Archive for the ‘Sri Vaishna Concepts’ Category

ஸ்ரீ அதிகரண சாராவளி – ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் –

October 24, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி

விஷயம் –சம்சயம் -பூர்வ பக்ஷம் -சித்தாந்தம் -பிரயோஜனம் -ஆகிய ஐந்தும் உண்டே ஒவ் ஒரு அதிகரணங்களிலும்

ஸ்ரஷ்டா-தேஹி -ஸ்வ நிஷ்டா -நிரவதி மஹிமா
அபாஸ்த பாத ஸ்ரீ தாப்தா காத்மா தேகேந்திரியாதேஹே உச்சித ஞானான க்ருத
சம்ஸ்ரவதவ் தந்த்ர வாஹி நிர்தோஷத்வாதி ரம்யோ பஹு பஜன பதம் ஸ்வார்த்த கர்ம ப்ரஸாத்ய
பாபசித் ப்ரஹ்ம நாடி கதிக்ருத் ஆதி வாஹன் சாம்யதச்ச அத்ர வேத்ய

முதல் அத்யாயம் –
ஸ்ரஷ்டா–முதல் அத்யாயம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் இவனால்
தேஹி -இரண்டாம் பாதம் –சரீரீ இவன் -சேதன அசேதனங்கள் அனைத்தும் சரீரம்
ஸ்வ நிஷ்டா – மூன்றாம் பாதம் –ஆதாரம் நியமனம் சேஷி -சமஸ்தத்துக்கும் -தனக்கு தானே –
நிரவதி மஹிமா –நான்காம் பாதம் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
இரண்டாம் அத்யாயம் –
அபாஸ்த பாத –முதல் பாதம் –சாங்க்ய யோக சாருவாக வைசேஷிக புத்த ஜைன பாசுபத -புற சமய வாதங்களால் பாதிக்கப் படாதவன்
ஸ்ரீ தாப்தா -இரண்டாம் பாதம் -சரண் அடைந்தாரை ரஷிப்பவன் -பாஞ்சராத்ர ஆகம சித்தன்
காத்மா –மூன்றாம் பாதம் -பிரகிருதி ஜீவர்களுக்கு அந்தராத்மாவாய் இருந்து சத்தை அளிப்பவன்
தேகேந்திரியாதேஹே உச்சித ஞானான க்ருத –நான்காம் பாதம் -சரீரம் கர்ம ஞான இந்திரியங்களை -கர்ம அனுகுணமாக அளிப்பவன்
மூன்றாம் அத்யாயம்
சம்ஸ்ரவதவ் தந்த்ர வாஹி -முதல் பாதம் –ஸமஸ்த -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி கள் இவன் அதீனம்
நிர்தோஷத்வாதி ரம்யோ -இரண்டாம் பாதம் -உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -கல்யாணி கதானன்
பஹு பஜன பதம் –மூன்றாம் பதம் – மோக்ஷப்ரதன்
ஸ்வார்த்த கர்ம ப்ரஸாத்ய –கர்மம் அடியாக பிரசாதம் -தர்ம அர்த்த காம மோக்ஷ புருஷார்த்த பல பிரதன்
நான்காம் அத்யாயம்
பாப சித்-முதல் பாதம் -கர்ம பல பாபா புண்ய பிரதிபந்தங்களை போக்குபவன்
ப்ரஹ்ம நாடி கதிக்ருத் -இரண்டாம் பாதம் –கர்மங்கள் தொலைந்த பின்பு -ப்ரஹ்ம நாடி வழியாக ஜீவனை புறப்படும் படி பண்ணுபவன்
ஆதி வாஹன் -மூன்றாம் பாதம் -வழித் துணை ஆப்தன்
சாம்யதச்ச அத்ர வேத்ய–நான்காம் பாதம் சாலோக்ய சாரூப்ய சாமீப்ய சாயுஜ்யம் -போக சாம்யம் -அளிப்பவன்

—————————–

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

———————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்—

ஸ்ரீ தாத்பர்ய ரத்னாவளி -இரண்டாம் பத்து –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்-

October 24, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

——————————

நித்ரா விச்சேதகத்வாத்/ நித்ராதி சேதகத்வாத்-2-1-1-
அரதி ஜன நதா -2-1-2-
அஜஸ்ரா சம் ஷோபாகத்வாத்–2-1-3-
அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத்-2-1-4
விலய விதாரணாத்–2-1-5-
கார்ஷிய தைனயாதி க்ருதவாத –2-1-6-
சித்த ஷேபாத்—2-1-7-
வி சம்ஞானி கரணாத்-2-1-8-
உப சம் ஷோபணாத்–2-1-9-
அவர்ஜனாப்யம்-2-1-10-
த்ருஷ்டாஸ் வாதஸ்ய சவ்ரே க்ஷண விரஹ தச துஸ் சஹத்வம் ஜகத–2-1-

நித்ரா விச்சேதகத்வாத்/ நித்ராதி சேதகத்வாத்–ஆயும் அமர் உலகும் நீயும் துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால் / நீயும் திருமாலால் நெஞ்சம் கோட்பட்டாயே

அரதி ஜனதா –சேட்பட்ட யாமங்கள் சேராது இரங்குதியால்-ஒருக்காலும் தரியாதபடி ஸைதிலியத்தை உண்டாக்கி

அஜஸ்ரா சம் ஷோபாகத்வாத்–நீ முற்றக் கண் துயிலாய் நெஞ்சுருகி ஏங்கு தியால் –கடல் கம்பீரம் இழந்து –

அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத்–சுடர் கொள் இராப் பகல் துஞ்சாயால் தண் வாடாய்
அம்பஸ்ய பாரே புவனஸ்ய மத்யே நாகஸ்ய ப்ரிஷ்டே மஹதோ மஹீயான் -கடலும் மலையும் விசும்பும் துழாய் எம் போல்
காணும் நீர் மலை ஆகாசம் எல்லாம் – ஷீராப்தி திருவேங்கடம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் -என்று நினைத்தே துழாவுமே
விலய விதாரணாத்–தோழியரும் யாமும் போலே நீராய் நெகிழ்கின்ற வானமே

கார்ஷிய தைனயாதி க்ருதவாத –நாண் மதியே –மை வான் இருள் அகற்றாய் மாழாந்து தேம்புதியால்

சித்த ஷேபாத்—கணை இருளே -நீ நடுவே வேற்றோர் வகையிலே கொடிதாய் எனை யூழி மாற்றாண்மை நிற்றியோ –
மனதைக் கொண்டு போது போக்க ஒண்ணாத படி அபஹரிக்கையும் –

வி சம்ஞானி கரணாத்–மா நீர் கழியே -மருளுற்று இராப் பகல் துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயேல்-ஒன்றும் தெரியாதபடி மதி மயக்கத்தை யுண்டாக்குகையாலும்

உப சம் ஷோபணாத்–நந்தா விளக்கமே காதல் மொய் மெல்லாவி யுள் யுலர்த்த

அவர்ஜனாப்யம்-அவர்ஜனம் -மாவாய் பிளந்து மருதிடை போய் மண் அளந்த மூவா முதல்வா -இனி எம்மை சோரேலே –
மறந்து பிழைக்க ஒண்ணாத படி விரோதி நிரசனாதி வசீகரண சேஷ்டிதங்களை யுடையவன் ஆகையாலும்

த்ருஷ்டாஸ் வாதஸ்ய சவ்ரே க்ஷண விரஹ தச துஸ் சஹத்வம் ஜகத-

——————

பூர்ண ஐஸ்வர்ய அவதாரம் –2-2-1-
பவ துரித ஹரம்–2-2-2-
வாமனத்வே மஹாந்தம் -2-2-3-
நாபி பத்மோத்த விஸ்வம் –2-2-4-
தத் அநு குணா த்ரிஷம் –2-2-5-
கல்ப தல்பி க்ரிதாபிம் –2- 2–6-
சுப்தம் ந்யகுரோத பத்ரே–2-2-7-
ஜகத் -அவனை -த்யாம்–2-2-8-
ரக்ஷணாய அவதிர்ணாம்–2-2-9-
ருத்ராதி ஸ்துத்ய அயம் –2-2-10-
வ்யவ்ருணித லலித உத்துங்க பாவேந நாதம் –2-2-

பூர்ண ஐஸ்வர்ய அவதாரம் –நம் கண்ணன் அல்லது இல்லையோர் கண்ணே -கண் -நிர்வாஹகன்

பவ துரித ஹரம்-மா பாவம் விட அரனுக்கு பிச்சை பெய்த கோபால கோளரி

வாமனத்வே மஹாந்தம் -மேல் தன்னை மீதிட நிமிர்ந்து மண் கொண்ட மால் தமிழ் மிக்குமோர் தேவும் உளதே-பரத்வம் -ஸுலப்யம் -வியாமோஹத்வம் –

நாபி பத்மோத்த விஸ்வம் -பத்ம யுத்த –
தேவும் எப்பொருளும் படைக்க பூவில் நான்முகனைப் படைத்த தேவன் எம்பெருமான் -சத்வாரமாக சகலத்தையும் படைத்திட்டவன் -திவி கிரீடா- லீலா காரியமே
யதோ வா இமானி பூதாநி ஜாயந்தே – யேந ஜாதானி ஜீவந்தி –யத் பிரயந்த்ய அபிசம் விஷாந்தி — தத் விஞ்ஞானாஸ் அஸ்வ -தத் ப்ரஹமேதி

தத் அநு குணா த்ரிஷம் –தாக்கும் கோலத் தாமரை கண்ணன் எம்மான்
சத் ஏவ சோம்யம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம் தத் ஐக்ஷித பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேத —
ஜிதந்தே புண்டரீகாக்ஷ நமஸ்தே விஸ்வ பவனா
ஏஷா அந்தராதித்ய ஹிரண்மயே புருஷோ த்ரிஷ்யதே தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீக ஏவம் அஷிணி–
நிபேஷக்ணா -347-/ அரவிந்தாஷா -349-சுபேக்க்ஷணா -395-

கல்ப தல்பி க்ரிதாபிம் -அவர் எம் ஆழி யம் பள்ளியாரே / அகடிட கடின சாமர்த்தியம் -யாவரும் யாவையும் எல்லாப் பொருளும் கவரின்றி
தன் உள்ளே ஒடுங்க நின்ற உண்டும் உமிழ்ந்த -பவர் கொள் ஞான சுடர் வெள்ள மூர்த்தி
அசம்பாதகமாக தன்னுள்ளே வைக்கப்பட்ட சர்வ ஜகத்தை யுடையவனாய் – ஸ்வா பாவிக சர்வ ஞானத்தை யுடையவனாய்
ஷீரார்ணவ நிகேதனாய் வண் துவரப் பெருமானான சர்வேஸ்வரன் என்கிறார் –

சுப்தம் ந்யகுரோத பத்ரே—பள்ளி ஆலிலை யேல் உலகும் கொள்ளும் வள்ளல் /
அகடிட கடின சாமர்த்தியம்- உள்ளுள் ஆர் அறிவார் அவன் தன் கள்ள மாய மனக் கருத்தே –
சமுத்திர இவ காம்பீர தைர்யேன ஹிமவான் இவ —
ஸர்வேச்வரத்வ சின்ன பூத திவ்ய சேஷ்டிதங்களுக்கு ஒரு முடிவு உண்டோ என்கிறார் –
ஸர்வேச்வரத்வமான வட தள சயன ரூப சேஷ்டித்ததையை சொல்லிக் கொண்டு -மனக் கருத்தை யார் ஒருவர் என்று முடிக்கையாலே
மனக் கருத்து என்கிற சப்தம் தாதிஷ சேஷ்டித்த பரமாகை உசிதம் என்று கருத்து –
அத்யந்த ஆகாதமான அபரிச்சேதயமான ஒருவருக்கும் தெரியாதே இருந்த -தெரிந்ததும் ஆச்சர்யமாய் இருந்த
மனசாலே சங்கல்ப்பிக்கப் பட்ட சேஷ்டிதங்களை ஒருவரும் அறிய மாட்டார்

ஜகத் -அவனை -த்யாம்–மூ உலகும் தம்முள் இருத்திக் காக்கும் இயல்வினரே -காப்பதில் எப்பொழுதும் சிந்தை செய்பவன் –

ரக்ஷணாய அவதிர்ணாம்-காக்கும் இயலளவினன் கண்ண பெருமான் –
பரித்ராணாயா சாதூனாம் -விநாசாய ச துஷ்க்ரியதாம் -சேர்க்கை செய்து ஆக்கினான் -சம்ஹாரம் செய்து ஸ்ருஷ்ட்டி
கீழே காப்பதையும் சொல்லி –
இவ்வளவால் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்கள் செய்யும் பெருமான் ஒருவனே என்றும் இதனாலும் ஸர்வேஸ்வரத்வம் ஆனது
எல்லா அவதாரங்களிலும் சிறிதும் குன்றாத படியே உள்ளது என்றும்
கண்ணன் முதலான அவதாரங்கள் செய்வதும் திருமாலே என்றும் -தெளிவாக அருளப் பெற்றது

ருத்ராதி ஸ்துத்ய அயம் –வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே

வ்யவ்ருணித லலித உத்துங்க பாவேந நாதம் –ஸர்வேச்வரத்வம் -பரத்வம் –

———————–

சித்ர ஆஸ்வாத அனுபூதிம் –2-3-1-
பிரியம் உபக்ருத்ரிபி –2-3-2–
தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் –2-3-3-
ஸ்வ ஆத்ம ந்யாஸ யர்ஹ க்ருத்யம் –2-3-4-
பஜத் அம்ருத ரசம் –2-3-5-
பக்த சித்தைக போக்யம் –2-3-6-
சர்வாக்ஷ ப்ரிணாமர்ஹம்–2-3-7-
ச படி பஹு பல சிநேகம்–2-3-8-
ஆஸ்வாத்ய ஷீலம்–2-3-9-
சபைபைஹ் சாத்யைஹ் ஸமேதம்–2-3-10-
நிர்விஷத் அநக அசேஷ நிர்வேஷாம் இஷாம் –2-3-

சித்ர ஆஸ்வாத அனுபூதிம் –பல பல விசித்திரமான ருசிகளின் அனுபவம் -தானும் யானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்

பிரியம் உபக்ருத்ரிபி –பெற்ற தாயாய் தந்தையாய் அறியாதது அறிவித்த அத்தா –
சமமில்லா சர்வ சத்ரிஷ்ட ரஸத்தை அனுபவித்தவர் இப்பாட்டில் சமமில்லா சர்வ பிரிய ஜன சம்பந்த ரசத்தை அனுபவிக்கிறார்
அனைவருக்கும் அந்தர்யாமி அன்றோ

தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் -அறியாக் காலத்துள்ளே-அறியா மா மாயத்து அடியேனை – அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து வைத்தாய் –
தத்த தாஸ்ய இச்சாம் அதவ் – -மகாபலியை வஞ்சித்த படியே அடியேனையும் வஞ்சித்து -இசைவித்து நின் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான்

ஸ்வ ஆத்ம ந்யாஸ யர்ஹ க்ருத்யம் -எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தாய்–சேஷத்வ ஞானம் இல்லாமல் இருந்தாலே சத்தையே இருக்காதே —
அறிவித்து சத்தையையே உண்டாக்கினாயே –சேஷ சேஷி பாவம் -அறிவித்து நித்ய கைங்கர்யம் அபேக்ஷிக்கும் படி பண்ணி அருளினாய்
எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தேன் -பர ந்யாஸம் / பெரு நல் உதவிக் கைம்மாறு –
ஆத்ம சமர்ப்பணம் செய்து ஆத்ம என்னுடையது அல்ல -அவனுடைய வஸ்துவை -அவன் கொடுத்திட்ட புத்தியால் –அவனே கொடுக்கும் படி செய்து –
அவனே ஸ்வீ கரித்துக் கொண்டான் என்று நினைக்க வேண்டும் -இது தான் செய்ய அடுப்பது
பாண்டே உனக்கு சேஷமாய் இருக்கிற ஆத்மாவை நீ கொண்டு அருளினாய் அத்தனை

பஜத் அம்ருத ரசம் -கணிவார் வீட்டு இன்பமே -என் கடல் படா அமுதே -சம்சார ஆர்ணவத்தில் இருந்து எடுத்து அளித்த தனியேன் வாழ் முதலே –
தொல்லை இன்பத்து இறுதி காண வைத்தானே –

பக்த சித்தைக போக்யம் -ஏக போக்யம் -தீர்ந்தார் தம் மனத்துப் பிரியாத அரு உயிரை அடியேன் அடைந்தேன் -முதல் முன்னமே –
பக்தர்கள் சித்தத்தில் ஒரே போகமாய்-வேறு ஒன்றும் -வேறு சமயத்தில் -இதற்கு முன் அனுபவித்தது -தோன்றாத படி அனுபவிக்கப் படுகிறவன்
ப்ராசீன துக்கம் அபி மே சுக அன்வய த்வத் பாதாரவிந்த பரிச்சார ரஸ ப்ரபாவகம் –
திண்மையான மதி -சோர்ந்தே போக்கால் கொடாச் சுடரை அடைந்தேன் / அரக்கியை மூக்கு அரிந்தது போலே சம்சார நிவ்ருத்தி -அருளினாய்

சர்வாக்ஷ ப்ரிணாமர்ஹம்–அஷ-இந்திரியங்கள் –பரம போக்யம்-சர்வ கரணங்களுக்கும் நிரவதிக போக்ய பூதன்
பவித்ரனே -கன்னலே -அமுதே -கார் முகிலே -பன்னலார் பயிலும் பரன் -யாழ் பயில் நூல் நரம்பின் முதிர் சுவையே –என் கண்ணா –

ச படி பஹு பல சிநேகம் –குறிக் கொள் ஞானங்களால் –கிறிக் கொண்டு இப்பிறப்பே சில நாலில் எய்தினன் யான் –
ச படி -உடனே என்றவாறு / பக்தி யோகத்தால் பல்லாயிர பிறப்பில் செய்த தபப் பயனை பிரபத்தி செய்விப்பித்து பிறவித துயர் கடிந்தானே

ஆஸ்வாத்ய ஷீலம்–செடியார் நோய்கள் கெட -பவித்ரன் அவனே -/
ஸுலப்யம் -ஸுசீல்யம் -வாத்சல்யம் -காருண்யம் -படிந்து குடைந்து ஆடி அடியேன் வாய் மடுத்துப் பருகிக் களித்தேன் –
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத–

சபைபைஹ் சாத்யைஹ் ஸமேதம் — சபை -கூட்டம் / ஸாத்ய -நித்ய ஸூ ரிகள் –/ ஒளிக் கொண்ட சோதியமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ –

———————————

ப்ரகலார்த்தே நரஸிம்ஹம்–2-4-1-
ஷபித விபத் உஷா வல்லபம் –2-4-2-
ஷிப்த லங்காம் –2-4-3-
ஷ்வேத ப்ரத்யர்த்தி கேடம்–2-4-4-
ஸ்ரம ஹர துளஸீ மாலினம் –2-4-5-
தைர்ய ஹேதும் –2-4-6-
த்ராணே தத்த வதனம் –2-4-7-
ஸ்வ ரிபு ஹதி க்ருதாஷ் வசனம் -2-4-8-
தீப்த ஹேதும்-2-4-9-
சத் ப்ரேஷ ரஷிதாரம்–2-4-10-

வியஸன நிரசன வியக்த க்ர்த்திம் ஜகத-வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -2-4-

ப்ரகலார்த்தே நரஸிம்ஹம்–நாடி நாடி நரசிங்கா – என்று -வியக்த க்ர்த்திம்–
ஆடி ஆடி பாடிப் பாடி -அகம் கரைந்து -கண்ணீர் மல்கி –வாடி வாடும் –

ஷபித விபத் உஷா வல்லபம் -வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர்—
வாணன் அசுரனுடைய மகளான உஷைக்கு வல்லபனான அநிருத்த ஆழ்வானுடைய ஆபத்தைப் போக்கினவன் –
அனுகூலர்களுக்கு சுலபாராக பிரசித்தமான நீர் -உம்மை காண நீர் இரக்கம் இலீரே –

ஷிப்த லங்காம்-அரக்கன் இலங்கை செற்றீர் / ராவணனை மட்டும் இல்லையே -ரக்ஷணத்தின் பாரிப்பு –பொல்லா அரக்கர்களை பூண்டோடு நிரசித்தாயே

ஷ்வேத ப்ரத்யர்த்தி கேடம்—ஷ்வேதம் -விஷம் –வலம் கொள் புள்ளுயர்த்தாய்
நாகாஸ்திரம் -இந்திரஜித் விட -பெரிய திருவடி போக்கிய விருத்தாந்தம் –
ஸ்ரீ கஜேந்திர மோக்ஷமும் / நரகாசுர வாதம் -இங்கு எல்லாம் கருட வாஹனத்துடனே வந்து அருளியதும் உண்டே
கருட த்வஜ அனு ஸ்மரணாத் விஷ வீர்யம் ப்ரஷாம்யதி
வெஞ்சிறைப் புள் உயர்த்தார்க்கு –வலம் கொள் புள் உயர்த்தது பிரதிபந்தக நிவ்ருத்திக்காகவே

ஸ்ரம ஹர துளஸீ மாலினம் –வந்து திவளும் தண்ணம் துழாய் கொடீர்
தைர்ய ஹேதும் –எனது அக உயிர்க்கு அமுதே -என்றும் / தகவுடையவன் என்றும் மிக விரும்பும் பிரான் என்றும்
அனுசந்தித்து உள்ளம் உக உருகி நின்று உள்ளுளே

த்ராணே தத்த வதனம் -வெள்ள நீராய் கிடந்தாய் என்னும் -/ வள்ளல் -தன்னையே தரும் –

ஸ்வ ரிபு ஹதி க்ருத ஆஸ்வாஸனம்–பிரதிபங்தக ங்களை சவாசனமாக போக்கி அனுகூலர்களை ஆஸ்வாஸம் செய்து அருளுபவர்
தன்னைக் கொல்ல நினைத்த கம்சனை கொன்று ஒழித்து இப்படியே ஆஸ்ரித விரோதிகளை போக்க வல்லவன் என்று அடியார்க்கு ஆஸ்வாச ஜனகம் ஆனவன் –
மிடுக்கனான கம்சனை அழியச் செய்து தன் நிமித்தமான பயத்தை தீர்த்து ஆச்வாஸனம் பண்ணி அருளினான்

தீப்த ஹேதும்–சுடர் வட்ட வாய் நிதி நேமியீர் -தீப்த ஹேதி ராஜன் –
எப்போதும் கையை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான்
ப்ரணத ரஷாயாம் விளம்பம் அஸஹன்னிவ சதா பஞ்சாயுதிம் ப்ஹருத் ச ந ஸ்ரீ ரெங்க நாயகா —

சத் ப்ரேஷ ரஷிதாரம்-பிரதிபந்தங்களையும் நீரே போக்கிக் கொண்டு –இந்தேனே வந்து ரஷித்து அருள வேண்டும் –
சாஸ்த்ராதி மூலமாய்ப் பெற்ற வாழ்வு -சத்துக்களது —

————————————–

ஸ்வ ப்ராப்ய சித்த காந்திம்
சுக தித தயிதம்
விஸ்ப்ருத துங்க மூர்த்திம்
ப்ரதி உன்மேஷ அதி போக்யம் –
நவ குண சரசம்
நைக பூஷாதி த்ரிஷ்யம்
ப்ரக்யாத ப்ரீதி அயம்
துரபி லப ரசம்
சத் குண ஆமோத ஹ்ருதயம்
விஸ்வ வ்யாவ்ருத்தி சித்தம்
வ்ரஜ யுவதி கணாக்யாத நித்ய அனவ புங்க்த —

ஸ்வ ப்ராப்ய சித்த காந்திம்–அந்தாமத்து அன்பு செய்து என் ஆவி சேர் அம்மான்
விடாயர் மடுவிலே சேர்வது போலே சேர்ந்தான் –புணர்ச்சி மகிழ்தல் -அவனது நீராட்டம் தானே அடியவர்கள் உடன் ஸம்ஸ்லேஷிப்பது –

சுக தித தயிதம்–ஒரு இடம் ஓன்று இன்றி என்னுள் கலந்தானுக்கே–பிராட்டிக்கு மார்பகம் -பிரமனுக்கு நாபி கமலம் ஏக தேசம் மட்டும் கொடுத்து -முற்றூட்டாக என்னுள் கலந்தானே

விஸ்ப்ருத துங்க மூர்த்திம்–என்னுள் கலந்தவன் -திருநாமம் கேசவ நாராயணன் போலே –
சம்சாரிகள் அவனை இழந்து தவிப்பது போலே என்னை இழந்து விடாய்த்த இலவு தீர கலந்த பின்பு மின்னும் சுடர் மலை ஆனான்

ப்ரதி உன்மேஷ அதி போக்யம் -எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி ஊழி தோறும் அப்பொழுதுக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதே –
உன்மேஷம் க்ஷணம் என்றும் பிரதி க்ஷணம் தோறும் ஆராவமுதம் என்றவாறு

நவ குண சரசம் –காரார் கரு முகில் போலே கலந்த என் அம்மான் -செம்பவள வாய்க்கு நேராகாதே –
கண் பாதம் கை இவற்றுக்கு கமலம் நேராகாதே –

நைக பூஷாதி த்ரிஷ்யம் -பரி பூர்ணன் –
செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ் போல் விரலில் சேர் திகழ் ஆழிகளும் கிண்கிணியும் -அரையில் தங்கிய பொன் வடமும்
தாள நன் மாதுளையின் பூவோடு பொன் மணியும் மோதிரமும் கிறியும் மங்கள ஐம்படையும் தோள் வளையும் குழையும் மகரமும்
வாளிகளும் சுட்டியும் ஒத்து இலக எங்கள் குடிக்கு அரசே –பெரியாழ்வார் -1–6–10-
கிரீட மகுட சூடாவதாம்ச மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹாரா கேயூர கடக ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப முக்தாதாம
உதர பந்தன பீதாம்பர காஞ்சீகுண நூபுராதி அபரிமித திவ்ய பூஷண –

ப்ரக்யாத ப்ரீதி அயம் -பள்ளி அமர்ந்ததுவும் -ஏறு ஏழு செற்றதுவும் –மராமரம் ஏழு எய்ததுவும் -தண் துழாய் பொன் முடியும் –
அனைத்து லீலைகளும் அவனது ப்ரீதி காரிதமே

துரபி லப ரசம் -சொல் முடிவு காணேன் -என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானே /
ந வித்மோ ந விஜானிமோ யதைத் தனுஷி ஷியாத் -கேனோ உபநிஷத் /
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ -தைத்ரியம்
இப்படி தன் முடிவு ஓன்று இல்லாதவன் அன்றோ என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தான் -இந்த சௌலப்யம் சொல்லும் அளவின்றி

சத் குண ஆமோத ஹ்ருதயம் -என்னாவி –என்னை நியமித்து அருளி / என் அம்மான் -ஸ்வாமி / என் கரு மாணிக்கச் சுடர் -ஸுலப்யம் /
எல்லை இல் சீர் -சுடர் -அமுது -விரை -சொல்லீர் –
அனைத்து புலன்களுக்கும் இங்கே அமுதம் உண்டே –

விஸ்வ வ்யாவ்ருத்தி சித்தம்
நைநம் வாச ஸ்த்ரீயம் ப்ருவன்-நைநம் அஸ்திரி புமான் ப்ருவன் -புமாம்சம் ந ப்ருவன் ந இனாம் -வதான் வதாதி கச்சன-அ இதி ப்ரஹ்ம –ரிக் வேத ஆரண்யம் –2–2-
இத்தையே ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் இத்யாதி -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -8–3–24-

வ்ரஜ யுவதி கணாக்யாத நித்ய அனவ புங்க்த -நித்ய நிர்தோஷ கல்யாண திவ்ய தாமத்தில் பண்ணும் பிரமத்தை என் பக்கலிலே பண்ணிக் கொண்டு
சர்வ திவ்ய பூஷண ஆயுத பூஷிதனாய்
நிரதிசய ஸுந்தர்யாதி கல்யாண குண விசிஷ்டனாய் சுத்த ஜம்புநத பிரபமான திவ்ய ரூபத்தோடே வந்து என்னோடு கலந்து அருளினான் -என்கிறார்
ஸ்வாப்தி முதிதத்வம்-தன் ஆஸ்ரிதரோடு ஸம்ஸலேஷிக்கப் பெற்றால் நிரதிசயமாக ஆநந்திக்கும் ஸ்வபாவம் சொல்லும் திருவாய் மொழி –
கண்ணன் ஆசைப்பட்டே ஆயர் சிறுமிகள் உடன் கழிக்கிறான் -அவன் உகப்பு கண்டு உகக்குமவர்கள் –
அதே நிலைமை தானே இங்கு ஆழ்வாருக்கும் –

—————————————————

ஸ்வாப்தி முதிதத்வம்–தன் ஆஸ்ரிதர்களோடு ஸம்ஸ்லேஷிக்கப் பெற்று -நிரதிசயமாக ஆனந்திக்கும் ஸ்வ பாவம் -2-5-
அந்தாமத்து ஆண்டு செய்து -திருவாய்மொழி கல்யாண குணம்
விராஜ யுவதி கணாக்யாத நீத்யா அந்வபூங்க்த-விராஜா ஸ்த்ரீகளுடன் கூடி -கிருஷ்ணன் உபப்பைக் கண்டு உகந்தது போலே
இந்த திருவாய் மொழியிலே அவன் உகப்பைக் கண்டு ஆழ்வாரும் உகக்கிறார்

ஸ்வ ப்ராப்த்ய சித்தி காந்திம்
ஸூக திதி தயிதம்-
விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்
ப்ரீதி உன்மேஷ அதி போக்யம்
நவகன ஸூ ரசம்
நைக பூஷாதி த்ரிஷ்யம்
ப்ரக்யாத ப்ரீதி ஈயம்
துர் அபிலப ரசம்
சத் குண ஆமோத ஹிருதயம்
விஸ்வ வ்யாவ்ருத்தி சித்ரம்
விராஜ யுவதி கணாக்யாத நீத்யா அந்வ பூங்க்த

ஸ்வ ப்ராப்த்ய சித்தி காந்திம்-2-5-1– விடையார் மடுவில் சேர்ந்தால் போலே ஆழ்வாருடன் கலந்தான் —
திவ்யாயுதங்களும் திவ்ய பூஷணங்களும் ஸ்வாபாவிகமாக அவன் உடன் சேருமா போலே ஆழ்வார் சேர்ந்தார் -ஆவி சேர் அம்மான் –
புணர்ச்சி மகிழாடல் துறையில் தம் உகப்பை நெருங்கிய தோழிக்கு அருளிச் செய்யும் முகமாக அருளிச் செய்கிறார்-

ஸூக திதி தயிதம்-2-5-2-
ஒரு இடம் ஓன்று இன்றியே என்னுள் கலந்தான் –
திருவுக்கு இடம் மார்பமே -அவனுக்கு கொப்பூழ் -போல இல்லையே ஆழ்வாருக்கு

விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்- (2.5.3)–
மின்னும் சுடர் மலை அன்றோ அவன் -என்னுள் கலந்தவன் -என்ற விசேஷ திருநாமம் சூட்டுகிறார் இதில்

ப்ரீதி உன்மேஷ அதி போக்யம்- (2.5.4)
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி ஊழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதமே
ப்ரீதி உன்மேஷம் -எப்பொழுதும் வளர்ந்து கொண்டே போகும் அதி போக்யம்
பிரதி உன்மேஷம் -என்றும் கொண்டு -க்ஷணம் தோறும் அதி போக்யம் -என்றுமாம்

நவகன ஸூ ரசம் (2.5.5)-
காரார் கரு முகில் போல் என் அம்மான்
செம்பவள வாய்க்கு நேரா /கமலம் -கண் பாதம் கைக்கு நேரா
கார் முகில் கொட்டித்தீர்த்து வெளுக்கும் -இவனோ காரார் கார் முகில் எப்பொழுதும்

நைக பூஷாதி த்ரிஷ்யம் (2.5.6) |
ந ஏக-ஓன்று அல்ல-பல பலவே–ஆபரணங்கள் -பல பலவே பேர்களும் -பலபலவே சோதி வடிவுகளும் –
பலபலவே பண்புகளும் – அனைத்திலும் பரிபூர்ணன்

ப்ரக்யாத ப்ரீதி ஈயம் (2.5.7)
ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணாதி திருவவதார சேஷ்டிதங்கள் அனைத்தும்-ஏறுகளை செற்றதுவும் –
மராமரங்கள் எய்ததுவும் அடியார் உகப்புக்காகவே

துர் அபிலப ரசம் (2.5.8)-
சொல் முடிவு காண முடியாத போரேறு -தண் துழாய் மாலையான் -என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானே

சத் குண ஆமோத ஹிருதயம் (2.5.9)
எல்லையில் சீர் அம்மான் -ஸ்வாமித்வம் -எல்லையில் சீர் ஆவி -நியந்த்ருத்வம் –
எல்லையில் சீர் கரு மாணிக்கச் சுடர் -ஸுலப்யம் /எல்லையில் சீர் சுடர் தேஜஸ் /
எல்லையில் சீர் அமுது -வாக்குக்கும் /எல்லையில் சீர் விரை காந்தம் மூக்குக்கும் /
எல்லையில் சீர் ஆவி -மனதுக்கும் / எல்லையில் சீர் சொல்லீர் -காதுக்கும் –

விஸ்வ வ்யாவ்ருத்தி சித்ரம் (2.5.10)
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன்
ந பூத சங்க ஸமஸ்தானோ தேகோஸ்ய பரமாத்மனா –சாந்தி பர்வம் 206-60
பஞ்ச பூத பிராக்ருதி போலே இல்லாமல் அப்ராக்ருத பஞ்ச உபநிஷத் மயன்
நைநம் வாசா ஸ்த்ரீயம் ப்ரூவன் நைநம் அஸ்திரி புமான் ப்ரூவன் புமாம்ஸாம் ந ப்ரூவன்
ந ஏனாம் வதன் வதாதி கஷ்சன அ இதி ப்ரஹ்ம–ரிக் -ஆரண்யகம் – 2.2
அகாரம் என்ற சொல்லப்படுபவர் அன்றோ –
ச வை ந தேவா அசுரா மர்த்யா த்ரியஞ்ஞா ஸ்த்ரீ ந ஷண்டோ ந புமான் ந ஐந்தூ நாயம் குண கர்ம
ந சன் ந சாஸன் நிஷேத அசேஷ ஜயதாத் அசேஷா -ஸ்ரீமத் பாகவதம்-8-3-24-

——————————————

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

———————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்—

ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் -பராயத்தாதிகரணம் -பிரமேய நிஷ்கர்ஷம்–

October 24, 2018

ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் -கர்த்தரதிகரணம் முன்பும் அடுத்தும் பராயத்தாதிகரணம் —
முந்தின அதிகரணம்–ஜீவாத்மா கர்த்தா என்று அறுதியிட்டும்
பிந்தின அதிகரணம்-அந்த கர்த்ருத்வம் -பரமாத்மா யத்தம் என்று அறுதியிட்டது
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்ம நோந்தர–ஆத்மாநம் அந்தரோ யமயதி-அந்த ப்ரவிஷ்ட சாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா -இத்யாதி
ஸ்ருதிகளால் கர்மங்கங்களில் பிரேரிப்பவன் என்று தெரிய வருமே –
விதி நிஷேத சாஸ்திரங்கள் வ்யர்த்தமாக வேண்டி வருமே
நிக்ரஹ அனுக்ரஹ பாத்ரத்வம் ஜீவாத்மாவுக்கு இல்லை யாகுமே என்கிற சங்கையைப் பரிக்ரஹிக்க
க்ருத ப்ரயத்ன அபேக்ஷஸ்து-விஹித ப்ரதிஷித்த அவையர்த்தாதிப்ய-என்ற அடுத்த சூத்ரம் –

பிரதம பிரவ்ருத்தியில்-ஜீவாத்மாவுக்கு ஸ்வாதந்தர்யமும் -த்விதீயாதி பிரவர்த்திகளில் மட்டுமே பரமாத்ம பாரதந்தர்யமும்
கொள்ளப்படுகையாலே விதி நிஷேத சாஸ்திரங்களை வையர்த்தம் இல்லை என்று சங்கா பரிக்ரஹம்
பரமாத்மாவுக்கு -சாஷித்வம் -அநுமந்த்ருத்வம் -ப்ரேரகத்வம் –மூன்று ஆகாரங்கள் உண்டு
பிரதம பிறவிருத்தியிலே -சாஷித்வம் -உதாசீனத்தவம் மாத்திரமே –
த்விதீயாதி பிரவ்ருத்திகளில் அநு மந்த்ருத்வம்
ப்ரேரகத்வம் -நந்வேவம் ஏஷஹ்யேவா சாது கர்ம காரயதி-இத்யாதி ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகளாலே
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஒருங்க விட்டு அருளினார்
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஆதாவீஸ்வர தத்தயைவ புருஷ ஸ்வா தந்தர்ய சக்த்யா ஸ்வயம் —
தத்ர உபேஷ்ய–தத் அநு மத்ய–இத்யாதி ஸ்லோகத்தால் அருளிச் செய்தார்

அதிகரண சாராவளியில் -ஸ்லோகம் -242-க்ஷேத்ர ஞானம் சாமான்யம் இத்யாதியில் சேதனனுடைய சகல பிரவ்ருத்திகளிலும்
ஈஸ்வரனுக்கு ப்ரேரகத்வம் தாராளமாக உண்டு -என்று அருளிச் செய்து –
இது ஸ்ரீ பாஷ்ய தீப தத்வ சாரங்களோடே விரோதிக்கும் என்று அறிந்து –
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்த லேசோபி அவஹித மனஸாம் ஜதமர்தத்யம் பஜேதே -என்று முடித்தார்

தத்வத்ரயத்தில் -35-கர்த்ருத்வம் தான் ஈஸ்வர அதீனம் -என்பதற்கு விசதவாக் சிரோமணி ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-
பராத்து தத் ஸ்ருதே-என்னும் வேதாந்த ஸூத்ரத்தாலே ஆத்மாவினுடைய கர்த்ருத்வம் பராயத்தம் என்று சித்தமாகச் சொல்லப்பட்டது இறே
சாஸ்த்ர அர்த்தவத்வத்துக்காக கர்த்ருத்வம் ஆத்மதர்மம் என்று கொள்ள வேண்டும் –
அந்த கர்த்தாவுக்கு தர்மமான ஞான இச்சா பிரயத்தனங்கள் பகவத் அதீனங்களாய் இருக்கை யாகையாலும்
அந்த ஞானாதிகள் பகவத் அனுமதி ஒழிய கிரியா ஹேது வாக மாட்டாமையாலும்
இவனுடைய புத்தி மூலமான ப்ரயத்னத்தை அபேக்ஷித்து ஈஸ்வரன் அனுமதி தானம் பண்ணுகையாலே
அந்த கிரியா நிபந்தமான புண்ய பாபங்களும் சேதனனுக்கே ஆகிறது –இப்படி கர்த்ருத்வம்
பரமாத்மா யத்தமானாலும் விதி நிஷேத வாக்யங்களுக்கு வையர்த்தம் வாராது –
கிரியா ப்ரயத்ன அபேக்ஷஸ்து விஹித ப்ரதிஷித்த அவையார்த்திப்ய–என்று பரிஹரிக்கப்படுகையாலே –
அதாவது விஹித ப்ரதிஷிப்தங்களுக்கு வையர்த்தாதிகள் வாராமைக்காக-இச்சேதனன் பண்ணின பிரதம பிரவ்ருத்திக்கு
அபேக்ஷித்துக் கொண்டு ஈஸ்வரன் ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் என்றபடி -எங்கனே என்னில்
எல்லாச் சேதனருக்கும் ஞாத்ருத்வம் ஸ்வ பாவம் ஆகையால் சாமானையென பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி
யோக்யம் யுண்டாயாயே இருக்கும் –
இப்படியான ஸ்வரூபத்தை நிர்வஹிக்கைக்காக ஈஸ்வரன் அந்தராத்மாவாய்க் கொண்டு நில்லா நிற்கும்-
அவனாலே உண்டாக்கப்பட்ட ஸ்வரூப சக்தியை யுடையனான சேதனன் அவ்வோ பதார்த்தங்களில் உத்பன்ன
ஞான சிகீர்ஷா ப்ரயத்னனாய்க் கொண்டு வர்த்தியா நிற்கும்
அவ்விடத்தில் மத்யஸ்தன் ஆகையால் உதாசீனனைப் போலே இருக்கிற பரமாத்வானானவன்
அந்த சேதனனுடைய பூர்வ வாசனா அநு ரூபமான விதி நிஷேத ப்ரவ்ருத்தியில்
அனுமதியையும் அநாதாரத்தையும் யுடையவனாய்க் கொண்டு –
விகிதங்களிலே அநுஹ்ரகத்தையும் நிஷேதங்களிலே நிஹ்ரகத்தையும்
பண்ணா நிற்பானாய் அநுஹ்ரகாத்மகமான புண்யத்துக்கு பலமான ஸூகத்தையும் நிக்ரஹாத்மகமான பாபத்துக்கு பலமான துக்கத்தையும்
அவ்வோ சேதனருக்குக் கோடா நிற்கும்

இத்தை அபியுக்தரும் சொன்னார்
ஆதாவிஸ்வர தத்தயைவ புருஷஸ் ஸ்வா தந்தர்ய சக்த்யா ஸ்வயம் தத் தத் ஞானா சிகீர்ஷண ப்ரயதநாத் உத்பாதயன் வர்த்ததே
தத்ர அபேஷ்ய தத் அனுமத்ய விதயத் தத் நிக்ரஹ அனுக்ரஹவ தத் தத் கர்ம பலம் பிரயச்சத்தி ததஸ் ஸர்வஸ்ய பும்சோ ஹரி -என்று
அடியிலே -சர்வ நியாந்தாவாய் சர்வ அந்தராத்மாவான சர்வேஸ்வரன் தனக்கு உண்டாக்கிக் கொடுத்த ஞாத்ருத்வ ரூபமான
ஸ்வாதந்த்ர சக்தியாலே இப்புருஷன் தானே அவ்வோ விஷயங்களில் ஞான சிகீர்ஷா பிரயத்தனங்களை யுண்டாக்கிக் கொண்டு வர்த்தியா நிற்கும்
அவ்விடங்களில் அசாஸ்த்ரீயங்களிலே உபேக்ஷித்தும் சாஸ்த்ரீயங்களிலே அனுமதி பண்ணியும்
அவ்வோ விஷயங்களில் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்களைப் பண்ணா நின்று கொண்டு
அவ்வோ கர்ம பலத்தையும் சர்வேஸ்வரன் கொடா நிற்கும் என்றார்கள்
இப்படி சர்வ ப்ரவ்ருத்திகளிலும் சேதனனுடைய பிரதம ப்ரயத்னத்தை அபேக்ஷித்துக் கொண்டு
பரமாத்மா ப்ரவர்த்திப்பியா நிற்கும் என்றதாயிற்று –

ஆனால் ஏஷ ஹ்யேவ சாது கர்ம காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன்னிநீஷதி ஏஷ ஏவா சாது கர்ம காரயதி
தம் யமதோ நிநீஷதி என்று உன்னிநீஷதையாலும் அதோநி நீஷதையாலும் சர்வேஸ்வரன் தானே
ஸாத்வசாது கர்மங்களை பண்ணுவியா நிற்கும் என்கிற இது சேரும்படி என் என்னில் –
இது சர்வ சாதாரணம் அன்று –
யாவன் ஒருவன் பகவத் விஷயத்தில் அதிமாத்ரமான ஆனுகூல்யத்திலே வியவஸ்திதனாயக் கொண்டு ப்ரவர்த்தியா நிற்கும்
அவனை அனுக்ரஹியா நின்று கொண்டு பகவான் தானே பிராப்தி யுபாயங்களாய் அதி கல்யாணமான கர்மங்களிலே ருசியை ஜெநிப்பிக்கும் –
யாவன் ஒருவன் அதி மாத்ர ப்ராதிகூல்யத்திலே வ்யவஸ்திதனாயக் கொண்டு ப்ரவர்த்திப்பியா நிற்கும் –
அவனை ஸ்வ பிராப்தி விரோதிகளாய் அதோகதி சாதனங்களாக கர்மங்களிலே சங்கிப்பிக்கும் என்று
இந்த சுருதி வாக்யங்களுக்கு அர்த்தம் ஆகையால் –

இது தன்னை சர்வேஸ்வரன் தானே அருளிச் செய்தான் இறே -காம் ஸர்வஸ்ய ப்ரபவோ-மத்தஸ் சர்வம் ப்ரவர்த்ததே
இதி மத்வா பஜந்தே மாம் புதா பாவ சமன்விதா –என்று தொடங்கி
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி புத்தி யோகம் தம் யேன மாம் உபாயந்ததே –
தேஷாம் அவானுகம்பார்த்தம் காம் அஞ்ஞானஜம் தம னாசையாம் ஆத்மபாவஸ்தோ ஞான தீபேன பாஸ்வதா -என்றும்
அஸத்யமபிரதிஷ்டம் தே ஜெகதாஹுரா நீஸ்வரம்-என்று தொடங்கி –
மாமாத்ம பர தேஹேஷு பிரத்விஷந்தோப்ய ஸூயகா -என்னுமது அளவாக அவர்களுடைய ப்ராதிகூல்யத்தைச் சொல்லி –
தா நஹம் த்விஷத க்ரூரான் சம்சாரேஷு நரதாமான் ஷிபாம் யஜஸ்ரமசுபா நா ஸூரீஷ்வேவ யோநிஷு -என்றும் அருளிச் செய்கையாலே –
ஆகையால் அநு மந்த்ருத்வமே சர்வ சாதாரணம் -பிரயோஜகத்வம் விசேஷ விஷயம் என்று கொள்ள வேணும் –
க்ருத ப்ரயத்ன அபேக்ஷஸ்து -என்கிற ஸூத்ரத்திலே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் தாமே அருளிச் செய்தார் இறே
இவை எல்லாவற்றையும் திரு உள்ளம் பற்றி இ றே -கர்த்ருத்வம் தான் ஈஸ்வராதீனம் என்று அருளிச் செய்தது

ஆக -கீழ்ச் செய்தது ஆயிற்று –

ஞான ஆஸ்ரயம் ஆகையாவது -ஞானத்துக்கு இருப்பிடமாய் இருக்கை -என்று பிரதமத்திலே ஆத்மாவினுடைய ஞாத்ருத்வத்தைச் சொல்லி –
ஞானம் மாத்திரம் என்பாரை நிராகரித்துக் கொண்டு –
ஞாத்ருத்வ கதன அநந்தரம் கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் சொல்ல வேண்டுகையாலே அவை இரண்டும்
ஞாத்ருத்வ பலத்தால் தன்னடையே வரும் என்னும் இடத்தைத் தர்சிப்பித்து
குணங்களுக்கே கர்த்ருத்வம் உள்ளது -ஆத்மாவுக்கு இல்லை என்பாரை நிராகரித்துக் கொண்டு –
ஆத்மாவினுடைய கர்த்ருத்வத்தை ஸ்தாபித்து
அந்த கர்த்ருத்வத்தில் ஸ்வரூப ப்ரயுக்தம் இல்லாத அம்சத்தையும்
அது தான் இவனுக்கு வருகைக்கு அடியையும் சொல்லி
இப்படி ஆத்மாவுக்கு உண்டான கர்த்ருத்வம் தான் சர்வ அவஸ்தையிலும் ஈஸ்வர அதீனமாய் இருக்கும் என்று நிகமித்தார் ஆயிற்று –
ஆக இவ்வளவும் தத்வத்ரய வியாக்யானத்தில் மணவாள மானுக்கிளை ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

——————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ தேசிகர் திரு உள்ளம் -ஸ்ரீ உ வே காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

October 22, 2018

ஸ்ரீ நாத உபஜ்ஞம் ப்ரவ்ருத்தம் பஹுபிருபசிதம் யாமுனிய ப்ரபந்தைஸ் த்ராயம் சம்யக்
யதீந்த்ரை ரிதமகிலதம கர்சனம் தர்சனம் ந -என்கிறபடியே
நம்மாழ்வார் திருவருளால் சகலார்த்த விசேஷங்களையும் நிதி பெற்றால் போலே பெற்று வாழ்ந்த ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள்
அனுசந்தித்துக் கொண்டு இருந்த சத் சம்பிரதாய அர்த்தங்களை மணக்கால் நம்பி வழியாக லபிக்கப் பெற்ற ஆளவந்தார் –
அவ்வர்த்த விசேஷங்களைத் தம்முடைய திவ்ய கடாக்ஷம் மூலமாகவும்
பெரிய நம்பி திருமலை நம்பி திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி திருமாலை ஆண்டான் முதலான
ஸ்வ சிஷ்ய வர்க்க மூலமாகவும் எம்பெருமானார் பக்கலிலே தேக்கி அருள-

அவை எம்பார் ஆழ்வான் -பட்டர் –நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை முதலான ஆச்சார்யர்கள் வழியாகவும்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் -கிடாம்பி ஆச்சான் -எங்கள் ஆழ்வான் -நடாதூர் அம்மாள் -முதலான ஆச்சார்யர்கள் வழியாகவும்
பிரவஹித்து அஸ்மதாதி சம்சார சேதன சமுஜ்ஜீவன சாதனங்களாக விளங்கி வாரா நின்றன –

இவர்கள் பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டர்கள் ஆகையால் இவர்கள் திவ்ய ஸூக்தி காலிலே அர்த்த பேதம் காண அவகாசம் இல்லை
ஸ்வல்ப யோஜனா பேதம் கண்டால் காணலாம் அத்தனை -நற்கதி பெற நசை இரு கலையாருக்கும் துல்யம்
முக்கிய சாதனம் ஈஸ்வர ப்ரவ்ருத்தி அல்லது ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி அன்று என்பது தென்னாச்சார்யர்களது கொள்கை
நம்முடைய பிரவிருத்தியினால் தான் நாம் பேறு பெற முடியும் என்பது மற்றையோர்களின் கொள்கை -இதுவே தலையான பேதம்

மற்ற பேதங்கள்
1-பகவத் கிருபை நிர்ஹேதுகம் -என்றும் -அவர்கள் சஹேதுகம் என்றும்
2-சேதனனைப் பெறுவது பகவல்லாபம் -ஈஸ்வரனைப் பெறுவது சேதனனது பேறு
3-பரகத ஸ்வீ காரமே ஸ்ரேஷ்டம் -ஸ்வகத ஸ்வீகாரமே தான் உள்ளது
4-பிரபத்தி அநு பாயம் -பிரபத்தி உபாயமே

5-பிராட்டிக்கு புருகாரத்வம் மாத்திரமே உள்ளது உபாயத்வம் இல்லை -பிராட்டிக்கு புருஷகாரத்தோடு மோக்ஷ உபாயத்வமும் உண்டு
6-பிராட்டிக்கு அணுத்துவமே உள்ளது -பிராட்டிக்கு விபுத்வமே உள்ளது
7-பிராட்டிக்கு ஜகத் காரணத்வம் இல்லை -பிராட்டிக்கு ஜகத் காரணத்வம் உண்டு

8-தயை என்பது பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் -தயை என்பது பர துக்க நிவாகரத்வம்
9-வாத்சல்யம் தோஷ போக்யத்வம் -வாத்சல்யம் தோஷ நிவாகரத்வம்
10-பிரபன்னனுக்கு விகித விஷய நிவ்ருத்தி தன்னேற்றம் -விகித விஷய நிவ்ருத்தி அவர்ஜனீயம்
11-எம்பெருமானுடைய வியாப்தி பரிசமாப்ய வர்த்தித்தவம் -எம்பெருமானுக்கு பரி சமாப்ய வர்த்தித்தவம் கிடையாது
12-ஜாதி நசிக்கும்-ஜாதி நசிக்க மாட்டாது
13-உபயாந்தரங்கள் ஸ்வரூப விருத்தம் -உபயாந்தரங்கள் ஸ்வரூப அநு ரூபமே
14-கைவல்ய மோக்ஷம் புநரா வ்ருத்தி அற்றது -கைவல்ய மோஷத்துக்கு புநரா வ்ருத்தி உண்டு
15-நமஸ்காரத்தில் ஸக்ருதா வ்ருத்தி -அஸக்ருன் நமஸ்காரம் வேண்டும் போதும்
16-அத்ருஷ்டார்த்த அனுஷ்டானம் என்று தனியே இல்லை -அத்ருஷ்டார்த்த அனுஷ்டானம் தனிப்பட ஆவஸ்யகம்

———-

1-நிர்ஹேதுக பகவத் கிருபை –
சர்வமுக்தி பிரசங்கம் வரும் என்று ஆஷேபம் -அதிகாரி விசேஷங்கள் இடத்திலே தானே செய்து அருளுகிறார் –
ஸ்ரீ தேசிகரும் -பரமபத சோபானத்தில் -அஞ்ஞாத யாத்ருச்சிக ஆநு ஷங்கிக ப்ராசங்கிக சாமான்ய புத்தி மூல
ஸூக்ருத விசேஷங்களை வியாஜமாகக் கொண்டு விசேஷ கடாக்ஷம் பண்ணி -என்று அருளிச்ச செய்தார்
இதில் வியாஜமாகக் கொண்டு என்றதையும் சகியாமல் அவ்யாஜ கிருபையையும் அருளிச் செய்து போந்தார்
பொருமா நீள் படை -1-10-ஆறாயிரத்தில் இல்லாத நிர்ஹேதுக கிருபா பிரபாவம் -பட்டர் நிர்வாகம் –
இத்தையே ஸ்ரீ தேசிகரும் திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளியிலே அருளிச் செய்கிறார்

த்ரிபாத் விபூதியில் பரிபூர்ண அனுபவம் நடவா நிற்க –என்னூரைச் சொன்னாய் என் பேரைச் சொன்னாய்
என் அடியாரை நோக்கினாய் அவர்கள் விடாயைத் தீர்த்தாய் அவர்களுக்கு ஒதுங்க நிழலைக் கொடுத்தாய் என்னுமா போலே
சிலவற்றை ஏறிட்டு மடி மாங்காய் இட்டு –ஜென்ம பரம்பரைகள் தோறும் யாதருச்சிகம் ப்ராசங்கிகம் ஆநு ஷங்கிகம் என்கிற
ஸூஹ்ருத விசேஷங்களைக் கற்பித்துக் கொண்டு இன்றைப் பத்தாக்கி நடத்திக் கொண்டு போரும்-என்ற
ஆச்சர்ய சூர்ணிகையை அநவரதம் ஸ்ரீ தேசிகரும் சிந்தை செய்து போந்தவர் என்று அறியும் படி அன்றோ இவர் ஸ்ரீ ஸூக்தி கள்

—————

2-சேதனனைப் பெறுவது ஈஸ்வரனுக்கு பேறு –
சாஸ்திரங்கள் மேல் எழ பார்க்கு பொழுது ஈஸ்வரனை-ப்ராப்யன் என்றும் -சேதனனை ப்ராப்தா என்றும் சொல்வதாகத் தோன்றும் –
தேசிகருக்கும் சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு பேறு என்பதே திரு உள்ளம்
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய தாத்பர்ய சந்திரிகையில் -மன் மனா பவ -விவரணத்தில் –
ஆஸ்ரித சம்ரக்ஷணம் ஸ்வ லாபம் மத்வா ப்ரவர்த்ததே -என்று அருளிச் செய்கிறார்
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் -மூன்று தடவை -அவனது பசி முக்தாத்மாவால் தீரும் என்பது ஸ்பஷ்டம் –
மஹாத்மா ஸூ துர்லபம் -என்று அன்றோ அவனது வார்த்தையும் –
ப்ரஹர்ஷயாமி -ஆனந்திக்கப் போவது எப்போது என்கிறார் ஆளவந்தாரும்
தன்னுடைய அனுபவத்தால் ஈஸ்வரனுக்கு பிறக்கும் ஹர்ஷமே இறே சேதனனுக்கு பிராப்யம் –
ஞானினம் லப்த்வா -ஸ்ரீ தேசிகரும் இதற்கு வியாக்யானம் –
ரஹஸ்யார்த்தங்களை அதிகரித்து ஆழ்ந்த அர்த்தம் அறிபவர்களே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
தேசிகர் -குருபரம்பரா சாரத்தில் எம்பெருமானார் திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி பக்கலிலே
ரஹஸ்யார்த்தங்களை அதிகரித்தனர் என்னால் சிஷித்தார் -என்கிறார்
ஆழி சூழ் உலகை எல்லாம் பரதன் ஆழ நீ போய்த் தாழ் இரும் சடைகள் தாங்கி தாங்கரும் தவம் மேற்கொண்டு
பூழி வெங்கானம் நண்ணிப் புண்ணிய புனல்கள் ஆடி ஏழு இரண்டின் ஆண்டு வா என்று பேச இழிந்து
இப்பொழுது எம்மனோரால் இயம்புதற்கு எளிதோ என்று வெறுத்து எழுத்தாணியை யம் ஏடுகளையும் கட்டி வைத்து கண் உறங்க கனவில் –
காகுத்தன் காட்டவே கண்ட கம்பர் -ஒப்பதே முன்பு பின்பு வாசகம் உணரக் கேட்ட அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரையினை வென்றது அம்மா –
அப்படிப்பட்ட தேசிகர் உருகி உள் கனிந்து வெளியிட்ட அர்த்த விசேஷங்கள் ஆச்சார்ய பரம்பரை
இடையறாமல் தொடர்ந்து வந்தர்களுக்கு அன்றோ தோற்றும் -நவீனருக்குத் தோற்றாதே
இடையறாதத் தொடர்பு வந்து இருந்தால் அன்றோ இத்தகைய அர்த்தச் சுவைகளில் அபி நிவேசம் உண்டாகும்

———————————-

3-பரகத ஸ்வீகாரமே ஸ்ரேஷ்டம்
மர்க்கடகி சோர நியாயம் -மார்ஜாரகி சோர பியாயம் –
அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அரிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி –
ஸ்ரீ கீதையில் -8-14- அநந்ய சேதாஸ் சததம் யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யச -தஸ்யாஹம் ஸூலப பார்த்த நித்ய யுக்தஸ்ய யோகி ந —
ஞானீ து ஆத்மய்வ மே மதம் -அறிவார் உயிரானாய் -அவனுக்கு நான் ஸூலபன்-என்பதற்கு
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -என்னோடு எப்போதும் கூடி இருக்க விருப்பமுடையவனுக்கு எளிதாக அடையத் தகுந்தவன் நான் –
அவன் பிரிவைப் பொறுக்க மாட்டாதவனாய் -அவனைப்பிரிந்து தரித்து இருக்க மாட்டாதவனாய் -நானே அவனை வரிக்கிறேன் –
ததாமி புத்தி யோகம் -என்னை அடைய உபாசனத்தின் பரிபக்குவ நிலையையும் –அதற்குள்ள பிரதிபந்தகங்களை போக்கியும் –
என்னிடத்தில் அதீத ப்ரீதி -முதலியவற்றையும் நானே அளிக்கிறேன்
இது பரகத ஸ்வீ காரத்தை தெளிவாக்க காட்டி ஸ்வ கத ஸ்வீ கார பற்றாசை நன்றாக கழிக்கிறது –
இத்தலையில் விளைவது எல்லாம் அவனது கிருஷீ பலம் அடியாகவே தானே –
தாத்பர்ய சந்திரிகையிலும் சேதனன் தலையிலே ஒன்றையும் நினையாமல் அனைத்தும் பரமாத்மா தலையிலே வைத்து
இது அதிவாதம் அன்று -உபநிஷத் ஸித்தமான அர்த்தம் -நாயமான-இத்யாதி ஸ்ருதி -வாக்கியம் –
புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் உன் அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -பற்றும் பற்று அன்று -எம்பெருமான் தானே பற்றுவித்தான் –
அவன் கிருஷி பலம் தானே –

—————————————–

4-பிரபத்தியும் உபாயம் அன்று –
ந்யாஸ சாதக ஸ்லோகம் -ஸ்வ சப்தம் ஒன்பதில் கால் அருளிச் செய்து தேசிகர் சேதனனுடைய பிரயத்தனம்
நாற்றம் வேர் அற அறுக்கப்பட்டமை ஸ்பஷ்டம் –
எம்பெருமானையே உபாயமாக அத்யவசிக்குமதுவே பிரபத்தி -இது எங்கனம் தன்னிடத்தில் உபாயத்வ புத்தியை ஸஹிக்கும் –
பிரபத்தி என்னும் வாஸ்து சித்திக்கும் பொழுதே அதனது அநுபாயத்வமும் தெரிய தீரும் என்பதை
நியாய சித்தாஞ்சனத்தில் ஜீவ பரிச்சேதத்தில் காட்டி அருளுகிறார் –
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -பிரபத்தி விதிக்கப்பட்டு இருப்பதால் உபாயம் என்று சொல்லலாமோ என்னில் –
இதில் இதர அபேக்ஷ உபாயத்வம் -அன்றோ விதிக்கிறான்
இசைவித்து உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான் –
ஸ்வீ காரம் தானும் அவனாலே வந்தது -ஸ்ருஷ்ட்டி அவதார முகத்தால் பண்ணின கிருஷி பலம் -என்ற ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யருடைய
ஸ்ரீ ஸூ க்திகளுக்குச் சேர ஸ்ரீ தேசிகரும் -நிதானம் தத்ராபி ஸ்வயம் அகில நிர்மாண நிபுண —
சேதனன் தலையிலே சிறு நாற்றத்தையும் சஹியாத அறவே துடைத்து ஒழிக்கும் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் அன்றோ இவை
புழு குறித்தது எழுத்து ஆமாபோலே -அது வளைந்து செல்லும் பொழுது ஏதோ எழுதினால் போலே தோன்றுமே
அதே போலே -உப நிபாதிந=தன்னிடம் யாதிருச்சிகமாக வந்து சேருமவர்களான-ந =நம்மை /
பாதி = இயற்கையான இன்னருளாலே குளிரக் கடாக்ஷித்து ரஷித்து அருளுகிறார்
ரஹஸ்ய த்ரய சாரத்துக்கு அடுத்து சாதித்த சாரசாரம் -19-ரஹஸ்ய கிரந்தம் –
இதில் -இப்படி விதேயமான பிரபதனத்தை சிலர் அதிகாரி விசேஷணம் -சம்பந்த ஞான மாத்திரம் -அசித் வியாவ்ருத்தி மாத்திரம் –
சைதன்ய க்ருத்யம் -சித்த சமாதானம் -என்றால் போலே சொல்லுமதுவும் -இவ்விதிக்கும் இத்தை விஸ்தரிக்கும் சாஸ்திரங்களும்
இவற்றுக்குச் சேர்ந்த உபபத்திகளுக்கும்-நிதானம் தத்ராபி ஸ்வயம் அகில நிர்மாண நிபுண -இத்யாதி வாக்யங்களுக்கும்
அநு குணமாக வேண்டுகையாலே
நானே நாநா வித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் என்று நிற்கிற நம்மை சர்வேஸ்வரன் ரஷிக்கிற இடத்தில்
வந்து அடைந்தேன் என்று நாம் பண்ணுகிற அற்பமான வசீகரண யத்னம்-அதுவும் அவனது இன்னருளே –
இசைவித்து என்னை -இத்யாதிகளில் படியே அவன் தானே காட்டி ப்ரவ்ருத்திப்பித்ததொரு வியாஜ்யம் மாத்திரம் யன்றோ
என்று சித்த உபாய பிரதான அனுசந்தானத்தில் தாத்பர்யம் –

——————————————

5/6/7-ஜகத் காரணத்தவம் மோக்ஷ பிரதத்வம் விபுத்வம் -பிராட்டி விஷயம்
ஸ்ரீ யாதவாப்யுதயம் -3-ஸ்லோகத்தில் -சி கண்டகம் நிஷ்ப்ரதிமம் ஸ்ருதீ நாம் ஸ்ருங்கார லீலோபம விஸ்வ க்ருத்யம்
அதீயதே தன் மிதுனம் ஸ்வ பாவாத் அந்யோன்ய ஜீவாதும் அநந்ய போக்யம் –என்பதில்
ஸ்ருங்கார லீலோபம விஸ்வ க்ருத்யம்-ஸ்ருங்கார லீலாவத் அநாயாச ஸாத்ய-விநோத ரூப -ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹார க்ருத்யம் –
இந்த ஸ்லோகத்தில் மட்டும் மிதுனம் சப்தம் -முன்னும் பின்னும் பிராட்டியை மட்டுமே குறித்து ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ரீ ஸ்துதியிலும் -யத் சங்கல்பாத் பவதி கமலே யத்ர தேஹிந்ய மீஷாம் ஜென்ம ஸ்தேம ப்ரலய ரஸநா ஜங்கமா ஜங்கமா நாம்
தத் கல்யாணம் கிமபி யமினாம் ஏக லஷ்யம் சமாதவ் பூர்ணம் தேஜஸ் ஸ்புரதி பவதீ பாத லாஷார சங்கம் -என்று
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் முதலான பூர்வர்கள்
ஆப வர்க்கிக பதம் சரவஞ்ச குர்வன் ஹரி –
யஸ்யா வீஷ்ய முகம் தத் இங்கித பராதீனோ விதத்தே –இத்யாதிகளை பின்பற்றியே அருளிச் செய்தமை ஸ்பஷ்டம்
ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரத்திலும் -பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரத்தில் –
ஈஸ்வரனுக்கு சத்ர சாமராதிகளைப் போலே லக்ஷணமாகச் சொன்ன -ஜகத் காரணத்வ -மோக்ஷ பிரதத்வ -சர்வ ஆதாரத்வ –
சர்வ நியந்த்ருத்வ -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ சரீரத்வ -சர்வ சப்த வாச்யத்வ -சர்வ வேத வேத் யத்வ -சர்வ லோக சரண்யத்வ –
சர்வ பல பிரதத்வ -லஷ்மீ ஸஹாயத்வாதிகள் -பிரதி நியதங்கள் என்று அருளிச் செய்யப்பட்டது –
இதில் ஜகத் காரணத்தவம் முந்துறச் சொல்லி லஷ்மீ ஸஹாயத்வத்தைச் சொல்லி இருக்கையாலே
இவை ஸ்ரீ லஷ்மீயினிடத்தில் அசம்பாவிதம் என்றதாயிற்று –
இவை -விநத விவித பூத வ்ராத ரக்ஷைக தீஷே -என்ற இடத்து ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே –
ஜகத் காரணத்வ மோக்ஷ பிரதத்வே ஹி ராஜ்ஞ சத்ர சாமரவத் ப்ரஹ்மண அசாதாரண சிஹ்னம்-என்று அருளிச் செய்து இருப்பதைப் பின்பற்றியதே
முனி வாஹன போகத்தில் ஆதி -என்னும் இடத்துக்கும் இப்படியே –
நியாய சித்தாஞ்ச ஜீவ பரிச்சேதத்திலும் -சில்லரை ரஹஸ்யங்களிலும் இப்படியே –
அவற்றில் ரஹஸ்ய ரத்னாவளியில் –ஸ்ரீ மானான நாராயணன் ஒருவனும் சர்வ ஜீவர்களுக்கும் தஞ்சம் –
சர்வ ஸ்வாமிநி யாய் -சர்வேஸ்வரனுக்கு சேஷமாய் -ஸஹ தர்ம சாரிணியான பெரிய பிராட்டியார்
இத்தலையிலே வாத்சல்ய அதிசயத்தாலும் அத்தலையில் வாலப்ய அதிசயத்தாலும் புருஷகாரமாய்க் கொண்டு இஜ்ஜீவர்களுக்குத் தஞ்சம் ஆகிறாள்
இப்படி நிஸ் சந்தேகம் இல்லாமல் பல இடங்களிலும் இவர் தாமே அருளிச் செய்துள்ளார்
சதுஸ் ஸ்லோகி மூன்றாவது ஸ்லோக பாஷ்யத்தில் -மோக்ஷ பிரதே பகவதி முமுஷானாம்-கடக தயா ஏஷ திஷ்ட தீதி சர்வ சம்மதம் என்று
எம்பெருமான் தான் மோக்ஷம் அளிப்பவன் -அத்தைப் பெறுவிப்பவளாக மாத்திரம் பிராட்டி இரா நின்றாள்
பிராட்டிக்கு புருஷகாரத்வம் உண்டு என்று இசைந்தான பின்பு அவளுக்கு உபாயத்வம் உண்டு என்று வாய் திறக்க வழியே இல்லையே
இவளோடு கூடிய வஸ்துவினுடைய உண்மை -ஸஹ ஸ்ரீ லஷ்மீகனான சர்வேஸ்வரனுக்கே சாம்ராஜ்யம் சம்மதமான பின்பு
தனித்து பிராட்டியைப் பிடித்துக் கொண்டு மன்றாட இடம் இல்லையே
நியாய சித்தாஞ்ச வியாக்யானத்தில் -ஸ்ரீ ரெங்கராமாநுஜ ஸ்வாமி -பிராட்டியை
ஜீவ கோடியில் சேர்ந்தவளாகக் கொள்ளில் விரோதம் இல்லை –
ஆக பிராட்டிக்கு அணுத்துவம் ஒழிய விபுத்வம் இல்லை என்பதே தேசிகர் பக்ஷமும் –

———————————–

8-தயை -பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் -பர துக்க துக்கித்வம் –
எம்பெருமானுக்கு பர துக்க நிராகரண இச்சை இல்லை என்று யாருமே சொல்லார் -அது சாமான்ய குணம் ஒழிய விசேஷ குணம் இல்லையே
நண்ணாதார் முறுவலிப்ப நல்லுற்றார் கரைந்து ஏங்க -கரைந்து ஏங்குவதே நல்ல குணம்
குண பரிவாஹ ஆத்மாநாம் ஜன்மானாம்–திருக்குணங்களை வெளியிட்டு அருளவே திருவவதாரங்கள் –
தயா சதகத்தில் -சம்சாரிகளை நோக்கி எம்பெருமான் ஜாத நிர்வேதன் ஆகிறான் -என்று ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்கிறார் –

————————-

9-வாத்சல்யம் தோஷ போக்யதா ரூபம்
வல்வினையேனை ஈர்கின்ற குணங்களை யுடையாய் —அழுக்கு உடம்பை போக்யதா புத்தி கொண்டமையை
செஞ்சொற் கவிகாள் -காட்டி அருளியது ஸ்வ ஜன தனு க்ருத அத்யாதரம் -என்று
ஆழ்வார் விஷயத்தில் மட்டும் நில்லாமல் ஆழ்வார் அடியார்கள் அளவிலும் அவனது விருப்பம் செல்வதை தேசிகன் அருளிச் செய்கிறார்
என்னுடைய ஹேயமான சரீரத்தில் நீ எப்படி வஸிக்கிறாய் என்று கேளாமல்
பலாப்பழத்தை மொய்த்துக் கொண்டு கிடக்குமா போலேயும்
வண்டுகள் தண் தாமரையின் தேனை மொய்த்து கொண்டு கிடக்குமா போலேயும்
பரம ஆதாரம் காட்டிக் கொண்டு கிடக்கிறாயே இது என்னே என்று வியந்து தேசிகரும் தம் அளவில் காட்டியத்தை அருளிச் செய்கிறார்-
கட உபநிஷத் -2-4-12–ந விஜூ குப்சதே -மூலத்துக்கு -வெறுப்பு இல்லாதே இருக்கிறான் -என்று மட்டும் சொல்லாமல்
வாத்சல்யாதிசயாத் -என்று அதற்கு காரணம் வியாக்யானம்
எற்றே தன் கன்றின் உடம்பின் வழுவன்றோ காதலிப்பது அன்று அதனை ஈன்று உகந்த ஆ —
ஸஹஸ்ரநாம வத்ஸல -திரு நாமத்துக்கு பட்டர் பாஷ்யம் இத்தையே விவரிக்கும்

——————————-

10-விஹித விஷய நிவ்ருத்தி தன்னேற்றம்
உத்தம அதிகாரி லக்ஷணமாக ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில் மூன்று சூரணைகள் உண்டே
ஸ்ரீ கீதை -7-29—தே ப்ரஹ்ம தத் விது க்ருத்ஸ்ன மத்யாத்மம் கர்மசாகிலம் -என்றதும்
கிம் தத் ப்ரஹ்ம கிமத்யாத்மம் கிம் கர்ம புருஷோத்தம –என்று -8-1-/2-ஸ்லோகங்களில் அர்ஜுனன் கேட்க
பூத பாவோத் பவ கரோ விஸர்க்க கர்ம ஸம்ஜ்ஜித–தெரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியும் நல்லது அன்று கேட்டது விடத்தக்கது –
ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்தி -இத்தை ஸ்த்ரீ புருஷ சம்யோகம் -க்ருஹஸ்தா தர்ம கர்மமே யாகிலும் விசிஷ்ட அதிகாரிக்கு
ஜுகுப்ஸநீயமே -சதசம்ப்ரதாய சித்தாந்தம் -தாத்பர்ய சந்திரிகையும் இத்தையே விவரிக்கும்

—————————

11-எம்பெருமானுடைய வியாப்தி பர்சமாப்ய வர்த்தித்தவம் –
உள்ளும் புறமும் அனைத்திலும் -அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்திதி –
பரந்த தண் பரவையுள் நீர் தொறும் பரந்துளன் –
அதி ஸூஷ்மமாய் இருந்த அசித் வஸ்துக்களிலும் வியாபித்து அவற்றின் உள்ளே பிரகாசிக்கிற சித் வஸ்துக்களிலும்
ஸ்தூலமான அண்டத்தில் வியாபித்தால் போலே அநாயாசத்தாலே அங்குசிதனாய்–ஆறாயிரப்படி –
வியக்திகளில் ஜாதியானது பரிசமாப்யமாக வர்த்திப்பது போலே ஜல பரம அணுவிலும் அதி விசாலமான
ப்ரஹ்மாண்டத்திலே இருப்பது போலே நெருக்குண்ணாமல் நிறைந்து இருக்கிறான் –
நியாய சித்தாஞ்சனத்திலே -ஸர்வத்ர பூர்ண ஏவ-
அணுவில் உள் இல்லையே -பூர்வ பக்ஷம் -ஒன்றிலே பரிசமாப்தமாக வர்த்தித்தால் மற்று ஒன்றில் இருக்காதே என்பதும் பூர்வ பக்ஷம்
க்ருஸ்த்ன ப்ரஸக்திரித்யாதி -பூர்வ பக்ஷ சூத்ரம் /
ஸ்ருதேஸ்து சப்த மூலத்வாத்–சித்தாந்த சூத்ரம் மூலமாகக் கொண்டே விவாத விஷயம் உபஸம்ஹாரம் –
அகடிதகடநா சமர்த்தனால் முடியாதது ஒன்றுமே இல்லையே

—————————————————

12-ஜாதி நசிக்கும் –
மோஷார்த்தமாக ப்ரஹ்ம விதியையே வித்யை ஆகும் -மற்றவை செருப்பு குத்த கற்ற கல்வி போன்றதே
ஜாதி -ஆஸ்ரமம் -கல்வி -ஒழுக்கத்தால் -உதகர்ஷம் -பக்தி என்னும் பெரும் செல்வம் இல்லாத போது பயன் இல்லையே –
பாகவத உத்தமர்கள் க்வசித் க்வசித் என்று ஆரோ இடங்களில் தோன்றுகை அசம்பாவிதம் இல்லையே –
அன்னவர் திறத்தில் நாம் பிரதிபத்தி குன்றாமல் இருக்க வேணுமே –
இத்தை சிஷிக்கவே பல இடங்களிலும்–அருளிச் செயல்களிலும்-ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –ஆச்சர்ய ஹிருதயம் -ரஹஸ்ய த்ரய சாரம்
இத்தை அருளிச் செய்து போயினர் நம் முன்னோர்

————————————————

13-உபாயாந்தரங்கள் ஸ்வரூப விருத்தம்
அத்யந்த பரதந்த்ரராக இருக்கவே நம் பூர்வர்கள் ஞான சக்தாதிகளால் பூர்ணராக இருந்தாலும் உபசானாதிகளை
அப்ராப்தம் என்று விட்டார்கள் -ஸ்வரூப விரோதம் என்று விட்டால் தானே மறுவலிடாது ஒழியும்
இத்தை ஸ்வாமி தேசிகரும் -யாவதாத்ம நியத த்வத் பரதந்தர்ய உசித -என்று காட்டி அருளுகிறார்
பக்தி முதலாம் அவற்றில் பதி எனக்கு கூடாமல் -அடைக்கலப்பத்துச் செய்யுள் –
அகிஞ்சனனாய் அநந்ய கதியாய் இருக்கும் அதிகாரிக்கு அத்யந்த பாரதந்தர்ய ஸ்வரூபத்துக்கு சேராதே –

—————————————

14-கைவல்ய மோக்ஷம் பற்றி –
மீட்சி இல்லாத ஒன்றே என்பது தான் சம்ப்ரதாயம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் –போகாபவர்க்க ததுபாயகதீ-என்பதற்கு
பெரியவாச்சான் பிள்ளை கைவல்யம் அபவர்க்க பதமாகவும் தேசிகர் போக பதமாகவும் கொண்டு வியாக்யானம்
கீதா பாஷ்யத்தில் பஞ்சாக்கினி வித்யா நிஷ்ட கேவலனுக்கு -ப்ரஹ்மாத்மக ப்ரக்ருதி வியுக்த ஆத்மஸ்வரூப உபாசனத்தையும் –
ப்ரக்ருதி வியுக்த ஆத்மஸ்வரூப அவாப்தி ரூப பலத்தையும் அர்ச்சிராதி கத்தியினால் பரமபத பிராப்தியையும்
புநரா வ்ருத்தி இல்லாமையையும் அருளிச் செய்துள்ளார்
ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலோ கேவலனுக்கும் ப்ரஹ்ம பிராப்தி உண்டு என்றது தத் க்ரது நியாயத்தைப் பற்றி –
ப்ரஹ்மாத்ம ஸ்வ ஆத்ம உபாசனத்துக்கு ஏற்ப பலனாக விசேஷண தயா ப்ரஹ்மத்துக்கு ப்ராப்யத்வம் தேறுகையாலே
ப்ரஹ்ம பிராப்தி சொன்னது பொருந்தும் –
பிரதானமாய் இருக்க வேண்டிய ப்ரஹ்ம அனுபவம் அப்ரதானமாய் ஆத்ம அனுபவமே பிரதானமாய் இருக்கையாலே
அன்றோ கைவல்யம் ஆகிறது

———————————————–

15-ஸக்ருத் பிரணாமத்தைப் பற்றி
ஒரு கால் நமஸ்காரத்தாலே ஸ்வ நிகர்க்ஷமும் பர உத்கர்ஷமும் தேறும்
சாஸ்திரத்தில் ஒற்றைக்கையால் நமஸ்கரிப்பது அபசாரம் என்று சொல்லி இருப்பது போலே
ஒரு கால் மட்டும் நமஸ்காரம் அபசாரம் என்று சொல்லப்பட வில்லை –
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் -ப்ரணம்ய உத்தாய உத்தாய புந புந ப்ரணம்ய –தொழுது எழுந்து எழுந்து மீண்டும் தொழுது என்பது
ஒரே இடத்தில் இருந்து செய்பவற்றை சொல்ல வில்லை
எம்பெருமானைக் கிட்டும் அளவும் காலால் நடந்து செல்லாமல் தெண்டன் இட்டுக் கொண்டே வழியைக் கடந்து அணுக வேண்டும்
நித்ய கிரந்தத்தில் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஸக்ருத் நமஸ்காரம் அருளிச் செய்துள்ளார்
ஸ்தோத்ர ரத்னம் -21-நமோ நமோ -என்பதை சாசன அலங்காரம் என்றே வியாக்யானம்

————————————————-

16-அத்ருஷ்டார்த்தம் என்னும் சரணாகதி அனுஷ்டானத்தைப் பற்றி –
சமாஸ்ரயணம்–ஆச்சார்யரால் பெரும் பேறுகளுக்கு எல்லாம் ஸூசகம்
ஆச்சார்யனால் க்ருதக்ருத்யனாய் செருவிக்கப் பெருக்கையே சமாஸ்ரயணம் -பகவத் ஆஸ்ரயணித்தில் பர்யவசிக்கும்
தாப புண்ட்ரஸ் ததா நாம மந்த்ரோ யாகச்ச பஞ்சம அமீ பரம ஸம்ஸ்காரா பாரமைகாந்த்ய ஹேதவே
ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்யத்ரய சாரம் -க்ருதக்ருத்யாதிகாரத்தில்-அநாதி காலம் ஆஞ்ஞாதி லங்கனம் அடியாக யுண்டான
பகவத் நிக்ரஹத்தாலே சம்சரித்துப் போந்த நமக்கு அவசர பிரதீக்ஷையான பகவத் கிருபை அடியாக யுண்டான
சதாசார்ய கடாக்ஷ விஷயீ காரத்தாலே வந்த த்வய உச்சாரண அநுச்சாரணதாலே பிரபத்தி அனுஷ்டானம் பிறந்த பின்பு
சரண்ய பிரசாதங்களிலே இதுக்கு மேல் ஓன்று இல்லாமையால் நிக்ரஹ ஹேதுக்களை எல்லாம் க்ஷமித்துத்
தீர்ந்த அடியவர் தம்மைத் திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல சர்வ சேஷியான ஸ்ரீயப்பதி தன் பேறாகத் தானே ரஷிக்கும் என்று
தேறி நிர்ப்பரனாய் இரு என்கை -இது மாஸூச என்கிற சரண்யா வாக்யத்திலும் தீர்ந்த பொருள் அன்றோ –
நியாஸ திலகத்திலும் ச்ருத்வா வரம் தத் அநு பந்த மதா வலிப்தே-என்று அருளிச் செய்கிறார்
ஞான ஹீன சிஷ்யன் குருடன் போலே -ஆச்சார ஹீன சிஷ்யன் நொண்டி போலே
இப்படிப்பட்ட சிஷ்யன் ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடைய குருவை அடைந்தே புருஷார்த்த சித்தி பெற வேண்டும்
புங்க்தே போகான் அவிதித ந்ருபஸ் சேவகஸ்ய -என்று ராஜசேவை பண்ணின அமாத்யன் சந்ததியார் பலனை அனுபவிக்கும் பொழுது
ராஜாவின் முகத்தை பார்த்து இருக்க வேண்டியது இல்லை அன்றோ –
தாம் அமாத்யனுடைய சந்ததியே என்னும் இடத்தை மூதலிக்க வேண்டியது ஓன்று தவிர வேறு ஒரு கிருத்யமும் இல்லை யன்றோ சந்ததியாருக்கு

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் இது கொண்டு ஒருங்க விடுகிறார் -சில எடுத்துக்காட்டுக்கள்-

October 21, 2018

ஸ்ரீ கீதை சாரம் – சததம் கீர்த்த யந்த யோக க்ஷேமம் வாஹம் யஹம் –
அலாப்ய லாபம் -கிடைக்காத பக்தி கிடைக்கவும் -கிடைத்த பக்தி பல பர்யந்தம் தங்கவும் –
திரு நாம சங்கீர்த்தனம் -எத்தைக் கொண்டு-ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் கொண்டு —
இப்படி நெருங்கின சம்பந்தம் ஸ்ரீ கீதைக்கும்ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்துக்கும் –
சோகமுடைய நாம் அனைவருக்கும் அருளிச் செய்த மருந்தும் விருந்தும்

மன்மனா பவா மத் பக்தா -என்பதில் -மன்மனா பவா -என்னிடத்தில் மனத்தை வை –
சங்கரர் வாஸூ தேவன் இடம் என்று பாஷ்யம்
இவரோ மன் மனா பவ -மயீ -சர்வேஸ்வர-
1-நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -2-கல்யாணை ஏக கதனாய்–3-சர்வஞ்ஞனாய்–4-ஸத்ய சங்கல்ப -5–நிகில ஜகத் ஏக காரணனாய் –
6-பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணி -7-புருஷோத்தம -8-புண்டரீக தள தீஷணனாய் -8-ஸ்வேச்சா நீல ஜீமுத சங்காஸே யுக பதித தினகர சஹஸ்ர சத்ருச தேஜஸி –
9-லாவண்ய அம்ருத மஹாததவ்-10-உதார பீவர சதுர் பாஹு -11-அதியுஜ்வல பீதாம்பர –
12-அமல கிரீட மகர குண்டல ஹார கேயூர கடக பூஷிதே –13-அபார காருண்ய -14-ஸுசீல்ய -15-ஸுந்தர்ய –
16-மாதுர்ய -17-கம்பீர ஒவ்தார்ய வாத்சல்ய ஜலதவ்–18-அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யே சர்வ ஸ்வாமினி
தைல தாராவத் அவிச்சேதன நிவிஷ்தமான பாவ -என்று – 18 -விசேஷணங்கள் —

——————————————-

தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவம் அக்ஷிணீ–
கம்பீர அம்பா ஸமுத்பூத ஸ்ம்ருஷ்ட நாள ரகிகர விகஸித சிக புண்டரீக தள அமலாலய தேஷிணீ“
1-நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் என்று ஒருவன் -திருமடல் /
2-அழறலர் தாமரைக் கண்ணன் -திரு விருத்தம் -58-/
3-தண் பெரும் நீர் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் -திருவாய் மொழி /
4-எம்பிரான் தடம் கண்களை -மென்கால் கமலத் தடம் போல் பொலிந்தன-திரு விருத்தம் -42-/
5-அஞ்சுடர வெய்யோன்—-செஞ்சுடர்த் தாமரைக் கண் செல்வனும் -திருவாயமொழி /
6-செம் தண் கமலக் கண் –சிவந்த வாயோர் கரு நாயிறு அந்தமில்லா கதிர் பரப்பி வளர்ந்தது ஒக்கும் அம்மனே -திருவாய் மொழி /
7-செம் கமலம் அந்தரம் சேர் வெம் கதிரோற்கு அல்லால் அலராவால்–பெருமாள் திருமொழி-5-6 /
8-தாமரைத் தடம் பெரும் கண்ணன் என்று பல இடங்களிலும் /-
9-நீலத் தட வரை மேல் புண்டரீக நெடும் தடங்கள் போலே எம்பிரான் கண்ணின் கோலங்கள் திரு விருத்தம் /
10-தாமரை நீள் வாஸத் தடம் போல் வருவான் /கமலக் கண்கள் அமலங்களாக விழிக்கும் /
11-கரியவாகி புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி ஓடி நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் /
இப்படி அருளிச் செயல்களில் உள்ள அமுத வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்து அன்றோ ஸ்வாமி வியாக்யானம்-

————————————-

அகில ஜகத் ஸ்வாமின் அஸ்மின் ஸ்வாமின் —

———————–

வேதப்பொருளே -என் வேங்கடவா –பெரியாழ்வார் -2-9-6-

காரணா கடலைக் கடைந்தானே எம்பிரான் என்னை யாளுடைத் தேனே -5-1-9–

—————————

ஞானமாகி ஞாயிறாகி ஓர் எயிற்று என்னமாய் கிடந்த மூர்த்தி எந்தை பாதம் எண்ணியே –திருச்சந்த -114-

————–

அண்டர்கோன் அணி அரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் –அமலனாதி -10-

—————————————–

இந்திரற்கு அருளி எமக்கும் ஈந்தருள் எந்தை எம்மடிகள் எம்பெருமான் –பெரிய திருமொழி –1-4-7-

தன் அடியார்க்கு இனியன் எந்தை எம்பெருமான் –2-2-8-

இன் துணைப் பதுமத்து அலர்மகள் தனக்கும் இன்பன் நற் புவி தனக்கு இறைவன் தன் துணை
ஆயர் பாவை நப்பின்னை தனக்கு இறை மற்றையோர்க்கு எல்லாம் வன் துணை பஞ்ச பாண்டவர்க்காகி
வாயுரை தூது சென்று இயங்கும் என் துணை எந்தை தந்தை தம்மானைத் திருவல்லிக்கேணிக் கண்டேனே –பெரிய திருமொழி -2-3-5–

கணங்கள் ஏத்தும் நீண்டவத்தைக் கரு முகிலை எம்மான் தன்னை —2-5-2-

குடமாடு கூத்தன் தன்னைக் கோகுலங்கள் தளராமல் குன்றம் ஏந்திக் காத்தானை எம்மானை -2-5-4-

வேதியா அரையா உரையாய் ஒரு மாற்றம் எந்தாய் -3-5-9-

நந்தா விளக்காய் அளத்தற்கு அரியாய் நர நாரணனே கரு மா முகில் போல் எந்தாய் -3-8-1-

அன்று குன்று கொடு குரை கடலைக் கடைந்து அமுதம் அளிக்கும் குரு மணி என்னாரமுதம் –3-10-2-

தசரதன் சேய் என் தன் தனிச் சரண் வானவர்க்கு அரசு –3-10-6-

களங்கனி வண்ணா கண்ணனே என் தன் கார் முகிலே –4-3-9-

குன்றம் ஏந்திக் கடும் மலை காத்த எந்தை -4-5-1-

நந்தா விளக்கின் சுடரே நறையூர் நின்ற நம்பீ என் எந்தாய் இந்தளூராய்-4-9-2-

அனைத்து உலகும் உடையான் என்னை யாளுடையான்–பெரிய திருமொழி -5-1-1-

உலகுண்டவன் எந்தை பெம்மான் -5-4-1–

மறை யுரைத்த திருமாலை எம்மானை எனக்கு என்றும் இனியானைப் பனி காத்த அம்மானை -5-6-1-

தன்னடைந்த எமர்கட்க்கும் அடியேற்கும் எம்மாற்கும் எம்மனைக்கும் அமரர்க்கும் பிரானாரை -5-6-8-

கோதில் செங்கோல் குடை மன்னரிடை நடந்த தூதா தூ மொழியாய் சுடர் போல் என் மனத்து இருந்த வேதா -6-2-9-

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவிக் கேழலாய் உலகை கிடந்த நம்பி எங்கள் நம்பி -6-10-1–

கேழலாய் உலகை கிடந்த நம்பி எங்கள் நம்பி -6-10-1-

பிரமன் சிவன் இந்திரன் வானவர் நாயகராய எங்கள் அடிகள் இமையோர் தலைவருடைய
திரு நாமம் நாங்கள் வினைகள் தவிர உரைமின் நமோ நாராயணமே -6-10-9–

நல்லாய் நர நாரணன் எங்கள் நம்பி -7-1-5–

அமரர்க்கு அரி ஏற்றை என் அன்பனை -7-3-2-

அரங்கமாளி என்னாளி விண்ணாளி-7-3-4-

விண்ணுளார் பெருமானை எம்மானை -7-3-7-

உடையானை யொலி நீர் உலகங்கள் படைத்தானை விடையானோடே அன்று விறலாழி விசைத்தானை
அடையார் தென்னிலங்கை அழித்தானை யணி  யழுந்தூர் உடையானை அடியேன் அடைந்து உய்ந்து போனேனே –7-6-3-
யணி  யழுந்தூர்  உடையானை -நித்ய விபூதி உக்தனான சம்பத்துக்கு மேலே ஓன்று காணும் -திரு வழுந்தூருக்கு கடவன் ஆனது –
கீழே உபய விபூதி யோகத்தையும் சொல்லி- யணி  யழுந்தூர்  உடையானை -என்னும் போது-அதுக்கு மேலே ஒரு சம்பத்து ஆக வேணும் இறே  –

சிறுபுலியூர் சலசயத்துள்ளும் எனதுள்ளத்துள்ளும் உறைவாரை -7-9-1-

தேவபிரான் திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன் -9-5-10-

எங்கள் எம்மிறை எம்பிரான் இமையோர்க்கு நாயகன் -9-10-1–

——————————————

வானோர்க்காய் இருந்து அமுதம் கொண்ட அப்பனை எம்பிரானை –திருக் குறும் தாண்டகம் -3-

ஆவியை அரங்க மாலை —திருக் குறும் தாண்டகம் -12-

———————————

திருமாலைச் செங்கண் நெடியானை எங்கள் பெருமானைக் கை தொழுத பின் –இரண்டாம் -90-

எங்கள் பெருமான் -இமையோர் தலைமகன் -நீ செங்கண் மால் நெடுமால் திரு மார்பா –இரண்டாம் -97-

—————————————–

எந்தை ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திருவல்லிக் கேணியான் –மூன்றாம் -16-

திருமாலே செங்கண் நெடியானே எங்கள் பெருமானே –மூன்றாம் -20-

திரு மா மணி வண்ணன் செங்கண் மால் எங்கள் பெருமான் -59-

——————————

நாராயணன் என்னை யாளி –நான்முகன்-14–

இனிது அறிந்தேன் ஈசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம் இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் –96-

——————————————-

பொங்கு முந்நீர் ஞாலப்பிரான் விசும்புக்கும் பிரான் மற்றும் நல்லோர் பிரான் கோலம் கரிய பிரான் எம்பிரான் –திரு விருத்தம் -39-

எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார் மாசில் மலரடிக்கீழ் எம்மைச் சேர்விக்கும் வண்டுகள் -54-

பார் அளந்த பேரரசே எம் விசும்பரசே எம்மை நீத்து வஞ்சித்து ஓரரசே –திருவிருத்தம்-80-

உலகளந்த மாணிக்கமே என் மரகதமே மற்று ஒப்பாரை இல்லா ஆணிப் பொன்னே அடியேன் ஆவி அடைக்கலமே -திருவிருத்தம் -85-

ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயனை -அன்று உலகு ஈரடியால் தாவின வேற்றை -எம்மானை -எஞ்ஞான்று தலைப்பெய்வனே -89-

—————————————

ஒரு பொருள் புறப்பாடின்றி முழுவதும் அகப்படக் கரந்து ஓராலிலைச் சேர்ந்த எம்பெரு மாயனை யல்லது
ஒரு மா தெய்வம் மற்றுடையோமோ யாமே –திருவாசிரியம் 7-

——————————————

எங்கள் மால் செங்கண் மால் சீறல் நீ தீ வினையோம் எங்கள் மால் –பெரிய திருவந்தாதி -2-

———————————————-

என்னுடைய இன்னமுதை எவ்வுள் பெரு மலையை –பெரிய திருமடல் -116-

மன்னும் அரங்கத்து எம்மா மணியை -பெரிய திருமடல் -118-

என் மனத்து மாலை இடவெந்தை ஈசனை -119-

மின்னி மழை தவழும் வேங்கடத்து எம் வித்தகனை -124-

மன்னிய பாடகத்து எம் மைந்தனை -127-

என்னை மனம் கவர்ந்த ஈசனை வானவர் தம் முன்னவனை மூழிக் களத்து விளக்கினை-பெரிய திருமடல் -129-

————————————-

வானோர் தனித்தலைவன் மலராள் மைந்தன் எவ்வுயிர்க்கும் தாயோன் தம்மான் என்னம்மான் –திருவாய் -1-5-9–

மாயப்பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியை தூய அமுதை -1-7-3-

அயர்வில் அமரர்கள் ஆதிக் கொழுந்தை என் இசைவினை -1-7-4-

நாதன் ஞாலம் கொள் பாதன் என் அம்மான் -1-8-10-

தனி முதல் அம்மான் கண்ணபிரான் என் அமுதம் -1-9-1-

கேழல் ஒன்றாகி கிடந்த கேசவன் என்னுடைய அம்மான் -1-9-2-

எம்பிரானை எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை தண் தாமரைக் கண்ணனை -1-10-3-

ஈசன் மணி வண்ணன் எந்தையே -1-10-6-

உம்பர் வானவர் ஆதியஞ்சோதியை எம்பிரானை -1-10-9-

வானுளோர் பெருமான் மதுசூதன் என் அம்மான் -2-3-1-

கனிவார் வீட்டு இன்பமே என் கடல் படா அமுதே தனியேன் வாழ் முதலே -2-3-5-

பன்னலார் பயிலும் பரனே பவித்ரனே கன்னலே அமுதே கார் முகிலே என் கண்ணா -2-3-7-

என் வள்ளலே கண்ணனே என்னும் பின்னும் வெள்ள நீர்க் கிடந்தாய் என்னும் -2-4-7-

அந்தாமத்து அன்பு செய்து என் ஆவி சேர் அம்மான் -2-5-1-

என் அம்மானை என்னாவி யாவிதனை எல்லையில் சீர் என் கரு மாணிக்கச் சுடரை நல்ல அமுதம் பெறற்கு அரிய வீடுமாய் -2-5-9-

வைகுந்த மணி வண்ணனே என் பொல்லாத திருக்குறளா -2-6-1–

விண்ணோர் பரவும் தலைமகனை துழாய் விரைப் பூ மருவி கண்ணி எம்பிரானை -2-6-3-

வள்ளலே மதுசூதனா என் மரகத மலையே –2-6-4 —

எந்தாய் தண் திருவேங்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் -2-6-9-

ஈசன் என் கரு மாணிக்கம் என் செங்கோலக் கண்ணன் விண்ணோர் நாயகன் எம்பிரான் அம்மான் நாராயணன் -2-7-1-

திருவிக்ரமன் செந்தாமரைக் கண் என் அம்மான் -2-7-7-

வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினன் -2-7-8-

இருடீகேசன் எம்பிரான் இலங்கையர் அரக்கர் குலம் முருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் -2-7-9-

பற்ப நாபன் உயர்வற உயரும் பெரும் திறலோன் எற்பரன் என்னை யாக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
என் அமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட நல் வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரன் -2-7-11-

மூ உலகும் காவலோன் மாவாகி ஆமையாய் மீனாகி மானிடமாம் தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே -2-8-6-

எம்மீசன் கண்ணனை -2-8-8-

அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப்பிரான் -2-8-9-

வேர் முதலாய் வித்தாய்ப் பரந்து தனி நின்ற கார் முகில் போல் வண்ணன் என் கண்ணன் –2-8-10 –

வானே ஏத்தும் எம் வானவர் ஏறே-2-9-9-

படருலகம் படைத்த எம் பரஞ்சோதி கோவிந்தா -3-1-3-

முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனே -3-2-1-

வன் மா வையம் அளந்த எம் வாமனா -3-2-2 –

பாரதப்போர் எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்த எந்தாய் -3-2-3-

பாவு தொல் சீர்க் கண்ணா என் பரஞ்சுடரே -3-2-8-

கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் எம்மானை -3-5-1-

ஆர்ந்த புகழ் அச்சுதனை அமரர் பிரானை எம்மானை -3-5-11-

கண்ணன் விண்ணோர் இறை சூரியும் பல் கருங்குஞ்சி எங்கள் சுடர் முடி அண்ணல் -3-6-5-

கடல் வண்ணன் கண்ணன் விண்ணவர் கருமாணிக்கம் எனது ஆர் உயிர் -3-6-10-

ஞாலமும் வானமும் ஏத்தும் நாறும் துழாய்ப் போதனை பொன் நெடும் சக்கரத்து எந்தை பிரான் தன்னை -3-7-3-

ஆலிலை யன்னவசம் செய்யும் படியாதும் இல் குழவிப் படி எந்தை பிரான் -3-7-10-

செம்மின் சுடர் முடி என் திருமால் -3-9-6-

கண்ணன் எம்பிரான் அம்மான் கால சக்கரத்தானுக்கே -4-3-5

ஆவி என் ஆவியை யான் அறியேன் செய்த ஆற்றையே.-திருவாய்-4-5-4-

ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மானை அமரர் தம் ஏற்றை எல்லாப் பொருளும் விரித்தானை எம்மான் தன்னை-திருவாய்-4-5-5-

நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பனை ஞாலத்தார் தமக்கும் வானத்தவர்க்கும் பெருமானை -4-5-8-

என் வள்ளலேயோ வையம் கொண்ட வாமனாவோ என்று என்று –4-7-2-

கரிய முகில் வண்ணன் எம்மான் -5-2-3

மாசறு சோதி என் செய்ய வாய் மணிக்குன்றத்தை ஆசறு சீலனை ஆதி மூர்த்தியை -5-3-1-

ஏனமாய் நிலம் கீண்ட என் அப்பனே கண்ணா என்றும் என்னை ஆளுடை வான நாயகனே மணி மாணிக்கச் சுடரே -5-7-6–

வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே உலகுக்கோர் முந்தைத் தாய் தந்தையே -முழு எழு உலகு உண்டாய் -5-7-7-

எருது எழு அடர்த்த என் கள்ள மாயவனே கரு மாணிக்கச் சுடரே -5-7-9-

அரி ஏறே என் அம் பொற் சுடரே செங்கண் கரு முகிலே எரியே பவளக்குன்றே நால் தோள் எந்தாய் உனது அருளே -5-8-7-

புணம் துழாய் முடி மாலை மார்பன் என் அப்பன் மாயங்களே -6-4-7-

மாணியாய் நிலம் கொண்ட மாயன் என் அப்பன் மாயங்களே –6-4-8-

முன் உலகங்கள் எல்லாம் படைத்த முகில் வண்ணன் கண்ணன் என்னலம் கொண்ட பிரான் -6-8-1-

யாவையும் யாவருமாய் நின்ற மாயன் என் ஆழிப் பிரான் -6-8-7-

நெடியாய் அடியேன் ஆர் உயிரே -6-10-1-

எண்ணம் புகுந்து தித்திக்கும் அமுதே இமையோர் அதிபதியே -6-10-3-

நால் தோள் அமுதே எனது உயிரே -6-10-9-

உலகம் மூன்று உடையாய் என்னை ஆள்வானே -6-10-10-

அண்ணலே அமுதே அப்பனே என்னை ஆள்வானே -7-1-1-

கன்னலே அமுதே கார் முகில் வண்ணனே கடல் ஞாலம் காக்கின்ற மின்னு நேமியினாய் வினையேனுடைய வேதியனே -7-1-2-

ஆலிலை மீது சேர் குழவி வினையேன் வினை தீர் மருந்தே -7-1-4-

அலைகடல் அரவம் அளாவி ஓர் குன்றம் வைத்த எந்தாய் -7-1-7-

என் அம்மா என் கண்ணா இமையோர் தம் குலமுதலே -7-1-8-

பொருள் பல முதல் படைத்தாய் என் கண்ணா என் பரஞ்சுடரே -7-1-9-

என் திருமகள் சேர் மார்வன் என்னும் என்னுடைய ஆவியே என்னும் நின் திரு எயிற்றால் இடந்து நீ கொண்ட
நிலமகள் கேள்வன் என்னும் அன்று உரு வேழும் தழுவி நீ கொண்ட ஆய்மகள் அன்பனே என்னும் –7-2-9-

ஆதியாய் நின்ற என் சோதியை -7-9-1-

வைகுந்தன் என் வல்வினை மாய்ந்தற செய்குந்தன் -7-9-7-

அடு படை அவித்த அம்மானே அமரர் தம் அமுதே அசுரர்கள் நெஞ்சே என்னுடை ஆர் உயிரேயோ –8-1-4-

வண் பரிசாரத்து இருந்த என் திரு வாழ் மார்வற்கு -8-3-7-

ஒரு மா முதல்வா ஊழிப் பிரான் என்னையாளுடை கரு மா மேனியன் -8-3-9-

என்னமர் பெருமான் இமையவர் பெருமான் இரு நிலம் கிடந்த எம்பெருமான் -8-4-3-

குறிய மாண் எம்மான் குரை கடல் கடைந்த கோல மாணிக்கம் என் அம்மான் -8-4-4-

எனக்கு நல் அரண் எனது ஆர் உயிரை இமையவர் தந்தை தாய் தன்னை -8-4-6-

மாயக்கூத்தா வாமனா வினையேன் கண்ணா -8-5-1-

கொண்டல் வண்ணா குடக்கூத்தா வினையேன் கண்ணா கண்ணா என் அண்ட வானா -8-5-6-

ஆயன் அமரர்க்கு அரி ஏறு எனது அம்மான் தூய சுடர்ச் சோதி -8-7-4-

என் செந்தாமரைக் கண்ணன் திருக் குறளன் -8-10-3-

பூக்கொள் மேனி நான்கு தோள் பொன்னாழிக் கை என் அம்மான் -8-10-10-

எம்மிடர் கடிந்து இங்கு என்னை ஆள்வானே இமையவர் தமக்கும் ஆங்கனையாய் -9-2-7-

காராயின காள நன் மேனியினன் நாராயணன் நாங்கள் பிரான் அவனே -9-3-1-

இவ்வேழுலகும் கொண்ட நம் திரு மார்பன் நம்மாவி யுண்ண நன்கு எண்ணினான் -9-5-5-

தென் காட்கரை என்னப்பன் கார் முகில் வண்ணன் -9-6-5-

கண்ணன் கள்வன் தனி இளம் சிங்கம் எம்மாயன் –9-9-3-

உலகு உயிர் தேவும் மற்றும் படைத்த எம் பரம மூர்த்தி பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் -10-2-7-

மணி நின்ற சோதி மதுசூதன் என் அம்மான் -10-4-7-

மன் அஞ்சப்ப பாரதத்துப் பாண்டவர்க்காப் படை தொட்டான் நல் நெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் செய்வானே -10-6-4-

ஏழ் பொழிலும் வளம் ஏந்திய என்னப்பன் வாழ் புகழ் நாரணன் -10-9-1-

கடல் கிடந்த எம் கேசவன் கிளர் ஓளி மணி முடி குடந்தை எம் கோவலன் -10-9-7–

முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா என் பொல்லாக் கனிவாய்த் தாமரை கண் கரு மாணிக்கமே என் கள்வா -10-10-1-

கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் நீலக்கடல் கடைந்தாய் –10-10-7-

—————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ புராண ரத்னம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் – –

October 19, 2018

ஸ்ரீ புராண ரத்னம் –
அத்ராஸம் மாநதம் ரத்னம் ஸ்திரம் போக்யம் ப்ரகாசகம் மஹார்கம்
மங்களம் மான்யம் ஸூ ரக்ஷம் ஸூ க்ரஹம் ந்ருணாம் –
ரத்னத்துக்கும் இந்த புராண ரத்னத்துக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை தேசிகன் –
த்ராஸம் -தோஷம் என்றபடி -பரப்ரஹ்மம் எது என்பதை தோஷம் இல்லாமல் காட்டும் –

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் -ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் -ஸ்ரீ பராசர மகரிஷியை -உதாரர் -தத்வத்ரயத்தை உள்ளபடி காட்டி அருளுவதால்
இப்புராண இறுதியிலும் -ப்ரதிஸது பகவான் அசேஷ பும்ஸாம் ஹரி அபஜென்ம ஜராதிகாம் ஸம்ருத்திம் -என்று
வாசியில்லாமல் அனைவருக்கும் அந்தமில் பேரின்பம் வழங்க பிரார்த்திக்கிறார்
இப்படிகளிலே இவருடைய வள்ளல்தன்மை பிரசித்தம் –
பரர்களை சரங்களால் -வாட்டுபவர் -பராசரர் -வசிஷ்டருடைய பேரன் -சக்தியின் குமாரர் -வியாசரின் தந்தை -சுகர் வியாசர் திருக்குமரர்-

புரா அபி நவம் -புராணம் மிக பழமையாக இருந்தும் புதிதாக -ஆராவமுதன் போலே –
ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் பெருமையையே பேசுவதால் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஆறு அம்சங்கள் கொண்டது-
மைத்ரேயருக்கு ஸ்ரீ பராசரர் உபதேசம் -பின்பு ஸூத புராணிகரால் பிரசாரம் அடைந்தது
as usual unusual –மாறுதலையே கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் ஸ்வ பாவம் என்றபடி –

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்ரீ கருட புராணம் -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் -சத்வ புராணங்கள் ஆறு
ஐந்து -சர்க்கம் பிரதி சர்க்கம் வம்ச மன்வந்த்ரம் -கிளைக்கதைகள் -புராணம் பஞ்ச லக்ஷணம் –
படைக்கப்பட்ட முறை / அழிவு / அரச வம்சம் /மனுக்கள் காலம் -தர்மம் செய்த விதங்கள் –
ந சேது ந கயா ந கங்கை -இவை அனைத்தும் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் கோடியில் ஒரு பங்குக்கு சமம் இல்லை என்பர் –
வேதேஷூ புருஷ ஸூக்தம் –ஸ்ரீ ராமாயணம் -அபாய பிரதானம் -மஹா பாரதத்தில் -ஸ்ரீ கீதை – –
தர்ம சாஸ்திரம் -மனு சாஸ்திரம் -புராணங்களில் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

பராசரம் முனிவரம் க்ருத பவ்ர்வாந்ஹ க்ரியம்
மைத்ரேய பரிபச்ச ப்ரணிபாத்ய அபிவாத்ய ச –முதல் ஸ்லோகம்

ப்ரணிபாதேந பரிப்ரச்சேன சேவயா–ஸ்ரீ கீதை -இங்கு வினை முற்று -அங்கு வினை எச்சம்

குருபரம்பரை முன்னிட்டே என்பதால் தமக்கு இரு மஹான்களின் அனுக்ரஹம் பெற்ற விருத்தாந்தம் முதலிலே அருளிச் செய்கிறார்
கல்மாஷபாதன் -என்னும் காகுத்ஸ வம்ச அரசன் -வசிஷ்டருடைய சிஷ்யன் -வேட்டையாடி விட்டு காட்டிலே ஒற்றையடிப்பாதை யாக வர –
சுகர் -வசிஷ்டருடைய மூத்த திருக்குமாரர் -மிக்க தேஜஸ்ஸூடன் எதிரே வர
அரசன் வழி விட சொல்ல -இவர் தர்ம மார்க்கம் படி அரசனே ப்ராஹ்மணனுக்கு வழி விட வேண்டும் என்பதை
தன் தந்தையின் சிஷ்யனான இவனுக்கு உணர்த்த ஹிதம் சொல்லியும் கேட்காமல்-சாட்டையினால் அடித்து துன்புறுத்த –
ராக்ஷசனாகக் கடவாய் என்று சாபமிட்டு -கிங்கரன் ராக்ஷஸனை மந்த்ர சக்தியால் ஏவிவிட –
நடுவில் ஒரு அந்தணன் இந்த அரசன் இடம் அன்னம் வேண்டா -இவன் நரமாமிசம் கலந்தத்தை கொடுக்க -அறிந்த அந்தணன் –
இவனை நரமாமிசம் உன்னும் அரக்கன் ஆவாய் என்று சாபம் இட -இரட்டிப்பாகவே கோபம் கொண்டு சக்தியையே உண்டான் –
விசுவாமித்திரர் தூண்ட மற்றும் உள்ள வசிஷ்டருடைய -100-பிள்ளைகளையும் உண்டான் -அவர் வம்சம் அழிந்தது
சக்தி மனைவி-அந்ருஸ்யந்தீ கர்ப்பிணியாய் இருந்தால் -வசிஷ்டர் புத்ர சோகத்தால் தவித்தார் –
கர்ப்பத்தில் குழந்தை வேதம் ஓதுவதைக் கேட்டார் -சக்தி இடம் கேட்டு உணர்ந்து இருந்தது -கருவிலே திருவுடைய பிள்ளை –
பிள்ளைக்கு பராசரர் -பெயர் இட்டார் -வசிஷ்டரையே அப்பா என்று குழந்தை சொல்ல –
தாயார் நடந்தத்தை சொன்னதும் -ராக்ஷஸ வம்சத்தையே அழிக்க உறுதி கொண்டார் –

சத்ர யாகம் செய்து ராக்ஷஸர்கள் மந்த்ர சக்தியால் கட்டுண்டு யாகத்தீயில் விழுந்து அழிந்தார்கள் –
ஒருவன் செய்த தீமைக்கு வம்சத்தையே அழிக்க கூடாது கோபத்தை விட வேண்டும்-
கோபத்தினால் சக்தி கொடுத்த சாபத்தால் அவரே அழிந்தார்- கோபம் புகழையும் தவத்தையும் அழிக்கும்-பக்தியையும் சிதைக்கும் –
யாகத்தை விட்டுவிடு என்று வசிஷ்டர் உணர்த்த -யாகத்தையும் நிறுத்தியதும் வசிஷ்டர் மகிழ்ந்தார் –
ப்ரஹ்மாவின் புத்திரர் புலஸ்தியர் அங்கு வர -மகிழ்ந்து உனக்கு வரம் தர விரும்புகிறேன் -புனிதமான புராணம் ஒன்றை இயற்றுவாய் –
புராண ஸம்ஹிதாகர்த்தா பவான் வத்ச பவிஷ்யதி -என்றும்
தேவதா பாரமார்த்யம் ச யதாவத் வேத்ஸ்யதே பவான் -என்றும் பரப்ரஹ்மத்தின் உண்மை நிலையையும் உணர்வாய் -என்று
ஆசீர்வாதம் செய்ய வசிஷ்டரும் புலஸ்தியர் அருளிய அனைத்தும் உண்மையாகும் -என்று ஆசீர்வாதம் செய்தார்-

விஷ்ணோ சாகாசாத் உத்பூதம் ஜகத் தத்ரைவ ச ஸ்திதம்
ஸ்திதி சம்யகரத்தாசவ் ஜகதோஸ்ய ஜகச்ச ச –

ஜகத் சர்வம் ப்ரஹ்மம் –
ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா அன்று -பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய -என்று சங்கல்பித்து –
வேர் முதல் வித்தாய் த்ரிவித காரணமும் அவனே -என்று பொதுவான கேள்விக்கு
முந்நீர் ஞாலம் படைத்த முகில் வண்ணன் என்று பதில் -இப்படி பதில் அருளிச் செய்கிறார் –

முதல் அம்சத்தில் சுருக்கமாக அருளிச் செய்ததை மேலே விவரிக்கிறார் -வைசம்பாயனர் -ஜனமேஜயன்-சம்வாதம் –
த்வாமிமவ் புருஷவ் மூடவ் துர்யோதன தசானனவ்
கோ க்ரஹம் வனபங்கம் ச த்ருஷ்ட்வா யுத்தம் புந புந –வினை முற்று இல்லாமல் சுருக்கமாக ஆர்வத்தைத் தூண்டும் ஸ்லோகம்

யன் மய ஜகத் ப்ரஹ்மன்–எத்தால் ஆக்கப்பட்டது இந்த ஜகம் எல்லாம் -முதல்
எதன் இடத்தில் இருந்து உருவாகும் -எங்கே லயிக்கும் – முன்பு எங்கே -நாளை எங்கே –
தேவாதிகள் வேறுபாடு -ஒவ் ஒன்றிலும் வேறுபாடு எதனால் -மன்வந்தரங்கள் என்ன –
அரசர் வம்சம் என்ன -போன்ற பல கேள்விகளை கேட்டார்
இவன் கேட்டதும் அவரும் குருபரம்பரை பூர்வகமாக –
பிரமன் -தக்ஷன் முதலான ப்ரஜாபதிகள் -புருகுஸ்தன் -ஸாரஸ்வதர் -மூலம் தான் பெற்ற உபதேசம்
சதைக ரூப ரூபஸ்ய -அவிகாராய -ஸமஸ்த இதர வஸ்து வை லக்ஷண்யம் –
ப்ரஹ்மம் -ஸர்வஸ்ய வஸதீ-வ்யாப்யகத தோஷம் தட்டாதவன் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -கல்யாண கதைக —
அமலன்-ஆதி பிரான் -விமலன் -நிமலன் -நின்மலன் –
அவ்யக்தம் -மஹதாதி தத்வங்கள் -ஜீவாத்மா -காலம் -அனைத்தும் அவன் உடல் -இவனே ஆத்மா –
பேச நின்ற பிரமனும் சிவனுமாய் நின்றவனும் இவனே
பார் கலந்த பல் வயிற்றானாய் பாம்பணையில் பள்ளி கொண்டு கள்ள நித்திரை கொள்கிறான் –
படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து தேர்ந்து உலகு அளிக்கும் முதல் பெரும் தெய்வம் அன்றோ –

ச ஏவ ஸ்ருஜ்ய ச ச சர்வ கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச பால்யதே ச
ப்ரஹ்மாத்ய வஸ்தாபி அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்ட வரதோ வரேண்ய–ஸ்லோகத்தால் பதில் அருளிச் செய்கிறார் –

இந்திரன் விரோசனன் -அசுரர் தலைவன் -இருவரும் பிரஜாபதியிடம் ஆத்ம வித்யை கற்க செல்ல
நிழலைப் பார்த்து-அதுவே ஆத்மா -விரோசனன் தேகமே ஆத்மா என்று உணர்ந்து அசுரர்களுக்கு உபதேசிக்க -நாஸ்திக மதம் வளர்ந்தது
சக்த்யஸ் சர்வ பாவா நாம் அசிந்த்ய ஞான கோசர–
யதாதோ ப்ரஹ்மணஸ் தாஸ்து சர்காத்யா பாவசக்த்யா —
பவந்தி தபதாம் ஸ்ரேஷ்ட பாவகஸ்ய யதோஷ்ணதா –அக்னிக்கு சுடும் தன்மை இயற்க்கை

பார் கலந்த பல் வயிற்றான் பாம்பணையான் சீர் கலந்த சொல்லே ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
1000–சதுர்யுகங்கள் நான்முகனுக்கு பகல் -ஒரு பகலில் -14-மனுக்கள் -மன்வந்தரம் என்பது -1000 /14-சதுர்யுகங்கள்
2000–சதுர்யுகங்கள் நான்முகனுக்கு ஒரு நாள்
த்விதீய பரார்த்தம் இப்பொழுது நடக்கிறது -முந்திய கல்பம் பாத்திமா மஹா கல்பம் -இப்பொழுது வராஹ கல்பம் –
மானமிலா பன்றியாக அன்றோ அவதாரம் -பிரமாணம் இல்லா மஹத் -அபிமானம் இல்லாதவன் என்றுமாம் –
ரஷ்யத்தின் அளவன்றே ரக்ஷகனின் பாரிப்பு -யஞ்ஞ வராகன்
மஹா வராஹ ஸ்புட பத்ம லோசன-ராம கமல பத்ராஷா போலவும் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண புண்டரீகாக்ஷன் போலவும் -நமஸ்தே புண்டரீகாக்ஷ
சமுத்திதோ நீல இவாசவோ மஹான் –செந்தாமரை காடு பூத்த கரு மலையும் ஒப்பு அன்று –
நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப கோல வராஹம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய்
சமுத்தித நீல அசல இவ –நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப
நீலமலையை மட்டும் ஒல்லுக்குச் சொல்லாமல் இரண்டு பிறை கவ்விய என்று கோரைப்பற்கள் அழகையும் சேர்ந்து ஆழ்வார் அனுபவம்
ஞானப்பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே என்று உபக்ரமித்து
கோல வராஹம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் -என்று தலைக்கட்டி அனுபவம்
ஞானப்பிரான் -ஸ்ரீ வராஹ சரம சில்பாம் பிரசித்தம் -ரஹஸ்ய சிகாமணி –பன்றியாய் பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே
ரிஷிகளும் அப்ஜ லோசன-என்று கொண்டாடுகிறார்கள் –

மிதுனம் சேஷி -என்பதை இங்கு
நித்யைவைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோர் ஸ்ரீர் அநபாயிநீ
யதா சர்வசுதோ விஷ்ணுர் ததை வேயம் த்விஜோத்தம —

திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பாரே-
அர்த்தோ விஷ்ணுரியம் வாணீ –சொல்லும் பொருளும் போலே விட்டுப்பிரியாமல் இணைந்தே இருப்பார்கள் திவ்ய தம்பதிகள்
ஸ்ரத்தயா அதேவோ தேவத்வம் அஸ்நுதே -சொல் விளங்குவது பொருளினால் போலே அவனும் இவளால் ஏற்றம் பெறுகிறான்
வாகர்த்தாவிவ சம்ப்ருக்த்வ வாகர்த்த பிரதிபத்யே
ஜகத பிதரவ் வந்தே பார்வதீ பரமேஸ்வரவ் –காளிதாசர் –
திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பார் வந்தார் -திருச் சின்ன மாலை
இங்கு இயம் வாணீ அர்த்தோ விஷ்ணு–

கம் த்வம் அர்ச்சயசே தேவ கிம் தைவம் அதிகம் தவ ஜெப ஹோம நமஸ்காரை தம் வதஸ்வ மஹேஸ்வர —

மனசால் நினைந்த மாத்திரத்தாலே ருத்ரன் துவண்டானே
கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல்-காமன் உடல் கொண்ட -தவத்தார்க்கு உண்மை உணர்த்த –
வண்டு அலம்பும் தார் அலங்கல் நீள் முடியான் தன் பெயரே கேட்டு இருந்து அங்கு ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து

தாவதார்த்திஸ் ததா வாஞ்சா தாவத் மோஹஸ் ததா ஸூகம் யாவத் ந யாதி சரணம் அசேஷா தாச நாம் —-
தேவர்கள் சரண் அடைந்து அமுதம் கொண்ட வ்ருத்தாந்தம்

அரயோபி ஹி சந்தேயா சாதி கார்யார்த்த கௌரவே அஹி மூக்ஷகவத் தேவாஹ் யர்த்தஸ்ய பதவீம் கதை —
பாம்பு எலியின் துணை கொண்டு மூடிய பெட்டியில் இருந்து வருவது போலே அசுரர்களைக் கொண்டே கடலைக் கடைய –

ஏக ஏவேச்வரஸ் தஸ்மிந் ஸூர கார்யே ஸூ ரேஸ்வர விஹர்த்து காமஸ் தாநாஹ சமுத்திர மதனாபி —
தனது சங்கல்பத்தாலே அனைத்தையும் முடிக்க வல்லவன் -அலகிலா விளையாட்டுடையவன் -தான் அவதரிக்க அன்றோ இப்படி லீலை

நீலக்கடல் கடைந்ததும் பெரிய பிராட்டியாரைக் கொள்ளவே -கோல வராஹம் ஒன்றாய் கிடந்ததும் பூமிப்பிராட்டியைக் கொள்ளவே தானே –
கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப கோல வராஹம் ஒன்றாய்
நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் -நீலக்கடல் கடைந்தாய் உன்னைப் பெற்று இனி போக்குவேனோ – என்கிறார் அன்றோ –
கடைபவன் கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் ஆகவே தேஜஸ் எங்கும் பரவி பாற் கடல் வெண்மை நிறம் மாறி நீலக்கடல் ஆனதே –
ஸ்ரீ வராஹ விருத்தாந்தமும் அமுத மதனமும் பராங்குச முனியும் பராசர முனியும் வரிசையாக அருளிச் செய்து இருப்பதை நோக்குக –
பஸ்யதாம் சர்வ தேவானாம் யயவ் வக்ஷஸ்தலம் ஹரே -திரு மறு மார்பன் –
பாவை பனி மலராள் வந்து இருக்கும் மார்வன் நீல மேனி வண்ணன் -எவ்வுள் கிடந்தானே –
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறலடிகள் ஸ்ரீ வீர ராகவனே –
விண்ணவர் அமுதுண்ண தாம் அமுத்தினாள் வரும் பெண்ணமுது உண்டானே –
பர்த்ரு சம்ச்லேஷத்தில் இழியும் பொழுது கலசப்பானை எடுப்பார்க்குக் கூச வேண்டுமோ –ஸ்ரீ பட்டர்
இதி சகல விபூத்யவாப்தி ஹேது ஸ்துதிரியம் இந்த்ரமுகோதிதா ஹி லஷ்ம்யா அனுதினம் இஹ பட்யதே
ந்ருபிர்யை வசதி ந தேஷு கதாசித்ப்ய லஷ்மீ –பல ஸ்ருதி ஸ்லோகம் –

அடுத்து துருவ சரித்திரம் -துவாதச திருநாம த்யானம் –
யஸ் சைதத் கீர்த்தயேந் நித்யம் த்ருவஸ் யாரோஹணம் திவி சர்வ கல்யாண சம்யுக்தோ தீர்க காலம் ச ஜீவதி –

ப்ரஹ்மா அக்ஷரம் அஜம் நித்யம் யதா அசவ் புருஷோத்தம
தாதா ராகாதயோ தோஷா ப்ரயாந்து பிரசமம் மமா –
இங்கு அசவ் -எதிரில் உள்ள அர்ச்சா தியானத்தால் ராக த்வேஷன்களைப் போக்கிக் கொள்ளலாம் என்கிறார் மஹரிஷி
பாரம் பரம் விஷ்ணு பார பார பரே பரேப்ய பரமார்த்த ரூபி ச ப்ரஹ்ம பார பரபர பூத பர பரணாமபி பார பார —
சம்சார சூழலை தாண்டி அந்தமில் பேரினம் பெற அர்ச்சா த்யானம் இப்படிப்பல ஸ்லோகங்கள் இதில் உண்டு

தர்மாத்மா சத்யா சவ்தாதி குணா நாம் ஆகர பர உபமான அசேஷனாம் சாதூனாம் எஸ் சதா பவத் -என்று ப்ரஹ்லாதனை புகழ்கிறார்
16–முதல் 20–அத்தியாயங்களில் – ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் சரித்திரம் –
தஸ்ய புத்ரோ மஹா பாக –என்று வியக்கிறார் -மஹ ரிஷி
ஆயவன் தனக்கு அருமகன் அறிஞரின் அறிஞன் -தூயர் என்பவர் யாரினும் மறையினும் தூயன்
நாயகன் தனி ஞான நல்லறத்துக்கு நாதன் தாயின் மன்னுயிர்க்கு அன்பினன் உளன் ஒரு தக்கோன் -என்பர் கம்பரும் –
அறியும் செந்தீயைத் தழுவி அச்சுதன் என்னும் — -ஆழ்வாரை அடி ஒற்றி கம்பரும் -அரீஇ என்று தொழுது நின்றன குளிர்ந்து தீ –கம்பர்
வாயு புத்ரனை தழுவுதல் நாயகனுக்கும் நாயகிக்கும் பணி இறே விஸ்லேஷத்தில் –

தாதைஷ வஹ்னி பவனேரி தோபி ந மாம் தஹத் யத்ர சமந்த தோஹம்
பஸ்யாமி பத்மாஸ் தரணாஸ் த்ருதாநி ஸர்வாணி சீதாநி திஸாம் முகாநி –என்றானே –
பகவத் திருவருள் கிட்டியதும் பிரதிகூலங்கள் எல்லாமே அனுகூலங்களாகி விடுமே
ஆயாச ஸ்மரணே கோஸ்ய– ஸ்மர்யதாம் விஷ்ணு –நினைப்பதில் ஆயாசம் என்ன-அவன் நினைவு ஒன்றே போதும் – –
சிற்ற வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும்
ப்ரஹ்ம வ்ருக்ஷம் -நமக்கு நிவாஸ வ்ருக்ஷம் -பாரிஜாத வ்ருக்ஷம் –
பிருங்கலாதன் பல பல பிணி பட வலந்துழி மலர்ந்த நோய் கூர் கூம்பிய நடுக்கத்து
அலர்ந்த புகழோன் தாதை யாதலின் இகழ்வோன் சிக்கலா நெஞ்சினனாக -பரிபாடல்
ஒருவன் அநர்த்தப்பட்டால் ஐயோ பாவம் என்று இரங்குபவனே ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்
உலகு அனைத்தையும் கர்ப்பத்தில் வைத்து காக்கும் பரப்ரஹ்மத்தையே இவன் தன் கர்ப்பத்தில் வைத்து காத்தானே
மலையிலே இருந்து உருண்டு விழும்போதும் –
தத் கர்ம யத் ந பந்தாய சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாஸ்பரம் கர்ம வித்யா அந்யா சில்பைந புணம்—என்று
நண்பர்களுக்கும் உபதேசித்தான்

நாக்நிர் தஹதி நைவாயம் ஸாஸ்த்ரை ஸிந்தோ ந சோரகை
ஷயம் நீதோ ந வாதேந ந விஷேண ந க்ருத்யயா
ந மாயாபி ந சைவோச்சாத் பாதிதோ ந ச திக்கஜை
பாலோதிதுஷ்ட சித்தோயம் நாநே நார்த்தோஸ்தி ஜீவதா –என்று புலம்பினான் தகப்பன்
என் முன்னைக் கோளரியே உன்னைத் சிந்தை செய்து செய்து என் முன்னைத் தீ வினைகள்
முழு வேர் அரிந்தனன் யான் முடியாதது என் எனக்கு -ஆழ்வாரும்

தலையில் கொண்ட தடக்கையினான் தன் நிலையிற்றீர்விலன் மனத்தில் நினைந்தான்
சிலையின் திண் புனலில் சினை ஆலின் இலையில் பிள்ளை எனப் பொலிகின்றான் -கம்பர்
ச சித பர்வதைரந்த சமுத்ரஸ்ய மஹா மதி துஷ்டா வாஹ்நிக வேலாயாம் ஏகாக்ர மதிர் அச்யுதம் -என்ற இருந்தான் அன்றோ
நமோ ப்ரஹ்மண்ய தேவாய கோ ப்ராஹ்மண ஹிதாயா ச ஜகத் ஹிதாயா கிருஷ்ணாயா கோவிந்தாயா நமோ நம –இந்த ஸ்லோகம்
நாம் உபஸ்தானத்துக்கு பிறகு தினமும் முக்காலத்திலும் அனுசந்திக்கிறோமே
சர்வகத்வா ததந்தஸ்ய ச ஏவாஹம் அவஸ்தித –கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும் -என்கிற ஆழ்வாரைப் போலே இவனும் –
பாவன ப்ரகர்ஷத்தாலே விஷ்ணுமயனாகவே மாறி விஷ்ணுவைப் போலவே பேசுகிறான்-

யா ப்ரீதிரவிவேகா நாம் விஷயேஷ்வநபாயிநீ -த்வா மதுஸ் மரதஸ் சா மே ஹ்ருதயான் மாபஸர்ப்பது –என்று
விஷயாந்தரங்களில் பற்று இல்லாமல் உன்னையே நினைந்து இருக்கும் படி அருள வேண்டும் என்றான் இறே ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதாழ்வான்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -ஆண்டாள் போலே –
நம்பெருமான் எட்டு எழுத்தின் பெருமை நவிலுமதே
சம்பரன் மாயம் புரோகிதர் சூழ்வினை தார் அணிவாள்
வெம்படை மாசுண மா மத வேழம் விடம் அழல் கால்
அம்பரமே முதலானவை பாலனுக்கு அஞ்சினவே –திருவரங்கத்து மாலை –
சிபி -பாஸ்கலன் -விரோசனன் -மூவரும் ப்ரஹ்லாதன் பிள்ளைகள் –விரோசனனுக்கு பாலி -அவனுக்கு 100-பிள்ளைகள் -பாணன் ஒருவன் –

நஹி பாலான சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
ஸ்திதவ் ஸ்திதம் மஹா ப்ராக்ஞா பவத்யந் யஸ்ய கஸ்யசித் –காக்கும் இயல்பினன் கண்ணபிரான் ஒருவனே அன்றோ
கருத்தில் தேவும் எல்லாப் பொருளும் வகுத்தித்த மாயப்பிரானை யன்றி யாரே
திருத்தித் திண்ணிலை மூவுலகும் தம்முள் இருத்திக் காக்கும் இயல்வினரே-
நான்முகன் தக்ஷன் முதலான பிரஜாபதிகள் -காலம் -சர்வ பூதங்கள் -இந்த நான்கும் ஸ்ருஷ்டிக்கு அவனது கருவிகள்
விஷ்ணு மனு காலம் சர்வ பூதங்கள் நான்கும் கொண்டு பாலனம்
ருத்ரன் -அந்தகன் வாயு அக்னி – காலம் சர்வ பூதங்கள் -நான்கும்
அக்ஷரம் தத் பரம் ப்ரஹ்ம ஷரம் ஸர்வமிதம் ஜகாத் -என்கிறார் -மகரிஷி

புருடன் மணி வரமாகப் பொன்றா மூலப் பிரகிருதி மறுவாக -இத்யாதிப்படியே
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் அதிஷ்டாதா -ஜீவதத்வம் அதிஷ்டேயம்–ஞான மயம் -/
ஸ்ரீ வத்சம் -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி வாசஸ் ஸ்தானம் எல்லாம் கொடுக்க வல்லது –ப்ரக்ருதி /
கதை -புத்தி தத்வம் / சங்கம் -தாமச அஹங்காரம் / சார்ங்கம் -சாத்விக அஹங்காரம் / சக்ரம் -மனஸ் தத்வம் /

யாநி மூர்த்யா அந்ய மூர்த்தாநி யாந்யத்ர அந்யத்ர வா க்வசித்
சந்தி வை வஸ்து ஜாதானி தானி ஸர்வாணி தத் வபு –நம் சித்தாந்தத்துக்கு உடலான ஸ்லோகம்
சரீராத்மா பாவம் இத்தைக் கொண்டே அறிகிறோம் –
22–அத்தியாயங்கள் முதல் அம்சத்தில் -25–கேள்விகள் மைத்ரேயர் கேட்டு இருந்தார் -முதல் அம்சத்தில் 8–கேள்விகளுக்கு பதில்
ஜகத் எப்படி உண்டாகிறது -மறுபடியும் எப்படி உண்டாகப் போகிறது – மூலப்பொருள் எது -அந்தராத்மா யார் –
எதனிடம் இருந்து உண்டாகிறது -முன்பு எங்கு லயித்து இருந்தது -மறுபடி எங்கு லயிக்கும் -பூதங்களின் அளவு யாது –
தேவாதிகள் உத்பத்தி எப்படி -ஆகியவற்றுக்கு விளக்கம் பார்த்தோம் –

கார்த்திக்யாம் புஷ்கரஸ்தானே த்வாத சப்தே து யத் பலம்
ததஸ்ய ஸ்ரவணே சர்வம் மைத்ரேய ஆப்நோதி மாநவ –பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –
புஷ்கர புண்ணிய தீர்த்தம் -12-ஆண்டுகள் தீர்த்தம் ஆடும் பலன் கிட்டும்

இரண்டாம் அம்சம் -16-அத்யாயங்கள்
நாமதஸ்தா ப்ரவஷ்யாமி ஸ்ருதா பாபம் ஹரந்தி யா அநு தப்தா சிகீ சைவ விபாபா த்ரிதி வாக்லமா
அம்ருதா ஸூக்ருதா சைவ சப்தைதாஸ் தத்ர நிம்நகா –நதிகளின் பெயரைக் கேட்ட மாத்திரத்திலே பாபங்கள் போகுமே

கந்தர்வ அப்சரஸ சித்தா கின்ன ரோரக சாரணா நாந்தம் குணானாம் கச்சந்தி தேனாந் அநந்தோயம் அவ்யய —
ஆதிசேஷன் குணத்தை இவர்களால் அறியமுடியாததால் அனந்தன் என்ற திருநாமம் -என்றவாறு

பிராயச் சித்தாந்ய சேஷானி தபஸ் கர்மாத்கானி வை யானி தேஷாம் அசேஷனாம் கிருஷ்ண அநு ஸ்மரணம் பரம் –
நினைக்கும் அளவிலே சர்வ பாபங்களும் போகுமே -ஸம்ஸ்மரன் ஸத்ய பாப ஷயம் அவாப்நோதி -என்கிறார் மகரிஷி

பூ புவ ஸூவர லோகங்கள் -அழிந்து உண்டாவதால் க்ருதகம்
ஜன தபோ ஸத்ய லோகங்கள் அக்ருதகம்
நடுவில் உள்ள மஹர் லோகம் க்ருத அக்ருதகம் –

தத ப்ரயாதி பகவான் ப்ராஹ்மணைர் அபி ரஷித வாலகில்யாதி பிஸ் சைவ ஜகாத பாலன உத்யத–
உலகைக்காக்கும் சூரியனை தங்கள் சந்த்யா வந்தனங்களால் காக்கும் ப்ராஹ்மணர் சிறப்புடையவர்கள் என்கிறார் மகரிஷி

கங்கை கங்கை என்கிற வசனத்தாலே கடுவினை களையலாமே
கங்கா கங்கேதி யன் நாம யோஜனா நாம் சதேஷ்வபி ஸ்திதை ருச்சாரிதம் ஹந்தி பாபம் ஜன்ம த்ரயார்ஜிதம் —
மூன்று ஜென்மங்களில் சேர்த்த பாபங்கள் போகும் என்கிறார் –

ஆதித்யர் -ரிஷி -கந்தர்வர் அப்சரஸ்ஸூக்கள்-யக்ஷர்கள் -சர்ப்பங்கள் -ராக்ஷஸர்கள் -மாதம் தோறும் மாறுவர்
சித்திரை -தாதா சூர்யன் -கிருஸ்தலை அப்சரஸ் -புலஸ்தியர் ரிஷி -வாஸூகி சர்ப்பம் -ரதப்ருத் யக்ஷன் -ஹேதி ராக்ஷஸன் -தும்புரு கந்தர்வன்
வைகாசி -அர்யமா சூர்யன் -புலஹர் ரிஷி -ரதவ்ஜஸ் யக்ஷன் -புஞ்சிஹஸ்தலா அப்சரஸ் -ப்ரஹேதி ராக்ஷஸன்-கச்சவீரன் சர்ப்பம் -நாரதன் கந்தர்வர்
ஆனி-மித்ரன் சூர்யன்-அத்ரி ரிஷி -தக்ஷகன் சர்ப்பம் -பவ்ருஷேயன் ராக்ஷஸன் – மேனகா அப்சரஸ் -ஹாஹா கந்தர்வன் -ரதஸ்வரன் யக்ஷன் –
ஆடி -வருணன் சூர்யன் -வசிஷ்டர் ரிஷி -சஹஜன்யா அப்சரஸ் -நாகம் சர்ப்பம் -ஹுஹு சர்ப்பம் -ரத்தன் ராக்ஷஸன் -சித்ரன் -யக்ஷன்
ஆவணி -இந்திரன் சூர்யன் -விச்வாசூ கந்தர்வன் -ஸ்ரோதஸ் யக்ஷன் -ஏலாபுத்ரன் சர்ப்பம் -அங்கிரஸ் ரிஷி -ப்ரம்லோசை அப்சரஸ் -சுரப்பி ராக்ஷஸன்
புரட்டாசி -விவஸ்வான் சூர்யன் -உக்ரசேதன் கந்தர்வன் -பிருகு ரிஷி -ஆபூரணன் யக்ஷன் -அநும்லோசா அப்சரஸ் -சங்கபாலன் சர்ப்பம் -வ்யாக்ரன் ராக்ஷஸன்
ஐப்பசி -பூஷா சூர்யன் -வஸூருசி கந்தர்வன் -வாதன் ராக்ஷஸன் -கௌதமர் ரிஷி -தனஞ்சயன் -சர்ப்பம் -ஸூஷேணன் யக்ஷன் -க்ருதாசீ அப்சரஸ்
கார்த்திகை -பர்ஜன்யன் சூர்யன் -விச்வாஸூ கந்தர்வன் -பரத்வாஜர் ரிஷி -ஐராவதம் சர்ப்பம் -விச்வாசீ அப்சரஸ் -சேனஜித் யக்ஷன் -ஆபன் ராக்ஷஸன்
மார்கழி -அம்சன் சூர்யன் -காஸ்யபர் ரிஷி -தார்ஷ்யன் யக்ஷன் -மஹாபத்மன் சர்ப்பம் -ஊர்வசீ அப்சரஸ் -சித்ரசேனன் கந்தர்வன் -வித்யுத் ராக்ஷஸன்
தை -பகன் சூர்யன் -க்ரது ரிஷி -ஊர்ணாயுஸ் கந்தர்வன் -ஸ்பூர்ஜன் ராக்ஷசன் -கார்கோடன் சர்ப்பம் -அரிஷ்டநேமி யக்ஷன் -பூர்வசித்தி அப்சரஸ்
மாசி -த்வஷ்டா சூர்யன் -ஜமதக்கினி ரிஷி -திலோத்தமை அப்சரஸ் -கம்பனன் சர்ப்பம் -ப்ரஹ்மோபேதன் ராக்ஷஸன் -ரிதஜித் யக்ஷன் -த்ருதராஷ்ட்ரன் -கந்தர்வன்
பங்குனி -விஷ்ணு சூர்யன் -அஸ்வதரன் சர்ப்பம் -ரம்பை அப்சரஸ் -ஸூர்ய வர்சஸ் கந்தர்வன் -சத்யஜித் யக்ஷன் -விசுவாமித்திரர் ரிஷி -யஜ்ஜோபேதன் ராக்ஷஸன் –

கலா த்வயா வசிஷ்டஸ்து ப்ரவிஷ்டஸ் சூர்ய மண்டலம் அமா க்யரஸ்மவ் வசதி ஹ்யமாவாஸ்யா ததா அம்ருதா -என்று
கலைகளை அனைத்தும் இழந்து அமா என்ற பெயருடைய சூர்யா கிராமத்தில் சந்திரன் வசிப்பதால் அமாவாஸ்யா -பெயர்
பத்ரம் வா பாதயத்யேகம் ப்ரஹ்ம ஹத்யாம் ச விந்தத்தி -அம்மாவாசை தினத்தில் ஒரு இலையைப் பரித்தாலும் ப்ரஹ்ம ஹத்தி தோஷம்
யதம்பு வைஷ்ணவ காய ததோ விப்ர வஸூந்தரா பத்மகாரா ஸமுத்பூதா பர்வதாப்த்யாதி ஸம்யுதா –என்று
காரண கார்ய அவஸ்தைகளில் அனைத்தும் அவன் சரீரம் என்று மீண்டும் அருளிச் செய்கிறார்
சர்வம் விஷ்ணு மயம்
ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணு -புவனானி விஷ்ணு – வநாநி விஷ்ணு -கிரயோ திஸஸ் ச -நத்யஸ் சமுத்ராஸ் ச ஏவம் சர்வம் –
யதஸ்தி யன் நாஸ்தி ச விப்ரவர்ய–யச்சை தத் புவனகதம் மயா தவ யுக்தம் ஸர்வத்ர வ்ரஜநி ஹி தத்ர கர்மவஸ்ய
ஞாத்வை தத் த்ருவமசலம் சதைக ரூபம் தத் குர்யாத் விசதி ஹி யேன வாஸூ தேவம் –பக்தியை செலுத்த வேண்டும் என்று 12-அத்யாயம் முடிக்கிறார்

13–அத்யாயம் ஜடாபாரதர் வ்ருத்தாந்தம் –
ஏதே லூன சிகாஸ் தஸ்ய தசனைர சிரோத்கதை குசகாசா விராஜந்தே வடவஸ் சாமகா இவ –என்று
மான் குட்டி மேய்ந்த புல் சாமவேதம் ஓதும் சிறுவர்கள் போலே மொட்டையாக காண்கின்றன -மான் கட்டி மட்டும் காணவில்லையே -என்று
காணாமல் வருந்த -இந்த பற்று முதிர்ந்த அவர் பக்தியையும் முறித்து விட்டதே –
ஆகவே ஜம்பூமார்க்கம் கங்கைக் கரையிலே மானாக பிறந்தார் -பக்தி யோகப்பயனாக தான் முன்பு இருந்த நிலை நினைவுக்கு வர
மீண்டும் சாளக்கிராமம் சென்று மானாய் பிறப்பதற்கு காரணமான கர்மத்தை கழித்தார்
அடுத்து அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தார்

சம்மாநநா பராம் ஹாநிம் யோகர்த்தே குருதே யத ஜநேநாவமத யோகீ யோக சித்திம் ச விந்ததி
தஸ்மாத் சரேந வை யோகீ சதாம் தர்மம் அதூஷயன் ஜனா யாதவமம் ஸ்யேரந் கச்சேயுர் ந ச சங்கதிம்
ஹிரண்ய கர்ப்ப வசனம் விசிந்த்யேத்தம் மஹா மதி ஆத்மாநாம் தர்சயாமாச ஜடோன் மத்தா க்ருதிம் ஜநே -என்று
முதலிலே பரதராக பிறந்தவர் ஜடராக திரிந்ததால் ஜடபரதர் ஆனார்
பிண்ட ப்ருதக் யத பும்ஸ சிர பாண்யாதி லக்ஷண ததோஹமிதி குத்ரைதாம் சம்ஞாம் ராஜன் சுரோம்யஹம் —
யத்யன் யோஸ்தி பர கோபி மத்த பார்த்திவ சத்தம ததைஷோஹமயம் சாந்யோ வக்துமேவ மபீஷ்யதே-
இப்படி ஜடபாரதர் வாயிலாக பராசரர் மத்த பர -என்னை விட பிறர் பலர் உண்டு –
அவன் அந்ய-பல ஆத்மாக்களும் ஏக ஆகாரங்களே-ஒரே தன்மை யுடையவை –
யதா ஸமஸ்த தேகேஷு புமாநேகோ வ்யவஸ்தித ததா ஹி கோ பவான் சோகமித் மேதத் விபலம் வச
புமாந் ந தேவோ ந நரோ ந பசுர் ந ச பாதப சரீரா க்ருதி பேதாஸ்து பூபைதே கர்மயோநய-என்று
அரசனுக்கு பல்லக்கு தூக்கி தேகாத்ம விபாகம் உபதேசித்தார் ஜட பரதர்
பரமாத்மாத்மநோர் யோக பரமார்த்த இதீரித மித்யை தத் அந்யத்த்ரவ்யம் ஹி நைதி தத்ர வ்யதாம் யத –என்று
ஜீவ பரமாத்மாக்களின் ஐக்கியத்தை மறுத்து உரைக்கிறார் ஜட பரதர்
வேணுர் அந்த்ர விபேதேன பேத ஷட்ஜாநி சம்ஜித அபேத வ்யாபிநோ வாயோ ததாசவ் பரமாத்மன -என்று
புல்லாங்குழல் வழியே ஒரே காற்று ஷட்ஜம் முதலான பெயர்கள் உண்டே –
ப்ரத்யு வாசாத விப்ராசவ் அத்வைத அந்தர்கதாம் கதாம் —ப்ரஹ்ம அத்வைதம் -ஜீவ அத்வைதம்
ஹே ஹே சாலினி மத்கேஹ யத் கிஞ்சித திசோபனம் பஷ்யோப சாதனம் ம்ருஷ்டம் தேநாஸ் யந்தம் ப்ரஸாதயா –என்று
தேன்குழல் பண்ணச் சொல்லி -யாருக்கு பசி -பரமார்த்த ஆத்ம தத்வம் பற்றி உபதேசம் –
ஏகமேவம் இதம் வித்தி ந பேதி சகலம் ஜகத் வாஸூ தேவ அபிதே யஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மன
பண்டித சமதர்சின
ஏக சமஸ்தம் யதி ஹாஸ்தி கிஞ்சித் ததஸ்யுதோ நாஸ்தி பரம் ததோந்யத்
ஸோஹம் ச ச த்வம் ச ச சர்வமேதத் ஆத்ம ஸ்வரூபம் த்யஜ பேத மோகம் -என்று அரசனுக்கு உபதேசித்து முடிக்கிறார் –
அங்கும் பார்த்த சாரதி பார்த்தனுக்கு உபதேசம் -இங்கும் பல்லக்கு தூக்கின இவர் பல்லக்கு மேல் அமர்ந்த அரசனுக்கு உபதேசம்
ஜடாபாரதர் சொன்ன கதையில் ஆச்சார்யர் ருபு-சிஷ்யர் நிதாகருக்கு உபதேசம் செய்து செல்ல
சிஷ்யர் ப்ரஹ்ம த்யானம் செய்து மோக்ஷம் -இங்கு ஜடபரதரும் இந்த ப்ராஹ்மணப் பிறவியில் மோக்ஷம் –

—————–

மூன்றாம் அம்சம் -18-அத்யாயங்கள்
மன்வந்தரங்கள் பற்றி விவரணம்
யஸ்மாத் விஷ்டமித்தம் சர்வம் தஸ்ய சக்த்யா மஹாத்மனே
தஸ்மாத் ச ப்ரோஸ்யதே விஷ்ணு விசேர்தாதோ ப்ரவேஸனாத் –என்று விஷ்ணு வியாபகன்-சர்வமும் விஷ்ணு சக்தியின் அம்சம் –
28–வேத வியாஸர்கள் -த்வாபர யுகம் தோறும் ஒவ் ஒருவர் -/ முதலில் ஸ்வயம்புவான ப்ரஹ்மாவே வியாசர் –
இரண்டாவதில் மனு /மேலே சுக்ராச்சாரியார் -ப்ருஹஸ்பதி -சூர்யன் -யமன் -தேவேந்திரன் -வசிஷ்டர் -ஸாரஸ்வதர் –
த்ருதாமா -த்ரிவ்ருஷா -பரத்வாஜர் -அந்தரிக்ஷர் -தர்மீ –த்ரையாருணி-தனஞ்சயன் -க்ருதஞ்ஞயன் -சஞ்சயன் –
மேலே பரத்வாஜர் -கௌதமர் –
மேலே -உத்தமர் -வேனன் -சோமசுஷ்மாயணர்-ருஷர் —
இவர்களுக்கு பதில் வேறே புராணங்களில் -ஹர்யாத்மா -வாஜிஸ்ரவஸ் -த்ருணபிந்து–வால்மீகி -என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளது
இருபத்தைந்தாவது த்வாபர யுகத்தில் இவர் திருத் தகப்பனார் சக்தி / அடுத்ததில் இவரும்/
அடுத்து ஜாதுகர்ணன் -28-த்வாபர யுகத்தில் கிருஷ்ண த்வைபாயனர் /
இனி மேல் வரும் த்வாபர யுகத்தில் துரோணாச்சார்யார் குமாரர் அஸ்வத்தாமா வரப்போகிறார் –

த்ருவம் ஏகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஓமித்யேவ வ்யவஸ்திதம்
ப்ருஹத்வாத் ப்ரும்ஹணத்வாச் ச தத் ப்ரஹ்மேத்யபி தீயதே –என்று பிரணவத்தின் மஹிமையை அருளிச் செய்கிறார் –
ச பித்யதே வேதமய ச வேதம் கருதி வேதைர் பஹுபி சசாகம் சாகா ப்ரணேதா ச ஸமஸ்த சாகா
ஞான ஸ்வரபோ பகவான் அநந்த –என்று அதன் பெருமையை அருளிச் செய்து வணங்குகிறார் –

ததோத்ர மத் ஸூதோ வ்யாஸ அஷ்டா விம்சதி மேந்தரே
வேதமேகம் சதுஷ்பாதம் சதுர்தா வ்யபஜத் பிரபு
யதா ச தேந தே வ்யஸ்தா வேத வியாஸேன தீமதா
வேதாஸ் ததா ஸமஸ்தைஸ்தைர் வ்யஸ்தா வியாசைஸ் ததா மயா –என்று
தனயனை பிரபு என்றும் -தீமான் -என்றும் -அருளிச் செய்து இவரை நாராயணன் அம்சமாக அறிவாய் என்கிறார் –
ரிக்வேத க்ராஹகம் பைலம் ஜக்ராஹ ஸூ மஹாமதி –மிக்க பேர் அறிவுடையவன் என்றும் தனயனைக் கொண்டாடுகிறார்
யஜுர் வேதத்துக்கு வைசம்பாயனரையும் -சாம வேதத்துக்கு ஜைமினியையும் -அதர்வண வேதத்துக்கு ஸூ மத்து -என்பவரையும்
இதிஹாச புராணங்களை பிரசாரம் செய்ய ரோமஹர்ஷணர் என்னும் ஸூதர்-
உடம்பில் மயிர்ச்செறிவு உண்டாகும்படி சொல்வதால் ரோமஹர்ஷணர் -என்ற திரு நாமம் –
ரோமஹர்ஷண நாமா நாம் மஹா புத்திக்கு மஹா முனிம்
ஸூ தம் ஜக்ராஹ ஸிஷ்யம் ச இதிஹாச புராணயோ–

யாகத்தில்– அத்வர்யு -உத்காதா -ஹோதா -ப்ரஹ்மா -நான்கு வியாபாரங்கள் -சாதுர் ஹோத்ரம் –
இதற்காக ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண என்று பிரித்து
யஜும்ஷயத வி ஸ்ருஷ்டாநி யாக்ஞய வல்க்யேன வை த்விஜ ஜக்ருஹுஸ் தித்திரா பூத்வா தைத்ரியாஸ் து தே ததா —
தைத்ரியம் வந்த வ்ருத்தாந்தம்
யஜும்ஷி யைரதீ தாநி தாநி விப்ரைர் த்விஜோத்தம
வாஜிதஸ் தே சமாக்யாதா ஸூர்யோஸ்வஸ் சோபவத் யத -வாஜசநேய சாகை பிரிந்த வ்ருத்தாந்தம் –

18–புராணங்கள் -ப்ராஹ்மம் -பாத்மம் -வைஷ்ணவம் -சைவம் -பாகவதம் -தாரதீயம் -மார்கண்டேயம்-ஆக்நேயம் -பவிஷ்யம் –
ப்ரஹ்மவைவர்த்தம் -லைங்கம் -வராஹம் -ஸ்காந்தம் -வாமனம் -கௌர்மம் -மாத்ஸ்யம் -காருடம் -ப்ரஹ்மாண்டம்
வித்யா ஸ்தானங்கள் -நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் ஆறு -மீமாம்சை நியாய விஸ்தரம் -புராண இதிகாசங்கள் -தர்ம சாஸ்திரம் -என்று
அங்கானி சதுரோ வேதா மீமாம்ஸா நியாய விஸ்தர புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் ச வித்யா ஹ்யேதாஸ் சதுர்தச-
ஆயுர்வேதம் -தனுர் வேதம் -காந்தர்வம் -அர்த்த சாஸ்திரம் -இவற்றைச் சேர்த்து -18-என்றும் சொல்வர்
இவற்றை ப்ரஹ்ம ரிஷிகள் -தேவ ரிஷிகள் -ராஜ ரிஷிகள் -என்ற மூவகை ரிஷிகளும் -ப்ரவர்த்தித்தார்கள்

ஸ்வ புருஷம் அபி வீஷ்ய பாச ஹஸ்தம் வததி யம கில தஸ்ய கர்ணமூலே
பரிஹர மது ஸூதந ப்ரபந்நான் பிரபுர் அஹம் அந்ய ந்ருணாம் ந வைஷ்ணவா நாம் –ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் சொல்லும் ஸ்லோகம்
அபி வீஷ்ய வததி-மெய்யாக அழைக்கிறான் -ஆதரவுடன் பார்த்துச் சொல்கிறான்
இறைஞ்சியும் சாதுவராய்ப் போதுமின்கள் –
ராஜதார ப்ராவண்ய நிஷேதமும் பிறர் அறிந்தால் பொல்லாதே
ந சலதி நிஜ வர்ண தர்மதோ ய சம மதிர் ஆத்ம ஸூஹ்ருத் விபக்ஷ பக்ஷ
ந ஹரதி ந ச ஹந்தி கிஞ்சி துச்சை சித மனசம் தமவேஹி விஷ்ணு பக்தம் —
கனகமபி ரஹஸ்ய வேஷ்ய புத்யா த்ருணாம் இவ ய ஸமவைதி வை பரஸ்வம்
பவதி ச பகவத் யநந்ய சேதா புருஷவரம் தமவேஹி விஷ்ணு பக்தம் –ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம் சொல்லும் ஸ்லோகம் –

கமல நயன வாஸூ தேவ விஷ்ணு தரணிதர அச்யுத சங்கு சக்ர பாணே
பவ சரணம் இத் ஈர யந்தி யே வை த்யஜ பட தூர தரணே தான் அபாபாந் –என்றும் சொல்லி
கீழே -வ்ரஜ தான் விஹாய தூராத் -என்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை தூரத்தே விட்டுச் செல் என்றும்
இங்கு -த்யஜ பட தூர தரணே-திருநாம சங்கீர்த்தனம் செய்பவர்களை வெகு தூரத்தே விட்டுச் செல் -என்கிறான்
இத் ஈர யந்தி யே வை-நாவினால் நவிற்று -என்கிறபடி திரு உள்ளத்தில் படாமல்-அர்த்த ஞானம் இல்லாமல்
வாயாலே சொன்ன மாத்திரம் -பாபங்கள் அனைத்தையும் போக்கும் –
ஈர யந்தீதி வஸனாத் அர்த்த ஞானம் அந்தரேன அபி நாம உச்சாரண மாத்ரமேவ பாபஹரமிது ஸூ சிதம்-ஸ்ரீ விஷ்ணுசித்தீயம்
திரு நாமம் கற்ற ஆவலிப்புடன் நாவலிட்டு உழி தருவார்கள் அன்றோ

வர்ணாஸ்ரம ஆசாரவதா புருஷேண பர புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே
பந்தா நாந்ய தத் தோஷ காரக —சகர மகாராஜருக்கு ஒளர்வர் உபதேசம்
யஜன் யக்ஞாந் யஜத்யேனம் ஜபத்யேனம் ஜபந் ந்ருப க்தம்ஸ் ததான்யான் ஹினஸ்த்யேனம் சர்வ பூதோ மநோ ஹரி –என்பதையே
ஸ்ரீ கீதையிலும் -யே த்வந்த்யதேவதா பக்தா யஜந்தே ஸ்ரத்தயான்விதா
தேபி மாமேவ கௌந்தேய யஜந்த்ய விதி பூர்வகம் –கேவல கர்மிகளை விட பரமைகாந்திகள் வாசியைச் சொன்னபடி-

பராபவாநம் பை ஸூந்யம் அந்ருதம் ச ந பாஷதே அந்யோத்வேககரேம் யஸ்ஸ தோஷ்யதே தேன கேசவ —
ஒழுக்க முறைகளையும் உபதேசம்
ப்ராஹ்மண ஷத்ரிய விசாம் ஸூத்ராணாம் ச யதாக்ரமம்
த்வம் ஏகாக்ரமதிர் பூத்வா ஸ்ருணு தர்மான் மயோதிதான்–
வ்ருத்யர்த்தம் யாஜயேச் சான்யாந் அந்யாத் அத்யாபயேத் ததா
குர்யாத் ப்ரதிக்ரஹா தானம் சுக்லார்த்தான் ந்யாயதோ த்விஜ —
அவகா ஹேதப பூர்வம் ஆச்சார்யேணாவகாஹிதா சமிஜ் ஜலாதிகம் சாஸ்ய கால்யம் கால்யம் உபாநயேத் –ப்ரஹ்மச்சாரி ஆஸ்ரம தர்மம்
அதிதிர் யஸ்ய பக்தாஸோ க்ருஹாத் பிரதி நிவர்த்ததே
ச தத்வா துஷ்க்ருதம் தஸ்மை புண்யமாதாய கச்சதி -க்ருஹஸ்தன் தர்மம்
சாதவ ஷீண தோஷாஸ் து சச் சப்த சாது வாசக
தேஷாம் ஆசரணம் யத்து சரா சாரஸ் ச உச்யதே —

அக்னிர் ஆப்யாயயேத் தாதும் பார்த்திவம் பவநேரித
தத்வ ஆகாசம் நபசா ஜரயத்வஸ்து மே ஸூகம் –
அன்னம் பலாய மே பூமேரபாம் அக்ந்ய நிலஸ்ய ச
பவத் த்வேதத் பரிணதம் மமாஸ் த்வவ்யாஹதம் ஸூகம் —
பிராண அபான ஸமான அநாம் உதான வ்யான யோஸ் ததா
அன்னம் புஷ்டிகரம் சாஸ்து மமாப்ய வ்யாஹதம் ஸூகம் —
அகஸ்திரக்நிர் படபாநலஸ் ச புக்தம் மயான்னம் ஜரயத்தவ சேஷம்
ஸூகம் ச மே தத் பரிணாம ஜாதம் யச்சத் த்வரோகம் மம சாஸ்து தேஹே –
விஷ்ணுஸ் ஸமஸ்த இந்திரிய தேஹ தேஹீ பிரதான பூதோ பகவான் யதைக
சத்யேன தேநாத்தம சேஷம் அன்னம் ஆரோக்யதம் மே பரிணாம மேது–
விஷ்ணுரத்தா ததைவ அன்னம் பரிணாமஸ் ச வை ததா
சத்யேன தேன மே புக்தம் ஜீர்யத் வன்னம் இதம் ததா –சர்வம் விஷ்ணு மாயம் என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்தி
இந்த ஆறு ஸ்லோகங்களை அனுசந்தானம் செய்து சாப்பிட்ட பின்பு வயிற்றைத் தடவ வேண்டும் –
இத் யுச்சார்ய ஸ்வ ஹஸ்தேன பரிமார்ஜ்ய ததோதரம்
அநாயாச ப்ரதாமீதி குர்யாத் கர்மாண்யாதந்த்ரித–

விவாஹஸ் ச விவாதஸ் ச துல்ய ஸீலைர் நிருபேஷ்யதே -என்று விவாதமும் விவாதமும் சம அந்தஸ்து உள்ளவர்கள் உடனே –
கொள்ள வேண்டும் என்று சகர மகாராஜருக்கு ஒளரவர் உபதேசம் –
பிராணிநாம் உபகாராய யதேவேஹ பரத்ர ச -கர்மணா மனசா வாசா ததேவ மதிமான் வதேத் -ஆர்ஜவம் அனைவரிடமும் –
நமேஸ்தி வித்தம் ந தனம் ந ஸான்யத் ஸ்ராத்தோப யுக்தம் ஸ்வ பித்ரூன் நதோஸ்மி
த்ருப்யந்து பக்த்யா பிதரோ மயைதவ் க்ருதவ் புஜவ் வர்த்மநி மாருதஸ்ய –என்று பக்தியினால் பித்ருக்களை
திருப்தி அடைய பிரார்த்திப்பதை புரூரவஸ்ஸூக்கு ஸநத்குமார் உபதேசம் என்பதை சகரருக்கு ஒளரவர் உபதேசம்
த்ரிணாசிகேத த்ரி மது த்ரி ஸூ பர்ணா ஷடங்கவித்
வேதவித் ஸ்ரோத்ரியோ யோகீ ததா வை ஜ்யேஷ்ட சாமக –வேதவித்துக்களை ஸ்ரார்த்தத்துக்கு வரிக்க வேண்டும்
யோகி நோ விவிதை ரூபை நராணாம் உபகாரிண ப்ரமந்தி ப்ருத்வீ மேதாம் அவிக்ஞாத ஸ்வரூபிண
தஸ்மாதப் யர்ச்சயேத் பிராப்தம் ஸ்ராத்த காலே திதம் புத ஸ்ராத்த க்ரியா பலம் ஹந்தி நரேந்திரா பூஜிதோதிதி –அதிதி ஸத்காரம்

பிதா பிதாமஹஸ் ஸைவ ததைவ ப்ரபிதா மஹ மம த்ருப்திம் ப்ரயாந்த்வத்ய விப்ரதேஷு சம்ஸ்திதா
பிதா பிதாமஹஸ் ஸைவ ததைவ ப்ரபிதா மஹ மம த்ருப்திம் ப்ரயாந்த்வத்ய ஹோமாப்யாயித மூர்த்தய —
யக்ஜேஸ் வரோ காவ்யா ஸமஸ்த கவ்ய போக்தாவ்யயாத்மா ஹரிரீஸ் வரோத்ர
தத் சந்திதா தப யாந்து ஸத்ய ரஷாம்ஸ்ய சேஷரண்ய ஸூராஸ் ச சர்வே –எம்பெருமானே உண்பவன் –
ஹவ்யம்-தேவர்களை -கவ்யம் -பித்ருக்களை உத்தேசித்து
ஸ்ரத்தா சமன்விதைர் தத்தம் பித்ருப்யோ நாம கோத்ரத யதா ஹாராஸ் து தே ஜாதா ததஹாரத்வம் ஏதி தத் –நம் பித்ருக்கள்
எங்கு இருந்தாலும் பித்ரு லோகத்தில் உள்ள அக்நிஷ்வாந்தர் போன்ற பித்ருக்கள் திருப்தி அடைந்து
அவர்கள் நம் பித்ருக்களுக்கு திருப்தி அடையச் செய்கின்றனர் -என்றபடி

சகலமித அஜஸ்ய யஸ்ய ரூபம் பரமபதாத்மவத ச நாத தஸ்ய
தமநி தனம் அசேஷ பீஜ பூதம் பிரபுமமலம் ப்ரணதா ஸ்ம வாஸூ தேவம் –அனைத்தும் அவனுக்கு சரீரமே -உபய விபூதி நாதன் அன்றோ –

அர்ஹத்வம் தர்மமேதம் ச சர்வே யூயம் மஹாபலா –
அர்ஹஹைதம் அதோ தர்மம் மாயா மோஹேந யே யத
ப்ரோக்தாஸ் தமாஸ்ரிதா தர்மம் அர்ஹந்தஸ் தேந தே பவன் –இந்த தர்மத்துக்கு அர்ஹர் ஆவீர் என்று அடிக்கடி
சொன்னதால் மாயா மோஹனனுக்கு அர்ஹன் என்றும் -இந்த மதஸ்தர் ஆர்ஹதர் -ஜைனர் –
ஏவம் புத்யத புத்யத்வம் புத்யதைவம் இதீரயத் -அறியுங்கள் என்று அடிக்கடி புத்யத-என்று சொல்லியதால் புத்த மதம்
அசுரர்கள் வேத மார்க்கத்தை விடவே இந்த அவதாரம்
யக்ஜைரநேகர் தேவத்வம் அவாப்ய இந்த்ரேண பஜ்யதே –சம்யாதி யதி சேத் காஷ்டம் தத் வரம் பத்ரபுக் பஸூ –ஹோமம்
செய்யும் வன்னிக்கட்டைகளை உண்ணும் இந்திரனை விட மிருதுவான இலைகளைத் தின்னும் ஆடே சிறந்தது
நிஹதஸ்ய பசோர் யக்ஞ ஸ்வர்க்க ப்ராப்திர் யதீஷ்யதே -ஸ்வ பிதா யஜமாநேந கிந்து தஸ்மாத் ந ஹன்யதே –தந்தையை
யாகத்தில் ஹவிசாகக் கொடுத்து சுவர்க்கம் பெறலாமே
திருப்தயே ஜாயதே பும்சோ புக்தமன்யேன சேத் தத -தத்யாத் ஸ்ராத்தம் ஸ்ரமா யாந்தம் ந வஹேயு பிரவாஸின -ஸ்ரார்த்தத்தால்
பித்ருக்கள் திருப்தி என்றால் கட்டுச் சோறு கட்டிச் சுமந்து செல்வது எதனால் –
ந ஹ்யாப்த வாதா ந பசோ நிபதந்தி மஹா ஸூரா –வேத வாக்கியங்கள் எப்படி ஆகாசத்தில் இருந்து குதிக்கும் –
அபவ்ருஷேயமாக இருக்க முடியாதே –
இந்தமாதிரி வாதங்களை – அஸூத்தமிதி சேந்த சப்தாத் – போன்ற ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரங்களால் நிரசனம் –

———————-

நான்காம் அம்சம் -24-அத்யாயங்கள் –
ப்ரஹ்மாத்யம் யோ மநோர் வம்சம் அஹன்ய ஹநி சம்ஸ்மரேத் தஸ்ய வம்ச சமுத்சேதோ ந கதாசித் பவிஷ்யதி –
மனு வம்சம் கெடுபவர் வம்சம் மேன்மேலும் வளரும் –
யாவத் ஸூர்ய உதேத் யஸ்தம் யாவச்ச ப்ரதிதிஷ்டதி சர்வம் தத் யவ்வன ஆஸ்வஸ்ய மாந்தானு க்ஷேத்ரம் உச்யதே —
மாந்தாதா -அரசனை புகழ்கிறார்கள் -ஸுபரி விருத்தாந்தம்
நர்மதாயை நம ப்ராத நர்மதாயை நமோ நிசி நமோஸ்து நர்மதே துப்யம் த்ராஹி மாம் விஷசர்பத —
என்பதால் நர்மதா சப்தத்தால் விஷம் முறியும் –
பிதுஸ் சாபரி தோஷண குருதோக்த்ரீவதேந ச அப்ரோக்ஷி தோப யோகாச்சா த்ரிவிதஸ் தே வ்யதிக்ரம
ஏவம் த்ரீண்யஸ்ய சங்கூநி தாநி த்ருஷ்ட்வா மஹா யஸா திரிசங்குரிதி ஹோவாச த்ரிசங்குஸ் தேந ச ஸ்ம்ருத–சத்யவ்ரதன் இவன்
முன் பெயர் -மூன்று தப்புக்கள் -வைஷ்ணவ மணப்பெண்ணை திருடி -வசிஷ்டர் யாகப்பசுவை கொன்று -மாம்சத்தை ப்ரோக்ஷிக்காமல் உண்டான் –

கட்வாங்கேந சமோ நாந்ய கஸ்சிதுர்வ்யாம் பவிஷ்யதி -யேந ஸ்வர்காதி ஹாகம்ய முஹூர்த்தம் ப்ராப்ய ஜீவிதம் -த்ரயோதி சம்ஹிதா
லோகா புத்யா சத்யேந சைவ ஹி –ஒரு முகூர்த்த அளவிலே ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் அடைந்த கட்வாங்கன் பெருமை சொல்லும் –
கட்வாங்கனுக்கு தீர்க்கபாஹு -அவனுக்கு ரகு – அவனுக்கு அஜன் -அவனுக்கு தசரதன் –
ஸ்ரீ இராமாயண சுருக்கம் நான்காம் அத்தியாயத்தில் உண்டே –
அசமஞ்சன் வ்ருத்தாந்தமும் இதில் உண்டே
ராமருக்கு லவகுசர் / லஷ்மணனுக்கு -அங்கதன் சந்த்ரகேது /பரதனுக்கு தக்ஷகன் புஷ்கலன் /சத்ருணனுக்கு ஸூபாஹு ஸூர சேநன் /
குசனுக்கு அதிதி -அவனுக்கு நிஷதன் -அவனுக்கு அதலன்-அவனுக்கு தபஸ்ஸூ -அவனுக்கு புண்டரீகன் –
இப்படி -ஷேமதத்வா -தேவாதீகன் -அஹீதகு- குரு -பாரியாத்ரன் -பலன் -சலன் -உத்கன் -வஜ்ர நாபன் -சங்கணன் –
வ்யுஷி தாஸ்வன்-விஸ்வசஹன் -ஹிரண்ய நாபன் -இவனே ஜைமினி சிஷ்யர் யாக்ஞ வல்க்யர் இடம் கற்றவன்-
ஏதேஷாம் சரிதம் ஸ்ருண்வன் சர்வ பாபை ப்ரமுச்யதே படேத்யேஷாம் து சரிதம் யோ வை ஸ்ரத்தா சமன்வித
சர்வான் காமான் அவாப்யேஹ ஹ்யந்தே ஸ்வர்க்கே மஹீயதே –பலன் சொல்லி நான்காம் அத்யாயம் நிகமனம் –

ஐந்தாம் அத்யாயம் -நிமி சரித்திரம் -இஷுவாகு குமாரர் நிமி -வசிஷ்டருக்கு காத்து இருக்காமல் விசுவாமித்திரர் வைத்து யாகம் பண்ண –
சபிக்க -விதேகனாக -உடல் அற்றவனாக -அவன் சபிக்க வசிஷ்டரும் உடல் அற்று போக -மித்ராவருணர் என்பவர்கள் ஊர்வசியைக் கண்டு
காமம் கொள்ள அவர்கள் இடம் வேறு சரீரம் பெற்றார் வசிஷ்டர் – யாகம் முடிந்து தேவர்கள் ஹவிஸை பெற்றதும் அவர்கள் இடம் வரம் பெற்று
அனைத்து கண்களில் வசிக்கும் பாக்யம் பெற்றார் நிமி –ஆகவே தான் சகல பூதங்களும் கண்களை இமைக்கின்றார்கள் –
அவன் உடலை அரணிக்கட்டையால் கடைய ஜனக வம்சம் -விதேக வம்சம் என்பதால் வைதிக வம்சம் – மதனம்
பண்ணி வந்த அம்சம் மிதி -வம்சம் –
மிதி -உதாவஸூ -நந்தி வர்த்தன்-ஸூகேது -தேவராதன் -ப்ருஹதுக்தன்-மகாவீர்யன் -ஸூ த்ருதி-த்ருஷ்டகேது -ஹர்யஸ்வன்-
மரு-பிரதிகன் -க்ருதிர்தன் -தேவமீடன் -விபுதன் -மஹா த்ருதி -க்ருதராதன்-மஹாரோமா-ஸ்வர்னரோமோ -ஹரேஸ்வரோமா –
சீரத்வஜன் –இவனுக்கு தான் பில்லை பேற்றுக்காக யாகம் செய்ய கலப்பையில் இருந்து சீதாபிராட்டி தோன்றி –

ஆறாம் அத்யாயம் -சந்த்ர வம்சம் —
யயாதி -கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் போன்றோர்
நான்முகன் -புத்திரர் -அத்ரி மகரிஷி -புத்ரன் சந்திரன் -நக்ஷத்திரங்கள் -ப்ராஹ்மணர்கள் ஒளஷதிகளுக்கு அரசனாக பட்டாபிஷேகம்
சந்திரன் குமாரன் புதன் -அவன் பிள்ளை புரூரவஸ் -சத்யவதி விச்வாமித்ரர்-இவர்கள் வம்சம் –
காதீ-ரிசீகர் -சத்யவதி –ஜமதக்கினி பரசுராமன் -சரு மாறின வ்ருத்தாந்தம் –
ஜமதக்கினி -இஷுவாகு வம்சத்தில் ரேணு என்பவர் பெண் ரேணுகாவை மணம் புரிந்து -பரசுராமன் –
சரு மாறாட்டத்தால் இவர் க்ஷத்ரியர் போலே கோபம் கொண்டு –21 -தலைமுறைகளை அழித்த விருத்தாந்தம் -விச்வாமித்ரர் ப்ரஹ்ம ரிஷி ஆனார்
நஹுஷன் புத்திரர் -யதி -யயாதி -ஸம்யாதி -ஆயாதி -வியாதி -க்ருதி –
ந ஜாது காம காமா நாம் உப போகேந சாம்யதி ஹவிஷா க்ருஷ்ணாவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்த்ததே –யயாதிக்கு ஞானம் வந்து உபதேசம்
காமம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க மேலே தூண்டும் -அக்னியில் நெய்யைக் கூட்ட கூட்ட வளர்வது போலே –
யத் ப்ருத்வியாம் வரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஸவ ஸ்த்ரிய-ஏகஸ்யாபி ந பர்யாப்த்தம் தஸ்மாத் த்ருஷ்ணாம் பரித்யஜேத் —
ஆசையை அனுபவித்து ஒழிக்க முடியாதே
ஜீர்யந்தி ஜீர்யதே கேசா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜீர்யதே-தாநாசா ஜீவிதாசா ச ஜீரியதோபி ந ஜீர்யதே —
மயிர்களும் பற்களும் உதிர்ந்தால் ஆசை போகாதே –

யாதவ வம்சம் –
யயாதி -யாது -சஹஸ்ரஜித் -சதஜித் -ஹைஹயன் -தர்மன் -தர்மகேத்திரன் -குந்தி -சஹஜித் -மஹிஷ்மான் -பத்ர ஸ்ரேண்யன் –
துர்தமன் -தனகன்-க்ருதவீர்யன் -அர்ஜுனன் –
இவன் தான் அத்ரி வம்சத்தில் அவதரித்த தத்தாத்ரேயரை ஆராதித்து வரம் பெற்று ஆயிரம் கைகளை பெற்று –
யூகஸ்தம்பங்கள் நாட்டி பல யாகங்கள் செய்தான்
ந நூநம் கார்த்த வீர்யஸ்ய கதிம் யாஸ் யந்தி பார்த்திவா -யஜ்ஜை தாநைஸ் தபோபிர் வா ப்ரஸ்ரமேண ஸ்ருதேன ச -என்று
இவனுக்கு ஈடாக யாகம் தானம் தவம் வணக்கம் கேள்வி அறிவு உள்ள அரசர்கள் இல்லை என்றபடி –
அநந்ய சாதாரண ராஜ சப்தம் பபூவ யோகீ கில கார்த்த வீர்ய -என்கிறான் காளிதாசனும்
கார்த்த வீர்யார்ஜூனோ நாம ராஜா பாஹு சஹஸ்ரவான் -தஸ்ய ஸ்மரணதோ வித்வான் நஷ்ட த்ரவ்யம் லபதே வை -என்கிறது மந்த்ர சாஸ்த்ரமும்
லங்கேஸ்வரனோஷிதம் ஆ ப்ரஸாதாத் –என்று ரகுவம்சம் கூறும்
இவன் நூறு பிள்ளைகளில் ஒருவன் ஜயத்வஜன் -அவனுக்கு தாளஜங்கன் –அவனுக்கு தான ஜங்கர் -அவனுக்கு பரதன் -அவனுக்கு வ்ருஷன் –
ஆகவே வ்ருஷ்ணிகள் -யாதவர்கள் யது வம்சத்தார் –
பார்யா வஸ்யாஸ்து யே கேசித் பவிஷ்யந்த்ய தவா ம்ருதா-தேஷாம் து ஜ்யாமக ஸ்ரேஷ்ட சைப்யாபதிரபூன் ந்ரூப —
ஜ்யாமகன் -மனைவிக்கு வசப்பட்டாருள் முதல்வன் இவர் வம்சம் –

ஸிம்ஹ ப்ரஸேனம் அவதீத் ஸிம்ஹோ ஜாம்பவதா ஹத -ஸூ குமாரக மா ரோதீ தவ ஹ்யேஷா ஸ்யமந்தக —
ஸ்யமந்தக மணி களவு வ்ருத்தாந்தம்
ஜாம்பவதி தேவியை ஆலிங்கனம் -ஜாம்பவானும் பெற்றான் என்று தேசிகன் வியந்து –
ப்ரியாங்கரா கவ்யதி ஹார கந்திநா புஜாந்தரேனோ பஜு கூஹ சாதரம் –
ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்தில் பேரி அடித்தும் -ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் கைங்கர்யமும் மங்களா சாசனமும் செய்த பலனே
இந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ஆலிங்கனம்-மாமனார் ஆனார் -பெரியாழ்வார் குலசேகரப்பெருமாள் பெற்ற பேறு அன்றோ –
தவறாக பழி இட்டமைக்கு சத்ரஜித் வருந்தி -சத்யபாமா திருக்கல்யாணம்-

ஸ்வபல்கன் -என்பவரை கூட்டிச் சென்றதும் பஞ்சம் போனது காசியில் -இவர் பிள்ளை தான் அக்ரூரர் –
காசி ராஜாவின் பெண் -12-ஆண்டுகள் கர்ப்ப வாசம் -இருந்தும் வெளி வர வில்லை
உன் முகம் பார்க்க ஆசை நீ எதற்க்காக வெளிவரவில்லை என்று தந்தை கேட்டதும்
நீர் ஒரு நாள் ஒரு ப்ராஹ்மணருக்கு ஒரு பசு என்று மூன்று வருஷங்கள் தானம் செய்து வந்தால் நான் பிறப்பேன் –
கோதானம் செய்து பிறந்ததால் காந்தினீ -என்ற பெயர் -வைத்தான் காசி ராஜன்
மழை பெய்த உதவிக்கு இந்த பெண்ணையே அந்த ஸ்வபல்கன்-என்பவருக்கு கல்யாணம் செய்து வைத்தான் –
அக்ரூரர் இப்படி சிறந்த தாய் தந்தை
அநேக ஜன்மஸூ வர்த்தவி த்வேஷா அநு பந்தி சித்த –சேட் பால் பழம் பகைவன் –
வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும்–வந்து உன்னை எய்தலாகும் என்பர் -திருமழிசைப்பிரான்
வல்லவா பழித்தவர் -சக்தி உள்ள அளவும் நிந்தித்தவர்களுக்கும் என்றவாறு

வஸூ தேவர் -ரோஹிணி -பலராமர் / பலராமர் -ரேவதி -/
வஸூ தேவர் -தேவகி -பிள்ளைகள் -கீர்த்திமான் -ஸூஷேணன்-உதாயு -பத்ரசேனன் -ருஜுதாசன் -பத்ர தேவன் –
அறுவரையும் கல்லிடை மோதிக் கொல்வித்தான் –
அடுத்து யோக நித்திரை ரோஹிணி வயிற்றில் சேர -பலராமன் -இழுத்து கொண்டு சேர்ந்ததால் சங்கர்ஷணன் -பெயர்
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -16101-பத்னிகள் / ருக்மிணி சத்யபாமா ஜாம்பவதி சாருஹாசினி போன்ற அஷ்ட மஹிஷிகள் பிரதானம்
ருக்மிணி இடத்தில் இருந்து ப்ரத்யும்னன் -இவன் ருக்மியின் புத்ரி ருக்மதி யை மணம் செய்து -அநிருத்தன் -பிறக்க /
இவன் ருக்மியின் பவ்த்ரி ஸூபத்ரை மணம் புரிந்தான் -இவர்களுக்கு வஜ்ரன் பிறந்தான் -அவனுக்கு ப்ரதிபாஹு -அவனுக்கு ஸூசாரு
திஸ்ர கோட்ய சஹஸ்ராணாம் அஷ்டா சீதிசதா நி ச -குமாராணாம் க்ருஹாசார்யா சாபயோகேஷூ யே ரதா
சங்க்யானம் யாதவானாம் க கரிஷ்யதி மஹாத்மநாம் யத்ராயுதா நாமயுதல ஷேணாஸ்தே சதா ஸூக —
யதுகுலப்புத்திரர்களை எண்ணவே பல நூறாண்டுகள் ஆகும் என்றவாறு –

மாதா பஸ்த்ரா பிது புத்ர யேந ஜாதஸ் ச ஏவ ச -பரஸ்வ புத்ரம் துஷ்யந்த மாவமம்ஸ்தா சகுந்தலாம் —
துஷ்யந்தனுக்கு தத்வம் தேவர்கள் உபதேசிக்க -பிறந்த குழந்தை பரதன் –
மூடே பர த்வாஜம் இமம் பர த்வாஜம் ப்ருஹஸ்பதே யாதவ் யதுக்த்வா பிதரவ் பரத்வாஜஸ் ததஸ் த்வயம் –ப்ருஹஸ்பதி மமதையைப் பார்த்து
மூடே பர த்வாஜம் இமம்-என்று -மூடப்பெண்ணே – நம் இருவருக்கும் பிறந்த குழந்தையைக் காப்பாற்று
பர த்வாஜம் ப்ருஹஸ்பதே -நீரே காப்பாற்றும் என்று இவளும் சொல்ல அநாதாரவுடன் கிடந்த குழந்தையை மருத்துக்கள் குழந்தை வேண்டி
சோமயாகம் செய்த பரதனுக்கு புத்திரனாக தந்ததால் பரத்வாஜர் பெயர் -பரதன் சந்ததி வீணான பின்பு பிறந்ததால் விததன் என்ற பெயரும் உண்டே –
மேலும் பல வம்சங்களை சொல்லும் இதில் –
விலோக்யாத்மஜயோத் யோகம் யாத்ராவ் யக்ரான் நராதிபான்-புஷ்ப பிரகாசே சரதி ஹஸந்தீவ வஸூந்தரா –என்று
அஸ்திரமான செல்வங்களை பார்த்தும் அரசர்கள் இவற்றை ஓடிச் செல்கின்றார்கள் என்று பூமா தேவி பற்களைக் காட்டிச் சிரிக்கின்றாளாம்
கதமேஷா நரேந்த்ராணாம் மோஹோ புத்தி மதாமபி யேந பேந ச தர்மானோப் யதி விஸ்வஸ்த சேதச –
மா மழை மொக்குகளின் மாய்ந்தவர் அன்றோ –

————————

ஐந்தாம் அம்சம் -38-அத்யாயங்கள் –ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் ஆழங்கால் பட்ட -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சரித்திரம் –
க்ரஹர்ஷ தாரகா சித்ரகக நாக்நி ஜலாநி லா -அஹம் ச விஷயாஸ் ஸைவ சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத் –ஸ்ரீ பூமிதேவி பிரார்த்தனை
பூ பாரம் தீர்க்க அன்றோ அவதாரம் –
நா காரணாத் காரணாத் வா காரணா காரணன் ந ச சரீர கிரஹணம் வா அபி தர்ம த்ராணாய கேவலம் -நான்முகன் ஸ்துதி –
இச்சா க்ரஹீத அவதாரத்தை பிரார்த்திக்கிறான்
ஆறு குழந்தைகள் முன்பு மரீசி -ஊர்ணை -தம்பதிக்கு பிறந்து -நான்முகன் தனது பெண்ணான சரஸ்வதியை புணர்வதை பரிகசிக்க –
சாபத்தால் ஹிரண்யகசிபுவின் பிராதாவான கால நேமிக்கு புத்ரர்களாக பிறந்தார்கள் -விஷ்ணு பக்தி முற்பிறவி மகிமையால் தொடர –
ஹிரண்ய கசிபு அடுத்த பிறவியில் உங்கள் தகப்பனால் கொல்லப்படுவீர் என்று சாபம் தந்தான் –
காலநேமியே கம்சனாக பிறந்து இவர்களைக் கொன்றான்
ஹிரண்ய கசிபோ புத்ர ஷட் கர்பா இதி விஸ்ருதா விஷ்ணு ப்ரயுக்தா தான் நித்ராக்ரமாத் கர்பான் யோஜயத் -என்று
இத்தை சுருக்கமாக இங்கும் விரிவாக ஹரிவம்சம் –
ஆசன் மரீசே ஷட்புத்ரா ஊர்ணாயாம் ப்ரதமே அந்தர தேவா கம் ஜஹசூர் வீஷ்ய ஸூதாம் யபிதம் உத்யதம் தேநாஸ்
அஸூரீம் ஆகன் யோனிம் அதுநாஸ் அவத்ய கர்மணா தேவக்யா உதரே ஜாதா ராஜன் கம்ச விஹிம்சதா –
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -10- ஸ்கந்தம் -85-அத்தியாயத்திலும் கண்ணனே சொல்வதாக-

யஸ்ய அகில பிரமாணாதி ச விஷ்ணுர் கர்பகஸ் தவ -என்று-உலகனைத்தையும் உதரத்தில் வைத்து இருக்கும் அவனை அன்றோ
இவள் தன் கர்ப்பத்தில் வைத்து இருக்கிறாள் என்று தேவகியைக் கொண்டாடுகிறார்கள் –
இவளே முன்பு அதிதி -காஸ்யபரே வஸூ தேவர் -ஸூரபி ரோஹிணியாக-மீண்டும் அவதாரம் –
ஸூ தபஸ் -ப்ருஸ்னி-தம்பதிக்கு -ப்ருஸ்னி கர்ப்பனாக முந்திய பிறவியில் –
சூர்யன் ஸ்யுத பானு -உதித்து மறையும் -இவனோ அச்யுத பானு –
ததோ அகில ஜகத் பத்ம போதாய அச்யுத பானு நா -தேவகி பூர்வ ஸந்த்யாயாம் ஆவிர்பூதம் மஹாத்மனா —
மந்தம் ஜகர் ஜுர் ஜலதா புஷ்ப வ்ருஷ்டிமுஸோ த்விஜ அர்த்த ராத்ரே அகில தாரே ஜாயமானே ஜனார்த்தன —
தேவர்கள் பூ மழை பொழிய-
புல்லேந்தீவர பத்ராபம் சதுர் பாஹும் உதீஷ்யதம் ஸ்ரீ வத்ச வக்ஷஸம் ஜாதம் துஷ்டாவாநக துந்துபி -என்று வஸூ தேவர் ஸ்துதி
நாய்க்குடலிலே சென்ற நறு நெய் நிமிஷமும் தங்காதே -ஆகவே கம்சன் உள்ள இடம் விட்டு –
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்தவன் ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாக வளர புறப்பட்டான் -வீங்கிருள் வாய் அங்கு ஓர் ஆய்க்குலம் புக்கான்

ஹே ஸூந்தர ஏகதர ஜன்மனி கிருஷ்ண பாவே த்வே மாதரவ் ச பிதரவ் ச குல அபி த்வே-என்று விஸ்மயிக்கிறார் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்
வேண்டித்தேவர் இரக்க வந்து பிறந்தவாறும் – வளர்ந்தவாறும் -என்று என்று -ஆழங்கால் படுத்தும் அவதாரம்
நால்வர் தவம் செய்து இந்தப்பிள்ளை –
கம்ஸஸ்ய கரதா நாய தத்ரை வாப்யாகதாம்ஸ் தடே நந்தாதீன் கோப வ்ருத்தாம்ஸ் ச யமுனாய ததர்ச ச –தூய யமுனையில்
வஸூ தேவர் நந்த கோபாதிகள் கப்பம் கொண்டு வருவதைப் பார்த்தார் -அவர்கள் இவரைப் பார்க்கவில்லை
ஸ்தந்யம் தத் விஷ சம்மிஸ்ரம் ரஸ்யம் ஆஸீத் ஜகத் குரோ –தாய்ப் பாலினும் இந்த இதற்காக அன்றோ
பூதனையுடைய விஷப்பால் -அவனுக்கே என்று இருந்ததால் –
ரக்ஷது த்வாம் அசேஷ கணாம் பூதானாம் பிரபவோ ஹரி -யஸ்ய நாபி ஸமுத்பூத பங்கஜாத பவம் ஜகத் – –
அவன் திரு நாமமே அவனை ரக்ஷிக்க வல்லது -ரக்ஷகனுக்கும் ரக்ஷை –
சர்வான் தேவான் நமஸ்யந்தி ராமஸ்யார்த்தே யசஸ்விதா -திரு அயோத்யாவாசிகள் போலே
இங்கும் தேவ்கிபிராட்டியும் வஸூ தேவரும் -ரக்ஷது த்வாம் -என்று அவன் தன்னையே கொண்டு மங்களா சாசனம் செய்வார்கள்
யதத்புதம் பாவயதாம் ஜனானாம் ஸ்தநந்யத்வம் ந புநர் பபூவ –இத்தை அனுசந்திக்க பிறவி இல்லையே –

பெய்யும் பூங்குழல் பேய்முலை யுண்ட பிள்ளைத் தேற்றமும் பேர்த்து ஓர் சாடிறச் செய்ய பாதம் ஒன்றால் செய்த
நின் சிறுச் சேவகமும் –என் நெஞ்சை உருக்குங்களே
தளர்ந்தும் முறிந்தும் சாக்கடை அசுரர் உடல் வேறாப் பிளந்து வீயத் திருக்காலாண்ட பெருமான் –
யாமலார்ஜுனமத்யேந ஜகாம கமலேக்ஷண தத கட கடா சப்த சமா கர்ணந தத் பர —
பிள்ளைகளுக்கு நாமகரணம் செய்துவைக்க வஸூ தேவர் தம் புரோகிதர் கர்கரை நந்தகோபர் இடம் அனுப்பினார் –
கம்ச பயத்தால் கோகுலத்தில் ஒருவரும் அறியா வண்ணம் செய்து வைத்தார்
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெருமாயன் -தாமோதரன் -தாம உதர யஸ்ய ச தாமோதர —
எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே -இந்த பந்தம் அனுசந்திக்க நம் கர்ம பந்தம் விட்டுப் போகுமே

வ்ருந்தாவனம் பகவதா க்ருஷ்னேநா அக்லிஷ்ட கர்மண -ஸூபேந மனசா த்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப் சதா –சங்கல்பத்தாலே
நெருஞ்சி முள் காடு பசும்புல் காடானதே
ஸர்வஸ்ய ஜகது பாலவ் வத்ச பாலவ் பபூவது -பாலர்களாக அவதரித்து கன்றுகளுக்கு பாலகர்களானார்களே என்று ரிஷி வியக்கிறார் –
விஷாக்னி நா ப்ரசரதா தக்த தீர மஹீருஹம்–காளியன் விஷத்தீயினால் மரங்கள் கொளுத்தப்பட்ட
ததேதம் நாதி தூரஸ்தம் கதம்பம் உருசாகினம் அதிருஹ்ய –அருகிலே பருத்த கிளைகளுடன் பூத்துக் குலுங்கும் கதம்ப மரம் –
திருவடி சம்பந்தம் -கண்ணன் திருவடி-பெரியதிருவடி அம்ருதகலசம் கொண்டு செல்ல சிந்திய அம்ருத பலன் என்றுமாம் –
அஹம் கதம்போ பூயாஸம் குந்தோ வா யமுனா தடே -என்று பெருமக்கள் ஆசைப்படலாய் இருக்கும்
காலியஸ்ய பணதாம் சிரஸ்து மே சத் கதம்ப சிகர த்வமேவ வா வஷ்டி ஜுஷ்ட வன சைல ஸூந்தர த்வத் பாதாப்ஜயுகம்
அர்ப்பித்தம் யாதோ -என்றும் அர்த்திக்கிறார் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்
தத் உத்தமாங்கம் பரிகல்ப்ய ரங்கம் தரங்க நிஷ்ட பன்னம் ருதங்க நாதம் ப்ரஸஸ்ய மானஸ் த்ரிதஸைர் கார்ஷித்
அவ்யாஹதாம் ஆரபடீம் அநந்தா-யாதவாப்யுதம் –
ஞாதோசி தேவ தேவேசே சர்வஞ்ஞஸ் த்வம் அநுத்தம பரஞ்ஜோதியர் சிந்த்யம் யத் ததும்ச பரமேஸ்வர –நாகபத்னிகளின் ஸ்துதி –
பர்த்ரு பிஷை பிரதீயதாம் -பதி பிக்ஷை பிரார்த்திக்கிறார்கள்
வ்யக்தமேஷா மஹா யோகீ பரமாத்மான சனாதன -மண்டோதரி ஸ்துதி
தவ அஷ்ட குணம் ஐஸ்வர்யம் நாத ஸ்வ பாவிகம் பரம் நிரஸ்தாதி சயம் யஸ்ய தஸ்ய ஸ்தோஷ்யாமி கிம்ந்வஹம்–என்றும்
ஸோஹம் தே தேவ தேவேசே நார்ச்ச நாதவ் ஸ்துதவ் ந ச சாமர்த்யவான் க்ருபா மாத்ர மநோ வ்ருத்தி ப்ரஸீத மே — காளியனும் ஸ்தோத்ரம்
யதாஹம் பவதா ஸ்ருஷ்டோ ஜாத்யா ரூபேண சேஸ்வர ஸ்வபாவேந ச சாதுத்வம் ததேதம் சேஷ்டிதம் மயா–
உன் ஸ்ருஷ்டிக்குத் தக்க ஜாதி சேஷ்டிதம் செய்த அடியேனை தண்டிக்க வேண்டுமோ
யத்யன்யதா ப்ரவர்த்தேயம் தேவ தேவ ததோ மயி ந்யாய்யோ தண்ட நிபாதோ வை தவைவ வசனம் யதா
ததாப் யஜ்ஜே ஜகாத் ஸ்வாமின் தண்டம் பாதி தவான் மயி -என்றும்
ச ஸ்லாக் யோயம் வரோ தண்ட த்வத்தோ ம நான்யதோ வர -உனது தண்டனையும் அருளே எனக்கு என்கிறான்
ஏகதா து விநா ராமம் கிருஷ்ணோ வ்ருந்தாவனம் யயவ்-
ச ஹி நாக ஹ்ரத பிரவேசம் நாநு மன்யேத –நம்பி மூத்தபிரான் உடன் வந்து இருந்தால் மடுவில் இவன் குதிக்க சம்மதிக்க மாட்டானே

நிரயோக பாசஸ் கந்தவ் தவ் வனமாலா விபூஷிதவ் ஸூஸூபாதே மஹாத்மாநவ் பால ஸ்ருங்கா விவர்ஷபவ் -என்று
இருவரும் திரிவதை அனுபவம் –
அவாபுஸ் தாப மத்யர்த்தம் சபன்ய பல்வலோதகே புத்ர ஷேத்ராதி சக்தேந மமத்வேந யதா க்ருஹீ –என்று
மமகாரத்தால் தாபத்தில் உள்ள குருஹஸ்தன் போலே மீன்களும் நீர் நிலைகள் சூர்ய வெப்பத்தால் கொதிக்க கொதித்தது என்கிறார் மகரிஷி
யோ யஸ்ய பலம் அஸ்நந் வை பூஜ யத்யபரம் நர இஹ ச ப்ரேத்ய சைவாசவ் ந ததாப்நோதி சோபனம் –என்று
மலை தானே நமக்கு வாழ்வு -இப்படி இருக்க இந்திரனால் என்ன பலன் –
ஏதன் மம மதம் கோபா சம்பிரீத்யா க்ரியதே யதி தத க்ருதா பவேத் ப்ரீதி கவாம் அத்ரேஸ் ததா மம —தன் அபிமானத்தில்
கிடந்தவர்கள் தேவதாந்த்ர பஜனம் செய்யக் கூடாதே என்று இவன் திரு உள்ளம்
உத்பாட்யைக கரேணைவ தாரயாமாச லீலயா–விளையாட்டாக மழைக்கு குடை பிடிப்பது போலே தங்கி நின்றானே
யதர்ச்ச நாதாபதியம் ப்ரஸக்தா தேநைவ கோபால கணஸ்யா குப்திம் அரோசயத் கர்த்தும் அசேஷ
கோப்தா ராமேண சம்மந்தர்ய ரதாங்க பாணி –என்று
மலையை ஆராதித்தோம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ரஷித்தான் என்ன ஒண்ணாதே என்று பார்த்து
இவர்கள் ஆராதித்த மலை தன்னையே எடுத்து ரஷித்த படி –
கல்மாரியாகையாலே கல்லைக் கொண்டு ரஷித்தான் -நீர்மாரியாகில் கடலைக் கொண்டு ரஷித்து இருப்பான் காணும் –

சப்த ராத்ரம் மஹா மேகா வவர்ஷுர் நந்த கோகுலே இந்த்ரேண சோசிதா விப்ர கோபாநாம் நாசா காரிணா–அனுகூலனான
இவனது செருக்கை ஒழிக்க இந்த சேஷ்டிதம்
முன்பு க்ருஷ்ண மேகங்களை -கருத்த மேகங்களை -ஏவி -லோகத்தாருக்கு உபத்திரவம் செய்த மலைகளை பிளந்து
இறக்கைகளை வெட்டினான் இப்பொழுது கண்ணன் மேகமே வென்றது -அத்தனை மேகங்களும் பயன் இன்றிப் போயின –
மலையைப்பிளந்த மகேந்திரன் ஆணையும் ஒரு மலையாலே வீணாக ஒழிந்தது -இத்தை யாதவாப்யுதத்தில்
ஏகத்ர சம் ரஷதி க்ருஷ்ண மேக கோத்ரேண ஸைகேந கவாம் குலாநி அசேஷ கோத்ரவ் கபிதா நியுக்தை
மேகாயுதை மோகதமைர் பபூவ -என்கிறார் –
அதவ் பவாஹ் யாதா தாய கண்டனம் ஐராவதாத் கஜாத் அபிஷேகம் தயா சக்ரே பவித்ர ஜல பூர்ணயா –கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் செய்தானே –
தன் பிள்ளையாக அர்ஜுனன் பிறந்துள்ளான் அவனை ரக்ஷிக்க வேண்டும் என்றும் பிரார்த்தித்தான்

பாலத்வம் சாதி வீர்யத்வம் ஜென்ம சாஸ்மாஸ்வ சோபனம் சிந்த்ய மானம் அமேயாத்மன் சங்கம் கிருஷ்ண பிரயச்சதி
தேவோ வா தானவோ வா த்வம் யஷோ கந்தர்வ ஏவ வா கிமஸ்மாகம் விசாரேண பாந்தவோஸி நமோஸ்து தே —
கோபர்களின் சங்கை -தேவத்வமும் நிந்தை அன்றோ அவனுக்கு –
க்ஷணம் பூத்வா த்வசவ் தூஷ்ணீம் கிஞ்சித் ப்ரணய கோபாவான் -இத்யேவ முக்தஸ் தைர் கோபை கிருஷ்ணோப் யாஹ மஹாமதே –
ந அஹம் தேவோ ந கந்தர்வோ ந யஷோ ந ச தானவ -அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாத நைதச் சிந்த்ய மதோந்யத —
குன்று குடையாய் எடுத்த குணத்துக்கு போற்ற வேண்டுமே -ஆந்ரு சம்சயம் -பக்த ஜன வாத்சல்யம் ஸுசீல்யம்
இத்தையே கூரத்தாழ்வான் -கூஹி தஸ்வ மஹிமாபி ஸூந்தர த்வம் வ்ரஜே கிமிதி சக்ரமாக்ரமீ -சப்த ராத்ரம் அததாஸ்ச
கிம் கிரிம் ப்ருச்ச தஸ்ச ஸூஹ்ருத கிம க்ருத –இந்த மஹா குணத்தில் ஈடுபட்டு கேள்விகள் –

தத் சித்த விமல ஆஹ்லாத ஷீண புண்ய சயா ததா தத பிராப்தி மஹந்து கவிலீண அசேஷ பாதக –சிந்தயந்தி விருத்தாந்தம்
அவன் இடம் நெஞ்சு வைத்தமையால் புண்ய பலனை அனுபவிக்க -அந்த நினைவின் படியே அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே
பாவ பலனை அனுபவிக்க –ஆக புண்ய பாபங்கள் இரண்டையும் அரை க்ஷணத்தில் அனுபவித்தாள் இறே இவள்
சிந்தயந்தீ ஜகத் ஸூதிம் பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபிணம் நிருச்ச்வாசதய முக்திம் கதா அந்ய கோப கன்யகா —
ஸ்ரீ கிருஷ்ண சாயுஜ்யம் உடனே பெற்றாளே-

துஷ்ட காலிய திஷ்டாத்ர கிருஷ்ணோஹமிதி சாபரா -பாஹும் ஆஸ்போட்ய கிருஷ்ணஸ்ய லீலயா சர்ப்பமாததே–கோபிகளின் அநுகாரம்
பிரதிகூலனான காளியன் ஆனால் ஆகாதோ -கிருஷ்ணனாகத் தன்னை அனுகரிக்கிற பெண்ணின் கால் பொடி படப் பெற்றால்
அத்ரோப விஸ்ய வை தேந காபி புஷ்பைர் அலங்க்ருதா -அந்ய ஜன்மனி சர்வாத்மா விஷ்ணுர் அப் யர்ச்சிதோ யயா –என்று
முன் ஜென்மத்தில் அர்ச்சனை செய்த இவளை இங்கு தானே அர்ச்சித்து தோளிலே தூக்கிச் செல்கிறான் –
கர்விக்க பிரிந்து அத்தை அடக்குவான் –
ஹஸ்தேந க்ருஹ்ய ஸைகைகாம் கோபீநாம் ராஸ மண்டலே-சகார தத் கரஸ் பர்சநி மீலி தத்ருசம் ஹரி -கண்ணன் கர ஸ்பர்ச
ஆனந்தத்தால் மயங்கி மற்ற கோபிகள் ஹஸ்தத்தையும் அவனதாக பிரமித்து -கல்பங்களில் பலவும் உண்டு –
இப்படியும் நடுவில் ஒவ் ஒரு கண்ணனாகவும் இருக்கும்
தத் பர்த்ரு ஷு ததா தாஸூ சர்வ பூதேஷு சேஸ்வர -ஆத்ம ஸ்வரூப ரூபோசவ் வ்யாபீ வாயுரிவ ஸ்திதா –ப்ராப்த விஷயத்தில் அன்பு
யஸ்மாத் த்வயைவ துஷ்டாத்மா ஹத கேசீ ஜனார்த்தன -தஸ்மாத் கேசவ நாம் நா த்வம் லோகே க்யாதிம் கமிஷயாசி -நாரதர்
புகழ்ந்து கேசவ திரு நாமம் சூட்டுகிறார் -கெடும் இடராய வெல்லாம் கேசவா என்ன —
தத்ரா நேக பிரகாராணி யுத்தாநி ப்ருத்வீஷிதாம் த்ரஷ்டவ்யாநி மயா யுஷ்மத் ப்ரணீதாநி ஜனார்த்தன -என்று-
யுஷ்மத் ப்ரணீதாநி-மங்களா சாசனம் செய்கிறார் –
பெரிய திருவடி -யா மோக்ஷதிமிவா யுஷ்மன் அன்வேஷசி மஹா வனே -என்று மங்களா சாசனம் செய்தால் போலே

இத்யாஞ்ஞப்தாஸ் தத அக்ரூரோ மஹா பாகவதோ த்விஜ -ப்ரீதிமாந பவத் கிருஷ்ணம் ஸ்வோ த்ரஷ்யாமீதி சத்வா –பாரிப்புடன் அக்ரூரர் –
அத்யமே சபலம் ஜென்ம ஸூ ப்ரபாதா ச மே நிசா யதுன் நித்ராப்ஜபத்ராஜம் விஷ்ணோர் த்ரஷ்யாம் யஹம் முகம் –
பாபம் ஹரதி யத் புண்யம் ஸ்ம்ருதம் சங்கல்பனா மயம் தத் புண்டரீக நயனம் விஷ்ணோர் த்ரஷ்யாம் யஹம் முகம் –
சோப்யேநம் த்வஜ வஜ்ராப்ஜ க்ருத சிஹ்நேன பாணிநா ஸம்ஸ்ப்ருஸ் யாக்ருஷ்ய ச ப்ரீதியா ஸூ காடம் பரிஷஸ்வஜே
மதுராம் ப்ராப்ய கோவிந்த கதம் கோகுலம் ஏஷ்யதி நகர ஸ்த்ரீ கலாலாபமது ஸ்ரோத்ரேண பாஸ்யதி
விலாசீ வாக்ய பாநேஷு நாகரீணாம் க்ருதாஸ்பதம் சித்தமஸ்ய கதம் பூயோ கிராம்ய கோபீஷு யாஸ்யதி–
ஏஷ ராமேண ஸஹித ப்ரயாத்யத் யந்த நிர்க்ருணா-
ஸூப்ரபாதாத்ய ரஜநீ மதுரா வாச யோஷிதாம் பாஸ்யன்யச்யுத வக்த்ராப்ஜம் யாசாம் நேத்ராலி பங்க்தயா-
தஸ்யோத் சங்கே கனஸ்யாமம் ஆதாம்ராயத லோசனம் சதுர்பாஹும் உதாராங்கம் சக்ராத் யாயுத பூஷணம்
பீதே வசானம் வஸதே சித்ர மால்ய உப சோபிதம் சக்ரசாபதடிந் மாலா விசித்ரமிவ தோயதம் ததர்ச கிருஷ்ணம் அக்லிஷ்டம் —
சர்வ வ்யாபி அந்தர்யாமி என்பதை உணர்ந்தார் அக்ரூர யமுனை நீராடும் பொழுது –

பிரசாத பரமவ் நாதவ் மம கேஹம் உபாகதவ் -தந்யோஹம் அர்ச்சியிஷ்யாம் ஈத்யாஹ மால்ய உப ஜீவன —
ஸ்ரீ ஸ்த்வாம் மத் ஸம்ஸ்ரயா பத்ர ந சதாசித் த்யஜிஷ்யதி-திருவின் மணாளன் -திருவருள் அவன் அளவில்
நில்லாமல் அவன் சந்ததி முழுவதும் பெருகிற்றே-
ஸூகந்த மேதத் ராஜார்கம் ருசிரம் ருசிராநநே ஆவயோர் காத்ர சத்ருசம் தீயதாம் அநு லேபனம்–இதில்
ஏதத் பதம் ஒவ் ஒன்றிலும் வைத்து வியாக்யானம் –
மனத்துக்கு இனியான் -பெருமாள் என்றால் -கண்ணுக்கு இனியான் எண்ணற்கு அரியான்-பெரியாழ்வார்-3-2-4-அன்றோ கண்ணன்
தீம்பாலே நெஞ்சுகள் புண்பட்டாலும் வைத்த கண் வாங்க ஒண்ணாதபடி த்ருஷ்ட்டி பிரியனாக இருப்பவன் அன்றோ –
அயம் ச கத்யதே ப்ராக்ஜை புராணார்த்த விஸாரதை கோபாலோ யாதவம் வம்சம் மக்நம் அப்யுத்தரிஷ்யதி –

மஹோத்சவம் இவாசாத்ய புத்ராநந விலோசநம் -யுவேவ வஸூதேவோ பூத் விஹாயாபியா கதாம் ஜராம் —
பிள்ளை திருமுகம் பார்த்து தேவகி வஸூ தேவர் வயசுகள் கீழ் நோக்கிப் போயினவே
ஸக்ய பஸ்யத கிருஷ்ணஸ்ய முகம் அத்யருனே க்ஷணம் கஜயுத்த க்ருதாய சஸ்வேதாம்பு கணிகா சிதம்–
ஜென்ம சபலம் க்ரியதாம் த்ருஸ–என்றும்
க்வ யவ்வன உன்முகீ பூத ஸூ குமார தனுர் ஹரி -க்வ வஜ்ர கடிநா போக சரீரோயம் மஹா ஸூர–என்று வடமதுரை பெண்கள்
பிரஹஸ்ய மது ஸூதந உத்ப்லுத்யாருஹ்ய தம் மஞ்சம் கம்சம் ஜக்ராஹ வேகத-என்றும்
கேசேஷ்வா க்ருஷ்ய விகலத்கிரி–மவநீதலே -ச கம்சம் பாதயாமாச தஸ்யோபரி பபாத ச -குஞ்சி பிடித்து அடித்த பிரான் –
ராஜ துரோகிகளைக் கொள்ளும் போது ராஜ சிஹ்னங்களை வாங்கிக் கொல்லுமா போலே
தான் கொடுத்த முடியை வாங்கிக் காண் முடித்தது -அம்மங்கி அம்மாள்
பூய ப்ராதுரபூத் தஸ்ய புஜ யுக்மம் திரோஹிதம் ததாபி தாத்ருசம் மர்த்யம் தமமன்யந்த தாமச –கம்சவதம் பின்னர்
அஞ்ச வேண்டாம் என்று சதுர்புஜனாக சேவை சாதித்தானாம் -யாதவாப்யுதத்தில்
பஸ்ஸாத்தாபாதுரே ஹரி தாஸ் சமாஸ் வாச யாமாச ஸ்வயமஸ்ரா விலேஷண -கண்ணீர் பெருகி ஆறுதல் அவர்களுக்கும் –
சஞ்சாத பாஷ்பா -என்று வாலி வத அனந்தரம் ஸூக்ரீவனுக்கு செய்தால் போலே

குரு தேவத் விஜாதீநாம் மாதா பித்ரோஸ்ஸ பூஜனம் குர்வதாம் சபல காலோ தேஹினாம் நாத ஜாயதே -சர்வேஸ்வரன்
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுகிறான் சந்திபினியிடம்–
விவித அகில விஞ்ஞாதவ் சர்வ ஞான மயாவபி சிஷ்ய ஆச்சார்ய க்ரமம் வீரவ் ந்யாபயந்தவ யதூத்தமவ் –

சர்வேஷ் வேதேஷு யுத்தேஷு யாதவைஸ் ச பராஜித அபக்ராந்தோ ஜராஸந்த ஸ்வல்ப சைந்யர் பலாதிக —
ஜிதே தஸ்மிந் ஸூ துர்வ்ருத்தே ஜராசந்தே மஹா முனே ஜீவ மாநே கதே க்ருஷ்ணஸ் தம் நாமன்யத நிர்ஜிதம் —
மனுஷ்ய தர்ம சீலஸ்ய லீலயா ஜெகதீபதே அஸ்த் ராண்ய நேக ரூபாணி யதராதிஷு முஞ்சதி —
மனுஷ்ய தேஹினாம் சேஷ்டாமித்யேவம் அநு வர்த்ததே லீலா ஜகத் பதேஸ் தஸ்ய சந்தத பரிவர்த்ததே —
பீமசேனன் தானே ஜராசந்தனை முடிப்பதாக பிரதிக்ஜை செய்ததால் -18-தடவை போர் செய்து விரட்டினான் –
மனுஷ்ய பாவத்துக்கு ஏற்ப –
ததாகமே யாதவ புங்கவா நாம் விப்ராவ மாநோபநதம் விஷாதம் -நிவார யாமாச ந வாஸூ தேவ ப்ரக்யாபயன்
ப்ராஹ்மம் ரிஷோ பிரபாவம் –என்று தனியாக துவாரகை நிர்மாணம் செய்யப் போக காலயவன்-
அநு யாதோ மஹா யோகி கிஸேதோபி ப்ராப்யதே ந யா -என்று யோகிகளுக்கும் மனதுக்கு எட்டாத எம்பிரானை
இவன் தொடருகிறான் என்று விஸ்மயப்படுகிறார்
ஸோஹம் த்வாம் சரணம் அபாரம் அப்ரமேயம் ஸம்ப்ராப்த பரமபதம் யதோ ந கிஞ்சித் சம்சார ப்ரம பரிதாப
தப்தசேதா நிர்வானே பரிணததாம்நி சாபிலாஷா -முசுகுந்தன் ஸ்தோத்ரம்
அக்ருதக்ஞத்வஜோ ஹி சா -என்று கோபிமார்கள் -பலிக்கும் படி -அத்யந்த பக்தி யுக்தானாம் நைவ சாஸ்திரம் ந ச க்ரம –
இவர்கள் பக்தியைக் கண்டு பரவசப்பட்டு நம்பி மூத்தபிரான்
சந்தேசை சாம மதுரை ப்ரேம கார்யைரா கர்வித ராமேனாஸ் வாசிதா கோப்யோ ஹரினா ஹ்ருதசேதச–தமையனுக்காக தூது –

பலேந நிஹதம் த்ருஷ்ட்வா ருக்மிணம் மது ஸூதந நோவாச கிஞ்சின் மைத்ரேய ருக்மிணீ பலயோர் பயாத்–நம்பி மூத்த பிரான்
ருக்மி முதலானவரை முடித்ததை ருக்மிணி பிராட்டி இடம் சொல்லாமல் விட்டான் கண்ணன் –
ந ஹிரண்ய ஹிரண்யாஷவ் ந மதுர் ந ச கைடப உபமான பதே தஸ்ய த்வச் சக்தி ஜெனிதாத்மன–
இந்திரன் நரகாசுர வதத்துக்கு பிரார்த்தனை
திவி புவி ச சமித்தம் தீப ரூபேண ரூடை திரிபுவன விபவா நாம் அங்குரை ரேகருபை –
ஜெனித நிகம சக்யம் தான வீநம் விலாபை நரக வததி நம் தந்நாத பூஜா அர்ஹமாஸீத் –
கௌபீநாச் சாதன ப்ராயா வாஞ்சா கல்பத்ரு மாதபி ஜாயதே யத புண்யானாம் சோபாரத ஸ்வ தோஷஜ–
நமஸ்தே சக்ர ஹஸ்தாய சார்ங்க ஹஸ்தாய தே நம நந்த ஹஸ்தாய தே விஷ்ணோ சங்க ஹஸ்தாய தே நம –அதிதி ஸ்தோத்ரம்

ஸசீ ச ஸத்ய பாமாயை பாரிஜாதஸ்ய புஷ்பகம் -ந ததவ் மானுஷீம் மத்வா ஸ்வயம் புஷ்பைர் அலங்க்ருதா —
தண் பூ மரத்தினை வன் நாதப் புள்ளால் வலியப் பறித்திட்டு–இப்பொழுது ஈவன் என்று -சடக்கென –
சத்யபாமை திரு உள்ளம் பிசகும் என்று நாளை என்ன மாட்டான் -தன்னுடைய தவறையாலே பின்னை என்ன மாட்டான்
வன் நாதப் புள் -ஸ்வரத்தை முக்யமாகக்கொண்ட -வேதமயன் -வலிமை மிக்க பெரிய திருவடி
சகல புவன ஸூதிர் மூர்த்தி ரல்பால்ப ஸூஷ்மா விதித சகல வேத்யைர் ஞாயதே யஸ்ய தாந்யை –
தமஜமக்ருத மேஷம் சாஸ்வதம் ஸ்வேச்சயைநம் ஜகத் உபக்ருதிம் அர்த்த்யம் கோ விஜேதும் சமர்த்தா -என்று தோற்ற இந்திரனது ஸ்துதி
ததா காலே ஸூபே ப்ராப்தே உபயேமே ஜனார்த்தன தா கன்யா -பதினாறாயிரம் – திரு மேனி கொண்டு திருக்கல்யாணம்
80100–புத்திரர்கள் -ருக்மிணி தேவி திருக்குமாரர் ப்ரத்யும்னன் மூத்தவன் -அவன் பிள்ளை அநிருத்தன் -அவன் பிள்ளை வஜ்ரன் –

பாணாசுரன் -உஷை -சித்ரலேகா பாணாசுரன் மந்திரி கும்பபாண்டன் புத்ரி –
மம த்வயா சமம் யுத்தம் யே ஸ்மரிஷ்யந்தி மாநவ விஜ்வராஸ் தே பவிஷ்யந்தீத் யுக்த்வா சைனம் யயவ் ஜ்வர –தோற்ற ஜ்வாலை ஸ்துதி
ஜ்ரும்பாபி பூதஸ் து ஹர ரதோபஸ்த உபாவிசத் ந ச சாக ததோ யோத்தும் கிருஷ்னேன அக்லிஷ்ட்ட கர்மணா –
ஜ்ரும்பிதே சங்கரே நஷ்டே தைத்ய ஸைந்யே குஹே ஜிதே நீதே ப்ரமத ஸைந்யே ச சங்ஷயம் சார்ங்க தன்வனா —
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஜெகந்நாத ஜாதே த்வம் புருஷோத்தமம் பரேசம் பரமாத்மானம் அநாதி நிதானம் ஹரிம் -சங்கரன் ஸ்துதி
அதாச்சிநத் பீஷண சத்வ சாரம் புஜாடவீம் பூத பதேஸ் சமஷம் சக்ரேன சங்கல்ப நிபேந கிருஷ்ண கிம் வா விதவ் வைரிணி கேந ரஷ்யம் —
யோஹம் ச த்வம் ஜகச் சேதம் ச தேவாசுர மானுஷம் மத்தோ நான்யதசேஷம் யத் தத் த்வம் ஞானம் இஹர்ஹஸி —
என்று சர்வமும் பர ப்ரஹ்மா யுடைய சரீரம்
சரணம் தே சமப்யேத்வ கர்த்தாஸ்மி ந்ருபதே ததா யதா த்வத்தோ பயம் பூயோ ந மே கிஞ்சித் பவிஷ்யதி –பவ்ண்டரக வாஸூ தேவனுக்கு
தூது -விட்டு முடித்த விருத்தாந்தம்
அவி முக்தே மஹா க்ஷேத்ரே தோஷிதஸ் தேந சங்கர வ்ருநீஷ்வேதி ததா தம் ப்ரோவாச ந்ருபாத்மஜம் –
ச வவ்ரே பகவன் க்ருத்யா பித்ருஹந்துர் வதாய மே சமுத்திஷ்டது கிருஷ்ணஸ்ய த்வத் ப்ரஸாதாத் மஹேஸ்வர —
ருத்ரனை பிரார்த்தித்து வரம் பெற்றாலும் காசி நகரை எரித்தான்

யஸ் சைதஸ் சரிதம் தஸ்ய கிருஷ்ணஸ்ய ஸ்ருணுயாத் சதா சர்வ பாப விநிர்முக்தோ
விஷ்ணு லோகம் ச கச்சதி -பலம் அருளிச் செய்து நிகமிக்கிறார் –

——————————–

ஆறாவது அம்சம் -8-அத்யாயங்கள்
கலவ் ஜகத்பதிம் விஷ்ணும் சர்வ ஸ்ரஷ்டாராம் ஈஸ்வரம் நார்ச்சயிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோ அபஹதா ஜனா —
த்யாயன் க்ருதே யஜன் யக்ஜைஸ் த்ரேதாயாம் த்வாபர அர்ச்சயன் யதாப்நோதி கலவ் சங்கீர்த்திய கேஸவம் —
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதார பரமேஸ்வர விஷ்ணு நாம வேதேஷு வேதாந்தேஷு ச கீயதே —
நிரஸ்தாதி சயாஹ்லாத ஸூக பாவைக லக்ஷணா பேஷஜம் பகவத் பிராப்தி ஏகாந்தாத் யந்திகீ மதா —
த்வே வித்யே வேதி தவ்யே சப்த ப்ரஹ்ம பரம் ச யத் -சப்த ப்ரஹ்மணி நிஷ்ணாத பரம் ப்ரஹ்ம அதிகச்சதி —
சப்த ப்ரஹ்மம் -ஆகம ஜன்ய ஞானம் / பரம் ப்ரஹ்மம் -விவேக ஜன்ய ஞானம் /
சப்த ப்ரஹ்மணி நிஷ்ணாத -ஆகம ஜன்ய ஞானத்தில் நிபுணனாக இருப்பவன்
பரம் ப்ரஹ்ம அதிகச்சதி –ப்ரத்யக்ஷ ரூபமான விவேக ஜன்ய ஞானத்தை அடைகிறான் –
இது தான் உபாசன ரூபமான ஞானம் என்பதே மனு ஸ்ம்ருதி சொல்லுகிறது

பகவத் சபிதார்த்தம்
ப -சம்பர்த்தா -பிரக்ருதியைச் செயல்படச் செய்பவன் / பார்த்தா -எல்லாவற்றையும் காப்பாற்றுகிறவன் /
க -நேதா -யாவற்றையும் செலுத்துகிறவன் -/ கமயிதா -தன்னை அடையும்படிச் செய்பவன்
ஸ்ரஷ்டா -படைப்பவன்
வ -அனைத்திலும்-எல்லா பூதங்கள் இடத்திலும் – வசிப்பவன் / அனைத்தும்-எல்லா பூதங்களும் – இவன் இடம் வசிப்பன
பக-பதம் -ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் -உள்ளவன் என்றும்
பகவான் -தீய குணம் ஒன்றுமே இல்லாமல் இந்த ஆறு குணங்களையும் உடையவன் என்றதாயிற்று
வசிஷ்டர் பகவான் -போல்வன உத்பத்தி பிரளயம் இத்யாதிகளை அறிந்தவர் என்கிற பொருளில்
ஸம் ஞாயதே யேந ததஸ்த தோஷம் ஸூத்தம் பரம் நிர்மல மேக ரூபம் சந்த்ருச்யதே வாப்யதிகம்யதே வா தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோந்யதுக்தம்

ஸ்வாத்யாயம் யோகம் -இரண்டு கண்கள் -சாஸ்த்ர-ஜன்ய ஞானம் – கண் -உபாசன ஜன்ய ஞானம் -கண் –
இயாஜ ஸோபி ஸூப ஹூந் யக்ஞாந் ஞாநவ்யபாஸ்ரயா ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாய தர்த்தும் ம்ருத்யும் அவித்யயா–
உபநிஷத்தும் தமேதம் வேத அநு வசநேந ப்ராஹ்மணா விவிதிஷந்தி யக்ஜேந தாநேந -என்று யாகம் உபாசனத்துக்கு அங்கம்
ராஜ்யே க்ருத் நந்த்ய வித்வாம்சோ மமத்வாஹ்ருத சேதச அஹம் மான மஹா பான மதமத்தா ந மாத்ருஸ –என்று
ஐஸ்வர்ய தோஷங்களை நினைத்து வைராக்யம் வளர்க்க வேண்டும் –
அஹம் ஹ்ய வித்யயா ம்ருத்யும் தர்த்து காம கரோமி வை ராஜ்யம் யாகாம்ஸ் ச விவிதான் போகை புண்ய ஷயம் ததா —
அநாத்மன் யாத்ம புத்திர் யா சாஸ்வே ஸ்வமிதி யா மதி சம்சார தரு சம்பூதி பீஜ மேதத் த்விதா ஸ்திதம் –
அநேக ஜென்மசா சஹஸ்ர சம்சார பதவீம் வ்ரஜத் -மோஹ ஸ்ரமம் ப்ரயாதோ அசவ் வாசநா ரேணு குண்டிது –
ஆத்மபாவம் நயத்யேனம் தத் ப்ரஹ்ம த்யாயி நம் முனிம் -விகார்ய மாத்மநஸ் சக்த்யா லோகம் ஆகர்ஷகோ யதா —
ஆத்ம பிரயத்தன சாபேஷா விசிஷ்டா யா மநோ கதி தஸ்யா ப்ரஹ்மணி சம்யோகோ யோக இதயபீதியதே –
ப்ரத்யஸ்தமிதபேதம் யத் சத்தா மாத்ர மகோசரம் -வசசா மாத்ம சம்வேத்யம் தத் ஞானம் ப்ரஹ்ம சம்ஜிதம் –
சமஸ்தாஸ் சக்தயஸ் சைதா நிரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டிதா தத் விஸ்வரூப வைரூப்யம் ரூபமன்யத் ஹரேர் மஹத் –
தத் ரூப ப்ரத்யயே சைகா சந்ததிஸ் சாந்ய நிஸ்ப்ருஹா தத் த்யானம் ப்ரதமைஷ் ஷட் பிரங்கைர் நிஷ்பாத்யதே ந்ரூப –
திவ்ய மங்கள விஷய யோகம் -சா லம்பன சா பீஜ யோகம்
தஸ்யைவ கல்பாநா ஹீநம் ஸ்வரூப கிரஹணம் ஹி யத் மனசா த்யான நிஷ்டாத்யம் சமாதி ஸோ அபிதீயதே —
தத் பாவ பாவ மா பன்னஸ் ததாசவ் பரமாத்மன பவத்ய பேதீ பேதஸ் ச தஸ்யாக ஞான க்ருதோ பவேத் —

த்வத் ப்ரஸாதான் மயா ஞானம் ஜேயமந்யை ரசம் த்விஜ -யதேதகிலம் விஷ்ணோர் ஜெகன் ந வ்யதிரிச்யதே-
அவசே நாபி யன் நாம்னி கீர்த்திதே சர்வ பதாகை புமான் விமுச்யதே ஸத்ய சிம்ஹத்ரஸ்தைர் ம்ருகரிவை–
சிம்மம் கண்டு மிருகங்கள் ஓடி ஒளியுமா போலே திருநாம சங்கீர்த்தனத்தால் பாபங்கள் ஓடிப்போகும்
இதி விவிதம ஜஸ்ய யஸ்ய ரூபம் ப்ரக்ருதி பராத் மமயம் சநாதநஸ்ய ப்ரதிசது பகவான் அசேஷ பும்ஸாம்
ஹரிரா பஜந் மஜராதிகாம் சம்ருத்தம் -பலம் அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார் –
உதார சம்ப்ரதாயம் -யாவரும் வாழ்ந்தே போகலாமே அவனுக்கு சரீரம் என்ற உணர்வு வந்த பின்பு –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தீயம் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர மஹா ரிஷி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஏக காலத்தில்- இரண்டு அவஸ்தைகளுடன் -அருளிச் செய்யும் – மூவர் அனுபவம்-நான்கு பதிகங்கள்–

October 15, 2018

பெரிய திருமொழி – -11-5-மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா-
இத் திருமொழி ஒரு விலஷணமான அனுபவம் -ஏக காலத்திலே இரண்டு பிராட்டிமார் யுடைய நிலையில்
ஒருத்தி ஏசி சௌலப்ய குணத்தை பேசியும்
ஒருத்தி ஏத்தி பரத்வ குணத்தை பேசியும் -பேசி அனுபவிக்கிறார்-

என்னாதன் தேவிக்கு -பெரியாழ்வார் திருமொழி-3-9- -ஒருத்தி ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தையும்
ஒருத்தி ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தையும் பேசி அருளினது போலேயும்-

கதிராயிரம் தேவி -பெரியாழ்வார் -4-1–சர்வேஸ்வரனைக்  கண்ணாலே காண வேண்டும் என்பாராயும்
அவனை யுள்ளபடி கண்டார் உளர் -என்பாராயும் இரண்டு வகையாக பேசினது போலேயும்-

சூடிக் கொடுத்த சுடர்க் கொடியும் பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு திரு மொழியில் -14–இங்கே போதக் கண்டீரே -என்று கேட்பதும்
விருந்தாவனத்தே கண்டோமே -என்று விடை கூறுவதுமாக அருளிச் செய்தார் இறே

ஏக காலத்திலே இரண்டு அவஸ்தைகள் -எம்பெருமான் அருளின் மிகுதியால்  ஞானத்தில் தடை யற்றால் பொருந்தாது ஓன்று இல்லையே
நித்ய முக்தர்கள் பரமபதத்தில் ஏக காலத்திலே அவன் அருளாலே கைங்கர்யங்கள் செய்ய அனுரூபமாக பல சரீரங்களைப் பரிஹரிப்பது போலே –

———————————

இரண்டு கோபிமார் அவஸ்தையை ஏக காலத்தில் அடையக் கூடுமோ -என்னில்
பகவத் பிரசாத விசேஷத்தாலே ஞானத்தில் தடை அற்றால் எல்லாம் சொல்லலாம் இறே
மானமரு மென்னோக்கி -என்கிற திரு மொழியில் –
இரண்டு பிராட்டிமார் தசை ஏக காலத்தில் கூடும் படி என் -என்று ஜீயர் பட்டரை கேட்க
தேச விசேஷத்தில் அநேக சரீர பரிக்ரகம் ஏக காலத்தில் கூடுகிற படி எங்கனே
அப்படியே இவரையும் பார்த்து அருளினால் கூடும் -என்று அருளிச் செய்தார் -என்று பிரசித்தம் இறே-

என் நாதன் தேவிக்கு அன்று இன்பப் பூ ஈயாதாள்
தன் நாதன் காணவே தண் பூ மரத்தினை
வன்னாத புள்ளால் வலியப் பறித்திட்ட
என் நாதன் வன்மையை பாடிப் பற
எம்பிரான் வன்மையை பாடிப் பற – 3-9 1-

என் வில் வலி கொண்டு போ என்று எதிர் வந்தான்
தன் வில்லினோடும் தவத்தை எதிர் வாங்கி
முன் வில் வலித்து முது பெண் உயிர் உண்டான்
தன் வில்லின் வன்மையைப் பாடிப் பற
தாசரதி தன்மையைப் பாடிப் பற – 3-9 2- –

இத்தால்-
இவ் அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை செய்யா நிற்கச் செய்தேயும்
மீளவும் ஈஸ்வர கந்தம் அற
ஐயர் மகன் -என்றே தன்னை நினைத்து நின்று கார்யம் செய்த குணத்தை சொல்லுகிறது

உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு
விருப்புற்று அங்கே ஏக விரைந்து எதிர் வந்து
செருக்குற்றான் வீரம் சிதைய தலையைச்
சிரைத்திட்டான்  வன்மையை பாடிப் பற
தேவகி சிங்கத்தைப் பாடிப் பற – 3-9 3- –

ருக்மிணி பிராட்டியை திருமணம் புணருகைக்கு உடலான தேவகி வயிற்றில் பிறப்பையும் –
பிரதி பஷ நிரசனத்தில் சிம்ஹம் போலே இருக்கும் வீரப் பாட்டையும் உடையவனைப் பாடிப் பற –

மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிட
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ
கூற்றுத் தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன
சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற
சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3 9-4 –

வனவாசம் தான் சரசமாய்த்தது அவள் கூட போகையாலே -இறே
பிராட்டியும் தாமும் -ஏகாந்த ரசம் அனுபவிக்கலாம் தேசம் -என்று இறே காடு தன்னை விரும்பிற்று –

பஞ்சவர் தூதனாய் பாரதம் கை செய்து
நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு
அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு அருள் செய்த
அஞ்சன வண்ணனைப் பாடிப் பற
வசோதை தன் சிங்கத்தைப் பாடிப் பற – 3-9 5-

யசோதை பிராட்டி சீராட்டி வளர்க்கையாலே சிம்ஹக் கன்று போலே செருக்கி
இருக்கிறவனைப் பாடிப் பற என்று எதிரியை பார்த்து நியமிக்கிறாள்

முடி ஒன்றி மூ உலகங்களும் ஆண்டு உன்
அடியேற்கு அருள் என்று அவன் பின் தொடர்ந்த
படியில் குணத்து பரத நம்பிக்கு அன்று
அடி நிலை ஈர்ந்தானைப் பாடிப் பற
அயோத்தியர் கோமானைப் பாடிப் பற -3 9-6 –

ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் முடி சூடாமல் -அடி சூடிப் போகையாலே திரு அயோத்தியில் உள்ளவர்களுக்கு
தானே நிர்வாஹனாய் ஆனவனைப் பாடிப் பற -என்று எதிரியைப் பார்த்து சொல்லுகிறாள்-

காளியன் பொய்கை கலங்க பாய்ந்திட்டவன்
நீள் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து
மீள அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன்
தோள் வலி வீரமே பாடிப் பற
தூ மணி வண்ணனைப் பாடிப் பற – 3-9 7-

காளியனுக்கு பிராணனைக் கொடுத்து துரத்தி ஒட்டி விட்டு விஜ ஜலமான பொய்கையை அமர்த ஜலமாம் படி கடாஷித்து
பசுகளும் இடையரும் முன்பு போலே தண்ணீர் குடிக்கும்படி பண்ணுகையாலே -பழிப்பு அற்ற நீல ரத்னம் போலே திரு மேனியின்
அழகு விளங்கும்படி நின்றவனை பாடிப் பற என்று பிரதி கோடி யானவளை பார்த்து நியமிக்கிறாள்

தார்க்கு இள தம்பிக்கு அரசு தந்து தண்டக
நூற்றவள் சொல் கொண்டு போகி நுடங்கிடை
சூர்பணகாவை செவியோடு மூக்கவள்
ஆர்க்க அரிந்தானைப் பாடிப் பற
அயோத்திக்கு அரசனைப் பாடிப் பற -3 9-8 –

ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் முடி சூடாமையாலும் திருவடி நிலை கொடுத்து போருகையாலும்
திரு அயோத்யைக்குதானே ராஜா வானவனைப்பாடிப் பற என்னும் அத்தை அவள் நியமிக்கிறாள்

மாயச் சகடம் உதைத்து மருது இறுத்து
ஆயர்களோடு போய் ஆ நிரை காத்து அணி
வேயின் குழலூதி வித்தகனாய் நின்ற
ஆயர்கள் ஏற்றினைப் பாடிப் பற
ஆ நிரை மேய்த்தானைப் பாடிப் பற – 3-9 9-

திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -என்கிறபடியே பரம பதத்தில் இருப்பிலும் காட்டிலும் உகந்து பசு நிரை மேய்த்தவனை
பாடிப் பற என்று எதிரியை பார்த்து சொல்கிறாள்

காரார் கடலை அடைத்திட்டு இலங்கை புக்கு
ஓராதான் பொன் முடி ஒன்பதோடு ஒன்றையும்
நேரா அவன் தம்பிக்கே நீள் அரசு ஈந்த
ஆராவமுதனைப் பாடிப் பற
அயோத்தியர் வேந்தனைப் பாடிப் பற – 3-9 10-

ராவண வத அநந்தரம் மீண்டு எழுந்து அருளி திரு அபிஷேகம் பண்ணி இருந்து ஆளுகையாலே
திரு அயோத்தியில் உள்ளாருக்கு ராஜாவானவனை பாடிப் பற என்று பிரதிகோடி யானவளை நியமிக்கிறாள்-

நந்தன் மதலையை காகுத்தனை நவின்று
உந்தி பறந்த ஒளி இழையார்கள்  சொல்
செந்தமிழ் தென் புதுவை விட்டு சித்தன் சொல்
ஐந்தினோடு ஐந்தும் வல்லார்க்கு அல்லல் இல்லையே – 3-9 11- –

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரமான விஷயமான ஐந்தும் ஸ்ரீ ராமாவதாரமான விஷயமான ஐந்தும் -ஆன -இப்பத்தையும்
சாபிப்ராயமாக வல்லவருக்கு அல்லல் இல்லையே- சாம்சாரிக துக்கம் ஒன்றும் இல்லை

————————————————

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரங்களோடு-அவதாராந்தரங்களோடு  – அபதானந்தரங்களோடு வாசி அற -தர்ம ஐக்யத்தாலே  
எல்லாம் ஏக ஆஸ்ரயம் ஆகையாலே  இப்படி இருக்கிற விஷயத்தை கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும் -என்று 
தேடுகையாகிற இது -தமக்கு ஒரு புடை செல்லுகிறபடியும்
மானச அனுபவத்தின்  உடைய கரை புரட்சியாலே அவ்விஷயம் தன்னை ஸூ ஸ்பஷ்டமாக கண்டதாலே
ஒரு புடை தோற்று இருக்கும் படியையும் அனுசந்தித்து -அவை இரண்டையும் 
அவதார விசிஷ்டனாக சர்வேஸ்வரனை கண்ணாலே காண வேண்டும் என்று  தேடித் திரிகிறார் சிலரும்
அப்படி தேடி கிறிகோள் ஆகில் அவனை உள்ளபடி கண்டார் உளர் -என்று சொல்லுகிறார் சிலருமாக கொண்டு 
தம்மை இரண்டு வகையாக வகுத்து நின்று பேசி இனியர் ஆகிறார் -இத் திரு மொழியில் –

நாடுதிரேல்-என்றும் -கண்டார் உளர் -என்றும் பன்மையாக அருளிச் செய்தது 
கட் கண்ணால் காண்கையில் அபேஷா ரூப ஞான வ்யக்திகளும்  உட் கண்ணால் கண்டு   அதில் ஊற்றத்தாலே
பாஹ்ய அனுபவமும்  சித்தித்தது என்று தோற்றும்படியான ஞான வ்யக்திகளும் பல உண்டு ஆகையாலே –

கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எறித்தால் ஒத்த  நீள் முடியன் 
எதிரில் பெருமை இராமனை இருக்கும் இடம் நாடுதிரேல் 
அதிரும் கழல் பொரு தோள் இரணியன் ஆகம் பிளர் தரியாய்  
உதிரம் அளைந்த கையோடு இருந்தானை உள்ளவாறு கண்டார் உளர் – 4-1 1-

அவதார பிரயுக்தையான ஆகாரங்களை இட்டு வேறுபடக் காணாதே -ஸ்ரீ ராமாவதாரமாய் ராவண வதம் பண்ணினவனும்
ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரமாய் ஹிரண்ய வதம் பண்ணினவனும் ஒருவனே -என்று வஸ்துவினுடைய படி அறிந்து காண்கை  
முன்பு ஹிரண்யன் ஆனவன்  தான்  இறே பின்பு ராவணனே பிறந்தவன் –
ப்ரஹ்மாதிகள் பக்கல்-ஹிரண்ய ராவணர்கள் இருவரும் கொண்ட வரங்களுக்கு விரோதம் வாராதபடி  
நிரசிக்க வேண்டுகையிலே இறே -ரூப பேதம் கொள்ள வேண்டிற்று இறே 
அதாவது –
தேவாதி சதுர்வித ஜாதியில் ஒன்றாலும் படக் கடவேன் அல்லேன் -என்று வரம் கொள்ளுகையாலே  ஸ்ரீ நரசிம்ஹமாக வேண்டிற்று அங்கு 
தேவர்கள் அசுரர்கள் ராஷசர்கள் முதலானோர் ஒருவராலும் படக் கடவேன் அல்லேன் -என்று வரம் கொள்ளுகையாலும்
மனுஷ்யரை ஒன்றாக கணியாமல் போருகையாலும் மனுஷ்யனாய் நின்று கொல்ல வேண்டிற்று -இங்கு 
ஆகையால் கார்ய அனுகுணமாக கொண்டு -ரூப பேத மாத்ரமாய் -பிரகாரி ஓன்று ஆகையாலே 
இந்த ஐக்யம் அறிந்து காண்கை ஆயிற்று -உள்ளபடி காண்கை யாவது –

நாந்தகம் சங்கு தண்டு நாண்  ஒலி சார்ங்கம்  திருச் சக்கரம் 
ஏந்து பெருமை இராமனை இருக்கும் இடம் நாடுதிரேல் 
காந்தள் முகிழ் விரல் சீதைக்காகிக் கடும் சிலை சென்று இறுக்க
வேந்தர் தலைவன் ஜனக ராஜன் தன் வேள்வியில் கண்டார் உளர் -4 1-2 –

ஈஸ்வரன் என்று அறுதி இட்டால் பின்னை  ஸ்ரீ பஞ்சாயுத தரத்வம் சொல்லலாம் இறே-
இங்கு -இராமனை நாடுதிரேல் -வேள்வியில் கண்டார் உளர் என்கிறதில் வேறு பாடு 
தோன்றால் போலே இறே -இராமனை நாடுதிரேல் -உதிரம் அளைந்த கையோடு இருந்தானை  கண்டார் உளர் -என்கிறதும் –

கொலை யானை கொம்பு பறித்துக் கூடலர் சேனை பொருது அழியச் 
சிலையால் மராமரம் எய்த தேவனைச் சிக்கென நாடுதிரேல் 
தலையால் குரக்கினம் தாங்கிச் சென்று தடவரை கொண்டு அடைப்ப 
அலையார் கடல் கரை வீற்று இருந்தானை அங்குத்தை கண்டார் உளர் -4 1-3 –

அதொரு வ்யக்தி இதொரு வ்யக்தி -என்று பிரித்து பிரபத்தி பண்ணாதே தர்மி ஒன்றே என்று அத்யவசித்து 

தோயம் பரந்த நடுவு சூழலில் தொல்லை வடிவு கொண்ட 
மாயக் குழவி யதனை நாட உறில் வம்மின் சுவடு உரைக்கேன் 
ஆயர் மடமகள் பின்னைக்காகி அடல் விடை ஏழினையும் 
வீயப் பொருது வியர்த்து நின்றானை மெய்மையே கண்டார் உளர் – 4-1 4-

வடதள சயனா பதாநத்துக்கும்  ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்துக்கும் உண்டான  தர்ம ஐக்யம் சொல்லப்பட்டது  ஆய்த்து 
வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே -என்றும்  ஆலின் இலை வளர்ந்த  சிறுக்கன அவன்  இவன் -என்று 
இவ் ஐக்யம் தான் கீழும் பல இடங்களிலும் சொல்லப் பட்டது இறே –

நீர் ஏறு செஞ்சடை நீல கண்டனும் நான் முகனும் முறையால் 
சீர் ஏறு வாசகம் செய்ய நின்ற திரு மாலை நாடுதிரேல் 
வாரேறு கொங்கை உருப்பிணையை வலியப் பிடித்துக் கொண்டு 
தேர் ஏற்றிச் சேனை நடுவே போர் செய்ய சிக்கனக் கண்டார் உளர் – 4-1 5-

பிரம பாவனை தலை எடுத்து -தான் சேஷியும் தங்கள் சேஷ பூதருமான முறையால்-
தன்னுடைய குணங்களால் பிரசுரமான வசனங்களைக் கொண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணும்படி நின்ற  திருமாலை நாடுதிரேல் 
தத் தத் அபீஷ்ட ப்ரதனான ஸ்ரீ யப் பதியை-அவனும் அவளுமான சேர்த்தி யோடு காண வேணும் 
என்று தேடுகிறிகோள் ஆகில் -அந்த மணக் கோலத்தையும் வீரக் கோலத்தையும்  த்ர்டமாக கண்டவர்கள் உளர் 

பொல்லா வடிவுடைப் பேய்ச்சி துஞ்ச புணர் முலை வாய் மடுக்க
வல்லானை மா மணி வண்ணனை மருவும் இடம் நாடுதிரேல் 
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு பவளம் எறி துவரை  
எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் – -4 1-6 – 

அவளை முடித்து ஜகத்துக்கு சேஷியான தன்னை நோக்கிக்  கொடுக்கையாலே -நீல ரத்னம் போலே உஜ்ஜ்வலமான
திருமேனியை உடையவனாய் இருந்தவனை -திரு உள்ளம் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தலம் தேடுகிறி கோள் ஆகில் 
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு- பவளம் எறி துவரை  எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் –

வெள்ளை விளி சங்கு வெஞ்சுடர் திருச் சக்கரம் ஏந்தும் கையன் 
உள்ளவிடம் வினவில் உமக்கு இறை வம்மின் சுவடு உரைக்கேன் 
வெள்ளைப் புரவி குரக்கு வெல் கொடிதேர் மிசை முன்பு நின்று 
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1-7- –

நாழிகை கூறிட்டு காத்து நின்ற அரசர்கள் தம் முகப்பே 
நாழிகை போக படை பொருதவன் தேவகி தன் சிறுவன் 
ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைப்ப சயந்திரன் தலையை 
பாழில் உருளப் படை பொருதவன் பக்கமே கண்டார் உளர் – 4-1 8-

மண்ணும் மலையும் மறி கடல்களும்  மற்றும் யாவும் எல்லாம் 
திண்ணம் விழுங்கி உமிழ்ந்த தேவனை சிக்கென நாடுதிரேல்
எண்ணற்கு அரியதோர் ஏனமாகி இரு நிலம் புக்கு இடந்து
வண்ணக் கரும் குழல் மாதரோடு மணந்தானைக் கண்டார் உளர் -4 1-9 –

கரிய முகல் புரை மேனி மாயனை கண்ட சுவடு உரைத்து 
புரவி முகம் செய்து செந்நெல் ஓங்கி விளை கழனி புதுவை 
திருவில் பொலி மறை வாணன் பட்டர் பிரான் சொன்ன மாலை பத்தும் 
பரவு மனம் உடை பத்தர் உள்ளார் பரமன் அடி சேர்வார்களே -4 1-10 –

காண்கைக்கு தேட வேண்டாதே -நித்ய அனுபவம் பண்ணலாம் படி  சர்வ ஸ்மாத் பரனான
அவனுடைய திருவடிகளை சேரப் பெறுவர்கள்.

—————————

தானே நோற்றுப் பெற வேண்டும் படி இறே இவளுக்கு பிறந்த விடாய்-இப்படிப் பட்ட விடாயை உடையளாய்-இவள் தான்
பிராப்ய பிராபகங்கள் அவனே தான் என்னுமிடம் நிஷ்கர்ஷித்து
அநந்தரம் பெற்று அல்லது நிற்க ஒண்ணாத படி யாய்த்து பிறந்த தசை –
இவ்வளவு ஆற்றாமை பிறக்கச் செய்தேயும் அவ்வருகில் பேறு சாத்மிக்கும் போது இன்னம் இதுக்கு அவ்வருகே ஒரு பாகம் பிறக்க வேணுமே –
ஆமத்தில் சோறு போலே ஆக ஒண்ணாது –பரமபக்தி பர்யந்தமாக பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேணும் -என்று அவன் தாழ்க்க
அநந்தரம் ஆற்றாமை கரை புரண்டு -பெறில் ஜீவித்தும் பெறா விடில் முடியும் படியாய் நிர்பந்தித்தாகிலும் பெற வேண்டும் படியாய் –
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே –என்கிற படி வந்து முகம் காட்டி விஷயீ கரிக்க
பிறந்த விடாயும் அதுக்கு அனுரூபமாக பெற்ற பேறும்
ஓர் ஆஸ்ரயத்தில் இட்டு பேச ஒண்ணாத படி அளவிறந்து இருக்கையாலே
கண்டீரே -என்று கேட்கிறவர்கள் பாசுரத்தாலும் -கண்டோம் -என்று உத்தரம் சொல்லுகிறவர்கள் பாசுரத்தாலும்
தனக்குப் பிறந்த விடாயையும் பெற்ற பேற்றையும் அன்யாபதேசத்தாலே தலைக் கட்டுகிறாள் –

பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு பலதேவற்கோர் கீழ்க் கன்றாய்
இட்டீறிட்டு விளையாடி இங்கே போதக் கண்டீரே
இட்டமான பசுக்களை யினிது மறித்து நீரூட்டி
விட்டுக் கொண்டு விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –-14-1-

ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே கண்டால் போலவே இருப்பது ஓன்று இ றே திருவாய்ப்பாடியிலே காணும் காட்சி –
செருக்கராய் இருக்கும் ராஜாக்கள் போகத்துக்கு ஏகாந்த மான ஸ்தலங்களிலே மாளிகை சமைத்து அபிமத விஷயங்களும்
தாங்களுமாய் புஜித்தால் போலே இருப்பது ஓன்று இறே ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தில் பரிமாற்றம் –

அனுங்க வென்னைப் பிரிவு செய்து ஆயர்பாடி கவர்ந்துண்ணும்
குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக் கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே
கணங்களோடு மின்மேகம் கலந்தால் போலே வனமாலை
மினுங்க நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-2-

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போதக் கண்டீரே
மேலால் பரந்த வெயில் காப்பான் வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும்
மேலாப்பின் கீழ் வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-3-

காரத்தண் கமலக் கண் என்னும் நெடுங்கயிறு படுத்து என்னை
ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும் ஈசன் தன்னைக் கண்டீரே
போர்த்த முத்தின் குப்பாயப் புகர் மால் யானைக் கன்றே போல்
வேர்த்து நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –14-4-

முதலிலே வேர்க்கக் கடவது இன்றிக்கே இருக்கும் பரமபதத்திலும் இன்றிக்கே-
தாய் தமப்பனுக்கு அஞ்சி வேர்க்கவும் மாட்டாதே -பிரபுவாய் மாலையிட்டு இருக்கும் -திருவாய்ப்பாடியிலும்
-ராஜ குமாரனாய் அன்றோ அங்கு இருக்கும் -அங்கே காண்கை அன்றிக்கே -ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே காணப் பெற்றோம்

மாதவன் என் மணியினை வலையில் பிழைத்த பன்றி போல்
ஏதுமொன்றும் கொளத்தாரா ஈசன் தன்னைக் கண்டீரோ
பீதக வாடை யுடை தாழப் பெருங்கார் மேகக் கன்றே போல்
வீதியார வருவானை விருந்தா வனத்தே கண்டோமே —14-5-

ஊர் ஒப்பாக காணும் இடத்தில் அன்றிக்கே –நமக்கே யான இடத்திலே காணப் பெற்றோம் –

தருமம் அறியா குறும்பனைத் தன் கைச் சார்ங்கமதுவே போல்
புருவம் வட்ட மழகிய பொருத்த மிலியைக் கண்டீரே
வுருவு கரிதாய் முகம் செய்தாய் உதய பருப் பதத்தின் மேல்
விரியும் கதிரே போல்வானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே –14-6-

பொருத்த முடைய நம்பியைப் புறம் போல் உள்ளும் கரியானை
கருத்தைப் பிழைத்து நின்ற அக்கரு மா முகிலைக் கண்டீரே
அருத்தி தாரா கணங்களால் ஆரப் பெருகு வானம் போல்
விருத்தம் பெரிதாய் வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-7-

அத்திரளின் நடுவே சோலை பார்ப்பாரைப் போலே காண்கை அன்றிக்கே ஏகாந்தமாகக் காணப் பெற்றோம் –
பெண்களுக்கு தனி இருப்பான ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே கண்டோமே –

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதவாடை யுடையானை
அளி நன்குடை திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே
களி வண்டும் கலந்தால் போல் கமழ் பூங்குழல்கள் தடந்தோள் மேல்
மிளிர நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-8-

திருக் குழலைப் பேணியிருக்கும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்திலே காணப் பெற்றோம்
அங்கே யசோதைப் பிராட்டி கண்ணனுடைய திருக் குழலை வாரிப் பின்னி பூச்சூட்டி முடித்து இருப்பாளே
இங்கே தானே திருக் குழல்கள் தோள்களிலே வண்டுகள் போலே ஒளி வீசி அலையும்

நாட்டைப் படை என்று அயன் முதலா தந்த நளிர் மா மலருந்தி
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் தன்னைக் கண்டீரே
காட்டை நாடித் தேனுகனும் களிறும் புள்ளும் உடன் மடிய
வேட்டை யாடி வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே —14-9-

அணைக்கைக்கு ஏகாந்தமான இடத்திலே காணப் பெற்றோம் –

பருந்தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன் தன்னைப் பாரின் மேல்
விருந்தா வனத்தே கண்டமை விட்டு சித்தன் கோதை சொல்
மருந்தாம் என்று தம் மனத்தே வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள்
பெருந்தாள் உடைய பிரான் அடிக்கீழ் பிரியாது என்றும் இருப்பரே–14-10-

ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் அன்றிக்கே பூமியிலேயாய்
அது தன்னிலும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே
ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தே கண்டமை -(இவளுக்கும் சூடிக் கொடுத்த மாலையை மாலுக்கு சூடும் படி அருள் புரிந்தான் )
பரம பிராப்யமாய் -நிரதிசய போக்யமாய்- இருந்துள்ள திருவடிகளை -உடையவன் திருவடிகளிலே-உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் என்று-
சிலரை கண்டீரே -என்று கேட்க வேண்டாதே-என்றும் ஒக்க தங்கள் கண்ணாலே கண்டு நித்ய அனுபவம் பண்ணுமதுவே யாத்ரையாகப் பெறுவர்

————————————–

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்தான்   காணேடீ
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த பொன்னடிகள்
வானவர் தம் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே –11-5-1-

தந்தை தளை கழலத் தோன்றிப் போய் ஆய்ப்பாடி
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் காணேடீ
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் நான் முகற்கு
தந்தை காண் எந்தை பெருமான் காண் சாழலே –11-5-2-

ஸ்ரீ ராமன் சௌலப்யம் அனுபவித்தார் முதல் பாசுரத்தில்–
இது முதல் எட்டாம் பாசுரம் வரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சௌலப்யம் அனுபவிக்கிறார் –

ஆழ் கடல் சூழ் வையகத்தார் ஏசப் போய் ஆய்ப்பாடித்
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்டான் காணேடீ
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்ட பொன் வயிற்று இவ்
வேழ் உலகும்  உண்டு இடமுடைத்தால் சாழலே –11-5-3-

அறியாதார்க்கு ஆனாயனாகிப் போய் ஆய்ப்பாடி
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்தான் காணேடீ
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்த பொன் வயிற்றுக்கு
ஏறி நீர் உலகனைத்தும் எய்தாதால் சாழலே —11-5-4-

வண்ணக் கருங்குழல் ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடீ
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் ஆகிலும்
எண்ணற்கு  அரியன் இமையோர்க்கும் சாழலே -11-5-5-

கன்றப் பறை கறங்கக் கண்டவர்  தம் கண் களிப்ப
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் காணேடீ
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் ஆகிலும்
என்றும் அரியன் இமையோர்க்கும்   சாழலே -11-5-6-

கோதை வேல் ஐவர்க்காய் மண்ணகலம் கூறிடுவான்
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் காணேடீ
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் வாகிலும்
ஓத நீர் வையகம் முன் உண்டு உமிந்தான் சாழலே -11-5-7-

பார் மன்னர் மங்கப் படை தொட்டு வெஞ்சமத்துத்
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான் காணேடீ
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான்ஆகிலும்
தார் மன்னர் தங்கள் தலை மேலான் சாழலே–11-5-8-

கண்டார் இரங்கக் கழியக் குறள் உருவாய்
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் காணேடீ
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் ஆகிலும்
விண்டு  ஏழ்   உலகுக்கும் மிக்கான் காண் சாழலே —11-5-9-

கள்ளத்தால் மாவலியை மூவடி மண் கொண்டு அளந்தான்
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் என்பரால் காணேடீ
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் ஏலும் கலி கன்றி
உள்ளத்தின் உள்ளே யுளன் கண்டாய் சாழலே –11-5-10-

ஷீராப்தி நாதனே
திரு வேங்கடத்தானே
ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் நித்ய வாசம் செய்து அருளி பரத்வ சௌலப்ய திருக் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளினவன்
குணாநுபவம் செய்வதே பரம போக்கியம் என்பதால் பல சுருதி தனியாக அருளிச் செய்ய வில்லை-

——————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

மூவர் அனுபவம் – அணி யாலி புகுவர் கொலோதிரு மால் இருஞ்சோலை   நின்ற கோவலர் கோவிந்தனைக் கொடியேரிடை கூடுங்கொலோ- -திண்ணம் புகுமூர்–மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ கொலோ –

October 15, 2018

அணியாலி புகுவர் கொலோ -சங்கை இங்கே-

திண்ணம் என் இளமான் புகுமூர் திருக் கோளூரே –

பரகால நாயகி தனித்து போக வில்லை -நெடுமால் துணையாப் போயின பூம்கொடியாள்-தலைவன் துணையோடு சென்றாலும் சங்கை –
ஆளவந்தார் -தனியே சென்றால் நினைத்த இடம் சென்று சேர வேண்டும் என்னும் த்வரையால் விரைவில் சென்று அங்கே சேர்ந்து விடுவாள்
வழியில் அபாயங்களுக்கு ஆபஸ்தமாவதற்கு  காரணம்  இல்லை –
ஆகையால் அவளைப் பற்றி கவலைப் பட வேண்டாம் –
இங்கே பரஸ்பரம் பித்துக் கொள்ளிகளாய்ச் சென்று இலங்கை போன்ற விரோதிகள் உள்ள இடம் சேருவார்களோ
ஆகையால் ஒவ் ஒரு பாசுரத்திலும் அணி யாலி புகுவர் கொலோ உள்ளது-

—————————————

பெரியாழ்வார்-3-8-
அவன் முற்பாடனாய் வந்து  -கள்வன் கொல் யான் அறியேன் -பெரிய திருமொழி
பரகால நாயகி திருத் தாயார் அருளியது போல் – பிராட்டியைக் கொண்டு போனால் போலே –
இவளை அத்தவாளத் தலையாலே -முந்தானையாலே -மறைத்துக் கொண்டு
தன்னுடைய திவ்ய நகரியான திரு ஆய்ப்பாடியிலே கொண்டு போக –
அந்தரங்கமாக காத்துக் கொண்டு கிடந்த திருத் தாயார் -படுக்கையிலே பெண் பிள்ளையை காணாமையாலே –
இவனை ஒழிய கொண்டு போவார் இலை -என்றும்
இவன் கொண்டு போவது தான் திரு ஆய்ப்பாடியிலே -என்றும் அறுதி இட்டு
இவள் போகையாலே தன் திரு மாளிகை எல்லாம் அழகு அழிந்து வெறியோடிற்று என்றும் –
இவள் இப்படி அடைவு கேடாகக் கொண்டு போன இது இக்குடிக்கு ஏச்சாமோ குணமோ -என்றும்
இவளுக்கு பாணி க்ரகண அர்த்தமான உத்சவம் இப்படி நடக்குமோ -என்றும்
மாமியாரான யசோதை பிராட்டி -இவளைக் கண்டு உகந்து -மணவாட்டுப் பெண் பிள்ளை என்று சத்கரிக்கிமோ -என்றும்
மாமனாரான ஸ்ரீ நந்தகோபர் உகந்து அணைத்து கொண்டு  இவள் வை லஷண்யத்தை கண்டு
இவளைப் பெற்ற தாயார் இனி தரிக்க மாட்டார் என்பரோ என்றும்
அவன் தான் நிஹீன குலத்தில் உள்ளாரைப் போலே என் மகளை புணர்ந்து உடன் போகைக்கு
ஹேதுவாகக் கொண்டு குடி வாழுமோ -என்றும்
நாடு எல்லாம் அறியும் படி நன்றாக கண்ணாலம் செய்து கை பிடிக்குமோ -என்றும் –
தன் பெருமையாலே அவன் இவளுக்கு -ரூப குண தோஷங்களை சொல்லி  வரிசை அறுத்து ஆண்டிடுமோ -என்றும்
தனக்கு ஜாதி உசிதமான மகிஷியாக பட்டம் கட்டி -பூர்வ மகிஷிகள் முன்னே -வைபவம் தோற்ற வைக்குமோ -என்றும்
இவள் தான் தயிர் கடைகை முதலான வன் தொழில்கள் செய்து   குடி வாழ்க்கை வாழ வல்லளோ-என்றும்
இப்படி க்லேசித்தும் மநோரதித்தும் சென்ற பிரகாரத்தை சொல்லுகிறது -இத்திருமொழியில் –

நல்லதோர் தாமரைப் பொய்கை நாண் மலர் மேல் பனி சோர
அல்லியும் தாதும் உதிர்ந்திட்டு அழகு அழிந்தால் ஒத்ததாலோ
இல்லம் வெறி ஓடிற்றாலோ என் மகளை எங்கும் காணேன்
மல்லரை அட்டவன் பின் போய் மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ -பெரியாழ்வார்-3-8-

இங்கு காணாமையாலே -அவன் கொண்டு போனான் -என்று அறுதி இட்டு
மல்ல நிரசனம் பண்ணின வீரப் பாட்டை உடையவன் பின்னே போய்
மதுரை புறத்திலே புகுந்தாளோ -என்கிறாள்
மதுரை புறமாவது-மதுரைக்கு அடுத்து அணித்தான திரு ஆய்ப்பாடி
மதுரைப் புறம் புக்காள் கொலோ -என்றது -அணியாலி புகுவார் கொலோ –என்றாப் போலே
அதாவது
ஒருவருக்கு ஒருவர் ஊமத்தங்காய் ஆகையாலே -கம்ச நகரியான மதுரை தன்னிலும் சென்று புகவும் கூடும் இறே –
அது செய்யாதே தனக்கு உத்தேச்யமான திரு ஆய்ப்பாடியிலே போய் புகுந்தாளோ -என்று சம்சயிக்கிறாள்

———————————————

கள்வன் கொல் யான் அறியேன் கரியான் ஒரு காளை வந்து வள்ளி மருங்குல் என்தன் மடமானினைப் போதாவென்று
வெள்ளி வளைக்கை பற்றப் பெற்ற தாயாரை விட்டகன்று அள்ளலம் பூங்கழனி அணி யாலி புகுவர் கொலோ–3-7-1-

பண்டு இவன் ஆயன் நங்காய் ! படிறன் புகுந்து என் மகள் தன் தொண்டை யஞ் செங்கனிவாய் நுகர்ந்தானை உகந்து அவன் பின்
கெண்டை யொண் கண் மிளிரக் கிளி போல் மிழற்றி நடந்து வண்டமர் கானல் மல்கும் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-2-

அஞ்சுவன் வெஞ்சொல் நங்காய் ! அரக்கர் குலப்பாவை தன்னை வெஞ்சின மூக்கரிந்த விறலோன் திறம் கேட்கில் மெய்யே
பஞ்சிய மெல்லடி எம் பணைத் தோளி பரக்கழிந்து வஞ்சி யந்தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-3-

ஏது அவன் தொல் பிறப்பு ? இளையவன் வளை யூதி மன்னர் தூதுவனாயவனூர் சொல்லுவீர்காள் ! சொலீர் அறியேன்
மாதவன் தன் துணையா நடந்தாள் தடம் சூழ் புறவில் போது வண்டாடு செம்மல் புனலாளி புகுவர் கொலோ ?–3-7-4-

தாய் எனை என்று இரங்காள் தடந்தோளி தனக்கமைந்த மாயனை மாதவனை மதித்து என்னை யகன்ற இவள்
வேயன தோள் விசிறிப் பெடையன்ன மென நடந்து போயின பூங்கொடியாள் புனலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-5-

என் துணை என்று எடுத்தேற்கு இறையேனும் இரங்கிற்றிலள் தன் துணையாய் என் தன் தனிமைக்கும் இரங்கிற்றிலள்
வன் துணை வானவர்க்காய் வரம் செற்று அரங்கத்து உறையும் இன் துணைவனோடும் போய் எழில் ஆலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-6-

அன்னையும் அத்தனும் என்று அடியோமுக்கு இரங்கிற்றிலள் பின்னை தன் காதலன் தன் பெரும் தோள் நலம் பேணினளால்
மின்னியும் வஞ்சியையும் வென்றிலங்கும் இடையாள் நடந்து புன்னையும் அன்னமும் சூழ் புனலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-7-

முற்றிலும் பைங்கிளியும் பந்தும் ஊசலும் பேசுகின்ற சிற்றில் மென் பூவையும் விட்டகன்ற செழும் கோதை தன்னைப்
பெற்றிலேன் முற்றிழையை பிறப்பிலி பின்னே நடந்து மற்றெல்லாம் கை தொழப் போய் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-8-

காவியங்கண்ணி எண்ணில் கடி மா மலர்ப்பாவை யொப்பாள் பாவியேன் பெற்றமையால் பணைத் தோளி பரக்கழிந்து
தூவி சேர் அன்னம் அன்ன நடையாள் நெடுமாலொடும் போய் வாவி யந்தண் பணை சூழ் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-9-

தாய் மனம் நின்று இரங்கத் தனியே நெடுமால் துணையா போயின பூங்கொடியாள் புனலாலி புகுவர் என்று
காய்சின வேல் கலியன் ஒலி செய்த தமிழ் மாலை பத்தும் மேவிய நெஞ்சுடையார் தஞ்சமாவது விண்ணுலகே–3-7-10-

——————————————————

மூவரில் முன் முதல்வன் முழங்கார் கடலுள் கிடந்து
பூவள ருந்தி தன்னுள்  புவனம் படைத்து உண்டு உமிழ்ந்த
தேவர்கள் நாயகனைத் திரு மால் இருஞ்சோலை   நின்ற
கோவலர் கோவிந்தனைக் கொடியேரிடை கூடுங்கொலோ–9-9-1-

புனை வளர் பூம் பொழிலார் பொன்னி சூழ் அரங்க நகருள்
முனைவனை மூவுலகும் படைத்த முதல் மூர்த்திதன்னைச்
சினை வளர் பூம் பொழில் சூழ் திருமால் இருஞ்சோலை   நின்றான்
கனை கழல் காணும் கொலோ கயற்கண்ணி எம் காரிகையே  -9-9-2-

உண்டு உலகு ஏழினையும் ஒரு பாலகனாய் ஆலிலை மேல்
கண் துயில் கொண்டுகந்த கரு மாணிக்க மா மலையை
திண்டிறல் மா கரி சேர் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
அண்டர் தங்கோவினை  இன்று அணுகும் கொலோ என்னாயிழையே —9-9-3-

சிங்கமதாய் அவுணன் திறலாகம் முன் கீண்டுகந்த
பங்கய மா மலர்க்கண் பரனை யெம் பரஞ்சுடரை
திங்கள் நன் மா முகில் சேர் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
நங்கள் பிரானை யின்று நணுகும் கொலோ என்  நன்னுதலே –9-9-4-

தானவன் வேள்வி தன்னில் தனியே குறளாய் நிமிர்ந்து
வானகமும் மண்ணகமும் அளந்த திரி விக்கிரமன்
தேனமர் பூம் பொழில் சூழ் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
வானவர் கோனை இன்று வணங்கித் தொழ வல்லள் கொலோ –9-9-5-

நேசமிலாதவர்க்கும் நினையாதவர்க்கும் அரியான்
வாச மலர்ப் பொழில் சூழ் வட மா மதுரைப் பிறந்தான்
தேசமெல்லாம் வணங்கும் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
கேசவ நம்பி தன்னைக் கெண்டை யொண்  கண்ணி காணும் கொலோ –9-9-6-

புள்ளினை வாய் பிளந்து பொரு மா கரி கொம்பொசித்து
கள்ளச் சகடுதைத்த கரு மாணிக்க மா மலையை
தெள்ளருவி கொழிக்கும் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
வள்ளலை வாணுதலாள் வணங்கித் தொழ வல்லள் கொலோ–9-9-7-

பார்த்தனுக்கு அன்று அருளிப் பாரதத்தொரு  தேர் முன்னின்று
காத்தவன் தன்னை விண்ணோர் கரு மாணிக்க மா மலையை
தீர்த்தனைப் பூம்  பொழில் சூழ் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
மூர்த்தியைக் கை தொழவும் முடியும் கொலோ என் மொய் குழற்கே –9-9-8-

வலம்புரி யாழியானை வரையார்  திரடோளன் தன்னைப்
புலம் புரி நூலவனைப் பொழில் வேங்கட வேதியனைச்
சிலம்பிய லாறுடைய திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
நலந்திகழ்  நாரணனை   நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே –9-9-9-

தேடற்கு அரியவனைத் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
ஆடற்பரவையனை அணியா யிழை காணும் என்று
மாடக் கொடி மதிள் சூழ் மங்கையார் கலிகன்றி சொன்ன
பாடல் பனுவல் பத்தும் பயில்வார்க்கு இல்லை பாவங்களே  -9-9-10-

—————————

உண்ணுஞ் சோறு பருகுநீர் தின்னும்வெற்றிலையு மெல்லாம்
கண்ணன்எம் பெருமான் என்றென்றே கண்கள் நீர்மல்கி
மண்ணினுள் அவன் சீர்வளம் மிக்கவன் ஊர்வினவித்
திண்ணம் என்இளமான் புகுமுர் திருக்கோளூரே.–6-7-1-

ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே அவனுடைய
பேரும் தார்களுமே பிதற்றக் கற்பு வான் இடறி
சேரும் நல் வளம் சேர் பழனத் திருக் கோளூர்க்கே
போருங்கொல் உரையீர் கொடியேன் கொடி பூவைகளே –6-7-2-

பூவை பைங்கிளிகள் பந்து தூதை பூம்புட்டில்கள்
யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் என்
பாவை போய் இனித் தண்பழனத் திருக்கோளூர்க்கே
கோவைவாய் துடிப்ப மழைக்கண்ணொடு என்செய்யுங்கொலோ?–6-7-3-

கொல்லை என்பர்கொலோ? குணம்மிக்கனள் என்பர்கொலோ?
சில்லைவாய்ப் பெண்கள் அயற்சேரி உள்ளாரும் எல்லே!
செல்வம் மல்கி அவன் கிடந்த திருக்கோளூர்க்கே
மெல்லிடை நுடங்க இளமான் செல்ல மேவினளே.–6-7-4-

மேவி நைந்து நைந்து விளையாடலுறாள் என்சிறுத்
தேவி போய் இனித் தன் திருமால் திருக் கோளூரில்
பூவியல் பொழிலும் தடமும் அவன்கோயிலும் கண்டு
ஆவிஉள் குளிர எங்ஙனே உகக்குங்கொல் இன்றே?–6-7-5-

இன்று எனக்கு உதவாது அகன்ற இளமான் இனிப்போய்த்
தென்திசைத் தலத மனைய திருக்கோளூர்க்கே
சென்று தன் திருமால் திருக்கண்ணும் செவ்வாயும் கண்டு
நின்று நின்று நையும் நெடுங்கண்கள் பனிமல்கவே.–6-7-6-

மல்குநீர்க் கண்ணொடு மையலுற்ற மனத்தினளாய்
அல்லும்நன் பகலும் நெடுமால் என்றழைத் தினிப்போய்ச்
செல்வம் மல்கி அவன்கிடந்த திருக்கோளூர்க்கே
ஒல்கி ஒல்கி நடந்து எங்ஙனே புகுங்கொல் ஒசிந்தே?–6-7-7-

ஒசிந்த நுண்ணிடைமேல் கையை வைத்து நொந்துநொந்து
கசிந்த நெஞ்சினளாய்க் கண்ணநீர் துளும்பச் செல்லுங்கொல்?
ஒசிந்த ஒண்மல ராள்கொழுநன திருக்கோளூர்க்கே
கசிந்த நெஞ்சினளாய் எம்மை நீத்தஎம் காரிகையே.–6-7-8-

காரியம் நல்லனகள் அவைகாணில் என் கண்ணனுக்கு என்று
ஈரியா யிருப்பாள் இதெல்லாம் கிடக்க இனிப்போய்ச்
சேரி பல்பழி தூஉய் இரைப்பத் திருக்கோளூர்க்கே
நேரிழை நடந்தாள் எம்மை ஒன்றும் நினைத்திலளே.–6-7-9-

நினைக்கிலேன் தெய்வங்காள்! நெடுங்கண் இளமான் இனிப்போய்
அனைத்துலகு முடைய அரவிந்த லோசனனை
தினைத்த னையும் விடாள் அவன்சேர் திருக்கோளூர்க்கே
மனைக்கு வான் பழியும் நினையாள் செல்ல வைத்தனளே.-6-7-10-

வைத்தமா நிதியாம் மதுசூ தனையே அலற்றிக்
கொத்தலர் பொழில்சூழ் குருகூர்ச்சட கோபன் சொன்ன
பத்து நூற்றுள் இப்பத்து அவன்சேர்திருக்கோ ளூர்க்கே
சித்தம் வைத்துரைப் பார்திகழ் பொன்னுல காள்வாரே.–6-7-11-

—————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அருளிச் செயல்களில்-அருள் -பத பிரயோகங்கள்–

October 15, 2018

நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு அருள் செய்த
அஞ்சன வண்ணனே அச்சோ அச்சோ –பெரியாழ்வார் -1-8-3-

பாலப்பிராயத்தே பார்த்தற்கு அருள்செய்த கோலப்பிரானுக்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா -2-6-5-

கன்னி இருந்தாளைக் கொண்டு நன்றும் கிறி செய்து போனான் நாராயணன் செய்த தீமை -3-8-2-

நஞ்சு உமிழ் நாகம் கிடந்த நற் பொய்கை புக்கு அஞ்சப் பணத்தின் மேல் பாய்ந்திட்டு
அருள் செய்த அஞ்சன வண்ணனைப் பாடிப்பற-3-9-5-

உன் அடியேற்கு அருள் என்று அவன் பின் தொடர்ந்த படியில் குணத்துப் பரத நம்பிக்கு
அன்று அடி நிலை ஈந்தானைப் பாடிப்பற -3-9-6-

காளியன் பொய்கை கலங்கப் பாய்ந்திட்டு அவன் நீள் முடி ஐந்திலும் நின்று
நடம் செய்து மீள அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன் -3-9-7-

அல்லி யம் பூ மலர்க்கோதாய் அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம் சொல்லுகேன் கேட்டு அருளாய் -3-10-2-

பெரும் தேவீ கேட்டு அருளாய் -3-10-4-

இருள் அகற்றும் ஏறி கதிரோன் மண்டலத்தோடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி அருள் கொடுத்திட்டு
அடியவரை ஆட் கொள்வான் அமருமூர் அணி யரங்கமே -4-9-3-

ஒப்பிலேன் ஆகிலும் நின்னடைந்தேன் ஆனைக்கு நீ யருள் செய்தமையால் -4-10-1-

எண்ணுவார் இடரைக் களைவானே ஏத்தரும் பெரும் கீர்த்தியினானே- நண்ணி நான் உன்னை
நாள் தொறும் ஏத்தும் நன்மையே யருள் செய் எம்பிரான் 5-1-8-

அக்கரை என்னும் மனத்து அகத்து கடலுள் அழுந்தி உன் பேர் அருளால் இக்கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேனை -5-3-7-

என்னையும் என்னுடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி ஒற்றிக் கொண்டு
நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் இனி என் திருக் குறிப்பே -5-4-1-

——————————

உன் தன்னைப் பிறவி பெரும் தன்னை புண்ணியம் யாமுடையோம் குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா–அறியாத
பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச் சிறு பேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே இறைவா நீ தாராய் பறை –திருப்பாவை -28-

உன்தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாமாட் செய்வோம் மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோரெம்பாவாய் -29-

செங்கண் திரு முகத்துச் செல்வத் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய் -30-

—————————-

கமல வண்ணத்து திருவுடை முகத்தினில் திருக் கண்களால் திருந்தவே நோக்கெனக் கருள் கண்டாய் –நாச்சியார் -1-6-

கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் என்னும் இப்பேறு எனக்கு அருள் கண்டாய் -1-8-

தோழியும் நானும் தொழுதோம் துக்கிளைப் பணித்து அருளாய் -3-1-

பட்டைப் பணித்து அருளாயே -3-3-

படிற்றை எல்லாம் தவிர்ந்து எங்கள் பட்டைப் பணித்து அருளாயே -3-6-

பழகு நான் மறையின் பொருளாய் மதம் ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த எம் அழகனார் -4-10-

பொன் புரை மேனிக் கருளக் கொடியுடைப் புண்ணியனை வரக் கூவாய் -5-4-

வேர்த்துப் பசித்து வயிறு அசைந்து வேண்டடிசில் உண்ணும் போது ஈது என்று பார்த்து இருந்து
நெடு நோக்குக் கொள்ளும் பத்த விலோசனத்து உய்த்திடுமின் -12-6-

கார்த் தண் கமலக் கண் என்னும் நெடும் கயிறு படுத்தி என்னை ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும் ஈசன் -14-4-

வெளிய சங்கு ஓன்று உடையானைப் பீதக வாடை யுடையானை அளி நன்குடைய திருமாலை ஆழியானை -14-8-

பரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன் தன்னை பாரின் மேல் விருந்தாவனத்தே கண்டமை விட்டுசித்தன் கோதை சொல் -14-10-

—————————————–

வன் பெரு வானகம் உய்ய அமரர் உய்ய மண்ணுய்ய மண்ணுலகில் மனுசர் உய்ய துன்பமிகு துயர் அகல
அயர்வு ஓன்று இல்லாச் சுகம் வளர அக மகிழும் தொண்டர் வாழ அன்போடு தென்திசை நோக்கிப்
பள்ளி கொள்ளும் அணி யரங்கன் –பெருமாள் -1-10-

தீதில் நன்னெறி காட்டி எங்கும் திரிந்த அரங்கன் எம்மானுக்கே காதல் செய் தொண்டர்க்கு
எப்பிறப்பிலும் காதல் செய்யும் என்நெஞ்சமே -2-6-

செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே நெடியானே வேங்கடவா -4-9-

அலை கடலைக் கடைந்து அமரர்க்கு அமுது அருளிச் செய்தவனே -8-8-

—————————————-

படைத்த பார் இடந்து அளந்து அது உண்டு உமிழ்ந்து பவ்வநீர் படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்தது முன் கடைந்த பெற்றியோய்–திருச்சந்த -28-

அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியா -46-

நன்று இருந்து யோக நீதி பண்ணுவார்கள் சிந்தையுள் சென்று இருந்து தீ வினைகள் தீர்த்த தேவ தேவனே
குன்று இருந்த மாட நீடு பாடகத்தும் ஊரகத்தும் நின்று இருந்து வெக்கனைக் கிடந்தது என்ன நீர்மையே -63-

நிற்பதும் ஓர் வேர்பகத்து இருப்பும் விண் கிடப்பதும் நல் பெரும் திரைக்கடலுள் நானில்லாத முன்னெல்லாம்
அத்புதன் அநந்த சயனம் ஆதி பூதன் மாதவன் நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுளே -65-

புண்டரீக பாத புண்ய கீர்த்தி நும் செவி மடுத்து உண்டு நும் உரு வினைத் துயருள் நீங்கி உய்ம்மினோ -67-

புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின் இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம்மீசனே -90-

முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -115-

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து உயக்கொள் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி ஆதலால் என்னாவி தான் இயக்கு எலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே -120-

——————————————–

சூதனாயக் கள்வனாகித் தூர்த்தரோடு இசைந்த காலம் மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை
போதரே என்று சொல்லிப் புந்தியில் புகுந்து தன் பால் ஆதரம் பெருக வைத்த அழகனூர் அரங்கம் அன்றே –திருமாலை -16-

நின் கணும் பக்தனும் அல்லேன் களிப்பது என் கொண்டு நம்பி கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன்
அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் அரங்க மா நகர் உளானே -26-

ஐயனே அரங்கனே உன் அருள் என்னும் ஆசை தன்னால் பொய்யனேன் வந்து நின்றேன் பொய்யனேன் பொய்யனேனே -33-

தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ் திருவரங்கத்துள் ஓங்கும் ஒளி யுள்ளார் தாமே யன்றே தந்தையும் தாயுமாவார்
எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து எம்பிரானார் அளியன் நம் பையல் என்னார் அம்மாவோ கொடியவாறே -37-

பழுதிலா ஒழுகல் ஆற்றுப் பல சதுப்பேதி மார்கள் இழி குலத்தவர்களேலும் எம்மடியார்களாகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஓக்க வழி பட அருளினாப் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே -42-

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான் எண்ணிலா ஊழி ஊழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணறா உன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே -44-

————————————————

ஆனையின் அரும் துயர் கெடுத்த அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -2-

அவர்க்கு நாள் ஓலக்கம் அருள அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -9-

தொடையொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி என்னும்
அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு ஆட் படுத்தாய் பள்ளி எழுந்து அருளாயே -10-

———————————————————

அமலனாதி பிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன் நீள் மதிள் அரங்கத்து அம்மான் திருக்கமல பாதம் வந்து என் கண்ணினுள்ளன ஒக்கின்றதே -1-

—————————————————–

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -6-

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரி மாறப் பிரான் பண்டை வல்வினை பற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே -7-

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள் அருள் கொண்டு
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே -8-

—————————————–

நெடு விசும்பு அணவும் பன்றியாய் அன்று பாரதம் கீண்ட பாழியான் ஆழியான் அருளே
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் -1-1-4-

குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார் படு துயராயின வெல்லாம் நிலந்தரம் செய்யும்
நீள் விசும்பு அருளும் அருளோடு பெரும் நிலம் அளிக்கும் -1-1-9–

நல் இமயத்து வரை செய் மாக் களிறு இளவெதிர் வளர் முளை அளை மிகு தேன் தோய்த்து பிரசவாரி
தன்னிளம் பிடிக்கு அருள் செய்யும் பிருதி சென்று ஆடை நெஞ்சே -1-1-5-

தொழுது எழு தொண்டர்கள் தமக்கு பிணி ஒழித்து அமரர் பெரு விசும்பு அருளும் பேர் அருளாளன் எம்பெருமான் -1-4-4-

வேலை வாய் அமுதம் விண்ணோடு விண்ணவர்க்கு அரசும் இந்த்ரற்கு அருளி எமக்கும் ஈந்து அருளும் எந்தை எம்மடிகள்
எம்பெருமான் அந்தரத்து அமரர் அடியிணை வணங்க ஆயிரம் முகத்தினால் அருளி
மந்தரத்து இழிந்த கங்கையின் கரை மேல் வதரியாச்சிரமத்து உள்ளான் -1-4-7-

தொண்டாம் இனமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பின் அந்தணரும் அண்டா எமக்கே அருளாய் என்று அணையும் கோயில் –1-5-9-

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் அவுணன் பொங்க ஆகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் -1-7-1-

விண்ணோர் தொழும் வேங்கடமாமலை மேய அண்ணா அடியேன் இடரைக் களையாயே -1-10-1-

திருவேங்கடம் மேய அலங்கல் துளப முடியாய் அருளாயே -1-10-2-

சீரார் திருவேங்கடமாமலை மேய ஆராவமுதே அடியேற்கு அருளாயே -1-10-3-

விண் தோய் சிகரத் திருவேங்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே -1-10-4-

திருவேங்கடமாமலை மேய கோணாகணையாய் குறிக்கோள் எனை நீயே -1-10-5-

மன்னா இம்மானிடப்பிறவியை நீக்கி தன்னாக்கித் தன் இன்னருள் செய்யும் தலைவன் -1-10–6-

வானவர் தங்கள் சிந்தை போலே என் நெஞ்சமே இனிது உவந்து மாதவமானவர் தங்கள் சிந்தை அமர்ந்து உறைகின்ற எந்தை -2-1-1-

வேங்கடமலை யாண்டு வானவர் ஆவியாய் இருப்பார்க்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே -2-1-4-

முனிவன் மூர்த்தி மூவராகி வேதம் விரித்து உரைத்து புனிதன் -பூவை வண்ணன் அண்ணல் புண்ணியன் விண்ணவர் கோன்
தனியன் செயன் தான் ஒருவன் ஆகிலும் தன் அடியார்க்கு இனியன் எந்தை எம்பெருமான் -எவ்வுள் கிடந்தான் –2-2-8-

ஆயர் எந்தம்மோடு இனவா நிரை தளராமல் எம்பெருமான் அருள் என்ன அந்தமில் வரையால்
மழை தடுத்தானைத் திரு வல்லிக்கேணிக் கண்டேனே -2-3-4-

எம்பெருமான் அருள் என்ன சந்தமல் குழலாள் அலக்கண் நூற்றுவர் தம் பெண்டிரும் எய்தி நூல் இழப்ப
இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானைத் திரு வல்லிக்கேணிக் கண்டேனே -2-3-6-

நச்சி நமனார் அடையாமை நமக்கு அருள் செய் என உள் குழைந்து ஆர்வமொடு நிச்சம் நினைவார்க்கு
அருள் செய்யுமவற்கு இடம் மா மலையாவது நீர் மலையே -2-4-8-

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியும் ஆய எம்மாயனே அருளாய் என்னும் இன் தொண்டர்க்கு
இன்னருள் புரியும் இடவெந்தை எந்தை பிரானை -2-7-10-

கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பமும் சொற்பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும்
வானவர்க்கும் பிறர்க்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து -2-8-5-

தூவடிவின் பார் மகள் பூ மங்கையோடு சுடர் ஆழி சங்கு இரு பால் பொலிந்து தோன்ற காவடியில்
கற்பகமே போலே நின்று கலந்தவர்கட்க்கு அருள் புரியும் கருத்தினானை -2-10-9-

மாறு கொண்டு உடன்று எதிர்ந்த வல்லவுணன் தன் மார்பகம் இரு பிளவா கூறு கொண்டு
அவன் குலமகற்கு இன்னருள் கொடுத்தவனிடம் -3-1-4-

அலை நீருலகுக்கு அருளே புரியும் காரார் புயல் கைக் கலிகன்றி குன்றா ஒலி மாலை -3-2-10-

ஆயர் ஆ நிரைக்கு அன்று இடர் தீர்ப்பான் கூடிய மா மழை காத்த கூத்தன் என வருகின்றான் -3-3-1-

சங்கு தனக்கு தடம் கடல் கடல் மல்லையுள் கிடந்தாய் அருள் புரிந்து
இங்கு என்னுள் புகுந்தாய் இனிப் போயினால் அறையோ -3-5-8-

தன் தாராய நறும் துளவம் பெரும் தகையேற்கு அருளானே -3-6-3-

நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் நர நாரணனே கருமா முகில் போல் எந்தாய் எமக்கே அருளாய்
என நின்று இமையோர் பரவும் இடம் -3-8-1-

விதலைத் தலைச் சென்று அதற்கே உதவி வினை தீர்த்த அம்மான் -3-8-2-

திண்மை மிகு மருதொடு நல் சகடம் இருந்து அருளும் தேவன் அவன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுரை கோயில் -3-9-6-

வங்க மலி தடம் கடலுள் வானவர்களோடு மா முனிவர் பலர் கூடி மா மலர்கள் தூவி எங்கள் தனி நாயகனே
எமக்கு அருளாய் என்னும் ஈசன் அவன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுறை கோயில் -3-9 -9–

திருமடந்தை மண் மடந்தை இரு பாலும் திகழத் தீ வினைகள் போய் அகல அடியவர்கட்க்கு என்றும் அருள் நடந்து
இவ்வேழ் உலகத்தவர் பணிய வானோர் அமர்ந்து ஏத்த இருந்த இடம் -3-10-1-

அன்று குன்று கொடு குரை கடலைக் கடைந்து அமுதம் அளிக்கும் குரு மணி என்னாரமுதம் குளவி யுறை கோயில் -3-10-2-

பெரு வரத்த இரணியனைப் பற்றி வாடாத வள்ளுகிரால் பிளந்து அவன் தன் மகனுக்கு அருள் செய்தான் வாழும் இடம் -3-10-3-

இந்திரனும் இமையவரும் முனிவர்களும் எழில் அமைந்த சந்த மலர்ச் சதுமுகனும் கதிரவனும் சந்திரனும்
எந்தை எமக்கு அருள் என நின்று அருளும் இடம் -4-1-4-

பேர் அணிந்து உலகத்தவர் தொழுது ஏத்தும் பேர் அருளாளன் எம்பிரானை -4-3-1-

தீ மனத்து அரக்கர் திறல் அழித்தவனே என்று சென்று அடைந்தவர் தமக்கு தாய் மனத்து இரங்கி
அருளினைக் கொடுக்கும் தயரதன் முதலையை -4-3-5–

சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குளம்பில் கண கணப்பத் திருவாகாரம் குலுங்க
நிலமடந்ததனை இடந்து புல்கிக் கோட்டிடை வைத்து அருளிய எம் கோமான் கண்டீர் -4-4-8-

தூம்புடைப் பணைக் கை வேழம் துயர் கெடுத்து அருளி -4-5-1-

பாவமும் அறமும் வீடும் இன்பமும் துன்பம் தானும் கோவமும் அருளும் அல்லாக் குணங்களும் ஆய எந்தை -4-5-9-

இளையவற்கே அரசு அளித்து அருளினானே -4-6-4-

தூது எழுந்து அருளி மாத்தமர் பாகன் வீழ மதகரி மருப்பு ஓசித்தாய் -4-6-7-

தேனார் பொழில் சூழ் திரு வெள்ளக்குளத்துமானாய் அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே -4-7-4-

திரு வெள்ளக்குளத்து உறைவானே எல்லா இடரும் கெடுமாறு அருளாயே -4-7-6-

திருவெள்ளத்துக்குள் மாலே என் வல்வினை தீர்த்து அருளாயே -4-7-7-

திருவெள்ளத்துக்குள் ஆராவமுதே அடியேற்கு அருளாயே -4-7-8-

திருவெள்ளக்குளத்து உறைவானே ஆவா அடியான் இவன் என்று அருளாயே -4-7-9-

இந்தளூரீரே எம்மைக் கடிதாக் கருமம் அருளி ஆவா என்று இரங்கி -4-9-1-

பொழில் வாய் இருந்து வாழ் குயில்கள் அரி யரி என்று அவை அழைப்ப வெள்ளியார் வணங்க
விரைந்து அருள் செய்வான் திரு வெள்ளி யங்குடி யதுவே -4-10-7-

அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச்செய்த அமலன் இடம் -5-1-9-

திரு வெள்ளறை மங்களா சாசன திருப்பதிகம் –

இத் திருமொழியில் பாசுரங்கள் தோறும் அருள் புரியே -என்றும் –
நின் காதலை அருள் எனக்கு -என்றும் –
நின் அடிமையை அருள் எனக்கு -என்றும்
பரி பூரணமான பக்திப் பெரும் காதல் உண்டாகும்படியும் –
அத்தாணிச் சேவகம் செய்யும் படியும் அருள பிரார்த்திப்பதே இத் திரு மொழியின் பிரமேயம் –

நின் குரை கழல் தொழுவதோர் வகை எனக்கு அருள் புரியே–பெரிய திருமொழி–5-3-1-
முன் பரி முகமாய் இசைகொள் வேதநூல் என்று இவை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-2-
கையில் நீள் உகிர் படையது வாய்த்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-3-
திரு வேங்கடப் பொருப்ப நின் காதலை யருள் எனக்கு-5-3-4-
இரு நிலம் இடந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-5-
ஆதி நின்னடிமையை யருள் எனக்கு–5-3-6-
வில்லது வளைத்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-7-
அருமறை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே–5-3-8-
பரம நின் பணிந்து எழுவன் எனக்கு அருள் புரியே–5-3-9-

ஒருகால் போலே ஒன்பதில் கால் அருள் புரிய பிரார்த்திக்கிறார்

துவரித்த உடையவர்க்கு தூய்மையில்லாச் சமணற்கும் அவர்கட்க்கு அங்கு அருளில்லா அருளாணை -5-6-8-

பாழியால் மிக்க பார்த்தனுக்கு அருளிப் பகலவன் ஓளி கெட பகலே ஆழியால் அன்று அங்கு
ஆழியை மறைத்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான் -5-7-8-

ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன்னருள் சுரந்து -5-8-1-

அரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணா நெஞ்சில் கொண்டு நின் அஞ்சிறைப் பறவைக்கு
அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து -5-8-4-

மலரடி கண்ட மா மறையாளன் –போகம் நீ எய்தி பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் -5-8-5-

நான்மறை மா முனி பெற்ற மைந்தனை –காலனையுக முனிந்து ஒழியா பின்னை என்றும்
நின் திருவடி பிரியா வண்ணம் எண்ணிய பேர் அருள் எனக்கும் -5-8-6-

இன்னருள் அவற்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய் -5-8-8-

தொண்டை மன்னவன் திண் திறல் ஒருவற்கு உளம் கொள் அன்பினோடு இன்னருள் சுரந்து அங்கோடு
நாழிகை ஏழுடன் இருப்ப வளம் கொள் மந்திரம் மற்று அவற்கு அருளிச் செய்தவாறு -5-8-9-

வானோர் புக்கு அரண் தந்து அருளாய் என்னப் பொன்னாகத்தானை நக்க அரி யுருவமாகி
நகம் கிளர்ந்து இடந்து உகந்த சக்கரச் செல்வன் -5-9-5-

ஆண்டாய் யுன்னைக்  காண்பதோர் அருள் எனக்கு அருளுதியேல்
வேண்டேன் மனை வாழ்க்கையை விண்ணகர் மேயவனே -பெரிய திருமொழி-6-1-
பகவத் விஷய பிராவண்யத்திலும்  விஷயாந்தர விரக்தியில் தமக்கு உள்ள உறுதியையும்
ஒரு காலுக்கு ஒன்பதின் காலாக உரைக்கிற படி-

நீ பணித்த அருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி எறிந்தேன் –திரு விண்ணகர் மேயவனே -6-2-4-

தாராளன் தண்ணரங்க வாளன் பூ மேல் தனியாளன் முனியாளர் ஏத்த நின்ற பேராளன்
ஆயிரம் பேருடைய வாளன் பின்னைக்கு மணவாளன் -6-6-9-

உடலம் நீரும் பூசியேறூரும் இறையோன் சென்று குறை இரப்ப மாறு ஓன்று இல்லா வாச நீர்
வரை மார்பகலத்து அளித்து உகந்தான் -6-7-9-

கதியேலில்லை நின்னருள் அல்லது எனக்கு நிதியே திரு நீர்மலை நித்திலத் தொத்தே பதியே
பரவித் தொழும் தொண்டர் தமக்கு கதியே உன்னைக் கண்டு கொண்டு உந்து ஒழிந்தேனே -7-`1-7-

தூயாய் சுடர் மா மதி போல் உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணா -7-1-9-

என்னாருயிரே அரசே அருள் எனக்கு நந்தாமல் தந்த எந்தாய் நறையூர் நின்ற நம்பீயோ -7-2-6-

தாய் நினைந்த கன்றே ஓக்க என்னையும் தன்னையே நினைக்கச் செய்து
தான் எனக்காய் நினைந்து அருள் செய்யும் அப்பனை -7-3-2-

ஐவர்க்காய்ச் சென்று இரங்கி யூர்நது அவர்க்கு இன்னருள் செய்யும் எம்பிரானை
வம்பார் புனல் காவிரி அரங்கமாளி என்னாளி விண்ணாளி –7-3-4-

இனி எப்பாவம் வந்து எய்தும் சொல்லீர் எமக்கு இம்மையே அருள் பெற்றமையால் -7-3-8-

ஏடிலங்கு தாமரை போல் செவ்வாய் முறுவல் செய்து அருளி மாடு வந்து என் மனம்
புகுந்து நின்றார் நின்ற ஊர் போலும் -7-5-6-

என் ஐம்புலனும் எழிலும் கொண்டு இங்கே நெருநல் எழுந்து அருளி பொன்னம் கலைகள்
மெலிவெய்தப் போன புனிதர் ஊர் போலும் –7-5-9-

குல வேழம் அன்று பொன்றாமை அதனுக்கு அருள் செய்த போரேற்றை -7-6-4-

ஐவர் புகுந்து காவல் செய்த அக்காவலை பிழைத்து குடி போந்து உன் அடிக்கீழ் வந்து புகுந்தேன்
கூறை சோறு இவை தந்து எனக்கு அருளி அடியேனைப் பணியாண்டு கொள் எந்தாய் -7-7-8-

நெஞ்சு இடர் தீர்த்து அருளிய என் நிமலன் காண்மின் -7-8-3-

இலங்கு புவி மடந்தைதனை இடந்து புல்கி எயிற்றிடை வைத்து அருளிய எம்மீசன் காண்மின் -7-8-4-

சிறு புலியூர்ச் சலசயனத்து ஐவாய் அரவணை மேல் உறை யமலா அருளாயே -7-9-8-

கரு மா முகிலுருவா கனலுருவா புனலுருவா பெருமால் வரையுருவா பிறவுருவா நினதுருவா
திரு மா மகள் மருவும் சிறு புலியூர்ச் சல சயனத்து அரு மா கடல் அமுதே உனது அடியே சரணாமே -7-9-9-

எண்ணில் முனிவர்க்கு அருள் தரும் தவத்தை -7-10-1-

தமியேன் தன் சிந்தை போயிற்றுத் திருவருள் அவனிடைப் பெரும் அளவு இருந்தேனை -8-5-1-

ஆழியான் நமக்கு அருளிய அருளொடும் பகல் எல்லை கழிகின்றதால்-8-5-5-

பெரும் தோள் வாணர்க்கு அருள் புரிந்து பின்னை மணாளனாகி முன் கருந்தாள் களிறு ஓன்று ஓசித்தானூர் கண்ணபுரம் -8-6-6-

வேழம் நடுக்குற்றுக் குலைய அதனுக்கு அருள் புரிந்தான் அலை நீர் இலங்கைத் தசக்கிரீவர்க்கு இளையோருக்கு அரசை அருளி -8-6-7-

கண்ணபுரத்து எம்மடிகளை திருமா மகளால் அருள் மாரி-8-6-10-

உற்றான் என்று உள்ளத்து வைத்து அருள் செய் கண்டாய் கற்றார் சேர் கண்ணபுரத்துறை யம்மானே -8-10-5-

பேர் அருளாளர் கொல் யான் அறியேன் -9-2-7-

அரி யுருவாய்க் கீண்டான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-4-

மருப்பு ஒசித்த பாம்பின் அணையான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-8-

ஆதியுமானான் அருள் தந்தவா நமக்கு -9-4-9-

வானவர் உச்சி வைத்த பேர் அருளாளன் பெருமை பேசி -9-5-4-

திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன் பெருமை
பேசிக் கற்றவன் காமரு சீர்க் கலியன் -9-5-10-

பிணி வளர் ஆக்கை நீங்க நின்று ஏத்தப் பெரு நிலம் அருளின் முன் அருளி அணி வளர் குறளாய்
அகலிடமுழுதும் அளந்த எம் அடிகள் -9-8-3-

பார்த்தனுக்கு அன்று அருளிப் பாரதத்து ஒரு தேர் முன் நின்று காத்தவன் தன்னை -9-9-8-

அடியவர் தங்கள் தம் மனைத்துப் பிரியாது அருள் புரிவான் -9-10-1-

ஆனை வாட்டி யருளும் அமரர் தம் கோனை யாம் குடந்தைச் சென்று காண்டுமே -10-1-5-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால் –10-6-4-

இருந்தான் என்னுள்ளத்து இறைவன் கறை சேர் பரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த செங்கண் பெரும் தோள் நெடுமால் -11-3-2-

தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்கு தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வாராதலால் -11-3-5-

ஓர் சரண் இல்லை என்ன அரணாவன் என்னும் அருளால் அலை கடல் நீர் குழம்ப அகடாடவோடு அகல் வானிரிஞ்ச
முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வரும் மீனை மாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே -11-4-1-

கலி கன்றி ஒலி மாலை கற்று வல்லார் பூ வளரும் திரு மகளால் அருள் பெற்றுப் பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே -11-6-10 —

வயலாலி மணவாளா இடையன் எறிந்த மரமே ஒத்திராமே அடைய அருளாய் எனக்கு உன் தன் அருளே -11-8-6-

அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின்னருள் அல்லது எனக்கு மணியே மணி மாணிக்கமே மது சூதா
பணியாய் எனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி -11-8-8-

நந்தா நரகத்து அழுந்தா வகை நாளும் எந்தாய் தொண்டரானவர்க்கு இன்னருள் செய்வாய்
சந்தோகா தலைவனே தாமரைக் கண்ணா அந்தோ அடியேற்கு அருளாய் உன்னருளே -11-8-9-

—————————————–

மதியினை மாலை வாழ்த்தி வணங்கி என் மனத்து வந்த விதியினைக் கண்டு கொண்ட
தொண்டனேன் விடுகிலேனே –திருக் குறும் தாண்டகம் -1-

துலக்கமில் சிந்தை செய்து தோன்றலும் சுடர் விட்டு அங்கே விளக்கினை விதியின்
காண்பார் மெய்ம்மையைக் காண்கிற்பாரே–18-

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் என்று அன்னமாய் முனிவரோடு
அமரர் ஏத்த அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் -திரு நெடும் தாண்டகம் -30-

———————————————–

முதலாய நல்லான் அருள் அல்லால் நாம நீர் வையகத்து பல்லார் அருளும் பழுது –முதல் திருவந்தாதி -15-

பிடி சேர் களிறு அளித்த பேராளா உன் தன் அடி சேர்ந்து அருள் பெற்றாள் அன்றே பொடி சேர் அனல் கங்கை ஏற்றான்
அவிர் சடை மேல் பாய்ந்த புனல் கங்கை என்னும் பேர்ப் பொன் — -91-

————————————-

மிகவாய்ந்த அன்பாக்கி ஏத்தி அடிமைப்பட்டேன் உனக்கு என் பாக்யத்தால் இனி –இரண்டாம் -34-

பொருளால் அமருலகம் புக்கியலலாகாது அருளால் ஆறாம் அருளும் அன்றே அருளாலே
மா மறையோர்க்கு ஈந்த மணி வண்ணன் பாதமே நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை -41-

அடலாழி கொண்ட அறிவனே இன்பக் கடலாழி நீ அருளிக் காண் -55-

வேம்பின் பொருள் நீர்மையாயினும் பொன்னாழி பாடென்று அருள் நீர்மை தந்த அருள் -58-

அருள் புரிந்த சிந்தை அடியார் மேல் வைத்து -59-

இறை எம்பெருமான் அருள் என்று இமையோர் முறை நின்று மொய்ம்மலர்கள் தூவ-99-

———————————————

நெடு மாலே தாவிய நின் எஞ்சா இணையடிக்கே ஏழ் பிறப்புமாளாகி அஞ்சாது இருக்க அருள் –மூன்றாம் -18-

அருளாது ஒழியுமே ஆலிலை மேல் அன்று தெருளாத பிள்ளையாய்ச் சேர்ந்தான் –மூன்றாம் -19-

————————————-

திருவரங்கா அருளாய் –திரு விருத்தம் -28-

உயிர் அளிப்பான் மாகங்கள் எல்லாம் திரிந்து நன்னீர் சுமந்து நுந்தம் ஆகங்கள் நோவ வருந்தும் தவமாம் அருள் பெற்றதே -32-

அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளர் வினை கெடச் செங்கோல் நாடாவுதிர் -33-

வியலிடம் உண்ட பிரானார் விடுத்த திருவருளால் உயலிடம் பெற்று உய்ந்தம் அஞ்சலம் தோழி -56-

இனி யுன் திருவருளால் அன்றிக் காப்பு அரிதால்-62-

புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே -69-

யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்யும் மாதாவினைப் பிதுவை திருமாலை வணங்குவனே -95-

————————————————

தானோர் இருள் அன்ன மா மேனி எம்மிறையார் தந்த அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து –பெரிய திருவந்தாதி -23-

———————————-

மயர்வற மதிநலம் அருளினவன் யவன் அவன் -1-1-1-

இறையோன் அளிவரும் அருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே-1-3-2-

ஆவா என்று எனக்கு அருளி வெஞ்சிறைப் புள்ளுயர்த்தார்க்கு என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால் -1-4-1-

மல்கு நீர்க் கண்ணேற்கு ஓர் வாசகம் கொண்டு அருளாயே -1-4-5-

அருளாத நீர் அருளி அவராவி துவரா முன் அருளாழிப் புள் கடவீர் அவர் வீதி ஒரு நாள் என்று அருளாழி
அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி அருள் ஆழி வரி வண்டே யாமும் என் பிழைத்தோமே-1-4-6-

என் பிழையே நினைந்து அருளி அருளாத திருமாலார்க்கு -1-4-7-

ஏ பாவம் பரமே ஏழுலகும் ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பாரார் -2 -2 -2—

எதிர் சூழ் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே யருள்கள் செய்ய விதி சூழ்ந்ததால்
எனக்கேல் அம்மான் திரிவிக்கிரமனையே -2-7-6-

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ணபிரானே-
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே 2-9-3-

தெருள் கொள்ளச் சொன்ன ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்து அருளுடையவன் தாள் அணிவிக்கும் முடித்தே –2-10-11-

முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற கைம்மாவுக்கு அருள் செய்த கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் -3-5-1-

நீர்மையில் நூற்றுவர் வீய ஐவருக்கு அருள் செய்து நின்று -3-5-7-

தோற்றக் கேடவை இல்லவனுடையான் அவன் ஒரு மூர்த்தியாய் சீற்றத்தோடு அருள் பெற்றவன்
அடிக்கீழ்ப் புக நின்ற செங்கண் மால் -3-6-6-

கண்கள் காண்டற்கு அரியனாய்க் கருத்துக்கு நன்றும் எளியனாய் மண் கொள் ஞாலத்து உயிக்கு எல்லாம்
அருள் செய்யும் வானவர் ஈசனை -3-6-11-

அடியோங்கு நூற்றுவர் வீய அன்று ஐவருக்கு அருள் செய்த நெடியோனை -3-7-11-

வாசகமே ஏத்த அருள் செய்யும் வானவர் தம் நாயகனே -3-8-3-

குன்றம் ஒன்றால் மழை காத்த பிரானைச் சொல் மாலைகள் நன்று சூட்டும் விதி எய்தினான் என்ன குறை நமக்கே -4-5-7-

ஆணி செம்பொன் மேனி எந்தாய் நின்று அருளாய் என்று என்று நாளமில்லாச் சிறு தகையேன்-4-7-4-

வெறித்துளவ முடியானே வினையேனை உனக்கு அடிமை அறக் கொண்டாய் இனி என்னாரமுதே கூயருளாயே -4-9-6-

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயனவனை நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே -4-10-8-

என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி யருளாய் கண்ணனே -5-1-4-

தேவார கோலத்தோடும் திருச்சக்கரம் சங்கினொடும் ஆவா என்று அருள் செய்து அடியேனோடும் ஆனானே -5-1-9-

ஆனானாளுடையான் என்று அஃதே கொண்டு உகந்து வந்து தானே இன்னருள் செய்து என்னை முற்றவும் தானானான் -5-1-10-

கலியுகம் ஒன்றும் இன்றிக்கே தன்னடியார்க்கு அருள் செய்யும் மலியும் சுடர் ஒழி மூர்த்தி மாயப்பிரான் கண்ணன் தன்னை -5-1-11-

சிரீவர மங்கலத்தவர் கை தொழ வுறை வான மா மலையே அடியேன் தொலை வந்து அருளே -5-7-6-

வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே –5-7-7-

நால் தோள் எந்தாய் உனது அருளே பிரியா அடிமை என்னைக் கொண்டாய் குடந்தைத் திருமாலே -5-8-7-

திருவல்ல வாழ் கழலின் மலி சக்கர பெருமானது தொல்லருளே -5-9-10-

தொல்லருள் நல் வினையால் சொலக் கூடும் கொல் தோழிமீர்காள் தொல்லருள் மண்ணும் விண்ணும் தொழ நின்ற
திரு நகரம் நல்லருளாயிரவர் நலன் ஏந்தும் திருவல்ல வாழ் நல்லருள் நம் பெருமான் நாராயணன் நாமங்களே -9-10-10-
மின்னிடை மடவார் நின்னருள் சூடுவார் முன்பு நான் அது அஞ்சுவான் -6-2-1-

வேயிரும் தடம் தோளினார் இத்திருவருள் பெறுவார் யவர் கொல் -6-2-1-

மழறு தேன் மொழியார்கள் நின்னருள் சூடுவார் மனம் வாடி நிற்க -6-2-5-

பழகியாம் இருப்போம் பரமே இத்திருவருள்கள் -6-2-6-

திருவிண்ணகர்ச் சேர்ந்த பிரான் கண்ணன் இன்னருள் கண்டு கொண்மின்கள் கைத்தவமே -6-3-4-

ஆசறு தூவி வெள்ளைக்குருகே அருள் செய்து ஒரு நாள் மாசறு நீலச் சுடர் முடி வானவர்கோனைக் கண்டு -6-8-8-

விண்ணோர் கோனைக் கண்டு வார்த்தைகள் கொண்டு அருளி யுரையீர் வைகல் வந்து இருந்தே -6-8-9-

அறிவிலேனுக்கு அருளாயே -6-9-7-

அறிவிலேனுக்கு அருளாய் அறிவார் உயிரானாய் -6-9-8-

அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியார் வாழ்மின் என்று அருள் கொடுக்கும் படிக்கேழ் இல்லாப் பெருமான் -6-9-11-

ஓன்று சொல்லி ஒருத்தினில் நிற்கிலாத ஓர் ஐவர் வன் கயவரை என்று யான் வெல்கிற்பன் உன் திருவருள் இல்லையேல் -7-1-7-

சின்னமுத்து எனது தோன்றி ஓர் ஐவர் யாவரையும் மயக்க நீ வைத்த முன்ன மாயம் எல்லாம் முழு வேர் அறிந்து
என்னை யுன் சின்னமும் திரு மூர்த்தியும் சிந்தித்து எத்திக் கை தொழவே யருள் எனக்கு என்னம்மா என் கண்ணா இமையோர் தம் குலா முதலே -7-1-8-

ஐவரை வலமுதல் கெடுக்கும் வரமே தந்து அருள் கண்டாய் -7-1-9-

கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய்-7-2-3-

பை கொள் பாம்பணையாய் இவள் திறத்து அருளாய் -7-2-6-

என் திருமகள் சேர் மார்வன் என்னும் என்னுடைய ஆவியே என்னும் -7-2-9-

முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி யுய்ந்தவன்-7-2-11-

அரக்கன் குலத்தைத் தடிந்து மீண்டும் அவன் தம்பிக்கே விரி நீர் இலங்கை அருளி ஆண்டு தன் சோதி புக்க அமரர் அரி ஏறு -7-6-9-

ஏற்றும் வைகுந்தத்தை அருளும் நமக்கு ஆயர் குலத்து ஈற்று இளம் பிள்ளை ஒன்றாய்ப் புக்கு மாயங்களே இயற்றி -7-6-10-

மாயா வாமனன் மதுசூதா நீ அருளாய் -7-8-1-
அங்கண் மலர்த்தண் துழாய் முடி அச்சுதன் அருளாய் -7-8-2-
சித்திரத் தேர் வலவா திருச்சக்கரத்தாய் அருளாய் –7-8-3-
கள்ளவிழ் தாமரைக் கண் கண்ணனே எனக்கு ஓன்று அருளாய் -7-8-4-
பாசங்கள் நீக்கி என்னை உனக்கே அறக் கொண்டிட்டு நீ வாச மலர்த் தண் துழாய் முடி மாயவனே அருளாய் -7-8-5-
மயக்கா வாமனனே மதியாம் வண்ணம் ஓன்று அருளாய் -7-8-6-
துயரங்கள் செய்யும் கண்ணா சுடர் நீள் முடியாய் அருளாய் -7-8-7-

காணுமாறு அருளாய் என்று என்றே கலங்கிக் கண்ணநீர் அலமர வினையேன் பேணுமாறு எல்லாம் பேணி
நின் பெயரே பிதற்றுமாறு அருள் எனக்கு அந்தோ காணுமாறு அருளாய் காகுத்தா கண்ணா -8-1-2-

யானும் நீ தானாய்த் தெளிதொறும் நன்றும் அஞ்சுவன் நரகம் நானடைதல் வான் உயர் இன்பம் மன்னி
வீற்று இருந்தாய் அருளு நின் தாள்களை எனக்கே -8-1 -9–

என்றே என்னை உன் ஏரார் கோலத்து இருந்து அடிக்கீழ் நின்றே யாட் செய்ய நீ கொண்டு அருள நினைப்பது தான் -8-3-8-

உரையா வெந்நோய் தவிர அருள் நீள் முடியானை -8-3-11-

அமர்ந்த நாதனை அவரவராகி அவர்க்கு அருளும் அம்மானை -8-4-10-

எல்லியும் காலையும் தன்னை நினைந்து எழ நல்ல வருள்கள் நமக்கே தந்து அருள் செய்வான் -8-6-1-

பெரும் தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பெருமான் தரும் தான் அருள் தான் இணையான அறியேனே -8-7-2-

அருள் தான் இணையான அறியேன் அவன் என்னுள் இருள் தான் அற வீற்று இருந்தான் -8-7-3-

தூய சுடர்ச் சோதி தனது என்னுள் வைத்தான் தேசம் திகழும் தண் திருவருள் செய்தே-8-7-4-

திகழும் தண் திருவருள் செய்து உலகத்தார் புகழும் புகழ் தான் காட்டித் தந்து -8-7-5-

செவ்வாய் முறுவலோடு எனது உள்ளத்து இருந்த அவ்வாய் அன்றி யான் அறியேன் மற்ற அருளே -8-7-7-

அறியேன் மற்ற அருள் என்னை யாளும் பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர் செய்வார்கட்க்கு உகந்து -8-7-8-

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறற் பொருட்டு என் உணர்வினுள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே-8-8-3-

தெருளும் மருளும் மாய்த்துத் தன் திருந்து செம் பொன் கழல் அடிக்கீழ் அருளி இருத்தும் அம்மானாம் அயனாம் சிவனாம் திருமாலால்
அருளப்பட்ட சடகோபனை ஓர் ஆயிரத்துள் இப்பத்தால் அருளி அடிக்கீழ் இருத்தும் நம் அண்ணல் கரு மாணிக்கமே -8-8-11-

திருப்புலியூர் முனைவர் மூவுலகாளி அப்பன் திருவருள் மூழ்கினாள் -8-9-5-

திருவருள் மூழ்கி வைகலும் செழு நீர் நிறக் கண்ணபிரான் திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த உள
திருவருள் அருளால் அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர் திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே -8-9-6-

குட்ட நாட்டுத் திருப்புலியூர் நின்ற மாயப்பிரான் திருவருளால் இவள் நேர்பட்டதே -8-9-10-

பொங்கேழ் புகழ்கள் வாயவாய்ப் புலன் கொள் வடிவு என் மனத்ததாய் அங்கேய் மலர்கள் கையவாய் வழி பட்டோடே அருளிலே -8-10-4-

வழி பட்டோடே அருள் பெற்று மாயன் கோல மலரடிக்கீழ் -8-10-5-

வடமதுரைப் பிறந்தார்க்கு அருள் கொள் ஆளாய் யுய்யல்லால் இல்லை கண்டீர் அரணே-9-1-3-

பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால் குடி குடி
வழி வந்தாட் செய்யும் தொண்டரோர்க்குக்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களில் நோக்காய் -9-2-1-

குடிக்கிடிந்து ஆக்கம் செய்து நின் தீர்த்த அடிமைக்கு குற்றேவல் செய்து உன் பொன்னடிக் கடவாதே
வழி வருகின்ற அடியரோர்க்கு அருளி -9-2-2-

தொடர்ந்து குற்றேவல் செய்து தொல்லடிமை வழி வரும் தொண்டரோர்க்கு அருளி -9-2-3-

புளிங்குடிக்கிடந்து வரகுணமங்கை இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே
என்னை ஆள்வாய் எனக்கு அருளி -9-2 -4—

பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்பா நீ காண வந்து நின் பல் நிலா முத்தம் தாவல் கதிர் முறுவல் செய்து
நின் திருக்கண் தாமரை தயங்க நின்று அருளாய் -9-2-5–

அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆரருள் செய்யும் நெடியானை -9-4-10-

இன்பம் தலைப்பெய்து எங்கும் தழைத்த பல்லூழிக்கு தன் புகழ் ஏத்தத் தனக்கு அருள் செய்த மாயனை -9-5-11-

வெறி கமல் சோலைத் தேன் காஅத்கரை என்னப்பன் சிறிய வென்னாருயிர் உண்ட திரு வருளே -9-6-4-

திருவருள் செய்பவன் போல் என்னுள் புகுந்து -9-6-5-

திருமேனி யவட்க்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத் தன் திருமேனி ஓளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே -9-7-4-

நாவாய் யுறைகின்ற நாரண நம்பீ ஆவா அடியான் இவன் என்று அருளாயே -9-8-7-

அருளாது ஒழிவாய் அருள் செய்து அடியேனைப் பொருளாக்கி உன் பொன்னடிக்கு கீழ்ப் புக வைப்பாய்
மருளே இன்றி உன்னை என் நெஞ்சகத்து இருத்தும் தெருளே தரு தென் திரு நாவாய் என் தேவே -9-8-8-

யாமுடைய ஆருயிர் காக்குமாறு என் அவனுடைய அருள் பெறும் போது அரிதே-9-9-5-

அவனுடைய அருள் பெறும் போது அரிதால் அவ்வருள் அல்லன வருளும் அல்ல அவன் அருள் பெறும் அளவு ஆவி நில்லாது –9-9-6-

மது மண மல்லிகை மந்தக் கோவை வண் பசுஞ்சாந்தினில் பஞ்சமம் வைத்து அது மணம் தின்னருள்
ஆய்ச்சியர்க்கே ஊதும் இத்தீங்குழற்கே உய்யேன் நான் -9-9-8 —

நெறிமையால் மலர்கள் தூவி பூசனை செய்கின்றார்கள் புண்ணியம் செய்தவாறே -10-2-4-

புண்ணியம் செய்து நல்ல புனலொடு மலர்கள் தூவி -10-2-5-

நெடியோன் அருள் சூடும் படியான சடகோபன் நொடியாயிரத்திப் பத்து அடியார்க்கு அருள் பேறே -10-5-11-

அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியனேற்கு ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -10-6-1-

பாண்டவர்க்காப் படை தொட்டான் நல் நெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே -10-6-4-

என் கொல் அம்மான் திருவருள்கள் -10-7-4-

அடி பரவ அருளை ஈந்த அம்மானே -10-7-6-

அருளை ஈய என்னம்மானே என்னும் முக்கண் அம்மானும் தெருள் கொள் பிரமன் அம்மானும் தேவர் கோனும் தேவரும்
இருள்கள் கடியும் முனிவரும் ஏத்தும் அம்மான் திருமலை மருள்கள் கடியும் மணி மலை திருமாலிருஞ்சோலை மலையே -10-7-7-

திருப்பேரான் ஓன்று எனக்கு அருள் செய்ய உணர்த்தல் உற்றேன் -10-8-9-

————————————————-

தாழ்வு ஒன்றில்லா மறை தாழ்ந்து தல முழுதும் கலியே ஆள்கின்ற நாள் வந்து அளித்தவன் காண்மின் அரங்கர் மௌலி
சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக்கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் இராமானுசன் என்னும் மா முனியே -16-

ஆக்கி யடிமை நிலைப்பித்தனை என்னை இன்று அவமே போக்கிப் புறத்திட்டது என் பொருளா முன்பு புண்ணியர் தம்
வாக்கில் பிரியா இராமமானுச நின்னருளின் வண்ணம் நோக்கில் தெரிவரிதால் உரையாய் இந்த நுண் பொருளே -38-

ஆயிழையார் கொங்கை தங்கும் அக்காதல் அளற்று அழுந்தி மாயும் என்னாவியை வந்து எடுத்தான் இன்று மா மலராள்
நாயகன் எல்லா வுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் தீதில் இராமானுசன் தொல்லருள் சுரந்தே -42-

நிகரின்றி நின்ற என் நீசதைக்கு நின்னருள் கண் அன்றிப் புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்க்கும் அஃதே புகல் புன்மையிலோர்
பகரும் பெருமை இராமானுச இனி நாம் பொழுதே அகலும் பொருள் என் பயன் இருவோமுக்கும் ஆனபின்னே –48

கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் தென்னரங்கன் தொண்டர் குலாவும் இராமானுசனை தொகை இறந்த
பண் தரு வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்து அருளும் கொண்டலை மேவித் தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே -55-

நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நீரை வேங்கடப் பொற்குன்றமும் வைகுண்ட நாடும் குலவிய பாற்கடலும்
உன்தனக்கு எத்தனை இன்பம் தரும் உன் இணை மலர் தாள் என் தனக்கும் அது இராமானுச இவை ஈந்து அருளே -70-

ஈந்தனன் ஈயாத இன்னருள் எண்ணில் மறைக்குறும்பைப் பாய்ந்தான் அம்மறை பல் பொருளால் இப்படி யனைத்தும்
ஏய்ந்தனன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன் வண்மை இராமானுசர்க்கு என் கருத்தினையே-77-

மருள் சுரந்த வாகம வாத்தியார் கூறும் அவப்பொருளாம் இருள் சுரந்து எத்த உலகு இருள் நீங்க தண்ணீண்டிய சீர்
அருள் சுரந்து எல்லா வுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமாநுசன் மிக்க புண்ணியனே -91-

கட்டப்பொருளை மறைப்பொருள் என்று கயவர் சொல்லும் பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே என் பெரு வினையைக்
கிட்டிக் கிழங்கோடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே -93-

கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டாலே -104-

———————————————

எந்தை திருவாய் மொழிப்பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கத்தைச் சிந்தை செய்து பின்னரும் கற்க
உபதேசமாய்ப் பேசுகின்றேன் மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து -1-

பொய்கையார் பூதத்தார் பெயர் புகழ் மழிசை ஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன் துய்ய பட்ட நாதன்
அன்பார் தாள் தூளி நற் பாணன் நன் கலியன் ஈது இவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு -4-

தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை அறிவாரார் அருளிச் செயலை அறிவாரார் அருள் பெற்ற நாதமுனி முதலா
நம் தேசிகரை அல்லால் பேதை மனமே யுண்டோ பேசு -36-

ஓராண் வழியா யுபதேசித்தார் முன்னோர் ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் பாருலகில் ஆசையுடையோர்க்கு
எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று பேசி வரம்பு அறுத்தார் பின் -37-

முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்து அருளும் அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்து யுரைக்க வல்ல குரு ஆர் இக்காலம் நெஞ்சே கூறு -40-

தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப்பிரான் பிள்ளான் எதிராசர் பேர் அருளால் உள்ளாரும்
அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை அன்று யுரைத்தது இன்பமிகும் ஆறாயிரம் -41-

தஞ்சீரை ஞானியர் தாம் புகழும் வேதாந்தி நஞ்சீயர் பட்டர் நல்லருளால் எஞ்சாத ஆர்வமுடன்
மாறன் மறைபொருளை ஆய்ந்து யுரைத்தது ஏர் ஒன்பதினாயிரம் -42-

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவியிட பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை அதனால் இன்பா அருபத்தி
மாறன் மறைப் பொருளை சொன்னது இருபத்து நாலாயிரம் -43–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும் தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் அரிய அருளிச் செயல் பொருளை
ஆரியர்கட்க்கு இப்போது அருளிச் செயலாய்த்து அறிந்து -46-

அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாசிரியன் இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கு இல்லை புகழ் அல்ல விவ்வார்த்தை மெய் இப்போது -53-

பூர்வாசாரியர்கள் போதம் அனுட்டானங்கள் கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் தேறி
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே இன்பமுற்று வாழும் தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து -72-

இந்த உபதேச இரத்தின மாலை தன்னை சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் எந்தை எதிராசர்
இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகி சதிராக வாழ்ந்திடுவார் தாம் -73-

———————————–

வீடு செய்து மற்று எவையும் மிக்க புகழ் நாரணன் தாள் நாடு நலத்தால் அடைய நன்கு உரைக்கும்
நீடு புகழ் வண் குருகூர் மாறன் இந்த மா நிலத்தோர் தாம் வாழ பண்புடன் பாடி யருள் பத்து -2-

பரிவதில் ஈசன் படியைப் பண்புடன் பேசி அரியனலன் ஆராதனைக்கு என்று உரிமையுடன்
ஓதி அருள் மாறன் ஒழிவித்தான் இவ்வுலகில் பேதையர்கள் தங்கள் பிறப்பு -6-

அணைந்தவர்கள் தம்முடனே ஆயன் அருட்க்கு ஆளாம் குணம் தனையே கொண்டு உலகைக் கூட்ட இணங்கி மிக
மாசில் உபதேசம் செய் மாறன் மலரடியே வீசு புகழ் எம்மா வீடு -18-

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன்னடிமை செய்து உவப்பால் அன்பால் ஆட் செய்பவரை ஆதரித்தும்
அன்பிலா மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்து அருளும் மாறன் பால் தேடரிய பத்தி நெஞ்சே செய் -25-

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர் சோறு கூறைக்காக மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலால் என்னாகும்
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர் மன்னருளால் மாறும் ஜன்மம் -29-

நண்ணாது மாலடியை நானிலத்தே வல்வினையால் எண்ணாராத் துன்பமுறும் இவ்வுயிர்கள் தண்ணிமையைக்
கண்டு இருக்க மாட்டாமல் கண் கலங்கும் மாறன் அருள் உண்டு நமக்கு உற்ற துணை ஓன்று -39-

நோற்ற நோன்பாதியிலே உன்தன்னை விட்டு ஆற்றகில்லேன் பேற்றுக்கு உபாயம் உந்தன் பேர் அருளே சாற்றுகின்றேன்
இங்கு என்னிலை என்னும் எழில் மாறன் சொல் வல்லார் அங்கம் அமரர்க்கு ஆராவமுது -47-

நல்ல வலத்தால் நம்மைச் சேர்த்தோம் முன் நண்ணாரை வெல்லும் விருத்த விபூதியன் என்று எல்லை யறத்
தான் இருந்து வாழ்த்தும் தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார் வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர் -53-

துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் நாளும் துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான் துவளறவே
முன்னம் அனுபவத்தில் மூழ்கி நின்ற மாறன் அதில் மன்னும் உவப்பால் வந்த மால் -55-

பண்டை யுறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே கண்டு எனக்கு எல்லா உறவின் காரியமும் தண்டற நீ
செய்து அருள் என்றே இரந்த சீர் மாறன் தாளிணையே உய் துணை என்று உள்ளமே ஓர் -82-

ஓரா நீர் வேண்டியவை உள்ளது எல்லாம் செய்கின்றேன் நாராயணன் அன்றோ நான் என்று பேர் உறவைக்
காட்ட அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள் மாட்டி விடும் நம் மனத்து வை -83-

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால் அன்று அவனைக் காண எண்ணி ஆண் பெண்ணாய்
பின்னையவன் தன்னை நினைவிப்பவற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள் உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும் -85-

மல்லடிமை செய்யும் நாள் மால் தன்னைக் கேட்க அவன் சொல்லும் அளவும் பற்றாத தொன்னலத்தால் செல்கின்ற
ஆற்றாமை பேசி அலமந்த மாறன் அருள் மாற்றாகப் போகும் என் தன் மால் -89-

கண்ணன் அடி இணையில் காதலுருவார் செயலை திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே மண்ணவர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கை தலைக்கட்டினான் மாறன் ஆன புகழ் சேர் தன்னருள் -95-

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் அன்பால் இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து இரு விசும்பில்
இத்துடன் கொண்டு ஏக இசைவு பார்த்தே இருந்த சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் -96-

————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ–ஸ்லோகம் -1–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

October 14, 2018

அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு இருந்தமையை புருஷார்த்தம் –
அடியார் -பிராப்தம் ஆச்சார்யரால் -அவர் மூலம் பிராட்டி -அவள் மூலம் அவன் –
ஸ்தோத்ர ரத்னம் நான்கு பேரையும் அருளி -இதில் -பிராட்டி பற்றி விவரணம் –
பகவானுக்கு பத்னி -என்பதால் அகில லோக ஸ்வாமினீ -நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –
புருஷோத்தமா தே காந்த -உனக்கு நாயகன் அதனால் இவை உனக்கும் சொத்து -ஆச்சான் பிள்ளை
சேஷம் சொத்து -அவனுக்கு போலவே இவளுக்கும் -விநியோகம் கொள்ள தக்கவர் -தேசிகன் –
நிரவதிக நிர்தாசா மஹிமா -அவனது -உபாசிப்பார்க்கு கிருபை -அவனே பலம் -நான்கு அத்யாய சுருக்கம் –
அவனுக்கு சமம் பிராட்டி -ஸமஸ்த பதார்த்தங்களும் சேஷம் -பக்தி பிரபத்தி செய்தால் இவளும் பலம் -இவளும் பல ரூபம் –
நான்கு வகை சிறப்புக்களும் இவளுக்கும் உண்டு –
தென்னாச்சார்யா சம்ப்ரதாயம் -பிராட்டிக்கு ஆதிக்யமும் சாம்யமும் கீழேயும்
கிருபாதிசயம் -கிருபையை கிளப்ப இவள் -இத்தை பார்த்தால் ஆதிக்யம்
கைங்கர்யம் பெற்று அவன் உகப்பாது போலே இவளும் -பிரதி சம்பந்தி -இருவரும் -இத்தை அத்ரி சாம்யம்
அடுத்த படி -ஜகத் காரணத்வாதிகள் அவனுக்கு மட்டுமே
அபிமதையாயும் அனுரூப மாயும் -பிராட்டி -பரிமளம் புஷ்பம் போலே –

ஸ்ரீயதே– ஸ்ரேயதே –இரண்டும் உண்டே -பார்த்தா -தாய் முறை இரண்டும் என்றபடி
அவனுக்கு சேஷம் அனைத்தும் -முதல் அத்யாயம் -அதே போலே இவளுக்கும் –

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம-
தே காந்த புருஷோத்தம –
புருஷோத்தம தே காந்த –
இப்படி இரண்டு யோஜனை –
ராமம் தசரதன் வித்தி –தசரதன் ராமம் வித்தி -இரண்டும் வியாக்யானம் தனி ஸ்லோகத்தில் –
ராமன் இடம் பேர் அன்பு லஷ்மணா உனக்கு -சக்ரவர்த்தி இடம் பிதா போன்ற ப்ரீதி இல்லை -இங்கேயே இல்லை –
அங்கு நினைப்பாயோ -ராமனுக்கு பிரியம் என்பதாலாகிலும் எண்ணி நினைக்க வேண்டும்
கிழவன் காமி -என்று அன்றோ லஷ்மணன் கோபம் இங்கு -சுமந்திரன் வந்து சொன்ன வார்த்தை –
பிராதா பார்த்தா -சகலமும் -மம ராகவா -இப்படிச் சொன்னவன் தாய் தந்தை ஜென்ம பூமி விட்டு வந்த துக்கம் இருக்காதே

புருஷோத்தம தே காந்த -முதலில் சொல்லி -சபித்தார்த்தம் அறிந்தால் -மறு பிறவி இல்லை
மூன்று வித சமாசம் –
ஷரம் -அக்ஷரம் -முக்தாத்மா -பிரவேசித்து தரித்து பணி உகந்து நியமித்து –ஸமஸ்த இதர வியாவ்ருத்தி
புருஷ — உத் புருஷ — உத்தர புருஷ –புருஷோத்தம —
அறிவுடையவன் புருஷன் -அசித்தை விட வேறுபட்டு -/ உத் புருஷ -சரீர சம்பந்த பத்தாத்மா -சம்சாரியில் வேறு பட்டு /
உத்தர -முக்தாத்மாவில் வேறுபாட்டு /புருஷோத்தமன் நித்யரில் வேறுபட்டு-சிறப்புடைமை
அவன் தே காந்தா -பதி-
புரு சனாதி புருஷா -அனைத்தையும் தருபவன் -தர்மம் அர்த்தம் காமம் -மோக்ஷம் –
மண்டோதரி பிரலாபம் -வியக்தம் -பரமாத்வாக அறிந்தேன் -பஹுவாக கொடுப்பவன் என்பதால் –
ரிஷிகளுக்கு தர்மம் -விபீஷணனுக்கு லங்கை ஐஸ்வர்யம் சுக்ரீவனுக்கு காமம் -ஜடாயு மோக்ஷம் / தனக்கு கைவல்யம் –

ஐஸ்வர்யம் -அக்ஷரம் -மோக்ஷம் —லஜ்ஜை உதார பாவ -யதுகிரி நாயகி தாயார் -நித்யம் அனுசந்தானம் தீர்த்தம் சாதிக்கும் பொழுது
அஞ்சலிக்கு ஈடாக தர முடியவில்லையே மோக்ஷம் கொடுத்த பின்பும் -ராகவன் –அஸீ தேக்ஷிணா-தே காந்த புருஷோத்தம –
யஸ்யா ஜனகாத்மஜா அப்ரமேயம் -மாரீசன் -தே காந்தா புருஷோத்தம -உனக்கு காந்தன் இல்லையோ அதனால் புருஷோத்தமன்
ஸ்ரத்தா-லஷ்மி சம்பந்தம் பெற்றால் தானே -க ஸ்ரீ ஸ்ரீய-முதலில் சொல்லி புருஷோத்தம க அப்புறம் சொன்னது போலே —
பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம்-வேதாத்மா விஹகேச்வரோ-நித்ய விபூதி சேஷ பூதர்கள்
பதி பத்னி நியாயத்தாலே -தென்னாச்சார்யா சம்ப்ரதாயம்
புருஷோத்தமனுக்கு போன்று உமக்கும் -தேசிகன் சம்ப்ரதாயம் –
நான்கு விதத்திலும் சமம் ஸ்ரீ பாஷ்ய ப்ரக்ரியையாலே வியாக்யானம் –

பங்கயக் கண்ணன் என்கோ பவளச் செவ்வாயன் என்கோ -முதலில் திருக்கண்கள் -பின்பு திரு அதரம்
சம்சாரி போல உண்டியே உடையே -ருசியை மாற்றி -கண்களாலே குளிராக கடாக்ஷித்து –
அந்த வலையிலே சிக்காமல் விலக–மந்த ஸ்மிதம் பண்ண -அதுக்கு விலக்க முடியாமல் சிக்கிக் கொண்டேன் –
என் முன்னே நின்றார் -கை வண்ணம் தாமரை -வசப்படாதவள் போலே இருக்க -மந்த ஸ்மிதம் பண்ண-அதுக்கும் மேலே –
தந்த பந்தி வாய் திறந்து-பரபாக வர்ணம் -வாய் கமழும் போலும் / கண் அரவிந்தம் -வலையிலே சிக்கிக் கொண்டேன் /
அடியும் அஃதே -திருவடிகளில் விழுந்தேன்
நிர்தேசம் -சப்த பிரயோகம் வைத்து -/பாஞ்ச ராத்ர வசனங்கள் -ஜீவனை சொல்லி பரமாத்மாவை சொல்லும் -மாறியும் உண்டே
மச் சேஷ பூதா ஸர்வேஷாம் ஈஸ்வர –
கடகத்வம்- புருஷகாரத்வம் -இரண்டு ஸம்ப்ரதாயத்திலும் உண்டே –
காந்தஸ் தே -முதலில் -சொல்லி -இந்த பகவத் சபந்தம் பிரதானம் என்பதைக் காட்டி
பணி பதஸ் இத்யாதி -சேதன சம்பந்தம் அப்புறம் —
தாய் -பிரியம் நோக்கு -தகப்பன் ஹிதம் -நோக்கு -லோகத்தில் -வத்ஸலையான மாதா —
மண் தின்ன விட்டு ப்ரத்ய ஒளஷதம் விடுவாள் -இசைந்து போலே காட்டி பரிகாரம் –
உசித உபாயம் -கொண்டு சேர்ப்பிப்பாள்-உத்தம ஸ்த்ரீ -இடம் வசப்பட்டவன் அவன் -எனவே பகவத் சம்பந்தம் பிரதானம்

திருமாலே நானும் உனக்கு பழ அடியேன் -இருவருக்கும் சேஷ பூதர்
பணி பதஸ் –நித்யர் பலராய் இருக்க -இங்கு முதலில் -13-காரணங்கள் நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –
அனுபவம் -போக்யத்தை சொல்லி சொல்லி அனுபவிக்க வேண்டுமே –
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் -ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டிதங்களை அனுபவித்து –
வாயோர் ஈரைஞ்சூறு–ஆயிரம் வாயாலே -அனுபவித்து புகழ்ந்து பேசும் ரசிகர் –
நித்ய சூரிகளுக்கும் சரீரம் உண்டா -சர்ச்சை பாதிரி அத்வைதி -சரீரம் இல்லை
வியாசர் இரண்டும் -சுத்த சத்வமயம் –
பாரிப்புடன் கைங்கர்யம் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவன் –
ச ஏகதா பவதி -இத்யாதி -பல சரீரம் பரிக்ரஹம் -சென்றால் குடையாம்-இத்யாதி-
சக்கரவர்த்தி -கைகேயி இடம் கெஞ்சி -சரண் -பல வகையாக -கௌசல்யை இடம் செய்யாமல் கைகேயிடம் செய்தேன் -என் பாபம்
பத்னி- தாய் -உடன் பிறந்தவள் -சக்ரவர்த்தி உடன் கூட வரும் பெண்டிர்க்கு ஆலத்தி எடுத்து -பலவிதமாக கௌசல்யை –
இவனுக்கு ஞானம் சக்தி பாரிப்பு மிக்கு இருந்து கைங்கர்யம் செய்தமை சொல்ல வேண்டுமோ –
தாய் குழந்தை -பசு கன்று -போலே பகவானை அனுபவிக்க வேண்டுமே ப்ரீதியுடன் -பொங்கும் பரிவுடன் –
பெரியாழ்வாரும் நித்தியமாக செல்லுமே மங்களா சாசனம் -அங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு அழல் உமிழும் -அஸ்தானே பயசங்கை

பிராட்டி சம்பந்தம் திரு அநந்த ஆழ்வான் சம்பந்தம் ஓக்க -அருளிக் செய்தது -கடகத்வம் துல்யம் இருவருக்கும் –
ஆஜகாம -யஸ்ய சக லஷ்மணா -முன்னிட்டே ஆஸ்ரயம் -ஸ்ரீ விபீஷணன்
ஸ்வரூப நிரூபகம் இரண்டும்
சேர்த்தியில் -சொல்லி -கைங்கர்யம் செய்வதை அருளிக் சொல்லி -மிதுனம் கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி –
ஸ்ரீ மதே நாராயண நம-அர்த்தம் -ஆனந்தம் நமக்கும் மிதுனத்துக்கும் சேர்த்தியிலே செய்தாலே தானே -முறை –
பாவாம்ஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யா-
கைங்கர்யம் சேர்த்தியில் -திருவாராதானமும் மனைவியும் புருஷனும் சேர்த்தியிலே -ஸ்ரத்தையுடன்
பத்னிமார்கள் கூட இருந்தே கைங்கர்யம் -பணி பத விஹகேஸ்வர -உப லக்ஷணை-யால் அர்த்தாத் சித்தம்
ஸஹ பதன்யா விசாலாஷ்யா நாராயணன் உபாஸ்மத்யே
லலிதை -பெண் எலி -சரித்திரம் -திரி நொந்திய புண்ணிய பலன் –
ஐகரஸ்யம் -ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவிமார்கள் -அவயவ பாவம் –
ஆசனம் -திரு அநந்த ஆழ்வானுக்கும் பெரிய திருவடிக்கு –
அனந்தன் பாலும் கருடன் பாலும் -இந்த வகையிலே இங்கும் –
வேதாத்மா -வேதமயன் –

யவநிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ–மோகம் உண்டு பண்ணும் மாயா பிரகிருதி திரை
தேவரீருக்கு -ஜகத் சப்தம் பத்த ஜீவாத்மாக்களைச் சொன்னபடி
ஜீவ ஸ்வரூபம் பர ஸ்வரூபம் இரண்டையும் மறைக்கும்
மோகம் -அஞ்ஞானம் -ஞான சூன்யம் – -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் – -சரீரம் பிரகிருதி காரிய காரண சம்பந்தம் –
ஹேயப்ரத்ய நீகன்-ஹேயம் -போக்குபவன் -ஞான ஏக கல்யாண குணன்–நாராயணன் பரமாத்மா -உபய லிங்கம் –
யாதவ பிரகாசர் மதம் -இவர் திருப்புட் குழியில் இருந்த அவர் இல்லை -ப்ரஹ்மம் -மூல காரணம் –
பரிணாமம் அடைந்து -ப்ரஹ்மத்துக்கு விகாரம் உண்டு -ப்ரமாதி ஈஸ்வரர்கள்- ஜீவாத்மா அசித்துக்கள் -இதனால் –
நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் பரமாத்மா -அத்வைதம் –
சரீரமே தேகம் -ஸ்வ தந்த்ர மோகம் -அன்யா சேஷத்வ மோகம் -ஜீவ ஸ்வரூப மோகம்
பிரகிருதி இன்பமாக இல்லா விட்டாலும் தோற்றும் மோகம் -ஆக மூன்றுக்கும் திரை
திரைக்கு உள்ளே இருப்பார்க்கும் வெளியில் இருப்பவரையும் மறைக்கும் –
பெரிய பிராட்டியாரை போலவே நாமும் என்பர் – பூர்வ பக்ஷம்
ஸ்ரீ பாகவதம் -மாயா சப்தம் ஜீவனுக்கும் பரமாத்மாவுக்கு சொல்லும் ஸ்லோகங்கள் உண்டே
ஜீவன் மாயா வஸ்யம் -என்று சொல்லும் -மாயையை அடக்கி ஆள்பவன் பரமாத்மா –
அத்வைதம் ப்ரஹ்மத்துக்கும் மாயா வஸ்யம் சொல்லும்
மாயைக்கு ஸ்வாமிநீ -நியாந்தா பெரிய பிராட்டியார் -மறைக்கும் சக்தி இல்லையே அவளுக்கு –
சிறைக்குள் உள்ள கைதியும் அரையனும் இருந்தாலும் -கட்டுப்படுத்துவது கைதியைத் தானே –
கர்ம சம்பந்தம் துக்க ஹேது -என்றவாறு-

ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூரா வ்ரஜஸ் சதயிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண-
லீலா விபூதி சேஷ பூதர்கள் -தேவ கூட்டங்கள் என்ன அவர்கள் பத்னிகள் என்ன –
பிரகிருதி -ப்ரமாதிகளும் அறியமுடியாத படி அன்றோ -மாயா வஸ்யர்கள் இவர்களும் –
கிருஷ்ணன் ருக்மிணி தாயார் பிரளய கலக ரசம் ஸ்ரீ லஷ்மிக்கும் கிட்டாத ரசம் அல்லையோ –
உனக்கு உள்ள மஹிமை எனக்கு இல்லையே என்று சொல்லி உகந்த ருக்மிணி தாயார் -பாகவதம் கோஷிக்கும்
சரஸ்வதி ஸ்ருஷ்டித்து -பத்தினியாக -மரீஸாதி புத்திரர்கள் -இந்த விவாகம் கூடாது –
தனக்கு பிறந்த பெண்ணை -கல்யாணம் பண்ண கூடாதே -சரணாகதி பகவான் இடம் பண்ண
சிவன் பார்வதி -ஸ்தானம் -அரையில் வஸ்திரம் இல்லையே -யார் வந்தாலும் பெண்ணாக போவதாக சாபம் –
மோகினி ரூபம் காட்ட சிவன் பிரார்த்திக்க – அப்ராக்ருத திவ்ய ரூபம் –
சிரிக்க -பிராகிருத மோகினி -ஸ்ருஷ்டித்து அதுக்கு சிவன் வசப்படட சரித்திரம் பாகவதம் உண்டே –
அவர்களே வசப்பட்டு மோகிக்க நம் போல்வாரைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ-

ஆகாசம் -பஞ்ச பூதங்களில் ஓன்று -இமானி தேவாநி ஜாயந்தே இத்யாதி -என்ற போது –
பர ப்ரஹ்மத்தைக் குறிக்கும் -ஆகாச தல் லிங்காத்-எங்கும் பிரகாசிக்கும் பொருள் என்ற அர்த்தத்தில் –
ருத்ர ஹிரண்ய கர்ப்ப திரு நாமங்கள் விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமங்களில் உண்டே –
வாஸுதேவா பராயணா -சனகாதிகள் -ஸ்ருஷ்டிக்க உதவி செய்ய இசைய வில்லையே –
அப்புறம் ருத்ர ஸ்ருஷ்ட்டி -ரோதனம் -அழுவது -பிரளயத்தில் அழியும்படி செய்வதாலும் –
ஆஹ்லாத சீதா நேத்ரா -ஆனந்த பாஷ்யம் பண்ணும்படி ஆளும்படி விஷ்ணு ருத்ரன் அர்த்தம் -பாஷ்யத்தில் பட்டர் –
ஹிரண்ய கர்ப்பம்-ஸூந்தரமான பரமபதம் -பகவானைத் தாங்கும் பரமபதம் -என்றவாறு –
ஆதி -சப்தத்தால் இந்திரன் -இவன் தரமே அவர்களும் என்றவாறு –
கைமுத நியாய சித்தம்-அனைவரும் – இவர்களைச் சொன்ன போதே
இவர்கள் பத்னிமார்கள் -பெரிய பிராட்டியாருக்கு தாசீ -சித்தித்த அர்த்தம் –
பார்யை புத்ரன் தாசன் -இவர்கள் -ஸ்ரீ தனமாக உத்யோகம் மூலம் கார்யம் செய்து தனம் கொண்டு வந்தாலும் –
இவர்கள் சம்பாதிக்கவும் அவர்கள் ஸ்வாமிக்குத் தான் சொத்து

மாதா -பிதா- மாதவா -சேஷி தம்பதிகள் -பித்ருத்வம் -ஜகத் காரணத்தவம்/
மாத்ருத்வம் பெரிய பிராட்டியாருக்கு –
பெரிய பிராட்டியாருக்கும் பொதுவானது தேசிக சம்ப்ரதாயம் /
ஸ்ரீ ஸ்தவம் -/ ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம்/ ஸ்பஷ்டமாக இவற்றை அருளிக் செய்துள்ளார்கள்
அசேஷ ஜெகதாம் சர்கோ–ப்ரூவம் -இங்கீத பராதீன -ஜகம்

—————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –