Archive for the ‘Sri Baagavatha saaram’ Category

ஆய கலைகள் -64-

January 17, 2017

ஆய கலைகள் -64-
1-கீதம்
2-வாத்யம்
3- ந்ருத்தம்
4-நாட்டியம் -நடித்து காட்டி
5-ஆலேக்யம் -ஓவியம் வரைதல்
6-விசேஷக சேத்யம்-உடலில் வரைதல்
7-தண்டூல -அரிசியில் எழுதுவது -புஷ்ப்பதுக்குள் எழுதுவது –
8-புஷபாதசரணம் மலர் படுக்கை
9-தசை நவ தான அங்க ராக -பல் வைத்தியம்
10-மணி பூமிகா கர்மா -தங்கத்தில் கல் பதிப்பதற்கு முன்னே தயார் பண்ணுவது
11-சயன ரஸனம்-படுக்கை அலங்காரம்
13-உதக சாதகம் -நீர் கண் காட்டி -வித விதமாக நீர் நாட்டியம்
14-சித்ரா யோகம் -வண்ணக் கோலங்கள் அமைத்தல்
15-மால்ய -கசனை விகல்பம் –வித வித -மாலை அலங்காரம்
16-சேகரா பீட -யோஜனம் -தலை அலங்காரம்
17-நேகா பத்ய யோக -ஒப்பனை
18-கர்ண பத்ர பங்கா -காது அலங்காரம்
19-கந்த யுக்தி -வாசனை த்ரவ்யங்கள் கொண்டு உடம்பில் வியாதி போக்க
20-பூதனை யோஜனம் -ஆபரணங்கள் சாத்தி அலங்காரம்
21-ஐந்தர ஜாலம் –
22-கௌதுமாரா யோகா -இளமை ஆக்கும் கலை
23-ஹஸ்த லாகவம்–கை மணிக்கட்டு தனியாக விரல்கள் தனியாக -அசையும்
24-பஹு வித பாஷா அன்னங்கள்
25-வித பான ரஸ
26-சித்ரா அபூர்வராக அவச யோ- தையல் கலைகள்
27-சூத்ர கிரீடா
28-ப்ரெகாளிகா -விடுகதை
29-வீணா -வீணை உடுக்கை
30-துர் வசன -யோகா -பதில் பேச முடியாமல்
31-புத்தக வசனம் -ஒரே தடவை படித்து கிரஹித்தல்
32-நாட்டிகா காயிகா தர்சனம் -நையாண்டி செய்தல்
33-காவ்யா சமுஷ்ட்ய ஆபூர்ணயம் -புரியாத புதிர்களுக்கு விடை -குறுக்கு எழுத்து -சொடுகு
34-பட்டிகா நேத்ர வான விகல்ப்பாயா -கேடயம் -போன்ற வற்றை செய்யும் கலை
35-தக்ஷணம் -மர வேலை
36-தற்பு கர்மாணி -தறி நெசவு செய்தல் -உண்டை பாவு
37-வாக்சு வித்யா -கட்டிட கலை
38-ரூப்பிய ரத்ன பரிஷியா -தங்கம் வெள்ளி காரட் சுத்தம் பார்க்கும் கலை
39-தாது வாதாக -உலோக இயல் –
40-மணி ராக ஞானம் -தங்கத்தில் பாதிக்கும் கலை
41-ஆகர ஞானம் -சுரங்கம் பற்றிய ஞானம் -நீர் உள்ள இடம் -எண்ணெய் உள்ள இடம் -தங்கம் உள்ள இடம்
42-விருக்ஷ ஆயுர்வேத யோகம் நாட்டு சித்த மருத்துவம் மூலிகை
43-மேசா குக்குட லாகவே யுத்த விதிகி -ஆடு கொக்கு கோழி பறவை சண்டைக்கு பழக்குவது –
44-சுக சாரிகா பிரதானம்– பறவைகள் விலங்கு பாஷை புரிந்து கொள்ளும் கலை
45-உத்தாதனனம் -வாசனை த்ரவ்யங்களை பூசிக் கொள்ளும் கலை
46-கேச மார்ஜன கௌதலாம் — தலை வாரி அலங்காரம்
47-வேஷ்ட்டித்தா விகல்பக -வெளி நாட்டு உணவு செய்யும் கலை
48-தேச பாஷா ஞானம் -அனைத்து மொழிகளும் அறிந்து பேசும் கலை
49- புஷப ச கடிகா நிமித்த ஞானம் -ஸூ ப சகுனங்கள் அறியும் கலை
50-யந்த்ர மாத்ருதாகா -இயந்திர இயல் –
51-தாரண மாத்ருதாக -காப்பு இந்த்ரம் -அணிந்து -வைக்கும் கலை
52-சம்பாத்யம் -பேச்சு திறன்
53-மானஸீ காவ்யா க்ரியா -கவி சொல்லும் திறமை -ஆசு கவி
54-க்ரியா விகல்ப்பா-வேலைக்காரர்களை கொண்டு வேலை வாங்கும் திறன்
55-ஸரீதக யோகாகா -ஜலத்தின் நடுவில் பாலம் வீடு கட்டுதல் -அணை போல்வன –
56-அபிதான கோச சந்தோஷ ஞானம் -கவி விதங்களை –
57-அந்தாதி வெண்பா பாசுரங்கள் விருத்தங்கள்
58-வஸ்திர கோபனானி-வஸ்திரங்கள் பாலனங்கள்-கைக்கு அடக்கம் -மடித்து
59-தூதம் -தாயக்கடம்
60-ஆகர்ஷ கிரீடா -சதுரங்கம்
61-பால கிரீட கானி-மரப்பாச்சி பொம்மை போல்வன
62-வைநாயகி வித்யா– ஒழுக்கம் கற்றுக் கொடுக்கும் கலை -அனுஷ்டானம் செய்து காட்டி பழக்கம்
63-வைத்தியகி வித்யா –விளையாட்டில் வெற்றி அடையும் கலை -எல்லா விளையாட்டுக்களிலும் –
64-சுப்ரபாதம் பாடி கைங்கர்யம் செய்யும் கலை

——————————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Advertisements

ஸ்ரீ கண்ணனின் மாயம் என்ன மாயமே -2015-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

January 4, 2016

ஸ்ரீ கீதாசார்யன் –
ஜன்ம கர்ம ஸ மே திவ்யம் ஏவம் யோ வேத்தி தத்வத
த்யக்த்வா தேஹம் புநர் ஜன்ம நைதி மாமேதி சோர்ஜூன

அஜாயமான பஹூ தா விஜாயதே –பஹூ நி மே வ்யதீதானி ஜன்மானி –சன்மம் பல பல செய்து
மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய்த் தானாய் பின்னும் இராமனாய்த் தாமோதரனாய்க் கற்கியுமானான்

ஆனை காத்தோர் ஆனை கொன்று அதன்றி ஆயர் பிள்ளையாய்
ஆனை மேத்தி யானை யுண்டி அன்று குன்றம் ஒன்றினால்
ஆனை காத்து மையரிக் கண் மாதரார் திறத்து முன்
ஆனை யன்று சென்று அடர்த்த மாயம் என்ன மாயமே –

வேண்டித் தேவர் இரக்க தான் வந்து -பிறப்பிலியான தானும் தன்னை பிறக்க வேண்டிக் கொண்டு சங்கல்பித்து அருளினான் –
மன்னு வடமதுரை -மதுரா நாம நகரீ புனா பாப ஹரி சுபா -மதுரையார் மன்னன் -விரும்பிய திரு நாமம்
நாம் நம் கர்மத்தின் விளைவாகப் பிறக்கிறோம் -நம் பிறப்பு இறப்பு சுழலைத் தடுப்பதற்காகவே அவன் கருணையால் இச்சையால் திருவவதரிக்கிறான்-

யது குலத்தில்-தேவகன் உக்ரசேனன் எனும் சகோதரர்களுக்கு தேவகியும் கம்சனும் பிறந்தனர் -சூரசேனனுக்கு வ ஸூ தேவர் பருத்தா -குந்தி பிறந்தனர்
விண் ஒலித்தது -கம்சனுக்கு வலித்தது –
சந்திரனின் குளுமையும் யதுவின் எளிமையும் சேரப் பிறந்தான் கண்ணன் -திருமாலின் மனத்தில் இருந்து உருவானவர் சந்தரன் –
ஆகவே சந்தரனைப் போலே நம் மனத்தையும் ஈர்க்கிறான் கண்ணன் –

கருவரங்கத்தில் திருவரங்கன் ஆன கண்ணன்
தேவகிக்கு அடுத்தடுத்து –கீர்த்திமான் -ஸூ ஷேணன்-பத்ர சேனன் -ருஜூ –சம்மர்த்தனன் -பத்ரன் -எனும் ஆறு குழந்தைகள் -அடுத்து யோகமாயா –
உலகத்தையே தன வயிற்றிலே கருவாக வைத்துக் காக்கும் இறைவன் தானே கருவில் இருந்த கருணையை என்ன வென்று சொல்வது —

விண்டது விலங்கு கண்டார் வ ஸூ தேவர் –
ஆவணி மாதத்து கிருஷ்ண பஷ அஷ்டமி திதியில் ரோஹிணி நஷத்ரத்தில் இரவுப் பொழுதில் நான்கு கரங்களுடன்
ஏந்திய சங்கு சக்கரங்கள் உடன் அனைத்து திரு ஆபரணங்கள் உடன் தோன்றிய தாமரைக் கண்ணன் –
ஸூ தபா ப்ருச்னி தம்பதியராய் இருந்து முதலில் ப்ருச்நிகர்ப்பன் -அடுத்து அதிதி காச்யபர் -தம்பதிக்கு வாமனன் –
-இப்போது தேவகி வ ஸூ தேவர் தம்பதிக்கு கிருஷ்ணன் -கண்ணனின் பிறப்பை த்யாநித்தால் நம் பிறவி எனும் விலங்கு அறுமே –

தூய பெரு நீர் யமுனை –
ஸூ ர்யனின் பெண் யமுனை -கண்ணனுக்குத் தக்க சமயத்தில் தொண்டு புரிந்தது -திருவடியைத் தொட்டுத் தூய்மை பெற்று வடிந்தது -ஆகவே நாமும் திருவடி பற்றினால் சம்சாரக் கடலே வடிந்து விடும் –

நஞ்சே அமுதாகும் நேர –
அவித்யா என்பதே பூதனை -அஹங்காரம் மமகாரம் ஆகிய இரண்டும் அவளுடைய மார்புகள் -அதனால் ஏற்படும் துன்பமே விஷப்பால் -கண்ணன் தன அருளால் நம் அறிவின்மையை ஒழித்து யான் எனது எனும் ஆணவத்தையும் அதனால் வரும் துன்பத்தையும் அழிக்கிறான்

பதம் புரிந்த பாதம் —
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றிய அணி விளக்கில் விட்டில் பூச்சி போலே தாங்களாகவே வந்து மாய்ந்தனர்
ஜகத் சக்கரம் -படைப்பு அழிப்பு எனும் சுழற்சி -யுகங்களின் சுழற்சி -பிறப்பு இறப்பு கர்ம சக்கரம் சுழற்சி –
ஸூ தர்சன சக்கரத் தாழ்வான் ஏந்தி இருப்பவனுக்கு வண்டிச் சக்கரம் ஒரு பொருட்டோ
நமக்கு ஆபத்து வந்தால் இறைவனின் திருவடிகளே தஞ்சம் -இறைவனுக்கும் அவையே தஞ்சம் -திருக் காலாண்ட பெருமான் –

உத்தமன் பேர் –
கோபியர் குல குருவான கர்க்காசார்யர் -கிருஷி -பூமி – ண-மகிழ்ச்சியையும் -குறிக்கும் கிருஷ்ணன் –
-எங்கும் வசிப்பவன் -வ ஸூ –அத்தை விளையாட்டாகச் சொல்லுகிறபடியால் தேவன்
-கண் அழகு உடையவன் -காக்கும் இயல்வினன் கண்ணன்
-அண்ணன் பலசாலி -பல ராமன் -ஒருத்தி வயிற்றில் இருந்து கர்ப்பத்தை இழுத்து வந்து மற்று ஒருத்தி வயிற்றில் புகுத்துப் பிறந்த படியால் சங்கர்ஷணன்
பேராயிரம் பேருடை உத்தமனின் ஒரு பெயர் போற்றிப் பாடினாலும் நீங்காத செல்வம் நிறையுமே –

முழந்தாள் இருந்தவா காணீரே –
பலராமன் வெள்ளி மலையைப் போலே மோடு மோடு என்று விரைந்தோட -கண்ணன் கருத்த யானை மெதுவே அடியிடுவது போலே பின் தொடர
-முழு முதல் கடவுள் என்பதற்கு அடையாளமாக சங்கு சக்கர அடையாளம் அவன் நடந்த இடம் எங்கும் சித்திரம் எழுதினால் போலே பதிந்தது
-பகவத் பக்தியில் குழந்தைகளான நமக்கு மெதுமெதுவே அறிவூட்டித் தவழ வைத்து பக்திப் பாதையில் விரைந்து செல்ல அருளுகிறான் –
பெரும் பாசத்தோடு நன்மை செய்யும் தாயைப் போலே நாம் தடுத்தாலும் நமக்கு கிருஷ்ணன் நன்மையே செய்து அருளுகிறான் –

மண்ணை உண்டான் விண்ணைக் காட்டினான் –
மஞ்சாடு வரை எழும் கடல்கள் எழும் வானகமும் மண்ணகமும் மற்றும் ஈரேழு பதினான்கு லோகங்களையும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே
-யசோதை மட்டும் அல்ல மற்ற ஆயர் மாதரார்களும் –உயர்ந்தவன் எளிமையாக இருந்தால் அனைவரும் அவனையே பற்றுவர் –

திருடியது வெண்ணெயையா மனத்தையா –
வெண்ணெய் போன்ற ஜீவாத்மாக்கள் -அவன் உடைமையே தானே -ஸ்வதந்தரமாக திரிந்தால் வலுக்கட்டாயமாக தன பால் ஈர்த்து
பக்தியை ஊட்டி தன்னிடம் சேர்த்து கொள்வான் –
சரீர தொடர்பை தள்ளி ஆத்மாவை மட்டும் அழைத்துச் செல்வதைப் போலே வெண்ணெயை மட்டும் விழுங்கி வெறும் கலத்தை உடைப்பான்
ஜீவன் ஸ்வயமாகவே இனியவன் -அவன் கண்ணன் திரு உள்ளத்துக்கு விருந்தானால் மட்டுமே பிறவிப் பயன் பெறுவான் –

கட்டுப் பட்டானா -கட்டை அவிழ்த்தானா –
அஞ்சிய அனநோக்கும் தொழுத கையும் தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே–சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடியில் பரம பதம் ஏக தேசம் என்னலாம் படி
பக்தி என்னும் கயிற்றை அவனே தந்து அருள்வான் –அவன் கட்டுப் பட்டதை த்யாநித்தால் நாம் பிறந்து சம்சாரத்தில் கட்டுப் பட வேண்டியதில்லை –

மரம் சாய்ந்தது –அறம் தழைத்தது –
குபேரனின் புதல்வர்கள் -மணிக்ரீவன் நள கூபரன் -முனிவர் சாபத்தால் மரங்களாக பிறக்க -கண்ணன் திருவடி பட்டதால் சாபம் நீங்கினர் –
தேவையற்ற இரட்டைகள் -விருப்பு வெறுப்பு /காமம் கோபம் /அஹங்காரம் மமகாரம் /இவற்றால் பீடிக்கப் பட்டு வலிய நெஞ்சு -உடையராய் நிற்க
நிர்ஹேதுக அருளால் அவற்றை முறித்து ஈர நெஞ்சினராக்கி -பக்தர்கள் ஆக்கி தம்முடன் சேர்த்துக் கொள்கிறான் –

ஒரு கன்று அழிந்தது -பல கன்றுகள் பிழைத்தன –
கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி -உள் திருப்பாதங்களின் சிகப்பை காட்டி அருளினான் -ஆஸ்திக நாஸ்திகரை
அடையாளம் கண்டு கொள்வது கடினமே -கண்ணன் திருவடிகளே நமக்கு அந்த தெளிவை ஏற்படுத்த வேண்டும் –

எல்லாம் கண்ணன்
அகாசூரன் மலைப்பாம்பு -தலை வெடித்து மாயும் படி செய்து அருளி ஆயர் பிள்ளைகள் உடன் களித்து இருக்க
பரம் பொருள் என்பதையும் மறந்து அசூயைப் பட்டான் பிரமன் –
ஓராண்டு காலம் கண்ணன் தானே இடையர்களாகவும் மாடு கன்றுகளாகவும் வடிவு எடுத்து தினமும்
கோகுலத்துக்கும் ப்ருந்தாவனத்துக்குமாக சென்று வந்தான் –
பிரபஞ்சத்தையே தன உடலாக கொண்டவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் -இதை ஒரு பழக்காரி கூட உணர்ந்தாள்-ஆனால் பிரமன் இழந்தானே –

கோவிந்தா கோபாலா —
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தால் வீறு பெற்றது குரங்கினம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தால் வீறு பெற்றது கோ வினம்
விந்ததி -அடைந்தவன் -பாலனம் -காத்தல் -நித்ய சூரிகளுக்கு அதிபதியாவதைக் காட்டிலும்-திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பது உகப்பவன் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளை-நீரூட்டி விடுவானாம் -திமிறி ஓடும் பொழுது எழும் புழுதி அளைந்த பொன் மேனி காண உகக்குமே
-பசுக்கள் தங்களுக்குக் காப்பாளானாக தங்களையும் நம்பாது பிறரையும் நம்பாது கண்ணனையே நம்பும் -கண்ணனும் தப்பாது காப்பான்
-கண்ணன் தானாக நம்மை அருள வரும் பொழுது விலக்காமையே வேண்டுவது –

பிடித்தான் பாம்பை -அது எடுத்தது ஓட்டம் –
காளிங்கன் விருத்தாந்தம் -ஒவ் ஒரு ஜீவனும் இறைவனுக்கு அடங்கித் தொண்டு பிரிய வேண்டியவனே –
இதை மீறு நாம் ஸ்வ தந்திரமானவர்களே என்று நினைத்தால் கண்ணன் நம் தலையில் ஏறித் தன தலைமையை நிலை நாட்டுவார்

கொக்கும் கழுதையும் காளையும் –
நமக்கு உள் பகைவர்கள் -இவற்றைப் போக்க நாம் சக்தர்கள் அல்லர் -அவனை சரண் அடைந்து இவற்றை ஒழிக்க வேண்டும் -என்பதை உணர்த்தவே
பகாசூரன் கொக்கு -வடிவிலும் -தேனுகாசூரன் கழுதை வடிவிலும் அரிஷ்டாசூரன் -காளை வடிவிலும் -வந்தவர்களை கண்ணன் அளித்தார் –
இந்த அல்ப விலங்குகளை அழிக்க அவன் வர வேண்டிய தேவை இல்லையே -எனினும் பக்தர்களின் பகைவர்களை நானே அழிக்கிறேன்
என்பதை உணர்த்தவே இந்த லீலைகள் –
முதலில் உள் பகைவர்கள் அழிந்தால் வெளிப்பகைவர்களே இல்லாதபடி சாந்தமாகி விடுவோம் –

தட்டாமாலை
பிரலம்பாசூரன்-ஆயர் சிறுவனாகவே வேடம் பூண்டு -பலராமன் அவன் தலையிலே ஓங்கி அடித்து அவனை முடித்தான் –
ஆத்மா சம்சாரத்தை வென்று முக்தி அடைய ஒரே வலி -தோற்றோம் -நம -அவனைச் சரண் அடைந்து வணங்குவது தானே –
நாம் ஆணவத்துடன் இருந்தால் நம்மை தொர்கடிப்பான் -நாம் வணங்கினால் நம்மை தன தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு மகிழ்வான் –

அதோர் அற்புதம் கேளீர் –
மூங்கில் பெருமிதம் -வேணுகோபாலன் -முரளீதரன்–வம்சிதரன் -நாவலம் பெரிய தீவினில் நங்கைமீர் இதோர் அற்புதம் கேளீர்
-குருவின் மூலம் உபதேசிப்பது போலே புல்லாங்குழல் -ஒரே காற்று வெளி வரும் துளைகளின் அமைப்புக்கு ஏற்ப ஸ்வரம் மாறும்
-ஆத்மாக்கள் அனைவரும் ஸ்வா பாவிகமாக ஒரே தன்மை -இருந்தும் ஏற்கும் உடலைப் பொறுத்து இயல்பில் மாறுவர் –
நாம் ஒவ் ஒருவருமே தேஹம் என்னும் புல்லாங்குழலில் உறைபவர்கள் -நம் இச்சைப்படி உழலாமல் அவன் கைப் புல்லாங்குழலாக இருந்தால் எத்தனை ஆனந்தம் –

உன்பேர் பாடி ஆடை உடுப்போம் –
ஒரு கையால் வணங்கினால் குற்றம் -வெட்கம் மறந்து இரு கைகளாலும் தொழுது ஆடைகளைப் பெற்றார்கள்
-உண்மையான பக்திக்கு வெட்கம் விளக்க வேண்டுமே –

உண்மை அறிந்த ரிஷி பாதணிகள் –
வேர்த்து நெடும் நோக்கு கொண்ட கண்ணன் கடாஷம் பட்ட ரிஷி பத்னிகள்-அப்போதே புனிதம் அடைந்தனர் –
வெற்றுச் சடங்காக ஜபம் பிரதஷினம் செய்வதால் என்ன பயன் -இறைவன் உடைய உகப்புக்காக என்னும் அறிவே முக்கியம்

கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தான் –
ஸ்ரீ நாத த்வாரகை -ஸ்ரீ கோவர்த்தன கிரி தாரி சேவை -குன்று குடையாய் எடுத்த குணம் போற்றி –
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத-அவனுக்கு நைவேத்யம் செய்து கலத்தது உண்ண வேண்டும் –

கூத்தன் கோவலன் –
ராசக்ரீடை –குடக் கூத்தாட்டம் -அவன் ஒருவனே புருஷோத்தமன் -நாம் யாவரும் ஸ்திரீ ப்ராயர்கள்
-ஜீவாத்மா பரமாத்மா உறவேல் ஒழிக்க ஒழியாதது அன்றோ
எல்லையற்ற இந்த இறைப் பேரன்பை யன்றோ ஜ்ஞாநியரும் நல தவ முனிவரும் நாடுகின்றார்கள் இதுவே தர்மங்களுக்குள் தலையான தர்மம் –

மன்மதன் தோற்றான்
-கோபிகா கீதம் -ஆற்றாமை உடன் அருளி -சிகை அலங்காரம் புன் சிரிப்பு பீதாம்பரம் உடன் நடுவில் தோன்றி
மன்மதனும் பிச்சை எடுக்கச் செய்யும் அழகோடு மிளிர்ந்தான் –
தறி கேட்டு ஓடும் நம் மனதை அடக்க சாஸ்திரம் ஆசார்ய உபதேசம் உள்ளன -இவற்றுக்கு வசப் படாத போது தன் பேர் அழகைக் காட்டி
நம் மனத்தை கொள்ளை கொள்கிறான் –
தன் பால் ஆதாரம் பெருக வைக்கும் அழகன் அரங்கன் –

கோகுலம் ஒரு வழிப்பாதை —
பக்தர்கள் இங்கேயே இருப்பார் -எதிரிகள் நுழைந்து அழிந்து மீள மாட்டார்கள்
கேசி குதிரை வடிவுடன் இறுதியில் வர அநாயாசாமாக வாயைப் பிளந்து முடித்தான் -வ்ரஜ பூமிக்கே பெருமையான ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம்
-விளையாடிய இடங்களை எல்லாம் இன்றும் நமக்கு அளித்து பிறவித் துயரை போக்குகிறது
-கண்ணன் 10 வருஷங்கள் பால்ய சேஷ்டிதங்கள் காட்டி அருளிய இடங்கள் நமக்கு சேம வைப்பு –

அழிக்க ஆள் இல்லை -அழைக்க அக்ரூரர் வந்தார் –
அழகனை தர்சிக்கும் ஆவல் உடன் தேரை செலுத்தினார் கண்ணனைக் கண்டு கட்டித் தழுவிக் கொண்டார் -கோபிகள் அவரை க்ரூரர் என்று ஏசினார்கள்
யமுனைக் கரையில் தேரை நிறுத்தி நீராட கண்ணனை உள்ளே கண்டார் -திகைத்து வெளியே நோக்கினார் -தேரிலும் கண்டார்
அனைத்தும் கண்ணனே -செய்பவனும் செய்விப்பனும் எல்லாம் கண்ணனே -இந்த உண்மையை அறிந்தால்
அவனது கையில் நாம் ஒரு கருவி என்பதை உணரலாம் –
வண்ணான் -த்ரிவிக்ரா மாலா காரர் -உள்ள குறுக்குத் தெரு தேடி சென்று அருளினான்
-நல்ல புஷ்பம் ஆடை ஆபரணம் கண்டாள் அது கண்ணனுக்கே என்னும் தூய மனம் கொள்வோம்

நெஞ்சில் ஈரம் இல்லை -எனவே நெருப்பென நின்ற நெடுமால் –
குவலையா பீடம் -முஷ்டிகன் சாணூரன் -முடித்து -காஞ்சனை பிடித்து இழுத்து நெஞ்சில் ஈரம் ஒரு மூலையிலாவது ஒட்டி உள்ளதா பார்த்து
அது இல்லாததால் தானே நெருப்பாக இருந்து அவனை அழித்தான்
உடனே நேராக தாய் தந்தையை வணங்கச் சிறைக்கு ஓடி அனைத்து சேஷ்டிதங்களையும் காட்டிய நெடுமால் அன்றோ
மனத்தாலும் அறிந்தே பாப்பம் புரிந்தால் தண்டிக்கிறான் -செய்த குற்றங்களுக்கு மனத்தால் இரங்கி பரிதவிப்பதே பிராயச் சித்தத்தின் முதல் படி –

மறுபடியும் முதலில் இருந்து
எல்லாம் நந்தன் பெற்றனன் நல வினை இல்லா வ ஸூ தேவன் இழந்தனனே –காணுமாறு அருளாய் –
அனைத்தையும் காட்டி அருளினான் -அப்போதே நடப்பது போலே தேவகியின் கண் முன்பே –அவன் குணங்கள் திருவிளையாடல்கள்
பற்றிய த்யானமே எப்போதும் உடன் இருந்து நம்மைக் காத்து அருளும்

64 நாள்கள் 64 கலைகள்
சாந்தீபினி -அவந்திகா -இன்றைய உஜ்ஜையினி-ஸூ தாமா உடன் பயின்றார் -ஆய கலைகள் 64 -64 நாள்களில் பயின்றார்
குரு மூலமே கற்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டி அருளி -குரு தஷிணை யாக பிள்ளையை மீட்டுக் கொடுத்து அருளினார் –

கண்ணைத் திறந்தான் -கண்ணனைக் கண்டான் –
முசுகுந்தன் -இஷ்வாகு வம்ச மன்னன் -எழுப்பி ஒதுங்கி நிற்க -கண் விழித்து காலயவனன் பார்த்து அவனை சாம்பல் ஆக்கினான்
-இந்த்ரன் கொடுத்த வர பலன் -இன்று டாகூர் த்வாரகை சேவை -ரண சோட்ராய்-கண்ணனை அண்டியவர்க்கு என்றுமே பயம் இல்லையே

த்வராபதி மன்னன் –
120 mile கடலுக்குள் நிர்மாணிக்க சங்கல்பித்தான் -கோமதி நதி சங்கமம் ஆகும் இடம் –
குசஸ் தலீ-ரைத்தவர் குசங்களை தர்ப்பைப் புற்களை பரப்பி தவம் புரிந்த இடம் –
52 கோடி யாதவர்களை குடி ஏற்றினான்
இந்த்ரன் ஸூ தர்மா ராஜ சபையையும் பாரிஜாத மரத்தையும் கண்ணனுக்கு அர்ப்பணித்தான்
இன்று த்வாரகையில் இருக்கும் கோயில் கண்ணனின் கொள்ளுப் பேரன் வஜ்ர நாபனால் ஸ்தாபிக்கப் பட்டது –
யயாதி சாபத்தால் பட்டாபிஷேகத்தை இழந்த யது குலத்தை மீண்டும் உயர்த்தி முடி சூடினான்
நாமும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் திருவடிகளை நம் தலையால் வணங்கினால் நாம் இழந்ததை எல்லாம் மீண்டும் பெறலாம்-

காணாமலே காதல் –
விதர்பா தேசம் -தலை நகர் -குண்டினபுரம் -பீஷ்மகன் திருமகள் ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி
அண்ணன் ருக்மி -அத்தை மகன் -சிசுபாலன் –
ஏழு ஸ்லோஹங்கள் -ருக்மிணி சந்தேசம் –
தாருகன் -தேரோட்டி -கூட்டிக் கொண்டு கண்ணன் பிராட்டியை தேரில் ஏற்றிக் கொண்டு த்வாரகை அடைந்து அனைவரையும் கூட்டி
கோலாஹல திருமணம் புரிந்தார் -பெருமானை எப்போதும் பிரியாத ஸ்ரீ மகா லஷ்மி பிராட்டியே ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி –
கருணையே உருவான திருமகளைத் தஞ்சமாகப் பற்றி அவள் அருளாலே பெருமானைச் சரண் புகுந்து முக்தி பெறுவோம் –

பழி துடைத்த விவாஹம் –
சத்ராஜித் -ஸ்யமந்தக மணி -ஜாம்பவான் மகள் ஜாம்பவதி திருக்கல்யாணம் –
ஸ்ய மந்தக மணி போன்ற ஜீவாத்மா கண்ணனின் திரு மார்பை அணி செய்யவே படைப்பப் பட்டவன் –
-நம் ஆத்மாவை நம் சொத்து என்று நினைக்காமல் அது கண்ணனின் உடைமை என்ற உண்மையை உணர வேண்டும் –

நரகன் அழிந்தான் -பண்டிகை பிறந்தது –
அதிதி குண்டலங்கள் -வருணன் குடை பறித்து -இந்த்ரனை வென்றவன் நரகாசூரன் -ப்ராக்ஜோதிஷா புரம் தலை நகராக கொண்டவன் –
16108 பெண்களை சிறை வைத்து இருந்தான் -முதலில் முரன் அசுரனை வென்று முராரி பெயர் பெற்றான்
நரகாசூரனை வென்று -அவன் வேண்டுகோள் படி நரக சதுர்த்தி -தீபாவளி –
ஒரு ஜீவனுக்கு பெருமாள் உடன் நடக்கும் திருமணமே முக்தி –ஆகவே ஒரு பக்தன் தன் வாழ்க்கை முடிவதை நினைத்துக் கலங்காமல்
தனக்கு மீண்டும் பிறவி இன்றி கண்ணன் உடன் என்றும் கூடி இருக்கவே விரும்புவான் –

குடும்பத் தலைவன் –
பிரபஞ்சத்துக்கே தலைவன் கண்ணன் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பிரதான மகிஷிகள் -ருக்மிணீ -ஜாம்பவதி -சத்யபாமா -காளிந்தீ -மித்ரவிந்தா -சத்யா என்னும் நப்பின்னை –பத்ரா –லஷ்மணா –
மற்றும் 16108 மனைவியர் -ஒவ் ஒருவருக்கும் பத்து பிள்ளைகள் –
கண்ணன் ருக்மிணி -திருக் குமாரர் -பிரத்யும்னன் -அவர் ருக்மியின் மகள் ருக்மவதியை மணந்தார் –
அவர்கள் திருக் குமாரர் -அநிருத்தன் -ருக்மியின் பேத்தி லோசனாவை மணந்தார்
என்னிடம் ஒன்றும் இல்லை -என் அடியார்கள் இடமும் ஒன்றும் இல்லை –நான் பூரணன் -அடைவதற்கு ஒன்றும் இல்லை –
என் பக்தர்கள் பூர்ணனான என்னை அடைந்த பின்பு அடைவதற்கு ஒன்றும் இல்லையே -வேறு ஒன்றையும் விரும்ப மாட்டார்கள் என்றபடி
அச்சுதனின் திருப்பாதம் அடைந்தவர்கள் மற்ற எதையும் ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்க மாட்டார்களே –

கல்யாணத்தில் முடிந்த சண்டை –
பாணாசூரனின் புதல்வி உஷை -சித்ரா லேகா அவள் தோழி-மாயா சக்தியால் தூக்கி கொண்டு வரச் செய்து -மணம் புரிய –
பாணன் உடைய 998 கரங்களையும் வெட்டி -பாணனுக்கு உதவ வந்த பரம சிவன் அவன் புத்ரர்கள் அக்னி காலி க்ருதியை தோற்று ஓடினர்
திருமால் நம்மை காக்க வந்தால் எவரது உதவியும் தேவை இல்லை -அவரே தண்டிக்க வந்தால் மற்ற யார் உதவிக்கு வந்தாலும் பயன் இல்லை

முதல் பூஜை –
தர்மர் ராஜ சூய யாகம் -சகா தேவன் -கண்ணனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் கொடுத்தால் காலால் உதைப்பேன் என்ன தேவர்கள் பூ மாரி பொழிந்தார்கள்
இவனே ஆதி வேர் தனி முதல் வித்து -தனக்கு ஒரு காரணம் இல்லாதவன் நான்முகனையும் தன் நாபி கமலத்தில் இருந்து படைத்த நாராயணன்
-மோஷ ப்ரதன் இவன் ஒருவனே -வேதைக சமைதி கம்யன்-காரண வஸ்துவையே த்யானித்து மோஷம் பெற வேண்டும் என்றது ஸ்ருதிகளும்
கண்ணனையே த்யானித்து கடைத்தேறுவோம்-

அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் –
த்வாராக நிலயா அச்யுதா கோவிந்தா புண்டரீகாஷா -சரண் அடைந்த திரௌபதிக்கு புடைவை சுரந்தது திருநாமம் இ றே
கண்ணன் அருகில் இருந்தால் கோபியர்களின் அஹங்காரம் ஆகிய ஆடையைப் பறிப்பான் –அவன் கருணையிலும் விஞ்சியது அன்றோ அவன் திருநாமம் –

கன்றைத் தேடி ஓடும் தாய்ப்பசு –
அஷய பாத்தரத்தை -ஸூ ர்யன் கொடுத்த பரிசு கொண்டு பலருக்கும் உணவு அளிப்பாள் த்ரௌபதி -துர்வாசர் சீடர்கள் உடன் மதியம் வர –
அதில் ஒட்டி இருந்த பருக்கை உண்டு அவர்கள் பசி தீர்ந்தது -பாசம் உள்ள பசு கன்றைத் தேடி ஓடிச் சென்று உதவுமே -கண்ணனே பசு -பாண்டவர்கள் கன்று
நாமும் அவனது பக்தர்கள் ஆனால் பாசத்துடன் நம்மை நாடி வந்து காத்து அருள்வான் கண்ணபிரான் –

கொடுத்துப் பெற்றாரா -பெற்றதுக்குக் கொடுத்தாரா –
குசேலர் -சேலா ஆடை -குசேலர் கிழிந்த ஆடை அணிந்தவர் அவல் கொடுத்தது செல்வம் பெறுவதற்கு அல்லவே -கண்ணன் காட்டிய அன்புக்கு
தன்னை சமர்ப்பிப்பதையே நோக்காக கொண்டவர் -பக்தியையும் முக்தியையும் தவிர வேறு எதற்காகவும் கை ஏந்த வேண்டாம் –

காட்டியது எளிமையினை -பெற்றதோ பெருமையினை
துர்யோதனனால் ஆண்ட முடியாத கண்ணன் விதுறர்க்கு வசப்பட்டு இருந்தார் -வலியவர்களின் ஆணவத்தை அடக்குவார்
-கண்ணன் எளியவர்களின் பக்திக்கோ என்றும் அடங்குவார் –

தேர்ப்பாகனின் போர்பாகு –
உடல் ஒரு தேர் -ஜீவன் பயணிப்பவன் தேரோட்டி கீதாசார்யன் -விஜய சாரதி -பார்த்த சாரதி -நம் வாழ்க்கை சரியான இலக்கை அடைய
அந்த பார்த்த சாரதி இடமே நம் பரங்களை ஒப்படைப்போம்

மாசுசா –
வேதாந்த கருத்துகளை தித்திக்கும் பாலாக கறந்து கொடுக்கவே கீதாசார்யன் –
விச்வத்தையே உருவகமாகக் கொண்ட அவன் திருக்கைகளில் ஒரு கருவியே நாம் -தன்னை சரண் அடைந்தவர்களின்
அனைத்து பாபங்களையும் போக்கி தூயவர் ஆக்கி அருளுகிறான் ஆதலால் சோகப் படாதீர் என்று அருளிச் செய்கிறான்
ஒரு ஆசார்யனாகவும் இருந்து கீதோபதேசம் செய்து அருளி நம்மை உஜ்ஜீவிப்பிக்க வந்த அவதாரமே ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம்

அடியார்க்கு எளியவன் –
ஆழி கொண்டு மறைத்து ஜயத்ரதனை அழித்து -பீஷ்மரை அழிக்க சிகண்டியை நிறுத்தி
-துரோணரை முடிக்க தர்மபுத்ரரை பேசச் சொல்லி -ஆயுதம் எடேன் என்றாலும் பீஷ்மர் வார்த்தை மெய்ப்பிக்க ஆயுதம் எடுத்ததும்
அடியவர்க்கு மெய்யன் கண்ணன் எது வாயினும் அது மெய்யே
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -நிலை நின்ற தர்மம் அவனே-

பாதம் பட்டது உயிர் வந்தது –
அஸ்வத்தாமா எய்த அஸ்தரம் அபிமன்யுவின் மனைவி உத்தரை கர்ப்பத்தை கலக்க -உத்தரை சரண் புக –
கண்ணன் சக்ராயுதம் எனது நுண் வடிவில் கர்ப்பத்துள் புகுந்து காத்தார் -உயிர் அற்ற பிண்டம் போல் கரிக்கட்டையாய் பிறந்தது
-கண்ணன் -நான் ப்ரஹ்ம சாரி எனபது உண்மையானால் பொய்யே சொல்லாதவன் எனபது உண்மையானால் இக் குழந்தை உயிர் பெற்று எழட்டும்
-என்று கூறி திருவடியால் தீண்ட குழந்தை உயிர் பெற்றதே –
அவன் திருவடி பற்றி முக்தி பெறுவோம்

நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம்
பகவன் நாம சங்கீர்த்தனமே சிறந்த தர்மம் -யுதிஷ்ட்ரனே உன் அருகில் நின்று கொண்டு தனது திரு நாமத்தை கேட்டுக் கொண்டு இருக்கும்
இந்தக் கண்ணனே பரம் பொருள் -என்றார் பீஷ்மர்
கலியுகத்தில் அவன் திரு நாமங்களை பாடிக் கொண்டே அவனை மனக் கண்ணாலும் கோயில்களிலும் சாதுக்கள் உருவிலும் தர்சிப்பதே சிறந்த தர்மம் –

கையில் புல்லாங்குழல் ஆனால் உலக்கையில் புல்
மண்ணின் பாரத்தை போக்கி அருளினார் -இனி தன்னுடைச் சோதிக்கு எழுந்து அருள திரு உள்ளம் கொண்டார் —
அதற்காக திரு விளையாடல் ஓன்று நடத்தினார்
யாதவர்கள் ஆணவம் கொண்டனர் -சாம்பன் என்பவனுக்கு பெண் வேடம் இட்டு ரிஷிகள் இடம் கேலியாக இவளுக்கு என்ன குழந்தை பிறக்கும்
-சபிக்க உலக்கை பிறக்கும் உங்கள் குலம் அழியும் -என்றார்கள்
அப்படியே உலக்கை பிறக்க -தங்கள் குலம் காக்க அத்தை பொடியாக்கி கடலில் வீச
-மரப் பொடிகள் கோரைப் புற்கள் -இரும்பு பகுதி மீன் உண்ண -அத்தை ஒரு வேடன் எடுத்து கூராக்கி வைத்தான்
-யாதவர்கள் கோரைப் புற்களால் அடித்துக் கொண்டு மாண்டனர்
-ஆணவப் பட்டால் கடவுளுக்கே உறவானாலும் அழிவு வருமே -ஆணவம் அகன்றால் அழியா வாழ்வு கிட்டும் –

மண்ணின் பாரம் தீர்த்தார் விண்ணில் ஏகினார் —
கண்ணனும் யாதவனே -தான் சங்கல்பித்த படியே தன்னுடைச் சோதி எழுந்து அருள பிரபாச ஷேத்ரத்தை அடைந்தார் –
அங்கு ஒரு மரத்தடியில் ஒரு திருவடி மேல் மற்று ஒரு திருவடியை வைத்து சாய்ந்து கொண்டு இருந்தார் –
மானின் முகம் என்று அந்த வேடன் அம்பு எய்ய -அந்த உலக்கையின் இரும்பு பாகமே அம்பின் முனையாக
அதுவே காரணமாக மண்ணைத் துறக்க எண்ணினார் – பயந்து நின்ற வேடனுக்கு அபயம் தந்து ஸ்வர்க்க வாழ்வையும் அளித்தார் –
தன் தேரோட்டி இடம் தாருகா உடன் த்வாரகைக்கு சென்று த்வாரகையை கடல் விழுங்கப் போவதை சொல்லச் சொல்லி
அங்கு இருந்து பிரபாசத்துக்கு போக சொல்லி
யாரும் இல்லா தனிமையில் முதலில் தனது தேர் சங்கு சக்கரம் ஆகியவை விண்ணில் ஏற பின்னால் தன் அப்ராக்ருத திருமேனி உடன் ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைந்தார் –
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் மற்றும் உள்ள புனித நூல்கள் ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்கள் வடிவிலே என்றும்
நம்முடனே இருந்து நல் வழி நடத்தும் கண்ணனின் மாயம் என்ன மாயமே –

——————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருப்பாவை –ஏற்ற கலங்கள் — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 22, 2015

அவதாரிகை –

நப்பின்னைப் பிராட்டி —போகத்தில் வந்தால் -நானும் உங்களில் ஒருத்தி அன்றோ –
நாம் எல்லாரும் கூடி கிருஷ்ணனை அர்த்திக்க–வாருங்கோள் என்ன – அவன் குணங்களிலே தோற்றார்–தோற்றபடி சொல்லி
எழுப்புகிறார்கள் –
த்வயத்தில் பூர்வ வாக்யார்த்தம் குத்து விளக்கு–உத்தர வாக்யார்த்தம் ஏற்ற கலங்கள்

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

வியாக்யானம் –

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப –
ஏற்ற கலங்கள் எல்லாம் எதிரே பொங்கி வழியும்படி –கலமிடாதார் தாழ்வே –
இட்ட கலங்கள் எல்லாம் நிறையும் –ஏலாத கலங்கள் நிறையாது ஒழிகிறது பாலின் குறை அன்றே –
ஏற்ற கலங்கள் –
பெருமை சிறுமை இல்லை –கடலை மடுக்கிலும் நிறைக்கும் அத்தனை –இவையும் கிருஷ்ணன் படியாய் இருக்கை –
அர்த்தியாதார் குற்றமத்தனை போக்கி-அவன் பக்கல் குறை இல்லை –ச்வீகாரமே அமையும் இ றே அவனுக்கு –
உபதேச பாத்திர பூதரான சிஷ்யர்கள் -ஆச்சார்ய உபதேசத்தாலே பரி பூரண ஞானரான சிஷ்யர்களுக்கு –
ஆச்சார்யனுக்கும் உக்துபதேசம் பண்ணும்படி – ஞானமானது பொங்கி வழியும்படியாக

மாற்றாதே பால் சொரியும் –
முலைக் கடுப்பாலே-கலம் இடுவார் இல்லை என்னா-அது தவிராது –
மாறாமல் –பால் போலே போக்யமான -ஞானத்தை உபதேசியா நிற்குமவர்களாய்-
அர்த்த விசேஷங்கள் வர்ஷித்து-மாற்றாதே இடைவிடாமல்
ஊற்று மாறாமல் பால் சொரியும்
அர்ஜுனன் -பூய ஏவ மகா பாஹோ ச்ருணு வாக்கியம் சந்தோஷத்துடன் நாரதர் சொல்லி
மைத்ரேயர் இதம் தே ச்ருணு-நல்ல அர்த்தம் இழக்க ஒண்ணாது என்று
மாற்றாதே -அர்த்தம் மாற்றாமல்
பிறர் சொல்லி–முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு பின்னும் ஓர்ந்து அத்தை பேசுதல்
பிரமாணம் மாற்றாமல்–ஏமாற்றாமல் -சிஷ்யர்களை

வள்ளல் –
சிலருக்கு உபகரித்ததாய் இருக்கை இன்றிக்கே-தன்  கார்யம் செய்ததாக உபகரிக்கை –
கிருஷ்ணனைப் போலே-பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் அணைக்கலாம் படி பவ்யமாய் இருக்கை -என்றுமாம்
சிஷ்ய விதேயர்களுமாய் –
வீடுமுன் முற்றவும் அர்தியாது இருக்கச் செய்தே–அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே இது கொண்டே மதுரகவி
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடின வண் சடகோபர் வண்மை மிக்க–அருள் மாரி நமரும் உரைமின்

பெரும் பசுக்கள் –
கிருஷ்ணன் ஸ்பர்சத்தால் வளருகையாலே-ஸ்ரீ சத்ருஞ்ஜயனைப் போலே இருக்கை -17/18 நந்தகோபன் அற நெறியும் தோள் வலியும் பேசி
இதில் கறவை செல்வ சிறப்பு-பசுக்கள் -பெரும் பசுக்கள் -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
பகவத் குண அனுபவத்தாலே பரிபுஷ்டரான சிஷ்யர்களை –

ஆற்றப் படைத்தான் –
கழியாரும் கனசங்கம் கலந்தெங்கும் நிறைந்தேறி-வழியார முத்தீன்று வளம் கொடுக்கும் திரு நறையூர் –
அதாவது-தொகை இன்றிக்கே இருக்கை

படைத்தான் மகனே –
அவர்க்கு ஆர்ஜித்து வந்தது -இவன் பிறந்து படைத்த சம்பத்து
இத்தால்
ஸ்ரீ நந்த கோபர் சம்பத்துக்கு இட்டுப் பிறந்த ஏற்றம் -நீர் தாழ வந்து -நீர்மை நீரின் தன்மை சௌலப்யம்
இடையனுக்கு மகனாய் பிறந்ததே சௌலப்யம்-நந்த கோபன் மகனே
பரமபதம் போலேயும்–நாரயணத்வம் போலேயும்–தான் தோன்றி அன்றே இது –
அசந்க்யாதமாக ஆர்ஜித்துப் படைத்த- ஆச்சார்யனுக்கு புத்ரவத் விதேயன் ஆனவனே –

அறிவுறாய்-
சர்வஞ்ஞனானவனை உணர்த்த வேண்டி இ றே உள்ளுச் செல்லுகிறது –
கைப்பட்ட பெண்களை சரக்கிலே வாங்கி–கைப் படாதவர்களைக் கைப் படுத்துகைக்காக உண்டான
உபாய அந்ய பரதையாலே-எழுப்புகிறார்கள் ஆகவுமாம் –
நீ ப்ரபோதத்தை அடைய வேணும் –
சம்பந்தத்தால் தான் கிடைக்கும் சாதனையால் இல்லை–உணர்த்தி உண்டால் போதும் பலம் நிச்சயம் அறிவுற்றாலே போதும்
அறிவியாது பொழுது தான் இழவும் துக்கமும்

ஊற்றமுடையாய் –
த்ருட பிரமாண சித்தனாகை – –ஆஸ்ரித பஷபாதம் உடையவனே –

பெரியாய் –
எதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே என்று
அந்த பிரமாணங்களுக்கும் தன்னுடைய அவதி-காண ஒண்ணாதாய் இருக்கை -அபரிச்சின்ன ஸ்வரூப குண விபூதிகளை உடையவனே –

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே –
என்றும் ஓலைப் புறத்திலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே-எல்லாரும் காணலாம்படி-
ஹஜஹத் ஸ்வபாவனாய்க் கொண்டு அவதரித்து –-சகல மநுஜ நயன விஷய தாங்கதன் ஆனவனே –

சுடரே –
சம்சாரிகளைப் போலே பிறக்க பிறக்க கறை ஏறுகை அன்றிக்கே-சாணையில் இட்ட மாணிக்கம் போலே ஒளி விடா நிற்கை
நிலை வரம்பிலே பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நலம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

ஊற்றமுடையாய் –
ஆஸ்ரிதர் விஷயத்தில்-பண்ணின பிரதிஞ்ஞையை-மகாராஜர் உள்ளிட்டாரும் விட வேணும் என்னிலும்
விடாதே முடிய நின்று தலைக் கட்டுகை –

பெரியாய் –
1-அந்த பிரதிஞ்ஞை-சம்ரஷணத்து அளவு அன்றியே இருக்கும் பலம் என்றுமாம் –
பெரியாய் –
2-ஆஸ்ரித விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும்-ஒன்றும் செய்யப் பெற்றிலோம் -என்று 3-தன் பேறாய் இருக்கை என்றுமாம் –
4-தன் பெருமைக்கு ஈடாக ரஷிக்குமவன் -என்றுமாம்

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற –
கீழ் சொன்ன ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்தில் பிரசித்தம் ஆம்படி இருக்கை
அதாவது –
சிசுபால துரியோதனாதிகளுக்கும் பாண்டவர் பக்கல் பஷபாதம் தோற்ற இருக்கை –
சுடரே –
லோகத்தில் தோற்றின பின்பு நிறம் பெற்ற படி –
இந்த லோகத்தில் சஷூர் விஷயமாம் படி அவதரித்தவனாய் சிரகாலம் இருந்து தேஷிஷ்டனானவனே-
ஆஸ்ரித பஷபாதம் லோகத்திலே பிரசித்தமாம்படி நின்று தேஷிஷ்டனானவனே–என்றுமாம் –
தோற்றமாய் நின்ற சுடர்--ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தால் வந்த ஔஜ்வல்யம்
இன்னார் தூதன் என நின்றான் –சொல்லிய பின்பு நின்றான் நிலை–தரித்து நின்றான்
அவதாரம் எடுப்பதில் நின்றும் நின்றான் -ஆசைப்பட்டது பெற்றதால்–ஐவர்க்கு அருள் செய்த –-பரஞ்சுடர்

துயில் எழாய் –
இப்போது உணராமையாலே-அந்த குணமும் மழுங்க இ றே புகுகிறது –
நீ படுக்கையில் நின்றும் எழுந்திருக்க வேணும்–ரஷணம் பிரசக்தமாய் இருக்க
ரஷண சிந்தை பண்ணக் கடவதோ –என்று தாத்பர்யம்

மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து-உன் வாசல் கண்ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே-
சத்ருக்கள் ஆனவர்கள் உன் மிடுக்குக்குத் தோற்று-போக்கடி இல்லாமையாலே-உன் திருவடிகளிலே வந்து விழுமா போலே –
மாற்றார் தங்கள் வலி மாண்டு வந்து விழுமா போலே -என்றுமாம் –
மாற்றார் -என்று சத்ருக்கள்
நாராயணன் ஆகையாலே-சம்பந்தம் எல்லாரோடும் ஒத்து இருக்க-இவனுக்கு சத்ருக்கள் உண்டோ -என்னில்
ஆஸ்ரித விரோதிகள் இவனுக்கு சத்ருக்கள் –
இத்தால் –
அம்புக்கு தோற்று உன் எதிரிகள் வருமா போலே-உன் குணங்களுக்கு தோற்று வந்தோம் -என்கை –
அவர்களுக்கு முடிந்து பிழைக்கலாம் –குணஜிதர்க்கு அதுக்கும் விரகு இல்லை இ றே-
பிரமஹாஸ்தரம் விட வேண்டும்படி-பிராட்டி பக்கலில் அபராதத்தைப் பண்ணி-ஓர் இடத்திலும் புகலற்று
பெருமாள் திருவடிகளிலே விழுந்த காகம் போலே -இருக்கை
அம்பு பட்டாரோபாதி குணஜிதர் -என்றது இ றே –

போற்றி
போற்றுகையாவது -திருப் பல்லாண்டு பாடுகை-பெரியாழ்வாரைப் போலே வந்தோம் –

யாம் வந்தோம் –
அவர் தன்னைப் பேணாதே-உன்னைப் பேணினாப் போலே
நாங்களும் எங்கள் ஸ்வரூபத்தைப் பாராமல்-ஆற்றாமை இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமையாலே –வந்தோம்
நசை முடிய ஒட்டாது –
ஆற்றாமை இருந்த இடத்தே இருக்க ஒட்டாது இ றே –
உன்னுடைய சௌந்தர்ய சௌசீல்யாதி குணங்கள் பிடித்து இழுக்க வந்தோம்

யாம் வந்தோம் –
சத்ருக்கள் துரபிமானத்தாலே ந நமேயம் என்று இருக்குமா போலே
ஸ்வரூப ஞானத்தாலே -தத் சத்ருசம் -என்று இருக்கும் நாங்கள்-ஆற்றாமை இருக்க ஒட்டாமையாலே வந்தோம் –
பெரியாழ்வாரை போலே யும் வந்தோம்–அல்லாதாரைப் போலேயும்-சத்ருக்களைப் போலேயும் – வந்தோம்-நாங்கள் செய்வது எல்லாம் செய்தோம்–நீ பெறினும் பேறு இழக்கிலும் இழ -என்றபடி-

புகழ்ந்து –
எங்களை தோற்பித்த குணங்களைச் சொல்லி –

லௌகிக சத்ருக்களடைய உன்னுடைய மிடுக்குக்கு தங்கள் வலி மாண்டு உன் திருவாசலிலே பழைய ராஜ்யத்தைக் கொடுத்து
நீ போ என்றாலும் முன்புத்தை எளிவரவை நினைத்து பொறுக்க மாட்டாதே உன் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்குமா போலே –
நாங்களும்
உன்னுடைய நிருபாதிக சேஷித்வத்துக்கு தோற்று–தேகாத்ம அபிமானத்தையும்–ஸ்வ ஸ்வாதந்தத்ர்யத்தையும்
அந்ய சேஷத்வத்தையும்–ஸ்வாதீன கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களையும்–பந்துக்கள் பக்கல் சிநேகத்தையும்
உபாயாந்தர–உபேயாந்தரங்களையும் விட்டு
இவற்றை நீ கொடுத்தாலும்
பழைய துக்கத்தை நினைத்து வேண்டோம் என்று–உன் திருவாசலிலே வந்து –
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-
நீயே சமஸ்தவித பிராப்யங்களும் பிராபகங்களும் என்று-உன் திருவடிகளை ஸ்துதித்து-மங்களா சாசனம் பண்ணி வந்து ஆஸ்ரயித்தோம் –

புகழ் மாலை-சாற்றி அருளுகிறாள்
போற்றி யாம் வந்து புகழ்ந்து
வலி மாண்டு அநந்ய கதித்வம் தோன்ற உன் திரு வாசலிலே படுகாடு கிடந்தது போற்றிப் புகழுமா போலே
உன் பாலே போன்ற சீரிலே பழுத்து ஒளிந்து புகழ் உரைகளை –
ஆச்சார்யபரம் -குரும் பிரகாசயேத் தீமான் –
வாதம் செய்து வலிமாண்டு அடி பணிந்தவர் எம்பெருமானார் இடத்தில் -யாதவபிரகாசர் யஞ்ஞமூர்த்தி போல்வார்
பட்டர் இடம் தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்தி -நஞ்சீயர் ஆகி அடி பணிந்தார்
துன்னு புகழ் கந்தாடை தோழப்பர்-நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டர் போல்வார் நம்பிள்ளை இடம்

எற்றி மனத்து எழில் ஞான விளக்கை இருள் அனைத்தும்
மாற்றினவருக்கு ஒரு கைம்மாறு மாயனும் காண கில்லான்
போற்றி உகப்பதும் புந்தியில் கொள்வதும் பொங்கு புகழ்
சாற்றி வளர்ப்பதும் சற்று அல்லவோ முன்னம் பெற்றதற்கே

எம்பெருமானார் -சிஷ்யர் தேடி -நீ விட்டாலும் நான் உம்மை விடேன் -ஊற்றம்–பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்
பெரியாய்–உபகார வஸ்து கௌரவத்தால்–என் அப்பனிலோ -பெரியாய்
உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர்–வாதம் வென்ற ஆசார்யர்
திருநாராயணபுரம் காட்டும் பாசுரம்
எம்பெருமானார் -12000 ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் 700 சன்யாசிகள்–மகன் எதிராஜசம்பத்குமார்
பெரியாய் -ராமன் கண்ணன் இருவராலும் ஆராதிக்கப் பட்ட–வெளிப்படுத்தி திருமண் தேடும் பொழுது
சுடர் குன்றின் மேல் இட்ட விளக்கு–எதிசைல தீபம்
அடி பணியுமா போலே துலுக்க பெண் —பெரிய பிராட்டியார் தான் சம்ப்ரதாயம்

நவ ஒன்பது புதியது -இரண்டு அர்த்தம் இன்றி ஆர்ஜவம் கோணல் புத்தி இல்லாமல்
சோழ சக்கரவர்த்தி இல்லை -மாறும் பார்ப்போம் -பூ மண்டலம் முழுவதும் ஆளாமல்
முப்பத்து மூவர் ஆளவந்தார் பிரகரணம்
ஏற்ற கலங்கள் -நிறைய ஆசார்யர் பரமான பாசுரம்
இத்துடன் பகவானை எழுப்பும்
அம்பர் ஊடருத்து உம்பர் கோமானே எழுப்பி -சௌலப்யம் சொல்லி
மலர்மார்பா எழுந்திராய் -ராசிக்யம் சொல்லி
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே -பரத்வம் சொல்லி எழுப்புகிறார்கள் மூன்று தடவை –
தேவத்வமும் நிந்தை ஆனவனுக்கு ஒளி வரும் -ஜன்மம் -அவதரித்து ஒளி மிக்கு
எத்திறம் உரலோனோடு இணைந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே மூன்று கண்டம் ஆழ்வார்
பிறந்தவாறும் -நானும் பிறந்து நீயும் பிறக்க வேண்டுமோ –
மகனே அறிவுறாய் என்கிறாள் -இதில் நான்காவது தடவை
அவன் உகக்கும் என்று
ராமன் கிருஷ்ணன் அஹம் பாந்தவோ-
உயர் எழுத்து கன்றுக் குட்டிகள்
மெய் எழுத்து பசுக்கள்
ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி -மீதளிப்ப -உக்தி சாதுர்யம்
தகுதியான சிஷ்யர்கள் சத் பாத்ரம் -ஏற்ற கலங்கள்

மாற்றாதே பால் சொரியும் முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் -ஸ்திரமான
பணிமானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்டாய் கிடாம்பி ஆச்சான் -எம்பெருமானார் – -4-8-2-
ஊற்றம் உடையாய் -திட பிரமாணத்தால் சித்திக்கப்படுபவன்
இல்லை என்பவன் வார்த்தை கொண்டு இருக்கிறவன் என்று
இங்கே இல்லை இப் பொழுது இல்லை இருந்தே தீர வேண்டும்
மலடி பிள்ளை -மலடியும் உண்டு பிள்ளையும் உண்டு சம்பந்தம் தான் இல்லை –
ஒரே பதம் சொல்லி இல்லை சொல்லு –
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவங்கள்

பெரியாய் -ரிணம்-செய்தது எல்லாம் செய்தாலும்
உலகினில் தோற்றமாய் சுடரே –
நின்ற சுடரே -பிரித்து வியாக்யானம்
சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லதே பேரென் என்று –
மாற்றார் -அடி பணியுமா போலே பிரபத்தி பண்ணுகிறார்கள் –
யாதவ பிரகாசர் -எம்பெருமானார் –
அவரே அடி பணியும் படி -வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண் வந்து அடி பணியுமா போலே –

பால் சொரியும் திருமலை அருவி போலே
மாற்றாதே தான் சொல்லி மாற்றாமல்
முன்னோர் சொன்ன வழி மாறாமல்
ஏமாற்றாதே –
வள்ளல் உதாரர் -இருப்பது அனைத்தையும் வழங்கி
பெரும் பசுக்கள் –
ஆற்ற படைத்தான் –
மகனே மகான் சுவாமி போலே
அத்யவாசாயம் ஈடுபாடு 87 திரு நஷத்ரம் அன்றும் உபன்யாசம் செய்து அருளி —பெரியாய் –

வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்ற படைத்தான் – ஸ்வாமி சிஷ்ய ஏகாந்தி நாம் த்வாதசபிஸ் சஹஸ்ரை
சம்சேவிதஸ் சமயமி சப்த சத்யா அனைவரும் ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
சிஷ்யாதிச்சேத் பராஜ்யம் -விஞ்சி இங்கே செய்யவோ -இரண்டு ஆற்றின் நடுவே விண்ணப்பம் செய்யவோ -ஆழ்வான்
பால் சொரியும் -அர்த்த விசேஷங்கள் ஆற்ற படைத்தான் –அபரிமிதமாக மாற்றார் வலி தொலைந்து –யாதவ பிரகாசர் வந்து பணிந்த விருத்தாந்தம்-

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி சுவாமிகள் —

July 22, 2015

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி சுவாமிகள்
புரா அபி நவம் நவீனம் புராணம் -பழையதையும் புதியதாயும்-ஆராவமுதன் –as usuval unusuval -புடவை விளம்பரம் –
என்றும் புதிதாதாக இருப்பதே -அவனைப் பற்றியதால் –
18 புராணங்கள் -வேத வியாசர் -அருளியவை
இதிகாசம் இப்படி நடந்தவை –
ஆப்தர் வாக்கியம் -சொல்ல வந்த விஷயம் நல்லவை -உயர்ந்தவை -வித்தி நாராயணம் பிறப்பும் -நமோ வ்யாசாய விஷ்ணு -பிரித்து பகுத்து கொடுப்பவர் வியாசர் -த்வாபர யுகம் –
வாசம் –பிரம்மா -வசிஷ்டர் -சக்தி -பராசரர் வியாசர் -சுகச்சார்யர் பரம்பரை –
தெப்பக்கட்டை -போலே புராணங்கள் சம்சாரம் தாண்ட –
சத்வ புராணங்கள் 6 -தெளிந்த சிந்தனை –
முக்குணத்தில் இரண்டினை அகற்றி ஒன்றினிலே ஒன்றி நின்று —
பிரம்மா சொல்லி வியாசர் எழுதி வைத்தார்
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் ஸ்ரீ வராஹ புராணம் ஸ்ரீ கருட புராணம்
புராணம் -ஐந்து லஷணங்கள் –இரண்டு விதம் -சர்க்கம் பிரதி சர்க்கம் -படைக்கப் பட்டத்து சர்க்கம் –
வாழும் முறைகளும் – அடைய வேண்டிய இடமும் வழிகளும் சொல்லும் -கடைசி குறிக்கோள் காட்டும் –
புராண ரத்னம் -பாகவத புராணம் -சுகர் பரிஷித்துக்கு -அதை விட சிறந்த புராண ரத்னம் -பதக்கம் போலே -ஐந்து லஷணங்களும் நிறைந்தது
சர்க்கம் -படைக்கப் பட்ட விதம் -குறிக்கோள் சொல்லி -லோகோ பின்ன ருசி –நாம் யார் அறிய
பிரளயம் -பிரதி சர்க்கம் –
யார் ஆண்டார்கள் -வம்சம் -சாந்த சூர்யா வம்சம்
மன்வந்தரம் -மனு தர்மம் -மனுக்கள் யார் -என்ன தர்மம்
வம்சாந்த கிளைக் கதைகள் –மைத்ரேயர் சீடர் பராசரர் ஆசார்யன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் முறையில் அனைத்தையும் நமக்கு சொல்லிக் கொடுக்க –
தத்வார்த்தங்கள் நடுவில் –
கூர்ந்து கவனித்து அர்த்தங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் –
27000 நரம்புகள் கட்டுப்பாடில் வரும் பத்மாசனத்தில் –
ந சேது ந கங்கா -ந காசி ந கா ந புஷ்கரம் இதன் கோடியில் ஒரு பங்குக்குக்கு நிகர் இல்லை ஞானத்தால் தான் மோஷம்
அழைத்து வாழ்வித்தார் கூடல் அழகர் ஆஹ்வாக ஹஸ்தம் -அறிய ஸ்தல புராணம் அறிய வேண்டுமே
கதிர் உதாராக தஸ்மை நாம முனிவராய -ஆளவந்தார்
ஐந்து விஷயங்களும் உள்ளவை -அர்த்த பஞ்சகம் நிறைந்தவை – சாரம் -திரண்ட பொருள் -ராமாயணம் விபீஷன சரணாகதி
வேதேஷூ பௌருஷம்-தர்ம சாஸ்த்றேஷூ மாணவம் மனு சாஸ்திரம் -பாராதே பகவத் கீதசி புராணங்களில் விஷ்ணு புராணம்
பராசரம் முனிவராம் கருத -ஞானம் அனுஷ்டானம் நிறைந்த மைத்ரேய பிரபத்திய -மைத்ரேய பரிபப் ப்ரச்ச ப்ரநிபத்திய அபிவாதயே அருகில் நின்று கேட்க
வேண்டும் -முன்னால் சமம் -பின்னால் கடாஷம் கிட்டாது –
பரிஷை பண்ண கேட்க கூடாது –
மைத்ரேயர் கேட்ட முதல் கேள்வி -எத்தால் ஆக்கப் பட்டு இருக்கிறது இந்த ஜகத் -என்மயம் -எதன் இடத்தில் உருவாக்கி லயம் அடைகிறது -நேற்று இன்று நாளை எங்கே -சமுத்ரம் பர்வதம் தேவர் மனுஷ்யர் வேறுபாடுகள் எதனால்
ஆஸ்ரமம் வேறுபாட்டுக்கு காரணம்
சக்தி -விஸ்வாமித்ரர் தூண்ட – கொல்லப்பட -பராசரர் வேவ்ல்வி ஏற்படுத்து ராஷசர் அளிக்க முற்பட
விஸ்வாமித்ரர் -வசிசிஷ்டர் புலஸ்தர் வந்து –
குலத்தை அழிப்பது கூடாது உனக்கு அதிகாரம் இல்லை ஒத்துக் கொண்டு யாகம் நிறுத்தி -வரம் வழங்கி ப்ரஹ்மம் பற்றி அறிந்து உலகுக்கு சொல்ல -அதனால் நீ கேட்கிறாய் நான் சொல்லப் போகிறேன்
கீதை சொன்னது அருஜுனனுக்கு -சரண் பண்ணினேன் சொல்ல வில்லை சரம ஸ்லோகம் கேட்டதும் -அவன் வியாஜ்யம்
கேட்ட நம் ஆசார்யர்கள் பண்ணி நமக்கும் காட்டி அருள –
விஷ்ணுஸ் உத்போதம் -ஜகத் அவன் இடம் லயம் -ஸ்திதி சம்சசைய கர்த்தா அவனே உலகம் வியாபித்து பரந்து உள்ளான்
நம் ஆழ்வார் மதுர கவி ஆழ்வார் பதில் போலே -செற்றத்தின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் ஜீவாத்மாவிடம் அறிவு கொஞ்சம் பிறந்தால் திருவடி
வழியாக திருவடியை அடைந்து
திருவடிக்கே கைங்கர்யம் செய்து இருக்கும்
அத்தைப் போலே எது எது எது கேள்வி அது அது அது-பதில் இங்கே

மண் குயவன் -சக்கரம் போலே -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணமும் அவனே -பஞ்சு நெசவாளி தறி போலே –
படைத்தவனும் அவன் நானும் அவன் -அவன் இடமே சென்று சேருவோம் –
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் பல வென்று உரைக்கில் பலவேயாம்
கூடி இருக்கும் பரம் பொருள் ஒன்றே
சேர்ந்து இருக்கும் நம் போல்வார் பலர் -ஆண் மயில் தோகை பெண் மயில் பார்த்து ஆடுவது போலே -சிருஷ்டி -சுருக்கிக் கொண்டத்யு போலே லயம் –
தோகை மயில் உடன் சேர்ந்தே இருக்கும் -சிலந்து பூச்சி –
தன்னுள்ளே திரித்து எழும் -துள்ளல் ஓசை -தரங்கம் -போல் திரு மழிசை ஆழ்வார் -அலை -கடல் உதாரணம்
வேர் முதலாய் வித்தாய் –
அவிகாராய சுத்தாயா நித்யாய பரமாத்மனே ததைக ரூப ரூபாயா விஷ்ணவே —
ஆறு வித வேறுபாடுகள் இல்லாத -ஷட்பாக விபாகம் -அஸ்தி -ஜாயதே -பரிணமதே வர்த்ததே தேய்கிறது அழிகிறது –
மூல பிரகிருதி -மகான் -அஹங்காரம் -சாத்விக அஹங்காரம் -புலன்கள் உருவாகும் -11 -கர்ம இந்த்ரிய மனஸ்-ராஜச -தாமச அஹங்காரம்
பஞ்ச பூதங்கள் பூத சூஷ்மம் -தன்மாத்ரைகள் -முன்னிலை -இந்த பத்தையும் -சப்த ஸ்பர்ச ரூப கந்தங்கள்
மண் -வாசனை –
ஆகாயம் -சப்தம் -நீர் -ரசம் -=அக்னி -உருவம் -காற்று -ஸ்பர்சம் தொடு உணர்ச்சி -பஞ்சீ கரணம் –இதனால் ஆகாயம் நீலமாகத் தெரியும் -கலப்படம் –
அத்வாரக சிருஷ்டி -பிரளயம் கூட பாப புண்யங்கள் அழியாது –
அண்டகடான்கள் பல பல -சங்கல்ப சக்தியால் இவை அனைத்தையும் -பஹூச்யாம் பிரஜாயேய
அவன படைக்கிறான் படைக்கப்படுகிறான்
காலம் பற்றி கேள்வி அடுத்து
6 அம்சம் உண்டு -முதல் வம்சம் படைப்பு பற்றி –
அலகிலா விளையாட்டுடையவன் –
விஷ்ணு சித்தீயம் எங்கள் ஆழ்வான்-நடதூர் அம்மாள் சதாசார்யன் -இவர் திரு வெள்ளறை-ஸ்ரீ பாஷ்யம்
திரு வெள்ளறை சோழியன் தினவு கெடச் சொல்லுவான் -நான் செத்து வா -அஹங்காரம் அழிந்த பின்பு தான் சொன்னது புரியும்

3-21 minutes காஷ்டை -15 நிமிஷம் ஒரு காஷ்டை நிமிஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் -30 காஷ்டம் ஒரு கலை 30 கலை ஒரு முஹூர்த்தம் -30 முஹூர்த்தம் ஒரு பகல் –
12000 தேவர் ஆண்டுகள் சதுர்யுகம் -சந்திகளும் சேர்ந்து -யுக சந்தி-4000 400 400 4800/300 300 300 0/2000 200 200 /1000 ன்100 100 /1000 சதுர யுகம் பிரம்மாவின் பகல் –
14 மனுக்கள் -71 சதுர யுகம் ஒரு மனுக்கு –
6000 ஸ்லோகங்கள்
ப்ரஹ்ம பாவனை சனகன் சனத் குமாரர்கள்
கர்ம பாவனை
உபய பாவனை -இரண்டும் –
சவாயம்புவ மனு -சதைரூபை -முதலில் படைத்து வம்சங்கள் பெருக -ஆரம்பிக்கும்
குழந்தைகளுக்கு இடம் -கேட்டு -ஹிரண்யாஷன் பூமியை சுருட்டி கடலில் ஒளிக்க
மூக்கில் இருந்து பன்றி -மகா வராக அவதாரம் –
பட்டர் அருளிச் செய்த வராக அவதார பெருமை பிரசித்தம் –
மேரு கண கண குழம்பு கல் போலே மகா வராஹா – பெரும் கேழ லார் -சிலம்பினைடை -நில மடந்தை தனை இடர்ந்து எடுத்த கோமான் நீல மலையில் சந்தரன் போலே கோரைப் பற்கள் –
மானமிலாப் பன்றியாம் –
மதம் வேறே கொள்கை வேறே –
சங்கரர் -அத்வைதி அந்த பர ப்ரஹ்மம் நாராயணன் என்பர்
சைவர் சிவன் பர ப்ரஹ்மம் என்றாலும் கைலாசம் உமை உண்டு என்பதால் அத்வைதிகள் இல்லை –
ஒருவன் மன்னன் கதை -பூ பறித்து ஒன்றுக்கு மேல் என்னாத சங்கரர்
ஜகத்துக்கு பதியாணவனே உனக்கு இரண்டாவது இல்லை
அவனைப் போலே இரண்டாவது இல்லை -விசிஷ்டாத்வைதம் –
அவனைத் தவிர இரண்டாவது இல்லை அத்வைதம் –
மகா வராஹம் இடர்ந்து எடுத்தும் பூமி பிராட்டி நடுங்க -ஆண்டாள் திருவவதரித்து -வாயினால் பாடி கைகளால் தூ மலர் தூவித் தொழுது மனத்தினால் சிந்திக்க எளிதான வழியை உபதேசித்து அருளினார் –
ஸ்தாவர சிருஷ்டி மரம் -புதர் கொடி புல் பூண்டு -தமோ குணம் மிக்கு சிருஷ்டித்து
விலங்குகள் -இரட்டை குழம்பு 9 -மாடு ஆடு ஒற்றை குழம்பு -6 -ஐந்து நகம் -கொண்ட -இனங்கள் –
மேல் நோக்கி போகும் தேவர்
மனுஷ்யர் -தேவ திரியக் ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள்-ஆத்மா எல்லாவற்றிலும் உண்டு -பிரம்மா உள்ளும் உண்டே -கர்மாதீனம் -தர்ம பூத ஞானம் அளவு கொண்டே தேவாதி –
இன்றைக்கு நான் இருக்கும் நிலை இறைவன் எனக்கு கொடுக்கும் பரிசு
நாளைக்கு நான் அவனுக்கு செய்து கட்ட வேண்டிய நிலை நாம் அவனுக்கு கொடுக்கும் பரிசு
உதங்க பிரசனத்துக்கு உத்தரம் இல்லை –தண்ணீர் பாய்ச்ச -உரம் போட -பொது காரணங்கள் விதியின் படி தான் செடி முளைக்கும் –
தண்ணீர்ப் உரம் அவன் அருள் விதை போலே கர்மா -இரண்டும் வேண்டும் -அவனால் தான் நம் செயல்கள் -நம்மாலே செய்வது – விதை போலே –
குழைந்தை அடி பட்டு அடி பட்டு நடை பழகுவது போலே -கண் வட்டத்துக்கு உள்ளே ஒரு ஸ்வா தந்த்ரம் கொடுக்கும் தாய் போலே –
வைஷம்யம் இல்லாதவன்
தமோ குணம் உடலில் அசுரர்கள் -துடை மூலம் -பிரம்மா படைக்க -அதனால் தான் இவர்களுக்கு பலம் இரவில் –
சத்வ குணம் மேல் பகுதி -தேவர் பகல் –
பித்ருக்கள் -சாயம் காலம் வெலை –மத்யானம் தான் ஆரம்பிக்க வேண்டும் ஸ்ரார்த்தம்
மனுஷ்யர்களுக்கு பிரம்ம முஹூர்த்தம் பலம் -உஷத் காலம் அருணோதயம் –
அசுர ராசாச கலாசாரம் -இரவில் வேளை-அறிவை வளர்க்கும் விடியல் காலம் பொழுது இழந்து -இராக் கூத்து –
அசுரர்கள் ராஷசர்கள் கந்தர்வர்கள் –
சாதுர் வர்ண்யம் -பிரித்தான் -முகம் -பிராமணர் -தோள்கள் ஷத்ரியன்- துடைகள் வைச்யம்- திருவடிகள் சூத்திரன் -சோகம் உடையவன் சூத்ரம் -அர்த்தம் –
வேதம் சொல்லி கற்க முகம் -அத்தாலே ஜீவனம் -வாயில் இருந்து தோன்றி
நாட்டை காக்க தோள் பலம்
வைச்யம் கிருஷி கோ ரஷகம் வியாபாரம் -தொடை
பிராமணன் -ப்ரஹ்மம் அறியாமல் சோகம் -சூத்திரன்
ஞானம் ஏற்பட பிராமணன் ஆகிறான் –
ஓடி ஓடி உழவு தொழிலை பார்த்து உணவு கொடுக்க சூத்திரன் –திருவடி வியாபாரம் உண்டே இவனுக்கு –
குணா கர்ம வியாபகம் -தொழில் மூலம் –
உயர்வு தாழ்வுகளுக்கு காரணம் இல்லை -மோஷம் பெற அனைவருக்கும் அதிகாரம் –
ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் விபீஷண ஆழ்வான் சொல்லுவோம்
பணிப்பூவும் ஆலவட்டமும் -குரும்பருத்த நம்பி -பனிப்பூ திருகச்சை நம்பி ஆலவட்டம் –முனி வாகனர் -கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் -போக புஷ்ப தாக மாண்டபம்
உத்க்ருஷ்டமாக பிரமித்த –சக்கரத்து அண்ணலுக்கு உள் கலந்த ஆள் –
தேவர் -மனுஷ்யர் -யாக யஜ்ஞம் ஹவிஸ் கொடுத்து மழை செல்வம் கொடுப்பார்கள் -பரஸ்பரம் பாவயந்த –
த்ரேதா யுகம் -ஆரம்பித்ததும் —
சித்தி நிறைந்தது குறைய –தேவைகள் பெருகி-பற்றுதலின்மை வளர வேண்டும் –
ருத்ரன் -பேர் என்ன அழ -சம்ஹாரம் அழ வைப்பான் என்பதால் -8 பேர் -அர்த்த நாரி -ஏகா தச ருத்ரர் -ஆண் பாகம் பிரிய –
4 வித பிரளயம் -நை மித்திக –மூன்று லோகங்கள் ஒரு பகல் முடிந்தால் -பிராக்ருத பிரளயம் -பிரம்மா காலம் முடிந்து –
ஆத்யந்திக பிரளயம் -மோஷம் பெற்று திரும்பாமல் – -நித்ய -பிரளயம் -பிறப்பு இறப்புக்கள் நித்யம்
தேவ அசுரர் சண்டை இந்த்ரன் துர்வாசர் சாபம் அலைகடல் கடைந்த -ஸ்ரீ மகா லஷ்மி வைபவம் அடுத்த அம்சம் –
மொத்தம் 6 அம்சங்கள் –
ஆஸ்ரம பிரிவுகள் -வர்ண பிரிவுகள் -த்விஜன் -பிராமணன் -அறிவு ஜன்மம் உபநயனம் பின்பு
கோபம் பட்ட பொழுது நெற்றில் இருந்து ருத்ரன் பிறக்க -சுவாயம்பு மனு பிரியவரதன் உத்தான பாதர் இரண்டு பிள்ளைகள் –
ருத்ரம் பவம் ஈசானாம் 8 திரு நாமங்கள் -சூர்ய ஜலம் பூமி நெருப்பு வாய் ஆகாயம் சோமன் -8 இடங்கள் –
சுவர்ச்சலா –தீஸா ரோகினி 8 மனைவிகள் ருத்ர கணங்கள் -ருத்ரன் -சதி -தஷ பிரஜாபதி பெண் -ஹிமவான் பெண் உமா பார்வதி
ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப -பாத்ரம் தான் குறை -அது போலே கொட்டி அர்த்தம் சாதிப்பார்கள் ஆச்சார்யர்கள்
கடல் கடைந்தது எதற்காக -கேள்வி -நித்யம் -அநபாயினி-அகலகில்லேன் இறையும்-மகா லஷ்மி வைபவம் சொல்லுகிறார் பராசரர் –
அடக்குவார் இல்லாத செருக்கு ஸ்வா தந்த்ரம் கொண்டவன் -பட்டத்துக்கு உரிய யானையும் அரசும் செய்வன ஆராய்ச்சிக்கு உட்படாதே –
பாரத தேசம்-கர்ம பூமி –உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய் -வடவானாய் –
ப்ருகு பெண் -மகா லஷ்மி -அலைகடல் -கடைந்த வ்ருத்தாந்தம் –
பஸ்யதாம் சர்வ தேவானாம் -வஷச்தலம் -பெண்களுக்கு பெண்கள் கோஷ்டியில் வெட்கம் இல்லை -பட்டர் -பரம புருஷன் ஒருவனே புருஷோத்தமன் –
திரு மந்த்ரம் மங்கள சூத்ரம் -மோகினி திருக் கோலம் -த்ரைலோக்யம் -விட்டு விலகாமல் இருக்க இந்த்ரன் பிரார்த்திக்க -பலன் சொல்லி நிகமிக்கிறார்
-லஷ்மி தேவி நித்யம் வசித்து செல்வம் -கைங்கர்ய செல்வம் வர்ர்த்திக்க அருளுவாள்
தேவத்வே தவி மனுஷ்யதே மனுஷ்யி
பிரியம் வரதன் -உத்தான பாதன் –இரண்டு புத்ரர்கள்
சுருச்சி சுனிதி இரண்டு மனைவிகள்உத்தான பாதனுக்கு –
உத்தமன் -துருவன் -சுருச்சி மாற்றாம் தாய் -கோபிக்க
எம்பெருமான் இடம் ஸ்தோத்ரம் பண்ண சொல்ல –
தகப்பன் மடி கிடைக்க வழி-அவன் மடியே கிட்டும் அவனை தபஸ் பண்ணி சப்த ரிஷிகளும் வரவேற்று –
அவமானம் குழந்தைக்கு எதற்கு -உயர்ந்த பதவி
மரீசி ஒரு ரிஷி கோவிந்தன் நாம சேவி -பஜ கோவிந்தம் -சேவி-
ஒரு ரிஷி ஒரு திரு நாமம் சொலி –
நஹி நஹி ரஷிதி துக்ரும் கரணே தமர் சிவன் கையில் உடுக்கை -சங்கரர் –
பக்தி ஒன்றாலே மோஷம் ஞானத்தால் அல்லை –
ஸ்ரீ ராம -தத் துல்யம் –
ஜனார்த்தன் –
அங்கிரஸ் -அச்யுதன்
புலஸ்தர் வசிஷ்டர்
பல திரு நாமங்களை சொல்லி
எந்த மந்த்ரம் சொல்லி சாஷாத்காரம் –
த்யானம் சொல்லும் முறை வசிஷ்டர்
புலன்களை திருப்பி -எம்பெருமான் இடம் செலுத்தி –பாலம் அமைத்து -திருவடிகளை கண் முன்னாள் நிறுத்தி -காயம்-முதுகு – சிரச் கலுத்த்கு நேர் கோட்டில்
ஆசனம் -முக்கியம் -கீழும் மேலும் நில்லாமல் –தர்ப்பம் மான் தோள் பட்டுத் துணி -கண்ணை பாதி திறந்து -மூக்கு நுனியை பார்த்து -உன்னுடைய -தைல தாராவது அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி
மனச் வாய் கை ஒருங்கி மகாத்மனா –
ஓம் நமோ நாராயாண
ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாயா -12 -மது வனத்தில் இருந்து தபம் செய்தான்
ஓம் நமோ விஷ்ணவே

மூன்று நாள் /விட்டு சாப்பிட்டு -அடுத்த நாதம் -6 / 9 /12 சாப்பிட்டு பட்டினி ஒரு மாசம் -6 மாசம் தபம் இருந்தான்
பொய்த்தாய் உருவாக்கி தேவர்கள் கலைக்கப் பார்க்க -தங்கள் பதவிக்கு ஆபத்த்கு –
நேந்த்ரந்த்வம் -இந்திர பதவிக்கோ சூர்ய பதவிக்கோ பண்ண வில்லை -எந்த பதவிக்கும் இல்லை என்னை செவிப்பதே பலன் -கருட வாகனன் –
நேரில் வந்தாலும் கண்ணா திறக்க வில்லை -உள்ளே உள்ளே உருவம் மறைக்க -கண் முளித்த்கு அத்தையே கண்டு அழுதான் -ஸ்தோத்ரம் பண்ண கற்றுக் கொள்ளாமல் தபஸ் பண்ணினேன் –
சங்கத்தாழ்வான் -வித்யைக்கு அபிமான தேவதை -ப்ருஹத்வாத் -ப்ரஹ்மம் -தான் பெரியதாய் திருவடிகளை பற்றினால் தனக்கு நிகராக ஆக்குபவனே ப்ரஹ்மம் -அபகத பாப்மாதிகள் -பாபங்கள் தீண்டாது
விஜர மூப்பு இல்லை -காலமே ஓடாதே -3-விமிர்த்யு மரணம் இல்லை விசோக -விஜிகித்சக அபிபாசய -சத்யகாமன் சத்ய சங்கல்பன் –
சமன் கொள் வீடு தரும் சமன் குன்றமே
மிஸ்ர சம்பு காவ்யம் செய்யுள் கத்யம் பத்யம் கலந்து -கிரிசானு விச்வாசு -சம்வாதம் -கெட்டதே -நல்லதே -இருவரும் -சுக்ரீவன் குரங்குகளை அனுப்பி -திருவேங்கடம் போக வேண்டாம் –
துருவ பதவி அருளி -சப்த ரிஷி மண்டலத்துக்கு மேலே -நஷத்திர மண்டலம் சுற்றி வரும் –
நிகமத்தில் பாடினால் கேட்டால் -சர்வ பாபா விநிர் முக்த ஸ்வர்க்க பேற்றை பெறுவார் தீர்க்க ஆயுஸ் –
அடுத்து ஸ்ரீ நரசிம்கன் -விருத்தாந்தம் –

காப்பான் –உயிர் காப்பான் –உயிர்கள் காப்பான் –பல நாள் -உகந்து -கோலத் திரு மா மகளுடன் -கூட்டி கூட்டி அருளிச் செய்கிறார் நம் ஆழ்வார்
துருவன் -சந்ததி –அங்கன் ராஜா -சுனிதா -பெண்ணை கல்யாணம் செய்து கொண்டு –பிள்ளை -வேனன்-முத்கை கடைந்து பிரித்யு பிறந்தான் —
கிம் அர்த்தம் -கடைய முடியுமா -இறந்த உடலைக் கடைந்து பிள்ளை பிறக்குமா கேள்வி –
மிருத்யு தேவதை பெண் சுனிதா -நாடு அராஜகம் -ஆக -உடலை மத்தை நாட்டி கடைய -ராஜகுமாரன் ரிஷிகள் சக்தியால் –
கருத்த குள்ள வடிவுடன் வர -நிஷாதார் -வேடர் குலம்
வைனன்-பிருத்யு மகா ராஜர் -நல்ல பிள்ளை -\
மூலிகை செடி செல்வம் மறைக்க -பூமி தேவி மறைத்து வைத்ததை அறிந்து –
சார்ங்கம் -கொண்டு விரட்ட -பசு மாடு உருவம் -நின்று திரும்பி பேச –ஸ்திரீ வதம் பசபம் வரும் –
ஒருத்தியைக் கொன்றால் நல்லது நடக்கும் என்றால் –
எங்கு இருந்து நெல்லையும் பாலையும் யார் கொடுப்பார் சாமர்த்தியமாக பேச -மக்கள் வைக்க இடமே இருக்காது
ஆதாரம் வேண்டாமா –
சென்கிஒல் ஆட்சி புரிவேன் ஆத்மா சக்தியால் தரிப்பேன் -இது போன்ற அரசனை தேடினேன் -பசு பால் போலே எல்லா செல்வமும் தருவேன் கறந்து எடுத்தான்
பிருத்வி -பூமி பெயர் -காரணம் -கறக்கப் பட்ட படியால்
பல சுருதி -சொல்லி நிகமிக்கிறார் செல்வம் பெறுவார் -துர் சொப்பணம் வராது –
காச்யபர் திதி -பிள்ளைகள் தைத்யர் அசுரர்கள் -ஹிரண்ய கசிபு -கதை மேலே –
கயாது மனைவி பிரகலாதன் பிள்ளை -கருவிலே திரு வுடையவன் -நாரத்ர் கண்ணன் கதைகளை கேட்டு
உன்னாலே படைக்கப் பட்டதால் அழிக்க கூடாது வரம் பெற்றதும் பிரம்மா மூச்சு விட்டார் -வரத்தினில் -கரத்தை வைத்து –
ஹிரண்ய வதைப்படலம் யுத்த காண்டம் -விபீஷணன் உபதேசத்தில் கம்பர் வைத்தார் -கால சோதிதன் -வால்மீகி -கண்டா கர்ணன் காதில் மணி கட்டி நல்ல வார்த்தை கேட்க கூடாது என்று
அறிஜ்ஞரில் அறிஜ்ஞன் மறையவரிலும் தூயவன் பிரகலாதன் -கம்பர்
சத்யம் ஞானம் அனந்தன் -தேச கால அவஸ்தைகளில் பரிச்சேதம் இல்லாதவன் அளத்தற்கு அரியவன்
கரந்தசில்ம் இடம் தோறும் –கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -பரவையுள் நீர் தோறும் பரந்துளன் -நம் போலே ஒரு இடம் விட்டு வேறு இடம் போக முடியாதவன்
எதோ விச்வம் -பரமேச்வரம் -பிரகலாதன் சொல்ல –ஆயிர நாமம் ஒள்ளியவாகப் போக –
ஓன்று 1000 தனது பிள்ளை சொல்வதால் -ஆழ்வார் -குழந்தை
சொன்னது நாராயண நாமம் 1000 சமம் –
குழியில் இந்தனம் அடுக்கி குன்று போலே கொட்டி -கம்பர் -ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
ஹரியும் செந்தீயைத் தழுவி -அச்சுதன் என்று மெய் வேவாள்
மண்ணை இருந்து துழாவி வாமனன் மண் என்னும் -திருக்குறள் பிறந்ந்ததே நம் ஆழ்வார் பாசுரம் கொண்டே ஔ வையார் -சொல்லுவார்
சேமம் குருகையோ செய்ய திருப் பாற்கடலோ நாமம் பராங்குசமோ நாராயனமோ தாமம் வகுளமோ துழாயோ தோள்கள் இரண்டோ நான்கோ –
உலக விஷயம் தெளிந்து பகவத் விஷயத்தில் கலங்கி ஆழ்வார்கள் –
ஓடும் நாகப் பின்னே ஓடி -தெளிந்து தமிழன் சொல்ல போம் இளம் நாகம் -கன்று குட்டி போலே நின்று இருந்தால் கட்டிக் கொண்டு இருப்பார் கன்றுக் குட்டி போலே
சரவணம் –அர்ச்சனம் வந்தனம் தாஸ்யம் ஆத்மா நிவேதனம் நவ வித பக்திகள் உபதேசித்தான் துக்கம் போக்க –
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் ஸூலாப ஆராதணன் -எழுவார் விடை கொள்வார் ஏவலுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார் ஈன் துழாயான் திருவடிகளை –
எண்ணிலும் வருவான் -நினைக்க வேண்டா எண்ணிக்கை 26 -சொன்னாலுமே வருவானே பித்தன் –சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும்
பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -வான் பட்டாடையும் அக்தே -தேசமான அணிகலனும் என் கை கூப்புச் செய்கையே –
இல்லாததை தேடி கொடுக்க வேண்டுமே அவனை மகிழ்விக்க -அவனிடத்தில் பக்தி நம்மிடம் தானே
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னை போலே பேரும் தாரும் பிதற்ற ஆக்கினான் பிரகலாதன் –
விதுரர் கலங்கி தோலைக் கொடுக்க —கலங்கி -கலக்கம் கலங்கின பக்தி தான் பசி தீர்க்கும் மடி தடவாத சோறு –புரி ஜகன்னாதன் ஒரு பூ சுமக்க முடியாமல் –
மரணம் எனக்கு இல்லை என்பதால் உனக்கும் மரணம் இல்லை போலும் என்றான் ஹிரண்யன் -இத்தையும் தனது தலையில் கொண்டான்
எங்கு உளன் -என்ன -தும் அஸ்தி ஆகாயம் காணிலும் உளன் தூணிலும் உளன்
ஓம் நமோ வாசுதேவாயா -உருண்டு வரும் பொழுது நெஞ்சை கட்டிக் பிடித்துக் கொண்டு கண்ணனுக்கு என்ன ஆகுமோ –
இங்கு இல்லையா என்று தூண் புடைப்ப -தெள்ளிய சிங்கமதாகிய தேவை -திரு வல்லிக் கேணி கண்டேனே
பிளந்து தூணும் -யாரடா புறப்பட்டது செங்கண் சீயம் -கம்பர் -அத்யத்புத ரூபம் –
நரசிம்ஹ ஜெயந்தி அந்தியம்போது மாலை தான் கொண்டாடுவார்கள் சாயம் சந்த்யாவில் தோன்றி உகிர்த்தலைத்தை ஊன்றி-வரம் பொய்ப்பிக்காமல் –
சிங்கம் யானை போலே -ஹிரண்யன் சொல்ல -இதனால் தான் சிங்கத்தலை முடிவு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பெருமான் சீர்மை
உளம் தொட்டு – -துழாவி -மன்னிக்க காத்து இருந்தான் -இரத்தத்தில் பிம்பம் பார்த்து சீறி -கலக்கம் –
இனி உனது குளத்து உதித்தவரைக் கொல்லென் மகா பலி பாணாசுரன் பிறந்தார்கள்
வரம் கேட்டு கை நீட்டாத வரம் கொடு –
நாங்கள் கொள்வான் அன்று நீ கொள்ளாமல் போகாது
நின் கண் அன்பு மாறாமை வேண்டும் என்பு இல்லாமல் இழி பிறப்பில் பிறந்தாலும்
அதர பூஷண-சொல்லி முதல் அம்சம் முடிக்கிறார் –
கௌஸ்துபம் -ஜீவாத்மா
மறு பிரகிருதி –
கேட்டவர் பாபம் கழிந்து கார்த்திகை புஷ்கரம் 12 வருஷம் ஸ்நானம் செய்த பலன்
தீபம் வருஷம் -பிரிந்த கதைகள் மேலே
பிரிய வ்ரதன் வம்சம் இனி சொல்ல —பத்து பிள்ளைகள் ஆக்நித்திரன் -மூத்த பிள்ளை -மூன்று பேர் சொத்தில் பங்கு வேண்டாம் -மண்டலம் ஏழு பிரிவு சப்த தீபங்கள் –
யோஜனை 8 மைல் –ஜம்பூத்தீவம் நடுவில் 1லஷம் யோஜனைகள்
உப்புக் கடல் யோஜனை
மேரு அடி சிறித்து-மேல் பக்கம் 32000 யோஜனை அடிப்பக்கம் 16000 யோஜனை
தெற்குப் பக்கம் நாம் உள்ளோம் – ஆணி போலே நான்கு மலைகள் –
14 லோகங்கள் -50 கோடி யோஜனை பருத்து
ஜம்பூதீபம் 0ன்பதாக பிரித்து -பாரத வர்ஷம் பரதனுக்கு -நாபி -பிள்ளை –அவர் பிள்ளை –ரிஷப தேவர் -அவர் பிள்ளை –ஜடபரதர் பிள்ளை -பாரத வர்ஷம் ஒரு பாகம் பாரத கண்டம் –
அலக நந்தா தெற்கு நோக்கி வரும் கங்கை -சீதை சஷூ பத்ரு மூன்றும் -நான்கும் மேரு மலையில் பட்டு நாளா பக்கமும் ஓடும் –
கர்ம பூமி -பாரத கண்டம் -பராசரர் –காயந்தி தேவா -தேவர்கள் புகழ்ந்து பாட -1958-மா சே துங் -பாரத தேசம் பற்றி -அடுத்த ஜன்மம் பிறந்து மோஷம் போக வேண்டும் -சொன்னார் –
பிராயச்சித்தம் -செய்து முடியாது கண்ணன் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் ஒன்றாலே முடியும் நரக பயம் தப்ப –
இரண்டாம் அம்சம் -நிகமிக்கிறார் சூர்யன் பாதை சொல்லி அப்புறம் ஜடபரதர் வியாக்யானம் உடன் –
3/4 அம்சம் சிறியவை 5 அம்சம் கண்ணன் விருத்தாந்தம்
பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான் -அஜாயமானோ பஹூவிதா ஜாயதே -கர்மாதீனம் இல்லை -இச்சாதீனம்
-சன்மம் பல பல செய்து -அஜகன் -பிறப்பில்லாதவன் -ஸ்தம்பத்தில் இருந்து -பிதாமகி -தூண் பிரம்மாவுக்கு பாட்டி ஆனதே பட்டர் –
விஜிதாத்மா -விதேயாத்மா -அவிதேயாத்மா யாருக்கும் கட்டுப்படாதவன் -ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யம் -பிரணத பாரதந்த்ர்யம்

நர சிம்ஹம் ராகவ சிம்ஹம் யாதவ சிம்ஹம் ரெங்கே ந்திர சிம்ஹம் –உபாச்மஹே -பட்டர் பாகவத் அபசாரம் பொறாமை –காட்டிக் கொடுத்து அருளினார்கள் –
இனி உனது வாயலகில் இன்னடிசில் வைப்பாரை –நாடு -ஆழ்வார் போலே -ஜடபரதர் மானையே நினைத்து உயிர் விட
சரணா கதனுக்கு பக்தி கைங்கர்யம் வர்த்திக்க செய்யவே -அத்தை கொண்டு அடைபவன் உபாசகன் –
மானாக பிறந்து சில காலம் மட்டுமே இருந்து -மீண்டும் பக்தனாக -பிறந்தார் –
நீர் யார் எங்கு இருந்து வந்தீர் எதற்காக வந்தீர் -ஜடபரதர் -ஒரே பதில் யாரைக் கேட்டாலும் -ஜீவாத்மா -அனைவருக்கும் பொது கர்ப்பம் தொலைக்க -வந்தோம்
-பல்லக்கில் உட்கார்ந்து தீர்க்கிறாய் தூக்கி தீர்க்கிறேன் -ராஜா பயந்து -ஞானம் பெற்றேன் -ஆத்மவித்யை உபதேசிக்கிறார்
விசிஷ்ட வேஷம் -நித்க்ருஷ்ட வேஷம் -ஆத்மா ஒரே ஜாதி இறை அடியான் -சேஷத்வமே ஸ்வரூபம்
காலி தாச கும்ப தாச -அநாமிகா -மோதிர விரல் அங்குஷ்ட கட்டை விரல் -அநாமிகா பேர் இல்லாத -நிகர் இல்லையே தாசன் -தேர்ந்து எடுத்த ஸ்வாமி உகக்கும்
கஸ்தூரி திலகே -கோபால சூடா மணி த்யான ஸ்லோகம் –
வந்தே ப்ருந்தாவனந்த சரம் -வல்லபி ஜன வல்லபம் ஜெயந்தி -சம்பவம் தாமே -ஸ்ரீ ஜெயந்தி என்றாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -திருவவதாரம்
-பூமியில் உள்ளாருக்கு சந்தோஷம் கொடுத்து அருளுபவன் -கண் -ஞானம் -காவலன் – நம் கண்ணன் அல்லது கண் அல்ல -கர்காச்சார்யர் பெயர் வைத்தார்
ஹரி ஓம் அறியோம் -திராவிட வேதம் திருப்பல்லாண்டு ஓம் போலே
ஸ்ரீ ராமன் பற்றி சுருக்கமாக சொல்லி வால்மீகி ஸ்ரெய் ராமாயணம் பார்த்துக்கொள்ள சொல்லி
-தசம ஸ்கந்தம் -சுகர் -5 அம்சம் பராசரர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் விருத்தாந்தம் விரிவாக சொல்லுகிறார்கள் –
ஆழ்வார்களும் பால்ய கண்ணன் -மேல் பண்ணி பண்ணி அருளிச் செய்து இருக்கிறார்கள் -பக்தி வளர்க்க கிருஷ்ணாவதாரம் –
திருமகளார் தனிக் கேள்வன் -திருக் கோவலூர் தர்சனம் ஆரம்பம் திருக் கோஷ்டியூர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திருவதார காரணம் -திருக் கூடலூர் திருப்பல்லாண்டு –
கற்புடைய மடக்கண்ணி காவல் பூண்ட -ஷேத்ரம் -பஞ்ச கிருஷ்ண ஷேத்ரம் -பத்ரா காளி மடக்கன்னி –
அச்யுத பானு -வெங்கதிரோன் குலத்தினில் தோன்றும் விளக்கு ராமன் -ஸ்ரீ ராம திவாகரன் -ஆயர் குலத்தினில் தோன்றிய அணி விளக்கு இவன் –
அத்தத்தின் பாத்தா நாள் வந்து தோன்றிய அச்சுதன் -ஹஸ்தம் -ரோகிணி-பொங்கும் பரிவால் -ஒருபக்கம் எண்ணி ரோஹிணி வரும் –
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்த கோவிந்தா -மற்று ஒருத்தி சொல்ல வில்லை -இந்த ஒருத்தி பெற்ற இன்பம் கண்டவள் அந்த ஒருத்தி வளர்ந்த இன்பம் கண்டவள்
கோ புச்சம் பசு வால் சுற்றி -கொழு மோர் -ஐம்படை தாலி -ரஷிக்க ஜகத் ரஷகன் —
விஷத்துக்கு விஷம் முறிக்க பேய் முலை நஞ்சுண்டு –வெள்ளத்ர்தரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -இவன் –
அகாரத்தையும் கட்டி ஆகாராதையும் கட்டுவிப்பாள் யசோதை
திருவடி அவனையும் ரஷிக்குமே –
விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய்
வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி -பல நாள் திருட்டுகள் உண்டே
கச்வம் பால்;எ -நீ யார் -பலானுஜா -தம்பி -கிம் கதே -மன் மந்திரா சங்கையா –
நவநீத பாத்ரத்தில் கன்று குட்டி இருக்க பார்த்தேன் -இல்லை என்று காற்றில் கடியநாய் ஓடி -கலவேழ் வெண்ணெய் தொடு உண்ட -மெத்த திரு வயிறு ஆர உண்டான் –
மோர் குடம் ஆண்கள் வயசான பெண்கள் போலே -ரஷிக்க தைர்யம் -கணவன் ரஷிப்பான் என்ற தைர்யம் இல்லாமல் கண்ணனே ரஷகன் –
ஏரார் இடை நோவ –திருமடல் -ஏரார் இடை நோவ நாடகம் போல காட்டி அருளுகிறார் —
விஷப்பால் -பொத்த உரல் கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு இவனுக்கே என்று இருப்பது –
சாமக் கோழி -கோழி கூவும் என்னுமால் -அழுகையும் -அஞ்சு நோக்கும் தொழுத கையும் -அனைத்து இடைபென்கள் 5 லஷம் ஒரு சேர பார்க்க முடிந்ததால் தொழுதான்
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உகப்பான் -விலக்காமை ஒன்றே வேண்டும்

காமரு சீர் அவுணன் -வாமனன் திரிவிக்ரமன் சேவிக்கப் பெற்றதால் -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் கோவர்த்தன வ்ருத்தாந்தம் -பாதுகா பட்டாபிஷேகம் பரத ஆழ்வான் செய்தது
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாதக –
புல்லாம் குழல் ஆசார்யன் மூலம் வரும் உபதேசம் தத்வ தர்சி வசனத்துக்கு ஏற்றம் –
அமிர்த கானம் காது வழியாக பருக – செவி ஆட்டகில்லா -பசுக்கள் -மான் கணங்கள்
-சிந்தயந்தி -மாதவன் வாங்கலையோ கோவிந்தன் வாங்கலயோ கண்ணன் -பால் தயிர் மோர் நினைவு இல்லாமல்
பூதனை முதல் கேசி வரை துரங்கம் வாய் பிளந்தான் –அரக்கர் ஆடு அழைப்பார் இல்லை -அஜா களத்தரம் -தீஷை -சிங்கம் -அக்ரூரர் -மகிழ்ந்து புறப்பட -பாரிப்பு –
நல்விடிவு பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –நும்மை தொழுதோம் -இம்மைக்கு இன்பம் பெற்றோம் -அர்ச்சக பராதீனம்
-சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே -சிந்தனைக்கு இனியாய்
அக்ரூரர் க்ரூர ஹிருதயா -யமுனை நதியில் சந்த்யா வந்தனம் பண்ண தண்ணீருக்குள் கண்ணன் -எங்கும் உளன் கண்ணன் புரிந்து கொண்டார் -சக்ராயுத பூஷணம் -ஸ்தோத்ரம்
மதுரை மண்ணை மிதித்து மகிழ்ந்தான் கண்ணன் வீதியார நடந்து வர -வண்ணான் – -மாலா காரார் –கூனி -கயல் வேல் மான் விழி கொண்டு பார்க்க -சந்தனம் பூசிய திரு மார்பில் பதிய –
மால்ய உபஜீவனம் -சுருள் நாறாத பூ -குப்ஜா -கூனி -தனுர் யாகம் -விர் பெரும் விழவில் -வார் கெடா வருவி -யானை -பாகன் -வீழ செற்றவன் தன்னை
முஷ்டிக சாநூரர் மல்லரை மாட்டிய தேவாதி தேவன் -சாந்தணி தோள் சதுரன் மலை -ஆனை காத்து ஆனை கொன்று மாயம் என்ன மாயமே –
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணன் -காஞ்சனை துஞ்ச வதம் செய்து கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமால்
தேவகி வாசுதேவன் -அத்தனை இன்பமும் காட்டி அருள -நெடுமால்
பரிஷித் -கரிக்கட்டை -சத்யம் -நாம் அனுபவிகிக்க இவ்வளவும் காட்டி அருள -ஆசார்ய க்ரம்ம் காட்டி அருள சாந்தீபன் -64 நாள் 64 ஆய கலைகளையும் கற்று
ஜராசந்தன் -காலயவனன் -முசுகுந்தன் -கதை –
த்வாரகை -நிர்மாணம் -த்வாபர யுகம் -கடல் சூழ்ந்த -16108 பெண்கள் தேவிமார் பார்த்து இருக்க பாஞ்ச ஜன்யம் தனியாக உண்கிறாய் சங்கத் ஆழ்வான்
9 பெண் 1 பிள்ளை ஒவ் ஒருவருக்கும் பகு குடும்பி -பாணன் உஷை -விருத்தாந்தம்

யது குலம்-முடிக்க -உலக்கை -கட்டி விஸ்வாமித்ரர் -உலக்கை கொழுந்து பிறந்து குலத்தை அழிக்க சாபம்
பொடி பொடி யாக்கில் கடலில் கலக்க —
மரம் பூண் -அலை இருன்பு துகள் -கோரைப்புல் -துண்டு மீன் முழுங்க -வேடன் வாங்க -இருன்பு துண்டு -வேடன் அம்பு நுனி யில் வைக்க -பிரபாச தீர்த்தம் –

தன்னுடைச் சோதிக்கு போக காரணம் -ரிஷி சாபம் மெய்ப்பிக்க -யாதவர் கோரை புல்களை பிடிங்கி அடித்து அழிந்தார்கள்

தாருகன் தேரோட்டி -ருக்மிணி கூட்டி வரச் சொல்லி -தன்னுடை சோதிக்கு -சூட்டு நன் மாலைகள் –அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே அனைத்தும் மாயம் –
5 அம்சம்
அடுத்து 6 அம்சம் -கலி படுத்தும் பாடு -வர்ணாஸ்ரம ஆஸ்ரமம் குலைந்து விவாகம் குலம் பார்க்காமல் பலவான் வென்று -தர்மம் குறைந்து
வீடு கட்ட கடன் -உழைத்து த்யானம் இல்லாமல் -கங்கை கரையில் -மூன்று முழுக்கு -சூதரர் மிகவும் உயர்ந்தவர் வியாசர் சொன்னது –
திருநாம சங்கீர்த்தனம் -பெண்கள் சிறந்தவர்கள் அடுத்து -என்றார் -கலி உயர்ந்தது என்றார் –
கலி -10 ஆண்டுகள் -1 ஆண்டு -1 மாசம் -1 நாள் நான்கு யுகம் -ருக்மிணி திருக் கல்யாணம் –குண்டினி புரம் ராஜா -பீஷ்மகன் -ருக்மி -சிசுபாலன் –
விதர்ப தேச்ம் -ருக்மிணி சந்தேசம் -7 ஸ்லோகங்கள் -குல தேவி யாத்ரை -பாஞ்ச ஜன்யம் ஒலி கொண்டு -கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும் –
தேரில் -கண்ணாலம் கொதித்து கண்ணி –திண்ணாந்து — இருக்கவே -ஆங்கு அவளைக் கைப் பிடித்த பெண்ணாளன் பேணும் ஊர் அரங்கமே –
ருக்மி மொட்டை அடித்து -விட்டு விட -ராசாச விவாகம் த்வாபரையில் திரு மனம் -செங்கண் திருமாலால் எங்கும் திருவருள் பெற்று விளங்கும் –
ருக்மிணி பிராண நாதாயா பார்த்த சாரதியாய மங்களம்
அல்லிக் கமலக் கண்ணன் -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே

————————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பிராட்டியார் பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி-6-5-கலங்க முந்நீர் கடைந்து அமுதம் கொண்டு இமையோர்–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

May 5, 2014

கலங்க முந்நீர் பிரவேசம் –

ஸ்திரீகள் உடைய பரிபவத்துக்கு பரிஹாரமாக திரு நறையூரிலே புக்கு
ஒதுங்குகை அன்றிக்கே
அங்கே போய்ப் புகவே
அம்ருத மதனம் தொடக்கமான அபதானங்களைப்  பண்ணி
தேவ ஜாதிக்கு உபகாரகனாய் –
ஆஸ்ரிதருக்கு உதவும் ஸ்வ பாவனாய்-
உதவும் இடத்து பிராட்டிமாரோடு  ஆஸ்ரிதரோடு வாசி அற உதவும்
ஸ்வ பாவன் வந்து நிற்கையாலே
அவ்வருகே உள்ளவை எல்லாம் அவன் தானே தலைக் கட்டித் தரும் –
அவன் வந்து நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற தேசம் ஆகையாலே
முக்த ப்ராப்யமான பூமியோடு போலியான தேசம் என்று
அத்தேசத்தைப் பேசி அனுபவிக்கிறார் –

———————————————————————————————————————————————

கலங்க முந்நீர் கடைந்து அமுதம் கொண்டு இமையோர்
துளங்கல் தீர நல்கு சோதிச் சுடராய
வலங்கை யாழி இடங்கைச் சங்கம்    உடையானூர்
நலங்கொள் வாய்மை யந்தணர் வாழும் நறையூரே ————————6-5-1-

கலங்க முந்நீர் கடைந்து அமுதம் கொண்டு இமையோர்
துளங்கல் தீர நல்கு –
ஜல ராசியானது கீழ் மண் கொண்டு மேல் மண் எறியும்படி கடைந்து –
அம்ருதத்தை வாங்கி –
அசூர வர்க்கத்தாலே நோவு படுகிற தேவ ஜாதிக்கு கொடுத்து
இப்படிச் செய்தது அந்தப்புரத்துக்கு ஆதல்
அந்தப்புர பரிகரத்துக்கு ஆதல் அன்றிக்கே
இது பெற்ற அநந்தரம் -ஈச்வரோஹம் -என்று இருக்கும் தேவர்களுக்காக வாய்த்து –

சோதிச் சுடராய –
இவற்றின் நேர்த்தி அடைய தன்னதாய்
அம்ருத பானம் பண்ணுகையிலே அவர்களுக்கு அந்வயமாம் படி  கொடுத்து
அவர்கள் புஜிக்கப் பெற்றது  தன் பேறு என்னும் இடம்
வடிவில் புகரிலே தோற்ற இருக்கிறவன் –

வலங்கை யாழி இடங்கைச் சங்கம்    உடையானூர்-
அம்ருதத்தை புஜிக்கிற இவர்கள் உடைய
விரோதியைப் போக்குகைக்காக கையிலே
திவ்ய ஆயதங்களை தரித்துக் கொண்டு இருக்கிறவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

நலங்கொள் வாய்மை யந்தணர் வாழும் நறையூரே –
எதா பூத வாதியான வேதம் கைப் பட்டு இருக்கிறவர்கள் -என்னுதல்
யதா பூத வாதிகளான பிராமணர் வர்த்திக்கிற ஊர் என்னுதல் –

————————————————————————————————————————————————————————–

முனையார் சீயமாகி யவுணன் முரண் மார்வம்
புனை வாள் உகிரால் போழ்பட  வீர்ந்த புனிதனூர்
சினையார் தேமாம் செந்தளிர் கோதிக் குயில் கூவும்
நனையார் சோலை சூழ்ந்து அழகாய நறையூரே ——————————–6-5-2-

முனையார் சீயமாகி யவுணன் முரண் மார்வம் –
பூசல் என்னப் பணைக்கும் நரசிம்ஹமாய்
முனையில் அநபிபவ நீயனான  ஹிரண்யன் உடைய வர பலத்தாலே
பூண் கட்டின திண்ணிய மார்வை-

புனை வாள் உகிரால் போழ்பட  வீர்ந்த புனிதனூர் –
அழகுக்கு சேர்ந்தால் போலே ஒளியை உடைத்தாய்
தர்ச நீயமாய் இருக்கிற
திரு உகிராலே இரண்டு கூறாம் படி  கீண்டு பொகட்டு-
ஆஸ்ரிதனுக்கு பிரதிஞ்க்ன சம காலத்திலேயே
உதவினான் என்கிற சுத்தியை உடையவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –
ஆளிட்டு அந்தி தொழுகை அன்றிக்கே
தானே கை தொட்டுப் போக்கின சுத்தியை உடையவன் –

 

சினையார் தேமாம் செந்தளிர் கோதிக் குயில் கூவும் –
தழைத்து இருந்துள்ள தேமாக்களிலே
மது பானத்தைப் பண்ணின குயில்கள் ஆனவை
ரசாந்தரத்தை இட்டு அத்தை மாற்றுகைக்காக
அதினுடைய் தளிர்களைக் கோதி
முக்தர் சாம கானம் பண்ணுமா போலே இருந்து கூவா நிற்கும் –

நனையார் சோலை சூழ்ந்து அழகாய நறையூரே –
செவ்விப் பூ மாறாதே என்றும்
நித்ய வசந்தமான பொழிலாலே சூழப் பட்டு
தர்ச நீயமான திரு நறையூர் –
நனை -பூ மொட்டு –

—————————————————————————————————————————————————————————

ஆனைப் புரவித் தேரொடு காலாள் அணி கொண்ட
சேனைத் தொகையைச் சாடி இலங்கை செற்றானூர்
மீனைத் தழுவி வீழ்ந்து எழும் மள்ளர்க்கு அலமர்ந்து
நானப் புதலில் ஆமை யொளிக்கும் நறையூரே —————————–6-5-3-

ஆனைப் புரவித் தேரொடு காலாள் அணி கொண்ட  சேனைத் தொகையைச் சாடி இலங்கை செற்றானூர்-
ராவணனுடைய படை எழுச்சியை
அந்த க்ரமத்திலே  பேசுகிறார் –
மலைகள் நடந்தால் போலே யானைகளைப் புறப்பட விட்டு
அநந்தரம் -குதிரைகளை விட்டு
அநந்தரம்   தேர்களாலே அலங்கரித்து –
இவை அத்தனைக்கும் காவலாக காலாளைப் புறப்பட விட்டு
இப்படிப் பட்ட சேனா சமூஹத்தை துகைத்து கழித்து
இலங்கையை அழியச் செய்த
தசரதாத்மஜன் வர்த்திக்கிற ஊர் –

மீனைத் தழுவி வீழ்ந்து எழும் மள்ளர்க்கு அலமர்ந்து-
நிலப் பண்பாலே சில மலைகளைப் போலே யாய்த்து
மத்ச்யங்கள் வளர்ந்து இருக்கும் படி –
அத்தைப் பிடிக்குமவர்கள் இரண்டு கையாலும் தழுவுவார்கள்
அவை பின்னையும் இவனைத் தள்ளா  உதறிப் போம்
அதிலே விழுந்த இவன் திரியவும் சாபலத்தாலே பிடிக்கக் கணிசிக்கும் –

நானப் புதலில் ஆமை யொளிக்கும் நறையூரே –
இத்தைக் கண்ட ஆமையானது தான் அஞ்சி வரம்பிலே நின்ற மஞ்சள் பற்றையிலே புக்கு  மறையும்
நானம் -மஞ்சள்
அன்றியே
கருமுகையும் பிச்சியுமாய் நின்ற செடியிலே புக்கு மறையும்
மள்ளர் -என்று உழவர் –

——————————————————————————————————————————————————-

உறியார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு
வெறியார் கூந்தல் பின்னை பொருட்டு ஆன் வென்றானூர்
பொறியார் மஞ்ஞை பூம் பொழில் தோறும் நடமாட
நறு நாண் மலர் மேல் வண்டிசை பாடும் நறையூரே ——————————–6-5-4-

உறியார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு –
உறியிலே கள்ளக் கயிறு உருவி
சேமித்து வைத்த வெண்ணெயை
தெய்வம் கொண்டதோ என்னும்படி யாய்த்து அமுது செய்தது
இது இவனை ஒழியப் போகாது என்று உரலோடு சேர்த்துக் கட்டுவார்கள்
அனுகூல ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யம் ஒழியச் செல்லாமையாலே
கட்டுண்டு இருக்கும்
இரண்டுக்கும் -அத்தோடும் இவனோடும் –வாசி அற்று இருக்கிறபடி –

வெண்ணெய் உண்கை கட்டு உண்கை இரண்டுக்கும் வாசி அற்ற படி –

வெறியார் கூந்தல் பின்னை பொருட்டு ஆன் வென்றானூர் –
பரிமளம் மிக்கு இருந்துள்ள திருக் குழலை உடைய நப்பின்னை பிராட்டிக்காக
ருஷபங்கள் ஏழையும் அழியச் செய்தவன்
வர்த்திக்கிற தேசம் –

பொறியார் மஞ்ஞை பூம் பொழில் தோறும் நடமாட –
பரப்பு மாறப் பூத்த பொழில்களின் மேலே
நாநா வர்ணமான மயில்கள் ஆனவை
ஆலியா நிற்கும் –

நறு நாண் மலர் மேல் வண்டிசை பாடும் நறையூரே –
செவ்வித் தாமரைப் பூவிலே
மது பான அர்த்தமாக இழிந்த வண்டுகள் ஆனவை அவற்றின் உடைய காலுக்கு இசையப் பாடா நிற்கும் –

—————————————————————————————————————————————————————————-

விடை ஏழ்  வென்று மென் தோள் ஆய்ச்சிக்கு அன்பனாய்
நடையால் நின்ற மருதம் சாய்ந்த நாதனூர்
பெடையோடு அன்னம் பெய் வளையார் தம் பின் சென்று
நடையோடு இயலி நாணி யொளிக்கும் நறையூரே————————6-5-5-

விடை ஏழ்  வென்று மென் தோள் ஆய்ச்சிக்கு அன்பனாய் –
மிருது ஸ்வ பாவமான தோள் அழகை உடைய நப்பின்னை பிராட்டிக்காக
ருஷபங்கள் ஏழையும் அழியச் செய்தான் ஆய்த்து
அவளுடைய பிரேமத்தாலே-

நடையால் நின்ற மருதம் சாய்ந்த நாதனூர்-
தவழுகிற நடையாலேஅசூராவேசத்தாலே பேராதே நின்ற மருதுகளை வேரோடு பறிந்து
விழும்படி  சாய்த்த சர்வ ரஷகன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

பெடையோடு அன்னம் பெய் வளையார் தம் பின் சென்று
நடையோடு இயலி நாணி யொளிக்கும் நறையூரே
அன்னமானது பேடையோடே கூட
அங்குத்தை ஸ்திரீகள் உடைய நடை அழகைக் கண்டு
தானும் அப்படியே நடக்கைக்காக பின் செல்லும்
அந்நடை அழகு தனக்கு வாராமையாலே லஜ்ஜித்து
அருகே ஒதுங்கா நிற்கும் –

————————————————————————————————————————————————————————————–

பகுவாய் வன்பேய் கொங்கை சுவைத்து ஆர் உயிர் உண்டு
புகுவாய் நின்ற போதகம் வீழப் பொருதானூர்
நெகுவாய் நெய்தல்  பூ மது மாந்திக் கமலத்தின்
நகுவாய் மலர் மேல் அன்னம் உறங்கும் நறையூரே ——————————–6-5-6-

பகுவாய் வன்பேய் கொங்கை சுவைத்து ஆர் உயிர் உண்டு –
வடிவில் பெருமைக்கு தகுதியான பெரிய வாயை உடையளாய்
இவன் கிட்டி  வரச் செய்தேயும்  இரங்காத படியான நெஞ்சில்
வன்மையை உடையாளாய் இருக்கிற
பூதனையினுடைய முலையை உண்டு
அவ் வழியாலே பிராணனை முடித்து –

புகுவாய் நின்ற போதகம் வீழப் பொருதானூர்-
புகுகிற வழியிலே நிறுத்தி வைத்தான் ஆய்த்து-குவலயா-
பீடத்தை
பிரமாதத்தாலே விளைந்தாய்
தான் மாதுலனாய்
கண்ணநீரை விழ விட்டு   துக்கம் கொண்டாடுவானாக
மலை முறிந்து விழுமா போலே
அது விழும்படி பொருத ஆண் பிள்ளை வர்த்திக்கிற தேசம் –

நெகுவாய் நெய்தல்  பூ மது மாந்திக் கமலத்தின் நகுவாய் மலர் மேல் அன்னம் உறங்கும் நறையூரே –
கட்டவிழ்கிற   நெய்தல் பூவிலே
மது பானத்தைப் பண்ணி
கழிய வளர்ந்த தாமரைப் பூ வைப் படுக்கையாக கொண்டு
அதிலே போய் சாயும் ஆய்த்து –

———————————————————————————————————————————————————————-

முந்து நூலும் முப்புரி நூலும் முன்னீந்த
அந்தணாளன் பிள்ளையை யன்நான்று அளித்தானூர்
பொந்தில் வாழும் பிள்ளைக்காகிப் புள்ளோடி
நந்துவாரும் பைம்புனல் வாவி நறையூரே ——————————–6-5-7

முந்து நூலும் முப்புரி நூலும் முன்னீந்தஅந்தணாளன் பிள்ளையை யன்நான்று அளித்தானூர்
முன்பே பழக
அபௌருஷேயமாய்   பொறுக்கிற வேத அஷர ராசியையும்
வேத அத்யயனத்துக்கு அதிகாரம் உண்டாக்கிக் கொடுக்கிற
உப நயனாதி சம்ச்காரத்தையும்
பண்ணிக் கொடுத்த அந்தணாளன் உண்டு -சாந்தீபநீ
அவனுடைய புத்ரனைக் கடல் கொள்ள
அவனை மீட்டுக் கொடுத்தவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –
இழந்தார்கள் இழவுகள் தீர்க்குமவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

பொந்தில் வாழும் பிள்ளைக்காகிப் புள்ளோடி நந்துவாரும் பைம்புனல் வாவி நறையூரே-
மரத்தின் பொதும்பிலே வர்த்திக்கிற பிள்ளைக்கு
பாஷ்யம் தேடித் புள்ளானது
கழியப் போய்ச் சங்குகளை வாரும் ஆயத்து
அதுக்கு அளவானவற்றை தேடிக் கொடுக்கிறோம் என்று –
நந்து என்று நத்தைக்கு பெயர் –

———————————————————————————————————————————————————————

வெள்ளைப் புரவித் தேர் விசயற்காய் விறல் வியூகம்
விள்ளச் சிந்துக் கோன் விழ ஊர்ந்த  விமலனூர்
கொள்ளைக் கொழு மீன்  உண் குருகோடிப் பெடையொடும்
நள்ளக் கமலத் தேறல் உகக்கும் நறையூரே ————————————–6-5-8-

வெள்ளைப் புரவித் தேர் விசயற்காய் விறல் வியூகம்  விள்ளச் சிந்துக் கோன் விழ ஊர்ந்த  விமலனூர்-
வெள்ளைக் குதிரை பூண்ட தேரை உடைய விசயனுக்காய் –
அர்ஜூனனுக்காக
பெரிய மிடுக்கை உடைத்தான கையும் அணியுமாக வகுத்துக் கொடுக்கிற
சேநா சமூஹமானது  முடிந்து போம்படியாகவும்
ஜயத்ரதன் தலை அறுப்புண்ணும் படியாகவும்
ஆஸ்ரிதன் உடைய பிரதிஞ்க்ன சம காலத்திலேயே வந்து
உதவின ஓரத்தை உடையவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

கொள்ளைக் கொழு மீன்  உண் குருகோடிப் பெடையொடும் நள்ளக் கமலத் தேறல் உகக்கும் நறையூரே –
அது தான் சம்ருத்தமாய்
பெரிய வளர்த்தியை உடைத்தாய் இருக்கிற மத்ச்யத்தை புஜித்த
குருகு பேடையோடே கூடி
செருக்குப் போக்கு விட்டுப் போய்
செறிந்த இதழை உடைத்தாய் இருக்கிற தாமரைப் பூவிலே நிறைந்து இருக்கிற
தேனை உகக்கும் யாய்த்து  –

—————————————————————————————————————————————————————-

பாரையூரும் பாரந்தீரப் பார்த்தன் தன
தேரையூரும் தேவதேவன் சேருமூர்
தாரையூரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ
நாரையூரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே ———————-6-5-9-

பாரையூரும் பாரந்தீரப் பார்த்தன் தன தேரையூரும் தேவதேவன் சேருமூர் –
பொறுக்க மாட்டாத படியாய் இருக்கிற பூமியினுடைய பாரமானது போம்படியாக
அர்ஜுனன் உடைய தேரை நடத்தி –
தமீச்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் -என்கிற
தன் மேன்மை கிடக்கச் செய்தே
ஆஸ்ரிதனுக்காக தாழ நின்று சாரத்தியம் பண்ணினவன் வந்து வர்த்திக்கிற தேசம் –

தாரையூரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ –
பூவை தோற்கும் படியான தளிரை உடைத்தான வேலியாலே சூழப் பட்டது -என்னுதல் –
தாரை என்று நினைக்கிறது தாரையாய்
அத்தாலே தேன் ஒழுகா நின்று உள்ள வேலி -என்னவுமாம் –

நாரையூரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே –
நாரைகளின் உடைய சஞ்சாரத்தை உடைத்தாய்
அழகிய வயளாலே சூழப் பட்ட
திரு நறையூர் –

————————————————————————————————————————————————————-

தாமத் துளப நீண் முடி மாயன் தான் நின்ற
நாமத் திரள் மா மாளிகை சூழ்ந்த நறையூர் மேல்
காமக் கதிர் வேல் வல்லான் கலியன் ஒலி மாலை
சேமத் துணையாம் செப்புமவர்க்குத் திருமாலே ———————-6-5-10-

தாமத் துளப நீண் முடி மாயன் தான் நின்ற
திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதமாய்
ஆதி ராஜ்ய சூசகமான திரு அபிஷேகத்தை உடையனாய்
ஆச்சர்யமான குண சேஷ்டிதங்களை உடையவனானவன் வந்து
வர்த்திக்கிற தேசம் –

நாமத் திரள் மா மாளிகை சூழ்ந்த நறையூர் மேல் —
இன்ன மாளிகை இன்ன மாளிகை என்கிற பிரசித்தியை  உடைத்தான
நெருங்கின ஒக்கத்தை உடைத்தான
மாளிகைகளாலே சூழப் பட்ட
திரு நறையூரிலே அருளிச் செய்தது

காமக் கதிர் வேல் வல்லான் கலியன் ஒலி மாலை –
அழகிய புகரை உடைத்தான
காமம் என்று பிரகாமமாய் -அத்தால் நினைக்கிறது மிகுதியாய்
மிக்க புகரை உடைய வேலைக் கையிலே உடைய
திரு மங்கை ஆழ்வார் ஒலி உடைத்தாய் சொன்ன மாலை –

சேமத் துணையாம் செப்புமவர்க்குத் திருமாலே –
செப்புமவர்க்குத்-திருமால் -சேமத் துணையாம் –
இவனை அடை கொடு பாழ் போக்குகை அன்றிக்கே
இவனுடைய ரஷணத்தை முடிய
தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் துணையாம்-

—————————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .

திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

 

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -613-621..

May 5, 2012

613-

வியாசம் -வசிஷ்டர் –பிரமன்  திரு குமரர் -சக்தி -பராசரர் -பரம்பரை பெருமை -சுகர் –
12 -6 அத்யாயம் பின் பகுதி வியாசர் செய்த -பெரும் உபகாரம் –
இது வரை சுகர் பரிஷித் -பேசினதை கேட்டோம் -இனி
சூத புராணிகர் -திரு குமரர் -சவ்நகர் முதலானவர்களுக்கு பேசிய –
வேத வியாசர் வேதம் பிரித்து -சிஷ்யர்கள் யார் –
ரிக் யசுர் சாம அதர்வண
மந்த்ரம் நிறைந்து ரிக் வேதம் –
/கர்மம் பிரயோகம் யஜுர்
-சாம இசை கூட்டி
துவாபர  யுகம்  பொழுது தான் வேதம் பிரிந்தது –
அநாதி அபவ்ருஷேயம் வேதங்கள் -கிருதயுகம் தொடங்கி உண்டே –
அநந்தம் வேதம் -ஆதி மத்யம் அந்தம் இல்லாதவை பகவான் வேதம் கர்மம் அனைத்தும் –
பல தீபங்கள் உண்டு -அண்டகடாகங்கள் பல -இன்று கண்டு பிடிக்கலாம் -முன்பே இருந்தனவை –
பிரம்மா வேதாந்தம் அமர்ந்து -ஒலி ரீங்கரித்து -பிரணவம் -மூன்று சேர்ந்து –
பரமாத்மாவே பிரணவ வடிவம் -நன்கு ஸ்தோத்ரம் செய்ய படுவதால் அதற்க்கு பிரணவம் என்ற பெயர் –
நமஸ் நாராயண சேர்ந்து திரு மந்த்ரம் –
முக்குனங்களாக மூன்று
மூன்று வேதம் /பூ புவ சுவ
விளித்து கனவு ரதூக்கம் மூன்று நிலை
எழுத்துகள் இதில் இருந்து பிறக்க –
குறில் நெடில் -உயிர்-மெய் -உயிர் மெய் —
அ கார அர்தோ விஷ்ணு –
வேதம் ஒன்றாக இருந்தும் புரியும் சக்தி கொண்டவர்கள் முன்பு –
நான்கு சிஷ்யர் -பைலர் -ரிக் வேதம்
யஜுர் வைசம்பாயனர் -யாகஜா வர்க்கருக்கு இவர் கொடுக்க –
சாம -ஜைமினி
சுமந்து கொண்டு அதர்வண வேதம் –

614-

விஷ்ணுவே வியாசராக அவதாரம் –
பைலர் கொண்டு ரிக் வேதம் –
வைசம்பாயனர் -யஜுர் -யாகஜா வர்க்யர் -சிறந்த ஞானி –
தைத்திரிய உபநிஷத் -சிஷா வல்லி ஆனந்த வல்லி பிருகு வல்லை நாராயண வல்லி –
பறவை கக்கிய வேதம் –
சதஸ் போக முடியவில்லை வைசம்பாயனரால் -தோஷம் பீடிக்க -பிரமஹத்தி –
அகங்காரத்துடன் யக்ஜா வர்க்யர் பேச -செருக்கு கூடாது –
கழற்று கொடுத்த வேதத்தை வைத்து விட்டு போக சொல்ல -வாயால் காக்க
சிஷ்யர் -தித்திரி பறவை ரூபத்துடன் எடுத்து கொள்ள –
சூர்யா  பகவானை-யாகஜா வர்க்யர் – ஸ்தோத்ரம் செய்து -உலகுக்கு ஒளி கொடுக்கிறீர் –
அவர்களுக்கு தெரியாத வேதம் கொடுக்க வேண்டும் -குதிரை முகத்தால் -உபதேசிக்க
கிருஷ்ணா சுக்ல யஜுர் வேதம் –
குதிரை வடிவுடன் கொடுக்க-இரண்டாக பிரிந்து -சாகை
ஜைமினி -சாம -வேதம்-நான்கு பக்கமும் பரப்ப –
7 அத்யாயம் -அதர்வண வேதம் -நஷாத்ரா கல்ப -காச்யபர் அங்கிரஸ்
புராணம் ஆறு பேர் -பரப்ப –
அடையாளங்கள் பத்து -மகா புராணம்
அல்ப ஐந்து சர்க்கச்ய பிரதி சர்கச்ய மன்வந்தரம் வம்சம் கிளை கதைகள் –
சர்க்கம்-சிருஷ்டி முதலில் /மக்கள் பிறந்து -பரம்பரை -விசர்க்கம்
விருத்தி ஜீவன உபாயம் -அடுத்து ஆசாரம் அனுஷ்டானம்
நான்காவது -ரஷை-அவதரித்து காப்பது
அடுத்து மன்வந்தரம் -மனுக்கள் –
வைச்வந்தர மன்வந்தரம்
வம்சம் அடுத்து
வம்சானு சரிதம்
எட்டாவது பிரளயம் -நித்ய நைமித்திக பிராரப்த ஆத்யந்திக  நான்கும்
ஒன்பாதாவது -காரணம் பிறப்பின் -ஹேது -ஜீவன் –
தஞ்சம் புகல் அபாஸ்ர்யம்
இப்படி பத்தும்
பிரம பத்ம விஸ்வ -18 பெயரும் –
வேதம் புராணம் -கற்க கற்க தேஜஸ் வளரும்
இனி  ஆலிலை கண்ணனை மார்கண்டேயர் சேவிக்க போகிறார்

615-

ஆல மா மரத்தின் –பாலகனாய் -நிறை கொண்டது என் நெஞ்சினையே -திரு பாண் ஆழ்வார் –
காட்டவே கண்ட பாத கமலம் -பாணர் தாள் பரவினோமே
முனி வாகனர் -உறையூர் அவதாரம் -லோகசாரங்க முனிவர்
கமலா வல்லி நாச்சியார் –
அவயவம் ஒன்றையும் அனுபவித்து –
ஞாலம் எழும் உண்டான் –
உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தான் –
வடபத்ர சாயி -மார்கண்டேயர் சேவிக்க 12 – 8th அத்யாயம் –
விபு நிரந்தவர் -சின்ன ஆலிலை சயனம் –
பெரிய பெருமாள் -வலது பக்கம் ஒருக்களித்து -ஜீரணம் ஆக கூடாதே –
சவ்நகர் கேட்க சூத பவ்நிகர் -விபரிக்கிறார்
சதுர யுகம் முடியும் பொழுது எல்லாம் பிரளயம் வராதே –
பிரம்மாவுக்கு பகல் -1000 சதுர யுகம் முடிந்த பின்பு தானே –
மென்னடைய அன்னம் பறந்து விளையாடும் -வில்லி கண்டன் -மல்லி நாடாண்ட மட மயில் -ஸ்ரீ ஆண்டாள்
ஆயர் குல வேந்தன் ஆகத்தாள்-
இது தான் கடைசி கதை -அனைவர் உள்ளமும் பறிக்கும் –
மார்கண்டேயர் தபஸ்வி -யோக பலத்தால் -மிர்த்த்யு வென்று வாழ –
திவ்ய தேசங்கள் பல -மார்கண்டேயருக்கு பிரத்யட்ஷம் -தபஸ் செய்து கோவில் கோல செய்தார் –
ரிஷிகள் தேவர்கள் ஆசார்யம்-ஆறு மனுக்கள்  மாறினாராம் -71 சதுர யுகம் ஒவ்வொருவருக்கும் –
இந்த்ரன் தன் பதவிக்கு ஆபத்து -பயப்பட -இவர் தபஸ் கண்டு –
அப்சரஸ் அனுப்பி கலைக்க -முயல -துங்க பத்ர நதி கரையில் ஆஸ்ரமம் –
ஹிமாசலம் உத்தர பாகம் -பத்ர வட விருஷம் -புஷ்பங்கள் தாது காற்று வருட –
616-

மெய்யானை மெய்ய மலையானை -சத்யா மூர்த்தி -மலை குடைவரை கோவில் –
மார்கண்டேயர் -துங்க பத்ர-அதே -முனிவர் சத்ய வரதர் -பகவானை குறித்து ஆராதித்து வர –
சத்ய ஷேத்ரம்-அடையாளம் காட்ட -ஆதி செஷன் சந்தரன் ஆராதத்திகொண்டு  தேசம்-
சத்ய புஷ்கரணி -சத்ய விமானம் -ஐராவத யானை மேல் அனைத்தும் வர –
ஹிமாசலமே நதியே விருஷமே இங்கு வர
சயன திரு கோலம்- மது கைடவரை ஓட்ட –
மற்று ஒரு நின்ற திரு கோலம் -இரண்டு கர்பக்ரகம் –
பகவானை சித்தத்தில் நிறுத்தி -கலங்காமல் இருக்க -இந்த்ரன் கலங்கி –
நர நாராயணன் காட்ஷி கொடுக்க வர -கையில் கமண்டலம் கொண்டு -கடாஷிக்க வர –
வணங்கி -நமோ நமோ -ஸ்தோத்ரம் செய்ய –
பட்டு பூச்சி போல் சிருஷ்டித்து லயம் அடைய செய்ய -சாத்விகன் -நீ ஒருவன் தான் –
வேதங்களால் ஸ்தோத்ரம் செய்ய -பர தேவதை -உன்னை வணங்குகிறேன் –
அடுத்து ஒன்பதாம் அத்யாயம் -உன் திருவடி ஒன்றே வேணும் -ஜிதந்தே –
காட்ஷி -காணுமாறு உண்டு எனில் அருள்-
தனித்து உலகம் என்பர் அறியாதோர் -உன்னுள் தான் உலகம் காட்டி அருள் –
ஒன்றாக காண வேண்டும் -நீ உலகத்துக்கு உள்ளே -உலகம் உன் உள்ளே –
அதை அறிந்தவன் பிரமத்தை அடைகிறான் –
பேத தர்சனம் கூடாது
ஆத்மாக்கள் பலர்  விட்டு பிரியாத -பிரகார பிரகாரி பாவம்
பிரளயம்-தண்ணீரால் மூழ்க -எங்கும் ஓடி பிரிய-
சோகம்-மோகம்-துக்கம்-சுகம்-பயம்-மாறி மாறி பல லஷம் வருஷம் –
தேடி ஓட -மணல் திட்டு -ஆல மரம்- கிளை கண்டு
சிரு குழந்தை கண்டார் –

617

கராரவிந்தென-ஆலிலை தளிரில் சயனம்-திருவடி திருக்கை திருவாய் அனைத்தும் தாமரை –
கட்டை விரலை வாயில் கொண்டு -ஆனந்த தர்சனம் –
உலகம் விழுங்கி அடக்கி கொண்டு சயனித்து –
அனைவரும் அவனுக்குள் அடக்கம்-அடங்கு எழில் சம்பத்து -அடங்குக உள்ளே -ஆழ்வார்
வெளியிலும் கண்டார் வயிற்ருக்குள்ளும் காண போகிறார் –
அம்பரமும் -உண்ட கண்டம்-திரு நறையூர் பாசுரம்-நம்பிக்கை நாச்சியார் -திரு மாட கோவில் –
அடுத்து அடுத்து உயர்ந்த
குல வரையும் அனைத்தும் -கொம்பு அமரும் அவனை பாடுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் –
ஆலிலை அன்ன வசம் செய்யும் -அடியார் அடியோங்களே -ஆழ்வார் ஏழு முறை –
திருமேனி ஒளியால் வெளிச்சம் – மரகத சியாமம்-மந்தகாசம் –
ஒரு திருக்கையால் கட்டை விரலை வாயில் கொண்டு –
அளந்த ஒன்றால் வாயிற்று உள்ளே இருக்கிறதா பார்க்கிறான்-
அதே படி கொண்டு அளக்கிறான் -அனைத்தையும் சரியாக
திருவடி போக்கியம் சொல்கிறார்கள்-பார்ப்போம் -பார்க்கிறான் –
மூச்சு இழுக்க மார்கண்டேயர் உள்ளே போய் -பார்க்காத ஒன்றும் இல்லை –
வநாணி தேசான் -அனைத்தையும் கண்டார் -எஞ்சாமல் வயிற்று அடக்கி கிடந்தான்
இடை கழி ஆயன் -மாயன் –
ஹிமாசலம் தன்னையே கண்டார் -கண்ணாடி அறையில் சேவை போல் –
அதுக்குள்ளே அதுக்கேள்ளே சேவை போல் –
மூச்சை வெளியில் விட -கொசு வருவது போல் வந்தார் –
மீண்டும் வெளியில் காட்ஷி கண்டார் -வியப்பு –
அவனே உலகமா அவனுக்குள் உலகமா –
அன்று நீ வளர்ந்தது -ஆல் விண்ணதோ மண்ணதோ-குன்று எடுத்த நீயே  சொல்லு –
சின்ன ஆலிலை எங்கு முளைத்தது –
அகடிகடனா சாமர்த்தியம் -தர்சனம் கேட்டாயே போறுமா -கேட்டான் குழந்தை –
சட்டு என்று அனைத்தும் மறைய –
சதுர யுகம் முடிவில்  நடந்தது இல்லை
மார்கண்டேயர் கேட்டு கொண்டதன்படி அவருக்கு காட்டிட காட்ஷி -9th அத்யாயம் முடிகிறது
இனி மார்கண்டேயருக்கு பரமசிவன் கொடுத்த வரம் பார்ப்போம்

618

உத்பலாக விமானம் -ஆலின் மேலால் அடைந்தான் அடி இணைகளே-முக்தி அருளும் –
காலை மாலை கமல மலரிட்டு தொழுமின் -அவனே திரு கண்ண புரத்தில் அருள் பாலிக்கிறான் –
மார்கண்டேயர் -சிவன் இடம் விஷ்ணு பக்தி அருள கேட்க -மீளுதல் இல்லா இன்பம் -12 -10அத்யாயம் –
பக்தனை கடாஷிக பார்வதி -சிவன் வர -இவர் த்யானத்தில் இருக்க -கண்டு கொள்ள வில்லை –
பரம சாது -பக்தர் உடன் பேசுவது பாக்கியம்-பிராண வாயு வழியாக உள்ளே நுழைய -ஆச்சர்யத்துடன் கண் விழிக்க –
ஆசனம் -கை கூப்பி வணங்க -ஸ்தோத்ரம் செய்ய -நம-கேட்ட வரம் ஆள ஆனந்தம் –
ஏகாந்த பக்தன்-சம தர்சனம் -ராவணனுக்கும் வரம் கொடுத்து இருக்கிறோம் -உம போல்வாருக்கு அருளுவதில் இன்பம் –
நாராயணன் தர்சனம் -ஆச்சர்யம் மீள வில்லை -மற்றை எல்லாம் புல்லுக்கு சமம் –
அந்த பக்தியே அருள வேண்டும் -அனுக்ரகிக்க -கல்பத்தின் முடிவில் ஸ்ரீ வைகுண்ட முக்தி கிட்டும் -இந்த கதை
சொல்லுவதற்கும் கேட்பதற்கும் பலன் சொலி முடிக்கிறார்
11 அத்யாயம் பகவான் திரு மேனி ஸ்வரூபம் விவரிக்கும் –
ஒவ்வொரு அங்கமும் -சுதர்சன கிரியா யோகம் –
பூமி திருவடி/ஆகாசம் திரு தலை/சூர்யன் திரு கண்கள்-மனச சத்ன்ரன்
வில் புருவம் யமன்
தலை மயிர் மேகம் /கௌஸ்துபம் ஜீவாத்மா
ஸ்ரீ வத்சம் பிரகிருதி மண்டலம்
வனமாலை மாயா சக்தி
சந்தஸ் பீதகவாடை
பிராணன் கதை
சுதர்சன் அக்னி
தமஸ் கேடயம்
காலம் வில்
அம்புகள் கர்மங்கள்
ஸ்ரீ -விட்டு பிரியாத ஸ்வரூப நிரூபக தத்வம்
உலகமே அவன் திரு மேனி -விஸ்வரூபம் அறிந்தவன் –
சூர்யன் 7 கணங்கள் ராசி விவரிக்கிறார் அடுத்து –
வாசுகி -புலச்தன்-சித்தரை நுழைகிறார் -சூர்ய நாராயணன்

619

கலியுக தர்மம் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –
இதுகாறும் சொன்னதின் சுருக்கம் 12 -12 அத்யாயம் –
முன்னுரை முடிவுரை சொல்வது சான்றோர் வழக்கம் –
நல்ல கருத்துகள் பல -ஒவொன்றை அனுஷ்டிக அனைத்தும் நினைவுக்கு வரும் –
ஸ்லோககங்கள் தர்மங்கள் பல கேட்டோம் -ஓன்று இரண்டை கடை பிடித்தாலே போதும் –
நமோ கிருஷ்ணா -ஹரி திவ்ய லீலைகள் அனைத்தும் சொன்னேன் –
நாராயணனே கண்ணன் -படைத்து லயம் அடைவித்து –
ஞானம் விக் ஞானம் சொன்னேன் –
பக்தி யோகம் விளக்கி –
வைராக்கியம்-பக்தி முக்கியம் –
முதல் ஸ்கந்தம் -சாபம்-கங்கை கரையில் சுகர் பரிஷிதுக்கு உபதேசம் ஆரம்பம்-
இரண்டாம் ஸ்கந்தம் -படைப்பு -சர்க்கம்-விவரிக்க
மூன்றாவது விதுரர் -உத்தவர் தர்மம்/விதுரர் மைத்ரேயர்/மூல பிரகிருதி \மாறுதல்-விளக்கி
காலம் வேறுபாடு  -யுகம்-ஹிரன் யாட்ஷன் முடித்து ஸ்ரீ வராக அவதாரம்
கபிலர் அவதாரம் -கபிலர் தேவ போதை -பேசிக் கொண்டது –
நான்காவது -துருவன் -பால பக்தன்-பிருது அரசன்-புரஞ்சரோ உபாத்யாயணம்
ஐந்தாவது நாபி -ரிஷப தேவஞ்சடபரதர் -ஆத்மா தேக -மான் குட்டி
ஆறாவது தேவ அசுரர் -வாசி
ஏழாவது நரசிம்க திரு அவதாரம்-தெள்ளிய சிங்கம்-போழ்ந்தபுனிதன்-
எட்டாவது கஜேந்திர -வரதன்-கதை /அலை கடல் கடைந்தது -மோகினி அவதாரம்
கூர்ம /மத்ஸ்ய அவதாரம்/வாமன
ஒன்பதாவது -சூர்ய வம்சம் இஷ்வாகு-மனு ஸ்ரீ ராமன் -பகீரதன் -அஜன்-தசரதன் –
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு முதல்வன் -பார்க்கவா ராமன்
நிமி சீதை
யது குலம்

620

கோபால சூடாமணிம் -விம்சதி –
பத்தாவது ஸ்கந்தம் விளக்கும் –
27 ஸ்லோகம் தொடக்கி கண்ணன் கதை -வாடா மதுரை/கோகுலம்
கருத்த யமுனை கண்ணன் போல் –
வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும் -விஸ்ராம் காட் வராகர் ஒய்வ்வு எடுத்த இடம் –
தேவிகா லீலைகள்-பூதனை/சகடாசுரன் /கொக்கு வச்த கபிலாசுரன் /காளிங்கன் தமனம் –
பிருந்தாவனம்-கோகுலம் நந்த கிராமம் –
மணல் குன்று விளையாட
பிரமாண்ட காட் மண் உண்டு உலகு காட்டிய உகல் பந்தன்-கட்டுப்பட்ட இடம்
நந்த பவன் -பெரிய அரண்மனை தயிர் கடைந்த  இடம்-
சோலை சூழ் குன்று எடுத்த ஏழு வயசில்
கோவர்த்தனம் இன்று 80 அடி உயரம் –
ராசா கிரீடை நடத்திய மண்டபம் சேவா குஞ் -குரங்குகளும் மாலை இருக்காது
துவாதசாதித்ய சிலை -கண்ணனுக்கு வெது கொடுத்தானாம்
அகரூர் காட் தண்ணீரிலும் தேரிலும் தர்சித்தார்
காம்ய வனம் -தண்ணீர் குடிக்க கற்று கொடுத்தான் விமலகுன்றம் –
போஜன் தாலி -வழுக்கி விளையாடிய இடம் –
மல்லரை -கம்சனை முடித்து -தாய்தந்தை கண்டு
சாந்தீபன் இடம் கற்று -பிள்ளையை மீட்டு
யவனன் -துரத்த மேற்கே ஓட -டாகூர் த்வாரக ஆனந்த் பக்கம் –
முசுகுந்தன் -கோமதி துவாரகை -பெட் த்வாரகை -பெட்டி சுதாமா குசலர்
ருக்மிணி தேவி திரு கல்யாணம்
பாணாசுரன் -முடித்து
குருஷேத்ரம் -மண்ணின் பாரம் தீர்க்க –
தன்னுடை ஜோதிக்கு -பிரபாச ஷேத்ரம்-
உத்தவர் உபதேசம் -பரிஷித் முக்தி பெற்றது
மார்கண்டேயர் ஆலிலை கண்ணன் தர்சனம்
கண்ணன் கதை மங்கலம் புண்ணியம் குணம் வெளிப்படுத்தும் ததேவ ரம்யம்
மனசு ஆனந்த படும் சம்சாரம் வற்ற அடிக்கும் –
பிரமன்-நாரதர் வியாசர் -சுகர் -அருளியது –

621

அவன் ஆனந்தம் -ஸ்ரீ பாகவத புராணம் பாராயணம் செய்தால் –
பலன் சொல்லி 12 -12 -58 -குறைவாக நினைத்தாலும் மனச சாந்தி  கொடுக்கும் –
புஷ்கரம் த்வாரகை மதுரை படித்தால் பேரு நிறைய
வேதம்சொள்ளும் ஆழ்ந்த பொருள் இது சொல்லும்
இந்த லோக ஷாந்தி அவ உலக இன்பம் கிட்டும் –
கலியுக அழுக்கு போக்கும் –
அடுத்து -13 புராணங்கள் ஸ்லோகம் எண்ணிக்கை சொல்லி -பல சுருதி சொல்லி முடிக்கிறார் –
தானம் மகத்ம்ய-50000பிரம புராணம் 1000 –
விஷ்ணு 23000 சிவா 25
பாகவதம் 18000
நாரத 25000
மார்கண்ட 9 000
வன்னி அக்னி 144000
பவிஷ்யத் 155000
லிங்கம் 11000
வராக 24000
ஸ்கந்தம் 81000
வாமன 10000
கூர்ம 170000
மாத்ச்ய 140000
கருட 19 -0000
பிரமாண்டம் 120000
மொத்தம் 400000 ஸ்லோகங்கள் –
பிரம்மாவுக்கு -நாரதருக்கும்-உபதேசிக்க-
ஆதி மத்திய இறுதி -வைராக்கியம்-ஹரி லீலை ஆனந்தம் கொடுக்கும் –
கங்கை விஷ்ணு போல் புராணம் – வாழிவாழி வாழி
பரிஷித் முக்தி அடைந்தது போல் நாமும் பெறுவோம் –
திருவடியில் பக்தி மாறாமல் இருக்க வேண்டும் –
திருநாம சங்கீர்த்தனம் அனைத்து பலமும் கிட்டும்
ருக்மிணி திரு கல்யாணத்துடன் முடிக்க வேண்டும் –
ஏழு ஸ்லோகங்கள் -சந்தேசம் -குண்டின புறம்
கண்ணாலம் கோடித்து -கை பிடித்த பெண்ணாளன் –
திவ்ய தேசங்கள் பல சேவித்தோம் –
சரித்ரம் கேட்பவர் சகலமும்பெற்று பேரு வீடும் பெறுவார் –
ருக்மிணி சத்யா பாமா சமேத கண்ணன் /வியாசர்/சுகர்/பரிஷித்பல்லாண்டு
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம் .

12-7/8/9./10/11/12-

12-7

19–vyatirekänvayo yasya

jägrat-svapna-suñuptiñu

mäyä-mayeñu tad brahma

jéva-våttiñv apäçrayaù

The Supreme Absolute Truth is present throughout all the stages of

awareness—waking consciousness, sleep and deep sleep—throughout all the

phenomena manifested by the illusory energy, and within the functions of all

living entities, and He also exists separate from all these. Thus situated in His

own transcendence, He is the ultimate and unique shelter.

20–padärtheñu yathä dravyaà

san-mätraà rüpa-nämasu

béjädi-païcatäntäsu

hy avasthäsu yutäyutam

Although a material object may assume various forms and names, its

essential ingredient is always present as the basis of its existence. Similarly,

both conjointly and separately, the Supreme Absolute Truth is always present

with the created material body throughout its phases of existence, beginning

with conception and ending with death.

12-8

35–

te vai bhagavato rüpe
nara-näräyaëäv åñé

dåñövotthäyädareëoccair

nanämäìgena daëòa-vat

These two sages, Nara and Näräyaëa, were the direct personal forms of the
Supreme Lord. When Märkaëòeya Åñi saw Them, he immediately stood up and

then with great respect offered Them obeisances by falling down flat on the

ground like a stick.

41–

mürté ime bhagavato bhagavaàs tri-lokyäù

kñemäya täpa-viramäya ca måtyu-jityai

nänä bibharñy avitum anya-tanür yathedaà

såñövä punar grasasi sarvam ivorëanäbhiù

O Supreme Personality of Godhead, these two personal forms of Yours have

appeared to bestow the ultimate benefit for the three worlds—the cessation of

material misery and the conquest of death. My Lord, although You create this

universe and then assume many transcendental forms to protect it, You also

swallow it up, just like a spider who spins and later withdraws its web.

43–

nänyaà taväìghry-upanayäd apavarga-mürteù

kñemaà janasya parito-bhiya éça vidmaù

brahmä bibhety alam ato dvi-parärdha-dhiñëyaù

kälasya te kim uta tat-kåta-bhautikänäm

My dear Lord, even Lord Brahmä, who enjoys his exalted position for the

entire duration of the universe, fears the passage of time. Then what to speak of

those whom Brahmä creates, the conditioned souls. They encounter fearful

dangers at every step of their lives. I do not know of any relief from this fear

except shelter at Your lotus feet, which are the very form of liberation.

12-8-

28/29–

khaà rodasé bhä-gaëän adri-sägarän

dvépän sa-varñän kakubhaù suräsurän

vanäni deçän saritaù puräkarän

kheöän vrajän äçrama-varëa-våttayaù

mahänti bhütäny atha bhautikäny asau

kälaà ca nänä-yuga-kalpa-kalpanam

yat kiïcid anyad vyavahära-käraëaà

dadarça viçvaà sad ivävabhäsitam

The sage saw the entire universe: the sky, heavens and earth, the stars,

mountains, oceans, great islands and continents, the expanses in every

direction, the saintly and demoniac living beings, the forests, countries, rivers,

cities and mines, the agricultural villages and cow pastures, and the occupational

and spiritual activities of the various social divisions. He also saw the basic

elements of creation along with all their by-products, as well as time itself,

which regulates the progression of countless ages within the days of Brahmä. In

addition, he saw everything else created for use in material life. All this he saw

manifested before him as if it were real.

0–

himälayaà puñpavahäà ca täà nadéà

nijäçramaà yatra åñé apaçyata

viçvaà vipaçyaï chvasitäc chiçor vai

bahir nirasto nyapatal layäbdhau

He saw before him the Himälaya Mountains, the Puñpabhadrä River, and his

own hermitage, where he had had the audience of the sages Nara-Näräyaëa.

Then, as Märkaëòeya beheld the entire universe, the infant exhaled, expelling

the sage from His body and casting him back into the ocean of dissolution.

33–

tävat sa bhagavän säkñäd

yogädhéço guhä-çayaù

antardadha åñeù sadyo

yathehänéça-nirmitä

At that moment the Supreme Personality of Godhead, who is the original

master of all mysticism and who is hidden within everyone’s heart, became

invisible to the sage, just as the achievements of an incompetent person can

suddenly vanish.

34–

tam anv atha vaöo brahman

salilaà loka-samplavaù

tirodhäyi kñaëäd asya

sväçrame pürva-vat sthitaù

After the Lord disappeared, O

and the dissolution of the universe all vanished as well, and in an instant

Märkaëòeya found himself back in his own hermitage, just as before.

brähmaëa, the banyan tree, the great waterThus

12-10-

42–

ya evam etad bhågu-varya varëitaà

rathäìga-päëer anubhäva-bhävitam

saàçrävayet saàçåëuyäd u täv ubhau

tayor na karmäçaya-saàsåtir bhavet

O best of the Bhågus, this account concerning Märkaëòeya Åñi conveys the

transcendental potency of the Supreme Lord. Anyone who properly narrates or

hears it will never again undergo material existence, which is based on the

desire to perform fruitive activities.

12-11-

1/12–

sva-mäyäà vana-mäläkhyäà
nänä-guëa-mayéà dadhat
väsaç chando-mayaà pétaà

brahma-sütraà tri-våt svaram

bibharti säìkhyaà yogaà ca

devo makara-kuëòale

maulià padaà pärameñöhyaà

sarva-lokäbhayaì-karam

His flower garland is His material energy, comprising various combinations
of the modes of nature. His yellow garment is the Vedic meters, and His sacred

 

thread the syllable
 

 

 
 

 

 

 

composed of three sounds. In the form of His twoshark-shaped earrings, the Lord carries the processes of Säìkhya and
 26–

ya idaà kalya utthäya
mahä-puruña-lakñaëam

tac-cittaù prayato japtvä

brahma veda guhäçayam

Anyone who rises early in the morning and, with a purified mind fixed upon
the Mahäpuruña, quietly chants this description of His characteristics will

realize Him as the Supreme Absolute Truth residing within the heart.

46–dvädaçasv api mäseñu

devo ‘sau ñaòbhir asya vai

caran samantät tanute

paratreha ca san-matim

Thus, throughout the twelve months, the lord of the sun travels in all

directions with his six types of associates, disseminating among the inhabitants

of this universe purity of consciousness for both this life and the next.50–evaà hy anädi-nidhano

bhagavän harir éçvaraù

kalpe kalpe svam ätmänaà

vyühya lokän avaty ajaù

For the protection of all the worlds, the Supreme Personality of Godhead

Hari, who is unborn and without beginning or end, thus expands Himself

during each day of Brahmä into these specific categories of His personal

representations.

12-12-

3–

atra saìkértitaù säkñät
sarva-päpa-haro hariù

näräyaëo håñékeço

bhagavän sätvatäm patiù

This literature fully glorifies the Supreme Personality of Godhead Hari, who
removes all His devotees’ sinful reactions. The Lord is glorified as Näräyaëa,

Håñékeça and the Lord of the Sätvatas.

20–

kaurmaà mätsyaà närasiàhaà

vämanaà ca jagat-pateù

kñéroda-mathanaà tadvad

amåtärthe divaukasäm

The

 

 

 

 

Bhägavatam

also tells of the appearances of the Lord of the universe asKürma, Matsya, Narasiàha and Vämana, and of the demigods’ churning of the

milk ocean to obtain nectar.

27–yaträvatéåëo bhagavän

kåñëäkhyo jagad-éçvaraù

vasudeva-gåhe janma

tato våddhiç ca gokule

How Çré Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead and Lord of the

universe, descended into this Yadu dynasty, how He took birth in the home of

Vasudeva, and how He then grew up in Gokula—all this is described in detail.3–naiñkarmyam apy acyuta-bhäva-varjitaà

na çobhate jïänam alaà niraïjanam

kutaù punaù çaçvad abhadram éçvare

na hy arpitaà karma yad apy anuttamam

Knowledge of self-realization, even though free from all material affinity,

does not look well if devoid of a conception of the Infallible [God]. What, then,

is the use of even the most properly performed fruitive activities, which are

naturally painful from the very beginning and transient by nature, if they are

not utilized for the devotional service of the Lord?

61–puñkare mathurayäà ca

dväravatyäà yatätmavän

upoñya saàhitäm etäà

paöhitvä mucyate bhayät

One who controls his mind, fasts at the holy places Puñkara, Mathurä or

Dvärakä, and studies this scripture will be freed from all fear

68–upacita-nava-çaktibhiù sva ätmany

uparacita-sthira-jaìgamälayäya

bhagavata upalabdhi-mätra-dhamne

sura-åñabhäya namaù sanätanäya

I offer my obeisances to the Supreme Personality of Godhead, who is the

eternal Lord and the leader of all other deities, who by evolving His nine

material energies has arranged within Himself the abode of all moving and

nonmoving creatures, and who is always situated in pure, transcendental

consciousness

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -604-612…

May 5, 2012

அவதார ரகஸ்ய ஸ்லோகம் -கீதை-நன்கு ஸ்லோகங்கள் –
அவதாரம் கானல் நீர் போல் பொய்யா -செஷ்டிதம் மாயையா -இல்லை-
அவதாரம் உண்மை -சத்யத்வம்
சுத்த சத்வ மாயம்
சாது சம்ரஷன அர்த்தம்
தீப பிரகாசர் -தேசிகன் -திரு அவதாரம்-திரு வேங்கடத்தான் திரு  மணி அம்சம் –
அவதாரச்ய சத்யத்வம்-நம் பிறவி உண்மை போல் அவன் அவதாரம்-
தோன்றினார் -உயர்வாக -பிறக்கும் பொழுது பெருமை குறையாமல் –
அஜகது ஸ்வ ச்வாபது-சேற்றில் விளக்கி மாணிக்கம் ஒளி-
நம் உடல் போல் இல்லை அவன் திருமேனி மூன்றாவது -சுத்த சத்வ மயம்ச-
திரு -சேர்த்தே திரு வாடை திரு ஆபரணம் -நம்மதோ  முக்குணம் ஆனால்-பஞ்ச பூதத்தால் –
ச்வேச்சாய -கர்மம் அடியாக இல்லை-ஸ்வ இச்சையால் -தி தந்தை தேர்ந்து எடுத்து கொண்டு –
அடுத்து ஐந்தாவது -அவதார காலம்-தர்மம் தலை குனியும் பொது -இதுவே காலம்
அவதார பயன் அடுத்து -நாமோ கர்மம் தொலைக்க -சாது ரசித்து துஷ்டர் முடிக்க தர்மம் நிலை நாட்ட –
ஆக ஆறு பதில்கள் அருளுகிறார் –
கடல் போல் -அவன் சரித்ரம் -கடல் கரையில் இருந்து பார்த்தோம் –
கல்கி அவதாரம் அடுத்து –
அரசர் பரம்பரை அடுத்து சொல்கிறார்
பெயர்கள் பட்டியல்-12 -01 அத்யாயம்
நந்தி வர்மன் -சிசுனாதன் -நந்தன் -சாணக்யன் கவ்டில்யன் -சந்திர குப்தன் -மௌரிய வம்சம் –
கன்வர்கள்-ஒவ்வொருவரும் எவ்வளவு வருஷம் ஆழ்வார்கள் கணக்கு சொல்கிறார் –

605-

பொலிக பொலிக பொலிக -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –
நரகமும் நைய நமனுக்கு இங்கு யாதொன்றும் இல்லை –
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம் –
12 -02 அத்யாயம்-கலி கோரம் சொல்கிறது –
நம் ஆழ்வார் தொடங்கி பக்தி ரசம் பொழிய –
ஸ்ரீ பெரும்பூதூர் -ராமானுஜ திவாகரன் –
1017
திருமேனி நினைக்க காமம் குரோதம் விலகும் -நல் கதி கிட்டும் –
அரசர் பரம்பரை சொல்லி -பெண்கள் பசுமாடு -சிரமம்-
அல்ப சுகம்-ரஜோ தமோ குணம் மூடி பிரஜைகள் துன்பம் அரசர்களால் –
கலி வளர சத்யம் கருணை குறைய -பணம் ஒன்றே குறிக்கோள் –
பலவான் வெல்வான்-உண்மை நடுநிலை உள்ளவன் இல்லை –
சாமர்த்தியம் -ஏமாற்று வேலை -பணம் பதவி படாடோபம் -ஓங்கி –
துணை நூல் மார்பில் அந்தணன் -துராசாரம் மிக்கு –
அக்னி கார்யம் குறைந்து -வேஷம் வயிறு நிறைய
அடித்து பேசினால்-பொய் உண்மையாகும் –
புகழுக்காக தர்ம கார்யம் செய்வார்கள் –
பலி அரசன் ஆள-அரசன் தங்களுக்கு நன்மை தேட –
பூமா தேவி பிடிக்காமல்-வெள்ளம் நாசம் -பயப்பட வேண்டாம் –
606-

மீனோடு ஆமை – கேழலாய் -..அரி குறளாய் -முன்னும் ராமனாய் தானே பின்னும் ராமனாய் தாமோதரனாய்
ல்கியும் ஆனான் -கலி யுகத்தில் குறைந்த  முயற்சியில் அதிக பலன் -ஆயுள் குறையும்
உயரமும் குறையும் -ஸ்ரீ ராமன்  காலத்தில் எட்டு அடி உயரமாம் –
நாஸ்திகர் கூட்டம் பெருகும் –
துன்புறுத்துவதே குறிக்கோள் –
மூலிகைகள் மறையும் -கலப்படம் மிகும் –
விருந்தோம்பல் குறையும்
கல்கி -சம்பளம் கிராமம் விஷ்ணு  யசஸ் -பெயரில் வெள்ளை குதிரையில் –
வாசனை மிக்க திருமேனி -கலி முடிந்து கிருத யுகம்-
பிரளயம் வராது 28 சதுர யுகம் தான் முடியும்
100 சதுர யுகம் முடியணும்-
நல்லவரை கொண்டு கிருத யுகம் ஆரம்பிக்கும் தீயவரை தான் முடிப்பார் –
சந்தரன் சூர்யம் பிரகஸ்பதி மூவரும் புஷ்ய நஷத்தரத்தில் பிரவேசிப்பார்கள் –
சப்த ரிஷிகள் கூட்டமாக
மகம் பரிஷித் காலத்தில் பின்பு பூராடம் மாறி-
அரசர் கீர்த்தி மிகும்
வர்ண ஆஸ்ரம தர்மம் மீண்டும் நிலை பெரும்
நீர் குமிழி போல் தீயவர் அழிவார்கள் –
அடுத்து திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பெருமை சொல்லுவார்
607-12 -3 அத்யாயம் தொடங்க இருக்கிறோம் –
தர்மம் யுகம் தோறும் எப்படி இருக்கும் -கேசவ திரு நாம சங்கீர்த்தனம் ஒன்றே வழி
பூமி கீதம் -பரந்து மிகுந்த மேல் பகுதி ஒன்றே அறிவோம் -காணி நிலத்துக்கு சண்டை
அனைத்தும் பூமி தேவி சொத்து உணராமல் –
அரசர் துன்பம் செய்ய -காமம் கோபம் வசப்பட்டு தாங்களுக்கே சொத்து சேர்த்து –
மரண தேவதை வரும் உணராமல்-
கடலை வசப்படுத்த -ஆகாசத்தை வசப்படுத்த –
சண்டை எல்லாம் பூமிக்காக தானே -தங்கம் வெள்ளி விலை ஏற்றி -பூமிக்கும் விலை ஏற்றி –
ஒருசிலர் பயன் பெற்று -ஏலம் செய்து -சண்டை போட்டு –
பரதன் அர்ஜுனன் மாந்தாகன் கட்டுவன்கா சாத்தனு பகீரதன் -பல பெரிய அரசர் தசரதர் யயாதி ஆண்ட நாடு
நமுசி ஹிரன்யாட்ஷன்  ராவணன் இவர்களும் ஆண்டார்கள் –
பொருளாதாரம் வீக்கம் -முதலீடு இங்கே செய்தால் பலன் என்று முதலீடு செய்து –
பரந்து விரிந்த பூமி தேவி -பேசுகிறாள் இங்கே –
உழவு நிலைமை குறைந்து -துல்யமாக கணித்து சொல்கிறது நடப்பதை –
பக்தி செலுத்துவதே உயர்ந்த வழி –
பரிஷித்-கேட்பதில் உடம்பு நடக்கிறதே
தார்மிகனாக வாழ வழி சொல்லும் சுகர் இடம் கேட்கிறான்
இங்கும் நன்மை பெற வழி உண்டே –
சுகர் யுகம் நன்மை தீமை சொல்லி
தர்மம் சத்யம் தயா தவம் தானம் நான்கு கால் பசு

608-

த்ரேதா யுகம்-அதர்மம் நுழைய
சந்தோசம் கருணை நடப்பு  சாந்தி மனசை அடக்கி ஆத்மாராமானாக இருக்க
சம தர்சனம் கிருத யுகத்தில் இருக்க –
ஒரு கால் குறைந்து – பொய் சொல்லி -ஹிம்சை -இன்பத்துக்கு ஆள் ஆகாமல் –
முழுவதும் தர்மம் தொலைந்து போகாமல் இருக்கும்
கிரியை அனுஷ்டானம் செய்வார்கள் –
ஹிம்சை/பொய் கூடி த்வேஷம் மிக்கு -செருக்கு மிகுந்து –
கலியுகம் -முக்கால் போக -முடிவில் அதுவும் போக கல்கி அவ்பதரிக்க –
துஷ்டர் /ஆசாரம் அற்று/சண்டை விரோதம் பாராட்டி
குருத சத்ய குணம் மிகுந்து
த்ரேதா ரஜோ குணம் தலை எடுக்க -வீடு இன்பம் மோஷம் விருப்பம் இன்றி -மற்ற மூன்றில்
துவாபர – ரஜோ தமோ கலந்து -லோபிகள் அசந்தொஷி செருக்கு டம்பம் மிக்கு
பின்பு தமோ  குணம் மிக்கு -கலி யுகத்தில் -சோகம் மோகம் -கவன குறைவு சோம்பல் தூக்கம்
ஞானம் அறிவில் ஆசை கிருத யுகத்தில் –
கலியுகத்தில் பற்று மிகுந்து -தவம் குறைந்து -தெய்வ பலம் குறைந்து –
கொலை கொள்ளை மிகுந்து -வேதம் தூஷிக ஆரம்பிப்பார்கள் –
படிக்காமலே –
அந்தணர் அனுஷ்டானம் இன்றி –
பணம் ஒன்றே குறிக்கோள் –
சன்யாசிகள் காஷாயம் தண்டம் வேஷம்
சாப்பாடுக்கே அலைந்து -வெட்கம்  குறைந்து கடுமை பேச்சு –
பால் கொடுக்காத பசுவை ரஷிக்காமல்-
பிராணி ஹிம்சை -காற்றை தண்ணீரை தூய்மை செய்து –
விஷ்ணு ஆராதனை குறைந்து பாஷாண்டிகள் நாஸ்திக வாதம் நிறைந்து –
கலியுகம் கஷ்டம் அடுக்கி திரு நாம சங்கீர்த்தனம் விளக்குகிறார் அடுத்து 4 /5 ஸ்லோகங்களால்

609-

ருத யுகம் -யுகத்தின் பொது விதி சொல்லி
நல்லவர்களும் இருப்பார்கள் -12 /3 /45 ஸ்லோகம்
புருஷோத்தமன் -எளிய வழி -அவனை அடைய -சரணாகதி நன்றாக விளக்கி
இறைவா நீ தாராய் பறை -மனம் கனிந்து பேர் இன்பம்மிக்கு இருக்கிறான் –
கல்ப கோடி -ஜன்மம் வேண்டும் -வினாடி சம்பாதிக்கும் பாபம் போக்க-
தப்பில் ஈடுபாடு குறைய -அவன் -உதவ ஓடி வருகிறான் –
பயம் போக்க வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க தூய மலர் தூவி தொழுது –
அன்பு கருணை வெல்லும் -பாப கூட்டம் பரந்து போகும் –
த்யானித்து கிருத யுகம்
யாக யாக்சம் செய்து அடுத்து
உத்சவங்கள் அர்ச்சனை
அடுத்து கும்பிடு நட்டம் இட்டு ஆட -தலியிநிடு ஆசனம் தட்ட
திரு நாம சங்கீர்த்தனம்
மால் கொள் சிந்தையராய் -ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் பேர் பாடி
நா வாயில் உள்ளதே -வெட்கம் துறந்து ஸ்ரீ வல்லபேதி -முகுந்தா –
கேசவா என்ன கெடும்  இடராயவென்ன எல்லாம்  கெடும் –
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் –
ஸ்ரீ ராம ராமேதி -சகஸ்ர நாம துல்யேன- ரஷைஇது தானே
விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் அனைத்தையும் அருளுமே –
கேசவனை மனத்தில் வைத்து உயர்ந்த கதி அடையலாம் –
கிருஷ்ண கீர்தனத்தாலே முக்தி -கலி யுகத்தில் -சுலப வழி –
துவாரகை நினைத்தாலே மதுரையார் மன்னனுக்கு நாம இருக்கிற இடத்தில்
சொன்னாலே ஆனந்தம் பயம் நீங்கும்
610-

611-

அயோத்யா -மதுரா -முக்தி தரும் ஏழு ஷேத்ரங்கள்
மாயா காசி காஞ்சி அவந்திகா த்வாரகை -சந்நிதானம் நினைத்தாலே நன்மை கிட்டும்
புண்ய ஷேத்ரம் செல்வது நீராடல் கதை கேட்பது -அழுக்கு நீங்க
மருந்தும் விருந்தும் -பாகவதமே –
பரிஷித் மோஷம் அடைந்தானே இதை கொண்டே –
அவனை பற்றிய புராணம் பாசுரம் சொல்லியே பொழுதுபோக்கு –
ஏழு நாள்களில் நான் அறிந்த ரிஷிகள் அருளியதை
நாராயணன் -நாரதர் -வியாசர் மூலம் பெற்ற –
நான் =ஆத்மா -அறிந்து இறத்தல் உடல் சம்பந்தம் தானே –
ஆத்மா நித்யம்-ஆனந்த வடிவானவன்-அவனை அனுபவித்து கொண்டு இருக்கவே –
விதை -செடி போல் கர்ம பிறவி –
மீளாத இன்பம் பெற பக்தி ஒன்றே வழி-
சாம்யா பத்தி மோஷம் -அங்கும் சேஷ சேஷி பாவம் உண்டே –
மனம் ஒன்றே வேண்டும் விடுதலை அடைய –
ரஜஸ்  தமஸ் சத்வ முக்குணம் -தாண்டி -பரமாத்வா இடம் மனசை செலுத்தி –
மிருத்யுவுக்கு மிர்த்யு அவனே –
கடித்த பாம்பு கடி உண்ட பாம்பு -திரு அனந்தாழ்வான் ஐ தீகம்-
சொன்ன எனக்கும் மகிழ்வு கேட்ட உனக்கும் மகிழ்வு -சுகர் –

612

கிளி கொத்திய பழம் ஸ்ரீமத் பாகவதம் -உபதேசங்கள் 12 -5 முடிந்தது
இனி 6th அத்யாயம் –
பெருத்த உதவிக்கு நன்றி செலுத்துகிறார் பரிஷித்
பயன் நன்றாலும் -முயல்கின்றேன் உன் தன மொய் கழலுக்கு அன்பையே
நிற்க பாடி -அது போல் –
கைகளை கூப்பி தழு தழுத்த குரலில் -பரிஷித் -அவனை காட்டி கொடுத்தீர்
சங்கை போனது
அறிய பட்டது அனைத்தையும் சொல் வடிவில் காட்டி கொடுத்தீர்
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் –
சாத்விக புராணம் கேட்க்கும் பாக்கியம் பெற்றேன்
யாரை பற்றியும் கவலை இல்லை
யாரும் ஆத்மா நான் தீண்ட முடியாதே
அவன் திருவடியில் சமர்பித்த பின்பு –
இனி ஆனந்தமாக சரீரம் விடுவேன் -ஞானத்தால் -திருவடி காட்டி கொடுத்தீர்
நன்றி கூட சொல்ல முடியாமல் தழு தழுக்க-
உபதேசம் பலித்தது-இனி இங்கு வேலை இல்லை –
அடுத்த ஒருவனுக்கு உபதேசிக்க வேண்டுமே –
விவேக ஞானம் இருப்பதால் பாம்பு வந்ததா சரீரம் போகுமா
நம் சிஷ்யன் -பற்று கூடாதே
கண்ணா புரான் கதை அமுதம் கேட்டோமே –
மனசைஅடக்கி -தர்ப்பம் பரப்பி -அமர
பாம்பு வர -சாபம் படி –
விஷத்துக்கு முறிவு அறிந்தவன் வர -அவனை தஷகன் அனுப்பி -அருகில் வந்து கடிக்க –
விஷ அக்னி உடம்பை பற்ற -ஆத்மா ஜோதிஸ் புறப்பட -புஷ்ப மாரி பொழிய –
விண்ணுலாரும் சீ ரியர்
சர்ப யாகம் பண்ண -தஷகன் இத்ரான் இடம் அடைக்கலம் –
சகேந்திர -ஹோமம் பண்ண -பிள்ளைக்கு நல்லது சொல்ல ரிஷிகள் வர
மீளாத இன்பம் அடைந்து இருக்கிறார் சொல்ல –
யாகம் நிறுத்த சொல்ல -ஒத்து கொண்டான் –
கேட்ப்பதால் வேற்றுமை நீங்கி பகவத் பக்தியால் ஒன்றாக ஆவோம் –
மீண்டும் மீண்டும் நம-வேதங்களை  பிரிப்பதை இனி அருளுகிறார்

12-1/2/3/4/5/6–

12-1-

1/2–çré-çuka uväca
yo ‘ntyaù puraïjayo näma
bhaviñyo bärahadrathaù
tasyämätyas tu çunako

hatvä sväminam ätma-jam
pradyota-saàjïaà räjänaà
kartä yat-pälakaù sutaù
viçäkhayüpas tat-putro
bhavitä räjakas tataù

Çukadeva Gosvämé said: The last king mentioned in our previous
enumeration of the future rulers of the Mägadha dynasty was Puraïjaya, who
will take birth as the descendant of Båhadratha. Puraïjaya’s minister Çunaka
will assassinate the king and install his own son, Pradyota, on the throne. The
son of Pradyota will be Pälaka, his son will be Viçäkhayüpa, and his son will be
Räjaka.

14–mauryä hy ete daça nåpäù
sapta-triàçac-chatottaram
samä bhokñyanti påthivéà
kalau kuru-kulodvaha

O best of the Kurus, these ten Maurya kings will rule the earth for 137 years
of the Kali-yuga.

34–mägadhänäà tu bhavitä
viçvasphürjiù puraïjayaù
kariñyaty aparo varëän
pulinda-yadu-madrakän

There will then appear a king of the Mägadhas named Viçvasphürji, who will
be like another Puraïjaya. He will turn all the civilized classes into low-class,
uncivilized men in the same category as the Pulindas, Yadus and Madrakas

39/40–stré-bäla-go-dvija-ghnäç ca
para-dära-dhanädåtäù
uditästa-mita-präyä
alpa-sattvälpakäyuñaù
asaàskåtäù kriyä-hénä
rajasä tamasävåtäù
prajäs te bhakñayiñyanti
mlecchä räjanya-rüpiëaù

These barbarians in the guise of kings will devour the citizenry, murdering
innocent women, children, cows and brähmaëas and coveting the wives and
property of other men. They will be erratic in their moods, have little strength
of character and be very short-lived. Indeed, not purified by any Vedic rituals
and lacking in the practice of regulative principles, they will be completely
covered by the modes of passion and ignorance

41–tan-näthäs te janapadäs
tac-chéläcära-vädinaù
anyonyato räjabhiç ca
kñayaà yäsyanti péòitäù

The citizens governed by these low-class kings will imitate the character,
behavior and speech of their rulers. Harassed by their leaders and by each
other, they will all suffer ruination.

12-2-

1–çré-çuka uväca
tataç cänu-dinaà dharmaù
satyaà çaucaà kñamä dayä
kälena balinä räjan
naìkñyaty äyur balaà småtiù

Çukadeva Gosvämé said: Then, O King, religion, truthfulness, cleanliness,
tolerance, mercy, duration of life, physical strength and memory will all
diminish day by day because of the powerful influence of the age of Kali.

3–dämpatye ‘bhirucir hetur
mäyaiva vyävahärike
strétve puàstve ca hi ratir
vipratve sütram eva hi

Men and women will live together merely because of superficial attraction,
and success in business will depend on deceit. Womanliness and manliness will
be judged according to one’s expertise in sex, and a man will be known as a
brähmaëa just by his wearing a thread.

6–düre väry-ayanaà térthaà
lävaëyaà keça-dhäraëam
udaraà-bharatä svärthaù
satyatve dhärñöyam eva hi
däkñyaà kuöumba-bharaëaà
yaço ‘rthe dharma-sevanam

A sacred place will be taken to consist of no more than a reservoir of water
located at a distance, and beauty will be thought to depend on one’s hairstyle.
Filling the belly will become the goal of life, and one who is audacious will be
accepted as truthful. He who can maintain a family will be regarded as an
expert man, and the principles of religion will be observed only for the sake of
reputation.

11–triàçad viàçati varñäëi
paramäyuù kalau nåëäm

The maximum duration of life for human beings in Kali-yuga will become
fifty years

18–çambhala-gräma-mukhyasya
brähmaëasya mahätmanaù
bhavane viñëuyaçasaù
kalkiù prädurbhaviñyati

Lord Kalki will appear in the home of the most eminent brähmaëa of
Çambhala village, the great soul Viñëuyaçä.

19/20–açvam äçu-gam äruhya
devadattaà jagat-patiù
asinäsädhu-damanam
añöaiçvarya-guëänvitaù
vicarann äçunä kñauëyäà
hayenäpratima-dyutiù
nåpa-liìga-cchado dasyün
koöiço nihaniñyati

Lord Kalki, the Lord of the universe, will mount His swift horse Devadatta
and, sword in hand, travel over the earth exhibiting His eight mystic opulences
and eight special qualities of Godhead. Displaying His unequaled effulgence and
riding with great speed, He will kill by the millions those thieves who have
dared dress as kings.

23–yadävatérëo bhagavän
kalkir dharma-patir hariù
kåtaà bhaviñyati tadä
prajä-sütiç ca sättviké

When the Supreme Lord has appeared on earth as Kalki, the maintainer of
religion, Satya-yuga will begin, and human society will bring forth progeny in
the mode of goodness.

24–yadä candraç ca süryaç ca
tathä tiñya-båhaspaté
eka-räçau sameñyanti
bhaviñyati tadä kåtam

When the moon, the sun and Båhaspaté are together in the constellation
Karkaöa, and all three enter simultaneously into the lunar mansion Puñyä—at
that exact moment the age of Satya, or Kåta, will begin.

26–ärabhya bhavato janma
yävan nandäbhiñecanam
etad varña-sahasraà tu
çataà païcadaçottaram

From your birth up to the coronation of King Nanda, 1,150 years will pass.

31–yadä devarñayaù sapta
maghäsu vicaranti hi
tadä pravåttas tu kalir
dvädaçäbda-çatätmakaù

When the constellation of the seven sages is passing through the lunar
mansion Maghä, the age of Kali begins. It comprises twelve hundred years of
the demigods.

32–yadä maghäbhyo yäsyanti
pürväñäòhäà maharñayaù
tadä nandät prabhåty eña
kalir våddhià gamiñyati

When the great sages of the Saptarñi constellation pass from Maghä to
Pürväsäòhä, Kali will have his full strength, beginning from King Nanda and
his dynasty.

34–divyäbdänäà sahasränte
caturthe tu punaù kåtam
bhaviñyati tadä nèëäà
mana ätma-prakäçakam

After the one thousand celestial years of Kali-yuga, the Satya-yuga will
manifest again. At that time the minds of all men will become self-effulgent

35–ity eña mänavo vaàço
yathä saìkhyäyate bhuvi
tathä viö-çüdra-vipräëäà
täs tä jïeyä yuge yuge

Thus I have described the royal dynasty of Manu, as it is known on this
earth. One can similarly study the history of the vaiçyas, çüdras and brähmaëas
living in the various ages.

39–kåtaà tretä dväparaà ca
kaliç ceti catur-yugam
anena krama-yogena
bhuvi präëiñu vartate

The cycle of four ages—Satya, Tretä, Dväpara and Kali—continues
perpetually among living beings on this earth, repeating the same general
sequence of events.

12-3-

–samudrävaraëäà jitvä
mäà viçanty abdhim ojasä
kiyad ätma-jayasyaitan
muktir ätma-jaye phalam

“After conquering all the land on my surface, these proud kings forcibly
enter the ocean to conquer the sea itself. What is the use of their self-control,
which is aimed at political exploitation? The actual goal of self-control is
spiritual liberation.”

6–yäà visåjyaiva manavas
tat-sutäç ca kurüdvaha
gatä yathägataà yuddhe
täà mäà jeñyanty abuddhayaù

O best of the Kurus, the earth continued as follows: “Although in the past
great men and their descendants have left me, departing from this world in the
same helpless way they came into it, even today foolish men are trying to
conquer me.

15–yas tüttamaù-çloka-guëänuvädaù
saìgéyate ‘bhékñëam amaìgala-ghnaù
tam eva nityaà çåëuyäd abhékñëaà
kåñëe ‘maläà bhaktim abhépsamänaù

The person who desires pure devotional service to Lord Kåñëa should hear
the narrations of Lord Uttamaùçloka’s glorious qualities, the constant chanting
of which destroys everything inauspicious. The devotee should engage in such
listening in regular daily assemblies and should also continue his hearing
throughout the day

19–santuñöäù karuëä maiträù
çäntä däntäs titikñavaù
ätmärämäù sama-dåçaù
präyaçaù çramaëä janäù

The people of Satya-yuga are for the most part self-satisfied, merciful,
friendly to all, peaceful, sober and tolerant. They take their pleasure from
within, see all things equally and always endeavor diligently for spiritual
perfection.

21–tadä kriyä-tapo-niñöhä
näti-hiàsrä na lampaöäù
trai-vargikäs trayé-våddhä
varëä brahmottarä nåpa

In the Tretä age people are devoted to ritual performances and severe
austerities. They are not excessively violent or very lusty after sensual pleasure.
Their interest lies primarily in religiosity, economic development and regulated
sense gratification, and they achieve prosperity by following the prescriptions of
the three Vedas. Although in this age society evolves into four separate classes,
O King, most people are brähmaëas.

22–tapaù-satya-dayä-däneñv
ardhaà hrasvati dväpare
hiàsätuñöy-anåta-dveñair
dharmasyädharma-lakñaëaiù

In Dväpara-yuga the religious qualities of austerity, truth, mercy and charity
are reduced to one half by their irreligious counterparts—dissatisfaction,
untruth, violence and enmity.

24–kalau tu dharma-pädänäà
turyäàço ‘dharma-hetubhiù
edhamänaiù kñéyamäëo
hy ante so ‘pi vinaìkñyati

kalau—in the age of Kali; tu—and; dharma-pädänäm—of the legs of religion;
turya-aàçaù—one fourth; adharma—of irreligion; hetubhiù—by the principles;
edhamänaiù—which are increasing; kñéyamäëaù—decreasing; hi—indeed;
ante—in the end; saù—that one quarter; api—also; vinaìkñyati—will be
destroyed.

In the age of Kali only one fourth of the religious principles remains. That
last remnant will continuously be decreased by the ever-increasing principles of
irreligion and will finally be destroyed.

31–tasmät kñudra-dåço martyäù
kñudra-bhägyä mahäçanäù
kämino vitta-hénäç ca
svairiëyaç ca striyo ‘satéù

Because of the bad qualities of the age of Kali, human beings will become
shortsighted, unfortunate, gluttonous, lustful and poverty-stricken. The
women, becoming unchaste, will freely wander from one man to the next.

37–pitå-bhrätå-suhåj-jïätén
hitvä saurata-sauhådäù
nanändå-çyäla-saàvädä
dénäù straiëäù kalau naräù

In Kali-yuga men will be wretched and controlled by women. They will
reject their fathers, brothers, other relatives and friends and will instead
associate with the sisters and brothers of their wives. Thus their conception of
friendship will be based exclusively on sexual ties.

38–çüdräù pratigrahéñyanti
tapo-veñopajévinaù
dharmaà vakñyanty adharma-jïä
adhiruhyottamäsanam

Uncultured men will accept charity on behalf of the Lord and will earn their
livelihood by making a show of austerity and wearing a mendicant’s dress.
Those who know nothing about religion will mount a high seat and presume to
speak on religious principles.

47–yathä hemni sthito vahnir
durvarëaà hanti dhätu-jam
evam ätma-gato viñëur
yoginäm açubhäçayam

yathä—just as; hemni—in gold; sthitaù—situated; vahniù—fire;
durvarëam—the discoloration; hanti—destroys; dhätu-jam—due to the taint of
other metals; evam—in the same way; ätma-gataù—having entered the soul;
viñëuù—Lord Viñëu; yoginäm—of the yogés; açubha-äçayam—the dirty mind.

Just as fire applied to gold removes any discoloration caused by traces of
other metals, Lord Viñëu within the heart purifies the minds of the yogés.

49–tasmät sarvätmanä räjan
hådi-sthaà kuru keçavam
mriyamäëo hy avahitas
tato yäsi paräà gatim

tasmät—therefore; sarva-ätmanä—with all endeavor; räjan—O King;
hådi-stham—within your heart; kuru—make; keçavam—Lord Keçava;
mriyamäëaù—dying; hi—indeed; avahitaù—concentrated; tataù—then;
yäsi—you will go; param—to the supreme; gatim—destination.

Therefore, O King, endeavor with all your might to fix the Supreme Lord
Keçava within your heart. Maintain this concentration upon the Lord, and at
the time of death you will certainly attain the supreme destination.

50–mriyamäëair abhidhyeyo
bhagavän parameçvaraù
ätma-bhävaà nayaty aìga
sarvätmä sarva-saàçrayaù

My dear King, the Personality of Godhead is the ultimate controller. He is
the Supreme Soul and the supreme shelter of all beings. When meditated upon
by those about to die, He reveals to them their own eternal spiritual identity

12-4-

2–catur-yuga-sahasraà tu
brahmaëo dinam ucyate
sa kalpo yatra manavaç
caturdaça viçäm-pate

One thousand cycles of four ages constitute a single day of Brahmä, known
as a kalpa. In that period, O King, fourteen Manus come and go.

3–tad-ante pralayas tävän
brähmé rätrir udähåtä
trayo lokä ime tatra
kalpante pralayäya hi

After one day of Brahmä, annihilation occurs during his night, which is of
the same duration. At that time all the three planetary systems are subject to
destruction.

4–eña naimittikaù proktaù
pralayo yatra viçva-såk
çete ‘nantäsano viçvam
ätmasät-kåtya cätma-bhüù

This is called the naimittika, or occasional, annihilation, during which the
original creator, Lord Näräyaëa, lies down upon the bed of Ananta Çeña and
absorbs the entire universe within Himself while Lord Brahmä sleeps.

8–sämudraà daihikaà bhaumaà
rasaà säàvartako raviù
raçmibhiù pibate ghoraiù
sarvaà naiva vimuïcati

The sun in its annihilating form will drink up with its terrible rays all the
water of the ocean, of living bodies and of the earth itself. But the devastating
sun will not give any rain in return.

13–tata ekodakaà viçvaà
brahmäëòa-vivaräntaram

At that time, the shell of the universe will fill up with water, forming a
single cosmic ocean.

14–tadä bhümer gandha-guëaà
grasanty äpa uda-plave
grasta-gandhä tu påthivé
pralayatväya kalpate

As the entire universe is flooded, the water will rob the earth of its unique
quality of fragrance, and the element earth, deprived of its distinguishing
quality, will be dissolved.

31–yathä hiraëyaà bahudhä saméyate
nåbhiù kriyäbhir vyavahära-vartmasu
evaà vacobhir bhagavän adhokñajo
vyäkhyäyate laukika-vaidikair janaiù

According to their different purposes, men utilize gold in various ways, and
gold is therefore perceived in various forms. In the same way, the Supreme
Personality of Godhead, who is inaccessible to material senses, is described in
various terms, both ordinary and Vedic, by different types of men.

32–yathä ghano ‘rka-prabhavo ‘rka-darçito
hy arkäàça-bhütasya ca cakñuñas tamaù
evaà tv ahaà brahma-guëas tad-ékñito
brahmäàçakasyätmana ätma-bandhanaù

Although a cloud is a product of the sun and is also made visible by the sun,
it nevertheless creates darkness for the viewing eye, which is another partial
expansion of the sun. Similarly, material false ego, a particular product of the
Absolute Truth made visible by the Absolute Truth, obstructs the individual
soul, another partial expansion of the Absolute Truth, from realizing the
Absolute Truth.0–saàsära-sindhum ati-dustaram uttitérñor
nänyaù plavo bhagavataù puruñottamasya
lélä-kathä-rasa-niñevaëam antareëa
puàso bhaved vividha-duùkha-davärditasya

For a person who is suffering in the fire of countless miseries and who
desires to cross the insurmountable ocean of material existence, there is no
suitable boat except that of cultivating devotion to the transcendental taste for
the narrations of the Supreme Personality of Godhead’s pastimes.

41–puräëa-saàhitäm etäm
åñir näräyaëo ‘vyayaù
näradäya purä präha
kåñëa-dvaipäyanäya saù

Long ago this essential anthology of all the Puräëas was spoken by the
infallible Lord Nara-Näräyaëa Åñi to Närada, who then repeated it to Kåñëa
Dvaipäyana Vedavyäsa.

12-5-

–na bhaviñyasi bhütvä tvaà
putra-pauträdi-rüpavän
béjäìkura-vad dehäder
vyatirikto yathänalaù

You will not take birth again in the form of your sons and grandsons, like a
sprout taking birth from a seed and then generating a new seed. Rather, you are
entirely distinct from the material body and its paraphernalia, in the same way
that fire is distinct from its fuel.

4–svapne yathä çiraç-chedaà
païcatvädy ätmanaù svayam
yasmät paçyati dehasya
tata ätmä hy ajo ‘maraù

In a dream one can see his own head being cut off and thus understand that
his actual self is standing apart from the dream experience. Similarly, while
awake one can see that his body is a product of the five material elements.
Therefore it is to be understood that the actual self, the soul, is distinct from
the body it observes and is unborn and immortal.

7–snehädhiñöhäna-varty-agnisaàyogo
yävad éyate
tävad dépasya dépatvam
evaà deha-kåto bhavaù
rajaù-sattva-tamo-våttyä
jäyate ‘tha vinaçyati

A lamp functions as such only by the combination of its fuel, vessel, wick
and fire. Similarly, material life, based on the soul’s identification with the
body, is developed and destroyed by the workings of material goodness, passion
and ignorance, which are the constituent elements of the body.

8–na taträtmä svayaà-jyotir
yo vyaktävyaktayoù paraù
äkäça iva cädhäro
dhruvo ‘nantopamas tataù

The soul within the body is self-luminous and is separate from the visible
gross body and invisible subtle body. It remains as the fixed basis of changing
bodily existence, just as the ethereal sky is the unchanging background of
material transformation. Therefore the soul is endless and without material
comparison.

11/12–ahaà brahma paraà dhäma
brahmähaà paramaà padam
evaà samékñya cätmänam
ätmany ädhäya niñkale
daçantaà takñakaà päde
lelihänaà viñänanaiù
na drakñyasi çaréraà ca
199
viçvaà ca påthag ätmanaù

You should consider, “I am nondifferent from the Absolute Truth, the
supreme abode, and that Absolute Truth, the supreme destination, is
nondifferent from me.” Thus resigning yourself to the Supreme Soul, who is
free from all material misidentifications, you will not even notice the snake-bird
Takñaka when he approaches with his poison-filled fangs and bites your foot.
Nor will you see your dying body or the material world around you, because
you will have realized yourself to be separate from them.

13–etat te kathitaà täta
yad ätmä påñöavän nåpa
harer viçvätmanaç ceñöäà
kià bhüyaù çrotum icchasi

Beloved King Parékñit, I have narrated to you the topics you originally
inquired about—the pastimes of Lord Hari, the Supreme Soul of the universe.
Now, what more do you wish to hear?

12-6-

2–räjoväca
siddho ‘smy anugåhéto ‘smi
bhavatä karuëätmanä
çrävito yac ca me säkñäd
anädi-nidhano hariù

Mahäräja Parékñit said: I have now achieved the purpose of my life, because
a great and merciful soul like you has shown such kindness to me. You have
personally spoken to me this narration of the Supreme Personality of Godhead,
Hari, who is without beginning or end.

3–näty-adbhutam ahaà manye
mahatäm acyutätmanäm
ajïeñu täpa-tapteñu
bhüteñu yad anugrahaù

I do not consider it at all amazing that great souls such as yourself, whose
minds are always absorbed in the infallible Personality of Godhead, show mercy
to the foolish conditioned souls, tormented as we are by the problems of
material life.

4–puräëa-saàhitäm etäm
açrauñma bhavato vayam
yasyäà khalüttamaù-çloko
bhagavän anavarëyate

I have heard from you this Çrémad-Bhägavatam, which is the perfect
summary of all the Puräëas and which perfectly describes the Supreme Lord,
Uttamaùçloka.

5–bhagavaàs takñakädibhyo
måtyubhyo na bibhemy aham
praviñöo brahma nirväëam
abhayaà darçitaà tvayä

My lord, I now have no fear of Takñaka or any other living being, or even of
repeated deaths, because I have absorbed myself in that purely spiritual
Absolute Truth, which you have revealed and which destroys all fear.

9/10–parékñid api räjarñir
ätmany ätmänam ätmanä
samädhäya paraà dadhyäv
aspandäsur yathä taruù

präk-küle barhiñy äséno
gaìgä-küla udaì-mukhaù
brahma-bhüto mahä-yogé
niùsaìgaç chinna-saàçayaù

Mahäräja Parékñit then sat down on the bank of the Ganges, upon a seat
made of darbha grass with the tips of its stalks facing east, and turned himself
toward the north. Having attained the perfection of yoga, he experienced full
self-realization and was free of material attachment and doubt. The saintly King
settled his mind within his spiritual self by pure intelligence and proceeded to
meditate upon the Supreme Absolute Truth. His life air ceased to move, and he
became as stationary as a tree.

16–janmejayaù sva-pitaraà
çrutvä takñaka-bhakñitam
yathäjuhäva sankruddho
nägän satre saha dvijaiù

Hearing that his father had been fatally bitten by the snakebird, Mahäräja
Janamejaya became extremely angry and had brähmaëas perform a mighty
sacrifice in which he offered all the snakes in the world into the sacrificial fire

19–taà gopäyati räjendra
çakraù çaraëam ägatam
tena saàstambhitaù sarpas
tasmän nägnau pataty asau

The brähmaëas replied: O best of kings, the snake Takñaka has not fallen
into the fire because he is being protected by Indra, whom he has approached
for shelter. Indra is holding him back from the fire.

22–iti brahmoditäkñepaiù
sthänäd indraù pracälitaù
babhüva sambhränta-matiù
sa-vimänaù sa-takñakaù

When Lord Indra, along with his airplane and Takñaka, was suddenly
thrown from his position by these insulting words of the brähmaëas, he became
very disturbed.

23–taà patantaà vimänena
saha-takñakam ambarät
vilokyäìgirasaù präha
räjänaà taà båhaspatiù

Båhaspati, the son of Aìgirä Muni, seeing Indra falling from the sky in his
airplane along with Takñaka, approached King Janamejaya and spoke to him as
follows.

24–naiña tvayä manuñyendra
vadham arhati sarpa-räö
anena pétam amåtam
atha vä ajarämaraù

O King among men, it is not fitting that this king of snakes meet death at
your hands, for he has drunk the nectar of the immortal demigods.
Consequently he is not subject to the ordinary symptoms of old age and death.

32–paraà padaà vaiñëavam ämananti tad
yan neti netéty atad-utsisåkñavaù
visåjya daurätmyam ananya-sauhådä
hådopaguhyävasitaà samähitaiù

Those who desire to give up all that is not essentially real move
systematically, by negative discrimination of the extraneous, to the supreme
position of Lord Viñëu. Giving up petty materialism, they offer their love
exclusively to the Absolute Truth within their hearts and embrace that highest truth in fixed meditation.

33–ta etad adhigacchanti
viñëor yat paramaà padam
ahaà mameti daurjanyaà
na yeñäà deha-geha-jam

Such devotees come to understand the supreme transcendental situation of
the Personality of Godhead, Lord Viñëu, because they are no longer polluted by
the concepts of “I” and “my,” which are based on body and home.

40/41–çåëoti ya imaà sphoöaà
supta-çrotre ca çünya-dåk
yena väg vyajyate yasya
vyaktir äkäça ätmanaù
sva-dhämno brähmaëaù säkñäd
väcakaù paramätmanaù
sa sarva-mantropaniñad
veda-béjaà sanätanam

This oàkära, ultimately nonmaterial and imperceptible, is heard by the
Supersoul without His possessing material ears or any other material senses.
The entire expanse of Vedic sound is elaborated from oàkära, which appears
from the soul, within the sky of the heart. It is the direct designation of the
self-originating Absolute Truth, the Supersoul, and is the secret essence and
eternal seed of all Vedic hymns.

42–tasya hy äsaàs trayo varëä
a-kärädyä bhågüdvaha
dhäryante yais trayo bhävä
guëa-nämärtha-våttayaù

Oàkära exhibited the three original sounds of the alphabet—A, U and M.
These three, O most eminent descendant of Bhågu, sustain all the different
threefold aspects of material existence, including the three modes of nature, the
names of the Åg, Yajur and Säma Vedas, the goals known as the Bhür, Bhuvar
and Svar planetary systems, and the three functional platforms called waking
consciousness, sleep and deep sleep.

43–tato ‘kñara-samämnäyam
asåjad bhagavän ajaù
antasthoñma-svara-sparçahrasva-
dérghädi-lakñaëam

From that oàkära Lord Brahmä created all the sounds of the alphabet—the
vowels, consonants, semivowels, sibilants and others—distinguished by such
features as long and short measure.

47–kñéëäyuñaù kñéëa-sattvän
durmedhän vékñya kälataù
vedän brahmarñayo vyasyan
hådi-sthäcyuta-coditäù

Observing that people in general were diminished in their life span, strength
and intelligence by the influence of time, great sages took inspiration from the
Personality of Godhead sitting within their hearts and systematically divided
the Vedas.

50–åg-atharva-yajuù-sämnäà
räçér uddhåtya vargaçaù
catasraù saàhitäç cakre
mantrair maëi-gaëä iva

Çréla Vyäsadeva separated the mantras of the Åg, Atharva, Yajur and Säma
Vedas into four divisions, just as one sorts out a mixed collection of jewels into
piles. Thus he composed four distinct Vedic literatures.

52/53–pailäya saàhitäm ädyäà
bahvåcäkhyäà uväca ha
vaiçampäyana-saàjïäya
nigadäkhyaà yajur-gaëam
sämnäà jaiminaye präha
tathä chandoga-saàhitäm
atharväìgiraséà näma
sva-çiñyäya sumantave

Çréla Vyäsadeva taught the first saàhitä, the Åg Veda, to Paila and gave this
collection the name Bahvåca. To the sage Vaiçampäyana he spoke the collection
of Yajur mantras named Nigada. He taught the Säma Veda mantras, designated
as the Chandoga-saàhitä, to Jaimini, and he spoke the Atharva Veda to his dear
disciple Sumantu.

64/65–devaräta-sutaù so ‘pi
charditvä yajuñäà gaëam
tato gato ‘tha munayo
dadåçus tän yajur-gaëän
yajüàñi tittirä bhütvä
tal-lolupatayädaduù
taittiréyä iti yajuùçäkhä
äsan su-peçaläù

Yäjïavalkya, the son of Devaräta, then vomited the mantras of the Yajur
Veda and went away from there. The assembled disciples, looking greedily upon
these yajur hymns, assumed the form of partridges and picked them all up.
These divisions of the Yajur Veda therefore became known as the most
beautiful Taittiréya-saàhitä, the hymns collected by partridges [tittiräù].

72–atha ha bhagavaàs tava caraëa-nalina-yugalaà tri-bhuvana-gurubhir
abhivanditam aham ayäta-yäma-yajuñ-käma upasaräméti.

Therefore, my lord, I am prayerfully approaching your lotus feet, which are
honored by the spiritual masters of the three worlds, because I hope to receive
from you mantras of the Yajur Veda unknown to anyone else.

74–yajurbhir akaroc chäkhä
daça païca çatair vibhuù
jagåhur väjasanyas täù
käëva-mädhyandinädayaù

From these countless hundreds of mantras of the Yajur Veda, the powerful
sage compiled fifteen new branches of Vedic literature. These became known as
the Väjasaneyi-saàhitä because they were produced from the hairs of the
horse’s mane, and they were accepted in disciplic succession by the followers of
Käëva, Mädhyandina and other åñis.

 

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -597-603..

May 5, 2012

597

சேஷன் — -சேஷத்வம் உள்ளவன் -அடியவர் இறைவனுக்கு பெருமை சேர்க்க தான் –
சேஷத்வம் சித்தி பயன்-தொண்டு புரிந்தால் தான் -உடலால் கைகளால் வாயால் -எப்படியாவது தொண்டு
மதிள் கட்டி பாசுரங்கள் அருளி திருமங்கை ஆழ்வார் –
இறை உள்ளில் ஒடுங்கே -உள்ளம் கொண்டு –
விக்ரகம் பிரதிஷ்டை செய்து அரசன்-
மூ உலகும் ஆளுவான் -கோவில் கட்டுபவன்
நன்கு நித்ய பூஜை ஏற்பாடு செய்பவன் சத்யா
மூன்றையும் செய்பவன் அவனை அடைகிறான்
-பக்தி இருப்பவன் பூஜிக்கிறான் -அது பக்தி  மேலும் வளர செய்யும் –
பூஜை செய்பவன் பூஜை செய்ய தூண்டுபவன் எனக்கு பிரியம்
28 அத்யாயம் -பரத்வம் -விளக்குகிறான் –
பற்றுதல் இன்றி -இறை அன்பர் சிறந்த பண்பை மட்டுமே பேச வேண்டும் –
கண்கள் அவன் பக்கம் தான் வைக்க வேண்டும் -மாயை உலகம் பிரகிருதி -மறைக்கும் நம் புத்தியை –
மனம் புத்தி விலக காரணம் பிரகிருதி -சூர்யனை மறைக்கும் மேகம் போல் –
கயிறு -பாம்பு பிரமிக்கிறோம் -இரண்டும் உண்மை -மருண்டு சொல்வது
தெளிவு இன்மை -உலகம் குற்றம் சொல்லாதே உன் பார்வையில் தான் -உத்தவருக்கு உபதேசிக்கிறார் கண்ணன் –
உலகம் படைத்தவன் அவன்-அவனில் வேறுபட்டது இல்லை -அனைத்திலும் வியாபித்து இருக்கிறான்
சர்வம் கல்மிதம் பிரம -அனைத்தையும் பார்த்து அவனை பார்க்க அறிந்து கொள் தத்வம் அஸி -ஸ்வேதகேது-
புகழ்வு இகழ்வு கவலை விட்டு அவன் ஒருவனே இலக்கு –
அனைத்தும் அறிவுடன் கூடியது அறிந்து கொள் –
அனுமானம் -குடம் அழிவது கொண்டு அனைத்தும்
ஆத்மா -உள்ளது சாஸ்திரம் கொண்டே
இறைவனை -ஆத்மா அனுபவம் ஒன்றால்-சாஸ்திரம் ஒன்றே பிரமாணம் –
சம்சாரம் பெரும் கடல் உண்மையாக என்னது -கேட்கிறார் உத்தவர் –
ஆத்மா நிர் குணம்-மறைக்கபடாதவர்
விறகில் நெருப்பு போல் –
ஆத்மா சம்சாரத்தில் -உடல் உடன் தொடர்பால் –
பவ சாகரம்-தேகதோடதா ஆத்மா உடையதா-எப்படி போக்குவது
கண்ணன் எளிய பதில் சொல்கிறார் –

598

வேதாந்த சாரம் பாகவதம்-பழ ரசம் போல் இன்பம் படலாம்
கிளி கொத்திய பழம்-11 -28   அத்யாயம் –
கர்மம் அடியாக பிறவி-இழந்து இழந்தோம் என்றைளவும் இன்றிகே –
சிறை பட்டு உடலே தான் என்ற பிரேமை –
தூக்கம் சோர்வு அனைத்தும் உடலுக்கு -ஆத்மாவையும் பாதிக்கும்
இது நாம் இல்லை என்ற எண்ணம்  வலுக்க –
பாபங்கள் போககர்மா செய்ய வேண்டும் -விவேக ஞானம் வளர்க்க வேண்டும் –
சம்சாரம் நம்மை சுத்தி தான் உள்ளது –
அவனுக்கு தொண்டன் ஞானமே ஆனந்தமே உருவானவன்
நினைக்க நினைக்க தான் கவலை பயம் சோகம் விலகும்
அவன் ரஷகன் உறுதி வர வேண்டும்
கர்மம் தொலைந்து பிறவி நீத்து –
கர்மம் தொலைக்க நித்ய வர்ண ஆஸ்ரம கர்மா செய்ய வேண்டும் –
நானே உடல் பிராணன் மனம் புலன்கள் -தெருள் இன்றி மருள் கொண்டு –
சொப்பனம் கண்டு பயந்து எழுந்து பயம் துக்கம் போனது போல் -நிம்மதி
உடலே ஆத்மா -நினைவு கனவு போல் -இறைவன் தொண்டன்நிஜ நினைவுக்கு வர வேண்டும் –
கனவில் ஆனந்தம் பட்டாலும் -பிரேமை தானே –
யதார்த்தம் உண்மை நிலைக்கு வர வேண்டும் –
சோகம் -ஹர்ஷம்-லோபம் உடலுடன் சம்பந்தம் என்று உணர வேண்டும் –
அறிவு சுடர் -கத்தி கோடரி கொண்டு -தீய செடி வெட்டி தள்ள வேண்டும்
ஞானம் நெருப்பால் போக்கி –
ஞானம் ஆச்சார்யா உபதேசத்தால் பெறுவோம் –
பொன்னால் சங்கிலி மோதிரம்-
மண்ணால் குடம் பொம்மை
அவனே உலகம் முழுவதும் -அனைத்தும் பிரமம் தானே
எதை பார்த்தாலும் அவனை பார்க்க வேண்டும் –
தோற்றும்-நம்பாதே-
ஆகாசம் -காற்று மேகம் -விமானம் -சம்பந்தம் இல்லையே
அது போல் பற்று இன்றி இருக்க வேண்டும்
பக்தன் இதை புரிந்து கொண்டு எதிலும் ஒட்டாமல் இருக்கிறான்
மனசில் அழுக்கு இன்றி -பக்தி தான் இதை செய்யும் –
பக்தன் சம்சாரத்தில் பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருந்தாலும்
சூர்யன் உதித்து இருள் பனி போகும் போல்
முதலிலே இருந்தது சூர்யன் வந்ததும் அறிகிறோம்
ஆத்மா -பாபம் மேக மூட்டம் -குழப்பம் -நீங்கும் பக்தி ஒன்றாலே
யோகம் ஆசனம் பிராணாயாமம் செய்து என்னை அடைகிறார்கள்
பற்று அனைத்திலும் விட்டு அவன் மேல் பற்று வைத்து சம்சாரம் நீக்குகிறான்

599

கலி யுகத்தில் பாகவத புராணத்திலே கண்ணன் வசிக்கிறான்
11 -29 அத்யாயம் பார்க்கிறோம்
உபதேசம் இத்துடன் முடிகிறது
பத்ரி சென்று அழகனந்தா நீராடி முக்தி பெற சொல்கிறான் கண்ணன்
அடுத்து கண்ணன் தன்னுடை  ஜோதி செல்வது –
கண்ணில் மை தீட்டுவது போல்-கிணற்று தண்ணீர் தேத்தாம் கோட்டை போல்
மனசை -கலக்கம் தீர்க்க என்ன செய்ய வேண்டும் -சாரமான உபதேசம் –
கண்ணா உன்னை பார்க்க பார்க்க -தேவர்கள்-அவர்கள் கிரீடம் மணி ரத்னம் உன் ஸ்ரீ பாதத்தில் –
திருவடி சிகப்பு -என்ன காரணம்-ஸ்ரீ பாதம் சேவை நிறைய இடங்களில்
பாதுகா சகஸ்ரம்-மகாத்மயம் சொல்லும் –
இதில் காதல் வந்தவன் வேறு ஒன்றை நினைக்க மாட்டான் –
ஆறு எனக்கு நின் பதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய்
என்குற்றேனும் அல்லேன்
உலகம் அளந்த பொண்ணாடி
செற்றாமரை அடி -பொற்றாமரை அடி
லோக விக்ராந்த சரணவ் –
கெட்டியாக பிடிக்கும் பாக்கியம் கிட்ட வேண்டும் –
குரங்குகள் அணில்கள் பெற்றனவே –
உன் மதம் எது -சொல்லி விட்டு போ –
ஸ்ரத்தையால் -கடைபிடித்தால் வெல்லலாம் –
ஹந்த -கந்த -ரிஷிகள் மூலம் சொன்னாலும் மயக்கம் போகவில்லையே
கயிறு போட்டு தூகுகிறான்
இரண்டு கருத்து தான்
செயலை அவன் இடம் சமர்பித்து செய் –
அவனே செலுத்துகிறான்
காயேன் வாச-சகலம் நாராயணா  யேது சமர்ப்பயாமி
ஆட்டுவிக்கிறான்
நாம் கருவி
புண்ய தேசம் யாத்ரை -கண்ணன்  கதை கேட்டு
உத்சவம் செய்து -இறை அன்பர் சேர்க்கை –
இதி சர்வாணி பூதானி-எல்லா வற்றிலும் என்னை பார் அனைத்திலும் என்னை பார்
யோமாம் பச்யதி -என்னை எல்லா வற்றிலும் -எல்லாமும் நானே சம தாசன்
கர்மம் விடாமல் செய்து இந்த பலன் கிட்டும் –
இரண்டே கருத்து தான் உஜ்ஜீவிக்க வழி
இதை உபதேசிப்பவன் அனுஷ்டிப்பவன் எனக்கு பிரியமானவன் –
ரகஸ்யமான கருத்து -நாஸ்திகன் நேர்மை இல்லாதவன் பக்தி பணிவு இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே –
பக்தாஞ்சலி உத்தவர் -பேசுகிறார்
திருவடிகளை தலை கொண்டு தீண்டி
மோகம் போனது -சூர்யன் இருட்டை போக்குவது போல்
அச்சுத பானு -தெளிவு அடைந்தேன் –
பத்ரிகாச்ரமம் சென்று உன்னை த்யாநிப்பேன் என்கிறார் –
600

கீதை -பக்தனுக்கு சொல்பவன் என்னையே அடைகிறான் –
சரம ஸ்லோகம் -அனைத்தும் விட்டு என்னையே அணைத்து தர்மமாக பற்று –
சோகம் போக்குகிறான்-பாபம் நீக்கி -வெளியேற வழி கூறுகிறான்
கண்ணன் உபதேசம் கீதையில்
பாகவதம் அவன் செஷ்டிதம் சொல்லும்
உத்தவர் உபதேசம் பார்த்தோம் -பக்தி சாஸ்திரம் –
சாரம்-எல்லார் இடத்திலும் என்னை பார்க்க கற்றுக் கொள் யோகி
அனைத்துக்கும் உள் நான் ஆட்டுவிப்பவன் நான் –
அனைத்தும் அவன் இடம்சமர்ப்பித்து உஜ்ஜீவிகலாம் –
மூன்று வித த்யாகம்-
உத்தவர் தெளிந்தார் -நமோஸ்துதே -சரணாம் போஜே –
ஆசை விட்டு -நீ சொன்ன இடத்துக்கு சென்று
சுவாமி உடையவர் -கேள்வி கேட்காமல் நீங்காத பக்தி மட்டும் அருள்
எங்கு இருந்தாலும் -உள்ளதோடு நீ இருக்க வேண்டும்
அருள் பக்தனுக்கு உண்டு
பக்தனுக்குள் இருக்க ஆசை -தவிப்பு அவனுக்கு
நீண்ட உபதேசம் முடித்து
பத்ரிகாச்ரமம் சென்று -அங்கேயே நித்யம் வாசம் செய்கிறான் கண்ணன் –
ஆசை நீக்கி -கங்கை அலகனந்தா-ரம்மியகாட்சி –
தவ திருகோலம்-
அங்கு சென்று த்யானிக்க அருளுகிறான் –
தழுதழுத குரலுடன்வலம் வந்து திருவடியில் சிரம் வைத்து –
கொக்குவாயும் படு கண்ணியம் போல் -பரதன்-சித்ரா கூடம்
விபீஷணன் கடல் கரையில் போல் -இது தான் பேர் இன்பம்
நின் செம் பா பாத பறபு  என் தலை மேல் ஓலை -ஆழ்வார் போல் –
அறிவாகிய அமுதம் கேட்டோம் -ஞான அமிர்தம் -பக்தி பாற் கடலை கடைந்து –
ஆழ்ந்த பக்தி காதல் பண்ணி பண்ணி கேட்டோம் –
பரிஷித் ஆவல் இன்னம்-30 அத்யாயம் -மேல்கொண்டு த்வாரகை என்ன ஆனது
கண்ணன் திருமேனி என்ன செய்தான் –
யது குலம் விச்வமித்ரர் சாபம் உலக்கை
கோரை புல்
இரும்பு வேடன் கதை பார்த்தோம் –
இறுதி பகுதி கேட்க ஆசை -சுதர்ம ராஜ சபை கண்ணன் இருக்க
துர் நிமித்தம் -யாதவர்கள் புறப்பட்டு -சரஸ்வதி நதி ஓடும் பிரவாஸ ஷேத்ரம் போவோம் –
ஆணை இட்டான் -அனைவரும் பிரவாஸ ஷேத்ரம் போக -மேலே பார்ப்போம் –
6o1

602

சூட்டு நன் மாலைகள் -திரு விருத்தம் -ஆராதனம் செய்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது தூபம் –
புகை மண்டலம்-கண்ணன் திரு அவதாரம் செஷ்டிதம் எல்லாம் -முடித்து திரும்பினான் –
தூபம் அப்பொழுதும் காட்டி கொண்டு இருக்க -காலம் தத்வம் அங்கு இல்லையே -கொலோசாச்சாதே அங்கு –
அன்புடன் பூஜை -திரு உள்ளத்தில் சங்கல்பித்து கொண்டு –
பிரவாஸ தீர்த்தம் -திரு குளம் -பாதி சயன நிலை -ஸ்ரீ வத்சம் திரு மருவுடன் –
பொன் சரிகை மேய்ந்த பட்டாடை தரித்து -மந்தகாச திரு அதரம் -திரு குழல்-கருத்த –
புண்டரீக தாமரை கண்கள்/மகர குண்டலங்கள் -இருபால் ஆட -இருவராய் வந்தார் –
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம் -கண்டவாற்றால் தேவதேவன் –
தன்னுடை சோதிக்கு எழுந்து அருளும் பொழுது யாரும் கூட இல்லையே
சராசரங்கள் அனைத்தையும் நல பாலுக்கு உய்த்தனன் ஸ்ரீ ராம பிரான் –
வலது திருவடி மடித்து -இரண்டு திருவடி -மேல் போட்டு கொண்டு –
ரிஷிகள் சாபம் -மரம் பின் இருந்து பார்த்து -பாதம் பார்த்து மான் முகம் போல் கண்ணில் பட –
ஜரன் வேடன்-அம்பின் நுனியில் இரும்பு துண்டு -மீன்-செம்படவன்-வேடன் -மூலம் வந்தது –
இடது திருபாதம் கட்டை விரலில் பட -புருஷோத்தமன்-பயந்து ஓடி வர
மன்னிப்பு கேட்கிறான் -அஞ்ஞானம் இருள் விலகும் யாதவ அச்சுத பானு -அஸ்தமிக்க செய்தேனே -என்ன பாப செயல் –
சிஷி தண்டனை கொடு -சிஷ்யனாக ஏற்று கொள் –
கணன் பேச -கவலை படாதே -என் விருப்பம் படி நடந்தாய் சொர்க்கம் கிட்டும் –
இச்சை படி சரீரம் எடுத்து கொள்ளும் கண்ணன் -பிரதட்ஷினம் செய்து பொன் மாயா விமானம் ஏறி
சொர்க்கம் சென்றான்
தாருகன் -தேரோட்டி -வர -துளசி வாசனை -கண்டு –
பரிஷித் -இடம் -த்வாரகையில் யாரும் இருக்க வேண்டாம் –
பொன்மயமான திரு தேர் கருட கோடி உடன்
ஆழி எழ -ஜய ஜெய சங்கம் நாதத்துடன் –
தாரகன் இடம் உபதேசிக்கிறான் கண்ணன் –
பந்துகள் அனைவரும் த்வாரகை இருக்க வேண்டாம் சமுத்ரம் விழுங்கும்
இந்திர பிரஸ்தம் போகட்டும் -அர்ஜுனன் காப்பான் என்றான் –
தாருகன் விடை பெற்று போக -ஏகாந்தமாக -தன்னுடைஜோதிக்கு எழுந்து அருள –

603-

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -பகலோலக்கம் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -எண்ணிறைந்த நித்யர் முக்தர் சூழ்ந்து இருக்க
ஸ்ரீ தேவிமாருடன் -அவனே ஸ்ரீ யபதி -நம் போன்றவர் உஜ்ஜீவிக்க பக்தி உபதேசிக்க -இங்கு வந்து
திருப்பாற்கடல் சயனம் -மதுரையில் அவதரித்து
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் -உபதேசித்தும் –
11 -31 அத்யாயம் உள்ளோம் –
பிரமன்  சரஸ்வதி ருத்ரன் பார்வதி இந்த்ரன் ரதி தேவி கூட -தேர்கள் கூட்டம் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் திரும்புவதை பார்க்க -வாய் விட்டு பாடி ஆட –
சொலி பாடி -அரங்கன் முடியம் சேறு சென்னிக்கு அணிவனே
பூ மாரி பொழிய –
தன்னுடைய பெருமையே நினைத்து பார்க்கிறான் கண்ணன் –
ஸ்வ செஷிடிதம் -மே திவ்யம் –
முனியே நான்முகனே முக்கண் அப்பா-இனி உன்னை போகல ஒட்டேன் -ஆழ்வார்
பொல்லா கனி வாய் தாமரை கண்ணன் –
திருமேனி -ஸ்ரீ ராமன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -உடனே திரும்ப -அப்ராக்ருத திரு மேனி –
பூத உடல் இல்லை திவ்ய மங்கள பஞ்ச சக்தியால் ஆன திரு மேனி –
பூமியில் இருப்போர் வருந்த ஆகாசத்தில் இருப்போர் மகிழ
கீதை பாகவதம் என்றுமே உண்டே
துந்துபி முழங்க -ஸ்ரீ தபஸ் அனைத்தும் பின்னே போக –
கலி பிறந்ததால் –
மின்னல் வெட்டினது போல் திரும்பி போக –
கை தேர்ந்த நாட்டிய நடிகன் போல் திரும்ப –
பரிஷித் உனக்கு உயிர்/வைதிகன் பிள்ளைகள்/ஆச்சார்யர் சாந்தீபன் பிள்ளை
திரு மேனி வைக்காமல் போக -சரீரம் அஸ்தரம் உணர்த்த
சரித்ரம் நினைப்பவர் படிக்கிறவர் -பலன் சொல்கிறார்
சாதி கிட்டும் -பின்பு அவன் திருவடி கிட்டும் –
தாருகன் திரும்பி சொல்ல -துவாரைகையே சோகம்
தேவகி ரோகினி அனைவரும் -அர்ஜுனன் மிகுந்த சோகம்
வஜ்ரன் -இந்திர ப்ரச்னத்தில் பட்டம் கட்டி வைத்தான் –
கண்ணன் இல்லாத உலகம் வேண்டாம் -தருமனும் அர்ஜுனனும் பரிஷித் பட்டம் கட்டி போக
சரித்ரம் கேட்பவன் பரம பக்தன் ஆவான் –

11/28/29/30/31

28–

14–yathä hy apratibuddhasya
prasväpo bahv-anartha-bhåt
sa eva pratibuddhasya
na vai mohäya kalpate

Although while dreaming a person experiences many undesirable things,
upon awakening he is no longer confused by the dream experiences

18–jïänaà viveko nigamas tapaç ca
pratyakñam aitihyam athänumänam
ädy-antayor asya yad eva kevalaà
kälaç ca hetuç ca tad eva madhye

Real spiritual knowledge is based on the discrimination of spirit from matter,
and it is cultivated by scriptural evidence, austerity, direct perception, reception
of the Puräëas’ historical narrations, and logical inference. The Absolute
Truth, which alone was present before the creation of the universe and which
alone will remain after its destruction, is also the time factor and the ultimate
cause. Even in the middle stage of this creation’s existence, the Absolute Truth
alone is the actual reality.

25–samähitaiù kaù karaëair guëätmabhir
guëo bhaven mat-suvivikta-dhämnaù
vikñipyamäëair uta kià nu düñaëaà
ghanair upetair vigatai raveù kim

For one who has properly realized My personal identity as the Supreme
Godhead, what credit is there if his senses—mere products of the material
modes—are perfectly concentrated in meditation? And on the other hand, what
blame is incurred if his senses happen to become agitated? Indeed, what does it
mean to the sun if the clouds come and go?4–yathä hi bhänor udayo nå-cakñuñäà
tamo nihanyän na tu sad vidhatte
evaà samékñä nipuëä saté me
hanyät tamisraà puruñasya buddheù

When the sun rises it destroys the darkness covering men’s eyes, but it does
not create the objects they then see before them, which in fact were existing all
along. Similarly, potent and factual realization of Me will destroy the darkness
covering a person’s true consciousness.

35–eña svayaà-jyotir ajo ‘prameyo
mahänubhütiù sakalänubhütiù
eko ‘dvitéyo vacasäà viräme
yeneñitä väg-asavaç caranti

The Supreme Lord is self-luminous, unborn and immeasurable. He is pure
transcendental consciousness and perceives everything. One without a second,
He is realized only after ordinary words cease. By Him the power of speech and
the life airs are set into motion.

29

12–mäm eva sarva-bhüteñu
bahir antar apävåtam
ékñetätmani cätmänaà
yathä kham amaläçayaù

With a pure heart one should see Me, the Supreme Soul within all beings
and also within oneself, to be both unblemished by anything material and also
present everywhere, both externally and internally, just like the omnipresent

17–yävat sarveñu bhüteñu
mad-bhävo nopajäyate
tävad evam upäséta
väì-manaù-käya-våttibhiù

Until one has fully developed the ability to see Me within all living beings,
one must continue to worship Me by this process with the activities of his
speech, mind and body.

18–sarvaà brahmätmakaà tasya
vidyayätma-manéñayä
paripaçyann uparamet
sarvato muita-saàçayaù

By such transcendental knowledge of the all-pervading Personality of
Godhead, one is able to see the Absolute Truth everywhere. Freed thus from all
doubts, one gives up fruitive activities.

34–martyo yadä tyakta-samasta-karmä
niveditätmä vicikérñito me
tadämåtatvaà pratipadyamäno
mayätma-bhüyäya ca kalpate vai

martyaù—a mortal; yadä—when; tyakta—having given up; samasta—all;
karmä—his fruitive activities; nivedita-ätmä—having offered his very self;
vicikérñitaù—desirous of doing something special; me—for Me; tadä—at that
time; amåtatvam—immortality; pratipadyamänaù—in the process of attaining;
mayä—with Me; ätma-bhüyäya—for equal opulence; ca—also; kalpate—he
becomes qualified; vai—indeed.

A person who gives up all fruitive activities and offers himself entirely unto
Me, eagerly desiring to render service unto Me, achieves liberation from birth
and death and is promoted to the status of sharing My own opulences.

40–namo ‘stu te mahä-yogin
prapannam anuçädhi mäm
yathä tvac-caraëämbhoje
ratiù syäd anapäyiné

namaù astu—let me offer my obeisances; te—unto You; mahä-yogin—O
greatest of mystics; prapannam—who am surrendered; anuçädhi—please
instruct; mäm—me; yathä—how; tvat—Your; caraëa-ambhoje—at the lotus
feet; ratiù—transcendental attraction; syät—may be; anapäyiné—undeviating.

Obeisances unto You, O greatest of yogés. Please instruct me, who am
surrendered unto You, how I may have undeviating attachment to Your lotus
feet.

41/42/43/44–çré-bhagavän uväca
gacchoddhava mayädiñöo
badary-äkhyaà mamäçramam
tatra mat-päda-térthode
snänopasparçanaiù çuciù
ékñayälakanandäyä
vidhütäçeña-kalmañaù
vasäno valkaläny aìga
vanya-bhuk sukha-niùspåhaù
titikñur dvandva-mäträëäà
suçélaù saàyatendriyaù
çäntaù samähita-dhiyä
jïäna-vijïäna-saàyutaù
matto ‘nuçikñitaà yat te
viviktam anubhävayan
mayy äveçita-väk-citto
mad-dharma-nirato bhava
ativrajya gatés tisro
mäm eñyasi tataù param

çré-bhagavän uväca—the Supreme Personality of Godhead said; gaccha—please
go; uddhava—O Uddhava; mayä—by Me; ädiñöaù—ordered;
badaré-äkhyam—named Badarikä; mama—My; äçramam—to the hermitage;
tatra—there; mat-päda—emanating from My feet; tértha—of the holy places;
ude—in the water; snäna—by bathing; upasparçanaiù—and by touching for
purification; çuciù—cleansed; ékñayä—by glancing; alakanandäyäù—upon the
river Gaìgä; vidhüta—cleansed; açeña—of all; kalmañaù—sinful reactions;
vasänaù—wearing; valkaläni—bark; aìga—My dear Uddhava; vanya—fruits,
nuts, roots, etc., of the forest; bhuk—eating; sukha—happy; niùspåhaù—and
free from desire; titikñuù—tolerant; dvandva-mäträëäm—of all dualities;
su-çélaù—exhibiting saintly character; saàyata-indriyaù—with controlled
senses; çäntaù—peaceful; samähita—perfectly concentrated; dhiyä—with
intelligence; jïäna-with knowledge; vijïäna—and realization;
saàyutaù—endowed; mattaù—from Me; anuçikñitam—learned; yat—that
which; te—by you; viviktam—ascertained with discrimination;
anubhävayan—thoroughly meditating upon; mayi—in Me; äveçita—absorbed;
väk—your words; cittaù—and mind; mat-dharma—My transcendental
qualities; nirataù—constantly endeavoring to realize; bhava—be thus situated;
ativrajya—crossing beyond; gatéù—the destinations of material nature;
tisraù—three; mäm—unto Me; eñyasi—you will come; tataù
param—thereafter.

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, take My
order and go to My äçrama called Badarikä. Purify yourself by both touching
and also bathing in the holy waters there, which have emanated from My lotus
feet. Rid yourself of all sinful reactions with the sight of the sacred Alakanandä
River. Dress yourself in bark and eat whatever is naturally available in the

forest. Thus you should remain content and free from desire, tolerant of all
dualities, good-natured, self-controlled, peaceful and endowed with
transcendental knowledge and realization. With fixed attention, meditate
constantly upon these instructions I have imparted to you and assimilate their
essence. Fix your words and thoughts upon Me, and always endeavor to increase
your realization of My transcendental qualities. In this way you will cross
beyond the destinations of the three modes of nature and finally come back to
Me.

47–tatas tam antar hådi sanniveçya
gato mahä-bhägavato viçäläm
yathopadiñöäà jagad-eka-bandhunä
tapaù samästhäya harer agäd gatim

tataù—then; tam—Him; antaù—within; hådi—his mind; sanniveçya—placing;
gataù—going; mahä-bhägavataù—the great devotee; viçäläm—to
Badarikäçrama; yathä—as; upadiñöäm—described; jagat—of the universe;
eka—by the only; bandhunä—friend; tapaù—austerities;
samästhäya—properly executing; hareù—of the Supreme Lord; agät—he
attained; gatim—the destination.

Thereupon, placing the Lord deeply within his heart, the great devotee
Uddhava went to Badarikäçrama. By engaging there in austerities, he attained
to the Lord’s personal abode, which had been described to him by the only
friend of the universe, Lord Kåñëa Himself

49–bhava-bhayam apahantuà jïäna-vijïäna-säraà
nigama-kåd upajahre bhåìga-vad veda-säram
amåtam udadhitaç cäpäyayad bhåtya-vargän
puruñam åñabham ädyaà kåñëa-saàjïaà nato ‘smi

bhava—of material life; bhayam—the fear; apahantum—in order to take away;
jïäna-vijïäna—of knowledge and self-realization; säram—the essence;
nigama—of the Vedas; kåt—the author; upajahre—delivered; bhåìga-vat—like
a bee; veda-säram—the essential meaning of the Vedas; amåtam—the nectar;
udadhitaù—from the ocean; ca—and; apäyayat—made to drink;
bhåtya-vargän—His many devotees; puruñam—to the Supreme Personality of
Godhead; åñabham—the greatest; ädyam—the first of all beings;
kåñëa-saàjïam—named Lord Kåñëa; nataù—bowed down; asmi—I am.

I offer my obeisances to that Supreme Personality of Godhead, the original
and greatest of all beings, Lord Çré Kåñëa. He is the author of the Vedas, and
just to destroy His devotees’ fear of material existence, like a bee He has
collected this nectarean essence of all knowledge and self-realization. Thus He
has awarded to His many devotees this nectar from the ocean of bliss, and by
His mercy they have drunk it.

11-30

13–mahä-pänäbhimattänäà
véräëäà dåpta-cetasäm
kåñëa-mäyä-vimüòhänäà
saìgharñaù su-mahän abhüt

The heroes of the Yadu dynasty became intoxicated from their extravagant
drinking and began to feel arrogant. When they were thus bewildered by the
personal potency of Lord Kåñëa, a terrible quarrel arose among them.27–räma-niryäëam älokya
bhagavän devaké-sutaù
niñasäda dharopasthe
tuñëém äsädya pippalamräma-niryäëam—the departure of Lord Balaräma; älokya—observing;
bhagavän—the Supreme Lord; devaké-sutaù—the son of Devaké; niñasäda—sat
down; dharä-upasthe—on the lap of the earth; tuñëém—silently;
äsädya—finding; pippalam—a pippala tree
Lord Kåñëa, the son of Devaké, having seen the departure of Lord Räma, sat
down silently on the ground under a nearby pippala tree.8/29/30/31/32–bibhrac catur-bhujaà rüpaà
bhräyiñëu prabhayä svayä
diço vitimiräù kurvan
vidhüma iva pävakaù
çrévatsäìkaà ghana-çyämaà
tapta-häöaka-varcasam
kauçeyämbara-yugmena
parivétaà su-maìgalam
sundara-smita-vakträbjaà
néla-kuntala-maëòitam
puëòarékäbhirämäkñaà
sphuran makara-kuëòalam
kaöi-sütra-brahma-sütrakiréöa-
kaöakäìgadaiù
hära-nüpura-mudräbhiù
kaustubhena viräjitam
vana-mälä-parétäìgaà
mürtimadbhir nijäyudhaiù
kåtvorau dakñiëe pädam
äsénaà paìkajäruëam

bibhrat—bearing; catuù-bhujam—with four arms; rüpam—His form;
bhräjiñëu—brilliant; prabhayä—with its effulgence; svayä—own; diçaù—all
the directions; vitimiräù—devoid of darkness; kurvan—making;
vidhümaù—without smoke; iva—as; pävakaù—a fire; çrévatsa-aìkam—with
the mark of Çrévatsa; ghana-çyämam—dark blue like the clouds;
tapta—molten; häöaka—like gold; varcasam—His glowing effulgence;
kauçeya—of silk; ambara—of garments; yugmena—a pair; parivétam—wearing;
su-maìgalam—all-auspicious; sundara—beautiful; smita—with smiling;
vaktra—His face; abjam—like a lotus; néla—blue; kuntala—with locks of hair;
maëòitam—(His head) adorned; puëòaréka—lotus; abhiräma—charming;
akñam—eyes; sphurat—trembling; makara—shaped like sharks;
kuëòalam—His earrings; kati-sütra—with belt; brahma-sütra—sacred thread;
kiréöa—helmet; kaöaka—bracelets; aìgadaiù—and arm ornaments; hära—with
necklaces; nüpura—ankle bells; mudräbhiù—and His royal symbols;
kaustubhena—with the Kaustubha gem; viräjitam—splendid; vana-mälä—by a
flower garland; paréta—encircled; aìgam—His limbs;
mürti-madbhiù—personified; nija—His own; äyudhaiù—and by the weapons;
kåtvä—placing; urau—on His thigh; dakñiëe—right; pädam—His foot;
äsénam—sitting; paìkaja—like a lotus; aruëam—reddish.

The Lord was exhibiting His brilliantly effulgent four-armed form, the
radiance of which, just like a smokeless fire, dissipated the darkness in all
directions. His complexion was the color of a dark blue cloud and His
effulgence the color of molten gold, and His all-auspicious form bore the mark
of Çrévatsa. A beautiful smile graced His lotus face, locks of dark blue hair
adorned His head, His lotus eyes were very attractive, and His shark-shaped
earrings glittered. He wore a pair of silken garments, an ornamental belt, the
sacred thread, bracelets and arm ornaments, along with a helmet, the Kaustubha
jewel, necklaces, anklets and other royal emblems. Encircling His body were
flower garlands and His personal weapons in their embodied forms. As He sat
He held His left foot, with its lotus-red sole, upon His right thigh.5–ajänatä kåtam idaà
päpena madhusüdana
kñantum arhasi päpasya
uttamaùçloka me ‘nagha

ajänatä—who was acting without knowledge; kåtam—has been done;
idam—this; päpena—by a sinful person; madhusüdana—O Madhusüdana;
kñantum arhasi—please forgive; päpasya—of the sinful person;
uttamaù-çloka—O glorious Lord; me—my; anagha—O sinless one.

Jarä said: O Lord Madhusüdana, I am a most sinful person. I have committed
this act out of ignorance. O purest Lord, O Uttamaùçloka, please forgive this
sinner.8–yasyätma-yoga-racitaà na vidur viriïco
rudrädayo ‘sya tanayäù patayo giräà ye
tvan-mäyayä pihita-dåñöaya etad aïjaù
kià tasya te vayam asad-gatayo gåëémaù

yasya—whose; ätma-yoga—by the personal mystic power; racitam—produced;
na vidaù—they do not understand; viriïcaù—Lord Brahmä;
rudra-ädayaù—Çiva and others; asya—his; tanayäù—sons; patayaù—masters;
giräm—of the words of the Vedas; ye—who are; tvat-mäyayä—by Your illusory
potency; pihita—covered; dåñöayaù—whose vision; etat—of this;
aïjaù—directly; kim—what; tasya—of Him; te—of You; vayam—we;
asat—impure; gatayaù—whose birth; gåëémaù—shall say.

Neither Brahmä nor his sons, headed by Rudra, nor any of the great sages
who are masters of the Vedic mantras can understand the function of Your
mystic power. Because Your illusory potency has covered their sight, they
remain ignorant of how Your mystic power works. Therefore, what can I, such
a low-born person, possibly say?

45–tam anvagacchan divyäni
viñëu-praharaëäni ca
tenäti-vismitätmänaà
sütam äha janärdanaù

tam—that chariot; anvagacchan—they followed; divyäni—divine; viñëu—of
Lord Viñëu; praharaëäni—the weapons; ca—and; tena—by that occurrence;
ati-vismita—astonished; ätmänam—his mind; sütam—to the driver;

äha—spoke; janärdanaù—Lord Çré Kåñëa.

All the divine weapons of Viñëu rose up and followed the chariot. The Lord,
Janärdana, then spoke to His chariot driver, who was most astonished to see all
this.

50–ity uktas taà parikramya
namaskåtya punaù punaù
tat-pädau çérñëy upädhäya
durmanäù prayayau purém

iti—thus; uktaù—spoken to; tam—Him; parikramya—circumambulating;
namaù-kåtya—offering obeisances; punaù punaù—again and again;
tat-pädau—His lotus feet; çérñëi—upon his head; upädhäya—placing;
durmanäù—unhappy in his mind; prayayau—he went; purém—to the city.

Thus ordered, Däruka circumambulated the Lord and offered obeisances to
Him again and again. He placed Lord Kåñëa’s lotus feet upon his head and then
with a sad heart went back to the city.

31-

1–çré-çuka uväca
atha taträgamad brahmä
bhavänyä ca samaà bhavaù
mahendra-pramukhä devä
munayaù sa-prajeçvaräù

Çukadeva Gosvämé said: Then Lord Brahmä arrived at Prabhäsa along with
Lord Çiva and his consort, the sages, the Prajäpatis and all the demigods, headed
by Indra.

2/3–pitaraù siddha-gandharvä
vidyädhara-mahoragäù
cäraëä yakña-rakñäàsi
kinnaräpsaraso dvijäù
drañöu-kämä bhagavato
niryäëaà paramotsukäù
gäyantaç ca gåëantaç ca
çaureù karmäëi janma ca

The forefathers, Siddhas, Gandharvas, Vidyädharas and great serpents also
came, along with the Cäraëas, Yakñas, Räkñasas, Kinnaras, Apsaräs and
relatives of Garuòa, greatly eager to witness the departure of the Supreme
Personality of Godhead. As they were coming, all these personalities variously
chanted and glorified the birth and activities of Lord Çauri [Kåñëa].

6–lokäbhirämäà sva-tanuà
dhäraëä-dhyäna-maìgalam
yoga-dhäraëayägneyyädagdhvä
dhämäviçat svakam

loka—to all the worlds; abhirämäm—most attractive; sva-tanum—His own
transcendental body; dhäraëä—of all trance; dhyäna—and meditation;
maìgalam—the auspicious object; yoga-dhäraëayä—by mystic trance;
ägneyyä—focused on fire; adagdhvä—without burning; dhäma—the abode;
äviçat—He entered; svakam—His own.

Without employing the mystic ägneyé meditation to burn up His
transcendental body, which is the all-attractive resting place of all the worlds
and the object of all contemplation and meditation, Lord Kåñëa entered into His
own abode.

9–saudämanyä yathäkläçe
yäntyä hitväbhra-maëòalam
gatir na lakñyate martyais
tathä kåñëasya daivataiù

saudämanyäù—of lightning; yathä—just as; äkäçe—in the sky;
yäntyäù—which is traveling; hitvä—having left; abhra-maëòalam—the clouds;
gatiù—the movement; na lakñyate—cannot be ascertained; martyaiù—by
mortals; tathä—similarly; kåñëasya—of Lord Kåñëa; daivataiù—by the
demigods.

Just as ordinary men cannot ascertain the path of a lightning bolt as it leaves
a cloud, the demigods could not trace out the movements of Lord Kåñëa as He
returned to His abode.

11–räjan parasya tanu-bhåj-jananäpyayehä
mäyä-viòambanam avehi yathä naöasya
såñövätmanedam anuviçya vihåtya cänte
saàhåtya cätma-mahinoparataù sa äste

My dear King, you should understand that the Supreme Lord’s appearance
and disappearance, which resemble those of embodied conditioned souls, are
actually a show enacted by His illusory energy, just like the performance of an
actor. After creating this universe He enters into it, plays within it for some
time, and at last winds it up. Then the Lord remains situated in His own
transcendental glory, having ceased from the functions of cosmic manifestation.

12–martyena yo guru-sutaà yama-loka-nétaà
tväà cänayac charaëa-daù paramästra-dagdham
jigye ‘ntakäntakam apéçam asäv anéçaù
kià svävane svar anayan mågayuà sa-deham

Lord Kåñëa brought the son of His guru back from the planet of the lord of
death in the boy’s selfsame body, and as the ultimate giver of protection He
saved you also when you were burned by the brahmästra of Açvatthämä. He
conquered in battle even Lord Çiva, who deals death to the agents of death, and
He sent the hunter Jarä directly to Vaikuëöha in his human body. How could
such a personality be unable to protect His own Self?

13–tathäpy açeña-sthiti-sambhaväpyayeñv
ananya-hetur yad açeña-çakti-dhåk
naicchat praëetuà vapur atra çeñitaà
martyena kià sva-stha-gatià pradarçayan

Although Lord Kåñëa, being the possessor of infinite powers, is the only
cause of the creation, maintenance and destruction of innumerable living
beings, He simply did not desire to keep His body in this world any longer.
Thus He revealed the destination of those fixed in the self and demonstrated
that this mortal world is of no intrinsic value.

14–ya etäà prätar utthäya
kåñëasya padavéà paräm
prayataù kértayed bhaktyä
täm eväpnoty anuttamäm

Anyone who regularly rises early in the morning and carefully chants with
devotion the glories of Lord Çré Kåñëa’s transcendental disappearance and His
return to His own abode will certainly achieve that same supreme destination.

18–devaké rohiëé caiva
vasudevas tathä sutau
kåñëa-rämäv apaçyantaù
çokärtä vijahuù småtim

When Devaké, Rohiëé and Vasudeva could not find their sons, Kåñëa and
Räma, they lost consciousness out of anguish.

19–präëäàç ca vijahus tatra
bhagavad-virahäturäù
upaguhya patéàs täta
citäm äruruhuù striyaù

Tormented by separation from the Lord, His parents gave up their lives at
that very spot. My dear Parékñit, the wives of the Yädavas then climbed onto
the funeral pyres, embracing their dead husbands.

20–räma-patnyaç ca tad-deham
upaguhyägnim äviçan
vasudeva-patnyas tad-gätraà
pradyumnädén hareù snuñäù
kåñëa-patnyo ‘viçann agnià
rukmiëy-ädyäs tad-ätmikäù

The wives of Lord Balaräma also entered the fire and embraced His body,
and Vasudeva’s wives entered his fire and embraced his body. The
daughters-in-law of Lord Hari entered the funeral fires of their respective
husbands, headed by Pradyumna. And Rukmiëé and the other wives of Lord
Kåñëa—whose hearts were completely absorbed in Him—entered His fire.

21–arjunaù preyasaù sakhyuù
kåñëasya virahäturaù
ätmänaà säntvayäm äsa
kåñëa-gétaiù sad-uktibhiù

Arjuna felt great distress over separation from Lord Kåñëa, his dearmost
friend. But he consoled himself by remembering the transcendental words the
Lord had sung to him.

22–bandhünäà nañöa-goträëäm
arjunaù sämparäyikam
hatänäà kärayäm äsa
yathä-vad anupürvaçaù

Arjuna then saw to it that the funeral rites were properly carried out for the
dead, who had no remaining male family members. He executed the required
ceremonies for each of the Yadus, one after another.

23–dvärakäà hariëä tyaktäà
samudro ‘plävayat kñaëät
varjayitvä mahä-räja
çrémad-bhagavad-älayam

dvärakäm—Dvärakä; hariëä—by Lord Hari; tyaktäm—abandoned;
samudraù—the ocean; aplävayat—overflooded; kñaëät—immediately;
varjayitvä—except for; mahä-räja—O King; çrémat-bhagavat—of the Supreme
Personality of Godhead; älayam—the residence.

As soon as Dvärakä was abandoned by the Supreme Personality of Godhead,
the ocean flooded it on all sides, O King, sparing only His palace

24–

nityaà sannihitas tatra
bhagavän madhusüdanaù
småtyäçeñäçubha-haraà
sarva-maìgala-maìgalam

nityam—eternally; sannihitaù—present; tatra—there; bhagavän—the Supreme
Personality of Godhead; madhusüdanaù—Madhusüdana; småtyä—by
remembrance; açeña-açubha—of everything inauspicious; haram—which takes
away; sarva-maìgala—of all auspicious things; maìgalam—the most
auspicious.

Lord Madhusüdana, the Supreme Personality of Godhead, is eternally
present in Dvärakä. It is the most auspicious of all auspicious places, and merely

remembering it destroys all contamination.

25–stré-bäla-våddhän ädäya
hata-çeñän dhanaïjayaù
indraprasthaà samäveçya
vajraà taträbhyañecayat

Arjuna took the survivors of the Yadu dynasty—the women, children and
old men—to Indraprastha, where he installed Vajra as ruler of the Yadus.

28–itthaà harer bhagavato rucirävatäravéryäëi
bäla-caritäni ca çantamäni
anyatra ceha ca çrutäni gåëan manuñyo
bhaktià paräà paramahaàsa-gatau labheta

ittham—thus; hareù—of Lord Hari; bhagavataù—of the Supreme Personality
of Godhead; rucira—attractive; avatära—of the incarnations; véryäëi—the
exploits; bäla—childhood; caritäni—pastimes; ca—and; çam-tamäni—most
auspicious; anyatra—elsewhere; ca—and; iha—here; ca—also; çrutäni—heard;
gåëan—clearly chanting; manuñyaù—a person; bhaktim—devotional service;
paräm—transcendental; paramahaàsa—of the perfect sages; gatau—for the
destination (Lord Çré Kåñëa); labheta—will attain.

The all-auspicious exploits of the all-attractive incarnations of Lord Çré
Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and also the pastimes He
performed as a child, are described in this Çrémad-Bhägavatam and in other
scriptures. Anyone who clearly chants these descriptions of His pastimes will
attain transcendental loving service unto Lord Kåñëa, who is the goal of all
perfect sages.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -575-584..

May 5, 2012

575

தத்வம் ஞானம் அறிந்து மோஷம் அடைகிறான் –
பராசரர் விளக்கி -அசித் சித் ஈஸ்வரன் -ஆள வந்தார் அருளுகிறார் –
அசேதனம் -இழுக்கும் -ஆத்மா அறிவை மழுங்க வைக்கும் –
தெரிவரிய அளவில்லா சிற்று   இன்பம் -அல்பம்
அஸ்திரம்-அதுவோ நித்யம் -பேர் இன்பம் –
மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –
21 அத்யாயம் –
வஸ்து உயர்வும் தாழ்வும் -இடம் ம–கங்கை நீர் -சாக்கடை
புஷ்பம் -பெருமாள் இடம் புனிதம் –
கிரகண பீடை -திருமஞ்சனம் அப்புறம் -ஒரே வஸ்த்ரம் உள்ளவன் நனைக்க வேண்டாம் –
இடம் காலம் பொருள் வஸ்து குணம் மாறும் –
கருப்பு மான் இருக்கும் தேசம் உயர்ந்ததாம்-
பிரமனை குறித்து இருக்கும் சாது உள்ள தேசம் புண்ய தேசம் –
இலங்கையிலே நல்லாரே இல்லையா -சீதை -விபீஷணன் -இருக்கிறவனை நீ மதிக்க வில்லையே –
சுத்தி அசுத்தி எங்கு எதற்கு எந்த மந்த்ரம் சொல்லி உபயோகப் படுகிறதோ அது பொருத்து-
புஷ்பம் பகவானுக்கு சமர்ப்பிக்கும் முன் மோந்து பார்க்க கூடாது
குளம் -தண்ணீர் குறைந்தால் அசுத்தம் -அழுக்கு சேருமே –
கிரகண நேரம் உண்ண கூடாது -சக்தி இருப்பவர்களுக்கு இந்த விதி –
நெய் காச்ச காச்ச சுத்தி
மனச சுத்தி த்யானம்
தேகம் சுத்தி கர்மா செய்ய
கர்மம் சுத்தி அவன் இடம் சமர்பித்து சுத்தி
உண்ணும் உணவும் அவனுக்கு படைத்து உண்பது சுத்தி
வேதம் இத்தை மட்டும் சொல்லாது -காம்ய கர்மம் கூடாது –

576

உந்திதாமரை -மந்திபாய் -திருப்பாண் ஆழ்வார் -சேர்த்தி உத்சவம் இன்றும் உறையூர் –
இளைய திரு மேனி -கமல வல்லி நாச்சியார் -வடவேம்கட மா மலை –
அரங்கன் தானே திரு வேம்கடத்தான் என்கிறார் –
குரங்கு போல் சேவிக்கும் நாமும் பலங்களில் தாவுகிறோம் –
பலன்கள் வேவேறே மொட்டை அடித்து கொளவும் –
கேசங்கள் வளர கூட ஒரு பலன் –
ஸ்திரமான பலன் அவனே -அவனை அடையும் பக்தியை கேட்கலாமே –
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் -அருளோடு பெரும் நலம் அருளும் –
நிலையான இன்பம் அவன் ஒருவனே அருளுவான் –
தொடக்கம்-வேதம் கர்மம்-காம்ய பலன் சொல்ல -நாஸ்திகனுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்த –
புத்ரகாமாஷ்ட்டி -கொஞ்சமாக முன்னேறி -சொர்க்கம் போய் திரும்பி வந்து உணர்வான் –
இதற்காக வேதம் அனைவருக்கும் உண்டு
கர்ம -தேவதா -பிரம காண்டம் மூன்று பகுதி வேதம் –
அந்த தேவதைக்கு பலன் கொடுக்க அவன் உள்ளே புகுந்து செயல் படுத்துகிறான் –
21 அத்யாயம் இதை சொலும் இனி 22 அத்யாயம் பார்ப்போம்

577

தத்வங்கள்-அசேதனம் -24 பிரிவு -பொங்கு ஐம்புலனும்
ஜீவாத்மா 25
ஈஸ்வரன் 26
22அத்யாயம் இதை கூறும் -உத்தவர் -கேட்க -கண்ணன் அருளுகிறார் –
கீதையில் 8 சொல்லி  இருக்கிறார் -வேவெற அபிப்ராயம் –
அசேதனம் அழிந்து படைக்க படும் –
மூல பிரகிருதி -சூஷ்மம் பிரளயம் பொழுது -பரிமானம் தான் சிருஷ்டி
லயம் -பிரளயம் -ஸ்தூல தன்மை சிருஷ்டி பொழுது
மூல பிரகிருதி -வேற தாய் இல்லை -சத்யம் ரஜஸ் தமஸ் ஒன்றி இருக்கும்
அதனால் -சத்யம் ஞானம் ரஜஸ் -கர்மம் -தமோ அஞ்ஞானம் சோம்பல் தூக்கம் மயக்கம் –
கிருதக-அகிருதக-
பிரகிருதி
-நடுவில்-மகான் அகங்காரம் -சப்த ஸ்பர்ச ரூபம் கந்தம் ரசம் -ஏழும்
கார்ய தன்மை உண்டு -காரண தன்மையும் உண்டு –
பஞ்ச பூதங்கள் -கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஞான இந்திரியங்கள் மனஸ் -16 கார்யம் மட்டும் –
செயல் அறிவு புலன்கள்
கண்-ரூபம்-நெருப்பு /காது -சப்தம் -ஆகாசம் /
இப்படி இயைந்து இருக்கும் –
அனைத்துக்கும் சக்தி ஆத்மா தான் -ஞானம் அங்கு தான்
ஆத்மாவுக்கு சக்தி பரமாத்மா –

578

கர்மம் அடியாக ஜன்மம் –
உடலில் புகுந்து புதிய அனுபவம் -ஜனனம் –
ஆத்மா பிறப்பதும் இல்லை மடிப்பதும் இல்லை –
நித்யம்-அறிவுடையது –
ஆதி ஆத்மிகம்-ஆதி தெய்வ -ஆதி பூத
கண்-சூர்யன் -தேவதை -ரூபம்
தோல் -ஸ்பர்சம்-காற்று
காது -திக்குகள் தேவதை-சப்தம்
நாக்கு -வருணன்-ரசம்
மூக்கு -அக்னி -கந்தம்
சித்தம்-வாசுதேவன்
மனஸ்-சந்தரன்-சிந்திக்கும்
புத்தி -பிரம்மா-நிச்சயிக்கிறோம் -உறுதி எடுக்கும் –
உடம்பு கொண்டு தர்மம் செய்கிறோம்-நித்யம் இல்லையே –
ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்-வேத நூல் பிராயம் நூறு -திருமாலை –
சுழல் வெளி வர வேண்டுமே -சொபனம்-போல் ஆட்டம் பிறவியில்-பொய் இல்லை –
அதுபோல் அடுத்த பிறவியில் செல்லுகிறான் –
வேவெற ஆத்மா -போவதையும் பிறப்பதையும் பார்க்கிறோம் –
ஜனன மரணங்கள் தாண்டி நான் அறிகிறோம் –
தேகம் ஆத்மா வெவ்வேற அறிகிறோம் இத்தால்
பிரகிருதி மூடி -மூடி -அதன் வசம் இழுக்கிறது –
உடம்பின் சுகம் துக்கம் தன்னது நினைக்கிறது –
மரம் -குளம் பார்க்கிறோம் -நிழல் ஆடும் -தண்ணீர் ஆட -ஆட்டம் பொய் மரம் பொய் இல்லை –

579

நாமே நண்பன் பகைவன் நமக்கு -மனமே -முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் செலுத்தும்
11 –22 -52 ஸ்லோகம் -மரம்-நீர் நிழல் – -பிரதிபட்டு மறுத்தல் போல் தோற்றம் –
ஆத்மா உடல்-இது போல் -துன்பம் இன்பம் மூப்பு எல்லாம் ஆத்மா பண்பு போல் தோற்றம் -மரத்தின் அசைவு உண்மை அல்ல
மரம் தண்ணீர் நிழல் நிழல் அசைந்தது இவை எல்லாம் உண்மை
ஆத்மா வுக்கு -உடல் மாறுதல் எல்லாம் இல்லை எனபது மட்டும் உண்மை –
சொப்பனம் உதாரணம் அடுத்து சொல்கிறார் -நடந்தது உண்மை இல்லை
பார்த்த நாம் உண்மை சொப்பனம் உண்மை
அதில் வந்த மனுஷர் உண்மை –
உடல்பண்பை ஆத்மாவில் ஏற்றுவது தான் கூடாது –
வலி சம்பாதித்தது உடல்-அனுபவிப்பது ஆத்மா –
யோகிகளுக்கு வலிக்காது -உடல் நம்மது இல்லை அறிந்தவர்கள் –
யோகிகளுக்கு பாதிப்பு இல்லை -நாமும் பிரித்து பார்க்க கற்று கொள்ள வேண்டும் –
உடல் இன்பம் ஆசை படகூடாது
பரமாத்மா பேர் இன்பம் –
உடல் கருவி போல்-புரிந்து கொண்டு விஷய சுகத்தில் ஆசை தவிர்க்க வேண்டும் –
வைத்தால் ஏசினால் அவமானம் தாங்குவது எப்படி -உத்தவர் கேட்கிறார் பதில் பார்ப்போம்

580-

பாகவத புராணம் பாராயணம் -அவனுக்கு மகிழ்வு
தொண்டர்களுக்கு கைங்கர்யம் -நம்மை தூண்டி விட பலர் உண்டு –
தாங்கள் சாயம் பூசி உபதேசம் செய்வார்கள் -ஆப்தர் வாக்கியம் கேட்கலாம் –
சாஸ்திரம் புரிந்தவர் அபிப்ராயம் கேட்கலாம் –
மீது பேச்சிலே மயக்கம் கூடாது -பெற்றோர் ஆசார்யர் வசனம் கேட்கலாம்
விஸ்வாமித்ரர் -வசிஷ்டர் சொன்னதும் தசரதன் பெருமாளை அனுப்பினாரே –
நம்பிக்கை வாழ்வுக்கு ஆதாரம் -அவன் திரு உள்ளம் உகந்து கார்ய சித்தி அடைய வைக்கிறான் –
அவதூதன் கதை -நடத்தையால் கெட்டவர் -மனித நேயம் இன்றி ஐ ச்வர்யத்தில் ஆசை கொண்டவர் –
மனத்திலோர்தூய்மை இல்லை போல்-அனைவரும் விட்டு போக -அனைத்தையும் இழந்தார் நோயால் வாடினார்
பொருளும் நிலைக்க வில்லை -சுகமும் போனது –

581

ஒரு நாயகமாய் -திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினோ -திருமடியில்
அமர்த்தி மோஷ சாம்ராஜ்யம் அருளுவான் -செல்ல  பிள்ளை ராம பிரியன் -சேவிக்க  மனம் நிம்மதி கிடைக்கும் –
ராமானுஜர் ஆக்ஜை-இங்கே வசிக்க -மனத்தோடு ச்ரத்தையுடன் –
பிஷூ கீதம் அதே பார்க்கிறோம் -பணம் படுத்தும் பாடு –
23 -18 ஸ்லோகம்
திருட்டு துன்பம் பொய் கர்வம் காமம் கோபம் இவற்றுடன் -ஆறும் – உடன் – சொத்து சேர்க்கிறோம் –
படிக்க மன அழுத்தம் -அனைத்தும் பிள்ளைகள் இடம் எதிர்பார்த்து அனைத்து திறனிலும் சேர்த்து
-பணம் மட்டும் குறிக்கோள் என்று இருக்காமல் வேண்டும் –
கைங்கர்யம் கூட டம்பம் உடன் செய்ய கூடாது –
பணம் கிடைத்த பின் ஒன்பது துன்பங்கள்
கர்வம்-மதம்-பேதம்-விரோதம்-சண்டை-சொக்கட்டான்-மது போன்றவை
பணம் உடையவன் இல்லை -மற்றவர்க்கு உதவ பெருமாள் கொடுத்தது என்று எண்ணம் வேண்டும் –

582

கொள் என்ற பெரும் செல்வம்-உலகு இயற்க்கை –
பணம் சேர்க்க உற்றார் உறவோரை த்யாகம் செய்ய கூடாது –
உயர்ந்து இருக்க ஆசை கொண்டவன் குணம் -வேண்டும் பணம் மட்டும் பார்க்க மாட்டான் –
சரீரம் தர்மம் செய்ய சாதனம் -பொருளும் சாதனம் –
பணம் பிரதானம் நினைத்து -மூப்பு வந்து நலிந்து –
தேவர் ரிஷி பித்ரு பங்காளி உடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் –
நாமே வைத்து கொள்ள கூடாது –
விட்டு பிரிந்தால் அழுத சீடர்கள் உண்டு –
உத்தவர் கண்ணன் கூட போக ஆசைப் பட்டார் –
அவதூதர் புரிந்து கொண்டு மேல் உள்ள காலம் நல்லவனாக இருக்க ஆசை கொண்டார்
கட்வாங்கன் -ஒரே முகூர்த்தம்
பர்சஷித் ஏழே நாள்-
அது போல் அவதூதன்-அங்கீகாரம் கிடைப்பது கஷ்டம்
பழைய வாழ்வை நினைத்து இருப்பார்கள் –
அதுபோல் அவதூருக்கும் நடந்தது –
புரிந்து பரிகாசம் பொருள் படுத்த வில்லை
உடலுக்கு தான் நிந்தனை அறிந்து கொண்டார்
ஏச்சு ஆத்மாவுக்கு இல்லையே -அறிந்து கொண்டார் –
சரீர தொடர்பால் வந்த ஆபத்து உணர்ந்து கொண்டு -அலட்சியம் பண்ணினார்
சுகம் துக்கம் எதனால் -அறிந்து கொண்டு –
காரணம் கண்டு பிடித்து அதற்காக திரிந்தால் கஷ்டம் –
தன்னடையே கிடைத்தால் அனுபவிக்கலாம் –
பகவத் அனுபவம் -எப்பொழுதும் கொண்டால் ஆரா அமுதம் –
காலமா கர்மமா கிரகமா எது காரணம் சுகம் துக்கத்துக்கு –
பதில் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம் –

583

1/23 /44 ஸ்லோகம் –
மனமே காரணம் -இன்பம் துன்பத்துக்கு –
பிரசவம்-தாய்க்கு -வலியினால்-பிள்ளை வருவதால் ஆனந்தம்-மனம் தான் ஏற்று கொள்கிறது –
சுதந்தரம்-த்யாகிகள் உழைப்பு -அடி பொறுத்து கொண்டு -மனம் விரும்பி
மற்றவை காரணம் இல்லை -காலமோ கிரகமோ இல்லை –
கண்ணோட்டம் குறிக்கோள் முக்கியம் –
மனத்தில் முக்குணம் உண்டு -எது ஓங்கி இருக்கிறதோ அது போல் சிந்தனை –
மனம் அடக்கி இன்பம் அடையலாம் தானம் -விதித்த தர்மம் செய்து -நியமத்துடன் இருந்து -விரதம்-நல்லார் சேர்க்கை -இவை
அனைத்தும் மனம் அடக்க தான் -அடக்காமல் எதைசெயதும் பலன் இல்லை –
உடலில் மனம் ஆத்மா-அனைத்தும் ஓன்று நினைத்து பிரமித்து இருந்தோம் –
ஆத்மா பிரமத்தின் இன்பம் ஒன்றுடனே இருக்க வேண்டும் –
உடலால் தானே இன்பமும் துன்பமும் –
நல்ல கர்மங்கள் இருக்க வேண்டும் –
கர்மம் காரணமா-அசுரர் ராஷசன்-விபீஷணன் பிரகலாதன்-
மனம் தெளிவு கொண்டு -விதியை மதியால் வெல்லலாம்
காலமாக இருக்குமா-கிரகங்கள் காரணமா –
சந்தரன் குரு ராகு கேது கஷ்டம் பட்டு –
காலம் அறிவு இல்லையே காரணம் சொல்ல முடியாது
நெருப்புக்கு சுடுமா-ஆத்மா காலம் கடந்து -பனி பணிக்கு குளிருமா
மனம் ஒன்றே காரணம் –
அவதூதர்  புரிந்து கொண்டார்
அச்சுதன் முகுந்தன் கேசவன் திருவடியை அடைய
ஆசை உடன் முயன்றார் -திவ்யதேசம் சென்று தொண்டு செய்தார்-பேரு பெற்றார்
பிஷூ கீதம் படித்தார் இரட்டை தாண்டி -சுக துக்கம் –
அவன் திருவடிகளானை இரட்டை  அடையும் பலன் கிட்டும்
584

பாகவதத்திலே கண்ணன் கலி யுகத்தில்
பாராயணம் -சொல்லில் நினைக்க மனசில் இருப்பான் –
உத்தவர் உபதேசம்-கண்ணன் -நேராக சொல்லாமல்-சான்றோர் வாக்யமாக அருளுகிறான் –
மேல் கோளாக  அவன் சொல்ல தேவை இல்லையே –
பிஷூ கீதம் பார்த்தோம் –
மனமே காரணம் அறிந்து கொண்டோம் –
துன்பம் இன்பம் மாறி மாறி கொடுப்பவர்கள் தான் உண்டு –
இன்பம் மட்டுமே கொடுப்பவர் -அவனொருவனே -மாதா பிதா -நாராயணா –
சேலேய் அவரே இனி யாவரே –
விபீஷணன்-கடல் கரையில்-சரண் அடைந்து அனைத்தும் அவனே –
தர்ப சயம்னம்-ஆதி ஜகன்னாதன் -சேது
பரித்யஜ்ய மா லங்கா தனம் -விட்ட அனைத்தும் நீயே –
நோற்ற நோன்பு இலேன் -பிதரம் மாதரம்-சர்வ -லோக விக்ராந்த சரணம்
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்தேன் –
க்கான கிரி-வானமா மலை -அமர்ந்த திரு கோலம்-மூலவர்
சடாரியிலே நம் ஆழ்வார் சேவை –
ஒருவர் மட்டுமே இன்பம் மட்டுமே அருளுவார்-
மனம் புலன் அவன் இடம் சமர்பித்து இன்ப மயம் அடைவோம்
இதுவே யோகம் –
பிஷூ கீதம் -சுக துக்கம் இரட்டை கடப்போம் –
11-21/22/23 athyaayam

21-

1–çré-bhagavän uväca
ya etän mat-patho hitvä
bhakti-jïäna-kriyätmakän
kñudrän kämäàç calaiù präëair
juñantaù saàsaranti te

The Supreme Personality of Godhead said: Those who give up these
methods for achieving Me, which consist of devotional service, analytic
philosophy and regulated execution of prescribed duties, and instead, being
moved by the material senses, cultivate insignificant sense gratification,
certainly undergo the continual cycle of material existence.

5–bhümy-ambv-agny-aniläkäçä
bhütänäà païca-dhätavaù
ä-brahma-sthävarädénäà
çärérä ätma-saàyutäù

Earth, water, fire, air and ether are the five basic elements that constitute
the bodies of all conditioned souls, from Lord Brahmä himself down to the

nonmoving creatures. These elements all emanate from the one Personality of

Godhead.

6–vedena näma-rüpäëi
viñamäëi sameñv api
dhätuñüddhava kalpyanta
eteñäà svärtha-siddhaye

My dear Uddhava, although all material bodies are composed of the same five
elements and are thus equal, the Vedic literatures conceive of different names
and forms in relation to such bodies so that the living entities may achieve their
goal of life.

28–

na te mäm aìga jänanti

hådi-sthaà ya idaà yataù

uktha-çasträ hy asu-tåpo

yathä néhära-cakñuñaù

My dear Uddhava, persons dedicated to sense gratification obtained through

honoring the Vedic rituals cannot understand that I am situated in everyone’s

heart and that the entire universe is nondifferent from Me and emanates from

Me. Indeed, they are just like persons whose eyes are covered by fog.


33/34–iñöveha devatä yajïair

gatvä raàsyämahe divi

tasyänta iha bhüyäsma

mahä-çälä mahä-kuläù

evaà puñpitayä väcä

vyäkñipta-manasäà nåëäm

mäninäà cäti-lubdhänäà

mad-värtäpi na rocate

The worshipers of demigods think, “We shall worship the demigods in this

life, and by our sacrifices we shall go to heaven and enjoy there. When that

enjoyment is finished we shall return to this world and take birth as great

householders in aristocratic families.” Being excessively proud and greedy, such

persons are bewildered by the flowery words of the

 Vedas. They are notattracted to topics about Me, the Supreme Lord.

37–mayopabåàhitaà bhümnä

brahmaëänanta-çaktinä

bhüteñu ghoña-rüpeëa

viseñürëeva lakñyate

As the unlimited, unchanging and omnipotent Personality of Godhead

dwelling within all living beings, I personally establish the Vedic sound

vibration in the form of

 oàkära within all living entities. It is thus perceivedsubtly, just like a single strand of fiber on a lotus stalk.

38/39/40–yathorëanäbhir hådayäd

ürëäm udvamate mukhät

äkäçäd ghoñavän präëo

manasä sparça-rüpiëä

chando-mayo ‘måta-mayaù

sahasra-padavéà prabhuù

oàkäräd vyaïjita-sparçasvaroñmäntastha-

bhüñitäm

vicitra-bhäñä-vitatäà

chandobhiç catur-uttaraiù

ananta-päräà båhatéà

såjaty äkñipate svayam

Just as a spider brings forth from its heart its web and emits it through its

mouth, the Supreme Personality of Godhead manifests Himself as the

reverberating primeval vital air, comprising all sacred Vedic meters and full of

transcendental pleasure. Thus the Lord, from the ethereal sky of His heart,

creates the great and limitless Vedic sound by the agency of His mind, which

conceives of variegated sounds such as the

 sparças. The Vedic sound branchesout in thousands of directions, adorned with the different letters expanded from

the syllable

 oà: the consonants, vowels, sibilants and semivowels.

The Veda isthen elaborated by many verbal varieties, expressed in different meters, each

having four more syllables than the previous one. Ultimately the Lord again

withdraws His manifestation of Vedic sound within Himself.

11/22

8–ekasminn api dåçyante
praviñöänétaräëi cpürvasmin vä parasmin vätattve tattväni sarvaçaù
All subtle material elements are actually present within their gross effects;
similarly, all gross elements are present within their subtle causes, since

material creation takes place by progressive manifestation of elements from

subtle to gross. Thus we can find all material elements within any single

element.

23–tadvat ñoòaça-saìkhyäne

ätmaiva mana ucyate

bhütendriyäëi païcaiva

mana ätmä trayodaça

According to the calculation of sixteen elements, the only difference from

the previous theory is that the soul is identified with the mind. If we think in

terms of five physical elements, five senses, the mind, the individual soul and

the Supreme Lord, there are thirteen elements.

31–dåg rüpam ärkaà vapur atra randhre

parasparaà sidhyati yaù svataù khe

ätmä yad eñäm aparo ya ädyaù

svayänubhütyäkhila-siddha-siddhiù

Sight, visible form and the reflected image of the sun within the aperture of

the eye all work together to reveal one another. But the original sun standing in

the sky is self-manifested. Similarly, the Supreme Soul, the original cause of all

entities, who is thus separate from all of them, acts by the illumination of His

own transcendental experience as the ultimate source of manifestation of all

mutually manifesting objects.

40–janma tv ätmatayä puàsaù

sarva-bhävena bhüri-da

viñaya-svékåtià prähur

yathä svapna-manorathaù

O most charitable Uddhava, what is called birth is simply a person’s total

identification with a new body. One accepts the new body just as one

completely accepts the experience of a dream or a fantasy as reality.

51–prakåter evam ätmänam

avivicyäbudhaù pumän

tattvena sparça-sammüòhaù

saàsäraà pratipadyate

An unintelligent man, failing to distinguish himself from material nature,

thinks nature to be real. By contact with it he becomes completely bewildered

and enters into the cycle of material existence.

61–su-duùñaham imaà manya

ätmany asad-atikramam

viduñäm api viçvätman

prakåtir hi baléyasé

åte tvad-dharma-niratän

çäntäàs te caraëälayän

O soul of the universe, the conditioning of one’s personality in material life

is very strong, and therefore it is very difficult even for learned men to tolerate

the offenses committed against them by ignorant people. Only Your devotees,

who are fixed in Your loving service and who have achieved peace by residing at

Your lotus feet, are able to tolerate such offenses.

11-23

1–çré-bhagavän uväca
ity abhipretya manasä
hy ävantyo dvija-sattamaù
unmucya hådaya-granthén
çänto bhikñur abhün muniù

Lord Çré Kåñëa continued: His mind thus determined, that most excellent
Avanté brähmaëa was able to untie the knots of desire within his heart. He
then assumed the role of a peaceful and silent sannyäsé mendicant.

32–sa cacära mahém etäà
saàyatätmendriyänilaù
bhikñärthaà nagara-grämän
asaìgo ‘lakñito ‘viçat

He wandered about the earth, keeping his intelligence, senses and life air
under control. To beg charity he traveled alone to various cities and villages. He
did not advertise his advanced spiritual position and thus was not recognized by
others.

40–evaà sa bhautikaà duùkhaà
daivikaà daihikaà ca yat
bhoktavyam ätmano diñöaà
präptaà präptam abudhyata

The brähmaëa understood that all his suffering—from other living beings,
from the higher forces of nature and from his own body—was unavoidable,
being allotted to him by providence.

59–sukha-duùkha-prado nänyaù
puruñasyätma-vibhramaù
mitrodäséna-ripavaù
saàsäras tamasaù kåtaù

No other force besides his own mental confusion makes the soul experience
happiness and distress. His perception of friends, neutral parties and enemies
and the whole material life he builds around this perception are simply created
out of ignorance.

60–tasmät sarvätmanä täta
nigåhäëa mano dhiyä
mayy äveçitayä yukta
etävän yoga-saìgrahaù

My dear Uddhava, fixing your intelligence on Me, you should thus
completely control the mind. This is the essence of the science of yoga.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -567-574-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

April 10, 2012

567-

பக்தி ஒன்றாலே அவனை அடைய முடியும்

அறிய காண அடைய பக்தி ஒன்றே வலி -வேறு ஒன்றிலும் ஆசை இன்றி

அவனை -உன் தன்னை பிறவி -புண்ணியம் உடையோம்
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழியாது மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
பலாத்காரமாக பிடித்து கேட்டு பெறலாம்
பக்தர் பித்தர் பேதையர் -சிறுமிகள் அன்பினால் சிறு பேர் அழைத்தோம் –
கம்ப நாட்டு ஆழ்வான்-பிரகலாதன்-துருவன்-நம் ஆழ்வார் அவன் இடம் பித்தம்
புண்டரீகர் -திரு கடல் மலை-தல சயன பெருமாள்
புண் சிரிப்பு மாறாத திரு கண்கள்-
கடல் நீரை கைகளால் வற்று எடுக்க முயன்றார் -சேவிக்க ஆதரவு ஈடு பாடு –
நிலத்திலே சயனம்-பூதத் ஆழ்வார் திரு அவதாரம்
பூத தனமான சக்தி அவனை பாட
பக்தியால் கலங்கி -அறிவின் முதிர்ந்த நிலையே பக்தி அறிவுடன் அன்பு கலந்து -தாய் குழந்தை விஷயம் நாம் அறிவோம்
அவன் அருள் பெருமை செஷ்டிதம் நினைக்க அறிவுடன் அன்பு கலந்து -பக்தி ஒன்றே ப்ரீத்தி கொடுக்கும்
அதை பகவான் உத்தவருக்கு அருள்கிறார்
பீஷ்மர்-ஷாந்தி தர்மம் -ஆபத்  தர்மம் ராஜ தர்மம்
மோஷ தர்மத்தில் பக்தி -பற்றி
அவன் விஷயத்தில் அறிவும் அன்பும் மற்ற விஷயத்தில் வைராக்யமும்
விரித்து உரைக்கிறேன்
பக்தன் பெருமை
ஸ்ரத்தையால் -ஒன்றை செய்தால் மற்றவை தானாகவே வரும்
அமுத கதைகள் கேட்க விருப்பம் முதல்
மீண்டும்மீண்டும் கேட்க –
குழந்தைக்கு சொல்லி சொல்லி -நிறைய செஷ்டிதங்கள் உண்டு
கதை கேட்க விருப்பம்
திருநாம சங்கீர்த்தனம்
வீர தீர சரித்ரம் பாடி
திரு ஆராதனம் பூஜித்து
தொண்டு புரிதல்-
மத்பக்த -அனைவர் உள்ளும் சம தர்சனம் காண்பான்
 568

ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -நவ லஷனம்
பிரகலாதன்-பக்தி செய்யும் முறை –
நாரதர் கற்ப வாசத்திலே உபதேசித்து –
பீஷ்மர் -தர்மர் -கண்ணன்-உத்தவர் -11 -20 /21 /22 .23 ஸ்லோகங்கள் முக்கியம் –
விழுந்து அபிவந்தனம்-செருக்கு இன்றி -சாஷ்டாங்க
பக்தர்கள் அனைவரையும் பூஜிக்க
மற்றவர் பூஜிப்பதை அனுமதித்து ஆனந்தம் அடைய வேண்டும் –
சர்வ வியாபி-அவனையே அணைத்து
நெறிமையால் தானும் வியாபித்து
தன்னுள் அனைத்து உலகதுள்ளும் நிற்க –
அங்க செஷ்டிதம்-நம் புலன்கள் அவனுக்கு
அணைத்து செயலும் அவன் இடம் அர்பணித்து
காயென வாச -செயல்பயன்செய்யும் நான் மூன்றும் அவன் இடம்சமர்பித்து
மூன்று வித த்யாகம்-அவன் செய்விக்கிறான் -என்ற எண்ணம்-
உண்ணும் பொழுது -இந்த உணவு அவன் கொடுத்தது –
திரு ஆராதனம் செய்தே
மற்றவை த்ருணம் புல் போல் அவனை  -அனைவரும் இப்படியே எண்ணுவார்
தள்ளி இல்லை யாரும்-நெஞ்சைதொட்டு பார்த்தால் அறிவோம் –
துரி யோதனன் போல்வார் தான்கண்ணன்  வேண்டாம் என்பர்
இஷ்டம் -கோவில் கட்டி குளம் கட்டி அனைத்தும் அவன் விஷயம் என்பர் பக்தர்
கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம் அறம் பொருள்  வீடு அனைத்தும் இதை பின் பற்றி செல்லும்
பிரேமமே உயர்ந்தது  -என்கிறார் எதிராஜரும் -ஞானம் உசந்தது சொல்ல வில்லை
அனைத்தும் மத் அர்த்தம் அவன் விஷயம்-
அன்பு பக்தியாலே அருளி செயல்-
பக்தி பிறக்க இவை அனைத்தும் காரணம்
தன்னடையே வளரும்
ஒன்றை செய்தால் மற்றவை கிட்டும்
வைராக்கியம்-வந்தால் அஷ்ட மகா சித்திகளும் புல்லுக்கு சமம் –
பக்தியாக மலரும் வழிசொல்லி –
எளிதான வழி -கை காட்டி /புஷ்பம் சமர்பித்து –
எளிய இனிமையான பக்தி செய்து –
யம -நியமம்-அஷ்டாங்க யோகம் என்ன கேள்வி கேட்கிறார் உத்தவர்
யமம்-சமம்-தமம்-திருத்தி தானம் தபம்வீரம் எதி சத்யம் -தஷினை பலம்-விதியை எது
வெட்கம் எதை கண்டு -செல்வா செழிப்பு பண்டிதன் நேர் வழி
 ஸ்வர்கம் நரகம் போல் பல கேள்விகள் கேட்கிறார் உத்தவர் நமக்கு அறிந்து கொள்ள
பொருள் அறியோம்-சொல் கேள்வி பட்டு இருக்கிறோம்
569

பாகவதம் ரசம்-வேதம் தேறிய பொருள் காட்டும்-திரட்டு பால் போல்
11 =-19 -இறுதி பகுதி பார்த்து வருகிறோம்
யமம் நியமம் தவம் தூய்மை பல கேள்விகள்-
33 -45 ஸ்லோகம் வரை
யமம்-நியமம்-ஆசனம் பிராணாயாமம் த்யானம் சமாதி -அஷ்ட அங்க யோகம்-
அடிப் படை கட்டுபாடுகள்-யோகத்துக்கு வேண்டும் அதை சொல்கிறார்
12கட்டுபாடுகள் அகிம்சை சத்யம் –
போது இலா -தப்பான புண் படும் வார்த்தை இன்றி -தீ விழி இன்றி -கனிவான பார்வை –
அகிம்சை வார்த்தையாலே கொல்லாமல்-மனசால் கூட இன்றி
சத்யம் -பொய் பேசாமல்
அஸ்தேயம் அசந்கேய -விலகி -உலக விஷயம் -கடமை செய்வதில் ஈடு பாடு வேண்டும்
வேண்டாத விஷயம் பற்று நீங்கி -இறை அன்பு மட்டுமே குறிக் கோள்
தப்புக்கு வெட்க படவேண்டும்-அதுவே பிராயச்சித்தம் –
ஆஸ்திக்யம்-பிரமம் உண்டு அவனால் தான் அனைத்தும் –
அவன் படைத்து ரஷித்து நம்மையும் அவன் காக்கிறான்-நம் நிலை அவன் இட்ட பிச்சை
வேதம் பிரமாணம் -அனைவரும் அவன் அடிமை
பிரமச்சர்யம் முக்கியம்-
கிரகச்தனனும் -பிரமத்தை நோக்கியே தர்ம சாஸ்திரம் படி –
கலக்கம் தடுமாற்றம் இன்றி -ஸ்திர புத்தி
பொறுமை உடன்-இருந்து
தூண்ட பட்ட பொழுதும்
அபயம்-பயம் இன்றி -யாரை பார்த்து நாமும் பயபடாமல் யாரும் நம்மை கண்டு பயப்படாமல்
இனி நியமம்
சுத்த மனச
ஜபம் -ரகஸ்ய த்ரயம்
தபஸ்
ஹோமம்-ஆகுதி -நித்ய பூஜையே ஹோமம் தான்
ஈடுபாடு சரத்தை வேண்டும் ஆர்வம்
ஆகித்யம் விரும்பு
அர்ச்சனம்
தீர்த்த யாத்ரை -அயோதியை முனிவர்கள் இருந்த இடம்
மற்றவர் பொருள் ஆசை இன்றி
நம் பொருள் கொண்டு திருப்தி
ஆச்சர்ய சேவனம்-திரு மாளிகை கைங்கர்யம்
பக்தர்கள் உடன் கூடி இருந்து
ஆக இப்படி 12 யமம்/12 நியமம் அடுக்கி விளக்கி இருக்கிறார்
 570
ஸ்ரத்தையால்-யோகிகள்-சித்தம் அவன் இடம் செலுத்தி –
பெருமாளை த்யாநித்தே யோகம்-
உயர்ந்த ஆனந்த மாயம் அவனை பற்றியே த்யானம்
பாபம் விலகி–11 -19 -33 –
சமம்-மனசை அடக்கி தமம்-புலன் அடக்குதல்
பொருள் சிந்தனை நிறுத்தாமல்-அதற்குள்ளும் அவன் இருப்பதை உணர்ந்து
மனம் ஓடி கொண்டே இருக்கும் –
அவனே லஷ்யமாக கொண்டு இருக்க வேண்டும் –
சிந்தனை அனைத்தும் -பொருள்கள் மக்கள் அனைவரையும்
அவன் அன்பு அறிந்து என் தாய் ஒரு மடங்கு பாசம் அவன் இருப்பதால்
புலன் அடக்குதல்-அவன் இடம் செலுத்தி
அவன் திரு நாமம் கேட்டுபாடி நுகர்ந்து இப்படி
மெதுவாக ஈடு படுத்துதல் மனஸ் தமம் சமம்
கவிழ்த்து வைத்த கூடை கொம்பு போல் இல்லை
அவனுக்கு பயன்  படுத்து அறிவு -வெளி புலன்- உள் புலன்-இரண்டையும் அவன் இடம்
ச்தித்ஷா பொறுமை-துக்கம் வரும் பொழுது
குழந்தை பெரும் தாய் பல்லை கடித்து பொறுமை-நாளை கொஞ்ச போகிறோம்
நல் வாழ்வு வரும் என்று பொறுமை உடன் துக்கம் வரும் பொழுதும் இருக்க வேண்டும் –
த்ருதி-உறுதி நாக்கை அடக்குதல்-காமத்தை அடக்குதல்-
குறைவாக பேசி-நிறைவாக உணர்த்தி-
காம சுகத்துக்கு அலையாமல்-
தானம்-தண்டனை -இன்றி மன்னிப்பதே குற்றம் உணர்ந்தால்
தவம்-அடங்கா ஆசை த்யாகம் செய்வதே -பிடித்த பொருளை யாரோ ஆசை உடன் கடக கொடுப்பதே தபஸ்
வீரம் சௌர்யம் இயல்பான தப்பை தவிர்ப்பது
இயல்வ்பான பழக்கம் மாற்றி -தாண்டி -வீரன்
உண்மை -சத்யம்-சம தர்சனம்-வித்யா வினைய சம்பனவ் பண்டிதன் சம தர்சன்
இவ் ஒன்றையும் எழுதி வைத்து நடை முறை பண்ணினால் முன்னேறலாம்
மெதுவாக  பேசி -இனிமையான வார்த்தை-
தூய்மை-கர்மம் செய்து -நான் செய்தேன் என்ற எண்ணம் இன்றி
த்யாகம் -சன் யாசம் பொறுப்பை அவன் இடம்
சரணா கதி இதுவே
571-
யக்ஜம் ஹோமம் முக்கியம்-எளிமையான பூஜையே யாகம் தான் -தர்மம் இஷ்ட கார்யம் –
கண்ணன் நானே யக்ஜம் போக்தா என்கிறான் -தஷிணை-ஞானம் உபதேசிப்பதே சிறந்த தஷிணை -உபதேசம் படி நடப்பது –
பிராணா யாமம் மூன்று வேளையும் செய்து -ஜீரணம் ஆகவும் ஆரோக்யதுக்கும் உதவும்-ஆசனங்களும் -உதவும் –
ஈஸ்வரன் கிருஷ்ணா பக்தி தான் மேல் நிலை லாபம் –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -காலை மாலை கமல மலர் இட்டு –
ஏழு ஆள் காலும் பழிப்பு இலோம் -வித்யை அடைந்தவன் ஆத்மா சமமாக பார்ப்பவன் –
செய்ய கூடாததை செய்தால் வெறுக்க வேண்டும் -வெட்கமும் வேண்டும்
-செல்வம் எதையும் விரும்பாத குணம் –
சுகம் -இரட்டை கடப்பதே -துக்கம் காம சுகத்தில் விருப்பம் கொள்வது –
பண்டிதன் -பந்த மோஷம் அறிந்தவன்
மூர்க்கன் -தேக ஆத்மா ஓன்று என்று இருப்பவன்
அவன் விஷயம் சாஸ்திரம் படிப்பதே மொஷதுக்கு வழி
சத்வ குணம் வளர்ப்பதே சொர்க்கம்
தெளிவு வரும் குழப்பம் நீங்கும் -சாத்விக சரத்தை வேண்டும் –
தமோ குணம் வளர்ப்பதே நரகம்
குரு தான் சிறந்த நண்பன் -கீதா சாரின்
அன்று தேர் கடவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்று கொலோ
சிறந்த பண்பு உள்ளவன் செல்வன்
இந்திரியங்கள் வெல்பவன் சிறந்தவன்
இது குணம் இது தோஷம் வேறு படுத்தி பாடுவதே தோஷம் –
19அத்யாயம் முடிகிறது
கர்ம ஞான பக்தி யோகம் இனி விளக்க போகிறார் மேல் .

572-

பக்தி யோகம் -மனம் மொழி மெய் மூன்றும் -கர்ம ஞான யோகம் அங்கம் –
கர்ம யோகம் இன்றியமையாது -உடலில் பிறந்து துக்க படுபவன் ஆத்மா இல்லை -இய்ரர்க்கை
உடல் சம்பந்தம் இல்லை -கர்மம் அடியாக வந்தேறி -பிறவி-கர்மம் அடியாக தானே-நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி –
பிறவிக்கு மூலம் வேர் கர்மம் -தொலைக்க வலி கர்ம யோகம் -கடமை உணர்வு விருப்பத்துடன் செய்து
பக்தி செய்ய முற்ற பாபம் தொலையும்
ஞாந  யோகிக்கும் கர்மம் விடாது -உணவு சம்பாதிக்க கர்மம் வேண்டுமே –
மூன்றையும் 11 -20 சொல்கிறார்-வர்ணிக்கிறார்
குணம் தோஷம் வேறு பாடு பார்க்க கூடாது -சொன்னீர் -உத்தவர் கேட்கிறார் –
செய்யும் கிரிசைகள் -நெய் உண்ணோம் -மை இட்டு எழுதோம் -கண்ணன் சூட்டி விட சூடுகிரோமே
செய்வனவும் உண்டு
இதம் குறு வேதம் சொல்லுமே -அனைத்தையும் சமம்
குணா தோஷம் பிரித்து பார்த்தால் தோஷம் என்கிறாயே எப்படி
கங்கை நீராட்டம் சுத்தி
ஏகாதசி சாப்பிட கூடாதே
ஒரே செயல் வெவேறு மாதிரி உள்ளதே -புரிய வில்லை சொல்லு என்கிறார் உத்தவர் –
நமக்காககேட்கிறார் -தகுதி அடிபடியில் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் விதிக்கிறார்
சுகர் அனுஷ்டானம் செய்தாரா -பக்தி தலை எடுத்தால்
புலன் அடக்கியவன் ஞான யோகி கட்டு படுத்தாவன் கர்ம யோகம் –
பழுது இன்றி கர்ம செய்ய வேண்டும் –
கர்மம் முக்தி கொடுக்காது –
கர்மங்களில் ஈடுபாடு இருந்தால் கர்ம யோகம் –
இரண்டு அடிப்படை -இத்தால் -கர்ம ஞான யோகி வாசி –
பக்தி பிறப்பது கர்ம ஞான யோகம் மூலம் தான் –
அவன் கைங்கர்யம் கர்மாசெய்த்து கொண்டு -முழுவதும் வெறுக்காமல் –
கர்மம் வெறுத்தவன் ஞான யோகி –
பகவான் இடம் ஆசை கொண்டவன் பக்தன் –

573

அடியார் கூட்டம் ஆசை படுகிறார் குலசேகர ஆழ்வார் –
பக்தி யோக நிஷ்டன்-
11-20 அத்யாயம் 8 /9 /10 ஸ்லோகம் -பார்க்கிறோம் –
ஸ்ரத்தை அவன் கதை கேட்க ஆசை இருக்கிற வரை கர்மம் –
பக்தன் என் பிரிவை சகியான் -அனைத்தும் எனக்கு தான் -என்று இருக்கிறான் –
அவனே கதி -இது ஒரு வர்க்கம் –
நினைத்தாலே உருகி கொண்டு இருப்பார்கள் –
உள்ளத்தில் பக்தி -வெளிபடுத்தாமல் இருக்கலாம் –
மெதுவாக வளர்ந்து -கேட்டு -நினைந்து ஆராய்ந்து இடைவிடாமல் சிந்தித்து –
உண்மையான பக்தி-இங்கிதம் நிமிஷ்தம் -உதட்டை புருவம் அசைப்பே ஆனந்தம் -கூரத் ஆழ்வான்
அறிவு முற்றி பக்தி உண்மையாக –
அழகர் தொட்டி திரு மஞ்சனம் -நிதானமாக சேவிக்கலாம் -பரிவுடன் பரிமாறுவார்கள் –
கர்மம் விடாமல் செய்ய-பாபம் போகும் -பக்தி வளரும் -மெய் மறந்து சேவிக்க பண்ணும் –
வர்ண ஆஸ்ரம கர்மம் விடாமல் செய்து கொண்டு இருக்க-பக்தி மலர ஆரம்பிக்கும் –
வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுள்ளே-கேட்க்கும் பொழுதும் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் –
ரசிகர் மன்றம் வாழ்வில் பார்க்கிறோம் -இந்த உதாரணம்  சிரிப்பது யாரோ விஷயம் என்று காட்ட –
விளையாட்டு ஈடு பட்டு -நினைற விஷயம் முன்பு நடந்தது சொல்லுகிறார்களே –
கண்ணன் இடம் வேண்டும் இந்த ஈடுபாடு -இதுவே பக்தி –
ஞானம் முற்றி பக்தி ஆக மலரும் –
பக்தனுக்கு எப்படி உதவுகிறேன் என்று மேலே அருளுகிறார்

574-

மகாத்மா துர் லபம்-வாசுதேவனே சர்வம் என்று இருப்பார் –
ப;லஜன்மம் ஞானவான் பின்பு பக்தன் -அவனே உண்ணும் சோறு -தாரகம் போஷகம் போக்கியம் –
எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவன் பக்தன் –
அன்பு வளர்ந்து முற்றி காதல் -கைங்கர்யத்தில் மூட்டும் –
யாரும் இதற்க்கு தகுதி உடையவர் –
11 /20 /13 ஸ்லோகம் -சொர்க்கம் -புண்ணியம் தீர்ந்த பின்பு மீள வேண்டுமே –
கண்ணன் திருவடிகளே மீளா இன்பம் கொடுக்கும்
சரீரம் கருவி -இதை கொண்டு அதை அடைய வேண்டும் –
பிறவி -கர்ம ஞான பக்தி -சம்சாரம் நெருப்பு-பறவை -மரம் நெருப்பு கதை போல் –
உடம்புடன் வாழ ஆசை பறவை நெருப்பில் நாசம் அடைவது போல் -ரம்பம் மரம் அறுக்க-
அது போல் நாள் கழிய -நினைவு இன்றி கழிக்கிறோம் -ஜீவன் -ஓடம்-உடல் தான் ஓடம் –
ஓடக்காரர் -செலுத்துவது காற்று அனுகூலம் -ஆத்மா பிரயாணி
ஆச்சார்யர் ஓடக்காரர்
பகவத் அருள் காற்று போல் -அழகான உதாரணம் -திரை –புலன்கள் கடிவாளம் -மனம்
ஆத்மா -குதிரை காரர் -பிராணாயாமம் செய்து புலனை அடக்கி
மனத்தில் செலுத்தி அவன் இடம் சேர்க்க வேண்டும்
கர்மம் செய்யசெய்ய பாபம் தொலைந்து பக்தி வளர அவனை அடைவோம்
பக்தி யோகமே பிராயச்சித்தம் ஆக இருக்கும் –
இயற்கையான அன்பு பகவான் இடம் -உறுதியான திட சிந்தனை வேண்டும்
இந்த லோகம் ஆசை பட்டதும் அவன் திருவடியையும் கொடுத்து
உள்ளத்தில் விலகாமல் வசிக்கிறான் -விஷ்ணு பதம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைகிறான் –

11-19

3–jïäna-vijïäna-saàsiddhäù
padaà çreñöhaà vidur mama
jïäné priyatamo ‘to me
jïänenäsau bibharti mäm

Those who have achieved complete perfection through philosophical and
realized knowledge recognize My lotus feet to be the supreme transcendental
object. Thus the learned transcendentalist is most dear to Me, and by his
perfect knowledge he maintains Me in happiness.

4–tapas térthaà japo dänaà
paviträëétaräëi ca
nälaà kurvanti täà siddhià
yä jïäna-kalayä kåtä

That perfection which is produced by a small fraction of spiritual knowledge
cannot be duplicated by performing austerities, visiting holy places, chanting
silent prayers, giving in charity or engaging in other pious activities.

9–täpa-trayeëäbhihatasya ghore
santapyamänasya bhavädhvanéça
paçyämi nänyac charaëaà taväìghridvandvätapaträd
amåtäbhivarñät

My dear Lord, for one who is being tormented on the terrible path of birth
and death and is constantly overwhelmed by the threefold miseries, I do not see
any possible shelter other than Your two lotus feet, which are just like a
refreshing umbrella that pours down showers of delicious nectar.

10–dañöaà janaà sampatitaà bile ‘smin
kälähinä kñudra-sukhoru-tarñam
samuddharainaà kåpayäpavargyair
vacobhir äsiïca mahänubhäva

O almighty Lord, please be merciful and uplift this hopeless living entity
who has fallen into the dark hole of material existence, where the snake of time
has bitten him. In spite of such abominable conditions, this poor living entity
has tremendous desire to relish the most insignificant material happiness. Please
save me, my Lord, by pouring down the nectar of Your instructions, which
awaken one to spiritual freedom.

13–tän ahaà te ‘bhidhäsyämi
deva-vrata-makhäc chrutän
jïäna-vairägya-vijïänaçraddhä-
bhakty-upabåàhitän

I will now speak unto you those religious principles of Vedic knowledge,
detachment, self-realization, faith and devotional service that were heard
directly from the mouth of Bhéñmadeva

14–navaikädaça païca trén
bhävän bhüteñu yena vai
ékñetäthäikam apy eñu
taj jïänaà mama niçcitam

I personally approve of that knowledge by which one sees the combination of
nine, eleven, five and three elements in all living entities, and ultimately one
element within those twenty-eight.

15–etad eva hi vijïänaà
na tathaikena yena yat
sthity-utpatty-apyayän paçyed
bhävänäà tri-guëätmanäm

When one no longer sees the twenty-eight separated material elements,
which arise from a single cause, but rather sees the cause itself, the Personality
of Godhead—at that time one’s direct experience is called vijïäna, or
self-realization

17–çrutiù pratyakñam aitihyam
anumänaà catuñöayam
pramäëeñv anavasthänäd
vikalpät sa virajyate

From the four types of evidence—Vedic knowledge, direct experience,
traditional wisdom and logical induction—one can understand the temporary,
insubstantial situation of the material world, by which one becomes detached
from the duality of this world.

19–bhakti-yogaù puraivoktaù
préyamäëäya te ‘nagha
punaç ca kathayiñyämi
mad-bhakteù käraëaà paraà

O sinless Uddhava, because you love Me, I previously explained to you the
process of devotional service. Now I will again explain the supreme process for
achieving loving service unto Me.

20/21/22/23/24–çraddhämåta-kathäyäà me
çaçvan mad-anukértanam
pariniñöhä ca püjäyäà
stutibhiù stavanaà mama
ädaraù paricaryäyäà
sarväìgair abhivandanam
mad-bhakta-püjäbhyadhikä
sarva-bhüteñu man-matiù
mad-artheñv aìga-ceñöä ca
vacasä mad-guëeraëam
mayy arpaëaà ca manasaù
sarva-käma-vivarjanam
mad-arthe ‘rtha-parityägo
bhogasya ca sukhasya ca
iñöaà dattaà hutaà japtaà
mad-arthaà yad vrataà tapaù
evaà dharmair manuñyäëäm
uddhavätma-nivedinäm
mayi saïjäyate bhaktiù
ko ‘nyo ‘rtho ‘syävaçiñyate

Firm faith in the blissful narration of My pastimes, constant chanting of My
glories, unwavering attachment to ceremonial worship of Me, praising Me
through beautiful hymns, great respect for My devotional service, offering
obeisances with the entire body, performing first-class worship of My devotees,
consciousness of Me in all living entities, offering of ordinary, bodily activities
in My devotional service, use of words to describe My qualities, offering the
mind to Me, rejection of all material desires, giving up wealth for My devotional
service, renouncing material sense gratification and happiness, and performing
all desirable activities such as charity, sacrifice, chanting, vows and austerities
with the purpose of achieving Me—these constitute actual religious principles,
by which those human beings who have actually surrendered themselves to Me
automatically develop love for Me. What other purpose or goal could remain for
My devotee?

40/41/42/43/44/45–bhago ma aiçvaro bhävo
läbho mad-bhaktir uttamaù
vidyätmani bhidä-bädho
jugupsä hrér akarmasu
çrér guëä nairapekñyädyäù
sukhaà duùkha-sukhätyayaù
duùkhaà käma-sukhäpekñä
paëòito bandha-mokña-vit
mürkho dehädy-ahaà-buddhiù
panthä man-nigamaù småtaù
utpathaç citta-vikñepaù
svargaù sattva-guëodayaù
1425
narakas tama-unnäho
bandhur gurur ahaà sakhe
gåhaà çaréraà mänuñyaà
guëäòhyo hy äòhya ucyate
daridro yas tv asantuñöaù
kåpaëo yo ‘jitendriyaù
guëeñv asakta-dhér éço
guëa-saìgo viparyayaù
eta uddhava te praçnäù
sarve sädhu nirüpitäù
kià varëitena bahunä
lakñaëaà guëa-doñayoù
guëa-doña-dåçir doño
guëas tübhaya-varjitaù

Actual opulence is My own nature as the Personality of Godhead, through
which I exhibit the six unlimited opulences. The supreme gain in life is
devotional service to Me, and actual education is nullifying the false perception
of duality within the soul. Real modesty is to be disgusted with improper
activities, and beauty is to possess good qualities such as detachment. Real
happiness is to transcend material happiness and unhappiness, and real misery is
to be implicated in searching for sex pleasure. A wise man is one who knows the
process of freedom from bondage, and a fool is one who identifies with his
material body and mind. The real path in life is that which leads to Me, and the
wrong path is sense gratification, by which consciousness is bewildered. Actual
heaven is the predominance of the mode of goodness, whereas hell is the
predominance of ignorance. I am everyone’s true friend, acting as the spiritual
master of the entire universe, and one’s home is the human body. My dear
friend Uddhava, one who is enriched with good qualities is actually said to be
rich, and one who is unsatisfied in life is actually poor. A wretched person is
one who cannot control his senses, whereas one who is not attached to sense
gratification is a real controller. One who attaches himself to sense gratification
is the opposite, a slave. Thus, Uddhava, I have elucidated all of the matters
about which you inquired. There is no need for a more elaborate description of
these good and bad qualities, since to constantly see good and bad is itself a bad
quality. The best quality is to transcend material good and evil.

11-20

6–çré-bhagavän uväca
yogäs trayo mayä proktä
nèëäà çreyo-vidhitsayä
jïänaà karma ca bhaktiç ca
nopäyo ‘nyo ‘sti kutracit

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, because I
desire that human beings may achieve perfection, I have presented three paths
of advancement—the path of knowledge, the path of work and the path of
devotion. Besides these three there is absolutely no other means of elevation.

7–nirviëëänäà jïäna-yogo
nyäsinäm iha karmasu
teñv anirviëëa-cittänäà
karma-yogas tu käminäm

Among these three paths, jïäna-yoga, the path of philosophical speculation,
is recommended for those who are disgusted with material life and are thus
detached from ordinary, fruitive activities. Those who are not disgusted with
material life, having many desires yet to fulfill, should seek perfection through
the path of karma-yoga.

0–sva-dharma-stho yajan yajïair
anäçéù-käma uddhava
na yäti svarga-narakau
yady anyan na samäcaret

My dear Uddhava, a person who is situated in his prescribed duty, properly
worshiping by Vedic sacrifices but not desiring the fruitive result of such
worship, will not go to the heavenly planets; similarly, by not performing
forbidden activities he will not go to hell.

11–asmiû loke vartamänaù
sva-dharma-stho ‘naghaù çuciù
jïänaà viçuddham äpnoti
mad-bhaktià vä yadåcchayä

One who is situated in his prescribed duty, free from sinful activities and
cleansed of material contamination, in this very life obtains transcendental
knowledge or, by fortune, devotional service unto Me.

20–mano-gatià na visåjej
jita-präëo jitendriyaù
sattva-sampannayä buddhyä
mana ätma-vaçaà nayet

One should never lose sight of the actual goal of mental activities, but rather,
conquering the life air and senses and utilizing intelligence strengthened by the
mode of goodness, one should bring the mind under the control of the self.

21–eña vai paramo yogo
manasaù saìgrahaù småtaù
hådaya-jïatvam anvicchan
damyasyevärvato muhuù

An expert horseman, desiring to tame a headstrong horse, first lets the horse
have his way for a moment and then, pulling the reins, gradually places the
horse on the desired path. Similarly, the supreme yoga process is that by which
one carefully observes the movements and desires of the mind and gradually
brings them under full control.

22–säìkhyena sarva-bhävänäà
pratilomänulomataù
bhaväpyayäv anudhyäyen
mano yävat prasédati

Until one’s mind is fixed in spiritual satisfaction, one should analytically
study the temporary nature of all material objects, whether cosmic, earthly or
atomic. One should constantly observe the process of creation through the
natural progressive function and the process of annihilation through the
regressive function.

27/28–jäta-çraddho mat-kathäsu
nirviëëaù sarva-karmasu
veda duùkhätmakän kämän
parityäge ‘py anéçvaraù
tato bhajeta mäà prétaù
çraddhälur dåòha-niçcayaù
juñamäëaç ca tän kämän
duùkhodarkäàç ca garhayan

Having awakened faith in the narrations of My glories, being disgusted with
all material activities, knowing that all sense gratification leads to misery, but
still being unable to renounce all sense enjoyment, My devotee should remain
happy and worship Me with great faith and conviction. Even though he is
sometimes engaged in sense enjoyment, My devotee knows that all sense
gratification leads to a miserable result, and he sincerely repents such activities.

29–proktena bhakti-yogena
bhajato mäsakån muneù
kämä hådayyä naçyanti
sarve mayi hådi sthite

When an intelligent person engages constantly in worshiping Me through
loving devotional service as described by Me, his heart becomes firmly situated
in Me. Thus all material desires within the heart are destroyed.

30–bhidyate hådaya-granthiç
chidyante sarva-saàçayäù
kñéyante cäsya karmäëi
mayi dåñöe ‘khilätmani

The knot in the heart is pierced, all misgivings are cut to pieces and the
chain of fruitive actions is terminated when I am seen as the Supreme
Personality of Godhead.

32/33–yat karmabhir yat tapasä
jïäna-vairägyataç ca yat
yogena däna-dharmeëa
çreyobhir itarair api
sarvaà mad-bhakti-yogena
mad-bhakto labhate ‘ïjasä
svargäpavargaà mad-dhäma
kathaïcid yadi väïchati

Everything that can be achieved by fruitive activities, penance, knowledge,
detachment, mystic yoga, charity, religious duties and all other means of
perfecting life is easily achieved by My devotee through loving service unto Me.
If somehow or other My devotee desires promotion to heaven, liberation, or
residence in My abode, he easily achieves such benedictions.

34–na kiïcit sädhavo dhérä
bhaktä hy ekäntino mama
väïchanty api mayä dattaà
kaivalyam apunar-bhavam

Because My devotees possess saintly behavior and deep intelligence, they
completely dedicate themselves to Me and do not desire anything besides Me.
Indeed, even if I offer them liberation from birth and death, they do not accept
it.

11-21