோர்க்குக்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களில் நோக்காய் -9-2-1-

குடிக்கிடிந்து ஆக்கம் செய்து நின் தீர்த்த அடிமைக்கு குற்றேவல் செய்து உன் பொன்னடிக் கடவாதே
வழி வருகின்ற அடியரோர்க்கு அருளி -9-2-2-

தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தொல்லடிமை வழி வரும் தொண்டரோர்க்கு அருளி -9-2-3-

புளிங்குடிக்கிடந்து வரகுணமங்கை இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே
என்னை ஆள்வாய் எனக்கு அருளி -9-2 -4—

பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்பா நீ காண வந்து நின் பல் நிலா முத்தம் தாவல் கதிர் முறுவல் செய்து
நின் திருக்கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் -9-2-5–

அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆரருள் செய்யும் நெடியானை -9-4-10-

இன்பம் தலைப்பெய்து எங்கும் தழைத்த பல்லூழிக்கு தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனை -9-5-11-

வெறி கமல் சோலைத் தேன் காஅத்கரை என்னப்பன் சிறிய வென்னாருயிர் உண்ட திரு வருளே -9-6-4-

திருவருள் செய்பவன் போல் என்னுள் புகுந்து -9-6-5-

திருமேனி யவட்க்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத் தன் திருமேனி ஓளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே -9-7-4-

நாவாய் யுறைகின்ற நாரண நம்பீ ஆவா அடியான் இவன் என்று அருளாயே -9-8-7-

அருளாது ஒழிவாய் அருள் செய்து அடியேனைப் பொருளாக்கி உன் பொன்னடிக்கு கீழ்ப் புக வைப்பாய்
மருளே இன்றி உன்னை என் நெஞ்சகத்து இருத்தும் தெருளே தரு தென் திரு நாவாய் என் தேவே -9-8-8-

யாமுடைய ஆருயிர் காக்குமாறு என் அவனுடைய அருள் பெறும் போது அரிதே-9-9-5-

அவனுடைய அருள் பெறும் போது அரிதால் அவ்வருள் அல்லன வருளும் அல்ல அவன் அருள் பெறும் அளவு ஆவி நில்லாது –9-9-6-

மது மண மல்லிகை மந்தக் கோவை வண் பசுஞ்சாந்தினில் பஞ்சமம் வைத்து அது மணம் தின்னருள்
ஆய்ச்சியர்க்கே ஊதும் இத்தீங்குழற்கே உய்யேன் நான் -9-9-8 —

நெறிமையால் மலர்கள் தூவி பூசனை செய்கின்றார்கள் புண்ணியம் செய்தவாறே -10-2-4-

புண்ணியம் செய்து நல்ல புனலொடு மலர்கள் தூவி -10-2-5-

நெடியோன் அருள் சூடும் படியான சடகோபன் நொடியாயிரத்திப் பத்து அடியார்க்கு அருள் பேறே -10-5-11-

அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியனேற்கு ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -10-6-1-

பாண்டவர்க்காப் படை தொட்டான் நல் நெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே -10-6-4-

என் கொல் அம்மான் திருவருள்கள் -10-7-4-

அடி பரவ அருளை ஈந்த அம்மானே -10-7-6-

அருளை ஈய என்னம்மானே என்னும் முக்கண் அம்மானும் தெருள் கொள் பிரமன் அம்மானும் தேவர் கோனும் தேவரும்
இருள்கள் கடியும் முனிவரும் ஏத்தும் அம்மான் திருமலை மருள்கள் கடியும் மணி மலை திருமாலிருஞ்சோலை மலையே -10-7-7-

திருப்பேரான் ஓன்று எனக்கு அருள் செய்ய உணர்த்தல் உற்றேன் -10-8-9-

————————————————-

தாழ்வு ஒன்றில்லா மறை தாழ்ந்து தல முழுதும் கலியே ஆள்கின்ற நாள் வந்து அளித்தவன் காண்மின் அரங்கர் மௌலி
சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக்கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் இராமானுசன் என்னும் மா முனியே -16-

ஆக்கி யடிமை நிலைப்பித்தனை என்னை இன்று அவமே போக்கிப் புறத்திட்டது என் பொருளா முன்பு புண்ணியர் தம்
வாக்கில் பிரியா இராமமானுச நின்னருளின் வண்ணம் நோக்கில் தெரிவரிதால் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -38-

ஆயிழையார் கொங்கை தங்கும் அக்காதல் அளற்று அழுந்தி மாயும் என்னாவியை வந்து எடுத்தான் இன்று மா மலராள்
நாயகன் எல்லா வுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் தீதில் இராமானுசன் தொல்லருள் சுரந்தே -42-

நிகரின்றி நின்ற என் நீசதைக்கு நின்னருள் கண் அன்றிப் புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்க்கும் அஃதே புகல் புன்மையிலோர்
பகரும் பெருமை இராமானுச இனி நாம் பொழுதே அகலும் பொருள் என் பயன் இருவோமுக்கும் ஆனபின்னே –48

கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் தென்னரங்கன் தொண்டர் குலாவும் இராமானுசனை தொகை இறந்த
பண் தரு வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்து அருளும் கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே -55-

நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நீரை வேங்கடப் பொற்குன்றமும் வைகுண்ட நாடும் குலவிய பாற்கடலும்
உன்தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் உன் இணை மலர் தாள் என் தனக்கும் அது இராமானுச இவை ஈந்து அருளே -70-

ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் எண்ணில் மறைக்குறும்பைப் பாய்ந்தான் அம்மறை பல் பொருளால் இப்படி யனைத்தும்
ஏய்ந்தனன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன் வண்மை இராமானுசர்க்கு என் கருத்தினையே-77-

மருள் சுரந்த வாகம வாத்தியார் கூறும் அவப்பொருளாம் இருள் சுரந்து எத்த உலகு இருள் நீங்க தண்ணீண்டிய சீர்
அருள் சுரந்து எல்லா வுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமாநுசன் மிக்க புண்ணியனே -91-

கட்டப்பொருளை மறைப்பொருள் என்று கயவர் சொல்லும் பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே என் பெரு வினையைக்
கிட்டிக் கிழங்கோடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே -93-

கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டாலே -104-

———————————————

எந்தை திருவாய் மொழிப்பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கத்தைச் சிந்தை செய்து பின்னரும் கற்க
உபதேசமாய்ப் பேசுகின்றேன் மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து -1-

பொய்கையார் பூதத்தார் பெயர் புகழ் மழிசை ஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன் துய்ய பட்ட நாதன்
அன்பார் தாள் தூளி நற் பாணன் நன் கலியன் ஈது இவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு -4-

தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை அறிவாரார் அருளிச் செயலை அறிவாரார் அருள் பெற்ற நாதமுனி முதலா
நம் தேசிகரை அல்லால் பேதை மனமே யுண்டோ பேசு -36-

ஓராண் வழியா யுபதேசித்தார் முன்னோர் ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் பாருலகில் ஆசையுடையோர்க்கு
எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று பேசி வரம்பு அறுத்தார் பின் -37-

முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்து அருளும் அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்து யுரைக்க வல்ல குரு ஆர் இக்காலம் நெஞ்சே கூறு -40-

தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப்பிரான் பிள்ளான் எதிராசர் பேர் அருளால் உள்ளாரும்
அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை அன்று யுரைத்தது இன்பமிகும் ஆறாயிரம் -41-

தஞ்சீரை ஞானியர் தாம் புகழும் வேதாந்தி நஞ்சீயர் பட்டர் நல்லருளால் எஞ்சாத ஆர்வமுடன்
மாறன் மறைபொருளை ஆய்ந்து யுரைத்தது ஏர் ஒன்பதினாயிரம் -42-

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவியிட பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அதனால் இன்பா அருபத்தி
மாறன் மறைப் பொருளை சொன்னது இருபத்து நாலாயிரம் -43–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும் தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் அரிய அருளிச் செயல் பொருளை
ஆரியர்கட்க்கு இப்போது அருளிச் செயலாய்த்து அறிந்து -46-

அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாசிரியன் இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கு இல்லை புகழ் அல்ல விவ்வார்த்தை மெய் இப்போது -53-

பூர்வாசாரியர்கள் போதம் அனுட்டானங்கள் கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் தேறி
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே இன்பமுற்று வாழும் தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து -72-

இந்த உபதேச இரத்தின மாலை தன்னை சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் எந்தை எதிராசர்
இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகி சதிராக வாழ்ந்திடுவார் தாம் -73-

———————————–

வீடு செய்து மற்று எவையும் மிக்க புகழ் நாரணன் தாள் நாடு நலத்தால் அடைய நன்கு உரைக்கும்
நீடு புகழ் வண் குருகூர் மாறன் இந்த மா நிலத்தோர் தாம் வாழ பண்புடன் பாடி யருள் பத்து -2-

பரிவதில் ஈசன் படியைப் பண்புடன் பேசி அரியனலன் ஆராதனைக்கு என்று உரிமையுடன்
ஓதி அருள் மாறன் ஒழிவித்தான் இவ்வுலகில் பேதையர்கள் தங்கள் பிறப்பு -6-

அணைந்தவர்கள் தம்முடனே ஆயன் அருட்க்கு ஆளாம் குணம் தனையே கொண்டு உலகைக் கூட்ட இணங்கி மிக
மாசில் உபதேசம் செய் மாறன் மலரடியே வீசு புகழ் எம்மா வீடு -18-

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன்னடிமை செய்து உவப்பால் அன்பால் ஆட் செய்பவரை ஆதரித்தும்
அன்பிலா மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்து அருளும் மாறன் பால் தேடரிய பத்தி நெஞ்சே செய் -25-

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர் சோறு கூறைக்காக மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலால் என்னாகும்
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர் மன்னருளால் மாறும் ஜன்மம் -29-

நண்ணாது மாலடியை நானிலத்தே வல்வினையால் எண்ணாராத் துன்பமுறும் இவ்வுயிர்கள் தண்ணிமையைக்
கண்டு இருக்க மாட்டாமல் கண் கலங்கும் மாறன் அருள் உண்டு நமக்கு உற்ற துணை ஓன்று -39-

நோற்ற நோன்பாதியிலே உன்தன்னை விட்டு ஆற்றகில்லேன் பேற்றுக்கு உபாயம் உந்தன் பேர் அருளே சாற்றுகின்றேன்
இங்கு என்னிலை என்னும் எழில் மாறன் சொல் வல்லார் அங்கம் அமரர்க்கு ஆராவமுது -47-

நல்ல வலத்தால் நம்மைச் சேர்த்தோம் முன் நண்ணாரை வெல்லும் விருத்த விபூதியன் என்று எல்லை யறத்
தான் இருந்து வாழ்த்தும் தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார் வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர் -53-

துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் நாளும் துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான் துவளறவே
முன்னம் அனுபவத்தில் மூழ்கி நின்ற மாறன் அதில் மன்னும் உவப்பால் வந்த மால் -55-

பண்டை யுறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே கண்டு எனக்கு எல்லா உறவின் காரியமும் தண்டற நீ
செய்து அருள் என்றே இரந்த சீர் மாறன் தாளிணையே உய் துணை என்று உள்ளமே ஓர் -82-

ஓரா நீர் வேண்டியவை உள்ளது எல்லாம் செய்கின்றேன் நாராயணன் அன்றோ நான் என்று பேர் உறவைக்
காட்ட அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள் மாட்டி விடும் நம் மனத்து வை -83-

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால் அன்று அவனைக் காண எண்ணி ஆண் பெண்ணாய்
பின்னையவன் தன்னை நினைவிப்பவற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள் உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும் -85-

மல்லடிமை செய்யும் நாள் மால் தன்னைக் கேட்க அவன் சொல்லும் அளவும் பற்றாத தொன்னலத்தால் செல்கின்ற
ஆற்றாமை பேசி அலமந்த மாறன் அருள் மாற்றாகப் போகும் என் தன் மால் -89-

கண்ணன் அடி இணையில் காதலுருவார் செயலை திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே மண்ணவர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கை தலைக்கட்டினான் மாறன் ஆன புகழ் சேர் தன்னருள் -95-

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் அன்பால் இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து இரு விசும்பில்
இத்துடன் கொண்டு ஏக இசைவு பார்த்தே இருந்த சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் -96-

————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ–ஸ்லோகம் -1–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

October 14, 2018

அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு இருந்தமையை புருஷார்த்தம் –
அடியார் -பிராப்தம் ஆச்சார்யரால் -அவர் மூலம் பிராட்டி -அவள் மூலம் அவன் –
ஸ்தோத்ர ரத்னம் நான்கு பேரையும் அருளி -இதில் -பிராட்டி பற்றி விவரணம் –
பகவானுக்கு பத்னி -என்பதால் அகில லோக ஸ்வாமினீ -நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –
புருஷோத்தமா தே காந்த -உனக்கு நாயகன் அதனால் இவை உனக்கும் சொத்து -ஆச்சான் பிள்ளை
சேஷம் சொத்து -அவனுக்கு போலவே இவளுக்கும் -விநியோகம் கொள்ள தக்கவர் -தேசிகன் –
நிரவதிக நிர்தாசா மஹிமா -அவனது -உபாசிப்பார்க்கு கிருபை -அவனே பலம் -நான்கு அத்யாய சுருக்கம் –
அவனுக்கு சமம் பிராட்டி -ஸமஸ்த பதார்த்தங்களும் சேஷம் -பக்தி பிரபத்தி செய்தால் இவளும் பலம் -இவளும் பல ரூபம் –
நான்கு வகை சிறப்புக்களும் இவளுக்கும் உண்டு –
தென்னாச்சார்யா சம்ப்ரதாயம் -பிராட்டிக்கு ஆதிக்யமும் சாம்யமும் கீழேயும்
கிருபாதிசயம் -கிருபையை கிளப்ப இவள் -இத்தை பார்த்தால் ஆதிக்யம்
கைங்கர்யம் பெற்று அவன் உகப்பாது போலே இவளும் -பிரதி சம்பந்தி -இருவரும் -இத்தை அத்ரி சாம்யம்
அடுத்த படி -ஜகத் காரணத்வாதிகள் அவனுக்கு மட்டுமே
அபிமதையாயும் அனுரூப மாயும் -பிராட்டி -பரிமளம் புஷ்பம் போலே –

ஸ்ரீயதே– ஸ்ரேயதே –இரண்டும் உண்டே -பார்த்தா -தாய் முறை இரண்டும் என்றபடி
அவனுக்கு சேஷம் அனைத்தும் -முதல் அத்யாயம் -அதே போலே இவளுக்கும் –

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம-
தே காந்த புருஷோத்தம –
புருஷோத்தம தே காந்த –
இப்படி இரண்டு யோஜனை –
ராமம் தசரதன் வித்தி –தசரதன் ராமம் வித்தி -இரண்டும் வியாக்யானம் தனி ஸ்லோகத்தில் –
ராமன் இடம் பேர் அன்பு லஷ்மணா உனக்கு -சக்ரவர்த்தி இடம் பிதா போன்ற ப்ரீதி இல்லை -இங்கேயே இல்லை –
அங்கு நினைப்பாயோ -ராமனுக்கு பிரியம் என்பதாலாகிலும் எண்ணி நினைக்க வேண்டும்
கிழவன் காமி -என்று அன்றோ லஷ்மணன் கோபம் இங்கு -சுமந்திரன் வந்து சொன்ன வார்த்தை –
பிராதா பார்த்தா -சகலமும் -மம ராகவா -இப்படிச் சொன்னவன் தாய் தந்தை ஜென்ம பூமி விட்டு வந்த துக்கம் இருக்காதே

புருஷோத்தம தே காந்த -முதலில் சொல்லி -சபித்தார்த்தம் அறிந்தால் -மறு பிறவி இல்லை
மூன்று வித சமாசம் –
ஷரம் -அக்ஷரம் -முக்தாத்மா -பிரவேசித்து தரித்து பணி உகந்து நியமித்து –ஸமஸ்த இதர வியாவ்ருத்தி
புருஷ — உத் புருஷ — உத்தர புருஷ –புருஷோத்தம —
அறிவுடையவன் புருஷன் -அசித்தை விட வேறுபட்டு -/ உத் புருஷ -சரீர சம்பந்த பத்தாத்மா -சம்சாரியில் வேறு பட்டு /
உத்தர -முக்தாத்மாவில் வேறுபாட்டு /புருஷோத்தமன் நித்யரில் வேறுபட்டு-சிறப்புடைமை
அவன் தே காந்தா -பதி-
புரு சனாதி புருஷா -அனைத்தையும் தருபவன் -தர்மம் அர்த்தம் காமம் -மோக்ஷம் –
மண்டோதரி பிரலாபம் -வியக்தம் -பரமாத்வாக அறிந்தேன் -பஹுவாக கொடுப்பவன் என்பதால் –
ரிஷிகளுக்கு தர்மம் -விபீஷணனுக்கு லங்கை ஐஸ்வர்யம் சுக்ரீவனுக்கு காமம் -ஜடாயு மோக்ஷம் / தனக்கு கைவல்யம் –

ஐஸ்வர்யம் -அக்ஷரம் -மோக்ஷம் —லஜ்ஜை உதார பாவ -யதுகிரி நாயகி தாயார் -நித்யம் அனுசந்தானம் தீர்த்தம் சாதிக்கும் பொழுது
அஞ்சலிக்கு ஈடாக தர முடியவில்லையே மோக்ஷம் கொடுத்த பின்பும் -ராகவன் –அஸீ தேக்ஷிணா-தே காந்த புருஷோத்தம –
யஸ்யா ஜனகாத்மஜா அப்ரமேயம் -மாரீசன் -தே காந்தா புருஷோத்தம -உனக்கு காந்தன் இல்லையோ அதனால் புருஷோத்தமன்
ஸ்ரத்தா-லஷ்மி சம்பந்தம் பெற்றால் தானே -க ஸ்ரீ ஸ்ரீய-முதலில் சொல்லி புருஷோத்தம க அப்புறம் சொன்னது போலே —
பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம்-வேதாத்மா விஹகேச்வரோ-நித்ய விபூதி சேஷ பூதர்கள்
பதி பத்னி நியாயத்தாலே -தென்னாச்சார்யா சம்ப்ரதாயம்
புருஷோத்தமனுக்கு போன்று உமக்கும் -தேசிகன் சம்ப்ரதாயம் –
நான்கு விதத்திலும் சமம் ஸ்ரீ பாஷ்ய ப்ரக்ரியையாலே வியாக்யானம் –

பங்கயக் கண்ணன் என்கோ பவளச் செவ்வாயன் என்கோ -முதலில் திருக்கண்கள் -பின்பு திரு அதரம்
சம்சாரி போல உண்டியே உடையே -ருசியை மாற்றி -கண்களாலே குளிராக கடாக்ஷித்து –
அந்த வலையிலே சிக்காமல் விலக–மந்த ஸ்மிதம் பண்ண -அதுக்கு விலக்க முடியாமல் சிக்கிக் கொண்டேன் –
என் முன்னே நின்றார் -கை வண்ணம் தாமரை -வசப்படாதவள் போலே இருக்க -மந்த ஸ்மிதம் பண்ண-அதுக்கும் மேலே –
தந்த பந்தி வாய் திறந்து-பரபாக வர்ணம் -வாய் கமழும் போலும் / கண் அரவிந்தம் -வலையிலே சிக்கிக் கொண்டேன் /
அடியும் அஃதே -திருவடிகளில் விழுந்தேன்
நிர்தேசம் -சப்த பிரயோகம் வைத்து -/பாஞ்ச ராத்ர வசனங்கள் -ஜீவனை சொல்லி பரமாத்மாவை சொல்லும் -மாறியும் உண்டே
மச் சேஷ பூதா ஸர்வேஷாம் ஈஸ்வர –
கடகத்வம்- புருஷகாரத்வம் -இரண்டு ஸம்ப்ரதாயத்திலும் உண்டே –
காந்தஸ் தே -முதலில் -சொல்லி -இந்த பகவத் சபந்தம் பிரதானம் என்பதைக் காட்டி
பணி பதஸ் இத்யாதி -சேதன சம்பந்தம் அப்புறம் —
தாய் -பிரியம் நோக்கு -தகப்பன் ஹிதம் -நோக்கு -லோகத்தில் -வத்ஸலையான மாதா —
மண் தின்ன விட்டு ப்ரத்ய ஒளஷதம் விடுவாள் -இசைந்து போலே காட்டி பரிகாரம் –
உசித உபாயம் -கொண்டு சேர்ப்பிப்பாள்-உத்தம ஸ்த்ரீ -இடம் வசப்பட்டவன் அவன் -எனவே பகவத் சம்பந்தம் பிரதானம்

திருமாலே நானும் உனக்கு பழ அடியேன் -இருவருக்கும் சேஷ பூதர்
பணி பதஸ் –நித்யர் பலராய் இருக்க -இங்கு முதலில் -13-காரணங்கள் நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –
அனுபவம் -போக்யத்தை சொல்லி சொல்லி அனுபவிக்க வேண்டுமே –
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் -ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டிதங்களை அனுபவித்து –
வாயோர் ஈரைஞ்சூறு–ஆயிரம் வாயாலே -அனுபவித்து புகழ்ந்து பேசும் ரசிகர் –
நித்ய சூரிகளுக்கும் சரீரம் உண்டா -சர்ச்சை பாதிரி அத்வைதி -சரீரம் இல்லை
வியாசர் இரண்டும் -சுத்த சத்வமயம் –
பாரிப்புடன் கைங்கர்யம் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவன் –
ச ஏகதா பவதி -இத்யாதி -பல சரீரம் பரிக்ரஹம் -சென்றால் குடையாம்-இத்யாதி-
சக்கரவர்த்தி -கைகேயி இடம் கெஞ்சி -சரண் -பல வகையாக -கௌசல்யை இடம் செய்யாமல் கைகேயிடம் செய்தேன் -என் பாபம்
பத்னி- தாய் -உடன் பிறந்தவள் -சக்ரவர்த்தி உடன் கூட வரும் பெண்டிர்க்கு ஆலத்தி எடுத்து -பலவிதமாக கௌசல்யை –
இவனுக்கு ஞானம் சக்தி பாரிப்பு மிக்கு இருந்து கைங்கர்யம் செய்தமை சொல்ல வேண்டுமோ –
தாய் குழந்தை -பசு கன்று -போலே பகவானை அனுபவிக்க வேண்டுமே ப்ரீதியுடன் -பொங்கும் பரிவுடன் –
பெரியாழ்வாரும் நித்தியமாக செல்லுமே மங்களா சாசனம் -அங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு அழல் உமிழும் -அஸ்தானே பயசங்கை

பிராட்டி சம்பந்தம் திரு அநந்த ஆழ்வான் சம்பந்தம் ஓக்க -அருளிக் செய்தது -கடகத்வம் துல்யம் இருவருக்கும் –
ஆஜகாம -யஸ்ய சக லஷ்மணா -முன்னிட்டே ஆஸ்ரயம் -ஸ்ரீ விபீஷணன்
ஸ்வரூப நிரூபகம் இரண்டும்
சேர்த்தியில் -சொல்லி -கைங்கர்யம் செய்வதை அருளிக் சொல்லி -மிதுனம் கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி –
ஸ்ரீ மதே நாராயண நம-அர்த்தம் -ஆனந்தம் நமக்கும் மிதுனத்துக்கும் சேர்த்தியிலே செய்தாலே தானே -முறை –
பாவாம்ஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யா-
கைங்கர்யம் சேர்த்தியில் -திருவாராதானமும் மனைவியும் புருஷனும் சேர்த்தியிலே -ஸ்ரத்தையுடன்
பத்னிமார்கள் கூட இருந்தே கைங்கர்யம் -பணி பத விஹகேஸ்வர -உப லக்ஷணை-யால் அர்த்தாத் சித்தம்
ஸஹ பதன்யா விசாலாஷ்யா நாராயணன் உபாஸ்மத்யே
லலிதை -பெண் எலி -சரித்திரம் -திரி நொந்திய புண்ணிய பலன் –
ஐகரஸ்யம் -ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவிமார்கள் -அவயவ பாவம் –
ஆசனம் -திரு அநந்த ஆழ்வானுக்கும் பெரிய திருவடிக்கு –
அனந்தன் பாலும் கருடன் பாலும் -இந்த வகையிலே இங்கும் –
வேதாத்மா -வேதமயன் –

யவநிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ–மோகம் உண்டு பண்ணும் மாயா பிரகிருதி திரை
தேவரீருக்கு -ஜகத் சப்தம் பத்த ஜீவாத்மாக்களைச் சொன்னபடி
ஜீவ ஸ்வரூபம் பர ஸ்வரூபம் இரண்டையும் மறைக்கும்
மோகம் -அஞ்ஞானம் -ஞான சூன்யம் – -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் – -சரீரம் பிரகிருதி காரிய காரண சம்பந்தம் –
ஹேயப்ரத்ய நீகன்-ஹேயம் -போக்குபவன் -ஞான ஏக கல்யாண குணன்–நாராயணன் பரமாத்மா -உபய லிங்கம் –
யாதவ பிரகாசர் மதம் -இவர் திருப்புட் குழியில் இருந்த அவர் இல்லை -ப்ரஹ்மம் -மூல காரணம் –
பரிணாமம் அடைந்து -ப்ரஹ்மத்துக்கு விகாரம் உண்டு -ப்ரமாதி ஈஸ்வரர்கள்- ஜீவாத்மா அசித்துக்கள் -இதனால் –
நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் பரமாத்மா -அத்வைதம் –
சரீரமே தேகம் -ஸ்வ தந்த்ர மோகம் -அன்யா சேஷத்வ மோகம் -ஜீவ ஸ்வரூப மோகம்
பிரகிருதி இன்பமாக இல்லா விட்டாலும் தோற்றும் மோகம் -ஆக மூன்றுக்கும் திரை
திரைக்கு உள்ளே இருப்பார்க்கும் வெளியில் இருப்பவரையும் மறைக்கும் –
பெரிய பிராட்டியாரை போலவே நாமும் என்பர் – பூர்வ பக்ஷம்
ஸ்ரீ பாகவதம் -மாயா சப்தம் ஜீவனுக்கும் பரமாத்மாவுக்கு சொல்லும் ஸ்லோகங்கள் உண்டே
ஜீவன் மாயா வஸ்யம் -என்று சொல்லும் -மாயையை அடக்கி ஆள்பவன் பரமாத்மா –
அத்வைதம் ப்ரஹ்மத்துக்கும் மாயா வஸ்யம் சொல்லும்
மாயைக்கு ஸ்வாமிநீ -நியாந்தா பெரிய பிராட்டியார் -மறைக்கும் சக்தி இல்லையே அவளுக்கு –
சிறைக்குள் உள்ள கைதியும் அரையனும் இருந்தாலும் -கட்டுப்படுத்துவது கைதியைத் தானே –
கர்ம சம்பந்தம் துக்க ஹேது -என்றவாறு-

ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூரா வ்ரஜஸ் சதயிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண-
லீலா விபூதி சேஷ பூதர்கள் -தேவ கூட்டங்கள் என்ன அவர்கள் பத்னிகள் என்ன –
பிரகிருதி -ப்ரமாதிகளும் அறியமுடியாத படி அன்றோ -மாயா வஸ்யர்கள் இவர்களும் –
கிருஷ்ணன் ருக்மிணி தாயார் பிரளய கலக ரசம் ஸ்ரீ லஷ்மிக்கும் கிட்டாத ரசம் அல்லையோ –
உனக்கு உள்ள மஹிமை எனக்கு இல்லையே என்று சொல்லி உகந்த ருக்மிணி தாயார் -பாகவதம் கோஷிக்கும்
சரஸ்வதி ஸ்ருஷ்டித்து -பத்தினியாக -மரீஸாதி புத்திரர்கள் -இந்த விவாகம் கூடாது –
தனக்கு பிறந்த பெண்ணை -கல்யாணம் பண்ண கூடாதே -சரணாகதி பகவான் இடம் பண்ண
சிவன் பார்வதி -ஸ்தானம் -அரையில் வஸ்திரம் இல்லையே -யார் வந்தாலும் பெண்ணாக போவதாக சாபம் –
மோகினி ரூபம் காட்ட சிவன் பிரார்த்திக்க – அப்ராக்ருத திவ்ய ரூபம் –
சிரிக்க -பிராகிருத மோகினி -ஸ்ருஷ்டித்து அதுக்கு சிவன் வசப்படட சரித்திரம் பாகவதம் உண்டே –
அவர்களே வசப்பட்டு மோகிக்க நம் போல்வாரைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ-

ஆகாசம் -பஞ்ச பூதங்களில் ஓன்று -இமானி தேவாநி ஜாயந்தே இத்யாதி -என்ற போது –
பர ப்ரஹ்மத்தைக் குறிக்கும் -ஆகாச தல் லிங்காத்-எங்கும் பிரகாசிக்கும் பொருள் என்ற அர்த்தத்தில் –
ருத்ர ஹிரண்ய கர்ப்ப திரு நாமங்கள் விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமங்களில் உண்டே –
வாஸுதேவா பராயணா -சனகாதிகள் -ஸ்ருஷ்டிக்க உதவி செய்ய இசைய வில்லையே –
அப்புறம் ருத்ர ஸ்ருஷ்ட்டி -ரோதனம் -அழுவது -பிரளயத்தில் அழியும்படி செய்வதாலும் –
ஆஹ்லாத சீதா நேத்ரா -ஆனந்த பாஷ்யம் பண்ணும்படி ஆளும்படி விஷ்ணு ருத்ரன் அர்த்தம் -பாஷ்யத்தில் பட்டர் –
ஹிரண்ய கர்ப்பம்-ஸூந்தரமான பரமபதம் -பகவானைத் தாங்கும் பரமபதம் -என்றவாறு –
ஆதி -சப்தத்தால் இந்திரன் -இவன் தரமே அவர்களும் என்றவாறு –
கைமுத நியாய சித்தம்-அனைவரும் – இவர்களைச் சொன்ன போதே
இவர்கள் பத்னிமார்கள் -பெரிய பிராட்டியாருக்கு தாசீ -சித்தித்த அர்த்தம் –
பார்யை புத்ரன் தாசன் -இவர்கள் -ஸ்ரீ தனமாக உத்யோகம் மூலம் கார்யம் செய்து தனம் கொண்டு வந்தாலும் –
இவர்கள் சம்பாதிக்கவும் அவர்கள் ஸ்வாமிக்குத் தான் சொத்து

மாதா -பிதா- மாதவா -சேஷி தம்பதிகள் -பித்ருத்வம் -ஜகத் காரணத்தவம்/
மாத்ருத்வம் பெரிய பிராட்டியாருக்கு –
பெரிய பிராட்டியாருக்கும் பொதுவானது தேசிக சம்ப்ரதாயம் /
ஸ்ரீ ஸ்தவம் -/ ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம்/ ஸ்பஷ்டமாக இவற்றை அருளிக் செய்துள்ளார்கள்
அசேஷ ஜெகதாம் சர்கோ–ப்ரூவம் -இங்கீத பராதீன -ஜகம்

—————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

அருளிச் செயல்களில்- விளக்கு /சோதி /சுடர்- பத பிரயோகம் –

October 12, 2018

சுற்றும் ஒளிவட்டம் சூழ்ந்து சோதி பரந்து எங்கும் எத்தனை செய்யிலும் என் மகன் முகம் நேர் ஒவ்வாய் -பெரியாழ்வார்-1-4-3-

தப்பின பிள்ளைகளைத் தன மிகு சோதி புகத் தனியொரு தேர் கடவித்தாய் -1-5-7-

துன்னிய பேர் இருள் சூழ்ந்து உலகை மூட -மன்னிய நான்மறை முற்றும் மறைந்திட பின்னிவ்வுலகினில்
பேர் இருள் நீங்க அன்று அன்னமதானானே –1-8-10-

ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே அமர்ந்து வந்து என் முலை உணாயே -2-2-5-

உய்ய இவ்வாயர் குலத்தினில் தோன்றிய ஒண் சுடர் ஆயர் கொழுந்தே —2-3-3-

கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து ஏறித்தால் ஒத்த நீண் முடியன் -4-1-1-

முடி யாயிரம் மின் இலக ஆயிரம் பைந்தலைய அநந்த சயனன் ஆளும் மலை -4-3-10–

வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு -பெரியாழ்வார் 4-3-11-

வெங்கதிர் அஞ்ச மலர்ந்து எழுந்து அணவு மணி வண்ண யுருவின் மால் புருடோத்தமன் -4-7-2-

அன்று முதல் இன்று அறுதியா ஆதி யம் சோதி மறந்து அறியேன் -4-10-9-

உறகல் உறகல் உறகல் ஒண் சுடர் ஆழியே சங்கே அறவெறி நாந்தக வாளே அழகிய சார்ங்கமே தண்டே-5-2-9-

தனிக்கடலே தனிச்சுடரே தனி யுலகே என்று என்று உனக்கு இடமாய் இருக்க என்னை யுனக்கு உரித்து ஆக்கினையே -5-4-9-

——————————-

கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் –திருப்பாவை -1-

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கை-திருப்பாவை-5-

தூ மணி மாடத்து சுற்றும் விளக்கு எரிய தூபம் கமழத் துயில் அணை மேல் கண் வளரும் மாமன் மகளே-திருப்பாவை-9-

கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே எம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய் -17-

குத்து விளக்கு எரிய கோட்டுக் கால் கட்டில் மேல் மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறி-திருப்பாவை-19-

ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்-21-

திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் அம் கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் -22-

கோல விளக்கே கோடியே விதானமே ஆலின் இலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய் -திருப்பாவை–26-

——————————-

வித்தகன் வேங்கட வாணன் என்னும் விளக்கினில் புக வென்னை விதிக்கிற்றியே –நாச்சியார்-1-3-

கதிர் ஒளி தீபம் கலசமுடன் ஏந்தி சதிரிள மங்கையர் தாம் வந்து எதிர் கொள்ள-6-5-

வெங்கதிரோன் குலத்துக்கோர் விளக்காயத் தோன்றி -பெருமாள் -10-1-

மேல் தோன்றிப் பூக்காள் மேல் உலகங்களின் மீது போய் மேல் தோன்றும் சோதி வேத முதல்வர் வலங்கையில்
மேல் தோன்றும் ஆழியின் வெஞ்சுடர் போலச் சுடாது எம்மை மாற்றோலைப் பட்டவர் கூட்டத்து வைத்துக் கொள்கிற்றீரே -10-2 —

————————————————-

அரவரசப் பெரும் சோதி யநந்தன் என்னும் அணி விளங்கும் உயர் வெள்ளை யணையை மேவி –பெருமாள் -1-1-

ஆர மார்வன் அரங்கன் என்னும் அரும் பெரும் சுடர் ஒன்றினை சேரும் நெஞ்சினராகி -2-7-

எந்தையே என் தன் குலப்பெரும் சுடரே -7-2-

அம் கண் நெடு மதிள் புடை சூழ் அயோத்தி என்னும் அணி நகரத்து உலகனைத்தும் விளக்கும் சோதி
வெங்கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய்த் தோன்றி விண் முழுதும் உய்யக்கொண்ட வீரன் -10-1-

———————————————–

தோன்று சோதி மூன்றுமாய்த் துளக்கமில் விளக்கமாய் -திருச்சந்த -4-

சொல்லினால் தொடர்ச்சி நீ சொலப்படும் பொருளும் நீ சொல்லினால் சொலப்படாது தோன்றுகின்ற சோதி நீ -11-

தலைக்கணத் துகள் குழம்பு சாதி சோதி தோற்றமாய் நிலைக் கணங்கள் காண வந்து நிற்றியேலும் -16-

விடத்த வாய் ஓர் ஆயிரம் ஈராயிரம் கண் வெந்தழல் விடுத்து வீழ்வில்லாத போகம் மிக்க சோதி
தொக்க சீர் தொடுத்து மேல் விதானமாய் -18-

விண் கடந்த சோதியாய் விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய் பண் கடந்த தேச மேவு பாவ நாச நாதனே -27-

ஆதியாதி யாதி நீ ஓர் அண்ட மாதி யாதலால் சோதியாத சோதி நீ அதுண்மையில் விளங்கினாய் -34-

இயக்கறாத பல் பிறவியில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து உயக்கொள் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி ஆதலால் என்னாவி தான் இயக்கெலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே -120-

———————-

நிலவும் சுடரும் இருளுமாய் நின்றான் வென்றி விறல் ஆழி வலவன்—பெரிய திருமொழி-1-5-3–

விளங்கு சுடர் ஆழி விண்ணோர் பெருமான் -1-5-5–

ஒருவன் தானே இரு சுடராய் வானாய்த் தீயாய் மாருதமாய் மலையாய் அலை நீருலகு அனைத்தும் தானாய் -1-5-7-

பார்த்தற்காய் அன்று பாரதம் காய் செய்திட்டு வென்ற பரஞ்சுடர் -1-8-4-

வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாய் மன்னி நின்றாய் நந்தாத கொழுஞ்சுடரே எங்கள் நம்பீ -1-10-9-

பல மன்னர் படச் சுடர் ஆழியினைப் பகலோன் மறைய பணி கொண்டு -2-4-3-

கடல் மல்லைத் தல சயனத்து உறைகின்ற ஞானத்தின் ஒளி யுருவை நினைவார் என் நாயகரே -2-6-3–

வெஞ்சுடர் ஆழியும் சங்கும் ஏந்தி வேதம் முன் ஓதுவர் நீதி வானத்து அஞ்சுடர் போன்று இவரார் கொல்-2-8-4-

நந்தா விளக்கே – – 3-8-1–அணையாதே விளக்கே –
ஸ்வயம் பிரகாசகமான ஜ்ஞானத்தை குணமாக யுடையவன் -ஜ்ஞான ஸ்வரூபத்தை யுடையவன் –

வேடார் திருவேங்கடம் மேய விளக்கே நாடார் புகழ் வேதியர் மன்னிய நாங்கூர் -4-7-4-

உலகம் ஏத்தும் ஒருவன் என்றும் ஒண் சுடரோடு உம்பர் எய்தா நிலவும் ஆழிப் படையணி என்றும் -4-8-2–

பொங்கேறு நீள் சோதிப் பொன்னாழி தன்னோடும் சங்கேறு கோலத் தடக்கைப் பெருமான் -6-8-9–

தூயாய் சுடர் மா மதி போல் உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணா -7-1-9–

அடியேனுக்காகி நின்ற நன்மான ஒண் சுடரே நறையூர் நின்ற நம்பீ -8-2-3–

பகலும் இரவும் தானேயாய்ப் பாரும் விண்ணும் தானேயாய் நிகரில் சுடராய் இருளாகி நின்றார் நின்ற ஊர் போலும் -7-5-5-

பேரானைக் குடந்தைப் பெருமானை இலங்கு ஒளி சேர் வாரார் வன முலையாள் மலர் மங்கை நாயகனை -7-6-9–

திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா தெய்வத்துக்கு அரசே செய்ய கண்ணா உருவச் செஞ்சுடர் ஆழி வல்லானே -7-7-1–

நிலத்திகழும் மலர்ச் சுடர்ச் சுடரேய் சோதீ -என்ன நெஞ்சு இடர் தீர்த்து அருளிய என் நிமலன் -7-8-3-

தேவ தேவனை மூவரில் முன்னிய விருத்தனை விளங்கும் சுடர்ச் சோதியை -7-10-7—

பண்ணினைப் பண்ணில் நின்றதோர் பான்மையைப் பாலுள் நெய்யினை மாலுருவாய் நின்ற விண்ணினை
விளங்கும் சுடர்ச் சோதியை வேள்வியை விளக்கின் ஒளி தன்னை -7-10-9-

அங்கு ஓர் வரை நட்டு இலங்கு சோதி யாரமுதம் எய்தும் அளவும் ஓர் ஆமையாய் 8-8-2–

விடை எழு அன்று அடர்த்து வெகுண்டு விலங்கலுற படையால் ஆழி தட்ட பரமன் பரஞ்சோதி -8-9-3-

மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை -8-9-4–

பொன்னிவர் மேனி மரகதத்தின் பொங்கிளஞ்சோதி யகலத்து ஆரம் மின் -9-2-1-

சிங்கமதாய் அவுணன் திறலாகம் முன் கீண்டு உகந்த பங்கய மா மலர்க்கண் பரனை எம் பரஞ்சுடரை -10-9-4-

துளக்கமில் சுடரை அவுணன் உடல் பிளக்கும் மைந்தனை பேரில் வணங்கிப் போய்
அளப்பில் ஆரமுதை அமரர்க்கு அருள் விளக்கினை சென்று வெள்ளறைக் காண்டுமே -10-1-4-

——————————

மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேதம் நான்காய் விளக்கு ஒளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய் –திரு நெடும் தாண்டகம் -1-

மூவுருவம் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி முகிலுருவம் எம்மடிகளுருவம் தானே -2-

இமையோர்க்கு என்றும் முன்னானாய் பின்னானார் வணங்கும் சோதி திரு மூழிக் களத்தானாய் முதலானாயே -10-

அந்தணர் தம் சிந்தையானை விளக்கு ஒளியை மரகதத்தைத் திருத் தண்காவில் வெஃகாவில் திருமாலை -14-

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் -30-

———————————————

வையம் தகளியாக வார் கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக –முதல் திருவந்தாதி -1-

தொழுவார் வினைச்சுடரை நந்துவுக்கும் வேங்கடமே வானோர் மனச்சுடரைத் தூண்டும் மலை -26-

நாளும் புகை விளக்கும் பூம்புனலும் ஏந்தி திசை திசையின் வேதியர்கள் சென்று இறைஞ்சும் வேங்கடமே -37-

முகிழ் விரிந்த சோதி போல் தோன்றும் சுடர் பொன் நெடு முடி எம் ஆதி காண்பார்க்கும் அரிது -49-

சென்றால் குடையும் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள்
என்றும் புணையாம் மணி விளக்கம் பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு -53-

தொழுது மலர் கொண்டு தூபம் கை ஏந்தி எழுதும் எழு வாழி நெஞ்சே -58-

பைம் பூந்தொடையலோடு ஏந்திய தூபம் இடையிடையில் மீன் மாய மாஸூணும் வேங்கடமே -83-

ஊனக் குரம்பையின் உள்புக்கு இருள் நீக்கி ஞானச் சுடர் கொளீஇ நாள் தோறும்
ஏனத்துருவாய் யுலகிடந்த ஊழியான் பாதம் மருவாதார்க்கு உண்டாமோ வான் -91-

————————————————-

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா நன்புருகி ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன்
நாரணற்கு ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் –இரண்டாம் திருவந்தாதி -1-

துலங்கு ஒளி சேர் தோற்றத்து நல்லமரர் கோமான் நகர் -3-

—————————————-

முடி வண்ணம் ஓர் ஆழி வெய்யோன் ஒளியும் அஃதன்றே -மூன்றாம் திருவந்தாதி -5-

வந்துதைத்த வெண் திரைகள் செம்பவள வெண் முத்தம் அந்தி விளக்கு மணி விளக்காம் எந்தை
ஒரு வல்லித்தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திருவல்லிக்கேணியான் சென்று -16-

சூழ்ந்த துழாய் அலங்கல் சோதி மணி முடி மால் -50-

பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி மலிந்து திரு விருந்த மார்வன் -57-

அங்கு மலரும் குவியுமால் உந்தி வாய் ஓங்கு கமலத்தின் ஒண் போது அங்கைத் திகிரி
சுடர் என்றும் வெண் சங்கம் வானில் பகரு மதி என்றும் பார்த்து -67-

உய்த்து உணர்வு என்னும் ஒளி கொள் விளக்கு ஏற்றி வைத்து அவனை நாடி வலைப்படுத்தேன் -94-

———————————————–

நீயே எரி சுடரும் மால் வரையும் எண் திசையும் அண்டத்து இரு சுடருமாய விவை –நான்முகன் -20-

இவையா பிலவாய் திறந்து எரி கான்ற இவையா எரி வட்டக் கண்கள்
இவையா எரி பொங்கிக் காட்டும் இமையோர் பெருமான் அரி பொங்கிக் காட்டும் அழகு -21-

வைப்பன் மணி விளக்கா மா மதியை மாலுக்கு என்று எப்பொழுதும் கை நீட்டும் யானையை -46-

—————————————————–

பேர் ஒளியே சோர்வன நீலச் சுடர் விடு மேனியம்மான் விசும்பூர் தேர்வன
தெய்வ மன்னீர கண்ணோ இச் செழும் கயலே –திரு விருத்தம் -14-

விண்ணோர்கள் நன்னீர் ஆட்டி அந்தூபம் தரா நிற்கவே அங்கு -21-

அங்கு அங்கு எல்லாம் உறவுயர் ஞானச் சுடர் விளக்காய் நின்றது அன்றி ஒன்றும் பெற முயன்றார் இல்லையால் -44-

நீண்ட அண்டத்து உழறலர் ஞானச் சுடர் விளக்காய் உயர்ந்தோரை இல்லா அழறலர் தாமரைக் கண்ணன் -58-

பரதி வட்டம் போலும் சுடர் ஆழிப் பிரான் பொழில் ஏழு அளிக்கும் -73-

எரி கொள் செந்நாயிறு இரண்டுடன் உதயமலைவாய் விரிகின்ற வண்ணத்த எம்பெருமான் கண்கள் -82-

திருமாலுரு ஒக்கும் மேரு அம்மேருவில் செஞ்சுடரோன் திருமால் திருக்கைத் திருச்சக்கரம் ஒக்கும் -88-

——————————-

செக்கர் மா முகில் எடுத்து மிக்க செஞ்சுடர்ப் பரிதி சூடி -அஞ்சுடர் மதியம் பூண்டு பல சுடர் புனைந்த
பவளச் செவ்வாய் திகழ் பசுஞ்சோதி மரகத்தைக் குன்றம் –திருவாசிரியம் -1-

சோதி வாயுவும் கண்ணவும் சிவப்ப -1-

ஒண் சுடர் அடிப் போது ஓன்று விண் செலீஇ -5-

தளிர் ஒளி இமையவர் தலைவனும் முதலா -7-

———————————————

கருஞ்சோதிக் கண்ணன் கடல்புரையும் சீலப் பெருஞ்சோதிக்கு என் நெஞ்சு ஆள் பெற்று –பெரிய திருவந்தாதி -4-

நீல் ஆழிச் சோதியாய் ஆதியாய் தொல்வினை எம்பால் கடியும் நீதியாய் -34-

அடர் பொன் முடியானை ஆயிரம் பேரானை சுடர் கொள் சுடர் ஆழியானை இடர் கடியும் மாதா பிதுவாக வைத்தேன் -70-

உள்நாட்டுத் தேசு அன்றே ஊழ் வினையை யஞ்சுமே விண்ணாட்டை ஒன்றாக மெச்சுமே -79-

————————————————–

ஆயிர வாய் வாள் அரவின் சென்னி மணிக் குடுமித் தெய்வத் சுடர் நடுவுள் மன்னிய நாகத்தணை மேல்
ஓர் மா மலை போல் மின்னு மணி மகர குண்டலங்கள் வில் வீச துன்னிய தாரகையின் பேர் ஒளி சேர்
ஆகாசம் என்னும் விதானத்தின் கீழால் இரு சுடரை மன்னும் விளக்கா வேற்றி–பெரிய திருமடல்

பேர் ஒளி சேர் மன்னிய தாமரை மா மலர் பூத்து அம்மலர் மேல் முன்னம் திசைமுகனைப் படைக்க —

மின்னின் ஒளி சேர் பளிங்கு விளிம்படுத்த மன்னும் பவளக்கால் செம்பொன் செய் மண்டபத்துள்-

மின்னின ஒளி சேர் விசிம்பூரும் மாளிகை மேல் மன்னு மணி விளக்கை மாட்டி —

என்னை மனம் கவர்ந்த ஈசனை வானவர் தம் முன்னவனை மூழிக் களத்து விளக்கினை-

——————————————————

சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் சரித்து மாயப் பற்று அறுத்து தீர்ந்து தன் பால்
மனம் வைக்கத் திருத்தி வீடு திருத்துவான் ஆர்ந்த ஞானச் சுடராகி -1-5-10-

அமுதம் அமரர் கட்க்கு ஈந்த நிமிர் சுடர் ஆழி நெடுமால் மதிலும் ஆற்ற இனியன் -1-6-6–

பிறவித துயர் அற ஞானத்துள் நின்று துறவிச் சுடர் விளக்கம் தலைப் பெய்வார்-1-7-1–

ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடையுண்ணும் மாயப்பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியை -1-7-3–

மயர்வற மனத்தே மன்னினான் தன்னை உயர்வினையே தரும் ஒண் சுடர்க் கற்றையை -1-7-4–

விடுவேனோ என் விளக்கை என்னாவியை-1-7-5-

கேள் இணை ஒன்றும் இலாதான் கிளரும் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -1-9-7–

சோராத எப்பொருட்கும் ஆதியாம் சோதிக்கே -2-1-11–

தாமரைக் கண்ணன் எம்மான் மிகும் சோதி மேல் அறிவார் யவரே -2-2-5-

ஞான வெள்ளச்சுடர் மூர்த்தி அவர் எம்மாழி அம்புள்ளியாரே -2-2-6-

தீர்ந்தார் தம் மனைத்துப் பிரியாத வருயிரை சோர்ந்தே போகல் கொடாச் சுடரை –2-3-6-

பிறப்பு அற்று ஒளிக் கொண்ட சோதியமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ துளிக்கின்ற
வானும் நிலம் சுடர் ஆழி சங்கு ஏந்தி அளிக்கின்ற மாயப்பிரான் அடியார்கள் குழாங்களையே -2-3-10-

திருவுடம்பு வான் சுடர் செந்தாமரைக் கண் கை கமலம் -2-5-2-

மின்னும் சுடர் மலைக்குக் கண் பாதம் கை கமலம் -2-5-3-

என் ஆவி யாவிதனை எல்லையில் சீர் என் கரு மாணிக்கச் சுடரை -2-5-9-

மிக்க ஞானச் சுடர் விளக்காயத் துளக்கற்ற அமுதமாய் எங்கும் பக்கம் நோக்கறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே -திருவாய்-2-6-2-

விட்டிலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திருவுடம்பு -2-7-5-

என் மை தோய் சோதி மணி வண்ணன் எந்தாய் -2-9-2-

ஏர் கொள் இலங்கையை நீறே செய்த நெடுஞ்சுடர் சோதி -2-9-10-

முடிச்சோதியாய் உனது முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ
படிச்சோதி யாடையோடும் பல்கலனாய் நின் பைம்பொன் கடிச்சோதி கலந்ததுவோ திருமாலே கட்டுரையே -3-1-1-

பரஞ்சோதி நின்னுள்ளே படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி கோவிந்தா பண்புரைக்க மாட்டேனே–3-1-3-

வருந்தாதே வரும் தவத்தை மலர்க்கதிரின் சுடருடம்பாய் வருந்தாத ஞானமாய் -3-1-5-

மாசூணாச் சுடருடம்பாய் —மாசூணா வுன பாத மலர்ச்சோதி மழுங்காதே -3-1-8-

மலருலகில் தொழும் பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே -3-1-9–

மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச்சுடரே -3-1-10-

சூழ்ச்சி ஞானச் சுடர் ஒளியாகி என்றும் ஏழ்ச்சிக் கேடின்றி எங்கனும் நிறைந்த வெந்தாய்
தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாளிணைக் கீழ் வாழ்ச்சி யான் சேரும் வகை அருளாய் வந்தே –3-2-4-

ஒழிவற நிறைந்து நின்ற மெய்ஞ்ஞானச் சோதிக் கண்ணனை மேவுதுமே -3-2-7-

பாவு தொல் சீர்க் கண்ணா என் பரஞ்சுடரே -3-2-8-

திரு வேங்கடத்து எழில் கொள் சோதி எந்தை தந்தை தந்தைக்கே -3-3-1-

நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதிக்கே -3-3-4-

சோதியாகி எல்லா வுலகும் தொழும் ஆதி மூர்த்தி -3-3-5-

சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு -3-1-7–

திகழும் ஆகாசம் என்கோ நீள் சுடர் இரண்டும் என்கோ -3-4-1-

ஆதி யஞ்சோதி என்கோ -3-4-4-

கஞ்சனைச் சாதிப்பதற்கு ஆதி யஞ்சோதி யுருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த வேத முதல்வனை -3-5-5-

பார்மல்கு சேனை யவித்த பரஞ்சுடரை நினைந்து ஆடி -3-5-7-

வெளிப்பட்டு இவை படைத்தான் பின்னும் மொய் கொள் சோதியோடாயினான் ஒரு மூவராகிய மூர்த்தியே -3-6-1-

பரமனைப் பரஞ்சோதியை குரவை கோத்த குழகனை -3-6-3-

எரியும் தீயோடு இரு சுடர் தெய்வம் மற்றும் மற்றும் முற்றுமாய் -3-6-5-

எனதாருயிர் கெழுமிய கதிர்ச் சோதியை -3-6-7-

உயர நின்றதோர் சோதியாய் -3-6-8-

படவரவினணைக் கிடந்த பரஞ்சுடர் -3-6-10-

பயிலும் சுடர் ஒளி மூர்த்தியைப் பங்கயக் கண்ணனை -3-7-1-

தூ மணி வண்ணன் எம்மான் தன்னை ஒளிக் கொண்ட சோதியை உள்ளத்துக் கொள்ளுமவர் -3-7-6-

திண் தேர் கடவி சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை -3-10-4-

சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை உடலோடும்
கொண்டு கொடுத்தவனைப் பற்றி ஒன்றும் துயர் இலனே-3-10-5-

அழகு அமர் சூழ் ஒளியன் அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -3-10-8-

தூக்கமின்மை ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -3-10-9-

தளர்வின்றியே என்றும் எங்கும் பரந்த தனி முதல் ஞானம் ஒன்றாய் அளவுடை ஐம்புலன்கள் அறியா வகையால்
அருவாகி நிற்கும் வளர் ஒளி ஈசனை மூர்த்தியைப் பூதங்கள் ஐந்தை இரு சுடரை கிளர் ஒளி மாயனைக்
கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் என்றும் கேடிலனே -3-10-10-

கண்ணி எனதுயிர் காதல் கனகச் சோதி முடி முதலா எண்ணில் பல்கலன்களும் -4-3-5-

முற்றுமாகி நின்ற சோதி ஞான மூர்த்தியாய் -4-3-8-

புரைப்பிலாத பரம் பரனே பொய்யிலாத பரஞ்சுடரே இரைத்து நல்ல மேன்மக்கள் ஏத்த யானும் ஏத்தினேன் -4-3-9-

மிக்க ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை என் தக்க ஞானக் கண்களாலே கண்டு தழுவுவனே-4-7-10-

கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா அரியுருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து கிளர் ஒளிய இரணியன் அகல் மார்பம் கிழித்து உகந்த
வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன் மணி நீல வளர் ஒளியான் கவராத வரி வளையால் குறைவிலமே -4-8-7-

இமையோர் வாழ் தனி முட்டை கோட்டையினில் கழித்து என்னை உன் கொழும் சோதி
யுயரத்து கூட்டரிய திருவடிக்கள் எஞ்ஞான்று கூட்டுதியே-4-9-8-

திருவடியை நாரணனைக் கேசவனைப் பரஞ்சுடரை திருவடி சேர்வது கருதிச் செழும் குருகூர்ச் சடகோபன் 4-9-11-

நிறைந்த சோதி வெள்ளம் சூழ்ந்த நீண்ட பொன் மேனியோடும் நிறைந்து என்னுள்ளே நின்று ஒழிந்தான் நேமி யங்கை யுளதே -5-5-7-

குழுமித் தேவர் குழாங்கள் கை தொழச் சோதி வெள்ளத்தினுள்ளே எழுவதோர் உரு என் நெஞ்சுள் எழும் ஆர்க்கும் வறிவரிதே-5-5-10-

என் கள்ள மாயவன் கரு மாணிக்கச் சுடரே -5-7-9-

சிறந்த வான் சுடரே உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே -5-10-1-

ஒண் சுடரோடு இருளுமாய் நின்றவாறும் -5-10-7-

இன்று இவ்வாயர் குலத்தை வீடுய்யத் தோன்றிய கரு மாணிக்கச் சுடர் நின் தன்னால் நலிவே படுவோம் என்றும் ஆய்ச்சியோமே -6-2-10-

திரு விண்ணகர்ச் சேர்ந்த பிரான் பாவியேன் மனத்தே உறைகின்ற பரஞ்சுடரே -6-3-6-

பரஞ்சுடர் உடம்பாய் அழுக்குப் பதித்த உடம்பாய் கரந்து தோன்றியும் நின்றும் கைதவங்கள் செய்தும் -6-3-7-

புகர் கொள் சோதிப்பிரான் தன் செய்கை நினைந்து புலம்பி என்றும் நுகர வைகல் வைகப் பெற்றேன் எனக்கு என் இனி நோவதுவே -6-4-3-

விண் மிசைத் தன தாமமே புக மேவிய சோதி தன் தாள் நண்ணி நான் வணங்கப் பெற்றேன் -6-4-10-

தொலை வில்லி மங்கலம் கொண்டு புக்கு இழை கொள் சோதிச் செந்தாமரைக் கண் பிரான் இருந்தமை காட்டினீர் -6-5-5-

மாசறு நீலச் சுடர் முடி வானவர் கோனைக் கண்டு –6-8-8-

நீராய் நிலனாய் தீயாய்க் காலாய் நெடு வானாய் சீரார் சுடர்கள் இரண்டாய்ச் சிவனாய் அயனாய் -6-9-1-

உலகம் உண்ட பெறுவாயா உழைப்பில் கீர்த்தி அம்மானே நிலவும் சுடர் சூழ் ஒளி மூர்த்தி நெடியாய் அடியேன் ஆர் உயிரே -6-10-1-

பொருள் பல முதல் படைத்தாய் என் கண்ணா என் பரஞ்சுடரே -7-1-9-

என் பரஞ்சுடரே என்று உன்னை அலற்றி உன் இணைத் தாமரை கட்கு அன்புருகி நிற்குமது நிற்கச் சுமடு தந்தாய் -7-1-10–

உலகமவை மூன்றும் பரந்து உன்னுடைச் சோதி வெள்ளத்து அகம்பால் உன்னைக் கொண்டிட்டு -7-6-5-

வந்து எய்துமாறு அறியேன் மல்கு நீலச் சுடர் தழைப்ப செஞ்சுடர் சோதிகள் பூத்து ஒரு மாணிக்கம் சேர்வது போல்
அந்தர மேல் செம்பட்டோடு அடியுந்தி கை மார்வு கண் வாய் செஞ்சுடர்ச் சோதி விடவுறை என் திரு மார்பனையே -7-6-6-

மீண்டு அவன் தம்பிக்கே விரி நீர் இலங்கை யருளி ஆண்டு தன் சோதி புக்க அமரர் அரி ஏற்றினையே -7-6-9-

ஐவர்க்காய்க் கொடும் சேனை தடிந்து ஆற்றல் மிக்கான் பெரிய பரஞ்சோதி புக்க அரியே-7-6-10–

சுடர்ச் சோதி மணி நிறமாய் முற்ற இம்மூவுலகும் விரிகின்ற சுடர் முடிக்கே ஒற்றுமை கொண்டது உள்ளம் -7-7-10-

திங்களும் ஞாயிறுமாய்ச் செழும் பல் சுடராய் இருளாய் -7-8-2-

சுடர் நீள் முடியாய் அருளாய் -7-8-7-

இன் தமிழ் பாடிய வீசனை ஆதியாய் நின்ற என் சோதியை என் சொல்லி நிற்பனோ-7-9-1-

நன்கு உணர்வாருக்கும் உணரால் ஆகா சூழலுடைய சுடர் கொள் ஆதித் தொல்லை யஞ்சோதி நினைக்கும் காலே -8-2 -5–

தொல்லை யஞ்சோதி நினைக்கும் கால் என் சொல் அளவன்று -8-2-6-

நேமியும் சங்கும் இரு கைக் கொண்டு பன்னெடும் சூழ் சுடர் ஞாயிற்றோடு பால் மதி ஏந்தி
ஓர் கோல நீல நன்னெடும் குன்றம் வருவது ஓப்பான் நாள் மலர்ப்பாதம் அடைந்ததுவே -8-2-10–

கண் கை கால் தூய செய்ய மலர்களாச் சோதிச் செவ்வாய் முகிழதா-8-5-1-

காண வாராய் கரு நாயிறுதிக்கும் கரு மாணிக்க நாள் நல் மலை போல் சுடர்ச் சோதி முடி சேர் சென்னி யம்மானே -8-5-2-

நின் சுடர் கொள் வடிவும் கனி வாயும் தே நீர்க் கண்களும் வந்து என் சிந்தை நிறைந்த வா -8-5-4-

உன் துளங்கு சோதித் திருப்பாதம் எல்லையில் சீர் இள ஞாயிறு இரண்டு போல் என்னுள்ள வா –8-5-5-

மாய மயக்கு மாயக்கண்ணன் என்னை வஞ்சித்து ஆயன் அமரர்க்கு அரி ஏறு எனதம்மான்
தூய சுடர்ச் சோதி தனது என்னுள் வைத்தான் தேசம் திகழும் தன் திருவருள் செய்தே -8-7-4-

மாயன் கோல மலரடிக் கீழ் சுழி பட்டோடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்தாலும் -8-10-5-

வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கு ஏந்தும் கையா உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே –9-4-1-

ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்க்கு -9-7-5-

சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு அருவினையேன் தோள் துரந்த படர் புகழான் -9-7-7-

திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை ஒழி வில்லா வணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல் -9-7-11-

இடர் கெட எம்மைப் போந்து அளியாய் என்று என்று ஏத்தி சுடர் கொள் சோதியைத் தேவரும் முனிவரும் தொடர 10-1-4–

அநந்த புர நகர் எந்தைக்கு என்று சாந்தொடு விளக்கம் தூபம் தாமரை மலர்கள் நல்ல ஆய்ந்து கொண்டு ஏத்த வல்லார் அந்தமில் புகழினாரே-10 -2 -10—-

வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விழாக்கால புது மலரால் நீரால் -10-4 -10—

விதிவகை புகுந்தனர் என்று நல் வேதியர் பதியினில் பாங்கினில் பாதங்கள் கழுவினர்
நிதியும் நற்சுண்ணமும் நிறை குட விளக்கமும் மதி முக மடந்தையர் ஏந்தினர் வந்தே -10-9-10–

அம் பர நற்சோதி -10-10-4–

சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து முடிவில் பெரும் பாழேயோ சூழ்ந்து அதனில் பெரிய பர நன் மலர்ச் சோதீயோ
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பமேயோ சூழ்ந்து அதனில் பெரிய என்னவா அறச் சூழ்ந்தாயே -10-10-10–

——————————————————–

வருத்தும் புறவிருள் மாற்ற எம் பொய்கைப்பிரான் மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி
ஒன்றத் திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன்
இராமானுசன் எம் இறையவனே –இராமானுச நூற்றந்தாதி -8-

இறைவனைக் காணும் இதயத்து இருள் கெட ஞானம் என்னும் நிறை விளக்கு ஏற்றிய பூதத் திருவடித் தாள்கள் நெஞ்சத்து
உறைய வைத்து ஆளும் இராமானுசன் புகழ் ஓதும் நல்லோர் மறையினைக் காத்து இந்த மண்ணகத்தே மன்னா வைப்பவர் -9-

கொள்ளக் குறைவற்று இலங்கி கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய உன் வள்ளல் தனத்தினால் வல்வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய்
வெள்ளச் சுடர் விடும் உன் பெரு மேன்மைக்கு இழுக்கு இது என்று தள்ளுற்று இரங்கும் இராமானுச என் தனி நெஞ்சமே -27-

பொருந்திய தேசும் பொறையும் திறலும் புகழும் நல்ல திருந்திய ஞானமும் செல்வமும் சேரும் செறு கலியால்
வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த அரும் தவன் எங்கள் இராமானுசனை அடைபவர்க்கே -32-

—————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திவ்ய தேச மஹாத்ம்யம் –

October 11, 2018

திவ்யமான மங்கள அர்ச்சாரூபம் -திவ்ய பிரபந்தமாகிய மங்களாசாசன பா மாலையால் கட்டுண்டு
திவ்யதேசமாகி நித்ய சம்சாரிகளான நம்மை நித்ய முக்தர்களுக்குள் ஒரு கோவையாக்கி வைக்கும் –

கோயில் பெருமாள் -அருளிச்செயல் -மூன்றும் திவ்யம் மூன்று பாத அஷ்டாக்ஷம் போலே –
க்ஷேத்ரம் -வனம் -நதி -சிந்து -புரம் -புஷ்கரணி -ததா -விமானம் சப்த புண்யஞ்ச யாத்ரா தேச -என்றபடி
திவ்ய பிரபந்தத்துடன் திரு அஷ்டாக்ஷரம் போலே -அஷ்ட திவ்யம் –

ஸ்வயம் வ்யக்த ஸ்தலம் / ஆர்ஷம் -ரிஷிகளால் /பவ்ராணிகம்-புராணங்களில் விரித்து உரைக்கப்பட்டவை /
தைவதம் -பிரம்மாதி தேவர்களால் / மாணவன் -மன்னர்கள் அடியார்களால் –
ஆச்சார்யர்களால் அபிமானிக்கப்பட்ட ஸ்தலங்களும் உண்டு –

-108-திவ்ய தேசங்களுக்கும் -96-வகை விமானங்கள்
இவற்றில் முக்கியமானவை –
1–ப்ரணவாக்குருதி விமானம்
2–விமலாக்ருதி விமானம்
3–சுத்த சத்வ விமானம்
4–தாரக விமானம்
5–சுக நாக்ருதி விமானம்
6–வைதிக விமானம்
7–உத்பலா விமானம்
8–ஸுந்தர்ய விமானம்
9–புஷ்கலாவர்த்த விமானம்
10–வேத சக்ர விமானம்
11–சஞ்சீவி விக்ரஹ விமானம்
12–அஷ்டாங்க விமானம்
13–புண்ய கோடி விமானம்
14–ஸ்ரீ கர விமானம்
15–ரம்ய விமானம்
16–முகுந்த விமானம்
17–விஜய கோடி விமானம்
18–சிம்மாக்கர விமானம்
19–தப்த காஞ்சன விமானம்
20–ஹேம கூட விமானம்

அஷ்டாங்க விமானம் பரமபதத்தில் / ப்ராண வாக்குருதி விமானம் -தைவதை ஸ்தலங்களில் –
தரித்ரீ சாரம்–பூமிக்குள்ளே ஜீவாதார சக்திக்கு வேண்டிய நரம்பு உள்ள இடங்களிலே திவ்ய தேசம் –
ஆகவே தென்னாட்டிலே -96- திவ்ய தேசங்கள்
ஈர் இருபதாம் சோழம் ஈர் ஒன்பதாம் பாண்டி ஓர் பதிமூன்றாம் மலை நாடு ஓர் இரண்டாம் சீர் நடுநாடு
ஆறோடு ஈர் எட்டு தொண்டை அவ்வட நாடு ஆறு இரண்டு கூறும் திரு நாடு ஒன்றாகக் கொள்-

பொய்கையார் -6-/ பூதத்தார் -13-/ பேயார் -15-/திருமழிசையார் -17-/ நம்மாழ்வார் -37-/குலசேகரர் -9-/
பெரியாழ்வார் -18-/ ஆண்டாள் -11-/ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -1-/ திருப்பாணாழ்வார் -3-/
திருமங்கை ஆழ்வார் -86-திவ்ய தேசங்களுக்கு மங்களா சாசனம் –

11-ஆழ்வார்கள் –திருவரங்கம் –
9-ஆழ்வார்கள் -திருமலையும் திருப்பாற் கடலும் –
8-ஆழ்வார்கள்–பரமபதம் –
7-ஆழ்வார்கள் –திருக்குடந்தை –
6-ஆழ்வார்கள் –திருமாலிருஞ்சோலை –
5-ஆழ்வார்கள்-6-திவ்ய தேசங்கள்
4-ஆழ்வார்கள்-3-திவ்ய தேசங்கள் –
3-ஆழ்வார்கள் -5-திவ்ய தேசங்கள் –
2-ஆழ்வார்கள்-21-திவ்ய தேசங்கள்
1–ஆழ்வார்-67-திவ்ய தேசங்கள்

ஐவர் மங்களாசாசனம் –6-திவ்ய தேசங்கள்
-1-திரு அயோத்தியை –பெரியாழ்வார் / குலசேகரர் /தொண்டர் அடிப் பொடியார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-2-திருக் கண்ணபுரம் –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / குலசேகரர் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-3-திருக் கோட்டியூர் –பூதத்தார் / பேயார் /திரு மழிசையார் / பெரியாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-4-திருத் துவாரகை –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-5-திரு வடமதுரை –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / தொண்டர் அடிப் பொடியார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
திருக் கோவர்த்தனம் –பெரியாழ்வார் -10-பாசுரங்கள் / ஆண்டாள் -3-பாசுரம்
திரு விருந்தாவனம் –ஆண்டாள் -10-பாசுரங்கள்
–6-திரு வெக்கா -பொய்கையார் /-பேயார் /திரு மழிசையார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்

நால்வர் மங்களா சாசனம் -3-திவ்ய தேசங்கள்
-1-திருக்குறுங்குடி –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-2-திருப்பாடகம் –பூதத்தார் / பேயார் / திருமழிசையார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
திருவாய் -5–10–6-நின்றவாறும் இருந்தவரும் கிடந்தவாறும் வியாக்யானத்தால் மங்களாசாசனம் உண்டே -என்பாரும் உண்டு
-3-திருப்பேர் நகர் –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்

மூவர் மங்களா சாசனம் -5-
-1-திரு அத்திகிரி –பூதத்தார் / பேயார் / திருமங்கையார்
-2-திரு வல்லிக் கேணி –பேயார் / திருமழிசையார் / திருமங்கையார்
-3-திரு ஆய்ப்பாடி –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / திருமங்கையார்
-4-திருக் கோவலூர் –பொய்கையார் -பூதத்தார் -திருமங்கையார்
-5-திரு விண்ணகர் –பேயார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கையார்

இருவர் மங்களா சாசனம் -20-திவ்ய தேசங்கள்
திரு அட்டபுயகரம் –பேயார் -கலியன் /திருவாலி –கலியன் -குலசேகரர் /திரு ஊரகம் -கலியன்-திருமழிசையார் /
திருக்கடிகை –பேயார் -கலியன் /திரு எவ்வுள்ளூர் –திருக் கடல் மல்லை –திரு சாளக்கிராமம் -திருச் சித்ர கூடம் –திரு தஞ்சை –
-திருத் தண் கால் –திரு நாவாய் –திரு மோகூர் திரு பதரி -திரு வல்ல வாழ் -ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் -திரு வெள்ளறை –திரு வேளுக்கை –

பாஞ்சராத்ர பாத்மம் ஐந்து வகை பிரதிஷ்டைகளைச் சொல்லும்
1–ஸ்தாபனா -நின்ற திருக்கோலம் /
2–அஸ்தாபனா -அமர்ந்த திருக்கோலம் /
3–சமஸ்தாபனா –கிடந்த திருக்கோலம்
4–பரஸ்தாபனா –வாஹனங்களிலே பல திருக்கோலம் உத்சவர் அலங்காரம்
5–ப்ரதிஷ்டானா–சன்மார்ச்சையுடன் அமைப்பது –

நின்ற திருக்கோலம் -67-/ கிழக்கு நோக்கி -39-/ மேற்கு நோக்கி -12-/ தெற்கு நோக்கி -14-/ வடக்கு நோக்கி -2-
அமர்ந்த திருக்கோலம் -17-/ கிழக்கு நோக்கி -13-/ மேற்கு நோக்கி -3-/ தெற்கு நோக்கி -0-/ வடக்கு நோக்கி -1-
கிடந்த திருக்கோலம் -24-/ கிழக்கு -18-/ மேற்கு -3-/ தெற்கு -3-/ வடக்கு -0-

ஜல சயனம் / தல சயனம் / புஜங்க சயனம் -சேஷ சயனம் /உத்தியோக சயனம் /வீர சயனம் /போக சயனம் /
தர்ப்ப சயனம் /பத்ர -ஆலிலை -சயனம் /மாணிக்க சயனம் /உத்தான சயனம்

திருவரங்கம் -ப்ரணவாக்குருதி விமானம் -புண்ணை ஸ்தல வ்ருக்ஷம்/ சந்த்ர புஷ்கரணி -247-மங்களா சாசனப்பாடல்கள்-
விபீஷண அபி தர்மாத்மா ஸஹதைர் நைர்ருதைர்ஷபை -லப்த்வா குலதனம் ராஜா லங்காம் ப்ராயாந்த மஹாயா -யுத்த -128-87-
நீல மேகம் நெடும் பொற்குன்றத்துப் பால் விரிந்து அகலாது படிந்தது போல
ஆயிரம் விரித்து எழு தலையுடை அரும் திறல் பாயற்பள்ளிப் பலர் தொழுது
ஏத்த விரி திரைக் காவிரி வியன் பெருந்துருத்தி திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணம் -இளங்கோவடிகள்

பாஞ்ச ராத்ரம் -சாண்டில்யர் -ஒவ்பாசயனர்-மௌஞ்சாயனர்-கௌசிகர் -பரத்வாஜர் -ஐவருக்கும் அருளி அவர்கள் மூலம்

வைகானஸம் -மரீசி – அத்ரி – கஸ்யபர் மூலமாய் வந்தது -ஸ்காந்தம் விகஸனர்-பத்மபூ பரமோ தாதா தஸ்பின் நாராயணா த்ரயம் –

ப்ரஹ்லாத நாரத பராசர புண்டரீக வ்யாஸ அம்பரீஷ சுக சவ்நக பீஷ்ம தால்ப்யான் ருக்மாங்கத அர்ஜுன
வசிஷ்ட விபீஷணா தீன் புண்யா நிமான் பரம பாகவதான் ஸ்மராமி-

காலக்ஷேபோ ந கர்த்தவ்ய ஷீணமாயு ஷணே ஷணே யமஸ்ய கருணா நாஸ்தி கர்த்தவ்யம் ஹரி கீர்த்தனம்

கலவ் கல்மஷ சித்தா நாம் பாபா த்ரய உபஜீவினாம் விதி க்ரியா விஹீநாநாம் கதிர் கோவிந்த கீர்த்தனம்

சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் முத் ருத்ய புஜ முச்யதே வேதாஸ் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ந தைவதம் கேஸவாத் பரம்

சரீரே ஜர்ஜரீ பூதே வியாதி க்ரஸ்தே களேபரே ஒளஷதம் ஜாஹ்ன வீதோயம் வைத்தியோ நாராயணோ ஹரி

ஆலோட்ய சர்வ சாஸ்த்ராணி விசார்ய ச புன புன இத மேகம் ஸூ நிஷ்பந்தம் த்யேயா நாராயணோ ஹரி

ஏக ஸ்லோகி பாகவதம் –
ஆதவ் தேவகி தேவி கர்ப்ப ஜனனம் கோபி க்ருஹே வர்தனம்
மாய பூதன ஜீவிதாப ஹரணம் கோவர்த்தனோ தாரணம்
கம்சஸ் சேதன கௌரவாதி ஹனனம் குந்தி சுத பாலனம்
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் புராண கதிதம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண லீலாம்ருதம் –

நம பங்கஜ நாபாய நம பங்கஜ மாலிநே நம பங்கஜ நேத்ராய நமஸ்தே பங்கஜாநாஸ்ரியே–ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –1-8-22-

ஏக ஸ்லோகீ மஹா பாரதம் –
ஆதவ் பாண்டவ தார்த ராஷ்ட்ர ஜனனம் லாஷா க்ருஹே தஹநம்
த்யூதம் ஸ்ரீ ஹரணம் வனே விஹரணம் மத்ஸ்ய ஆலயே வர்த்தனம்
லீலா கோ கிரஹணம் ரணே விஹரணம் சந்தி க்ரியாஜ் ரும்பணம்
பீஷ்ம த்ரோண சுயோதனா திகம்பனம் ஏதன் மஹா பாரதம் –

ஏக ஸ்லோகீ ஸ்ரீ ராமாயணம்
ஆதவ் ராம தபோ வனானு கமனம் மாயா ம்ருத சேதனம்
வைதேகி ஹரணம் ஜடாயு மரணம் சுக்ரீவ சம்பாஷணம்
வாலி நிக்ர ஹரணம் சமுத்ர தரணம் லங்காபுரி தகனம்
பச்சாத் ராவண கும்ப கர்ண நிதனம் ச ஏதத்தி ராமாயணம் –

இச்சா மோஹி மஹா பாஹும் ரகுவீரம் மஹா பலம் கஜேன மஹதா யாந்தம் ராமம் சத்ராவ்ரு தானனம்-

வேங்கடாத்ரி சமம் ஸ்தானம் ப்ருஹ்மாண்டே நாஸ்தி கிஞ்சன வேங்கடேச சமோ தேவோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி –திருமலை மஹாத்ம்யம்

தேசாந்தர கதோ வாபி த்வீ பாந்தர கதோபிவா ஸ்ரீ ரெங்காபி முகோ பூத்வா ப்ரணிபத்ய ந சீததி –ஸ்ரீ ரெங்கம் மஹாத்ம்யம்

ஷஷ்டிம் வர்ஷ சஹஸ்ராணி காசீ வாஸேன யத்பலம் தத்பலம் நிமிஷார்த்தேன கலவ் தாசரதே புரே–திரு அயோத்யா மஹாத்ம்யம்

அஹோ பாக்யம் மஹா பாக்யம் நந்த கோப வ்ரஜவ்கசாம் யன் மித்ரம் பரமானந்தம் பூர்ணம் ப்ரஹ்ம சனாதனம் –ஸ்ரீ கோகுல மஹாத்ம்யம்

ராஜ தாநீ ததஸ்சாபூத் சர்வ யாதவ பூபுஜாம் மதுரா பகவான் யத்ர நித்யம் சன்னிஹிதோ ஹரி -ஸ்ரீ வடமதுரா மஹாத்ம்யம்

ஜயகிருஷ்ண ஜெகந்நாத ஜய ஸர்வாக நாசன ஜய லீலா தாரு ரூப ஐயாபீஷ்ட பலப் ப்ரத–ஸ்ரீ பூரி மஹாத்ம்யம்

காவேரி தோயம் ஆஸ்ரித்ய வாதோ யத்ர ப்ரவர்த்ததே தத்தேசி வாசினாம் முக்தி கிமுதத் தீர வாசினாம் –திருக்காவேரி மஹாத்ம்யம்

கங்கா கங்கேதி யோ ப்ரூயாத் யோ ஜனானாம் சதைரபி முச்யதே சர்வ பாபேப்யோ விஷ்ணுலோகம் ச கச்சதி —
கங்கே ச யமுனே சைவ வ கோதாவரி சரஸ்வதி நர்மதே சிந்து காவேரி ஜலேஸ்மின் சந்நிதிம் குரு — ஸ்ரீ கங்கா மஹாத்ம்யம்

யன் மூலே சர்வ தீர்த்தானி யன் மத்யே சர்வ தேவதா யதக்ரே சர்வ தேவாஸ் ச துளஸீம் தாம் நமாம்யஹம் –
ப்ருந்தாயை துளஸீ தேவ்யாயை ப்ரியாயை கேசவஸ்ய ச விஷ்ணு பக்தி ப்ரியே தேவி ஸத்ய வித்யை நமோ நம –ஸ்ரீ திருத் துளஸீ மஹாத்ம்யம்

ஒளஷதே சிந்தயேத் விஷ்ணும் போஜனே ச ஜனார்த்தனம் சயனே பத்ம நாதம் ச விவாஹே ச ப்ரஜாபதிம்
யுத்தே சக்ரதரம் தேவம் பிரவாஸே ச த்ரிவிக்ரமம் நாராயணம் தனுத்யாகே ஸ்ரீ தரம் ப்ரய சங்கமே
துர் ஸ்வப்னேன ஸ்மர கோவிந்தம் சங்கதி மது சூதனம் கானநே நரஸிம்ஹம் ச பாவகே ஜல சாயிநாம்
ஜலமத்யே வராஹம் ச பர்வதே ராகு நந்தனம் காமனே வாமனம் சைவ சர்வ கார்யேஷூ மாதவம்
ஷோடஷை தானி நாமானி ப்ராத ருத்தாய ய படேத் சர்வ பாப விநிர் முக்தோ விஷ்ணுலோகே மஹீயதே –ஸ்ரீ விஷ்ணு ஷோடஷ நாம ஸ்தோத்ரம் —

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிக மங்களா சாசனம் –

October 10, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

———————————————————————————-

சீரார் தூப்புல் பிள்ளை யந்தாதி என்று செல்லும் தமிழால்
நேராக வேதாந்த தேசிகர் தாளிணைக் கீழ் மொழிந்தேன்
மறைப் பொருள் எல்லாம் எடுத்து இவ்வுலகு உயவே
சீராகிய வரதாரியன் பாதம் துணை நமக்கே –தனியன் –
ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் என்ற திருநாமம் பூண்ட ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் திருவடிகளே நமக்கு துணை –

ஸ்ரீ மல் லஷ்மண யோகீந்த்ர சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விஸ்வாமித்ர குலோத்பூதம் வரதார்யம் அஹம் பஜே –

———————————————-

சர்வ தந்த்ர ஸ்வ தந்த்ராய ஸிம்ஹாய கவி வாதினாம் வேதாந்தாசார்ய வர்யாய வேங்கடேசாய மங்களம் –1-

நபஸ்ய மாசி ஸ்ரோணாயாம் அவதீர்ணாய ஸூரயே விச்வாமித்ர அந்வயா யாஸ்து வேங்கடேசாய மங்களம் –2-
புரட்டாசி திருவோணம் -விச்வாமித்ர கோத்ரம் –

பிதா யஸ்ய அநந்த ஸூரி புண்டரீகாக்ஷ யஜ்வன பவ்த்ரோ ய தநயா தோதாரம்பாயா தஸ்ய மங்களம் –3-
அநந்த சூரி -தோதாரம்பை தம்பதிகளின் திருப் புத்திரர் -புண்டரீகாக்ஷ சோமயாஜியின் பவ்த்ரர்-இவருக்கு மங்களம் –

வேங்கடேச அவதாரோயம் தத் கண்டாம் சோதவா பவேத் யதீந்த்ராம் சோத வேத்யேவம் விதர்க்யா யாஸ்து மங்களம் -4-
சாஷாத் திருவேங்கடமுடையான் அவதாரம்-திருமணியின் அம்சம் -யதிராஜர் அம்சம் -என்று
கொண்டாடப்படும் ஸ்வாமிக்கு மங்களம்

ஸ்ரீ பாஷ்யகார பந்தானம் ஆத்மனா தர்சிதம் புன உத்தர்தும் ஆகதோ நூனம் இத் யுக்தா யாஸ்து மங்களம் –5-
இராமானுஜ தர்சனத்தை புனர் உத்தாரணம் பண்ண வந்த ஸ்ரீ பாஷ்யக்காரரே இவர்

யோ பால்யே வரதார் யஸ்ய பிராசார்யஸ்ய பராம் தயாம் அவாப்ய வ்ருத்திம் கமித தஸ்மை யோக்யாய மங்களம் –6-
பிராசார்யரான ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் எனப்படும் ஸ்ரீ வாத்சல்ய வரதாசார்யர் திரு அருளுக்கு பால்யத்திலே இலக்காகி
ஸ்ரீ அப்புள்ளாராலே பின்பு அருளப்பட்ட ஸ்வாமிக்கு மங்களம் –

ராமாநுஜார்யா தாத்ரேயாத் மாதுலாத் சகலா கலா அவாப விம்சத்யப்தே ய தஸ்மை ப்ராஞ்ஞாயா மங்களம் –7-
அம்மானாகிய ஸ்ரீ கிடாம்பி அப்புள்ளார் இடம் -20-வயசுக்குள் அனைத்தையும் கற்ற ஸ்வாமி

ஸ்ருத பிரகாசிகா பூமவ் யே நாதவ் பரி ரக்ஷிதா ப்ரவர்த்திதா ச பாத்ரேஷு தஸ்மை ஷ்ரேஷ்டாய மங்களம் — 8-
ஸ்ருத பிரகாசிகை ரஷித்து-தக்கவர்கள் மூலம் பரவச செய்த ஸ்வாமி –

சாம்ஸ்க்ருதீபிர் த்ராமி டீபி பஹ்வீபி க்ருதபி ஜனான் ய சமுஜ் ஜீவயா மாச தஸ்மை சேவ்யாய மங்களம் -9-
வடமொழி தென்மொழி ஸ்ரீ ஸூக்திகளால் லோகத்தை உஜ்ஜீவித்தவர் –

யா க்யாதி லாப பூஜா ஸூ விமுகோ வைஷ்ணவே ஜனே க்ரயணீய தஸாம் ப்ராப்த தஸ்மை பவ்யாய மங்களம் –10-
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு -கேசவா புருஷோத்தமா கிளர் சோதியாய் குறளா என்று பேசுவார் அடியார்கள்
எம்தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே-என்றபடி கைங்கர்யம் செய்யும் ஸ்வாமிக்கு மங்களம் –

யஸ்மா தேவ மயா சர்வம் சாஸ்திரம் அக்ராஹி நாந்யத-தஸ்மை வேங்கட நாதாய மம நாதாய மங்களம் –11-
சகல சாஸ்திரங்களையும் ஸ்வாமி இடமே கற்றேன் –

பித்ரே ப்ரஹ்ம உபதேஷ்ட்ரே மே குரவே தைவதாய ச ப்ராப்யாய ப்ராபகா யாஸ்து வேங்கடாயாஸ்து மங்களம் –12-

ய க்ருதம் வரதார்யேண வேதாந்தாசார்ய மங்களம் ஆசாஸ்தே அனுதினம் ஸோபி பவேத் மங்கள பாஜனம்–13-

—————————————————-

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிக பிரார்த்தனா அஷ்டகம் –

October 10, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

———————————————————————————-

சீரார் தூப்புல் பிள்ளை யந்தாதி என்று செல்லும் தமிழால்
நேராக வேதாந்த தேசிகர் தாளிணைக் கீழ் மொழிந்தேன்
மறைப் பொருள் எல்லாம் எடுத்து இவ்வுலகு உயவே
சீராகிய வரதாரியன் பாதம் துணை நமக்கே –தனியன் –
ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் என்ற திருநாமம் பூண்ட ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் திருவடிகளே நமக்கு துணை –

ஸ்ரீ மல் லஷ்மண யோகீந்த்ர சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விஸ்வாமித்ர குலோத்பூதம் வரதார்யம் அஹம் பஜே –

———————————————-

ஸ்வாமி திருவடிகளில் பக்தியைப் பிரார்த்தித்து — ரஹஸ்ய த்ரய சார நிஷ்டையை தமக்கு அருளி —
பாகவத அபசாரப்படாமல் சரம பர்வ சேஷத்வ காஷ்டையிலே இருத்தும்படி பிரார்த்தித்து
ஸ்வாமி திருவடிகளே இங்கும் அங்கும் தஞ்சம் என்று அஷ்ட ஸ்லோகங்களில் அருளி மேலே
பல ஸ்ருதி மங்கள ஸ்லோகங்கள் உடன் -10-ஸ்லோகங்கள் அடங்கிய பிரபந்தம் –

த்ரயீ சூடா குரோ ஸ்வாமின் கிருப அம்போ ராசிநா த்வயா விஞ்ஞாபனம் மாமகீனம் ஸ்ரோதவ்யம் ஸ்ரீதா வத்ஸல-1-

த்ரய் யந்தார்ய பவத் பாத பங்கேருஹ ஜூஷாம் சதாம் ஸ்வயம் மயி சதா பூயாத் அனுக்ரஹ பரம்பரா -2-

தேவரீர் அடியாரது கிருபை அடியேன் மீதே தானாகவே தோன்ற அருள வேணும்

ஸ்ரீ சம்ய மீந்த்ர சித்தாந்த நிதி ரக்ஷைக தீஷித நியதம் குரு தாஸம் மாம் சர்வ தந்த்ர ஸ்வ தந்த்ர தே -3-

ஸ்ரீ ராமானுஜ தர்சனம் என்ற மஹா நிதியை ரக்ஷிப்பதிலேயே தீக்ஷை கொண்டுள்ள ஸ்வாமி
அடியேனை என்றுமே அடிமை கொண்டு அருள வேண்டும் –

ஞான பக்த்யாதி சத் சம்பத் ப்ரதாயின்யா அநு கம்பயா -ஸ்யாதசா விதி வீக்ஷஸ்வ வேதாந்தச்சார்ய வர்ய மாம்–4-

ஆ முதல்வன் என்று கடாக்ஷித்து ஞான பக்தாதி நற்செல்வங்களை அருள வேண்டுகிறேன்

ஸ்ரீ வேங்கடேச கண்டாத்மன் யதீந்த்ர சடஜித் ப்ரிய ரஹஸ்யத்ரய சார யுக்த நிஷ்டாம் ஸ்ரேஷ்டாம் ப்ரயச்ச மே –5-

திருமலை மால் திருமணியாய் சிறக்க வந்தோய் -எம்பெருமானுக்கும் நம்மாழ்வாருக்கும் பிரியமானவரே –
ஸ்ரீமத ரஹஸ்யத்ரய சார நிஷ்டையை அடியேனுக்கு அருள வேண்டும் –

த்வத் க்ருதிஷ்வாக மாந்தார்ய சம்யக் க்ருத பரிச்ரமை நித்ய யோகோ மஹா பாகை த்வத் ஏகாந்தி பிரஸ்து ந–6-

தேவரீருடைய அநந்யார்ஹ அடியார்கள் சமோஹம் அடியேனுக்கு என்றுமே இருக்கும்படி அருள வேண்டும் –

கதாசித் க்வாபி கேநாபி கவிதார்கிக ஸிம்ஹ மாம் ஸ்ரீ காந்த தத் பராசார்யேஷு அப்ரசக்தாகசம் குரு –7-

எப்பொழுதும் எங்கும் எவ்விதத்திலும் அடியேனை பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய
அபராதங்களைப் பண்ணாமல் இருக்க தேவரீர் அருள வேண்டும் –

ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதார்ய த்வதீய சரணத்வயம் பவத்வத்ர பரத்ராபி மதீயம் சரணம் சதா –8-

இங்கும் அங்கும் உமது திருவடிகளே புகலாக இருக்க அருள வேண்டும் –

சாதரம் வ்யாஹரன் ஏதத் ப்ரத்யஹம் பிரார்த்தனா அஷ்டகம் வேதாந்தாசார்ய பாதாப்ஜ பக்தி ரத்நாகரோ பவேத் –9-

பல ஸ்ருதி -ஸ்வாமி திருவடிகளில் நிலையான அநந்யார்ஹ பக்தியைப் பெறுவார்கள் -என்றபடி –

ஜயதி ஸ்ருதி சூடார்ய ஸ்ரீ மான் அத்புத சந்த்ரமா சகல யத்ரஹி கலா நிர்மல நித்ய புஷ்கலா –

ஒப்பற்ற பூர்ண சந்திரன் போன்று அன்றோ ஸ்வாமியும் ஸ்வாமியுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளும்-

—————————————————-

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிக பிரபத்தி –

October 9, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

———————————————————————————-

சீரார் தூப்புல் பிள்ளை யந்தாதி என்று செல்லும் தமிழால்
நேராக வேதாந்த தேசிகர் தாளிணைக் கீழ் மொழிந்தேன்
மறைப் பொருள் எல்லாம் எடுத்து இவ்வுலகு உயவே
சீராகிய வரதாரியன் பாதம் துணை நமக்கே –தனியன் –
ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் என்ற திருநாமம் பூண்ட ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் திருவடிகளே நமக்கு துணை –

ஸ்ரீ மல் லஷ்மண யோகீந்த்ர சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விஸ்வாமித்ர குலோத்பூதம் வரதார்யம் அஹம் பஜே –

———————————————-

பத்து ஸ்லோகங்கள் கொண்ட -ஸ்வாமியின் திருவடிகளின் பெருமையை சொல்லும் பிரபந்தம் –

வித்வந் மதங்க ஜஸிகா பரணாய மானவ் விஸ்வாதி சாயி மஹி மாம்பு நிதான பூமவ்
வித்வேஷி வாதி மகுடீக்ருத குட்டநவ் தவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -1-

வித்வான்களுக்கு சிரோபூஷணம் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய பெருமைக்கடல் –
பரமதவாதிகள் தலைகளை குட்டும்-ஸ்வாமி திருவடிகளை சரணம் அடைகிறேன் –

விஸ்வம்பராம் அதிதராம் அபி பாசயந்தவ் வின்யாசதோ விவித ஸஜ்ஜன தானுபாவ்யவ்
விஸ்தார ஸம்ஸ்ருதி மஹார்ணவ கர்ண தாரவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே -2-

திருவடி ஸ்பர்சத்தாலே பூமிப்பரப்பு அனைத்தையும் புனிதமாயும் -நல்லோர்க்கு அனைத்து சுற்றமாயும் –
பிறவிக்கடல் கடத்தும் ஓடகாரன் போன்ற ஸ்வாமி திருவடிகளை சரணம் புகுகிறேன் –

விஸ்வ அந்தராந்த தமஸ ஷபண ப்ரவீணவ் வித்யோதமான நகரேந்து மயூகா ஜாலை
விக்யாத தாமரச சங்க ரதாங்க சின்கவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –3-

திரு நகங்களில் தேஜஸ் அந்தகாரங்களைப் போக்குமதாய்-புருஷோத்தம லக்ஷணங்களான –
தாமரை சங்கு சக்கர லஞ்சனைகள் பொருந்திய திருவடிகளை சரணம் அடைகிறேன் –

வித்வேஷமான மத மத்சர வித்விஷவ் யவ் விஷ்ண்வாலயா அநுக மனோத்தம நித்ய க்ருத்யவ்
வேதாந்த வ்ருத்த விஹித அஞ்சலி கோசரவ் தவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே -4-

த்வேஷம் அஹங்காரம் குலப்பிறப்பால் வரும் கர்வம் அசூயை அனைத்தையும் போக்குமதாய் –
உகந்து அருளினை திவ்ய தேசங்களுக்கு போவதே கர்தவ்யமாக கொண்ட திருவடிகளை –
ஞானிகள் அனைவரும் வணங்கும் திருவடிகளை -அடியேன் சரணம் புகுகிறேன் –

விஷ்ண்வர் பிதாத் மஜன பாக்ய விபாக பூதவ் விப்ராஜமான நவகோக நாதனுகல்பவ்
வேஷாந்தரோ பகத பல்லவ தல்லஜவ் தவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே –5-

பர ந்யாஸம் பண்ணின பாக்யவான்களின் புண்யபலமாயும் -விளங்கும் செவ்விய ஆம்பலைப் போன்றதும் –
சிறந்த தளிர் வேற்று உருவம் கொண்டதாயும் உள்ள ஸ்வாமி திருவடிகளைத் தஞ்சம் என்று அடைகின்றேன் –

வேதோ முகைரபி ஸூரைஸ் விஹித பிராணாமவ் வேலாதி லங்கி ஸூஷூமா ஸூ குமார பாவவ்
விஸ்மேரே கேஸரே ல சந்ம்ருது ளாங்குலீ வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே –6-

பிரம்மாதி தேவர்களும் தொழுமவையாய் -ஒப்பற்ற அழகு மார்த்வம் யுடையவையாய் –
அழகிய கேசரங்கள் போன்ற மெல்லிய விரல்களை யுடையவையாய் யுள்ள ஸ்வாமி திருவடிகளை சரணம் புகுகிறேன்

வித்ரா விதோத்பட விகார ரஜோ குணவ் தவ் விக்யாத பூரி விபவேன ரஜஸ் கணேன
விஸ்வோபகார கரணாய க்ருதாவதாரவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே –7-

திருவடித்த துகளாலே ரஜஸ் போக்கி ஜகாத் அனைத்தும் உய்யும்படி தோன்றிய
ஸ்வாமி திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுகிறேன் –

விஷ்ண்வங்க்ரி நிர்கத சரித் ப்ரவரானுபாவ்யவ் வித்யா வினீத ஜனிதைர் விமலைர் ஸ்வ தீர்த்தைர்
வ்யா நம்ர சிஷ்ய ஜன ரக்ஷண ஜாக ரூகவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே –8-

முக்குணம் அற்ற சிஷ்யர்களாலே சேர்க்கப்பட்ட ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தால் -கங்கையில் புனிதமானவையும்
சிஷ்ய ரக்ஷணத்தில் கண்ணும் கருத்தமாயும் உள்ள ஸ்வாமி திருவடிகளே சரணம் –

வீதீ ஷு ரங்க நகரே க்ருத சங்க்ர மவ் தவ் விஷ்ணு உத்ஸவேஷூ விதி வாசவ ஸேவிதேஷூ
வித்யா வினீத ஜனதா விஹித அநு சாரவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே-9-

பிரம்மாதி தொழும் ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் திரு வீதிகளில் எழுந்து அருளும் பொழுது அநு யாத்திரையாக எழுந்து அருளுவனவாயும்
முக்குறும்பு அறுத்த பாகவதர்களால் பின் தொடரப்படுமவையாயும் உள்ள ஸ்வாமி திருவடிகளை சரண் அடைகிறேன் –

விஸ்வாச விஷ்ணு பத பக்தி விரக்தி சூன்யம் விப்ரஷ்ட க்ருத்யமபி மாம் விஷயேஷு சக்தம்
வித்வத் சபா அநு கதி யோக்ய மிஹா ததானவ் வேதாந்த ஸூரி சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -10-

மஹா விஸ்வாசம் பூர்வகமாக பக்தி வைராக்யம் இல்லாமல் -ஸாஸ்த்ர விஹத கர்மாக்களை செய்யாமல்
சப்தாதி விஷயங்களில் ஈடுபட்ட அடியேனையும் வித்வத் சபைக்கு யோக்யனாக ஆக்கி அருளும்
ஸ்வாமி திருவடிகளைச் சரணம் அடைகிறேன் –

——————————–

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகா தினசர்யா –

October 9, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

———————————————————————————-

சீரார் தூப்புல் பிள்ளை யந்தாதி என்று செல்லும் தமிழால்
நேராக வேதாந்த தேசிகர் தாளிணைக் கீழ் மொழிந்தேன்
மறைப் பொருள் எல்லாம் எடுத்து இவ்வுலகு உயவே
சீராகிய வரதாரியன் பாதம் துணை நமக்கே –தனியன் –
ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் என்ற திருநாமம் பூண்ட ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் திருவடிகளே நமக்கு துணை –

ஸ்ரீ மல் லஷ்மண யோகீந்த்ர சித்தாந்த விஜய த்வஜம்
விஸ்வாமித்ர குலோத்பூதம் வரதார்யம் அஹம் பஜே –

———————————————-

ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் -சாண்டில்ய ஸ்ம்ருதி -இவற்றில் பஞ்சகால பராயணர்கள் –
அபிகமனம்-உபாதானம் -இஜ்யை -ஸ்வாத்யாயம் -யோகம் -ஆகிய அனுஷ்டானங்களை –
23-ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்கிறார் – புத்ரராயும் சிஷ்யராயும் அந்தரங்க அடிமை செய்த ஸ்வாமி

தெரித்து எழுதி வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்துப் போக்கினேன் போது -திருமழிசைப்பிரான்-

காஞ்சீ புரி யஸ்ய ஜென்ம பூமி விஹார பூ வேங்கட பூதரேந்த்ர
வாஸஸ் தலீ ரங்கபுரீ தமீட்யம் ஸ்ரீ வேங்கடேசம் குரும் ஆஸ்ரயம–1-

பெருமாள் கோயிலில் அவதரித்து திருமலையிலே விளையாடி
கோயிலிலே நித்யவாஸம் செய்யும் குருவை வணங்குகிறேன் –

சம்பாவனா யஸ்ய ஹி கால கூட சபா புஜங்கீ குணபம் தருண்ய
ஸ்யாத் ரௌரவம் ராஜக்ருஹம் ச ஜீயாத் சிரம் குரு வேங்கடநாத நாமா -2-

புகழ்ச்சியே விஷம் -வீண் வாதிகளே பாம்பு -யுவதிகள் பிணம் -அரண்மனை ரௌரவ நரகம் -என்று
வைராக்யம் விஞ்சிய ஆச்சார்யருக்கு பல்லாண்டு –

ய ப்ராதரப் யேத்ய ஹரிம் ஸூசீனி த்ரவ்யாண் யுபாதாய ஸூசி க்ருதேஜ்ய
ஸ்வாத்யாய யுக்தோ நிசி யோக ரூபாம் நித்ராம் ஸ்மாரோஹதி தம் நதா ஸ்ம -3-

அபிகமனம் -உபாதானம் -இஜ்யை -ஸ்வாத்யாயம்-யோகம் -பஞ்சகால பராயணராக ஸ்வாமி அனுஷ்டித்து
ஆத்மகுணங்களை வளர்த்து -ஷோடச ஆராதனங்கள் நித்யம் செய்து -சாத்வீக புராணங்களை அனுசந்தானம் பண்ணி –
பகவத் தியானமே காலக்ஷேபமாக செய்பவர் -என்றதாயிற்று –

யாமே துரீயே யதவாக் ரஜன்யா விஹாய சயாம் விஹிதாங்க்ரி ஸூத்தி
யோ அத்யாதரேண ஆஸ்தித யோக சேஷ தம் வேங்கடேசம் குரும் ஆஸ்ரயாம-4-

இரவில் நான்காவது யாமத்தில் படுக்கையை விட்டு எழுந்து திருவடிகளைச்
சோதித்துக் கொண்டு உள்ளன்புடன் யோகத்தை முடிக்கும் ஸ்வாமி –

ததோ அனுசந்தாய ததிம் குருணாம் தம் சாபி தேவம் ரமணம் ரமாயா
தத்கால யோக்யானி ததா விதானி ஹ்ருத்யானி பத்யானி படந்தம் ஈடே -5-

பின்பு குருபரம்பரை பூர்வகமாக ஸ்ரீயப்பத்தி சம்பந்தமான அருளிச் செயல்கள்-
உஷ காலத்துக்கு ஏற்றபடி அனுசந்திக்கும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன்

உத்தாய கேஹாத் உபகம்ய ரம்யாம் கவேர கன்யாம் கலி தாங்க்ரி சுத்தி
ததோ விஸூத்யாப்ஸூ நிமஜ்ய ஸூப்ரம் வஸ்த்ரம் வசானம் தமஹம் ஸ்மராமி–6-

காவேரி நீராடி வெள்ளை வஸ்த்ரம் தரிக்கும் ஸ்வாமியை நினைக்கிறேன்

த்ருத்வ ஊர்த்வ புண்ட்ராணி ஸரோஜ பீஜ மாலாம வந்த்யாம் சமுபாஸ்ய ஸந்த்யாம்
சாவித்ரம் ஈசம் ஸவிது த்வ தர்சா ஸ்து வந்தம் ஏகாந்ததியா ஸ்துவே தம் –7-

திருமண் காப்பு -துளஸீ மணி மாலைகள் சாத்தி சந்தியாவந்தனம் -காயத்ரி மந்திரத்தால்
சூர்யமண்டல மத்யவர்த்தி பரப்ரஹ்மத்தை ஸ்துதிக்கும் ஸ்வாமியை நான் ஸ்துதிக்கிறேன்

ததஸ் ச பவ்ர்வாண்ஹிக நித்ய கர்ம நிர்வர்த்ய நித்யேஷ்ட நிவ்ருத்தி மார்க்கம்
ஸ்ரீ ரெங்க தாமோபச மேத்ய சேவா க்ரமேண ரங்கேஸ்வர பாத மூலம் –8-

முற்பகலில் செய்ய வேண்டிய நித்ய கர்மங்களை செய்து முடித்து பெரிய கோயில் சென்று
பெரிய பெருமாள் திருவடிகளில் வணங்கி நிற்பார் நம் தேசிக உத்தமர் –

ப்ராபோதி கீபி பிரதிபோத்ய கீர்பிர் ப்ரஸாத்ய தத் கத்யமுகை பிரபந்தை
ஆசாஸ்ய தன் மங்களம் ஆப்த வாக்யை ஆபாத சூடம் கலயந்தம் ஈடே –9-

திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடி கத்யத்ரயாதி பிரபந்தங்கள் முக்கென பெருமாளை
மங்களாசாசனம் செய்து ஆபாதசூடம் சேவிக்கும் ஸ்வாமியை சேவிக்கிறேன்

தீர்த்த ப்ரசாதாதிகம் அத்ர லப்த்வா விஜ்ஞாப்ய தேவாய ததோ விஸ்ருஷ்டம்
சனை உபேத்ய ஆஸ்ரம கல்பம் ஆத்ம கேஹம் ஸூகா ஸீநம் அஹம் ஸ்மராமி –10-

தீர்த்த பிரசாதங்களை ஸ்வீ கரித்த பின்பு திருமாளிகைக்கு மீண்டும் எழுந்து அருளி
வீற்று இருக்கும் ஸ்வாமியை நினைக்கிறேன் –

வ்யாக்யான ஸாலாம் உபகம்ய சாதோ சிஷ்யான் அநன்யான் ஸ்ரவண அபி முக்யான்
ஸங்க்ராஹ யந்தம் சகலானி தந்த்ராணி அதந்த்ரிதம் தம் குரும் ஆஸ்ரயே அஹம் –11-

பின்பு காலக்ஷேப கூடத்தில் எழுந்து அருளி அநந்ய சிஷ்யர்களுக்கு சகல சாஸ்த்ரார்த்த
தாத்பர்யங்களை உபதேசித்து அருளும் ஸார்வ பவ்மரை வணங்குகிறேன் –

தா சம்ஸ்க்ருத திராவிட திவ்ய ஸூக்தீ பிரசன்ன கம்பீரதயா பிரசித்தா
தத் தத் ருசிப்ய தனயா விசேஷம் ப்ரணவ்மி தாந்தம் ப்ரதிபாத யந்தம் –12-

ருசிக்குத் தக்கபடி உபய வேதாந்த தாத்பர்யங்களை வாத்சல்யத்துடன் வழங்கும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன் –

சிஷ்யை உபாதான பரை அனன்யை சமர்ப்பிதம் பக்தி புரஸ் சரம் யத்
தேநைவ ஸூத் தேன யாத உசிதேன துஷ்யந்தம் ஈடே துஷ துல்ய ருக்மம் –13-

சிஷ்யர்கள் பக்தியுடன் சமர்ப்பிக்கும் உபாதானங்களை அன்புடன் ஸ்வீ கரிக்கும் -ஸ்வாமி
உமியையும் தங்கத்தையும் ஒன்றாக கருதும் வைராக்ய நிதி அன்றோ ஸ்வாமி –

இத்தம் ஹ்யு பாதாயா ச ஸாஸ்த்ர சிஷாம் தாம் சாம்யுபாதா நாபதே நிவேஸ்ய
மாத்யாஹ்னிகம் கர்ம சமாப்ய பஸ்ஸாத் வந்தே யஜந்தம் வரதம் சதாரம்–14-

ஸாஸ்த்ர பிரவசனம் செய்த பின்பு மாத்யாஹ்னிகம் முடித்து இஜ்யையிலே
பெரும் தேவி மணாளனான பேர் அருளாளானை ஆராதிக்கும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன்

அதஸ்கர க்ராஹ்ய பவித்ர பாத்ரை அநிந்த்ரிய அந்மாதகரை ஹவிர்பி
ஆராத்ய தேவம் கமலா ஸஹாயம் ஆராதயே தம் விஹித அநுயாகம் –15-

திருடர்கள் கொண்டு செல்லாத எளிய பவித்ர பாத்ரங்களாலும் இந்திரியங்களை தூண்டாத ஹவிஸ்ஸூக்களாலும்
ஸ்ரீயப்பதியைப் பூசித்து -அநு யாளம் -தான் உண்ணும் -ஸ்வாமியை பூஜிக்கிறேன் –

யாமே சதுர்த்தே நிஹதாரிவர்கம் ப்ரபந்ந நிர்மாண விலோக நாத்யை
ததா புராணாத்யவ லோகனைஸ் ச காலம் ஷி பந்தம் கலயே குரும் தம் –16-

பகலில் நான்காவது யாமத்தில் பூர்வாச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அனுசந்தித்தும்
தாமே பிரபந்தங்களை நிர்மாணித்தும்
புராணங்கள் இத்யாதிகளிலே பொழுது போக்கும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன்

சாயந்தனம் கர்ம சாமாப்ய பசசாத் சமேத்ய ச ஸ்ரீ வராதஹ் வயஸ்ய
சஹாந்தரங்கை குலதைவதஸ்ய சமீபம் ஆராத் ப்ரணதம் ஸ்மராமி –17-

சாயங்காலம் நித்ய கர்மாக்களை செய்து தேவப்பெருமாளை சிஷ்யர்களுடன் மங்களா சாசனம்
செய்யும் ஸ்வாமியை நினைக்கிறேன் –

ஆசாஸ்ய தன் மங்களம் அச் யுதஸ்ய தத் தத் ப்ரபந்தைஸ் ச ததீய பங்க்திம்
ஸ்துத்வை கதானம் ப்ரதிக்ருஹ்ய தீர்த்த பிரசாதம் ஏனம் க்ருதக்ருத்யம் ஈடே –18-

அந்தந்த எம்பெருமான் விஷயங்களான பிரபந்தங்களால் மங்களாசாசனம் செய்து ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களை
ஸ்துதித்து தீர்த்த பிரசாதங்களை ஸ்வீ கரித்து க்ருதக்ருத்யரான ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன்

அதாந்தரங்கை உபதேவ கேஹம் அத்யாஸ்ய பீடம் சரஸை வசோபி
தேஷாம் ஸூ ஸூஷ்மார்த்த விசேஷ சிஷாம் குர்வாணம் ஈடீ மஹி வேங்கடேசம் -19-

விசேஷ ரஹஸ்யார்த்த தாத்பர்யங்களை உபதேசித்து அருளும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறோம்

சிஷ்யான் அநுஜ்ஞாப்ய ஸூஸூஷ்ம புத்தீன் க்ருத பிரணாமான் க்ருபயா க்ருஹேப்ய
அத்யாஸ்ய ஸூத்தம் சயநீயம் அத்ர யோகாய சன்னத்தம் அஹம் ஸ்மராமி –20-

படுக்கையில் அமர்ந்து யோகம் செய்யப்புகும் ஸ்வாமியை நினைக்கிறேன்

ஹ்ருத் புண்டரீகே வரதம் சதாரம் நிவேஸ்ய தத்பாத சரோஜயுக்மே
ஆபத்த சித்தம் ஸூ ஸூ கம் சயானம் ஆராதயே தேசிகம் அஸ்மதீயம்–21-

ஹ்ருத்புண்டரீக ஸ்ரீயப்பதியை தியானம் செய்து இருக்கும் ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன்

யோக ஸ்வரூபாம் அனுபூய நித்ராம் யாமே துரீயே பிரதிபுத்ய பூய
ஸ்வ ஸ்வாமி பாவா கலனாத்ம யோகம் பஜே பஜந்தம் குரு வேங்கடேசம் –22-

யோகரூபமான நித்திரையை அனுபவித்து நான்காவது யாமத்தில் விழித்து –
பர ப்ரஹ்ம பாரதந்த்ரரான ஸ்வாமியை வணங்குகிறேன் –

இத்யேவம் ஏதாம் இஹ ஸர்வதந்த்ர ஸ்வ தந்த்ர வேதாந்த குரூத்தமஸ்ய
நித்ய அபிஜப்யாம் ஸூப நித்ய சர்யாம் ஜபந்தி யே தே துரிதம் தரந்தி-

பலஸ்ருதி–திரு மந்த்ரம் போலே ஜெபிப்பவர்கள் பாபங்களைக் கடக்கிறார்கள் –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ நயினாராச்சார்யர் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –