Archive for the ‘Ramayannam’ Category

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -அஜ்ஞாதம் நாஸ்தி -17-33/த்வம் ஹி சத்யவ்ரத -யுத்த -17-34/தஸ்மாத் ஏகைஸஸ் -17-35/இத்யுக்தே ராகவாய -17-36 / சத்ரோ சகாசாத் -17-37/சாதயித்வா ஆத்மபாவம் -17-38/அர்த்தா நர்த்தௌ -17-39/யதி தோஷோ மஹாம்ஸ் தஸ்மின் -17-40–

February 2, 2015

அஜ்ஞாதம்  நாஸ்தி தே கிஞ்சித் த்ரிஷூ லோகேஷூ ராகவ
ஆத்மானம் பூஜயன் ராம ப்ருச்சச்ய ஸமான்  ஸூ ஹ்ருத்தம் -யுத்த -17-33-

அஜ்ஞாதம் கிஞ்சித்  நாஸ்தி-தெரியாதது சிறிதும் இல்லை
தே -உமக்கு
த்ரிஷூ லோகேஷூ-மூன்று வகைச் சேதனர்கள் விஷயத்தில்
ராகவ -ரகு குல திலக
ஆத்மானம் பூஜயன் ரா -யுத்த -17-33
அஜ்ஞாதம்  நாஸ்தி தே கிஞ்சித் த்ரிஷூ லோகேஷூ ராகவ
ஆத்மானம் பூஜயன்-உம்மைப் பெரும்மை படுத்திக் கொண்ட
ராம ப்ருச்சச்ய ஸமான்  ஸூ ஹ்ருத்தம் -நட்பினால் எங்களைக் கேட்கிறீர்-

அவதாரிகை –
தந்தாமுடைய மதத்தை சொல்லுவார்களாக நினைத்து
கீலில் சோபசாரம் -என்று ப்ரஸ்துதமான பிரகாரத்தைச் சொல்லுகிறார்கள் மேல் -இரண்டு ஸ்லோகத்தாலே
அதில் முதல் ஸ்லோகத்தில் –
தேவர் சர்வஜ்ஞராய் இருக்கச் செய்தே -எங்களைக் கேட்கிறது ஆ ஸ்ரீ தர் சொல்லிற்று அல்லது செய்து அருளார் என்கிற ஏற்றம் தேவர்க்கு உண்டாகைக்கு இ றே-என்கிறது –
அஜ்ஞாதம்  நாஸ்தி தே கிஞ்சித் த்ரிஷூ லோகேஷூ-
அநு கூல பிரதிகூல மத்யஸ்த ரூப கோடி த்ரயமாய் இருந்துள்ள சேதனர் நிமித்தமாக
ஸ்வ தஸ் சர்வஜ்ஞராய் இருந்துள்ள தேவர்க்கு
அவர்களுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் என்ன –
உத்கர்ஷ அபகர்ஷ விபாகம் என்ன  –
த்யாஜ்ய உபாதேய விபாகம் என்ன –
இவற்றில் அஜ்ஞாதமாய் இருப்பது ஓன்று இல்லை –
அஜ்ஞாதாம்   –நாஸ்தி -என்று வ்யதிரேகத்தி-
ராகவ-
இந்த சர்வ ஜ்ஞயம் என்ன -வஷ்யமான ஸ்வ பாவங்கள் என்ன இவை எல்லாம் ரகு குலோத்பவத்தாலே வந்தது என்கை-
யசஸ்வீ ஜ்ஞான சம்பன்ன -என்னக் கடவது இ றே  –
ஆத்மானம் பூஜயன் ராம ப்ருச்சச்ய ஸமான்  ஸூ ஹ்ருத்தம்
ஆ ஸ்ரீ தற்கு நன்மையே என்னும் திரு உள்ளத்தை உடையீர் என்கிற இம் மஹா குணத்தைப் பிரகாசிப்பைக்காக ஆரம்பித்தீர்
இத்தாலும் ஆ ஸ்ரீ தர்  சொன்னபடி அல்லது செய்யார் என்று தேவர்க்கு வந்த ஏற்றத்தை லோகம் கொண்டாடுகைக்காக –
சர்வஜ்ஞரான தேவரீர் ஜ்ஞானத்துக்கு அடைவில்லாத திர்யக் ஜாதியான எங்களைக் கேட்டு அருளுகிறது இத்தனை –

——————————————————————————————————————————————————————

த்வம் ஹி சத்யவ்ரத   ஸூரோ  தார்மிகோ  த்ருட விக்ரம
பரீஷ்யகாரீ ஸ்ம்ருதி மான் நிஸ் ருஷ்டாத்மா  ஸூ ஹ்ருத் ஸூ -யுத்த -17-34-

த்வம் ஹி -நீர் தான்
சத்யவ்ரத -சத்ய சங்கல்ப்பத்தை யுடையவர்
ஸூரோ -பராக்ரமத்தை யுடையவர்
தார்மிகோ  -தர்மிஷ்டர்
த்ருட விக்ரம-உறுதியான செயலை யுடையவர்
பரீஷ்யகாரீ -எதையும் ஆலோசித்துச் செய்பவர்
ஸ்ம்ருதி மான் -முன்பு செய்தவற்றை நினைவு கொள்ளுமவர்
நிஸ் ருஷ்டாத்மா  ஸூ ஹ்ருத் ஸூ -நண்பர்கள் இடத்திலே தன்னையே ஒப்படைத்தவராகவும் இருப்பவர்-

அவதாரிகை –
ஆ ஸ்ரீதர் அர்த்தமாக செய்ய வேண்டுமாவை ஒருவருக்கு ஒருத்தரைக் கேட்டுச் செய்ய வேண்டாதே இருக்க –
இவர்கள் பக்கல் இப்படி பர ந்யாசம் பண்ணி வைத்தீர் –
இது என்ன ஸ்வ பாவம் -என்று
தங்கள் ப்ரீதி அதிசயத்தாலே சொல்லுகிறார்கள் -த்வம் ஹி -இத்யாதி நா –
த்வம்-
வஹ்யமான குண ஆஸ்ரயமான தர்மியுடைய வைலஷண்யம்  சொல்லுகிறது –
பகவத் வ்யதிரிக்தர்க்கு குணாதீனம் இ றே ஸ்வரூப உத்கர்ஷம் –
இவ்விடத்திலே குண உத்கர்ஷம் ஸ்வ ஆஸ்ரயத்தைப் பற்றி இருக்கும் -என்கை –
குணா யத்தம் லோகே -ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம் -11 என்றார் இ றே ஆழ்வான் –
ஹி –
கீழ் உக்தமான ஸூ ஹ்ருத்தா பிரதி பாதன ஸூசகம்
சத்யவ்ரத  –
அமோக சங்கல்ப -அதாகிறது -அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் வரதம் மம-என்ற ஆ ஸ்ரீ தா சம்ரஷண சங்கல்பம் அமோகமாய் இருக்காய் –
ஸூரோ –
அந்த ரஷணத்துக்கு விக்னசதம் வந்தால் அவற்றை அழியச் செய்யும் ஹிம்ச சாமர்த்தியம் ஸூ ரத்வம்
தார்மிகோ  –
அது தான் செவ்வைப் பூசலாய் இருக்கை –
அதவா –
அந்த ரஷண தர்மம் ஸ்வ பிரயோஜனத்துக்காய் இருக்கை அன்றிக்கே தத் ரஷண ஏக பலமாய் இருக்கும் என்றுமாம் –
த்ருட விக்ரம-
த்ருட வியாபாரம் செய்தது ஒன்றை ஒருத்தராலும் அழிக்க ஒண்ணாமை-
அதாகிறது   -ஆ ஸ்ரீ தார் தங்களாலும் பிறராலும் அழிக்க ஒண்ணாது இருக்கை
பரீஷ்யகாரீ-
ஆ ஸ்ரீ தர் அர்த்தமாக பராக்ரமிக்கும் இடத்தில் பார்த்துச் செய்கை –
அதாகிறது -பிறரால் வரும் விரோதத்தை விக்ரமத்தால் அழிப்போம்-
அவன் தன்னால் வரும் விரோதத்தைப் பொறியாலே அழிப்போம் என்று பார்த்துச் செய்கை –
தாஸ்யம் ஐஸ்வர்ய வாதே ந-பார-சாந்தி -81-5-என்றும் –
யஸ்யா ம்ருதா   மலயசஸ் ஸ்ரவணாவகா ஹ -பார்வதம் -3-16-6- என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே
ஸ்ம்ருதி மான் –
முன்பு பிறந்த ஜ்ஞானம் அவசரே ஸ்ம்ருதி விஷயமாகை-
அதாகிறது ஆ ஸ்ரீ தர் புத்த்யா பண்ணும் அபராதத்தைப் பொறுக்கைக்கு அடி -இவன் அடியில் பண்ணின ஆபி முக்யத்தை நினைத்து இருக்கை –
நிஸ் ருஷ்டாத்மா  ஸூ ஹ்ருத் ஸூ –
ஆ ஸ்ரீ தர் பக்கல் இப்படி சர்வ பிரகார ரஷகராய் இருக்கச் செய்தே
தேவர் கார்யம் ஆ ஸ்ரீ தர் இட்ட வழக்காம்படி அவர் பக்கலிலே சமர்ப்பித்து வைத்தீர்
கீழ் உள்ள குணங்கள் உண்டு அறுக்கிலும் இம் மஹா குணத்தை ஒருத்தராலும் யுண்டு அறுக்கப் போமோ -என்று கருத்து
ச சப்தத்தாலே அநு க்தமான குணங்களை சமுச்சயிக்கிறது –

———————————————————————————————————————————————————————————

தஸ்மாத் ஏகைஸஸ் தாவத் பருவந்து சசிவாஸ் தவ
ஹேதுதோ மதி சம்பன்னாஸ் சமர்த்தாஸ் ஸ புனஸ் ததா -யுத்த -17-35-

தஸ்மாத்-ஆகையால்
ஏகைஸஸ் தாவத் பருவந்து சசிவாஸ் தவ -ஒவ்வொருவராய் உம்முடைய மந்த்ரிகள் அனைவரும் சொல்லட்டும்
ஹேதுதோ -காரணம் காட்டி
மதி சம்பன்னாஸ்-புத்தி மான்களாயும்
சமர்த்தாஸ் ஸ-வாக் வன்மை யுடையவர்களாயும்
புனஸ் ததா -அப்படியே-

அவதாரிகை –
இப்படி தேவர் கார்யத்தை ஆ ஸ்ரீ தர் இட்ட வழக்காக்கி வைத்தீர் எனபது யாதொன்று
அத்தாலே தேவருடைய சசிவராய் இருந்துள்ள அங்கத பிரமுகர் நால்வரும் தனித்தனியே தங்கள் கருத்துக்களை விண்ணப்பம் செய்யக் கடவர்கள் –
இது எங்களுக்கு எல்லாம் கருத்தாகக் கடவது என்று மேல் விண்ணப்பம் செய்யப் புகுகிற நாலு முதலிகளையும் ஒளிந்தார் அடங்கச் சொல்லுகிறார்கள் –

தஸ்மாத் –
தேவரை ஆ ஸ்ரீத பர தந்த்ரராக்கி அடியோங்கள் சொன்ன படி செய்யக் கடவதாக எங்களை வைத்த வைப்பாலே-
ஏகைஸஸ் –
தனித்தனியே தந்தாமுடைய கருத்துக்களை விண்ணப்பம் செய்யக் கடவர்கள்
தாவத் பருவந்து –
முந்துற முன்னம் எல்லாரும் விண்ணப்பம் செய்யக் கடவர்கள் –
கார்ய வேளையிலே திரு உள்ளமானபடி செய்து அருளுகிறது -என்கை –
சசிவாஸ் தவ -தவ சசிவா –
ஆ ஸ்ரீத ரஷண மஹாத் வரத்திலே தீஷிதராய் இருக்கிற தேவர்க்கு ஆர்த்விஜ்யம்  பண்ணுகிறவர்கள் –
இப்படி தாங்கள் சொல்லுகிறது பெருமாள் சரணாகத ரஷணத்துக்கு சஹகாரியாக தங்களை நினைத்து இருக்கையாலே
ஹேதுத-
பிரதி பன்னங்கள் என்று உபேஷிக்க ஒண்ணாத படி  சஹேதுகமாக –
மதி சம்பன்னாஸ் –
கார்ய நிர்ணயத்தில் தனித் தனியே நிபுணர் என்கை
சமர்த்தாஸ் ஸ புனஸ் ததா –
யாதொருபடி நிர்ணயித்தார்கள்
அப்படியே பின்பு பெருமாள் திரு உள்ளத்திலே படும்படி பிரதிபாதன சமர்த்தராய் இருக்குமவர்கள்
இப்படி முதலிகள் இவர்கள் நால்வர் வார்த்தையையும் பெருமாள் கௌரவிக்கைக்காக பிரசம்சித்து விண்ணப்பம் செய்தார்கள் –

—————————————————————————————————————————————————————————-

இத்யுக்தே ராகவாய அத  மதிமாநங்கதோ அக்ரத
விபீஷண பரீஷார்த்தம் உவாச வசனம் ஹரி –யுத்த -17-36-

இத்யுக்தே -இவ்வண்ணம் சொல்லப் பட்ட அளவிலே
ராகவாய அத -ஸ்ரீ ராம பிரானுக்காக -அதற்குப் பின்
மதிமாநங்கதோ அக்ரத-அக்ரத மதிமான் அங்கத -முதலில் புத்திமானான அங்கதன் என்னும்
ஹரி -வானரன்
விபீஷண பரீஷார்த்தம்-விபீஷணனை சோதிப்பதற்காக
உவாச வசனம் -இவ்வார்த்தை சொன்னார் –

அவதாரிகை –
அநந்தரம்-சர்வ பிரதானராய் -யுவராஜாவாய் -இருந்துள்ள அங்கதப்பெருமாள் தம்முடைய மதத்தை உபன்யசிக்கிறார் -இத்யுக்தே இத்யாதியாலே-
இத்யுக்தே –
எல்லாருக்கும் இவர்கள் நால்வருமே கடவராக முதலிகள் விண்ணப்பம் செய்துள்ள இடத்தில்
ராகவாய உவாச வசனம் ஹரி —
ரகு குலத்தார் கார்யம் ஒரு குரங்கினுடைய வார்த்தை கொண்டு ஈடாக்கும் படி யாவதே -என்று
பெருமாளுடைய ஆ ஸ்ரீத பார தந்த்ர்யத்தை ரிஷி கொண்டாடுகிறான் –
அத அக்ரத –
என்கிறது பரியட்ட முறையாலே மஹா ராஜர்க்கு அநந்தரம் அவராகையாலும்
முதலிகள் எல்லார்க்கும் ப்ரதானர் ஆகையாலும்
மதிமாநங்கதோ –
பரியட்ட முறை ஒழிய கார்ய நிர்ணயத்திற்கு பரிகரமான ஜ்ஞானாதிக் யத்தை யுடைய அங்கதப் பெருமாள் –
விபீஷண பரீஷார்த்தம் –
வத்ய தாம் -என்றார் மஹா ராஜர்
ந த்யஜேயம்-என்னுமளவாய் இருந்தது பெருமாள் திரு உள்ளம்
இவை இரண்டும் ஆராயாமல் செய்கை யுக்தம் அல்ல என்று பரீஷார்த்தமான வார்த்தையைச் சொல்லுகிறார் –

————————————————————————————————————————————————————————————-

சத்ரோ சகாசாத் சம்ப்ராப்த சர்வதா சங்க்ய ஏவ ஹி
விஸ்வாச யோக்ய சஹஸா ந  கர்தவ்யோ விபீஷண -யுத்த -17-37-

சத்ரோ சகாசாத்-எதிரியிடத்தில் இருந்து
சம்ப்ராப்த-வந்தவன்
சர்வதா -எல்லா விதத்திலும்
சங்க்ய ஏவ ஹி -ஐயமுறத் தக்கவனே அன்றோ –
விஸ்வாச யோக்ய -நம்பத் தகுந்தவனாக
சஹஸா ந  கர்தவ்யோ -விரைவில் செய்யத் தகுந்தவன் அல்லன்
விபீஷண -விபீஷணன் –

அவதாரிகை –
சத்ரு சகாசத்தின் நின்றும் வந்த விபீஷணன்
சஹஸா விஸ்வாச யோக்யன் அல்லன்  -சங்க்யன்-என்கிறார் -சத்ரோ -இத்யாதியாலே-
சத்ரோ சகாசாத் சம்ப்ராப்த –
த்வேஷாதி ரேகத்தாலே நாம க்ரஹணம் பண்ணாதே சத்ரோ -என்கிறார் –
பகவத் விமுகரை சத்ருக்கள் என்று இ றே ததீயர் நினைத்து இருப்பது
இது இ றே சேஷ சேஷிகளுக்கு அந்யோந்யம் பரிவு இருக்கும் படி –
அல்லது ஸ்வ சத்ருக்கள் என்று சிலரை மதியார்கள் இ றே –
சகாசாத் சம்ப்ராப்த -ஹி –
அவன் சத்ருவாகில் இவனுக்கு என்-என்ன
அவன் ஒலக்கத்தின் நின்று வந்தவன் என்னும் இடம் தேவர்க்கும்  சம்ப்ரதிபன்னம் அன்றோ
ஆனபின்பு அவன் கார்யத்துக்கு வந்தான் ஆகக் கூடாதோ –
சர்வதா சங்க்ய ஏவ ஹி –
ஆகையால் சர்வ பிரகாரத்தாலும் சங்க் யனே-
வத்யன்-என்னாது ஒழிந்தது பெருமாள் திரு உள்ளத்திலே இவன் மேல் உண்டான தண்ணளி யாலே
அவன் சஹவாசத்தில்  நின்றும் வந்தபடியாலும் –
அவன் தம்பி என்று தானே சொல்லுகையாலும்
ராஜச ஜன்மம் ஆனபடியாலும்
விஸ்வசிக்கைக்கு ஒரு ஹேது இல்லை –
விஸ்வாச யோக்ய சஹஸா ந  கர்தவ்யோ-
சரணம் என்று வந்தவன்  விஸ்வாச யோக்யன் அல்லனோ என்று பெருமாள் அபிப்ராயமாக
அப்படி தன்னாலும் சடக்கென விஸ்வசிக்கைக்கு யோக்யன் அல்லன் –
அது எத்தாலே என்ன-
விபீஷண –
பர ஹிம்சையாலே சர்வ லோக பயங்கரனானவன்  பண்ணின சத்ரு சரணாகதி யாகையாலே –
நம்மை நலிகைக்கு இந்த கோஷ்டியிலே விலைச் செல்லும் வார்த்தையை சொல்லி வந்தானாக சம்பாவனை யுண்டு –
ஆகையாலே சஹஸா விஸ்வசிக்க அடுக்காது
சங்கிக்க வடுக்கும் -என்கை –

—————————————————————————————————————————————————————————

சாதயித்வா ஆத்மபாவம் ஹி சரந்தி சட புத்தய
ப்ரஹரந்தி ஸ ரந்ரேஷூ ஸோ அனர்த்தஸ் தத்க்ருதோ பவேத் -யுத்த -17-38-

சாதயித்வா -மறைத்து வைத்து
ஆத்மபாவம்-தம்முடைய கருத்தை
ஹி சரந்தி -நல்லோர் போலே நடையாடுகிறார்கள் அன்றோ
சட புத்தய-துஷ்ட புத்தியை யுடைய அரக்கர்
ப்ரஹரந்தி ஸ-நலியவும் செய்கின்றார்கள்
ரந்ரேஷூ -இடம் கிடைத்த பொது
ஸோ அனர்த்தஸ்-அந்த தீங்கு
தத்க்ருதோ பவேத் -நம்பிக்கை வைத்தவன் தானே விளைத்துக் கொண்டதாக முடியும் –

அவதாரிகை –
ஆர்த்தி தோற்ற வந்து சரணம் புகுந்தவனை விஸ்வசிக்க வேண்டாவோ -என்று ராம அபிப்ராயமாக
சரணாகதன் ஆனாலும் சஹஸா  விஸ்வாச யோக்யன் அல்லன் என்னும் இடத்தை  சஹேதுகமாக பிரதிபாதித்து
விஸ்வசித்தால் வரும் அனர்த்தத்தை சொல்லுகிறது –
சாதயித்வா ஆத்மபாவம் ஹி சரந்தி சட புத்தய-
சட புத்தய
துஷ்ட புத்தய -தாமச பிரகிருதிகள் ஆகையாலே ராஷசர் துஷ்ட புத்திகளாய் இ றே இருப்பது –
ஆத்மபாவம் சாதயித்வா –
நலியக் கடவதாக நிச்சயித்து வருகிற தன் நினைவை மறைத்து
சரந்தி –
சாதுவத் சரந்தி
தங்களுடைய பாவ தோஷத்துக்கு எதிர்த் தட்டான அநு கூல வேஷத்தைக் கொண்டு வ்யவஹரியா நிற்பர்கள் –
பாதகரான ராஷசர் அநு கூல வேஷத்தோடு சஞ்சரிப்பர் என்னும் இடம்
மாரீசன் பக்கலிலும் ராவணன் பக்கலிலும் நமக்கு அநு பூதம் அன்றோ
இவ்வளவால் சஹஸா விஸ்வாச யோக்யன் அல்லன் என்னும் இடத்தைச் சொல்லுகிறது
ஸ்வ தோஷத்தை மறைத்து அநு கூல வேஷத்தோடு தான் வந்தால் அவன் நம்மைச் செய்வது என் -என்ன
ப்ரஹரந்தி ஸ ரந்ரேஷூ-
இடங்களிலே நலியா நிற்பர்கள் -அதாவது -தனி இருப்பு -அந்ய பரதை
தன்னோடு ஒரு நீராக கலக்கை-இவை இ றே
ஸோ அனர்த்தஸ் தத்க்ருதோ பவேத் –
அனர்த்தம்
சஹஸா விஸ்வசித்தவனுக்கு பலமாகக் கடவது –

————————————————————————————————————————————————————————

அர்த்தா நர்த்தௌ விநிஸ்சித்ய வ்யவசாயம் பஜேத ஹி
குணத சங்க்ரஹம் குர்யாத் தோஷ தஸ்து விசர்ஜயேத்–யுத்த -17-39-

அர்த்தா நர்த்தௌ-நன்மை தீமைகளை
விநிஸ்சித்ய -நன்றாக முடிவு கட்டி
வ்யவசாயம் -வந்து அடைந்தவனைக் கொள்ளுவது விடுவது விஷயமான மன வுறுதியை
பஜேத ஹி  -மனிதன் அடைய வேண்டும் அன்றோ
குணத -அவனிடம் குணம் இருந்தால்
சங்க்ரஹம் குர்யாத் -ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியது
தோஷ தஸ்து விசர்ஜயேத்-தோஷம் இருந்ததாகில் கை விட வேண்டியது-

அவதாரிகை-
இவனுடைய த்யாக உபாதானத்துக்கு உறுப்பான பரீஷா பிரகாரத்தைச் சொல்லுகிறது-
அர்த்தா நர்த்தௌ விநிஸ்சித்ய –
இவனைப் பரிக்ரஹித்து ஒரு கார்யத்திலே நியோகித்தால் இவனால் வரும் பிரயோஜனங்களை நிச்சயித்து –
வ்யவசாயம் பஜேத ஹி  –
த்யாக பரிக்ரஹ வ்யவசாயத்தைப் பண்ணுவது –
இப்படி பரீஷியாது சஹ சைவ த்யாக பரிக்ரகாம் கார்யம் அல்ல
ஹி
இது நீதி சாஸ்திர பிரசித்தம் அன்றோ
நீர் அறியாதது ஓன்று அன்றே –
குணத சங்க்ரஹம் குர்யாத் தோஷ தஸ்து விசர்ஜயேத்–
நம் கார்யம் முற்றுச் செய்யும் தனையும் குணவானால் பரிக்ரஹிப்பது –
நம் கார்யத்தைக் கெடுக்கும் தனையும் குண ஹீநன் ஆகில் கடுக விடுவது –
குணம் கண்டு வைத்தே பரிக்ரஹியாது ஒழிந்தால் இவனால் கொள்ளும் கார்யம் இழக்க வரும் இ றே
தோஷம் கண்டு விட்டிலன் ஆகில் ஸ்வ நாசத்தோடே தலைக் கட்டும் இ றே
ஆகையாலே விசர்ஜயேத்-என்கிறது-

———————————————————————————————————————————————————————

யதி தோஷோ மஹாம்ஸ் தஸ்மின் த்யஜ்யதாம விசங்கித
குணான் வாபி பஹூன் ஜ்ஞாத்வா சங்க்ரஹ க்ரியதாம் ந்ருப -யுத்த -17-40-

யதி தோஷோ மஹாம்ஸ் -பெரிதான குற்றம் இருந்தால்
தஸ்மின் -அவனிடத்து
த்யஜ்யதாம விசங்கித-ஐயம் இல்லாமல் கை விடப் படட்டும்
குணான் வாபி பஹூன்-பல நன்மையாவது
ஜ்ஞாத்வா -அவனிடம் அறிந்து
சங்க்ரஹ க்ரியதாம் -அவனை ஏற்றுக் கொள்வதைச் செய்ய வேண்டும்
ந்ருப -அரசனே-

அவதாரிகை –
கட்டடங்க குணவானாய் இருத்தல்
துஷ்டனே இருத்தல்
செய்வார் ஒருத்தர் இல்லையாக்கையாலே
த்யாக பரிக்ரஹங்களுக்கு இவை ஹேதுவாக மாட்டாது என்ன
தத்தத் ப்ராசுர்யங்க ளைக்  கொண்டு த்யாக உபாதானங்களைப் பண்ணைத் தட்டில்லை -என்கிறார்-

ந்ருப -நாடாள இட்டுப் பிறந்த தேவர்க்கு இந்த நீதி நாங்கள் உபதேசிக்க வேணுமோ
தேவர்க்கு சம்ப்ரதிபன்னம் அன்றோ –
தஸ்மின் தோஷோ மகான் யதி  விசங்கிதஸ்  த்யஜ்யதாம –
தோஷம் மஹானாய் இருக்குமாகில் அல்பமான குணம் அத்தாலே அபி பூதம் ஆகையாலே அது  ஜீவிக்க மாட்டாது
ஆகையாலே அந்த குண லேசம் கொண்டு ச்வீகாரம் கர்த்தவ்யம் அன்று
கண்ணற்று விடப்படும் –
குணான் வாபி பஹூன் ஜ்ஞாத்வா சங்க்ரஹ க்ரியதாம் –
அப்படியே குணம் குவாலாய் இருக்குமாகில் அத்தாலே அபி பூதமான அல்ப தோஷம் தலை எடுக்க மாட்டாமையாலே
அந்த தோஷத்தைக் கொண்டு கைவிடக் கடவோம் அல்லோம் ச்வீகாரம் கர்த்தவ்யம் –

————————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -ராஷசோ ஜிஹ்மயா -17-25/ப்ரவிஷ்ட சத்ரு சைந்யம் -17-26-/வத்யாதாமேஷ -17-27/ஏவமுக்த்வா து தம் ராமம் –17-28/ஸூ க்ரீவஸ்ய து -17-29/யதுக்தம் கபி ராஜேன -யுத்த -17-30/ஸூஹ்ருதாஹி -17-31/இத்யேவம் பரிப்ருஷ்டாஸ்தே -17-32-

February 2, 2015

ராஷசோ ஜிஹ்மயா புத்த்யாசந்திஷ்டோ அயம்  உபஸ்தித
ப்ரஹர்த்தும் மாயயா சந்நோ   விஸ்வச்தே த்வயி ஸாநக -யுத்த -17-25-

ராஷசோ ஜிஹ்மயா புத்த்யாசந்திஷ்டோ -அரக்கன் வஞ்சகமான புத்தியாலே தூண்டப் பட்டவனாய் –
அயம் -இந்த
உபஸ்தித -அணுகி இருப்பவனாய்
ப்ரஹர்த்தும் -உங்களை அடிப்பதற்கு
மாயயா சந்நோ   -வஞ்சனையால் மறைந்தவனாக இருக்கிறான்
விஸ்வச்தே த்வயி -நீரும் உம்மைச் சேர்ந்தவர்களும் நம்பின அளவில்
அநக -குற்றம் அற்றவரே-

அவதாரிகை –
தஸ்யாஹம் நிக்ரஹம் மன்யே -என்று ப்ரணிதி வதம் யுக்தம் என்னக் கடவீரோ -என்ன
கேவலம் ப்ரணிதித்வமே அன்று
துஷ்ப்ரக்ருதி யாகையாலே இடம் பெற்ற இடத்திலே நலியக் கூடுமாகையாலே கொல்லத் தட்டில்லை என்கிறார் -ராஷச-இத்யாதியாலே –

அயம் ராஷசோ-
ராவண ப்ரணிதியாய் வந்த ராஷசன் கேவலம் ப்ரணிதி  காரித் தளவில் வ்யாபரிப்பனாய் வந்தான் அல்லன்
என் செய்ய வந்தான் என்னில்
ஜிஹ்மயா புத்த்யாசந்திஷ்டோ ப்ரஹர்த்தும் உபஸ்தித –
குடில புத்த்யா பிரேரித த்வாம் ப்ரஹர்த்தும் உபஸ்தித -ராஷசர் ஆகிறார் குடில புத்திகள் என்னும் இடம் நமக்கு அநு பூதம் அன்றோ
ராவணே சந்திஷ்ட குடில புத்த்யா உபஸ்தித -என்னவுமாம்
நம்மை இங்கனே நலியலாய் இருக்குமோ என்னில் –
மாயயா சந்நோ   –
க்ருத்ரிமத்தாலே தன்னை மறைத்து வந்தவன் ஆகையாலே நலியலாம் –
அதாகிறது –
சரணாகத வேஷத்தாலே தன் க்ரௌர்யத்தை மறைத்து வருகை –
எப்போது இவன் நலிவது -என்னில்
விஸ்வச்தே த்வயி –
இவன் அகவாய் ஆராயாதே உக்தி மாத்ரத்தை கொண்டு சரணாகதன் என்று உம்மை  அதீநம் ஆக்கின அளவிலே –
ச சப்தத்தாலே லஷ்மணாதி களையும் சமுச்சயிக்கிறது –
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம்-என்று ஆ ஸ்ரீ தர்க்கு அழிவுக்கு இட்ட வடிவாகத் தம்மை நினைத்து இருப்பார் என்று பார்த்து
உமக்கு நெஞ்சு எரியும் லஷ்மணாதி களையும் நலியும் என்கிறார்  –
அநக –
ஆத்ம அநு மானத்தாலே பிறர் பக்கல் தோஷம் காண அறியீர்
நான் சொல்லவாகிலும் அறிந்து அருளீர் –

—————————————————————————————————————————————————————-

ப்ரவிஷ்ட சத்ரு சைந்யம் ஹி ப்ராப்த சத்ருர தர்க்கித
நிஹந்யா தந்தரம் லப்த்வா உலூகா நிவ வாய்ஸ-யுத்த -17-26-

ப்ரவிஷ்ட-நுழைந்தவனாய்
சத்ரு சைந்யம் -எதிரியின் சேனையினுள்
ஹி-அன்றோ –
ப்ராப்த-எதிரியின் அந்தரங்கனாய் இருக்கும் நிலையை அடைந்தவனாய் –
சத்ருர தர்க்கித -சத்ரு அதர்க்கித -எதிரியானவன் ஆராயப்படாத
நிஹந்யா -கொல்லுவான்
தந்தரம் லப்த்வா -இடத்தைப் பெற்று
உலூகா நிவ -கோட்டான்களைப் போலே
வாய்ஸ-காக்கை-

அவதாரிகை –
ஸ்வ நிகர்ஷ பூர்வகமாக நம் பக்கலிலே சரணம் புகுந்த இவன் பக்கலிலே தோஷத்தை நினைத்து
ஆராய்கை நமக்குப் போருமோ -என்னில்
சத்ருவானவன் நம்மை நலிகைக்காக சரணம் புகுந்தால் இவனை ஆராயாதே ச்வீகரித்தால்
மஹா நர்த்தம் விளையும் என்கிறார் -ப்ரவிஷ்ட -இத்யாதியாலே-
ப்ரவிஷ்ட சத்ரு சைந்யம் ஹி  சத்ருர தர்க்கித –
இவன் அநு கூலனோ பிரதி கூலனோ என்று ஆராயாதே அநு கூல வேஷத்தாலே
சத்ரு சைன்யத்தை பிரவிஷ்டனாய்க் கொல்லும்-
ச சைன்யனானவனை ஒருத்தனாய்க் கொல்லப் போமோ -என்னில் –
ப்ராப்த-
அந்தரங்க தாம் ப்ராப்தானான சத்ருவானவன் சத்ரு சைன்யத்தை நலியும்
ஒரு திரளை ஒருவனால் நலியப் போமோ என்னில் –
நிஹந்யா தந்தரம் லப்த்வா -அந்தரம் லப்த்வா நிஹன்யாத்-ஸ்வா பாதிகள் உண்டான அளவிலே கொல்லும்
சஹஜ சாத்ரவத்துக்கும் ஒன்றே அநேகத்தை நசிப்பிக்கும் என்னும் இடத்துக்கும் திருஷ்டாந்தம் சொல்லுகிறார் –
உலூகா நிவ வாய்ஸ-
காகம் ஒன்றுமே தனக்கு சஹஜ சத்ருக்களான திவா பீதங்களைத் தனக்கு அவகாசமான அஹஸ் ஸிலே நலியுமாப் போலே –
தூங்கும்  கோட்டான்களை  -ஒரே காகம் கொல்லுவது போலே –

——————————————————————————————————————————————————————-

வத்யாதாமேஷ தீவ்ரேண தண்டே ந ஸ சிவை சஹ
ராவணஸ்ய நருஸம்ஸஸ்ய ப்ராதா ஹ்யேஷ விபீஷண-யுத்த -17-27-

வத்யாதாமேஷ -ஏஷ வத்யதாம் -இந்த விபீஷணன் கொல்லப் படட்டும்
தீவ்ரேண தண்டேந-கொடியதான தண்டனையால்
ஸ சிவை சஹ -எதிரிகளோடு கூட
ராவணஸ்ய நருஸம்ஸஸ்ய ப்ராதா -கொடியவனான ராவணனுடைய சஹோதரன்
ஹ்யேஷ விபீஷண-ஏன் எனில் இந்த விபீஷணன் –

அவதாரிகை –
இப்படி இவனால் பஹூ முகமாக வரும் அனர்த்தத்தை விண்ணப்பம் செய்து இருக்கச் செய்தேயும் பெருமாளுக்கு
அவன் பக்கல் தண்ணளி மாறாதே இருக்கையாலே பீத பீதனாய்ச் சினம் தோற்றித் தாமே இவனுடைய வதத்தை ஆஜ்ஞாபிக்கிறார் -வத்யதாம் -இத்யாதியாலே –
வத்யாதாமேஷ –
இவனைக் கட்டி இட்டு வைத்தல் –
மாரீசனைப் போலே மேலே ஓர் அனர்த்தத்தை விளைக்கும்படி தொடுத்த அம்போடு விடுதல் செய்யக் கடவோம் அல்லோம் –
கொன்றே விடுவோம் –
தீவ்ரேண தண்டே ந –
கொல்லும் இடத்திலும் ஓர் அம்பாலே ஊதினால் போலே கொல்லுகை அன்றிக்கே
தலையிலே முடி வைத்தால் போலே சிங்க விளக்கு எரிக்கக் கடவோம் -என்கை –
ஸ சிவை சஹ –
நம்மை நலிகைக்குகூட்டுப் படையாய் வந்தவர்களைத் தலை யறுத்து இவன் கையிலே கொடுத்த பின்பு இவனைக் கொல்லக் கடவோம் –
தீவர தண்டத்தாலே நலிகைக்கு ஹேது சொல்லுகிறது மேல் –
ராவணஸ்ய நருஸம்ஸஸ்ய ப்ராதா ஹ்யேஷ விபீஷண-
இவன் பாதகன் என்னும் இடம் விதிதமாய் இருக்காய் -க்ரூர கர்மாவான ராவணனுடைய ப்ராதா என்னும் இடம் சம்ப்ரதிபன்னம் இ றே-
சுரி குழல் கனிவாய்த் திருவினைப் பிரித்த -கொடுமையில் கடுவிசை அரக்கன் -பெரிய திரு -5-7-7-க்ரூர கர்மா வி றே அவன்  –
பெற்ற தாயையும் தகப்பனையும் சேர இருக்கப் பொறாதவன் இ றே
உடலையும் உயிரையும் பிரித்தால் போலே நித்ய அநபாயினி யான பிராட்டியையும் பெருமாளையும்
கடல் ஒரு புறமும் மலை ஒரு புறமுமாக ஆக்கின பையலுக்கு
ப்ராதா ஸவோ மூர்த்திராத்மந -என்கிறபடியே  அவயவம் என்று சொல்லலாம் படி ப்ரத்யா சன்னன் அன்றோ
ஹிஸ் சம்ப்ரதிபத்தௌ-இது
ப்ரணிதி என்றும் சத்ரு என்றும் சொல்லுகிற பூர்வ பஷத்துக்கு மூலம் –

———————————————————————————————————————————————————————————–

ஏவமுக்த்வா து தம் ராமம் சம்ரப்தோ வாஹி நீ பதி
வாக்யஜ்ஞோ வாக்ய குசலம் ததோ மௌ நமுபாகமத  –யுத்த –17-28-

ஏவமுக்த்வா து தம் ராமம்-ராம பிரானைக் குறித்து இம்மாதிரி சொல்லி
சம்ரப்தோ -பரபரப்போடு கூடினவராய்
வாஹி நீ பதி -வானவர்க்கு அரசரான சுக்கிரீவ மஹா ராஜர்
வாக்யஜ்ஞோ -வார்த்தை சொல்ல அறியரான
வாக்ய குசலம் -வார்த்தை சொல்ல வல்லரான
ததோ மௌ நமுபாகமத -பிறகு மௌனம் ஆனார் –

அவதாரிகை –
இப்படி பெருமாளைக் குறித்து விண்ணப்பம் செய்த இடத்திலும்
பெருமாளுக்கு அவன் பக்கல் உண்டான ஆபி முக்யத்தைக் கண்டு
இனி அவர் அருளிச் செய்யும் வார்த்தைக்கு அநு கூலமாக வார்த்தை சொல்லக் கடவோம் என்று பேசாதே இருந்தார் -என்கிறது மேல் –

ஏவமுக்த்வா து –
து சப்தத்தால் ஸ்வ வாக்ய அநாதரமும்-விபீஷண பஷபாதமும்  பெருமாள் திரு முகத்தில் தோற்றின வாறே
பயத்தால் பிறந்த வேறு பாட்டைச் சொல்லுகிறது –
தம் ராமம் –
ஸ்வ வாக்ய அநாதரமும் விபீஷண பஷபாதமும் தோற்ற இருந்த பெருமாளை
சம்ரப்தோ-
பெருமாள் திரு உள்ளத்தைப் பின் செல்லாதே பிரேம பரவசராய் ஹடாத் கரித்துச் சொன்ன
வாஹி நீ பதி-
பரிவில் வந்தால் அவர்களுக்கு நிர்வாஹகர் என்னலாம்படி இருக்கிறவர்
இத்தால் இவர் வார்த்தை முதலிகளுக்கு எல்லாம் இஷ்டம் என்று கருத்து
வாக்யஜ்ஞோ –
பெருமாளுக்கு மறு நாக்கு எடுக்க ஒண்ணாத படி சொல்லும் வார்த்தைகளை அறியுமவர் –
வாக்ய குசலம் –
வக்ர சித்தாந்தத்தை அறிந்து அத்தைப் புரட்டித் தன நினைவிலே விழும்படி வார்த்தை சொல்ல வல்லவரை
ததோ
இனி இவர் வார்த்தை சொல்லுவது ஒழிய தாம் சொல்லும் வார்த்தை யடையச் சொல்லுகையாலே
மௌ நமுபாகமத-
அருளிச் செய்யும் வார்த்தைக்கு அவசர பிரதானம் பண்ணி இருந்தார் –

———————————————————————————————————————————————————————————-

ஸூ க்ரீவஸ்ய து தத்வாக்யம்  ஸ்ருத்வா ராமோ மஹா பல
சமீபாஸ்தா நுவா சேதம் ஹநுமத் ப்ரமுகான் ஹரீன் –யுத்த -17-29-

ஸூ க்ரீவஸ்ய -சுக்ரீவனுடைய
து தத்வாக்யம் -அந்த வசனத்தை
ஸ்ருத்வா-கேட்டு
ராமோ -ஸ்ரீ ராமபிரான்
மஹா பல-மிகுந்த மன வலிமையுடைய
சமீபாஸ்தா நுவா சேதம் ஹநுமத் ப்ரமுகான் ஹரீன் -அருகில் இருந்த ஹனுமான் முதலிய வானரர்களைக் குறித்து இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்-

அவதாரிகை
மஹா ராஜர் ப்ரேமாந்தர் ஆகையாலே தம் வார்த்தை கேட்க மாட்டார் என்று
பெருமாள் -திருவடி முதலானாரைக் குறித்து வார்த்தை அருளிச் செய்கிறார் –
ஸூ க்ரீவஸ்ய து தத்வாக்யம்  ஸ்ருத்வா-
விப்ர பன்னத்தைச் சொன்னாலும் இவர் வார்த்தை அன்றோ என்று சுவீகரிக்க வேண்டி இருக்குமவருடைய யுக்தி யுக்தமான வார்த்தையைக் கேட்டு
து -சப்தத்தாலே இவர் வார்த்தை கேட்ட பின்பு பெருமாள் திரு உள்ளத்தில் பிறந்த விசேஷத்தைச் சொல்லுகிறது –
அதாகிறது
நாம் கை விட்டார்க்கும் இவர் உளர் என்று இருந்தோம்
இவரும் கைவிடும்படியான தயநீய தசையை ப்ராப்த்ரான விபீஷணனுக்கு நாம் அல்லது இல்லை யாகையாலே
என்று திரு உள்ளத்தில் பிறந்த பஷபாதம்
ராமோ மஹா பல-
மஹா ராஜர் சொன்ன யுக்திகளால் கலங்காத திண்மையை யுடைய ரானார் என்கை
சமீபாஸ்தா நுவா சேதம் ஹநுமத் ப்ரமுகான் ஹரீன் –
மஹா ராஜர் வார்த்தை கேட்டு நின்ற முதலிகளை
மஹா ராஜரோபாதி ப்ரேமாந்தராய் இருக்கச் செய்தேயும் கருத்து அறிந்து
கார்யம் செய்ய வல்லரான திருவடி முதலானாரை-
ஹரீ நுவாச
ப்ரியேண சேனாபதி நா -என்று சேனை முதலியார் பெருமாள் திரு உள்ளம் மதித்து விண்ணப்பம் செய்யத் திருக் கண்களால் அனுமதி பண்ணிப் போருமது  தவிர்ந்து  –
ராம கார்யத்துக்கு கடவராகில் குரங்குகள் ஆனாலும் அவர்கள் அனுமதியை அபேஷித்துத் தாம் வார்த்தை கேட்கவுமாய்  விழுவதே -என்று ரிஷி கொண்டாடுகிறான் –
இதம் உவாச –
தம் கார்ய வு றுதிக்கு வேண்டும் வார்த்தையை அநந்தரம் கேட்க ப்ராப்தமாய் இருக்க மஹா ராஜருடைய
வைபவ பிரகாசமான வார்த்தையைச் சொன்னார் –

——————————————————————————————————————————————————————————————

யதுக்தம் கபி ராஜேன ராவணா வரஜம்பிரதி
வாக்யம் ஹேது மதர்த்யம் ச பவத் பிரதி தச்சருதம்  -யுத்த -17-30-

யதுக்தம் கபி ராஜேன-வானர ராஜாவான சுக்ரீவனால் யாதொரு வசனமானது சொல்லப் பட்டதோ
ராவணா வரஜம்பிரதி -ராவணன் தம்பியான விபீஷணனைக்   குறித்து
வாக்யம் ஹேது மதர்த்யம் ச -காரணங்க ளோடே   கூடியதாயும் வேண்டத் தக்கதாயும் இருக்கும் வசனமானது
பவத் பிரதி தச்சருதம்  -பவத்பி தத் அபி ஸ்ருதம் -அவ்வார்த்தை உங்களால் கேட்கப் பட்டது அன்றோ-

அவதாரிகை –
மஹா ராஜர் தம் பக்கல் ப்ரேமாதிசயத்தாலே சொன்ன வார்த்தை என்று திரு உள்ளம் பற்றி -அத்தைக் கொண்டாடுகிறார் –
யத் வாக்யம் உ க்தம் –
மஹா ராஜர் நமக்கு நல்லார் போலே நாமும் நல்லோமாகில் இ  றே அவ்வார்த்தைக்குப் பாசுரம் இடலாவது
யதுக்தம் என்னும் இத்தனை –
கபி ராஜேன –
குழைச் சரக்குடையார் இதுக்கு என் வருகிறதோ என்று அஞ்சி வார்த்தை சொல்ல ப்ராப்தம் இ றே-
அதவா –
கபி ராஜேன யதுக்தம் –
தம்முடைய முதன்மை தோற்ற சொல்லப் பட்ட வார்த்தை யாதொன்று -சம்ரப்த மித மப்ரவீத் -என்று அடர்த்து வார்த்தை சொல்லிற்று –
ராவணா வரஜம்பிரதி –
ராவண சம்பந்தத்தைப் பார்த்தால் இப்படி கலங்கி வார்த்தை சொல்லுகைக்கு தட்டில்லை -என்று
இவருடைய கலக்கத்துக்கு ஹேது சொல்லுகிறார்
ஹேது மத்-
வத்யதாம் என்று பிரதிஜ்ஞா மாத்ரமாய் இருக்கை அன்றிக்கே ராவணா வரஜத்வாத் யுபபத்தி யுக்தமாய் இருக்கை  –
அர்த்யம் –
ஒருத்தருடைய பரிவிலே வார்த்தை சொன்ன பிரகாரம் என்று கேட்டார்க்கு எல்லாம் ப்ரார்த்தமாய் இருக்கை
ச-
ச சப்தத்தாலே ஆர்த்தவன் மதுரம் லகு என்றால் போலே மற்றும் யுண்டான வசன குணங்களை சமுச்சியிக்கிறது
பவத் பிரதி தச்சருதம்  –
அபி சப்தம் பிரஸ்னே முதலிகளால் கேட்க்கப் பட்டது இல்லையோ
ஸ்ருதமாகில் ஒன்றை நியமியாதே அநாவிஷ்க்ருதராய் இருக்கை பிராப்தாமோ -என்று கருத்து
சா நு நய பிரச்னமாய் -ஸ்வ பஷத்துக்கு கூட்டும்படி அநு நய சஹிதமாய் பிரச்னம் பண்ணுகிறார் -என்றுமாம் –

————————————————————————————————————————————————————————-

ஸூஹ்ருதாஹி அர்த்த க்ருச்ச்ரேஷூ யுக்தம் புத்திமதா சதா
சமர்த்தே நாபி சந்தேஷ்டும் சாஸ்வதீம் பூதி மிச்சதா –யுத்த -17-31-

ஸூஹ்ருதாஹி அர்த்த க்ருச்ச்ரேஷூ -நண்பனாலே கார்ய சங்கடங்க ளிலே
யுக்தம் -தகுந்தது
புத்திமதா சதா -அறிவாளியாய்
சமர்த்தே ந-வல்லமை யுடையவனே
சாஸ்வதீம்-நிலையான
பூதிம் -செல்வத்தை
இச்சதா -ஆசைப் படுகிறவனான
சந்தேஷ்டும் அபி-உபதேசிக்கைக்கும்-

அவதாரிகை
பவத் பிரபி தச்ச்ருதம் -என்று நிர்ணய அபெஷமான வார்த்தையைக் கேட்டு
உபய பரதந்த்ரரான நாம் நிர்ணயிக்கை யுக்தமோ-என்று முதலிகள் நினைவாக
இவ்வளவில் ஸூ ஹ்ருத்தத்வத்தாலே உபதேசம் யுக்தம் என்கிறார் -ஸூ ஹ்ருதா -இத்யாதியாலே –

ஸூஹ்ருதாஹி
சோபா நமாசம்ச தீதி  ஸூ ஹ்ருத் -அச்ன்னிதானத்திலும் சோபனத்தை ஆசம்சிக்குமவன் இ றே ஸூஹ்ருத்தாவான் –
ஒருத்தனுடைய அனர்த்தத்தில் நெஞ்சு எரிவு யுடையனாய் இருக்குமவனால் –
அர்த்த க்ருச்ச்ரேஷூ –
கர்த்தவ்ய அகர்த்தவ்ய நிர்ணய சங்கடங்களிலே
ராகவம் சரணம் கத -என்று வந்த விபீஷண ஆழ்வான் தன்னை ச்வீகரியாது ஒழியில் பிழையாதானாய் இருந்தான்
தச்யாஹம் நிக்ரஹம் மன்யே என்கிற மஹா ராஜர் ஹிம்சியாது ஒழியில் பிழையாது இருந்தார்
இப்படியான சங்கடத்தில்
புத்திமதா –
இது கர்த்தவ்யம் இது அகர்தவ்யம் என்று நிர்ணயிக்க ஷமனாய் இருந்துள்ளவனாலே
சமர்த்தேந –
நிர்ணயித்த படியே எதிரியால் மறு நாக்கு எடுக்கப் போகாமல் தள்ளிச் சொல்ல சக்தனானவனாலே
சாஸ்வதீம் பூதி மிச்சதா –
ஒருவனுக்கு நித்ய சித்தமான விபூதியை ஆகாங் ஷித்து இருந்தவனாலே  இப்போது சாச்வதியான பூதியாக நினைத்து இருக்கிற
சரணாகத சம்ரஷண சங்கல்ப அநு பால நத்தை -யசஸ் சரீரத்தை சாஸ்வதியாக நினைத்து இருக்கிறவர் ஆகையாலே
நம் சரீரத்துக்கு என் வருகிறதோ என்று இருக்கும் மஹா ராஜர் அசாஸ்வதியான பூதியை இச்சிக்கிறார் என்று நினைக்கிறார் –
சதா –
பர சம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனனாய் இருந்துள்ளவனாலே
சாஸ்வதீம் பூதிம் இச்சதா சதா –
சாச்வதீயான பூதியை இச்சித்து தான் உளனாய் இருந்துள்ளவனாலே -என்றுமாம் –
அபி சந்தேஷ்டும் யுக்தம் –
அபி சப்த -அவதாரணே -ஏவம் விதனான ஸூ ஹ்ருத்தாலே
ஆகேஸ் க்ரஹணான் மித்ரம் -என்கிறபடியே ஹிதம் சொல்லுகை யுக்தம்
இஸ் ஸ்லோகத்தால்
ஆ ஸ்ரீ தர் சந்தா அநு வர்த்திகள் அன்றிக்கே
ஷோபகரர் ஆனாலும் அந்த ஷோபம் அவர்களாலே சாமிக்க வேணும் என்கிற பெருமாளுடைய ஆ ஸ்ரீ த பாரதந்த்ர்யம் சொல்லிற்று –

————————————————————————————————————————————————————————————-

இத்யேவம் பரிப்ருஷ்டாஸ்தே ஸ்வம் ஸ்வம் மதமதந்த்ரிதா
சோபசாரம் ததா ராமமூசுர் ஹிதசி கீர்ஷவ –யுத்த -17-32-

இத்யேவம்-இதி ஏவம்-என்று இவ்வாறாக
பரிப்ருஷ்டாஸ்தே -கேட்க்கப் பட்ட அந்த வானரர்கள்
ஸ்வம் ஸ்வம் மதமதந்த்ரிதா –
தங்கள் தங்கள் கருத்தை கவனம் உள்ளவர்களாய்
சோபசாரம் ததா-அப்போது துதியுடன் கலந்ததான
ராமமூசுர் -ராமம் ஊசு -ஸ்ரீ ராம பிரானைக் குறித்து சொன்னார்கள் –
ஹிதசி கீர்ஷவ –ஸ்ரீ ராமபிரானுக்கு நன்மை புரிவதில் இச்சை யுடையவர்களாய் –

அவதாரிகை –
இப்படிப் பெருமாள் அருளிச் செய்தவாறே
முதலிகள் சோபசாரமாகத் தந்தாம் மதத்தை விண்ணப்பம் செய்தார் -என்கிறது இத்யேவம் -இத்யாதியாலே-

இத்யேவம்-
பிரகார வாசியான பதத்வயத்தாலும் உகத வசன பிரகாரத்தையும் அநுநய பிரகாரத்தையும் சொல்லுகிறது
பரிப்ருஷ்டாஸ்தே –
பரித பிரசன்னம் ஆதல் -பரி ஸ்தித்வா பிரசன்னம் ஆதல்
பரி பிரசன்னம் ஆவது -நேர் நேர் கேட்கை அன்றிக்கே தன நினைவிலே விழும்படி கேட்கை –
விபீஷண அங்கீ காரம் மஹா ராஜரைப் போலே உங்களுக்கு இஷ்டமோ அநிஷ்டமோ என்று நேர் வேர் கேட்கை அன்றிக்கே
ஸூ ஹ்ருதயா பிரதேஷ்டும் யுக்தம் -என்று சாமான்யேனகேட்கை –
பரி ஸ்தித்வா பிரசன்னம்ஆவது -அபி சப்தத்தாலே வந்த சா அநு நய பிரசன்னம் -அதாகிறது அநு சரித்துக் கேட்கை –
ஆக இத்தால் தம் மேன்மை தோற்ற பிரச்னம் பண்ணுகை அன்றிக்கே ஆச்சார்யனை சிஷ்யர்கள் கேட்குமாபோலே  கேட்கை –
தே –
கேட்டதுக்கு கருத்து அறிகையும்
கார்ய நிர்ணயத்துக்கு வேண்டும் அளவுடைமையும்
ஸ்வம் ஸ்வம் மதம்
தேஷு ஜாது  ந விஸ்வசேத் -என்று மகா ராஜர் மதத்தில் விழும்படியாக
பரீஷா ஹேது பேதங்களாலே  தந்தாமுடைய மதத்தை
அதந்த்ரிதா-
ராம கார்யத்தில் சாவதா நராய்யுள்ளார் -கவனமாய் யுள்ளார்
சோபசாரம்-
பெருமாளுடைய பெருமையை புகழ்ந்து கொண்டு
ததா –
பெருமாளுக்கு தாங்கள் ஹிதம் சொல்லுகை அபெஷிதமான தசையிலே
ஹிதசிகீர்ஷவ
பெருமாளுடைய பிரியம் ஒரு தலையானாலும் ஹிதத்தைப் பேணுவார் -பேணுதலில் இச்சை யுடையராய் இருக்குமவர்கள் –

———————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -ஏதத்து வசனம் ஸ்ருத்வா -17-16/மந்த்ரே வ்யூஹே – -17-18/அந்தர்த்தா நகதா – -17-19/ப்ரணிதீ ராஷசேந்த்ரஸ்ய – -17-20/அதவா ஸ்வயமே வைஷ – -17-21/மித்ரா டவீப லஞ்சைவ -17-22/ப்ரக்ருதயா ராஷசோ -17-23/ராவணேந ப்ரணிஹிதம் -17-24–

February 1, 2015

ஏதத்து வசனம் ஸ்ருத்வா ஸூ க்ரீவோ லகு விக்ரம
லஷ்மணஸ்ய அக்ரதோ ராமம் சம்ரப்த மித மப்ரவீத் –யுத்த -17-16-

ஏதத்வசனம்-இந்த வார்த்தையை
து ஸூ க்ரீவோ-ஸூ க்ரீவனோ என்னில்
ஸ்ருத்வா-கேட்டவுடன்
லகு விக்ரம-விரைவான நடையை யுடையவனாய்
லஷ்மணஸ்ய அக்ரதோ ராமம் -இலக்குவனுடைய திரு முன்பே ஸ்ரீ ராம பிரானிடம்
சம்ரப்த மித மப்ரவீத் -பரபரப்புடன் இவ்வார்த்தையை யுரைத்தான் –

அவதாரிகை –
மஹா ராஜர் பெருமாள் பக்கல் பரிவாலே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுடைய அநு கூல பாஷணங்களை
விப்ரலம்பம் என்று புத்தி பண்ணி தந் நிரசன அர்த்தமாகப் பெரிய பதற்றத்தோடு கூடப்
பெருமாளுக்கு ஒரு வார்த்தை விண்ணப்பம் செய்தார் -என்கிறது-

ஏதத்து வசனம் ஸ்ருத்வா –
ராகவம் சரணம் கத -என்கிற அவ்வார்த்தையைக் கேட்டதற்குப் பின்பு மகா ராஜர் வேறு பட்டார் -என்கிறது –
சிந்தயித்வா முஹூர்த்தம் து -யுத்த -17-4-என்கிற இடத்தில்
சாரனும் அல்லன் தூதனும் அல்லன் -சத்ரு -என்று நிர்ணயித்த போது கூச்சத்தால் பிறந்த விக்ருதி போல் அன்றி இ றே இது தான் –
பாதகத்தை மறைத்து பெருமாள் தன்னை அநு கூலன் என்று சவீ கரிக்கைக்கு வார்த்தையைச் சொல்லி
அம்முகத்தாலே நலிய வந்தவன் என்று பிறந்த விக்ருதி இ றே-

லகு விக்ரம-
இவன் சரண உக்தி பெருமாள் செவிப்படும் ஆகில் பின்பு மீட்க ஒண்ணாது –
நாம் அந்த சப்தத்துக்கு முற்ப்பட வேணும் -என்று சடக்கென போனார் -என்கிறது –
லஷ்மணஸ் யாக்ரத –
தம்மோபாதி பரிவரான இளைய பெருமாள் சந்நிதியிலே –
அவரும் அஸ்தானே பயசங்கி யாகையாலே அவரையும் கூட்டிக் கொள்ளுகிறார் –
பரதச்ய வதே தோஷம் நாஹம் பஸ்யாமி-அயோத்யா -96-23-என்றவர் இ றே –
ராமம் –
ராகவம் சரணம் கத -என்கிற வாக்ய ஸ்ரவணத்தால் யுண்டான சந்தோஷத்தால் அபி ராமராய் இருக்கிறவரை
சம்ரப்தம் –
பெருமாளுக்கும் இவர் போகிற வழியை அந்யதா கரிக்க ஒண்ணாத படி அடர்த்துக் கொண்டு
அதாகிறது –
ராஜ்ஜியம் விட்டுப் போந்து குவால் நாள் யுண்டோ
ராஜ நீதியை மறந்ததோ
இவ்விடம் லங்கைத்வாரம் அன்றோ
ராவணன் செய்யும் அநீதிகள் அறிய வில்லையோ
ஒருத்தன் சரணம் என்னும் காட்டில் இவற்றை மறந்ததோ -என்றால் போலே சொல்லுகை –
இதம் அப்ரவீத் –
வந்தவன் ராஷ சேந்த்ரனாய் இருந்தான்
அநு கூல பாஷாணமும் பண்ணினான்
இவன் ஆராய இருக்கிறானோ -என்று சந்தேஹித்து பெருமாளுக்கு இவன் வரவு சொல்லுகை அன்றிக்கே
சத்ரு என்றே நிச்சயித்து -தத் பரிஹாரத்துக்குச் செய்ய வேண்டும் ஹித அம்சத்தை சொன்னார்
ராகவம் லஷ்மணஸ்யர்க்ரத சம்ப்ரப்தம் இதம் அப்ரவீத் –
பெருமாளை  பிராட்டி இளைய பெருமாளை நோக்கி அடர்த்து வார்த்தை சொன்னால் போலே
த்வாமா ஹ ஸீதா பஹூ வாக்ய ஜாதம்-ஆரண்ய -13-12-போலே சொன்னார் என்னவுமாம் –

————————————————————————————————————————————————————————-

மந்த்ரே வ்யூஹே நயே சாரே யுக்தோ பவிது மர்ஹசி
வா நராணாஞ்ச பத்ரம் தே பரே ஷாஞ்ச பரந்தப -யுத்த -17-18-

மந்த்ரே-மந்திர ஆலோசனையிலும்
வ்யூஹே -சேனையின் அணி வகுப்பிலும்
நயே -சாம தான பேத தண்டாதி உபாயங்களிலும்
சாரே-வேவுபார்ப்பதிலும்
யுக்தோ பவிதும் -கவனம் உள்ளவர் ஆவதற்கு
அர்ஹசி -தகுந்தவர் ஆகிறீர்
வா நராணாஞ்ச -வானவர்களுக்கும்
பத்ரம் தே பரே ஷாஞ்ச -மற்றும் உள்ளார்க்கும் மங்கலம் உண்டாகுக-
பரந்தப -எதிரிகளை வருத்தும் வீர தீரரே-

அவதாரிகை –
இவர்கள் நம்மை ஒன்றும் செய்ய ஒண்ணாத படி தேவர் மந்த்ராதிகளிலே பிரவர்த்திக்க வேணும் -என்று சொல்லி
அவ்வளவிலே நில்லாத பரிவாலே மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்-

மந்த்ரே –
நியாய வித்துக்களான சசிவரோடே ரஹாசி ராஜ கார்யம் நிரூபிக்கை-
வ்யூஹே –
யுகத யோக்யமான சேனைகளை நிலையிலே நிறுத்துகை
நயே-
சாமர்த்த உபாயத்தாலே கார்யம் நடத்துகை
சாரே –
பராபிப்ராய பரி ஜ்ஞான அர்த்தமாக நிபுணனான புருஷனை ஏவுகை
யுக்தோ பவிது மர்ஹசி-
முன் போலே நமக்கு எதிர் ஆரென்று இருக்க ஒண்ணாது –
ராஜ்ய க்ருத்யங்களிலே அவஹிதராகை யோக்யம்
தைவ -விதி – பௌ ருஷங்களிலே-சுய முயற்சியிலே –
பௌ ருஷதத்தை பூர்வ அர்த்தத்தாலே சொல்லி
அதுக்கு தைவ சஹாயத்தை ஆஸாசிக்கிறார் உத்தர அர்த்தத்தாலே
பத்ரம் தே –
சர்வ லோக நாதரான தேவர்க்கு மங்களம் யுண்டாக வேண்டும்
வா நராணாஞ்ச –
ராகவார்த்தே பராக் ராந்தா -ந பிராணே குருதே தாம் -என்று இருக்கும் வானர கோலாங்கூ லாதிகளுக்கும்
பத்ரம் தே-
மங்களம் யுண்டாக வேணும்
பரே ஷாஞ்ச –
அல்லாத லஷ்மணாதி களுக்கும்
வாநராணாம் பரே ஷாஞ்ச விஷயே மந்த்ரே வ்யூஹே நயே சாரே யுக்தோ பாவித்தும் அர்ஹசி-
வானரங்கள் உடைய சத்ருக்கள் யுடையவும் விஷயமாக  மந்த்ராதிகளிலே அவஹிதராக வேணும்
பரந்தப-
சத்ருக்கள் அடைய சேனைக் கூட்டம் மண் உண்ணும்படி அன்றோ தேவர் பிரதாபம் இருக்கும் படி
இத்திரு நாமம் யதார்த்தம் ஆக வேணும்-

————————————————————————————————————————————————————-

அந்தர்த்தா நகதா   ஹ்யதே ராஷசா காம ரூபிண
ஸூ ராச்ச நிக்ருதி ஜ்ஞாச்ச தேஷு ஜாது ந விஸ்வ சேத்-யுத்த -17-19-

அந்தர்த்தா நகதா -மறைந்து நடக்கிறவர்களாயும்
ஏதே ராஷசா -இந்த அரக்கர்கள் –
காம ரூபிண-விரும்பிய உருவத்தை   எடுக்க வல்லராயும்
ஸூ ராச்ச-போர் வல்லராயும்
நிக்ருதி ஜ்ஞாச்ச ஹி-வஞ்சிக்கும் உபாயங்களை அறிந்தவராயும் உள்ளனர் அன்றோ
தேஷு -அவர்களிடத்தில்
ஜாது-ஒரு போதும்
ந விஸ்வ சேத்-நம்பிகை வைக்கக் கூடாது-
அந்தர்த்தா நகத  ஹ்யதே ராஷசா –
ஏதே என்று பிரத்யஷ சித்தமானவர்களை -அந்தர்த்தா நகதா -என்கிறபடி என் என்னில் –
இவர்கள் காண்கிற அளவல்லர் -அதிபடை யுண்டு என்னும் நினைவாலே
ஏதே –
இவர்களுடைய ஆகாரமே அவிஸ்வச நீயதையைச் சொல்லித் தாரா நின்றது -என்கை-
இவர்கள் நாலைந்து பேர் வந்து நம்மைச் செய்வது என் -என்னில்
காம ரூபிண-ஸூ ராச்ச நிக்ருதி ஜ்ஞாச்ச –
நேர் கொடு நேர் நலிய மாட்டார்களே யாகிலும் வஞ்சிக்க விரகு அறிவார்கள் –
உமக்குச் செவ்வியில் யுண்டான அபியோகம் இத்தனையும் வஞ்சனத்திலே உண்டு காணும் அவர்களுக்கு –
தேஷு ஜாது ந விஸ்வ சேத்-
ஆனபின்பு ஆயிரம் பிரபத்தி பண்ணினாலும் அவர்கள் பக்கல் நிரூபகனாய் இருகுமவன் விஸ்வசிப்பான் அல்லன் –

—————————————————————————————————————————————————————-

ப்ரணிதீ ராஷசேந்த்ரஸ்ய ராவணஸ்ய பவேதயம்
அநு பிரவிஸ்ய சோஸ் மா ஸூபேதம குர்யான் ந சம்சய -யுத்த -17-20-

ப்ரணிதீ ராஷசேந்த்ரஸ்ய ராவணஸ்ய -அரக்கர் தலைவனான இராவணனுடைய ஒற்றனாகவே
பவேதயம் -இருக்க வேண்டும் -அப்படிப்பட்ட
அநு பிரவிஸ்ய சோஸ் மா ஸூ –அநு ப்ரவஸ்ய அஸ்மாஸூ -நம்மிடத்தில் உள் நுழைந்து
பேதம குர்யான் -ஒருவருக்கு ஒருவர் கலஹம் யுன்டாம்படி செய்வான் –
ந சம்சய -இதில் ஐயம் இல்லை –

அநு கூலன் அல்லனாகில் இவன் ஆராய் வந்தான் –
வந்தவன் தான் அவஹிதரான நம் பக்கல் செய்யும் கார்யம் என் என்னில்
அவற்றைச் சொல்லுகிறது -ப்ரணிதீ ராஷசேந்த்ரஸ்ய-இத்யாதியாலே –
அயம் ப்ரணிதிர் பவேத் –
நீர் சரனாகதாக நினைக்கிற இவன் –
ராவணன் வர விட்டான் ஒருத்தனாக வந்தவன் -ஒருத்தனாகில்முதலிலே தன்னை அமைத்துக் கொண்டு
வருமது ஒழிய
விபீஷண  இதி ஸ்ருத -17-10- என்றும்
விபீஷணம் உபஸ்திதம் -17-15- என்றும்
ராகவம் சரணம் கத -17-14- என்றும்
தன்னை வெளியிட்டுக் கொண்டு சரணம் புகுருமோ –
சரணம் என்று புகுந்தார் சிலர் சந்னர் செய்யும் கார்யத்தைச் செய்வார்களோ -என்னில்
ராஷசேந்த்ரஸ்ய ராவணஸ்ய-
வசஸ் யன்யத் மனஸ் யன்யத் கர்மண் யன்யத் -என்கிறபடியே
தான் வேறு  ஒருத்தனாய் இருக்க -வேறு ஒருத்தனாகச் சொல்லி -கார்ய காலத்திலேயே வேறு ஒருவனாகச் செல்லும்
துர்வர்க்கத்துக்கு  நிர்வாஹகனான ராவணன் மதித்து வர விட்டானாகக் கடவன்
ஆனால் தான் புகுந்து செய்வது என் -என்னில்
அநு பிரவிஸ்ய சோஸ் மா ஸூ –
நமக்கு பிரதிகூலனானவன் நம் பக்கலிலே அநு கூல வேஷத்தோடு பிரவேசித்து –
பேதம குர்யான் –
ஏக்கம் துக்கம் ஸூ கஞ்ச நௌ-என்று இருக்கும் தேவரையும் என்னையும் எதிரிகளாம் படி பண்ணும்
ந சம்சய –
ராவணன் சம்பந்தத்தாலே சத்ருவாக நினைக்கும்படி இருக்கிற இவன்
சரணம் புகுந்தானானால் அநு கூலனோ பிரதி கூலனோ என்று சம்சயிக்க அன்றோ அடுப்பது என்ன
அது வேண்டா -துஷ்ப்ரக்ருதி யாகையாலே ஆநுகூல்யம் சம்பவியாது
வஞ்சகனாயே வந்தான் என்று நிச்சிதம் –

——————————————————————————————————————————————————————————-

அதவா ஸ்வயமே வைஷ சித்ரமா சாத்ய புத்தி மான்
அநு பிரவிச்ய விஸ்வஸ்தே கதாசித் ப்ரஹ ரேதபி -யுத்த -17-21-

அதவா -இல்லாவிடில்
ஸ்வயமே வைஷ -இவ் விபீஷணன் தானே
சித்ரமா சாத்ய -சித்ரம் ஆசாத்திய -அவகாசத்தைப் பெற்று
புத்தி மான் -அறிவாளியான
அநு பிரவிச்ய-நம்முடனே கலந்து
விஸ்வஸ்தே-நாம் அவனை நம்பின அளவிலே
கதாசித் ப்ரஹ ரேதபி -ஒரு காலத்திலேயே நம்மை அடித்தானும் அடிப்பான் –

அவதாரிகை –
நாம் ஏக ரசராய் இருக்க நம் பக்கலிலே இவனுக்கு புத்தி பேதம் பண்ணலாய் இருக்குமோ என்ன –
இதில் அவகாசம் பெற்றிலன்  ஆகில் அநு கூலன் என்று நாம் விச்வசிக்கும் அளவும் நம்மோடு ஒரு நீராகக் கலந்து
இடம் பெற்றதொரு போதிலே தானே ப்ரஹரிக்கிலும் ப்ரஹரிக்கும்-என்கிறார் –
அதவா –
பேதம் குர்யாத் என்கிற பஷத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது –
ஸ்வயமே வைஷ –
என்னைக் கொண்டு உம்மை நலிதல்
உம்மைக் கொண்டு என்னை நலிதல்
செய்ய இடம் பெற்றிலன் ஆகில் தானே நலியிலும் நலியும்
எப்போது இவன் நலிவது என்னில் –
அநு பிரவிச்ய விஸ்வஸ்தே-
நாம் விஸ்வசிக்கும் அளவும் அநு கூலனாய் நம்மோடு ஒரு நீராகக் கலந்து
நான் விஸ்வசித்த அளவிலே –
விஸ்வசித்தாலும் நம் சேர்த்தியில் இவனுக்கு நலிய அவகாசம் யுண்டோ என்னில்
சித்ரமா சாத்ய –
நாம் விஸ்வசியாத போது இவனுக்கு இடம் இன்றிக்கே ஒழியும் இத்தனை போக்கி விஸ்வசித்தால் அவனுக்கு நலிய இடம் அரிதோ –
புத்தி மான் –
இடம் இல்லாவிடிலும் காண வல்ல புத்தி கூர்மையையும் யுடையவன் -என்கை
ரஷண தர்மத்தில் அவசர ப்ரதீஷரான உமக்கு உள்ள புத்தி யோகத்தளவு காணும் இவனுக்கு பர ஹிம்சையிலே
கதாசித் ப்ரஹ ரேதபி –
இடம் பெற்ற ஒரு போதிலே   ப்ரஹரிக்கிலும் ப்ரஹரிக்கும்
அதவா
இவன் ராவணனுடைய ப்ரணிதி மாதரம் அன்றிக்கே
ராவணன் தான் முன்பு சந்நியாசி வேஷம்  கொண்டு நலிந்தால் போலே
சரணாகத வேஷத்தைக் கொண்டு நம்மோடு கலந்து நாம் விஸ்வசித்த வாறே இடம் பெற்ற போதிலே நலிய வந்தானாகவும் கூடும் -என்றாகவுமாம் –

—————————————————————————————————————————————————————————————

மித்ரா டவீப லஞ்சைவ மௌ லம் ப்ருத்யபலம் ததா
சர்வ மேதத் பலம் க்ராஹ்யம் வர்ஜயித்வா த்விஷத் பலம் -யுத்த -17-22-

மித்ரா டவீப லஞ்சைவ மௌ லம் -நட்புப் படையும் காட்டுப் படையும் மூல பலமும்
ப்ருத்யபலம் ததா -அப்படியே கூலிப் படையுமாகிய
சர்வ மேதத் பலம் க்ராஹ்யம் -ஏதத் சர்வம் பலம் க்ராஹ்யம் -இந்த எல்லாப் படைகளும் கூட்டுக் கொள்ளத் தக்கவை
வர்ஜயித்வா -நீக்கி
த்விஷத் பலம் -எதிரிகளின் சேனையை-

அவதாரிகை –
நாம் எதிரிகள் மேலே எடுத்து விட்ட அவ்வளவிலே அத்தலையில் நின்றும் செவ்வியனாய் வந்தவன்
அடிபெற்று வந்தானாக வேணும்
அவனை ச்வீகரிக்கை ராஜ நீதி யன்றோ –
ராஜாக்களாய் இருக்கிற உமக்கு இது அறிய வேண்டாவோ -என்ன
அது நீதி யன்று -என்கிறார் –
மித்ரப லம்-
அதாவது சம ஸூ க துக்கிகளாய் இருக்கை-
ஔ ரசம் மித்ரா சம்பத்தம் ததா தேச கரமாக தம்
ரஷிதம் விசா நேப் யஸ்ஸ மித்ரம் ஜ்ஞேயம்   சதுர்விதம் –
அடவீப லம் –
வனப்படை
மௌ லம் –
பித்ருபை தாமஹகரமாக தமான தாஸ்ய வர்க்கம்
ப்ருத்யபலம் ததா –
கூலிப்படை
சர்வ மேதத் பலம் க்ராஹ்யம் –
இந்தச் சதுர்வித பலமும் க்ராஹ்யம்
வர்ஜயித்வா த்விஷத் பலம் –
சத்ருபலம் க்ராஹ்யம் அன்று
அரிர் மித்ரமரேர் மித்ரம் மித்ரமித்ரம் தத பரம் -இத்யாதி
இதுக்கு சாஸ்திரம் வேணுமோ
அவன் மேலே அம்புபடக் கண்ண நீர் பாயும் இவனையோ நமக்கு பலமாகக் கொள்ளுவது-

———————————————————————————————————————————————————–

ப்ரக்ருதயா ராஷசோ ஹ்யேஷா ப்ராதாஸ் மித்ரஸ்ய வை விபோ
ஆக தஸ்ச ரிபோ பஷாத் கதமஸ் மிம்ஸ்ச விஸ்வசேத்  -யுத்த -17-23-

ப்ரக்ருதயா ராஷசோ-பிறப்பால் அரக்கன் அன்றோ
ஹ்யேஷா -ஏஷ ஹி -இவன் தான்
ப்ராதாஸ் மித்ரஸ்ய வை -சத்ருவுக்கு சரீரம் போன்றவன்
விபோ -ஸ்வாமியே
ஆக தஸ்ச ரிபோ பஷாத் கதமஸ் மிம்ஸ்-எதிரியினுடைய பக்கத்திலிருந்து வந்தவன் அன்றோ எப்படி
விஸ்வசேத் -நம்பிக்கை வைக்கலாம் –

அவதாரிகை –
வர்ஜயித்வா த்விஷத் பலம் -என்ற சாமான்யத்தாலே அநாதரிக்கக் கடவோமோ –
அங்குத்தை நசை அற்றுப் போந்தவன் விச்வச நீயன் அன்றோ –
ஆனால் அவனைப் பரிஹரிக்கத் தட்டு என் -என்ன
அங்குத்தை நசை அற்றுப் போராமைக்கும்
அத்தாலே விச்வச நீயன்  அல்லாமைக்கும்-ஹேதுக்களைச் சொல்லுகிறது -ப்ரக்ருத்யா –இத்யாதியாலே –
ப்ரக்ருதயா ராஷசோ ஹ்யேஷா –
பிறப்பாலே ராஷசன் என்னும் இடம் உமக்கு சம்ப்ரதிபன்னமே
ஆனால்  அவனை அநாதரித்து விஜாதீயரான நம்மைப் பற்ற சம்பாவனை யுண்டோ
ஹி -அன்றோ -சம்ப்ரதிபத்தௌ-
ப்ராதாஸ் மித்ரஸ்ய –
ப்ராதா ஸவோ மூர்த்தி  ராத்மன-என்று நம் சத்ருவுக்கு சரீரம் என்று சொல்லலாம் படி இருக்கிற அவன் அன்றோ
வை –
ராவணஸ்ய அநு ஜோ ப்ராதா -என்று தன் வாயாலே சொல்லுகையாலே பிரசித்தம் அன்றோ –
நீரும் பிராதாவை விட்டு அகன்று அன்றோ நம்மைப் பற்றினது என்ன
விபோ -ஆக தஸ்ச ரிபோ பஷாத் –
என்னைப் போல் நிரஸ்தனாய் வந்தவன் அன்றே
அவன் ஒலக்கத்தின் நின்றும் வந்தவன் அன்றோ
விபோ
முதலிகள் என்று ஆராய்ச்சியைக் கை விடாதே கொள்ளீர் –
கதமஸ் மிம்ஸ்ச விஸ்வசேத்  –
இப்படி இவனை அநாதரிக்கைக்கு அநேக ஹேதுக்கள் யுண்டாய் இருக்க
என்ன ஹேத்வ ஆபாசம் கொண்டு இவனை விஸ்வசிப்பது-

————————————————————————————————————————————————————–

ராவணேந ப்ரணிஹிதம் தமவேஹி நிஸாசரம்
தஸ்யா அஹம் நிக்ரஹம் மன்யே ஷமம் ஷமவதாம் வர -யுத்த -17-24-

ராவணேந ப்ரணிஹிதம்-ராவணனால் சாரனாக அனுப்பப் பட்டவனாக
தமவேஹி நிஸாசரம் -தம்  நிஸாசரம் அவேஹி -அந்த அரக்கனை அறியும்
ஷமவதாம் வர-தகுதி அறிவாரில் தலைவரே -தஸ்யா அஹம் நிக்ரஹம் -அவனுடைய வதத்தை நான்
மன்யே ஷமம் -தகுந்ததாக நினைக்கிறேன் –

அவதாரிகை –
அவன் தன்னைப் பரிபவிக்கையாலே நசை அற்று ஆர்த்தனாய் சரணம் புகுந்து வந்தான் என்று
விஸ்வசிக்கத் தட்டு என்-
அந்த பிரதிபத்தி விப்ரலம்ப க்ருதை-என்னும் இடத்தை சஹேதுகமாகச் சொல்லுகிறார் –
ராவணேந ப்ரணிஹிதம் தம் –
நீர் அநு கூலனாக பிரமிக்கிறவனை நமக்கு சத்ருவான ராவணனாலே ப்ரணிதிகர்மத்திலே நியுக்தனாக புத்திபண்ணிநீர் –
அவேஹி –
உமக்கு இவன் ப்ரணிதி என்னும் இடம் தொடருகிறது இல்லையாகில்
என் பக்கலிலே ஒரு அபூர்வ வ்யுத்பத்தி பண்ணி அருளீர் –
அறியாதவை எல்லார்க்கும் கேட்டறிய வேணும் –
ஆனால் இவனைச் செய்ய வடுப்பது என் -என்ன –
தஸ்யா அஹம் நிக்ரஹம் மன்யே ஷமம்-
நான் அவனுடைய நிக்ரஹமே உக்தம் என்று நினைக்கிறேன்
இவனை உள்ளபடி அறிந்தவன் –
வஞ்சகனான இவனுடைய நிக்ரஹமே உக்தம் என்று அறுதி இட்டேன் -என்கை-
பகவத் விரோதம் உண்டாம் இடத்தில் வாதமே கர்த்தவ்யம் என்னும் இடம் சாஸ்திர சித்தம் –
த்வௌ து மேவாத கார்யேச்மின் ஷந்தவ்யௌ கதஞ்சன
யஜ்ஞ விக் நகரம் ஹன்யாம் பாண்டவா நாஞ்சதுர்ஹ்ருதம் என்றும்
கர்ணம் பிதாய நிரயாத் -என்றும்
யச்யாம்ருதா மலயச-என்றும்
நா ஹமாத்மா நம் -என்றும்
ஷமவ தாம் வர -யுக்தங்கள் எல்லாம் அறிவார்க்குத் தலைவர் அல்லீரோ
யுக்தங்கள் எல்லாம் அறிந்து அருள வேண்டாவோ –
அதவா –
தஸ்யாஹம் நிக்ரஹம் மன்யே ஷமம் -என்கிற போது-அவ்வளவிலும் பெருமாளுடைய திரு முகத்தில் இரக்கத்தைக் கண்டு
உம்முடைய ப்ரேமாதிசயத்துக்கு துஷ்டனான இவனோ விஷயம் –
ஆ ஸ்ரீ தன் அன்றோ விஷயம் -என்கிறார் என்றுமாம் –

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -தமஹம் ஹேதுபிர் -யுத்த -17-12/ஸ ஸ ந ப்ரதி ஜக்ராஹ -யுத்த -17-13/ஸோ அஹம் –யுத்த -17-14/நிவேதயத மாம் ஷிப்ரம் -யுத்த -17-15-

January 28, 2015

தமஹம் ஹேதுபிர் வாக்யைர் விவிதைஸ் ஸ ந்யதர்சயம்
சாது நிர்யாத்யதாம் ஸீதா ராமயேதி புந புந -யுத்த -17-12-

தமஹம் -தம் அஹம் -அவனைக் குறித்து நான்
ஹேதுபிர் வாக்யைர் விவிதைஸ் -பலவிதமான வசனங்களாலும் காரணங்களாலும்
ந்யதர்சயம் -அறிவித்தேன்
சாது -நன்றாக
நிர்யாத்யதாம் – கொடுக்கப் படட்டும்
ஸீதா -ஸீதா பிராட்டியானவள்
ராமயேதி புந புந -ராம பிரானிடம் –

அவதாரிகை
இத்தால் உனக்கு என் என்னில்
இவன் பண்ணின அபராதத்தைக் கண்டால் நெருப்புப் பட்ட அகத்தில் நின்றும் புறப்படுமா போலே
அப்போதே புறப்பட பிராப்தமாய் இருக்க
அவனுக்கும் ஹிதம் சொல்லி மீட்டு உஜ்ஜீவிப்பிக்க விருந்த பாபிஷ்டன் நான் -என்கிறான் –
தம் –
முதல் ஸ்லோகத்திலே தச் சேஷத்வத்தால் வந்த தோஷம் இ றே சொல்லிற்று
அவ்வளவன்றே இது சஹஸ்ரந்து பிதுர் மாதா கௌரவேணாதிரிச்யதே -பால -4-30- என்று
சர்வேஸ்வரனில்   காட்டில் சஹச்ர குணம் அநு வர்த்த நீயையாய் -சர்வ லோக ஜனனீ யான பிராட்டி திறத்திலும்
ஸ மகாத்மா ஸூ துர்லப -ஸ்ரீ கீதை -7-9-என்றும்
த்விதீயம் மேந்தராத் மானம் -அயோத்யா -4-43- என்றும்
தம் திரு உள்ளத்தில் நினைத்து இருக்கும் பெரிய யுடையார் திறத்திலும் அபசார பரம்பரைகளை பண்ணினவனை –
அஹம் –
இப்படி பாபிஷ்டன் என்னும் இடத்தை அறிந்து வைத்து
அவனை அநாதரியாதே
ஹிதம் சொல்லி இருந்த நான் –
ஹேதுபிர் வாக்யைர் விவிதைர் –
சாம பேதாதி முகத்தாலே நாநாவித வாக்யங்களாலும்
அர்த்தத்த்க்கு அநு ரூபமாய் இருந்துள்ள
கர தூஷண கபந்த வாலி வத முகமான நாநா நித லிங்கங்களாலும்
ந்யதர்சயம் –
அபோதயம் –
உறங்குமவனை உணர்த்துமா போலே உணர்த்திச் சொன்னேன்
போதிதமான அர்த்தம் இன்னது என்கிறது மேல்
சாது நிர்யாத்யதாம் –
நிர்யாதனம் ஆகிறது பிரதானம்
நிர்யாதனம் விதரணம் ஸ்பர்சனம் பிரதானம் -கொடுத்தல் தொடுதல் ஒப்படைத்தல் -நிகண்டு -எண்ணக் கடவது இ றே
சாது த்வமாவது-அநு தப்தனாய் ஆகிஞ்சன்யத்தைப் புரச்கரித்து-சரணம் புக்குக் கொடுக்கை –
ஸீதா-
அவன் உடைமையை அவனுக்கு கொடுக்க வேண்டுமது ஒழிய நீ ஒன்றைக் கொடுக்க வேண்டியது இல்லை –
தம்முடைமைத் தமக்குக் கொடுத்தாலும் அபஹரித்த அம்சத்தை பொறுத்து
இவனாலே பெற்றோம் என்னும் குணாதிகர்  -என்ன
தம்முடைமையை நம்மாலே பெற்றோம் என்று இருந்தாலும் நம்முடைய அபராதத்தைப் பொறுக்கக் கூடுமோ என்ன
ராமாய –
ஸ தம் நிபதிதம் பூமௌ சரண்ய சரணாகதம்
வதார்ஹமபி காகுத்ச்த க்ருபா பர்யபாலயத் -சுந்தர -38-34-
என்கிறபடி காகாபராதத்தைப் பொறுத்து ரஷித்தவர் அன்றோ  –
இதி புந புந –
அவனுக்கு அபேஷிதம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும்
இவன் செய்யுமே என்கிற நசையால் பலகாலும் அறிவித்தேன்
ஒருவன் சாபராதனுமாய் அபேஷையும் இன்றிக்கே ஜ்யேஷ்டனுமாய் இருக்குமவனுக்கு ஹிதம் சொல்லுகை யுக்தமோ என்ன
ஆகேசக்ர ஹணான் மித்ரம் -என்றும் அபி சந்தேஷ்டும் யுக்தம் -என்றும்
துர்க்கதியைக் கண்டால் ஹிதம் சொல்லுகை யுக்தம்
ஆனால் ஒருகால் சொல்ல அமையும்
பலகால் சொன்ன இடம் அவனைத் திருத்தி உஜ்ஜீவிப்பிக்கையில் யுண்டான நசையாலே இ றே –

———————————————————————————————————————————————————————–

ஸ ஸ ந ப்ரதி ஜக்ராஹ ராவண கால சோதித
உச்யமாநம்  ஹிதம் வாக்கியம் விபரீத இவௌஷதம்-யுத்த -17-13-

ஸ -அந்த
ஸ ந ப்ரதி ஜக்ராஹ ராவண -ராவணனும் ஏற்றுக் கொள்ள வில்லை
கால சோதித-யமனால் தூண்டப் பட்டவனாய்
உச்யமாநம்  ஹிதம் வாக்கியம்-சொல்லப் பட்ட நன்மையான வாக்யத்தை
விபரீத இவௌஷதம்-சாக இருப்பவன் மருந்தைப் போலே-

அவதாரிகை –
மரண உன்முகனானவன் பிஷக்கின் வார்த்தையைக் கொள்ளாதாப் போலே
சாதாரமாக நான் சொன்ன வார்த்தையை ம்ருத்யு ப்ரேரிதனாய்க் கொண்டு பரிக்ரஹித்தான் அல்லன் -என்கிறான் –
ஸ ஸ ந ப்ரதி ஜக்ராஹ –
கார்யம் செய்திலனே யாகிலும்
சொன்ன வார்த்தைக்குச் செவி தாழ்க்கலாமே -அதுவும் செய்திலன்
ராவண –
ப்ராதாவாய் ஹிதஷையான என் வார்த்தையை கால் கடைக் கொண்டு
புதியனாய் சத்ருவாய் இருந்துள்ள காலன்  சொன்ன வழியே போகைக்கு ஹேது
அபதே பிரவ்ருத்தனாய் போந்த துஷ் பிரகிருதி யாகையாலே
கால சோதித-
அதுக்கு ஹேது கால சோதிககனாகையாலே கைக் கொண்டிலன்
உச்யமாநம்   வாக்கியம்-
த்வாம் து திக் குல பாம்சனம் -யுத்த -16-15-என்று கால் கடைக் கொள்ளா நிற்கச் செய்தேயும்
ஆத்மானம் சர்வதா இஷா -யுத்தம் -16-25-என்று
அவனுடைய உஜ்ஜீவன மாகச் சொன்ன வார்த்தையை –
ஹிதம் வாக்கியம்-
நான் சொல்லிலும் அஹிதமாகில் விடலாம் இ றே
தன்னுடைய உஜ்ஜீவனத்தில் இது ஒழிய உபாயான்தரம் இல்லை
இந்தப் பரம ஹிதமான வார்த்தையை
எது போலே என்னில்
விபரீத இவௌஷதம்-
முமூர்ஷூ வானவன் சமயக் பிஷக்காலே சொல்லப் பட்ட வார்த்தையை கால் கடைக் கொள்ளுமா போலே
முமூர்ஷவ பரேத கல்பா ஹி கதாயுஷோ ஜ நா-யுத்தம் -16-26-என்றான் இ றே கீழே இவன் –
அபராதம் பண்ணிப் போந்த சமயத்தில் விட்டுப் போந்து ஸ்வரூபம் பெற்றேன் அல்லேன்
நான் சொன்ன வார்த்தைக்கு செவி தாழ்த்து மீளப் பெற்றேன் அல்லேன்
அவனை திருத்தி ஜீவிக்க இருந்த எனக்கு ஸ்வரூப ஹாநியே பலித்தது என்று கருத்து –

—————————————————————————————————————————————————

ஸோ அஹம் பருஷித ஸ்தேந தாஸ வச்சாவ மா நித
த்யக்த்வா புத்ராம்ஸ்ஸ  தாராம்ஸ்ஸ ராகவம் சரணம் கத –யுத்த -17-14-

ஸோ அஹம் -அப்படிப்பட்ட நான்
பருஷித -கடுமையாகப் பேசப்பட்டவனும்
ஸ்தேந தாஸ வச்சாவ மா நித -அவனாலே வேலைக்காரன் போலே அவமதிக்கப் பட்டவனுமான
த்யக்த்வா புத்ராம்ஸ்ஸ  தாராம்ஸ்ஸ -பிள்ளைகளையும் மனைவியையும் விட்டு
ராகவம் சரணம் கத -ஸ்ரீ ராம பிரானை சரணம் அடைந்தேன்-

அவதாரிகை –
நான் சொன்ன வார்த்தையை சவீ கரியாமை அன்றியே
ஹிதம் சொன்னதுவே ஹேதுவாக
தானும் பருஷித்து
தன் பரிகரத்தாலும் அவமானம் பண்ணு விக்கையாலே
மற்றும் உள்ள ஔ பாதிகன்களை விட்டு
பெருமாள் திருவடிகளிலே சரணம் புகுந்தேன் -என்கிறான் –

ஸோ அஹம் –
இவன் விமுகனாய் இருக்க
இவன் அனர்த்தத்தையே பார்த்து ஹிதம் சொன்ன நான்
ப ருஷத –
ஹிதம் சொன்னதே ஹேதுவாக வாக் வஜ்ரத்தாலே நெஞ்சு புண் படும்படி பண்ணினான்-

தேந –
நான் சொன்ன ஹிதத்தை அநாதரித்த அளவேயன்றிக்கே
ம்ருத்வின் வார்த்தையை ஹிதம் என்று பரிக்ரஹித்தவனாலே –
தாஸ வச்சாவ மா நித-
நான் சொன்னது அஹிதமானால் ஜ்யேஷ்டனான தான் பரிபவித்து விடும் அளவின்றிக்கே
தன்னடியான ப்ரஹச்தனை இடுவித்தும்
தாத க நிஷ்ட வாக்யம் அனர்த்தகம்-யுத்தம் -15-2-என்று கொண்டு இந்த பிரகாரத்தாலே பாலனான இந்த்ரஜித்தை விடுவித்தும் உச்சிஷ்ட போஜிகளானஅடியாரை அவமானம் பண்ணுமா போலே அவமானம் பண்ணப் பட்டேன்
இத்தால் பாபிஷ்டனான ராவணனுக்கும் ஆகாதான் ஒருத்தன் -என்கை-
பிரத்யாசன்னனான ப்ராதாவினுடைய பந்த விபாகம் இதுவாகையாலே அல்லாதாருடைய அளவும் இவ் விழுக்காடு இ றே என்று சோ பாதிதரான பந்துக்களை விட்டு
நிருபாதிக பந்துவான பெருமாளையே பற்றினேன் என்கிறான் உத்தரார்த்தத்தாலே
த்யக்த்வா புத்ராம்ஸ்ஸ –
நிரய நிஸ்தாரகரான புத்ரர்களையும்
இத்தால் பிரபத்தி பண்ணுமவனுக்கு ப்ராப்ய ஆபாசங்களும் பிராபக ஆபாசங்களும் த்யாஜ்யம் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது
த்யக்த்வா –
கதவா பிரத்யயத்தாலே பண்ணுகிற ப்ரபத்திக்கு த்யாகம்அங்கம் என்னும் இடம் சொல்லுகிறது –
தாராம்ஸ்ஸ ராகவம் சரணம் கத-
ப்ராதா ச பந்துச்ச பிதா ச மம ராகவ -அயோத்யா -58-31-என்கிறபடியே
விட்ட உறவு எல்லாம் தாமாக வல்லவரைப் பற்றினேன்
அன்யேபி சந்த்யேவ ந்ருபா ப்ருதிவ்யாம் மாந்தாத ரேஷாம் தனயா பிர ஸூதா
கிந்த்வர்த்தம்  நாமர்த்தி ததா நதி ஷா க்ருதவ்ரதம் ஸ்லாக்யமிதம் குலம் தே-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-2-78-என்கிறபடியே
ஆ ஸ்ரீ தருடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் கொடுக்கும் குடிப் பிறப்பை யுடையவனைப் பற்றினேன் -என்றுமாம் –

———————————————————————————————————————————————————————————

நிவேதயத மாம் ஷிப்ரம் விபீஷணம் உபஸ்திதம்
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மநே  -யுத்த -17-15-

நிவேதயத மாம் ஷிப்ரம்-என்னை விரைவில் அறிவியுங்கோள்
விபீஷணம் -விபீஷணன் என்னும் பெயரை யுடைய
உபஸ்திதம்-அவரை வந்து அடைந்து இருக்கிற
சர்வ லோக சரண்யாய -எல்லா உலகோராலும் சரணம் அடையத் தக்கவராய்
ராகவாய-ஸ்ரீ ராம பிரான் பொருட்டு
மஹாத்மநே  -பெரும் குணவாளரான-

அவதாரிகை –
என் துர்க்கதியைக் கண்டு பெருமாள் விஷயீ கரிக்கும் படியாக சடக்கென என்
வரவை விண்ணப்பம் செய்ய வேணும் -என்கிறான் –
நிவேதயத மாம் ஷிப்ரம் –
மாம் உபஸ்திதம் நிவேதயத -என்ன வேண்டி இருக்க
பிரதமத்தில் நிவேதயத-என்கிறது -தன்னுடைய த்வரையாலே –
மாம் –
பிரச்யுதோ வா அஸ்மால் லோகாதாகதோ தேவலோகம் -என்கிறபடியே முன்பு பற்றி நின்ற பரிக்ரஹத்தை விட்டு
உத்தேச்யரான பெருமாள் திருவடியில் புகுரப் பெறாதே
ஆகாஸ ஸ்தானனாய்
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து நிற்கிற என்னை -திருவாய் -8-5-2
ஷிப்ரம் –
வந்தவனுடைய குணாகுண நிரூபணம் பண்ணி அறிவிக்க வேண்டாவோ -என்னில்
நீங்கள் நிரூபணத்தில் இழிவதற்கு முன்பே நான் முடிவன் –
உங்களுக்கு பழி வாராதபடி சடக்கென அறியுங்கோள்
நீ ஓர் அதிகாரியாய் அறிவிக்க வேண்டாவோ -என்னில்
ராகவாய –
சர்வ அபாஸ்ரயமான ரகு குலத்தில் பிறந்தவர்களுக்கு ஓர் அநதிகாரிகள் உண்டோ
மஹாத்மநே  –
ரகு குலத்தார்க்கு ஒரு அநாதிகாரிகள் யுண்டே யாகிலும்
எதிர்தலையில் சிறுமை பாராதே தம் அளவில் விஷயீ கரிக்கும் பெருமாளுக்கு ஆகாதார் யுண்டோ
ராமோ ராமோ ராம இதி -யுத்த 131-10- என்றும்
திர்யக் யோநிக தாஸ் சான்யே-உத்தர -109-33-என்றும்
அன்று சரா சரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -பெருமாள் திரு -10-10-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே-
இத்தால்
பர வ்யூஹாத்ய வஸ்தாந்தரங்களில் காட்டில் ராமவதாரத்துக்கு யுண்டான நிரவதிகா கஸ்மிக ஸூஹ்ருத்வத்தைச் சொல்லுகிறது
சர்வ லோக சரண்யாய –
லோக்யந்த இதி லோகா -என்று லோகச்தான புருஷர்களை நினைக்கிறது
இருந்ததே குடியாக எலாருக்கும் சரண வரணார்ர்ஹர் அன்றோ பெருமாள் –
ராவண பந்தத்தாலே த்யாஜ்யனாக நினைத்து இருக்கிற என்னுடைய அளவேயோ
த்விதா பஜ்யேயமப் யவம் ந நமேயம் து கச்யசித் -யுத்த -36-11-என்றவன் வந்தாலும் விடாதவர் அன்றோ –
நீங்கள் என்னை விடில் என்னோபாதி பெருமாளை விடேன் என்று இருக்கத் தட்டுண்டோ
மதம் சபூ தோ ராம -சர்வ சப்தம்  தேக வர்ஜிதமாயோ இருப்பது
விபீஷணம்-
நீங்கள் தான் என்னோடு ஒப்புதி கோளோ
புறம்பு ஒருவருக்கும் ஆகாதவனை பெருமாள் விஷயீ கரித்தார் என்கிற ஏற்றம் அவர்க்கு கொடுக்க வந்தேன்  அல்லேனோ
உபஸ்திதம்
இலங்கையிலே நின்று சரணம் என்றேனாலும் இலங்கை தான் மதுக்கரை பட்டது பட வேண்டாவோ
நாலடி வந்தவிடம் பெருமாள் கார்யம் செய்தேன் அன்றோ –

————————————————————————————————————————————————————–

தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம்-

அவதாரிகை
கீழ் ஸ்லோகத்திலே பெருமாள் திரு உள்ளத்துக்கு பிரியமாகவும் ராவணனுக்கு அநபிமதமாகவும் சில வார்த்தைகளைச் சொன்னேன்
இப்படி சொன்னால்
பிரத்யஷே குரவ ஸ்துத்யா-என்றும்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் -திருவாய் -2-7-8- என்றும்
அறியாதன அறிவித்த அத்தா நீ செய்தன -திருவாய் -2-3-2-என்றும் க்ருதஜ்ஞ்ஞானாய் கீழே ப்ராப்தமாய் இருக்க
அவன் துஷ்ப்ரக்ருதி யாகையாலே த்வாம் திக் குல பாம்சனம் -யுத்தம் -16-15-என்று ப்ருஷித்து
அஸ்மின் முஹூர்த்தே ந ஜீவேத் -என்று தன்னடியார் குற்றம் செய்தால் சொல்லுமா போலே வெட்டி வையாது ஒழிந்தேன் என்று அவமானம் பண்ணுவதாக
ஜ்யேஷ்டன் ஆகையாலே அவன் வேண்டிற்று  செய்கிறான்என்று இருந்தேன் –
அவ்வளவே அன்றிக்கே தன வயிற்றிலே பிறந்த சிறு பையலை இட்டு
கிம் நாம தே  தாத க நிஷ்ட வாக்கியம் அனர்த்தகம் சைவ ஸூ பீதவச்ச
அஸ்மின் குலே யோ அபி பவென்ன சாதோ சோபீத்ருசம்  நைவ வதேன்ன  குர்யாத் -யுத்த -15-2-என்று
பரிபவிப்பித்தும் செய்வான்
அத்தாலே அநு கூலரே ஆகிலம் அவன் அடியாக வந்த பந்த பாரா புத்ராதிகளை விட்டு
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் அவரே இனி யாவரே -திருவாய் 5-1-9-என்கிறபடியே
விட்ட உறவு முறை எல்லாம் பெருமாளே யாம்படி திருவடிகளிலே வந்தேன் என்று
நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து நாரணனை நண்ணி நின்றான் -திருவாய் -10-6-2- கீழ்
இனி ராஜ நீதி மரியாதையில் ஒரு சத்ருவின் தம்பி பொய்யே சரணம் என்று  வரும் காலத்தில் கைக் கொள்ள இருந்தார்களோ போகாய்-என்று உதறி இருந்தார்கள் முதலிகள்
இவர்களைப் பார்த்து நீங்கள் உதறுகிறது ஸ்வாமி  காரயமாக அன்றோ
ராஷசரால் நலிவு பட்டு சரணம் என்று வந்தவர்களுக்கு புகலாக ரகு குலத்திலே பிறந்த பெருமாளுக்கு ராவணன் தம்பி விபீஷணன் சரணம் புகுந்தான்
என்று அறிவிக்க தானும் ஒரு ஸ்வாமி கார்யம்
ஆனபின்பு தலைக் காவலிலே நிற்கிறவர்கள் அறிவித்திலர் என்று முனிவதற்கு முன்பே சடக்கென விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்-என்றான்
தர்சன மரியாதையில் விதித ச ஹிதர்மஜ்ஞ சரணாகத வத்சலர் -சுந்தர -21-20-என்னும் இடம் கேட்டறியாயோ-நீரே சொல்ல மாட்டாயோ என்ன
அப்படி வழி கெடப் போவான் ஒருவனோ நான் –
தவ பரோஹமகாரிஷி தார்மிகை -என்றும்
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணியுமவன் -திருவாய் -4-6-8- காணும் கோள் நான்
ஆனபின்பு நீங்கள் புருஷகாரமாகப் பெருமாள் திருவடிகளிலே காட்டிக்  கொடுங்கோள் என்கிறான் ஆகவுமாம் –

1- நிவேதயத மாம் –
யாம் பிரஜாபதிர் வேத ச புண் யோ  பவதி -என்று அவர் திரு உள்ளத்தில் பட்ட போதாயிற்று
இத்தலைக்கு ஸ்வரூபம் ஜீவிப்பது
அத்தனையும்  உங்களாலே பெற்றேனாக வேணும்
2- நிவேதயத –
உபதேஷ்யந்தி தே ஜ்ஞானம் என்றும்
தைச் சோக்தம் புருகுத்சாய -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-8- என்றும்
அவனை எங்களுக்கு அறிவிக்கிற மாதரம் எங்களையும் அவனுக்கு அறிவிக்க வேணும்
எதேனுமாக அறிவிக்கை உங்களுக்கு படி அன்றோ
3- நிவேதயத –
ஸ்வ ரேண மஹதா மஹான்-யுத்த -17-9-என்று நானும் பெரு மிடறு செய்து கூப்பிட்ட போதே பெருமாள் திரு உள்ளம் பற்றுவர் –
நீங்களும் அறிவித்தி கோளாய் ஒரு ஸ்வரூபம் பெறப் பாரும் கோள்
4- நிவேதயத  –
அறிவியாதே போதே பாகவத அபசாரம் பண்ணுவாரைப் போலே உங்களுக்கு ஸ்வரூப ஹாநி-
அறிவித்தால் கூவுதல் வருதல் செய்திலராகில் -திருவாய் -9-2-10- சரணாகத பரித்யாகியான அவருக்கு ஸ்வரூப ஹாநி
இரண்டு தலையும் இப்படியான போது-பரக்கத அதிசய ஆதானம் பண்ணுகை சேஷத்வ லஷணம் ஆனால்
அத்தலைக்கு அவத்யவஹனாகையாலே சேஷ பூதனான எனக்கு ஸ்வரூப ஹாநி
இவை இத்தனையும் வாராமல் அறிவித்துச் சேர விடும் கோள்
5- நிவேதயத
வயாக்ர வானர சம்வாதம் கேட்டு அறியீர்களா –
இப்படி சரணாகதி ரஷணம் பண்ணின ஜாதியில் பிறந்த நீங்கள் சரணாகதனை அறிவியுங்கோள்
6- நிவேதயத –
என்னை நிர்வேதிப்பியாதே வருத்தாதே பெருமாளுக்கு அறிவியுங்கோள்
7-நிவேதயதே-
நிப்ருதம் வேதயத-இப்படிக்குஒரு மூர்க்கனோ என்று திரு உள்ளம் பற்றும்படி உத்படமாக பற்றி அறிவியாதே –
அறியச் சென்று உரையாய் -பெரிய திருமொழி -3-6-4-என்னுமா போலே உங்களுடைய சவிநயகதிபிரசக்திகளாலே இப்படிக்கு ஒரு சாத்விகனோ அவன் என்னும்படி நிப்ருதமாக விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்-
8-நிவேதயதே–
நிதராம் வேதயத-அதாவது மந்திர வ்யாபாராதிகளில் பராக்கான பெருமாள் திரு உள்ளத்திலே படும்படியாக ஊன்ற விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்-
9- நிவே தயதே –
ஒரு பெரும் திரளாய் இருந்தால் ஒருவர் இல்லாது ஒருவர் அறிவிக்க லாகாதே –
10- நிவே தயதே –
ப்ரார்த்த  நாயாம் லோடாய்-அன்னம் செல்வீரும் வண்டானம் செல்வீரும் தொழுது இரந்தேன்-திரு விருத்தம் -30-என்னுமா போலே
நீங்களும் ருஷவா கோலான்கூலங்கள் ஆகிற அநேக ஜாதியாய் இருந்தீர் கோள் –
உங்களை இரக்கிற நான்    நிற்கிற நிலையை விண்ணப்பம் செய்ய வேணும்
11- நிவே தயதே –
ஒருவனைக் குறித்துச் சொல்லாதே சமுதாயத்தில் சொல்லுகிறான் –
இத்திரளில் இதற்கு முன் பரிச்சயம் இல்லாமையாலே சாதகர் இன்னான் என்று அறியாமையாலே –
அன்றியிலே –
12- நிவே தயதே –
தாத்ரா பாகவதா சர்வே ச்லாக்யா பூஜ்யாச்ச பாரத -என்று ராம சம்பந்தம் எல்லார்க்கும் ஒக்கும் ஆகையாலே
அடைய நமக்கு கௌரவ்யர் அன்றோ என்று சமுதாயத்தில் சொல்லுகிறான் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே –
13- நிவே தயதே –
லோகோ பின்ன ருசி -என்றும்
வேறு வேறு ஞானமாகி –திருச் சந்த விருத்தம் -2-என்றும்
மதி விகற்பால் பிணங்கும் சமயம் பல பல -திருவிருத்தம் -96–என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பலராய்- பின்ன புத்திகளாய் இருக்கையாலே
ஒட்டேன் என்று ஒருவன் விடேன் என்று ஒருவன் கட்டென் என்று ஒருவன் -கட்டென்னப் புகுரலாகாதோ என்று ஒருவன்
அறிவிக்கிறேன் என்று ஒருவன் ஜீவிக்கலாவது என் என்று ஒருவன் என்னும் சமுதாயத்தில் சொல்லுகிறான் ஆகவுமாம் –
அன்றியிலே
14- நிவே தயதே –
குருஷூ பஹூ வசனம் -இப்படிக்கு எல்லாம் நிர்வாஹகராய் ராஜாவாய் இருக்கிற மஹா ராஜரை நோக்கிச் சொன்னான் ஆகவுமாம் –
அன்றியிலே –
15- நிவே தயதே –
என்று ராவண கோஷ்டியிலே தூத வதம் ஆகாது என்று நல வார்த்தை சொல்லி க்ருத உபகாரகன் ஆகையாலே
திருவடியை ஹ்ருதயீ  கரித்து
ப்ரதீகோபாதானம் பண்ணி  ஒருவனைச் சொன்னால் மற்றவர்கள் விபரீதம் பண்ணுவார்கள்  என்று சாமான்யமாகச் சொன்னான் ஆகவுமாம் –
அன்றியிலே –
16- நிவே தயதே –
பெருமாள் உங்களிடம் என்னிடை யாட்டமாகக் கேட்பார் –
அப்போது பேசாதே -சங்க நீயன் -என்றாகவுமாம் -விஸ்வ நீயன் என்றாகவுமாம்-சங்க்ராஹ்பன் என்றாகவுமாம்- நிக்ராஹ்பன் என்றாகவுமாம்-
எதேனுமாக தோற்றினார் தோற்றினபடி ஸ்வ மதங்களை அறிவியுங்கோள் என்றாகவுமாம்- –
அன்றியிலே –
17- நிவே தயதே –
வித் ல் லாபே -என்கிற தாதுவிலேயாய் -ச மஹாத்மா ஸூ துர்லப -ஸ்ரீ கீதை -7-19-என்று நேராக நெஞ்சாரல் பட்டுக் கிடக்கிற பெருமாளுக்கு ஒரு ஆத்மலாபம் பண்ணிக் கொடுங்கோள்-
அன்றியிலே
18 -நிவே தயதே –
வித சத்தாயாம் -என்று சத்தையிலே யாய்
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம்-ஆரண்ய -10-19-என்று என்னைப் பெறாத போது அழிகிற பெருமாளுக்கு சத்தை யுண்டாக்கி விடுங்கோள் –
அன்றியிலே –
19- நிவே தயதே
வித விசாரேண-என்று விசா ரணத்திலே யாய்
அங்கத சரப ஜாம்பவத் பிரமுகர் அடைய விசாரியுங்கோள்-என்றுமாம் –

இப்படிச் சொன்னவாறே -ஆகிறது -விண்ணப்பம் செய்கிறோம்
சோஹம் ப்ருஷித் தஸ்தேந -யுத்த -17-4- என்றும்
ராகவம் சரணம் கத -யுத்த -17-4- என்றும் இரண்டு அர்த்தத்தைச் சொன்னாயாகில்
ராவணன் ப்ருஷித்த படியை முற்படக் சொல்லவோ
சரணாகதனான உன்னை அறிவிக்கவோ -என்ன
1- மாம் நிவே தயதே –
அவனுடைய பாருஷ்யத்துக்கு பிரதிகிரியை பண்ணுவது நான் அந்தரங்கன் ஆனால் அல்லவோ
ஆனபின்பு முற்பட என்னை விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்-
நீ வைக்கும் பொற்குடம் ஏதோ உன்னை அறிவிக்கைக்கு -என்ன –
2- மாம் –
இங்கு உம்மோடு ஒரு பாடு உழல்வான் ஓர் அடியானும் உளன் -திருவாய் -8-3-7-என்கிறபடியே
நாக பாச பிரம்மாஸ்த்ரங்களால்  நலிந்த அன்றைக்கும் உடன் கேடனாய் விடாதே நிற்கைக்கு ஓர் அடியான் வந்தான் என்று விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள் –
இதுக்கு முன் செய்தது அன்றோ மேல் செய்வது என்ன
3- மாம் –
ப்ரதீயதாம்  தாசரதர் மைதிலீ-யுத்த -14-3-என்று இங்குற்றைக்கு நல் வார்த்தை சொன்ன என்னை –
நுனி நாக்காலே ஒரு வார்த்தை சொன்னாய் ஆகில்  இத்தால் பெற்றது என்
அதுவோ பிராட்டி இங்கே எழுந்து அருளி வந்தது -என்ன
4-மாம் –
யாவந்ன க்ருஹ்ணந்தி சிராம்சி பானா ராமேரிதா ராஷச புங்க வா நாம் -யுத்த -14-4- என்றும்
வித மேச்ச புரீம் லங்காம் -சுந்தர -26-21- என்றும்
ராவணன் முன்னே பெருமாள் பெருமைகளைச் சொல்லி
ருக் சாம சகேஷ்நௌ-சாந்தோக்யம் -1-8-  என்று அரசு புலவர்களான வேதங்களோ பாதி பெருமாள் கீர்த்தி படஹமான என்னை –
இதுவும் குருத்வாத்  ஹித மிச்சதா -யுத்த -16-24-என்று ராவண ச்நேஹத்தாலே பிரத்யவாய புரச்சரமாக ஹிதம் சொன்ன அச்த்தனை அன்றோ
இப்படி ராவண பக்தனான உன்னையோ அறிவிக்கிறது -என்ன
5- மாம் -பருஷிதஸ் தேந அவமானி தச்ச-யுத்த -17-14-என்று இவ் உத்கர்ஷம் பொறாமையாலே பருஷித்துத் தள்ளி விடப்பட்ட என்னை
ஜ்யேஷ்டோ மான்ய பித்ரு சம -யுத்த -16-17-என்று நீ தான் சொல்லிற்று இல்லையோ –
தமையன் ஒரு வார்த்தை சொன்னான் ஆகில் இது என்ன தப்பாக வந்தாய் -என்ன –
6- மாம் –
த்யக்த்வா புத்ராம்ச்ச தாராம்ச்ச என்று பாருஷ்யம் பொறுக்க மாட்டாமையாலே –
ஆத்மாவை புருஷஸ்ய தாரா -என்றும்
ஆத்மா வை புத்ர நாமாசி -என்றும்
என்னோபாதியான இவர்களை உட்பட விட்டு அவனோடு துவக்கற்ற என்னை –
நீ அவனோடு துவக்கற்றால் லாபம் என் -இத்தலையில் ஒரு பற்றாசு இல்லையோ -என்ன –
7- மாம் –
ராகவம் சரணம் கத -யுத்தம் -17-14-என்று
தயரதற்கு மகன் தன்னை யன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -திருவாய் -3-6-8-என்று இருக்கிற என்னை
8- மாம் –
ஆத்மானம் சர்வதா ரஷ புரீம் சேமாம்  ச ராஷசாம் -யுத்த -16-25-என்று பருஷிக்கிற
ராவணன் உடனும் அவனோடு சேர்ந்தாரோடும் வாசி அற ஹிதம் சொல்லுகையாலே
ஆநு கூல்யமிதி ப்ரோக்தா சர்வ பூத அநு கூலதா -லஷ்மி தந்த்ரம் -17-66- என்கிற ஆநு கூல்ய சங்கல்ப்பமும்
ஜாதக்ரோதோ விபீஷண-யுத்த -16-17-என்றும்
க்ருத்தோ ஹன்யாத் குரூ நபி -சுந்தர -55-5-என்றும்
ராவணனைக் கொல்ல பிராப்தமாய் இருக்க
உத்பபாத கதா பாணி -யுத்த -16-16-என்று கையிலே கதை இருக்க கொல்லாதே போந்தவன் ஆகையாலே
ப்ராதி கூல் யஞ்ச பூதா நாம்  சர்வேஷாம்  ந சமா ரேத்-லஷ்மி தந்த்ரம் -17-67- என்கிற ப்ராதி கூல்ய வர்ஜனமும்
ஸூ க்ரீவச்சாபி ஷே சித-யுத்த -17-66-என்று சோதாஹரணமாகக் கண்டு நம்மை ரசிப்பார் என்று அறுதி இடுகையாலே
ரஷிஷ்யத் யநு  கூலான் ந  இதி யா ஸூ த்ருடா மதி ச விஸ்வாஸே பவேத்  -லஷ்மீ தந்த்ரம் -17–71-ப்ரசன சம்ஹிதை -54-26/27 என்கிற ரஷிஷ்யதீதி விஸ்வாசமும்
பவந்தம் சரணம் கத -யுத்த -19-5-என்று உம்மையே ரஷகராகப் பற்றின்னேன் என்கையாலே
கோபாயிதா பவேத்யேவம் மே ராஜ்யஞ்ச  ஜீவிதஞ்ச சூ கா  நி ச -லஷ்மீ தந்த்ரம் -17-72/73–ப்ரசன சம்ஹிதை -54-28/29 என்கிற கோப்த்ருத்வ வரணமும்
பவத்கதம்  மே ராஜ்யஞ்ச ஜீவிதஞ்ச ஸூ கா நி ச-யுதட -19-6- என்று பல பர ந்யாசம் பண்ணுகையாலே
பலே ஸ்வாம் யவியுக்ததம் கேசவார்ப்பண பர்யந்தா ஹயாத்ம நிஷேப உச்யதே -லஷ்மி தந்த்ரம் -17-74- ப்ரசன சம்ஹிதை 54-30 என்கிற ஆத்ம நிஷேபமும்
தேந சாஸ்ம்யவமாநித -யுத்த -19-4- என்று பரிபூதனாய்க் கையைத் தூக்கி   விடுகையாலே
இதி யா பூர்வ ஹாநிஸ் தத் தைந்யம் கார்ப்பண்யம் உச்யதே -லஷ்மி தந்த்ரம் -17-67/69- ப்ரசன சம்ஹிதை 54-24–26–என்கிற கர்ப்பண்யமும்
ஆக இப்படி சரணாகதியினுடைய ஷட்பிரகாரமும் குறையாதபடி பண்ணின என்னை –
9- மாம் –
அஹம் அஸ்ம யபரா தாநாம் ஆலயோ ஆகிஞ்சன அகதி
தவம் ஏவ உபாய பூதோ மே பவதி பிரார்த்தனா மதி -அஹிர் புத்ன்ய சம்ஹிதை -37-30 என்கிறபடியே
விபீஷணனாய்
துர்வ்ருத்த ராவண ப்ராதா வாகையாலே
அபராதாநாம் ஆலயமாய் -உபாயான்தரம் இல்லாமையாலே அகிஞ்சனனாய்
ராவணனும் அகப்படத் தள்ளி விட்ட படியாலே அநந்ய கதியாய் பெருமாளை உபாயமாகப் பண்ணின படியாலே
த்வம் ஏவ உபாய பூதே மே பவதி பிரார்த்தனா மதியை யுடையனான என்னை –
10-மாம் –
உத்தரம் தீரமா சாத்ய-யுத்த -17-8-என்கையாலே
அக்கரை என்னும் அனத்தக் கடலுள் அழுந்தி உன் பேரருளால் இக்கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேனை -பெரியாழ்வார் -5-3-7-என்னை
11- மாம் –
பர்த்யக்தம் மயா லங்காம்  இத்ராணி ச தநா நிச -யுத்தம் -19-5-என்று
அங்குள்ள பற்றாசை எல்லாம் போக்கிட்டு
கஸ்ய ஏவ வ்யதிஷ்டத -யுத்த -17-8- என்று ஆகாசத்திலே  தடுமாறுகிற என்னை
12- மாம் –
ஸோ அஸ்வன பாரமாப் நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -கடக்க -1-3-9-என்று வரும் வலி எல்லாம் வந்து
விஷ்ணு பதத்தைப் பற்றின என்னை –
13- மாம் –
பிரச்யுதோ வா அஸ்மால் லோகாதாகதோ தேவ லோகம் -என்றும்
அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் -திருவாய் -5-7-2-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ராவண கோஷ்டியி நின்றும் புறப்பட்டு ராம கோஷ்டியில் புகுரப் பெறாதே
ஆந்தரா ளிகனாய் இருக்கிற என்னை
14- மாம் –
இழை நல்ல வாக்கையும் பையவே புயக்கற்றது -திருவாய் -9-5-10-என்கிறபடியே
நீங்கள் அறிவித்தால் அது யுண்டாய் அறிவியாத பொது இல்லையாம் படியாய் இருக்கிற என்னை –

ஆகிறது உன் அபேஷையை அறிவித்தாய் ஆகில் விண்ணப்பம் செய்கிறோம் -என்ன
1- ஷிப்ரம் –
ஒண்ணாது -இப்போதே வேணும் -இப்படிப் பதறுகிறது என் என்ன –
2- ஷிப்ரம் –
விரையும் கார்யம் தூங்கேல் தூங்கும் கார்யம் விரையேல் -என்னுமது சொல்லக் கேட்டும் அறியீர்களோ
விரையும் கார்யமான படி என் என்ன
3- ஷிப்ரம் –
சஞ்சலம் ஹி மன -ஸ்ரீ கீதை -6-34-என்றும்
சலா ஹி பிராணி நாம் மதி -அயோத்யா -4-20- என்றும்
நின்றவா நில்லா நெஞ்சாய்-பெரிய திரு -1-1-4-அன்றோ எல்லாரும் இருப்பது
ஆனபின்பு எனக்குப் பிறந்த ஆநு கூல்யம் பிரிவதற்கு முன்னே விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்-
4- ஷிப்ரம் –
ஷிப்ரம் ராமாய சம்சத்வம் சீதாம் ஹரதி ராவண -ஆரண்ய -48-30-என்று பிராட்டி சொன்ன போதே
தேவதைகள் அறிவியாமையாலே கண்டீர்களோ ரஜநீசரன் வசத்திலே அகப்பட்டாள் –
அப்படியே நானும் மநோ ரஜ நீசரன் வசத்திலே அகப்படுவதற்கு முன்னே அறிவியுங்கோள் –
5- ஷிப்ரம் –
வந்து ஒல்லைக்   கூடுமினோ -திருப் பல்லாண்டு -5-என்றும்
ஒல்லை நீ போதாய் -திருப்பாவை -15-என்றும்
சடக்கென வா என்று நீங்கள் அழைக்க ப்ராப்தமாய் இருக்க நான் அபேஷிக்கும் படியாவதே
6- ஷிப்ரம் நிவே தயதே-
ஜீவந்தீம் மாம் யதா ராமஸ் சம்பாயதி  கீர்த்தி மான் தத் த்வயா ஹனுமன் வாச்ய -சுந்தர -39-9- என்கிறபடியே
என் சத்தை கிடக்கிற போதே அவர் கைக் காண்டாராய்ப் புகழ் படைக்கும் படி அறிவித்து கொள்ளுங்கோள்  –
7- ஷிப்ரம் நிவே தயத் –
த்யக்த்வா புத்ராம்ச்ச தாராம்ச்ச -யுத்த -17-14-என்னும் படி
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனைப் போதரே என்று சொல்லிப் புந்தியில் புகுந்து தன்பால் ஆதரம் பெருக வைத்தார்
ஆனபின்பு தத் தமஸ் யாயம் -யுத்த -18-35- என்று முற்படுவதற்கு முன்னே நீங்கள்  முற்படுங்கோள் –
8- ஷிப்ரம் நிவே தயதே –
என் ஆற்றாமையால் இன்னம் ஒரு கால் சரணாகதி பண்ணி
தத் த்வயம் சக்ருத் உச்சாரோ பவதி -த்வய உபநிஷத் என்றும்
சக்ருதேவ பிரபந்நாயா -யுத்த -18-33- என்றும்
சக்ருத் பிரயாகமே அமைந்து இருக்கிற பிரபத்தி ஸ்வரூபத்திற்கு ஹாநி வருவதற்கு முன்னே அறிவியுங்கோள் –
9- ஷிப்ரம் நிதே யத் –
உபாயோ சதுர்த்தச்தே ப்ரோக்த சீகர பல ப்ரத-லஷ்மி தந்த்ரம் -17-75-என்றும்
தாவ தார்த்திஸ் ததா வாஞ்சா தாவன் மோஹஸ் ததா அவகம்  யாவண்ண யாதி சரணம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-73-என்றும் சொல்லுகிற
உபாய ஸ்வ பாவத்தாலே பலித்துக் கொண்டு நிற்கவாயிற்றுப் போகிறது
அதற்கு முன்னே நீங்களும் ஆநு கூல்யம் பண்ணுவார்களாக அறிவியுங்கோ
10- ஷிப்ரம் மாம் நிவேதயத –
பெருமாள் யதி வா ராவண ஸ்வயம் -யுத்த -18-35- என்று ராவணனைத் தேடித் பிடிக்க வாயிற்று புகுகிறது
அதுக்கு முன்னே சடக்கென என்னை அறிவியுங்கோள்-
11- மாம் நிவே தயதே-
தமேவ சரணம் கச்ச -ஸ்ரீ கீதை -18-62-என்று சரண்யனை அறிவிக்கிற நீங்கள் ஒரு சரனாகதனை அறிவியுங்கோள் –

ஆகிறது -இப்படி சடக்கென அறிவிக்கிறது ஆருக்கு –
இலங்கையிலே பரிசிதரான திருவடிக்கோ
படைக்கு எல்லாம் நிர்வாஹகரான மகா ராஜர்க்கோ -என்னில்
1- ராகவாய –
இஷ்வா கூ ணாமியம் பூமிஸ் ச சைல வன  கான நா -கிஷ்கிந்தா -18-6-எண்டு
அத்திருவடியோடும் மகாராஜரோடும் மால்யவானோடும் சித்ரா கூடத்தொடும் வாசி அற ரஷகராய்
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே ஆளுகிற பெருமாளுக்கு –
2- ராகவாய –
சரணாகத ரஷகரான குடியிலேபிறந்த பெருமாளுக்கு சரணாகதனான என்னைச் சொல்லுகோள் –
3- ராகவாய –
சக்ருதேவ பிரபன்னாய –அபயம் ததாமி –ஏதத் வரதம் மம -யுத்த -18-33-என்று சரணாகத த்ராணத்திலே காப்புக் கட்டின வரிடம்  சொல்லுங்கோள் –
4- ராகவாய –
ராக வாணாம யுக்தோயம் குலச்யாச்ய விபர்யய -பால -21-2- என்றும்
அப்ய ஸூ பிரணயி நாம் ரகோ குலே ந வ்ய ஹன்யத கதாதர்த்தி தா -ரகுவம்சம் -11-2- என்றும்
அபேஷித்தார் அபேஷித ப்ரதா -பிறந்து படைத்த தலைவர்க்குச் சொல்லுங்கோள்   –
5- ராகவாய –
அப்யஹ ஜீவிதம்  ஜஹ்யாம் ஹி பிரதிஜ்ஞாம் சம்சருத்ய -ஆரண்ய -10-19-என்று
தம்மை அளித்தும் ஆஸ்ரீ தரஷணம் பண்ணும் அவருக்கு சொல்ல்லுங்கோள்-
6- ராகவாய மாம் நிவே தயதே –
மாறில் போரரக்கன் மதிள் நீர் எழச்  செற்றுகந்த  ஏறு சேவகனாருக்கு என்னை அறிவியுங்கோள் –
7-ராகவாய மாம் ஷிப்ரம் நிவே தயதே –
ராகவச்ய யசோ ஹீயோ -சுந்தர -37-57-என்று ஆர்ஷ பரிஷத்  ஸூ க்ரீவ காக  பிரமுகரை ரசித்து தேடித் படைத்த புகழ் எல்லாம்
என்னை ரஷியாத படியாலே இழக்க வாயிற்றுப் புகுகிறது
அதற்கு முனே சடக்கென அறிவியுங்கோள் –

சதி தர்மிணி தர்மா -என்று அவர் தம்மைப் பெற்றால் அன்றோ புகழ வேண்டுவது –
ப்ராப்த சத்ருரதர்க்கித -யுத்த -17-26–என்று சத்ருவை இருக்கிற உன்னை அறிவிக்கை யாவது என் -என்ன –
விபூதியாக சத்ருக்கள் ஆனாலும் ஒரு பொல்லாங்கு நினைக்க ஒண்ணா தாய்க் காணுங்கோள் அவர் பெருமை இருப்பது –
1- மஹாத்மநே –
மர்த்யா நாம் மரணாத் பயம் -என்கிற உங்களைப் போலே அன்றியிலே
உத்தமா நாந்து மர்த்யா நாமவமா நாத் பரம் பயம் -என்று சரணாகத ரஷணம் பண்ணிற்றிலோம் என்று கர்ஹிக்கில்
செய்வது என் என்று பயப்படும்படியான பெருமையை யுடைய பெருமாளுக்கு அறிவியுங்கோள் –
2- மஹாத்மநே –
ஆத்மன் சப்த வாசியாய் ததேவ அநு ப்ராவிசத் தத் அநு பிரவிச்ய சச்ச த்யாச் சாபவத் -தை ஆனா -6-என்று தாழ்ந்து வந்தால்
வர ஒண்ணாது என்று ஏற்கவே புகுந்து கலந்து ஜ்ஞான ஸ்வரூபன் என்று அவனைச் சொல்லும் சொல்லாலே தம்மைச் சொல்லலாம் படி ஜீவாந்தர்யாமியாய் இருக்கிறவருக்கு என்னை அறிவியுங்கோள் –
3- மஹாத்மந-
ஆத்மன் சப்தம் -த்ருதி-  வாசியாய் –
ஆபத்யபி சவ காரஎஷூ கர்த்தவ்யத் ஸ்திதிர் த்ருதி -என்று சத்ரு தேசம் ஆகையாலே
சாபாயமாய் இருந்ததே யாகிலும் ரஷகனான தம்முடைய க்ருத்யத்தில் நிலையுடையவர் காணுங்கோள் -என்றானாகவுமம்
அன்றியிலே –
4- மஹாத்மந-
ஆத்மன் சப்தம் தேக வாசியாய் -மஹா தேஹாயா -என்கிறபடி -அதாவது
தத் விஸ்வரூப வைரூப்யம் ரூபம் அந்யத ஹரேர் மஹத்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-70- என்றும்
ந தஸ்ய ப்ராக்ருதா மூர்த்திர் மாம்ச மே தாஸ்தி  சம்பவா -ஸ்ரீ வராஹ -14-41/வாயு -34-4- என்றும்
நித்யம் நித்யாக்ருதி தரம் -சாஸ்வதம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே யாரேனும் ஏதேனும் செய்யிலும் கல் கடித்து பல் முறித்து தங்களோடு போம்படி அத்ய விலஷண விக்ரஹராய் கானுங்கோள் இருப்பது-
5- மஹாத்மந   –
ஆத்மன் சப்தம் ஸ்வ பாவ வாசியாய் ஆ ஸ்ரீ த விஷயத்தில் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட ப்ராப்திகள் பண்ணி இருக்கை அவருக்கு
வந்தேறி அன்றிக்கே
ஸ்வ பாவமாய் யுடையராய்க் காணுங்கோள் இருப்பது –
6- ராகவாய மஹாத்மன் –
ஆத்மன் சப்தம் பரமாத்மா வாசியாய் -ரகுகுல குமாரராய் -தம்மைத் தாழ விட்டாரே ஆகிலும்
அதுக்கு இப்பால் தான் பரமாத்மாவாய்க் காணுங்கோள் இருப்பது
யானுமோர் நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமானே ஆகிலும் யாருமோர் நிலைமையன் என அறிவெளிய எம்பெருமானாய்-திருவாய் -1-3-4-யாயிற்று இருப்பது
வேத  புருஷனும் சம் பாஹூப்யாம் நமதி சத்பதத்ரை -தை நா -1-12- என்றும்
வேதாஹ மேதம் புருஷம் மஹாந்தம் -புருஷ ஸூ க்தம்-என்றும்
இப்படி ஸூ லபனாய் இருக்கிற வஸ்து தான் அபெரிய வஸ்து என்று சொன்னான் இ றே-
வைதிக புருஷனான விஸ்வாமித்பால -19-14-என்று சொன்னான் இ றே
அவனைச் சொல்ல வேணுமோ
அயம் ச காகுத்ச்த இதி பிரஜஜ்ஞே -கிஷ்கிந்தா -24-28-என்றும்
த்வம் அப்ரமேயச்ச -கிஷ்கிந்தா -24-31-என்றும்
தாரை என்னும் ஒரு கிம் பெண்டாட்டி யகப்பட அறிந்ததும் உங்களுக்குத் தெரிகிறது இல்லையா –
7- மஹாத்மந –
ஆத்மன் சப்தம் அர்க்க அக்நி வாசியாய்
ராம திவாகர சத்ரு ரஷோமயம் தோயம் உபசோஷம் நயிஷ்யதி -சுந்தர -17-18- என்றும்
அபிதபாவ கோபமம் -அயோத்யா -99-26-
முளைக் கதிரை -திரு நெடு -14-என்றும்
கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு அன்ன நின்ற நெடுமாலே -திருப்பாவை -25–என்றும்
சத்ருக்களுக்கு தாஹகமாய் அன்றோ அவர் இருப்பது
நீங்கள் அஞ்சாதே அவருக்கு அறிவியுங்கோள் –
8- மஹாத்மந –
ஆத்மன் சப்தம் மதி வாசியாய் நீங்கள் மேல் எழுந்த சாகாசாரிகள் இத்தனை சாகார்த்த விசாரிகள் அல்லீர் கோளே-
தேவோ வை த்வஷ்டார மஜிகாம்சன் ச பத்னீ ப்ராபத்யாத தம ந பிரதி ப்ராயச்சன்
தஸ்மாதபி வத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி பிரயச்சந்தி –யஜூஸ் சம்ஹிதை -6-5-29- என்றும்
சரணாகத அரி பிராணான் பரித்யஜ்ய ரஷிதவ்ய க்ருதாத்மாநா   -யுத்த -18-28- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
வேத வைதிக வசனங்களில் நிலவராய்-சத்ருவே யாகிலும் சரணாகதனைத் தன்னை அழிய மாறியும் ரஷிக்கக் கடவது என்கிற
பேர் அறிவாளராய் இருக்கிரவருக்குச் சொல்லுங்கோள் –
அன்றியிலே
9- மஹாத்மந –
என்று வாத வாசியாய் தஸ்மை வாதாத்மநே நம-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-14-31-என்றும்
காலாய் தீயாய்  -திருவாய் -6-9-1- என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
சத்ருக்களுக்கு நாசகராய்
சரணாகதருக்கு ஆஸ்வாச காரராய் இருக்கும் -என்றுமாம் –

அழகியது -நீ தானே -மஹாத்மநே -என்று அவன் பெருமையைச் சொன்னாய் இ றே
அப்படிக்கு-நாகணை மிசை நம்பரர்  செல்வர் பெரியர் சிறு மானிடர் நாம் -நாச் -10-11-என்றும்
அம்மான் ஆழிப்பிரான் அவர் எவ்விடத்தான் யானார் -திருவாய் -5-1-7-என்றும் பர்வதத்துக்கும் பரமாணு போலே
இருக்கிற நாம் அவ்வஸ்துவை அணுகவும் சரண வரணம் பண்ணவும் போமோ என்னில்
1- சர்வ லோக சரண்யாய –
பெருமாள் நீர்மைக்கு ஆகாதார் உண்டோ –
2- சர்வ லோக சரண்யாய –
லோக பார்த்தாராம் –சுந்தர -38-56-போலே -அந்த சர்வ லோகத்தில் நானும் ஒருவன் அன்றோ
இவற்றின் புறத்தாள் என்ற எண்ணோ -திருவிருத்தம் -33
3- சர்வ லோக சரண்யாய –
நீசனேன் நிறை ஒன்றுமிலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதி -திருவாய் -3-3-4-என்று
எத்தனையேனும் தீர அபராதம் பண்ணினாரையும் அங்கீ கருத்து அத்தாலே தேஜஸ் விகளாய் இருக்கிறவருக்கு
4- சர்வ லோக சரண்யாய –
சர்வ லோகைக வீரஸ்ய தச கண்ட குலத் விஷ -என்று
பூர் புவஸ் ஸூ வர் மஹர் ஜனஸ் தபஸ் சத்யம் -என்கிற சப்த லோகத்துக்கும் புகலானவருக்கு
5- சர்வ லோக சரண்யாய
அவ்வளவே அன்றிக்கே பூர்ப் புவராதிகளோடும் அதல விதல ஸூதல  தலாதல மகாதல ரசாதல பாதாளங்கள் உடன் வாசி அறச்
சதுர்தச லோகங்களுக்கும் புகலானவர்க்கு
அன்றியிலே –
6- சர்வ லோக சரண்யாய –
என்று பொன்னுலகு ஆளீரோ புவனி முழுதும் ஆளீரோ -என்றும்
புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே ஆள்கின்ற -என்றும்
ஹிரண்ய மயே பரெ லோகே -என்றும்
அஸ்மின் சாம் பரதம் லோகே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே உபய விபூதிக்கும் ப்ராப்யர் ஆனவருக்கு
7- சர்வ லோக சரண்யாய –
மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே  லோகாந்த வர்த்தி ஜந்துக்களை லஷிக்கிறது
அன்றியிலே
8- சர்வ லோக சரண்யாய
லோகஸ்து–புவனே ஜானே -என்று ஜன வாசி ஆகவுமா
9- சர்வ லோக சரண்யாய
சர்வ வித லோகம்-அதாவது -தேவ யோநி களாயும் திர்யக் யோநி களாயும் மனுஷ்ய யோநி களாயும் ஸ்தாவர யோநிகளாயும்
தர்மார்த்தி களாயும் அர்த்தார்த்தி களாயும் காமார்த்தி களாயும் மோஷார்த்தி களாயும்
அநு கூலராயும் பிரதி கூலராயும் உத்க்ருஷ்டராயும் அபக்ருஷ்டராயும்
இப்பத் அநேக வித ரானவர்களுக்கு எல்லாம் புகலானவர் அன்றோ
அவனை இப்படி எங்கே கண்டோம் என்னில்
மஹிஷ்ட பல ப்ரதா நை கோநய  பிரஜா பஸூபதீ-ஸ்தோத்ர இத் -13-என்று தேவர்களான ப்ரஹ்மாதி களுக்கு இழந்த பதம் கொடுத்தவர் –
விஷ்ணு பக்தி பரோ தேவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -109-74-என்கிறபடியே
பெருமாளுக்கு நல்லேன் ஆகையாலே தேவனான நான் இழந்த ராஜ்ஜியம் தாராரோ
ஸூ க்ரீவம்ஏவ தத் ராஜ்யே ராகவ ப்ரத்ய பாத யத் -பால -1-70-என்று
திர்யக்குகளான ஸூ க்ரீவாதிகளுக்கு இழந்த ராஜ்ஜியம் கொடுத்தவர்
ஜ்ஞா நே ந ஹீன ப ஸூ பிஸ் சமா ந -நரசிம்ஹ புராணம் -16-13-என்று அறிவில்லாமையாலே திர்யக்கான நான் இழந்த ராஜ்ஜியம் தாராரோ –
அத்யசதே  சீரப்ருதோ யதாஸ்வம் சிரோஜ்ஜி தான்யாச்ரம மண்டலா நி -ரகு வம்சம் -13-22-என்று
மனுஷ்ய சரீரர்களான ஜன ஸ்தான வாசிகள் இழந்த தேசம் கொடுத்தவர்
மானுஷ்யம் கொண்டாடி உளவாய் வந்த நான் இழந்த தேசம் தாராரோ
சைல ரூபம் பரித்யஜ்ய  பிரபேதே ஸ்வகாம் தநும்  -என்று ஸ்தாவர ரூபமான அஹல்யையைத் தன பிரகிருதியோடு கூட்டினவர்
கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத -யுத்த -17-8-என்று ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாய் நிற்கிற என்னை ஏன் பிரக்ருதியோடே கூட்டாரோ –
ரஷி தவ்யா சச்வத் கர்ப்ப பூதாஸ் தபோத நா -ஆரண்யம் -1-21-என்று அனுஷ்டானத்தாலே தர்மார்த்திகளான ரிஷிகளுக்கு புகலானவர் –
விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா -ஆரண்ய -17-24-என்ற எனக்குப் புகலாகாதோ –
ருதன் ராஜ் மயா சதா -சுந்தர 33-24- என்று அர்த்த பலமான ராஜ்யத்தை இரந்த சக்கரவர்த்திக்கு கொடுத்தவர்
ராஜ்ய காங்ஷியான எனக்குத்-ராஜ்ய காங்ஷி ச ராஷச -யுத்த -18-13-தாராரோ –
தாரா உமைகளை விரும்பி காம பரவசரான மஹா ராஜர்க்கு தாரங்களைக் கொடுத்தவர்
த்யக்த்வா புத்ராம்ச்ச தாராம்ச்ச -யுத்த -17-14- என்று பிராட்டி பக்கல் ஆனுகூல்யம் பண்ணின தர்ம தாரங்களை இழந்த எனக்குத் தாராரோ –
கச்ச லோகாநா  நுத்தமான் -ஆரண்ய -66-30-என்றும்
ஆவஹத் பரமாம் கதிம் -என்றும் ஜடாயு வாலிகளுக்கு மோஷம் கொடுத்தவர் எனக்கு மோஷம் தாராரோ
மங்களாநி பிரயுஜ்ஞாநா-ஆரண்ய -1-12-என்று அநு கூலரான ரிஷிகளுக்கு புகலானவர்
ஆநு கூல்ய சங்கல்பாதிகளைப் பண்ணின எனக்குப் புகலாகாரோ –
கபந்தம்   நாம ரூபேண விக்ருதம் கோர தர்சனம் -தம் நிஹத்ய மஹா பா ஹூர்  ததாஹ் ஸ்வர்க்க தச்ச-பால -1-55-என்றும்
விததான் ஸ்த நாந்தரே-சுந்தர  -8-23- என்றும்
பிரதிபெதே ஸ்வ மாலையம் -சுந்தர -38-38-என்றும்
பிரதி கூலானான கபந்தனுக்கு சாப ஜன்யமான விரோதி சரீரத்தைப் போக்கி ஸ்வ தேசத்தையும் கொடுத்து
பிரதி கூலனான காகத்துக்கு விரோதியைப் போக்கி ஸ்வ தேசத்தைக் கொடுத்தவர்
ப்ராப்த சத்ரு ரதர்க்கித -யுத்த -17-26-என்னும்படி பிரதிகூலனான எனக்கு ஸ்வ தேசம் தாராரோ
தம ப்ருவன் ஸூ ரர சர்வே  சமபிஷ்டூய சந்னதா-பால -15-17-என்று உத்க்ருஷ்டரான தேவர்களுக்கு புகலானவர்
பிரபன்னன் ஆகையாலே உத்க்ருஷ்டனான எனக்குப் புகலாகாரோ –
கபித் வஞ்ச பிரதர்சிதம் -சுந்தர -55-16- என்றும்
பாஷாண கௌதம  வதூவபுராப்தி ஹேது -என்றும்
அப்க்ருஷ்டங்களான திரைக் ஸ்தாவரங்களுக்கு ஆபன் நிவாரகர் ஆனவர்
ப்ரக்ருத்யா ராஷசோ ஹ்யேஷா -யுத்த -16-23- என்று அபக்ருஷ்ட்னான எனக்கு ஆபன் நிவர்த்தகர் ஆகாரோ
இவ் உதாஹரணங்களிலே  கண்டு கொள்வது –

ஆகிறது ஆரை அறிவிக்கிறது -என்ன
1- விபீஷணம்-
பராசர பராங்குசாதி சப்தம் போலே -விரோதி விபீஷணன் என்றாய்
ராவணாதிகளை பயப்படுத்துவேன்   என்ற நினைத்து இருங்கோள்
விவிதம் பீஷயதீதி  விபீஷண-அவயவ சக்தி தான் ஆகிளுமாம் –
2- விபீஷணம்-
பீஷாஸ்மாத் -பீஷோ தேதி ஸூ ர்ய-என்றும் -பயம் பா நாம்ப ஹாரிணி -என்றும் -பர  பயங்கரமாய்
ஆ ஸ்ரீ தா பயங்கரருமான பெருமாள் பரிகரத்த்க்கு வேறு ஒருவருக்கும் பயப்பட வேணுமோ
3- விபீஷணம் –
ஆணையும் செங்கோலையும் நடத்துகைக்கு -கதா பாணி -என்று ஒரு தடிக்காரன் என்று சொல்லுங்கோள்
4- விபீஷணம்-
அநு கூலன் என்று அறிவிக்க மாட்டீர்  கோளாகில்-கதா பாணி -என்று கையும் தடியுமாய் ஒருத்தன்
விழும்படி நின்றான் என்றாகிலும் சொல்லுங்கோள் –
5- விபீஷணம் –
நிதா நஜ்ஞனான பிஷக்கின் முன் வியாதி க்ரஸ்தன் தான் பண்ணின அபத்யங்களைச் சொல்லி
அதுக்கு
பரிஹரித்துக் கொள்ளுமா போலே
நிர்வாணம் பேஷஜம் பிஷக் -என்றும்
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் –பெரியாழ்வார் -5-3-6-என்றும் பேசப்படும் சர்வஜ்ஞன் முன்பு சம்சாரி ஸ்வ தோஷத்தை முன்னிட்டு ரஷித்துக் கொள்ளும் அத்தனை போக்கி
நன்மை முன்னிடுகைக்கு ஒன்றும் இல்லை இ றே-ஆகையாலே
6- விபீஷணம் –
ந நிந்திதம் கர்ம ததஸ்தி லோகே சஹாச்ரசோ  நே மயா வயதாயி -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -25-என்றும்
கொன்றேன் பல்லுயிரைக் குறிக்கோள் ஓன்று இலாமையினால் -பெரிய திரு -1-9-3-என்றும்
என்னுடைய வ்ருத்த ஜ்ஞானங்கள் இவை என்னுங்கோள்
7- விபீஷணம் –
சத்ருசம் வ்யசனம் ப்ராப்தம் ப்ராப்தம் ப்ராதரம் யா பரித்யஜேத்-யுத்த -18-5- என்றும்
உவர்த்த நீர் போலே என்தன் உற்றவருக்கு ஒன்றும் இலேன் -திருமாலை -31-என்றும்
சோதரனான ராவணன் அகப்பட வெறுவும்படி பண்ணின தோஷ துஷ்டன் என்னுங்கோள் –

உன்னுடைய வ்ருத்த ஜ்ஞானங்கள் இவை யாகில் பெருமாள் திரு முன்பே அறிவிக்கும் படி என் -என்னில்
1- உபஸ்திதம் -வந்து நிற்பவனை –
துராசரோ அபி சர்வாசீ க்ருதக் நோ நாஸ்திக -சமாஸ்ரயேதாதி தேவம் ஸ்ரத்தயா சரணம் யதி
தோஷம் வித்தி தம் ஜந்தும் -என்கிறபடியே அப்படியே யாகிலும் பகவ தாஸ்ரயணம் பண்ணின தோஷனாய் ஆயிற்று இருப்பது
அப்படிக்குத் தூயோமாய் வந்து நின்றோம் என்றும் சொல்லுங்கோள் –
2-விபீஷணம் உபஸ்திதம் –
முன்னே வந்து நிற்றேன் என்னுங்கோள் –
நாலடியும் வந்து பெருமாளுக்கு உபகரித்தேன் என்று சொல்லுங்கோள் –
வாராதே இலங்கையிலே இருந்து சரணம் என்றேன் ஆகில் கடல் கரை மடுவின் கரை பட்டது படும்
அரை குலைய தலை குலைய அவர் வந்து விழ வேண்டா –
3- உபஸ்திதம் –
எல்லைக்கு உள்ளே வந்த பின்பு ஸ்திதோ  அஸ்மி  கத சந்தேக -ஸ்ரீ கீதை -18-73-என்று நிலை பெற்றேன்
4- உபஸ்திதம் நிவேதயத –
ஏவரி வெஞ்சிலையானுக்கு என் நிலைமை யுரையாய் -பெரிய திரு -3-6-1-என்க்ரபடியே
என்னுடைய வ்யவஸ்திதியை அறிவியுங்கோள்
5- உபஸ்திதம் நிவேதயத –
மதியாத் தனமாக அடுத்துக் கொடு புகுராதே திரு உள்ளம் பார்த்து புகுர வேணுமே என்று உங்கள் அருகே நிற்கிற நிலையைச் சொல்லுங்கோள் –
6- உபஸ்திதம் நிவேதயத –
எதிர் சூழல் புக்குத் திரியாத படி உடுத்தி இருக்கும் -அடுத்து அணியாக வந்தபடி சொல்லுங்கோள் –
7- உபஸ்திதம் நிவேதயத –
தம் தாமைக்கு தேடிக் கொடுக்கச் செய்தேயும்
ஜக்மூர் கிரி தடாத் தஸ்மாத் அநயம் சிகர முத்தமம் -கிஷ்கிந்தா -2-7-என்றும்
ஓடினேன் ஓடி -பெரிய திரு -1-1-1-என்றும்
பிறகிட்டுப் போமவர்களை அறிவித்த  நீங்கள் இருந்த இடம் தேடி நானே வந்த என்னை அறிவிக்கலாகாதோ
8- விபீஷணம் உபஸ்தித நிவேதயத-
ராவணன் தம்பியாய்  நடுவே ஓர் இடத்திலே இருந்து ஆள் வரவிட்டு
சந்தி விக்ரஹம் பண்ணி செய்யலாம் படிக்குப் பிடியாள் கொண்டு பின்னை வருகை அன்றிக்கே
உன்னை எய்தி என் தீ வினைகள் தீர்ந்தேன் -பெரிய திரு -6-3-4-என்றும்
பொன்னடியே அடைத்து உய்ந்தேன் -பெரிய திரு மொழி -5-8-9-என்றும்
ஆலின் மேலால் அமர்ந்தான் அடியிணைகளே நண்ணித் தொழுது எழுமினோ -திருவாய் -9-10-1- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பலம் பின்னே பட்டதும் படப் புகுந்து கொடு நின்ற நிலையை விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள் –
ஆக -இத்தால் –
பகவத் சமாஸ்ரயணம் பண்ணுவார்க்கு பாகவதர் முன்னிலையாகப்   பெற வேணும் என்னும் அர்த்தம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

——————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -சீக்ரம் வ்யாதிச –யுத்த -17-7-/தேஷாம் சம்பாஷமாணா-யுத்த -17-8/உவாசஸ மகாப்ராஜ்ஞ-யுத்த -17-9-/ராவணோ நாம துர்வ்ருத்தோ -யுத்த -17-10-/தோ ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் –யுத்த -17-11–

January 26, 2015

சீக்ரம் வ்யாதிச  நோ ராஜன் வதாயைஷாம் துராத்மா நாம்
நிப தந்து ஹதா யாவத் தரண்யா மலப தேஜஸ–யுத்த -17-7-

சீக்ரம் வ்யாதிச -விரைவாக ஆணையிடும்
ந ராஜன் -எங்களை -அரசனான சுக்ரீவனே
வதாயைஷாம் துராத்மா நாம் -துஷ்டர்களுடைய அழிவின் பொருட்டு
நிப தந்து-விழட்டும்
ஹதா யாவத் தரண்யா -இருப்பவர்கள் எல்லாம் எங்களால் அழிக்கப் பட்டவர்களாய் பூமியில்
மலப தேஜஸ–தாழ்ந்த பலமுள்ள இவர்கள்-

அவதாரிகை –
எதிரியான ராவணனுக்குப் பரிபவமாகப் பிடித்துக் கட்டியிட்டு வைத்தல்
இவனைத் தொடுத்த அம்போடு விடுதல் செய்யக் கடவோம் அல்லோம்
வதத்திலே அனுமதி பண்ணீர் என்கிறார்கள்-

சீக்ரம் வ்யாதிச-
இவர்கள் கொலை யுண்டார்கள் அத்தனை –
அனுமதி விளம்பிக்கும் ஆகில் ஸ்வ தந்த்ரராய்க் கொன்றோம் எனும் ஸ்வரூப ஹாநி வரும் –
அது வாராதபடி சடக்கென ஏவ வேணும் –
ந  -சால அனுத்யம்ய  சைலாம்ச்ச -என்று வதத்திலே உத்யுக்தரான எங்களை
வதத்திலே உத்யோகித்தி கோளாகில் நம் அனுஜ்ஞை என் என்னில்
ராஜன் –
ராஜா ஆஜ்ஞையை அனுவர்த்திதோம் ஆகைக்காக
வதாய-
உயிர் உடன் பிடித்துக் கட்டி வைத்தாலும் இங்கே இருந்து சில அனர்த்தங்களை விளைக்க ஒண்ணாது –
வதார்த்தமாக அனுமதி பண்ண வேணும் என்கை
ஏஷாம் துராத்மா நாம்-
இவர்களுடைய துர் மநோ ரதம் வடிவிலே தோற்றுகிறது இல்லையோ
நிப தந்து ஹதா யாவத் –
எல்லாரும் பட்டு விழுந்தார்களாக புத்தி பண்ணும் –
யாவத்தா வச்ச சாகலே -அமர கோசம் -3-3-246-
தரண்யாம் –
ஆகாசத்தில் தொடுத்த அம்போடு போக விடோம்
பூமியிலே பட்டு விழும்படி பண்ணக் கடவோம் –
யுத்தத்தில் ஜெயா பஜயங்கள் பாஷிகம் அன்றோ என்னில்
அல்ப தேஜஸ-
அல்பபலர்
நம்முடைய பலத்துக்கு இவர்கள் ஆனைவாய்க் கீரை அன்றோ -என்கை

———————————————————————————————————————————————————–

தேஷாம் சம்பாஷமாணா நாமான் யோந்யம் ஸ விபீஷண
உத்தரம் தீரம் ஆசாத்ய கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –யுத்த -17-8-

தேஷாம் சம்பாஷமாணா நாம் -அவர்கள் பேசிக் கொண்டு இருக்கும் போது
ஸ விபீஷண-அந்த விபீஷணன்
அந்யோந்யம் -ஒருவருக்கு ஒருவர்
உத்தரம் தீரம் -கடலின் வடகரையை
ஆசாத்ய கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –அடைந்து ஆகாயத்தில் நின்றவனாக நிலை நின்றான்-

அவதாரிகை –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே வார்த்தை சொல்லுகிற முதலிகளுடைய வார்த்தையை அனாதரித்து
தாய் முலையைக் கணிசித்துச் செல்லும் கன்று போலே
பெருமாள் சந்நிதியிலே உத்தேச்யமான வடகரையை அடைந்து தரித்தான் -என்கிறது –

தேஷாம் –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே விரைந்தவர்களுடைய
அநாதரே சஷ்டி –
ஸம்பாஷமாணா நாமான் யோந்யம் -அந்யோந்யம் சம்பாஷமாணா நாம் –
தன்னுடைய வத்யத்வ அநு கூலமாக அந்யோந்யம் வார்த்தை சொல்லா நிற்க
இதுக்கு சம்யக்த்வமாவது -நிர்வாஹகரான மகா ராஜரோடு நிர்வாஹ்யரான முதலிகளோடு வாசியற ஏக கண்டராய் சொல்லும்
தன்னுடைய வதத்தில்உத்யுக்தரானவர்களுடைய
வார்த்தையை அநாதரிக்கைக்கு ஹேது சொல்லுகிறது
ஸ விபீஷண-
பாவ சுத்தியையும் த்வரையையும் உடையவன் என்கை
சுத்தியாவது அவர்ஜ நீயமான சம்பன்னம் உண்டானாலும் பிரதி கூலனான ராவண கோஷ்டியில் பொருந்தாமையும்
பாதகரானாலும் விட மாட்டாத தார்மிகரான ராம கோஷ்டியில் பொருத்தமும்
த்வரையாவது-ஆஜகாம முஹூர்த்தேந-யுத்த -17-1-என்று வந்தவன் தரிக்க மாட்டாத பதற்றம்
உத்தரம் தீரம் ஆசாத்ய –
பெருமாளைக் காட்டில் அக்கரை உத்தேச்யம் என்று இருக்கிறான் –
இலங்கையிலே இருந்து முடி சூடி இருப்பதில் காட்டில் பெருமாள் எல்லையில் போய்க் கொலை யுண்டு போனால் போரும் என்று இருக்கிறான்
திரு வாழிக் கல்லுக்கு உள்ளே -ஸூ தர்சன ஆழ்வானால் ரஷிக்கப் படும் பிரதேசத்தின் எல்லை -வருகையாலே
பய ஸ்தானத்தில் நின்றும் ஒரு கணையத்துக்கு உள்ளே புகுந்தால் போலே யும்
காட்டுத் தீயின் நின்றும் ஒரு கடலிலே புகுந்தால் போலேயும் நினைத்து இருக்கிறான்
கச்த ஏவ வ்யதிஷ்டத –
முதலிகள் விஷயீ காரம் பெற்று கரையிலே கால் பாவுவதற்கு முன்னே ஆகாசத்தில் தரித்தமை தோற்ற நின்றான்
இவர்களுடைய விஷயீ காரத்துக்கு உடலாக தன வெறுமையே ஆலம்பனமாக நின்றான் -என்று பிள்ளான் நிர்வாஹம் –

————————————————————————————————————————————————————————————

உவாசஸ மகாப்ராஜ்ஞ ஸ்வரேண மஹதா மஹான்
ஸூ க்ரீவம் தாம்ஸ்ஸ சம்ப்ரேஷ்ய கச்த ஏவ விபீஷண -யுத்த -17-9-

உவாசஸ-ஒருவார்த்தையும் சொன்னான் -மகாப்ராஜ்ஞ -நல்ல புத்திமானாய்
ஸ்வரேண -குரலோடு
மஹதா -உரத்த
மஹான்-பெரியோனான
ஸூ க்ரீவம் – ஸூ க்ரீவனையும்
தாம்ஸ்ஸ -வானரர்களையும்
சம்ப்ரேஷ்ய -பார்த்து
கச்த ஏவ விபீஷண-ஆகாசத்தில் நின்றானாகவே விபீஷணன்-

அவதாரிகை –
தன்னுடைய நிரசனத்திலே உத்யோகித்த மகாராஜரையும் பரிகரத்தையும் குறித்து
தன் ஆர்த்தி எல்லாம் மிடற்றோசையிலே தோற்றும் படியாக வார்த்தை சொல்லுவதும் செய்தான்-
உவாசஸ –
பெருமாளிடைய விஷயீ காரத்துக்கு தன் வரவு அமைந்து இருக்கச் செய்தே
ஒரு வார்த்தையும் சொன்னான் என்கிறான் -ரிஷி
அர்ச்சிதாஸ் சைவ ஹ்ருஷ்டாச்ச பவதா சர்வதா வயம்
பத்ப்யாமாபி கமாச்சைவ சிநேக சந்தர்ச நே ண் ஸ -அயோத்யா 50-41-
என்று வரவு தானும் மிகை என்று இருக்குமவர் –
அதுக்கு மேலே வார்த்தை சொல்லுகை வரண ஷாரம் போலே இ றே-
மகாப்ராஜ்ஞ-
ஜ்ஞானனாகை யாவது -ஹேய உபாதேய விபாக ஜ்ஞானாகை
ப்ராஜ்ஞனாகை யாவது-ஹேய த்யாக பூர்வகமாக உபாதேயம் இன்னது என்று அறிகை
மஹா பிரஜ்ஞானாகை வாவது -ஹேய த்யாக பூர்வகமான  உபாதேய லாபத்துக்கு சரதமான உபாயத்தை அறிகை -அதாவது ராவணன் தண்மையையும் -பெருமாள் பெருமையையும் அறிகையும்
அவனை விட்டே எம்பெருமானைப் பற்ற வேண்டும் என்று இருக்கையும்
அவர் லாபத்துக்கு அவர் திருவடிகளே சரதமான உபாயம் என்று இருக்கையும் –
ஸ்வரேண மஹதா-
ஸ்வரத்துக்கு மஹத்தை யாவது -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணாவோ என்று கூவுமால் -திருவாய் -6-5-9- என்கிறபடியே
த்வணியைக் கேட்ட போதே சரண்யனுக்கே அன்றி வழிப் போக்கரும் இரங்க வேண்டும் படி மிக்க ஆர்த்தியை யுடைத்தாய் இருக்கை
மஹான்-
ஸ்வரத்தாலே தோற்றுகிற ஆர்த்தி அளவன்றிக்கே ஆஸ்ரயத்தில்ஆர்த்தி அபரிச் சிந்தையாய் இருக்கை –
ஆஸ்ரய ஆர்த்திக்கு அசைவு என்கை –
மஹா மநா -என்னவுமாம்
வாசு தேவஸ் சர்வமிதி ஸ மஹாத்மா ஸூ துர்லபம் -ஸ்ரீ கீதை -7-19-என்கிறபடியே
பெருமாள் திருவடிகளே சர்வவித பந்துவாய் இருக்கை
ஸூ க்ரீவம் தாம்ஸ்ஸ சம்ப்ரேஷ்ய –
அஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய –யுத்த -17-6- என்கிற மகாராஜரையும்
சால  நுத் யம்ய சைலாம்ச்ச -யுத்த -17-6-என்று தன்னுடைய வத உத்யரான முதலிகளையும் பஹூமானமாகப் பார்த்து –
அதறக்கடி என் எனில் -பெருமாள் பக்கல் பரிவர்தமக்கு உத்தேச்யர் ஆகையாலும்
அவர்களே தமக்கு புருஷகாரமாக வேண்டுகையாலும்
ஆஸ்ரயிக்கிறவன் ஏதேனும் குற்றவாளனே ஆகிலும்
ஜ்ஞா நீ த்வாத்மை மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை-7-18-என்று தனக்கு தாரகராகச் சொல்லுமவர்களுடைய
வார்த்தையை மறுக்க மாட்டாமையாலே
கச்த ஏவ விபீஷண
நின்ற இடத்திலே நின்று வார்த்தை சொன்னான் –

——————————————————————————————————————————————————————————

ராவணோ நாம துர்வ்ருத்தோ ராஷசோ ராஷ சேஸ்வர
தஸ்யா ஹமநுஜோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத -யுத்த -17-10-

ராவணோ நாம-ராவணன் என்று பிரசித்தி பெற்றவன்
துர்வ்ருத்தோ -கெட்ட நடத்தை யுடையவனாய்
ராஷசோ-அரக்கனாய்
ராஷ சேஸ்வர-அரக்கர்களுக்கு அரசனாய்
தஸ்யா ஹமநுஜோ-அவனுக்கு பின் பிறந்தவனாய்
ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத -விபீஷணன் என்று பெயர் பெற்ற தம்பி யாவேன் –

அவதாரிகை –
அநந்தரம்-
சரணாகதிக்கு அங்கமான
ஸ்வ நிகர்ஷத்தையும்
பரிக்ரஹ பரித்யாகத்தையும் –
சொல்லி சரணம் புகுகிறான் மேல் ஐந்து ஸ்லோகத்தாலே
இதில் -முதல் ஸ்லோகத்தால் –
பிரதிகூல சேஷத்வத்தால் வந்த நிகர்ஷமும்
பிரதிகூலனோடு அவர்ஜ நீய சம்பந்தத்தால் உண்டான நிகர்ஷமும்
ஸ்வரூபேண வந்த நிகர்ஷமும்
உண்டு என்கிறான் –
ராவணோ நாம –
ராவயதி இதி ராவண -சர்வ லோகங்களும் கூப்பிடும்படி ஹிம்சகன் ஆகையாலே ராவணன் என்னும் குண நாமம் –
நாம -என்று ப்ரசித்தியாய் பர கோஷ்டியிலும் ஹிம்சகன் என்னும் இடம் பிரசித்தம் அன்றோ என்கை –
துர்வ்ருத்தோ –
வ்ருத்தமாவது ஆசாரம் –
துர்வ்ருத்தம் ஆவது -ஆகார நித்ரா பயம் மைதுன நாதிகளிலே வரையாமை –
நிஹீ நாசாரோஹம் ந்ருப ஸூ -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -என்றார் ஆளவந்தார் –
புத்தி ராசார வர்ஜிதா -சுந்தர -21-9-என்றாள் பிராட்டி
ராஷசோ –
உக்தமான தோஷங்கள் ஜாதி பிரதியுக்தம் ஆகையாலே தோஷம் என்றுசொல்லி நிவர்திப்பிக்க ஒண்ணாது ஒழிகை
அபிஜாதனுக்கு யுண்டான வ்ருத்தஹாநி ஜென்மத்தை யுணர்த்தி நிவர்திப்பிக்கலாம்
நிஹீன ஜாதிக்கு அது குல தர்மம் ஆகையாலே அபரிஹரணீயம் இ றே  –
ராஷ சேஸ்வர-
ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே ஒருத்தன் ஹிதம் சொன்னால் செவி தாழ்க்குமவன் அல்லன்
சஜாதீரர் பண்ணும் பாபத்துக்கும் ப்ரவர்த்தகன் என்றுமாம் –
வழி யடித்து மூலை யடியே நடப்பார்க்கு எல்லாம் ஒதுங்க நிழலாய்  இருப்பவன் -என்கை –
அத்தால் உனக்கென்-என்கிற சங்கையிலே சொல்லுகிறது உத்தரார்த்தம்
தஸ்யா ஹம் –
சேஷ ஷஷ்டி –அவனுக்கு அதிசயத்தை விளைக்கை இ றே சேஷ பூதனுக்கு ஸ்வரூபம்
ராஜ்யஞ்சா ஹஞ்ச ராமஸ்ய -அயோத்யா -82-12- என்று ஸ்வரூப ப்ராப்தமான சேஷத்வத்தை ராவணன் பக்கல் பண்ணிப் போந்தேன்
அநுஜோ ப்ராதா –
அவனால் தூஷிதமான குடலிலே கிடந்தான் ஒருவன்
ப்ராதா ஸ்வா மூர்த்திராத்மந -மனு -2-226-என்னும்படி சரீரம் போலே அவனுடைய அநீதிக்கு எல்லாம் உபகரண பூதன் என்கை
விபீஷண இதி ஸ்ருத –
ராவண சம்சர்க்கத்தாலே வந்த தோஷத்து அளவன்றிக்கே
விவிதம் பீஷயதீதி விபீஷண -என்கிறபடியே -பஹூ பிரகார பயங்கரனாக லோகபிரசித்தம் –
அவனுக்கு தன்னால் வந்த தோஷமே உள்ளது
எனக்கு ஸ்வ தோஷத்து அளவன்றிக்கே அவநோட்டை சம்சர்க்கத்தால் வந்த தோஷமும் யுண்டு என்கை
விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா -ஆரண்ய -1-24-என்று லோக பிரசித்தனாய் இருக்கச் செய்தேயும் தன்னைத் தான் அனுசந்தித்த படி -இ றே –

————————————————————————————————————————————————————————-

தோ ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் த்ருதா ஹத்வா ஜடாயுஷம்
ருத்தா ஸ விவஸா தீ நா ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா –யுத்த -17-11

தேந -அந்த ராவணனாலே
ஸீதா ஜனஸ்தாநாத் த்ருதா -ஜனஸ்தானத்தில் இருந்து அபஹரிக்கப் பட்ட ஸீதா தேவி
ஹத்வா ஜடாயுஷம் -ஜடாயுவைக் கொன்று
ருத்தா -அசோகவனத்தில் -சிறையிடப் பட்டாள்
ஸ விவஸா தீ நா -பரா தீனியாய் -வருந்தத் தக்கவளாய்
ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா –ராஷசிகளால் நன்றாக ரஷிக்க பட்டவளாய்-

அவதாரிகை –
கீழ்ச் சொன்ன தோஷங்கள் பிராயச்சித்த சாத்தியங்கள்
மத்பக்தம் —ந ஷமாமி -வராஹ புராணம் என்கிறபடியே துஷ் பரிகரமான பாகவத அபசாரமும் யுண்டு என்கிறான்
துர்வ்ருத்த -என்று பிராட்டி பக்கல் பண்ணின அபசாரம் ப்ரஸ்துதம் ஆஹையாலே அத்தை விவரிக்கிறதாகவுமாம்-

தேந ஹ்ருதா –
உகத சகல தோஷங்களுக்கும் ஆகாரனாய் இருந்துள்ளவனாலே
இவ்வதிக்ரமத்தில் இழியும் போது அப்படி பாப பிரசுரனாக வேணும் இ றே
ஹ்ருதா –
அனந்யா ராகவே ணாஹம்-சுந்தர -21-15-என்றும்
ஜலான் மத்ஸ்யாவிவோத் த்ருதௌ-அயோத்யா -53-31-என்றும்
பிரியப் படாதவள் பிரிக்கப் பட்டாள் –
ஸீதா ஹ்ருதா –
கர்ப்ப வாசாதி க்லேசமும் இன்றிக்கே
பரமபதத்தில் இருக்கும் சௌகுமார்யம் குலையாத படி பிறந்த ஸூ குமாரியைப் பிரித்தான்
ஜனஸ்தாநாத் ஹ்ருதா –
திரு அயோத்யையில் இருப்பு சிறை என்னும்படி புஷ்பாப சயாதி போகங்களுக்கு ஏகாந்தமான
ஜனஸ்தானத்தில் நின்றும் ஹரிக்கப் பட்டாள்
ஹ்ருதா –
மா நிஷாத பிரதிஷ்டாம் த்வமகம சாச்வதீ சமா யத் க்ரௌஞ்ச மிது நா தே கமவதி காம மோஹிதம் -பால -2-15- என்று
வீத ராகர்க்கும் அசஹ்யமானவற்றை இ றே செய்தது
உஷையையும் அநிருத்த ஆழ்வானையும் கூட்டிச் சிறையிலே வைத்தால் போலே
இருவரையும் கூட்டு வைத்தானாகிலும் ஆம் இ றே –
ராஜ குமாரர்களை மாரீச மாயையாலே பிரித்து இ றே நலிந்தது
ஜடாயுஷம் ஹத்வா ஹ்ருதா –
மம ப்ராணா ஹி–பார- உத் -91-27- என்றும்
ஜ்ஞா நீ த்வாத்மைவ மே மதம் -ஸ்ரீ கீதை -7-18- என்னும்படி
அபிமதரான பெரிய யுடையாரை மீட்கலாம் படி சிறை செய்யும் அளவன்றிக்கே அந்வய விநாசத்தை பண்ணி இ றே பிரித்தது
சக்கரவர்த்தி திருமகநோடே ஆழவிருந்த பகை கொள்ளுகையாலே
சபரிகரனாகத் தான் நசிக்கும் படி சூழ்த்துக் கொண்டான் -என்கை –
ருத்தா ஸ –
இப்படி பிரித்தாலு ம் அநு தாபம் பிறந்து மீள விடலாம் இ றே
துஷ் ப்ராபமான அசோகா வநிகையிலே மூச்சு விட ஒண்ணாத படி ருத்தை யானாள்
விவஸா –
இட்ட கால் இட்ட கைகளாய் -திருவாய் -7-2-4-என்னும்படி
பெருமாளைப் பிரிந்த இழ வு எல்லாம் தோற்றப் பரவசையாம் படி இருந்தது –
தீ நா-
இவ்வளவில் நமக்கு ஆஸ்வாசகர் ஆரோ வென்று தன்னுடைய பலஹாநி தோற்றப் பரவசையாம் படி இருந்தது –
பெருமாளோ ட்டை போக பரம்பரையாலே ஹ்ருஷ்டையாய் இருக்குமவளை
இவ்விருப்பு இருக்கும் படி பண்ணினான் -என்கை –
ராஷசீ பிஸ் ஸூ ரஷிதா —
விக்ருத பயங்கர  வேஷ வசோ வ்ருத்தைகளான  ஏகாஷ்யேக கரணே ப்ரப்ருதிகளான ராஷசிகளாலே

ஆஸ்வாச கரான  திருவடிக்கும் செல்ல ஒண்ணாத படி நெருக்குண்டாள்-

ஆக
இரண்டு ஸ்லோகத்தாலும்
சகல வாங் மநஸா  கோசரமான மஹா பாபங்களைப் பண்ணினவர்களுக்கும்
பகவத் ப்ராப்தியில் அதிகாரம் யுண்டு என்னும் இடம்
அகில வேதார்த்த தர்சியான ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானாலே ஸூசிதமாயிற்று  –
சரணம் த்வாம் பிரபன்னா நாம் த்வாஸ் மீதிச யாசதாம்
பிரசாதம்  பித்ரு சந்த்ரூணாம் அபி குர்வந்தி சாதவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -106-53-என்றும்
குயோ நிஷ்வபி சஞ்ஜாதோ யஸ் சக்றுச் சரணம் கத
தம் மாதா பித்ரு ஹந்தாரம் அபி பாதி பவார்த்திஹா -சனத்குமார சம்ஹிதை -என்றும்
துராசாரோபி சர்வாசீ கருதக்நோ நாஸ்திக புரா
சமாஸ்ரயேதாதி தேவம் ஸ்ரத்தயா   சரணம் யதி
நிர்தோஷம் வித்தி  தம் ஜந்தும் பிரபாவாத் பரமாத்மன -சாத்வாத சம்ஹிதை -16-23- என்றும்
தேவா வை யஜ்ஞாத் ருத்ர மந்தராயன் ஸ ஆதித்யா நன்வாக்ரமத
தேத்விதை வத்யாத் ப்ராபத் எந்த தான்  ந பிரதிப்ராயச்சன்
தஸ்மாதபி வத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி யச்சந்தி -யஜூஸ் சம்ஹிதை -6-5-20- என்றும்
தேவேன த்வஷ்ட்ரா சோமம் பிபேத்யாஹ
த்வஷ்டா வை ப ஸூ நாம் மிதுனா நாம் ரூபக்ருத் ரூபமேவ ப ஸூ ஷூ ததாதி
தேவா வை த்வஷ்டார மஜி காம்சன் ஸ பத்னீ ப்ராபத்யத
தம் ந பிரதிப்ராயச்சன் தஸ்மாதபி வத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி ப்ரயச் சந்தி -யஜூஸ் சம்ஹிதை -6-5-29-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

—————————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -தம் ஆத்ம பஞ்சமம் த்ருஷ்ட்வா–யுத்த -17-3-/சிந்தயித்வா முஹூர்த்தந்து–யுத்த -17-4-/ஏஷ சர்வாயுதோ பேதஸ்–யுத்த -17-5-/ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா-யுத்த -17-6/

January 26, 2015

தம் ஆத்ம பஞ்சமம் த்ருஷ்ட்வா ஸூ க்ரீவோ வாநராதிப
வாநரைஸ் சஹ துர்த்தர்ஷஸ் சிந்தயாமாச புத்தி மான் -யுத்த -17-3-

தம்-அந்த விபீஷணனை
ஆத்ம பஞ்சமம் -துணைவரான நால்வரோடு கூடி -தாம் ஐந்தாமவனாயும்   இருக்கிற
த்ருஷ்ட்வா-பார்த்து
ஸூ க்ரீவோ -ஸூ க்ரீவன்
வாநராதிப-குரங்கரசனும்
வாநரைஸ் சஹ -வானவர்களோடு கூட
துர்த்தர்ஷஸ் -ஒருவரால் வெல்ல ஒண்ணாத வனும்
சிந்தயாமாச -ஆலோசனை செய்தான் –
புத்தி மான்-நுண்ணிய அறிவை யுடையவனாயும் இருக்கிற –

அவதாரிகை –
பெருமாள் பக்கல் பரிவாலே வந்தவனுடைய ஆனு கூல்யம் நெஞ்சில் படாதே
இவன் ஆரோ என்கிற அதி சங்கையிலே இழிந்து
மகா ராஜர் முதலிகளோடே மந்த்ரத்திலே இழிந்தார் -என்கிறது தம் ஆத்ம -இத்யாதியாலே –
தம் –
பெரிய  அபி நிவேசத்தோடே வந்து அல்லது தரிக்க மாட்டாதபடி வந்த அநு கூலனைக் கிடீர் -அவன் சங்கித்தது -என்கை-
ஆத்ம பஞ்சமம்-
ஸ்ரீ விபீஷண பெருமாள் சங்க்யாபூரகரான மாத்ரமே –
அவர்களோடு சம பிரதானராய் இருக்கை-அதாவது அந்யோந்யம்உண்டான பவ்யதையும் செறிவும் –
அதிஷ்டானம் ததா கர்த்தா கரணம் ச ப்ருதக்விதம்
விவிதா ச ப்ருதக் சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம் -ஸ்ரீ கீதை -18-14-என்கிறபடியே
அவர்களுடைய சத்தை ஸ்வ அதீனையாம் படியான பிரதான்யத்தைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
த்ருஷ்ட்வா ஸூ க்ரீவோ –
இவர் கண்டு துணுக என்று தலை எடுத்துப் பார்த்த போது
க்ரீவா சோபை -கழுத்து அழகு -இருந்த படி ஏன் என்று ரிஷி கொண்டாடுகிறான் -என்று பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் பணிப்பர் –
ஸூ க்ரீவன் -அழகிய கழுத்து யுடையவன் அர்த்தமும் உண்டே –
வாநராதிப-
துணுக என்னுகைக்கு அடி  வானர சேனையை அடைய தமக்கு குழைச் சரக்காக  யுடைய ராகையாலே –
ராஜ குமாரர்கள் பக்கல் பரிவு -ராகவார்த்தே பராக்ராந்தா ந ப்ராணே குருதே தயாம்-யுத்த -27-1-
என்கிறவர்கள் அளவும் செல்லக் கடவது இ றே
துர்த்தர்ஷஸ்-
சரணம் புகுந்தவனுக்கும் பிற்காலிக்க வேண்டும் படி
அநபிவ நீயராய்  இருந்தார் -என்கை
சிந்தயாமாச –
அதாகிறது தம்முடைய அநபவ நீயம் தோற்றாதேகூச்சமே மேற்பட்டு சிந்தையிலே இழிந்தார் என்கை –
புத்தி மான் வானரைஸ் சஹ சிந்தயாமாச –
தாமே சிந்திக்க ஷமராய் இருக்க
கார்ய கௌரவத்தாலே முதலிகளையும் கூட்டிக் கொண்டு சிந்தித்தார் –
புத்திமான் சிந்தயாமாச –
தூதனோ
ஆர்த்தனோ
எதிரியோ –
என்று சிந்தித்தார் –
பிரசச்த புத்திகளாகையாலே சிந்தித்தார் என்றுமாம் –
வருகிறவனுடைய முக விகாராதி லிங்க அங்கங்களாலே கண்ட போதே

ஆநு கூல்ய ப்ராதிகூல்யமுக விகாராதி லிங்க அங்கங்களாலே கண்ட போதே ஆநு கூல்ய ப்ராதிகூல்யங்களை நிர்ணயிக்க வல்ல

பிரசஸ்தி புத்திகளாய் இருக்கச் செய்தே
ஸ்வாமிபக்கல் பரிவாலே கலங்கிச் சிந்தையிலே இழிந்தார் -என்றுமாம் –
பிரசஸ்தி புத்தி யாகையாலே சிந்தித்தார் என்றுமாம்
ஸ்வாமிக்கு என் வருகிறதோ என்கை இ றே  பிரசச்த புத்தி என்கிறது
சம்ச்ப்ருசன் நாசனம் சௌரேர் மகாமதி ருபாவிசத் -பார -உத் -என்னக் கடவது இ றே
மகா புத்திமானான விதுரர் தடவிப் பார்த்தார் இ றே –

———————————————————————————————————————————————————————–

சிந்தயித்வா முஹூர்த்தந்து வாநராம் ஸ்தாநுவாச ஹ
ஹநூமத ப்ரமுகான் சர்வாநிதம் வசனமுத்தமம் -யுத்த -17-4-

சிந்தயித்வா -முடிவு கட்டி
முஹூர்த்தந்து -சீக்கிரத்திலேயே
வாநராம் ஸ்தாநுவாச ஹ -அவர்கள் அனைவரையும்
ஹநூமத ப்ரமுகான் -ஆஞ்சநேயர் முதலான
சர்வாநிதம் வசனமுத்தமம் -இந்த மிகச் சிறந்த சொல்லை உரைத்தான் கிடீர்-

அவதாரிகை –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் சபரிகரராய் கொண்டு சடக்கென கிட்டிக் கொண்டு புகுகையாலே
மந்த்ரத்திலே விளம்பிக்கக் கடவோம் அல்லோம் என்று பார்த்து
சடக்கென நிர்ணயித்து முதலிகளைக் குறித்து நிர்ணயித்த  அர்த்தத்தை சொல்ல்லுகிறான்-

சிந்தயித்வா-
சிந்தை நிர்ணயாந்தம் ஆகையாலே இவ்விடத்தில் சிந்தா சப்தம் நிர்ணயத்தைச் சொல்லுகிறது –
சாரனும் அல்லன் -தூதனும் அல்லன் -பாதகன் -என்று நிர்ணயித்து –
முஹூர்த்தம் –
எதிர்த் துறையிலே அரண் மிக்க இலங்கை
அரண் இல்லாத வெளி நிலத்தில் பெருமாள் என்று இவனை நலிய வரக் கிட்டினான் –
மந்த்ரத்தில் விளம்பிக்கில் பையல் மேலிடும் என்று சடக்கென நிர்ணயித்தார் -என்கை
து-
எதிரி என்று நிர்ணயித்த பின்பு கூச்சத்தாலே
பூர்வ அவஸ்தையில் காட்டில் வந்த வேறுபாடு
தான் வாநரா நுவாச ஹ-
மகா ராஜர் காண வந்த சோழர் என்னும்படி பரிவில் பிரதான ரானவர்களை குறித்துச் சொன்னார்
ஹ –
ஒரு ஸ்வாமியும் பரிகரமும் இருக்கும் படி என் -என்று ரிஷி கொண்டாடுகிறான் –
ஹநூமத ப்ரமுகான்-
பழைமை பார்க்கில் ஜாம்பவத் ப்ரமுகான் -என்ன வேணும்
பரிய்ட்ட முறை பார்க்கில் அங்கத ப்ரமுகான் -என்ன வேணும்-
ஆபத்துக்களில் திருவடியின் திறமையைப் பற்ற ஹநுமத ப்ரமுகான் -என்கிறான்
சர்வாந-
பெருமாள் பக்கல் பரிவிலே பிரதானாரோடு அப்ரதானாரோடு வாசி இல்லாமையாலே சர்வான் -என்கிறது –
இதம் வசனம் –
அர்த்த விதுரமாக ரிஷி வசன சந்நிவேசத்தை கொண்டாடுகிறான் –
உத்தமம்-
அர்த்தத்தைப் பார்த்தால் சர்வ உத்க்ருஷ்டமானதை உடைத்தாய் இருக்கும் என்கை -அதாவது
சர்வ உத்க்ருஷ்டமான கலக்கத்தை  அர்த்தமாகயுடைத்தாய் இருக்கும் என்கை-
வந்தவன் அநு கூலன் அல்ல பிரதி கூலன் என்று கலங்குகை உத்க்ருஷ்டம்
வந்தவன் நம் அளவு அறிந்து போக  வந்தவன் என்னும் அளவன்றிக்கே
நம்மைக் கொல்ல வந்தான் -என்று தம்மைப் பாராதே கலங்குகை உத்க்ருஷ்ட தரம்
பரிகர பூதரான நம் அளவன்றிக்கே சரேணை கேந ராகவ -பால -1-69-என்று
ஓர் அம்பாலே வாலியை அழியச் செய்த பலத்தை விஸ்மரித்து
நமக்கு எல்லாம் வேர்ப் பற்றான பெருமாளை நலிய வந்தான் என்னுமது உத்க்ருஷ்ட தமம் –

———————————————————————————————————————————————————–

ஏஷ சர்வாயுதோ பேதஸ் சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை
ராஷசோ அப்யேதி பச்யத் வமஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய -யுத்த -17-5-

ஏஷ -இந்த
சர்வாயுதோ பேதஸ்-எல்லா ஆயுதங்களோடும் கூடின
சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை -நாலு ராஷசர்களோடு கூட
ராஷசோ அப்யேதி -அரக்கனான விபீஷணன் எதிர் நோக்கி வருகிறான்
பச்யத்வம் -காணுங்கள்
அஸ்மான் ஹந்தும் -நம்மைக் கொல்ல –
ந சம்சய -சந்தேகம் இல்லை —

அவதாரிகை –
சிந்தயித்வா முஹூர்த் தந்து -என்று நிர்ணயித்த பிரகாரத்தை
சோப பத்திகமாக வெளியிடுகிறான்-

ஏஷ –
பாதகத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான உள்வாயில் க்ரௌர்யம் இவன் வடிவிலே தோற்றுகிறது இல்லையோ –
சர்வாயுதோ பேதஸ் –
நெஞ்சில் க்ரைர்ய அநு கூலமான ஹிம்சா பரிகரங்களாலும் பூரணன் -என்கை
உத்பபாத கதா பாணி -யுத்த -16-18-என்று ஒரு தடியைக் கொண்டு வந்தான் என்னச் செய்தே சர்வாயுதா பேத -என்பான் என் என்னில்
அநு கூலனை பிரதி கூலனாய் சங்கித்தால் போலே ஓர் ஆயுதமே பல ஆயுதமாக தோற்றலாம் இ றே
தோடு  வாங்கின காது தோடு இட்ட காது என்னுமாபோலே
கையும் ஆயுதமும் பொருந்திய படியாலே
சர்வ ஆயுதங்களிலும் சரமம் யுண்டு என்கிறான் -என்னவுமாம் –
பெருமாளை நலிக்கைக்கே நேரே பிரம்மாஸ்திரமான சரணா கதியும் இவன் கையிலே உண்டு என்கிற
நினைவாலே -சர்வாயுதோ  பேத  -என்கிறார் என்னவுமாம் –
சதுர்ப்பிஸ் சஹ ராஷசை-
சர்ப்ப ஜாதிரியம் க்ரூரா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-7-71-என்கிறபடியே
கீழ் சொன்ன க்ரௌர்யம் ஜாதி பிரயுக்தம் என்கை –
இவனுடைய யுத்த கௌசலம் கண்டிலி  கோளோ-
பெரும் படையோடு செல்லில் கால் கட்டு படுவுதோம்
தனியே வரில் மீண்டு போக ஒண்ணாது -என்று பரிமித பலனாய் வந்த படி கண்டிலி கோளா-
தன் கௌர்யத்தைப் பின் செல்லும் சஜாதீயரையே கொண்டு வந்தான் -என்கை –
ராஷசோ அப்யேதி –
பிற்காலியாதே தன் நிலத்தில் புகுருமா போலே மதியாதே புகுந்த படி
இத்தால் சடக்கென பரிஹரிக்க வேண்டும்படி வந்தான் என்கை –
பச்யத்வம் –
உபதேசிக்க வேணுமோ –
உங்கள் முகத்திலும் கண் இல்லையோ
அஸ்மான் ஹந்தும்-
நம்மில் சிலரை அவியில்அல்லாதார்க்குப் பிழைக்கலாம்
நமக்கு எல்லாம் வேர்ப்  பற்றான பெருமாளை நலிய வந்தான் –
அவர் உளராகில் நாம் எல்லாம் இல்லை யாகிலும் உண்டாக்க வல்லார் –
ந சம்சய-
சர்வாயுதனாய் சபரிகரனாய் வருகையாலே பாதகன் என்னும் இடத்தில் சந்தேகம் இல்லை
தூதராயிருப்பார் சாயுதராய் பரிகரராய் இன்றிக்கே இ றே வருவது –

——————————————————————————————————————————————————————

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா சர்வே தே வாநரோத்தமா
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச இதம் வசனமப் ருவன் –யுத்த -17-6-

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா -ஸூ க்ரீவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு
சர்வே தே வாநரோத்தமா -அந்த சிறந்த வானவர் அனைவரும்
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச-மரங்களையும் மலைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு
இதம் வசனமப்ருவன் -இந்த வார்த்தைகள் உரைத்தனர் –

அவதாரிகை –
மகா ராஜர் -அஸ்மான் ஹந்தும் ந சம்சய -என்று கூசி வார்த்தை சொன்ன படியைக் கேட்டு
அவருடைய கூச்சம் தீர
முதலிகள் பரிகரத்தோடே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை நலிவார்களாக  வ்ருஷாதிகளைக் கையிலே கொண்டு இவ்வார்த்தையை சொன்னார்கள் –

ஸூக்ரீவஸ்ய வச ஸ்ருத்வா –
தங்கள் துணிவிலே நிர்வாஹகரான மகா ராஜருடைய அனுமதியும் பெற்றார்கள் -என்கை
சர்வே தே வாநரோத்தமா-
இவர்களுடைய வத உத்சாஹத்திலே பிரதானரோடு அப்ரதனாரோடு வாசி அற்று இருந்த படி –
தே -என்றது –
அவர்கள் என்னும் இத்தனை போக்கி அவர்களுடைய உத்சாஹத்தைப் பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது என்கை
வானரோத்தமா-
பெருமாள் பக்கல் பரிவில் மகாராஜரிலும் அதிக்ரமித்து இருந்த படி
உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களில் சேஷித்வ சேஷத்வங்கள் அல்ல பிரயோஜகம் சாஷாத் உத்கர்ஷ ஹேதுவான ராம பக்தியே -என்கை
சாலா நுத் யம்ய சைலாம்ஸ் ச –
மலையோடு மரங்களோடு வாசி அறக் கைக்கு எட்டினவை அடங்க எடுத்தார்கள்
இவர்களுடைய வதத்தில் தங்களுக்கு யுண்டான ஆதர அதிசயத்தாலே தனித் தனியே உபய பரிகர யுக்தரானார்கள் -என்கை –
பெருமாளுடைய அநு கூல வ்ருத்தியிலே இளைய பெருமாள் சத்திர சாமர பாணியானாப் போலே
இவர்களைக் கொல்லுகை ராம கைங்கர்யம் என்று இவர்கள் இருக்கிறார்கள் –
இதம் வசனம் -தங்களுடைய சேஷத்வ சித்திக்காக இவருடைய அனுமதி அபேஷிதமாய் இருக்க
அத்தை ஒழியவே அவர்களுடைய வத நிச்சையோ பாதகமான வார்த்தையை –
அப்ருவன்-
குண பிராதன பாதகமும் ஔ சித்யமும் பாராதே திரளாகச் சொன்னார்கள் –

————————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண -அபய பிரதான சாரம் -தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -ஸூநிவிஷ்டம் ஹிதம்-யுத்த -16-1/இத்யுக்த்வா பருஷம் வாக்யம் –யுத்த -17-1-/தம் மேரு சிகராகாரம்-யுத்த -17-2-/

January 25, 2015

தௌது மேதாவி நௌ த்ருஷ்ட்வா வேதேஷூ பரிநிஷ்டிதௌ
வேத உபப்ரும்ஹணார்த்தாய தாவக் ராஹயாத பிரபு -பால -4-6-என்று
வேத உபப்ரும்ஹணார்த்தமாக பிரவ்ருத்தமான பிரபந்தம் ஆகையாலே ஜகத் காரண பூத பரவஸ்து பிரதிபாதகமான
அத்ப்யச் சம்பூத ப்ருதிவ்யை ரசாச்ச -புருஷ ஸூ  கதம் -உத்தர அநுவாகம் -இத்யாதி வாக்யங்களையும்
அந்த வஸ்துவினுடைய அவதார உபபாதகமான
அஜாயமா நோ பஹஊதா விஜாயதே -புருஷ ஸூ  கதம் -உத்தர அநுவாகம் -இத்யாதி வாக்யங்களையும்
அவதார பிரயோஜனமான சாது பரித்ரான துஷ்க்ருத் விநாசங்களைக் சொல்லுகிற
யோ தேவேப்ய ஆதபதி யோ தேவா நாம் புரோ ஹித -புருஷ ஸூ  கதம் -உத்தர அநுவாகம் –என்னும்
எவமாதி வாக்யங்களையும் உபப்ரும்ஹிக்கிறது ஸ்ரீ ராமாயணம் –

அது தான் என் என்னில்
வ்யக்தமேஷ மஹா யோகி பரமாத்மா ஸநாதநம் -யுத்த -114-14- என்றும்
பவான் நாராயணோ தேவ ஸ்ரீ மான் சக்ராயுதோ விபு -யுத்த -120-13-என்றும்
அர்த்திதோ மானுஷே லோகே ஜஜ்ஞே விஷ்ணு ஸநாதந -அயோத்யா -1-7- என்றும்
பரதத்வம் ராமாத்மநா அவதரித்தது என்னும் இடம் கண்டோம் –

விச்வாமித்ராத் வரத்ராணம்-ஸ்ரீ தண்ட காரண்யவாசிகளான ரிஷிகளுடைய சம்ரஷணம்-
ராவணாதிகள் உடைய வாரபல புஜ பலங்களாலே நோவு பட்ட இந்த்ராதிகளுடைய பரிபாலனம்
இவை தொடக்கமான வற்றாலே சாமான்ய ரஷணத்தையும்
ராமோ ராமோ ராம இதி பிரஜா நாம பவன் கதா ராம பூதம் ஜகத்பூத் ராமே ராஜ்யம் பிரசாசதி -யுத்த -131-122-என்றும் –
திர்யக் யோநிக தாஸ் சாபி   சர்வே ராமம் அநு வ்ரதா-உத்தர -109-22- என்றும்
தம்முடைய அழகாலும் சீலத்தாலும் தம்மை ஒழியச் செல்லாத படி திருத்தி மோஷ பிரதானம் பண்ணினார் என்று சாஷாத் அவதார பிரயோசனமான விசேஷ ரஷணத்தையும் சொல்லுகையாலும்
சாது பரித்ரானம் கண்டோம்
தத் விரோதிகளான தாடகா தாடகேய பிரமுகர் என்ன
கர தூஷண திரிசிரஸ் ஸூ க்கள் என்ன
ராவண கும்பகர்ண ப்ரப்ருதிகள் என்ன இவர்களுடைய வதத்தாலே துஷ்க்ருத் வி நாசமும் கண்டோம்
பித்ரு வசன பரிபாலனமும் ரிஷி தேவதாத்ய அநு வர்த்தனம்
சிறியதை பெரியது நலியாதபடி ரஷித்த ஷாத்ரமான தர்மம் சாமான்யமான தர்மங்களையும்
ஸூ க்ரீவம்  சரணம் கதா -கிஷ்கிந்தா -4-19- என்றும்
சமுத்ரம் ராகவோ ராஜா சரணம் கந்தும் அர்ஹதி யுத்தம் -19-31-என்று விசேஷ தர்மத்தையும்
மர்யாதா நாம் லோகஸ்ய கர்த்தா காரயிதா ஸ ஸ -சுந்தர -35-11-என்றும்
ஸ்வே ஸ்வே தரமே நியோஷ்யதி -பால-1-96- என்றும்
பிறரை அனுஷ்டிப்பைக்காக அனுஷ்டித்த படியாலே தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பண்ணக் கண்டோம் –
இப்படி வேத இப ப்ரும்ஹணமானஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு பிரதான ப்ரமேயமான
நயாச இத்யாஹூர் மநீஷிணோ ப்ரஹ்மணம்-தஸ்மான் நியாச மேஷாம்  தபஸா மதிரிக்த   மா ஹூ -தைத் நா -என்று
தர்மங்களில் பரம தர்மமாகச் சொல்லப் பட்ட சரணாகதி தர்மத்தை உப ப்ரும்ஹிக்கிறான் ஸ்ரீ வால்மினி பகவான் –
இது பிரதான பிரமேய மானபடி என் -என்னில்
இந்த பிரபந்தத்தில் சக்ரவர்த்தி திருமகனைக் குறித்து சொல்லுகிற பரத்வமும்
சம்சாரி சஜாதீயராய் தன மேன்மை பாராதே குஹ சபரீ ஸூக்ரீவ ப்ரப்ருதிகளோடே ஒரு நீராகக் வந்த சீலாதிகளும்
சாது பரித்ராணம் தர்ம சம்ஸ்தாபனம் துஷ்க்ருத் வி நாசனம் என்று
முக பேதன சொல்லப் படுகிற் சர்வ ரஷகத்வமுமாக இவை இ  றே சரண்ய ஸ்வ பாவம் ஆவது
ஆகையாலே இப்பிரபந்த க்ரமம் அடைய விபீஷன வ்ருத்தாந்தத்தில் சொல்லுகிற சரணாகதியினுடைய பிரதி சம்பந்தி ஸ்வ பாவ பிரதிபாதகம் ஆகையாலே சரணா கதி பிரதான பிரமேயம் –

இப்பிரகரணத்தில் சரண்யனுக்கு சரணாகத ரஷணத்தில் யுண்டான நிர்ப்பந்தத்தையும்
சரணாகத ரஷண காலத்திலும் ஆஸ்ரீதபராதீ நனாய் இருக்கும் என்னும் இடமும்
தத் விஷயத்தில் ஆ ஸ்ரீ தருடைய பரிவையும்
இந்த சரணாகதிக்கு அவயமான ஸ்வ பாவங்களையும் பிரதி பாதியா நின்று கொண்டு
சரணாகதி வைபவத்தை பிரதிபாதிக்கிறான் –

————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸூநிவிஷ்டம் ஹிதம் வாக்ய முக்த வந்தம் விபீஷணம்
அப்ரவீத் ப்ருஷம் வாக்யம் ராவண கால சோதித -யுத்த -16-1-

ஸூநிவிஷ்டம் -செவிக்கு இனியதாகவும்
ஹிதம் வாக்ய முக்த வந்தம் -நன்மை பயப்பதான சொல்தொடரை சொன்னவனான
விபீஷணம் -விபீஷண னைக் குறித்து
அப்ரவீத் ப்ருஷம் வாக்யம் -கடுமையான வாக்யத்தை சொன்னான்
ராவண கால சோதித -ராவணன் யமனால் தூண்டப் பட்டவனாய் —

அவதாரிகை –
முதல் ஸ்லோகத்தாலே-ஆண் பிள்ளையான சக்ரவர்த்தி திருமகனோடே வைரம் பிறந்து நின்ற தசையிலே
இத்தை நிஸ்தரிக்கலாம் படி ப்ராதாவானவன் பரம ஹிதத்தை உபதேசிக்க
இத்தைக் கால் கடைக் கொண்டு
நாசகனான காலனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு அவன் பின் போவதே -என்று ரிஷி வெறுக்கிறான்-

ஸூநிவிஷ்டம் –
அர்த்தத்தளவும் செல்ல வேண்டாதே -சம்ஸரவே மதுரம் -ஆம்படி அழகிய சந்நிவேசத்தை யுடைத்தாய் இருக்கும் வார்த்தையை –
அதாகிறது –
அநபிமதம் ஆனாலும்  விட ஒண்ணாது இருக்கை –
அன்றிக்கே –
ஸூநிவிஷ்டம் -முக்த வந்தம் -என்று க்ரியா விசேஷணம் ஆகவுமாம் –
வார்த்தை அழகியதானாலும் நெஞ்சில் படா விடில் கால் கடைக் கள்ளலாம் இ றே
அங்கன் அன்றிக்கே நெஞ்சிலே அழகியதாக நிவிஷ்டமாம் படி சொன்னான் -என்கை-
ஹிதம் –
வெறும் செவிக்கு இனிதாய் இருக்கை அன்றிக்கே துர்த்தசையை நிஸ்தரிக்கலாம் படி பத்தியமாய் இருக்கும் வார்த்தையை –
அநபிமதம் ஆனாலும் விட ஒண்ணாது இருக்கும் வாக்ய சந்நிவேசத்தைப் பார்த்தால் –
சரவண கடாரம் ஆனாலும் விட ஒண்ணாது பத்யதையைப் பார்த்தால்
இது ஒருவனுக்கு அசஹ்யம் ஆவதே -என்கை-

வாக்யம்-
சொல்ல வேண்டும் ஹிதம் பரிபூரணமாய் இருக்கை-
வாக்யமாவது அர்த்தத்தைப் பரிபூரணமாகச் சொல்லுமது இ றே
உக்தவந்தம் –
நா சம்வத்சரம் வாசினே ப்ரப்ரூயாத் -என்று அத்யாதரம் பண்ணில் கால் கடையிலே துவளுவார்க்குச் சொல்லும் வார்த்தையை
இவன் துர்க்கதி கண்டு தன செல்லாமையாலே சொன்னவனை –
விபீஷணம்-
தூரஸ்தன் சொன்ன வார்த்தையாகில் ஆப்தாமோ அநாப்தாமோ என்று சந்கித்துக் கை விடலாம் –
ப்ராதா ஸ்வா மூர்த்திராத்மான -மனு -2-226-என்கிறபடியே ஹிதம் சொன்னவன் ப்ரத்யா சன்னன் என்கை-

ப்ருஷம் வாக்யம் அப்ரவீத் –
சரவண சம நந்தரம்-ஸ்திதோ அஸ்மி கத சந்தேக –ஸ்ரீ கீதை -18-73- என்று கலக்கம் தீர்ந்து ஸ்திதனாதல்-
த்வத்தோஹாய்  வேதாத்யயனம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-1-2- என்று உபகார ச்ம்ருதியாலே புகழுதல்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -திருவாய் -2-7-8-என்று பிரத்யுபகாரம் காணாமையாலே தெகடாடுதல் செய்ய வேண்டும் அளவிலே
சத்ருக்களைச் சொல்லும் வார்த்தையைச் சொன்னான் –
வாக்யம் –
அவன் சொல்ல வேண்டும் ஹிதங்களை பரக்கச் சொன்னால் போலே ப்ருஷங்களிலும் இனிச் சொல்லலாவது இல்லை என்னும்படி சொன்னான் –
ப்ருஷம் அப்ரவீத்
அவன் ஹிதம் சொன்ன போது ஸூ நிவிஷ்டமாம்படி சொன்னால் போலே இவனும் நெஞ்சிலே புண்படும்படி அவ்யக்தமாக ப்ருஷித்தான்
இதுக்கு ஹேது சொல்லுகிறது மேல் பதத் த்வயம் –
ராவண –
ராவயதி ரோதயாதி -என்று பர ஹிம்சை யாலே நாட்டைக் கூப்பிடப் பண்ணுதல் –
அஸ்தானே காலிட்டுக் கொண்டு தானும் கூப்பிடக் கடவனாய் இருக்கை
இத்தால் தனக்கும் பிறர்க்கும் -ஹிதம் அறியாதவன் -என்கை-
கால சோதித –
ப்ராதா சொன்ன வார்த்தை செவி படாதபடி ப்ரத்யா சன்னனான காலன் பிடரி தள்ள அவன் பின் போனான் –
ப்ராதா -பெருமாள் திருவடிகளில் சரணம் புகு -என்றான் –
காலன் -அது கடவது அல்ல -என் வழியே போ -என்றான் –
ப்ராதாவின் வார்த்தை -த்விதா பஜ்யேய மப் யேவம் ந ந்மேயம் -யுத்த -36-11-என்ற தன பிரக்ருதிக்குச் சேராமையாலே காலன் வழி போனான் -என்கை –

—————————————————————————————————————————————————————————————

இத்யுக்த்வா பருஷம் வாக்யம் ராவணம் ராவணா நுஜ
ஆஜ காம முஹூர்த்தேன யத்ர ராம ச லஷ்மண -யுத்த -17-1-

இத்யுக்த்வா பருஷம் வாக்யம்-இப்படியாக கடுமையாக சொல் தொடரை சொல்லி
ராவணம் -ராவணனைக் குறித்து
ராவணா நுஜ-ராவணனுக்கு தம்பியான விபீஷணன்
ஆஜ காம முஹூர்த்தேன-விரைவாக வந்தார் –
யத்ர ராம ச லஷ்மண –எவ்விடத்திலே ஸ்ரீ ராம பிரான் லஷ்மணன் உடன் கூடியவராய் எழுந்து அருளி இருக்கிறாரோ -அங்கே-

அவதாரிகை –
ராவணன் அதிக்ரமத்தில் கை வளர்ந்து இருக்கச் செய்தேயும்
நமக்கு கர்த்தவ்யம் ஏது  என்று மந்த்ரத்திலே இழிந்த இதுவே அவகாசமாக
இந்த துர்க்கதியை நிஸ்தரிக்கலாம் படியான பரம ஹிதத்தை சொல்லச் செய்தே
இவனுக்கு அசஹ்யமாய் இருக்கக் கண்டவாறே
இவன் இருந்த தேசமும் நமக்கு த்யாஜ்யம்
பரம தார்மிகரான பெருமாள் இருந்த தேசமே நமக்கு பிராப்யம் என்று புறப்பட்டு
வேகிற அகத்தின் நின்றும் துடித்துக் கொண்டு புறப்படுவாரைப் போலே போந்தான் என்று
இவனுடைய தர்ம ருசியைக் கண்டு கொண்டாடுகிறான் ரிஷி –

இத்யுக்த்வா பருஷம் வாக்யம்-
இதி -என்று ப்ரதீயதாம் தாசரதாய மைதலீ-யுத்த -14-3-என்று கர்த்தவ்யத்தினுடைய சௌகர்யத்தையும் –
யாவன் நக் ருஹ்ணந்தி சிராம்சி பாணா-யுத்த -14-4- என்று அகரணே பிரத்யவாயத்தையும் சொன்ன பிரகாரத்தை சந்தோஷத்தாலே அநு வதிக்கிறான் ரிஷி
பருஷம் –
சர்வ ஆஸ்வாச கரமான தென்றல் ச்ரு காலத்துக்கு அசஹ்யமாப் போலே
ஆஸ்ரய தோஷத்தால் இந்தப் பரம ஹிதம் ராவணனுக்கு பருஷமாயிற்று
வாக்யம் –
ஹிதோபதேசம் பரிபூரணமாய் இருக்கை
உக்த்வா –
ஹித ஜ்ஞனுமாய் ப்ராதாவாயும் இருக்கிறவன் இந்த துர்க்கதியிலே கை விட்டுப் போனான் என்கிற குறை தீர
சொல்லும் வார்த்தை அடைவே சொல்லி அவன் பக்கல் அவகாசம் இல்லாமையாலே போந்தான்
இவ் வநு பாஷணத்துக்கு பிரயோஜனம்  -ராவணனுடைய அதிக்ரமத்தைக் கண்ட போதே கால் வாங்க ப்ராப்தமாய் இருக்க
ஹிதம் சொல்லி மீட்கலாமோ என்று இவனுக்கு உண்டான வழி அடையச் சொல்லுகை  –

சொன்ன ஹிதம் பருஷமாகைக்கு ஹேது சொல்லுகிறது
ராவணம் –
வர புஜ பலங்களாலே பிரபலரோடு துர்ப்பலரோடு   வாசி அற எல்லோரையும் நலிந்து போந்தவனுக்கு –
எதிரிகளுடைய பலம் சொன்னால் பருஷம் என்னும் இடம் சொல்ல வேணுமோ –
ராவணா நுஜ-
அவன் கிடந்த குடலிலே சஹவாசம் பண்ணிப் போந்தவன் கிடீர் சத்வோத்தரன் சொல்லும் ஹிதத்தைச் சொல்லுகிறான்
என்று ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் உடைய ஏற்றத்தைச் சொல்லுகிறான் ரிஷி
ஹிதம் சொல்லும் இடத்தில் ஜ்யேஷ்டக நிஷ்ட விபாகம் இல்லை
அறியுமவன் அறியாதவனுக்கு சொல்லும் இத்தனை -என்றுமாம்-

ஆஜ காம-
ஜ காம -என்ன அமைந்து இருக்க ஆஜ காம என்றது
ராவண கோஷ்டியில் தனக்கு சம்பந்தம் இல்லாமையும்
ராம கோஷ்டி தன்னிலமாய் இருக்கிற படியையும் தோற்றச் சொல்ல்லுகிறான் ரிஷி –
முஹூர்த்தேன-ந சௌரி சிந்தா விமுக ஜன வாசவை சசம்  வரம் ஹூதவ  ஜ்வாலா பஞ்சராந்தம் வ்யவஸ்திதி-காருட பூர்வ -என்கிறபடியே
நெருப்புப் பட்ட அகத்தில் கால் வாங்குமல்லது நிற்க மாட்டாதாப் போலே
ராவண கோஷ்டியில் தரிக்க மாட்டாத படியைச் சொல்லுதல்
கட்டி நின்ற கன்றை விட்டால் தாய் முலையில் வாய் வைத்து அல்லது தரிக்க மாட்டாதாப் போலே
ராம கோஷ்டியில் புகுந்து அல்லது தரிக்க மாட்டாதானாய்ப் புகுந்தான் -என்னுதல்
வத்சோ காமிவ மாதரம் -என்றும்
தாய் நாடு கன்றே போல் தண் துழாயான் அடிக்கே போய் நாடிக் கொள்ளும் புரிந்து -முதல் திரு -3-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே-
யத்ர ராம –
ராம சம்பந்தத்தைக் காட்டில் ராம சம்பந்த தேசமே உத்தேச்யம் -என்கை –
யத்ர பூர்வே சாத்யா சந்தி தேவா -புருஷ ஸூ க்தம் -என்றும்
ஸூ பக்ஸ் சித்ர கூடோ அசௌ-அயோத்யா -98-12-என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
ச லஷ்மண-
இளைய பெருமாள் பெருமாளுக்கு நிரூபகராய் இருக்கிற படியைச் சொல்லுகிறது
இத்தால் -ஆ ஸ்ரீ தனுக்கு ஆஸ்ரயணீயனை ஒழியச் செல்லாது என்கை –
அபூர்வர் என்று இருக்க வேண்டாதபடி செல்லுகிறவனுக்கு அங்கே புருஷகாரம் உண்டு என்னவுமாம்
மகாராஜர் வத்யதாம் -யுத்த -17-29- என்ன
லஷ்மணம் புண்ய லஷணம்-யுத்த -18-7-பெருமாள் இவனைக் கைக் கொள்ளுவது காண் என்று தன திரு உள்ளத்திலே தண்ணளி தோற்ற இருந்தான் இ றே
தன சொல் ஜீவியாத ராவண கோஷ்டியில் வர்த்தித்த நெஞ்சாறல் தீரத்
தம்பியிட்ட வழக்கான ராம கோஷ்டியில் புகுந்தான் -என்னவுமாம் –

இச் ஸ்லோகத்தாலே
பகவத் ருசி யுடையவனுக்கு
தத் விமுகரிருந்த இடமும் த்யாஜ்யம் என்னும் இடமும்
பகவத் சந்நிதி யுண்டான இடமே ப்ராப்யம் என்னும் இடமும்
சொல்லிற்று ஆயிற்று –

——————————————————————————————————————————————————————————————-

தம் மேரு சிகராகாரம் தீப்தாமிவ சதஹ்ரதாம்
கக நச்தம் மஹீஸ் தாஸ் தே தத் ருஸூர் வாநராதிபா -யுத்த -17-2-

தம் -அவ விபீஷணனை
மேரு சிகராகாரம் -மேரு மலையின் முடி போன்ற தன்மையை யுடையவனாய்
தீப்தாமிவ சதஹ்ரதாம் -பற்றி எரிகின்ற மின்னலைப் போன்று
கக நச்தம் -ஆகாயத்தில் நிற்கிறவனான
மஹீஸ் தாஸ்-பூமியில் நிற்கிற
தே தத் ருஸூர் வாநராதிபா -அவ்வானரர்   தலைவர்கள் கண்டனர் –

அவதாரிகை –
ராவண கோஷ்டியில் நின்றும் கிளம்பி ஆகாசஸ் தனான போதே
இவனை முதலிகள் கண்டார்கள் -என்கிறான்-

தம்-
காட்டுத் தீயைத் தப்பினவன் மடுவிலே விழுமா போலே
தன அபி நிவேசம் எல்லாம் தோற்ற வந்தவனை –
மேரு சிகராகாரம் –
பிரதிபஷத்தை விட்டுப் பேரப் பெறுகையாலே  ஸ்திரனான படியும்
ஒளி பெற்ற படியும்
பாரதந்த்ர்யம் தோற்ற வந்த படியுமாகிற
இஸ் ஸ்வ பாவன்களாலே மேரு சிகராகாரம் -என்கிறான் –
இத்தலை பிரதான அவயவமான ஸ்ருங்கம் பெற்றது என்றும்
ராவணனுக்கு ஒரு ஸ்ருங்க பங்கம் பிறந்தது என்றும் நினைக்கிறான் –
தீப்தாமிவ சதஹ்ரதாம்-
முதலிகளுடைய பரிவைக் கண்டு பெருமாளை திருவடி தொழ ஒண்ணாது ஒழிகிறதோ என்கிற நடுக்கமும்
புகுந்து அல்லது தரிக்க மாட்டாத தவறையும் தோற்றி இருக்கை –
இவனுடைய ஒளிக்கு மின்னலானது திருஷ்டாந்தம் ஆகப் போராமையாலே தீப்தாம் -என்கிற விசெஷனம் அபூதோபமை-பற்றி எரிகிற மின்னல் இல்லையே –
இத்தால் நேரு சிகராகாரம் என்கிற பதத்தில் ஆர்த்தமாக நினைத்த தீப்தியை இங்கே  சாப்தம் ஆக்கினான்
கக நச்தம் –
இலங்கையில் நின்றும் கால் வாங்கின போதே கண்டார்கள் -என்கை
மஹீஸ் தாஸ் –
பூமியில் காவலுக்கு அடைத்தவர்கள் தாம்தாம் அதிகரியாத ககன ரஷணத்திலும் அவஹிதரானார் என்று
அவர்களுடைய காவல் குறிக்கோள் சொல்லுகிறது
தே தத் ருஸூர்-
ஒருத்தர் கண்டுஒருத்தருக்கு சொன்னாலும் எல்லாரும் கண்டாராவார் இ றே
அங்கன் அன்றிக்கே
எல்லாரும் ஒக்க கண்களால் கண்டார்கள் என்கை –
வாநராதிபா –
காவல் அடைப்புண்ட முதலிகளுக்கு முன்பே
காவல் அடைத்த முதலிகள் விட்ட இடத்தே இருந்து கண்டார்கள் என்கிறது –
பெருமாள் பக்கல் இவர்களுக்கு யுண்டான பரிவு ஆளிட்டு அந்து தொழுமது அன்றிக்கே
காவல் தான் இவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனமாய் இருக்கிறபடி –
வாநராதிபா —
இவர்கள் பரிவிலே அவஹிதரான படி கண்டு ரிஷி கொண்டாடுகிறான் -என்னவுமாம் –

இஸ் ஸ்லோகத்தாலே
ப்ரதிகூலர் சமூஹத்தில் நின்றும் வரப் பெற்ற லாபத்துக்கு மேலே
அனுகூலர் கடாஷத்துகும் விஷயமானான் -என்று கருத்து-

——————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -ஸ்வப்நேபி யதயஹம் வீரம் ராகவம்-சுந்தர –34-23-/ஸ பித்ரா ஸ பரித்யக்த -சுந்தர -38-33-/ஸத்யம் ராஷஸ ராஜேந்திர-சுந்தர -51-38—

January 25, 2015

ஸ்வப்நேபி யதயஹம் வீரம் ராகவம் சஹ லஷ்மணம்
பச்யேயம யதி ஜீவேயம் ஸ்வப்நே அபி மம மத்ஸரீ -சுந்தர –34-23-

ஸ்வப்நேபி-கனவு கூட
யதயஹம் -நான்
வீரம் ராகவம் -வீரரான ஸ்ரீ ராம பிரானை
சஹ லஷ்மணம் -லஷ்மணனோடு கூடிய
பச்யேயம யதி ஜீவேயம் -காண்பேனே யானால் பிழைத்து இருப்பேன்
ஸ்வப்நே   அபி-கனவிலேயாவது
மம மத்ஸரீ -எனக்கு எதிரியாய் இருந்தது –

ஸ்வப்நேபி யதயஹம் வீரம் –
ஸ்வப்னத்திலே கண்டாலும் துக்க நிவர்த்தகராக வல்லார் ஆயிற்று –

ராகவம் சஹ லஷ்மணம்-
பிரிகிற போது இருவரையும் கூடப் பிரிகையாலே
காணும் இடத்திலும் இருவரையும் கூடக் காண வேணும் என்று இ றே ஆசைப்படுவது
அப்போது இருவரும் பிரிகையாலே தங்களில் கூடினார்களோ இல்லையோ என்றும் அதி சங்கை பண்ணி இருக்குமே –

பச்யேயம யதி ஜீவேயம் ஸ்வப்நே அபி மம மத்ஸரீ –
என் அவஸ்தை அறிந்து முகம் காட்டாமைக்கு அவரே அன்றிக்கே
இதுவும் என்னை நலிய வேணுமோ என்றாள் இ றே –

———————————————————————————————————————————————————-

ஸ பித்ரா ஸ பரித்யக்த ஸூ ரைச்ச சமஹர்ஷிபி
த்ரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய தமேவ சரணம் கத –சுந்தர -38-33-

ஸ -அந்த காகா ஸூ ரன்
பித்ரா ஸ -தந்தையாலும் தாயாலும்
பரித்யக்த -நன்கு கை விடப் பட்டவனாய்
ஸூ ரைச்ச சமஹர்ஷிபி -மகாரிஷிகளோடே கூடி இருக்கிற தேவர்களாலும்
த்ரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய -மூ வுலகங்களையும் நன்றாகச் சுற்றித் திரிந்து
தமேவ சரணம் கத –அந்த ஸ்ரீ ராமனையே உபாயமாகப் பற்றினான் –

அவதாரிகை –
சித்திர கூடத்து இருப்பச் சிறு காக்கை முலை தீண்ட அத்திரமே கொண்டு எறிய அனைத்து யுலகும்
திரிந்தோடி வித்தகனே இராமாவோ நின்னபயம் என்று அழைப்ப -பெரியாழ்வார் -3-10-6-என்கிறபடியே
பிராட்டி திறத்திலே தீரக் கழிய  அபராதத்தைப் பண்ணி சாபராதனான காகத்தைக் குறித்துப் பெருமாள் ப்ரஹ்மாஸ்த்ரத்தை பிரயோகித்து அருள
அவனும் அதுக்கு அஞ்சித் தனக்குப் புகலாம் இடம் எல்லாம் போய்த் தட்டித் திரிந்து போக்கற்று
எங்கும் போய்க் கரை காணாது எரி கடல் வாய் மீண்டேயும் வங்கத்தின் கூம்பேறும்  மாப்பறவையாய் -பெருமாள் திரு -5-5-
விஷ்ணு போதமான பெருமாள் திருவடிகளிலே வந்து விழுந்த படியைச் சொல்லுகிறது –

சம்சார ஆராணவம் மக்நாநாம் விஷயாக் ராந்த சேதஸாம் விஷ்ணு போதம் விநா நாந்யத் கிஞ்சித சதி பராயணம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -1-59-

வியாக்யானம் –
1-ஸ-
சாபராதர் பிழைகளைப் பொறுப்பிக்கைக்குப் புருஷகார பூதையான பிராட்டி திறத்திலே
அபராதம் பண்ணி நேராக வத்யனாய் இருக்கிறவன் –
2- ஸ –
பாகவத அபசாரம் பண்ணி – ந ஷமாமி க்கு இலக்காய் இருக்கிறவன்
மத்பக்தம் ச்வபதம் வாபி நிந்தாம் குர்வந்தி யே நரா பத்மகோடி சதேநாபி  ந ஷமாமி வஸூ ந்தரே -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –
3- ஸ –
பரம புருஷார்த்தத்தை விட்டு
தாரயன் ஸ சமாம் காகஸ் தத்ரைவ பரிலீயதே ந சாப்யுபரமன் மாம்சாத் பஷ்யார்த்தீ பலி போஜன -சுந்தர -38-16-என்று
சூத்திர புருஷார்த்ததைப் பற்றி
அரு நரகத்து அழுந்தும் பயன் படித்தேன் -பெரிய திரு -6-3-4- என்றபடி இருக்கிறவன் –
4- ஸ –
அபராதம் பண்ண சங்கல்ப்பித்த போதே  தேவத்வம் போய் காகமாய் ஸ்வரூப ஹாநி பிறந்து இருக்கிறவன்
5-ஸ –
ந கைஸ் சருதி ரை-சுந்தர -38-28-என்கிறபடியே ஆர்த்த அபராதனாய் உதிரக் கையனாய் இருக்கிறவன்  –
6-ஸ –
தராந்தர சர -சுந்தர -38-28- என்று இதுக்கு முன்பு எல்லாம் பொதும்புகளிலே அடங்கி வாழ்ந்து இப்போது அபராதம் பண்ணின படியாலே
பவனச்ய கதௌ சம -சுந்தர -38-29-என்று ஆகாசத்திலே காற்று போலே திரிகிறவன் –
7-ஸ-
பந்துச்ச பிதா ஸ மம ராகவ -அயோத்யா -58-31-என்று நிருபாதிக பந்துவாய் இருக்கிற பெருமாள் கை விட்ட படியாலே
ஸோ பாதிக்க பந்துக்களும் கைவிடும்படி இருக்கிறவன் –

ஸோ பாதிக்க பந்துக்கள் கை விட்டபடி எங்கனே என்னில்
1-பித்ரா ஸ பரித்யக்த ஸூ ரைச்ச சமஹர்ஷிபி-
கொண்டான் -ஸ்வாமியின்-விளிவைக் கண்டார் விளித்து அடையக் கை விட்டார்கள்
உள் மனிதர் புற மனிதர் எனும் வாசி யுண்டோ என்னில் –
2-பித்ரா ஸ பரித்யக்த-
முற்பட உள் மனிதர் கை விட்டார்கள் என்கிறது –
3- பித்ரா ஸ பரித்யக்த-
பிரஹ்மாஸ்திரம் துடர்ந்து முடுக்கின படியாலே பெற்ற தகப்பன் ரஷிக்குமோ என்று அங்கே போனான் –
அவனும் கை விட்டான் –
த்ரை லோக்யாதிபதயாய் இருக்கிற அவன் கைவிடுகைக்கு அடி என் என்னில்
4- பித்ரா
இந்த்ரோ மஹேந்த்ரஸ் ஸூ ர நாயகோ வா தராதும் ந சக்தா யுதி ராமவத்யம் -சுந்தர -51-45-என்று
பெருமாள் முனிந்தவர்களை ரஷிக்கைக்கு தனக்கு சக்தி இல்லாமை யாலே கை விட்டான் –
அன்றிக்கே
5-பித்ரா  பரித்யக்த-
ஹித பரனான படியாலே இவன் செய்த அவி நயத்துக்கு அத்தனையும் வேணும் என்று கை விட்டான் என்றுமாம்
6-பித்ரா –
அன்றிக்கே -பிரஷ்ட ஐஸ்வர்யனான தன்னை லாபத ஐஸ்வர்யன் ஆக்கினாள் நாச்சியார் ஆகையாலே –
த்வயா தேவி பரித்யக்தம் சகலம் புவன த்ரயம் விநஷ்ட பராயம பவத் த்வயேதா நீம் சமேதிதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-123-என்றபடியே
அந்த க்ருதஜ்ஞதை யாலே அவ்விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின படியாலே கை விட்டான் என்றுமாம் –
7-பித்ரா –
சர்வேஷா மேவ லோக நாம் பிதா –பார ஆற -189-52- என்றும்
தேவதேவோ ஹரி பிதா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-126-என்றும்
சகல ஜகத் பிதாவான பெருமாள் கை விட்ட படியாலே
இவன் பிதாவும் கை விட்டான் என்றுமாம் –
8- பித்ரா –
அன்றிக்கே
விஷ்ணோ புத்ரத்வமா கச்ச -பால -15-20- என்று அபேஷித்தவன் அவதார ரஹஸ்யத்தை அறியுமவன் ஆகையாலே
புத்திர ச்நேஹத்திலும் -தேசே தேசே ஸ பாந்தவா -யுத்த -102-12-
பிராத்ரு ச்நேஹம் -தம் து தேசம் ந பச்யாமி யத்ர ப்ராதா சஹோதர -யுத்த -102-12- என்றபடி
கனவியதாகையாலே கை விட்டான் என்றுமாம் –
8-பித்ரா –
அன்றிக்கே பெருமாளாலே தன் குடியிருப்பும் பெற்று பரிபவமும் தீரத் தேடுகிறவன் ஆகையாலே அவ்விஷயத்திலே அபராதம் பண்ணின படியாலே கை விட்டான் என்றுமாம் –
9-பித்ரா –
அன்றிக்கே -மாம் உபாஸ் ஸ்வ -கௌ ஷீதகீ -என்று தன்னை பகவத் பர்யந்தமாக அனுசந்திக்கும் ஜ்ஞானவான் ஆகையாலே –
கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும் -திருவாய் -5-6-1- ஆழ்வாரைப் போலே
பகவத் த்ரோஹி என்று கை விட்டான் ஆகவுமாம்
கை விட்ட படி தான் மேல் எழவோ  என்னில் –
10- பரித்யக்த
லோக யாத்ரைக்காக அன்றிக்கே புத்தி பூர்வகமாகக் கை விட்டான் –
11-பரித்யக்த –
இவன் தன் அளவன்றிக்கே இவனைச் சூழ்ந்த பார்யா புத்ராதிகளையும் அகப்படக் கை விட்டான்

ஹித பரனாகையாலே இவன் கை விடுகிறான்
ப்ரியபரையான தாயார் செய்தபடி என் என்னில்
சகாரத்தாலே அவளும் கை விட்டாள்-என்கிறது
சகாரம் அநுக்த சமுச்சாயகம்
இவள் கை விடுகைக்கு அடி என் என்னில்
சீதா  நாரீ ஜனஸ் யாச்ய யோக ஷேமம் விதாச்யதி -அயோத்யா -48-19-என்று
பெண் பிறந்தார்க்கு ரஷகையான பிராட்டி திறத்திலே அபராதம் பண்ணிய படியாலே கை விட்டாள்
ஸ –
மாத்ராச பரித்யக்த
த்வம் மாதா சர்வ லோகா நம் -ஸ்ரீவிஷ்ணு புராணம் -1-9-126-என்று சர்வ லோகமாதாவான பிராட்டி கை விட்ட படியாலே
இவன் மாதாவும் கை விட்டாள் –

இவள் இப்படி கை விட்ட அளவில் புறம்பு புகலானோர் யுண்டோ என்னில்
1- ஸூ ரை –
சஜாதீயரான தேவர்கள் பக்கலிலே சென்றான்
அவர்களும் தள்ளினார்கள் –
இவர்கள் தள்ளுகைக்கு அடி என் என்னில்
கஸ்ய பிப்யாதி தேவாச்ச சாத ரோஷஸ்ய சம்யுகே -பால -1-4- என்று பெருமாள் கண் சிவந்தால் பயப்படுமவர்கள் ஆகையாலே கை விட்டார்கள்
2- ஸூ ரை –
கல்லிட்டுக் கொட்டினாலும் சாவாமைக்கு அம்ருத பானம் பண்ணினவர்கள் –
ஆகையாலே பெருமாள் திருச் சரத்தாலே முடிந்து போகிறோமோ என்று பயத்தாலே கை விட்டார்கள் ஆகவுமாம் –
3- ஸூ ரை –
தேவை -விஷ்ணு பக்தி பரோ தேவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -109-74-என்று
அனுகூல பிரகிருதிகள் ஆகையாலே பிரதிகூலனான இவனைக் கை விட்டார்கள் ஆகவுமாம் –

பூர்வ அவஸ்தைக்கு சஜாதீயரான தேவர்கள் கை விட்டார்கள்
இப்போதைக்கு சஜாதீயங்களான பஷிகள் செய்தபடி என் என்ன
சகாரத்தாலே
1-பஷிகளும் கை விட்டன -என்கிறது -அவை கை விடுகைக்கு அடி என் என்னில்
பஷிணோ அபி ப்ரயா சந்தே சர்வ பூதா நுகம்பிநம் -அயோத்யா -45-31-என்றும்
பறவையின் கணங்கள் கூடு துறந்து வந்து சூழ்ந்து படுகாடு கிடப்ப -பெரியாழ்வார் -3-6-8- என்றும்
பஷிகளும் பெருமாள் பக்கலிலே பஷபாதிகள் ஆகையாலே கை விட்டன
அன்றியிலே
2-பறவை யரையா -பெரியாழ்வார் -5-2-9-என்றும்
புள்ளரையன் -திருப்பாவை -6-என்றும்
தங்களுக்கு நியாமகனான பெரிய திருவடி நாயனார்க்கு வெறுப்பாம் என்று கை விட்டன என்றுமாம் –
அன்றிக்கே
3-அன்னமாய் அன்று அங்கு அருமறை பயந்தான் -பெரிய திரு -5-7-3-என்றும்
அன்னமாய் நூல் பயந்தாற்கு -பெரிய திரு -9-4-2-என்றும்
தங்களுக்கு எல்லாம் கூடஸ்தமாய் இருப்பதொரு பஷி விசேஷத்துக்குக் குற்றம்  செய்தபடியாலே
சஜாதீயங்கள் எல்லாம் கை விட்டன என்றுமாம் –
அன்றிக்கே
4-விஷ்ணு பதத்தைப் பற்றித் திரிகிறவை யாகையாலே –
விஷ்ணுவின் திருவடியை -வியத் விஷ்ணு பதம் ப்ரோக்தம் என்கிறபடி ஆகாசத்தை –
பெருமாள் திருவடிகளிலே அபராதம் பண்ணினான் என்று கை விட்டன ஆகவுமாம் –

இவை இப்படிச் செய்தால் ஆன்ரு சம்சய பிரதானரான ரிஷிகள் செய்த படி என் என்னில்
1-ஸ மஹர்ஷிபி –
தேவர்கள் கை விடுகிற இடத்திலே ரிஷிகளோடு ஒக்கக் கை விட்டார்கள் -என்னும்படி விட்டார்கள்
தார்மிகரான இவர்கள் கைவிடுகைக்கு அடி என் என்னில்
ரிஷிகள் ஆகிறார் காண வல்லவர்கள்
மஹா ரிஷிகள் ஆகிறார் தூரக் காண வல்லவர் கள்
அதாவது
இத்தால் நாம் இவனைக் கைக் கொண்டால் இவன் தானும் இவனோடு சம்சர்க்கித்த நாமும் நசிப்போம் என்றும்
நான் கை விட்டால் இது ஒரு அநந்ய கதியே என்று பெருமாள் தானே இரங்குவார் என்றும்
அவ்வளவும் செல்லக் காண வல்லவர்கள் ஆகையாலே கை விட்டார்கள் –
2- ஸ மஹர்ஷிபி –
யோ விஷ்ணும் சததம் த்வேஷ்டி தம் வித்யா தந்தய ரேதசம் -விஹகேந்திர சம்-24-11- என்று பகவத் த்ரோஹிகள் சண்டாளர் எண்டு அறியுமவர்கள் ஆகையாலே
சண்டாள பஷிணாம் காக -என்கிற சண்டாளன் இங்குப் புகுரலாகாது என்று கை விட்டார்கள் ஆகவுமாம் –
3- ஸ மஹர்ஷிபி –
ரிஷிகள் ஆகிறார் கேவலம் பகவத் வைபவம் அறியுமவர்கள்
மஹ ரிஷிகள் ஆகிறார் -ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திரு -67-என்கிற

இந்த வைபவம் உணர்ந்து இருக்குமவர்கள்
ஆகையாலே புருஷகார விஷயத்திலே அபராதம் பண்ணின படியாலே கை விட்டார்கள் ஆகவுமாம் –

இவர்கள் இப்படி கை விட்டது அவன் தங்கள் பக்கல் வாராமையோ -என்னில் –
1-த்ரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய –
இருந்த இடம் தோறும் செல்லச் செல்லச் தள்ளினார்கள் -என்கிறது
2-த்ரீன் லோகன்-
அனைத்துலகும் திரிந்தோடி -பெரியாழ்வார் -3-10-6-என்கிறபடியே கண்ணுக்கு எட்டின இடம் எல்லாம் போனான்
3- த்ரீன் லோகன்-
பூம் யந்தரிஷ ச்வர்க்கங்கள் ஆகிற தேசம் அடைய திரிந்தான்
பூமி எங்கும் தட்டித் திரிந்த அளவில் -மஹர் ஷிபி பரித்யக்த -என்று மஹர் ஷிகள் கை விட்டார்கள் –
அந்தரிஷம் அடையத் தட்டித் திரிந்த அளவில் ஆகாச சாரிகளான பஷிகளும் கை விட்டன
ஸ்வர்க்க லோகம் அடையத் தட்டித் திரிந்த அளவில் மாதா பிதாக்களும் தேவர்களும் கைவிட்டார்கள் –
ஸம் பரிக்ரம்ய-
ஒரு கால் தட்டித் திரிந்த இடத்திலே ஒன்பது கால் தட்டித் திரிந்தான்
அகமுடையவர்கள் அறியாதபடி கைப் புடைகளிலே ஒதுங்கிக் கிடப்பதும் செய்தான் –

இப்படித் திரிந்த விடத்திலே மேல் செய்தது என் என்னில்
1-தமேவ சரணம் கத-
இவன் தஞ்சம் என்று பிரமித்துப் போனவர்களிலும் காட்டில் கொள்ள நின்ற பெருமாள் முகம் தானே குளிர்ந்து இருந்தது –
அவர் தம்மையே பற்றினான் –
2- தமேவ –
யதி வா ராவண ஸ்வயம் –யுத்த -18-33- என்று சரணாகதனான விபீஷணன்  இருக்க
ப்ராதி கூல்யம் பண்ணினவனை விரும்பக் கடவரான அவர் தம்மையே பற்றினான்
3- தமேவ –
சரணாகத வத்சலா -சுந்தர -21-21-என்று சரணாகதிக்கு எல்லையானவர் தம்மையே பற்றினான்
அசரண்யரானவர்களை பற்றித் திரிந்த நெஞ்சாறல் தீர சர்வ லோக சரண்யர் ஆனவர் தம்மையே பற்றினான்
4- தமேவ –
தன்னடியார் திறத்தகத்துத் தாமரையாள் ஆகிலும் சிதகுரைக்குமேல் என்னடியார் அது செய்யார் செய்தாரேல் நன்று செய்தார் என்பர் போலும் -பெரியாழ்வார் -4-9-2- என்று
பிராட்டி குற்றம் சொல்லிலும் மன்றாடி ஏறிட்டுக்க் கொண்டு ரஷிக்கும் அவர் தம்மையே பற்றினான்
5- தமேவ் சரணம் கத –
சரணாகதனான கந்தர்வனையும் பாணனையும் காட்டிக் கொடுத்தவர்களைப் போல் அன்றிக்கே
தோஷோ யத்யபி ந த்யஜேயம் -யுத்த -18-3-என்று தோஷமே பற்றாசாகக் கைக் கொள்ளும் அவர் தம்மையே பற்றினான்
6-சரணம் கத –
உபாய புத்த்யா பற்றினான் அல்லன் –
கண்டவிடம் எங்கும் தட்டித் திரிந்தவன் ஆகையாலே கால் முறிந்து ஒதுங்க நிழல் தேடி வந்தான்
அவ்விடம் நிவாஸ வருஷமாய் இருந்தது
அல்லது
பூ மௌ நிபதிதம் -சுந்தர -38-34-என்று தறையிலே தலையும் மடியிலே காலுமாய் விழுந்தவன் சரணாகதி பண்ணினான் அன்று இ றே –

இத்தால்
சர்வேஸ்வரன் ரஷிக்கைக்கு முதல்
அபராத பூயிஷ்டதையும்
அநந்ய கதித்வமும்
என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று –

————————————————————————————————————————————————————————————

ஸத்யம் ராஷஸ  ராஜேந்திர குருஷ்வ வசனம் மம
ராம தாஸஸ்ய தூதஸ்ய வானரஸ்ய விசேஷத -சுந்தர -51-38-

ஸத்யம் -உண்மையான
ராஷஸ  ராஜேந்திர -ராஷச ராஜாக்களுக்கு ஸ்வாமியே
குருஷ்வ -அனுஷ்டிப்பாயாக
வசனம் மம -என்னுடைய சொல்லை –
ராம தாஸஸ்ய -ஸ்ரீ ராம பிரானுக்கு அடியவனாய்
தூதஸ்ய-தூதனாய்
வானரஸ்ய -குரங்கான
விசேஷத -விசேஷித்து –

அவதாரிகை –
ஸூ ஜாத மஸ்யேதி ஹாய் சாது புத்தே -சுந்தர -9-73-என்று
நொந்தாரைக் கண்டால் ஐயோ என்னும் சத் பிரகிருதி யாகையாலும்
யக்சீல ஸ்வாமீ தச் சீலா பிரகிருதி -என்று
பரம காருணிகரான பெருமாள் அடிமை யாகையாலும்
ராவணனுடைய அனர்த்தம் கண்டு அவனுக்கு ஹிதோ பதேசம் பண்ணுகிறான் –

வியாக்யானம் —
1-ஸத்யம்-
சத்ரு பஷத்தில் நின்றும் வந்த இவன் சொல்லுகிற வார்த்தை விப்ரலம்ப கரம் என்று நினைத்திராதே
உண்மை என்று நினைத்திரு
2- ஸத்யம் –
சதைக ரூபம்
சிறிது நாள் ஒரு படியாய் பிறகு வேறு ஒரு படியாகை யன்றிக்கே
ஒருபடிப் பட நடக்கும் என்று நினைத்திரு
3-ஸத்யம் –
வெறும் உனக்கே  யன்றிக்கே
எங்களுக்கும் கார்யகரம் ஆகையாலே பொய்யாய் இராது காண்
4- ஸத்யம் –
ராம கோஷ்டியில் வாசனையாலே நான் சொல்லுகிறது சத்தியமாய் அல்லது இராது காண்
வார்த்தையில் பொய்யில்லை யாகிலும் அநபிமதமாய் இருக்குமோ என்னில்
5- சத்யம் –
சத்யம் பூத ஹிதம் ப்ரோக்தம் -என்கிறபடியே
சர்வ பிராணிகளுக்கும் ஹிதமாய்க் காண் இருப்பது –

நாட்டார்க்கு ஹிதம் சொல்லப் போந்தோமோ என்ன
1-ராஷஸ  ராஜேந்திர –
இத்தனை பேருக்கு கடவனான உனக்கு அவர்களுடைய ஹிதம் செய்ய வேண்டாவோ –
அன்றியிலே –
2-ராஷஸ  ராஜேந்திர —
இப்படிகொத்த உண்மையான வார்த்தை கேட்டன்றோ இவ் வைச்வர்யம் உனக்கு உண்டாயிற்று
3- ராஷஸ  ராஜேந்திர —
அளவுபட்ட ஐஸ்வர்யம் அன்றோ உன் ஐஸ்வர்யம்
நாட்டில் ராஷசராய்ப் பிறந்தார்க்கும்
ராஜாக்களாய் பிறந்தார் எல்லார்க்கும் மேலானவன் அன்றோ நீ
4- ராஷஸ  ராஜேந்திர –
ராசாச ராஜாக்கள் உன் காலி
5- ராஷஸ  ராஜேந்திர —
இதி பரம ஐஸ்வர்யே -இ றே
ராஷச ராஜாக்கள் ஐஸ்வர்ய யுகதர்
நீ பரம ஐஸ்வர்ய யுகதன் –

நம்மை இப்படி இப்போது உபச்லோக்கிகிறது என் -என்ன
1-குருஷ்வ –
நான் சொல்லுகிற வார்த்தையை அனுஷ்டிப்பாயாக வேணும்
2- குருஷ்வ –
செய்வேனோ தவிருவேனோ என்று விசாரித்தல் தவிர்த்தல் செய்ய ஒண்ணாது
பத்தும் பத்தாய் அனுஷ்டிக்க வேணும் –
3- ஸத்யம் குருஷ்வ –
ப்ரஹச்தாதி ஸ்வ பஷம் அல்லன் இவன்
பரபஷம்
வசிஷ்டாதி ஜ்ஞாதா அல்லன்
இவன் ஒரு குரங்கு ஆகையாலே அனாப்தம் என்று நினைத்து இராதே என்றான்
உண்மையாகச் சொல்லுகிற வார்த்தையை நீ இசைய வேணும்
4- ராஷச ராஜேந்திர குருஷ்வ –
உன் கீழே ஒதுங்கின பிராணிகளை ரஷிக்கும் போது இத்தனையும் செய்ய வேணும் காண் –

இப்படிச் செய்யச் சொல்லுகிறது தான் ஏது என்னில்
1-வசனம்-
நான் சொல்லுகிற வார்த்தையை
2- வசனம் –
அர்த்தம் வக்தீதி வசனம் என்று பாசுரப் பரப்பற்று அர்த்த கர்ப்பமான வார்த்தையை –
நீ சொல்லுகிற பாசுரத்தை நான் அனுபாஷிக்கவோ -என்ன
3- வசனம் –
வாக் வியாபாரமான வ்ருத்தி அல்ல
அந்த வாக் பிரதிபாத்யார்த்தத்தை –

யாருடைய வாக்  பிரதிபாத்யம் என்ன –
1-மம-
தூம் ராஷாதி வார்த்தை போலே துக்க கரமாகை அன்றியே
பரதுக்க அசஹிஷ்ணு வான என்னுடைய வார்த்தை –
2- மம –
முன்பு அசோக வநிகையில்  வாளை யுருவிப் பிராட்டியை நலியப் புக்கவற்றை அகப்படக் கண்டு கார்யப் பாட்டாலே அதைப் பொறுத்துப் போந்த என்னுடைய
3- மம –
அஹோ ரூபமஹோ வீர்யம் -சுந்தர -49-17-என்றும்
புநச்ச ஸோ அசிந்ய தார்த்த ரூப -சுந்தர -49-18- என்றும்
உன்னுடைய யோக்யதையைக் கண்டு ஆச்சர்யப் பட்டும் உன்னுடைய அனர்த்தத்தைக் கண்டு வெறுத்தும் இருக்கிற என்னுடைய
4- மம –
சர்வ ஆத்மாக்களுக்கும் பிராண பூதனான வாயு புத்ரனாய் வைத்து
நீ அனுகூலிக்கும் பஷத்தில் உன்னுடைய பிராண ஹானியைச் சொல்லுவேனோ
5- மம –
ஐந்தர வ்யாகரணத்தை அதிகரித்து ஆதித்ய சிஷ்யனாய் என்னுடைய வார்த்தையும் பொய்யாமோ
6- மம –
பிங்கா தி பதேரமாத்யம் -சுந்தர -31-19- என்று
காட்டரசனான மஹா ராஜரையும் அகப்பட ஈடேற்றும் படி
ஒரு ராஜாவுக்கு மந்த்ரியான என்னுடைய வார்த்தையும் பொய்யாமோ –
உன்னைக் கண்டு வைத்தன்றே நான் சந்தேஹிக்கிறது ஆயிருக்க
– மம வசனம் -என்று இது ஒரு ஹேதுவாகச் சொல்லுவான் என் என்னில்
வானரமான ஆகாரம் உனக்கு சாமான்யமாக இருந்ததாகில் என் வார்த்தை விசவஸ  நீயம் ஆகைக்கு  ஹேதுக்களைச் சொல்லுகிறேன்
1-ராம தாஸஸ்ய தூதஸ்ய வானரஸ்ய விசேஷத-
இவற்றில் ஓர் ஒன்றே போரும்
இவை மூன்று ஆகாரம் யுடைய என் வார்த்தை பொய்யாகாது காண்
2-ராம தாஸஸ்ய தூதஸ்ய வானரஸ்ய –
என்னுடைய ஆப்தத்வம் முப்புரியூட்டினதாய் அன்றோ இருக்கிறது
3-விசேஷதோ ராம தாஸஸ்ய –
பொய் சொல்லாமைக்கு நானே போரும்
விசேஷித்துப் பெருமாள் அடியானும் பொய் சொல்ல்லுமோ
4- ராம தாஸஸ்ய-
ராமோ த்விர் நாபி பாஷதே -அயோத்யா -18-30 என்றும்
சத்யா வாதி ஸ ராகவ -அயோத்யா -2-32- என்றும்
சத்யவாதியான பெருமாளோடு வாசனை பண்ணின என் வார்த்தையும் பொய்யாமோ –
5- ராம தாஸஸ்ய-
ராமயதீதி ராம -என்று எல்லாரோடும் பொருந்துகிற பெருமாள் அடியானாய் இருக்கிற நான் வெறும் வார்த்தை சொல்லுவேனோ
6- ராம தாஸஸ்ய-
யதி வா ராவண ஸ்வயம் -யுத்த -18-33- என்னும்படியான பெருமாள் திரு உள்ளம் அறியும் என்னுடைய வார்த்தை அன்றோ
7- ராம தாஸஸ்ய-
நான் இங்கே பொய் சொன்னேன் -என்று பெருமாள் கேட்டு அருளினால் என்னை தலையைச் சிரைத்து விலங்கு இடாரோ
8- ராம தாஸஸ்ய-
ஏதேனுமாகப் பரோபதேசம் பண்ணி ஆச்சார்யபதம் நிர்வஹிப்பார்க்குத் திரு நாமம் போலே வேண்டி இருந்தது இ றே -தாஸ்ய நாமம் –

இப்படி உரிய அடியனாய் உன் நாயன் பக்கல் பரிவாலே புரட்டிச் சொல்லுகிற வார்த்தையை மெய் என்று இருப்பேனோ -என்ன
1- தூதஸ்ய –
இப்படிக்குரிய அடியானே யாகிலும் ஏறிட்டுக் கொண்ட அதிகாரத்துக்கு ஈடாக நடக்க வேண்டாவோ –
2-தூதஸ்ய –
தூதன் ஆவான் -அத்தலைக்குப் பொருந்த வார்த்தை சொல்லி ஸ்வாமி நினைவைத் தலைக் கட்டுமவன் இ றே
அப்படிக்கு உன்னோடு குளிர வார்த்தை சொல்லிப் பிராட்டியைக் கொண்டு போக வந்த என்னுடைய வார்த்தை
3- தூதஸ்ய –
தூதன் ஆவான் அங்குச் சொன்ன வார்த்தையை இங்கே சொல்லி
இங்குச் சொன்ன வார்த்தையை அங்கே சொல்லி உக்தார்த்த -யதார்த்த -வாதியாம்  இத்தனை போக்கி இட்டுச் சொல்லுவானோ
4- தூதஸ்ய —
அங்கு கட்டின ஓலைத் தாலியை இங்கே பொகட்டு இங்கே கட்டின ஓலைத் தாலியை அங்கே
பொகட்டுத் -திரிகிற எனக்கும் ஒரு கௌ டில்யம் வஞ்சனை உண்டோ –

அதுவோ நீ ஓலை தூதனாய் அபிமதனாய் ஆ ஹூதனாய் வந்தது
தோப்பை முறித்து சேனாபதிகளைக் கொல்லுவது மந்த்ரி ஸூ தரைக் கொல்லுவது
குமாரனைக் கொல்லுவதாய் நீ செய்யாத் தீம்புகள் உண்டோ
உன் வார்த்தையை விஸ்வசிக்கலாமோ என்ன
1-வானரஸ்ய  –
அதுவோ ஜாதி பிரயுக்தமான வார்த்தை
குரங்காட்டம் இத்தனை போக்கி
தௌத்யத்துக்குக் குறை யன்று காண்
கையிலே பழத்தைக் கொடுக்கிலும் உறும்பிப் பறிக்கை குரங்குகளுக்கு ஸ்வ பாவம் அன்றோ –
2- வானரஸ்ய  —
தோப்பை முறிப்பது சாகாம்ருகமாகையாலே
பணை யோடு பணை  தாவித் திரிந்தேன்
மரங்கள் துர்ப் பலங்கள் ஆகையாலும்
மஹா கபே என்னும்படி  நான் பலவான் ஆகையாலும்
என்னைப் பொறுக்க மாட்டாமல் முறிந்தது இத்தனை
சேனாதிபதி பிரமுகரும் பிரதம அபகாரம் பண்ணி நலிந்தார்கள்
என்னை நோக்குகைக்காக சில வ்யாபரித்தேன்
பின்னையும் நாடோடியான குரங்கு போல் அன்றியே என்னுடைய அத்புதா பதானங்களைக் கண்டு அஞ்சினார்கள்
அஞ்சினாரை இரங்கி ஓரறை அடித்துப் பொகட்டேன் அத்தனை -என் மேல் குறை இல்லை
3-வானரஸ்ய –
விவேகிகளா ன மனுஷ்ய ஜாதி அல்லேன்
ராஷச ஜாதி அல்லேன்
அறிவில்லாத திர்யக்  ஜாதியான என்னுடைய வார்த்தையில் யுண்டோ பொய்
4-வானரஸ்ய –
வ்யாக்ரவா நர சம்வாதம் கேட்டறியாயோ
பாதகனான வேடனுக்கு அகப்பட ரஷகமான ஜாதியிலே பிறந்த என்னுடைய வாக்கியம் பாதகமாமோ –

ஆக இத்தால்
மம வசனம் சத்யம் -என்று வாத மா மகன் -பெரிய திரு -5-8-2-என்கிறபடியே
தேவ யோநிஜனான என் வார்த்தை பொய்யாகாது என்று சாமான்ய வசனம் சொல்லி
விசேஷதோராம தாஸஸ்ய தூதஸ்ய வானரஸ்ய வசனம் சத்யம் -என்று
ருஜூக்களான பெருமாள் அடியான் ஆவது
உக்தார்த்த வாதியான தூதனாவது
இட்டுச் சொல்லுகைக்கு அடியான விவேகம் இல்லாத திர்யக்காவதாய்
இருக்கிற என்னுடைய வார்த்தை அன்றோ  என்று
விசேஷ  ஹேதுக்களையும் சொல்லி
நீ தான் ஒரு பெரியோன் ஒருத்தனுமாய்
உனக்கு ரஷணீயமான குழைச் சரக்கும் உண்டாய் இருந்தது
ஆனபின்பு
நான் சொன்னபடியே அனுஷ்டிக்கப் பாராய் -என்கிறான் –

——————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது -இஹ சந்தோ ந வா ஸந்தி-சுந்தர -21-9-/சா திர்யகூர்த்வஞ்ச ததாப்யத-சுந்தர -31-19—

January 24, 2015

இஹ சந்தோ  ந வா ஸந்தி  ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே
ததாஹி விபரீதா தே புத்தி ராசார வர்ஜிதா -சுந்தர -21-9-

இஹ -இந்த இலங்கையில்
சந்தோ  ந -நல்லோர்கள் இல்லையோ –
வா -அல்லது
ஸந்தி -இருக்கிறார்களோ –
ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே-இருக்கும் நல்லோர்களைத்   தான் நீ அநு வர்த்திப்பது இல்லையோ
ததாஹி -என் எனில்
விபரீதா தே புத்திர்  -உன்னுடைய அறிவு சாஸ்திர முறைக்கு மாறுபட்டதாயும்
ஆசார வர்ஜிதா -நன்னடைத்தையோடு கூடி இராததாயும் இருக்கிறது –

அவதாரிகை –
பிராட்டி ராவணன் தன்னை நோக்கிப் பிதற்றின பரப்பைக் கேட்டு
கோப கிருபைகள் பிறந்து
ஹிதம் சொன்னால் மீண்டான் ஆகில் -அங்கு ஆகாது என்று விலக்குவார் இல்லையோ –
அவர்கள் இரங்கும்படி அநு வர்த்தியாயோ –
அப்படி இருந்தது காண் உன் புத்தியும் அனுஷ்டானமும் -என்கிறாள் –

வியாக்யானம் –
1-இஹ –
நல்ல மனிதர் நடையாடாதபடி ராஷச பூயிஷ்டமான இந்த தேசத்திலே
2-இஹ –
பள்ளரும் பறையருமாய்ப் பத்துக் கோடி பிரஜா வர்க்கம் நடையாடுகிற இத் தேசத்தில்
3- இஹ -உட்படை வீடும் புறப்படை வீடும் படங்கும் பாளையுமுமாய்ப் பெரும் பரப்பான இத் தேசத்தில்
4- இஹ –
உண்பாரும் உடுப்பாரும் பூசுவாரும் முடிப்பாரும் நல்லது தீயது அறிந்து இருக்கிற இத் தேசத்தில்
5-இஹ –
அக்னி ஹோத்ராச்ச வேதாச்ச ராஷசா நாம் க்ருஹே  க்ருஹே -என்றும்
சுஸ்ராவ  ப்ரஹ்ம கோஷாம்ச்ச விராத்ரே ப்ரஹ்ம ரஷ ஸாம்-சுந்தர -18-2-என்றும்
ஓதுவார் ஒத்துச் சொல்லுவாராய் வேத வைதிக மர்யாதை நடத்துகிறதாக பாவிக்கிற இத் தேசத்திலே
6-இஹ –
தபஸ் சந்தா பலப் தஸ்தே சோயம் தர்ம பரிக்ரஹ -சுந்தர -51-25-என்றும்
ப்ராப்தம் தர்மபலம் தாவத் பவதா -சுந்தர -51-29-என்றும்
தபஸ் சந்தப்த பலமும் அறிந்து நடத்துகிற இத் தேசத்தில் –
7-இஹ –
ராஜாக்களும் மந்த்ரிகளும் புரோஹிதரும் சடங்கிகளும் சிஷ்டர்க்களுமாய்ப்
பாரிப்புண்டான இத் தேசத்திலே

இப்பாரிப்புக்கு இப்பொது வந்த குறை என் -என்னில்
1-சந்தோ  ந -நல்லோ இல்லை –
பதர்க்கூடு  உண்டத்தனை போக்கி சார பூதரைக் கண்டிலோமே –
2- சந்தோ ந -நல்லோர் இல்லை –
பரா நர்த்த பரரான ப்ரஹச்த தூம் ராஷ வஜ்ரதம்ஷ்ட்ர பிரமுகரான  அசத்துக்களைக் கண்டோம் இத்தனை –
பரஹித பரராய் சத்தை யுண்டாக்குகிற சத்துக்களைக் கண்டிலோம் –
3-சந்தோ ந ஸந்தி -உள்ளவர் இல்லை –
அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி  சேத வேத சந்தமே நம் ததோ விது -தை -ஆனா -6-என்று
பகவத் ஜ்ஞானத்தாலே தாங்களும் உளராய் பிறரையும் உண்டாக்குமவர்கள் இல்லையாய் இருந்தது –
4-சந்தோ ந -நல்லோர் இல்லையா –
ஒரு சத்து உண்டானால் த்வாம் து திக் குல பாம்சனம் -யுத்த -16-15-என்று எண்ணித் தள்ளிக் கதவை யடைப்பார்களோ
பலர் உண்டாகில்   இ றே ஈடேறலாவது-
அப்படிக்குப் பலர் இல்லையாய் இருந்தது –
தம் சந்த ச்ரோ துமர் ஹந்தி சதசத் வ்யக்தி ஹேதவ -ரகுவம்சம் -1-10-என்று
சார அசார விவேகிகள் இல்லையோ –

சிறிது நிரூபியா -வா என்று -அல்லது -என்று பூர்வ பஷத்தை வ்யாவர்த்திப்பிக்கிறாள்
வா -இல்லை என்ன ஒண்ணாது-
இல்லை என்ன ஒண்ணா தாகில்   சொல்லும்படி என் என்னில்
ஸந்தி -உண்டே
1-ஸந்தி –
இப்படை வீட்டிலே இத்தனை விஜய சம்பத் புத்ராதி சம்ருத்தி யுண்டாகையாலே
இதுக்கடியான தர்ம அனுஷ்டானமும்
அதுக்கு உபதேஷ்டாக்களான சத்துக்களும் உண்டாக வேணும் –
அப்படி ஆகாத போது அகாரண கார்யோத்பத்தி பிரசங்கம் வரும்
2-ஸந்தி –
சத்துக்கள் என்று சில ஜாதி அன்றே –
அநீதியைச் சொல்லுதல் – செய்தல் -செயலில் போந்து இ றே அசத்துக்கள் ஆவது
சதர்த்தோ பதேசம் பண்ணின போது சத்துக்கள் இ றே
ஆகையாலே அவனுக்கு நல் வார்த்தை சொன்ன
அகம்பன -மாரீச -மால்யவத் -கும்பகர்ண -விபீஷண-ப்ரப்ருதிகள் உண்டாகையாலே சத்துக்கள் உண்டே
3- ஸந்தி
சத்தா மாத்ரமே உள்ளது
கார்யகரத்வம் இல்லை —
சத்தை யுண்டாகில் உபதேசியார்களோ -என்ன –
1-ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே-நல்லோருக்கு சுஸ்ருஷை செய்வது இல்லையா –
உண்டானாலும்
நா ப்ருஷ்ட கஸ்யசித் ப்ரூயாத் -மனு -2-110-என்றும் –
ப்ரணி பாதேன பரி ப்ரச் நே ந சேவயா உபதேஷ்யந்தி -ஸ்ரீ கீதை -4-34- என்றும்
ப்ரணிபாத ப்ரச்நாத் யநுவர்த்த நம் பண்ணிக் கேட்டால் இ றே அவர்கள் சொல்லுவது
அப்படிக்கு அநு வர்த்தி யாகாதே –
2-ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே-
த்ரிவர்ஷ பூர்வ ச்ரோத்ரி யோ அபிவாத ந மர்ஹதி -ஆபஸ்தம்ப -1-14-13-என்றும்
ஜ்ஞான விஜ்ஞான சம்பன்னா பக்தி மந்தோ ஜநாரத்தநே
ப்ரண ந்தவ்யா விசேஷேண சாத்விகைர் தர்ம சாரிபி -என்றும்
தண சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலாரே -பெரிய திருமொழி -7-4-1-என்றும்
யோகா அநு வர்த்தனம் விஹிதமாய் இருக்க அது செய்யாய் ஆகாதே -என்கிறாள் –
3- ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே-
அப்ரியஸ்ய து பத்யஸ்ய வக்தா ச்ரோதா ஸ துர்லப -யுத்த -26-21- என்றும்
துர்லபோ மாநுஷோ   தே யாவது
பெற்று வைத்து அழைக்கிறாய் ஆவது ஆகாதோ –
4-ஸதோ வா நா நுவர்த்தஸே–
பூர்வ அவஸ்தையில் இரங்கும்படி ப்ரணி பத்யாபி வாத்ய ஸ -ஸ்ரீ விஷ்ணு  -1-1-1- என்று அநு வர்த்திக்க வேணும்
உத்தர அவஸ்தையில் க்ருதஜ்ஞனாகையாலே
த்வத்தோ ஹி வேதாத்யய நமதீ தமகிலம் – ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம் -1-1-2-என்றும்
என்னைத் தீ  மனம் கெடுத்தாய்  உனக்கு என் செய்கேன் -திருவாய் -2-7-8-என்றும் அனுவர்த்திக்க பிராப்தம் -அது செய்யாகாதே –
5-நா நுவர்த்தஸே–
ப்ரத்யஷ குரவே ஸ்துத்யா-என்று ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேண்டி இருக்க
சோஹம் பருஷிதஸ்  தேன தாசவச்சாவ மா நித –யுத்தம்-17-16-என்று நிந்திப்பாயாகாதே –
அன்றியிலே
-6-நா நுவர்த்தஸே-
பிரணி பாதாதிகளை ஒழிய -யதாதே தேஷு வரத்தே ரந்ததா தேஷு வர்த்தேதா -தைத்சீஷா -11- என்றும்
யத் யதா சரதி ஸ்ரேஷ்டஸ் தத் ததே வேதரே ஜநா -ஸ்ரீ கீதை -3-21- என்றும்
பேசிற்றே பேசலல்லால் -திருமாலை -22- என்றும்
கௌரவர் சொன்ன வார்த்தையும் -அஞ்செய்-அழகியது -என்று
நாடி அப்படிக்கே செய்யா யாகாதே என்றுமாம் –
7-சதோ வா நா நுவர்த்தஸே-
அவர்கள் சத்தை யுண்டானபோது சொல்லி அல்லது நில்லார்கள் –
நீ அனுஷ்டியாகாதாய் இருந்தது –

நேற்று வந்து நின்றாள் -அநு வர்த்திப்பனோ அநு வர்த்தியானோ என்று அறிந்த படி என் -என்ன
1-ததாஹி –
அப்படி இருந்தது காண்-ஸூ பிரசித்தம் –
2- ததாஹி –
சம்ப்ரதிபத்திலேயாய் இவ்வர்த்தத்தில் விப்ரதிபத்தி யுண்டோ
சர்வ லோக பிரதிபன்னம் அன்றோ -ஹி-அனைவருக்கும் உடன்பாடு
3- ததாஹி –
ஹி தேஹ தௌவா தேதாத் வாத -என்று அநு வர்த்தியாய் என்கிற சாத்தியத்துக்கு ஹேது சொல்லுகிறாள் ஆகவுமாம் –
4- ததாத்வாத் –
அப்படி யாகையாலே -ததாத்வாத் -என்று தச் சப்தம் பிரக்ருத பராமர்சியாகையாலே கீழ்ச் சொன்ன சாத்தியத்தை பராமர்சித்து
அநு வர்த்தியாமையால் -என்றபடி இ றே
அப்போது அநு வர்த்தியாமல் என்ற ஹேது சாத்யாவிசிஷ்டம் ஆகாதோ என்னில் ஆகாது
பிரக்ருத பராமர்சத்துக்கு குறை இல்லை
பிரகிருதம் தான் உகதம் என்றும் புததுச்தம் என்றும் இரண்டு –
1-விபரீதாதே புத்தி -என்று லஷ்யமாணமாயே புத்திஸ்திதையாய்
பிரக்ருதத்தைப் பராமர்சிக்கையாலே ஒரு குறை இல்லை
எங்கனே என்னில்
அநு வர்த்த நாபாவ சாத்யமாயும் புத்திவை பரீத்ய ஹேதுவாயும் இருக்கையாலே சாத்யாவிஷிஷ்டம் ஆகாது
ததாத்வாத் -தனக்குப்   பொருளாய் வைத்தது என் என்னில்
உன்னுடைய அநு வர்த்தனத்துக்கு சாதனமாய் இருப்பதொரு ஹேதுவை உடைத்தாகையால் -என்றபடி –
ததாத்வாத் என்று புத்திஸ்தத்தை அருளிச் செய்தது இத்தனை அன்றோ -அந்த ஹேது ஏது என்னில்
2-விபரீதாதே புத்தி
உன்னுடைய புத்தி விபரீதையாய் இரா நின்றதே
நதி பூரத்தைக் கண்டு பர்வத பர்சரத்தில் வ்ருஷ்டியை அநு மிக்குமா போலே
தவ புத்திவை பரீத்யாத் -என்று காவ்யா லிங்கா நு மானம் சொல்லுகிறாள் –
3- விபரீத புத்தி –
சாஸ்திர விஹித பிரகாரத்துக்கு விருத்தமாய் இரா நின்றது
4- விபரீதா –
பரதார பரத்ரவ்ய பர ஹிம்சாதிகள் நிஷித்தமாய் இருக்க
அவை கர்த்தவ்யங்கள் என்று நினைவு நடவா நின்றதே –
5- விபரீதா புத்தி –
புத்த்யா ஹ்யஷ்டாங்கயா யுகத -கிஷ்கிந்தா -54-2-
சுஸ்ருஷா சரவணம் சைவக்ரஹணம் தாரணம் ததா ஊஹா போஹார்த்த விஜ்ஞானம் தத்தவ ஜ்ஞானம் சதீ குணா -அங்கதன் அறிவின் எட்டு குணங்கள் –
புத்திமான் மதுரா பாஷீ-அயோத்யா -1-13- என்றும்
உத்தாரக ஸூ ச்ரூஷாதிகளால் சம்பன்னை அன்றிக்கே இருந்ததே –
6- விபரீதா
புத்தி நாஸாத் ப்ரணச்யதி -ஸ்ரீ கீதை -2-63-என்று அநர்த்த ஹேதுவாயே இருந்தது
7-விபரீதா –
ப்ரீதம் துதிநம் ப்ரோக்தம் -என்று நாளாய் விஹதமான தினத்தை யுடையதாய் இருந்தது
அதாவது ஆயுர் ஹாநியை யுடைத்தாய் இருந்தது -என்கை-
8-தே புத்தி –
அறிவுடையாரை அநு வர்த்தியாதே இருக்கிற உன்னுடைய புத்தி
நீதிமான் புத்தி சமபன்னோ தீரோ தஷ ஸூ சிர் ந்ருப -என்று ராஜாக்கள் ஆகில் ஏவம் குண யுத்தராய் ப்ராப்தராய் இருக்க -அவை இல்லாத புத்தி –
9- தே புத்தி விபரீதா –
பிரக்ருதயா ராஷசோ ஹ்யேஷ-யுத்த -17-25- என்றும்
தவிவிதோ பூத சர்க்கஸ்து தைவ ஆசூர ஏவச விஷ்ணு பக்தி பரோ தேவோ  விபரீதச் ததா சூர –  ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -109-74-என்றும்
புத்தி வைபரீத்யத்துக்குத் தகுதியான ஜன்மம் உடைய உன்னுடைய புத்தி –

என்னுடைய புத்தி விபரீதை என்று அறிந்த படி என் -அந்தர்யாமி யன்றே அறிவதற்கு -என்ன
1-ஆசார வர்ஜிதா –
அதுவும் கார்ய கல்ப்யம் அன்றோ என்கிறான் –
2- ஆசார வர்ஜிதா –
ஆசாரம் ஆவது -சுருதி சம்ருத்தி விஹித வர்ணாஸ்ரம நிஷ்டா நுஷ்டானம்
அது உன் பக்கல் கண்டிலோமே
3- ஆசார வர்ஜிதா –
இது முற்பட இல்லை என்ன ஒண்ணாது
பர தார பர தேவதா த்ரோஹாத்ய நாசாரம் ப்ரத்யஷ சித்தமே
4-புத்திராசார வர்ஜிதா -என்னா நின்றாய்
புத்தியாவது ஆந்திர வியாபாரம்
ஆசாரமாவது பாஹ்ய காயிக வியாபாரம்
ஆனால் சாமா நாதி கரண்யம் கூடுமோ என்னில்
யத்தி மநஸா த்யாயதி தத் கர்மணா கரோதி -என்றும்
ஜ்ஞாதே ஹீச்சா இஷ்டே ஹி ப்ரவ்ருத்தி -என்றும்
புத்தியை ஒழியக் கர்மம் கூடாமையாலும்
புத்தி பிறந்து அல்லது நில்லாமையாலும்
இவ்வவிநாபாவ சம்பந்தத்தை நினைத்து சம்பந்த ஹாநியை வர்ஜிதா -என்கிறது
5- புத்திராசார வர்ஜிதா –
பரதாராபஹாரம் காண்கையாலேஇதுக்கடியான புத்தி கண்டோம் இத்தனை
உன் புத்தியிலே சதாசாரம் இல்லை என்கிறாள்
ஆக இத்தால் துராசாரம் கொண்டு துர்ப்புத்தியை அநு மித்தேன்
புத்தியைக் கொண்டு சத்புத்தி ஜனகரான சத்துக்களை அநு வர்த்தியாய் என்னும் இடம் அநு மித்தேன் என்கிறாள்
6- ஆசார வர்ஜிதா –
நை நம் சூர்ய பிரதிபதி பார்ச்வே வாதி ந மாருத
ஜலோர்மிசாலீ தம த்ருஷ்ட்வா சமுத்ரோபி ந கம்பதே -பால -15-10-என்றும்
தரச்யதயபி புரந்தர -யுத்த -14-3- என்றும்
பிறந்தவன்று தொடங்கி சகல தேவதை களும் நிலை குலையும்படி இருக்கையாலே
முதலுக்கு இவ்வாஸ்ரயத்தில் ஆசாரம் புகுந்தமையும் இல்லை
என்றும் ப்ராக பாவமே இருந்தது
7- ஆசார வர்ஜிதா
ப்ராக பாவம் என்றால் மேல் ஒரு காலாகிலும் வரக் கூடும்  இ றே
அங்கன் இன்றியிலே ஆசாராத யந்த பாவமே யாய் இருந்தது
அத்யந்த பாவமாம் படி ஏன்
ப்ரஹ்மாவை நோக்கித் தபஸ் சைப் பண்ணுவது
ருத்ரனை நோக்கித் தபஸ் சைப் பண்ணுவதாய் சதாசாரம் பண்ணிற்றிலனோ என்னில்
8- புத்திராசார வர்ஜிதா –
சைத்யம் ஹியத சா பிரக்ருதிர் ஜலச்ய -என்று ஜல தத்வத்துக்கு சைத்யம் சவ பாவமாய் இருக்கச் செய்தே

உஷ்ண ஜலம் என்று அக்னி ஸ்பர்சத்தாலே ஔ ஷ்ண்யம் ஔ பாதிகமாமாப் போலே
இவனுக்கும் ஐஸ்வர்ய அவத்ய த்வாயுதாத்ய பேஷயா ஔபாதிகமா கசதாசாரம் வந்தேறி  இத்தனை
இவன் புத்திக்கு சதா சார ஹாநி ஸ்வத ப்ராப்தமே -என்கிறது
சந்த்ருஷ்டே திஸ்ருணாம் புராமாபிரி பௌ கண்டூலதோர்  மண்டல க்ரீடா க்ருத்த புன புரரூட சிரசோ வீரஸ்ய லிப்சோர்வரம்
யாச்ஞா சைதன்ய பிராஞ்சி யஸ்ய கலஹா யந்தே மிதஸ் த்வம் வ்ருணுத்வம்

வருண் விதபிபி தோ முகா நி சதா சக்ரீவ கதம் கதயதே -அனர்க்க ராகவம் -3-41-என்று
தபஸ் ஸூ பண்ணி சாந்தனாய் இருக்கிற போதகப்பட
பரா பேஷா தசையில் ஒரு முகத்துக்கு ஒரு முகம் தோஷ கலுஷிதமாய் விப்ரதிபத்தி பண்ணிற்று இ றே –

—————————————————————————————————————————————————————————————–

சா திர்யகூர்த்வஞ்ச ததாப்யத ஸ்தாத் நிரீஷமாணா  தம சிந்த்ய புத்திம
ததர்ச பிங்காதி   பதேர மாத்யம் வாதாத் மஜம் ஸூர்யமிவோத யஸ்தம் –சுந்தர -31-19-

சா -அந்த சீதா பிராட்டி
திர்யகூர்த்வஞ்ச ததாப்யத ஸ்தாத் -திர்யக்  ஊர்த்வம் ததா அத ஸ்தாத் அபி -பக்கங்களிலும் மேலும் அப்படியே கீழும்
நிரீஷமாணா  -பார்ப்பவளாய் இருந்து கொண்டு
அசிந்த்ய புத்திம-மனத்தால் எண்ணத் தகாத புத்தி யுடையவளாயும்
ததர்ச -பார்த்தாள்
பிங்காதி   பதே-வானவர் அரசனுடைய
அமாத்யம் -மந்த்ரியாயும்
தம வாதாத் மஜம்-வாயுவின் புத்ரனமாயுமுள்ள அந்த அனுமானை
ஸூர்யமிவோத யஸ்தம்-உதயஸ்தம் ஸூ ர்யம் இவ -உதய கிரியில் உள்ள   சூரியனைப் போலே-

அவதாரிகை —
அஸோக வநிகா மத்திய கதையான பிராட்டி ராவண ப்ரேரிதை களான ராஷசிகள் உடைய தர்ஜன பர்த்ச நாத்ய சஹாதையாலும்
ராம விரஹ வ்யசன அதிசயத்தாலும்
பிராண த்யாக வ்யவசித மனஸ் சையாய்
சிம்சூபா சாகி சாகா வலம்பி நியாய எழுந்து அருளி நின்ற சமயத்திலே திருவடி கண்டு
முன்பு பெருமாள் அருளிச் செய்த வை லஷ்ண்ய ஜாதங்களை  முழுக்கத் திரு மேனியிலே காண்கையாலே பிராட்டி என்று அறுதி இட்டு
அர்த்தகதி சம்பாஷிக்கில் பீத்யா சத்தா நாசம் பிறக்கும்
சம்பாஷியாதே மீண்டிடில் அவிதித வ்ருத்தாந்தை யாகையாலே சரீர விச்லேஷம் பண்ணக் கூடும் என்று
ஐ ந்த்ர வியாகரண பண்டிதன் ஆகையாலே தன் நெஞ்சாலே தர்க்கித்து
க்ரமச பொறுப்பிப்போம்-என்று நிர்ணயித்து
வாதோபஹதனைக் கீழே வைத்து தான் உன்னத பிரதேசத்திலே இருந்து தாரை பொழியுமா போலே
சிம்சூபா வருஷத்தின் மேலே இருந்து
ராஜோ தசரதோ நாம -சுந்தர -31-2-என்று தொடங்கி கதா சரீரத்தை அம்ருத தாரை யாக வர்ஷிக்க
சிரகாலம் அவநதியாலே ஸ்தப்தமான திருக் கழுத்தை மஹதா பிரயாசேன உன்னமித்து
பிராட்டி திருவடியைத் திருக் கண் சாத்தின படியைச் சொல்லுகிறது இஸ் ஸ்லோகம்
ஸ்லோகத்துக்கு வாக்யார்த்தம்
அவள் திருக் கழுத்தை இருமருங்கும் புரட்டி
மேலும் கீழும் பார்த்து
மீ ண்டு மேலே நோக்கிப் பாரா நின்று கொண்டு
உதயகிரி சிகரஸ்தனான ஸூ ர்யனைப் போலே
ஸூ கரீவ சசிவனான மாருதாத் ம்ஜனைக் கண்டாள் -என்கிறது-

1-சா –
பூர்வ ஷணத்திலே சரீர விநியோக அத்யவசாயம் பண்ணினவள்
2- சா –
மாரீச பரிப்ரமம் தொடங்கி உபரிதந  வ்ருத்தாந்தா நபிஜ்ஞையாகையாலே அத்யந்தம் விஷண்ணையாய் உள்ளவள் –
3-சா –
அருகே ஒரு சருகு இலை ஒசைப்படிலும் ஹ்ருதயம் குலைந்து பறை யறையா நிற்குமவள்-
4- சா –
ராவண கரருஹீதையான அன்று துடங்கி செம்பளித்த கண் விழிக்க அறியாதவள் –
திர்யக்-
திருக் கழுத்தை இருமருங்கும் புரட்டிப் பார்த்தாள்-
சிரகாலம் சேஷ்டியாக கழுத்தாகையாலே இப்போது  இருமருங்கும் விதேயமாக்கினாள்-
நம்முடைய அத்யவசாயத்தைக் கண்டு முலை எழுந்தார் வ்யசனம் முலை எழுந்தார்க்குப் பொறுக்க ஒண்ணாமை யாலே
திக் அங்கனைகள் சொன்ன வார்த்தையோ என்று இருமருங்கும் புரிந்து பார்த்தாள்-
ஊர்த்வம் –
சசி பரப்ருதிகளும் நம்மைப் போலே அகப்பட்டு பிராண த்யாக அத்யவசாயம் பண்ணி
மீண்டும் ஸ்வ ஸ்வ பர்த்தாக்களை ப்ராபித்தவர்கள் ஆகையாலே
இப்போது நம்முடைய அத்யவசாயம் தவரிக்கைக்காக அவர்கள் சொன்ன வார்த்தையோ -என்று மேலே பார்த்தாள் –
2- ஊர்த்வம் –
எழுந்த சப்தத்தின் யுடைய முழக்கத்தாலே
ஆகாச குண சப்த -என்கிறபடியே சப்த குணகமான ஆகாசம் செவிக்கு இனிதாகப் பழுத்துக் கொடுத்த பழமோ என்று பார்த்தாள் –

ச-காரம்
சமுச்சயார்த்தமாம் போது வஷ்யமாணமான திக் அந்தரங்கள்சேரச் சொல்ல வேண்டாவாகையாலே
பூர்வம் நிரீஷித்த பாகங்களைப் புநர் நிரீஷணம் பண்ணினாள் சம்பரமத்தாலே –

1-ததாப்யத ஸ்தாத் –
அப்படியே கீழும் -பார்த்தாள் –
தன் கால் அடியிலே இருந்து சிலர் ஒரு வார்த்தை சொல்ல சம்பாவனை இன்றிக்கே இருக்க
கீழே பார்க்கைக்கு உபபத்தி சொல்லுகிறது ததா சப்தம் –
க்ருத்ரரும் மஹா பூதங்களும் சொல்லக் கடவதாக முற்படவே கற்பித்தார்கள் -அந்த வாசனையாலே பார்த்தாள் –
அவேஷ மாணாம் பஹூசோ வைதேஹீம் தரணி தலம் -ஆரண்ய -52-45-
ககோத்தம வாநச்பதி கத ஸ்ரீ மான்  வ்யாஜஹார சுபாம் கிராம் -ஆரண்ய -50-2-
இதி சர்வாணி பூதானி கணச பர்யதே வயன் -ஆரண்ய -52-42-
2-அதஸ்தாத்-
தன்னுடைய கிலேச  அதிசயத்தைக் கண்டு ஆச்சி தன் வயிறு எரிச்சலாலே சொன்னாளோ என்று பார்த்தாள் –

அபி –
மீண்டு மேலே பார்த்தாள் –
கீழே சொன்னவற்றுக்கு சமுச்சயம் ஆனாலோ என்னில்
நிரீஷமாணா  என்கிற மேலோடு கடியாது
கண்டது கீழே யல்லாமையாலே-

நிரீஷமாணா  –
என்கிற வர்த்தமானத்தாலே சாதாராதிசயமாக வைத்த கண் வாங்கிற்று இலள்-என்கிறது
நிரீஷ மாணா ததர்ச -இத் யந்வய-

தம் –
என்கிற பதம் திருவடியினுடைய சர்வ அனுபவத்தையும் சொல்லுகிறது –

அசிந்த்ய புத்திம்-
திரு யுள்ளத்தில் இடமுடைமை திரு மேனியிலே நிழல் எழுகை –

ததர்ச –
சமுத்திர லங்கா நாத் யாயாசம் எல்லாம் போம்படி
ஸ்ரீ மத கடாஷத்தாலே பூரணமாகப் பார்த்தாள் –

பிங்காதி   பதேர மாத்யம் –
ஒரு மஹா ராஜாவினுடைய ஆணைக்கு கீழே இருந்தான் ஒரு மந்த்ரி என்னும் இடத்தை
அவன் தானாய் இருந்த இருப்பு கோட் சொல்லிக் கொடுத்தது
யாவன் ஒருவனாலே மஹா ராஜாவினுடைய பிங்காதி  பத்யமும்
தன்னுடைய அமாத்யத்வமும் பெருமாள் உடைய பிரதம கடாஷத்தினாலே உண்டாக்கப் பட்டது -அவனை –

வாதாத் மஜம் –
கண்டகத பிராணையான பிராட்டிக்கு திருவடி திருமேனி பொறுப்பித்த படியாலே
ரிஷி தென்றல் கன்று -காமதேனுவின் கன்று -என்கிறான் –

ஸூர்யமிவ-
பிரதிபஷம் கண்டு வெருவும்படி வீர்யம் புறப்பட்டுப் பரம்புகையாலே அந்த காரத்தில் ஆதித்யனைக் கண்டதுபோலே என்கிறான் –

வாதாத் மஜம் –
மகன் என்று சட்டை இட்டு வாராதே
காற்று தானே வந்ததாகில் கண் வைக்க ஒண்ணாதே
ரூபம்   அற்றும் -விரஹிதிகள் பொறுக்க ஒண்ணாது -காற்று –

உதய யஸ்தம்-
அபூதோபமை-
பழைய ஆதித்யனைப் போலே அன்றியிலே உதயகிரியிலே உதித்து
ராவணனுக்கு அஞ்சி செல்லா நில்லாதே உதயகிரியிலே காலூன்ற வல்லான் ஒரு ஆதித்யனைப் போலே திருஷ்டாந்தம் சொல்லலாம் –

——————————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ இராமாயண தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது –மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும்–சுந்தர – 21-19-/

January 23, 2015

மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும் ராம ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா
வதம் சா நிச்சதா கோரம் த்வயாசௌ புருஷரஷப –சுந்தர – 21-19-

மித்ர மௌ பயிகம் கர்த்தும்-மித்ரம் கர்த்தும் ஔ பயிகம் -நண்பனாகச் செய்து கொள்ளத் தகுந்தவர் –
ராம -ஸ்ரீ ராம பிரான்
ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா-உன் குடியிருப்பை விரும்புகிறவனாயும்
வதம் சா நிச்சதா கோரம் -கோரம் வதம் அ நிச்சதா -பயங்கரமான சாவை விரும்பாதவனாயும் இருக்கிற
த்வயா -உன்னாலே
அசௌ புருஷரஷப -இந்த புருஷ ஸ்ரேஷ்டரான-
அவதாரிகை –
அசோகவ நிகையிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற பிராட்டி சந்நிதியிலே ராவணன் சென்று
தன்னுடைய அபி ஜன வித்யா விநோதங்களில் நாட்டாரைக் காட்டில் தனக்குள்ள மினுக்கத்தைச் சொல்லியும்
பஹூ விதமான ஷேத்ர தன தான்ய ரத்ன வஸ்த்ர பூஷண பரிகர பரிபர்ஹா   தாச தாசிகளைத் தருகிறேன் என்றும்
பிராட்டி நிலை பேர்க்கலாமோ என்று ஏற்றி வார்த்தை சொல்ல
பிராட்டியும் இவன் சொல்லுகிறவை ஒன்றையும் பாராதே இவனுடைய அனர்த்தத்தையே பார்த்து
இவனுக்கு ஒரு நல் வார்த்தை சொல்லுவார் இல்லாமை இ றே இவன் இப்படி பிதற்றுகிறது என்று
ஆசார்ய பரம்பரா வதியாய் பரமாசார்ய பூதை யாகையாலே இவனுக்கு ஹிதம் சொல்லுகிறாள்
சொல்லுகிற இடத்தில்
த்ருண மந்தரத க்ருத்வா -சுந்தர -21-3-என்று
1-பரபுருஷ முகம் பார்த்து வார்த்தை சொல்லக் கடவதல்ல என்னும் மர்யாதையாலே யாதல்
2-த்ருணத்தோ பாதியும் அவனை மதியாமையாலே யாதல்
3-அசேதனமான இத்துரும்பு  பிரதிபத்தி பண்ணினால் அன்றோ நான் சொன்ன வார்த்தையை இவன் பிரதிபத்தி பண்ணுவது என்னும் நினைவாலே யாதல்
4-யம் தவம் தேவி நிரீஷசே ஸ குலீன ஸ புத்தி மான் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-என்று தான் பார்த்தவர்கள் புத்தி யுக்தர்ஆவார்கள் என்னும் நினைவாலே யாதல்
5- பெருமாள் துரும்பைக் கொண்டு காகத்தை ஓட்டினால் போலே இவளும் இத்துரும்பைக் கொண்டு இவனை ஓட்ட வேணும் என்னும் நினைவாலே யாதல்
6-ஸ்ருகாலசசம் போலே பசு பிராப்யனான நரி முயல் போலே -பிராணியை ஒத்த -உனக்குப் போக்யம் இது அன்றோ என்னும் நினைவாலே ஆதல்
7-சீதோ பவ ஹனூமத -என்று தாஹகமான அக்னியை சீதளமாகப் பண்ணப் புகுகிறாப்   போலே  -அசேதனமான துரும்பை சேதனமாகப் பண்ணுவோம் என்னும் சங்கல்பத்தாலே ஆதல்
8-ஆசன்னமாய் -அருகில் இருக்கும் இவனுக்கும் நமக்கும் ஒரு வ்யவதானம் -தடை -வேணும் என்னும் நினைவாலே ஆதல்
9-துரும்பைத் தூணாக்கி அத்தூணில் நின்றும் ராகவ சிம்ஹத்தைப் புறப்படுவிக்க வேணும் என்னும் நினைவாலே யாதல்
10-மித்ர மௌ பயிகம் -அநிச்சதா-என்று சொல்லப் புகுகிற இவள் வீர பத்நியாகையாலே இப்புல்லைக் கவ்வி
அவ்வாண் பிள்ளை காலிலே விழ என்னும் நினைவாலே யாதல்
11- என்னைப் போரப் பொலியச் சொன்ன உன்னையும் நீ அடுக்கின தன தான்ய ரத்ன வஸ்த்ராதிகளையும் இத் துரும்போ பாதி காண் நினைத்து இருப்பது
என்னும் நினைவாலே யாதல்
துரும்பை முன்னே பொகட்டு
நாஹ மௌபயிகீ பார்யா பர பார்யா சதீ தவ -சுந்தர -21-6-என்று
இத்துர் புத்தி உனக்கு ஆகாது காண்
ஸ்வேஷூ தாரேஷூ ரம்யதாம் -சுந்தர -21-8-என்று உனக்கு வகுத்த பெண்டுகள் வயிறு எரியாதபடி அவர்களோடு பொருந்தி  வர்த்திக்கப் பாராய் -என்று சொல்லி
இஹ சந்தோ நவா ஸந்தி-சுந்தர -21-9-என்று
பள்ளரும் பறையருமாய்ப் பெரும் பரப்பான இத்தேசத்துக்கு உள்ள ஒருவன் அனர்த்தப் பட்டால்
இங்கனே செய்யல் ஆகாது காண் என்று ஹிதம் சொல்லி மீட்கைக்கு ஒரு நன் மனிதர் இல்லை யாகாதே –
வா ஸந்தி ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் தொடக்கமான பரம தார்மிகர் உண்டாகையாலே சத்துக்கள் இல்லை என்ன ஒண்ணாது –
உண்டு
சதோ வா நா நுவர்த்த சே – என்றும்
பிரணி பாதேன பரி பிரஸ்நேந சேவயா உபதேஷ் யந்தி -ஸ்ரீ கீதை -4-84-என்று
தங்கள் காலிலே குனிந்து அனுவர்த்திக்கிறவர்களுக்கு இ றே அவர்கள் நல்லது சொல்வது
அப்படிக்கு அவர்கள் காலிலே குனிந்து அறியாயோ
அடியே தொடங்கிநீ இவ் ஊரில் இருந்தவள் அல்ல -நேற்று வந்த நீ குனியேன் என்று அறிந்த படி என் என்ன
ததாஹி விபரீதா தே புத்தி -உன் புத்தியின் பொல்லாங்கு தானே அதைச் சொல்லுகிறது காண் என்ன
புத்தியின் பொல்லாங்கு அறிக்கைக்கு நீ அந்தர்யாமி அன்றே -என்ன
ஆசாரவர்ஜிதா -உன்னுடைய அனுஷ்டானத்தாலே அநு மித்தேன் காண் என்று
ஹிதம் சொல்லுமவர்கள் சொல்லாத படியான இவனுடைய துராசாரத்தைக் கண்டு வெறுத்து
இனி ஒருவரையும் அநு வர்த்திக்க வேண்டா –
அனுவர்த்தன நிரபேஷமாக நான் உனக்கு ஹிதம் சொல்லுகிறேன்
நான் சொன்னபடியே அனுஷ்டிக்கப் பாராய் -என்கிறாள் –

வியாக்யானம் –
ஆமாகில் அனுஷ்டிக்கிறேன் -அந்த ஹிதம் தன்னைச் சொல்லல் ஆகாதோ -என்ன
1-மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும் ராம –
பெருமாளோடு உனக்கு விரோதம் பண்ணினால் பலியாது
அவரோடு உறவு பண்ணக் காண் அடுப்பது -என்கிறாள் –
2-மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும் ராம –
தீரக் கழிய அபராதம் பண்ணின உனக்கு அவர் திருவடிகளிலே சரணம் புக வேணும் காண்
மித்ரம் என்னா நிற்கச் செய்தே சரணம் என்பான் என் என்னில்
மேல் ஸ்லோகத்தில்
விதித சஹி தர்மஜ்ஞ  சரணாகத வத்சல தேந மைத்ரி பவது தே -சுந்தர -21-20-என்று
அவர் சரணாகத வத்சலர் காண் ஆனபின்பு நீயும் சரணம் புகை என்ற அர்த்தத்திலே மைத்ரி சப்த பிரயோகம் பண்ணுகையாலே –
சரண சப்த பர்யாயமாகக் கடவது –
அர்ச்சனம் வந்தனம் தாஸ்யம் சகயம் ஆத்மநிவேதனம் -பாகவத -7-5-23-என்று
சக்யத்தை பக்தி பிரகாரமாகவும் சொல்லிற்று இ றே
ஆகையாலே அவரை சரணம் புகை -என்கிறாள் –
தமேவ சரணம் கச்ச சர்வ பாவென பாரத -ஸ்ரீ கீதை -18-62-என்று பிராட்டியைப் போலே தார்மிகராய் இருப்பார் வேறு சிலரும் இப்பாசுரம் சொன்னார்கள் இ றே
ஆனால் நேர் கொடு நேர் சரணம் என்னாதே -மித்ரம் என்பான் என் என்னில்
ஷூத்ரரைப் போலே தம்தாமை உயரப் பார்த்து பிறரை தண்ணியராகசொல்லும்படியான புன்மை இல்லாத பிராட்டி நீர்மையாலே சொல்ல்லுகிறாள்
இவள் அன்றே இப்படி சொன்னாள்-
பெருமாள் தாமும் ராஷசனை மித்ர பாவேன-யுத்தம் -18-3-என்றும்
ஒரு குரங்கை சகா ஸ மே-என்றும்
ஒரு ஒட்டையோடக் காரனை ஆத்மசக சகா -யுத்தம் -128-4 என்றும்
உகந்த தோழன் நீ -பெரிய திரு -5-8-1- என்றும் அருளிச் செய்தார் இ றே
இன்னம் ஒரு ஆகாரத்தாலே மித்ர சப்தம் சொல்லுகிறாள்
அது என் என்னில்
ந நமேயம் -யுத்த -36-13-என்று வணங்கமில் அரக்கனை துர்மாநியான இவனை சரணம் புகை என்றால் இசையான் என்னுமத்தாலே தோழமை கொள்ளாய் என்கிறாள்
3-மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும்-
மிதாத் த்ராயத இதி மித்ரம் -என்று-ஞிமிதா சிநேக நே –என்கிற தாதுவிலேயாய்
பெருமாளுக்கு த்வேஷ விஷயம் ஆகாதே சிநேக விஷயமாகை அழகிது காண்
நேராக இவருக்கு சத்ருவுமாய் பிரபலனுமாய் இருக்கிற நான்
சாபேஷனாய் பெருமாளுக்கு த்வேஷ விஷயமாகாதே இவர் பக்கல் உறவு கொண்டாடப் புகுகிறேனோ -என்ன
4-மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும்-
இப்படி ப்ராதி கூல்யம் பண்ணின உனக்கு பத்தும் பத்தாக உறவு செய்தற வேணும் காண்
இது பண்ணினால் பிரயோஜனம் என் என்ன
5-மித்ரமௌபயிகம் கர்த்தும்-
உன் பிராண ரஷணத்தில் விநியோகம் கொள்ளலாம்
ஔ பயிகம் -உபாய
இம்மித்ர கரணம் உன்னுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு உபாயம்
உபாயாத் ஹ்ரச்வத் வஞ்ச -என்று உபாய சப்தம் உபய சப்தமாய் ஸ்வார்த்தே டக்காய் இகா தேசமாய் ஆதி வ்ருத்தியாய் அகாரலோபமாய் ஔ பதிகம் என்று பதம் ஆகிறது
இப்படிக்கு இது உபாயம் என்னும் இடம்
ஸ்தானம் பரீப்சதா வதஞ்சா நிச்சதா -என்று மேலே பலம் சொல்லுகையாலே ஸ்பஷ்டம் இ றே

ஆனால் நான் உறவுக்கு இசையைக் கொள்ள முகம் தாராதே பிரதாபிகளாய் உதறிலோ -என்ன
1- ராம -வரையாதே பொருந்தும்படியான நீர்மை  யுடையவர் காண்
2- ராம –
கை வர்த்தரோடும் காகத்தோடும் குரங்கோடும் உறவு செய்கிறவர் இத்தனை யோக்யதை யுடைய உன்னை விடுகிறாரோ
3- ராம –
நீ அல்லேன் என்னிலும்
யதி வா ராவண ஸ்வயம்  ஆநயைநம் -யுத்த -18-25- என்று அழைத்து விடுவது
ஆபத்து முடுகினவாறே
கச்ச -யுத்த -59-143 என்று விட்டு அடிப்பதாகிற பெருமாள்
இத்தனை நீ இசைவாய் ஆனால் விடுகிறாரோ
4- ராமோ மித்ரம் கர்த்தும் ஔ பபிகம் –
துர் ஹ்ருதயராய்துர்  உபதேஷ்டாக்க்களுமான ப்ரஹச்தாதிகளை விட்டு
ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதா நாம் –ஸ்ரீ கீதை -5-29- என்றும்
நிவாச சரணம் ஸூ ஹ்ருத்  -ஸூ பால -என்றும் சொல்லுகிற
சர்வ பூத ஸூ ஹ்ருத்தான பெருமாளோடு உறவு செய்யப் பார்
5- ராம –
ராமயதீதி ராம
நேய மஸ்தி புரி லங்கா ந யூயம் ந ஸ ராவண -சுந்தர -43-25-என்று
உன்னை விட்டு அகன்று நிற்கிற உன்னுடைய ஊரும் உறவு முறையும் உன்னுயிரும் உன் பக்கலிலே
பழைய படியே பொருந்தும்படி பண்ண வல்லர் காண்

பண்டே என்னதாய் இருக்கிற வற்றை இவர் பொருந்தும்படி தரிக்கப் பண்ண வேணுமோ என்ன
1-ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா வதம் சா நிச்சதா –
இதுக்கு முன்பு உன்னதே யாகிலும்
உன் குடி இருப்பும் பிராணனும் மேலும் வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் அவரைப் பற்ற அடுக்கும் –
2-ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா-
ஸ்தானம் -ஆவாச -இருப்பிடம்
அபி ஷிச்ய ஸ லங்கா யாம் ராஷா சேந்தரம் விபீஷனம் -பால -1-85-என்று
உன் தம்பிக்கு இப்படை வீடு கொடுக்க வாயிற்று புகுகிறார்
அது செய்யாதபடி
நீயே இப்படை வீடு ஆளவேண்டி இருந்தாய் ஆகில் -என்றுமாம்
3-ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா-
ஸ்தானம் -ஸ்திதி -நிலை நிற்பது
தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய- சுந்தர -38-33- என்று
காக்கை போலே கண்ட இடம் எங்கும் பரந்து திரியாதே நிலை கொள்ள வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் -என்றுமாம் –
4-ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா
ஸ்தானம் -சமஸ்தானம் அதாவது சதுரங்க பரிகரமும் நீயும்
கோப்புக் குலையாமல் இருக்க வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் -என்றுமாம் –
5- ஸ்தாநம் பரீப்ஸதா-
ஸ்தானம் -அதிஷ்டானமாய் -ஆஸ்ரயம் –
ஸவாம்ய மாத்ய ஸூ ஹ்ருத் கோசாதி யாகிற
ப்ரஹச்தாதி மந்த்ரி வர்க்கமும் கும்பகர்ண இந்த்ரஜித் பிரமுகரான பிராத்ரு புத்ராதி வர்க்கமும்
தேடித் படைத்த அர்த்தமும்
இது நெடும் காலம் குடியாக்கின படை வீடும் ஆகிற இவ் வதிஷ்டானம் குலையாமல் இருக்க வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் என்றுமாம்
படை வீடும் அதிஷ்டானமும் பார்த்து இருக்கிறேனே
வேறே ஓர் இடத்தில் போயிருக்கிறேன் என்ன
ஸ்தானம் பரீப்சதா –
பரித ஸ்தானம் ஈப்சதா -என்றும்
ரசாதலம் வாப்ரவிசேத பாதாளம் வாபி ராவண -பிதாமஹச காசம் வா ந மே ஜீவன் ஹி மோஷ்யதே-யுத்த -19-20-என்று
பூமி தன்னிலும் மலை மு ழைஞ்சுகளிலும் போகவுமாம்
உனக்கு ஜன்ம பூமியான பாதாளத்திலே போகிலுமாம்
உன்னை இப்படி வரம் தந்து வாழ்வித்த பிரம்மா லோகத்திலே போகிலுமாம்
அவ்வோ இடங்களில் உனக்கு உயிர் கொண்டு நிற்க ஒண்ணாது
சுற்றிலே போய் இருக்கப் பார்த்தாயாகிலும் அவர் உறவாக வேணும் காண்-

பிரசித்த ஸ்தலங்களிலே போயிருக்கிற போதன்றோ அவர் வேண்டுவது
அஜ்ஞாத வாசமாக ஓரிடத்திலே மறைய இருக்கிறேன் என்ன
1-வதம நிச்சதா –
உன்னை உயிர் உடன் விடில் அன்றோ நீ ஒளிந்து இருப்பது
அப்படி சாகாமல் இருக்கைக்கு வேண்டி இருந்தாய் ஆகிலும் அவரைப் பற்ற வேணும் –
2-வதம நிச்சதா –
ஒரு வ்யாத்யாதிகளால் பிறக்கிற மரணமொழிய ஒரு சத்ரு பலத்தினாலே புகுந்து தலை அறுப்புண்டாய் என்கிற பரிபவம் வாராதே ஒழிய வேண்டி இருந்தாய் ஆகில் என்றுமாம்
வீரனுக்கு சத்ருவின் கையில் படுகை அன்றோ தரம் -என்கிறாய் ஆகில் –
3- கோரம் வதம் நிச்சதா –
நாட்டாரைப் போலே சாமாறு சாம் போதும் அவரைப் பற்ற வேணும் காண்
4- கோரம் வதம் –
உன்னைக் கொல்லும் போதும் எளிதாக விடுவாரோ -ஆளை வரவிட்டு நிலை நாட்டி அந்த தூதனைக்
கொண்டு தறைக்கீடாகத் தோப்பை முறித்து உன் பசலைத் திருகி உன் ஓலக்கத்திலே மதியாதே புகுந்து
தன் நாயன் பெருமையையும் உன் தாழ்வையையும் சொல்லி
உன் படை வீடு பொறியும் புகை எழும்படி சுட்டுக் கரிக் கூடாக்கி மீண்டு வந்து விசேஷம் சொல்லும்படி பண்ணி
அனந்த பரிகரத்தை யுடைத்து
காண்பாரைக் காண்பித்துக் கொண்டு உன் ஆழிய நெஞ்சிலே கழித்தால் போலே உனக்கு நீர்ச் சிறையான கடலிலே
கல்லிட்டு அடைத்து பெரு வழி யாக்கி -குரங்குகளை கால் நடையே அக்கரைப் படுத்தி
உன் படை வீட்டை அடை மதிள் படுத்தி நீ ஆண்ட பரிகரம் அடைய வெறும் த்றையாக்கி
உன் உறவு முறையாரை மூக்கை அறுப்பது தோளைத் துணிப்பது காலைத் தறிப்பது தலையை அறுப்பதாய்
பனம் கனி உதிர்த்தால் போலே உன் தலைகளை உதிர்ப்பது
தோள்களை கழிப்பது உடலைத் துளைப்பது
இவ் வுதிரக்கு கூறையை உன் பெண்டுகளுக்கு கட்டுவதாக
கச்ச –யுத்தத் -59-143-என்று விட்டு அடிப்பதே
இப்படி சித்ரவதம் பண்ணிக் காண் உன்னை அவர் கொல்லுவது
இப்படிக்குக் கொடும் கொலை வேண்டிற்றிலை யாகில் அவரைப் பற்று என்றாகவுமாம் –

இவர் வெறுத்த மனிதர் இதற்கு முன் இப்படிப் பட்டார் உண்டோ -என்ன
1- த்வயா –
இப்படி வேறு ஒருவர் இத்தனை அபராத பண்ணினாரும் இல்லை
இப்படி பட்டவர்களும் இல்லை
ஆததாயியாய் அசஹ்ய அபசாரம் பண்ணிச் சித்ரவத ப்ராப்தனான உனக்கு இத்தனையும் வேணும்
2- ஸ்தானம் பரீப்சதா வதஞ்சா நிச்சதா த்வயா –
நீ இருக்குமாறு இருக்கும் போதும் அவர் வேணும்
நீ சாமாறு சாமபோதும் அவர் வேணும்

அவர் தாம் இங்கே சந்நிஹிதராக வேண்டாவோ -என்ன
1- அசௌ-
இந்தா இங்கே
இத்தால் இங்கே நிற்கிறார் -என்கிறாள்
2- அசௌ –
ராமமேவா நு பச்யதி -சுந்தர -16-25- என்றும்
ராமேதி ராமேதி சதிவ புத்தா விசிந்தய -சுந்தர -32-11- என்றும் எப்போதும் பெருமாளையே பாவிக்கையாலே
உரு வெளிப் பாடாய்த் தனக்கு எப்பொழுதும் சந்நிஹிதராய் இருக்கையாலே இவர் -என்று காட்டுகிறாள்
இவனுக்கு இதுக்கு முன் அவரோடு வாசனை இல்லாமையாலும்
சிநேக பூர்வா நுத்யானம் இல்லாமையாலும்
அந்ய பரநாகையாலும் தோற்றாது இ றே
பிரதி கூலனான மாரீசனுக்கு வாசனை யுண்டாகையாலே-வ்ருஷே வ்ருஷே ஹி பச்யாமி -ஆரண்யம் -39-14- என்று
பார்த்த பார்த்த இடம் எங்கும் பெருமாளாய்த் தோற்றிற்று இ றே-
ராவணன் தானும் பூசலிலே வாசனை பண்ணின பின்பு திருச் சரங்கள் நெஞ்சிலே பட்டு
ஸ்மரன் ராகவ பாணா நாம் – யுத்தம் -60-3- என்று நினைத்துக் கொண்டு பட்டான் இ றே –
3- அசௌ-உவர் –
சந்நிஹித தேச வர்த்த கால சம்பந்தியை இ றே -அயம் -இங்கே -எனபது
இங்கு புத்தியில் அதூரத்வத்தாலும் தேச கால விப்ர கர்ஷத்தாலும் அதூர விப்ர கர்ஷ வாசி யான அத-ச்ச் சப்தத்தாலே சொல்லுகிறாள் –
4-அசௌஇவர்
அச்யா தேவ்யா மனஸ் தஸ்மின் தஸ்ய சாஸ்யாம் ப்ரதிஷ்டிதம் -சுந்தர -15-52-என்றும்
உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் என்னையும் உன்னிலிட்டேன் -பெரியாழ்வார் -5-4-8- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இருவர் திரு உள்ளமும் இருவர் பக்கலிலே தட்டு மாறிக் கிடக்கையாலே பிராட்டிக்கு ஒரு போகியாகத்   தோற்றக் குறை இல்லைஇ றே –

ஆசன்னராக்கி அவரைப் பெறும்போது நான் பண்ணின விரோதங்களை நினைத்து விக்ருதரராய் இருக்கிறவர் என்னைக் கைக் கொள்ளுவாரோ -என்ன
1- புருஷர்ஷப –
செய்தார் செய்த குற்றங்களை நினைத்து இருக்குமவர் அல்லர்
பிழை அறியாத பெருமாள் கான் –
2- புருஷர்ஷப –
அவிஜ்ஞாதா -என்றும்
ந ஸ்மரத் யப காராணாம் சதமப்யாத் மவத்தயா -அயோத்யா -1-11- என்றும்
அபராதா நபிஜ்ஞ  சந் சதைவ குருதே தயாம் -என்றும் கவி பாட்டுக் கொண்டவர் காண்-
3- புருஷர்ஷப –
பிழை யறியாத வாழவே யல்ல
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத்-யுத்த -18-3- என்றும்
குன்றனைய குற்றம் செயினும் குணம் கொள்ளும் -முதல் திரு -11-என்றும்
செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால நாதனே -திருச்சந்த -111-ளும் படியான உத்தம புருஷர் காண் –
பிழை அறியுமவன் -அதமன் -பிழை அறியாதவன் மத்யமன் -பிழையை நன்மையாக கொள்ளுமவன் உத்தமன் –
4- புருஷர்ஷப –
யதிவா ராவண ஸ்வயம் -யுத்த -18-33-என்றும்
கச்சா நு ஜா நாமி -யுத்தம் -59-143-என்றும்
பிரதிகூல தசையிலே யகப்பட உன்னை ரஷிக்கைக்கு அழைத்து விடுவது -போக விடுவதாகப் புகுகிறவர்
நீயும் அனுகூலித்தால் விடுவரோ –
5- புருஷர்ஷப –
நீ புருஷர்களில் அதமனாய் இருக்குமாபோலே காண்
அவரும் புருஷர்களில் உத்தமனாய் இருக்கும் படி –
6- புருஷர்ஷப –
புருஷோத்தம -என்றபடி
அதமனாகிறான் -செய்த குற்றத்தை நினைத்து இருக்க்குமவன்
மத்யமனாகிறான் -குற்றத்தை நாளோட்டத்தோடே பொறுக்குமவன்-
உத்தமன் ஆகிறான் குற்றம் காண்பான் என் மறப்பான் என் என்று முதலுக்குக் காணாதவன்
6- புருஷர்ஷப –
இப்படி அனுகூலியாத பஷத்தில்  அவருடைய சாரங்க வ்யாபாரத்தாலே  உனக்கு வ்யாபாதனம் என்று நினைத்து இரு –
7- புருஷர்ஷப –
அவருடைய கொம்பாலே உனக்குக் கொலை என்று நினைத்திரு –

இத்தால்
இவனுக்கு இப்படி உபதேசம்  பண்ணும் படியான பிராட்டியினுடைய
நீர்மையின் ஏற்றமும்
இப்படிப்பட்ட இந்த நீர்மையை யகப்படக் கை தப்பும் படியான
ராவணனுடைய பாப ப்ராசுர்யமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

——————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார்  ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .