Archive for the ‘Ramayannam’ Category

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்–ஆரண்ய ஸ்கந்தம்- -72-93-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

October 27, 2020

ஸிம்ஹான் ஹந்த ச ஹஜான் கரான் அபி ம்ருகான் சூலே விதாய
ஆயாத புரதோ வனே அதி கஹனே திஷ்டன் விராதோ அப்ரவீத் வந்து
த்யக்த்வா ஏனாம் ப்ரமதாம் இமாம் மயி யுவாம் யாதம் த்ருதம் ஜீவனே
வாஞ்சே சேத் இதி தத் நிசம்ய பவதோ வக்த்ரே நு மந்தஸ்மிதம் —72–

ஸிம்ஹான் ஹந்த ச ஹஜான் கரான் அபி ம்ருகான் சூலே விதாய -விராடன் வந்து இவற்றை சூலத்தில் குத்தி
ஆயாத புரதோ வனே அதி கஹனே திஷ்டன் விராதோ அப்ரவீத் வந்து
ஸீதையை ஒப்பிட்டு போ என்று அபத்தமாக
த்யக்த்வா ஏனாம் ப்ரமதாம் இமாம் மயி யுவாம் யாதம் த்ருதம் ஜீவனே –தானே தனக்கு முடிவைத் தேடிக் கொண்டது
நினைத்து மந்தஸ்மிதம் காட்டுக்கு வந்தது ரிஷிகளை இடையூறு செய்யும் ராக்ஷஸர்கள் இடம் ரஷிக்கவே -காக்கப் போகிறோம் என்ற
வாஞ்சே சேத் இதி தத் நிசம்ய பவதோ வக்த்ரே நு மந்தஸ்மிதம் உகப்புடன் மந்தஸ்மிதம்
அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நம்மைக் காத்து அருளவே நாமும் சேவிக்கும்படி அருளுகிறாய்

———————–

தாம் ஆதாய வஹன் சரேண பவதா ஸந்தாடித: தாம் புவி
த்யக்த்வா வாம் அவஹத் ததா ச ஸ பவான் லப்த: அத்ய வாஹோ மஹான்
இதி ஏவம் ஹ்ருதி சிந்தயன் யத் அதனோத் ஸௌமித்ரிணா ஸம்யுத:
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸந்த்ருச்யதே பாக்யத: –73-

தாம் ஆதாய வஹன் சரேண பவதா ஸந்தாடித: தாம் புவி -அவளை அபஹரித்துச் செல்ல விராடன் -உன்னால் எறியப்பட்ட பானங்கள்
த்யக்த்வா வாம் அவஹத் ததா ச ஸ பவான் லப்த: அத்ய வாஹோ மஹான் -உங்கள் இருவரையும் தோள்களில் தூக்கிச்
செல்லப் பார்க்க மந்தஸ்மிதம் -பெரிய வாஹனம்
இதி ஏவம் ஹ்ருதி சிந்தயன் யத் அதனோத் ஸௌமித்ரிணா ஸம்யுத: -கிடைக்கப் பெற்றதே என்ற திரு உள்ளம் –
பகவானையும் பாகவதனையும் சேர்ந்து எழுந்து அருளப் பண்ண -இரண்டு கைகளையும் வெட்டி நிரஸனம் –
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸந்த்ருச்யதே பாக்யத: -மந்தஸ்மிதம் அவனுக்கும் அனுக்ரஹம் –
கந்தர்வர் தும்புரு தான் குபேரன் சாபத்தால் வந்தான் – நாமும் சேவிக்கும்படி அதே மந்தஸ்மிதம் –
நமது பாபங்கள் சாபங்கள் போகும்படி அருளுகிறாய் —

————–

இதானீம் இந்த்ரோ மாம் ஸபரிஜன ஆஹைத்ய பரமம்
முனே யாஹி ப்ராஹ்மம் ஸதனம் இதி தம் சாவதம் அஹம்
அமும் ராமம் த்ருஷ்ட்வா இதி அனக சரபங்கஸ்ய வசஸா
முகே ஜாதம் மந்தம் ஸ்மிதம் அவது தே ஸ்ரீ ரகுபதே–74-

இதானீம் இந்த்ரோ மாம் ஸபரிஜன ஆஹைத்ய பரமம் -சரபங்கர் வசனம் -தேவேந்திரன் பரிஜனங்களுடன் வந்தான்
ஸத்யலோகத்துக்கு இருப்பிடம் கொடுக்க சற்று முன் இங்கே வந்தான்
முனே யாஹி ப்ராஹ்மம் ஸதனம் இதி தம் சாவதம் அஹம் –இங்கே என்னைத் தேடி நீ வருகிறாய் என்று –
உன்னை செவிக்காமல் அது எதற்கு -முக்காலமும் அறிந்த முனி இச்சுவை இருக்க அச்சுவை வேண்டேன் என்றார்
அமும் ராமம் த்ருஷ்ட்வா இதி அனக சரபங்கஸ்ய வசஸா -குற்றம் இல்லாத சரபங்கறது வசனம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
சரம் பங்கர் -அன்பை உடைப்பவர் பெயர் கொண்டு என் பக்கம் இவ்வளவு அன்பு கொண்டீரே
முகே ஜாதம் மந்தம் ஸ்மிதம் அவது தே ஸ்ரீ ரகுபதே-அதே புன்னகை -நம்மை ரஷிக்கட்டும்

———

ஸ்ரீமன் ராம தவ ஆகமேன முதிதே தஸ்மின் ஸுதீக்ஷ்ணே முனௌ
தத் தத் ஸம்ப்ரமதோ விதாய ரஜனீ காமாத் விலம்பான்விதே
புக்திம் தாதும் அயே ததா ரகுபதே தர்மாத்மன: தே முகே
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் தத் அவது ஸ்வாமின் அதர்மாத் இமம் –75-

ஸ்ரீமன் ராம தவ ஆகமேன முதிதே தஸ்மின் ஸுதீக்ஷ்ணே முனௌ -ஆஸ்ரமம் சந்த்யா காலம் அடைய –
காலம் தாழ்த்தி விருந்து படைக்க -ஸ்ரீ மானான ராமா நீ வந்ததால் மகிழ்ந்து
தத் தத் ஸம்ப்ரமதோ விதாய ரஜனீ காமாத் விலம்பான்விதே-இரவு பொழுது வர காத்து இருந்தார் –
புக்திம் தாதும் அயே ததா ரகுபதே தர்மாத்மன: தே முகே-அப்பொழுது தர்மாத்மாவான உன்னுடைய திரு முகத்தில்
மந்தஸ்மிதம் -சாஸ்திரம் சந்த்யா காலத்தில் உணவு உட் கொள்ளக் கூடாதே –
இதே வ்ருத்தாந்தம் வால்மிகி ராமாயணத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரம் அவன் கட்டளை என்று அன்றோ ரிஷிகள்
ராமானுஜர் எழுந்து இருந்து சந்த்யா வந்தனம் அர்க்கப் பிரதானம் பண்ணினாரே –
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் தத் அவது ஸ்வாமின் அதர்மாத் இமம் -சாஸ்திரம் படி நடக்க அவன் மகிழ்கிறான் –
அதே மந்தஸ்மிதம் இப்பொழுதும் நம்மைக் காக்கட்டும் -அதர்மங்களில் இருந்தும் -மீறி நடக்க விடாமல் இருக்க
நீயே அருள வேணும்

——

த்ரயோ தோஷா: குர்யு: புருஷம் இஹ கல்யாண ரஹிதம்
த்வயி ஸ்வாமின் தோஷௌ நஹி பரம் அத ஏகோ விஜயதே
ஸ ஹேய: தத் சாபம் த்யஜ ரமண நாத இதி தயிதா
கிரம் ச்ருத்வா மந்த ஸ்மிதம் உதிதம் ஏதத் கிமு விபோ –76–

த்ரயோ தோஷா: குர்யு: புருஷம் இஹ கல்யாண ரஹிதம் -புண்ய க்ஷேத்ரம் தீர்த்தமாட தானே
கைகேயி தண்டகாரண்யம் வரச் சொன்னாள்
மூன்று தோஷங்கள் இருக்கக் கூடாதே -பொய் சொல்லுதல் பிறர் மனைவி ஆசைப்படுத்தல்
முன் விரோதம் இல்லாதார் இடம் சண்டை போடுவது
த்வயி ஸ்வாமின் தோஷௌ நஹி பரம் அத ஏகோ விஜயதே -உம்மிடம் முதல் இரண்டும் இல்லை –
ஒரு வில் ஒரு சொல் ஒரு இல் -கைகேயி கூட கொண்டாடி சொன்னாளே –
மூன்றாவது இருக்குமோ -அரக்கர்களுக்கும் உமக்கும் முன் விரோதம் இல்லையே
ஸ ஹேய: தத் சாபம் த்யஜ ரமண நாத இதி தயிதா -வில்லை தூக்கிப் போட்டு புண்ணியம் சம்பாதிப்போம் —
முனிவர் -ராஜா வாளைக் கொடுத்த வ்ருத்தாந்தம் -சொல்லி –
கிரம் ச்ருத்வா மந்த ஸ்மிதம் உதிதம் ஏதத் கிமு விபோ –இத்தைக் கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம்
தாயாரின் கருணையைக் காட்டி அருளியதால் -நித்யம் அஞ்ஞான நிக்ரஹம் –
அதே மந்தஸ்மிதம் இப்பொழுதும் நாம் சேவிக்கிறோமே

—————-

ஜஹ்யாம் ஜீவிதம் அப்யஹம் ப்ரிய தமே த்வாம் வா ததா லக்ஷ்மணம்
நைவ ப்ராஹ்மண ஸந்நிதௌ விரசிதாம் ஸீதே ப்ரதிஜ்ஞாம் இமாம்
இதி உக்த்வா ஸுஹிதம் ஹிதாம் அபி ச தாம் ஸம்பச்யத: தே முகே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆவிராஸ தத் இதம் மாம் பாது பாபாத் கலே: –77-

ஜஹ்யாம் ஜீவிதம் அப்யஹம் ப்ரிய தமே த்வாம் வா ததா லக்ஷ்மணம் -ரிஷிகளுக்கு வாக்கு கொடுத்துள்ளேன் –
உயிரை விட்டாலும் -கை பிடித்த உன்னைக் கை விட மாட்டேன் –உன்னையே விட்டாலும் லஷ்மணனை விட மாட்டேன்
நைவ ப்ராஹ்மண ஸந்நிதௌ விரசிதாம் ஸீதே ப்ரதிஜ்ஞாம் இமாம் -பக்தனை ரஷிப்பதில் இருந்து என்றுமே கை விட மாட்டேன் –
இதி உக்த்வா ஸுஹிதம் ஹிதாம் அபி ச தாம் ஸம்பச்யத: தே முகே இவ்வாறு சொல்லி மெல்லிய மந்தஸ்மிதம்
நீ வைத்த பரிக்ஷையில் வென்றேனா என்று கேட்க்குமா போல் -வெற்றிப் புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆவிராஸ தத் இதம் மாம் பாது பாபாத் கலே: -அதே புன்னகையுடன் எங்களுக்கு சேவை

————

ஸ்த்ரிய: ப்ராயோ லோகே சபலமதய: ஸாது பதத:
ஸ்கலந்த்ய: ஸந்த்ருஷ்டா: பதிம் அபி தனானாம் நிதிம் அபி
த்யஜந்த்ய: ஸேயம் தே பவதி ந ததா பாதி ஸுகுணா
ஸீதா இதி ஏவம் வாசா கட பவ புவா ஸ்மிதம் இதம்–78-

ஸ்த்ரிய: ப்ராயோ லோகே சபலமதய: ஸாது பதத:–அகஸ்தியர் ஆஸ்ரமம் -சீதாபிராட்டியைப் பாராட்டி
பெருமாள் இடம் சொன்ன வர்ணனை
பெண்களைப் பற்றி உலகில் அபவாதம் நிறைய -சபல புத்தி கொண்டவர்கள் என்று பேசுகிறார்கள்
நல் வழியில் இருந்து பிரளுவார்கள்
ஸ்கலந்த்ய: ஸந்த்ருஷ்டா: பதிம் அபி தனானாம் நிதிம் அபி–கணவனை விட்டு விலகுவார்கள் பெரிய செல்வந்தராக இருந்தாலும் என்பர்
த்யஜந்த்ய: ஸேயம் தே பவதி ந ததா பாதி ஸுகுணா–சீதா பிராட்டி அவதாரத்துக்கு பின்பு இப்படி பேச மாட்டார்கள்
நல்ல பிறப்பு கற்பு நெறி பொறுமை மூன்றும் சேர்ந்து நடனம் கம்பர்
ஸீதா இதி ஏவம் வாசா கட பவ புவா ஸ்மிதம் இதம்-பெண் குலத்துக்கே ஏற்றம் காட்டவே இவள் அவதாரம் –
குட முனிவர் அகஸ்தியர் சொல்ல அதே மந்தஸ்மிதம் காட்டி சேவை சாதிக்கிறாய்

———————————

தாதஸ்ய அஹம் வயஸ்ய: தவ மம ஹ்ருதயம் புத்ரகே மாமகீனே
யத்வத் தத்வத் நிவிஷ்டம் வஸ மம ஸவிதே ப்ராணதோபி ப்ரியம் தே
குர்யாம் வத்ஸ இதி க்ருத்ர க்ஷிதி பதி வசஸா ராம யத் தே முகாப்ஜே
ஜாதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் மத் அவன நிபுணம் ராஜதே ஸாம்ப்ரதம் தத் –79-

தாதஸ்ய அஹம் வயஸ்ய: தவ மம ஹ்ருதயம் புத்ரகே மாமகீனே -ஜடாயு வின் அன்பு மொழிகள் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
கழுகைப் பார்வை -தூர பார்வை -தசரதர் என்று எண்ணி வயசு மாறாமல் -பேச பெருமாள் அறிமுகம் செய்து கொள்ள
தசரதர் சுவர்க்கம் போனதை சொல்ல -வெண் பனி கடல் கற்பகம் -மூன்றும்
வெண்மை நிறம் பெரும் தன்மை -கொடுக்கும் தன்மையில் கற்பகம் விஞ்சி இருப்பானே
என்னையும் தந்தையாக கொள்வாய்
யத்வத் தத்வத் நிவிஷ்டம் வஸ மம ஸவிதே ப்ராணதோபி ப்ரியம் தே -பிராணன் உயிரைக்காட்டிலும் நீ முக்கிய மானவன்
குர்யாம் வத்ஸ இதி க்ருத்ர க்ஷிதி பதி வசஸா ராம யத் தே முகாப்ஜே -இத்தைக்கேட்டு -கழுகு அரசன் -சொல்வதை கேட்டு
தந்தை கிடைத்த மகிழ்ச்சி -பிறந்த மந்தஸ்மிதம்
ஜாதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் மத் அவன நிபுணம் ராஜதே ஸாம்ப்ரதம் தத் -அதே புன்னகை அர்ச்சகர்கள் தந்தை போலே
பாரித்து கைங்கர்யம் செய்வதால் -இது நீசர்களான நம்மைக் கூட காக்க வல்லது

———————–

த்ருஷ்ட்வா பஞ்சவடீ ஸ்தலே விரசிதாம் ஸ்வாம் பர்ணசாலாம் நவாம்
நிர்மாதாரம் அவேக்ஷ்ய லக்ஷ்மணம் அதோ வ்ருத்தோ ந தாதோ மம
இதி உக்த்யா ஸஹ மந்தஹாஸ உதிதோ யஸ்தே முகே மத் ப்ரபோ
ஸோயம் பாது சுபச்சுபானி நிதராம் ஸம்வர்தயன் நஸ்ஸதா–80-

த்ருஷ்ட்வா பஞ்சவடீ ஸ்தலே விரசிதாம் ஸ்வாம் பர்ணசாலாம் நவாம்-தனக்கு புதியதான குடிலைப் பார்த்து
தொண்டன் தந்தை போல் பார்த்து பார்த்தகு அமைப்பதைக் கண்டு
நிர்மாதாரம் அவேக்ஷ்ய லக்ஷ்மணம் அதோ வ்ருத்தோ ந தாதோ மம-தந்தை நான் இழக்க வில்லை என்றான் –
உன் வடிவில் நான் காண்கிறேன்
பாவஞ்ஞனே க்ருதஜ்ஜேன-எண்ண ஓட்டம் அறிந்து தசரதன் போல் செய்து மேல் -தர்மஜேன –
ஆதி சேஷன் -இயற்கையாக கைங்கர்யம்
இதி உக்த்யா ஸஹ மந்தஹாஸ உதிதோ யஸ்தே முகே மத் ப்ரபோ-பிரபுவாக வடுவூர் ராமனே இப்படி
அருளிச் செய்து மந்தஸ்மிதம் அருளி
வாஸூ தேவம் சர்வம் என்பவர் துர்லபம் தேட்டமாக இருக்க -மந்தஸ்மிதமே சேஷபூதனுக்கு பரிசு
ஸோயம் பாது சுபச்சுபானி நிதராம் ஸம்வர்தயன் நஸ்ஸதா
மங்களகரமான புன்னகை நம்மைக் காக்கும் ஸூபமும் கிட்டும்
நீ க்ருஹப்ரவேசம் செய்வதை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –

————————-

ஆயாதாம் தச கந்தரஸ்ய ஸஹஜாம் ஆதாய மூர்த்திம் நவாம்
ஆச்லேஷ ஸ்ப்ருஹயா ஸுபாஹு யுகலாம் ஆனந்த பூர்ணாம் இமாம்
ஏதாம் ஸந்த்யஜ மாம் பஜ அதி மதுராம் இதி ஆலபந்தீம் ததா
த்ருஷ்ட்வா யஸ்தவ மந்தஹாஸ உதிதஸ்ஸோயம் பயம் மே த்யது–81-

ஆயாதாம் தச கந்தரஸ்ய ஸஹஜாம் ஆதாய மூர்த்திம் நவாம்-ஐந்து ஆல மரங்கள் சூழ்ந்த பஞ்சவடி –
சூர்ப்பணகை வந்த வ்ருத்தாந்தம்
தசகந்தர் பத்து தலை சகஜம் கூடப்பிறந்தவள் புது வடிவு பகொண்டு வந்தாள்
ஆச்லேஷ ஸ்ப்ருஹயா ஸுபாஹு யுகலாம் ஆனந்த பூர்ணாம் இமாம்-அணைத்து கொள்வதற்காக மகிழ்ந்து வந்தாள்
ஏதாம் ஸந்த்யஜ மாம் பஜ அதி மதுராம் இதி ஆலபந்தீம் ததா-இவளை விட்டுவிட்டு
என்னை -அதி மதுரமாய் இருக்கிறேன் -இப்படி புலற்றி வர
த்ருஷ்ட்வா யஸ்தவ மந்தஹாஸ உதிதஸ்ஸோயம் பயம் மே த்யது
இத்தைக் கேட்டு புன்னகை -இவளது கோர வடிவை -இடுப்பு பெருத்து -ஒற்றைக்கண் – சபட முடி –
37 வயசு ராமனுக்கு வனவாசம் 13 வருஷமான பின்பு இவளுக்கு 13 த்ரேதா யுகம் -ஏளனத்துடன் புன்னகை
இதுவே எங்கள் பயத்தைப் போக்கி அருளட்டும்

—————-

ஆனீதான் அனயா நயாத்வ விகதான் தான் யாது தானான் அஹோ
கோர அஸ்த்ர ஆயுத ஜாதரோஷ பருஷான் நானா விதான் பீகரான்
த்ருஷ்ட்வா ராகவ தே முகே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் மங்கலம்
தத் ஸத்யம் மம மங்கலாய மஹதே வித்யோததே அத்யாபி கிம்–82-

ஆனீதான் அனயா நயாத்வ விகதான் தான் யாது தானான் அஹோ-அழைத்து வரப்பட்டார்கள் -சூர்பனகையால்
அதர்ம வழியில் நடக்கும் கோரமானவர்கள்
கோர அஸ்த்ர ஆயுத ஜாதரோஷ பருஷான் நானா விதான் பீகரான்-கோபம் மிக்கு கோரமான மாயாஜாலமான ஆயுதங்கள் –
பலவிதம் -காண்பவர்க்கு பயம் –14000-கர தூஷணாதிகள்
த்ருஷ்ட்வா ராகவ தே முகே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் மங்கலம்-பார்த்து மங்களகரமான மந்தஸ்மிதம்
ரிஷிகள் சரணாகதி கீழே -அசுரர்களை அழித்து ரக்ஷிப்பதாக வாக்கு -கொடுத்தானே அதுக்கு நல்ல வாய்ப்பு
தேடி தானே செல்ல வேண்டாதபடி திரட்டி சூர்ப்பனகை அனைவரையும் கூட்டி வந்தாளே -அத்தை நினைத்து புன்னகை
தத் ஸத்யம் மம மங்கலாய மஹதே வித்யோததே அத்யாபி கிம்-அதே மங்களகரமான புன்னகை
அடியோமுக்கு அனுக்ரஹம் செய்யவே இங்கே சேவை -இதன் மூலம் மங்களம் அருளுகிறாய்

———————–

ஸர்வேமீ ரஜனீ சரா விநிஹிதா ராம த்வயா துர்பலா:
மாம் ஆஸாத்ய மயா ஹதோத்ய ஸதனே ம்ருத்யோ: ஸுகம் வத்ஸ்யஸி
இதி ஏவம் கர பாஷிதம் கர தரம் ச்ருத்வா ரகூணாம் பதே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்யோததே–83-

ஸர்வேமீ ரஜனீ சரா விநிஹிதா ராம த்வயா துர்பலா:-நீ இதுவரை எத்தனையோ அரக்கர்களை கொன்று உள்ளாய் –
கரனின் வார்த்தை இரவில் நடமாடும் ராக்ஷஸர்கள் -அரக்கர்கள் -இவர்கள் அற்பமான வலிமை இல்லாதவர்கள்
நான் வந்துள்ளேன் -ஜனஸ்தானம் 14000 அரக்கர்களுக்கு தலைவன்
மாம் ஆஸாத்ய மயா ஹதோத்ய ஸதனே ம்ருத்யோ: ஸுகம் வத்ஸ்யஸி-என்னால் அழிக்கப் பட்டு யமன் இல்லத்துக்கு
அனுப்பப் போகிறேன் அங்கெ சென்று சுகமாக இருப்பாய்
இதி ஏவம் கர பாஷிதம் கர தரம் ச்ருத்வா ரகூணாம் பதே-கொடூரமான வார்த்தை -கழுதை போன்ற வார்த்தை என்றுமாம்
பகுத்தறிவு இல்லாமல் -கண்ணுக்குத் தெரியாமல் ஜீவன் பரமாத்மா உடலில் உள்ளான் என்று பகுத்து அறியாமல் பேசுகிறான் –
பெயருக்குத் தக்க பேச்சு
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்யோததே-இத்தைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் அன்று செய்தாயே
முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை -இப்பொழுதும் அதே புன்னகையை சேவிக்கிறோமே

————————-

நாநாரத்ன மயம் விலோக்ய புரதோ தாவந்தம் அதி அத்புதம்
ஸ்வாமின் காந்தம் அமும் க்ருஹாண ஹரிணம் க்ரீடா வினோதாய மே
இதி ஏவம் ஜனகாத்மஜா வசனதோ மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஸஞ்ஜாதம் தவ ராமபத்ர வடுவூர் வாஸின் தத் ஏதத் கிமு-84-

நாநாரத்ன மயம் விலோக்ய புரதோ தாவந்தம் அதி அத்புதம்–பொன் மானின் உடலில் ரத்னம் பதிக்கப்பட்டு-
எதிரிலே பார்த்து அத்புதமாக துள்ளிக் கொண்டு இருக்க
ஸ்வாமின் காந்தம் அமும் க்ருஹாண ஹரிணம் க்ரீடா வினோதாய மே-ஹரி -மானைப்பிடித்து விளையாட்டுக்காக
இதி ஏவம் ஜனகாத்மஜா வசனதோ மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–இப்படி வார்த்தை கேட்டு புன்னகை —
திருமணம் அப்புறம் 25 வருஷங்களில் ஒரு நாள் கூட இது வேணும் என்று கேட்க்காமல் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் நடக்கவே இது -அத்தைக் கருதியே இந்த நாடகம்
ஸஞ்ஜாதம் தவ ராமபத்ர வடுவூர் வாஸின் தத் ஏதத் கிமு-அது தான் இதுவா -இப்பொழுது நாம் சேவிக்கும் மந்தஸ்மிதம் –
எங்கள் அபேக்ஷிதங்களை எதிர்பார்த்து அவற்றைத் தான் நிறைவேற்ற விரதம் கொண்டு
அதுக்கும் மேல் தன்னிடம் சேர்த்துக் கொள்ளும் விரதம்

———–

மாரீசோ ந ம்ருகோயம் ஆர்ய பவதா ஹந்தவ்ய ஏவாதுனா
ஜீவன்ன க்ரஹணம் ஸமேஷ்யதி மஹா மாயாவினாம் அக்ரணீ:
இதி ஏவம் கில லக்ஷ்மணஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் பபௌ
ஸ்வாமின் ராம தத் ஏதத் அத்ர பவத: ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–85-

மாரீசோ ந ம்ருகோயம் ஆர்ய பவதா ஹந்தவ்ய ஏவாதுனா-லஷ்மணன் -தடுக்க -ஆர்யா மதிப்புக்கு உரிய
மிருகம் அல்ல மாரீசன் -உங்களால் அடிக்கப்படப் போகிறான்
ஜீவன்ன க்ரஹணம் ஸமேஷ்யதி மஹா மாயாவினாம் அக்ரணீ:-உயிரோடு பிடிப்பது சாத்தியம் இல்லை –
மாயாஜலம் பண்ணுபவன் -மாயாவிகளுக்குத் தலைவன் -பணிவுடன் எச்சரிக்கை
இதி ஏவம் கில லக்ஷ்மணஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் பபௌ-கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் -தம்பியின் பக்தியை நினைத்து -மெச்சி –
அவதாரம் நோக்கம் -மான் பின்னே போனால் தானே சம்பவங்கள் நடக்க வேண்டும்
திரைக்கதை நடக்க உன் வார்த்தை கேட்க முடியாமல் உள்ளேன் -இவற்றை மந்தஸ்மிதம் காட்டும்
ஸ்வாமின் ராம தத் ஏதத் அத்ர பவத: ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-ஸ்வாமி என்று அழைத்து -தத் அதி ஏதத் இதுவா
இப்பொழுது இங்கே வடுவூரில் திரு முகத்தில் பின்னானார் வணங்கும் சோதியாக சேவை சாதிக்கும் பொழுதும் அதே மந்தஸ்மிதம்

———–

தாவந்தம் பரமாத்புதம் புவி திவி ப்ராஸ்த ப்ரபம் கானனே
லீனம் தத்ர ச தத்ர ச அத ச தத: ஸந்த்ருச்யமானம் பஹி:
த்ருஷ்ட்வா தம் ஹரிணம் ஸ்புரந்தம் அபித: ஸௌந்தர்ய பூர்ணாக்ருதிம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ ஜாதம் தத் ஏதத் கிமு–86-

தாவந்தம் பரமாத்புதம் புவி திவி ப்ராஸ்த ப்ரபம் கானனே-அது இங்கும் அங்கும் தாவி பூமியிலும் –
அதி அத்புதமாக குதித்திக் கொண்டு -எங்கும் ஒளி வீசிக்கொண்டு
லீனம் தத்ர ச தத்ர ச அத ச தத: ஸந்த்ருச்யமானம் பஹி:-காட்டில் அங்கு அங்கு ஒளிந்து கொண்டு –
அதன் பின் காணும்படி வெளியில் வந்து
த்ருஷ்ட்வா தம் ஹரிணம் ஸ்புரந்தம் அபித: ஸௌந்தர்ய பூர்ணாக்ருதிம்-ஒளி மிக்கும் அழகு மிக்கும் தோற்றம் கொண்டு –
இரண்டு தடவை உயிர் பிச்சை
முதலில் விச்வாமித்ரர் யாக சம் ரக்ஷணம் -ஸூபாகுவை முடித்து -இவனை கடலில் தூக்கி
வனவாசம் இருக்கும் பொழுது மிருக வடிவில் வந்தான் -அப்பொழுதும் விட்டான் -அப்ரமேயம் தத் தேஜஸ் –
பிராட்டி அருகில் இருக்கும் பொழுது – விஞ்சி உள்ளதே
அனுக்ரஹமும் நிக்ரஹமும் இப்படி அவள் அருகில் இருப்பதால்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ ஜாதம் தத் ஏதத் கிமு -இப்பொழுது திருந்தாத ஜென்மம் இருந்து என்ன பயன்
என்று பானம் போட திரு உள்ளம் பற்றி மந்தஸ்மிதம் -அதே சேவை இன்றும் நாமும் காணும்படி இங்கே உண்டே

—————

தாத்ருக்ஷே நிஹதே ம்ருகேத ஸஹஜே ஸீதாம் விஹாயாகதே
ஸீதாயா ஹரணே ஜடாயுஷி கதே சோகாநுபூதிம் ததா
அர்சாயாம் து விசிந்த்ய தத்ஸமுதிதம் மந்தஸ்மிதம் யத் ப்ரபோ
தன்மே தூரபம் ஆகரோது துரிதம் ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே–87-

தாத்ருக்ஷே நிஹதே ம்ருகேத ஸஹஜே ஸீதாம் விஹாயாகதே-சீதா பிராட்டி சுடு சொல் -மாரீசன் பின் தொடர்ந்து –
ஜடாயு மரணம் -இத்தனை சோக விஷயங்களிலும் மந்தஸ்மிதம் தொடர்பு இதில்
பிரிந்து கதறுவது -அவதார விஷயம் -அபிநயம் தான் தானே ஸ்ரீ யபதி -அவள் அநபாயினி -அறிபவன் தானே
நாடகம் போல் -மிருகம் மாயமானைக் கொன்று சஹஜ உடன் பிறந்த இளவல் -பிராட்டி பிரிந்து உன்னைத்தேடி
ஸீதாயா ஹரணே ஜடாயுஷி கதே சோகாநுபூதிம் ததா-பிராட்டியை அபகரித்து -ஜடாயு மரணம் -சோக நிமித்தமான இந்த விஷயங்கள்
அர்சாயாம் து விசிந்த்ய தத்ஸமுதிதம் மந்தஸ்மிதம் யத் ப்ரபோ-அர்ச்சாவதாரத்தில் சிந்தனை செய்து -பிராட்டி அருகில் இருக்க
முந்தியவற்றை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ரகுவம்சம் -பட்டாபிஷேகம் ஆனபின்பு -இராமாயண சித்திரம் வரைபடமாக பார்த்து கர தூஷணாதிகள் பார்த்து சீதா பிராட்டி மகிழ்ந்து –
அபகரித்த காட்சியையும் பார்த்து மகிழ்ந்து -துக்கம் நீங்கி இப்பொழுது பார்த்தால் சிரிப்பாய் மகிழும் படி இருக்குமே
தன்மே தூரபம் ஆகரோது துரிதம் ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே–அந்தப் புன்னகையே நமது துயரங்களை போக்கி –
ஜீவர்கள் -நாம் உலக வாழ்வில் துக்கம் -மோக்ஷம் சென்றபின்பு நினைத்துப் பார்த்து
நடுவாக வீற்று இருக்கும் ஸ்ரீ யபதியை அனுபவித்து இவற்றை நினைத்து ஆனந்தம் போல் அன்றோ இது –

————————

ஆரம்போ ஹி சுசோ தசாஸ்ய ஸஹஜா நாஸாபுடா க்ருந்தனம்
தந்நாசாய நிக்ருந்தனம் து இதம் அபூத் ஆயோமுகீயம் ப்ரபோ
இத்யுக்த்யா ஸஹஜஸ்ய தே ஸமபவத் மந்தஸ்மிதம் யன்முகே
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–88-

ஆரம்போ ஹி சுசோ தசாஸ்ய ஸஹஜா நாஸாபுடா க்ருந்தனம்–சூர்பணகை – துக்கம் மூக்கை அறுத்து தொடக்கம் –
தந்நாசாய நிக்ருந்தனம் து இதம் அபூத் ஆயோமுகீயம் ப்ரபோ-அயோமிகி அரக்கி-இவள் மூக்கை அறுத்து முடிப்போம் –
இத்யுக்த்யா ஸஹஜஸ்ய தே ஸமபவத் மந்தஸ்மிதம் யன்முகே-இந்த வார்த்தை கேட்டு பிராட்டி கிடைக்கப் போகிறாள்
என்ற விச்வாதத்தால் பிறந்த புன்னகை
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-இன்றும் சேவிக்கிறோம்

——————-

பாஹூ தௌ பஹு யோஜனௌ நஹி சிரோ வக்த்ரம் து குக்ஷௌ மஹத்
ஏனம் நாம ததா விலோக்ய விபினே க்ரூரம் கபந்தம் ப்ரபோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸம பவத் ஸௌமித்ரி யுக்தஸ்ய தே
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–89-

பாஹூ தௌ பஹு யோஜனௌ நஹி சிரோ வக்த்ரம் து குக்ஷௌ மஹத்–இரண்டு கரங்களும் பல யோஜனைகள் –
1- யோஜனை 10 mile –தலை இல்லாமல் முகம் மட்டும் கொப்பூழ் பகுதியில் முகம் பயங்கர வடிவம்
ஏனம் நாம ததா விலோக்ய விபினே க்ரூரம் கபந்தம் ப்ரபோ-காட்டிலே குரூரமான கபந்தனைக் கண்டு பிரபுவாக பெருமாள்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸம பவத் ஸௌமித்ரி யுக்தஸ்ய தே-இளைய பெருமாள் உடன் சேர்ந்து மந்தஸ்மிதம்
மஹா வீரன் -அஞ்ச மாட்டானே -மனா உறுதி வீரம் -மந்தஸ்மிதம் காட்டி கபந்தனுக்கு எச்சரிக்கை
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் சேவை
பக்தர்கள் பல பாபங்கள் துன்பங்கள் கண்டு அஞ்சாமல் இருக்க நமக்கு கற்றுக் கொடுக்கும் முறையில் மந்தஸ்மிதம்

———-

க்ருத்வா தம் ச நிக்ருத்த பாஹும் அவடே நிக்ஷேபணானந்தரம்
கந்தர்வேண ச தேன தத் ஸமுதிதம் ஸுக்ரீவ ஸக்யம் ததா
ச்ருத்வா யத் முக பங்கஜே ஸமபவத் ஸீதாபதே தே ததா
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்–90-

க்ருத்வா தம் ச நிக்ருத்த பாஹும் அவடே நிக்ஷேபணானந்தரம்-கபந்தன் சாப விமோசனம் இதில் –
இரண்டு கரங்களையும் வெட்டி வீழ்த்த -குழியில் தள்ளின பின்பு ராம பானத்தின் அனுக்ரஹத்தால் -சாப விமோசனம்
கந்தர்வன் இவன் -இந்திரன் இடம் அடி வாங்கி முகம் வயிற்றில் போனதே
கந்தர்வேண ச தேன தத் ஸமுதிதம் ஸுக்ரீவ ஸக்யம் ததா-கந்தர்வ வடிவில் வந்து -என்ன பிரதியுபகாரம் -என்று கேட்டதும்
சுக்ரீவன் -ரிஷ்யமுகம் மலையில் வழி காட்டி
ச்ருத்வா யத் முக பங்கஜே ஸமபவத் ஸீதாபதே தே ததா-கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் -கபந்தனது பழி வாங்கும்
இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தால் சாபம் அவன் அம்சம் வாலி -சூர்யன் அம்சம் சுக்ரீவன் –
தத் ஸத்யம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸந்த்ருச்யதே ஸாம்ப்ரதம்-அதே புன்னகை -நாமும் பழி வாங்கும் குணங்களுடன்
இருக்கிறோமே கபந்தனைப் போலவே -ஏளன மந்தஹாசம் –

———–

த்ருஷ்ட்வா தாம் சபரீம் பலானி பவதே தாதும் தப: குர்வதீம்
பூயோ பக்திமதீம் குருஷு அதிதராம் ஆனந்த பூர்ண ஆசயாம்
வ்ருத்தாம் வேபது நர்த்தனாம் த்ருத ஹ்ருதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்—-91-

ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்-கபந்தன் சொல்ல ரிஷ்ய முகம் போகும் வழியில் சபரி -மதங்கர் முனி –
த்ருஷ்ட்வா தாம் சபரீம் பலானி பவதே தாதும் தப: குர்வதீம்-பழம் சமர்ப்பிக்க தவம் செய்து –
பூயோ பக்திமதீம் குருஷு அதிதராம் ஆனந்த பூர்ண ஆசயாம்-ஆச்சார்ய பக்தி நிறைந்த வயசானவள் -ஆனந்த சாகரம்
வ்ருத்தாம் வேபது நர்த்தனாம் த்ருத ஹ்ருதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே-நடுங்க -அதுவே நர்த்தனம் –
பக்தியின் பாவ லக்ஷணங்கள் எல்லாம் இவள் இடம் கண்டு மந்தஸ்மிதம்
கோபிகள் -திருவடி -விபீஷணன் -இளைய பெருமாள் -அனைவர் போல் சபரி
ஆச்சார்ய மதங்கர் முனி மேல் நிஷ்டை தவறாமல் –
ஜாதம் தத் தவ க்ருத்ர ராஜ கதித ஸ்வாமின் ததாது ச்ரியம்-ஜடாயுவுக்கு மோக்ஷம் கொடுத்த ராமா
சபரி கடாக்ஷித்து மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் காணும் படி சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –
கைங்கர்ய செல்வம் அருளுவதற்காகவே இங்கே மந்தஸ்மிதம் –

—————–

த்ருஷ்ட்வா தத்ர தயா ப்ரதர்சிதம் அஹோ ஸ்வாசார்ய பூஜார்பிதம்
அம்லானம் ஸும ஸஞ்சயம் ஜல நிதீன் ஸப்தாபி தத்ர ஸ்திதான்
ஆனீதான் குருபி: ப்ரபாவ மஹிதை: மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஸ்வாமின் ஸ்ரீவடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸ்ரீராம தத் த்ருச்யதே–92-

த்ருஷ்ட்வா தத்ர தயா ப்ரதர்சிதம் அஹோ ஸ்வாசார்ய பூஜார்பிதம்-ஆச்சார்யர் மதங்க முனிவர் சேகரித்த
புஷ்பங்கள் தீர்த்தம் -பின்பே தான் கொடுக்கும் கனி உவந்து பெருமாள்
அங்கெ அவளால் காண்பிக்கப்பட்ட ஆச்சார்யர் சேகரித்த பொருள்களை பார்க்கிறார்
அம்லானம் ஸும ஸஞ்சயம் ஜல நிதீன் ஸப்தாபி தத்ர ஸ்திதான்-வாடாமல் பூக்களின் கூட்டம் -தபஸ்ஸால் வாடாமல் –
ஏழு கடலில் இருந்து தீர்த்தங்கள் சேகரித்து -இவற்றை சமர்ப்பித்து –
ஆனீதான் குருபி: ப்ரபாவ மஹிதை: மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–மதங்கர் உள்ளிட்ட குருக்கள் பிரபாவம் -நினைத்து –
சபரிக்கு ஆச்சார்ய நிஷ்டை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ஸ்வாமின் ஸ்ரீவடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஸ்ரீராம தத் த்ருச்யதே-அதே புன்னகை இங்கு –
அர்ச்சகர்கள் அதே பரிவுடன் கைங்கர்யம் செய்வதை எண்ணி மந்தஸ்மிதம் –

—————-

தத் தத்தானி பரீக்ஷ்ய தானி மதுராணீதி ப்ரபுஜ்ய ப்ரபோ
புக்த்வா வன்ய பலானி தாம் ஜிகமிஷும் ஸ்தானம் குரூணாம் தத:
ப்ரத்யக்ஷம் ஜ்வலனே ஸமர்பித தனும் த்ருஷ்ட்வா தவ ஆஸ்ய அம்புஜே
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் ரகுபதே தத் பாதி ஸத்யம் புர:–93-

தத் தத்தானி பரீக்ஷ்ய தானி மதுராணீதி ப்ரபுஜ்ய ப்ரபோ-காட்டில் உள்ள பழங்களை சமர்ப்பிக்கும்
பொழுது மதுரமான சுத்தமான பழங்கள் என்று
பரீக்ஷித்து பின்பே சமர்ப்பிக்க -மதுரமாக இருக்கிறதே -பழங்களும் -தாய் போன்ற சபரியின்
செயல்களும் அன்பும் பக்தியும் மதுரமாக இருக்கிறதே
புக்த்வா வன்ய பலானி தாம் ஜிகமிஷும் ஸ்தானம் குரூணாம் தத:-அவ்வாறு சமர்ப்பித்த பின்பு
ஆச்சார்யர் திருவடிகள் -மதங்கர் மற்ற பூர்வர்
ப்ரத்யக்ஷம் ஜ்வலனே ஸமர்பித தனும் த்ருஷ்ட்வா தவ ஆஸ்ய அம்புஜே-அக்னியில் தன்னை சமர்ப்பித்து
அதுக்கு சாக்ஷி பூதராகவே –முனிவர் பஜனத்தால் முஷித ஹிருதய கலுஷங்கள் –
தானே வைகுந்தம் தருமே -ஞானம் அனுஷ்டங்கள் நன்றாக உள்ள குருவை அடைந்தக்கால் –
ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -அன்றோ -ஆகவே சாக்ஷியாக பார்த்து மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் உத்திதம் ரகுபதே தத் பாதி ஸத்யம் புர:-ஆச்சார்ய வைபவம் பறை சாற்றிய
மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாமும் சேவிக்கும் படி அன்றோ –
ஆச்சார்ய பக்தி அவஸ்யம் என்று நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறதே –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் -ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் –

October 6, 2020

ஸ்ரீ கர்ப்ப உத்சவம் ஸ்ரீ ஜனன உத்சவம் -இரண்டு வகை கொண்டாட்டம்
பாக்ய நகரம் -Hydrabad -Secundrabad -பழைய பெயர் –
இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் -ஸ்ரீ ஸீதா பிராட்டி திருக்கல்யாணம்
தேவை இடாதவரை பிரதிஷ்டை பண்ண ராமானுஜர் –
கர்ம யோக சாஸ்திரம் -ஞான யோக சாஸ்திரம் -வளர்ந்து -பக்தி என்னும் பெரும் வெள்ளம் ஸ்ரீ ராமாயணம் –
மந்த்ர சாஸ்திரம் -பலா அதி பலா -அகஸ்தியர் ஆதித்ய ஹ்ருதயம்
சரணாகதி சாஸ்திரம்
கவி குல குரு -துளஸீ தாசர்
ஸ்ரவணாதிகளால் அனுபவ -ஜெனித -பிரீதி -காரித -கைங்கர்யம் -நிலைத்து நிற்கும்
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம் வசிஷ்டோபி மஹா தேஜா —
வேதம் வாக்கியம் போல் -ஸூத்த மனசால் -கேட்டு –
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் பக்தி -அழுக்கைப் போக்கி தூய வெள்ளம் பெற்று காணலாமே
ராஜீவ லோசனன் -ஸூ குமாரன் -புஷ்ப்ப ஹாஸ -அனுபவிக்காமல் யாக ரக்ஷணம் இவரைக் கொண்டு செய்யாமல் –
ஆழ்வாராதிகள் தானே அவனையே ப்ராப்யமாக அனுபவிப்பார்கள்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
ஆயிரம் ராமர் நின் கேழ் ஆவரோ -ஸ்ரீ பாதுகா பட்டாபிஷேகம்
சத்ருக்கனன் அ நக -ஆயில்யம் நக்ஷத்ரம் -பரதேன் -நித்ய சத்ரு-ப்ரீதி புரஸ்தர –
ராமதாம் அநு கச்சதி மே த்ருஷ்ட்டி -தசரதன்
இரங்கி-இன்னருள் சுரந்து -குஹ ஸஹ்யம் -ஆபதாம் –தாதாரம் சர்வ சம்பதாம் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி தனது பேறாக -அமலன் நிமலன் விமலன் -நின்மலன்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
மூல மந்த்ரம் -ஸ்ரீ ராம நாம பிரபாவம் –வாலி வதம் –
மும்மை சால் உலகுக்கு எல்லாம் மூல மந்த்ரம்
தம்மையே தமக்கு நல்கும் தனிப்பெரும் பதத்தை
இம்மையே எழுமை நோய்க்கும் மருந்தினை
ராமம் என்னும் செம்மை சேர் நாமம் தன்னை
மந்த்ரம் பதம் மருந்து நாமம் -விருந்தும் மருந்தும் –
ராம ராம இதி மதுரம் மதுர அக்ஷரம் -இனிமை தூய்மை -கூஜந்தம்-ஆருஹ்ய கவிதா சாகம்
மூலம் ஆதி காரணம் ஆதாரம் முதன்மை பெற்றது -வேர் போல் –
முன்னும் இராமனாய் தானாய் -பின்னும் ராமனாய் -தானான அவதாரம்
கிருஷ்ணம் நாமமே குளறிக் கொன்றீர்–மிருத ஸஞ்ஜீவினி -காகுத்தனும் வாரானால்
பெரும் பதம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் பெற்றுக் கொடுக்கும்

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
களி நடம் கண்டேன்
களி நடம் புரியக் கண்டேன்
த்ருஷ்டா சீதா கண்டேன் சீதை -என்றவர் -நல் பெரும் தவத்ததள் ஆய நங்கைகையைக் கண்டேன் அல்லேன் –
மூன்றும் சேர்ந்து நாட்டியம் -இலங்கை வெற்பில் –
இற் பிறப்பு என்பது ஒன்றும் –
இரும் பொறை என்பது ஒன்றும் –
கற்பு என்று பெயர் ஒன்றும் –
திரு மேனி- பண்பு- கதை -வனம்- மந்த்ரம்- காவ்யம்- திருவடி -ஸூ ந்தரன் -ஸூந்தரி –
காண்ட மஹிமை ஸ்லோகம் –

ஸுந்தரே ஸுந்தரோ ராம:
ஸுந்தரே ஸுந்தரி கதா
ஸுந்தரே ஸுந்தரி ஸீதா
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் வநம்
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் காவ்யம்
ஸுந்தரே ஸுந்தரோ கபி:
ஸுந்தரே ஸுந்தரம் மந்த்ரம்
ஸுந்தரே கிம் ந ஸுந்தரம்

கிளி மொழியாள் வலியச் சிறை புகுந்தாள்
வாலில் நெருப்பு -பெருமாளின் ஆலிங்கனம் -யாம் பெரும் பரிசு -ஸீதா மஹாத்ம்யம் –

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
நின் அடியிணை அடைந்தேன் –

அபய பிரதான சாரம் -இதுக்காக அன்றோ ஸ்ரீ ராமாயணம்
சரணாகதி சாஸ்திரம்
ஆஜகாம முஹூர்த்தேந யத்ர ராம ச லஷ்மணா
சர்வ லோக சரண்யாயா ராகவாயா மஹாத்மணே -விபீஷணன் -எளிமையும் மேன்மையும்
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் –மேன்மையும்
எளிமையும் சொல்லி -தொடங்கி
நிவேதயதா மாம் க்ஷிப்ரம் –
நிர்வேதம் ஏற்படுத்தாமல் -மனசு உடையும் படி வெறுப்பு ஏற்படாத படி –நிவேதயத -உங்கள் ஸ்வரூப அனுரூபமாக -சத்தை பெற
நிரதாம் வேதயதே -திரு உள்ளத்தில் படும் படி
அக்கரை அநர்த்தக் கடலில் இருந்து இக்கரை வந்து இளைப்பாறி ஆகாசத்தில் பெருமாள் அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் தரிக்க மாட்டாமல்
அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் -மாம் நிவேதியத
க்ஷிப்ரம் -உடனே –
விரையும் கார்யம் தூங்கேல் தூங்கும் கார்யம் விரையேல்
சஞ்சலம் -மனம்
வந்து ஒல்லைக் கூடுமினோ
ஒல்லை நீ போதாய் உனக்கு என்ன வேறு உடைமை -கடகர் அன்றோ விரைய வேண்டும் -சிஷ்யரை விரைவாக வர –
ராமன் முன்பே என்னை அங்கீ கரித்து அருளி ராவணனை எதிர்பார்த்து உள்ளாரே –
கைகள் கூப்பும் -கால்கள் சேரும் -சாஷ்டாங்க பிரணாமத்துக்கு ஸூசகமாக நால்வர் உடன் –
இளையவர்க்கு அவித்த மௌலி அடியேனுக்கும் சூட்டி அருள -ஆவியை பிரித்த அவன் தம்பி நாயேன் –

அனாயேனம் ஹரிஸ்ரேஷ்ட தத்தம் அஸ்யா அபயம் மம:
விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதி வா ராவண ஸ்வயம் ||– வால்மீகி ராமாயணம், யுத்த காண்டம்

ஹிரண்ய வதைப் படலம் -கம்ப நாட்டாழ்வார் –
பிளந்தது தூணும் செங்கண் சீயம் -சிங்கப்பிரான் -மேட்டு அழகிய ஸிங்கர் –

ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்று அவர்க்கு இன்னருள் சுரந்து
மாழை மான் மட நோக்கி யுன் தோழி உம்பி யெம்பி என்று ஒழிந்திலை உகந்து
தோழன் நீ எனக்கு இங்கு ஒழி என்ற சொற்கள் வந்து அடியேன் மனத்து இருந்திட
ஆழி வண்ண நின்னடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத் தம்மானே –5-8-1-

வாத மா மகன் மற்கடம் விலங்கு மற்றோர் சாதி என்று ஒழிந்திலை உகந்து
காதலாதரம் கடலினும் பெருகச் செய்தகவினுக்கு இல்லை கைம்மாறு என்று
கோதில் வாய்மையினோடும் உடனே உண்பன் நான் என்ற ஒண் பொருள் எனக்கும்
ஆதல் வேண்டும் என்று அடியிணை யடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே–5-8-2-

கடி கொள் பூம் பொழில் காமரு பொய்கை வைகு தாமரை வாங்கிய வேழம்
முடியும் வண்ணமோர் முழு வலி முதலை பற்ற மற்றது நின் சரண் நினைப்பக்
கொடிய வாய் விலங்கின் உயிர் மலங்கக் கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு உளது அறிந்து உன்
அடியனேனும் வந்து அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத்து அம்மானே -5-8-3-

நஞ்சு சோர்வதோர் வெஞ்சின வரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணாய்
நெஞ்சில் கொண்டு நின் அஞ்சிறைப் பறவைக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து
வெஞ்சொல் ஆளர்கள் நமன் தமர் கடியர் கொடிய செய்வன யுளவதற்கு அடியேன்
அஞ்சி வந்து நின்னடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-4-

மாக மா நிலம் முழுதும் வந்து இறைஞ்சும் மலரடிக்கண்ட மா மறையாளன்
தோகை மா மயில் அன்னவர் இன்பம் துற்றிலாமை யிலத்த விங்கு ஒழிந்து
போகம் நீ எய்திப் பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் எனக்கும்
ஆக வேண்டும் என்று அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே-5-8-5-

மன்னு நான்மறை மா முனி பெற்ற மைந்தனை மதியாத வெங்கூற்றன்
தன்னை யஞ்சி நின் சரண் எனச் சரணாய் தகவில் காலனை யுக முனிந்து ஒழியாப்
பின்னை என்றும் நின் திருவடிப் பிரியா வண்ணம் எண்ணிய பேரருள் எனக்கும்
அன்னதாகும் என்று அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே –5-8-6-

ஒது வாய்மையும் உவனியப் பிறப்பும் உனக்கு முன் தந்த அந்தணன் ஒருவன்
காதல் என் மகன் புகலிடம் காணேன் கண்டு நீ தருவாய் எனக்கு என்று
கோதில் வாய்மையினான் உனை வேண்டிய குறை முடித்தவன் சிறுவனைக் கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-7-

வேத வாய் மொழி யந்தணன் ஒருவன் எந்தை நின் சரண் என்னுடை மனைவி
காதல் மக்களைப் பயத்தலும் காணாள் கடியதோர் தெய்வம் கொண்டு ஒளிக்கும் என்று அழைப்ப
ஏதலார் முன்னே இன்னருள் அவர்க்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-8-

துளங்கு நீண் முடி யரசர் தம் குரிசில் தொண்டை மன்னவன் திண் திறல் ஒருவற்கு
உளம் கொள் அன்பினோடு இன்னருள் சுரந்து அங்கோடு நாழிகை ஏழு உடன் இருப்ப
வளம் கொள் மந்திரம் மற்று அவர்க்கு அருளிச் செய்தவாறு அடியேன் அறிந்து உலகம்
அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத் தம்மானே -5-8-9-

த்வயார்த்தம் விரித்து உரைக்கும் பதிகம் இது
பிராட்டி விஷயீ காரம் தொடங்கி-மான் மட நோக்கி –
ஒன்பதாம் பாசுரம் பெருமாள் -உலகம் அளந்த பொன்னடி அடைந்து உய்ந்தேன் –
1-விஷயீ காரத்தை சொல்லி
2-கைங்கர்யத்தை சொல்லி
3-அதுக்கு விரோதியாய் வருமதில் இந்த்ரிய வஸ்யதையைத் தவிர்த்து தர வேண்டுமேன்று சொல்லி
4-அதுக்கடியான பாபமடியாக வந்த யம வஸ்யதையை பரிஹரிக்க வேணும் என்று சொல்லி
5-அதுக்கடியான பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தர வேணும் என்று சொல்லி
6-கருத்து அறிந்து செய்யும் அளவு அன்றிக்கே உன் பரிவாலே செய்ய வேணும் என்று சொல்லி
7-சம்சார ஆர்ணவத்திலே அகப்பட்டு நோவு படுகிற என்னையும் மீட்டு
தேவரீர் உடைய சர்வ சக்தித்வத்தாலே உன் திருவடிகளை தந்து அருள வேணும் என்று சொல்லி
8-தேச கால விப்ரகர்ஷம் கிடக்கச் செய்தே கார்யம் செய்த சக்தி மத்தையை0 அந்தமில் பேரின்பத்
தடியரோடே வைக்காக அன்றோ தேவரீர் இங்கே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது என்று சொல்லி
9-உன்னை அல்லது அறியாத தொண்டைமான் சக்கரவர்த்திக்கு ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தை உண்டாக்கினால் போலே
எனக்கும் ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தை உண்டாக்க வேணும் என்று சொல்லி சரணம் புகுகிறார் –

மாழை மான் மட நோக்கி -என்று தொடங்கி
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் -என்று தலைக் கட்டுகையாலே
ஒன்பது பாட்டிலும் ஏகார்த்தத்தைப் பற்றவே சரணாகதியாய் இருக்கிறது

பால் குடிக்க நோய் தீருமா போலே
இவருடைய பாசுரத்தைச் சொல்ல
ப்ராப்தி பிரதிபந்தகங்கள் தன்னடையே விட்டுப் போம்

————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ சீதாபிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கோதா உபநிஷத் – ஸ்ரீ ஆண்டாள் கீதை – ஸ்ரீ நாச்சியார் ராமாயணம் – ஸ்ரீ சூடிக் கொடுத்தவள் பாகவதம் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் =

July 29, 2020

ஸ்ரீ கோதா உபநிஷத்

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -பா மாலை பூ மாலை பெண் மாலை –
வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து ஆகுமே –
மறை -மறைத்து சொல்வதை எளிமையாக அனைவரும் அறியும்படி -வேதக் கருத்தையே காட்டி அருளி –
வேதாந்தமே உப நிஷத் -ப்ரஹ்மம் சமீபத்தில் நம்மை வைக்கும்-பாதகங்கள் தீர்க்கும் -பரமன் அடி காட்டும்
பரமன் அடி பாடி உபக்ரமம் –பொற்றாமரை அடி உப ஸம்ஹாரம் –

அநாதி மாயையால் ஸூப்தா யதா ஜீவா ப்ரப்புத்தயா- நாம் தூங்க -நம்மை எழுப்புகிறாள் -லௌகிக விழிப்பு இருந்தாலும் –
ஆன்மிக விழிப்பு உணர்வு இல்லாமல் பல பிறவிகளில் இருக்க -பிள்ளாய் -இத்யாதி விழிச் சொற்கள் –
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
பாரார்த்யம் ஸ்வம் -ஸ்வாமி -யஸ்யாஸ்மி -அந்தர்யாமி -கண்ணாடியில் அழுக்கு போலே சம்சாரம் –
நித்ய அனுசந்தானம் ஆராதனம் இதுக்குத் தானே –

நாராயணனே -ஒருமை -நமக்கே-பன்மை -பறை தருவான் -இனியது தனி அருந்தேல் –
தகுதியை உருவாக்கி அருளுகிறார்
ஏக பஹு -நித்யன் -ஒருவன் -சேதனன்
நாம் -நித்யம் -பலர் -சேதனர்கள் –
நமக்கே -ஆத்ம ஞானம் உடையவர்களாக நமக்கு
அறிவு இல்லாதவர்களுக்கும் அறிவை அருளுகிறார் -சகல பல பிரதன் -சர்வ லாபாய கேசவ –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர ஸ்பர்சத்தால் தானே பாலைப் பொழியும் –

சத்யம் வத தர்மம் சர –ஆச்சார்ய பிரியம் கொடுக்க வேண்டும் –மாதா தேவோ பவ –
ப்ரஹ்மம் அருகில் இருக்க பயம் போகுமே –தைத்ரியம் உபநிஷத்-இதம் குரு –செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ
செய்யாதன செய்யோம் –மேலையார் செய்வனகளையே செய்வோம்
ஸ்ரத்தயா தேயம் அஸ்ரத்தயா அதேயம்-ஸ்ரீ யா தேயம் -ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் –

அனுக்ரஹம் செய்பவனுக்கு சொத்தை பறித்து -குந்தி தேவியும் சொத்தைப் பறித்துக் கொள்ள பிரார்த்தனை –
இவளோ நீங்காத செல்வம் -குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் –
செல்வம் பாகவத கைங்கர்யம் -ஆந்தனையும் கை காட்டவே -மழை செல்வம் பால் செல்வம் நெல் செல்வம் சோலைச் செல்வம் –
ஸதாயுர் வை புருஷ–தனம் தானம் பஹு புத்ர லாபம் -வேதம் -படிப்படியாக கூட்டி -அவாந்தர பலம் —
ஸாஸ்த்ரம் கொண்டே ப்ரஹ்மம் -சம்சாரம் த்யாஜ்யம் ப்ரத்யக்ஷம் மூலம் அறிகிறோம் —
வைராக்யம் பிறந்து நாமே ப்ரஹ்மம் தேடிப் போவோமே -பர்ஜன்ய வர்ஷதி –முகில் வண்ணன் –

போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் –ஆகாமி தெரியாத் தனத்தால் -தாமரை இலைத் தண்ணீர் –
பத்ம பத்ம இவ -முன் செய்தவை தீயினில் தூசாகும் –
புஷ்கல பலாசம் ஆப –
இஷீக ஸ்தூலம்-
உத்தர பூர்வ ஆகம் அஸ்லேஷ வினாசம் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்
மாரீசனை விரட்டி ஸூபாஹு முடித்து ராமர் அனுஷ்டித்துக் காட்டி –

வாயில் காப்போன் -நாயகனாய் நின்ற
எட்டு த்வாபர எட்டு க்ஷேத்ர பாலகர்கள் -ஆகமங்கள் பெயர்கள் சொல்லும் –
த்வார சேஷி –க்ஷேத்ர சேஷி –ஆச்சார்யர் பாகவதர்கள் மூலமே அவனைப் பெற வேணும்

வள்ளல் பசுக்கள் –ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய்–வேதங்களால் -வேதைக சமைதிகன்–யஸ்ய அமதம் தஸ்ய மதம்-
சொல்லி முடிக்காதே -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -அப்ராம்ய மனசா ஸஹ-

மாலே –ஆலின் இலையாய் அருள் -பாஞ்ச ஜன்யம் போல்வன சங்கங்கள் -சாலப் பெரும் பறை –
பல்லாண்டு இசைப்பார் கோல விளக்கு கொடி விதானம்
சாம்யா பத்தி–
ஆதி சேஷன் -வேண்டும் -கருடக்கொடி -நப்பின்னைப்பிராட்டி -பெரியாழ்வார் –
நிரஞ்சனம் பரமம் சாம்யம் உபைதி
ருக்ம வர்ணம் -கர்த்தாராம் ஈசன் புருஷம் பச்யதே –பார்த்ததுமே ததா புண்ய பாப விதய –
ஆனந்தத்தில் சாம்யம் -தாரதம்யம் இல்லாமல் -ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம்
அபஹத பாப்மா விஜய விமிருத்யு –சத்ய காம ஸத்ய சங்கல்ப -எட்டும் பெறுவோம் -மம சாதரம்யம் ஆகதா
ஸ்வாமியாக அவன் ஆனந்தம் -சொத்தாக நமக்கு ஆனந்தம்

கூடாரை –சூடகமே தோடே செவிப்பூவே –சம் மானம் பிரார்த்தனை
சோச்னுதே ஸர்வான் காமான் சக ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா -கல்யாண குணங்களை பெற்று ஆனந்தம்
அவன் குணம் நினைக்க பயம் போகுமே -சாயுஜ்யம் சொல்லும் பாசுரம் இது
கூடி இருந்து குளிர்ந்து -பாலே போல் சீர் நினைக்க குளிரும்
வைகும் சிந்தையிலும் நீ கொடுக்கும் வைகுந்தம் பெரியதோ –

அநு காரம் செய்த ஆண்டாள் போல் அநுஸந்திக்கும் நமக்கும் பேறு சித்தம்

————————

ஸ்ரீ ஆண்டாள் கீதை

முதல்வன் -ஜகத் காரணன் -அவனையே த்யானம் -ஞானம்
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்து -பக்தி செய்தவன் ஆகிறான் என்னையே அடைகிறான் –
ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் -அவனே பரமன் -நாராயணன்
முக்கரணங்களால்-மன் மநா பவ -மத் பக்த -மத் யாஜி -மாம் நமஸ்குரு-பக்தி யோகம்-
மாஸூ ச -புண்ணியம் யாம் உடையோம் -இறைவா நீ தாராய் பறை -கைங்கர்யம்

அறிவு இல்லாத -கர்மம் யோகம் இல்லாத
அறிவு ஓன்று இல்லாத -ஞானம் யோகம் இல்லாத
அறிவு ஒன்றும் இல்லாத – பக்தி யோகம் இல்லாத
சரணாகதி -மூன்றுக்கும் தகுதி இல்லாததால் -உபாயமாக இல்லாமல்
எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியமே நீயே –இறங்கி வந்து கூட்டிச் சென்று சாம்யாபத்தி–ஸாயுஜ்யம் -அருளுகிறாய்

தத்வ விவேகம்
நித்ய அநித்ய -ஆத்ம தேக விலக்ஷணம் -பரம சேதனன் -புருஷோத்தமன் -வெட்டவோ உலர்த்தவோ நினைக்கவோ முடியாதே
நாராயணன் -நமக்கே -பறை -பிரித்து எளிதாக அருளி -தத்வ த்ரய ஞானம் –
நான் நேற்று இருந்தேன் அல்லேன் என்பது இல்லை – -மன்னர்கள் நேற்று இருந்தார்கள் என்பது இல்லை –இத்யாதி-

வையத்து வாழ்வீர்காள் -ஆண்டாள் –
அரக்கர் அசுரர் உள்ளீரேல் -நம்மாழ்வார்
வாழாட்பட்டு உள்ளீர் -கூழாட்பட்டாரை எங்கள் குழுவினில் புகுதல் ஓட்டோம் -பெரியாழ்வார்

ஐந்தாம் அத்யாய ஸ்லோகங்கள் –
வித்யா வினய சம்பன்ன -பண்டித சம தர்சன -த்ரிவித தியாகம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் -சம தர்சனம்
நிரதோஷம் -சமம் -ஆத்ம ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் -சரீரத்தை விலக்கி ஆத்மாவைப் பார்த்தால் ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம் அறிவோம்
மற்று ஒரு இடத்தில் சரீரமே ப்ரஹ்மம் என்பர்
இஹைவ -ஜித சர்க்கம் -இங்கேயே சம்சாரம் ஜெயிக்கிறான் கர்மயோகம் தொடங்கும் போதே -சாம்யத்தில் மனம் நின்றால்
விசிஷ்ட வேஷம் -நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷம் -சமதர்சனம் இருந்தால் தான் ப்ரஹ்மத்தில் நிலை நிற்போம்
சம்சாரம் இத்தால் இங்கேயே வெல்லலாம் –வையத்து வாழ்வீர்காள் –
செல்வச் சிறுமீர்காள் -பிள்ளாய் இவள் சூட்டிய பெயர்கள்-

நீங்காத செல்வம் நிறைந்து –உத்தமன் பேர் பாடி –சாற்றி நீராடினால் -பரமன் அடியே நீங்காத செல்வம் –
அருள் இல்லார்க்கு அவ்வுலகு இல்லை பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகு இல்லை தப்பாக சொல்வர் -இதுக்கும் அருள் வேண்டும்
பக்தி ஒன்றே நிறைவை நிம்மதியை சாந்தியைத் தரும்
அநந்யா சிந்தயந்தாம்-தேஷாம் நித்யாபி யுக்தானாம் யோக க்ஷேமம் வஹாம் அஹம் –
கிடைக்காதது கிடைக்கவும்-செல்வம் யோகம் – கிடைப்பது நிலைக்கவும் க்ஷேமம் -நீங்காமல் இருக்க –
திருப்தி வேறே ஸந்தோஷம் வேறே
படாடோபங்கள் குறைந்து -நேரம் நல்ல முறையில் செலவளித்து -சாந்தி
சாஸ்த்ரா விதி -மீறி நடந்தால் சித்தி இல்லை -இங்கும் அங்கும் செல்வம் கிட்டாதே
அஸ்ரத்தயா குதம் தபஸ் தத்தம்–அஸத் செயல்

கர்மயோகம் மூன்றாவது -ப்ரஹ்மம் -சரீரத்தையே கீதையில் -ஏவம் ப்ரவர்த்திதம் -இந்திரிய ராமனாக
புலன்களின் பிடியில் ஆயுளை வீண் அடிக்கிறான்
சக்கரம் –உன் பங்கை நீ ஆற்ற வேண்டும் -அன்னம் -பர்ஜன்யம் -மழை வேண்டும் -ஆழி மழை க் கண்ணா
யாகங்களினால் -மழை -பெய்யும் -கர்மயோகத்தில் ஒரு வகை –
கர்மம் சரீரம் இருந்தால் தானே முடியும் -இத்தையே ப்ரஹ்மம் என்று அறிவாய்
தேவர்கள் -பரஸ்பரம் -வாயு காற்று அக்னி நெருப்பு குபேரன் செல்வன்
ஆத்மா சரீரத்தை தூண்டி கர்மம் -யாகம் -மழை -அன்னம்-ஜீவராசிகள் இது தான் சக்கரம்
மநு பகவான் -அக்னி ஆஹுதி கொடுக்க- ஆதித்யன் -மழை பெய்து -இத்தையே

தூ மலர் தூவித் தொழுது -தூய்மை
பத்ரம் புஷ்ப்பம் பலம் தோயம் –பக்தியா பிரயச்சதி –அஸ்நாமி
சததம் கீர்த்தயந்த– -பக்தி தோய்ந்த
மடி தடவாத சோறு
பக்தியுடன் கொடுக்கிறானோ அப்படி பக்தியுடன் -மீண்டும் சொல்லி அதில் உள்ள
தனது பிரியத்தை கீதையில் -தொழும் காதல் களிறு

அம்பரமே -தண்ணீரே -சோறே-தானம் செய்யும் இல்லை அறம் செய்யும் தர்ம சிந்தனை –
சாத்விக தானம் -ராஜஸ தானம் -தாமஸ தானம் மூன்று வகை கீதையில்
பிரதி உதவிக்காகக் கொடுக்காமல் எதிர்பார்ப்புடன் செய்யாமல்
ஸத்காரம் பண்ணி மரியாதையுடன் சாஸ்த்ர விதிப்படி செய்ய வேண்டும்
அத்தேச காலம் அபாத்ரம் தேவை அற்ற முறையில் தாமஸ தானம்

கப்பம் தவிர்க்கும் –விமலா –செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுக்கும் -ஆஸ்ரித விரோதிகள் –
பாகு பாடு பார்க்கும் -கருணை இல்லாத தோஷம் இல்லாதவன் -என்னை கர்மம் தீண்டாது –
நீங்கள் செய்யும் கர்மங்களை அனுமதித்துக் கொண்டு உள்ளேன் -அதன் வழி பலத்தைக் கொடுக்கிறேன் –
இனிமேல் விட்டு வைத்தால் ஆஸ்ரிதர் பாதிப்பு -சீறி அருளுகிறார்

கறைவைகள் -சரணாகதி பாசுரம்
வருத்தம் தீர்ந்து
வருத்தமும் தீர்ந்து
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து

—————

ஸ்ரீ நாச்சியார் ராமாயணம்

ஸூந்தரே ஸூந்தரோ சீதா ஸூந்தரே ஸூந்தரோ ராமோ ஸூந்தரே ஸூந்தரோ அசோக வனம்
ஸூந்தரே ஸூந்தரோ ஸ்லோகம் -எது தான் இதில் ஸூந்தரமாக இல்லை
ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியுமே ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்துக்கு அரண் -அவ்யபதேசனுக்கு வனாந்தரத்தில் அவன் பிள்ளை வார்த்தை
இன்னார் தூதன் என நின்றான் -திருவடி பெயராலே ஒரு காண்டம் -இதன் பெருமையை உணர்ந்து பாண்டவ தூதனாக ஆனபின்பு
தரித்து நின்றான் -வேறே அவதாரம் இல்லாமல் நின்றானே -பார்த்தன் தன் தேர் முன்னும் நின்றானே –

ரூப உதார குணத்தால் பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம்
ரஞ்சநீ யஸ்ய விக்ரமே
ந நமேயம் என்று இருப்பாரையும் மித்ர பாவேந வும் அமையும் என்பார் பெருமாள்
அப்ரமேய ஜநகாத்மஜா -மாரீசன்
உத்தம தார்மிகஸ்ய அக்ஷய கீர்த்தி- -தாரை
வைய வந்த வாயாலே வாழ்த்திப் போவார்கள்
பரமாத்மனே சனாதன சங்கு சக்ர கதாதரா -மண்டோதரி –
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் ஸூ குமாரவ் –புண்டரீகாக்ஷவ் சூர்ப்பணகை-
ஓவியத்து எழுத ஒண்ணா உருவத்தாய் –மூல மந்த்ரத்தை ஏழு உலகுக்கும் மருந்து –வாலி

ஆதி காவ்யம்–ஆறு காண்டங்கள் –500 க்கும் மேலான சர்க்கங்கள் –25000 ஸ்லோகங்கள்
குணங்களைப் பற்றியே உபக்ரமம் உப சம்ஹாரம் கோன் வஸ்மி குணவான் -16-குணங்கள் நாரதர் வால்மிகி சம்வாதம் –
குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் -ராமம் ரத்ன மய பீடம் -பகவோ கல்யாண குணவ் –
ஆசாரம் பிரபு பெருமாள் -நடுவிலும் குணங்களைப் பற்றி அயோத்யா மக்கள் தசரதன் இடம்-

மனத்துக்கு இனியான்
சினத்தினால் மனத்துக்கு இனியான்
தென் இலங்கை கோமானுக்கும் இனியான்
செற்ற மனத்துக்கு இனியான்
தேவர்களுக்கும் -சக்கரவர்த்திக்கும் -கௌசல்யாதிகளுக்கும் -குகாதிகளுக்கும் -இளைய பெருமாளாதிகளுக்கும் –
ஸூக்ரீவாதிகளுக்கும் -ரிஷிகளுக்கும் -சர்வருக்கும்- இனியான்

பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்தான் மனத்துக்கு இனியான்-
நல்லா அரக்கரனுக்கும் மனத்துக்கு இனியான் –

சதுர்விதமாக பிரித்து தாய் தந்தையை கொண்டு –அனுஷ்டானம் காட்ட பெருமாள் –
நேர்மையாக வாழ்தல் குரங்குகளும் உதவும் சாமான்ய தர்மம் -காட்ட ராமன்
பொல்லாதவனாக இருந்தால் தம்பியும் உதவான்
கைங்கர்ய செல்வம் காட்ட இளைய பெருமாள் -கிரியதாம் மாம் வத -சர்வம் கரிஷ்யாமி -சேஷத்வம்
பாரதந்தர்ய சிறப்பைக் காட்ட பரதாழ்வான்
பாகவத சேஷத்வம் பரதந்த்ரம் சத்ருக்னன் -அநகன்
ராமனைத் தவிர மற்ற ஒரு தெய்வம் இல்லாத பரதனை அல்லது தெய்வம் அறியாத சத்ருக்னனைத் தவிர
மற்று தெய்வம் இல்லை என்று இருப்பதே நமக்கு கர்தவ்யம்
ஆயில்யம் நக்ஷத்ரம் -புஷ்யம் பரதாழ்வான் -தனது மாமா யுகாஜித் இடம் செல்ல -உடை வாள் போல்-
நிழல் போல் பின்னே சென்றான்

அபிமான பங்கமாய் -அடியார்க்கு அடியார் -நானே தான் ஆயிடுக –
நெடுமாற்கு அடியான் -கொடு மா வினையேன் –பழுதே கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்துவமாக கீழே இருந்ததுக்கு —
நொந்து கொண்டார்
இவளோ அனைத்தும் பாகவத -ஆய்ப்பாடி செல்வச் சிறுமீர்காள்
உச்சிஷ்ட புருஷ ஹரி உபநிஷத்
கௌசல்யா ஸூப்ரபாதம்
அரவணையாய் துயில் எழாய்
திருப்பள்ளி எழுச்சி
இவளோ பாகவத ஸூப்ரபாதம்

எல்லே இளங்கிளியே பாகவத லக்ஷணம் -அனந்தாழ்வான் -திருமேனியில் நோவு சாத்திக் கொள்ள –
திருமலை அப்பன் ஆள் விட்டு -அனுப்ப தானே வந்தாலும் தாழ்ந்து வர –
பாகவதனைக் காக்க வைக்கவில்லையே -நீ எனக்குள்ளே எத்தனை ஜென்மங்கள் காத்து இருந்தாய் –

ஸ்வம் பாரார்த்யம் –திருப்பாவை முழுவதும் -பரதாழ்வான் படி
கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து –குற்றம் ஓன்று இல்லாத கோவலன் தன் பொற்கொடி —
கர்மம் செய்வதிலே நோக்கம் -இளைய பெருமாள் படி இது
கனைத்து –நற் செல்வன் தங்காய் -பால் வெள்ளம் பனி வல்லம் மால் வெள்ளம் -இருவரையும் கொண்டாடுகிறான்
பரதாழ்வான் படி இது -அந்தரங்க கைங்கர்யம்-அவன் திரு உள்ளபடி நடந்து –

ராமனை பிரிந்த மூச்சு அடங்கிய உறவும் வேண்டும்
தூது போகும் உறவும் வேண்டும்
கூடச் சென்ற படியும் வேண்டும்
இருந்து கைங்கர்யம் செய்த படியும் வேண்டும்
அனைத்தும் ஆண்டாளுக்கு வேண்டும் –

மத் பாபமே நிமித்தம் –நானே தான் ஆயிடுக -மந்தரையோ -கைகேயியோ –தசரதனோ –
பெருமாளோ -மூத்தவன் குல மரியாதை -இவர்கள் யாவரும் இல்லை
இல்லாத குற்றத்தை உண்டு என்று ஏறிட்டு ச் சொன்னாலும் இல்லை செய்யாதே உண்டு என்று இசைந்தான் -பாகவத லக்ஷணம்

செய்யாதன செய்யோம் -2-
மேலையார் செய்வனகள் -26-
பரத்வாஜர் சொல்படி தங்கி -தார்மிகன் பரதாழ்வான் உடன் தான் அடுத்த ஸ்நானம் என்று இருந்தவர்
ரிஷி சொல்லைத் தட்ட மாட்டாமல் இருந்தாரே

குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் ;போகாது -இளைய பெருமாள் படி –

கோபஸ்ய வசம் -திருவடியை ராவணன் அடிக்க
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு என்று நாம் நிர்பயமாய் நிர்பரராய் இருப்போம்

பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -ராமனே மனத்துக்கு இனியான் -கல்யாண ராமன் –
சிந்தையில் வைக்கும் இதுக்கு ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஒக்குமோ -பக்திச்ச வீரோ –

லோக நாதம் ஸூ க் ரீவம் நாதம் இச்சதி –ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் நமக்குக் கிடைப்பானோ என்று இருக்கும்
அஸஹாய ஸூரன் -வீரத்தினால் சீலத்தால் அலகால் மனத்துக்கு இனியன்
சென்று அங்கு தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி

உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து -பெண் இனத்துக்கு எல்லாம் மனத்துக்கு இனியான்
கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்த குமரனார் சொல்லும் பொய்யானால் —
ஸ்ரீ ராம சரம ஸ்லோகம் -நமக்கு உஜ்ஜீவன மந்த்ரம் –
நத்யஜேயம் கதஞ்சன–அங்குல அக்ரேன -அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் விரதம்
சபரி மோக்ஷம் -எங்கள் மேல் சாபம் போக -செங்கண் சிறுச் சிறுதே எங்கள் மேல் விழித்து –
பூதாத்ம ரகு நந்தன -போல் அருள வேணும்

————

ஸ்ரீ சூடிக் கொடுத்தவள் பாகவதம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -12 ஸ்கந்தங்கள் –18000 ஸ்லோகங்கள்
சர்க்கச்ச பிரதி சர்க்கச்ச வம்ச மன்வந்தராணி ச அநு சரித்திரங்கள் பஞ்ச லக்ஷணம் பூர்ணமாக இதில் உண்டே –
ஸூராணாம் அபி துர்லப
ஸூ ஸ்தாம கம்நம் –கலியுகத்தில் பாகவத புராணத்தில் இருப்பேன் என்று உத்தவர் இடம் சொல்லிச் சென்றான்
பரீக்ஷித் மஹாராஜருக்கு ஸூ கர் அருளிச் செய்தது -பல அவதாரங்கள் -இதில் உண்டே
அஜிதன் அலை கடல் கடைந்தான் -கிடந்து கடைந்து அணை கட்டி –
புராண ரிஷிகளுக்கும் ஆழ்வார்களும் ஆண்டாளுக்கும் நெடு வாசி

ஸ்ரீ கஜேந்திர வ்ருத்தாந்தம்
மதம் ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த நம் அழகனார் -ஸ்ரக் பூஷ அம்பரம் அலைய –ரஷிக்க ஓடி வர வேண்டாமா
அபலை பெண் ஐந்து முதலைகள் அநாதி கால சம்சாரம் கடலில் -ஜனனம் மரணம் இரண்டு தாடைக்குள் மாட்டி உள்ளோம்-
இங்கே உள்ளேயே இருந்தும் ரஷிக்காமல்
பரும் தாள் களிற்றுக்கு –பரமன் தன்னை பாரின் மேல் ப்ருந்தாவனத்தே கண்டமை –
அருளிச் செய்த நாச்சியார் திருமொழியை மருந்தாம் என்று
தன் மனத்தே வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள் –பெரும் தாள் பிரான் அடிக்கீழ் பிரியாது இருப்பாரே
சாது பரித்ராணத்துக்கு நேராக வர வேண்டும் –இதுவே சிறப்பு பயன் –
உன்னால் வந்த ஆபத்து -நீ வந்து சேவை காட்டப் பிரார்த்திக்க-நேராக கண்டு -அருளிச் செய்தாள்

வ்யூஹம் -ஷீராப்தி நிகேதன் -ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -பாற் கடலில் பையத் துயின்ற பரமன் –
ஆகதோ மதுராம் புரிம் -தூய பெரு நீர் யமுனைத் துறைவன்–
ஒப்பில்லாத அப்பன் -கிடந்த அவஸ்தையில் பரமன்
பொங்கிய பாற் கடல் பள்ளி கொள்வானைப் புணர்வதோர் ஆசையினால்
சந்திரனைப் பார்த்துப் பொங்கும் -அஷ்டமி சந்திரன் போல் திருவடி திரு நகங்கள்
சந்திரன் -மனஸோ ஜாத –சூர்யன் கண்களில் இருந்து -இதனாலும் பொங்கும்

வட பெரும் கோயில் உடையான் -ஆலின் இலை மேல் துயின்றான் –ஆலின் இலையாய் அருள் –மாலே மணி வண்ணா பாசுரம் –
மூன்று பண்புகள் ஸுவ்லப்யம் எளிமை அழகு பரத்வம் -பித்தன் -மாலே -நீல மணி ஸுவ் ந்தர்யம் -ஆலின் இலையாய் -பரத்வம்

அன்று பாலனாகி –மார்கண்டேயருக்கு மட்டும் காட்ட கராரவிந்தே –பால முகுந்தம் –
ஆலின் இலை மேல் துயின்ற எம் ஆதியாய் –தொட்டிலில் யசோதாதிகள் இருக்க –
இங்கே தனியாக முகிழ் இலையில் -அகடி கட நா சாமர்த்தியம் –
பால் ஆல் இலையில் துயின்ற -13-பதிகம் -பரமன் வலைப்பட்டு இருந்தேன்
இங்கும் பரமன்

அம்ருத மதனம் –
கடலே கடலே –படுக்கை அறை என்று பார்க்காமல் கடைந்து ப்ரயோஜனாந்தர பரர்களுக்காக —
உன்னைக் கடைந்து கலக்குற்று
மந்த்ரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்டார் —சுந்தர தோளுடையான் —
ஆராவமுதன் பிராட்டியை பெண்ணமுதை கொண்டதை
அஸ்வம் -அப்சரஸ் பாரிஜாதம் -பெண்ணமுது –
கொண்டு உகந்த அம்மான் -உப்புச்சாறு தானே கொடுத்தான் -ஈந்தான்
வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவன் கேசவனை -மா வந்து அமர்ந்ததால் தானே மாதவன் ஆனார்
கேசபாசம் -கட்டுக் குடுமி அவிழ கடைந்தான் -அந்த அழகையும் அனுபவிக்கிறாள்
வண்டமர் –கடைந்திட்ட வண்ணம் மெய் அறிவேன் நானே -குலசேகரர்

பாசி தூர்த்து கிடந்த பார் மகள் -தன்னைப் பற்றியும்
மாசு உடம்பில் நீர் வாரா மானமிலா பன்றியாய் தேசுடைய –திருவரங்கச் செல்வனார் பேசி ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
அஹம் ஸ்மராமி -நயாமி மத் பக்தம் -பேர்க்கவும் பேராதே

ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால்– எட்டாம் பதிகம் -தான் கொண்ட சரி வளைகள் தருமாகில் —
வேஷம் மாற்ற வேண்டாம் தூணில் இருந்து வர வேண்டும்
சங்கு தங்கு முங்கை நங்கை சீரார் வளையாக இருக்க வேண்டும்

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர் –வாமன நம்பி வர –கூடல் -முத்துக்குறி உத்சவம் –
பெரியாழ்வார் இடம் பெண்ணைக் கேட்பது -எவ்வளவு உயர்ந்தது மண்ணை மஹாபலியிடம் பிச்சைக் குறளாகி —
குறை அதில் -தன்னது என்ற அபிமானம்
அத்தைப் போக்க இச்சை கொண்டு இத்தெரு வழி வரக் கூடாதோ

பொல்லாக் குறளாகி -பொற் கையில் நீர் ஏற்று த்ருஷ்டிக்காக
ஓங்கி -உத்தமன் -அம்பரம் -உம்பர் கோமான் அன்று உலகு அளந்தான் அடி போற்றி -மூன்று இடங்களில்
பிச்சை எடுத்தாதவாது சொத்தை மீட்டுக் கொள்ளும் ஸ்வாமி அன்றோ
உலகம் அளந்த பொன்னடிக்கே அடிமை செய்ய வேண்டும் -மூன்று பதார்த்தம் -மூன்று அக்ஷரங்கள்–மூன்று பதங்கள்

செல்வா பலதேவா -பரசுராமர் -செம் பொன் கழல் அடி –கிருஷ்ண அவதாரத்துக்கு பொற் கால் இட்டார்
படுக்கையும் தூங்குமோ

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை-
வினைதை சிறுவன் மேலாப்பின் கீழ் வருவான் -மாலே செய்யும் மணாளன் –
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போத க் கண்டீரே
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் -கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்
கண்ணன் என்று இருந்தேன் தெய்வமாக இருந்தானே
மறக்கவும் முடியாமல் கரும் வண்ணன் -காட்சி பழகிக் கிடந்தேன்
மனத்துக்கு இனியான் அவனை
அரையில் பீதக வாடை கொண்டு என் வாட்டம் தணிய வீசீரே
துஷ்கரம்-பிரபு -ராமனை திருவடி
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –சரித்திரம் முழுவதும் சொல்லும் பாசுரம்
ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர –அத்புதம் பாலகம் –
சங்கு சக்கரம் உப ஸம்ஹர சொன்னதும் மறைத்துக் கொண்ட இவன் அன்றோ மகன்
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாறும் கம்சனை நிரசித்ததும்
புள்ளும் சிலம்பின –பேய் முலை நஞ்சுண்டு -விஷமே அமுதமாகும் வேளையில் பிறந்தான்
கள்ளச் சகடம் காலோச்சி ஏழு மாதக் குழந்தை
வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -விஷத்துக்கு விஷம் மருந்து
மாயனை –தாமோதரனை -உபநிஷத் -கீதை பக்தி -இன்று பாகவத அர்த்தமும் இதில்
மன்னு -வராஹ -விஸ்ராம் காட் –சத்ருக்னன் 12 வருஷம் ஆண்டு –
யமுனைத் துறைவன் தூய்மை -வாய் கொப்பளித்த தூய்மை –
கருமை -யமுனை -கண்ணன் குளித்து -இவனுக்கும் உடலில் ஏறி
இது தான் மாயம்
தாமோதரன் -தாயைக் குடல் விளக்கம் -கட்டி வைத்து பேர் பெற்றவள்

கற்றுக் கறவை –பாசுரம் நின் முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணம் பேர் பாட -திருப்பாவை -சிற்றில் கட்டி விளையாட சிதைப்பான் –
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன்
வேறு ஒன்றில் இன்பம் பார்க்கக் கூடாதே
முற்றத்தூடு புகுந்து -அதே முற்றம் -நின் முகம் காட்டி புன் முறுவல் செய்து -அனைத்துக்கும் அந்தராத்மா –
நமட்டுச் சிரிப்பு -சிற்றிலோடு சிந்தையும் சிதைத்தான்
தோழியும் நானும் தொழுதோம்
லஜ்ஜை விட்டு கண்ணனே ரக்ஷகன் என்று இருக்க வேண்டுமே -கோலம் கரிய பிரானே –
உன் இடம் உள்ள கூறை வேண்டாம் -குருந்திடை கூறை பணியாய்

மதுரை புறம் உய்த்திடுமின் –கோவர்த்தனம் –யமுனை -ஸ்பர்சம் உள்ள அனைத்தும் உத்தேச்யம்
இட்டீறிட்டு விளையாட –இட்டமான பசுக்களை இனிது மறித்து நீரூட்டி -திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவாத்தி

வாரணம் –திருக்கல்யாணம் -நடக்கின்றான் -காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் –புனிதன் –குளித்த புனிதன் –
மைத்துனன் நம்பி மது சூதனன் வந்து
இயம் கோதா –சூடிக் கொடுத்தவள் –மம ஸூ தா –ஆயனுக்காக தான் கண்ட கனா
அரங்கனே ஆயன் -கொண்டல் வண்ணன் கோவலன்

குருந்திடை கூறை பணியாய்

————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ இராமாயணம் சங்கத்தமிழ் இலக்கியங்களில்–

July 29, 2020

திருப்பாவையில் சங்கத்தமிழ் (30)என்றும்
திருமங்கையாழ்வாரின் பெரிய திருமொழியில் சங்கமலி தமிழ் (930), சங்கமுகத் தமிழ் (1187) என்றும்
கம்பரின் இராமாயணத்தில் தமிழ்ச் சங்கம் (4477) என்றும்
அவ்வையாரின் நல்வழியில் சங்கத் தமிழ் (கடவுள் வாழ்த்து) என்றும் கூறப்பெற்றுள்ளன.

திருமங்கை ஆழ்வார் பாடல்களில் சங்கமலி தமிழ், சங்கமுகத் தமிழ் என்னும் சொல்லாடல்கள் இடம் பெற்றுள்ளதை,

சங்கமலி தமிழ் மாலை பத்து இவை வல்லர்கள் (பெரியதிரு.930:7)

சங்கமுகத் தமிழ்மாலை பத்தும் வல்லார் (பெரியதிரு.1187:7)

தமிழ்ச் சங்கம் என்ற சொல்லாடல்

தென் தமிழ் நாட்டு அகன் பொதியில் திரு முனிவன் தமிழ்ச் சங்கம் சேர்கிற்பீரேல் (கம்பராமாயண-கிட். நாடு,31:1-2)

பொதியிற் செல்வன் பொலந்தேர்த் திதியன் (அகம். 25: 20)-திதியன் என்பவனுக்கு உரியது பொதிகை மலை

கழல் தொடி ஆஅய் மழைதவழ் பொதியில் (குறுந். 84: 3)–கடை ஏழு வள்ளல்களில் ஒருவனான ஆய் என்பவனுடையது பொதிகை மலை

திருந்துஇலை நெடுவேற் தென்னவன் – பொதியில் (அகம். 138: 7)-பாண்டியர்களின் சிறப்புப் பெயர் தென்னவன் என்பவனுடையது பொதிகை மலை

மழைசூழ் குடுமிப் பொதியிற் குன்றத்து (மணி.1:22)-குடுமி என்பது பாண்டியர்களின் சிறப்புப் பெயர்

பாலும் தெளிதேனும் பாகும் பருப்புமிவை
நாலும் கலந்து உனக்கு நான் தருவேன் கோலஞ்செய்
துங்கக் கரிமுகத்துத் தூமணியே நீயெனக்குச்
சங்கத்தமிழ் மூன்றும் தா.’ அவ்வையார் தான் இயற்றிய நல்வழியில் ‘சங்கத் தமிழ் மூன்றும் தா’-இயல், இசை, நாடகம் ஆகிய முத்தமிழையும்

————–

சங்கத்தமிழ் இலக்கியங்களில் இராமாயணம்

சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியை ஊன்பொதி பசுங் குடையார் பாடியது. காலம் : கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டு.
“அரைக்கு அமை மரபின மிடற்று யாக்குநரும்,
மிடற்று அமை மரபின அரைக்கு யாக்குநரும்,
கடுந் தெறல் இராமனுடன் புணர் சீதையை
வலித்தகை அரக்கன் வௌவிய ஞான்றை,
நிலம் சேர் மதர் அணி கண்ட குரங்கின்
செம் முகப் பெருங் கிளை இழைப் பொலிந்தாஅங்கு,
அறாஅ அரு நகை இனிது பெற்றிகுமே” – புறநானூறு 378

சோழ வேந்தன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி நாட்டை விரிவாக்கும் நோக்கத்தில் வஞ்சிப் பூச் சூடி, செருப்பாழி
என்னும் கோட்டையை அழித்துத் தனதாக்கிக்கொண்டான். அந்த வஞ்சிப் போரைப் புலவர் பாடினார். அது கேட்ட வேந்தன்
புலவர்க்கு அவர் அறிந்திராத அரிய அணிகலன்களை வழங்கிச் சிறப்பித்தான்.
அதனைப் பார்த்த புலவரின் பெருஞ் சுற்றத்தார் விரலில் அணிய வேண்டிய அணிகலனைக் காதில் மாட்டிக்கொண்டனர்.
காதில் அணியவேண்டியவற்றை விரலில் மாட்டிக்கொண்டனர். இடுப்பில் அணிய வேண்டியவற்றைக் கழுத்தில் மாட்டிக்கொண்டனர்.
கழுத்தில் போட்டுக்கொள்ள வேண்டியனவற்றை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டனர்.
கடும் போர்த்திறம் கொண்ட இராமனுடன் சேர்ந்து காட்டுக்கு வந்த சீதையை அரக்கன் இராவணன் தன் வலிமை மிக்க கைகளால்
தூக்கிக்கொண்டு சென்றபோது, சீதை தன் கணவன் அடையாளம் கண்டுகொள்ளத்தக்க வகையில் ஆங்காங்கே எறிந்துகொண்டு சென்ற
அணிகலன்களைக் கண்ட செம்முகக் குரங்குகள் அணியுமிடம் தெரியாமல் அணிந்து அழகுபார்த்துக் கொண்டது போல்
எனக்கு நகைப்பு விளைவிப்பதாக இருந்தது என்று உவமை கூறுகிறார்.

———–

வென்வேல் கவுரியர் தொன்முது கோடி
முழங்கு இரும் பௌவம் இரங்கும் முன் துறை
வெல்போர் இராமன் அருமறைக்கு அவித்த
பல்வீழ் ஆலம் போல
ஒலி அவிந்தன்று இவ் அழுங்கல் ஊரே’– கடுவன் மள்ளனார் (அகம் 70 – வரிகள் 13 முதல் 17 வரை)

உவமை:
தோழி சொன்னாள், “ஆம் தலைவி. பாண்டியரின் தொல்முது கோடியான கடற்கரை ஊரில் பல விழுதுகளை உடைய ஆலமரம்
ஒன்று இருந்தது. காலம் காலமாய் அதில் வாழ்ந்து வந்த பறவைகளின் அடங்காத கீச்சொலியால் அந்த ஊரே அமைதியின்றி இருந்தது.
சீதையைத் தேடி அந்த ஊருக்கு வந்த போரில் வெற்றி கொள்ளும் பண்பினரான இராமன், தம் நண்பர்களுடன் கூடிச் சீதையைத் தேடும்
வழிமுறைகளை ஆராய முயன்ற போது பறவைகளின் அடங்காத ஒலி இடையூறாய் விளைந்தது.
பார்வையாலோ, இதழ் விரித்து எழுப்பிய ஓசையாலோ இராமர் அந்தப் பேரொலியை ஒரு நொடியில் அடங்கச் செய்தாராம்.
அதைப் போலத்தான் நம் பெற்றோர் உனக்கும் அவருக்கும் திருமணம் என்றதும் ஓயாது ஒலித்துக் கொண்டிருந்த ஊர் வாயும் அடக்கிவிட்டது”.
(கோடி = தனுஷ்கோடி – தொன் முது கோடி, கவுரியர் = பாண்டியர்) .

————

இமைய வில் வாங்கிய ஈர்ஞ் சடை அந்தணன்
உமை அமர்ந்து உயர்மலை இருந்தனனாக,
ஐ இரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப் பொலி தடக் கையின் கீழ் புகுத்து, அம் மலை
எடுக்கல் செல்லாது உழப்பவன் போல”– கபிலர் / திணை – குறிஞ்சி (கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டு)

இமய மலையை வில்லாக்கி வளைத்தவர் சிவபெருமான், அவன் கங்கை ஆறு பாயும் ஈரச் சடையை உடையவன்.
அவன் தன் மனைவி உமையாளோடு சேர்ந்து இமயமலை மேல் அமர்ந்திருந்தான். 10 தலை கொண்டவனான அரக்கர் தலைவன்
இராவணன் தொடி அணிந்திருந்த தன் கையை இமய மலைக்கு அடியில் புகுத்தி அந்த மலையை எடுக்க முயன்றான்.

————-

திருப்பரங்குன்றத்து குகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த ஓவியக் கலைகளில் அகலிகை பற்றிய குறிப்பு:

“என்றூழ் உற வரும் இரு சுடர் நேமி
ஒன்றிய சுடர்நிலை உள்படுவோரும்,
இரதி காமன், இவள் இவன்’ எனாஅ,
விரகியர் வினவ, வினா இறுப்போரும்;
‘இந்திரன், பூசை: இவள் அகலிகை;
சென்ற கவுதமன்; சினன் உறக் கல் உரு
ஒன்றிய படி இது’ என்று உரைசெய்வோரும்”

திருப்பரங்குன்றத்து முருகப் பெருமானை வணங்கிய பிறகு, மக்கள் இந்த ஓவிய மண்டபத்தில் சென்று அங்குள்ள ஓவியக் காட்சிகளைக்
கண்டு மகிழ்ந்தார்கள் என்றும், வரையப்பட்டிருந்த ஓவியங்களில் காமன், இரதி, அகலிகை, அவளிடம் சென்ற இந்திரன், கௌதம முனிவன்,
அவனைக் கண்ட இந்திரன் பூனையுருவங் கொண்டோடியது முதலிய ஓவியங்கள் வரையப்பட்டிருந்தன என்றும்,
அவற்றைக் கண்டவர் ‘இது என்ன, இது என்ன’ என்று அறிந்தவர்களைக் கேட்க, அவர்கள் இது இது இன்னின்ன ஓவியம் என்று
விளக்கிக் கூறினார்கள் என்றும் நப்பண்ணனார் கூறுகிறார்:-நப்பண்ணனார் (கி. பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டு)

————

பொலந் தார் இராமன் துணையாகப் போதந்து,
இலங்கைக் கிழவற்கு இளையான், இலங்கைக்கே
பேர்ந்து இறை ஆயதூஉம் பெற்றான்;-பெரியாரைச்
சார்ந்து கெழீஇயிலார் இல் “
-பழமொழி நானூறு – பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்று .

இலங்கை அரசன் இராவணனின் தம்பி வீடணன். இவன் இராமனை நண்பனாகப் பெற்று இலங்கை அரசனானான்
என்று அந்தப் பாடல் குறிப்பிடுகிறது.

———–

சிலப்பதிகாரத்தில் திருமால் அவதாரங்களில் இராமரும் துதிக்கப்படுகின்றார்.
கம்பர் (கி.பி. 12-ஆம் நூற்றாண்டு) தோன்றி ராமாயணத்தைத் தமிழில் எழுதுவதற்கு முன்பே
இளங்கோவடிகள்(கி. பி முதல் நூற்றாண்டு) சிலப்பதிகாரத்தை இயற்றிக் கொடுத்திருக்கிறார்.
அந்தச் சிலப்பதிகாரமும் ராமனைக் கடவுளாகவே கூறுகிறது

“மூவுலகும் ஈரடியால் முறைநிரம்பா வகைமுடியத்
தாவிய சேவடி சேப்பத் தம்பியொடும் தான் போந்து
சோவரணும் போர்மடியத் தொல்லிலங்கை கட்டழித்த
சேவகன் சீர் கேளாத செவியென்ன செவியே
திருமால்சீர் கேளாத செவியென்ன செவியே!” – ஆய்ச்சியர் குரவைப் பாடல், மதுரைக்காண்டம்,

————-

“தாதை யேவலின் மாதுடன் போகிக்
காதலி நீங்கக் கடுந்துய ருழந்தோன்
வேத முதல்வற் பயந்தோன் என்பது
நீயறிந் திலையோ நெடுமொழி யன்றோ” – ஊர்காண்காதை

என, கவுந்தியடிகள் ராமனைப் பற்றிக் கோவலனிடம் கூறுமிடத்து, ராமன் கடவுள் என்பது தமிழகத்தின் புது மொழியல்ல;
நெடுமொழி. அதாவது; நீண்ட காலமாகவே தமிழ் மக்களிடையே இருந்துவரும் நம்பிக்கை என்றும் கவுந்தியடிகள் கூறுகின்றார்.

————–

16 வார்த்தை ராமாயணம்
படித்ததில் பிடித்தது பகிர்ந்தேன்

“பிறந்தார் வளர்ந்தார் கற்றார் பெற்றார்
மணந்தார் சிறந்தார் துறந்தார் நெகிழ்ந்தார்
இழந்தார் அலைந்தார் அழித்தார் செழித்தார்
துறந்தார் துவண்டார் ஆண்டார் மீண்டார்”

1-பிறந்தார்: ஸ்ரீராமர் கௌசல்யா தேவிக்கு தசரதரின் ஏக்கத்தைப் போக்கும்படியாக பிறந்தது.

2.வளர்ந்தார்: தசரதர் கௌசல்யை சுமித்திரை கைகேயி ஆகியோர் அன்பிலே வளர்ந்தது

3.கற்றார்: வஷிஷ்டரிடம் சகல வேதங்கள் ஞானங்கள் கலைகள் முறைகள் யாவும் கற்றது.

4.பெற்றார்: வஷிஷ்டரிடம் கற்ற துனுர்வேதத்தைக் கொண்டு விஸ்வாமித்ரர் யாகம் காத்து விஸ்வாமித்ரரை மகிழ்வித்து
பல திவ்ய அஸ்திரங்களை பெற்றது.

5.மணந்தார்: ஜனகபுரியில் சிவனாரின் வில்லை உடைத்து ஜனகர்-சுனயனாவின் ஏக்கத்தை தகர்த்து மண்ணின் மகளாம் சீதையை மணந்தது.

6.சிறந்தார்: அயோத்யாவின் மக்கள் மற்றும் கோசல தேசத்தினர் அனைவர் மனதிலும் தன் உயரிய குணங்களால் இடம் பிடித்து சிறந்து விளங்கியது.

7.துறந்தார்: கைகேயியின் சொல்லேற்று தன்னுடையதாக அறிவிக்கப்பட்ட ராஜ்ஜியத்தை துறந்து வனவாழ்வை ஏற்றது.

8-நெகிழ்ந்தார்:
*அயோத்தியா நகரின் மக்களின் அன்பைக் கண்டு நெகிழ்ந்தது.
*குகனார் அன்பில் நெகிழ்ந்தது.
*பரத்வாஜர் அன்பில் நெகிழ்ந்தது.
*பரதரின் அப்பழுக்கற்ற உள்ளத்தையும் தன் மீது கொண்டிருந்த பாலனைய அன்பினையும் தன்னலமற்ற குணத்தையும்
தியாகத்தையும் விசுவாசத்தையும் கண்டு நெகிழ்ந்தது.
*அத்ரி-அனுசூயை முதல் சபரி வரையிலான சகல ஞானிகள் மற்றும் பக்தர்களின் அன்பிலே நெகிழ்ந்தது.
*சுக்ரீவர் படையினரின் சேவையில் நெகிழ்ந்தது.
*விபீஷணரின் சரணாகதியில் நெகிழ்ந்தது.
*எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஆஞ்சநேயரின் சேவையைக் கண்டு, ‘கைம்மாறு செய்ய என்னிடம் எதுவுமில்லை.
என்னால் முடிந்தது என்னையே தருவது’ எனக் கூறி ஆஞ்சநேயரை அணைத்துக் கொண்டது.

9.இழந்தார்: மாய மானின் பின் சென்று அன்னை சீதையை தொலைத்தது.

10.அலைந்தார்: அன்னை சீதையை தேடி அலைந்தது.

11.அழித்தார்: இலங்கையை அழித்தது.

12.செழித்தார்:
*சீதையை மீண்டும் பெற்று அகமும் முகமும் செழித்தது.
*ராஜ்ஜியத்தை மீண்டும் பெற்று செல்வச் செழிப்பான வாழ்க்கைக்கு திரும்பியது.

13.துறந்தார்:
அன்னை சீதையின் தூய்மையை மக்களில் சிலர் புரிந்து கொள்ளாத நிலையில் மக்களின் குழப்பத்தை நீக்குவதற்காக அன்னை சீதையை துறந்தது.

14.துவண்டார்:
அன்னை சீதையை பிரிய நேர்ந்தது சீராமருக்கு மிகுந்த வலியை தந்தது. அந்த வலி அவரை சில காலம் மனதளவில் துவள செய்தது.

15.ஆண்டார்:
என்ன தான் மனதினுள் காயம் இருந்தாலும் மக்களுக்கு செய்ய வேண்டிய கடமைகள் அனைத்தையும் குறைவற செய்து
மக்கள் உடலால், மனதால் ஆரோக்கியமானவர்களாகவும் செல்வச் செழிப்புடன் வாழும்படியும் பார்த்துக் கொண்டது.

16.மீண்டார்:
பதினோறாயிரம் ஆண்டுகள் நல்லாட்சி செய்து மக்கள் அனைவரையும் ராமராகவும் சீதையாகவும் மாற்றி
தன்னுடனே அழைத்துக் கொண்டு தன் இருப்பிடமான வைகுண்டம் மீண்டது”.

————

ஸ்ரீராமம் ரகுகுல திலகம்
சிவதனுசாக் ருஹீத சீதாஹஸ்தகரம்
அங்குல்யாபரண சோபிதம்
சூடாமணி தர்ஸன கரம்
ஆஞ்சநேய மாஸ்ரயம்
வைதேகி மனோகரம்
வானர தைன்ய சேவிதம்
சர்வ மங்கள கார்யானுகூலம்
சத்தம் ஸ்ரீராம சந்த்ர பாலய மாம்.–ஏக ஸ்லோக இராமாயணம் காஞ்சி மகாபெரியவர் அருளியது

————

வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ விடை அடர்த்த பக்தி உழவன் பழம் புனத்து –ஸ்ரீ திருமழிசைப் பிரான்

வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பி மிச்சல் மிசைவான் புனம் –திருக்குறள்

ஊரவர் கவ்வை எரு இட்டு அன்னை சொல் நீர் படுத்து ஈர நெல் வித்தி முளைத்த நெஞ்சப் பெரு செய்யுள் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்

ஊரவர் கவ்வை எருவாக அன்னை சொல் நீராக நீளும் இந்நோய் –திருக்குறள் –

கள்ளனேன் கள்ளத் தொண்டாய்க் காலத்தைக் கழித்துப் போக்கித்
தெள்ளியேனாகி நின்று தேடினேன் நாடிக் கொண்டேன்
உள்ளுவார் உள்கிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி என்றே
வெள்கினேன் வெள்கி நானும் விலவற சிரித்திட்டேனே -அப்பர் –திருமாலை –பாசுர சாயல்

————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-அயோத்யா ஸ்கந்தம்- -53-71-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

July 18, 2020

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது:–53-

மந்தோதரீ தயித மாதி சராட்ய பாணே:–ஏழு ஸ்கந்தங்கள் -ஏழு கண்டங்கள் -பிரதீயன ஸ்கந்தம் உத்தர ராமாயணம் –
அயோத்யா ஸ்கந்தம் தொடக்கம் இதில் -அயோத்யா காண்டம் முதல் ஸ்லோகம் அடியாக இதுவும்
மண்டோதரி கணவனான ராவணனை நிரசிக்க கணைகள் திருக்கரத்தில் ஏந்தி
மந்தாகினீ மதுர மௌலி த்ருதாத்ம நாம்ன:-கங்கையை தலையில் சுமந்த சிவபெருமான் ராம நாமம் ஜபித்துக் கொண்டே –
ராம ராம ராம –ரகம் இரண்டும் மகாரம் ஐந்து ம் -இப்படி இதுவே ஆயிரம்
மந்தாக்ஷ மந்தித மநோ பவ விப்ரமஸ்ய-வெட்கம் துளி -மன்மதனையும் மயக்கும் படி -அழகு குணம் வீரம் –
முதல் இரண்டு சர்க்கம் வால்மீகி அருளிச் செய்தது போலவே இங்கும்
மந்த ஸ்மிதம் மத் அக மர்தனம் அஸ்து நேது: -மந்தஸ்மிதம் -அகம் -பாபங்களையும் அழிக்க வல்லதாக உள்ளதே –

————-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?–54-

ராம த்வயி அதி வத்ஸலா: ப்ரக்ருதயோ மயி ஆயதேயம் ஜரா-உன் மேல் அளவு கடந்த அன்பு கொண்ட அயோத்யா -எனக்கும் மூப்பு வந்தது
ஸாகேத அதிபதிம் ஸமஸ்த ஜகதாம் குர்வே பதிம் த்வாமத:–அயோத்யா மக்கள் தலைவனாக வறுத்த பின்பு சக்கரவர்த்தி ஆக வேண்டும்
ஏவம் வாதினி தத்ர நாம ஜனகே ஸ்ரீஜானகீ நாத தே-தந்தை இப்படி பேச மந்தஸ்மிதம்
சீதா மணாளன் முன்பு -பூ தேவி உடன் சேர்க்க ஆசை -மேலும் நக்கலான புன்னகை –
சாகேதம் -அயோத்யாம் -ஸமஸ்த லோகம் -அனைத்து உலகுக்கும் -பதியான அகிலாண்ட கோடி ப்ரஹ்மாண்ட நாயகனான உன்னை
அயோத்யா மட்டுக்கும்-பதவி இறக்கம் தானே –
மூன்றாவது -பின் நடக்கப் போவது -ராவணன் வதம் நிரசித்து அனைத்து உலகுக்கும் நாயகன் என்பதை நிலை நாட்டப் போகிறாய் –
கைகேயி அறியாமையால் செய்யும் கார்யம் நினைத்தும் புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் தத் தர்சயஸி அத்ய கிம்?– இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோம் –

———–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ–55–

த்யக்த்வா ராம நதீப வஸ்த்ர விபவம் பூமண்டலம் த்வம் வனம்–தீபாவளி நல் நாளில் அருளிச் செய்த ஸ்லோகம் –
வனவாசம் மரவுரி தரித்து மனத்தில் காட்சி தர -பூமியில் -ஆடை-நதீப -கடல் -வஸ்திரம் -வேண்டாம் என்று –
ந தீப வஸ்திரம் -இவற்றை விட்டு -வெறும் மரவுரி தரித்து -ஜடாமுடியுடன்
யாதஸ்த்வாம் அவனே விதாதும் அகரோத் ஸ்ரீமான் வஸிஷ்டோ முனி:-பூமியை அவனம் ரக்ஷிக்க வசிஷ்டர் நினைக்க நீ வனம் சென்றாய்
ஏதாம் நூதன வஸ்த்ர வைபவ யுதாம் தீபாவளீம் மாமிகாம்-இந்த காட்சியை இந்த தீபாவளி அன்றோ காட்டி அருள வேணும்
வஸ்திரம் தீபம் பிரசித்த நாள் -தீபாவளி –
வாசம் நாம நிசம்ய கிம் விதனுஷே மந்த ஸ்மிதம் மத் ப்ரபோ -என் ஸ்லோகம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
வன வாசம் முடித்து திரு அயோத்யையில் வரும் நாளே தீபாவளி வட இந்தியாவில் –
வடுவூர் ராம லீலை -சோக நிகழ்ச்சியே இல்லாமல் இதுவும் மந்தஸ்மிதம் காட்டும் படி லீலை –

—————–

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–56-

மந்த ஸ்மிதம் வர்ணயிதும் ப்ரவ்ருத்தோ–புன்னகையே ஸ்வாமியிடம் பேசுகிறது -வர்ணித்து பாட ஆரம்பித்தீர்
மமேதி மத்யே விஷயைக லோல:–நடுவில் விஷயாந்தர லோலராக போனது எதனால்
மந்தேதி மாம் ப்ரேக்ஷ்ய விபோ விதத்ஸே-மந்த புத்தி உடையவராகவே -இருந்தீர் ஆகிலும் -மந்த ஸ்மிதம் –
பொருத்தம் தானே -மேலே பாட தூண்ட
மந்த ஸ்மிதம் மண்டனம் ஆனனஸ்ய–மீண்டும் காவியம் தொடர போவதை நினைத்து செய்து அருளிய புன்னகை
திரு முகத்துக்கு அலங்காரமான மந்தஸ்மிதம்

———-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத:
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத:–57-

பிது: வசஸி ந ஸ்தித: பித்ரு மதே அபி நோ வர்தஸே -ஆழி சூழ் உலகம் எல்லாம் பரதனே ஆள-நீ போய் –
புண்ணிய துறைகள் ஆடி -ஏழு இரண்டு ஆண்டில் வாழ் என்று இயம்பினன் அரசன் என்றான் -சக்ரவர்த்தி கட்டளை –
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றனன் அம்மா -அதே புன்னகை –
தந்தை எண்ணம் படி நடக்கிறீர்களா நம்மைப் பார்த்து கேட்க்கிறதாம்
கயா யாத்திரை -ஸ்ரார்த்தம் -இருக்கும் பொழுது தந்தை சொல் படி நடந்தீர்களா -ரசம் இல்லாதவன் அரசன் –
மஹத்ஸு வினயோ ந தே பரம் அயம் விருத்த: தத: -பெரியோர் இடம் பணிவுடன் இருக்கிறீர்களா
ப்ரஸக்தி: அபி வாஞ்சிதா மம புன: கவே காமதா -ஆசை நிறைவேற்ற தந்தை பேச்சுக்கு விரோதமாகவே நடக்கிறீர்களே
து இதி ஸ்மிதம் அஹோ மிதம் விதனுஷே பரீவாஹத: -இப்படி கேட்டு -நம் அடியார்கள் என்று சொல்லி –
ஏளனம் செய்வது போலே மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே –58 —

ஸதீம் பரத மாதரம் கலுஷித அந்தராம் குப்ஜயா -பரதன் தாய் பெருமாள் இடம் அன்பு மிக்கு இருக்க –
கூனி மனத்தை கலக்கி
விதாதும் அபிராதிதாம் ப்ரிய ஸுதம் விதேனே வனே -தசரதனுக்கு கைகேயியை மகிழச் செய்ய
தவம் இருந்து பெற்ற பிரியமான பிள்ளையை அனுப்ப
இதி ச்ருதிம் உபாகதா புரஜனஸ்ய வாணீ விபோ இவ்வாறு அயோத்யா மக்கள் பேச மந்தஸ்மிதம் –
மித ஸ்மிதம் அஸௌன்முகே தத் இதம் அஸ்து மன்மானஸே -தனி நபர் அபசாரம் விளைவை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –

——-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம்
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித –59-

தாதாத் அஸ்மி கரீயஸீ தவ ஸுத த்வம் ந ப்ரயாயா வனம் -தாதர் தந்தை -விட தாயான நானே -ஆபஸ்தம்பர் தாயே உயர்ந்தவர்
மகனே வனம் போகாதே -நான் சொல்வதைக் கேள்-
வத்ஸ அத்ர ஸ்தித ஏவ நந்தய மனோ மத்கம் வசஸ் ஸத்குரு -செல்லப்பிள்ளையே இங்கேயே இருந்து மனசை ஆனந்தப்படுத்து –
இத்தம் மாதரி லக்ஷ்மணே ச வததி ஸ்நேஹாத் ச கோபாத் அபி -லஷ்மணன் கோபத்துடன் தடுக்க -தாய் ஸ்னேகத்துடன் தடுக்க
த்வம் மந்த ஸ்மிதம் ஏதத் ஏவ கலயன் தௌ ஸாந்த்வயாமாஸித -புன்னகை கொண்டே பதில் இருவருக்கும் –

————-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத்
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம்
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -60-

ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் மம பிதா விதேஹாதிபோ -தாய் இடம் கணவன் இருக்கும் இடத்திலே இருக்க வேண்டும் என்றார்
சீதா பிராட்டியை உடன் வர வேண்டாமே என்றதும் முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றுவேன் என்றாளே-
ஸ்வர்க்கம் ஏது நரகம் ஏது-கேட்டு-அதிகாரி பொறுத்து இவை மாறுமே –
உம்மிடம் சேர்ந்து இருப்பதே ஸ்வர்க்கம் எனக்கு -பிரிந்து தனித்து இருப்பது நரகம்
ஆண் உடை உடுத்திய பெண் என்பார் தந்தை -வால்மீகி ஸ்லோகத்தையே இங்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பவந்தம் அதிகத்ய மாம் ரகுபதே கரே தே அகரோத் -உமது வெளி வேஷம் கண்டு
இதி இதம் அவனீ ஸுதா வசனம் ஆனனே தே ஸ்மிதம் -இப்படியாக பூமி மகள் வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
புருஷோத்தமன் ஒருவனே நாம் எல்லாம் ஸ்த்ரீ ப்ராயர் –
மாமியாருக்கு ஒரு நியாயம் மனைவிக்கு ஒரு நியாயமா -கணவனான நீர் உள்ள இடம் தானே நான் இருக்க வேண்டும்
இதற்காகவும் ஆண் உடை தரித்த பெண்
புன்னகை அவளை உடன் கூட்டிச் செல்கிறேன் என்று பதில் சொல்வது போலே
ததான தத் இதம் ஸ்மிதம் மத் அவனம் விதத்தாம் ப்ரபோ -அதே புன்னகையைக் காட்டி எங்களை ரஷிக்கிகிறாயே இன்றும் –

———–

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ —61-

மனாக் இவ மனோ மம த்வயி க்ருதம் த்வயா நீயதே -யாத்ரா தானம் செய்து முடித்த பின்பு பசுக்கள் மட்டுமே இருக்க –
த்ரிஜடன் அந்தணன் -கையில் உள்ள கோலைத் தூக்கி எறியச் சொல்லி –
மன்னிப்பு கேட்டான் பெருமாள் -உமது தப வலிமையைப் பார்க்க -அனைத்து பசுக்களையும் தானமாக கொடுத்தான் –
மனம் உன்னிடமே ஈடுபட்டு இருக்க –
பரத்ர தத் அபி ப்ரபோ கிம் இதி யுக்தம் ஏதத் தவ -வேறு விஷயாந்தரங்களில் போக -நீ தானே நியமிக்க வேண்டும்
அத த்ரிஜட நீதித: தத் இதி மந்தம் ஏதத் ஸ்மிதம் -த்ரிஜடை அந்தணன் -விருத்தாந்தம் நினைத்து புன்னகை கொண்டே
இதுக்கும் பதில் -உன்னையும் ரஷிப்பேன் என்று தெரிவித்து -புன்னகை பார்க்கும் தோறும் விசுவாசம் பிறக்கும்
ஸுமந்தம் அபிபாது மாம் இஹ தயாநிதே ராகவ -கருணைக்கடல் உன்னுடைய மந்தஸ்மிதம் எப்பொழுதும் அடியாரைக் காக்கட்டும்

———

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே –62-

கௌசேய உபரி சீர பந்தன விதௌ ஜாயாவலக்ன ஸ்தலே -பட்டாடைக்கு மேலே மரவுரி அணிய பெருமாள் சீதைக்கு உதவ
வசிஷ்டர் பிராட்டி அணிய வேண்டாமே என்ன
கோசாத் ஆஹ்ருத பூஷணே அபி ச ததா வாசா பிது: தத் ஜனே -ஆபரணங்களை பிராட்டிக்கு தசரதன் வழங்க
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான வதனம் ரக்தம் தவேதம் ப்ரபோ -பொன்னகை ஏற்காமல் பிராட்டி -அவனுக்கு ஒத்த அலங்காரம் –
ஆபரணங்களை மறுக்க -பெருமாள் மரவுரி அணிய உதவ -மந்தஸ்மிதம்
தத் யுக்தம் வடுவூர் ஸ்தலே அபி மயி தத் நீசே அவரே அபி உத்தமே -அதே புன்னகை தோற்ற சேவை -நீசரா

———-

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம்
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம்
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -63–

த்ரஷ்டா த்வாம் அபிஷிக்தம் இந்து வதனம் சித்ர இந்துனா ஸாம்ப்ரதம் -சந்திரகாந்த -முழு மதி திருமுகம்–
சித்திரை பவுர்ணமி -நீ பட்டாபிஷேகம் கண்டு அருள வேணும் –
ச்வோ வத்ஸ இதி ததா ஏவ கைகய ஸுதா வாசா ந யாயா வனம் -தடுத்து சக்ரவர்த்தி வனவாசம் செல்லாதே என்ன
இதி ஏவம் பிதரி ப்ருவதி அபி பபௌ மந்த ஸ்மிதம் யத் ஸமம் -மன்னன் ஆணை மைந்தன்-மேலே சத்யம்
கொடுத்த வரத்தைக் காக்க வேண்டுமே
இப்பொழுது தந்தை சொல்வதை எதிர்த்தும் பேசாமல் மந்தஸ்மிதம் செய்து பதில்
தத் மே ஸாதுவத் ஆஸ்திதாய ஸுதராம் துஷ்டாய ச த்யோததே -அதே புன்னகை உடன் சேவை –
நல்லவன் போலே நடிக்கும் நம் போல்வாருக்கும் –

—–

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ:
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே –64-

ஸ்வாமின் தே பவனே பிது: ஸுக மயே ப்ரீதை: ஜனை: ஸம்வ்ருதே -தந்தை அரண்மனையில் ப்ரீதி உடன் மக்கள்
மாத்ரு ப்ரீதி வஹே ததா ஏவ தமஸா தீரே அபி அதஸ்தாத் தரோ: -ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவி மகிழும்படி செய்து அருளிய மந்தஸ்மிதம்
தாமச நதிக்கரையில் வியன் கான மரத்தின் நிழலிலே
சோகார்த்தை: ஸ்வஜனை: வ்ருதே அபி பரித: மந்தஸ்மிதம் யத் ஸமம் -சோகமாக அயோத்யா மக்கள் சூழ்ந்து இருக்க அவர்களுக்கு ஆறுதல்
வக்த்ரே தே தத் இதம் ததா ஏவ வடுவூர் கேஹே அபி வித்யோததே-வாழ்க்கை சக்கரம் ஸூகமும் துக்கமும் கலந்தே இருக்கும்
இரண்டிலும் சம நிலைமையாக இருக்க வேண்டும் -காட்டி அருளவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
இறைவன் எப்பொழுதும் ஆனந்த மயன்–பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம்–அபி நயம் தானே -வேதாந்த கருத்தைக் காட்டவே இந்த மந்தஸ்மிதம்
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் எல்லையில்லாமல் பரவி உள்ளது போலே நிரவதிக ஆனந்த மயன் அன்றோ –

——————————————–

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர: –65-

கங்கா தீர ஸமாகதேன ஸுஹ்ருதா ஸாஸ்ரேண, ஸாகேதவத் -கண்ணீர் உடன் குகன் -கங்காதீரம் -ஸ்ருங்க பேரம்
தேசோயம் தவ ஸர்வ மானவ மணே ராஜா அத்ர தத்த்வம் பவ -மனிதர்களில் மாணிக்கம்
உன்னுடைய தேசமாகக் கொண்டு இங்கேயே அரசனாக இரு -நாங்கள் தொண்டு செய்வோம்
இத்தம் நாம குஹேன பக்தி நிதினா ப்ரோக்தஸ்ய யத் தே முகே -பக்திக்கடல் -வெள்ளம் போலே -கங்கை வெள்ளத்தை விஞ்சி –
பக்தி பிரவாகம் எண்ணி மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் வித்யோததே ந: புர:-அதே புன்னகை காவேரி கரையில் நீசரான நமக்கும் சேவை

———-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம்
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் –66-

குஹேன கஹனே ததா பஹு விதம் ஸம் அப்யர்சதா —குகன் பலவித மரியாதை செய்து -குக பரிகரங்கள் அவனுடன் சேர்ந்து
வஸேஹ தவ தே வயம் ஸதத தாஸ பூதா: ப்ரபோ -தாச பூதர்களாக ஏவிப் பணி கொள்ள பிரார்த்திக்க –
இங்கேயே எழுந்து இருக்க பிரார்த்திக்க
இதி ஸ்துதவதா முகே யத் அபவத் ஸுமந்தம் ஸ்மிதம் -நல்லவர் உடன் -பூ உடன் சேர்ந்த நாறும் மணக்குமே-
நல்ல மணம் உள்ளாரை நண்ணி இருப்பார்க்கு இத்யாதி –
தத் ஏதத் அதி ஸுந்தரம் மம ததாது ஸன்மங்கலம் -சத் சங்க மஹிமை நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
அதே இது -அதி ஸூந்தரம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் -மங்களங்கள் அருளட்டும்

———

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் –67-

வாஸம் வாஞ்சதி கானனே ந து புன ப்ராந்தே மம த்வம் தத -பரத்வாஜர் -பிரயாகை -இங்கே இருக்கச் சொல்ல –
அவரையே தண்ட காரண்யம் வசிக்க ஏற்ற இடம்
ஸ்ரீமத் மத் குரு ஸந்நிதௌ வஸ ஸுகம் ஸ்ரீ சித்ரகூடே கிரௌ -ஸ்ரீ சித்ர கூடம்-ஸ்ரீ வால்மீகி ஆஸ்ரமம் –
மத் குரு என்று அவர் பெயரைச் சொல்லாமல் –
ஏவம் நாம முனே ப்ரயாக வஸதே ஹ்ருத்யா கிர ச்ருண்வத -அந்த நாமம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
அவர் இருப்பிடம் செல்வதை எண்ணி -பின்பு தான் -எழுதப் போகிறார்
ஸ்வாமின் ராம தவ ஆனனே யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் கிம் நு இதம் -அதே புன்னகை இங்கு பல மகான்கள் உடன் வசிப்பதால் –

————

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம்
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே –68-

வத்யோ மே பரத: ஸமாகத: இத:, மைவம் ஹி நேதும் புரீம் -பெருமாளை மீண்டும் கூட்டி வர
நாலு வகை சேனைகளுடன் பரதன் வர
லஷ்மணன் தப்பாக நினைத்து-கொல்லப்படுபவன் – வார்த்தை சொல்ல –
சாந்தம் -நைவம் -இல்லவே இல்லை
ஆவாம் ஆகத: இதி அவேஹி, யதி தே ராஜ்ய ஸ்ப்ருஹா தாஸ்யதி –ராஜ்ஜியம் சமர்ப்பிக்கவே வந்துள்ளான்
உனக்கு ராஜ்ய ஆசை இருந்தால் அவன் கொடுப்பான் -ஆயிரம் ராமனுக்கு ஓப்பான் –
இத்தம் லக்ஷ்மணன் உத்தரேண வசஸா ஸாகூதம் ஆவ்ரீடயன் -பரதன் பக்தியை மெச்சி லஷ்மணனை சாந்தம் பண்ணிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் தத் த்வத் முகே ஜ்ரும்பதே–நீசரான நாங்கள் செய்யும் ஆராதனைக்கு உகந்து
அதே புன்னகை எங்களுக்கும் சாந்தி அளிக்கிறதே –

———–

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம்,
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம்
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் –69-

ஸாகேதே வஸ ராஜ்ய பாலன பர:, வாக்யம் பிது: தத் கதம், -உரையாடல் வடிவில் உள்ள ஸ்லோகம் –
எல்லே இளங்கிளியே பாசுரம் போலே –
பரதாழ்வானுக்கும் பெருமாளுக்கும்-சாகேதம் -அயோத்யையில் ராஜா ராமனாக இருக்க வேண்டும்
பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம் பண்ண வேண்டுமே -பெருமாள்
ஸோஹம் தத் விபினே வஸாமி, தத் இதம் யுக்தம் ந, தத் பாதுகாம் -கைகேயி தந்தைக்கு சத்யம் -மறந்தார்கள் –
இப்பொழுது தான் அறிவேன் வசிஷ்டர் மூலம்
நான் காட்டுக்கு போகிறேன் -பரதன் -புல் கொடுத்து கைங்கர்யம்
அது இங்கே சரிப்படாது -கர்மம் தொடங்கிய பின்பு மாற்ற முடியாதே –
பாதுகை கொடுத்து அருளுவாய் -பட்டாபிஷேகம் பண்ணி அடிமை பண்ணுவேன்
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்-இரண்டுமே சொத்து -ஒரு சொத்து மற்ற ஒரு சொத்தை பாதுகாக்க முடியாதே
ராஜ்ஜியம் ச அஹம் ச –இத்யாதி –
தேஹி, இதி அர்தயதி ப்ரியே து பரதே மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே -இத்தைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் செய்து பாதுகை கொடுத்து அருளினாய்
ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம் ஸ்ரீ பரதாழ்வானால் தானே உருவாகப் போகிறது
தத் தே ஸ்ரீ வடுவூர் நிவாஸ ஸுபகம் வித்யோததே ஸாம்ப்ரதம் -அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் சேவித்து அனுபவிக்கும் படி

————

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத:
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ –70-

நீதா ஸ்ரீ பரதேன பாத கமல த்ராணே ரதா பாதுகா -பாதுகை ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்குக் கொடுத்து அருளிய பின்பு
தத் கார்யம் கலயாமி ஸாஹம் இதி யா ஸம்ப்ரஸ்திதா ஸ்வாக்ரத: -பாதுகா தேவி செய்தவற்றையே நான் –
முன் சென்று கல்லையும் முள்ளையும் அகற்றி
பூமா தேவி இரண்டையும் -கொஞ்சுகிறாள் -இரண்டுக்கும் -இடை சிறுத்து கைங்கர்யம் -இரண்டும்
தாம் ஸீதாம் அவலோக்ய தத்ர தயிதாம் யத் தே முகே ஸம்பபௌ -சீதா வார்த்தை கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் தஸ்யா: ஸமீபாவனௌ -அதே புன்னகையுடன் –
இன்றும் இருவரையும் நாம் சேவிக்கிறோமே

———————-

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம்
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–71–

அத்ரே: ஆச்ரமத: ஸமாகதவதீம் ஆலோக்ய ஸீதாம் ஸதீம் -அத்ரி மகரிஷி ஆஸ்ரமத்தில் -சீதா பிராட்டியைப் பார்த்து
பத்ன்யா: தஸ்ய முனே: தப: பலமயை: திவ்யாங்கராகாதிபி:-அநஸூயை -வாசனை த்ரவ்யம் வழங்கி –
ஒரே ஆடை பத்து மாதமும் -பின்பு உதவின
பூயோ பூஷித விக்ரஹாம் பகவதீம் மந்த ஸ்மித அலங்க்ருதாம் -இவற்றைப் பார்த்து -அவளது மந்தஸ்மிதம்
பொன்னகை இவற்றுக்கு சிகரம் என்று காட்ட மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கும் -இதுவே நம்மை ரஷிக்கும்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கம்ப ராமாயணம் -ஸ்ரீ ஸூந்தர காண்டம்- கடல் தாவு படலம்-

June 20, 2020

நீலமும் காயம் பூவும் நிறைந்து அறை கடலும் தூய
ஞாலம் எண் திக்கும் அஞ்ஜைக சுந்தர நாணும்
கோலமோடு ஆழி சங்கு சார்ங்கம் வாள் கதை கொண்டு ஓங்கும்
மாலினி நினைந்து வாழும் அடியார் தாள் மனத்துள் வைப்பாம்

அன்பு அறிவு ஆராய்ந்த சொல் வன்மை தூது உரைப்பார்க்கு இன்றியமையாத மூன்று -வள்ளுவர்
இட்டுவா என்றால் சுட்டு வந்தவன் என்று கொண்டாடும்படி அன்றோ திருவடி
தூய்மை துணைமை துணியுடைமை இம்மூன்றின் வாய்மை வழி யுரைப்பான் பண்பு
இறுதி பயப்பினும் எஞ்சாது இறைவற்கு உறுதி பயப்பதாம் தூது

ஸ்ரீ திருவடியின் பக்தி ஆற்றல் சொல்வன்மை அறிவோமே
ஸ்ரீ பிராட்டியின் துணிவையையும் சொல்லுமே –
ஆரியன் வென்றி வெஞ்சிலை மாசுணம்-
உலகங்கள் யாவும் என் சொல்லினால் சுடுவேன் -அது தூயவன் வில்லின் ஆற்றலுக்கு மாசு என்று வீசினேன்
வேறும் உண்டு உரை கேள் அது மெய்மையோய் ஏறு சேவகன் மேனி அல்லால் இடை ஆறும் ஐம்பொறி
நின்னையும் ஆண் எனக கூறும் இவ்வூரில் தீண்டுதல் கூடுமோ
இராமனை எண்ணித் தொழுதால் சோருதல் துளங்குதல் –அழுதல் அன்றி மற்றையல் ஒன்றும் செய்வது அறியாள்

கடல் தாவு படலம் —

ஸ்ரீ கடவுள் வாழ்த்து
அலங்கலில் தோன்றும் பொய்ம்மை அரவு என பூதம் ஐந்தும்
விலங்கிய விகாரப்பாட்டின் வேறுபாடு உற்ற வீக்கம்
கலங்குவது எவரைக் கண்டால் அவர் என்பர் கை வில் ஏந்தி
இலங்கையில் பொருதார் அன்றே மறைகளுக்கு இறுதி யாவார் –4740-

அலங்கலில் தோன்றும் -மாலையினிடத்தில் உண்டாகிற
பொய்ம்மை அரவு என -பாம்பு என்று தோன்றும் -விபரீத ஞானம் போலே
பூதம் ஐந்தும் விலங்கிய -பஞ்ச பூதங்களும் -தங்களின் தனித் தனியே இருக்கும் தன்மையை விட்டு -மாறி ஒன்றாக சேர்ந்ததனால்
விகாரப்பாட்டின் வேறுபாடு உற்ற வீக்கம்–ஷட் பாவ விகாரம் கொண்ட தேவாதி பாகுபாடு பொருந்தியதுமான பிறப்புக்கள்
கலங்குவது எவரைக் கண்டால் -எவரைப் பார்த்த மாத்திரத்திலே ஒழிந்து விடுமோ
மறைகளுக்கு இறுதி யாவார் -அவர் என்பர் கை வில் ஏந்தி இலங்கையில் பொருதார் அன்றே -வேதாந்தங்களில் சொல்லும் அவரே
ஸ்ரீ கோதண்டம் ஏந்தி ராக்ஷஸ வர்க்கங்களை நிரசித்தவர் என்று அறிந்தோர் சொல்லுவார்

ஆசீர்வாதம் -நமஸ்காரம் -வஸ்து நிர்த்தேசம் -வாழ்த்துதல் -வணக்கம் -தலைமைப் பொருள் உரைத்தல் –
மூன்று வகை மங்கள ஸ்லோகங்களில் இது மூன்றாவது வகை –

நிலம் நீர் தீ வளி விசும்போடு ஐந்தும் கலந்த மயக்கம் உலகம் -தொல்காப்பியம் -பஞ்சீகரணம் -பரிணாமம் –

பால காண்டத்தில் ஸ்வரூப -உபாய -புருஷார்த்தங்களை சொல்லுவதாக மூன்று கடவுள் வாழ்த்துக்கள் –
அயோத்யா காண்டத்தில் ஸ்ரீ ராமபிரான் சர்வஸ்வரன் என்று சொல்லி –
ஆரண்ய காண்டத்தில் வேதம் முதலிய ஸாஸ்த்ர கம்ய பர வஸ்து இவன் என்று கூறி
கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இவனே பிரபஞ்சங்களில் சர்வத்தையும் தனது சரீரமாகக் கொண்டவன் என்றும்
இதில் வஸ்து நிர்தேச ரூப பரமான மங்கள ஸ்லோகம் -ஸ்ரீ ராமனாக திருவவதாரம் செய்து
ராவணாதி ராக்ஷஸ சம்ஹாரம் செய்து அருளினார் என்கிறார்

மாலை பாம்பு போலே தோன்றும் பொய்ம்மை -பொய்-போலே பொய்யான பிரபஞ்சம் மெய்யான பரம்பொருளை பார்த்ததும் மறையுமே-
மெய் உணர்ச்சி தோன்றியதும் அனைத்தும் அவன் திருமேனி என்று உணர்வோமே-மறைகளுக்கு இறுதி உபநிஷத் –
அதுவே ஸ்ரீ பெருமாள் -இவரே அனைத்தும் –
ஊனில் மேய ஆவி நீ உறக்கமோடு உணர்ச்சி நீ ஆனின் மேய ஐந்தும் நீ அவற்றுள் நின்ற தூய்மை நீ யானும் நீ
அது அன்றி எம்பிரானும் நீ இராமனே -ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் –

ஸ்ரீ திருவடி கடலைக் கடந்து இலங்கையைத் தேடி -ஸ்ரீ பிராட்டியைக் கண்டு -ஸ்ரீ கணையாழியைத் தந்து-பொழிலைச் சிதைத்து –
அரக்கரை வதைத்து -இராவணன் செருக்கைக் குலைத்து-மீண்டு வந்து ஸ்ரீ வேத முதல்வன் திருப்பாதம் வணங்கி
உயர்வற உயர்நலம் அருள பெறுகிறான் இன்பத்தை அருளிச் செய்வதே இந்த ஸ்ரீ ஸூந்தர காண்டம் –

மூன்று தடைகளைக் கடந்து ஸ்ரீ பிராட்டி கடாக்ஷம் பெறுகிறான் –சம்சார சாகரத்தைக் கடப்பதுக்கு ஸூசகம் –

———

1. கடல் தாவு படலம்-

துறக்க நாட்டை இலங்கை என்று அனுமன் ஐயுற்றுத் தெளிதல்
பேர் உருவம் கொண்டு நின்ற திருவடி வானுலகத்தைக் கண்டு அங்கு ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி இல்லை என்பது கருதுதல் –

ஆண்தகை, ஆண்டு, அவ் வானோர் துறக்க நாடு அருகில் கண்டான்;
‘ஈண்டு, இது தான் கொல் வேலை இலங்கை?’ என்று ஐயம் எய்தா,
வேண்டு அரு விண்ணாடு என்ணும் மெய்ம்மை கண்டு, உள்ளம் மீட்டான்;
‘காண் தகு தோகை உம்பர் இல்’ என, கருத்துள் கொண்டான். 1–

துறக்க நாடு-இவ்வுலகம் துறந்து அடையத்தக்க சுவர்க்கம் –
ஆண்டு -அவ்விடத்தின் நின்றும் –

இவன் பேர் உருக் கொண்டு வளர்ந்ததை —
பொருவரு வேலை தாவும் புந்தியான் புவனம் தாய் பெரு வடிவு உயர்ந்த மாயோன் மேகம் உறப் பெயர்ந்த தாள் போல்
உருவறி வடிவன் உம்பர் ஓங்கின உவமையாலும் திருவடி என்னும் தன்மை யாவர்க்கும் தெரிய நின்றான் –கிஷ்கிந்தா -மகேந்திர படலம் –

—–

இலங்கையைக் கண்ட அனுமன் தோள் கொட்டி ஆர்த்தல்

கண்டனன், இலங்கை மூதூர்க் கடி பொழில் கனக நாஞ்சில்
மண்டல மதிலும், கொற்ற வாயிலும், மணியின் செய்த
வெண் தளக் களப மாட வீதியும், பிறவும் எல்லாம்;
அண்டமும் திசைகள் எட்டும் அதிர, தோள் கொட்டி ஆர்த்தான். 2-

கடி -நறு மணம் -காவல் -விளக்கம் -சிறப்பு -மிகுதி -புதுமை -ஆர்த்தல் –

———

இது முதல் பத்துக் கவிகள் திருவடி தனது திருவடிகளை ஊன்றி அழுத்த –
அதனால் மகேந்திர மலையில் உண்டான நிகழ்வுகளைச் சொல்லும்

வன் தந்த வரி கொள் நாகம், வயங்கு அழல் உமிழும் வாய,
பொன் தந்த முழைகள் தோறும் புறத்து உராய்ப் புரண்டு பேர்வ-
நின்று, அந்தம் இல்லான் ஊன்ற-நெரிந்து கீழ் அழுந்தும் நீலக்
குன்றம் தன் வயிறு கீறிப் பிதுங்கின குடர்கள் மான. 3-

அந்தம் இல்லான் நின்று ஊன்ற-அழிவில்லாத திருவடி-பேர் உருவத்துடன் அந்த மலையின் மீது நின்று கொண்டு அழுத்த
திருவடி சிரஞ்சீவிகள் எழுவரும் ஒருவன் என்பதால் அந்தமில் –
மற்றவர் -அஸ்வத்தாமன் -பலி சக்ரவர்த்தி -வியாசர் -விபீஷணன் – கிருபன் -பரசுராமர்

அந்தம் இல்லான் நின்று ஊன்ற-இது மேல் உள்ள ஒன்பது செய்யுளுடன் இயைக்கும்-

நீலக் குன்றம்-நெரிந்து கீழ் அழுந்தும்-
அப்பொழுது
தன் வயிறு கீறிப் பிதுங்கின குடர்கள் மான–வயிறு கீண்டு வெளியில் சரிந்த குடல்களை ஒக்கும் படி
பொன் தந்த முழைகள் தோறும்-பொன் மயமாக குகைகளில் வசிக்கின்ற
வன் தந்த வரி கொள் நாகம்,வலிய தந்தங்களையும்-விஷப்பற்களையும் ரேகைகளையும் கொண்டுள்ள மலைப்பாம்புகள்
வயங்கு அழல் உமிழும் வாய–எரியும் விஷ அக்னியைக் காக்கும் வாய்களை உடையவனாய்
புறத்து உராய்ப் புரண்டு பேர்வ-உடல் புறத்து உராய்ந்து கொண்டு நெளிந்து வெளியே செல்வன ஆயின –

போஜ ராஜன் செய்த சம்பூ ராமாயணத்திலும் இந்த வர்ணனை உண்டு
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் -நிஷ் பரமாண சரீரஸ் சந் லிலங்க யிஷோர் ஆர்ணவம் பஹுப்யாம பீடயாமாஸ
சரணாப்யாஞ்ச பாவாதம் என்று முதலில் கூறி
பின்பு -பதாப்யா ம்ருத்ருடம வஸ்தாநம க்ருத்வா —ஹானுமா நுத பதிஷ்யன் –என்று -பலவங்கமாநாம்
சதுர்ப்பிஸ் சஞ்சாராத -என்றால் போலே
கம்பரும் மேலே -15-ஊன்று ஆழ்ந்து அடித்து அணை அழுத்தலோடும் -என்கிறார்
பெரிய உருவம் எடுக்க இரண்டு கால்களாலும் அழுத்தி கடல் தாண்ட நான்கு கால்களாலும் அழுத்தியத்தை சொன்னபடி

———–

புகல் அரும் முழையுள் துஞ்சும் பொங்கு உளைச் சீயம் பொங்கி,
உகல் அருங் குருதி கக்கி, உள்ளுற நெரிந்த; ஊழின்,
அகல் இரும் பரவை நாண அரற்றுறு குரல ஆகி,
பகல் ஒளி கரப்ப, வானை மறைத்தன, பறவை எல்லாம்- 4–

புகல் அரும் முழையுள் துஞ்சும் -குகைகளில் தூங்கும்
பொங்கு உளைச் சீயம் –மிக்க பிடரி மயிரை யுடைய சிங்கங்கள்
பொங்கி, உகல் அருங் குருதி கக்கி, –இரத்தத்தை கக்கிக் கொண்டு உயிர் ஒழிந்து –
உள்ளுற நெரிந்த; -குகைக்குள் இடங்களிலே நொறுங்கிப் போய் விட்டன
பறவை எல்லாம்–அம்மலையில் மேல் இருந்த பறவைகள் எல்லாம்
ஊழின்,அகல் –யுகாந்த காலத்திலே உலகம் முழுவதும் பரவுகின்ற
இரும் பரவை நாண-பெரிய சமுத்திரமும் தமது பேர் ஓசைக்கு முன்பே வெள்கிப் பின்னிடும்படி
அரற்றுறு குரல ஆகி,-அஞ்சிக் கத்துகிற பெரும் குரலை யுடையவனாய் –
பகல் ஒளி கரப்ப, வானை மறைத்தன, -சூரியனது ஒளி மறைந்து போம்படி ஆகாசம் முழுவதும் பரவிற்றன –

———–

மொய்யுறு செவி கடாவி முதுகுற முறை கால் தள்ள
மையுறு விசும்பினூடு நிமிர்ந்த வாலதிய மஞ்சின்
மெய்யுறத் தலீஇய மெல்லென பிடியொடும் உருவலோடும்
கையுற மரங்கள் சுற்றிய பிளிறின களி நல் யானை –5-

களி நல் யானை –மதக் களிப்பையுடைய சிறந்த ஆண் யானைகள் –
மையுறு விசும்பினூடு நிமிர்ந்த வாலதிய -மேகங்கள் பொருந்திய ஆகாயத்தினிடத்தே மேல் புறமாக தூக்கிய வால்களை யுடையவனாய்
மஞ்சின் மெய்யுறத் தலீஇய-மேகம் போலே கருநிறமான தமது உடம்பை இறுகித் தழுவிக் கொண்ட
மெல்லென பிடியொடும்-மென்மையான பெண் யானைகளுடன்
உருவலோடும்-அச்சத்தோடு
மொய்யுறு செவி–வலிமை மிக்க தமது காதுகளை
கடாவி முதுகுற–முதுகின் புறத்திலே படும்படி அசைத்து
முறை கால் தள்ள –அசைகின்ற ஒவ்வொரு முறையிலும் காற்று வீச
கையுற மரங்கள் சுற்றிய பிளிறின -மரங்களை தம் தம் துதிக்கையால் உறுதியாக சுற்றிக் கொண்டு வீரிட்டன

————-

பொன் பிறழ் சிமயக் கோடு பொடி யுற பொறியும் சிந்த
மின் பிறழ் குடுமிக் குன்றம் வெரி நுற விரியும் வேலை
புல் புற மயிரும் பூவாக் கட் புலம் புறத்து நாறா
வன் பறழ் வாயில் கவ்வி வல்லியம் இருந்த மாதோ –6-

மின் பிறழ் குடுமிக் குன்றம்-மின்னல் போலே ஒளி வீசுகின்ற உச்சியை யுடைய மகேந்திர மலையானது –
பொன் பிறழ் சிமயக் கோடு பொடி யுற-பொன் மயமாக விளங்குகின்ற -தனது சிகரம் நீறாக
பொறியும் சிந்த –தீப் பொறி பறக்குமாறு
வெரி நுற விரியும் வேலை -தம் முதுகு மிகுதியாகப் பிளவு படுகின்ற சமயத்திலே
வில்லியம்–புலிகள்
புல் புற மயிரும் பூவாக் -சிறிய உடம்பு மயிர்களும் முளையாதனவும்
கட் புலம் புறத்து நாறா-கண்கள் மலராதனவாயும் இருக்கிற
வன் பறழ் வாயில் கவ்வி –வலிய தன் குட்டிகளை வாயால் கவ்விக் கொண்டு
அப்போது பிறந்த குட்டிப் புலி என்றவாறு
இரிந்த –நிலை கெட்டு ஓடின
மாதோ –மாது ஓ ஈற்று ஆசைகள்

———–

தாரகை, சுடர்கள், மேகம், என்று இவை தவிரத் தாழ்ந்து,
பாரிடை அழுந்துகின்ற படர் நெடும் பனி மாக் குன்றம்,
கூர் உகிர் குவவுத் தோளான் கூம்பு என, குமிழி, பொங்க
ஆர் கலி அழுவத்து ஆழும் கலம் எனல் ஆயிற்று அன்றே! 8–

பூமியை ஆர் கலி அழுவமாகவும்-அதில் தாழ்ந்து உள் புகும் மகேந்திர மலையை மரக் கலமாகவும் –
திருவடியை பாய் மரமாகவும் -நக்ஷத்ராதி சுடர்களை நீர்க் குமிழியாகவும் உருவகம் –

————-

தாது உகு நறு மென் சந்தம் குங்குமம் குலிகம் தண் எனும்
போது உகு பொலன் என்று இது தொடக்கத யாவும் பூசி
மீது உறு சுனை நீராடி அருவியோடு உலகின் வீழ்வ
ஓதிய குன்றம் கீண்டு குருதி நீர் சொரிந்தால் ஒத்த –9-

எளிதில் பொடி ஆவதால் மென் சாந்தம்
குலிகம் -இங்குலிகம் -முதல் குறை –

—————-

கடல் உறு மத்து இது என்ன கரு வரை திரியும் காலை
மிடல் உறு புலன்கள் வென்ற மெய்த்தவர் விசும்பின் உற்றார்
திடல் உறு கிரியில் தம் தம் செய்வினை முற்றி முற்றா
உடல் உறு பாசம் வீசாது உம்பர் செல்வாரை ஓத்தார் -10–4750-

முனிவர்கள் உடலின் கண் பாசம் விடாமல் சுவர்க்கம் மட்டுமே செல்வர் என்றதாயிற்று

——————

வெயில் இயல் குன்றம் கீண்டு வெடித்தாலும் நடுக்கம் எய்தி
மயில் இயல் தேவிமார்கள் தழீஇக் கொள்ளப் பொலிந்த வானோர்
அயில் எயிறு அரக்கன் அள்ளத் திரிந்த நாள் அணங்கு புல்லக்
கயிலையில் இருந்த தேவைத் தனி தனிக் கொடுத்தல் செய்தார் –11-

கைலாச மலையைத் தூக்கிய காலத்தில் தேவர்கள் அஞ்சியது போலே அஞ்சினார்கள்

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டு ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ சீதா ராமர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த ஸ்மித ஸ்ரீ ராமாயணம்-பால காண்டம் -1-52-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் விளக்கம் –

May 10, 2020

ஸ்ரீ கருணாகராச்சார்யரின் திருத் தகப்பனார் ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமி -317-ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ரீ வடுவூர் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்த ஸ்ரீ ராமாயணம் –

ஸ்ரீ ராமம் ரகுதுலு திலகம் சிவ தனுசா க்ருஹீத சீதா ஹஸ்த சரம்’
அங்குல்யாபரண சோபிதம், சூடாமணி தர்ஸன கரம்
ஆங்சநேய மாஸ்ரயம், வைதேஹி மனோகரம் வாகர சைன்ய ஸேவிதம்,
சர்வ மங்கள கார்யானு கூலம் சத்தம் ஸ்ரீராமச் சந்திர பாலயமாம்-
இந்த ஸ்லோகத்தை பாராயணம் செய்தால் ராமாயணம் முழுவதும் படித்த பலன் கிட்டும்.

ஸ்ரீமத் வேங்கட சேஷ தேசிக மணேர் அஸ்மத் குரோர் பாரதீம்
அன்யாத்ருக்ஷ மதீய திவ்ய ஸுஷமா ஸேவேதி பத்யா க்ருதிம்
அந்தர் பாவயதோ பஹிர் யத் அபவத் மந்த ஸ்மிதம் தத் ப்ரபோ
மஹ்யம் ஸம்பதம் ஆதனோது ஸததம் மஹ்யா: ஸுதாயா: பதே–1-தமது திருத் தகப்பனார் வந்தனம்

ஸீதா லக்ஷ்மண மத்ய மண்டன மணே: ராமஸ்ய ரஸ்யாத்மன:
பீதாங்கஸ்ய ஹநூமத: சுபத்ருசா பத்தாஞ்ஜலே: ஸாதரம்
பீதோபேத விபீஷணாய தயயா தாது: ஸமஸ்தச்ரியம்
சீதாம்சு ப்ரதிமானனஸ்ய மதுரம் மந்தஸ்மிதம் பாது ந:–2-

நடு நாயகமாக பெருமாள் மந்த ஸ்மிதத்துடன் பிராட்டி இளைய பெருமாள் உடன் சேவை

மஹா பாபௌகானாம் அஹம் அனுபமானாம் ரசயிதா
தசாஸ்யானாம் ஜேதா மம ரகுபதே தேஹி சரணௌ
இதி ஸ்ரீமத் வாசா அவனி துஹித்ரு ஸௌமித்ரி ஹநுமத்
ஸமக்ஷம் யத் மந்தஸ்மிதம் இதம் இமம் பாது தவ மாம்–3-
சரண் அடைகிறார் -பெருமாள் பிராட்டி இளைய பெருமாள் -திருவடி -சேர்த்தியில் –

விஷ்ணோ பங்க்தி ரதஸ்ய பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்–4-
விஷ்ணோ
பங்க்தி ரதஸ்ய–தசரதன்
பார்த்திவ மணே: புத்ரத்வம் ஏத்யாவனௌ
குர்யா: பங்க்தி முகஸ்ய ராக்ஷஸ பதே: துஷ்டாத்மன: ஸம்ஹ்ருதிம்-தச முகன் ராக்ஷஸ -பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைய
இத்தம் பங்க்திம் அஹோ ப்ரதர்ச்ய விபுதை: அப்யர்த்திதோ தந்தினீம்–பற்களின் வரிசைக்காட்டி தேவர்கள் சரணாகதி -அநன்யா
கதித்வம் ஆகிஞ்சன்யம் காட்டி
த்வம் தாம் பங்க்திம் அதர்சயன் யத் அகரோ: மந்தஸ்மிதம் பாது தத்-மந்த ஸ்மிதம் காட்டி அவதரிப்பதை ஸூ சிப்பித்து அருளினாய் –
அடியார்களுடன் ஸம்ஸ்லேஷிக்க-பிரதான காரணம் –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நம்மைக் காக்கட்டும்

———-

மா மா பீதி: பவது பவதாம் பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்

மா மா பீதி: பவது பவதாம் -தேவர்களுக்கு பீதி பயம் வேண்டாம் -அஞ்சேல் அஞ்சேல்
பத்ரம் இத்யுக்தி ரம்யம்-நன்மையையும் மான்களும் உண்டாகும் -ரம்யமான வார்த்தை
மாயாபேதம் ஸதஸி மருதாம் யத் ஸ்மிதம் மந்தம் ஆஸீத்–மாயை இல்லா புன்னகை -போலி இல்லாத புன்னகை
முக்தம் தத் கிம் வஸதி ச முகா வாஸனே ஸ்வானனே தே-குற்றம் அற்ற புன்னகை -உடன் இன்றும் சேவை –
பின்னானார் வணங்கும் சோதி -வடுவூரில் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளையே கண புரத்து கனி -போலவே –
ஸ்நிக்தம் மஹ்யம் திசது தத் இதம் பத்ர பூர்ணாம் அபீதிம்-இனிய புன்னகை -மங்கள பூர்ணம் -பயம் நீங்க –
தேவர்களுக்கு அன்று அருளியது போலே நமக்கும் அருள்கிறான்–

—————

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே–6–

ஸாஹாய்யம் தவ ஸம்விதாதும் அவனௌ ஸ்ருஷ்டோ மயா ஜாம்பவான்-உனக்கு உதவ ஜாம்பவான் என்னால்
படைக்கப்பட்டுள்ளார் என்கிறான் நான்முகன் –
க்ருத யுகத்திலே ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி வைத்துள்ளேன் -அசஹாய ஸூரன் -இவன் -இவன் சொன்னதையும்
எளிமையாக ஏற்றுக் கொண்டு மந்த ஸ்மிதம் –
ஸ்நேஹஸ்தே பரம: பிதாமஹ தாத்தாவே மிக நன்றி -மனுஷ்யத்வே -அவதாரத்தில் மெய்ப்பாடு தோன்ற –
மயி த்வம் மத்பிதா கிம் ந்விதம்–நீ எனக்குத் தந்தை அன்றோ –
கிம் ந அஜோ மம பிதாமஹ இஹ-
அஜன்-தசரதன் தந்தைக்கும் நான்முகனுக்கும் அதே பெயர் -எவ்வளவு எளிமை உடன் பதில்
ஸ்ரீமன் இதி வ்யாஹ்ருதௌ
தாதுஸ்தே ச யதா ஸ மந்தஹஸிதம் தத் தே அத்ய வித்யோததே-தாது சப்த பிரயோகம் -தாதா-43-திரு நாமம் –
சர்வ யோக -மூல பிரகிருதி -நான்முகனை விதைத்த தாதா –
மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கும்படி வடுவூரில் -காண்கிறோம் –

—————-

தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே–7–

திரு அவதாரம் செய்த பின்பு முதல் புன்னகை ஸ்ரீ கௌசல்யா தேவிக்காக
தத்த: கிம் மம ரங்கிணா கருணயா ஸத்யம் ஸுதஸ்தத்ஸம:–குழந்தை கிடைத்தது அரங்கன் அருளாலேயே என்கிறாள் –
சத்யமாகவே தன்னைப் போலவே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -அவனே என்கிறாள் அடுத்து -பெரிய பெருமாள் பெருமாள் –
கிம் வா அத ஸ்வயமேவ யேன ஸுஷமா காசின்முகே தாவகே-தாலாட்டில் வேதாந்தார்த்தம்
என்னைப்போலவே -மூன்று -தடவை பிரார்த்தனை -தத்தாத்ரேயர் வாமனன் கண்ணன் –
நம்மாழ்வார் திருக்குறுங்குடி நம்பி -உடையவர் திருவல்லிக்கேணி பார்த்த சாரதி போலவே –
நேத்ரம் கோமல பத்ம பத்ர விபுலம் வத்ஸேதி மாதுர்கிரா–திருக்கண்கள் -காட்டிக்கொடுக்கும் -தாமரைக்கண்கள் அசாதாரணம் –
ராமன் கமல பத்ராக்ஷன் -அத்புதம் பாலகம் அம்புஜ நேத்ரம்-
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆஸ்ய பூஷணம் அபூத் தத் தே அத்ய வித்யோததே-கேட்டு அருளி மந்த ஸ்மிதம் -திருமுகத்துக்கே அணிகலன் -புன்னகை –
இன்றும் வடுவூரிலே காட்டி அருளுகிறாயே –

——————-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ–8-

நித்ராம் ஏதி ந லாலிதோபி மதுரை: கீதை: ஸுமித்ரே சிசு:-சுமத்ரா தேவி இடம் தூங்க மாட்டாத சிசு
பாலேஸ்மின் தவ லக்ஷ்மணே து நிஹிதே த்ராகேதி நித்ராம் இதி–லஷ்மணன் அருகில் வந்தால் மகிழ்கிறான் -என்ன விந்தையோ -கேட்டு ஸ்மிதம்
மாதுஸ்தே கதிதம் நிசம்ய ரசிதம் மந்தஸ்மிதம் யத்த்வயா-அந்த ஸ்மிதம் இங்கு வடுவூரில்
தத் கிம் தர்சயஸி ஸ்வயம் மம புர: ஸ்ரீமாத்ரு வம்ச்யஸ்ய போ:–நமக்காக ஸ்மிதம் -அம்மாள் வம்சம் என்பதாலேயே -அன்றோ –
வில்லூர் ஸ்வாமி தாயார் -வாத்சல்ய வரத குரு -பெருமாள் கோயில் -நடாதூர் அம்மாள் – அவருக்காகா அன்று
நீ காட்டி அருளிய ஸ்மிதம் இங்கும் வடுவூரிலே -காட்டி அருளுகிறாய் –

—————–

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–9-

டோலாயாம் ஜனனீ ந ஸுப்த இதி ஸா த்வாம் வீக்ஷ்ய தூர்ணம் தத:–தொட்டிலிலே தூங்காமல் -அழுது கொண்டே இருக்க –
தொட்டில் வரிசை மாற்றி -தொட்டில்களையை குறைத்து -வசிஷ்டர் ஆலோசனை –
ஸௌமித்ரீம் ஸவிதே விதாய மதுரம் காதும் ப்ரவ்ருத்தா ததா-இளைய பெருமாள் அருகில் வந்ததும் மகிழ்ந்தாயே-
ஸாகூதம் தவ நாம யச்ச வதனே மந்தஸ்மிதம் மஞ்ஜுளம்-முகம் மகிழ்ந்து இனிமையான சிறப்பான புன்னகை –
பக்தர்களை தம்மிடம் சேர்த்தாரையும்–ஆச்சார்யர்களையும் – கண்டு மகிழ்வான்
தத்வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ-ஞானி ஆத்மைவ மே மதம் –
நாராயணனே நீ என்னை இன்றி இல்லை நான் உன்னை அன்றி இல்லையே
அன்று பூத்த புன்னகையை இன்றும் நாம் சேவிக்க சேவை சாதிக்கிறாயே –

———-

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே-10-
சத்ருஜ்னன் யானை மேல் பெருமாள் குழந்தையை கூட்டி வர தந்தைக்கு புன்னகை இதில்-இச்சா மோஹ –

த்ராதா தஸ்ய கஜஸ்ய கிம் நு தனயோ ஜாதோ மமாயம் புமான்-கஜேந்திர யானையை காத்த பெருமாள் அன்றோ –
ஹரி –ஹரிபரனாய் –முதலை -என்று கத்த ஆதி முதல்வன் -என்று கொண்டானே –
ஆதௌ ஏவ கஜாதிரோஹண விதௌ ஆனம்ய ப்ருஷ்டே த்ருத:-அந்த நாராயணனை இந்த யானை தூக்கி வர –
முதுகிலே எழுந்து அருளப்பண்ணி கைம்மாறு செலுத்த –
ஸானந்தேன கஜேன பத்ம நயனம் தேனேதி வாசா பிது:-மகிழ்வுடன் -கைம்மாறு செய்ய -ச ஆனந்தத்துடன் –
தாமரைக் கண்ணன் -இத்தை கொண்டே அறிந்தது -அசாதாரண லக்ஷணம் –
யன்மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிந்விதம் ராஜதே–இப்படி தசரதன் சொல்ல மந்தஸ்மிதம் –
அதே புன்னகையுடன் இன்றும் சேவை சாதிக்கிறான் நமக்கு –

——————————

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-11-

அஹம் வேத்மி இதி ஏவம் வததி குசிக ஸ்ரீதனுபவே–விஸ்மாமித்ரர் -அஹம் வேத்மி-இத்யாதி -கரிய செம்மலை -கேட்டு –
ஊன ஷோடச வருஷ -மே ராம -ராஜீவை லோஷன
குசித வம்சம் தோன்றிய விஸ்மமித்ரர் வார்த்தை –தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் பன்னி பன்னி உண்டே –
வஸிஷ்டஸ்ய ஆதேசாத் அபி தசரதே ஸ்வஸ்த மனஸி-உனது குலகுரு வசிஷ்டர் கூட -மஹாத்மநாம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம் –
என்பதை ஒத்துக் கொள்வார்
பெருமாளுக்கு நல்லது
தனுர்ஹஸ்தஸ்ய ஆஸீத் வதன கமலே மந்த ஹஸிதம்-சார்ங்கம் ஏந்திய -தாமரை முகம் -புன்னகை -வ்ருத்த விபூதிமான் –
வஸிஸிஷ்டர் விச்வாமித்ரரையும் ஒரே மனசராக்கி அருளி நினைத்து மந்தஸ்மிதம் –
தந்தை ஆச்சார்ய அபிமானம் நினைத்தும் புன்னகை
சீதா கல்யாணம் நினைத்தும் புன்னகை -ஹரிச்சந்திரன் மனைவியை பிரித்த பாபத்துக்கு பிராயச்சித்தம் விசுவாமித்திரர்
யத் ஏதத் தத் ஸ்வாமின் ஜயதி வடுவூர் வாஸ பவத:-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாமும் சேவிக்க சேவை சாதித்து அருளுகிறாயே –

————-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–12-

பூய: சித்ரா: ஸுரம்யா: பதி குசிக புவ: ச்ருண்வத: தே கதாஸ்தா:–அழகான ரம்யமான கதைகள் -கேட்டு மகிழ்ந்து புன்னகை
த்ருஷ்ட்வா ஸௌமித்ரி வக்த்ரம் ரஸம் அனுபவத: ப்ரீதிமன் மானஸஸ்ய–லஷ்மணன் மகிழ்வதை பார்த்தும் புன்னகை —
திரு உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி வெளி வந்து புன்னகை
ஆஸீத் மந்த ஸ்மிதம் யத் வதன கமலஜம் ஹந்த ஸாகூதம் ஏதத்–முகம் தாமரை -மொட்டு மலர்வது போலே புன்னகை
ஸத்யம் ஸம்பத் மயம் ஸத் ஸ்புரதி ரகுபதே பச்யத: சித்தஹாரீ–அதே மந்தஸ்மிதம் வடுவூரிலும் -பக்தர்களுக்கு
அனைத்தையும் அளிக்கும் -காண்பவர் மனம் கவரும் புன்னகை –

———————-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-13-

ஸுந்த ஸ்த்ரீ ந து ஸுந்தரீ பலவதீ நைஷா அபலா ராக்ஷஸீ-ஸூந்தரி அல்ல -ஸூந்த மனைவி ராக்ஷஸி –
அபலையும் இல்லை -பலம் மிக்கவள் -பலவதி-பலவான் ஆணுக்கு சொல்வது போலே
யக்ஷீ நோ பத தாடகா நர ஸிரா ஹாரா நர ஆஹாரிணீ-யஷீ அல்ல ராக்ஷசீ–மனுஷர் நரம்புகளை ஹாரமாக கொண்டவள் –
மனுஷர்களை ஆகாரமாக உண்பவள்
இதி ஏவம் குசிக ஆத்மஜஸ்ய வசஸா மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே-இதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –
ஜாதம் தேன ஸஹாஸி கிம் நு வடுவூர் தேசம் ஸமப்யாகத:-அதே புன்னகையுடன் இங்கே சேவை

—————–

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ–14-

ஏனாம் நாசய தாடகாம் ந ஹி க்ருணா நாரீதி கார்யா த்வயா-கருணா காகுஸ்தன் நீ -கருணை காட்ட தக்கவன் அல்ல
நாரீயம் கலு ரூபதோ ரகுமணே துஷ்டா ப்ருசம் கர்மத:-உருவம் தான் பெண் -துஷ்டை -கொடுமை செய்பவள்
இதி ஆகர்ண்ய முனே: வச: தவ முகே மந்த ஸ்மிதம் யத் பபௌ-இவ்வாறு சொல்வதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
தத் வேதம் வடுவூர் நிவாஸ பகவன் ஹே ராமபத்ர ப்ரபோ –நேராக அழைத்து -அந்த புன்னகை உடன் சேவை சாதிக்கிறாயே –

———–

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ–15-

வத்யா இயம் வனிதா இதி மா வஹ தயாம் காவ்யஸ்ய மாதா அபி ஸா-இவள் கொல்லப்பட வேண்டியவள் -கருணை காட்டாதே
காவ்ய-சுக்ராச்சாரியார் தாய் விஷ்ணுவான நீ முன்பே அழித்தாய்-மாயம் மந்த்ரம் அறிந்து -தேவர்களை மயக்க–சக்ராயுதத்தால் முடித்தாயே
வாஞ்சந்தீ விபுதாதி நாத ரஹிதம் லோகம் ஹதா விஷ்ணுனா-விபூத–தேவர்-நாயகன் இந்திரன் -விஷ்ணுவாக கொன்றாயே
இத்தம் காதி ஸுதோதிதாம் ச்ருதவதோ வாசம் ரகூத்தம்ஸ தே–இவ்வாறு விசுவாமித்திரர் சொன்னதும் மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே ஸமபவத் ஸத்யம் தத் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இங்கு சேவை சாதிக்கிறாயே –

————–

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-16-

ஹத்வா தாம் முதிதேன தேன முனினா தத்தானி மூர்த்தானி அஹோ-தாடகை வதம் செய்ய விசுவாமித்திரர் மகிழ்ந்து அஸ்திரம் அருள
ஸர்வாஸ்த்ராணி விதேயதாம் உபகதானி அக்ரே விலோக்ய ப்ரபோ–அஸ்திரம் சஸ்திரம் வேறே –அபிமான தேவதையை தியானித்து
மந்த்ர பூர்வகமாக செலுத்துவது அஸ்திரம்
அபிமான தேவதைகள் வடிவுடன் ராமனை சேவிக்க -பாசுபத -சிவன் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம் சதுர்முகன் -பணிந்து நிற்க -விதேயமாக
தேவாதி தேவன் -அன்றோ -பார்த்து -கடாக்ஷித்தான்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ வக்த்ர கமலே தத் தே ஜகன் மங்கலம்–அப்பொழுது தோன்றிய மந்தஸ்மிதம் -அனைத்து லோகங்களுக்கும் மங்களம்
ஸ்ரீமன் ஸ்ரீ வடுவூர் விஹார பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே புன்னகை -மிதுனத்துடன் சேவை இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி

——————-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே–17-

உச்சை: வ்ருக்ஷ கணை: தராதல பவை: பீதாம்பரை: சோபனை:-சித்தாஸ்ரமம் வர்ணனை -மரங்கள் இவனைக் கண்டதும்-
ஓங்கி உலகளந்த இவனுக்காக தாமும் மகிழ்ந்து ஓங்கி உயர்ந்து –
கோவலன் கண்ணகி மதுரை நுழையும் பொழுது -கொடிகள் மறித்து -வராதீர்கள் சொல்வது போலே தன் குறிப்பு ஏற்ற அணி
அதே போலே இயற்கையாக உள்ளவற்றை கவி வர்ணனை -உச்சைர் -தராதலா போமியில் இருந்து மேல் நோக்கி -வாமனனைப் போலவே
மஞ்சள் பட்டாடை -வாமனன் -பீதம் அம்பரம் – ஆகாயத்தை விழுங்குவது போலே
மேக ச்யாமள கோமளை: பரிவ்ருத: ஸித்தாச்ரம: சோபதே–நீல மேக ஸ்யாமளன் கார்மேக வண்ணம்
அஸ்மின் வாமன ஸித்திதே மம மகோ வத்ஸேதி வாசா முனே:விசுவாமித்திரர் வர்ணித்த பொழுது நீ அருளிச் செய்த மந்தஸ்மித்துடன்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆஸ தே அத்ர வடுவூர் தேசே தரீத்ருச்யதே -அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கும் படி சேவை –

———————————–

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அpபி
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:
த்வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-18-

ஆகாசே ரஜனீ சரை: பரிவ்ருதே ரக்தேன வேதீ ஸ்தலே-வானத்தில் அரக்கர்கள் சூழ்ந்து ரத்தம் கொட்ட
ஹா ஹா இதி த்வனினா முகே ச முகரே தேஷாம் முனீனாம் அபி-முனிவர்கள் பயந்து ஓட
ஆஸீத் தே வதனே ஸ்மிதம் மிதம் இதம் ஹஸ்தே சரா ஆசரா:-புன்னகை அம்பு ஒன்றாக முகத்திலும் கையிலும்
வஸ்தா: தை: ஹி ஸமுத்ர மத்ய பதிதோ மாரீச நீசோபி ஸ:-மாரீசனை சமுத்திரத்தில் தள்ளி -ஸ்ரீ ராமாயணம் வளர –
அடியார்களை ரஷித்து-பிரதிகூலரை ஒழித்து மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-19-

ஆகாசே ரஜனீ சரா அஹஹ தே வர்ஷந்தி ரக்தானி அமீ–வானில் அரக்கர்கள் ரத்த மழை
யாதா: தே க்வ நு ராம பத்ர தனுஷா முக்தை: சரை: தாடிதா:–அவர்கள் மேல் அம்பு மழை
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய ஸவனே ஜாதா முனீனாம் கிர:–முனிவர்கள் நன்றி செலுத்த
ச்ருத்வா தா வதனே தவ அதி மதுரம் மந்த ஸ்மிதம் தத் கி-மிக இனிமையான மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்க
சேவை சாதிக்கிறாய்

————————

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ–20-

யாம ஸ்ரீ மிதிலாம் தனு: விஜயதே யத்ர அத்புதம் சாம்பவம்-மிதிலை நோக்கி போகும் பொழுது -சிவ வில்லை முறிக்க
கன்யா ரத்னம் அபி ப்ரகாச ஸுபகம் யத்ர அஸ்தி வாஸுந்தரம்-ஸ்ரீ சீதா தேவி -திகழும் தேசம்
இதி ஏவம் வசஸா முனே: தவ முகே மந்தாக்ஷ வீர்யான்விதம்–வெட்கம் -வீரம் கலந்த புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆபபௌ ரகுமணே தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம்
ஹ்ருத்யா தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி–21-

யாத்ரா ரதை: கஜ துரங்க பதாதிபி: கிம் ஹ்ருத்யா–கம்பீரமாக -யான குதிரை தேர் படைகளுடன் -உமக்கு திரு உள்ளம் பிடிக்குமா
தவ அத சகடீபி: இயம் முனீனாம்–முனிவர்களான எங்களுடன் வருவது பிடிக்கிறதா
இத்தம் முனௌ வததி ராம தவ ஆனனே யத்-புன்னகையால் பதில் அளித்தாய்
மந்த ஸ்மிதம் தத் இதம் இதி அவதாரயாமி –அந்தப் புன்னகை உடன் இன்று நாம் சேவிக்கிறோம் –

—————–

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே–22-

சத சகட ஸமுத்தை: ஆகுலை: சப்தஜாலை:–நூற்றுக்கணக்கான சமுத்துக்கள் -எடுக்கும் ஒலியும்
சத பத முகஜாபி: ஸத்கதாபி: முனீனாம்-நூற்றுக் கணக்கான முகங்களால் கதை பேசியும் வரும் ஒலியும்
சத தல முக யத் தே மந்தம் ஆஸீதம் ஸ்மிதம் தத்-நூற்றுக்கணக்கான தளங்கள் கொண்ட தாமரை மலர் முக மந்தஹஸ்தம்
சத முகம் இஹ மோதம் பச்யதாம் ஸம்விதத்தே-அதே நூற்றுக் கணக்கான வித புன்னகை இன்றும் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே-23-

சிலா பாலா காசித் பல மதன லீலா விலுலிதா-இளம் பெண்-அகலிகை -மன்மத லீலையால் -இந்திரன் செய்த லீலை
வஸதி அஸ்மின் தேசே தவ பத ரஜோ வாஞ்சதிதராம்–திருவடி துகளை நோக்கி காத்து இருக்க
இதி ச்ருத்வா வாசம் குசிக ஸுத வக்த்ராத் விகலிதாம்-இத்தைக் கேட்டு -தனக்கு இன்னும் ஒரு தாய் கிடைக்கப் போகிறதே என்று மந்தஸ்மிதம்
பன்னிரு திங்கள் திரு வயிறு வாய்த்த -ஸ்ரீ கௌசல்யை –அகலிகையோ பல யுகங்களாக ராமனை கருத்தில் சுமந்து
ஸ்மிதம் மந்தம் யத் தே ஜயதி தத் இதம் ஸ்ரீ ரகுபதே–அதே மந்தஸ்மிதம் -வடுவூரில்

—————————

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:
முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம் அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா–24–

சிலா ஸா ஸம்ஸ்ப்ருஷ்டா சரணரஜஸா தே ரகுபதே-திருவடி துகள் -ஸ்பர்சம் -திருவடியால் தீண்ட மாட்டானே –
ஒரு சொல் ஒரு வில் ஒரு பத்னி அன்றோ
புரோ தேசே ஜாதா பரம ரமணீயா அத ரமணீ-மிக இளமையுடன் அழகான பெண் அகலிகை
பண்டை வண்ணமாய் -கௌதமர் மணம் பின்பு கன்னிகை போலே நின்றனள் கம்பர்
முனே: ப்ராந்தே சாபூத் முனிரத பர: கோபி முதித:கௌதமரும் வந்தார் -இத்தை விசுவாமித்திரர் முனிவர் கண்டு ரசிக்க
நம்மால் முனிவர்கள் மகிழ்ந்ததை நினைத்து புன்னகை முகே முக்தே மந்தஸ்மிதம்
அபி மனோஜ்ஞம் தவ ததா-அழகான மந்தஸ்மிதம் -மற்றவர்களை மகிழப்பண்ணிய மகிழ்வு கர்ப்பமான புன்னகை
இன்றும் நாம் ஸேவிக்கும்படி சேவை சாதிக்கிறான்

—————————-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-25-

விச்வாமித்ர முனீச்வரேண கதிதா அஹல்யா கதாம் ச்ருண்வத:-
விச்வாமித்ரர் அகல்யையின் கதையை சொல்லி-
நான்முகன் அழகிய பெண்ணை ஸ்ருஷ்டித்து -நாரதர் வர -குற்றம் அற்ற இவளுக்கு அகல்யை
தலை எழுத்து பேரை எழுதி -நாரதர் -அ -நீக்கி -கல்யா -நாரதர் கலகம்-குற்றம் உள்ளவள்-
உலகம் முதலில் சுற்றும் அவருக்கு கல்யாணம் -தேவர்களும் கூட்டமாக வர –
கௌதமர் கன்று பசு சுற்றி உலகம் சுற்றிய பலன் -நாரதர் செயல் இதுவும் –
இந்திரன் வர கோபித்து -அபசாரம் -கல்லாகிய விருத்தாந்தம் சொல்லி –
பாத ஸ்ப்ருஷ்ட சிலா தலாத் ஸமுதிதாம் ச்யாமாம் புர: பச்யத:-
காதால் கேட்டான் -திருவடி துகள் -அகல்யை கண் எதிரில் கண்டான்
திருச் சடாரி மகிமையால் நம் தலை எழுத்தும் மாறுமே
வேகாத் ஆகத கௌதம அமல முகாத் ஜாதாசிஷோ பேஜுஷ:-
ஞான த்ருஷ்டியால் கௌதமர் அறிந்து வேகமாக வந்து ஆசீர்வாதம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆஸ ராம தத் இதம் கிம் நு அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம்
ஸுலப்யம் -கௌதமர் ரிஷியை வணங்கி -தாழ விட்டு மந்தஸ்மிதம் -அதே சேவை இன்றும் நமக்கு –

————

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-26-

பங்க்த்வா ராம சிலா மம முதா பூர்ணாம் இமாம் பாமினீம்-கல்லை உடைத்து என் மனைவி தந்தாய்
பங்க்த்வா நாம தநு: பஜ அவனி பவாம் ஸ்ரீ ஜானகீம் பாமினீம்-வில்லை உடைத்து உன் மனைவி பெறுவாய்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குசிக பூ ஸந்தோஷ ஸம்வர்தகே-கௌதமர் ஆசீர்வாதம் கேட்டு விசுவாமித்திரர் மகிழ புன்னகை
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் பாஸதே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-27-

தாரான் மஹ்யமதா முதா பரிகதான் ஆனந்த பூர்ணோஸ்மி அஹம்-ஹரிச்சந்திரன் சந்திரமதி -பரம்பரை ராமன் –
முன்பு பிரித்த அதுக்கு இது -விசுவாமித்திரர் கலங்கி
மனைவியைப் பெற்று தந்தாய் -தாசி -மந்திரி -லஷ்மீ ரூபம் -பொறுமை பூமி -அன்பு தாய் -காதலி -ஆறு வடிவம் மனைவி
என்பதால் தாரா பன்மை நித்ய பஹு வசனம்
ஸ்வாமி -தேவிகள் தமிழ் செல்கிறோம் இதனால் –
ஆனந்தம் நிறைந்து இருக்கிறேன்
ஆனந்த: தனுஜ: சதானன: இத: துப்யம் ஸ தான் தாஸ்யதி-சதானந்தர் -என் பிள்ளை -ப்ரோஹிதர்-உன் மனைவியை உனக்கு தருவான்
ஏவம் வாதினி கௌதமே குதுகினா ஸ்ரீகௌசிகேன ஈக்ஷிதம்-குதூகலம் அடைந்தார் விச்வாமித்தார் இது கேட்டு
யத் மந்தஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் த்யோததே அத்ய ப்ரபோ-அவர் மகிழ அதைப் பார்த்தும் –
சீதா பிராட்டி பெறுவதை நினைத்தும் மந்தஸ்மிதம்

————-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-28-

ஸௌந்தர்யஸ்ய விபூஷணம் விஜயதே ஸோயம் குமாரோ நவ:-அழகுக்கே அணிகலனாக உள்ளான்-இளங்குமரன் –
ஆபரணங்களை அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் -வீதிவாய் செல்கின்றான் -யாவருக்கும் கண் -கம்பர் –
கண்ணை விட்டு அகலாமல் கண்ணில் இருக்கிறான் -மிதிலை மக்கள்
ஸீதா ச இயம் அமுஷ்ய பூஷண தயா ஸ்தாதும் தராம் அர்ஹதி-பெருமாளுக்கு அணிகலனாக சீதா தேவி -துல்ய சீலா வயோ வ்ருத்தி
மத்யே காமட ப்ருஷ்டதோபி கடினம் சைவம் தனுர் வர்ததே-இருவருக்கும் இடையிலே -ஆமை ஓடை விட கடினமாக சிவ தனுஸ் -வில் வில்லனாக
பாக்யாட்யா மிதிலா நுநேதி ஜனதா லாபான்னு மந்தஸ்மிதம்-பெருமாளை மாப்பிள்ளையாக பெற மிதிலைக்கு பாக்யம் கிடைக்குமோ
என்று பேச பெருமாள் மந்தஸ்மிதம் சாதித்ததே இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———————–

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-29-

மன்மாதா கிம் அதர்சி தாசரதயே ஸந்தர்சிதா ஸங்கதா-என்னுடைய தாயான அகல்யைப் பார்த்தீர்களா
பார்த்த மட்டும் இல்லை -தந்தை இடம் கௌதமர் இடம் சேர்க்கப்பட்டாள்
பித்ரா தே ஜமதக்னி: ஏவ முனினா ஸ்ரீரேணுகா ஸா புரா-ரேணுகா தேவி ஜமதக்கினி சேர்ந்தால் போலே -பரசுராமர் ஆவேச அவதாரம்
மனக்கிலேசம் பெற்ற தாய் தலை வெட்டச் சொல்ல மறுத்த பிள்ளைகளை கல்லாக்கினார்
வரம் வாங்கி மீண்டும் உயிர் பெற்றார்கள் -சேர்ந்தார்கள் -அத்தை த்ருஷ்டாந்தம் இங்கு –
இத்தம் கௌதம ஸூனுனா ஸஹ முனௌ ஸம்பாஷமாணே ததா-இந்த சம்பாஷணம் -சதானந்தர் விசுவாமித்திரர்
தனது முந்தைய அவதாரம் நினைவு மகிழ்ந்து மந்தஸ்மிதம்
யத் ராம ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸத்யம் ஏதத் ப்ரபோ-அதே புன்னகையுடன் இன்றும் நாம் செவிக்கும் படி சேவை –

———————–

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-30-

ஸோயம் காதி ஸுதோ மஹான் ச்ருணு கதாம் தப்தம் தபஸ் தாத்ருசம்-விசுவாமித்திரர் காதியின் பிள்ளை –
தவம் புரிந்து உயர்ந்த மா முனி
யஸ்யாபத்யம் உதாஹரந்தி பரத ஸ்ரீமாதரம் தாத்ருசீம்-பரதன் தாய்-சகுந்தலை இவர் மகள் -துஷ்யந்த் சகுந்தலை பிள்ளை பரதன் –
ஏவம் வாதினி கௌதமஸ்ய தனயே மந்தஸ்மிதம் யன்முகே-இவ்வாறு சொன்னதும் புன்னகை –
ராமனை வளர்த்த தாய் பரதன் தாய் தானே -அத்தை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
ராமாபூத் தவ தத் கிலாத்ர மதுரம் வித்யோததே அத்ய உத்தமம்-உத்தமமான இனிய மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கிறோமே –

—————————

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-31-

சக்ரே காஞ்சன தேவ லோக வனிதாம் ஸத்ய: சிலாம் ஆகதாம்-தவம் கலைக்க வந்தவளை கல்லாக்கி -அரம்பையை-
ஏதத் திஷ்டது தேவ லோகம் அபரம் ஸோயம் முனி : நிர்மமே-திரி சங்கு சுவர்க்கம் ஸ்ருஷ்டித்தவர் -சரீரத்துடன் போக ஆசைப்பட்டான் –
சண்டாளனாகப் போவதாக வஸிஷ்டர் சாபம் -இந்திரன் கோபித்து கீழே தள்ளி -அங்கேயே இருக்க புதிதாக சுவர்க்கம் உருவாக்கினார்
ஏவம் நாம நிசம்ய தத்ர ச சதானந்தஸ்ய வாசம் முனே :-இப்படி சதானந்தர் விசுவாமித்திரர் சொல்ல -புன்னகை –
சரணாகதி ரக்ஷணம் செய்த விசுவாமித்திரர் -செயல்களை நினைத்து புன்னகை
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-அந்த மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

————————————–

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம்–32-

சுனச்சேபம் பித்ரா தன நிஹித த்ருஷ்ட்யா ந்ருபதயே-சுனச்சேபம் -விசுவாமித்திரர் தங்கை சத்ய வதி -ரிஷிகள் பிள்ளை –
நடுப்பிள்ளை -அம்பரீஷன் யாகம் பண்ண-மிருகம் தப்பித் போக -நர பலி பிராயச்சித்தம் -ரிஷிகள் இடம் பிரார்த்திக்க –
முதல் மகன் கர்மம் செய்ய வேண்டும் -கடைக்குட்டி அம்மா செல்லம் -நடுப்பிள்ளை கொடுக்க –
புஷ்கரத்தில் தாய் மாமாவைப் பார்த்து பிரார்த்திக்க-தனக்கு நூறு மகன் -ஒருவராவது இவனுக்காக –
சரணாகதி ரக்ஷணம் பண்ணினவனைக் காக்க -நூறு பெரும் ஒத்து கொள்ளாமல் -சண்டாளர் ஆக சாபம்-
யூக ஸ்தம்பம் -இந்த வேத மந்த்ரம் சொல்லு என்று சொல்லிக் கொடுக்க -கொல்ல வந்தவன் பயந்து -ரிஷிகர் தானே போக –
மந்த்ரம் சொல்ல -இந்திரன் வந்து -அம்பரீஷன் இடம் யாகம் பூர்த்தியானது -பலி கொடுக்க வேண்டாம் என்றானாம் –
தபஸ் பலன்களை எல்லாம் விசுவாமித்திரர் சரணாகதி ரக்ஷணம்
வசிஷ்டர் சரித்திரம் விட விசுவாமித்திரர் சரித்திரம் மிக இருக்குமே ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் –
தானத்தில் கண் வைத்து மகனை அம்பரீஷன் இடம் கொடுக்க
பரித்யக்தம் மாத்ரா சரணம் இதி பாதாந்த பதிதம்-தாயாரும் தியாகம் -இந்த நிலையில் சரணம்
அரக்ஷத் ய: புத்ரான் அபி சதம் அஹோ சாப விஷயான்-புத்திரர்களை சபித்தும் சரணாகத ரக்ஷணம் செய்தார்
விதாய இதி ச்ருத்வா அபவத் அவது மந்தஸ்மிதம் இதம் -உன்னைப் போலவே ஐவரும் சரணாகத வத்சல்யன் இவர் என்று
கேட்டதும் மந்தஸ்மிதம் நம்மை ரக்ஷித்து அருளவே இன்றும் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————–

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே–33-

அதி க்ஷுத் யுக்த: ஸன் ஸ்வகர கலித ஸ்வன்னம் அபி ய:-கடும் தவம் செய்ய -மிகுந்த பசி -விசுவாமித்திரர்
ஆச்சார்ய சீலர் -தானே உணவு தயார் செய்து
பரஸ்மை தத்வா தத் பரிஹ்ருத மனோ ஜாத விக்ருதி:-யாசகம் கேட்டு ஒருவர் வர -சிறிதும் தயங்காமல் புசிக்கக் கொடுக்க
தப: சக்ரே பூயோ முனிரிதி சதானந்த வசஸா-மீண்டும் தபஸில் இறங்கி செய்தார் என்று சதானந்தர் சொல்ல
ஸ்மிதம் மந்தம் யத்தே தத் இதம் அவதாத் மாம் ரகுபதே-ஆசை உள்ளம் அன்பு உள்ளம் அருள் உள்ளம் மூன்றுக்கும் வாசி உண்டே –
தானே உண்ணாமலும் -பகிர்ந்து உண்ணாமலும் -அவனுக்கே கொடுத்த அருள் உள்ளம் கொண்டவர் என்றும் தபஸில் ஆழங்கால் பட்டவர்
என்று வள்ளன்மை வைராக்யம் தபஸில் ஊற்றம் மூன்றையும் புகழ்ந்து சொல்லக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –

———————

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்–34-

ஆனீதம் சகடே மனுஷ்ய நிவஹை: ஸங்க்யாதிகை: தத்தனு:-60000-பேர் வில்லைத் தள்ளிக் கொண்டு வந்ததை
வால்மீகி ராமாயணம் சொல்லும் -கொண்டு வரப்பட்டு இருக்கும் கனமான வில்லைப் பார்க்க
சைவம் சைல ஸமான ஸாரம் அபவத் விஷ்ணு: சரோ யத்ர ஸ:-மலை போன்ற கனம்-அம்பாக ஸ்ரீ மந் நாராயணனன்
முப்புரம் எரிக்க -மேரு மலை வில்லாகவும் -கொண்டு திரு நாகேஸ்வரன் –
திரு விண்ணகர் அப்பனை -வ்ருத்த விபூதி ஐஸ்வர்யம் -அம்பாக இருந்து -நடத்தி வைத்து அருளி –
இத்தம் வாதினி காதி நந்தன முனௌ மந்த ஸ்மிதம் ராம தே-காதி மகன் விசுவாமித்திரர் சொல்ல கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யத் தத் ஸாம்ப்ரதம் ஆனனே விஜயதே கல்யாணதம் பச்யதாம்-அம்புக்கு வில்லைப் பார்த்த மகிழ்ச்சிக்கு மந்தஸ்மிதம் –
இது தானே ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி பெற உதவிற்று –
கல்யாணமாகிய மங்களம் நமக்கு அருள இன்றும் இப்படி சேவை சாதித்துக் கொண்டு அருளுகிறார் –

——————

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-35-

கந்தர்ப்போயம் உபாகதோ தசரத ஸ்ரீபுத்ரதா தம்பத:-வில்லின் மேல் பகுதி திருவடி ஸ்பர்சம் பெற தானே முறிந்ததாம் –
இவன் மன்மதனாக இருப்பான் -மக்கள் -இவனே தசரதன் மகனாய் -சிவனால் எரிக்கப் பட்டவன் -பழி வாங்க
கந்தர்ப்பாரி தனு: பபஞ்ஜ ததித: ஸீதா ரதி: தேவதா-இவனை எரித்த சிவனின் தனுஸை முறித்தான்-
சாமான்யமான மக்கள் மன்மதன் ரதி என்று அழகைப் பார்த்து சொல்வார்களே
இவனோ சாஷாத் மன்மதன் தானே -சீதா பிராட்டியும் ரதி தானே என்பர்
ஏனம் ப்ராப்ய முதான்விதா பவதி ஸா இதி ஏவம் ஜனானாம் கிரா-சீதா பிராட்டி திரு முகத்தில் மகிழ்ச்சி -இவ்வாறு மக்கள் பேச
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் ராஜதே-அப்பொழுது மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

—————————-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய:–36-

பக்னம் பர்க தனு: பயம் ச ந்ருபதே: சிந்தாபி ஸீதா ஹ்ருத:-முதலில் வில்லை முறித்து –
மனிதன் தலைவன் ஜனகன் பயம் முறித்தான் -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியின் ஏக்கத்தையும் முறித்தான் –
கல்யாணம் ச கதம் பவேத் இதி மிதோ பாஷா ஜனானாம் அபி-மக்கள் பேச்சையும் முறித்தான் -ஆக நான்கையும் முறித்தான்
இத்யேவம் ந்ருப ஸத்ம வர்த்தி வசனம் ச்ருத்வா முகே யத் பபௌ-மக்கள் இவ்வாறு பேச தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
ப்ரஹமாஸ்ரமம் முறித்து க்ரஹ ஆஸ்ரமம் புகப் போவதை நினைத்து மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஏவ ஸாம்ப்ரதம் இதம் ஸ்வாமின் ந மே ஸம்சய: -அந்த மந்தஸ்மிதமே இது சங்கை இல்லை

——————

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-37-

ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி தனு: பங்காப்த ஸீத: புன:–பனிமலையான இமயமலை -மகள் -பார்வதி தேவி -பதி –
சிவ பெருமானது வில்லை -பங்கமாக உடைத்து -ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியைப் பெற்றுக் கொண்டான்
ப்ராலேயாசல கன்யகா பதி வரை: த்ருப்தஸ்ய வித்வம்ஸனாத்-சிவன் பக்தனான ராவணன் -வதம் செய்து
மீண்டும் ஸ்ரீ பிராட்டியைப் பெறப் போகிறான்
ப்ராப்ஸ்யதி ஏவ ஹ்ருதாம் ஸ ஏஷ பகவான் ஸாகேத நாதோ மஹான்-அயோத்யா -சங்கேத நாதன் –
ஆறு குணங்கள் நிறைந்த இறைவன் -இரண்டு கார்யங்களை செய்த்தவன் பராத்பரனே -என்று முனிவர்கள் பேச
இத்யேவம் ஜனகாப்த ஸன்முனி வச: ப்ராப்த ஸ்மித: பாஹி ந:–(சார்தூல விக்ரீடிதம்)-இவ்வாறு ஸ்ரீ ஜனகராஜனுக்கு
ஆப்த நன்மக்கள் முனிகள் வாழ்த்தி சொல்ல -கேட்டு மந்தஸ்மிதம் –பரத்வம் மறைக்க ஒண்ணாதே –
அந்த மந்தஸ்மிதம் உடன் நம்மை அருளுவதற்காகவே
அருளி நம்மைப் பெற்று மந்தஸ்மிதம் மிக்கு இருக்க வேண்டும் –

————————————

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-38-

ஸீதாஸக்த மனா: ஸமாகத இமம் தேசம் ஸ பங்க்தி ஆனன:-வில்லை முறித்து -பத்து முகம் கொண்ட ராவணன்
சீதா பிராட்டி இடம் மனம் வைத்து
சாபம்லானதம ஆனனாவலி: அபூத் பூயச்ச தஸ்யாம் ரத:-நாண் ஏற்ற முடியாமல் வெட்க்கி முகம் வெளுத்து திரும்ப –
மீண்டும் ஆசை கொண்டு
சாபேன அஸ்ய ரகூத்வஹஸ்ய பவிதா க்ருத்தானனௌக: புன:-ராமன் உடைய கோதண்ட வில்லின் பாணங்களால்
தலை துண்டிக்கப் படப் போகிறான்
இதி ஏவம் முனி பங்க்தி வாக்பி: உதித: ஸ்ரீமந்தஹாஸ: பரம்-இவ்வாறு முனிவர்கள் பேச மந்தஸ்மிதம்
திரு மணம் ஆகாத பிராட்டி மேல் ஆசை அவமானம் மட்டும்
திரு மணம் ஆன பின்பும் -தலை போனதே -தர்மம் ஸூஷ்மம்-பேராசை -தகாத ஆசை –
பராக்ரமம் வீரம் புகழ்ந்து தர்ம ஸூஷ்மம் சொன்னதைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம் -இன்றும் சேவிக்கலாம் –
ஸ்ரீ மங்களம்-அழகு – கல்யாணம் -செல்வம் -தர வல்லது

———————————

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே–39-

ஸீதேயம் ப்ரதிபாதிதா தவ ஸுதா யா ச ஊர்மிலா லக்ஷ்மணே-சீதா பிராட்டி ராமானுக்கும் உஊர்மிளா லஷ்மணனுக்கும்
தாம் குர்யா: தவ ஸோதரஸ்ய தனயே ப்ராத்ரோ: ததா ஏவ அனயோ:-தம்பி பெண்கள் இருவரையும்
பரத சத்ருக்கனனுக்கும் -விசுவாமித்திரர் கேட்க
இதி ஏவம் குசிகாத்மஜஸ்ய வசஸா மந்தஸ்மிதம் யத் ததா-மூன்று காரணங்கள் மந்தஸ்மிதம்
தம்பிகளுக்கு தன்னுடன் -விசுவாமித்திரர் சாமர்த்தியம் –விசுவாமித்திரர் ஸாஸ்த்ர ஞானம் –
பகவத் உத்சவம் பாகவத உத்சவம் சேர்ந்து -நுட்பம் அறிந்தவர் -என்று நினைந்து மந்தஸ்மிதம்
ஸஞ்ஜாதம் வதனே தத் ஏவ பகவன் அத்ய அத்ர வித்யோததே-அதே மந்தஸ்மிதம் இன்று இங்கு –

———–

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:-40-

வம்சம் தே கதிதம் வஸிஷ்ட முனினா வம்சம் ப்ரியாயாச்ச தே-சூர்ய வம்ச -தொடக்கம் வசிஷ்டர் சொல்ல
ஜானக்யா ஜனகேன தேன கதிதம் தஸ்மின் விவாஹோத்ஸவே-ஜனகர் தம் வம்சம் சொல்ல –
மம ஸூதா -மமகாராம் விட்டவரது மமகாராம்-
ச்ருத்வா தத்ர ச வ்ருத்தம் அத்புத தமம் மந்தஸ்மிதம் தே ததா–இவற்றைக் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்
யஜ்ஜாதம் வடுவூர் விஹார ரத தத் ஸத்யம் மம ஏதத் புர:

————

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-41-

ஸ்வேஷு ப்ராத்ருஷு தே ததா த்ரிஷு முதா யோஷித் ஸமேதேஷு அபூத்-மூன்று தம்பிகளும்-இளம் பெண்களுடன் கூட
சித்தே ந்ருத்த ரதோ அமித: பரிணயே மோத: ஸபாயாம் ப்ரபோ-இருப்பதைக் கண்டு திரு உள்ளத்தில் ஆனந்த வெள்ளம் பொங்கி வர –
பக்தர்களை தம்மைப் போலவே ஆக்கி மகிழ்பவன் அன்றோ -உடையவர் இடம் பரத்தை ஒப்புவித்து ஸூகமாக துயில்கின்றானே
தன்னைப் போல ஆயிரம் பிள்ளைகளுக்கும் யானை –
சாம்யா பத்தி தருமவன் அன்றோ
தஸ்ய இதம் பரிவாஹதாம் அதிகதம் மந்த ஸ்மிதம் யத் முகே–அதுவே பரிவாஹமாகி மந்தஸ்மிதம் வடிவாக பொங்கி வந்ததே
தத் ஹி இதம் விதனோது ராகவ பரம் கல்யாணம் அஸ்மாஸு அபி-அதே புன்னகை -இன்றும் சேவை சாதித்து
நமக்கும் கல்யாணம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கும்–

—————

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம்-42-

ஸீதாயா: கர லாலனேன பகவன் ஸந்துஷ்ட சித்த: ததா-பாணி கிரஹணம் -திருக்கைப் பற்ற –
திரு உள்ளம் மகிழ்ந்து பூரித்து – -அந்த நேரத்தில்
ஸாகம் தர்ம ரத ஆத்மனா புவி ஸதாம் தர்மம் கரோமி உன்னதம்-சக தர்ம சாரிணி-இவளுடன் சேர்ந்து
மிக உயர்ந்த தர்மம் -சரணாகத ரக்ஷணம் -விரதம் பூணப் போகிறானே –
ஸ்ரீ பார்சவத்தில் இருக்க புருஷகாரம் -இவள் சந்நிதியாலே காகம் தலைப் பெற்றது –
அசந்நிதியால் ராவணன் மாண்டான்
இதி அந்த: கலயன் பஹி: யத் அகரோத் மந்த ஸ்மிதம் தத் பவான்–உள்ளே இப்படி மகிழ்ந்து
மந்தஸ்மிதம் மூலம் அதுவே வெளி வந்தது
தத் ஸங்க்ரீடதி ஸாம்ப்ரதம் தவ முகே ஸம்பச்யதாம் க்ஷேமதம் -அதே புன்னகை இங்கும் தவழ்ந்து கொண்டு –
சேவார்த்திகளுக்கு அனைத்து ஷேமங்களையும் வழங்கும்

—————-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம-43-

மார்கே பார்கவம் ஆகதம் நிஜருஷா க்லுப்தாம் பரேப்ய: சுசம்-வழியில் பரசுராமர் வந்தவாறே –
வர்ஷந்தம் பரசும் நிதாந்தபருஷம் ஸ்வாம்ஸே வஹந்தம் ததா-துன்பத்தை பொழிய வந்தார் -மழுவும் ஆக்ரோஷம் கொண்டதாக உள்ளதே –
த்ருஷ்ட்வா பீதிம் உபாகதே நிஜ ஜனே ராம த்வதீய ஆனனே-பார்த்ததும் அனைவரும் பீதி -இவர்களும் ஷத்ரியர்கள் அன்றோ
ஆனால் உனது திரு முகத்திலோ
யத் மந்த ஸ்மிதம் இத்தம் உத்திதம் இதம் தத்யாத் அபீதிம் மம–அஞ்சேல் என்று மந்தஸ்மிதம் கொண்டே காட்டி அருளி –
அந்த மந்தஸ்மிதம் நமது பயங்களைப் போக்கவே -இன்றும் நாம் சேவிக்கலாம் –

———–

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்—44-

மத்கம் நாம வஹஸ்யஹோ வஹ பரம் வ்யாக்யாதி தத் தாஸதாம்-என்னுடைய பெயர் வைத்துக் கொண்டு —
ஆகவே தாசன் -முந்திய அவதாரம் பரசுராமன்
பக்னம் நாம தனு: த்வயா புரிரிபோ: அஸ்மத் குரோ: அபி அஹோ-அவனுக்கும் குருவான சிவனது வில்லை உடைத்து அபராதம்
இத்தம் ஜல்பதி ரோஷத: அதிபருஷம் மார்காகதே பார்கவே–ரோஷ ராமன் -இப்படி ஜலபமான -த்வனி கேட்டு
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ பபௌ தத் கிம் ததைவ ஸ்திதம்–சாந்தமான மந்தஸ்மிதம் -கொண்டே பதில் –
சேவிக்கும் நமக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் மந்தஸ்மிதம் –

———-

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே–45–

ஸீதேயம் பரிரக்ஷிதா தச முகாத் வேதாந்தி ராஜாத்மஜா-ராவணனால் சீதைக்கு ஆபத்து வராமல் வில்லை முறித்தாய்
ஜனக மகா ராஜா வேதாந்தி
ஜாதா தே அநுகுணைவ தத்ர பவதா பக்னம் தனு: மத்குரோ:–அநு குணம் -துல்ய சீல வாயோ வ்ருத்தா
என்னுடைய குரு சிவன் வில்லை முறித்தாய்
ப்ராசீனம் தத் இதம் தனு: குரு ததா இதி ஏவம் ப்ருவாணே முனௌ-பழையவை அதுவும் இந்த வில்லும் -இதை முறிப்பாயா -சவால் விட
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ ததா தத் ஸாம்ப்ரதம் த்ருச்யதே-இடி மின்னல் மழைக்கு முன் போலே உன் விஜயம் காட்ட மந்தஸ்மிதம்
சூரியோதயம் முன்னால் அருணோதயம் போலவும் இந்த மந்தஸ்மிதம்
இன்றும் சேவிக்கிறோமே -ஜெய் விஜயீ பவ –

——————

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–46-

சைவம் தத் தனு: அர்ச்சக: அஸ்ய ஜனக: ராஜா ததோ நோ ஹத:–சிவன் வில் -ஜனகன் அர்ச்சனை தினமும் செய்தான் –
ஷத்ரியர்களை கொன்றாலும் அவனை இதனால் விட்டு வைத்தேன்
பக்னம் தத் பவதா பயம் ந விசதா ஸோயம் குடாரோ மம-அஞ்சாமல் வில்லை முறித்தாய் -இப்பொழுது என்னுடைய வில்லைப் பார்
பச்ய அத்ய இதி தனு: ததன்முனி மணி: யத் ப்ராஹ தேனோதிதம்-முனி ஸ்ரேஷ்டரான பரசுராமர் வில்லைக் கொடுக்க தோன்றிய மந்தஸ்மிதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே தவ விபோ தத் மங்கலம் யச்சது–தபஸியிடம் பணிந்து-பயந்த மற்றவர் மகிழும் படியும் –
நாமும் மகிழும் படி புன்னகை –
இப்பொழுதும் சேவிக்கலாம் -அனைத்து மங்களங்களும் அளிக்கட்டும் –

———-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–47-

ஆதாயாத தனு: ததோ முனி மணே: ஆரோப்ய பாணம் தத:–வில்லைப் பெற்றுக் கொண்டான் –
கம்பீரமாக தூக்கிப் பிடித்து நாண் ஏற்றி அம்பையும் பூட்டி
பச்யந்தம் ச குடாரமானதம் அதோ தர்பேண தூரீக்ருதம்-கர்வம் இழந்தார் பரசுராமர்
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆததான பகவன் ஸ்ரீலக்ஷ்மண ஆனந்ததம்-மந்தஸ்மிதம் இளைய பெருமாளுக்கு ஆனந்தம் –
அவருக்கு கர்வ பங்கம் -இரு வேறு பலம் ஒரே மந்தஸ்மித்துக்கு
தத் மே மங்கலம் ஆதனோது பவத: ஸம்ப்ரதி அதோ ச உஜ்ஜ்வலம்–நமக்கு மங்களம் கொடுத்து அருளுகிறது
அதே மந்தஸ்மிதம் ஜ்வலித்து –
தாடகை வதம்-பெண்ணை -இவர் ஷத்ரிய வதம் தந்தை சொல் படி போலே பெருமாள் விசுவாமித்திரர் ஆணைப் படியே –
இருவரும் பேசிக் கொண்டார்களாம் –

————————-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி-48-

ஸ்ரீமன் ராம துலா புனர்வஸுமஹே ஸ்ரீராமசந்த்ர உத்ஸவே-ஐப்பசி புனர்வசு -இளைய பெருமாள் திருவடி சமேதராக
சீதா பிராட்டி ராமர் புறப்பாடு
நடை அழகு சேவிக்கலாம் -அயோத்யா வாசிகள் கிரஹபிரேவசம் சேவித்து பெற்ற ஆனந்தம் நாமும் இன்றும் அனுபவிக்கலாம் இதில்
மற்ற புனர்வசுவில் சீதா ராமர் மட்டும் புறப்பாடு
ஸ்ரீ மான் –
அழைத்து -இங்கு சேர்த்தி சேவித்து அருளுகிறார்
கல்யாண ஆத்மக வேஷ மஞ்ஜுல தமே ஸ்ரீஜானகீ ஸம்யுதே–திருக் கல்யாண கோலத்துடன் -புறப்பாடு
ஸ்ரீமல்லக்ஷ்மண பார்ச்வகே ஹநுமதி ஸ்தோத்ரம் நவம் தன்வதி-இளைய பெருமாளும் திருவடியும் சேர்ந்து -திருவடி ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
ஸ்வாமின் யத் தவ மந்த மஞ்ஜு ஹஸிதம் தஸ்மின் மனோ முஹ்யதி -மந்தஸ்மிதம் -சிரித்து சிரித்து என்னை சிறையில் இட்டாய் –
மனம் மயங்கி-தொண்டராக எழுதிக் கொடுப்போம்

———–

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம்–49-

கந்தர்பஸ்ய முஹு: முஹு: நிஜதனு: ஸம்பச்யத: ஸாதரம்–சேர்த்தி அழகு -பன்னிரண்டு ஸம்வத்சரம் அயோத்யையில் —
மன்மதன் -உன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மீண்டும் மீண்டும் கண்டான்
தத் கர்வம் ஹரத: தவ அத்ர வடுவூர் திவ்ய ஸ்தலே திஷ்டத:–கண்டு கர்வம் பங்கமாக -சாஷாத் மன்மதன் நீ அன்றோ –
மைதில்யா மதுர அதிஸுந்தர தனு ஸ்ரீயுக்தயா பூஷித-இனிமை -அதி ஸூந்தரம் -பேர் அழகனுக்கு மேலே –
இவள் அழகுக்கு உவமை இல்லையே
அவள் அலங்காரமாக அருகில் -இருந்து -பூஷணம் அணி கலன் போலே –
ப்ராந்தஸ்ய அஸ்து மனோஹரம் ஸ்மிதம் இதம் மன்மங்கலௌக ப்ரதம் -சேர்த்தி அழகை இன்றும் அருளி –
மந்தஸ்மிதம் -இருவரும் சேர்ந்து மனம் கொள்ளை கொண்டு மங்களங்களை அருளுகிறதே –

———-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே-50-

ஸாகேதே ஜனனீ ஜனேன நிதராம் ஸம்லாலிதஸ்ய அத தே-சாகேதம் -அயோத்தியை -மூன்று தாய் மாறும் சீதா பிராட்டி இடம் தாய் பாசம் காட்ட
பித்ரா ப்ரீத தமேன ரஞ்ஜித ஹ்ருத: ச்லாக்யை: ததா ப்ராத்ருபி:-தந்தையும் ப்ரீதி-பொங்கும் பரிவுடன் –
தம்பிகளும் ஸ்லாக்யராக-மூவரும் மூன்று சேஷத்வம் பாரதந்தர்யம் ததீயா
ஸர்வை: அபி அமித ப்ரமோத பரிதை: ஸீதா ஸமேதஸ்ய தே-அனைத்து மக்களும் தங்கள் வீட்டுப் பிள்ளை பெண் போலே –
பொங்கும் பிரிவால் கோயில்களில் அர்ச்சனை இவர்களுக்காக
யத் மந்த ஸ்மிதம் ஆனனே அத்ர வடுவூர் வாஸே அபி தத் வர்ததே -இதனால் காட்டிய அதே மந்தஸ்மிதம் இன்றும் நாம்
அர்ச்சகர் -பொது மக்களும் பொங்கும் பரிவு காட்ட –
கீழே நமக்கு அயோத்யா ராமர் அனுபவம் நமக்கு -இங்கு அவர்களுக்கு இங்கேயே அயோத்யா அனுபவம் என்றவாறு –
வீர சுந்தர பாண்டியன் மதிள் கட்ட -பட்டர் பக்தர்கள் மங்களாசாசனமே அவனுக்கு அரண் என்று அருளிச் செய்த ஐதிக்யம்-

———-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-51-

ச்வசூர்மே பரமம் ஹி தைவதம் இயம் குக்ஷௌ உதீதோ பவான்-மாமியார் தெய்வம் போலே –
அவள் கர்ப்பம் பன்னிரு திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தவனே
தஸ்யா: மத் நயன அந்தரங்க ஸுகதோ மத் பாக்யதோ ராஜதே-மனசுக்கும் கண்ணுக்கும் ஆனந்தம் ரமயதீ ராமன் –
மனதுக்கு இனியன் -இது எனது பாக்யம்
தாதோ வோ மயி வத்ஸல: அஸ்தி ஸுதராம் ஆனந்த பூர்ணாஸ்மி அஹம்-தந்தை அளவு கடந்த ப்ரீதி -பூர்ண ஆனந்தம் எனக்கு
ஸ்ரீகாந்தேதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ த்ருச்யஸே-மிதிலை தேசத்தில் பிறந்த -சீதா பிராட்டி வசனம் கேட்டு மந்தஸ்மிதம்

———–

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே–52-

கௌஸல்யா ஜனனீ ஸதாம் அபிமதா ச்லாக்யை: குணை: பூஷிதா-பால காண்டம் இறுதி ஸ்லோகம் இது –
சத்துக்கள் அபிமதம் பெற்ற குண பூஷணை
தாத: ஸத்யவசா: பராக்ரம நிதி: ஸ்ரீசக்ரவர்த்தீ புவ:-சத்யா வாக்கியர் பராக்ரமர் தசரதர்
தக்ஷா: கர்மஸு ஸாதவ: ப்ரியரதா: ஸர்வே அபி அமீ ப்ராதர:-செயல் வீரர்கள் நல் பண்புகள் மிக்க பிரியமான தம்பிகள்
ஸ்ரீகாந்த இதி விதேஹஜா வசனத: ஸ்மேர ஆனனோ ராஜஸே -புகுந்த வீட்டு பெருமையை விதேக தேச பிராட்டி
அருளிச் செய்ததும் பிறந்த மந்தஹாஸம்

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வில்லூர் ஆசு கவி ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி சமேத ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –14- கதிக்குப் பதறி வெம் கானமும் கல்லும் கடலும் எல்லாம் இத்யாதி —

March 30, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் உடைய திவ்ய சூக்தியை பாடுமவர்களை ஏத்தும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னைப் பிரியாமையாலே –
புருஷார்த்த லாபத்துக்கு துச்சக சாதனங்களை அனுஷ்டிக்கும் ஸ்வபாவம் போகப் பெற்றேன் -என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இவ் எம்பெருமானார் தம்முடைய பூர்வ அவதாரத்திலே -தாம் ஈடுபட்ட ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திரு மகன் – விஷயத்திலே அதி வ்யாமுக்த்தரான –
ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் -சூத்ரே மணி கதா இவ -என்னும்படி முகம் அறிந்தவர் -மாணிக்கங்களை கோக்குமா போலே –
சாஸ்திரம் சொல்லைக் களை பறித்து – தம்முடைய திவ்ய சூக்திகளாலே நிர்மித்த திவ்ய பிரபந்தங்களை -அனுசந்திக்கும்
பெரியோர்களுடைய திருவடிகளை ஸ்துதிக்கும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை விட மாட்டார் –
ஆன பின்பு புருஷார்த்த லாபத்துக்காக – துஸ் சககங்களான சாதனாந்தரங்களை அனுஷ்டிக்கும் ஸ்வபாவம் போகப் பெற்றேன் -என்கிறார் .-

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் உடைய கவிகளை பாடும் அவர்களை ஏத்தும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை கை விட மாட்டார் –
ஆகையாலே இனி பேறு பெற வேண்டி தவம் செய்யும் கொள்கை இல்லாதவன் ஆயினேன் -என்கிறார் –

கதிக்குப் பதறி வெம் கானமும் கல்லும் கடலும் எல்லாம்
கொதிக்க தவம் செய்யும் கொள்கை ஆற்றேன் கொல்லி காவகன் சொல்
பதிக்கும் கலைக் கவி பாடும் பெரியவர் பாதங்களே
துதிக்கும் பரமன் இராமானுசன் என்னைச் சோர்விலனே -14 –

பத உரை –
கொல்லி காவலன் -ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள்
கலைச் சொல் -சாஸ்திர சொற்களை
பதிக்கும் -பதிய வைத்து இருக்கும்
கவி -கவிகளை
பாடும் -பாடுகிற
பெரியவர் -பெருமை உடையவர் களுடைய
பாதங்களே -திருவடிகளையே
துதிக்கும் -ஸ்தோத்திரம் செய்யும்
பரமன் -தன்னிலும் மேற்பட்டவர் வேறு எவரும் இல்லாத
இராமானுசன் -எம்பெருமானார்
என்னை சோர்விலன் -என்னைக் கை விட்டு விட மாட்டார்
கதிக்கு -ஆகையால்-பேற்றுக்கு
பதறி -ஆத்திரப்பட்டு
வெம் கானமும் -வெம்மை வாய்ந்த காட்டிலும்
கல்லும் -மலைகளிலும்
கடலும் -சமுத்ரத்திலும்
எல்லாம் -எல்லா இடமும்
கொதிக்க -கொதிக்கும் படியாக
தவம் செய்யும் -தவம் புரியும்
கொள்கை ஆற்றேன் -கொள்கை இல்லாதவனாயினேன் –

ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் ரத்னங்களைப் பதித்தால் போல் சாஸ்திர சொற்களை பதித்த கவிகளை –
ப்ரீதிக்கு போக்கு விட்டுப் பாடா நின்றுள்ள வைபவத்தை உடையவர்களுடைய திருவடிகளையே யேத்துமவராய் –
பாகவத விஷய பிரேமத்துக்கு தமக்கு மேற்பட்டார் இல்லாத படி இருக்கும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை விட்டு நீங்கு கிறிலர்-
ஆதலால் ப்ராப்ய லாபத்தை பற்ற த்வரித்து-

பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும்
ஐந்து நெருப்பிடையே நிற்கவும் நீர் வேண்டா -விருப்புடைய
வெக்காவே சேர்ந்தானை மெய்ம்மலர் தூயக் கை தொழுதால்
அக்காவே தீ வினைகள் ஆய்ந்து ——–மூன்றாம் திருவந்தாதி – 76- என்கிறபடியே
அத்யுஷ்ணமான காட்டோடு மலையோடு கடலோடு வாசி யற-எல்லா இடத்திலும் –
சர்வ அவயவங்களும் ஒக்க நின்று -கொதிக்கும் படியாக தபச்சுக்களைப் பண்ணும் ஸ்வபாவம் போகப் பெற்றேன் –
அன்றிக்கே –
வெம்கானமும் கல்லும் கடலும் எல்லாம் கொதிக்க தவம் செய்யும் கொள்கை -என்றதுக்கு
இவனுடைய தப க்ரௌர்யத்தைக் கண்டு -அவை தானும் நின்று பரிதபிக்க -அவ்வவ ஸ்தலங்களிலே
தபசு பண்ணா நிற்கும் ஸ்வபாவம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
கொல்லி காவலன் சொல் பதிக்கும் கலைக் கவி –என்றதற்கு –
ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் அனுபவ பரீவாஹா ரூபமான ச்வோக்திகளை ரத்னங்களைப் பதித்து வைத்தால் போலே நிறைத்து வைத்ததாய்-
சாஸ்திர ரூபமாய் இருந்துள்ள கவிகள் என்னவுமாம் –
கொள்கை -ஸ்வபாவம் / சோர்வு -பிரிவு /சோர்விலன் -என்றது பிரிவு இலன் என்றபடி –
(சோர்வை இல்லமாக கொண்டவன் என்று கொள்ளக் கூடாதே என்று இத்தையும் பரம காருண்யத்தால் காட்டி அருளுகிறார் )

மாஸூசா -போகும் இடம் பெருமையும் பார்த்து பார்த்தும் -நாம் செய்த பாபங்களை பார்த்தும் –
நம் இயலாமை கண்டும் தவிப்போமே -அந்தக துக்கம் போக்க –
நீர் நம்மை விட்டாலும் நான் உன்னை விட்டேன் -சோர்விலன் –
இவையும் கொதிக்கும் கடும் தவத்தால் -தவம் செய்தவர்களும் கொதிக்க –
பாடும் பெரியவர் -ஸ்ரீ நாத முனிகள் -ஸ்ரீ பிள்ளான் போல்வார் – என்றுமாம் –

தேட்டரும் திறல் தேனினை தென் அரங்கனை திரு மாது வாழ்
வாட்டமில் வனமாலை மார்வனை வாழ்த்தி மால் கொள் சிந்தையராய்
ஆட்ட மேவி அலர்ந்து அழைத்து அயர்வு எய்தும் மெய் அடியார்கள் தம்
ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண் பயன் ஆவதே–2-1-

ஆடி பாடி அரங்காவோ! என்று அழைக்கும் தொண்டர் அடி பொடி
ஆட நாம் பெறில் கங்கை நீர் குடைந்து ஆடும் வேட்கை என்னாவதே ?–2-2-

அரங்கன் கோவில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே -2-3-

நாரணா என்று அழைத்து மெய் தழும்ப தொழுது ஏத்தி இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே–2-4-

மெய் சிலிர்ப்பவர் தம்மையே நினைந்து என் மனம் மெய் சிலிர்க்குமே -2-5-

தீதில் நல் நெறி காட்டி எங்கும் திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே
காதல் செய் தொண்டர்க்கு எப் பிறப்பிலும் காதல் செய்யும் என் நெஞ்சமே –2-6-

கசிந்து இழிந்த கண்ண நீர்களால் வார நிற்ப்பவர் தாள் இணைக்கு ஒருவாரம் ஆகும் என் நெஞ்சமே –2-7-

மாலை உற்றுஎழுந்து ஆடி பாடி திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே
மாலை உற்றிடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு மாலை யுற்றது என் நெஞ்சமே– 2-8-

அத்தன் அச்சன் அரங்கனுக்கு அடியார்களாகி அவனுக்கே
பித்தமராம் அவர் பித்தர் அல்லர்கள் மற்றையார் முற்றும் பித்தரே–2-9-

அல்லி மா மலர் மங்கை நாதன் அரங்கன் மெய் அடியார்கள் தம்
எல்லையில் அடிமை திறத்தினில் என்றும் மேவு மனத்தானாம்
கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழி கோன் குலசேகரன்
சொல்லின் இன் தமிழ் மாலை வல்லவர் தொண்டர் தொண்டர்கள் ஆவரே 2-10-

தேட்டரும் திறல் –அடியார் ஈட்டங்கள் -அரங்கன் முற்றம் சேறு செய்யும் தொண்டர்களே பாடும் பெரியவர்-
உபாயத்தில் கண் வைக்காமல் -உபேயம் புத்தி பண்ணி கைங்கர்ய நிஷ்டராகவே இருக்க சரம தசையில்
உபதேசித்து அருளினார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-
அநந்யார்ஹம் திடமாக அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் அன்றோ –நம் ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள்

கொல்லி காவலன் சொல் பதிக்கும் கலைக் கவி
கொல்லி நகர் என்று சொல்லப் படுகிற-திரு வஞ்சிக் களத்துக்கு ரஷகரான -ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் -சாஸ்திர சொல்லுக்களினுடைய
தாத்பர்ய விஷய பூதங்களாய் இருக்கிற பகவத் ஸ்வரூப-ரூப குண விபூதிகளையும் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களையும்
முத்துக்களையும் ரத்னங்களையும்-முகம் அறிந்து கோக்கும் விரகரைப் போலே -விசதமாக தத் தத் ஸ்தானங்களிலே சேர்த்து

இருள் இரிய சுடர் மணிகள் இமைக்கும் நெற்றி
இனத்துத்தி அணி பணம் ஆயிரங்கள் ஆர்ந்த
அரவரச பெரும் சோதி அனந்தன் என்னும்
அணி விளங்கும் உயர் வெள்ளை அணையை மேவி
திரு அரங்க பெரு நகருள் தெண்ணீர் பொன்னி
திரை கையால் அடி வருட பள்ளி கொள்ளும்
கருமணியை கோமளத்தை கண்டு கொண்டு என்
கண் இணைகள் என்று கொலோ களிக்கும் நாளே–1-1 என்று தொடங்கி–

தில்லை நகர் திரு சித்ர கூடம் தன்னுள்
திறல் விளங்கு மாருதியோடு அமர்ந்தான் தன்னை
எல்லையில் சீர் தயரதன் தான் மகனாய் தோன்றிற்று
அது முதலா தன் உலகம் புக்கது
கொல் இயலும் படை தானை கொற்ற ஒள் வாள்
கோழியூர் கோன் குடை குலசேகரன் சொல் செய்த
நல் இயல் இன் தமிழ் மாலை பத்தும் வல்லார்
நலம் திகழ் நாரணன் அடி கீழ் நண்னுவாரே–10-11– என்னும் அளவாக -திவ்ய பிரபந்த ரூபேண அருளிச் செய்த -போக்யமான கவிகளை –

காவலன்-
ரஷகன் –

கொல்லி காவலன்
கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழிக் கோன் குலசேகரன் -என்று அவரே கூறிக் கொள்வது காண்க –
கூடல் என்னும் பாண்டிய நாட்டு தலை நகர் ஆகிய மதுரையும் –
கோழி என்னும் சோழ நாட்டு தலை நகராகிய உறையூரும் –
வென்றி கைப்பற்றியவையே யாதலின் சொந்தத் தலை நகராகிய கொல்லி நகரை-மட்டுமே கூறினார் அமுதனார்
கொல்லி என்பது -கொல்லி மலை சூழ்ந்த நாடு என்பர் சிலர்
இங்கே கூடல் கோழி என்னும் நகரங்களோடு ஒரு கோவையாக கூறலின்-கொல்லி -என்பது நகரமே என்று உணர்க –
கொல்லிக் கண்ணன் -என்று புலவர் ஒருவர் பேர் பெற்று உள்ளார் –ஆதலின் அது நகரமே -என்க-

கோழியும் கூடலும்– ஒரு வார்த்தை இருந்தாலும் திவ்ய தேசம் தான் –

நம் சம்பிரதாயத்தில் பெருமாள்–ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திரு மகன்
பெரிய பெருமாள்– ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் மூலவர்
நம் பெருமாள் -உத்சவர்
இதனால் இவரும் பெருமாள் -பெயரை பெற்றார் .-அதனால் பெருமாள் திரு மொழி .
தினமும் திரு அரங்க யாத்ரை -மெய்ப்பாடு –

சொல் பதிக்கும் கலைக் கவி பாடும் பெரியவர் பாதங்களே-
கலை -சாஸ்திரம்
கலை சொல் பதிக்கும் கவி என்று கூட்டுக
சாஸ்திர சொற்களை அமைத்து திரு மொழி அருளி செய்து உள்ளாராம் ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் –
ஸ்ரீ திருக் கண்ண புரத்தில் உள்ளவர் பேசும் வார்த்தைகளிலே சாஸ்திரங்கள் இலங்கும் என்கிறார்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –
சிலை இலங்கு பொன் ஆழி திண் படை தண்டு ஒண் சங்கம் என்கின்றாளால்
மலை இலங்கு தோள் நான்கே மற்று அவனுக்கு எற்றே காண் என்கின்றாளால்
முலை இலங்கு பூம் பயலை முன்போட அன்போடு இருகின்றாளால்
கலை இலங்கு மொழியாளர் கண்ண புரத்தம்மானை கண்டாள் கொலோ -8 1-1 – -என்பது அவர் திரு மொழி
கட்புலன் ஆகாதவைகளான பகவானுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களை சாஸ்திரங்கள் நமக்கு தெரிவிப்பது போலே –
அவர்கள் பேசும் வார்த்தைகளும் நமக்கு அவற்றை உணர்த்துவனவாய் இருத்தலின் –கலை இலங்கு மொழி யாளர் –என்றார் ஸ்ரீ ஆழ்வார் –
அங்கனமே ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள்
திவ்ய பிரபந்தத்திலும் சொற்கள் சாஸ்திரம் போலே அவற்றை அறியுமாறு செய்தலின்
கலை சொல் என்று வருணிக்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார் –
இடம் அறிந்து ரத்னங்களை பதிப்பது போலத் தக்கவாறு பெருமாள் திரு மொழியில் சொற்கள் பதிக்கப் பட்டு உள்ளன
பதிக்கும் என்பதால்
சொல்லை ரத்னமாகவும் -கவியை ஆரமாகவும் -உருவகம் செய்தமை போதரும் –
ஏக தேச உருவகம் ஹாரத்தில் ரத்னங்கள் போலத் தமிழ் மாலையில் சொற்கள் பதிக்கப் பட்டு உள்ளன –
அல்லி மா மலர் மங்கை நாதன் அரங்கன் மெய் அடியார்கள் தம்
எல்லையில் அடிமை திறத்தினில் என்றும் மேவு மனத்தானாம்
கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழி கோன் குலசேகரன்
சொல்லின் இன் தமிழ் மாலை வல்லவர் தொண்டர் தொண்டர்கள் ஆவரே 2-10-––என்பது பெருமாள் திருமொழி
சொல்லின் இன் தமிழ் மாலை-இதனால் சொற்களின் சேர்க்கை அழகு கருதப் படுகிறது –
பதங்கள் -சொற்களின் இணைப்பை சய்யை-என்பர் வட நூலார் –

இனி கலைச் சொல் என்று கொண்டு கூட்டாது இருந்தபடியே கலை என்பதைக் கவிக்கு அடையாக்கிப் பொருள் கூறலுமாம் –
கலையாகிய கவி என்று இரு பெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை
சாஸ்த்ரமான பெருமாள் திரு மொழி -என்றபடி – இதனால் கொல்லி காவலன் தனது அனுபவம் உள் அடங்காது -வெளிப்படும்
தன் சொற்களை ரத்னங்களைப் பதித்து வைத்தால் போன்று அழகு பட இணையக் கோத்து வைத்த சாஸ்திர ரூபமான கவி -என்றதாயிற்று –

சூத்திர மணி கணாம் இவ-நூலும் மணியும் போல கீதை /உண்டியும் பாவும் ஒத்து கிடக்கும் அது போல இல்லை–
நூல் ஓன்று மணிகள் நிறைய கண்ணுக்கு தெரியாத நூல் போல இருக்கிறான்..
மணிகளை நூல் தானே தாங்கும்…நாராயணனே -சூத்ரே நமக்கே- பன்மைகள்- மணி கணாம்
ஏகமேவ -ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -நாராயணனே
நமக்கே -நாமோ பலர் –
அது போல சாஸ்திர சொல் தெரியும் படி பெருமாள் திரு மொழி-
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை -அனுபவம்
சொரூபம் -ரூபம்-குணம்-விபவம்- போன்ற ரத்னங்களை ஸ்ரீ அரங்கன் இடம் ஆரம்பித்து ஸ்ரீ நாரணன் இடம் முடித்தார்
இது தான் நூல்- தெளியாத மறை நூல்கள் தெளிகின்றோம் அருளி செயல்களால்-ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்
பல சூத்திர வாக்யங்களுக்கு ஒரு பிர பந்தம்..
இது கொண்டு சூத்திர வாக்யங்களை ஒருங்க விட்டார் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்

பாடும் பெரியவர் பாதங்களே –
தம் தாமுடைய ப்ரீதிக்கு போக்குவீடாய்-பாடா நின்றுள்ள வைபவத்தை உடையரான –
நம் ஸ்ரீ நாத முனிகள் -ஸ்ரீ ஆள வந்தார் -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி –ஸ்ரீ திருமலை நம்பி -ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி –
ஸ்ரீ திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் -ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டான் – முதலான ஞானாதிகருடைய திருவடிகளையே-

பாடும் பெரியவர் –
பெருமாள் திருமொழியை அனுசந்திக்கும் போது-கவி இன்பத்துடன் அது தரும் இறை உணர்வின்
இன்பமும் -சேர்ந்து பேரின்பக் கடலில் திளைத்துப் பாடத் தொடங்குகிறார்கள் ரசிகர்கள் –
அவர்களைப் பாடும் பெரியவர் -என்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார் –
இனி -இன்னிசையில் மேவிச் சொல்லிய இன் தமிழ் — 6-10 – என்றபடி இன்னிசை மேவியதாலின் பாடுகின்றனர் என்னலுமாம் –
பாடுவதே பெருமை என்க –

துதிக்கும் பரமன்
குரு பாதம் புஜாம் த்யாயேத்-குரோர் நாம சதா ஜபேத் -குரோர் வ்ர்த்தாஸ் சகதயேத் குரோர் அந்ய நபாலயேத்-அர்ச்சநீயஸ்
சவந்த்யஸ் கீரத்த நீயஸ் ச சர்வதா -என்கிறபடியே சதா ஸ்தோத்ரம் பண்ணிக் கொண்டு -போந்து –
அந்த பாகவத நிஷ்டைக்கு மேற்பட்டார் இல்லை என்னும்படி உத்க்ருஷ்டரான –
யவரேலும் என்னை யாளும் பரமர் -என்றும் –
நம்மை அளிக்கும் பிராக்கள் -என்றும் –
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவரும் அப்படியே அருளிச் செய்தார் இறே –

பாதங்களே துதிக்கும் பரமன்
ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் அடியிலும் இடையிலும் முடிவிலும் முறையே
பொன்னி வருடும் அடியையும்-1-11
முடி மேல் மாலடியையும் –7 11- –
அரசு அமர்ந்தான் அடியையும் – 10-7 -சொல்லி
நலம் திகழ் நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவதையே முதலிலும் இறுதியிலும் பலனாக அமைத்து துதிக்கிறார் –

பொன்னி திரைகையால் அடி வருடப் பள்ளி கொள்ளும்-1-1-

நடை விளங்கு தமிழ் மாலை பத்தும் வல்லார் நலம் திகழ் நாரணன் அடி கீழ் நண்னுவாரே—1-11-

அம்மான் தன் அடி இணைக்கீழ் அலர்கள் இட்டு அங்கு அடியவரோடு என்று கொலோ வணுகு நாளே –1-3-

மெய் தழும்ப தொழுது ஏத்தி இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என்நெஞ்சமே-2-4-

அங்கை யாழி அரங்கனடியிணை தங்கு சிந்தை தனிப் பெரும் பித்தனாம் கொங்கர் கோன் குலசேகரன் -3-9-

வட வேங்கடத்தான் தன் பொன்னியலும் சேவடிகள் காண்பான் புரிந்து இறைஞ்சி -4-11-

தரு துயரம் தடையேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை -5-1-

எங்குப் போய் உய்கேன் உன் இணை யடியே யடையல் அல்லால்-5-5-

வித்துவ கோட்டு அம்மா ! நீ வேண்டாயேயா யிடினும்
மற்றாரும் பற்றிலேன் என்று அவனை தாள் நயந்த
கொற்ற வேல் தானை குலசேகரன் சொன்ன
நல் தமிழ் பத்தும் வல்லார் நண்ணார் நரகமே– 5-10-

கொல்லி காவலன் மாலடி முடி மேல்
கோலமாம் குலசேகரன் சொன்ன
நல் இசை தமிழ் மாலை வல்லார்கள்
நண்ணுவார் ஒல்லை நாரணன் உலகே– 7-11-

யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்க நகரத் துயின்றவனே -8-10-

கன்னி நன் மா மதிள் புடை சூழ் கண புரத்தென் காகுத்தன் தன்னடி மேல் தாலேலோ வென்றுரைத்த தமிழ் மாலை -8-11-

அம்மானை யிராமன் தன்னை ஏத்துவார் இணை அடியே யேத்தினேனே-10-6-

தில்லை நகரத் திருச் சித்ரா கூடம் தன்னுள் அரசு அமர்ந்தான்
அடி சூடும் அரசை அல்லால் அரசாக வெண்னேன் மற்றரசு தானே -10-7-

அர்ச்சனம் வந்தனம் கீர்த்தனம் பண்ணி- பாகவத நிஷ்ட்டை-அதில் -எவரேலும் அவர் கண்டீர் எங்கள் ஆளும் பரமரே -ஸ்ரீ ஆழ்வார் போலே
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்த சுவாமி-பர கத ச்வீகாரமாக கொண்ட -ஸ்ரீ ஆழ்வானை இட்டு ஸ்ரீ அமுதனாரை கொண்டாரே

அடித் துதியான கலை கவியாம் சொல்லின் இன் தமிழ் மாலை வல்லவர்க்கு தொண்டர் தொண்டரான
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ அவர்கள் பாதங்களையே துதிக்கிறார் –
அதனால் தொண்டர்கள் திறத்துக் கொண்ட ஈடுபாட்டில் தமக்கு மேற் பட்டார் எவருமே இல்லாத நிலையை எய்தினமையின்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பரமன் -என்கிறார் –
பரமன் -தனக்கு மேற் பட்டவர் இல்லாதவன்
என்னைச் சோர்விலன் –
என்னை -தானே அபிமானித்து ஏற்ற என்னை
நானாகப் பற்றினால் அன்றோ விட்டுப் பிரிய இடம் உண்டாகும் என்பது கருத்து –
சோர்வு -பிரிவு

இராமானுசன் என்னை சோர்விலனே –
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
என்னை -பரகத ச்வீகாரமாக அங்கீ கரிக்க பட்ட –
சோர்விலன்-இனி விட மாட்டார் –
சோர்வு -பிரிவு சோர்விலன் -என்றது பிரிகிறிலன்-என்றபடி –
ஆன பின்பு -பிராப்யத்திலே த்வரித்து – ப்ராபகாந்தரங்களிலே கண் வைக்கும் ஸ்வபாவத்தை தவிர்ந்தேன் -என்கிறார் .-
பிராபகாந்தர பரித்யாகத்துக்கும் -அஞ்ஞான அசக்திகள் அன்று –ஸ்வரூப விரோதமே பிரதான ஹேது –
ப்ராபகாந்தரம் அஞ்ஞருக்கு உபாயம் – ஞானிகளுக்கு அபயம் -என்னக் கடவது இறே-

சோராத காதல் பெரும் சுழிப்பால் தொல்லை மாலை பாராது காப்பிடும் பான்மையினன் தாள் பேராத வுள்ளத்து
ஸ்வாமியை அண்டை கொண்ட பலத்தால் என்னை -என்று சாத்விக அஹங்காரம் தோற்ற அருளிச் செய்கிறார் –

கதிக்கு பதறி –
பரம புருஷார்த்தத்துக்கு த்வரித்து –

வெம் கானமும் கல்லும் கடலும்
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும்
ஐந்து நெருப்பிடையே நிற்கவும் நீர் வேண்டா -விருப்புடைய
வெக்காவே சேர்ந்தானை மெய்ம்மலர் தூயக் கை தொழுதால்
அக்காவே தீ வினைகள் ஆய்ந்து ——–மூன்றாம் திருவந்தாதி – 76- -என்றும் –

ஊன் வாட உண்ணாது உயிர் காவலிட்டு உடலில் பிரியாப் புலன் ஐந்தும் நொந்து தாம் வாட வாடத் தவம் செய்ய வேண்டா
தமதா இமையோர் உலகாள கிற்பீர்—திருச் சித்ரகூடம் சென்று சேர்மின்களே—பெரிய திருமொழி-3-2-1- -என்றும் –
காயோடு நீடு கனி யுண்டு வீசு கடுங்கால் நுகர்ந்து நெடுங்காலம் ஐந்துதீயோடு நின்று தவம் செய்ய வேண்டா
திரு மார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்தும் என்பீர்—திருச் சித்ரகூடம் சென்று சேர்மின்களே–பெரிய திருமொழி-3-2-2- -என்றும்
உண்ணாது உறங்காது உணர்வுறு மெத்தனை யோகியர்க்கும் எண்ணாய் மிளிரும் இயல்வினவாம் –திரு விருத்தம்-66-என்றும்-
கோர மா தவம் செய்தனன் கொல் அறியேன் –அமலனாதி பிரான் -என்றும்-
பொருப்பிடையே நின்றும் புனல் குளித்தும் ஐந்து நெருப்பிடையே நிற்கவும் நீர் வேண்டா -விருப்புடைய வெக்காவே சேர்ந்தானை
மெய்ம்மலர் தூயக் கை தொழுதால் அக்காவே தீ வினைகள் ஆய்ந்து- என்றும்–மூன்றாம் திருவந்தாதி – 76–சொல்லுகிறபடியே –
அதி க்ரூரமான காடுகளிலே இருந்தும் பர்வதாக்ரங்களிலே வசித்தும்
சீதளமான தீர்த்தங்களிலே அவகாஹித்தும் –
பஞ்சாக்னி மத்யத்தில் நின்றும்
எல்லாம் கொதிக்கத் தவம் செய்யும் -எல்லா அவயவங்களும் ஒக்க பரிதபித்து-க்லேசிக்கும்படியாக தபச்சுக்களை பண்ணும் –

கொள்கை அற்றேன்
ஸ்வபாவம் போகப்-பெற்றேன் –கொள்கை -ஸ்வபாவம் –
அன்றிக்கே –
வெம் கானமும் –கொள்கை அற்றேன் -என்றது –
எதாத்த்ரிஷ்டி மவஷ்டப்ய நஷ்டாத்மா நோல்ப புத்திய ப்ரபவத்வுக்ர கர்மணா
ஷயாய ஜகதோ ஹீத காமமாஸ்ரித்யு துஷ்ப்பூரம் டம்பமா நம தான் வித மோஹாந்தர்
ஹீத்வா சத்க்ரஹான் ப்ரவர்த்தந்தே சூசிவ்ரதா-என்று கீதையிலும் –

பஹூபிகாரணை ர்த்தேவோ விச்வாமித்ரோ மகா முனி -லோபிதக்கோபி தச்சைத
பசாசாபிவர்த்ததே– நஹ்யச்திவ்ரஜி ந கிஞ்சித் தர்ச்யதே சூஷ்ம மப்யதா -நதீயதே
யதித்வச்ய மனசோய தபீப்சிதம் -விநாசயே தத்ரை லோக்ய தபஸா ச சராசரம் –
வ்யாகுலஸ் சதிசஸ் சர்வ நாசா கிஞ்சித் பிரகாசதே –சாகர ஷூபிதாஸ் சர்வே விசீர்யந்தேச சர்வத –
பிரகம்பதேச பிரத்வீ வாயுர்வாதி ப்ர்சாகுலா — பாஸ்கரோ நிஷ்ப்ரபஸ் சைவ மகர்ஷேஸ் தஸ்ய தேஜஸா –என்று ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும் –

தஸ்ய தூமஸ் சமுத்பன்ன தூமோக்நிசத போமய-திர்ய கூர்த்தவ மதோலோகோ நதபத் விஷ்வ கீரித –
திவிச்த்தாது -நசக்துவன் –என்று பாகவதத்திலும் -சொல்லுகிறபடியே –
இப்படி ப்ராப்யாந்தரங்களுக்காக தபச்சுக்களை பண்ணி –லோகத்துக்கு எல்லாம் ஷோபத்தை பண்ணும் ஸ்வபாவம்
போகப் பெற்றேன் -என்கிறார் -என்னவுமாம் –

கதிக்கு பதறி கொள்கை ஆற்றேன் –
பேற்றை எவ் வழி யினாலாவது பெற்று விட வேண்டும் -என்று ஆத்திரப்பட்டு –
மிகக் கொடிய தவம் செய்ய எக்ல்காலத்திலும் நான் முயல மாட்டேன் -என்றபடி –
தவம் செய்யுமவர்கள் -கானகத்திலும் -மலைகளிலும் -கடல்களிலும் இருந்து –
வரும் துயரத்தை பொருள் படுத்தாமல் -தவத்தில் நிலை நிற்பர்கள்-

வெம் கானம் -வெம்மையான கானம் -பண்புத் தொகை
கல்-மலை
கல்லும் கனைகடலும் வைகுந்த வானாடும்
புல்லென்று ஒழிந்தன கொல் ஏ பாவம் வெல்ல
நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான்
அடியேனது உள்ளத்தகம்–-பெரிய திருவந்தாதி – 68-
கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் என்னும் -திரு நெடும் தாண்டகம் – 13– என்று
முறையே ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும் அருளி உள்ளமை காண்க –

ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம் முதலிய கானகங்களிலும்
ஸ்ரீ திருமலை முதலிய பர்வதங்களிலும்
கடலிலும் பலர் தவம் புரிந்து உள்ளமை புராணங்களில் காணலாம் –

ப்ராசீன பர்ஹீஷ் -என்பவருடைய புதல்வர்களாகிய ப்ரசெதசர் -பதின்மர் பதினாயிரம் ஆண்டுகள்
கடலுக்குள் இருந்து தவம் புரிந்து கடவுளைக் கண்டதாக ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம் – 4- அத்யாயம் – 30 –கூறுகிறது –

கடல் என்பது உப லஷணமாய் நீர் நிலைகளையும் குறிக்கும் –
ஸௌபரி நீருக்குள் நெடும் காலம் தவம் புரிந்ததாக புராணம் கூறுகிறது –

எல்லாம் கொதிக்க –
தவம் புரிவோர் உடலில் உறுப்புக்கள் அனைத்தும் கொதிக்கும்படியாக -என்றபடி
இனி –வெம் கானமும் கல்லும் கடலும் -இவை அனைத்தும் தவம் தணலின் வெம்மை தாங்காது
கொதிக்கும்படியாக -என்று உரைப்பதும் உண்டு –
ஹிரண்ய கசிபு தவம் செய்யும் போது –
தஸ்ய மூர்த்த்ன ச்சமுபந்த ச்தூமோக்நிச்த போமய திர்யக் ஊர்த்த்வ மதோலோகான்
அதபத் விஷ்வகீரித க ஷூபுர்நத்யுதன்வந்த சத்வீபாத் ரிச்ச்சால பூ நிபேதுஸ் சக்ர ஹாச்தாரா
ஜஜ்வளுச்ச திசோதச -பாகவதம் – 7-9 49-என்று
அந்த ஹிரண்ய கசிபுவினுடைய தலையிலிருந்து தவத்தின் வடிவமான புகையோடு நெருப்பு உண்டாயிற்று –
அது இடையிலும் மேலும் கீழும் உள்ள உலகங்களை நாலு புறங்களிலும் பரவித் தபிக்கும்படி செய்தது –
ஆறுகளும் கடல்களும் கலங்கின -தீவுகள் மலைகளுடன் கூடிய பூமி நடுங்கியது –
கிரகங்களுடன் கூடிய நஷத்ரங்கள் விழுந்தன -திசைகள் பத்தும் தீப் பற்றியவைகளாய் ஜ்வலித்தன – என்றபடி
உலகம் நிலை கொள்ளாது தவித்தமை காண்க –

கொள்கை -ஸ்வபாவம் என்பது ஸ்ரீ ஜீயர் உரை

ஆசார்யர் அபிமானமே உத்தாரகம் -ஆசார்யர் கைங்கர்யமே காலஷேபம் என்று இருக்க வேண்டும்-

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ கம்ப ராமாயணமும் ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களும் -ஸ்ரீ கிஷ்கிந்தா காண்டம் – —

March 12, 2020

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்-

ஸ்ரீ கடவுள் வாழ்த்து –

மூன்று உரு எனக் குணம் மும்மை ஆம் முதல்,
தோன்று உரு எவையும், அம் முதலைச் சொல்லுதற்கு
ஏன்று உரு அமைந்தவும், இடையில் நின்றவும்,
சான்று உரு உணர்வினுக்கு உணர்வும், ஆயினான்.

சேதன அசேதனங்கள் சமஸ்தமும் அவனது சரீரமே –

சொல்லினால் தொடர்ச்சி நீ சொலப்படும் பொருளும் நீ
சொல்லினால் சொலப்படாது தோன்றுகின்ற சோதி நீ
சொல்லினால் படைக்க நீ படைக்க வந்து தோன்றினார்
சொல்லினால் சுருங்க நின் குணங்கள் சொல்ல வல்லரே –ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்–11-

சொல்லுவான் சொல் பொருள் தானவையாய் –அனைத்துக்கும் அவனே நிர்வாஹகன் –
சொல் பொருள் ஆளீர் சொல்லுகேன் வம்மின்
சூழ் புனல் குடந்தையே தொழுமின்
நற்பொருள் காண்மின் பாடி நீர் உய்மின்
நாராயணா என்னும் நாமம் -1-1-7-

வெண் சங்கம் ஓன்று ஏந்திய கண்ணா நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கவியின் பொருள் தானே 7-10-10-

வழி பட்டு ஓட அருள் பெற்று மாயன் கோல மலர் அடிக்கீழ்
சுழி பட்டு ஓடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்தாலும்
இழி பட்டு ஓடும் உடலினில் பிறந்து தன் சீர் யான் கற்று
மொழி பட்டு ஓடும் கவி அமுதம் நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே–-ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–8-10-5-

————–

கவள யானை அன்னாற்கு அந்தக் கடி நறு கமலத்
தவளை ஈய் கலமாவது செய்தும் என்று அருளித்
திவள வண்ணம் கடிருநடை காட்டுவ செங்கண்
குவளை காட்டுவ விழி இதழ் காட்டுவ குமுதம் -17-

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவள மால் யானை கொன்ற கண்ணனை அரங்க மாலை –திருமாலை-45-

——-

அரைசும், அவ் வழி நின்று அரிது எய்தி, அத்
திரை செய் தீர்த்தம், முன் செய் தவம் உண்மையால்,
வரை செய் மா மத வாரணம் நாணுற,
விரை செய் பூம் புனல் ஆடலை மேயினான். 35

கங்கை திருவடி மாத்ர சம்பந்தத்தால் ஏற்றம் -இங்கு திருமேனி முழுவதும் உள்ள சம்பந்தத்தால் ஏற்றம்

———-

ஆடினான் அன்ன மாய் அரு மறைகள் பாடினான்
நீடு நீர் முன்னை நூல் நெறி முறையின் நேமி தாள்
சூடினான் முனிவர் தொகுதி சேர் சோலை வாய்
மாடு தான் வைகினான் ஏறி கதிரும் வைகினான் -37-

வில் நெறி முறையின் படி–மிக்க நீர்மை அமைந்த வேத நெறி படி அரக்யாதிகளைச் செய்து முடித்தான் –
அன்னமாய் அன்று அங்கு அரு மறை பயந்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான் –பெரிய திருமொழி 5-7-3-

—————-

அனுமன் மறைந்து நின்று சிந்தித்தல்
அஞ்சனைக்கு ஒரு சிறுவன், அஞ்சனக் கிரி அனைய
மஞ்சனைக் குறுகி, ஒரு மாணவப் படிவமொடு,
‘வெஞ் சமத் தொழிலர், தவ மெய்யர், கைச் சிலையர்’ என,
நெஞ்சு அயிர்த்து, அயல் மறைய நின்று, கற்பினின் நினையும்: –அனுமப் படலம்–4

‘தேவருக்கு ஒரு தலைவர் ஆம் முதல் தேவர் எனின்,
மூவர்; மற்று, இவர் இருவர்; மூரி வில் கரர்; இவரை
யாவர் ஒப்பவர், உலகில்? யாது, இவர்க்கு அரிய பொருள்?
கேவலத்து இவர் நிலைமை தேர்வது எக் கிழமை கொடு? 5-

இராம இலக்குவர்பால் அன்பு மிக, ‘இவர்களே தருமம்’ என்று அனுமன் துணிதல்
என்பன பலவும் எண்ணி, இருவரை எய்த நோக்கி,
அன்பினன், உருகுகின்ற உள்ளத்தன், ஆர்வத்தோரை
முன் பிரிந்து, வினையர்தம்மை முன்னினான் என்ன நின்றான் –
தன் பெருங் குணத்தால் தன்னைத் தான் அலது ஒப்பு இலாதான். 9

‘துன்பினைத் துடைத்து, மாயத் தொல் வினைதன்னை நீக்கி,
தென் புலத்து அன்றி, மீளா நெறி உய்க்கும் தேவரோதாம்?
என்பு எனக்கு உருகுகின்றது; இவர்கின்றது அளவு இல் காதல்;
அன்பினுக்கு அவதி இல்லை; அடைவு என்கொல்? அறிதல் தேற்றேன். 13

வண்டமரும் வனமாலை மணி முடி மேல் மண நாறும் என்கின்றாளால்
உண்டிவர் பால் அன்பு எனக்கு என்று ஒரு காலும் பிரிகிலேன் என்கின்றாளால்
பண்டிவரைக் கண்டறிவது எவ் ஊரில் யாம் என்றே பயில்கின்றாளால்
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ண புரத் தம்மானைக் கண்டாள் கொலோ –பெரிய திருமொழி-–8-1-9-

இராமன் அனுமனைப் பாராட்டி, இலக்குவனுக்கு உரைத்தல்
மாற்றம் அஃது உரைத்தலோடும், வரி சிலைக் குரிசில் மைந்தன்
தேற்றம் உற்று, இவனின் ஊங்குச் செவ்வியோர் இன்மை தேறி,
‘ஆற்றலும், நிறைவும், கல்வி அமைதியும், அறிவும், என்னும்
வேற்றுமை இவனோடு இல்லையாம்’ என, விளம்பலுற்றான்: 17

‘”இல்லாத உலகத்து எங்கும், இங்கு இவன் இசைகள் கூரக்
கல்லாத கலையும், வேதக் கடலுமே” என்னும் காட்சி
சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே? யார் கொல் இச் சொல்லின் செல்வன்?-
வில் ஆர் தோள் இளைய வீர! – விரிஞ்சனோ? விடைவலானோ? 18-

இலக்குவன் உரை கேட்ட அனுமன் இராமனது திருவடிகளை வணங்குதல்<
என்று, அவன் தோற்றம் ஆதி இராவணன் இழைத்த மாயப்
புன் தொழில் இறுதி ஆக, புகுந்து உள பொருள்கள் எல்லாம்,
ஒன்றும் ஆண்டு ஒழிவுறாமல், உணர்த்தினன்; உணர்த்தக் கேட்டு,
நின்ற அக் காலின் மைந்தன், நெடிது உவந்து, அடியில் தாழ்ந்தான். 29–

——-

அனுமனின் விடை
மஞ்செனத் திரண்ட கோல மேனியை மகளிர்க்கு எல்லாம்
நஞ்செனத் தகைய வாகி நளிர் இரும் பனிக்குத் தேம்பா
கஞ்சமொத்த லர்ந்த கண்ண யான் காற்றின் வேந்தன்
அஞ்சனை வயிற்றின் வந்தேன் நாமமும் அனுமன் என்பேன் —

மகளிர்க்கு எல்லாம் -நஞ்செனத் தகைய வாகி–கண்ட பெண்களுக்கு நஞ்சு –
ஏழையர் ஆவி உண்ணும் இணைக் கூற்றங் கொலோ அறியேன்
ஆழியங் கண்ண பிரான் திருக் கண்கள் கொலோ அறியேன்
சூழவும் தாமரை நாண் மலர் போல் வந்து தோன்றுங் கண்டீர்
தோழியர் காள்!அன்னைமீர்! என் செய்கேன் துயராட்டியேனே–7-7-1-

————

அனுமன் ராமபிரானை புகழ்ந்து சுக்ரீவன் இடம் கூறினமை
உளை வயப் புரவியான் உதவ உற்ற ஒரு சொலால்
அளவில் கற்புடைய சிற்றவை பணித்தருளால்
வளை யுடையப் புணரி சூழ் மகிதலத் திருவெலாம்
இளைவர்க் குதவி இத்தலை எழுந்து அருளினான் -46-

விற் பெரு விழவும் கஞ்சனும் மல்லும் வேழமும் பாகனும் வீழ
செற்றவன் தன்னைப் புரமெரி செய்த சிவனுறு துயர் களை தேவை
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன்னின்றானை
சிற்றவை பணியால் முடி துறந்தானைத் திருவல்லிக்கேணிக் கண்டேனே-2-3-1-

மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிட
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ
கூற்றுத் தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன
சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற
சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3 9-4 –

————-

அடியினால் உலகு அளந்தவன் அண்டத்துக்கு அப்பால்
முடியின்மேல் சென்ற முடியன ஆதலின், முடியா
நெடிய மால் எனும் நிலையன; நீரிடைக் கிடந்த
படியின்மேல் நின்ற மேரு மால் வரையினும், பரிய; 9-மராமரங்கள் நின்ற காட்சி

படி வட்டத் தாமரை பண்டுலகம் நீரேற்று
அடி வட்டத்தால் அளப்ப நீண்ட -முடிவட்டம்
ஆகாயமூடறுத்து அண்டம் போய் நீண்டதே
மா காயமாய் நின்ற மாற்கு ——–13-

————–

ஏழு மா மரம் உருவி, கீழ் உலகம் என்று இசைக்கும்
ஏழும் ஊடு புக்கு உருவி, பின் உடன் அடுத்து இயன்ற
ஏழ் இலாமையால் மீண்டது, அவ் இராகவன் பகழி;
ஏழு கண்டபின், உருவுமால்; ஒழிவது அன்று, இன்னும். 16

ஏழு வேலையும், உலகம் மேல் உயர்ந்தன ஏழும்,
ஏழு குன்றமும், இருடிகள் எழுவரும், புரவி
ஏழும், மங்கையர் எழுவரும், நடுங்கினர் என்ப –
'ஏழு பெற்றதோ இக் கணைக்கு இலக்கம்?' என்று எண்ணி. 17-

வையம் நீ வானும் நீ மற்றும் நீ மலரின் மேல்
ஐயன் நீ ஆழி நீ ஆழி வால் அமலன் நீ
செய்ய தீ அனைய அத்தேவு நீ நாயினேன்
உய்ய வந்து உதவினாய் உலகம் முந்து உதவினாய்-சுக்ரீவன் ஸ்துதி

நீராய் நிலனாய்த் தீயாய்க் காலாய் நெடு வானாய்
சீரார் சுடர்கள் இரண்டாய் சிவனாய் அயனானாய் -6-9-1-

தீயாய் நீராய் நிலனாய் விசும்பாய் காலாய்
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய்
நீயாய் நீ நின்றவாறு இவை என்ன நியாயங்கள் -7-8-1-

வானர வீரர்களின் மகிழ்ச்சி
ஆடினார்; பாடினார்; அங்கும் இங்கும் களித்து
ஓடினார்; உவகை இன் நறவை உண்டு உணர்கிலார்;-
'நேடினாம் வாலி காலனை' எனா, நெடிது நாள்
வாடினார் தோள் எலாம் வளர, மற்று அவர் எலாம். 21

ஓடுவார் விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார்
நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான் என்பார்
பாடுவார்களும் பல்பறை கொட்ட நின்று
ஆடுவார்களும் ஆயிற்று ஆய்ப்பாடியே––ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி–1-1-2-

தேறினன் அமரர்க்ககொல்லாம் தேவாரம் தேவரன்றே
மாறி இப்பிறப்பில் வந்தார் மானுடராகி மன்னோ
ஆறு கொள் சடிலத்தானும் அயனும் என்று இவர்களாதி
வேறுள குழுவை எல்லாம் மானுடம் வென்றது அம்மா —

முதலாவார் மூவரே அம்மூவருள்ளும் முதலாவான் மூரி நீர் வண்ணன் –முதல் திருவந்தாதி -15-

———-

அத்தா இது கேள் என ஆரியன் கூறுவான் இப்
பித்தாய விலங்கின் ஒழுக்கினைப் பேசலாமோ
எத்தாயர் வயிற்றினும் பின் பிறந்தார்கள் எல்லாம்
ஒத்தால் பரதன் பெரிதுத்தமனாதல் உண்டோ -வாலி வதைப் படலம்-இராமன் வியந்து இளவலுக்குக் கூறுதல்

கண்ணுற்றான் வாலி நீலக்கார் முகில் கமலம் பூத்து
மண்ணுற்று வரிவில் ஏந்தி வருவதே போலும் மாலை
புண்ணுற்றதனைய் சோரிப் பொறியோடும் பொடிப்ப நோக்கி
எண்ணுற்றாய் என் செய்தாய் என்று ஏசுவான் இயம்பலுற்றான்

திருச் செங்குன்றூரில் திருச் சிற்றாறு அதனுள் கண்ட அத் திருவடி என்றும்
திருச் செய்ய கமலக் கண்ணும் செவ் வாயும் செவ் வடியும் செய்ய கையும்
திருச் செய்ய கமல வுந்தியும் செய்ய கமலை மார்பும் செய்ய வுடையும்
திருச் செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும் திகழ வென்ன சிந்தை யுளானே–8-4-7-

தூ நீர் முகில் போல் தோன்றும் நின் சுடர் கொள் வடிவும் கனி வாயும்
தே நீர்க் கமலக் கண்களும் வந்தென் சிந்தை நிறைந்த வா
மாநீர் வெள்ளி மலை தன் மேல் வண் கார் நீல முகில் போலே
தூ நீர்க் கடலுள் துயில்வானே எந்தாய் சொல்ல மாட்டேனே—8-5-4-

——————

மும்மை சால் உலகுக்கு எல்லாம் மூல மந்திரத்தை, முற்றும்
தம்மையே தமர்க்கு நல்கும் தனிப் பெரும் பதத்தை, தானே
இம்மையே, எழுமை நோய்க்கும் மருந்தினை, 'இராமன்' என்னும்
செம்மை சேர் நாமம் தன்னை, கண்களின் தெரியக் கண்டான். 79

'வாய்மையும், மரபும், காத்து, மன் உயிர் துறந்த வள்ளல்
தூயவன், மைந்தனே! நீ, பரதன்முன் தோன்றினாயே!
தீமைதான், பிறரைக் காத்து, தான் செய்தால் தீங்கு அன்று ஆமோ?
தாய்மையும் அன்றி, நட்பும், தருமமும், தழுவி நின்றாய்! 84-

மா வலச் சூலியார் வாழ்த்துநர்க் குயர் வரம்
ஓவலுற்று உதவள் நின் ஒரு தனிப் பெயர் இயம்பு
ஆவலிப்புடைமையாலாகும் அப்பொருளை யாம்
தேவ -நின் கண்டேற்கு அரிது எனோ தேரினே —

நன்மையையும் செல்வமும் நாளும் நல்குமே
தின்மையும் பாவமும் சிதைந்து தேயுமே
சென்மமும் மரணமும் இன்றித் தீருமே
இம்மையே ராம என்ற இரண்டு எழுத்தினால் –காப்புச் செய்யுள்

குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும்
அடியார் படு துயராயின வெல்லாம்
நிலம் தரும் செய்யும் நீள் விசும்பு அருளும்
அருளோடு பெரு நிலம் அளிக்கும்
வலம் தரும் மற்றும் தந்திடும்
பெற்ற தாயினும் யாயின செய்யும்
நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டு கொண்டேன்
நாராயணா வென்னும் நாமம் –1-1-9-

சரணமாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் -9-10-5-

காவலில் புலனை வைத்துக் கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து
நாவலிட்டுழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே
மூவுலகுண்டு உமிழ்ந்த முதல்வ நின் நாமம் கற்ற
ஆவலிப்புடைமை கண்டாய் அரங்க மா நகருளானே

நமனும் முற்காலனும் பேச நரகில் நின்றார்கள் கேட்க
நரகமே சுவர்க்கமாகும் நாமங்களுடைய நம்பி

பேர் ஆயிரம் கொண்ட பீடு உடையான்

ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மநோ ரமே
சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ராம நாம வராநநே

கம்ப நாடன் உரை செவியில் சாற்று பூம் கொம்ப நாடன் கொழுநன் இராமப் பேர்–தனியன்

ஸ்ரீ ராமா என்று ஒரு கால் உரைத்தார் உன் தன்
திரு நாமம் ஆயிரத்துக்கு இல்லையாம் என்றே
நீராரும் சடையான் பாகத்து உமைக்கு நிகழ்த்திடில்
அம்மந்திரத்துக்கு இணை ஓன்று உண்டோ -தனிப்பாடல் –

————-

கோ இயல் தருமம், உங்கள் குலத்து உதித்தோர்கட்கு எல்லாம் –
ஓவியத்து எழுத ஒண்ணா உருவத்தாய்! – உடைமை அன்றோ?
ஆவியை, சனகன் பெற்ற அன்னத்தை, அமிழ்தின் வந்த
தேவியை, பிரிந்த பின்னை, திகைத்தனை போலும், செய்கை! 86-

முன்பு, நின் தம்பி வந்து சரண் புக, "முறை இலோயைத்
தென் புலத்து உய்ப்பென்" என்று செப்பினன்; செருவில், நீயும்,
அன்பினை உயிருக்கு ஆகி, "அடைக்கலம் யானும்" என்றி
என்பது கருதி, அண்ணல், மறைந்து நின்று எய்தது' என்றான். 125–

இராமனைத் துதித்து, வாலி ஓர் வரம் வேண்டுதல்
'ஏவு கூர் வாளியால் எய்து, நாய் அடியனேன்
ஆவி போம் வேலைவாய், அறிவு தந்து அருளினாய்;
மூவர் நீ! முதல்வன் நீ! முற்றும் நீ! மற்றும் நீ!
பாவம் நீ! தருமம் நீ! பகையும் நீ! உறவும் நீ! 129

யாவரும் எவையுமாய் இருதுவும் பயனுமாய்
பூவி நல் வெறியும் ஒத்து ஒருவரும் பொதுமையாய்
யாவன் நீ யாவது என்று அறிவினார் அருளினார்
தாவரும் பதம் எனக்கு அருமையோ தனிமையோய்–

யாவையும் யாவரும் தானாய் –திருவாய் 3-4-10–

மற்று இனி உதவி உண்டோ ? – வானினும் உயர்ந்த மானக்
கொற்றவ! – நின்னை, என்னைக் கொல்லிய கொணர்ந்து, தொல்லைச்
சிற்றினக் குரங்கினோடும் தெரிவு உறச் செய்த செய்கை,
வெற்று அரசு எய்தி, எம்பி, வீட்டு அரசு எனக்கு விட்டான். 133

நிற்கின்ற செல்வம் வேண்டி நெறி நின்ற பொருள்கள் எல்லாம்
கற்கின்றது, இவன் தன் நாமம்; கருதுவது இவனைக் கண்டாய்;
பொன் குன்றம் அனைய தோளாய்! பொது நின்ற தலைமை நோக்கின்,
எற் கொன்ற வலியே சாலும்; இதற்கு ஒன்றும் ஏது வேண்டா. 140

கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ
புற்பா முதலாப் புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே சராசரம் முற்றவும்
நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்
நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே–7-5-1–

———-

நெய் அடை நெடு வேல் தானை நீல் நிற நிருதர் என்னும்
துய் அடை கனலி அன்ன தோளினன், தொழிலும் தூயன்;
பொய் அடை உள்ளத்தார்க்குப் புலப்படாப் புலவ! மற்று உன்
கையடை ஆகும்' என்ன, இராமற்குக் காட்டும் காலை, 158-

மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம்
பொய்யனாகும் புறமே தொழுவார்க்கு எல்லாம் -9-10-7-

மெய்யர்க்கே மெய்யானாகும் விதியிலா என்னைப் போலே
பொய்யர்க்கே பொய்யனாகும் புட் கொடியுடைய கோமான் –திருமாலை -15-

இராமன் அங்கதனுக்கு உடைவாள் அளித்தலும், வாலி விண் ஏகுதலும்
தன் அடி தாழ்தலோடும், தாமரைத் தடங் கணானும்,
பொன் உடைவாளை நீட்டி, 'நீ இது பொறுத்தி' என்றான்;
என்னலும், உலகம் ஏழும் ஏத்தின; இறந்து, வாலி,
அந் நிலை துறந்து, வானுக்கு அப் புறத்து உலகன் ஆனான். 159

————

தீர்த்தனும் கவிகளும் செறிந்து நம்பகை
பேர்த்தன இனி எனப் பேசி வானவர்
ஆர்த்தென ஆர்த்தன மேகமாய் மலர்
தூர்த்தன ஒத்தன துள்ளி வெள்ளம் -19-

ஓவாத் துயர்ப் பிறவி யுட்பட மற்று எவ்வெவையும்
மூவாத் தனி முதலாய் மூவுலகும் காவலோன்
மாவாகி யாமையாய் மீனாகி மானிடமாம்
தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே –2-8-5-

தீர்த்தன் உலகளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம்
சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயன் பெருமை
பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே –2-8-6-

தீர்த்தனுக்கு அற்ற பின் மற்று ஓர் சரணில்லை என்று எண்ணித் தீர்த்தனுக்கே
தீர்த்த மனத்தனனாகிச் செழுங் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
தீர்த்தங்கள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் வல்லார்களைத் தேவர் வைகல்
தீர்த்தங்களே என்று பூசித்து நல்கி யுரைப்பர் தம் தேவியர்க்கே–7-10-11-

————

வழை துறு கானயாறு மா நிலக் கிழத்தி மக்கட்கு
உழைத்துறு மலை மாக் கொங்கை சுரந்த பால் ஒழுக்கை ஒத்த
விழை வுறு வேட்கை நாளும் வேண்டினார்க்கு தவ வேண்டிக்
குழை தோறும் கனகம் தூங்கும் கற்பகம் நிகர்த்த கொன்றை -34-

காரார் வரைக் கொங்கை –சிறிய திருமடல்

மழைக் கூந்தல் தென்னன் உயிர் பொறுப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும்
இவையே முலையா வடிவமைத்த –பெரிய திருமடல் —

அழைக்கும் கரும் கடல் வெண் திரைக்கே கொண்டு போய் அலர்வாய்
மழைக் கண் மடந்தை யரவணை ஏற மண் மாதர் விண் வாய்
அழைத்து புலம்பி முலை மலை மேல் நின்றும் ஆறுகளாய்
மழைக் கண்ண நீர் திருமால் கொடியேன் என்று வார்கின்றதே –திரு விருத்தம் – 52-

—————

என்ன இத்தகைய பன்னி ஈடழிந்து ஏங்குகின்ற
தன்னை ஒப்பானை நோக்கித் தகை அழிந்து அயர்ந்த தம்பி
நின் எத்தகையவாக நினைந்தனை நெடியோய் என்னாச்
சென்னியில் சுமந்த கையன் தேற்றுவான் செப்பலுற்றான் -64-

தன் ஒப்பாரில் அப்பன் -6-3-9-

———–

நஞ்சம் அன்னவரை நலிந்தாலது
வஞ்சம் அன்று மனு வழக்கு ஆதலால்
அஞ்சில் ஐம்பதில் ஓன்று அறியாதவன்
நெஞ்சில் நின்று நிலாவ நிறுத்துவாய் -5-

அஞ்சில் அறியாதார் ஐம்பதிலும் தாம் அறியார்
என் சொல் எனக்கோ எதிராசா -நெஞ்சம்
உன்ன தாள் ஒழிந்த வற்றியே யுகக்க இன்றும்
அனுதாபம் அற்று இருக்கையால் —–ஆர்த்தி பிரபந்தம் —38-

—————-

தன்னைத்தான் உணரத்தீரும் தகை அறு பிறவியின்பது
என்னத்தான் மறையும் மற்றத் துறைகளும் இசைத்தார் எல்லாம்
முன்னைத் தான் தன்னை ஓரா முழுப்பிணி அழுக்கின் மேல்
பின்னைத் தான் பெறுவது அம்மா நறவுண்டு திகைக்கும் பித்தோ -92-மது உண்ட மயக்கத்தால்

ஆவியை அரங்கமாலை அழுக்கு உடம்பு எச்சில் வாயால்

பொய்ந்நின்ற ஞானமும் அழுக்கு உடம்பும் –திருவிருத்தம் -1-

————-

பச்சிலை, கிழங்கு, காய், பரமன் நுங்கிய
மிச்சிலே நுகர்வது; வேறுதான் ஒன்றும்
நச்சிலேன்; நச்சினேன் ஆயின், நாய் உண்ட
எச்சிலே அது; இதற்கு ஐயம் இல்லையால். 113-

போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் புனிதம் அன்றே

உடுத்துக் கலைந்த நின் பீதாக வாடை உடுத்துக் காலத்தது உண்டு
தொடுத்த துழாய் மலர் சூடிக் கலைந்த சூடும் இத்தொண்டர்களோம்

சேஷாசநர் -த்வதீய புக்த உஜ்ஜித சேஷ போஜிநா -ஆளவந்தார் –

———–

சுக்கிரீவன் இராமன் சேவடி பணிதல்
கண்ணிய கணிப்ப அருஞ் செல்வக் காதல் விட்டு,
அண்ணலை அடி தொழ அணையும் அன்பினால்,
நண்ணிய கவிக் குலத்து அரசன், நாள் தொறும்
புண்ணியன் – தொழு கழல் பரதன் போன்றனன். 124

நம்மால் போற்றத் தரும் புண்ணியன்

————

கோடுறுமால் வரையதனைக் குறுதிரேல் உம் நெடிய கொடுமை நீங்கி
வீடு உறுதி ஆதலினால் விலங்குதிர் அப்புறத்து நீர் மேவு கொண்ட
நாடு உறுதிர் உற்று அதனை நாடி அதன் பின்னை நளி நீர்ப் பொன்னிக்
கேடுறு தண் புனல் தெய்வத்திரு நதியின் இருகரையும் சேர்திர் மாதோ –29-

வேங்கடங்கள் மெய் மேல் வினை முற்றவும்,
தாங்கள் தங்கட்கு நல்லனவே செய்வார்,
வேங்கடத்து உறைவார்க்கு நம என்னல்
ஆம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே–3-3-6-

————

கொண்டலின் குழவி, ஆம்பல், குனி சிலை, வள்ளை, கொற்றக்
கெண்டை, ஒண் தரளம், என்று இக் கேண்மையின் கிடந்த திங்கள்-
மண்டலம் வதனம் என்று வைத்தனன், விதியே; நீ, அப்
புண்டரிகத்தை உற்ற பொழுது, அது பொருந்தித் தேர்வாய். 58-பிராட்டி அவயவ வர்ணனை –

'காரினைக் கழித்துக் கட்டி, கள்ளினோடு ஆவி காட்டி,
பேர் இருட் பிழம்பு தோய்த்து, நெறி உறீஇ, பிறங்கு கற்றைச்
சோர் குழல் தொகுதி என்று சும்மை செய்தனையது அம்மா! –
நேர்மையைப் பருமை செய்த நிறை நறுங் கூந்தல் நீத்தம்! 59-

கோளிழைத் தாமரையும் கொடியும் பவளமும் வில்லும்
கோளிழைத் தண் முத்தமும் தளிரும் குளிர் வான் பிறையும்
கோளிழை யாவுடைய கொழுஞ்சோதி வட்டங்கொல்? கண்ணன்
கோளிழை வாண் முகமாய்க் கொடியேன் உயிர் கொள்கின்றதே––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி-7-7-8-

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்பநாட்டு ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கம்ப ராமாயணமும் ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களும் -ஸ்ரீ ஆரண்ய காண்டம் – —

March 12, 2020

ஸ்ரீ சீதா ராம ஜெயம்-

ஸ்ரீ கடவுள் வாழ்த்து –

பேதியாது நிமிர் பேத உருவம் பிறழ்கிலா,
ஓதி ஓதி உணரும்தொறும் உணர்ச்சி உதவும்
வேதம், வேதியர், விரிஞ்சன், முதலோர் தெரிகிலா,
ஆதி தேவர்; அவர் எம் அறிவினுக்கு அறிவுஅரோ.

யாவையும் எவரும் தானாய் அவர் அவர் சமயந் தோறும்
தோய்வு இலன்; புலன் ஐந்துக்கும் சொலப் படான்; உணர்வின் மூர்த்தி;
ஆவி சேர் உயிரின் உள்ளால் ஆது ம்ஓர் பற்று இலாத
பாவனை அதனைக் கூடில், அவனையும் கூடலாமே––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–3-4-10-

தோய்ந்து பொருள் அனைத்தும் தோயாது நின்ற சுடர் –சரபங்கர் படலம் –
வ்யாப்தகத தோஷம் தட்டாமல் உள்ளும் புறமும் வியாபித்து ஏக நிர்வாஹகன் –
ஆதி நாதர் அவர் எம் அறிவினுக்கு அறிவரோ –
ஒன்றும் தேவும் யாரும் இல்லா அன்று –நின்ற ஆதிப்பிரான் -அன்றோ –

———

துறப்பதே தொழிலாகத் தோன்றினார் தோன்றியக்கால்
மறப்பதோ தம்மை அது அன்று ஆகில் மற்றவர் போல்
பிறப்பரோ எவர்க்கும் தாம் பெற்ற பதம் பெறலரிதோ
இறப்பதே பிறப்பதே எனும் விளையாட்டின் இனிதுகந்தோய் –50- விராதன் துதி-ஒன்றாக கலக்கவே அவதரிக்கிறாய்

என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா –திருவிருத்தம் -1-
சேதனர்களுக்காகவே அவதரித்து தன்னையே உபாயமாகாகக் காட்டி அருளுகிறாயே –

————

பனி நின்ற பெரும் பிறவிக் கடல் கடக்கும்படி பற்றி
நனி நின்ற சமயத்தோர் எல்லாம் நன்று என்னை
தனி நின்ற தத்துவத்தின் தகை மூர்த்தி நீ யாகில்
இனி நின்ற முதல் தேவர் என் கொண்டு என் செய்வார் -51-

நும்மின் கவி கொண்டு நும் நும் கிட்டாத தெய்வம் ஏத்தினால்
செம்மின் சுடர்முடி என் திருமாலுக்குச் சேருமே–பாசுர எதிர் ஒலி-

————

நீ ஆதி பரம்பரமும்: நின்னவே உலகங்கள்;
ஆயாத சமயமும் நின் அடியவே; அயல் இல்லை;
தீயாரின் ஒளித்தியால்; வெளி நின்றால் தீங்கு உண்டோ ?
வீயாத பெரு மாய விளையாட்டும் வேண்டுமோ? 53-

ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம்
சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேசவம் பிரதிகச்சதி —

‘தாய் தன்னை அறியாத கன்று இல்லை; தன் கன்றை
ஆயும் அறியும்; உலகின் தாய் ஆகின், ஐய!
நீ அறிதி எப் பொருளும்; அவை உன்னை நிலை அறியா;
மாயை இது என்கொலோ?-வாராதே வர வல்லாய்! 54′

வந்தாய் போல் வாராதாய் வாராதாய் போல் வருவான் –திருவாய் -6-10-9-

பன்னல் ஆம்” என்று உலகம் பலபலவும் நினையுமால்;
உன் அலால் பெருந் தெய்வம் உயர்ந்துளோர் ஒழுக்கு அன்றே;
அன்ன ஊர்தியை முதல் ஆம் அந்தணர்மாட்டு அருந் தெய்வம்
நின் அலால் இல்லாமை நெறிநின்றார் நினையாரோ? 55-

தெய்வம் பல அவர் நூலும் பல அவை தேர் பொழுதில்
பொய் வம்பு அல என்று தோன்றும் புல்லோர்கட்கு போத நல்லோர்
உய்வம் பலனும் அவனே என்று ஓதி உணர்வர் நெஞ்சே
கொய் வம்பு அலர் சொரியும் சோலை மா மலைக் கொண்டலையே –அழகர் அந்தாதி ––22-

———

பொருவரிய சமயங்கள் புகல்கின்ற புத்தேளிர்
இருவினையும் உடையார் போல் யரும் தவம் இயற்றுவார்
திருவுறையும் அணி மார்ப நினக்கு என்னை செயற்பால
ஒரு வினையும் இல்லார் போல் உறங்குதியால் உறங்காதாய் -56-

பைய உயோகு துயில் கொண்ட பரம்பரனே –பெரியாழ்வார்
உறங்குவான் போல் யோகு செய்த பெருமானை –திருவாய் -5-4-1-

————

அரவாகிச் சுமத்தியால் அயில் எயிற்றின் ஏந்துதியால்
ஒரு வாயின்ன விழுங்குதியால் ஓர் அடியாள் ஒளித்தியால்
திருவானம் நிலைமகளை இஃது அறிந்தால் சீறாளோ
மருவாரும் துழாய் அலங்கல் மணி மார்பில் வைகுவாள் -57-

பார் இடந்து பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன் –திரு நெடும் தாண்டகம் -20-

பார் உண்டான் பார் உமிழ்ந்தான் பார் கிடந்தான் பார் அளந்தான் பார் இடம் முன் படைத்தான் என்பரால் –பெரிய திருவந்தாதி -42-

கிடந்தது இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய்க் கீழ் புக்கு
இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோள் ஆரத்தழுவும் பார் என்னும்
மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பரே–திருவாய் 2-8-7-

—————–

மெய்யைத் தான் சிறிது சூணைர்ந்து நீ விதித்த மன்னுயிர்கள்
உய்யத் தான் ஆகாதோ உனக்கு என்ன குறை யுண்டோ
வையத்தார் வானத்தார் மழு வாளிக்கு அன்று அளித்த
ஐயத்தால் சிறிது ஐயம் தவிர்ந்தாரும் உளர் ஐயா -58-

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின் –திருவாய் -4-10-4-

———————-

அன்னம் ஆய் அரு மறைகள் அறைந்தாய் நீ; அவை உன்னை
முன்னம் ஆர் ஒதுவித்தார்? எல்லாரும் முடிந்தாரோ?
பின்னம் ஆய் ஒன்று ஆதல், பிரிந்தேயோ? பிரியாதோ?
என்ன மா மாயம் இவை?-ஏனம் ஆய் மண் இடந்தாய்! 59′

ஒரு நாள் அன்னமாய் அன்று அங்கு அருமறை பயந்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான் –பெரிய திருமொழி -5-7-3-

பின்னம் ஆய் ஒன்று ஆதல், பிரிந்தேயோ? பிரியாதோ? என்ன மா மாயம் இவை–விசிஷ்டாத்வைத தத்வம் –

————

ஒப்பு இறையும் பெறல் அரிய ஒருவா! முன் உவந்து உறையும்
அப்பு உறையுள் துறந்து, அடியேன் அருந் தவத்தால் அணுகுதலால்,
இப் பிறவிக் கடல் கடந்தேன்; இனிப் பிறவேன்; இரு வினையும்,
துப்பு உறழும் நீர்த்த சுடர்த் திருவடியால், துடைத்தாய் நீ.’ 60-

ஈடும் எடுப்புமில் ஈசன் –திருவாய் -1-6-3-

ஒத்தாரை மிக்காரை இலையாய மா மாயா -2-3-2-

தன் ஒப்பார் இல்லப்பன் தந்தான் தனதாள் நிழலே -6-3-9-

பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டு ஓடி வந்து என்
மனக்கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பீ –பெரியாழ்வார் -5-4-9-

பறவை ஏறும் பரம் புருடா நீ என்னைக் கைக் கொண்ட பின்
பிறவி என்னும் கடலும் வற்றிப் பெரும் பதம் ஆகின்றதால் –பெரியாழ்வார் -5-4-2-

துயரமே தரு துன்ப இன்ப வினைகளாய் –திருவாய் –3-6-8-

சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் –திருவாய் -1-5-10-

அருளோடு பெரு நிலம் அளிக்கும் –பெரிய திருமொழி -1-1-9-

—————–

சிறுகாலை இலா நிலையோ திரியா
குறுகா நெடுகா குணம் வேறுபடா
உறு கால் கிளர் பூதமெலாம் உகினும்
மறுகா நெறி எய்துவன் வானுடையாய் -20-இந்திரன் இடம் சரபங்கர்

காலாதீனம் இல்லாத பரமபதம் –
குறுகா நீளா இறுதி கூடா எனை ஊழி –திருவாய் -6-9-10-

கண்டாமவை யாயிரம் கதுவக்
கண் தாமரை போல் கரு ஞாயிறு எனக்
கண்டான் இமையோர் இறை காசினியில்
கண்டான் அரு நான் மறையின் கனியை —-24-இந்திரன் இராமபிரானை ஸ்துதிப்பது –

அரும்பினை அலரை அடியேன் மனத்தாசையை
அமுதம் பொதியின் சுவை கரும்பினைக் கனியைச் சென்று நாடிக்
கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே –பெரிய திருமொழி -7-10-1-

—————–

தோய்ந்தும் பொருள் அனைத்தும் தோயாது நின்ற சுடரே -27-

அந்தர்யாமியாய் இருந்தும் வ்யாப்ய தோஷம் தட்டாதவன் –
சிறைச்சாலைக்குள் குற்றவாளியும் காண வந்த அரசகுமாரனும் போலே அன்றோ –

யாவையும் எவரும் தானாய் அவர் அவர் சமயந் தோறும்
தோய்வு இலன்; புலன் ஐந்துக்கும் சொலப் படான்; உணர்வின் மூர்த்தி;
ஆவி சேர் உயிரின் உள்ளால் ஆது ம்ஓர் பற்று இலாத
பாவனை அதனைக் கூடில், அவனையும் கூடலாமே––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–3-4-10-

—————

மேவாதவர் இல்லை மேவினரும் இல்லை வெளியோடு இரு இருளும் இல்லை மேல் கீழும் இல்லை
மூவாமை இல்லை மூத்தமையும் இல்லை முதல் இடை கடையோடு ஈறில்லை முன்னோடு பின்னில்லை
தேவா இங்கு இவ்வோ நீ சென்ற நிலை என்றாள் சிலை ஏந்தி வந்து செம்மைச் சேவடிகள் நோவக்
காவாது ஒழியின் பழி பெரிதோ அன்றேல் கரும் கடலில் கண் வளராய் கைம்மாறும் உண்டோ —

வெண்மையான பாற்கடலும் இவன் நிழலீட்டாலே கருங்கடல் ஆனதே –

ஆலத்திலையான் அரவின் அணை மேலான் நீலக்கடலுள் நெடும் காலம் கண் வளர்ந்தான் –பெரியாழ்வார் -2-6-6-

கரும் தண் மா கடல் கண் துயின்றவன் இடம் –பெரிய திருமொழி 3-1-1-

நீலக் கடல் கடைந்தாய் –திருவாய் -10-10-7-

சஹஸ்ர வதநோ தேவ பணா மணி விராஜித
ச ஏவ வ்ருஷ அபூத் அநந்த அத்புத ரூபவான் -அன்றோ –

—————

மூவரும் சரபங்கன் தவக் குடில் சேர்தல்
போனவன் அக நிலை புலமையின் உணர்வான்
வானவர் தலைவனை வரவு எதிர்கொண்டான்;
ஆனவன் அடி தொழ, அருள் வர, அழுதான்
தானுடை இட வகை தழுவினன், நுழைவான். 33-

அழுவன் தொழுவன் ஆடிக் காண்பன்-5-8-5-
அழுவன் -உபாசகர் செய்கையும் செய்தேன் -தொழுவன் -ப்ரபன்னர் செய்கையும் செய்தேன்-

மற்று அவள் தன் அருள் நினைந்தே அழும் குழவி அதுவே போன்று இருந்தேனே –பெருமாள் -5-1-

————–

அண்டமும் அகிலமும் அறிவரு நெறியால்
உண்டவன் ஒரு பெயர் உணர்குநர் உறு வேறு
எண் தவ நெடிது எனின் இறுதியிலவனைக்
கண்டவர் உறு பொருள் கருதுவது எளிதே -44-

வை கலந்த மூவிலை மேல் ஈசற்கும் வாசவற்கும் வாசப் பூ மேல்
மெய் கலந்த நால் வேத விரிஞ்சனுக்கும் மேலா வீற்று இருப்பர் மாதோ
பை கலந்த பாம்பணை மேல் திருவரங்கப் பெரு நகருள் பள்ளி கொள்ளும்
கை கலந்த நேமியான் திரு நாமத்து ஒரு நாமம் கற்றார் தாமே –திருவரங்கக் கலம்பகம்-–4-

——–

அகஸ்தியரை -நீண்ட தமிழால் உலகை அளந்தான் -என்கிறார்
அநாதி -தெய்வத்தன்மை -உதாரம் -சகல பல ப்ரதம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள் -9-4-9-

வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் அடியார்க்கு இன்ப மாரியே 4-5-10-
செந்நிறத்த தமிழ் ஓசை யாகையால் ஆகஸ்த்யமும் அநாதி -வடமொழி என்றது தென் மொழி மறையை நினைத்து இறே

————

செருக்கடை அரக்கர் புரி தீமை சிதை வெய்தித்
தருக்கு அழி தரக் கடிது கொல்வது சமைந்தேன்
வருக்க மறையோய் அவர் வரும் திசையின் முற்துற்று
இருக்கை நலம் நிற்க அருள் என்றனன் –இராமபிரான் அகஸ்த்யருக்கு பதில்

இப் புவனம் முற்றும் ஒரு தட்டினிடை இட்டால்
ஒப்பு வரவிற்று என உரைப்ப அரிய வாளும்,
வெப்பு உருவு பெற்ற அரன் மேரு வரை வில்லாய்
முப்புரம் எரித்த தனி மொய்க் கணையும், நல்கா. 56-

பரசுராமன் கொடுத்த வில்லும் புட்டிலும் -ராமன் வருணன் இடம் கொடுக்க -கரவதம் போல்வன நெருங்கிற்று என்று
வருணன் அகஸ்தியர் இடம் கொடுத்து இராமபிரானுக்குக் கொடுக்கச் சொல்ல
அவற்றைக் கொடுத்து பஞ்சவடியில் தங்குமாறு உபதேசித்தார் –

————————–

இராமனை சடாயு போற்றுதல்
‘உந்தை உண்மையன் ஆக்கி, உன் சிற்றவை
தந்த சொல்லைத் தலைக்கொண்டு, தாரணி,
வந்த தம்பிக்கு உதவிய வள்ளலே!
எந்தை வல்லது யாவர் வல்லார்?’ எனா, 34

சடாயு இராமபிரானை புகழ்தல்
அல்லித் தாமரைக் கண்ணனை அன்பு உறப்
புல்லி, மோந்து, பொழிந்த கண்ணீரினன்,
‘வல்லை மைந்த!’ அம் மன்னையும் என்னையும்
எல்லை இல் புகழ் எய்துவித்தாய்’ என்றான். 35-

அல்லிக் கமலக் கண்ணனை அந்தண் குருகூர்ச் சடகோபன் 8-10-11-

இங்கு பஞ்சவடியில் தங்குமாறு அகஸ்தியர் சொன்னதைச் சொல்ல –
நான் உங்களை வான் வழியே வலி காட்டிக் கொண்டு சென்றனன்
இங்கு திண் சிறை -விரியும் நிழலில் செல்ல -என்ற தொடர்
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போதக் கண்டீரே
மேலால் பரந்த வெயில் காப்பான் வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும்
மேலாப்பின் கீழ் வருவானை விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–14-3-நினைவுக்கு வர பாசுரம் இட்டார் போலும் –

————

கோதாவரி வர்ணனை
வண்டுறை கமலச் செல்வி வான் முகம் பொழிய வாசம்
உண்டுறை குவளை ஒண் கண் ஒருங்குற நோக்கி ஊழின்
தென் திரை கரத்தின் திரு மலர் தூவிச் செல்வர்
கண்டு அடி பணிவது என்னப் பொலிந்தது கடவுள் ஆறு — சூர்ப்பணகைப் படலம்–2-

திருவரங்கப் பெரு நகரில் தெண்ணீர்ப் பொன்னி திரைக்கையால் அடி வருட –பெருமாள் -1-1-

—————-

சூர்ப்பணகையின் வியப்பு
‘சிந்தையின் உறைபவற்கு உருவம் தீர்ந்ததால்;
இந்திரற்கு ஆயிரம் நயனம்; ஈசற்கு
முந்திய மலர்க் கண் ஓர் மூன்று; நான்கு தோள்,
உந்தியில் உலகு அளித்தாற்கு’ என்று உன்னுவாள். 12-

பந்திக் கமலத் தடம் சூழ் அரங்கர் படைப்பு அழிப்பு
சிந்தித் திடுவதும் இல்லை கண்டீர் அத்திசை முகனோடு
உந்திக் கமலம் விரிந்தால் உகக் கடையில்
முந்திக் குவியில் உடனே குவியும் இம் மூதண்டமே –திருவரங்கத்து மாலை-–19-

—————

உடுத்த நீராடையான் உருவச் செவ்வியன்–இராமபிரானின் வர்ணனை

இதைப் பின்பற்றியே மனோன்மணீயம் ஆசிரியர் சுந்தரனார்
நீராரும் கடலுடுத்த நிலமடந்தைக்கு எழில் ஒழுகும் -தமித்தாய் வாழ்த்து

————

பங்கயச் செல்வியை மனத்துப் பாவியா,
அங்கையின் ஆய மந்திரத்தை ஆய்ந்தனள்;
திங்களின் சிறந்து ஒளிர் முகத்தள், செவ்வியள்,
பொங்கு ஒளி விசும்பினில் பொலியத் தோன்றினாள். 30

வால்மீகி இராமாயணத்தில் அரக்கி உருவத்தோடு எதிர்பட்டதாக கூறி இருந்தாலும்
இவள் லஷ்மீ மந்த்ரத்தை தியானம் செய்து அழகான பெண் உருவை அடைந்து இராமபிரானுக்கு எதிரே
பஞ்சி ஓளிர் விஞ்ச குளிர் பல்லவம் அனுங்க
செஞ்செவிய கஞ்சா நிமிர் சீறடியளாகி
அஞ்சொல் இள மஞ்ஜை என அன்னம் என மின்னும்
வஞ்சி என நஞ்சம் என வஞ்ச மக்கள் வந்தாள் -31-அழகிய உருவத்தோடு வந்தாள் -ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களில் படியே –

வலி வணக்கு வரை நெடும் தோள் விராதை கொன்று
வண் தமிழ் மா முனி கொடுத்த வரி வில் வாங்கி
கலை வணக்கு நோக்கரக்கி மூக்கை நீக்கி
கரனோடு தூடணன் தன் உயிர் ரை வாங்கி
சிலை வணக்கி மான் மறிய வெய்தான் தன்னை
தில்லை நகர் திரு சித்ர கூடம் தன்னுள்
தலை வணக்கி கை கூப்பி ஏத்த வல்லார்
திரிதலால் தவமுடைத்து தரணி தானே –பெருமாள் திருமொழி-—10-5–

மானின் விழி பெற்று மயில் வந்தது என வந்தாள் -33-கலை வணக்கு நோக்கரக்கி-

கலை இலங்கும் அகலல்குல் அரக்கர் குலக் கொடியைக்
காதோடு மூக்குடன் அரியக் கதறி அவளோடி
தலையில் அங்கை வைத்து மலை இலங்கை புகச் செய்த
தடந்தோளன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுறை கோயில்
சிலை இலங்கு மணி மாடத்துச்சி மிசைச் சூலம்
செழும் கொண்டல் அடடிரியச் சொரிந்த செழு முத்தம்
மலை இலங்கு மாளிகை மேல் மலி வெய்து நாங்கூர்
வைகுந்த விண்ணகரம் வணங்கு மட நெஞ்சே––பெரிய திருமொழி–3-9-4-

தார்க்கு இள தம்பிக்கு அரசு தந்து தண்டக
நூற்றவள் சொல் கொண்டு போகி நுடங்கிடை
சூர்பணகாவை செவியோடு மூக்கவள்
ஆர்க்க அரிந்தானைப் பாடிப் பற
அயோத்திக்கு அரசனைப் பாடிப் பற –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி–3 9-8 –

நுடங்கிடை -இத்யாதி
காம ரூபிணி ஆகையாலே -ஸ்வ வேஷத்தை மறைத்து -அத்யந்த அபிமதமான ஒரு
ஸ்திரீ வேஷத்தை கொண்டு வருகையாலே -நுடங்கின இடையை உடையளான
சூர்பணகயை -தன் அழகைக் காட்டி -என்னை விஷயீ கரிக்க வேணும் -என்று வந்த அளவில் –
பிராட்டியை கண்டு -நமக்கு இவள் ஒரு ஸ்திரீ உண்டு -அங்கே போ -என்று இளைய பெருமாளைக்
காட்ட -அங்கே சென்ற அளவில் -நான் அவருக்கு சேஷ பூதனாய் இருப்பான் ஒருத்தன் -இன்னம்
அவர் பக்கலிலே போ -என்ன
இப்படி உபாலம்பிக்கையாலே அவள் அதிக்ருதையாய் -பழைய வேஷத்தை கொண்டு
எடுத்துக் கொண்டு போகப் புக்க அளவிலே -செவியோடு கூட அவள் மூக்கையும் –
அவள் கதற கதற அறுத்தவனை
ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹூ –என்கிற படியே இளைய பெருமாள் கரண பூதர் ஆகையாலே
அறுத்ததில் கர்த்த்ரத்வம் பெருமாளதாக சொல்லுகிறது–மா முனிகள் வியாக்யானம்

ஊக்கித் தாங்கி, விண் படர்வென்’ என்று உருத்து எழுவாளை,
நூக்கி, நொய்தினில் ‘வெய்து இழையேல்’ என நுவலா,
மூக்கும், காதும், வெம் முரண் முலைக் கண்களும், முறையால்
போக்கி, போக்கிய சினத்தொடும், புரி குழல் விட்டான். 94–இலக்குவன் சூர்ப்பணகையின் உறுப்பு அறுத்தல்

————

என்று இன்ன பல பன்னி இகல் அரக்கி அழுது இரங்கி
பொன் துன்னும் படியகத்துப் புரள்கின்ற பொழுதகத்து
நின்றந்த நதியகத்து நிறை தவத்தின் குறை முடித்து
வண் திண் கைச்சிலை நெடும் தோள் மரகதத்தின் மலை வந்தான் –அவள் புலம்பும் பொழுது ராமபிராணன் வந்தமை –

மன்னு மரகதக் குன்றின் மருங்கே –பெரிய திருமடல் -77-

வள்ளலே மது சூதனா என் மரகதமலையே –திருவாய் -2-6-4-

மரகத சைலம் செந்தாமரைக் காடு பூத்துத்
திரை ஏறி கங்கை கை வீசும் திவலையால் நனைந்த செய்ய
இரு குழை தொடரும் வேல் கண் மயிலொடு இருந்த தேய்ப்பப்
பெருகிய செல்வி கண்டார் பிறப்பு எனும் பிணிகள் தீர்ந்தார் –யுத்த -திருமுடி சூட்டு படலம் -36–

கரு மாணிக்க மலை மேல் மணித் தடந்தாமரைக் காடுகள் போல்
திரு மார்பு வாய் கண் கை உந்தி காலுடை யாடைகள் செய்ய பிரான்
திருமால் எம்மான் செழு நீர் வயல் குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்
அரு மாயன் பேரன்றிப் பேச்சிலள் அன்னைமீர் இதற்கு என் செய்கேனோ––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–8-9-1-

பெருமாள் பிராட்டியுடன் பட்டாபிஷேகம் செய்யும் சேவையை சேவித்தவர்கள் பிறவிக்கடல் கடப்பர்-என்று இவர் அருளிச் செய்தது
திரு வரங்கத்தில் நம்பெருமாள் திரு மஞ்சனத்தை சேவித்து ஈரவாடை தீர்த்தத்தையும் ஸ்வீ கரித்து இருக்க வேண்டும்

மன்னு மரகதக் குன்றின் மருங்கே –பெரிய திருமடல்

உலகு அளந்த மாணிக்கமே என் மரகதமே –திரு விருத்தம் -85-

————-

செங்கயல் போல் கரு நெடும் கண் தேமரு தாமரை உறையும்
நங்கை இவள் என நெடுநல் நடந்தவரோ நாம் என்னக்
கொங்கைகளும் குழைக் காதும் கொடி மூக்கும் குறைந்து அழித்தால்
அங்கண் அரசே ஒருவர்க்கு அழியாதோ அழகு என்றாள் -119-

புலக்குண்டலப் புண்டரீகத்த போர்க் கெண்டை வல்லி ஒன்றால்
விலக்குண்டு லாகின்ற வேல் விழிக்கின்றன–திரு விருத்தம் -57-

கூரார்ந்த வாளால் கொடி மூக்கும் காத்து இரண்டும் ஈரா விடுத்து அவட்க்கு மூத்தோனை –சிறிய திருமடல் -40-

மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் ஈட்டிய வெண்ணெய் உண்டான் திரு மூக்கு –திருவாய் -6-7-2-

————

துமிலப்போர் வல்லரக்கர்க்குச் சுட்டினாள்
அமலத் தொல் பெயர் ஆயிரத்து ஆழியான்
நிமலப் பாத நினைவின் இருந்த அக்
கமலக் கண்ணனை கையினில் காட்டினாள் -15-

கோதறு தம் குலத்துளோர் தொழும் ஆதி யஞ்சோதியை அடி வணங்கினான் –பாலகாண்டம்

தன் திரு உள்ளத்தே தண்ணியே நினைற்றக் குன்றிவர் தோளினான்-என்றும்
ஐயரும் அச்சோர்கேலா ஆயிர மௌலி யானைக் கை தொழுது -என்றும் அயோத்யா காண்டத்திலும் உண்டே –
அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன் -இவனே பரம் பொருள் என்று பல இடங்களிலும் காட்டி அருளுகிறார் –

வந்தனை முனித்தலைவர்பால் உடையார்; வானத்து
இந்துவின் முகத்தர்; எறி நீரில் எழு நாளக்
கந்த மலரைப் பொருவு கண்ணர்; கழல், கையர்;
அந்தம் இல் தவத் தொழிலர்; ஆர் அவரை ஒப்பார்? 53

‘செந் தாமரைக் கண்ணொடும், செங் கனி வாயினோடும்,
சந்து ஆர் தடந் தோளோடும், தாழ் தடக் கைகளோடும்
அம் தார் அகலத்தொடும், அஞ்சனக் குன்றம் என்ன
வந்தான் இவன் ஆகும், அவ் வல் வில் இராமன்’ என்றாள். 149-இராவணன்-சூர்ப்பணகை உரையாடல்-

கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண்ணிணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே –திரு நெடும் தாண்டகம் -21-

———–

சந்திரனும் தன்னைப்போலவே சீதாபிராட்டி அழகைக்கண்டு உடல் தேய்ந்தும் வெளுத்தும் அகம் கருகியும் இருந்தமை –
தேயா நின்றாய் ஒரு நீயும் கண்டார் உள்ளம் கருத்தாய் நிலை திரிந்து
காயா நின்றாய் ஒரு நீயும் கண்டார் சொல்லக் கேட்டாயோ
பாயா நின்ற மலர் வாளி பிரியா நின்றார் இன்மையால்
ஓயா நின்றேன் உயிர் காத்தற்கு உரியர் யாவர் அவரே யுடுபதியே -114-

நைவாய எம்மே போல் நாண் மதியே! நீ இந்நாள்
மைவான் இருள் அகற்றாய் மாழாந்து தேம்புதியால்
ஐவாய் அரவணை மேல் ஆழிப் பெருமானார்
மெய் வாசகம் கேட்டு உன் மெய்ந் நீர்மை தோற்றாயே?–2-1-6-

————–

வரும் புண்ட்ரம் வாளியின் மார்புருவிப்
பெரும் புண் திறவா வகை பேருதி நீ
இரும்புண்ட நீர் மீள்கினும் என்நுழையிக்
கரும்புண்ட சொல் மீள்கிலள் காணுதியால் -104-சீதையை மீட்க முடியாது என்கிறான் இராவணன்

நீர் இரும்புண்ட நீரது போல என்னாருயிரை ஆரப் பருகு எனக்கு ஆராவமுதானாயே –திருவாய் -10-10-5–

—————-

பொங்கு வெம் கோளரா விசும்பு ஒத்தன
வெங்கதிர்ச் செல்வனை விழுங்கி நீங்குமால்
அங்கண் மா ஞாலத்தை விளக்குமாய்க் கதித்
திங்களும் ஒரு முறை வளரும் தேயுமால்-196-
கிரகண காலத்தில் சூர்ய சந்திரர் பீடிக்கப்பட்டு மீளுவது போலே பிறவி -சடாயு சமாதானம் இளைய பெருமாளுக்கு –

அங்கண் மா ஞாலம் அஞ்ச அங்கோர் ஆளரியாய் –பெரிய திருமொழி 1-7-1-

சீதம் கொள் மலர் உளோரும் தேவரும் என்பது என்னே
வேதங்கள் காண்கிலாமை வெளி நின்றே மறையும் வீரன்
பாதங்கள் கண்ணில் பார்த்தான் படிவம் கொள் நெடிய பஞ்ச
பூதங்கள் விளியும் நாளும் போக்கிலா உலகம் புக்கான் -215-
கச்ச யோகான் அநுத்தமான் –பெரிய உடையார் ஸ்ரீ வைகுண்டம் போனமை

கிளித்தன களித்த திருமேனி -223-உடைய இராமபிரான் கண்ணீர் பெறுக ஜடாயுவுக்கு சரம கைங்கர்யம்

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–9-5-6-

————-

சான்றவனோ எம் பொருளும் எல்லை நீர் நல்லறத்தை
சான்றவனோ தேவர் தவத்தின் தனிப்பயனோ
மூன்று கவடாய் முளத்து எழுந்த மூலமோ
தோன்றி இரு வினையேன் சாபத் திடர் துடைத்தாய் –கவந்தன் படலம்—

முதலாம் திருவுருவம் மூன்று என்பர் ஒன்றே
முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர் முதல்வா
நிகரிலகு காருருவா நின்னகத்தன்றே
புகரிலகு தாமரையின் பூ –பெரிய திருவந்தாதி-–72-

—————-

காண்பார்க்கும் காணப்படு பொருட்கும் கண் ஆகி,
பூண்பாய்போல் நிற்றியால், யாது ஒன்றும் பூணாதாய்,
மாண்பால் உலகை வயிற்று ஒளித்து வாங்குதியால்;
ஆண்பாலோ? பெண்பாலோ? அப்பாலோ? எப்பாலோ? –கவந்தன் படலம்-42′

தோய்ந்து பொருள் அனைத்து தோயாது நின்ற சுடர் அன்றோ இவன் –

யாவையும் யாவரும் தானாய் அவரவர் சமயம் தோறும் தோய்விலன் –திருவாய் -3-4-10-

ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அழியும் அல்லன் 2-5-10-

திரு மா மணி மண்டபத்தில் எழுந்து அருளும் நிலை –
எண்டிசையும் யும் திண் சுவ்ரா வேழுழ் நிலை வகுத்த
அண்டப் பெரும் கோயிலுக்கு எல்லாம் அழகுடைய
மண்டலங்கள் மூன்றின் மேன்மேல் என்றும் மலராத
புண்டரீக மொட்டின் பொருட்டே புரை யம்மா -கவந்தன் படலம்-46-

நின் செய்கை கண்டு நினைந்தனவோ, நீள் மறைகள்?
உன் செய்கை அன்னவைதான் சொன்ன ஒழுக்கினவோ?
என் செய்தேன் முன்னம்? மறம் செய்கை எய்தினார்-
பின் செல்வது இல்லாப் பெருஞ் செல்வம் நீ தந்தாய்! –கவந்தன் படலம்–47′

விதியஸ் ச வேதிகா த்வதீய கம்பீர மநோ அநு ஸாரிண–ஆளவந்தார் —

வெறிதே அருள் செய்வான் -நிர்ஹேதுகமாக தனது தாளிணைக் கீழ் சேர்த்துக் கொள்ளும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தாந்தம் இங்கே அருளிச் செய்கிறார்

————-

மாயப் பிறவி மயல் நீக்கி மாசு இலாக்
காயத்தை நல்கி, துயரின் கரை ஏற்றி,
பேய் ஒத்தேன் பேதைப் பிணக்கு அறுத்த எம் பெருமான்!
நாய் ஒத்தேன்; என்ன நலன் இழைத்தேன் நான்?’ என்றான்–கவந்தன் படலம்– 48-

மாயப்பிறவி மயர்வு அறுத்தேனே –திருவாய் -1-7-3-

———————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்பநாட்டு ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்