Archive for the ‘Sri Bhashyam’ Category

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்கக்ரஹம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் –

February 12, 2018

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே –

திருவேங்கடமுடையான் முன்னிலையிலே திருமலையிலே நம் எம்பெருமானார் அருளிச் செய்தது
248 மஹா வாக்கியங்கள் -10 பிரகரணங்கள்
முதல் பிரகாரணம் -18 வாக்கியங்கள் -2 மங்கள ஸ்லோகங்கள் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சேதன அசேதனங்கள் விட வேறுபட்ட –
முதல்ஸ்லோகம் -ஸூவ சித்தாந்த ஸ்தாபனம் -பகவத் -மங்களா சாசனம் -2 பர மத நிரஸனம் -ஆச்சார்ய வந்தனம் –

ஸ்ரீ மங்கள தொடக்க ஸ்லோகங்கள்

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நம –

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே
அனைத்துக்கும் அதிபதி அன்றோ –
அவன் ஒருவனே தன்னிச்சையாய் ஸ்வ தந்த்ரனாய் -இருந்து அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி அருளுகிறான்
சேஷ சாயினே
ஞானம் பிறந்து தலை அறுபட்ட சேஷ பூதன் சம்பந்த ஞானம் பெற்றவன்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே
தூய முடிவற்ற மங்கள ஸ்வரூபி -தன்னிகர் அற்றவன் -திவ்யமானவன் -குற்றமற்ற நற்குண சமுத்ரம்
விஷ்ணு சம்பந்தம் நித்யம் -இன்ப மயம்
பூர்ணத்வமே நமக்கு மோஷம் அளிக்கும்
சூர்யன் கதிர்கள் சேற்றில் விழுந்தாலும் அழுக்கு அடைவது இல்லையே
விஷ்ணவே நம –
அந்த விஷ்ணுவை சரண் அடைகின்றோம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன்-சர்வ வியாபி -விஷ்ணு -வியாபன சீலன் –
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே திவ்ய ஆத்ம -ஸ்வரூபம் -சரீர சரீரீ பாவம் –
சேஷ சாயினே -ரூபம் – -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே–ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் -அநந்த -கல்யாண குணங்கள் நிறைந்த வைத்த மா நிதி அன்றோ
இத்தால் ஸூ வ சம்ப்ரதாயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————————————————————————————

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரம் ப்ரஹ்மா -ஏவ -அத்யந்த -சர்வஞ்ஞா சர்வவித் -பிரமம் அஞ்ஞனம் ஆஸ்ரயம் என்று -ஏகத்துவ அத்விதீயம்
நிரதிசய புருஷார்த்தம் -ஸூ க துக்க சம்சாரம் அனுபவிக்கும் -சங்கர மதம்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
பாஸ்கர மதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் ஜகத் சத்யம் என்பர் உபாதைக்கு ஆதீனம் என்பர் ஷேத்ரஞ்ஞார் கர்மம் உபாதை
பர உபாதிக்கு -பரஸ்ய உபாதி ஜீவ உபாதி -ஸ்வ தந்த்ர ப்ரஹ்மத்துக்கு பாரதந்தர்யம் -விவசத்வம் தோஷம் இங்கே அஞ்ஞத்வம் அங்கு
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
யாதவ பிரகாசர் -அசுபங்களுக்கு இருப்பிடம் -ஸ்வரூப பரிணாமம் சிகி அசித் என்பர் -தோஷங்கள் ஸ்வரூபத்திலே என்பர்
சுருதி ந்யாயா பேதம்
ஸ்ருதிகளுக்கும் நியாயங்களும் அபேதம் விலகி உள்ளவை இந்த மூன்றும் -சமுதாயமாக –
ஜகதி வித்தம்
இந்த மூன்றும் ஜகத்தில் பரவி -கலி யுகம் -விஸ்தரித்து உள்ளது
மோஹனமிதம் -மோஹிக்க வைக்கும் –
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி -தமஸ் யாராலே போக்கடிக்கப் பட்டது -சித்தி த்ரயம் –
விஜயதே யாமுன முனி -ஆளவந்தார் மங்களா சாசனம் பூர்வகமாக –

ஸ்ரீ மங்கள ஸ்லோகம்
பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி-
அத்வதை வாத நிரசனம் -பர ப்ரஹ்மமே அஜ்ஞ்ஞானத்தில் மூழ்குமாயின்-அத்தை ப்ரஹ்மம் என்று அழைக்க மேன்மை யாது
அனைவரையும் உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் அதுவே அதுவே சோகித்தால் அத்தை உஜீவிப்பார் யார்
ப்ரம பரிகதம் -என்று பிரமத்தில் சிக்குண்பதை சொல்கிறது
தத் பரோபாத்ய லீடம் விவசம்
ப்ரஹ்மம் மாற்றம் விளைவிப்பவற்றால் கட்டுண்டு கிடக்கிறது
பர -என்று இயல்புகள் தனிப்பட்டவை -உண்மையானவை -ப்ரஹ்மத்தில் இருந்து வேறு பட்டவை -இவற்றில் தலை யுண்டு
ப்ரஹ்மம் கால சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது
அசுபஸ் யாஸ் பதம் –
மேலும் ப்ரஹ்மம் அசுபங்களின் இருப்பிடம் -யாதவ பிரகாசர் கொள்கை
ஸ்வ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணம்-வேதக் கொள்கையை அறியாமல்
பரம் ப்ரஹ்மைவ-என்றது –
அனைத்துக்கும் மேலான -எல்லா வகையிலும் மேம்பட்ட -ஆனந்த ஸ்வரூப -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக – சமஸ்த கல்யாண குணங்கள்
நிறைந்த பரிசுத்தமான -இவனை
சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாசர் அஜ்ஞ்ஞானம் அமலங்கள் துக்கம் இவற்றால் உழல்வதாக சொல்லி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் தம
ஜகதி வித்தம் -உலகம் எங்கும் பரவி
மோகனம் -மதி மயக்குபவை
யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –இந்த அறியாமை இருளைப் போக்க யாமுன முனி வென்று நிற்பாராக
ஆளவந்தாருக்கு ஜய கோஷம் இட்டு அருளுகிறார்

———————————————————————————————————
சாதனம் – -ஹிதம் விதிக்கும் சாஸ்திரம் -முக்கிய விதேய அம்சம் -புருஷார்த்தம் அவிதேயம் –
அசேஷ ஜகத் ஹித அனுசாசனம் -ஸ்ருதி நிகரம் -சிரஸி – சமுதாயம் -ஓன்று தான் -சர்வருக்கு பொது–பகவத் பிராப்தியே பலமாக கொண்ட
-அத்யர்த்த ப்ரீதி -அளவு கடந்த -பரம புருஷ சரண யுகள த்யானம் -அத்யந்த ப்ரீதி பூர்வகமாக -பக்தி -அர்ச்சனை பிராணாயாமம் அங்கங்கள்
-மாம் நமஸ்குரு மத் தயாஜ்ய்
அதில் இருந்து அறியும் -ஜீவ பர யாதாம்யா ஞான பூர்வகமாக -சர்வ சேதன காரண புதன் -சர்வ சேஷி சர்வ நியாந்தா சர்வ நியாந்தா
-ஜீவன் ஞான ஸ்வரூபன் சேஷ பூதன்-வர்ணாஸ்ரம தர்மம் கர்தவ்யம் -த்ரிவித தியாகம் உடன் -சாஷாத்கார ரூபமான ஞானம் ஆகும் –

பவ பய துவம்சம் -புனர் உத்பத்தி இல்லாத படி -வித்வம்சம் -இதற்கே சாஸ்திரம் பிரவர்த்தி -சம்சார பயம் அவர்ஜனீயம்
-அழியாத ஆத்மவஸ்துவை அழியும் தேகமாக பிரமித்து அபிமானிப்பதால் -தேக பிரவேசம் -சதுர்வித –
ப்ரஹ்மாதி சூர நர திர்யக் ஸ்தாவராத்மகமான -ஜெனித அவர்ஜனீய பவ பய -விதும்சத்துக்குகே வேதாந்த பிரவ்ருத்தி-
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவிக்க -தர்ம பூத ஞானம் -அந்தர்யாமியாகவும் உள்ளான் மேலும் என்பதையும் அறிவித்து
-ஆழிப்பிரான் நமக்கே உளான் –
தஸ்மிந் பிரவ்ருத்தம்
7 ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் -காட்டி -அருளி –
1-தத்வமஸி-தத் -தவம் அஸி -அப்ருதக் சித்தம் சரீர பூதன் -வர்த்தமானம் மூன்றுக்கும் உப லக்ஷணம் –சதா பஸ்யந்தி ஸூ ரயா -போலே -நித்யம்
2-அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மா -சர்வ ஆத்மா -என்று காட்ட -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அதிகாரி அனைவரும் உம் உயிர் வீடுடையான் இடம் வீடு செய்மினே
-நித்ய அப்ருதக் பர சித்தம்
3- ஆத்ம திஷ்டன் – உள்ளே இருந்து நியமிக்கிறார் -முழுவதும் வியாபித்து -ஆத்மனோ அந்தர -யா ஆத்ம ந வேத யஸ்த ஆத்மா சரீரம்
-நிருபாதிகம்-நிரபேஷமாக -இருப்பதை அறியாதவன் -யா பிருதிவி ந வேத -பிருத்வி சரீரம் அறிய பிரசக்தி இல்லாத அசேதனம் போலே -ஸ்வரூபம்
4- அபஹத பாப்மா -சஹா நாராயணா -ஸ்வ பாவம் -ஏக திவ்ய -ஏகோ நாராயணா
5-உபாசனம் யஜ்ஜம் தானம் தபஸ் -ஆச்சார்யர் மூலம் உச்சாரணம் அநு உச்சாரணம் -தேவ பூஜா -சரீரத்தயா-
அநாசகேந -பலத்தில் இச்சை இல்லாமல்
ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -ஆத்மாவுக்கு ஞானம் ஆனந்தம் -சரீரம் தேவாதி பிரகிருதி பரிமாணங்கள் கர்மாவால் வந்த -சரீர பேதங்கள்
-நாநா வித பேத ரஹிதம் ஜீவன் -சாங்க்யா-ஜீவன்கள் -அங்கும் -முமுஷு திசையிலும் ஸ்வரூப பேதம் உண்டு
எல்லாரும் ஞானம் ஆனந்தம் முழுவதாக இருந்தாலும் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -அஹம் ப்ரத்யக் -பராக் ஜீவர்கள்
-ஸர்வேஷாம் ஆத்மனா -சர்வ அவஸ்தையிலும் ஸ்வரூப பேதம் –
ஏவம் வித -பிரபஞ்சம் -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டது -உத்பவம் -ஸ்திதி -பிரளயம் -சம்சார நிவர்த்தகத்வம் -ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து வி லக்ஷணம்
-ஸ்வரூபம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -கல்யாணை ஏக தானம் -ஏக ஆஸ்ரய பூதன் -ஹேய் ரஹீதத்வாத் வி லக்ஷணம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -அனவதிக அதிசய அஸந்கயேமான கல்யாண குண கணாம் –
பரஞ்சோதி -பர ப்ரஹ்மம் -பரமாத்மா நாராயண -சர்வாத்மா -பர தத்வம் -சப்த பேதங்கள் வேதாந்த வேதியன் அந்தர்யாமி ஸ்வரூபம்
-புருஷோத்தமன் பரமன் –நிகில வேதாந்த வேதியன்
நியமனம் -நிகிலவற்றையும் -சர்வ நியாந்தா –
ஆதாரம் -சேஷி -அபேதம் சாமா நாதி கரண்யம் –
தத் சக்தி -பரஸ்ய ப்ரஹ்மம் சக்தி -தத் ஏக சக்தி அகிலம் ஜகத் –

—————————————————————

சின் மாத்ரம் ப்ரஹ்மம் -மாத்ரம் சப்தம் -சிதேவ-இதர விஷயங்களையும் மாத்ரம் ஞாத்ரு ஜேயம் இவற்றையும் விவர்த்திக்கிறது என்பர்
ஒன்றும் தேவும் -பெயர் எச்சம் -அனைத்தும் அவன் இடம் ஒன்றுமே தவிர ஐக்கியம் இல்லை –
நித்ய முக்த ஸூ பிரகாசவாதப ப்ரஹ்மம் -தத் த்வம் ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் -என்பர் சங்கரர் –
அஞ்ஞானம் ஆஸ்ரயம் ஆக ப்ரஹ்மம் தவிர வேறே இல்லை -பத்த திசையிலும் ப்ரஹ்மம் தான்
ப்ரஹ்மம் தான் பந்தம் அடைகிறது த்வம் -உபதேசம் ஏற்று -மோக்ஷம் முக்தி என்பர் -ப்ரஹ்மம் ஏவ முக்தி அடைகிறது
நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ஏவ ப்ரஹ்மம் -அநந்த விகல்ப-ஈஷா ஈஷித்வய -பதார்த்த தாரதம்யம் ஜகாத் -நாநாவிதம் உண்டே –
தோற்றம் மித்யா -சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை -கயிறு சர்ப்பம் -ஞானம் வந்தால் போவது போலே -பிரமத்தை கொண்ட ப்ரஹ்மம் என்பர்
ஞான நிவர்த்திய பதார்த்தம் மித்யா –
நம் சித்தாந்தம் ஜகத் நித்யம் -ஞானம் மாத்ரத்தால் போக்க முடியாது –
மோக்ஷம் விடுபடுதல் -எதில் இருந்து -மாயையான சம்சாரத்தில் இருந்து -அதனால் இதுவும் மித்யை என்பர் -பந்தமும் பந்துக்கு ஆஸ்ரயமான பத்தனும் மித்யை
முக்தியும் முக்திக்கு ஆஸ்ரயமான முக்தனும் மித்யை -என்பர்
பிரிவே இல்லை -ஒரே ப்ரஹ்மம் -ஜீவாபாவம் -நாநாஜீவ பாவம் எப்படி -ஒரே ஜீவ பாவம் என்பர் மற்றவை நிர்ஜீவன் உள்ள சரீரம் -வாசனையால் பிரமிக்கிறாய் –
அந்த சரீரம் எது -என்பது -ஒருக்காலும் அறிய முடியாது -ஆச்சார்யரும் மித்யை உபதேசமும் மித்யை
-ஆச்சர்யம் சிஷ்யன் விஷயம் இருந்தால் அத்வைதம் ஹானி வரும் -illusion தான்
-தத் த்வம் அஸி human bomb என்பர் -ஞானம் வந்த பின்பு இந்த வாக்கியமும் மித்யை -என்பர் –

ப்ரஹ்மம் வைபவம் சாஸ்திரம் கழித்து அவயவங்கள் இல்லாமல் ஆக்கி வைக்கிறார்கள்
பாஸ்கர மதம் -தோள் தீண்டி -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் என்பான் இவன் -ஜகத் சத்யம் -இவனும் அத்வைதி –
ப்ரஹ்மத்துக்கு அஞ்ஞானம் சொல்பவர் வாயை பொசுக்கு என்பர் -உபாதி சம்பந்தம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -அகண்டமான வஸ்துவை சகண்டமாக ஆக்குவது உபாதி
கர்மா உபாதி -ஷேத்ரஞ்ஞர்-ஸத்யமான உபாதியால்- ஏகத்துவ அத்விதீயம் ப்ரஹ்மம் -ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டத்வத்தால் என்பர்
-உபாதி தர்மம் விருத்தம் உண்டாக்குவது
கண்ணாடி பிரதிபிம்மம் -நூறாக உடைந்து நூறாக தெரியும் -உடைந்த கண்ணாடி தொலைந்தால் ஒன்றாகும்
உபாதியால் பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய -சங்கல்பம் –
தேனைவ ஐக்கிய அவபோதென-ஒன்றாகும் -பலவாக தோன்றி ஒன்றாக ஆவதே அத்வைதம்
ஒன்றாகவே இருந்து ஒன்றாக இருப்பது செத்த பாம்பை அடிப்பது போலே -சங்கர அத்வைதம் நிந்தை
அவர்களே பரஸ்பர கண்டனம் –
க்ஷேத்ர ஞ்ஞர் புண்ய பாப ரூப கர்ம -உபாதி எப்படி ஆகும் –
பரமார்த்தமான தோஷம் சொல்பவர் -சங்கர் அபரமார்க்கமான தோஷம் அவித்யை -இதனால் தோஷம் சொல்வதில் இவர் விஞ்சி –
அபரே-வாக்யம் இவருக்கு
அந்நிய-அடுத்து யாதவ பிரகாசர்

குண சாகரம் ப்ரஹ்ம -உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் -அபரிமித உதார குண சாகரம் ப்ரஹ்மம் நிரதிசய -ஸ்வா பாவிக உதார அபரிமித குண சாகரம் ப்ரஹ்ம
நாரகீ-நரகத்தில் துக்க அனுபவம் -நரகம் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை -பாப பல ரூப துக்க அனுபவம் -நரகம் என்னும் அனுபவத்தில் ஆத்மா என்றபடி
இடம் சொன்னால் நாரக –
துக்க அனுபவ விசிஷ்டன் நரன் –ஸூ கீய-
ஸ்வர்க்ய-ஸ்வர்க்கத்து அனுபவம் உள்ள ஆத்மா -ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
போக்தா -போகம் பண்ணுபவன் -போக கிரியை பண்ணுபவன் போக்தா –
ஞான யாதாத்மா -அபவத-பரமபத அனுபவம் உள்ள ஆத்மா இங்கும் ஸ்தான விசேஷம் இல்லை
சேதன ஸ்வபாவங்கள்
ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூபேண சேதன அசேதனமாக பரிணமிக்கிறது -சதுர்வித தேகங்கள்-என்பர் யாதவ பிரகாசர்
மேலே பக்ஷங்களை கண்டித்து –
தோஷங்களை காட்டி -உதாகரித்து -ந கதயந்தி -துஷ் பரிஹரான் தோஷங் உதாகரித்து -ஞான அக்ரேஸர்கள்
ஸ்ருதி அர்த்தம் பரி ஆலோசனை -பண்ணி –

இமா சர்வா பிரஜையாக -தன் மூலாக -ஸ்ருஷ்ட்டி -சத் என்னும் ப்ரஹ்மம் மூலம் ஆயதனம் இருப்பிடம்
தத் பிரதிஷ்டாக -லயம் என்றவாறு –
ப்ரஹ்மமே சகலமாக ஆவேன் சங்கல்பித்து -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி லய காரணம் தானே -என்றவாறு
சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சங்கல்பத்துவம் -ஸர்வேச்வரத்வம் -இதனால் காட்டி -சர்வ பிரகாரத்வம் -சரீரம் பிரகார பாவம்
சரீரத்தால் பரிணாமம்
ஸ்வரூபத்துக்கு தோஷம் வராதே –
சமாப்யதிக நிவ்ருத்தி ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன்
சத்யா ஸங்கல்பன்
சர்வ அவபாசித்வம் -பிரகாசிப்பித்து ஞான விஷயம் ஆக்கி -சூர்யன் சந்திரன் நக்ஷத்திரங்கள் அக்னி வித்யுத் போல்வன -அவனால் –
ஹேயா உபாதேய ஞானம் உண்டாக்கி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் முமுஷுஹூ உபாசனம் –
நிர்விசேஷத்வம் சொல்ல ஒட்டாது –
ப்ரத்யவசனம்–அதஸ்யாத் -நாம் சொன்னதை விலக்கி-உபக்ரமம் -பிரகாரணம் ஆரம்பம் -உத்தாரகர் -ஸ்வகேதுவிடன்
-கற்றவனை போலே ஸ்தாப்தமாக உள்ளாய் -அறிந்து கொண்டாயா -ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் பிரதிஜ்ஜை பிரகரண ஆரம்பம்
நிரூபிக்க திருஷ்டாந்தம் –
ஹேது சொல்லாமல் -விஷயம் அறியாதவனுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் காட்ட -அனுப பன்னம்
மூன்று த்ருஷ்டாந்தம் –யதா சோம்யா-மிருத்ய பிண்டம் -ஞானத்தால் மண் பாண்டங்கள் அறிவது போலே -அந்தரகதம்-/
நாம ரூபங்கள் அடங்கவில்லை -மண் என்ற ஒன்றே -வாயும் வயிறும் -அழிந்து அழிந்து தோன்றுவபவை -மண் மட்டும் சத்யம் –
காரணமான ப்ரஹ்மம் மாத்ரம் சத்யம் -மற்றவை அசத்தியம் என்பர் -கார்ய விகார சேதன அசேதனங்கள் அசத்தியம்
சத் என்று பேறு கொடுத்து
இதம் அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு சதேவ ஆஸீத் -ஏக மேவ ஆஸீத் -அத்விதீயம் ஆஸீத்
சத்தாகவே இருந்தது -விசஜாதீயம் இல்லை
ஏக மேவ -சஜாதீயம் இல்லை
அத்விதீயம் ஸூ வகத பேதம் இல்லை -குணங்கள் வியக்தி பேதம் வருமே -அதுவும் இல்லை என்பர்
தோப்பு -மா மரங்கள் பலா மரம் -விஷஜாதீயம் -மா மரங்களுள் சஜாதீயம் -பேதம் -கிளை இல்லை பூ பிஞ்சு காய் -ஸூவ கீத பேதங்கள்
ஞான ஸ்வரூபம் -சேதனம் சஜாதீயம் பிரத்யக்காக இருக்குமே –
அசேதனம் ஞான ஸ்வரூபம் இல்லை பராக்காக இருக்கும் -விசஜாதீயம்
கல்யாண குணங்கள் -திவ்ய மேனி இத்யாதி -ஸூ வ கீத பேதம்
நிஷ்கலம் நிரஞ்சனம் -வாக்கியங்கள் பொருந்தும் –
சாமான்ய கரணம் -விசேஷணம் வராதே -சத்யம் ப்ரஹ்ம / ஞானம் ப்ரஹ்மம் -அநந்தம் ப்ரஹ்மம் -மூன்றும்
ஸ்யாம யுவா -தனி தனியாக சப்தம் வருமே பிரத்யக்ஷத்தால் ஒன்றாக காணலாம்
விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சொன்னால் ஏகத்துவம் குலையும் என்பர் –
தர்மி பரமாகவே அர்த்தம்
சத்யம் -நிர்விகார பதார்த்தம் ப்ரஹ்மம்
ஞானம் -அஜாதம் / அநந்தம் -பரிச்சின்னமாக இல்லாமல் தர்மியாக
ஒரே அர்த்தம் -தன்னை ஒழிந்த அனைத்திலும் வேறு பட்டது -மூன்றுக்கும் வாசியும் உண்டே என்பர்
மேலு இதே பிரகரணத்தில்
நிஷ்கலம் -அவயவங்கள் இல்லாமல் -ரூபம் இல்லை -நிரூபத்வம்
நிஷ்க்ரியம்-கார்யம் செய்யாமல் -கிரியை இல்லை -பிறவிருத்தி
நிர்குணம் -அதுக்கு காரணமான குணம் இல்லை
நிரவத்யம் நிரஞ்சனம் –கர்ம சம்பந்தம்-தோஷம் இல்லை -அதன் -கர்ம பல சம்பந்தம் ரஹிதம்
திர்யக் -கர்ம பல சம்பந்தம் உண்டு கர்ம சம்பந்தம் இல்லை –
பிரளய ஜீவன் கர்ம பல சம்பந்தம் இல்லை கர்ம சம்பந்தம் உண்டே –
-விசேஷணம் ஏற்காது -குண சம்பந்த ப்ரத்ய நீக்கம் -ரஹித்தவம் மட்டும் இல்லை சம்பந்த பிரசக்தியே இல்லை என்பர்
அத்விதீயம் -தன்னைக் காட்டிலும் வேறு பட்ட குணங்களையும் சகிக்காது -சர்வ விசேஷ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் என்பர்
ஏக விஞ்ஞான சர்வ விஞ்ஞான ப்ரதிஜ்ஜை –
சர்வமும் உண்டாக இருந்தாதல் தான் விஞ்ஞானம்
நாஸ்தித்வம் விஞ்ஞானம் தான் ப்ரதிஜ்ஜை பண்ண முடியும் -மூன்றாம் வேற்றுமை –
ஒன்றை அறிந்ததால் சர்வ பதார்த்தங்கள் அறிவும் அடங்கி உள்ளது -என்ற அர்த்தம் –
ப்ரஹ்ம பந்து வேதங்கள் அத்யயனம் பண்ணாமல் ஜடம் -12 வயசில் வெளி சென்று -24 வயசில் திரும்பி வர -அறிந்து கொண்டாயா -ஆதேய சப்தம்
ஆதேச — -உபதேச விஷயம் / அதுக்கே மேல் ஒன்றும் இல்லை /ஞானத்துக்கு விஷயமானால் மித்யை ஆகும் -ஞான பின்னம் ஜேயம்
ஞான மாத்ரமாக இருந்தால் தான் சத்யம் அத்வைதிகள் -ப்ரஹ்மம் தவிர எல்லாம் மித்யை என்பதே உபாதிக்கலாம்
ப்ரஹ்ம வியதிர்க்தமான சர்வம் மித்யை அஹம் ப்ரஹ்ம –
த்வம் இல்லை அந்த தத் -போதிக்க முடியாது -வைலக்ஷண்யம் தான் –
அந்த விஷயத்தை கேட்டு தெரிந்து கொண்டாயா –
நாம் உபதேச விஷய அர்த்தம் இல்லை -ஆதேசா கர்த்தா -அவர்களுக்கு கர்மணி நமக்கு கர்த்தா -நியமனம் என்ற அர்த்தம் -ஏக ஆதேச –
ஓன்று ஆதேசம் இன்னும் ஓன்று உபதேசம்
ஆ உப சர்க்கங்கள் -சொல்லும் கட்டளை படி சிஷ்ய லாபம் உபதேசம்
ஆதேசங்கள் -ஆச்சார்ய பலம் -உபதேசம் அனுஷ்ட்டிக்கும் சிஷ்யர் -ஆதேசம் ஆச்சார்யர் இடம் -கர்த்ரு பிரதானம்
பலம் ஆச்சார்யர் இடம் ஆதேசம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் சர்வ பிரசாகத்தவம் -என்றபடி
ஆதேச பராமாத்மா என்றபடி –
சதேவ –காரணத்வம்-வாக்யம் நிர்விசேஷ வாக்யம் இல்லை -ப்ரஹ்மமே அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் சொல்கிறது
ஸ்ருஷ்ட்டி இரகரான ஸ்ருதி வாக்யம்
மேலே அநேக ஜீவேன அனுபிரவேசன -எல்லாம் சொல்லும் –
சதேவ யஸீத் -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்னால் சத்தாகவே இருந்தது -void யிலிருந்து வர வில்லை –
நாம ரூப விபாகம் அற்ற-இதனுள் அடங்கி -ஒன்றும் தேவும் –ஒன்றுதல் -லயம் அடைந்து -அது தான் சதேவ ஆஸீத் உபாதான காரணம்
அக்ரே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பு -இதம் பிரத்யக்ஷமாக காணும் இவை –
ஏகமேவ –நிமித்த -காரணம் குயவன் -அதே உபாதான காரணமான ப்ரஹ்மமே –வேறு பதார்த்த அந்தரம் இல்லையே -பதார்த்தாந்தர நிஷேதம் –
மண் தானே கடமாக பண்ணிக்க கொள்ளுமோ -அத்விதீயம் -லோகம் போலே இல்லது இல்லையே -விலக்ஷணம் –
பிரகரணம் காரணத்வம் -நாம் சொல்வது -ஸத்யமான சகலத்துக்கும் தானே உபாதான நிமித்த ஸ்ருஷ்ட்டி கார்த்த சகல இதர விலக்ஷணன்
-அவனை அறிந்தால் அனைத்தும் அதிலே அடங்கும் -நம் சம்ப்ரதாயம்
எல்லாம் சத்யம் -சம்ப்ரதாயம் சத்யம் -அவர்கள் எல்லாம் அஸத்யம்–எனவே அவர்களது அசத்திய சம்ப்ரதாயம்
நிகில காரணதயா -உபாதான அபின்ன நிமித்த -காரணத்வம் -சர்வ சரீரீ -சர்வாத்மகத்வம் -உபாதானம் இதனால் –
முமுஷு அறிந்து கொள்ள வேண்டியது இது தான் -சர்வ சரீரீ எனக்கும் சரீரீ -சங்கல்பம் -நிமித்த காரணம் –
தானே -வேறே அபேக்ஷை இல்லாமல் -சர்வஞ்ஞான் சர்வ சக்தித்வம் இத்யாதி எல்லாம் தன்னடையே வரும்
-பிதா புத்திரனுக்கு ஹிதமாக தெரிவித்தது -இது தானே -கோல த்ருஷ்டமான கார்ய காரண பாவங்கள் போலே இல்லாமல் -விலக்ஷண பாவம் –

அக்ரே -பூர்வ காலே -ஸ்ருஷ்டிக்கு முன் தசையில் -ஒரே பதார்த்தம்-த்ரவ்யார்த்தமான காரணம் -ஒன்றே -சத்தாகவே -இருந்தது-குண விஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாதானம் –
காரியமும் காரணமும் சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஸூ ஷ்ம திசையிலும் ஸூதூல திசையிலும் –
சங்கல்பத்தால் ஸூஷ்ம தசை ஸூ தூல -ஸ்ருஷ்ட்டி -ஸூ தலமான தசையில் ஸ்திதி -மீண்டும் ஸூ ஷ்ம தசைக்கு போவது லயம்

————————————————–

ஏவம் வித சித் அசிதாத்மக பிரபஞ்சஸ்ய
உத்பவ ஸ்திதி பிரளய சம்சார நிவர்த்தநைக
ஹேது பூத ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீக தயா
அனந்த கல்யாணை கத தானதாய சே
ஸ்வேதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூப
அனவதிக அதிசய அஸந்கயேய கல்யாண குண கணான் -அந்தர்யாமி ரூபம் பேசுகிறார் இதில் –

சரீராத்மா பாவம் -ஏவம் யுக்தம் பவது -ப்ரஹ்மாத்மகம் -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம்–ஜீவாத்மா பிரகாரம் – -தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர ஜீவனுக்கு பிரகாரம் –
சேஷ பூதங்கள் ஜீவனுக்கு -ஜீவன் அவனுக்கு சேஷ பூதம் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் –
பிரகிருதி பிரத்யக யோகம் -ராமாக ப்ரீதி -கிருஷ்ண கிருஷி பண்ணுகிறவன் -சேதனனே புருஷார்த்தம் கண்ணனுக்கு –அடைந்து மகிழ்பவன் –
பரமாத்மாவையே அனைத்தும் அபிதானம் பண்ணும் -சேதனத்வாரா அசேதன அந்தர்யாமி -விசாஜீயத்துக்குள் சஜாதீயன் மூலம் –
ஆதேய பதார்த்தங்கள் சேதனங்களும் சேதனனும் -பராமாத்மா பர்யந்தம் அனைத்தும் அபரிவஸ்யம் ஆகுமே –
அபரிவஸ்யான வ்ருத்தி
நிஷ்கர்ஷ வ்ருத்தி -பிரதான பரிதந்த்ரம் -உபபத்தி உடன் அறிந்தவனே பண்டிதன் –
சத் -உபாதானம் நிமித்தம் -ஆதாரம் நியாந்தா சேஷி யாக கொண்டு -இமா சர்வா பிரஜாய -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவை
தன் மூலாகா -அவனே காரணம் /
சத் ஆயதனம் -அதிகரணம் ஆச்ரயணம் இருப்பிடம் -ஸ்திதி –
சன் நியாம்யம் -சத் பிரதிஷ்டா –லயம் அவன் இடமே –
சத் சத்யம் -விகாரம் ஆற்றாது -அந்த ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -நீ சரீர பூதன் என்று ஸ்வ கேதுவுக்கு –
உபாசனம் செய்ய உபதேசிக்கிறார் -த்வம் ஜீவன் உப லக்ஷணம் ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மாத்மகம் –
தேககதமான தோஷம் ஆத்மாவுக்கு போகாதே -/சுக துக்கம் ஞான விசேஷங்கள் -அவை தான் ஆத்மாவுக்கு போகும்
சரீரம் ஆத்மாவை நல்ல வழியில் படுத்த கொடுக்கப் பட்ட கரணம் -அத்யந்த ஹேயமாக நினைக்க வேண்டாம் –
த்வம் -மத்யம புருஷ -சரீர விசிஷ்ட ஆகாரம் -புண்ய பாபா ரூப கர்மாவால் சம்பாதிக்கப்பட்ட பிரகிருதி சம்பந்தம் -ஞானம் சுருங்கி இருக்கும்
வாஸ்துவத்தில் நீ பிரகார பூதன் -என்று ஸ்வரூப யோக்யதை -ப்ரஹ்ம பிராப்தி ஸ்வாபாவிக புருஷார்த்தம் காட்ட இந்த வாக்யம் என்றுமாம் –
வேதாந்தம் -சம்பந்தம் அறிவித்து ப்ரஹ்ம பிராப்தியில் பொருந்த விடவே உபதேசம் -என்றவாறு -சாஸ்த்ர பிரவ்ருத்தி ஜனகம் தானே –
வேதாந்தம் ஸ்ரவணம் பண்ணி -கற்றார் நான் மறை வாளர்கள் -ஆசனத்தின் கீழ் இருந்து ஆச்சார்ய முகேன கற்றவர்கள் –
வேத வியாசம் பண்ணும் சாமர்த்தியம் உள்ளவர்களாக கற்றவர்கள் ஆவார்கள்
-ப்ரஹ்ம கார்ய தயா -ப்ரஹ்மாத்மகம் என்று அறிந்து -அஞ்ஞானம் தீர பெற்று -ப்ரஹ்ம பிராப்தி அடைவார்கள் –

-25-வாக்கியங்கள் -காரண வாக்கியங்களை கொண்டு இது வரை -சங்கல்பம் -ஞான விசேஷம் -சர்வ சக்தித்வம் -சர்வ ஆதாரத்வம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் -மேல் சோதக வாக்கியங்களை கொண்டு நிரூபிக்கிறார்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -அப்படிப்பட்டவை -ஸ்வரூபத்தை சாதகம் -பரிசுத்தமாக நிரூபித்தால்
உபாதானம் -விகாரம் வருமே -லோகத்தில் -மண் பானை -ஸ்வரூப விகாரம் உண்டே /
பொன்-ஆபரணம் -லோக மணி -தங்கம் ஸ்ரேஷ்டம் -என்ற அர்த்தம் -/விகாரம் அவர்ஜனீயம்
சங்கை போக்கி -இந்த வாக்கியங்கள் -உபாதான காரண விகாரங்கள் இல்லை –
ஏகார்த்த ப்ரஹ்மம் வராது என்பர் -அத்வைதி -ஸ்வரூப பரம் குண பரம் இல்லை -என்பர் –
சத்யம் ப்ரஹ்ம –
சத்தா யோக்ய பதார்த்தம் -சம்ப்ரதாயம் –நிருபாதிக-தன்னுடைய சத்யைக்கே வேறு ஒன்றும் வேண்டாமே –
ஸமஸ்த இதர பதார்த்தங்கள் சத்தை இவன் அதீனம்-நிர்விகார பதார்த்தம்
ஞானம் ப்ரஹ்ம –
ஸர்வவித-ஸ்ருஷ்டிக்கு சர்வவித் சர்வஞ்ஞன் -நியமனம் சங்கல்ப் ரூபம் -தாரகத்வம் ஸ்வரூபத்தால் -/மோக்ஷ பிரதத்வம் முக்த போக்யத்வத்துக்கும் இதுவே –
பெரியாழ்வார் -மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் இவன் ஒருவனே –ஞானத்தால் -அனைத்தும் –
அநந்தம் ப்ரஹ்ம –
தேச கால வஸ்து த்ரிவித பரிச்சேதம் இல்லாமல் / விபு -தேச பரிச்சேதம் இல்லை -நித்யத்வம் கால பரிச்சேதம் இல்லை /
வஸ்து பரிச்சேதம் ரஹிதம் அசாதாரணம் -சரீராத்மா பாவம் -சர்வத்துக்கும் உண்டே -சர்வ சப்தமும் இவன் இடம் பர்யவசாயம் ஆகுமே
நித்யத்வம்- விபுத்வம்- சர்வ சரீரீத்வம் -மூன்றும் இதனால் சொன்னவாறு -தோஷம் பிரசங்கத்துக்கு வழி இல்லையே
காரண வாக்கியங்கள் மட்டும் இல்லை -இதுவும் தோஷ ரஹிதத்வம் சர்வாதாரத்வம் -ஸமஸ்த கல்யாணைகதைகத்வம் -சோதக வாக்கியம் –
நிர்விசேஷம் சாதிக்காது –
சர்வ ப்ரத்யநீகம் -அத்யந்த வேறுபட்டு -இருக்கும் ஆகாரம் போதிக்கிறது என்று கொண்டாலும் –
அசாதாரண தர்மம் -ச விசேஷ ஆகாரத்தையே காட்டும்
ஞான மாத்திரம் சின் மாத்திரம் –ஞாதா ஜேயம்-இரண்டுமே -இல்லை அறிபவன் அறியப்படும் பொருள்கள் இல்லை -என்பர் -அத்வைதிகள் –
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல வேண்டுமே -ஜெகன் மித்யை சத்தா யோக்யம் இல்லை என்றால் –
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் வேறே ஒன்றை கொண்டே நிரூபிக்க வேண்டும் -ஆத்ம ஆஸ்ரயம் இல்லாமல் –
வேறு ஒன்றின் அபேக்ஷை இருக்குமே -சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் -எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் -எல்லா பிரகாரங்களை அறிந்தவன் –
அறியப்படும் பதார்த்தங்கள் சித்தமாகுமே -இதனால் –
அறிவின் ஸ்வ பாவம் யுடையவன் -ஆத்மஸ்வரூபம் -தர்ம தர்மி -இரண்டாலும் -ஞான சப்தத்தாலே சொல்லலாம் –
தத் குண சாரத்வாத்-விஞ்ஞானம் என்றே சொல்லலாமே
விஞ்ஞானம் யாகாதி-லௌகாதி கர்மங்கள் செய்யும் -சொல்லுமே ஜீவாத்ம வாஸகத்வம் –
ஸ்வரூபம் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மத்தையும் குறிக்கும் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் அமலம் -நான்கும் –
தத் த்வம் அஸி–ஜகத் காரணம் -சதேமேவ –ஏகமேவ அத்விதீயம் -ஆரம்பித்து -தத் சப்தம் -பூர்வ வாக்கியத்தில் சொன்ன -ப்ரஹ்மம் –
பிரகிருத பராமர்ஸித்வம் -த்வம் -கர்ம வஸ்யம் அஞ்ஞன் அல்ப சக்தன் –ப்ரஹ்மம் அகர்ம வஸ்யம் ஆனந்த ஏகம் —
நீயும் கூட பிரகார புதன் -உனக்கும் அவனே ப்ராபகம் -பிராப்யம்-இதுக்கு தானே இந்த உபதேசம் -வேதாந்த வாக்கியம் அறிவிப்பதற்கே –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –இதே போலே -தத் த்வம் -இரண்டு பதார்த்தம் சித்தித்தால் ஐக்கியம் வராதே –
நீ என்று நினைத்து கொண்டு இருந்த த்வம் -மித்யை -/தத் -நீ இல்லை -பிரமித்து இருந்தாய் –
நான் அல்லாத பதார்த்தத்தை -சர்ப்பம் கயிறு போலே -என்பர் அத்வைதி –
தத்– ந த்வம்- என்றவாறு -சர்ப்பம் இல்லை -என்ற ஞானத்தால் பிரமம் போகும் –
அஹம் -இது வரை நான் என்று பிரமித்து – ந அஹம் -என்பதே ப்ரஹ்ம சப்தம் சொல்லும் இதிலும் –
இதில் தோஷம் -லக்ஷணா அர்த்தம் -ஸ்வார்த்தம் விட்டு வேறே ஒன்றை கொள்ளுவது -அமுக்கிய விருத்தி கொண்டு வாக்யார்த்தம் பொருந்த விடுவது
கங்காயாம் கோசா -கரையில் தானே கோ சாலை -லக்ஷனையால் -பொருந்த விடுவது –
சோ அயம் தேவதத்தன் -அன்று அங்கு பார்த்தவன் இன்று இங்கு பார்க்கும் -ஸ்ம்ருதி விஷயம் பிரத்யக்ஷ விஷயம் –
ஞானம் இரண்டு விதம் -பூர்வ அனுபவ சம்ஸ்காரம் நினைப்பது ஸ்ம்ருதி -இந்திரிய வியாபார சாபேஷம் –
அனுபவம் விஷய இந்த்ரிய ஜன்ய ஞானம் -விஷய சம்யோகத்தால் ஏற்படும் –
வாக்யார்த்த விரோதம் போக்க தானே லக்ஷணை-சோ அயம் தேவதத்தன் -விரோதம் இல்லை -லக்ஷணை வராதே இங்கு
அதே போலே இல்லை தத் த்வம் -அஹம் ப்ரஹ்ம இவைகள்
சப்தம் – வாக்கியம் -தாத்பரியாதீனம் -இப்படி ஒவ் ஒன்றும் -வாக்கியம் பிரகரணம் அதீனம் -பிரகரணம் -சாஸ்திரம் அதீனம் -தாத்பர்ய லிங்கம்
1-உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் –2-அப்பியாசம்-3-பலம் -4-அபூர்வவத் –5-அர்த்தவாதம் -6–உபபத்தி -ஏகார்த்தம் -ஆறும் லிங்கங்கள் உண்டே
சரீராத்மா பாவம் தானே உபக்ரம உபஸம்ஹாரம் விரோதம் வராமல் இருக்கும்

-32-வாக்கியம் தொடங்கி –சப்தம் -அனுமானம் -பிரத்யக்ஷம் –சப்தம் -கொண்டு ஆரம்பித்து –
சாஸ்திரம் ஒன்றையே ஒத்து கொள்வான் அத்வைதி -நிர்வேஷ வஸ்து விஷயத்தில் ந பிரமாணம்
ஸ்வரூபம் –ப்ரக்ருதி ப்ரத்யயம் -இரண்டு ஆகாரம் -கொண்டதே சப்தம் -பகுதி விகுதி -இரண்டும் உண்டே
வேறுபடுத்திக் காட்ட சப்தம் -சப்தம் ஸ்வரூபம் பேதம் -பிரகிருதி ப்ரத்யாயம் கொண்டதால் –
பிரமாணம் நிர்விசேஷமாக இல்லையே -ஆகவே பிரமேயம் நிர்விசேஷமாக இருக்காதே –
மட் குடம் -சப்தம் -வாயும் வயிறுமான -மண்ணால் -காட்ட பிரயோகம் -விசேஷ வஸ்துவை பிரதிபாதிக்கவே –
இதுக்கு அத்வைதிகள் பதில் –
சித்த சாதனம் -இருவருக்கும் அபிமதம் -சாதிக்க தேவை இல்லையே -வாதிக்கும் பிரதிவாதிக்கும் -என்பர் அத்வைதி –
ஸ்வயம் பிரகாசகம் -சப்தம் கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டாமே –
இருப்பதாக தோன்றும் விசேஷணங்களை காட்டி நிவ்ருத்திக்கவே சப்த பிரமாணங்கள் என்பர் –
ஞான மாத்ர சின் மாத்ர ஸ்வயம் பிரகாச வஸ்துவை இது காட்ட வேண்டாமே –
பிராமண அபேக்ஷை இல்லை -இதுக்கு –
அது அப்படி அன்று -இதுக்கு பதில் -வஸ்துவை நிர்தேசித்த பின்பே தான் விசேஷணங்களை நிவ்ருத்திக்க முடியும் –
ஞான மாத்திரமே என்ற சப்தம் கொண்டு -விஞ்ஞானம் ஏவ -சுருதி சொல்லுமே -இப்படி நீர்த்தேசிக்கும் என்பர் இதுக்கு பதில்
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இவற்றை நிவ்ருத்திக்கும் –
இப்படி நிர்தேசித்து விவச்சேதித்து சப்தம் காட்டலாமே என்பர்
பிரகிருதி -ஞானம் -மாத்திரம் ப்ரத்யயம் -இரண்டும் உண்டே -இதிலும் என்பதே நம் பதில் —
ஞான அவ போதனை தாது -அறிதல் -அறிவது தாது -எத்தை அறிவது -யாரை எதை யார் கேட்டு பதில் வருமே -ச கர்ம தாது –
இன்னாரை அறிகிறான் இன்ன வஸ்துவை இவன் அறிகிறான் -புருஷனை ஆஸ்ரயமாக கர்த்தாவும் உண்டே -ச கர்மம் ச கர்த்து உண்டே
மாத்ர ப்ரத்யயம் -லிங்கம் -அடையாளம் -விவச்சேதம் பிரக்ருதியில் நிரூபிக்கப்பட்டதை நிவர்த்திக்க முடியாதே –
ஏக மாத்திரம் -சங்கா நிவர்த்தகம் -தாது அர்த்தத்தில் உள்ள ச கர்த்து ச கர்ம இவற்றை நிவர்த்திக்காதே –
அனுபூதி ஞானம் -அந்நயாதீனம் -சுவாதீனம்- ஸ்வயம் பிரகாசம் -இத்தை சாதிக்க ஹேது -தன்னுடைய சம்பந்தத்தால்
வேறே வஸ்துவை -ஜகத்தாதிகளை காட்டும் -அனுமானம் அத்வைதிகள் இப்படி –
வஸ்துவே இல்லை என்றால் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் நிரூபிக்க முடியாதே -விஷய சம்பந்தம் இல்லா விடில் சாதிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் ஜேயத்வம் இல்லா விட்டால் ஞானம் ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் சித்திக்காதே
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் இருந்தால் பிராந்தி -உண்டாக்காதே -ராஜகுமாரன் வேடனாக பிரமித்தான் -நான் பிரமம் இல்லை –
ராஜ குமாரத்வம் தானே பிராந்திக்கு உட்பட்டு வேடத்துவம் ஆனான் –
நான் -ஸ்வயம் பிரகாச பதார்த்தம் -பிராந்திக்கு ஆஸ்ரயம் ஆகவில்லையே –
நான் -அளவு தான் -ஸ்வயம் பிரகாசம் -வேடன் மனுஷ்யன் ராஜ குமரன் ப்ராஹ்மணன் இவற்றில் பிரமம் வரலாம் –
தேக ஆஸ்ரய விஷயம் என்பதால் –
மாத்ர சப்தத்தால் எத்தை நிவர்த்திக்க பார்க்கிறாய் -போக்க ஞானத்தில் எந்த பிராந்தி உண்டு -ஸ்வயம் பிரகாசமான பின்பு –
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் -ஒன்றை -காரணத்தை அறிந்தால் -அனைத்து காரிய பொருள்களை அறியலாம் –
அறிய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை என்றால் -இது எப்படி –
உபாதான பதார்த்த ஞானத்திலே இவை எல்லாம் அடங்கும் -அபேதம் -ஏக விஞ்ஞான அபின்ன சித்தாந்தம் –
நாமதேயம் விகாரம் -விவகார மாத்திரம் -அழிந்து அழிந்து -போகும் –மண் மட்டுமே சத்யம் -போலே –
வாக்கு விவகாரம் மாத்திரம் மற்றவற்றுக்கு
கடம் -மண்ணாக்க கிரியை வேண்டுமே -வியாபார சாத்தியம் சத்யம்–
ஞான மாத்ர சாத்தியம் என்பது வெறும் மித்யை தானே -பாம்பு கயிறு போலே இல்லையே
-40-வாக்கியம் –சத்ஏவ -விஜாதீய பேதங்கள் – ஏவ ஏக மேவ–சஜாதீய பேதம் -அத்விதீயம் -ஸ்வ கத பேதங்களை நிரசிக்கிறது
சேதன அசேதனங்கள் மித்யை என்றால் -இவை காரியம் -காரணம் ப்ரஹ்மம் இதுவும் மித்யை யாகுமே
ஸ்வேதகேது அறியாத ஒன்றை சொல்ல வந்த -காரண வாக்கியம் -இத்தை விட்டு பேத வஸ்துக்கள் இல்லை என்று சொல்ல வர வில்லை –
நிமித்த உபாதான அபின்னம் காட்ட இந்த வாக்கியங்கள் / முதல் அத்யாயம் நான்காம் பாதம் ஏழு அதிகரணங்கள் வரை –
ப்ரஹ்ம காரணத்வம் -ஆக மொத்தம் -31-அதிகரணங்கள் நிரீஸ்வர சாங்க்யர் பக்ஷம் நிராகரிக்கப்பட்டு
மேலே சேஸ்வர சாங்க்ய பக்ஷம் நிராகாரம்–உபாதானம் பிரக்ருதிக்கு வைத்து நிமித்த காரணம் ப்ரஹ்மம் என்பர் இவர்கள்
ப்ரக்ருதி ச -உபாதான காரணமும் ஆகும் -பிரதிஜ்ஜை த்ருஷ்டாந்தம் -ஒன்றை அறிந்து -இவைகள் உபபன்னம் ஆகும் என்பர்
இங்கு ப்ரக்ருதி என்றது உபாதானம் என்றபடி -சாஷாத் ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் பலவும் உண்டே -தைத்ரியம் உபநிஷத்
சகல ஜகத்தையும் தரிக்கும் ப்ரஹ்மம் -எந்த வ்ருக்ஷத்தை உபாதானமாக கொண்டு ஸ்ருஷ்டித்தது என்று ஞானிகள் கேளுங்கோ –
கேட்டால் பதில் சொல்லுவேன் வேத புருஷன் –
தச்சன் -ரதம் நிர்மாணம் -வ்ருக்ஷம் தேர்ந்து எடுத்து உளி உபகரணங்கள் கொண்டு -ஸ்தானம் தேர்ந்து எடுத்து பண்ணுவான் போலே –
ஞானம் மட்டும் போதாதே இவனுக்கு
ப்ரஹ்மம் நிர்மாண நிபுணன் -இவை வேண்டுமே -புவனம் அனைத்தையும் படைக்க –
ப்ரஹ்ம வனம் ஸ்தானம் — ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷம் –தன்னையே கொண்டது –
அத்யாதிஷ்டாதி புவனாதி உபகரணங்களும் தன்னையே -வேறே ஒன்றையும் அபேக்ஷிக்காதே

ப்ரஹ்மத்துக்கும் அவித்யை -ஸ்வரூப திரோதானம் -ஜகத்தாக பிரமம் -அவித்யையும் பிரமம் -தானே-
ப்ரஹ்மம் இதர என்பதால் கல்பிக்க வேண்டும் –
இதுக்கு வேறே அவித்யை தேட வேண்டும் -அநவாஸ்தா தர்சநாத் –அநாதி என்று கொண்டு பரிகரித்தால் –
அவித்யை ஸ்வா பாவிகமாக கொள்ள வேண்டும் –
-56-வாக்கியம் -பிரத்யக்ஷம் -ஆத்மா பஹு சத்யம் -ப்ரஹ்மமே ஆத்மா -என்பான் என் என்னில் –
ஏக மேவ சரீரம் ஜீவன் -மற்றவை நிர்ஜீவன் என்பர்
கர்தவ்யம் உண்டா ஜீவன் இல்லாத சரீரத்துக்கு -ஸுபரி-50-சரீரம் எடுத்தாலும் ஒன்றில் தான் ஜீவன் மற்றவற்றில்
தர்ம பூத ஞானத்தால் ஸூ க துக்கம் அனுபவம் என்றால்
ப்ரஹ்மம் -தர்ம பூத ஞானம் இரண்டையும் கொள்ள வேண்டுமே –
முக்த ஜீவன் அனுபவம் அவர்களுக்கு இல்லை -ப்ரஹ்மமாகவே ஆகிறான் என்பர் அத்வைதிகள் –
ஸ்வப்னம் -நாநா வித மநுஷ்யர்களை பார்த்து -இவர்கள்ஜீவன் இல்லாத சரீரம் தானே –
அவர்கள் தங்கள் ஜீவன் உடன் வேறே இடத்தில் இருப்பார்களே -என்பர் –
ஸ்வப்னம் மித்யை உம் மதத்தில் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தமாக காட்ட கூடாதே –
யதா மாயா யதா ஸ்வப்னம்ந் யதா கந்தர்வ நகரம் -தாத்தா ஜகத் மித்யை நிரூபிக்க வேண்டாமே -என்பர் –
வேதாந்த ஞானம் தெளித்தால் இத்தை அறியலாம் என்பர் –
ஒரு வாதத்துக்காக ஒத்துக் கொண்டால் -ஜகத் -பொய்யான தோற்றம் பந்தனம் -மித்யா ரூபம் -அவித்யை நிமித்தம் –
சம்சார நிவர்த்தி மித்யை நிவ்ருத்தி -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஏவ மோக்ஷம் –
உன் மதத்தில் அவித்யைக்கு நிவ்ருத்தி எதனால் -என்ன வகையான அவித்யை ஆராய்ந்து பார்த்தால்
ஐக்கிய ஞானம் நிவர்த்தகம்-பேத ஞானம் தான் துக்கத்துக்கு காரணம் –ப்ரஹ்மம் மட்டுமே உள்ளது –
ஏகத்துவ ஞானம் உண்டானால் அவித்யா நிவர்த்தகம் -நிவர்த்தி அநிர்வசன -ப்ரஹ்மம் சத் –
மற்றவை அசத்– முயல் கொம்பு மலடி மகன் -சத்தான ப்ரஹ்மமும் இவையும் துக்கம் கொடுக்காதே —
சத்தும் அசத்துக்கும் இல்லாத அனிர்வசனிய ஜகத் தான் துக்கம் கொடுக்கும் –
ப்ரத்யநீக ஆகாரம் – -இவை இல்லை என்கிற ஞானம் -தான் போக்கும் / இந்த நிவர்த்தய ஞானம் சத்தா அசத்தா கேள்வி வருமே
ப்ரஹ்மமே நிவர்த்தகம் என்றால் -அநாதி -ப்ரஹ்மம் வ்யதிரிக்தமான சர்வமும் அசத் -சர்வ சூன்யம் புத்தவாதம்
ப்ரஹ்மத்தை நிரூபணம் பண்ணும் ஞானமும் சூன்யம் என்றால் எப்படி –
ப்ரஹ்மம் ஒத்து கொண்டு -இருந்தாலும் -நிரூபக பிரமாணமும் மித்யை என்பதால் -புத்த சமானமே -இதுவும் –
வேதம் ஒத்துக் கொண்டாலும் -அதுவும் மித்யை -ப்ரஹ்ம வியதிரிக்தம் அனைத்தும் மித்யை என்கிறான் -பிரசன்ன புத்தர் இதனாலே இவர்கள் –
காட்டுத்தீ -விஷ நிவ்ருத்தி மருந்து -அழித்து தானும் நிவ்ருத்தி போலெ இந்த ஞானம் அவித்யையை நிவ்ருத்தி பண்ணி தானும் அழியும் என்பதால்
ப்ரஹ்மத்தை விட வேறுபட்டதா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு இடம் இல்லை -அவித்யா ஞானம் ஒருவருக்கு உண்டாக வேண்டும் -அத்தை கொண்டு சாதிக்க –
யாருக்கு உண்டாகும் என்னில் -ஜீவனுக்கா ப்ரஹ்மத்துக்கா – ப்ரஹ்மம் சர்வஞ்ஞன்-என்பதால் புதிதாக உண்டாகாதே
ஜீவனுக்கு உண்டாகிறது என்றால் -இத்தை கொண்டு தானே அழிய போகிறான் –
நிவர்த்தக ஐக்கிய ஞானம் யாருக்கு சொல்ல முடிய வில்லை-இருந்தாலும் எதனால் உண்டாவது என்னில்
சாஸ்த்ர சுருதி வாக்கியம் -ஜீவன் தனி பதார்த்தம் இல்லை -அபேத சுருதிகள் இதம் சர்வம் –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் ஐக்கியம் போதிக்கும் வாக்கியங்கள் /
ப்ரத்யக்ஷம் பேத வாசனை மூலம் -பலவாக பார்க்கிறோம் -வேதம் அநாதி -புருஷனால் செய்யப்பட வில்லை -நிர்தோஷம்-
க்ஷணம் தோறும் இருப்பதாக தோன்றும் – -அநாதி பேத வாசனை உண்டே -ஜீவன் -அநாதி -கர்மம் அநாதி -சொல்வது போலே -என்னில்
ஸ்வரூபத்தால் நிர்தோஷம் வேதத்துக்கும் என்றாலும் -சொல்லி கேட்பதால் தோஷங்கள் வருமே -பிரத்யக்ஷம் போலே வேதங்களுக்கும் –
ப்ரத்யக்ஷம் மூலம் அனைத்துக்கும் -ஆதித்யம் சூர்யன் யூப ஸ்தம்பம் -யாக சாலை -பேதம் பிரத்யக்ஷம் –
ஆதித்ய சத்ருசம் யூபம் என்று கொள்ள வேண்டும் -சாஸ்திரமும் பிரத்யக்ஷ ஜன்யம் தானே –
வேதம் -ப்ரத்யக்ஷத்தால் நன்கு நிரூபிக்க பட்ட விஷயத்தையும் -பிரத்யஷத்துக்கு விரோதமானவற்றையும் சொல்லாதே
சரீராத்மா கொண்டே பேத அபேத ஸ்ருதியை சமன்வயப்படுத்தி -ப்ரத்யக்ஷத்துக்கு விரோதம் இல்லாமல் —
ப்ரஹ்மத்துக்கு அறியப்படும் தன்மை ஏற்பாடக் கூடாதே -ப்ரஹ்மமே சத்யம் -அதனால் வேதத்தால் அறியப்படாத ப்ரஹ்மம் என்பர் அத்வைதி
ப்ரஹ்மம் வியதிரிக்த சகலமும் மித்யை என்று அவற்றை அழிக்கவே வேதம் என்பர் -ப்ரஹ்மம் மட்டுமே இருக்கும்
வேதம் இதுக்கு பிரமாணம் இல்லை என்பர்
வேதாந்த ஞானத்தால் ஸ்பர்சிக்கப் படாத ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திரம் சொல்லாது என்று அடாப்பிடியாக சாதிப்பார்
சாஸ்த்ர யோநித்வாத்–விரோதம் வருமே -சாஸ்திரம் மட்டுமே கொண்டு அறிய முடியும் -என்னில் –ப்ரஹ்மத்துக்கு சாஸ்திரம் ஹேது
ப்ரஹ்மம் சாஸ்த்ர யோநித்வாத் -என்பர் -இவர்கள் -சாஸ்திரத்துக்கு ப்ரஹ்மம் கரணம் -ப்ரஹ்மம் வேறு சாஸ்திரம் வேறு சொல்ல மாட்டார்கள்
இரண்டு பதார்த்தம் அத்வைதம் போகுமே -எல்லாம் உண்டாகி -மித்யை போலே -இதுவும் வேதமும் மித்யை என்பர் –
பிராந்தி ரூபமான சாஸ்திரம் பிராந்தி ரூபமான சகலத்தையும் அழிக்கும்-திருடனை வைத்து திருடனை பிடித்தது போலே

பாஸ்கரன் -பேதாபேத வாதி -பேதமும் அபேதமும் உண்டு என்பான் -தர்ம பூதஞானம்-சங்கோச விகாசம் -நாம் சொல்வது போலே –பிரபஞ்சமும் ஈஸ்வரனும் –
ஸ்வா பாவிக அபேதம் -உபாதியால் பேதம் -சேதனன் ஸ்வரூப விகாரம் -அசேதனன் ஸ்வபாவ விகாரம் -ஹேஉங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கும் –
நிர்தோஷ ஸ்ருதிகள் விரோதிக்கும் -அபஹதபாப்மத்வாதிகள் -கூடாதே –அபரிச்சின்ன ஆகாசம் -கடம் வைத்து கடாகாசம் என்று பிரியமா போலே என்பான் –
கடாகாச நிறை குறைகள் மகா ஆகாசத்தில் காண முடியாதே -என்பான் -அகண்ட ஆகாசத்தில் சம்பவிக்காதாதே –
அதே போலே ப்ரஹ்மத்துக்கும் என்று சமாதானம் சொல்வர்
ஆனால் பொருந்தாது -ஸூ ஷ்ம மதார்த்தம் தானே சேதிக்க முடியும் -ஸ்தூல பதார்த்தம் கொண்டு ஆகாசத்தை சேதிக்க முடியாதே –
ஜீவன் ஸூ ஷ்மம்-தர்ம பூத ஞானம் -தானே கர்மத்தால் சுருங்கும் விரியும் -புண்ய பாப கர்மாக்கள் -ஜீவனுக்கு பாதகம் தர்ம பூத ஞானம் மூலம்
ப்ரஹ்மத்துக்கு அப்படி இல்லையே -விகாரம் அநர்ஹம் /பிரதி க்ஷணம் ஜீவர்களுக்கு பந்தமும் மோக்ஷமும் உண்டாகும் இவர்கள் பக்ஷத்தில்
ஆகாசம் -ஏக தேசம் காதில் வந்து சப்த குணகம் -சப்தம் அறிய /சரீரத்தில் ஸ்பர்சிக்கும் ஆகாசத்தில் சப்தம் சரீரம் உணர வில்லை -எப்படி –
அவச்சின்ன தோஷம் மறுக்க முடியாதே -/ தர்க்க பாதம் கண்டிக்கும் –
யாதவ பிரகாசர் –ப்ரஹ்மமே ஜகத்தாக-பரிணாமம் -ஸ்வரூபத்தாலேயே -என்பர் –அவித்யையும் இல்லாமல் உபாதியும் இல்லாமல் –
சங்கரர் -சைதன்யம் மாத்திரம் —-ஸத்யமான-உபாதி-யால் ஜகத் –பாஸ்கரர் -உபாதி போனதும் தோஷம் போகும்
நாம் ப்ரஹ்ம சரீரம் பரிணாமம் என்கிறோம் -ஆத்மாவில் பர்யவசிக்காதே -சரீரகத தோஷங்கள் –
இப்படி மூன்று பக்ஷங்கள்–சங்கர பாஸ்கர யாதவ பிரகாச மதங்கள்-
ஈஸ்வரத்வம் குலையாமல் அவதாரம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சஜாதீயமாகக் கொண்டே அவதாரம் –
பரிபூர்ணன் அர்ச்சையில்
தேவாதி -ஆத்மாவாகவும் ப்ரஹ்மம் என்றால் -ம்ருத் பிண்டம் -உபாதானம் -கடத்தாலே தானே தீர்த்தம் -மண்ணால் முடியாதே –
பரிணாமம் அடைந்து கார்ய பதார்தத்தில் உள்ளது எல்லாம் காரணத்தில் இருக்க வேண்டாமே என்பதுக்கு இந்த த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வர் –
அதே போலே ஸூக துக்கங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்ல முடியாது
அங்கு ஆகார பேதம் -ச அவயவமான பதார்த்தங்களை தான் இது -ப்ரஹ்மம் ஸர்வதா நிரவயவ பதார்த்தம் -இதுக்கு ஒவ்வாதே-
ஸத்ய சங்கல்ப குண விசிஷ்டன் காரணத்தில் -ஹேயம் காரியத்தில் என்றால் –இரண்டும் சேராதே -நித்தியமான ப்ரஹ்மத்தில் த்வய அவஸ்தை சேராதே
மேலும் -ஒரே பதார்த்தத்தில் காரணத்தில் அபின்னமாகவும் காரியத்தில் பின்னமாகவும் இருக்க முடியாதே
பர பக்ஷம் நிராகரத்வம் இது வரை -முதல் பாகம் -71-வாக்கியங்கள்

-72-வாக்கியம் தொடங்கி ஸூ மத விஸ்தாரம் -முதல் மூன்று வாக்கியங்களில் அருளிச் செய்தவற்றை -விவரித்து அருளுகிறார்
ஸூ மத ஸ்வீ கார பாகம் -விசிஷ்டாத்வைதம் –அசேஷ சித் அசித் பிரகாரகம் -ப்ரத்ய நீகம் -சங்கர மதம் -ப்ரஹ்மம் ஏகமேவ தத்வம் பொதுவானது
சரீரமாக அப்ருதக் சித்த விசிஷ்டம் -ச விசேஷ அத்வைதம் -நம்மது -நிர்விசேஷ அத்வைதம் அவர்களது –
பத்து ஸ்ருதி வாக்கியங்களை காட்டி -ஸ்தாபிக்கிறார் –
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் -அசேதன உபலக்ஷணம் —ஆத்ம அந்தரத–சேதன -அனைத்தையும் சொல்லி –
இருந்து-வியாபித்து -அறிய முடியாமல்- சரீரமாக -உள்ளே இருந்து -நியமித்து -அந்தர்யாமி -இவ்வளவும் அனைத்துக்கும் உண்டே
திஷ்டன் -இருந்து / அந்தரக -முழுவதும் வியாபித்து / ந வேத -அறியமுடியாமல் -பிரயோஜக வியாபாரம் /
யஸ்ய சரீரம் -நியமிக்கவும் தரிக்கவும் சேஷ பூதமாக இருக்க -/
ஆதேயம் விதேயம் சேஷம் -உள்ளிருந்து நியமித்து -பாஹ்ய நியமனம் உல்லிங்கனம் பண்ணலாம் இது அதி லங்கனம் பண்ண முடியாதே -/
பிருத்வி -அப்பு -தேஜஸ்- வாயு -ஆகாசம் -அஹங்காரம் அவ்யக்தம்- மஹான் -ஆத்ம-விஞ்ஞானம் -திஷ்டன் இத்யாதி
அந்தர்யாமி -5-லக்ஷணம்–உடல் –வியாபகம் –அறிய முடியாமல் -சரீரமாக -உள்ளே இருந்து நியமனம் –ப்ரஹதாரண்யம் உபநிஷத்
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் வைபவம் சேஷ்டிதங்கள் சொல்லி –ப்ரீதி உண்டாக்கி -இதர விஷய வைராக்யம் உண்டாக்கி
பரமைகாந்தித்தவம் வர -ஸ்வரூபம் சொன்ன அனந்தரம்
மேலே அந்தர்யாமி இன்னான் -என்று ஸூ பால உபநிஷத் –
பிருத்வி -அக்ஷரம் -மிருத்யு -சர்வ பூத அந்தராத்மா -அபஹத பாப்மா -திவ்ய தேவ -திவு தேவ -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
ஸ்ருஷ்டியாதி லீலா மாத்திரம் -ஏகக ஒருவனே -நாராயணக -பிராட்டியையும் சேர்ந்தே சொன்னதாகும்–ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -வாசக சப்தம் –
-சரீரம்-சஞ்சாரம் -அறிய முடியாமல் இவை அனைத்திலும் -இருந்தாலும் ஸ்வ கத தோஷம் தட்டாமல் -புல்கு பற்று அற்று
ஆஸ்ரயண பிரகாரம் சொல்லி பலத்தை சொல்லி -9-பாசுரங்கள் -வீடு மின் முற்றவும் —
வண் புகழ் நாரணன் தின் கழல் சேரே-கடைசியில் அருளிச் செய்தது போலே
ஆமத்திலே –அஜீரணம் போக்கி பசி உண்டாக்கி -சோறு கொடுப்பாரை போலே –
அதுக்கு மேலே -ஒரு மரம் -இரண்டு பறவை -ஜீவா பர பரஸ்பர பேதம் -முண்டக உபநிஷத்
அந்த ப்ரவிஷ்டா சர்வாத்மா -ஜனா நாம் -சாஸ்தா -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகளுக்கு-ராஜா ஆகாசம் போலே இல்லாமல் –
அந்தப்பிரவேசமும் நியமனமும் இவனுக்கு
சத் அசத்-சகலமும் தானே ஆனான் – நாம ரூபம் வ்யாகரவாணி -ஜீவ சரீரமாக அசேதனங்களுக்குள் புகுந்து -அநேந ஜீவனே ஆத்மனா —
ப்ரேரிதாம்– ஸ்வரூப கத பேதம் -பேதமே தர்சனம் -அஹமேவ பரம் தத்வம் -/ சரீரம் பிராகிருத ஜடம் -ஆத்மா ஸ்வயம் பிரகாசம் அப்ராக்ருதம் –
ஆத்மா பிரேரி தாரஞ்ச-அறிந்து -தன்னையும் -துஷ்ட தேன அம்ருதத்வா -ப்ரீதியுடன் உபாசித்து மோக்ஷம் -கல்பிதம் இல்லை –
பேத ஞான க்ருதமான உபாசனம்
அவித்யா கல்பிதமான ஞானம் இல்லை / போக்தா போக்யம் பிரேரித்தாநஞ்ச -போக்கிய பதார்த்தம் அசேதனம் –
போக்யமும் போக்த்ருத்வமும் உண்டே ஆத்மாவுக்கு /
நியந்த்ருத்வம் இல்லை -பராதீனமாக போக்த்ருத்வம் ஆத்மாவுக்கு –
மத்வா மதீ ஞானம் -அறிந்து -ஞானத்துக்கு விஷயமாக கொண்டு -சர்வம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்மம் –
ஸ்வரூபத்தாலும் -சேதன சரீரம் -ஆசத்தான சரீரம் -மூன்றும் உண்டே
சர்வம் ப்ரஹ்மம் ப்ரோக்தம் -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் -ஆனால் த்ரிவிதம்
நித்யோ நித்யானாம் -இத்யாதி -ஏக -நித்ய சேதனன் -ஞாதா -பஹு நாம் -சேதனர்கள் -காமான் -பத்த தசையில்
முக்தர்களுக்கு கல்யாண குணங்கள் /
பிராந்தி வாத நிரசனம் –
பிரதான ஷேத்ரஞ்ஞ பதி-குணேஸ் -மூன்றையும் சொல்லும் -சேஷி ஸ்வாமி
குணேஸ் -ஸ்வரூபத்தால் தரித்து -நியந்தா -எந்த குணத்தை எப்பொழுது காட்ட வேண்டும் என்று –
த்வவ் -இருவர் -அஜவ் -நித்யர் -ஞாவ் அஞாவ் -சர்வஞ்ஞன் அல்பஞ்ஞன் இருவரும் ஞானாச்ரயர்-
யீச அநீசவ் -ஒருவன் ஈசன் -மற்று ஒருவன் நியமிக்கப் படுகிறான் –
இத்யாதி ஸ்ருதிகள் -சரீராத்மா பாவத்தால் வந்த ஐக்கியம் ஸ்வரூபத்தால் வந்த பேதம் இரண்டையும் ஸ்பஷ்டமாக கோஷிக்கும்
சர்வம் தனுவ் / அஹமாத்மா குடாகேசா -ஸ்ரீ கீதை –ஆசயம்-பிரகாசிக்கும் ஹிருதயம் /ஹிருதய சந்நிதிஷ்டன்/
வால்மீகி பராசர வியாசர் -வசனங்களும் சொல்லும்
ஆத்மாவுக்கு பதார்த்தமாக இருப்பதே சத்தை -பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம பதார்த்தம் பிரகாரம் இல்லாத ஒன்றும் இல்லையே –
பரஸ்பர பின்னம் சரீரம் ஆத்மா -ஏக ஸ்வ பாவம் இல்லை -இரண்டும் -வர்ண சங்கரஹம் -விசாஜித கலவை –
குலம் தங்கு சாதிகள் நான்கு -கலப்பு இழி குலம் ஆகுமே –
அபேத வாக்கியம் -சாமானாதி கரண்யம்-இந்த சரீராத்மா பாவம் கொண்டே -ப்ரஹ்ம -வைபவம் ப்ரதிபாதிக்கும் வாக்கியங்கள்
கடக ஸ்ருதி வாக்கியம் கொண்டு சமன்வயப்படுத்தி -நான் வருகிறேன் -சரீர விசிஷ்ட ஆத்மாவுக்கு தானே கிரியை -அஹம் சப்தம் இரண்டையும் குறிக்கும் –
என் உடம்பு சரியில்லை -பிரதி கூலமாக உள்ள பொழுது பேத விவகாரம் செய்கிறோம் -விவஷா பேதம் உண்டே
ஏகார்த்த பிரதிபாதிக்கும் -சாமானாதி கரண்யம் என்பர் சங்கர்
நாம் -விசேஷண விசேஷ்ய சம்பந்தம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம்
-வேதாந்திகள் -சாமான்யம் பொதுவான சாஸ்திரம்
வியாகரணம் போன்றவை -ஏகார்த்தம் பிரதிபாதிப்பதை யாரும் ஒத்து கொள்ள வில்லை
நியாயம் லக்ஷணம் பொதுவாக கொள்ள வேண்டும் -தர்க்கம் வியாகரணம் நியதிகளை பின் பற்ற வேண்டும் -சாமானாதி கரண லக்ஷணம் -பாணினி -பதாஞ்சலி
பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தவம் ஏகாஸ்மின் பார்த்தே பர்யவசாயம் -வேறே வேறே பிரகாரங்களால் ஒன்றை குறிப்பதாக இருக்க வேண்டும் –
ஏகார்த்தம் பர்யாய பதங்கள் மட்டுமே
பிரகாரங்கள் பல -அனைத்தும் முக்கியார்த்தம் பண்ணி பொருந்த விட வேண்டும்
கங்காயாம் கோஷா –வையதிகரணம்-லக்ஷணை கொண்டு அர்த்தம் இதுக்கு மட்டும் தானே
தத் த்வம் அஸி–ப்ரஹ்மம் -ஜகத் காரணத்வம் நிரவத்யம்-ஸமஸ்த கல்யாண குண -/ த்வம் -சேதனன் சரீர விசிஷ்ட ஜீவன் —
கண் முன்னால் நிற்கும் பத்த ஜீவன்
ஏகார்த்த பிரதிபாதம் -த்வம் மித்யை சொல்லி அத்வைதிகள் -/நாம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு நீ சரீர பூதன் -முக்கியார்த்தமாக கொண்டு –
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -இதுக்கும் இப்படியே /
த்வைதிகள் அபேத வாக்கியம் வெறும் ஸ்துதி -வாக்கியம் -முக்கியம் இல்லை என்பர் -சங்கரர் பேத ஸ்ருதிகள் பாதித்தார்த்தம்-அவச்சேத நியாயங்கள் சொல்லி –
ஏவ – பவதி- ப்ரஹ்மம் தான் -இப்படி விசித்திர -ஜகத் –மித்யை இல்லை -சரீர பூதம் –வேஷங்கள் பொய் இல்லை –
ஒரே ஆஸ்ரயன் -பிரகார பூதன் வை லக்ஷண்யம் –
இவற்றின் சத் பாவத்துக்கு இந்த ஏவ காரமே நிரூபணம் -பஹுஸ்யாம் பிரஜாயேவா -சங்கல்பித்து –நான் -சொல்லும் பொழுது
ஆத்மாவும் ஸ்வரூபமும் -ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை -சரீர ஏக தேசமே தானே பிரபஞ்சமாக
பஹு -பல -அர்த்தம் கொண்டால் சில ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாமல் போகும் -அனைத்தும் என்றவாறு -அனந்தத்வே சதி அசேஷத்வம் -எல்லாம் என்றவாறு
மூல பிரகிருதி சரீரம் கொண்டு அவ்யக்தம் –மஹான் இத்யாதி -ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் -சகலமும் என்று பஹு சப்தார்த்தம்/
ஏகம் விட சதம் பஹு -மீமாம்சிகர் / நையாயிகர் -நிருபாதிகத்வம் அநந்தமாகவும் அசேஷம் மீதி ஒன்றும் இல்லாமல் -அனைத்தும் –
கார்யம் -காரணம் -வஸ்து ஜாதம் -நாநா வஸ்துக்களும் சமஸ்தானம் தனக்கு -பரஸ்பர பின்னமான அனைத்து பதார்த்தங்கள் பஹு என்றவாறு
பிரகார தயா -அப்ருதக் சித்தம் -ஏவ -சப்தம் ஜாதி குணங்களுக்கு தானே / த்ரவ்யம் -சம்யோகம் தானே வரும் –
/ஸ்யாமோ யுவா தண்டீ குண்டலி தேவ தத்தன் –நித்யம் யுவத்வம் ஸ்யாமத்வம் -தண்டித்தவம் குண்டலத்தவம் அப்ருதக் சித்தம் இல்லையே –
தண்டித்தவம் வேறே ஒருவர் இடமும் போகலாமே -/ஏவம் சப்தம் -த்ரவ்ய த்வயத்துக்கு ஏற்படாதே –
ஜீவனும் ஈஸ்வரனும் — அசித் ஈஸ்வரன் –அனைத்தும் த்ரவ்யங்கள் –
பிரகாரமாக கொள்ளாமல் கேவல விசேஷணமாக தண்டீ குண்டலம் -தர்ம பூத ஞானம் ஆத்மாவுக்கு விசேஷணம் போலே
பரமாத்மாவுக்கு சேதன அசேதனங்கள் விசேஷணம்

ஆதாரம் -நியாந்தா -சேஷி – ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹத்வம் -நான்கு லக்ஷணங்கள் -ஆத்ம சரீரம் —
சர்வாத்மாநா பாவம் ப்ரஹ்மம் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் வியாபித்து –
ஆப் நோதி ஆப்தி விசேஷ வியாப்தி -என்றவாறு -/ பிரகார பூதம் -/ சர்வ சரீராவதயா -சர்வ சப்த வாச்யத்வம் இவனுக்கு –
பர்யவசாயம் இவன் இடம் -தானே அனைத்தும் -அப்பரியவசாயந வ்ருத்தி -அர்த்த போதான வியாபாரமே விருத்தி என்பது –
பரமாத்மாவாவுக்கு -சர்வே வேதா யத் பதமாயந்தி /
யத் பதம் ஆமனந்தி- ஏகம் பவந்தி–கீதை -8-அத்தியாயமும் இத்தை -கட உபநிஷத் வாக்கியங்கள் உண்டே /
ஏகோ தேவா பஹு சந்நிதிஷ்டா–மனஸ் இந்திரியங்கள் -இருந்தும் அறியவில்லை -தேவ மனுஷ்யாதி ஆத்மத்வேனே உண்டே –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண வசனம் -பிரதிஷ்டா யஸ்ய -யத்ர சர்வ வச தாம் –சர்வ சப்த வாச்யன் -அர்த்த பூதன் –/
காரியாணாம் பூர்வம் காரணம் -வசதாம் வாஸ்யம் உத்தமம் – ஜிதந்தே –
கடகத்தவம்–உத்தமம் பர்யவசாயம் ப்ரஹ்மத்தின் இடமே என்றவாறு -அநு பிரவேசத்தாலே நாம ரூபம் -சங்கல்பத்தால் மட்டும் இல்லாமல் –
மனு ஸ்ம்ருதி –உபாசன விதி வாக்கியம் -சாசனம் உல்லங்கநம் பண்ண முடியாத -கர்மம் அடியாக பண்ணுவதற்கு -புண்ய பாபங்கள் –
பிரகர்ஷேன சாஸ்தா -அதி ஸூ ஷ்மம் -அத்யந்தம் -ஸ்வரூப விஷயம் -நியமன கல்யாண –
ருக்மாங்கம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -உபாஸிக்க கடவன் -அந்தர்யாமித்வம் –
ஸ்வப்னா தீ -தியானம் -மனஸ் மாத்திரம் வியாபாரம் -இந்திரியங்களுக்கு வியாபாரம் இல்லையே இரண்டிலும் -/மனசா ஏவ சர்வம் –
ஸ்வப்ன கல்ப புத்தி தானே த்யானம் /அக்னி -பிரஜாபூதி -வேதங்கள் சர்வ சப்தத்தாலும் சாஸ்வத ப்ரஹ்மத்தை குறிக்கும் –
பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மணான் -சர்வ பூத விஷ்ணுவையே ஆராதனம் -அனைத்தும்
திருமாலையே சேரும் -ஸ்தோத்ரங்களும் ஆராதனைகளும் -சர்வ பூத அந்தராத்மா பூதஸ்ய பூதன் -98-வாக்கியங்கள் வரை இந்த விஷயம்
-99-வாக்கியம் -சர்வ சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் -ஜீவாத்மா பஹு வசனம் –
ஸ்வயம் -அசங்குசித – அபரிச்சின்ன -நிர்மல ஞான ஸ்வரூபன் -சங்கோச -விச்சேத ரஹிதம்
கர்மரூப அவித்யா –கர்மா அபின்ன அவித்யா -/ அஞ்ஞானம் -பகவத் நிக்ரஹ சங்கல்ப ரூபம் சாம்யம் இரண்டுக்கும் உண்டே –
மூடப்பட்டு -திரோதானம் -வேஷ்ட்டி -அமர கோசம் -மூடி -/வேஷ்டனத்தால் சங்கோச ஞானம் –
அதனால் ப்ரஹ்மாதி சரீரங்கள் -மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர / சதுஷ்ட்யா -ஒவ் ஒன்றிலும் நான்கு வகை –
தர்மி ஞானம் விகாரம் இல்லை –தர்ம பூத ஞானம் சங்கோசம் -நிக்ரஹம் அடியாக -ஞான சங்கோசத்தால் சரீர பிரவேசம் என்றவாறு
சரீர பிரவேசத்தால் ஞான சங்கோசம் இல்லை -காலுக்கு தக்க செருப்பு -போலே -/ பாபங்கள் கழிக்கவே துக்கம் -இதுவும் கிருபை அடியாகவே –
சுகத்தால் புண்ணியம் கழியும் -கஷ்டங்களால் பாபங்கள் கழியும் -/
தேகத்தில் நுழைந்த உடனே -சரீரத்துக்கு உசிதமான ஞான வ்யாப்தி -பிரகாசம் உண்டே
ஞானம் சரீரத்தை விட்டு வெளிவராமல் இருக்கவே சரீராத்மா பிரமம் உண்டாகிறது -அஹம் பஸ்யாமி-தர்ம பூத ஞான விசிஷ்டமான தர்மி ஸ்வரூபம் -ஞாதா –
தத் உசித கர்மானி -தேகம் செய்வதை தான் செய்வதாக செய்து சுக துக்கம் அனுபவிக்கிறது -ஆத்மா இதனால்
Aadam ஆத்மா Eve சரீரம் பிரகிருதி / ஜடம் பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் –த்ரிவித குண மயம்-/
பகவத் நிக்ரஹ நிவ்ருத்தி – பகவத் ப்ரீதியே சம்சாரம் போக்க ஒரே வழி
தோஷம் -அப்ரீதி/ சரணாகதி -ப்ரீதி /ரோஷம் -கோபம் -வந்து பின்பு ப்ரீதி வந்தால் வ்ருத்தி யாகும் -உணர்த்தல்- ஊடல் -உணர்த்தல் -போலே /
சேஷ தைக ஸ்வரூப ஏக ரசம் –ப்ரீதிகாரமான ஆகாரம் காட்டி -உள்ளது உள்ளது படி -சாங்கமான உபாசனம் -சர்வ சாஸ்திரங்கள் சொல்லுமே –
பல பிரமாணங்கள் காட்டி அருளுகிறார் இந்த சாஸ்த்ர ஹ்ருதயம் காட்ட –
அயமாத்மா நிர்வாணமேய ஞான மயம் அமல-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண ஸ்லோகம் -ஞானம் உள்ளது எல்லாம் –ஸூயம் பிரகாசகம்
நிர்வாணம் ஆனந்தம் -அனுகூலம் -நிரதிசய -/ இரண்டும் உண்டே -இரண்டும் ஏவ காரம் –
ஞான மயம் ஏவ -ஆனந்த மயம் ஏவ -இதுக்கும் மேலே அமலன் -தோஷம் எதுவுமே இல்லாமல் –
பிராகிருதம் ஏவ துக்காதிகள்–எஜமானர்கள் வேலைக்காரர்களுடைய துக்கம் அஞ்ஞானம் அமலம் கொள்வது போலே –
நம்முடைய கஷ்டங்களை பகவான் ஏற்றுக் கொள்வது போலே -/ அனுபவிக்கும் அளவு மட்டும் கொடுத்து மீளும்படி அருளி –
வித்யா வினய சம்பந்தனே –ப்ராஹ்மணே –/ இல்லாமல் தாழ்ந்து -பந்துத்வம் -மாத்திரம் -ஜாதி மாத்திரம் -/
பசு- யானை- நாய்- நாய் உண்ணும் சண்டாளன் -சரீரத்தை காட்டி
பண்டிதர்கள் சமமாக தர்சிப்பார்களே -ஸ்ரீ கீதை -/ சம தரிசித்தார்கள் இல்லாதவர் பண்டிதர் இல்லை என்றவாறு
தேகம் -கர்மாவால் -ஆத்மா சாம்யம் -ஞானி ஏக ஆகாரத்தால் -நிர்தோஷம் -நிர்வாண ரூப ஞான ஏக ரூபத்தால் சாம்யம்
த்விதீய விபக்தி இல்லை -சப்தமி விபக்தி -இவர்களுக்குள் உள்ளே ஆத்மா சாம்யம் என்றபடி

ஏஷா சாம்யம் நிர்தோஷம் சாம்யம் ப்ரஹ்மம் –காம க்ரோதாதிகளையம் -ஆஸ்ரயமான மனஸ் இந்திரியாதிகளை வென்று –
இங்கேயே மோக்ஷ துல்ய அனுபவம் – ஸ்ரீ கீதை
ஏவம் பூதஸ்ய ஆத்மா -பகவத் சேஷ தைக ஏக ரசம் -ஸ்வரூபம் -நியாமியம் ஆதாரம் -சேஷம் மூன்றும் –
சரீர பூதம் -தனு -சாமானாதி கரண்யம் படிக்கும் படி உண்டே
மம மாயா துரத்யாயா –விசித்திர குண மய பிரகிருதி -மாயா -சங்கல்பம் -புண்ய அபுண்ய ரூபமான கர்மா க்ருதம் சம்சாரம் /
பிரபத்தி பண்ணி -மாமேவ –ஏ பிரபத்யந்தே -மேலே சொல்லுமே / அயனாயா -வேறே வழி இல்லை
ந வித்யதே -பக்தி யோகமும் அவன் மூலமே -பலன் -நந்யத் பந்தா ஸ்ருதி –
சர்வ சக்தி யோகாத்–அவ்யக்தம் -இதம் சர்வம் ஜகத் வ்யாப்தம் -மயா சதம் -வியக்த மூர்த்தி -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் /
அவ்யக்த மூர்த்தி ஸ்வரூபம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் அமல ஸ்ருதி மூலமே அறிய முடியும் /
அந்தர் வியாப்தியம் பஹிர் வியாப்தியும் உண்டே -மஸ்தானி சர்வ பூதாநி -நான் அவைகளில் இல்லை
அவைகள் என்னில் உள்ளன -ஆஸ்ரயமாக தரிக்கிறேன் –
அவைகளால் தரிக்கப் படவில்லை -என்னுள் இருப்பது போலே நான் அவற்றுள் இல்லை என்றவாறு –
இத்தை சொல்ல வந்தவன் இப்படி அருளிச் செய்கிறான்
சேஷமாக ஆதேயமாக இல்லை என்று சொல்ல வேண்டாமோ என்னில் –
எந்த பூதமும் என்னிடம் இல்லை -லோகத்தில் உள்ள ஆதாரம் போலே இல்லை என்றவாறு
சங்கல்ப ரூபத்தால் அன்றோ தரிக்கிறேன் -ஐஸ்வர்ய பாவம் இது தான் -பார் என்று காட்டுகிறான் ஸ்ரீ கீதையில் –
அஹம் க்ரிஷ்ணம் ஜகத் -முழு ஜகத்தையும் -ஏகாம்சத்தில் சங்கல்ப ஏக தேசத்தில் ஸ்தித-அடுத்து –
கால தத்வம் உள்ளதனையும் சர்வத்தையும் -ஏக தேசத்தில்
எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியான் -சங்கல்பித்து -அந்தப்புரம் நுழைய -செருப்பு வைத்து திருவடி தொழக் கூடாதே –
காலதத்வம் அனுபவித்தாலும் ஆராவமுதம் ஆழ்வார் அவனுக்கு -அத்யந்த ஆச்சர்யம் அசிந்த்யம் ஆரே அறிய வல்லார் –
சகஸ்ராஷ இத்யாதி —புண்டரீகாக்ஷ –ஏக ஏவ –ஸ்ருதி சித்தம் –
அங்கே ஒருவன்-பரஸ்பர பேதம் இல்லையே அங்கே -இங்கே நாநா அவனே -விசித்திரம்
ஏகஸ்ய பரஸ்ய ப்ரஹ்மண –ரூபாந்த்ராம் கார்ய உபாதேய சக்தாந்தரம் ஸ்வபாந்தரம் –இருப்பதால் -ந வ்ருத்தம் -வஸ்து சாம்யம் –
ஸ்வரூப பேதங்கள் -அனந்தம் ப்ரஹ்மத்துக்கு மட்டும் -தத் தத் அந்தர்யாமி யாக இருந்து -உசித சக்தி பேதங்கள் -நாநா வித ஸ்வ பாவங்கள் -இருந்தும் ஏகக-
அபரிமித குண சாகரம் -சர்வ பாவானாம் -அசிந்த்ய ஞான கோசாராம் -சக்திகள் ஸ்வா பாவிகம்-வந்தேறி இல்லை –அக்னிக்கு உஷ்ணம் போலே –
அக்ரூரர் நேராக கண்டார் -தேன ஆச்சர்ய வரம் ஸ்ரேஷ்டம்-அஹம் சங்கதம் –அநந்த பரிமாணம் -ஸ்ருதிகள் நிர்வகிக்கும்
நிரவத்யம்-கர்மா சம்பந்த தோஷம் அற்றவன் — நிரஞ்சன் கர்மா பல சம்பந்தம் அற்றவன் —
விஞ்ஞானம் -அனந்தம் -நிஷ்கலம் -அவயவம் இல்லாமல் -நிஷ்க்ரியை -சாந்தம் –
சாஸ்திரங்கள் எல்லாம் மனஸ் சாந்தி அடைய தானே போதிக்கும் -சாந்தத்தால் ஹேய குண ரஹிதம் -இத்தையே நிர்குணன் என்று சொல்லும் –
ச குண ஸ்ருதிகளும் உண்டே –
இஹ நாநா நாஸ்தி கிஞ்சன –இங்கு ப்ரஹ்மத்தை தவிர வேறு பட்ட பின்னமான வேறே வஸ்துக்களும் இல்லை ஸ்ருதி சொல்லும் –
ஆபாத ப்ரீதிதியால் தப்பாக அர்த்தம்
யாத எவன் நாநா இவ பச்யதி இஹ-சம்சார சூழலில் சிக்கி உழல்கிறான் -இங்கே உள்ளதாக காண்கிறானோ -ப்ரஹ்ம பின்ன அபாவம் ஸ்பஷ்டம்
க்ருஹீத்வா பர்த்ரு கர விபூஷணம் -கணையாழி பார்த்து கொண்டே இருந்த பிராட்டி காணக் கூடாது என்று திருவடி —
பர்த்தாராம் ஸம்ப்ராப்தா –இவ-சப்தம் –
இல்லாத வசுதுவை இருப்பது போலே காண்பது இவ சப்தம் -இங்கு போலே
மிருத்யுவாலே மிருத்யு அடைகிறான் -அவித்யையால் சம்சாரம் அடைகிறான் -ஓன்று காரணம் -மற்ற ஓன்று கார்யம்
இதர இதரம் பச்யதி -காணப் படுகிறவன் காணப் படும் வஸ்து காட்சியாகிய ஞானம் வேறே வேறே -என்று தப்பாக
எத்தை கொண்டு யாரை பார்க்கிறான் யாரை அறிகிறான் -நாநாவத்வம் நிஷேத ஸ்ருதிகள்
இவை சத்யம் -பரமாத்வாய் ஆதாரமாக கொண்டு -சர்வ நாம ரூப வியாகரணம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குணத்வம் -சர்வஞ்ஞன்-சர்வவித் –எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் -எல்லா பிராகாரத்தாலும் அறிந்தவன்
யஸ் ஞான மயம் சங்கல்பம் –சர்வானி ரூபாணி –மனசில் கொண்டு -நாமானி க்ருத்வா -வியவஹாரம் உண்டு பண்ணி
இமேஷம்-கால உபாதிகள் –உண்டாயின -மின்னல் போலே திவ்ய மங்கள விக்ரக விசிஷ்டன் இடம் இருந்து –
அபஹத பாப்மாதி -கர்மா வஸ்யம் இல்லை ஆறு -மேலே கல்யாண குண பரி பூர்ணன் ஏக வாக்கியம் -சம பிரமண்யம்
ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் ஸத்ய காமத்வம்-இதே சுருதியில் –
பேத கடிதமான அபேதத்துவமே -நிரூபணம்
சர்வம் கல் இதம் ப்ரஹ்ம –சர்வாத்மகத்வம் -தத் ஜெலானி –சத் ஜெ சத் ல சத் ஆனி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் மூன்றும் ப்ரஹ்மமே -ஜம் லம் அந் –
இதம் சர்வம் ஐததாத்மா–ப்ரஹ்மத்தை ஆத்மாவாக கொண்டது
நாநாகாரம் பிரதிபாதித்து – -அபேவ ஸாதாத்ம்யம் -சம்பந்தம் -அடியாக என்றவாறு –
போக்தா போக்தம் ப்ரேரிதா–ஸர்வஸ்ய ஈஷிதவ்யம்–ப்ருதக் ஞான விசேஷமாக கொண்டு -பேத கடிதமான ஞானம் கொண்டே மோக்ஷம் –
பதிம் விசுவஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் -ஸர்வஸ்ய வசீ ஸர்வஸ்ய ஈசன் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா சர்வாத்மா —
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -சரீராத்மா பாவம் தர்சயந்தி
அஸ்மத் சித்தாந்த பிரதான பரிதந்த்ரம் -இதுவே -சரீரத்தயா பிரகார பூதம் சமஸ்தமும் –
அர்த்த விரோதம் இல்லாமல் -115-வாக்கியம் -சொல்லி நிகமிக்கிறார்

அவிகாராய -ஸ்ருதிகள் -உபாதான காரணம் -நாம ரூபம் விகாரம் உண்டே என்னில் -ஸ்வரூப பரிணாமம் இல்லையே -சரீரத்தாலேயே –
நிர்குண வாத ஸ்ருதிகள் –ஹேய குண நிஷேதம் -தானே தாத்பர்யம்
நாநா வஸ்துக்கள் இல்லை -ப்ரஹ்ம பின்ன -அந்தராத்மாவாக கொள்ளாதவை இல்லை என்று சொல்வதில் தாத்பர்யம்
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -ச்ரவ சக்தி- நிரதிசய ஆனந்தம் -சர்வஞ்ஞத்வம் -பரம காருணிக்கத்தவம் -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -சர்வவித் ஸ்ருதிகள் –
பதிம் விசுவஸ்ய ஈச்வரஸ்த்ய ஸ்ருதிகள் -சர்வ சேஷி சர்வ தாரகன் -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணம் –
ஞான ஆனந்த மாத்திரம் -மற்றவை நிஷேதிக்க படவில்லை -ஞான ஆனந்தம் அல்லாதவை அல்ல என்பதிலேயே தாத்பர்யம்–
ரூபவான் என்பதிலே ரூபம் தவிர வேறே ஓன்று இல்லை என்பது இல்லை -விசேஷித்து சொல்வது அனைத்திலும் இது ஸ்ரேஷ்டம் என்பதால்
ஐக்கிய வாதம் -உபாஸ்யம் சொல்லி –வேறே வேறே காட்டி –ஜீவனுக்கு அந்தராத்மா -சாமானாதி கரண்யம் சொல்லப் பட்டது
பேதம் அபேதம் -ஸர்வஸ்ய சர்வம் சமஞ்சிதம் -/ ஸ்வரூபத்தால் பேதம் நியாம்யம் ஆதாரம் சேஷி -ஜீவன் பின்னம் ப்ரஹ்மத்துக்கு /
அபேதம் -சரீராத்மா பாவத்தால் ஓன்று பட்டு -ஏகத்துவம் -essential betham functional abetham –இரண்டும் உண்டே
உத்தாலகர் -ஆரணி என்னும் மஹ ரிஷி ஸ்வேதகேதுவுக்கு -தத் த்வம் அஸி –ஐக்கிய ஞானம் மோக்ஷ ஹேது -என்பர் அத்வைதி –
பேத ஞானமும் பேத ஞான கடிதமான உபாசனமுமே மோக்ஷ சாதனம் -பல ஸ்ருதிகள் உண்டே -இங்கும் இது அர்த்தம் இல்லை –
ப்ருதக் மத்வா ஆத்மாநாம் -ஜுஷ்டக -இணைந்து ஒன்றி -உபாசனம் -ஒன்றிய பக்தி – தேன அம்ருதம் பவதி –
ஆதாரம் நியாந்தா சேஷி -இவ்வழிகளால் வேறு பட்டு
பிராட்டி போலே ஒன்றி -உபாசன பலத்தால் -ஜுஷ்டக அம்ருதத்வம் –சமாநே வ்ருக்ஷ-போன்ற ஸ்ருதிகள் -ஆத்மாவாக உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் –
அவிரோதேன பொருந்த வைத்தே அர்த்தம் -கொள்ள வேண்டும் -த்வம் -அந்தர்யாமி ரூபம் -பிரகாரமாக ஜீவன் -அப்ருதக் சித்தி –
சரீரீ யாக அறிய வேண்டும் -ஐக்கியம் சொல்ல முடியாதே
போக்கிய பூதஸ்த வஸ்து அசேதனம் -பரார்த்தமாக ஸ்வ பாவம் -சேதனனுக்கு -/ பிரகாசம் தனக்கு விஷயமாக்கி சேதனன் –
நான் -என்று சொல்லும் படி -அசேதனம் இது என்று சொல்லும் படி
சேதனத்வம் வந்தால் போக்த்ருத்வம் வரும் -ஸ்வார்த் தத்வம் -/ சகல பரிணாமம் அசேதனத்துக்கு -/ ஜீவன் -போக்தா -வேறுபாடு
அமலம்-சரீரத்தாலே தானே தோஷம் -மணி -கௌஸ்துபம் ஸ்தானீயம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -பிராகிருத சம்பந்தம் -போக்க ஞானம் பெற்று உபாசனம்
பக்த தசையில் -போக்த்ருவம்-அசித் பரிணாமங்களை அனுபவிக்கிறான் -வேறே -முக்த தசையில் போக்த்ருத்வம் வேறே -ஈஸ்வரனை அனுபவிக்கிறான்
இரண்டையும் தான் இட்ட வழக்காக்க பிரேரித்தன் -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணா –இது தானே தத் த்வம் அஸி-சொல்லும்
-122-வாக்கியம் –ச குண வாக்கியம் -ச குண வித்யை –குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -/
நிர்குண உபாஸ்யம் சொல்ல வில்லை -ஸ்பஷ்டமாக சொல்லாத ஸ்ருதியை நிர்குண ப்ரஹ்ம பிராப்தி என்பர்
வேதாந்த விஷயம் இல்லை -சத் வித்யை நிர்குண வித்யை என்பர் -ச குண ப்ரஹ்மம் தான் உபாஸ்யம் -ச குண ப்ரஹ்ம பிராப்தியே மோக்ஷம்
சர்வாராத்வம்-ஞானம் உள்ளது தானே சங்கல்பிக்கும் பஹுஸ்யாம் என்று –அபியுக்தர் பூர்வர்–
வாக்யகாரர் -ப்ரஹ்ம நந்தி -சாந்தோக்யத்துக்கு வாக்கியம் அருளி
சத் வித்யைக்கு -யுக்தம் சத்குண உபாசனமே யுக்தம் -மோக்ஷ சாதனம் என்பர் –
இந்த ஆப்த வாக்கியம் இருவருக்கும் பொது -த்ரவிட பாஷ்யகாரர் -வாக்யத்துக்கு பாஷ்யம் -அருளி –
யத் அபி -சத் வித்யா உபாசகனும் கூட -பரமாத்மாவுக்கு -சர்வஞ்ஞத்வாதிகள் ஸ்வரூபத்திலே அந்தர் கதம் இவை /
ஆர்த்ரேயர் -என்பவரே த்ரவிட பாஷ்ய காரர் –
அபஹத பாப்மாத்வாதிகள் ஸ்வபாவ குணங்கள் -ஞானாதிகள் ஸ்வரூப குணங்கள் -சதவித்யையில் ஸ்வரூப குண உபாஸ்யம் –
ச குண ப்ரஹ்மமே உபாஸகம்-பலம் -இவனுக்கும்
விதி நிஷேதம் கொண்டு பலம் சொல்ல கூடாது -ஜீவன் பரதந்த்ரன் இஷ்டப்படி செய்ய முடியாதே பரமாத்வா அதீனம் என்றால் -அப்படி இல்லை
நியாந்தாவாக -இருந்தாலும் -சாஸ்திரம் ஈஸ்வர ஆஜ்ஜை -பிரதம பிரவ்ருத்தி காலம் ஈஸ்வரன் உதாசீனம் -வாசனை அடியாக பிரவ்ருத்தி
வாசனை போக்க சம்ஸ்காரம் -எது வெல்லும் அது தானே பலம் கொடுக்கும் -ஆச்சார்ய சம்பந்தம் கடாக்ஷம் உபதேசம் -ஸம்ஸ்கார ரூபங்கள் –
அனுமந்தா -அடுத்து -சஹகாரி -மேலே -உள்ள நிலை -பெரும் காற்றில் தூசி போலே இல்லையே -ஸ்வா தந்தர்யம் கொடுத்து உள்ளான் –
சாது கர்மம் அஸாது கர்மம் -செய்விக்கிறான் -புண்ய பாப விஷயம் -ஷிபாமி ந ஷாமாமி -இரண்டும் உண்டே –
சித் சக்தி ரூப ஞானம் -ப்ரவ்ருத்தி ரூப ஞானம் -எத்தை தேர்ந்து எடுத்தாலும் அதுக்கு தக்க பலன் –
இது தான் இந்த ஸ்ருதிகளுடைய தாத்பர்யம் -தாதாமி புத்தி யோகம் -ப்ரீதி பூர்வகமாக உள்ளோர்க்கு-பஜித்தார்க்கு -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் கூடாதே –
வித்யா ரூப ஞானம் ஆசா லேஸம் உள்ளோர்க்கு கொடுத்து அருளி –சத் சங்கம் -ஆச்சார்ய கடாக்ஷம் மூலம் ப்ரீதி உடன் எண்ணினால் -மேலே வளர்ப்பான்
ஞானம் அனுஷ்டானம் மேலே அடுத்த நிலை அவன் அருளால் -பத்தியுடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்றபடி –
ஆபீமுக்கியமும் சரணாகதி பலன் -சதாச்சார்யர் இடம் சேர்ப்பித்து -தத்வ யாதாம்யா ஞானமும் பிரதி தினம் அனுஷ்டானம் -ஆத்ம குணங்கள் சமதமதாதிகள் –
ஆர்ஜவம் தயா -வர்ணாஸ்ரம தர்ம உசித பகவத் ஆராதனை ரூபம் நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள் -பக்திகாரித்த –
அனவரத-ஸ்மரணம் நமஸ்காரம் கீர்த்தனம் -த்யான -அர்ச்சனை-த்யான ரூப பக்தி –
ஆளவந்தார் -ஈஸ்வர சித்தி உபய பரிகமித ஸ்வாந்தம் அந்த கரணம் ஐகாந்திக பக்தி யோகம் -விஷயம் பிரயோஜனம் அவனே
ஆத்யந்திக -சர்வ காலமும் இப்படியே -இருக்க வேண்டுமே -/ஞான உத்பத்தி விரோதிகள் அனுஷ்டானத்தால் போக்கி
வேதாந்த ஞானத்தால் பக்தி வளர்ந்து அவனை அடைய
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் சொல்லும் -ஜனகருக்கு ஹேதித்விஜன் அனுஷ்டானம் உபதேசம் -யாகாதி அனுஷ்டானங்கள் –
பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளைப் போக்க –
நாயமாத்மா ஸ்துதி -ஸ்ரவணம் மனனம் த்யானம் பிராப்தி -முன்பு சொல்லி -இங்கு அடைய முடியாது -விசேஷ விதி –
கேவல வெறும் ஸ்ரவணாதிகள் இல்லை
ப்ரீதி யுடன் -செய்தால் -அவனை வரிக்கும் படி செய்ய வேண்டும் -/ வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -கூடாதே –
அவன் அத்யந்த பிரியம் உள்ளவன் -நான் கொஞ்சம் ப்ரீதி என்பான் அவனே
பக்தி ஒன்றாலே -அநந்ய -பக்தி -அவனையே விஷயமாக கொண்ட -ஸ்வபாவம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -ஸ்ரீ கீதை -நெருப்பு சுடுவது போலே –
மாம் ஞாத்வா -முதலில் அறிந்து -ஆச்சார்யர் மூலம் -தழும்பு ஏறும்படி -த்யானம் -அடுத்து -லவ் உள்கடந்த ப்ரீதியுடன் அவனை அடைய –
பர பக்தி பரஞானம் பரம பக்தி -பக்தி யோக ஏவ -பூர்வ யுக்தமான வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பாபங்களை ஒழித்து -பக்தி ஆரம்பம் –
சத் லக்ஷணம் -அனுஷ்டானம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் வழுவாமல் -யதா சக்தி -முடியாதவற்றுக்கு நிர்வேதம் -செய்து -கைங்கர்ய கோடியிலே சேரும் –
கார்ப்பபண்யம் -அங்கம் -அதிகாரம் -ஆகிஞ்சன்யம் -த்வரை வளர யாவாஜ் ஜீவன் அனுசந்திக்க வேண்டும்
பகவத் போதாயனர் – ப்ரஹ்ம நந்தி -பாஷ்ய காரர் -த்ராவிடச்சார்யார் -திரு மழிசை ஆழ்வாரது பூர்வ ஆகாரம் என்றும் சொல்வர் –
புக- தேவர் வாமனர் –குஹ தேவர் -தப்பாக -/ ப்ராப்ருதிகள் -சிஷ்ட பரிஹ்ருதம் -ஸ்ருதி நிரசன வாதிகள் சொன்ன அர்த்தங்கள்
சாருவாகர் -முழு நாஸ்திகர் -லோகாயர் –சாக்யன் புத்த வம்சம் சாக்கிய வம்சம்-கிடையிலே – படுக்கையே தியானம் இவர்களுக்கு /-சாங்க்யன் வேறே /
ஒவ்லோபியன் காணாபர் -சாஸ்திரம் பிரமாணம் இல்லை -ஆஷா பாதர் கௌமதர் -ஷபானகன் ஜைனம் -கபிலர் -சாங்க்யர் இவர் தான் பதஞ்சலி -வேத பாஹ்யர்
குத்ருஷ்டிகள் -அத்வைதிகள் ஏகாயனர்-மத்வருக்கு முன்னால் உள்ள த்வைதிகள் -பாஷ்யகாரர் முன்னால் மத்வர் இல்லையே
ஜர அத்வைதிகள் சங்கரருக்கு முன்னால் போலே -அனைவரும் நிரசிக்கப் பட்டார்கள்

-131-வாக்கியம் -ஒன்றாகசெர்த்து சொல்ல -மனு வாக்கியம்-சாம்யம் யுக்தம் -விபரீத அர்த்தம் சொல்பவர்கள் –
தமோ நிஷ்டர்கள் வேத பாஹ்யர் -குத்ருஷ்டிகள்
கூரத்தாழ்வான் –கானல் நீர் -நம்பி ஓடி -இறந்த மான் -ஏரியில் சென்று தவறான துறையில் இரங்கி முயலால் கொல்லப்பட்டது போலே இருவரும் –
சத்வ குணம் ஓன்று தானே அபிவிருத்தம் ஆக்கும் -வைதிக ருசியும் உள்ளபடி வியவஸ்திதமான அர்த்தமும் தெரியும் –
புராணங்களும் த்ரிவிதம் –
பராவர தத்வ யதார்த்த ஞானம் -சத்வத்தாலே –ராஜஸால் லோபம் ஆசை -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை கிடைக்காமல் கோபம் –
பிரமாதம் கவனக்குறைவு தமோ குணத்தால்
தர்ம அதர்மங்கள் -த்யாஜ்ய உபாதேயங்கள்-மாறாட்டம் -தர்ம தர்மி ரூபம் -ரஜஸ் தமஸ் காரணம் /
பிரணவம் -ஏக மாத்திரம் -இஹ லோக ஐஸ்வர்யாதிகள் த்வி மாத்திரம் இந்திரா / த்ரிமாத்ரா -பரம புருஷார்த்தம் -மூன்று உபாசனங்கள்
மூன்றாவது மாத்திரை -நாதம் அந்தத்தில் பரமாத்மா -உள்ளான் -ஈசானம் –மனஸ் இந்திரியங்கள் ப்ராணன் அடக்கி சதாசிவன் –
ருத்ரன் -சம்பு-ப்ரஹ்மா விஷ்ணு ருத்ரன் ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டு –
கார்யம் இல்லை /காரணம் இல்லை -உத்தீர்ண ப்ரஹ்ம வாதம் -காமேஸ்வரன் சதாசிவன் அநித்தியம் –
விஷ்ணு ப்ரஹ்ம சிவன் வேறே என்பர் -சர்வ ஐஸ்வர்யா சம்பண்ணன் சர்வேஸ்வரன் சம்பு ஆகாச மத்யே -த்யேயா -ஹிருதயம் அர்த்தம் ஆகாசத்துக்கு
அரூபம் -அநாமம் -ரூப நாமம் இல்லை -நாராயணன் பர ப்ரஹ்மம் -விருத்தமாக பூர்வ பக்ஷம் -அதி யல்பம் –
ஹரி உபாஸ்யம் –ஜென்மாதி காரணம் ப்ரஹ்மம்
நிரூபித்த பின்பு அந்த ப்ரஹ்மம் நாராயணனே -ஆனந்த வல்லி யாதோ வா இமானி –ப்ரஹ்மம் –
சதேவ சோம்ய ஏக மேவ அத்விதீயம் -மூன்று வித காரணம் -தைத்ரியம்
சத் சப்த வாச்யன் இந்த ப்ரஹ்மம் –ஆத்மா -சப்தம் சாகாந்தரே நாராயண ஏவ -ந ப்ரஹ்ம ந யீச –
தர்மம் -சத் -ஆத்மா- நாராயண -நான்கும் சப்தங்கள் சாகாந்தரங்கள் -ஸமான பிரகாரங்கள் -நாம பேதங்கள் –
ருத்ரன் போன்றாருக்கு ஏக சப்த கடிதம் ஆஸீத் வாக்கியங்கள் இல்லையே
நாராயண வல்லி –சமுத்ரே அந்த -பரம பதம் -தஹார -ஸ்தான விசேஷம் இட்டு நிர்த்தேசித்து-பரிச்சேதித்து
அறிய முடியாமல் -நியமிப்பவர் யாரும் இல்லை தஸ்ய நாம உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -மஹத் -யஜஸ் /
சுத்த மனசாலே அறியலாம் -அம்ருதா பவந்தி முக்தர்கள் ஆகிறார்கள் /
சம்பு ஹிரண்ய கர்ப்ப -இத்யர்த்தம் -நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -லஷ்மி பரத்வத்தையும் சொல்லி -ஸ்ரீ யபதித்தவம்
நாராயண அநுவாகம்-சர்வ ப்ரஹ்ம வித்யா உபாஸகத்வம்
சஹஸ்ர புருஷ -விஸ்வம் -நாராயணன் தேவம் -ச ப்ரஹ்ம -ச ஈசன் ஒருவனே பரம ஸ்வராட் -ச விசேஷணம் ஓன்று தான்
அக்ஷரம் -சம்பு சிவன் -பரஞ்சோதி -இவன் ஒருவனே -அந்தராத்மா -சரீராத்மா -நாராயண சப்தத்தில் பர்யவசிக்கும்
நாராயண வித்மகே முடிக்கும் உபக்ரமம் உப சம்ஹாரம் நாராயணனே -நடுவில் அந்தராத்மத்வம் சொல்லி
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மற்று எல்லாம் -நாராயண அநுவாகம் மறை தமிழ் செய்த மாறன்
இவனை அடைய -இவனே உபாயம் -பிராணன் மனஸ் சர்வஸ் யா ஈசானம் -ரூடி அர்த்தம் இல்லை –
நியமனம் பண்ணிக் கொண்டே -சர்வ காலத்திலும் சர்வ நியாந்தா
கரணங்களை காரண பூதன் இடம் சமர்ப்பித்து உபாசனம் -ஈசானம் லிங்கம் ரூடிக்கு .வராது
சர்வ ஈசானம் பதிம் விசுவஸ்ய -சர்வ சேஷித்வத்தையும் நாராயண அநுவாகம் சொல்லுமே
சர்வ ஐஸ்வர்யா சம்பன்னன் சர்வேஸ்வரன் நாராயணனுக்கு -சம்பு இடம் சேராதே –மங்களங்களை உண்டாக்குபவன் –
சிவ சப்தம் போலே நாராயணனுக்கு சேரும்
உபாஸ்யமாக சொல்லிய அக்ஷர ஹிரண்ய கர்ப்ப சம்பு சிவன் இந்திரன் அனைத்தும் நாராயணன் இடமே பர்யவசிக்கும்
யஸ்மாத் அபரம் -ஒப்பில்லா -பிராகிருத நாம ரூபம் இல்லை -/ திவ்ய மங்கள விக்ரகம் பார்த்தால் ஸ்வரூபம் துச்சம் –
சுகர் சொல்வாரே அழகன் -குணங்கள் நிறைந்தவை -இவை உயர்ந்தது என்று சொல்லும் ஸ்ருதி வேறே பர வஸ்து இருப்பதை சொல்ல வில்லை
சம்பந்தம் அற்ற வேறே இல்லை என்றவாறு -தத் இதர இல்லை -நாராயண சப்தம் விசேஷ்யம் -சம்பு சிவா விசேஷயமாக இருக்காதே -அஷ்டாக்ஷரம் –
பஞ்சாக்ஷரம் -நம சிவாய -சிவா தராய சப்தம் அங்கேயே உண்டே -superlative object இல் வருமா nounukku வருமா -நாராயண தரம் சப்தம் இல்லையே
நிரஸ்த -சாமாப்யதிக ரஹிதன் –அணோர் அணீயான் -அகாரத்தால் சொல்ல பட்டவன் மஹேஸ்வர சப்தமும் இவனுக்கு
அகார வாச்யன் நாராராயணன் விஷ்ணு மாத்த முடியாதே
பிரணவத்துக்கு பிரகிருதி அகாரம் -லுப்தா சதுர்த்தி பிரத்யயம் -தஸ்ய பிரகிருதி லீனஸ்ய யஸ்ய பர மகேஸ்வர சொல்லுமே
-வேத வித்து -தஹர மத்யஸ்ய ஆகாச மத்யே -உபாசிக்கப்படுபவன் இவனே -என்று சொல்லுமே –
அஹம் கிருஷ்ணஸ்ய ஜகத் -ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரம் – பர தரம் வேறே இல்லை என்று மட்டும் இல்லாமல் –
அஞ்ஞாத கிஞ்சித் என்னை காட்டிலும் வேறு ஓன்று பர தரம் இல்லை -கீதா பாஷ்யம் -அஹம் ஏவ பரத்வம் -நானே /
அகாரம் -முதல் திரு நாமம் -இதுவே மங்களகரம் -பதஞ்சலி வியாசர் ஜைமினி -அதாதோ -எங்கும் உண்டே /
ந காரம் தடுக்கும் வேறே யாருக்கும் சொல்ல முடியாமல்
ஸ்வரத்துடன் சொல்ல வேண்டுமே -பரத்வம் ஸ்வரமும் சொல்லும்
ஏக ஏவ ருத்ரன் ந அந்நிய -ஆஹுதி கொடுக்க -கர்ம விதி சேஷம் -அந்நிய பரமான வாக்கியம் கொண்டு கொள்ள கூடாதே
அநந்ய பரமான வாக்கியங்களில் ஏக சப்தம் நாராயணனுக்கு மட்டுமே —
கேவல சிவ ருத்ர ப்ரஹ்ம சப்தத்துக்கு -சொல்லி இருந்தால் அந்தர்யாமிதயா-சரீர வாசகம்

ப்ரஹ்ம புரம் தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்மே ஸ்தானம் -அஸ்மின் அந்தர -ஆகாசம் -ரூபி -பரமாத்மா –
தஸ்மிந் அந்தரா -அன்வேஷம்-உபாஸ்ய வஸ்து –
அவன் உடன் அடங்கிய அப்ருதக் சித்த -தஸ்மிந் அந்தர் வர்த்தி -ஸத்ய காமத்வாதி குணங்களை சொல்லும் –
குண விசிஷ்ட பரமாத்மாவை உபாஸிக்கச் சொல்லுமே அபஹத பாப்மாத்வாதி விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் என்றவாறு
அனவதிக மஹத்வம் –தஹாராகாசம் -அஸ்மின் -கல்யாண குணங்கள் உடன் உபாஸ்யம் –
வாக்ய காரர் ப்ரஹ்ம நந்தி ஸ்துதி வாக்கியம் கொண்டே நிர்ணயித்து
காமக -கல்யாண குண விவஸ்திதம் –சேர்த்து உபாசித்து -சர்வான் காமான் -அடைகிறார்கள்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்திரா -ஸ்ருஷ்டா -நாராயண புருஷோத்தம சப்தம் இங்கு இல்லை -ரக்ஷணத்துக்காக தானே –
மத்யே விரிஞ்சி -அவதாரம் சொல்லும் –
அரன் அயன் என உளன் –நிருபாதிக சத்தை இவனால் -அநு பிரவேசம் —
உலகு அழித்து அமைத்து உளன் -மயர்வற மதிநலம் அருளி -தானே தன்னை தான் பாடி –
ஈரக் கைகளால் தடவி தானே -நஹி பாலான சாமர்த்தியம் இவனை தவிர இல்லையே -காக்கும் இயல்பினன் கண்ணபிரான் –
சந்த்யா வந்தனத்துக்கு ஆள் விடாதது போலே -சநாதனன் விஷ்ணு ஸ்வ இச்சையாக அவதரித்து -அதர்வ சிரஸ் உபநிஷத் ருத்ரன்
தன்னை சர்வேஸ்வரன் என்றும் உபாசிக்கவும் சொல்லி -அஹம் ஸர்வஸ்ய பிரபு -என்னில்
அதிலே காரணம் சொல்லி -ஸூ அந்தராத்மா தயா -கடல் ஞாலம் படைத்தவனும் நானே என்னும் போலே –
அஹம் அர்த்தத்துக்கு பகவானே கோசாரம் -மாம் உபாஸ்ய இந்திரன் சொன்னது போலே இங்கும் -ஸ்தான லிங்காத்-
அஹம் பிராணன் சப்தத்தால் -பர ப்ரஹ்மத்தையே சொல்லி -விசேஷயம் பர்யந்தம் பர்யவசிக்கும் சாஸ்த்ர த்ருஷ்டியில் உண்டே –
வாமதேவன் ரிஷி–பஷிவா ரிஷிக்கு உபாஸ்யம் உபதேசம் -அஹம் மனு -சூர்யஸ்ய –காலா தேச விப்ரகர்ஷம் இவர்கள் –
பிரதான பரதந்த்ரம் அனுஷ்டானமாக கொண்டு சொல்லி –
சப்தம் தத் தத் சரீரமான பர ப்ரஹ்மத்தையே சொல்லும் -அந்தர்யாமி ஒருவனே –
ப்ரஹ்லாதனும் அஹம் சர்வம் -மத்தஸ் சர்வம் -என்னையே நிமித்தமாக சர்வம் -அந்தராத்மா காரணத்வம் -சநாதனன் சர்வம் ஆதாரமும் நானே -ஸாத்விகன்-
அனந்தன் -நாராயணன் -வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன் -அவன் தானே எனக்கும் அந்தராத்மா -காரணத்தையும் சொல்வான்
தனக்கு ஆத்மாவாக பரமாத்வாவை உபாஸிக்க வேண்டும் -பூர்வே –
ப்ரஹ்ம வித்துக்கள் அனுஷ்டானம் ஏவ நமக்கு பிரமாணம் –அவர்களுக்கு சாஸ்திரம் பிரமாணம் –
பாதராயணர் அழகாக சொல்வாரே -அதிகாரண சாராவளி விளக்கும் -யதிபதி ஹிருதயத்தில் உள்ளதை ஹயக்ரீவர் கருடா ரூடனாக காட்டி அருளினார்
மஹா பாரதம் -ப்ரஹ்ம ருத்ர சம்வாதம் -இவர்களே சொல்லி கொள்கிறார்கள் -அந்தராத்மா -எனக்கும் உனக்கும் அனைவருக்கும் அவனே
திரி புரம் -மேரு பர்வதம் வில் தானே அம்புக்கும் அந்தராத்மா -பவனான சிவனுக்கும் அந்தராத்மா –
தான் எய்த அம்பு தன்னை பாய்ந்து போகாமல் இருக்க அதுக்கும் அந்தராத்மாவாக வேணுமே
விபூதி பதே -தேவ நாதன் -விபூதர் ரூடி தேவர்கள் -ஞானத்தால் மிகுந்த பரமை காந்திகள் -விபூதர் என்றுமாம் /
பிரசாதம் கோபத்தால் உண்டான ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள்
நிமித்த உபாதான – -வேறே வேறே என்பர் —வேத பாஹ்யர் –பிரகிருதி/
பரம அணுக்கள் தான் உபாதானம் என்பர் -ஆறு ஸூத்ரங்கள்-தனியாக அதிகரணம்
வேதாச்சார்யர் நிகமாச்சார்யார் வேத வியாசர் -ஸ்பஷ்டமாக காட்டி -பிரகிருதி ச -உபாதான காரணமும் ஆவான் -பிரதிஜ்ஜை த்ருஷ்டாந்தம் காட்டி
ப்ரஹ்ம வனம் -ப்ரஹ்மாதி திஷ்டன் -சத் -ஏகஅத்விதீயம் -மூன்று சப்தத்தால் -தஸ்ய நாம மஹத்- உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் திரு நாமம் –
ப்ரஹ்மா நாரதருக்கு உபதேசம் மஹா பாரதத்தில் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் நாராயணனே -அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணம் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் -நாராயண அநுவாகத்தை பின் சென்று சொல்லுமே -காரணத்வாதிகளை தெளிவாக காட்டும் –
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ஏக ஏவ ஜனார்த்தனம் ஸ்வயம் கரோதி –தன்னையே ஜகத்தாக ஸ்ருஷ்ட்டி -முன்பு இவனைத் தவிர வேறே இல்லையே –
உபசம்ஹரிக்கும் பொழுதே தன்னிடமே லயம் -ரக்ஷணமும் -செய்பவனும் அவனே செய்யப்படும் பொருளும் அவனே -பரஸ்ய ப்ரஹ்மண
மேலே அவதார விஷயங்கள் -பராதிகரண விஷயம்

கர்ம ப்ரஹ்ம உபய பாவனா த்ரயமும் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு -நெடு வாசி உண்டு -பர ப்ரஹ்மா அவதாரம் –
பிராகிருதம் இல்லை -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே விசேஷண ஜாயதே -தேவாதி சஜாயீதே -அப்ராக்ருத திரு மேனி -சங்கல்ப மாத்ரத்தால் –
தீரா -அறிந்து -ஞான விஷயம் ஆகிறான் -நம் பிறப்பு அறுக்க அவதாரம் -அக்ரூரர் மாலாகராதிகள்-தீரர்கள் –
பராதிகரணம் –ஜென்ம விஷயம் ஆரம்பித்து கீழ் நிரூபிக்க பட்ட -இவனை -ப்ராபகன் -சேது -ப்ராப்யன் –நான்கு விபதேசம் –
சாமான்யனானே து -சேது அணை- பலம் வேறே பூர்வ பக்ஷம் -நியமனம் அர்த்தமும் உண்டே -பரிச்சின்னம் இல்லை
-உபாசனம் பண்ண விஷயம் ஆக்க -புத்தியில் பத்த ஜீவனுக்காக கிரஹிக்க சொல்லும் –
பேத விபதேசம் -குணங்கள் திவ்ய மங்களம் இவனை விட பரமாக சொல்லி -/ மனு ஸ்ம்ருதி இத்யாதிகளை சொல்லும்
விஷ்ணு புராணம் -இந்த பாவனா த்ரயம் -குணத்தாலும் சரீரத்தாலும் -கர்ம பாவனை ப்ரஹ்ம பாவனை உபய பாவனை
ஸூபாஸ்ரயம் இவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே
வேதாந்த வாக்ய விசாரம் செய்து -தத்வ ஹித புருஷார்த்த நிர்ணயம் ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-ஸ்ரீ பாஷ்யம்
வியவஹாரம் கொண்டு செயல்பாடு -சித்த வஸ்து -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -இல்லாமல் வேதாந்த வாக்கியம் –
தாய் இடம் கேட்டு அர்த்தம் நிர்தேசம் செய்யும் குழந்தை –தேவதத்தனுக்கு -தாத்பர்யம் காட்டி -சப்தத்தால் நிர்தேசம் உண்டே
சர்வ ஜகத் காரணத்வம் -ப்ரஹ்மத்தை த்யானம் உபாசனம் -கார்ய அன்வயமும் உண்டே -சர்வம் போதயந்தி -வெறும் அர்த்தவாதம் இல்லை
அர்த்த வாதம் என்று நமக்கு சொல்லி இத்தை வைத்தே தப்பான அர்த்தம் வேத பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் –
சுவர்க்கம்- காம்யார்த்தம் -இதுக்கு கார்ய பிரவ்ருத்தி இல்லையே —
ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமம் பண்ணி சுவர்க்கம் -போலே உபாசனம் பண்ணி ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –
விதி மந்த்ரம் அர்த்தவாதம் -பரஸ்பர விரோதம் இல்லை -மூன்றுக்கும் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்லப் பட்ட குணங்கள் -ச குண நிர்குண ஸ்வரூபம் -பூர்வபஷி -உபாசனத்துக்காக சொல்லப்பட்டவை
இல்லாத ஒன்றை சொல்லி உபாசனம் பண்ணுவது பரிகாசம் ஆகுமே -இருப்பதை சொல்லுவதே ஸ்தோத்ரம்
-182-வாக்கியம் -சம்பந்தம் சேஷத்வ லக்ஷணம் சாதித்து -ஜைமினிக்கும் சேஷ பராதத்வாத் –
மீமாம்சகர்களுக்கும் போதனம் -ஸர்வத்ர -இதுவே அர்த்தம்
பரகத அதிசய ஆதேயன இச்சையா உபாதேதயா-சேஷத்வம் -யாகம் -பலார்த்தம்–ஸ்வர்க்கத்துக்கு சேஷம் யாகம் –
உத்தேச்யம் -சேஷி -சர்வ வஸ்துக்களும் ஈஸ்வர அதிசயம் கொடுப்பதே ஸ்வரூபம் -நிரூபணம் பண்ணி அருளுகிறார் –
-186-வாக்கியம் -சாதனம் முடித்து பலத்தில் பிரவேசம் -பலம் -ஞான விசேஷம் இல்லை -பகவானே பல பிரதன் -ப்ரீதி உண்டாக்கி அடைகிறோம்
போகத்துக்கும் மோக்ஷத்துக்கும் அவனே -இது சாஸ்திரமே சொல்லும் -கர்ம ஞான ரூபம் -யாகாதிகளுக்கும் பக்தி பிரபத்திகளுக்கும் –
அவனை ப்ரீதி அடைவித்து பலம் பெறுகிறார்கள் -சர்வ அந்தர்யாமி -இந்த்ராதிகளுக்கும் -ஆதார பூதன் ஜகத்துக்கு எல்லாம்
ஜாயமானம் சர்வ ஜகத் -இஷ்டா பூர்த்தம்–விதி -பகவத் ஸ்துதி -ஆராதனம் இவனுக்கு -தைத்ரியம் –
கீதையும்-7 -அத்யாயம் சொல்லும் -சரீர பூதர்கள் இவர்கள் -போக்தா–ஆராதிக்கப் படுபவன் நானே-பிரபு-பல ப்ரதனும் நான் –
சர்வ சாஸ்த்ர சித்தம் -யஜ்ஜ-கர்மம் / தபஸ் -பக்தி பிரபத்தி -சர்வத்துக்கும் பல பிரதன் நானே -நியத போதனம் -மேலே -19-வாக்கியங்கள்

தாது அர்த்தம் -ரூடி அர்த்தம் -யஜதே விதி -யஜ தேவ பூஜாயாம் -பாணினி -யாகம் என்பதே தேவதா ஆராதனம் –
ஆ ராதனம் ப்ரீதி கரணம் -இது தானே விதிக்கப்படுகிறது –
ஐஸ்வர்ய காமன் வாயுவை குறித்து -யாகம் பண்ணி -/ தத் சரீரம்-போக பலம் – -மோக்ஷ பலம் தானாகவே நின்று அருள்கிறான் –
தத் சங்கல்ப நிபந்தம் -சாஸ்திரம் -த்ரவிட பாஷ்யம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் -வாயு வீசுவதும் நதி பிரவகிப்பதும் –
கடலுக்கு கரை தாண்டி வராமல் இருப்பதுக்கும்-solaar orbit -ஸ்தானம் நழுவாமல் -சாசன அனுவ்ருத்திகள் -இவைகள் –
பரம காருணிகன்- பரம புருஷ யாதாத்ம்ய ஞான பூர்வகமாக -ஆத்ம யாதாத்ம்ய ஞானம் இதுக்கும் பூர்வகமாக —
உபாசனம் பொருட்டு விதிக்கும் கர்ம அனுஷ்டானம் பிரசாதத்தால் பிராப்தி பல பர்யந்தம்
நியதம் குரு கர்மத்வம் –3-அத்யாயம் கீதையில் -கர்மா தான் ஞானத்தை விட ஸ்ரேஷ்டம் என்பான் –
ஞானமே கர்மாவின் பொருட்டே -ஞான பூர்வகம் கர்மா என்றபடி
ஞானம் கொண்டு சமர்ப்பிக்க முடியாதே -கர்த்ருத்வ கர்ம சேஷித்வ போக்த்ருத்வம் சமர்ப்பிக்க -வேண்டுமே -சர்வானி ஸன்யாஸ்ஸய-
இதுவே என் மதம் -அனுஷ்டிப்பவன் -அனுஷ்ட்டிக்கா விடிலும் ஸ்ரத்தை இருந்து -இதுவும் இல்லாமல் அஸூயை இல்லாமல் –
இப்படி மூன்று நிலைகள் -அஸூயை இல்லாமல் இருக்க ஸ்ரத்தை உண்டாகும் அது அனுஷ்டானத்திலே மூட்டும் –
ப்ரீதி விஷயம் ஆகிறான் -அனுஷ்டானம் யதா சாஸ்திரம் இருக்க வேண்டும்
சாஸ்திரம் உல்லங்கநம் பண்ணும் க்ரூரர்கள் -சம்சாரத்திலே உழன்று -நரகாதிகளை அனுபவிக்கிறார்கள்
நித்ய நிர்வத்ய-சஹஸ்ர சாகா -பரஸ்ய ப்ராஹ்மணம் நாராயணனுக்கு -அபரிச்சேதய ஸ்வரூபவத் —
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் அமலத்வம் ஆனந்தத்வம் -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -ஐந்தும்
ஞான சக்தாதி கல்யாண குணங்கள் -சங்கல்ப ஏக தேசத்தாலே த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள்
உசித திவ்ய ரூபம் -திவ்ய பூஷண -அநு ரூப -திவ்யாயுதங்கள் -திவ்ய மஹிஷீ வர்க்கங்கள் -நித்ய ஸூரீ கள்-திவ்ய ஸ்தானம் -விசிஷ்டன் –
இவ்வளவு விசேஷங்கள் ஸ்ருதிகளில் கண்ட உக்தங்கள் உண்டே -பிரசித்த ஸ்ருதிகள் –
வேதாஹா மேதம்-புருஷன் -சர்வ அந்தர்யாமி ஆபஸ்தம்பர் புருஷ வாக்கியம் சொல்லும்
மஹாந்தம் -அபரிச்சேதய குணம் -ஆதித்ய வர்ணம் திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் -அந்தர் அதிகரணம் —
புருஷ ஸூ க்தி சொல்லுமே-பரமபதம் ஸ்தான விசேஷம்
கப்யாசம் புண்டரீகாஷ அஷிணி–தஸ்ய -உதித நாமம் –செய்யாதோர் ஞாயிற்றைக் காட்டி ஸ்ரீ தரன் மூர்த்தி என்னும் —
ஏஷ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசம் –மநோ மயம் அம்ருதோ ஹிரண்ய மயம் -மின்னல் போலே பிரகாசம் திரு மேனி
காலா உபாதிகள் இவன் திரு மேனியில் இருந்து
நீல தோயத மத்யஸ்த –வித்யுத் லேகா -பிராட்டி நித்ய சம்பந்தம் -ஸ்வரூபமும் விக்கிரகமும் நிரூபணம்
மநோ மயம் ,பிராண சரீரம் -ஸத்ய காமன் ஸத்ய சங்கல்பம் -ஆகாசாத்மா-சர்வ கர்மா -தானே காரணம்
கர்த்தா கார்ய பதார்த்தம் -சர்வ காமா இச்சைகளும் உண்டாக்கி சர்வ கந்த சர்வ ரஸா -சர்வம் இதம் –
அவனுக்கே அபிமதமான குணங்கள் -வாக்ய அ நாதரா -அபேக்ஷை இல்லாமல் -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் –
பீதாம்பர வஸ்திர அலங்க்ருதன் –விஷ்ணு பத்னீ -க்ரீஸ்யதே லஷ்மீ -ஸ்தான விசிஷ்டன் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
சதா பஸ்யந்தி -ஸூரயா –ஞானம் சங்கோசம் இல்லாமல் -ஸூ ரிகளாக இருப்பதால் சதா பஸ்யந்தி என்றும்
சதா பஸ்யந்தி பண்ணுவதால் நித்ய சூரிகள் –என்றும் -கொண்டு
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணங்கள் பிராட்டிமார் நித்ய சம்பந்தம் நித்ய கைங்கர்யம் செய்யும் நித்யர்கள் நித்ய விபூதி -அனைத்தையும் ஸ்ருதி வாக்கியங்கள்
ஸூரயா-நித்யர்கள் நம் சம்பிரதாயத்தில் மட்டும் -சதா பஸ்யந்தி -முக்தர் விஷயம் இல்லை -சதா சப்தம் ஒவ்வாதே
முக்தர் பிரவாஹா ரூப விஷயம் சொல்லலாமே என்னில் -ஒவ்வாது -ஸூரி கணா-சொல்ல வில்லையே -அநேக கர்த்ருத்வ பதம் இல்லையே
வேதாந்த வாக்ய சித்தம் நம் சம்ப்ரதாயம் -சர்வம் உப பன்னம்-
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -ஸ்வரூபம் சொல்லலாமே -விஷ்ணு வாக்கிய பரம பதம் சொல்லுமே -ஆஷேபம் -வந்தால்
திவ்ய லோகம் உள்ளது வேறே ஸ்ருதிகளும் உண்டே -நிவாசமாக நித்ய போக அனுபவம் –
அபஹத பாப்மா -இல்லை என்பதால் ஜரா பசி தாகம் இல்லாமல் -சத்யகாம ஸத்ய சங்கல்பம் -நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் -உபைதி –
வேத உப ப்ராஹ்மணம் இதிஹாச புராணாதிகள் இத்தையே தெளிய வைக்கும் –
வேதாந்த சாரம் -தத் தர்ம உபதேசாத் -அந்தராத்மா -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துடன் சேவை –
ஆதித்ய மண்டலம் -மத்திய வர்த்தி -திராவிட பாஷ்யகாரர் ப்ரஹ்ம நந்தி காட்டி அருளுவதை
எடுத்துக் காட்டி அருளுகிறார் -திவ்ய ரூப சாம் பன்ன–பீதாம்பரம் கேயூர கடக நூபுர –திவ்ய பூஷண -சங்க சக்ர –இத்யாதி –
அத்யத்புத திவ்ய யவ்வன –கம்பீரா பாவ –
ஹிரண்மய புருஷன் -பர ப்ரஹ்ம நாராயண -ஸூ ஸ்பஷ்டம் -உபாஸ்ய அனுக்ரஹார்த்தம் -ஸ்வரூபம் போலே ரூபமும்
கல்யாண குணங்களும் பரமபதமும் நித்ய ஸூ ரிகளும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்
ரூபம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -ஞானானந்த மயம் –திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் போலவே –
சப்தத்துக்கு அர்த்த போதகத்வம் ஸ்வாபாவிகம் -வேதம் நித்யம் -பிரளயத்தின் பொழுது அவன் திரு உள்ளத்துக்கு சென்று –
பின்பு நான் முகனுக்கு பிரார்த்தித்து அருளுவான் –
சப்தம் ஆகாசத்துக்கு -லய க்ரமம் நடந்தாலும் வேதம் நித்யம் இதனாலேயே -ஸமான அநு பூயமாகவே பிரவஹிக்கும்
அத்யந்த சேஷத்வ அனுசந்தான ரூபமான ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –

சர்வம் பர வசம் துக்கம் -சர்வமாத்மா வசம் சுகம் -லௌகிக விஷயம்-கடைசி ஆஷேபம் -அபிமத விஷயத்தில் இல்லையே –
சரீராத்மா -ஸ்வ தந்த்ர பிரமம் உள்ளவர்க்கு தான் லௌகிக விஷயம் -ஆத்ம யாதாத்மா ஞானம் வந்தவர்களுக்கு –
வகுத்த ஸ்வாமிக்கு கைங்கர்யம் -புருஷோத்தமன் விஷயம் –ப்ரீதி பூர்வகமான -கைங்கர்யம் -உத்தேச்யமே
ஞானம் -தர்சனம் -பிராப்தி மூன்று தசைகள் –சார -அசார விவேக ஞானம் –உணர்ந்து -அத்யந்த சார தம விசேஷ கிரந்தம் வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –
பரந்த திருந்த உள்ளத்துடன் -அஸூ யை இல்லாமல் -பிரமாணத்தால் –நிஷ்கர்ஷித்து -அருளிச் செய்யப்பட்டது –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாஷ்ய அம்ருத சங்க்ரஹம் –ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் —

January 29, 2018

சமன்வயா அத்யாயம் —ஜகத்காரணத்வம்-சகல வேதாந்த வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்மத்தின் இடமே அன்வயம் /
நான்கு பிரகாரங்கள் -வேத வாக்கியங்களாக பிரித்து -நான்கு பாதங்கள் –
அஸ்ப்ருஷ்ட தர ஜீவ அதிகரணங்கள் –முதல் பாதம் —குறைந்த தாத்பர்யம் -உள்ளவை என்றபடி
சாஸ்த்ரா ஆரம்பண-பிரகாரணம்–முதல் நான்கு ஸூ த்ரங்கள் முதல் நான்கு அதிகரணங்கள்–சதுஸ் ஸ்தோத்திரங்கள்
நான்கு ஆக்ஷேபங்கள்–வ்யுத்பத்தி அபாவாத் -லக்ஷணம் அபாவம் -ஸ்ருஷ்டியாதிகளுக்கு காரணம் -காட்டி நிரசித்து /
அனுமானத்தாலே சித்திக்கலாமே மூன்றாவது ஆஷேபம் -வேதாந்த சாஸ்திரத்தாலே -நிரூபணம் -அதீந்திரத்வாத் -மானஸ பிரத்யக்ஷ யோக்கியதையும் இல்லை /
சாஸ்த்ரா யோநித்வாத் -ஜகாத் காரணத்தவாதி லிங்கங்கள் சாஸ்திரத்தாலே தான் அறிய முடியும் –
அனுமானம் நிமித்த காரணம் மட்டும் சாதிக்கும் உபாதான காரணம் -சாஸ்திரம் அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணம் இவனே என்று காட்டும் –
சாஸ்திரம் -பிரயோஜனம் உள்ளவற்றையே சாதிக்கும் -ப்ரஹ்ம ஞானம் -பிரயோஜனத்வ அபாவாத் -சாஸ்திரம் காட்டாதே -ஆஷேபம் –
ஸுதக புருஷார்த்தம் இல்லை – புருஷார்த்த விஷயங்களை விதிக்க வேண்டாம் –
பல தசை போலே வேதனை உபாசன தசை -யாகம் துக்க ரூபம் சாதன தசையில் -பிரயோஜன அபாவாத் ஆஷேபம் –நிராகரித்து –
-சாரீர சாஸ்த்ரா விசாரம் ஆரம்பிக்க தக்கதே –
பாஹ்ய பக்ஷ குத்ருஷ்ட்டி நிரசனம் -ஸூய பக்ஷ நிரூபணம் –ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாசா -இச்சை விதிக்க வில்லை -இச்சை உடன் கூடிய ப்ரஹ்ம ஞானம்
-ராக பிராப்தம் -விதிக்கப் பட வில்லை -அத –அனந்தரம் -அதகா-அந்த காரணத்தால் -ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாச – -வேத அத்யயனம் அடிப்படை -அங்கங்கள் உடன்
-அவனே அதிகாரி -/ வேத சப்தங்களுக்கு வியாகரண நிருத்தம் சிஷை சந்தஸ் -அறிந்து -/சம்சய விபர்யயங்கள் கலந்து கலந்து வரும் -/ தெளிந்து அறிய வேண்டும் /
கர்ம பாகம் முன்னால் -அதிக வாக்கியங்கள் -கர்மாக்கள் பண்ணி பலன் அனுபவிப்பதாலும்-முதலில் இச்சை இதுக்கு –
ஸ்வரூபம் அனுஷ்டான பிரகாரம் பலன் மூன்றும் -அறிந்து -/கர்ம பலன் -அல்பம் அஸ்திரம் -என்று அறிந்து -நிர்வேதம் ஏற்பட்டு -பல அபிசந்தியை விட்டு
-ப்ரஹ்மம் அறிந்து உபாசித்து -ப்ரஹ்ம சாத்ருஸ்யம் -அடைய ஆச்சார்யர் மூலம் -அறிய ஆசை -பிறந்து –

லகு -மஹா -ப்ராபகம் ப்ராப்யம் -பூர்வ பக்ஷம் / கர்ம அங்கம் இல்லாமல் ஞான மாத்ரம் மோக்ஷ சாதனம் -கண்டித்து –
கர்ம விசாரம் தொடர்ந்து விவேகாதி -சாதனா சப்தகங்கள் கொண்டு உபாசனம் –ப்ரீதி பூர்வக நித்ய சிந்தனை –மோக்ஷ சாதனம் -இதுவே லகு சித்தாந்தம்
-ஜிஜ்ஞாசா விஷயம் -ப்ரஹ்மம் விஷயமும் ஆகும் பிரயோஜனமும் ஆகும்
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் –சகலத்துக்கும் ஐக்கியம் நிர்விசேஷம் நிர்குணம் -ஜகத் மித்யா ரூபம் -மஹா பூர்வ பக்ஷம் –
நிரசித்து மஹா சித்தாந்தம் -ச விசேஷ ப்ரஹ்மம் ஸ்தாபித்து -அவித்யை -அஞ்ஞானம் -மித்யை -நிராகரித்து -அப்ரீதி தான் சம்சார ஹேது –
கிம் தத் ப்ரஹ்ம -ப்ரீதி உடன் -அறிய லக்ஷணம் -யதோவா இமானி –ஜகத் காரணத்வம் லக்ஷணம் –விசேஷண உப லக்ஷணம் இரண்டாலும் சம்பவிக்கும் –
அயோக விவச்சேதம் அடுத்து –விசேஷ விசேஷங்களை சம்பந்தம் சம்பவமே –யோகம் -சம்பந்தம் -/சம்சயம் நிரசித்து ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரண சம்பந்தம் இல்லாதது இல்லை -/
வேறு விசேஷயத்துடன் ஜகத் காரணத்வம் உடன் சம்பந்தம் அல்ல -அந்யோக விவச்சேதம் /ப்ரஹ்மம் ஏவ ஜகாத் காரணனன் -என்று நிரூபணம் –

அயோக விவச்சேதம் முதல் பாதம் -அஸ்பஷ்ட தர ஜீவ லிங்க வாக்கியங்கள் கொண்டு -முதல் பாதம் -/சதேவ வாக்கியம் கொண்டு -8-சூத்திரங்கள் அசேதனம் இல்லை
ஆனந்த மயா அப்யாஸம் -பத்த முக்த -ஜீவனும் இல்லை -/சேதன விசேஷணம் –ஸூஹ்ருத கர்ம விசேஷத்தால் – -அந்தராத்திய புருஷனும் இல்லை /
அசேதன விசேஷம் -ஆகாசம் -இல்லை –பரமாத்மாவை -ஸர்வதா -அயோக்கியார்த்த ரூடி அர்த்தம் விட யோக்யார்த்த யவ்வ்கிக்க அர்த்தம் கொண்டு நிர்ணயம் –
அத ஏவ பிராண / சர்வ பூதங்களும் பிராணாதீன ஸ்திதி என்பதால் தனியாக இதை எடுத்து நிரசிக்கிறார் /ஜ்யோதிஸ் -நிரதிசய தீப்தவம் -பரஞ்சோதி -காயத்ரி வித்யை
ப்ரஹ்மமே / இந்திர பிராணாதி -அஹம் உபாஸ்மி-அந்தர்யாமித்வரா -ஹிததம மோக்ஷ உபதேசம் –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் கொண்டு நிரூபணம் /
முதல் பாதம் பிரசித்த அந்நிய என்று சாதித்தார் –
அசம்பவ தோஷ பரிகாரம் அயோக விவச்சேதம் -அதி வியாப்தி பரிச்சேதம் அந்நிய யோக விவச்சேதம் -இரண்டாம் பாதம் –
ஜகத்காரணத்வம் -ஜீவ லிங்கம் -ஸ்பஷ்ட தரம் -சாங்க்ய சாயை போலே / ஸ்பஷ்ட / அஸ்பஷ்ட தரம் / அஸ்பஷ்ட –நான்கு வித வாக்கியங்கள் /
அஸ்பஷ்ட தரம் -ஸர்வத்ர பிரசித்தி அதிகரணம் -முதல் பாகம் -அயோக விவச்சேதம்
அஸ்பஷ்ட -அந்யயோக விவச்சேதம் -இரண்டாம் பாகம்
சர்வம் கல்மிதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் சாந்த உபாஸீத -தஜ் தல் தன் -ஜாயதே –தஸ்ய ஜலான் -லீயதே /சம்பந்த சாமான்யம் -/
மனோமயம் பிராண சரீரம் -ஆகாசாத்மா -ஸத்யஸங்கல்பம் –அவாக்ய அநாதரா -/
ஜீவனுடைய கர்மா தானே ஜகத்தின் காரணம் -பூர்வ பக்ஷம் –
ஸர்வத்ர பிரசித்த உபதேசாத்–சர்வ வேத சாகைகளை காட்டி -சித்தாந்தம் -பிரசித்த நிர்தேசம் ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் /கலு-அனுவாதம் ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் அன்றோ –
சதேவ -முன்பு சொன்னதை அனுவாதம் – / ஹேது மட்டும் சாத்தியம் இல்லை / சத் வித்யையில் சொல்லப்பட்ட ப்ரஹ்மமே -/
விவச்சிதமான குணங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உபபத்தி -ஆத்மாவுக்கு அனுபவத்தி -/ உபாசகன் ஜீவன் பிராப்யம் ப்ரஹ்மம்
அற்பமான ஸ்தானத்தில் –ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபம் விபு -ஆச்ரித வாத்சல்யத்தால் -உபாஸக ஸுகர்யத்துக்காக-அந்தர்யாமி –
அத்ரதிகரணம் –நான்கு ஸூ த்ரங்கள்–சரீர சம்பந்தம் -கர்மபல போக்த்ருத்வம் ந -இல்லை /வைசேஷியாத் -ஹேதுக்கள் வேறே –நிமித்த பேதாத் —
கர்மபலன் போக்த்ருத்வம் -ப்ரஹ்மம் சத்திரம் -சேத அசேதனங்கள் பிரசாதம் -ம்ருத்யு போலே உபசேஷநாத் -சம்ஹாரம் -உண்ணுவதற்கு உதவும் பதார்த்தம் உபசேஷநாத் —
போக்தா -உண்ணுபவன் -சொல்லிற்றே-போக்த்ருத்வம் அபாவம் சொன்னதே -/ சராசர க்ரஹணாத் பரமாத்மா ஏவ அத்தா -பிரகரணாத்/
பரமாத்மா பிரகரணம் -முதலில் இருந்து -யஸ்ய -அவனையே குறிக்கும் -/ பிரகரண விச்சேதம் நடுவில் -வந்ததே என்னில் /
குஹாம் பிரதிஷ்டர்களாக கர்மா பலனை அனுபவிக்க —ப்ரஹ்ம விதோ- கர்மா நிஷ்டர்கள் -நசிகேதுக்கு யமன் சொல்லும் –
-ஆத்மா அந்தக்கரணம் ஜடமான வாஸ்து இரண்டையும் சொல்லி -சாயா சப்தம் அந்தக்கரணம் –ருதம் பிபந்தோ -கர்மா பலனை அனுபவிக்க -என்று -விச்சேதம்
அப்புறம் யஸ்ய -ஆரம்பித்தாள் ஜீவ பரம் ஆகுமோ / இங்கு சொன்னது ஜீவ பரமாத்மாவையே -/ குஹாம் பிரதிஷ்டோ இருவருக்கும் உண்டே –
ஸ்வாமித்வாத்மத்வ சேஷித்வ பும்ஸ்த்வாத் யாஸ் ஸ்வாமி நோ குணா–ஸ்வேப்யோதாசத்வ தேஹத்வ சேஷித்வ ஸ்த்ரீத் வதாயின -என்கிறபடியே
ஜீவனை ஸ்த்ரீ லிங்கம் -பாரதந்த்ரம் உத்தேச்யம் காட்ட -காகுத்தன் வாரானால் -பெண் பிறந்தேன் -மாயும் வகை அறியேன் —
பிரயோஜ்ய பிரயோஜக கர்த்தா -பண்ணுகிறவன் பண்ணுவிக்கிறவன் -ஏவம் என்று இருவரையும் சொல்லிற்றே –
ஆச்ரித வாத்சல்யம் -உள்ளே புகுந்து -அத்யந்த ப்ரீதியுடன் உபாசித்தால் காண்கிறான் -அசாதாரண குணம் -பத்துடைய அடியவர்க்கு எளியவன்
அந்தராதிகரணம் –அடுத்து –கண்களில் உள்ளவனாக காணப்படுகிறான் அக்ஷய புருஷன் சாந்தோக்யம் -காணப்படுபவனாக இங்கு –
முன்பு அறிவதற்கு அரியவன் முன் அதிகரணம் -அதனால் -இது ஜீவன் -பூர்வ பக்ஷம் -சித்தாந்தம் வைத்தே -யாகா த்ருச்யதே சஹா பரமாத்மா –
கண்களில் -நான்கு வித புருஷர்கள் -பிரதி பிம்பம் -/ இந்திரிய அதிஷ்டான தேவதை -ஆதித்யா சஷூர் /ஜீவாத்மா / பரமாத்மா /
சித்தாந்தம் நிரூபணம் பண்ணாமல் பூர்வ பக்ஷம் நிராசனம் விதண்டா வாதம் ஆகுமே
ஜல்பம் -/ விதண்டா / நம் பக்ஷம் ஸ்தாபனம் பண்ணி அவற்றை பண்ணா விட்டால் விகல்பம் ஆகுமே இதுவும் அதுவும் என்று ஆகுமே /
அந்தர உபபத்யே–பரமாத்மா ஏவ / ஸ்தானாதி வியபதேசாத் –ஆதி சப்தம் நியமனம் -ஸ்தானத்துக்கு சமானாதிகரணம் நியமனம் –
இந்த்ரியங்களுக்குள் இருந்து நியமனம் அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மணம் –
பிரானோ ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம உபகோஸலனுக்கு உபதேசம் –உபாசனம் ஸ்வரூபம் –கர்மா அனுஷ்டானம் ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கம் –
ஆச்சார்யர் மூலமே -அறிய வேண்டும் -/அக்னி வித்யை உபதேசம் நடுவில் -பிரகரண விச்சேதம் -என்னில் –
ப்ரஹ்ம வித்யை க்கு தத விரோதியான பலத்துக்கு இல்லையே -ததர்த்தம் தத சேஷ பூதம் தத அங்கம் -அந்த வித்யைக்கு அனுகூலமாக படிக்கப் பட்டதே
-அத ஏவ -விச்சேதம் இல்லை -அனவஸ்திதே -தே அச்சம்பவாத் -நியதமான–அவஸ்தை பர ப்ரஹ்மத்துக்கே —
அந்தர்யாமி அதிகரணம் –மேலே -மூன்று ஸூ த்ரங்கள் -அதி தேவ அதி லோகாதி–சிஹ்னங்கள் ஸூ அந்தர்யாமி –பரமாத்மா ஏவ -தர்ம விபத்தே சாதி –
யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் -21-வாக்கியங்கள் -/ நிருபாதிக்க ஆத்மத்வம் -அம்ருதத்வம் -விகாராதி தோஷங்கள் தட்டாமல் -நியமனாதிகள் -/
த்ரஷ்டா ஸ்ரோதா மைந்தா விஞ்ஞாத -வாக்ய சேஷங்கள்–ஆத்மாவை குறிக்கும் பூர்வ பக்ஷம் -/ஆத்ம ந வேத -உள்ளும் இருந்து நியமித்து
அறிய முடியாமல் -சொல்லுமே -நிருபாதிக நியமனத்தவம் பர ப்ரஹ்மத்துக்கே — /சர்வ பதார்த்த சாஷாத்கார த்ரஷ்டாத்வ ஸ்ரோத்ரத்வாதிகள் /
ஸ்மார்த்தம் -கபில ஸ்ம்ருதி சித்த மூல பிரகிருதி -சாரீரகம் -சர்வ சரீர விசிஷ்டன் பர ப்ரஹ்மம் –/ அசேதன தர்மங்கள் இங்கே சொல்லப்பட வில்லையே -/
சாரீர ஜீவனும் அந்தர்யாமித்வம் இங்கு சொல்லப்பட வில்லை -/ பூர்வ பஷி கூட அசேதனம் சொல்ல வில்லையே / தீர கழிந்த விஷயம் –
-இது இல்லாதது போலே ஜீவனும் இல்லையே என்று காட்டவே -/ யா பிருதிவி ந வேத -ஆத்மா ந வேத -சொல்லிற்றே /த்ருஷ்டாந்ததுக்காக சொல்லியது போலே
ஆத்ம சப்தம் விஞ்ஞானம் சப்தம் இரண்டு சாகைகளில் –
அத்ருச்யாதிவாதி குண கண -தர்ம –காணப்பட முடியாத குணம் -அசாதாரணம் / முண்டக -அதிராஸ்யம் –அவ்யயம் –பூத யோனி -தீரா -பரி பஸ்யந்தி -அதையே சிந்தனை –
அத்ரேஸ்யம்-இந்திரிய ஜன்ய ஞான விஷயம் ஆகாமை / அக்ராஹ்யம் -மனசாலும் / பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகாமை என்றுமாம்
அகோத்ரம் அவர்ணம் -ஸாமக்ரியை நாம ரூபங்கள் வேண்டுமே அறிய -அவை இல்லாமல் / விஷய யோக்கியதையும் இல்லை -முழு நிஷேதம்
அசாஃஷூஸ் அஸ்த்ரோத்தரம் அபானி அபாத -கர்மா இந்திரியங்கள் ஞான இந்திரியங்கள் இல்லாமை /
யோக ப்ரத்யக்ஷம் பிரத்யக்ஷம் அல்ல -ஸ்ம்ருதி பிரத்யக்ஷம் ஆக முடியாது –யோகம் தீர்க்க ஸ்ம்ருதி தானே -என்பர் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
-யோக பிரத்யக்ஷம் பிரமாணம் இல்லை என்பர் -பூர்வ அனுபூதி ஸ்ம்ருதி தீர்க்கமே யோகம் —
ஜவன் ஏக தேசம் முக்தன் இந்த தர்மங்களுக்கு -ஏக தேசம் ஸ்வரூப நிரூபகம் ஆகாதே -ஸூ ஸூ ஷ்மம் -நித்யம் விபு அவ்யயம் –மேலும் அசாதாரணம் பரமாத்மாவுக்கே
இந்த யோகம் -அதீந்த்ர வஸ்து பார்க்கும் அஷ்டாங்க யோகம் –ஸ்ரீ யபதி ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வுக்கு அங்கமாக சொல்வது வேறே –
சர்வஞ்ஞன் -சாஷாத்கார சர்வத்தையும் -சர்வ காலத்தையும் -/ சர்வவித் -விந்தத்தி சர்வத்தையும் அடைந்தவன் என்றவாறு -ஸ்வாமி /
தஸ்மாத் சேதன அசேதன நாம ரூபம் ஏதத் ப்ரஹ்மம் ஜாயதே -என்பதால் -பர ப்ரஹ்மமே –
விசேஷண பேத விபதேசாதி –இரண்டு ஹேதுக்கள்
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் ஆரம்பித்து பிரதிஜ்ஜை இதுவே -அக்ஷரம் பர ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும் -இது தான் விசேஷண விபதேசம்
மேலே பேத விபதேசங்களும் உண்டே –ந இதரவ் -பிரதான புருஷ ந –
ரூப உபந்யாஸா ச / பிரபஞ்சம் சரீரமாக கொண்டவன் -சுருதிகள் சொல்லுமே –
வைசுவானர அதிகரணம் –ஒன்பது ஸூ த்ரங்கள் —
த்ரிலோக்ய சரீரத்வம் -பரமாத்மாவுக்கு சொல்லப் பட்டதே -பரமாத்மா அந்நிய -சொல்லப் பட்டதே -சங்கை -/ சாந்தோக்யம் வைச்வானர வித்யையில் –
கிம் ப்ரஹ்ம நமக்கு ஆந்தராத்மாவாக –ஐந்து பேர் கேள்வி -உத்தாலகர் இடம் —சேர்ந்து கேகேயர் – அஸ்வபதி இடம் ஆறு பேரும் செல்ல –
ஆத்மாநாம் வைச்வாநரம் சம்பத்யதே –உபாஸ்யதே -என்ற பதில் / எந்த வைச்வானர சப்தம் –
-மூன்று அக்னி -தேவதா விசேஷமா -ஜடராக்கினியாஇத்யாதி பரமாத்மா –நிர்ணயம் செய்ய முடியாமல் –
ஸ்ருதிகளிலே நான்கு அர்த்தங்கள் -பிரயோகம் உள்ளதே —
சாதாரண சப்த விசேஷாத் -பரமாத்மாவையே குறிக்கும் –இதி பிரகார வசனம் -ஹேது என்றுமாம்
அடுத்து ஸ்மார்த்தமானம் அனுமானம் -சுருதி பிரசித்தம் ஸ்ம்ருதியிலும் பிரயோகம் -த்ரிலோக்ய சரீரத்வம் –நன்கு நிரூபிக்கப் பட்டு உள்ளதே

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ வேதாந்த தீப சாரம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ராஜகோபாலாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

January 29, 2018

ஸ்ரீய காந்தோ அனந்த வர குண கணகை ஆஸ்பதம் வபு-
ஹத அசேஷ அவத்யா-பரம கம் பத –வாங்க மனஸ் யோகோ அபூமிகி
-நத ஜன த்ருஷான் பூமி -ஆதி புருஷ மனஸ் தத் பாதாப்யே
பரி சரண சத்தம் பவது மே–முதல் மங்கள ஸ்லோகம்

ஸ்ரீ யபதியான அவனே பிரமேயம் -காரணம் ஏவ -உபாசானம் -சம்சார நிவ்ருத்திக்கும் நிரதிசய ஆனந்த கைங்கர்ய இஷ்ட பிராப்திக்கும் -அவனே உபாயம் –
எவையும் எவரும் தன்னுன்னே ஆகியும் ஆக்கியும் தானே -நிமித்த உபாதான காரணம் அவனே –

வேதாந்த தீபம் -மங்கள ச்லோஹம் -பகவத் ஆசார்ய வந்தன ரூபம் –
ஸ்ரீயகாந்தோ அனந்த -வர குண—-வாங்மனசோ யோகோ -ஆதி புருஷ
8 விசேஷணங்கள் –ஸ்ரீ யகாந்தன் -ப்ரீதி விஷயம் -தகுந்த -பூரணமாய் –அரவிந்த லோசன மனச் காந்தா பிரசாத –
1—காந்தச்தே புருஷோத்தம –ஸ்ரீ சுத்கா மங்களம் -உத்கர்ஷம் –
ஸ்ரீ -சேர்த்து மங்களம் மற்றவர்களுக்கு -இவளுக்கே ஸ்ரீ என்பதே -வேற சேர்க்க வேண்டாம் –
தரும் திருமகளார் தனிக் கேள்வன் பெருமை உடைய பிரான் -அப்ரமேயம் –ஜனகாத்மஜா
2–அநந்த-அளவற்ற –தேச கால வஸ்து ஸ்திதி மூன்றாலும் அளவற்ற – -விபு -நித்யம் -எல்லா வஸ்துக்களும் அவனே என்பதால் -மூன்றும் உண்டே
வர குண கணகை ஆஸ்பதம் -வபுகு -இருப்பிடம் -திவ்ய விக்ரஹம் வபுகு –ஸ்ரேஷ்டமான -யதிவரர் -எம்பெருமானார்
குருவரர் தேசிகன் -வரவர முனி –குணங்களை கொண்டு லோகங்கள் வாழும் -சமுதாயம் திரள் -கணங்கள்
திவ்ய மங்கள விக்ரகம் ஸ்வரூபம் இரண்டையும் குறிக்கும் –
3–ஹத-அசேஷ அவத்யம் -தோஷம் -ஒன்று விட -அண்ட ஒண்ணாமல் -அழித்து-அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்
-ஹத -ஆஸ்ரிதர்க்கும் பண்ணி அருளுவான் -சாஷாத் பரம்பரா சம்பந்தம் -உண்டே
பஞ்ச மஹா பாதகங்கள் நான்கு சொல்லி ஐந்தாவது இவற்றோடு சம்பந்தம் உள்ளவர் சொல்லுவார்
4-பரம கம் பதக -பரம ஆகாசம் -தெளி விசும்பு -இருப்பிடம்
5- வாங்க மனஸ்-யோகோ அபூவு –பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் -யாரும் ஓர் நிலைமையான அறிவரிய எம்பெருமான்
6-நத ஜன த்ருஷான் பூமி -கண்ணுக்கும் இலக்காவான் அகில ஜன நயன –அறி வெளிய எம்பெருமான் –
ப்ரீதியால் வணங்குபவர்களுக்கு -எவ்வளவு சாதாரண ஜனங்களுக்கும் கண்ணுக்கு இலக்காவான் –
7- ஆதி புருஷன் -ஜகத் காரண பூதன் -அந்தர்யாமி -புரி சேதைகி புருஷன் –
8-தத் பாதாப்யம் -பரி சரணம் -ப்ரீதி பூர்வக கைங்கர்யம் திருவடித் தாமரைகளில் -சத்தம் பற்றுடையவையாக –
-மே மனஸ் பவது -அடையட்டும் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –

பிரணம்ய சிரஸா ஆச்சார்யாம் தத் ஆதிஷ்டேன வர்த்தமான
ப்ரஹ்ம ஸூத்ர பதாம் தஸ்த வேதாந்த வாக்யார்த்தம் பிரகாசித்யதே–இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோகம்

அடுத்து ஆசார்ய வந்தனங்கள் -குரு பரம்பரை
வேதாந்தார்த்த அர்த்தம் அறிய
பிரணமய ஆச்சார்ய சிரஸா —வணங்கிய பின் -தத் ஆதிஷ்டேன–வர்த்தமான மார்க்கம் –அவர்கள் அனுஷ்டானம் படியே நடந்து
-ப்ரஹ்ம ஸூ தர பதாம் -வேதாந்த வாக்யார்த்தம் – பிரகாசித்யதே –தெளிவாக காட்டப் படுகிறது
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் காட்டும் வேதாந்த அர்த்தங்கள் ப்ரஹ்ம ஸூ தரங்கள் பதங்களில் உள்ளடங்கி –
கிருபா மாத்திர ஞான அனுஷ்டான ஆசார்யர்களால் -பிரகாசிப்பிக்கிறோம் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -156–அதிகரணங்கள்–545- ஸூ த்த்ரங்கள் –

அத்ர இயமேவ வேத விதாம் ப்ரக்ரியா –இதுவே வேத வித்துக்கள் உடைய பிரகிரியை -சேதன அசேதன விலக்ஷணன் பர ப்ரஹ்மம் என்பது
அசித் வஸ்துந -ஸ்வரூபத்தாலும் ஸ்வாபவத்தாலும் -/ஜடம் பராக் -விகாரங்கள்-சரீர பூதம் –
-ப்ரத்யக் ஆத்மா -பத்தன் முக்தன் நித்யன்–ஞான ஆஸ்ரயம் -ஆத்ம பூதன்-சேதனன் -இவர்களை விட அத்யந்த விலக்ஷணன் –
-ஹேய ப்ரத்ய நீகதவம் -கல்யாணை குணம் -வியாப்பியம் -தாரகம் நியாந்தா சேஷி -இவற்றால் -விலக்ஷணன்
யாதோ பகவதா யுக்தம் -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனால் சொல்லப் பட்டது -15-புருஷோத்தம வித்யை -மூன்று ஸ்லோகங்கள் உதாகரித்து
பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கு -விளம்பம் இல்லா பலன் -அவதார ரகஸ்யமும் இந்த புருஷோத்தம வித்யையும் –
க்ஷரம்-அக்ஷரம் -விட வேறு பட்டவன் -சேதன வர்க்கம் இரு வகை –விகாரம் -ஸ்வ பாவத்தால் –லோகே-சுருதி ஸ்ம்ருதி ரூபமான சாஸ்திரத்தில் என்றபடி -இங்கு –
உத்தம புருஷன் அந்நியன் –பரமாத்மா -உதகரிக்கப் பட்டு -லோகே -சாஸ்திரத்தில் -இப்படி சொல்லப் பட்டதே –
லோக த்ரயம் -சேதன அசேதன -லோகம் -ஆதித்யே –அநு பிரவேசித்து -விபத்து -தாங்கி–ஐஸ்வர்ய நியமித்து-தாதாபி – -அவ்யய -ஒட்டாமல் -தோஷம் தட்டாமல்
இவை எல்லாம் -ஸ்வாபாவிகம்-வந்தேறி இல்லை -ஸ்வ பாவ சித்தம் -யஸ்மாத் விலக்ஷணன் –புருஷோத்தமன் -பிரசித்தி -உடையவன் -இதனால்
வாஸூ தேவ -விஷ்ணு -புருஷோத்தமன் -ப்ரஹ்ம நாராயண சப்தம் -ஸ்ம்ருதி புராண ஸ்ருதிகள் கோஷிக்குமே –
ஸ்ருதி ச -பிரதான க்ஷேத்ர –பயோக பதி -சேஷி -/ குணே ச –சேஷ சேஷி பாவத்துடன் தத்வ த்ரயம்
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் -ஜகத்பதி -தனக்கே தான் நியாந்தா -ஸ்வாமி -ஸூ நிஷ்டன்
அந்தர் பஹிஸ்ஸா தத் சர்வம் வியாப்பிய நாராயண -சர்வ ஆதாரன்-சர்வ நியாந்தா –

———————————

வேதம் நித்யம் அபவ்ருஷேயம்
அஞ்ஞானம் அசக்தி விப்ரலிம்பம் இல்லாமல் –இருக்க உபதேசிக்க -சத்வ ரஜஸ் தமஸ் -மயர்வு –
கர்மா காண்டம் -ப்ரஹ்மா காண்டம் -இஹ பர லோகம் -கர்மா ஞான பாகம் –
பூர்வ கர்மா மீமாம்ஸா ஜெய்மினி -400 ஸூ த்ரங்கள்
ஞான ரூபம் -வேதாந்தம் -பாதராணயார் வேத வியாசர் -545 ஸூ த்ரங்கள் உத்தர மீமாம்சை -சாரீர -சாஸ்திரம் –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் நன்றாக கற்றவர்களுக்கு -அநேக பாஷ்யங்களில் இதற்கு ஸ்ரீ பாஷ்யம் -சரஸ்வதி -தேவி
-சாங்க்யன் போன்ற பூர்வ பக்ஷம் நிரசித்து சித்தாந்தம் விளக்கி -வியாசருக்கு அபிமத வேதாந்த வாக்கியங்கள் கொண்டு –
சுருக்கமாக எளிமை படுத்தி வேதாந்த தீபம் -அருளி -அடுத்து –
நம் சித்தாந்தம்மட்டும் அறிவிக்க -எளிமை படுத்தி -வேதாந்த சாரம் —

1-1-11 அதிகரணங்கள் -முதல் 4 -அதிகரணங்கள் சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் -சதுஷ் ஷூத்ரீ -சாஸ்த்ரா ஆரம்ப நிரூபணம் -அடுத்த 7 ப்ரஹ்மம் வரை பர்யாயம் –
அர்த்தவாதம் -கிரியா போதகம் இல்லாமல் உள்ள வாக்கியங்கள் என்பர் -வாக்யார்த்த பதனம் இல்லா வேதாந்த வாக்யார்த்த விசாரம் வேண்டாம் என்பர்
லக்ஷணம் சொல்ல முடியாத -வேதார்த்தம் -என்பர் இரண்டாவது ஆஷேபம் -யாதோ வா இமானி பூதாநி –தத் ப்ரஹ்மா -ஜகத் காரணத்வம் சொல்லுமே சமாதானம் –
அனுமானத்தாலே நிரூபிக்கலாமே லகுவாக -எதற்கு வேதாந்தம் மூன்றாவது ஆஷேபம் –
நையாயிகன்– தார்க்கிகன்-காரயத்வாத்– கார்ய பதார்த்தங்கள் கர்த்தாவை அபேக்ஷித்து இருக்க வேண்டுமே —
கார்ய -காரண -நிரவவய பதார்த்தம் ஸூ ஷ்மம் -கொண்டு ஸ்தூல பதார்த்தங்கள் உண்டாக்க -பரம அணுக்கள் பிரகிருதி போல்வன -என்பர்
-பூமி மலை கடல் அவயவங்கள் உடன் காண்கிறோம் -அனுமானத்தால் கர்த்தா -யதா கடவத் -கடம் த்ருஷ்டாந்தம் –
உபாதானம் உபகரணம் சம்ப்ரதானம்-பிரயோஜனம் -அறிந்தவன் இருக்க வேண்டுமே -சர்வஞ்ஞானாக வேணும் சர்வத்துக்கும் காரணம்
-அறிந்தவாறே செய்யும் சர்வ சக்தனாகவும் இருக்க வேணுமே -அனுமானத்தாலே கல்பிக்கலாமே என்பர் –
சாஸ்த்ரா யோநித்வாத் -சமாதானம் -இரண்டு கடம் இரண்டு கர்த்தா -ஏக கர்த்தா அனுமானத்தால் சாதிக்க முடியாதே
-ஒரே கர்த்தா நிரூபித்தால் தானே சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் ஆகும் -ப்ரஹ்மம் ஏக மேவ அத்விதீயம்
அடுத்து நாலாவது ஆஷேபம் -மற்ற பிரமானங்களால் அறிவிக்க முடியாது என்பதால் மட்டும் வேதாந்த பிரமாணம் கொள்ள வேண்டுமோ
-வேதாந்தம் -சாஸ்திரம் என்று கொண்டு -சாஸ்திரம் புருஷார்த்த சாதனம் அறிவிக்க சாசனம் பண்ண வந்ததே –
விதி நிஷேத ரூபம் கொண்டதே சாஸ்திரம் -ப்ரஹ்மம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி செய்ய சாஸ்திரம் சொல்லாதே –
இதுக்கு சமாதானம் -ஸ்வயம் புருஷார்த்தம் இல்லாதவற்றை தானே விதி நிஷேதம் சொல்லி சாஸ்திரம் -ப்ரஹ்மம் ஸ்வயம் புருஷார்த்தம் –
ப்ரஹ்மா ஞானம் சாத்தியமான புருஷார்த்தம் –
-அடுத்த 7 அதிகரணங்கள் ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணன் -உயர்வற -மூன்று பாதங்கள் -ப்ரஹ்மம் இப்படி பட்டது என்று கிரியை உட்படுத்தாமல்
-அருளிச் செய்தார் -சித்த பரமான வாக்கியம் -அவன் -சாஸ்த்ரத்தால் பிரதிபாதிக்கப் படும் அவன் -அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -அவனே மற்று எல்லாம் –
பேச நின்ற –நாயகன் அவனே -சக சப்தம் வேதம் -சாஸ்திர பிரதிபாத்யமான ப்ரஹ்மம் –
சிரேஷ்டா தேஹி –அதிகரண சாராவளி -முதல் பாகம் சிரேஷ்டா -ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தா -ஸ்திதி சம்ஹாரம் உப லக்ஷணம் –

அதிகரணங்களில் வேறு பாடு -4-அத்யாயங்கள் –16-பாதங்கள் வேறு பாடு இல்லை –
திருவாய் மொழி -இத்தை அனைவருக்கும் சுலபமாக காட்டி அருளும் –
முதல் 20 பாசுரங்களாலும் இறுதியில் 70 -பாசுரங்களாலும் சரீரசாஸ்திரம் -க்ரமமாக காட்டி அருளி
ஸ்ரீ பாஷ்யம் புரியும்படி அருளிச் செய்தார் -வேதாந்த சூத்ரங்கள் அர்த்தம் அறிந்து இந்த பலத்தால் வேதாந்த தீபம் சுலபமாக அறியலாம்
16 பாதங்கள் -அர்த்தங்களை அதிகரண சாரா வளி யில் தொகுத்து வெளி இட்டார் தேசிகன் –
16 பிரகாரங்கள் -ஒரு ஸ்லோகத்தால் வெளியிட்டு –
சர்வ ஜகத் காரண பூதன் -சர்வமும் சரீரம் -தன்னை தாங்க அபேஷிக்காமல் -தான் தாங்கி -மூன்றாம் பாதம் -வேதம் இவனையே பிரதிபாதிக்கும் –
அதிரோக அத்யாயம் –விரோதி சலிப்பிக்க முடியாமல் த்ருடமாக ஸ்தாபித்து –ஆபாசத பாதக -சுருதி தர்க்கம் கொண்டு -அசைக்க ஒண்ணாத தன்மை
இரண்டாம் பாதம் -புற சமயங்கள் -நிரசனம் -பாஞ்ச ராத்ர சாஸ்திரம் தெளிவாக இவனைக் காட்டும்
தனது அடியார்களுக்கு ஆப்தன் -ஆகாசம் ஜீவன் இந்த்ரியங்கள் பிராணன் சிருஷ்டித்து
மூன்றாம் அத்யாயம் -தோஷங்கள் அறிந்து -பர ப்ரஹ்மம் அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் கல்யாண குணங்கள் ஒன்றாலே
உபாசனம் குண பேதங்கள் காட்டி -வர்ணாஸ்ரமம் ஆத்மா குணங்கள் சஹகாரி
நான்காம் அத்யாயம் -பக்தி ஆரம்பம் -விரோதியான சஞ்சித கர்மங்கள் நாசம் அடைந்து -பிராரப்தம் ஒன்றே
சரீரம் விட்டு ஆத்மா போகும் பொழுது சூசும்னா நாடி -இத்யாதி உபாசன பலன் -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் காட்டி –
பரமாத்மா உடன் சேர்ந்து பரி பூர்ண சம்பந்தம் பெற்று சாம்யம் அடைகிறான் –
ஸ்ரஷ்டா -சிருஷ்டி கர்த்தா -முதலில் –முதல் அத்யாயம் முதல் பாதம் -இதில் -11 அதிகரணங்கள்-
முதல் 4 அதிகரணங்கள் -சாஸ்த்ரராம்ப–கற்கத் தக்கவை -நான்கு சமாதானங்கள் சொல்லி -அவசியம் கற்கப் பட வேண்டியவை –
ஒரு பசுவைக் கொண்டு வா -சப்தம் -கேட்டு -காம் ஆனயா
சப்த சமுதாயம் -பசுவைக் கட்டு -காம் பதான -பந்தனம் -கோ அர்த்தம் அறிந்தான் -பந்தன ஆனைய கிரியையும் அறிந்து –
கர்ம காண்டம் செயல்பாட்டுடன் இருக்கும் -ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமம் யக்ஜ்ஞதே ததாதி — யாக ஹோம தானாதிகளை புரிந்து கொள்கிறான்
ப்ரஹ்ம காண்டம் -இது போலே இல்லையே -சித்த பரமான வாக்யங்கள் இவை -அவை சாத்திய பரமான வாக்யங்கள்
வேதாந்த வாக்ய விசாரம் வ்யர்த்தம் -என்பர் -காக்கை பல்லை எண்ணிச் சொல்ல முயல்வது போலே -பல்லே இல்லையே –
அதாதோ ப்ரஹ்ம விஜ்ஞ்ஞாசா –முதல் அதிகரணம் -இதனால்
அர்த்தவாத வாக்யங்கள் -என்பர் -கிரியா பாதகங்கள் இல்லாமல் -என்பதால் -பிரயோஜனம் இல்லை -அடுத்த ஆஷேபம் -லஷணம் இல்லை என்பர்
யதோவா இமானி பூதானி –ஜகத் காரணத்வம்-உண்டே சொல்லி ஆஷேபம் நிரசனம் –
இதுக்கு அனுமானமே போருமே வேதாந்த வாக்கியம் -பிருத்யத்வாதி கார்யத்வாதி -கர்த்தா இருக்க வேண்டுமே
நிரவவய ஸூசம பதார்த்தம் -காரணம் –சாவவய ஸ்தூல பதார்த்தங்கள் கார்யம் —
உபாதான உபகரண சம்ப்ரதான பிரயோஜன அபியுக்தன் ஞானம் உள்ளவன் தான் கர்த்தா -சர்வஜ்ஞ்ஞன் சர்வத்தையும் இப்படி
செய்ய அறிந்து -சர்வ சக்தன் -இலகுவான அபிமானத்தால் கர்த்தா கிடைக்குமே –
சாஸ்திர யோநித்வாத் -சமாதானம்
இரண்டு குடங்கள் ஏக கர்த்ருத்வம் சாதிக்க முடியாதே –சமாதானம் -சர்வ வஸ்துக்கள் கர்த்தா ஒன்றே தர்க்கத்தால் சாதிக்க முடியாதே
-வேதாந்த வாக்யங்கள் ஒன்றாலே சாதிக்க முடியும் –
இதர பிரமாணங்கள் அறிவிக்க முடியாதது என்றால்
மட்டும் வேதாந்தம் சாஸ்திரம் -ஒத்துக் கொள்ள வேண்டுமோ -நான்காவது ஆபேஷம் -சாஸ்திரம் புருஷார்த்த சாதனம் பிராப்திக்கு உபயுக்தம் –
இஷ்ட பிராப்தி கர்த்தவ்யம் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அகர்த்ருத்வம் சொல்லவே சாஸ்திரம் -விதி நிஷேதம்
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -வேதாந்தங்களில் இல்லையே -ப்ரஹ்மத்துக்கு சாஸ்திர பிரதிபாதனம் இல்லை என்பர் -நான்காவது ஆபேஷம்
சமாதானம் -ஸுயம் புருஷார்த்தம் இருந்தால் விதி நிஷேதம் வேண்டாம் -ப்ரஹ்மம் ஸுயம் புருஷார்த்தம் தானே –
அடுத்த 7 அதிகரணங்கள் -முதல் பாதம் –
ப்ரஹ்மத்தை கிரியைக்கு உட்படுத்தாமல் –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவனவன் -மயர்வற மதி நலம் அருளினவன் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
சித்த பரம் -சாஸ்த்ரத்தால் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட சத் ப்ரஹ்மா
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் அவனும் -சகா -சப்தமே அவன் அவன் -பேச நின்ற -சிவனுக்கும் —நாயகன் அவனே -அவன் சப்தம் –
அயோக விவச்சேதம்–ப்ரஹ்மத்துக்குத் தான் ஜகத் காரணத்வம்
பிரதிஜ்ஞ்ஞா ஸூத்ரம் -அததோ ப்ரஹ்ம விஜ்ஞ்ஞாச –
உயர்வற உயர் நலன் உடையவன் -வாக்ய யோஜனை –ஏக வாக்யமாக யோஜனை -முதல் அர்த்தம் –
ப்ரஹ்மம் ஞானம் தத்வ ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திர ஞானம் -உண்டாக்கிக் கொண்டு பரம் ப்ரஹ்ம -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம்
மோஷ சாதான பக்தி உண்டாகும் -தேசிகன் –
சித்த பரமான வாக்யங்கள் -க்ரியா பதம் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மத்தைக் காட்டும் ஸ்ருதி வாக்யங்கள் –
ஒரே வாக்யமாகக் கொண்டு முதல் ஸூ தர விவரணம்
பின்ன வாக்யங்களாக பண்ணி அடுத்த மூன்று ஸூ தரங்கள் விவரணம் ‘-ஜன்மாதியச்ய யதகா —அஸ்ய ஜென்மாதி யதகா -ஸூ த்ரம் –
-லஷணம் காட்டும் ஸூ த்ரம் –
அஸ்ய ஜகாத –யதகா –ச விசேஷ வஸ்து -காட்டி -சர்வஜ்ஞ்ஞாத –சர்வ சக்தாத் சத்ய சங்கல்பாத்வாதி சமஸ்த கல்யாண
குணாத்மகனான -சர்வ அந்தராத்மா -ப்ரஹ்மணா -சம்பவம் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் காட்டி அருளி –
குண விசிஷ்டன் –அசாதாராண கல்யாண குணங்கள் உண்டே -இவன் உடையவன் தான் ஜகத் காரண பூதன் –
சாஸ்திர யோநித்வாத் -மூன்றாவது -யாரும் ஒரு நிலையன அறிவரிய எம்பெருமான் -ததாமி புத்தி யோஹம் –
பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து –
சாஷாத் நாராயண தேவ -சாஸ்திர பாணி –
தத் து சமன்வயதாத் -ஸுயம் பிரயோஜனம் -உபாயமும் உபேயமும் அவனே -மயர்வற மதி நலம் அருளினன் அவனே அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
அவனது துயர் அறு சுடர் அடியே உபாயம் ஸுயம் -சித்தம் புருஷார்த்தம் என்பதால் —
தத் து சமன்வயாத் -ஞான விஷய பூதன் மட்டும் இல்லை பரம பிராப்யம் பிராபகமும் அவனே –பிராப்ய பிராபக ஐக்ய ரூபம் –
இந்த நான்கு ஸூ தரங்களும் காட்டுவது போலே திருவாய்மொழி -1-1-1-
விலஷணன்-என்பதைக் காட்ட மேலே 7 அதிகரணங்கள் -சாதாரண சேதன அசேதன அசாதாரண அசேதன சேதன வ்யாவ்ருத்தி காட்டி
ஆகாசம் பிராணன் புருஷன் இந்த்றனைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவன் —
முதல் ஆறு பாசுரங்கள் -இவற்றைக் காட்டும்
ஸ்ரஷ்டா –முதல் அத்யாயம் முதல் பாகம் -11 அதிகரணங்கள் —
5-ஈஷத் அதிகரணம் -முன்பு லஷணம் ஜென்மாதி அதிகரணம் சொல்லி இது ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும் -சேதனம் அசேதனம் போலே இல்லை –
அசேதனம் முதலில் -சாங்க்யன் கபில ஸ்ருதி கொண்டு பலம் மிக்கவன் என்பதால் அத்தை முதலில் நிரசிக்கிறார்
பிரக்ருதியே காரணம் என்பான் –தரித்து சேஷமாக நியமிக்கப் படுவதாக -ஆத்ம சரீர -மூல பிரகிருதி சரீர பூதம் நம் சித்தாந்தம் –
அவனை விலக்கி சாங்க்யன்-பிரக்ருதியே காரணம் என்பான்
ந அசப்தம் அல்ல -சாஸ்த்ரத்தால் சொல்லப் பட்ட தன்மை இல்லை -அனுமானம் கொண்டு சொல்லும் மூலப் பிரகிருதி இல்லை –
சத் விதியை -சதேவ சோம்யே-இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் சத் -என்று -ஒரே பதார்த்தமாக இருந்தது –
-ஐசத -சங்கல்பத்தால் -மூல பிரகிருதி அசேதனம் ஞானம் இல்லையே – –
சேதனன் உண்டே -அவனைக் கொண்டால் என்ன -ஆஷேபிகள் –தைத்ரிய உபநிஷத் -ஆனந்தவல்லி -ஆனந்தமயன் ஜீவன் –
ஜகத் காரணம் சொல்லி உள்ளதே -விஜ்ஞ்ஞானத்தை விட மேம்பட்டவன் -பஹூச்யாம் –
ஆனந்தமய அப்யாசி-பக்த முக்த அவஸ்தைகள் ஆத்மாவுக்கு உண்டே சதம் நூறு மடங்கு -சொல்லி
ஆனந்தம் ஸ்வதா பிராப்தம் இல்லை பரமாத்மாவால் கொடுக்கப் பட்டதே -அவனுக்கு தான் ஸ்வாபாவிக்-ஆனந்தம் உண்டே –
ஆனந்த மயாதிகரணம் -ஆறாவது -இத்தால் ஆத்மாவில் காட்டில் வேறு பட்டவன் -என்று காட்டி அருளி
அசேதன சேதன அசாதாரணம் -ஆதித்ய மண்டல மத்திய வர்த்தி -அந்தராத்மா -சவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி புருஷன் உண்டே
-ஆதித்யா தேச விசேஷம் -மண்டல வாசக சப்தம் இது
இவன் ஜீவன் எனபது பூர்வ பஷி வாதம் –ஹிரண்ய பிரகாசோ –கப்யாசம் புண்டரீகாஷ-சாந்தோக்யம் -ஜீவனுக்கு என்பர்
பரம புருஷன் -தான் -அபக்த பாபப்மத்யம் அகரமா வச்யன் என்பதால் -சித்தாந்தம் -ஜீவனைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவன் –
ஆகாசம் பிராணன் இரண்டையும் அடுத்து சொல்லி -அசாதாராண விசேஷம் -ஆகாசம் பராயணம் -பிராப்ய பதார்த்தம் –
ஆகாச சப்த வாக்கியம் பரமாத்மா பரமாகாசம் -பஞ்ச பூத ஒன்றான ஆகாசம் இல்லை –மூல பிரகிருதி மஹான் -தாமச அஹங்காரம்
-சப்த தன்மாத்ரையில் உண்டான ஆகாசம் என்பதால்
பிராணன் -உத்கீதம் -பிரதிபாதிதமான பிராண தேவதை -சாமான்யமான வாயு இல்லை -பரமாத்மா தான் –
அவனாலே எல்லாம் இயங்குகின்றன –
ஜ்யோதிஸ் -அடுத்து -சாமான்யம் இல்லை அடுத்து –
இந்திர பிரச்னம் தன்னையே -சொல்லிக் கொண்டது -இந்திர பிராணாதிகரணம் -வேறு பட்ட பரமாத்மா –
இந்தரனுக்கு அந்தராத்மாவான பரமாத்மா என்று காட்டி அருளி –
அயோக விவச்சேதம் முதல் பாதம் -சம்பூர்ணம் –அன்யக பரமாத்மா -வேறுபட்டவன் என்று காட்டி அருளி –
மனனக மலமற –இரண்டு வரிகளால் நம் ஆழ்வார் இத்தை காட்டி
ஆகாசாக -சாத்தியம் -பிரசித்த ஆகாசம் இல்லை -கல்வித -பிரகாசிக்கிறான் ஆ எல்லா இடத்திலும் எல்லா காலத்திலும்
எல்லா பிரகாரங்களிலும் சர்வதா -பரம புருஷன் –
அத ஏவ பிராணக –அதே காரணத்தால் -என்றபடி –
முதல் பாசுரம் சொன்ன அவனே -மனனக மலமற-மலர் மிசை எழுதரு -சேதன வ்யாவருத்தன்
மனம் -மணந -அசேதனம் என்பதால் –சங்கல்பிக்கும் ஞானம் நினைவு வியாபாரம் என்பதால் மனம் -உயர்திணை முடிவு
அகம் உட்புறம் -வெளிப்புறம் -நிரவவயம் அணுவான -மனஸ்-இந்த்ரியங்கள் மூலம் வெளிப்பட்டு புற மனம் -அக மனம்
-உள் மனம் -பிரத்யக் வஸ்து ஆத்மாவைக் காட்டும்
அசப்தம் -மூல பிரகிருதி -அனுமானத்தால் அறிந்து கொள்ளப் படுவதால் –
மலம் -ரஜஸ் தமஸ் அசுத்திகள் -ராக த்வேஷாதிகள் -அஷ்ட யோகம் செய்து அறுத்து -த்யான ரூபம் –
மலர் மிசை எழு தரும் மனன் உணர்வு –ஜீவாத்மா சாஷாத்காரம் -யோகத்தால் பரமாத்மாவை சாஷாத் காரம் பண்ண முடியாதே
-யாரும் ஓர் நிலையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் அன்றோ -ஜீவன் தான் விஷயம் -வ்யாவ்ருத்தம்
பொறு உணர்வு அவை இலன் -இந்த்ரியங்கள் ஐம் பொறி -ஐம் புலன் –
இந்த்ரிய ஜன்ம ஞானம் அசேதனம் தன்மையன் அல்லன்
பெரு மதிப்பாமான ரத்னம் -சாணி உருண்டை ஒரே கண்ணால் பார்க்கிறோம் –ஏக ஞான விஷயம் -இது போலே இல்லையே
பிரகிருதி சம்பந்தம் உள்ள ஜீவனை இது அற்றதானால் எப்படி இருப்பானோ அப்படி காண்கிறது யோகத்தால்
ஆனந்தமயன் முக்தன் தானே பக்தன் இல்லையே
பக்த முக்த உபய அவஸ்தையும் உண்டே ஜீவனுக்கு
ஸ்ரஷ்டா பர ப்ரஹ்மமே
அதிகரண சாராவளி -19 ஸ்லோகம் -சங்க்ரஹண் ஸ்லோகம் –
எதோ வா -இமானி பூதானி –தத் ப்ரஹ்ம -மூன்று ஆகாரமும் ஒருவனுக்கே -சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹர்த்தா கர்த்தா ஒருவனே –
சமஸ்த கல்யாண குணவிசிஷ்டன் -சேதன அசேதன விலஷணன் என்றதாயிற்று
இந்த்ரன் மோஷ சாதனம் -மாம் உபாஸ்வ -பிரஸ்ததனுக்கு-சந்திர வம்சம் -சக்ரவர்த்தி – ஹித தமமாக -சொல்லி –
-காரணந்து த்யேயகா -முமுஷூக்களுக்கு உபாசிக்க –
ஆனந்த மயம்-பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் -விஜ்ஞ்ஞான மயன் -ஞானமே நிரூபகம் ஜீவனை விட வேறு பட்டவன் -ஸ்வா பாவிக ஆனந்தம்
அவன் ஒருவனுக்கே -முழு நலம் -உடையவன் -நலம் -ஆனந்தம் பரிபூர்ண நிரவதிக ஸ்வாதீனமான ஆனந்தம் –
அஹம் -இந்த்ரன் அர்த்தம் இல்லை -பிரானணன் அந்தராத்மா பரமாத்வைக் குறிக்கும் –
வாம தேவர் நான் சூர்யன் மனு -அந்தராத்மா -சரீராத்மா பாவம் -குறித்து -என உயிர் -ஆழ்வார் -இத்தையே காட்டி அருளுகிறார் –
எதிர் நிகழ கழிவினும் —முக்காலத்திலும் இனன் இலன் மிகுநரை இலன் –ஒத்தார் மிக்கார் இல்லை
இலனது உடையனது –அந் நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே -அடுத்த பாதம் -அர்த்தம்
தேஹீ –தேஹத்தை உடையவன் –தேஹி -தரித்து நியமித்து தன் பொருட்டே சேஷமாக உள்ளதே சரீரம் -லஷணம் –
தேவ மனுஷ்ய மிருக ஜங்கம சரீரங்களுக்கு பொதுவான லஷணம் -இதுவே -அவன் சர்வ சரீரீ–ஏவிப் பனி கொள்ளும் படி -நியமேன தரித்து சேஷியாக-
தன்னை ஒழிந்த அனைவரையும் சரீரமாக கொண்டவன் -தேஹீ -இரண்டாம் பாதம் -ஆறு அதிகரணங்கள்
சர்வத்ர –இலனது உடையனது என நினைவு அரியவன் -32 வித்யைகள்–சாண்டில்ய வித்யை சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
-எல்லாம் ப்ரஹ்மமே அன்றோ -இதம் சர்வம் ப்ரஹ்மம் கலு-அன்றோ அல்லவா பிரசித்தம்
–சர்வ கந்த சர்வ ரச அநாக்ய அநாதர –
வ்யாவ்ருத்தம் சொல்லிய பின்பு -அபேதம் சொல்வது சரீராத்மா பாவம் என்பதால்
பேத அபேத வாக்கியம் இரண்டுக்கும் பொருந்த
அந்தர்யாமி -உருவினன் அருவினன்
ஒழிவிலன் பரந்த
அந்நலன் உடை
ஒருவன்
நணுகினம் நாமே
நான் வருகிறேன் -ஆத்மா நடந்து வராதே -சரீரம் மட்டும் நடந்து வராதே -பிரிக்க முடியாத -இரண்டையும் நான் சப்தம் உணர்த்தும்
என் உடம்பு என்பதால் நான் வேற என் உடம்பு வேற -அபேத வ்யவஹாரம் தத்ஜலான் -தத் ஜம் -தஸ்மாது ஜாயது-சிருஷ்டி
தல்லம் -அதிலே லயம்
தத் நம் – -ஸ்திரமாக ஜீவித்து -இத்தால் ஸ்திதி சம்ஹாரம் மூன்றுமே அவன் கிரியை என்றபடி -சாந்த உபாச்யை
-சர்வ காலத்திலும் சர்வ பதார்த்தங்களும் இவன் இடம் சம்பந்தம் கொண்டவை -சர்வ அந்தராத்மா
இலனது உடையனது என நினைவு அரியவன்
சர்வத்ர பிரசீத்ய அதிகரணம் பார்த்தோம் –உபாதானத்வம் -காரண கார்ய பாவம் -ஜகத் ப்ரஹ்மத்தின் நாம ரூபங்களே பஹூச்யாம் –
ஹிருதயத்துக்குள் -அந்தர்யாமி அதிகரணம் மேல் உள்ளவை எல்லாம்
சகலமும் சரீரம் -சரீர சரீர பாவம் விவரித்து -அந்தர்யாமி பிராமணம் –வாக்யவர்க்கர் ஜனக ராஜன் சபையில் ப்ரஹ்மத்தின்
ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள்காட்டி –21 அசேதனங்கள் 2 சேதனங்கள் -ஆத்மாவையும் விஜ்ஞ்ஞானத்தையும் வாக்கியம் சொல்லி –
அனைத்துக்கும் அந்தராத்மா -காரண கார்ய ரூபங்கள் பிருத்வி தொடங்கி -அவயகதம் வரை-எல்லா வற்றையும்
ஆகாசம் நீர் -ஒவ் ஒன்றையும் சொல்லி -உள்ளவன் -என்றும் வ்யாபிப்பவன் என்றும் அறியப் படாமல் என்றும் தரித்து
என்றும் நியமித்து என்றும் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் –அந்தர்யாமித்வம் அதிகரணம் ப்ரஹ்மாத்மகம் ஜகத் -ப்ரஹ்மத்தின் உடைய நாம ரூபங்களே
ஜகத் அப்ருக்த் சித்தமாய் இருக்கும் -தாதாம்ய சம்பந்தம் -உண்டே -ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் உண்டே
மூல பிரகிருதி வரை -இப்படி -அசேதன பரம்பரைகளுக்கும் அந்தர்யாமி -ஒவ் ஒன்றுக்கும் சரீரீ சரீர பாவம் –
மேலே ஜீவன் -விஜ்ஞ்ஞானம் இரண்டுக்கும் இப்படியே –
அந்தரா அதிகரணம்
அறிவே இல்லாத வஸ்துக்கள் அறிய மாட்டா சொல்ல வேண்டுமா -அது விசேஷ வாக்கியம் இல்லை -அவைகள் எப்படி அறியாதோ
அது போலே அறிவுள்ள ஜீவனும் அறிய மாட்டான் என்று காட்டவே –
ஒருத்தி -ஒளித்து வளர -விபவ அவதாரத்திலும் அந்தர்யாமித்வம் பட்டது படுவதே நாயனார்
உருவினன் அருவினன் –நம் ஆழ்வார் சேதன -அசேதன அந்தராத்மா –
கண் முதலிய இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கும் ரூபம் போன்றவை உள்ளவை உரு -அல்லவை அரு -அன்றோ –
புலனொடு புலன் அலன் -சம்பந்தம் உண்டாலும் தோஷங்கள் தர்ட்டாதவன் -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரங்கள் இல்லாதவன்
-அத்தா தராதர அதிகரணம் -சகலத்தையும் விழுங்கி -ஓதனமாக கொண்டு மிருத்யுவையும் உண்பவன் –
நக்க பிரானோடு ஓக்கவும் -சர்வ சம்ஹார கர்த்தா -பூர்வ பஷி ஜீவ பரம் -கர்ம பலம் அனுபூவி கிடையாதே –
அத்ரிஷ்டத்வாதி குணகம் அதிகரணம் -இந்த்ரியங்களுக்கு விஷயமாகதவை அதிர்ஷ்டம் -அக்ராஹ்யம் -மனசால் அனுமானிக்க முடியாத வஸ்து –
அகோத்ரம் -அவர்ணம் -நாம ரூபங்கள் அற்றவை –
அசஷூ அச்ரொத்ரம் -ஞான இந்த்ரியங்கள் அற்றவன் -அபேஷிக்காத ஞானம் உடையவன் என்றவாறு
-ச்ருணோதி அகர்ண–கர்மேந்த்ரியங்கள் அபேஷை இல்லாமல் எல்லாம் செய்பவன் -நித்யம் -விபு —
கால தேச வஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் -சர்வ கதம் -ஸூ ஷூஷ்மம்
புலனொடு புலன் அலன் ஒழிவிலன் -ஒழிவு முடிவு தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவிட முடியாதவன் என்றபடி
பரந்த அந்நலன் உடை ஒருவன் -அந்தராதிகரணம் -கம் ப்ரஹ்ம -கம் ப்ரஹ்ம உபாஸ்யம் அவனே உப கோசரம் வித்யை -மோஷார்த்தம்-
கம் -ஆனந்தம் -ரூபமான ப்ரஹ்மம் கம் -ஆகாசம் –உபாஸ்யமான பரம புருஷன் ஆனந்தமயம் ஆகாசமாகவும் இருப்பவன் –
-ஆகாசம் -அளவற்றது என்றபடி -பரந்து -வியாபித்து உள்ளவன் -ஆனந்தத்துக்கு விசேஷணம் -உயர்வற உயர் நலம் என்றபடி
பரந்த அந்நலன் உடை –
மூன்றாம் பாதம் -அநந்ய ஆதாரத்வம் -1-1-4- அவன் இவன் உவன் –அனைத்துக்கும் ஸ்வரூபம் இவனே தரிக்கிறான் –
1-1-5- அனைத்துக்கும் ஸ்திதியும் தனது ஸ்வரூபத்தால் தரிக்கிறான் –
ஜுபுவாத் அதிகரணம் –சதுர்தச புவனங்கள் -பிருத்வி –பூமியும் கீழ் ஏழும் சேர்ந்து -புவ சுவ -அந்தரிஷா லோகங்கள் இடைப்பட்டவை
ஜன தப சத்யம் -ஜூ லோகம் -ஒளி மயமான மேல் உள்ள லோகம் –மூன்றுக்கும் அவனே நியாமகன் –
பூமியில் கடம் -ஏழாம் வேற்றுமை -ஆதார பதார்த்தம் பூமி -ஆதார ஆதேய பாவம் –
சர்வமும் அவனை விட்டு பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் உள்ளவை –ஆதார பூதன் -சஹ பிராணன் போலே –
அவனே அனைத்திலும் கலந்து ஆதாரமாக உள்ளவன் -அவனே உபாச்யன்
அடுத்த பூமாதி கரணம் –அளவு கடந்த ஆனந்த ரூபம் -கொடுப்பவன் -பூமா -யத்ர-அனுபவ மத்யத்தில் ந அந்யத கண்டு கேட்டு
அறிவது இல்லையோ – எல்லா கரணங்கள் மனசால் அனுபவிக்கும் வஸ்துவே பூமா -பூர்ணம் என்றபடி
அளவற்ற ஆனந்த ரூபன் அனுபவம் -என்றபடி
அவா வற சூழ்ந்தானே –விடை அவா காரணம் உந்த அருளிச் செய்த திருவாய் மொழி –பூர்ண வஸ்துவை பாட பூர்ண
அவா வேண்டுமே -சூழ்ந்து அகன்று -தத்வ த்ரயத்தையும் விளாக்கொலை கொண்ட ஆழ்வார் அவா
ஆர்த்த ஸ்வரத்தாலே ஆணை இட்டுக் கூப்பிட நிர்பந்தித்து -முன்னால் எழுந்து அருளினான் –
அவன் இடம் தமது அவாவின் அளவைக் கணக்கிட்டுக் கூறுகிறார்
தகராதிகரணம் அடுத்து -தகர வித்யை ஸ்ருதி வாக்கியம் கொண்டு சர்வத்துக்கும் ஆதாரபூதன் -தனக்கு உள்ளே இருக்கும்
பரமாத்மாவை உபாசிக்க -எங்கும் பரந்து எங்கும் உள் புகுந்து இருப்பவன் ஆனாலும் -எங்கும் உளன் கண்ணன்
நான் அஹம் சப்தத்தாலே பரமாத்மாவை உபாசிக்க வேண்டும் நமக்கு உள்ளே அந்தராத்மாவை –
தேவாதி -சரீரம் -கர்ம -சரீரம் ப்ரஹ்ம புரம் இருப்பிடம் தகர புண்டரீகம் -கீழ் நோக்கி கவிழ்த்த தாமரை போலே
-ஹிருதயம் –அதற்கு உள்ளே ஆகாசம் -இந்த்ரியங்களுக்கு புலன் இல்லாத தத்வம் ஆகாசம்
பிருத்வி -நான்கு இந்த்ரியங்கள் விஷயம் -நீர் -மூன்று -தேஜஸ் -இரண்டு இந்த்ரியங்கள் -வாயு -ஸ்பர்சம் மட்டுமே
ஆகாசம் –காண கேட்க தொட மோந்து பார்க்க முடியாதே -ஒரு த்ரவ்யமாக இருந்து கொண்டே –
ஈஷத் கர்மாதிகரணம் -அடுத்து -பிரச்னோ உபநிஷத் -பிரணவம் கொண்டு உபாசனம்
-ஏக மாத்திர -பிரணவம் -ஏக சக்ரவர்த்தி
தவி மாத்திர பிரணவம் –ச்வர்க்காதி லோக
த்ரி மாத்திர பிரணவம் –முக்தன் ஆகிறான் –அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் –

எங்கே சிருஷ்டித்தது -தன்னுள்ளே -சகல உபநிஷத் சாரம் திருவாய்மொழி
நிர்விகார ஸ்ருதிகள் சமன்வயப்படுத்த -பரிணமிக்கும் பொழுது –
சரீர தோஷங்கள் ஆத்மாவுக்கு போகாதது போலே -ந து திருஷ்டாந்தம் -பரிணாம ஸ்வரூப விகாரங்கள் ஒட்டாதே
சரீராத்மா பாவம் -தேஹீ -காட்டி –
நிமித்வம் –அகில ஹேய பிரத்ய நீக்க சர்வஜ்ஞ்ஞம் சர்வ சங்கல்பத்வாதி விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் அயோக வியச்சேதம் முதல் அதிகரணம்
-சம்பந்தம் இல்லாமையை போக்கி இல்லாமல் இல்லை என்று நிரூபித்து –
அந்யோக வியச்சேதம்-அடுத்த மூன்றும் -தர்மியை தவிர வேறு எதிலும் சம்பந்தம் இல்லை
ஈஸ்வரன் -நிரூபணம் முதலில் பண்ணி அடுத்த அத்யாயம் -விரோதங்கள் போக்கி
ஆக மூவகை காரணமும் அவனே
ஈஸ்வரன் -சேதனன் அசேதனன் மூன்று தத்வங்கள் தானே உண்டு -அவனைத் தவிர வேறு எதற்கும் இல்லை நிரூபணம் –
வ்யதிரிக்த ஒன்றுக்கும் இல்லை -பிரகிருதி புருஷர்களுக்கு இல்லை -அஸ்பஷடமாக-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம-பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் உண்டே
1-3- அ ஸ்பஷ்ட மாக -மேலே —ஜிஹ்வாதிகரணம் —ஜீவா ப்ரஹ்ம லிங்கம் -பூமாதிகரணம் –தகராதிகரணம் —
தானே தனக்கு ஆதாரம்
1-4-ஸ்பஷ்ட வேதாந்த வாக்யங்கள் -சாங்க்யன் பிரதிபாதிப்பதாக மேலாக -அவயகதம் -புருஷம் -சரீரம் -புருஷன் எனபது பரம புருஷனையே
-பரம பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் சொல்லுகிறது படிப்படியாக நிரூபணம் –

சர்வ வாக்யங்களுக்கும் பர ப்ரஹ்மமே -ஸ்ரீ யபதி ஒருவனே ஜகத் காரணம் ஸ்தாபித்து –
ஸ்தூனாதி காரண நியாயத்தால் -விரோதி பரிகாரம் –ஸ்ம்ருதி -முதலில் -கபிலர் -மனு ஸ்ம்ருதி -சதுர்முகன் -பக்த ஜீவன் தான் –
ஸ்ருதி தர்க்க விரோதிகள்-விலஷனாதிகரணம் –
பாஹ்ய விரோதிகள்
குத்ருஷ்டி வாதங்கள் நிரசனம் -பாசுபதி மத நிரசனம் –
பக்தி உபாசனம் -சுபாஸ்ரயம்- திரு மேனியில் பிரீதியும் -முன்னம் வைராக்ய இதர விஷயங்களில் பிறந்து -தைலதாரா பக்தி –
இதன் தோஷங்களையும் -வைராக்ய பாதம் -அவனது நிரதிசய கல்யாண குணங்களையும் -உபய லிங்க பாதம் காட்டி –
பலாதிகரணம் -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் –
குணாதி சம்பவாதிகரணம் –
வர்ணாஸ்ரம -தர்மங்களும் ஆத்மகுணங்கள் விடாமல் அனுஷ்டிக்க -உபாசனத்துக்கு சஹகாரிகள் இவை
ஹிதம் இப்படி சொல்லி -மேலே உபாசகனுக்கு சஞ்சித கர்மங்கள் நீக்கி -பிரபத்தியால் பிராரப்த கர்மங்களையும் போக்கி -தேகாவசனத்தில் பலன் –
பர ப்ரஹ்மத்தின் ப்ரீதி ஒன்றாலே பரம புருஷார்த்தம் —
வாக்யதிகரணம் –மனோதிகரணம் –ஸூ ஷம்னா நாடி அர்ச்சிராதி மார்க்கம் —கதி காட்டி அருளி –
முக்த ஜீவனுக்கு சர்வ பிரகார சாம்ய துல்யம் இல்லை -ஜகத் வியாபார வர்ஜனம் -ஸ்ரீ யபதித்வம் போன்றவை சொல்லாமல் –
பிரகரணம் சேர ஜகத் காரணத்வம் தொடங்கி-
போக மாத்திர சாம்யம் -உண்டு -ஸ்வரூபன சாம்யம் இல்லை -நச புனராவர்த்ததே -உண்டே -சொல்லி –
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்யம் இருப்பதால் சங்கை வர -அத்தை நிரசித்து அருளுகிறார் —
அத்யந்த விலஷணன்-அத்ர இயமேவ -வேத விதாம் பிரக்ரியா -வேத அர்த்த விதாம் என்றவாறு
-வேதம் பிரமாணம் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அறிந்த ஆசார்யர்கள் மார்க்கம்
அசித் வஸ்து –மூல பிரக்ருதியின் பரிமாணங்கள் -இவற்றை விட அத்யந்த விலஷணன் -சேதனன் -எதனால் –
ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் விட -ஞானம் அற்றவை
ஸ்ரீ மான் சிதசித உபாசிதௌ-சிருஷ்டிப்பது அவன் தன பிரயோஜனத்துக்கு -கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி -வாராய் ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆபரணங்கள்
நாஸ்திகர்-ஆஸ்ரித விரோதிகளை அளிக்க திவ்யாயுதங்கள்
வியாபகன் தாரகன் நியாமகன் சேஷி -அவன் -அத்யந்த விலஷணன்-
-இதித அமர கோசம் இத் தாமரை கோசம் தப்பாக நினைந்து தேட -கதை
யத பாகவதா உக்தம் -ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் மூன்று பிரமாணம் – -புருஷோத்தமன் -15–எந்த விதத்தில் வேறு பாடு காட்டி
-லோக்யதே அனன்ய எத்தை கொண்டு அறியப்படுகிறதோ லோக சப்தம் பிரமாணம் -புருஷ சப்தம் சேதனம் –ஷர சர்வாணி பூதானி -பக்த ஜீவன் -அசேதனங்கள் -இத்தால் –
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் -என்றது -அவன் அவதாரத்துக்கு அவதி இல்லையே -என்பதால் -கருணை கிருபை வற்றாதே –
கூடஸ்தர் -தலைவர் மாறு படாதவர் -கொல்லன் பட்டறை -கூடம் -விகாரம் அடையாதே -லோக த்ரயம் -த்ரிவித சேதனங்கள் த்ரிவித அசேதனங்கள் –
உட்புகுந்து –தரித்து -அவிகாராக -நியமித்து -ஈஸ்வரன் -புருஷோத்தமன் –

————————–

அத்ர இயமேவ வேத விதாம் பிரக்ரியா-வேத அர்த்த விதாம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் அறிந்த மகா ரிஷிகள் ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள்
அசித் வஸ்துப-ஞானம் அற்ற -பஞ்ச பூதங்கள் -ரூபம் ரசம் கந்தம் சப்தம் ஸ்பர்சம் -பிரகிருதி -பரிணாமம் –
அத்யந்த விலக்ஷணன் -சேதனன்-ஸ்வரூபத்தயா – ஞானம் -உள்ளது -அசித் பரார்த்தம் -கடம் தனக்கு ஞானம் இல்லை –
பரார்த்தகா -இருக்கும் -சதத நித்யம் -கல்விதாம் க்ஷேத்ரம் -அசேதனம்
ஜீவன் -ஸ்வரூபத்தாய வேறு பட்டவன் / ஸ்வபாவதக மாறுபட்டவர் -தர்ம பூத ஞானம் உண்டே –இரண்டாலும் அத்யந்த விலக்ஷணன் –
பிரத்யக் ஆத்மா -அவை பராக் -தன்னுடைய பிரகாசத்துக்கு தானே ஜீவாத்மாக்கு
சேதனன் மூவகை -பாத்தன் முத்தன் நித்யன் -மூவரை விட அத்யந்த விலக்ஷணன் -பர ப்ரஹ்மம் –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்-கல்யாணைக ஏகத்வம்-உபய லிங்கம்

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ மன்னார்குடி ராஜகோபாலாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–சாரீரக உத்தர த்விகத்துக்கும் வீடுமின் முற்றத்துக்கும் – ஐகார்த்யம் -இதில்-எட்டாம் பாட்டு அங்க பாதார்த்தமாகவும் /ஒன்பதாம் பாட்டும் பத்தாம் பாட்டும் சதுர்த்த அத்யாய பாத சதுஷ்ட்ய அர்த்தமாகவும் / நிகமப் பாட்டு இத்திருவாய் மொழியில் ப்ரதிபாதித்தமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ அனுப்பந்தி ஸுலப்யாதி குணங்களுக்கும்- நிரூபணம்–

September 15, 2017

எட்டாம் பாட்டு அங்க பாதார்த்தமாகவும்
இப்படி முதல் எட்டு பாட்டுக்களும் த்ருதீய அத்யாயர்த்தமாகவும்
ஒன்பதாம் பாட்டும் பத்தாம் பாட்டும் வதுர்த்த அத்யாய பாத சதுஷ்ட்ய அர்த்தமாகவும்
இப்படி பத்து பாட்டுக்களும் உத்தர த்விக அர்த்தமாய் இருக்கும் –
நிகமப் பாட்டு இத்திருவாய் மொழியில் ப்ரதிபாதித்தமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ அனுப்பந்தி ஸுலப்யாதி குணங்களுக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கும் –

————————

எட்டாம் பாட்டுக்கும் அங்க பாதத்துக்கு ஐகமத்யம் உண்டான படி –
இப்பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
வித்யை கர்ம கர்த்ரு பூதாத்ம ஞான ரூபதயா கர்மாங்கம்-கர்ம மோக்ஷ சாதனம் என்று சங்கித்து கர்த்ரு பூதாத்மா ஞானம் கர்மாங்கமே ஆகிலும் தத் விலக்ஷண
பரமாத்மா ஞான ரூப வித்யை கர்ம அங்கம் இல்லாமையாலும் யஞ்ஞ தாநாதி கர்மங்கள் வித்யா அங்கதயா ஸ்ருதி சித்தமாகையாலும் வித்யை கர்ம அங்கம் அன்று –
கர்மமே வித்ய அங்கமாகையால் வித்யை மோக்ஷ சாதனம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
கர்ம அங்க உத்கீதாதிகளில் ரசதமத்வாதி ப்ரதிபாதக வாக்கியங்கள் ஜூஹ்வாதிகளை ப்ருத்வீத்வாதிநா ஸ்துதிக்கும் கணக்கிலே உத்கீத ஸ்துதி பரங்கள் என்று சங்கித்து –
ஜூஹ்வாதி விதி போலே உத்கீதாதி விதி சந்நிஹிதம் இல்லாமையாலும் -உத்கீதாதி களுக்கு ரசதமத் வாதிகள் பிரமணாந்தரா ப்ராப்தங்கள் ஆகையாலும்
ஸ்துதி பரங்கள் அன்று -ரசதமத்வாதி த்ருஷ்ட்டி விதாயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
வேதாந்தங்களில் ஸ்ருதமான ஆக்யாநங்கள் பாரிப்லவே விநி யுக்தங்கள் என்று சங்கித்து -சில ஆக்யா நங்களை பாரிப் லவத்திலே விசேஷிக்கையாலே
வேதாந்த சித்த ஆக்யானங்கள் வித்யா விசேஷ ப்ரதிபாதநார்த்தங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
க்ருஹிவ்யதிரிக்தாஸ்ரமிகளில் யஜ்ஞ தாநாதிகள் இல்லாமையாலே தத் அங்க வித்யா அனுஷ்டானம் அவர்களுக்கு கூடாது என்று சங்கித்து
யஜ்ஞ தாநாதி ரூப அங்கங்கள் இல்லா விடிலும் தத் தத் ஆஸ்ரம உசித கர்மங்கள் அங்கமாய் தத் ஸாத்ய வித்யை கூடும் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
க்ருஹிகளுக்கும் யஞ்ஞாதி நிரபேஷமாகவே வித்யா அனுஷ்டானம் என்று சங்கித்து -யஞ்ஞாத் யங்கத்வம் ஸ்ருதி சித்தமாகையாலே
யஞ்ஞாத் அபேக்ஷம் வித்யா அனுஷ்டானம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
க்ருஹி களுக்கு கரண வியாபார ரூபமான கர்ம அனுஷ்டானமும் தத் உபரதி ரூபமான சமாதிகளும் விருத்தமாகையாலே
அவர்களுக்கு சமாதிகள் வித்யா அங்கதயா அனுபாதேயங்கள் என்று சங்கித்து -நிஷித்த விஷய நிவ்ருத்தி ரூபமான ஸமாதிகளுக்கும் விகித விஷய
ப்ரவ்ருத்தி ரூபமான கர்மங்களுக்கும் விரோதம் இல்லாமையாலே சமாதிகள் வித்யா அங்கதயா உபாதேயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
பிராண வித்யா நிஷ்டனுக்கு ஸர்வதா சர்வாந் நாநுமதி என்று சங்கித்து சர்வாந்நாநுமதி ப்ராணாத்ய யாபத்தியிலே ஒழிய ஸர்வதா கூடாது என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
வித்யா அங்கங்களான கர்மங்கள் கேவல ஆஸ்ரம அங்கங்கள் அன்று -நித்ய அநித்ய சம்யோக விரோதம் பிரசங்கிக்கையாலே -என்று சங்கித்து –
ஏக விநியோகத்தாலே உபய அங்கத்வம் உண்டாகில் நித்ய அநித்ய சம்யோக விரோதம் பிரசங்கிக்கும் -இவ்விடத்தில் விநியோக ப்ருதக்த்வேந
ஜீவனாதிகார காமனாதிகாரம் போலே விரோதம் இல்லாமையாலே கேவல ஆஸ்ரம அங்கமும் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
அநாஸ்ரமிகளான விதுராதிகளுக்கு ஆஸ்ரம தர்மேதி கர்த்த வ்யதாகமான ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்று சங்கித்து
அநாஸ்ரமிகளான ரைக்வ பீஷ்மாதிகளுக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யா அனுஷ்டானம் காண்கையாலும் விதுராதிகளுக்கு தானாதிகளான
வித்யா சாதனங்களாக சில கர்மங்கள் உண்டாகையாலும் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரமுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
தசம அதிகரணத்தில் –
நைஷ்டிக வைகானச பரிவ்ராஜ காத்ய ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்கும் விதுராதி ந்யாயேந ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் உண்டு என்று சங்கித்து
ஆஸ்ரம தர்ம பஹிஷ்க்ருதர்களுக்கு பிராயச் சித்தா பாவ ஸ்ரவணத்தாலும் சிஷ்டப் பஹிஷ்காரத்தாலும் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாசனம் வீர்ய வத்தரத்வ பல காமனான யஜமானனாலே தஹராத் யுபாசனம் போலெ அநுஷ்டேயம் என்று சங்கித்து
கோதோஹநாதி களைப் போலே இந்த உபாசனம் கர்ம அங்க ஆச்ரயமாகையாலே கர்மங்களை போலே ருத்விக் கர்த்ருகம் என்று நிர்ணயித்தார்
துவாதச அதிகரணத்தில் –
பால்யங்க பாண்டி த்யஞ்ச நிர்வித்யாத முநி -என்கிற இடத்தில் முநி சப்த யுக்தமான மௌனம் மனன ரூபம் ஆகையாலே மந்தவ்ய என்கிற இடத்தில் போலே
மனனம் அநு வதிக்கப் படுகிறது என்று சங்கித்து ஸ்ரவண ப்ரதிஷ்டார்த்தமான மனனம் ப்ராப்தமானாலும் ஸூபாஸ்ரய சமசீலந ரூப மனனம் பிராப்தம் இல்லாமையால்
ஏவம் வித மனனம் வித்யா சஹகாரித்வேந விதிக்கப் படுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
பால்யேந திஷ்டா சேத்-என்கிற இடத்திலும் உபாசகனுக்கு விதிக்கப் படுகிற பாலா கர்மம் காமசாராதிகள் ஆகையால் அவைகளும் வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே உபாதேயம் என்று
சங்கித்து -துஸ்சரிதம் வித்யோத்பத்தி விரோதி த்வேந ஸ்ருதமாகையாலும் பாண்டித்ய ப்ரயுக்த ஸ்வ மஹாத்ம்யா அநா விஷ்கரணம்
பால்ய சப்தார்த்தம் ஆகையாலும் கர்மசாராதிகள் அனுபாதேயம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தச அதிகரணத்தில் –
அநாமுஷ்மிக பல உபாசனங்கள் ஸ்வ சாதனா பூத கர்ம அனுஷ்டான அனந்தரம் நியதி உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன வென்று சங்கித்து பிரதிபந்தகம் உண்டாகில்
விளம்பேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன பிரதிபந்தகம் இல்லையாகில் அவிளம்பேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச தச அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம வித்யைகள் மஹாதிசய சாலிகளாகையாலே ஸ்வ சாதநீ பூத கர்ம அனுஷ்டான அனந்தரம் நியம உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று சங்கித்து அவைகளுக்கும்
ப்ரஹ்ம விதபஸாராதி களான அதி க்ரூரமான பிரதிபந்தகங்கள் சம்பாவிதங்கள் ஆகையாலே அநியமேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று நிர்ணயித்தார் –

இதில் த்விதீய -த்ருதீய ஏகாதச அதிகாரணங்கள் ப்ராசங்கிகங்கள்–அவசிஷ்ட துவாதச அதிகாரணந்த்தில் -பத்து அதிகாரணத்தாலே
விதியையே மோக்ஷ சாதனம் என்றும் -தத் ஆஸ்ரம உசிதமான கர்மங்களே தத் தத் ஆஸ்ரமிகளுடைய வித்யைகளுக்கு நியதி அங்கங்கள் என்றும்
அநாஸ்ரமிகளான விதுராதிகளுக்கு தபோ தாநாதிகளான கர்மங்கள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் -சமாதிகள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் –
சம விசேஷ ரூபமான துஷ்ட அன்ன பரிஹாரமும் வித்யா அங்கம் என்றும் -வித்யா அங்கங்களுக்கே ஆஸ்ரம அங்கத்துவம் உண்டு என்றும்
ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்குக் கேவல தபோ தாநாதிகள் வித்யா அங்கம் இல்லாமையால் வித்யையில் அன்வயம் இல்லை என்றும் –
ஸூபாஸ்ரய சமசீலந ரூபமான மனனம் என்ன பாண்டித்யா அநாவிஷ்கரண ரூபமான பால்யம் என்ன இவைகள் அங்கம் என்றும் அங்கங்களை நிரூபித்து –
அவசிஷ்ட சதுர்த்தச பஞ்ச தச அதிகரணங்களால் பிரதிபந்தகம் அற்ற தசையில் அங்கங்களால் அங்கியான உபாசன நிஷ்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார் –

இப்படி நிரூபித்த அர்த்தத்தில் ப்ராசங்கிகமான அதிகரண த்ரயத்தையும் உபேக்ஷித்து அவசிஷ்ட துவாதச அதிகரண அர்த்தத்தை –
உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிட் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே–என்று மனனாதி ஹேதுவான மனஸ்ஸூம்
ஸ்துத்யாதி ஹேதுவான வாக்கும் -பிரணாமாதி கரணமான காயமுமாய் இருந்துள்ள இம்மூன்றையும் இவற்றினுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி பிரயோஜனத்தையும் நிரூபித்து
இதர விஷய அன்வயத்தை தவிர்த்து ஸ்வாமியான ப்ராப்த விஷயத்திலே ஒதுக்கு -என்று அங்க ஸ்வரூபத்தையும்
அங்கங்களாலே அங்கி சித்தி தசையையும் அருளிச் செய்து இப்பாட்டாலே வெளியிட்டு அருளினார் -அது எங்கனே என்னில் –
வித்யையே மோக்ஷ சாதனம் என்று பிரதம அதிகரணத்தில் நிரூபித்த அர்த்தம் -இறை யுள்ளில் ஒடுங்கே-என்று அவன் விஷயத்தில் ந்யஸ்த பரனாய் இரு -என்று
சித்த உபாய சுவீகார ரூபமான ஞான விசேஷத்தையே தஞ்சமாக அருளிச் செய்கையாலே யுக்தமாயிற்று –
சதுர்த்த பஞ்சம நவம அதிகரணங்களில்
வானப்ரஸ்த பரிவ்ராஜகர்களுக்கு தத் தத் ஆஸ்ரம உசிதமான கர்மங்கள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் க்ருஹிகளுக்கு ஸ்வ ஆஸ்ரம உசிதமான யஞ்ஞாதிகள் அங்கம் என்றும்
விதுராதிகளுக்கு தாநாதிகம் வித்யா அங்கம் என்றும் -நிர்ணயித்த அர்த்தம் -அகிஞ்சனான ந்யாஸ வித்யா நிஷ்டனுக்கு ப்ரயோஜனாந்தர சாதனாந்தர வைமுக்யத்தை –
உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிக்கெடுத்து -என்று அங்கமாக விதிக்கையாலே தன முகேந தத் தத் அதிகார அநு குண அங்க அனுஷ்டானத்தாலே
வித்யா நிஷ்பத்தி வரும் என்று சொல்லிற்றாய் அத்தாலே ஸூசிதமாயிற்று –
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில்
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபங்களான கர்ம சமாதிகளுக்கு விஹித நிஷித்த பேதேந விரோதம் இல்லை என்று நிர்ணயித்த அர்த்தமும் –
உள்ளம் உரை செயல் -இத்யாதியாலே பிரதிகூல விஷய நிவ்ருத்தியையும் அனுகூல விஷய ப்ரவ்ருத்தியையும் விதிக்கையாலே வ்யக்தமாக ஸூசிதம் –
மநோ வாக் காயங்களை அனுஷிதா விஷயங்களில் நின்றும் மீட்க வேணும் என்று விதிக்கிற இச்சந்தையாலே தானே
சப்தமாதி கரண யுக்தமான நிஷித்த பாஷாணம் பரிஹார்யம் என்கிற அர்த்தமும் ஸூசிதமாயிற்று –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஒரு தர்மத்துக்கே வித்யா அங்கத்தவமும் ஆஸ்ரம அங்கத்தவமும் கூடும் என்று நிரூபித்த அர்த்தம் -இதர விஷயங்களில் உள்ள
மநோ வாக் வ்ருத்திகளையே பகவத் விஷயத்திலும் ஒடுக்கச் சொல்லி விதிக்கையாலே ஸூசிதமாகலாம்-
தசம அதிகரணத்தில் –
ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்கு வித்யா அதிகாரம் இல்லை என்று நிரூபித்த அர்த்தம் -உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிக் கெடுத்து -என்று
நிஷித்த விஷயங்களை அவஸ்ய பரிஹரணீயன்கள் என்று தத் க்ரூர்யம் யுக்தமாய் பாத்தாலே ஸூசிதம் –
துவாதச அதிகரணத்தில் –
நிர்ணீதமான ஸூபாஸ்ரய சம்சீல நத்தினுடைய கர்த்தவ்யத்வமும்-இதர விஷய நிஷ்டமான
மநோ விருத்தியை பகவத் விஷயம் ஆக்கச் சொல்லி விதிக்கையாலே ஸூசிதம் என்று காணலாம் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
காமசாரம் பால்ய சப்தார்த்தம் அன்று -ஸ்வ மஹாத்ம்யா நாவிஷ்கரணமே பால்ய சப்தார்த்தம் என்று நிரூபித்த அர்த்தமும் கை வந்த படி செய்ய ஒண்ணாது
என்று நிஷித்த நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற இச்சந்தையாலே ஸூசிதமாகலாம் –
சதுர்தச பஞ்ச தசங்களில் நிரூபித்தமான அங்க நிஷ்பத்த்ய நந்தரமே பிரதிபந்தகம் உண்டாகில் அங்கி நிஷ்பன்னமாக மாட்டாது –
பிரதிபந்தகம் அற்றால் அங்கி நிஷ்பன்னமாம்-என்கிற அர்த்தமும் -நிஷித்த விஷய நிஷ்ட மநோ வாக் வ்ருத்தி ரூப பிரதிபந்தகம் அற்றே
பகவத் ஆஸ்ரயணம் பண்ண வேணும் என்று சொல்லுகையாலே ஸூசிதம் –

ஆக இப்படி எட்டாம் பாட்டுக்கும் அங்க பாதத்துக்கு ஐகமத்யம் யுண்டு என்று ஸூஷ்ம தர்சிகளுக்கு ஸூக்ரகமாக அறியலாம் படி ஸங்க்ரஹேண உபபாதித்தம் ஆயிற்று –

———————-

இனி மேல் சதுர்த்த அத்யாயத்துக்கும் மேல் இரண்டு பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டான படி –
இதில் ஒன்பதாம் பாட்டு பிரதம த்விதீய பாதார்த்தமாகவும்
பத்தாம் பாட்டு த்ருதீய சதுர்த்த பாதார்த்தமாகவும் இருக்கும் –

இதில் பிரதம பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
மோக்ஷ சாதநீ பூத ஞானம் சக்ருதா வ்ருத்தம் என்று சங்கித்து நிரந்தர த்யான ரூபமான ஞானமே மோக்ஷ சாதனம் என்று
ஸ்ருதி சித்தமாகையால் அஸக்ருத் கர்த்தவ்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
ஆத்மேத்யேவோபாஸீத-இதி வாக்ய விசேஷ பிரதிபன்னமான உபாசன விசேஷத்திலே அந்யத்வேண ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் என்று சங்கித்து
அவ்விடத்திலும் ஆத்மத்வேந உபாஸ்யம் என்று நிர்ணயித்தார்
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
மநோ ப்ரஹமேத் யுபாஸீத -இத்யாதி ப்ரதிகோபாசனங்களில் ப்ரஹ்ம உபாசனத்தவ சமயத்தாலே உபாசித்துராத்மத்வேந ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் என்று சங்கித்து
அந்த உபாசனங்களில் ப்ரதீகமான மந ப்ரப்ருதிகள் உபாஸ்யமாகையாலும் ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் இல்லாமையாலும்
இவ்விடங்களில் ஆத்மத்வேந ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் அன்று என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
பல சாதனத்வேந உத்க்ருஷ்டமான உத்கீதாதி த்ருஷ்ட்டி ஆதித்யாதிகள் என்று சங்கித்து ஆதித்யாதிகளே பலப்ரததயா உத்க்ருஷ்டங்கள் ஆகையாலே
உத்கீதாதிகளிலே ஆதித்யாதி த்ருஷ்டியே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
உபாசனை அனுஷ்டானம் ஆஸீ நத்வ சாயா நத்வ ஸ்திதி கமணாத்ய வஸ்தைகளிலும் விசேஷா பாவாத் உபபன்னம் என்று சங்கித்து
சயா நாத்ய வஸ்தைகளில் ஏகாக்ரத்வ சம்பவம் அனுபண்ணம் ஆகையால் ஆஸீநத்வ அவஸ்தையில் ஒன்றிலுமே கடிக்கும் ஒன்றாகையாலும்
தத் அவஸ்தையிலேயே உபாசன அனுஷ்டானம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
பூர்வம் நிர்ணீத உபாசனம் ஏகாஹ மாத்ர சம்பாத்தியம் என்று சங்கித்து –
ச கல்வேவம் வர்த்தயன் யாவதாயுஷம் -என்கிற ஸ்ருதியின் படியே -ஆப்ரயாணம் அனுவர்த்த நீயம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
வித்யா பலத்வேந ச்ருதங்களான பூர்வ உத்தராகங்களினுடைய அஸ்லேஷ விநாசங்கள் -ந புக்தம் -இத்யாதி வசன விரோதத்தாலே
வித்யா ப்ரஸம்ஸார்த்தங்கள் என்று சங்கித்து -அஸ்லேஷா விநாசங்கள் வித்யா பலத்வேந சுருதி பிரதிபண்னங்கள் ஆகையாலும்-
ந புக்தம் -இத்யாதி வசனங்கள் பல ஜனன சக்தி த்ரடிம ப்ரதிபாதன பாருங்கள் ஆகையாலும் ப்ரஸம்ஸார்த்தங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஸூக்ருதம் சாஸ்த்ர சித்தமாகையாலே வித்யா விரோதி அன்று என்று சங்கித்து ஸூக்ருதமும் அதிகாரி பேதேந வித்யா விரோதி என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
சர்வ பூர்வாகங்களும் வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே வினாசயங்கள் என்று சங்கித்து அநாரப்த கார்யங்களுக்கே அது உள்ளது என்று என்று நிர்ணயித்தார்-
தசம அதிகரணத்தில் –
அக்னி ஹோத்ராதி நித்ய நைமித்திக வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களும் தத் பலன்களும் அஸ்லேஷோக்த்யா அனுஷ்டானம் அப்ராப்தம் என்று சங்கித்து
வித்யா உத்பாதகங்களான ஸ்வ வர்ணாஸ்ரம உச்சித கர்மங்களுக்கு பாலாஸ்லேஷம் இல்லாமையால் அனுஷ்டானம் பிராப்தம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
பிராரப்த கர்ம விநாசம் வித்யா யோனி சரீராவஸாநத்திலே நியமேந வருகிறது என்று சங்கித்து தச் சரீர அவசானத்திலே யாகிலும்
சராந்தர அவசானத்திலே யாகிலும் அநியமேந வரும் என்று நிர்ணயித்தார் –

த்வதீய பாத -பிரதம அதிகரணத்தில் –
வாங்மனசி சம்பத்யதே -என்று வாக்குக்கு மனஸ் சம்பத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற சுருதி வாக்கு மனா உபாதாநகம் அல்லாமையாலே மனசிலே
வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது அன்று -வாக் வ்ருத்தி மநோதீநை யாகையாலே தத் வ்ருத்தி சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று சங்கித்து –
மனசிலே வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தில் ப்ரதிபாதனமானாலே ஸம்பத்தி சுருதி ஸ்வாரஸ்யம் சித்திக்கையாலும் வாக்குக்கு மனஸ் ஸூ உபாதானம் அல்லாமையாலே
லயம் கூடாதே இருந்தாலும் மனஸோடு வாக் சம்யோகத்தைச் சொல்ல வந்தது ஆகையாலும் மனசிலே வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் –
மன ப்ராணே-என்கிற இடத்தில் அன்ன ப்ராக்ருதமாகச் சொல்லப் படுகிற மனஸூக்கு அன்ன ப்ரக்ருதிக பூதாப் ப்ரக்ருதிகமான பிராணன் காரணமாக் கூடுகையாலே
பரம்பரையா ஸ்வ காரணே லயரூப சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று சங்கித்து
மன ப்ராணன்கள் அகங்கார ஆகாச விகாரங்கள் ஆகையாலும் அந்நாப் விகாரங்கள் இல்லாமையாலும் பரம்பரையா காரண லய ஸம்பத்தி ப்ரதிபதன பரம் அன்று –
பூர்வ உக்தரீத்யா சம்யோக மாத்ரத்தைச் சொல்லுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
பிராணாஸ் தேஜஸி -என்கிற இடத்தில் கேவல தேஜஸ்ஸிலே பிராண ஸம்பத்தி என்று சங்கித்து ஜீவனோடே கூட தேஜஸ்ஸிலே பிராண ஸம்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தி அதிகரணத்தில் –
தேஜஸ் சப்த மாத்ர ஸ்ரவணத்தாலே ஜீவ சம்யுக்த ப்ராணனுக்கு கேவல தேஜஸ் ஸம்பத்தி என்று சங்கித்து தேஜ உபலஷித சர்வ பூதங்களிலும் ஸம்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார்-
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு அத்ரைவ அம்ருதத்வ வசனத்தாலே உதக்ராந்தி இல்லாமையால் அப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கே உதக்ராந்தி என்று சங்கித்து ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கும்
நாடீ விசேஷத்தாலே உதக்ரமணம் சுருதி சித்தமாகையாலே அவனுக்கும் அது உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்டா அதிகரணத்தில் –
ஜீவ பரிஷ்வக்தங்களான பூத ஸூஷ்மங்களில் ஸூக துக்க உபபோக ரூப கார்யம் காணாமையாலே அவற்றுக்குப் பரமாத்மா ஸம்பத்தி இல்லையென்று சங்கித்து
ஸூஷூப்தி பிரளய தசைகளில் போலே பரமாத்மா சம்பத்தியால் ஸூக துக்க உபபோக ஆயாச விஸ்ரம ரூப கார்யம் உதக்ரமண தசையிலும் உண்டாகையாலே
தேஜ பரஸ்யாம் தேவதாயாம் -என்று சுருதி ப்ரதிபன்னமான ஜீவ சம்யுக்த பூத ஸூஷ்மங்களுக்கு உள்ள பரமாத்மா சம்பத்தியை இல்லை செய்ய ஒண்ணாது என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
பூர்வ யுக்தமான பரமாத்மா ஸம்பத்தி காரணா பத்தி ரூபை என்று சங்கித்து
வாங்மனசி சம்பத்யதே -என்கிற இடத்தில் சம்பத்யதே -என்கிற பதம் சம்சாரக்க விசேஷ வாசியாகையாலும் அநு ஷக்தமான அந்தப் பதத்துக்கு அபிதான வை ரூப்யத்தில்
பிரமாணம் இல்லாமையாலும் சம்சர்க்க விசேஷாபத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஸதாதிகையான மூர்த்தன்ய நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்கிற நியமம் இல்லை -தோன்றிற்று ஒரு நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் உள்ளது என்று சங்கித்து
தயோர்த்வ மாயன்னம்ருதத்வமேதி -என்று மூர்த்தன்ய காடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்று சுருதி சொல்லுகையாலே நியமேந மூர்த்தன்ய நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
உதக்ரமண அனந்தரம் ரஸ்ம்யநு சாரேண கத்தி என்கிற நியமம் இல்லை -நிசிம்ருதனான ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு அது கிடையாமையாலே என்று சங்கித்து
நிசியிலும் ரஸ்மி சம்பவ ப்ரதிபாதக சுருதி இருக்கையாலே நிசிம்ருதனாகிலும் ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு ரஸ்ம்யநு சாரேண கைமணம் நியதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
தசம அதிகரணத்தில் –
நிசா மரணம் சாஸ்த்ர கர்ஹிதம் ஆகையால் அப்போது ம்ருதனுக்கு ப்ரஹ்ம பிராப்தி இல்லை என்று சங்கித்து கர்மா சம்பந்தம் யாவது தேஹ பாவியாகையாலே
கர்மா விநாச அனந்தரம் சம்சாரம் கூடாமையாலும் நிசா மரண க்ரஹை அவித்வத் விஷயை யாகையாலும் நிசா ம்ருதனுக்கும் ப்ரஹ்ம பிராப்தி உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில்
தஷிணாயன ம்ருதனுக்கு சந்த்ர பிராப்தி ஸ்ரவணத்தாலும்-சந்த்ர பிராப்தி யுடையவர்களுக்குப் புநரா வ்ருத்தி ஸ்ருதை யாகையாலும் அக்காலத்தில்
ம்ருதர்களுக்கு ப்ரஹ்ம பிராப்தி இல்லை என்று சங்கித்து பித்ருயாண பதத்தால் சந்த்ர பிராப்தி உடையவர்களுக்கே புநரா வ்ருத்தி ஒழிய சந்த்ர பிராப்தி
உடையவர்களுக்கு எல்லாம் புநரா வ்ருத்தி உண்டு என்கிற நியமம் இல்லாமையால் ப்ரஹ்ம பிராப்தி யுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –

இதில் பிரதம பாதத்தில்
முதல் அதிகரண ஷட்கத்தாலே உபாசன ஸ்வரூப சோதனத்தைப் பண்ணி ஏழாம் அதிகரணம் தொடங்கி
மேல் உள்ள அதிகரண பஞ்சகத்தாலே -ஏதத் தேஹ சம்பந்த தசையில் யுள்ள வித்யா பலத்தை நிரூபித்தார்
த்வதீய பாதத்தில் –
உதக்ராந்தி நிரூபணம் பண்ணினார்
இப்படி பாத த்வயத்தாலே நிரூபித்த அர்த்தத்தை –
ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் பின்னும் ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே-என்று ஸ்வாமியானவன் இடத்திலே அப்ருதக் சித்த பிரகாரதயா அந்தர்பவிக்கவே
ஆத்மாவினுடைய அஞ்ஞானாதி ஸ்வபாவ சங்கோசமும் தத் தேதுவான அவித்யாதிகளும் எல்லாம் விட்டுக் கழியும் –
பின்னையும் ஆரப்த சரீர விசேஷத்தினுடைய முடிவைப் பார்த்து அத்தை விடும் பொழுது எண்ண வேணும் -என்று ஆழ்வாரும் வெளியிட்டு அருளினார் -அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வாமியானவன் இடத்திலே அப்ருதக் சித்த பிரகார தயா அந்தர்பவித்து பஜிக்கவே என்று சொல்லுகிற -ஒடுங்க அவன் கண் -என்கிற முதல் அடியாலே
பிரதமபாத அதிகரண ஷட்க நிரூபிதமான உபாசன ஸ்வரூப சாதனம் பண்ணின அம்சம் ஸூசிதமாயிற்று –
ஒடுங்கே -என்கிற அம்சத்தை உரையில் பஜன பரமாகவும் யோஜித்தமை ஸ்பஷ்டமாய் இருக்கும் -ஈடு சதுர்விம்சதி சஹஸ்ரம் முதலான வியாக்யானங்களிலும் –
பஜநம் எளிதானாலும் -என்றும் -பஜனமாவது தான் தனக்காகத் தந்த கரணங்களை அவனுக்கு கொடுக்கை -என்றும் யுக்தமாகையாலே இச்சந்தை
பஜன பரமாகவே முன்புள்ள முதலைகளும் வ்யாக்யானம் பண்ணினமை ஸித்தமாய் இருக்கும்
வீடுமின் முற்றவும் -பிரபத்தி பரம் -பத்துடையடியவர் -பக்தி பரம் என்கிற வ்யவஸ்தைக்கு இது விருத்தம் அன்றோ என்னில்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு முன்புள்ள முதலிகள் இப்படி நிர்வகித்தார்களே யாகிலும் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு இவ்வருகுள்ள முதலிகள் இரண்டும் பக்தி பரம் என்று
நிர்வஹிக்கையாலும் வ்யாக்யாதாக்கள் அனைவரும் பஜன பரம் என்று தோற்றும்படியே வ்யாக்யானம் பண்ணுகையாலும் விரோதம் இல்லை –
ஆனால் வீடுமின் முற்றவும் -பக்தி பரமாயும் இச்சந்தை பஜன பிரகார ப்ரதிபாதன பரமாயும் இருந்ததே யாகிலும் ஸாத்ய பக்தி ப்ரதிபாதன பரம்
இத்திருவாய் மொழி என்று வீடுமின் முற்றவும் ப்ரவேசத்திலே க்ரந்தக்காரர் தாமே நிர்ணயம் பண்ணுகையாலே இச்சந்தை
சாதன பக்தி பிரகார ப்ரதிபாதன பர அதிகரண ஷட்க அர்த்த ஸூசகமான படி எங்கனே என்னில் –
நாதமுனி ப்ரப்ருதிகளான நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் அனுஷ்டித்த ஸாத்ய பக்திக்கும் உபாசகன் அனுஷ்டிக்கிற சாதன பக்திக்கும் சாதனத்வ புத்தி ராஹித்ய சாஹித்யங்களால்
வந்த பேதம் ஒழிய ஸ்வரூப வைலக்ஷண்யம் இல்லாமையாலும் யம நியம பிராணா யாமாதிகள் என்ன-கீர்த்தன யஜன நமஸ்காராதிகள் என்ன –
ஸூ சிதேசா வஸ்தாபித சேலா ஜின குசோத்தர ரூப ஆசனம் என்ன -ஏகாக்ர சித்ததா வஸ்தானம் என்ன -இவை முதலான அனுஷ்டானமும்
இரண்டுக்கும் ஒத்து இருக்கையாலும் இச்சந்தை ஸாத்ய பஜனத்தைச் சொன்னாலும் சாதன பஜன பிரகார ஸூகாத்வம் யுண்டாகத் தட்டில்லை-

இனி ஏழாம் அதிகரணம் தொடங்கி மேலுள்ள அதிகரண பஞ்சகத்தாலே நிரூபித்த ஏதத் தேஹ சம்பந்த தசையில் யுள்ள வித்யா பலாம்சமும் –
ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் -ஆகந்துகங்களாய் ஸ்வரூப ப்ரயுக்தம் அன்ரிக்கே இருக்கிற அவித்யா கர்ம வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி சம்பந்தங்கள் எல்லாம் விட்டுப் போம் -என்று
வித்யா பலமான சகல விரோதி நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற இச்சந்தையாலே ப்ரகாசிதம் என்னும் இடம் ஸ்புடமாக அறியலாம் –
சரீர விஸ்லேஷ தசையை எண்ணுங்கோள்-என்று விதிக்கிற -ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே -என்கிற சந்தையாலே உதக்ராந்தி பாதார்த்தம் கார்த்ஸ்ந்யேந ஸூசிதமாயிற்று –
இதில் பிரதம அதிகாரணம் தொடங்கி அஷ்டம அதிகரண பர்யந்தம் நிரூபித்த
சர்வ இந்திரிய பூத ஸம்பத்தி ரூப உதக்ரண அம்சம் -ஆக்கை விடும் -என்கிற அளவால் யுக்தமாயிற்று –
நவம அதிகரணம் தொடங்கி மேல் மூன்று அதிகரணத்தால் பிராரப்த கர்ம அவசான காலமே மோக்ஷ காலம் என்று நிர்ணயித்த அம்சமும்
க்ருதக்ருத்யனான அதிகாரிக்கு சரீர விஸ்லேஷ காலத்தை விசேஷம் இன்றிக்கே எப்போது வருகிறதோ என்று சிந்தி -என்கிற
விடும் பொழுது எண்ணே -என்கிற அளவால் ஸூசிதமாயிற்று –

இப்படி ஒன்பதாம் பாட்டுக்கும் சதுர்த்த அத்யாய பிரதம த்விதீய பாதங்களுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடத்தை உபபாதித்தோம் –

——————————-

இனிமேல் த்ருதீய துரீய பாதங்களுக்கு பத்தாம் பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டாம்படியை -தெரிவிக்கிறோம் –
த்ருதீய பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தியில் அர்ச்சிராதி மார்க்கமும் -பின்னையும் சில மார்க்காந்தரங்களும் நைரபேஷ்யேண சாந்தோக்ய வாஜசநே யாதிகளிலே ச்ருதங்களாகையாலே
மார்க்கங்கள் விகல்பேந வருகிறது என்று சங்கித்து -சர்வ அவஸ்தலங்களிலும் அர்ச்சிராதி பூதங்களான ஆதித்யாதி புருஷர்கள் வழி நடத்துகிறவர்களாகக் காண்கையாலே
அர்ச்சிராதி மார்க்கமே ப்ரத்யபிஞ்ஞாதம் ஆகையால் மார்க்கம் ஏகம் என்று சித்திக்கையாலும் அத்தால் அந்நியத்ர உக்தங்களுக்கு
அந்நியத்ர உபஸம்ஹாரம் ப்ரமாணிகம் ஆகையாலும் அர்ச்சிராதி மார்க்க ஏணைவ முக்தஸ்ய ப்ரஹ்ம ப்ராப்யர்த்த கமனம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
பாட க்ரமத்தாலே வருண இந்திர ப்ரஜாபதிகளுக்கு வாயு வனந்தரம் நிவேசம் யுக்தம் என்று சங்கித்து பாட க்ரம அபேக்ஷயா அர்த்த க்ரமம் பலிஷ்டமாகையாலே
மேகோதா வர்த்தித்தவ ரூப சம்பந்தத்தால் வித்யுத் உபரி வர்ண இந்த்ராதிகளுக்கு நிவேசம் யுக்தம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
அர்ச்சிராதிகள் மார்க்க சிஹ்னங்கள் என்று சங்கித்து கமயித்ருத்வம் ச்ருதமாகையாலே அர்ச்சிராதிகள் ஆதி வாஹிக புருஷர்கள் என்று நிர்ணயித்தார்-
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம உபாசகனுக்குப் பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம ப்ராப்த்யர்த்தம் தேசாந்தர கமனம் அநபேஷிதம் ஆகையால் ப்ரஹ்ம உபாசகர்களுக்கு அர்ச்சிராதி மார்க்கம் இல்லை –
ப்ரதீக உபாசகர்களுக்கே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் உள்ளது என்று சங்கித்து
தேச விசேஷ அவச்சின்ன ப்ரஹ்ம பிராப்தி யுடையவனுக்கே அவித்யா நிவ்ருத்தி சுருதையாகையாலே நிஷ்க்ருஷ்ட ப்ரஹ்ம சரீர ஜீவா உபாசகர்களுக்கும்
ஜீவ சரீர ப்ரஹ்ம உபாசகர்களுக்குமே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –

முக்த ஐஸ்வர்ய பிரகார சிந்தனம் பண்ணுகிற துரீய பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம ஸம்பத்தி யுடையவனுக்கு ஸ்வரூபம் நித்யாவிர்பூதமாய் இருக்கையால் அதுக்கு ஆவிர்பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது –
அபூர்வமாய் இருபத்தொரு ஆகார நிஷ்பத்தியே உள்ளது என்று சங்கித்து -அபஹத பாப்மத்வாதி குணக ஆத்ம ஸ்வரூபம் அவித்யா திரோஹிதமாகையால்
தந் நிவ்ருத்தயா எப்போதும் உள்ள ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
முக்தன் ப்ரஹ்ம அனுபவ தசையில் ப்ரஹ்மத்தை விபக்தமாக அனுபவிக்கிறான் என்ன வேணும் -சுருதி சதங்களாலே தத் திசையிலும் பேதம் காண்கையாலே -என்று சங்கித்து
-பிரகார பிரகாரி பேதத்தால் வந்த பேதத்தை சுருதி சதங்கள் சொல்ல வந்தது ஒழிய -தத்வம்ஸயாதி சுருதி சித்த விஸிஷ்ட ஐக்யத்தை பாதிக்க வந்தது அல்லாமையாலே
தத் பிரகார தயா அவிபக்தமாயே அனுபவிக்கிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
முக்தனுக்கு அபஹத பாப்மாத்வாதி குணவத்த் வந்தான் ஞானத் வந்தான் ஸ்வரூபம் என்று மத பேதத்தாலே சங்கித்து
உபயமும் சுருதி சித்தமாகையால் உபயமும் ஸ்வரூபம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
முக்தனுக்கு ஸ்ருதையான ஞாத்யாதி ப்ராப்தியில் ப்ரயத்தனாந்தர சாபேஷதை உண்டு என்று சங்கித்து
ஈஸ்வரனைப் போலே பிரயத்தன நிரபேஷமாகவே-ஞாத்யாதி பிராப்தி யுள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
கர்ம சம்பந்தம் இல்லாமையால் முக்தன் அசரீரனாய் இருப்பன் என்றும் -கர்ம சம்பந்தம் இல்லாவிடிலும் கேவல இச்சையா சரீரனாயே இருப்பன் என்றும் சங்கித்து –
சங்கல்பம் யுண்டாகில் ச சரீரனாய் இருக்கிறான் -அது இல்லையாகில் அசரீரனாய் இருக்கிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
பரம சாம்யா பத்தி ஸ்ருதியாலே ஜகத் ஈஸ்வரத்வமும் முக்தனுக்கு யுண்டு என்று சங்கித்து -அது உள்ளது ஜகத் காரண பூத ப்ரஹ்ம மாத்ரத்துக்கே யாகையாலே
போக மாத்ர ஸாம்யமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
சரம ஸூத்ரம் -அதிகரண அந்தரமான பக்ஷத்தில் சப்தம அதிகரணமான அதில் –
ஸ்வதந்த்ரனான ஈஸ்வரன் கதாசித் புநரா வ்ருத்தியையும் பண்ணக் கூடும் என்று சங்கித்து -அநா வ்ருத்தி சுருதி சித்த மாகையாலும் ஸத்யஸங்கல்பனான ஈஸ்வரன்
ஸ்வ சங்கல்ப விருத்தமாகப் புநரா வ்ருத்தியைப் பண்ணாமையாலும் புநரா வ்ருத்தி வாராது என்று நிர்ணயித்தார் –

இப்படி இவ்விரண்டு பாதத்தாலேயும் நிஷ்கர்ஷித்த
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் தொடங்கி பரம வ்யோம பிரவேசாநந்தரபாவி ப்ரஹ்ம அனுபவ பர்யந்தமாய் யுள்ள பலத்தை -ஆழ்வாரும் –
எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன் தின் கழல் சென்றே -என்று ஆனந்த வழியில் சொல்லுகிற கணக்கிலே
எண்ணுக்கு அவ்வருகே பெருகி இருப்பதாய் அந்த ப்ரஹ்ம ஆனந்தத்தோடு சமானமான ஆனந்தாதி குணத்தை யுடைய அகாமஹத ஸ்ரோத்ரிய சப்த வாஸ்யமாய்
ஆவீர்பூத ஸ்வ ரூபமான விலக்ஷண ஆத்மவர்க்கம் என்ன -அஸங்க்யேயமாய் அபரிச்சின்னமான கல்யாண குணங்கள் என்ன -இவற்றை யுடையவனாகையாலே
நாராயண சப்த வாச்யனான ஸ்வாமியினுடைய ஆஸ்ரிதரைக் கைவிடாதபடி ஸ்திரமான திருவடிகளை ஆஸ்ரயி -என்று வெளியிட்டு அருளினார் –
இதில் நலம் என்று ஈஸ்வரனோடு ஒத்த ஆனந்தத்தை யுடையனாக முக்தனைச் சொல்லுகையாலே சர்வ ஸத்காரத்தால் வந்த ஈஸ்வர ஆனந்த சாம்யம் யுக்தமாய் –
அத்தாலே அர்ச்சிராதி புருஷ சதிகார ப்ரயுக்த ஆனந்தமும் சொல்லிற்றாக லபிக்கையாலே இச்சந்தையாலே அர்ச்சிராதி பாதார்த்தமும் ஸூசிதமாகலாம் –

சரம பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ஸ்வரூப ஆவிர்பாவமே முக்த தசையில் உள்ளது என்று நிர்ணயித்த அர்த்தம் -ஆவிர்பூத அபஹத பாப்மாத்வாதி குணக ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைக் காட்டுகிற
ஒண் பொருள் -என்கிற சந்தையாலே ஸ்புடமாக ஸூசிதமாயிற்று-
நாரணன் -என்கிற சப்தம் -சர்வ காலத்திலும் சேதன ஈஸ்வரர்களுக்குள்ள அப்ருதக் சித்த சம்பந்தத்தைக் காட்டுகையாலே
முக்த தசையில் அவிபாகேந ப்ரஹ்ம அனுபவமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்த த்வதீய அதிகரண அர்த்தம் ஸூசிதமாயிற்று –
ஒண் பொருள் -என்கிற இடத்தில் ஆத்ம வஸ்துவுக்கு ஒண்மையாவது அசங்கோசாத் அபஹத பாப்மத்வாதிகளும் ஞான ஸ்வரூபத்வமும் ஆகையால் உபயம் ஸ்வரூபம்
என்கிற த்ருதீய அதிகரண அர்த்தம் இச்சந்தையாலே ஸூசிதம் -இது உரையில் சப்தார்த்த நிர்வாஹ பிரகாரத்தில் கண்டு கொள்வது –
ஈடு முதலான வ்யாக்யானங்களில் -நலத்து ஒண் பொருள் -என்கிற பாதங்களுக்கு ஞானாதி குணகத்வமும் ஞான ஸ்வரூபமும் அர்த்தம் என்று வ்யாக்யானம்
பண்ணுகையாலே இப்பத த்வயத்தாலும் உபயமும் ஸ்வரூபம் என்கிற அதிகாரண அர்த்தம் சொல்லப் பட்டது என்று ஸ்புடமாக அறியலாம் –

ஒண்மைக்கு அபஹத பாப்மாத்வாதி குண அஷ்டக அந்தரகதமான ஸத்யஸங்கல்பத்வம் அர்த்தமாகையாலே
சங்கல்பாதேவ ஞாத்யாதி பிராப்தி என்கிற சதுர்த்த அதிகரண அர்த்தம் இச்சந்தையாலே ஸூசிதம் –
ஒண் பொருள் -என்கிற சப்தத்தாலே அபஹத பாப்மாத்வாத் யந்தரகதமான சத்யகாமத்வம் யுக்தமாயிற்று –
சத்யகாமத்துவமாவது -இச்சை யுண்டாகில் அவ்ப்ரதிஹதமாய் இருக்கை-
இப்படி சத்யகாமாத்வ உக்த்யா ஐச்சமாக சரீரத்வ அசரீரத்வங்கள் முக்தனுக்கு கூடும் என்கிற பஞ்சம அதிகாரண அர்த்தமும் –
ஒண் பொருள் -என்கிற சந்தையாலே தானே ஸூசிதமாகலாம் –
ஷஷ்ட அதிகரண நிரூபிதமான ஜகத் வியாபாரம் இன்றிக்கே போக மாத்ர ஸாம்யமே உள்ளது -என்கிற அர்த்தம் -அந்த ப்ரஹ்ம ஆனந்தத்தோடு ஒத்த
ஆனந்தத்தை உடையவன் என்று ஆனந்த மாத்ர சாம்யத்தைக் காட்டுகிற -அந்நலம்-என்கிற பாதத்தால் ஸூசிதம் –
சரம ஸூத்ரம் அதிகாரணாந்தரம் என்கிற பக்ஷத்தில் ஆஸ்ரிதரை ஒரு நாளும் வலுவை விடாத திண்மையை யுடைய திருவடிகள் என்று சொல்லுகிற –
திண் கழல் -என்கிற பதத்தாலே -ஈஸ்வர ஸ்வா தந்தர்ய சங்கீத புநரா வ்ருத்தியை
ஸத்யஸங்கல்ப காருண்யாதி குணவதீஸ்வர ஸ்வ பாவத்தாலே இவ்வதிகரண அர்த்தம் ஸூசிதம் –

இப்படி பத்தாம் பாட்டுக்கும் இப்பாத த்வயத்துக்கும் ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

——————————————–

இனி நிகமத்தில்
சேர்த் தடத் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் சீர்த் தொடை யாயிரத்து ஒர்த்த இப்பத்தே -என்று தடாகங்கள் சேர்ந்த திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான
ஆழ்வார் அருளிச் செய்த பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ உபயிகங்களான கல்யாண குணங்களால் தொடுக்கப் பட்டு இருந்துள்ள
ஆயிரம் திருவாய் மொழியிலும் வைத்துக் கொண்டு இப்பத்தை நிரூபியுங்கோள் -என்று
உத்தர தவிக்க ப்ரதிபாத்யமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ ப்ரதிபாதனம் இத்துருவாய் மொழி என்று தலைக்கட்டு அருளினார் –
ஈட்டிலே உபாஸக அனுக்ரஹத்தாலே உபாஸ்யனுடைய கல்யாண குணங்களைத் தொடுத்த என்று இறே-
சீர்த் தொடை -என்கிற சந்தைக்கு வ்யாக்யானம் செய்து அருளினது –

இப்படி வீடுமின் முற்றத்துக்கு உத்தர த்விகத்துக்கும் ஐகமத்யம் யுண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

ஆக அத்யாய சதுஷ்ட்யாத்மகமாய் –
ஷோடச பாதாத்மகமாய் –
ஷாட் பஞ்சாசததிகசத அதிகரணாத் மகமாய்
இருந்துள்ள சாரீகாதாத்மகமாய் இருந்துள்ள பிரதம த்விதீய தசகங்களுக்கும் –
கலிவைரி நிகமாந்த தேசிக ப்ரப்ருதிகளான பூர்வாச்சார்யர்களுடைய ப்ரதிஞ்ஞா வாக்கியங்களின் படியே ஐகமத்யம் அநதி ஸங்க்ரஹ விஸ்தரேண உபபாதிதம் ஆயிற்று –
இனி பத்துடை அடியவர் -தொடங்கி -முனியே நான்முகன் அளவும் -இவ்விரண்டு திருவாய் மொழிக்கும் விவரணம் என்னும் இடம் ஸூதீக்களுக்கு ஸூவ்யக்தமாக அறியலாம்

———————————————

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–சாரீரக உத்தர த்விகத்துக்கும் வீடுமின் முற்றத்துக்கும் – ஐகார்த்யம் -இதில் நாலாம் பாட்டு தொடங்கி மேல் நாலு பாட்டுக்களும் குண உப சம்ஹார பாதார்த்தமாகவும் நிரூபணம்–

September 14, 2017

குண உபஸம்ஹார பாதத்துக்கும் சதுர்த்த பஞ்சம ஷஷ்ட சப்தம காதைகளுக்கும் ஐகமத்யம் யுண்டாம்படி எங்கனே என்னில்
இப்பாதத்தில் நிரூபித்த உப சம்ஹார அநுப சம்ஹாரங்களை இவர் இப்பாட்டுக்களாலே ஸூசிப்பிக்கையாலே ஐகமத்யம் உண்டு –
இப்பாத பிரதம அதிகரணத்தில்
அநேக சாகாதீத வைச்வாநர வித்யாதிகள் சோதநாத்யா விசேஷத்தாலே ஏகம் என்று சாகாந்த்ர அதிகரண நியாயத்தை
வஹ்ய மாணார்த்த உபயுக்தமாக வித்யையிலும் காட்டினார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில்
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் சிறுத்தையான உத்கீதா வித்யையில் பிராண த்ருஷ்ட்யுபாஸ்தி சோதணாத்ய விசேஷத்தாலே ஏகம் என்று சங்கித்து ஒரு ஸ்தலத்தில்
உத்கீத அவயவமான ப்ரணவத்தில் ப்ராணதிருஷ்டியும் ஸ்தலாந்தரத்தில் க்ருத்ஸ்ன உத்கீதத்தில் பிராணாதிருஷ்டியுமாய் இருக்கையாலே
ரூப பேதாத் வித்யா பேதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில்
வாஜச நேய சாந்தோக்யங்களிலும் கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணத்திலும் ச்ருதமான பிராண உபாசனம் ரூப பேதத்தாலே பின்னமாக வேணும் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ஜ்யைஷ்ட்ய ஸ்ரைஷ்ட்ய குணகமான பிராணனுக்கு வாகாதி கத வசிஷ்டாத்வாதி குண சம்பந்தித்தவம் ச்ருதமாகையாலும்
கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணத்தில் அது ஸ்ருதம் இல்லாமையாலும் என்று சங்கித்து கௌஷீதகியில் ச்ருதமான ப்ராணனுடைய ஜ்யைஷ்ட்ய ஸ்ரைஷ்ட்யங்கள்
வாகாதி கத வசிஷ்டத்வாதி குண அனுசந்தானத்துக்கும் ஸூசகமாகையாலே அதிலும் வாகாதி கத வசிஷ்டத்வாதி குண சம்பந்தம்
ப்ராணனுக்கு சித்திக்கையாலே ரூப ஐக்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
சத்யத்வ ஞானத்தவாதி குணங்கள் பிரகரணாந்தர அதீதங்கள் ஆகையாலே சர்வவித்யையிலும் அநுப சம்ஹார்யங்கள்-என்று சங்கித்து
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் போலே சத்யத்வ ஞானத்தவாதி குணங்கள் பிரகரணாந்தர அதீதங்கள் ஆகிலும் சர்வ வித்ய அநுயாயிகள் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ச்ருதமான பிராண வித்யையில் ஸ்ம்ருதியாசார ப்ராப்தா சமனத்தில் காட்டிலும் வித்ய அங்கதயா ஆசமனாந்தரம்
விதிக்கப்படுகிறது என்று சங்கித்து ஆசமநீயாப்புக்களில் பிராண வாசஸ்த்வ அநு சந்தானம் அங்கதயா விதிக்கப் படுகிறது ஒழிய
ஆசமனாந்தர விதாந பரம் அன்று என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்டா அதிகரணத்தில் –
வாஜச நேய அக்னி ரஹஸ்யத்திலும் ப்ருஹதாரண்யத்திலும் ஸ்ருதையான சாண்டில்ய வித்யை ஒரு ஸ்தலத்தில் ஸத்யஸங்கல்பம் ஸ்ருதமாய்
ஸ்தலாந்தரத்தில் வசித்வாதிகள் ஸ்ருதமாகையாலே ரூபா பேதாத் பின்னை என்று சங்கித்து வசித்வாதிகள் ஸத்யஸங்கல்பத்வ விச்சித்தியாய்
ரூபா பேதம் அல்லாமையாலே வித்யைக்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
ஆதித்ய மண்டலத்திலும் அஷியிலும் ச்ருதமான ஸத்யஸப்த வாஸ்ய ப்ரஹ்மத்தினுடைய வ்யாஹ்ருதி சரீரத்வ உபாசனம் துல்யமாகையாலே
அஹம்-ஆஹா -என்கிற ரஹஸ்ய நாமங்களும் இரண்டு ஸ்தலத்திலும் அநியமேந அணிவித்தனர் ஆகின்றன என்று சங்கித்து
அஷ்ய ஆதித்ய ஸ்தான சம்பந்தித்வாகர பேதத்தால் ரூபம் பின்னமாய் வித்யை பேதிக்கையாலே இரண்டு நாமங்களும் வித்யாத்வய நியதங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில்-
தைத்ரீயத்தில் அநாரப்ய அதீதங்களான சம்ப்ருதி த்யுவ்யாப்த்யாதி குணங்கள் சர்வ வித்யைகளிலும் உப சம்ஹார்யங்கள் என்று சங்கித்து
அல்ப ஸ்தான கோசாரங்களான வித்யைகளில் த்யுவ்யாப்த்யாதி குணங்கள் உபசம்ஹரித்தும் அஸக்யங்கள் ஆகையாலே அல்ப ஸ்தான விஷயங்களான
தஹராதி வித்யைகளில் அநுப சம்ஹார்யங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
தைத்திரீயத்திலும் சாந்தோக்யத்திலும் ஸ்ருதையான புருஷ வித்யை சம்ஞ்ஞ ஐக்யத்தாலே ஏகை என்று சங்கித்து
ஸ்வதந்த்ர யஜமான பத்ந்யாதி கல்பன பிரகார பேத ப்ரயுக்த ரூப பேதத்தாலும் சதாயுஷ்ட்வ மோக்ஷ பிராப்தி ரூப பல பேதத்தாலும் பின்னை என்று நிர்ணயித்தார்-
தசம அதிகரணத்தில் –
உபநிஷத் ஆரம்பத்திலே அதீதங்களான -சன்னோ மித்ரா -இத்யாதி மந்திரங்களும் ப்ரவரக்யாதி கர்மங்களும் வித்யா சந்நிதி சமாம்நாநத்தாலே
வித்யா அங்கங்கள் என்று சங்கித்து -அர்த்த சாமர்த்தத்தாலே அபிசாராத்யயநாதிகளில் விநியுக்தங்கள் ஆகையாலே வித்யா அங்கங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
புண்ய பாபங்களினுடைய ஹானி சிந்தனமும் உபாயந சிந்தனமும் வித்யா அங்கத்வேந அந்வயிக்கும் போது விகல்பேந அந்வயிக்க வேணும் என்று சங்கித்து –
ஹானி உபாயங்கள் இரண்டும் ஏக விஷயங்கள் ஆகையாலே சமுச்சயிக்க வேணும் என்று நிர்ணயித்தார்
துவாதச அதிகரணத்தில் –
சிந்த நீயமான ஸூக்ருத துஷ்க்ருத ஹானி உபாய நங்கள் தேஹ வியாக காலத்தில் நியமேந வருகிறது என்று சங்கித்து
தேஹ வியோகாந்தர அநு பாவ்ய ஸூக துக்கங்கள் இல்லாமையாலே தேஹ வியோக காலத்திலேயே நியமேந வருகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
எந்த உபாசன சந்நிதானத்திலே அர்ச்சிராதிகதி ஸ்ருதையாய் இருக்கிறதோ தன்நிஷ்டனுக்கே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் நியதம் என்று சங்கித்து –
சர்வ உபாசன நிஷ்டர்களுக்கும் அர்ச்சிராதி மார்க்கம் சாதாரண தயா ஸ்ருதி விஹிதம் ஆகையாலே சார்வார்க்கும் நியதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தச அதிகரணத்தில் –
பிரபஞ்ச ப்ரத்யநீகதா ரூபங்களான அஸ்தூலத் வாதி தர்மங்கள் வித்யாந்தர ரூப பூத குணங்களுக்கு வித்யாந்தர ரூபத்வே பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
ஆனந்தத்தவாதிகளைப் போலே ஸ்வரூப நிரூபகங்கள் இல்லாமையாலும் சர்வ வித்யா அநுயாயி ரூபம் அன்று -அக்ஷர வித்யா ரூப மாத்ரமாக வேணும் என்று சங்கித்து
ஆனந்தத்தவாதிகள் போலே சித்த அசிதாத்மகா பிரபஞ்ச தர்மபூத ஸ்தூலாத்வாதி விபரீதமான அஸ்தூலத் வாதிகளும்
ஸ்வரூப நிரூபனம் ஆகையாலே சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச தச அதிகரணத்தில் –
உஷஸ்திக ஹோள ப்ரஸ்ன பிரதி வசனங்களில் பிராணநாதி ஹேதுத்வ அசனா யாத்யதீதத்வ ரூப உபாஸ்ய ஆகார பேதத்தாலே வித்யா பேதம் என்று சங்கித்து
உபய ப்ரஸ்னத்துக்கும் பரமாத்ம விஷயத்தில் பேதம் இல்லாமையாலும் பிரதி வசன த்வயகதமான ஆகார த்வயமும் பரமாத்மாவினிடத்தில் உபபன்னம் ஆகையாலும்
வித்யா பேதம் இல்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷோடச அதிகரணத்தில் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ஸ்ருதமான தஹர வித்யை அபஹத பாப்மத்வ வசித்வாத் யுபாஸ்யாகார பேதத்தாலே பின்னை என்று சங்கித்து
வசித்வாதி குணங்கள் ஸத்யஸங்கல்ப த்வாந்தர்கதமாகையாலே உபாஸ்ய ஆகார பேதம் இல்லாமையாலே வித்யை அபின்னை என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்த தச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாஸ்யங்கள் கர்மாங்க பூதோத் கீதாத் யாஸ்ரயங்கள் ஆகையாலே கர்மங்களிலே நியமேந உபஸம்ஹார்யங்கள் என்று சங்கித்து
கோதோஹ நாதிகளைப் போலே காம்யங்கள் ஆகையாலே நியமேந அனுப சம்ஹாரயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டாதச அதிகரணத்தில் –
தஹர வித்யையில் குண சிந்த நத்திலே குணி சிந்தனா வ்ருத்தி வேண்டா -குணி சிந்தனம் ஸ்ருதம் ஆகையாலே என்று சங்கித்து
குணார்த்தமும் பிரதான ந்யாயேந குண்யா வ்ருத்தி யுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகோந விம்ச அதிகரணத்தில் –
நாராயண அணுவாகம் பூர்வ ஸ்ருத தகர வித்யா உபாஸ்ய விசேஷ நிர்த்தாரகம் என்று சங்கித்து
பிரகரணாத் பலவத்தான லிங்க பூயஸ் த்வத்தாலே சர்வ வித்யா உபாஸ்ய விசேஷ நிர்த்தாராம் என்று நிர்ணயித்தார் –
விம்ச அதிகரணத்தில் –
மனஸ் சிதாதிகளான சாம்பாதி காக்நிகள் க்ரியாமயக்ரது ப்ரக்ருதமாகையாலே தத் அந்வயிகளாய் கிரியாமயங்கள் என்று சங்கித்து
வித்யா மயக்ரதுவும் ப்ராக்ருதமாகையாலே வித்யாமயக்ர த்வன்வயித்வேந வித்யா மயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏக விம்ச அதிகரணத்தில் –
பரவித்யைகளிலும் உபாஸ்ய கோட்யநு ப்ரவிஷ்டமான ஜீவ ஸ்வரூபத்தில் ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ அம்சம் உபாஸ்ய ஆகாரம் என்று சங்கித்து
ப்ராப்ய தசையிலுள்ளவை எல்லாம் அநு சந்தேயம் ஆகையாலே அபஹத பாப்மத்வாதிகளும் உபாஸ்ய ஆகாரம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்வா விம்ச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாசனங்கள் ஸ்வர பேதத்தாலே உத்கீதாதிகள் ப்ரதிவேதம் பின்னங்களாய் இருக்கையாலே வ்யவஸ்திதங்கள் என்று சங்கித்து
பின்ன ஸ்வர வத்துக்களான சர்வ உத்கீதங்களும் -உத்கீதம் உபாஸீத -என்கிற இடத்தில் சாமான்யாத உபாசன விஷயங்களாகச் சொல்லப் படுக்கையாலே
உபாசனங்களுக்கு வ்யவஸ்தை இன்றிக்கே சர்வ உத்கீதா சம்பந்தம் உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோ விம்ச அதிகரணத்தில் –
வைச்வா நர உபாசனத்தில் ஸ்வர்லோகாதித்ய வாயு வாகாச பிருதிவி அவயவனான வைஸ்வாநரன் உபாஸ்யதயா ச்ருதனாய் இருக்கிறான் –
அவ்விடத்தில் ஒவ்பமந்யா வாதிகளைக் குறித்து கேகயன் ஸ்வர்லோகாதிகளில் ஏகை கத்தையே உபாஸ்யமாகச் சொல்லுகையாலே வ்யஸ்தமே உபாஸ்யம் என்றும்
ஸமஸ்த உபாசனத்துக்கும் சர்வாத்ம வர்த்தியான ப்ரஹ்ம அநு பவத்தைப் பலமாகச் சொல்லுகையாலே ஸமஸ்த வ்யஸ்தங்கள் இரண்டும் தான் உபாஸ்யங்கள் என்றும் சங்கித்து
உபக்ரம உபஸம்ஹாரங்களில் ஸமஸ்த உபாசனத்தை விதிக்கையாலும் வ்யஸ்த உபாசனத்தில் தத் விதிக்குத் தாத்பர்யம் இல்லாமையாலும் சமஸ்தமே உபாஸ்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்விம்ச அதிகரணத்தில் –
தஹர சாண்டில்யாதி வித்யைகளுக்கு பேதம் இல்லை -உபாஸ்ய ப்ரஹ்மமும் தத் பிராப்தி பலமும் ஏக ரூபம் ஆகையாலே என்று சங்கித்து
ஜகத் ஏக காரணத்வா அபஹத பாப்மத்வாத் யநு பந்த பேதங்களாலே வித்யை நாநா என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச விம்ச அதிகரணத்தில் –
அக்னி ஹோத்ர தர்ச பூர்ணமா சாதிகள் ஸ்வர்க்க ஏகைக பலங்களாய் இருந்தாலும் தத் பூயஸ்த்தவ அபேக்ஷை யுள்ள புருஷன் இடத்தில் சமுச்சயம் உண்டாய் இருக்கிறாப் போலே
ப்ரஹ்ம அனுபவ பூயஸ்த அபேக்ஷை யுள்ள புருஷர் இடத்திலே ப்ரஹ்ம வித்யைகளுக்கு சமுச்சயம் கூடும் என்று சங்கித்து
ப்ரஹ்ம அனுபவித்திலே தாரதம்யம் இல்லாமையாலே தாரதம்யம் யுடைய ஸ்வர்க்க சாதனா பூத ஜ்யோதிஷ்டோம நியாயம்
இங்கே ப்ரசரியாமையாலே சமுச்சயம் கூடாது என்று பரிஹரித்தார் –
ஷட் விம்ச அதிகரணத்தில் –
சப்த தச அதிகரணத்தில் நிரூபித்த உத்கீதாத் யுபாசனங்களினுடைய காம்யதயா அநியதிக்கு அடியான பல சாதனத்வத்தை நிரூபித்தார் –

இப்படி ஷட் விம்சத்யதி கரணாத்மகமான இப்பாதத்தில்
1-த்விதீய த்ருதீய பஞ்சம சப்ததச விம்ச ஷட் விம்ச அதிகரணங்களிலே சங்கதி விசேஷத்தாலே ஷூத்ர உபாசனங்களை நிரூபித்தார் –
2-அவசிஷ்ட அதிகரண விம்சதியிலும் ப்ரஹ்ம உபாசன பிரகாரத்தை நிரூபித்தார் -இதிலும் தர்மி ஸ்வரூபம் போலே ஸ்வரூப நிரூபகங்களான
ஞானத்தவ ஆனந்த் வாதிகளும் பிரபஞ்ச ப்ரத்யநீ கதா ரூபமான அஸ்தூலத்வாதி குணங்களும் சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்று சதுர்த்தத சதுர்த்த சாதி கரணங்களில் நிர்ணயித்தார் –
3-ஏகோந விம்சத்தில் லிங்க பூயஸ்த்வத்தாலே நாராயண அனுவாக ப்ரதிபாத்யனான தேவதா விசேஷமே தத் தத் வித்யா பிரதி நியதி குண விசிஷ்டானாய்க் கொண்டு
சர்வ வித்யா வேத்யனாகிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
4-அவசிஷ்ட சப்த ராசாத்தி கரணங்களிலும் குண உப சம்ஹார அனுப சம்ஹார பலக வித்யா பேதங்களை நிரூபித்தார் –
இப்படி நாலுவகையாக ஸூத்ரகாரர் நிரூபித்த அர்த்தத்தை ஆழ்வாரும் -நாலாம் பாட்டுத் தொடங்கி மேல் நாலு பாட்டாலே வெளியிட்டு அருளுகிறார் –
இந்நாலு பாட்டிலே நாலாம் பாட்டாலே தர்மி ஸ்வரூபம் போலே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் சர்வ வித்யா அநு யாயி என்கிற அம்சத்தை வெளியிடுகிறார் –
அஞ்சாம் பாட்டாலே ஷூத்ர உபாசன ஸ்வரூப நிரூபண அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் –
ஆறாம் பாட்டாலே வித்யா பேத அபேத நிரூபண அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் –
ஏழாம் பாட்டாலே தேவதா விசேஷ நிர்த்தாரான பாரமான அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் -அது எங்கனே என்னில்-

இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவனுரு எல்லையில் அந்நலம் புல்கு பற்றற்றே -என்று அசித்தின் படியும் சித்தின் படியும் அல்ல அவன் ஸ்வரூபம் –
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் அத்தை விஷய சங்கம் அற்று ஆஸ்ரயி -என்று ஆனந்தவல்லியிலும் ஆதர்வணிகத்திலும் யுக்தமான
ஆனந்தத்தவா ஸ்தூலத்வாதி தர்மங்களை தத் ப்ரகரணா சந்நிஹிதமான ந்யாஸ வித்யையிலும் வித்யா ஆகாரமாக அருளிச் செய்கையாலே
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்கிற அர்த்த பிரகாசம் இப்பாட்டு என்னும் இடம் அதி ஸ்புடமாய் இருக்கிறது –

ஸூத்ர உபாசன ஸ்வரூப நிரூபண அம்சம் –
அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடுயிர் செற்றது மன்னுறில் அற்றிறை பற்றே-என்று இதர விஷய சங்கம் அற்றது என்றால் ஆத்மா மோக்ஷ உன்முகமாய் இருக்கும் –
அத்யல்ப ஆனந்த ரூபமான ஆத்ம அனுபவ ரூப மோக்ஷத்தை ஹேயம் என்று அத்யவசித்து நிரதிசய புருஷார்த்த லாபத்தாலே புருஷாந்தர ருசி அற்று
நிலை யுண்டாக வேண்டில் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிங்கோள்-என்று ஆத்ம உபாசன பலமான ஆத்ம அனுபவத்தை த்யாஜ்யமாக அருளிச் செய்கையாலே ஆத்ம உபாசன
உபலஷித்தமாய் அப்ரஹ்ம உபாசனமாய் இருந்துள்ள உத்கீதாத் யுபாசனங்களுடைய ஸ்வரூப பலங்களும் த்யாஜ்யத்வேந யுக்தமாகையாலே ஸூசிதமாயிற்று –
அப்ரஹ்ம உபாசனங்களும் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யாதி யுக்த ரீதியா ப்ரஹ்ம உபாசன நிர்வ்ருத்த யுபயுக்த தேஹ தாரண த்வாரா மோக்ஷ பழத்தில் அந்தரபாவிக்கையாலே
உபாதியம் என்று அறிய வேண்டுகையாலும் ஸ்வாதந்தர்யேண தூஷகர்மம் போலே த்யாஜ்யமாகையாலே அனுபாதேயம் என்று அறிய வேண்டுகையாலும்
ஸூத்ராகாரர் இப்பாதத்தில் நிரூபித்தார்
ஆழ்வாரும் இப்பாட்டால் அப்ரஹ்ம உபாசனங்கள் ஸ்வாதந்தர்யேண பரித்யாஜ்யங்கள் என்னும் இடத்தை ஸூசிப் பித்து அருளினார்
இறை பற்று -என்று ஆஸ்ரயண விதானத்தாலே உபாசன நிர்வர்த்த கதயா உபாதேயம் என்னும் இடத்தை ஸூசிப் பித்து அருளினார் –

பரவித்யா பேத அபேத நிரூபணம் –
பற்றிலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன் பற்றிலையாய் அவன் முற்றில் அடங்கே-என்று சங்கை காஸ்ரயனாய் ஈஸ்வரனுமான எம்பெருமான்
ஆஸ்ரயணீயத்வே சர்வசமனாகிறான் -நீயும் தத் விஷய சங்காதிக்யத்தை யுடையனாய் அவனுடைய எல்லாக் கைங்கர்யத்திலேயும் அன்வயி -என்று
ந்யாஸ வித்யா வித்யாகாரமான வாத்சல்ய ஸுசீல்ய ஸுலப்யங்களையும் ஸ்வாமித்வத்தையும் சங்க ஸ்வ பாவந் என்கிற பற்றிலன் -என்கிற பதத்தாலும் –
ஸ்வாமித்வ வாசியான -ஈசன் -என்கிற பதத்தாலும் அருளிச் செய்கையாலே ந்யாஸ வித்யை வித்யாந்தரத்தில் காட்டில் பின்னை என்கிற அர்த்தம் ஸூசிதமாய்
மற்றும் உள்ள தஹர சாண்டில்ய உபகோஸல வித்யாதிகளிலும் இந்த ந்யாயத்தாலே பேதம் யுண்டு என்று ஸூசிதமாகையாலும்
தைத்ரீய ஸ்வேதாஸ்வதராத்ய நேகோபநிஷச் ஸ்ருதையான ந்யாஸ வித்யை ரூப ஐக்யத்தால் ஏகை என்று சித்திக்கையால் மற்றும் உள்ள வித்யைகளிலும்
ரூப ஐக்யம் உண்டானால் வித்யை ஐக்யமே உள்ளது என்று பலிக்கையாலும் ஸூசிதமாயிற்று –
அவன் முற்றில் அடங்கே -என்று சர்வ கைங்கர்யத்தையும் தாம் விதித்த ந்யாஸ வித்யைக்குப் பலமாக அருளிச் செய்கையாலே
வித்யாந்தர ஸாத்ய பலா அவிசிஷ்ட பலத்வாத் விகல்ப-என்கிற விகல்ப அதிகரணார்த்தம் யுக்தமாகிறது –
ஸூத்ராகாரர் அனந்த சாகா ஸ்ருத்தங்களான அநேக வித்யைகளில் பேத அபேத நிரூபணம் பண்ண வேண்டி இருக்கப் பண்ணாது ஒழிந்தது நியாய பிரதர்சன
த்ருஷ்டியாலேயாமா போலே இவரும் ந்யாஸ வித்யைக்கு வித்யாந்தரத்தில் காட்டில் பேதத்தையும் தன்னில் பேதம் இல்லாமையையும் அருளிச் செய்து
ஏதந் ந்யாயேந வித்யாந்தரங்களிலும் பேத அபேதம் தன்னடையே சித்திக்கும் என்று திங்மாத்ர பிரதர்சனம் பண்ணினார் –
மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்ற இவ்வாழ்வாருக்கு அநிதர லப்யமாய் ஒரு சாதுர்யம் யுண்டு -வேதாச்சார்யரான பாதராயணர் வேதார்த்தங்களை விசாரித்து
அடைவே தாமும் ஸூசிப் பித்துக் கொண்டு வருகிற இடங்களில் அவர் விஸ்தரித்த இடங்களிலே தாம் ஸங்க்ரஹித்து அருளுகையும் –
அவர் ஸங்க்ரஹித்த இடங்களில் ஈஷத் விஸ்தரிக்கையும் -அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வர்க்க ஆரோஹ அவரோஹ மாத்ரு பித்ரு கர்ப்ப அந்வய ரௌரவாதி நன்றாக அனுபவ வாதிகளான சம்சார தோஷங்களை ஸூத்ராகாரர் பரக்கச் சொன்னத்தை –
வீடுமின் முற்றவும் -என்று ப்ரயோஜகத்திலே அக்ராம்யமாக அருளிச் செய்கையாலும்
பாஸூபாதாதிகரணத்தில் பஸூபத்தி பாரம்ய நிஷேதம் பண்ணினத்தை உப லக்ஷணம் ஆக்கி -புரமொரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கு அறிவு இயந்து
அரன் அயன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளன் -என்று பஸூபத்தி ஹிரண்ய கர்ப்பர்களுடைய பாரம்யத்தை நிஷேதிக்கையாலும்
ஸூத்ராகாரர் விஸ்தரித்த அர்த்தத்தை ஸங்க்ரஹிக்கையும் தத் சங்கரஹீத அர்த்தத்தை விஸ்தரிக்கையும் இவருக்கு நியாமாய் இருக்கும் –
இதுக்கு அடி இவருக்கும் அவருக்கும் உள்ள ஐகமத்யம் –

சர்வ வித்யா வேத்யன் ஸ்ரீ மன் நாராயணாய தேவதா விசேஷம் என்று நிர்ணயித்த அர்த்தம் –
அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன் அடங்கு எழில் அஃது என்று அடங்குக யுள்ளே -என்று கார்த்ஸ்ந்யேந நன்றான விபூதி விஸ்தாரத்தைக் கண்டு
அவை எல்லாம் சர்வேஸ்வரனுடைய கட்டடங்க நன்றான சம்பத்து என்று அத்யவசித்து நீயும் தத் ஐஸ்வர்ய அந்தர்பூதனாய் அடங்கு -என்று
ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்திராதி ஸமஸ்த விலக்ஷண புருஷர்களும் பகவத் விபூதியாகவும் எம்பெருமான் விபூதிமானாகவும் இருக்கையாலே
வித்யாந்தரங்களிலே ஸ்ருதமான சம்பு சிவாதி சப்தங்கள் அபர்யவசான வ்ருத்த்யா நாராயண பர்யந்தமாக -ச ப்ரஹ்மா இத்யாதி வாக்கியத்தில் சொன்ன
அர்த்தம் ஸூசிதமாய் இத்தாலி சர்வ வித்யைகளிலும் நாராயண ரூப தேவதா விசேஷம் உபாஸ்யமாய் சொல்லிற்றாய் இருக்கையாலே ஸூசிதமாயிற்று –

இப்படி நாலு பாட்டுக்கும் குண உப சம்ஹார பாதத்துக்கும் ஐகமத்யம் கண்டு கொள்வது –
——————————-

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–த்ருதீய துரீய பாதங்களுக்கும் — –1-1-10/1-1-11/ பாட்டுக்களுக்கும் ஐகார்த்யம் –

September 13, 2017

பத்தாம் பாட்டுக்கும் நிகமனப் பாட்டுக்கும் த்ருதீய துரீய பாதங்களுக்கு ஐகமத்யம் உண்டாம்படி எங்கனே என்னில் –
ஜகத்தினுடைய ப்ரஹ்ம கார்யதா சோதந பிரகாரத்தை இப்பாட்டுக்களாலே அருளிச் செய்கையாலே ஐக்யம் உண்டு –
வியத்பாத பிரதம அதிகரணத்திலே –
சாந்தோக்யத்தில் வியதுத்பத்த்ய ஸ்ரவணத்தாலே வியத்து ப்ரஹ்ம கார்யம் அன்று என்று சங்கித்து
தைத்ரீயத்தில் வியதுத் பத்தி ஸ்ருதமாகையாலும் சாந்தோக்யத்திலும் சர்வ சாகா ப்ரத்யய ந்யாயேந வியதுத் பத்தி வருகையாலும் வியத்து ப்ரஹ்ம கார்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் –
அனந்தர பூர்வ காரணமான கேவல ஆகாசாதிகளில் நின்றும் அவ்யவிஹித அனந்தர வாயுவாதிகள் உத்பன்னம் ஆகிறது என்று சங்கித்து
ஆகாசாதி சரீரக பரமாத்மாவின் இடத்தில் நின்றும் வாயுவாதி உத்பத்தி ஒழிய கேவல பூர்வ தத்துவத்தில் நின்றும் வாயவாதி யுத்பத்தி இல்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில்
–தோயேந ஜீவான் வ்யஸஸர்ஜ -இத்யாதி ஸ்ருதிகளாலே ஜீவனுக்கும் உத்பத்தி யுண்டு என்று சங்கித்து
ந ஜாயதே ம்ரியதே-இத்யாதி ஸ்ருதிகளாலே நித்யத்வம் ஸ்ருதமாகையாலும் உத்பத்தி சுருதி ஞான சங்கோச விகாசத்தைச் சொல்லுகிறது ஒழிய
ஸ்வரூப அநித்யத்தைச் சொல்லாமையாலும் -ஜீவனுக்கு உத்பத்தியில்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் —
ப்ராசங்கிகமாக– யோ விஞ்ஞாநே திஷ்டன் -இத்யாதி ஸ்ருதிகளாலே ஆத்மா கேவல ஞான ஸ்வரூபன் என்று சங்கித்து –
விஞ்ஞா தாரம் இத்யாதி ஸ்ருதிகள் ஜீவனை ஞாதா வென்று ப்ரதிபாதிக்கையாலும் ஸ்வரூபத்தை ஞானம் என்கிறது ஸ்வயம் பிரகாச த்ரவ்யத்வ ப்ரயுக்தமாய்
ஞாத்ருத்வத்துக்கு பாதகம் இல்லாமையாலும் ஆத்மா ஞாதாவே என்று பரிஹரித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
ஆத்மாவினுடைய கர்த்ருத்வம் -ஹந்தா சேத் -இத்யாதி ஸ்ருதிகளாலே நிஷித்தமாகையாலே ஸ்வரூபம் அன்று என்று சங்கித்து
ஸ்வர்க்க மோஷாதி பல சாதன போதக சாஸ்த்ர ப்ரயோஜன சித்த்யர்த்தமாக கர்த்ருத்வம் அங்கீ கரிக்க வேண்டுகையாலும்
கர்த்ருத்வ நிஷேத சுருதி சாம்சாரிக கிரியைகள் சத்வ ரஜஸ் தமோ குண சம்சர்க்க க்ருதங்கள்-ஸ்வரூப ப்ரயுக்தங்கள் அன்று என்று
சொல்ல வந்தது ஆகையாலும் கர்த்ருத்வம் ஸ்வரூபம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில் –
பூர்வ அதிகரண சித்த கர்த்ருத்வம் பராதீனம் என்று நிர்ணயித்தார்
சப்தம அதிகரணத்தில் –
ஜீவன் ப்ரஹ்மத்தோடு அத்யந்த பின்னனும் அன்று –ப்ராந்தப் ப்ரஹ்மமே ஜீவனாய் நிற்கிறதும் அன்று -சத்யோ பாத்யவச் சின்ன ப்ரஹ்மமே ஜீவனாய் இருக்கிறதும் அன்று –
வஸ்துதோ ப்ரஹ்ம அபின்னமாய் ப்ரஹ்மாம்சம் ஆகையாலே அத்யந்த பேதம் இன்றிக்கே இருக்கிறான் ஜீவன் என்று ஜீவ ஸ்வரூபத்தை நிர்ணயித்தார் –

துரீய பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ஜீவ உபகாரணங்களான இந்திரியங்களுக்கு பிரளய கால அவஸ்தாந பிரதி பாதந ஸ்ருதியாலே சித்தம் என்று சங்கித்து –
அந்த சுருதி சர்வஞ்ஞனான ஜகத் kaarana ப்ரஹ்மத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது ஒழிய இந்திரியங்களை சொன்னது அல்லாமையாலும்
சுருதியந்தரத்தில் இந்திரிய உத்பத்தி கண்ட யுக்தமாகையாலும் நித்யத்வம் கூடாது என்று பரிஹரித்தார் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் –
ப்ராசங்கிக்கமாக இந்த்ரியங்களினுடைய சங்க்யா நிர்ணயம் பண்ணினார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
இந்திரியங்கள் விபுக்களாக சுருதி பிரபன்னங்கள் என்று சங்கித்து உத்க்ரந்தி ஸ்ரவணத்தாலே-விபுக்கள் அல்ல அணு பரிமாணங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
ப்ராசங்கிகமாகவே முக்கிய பிராணன் கேவல வாயு மாத்ரமும் உசுவாச நிச்வாசாதி கிரியையும் அன்று -வாயுவே அவஸ்தாந்த்ர பன்னமாய்
பிராணன் என்று பேர் பெற்றுக் கிடக்கிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில்
உதக்ரந்யாதி ஸ்ரவணத்தாலே பிராணனுக்கும் விபுத்வம் கூடாது -அணுத்துவமே முக்கிய பிராண பரிமாணம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில் –
ஜீவனுக்கும் அக்னியாதி தேவதைகளுக்கும் இந்த்ரியாத் யதிஷ்டானம் ஸ்வா தந்தர்யேண உண்டு என்று சங்கித்து
பரமாத்மா அதீன அதிஷ்டானமே அவர்களுக்கு உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில்
பிராணசப்த நிர்திஷ்டங்கள் எல்லாம் இந்திரியங்கள் என்று சங்கித்து ஸ்ரேஷ்ட பிராண வ்யதிரிக்த ப்ராணன்கள் இந்திரியங்கள் என்று நிர்ணயித்தார்
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
பிரபஞ்ச வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி ஹிரண்ய கர்ப்ப கர்த்ருகமாக வேணும் என்று சங்கித்து அதுவும் தச்சரீரக பரமாத்ம கர்த்ருகம் என்று நிர்ணயித்தார் –

இப்படி பாத த்வயத்தாலே நிர்ணயித்த அர்த்தத்தை
பரந்த தண் பரவையுள் நீர்தொறும் பரந்துளன் பரந்த வண்டம் இது என நில விசும்பு ஒழிவறக் கரந்த சில இடம்தோறும் இடம் திகழ் பொருள்தொறும்
கரந்து எங்கும் பரந்துளன் இவையுண்டா கரனே -என்று -விஸ்திருதமாய் சைத்திய ஸ்வபாவமான சமுத்திர ஜல பரமாணுக்கள் தோறும் பரிசமாப்ய வர்த்தியாய்
விஸ்திருதமான அண்டம் என்னும்படியாய் பூமியாகாச விபாகம் இன்றிக்கே அத்யல்ப சரீரங்களிலும் அந்த அந்த சரீரங்களில் ஸ்வயம் ப்ரகாசத்வேந மிளிர்ந்து கொண்டு
இரா நின்றுள்ள ஆத்ம வஸ்துக்களிலும் அந்யைர த்ருஷ்யனாய் சர்வ பதார்த்தங்களில் ப்ரத்யேகம் பரிசமாப்ய வர்த்தியாய்
இந்த ஜகத்தை ஸ்வோதரஸ்தம் ஆக்கிக் கொண்டு இருக்கிறான் த்ருட பிராமண வேதைக சமதி கம்யனே -என்றும் –
கர விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவைமிசை வரனவில் திறல் வலி யளி பொறையாய் நின்ற பரனடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் நிர நிறை யாயிரத்து இவை பத்தும் வீடே
என்று -த்ருடமான ஆகாச தேஜோ வாயு ஜல ப்ருத்வீ கதமான வரிஷ்ட சப்த தாஹ கத்வ கமன சாமர்த்திய சைத்திய ஷமா ரூப ஜெகதாகாரனாய் இருக்கிற
சர்வ ஸ்மாத் பிறனுடைய திருவடிகளில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்த சப்தார்த்த புஷ்கல்யத்தை யுடைய ஆயிரத்தில் வைத்துக் கொண்டு இத்திருவாய் மொழி மோக்ஷ ப்ரதம்-என்றும்
ஆழ்வார் இதில் ஒன்றரைப் பாட்டாலே ஜகத்தினுடைய ப்ரஹ்ம கார்யதா சோதந பிரகாரத்தை வெளியிட்டு அருளி மேல் பாட்டுப் பாதியாலே –
வீடுமின் முற்றத்தாலே வெளியிடப்படுகிற உத்தர தவிகார்த்தமான பரதவ ஞானத்தினுடைய மோக்ஷ சாதனத்வத்தையும் உப ஷேபித்து அருளுகிறார் ஆதல் –
பூர்வ த்விக ப்ரதிபாத்யமான பரத்வ விஷயம் இத்திருவாய் மொழி என்று பிரதிபத் யார்த்தத்தை புத்தி சவ்கர்ய அர்த்தமாக ஸங்க்ரஹேண அருளிச் செய்கிறார் ஆதல் –

இனி வியத்பாத பிரதம அதிகரண நிர்ணீதாகா சோத்பத்தி –
-நில விசும்பு ஒழிவறஎன்று பிருதிவ்யாதிகள் போலே ஆகாசமும் ப்ரஹ்ம கார்யம் என்று அருளிச் செய்கையாலே சித்திக்கிறது –
இன்னமும் -ஆகாசஸ் ஸம்பூத என்கிற தைத்த்ரீய ஸ்ருதியிலே ஆகாச உத்பத்தி சொல்லி இருக்கையாலே
சாந்தோக்யத்திலும் வியதுத்பத்தி சர்வ சாகா ப்ரத்யய ந்யாயத்தாலே வரும் என்கிற அர்த்தமும்
பூமி ஆகாசம் என்கிற விசேஷம் இன்றிக்கே பூமி போலே ஆகாசமும் ப்ரஹ்ம கார்யம் என்று சொல்லுகிற இச்சந்தையாலே ஸூசிதமாகிறது –
அது எங்கனே என்னில்-ஆகாச உத்பத்தி கதனத்தாலே தைத்ரீய ஸ்ருத்யர்த்தம் தோற்றி அம்முகேந வியதுத் உத்பத்திய வசன சுருதி நிர்வாகமும் தோற்றுகையாலே ஸூசிதம் –
ஆக இவை எல்லாவற்றாலும் இச்சந்தை பிரதம அதிகரணார்த்தம் என்னக் குறையில்லை –
த்விதீய அதிகரண யுக்தமான
அனந்தர பூர்வ காரணமான கேவல ஆகாசாதிகளில் நின்றும் அவ்யஹித அனந்தர வாயுவாதிகள் உத்பன்னம் ஆகமாட்டாது என்று நிர்ணயித்த அர்த்தமும்
சர்வ தத்துவங்களுக்கும் ப்ரஹ்ம கார்யத்வ ப்ரதிபாதனம் பண்ணுகிற -பரந்த தண் பரவையுள் -என்று தொடங்கி முழுக்க இப்பாட்டாலே அறிவிப்பித்தமை அதி ஸ்புடமாய் இருக்கிறது –
த்ருதீய அதிகரண யுக்தமான ஜீவ உத்பத்தி நிஷேதமும் –
இடம் திகழ் பொருள்தொறும் -என்கிற இச்சந்தையாலே ஸூசிதம் -அது எங்கனே என்னில் -இடம் திகழ் -என்று ஆத்ம தத்துவத்துக்கு வ்யாபகத்வம் சொல்லுகையாலே
வியாப்பிய பதார்த்தங்களினாலே நசிப்பிக்கப் படாது என்று சித்திக்கும் -இவ்வர்த்தத்தைப் பரமபுருஷன் தானே –
அவிநாசிது தத் வித்தி யேந ஸர்வமிதம் தத்தம் -விநாசமவ்ய யஸ்யாஸ்ய ந கஸ்ச்சித் கர்த்துமர்ஹதி-என்று வெளியிட்டு அருளினான் –
இந்த ஸ்லோகத்தை –ஆத்ம நஸ்த்வ விநாசித்வம் கதமித்ய த்ராஹ– அவிநாசிது-இதி–தத் ஆத்ம தத்வம் அவிநாசீதி வித்தி –
யேந -ஆத்ம தத்வேந சேதநேந தத் வ்யதிரிக்தமித்தம் அசேதன தத்வம் சர்வம் தத்தம் வ்யாப்தம் -வ்யாபகத் வேந நிரதிசய ஸூஷ்மதவாத்
ஆத்மநோ விநாசா நர்ஹஸ்ய தத் வ்யதிரிக்தோ ந கஸ்ச்சித் பதார்த்தோ விநாசம் கர்த்துமர்ஹதி -தத் வ்யாப்யதயா தஸ்மாத் ஸ்தூலத்வாத்
நாஸகம் ஹி சஸ்த்ர ஜலாக்னி வாய்வாதிகம் நாஸ்யம் வ்யாப்ய சிதிலீ கரோதி முத் கராதயோ அபி ஹி வேக வத் சம்யோகேந
வாயுமுத்பாத்ய தத் த்வாரேண நாசாயந்தி அத ஆத்ம தத்வம் அவிநாசி -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் வ்யாக்யானம் செய்து அருளினார் –
இப்படி ஜீவனுடைய வ்யாபகத்வ கதனத்தாலே ஜீவனுடைய நித்யத்வம் சித்திக்கையால் த்ருதீய அதிகரண ப்ரமேயம் இச்சந்தை என்னக் குறையில்லை –
சதுர்த்த அதிகரண நிர்ணீதமான ஜீவனுடைய ஞாத்ருத்வமும் –
திகழ் பொருள் தொறும்-என்கிற சந்தையாலே தானே ஸூசிதம் ஆகலாம் -அது எங்கனே என்னில் -திகழ் பொருள் -என்கிற இதுக்கு -ஞானத்தவ ஆஸ்ரயமான வஸ்து என்று
இறே அர்த்தம் -இனி சாஷாத் பரம்பரவ் தாஸீந்யேந ஞானத்தவ ஆஸ்ரயம் என்னும் போது-ஞாத்ருத்வம் ஸ்வரூபம் என்று சித்திக்கும் –
ஆனால் ஞாதா என்று அருளிச் செய்யாதே திகழ் பொருள் -என்று ஞான த்ரவ்யம் என்று அருளிச் செய்கைக்கு அடி என் என்னில்
ஞாதா என்றால் ஞான குணகத்வ மாத்ரம் தோற்றும் ஒழிய ஞான ஸ்வரூபத்வம் தோற்றாமையாலே -உபயமும் தோற்றுகைக்காக இங்கனே அருளிச் செய்தாராம் அத்தனை –
ஞான பதத்துக்கு உபய பரத்வம் உண்டு என்னும் இடம் ஜென்மாதி கரணத்தில்-சத்யம் ஞானம் -என்கிற சுருதி வ்யாக்யான ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே
ஸூதீக்களுக்கு ஸூ வ்யக்தமாக அறியலாம் -ஞாதா என்ற போதே கர்த்தா போக்தா என்னும் இடம் சித்தம்
-தத்வ த்ரயம் -29-என்று ஜகத் குருவான பிள்ளை அருளிச் செய்த க்ரமத்திலே ஞாத்ருத்வ கதனத்தாலே கர்த்ருத்வமும் ஸூசிதம் ஆகையால்
ஜீவ கர்த்ருத்வ ப்ரசாதனம் பண்ணின பஞ்சம அதிகரண பிரமேயமும் –
திகழ் பொருள் தொறும் -என்கிற இச்சந்தையாலே ஸூசிதமாகிறது
ஷஷ்ட்டி அதிகரண யுக்தமான ஜீவனுடைய பகவத் அதீன கர்த்ருத்வ ப்ரசாதனமும்
திகழ் பொருள் தொறும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -என்று ஜீவனுடைய பர அதீன உபயுக்த -அந்த பிரவேச உப லஷிதா நியமன கதனத்தாலே ஸூசிதமாகிறது –
ஜீவனுடைய கர்த்ருத்வம் பர அதீனம் ஆகிறது -பரமாத்மாவினுடைய அந்த ப்ரவிஸ்ய நியமனத்தாலே என்று ஹ்ருதீ கரித்து
பராத்து தச் ஸ்ருதே -என்கிற ஸூத்ரத்தத்தில் உள்ள சுருதி பதத்துக்கு அந்த ப்ரவிஷ்டா இத்யாதி ஸ்ருதிகளை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் விஷயமாக உதாஹரித்து அருளினார் –
சப்தம அதிகரண யுக்தமான
ஜீவ வஸ்து ப்ரஹ்ம விசேஷண த்வேந ப்ரஹ்ம பின்னமுமாய் ஸ்வ நிஷ்டம் இன்றிக்கே ஒழிகையாலே அத்யந்த பின்னமும் அன்றிக்கே இருக்கும் என்கிற பொருள்
இடம் திகழ் பொருள் தொறும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் என்று வ்யாப்ய வியாபக பாவ ரூப சரீராத்மா பாவ ப்ரதிபாதநத்தினாலே ஸ்புடமாக அறியலாம்-
துரீய பாத த்ருதீய சதுர்த்த பஞ்சம ஷஷ்ட சப்த அதிகரணங்களில் இந்திரிய சங்க்யாதி நிரூபணம் ப்ரசக்த அநு பிரசக்தமாகையாலே அத்தை உபேக்ஷித்து
அவசிஷ்ட பிரதம அஷ்டம அதிகரண நிரூபிதார்த்தங்களை வெளியிட்டு அருளுகிறார் –
பிரதம அதிகரணத்தில் –
இந்த்ரியங்களுடைய நித்யத்வம் இந்திரியங்களுக்கு பிரளய கால அவஸ்தாந ப்ரதிபாதந ஸ்ருதியாலே என்று சங்கித்து அந்த சுருதி பரமாத்மாவினுடைய
பிரளய கால அவஸ்தையைச் சொல்ல வந்தது ஒழிய இந்த்ரியங்களுடைய நித்யத்வத்தைச் சொல்ல வந்தது அன்று -என்று நிர்ணயித்த அர்த்தம் –
பரமாத்மாவினுடைய பிரளய கால ஸ்திதியை ப்ரதிபாதிக்கிற -இவையுண்ட கரனே –என்கிற சந்தையாலே சொல்லப்பட்டது என்று அறியலாம் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தா சதுர்முகன் அல்லன்-சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தாவான பரமாத்மாவே என்று நிர்ணயித்த அர்த்தமும் –
கர விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவைமிசை வரனவில் திறல் வலி யளி பொறையாய் நின்ற பரன்-என்று வ்யஷ்டி சமஷ்டி ஸாதாரணயேந
சர்வ ஜகாத்தும் பிரம்மா கார்யம் என்கிற இச்சந்தையாலே அதி ஸ்புடமாக அறியலாம்

ஆனால் இச்சந்தைகளில் அநு ப்ரவேச கதனத்தாலும் சாமாநாதி கரண்ய நிர்தேசத்தாலும் சரீராத்மா பாவம் தோற்றும் ஒழிய கார்ய காரண பாவம்
தோற்றாமையால் இச்சந்தைகள் வியதாதிகளினுடைய ப்ரஹ்ம கார்யதா பிரகார சோதந பர அதிகரணங்களுக்கு ஸங்க்ராஹங்கள் ஆனபடி எங்கனே என்னில்-
அநேந ஜீவேந ஆத்மநா அநு பிரவிஸ்ய -என்றும் -தத் ஸ்ருஷ்வா ததேவ அநு ப்ராவிஸத்-இத்யாதி ஸ்ருதிகளில் அநு பிரவேச பூர்வகமாக ஸ்ருஷ்ட்டி உக்தையாகையாலே
கேவல ஸ்ருஷ்ட்டி ப்ரதிபாதந ஸ்தலங்களில் அநு பிரவேசமும் கேவல அநு பிரவேச ப்ரதிபாதன ஸ்தலங்களில் ஸ்ருஷ்டியும் சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயத்தாலே
விவஷிதம் என்று ஸ்ரீ பாஷ்யாதிகளில் நீர்ணீதம் ஆகையாலே அநு பிரவேச உக்தயா ஸ்ருஷ்டியும் சித்தம் என்று இச்சந்தைகள் ஸங்க்ராஹகங்கள் ஆகலாம் –
ஆகையாலே பத்தாம் பாட்டுக்கும் நிகமன பாட்டுக்கும் த்வதீய லேசான த்ருதீய துரிய பாதங்களோடே ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

இப்படி பூர்வ த்விக ப்ரதிபாத்யமான ப்ரஹ்ம காரணத்வ –அபாத்யத்வங்களை –
ஆழ்வாரும் முதல் திருவாய் மொழியாலே வெளியிட்டு அருளினமை வேதாந்த த்வய சம்ப்ரதாயம் யுடையவர்க்குத் தெளியலாம் படி திங்மாத்ரேண தர்சித்தம் ஆயிற்று –

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–த்வதீய அத்யாய பிரதம பாதத்துக்கும் — –1-1-7/1-1-8/1-1-9/ பாட்டுக்களுக்கும் ஐகார்த்யம் –

September 12, 2017

த்வதீய அத்யாய பிரதம பாதத்துக்கும் –ஏழாம் பாட்டுக்கும் ஐக மத்யம் உண்டாம் படி எங்கனே என்னில்
பிரதம பாதார்த்தமான பரோத்பாவித தோஷ பரிஹாரத்தை இப்பாட்டில் சொல்லுகையாலே ஐகமத்யம் உண்டு –
பரோத்பாவித தோஷ பரிஹாரம் இப்பாதார்தம் என்னும் இடத்தை -தத்ர பரை ருத்பாவி தாஸ்ச தோஷா பரிஹ்ருதா -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் தாமே அருளிச் செய்தார் –

இப்பாதம் தான் தச அதிகரணாத்மகமாய் இருக்கும் -இப்பத்து அதிகரணங்களிலும் பிரதம அதிகாரணம் தொடங்கி அடைவே –
1-சாங்க்ய ஸ்ம்ருதி விரோதத்தாலும் –
2–சதுர்முக வக்த்ருகமான யோக ஸ்ம்ருதி விரோதத்தாலும் –
3–கார்ய காரணங்களான ஜகாத் ப்ரஹ்மங்களுக்கு ம்ருத் கடாதிகளைப் போலெ சா லக்ஷண்யம் இல்லாமையாலும் –
4–அநேக தந்த்ர யுக்தமான பரமாணு ஜகத் காரணத்வ நிரூபணத்துக்கு ப்ராபல்யம் சொல்ல வேண்டுகையாலும் –
5–சித் அசித் ரூப கார்யகதமான பரிணாமித்வ-ஸூகித்வ -துக்கித்வாதி தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு பிரசங்கிக்கையாலும் –
6–கார்ய உபாதானங்களுக்கு நையாயிக மதரீத்யா பேதம் சொல்ல வேண்டுகையாலே நிமித்த உபாதான ஐக்யம் கூடாமையாலும் –
7–ஜீவன் ஸ்வ அபின்நனாகில் ஹிதா கரணாதி தோஷம் பிரசங்கிக்கையாலும் –
8–லோகத்தில் தத் தத் கார்ய ஜனக சக்தி யுக்தனுக்கும் உபகரண அபேக்ஷை காண்கையாலே சர்வ சக்தி யுக்தமான பர ப்ரஹ்மமும் உபகரணம் இல்லாத போது காரணமாக மாட்டாமையாலும் –
9–ப்ரஹ்மம் கார்யமாகப் பரிணமிக்கும் போது நிரவயமான க்ருத்ஸ்ந ப்ரஹ்மமும் கார்யமாய் பிரசங்கிக்கையாலும்
10–பரிபூர்ண ப்ரஹ்மத்துக்கு -ஸ்ருஷ்டியாலே பிரயோஜனம் இல்லாமையாலும்
ஜகத் காரணத்வம் கூடாது என்று பூர்வ பக்ஷம் -ப்ராப்தமாம் அளவில் –

1–வேத விருத்த சாங்க்ய ஸ்ம்ருதி விரோதம் பாதகம் இல்லாமையாலும்
2–யோக ஸ்ம்ருதியும் விலஷணனான சதுர்முக வக்த்ருகமாகிலும் வேத விருத்ததயா பிரமாணம் இல்லாமையாலும் –
3—கோமய வ்ருஸ்ஸிகாதி விலக்ஷண வஸ்துக்களுக்கும் கார்ய காரண பாவம் காண்கையாலே ச லக்ஷண நியமம் இல்லாமையாலும் –
4–அநேந மத நிரூபித பரமாணு காரணத்வம் கேவல தர்க்க மூலமாகையாலே வேத ப்ரதிபாத்ய ப்ரஹ்ம காரணத்வத்துக்கு பாதகம் இல்லாமையாலும் –
5–பிரளய காலத்தில் ஸூஷ்ம சித்த அசித் விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மம் காரணமாய் ஸ்தூல சித்த அசித் விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மம் காரியமாய் இருக்கையாலே
சித்த அசித் ரூப கார்யகத தோஷங்கள் விசேஷ்யமான ப்ரஹ்மத்தில் பிரசங்கியாமையாலும்
6—கார்ய உபபாதன ஐக்யம் சுருதி சத சமதிகதமாகையாலும்-
7–ப்ரஹ்மத்துக்கும் ஜீவனுக்கும் விஸிஷ்ட ஐக்யம் ஒழிய ஸ்வரூப ஐக்யம் இல்லாமையால் ஹிதா கரணாதி தோஷம் பிரசங்கியாமையாலும் –
8–ஷீராதிகளில் உபகரண நிரபேஷமாக தத் யாதி பாவேந பரிணாமம் காண்கையாலே பர ப்ரஹ்மத்துக்கு உபகரண நைரபேஷ்யேண காரணத்வம் கூடுகையாலும்
9—ஸ்ருதி சித்த அர்த்தத்திலே லௌகிக பிராமண ஸித்தார்த்த சாம்யம் பிரசங்கியாமையாலும்
10–பரிபூரணமான ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி கேவல லீலார்த்தமாக கூடுகையாலும்
ப்ரஹ்ம காரண வாதத்தில் பரோத்பாவித தோஷங்கள் பிரசரிக்காமையாலே ஜகத்துக்கு ப்ரஹ்மம் காரணம் ஆகலாம் என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

இப்பாதத்தில் பத்து அதிகரணத்திலும் சொன்ன பரோத்பாவித தோஷங்களையும் தந்நிரசனத்தையும்-
சாங்க்ய ஸ்ம்ருதயா விரோதாத் விதிமத விஹதே கார்ய வைரூப்யதோ அஸ்மின் நேகார்த்தே அநேக தந்த்ரோதித விஹதிதயா தேஹ போகா வியுக்த்யா –
கார்ய உபாதான பேதாத் ஸ்வஹித விஹிதிதி காரகஸ்தோம ஹாநே க்ருத்ஸ் நாம் சாத்யூஹ பாதாத் க்ருதி விபலதயா வ்யர்த்திதம் ப்ரத்யவித்யத் -என்கிற
ஸ்ரக்தரையாலே சாராவளியிலே வேதாந்தச்சார்யார் ஸங்க்ரஹித்து அருளினார் –
இப்பாத அர்த்தமான பரோத் பாவித தோஷ பரிகாரத்தை –
திட விசும்பு எரி வளி நீர் நிலம் இவைமிசை படர் பொருள் முழுவதுமாய் அவையவை தொறும் உடல்மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
சுடர் மிகு சுருதியுள் இவை உண்ட சுரனே -என்று த்ருடமான ஆகாசம் தேஜஸ் ஸூ வாயு ஜாலம் பிருத்வி தொடக்கமாய் விஸ்திருதமாய் இருந்துள்ள ஸமஸ்த பதார்த்தங்களும்
காரணமாய் -அந்த வஸ்துக்கள் எல்லாவற்றிலும் சரீரங்கள் தோறும் ஆத்மா பிரவேசித்து இருக்குமா போலே அந்த ப்ரவிஸ்ய நியந்தாவாய் –
அவைகளால் தர்சிக்கப் படாதவனுமாய் -சர்வ பதார்த்தங்களில் பிரத்யேக ப்ரத்யேகம் பரிபூர்ண வர்த்தியாய்-அபவ்ருஷேயத்வ நித்ய நிர்தோஷத்வாதி குணங்களால்
உஜ்ஜ்வல்யத்தை யுடைய வேதைக சமதி கம்யனாய் சராசராத்மக க்ருத்ஸ்ன பிரபஞ்ச ஸம்ஹாரியான தேவன் -என்று ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் –

இதில் பிரதம த்விதீய சதுர்த்த அதிகரண யுக்தமான
சாங்க்ய யோக ஸ்ம்ருதயாத் அநு ரோதம் பண்ணி பிரம்மா காரணத்வத்தைச் சலிப்பிக்க ஒண்ணாது என்கிற அர்த்தத்தை
சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன் -அப்ருஷேயத்வாதி உஜ்ஜவல்யாதிக்யத்தை யுடைய வேத ப்ரதிபாத்யன் -என்கிற இச்சந்தையாலே வெளியிட்டு அருளினார் –
த்ருதீய அதிகரண சா லாஷ்ண்ய நியமா பாவமும் –
திட விசும்பு எரி வளி- என்று தொடங்கி-விலக்ஷணமான ஆகாச வாயு வாதிகளுக்கும்
ப்ரஹ்ம காரணத்வம் ப்ரதிபாதிதம் ஆகையால் சித்திக்கிறது -கிஞ்ச -திட விசும்பு என்று காரணத்தவத்தால் வந்த தார்டயத்தை ஆகாசத்துக்கு அருளிச் செய்தார் –
ஆகாசாத் வாயு -என்று வாயு வாதி காரணத்வம் ஆகாசத்துக்குச் சொல்லப் பட்டது –
சாங்க்யாதிகளும்-ஆகாச வாயுக்களுக்கு சாரூப்பியம் இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் கார்ய காரண பாவத்தை அங்கீ கரித்தார்கள் –
அப்படியே ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் ச லக்ஷணம் இல்லாவிடிலும் கார்ய காரண பாவம் கூடும் என்று ஸூ சிப்பித்து அருளினார் -திட விசும்பு -என்கிற இச்சந்தையாலே –
ஆனால் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் சா லக்ஷண்ய நியமாபாவத்துக்கு கோமய வ்ருஸ்ஸிகாதி திருஷ்டாந்தத்தை அருளிச் செய்வான் என் என்னில்
த்ருஸ்யதே என்கிற சவ்த்ரபாதம் சாஸ்த்ர ப்ரத்யக்ஷ சித்தார்த்தங்களுக்குப் பொதுவாய் இருக்கிறது –
தர்சநாத் ஸ்ம்ருத்ஸ் ச -என்றும் -த்ருஷ்ட ஸ்ம்ருதிப்யாம் -இத்யாதி ஸூத்ரங்களில் தர்சன த்ருஷ்ட சப்தங்கள் சுருதி பரமாகக் காண்கையாலே
த்ருஸ்யதே என்கிற இப்பதான் சுருதி சித்தார்த்தத்தைக் காட்டுகிறது –
அதிகரணாந்தரே —
உப சம்ஹார தர்சனான் நேதி சேந்ந ஷீரவத்தி –என்றும் -தேவாதிவதபி லோகெ -என்கிற ஸூத்ர த்வயத்தாலே லௌகிகமான
ஷீரத்வத்தையும் வைதிகரான தேவர்களையும் ப்ரஹ்மத்துக்கு சாமக்ரீ நைரபேஷயேண காரணத்வம் கூடும் என்னும் இடத்தை த்ருஷ்டாந்தமாக ஸூத்ரகாரர் உதாஹரித்தார் –
லௌகிக த்ருஷ்டாந்தத்தில் வைதிக த்ருஷ்டாந்தம் மிகவும் அலௌகிகமான ப்ரஹ்ம விஷயத்தில் பரிக்ராஹ்யம் என்னும் இடத்தை –
தேவாதீநாம் வேதாவகத சக்தீ நாம் த்ருஷ்டாந்த தயா உபாதா நாம் ப்ரஹ்மணோ வேதாவகத ஸக்தேஸ் ஸூக க்ரஹணாயேதி பிரதிபத்தவ்யம் -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தார்
இப்படி லோக வேத சித்தங்களில் த்ருஷ்டாந்த கதநம் காண்கையாலே -திட விசும்பு -என்கிற இச்சந்தைக்கு கார்ய காரண சா லக்ஷண்ய நியமாபாவ ஸூசகத்வம் சித்தம்
பஞ்சம அதிகரண யுக்தமான சித் அசித் ரூப ஜகத்கத தோஷம் ப்ரஹ்மத்தில் பிரசங்கியாது என்கிற அர்த்தமும் –
உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -என்கிற சந்தையிலே சரீரங்களில் ஜீவாத்மாவைப் போலே சகல பாதாரத்திலும் வியாபித்து
அந்யைர த்ருஸ்யனாய் இருப்பன் என்று ஸ்புடமாகச் சொல்லப் பட்டது –
ஷஷ்டி அதிகரண யுக்தமான கார்ய உபாதான ஐக்யம் –
திட விசும்பு எரி வளி நீர் நிலமிவை மிசை படர் பொருள் முழுவதுமாய் -என்று ஜகத் ப்ரஹ்மணோஸ் சாமாநாதி காரண்ய கதநத்தாலே அதி ஸ்புடமாக அறியலாம் –
சப்தம அதிகரண யுக்தமான ஹிதா கரண -அஹித கரணாதி தோஷ பிரசங்க பரிஹாரமும் –
உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து -என்று ஜீவ ஈஸ்வரர்களுக்கு சரீராத்ம பாவேந பேதத்தைச் சொல்லுகையாலே ஸ்புடமாக அறியலாம் –
அஷ்டம அதிகரண ப்ரமேயமான சாமக்ரீ நைர பேஷ்யமான ப்ரஹ்ம காரணத்வம் கூடும் என்கிற இதுவும்
இவையுண்டா சுரனே -என்கிற இடத்தால் ஸூசிதம் –அது எங்கனே என்னில் -சூரன் -என்று ஆச்சர்ய சக்தி யோகம் சொல்லப்பட்டது –
சுரருக்கு இறே காரகா பேஷை இன்றிக்கே சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே ஸ்ருஷ்ட்டி கூடுவது –
யதா தேவா தய ஸ்வே லோகே சங்கல்ப மாத்ரேண ஸ்வ அபேக்ஷிதாநி ஸ்ருஜந்தி ததா அசவ் புருஷோத்தம க்ருத்ஸ்னம் ஜகத் சங்கல்ப மாத்ரேண ஸ்ருஜதி -என்று இறே
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் தேவாதி வதபி லோகே -என்கிற ஸூத்ர வ்யாக்யாநத்திலே அருளிச் செய்தது –
ஆக -சுரர் -என்கிற இப்பத்தாலே சாமக்ரீ நைரபேஷ்யேண காரணத்வ ப்ரசாதனம் பண்ணின அஷ்டம அதிகாரண ப்ரமேய ஸூசகம் சித்தம் –
எங்கும் பரந்து –சுடர் மிகு சுருதியுள் உளன் -என்கிற இவ்வளவாலே நவம அதிகரண யுக்தமான
யதா சுருதி அ லௌகிக அர்த்த ஸ்வீகாரம் பண்ண வேணும் -என்கிற அர்த்தம் சொல்லப் பட்டது -இவையுண்டா சுரனே -என்கிற இச்சந்தையாலே
பரிபூர்ணனுக்கும் லீலா ரஸா நிஷ்பாதந அர்த்தமாக ஜகத் ஸ்ருஷ்டியாதிகள் கூடும் என்கிற அர்த்தத்தையும் அருளிச் செய்தார் -அது எங்கனே என்னில்
அமரா நிர்ஜரா தேவாஸ் த்ரிதசா விபுதாஸ் ஸூ ரா -என்று ஸூரா சப்தத்துக்கு தேவ சப்தம் பர்யாயமாக நாம அநு சாணம் இருக்கையாலே ஸூரன்-என்றால் தேவன் என்று சொல்லிற்றாம் –
தேவ சப்தத்துக்கு -தீவு கிரீடா விஜிகீஷா வ்யவஹார த்யுதி ஸ்துதி மோத மத ஸ்வப்ந காந்தி கதிஷூ -என்று தாது பாடம் உண்டாகையாலே
க்ரீடாவத்தவமும் தேவ சப்தார்த்தம் என்னும் இடம் சம்பிரதிபன்னம்-ஆகையால் இறே வேத புருஷன் ஜகத் சம்ஹாராதிகள்
கேவல லீலா ரூபம் என்கிற கருத்தால் ஸூபால உபநிஷத்தில் -தம பரே தேவ ஏகி பவதி -என்று காரண வஸ்துவில் தேவ சப்த பிரயோகம் பண்ணினான் –
ஆகையால் இச்சந்தை பரிபூர்ணனுக்கு லீலா ரூபேண ஜகத் ஸ்ருஷ்டியாதிகள் கூடும் என்று சொல்லுகிற தசம அதிகரண அர்த்தம் என்னக் குறையில்லை –
இப்படி த்வதீய லக்ஷண பிரதம பாதத்துக்கு ஏழாம் பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –
————————–
தர்க்க பாதத்துக்கும் அஷ்டம நவம காதைகளுக்கும் ஐகமத்யம் யுண்டாம்படி எங்கனே என்னில் –
தர்க்க பாதத்தில் பரபஷ ப்ரதிஷேபம் பண்ணப் படுகிறது -ஸ்வ பஷ ரக்ஷணாய பரபஷா பிரதி ஷிப்யந்தே -என்று இறே இப்பாத அர்த்தத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தது
ஆகையால் பரபஷ ப்ரதிஷேப பரமான இவ்விரண்டு பாட்டுக்கும் தர்க்க பாதத்தோடு ஐக கண்ட்யம் உண்டு –
அதிகரண அஷ்டகாத்மகமாய் இருக்கிற இப்பாதத்தில் –
பிரதம அதிகரணம் தொடங்கி -க்ரமமாக அப்ரஹ்மாத்மக பிரதான காரண வாதிகளான சாங்க்யர்களுடைய
மத ப்ரக்ரியையையும் பரம அணு காரண வாதிகளான வைபாஷிகருடைய மத ரீதியையும்
புத்த மதஸ்தர்களில் வைத்துக் கொண்டு பாஹ்யார்த்தா ஸ்தித்வ வாதிகளான வைபாஷிக சவ்த்ராந்திகர்களுடைய ஜகத்தினுடைய
க்ஷணிகத்தவ வாதத்தையும் ஞான மாத்ரா ஸ்திதவ வாதியான யோகாசாரனுடைய ஞானாகார வ்யதிரிக்தமான அர்த்தாகாராபாவ ப்ரதிபாதனத்தையும்
மாத்யமிகனுடைய சர்வ ஸூந்யா உபபாதன பங்கியையும் -ஜைனர்களுடைய அநைகாந்திகத்வ ப்ரதிபாதன பிரகாரத்தையும்
பாஸூபதர்களுடைய வேத விருத்தச்சார தத்வ உபபாதனத்தையும் பல படிகளாலே நிரசித்து பஞ்சம வேத பாராதாதி ப்ராசஸ்தமாய்
பரம புருஷ பிரணீதமாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரத்தினுடைய நிராங்குச ப்ராமாண்யத்தையும் ஸூத்ரகாரர் சாதித்தார்
இப்பாத அர்த்தத்தை –
பாதே அஸ்மின் காபிலஸ்தை கணபு கபி மதைர் புத்த வைபாஷிகாத் யைர் யோகாசாராபிதா நைஸ் ஸூகத மத ரஹஸ் ஸூந்யா வாத ப்ரசக்தை -அர்ஹத்சித் தாந்த பக்தை
பஸூபதி சமயஸ்தாயிபிஸ் சாவரோதம் ஷிப்த்வா அதோ பஞ்ச ராத்ரம் சுருதி பதமவதத் பஞ்சமாம் நாய தர்சீ -என்று ஸ்ரீ சாராவளியிலே ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர் அருளிச் செய்தார் –

இம்மதங்களில் சாங்க்ய வைசேஷிக பாஸூ பதர்கள்-
கபிலாகம அநுமாந பாஸூபாத சாஸ்திரங்களை வேதங்கள் அநுக் ராஹாகங்கள்-என்று அப்ரதானம் ஆகிலும் வேதத்தையும் அங்கீ கரித்தார்கள் –
தத் வ்யதிரிக்த மதஸ்தர்கள் வேதத்தை உபஸர்ஜன ப்ரமாணமாகவும் அங்கீ கரியாதே வேத அப்ராமாண்ய ப்ரசாதன பூர்வகமாக ஸ்வ மத உபாதானம் பண்ணுவார்கள் –
இப்படி இரண்டு வர்க்கமாய் இருந்துள்ள பாஹ்ய மாதங்களில் பிரதம வர்க்கத்தை நிரசித்தமையை எட்டாம் பாட்டாலே ஸூசிப் பிக்கிறார் –
த்வதீய வர்க்கத்தை நிரசித்தமையை ஒன்பதாம் பாட்டாலே ஸூசிப் பித்து அருளுகிறார் –
சுரர் அறிவரு நிலை விண் முதல் முழுவதும் வரன் முதலாயாவை முழுதுண்ட பரபரன் புறம் ஒரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கு அறிவு இயந்து
அரன் அயன் என உலகு அளித்து அமைத்து உளனே -என்று ப்ரஹ்மாதி களாலும் அறிய ஒண்ணாத ஸ்வபாவத்தை யுடைய மூல ப்ரக்ருதி தொடக்கமான
சகல ஜகத்துக்கும் வரிஷ்ட காரணமாய் –அவற்றை எல்லாம் சம்ஹரித்து அருளின பராத்பரனான ஈஸ்வரன் ருத்ரன் அந்தர்யாமியாய்க் கொண்டு
திரிபுரத்தை சம்ஹரித்து ஜகத் சம்ஹாரமும் பண்ணுகிறான் -சதுர்முக அந்தர்யாமியாய்க் கொண்டு இவ்வருகு உள்ள ஜகத்தையும் ஸ்ருஷ்டித்து
தேவர்களுக்கு ஞான பிரதானத்தையும் பண்ணுகிறான் -என்று இப்பாட்டாலே
ஜகத்தினுடைய ப்ரஹ்மாத் மகத்துவத்தையும் ஷேத்ரஞ்ஞர்களான ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுடைய
ஸ்ருஷ்ட்ருத்வ ஸம்ஹ்ருத் வாதிகள் பகவத் அதீனம் என்கிற அர்த்தத்தையும் அருளிச் செய்கையாலே அப்ரஹ்மாத்மக பிரதான காரண வாதியான சாங்க்ய மத ப்ரக்ரியையும்
ருத்ர பாரம்யா உப பாதகம் பண்ணுகிற பாஸூபத ப்ரக்ரியையும் பரம அணு காரண விதியையும் நிரசித்து அருளினமை ஸூசிதம் –
அது எங்கனே என்னில்
சாங்க்ய யுக்தமான அப்ரஹ்மாத்மக பிரதான நிரசனம் –சுரர் அறிவரு நிலை விண் முதல் முழுவதும் வரன் முதலாய் -என்று –
பிரகிருதி மஹத் அஹங்காராதி தத்துவங்களுக்கும் பரமாத்தவே காரணம்
என்று அருளிச் செய்கையாலே ஸூசிதம் -அவை முழுதுண்ட பரபரன்-என்று சர்வ ஜகத் ஸம்ஹாரி என்கையாலே சாணக்யா மாதத்தில் ஈஸ்வரனை
அங்கீகரியா விடில் கேவல பிரதானம் ஸ்வ தந்திரமாய்ப் பரிணமிக்கும் போது ஸ்வர்க்க வ்யதிரேகேண ப்ரதிஸர்க்க அவஸ்தை இன்றிக்கே ஒழிய
வேணும் என்று உபபாதனம் பண்ணுகிற -வ்யதிரேகாந அவஸ்தி தேஸ்சாந பேக்ஷத்வாத்-என்கிற ஸூத்ரா யுக்த தூஷணம் ஸூசிதம் –
நிரவயவமான பரம அணுக்களுக்கு ஜகத் காரகத்வம் கூடாது என்கிற நையாயிக தூஷணமும்
ப்ரக்ருதி மஹத் அஹங்காராதிகளுக்கும் ஈஸ்வரனே வரிஷ்ட காரணம் என்று அருளிச் செய்த இச்சந்தையாலே தானே ஸூசிதம் –
பாஸூபத யுக்தமான ருத்ர பாரம்ய ப்ரதிஷேதமும்-ருத்ரனுடைய சம்ஹர்த்ருத்வ திரிபுர தஹநாதிகளும்-அரன் எனப் புரமொரு மூன்று எரித்து உலகு அழித்து உளன் -என்று
பகவத் அந்தர்யாமித்வ க்ருதமாக அருளிச் செய்கையாலே வ்யக்தமாகச் சொல்லப் பட்டது -ஸூத்ரகாரர் பண்ணின ருத்ர பாரம்ய நிஷேததக்கும் உப லக்ஷணம் என்னும் கருத்தாலே
சதுர்முகனுடைய ஸ்ரஷ்ட்ருத்வ ஞான ப்ரதத்வாதிகளும்பகவத் அனுபிரவேச க்ருதம் என்று ஆழ்வார் சதுர்முக பாரம்யத்தையும் நிஷேதித்தார் –
ஸூத்ரகாரர் சதுர்முக பாரம்ய நிஷேதம் பண்ணாமைக்கு அடி மஹா மல்ல நிராசன ந்யாயேன ருத்ர பாரம்ய நிஷேதம் பண்ணவே
சதுர்முக பாரம்ய நிஷேதமும் தன்னடையே வரும் என்று கருத்து -ஆழ்வார் மந்த விஷ ந்யாயேன சதுர்முக பாரம்யத்தையும் எடுத்து நிஷேதித்தார் –
———————————–
இனி இரண்டாம் வர்க்கத்தை
உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள் உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள் உளன் என இலன் என இவை குணமுடைமையில் உளன்
இரு தகைமையொடு ஒழிவிலன் பரந்தே -என்று ஈஸ்வரனுடைய இல்லாமையை சாதிக்கிற நீ உளன் என்கிற சொல்லாலே சாதித்தாயாகில் உண்மையே சித்திக்குமது ஒழிய
உன்னுடைய மதமான இல்லாமை சித்தியாது –
உளன் அலன் என்கிற சொல்லாலே இல்லாமையை சாதித்தாயாகில் லோகத்தில் இல்லை என்கிற சொல்லுக்கு ஸ்தூல அவஸ்தை போய் ஸூஷ்ம அவஸ்தா பன்னமாய்
இருக்கின்றமை அர்த்தமாம் ஒழிய உன்னபிமதமான ஸூந்யத்வம் சித்தியாது -இப்படி உண்மையும் இன்மையும் ஆகிற குண த்வய யுக்தமாக ஸ்வ பக்ஷ பர பக்ஷ ரீத்யா
சித்திக்கையாலே அஸ்தித்வ நாஸ்தித்வ ரூப குண விசிஷ்டமாக பர ப்ரஹ்மம் சித்திக்கும்
இப்படி அநபிமதமான அர்த்தம் அங்கீ கரிக்க வேண்டுகையாலே அனந்த குண விபூதிமானாகவும் எம்பெருமானையும் அங்கீ கரிக்கலாம் என்று நிரசித்து அருளினார் –
அதில் இந்த மதங்களில்
புத்த மதத்தில் ஜகத் க்ஷணிக வாதிகளான வைபாஷிக மதஸ்தர்கள் -பார்த்திப ஆப்ய தைஜஸ வாயவீய பரம அணுக்கள்
பிருதிவி அப் தேஜோ வாயு ரூபேண சம்ஹதங்களாகும் -அதில் நின்றும் சரீர இந்த்ரிய விஷய சங்காதங்கள் உண்டாம் -அதிலே
சரீர அந்தர்வர்த்தியாய் க்ராஹகாபிமாநா ரூடமான விஞ்ஞான ஸந்தானமே ஆத்மா வென்று பேர் பெற்றுக் கிடக்கிறது என்று உபபாதித்த அர்த்தத்தை
சமுதாய உபய ஹேதுகே அபி தத பிராப்தி -என்கிற ஸூத்ரத்திலே யாதொரு பரம அணு ஹேதுக ப்ருதிவ்யாதி பூத சமுதாயம் யுண்டு
யாதொரு ப்ருதிவ்யாதி ஹேதுக பூத இந்திரியாதி ரூப சமுதாயம் யுண்டு இவ்விரண்டு சமுதாயத்தின் நின்றும் ஜகத் ஆத்மக சமுதாய உத்பத்தி கூடாது
பரம அணுக்களும் ப்ருதிவ்யாதி பூதங்களும் க்ஷணிகம் என்று அங்கீ கரிக்கையாலே ஷணத்வம் சிகளான பரம அணுக்களும் பூதங்களும் எப்போதான் சம்ஹதங்களாகப் போகிறது –
எப்போதான் ஞான விஷயீ பூதங்களாய் ஹாந உபாதா நாதி வ்யவஹாராஸ் பதமாகப் போகிறது என்று இத்யாதி யுக்தியாதிகளாலே சாரீரகத்தில் சொன்ன க்ஷணிகத்தவ வாத நிரசன க்ரமத்தை-ஆழ்வாரும் அஸ்தி நாஸ்த்ய உபய வ்யவஹார தசையிலும் ஸ்தூல ஸ்ஷ்ம உபய அவஸ்தா விசிஷ்டமாக வஸ்துவினுடைய ஸ்திரத்தவ ப்ரதிபாதகமாய் இருக்கிற
உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள் உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள் -என்கிற இச்சந்தையாலே ஸூசிப்பித்து அருளினார் –

பிரதி சங்க்யா அபிரதி சங்க்யா நிரோத அப்ராப்திர விச்சேதாத் -என்கிற ஸூத்ர ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலே
சத உத்பத்தி விநாசவ் நாம அவஸ்தாந்தராபத்திரேவ அவஸ்தாயோகி து த்ரவ்யமேகமேவ ஸ்திரமிதி காரணாத நந்யத்வம் கார்யஸ்யோப பாத யத்யபி ரஸ்மாபி –
தத் அந்நயத்வம் இத்யத்ர ப்ரதிபாதிநம் நிர்வாணஸ்ய தீபஸ்ய நிரன்வய விநாச தர்சநாத் அந்யத்ர அபி விநாசோ நிரன்வய அநுமீயத இதி சேந்ந –
கட சரவாதவ் ம்ருதாதி த்ரவ்ய அநு வ்ருத்தியுபா லப்தயா சதோ த்ரவ்யஸ்ய அவஸ்தாந்தரா பத்திரேவ விநாச இதி நிஸ்சிதே சாதி ப்ரதீபாதவ்
ஸூஷ்மத சாபத்த்யாப் யநுபலம் போப்பத்தேஸ் தத்ராபிய வஸ்தாந்தரா பத்தி கல்ப நஸ்யைவ யுக்தத்வாத் -என்று
உளன் எனில் உளன் -என்கிற இப்பாட்டுப்பாத்தியை உட்க்கொண்டு வ்யாக்யானம் செய்தமை ஸ்பஷ்டமாய் இருக்கையாலே இவ்வதிகரண பிரமேயம் இதிலே உண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

இனி சவ்ராந்திக மாதத்தில் ஞான உத்பத்தி காலத்திலேயே அர்த்தம் இல்லாமையால் ஞான விஷயத்வம் இல்லை என்ன ஒண்ணாது
ஞான விஷயத்துவமாவது -ஞான உத்பத்தி ஹேதுத்வம் இறே-ஆனால் சஷூராதிகளுக்கும் ஞான விஷயத்வம் வாராதோ என்னில் ஸ்வாகார சமர்ப்பணேன ஞான ஹேதுவுக்கே
ஞான விஷயத்வம் ஆகையாலே வாராது -அர்த்தமானது ஞானத்திலே ஸ்வாகாரத்தை சமர்ப்பித்து நஷ்டமாய்ப் போனாலும் ஞானகதமான நீலாத்யாகாரத்தாலே அநு மிக்கப் படும் –
ஆகையால் அர்த்த க்ருதமே ஞான வைச்சித்ர்யம் என்று உபபாதித்த பிரமேயத்திலே தர்மி நஷ்டமானால் தத் தர்மங்களுக்கு அந்யத்ர ஸங்க்ரமணம் கண்டது இல்லை –
அப்படியே அர்த்தம் நஷ்டமாய் தத் ஆகாரம் ஞானத்திலே ஸங்க்ரமிக்கிறது என்ன ஒண்ணாமையாலே ஞானத்தாலே அர்த்தம் அநு மிக்கப் படுகிறது என்ன ஒண்ணாது
என்று சாரீரிகத்திலே சொன்ன தூஷணமும்
அவனுருவம் இவ்வுருவுகள் என்று ஐந்த்ரியிகத்வத்தை விஷயங்களுக்கு அருளிச் செய்கையாலே விஷயங்கள் அநு மேயங்கள் என்று புலிக்கையாலே ஸூசிதமாயிற்று –

யோகாசார மதஸ்தர்கள் -விஞ்ஞான மாத்திரமே யுள்ளது -அர்த்தத்வம் இல்லை -அர்த்தத்துக்கும் வ்யவஹார யோக்யத்வம் ஞான ப்ரகாசாயத்தம் என்று கொள்ள வேணும் –
அந்யதா ஸ்வ பர வேத்யங்களுக்கு அதிசயம் அற்றுப் போம் -பிரகாசமான ஞானத்துக்கு நிராகாரத்துக்கு பிரகாசம் கூடாமையாலே சா காரத்வம் அங்கீ கரிக்க வேணும் –
இனி தோற்றுகிற ஆகாரம் என்று ஞானத்தினுடையது ஒழிய அர்த்தத்தினுடையது அன்று -இந்த ஆகாரத்துக்கு பஹிரவபாசம் பிரமக்ருதம் -இத்யாதி யுக்திகளாலே
அர்த்த ஸூந்யத்வ உபபாதனம் பண்ணினத்தை
ஞாதாவுக்கு விஷய வ்யவஹார ஹேதுவான ஞானத்தவம் முதலிலே நிர்விஷயமாகில் இல்லையாயே விடும் -இத்யாதி யுக்திகளாலே சாரீரகத்திலே நிரசித்தமையை –
அவனுருவம் -அவனருவம்- பரந்தே ஒழிவிலன்-என்கிற சந்தைகளாலே அர்த்த தத்வ அங்கீகார முகேன ஸூ சிப்பித்து அருளினார் –

இன்னமும் -நா பாவ உப லப்தே -என்கிற ஸூத்ரத்தில் -அர்த்த தத்வம் இன்றிக்கே ஒழிந்தால் தத் வ்யவஹார யோக்யதா பாதந ஸ்வபாவமான ஞான தத்துவமும் சித்தியாது
என்று சொன்ன யுக்தியும் – உருவம் -என்கிற பாதத்தால் சித்திக்கிறது -அது எங்கனே என்னில் -உருவம் -என்கிற சப்தம் -ஸ்தூல பதார்த்த வாசி என்னும் இடம் சம்பிரதிபன்னம்
ஐந்த்ரியிகத்தவம் உள்ளதுக்கு இறே ஸ்தூலத்வம் உள்ளது -இந்த ஐந்த்ரியிகத்வ ப்ரதிபாதனத்தாலே -அது ஒழிந்தால் தத் வ்யவஹார யோக்யதா பாவந
ஸ்வபாவமான ஞானத்தவம் இல்லாதே ஒழியும் என்கிற யுக்தியை ஸூசிப்பிக்கையாலே அது சித்திக்கிறது –
மாத்யமிக பஷ நிரஸா க்ரமம் இப்பாட்டு என்னும் இடம் சர்வ ஸம்ப்ரதிபன்னம் ஆகையாலே அதி ஸ்புடமாய் இருக்கும் –
ஜைன மதஸ்தர்கள் சொல்லுகிற ஜகத் அநைகாந்திகதவை நிராசமும் சத்தாயாகிலும் அசத்தாயாகிலும் இருக்கும் ஒழிய சத் அசத்தாய் இராது என்று –
உளன் எனில் உளன் அவனுருவம் இவ்வுருவுகள் உளன் அலன் எனில் அவனருவம் இவ்வருவுகள் -என்கிற பாட்டுப் பாதியாலே அருளிச் செய்கையாலே ஸூசிதம் –

ஆனால் பிள்ளை -சர்வ ஸூந்யவாதியை நிரசிக்கிறார் இப்பாட்டாலே என்றும் -ஸர்வதா அநு பபத்தே என்கிற ஸூத்ர பாஷ்யம் இப்பாட்டை யுட் கொண்டு ப்ரவ்ருத்தமாயிற்று என்றும்
மாத்யமிக மத மாத்ர நிராச பரமாக வ்யாக்யானம் செய்து அருளுகையாலே இது அவருக்கு அநபிமதம் அன்றோ என்னில்-இப்பாட்டில் பாதங்களில் மாத்யமிக நிராசனம்
நேரே தோற்றுகையாலே தாமத நிராச பரமாக யோஜித்து அருளினார்
வீடுமின் முற்றவும் ப்ரவேசத்திலே -முதல் திருவாய்மொழி பூர்வத்விக அர்த்தம் -என்று அவர் தாமே அருளிச் செய்கையாலே இந்த பிரதம தசகத்திலே தத் ஸூசநம் ஆவஸ்யகம்
காதாந்தரத்திலே வைபாஷிகாதி மத நிராசம் அநவசரக்ரஸ்தமாய் இருக்கும்
இப்பாட்டில் பாதங்களும் பூர்வ யுக்த ப்ரக்ரியை யாலே வைபாஷிகாதி மத நிராச ஸூ சகங்கள் என்னும் இடம் ஸ்வரசதா ஸம்ப்ரதிபன்னம்
வைபாஷிக மத நிராச ஸூத்ர பாஷ்யமும் இப்பாட்டில் சந்தைகளை உட் கொண்டு ப்ரவ்ருத்தம் என்னும் இடம்
பூர்வமேவ உபபாதிதம் ஆகையால் பிள்ளைக்கும் இது அபிமதமாகக் குறையில்லை –

பாஞ்ச ராத்ர ப்ராமாண்ய சமர்த்தந சாரீரக அம்சம் ப்ராசங்கிகம் ஆகையாலும்-வேத பாஞ்சராத்ரங்களுக்கு அபவ் ருஷேயத்வ நித்ய நிர்துஷ்டத்வ பரம புருஷ வக்த்ருகத்வங்கள்
நிரங்குச ப்ராமாண்ய ஹேதுக்களாய் இரண்டுக்கும் பாத்தாலே வந்த பேதம் ஒழிய பாஞ்சராத்ரத்துக்கும் வேத துல்ய ப்ராமாண்யத்தில் தட்டில்லாமை யாலே –
சுடர் மிகு ஸ்ருதியுள் உளன் -என்று அபவ் ருஷேயத்வாதி உஜ்ஜ்வல்யவத் வேத ப்ராமாண்ய ப்ரதிபாதனத்தாலே தந் ந்யாயேந
பாஞ்சராத்ர ப்ராமாண்யம் சித்திக்கும் என்கிற கருத்தாலும் ஆழ்வார் உபேக்ஷித்து அருளினார்
ஸூத்ரகாரர் தந்த்ர சாமான்ய ப்ரயுக்தமான ம்ருது ப்ரபஞ்சர்களுக்கு உள்ள காலுஷ்ய சாந்த்யர்த்தமாக வேத துல்ய ப்ராமாண்யம் ஸித்தமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
தத் ப்ராமாண்ய சமர்த்தனம் பண்ணினார் -ஆக அஷ்டம நவம காதைகளுக்கும் தர்க்க பாதத்துக்கு ம் ஐகமத்யம் சித்தம் –

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–மேல் உள்ள த்ரி பாதங்களுக்கும் –1-1-4/1-1-5/1-1-6/1-1-7- பாட்டுக்களுக்கும் ஐகார்த்யம் –

September 8, 2017

நாலாம் பாட்டு தொடங்கி மேல் மூன்று பாட்டுக்களுக்கும் த்ரிபாதிக்கும் ஐகார்த்யம் உபபாதிக்கப் படுகிறது –
அதில் முதலிலே த்வதீய பாதமும் நாலாம் பாட்டும் ஏக கண்டமான படியை உபபாதிக்கப் படுகிறது –
த்வதீய பாதத்துக்குப் பொருளான ஜகத் சரீரத்வத்தை இப்பாட்டிலும் ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே ஐகார்த்யம் உண்டு –
த்வதீய பதார்த்தம் ஜகத் சரீரகத்வம் என்னும் இடத்தை -த்வதீயே ஜகத் சரீரகத்வம் என்று ஸ்ருத பிரகாசிகையிலும் –
ஸ்ரஷ்டா தேஹி ஸ்வ நிஷ்டோ நிரவாதி மஹிமா -என்று பிரதம அத்யாய பாத சதுஷ்ட்யத்துக்கும் அடைவே பொருள் சொல்லும் இடத்தில்
த்வதீய பாதத்தின் பொருளை தேஹீ என்று சாராவளியிலும் ஸ்ரீ மத் ஸூதர்சன பட்டரும் ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதரும் அருளிச் செய்தார்கள் –

இனி த்வதீய பாத பிரதம அதிகரணத்திலே –
சர்வம் கல்விதம் பிரம்மா தஜ்ஜலாநிதி சாந்த உபாஸீத -என்கிற சாண்டில்ய வித்யா வாக்கியத்தில் உபதிஷ்டமான
ப்ரஹ்மம் ஜீவனாக வேணும் -நிர்துஷ்டனான பரமாத்மாவுக்கு ஹேயாகரமான சித்த அசித் ரூபா சர்வ பாவம் கூடாமையாலும் தேவ மனுஷ்யாதி ரூபேண
கர்மக்ருதமாக ஜீவனுக்கு சர்வாத்ம பாவம் கூடுகையாலும் -என்று பூர்வபக்ஷம் வருமளவில் -சர்வ வேதாந்த பிரசித்தமான சர்வ ஜகத் காரணத்வத்தை உபதேசிக்கையாலும் –
தஜ்ஜத்வ தல்லத்வ ததன்வங்களாலே ப்ரஹ்மத்துக்கே தாதாம்யம் உபபன்னம் ஆகையால் -தேவ மனுஷ்யாதி பாவேந ஜீவனுக்குத் தாதாம்யம் உண்டானாலும் அவனுக்கு
ஜகத் காரணத்வம் கூடாமையாலும் ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யன் ஜீவன் அல்லன்-சர்வ ஜகத் சரீரதயா சர்வ சப்த வாச்யனான பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
த்வதீய அதி கரணத்திலே —
ஸ்ய ப்ரஹ்ம ச ஷத்ரஞ்ச உபே பவத ஓதந –ம்ருத்யுர் யஸ்ய உபசேசனம்-இத்யாதி கடவல்லீ வாக்கியத்தில் ஓதந உபசேசன ஸூ சிதனான அத்தா ஜீவனாக வேணும் –
போக்த்ருத்வம் கர்ம நிமித்தம் ஆகையாலும்-ஜீவனுக்கே அது உள்ளது ஒன்றாகையாலும் என்று பூர்வபக்ஷம் வருமளவில் -சராசர ரூப க்ருத்ஸ்ன ஜகதத்ருத்வம்
ஜகத் சம்ஹார கர்த்ருத்வம் ஒழிய கர்ம நிமித்த போக்த்ருத்வம் அல்லாமையாலும் தாதருச சம்ஹார கர்த்ருத்வம் பரமாத்மா தர்மமாகையாலும்
இவ்வாக்கிய ப்ரதிபாத்யன் ஜீவன் அல்லன் –பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
த்ருதீய அதிகரணத்தில்–
ய ஏஷோ அந்தரஷிணி புருஷ த்ருஸ்யதே-என்கிற சாந்தோக்யத்தில் அக்ஷய ஆதாரதயா நிர்திஷ்டனான புருஷன் ப்ரதிபிம்ப ஜீவா தேவதா விசேஷங்களில் அந்நிய தமனாக வேணும் –
ப்ரஸித்தவ நிர்தேசத்தாலும்-த்ருஸ்யதே -இதய ப்ரோஷ அபிதானத்தாலும் பிரதிபிம்பம் ஆகலாம் –
ஜீவனுக்குச் சஷூஸ்சிலே விசேஷ ஸந்நிதானம் உண்டாகையாலே ஜீவன் தான் ஆகலாம் – ரஸ்மிபி ரேஷோ அஸ்மின் ப்ரதிஷ்டித என்கிற ஸ்ருதி பிரசித்தியாலே
சஷூஸ் ப்ரதிஷ்டித தேவதா விசேஷம் தானாகலாம் என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
ஏஷ ஆத்மேதி ஹோவாச ஏதத் அம்ருதம் அபயமேதத் ப்ரஹமேத்யாசஷதே -இத்யாதி வாக்யத்தால் ப்ரதிபன்னமான கல்யாண குணங்கள் பரமாத்மாவுக்கே யுள்ளது ஒன்றாகையாலும்
யஸ் சஷூஷி திஷ்டன் -இத்யாதி ஸ்ருதி பிரசித்தமான சஷூர் வர்த்தித்வத்தை -ஏஷோ அஷிணி என்று பிரசித்தவந் நிர்தேசிக்கையாலும் –
த்ருஸ்யதே இத்ய அபரோக்ஷ அபிதானம் யோகி த்ருஸ்யத்வ அபிப்பிராயம் ஆகையாலும் ப்ரதிபிம்பாதிகளுக்கு நியமேந சஷூர் வர்த்தித்தவம் இல்லாமையாலும்
அஷி புருஷன் ப்ரதிபிம்பத்திகளில் அந்நிய தமன் அல்லன் -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில்
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோயம் ப்ருதிவீ சரீரம் -இத்யாதி வாஜசநேயக வாக்ய ச்ருதனான அந்தர்யாமி ஜீவனாக வேணும் –
வாக்ய சேஷத்திலே கரணாயத்த ஞானம் அந்தர்யாமிக்கு ச்ருதமாகையாலே -என்று பூர்வபக்ஷம் வருமளவில்
ஒருவனே சர்வ லோக சர்வ பூத சர்வ தேவாதிகளையும் நியமிக்கிறார் என்கிற இது பரமாத்மா அசாதாரண தர்மமாகையாலும் -த்ரஷ்டா ஸ்ரோதா என்று ரூபாதி
சாஷாத்காரத்தைச் சொல்லுகிறது ஒழிய கரணாயத்த ஞானவத்தைச் சொன்னது அல்லாமையாலும் அந்தர்யாமி ஜீவன் அல்லன் -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
ஐந்தாம் அதிகரணத்தில் –
யத்த தத் ரேஸ்யமக்ராஹ்யம் -இத்யாதி வாக்யத்திலும் -அஷராத் பரத பர-என்கிற வாக்யத்திலும் ப்ரதிபன்னமான அத்ருஸ்யத்வாதி குணகமும் அஷராத் பரத பரனும்
பிரகிருதி புருஷர்கள் ஆகவேனும் -அசேதன ப்ருதிவ்யாதிகதமான த்ருஸ்யத்வாதி ப்ரதிஷேதம் தத் சஜாதீய பிரதானத்தில் உசிதம் ஆகையாலும்
அதில் காட்டில் பரத்வம் ஜீவனுக்கு உசிதம் ஆகையாலும் -என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் -இத்யாதி வாக்கியங்களில் அத்ருஸ்யத்வாதி குணக வஸ்துவுக்கு சர்வஞ்ஞத்வாதி குணங்கள் ஸ்ருதமாகையாலும்
அதில் காட்டில் பரத்வம் ஜீவனுக்கு கடியாமையாலும் இவ்விரண்டு வாக்யத்திலும் ப்ரக்ருதி புருஷர்கள் ப்ரதிபாத்யர் அல்லர் பரமாத்மாவே ப்ரதிபாத்யன் என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில் —
ஆத்மா நமேவேமம் வைச்வா நரம் யேஷி -இத்யாதி வாக்கியத்தில் ச்ருதனான வைச்வா நரன் பரமாத்மா என்று நிர்ணயிக்க ஒண்ணாது –
வைச்வா நர சப்தத்தை ஜாடராக்னி என்ன பூத த்ருதீயம் என்ன தேவதா விசேஷம் என்ன இவைகளில் பரமாத்மாவிலும் வேதம் பிரயோகிக்கையாலே என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
கோ ந ஆத்மா கிம் ப்ரஹ்ம -என்று உபக்ரமத்திலே சர்வாத்ம பூத பர ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாசயா உபசன்னரான ஓவ்ப மன்யவாதி முமுஷூக்களைக் குறித்து உபதேசிக்கப் படுகையாலும்
பரமாத்ம தர்மமான த்யுப்ரப்ருதி ப்ருதிவ்யந்த ஜகச் சரீரத்வம் ஸ்ருதம் ஆகையாலும் ஜாடராக்னியாதிகளில்
இஸ் சப்த பிரயோகம் உண்டானாலும் இவ்விடத்தில் வைச்வா நரன் பரமாத்மாவே என்று நிர்ணயிக்கப் பட்டது –

இப்பாத அர்த்தமான ஜகச் சரீரத்வம் பிரதம அதிகரணத்திலே -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -என்கிற விஷய வாக்யத்திலே காணலாம் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் -குஹாம் ப்ரவிஷ்டவ் -இத்யாதி ஸூத்ர விஷயமான -தம் துர்தர்சம் கூடமநு ப்ரவிஷ்டம் குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம் புராணம் -இத்யாதி வாக்யத்திலே
ஸுபரியைப் போலே ஜகத்து ஞானா திஷ்டித சரீரம் அன்று -ஸ்வரூபத்தாலே சர்வ சரீரங்களிலே ஹ்ருதய குஹ ப்ரவிஷ்டனான பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் என்று சொல்லப் பட்டது –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் -ய ஏஷோ அஷிணி புருஷ த்ருஸ்யதே -என்கிற விஷய வாக்யத்திலே இந்திரியங்களுக்கும் பரமாத்மா சரீரத்வம் சொல்லப் பட்டது –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் -கேவலம் இந்த்ரியங்களே அல்ல ப்ரத்யேகம் சர்வ தத்துவங்களும் பரமாத்மா சரீரம் என்று சொல்லப் பட்டது
பஞ்சம அதிகரணத்தில் சர்வ தத்துவங்களும் சமுதாய ரூபத்தாலும் ப்ரஹ்ம சரீரம் என்று ரூபோபந் யாசாத் -என்கிற ஸூத்ரத்திலே சொல்லப் பட்டது
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில் ஜகச் சரீரத்வம் முமுஷூ உபாஸ்யம் என்று பிரபஞ்சிதம் –

இப்படி ஷட் அதிகரணியான இப்பாதத்தில் சொல்லப்பட்ட ஜகச் சரீரத்வத்தை ஆழ்வாரும்
நாம் அவன் இவன் யுவன் அவள் இவள் அவள் எவள் தாம் அவர் இவர் உவர் அது விது வுது எது வீமவை இவை யுவை
அவை நலம் தீங்கவை ஆமவையாயவை ஆய் நின்ற அவரே -என்று -தம்தாமாயும்-அஸந்நிஹிதனாயும்-சந்நிஹிதனாயும்-அதூர-விப்ர க்ருஷ்டனாயும் இருந்துள்ள புருஷன் என்ன –
தூர வர்த்திநியாயும்-சந்நிஹிதையாயும்-அதூர-விப்ர க்ருஷ்டையாயும் -வினவப் படுகிறவளாயும் இருந்துள்ள ஸ்த்ரீ ஜாதி என்ன –
பஹுமந்தவ்யரில்-அவர் என்றும் இவர் என்றும் உவர் என்றும் சொல்லப் போடுகிறவர்கள் என்ன அது இது உத்து எது என்று நபும்சக லிங்க நிர்திஷ்டமான வஸ்துக்கள் என்ன –
நச்வர பதார்த்தங்கள் என்ன -நல்லதாயும் தீயதாயும் இருந்துள்ள வஸ்துக்கள் என்ன இவை இத்தனையுமாய்
காலத்ரய வர்த்தியான பதார்த்தங்களுமாய் இருக்கிற பூர்வோக்தரானவர் -என்று சாமாநாதி கரண்யத்தாலே
ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் யுண்டான சரீராத்ம பாவத்தை அருளிச் செய்கையாலே இப்பாட்டுக்கு த்விதீய பாதத்தோடு ஐக கண்ட்யம் உண்டு என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம் –
————-
அவரவர் தமதமது -என்கிற ஐந்தாம் பாட்டுக்கு த்ருதீய பதைகார்த்யம் உண்டான படி என் என்னில்
த்ருதீய பாதத்தில் ப்ரதிபாத்யமான சர்வாத்மத்வ பிரகாரத்தை இதிலும் அருளிச் செய்கையாலே ஐகார்த்யம் யுண்டு –
இப்பாதார்த்தம் சர்வாத்மத்வ பிரகாரம் என்னும் இடத்தை -த்ருதீயே சர்வாத்மத்வ பிரகார -என்று ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே பட்டர் அருளிச் செய்தார் –
இப்பாதத்தில் பிரதம அதிகரணத்திலே —
யஸ்மின் த்யவ் ப்ருத்வீ ச அந்தரிக்ஷ மோதம் மனாஸ் சக பிராணைஸ் ச சர்வை -இத்யாதி அதர்வணிக வாக்கியத்தில் ஸ்ருதனான த்யுப்வாத்யாயதநன் ஜீவனாக வேணும்
மன பிராண சம்பந்த நாட்ய ஆதாரத்வ பஹுதா ஜாயமானத்வாதிகளாலே -என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
அம்ருத ஹேதுத்வ ஆத்மத்வ சர்வஞ்ஞத்வாதி தர்ம வாசக பரமாத்மா அசாதாரண சப்தங்களாலே நிர்தேசிக்கையாலும்
சர்வ ஆதாரனுக்கு மன பிராண நாட்ய ஆதாரத்வம் கூடுகையாலும்
ஜச்சமான பஹுதா ஜாயமானத்வம் இவனுக்கும் உண்டாகையாலும் த்யுதிவாத்யாயதனன் ஜீவன் அல்லன் பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யச் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா -என்கிற சாந்தோக்ய வாக்கியத்தில் ஸ்ருதனான பூம குண விசிஷ்டன் ஜீவனாக வேணும்
தரதி சோகமாத்மவித் -என்று ஆத்ம ஜிஜ்ஞாசயா உபசன்னனான முமுஷூவுக்கு பிராண ஸஹ சாரித்த்வ நிபந்த நேந பிராண சப்த நிரதிஷ்டனான ஜீவனிடத்தில் ஆத்ம உபதேசம் ஸமாப்த்தமாகையாலும்
அந்த ஜீவனுடைய முக்த அவஸ்தையில் ஆனந்த வைப்புலயத்தை பூமா சப்தத்தால் நிர்தேசிக்கையாலும் -என்று பூர்வ பக்ஷம் வரும் அளவில்
யஸ் சத்யே நாதிவததி -என்கிற வாக்கியத்தில் சத்யா சப்தத்தாலே ஸ்ருதனான பரமாத்மாவினிடத்தில் ஆத்ம உபதேசம் ஸமாப்த்தம் ஒழிய
பிராண சப்த வாஸ்ய ஜீவ உபதேசத்தில் ஸமாப்த்தம் இல்லாமையாலும் -பரமாத்மாவினுடைய ஆனந்த வைபுல்யத்தை பூம சப்தத்தால் சொல்லுகையாலும்
பூம குண விசிஷ்டன் ஜீவன் அல்லன் -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் —
ஏதத் வை ததஷரம் கார்க்கி ப்ராஹ்மணா அபிவதந்தி –இத்யாதி வாஜசநேய வாக்கியத்தில் ச்ருதமான அக்ஷரம் பிரதான ஜீவர்களாக வேணும்
அஷராத் தமஸி லீயதே –இத்யாதி ஸ்ருதிகளிலே பிரதான ஜீவர்களிலும் அக்ஷர சப்த பிரயோகம் காண்கையாலே-என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
த்ரை கால்ய வர்த்தி விகார ஜாதாத ஆதார பூத ஆகாச சப்த வாஸ்ய பிரதான ஆதாரத்வத்தாலும்
பிரசாசன ஸ்ரவணத்தாலும் அக்ஷர சப்த நிர்திஷ்டம் பிரதானமும் அன்று ஜீவனும் அன்று பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
பரம் புருஷன் அபித்யாயீத-என்று தொடங்கி -புரிசயம் புருஷம் ஈஷதே-என்கிற வாக்கியத்தில் த்யாய ஈஷதி கர்மதயா நிரதிஷ்டனான பரம புருஷன் சதுர்முகனாக வேணும் –
மனுஷ்ய லோகத்துக்கும் அந்தரிக்ஷத லோகத்துக்கும் உபரிதனமான ப்ரஹ்ம லோகத்தில் -ஈஷணீ யத்வாதி லிங்கத்தாலே என்று பூர்வ பக்ஷம் வரும் அளவில்
யத்தச்சாந்தம் அஜ்ரமம் அம்ருதம் அபயம் –இத்யாதி வாக்கியத்தில் சாந்தத்வ அஜரத்வ அம்ருதத்வாதி தர்மங்கள் ச்ருதமாகையாலும்
சர்வ பாப நிர்முக்தனான முக்தனுக்கு ப்ராப்யதயா யுக்தமான ப்ரஹ்ம லோகம் சதுர்முக ஸ்தானம் இல்லாமையாலும்
யத்தத் கவயோ வேத யந்தே-என்று கவி சப்த வாஸ்யரான நித்ய ஸூரி களாலே துருஸ்யமான வைஷ்ணவ பதத்தை ப்ரஹ்ம லோக சப்தத்தாலே நிர்தேசிக்கையாலும்
தத்ரயனானவன் சதுர்முகன் அல்லன் பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
தஹரோ அஸ்மின் அந்தர ஆகாச -இத்யாதி சாந்தோக்ய வாக்ய ஸ்ருதமான ஹ்ருதய புண்டரீக மத்திய வர்த்தி தகர ஆகாசம் பூத ஆகாசமாதல் ஜீவன் ஆதலாக வேணும்
பூத ஆகாசத்தில் ஆகாச சப்த பிரசித்தி பிராஸுர்யத்தாலே பூத ஆகாசம் ஆகலாம் -பிரஜாபதி வாக்கியத்தில் ஜீவனுக்கும் அபஹத பாப்மாத்வாதிகள் ஸ்ருதமாகையாலும்
ப்ரகாசாதி யோகத்தால் ஆகாச சப்தம் ஜீவன் இடத்தில் கூடுகையாலும் ஜீவன் தான் ஆகலாம் என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
அபஹத பாப்மாத்வாதிகள் பூத ஆகாசத்துக்கு கடியாமையாலும் -பிரஜாபதி வாக்கியத்தில் ஸ்ருதமான பரமாத்ம சம்பத்தி லப்த அபஹத பாப்மத்வாதிகள் ஜீவனுக்கு உண்டானாலும்
தஹர வாக்ய யுக்த அதிரோஹித நித்ய சித்த அபஹத பாப்மத்வாதி வைசிஷ்ட்யம் ஜீவனுக்கு கூடாமையாலும்
பரமாத்மாவினிடத்திலும் ஆகாச சப்த பிரயோகம் சுருதியந்தர சித்தமாகையாலும் தஹர ஆகாசம் பிரசித்த ஆகாசமும் அன்று -ஜீவனும் அன்று -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷோ மத்திய ஆத்மநி திஷ்டதி -இத்யாதி கடவல்லீ வாக்கியத்தில் ஸ்ருதனான அங்குஷ்ட பிரமித்தான் ஜீவனாக வேணும் –
அங்குஷ்ட ப்ரமிதத்வம் ஜீவனுக்கு சுருதியந்தர சித்தமாகையாலே என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
பூத பவ்ய ஈஸா நத்வம் ஜீவனுக்கு அநு பன்னம் ஆகையாலும்-பரமாத்மாவுக்கே உள்ளது ஓன்று ஆகையாலும் அங்குஷ்ட பிரமிதன்
ஜீவன் அல்லன் -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது
சப்தம அஷ்டம நவம அதிகரணங்களில் –
ப்ரஹ்ம வித்யையிலே அதிகார அநதிகார விசாரம் ப்ராசங்கிகமாக ப்ரவ்ருத்தம் ஆயிற்று –
தசம அதிகரணத்தில் –
ஆகாசோ ஹவை நாம ரூபயோர் நிர்வஹிதா -இத்யாதி சாந்தோக்ய வாக்கியத்தில் ஸ்ருதனான ஆகாச சப்த வாச்யன் முக்தாத்மாவாக வேணும்
அஸ்வ இவ ரோமாணி விதூய பாபம்-இத்யாத்ய அனந்தர வாக்யத்திலே முக்தன் ப்ரக்ருதன் ஆகையாலும்
முக்தனுக்கும் பூர்வ அவஸ்தையில் கர்மக்ருதமாக நாம ரூப நிர்வாஹம் கூடுகையாலும் -என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
சகல ஜெகன் நிர்மாண துரந்தரனான பரமாத்மாவுக்கே நாம ரூப நிர்வோ ட்ருத்வம் ஸ்ருதி சத சமதிகதம் ஆகையாலும்
ப்ரஹ்ம லோக சப்த வாச்யனான பரமாத்மாவும் அனந்தர ப்ராக்ருதன் ஆகையாலும் ஆகாச சப்த நிரதிஷ்டன் முக்தன் அல்லன் பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

சர்வாத்மத்வ பிரகாரத்தில் ஹேய அஸ்ப்ருஷ்டத்துவம் பிரதம அதிகரண யுக்தம் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் நிரதிசய ஆனந்த யோகம் சொல்லப்பட்டது -இதுவும் சர்வாத்மத்வ பிரகாரம் இறே-
த்ருதீய அதிகரணத்தில் பிரசாசித்ருத்வம் பிரபஞ்சிதம் -இது சர்வாத்மத்வ பிரகாரம் என்னும் இடம் ஸ்புடம் இறே –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் முக்த ப்ராப்யத்வம் நிரூபிதம்-இதுவும் சர்வம் ஹா பஸ்ய பஸ்யதி–இத்யாதி படியே
சர்வ சரீரியான ப்ரஹ்மமே முக்த ப்ராப்யமாகையாலே சர்வாத்மத்வ பிரகாரம் என்னகே குறையில்லை –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் நிரதிசய பாக்ய குணத்வம் நிரூபிதம் -இதுவும் அபஹத்தை பாப்மாத்வாதி குணவத்தம் ஆகையால் சர்வாத்மத்வ பிரகாரம் என்னலாம் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்திலே மாதாவைப் போலே அந்தரவர்த்தியான எம்பெருமானுக்கு ஜூகுப்சை இல்லாமையும் பிதாவைப் போலே சிஷகத்வேந பய ஹேதுத்வமும் சொல்லிற்று –
இதுவும் அந்தர்யாமித்வ பிரகாரம் என்னுமிடம் சித்தம் –
அதிகார அநாதிகார விசாராத்மக அதிகரண த்ரயமும் ப்ராசங்கிகம் ஆகையால் இதில் சர்வாத்மத்வ பிரகார ப்ரதிபாதனம் பண்ண வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –
சரம அதிகரணத்தில் ஸூ ஷூப்த்யாதி சர்வ அவஸ்தைகளிலும் பரமாத்மா சம்பந்தம் ப்ரோக்தம் -இதுவும் சர்வாத்ம பிரகாரம் என்னுமிடம் ஸ்பஷ்டம் இறே –

இப்படி த்ருதீய பாதத்தால் நிரூபிதமான சர்வாத்மத்வ பிரகாரத்தை –
அவரவர் தமதமது அறிவகை வகை அவரவர் இறையவர் என அடி யடைவர்கள் -அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர் அவரவர் விதி வலி அடைய நின்றனரே-
தத்தத் அதிகாரிகள் தந்தாமுடைய ருசி பேதத்தாலே ராஜசராயும் தாமஸராயும் மிஸ்ர ஸத்வராயும் இருந்துள்ள தேவதைகளை ஆஸ்ரயிப்பார்கள் –
அந்தந்த தேவதைகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு அத்தேவதைகள் தத் தத் பல பிரதானத்தில் குறையுடையர் அல்லர் –
அதுக்கு அடி சர்வ சரீரியான சர்வேஸ்வரன் தத் தத் தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாய் ஆஸ்ரயித்த மனுஷ்யர்க்கு
தத் தத் பலம் பெறும்படி இருக்கையாலே என்று ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் –
அதில் பாதார்த்தமான சர்வாத்மத்வ பிரகாரத்தில் -பிரதம அதிகரண ப்ரமேயமான
ஹேய அஸ்ப்ருஷ்டத்வ ரூபா பிரகாரத்தை இறையவர் என்கிற பதத்தாலே பிரகாசிப்பித்து அருளினார் -அது எங்கனே என்னில்
இறையவர் என்று ஈஸ்வரத்வம் சொல்லுகையாலே சகல ஹேய அஸ்ப்ருஷ்டன் என்று சித்திக்கும் –
த்வதீய அதிகரண ப்ரமேயமான
நிரதிசய ஆனந்தயோகம் சேஷித்வ வாசியான அந்தப்பதத்தாலே தானே ஸூசிதம் -சர்வ சேஷிக்கு இ றே நிரதிசய ஆனந்தத்வம் உள்ளது -ஆகையால் இறே ஆனந்த வல்லியிலே
தஸ்யேயம் ப்ருதிவீ சர்வா வித்தஸ்ய பூர்ணா ஸ்யாத் -இத்யாராப்ய வித்த பூர்ணையான சர்வ பிருத்வியுமுடையனாய் இருக்கையை மனுஷ்ய ஆனந்தமாகச் சொல்லிற்று –
இனி சர்வத்தையும் உடையவன் என்று சொல்லவே சர்வ சேஷித்வ ப்ரயுக்த நிரதிசய ஆனந்த யோகமும் தன்னடையே வரும் –
த்ருதீய அதிகரண பிரமேயமான பிரசாசித்ருத்வமும்
நியந்த்ரு ரூப சேஷிவாசி யாகையாலே அப்பத்தத்தாலே தானே ஸூசிதம் -இன்னமும் -அவரவர் விதிவழி யடைய நின்றனர் -என்று
தேவதை அந்தர்யாமித்வ கதந முகத்தாலும் பிரசாசிச்ருத்வம் யுக்தமாகலாம் –
சதுர்த்த அதிகரண ப்ரமேயமான முக்த ப்ராப்யத்வமும் –
இறையவர் -என்று -இன்நானுக்கு இறையவர் என்று விசேஷியாதே சாமாந்யேன சர்வ சேஷி என்று சொல்லுகையாலே –
இப்பத்தத்தாலே சொல்லப் பட்டது என்று அறியலாம் -ஆகையால் இறே ப்ராப்ய பாரமான உத்தர வாக்கியத்தில் நாராயண பதத்துக்கு
சேஷித்வத்திலே நோக்கு என்று முன்புள்ள முதலிகள் வ்யாக்யானம் செய்து அருளிற்று –
இந்த இறையவர் என்கிற பதம் சாமாந்யேன சர்வ சேஷித்வ வாசி என்னும் இடத்தை கலிவைரி தேசிகர் -பொதுவில் இறையவர் என்கிறார் –
அவர்களோடு அவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கிற தேவதைகளோடு தம்மோடு வாசியற எல்லார்க்கும் ஓக்க இறையவர் ஆகையால் -என்று பகவத் விஷயத்திலே வெளியிட்டு அருளினார் –
பஞ்சம அதிகரண ப்ரமேயமான நிரதிசய போக்ய குணத்வமும்
தேவதை அந்தர்யாமித்வ கதனத்தாலே ஸூசிதம் -அது எங்கனே என்னில் -யாவாந் வா அயம் ஆகாசா -என்றும் -உப்பிய அஸ்மின் த்யாவா ப்ருதிவீ –
உபாவக் நிஸ்ச வாயுஸ் ச ஸூர்யா சந்த்ரம சாவுபவ் வித்யுந் நக்ஷத்ராணி -என்கிற வாக்யத்திலே
பிரக்ருத தஹர ஆகாசத்தை -அஸ்மின் -என்று பராமர்சித்து அந்த பிரம்மா உபாசனம் பண்ணுகிறவனுக்கு இஹ லோக லப்யமாயும் பரலோக லப்யமாயும்
மநோரத மாத்ர வர்த்தியாயும் இருந்துள்ள சர்வ போக்ய ஜாதமும் இந்த தஹர ஆகாசத்தில் உண்டாய் இருக்கும் என்று சொல்லிற்று –
இவ்விரண்டு வாக்யத்திலும் பூர்வ வாக்கியத்தில் சொன்ன அக்னி வாயு ஸூர்ய சந்த்ர ப்ரப்ருதி சர்வ ஆதாரத்வ ரூபமான சர்வ சரீரத்வத்தை –
இறையவர் அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனர் -என்று அருளிச் செய்கையாலே
தத் வ்யவஹிதாநந்தர த்விதீய வாக்கியத்தில் சொன்ன சர்வ ஆதார வஸ்துவினுடைய நிரதிசய போக்யத்வம் இச்சந்தையிலே ஸூசிதமாகலாம் –
ஷஷ்ட்டி அதிகரண யுக்தமான மாத்ருத்வத் ஜூகுப்சா ராஹித்யமும் பித்ருவத் சிக்ஷகத்வேந பய ஹேதுத்வமும்
அந்தர்யாமித்வ கதனத்தாலே தானே சித்திக்கும் -கிஞ்ச -தேவதாந்த்ர ஸமாச்ரயணம் பண்ணின அதி ஹீநரையும் விட மாட்டாதே ஜூகுப்ஸை யற்று
தத் தத் தேவதா முகேந ரஷிப்பான் என்று இச்சந்தையால் அருளிச் செய்கையாலும் ஷஷ்ட்டி அதிகரண பிரமேயம் இது என்று அறியலாம் –
அதிகார அநதிகார விசாராத்மகமான சப்தம அஷ்டம நவம அதிகரண ப்ரமேயமும் –
அவரவர் தமதமது -இத்யாதியாலே அதிகாரி வைவித்ய கதனத்தாலே ஸூசிதம் –
தசம அதிகாரண ப்ரமேயமான ஸூஷூப்த் யாதி சர்வ அவஸ்தாஸூ அப்ரஹாணமும்
ஸ்வேந ரூபேண நின்று ரசிக்கும் அளவன்றிக்கே தேவதாந்த்ர முகேநவும் ரஷித்து அருளும் என்கிற இப்பாட்டாதே ஸூசிதமாகலாம் –
இப்படி த்ருதீய பதார்த்தமான சர்வாத்மத்வ பிரகாரத்தை
இப்பாட்டாலே வெளியிட்டு அருளுகையாலே இப்பாட்டுக்கும் த்ருதீய பாதத்துக்கு ஐகமத்யம் சித்தம் –
———————————
சதுர்த்த பாதத்துக்கும் -நின்றனர் இருந்தனர் -என்கிற ஆறாம் பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டாம்படி எங்கனே என்னில்
சர்வ வஸ்துவும் ப்ரஹ்ம கார்யமுமாய் -ப்ரஹ்ம சரீரமுமாய் -ப்ரஹ்ம ஆத்மகமுமாய் இருக்கையாலே
தத் கார்யமும் அன்றிக்கே தத் சரீரமும் அன்றிக்கே தத் ஆத்மகமும் அன்றிக்கே இருக்கிற வஸ்து இல்லை என்று
அப்ரஹ்மாத்மக வஸ்து நிஷேதம் இப்பாத ப்ரதிபாத்யர்த்தமாய் இருக்கும் –
இவ்வர்த்தத்தையே இப்பாட்டில் அருளிச் செய்கையாலே ஐகார்த்யம் யுண்டு -இப்பாதார்த்தம் இது என்னும் இடத்தை
அதத் கார்ய -அதச் சரீர -அததாத்மக வஸ்த்வ சம்பவ ப்ரதிபாத்யதே -என்று ஸ்ருதி பிரகாசிகையிலே பட்டர் அருளிச் செய்தார் –
இத்தை முகாந்தரேண-நிரவதி மஹிமா -என்று சாரா வழியிலே வேதாந்தாசார்யர் அருளிச் செய்தார் –
இதில் பிரதம அதிகரணத்திலே
ஜகத்தினுடைய அதததீ நத்வம் -தததீ நத்வாதர்த்த வத் -என்கிற ஸூத் ரத்திலே ப்ரஹ்மாத்மகத்வம் ஜகத்துக்கு சாதிக்கையாலே நிரஸ்தமாயிற்று –
த்வதீய அதிகரணத்தில் –
அஜாமேகாம் லோஹித ஸூக்ல க்ருஷ்ணாம் -இத்யாதி ஸ்வதாஸ்வதர மந்திரத்தில் ஜகத்தினுடைய அப்ரஹ்ம கார்யத்வம் தோற்றுகிறது என்று சங்கித்து
தைத்ரீயத்தில் -அஜா மேகாம் -இத்யாதி வாக்ய அநுகுண்யேந ப்ரஹ்ம கார்யத்வத்தை சாதித்து அதத்கார்யத்வத்தை நிரசித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
யஸ்மின் பஞ்ச பஞ்ச ஜநா -இத்யாதி வாக்கியங்களில் சொல்லுகிற படியே சாங்க்ய ப்ரக்ரியையாலே ஜகத்து அப்ரஹ்மாத்மகம் என்று சங்கித்து
ப்ரஹ்மாத் மகத்வத்தை ஜகத்துக்கு சாதித்து அததாத் மகத்வத்தை நிரசித்தார் –
தமேவம் மந்ய ஆத்மாநம் -என்று இ றே அந்தப் பிரகரணத்திலே வாக்யம்-
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் -சதவ்யா க்ருதாதி சப்தத்தால் பிரதிபன்னமான வஸ்துவுக்கு அத தாத் மகத்வத்தை சங்கித்து அதுவும் ப்ரஹ்மாத்மகம் என்று பரிஹரித்து
ஜகத்தினுடைய அத தாத் மகத்வத்தை நிரசித்தார்
பஞ்சம ஷஷ்ட அதிகரணங்களில்
விசேஷித்து சேதனன் அத தாத்மகன் என்று சங்கித்து ப்ரஹ்மாதிமகத்வத்தை சாதித்து ஜீவனுடைய அத தாத் மகத்வத்தை நிரசித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்திலே சேஸ்வர சாங்க்ய யுக்தமான ஜகத்தினுடைய அப்ரஹ்மாத் மகத்வத்தை சங்கித்து ப்ரஹ்ம உபாதாநத்வ சமர்த்தந முகேந
ப்ரஹ்மாதி மகத்வத்தை சமர்த்தித்து அப்ரஹ்மாத் மகத்வத்தை நிரசித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில்
சமர்த்தித்த அர்த்தத்துக்கு சார்வத்ரிகத்வம் சொல்லப் பட்டது –

இப்படி ஸூத்ரகாரர் ஜகத்தினுடைய ப்ரஹ்ம அதீ நத்வ ப்ரஹ்ம கார்யத்வ ப்ரஹ்ம ஆத்மதத்வ பிரசாதந முகேந
அதாத் அதீந்ய -அதத் காரயத்வாதி நிராசனம் பண்ணி -ப்ரஹ்ம காரணத்வ ஸ்திரீ கரணம் பண்ணின அர்த்தத்தை ஆழ்வார் –
நின்றனர் இருந்தனர் கிடந்தனர் திரிந்தனர் நின்றிலர் இருந்திலர் கிடந்திலர் திரிந்திலர் என்றும் ஓர் இயல்வினர் என நினைவரியவர் –
என்றும் ஓர் இயல்வொடு நின்ற வெந்திடரே-என்று
நிற்றலை யுடையவர் -இருத்தலை யுடையவர் -கிடைத்தலை யுடையவர் -திரிதலை யுடையவர்கள் இவை இல்லாதவர்கள் என்று சொல்லப் படுகிற
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளையும் ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி மத் வஸ்துக்களையும் ஸ்வ அதீனமாக உடையவராய் என்றும் ஒரு படிப்பு பட்ட ஸ்வ பாவத்தை யுடையவர் என்று
நினைக்கவும் கூட அரியராய் இப்படி துர்ஜ்ஜேயராய் இருக்கும் இருப்பு என்றும் ஒருபடிப் பட்ட ஸ்வ பாவமாக யுடையராய் இருக்கிற என்னுடைய ஸ்வாமியாய்
த்ருட பிரமாணமாக வேதைக சமதிகம்யரானவரே -என்று
பிறவிருத்தி நிவ்ருத்தி மத் சர்வ வஸ்துக்களினுடையவும் ப்ரஹ்ம அதீனத்தவ ப்ரஹ்ம காரியத்த வாதிகளை சாமாநாதி கரண்யேந அருளிச் செய்கையாலே
இப்பாட்டுக்கும் சதுர்த்த பாதத்துக்கு ஐக மத்யம் ஸ்புடம் –
இங்கே எந்திடரே-என்று சாமாநாதி கரண ஸித்தமான பிராமண-தார்ட் யத்தோடே பிரதம அத்யாய அர்த்தத்தை நிகாமித்தார் ஆயிற்று –
இப்படி முதல் ஆறு பாட்டுக்கும் பிரதம அத்யாயத்துக்கும் ஐகமத்யம் வேதாந்தத்வயா சம்ப்ரதாயம் யுடையவர்களுக்கு திக் பிரதர்சனம் பண்ணப் பட்டது
அநேக உபபத்திகளை உபபாதிக்கும் அளவில் கிரந்தம் விஸ்திருமாம் என்று ஸங்க்ரஹேண உபபாதிதம் ஆயிற்று –

சாரீரக அத்யாயேந காதா ஷட்க சாமார்த்ததா
யதிராண் மத நிஷ்டாநாம் திங்மாத்ரம் தர்சிதா முதே-

இதி சாரீரக அத்யாத்யாய பிரதம காதா ஷட்கைக கண்ட்யம்-

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

—————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–பிரதம பாதத்துக்கும் –1-1-1/1-1-2/1-1-3/ பாட்டுக்களுக்கும் ஐகார்த்யம் –

September 7, 2017

முதல் பாட்டு சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தம் என்னும் இடம் உபபாதிக்கப் பட்ட பின்பு மேல் இரண்டு பாட்டுக்கள் -ஈஷதேர் நா சப்தம் என்று தொடங்கி
பாத சேஷ சமாநார்த்தமாய் இருக்கும் படி உபபாதிக்கப் படுகிறது –
இப்பாத சேஷம் தானும் சாஷாத் காரண வாக்ய நிரூபண பரமான பிரதம பேடிகை அதிகரண பஞ்சகாத்மகமாய் த்விதீய பேடிகை அதிகரண த்வயாத்மகமாய் இருக்கும் –
பிரதம பேடிகையும் சாமான்ய சப்தங்களுக்குப் பரமாத்ம ரூப விசேஷ பர்யவசாயித்வ ப்ரதிபாதகமாய் ஒரு பேடிகையும் அர்த்தாந்தர ப்ரசித்தங்களான
ஆகாச பிராணாதி விசேஷ சப்தங்கள் உட்படப் பரமாத்ம ரூப விசேஷ பரவசாயி என்று ஒரு பேடிகையும் என்று இப்படி அவாந்தர பேடிகா த்வய யுக்தமாய் இருக்கும் –
இதில் -மனனகம் என்கிற இரண்டாம் பாட்டு காரண வாக்ய நிரூபண பரமாயுள்ள பிரதம பேடிகையில் சாமான்ய சப்தங்கள்
பரமாத்ம ரூப விசேஷ விசேஷ பர்யவசாயிகள் என்கிற ஈஷத்யாநந்த மயாந்த ராதித்யாதி கரண ரூப அவாந்தர பிரதம பேடிகா சங்க தார்த்தமாய் இருக்கும் –
இலனது -என்கிற மூன்றாம் பாட்டு பிரதம பேடிகையில் அவாந்தர ரூபமான ஆகாச பிராணாதி கரண ரூப அவாந்தர த்விதீய பேடிகையோடும் காரணத்வ
சமவ்யாப்தமான தர்மகதந முகேந காரண வாக்ய நிரூபண பரமாயுள்ள ஜ்யோதிரிந்த்ர பிராணாதி கரண ரூபமான பிரதான த்விதீய பேடிகையோடும் சமாநார்த்தமாய் இருக்கும் –

மனனகம் -என்கிற பாட்டு -ஈஷத்ய ஆனந்தமய அந்தராதித்ய அதிகரண ப்ரமேயமான படி என் என்னில்-
இம்மூன்று அதிகாரங்களில் ஈஷாத்யதி கரணத்தில் —
சதேவ சோம்ய இதமக்ர ஆஸீத் -இத்யாதி வாக்கியத்தில் ஜகத் காரணதயா ப்ரதிபன்னமான ஸச் சப்த வாஸ்ய வஸ்து பிரதானமாக வேணும் –
இதம் சப்த வாஸ்யமான சத்வ ரஜஸ் தமோமய ஜகத்துக்கு தத் யுக்தமான பிரதானம் காரணமாம் ஒழிய சத்வ ரஜஸ் தமோ விதுரமான ப்ரஹ்மம் காரணமாக மாட்டாது –
இன்னமும் அனுமான ஆகார வாக்ய வேத்யதயா ஆனுமானிக பிரதானம் இவ்வாக்கியத்தில் காரணமாய்த் தொற்றுகிறது என்று பூர்வ பக்ஷம் வருமளவில்
ஜகத் சர்க்க உபயுக்த முக்யேஷணம் பிரதானத்துக்கு கூடாமையாலும் சர்வஞ்ஞமான ப்ரஹ்மத்துக்கு உள்ளது ஒன்றாகையாலும்
சித்த அசித் விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் ஆகையால் சரீரபூத சித் அசித்வாரா சத்வ ரஜஸ் தமோமய அந்வயம் கூடுகையாலே
ஜகத் சாலக்ஷண்யம் ப்ரஹ்மத்துக்கும் உண்டாகையாலும் அனுமான அன்வயங்களில் பிரதானமான ஹேத்வவயம் அனுபாத்தம் ஆகையாலே இவ்வாக்கியத்துக்கு
அனுமான ஆகாரத்வம் அசித்தமாகையாலும் ஸச் சப்த வாஸ்யமான காரணம் பிரதானம் அன்று –
பரமாத்மா வென்று சித்தாந்தித்து ப்ரஹ்மத்தினுடைய அசித் வ்யாவ்ருத்தி ப்ரதிபாதிக்கப் பட்டது –

ஆனந்த மய அதிகரணத்தில் ப்ரஹ்மம் அசித் வ்யாவ்ருத்தமே யாகிலும் ஜீவா வ்யாவ்ருத்தமாக மாட்டாது –
தஸ்மாத் வா ஏதஸ்மாத் விஞ்ஞான மயாத் அந்யோ அந்தர ஆத்மா ஆனந்த மய -என்கிறவிடத்தில் ஆனந்தமய சப்த வாச்யன் ஜீவனாகையாலே
அவன் ஜீவனாகைக்கு அடி -தஸ்யைஷ ஏவ சாரீர ஆத்மா -என்று சரீர சம்பந்த ஸ்ரவணமும் -அநேந ஜீவேநாஸ் ஆத்மந அநு ப்ரவிஸ்ய-என்று சாமாநாதி கரண்யத்தாலே
ஜீவ ப்ரஹ்மணோர் ஐக்யமும் -ஆகையால் ஜகத் காரணதயா நிரதிஷ்டனான ஆனந்தமயன் ஜீவனே என்று பூர்வபக்ஷம் ப்ராப்தமாம் அளவில் –
சத குணிதோத்தர க்ரமேண அப் யஸ்யமாந ஆனந்தம் ஸூகலவ பாகியாய் அபரிமித கர்மவஸ்யனான ஜீவனுக்கு கடியாமையாலும் பரமாத்வுக்கே அது உள்ளது
ஒன்றாகையாலும் சாரீரன் என்கிறது ஜகத் சரீரம் என்கிறதாய் கர்மக்ருத சரீரத்வம் இல்லாமையாலும் சாமாநாதி கரண்ய நிரதேசத்தாலே சரீராத்மா பாவ நிபந்தமான
ஐக்யத்தைச் சொல்லுகிறது ஒழிய ஸ்வரூப ஐக்யத்தைச் சொல்லாமையாலே ஜீவ ப்ரஹ்ம பேதம் சித்திக்கையாலும் ஜகத் காரண பூதனான ஆனந்த மயன்
பக்த முக்த அவஸ்த்தை ஜீவன் அன்று -தத் விலஷணனான பரமாத்மா என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

அந்தராதித்ய அதிகரணத்திலே -கேவல ஜீவன் ஜகத் காரணமாக மாட்டானேயாகிலும்
உபசித புண்ய விசேஷர்களான ஆதித்யாதி சேதனர்களில் ஒருவன் ஜகத் காரணமாகலாம் -அது எங்கனே என்னில் –
ய ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷ த்ருச்யதே ஹிரண்யஸ் மஸ்ரு-இத்யாதி சாந்தோக்ய வாக்யத்திலே
கர சரணாதி ரூப சரீர சம்பந்தம் காரண வஸ்துவுக்கு ப்ரதிபாதிதமாய் இருக்கையாலும்
அது உள்ளது கர்மக்ருத சாரீர சம்பந்தமுடைய ஜீவனுக்கே யாகையாலும் விலக்ஷண ஜீவனே ஜகத் காரணம் என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில் –
சர்வேப்ய பாப்மப்ய உதித-என்று அபஹத பாப்மத்வம் ஸ்ருதம் ஆகையாலும்-பரமாத்மாவுக்கும் சுருதி ஸ்ம்ருதி ப்ரஸித்தமாய் அப்ராக்ருதமாய் இருந்துள்ள
திவ்ய மங்கள விக்ரஹங்கள் உண்டாகையாலும் விலக்ஷண விக்ரஹ யுக்தனாய் இவ்வாக்கியத்தில் ப்ரதிபாதிக்கப் பட்டவன்
உபசித புண்ய விசேஷனான ஜீவன் அல்லன்-தத் விலக்ஷணனான பரமாத்மா வென்று சித்தாந்திக்கிக்கப் பட்டது –

இனி பொறியுணர்வு அவையிலன் -என்று ஐந்த்ரியக ப்ரத்யக்ஷ விஷயமான அச்சித்தின் படி யல்லன் என்கையாலே இச்சந்தை அசித் வ்யாவ்ருத்தமான
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை சாதிக்கிற ஈஷாத் யதிகரணார்த்தம் என்று அறியலாம் –
மனனாக மலமற மலர்மிசை எழுதரு மனன் உணர்வு அளவிலன்-என்று மநோ நிஷ்டமான அவித்யாதிகள் யோகாப்யாஸ பலத்தாலே கழியக் கழிய
மேல் நோக்கி அபிவ்ருத்தமாய் வருகிற மானஸ ஞானத்துக்கு விஷயமான ஆத்மாவின் படியல்லன்-என்கையாலே ஸூத்ய அஸூத்ய யுபய அவஸ்த
ஜீவ வ்யாவ்ருத்தியை ப்ரஹ்மத்துக்கு அறிவிப்பிக்கிற ஆனந்த மய அதிகரண சமா நார்த்தம் இச்சந்தை என்னும் இடம் ஸ்பஷ்டமாக அறியலாம் –
உணர் முழு நலம் -என்று கட்டடங்க ஞானத்தவ ஆஸ்ரயனாயும் ஆனந்த ஆஸ்ரயனாயும் இருப்பான் என்று அருளிச் செய்கையாலே
காரண வஸ்துவுக்கு அசேதன பிராதான்னா வ்யாவர்த்தகமான ஜகத் சர்க்கே க்ஷணாதி தர்மத்தையும்
ஜீவ வ்யாவர்த்தகமான நிரதிசய ஆனந்த அப்யாஸத்தையும் ஸூசிப்பித்து அருளினார் –
ஆகையாலே -ஈஷதே-அப்யாசாத்-என்கிற ஹேத்வம்சம் இச்சந்தையாலே ஸூசிதம்-
எதிர் நிகழ் கழிவினும் இனனிலன் மிகுநரையிலன் -என்று காலத்ரயத்திலும் தன்னோடு ஒப்பாரையும் மிக்காரையும் உடையன் அல்லன் என்றும்
நிஸ்ஸமாப்யதிகன் என்றும் அருளிச் செய்கையாலே புண்டரீகாக்ஷத்வ அபஹத பாப்மத்வாதி தர்ம யோகத்தால் நிஸ்சமாப்யதிகனான ஆதித்ய மண்டல அந்தரவர்த்தியான
புருஷன் விலக்ஷண ஜீவன் அல்லன் -பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்தித்த அந்தராதிகரணார்த்தம் இச்சந்தையிலே ஸூசிதம் –

ஆனால் ஈஷத் யதிகரண ப்ரமேயமான அசித் வ்யாவ்ருத்தியை முந்துற அருளிச் செய்யாதே ஆனந்த மயாதிகாரண ப்ரமேயமான
ஜீவா வ்யாவ்ருத்தியை முந்துற அருளிச் செய்கைக்கு அடி என் எண்ணில் -பிரதான ஜீவா வ்யாவ்ருத்திகளில் பிரதான வ்யாவ்ருத்தி ஸூஷ்ம புத்திகளுக்கு எளிதாய்
அறியப்படும் ஆகையால் அவர்களுக்கு அறிக்கைக்கு அரிதான ஜீவா வ்யாவ்ருத்தியை முந்துற அருளிச் செய்தார் –
ஆனால் ஸூதர காரர் பிரதான வ்யாவ்ருத்தியை முந்துறச் சொல்லுவான் என் எண்ணில் அசித் வ்யாவ்ருத்தியையும் அறிய மாட்டாத எளியரானவர்களுக்கு முந்துற
தத் வ்யாவ்ருத்தியைக் காட்டி அவ்வளவு தெளிவு பிறந்தவனுக்கு அநந்தரம் அதிலும் ஸூஷ்மாமா சேதன வ்யாவ்ருத்தியைக் காட்டினார் –
ஆகையால் ஆழ்வார் அருளிச் செய்கைக்கு ஒரு க்ரமமும் ஸூத்ரகாரருக்கு மற்றப்படி ஒரு க்ரமமும் விவஷிதம் ஆகையால் இவ்விரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை –
ஆனால் அசித் வ்யாவ்ருத்தி ஸ்புடமாய் இருந்ததாகில் பொறி யுணர்வு அவையிலன் -என்று ஆழ்வார் அசித் வ்யாவ்ருத்தியை அருளிச் செய்வான் என் என்னில்
த்ருஷ்டாந்த ரூபேண அருளிச் செய்தாராம் அத்தனை –
ஆகையால் இ றே பிள்ளை -அசேதன வ்யாவிருத்தியோ பாதியும் சேதன வ்யாவ்ருத்தி எங்கைக்காக பொறி யுணர்வ்ய் அவையிலன் -என்று அருளிச் செய்தார் என்று
த்ருஷ்டாந்த பரமாக வ்யாக்யானம் செய்து அருளினார் –
ஆகையால் மனனகம் என்கிற பாட்டும் இவ்வதிகரண த்வயமும் ஏககண்டம் என்னும் இடம் சித்தம் –

இலனது உடையனிது என்கிற மூன்றாம் பாட்டு ஆகாசாதிகரணம் தொடங்கி அதிகரண சதுஷ்டய சமாநார்த்தம் என்னுமிடத்தை தெளிய அறிவிக்கிறோம் –
ஆகாசாதிகரணத்தில்-சர்வாணி ஹவா இமானி பூதாநி ஆகாசா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே -இத்யாதி சாந்தோக்ய வாக்கியத்தில் ஆகாச சப்தமாய்த் தோற்றுகிற
ஜகத் காரண வஸ்து பிரசித்த ஆகாசமேயாக வேணும் –
ஆகாச சப்தம் பிரசித்த ஆகாசத்தில் ரூடமாகையாலும் பரமாத்மாவினிடத்தில் ஆகாச சப்த வாச்யத்வம் அப்ரஸித்தமாகையாலும் -என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
சர்வ சப்தத்தால் சொல்லப் படுகிற சேதன அசேதன க்ருத்ஸ்ன பிரபஞ்ச காரகத்வம் என்ன -பாராயணம் என்று சொல்லப்படுகிற ப்ராப்யத்வ ப்ராபகங்கள் என்ன –
இவை இத்தனையும் பிரசித்த ஆகாசத்துக்கு கூடாமையாலும் பரமாத்மாவுக்கே இது உள்ளது ஓன்று ஆகையால் ஆகாசதே ஆகாசயதி-என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே
ஆகாச சப்தம் பரமாத்மாவினிடத்திலும் கூடுகையாலும் ஆகாச சப்த வாஸ்யம் பிரசித்த ஆகாசம் அன்று பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

பிராணாதிகரணத்திலே-சர்வாணி ஹவா இமானி பூதாநி பிராணமேவாபி சம்விசந்தி -இத்யாதி வாக்கியத்தில் பிராண சப்த வாஸ்யமான
ஜகத் காரண வஸ்து பிரசித்த பிராணனாக வேணும் -சர்வ வஸ்துவும் பிராணாதி நஸ்திதிகமாககே காண்கையாலே-என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில் –
சிலாகாஷ்டாத்ய சேதனங்களிலும் சேதன ஸ்வரூபத்திலும் பிராணாதி நஸ்திதிகத்வம் கூடாமையாலே சர்வ ஜகத் காரணத்தையா நிர்திஷ்டமானபிராணன்
பிரசித்த பிராணன் அல்லன் -பரமாத்மா என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

ஜ்யோதிர் அதிகரணத்தில் -அத யதத பரோதிவோ ஜ்யோதிர் தீப்யதே -என்கிற சாந்தோக்ய வாக்கியத்தில் ஜ்யோதிஸ் சப்த வாஸ்யம் பிரசித்தமான ஜ்யோதிஸ்ஸாக வேணும்
ஸ்வ வாக்கியத்தில் பரமாத்மா வ்யாப்த லிங்க விசேஷம் காணாமையாலும் கௌஷேய ஜ்யோதிர் ஐக்ய உபதேசத்தாலும்-என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில்
சர்வ பூதங்களும் த்யுசம்பந்தியான ஜ்யோதிஸ் ஸூக்குப் பாதமாக வ்யபதேசிக்கையாலும் -கௌஷேய ஜ்யோதிர் ஐக்ய உபதேசம் பளார்த்தமாக தாதாத்மகத்வ
அநுசந்தான விதி பரமாகையாலும் நிரதிசய தீப்தி யுக்தமான ஜ்யோதிஸ் சப்த வாஸ்யம் பிரசித்த ஜ்யோதிஸ் ஸூ அன்று பரமாத்மாவே என்று சித்தாந்திக்கப் பட்டது –

இந்த்ர பிராணாதிகரணத்தில் –பிரானோஸ்மி பிரஞ்ஞாத்மா தம் மாமாயுரம் ருதமித்யுபாஸ்வ-இத்யாதி வாக்கியங்களில் ஹித தமோபாசன கர்மதயா நிர்திஷ்டனான
இந்திரன் ஜீவனாக வேணும் -இந்த்ர பதம் ஜீவ விசேஷத்திலே ரூடமாகையாலும் மாம் உபாஸ்வ என்று ஸ்வ ஆத்ம உபாசனத்தை அம்ருதத்வ பிராப்தி சாதனமாக
உபதேசிக்கையாலும் -என்று பூர்வபக்ஷம் வரும் அளவில் –
ச ஏஷ பிராண ஏவ பிரஞ்ஞாத்மா ஆனந்த அஜரோ அம்ருத -என்று இந்த்ர பிராண சப்த நிர்திஷ்டன் இடத்தில்
ஆனந்த அஜர அம்ருத சப்த சாமா நாதி கரண்யம் அந்வயிக்க வேண்டுகையாலும் –
மாம் உபாஸ்வ என்று ஸ்வ சரீரக பரமாத்மா உபாசனத்தை விதித்தது ஒழிய கேவல ஜீவ உபாசனை விதி இல்லாமையாலும் ஹித தம உபாசன கர்மத்தயா
நிர்திஷ்டனான சேதனன் இந்திரன் அல்லன் –
ஜகத்காரண பூதனான பரமாத்மா என்று நிர்ணயிக்கப் பட்டது -இனி இலனது உடையனது என நினைவரியவன் -என்று தூரஸ்தமாய் இருப்பது ஒன்றைக் காட்டி
அத்தை உடையன் அல்லன் -சன்னிஹிதமாய் இருப்பது ஒன்றைக் காட்டி இத்தை யுடையவன் என்று நினைக்கவும் கூட அரியன் என்று சொல்லி –
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் -என்று பூமி அந்தரிஷாதி சர்வ தேச வர்த்திகளான சர்வ சேதன அசேதனங்களையும் உடையவன் என்று அருளிச் செய்கையாலே
சர்வாணி ஹவா இமானி பூதாநி ஆகாசா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே ஆகாசம் ப்ரத்யஸ்தம் யந்தி –என்றும்
சர்வாணி ஹவா இமானி பூதாநி பிராணமேவாபி சம்விசந்தி -என்றும்
பாதோஸ்ய சர்வா பூதாநி -இத்யாதி வாக்கியங்களில் உள்ள பிரசித்த ஆகாச பிராண ஜ்யோதிஸ் ஸூக்களுக்கு கடியாதபடியான
நிகில சேதன அசேதன காரணத்வ பிரகாரித்தவாதிகளை இவரும் வெளியிட்டு அருளினார் –

உருவினன் அருவினன் -என்று சித் அசித்துக்களுக்கு சேஷி என்று அர்த்தம் ஒழிய பிரபஞ்ச காரகத்வம் அர்த்தம் அன்றே என்னில்-
கார்யத்வமும் தத் சேஷத்வ பிரகாரமாகையாலே சேஷத்வ கதனத்தாலே ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் சித்திக்கும் என்று உபஸர்ஜனத்வ ரூப சேஷத்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
ஆனால் கார்ய காரண பாவேந சொல்லாமல் சம்பந்த சாமான்யாவ லம்பனம் பண்ணுவான் என் என்னில்
பாதோஸ்ய சர்வா பூதாநி -என்று ஜ்யோதிரதிகரண யுக்தமான ஜகாத் சேஷித்வமும் சங்க்ருஹீதமாக வேணும் என்னும் கருத்தாலே அருளிச் செய்தார் –
ஆகையால் இவ்வதிகரண த்ரயத்துக்கும் இச்சந்தைக்கும் சமா நார்த்தவம் சித்தம்
அன்னலனுடை ஒருவனை -என்று அந்த ஆனந்த குணத்தையுடைய அத்விதீயன் என்கையாலே ச ஏஷ பிராண ஏவ பிரஞ்ஞாத்மா ஆனந்த அஜரோ அம்ருத -என்று
இந்த்ர பிராண சப்த நிர்திஷ்டனுக்கு ஆனந்த அஜர அம்ருத சப்த சாமா நாதி கரண்யத்தாலே பரமாத்மாவை சாதித்த அர்த்தம் இச்சந்தையிலே ஸூசிதமாகையாலே
இச்சந்தை இந்த்ர பிராணாதிகரண அர்த்தம் ஆகலாம் –

கிஞ்ச–நணுகினம் நாமே -நாம் பிராபிக்கப் பெற்றோம் என்று உபாசன பலமான ப்ராப்யத்வ கதந முகேந பரமாத்மாவினுடைய உபாஸ்யத்வத்தை ஸூசிப்பிக்கையாலே –
தம்மாமாயுர அம்ருதம் இத்யுபாஸ்வ-என்கிற இந்த்ர பிராண சப்த வாச்யனுக்குப் பரமாத்மத்வ சாதகமான உபாஸ்யத்வ ப்ரதிபாதக வாக்ய சமா நார்த்தகம்
இச்சந்தை என்று அறியலாம் -இப்படி மூன்று பாட்டும் அந்நாலதி கரணமும் ஏககண்டம் என்னும் இடம் சித்தம் –

ஆம்னாய மௌளி யுகளீ விஹாராணாம் சதாம் முதே நிரூபிதாஸ் அத்ய பாதஸ்ய காதாத்ரய சாமார்த்ததா —

இதி ஆத்யபாதகா தாத்ராயைக கண்ட்யம்-

———————————–

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–முதல் பாட்டு சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தம் –

September 6, 2017

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ராவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–
ஸ்ரீ ஈட்டில் இரண்டாம் திருவாய் மொழி பிரவேசத்திலே அருளிச் செய்த பிரதம சங்கதி கிரந்தத்திற்கு விவரணம் –

முதல் திருவாய் மொழியும் இரண்டாம் திருவாய் மொழியும் அத்யாய சதுஷ்டயாத்மக சாரீரக மீமாம்ஸா சாஸ்த்ர சமாநார்த்தகமாய் இருக்கும் –
சாரீரகார்த்தம் தான் ப்ரஹ்ம காரணத்வமும் -ததபாத்யத்வமும் -முமுஷு உபாஸ்யத்வமும் -முக்த ப்ராப்யத்வமும் –
காரணத்வமபாத்யத்வம் உபாயத்வம் உபேயதா -என்னக் கடவது இறே-
இவ்விரண்டு திருவாய் மொழியும் வேதாந்த சாஸ்த்ர சமாநார்த்தம் என்னும் இடத்தை நம்பிள்ளை ஈட்டிலே-வீடுமின் முற்றின ப்ரவேசத்திலே –
தத்வ பரமாயும் உபாசன பரமாயும் இறே மோக்ஷ சாஸ்திரம் தான் இருப்பது –
அதில் தத்வ பரமாகச் சொல்ல வேண்டுவது எல்லாம் சொல்லிற்று கீழில் திருவாய் மொழியிலே –உபாசன பரமாகச் சொல்ல வேண்டுமவற்றுக்கு எல்லாம்
சங்கரஹமாய் இருக்கிறது இத்திருவாய் மொழி என்று அருளிச் செய்தார் –
இத்தையும் கொண்டு வேதாந்தாசார்யரும் த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளியிலே
ஆதவ் சாரீரகாரத்த க்ரமமிஹ விசதம் விம்சதிர் வக்தி சாக்ரா -என்று அருளிச் செய்தார் –
இன்னமும் -புரா ஸூத்ரைர் வ்யாசம் சுருதி சத சிரோர்த்தம் க்ரதிதவான் விவவ்ரே தம் ஸ்ராவ்யம் வகுளதர தாமேத்ய ச புநர் உபாவேதவ் க்ரந்தவ் கடயிதுமலம் யுக்தி பிரசவ்
புநர் ஜஜ்ஜே ராமாவரஜ இதி ச ப்ரஹ்ம முகுர-என்று சாமானையென சாரீரகத்துக்கும் திருவாய் மொழிக்கும் உண்டான ஐகமத்யத்தை ஆச்சான் பிள்ளையும் அருளிச் செய்தார் –
ஆகையால் இரண்டு திருவாய் மொழியும் பூர்வ உத்தர த்விகாத்மகமான சாரீரக சாஸ்த்ர சமா நார்த்தம் என்று கொள்ள வேணும் –
இஸ் ஸம்ப்ரதாயார்த்தத்தை பாட்டுக்கள் உபபத்தியுடனே ஏறிட்டு பிரகாசிப்பிக்கிறோம் –

முதல் திருவாய் மொழி பூர்வ த்விகத்தோடு சேரும்படியைத் தெரிவிக்கிறோம் -அது எங்கனே என்னில்-
முதல் பாட்டு -நாலடியும் சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தமாகவும்
மனனகம் -என்கிற இரண்டாம் பாட்டு -ஈஷத்ய-ஆனந்தமய -அந்தராதித்ய அதிகரண அர்த்தமாகவும்
இலனது -என்கிற மூன்றாம் பாட்டு ஆகாச பிராண ஜ்யோதி இந்த்ர பிராணாதி கரண அர்த்தமாகவும்
நாமவன் -அவரவர் -நின்றனர் -என்கிற நாலாம் பாட்டு தொடங்கி மூன்று பாட்டும் த்ரிபாத் யர்த்தமாகவும்
ஆக -ஆறு பாட்டும் பிரதம அத்யாய அர்த்தமாய் –
திட விசும்பு என்கிற ஏழாம் பாட்டு த்வதீய லக்ஷண பிரதம பாதார்த்தமாகவும்
சுரரறி -உளன் எனில் -என்கிற எட்டாம் பாட்டும் ஒன்பதாம் பாட்டும் தர்க்க பாதார்த்தமாகவும்
பரந்த தண் -என்கிற பத்தாம் பாட்டும் நிகமன பாட்டும் வியத்பாத துரீய பாதார்த்தமாகவும்
ஆக -ஏழாம் பாட்டு தொடங்கி நிகமத்து அளவும் த்விதீயாத்ய யர்த்தமாய்
இத்திருவாய் மொழி பூர்வ த்விகார்த்தமாகக் காணலாம் –

அதில் முதல் பாட்டில் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன் -என்கிற சந்தை பிரதம அதிகரண சமாநார்த்தம் -அது எங்கனே என்னில்
பிரபாகர் மதரீத்யா சப்தத்துக்கு கார்யார்த்தத்திலே போதகதவை சக்தியாகையாலும்
பரிநிஷ்பந்ந வஸ்துவில் சப்தத்துக்கு போதகதவை சக்தி இல்லாமையாலும் வேதாந்தங்கள் பரிரிஷ்பந்நமான ப்ரஹ்மத்திலே பிரமாணம் ஆக மாட்டாது –
பிரமாணம் அல்லாமையாலே சாங்க அத்யயனம் பண்ணினவனுக்கும் அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி வர மாட்டாது –
அக்ஷய்யம் ஹ வை சாதுர்மாஸ்யயாஜி நஸ் ஸூக்ருதம் பவதி–இத்யாதி வாக்கியங்களில் சாதுர்மாஸ்யாதி கர்மங்களுக்கும் அக்ஷயமான பலம் ஸ்ருதம் ஆகையாலும்
கர்ம அல்ப அஸ்திர பலத்தவ நிர்ணயம் ஸித்தியாது-ஆகையால் கர்மணாம் அல்ப அஸ்திர பலவத்வ நிர்ணய ஸஹித அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி ரூப
விசிஷ்ட ஹேது சித்தியாமையாலே வேதாந்த ஆரம்பம் கடியாது என்கிற பூர்வ பக்ஷத்திலே-
அம்பா தாத மாதுலாதி சப்தங்களில் சித்த ரூபமான மாதா பித்ராத் யர்த்தங்களில் பிரதம வ்யுத்பத்தி காண்கையாலும்-அது கார்ய ரூப அர்த்தத்தில் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லாமையாலும் வேதாந்தங்களுக்கு பரி நிஷ்பந்ந போதனா சாமர்த்தியம் யுண்டாய் அதுகள் பிரமாணம் ஆகையால் அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி ரூப விசேஷயாம்சம் லபிக்கும்-
கர்ம விசாரம் பண்ணினவனுக்கு ஆவ்ருத்தி விதாநாதிகளாலே கர்மங்களுக்கு சாதிசய பலத்தவம் அவகதம் ஆகையாலும்
அக்ஷய்யத்தவ கீர்த்தனம் சிரகால ஸ்தாயித்வ அபிப்ராயமாக வாயுஸ் சாந்தரிக்ஷஞ்சை ததம்ருதம்-என்கிற இடத்தில் அம்ருதத்வம் போலே நிர்வஹிக்க வேண்டுகையாலும்
-கர்மாணாம் அல்ப அஸ்திர பலத்வ நிர்ணய ரூப விசேஷணாம்சம் சித்திக்கும் –
இப்படி விசிஷ்ட ஹேது லபிக்கையாலே சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் கடிக்கும் என்று இறே பிரதம அதிகரணர்த்தம்-
இனி உயர்வற யுயர் நலமுடையவன் என்று ணவத்திகா ஆனந்த ஸ்திர பல ரூப குண விபூதி மத்தையைச் சொல்லி –
யவன் -என்று இவ்வர்த்தத்துக்கு -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -இத்யாதி -சுருதி பிராமண ப்ரஸித்தியையும் காட்டுகையாலே சித்த வஸ்துவான பர ப்ரஹ்ம
வேதாந்த வேத்யம் என்று சித்திக்கையால் இச்சந்தை விசேஷயாம்சமான அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதியை ஸூசிப்பிக்கிறது –
உயர்வற -என்கிற இது ப்ரஹ்மாதிகளுடைய கர்ம அதீன உச்சராயம் பகவத் உச்சராய அபேக்ஷயா இல்லை என்னும்படி இருக்கும் என்று
சொல்லுகையாலே கர்மங்களினுடைய அல்ப அஸ்திர பலத்வ நிர்ணயத்தை ஸூசிப்பிக்கிறது –
ஆக -உயர்வற உயர்நலம் யுடையவன் யவன் -என்கிற அளவிலே விசிஷ்ட ஹேதுவை ஸூசிப்பிக்கையாலே –
சாரீரக ஆரம்ப சமர்த்தந பர பிரதம ஸூத்ரார்த்தம் இச்சந்தை என்னக் குறையில்லை –
கிஞ்ச-ப்ரஹ்ம சப்த ப்ரவ்ருத்தி நிமித்தமான நிரதிசய ப்ருஹத்த்வத்தை -உயர்வற உயர்நலம் யுடையவன் -என்று முக்த கண்டமாக அருளிச் செய்து –
அவன் துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு -என்று அவன் திருவடிகளைத் தொழுது உஜ்ஜீவி என்று ஜிஜ்ஞாசா பல நிர்ணய கார்ய யுக்தி முகேந
ஜிஜ்ஞாச சப்தார்த்தத்தை ஸூசிப்க்கையாலும் இச்சந்தை பிரதம அதிகரணர்த்தம் –
இப்பாட்டுத் தான் வாக்யைக வாக்கியமாக ஓர் அன்வயத்தையும் வாக்ய த்ரயமாக ஓர் அன்வயத்தையும் உடைத்தாகையாலே
வாக்ய த்ரய பக்ஷத்தில் இவ்வர்த்தம் ஸ்வ ரசமாய் சித்திக்கும் –

மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவன் -என்கிற இது ஜென்மாதிகாண ப்ரமேயமானபடி எங்கனே என்னில்-
ப்ரஹ்ம வித்தையில் வேதாந்தம் பிரமாணம் ஆனாலும் லக்ஷணம் ப்ரஹ்மத்துக்குக் கிடையாமையாலே ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி வர மாட்டாது -அது எங்கனே என்னில் –
யாதோ வா விமானி -இத்யாதி வாக்யம் ஜென்ம காரணத்வாதிகளை லக்ஷணமாக அறிவிப்பிக்க மாட்டாது -ஜென்ம காரணத்வாதிகளை
விசேஷணம் என்கிறீரோ உப லக்ஷணம் என்கிறீரோ -விசேஷண பேத ப்ரயுக்த விசேஷ்ய பேதம் பிரசங்கிக்கையாலே விசேஷணம் என்னக் கூடாது –
உப லக்ஷய உப லக்ஷண வ்யதிரிக்த உப லஷ்ய கத ஞாதாம்சம் கிடையாமையாலே உப லக்ஷணம் என்னவும் கூடாது -என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ராப்தமாகும் அளவில்
அநேக விசேஷண விசிஷ்ட விசேஷ ஐக்யஸ்ய-தேவதத்த ஸ்யாமோ யுவா லோஹிதாஷ-இத்யாதி ஷூ தர்சநாத் -கண்டோ முண்ட பூர்ண ஸ்ருங்கோ கவ்-இத்யாதிஷூ
கண்டத்வ முண்டத்வாதி விருத்த விசேஷணா நாமேவ விசேஷ்ய பேதகத்வ தர்சநாத் ஜென்மாதி காரணத்வாதே கால பேதேந ப்ரஹ்மணி அவிருத்த த்வாச்ச விசேஷணத்வம் உபபன்னம்-
உபலக்ஷண உப லஷ்ய வ்யதிரிக்த உப லஷ்ய கத ப்ரஹ்மத்வாதியான த்ருதீயாகாரம் லபிக்கையாலே உபலக்ஷணத்வமும் கூடும் –
இப்படி ஜென்ம காரணத்வாதிகள் ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் ஆகையாலேலக்ஷணங்களால் ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி வருகையால் ப்ரஹ்ம விசாரம் கடிக்கும் என்று இறே ஜென்மாதிகரண ப்ரமேயம் –
இனி இவ்விடத்தில் -மயர்வற மதிநலம் அருளினன் எவன்-என்று அஞ்ஞான அந்யதா ஞான விபரீத ஞான ரூபமான மயர்வு போம்படி பக்தி ரூபாபன்ன ஞானத்தை அருளினன் என்று சொல்லுகையாலே அனுக்ராஹத்வம் த்யேயத்வ வ்யாப்தமாய் -காரணம் து த்யேய-என்கிறபடியே த்யேயத்வம் காரணத்வ அபேக்ஷகமாய் இருக்கையாலே
தத் அஷேபக த்யேயத்வ அஷேபகமான அனுக்ராஹ கத்வ ரூப தர்மகதந முகேந ஜென்ம காரணத்வ ரூப ப்ரஹ்ம லக்ஷணத்தை ஸூசிப்பிக்கையாலே
ஜென்மாதிகரண பிரமேயம் இச்சந்தை –
கிஞ்ச -மயர்வற என்று அஞ்ஞான நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகையாலே அவித்யா நிவ்ருத்தி ரேவ ஹி மோக்ஷ -என்கிற முக்தி காரகத்வம் கண்டா யுக்தமாய் இருக்கிறது –
அந்த மோக்ஷம் தான் ஜகத் உத்பவஸ்தி ப்ரணாச சம்சார விமோச நாதய-என்று உத்பவஸ்திதி ப்ரணாசங்களைப் போலே சம்சார விமோசனத்தையும்
ப்ரஹ்ம கார்யமாக அபியுக்தர் அருளிச் செய்கையாலே ப்ரஹ்ம கார்யம் இறே-அது தானும் ஜென்ம காரணத்வாதிகளைப் போலே ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் –
யத் பிரயந்த்யபி சம்விசந்தி என்கிற ஸ்ருதியிலே யத் அபி சம்விசந்தி என்று ஜகத் பிரளய காரணத்வத்தையும் சம்சார விமோசன காரணத்வத்தையும் சொல்லிற்று இறே –
ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே பட்டரும் அப்படியே வியாக்யானம் செய்து அருளினார் –
ஆனால் ஜென்ம காரணத்வம் ஸ்திதி காரணத்வம் ஜகாத் சம்ஹார காரணத்வம் இவை இத்தனையும் விட்டு மோக்ஷ காரணத்வ மாத்ரத்தையே அருளிச் செய்வான் என் என்னில்
ஜென்ம காரணத்வாதிகள் சமுதிதமே ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை -ஏகைகமும் லக்ஷணமாம் என்கிற அர்த்தத்தை ஸூசிப்பிக்கைக்காக –
மோக்ஷ காரணத்வ மாத்ரத்தை அருளிச் செய்தார் –
ஆனால் ஜென்ம காரணத்வாதிகளில் அந்நிய தமத்தை அருளிச் செய்தாலும் இந்த பிரயோஜனம் ஸித்திக்குமே-
விசேஷித்து மோக்ஷ காரணத்வத்தை அருளிச் செய்வான் என் என்னில் வேதாந்த சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம் மோக்ஷம் ஆகையாலும் தமக்கு எம்பெருமான்
மோக்ஷத்தை தந்து அருளுகையாலும் மோக்ஷ காரணத்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி காரணத்வாதிகள் ஏகைகமே சித்த அசித் வ்யாவருத்தமாய் இறே இருப்பது -ஸூத்ர பாஷ்யங்களில் ஜென்ம காரணத்தவாதிகளை
சமுதிதமாகச் சொல்லுகைக்கு பிரயோஜனம் ஜிஜ்ஞாஸ்ய ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிரதிசய ப்ருஹத்த்வ சித்தி என்று
ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே ஸ்பஷ்டமாக பட்டர் அருளிச் செய்ததை கண்டு கொள்வது –
ஆகையால் மயர்வற என்று சம்சார விமோசன காரணத்வத்தை முக்த கண்டமாக அறிவிப்பிக்கிற இச்சந்தை ஜென்மாதி கரண சமாநார்த்தம் என்னக் குறையில்லை –
ஆக எல்லாவற்றாலும் மயர்வற மதி நலம் அருளினான் என்கிற இரண்டாம் அடி ஜென்மாதி கரண ப்ரமேயம் –

அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவன் -என்கிற மூன்றாம் அடி சாஸ்த்ர யோநித்வாதி கரண அர்த்தமானபடி எங்கனே என்னில்-
வேதாந்தங்களை ஸித்தமான ப்ரஹ்ம வஸ்துவில் போதகத்வ சக்தியுண்டாய் -ஜென்ம காரணத்வாதிகள் ப்ரஹ்ம லக்ஷணமாய் ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி லபித்தாலும்
வேதாந்த ஆரம்பம் கடியாது -சாஸ்த்ர ரூப பிரமாணம் -பிரமாணாந்தரா பிராப்தமுமாய் -பிரமாணாந்தரா விரோதமுமாய் இன்றிக்கே இருக்கிற அர்த்தத்தில் போதகமாய் இருக்கும் –
இனி ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிமித்தத்வ அம்சம் -ஷித்யாதிகம் சகர்த்ருகம் காரயத்வாத் கடவத்-என்கிற அனுமானத்தாலே சித்திக்கும் –
உபாதான அம்சம் -நிமித்த பூதனான குலாலாதிகளில் உபாதாளத்வம் காணாமையாலே ப்ரத்யஷாதி பிராமண விருத்தமாகையாலே சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமல்லாமையாலே
ப்ரஹ்ம கரணத்வத்தை வேதாந்தங்கள் போதிக்க மாட்டாமையாலே தத் விசாரம் அநாரம்பணீயம் என்கிற பூர்வ பக்ஷத்தில் -அனுமானத்தாலே
ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிமித்த காரணத்வத்தை சாதிக்கும் அளவில் லோக த்ருஷ்ட குலாலாதி ஷேத்ரஞ்ஞ சஜாதீயனாய் சித்தப்பன் ஒழிய
விவஷிதனான ஈஸ்வரன் சித்தியாமையாலே அனுமானத்தாலே ஈசுவரனுடைய நிமித்தத்வ அம்சத்தை சாதிக்க ஒண்ணாமையாலே -அனுமானம் சாதிக்க மாட்டாது -அபரிமித
சக்திகனான நிமித்த ஈஸ்வரனுக்கே லோகா பரித்ருஷ்டமான உபாதானத்வ அம்சமும் ப்ரமாணாந்தர பாதிதம் அல்லாமையாலே உபாதானத்வ அம்சத்தில் ப்ரமாணாந்தரம் பாதகமாக மாட்டாது –
ஆகையால் சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமான ப்ரஹ்ம காரணத்வத்தில் வேதாந்தமே பிரமாணமாக வேண்டுகையாலே தத் விசாரம் ஆரம்பணீயம் என்று இறே
சாஸ்த்ர யோநித்யதி கரண ப்ரமேயம் –
இனி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியவன் -என்று பகவத் விஸ்ம்ருதி யற்ற நித்ய ஸூரி சேஷித்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
ஸூரி சேவ்யம் தான் பிரமாணாந்தர பிராப்தமும் அன்று -பிரமாணாந்தர விருத்தமும் அன்று -இப்படி சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமான ஸூரி சேவ்யத்வத்தை
அருளிச் செய்கையாலே -தத் சாமான்யாதி தரேஷூ ததாத்வம் -என்கிற நியாயமாக ஸர்வஞ்ஞத்வாதி குண விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஜகத் காரணத்வத்துக்கும்
வேதாந்தமே பிரமாணம் ஆகவேண்டும் என்று அறிவிப்பித்து அருளினாராம் அத்தனை –
ஆகையால் அப்ராப்தமும் அவிருத்தார்த்தமும் சாஸ்திரம் என்கிற அர்த்தத்தைக் காட்டுகிற இச்சந்தை சாஸ்த்ர யோந் அதிகரண பிரமேயம் என்னத் தட்டில்லை-
மிஞ்ச -அதிபதி -என்கிறவிடத்தில் -பதி என்கிற இத்தாலே பாலன கர்த்ருத்வ ரூப நிமித்தத்வத்தை அருளிச் செய்து -அதிக பதி அதிபதி -என்று
அந்தப் பதி சப்த வாச்யனான நிமித்த பூதனுடைய ஆதிக்யத்தை அருளிச் செய்தார் -அந்த ஆதிக்யம் தானும் லோக சித்த நிமித்த பூதரான குலாலாதி வைலக்ஷண்யம் –
தத் வை லக்ஷண்யம் தானும் -ஜகத் உபாதாநத்வம் முதலானவை -இப்படி நிமித்த உபாதான ஐக்யத்தை -அதிபதி -என்று அருளிச் செய்கையாலே
ப்ரமணாந்தாரா ப்ராப்த ப்ரமணாந்தாரா விருத்தார்த்தக சாஸ்த்ர ப்ராமாண்யத்தை இச்சந்தை ஸூசிப்பிக்கிறது –
ஆகை இவை எல்லா வற்றாலும் இது சாஸ்த்ர யோந்யதி கரண ப்ரமேயம் –

துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு என்கிற நாலாமடி சமன்வய அதிகரண சமா நார்த்தமான படி எங்கனே என்னில்
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பாரமாய் இருக்கிற அர்த்தார்த்தீ ராஜ குலம் கச்சேத்–மந்தாக்நிர் நாம்பு பிபேத் –ஸ்வர்க்காமோ யஜத–ந களஞ்சம் பஷயேத்-இத்யாதி வாக்யங்களுக்கே
ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் உண்டு -சித்த வஸ்து போதக வாக்யங்களுக்கு அது இல்லை -ஆகையால் ஸித்தமான ப்ரஹ்ம ப்ரதிபாதக வாக்யங்களுக்கு ப்ரயோஜன பர்யவசானம்
இல்லாமையாலே வேதாந்த சாஸ்திரம் அநாரம்பணீயம் என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ராப்தமாம் அளவிலே நிதி போலே ப்ரஹ்மமே ஸ்வயம் பிரயோஜன ரூபம் –
தத் ப்ரதிபாதக வேதாந்த வாக்யங்களே சாஷாத் பிரயோஜன பர்யவாசிகள் -இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிஹார சாதன போதனத்வாரா ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பர வாக்யங்களுக்கு
ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் ஒழிய நேரே ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் இல்லை -ஆகையால் அநந்த கல்யாண குண பரிபூரணமான ப்ரஹ்மமே ப்ரயோஜனமாய்
தத் ப்ரதிபாதிதமான சாஸ்திரம் பிரதானமாய் சித்திக்கையாலே சித்த ப்ரஹ்ம ப்ரதிபாதிதமான சாஸ்திரம் ஆரம்ப நீலம் என்று இ றே சமன்வயதி கரணத்தின் பொருள் –
இனி துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு -என்று துக்க நிவர்த்தகமாய் விகேஸ்வர தேஜோ ரூபமான திருவடிகளில் கைங்கர்யத்தைப் பண்ணி உஜ்ஜீவி என்று அருளிச் செய்தார் –
அத்தாலே பொன்னடி -பெரிய திருமொழி -5–8–9-/ பெரியாழ்வார் -3–2–8-என்று சொல்லுகிற திருவடிகளே ப்ரயோஜனமாய் தத் பரிச்ரயையே புருஷார்த்தமாக
பிரார்த்தித்து விலக்ஷணமான ப்ரஹ்மமே பரம பிரயோஜனம் என்று அறிவிப்பிக்கையாலே ப்ரஹ்மத்தினுடைய சாஷாத் ப்ரயோஜனத்வத்தை சாதித்து
சாஸ்திரம் ஆரம்ப ணீயம் என்று சொல்லுகிற சமன்வயதி கரண அர்த்தம் இச்சந்தை –

ஆகையால் முதல் பாட்டு ஸ்வரூபமாக சாஸ்த்ர ஆரம்ப சமர்த்தந பாரமான சதுஸ் ஸூத்ர் யர்த்தமாக சதாசார்ய பிரசாத லாபத்தை வேதாந்த த்வய சிரவணம்
யுடையவர்களுக்குக் கைக் கொள்ளக் குறையில்லை —

பக்தாம்ருதாத் யகாதாயாஸ் சதுஸ் ஸூத்ர் யேக கண்டதா
நிரூபித்த வேத மௌலி த்வய நிஷ்ட சதாம் முதே-

இதி பிரதமாகாதா சதுஸ் ஸூத்ர் யைக கண்ட்யம்-முதல் பாட்டு சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தம் என்னும் இடம் உபபாதிக்கப் பட்டது –

—————————–

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –