Archive for the ‘Prabandha Amudhu’ Category

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி -3-10–

March 14, 2018

சன்மம்-பல பல -பிரவேசம் –
பத்தாம் திருவாய் மொழியில்
கீழ் -இதர ஸ்தோத்ரத்தினுடைய ஹேயத் வாதிகளையும் பகவத் ஸ்தோத்ரத்தினுடைய வை லக்ஷண்யத்தையும் உபதேசித்து
இப்படி விலக்ஷணமான பகவத் விஷயத்தை நாம் சர்வ பிரகாரத்தாலும் அனுபவிக்கப் பெற்றதே என்று அதி ப்ரீதராய்
1-அனுபாவ்யனான சர்வேஸ்வரனுடைய அவதார பலமான விரோதி நிரசனத்தையும்
2-அவதாரத்துக்கு மூலமான ஷீரார்ணவ ஸாயித்வத்தையும்
3-அனவதிக அதிசயையான சர்வவித போக்யதையும்
4-போக பிரதி சம்பந்தி ஸமஸ்த விரோதி நிவர்த்தகத்வத்தையும்
5-அர்த்திகளுக்கு அர்த்திதார்த்த காரித்வத்தையும்
6-அவதார திசையிலும் அதிமானுஷ சேஷ்டிதத்தையும்
7-அவதார நிர்வாஹ்யமான லீலா விபூதி யோகத்தையும்
8-இந்த நிலையிலும் பரதவ ஸூ சகமான ஸ்ரீ லஷ்மீ பதித்தவத்தையும்
9-சர்வ பிரகார ரக்ஷகத்வத்தையும்
10-சர்வாந்தராத்மத்தையும்
அனுசந்தித்து -ஏவம்விதனான சர்வேஸ்வரனை சர்வ பிரகார அனுபவம் பண்ணப் பெற்ற எனக்கு
ஒரு வைகல்யம் -விச்சேதம் -மன பீடை -மிறுக்கு–கிலேசம் -அப்ரீதி -அலமாப்பு -துக்கம் -அவசாதம் -விநாசம் -என்று சொல்லப் பட்ட
ஸமஸ்த துரிதங்களும் இல்லை என்று அதி ப்ரீதராய் -இப்பத்துக்கு தாத்பர்யமான
ஸ்வரூபத்தினுடைய தத் ஏக அனுபவத்தையும் உபபாதித்து முடிக்கிறார் –

————————————

அவதாரிகை –
முதல் பாட்டில் -அநேக அவதார முகத்தாலே ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனம் பண்ணினவன் குண கணங்களை
ஸ்துதிக்கப் பெற்ற நான் ஒரு குறையுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார்

சன்மம் பலபல செய்து வெளிப்பட்டுச் சங்கொடு சக்கரம் வில்
ஒண்மை யுடைய உலக்கை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு புள் ஊர்ந்து உலகில்
வன்மை உடைய அரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத
நன்மை உடையவன் சீர் பரவப் பெற்ற நான் ஓர் குறைவு இலனே.–3-10-1-

சன்மம் பலபல செய்து வெளிப்பட்டுச் –அஜாயமாந-என்கிறபடியே அகர்ம வஸ்யனாய் வைத்து தேவாதி ஜாதி பேதத்தையும்
ஓர் ஓர்ன்றில் அவாந்தர பேதத்தையும் யுடைத்தான ஜென்ம விசேஷங்களை -சங்கல்ப மாத்ரத்தால் அன்றியே இதர சஜாதீயனாய்க் கொண்டு– பண்ணி –
அதீந்திரியமான விக்ரஹம் சம்சாரிகள் கண்ணுக்கு விஷயமாம் படி ப்ராதுர்பவித்து
அவதார ப்ரயோஜனமான சாது பரித்ராண துஷ்க்ருத் விநாசத்துக்கு உறுப்பாயுள்ள
சங்கொடு சக்கரம் வில்-ஒண்மை யுடைய உலக்கை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு–தன்னில் தான் பிரியாத சங்க சக்கரங்கள் -ஸ்ரீ சார்ங்கம் –
விரோதிகளை பக்நராக்கும் முஸலாயுதம் -எதிரிகளை அழிக்கும் இடத்தில் கைவிடாத கந்தகம் -கதை ஆகிய இவற்றை உபகரணமாகக் கொண்டு
புள் ஊர்ந்து உலகில்-வன்மை உடைய அரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத–பெரிய திருவடியை நடத்தில் தனக்கு ரக்ஷணீயமான லோகத்தில்
இவ்வழகு கண்டு ஈடுபடாத வன்மையையுடையரான ராக்ஷஸரையும் அஸூ ரர்களையும் மாண்டு போம்படியாக எதிர் எதிரே படை வகுத்துப் பொருத
நன்மை உடையவன் சீர் பரவப் பெற்ற நான் ஓர் குறைவு இலனே.–செவ்வையாகிற நன்மையையுடையவனுடைய -சவ்ர்ய வீர்ய பராக்கிரமங்களை
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் ஸ்வாமித்வ வாத்சல்யங்களையும் பரக்கப் பேசி ஸ்துதிகாபி பெற்ற நான்
தேசாந்திரத்திலும் காலாந்தரத்திலும் தேகாந்தரத்திலும் பகவத் விஷயத்தில் இன்ன அம்சம் அனுபவிக்கப் பெற்றிலோம் என்று ஒரு குறையுடையேன் அல்லேன் –

குறைவு -கைவல்யம்

———————————————–

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -இவ் விரோதி நிராசன அர்த்தமான அவதாரத்துக்கு மூலமான ஷீரார்ணவ ஸாயியினுடைய ரக்ஷண அர்த்த
ப்ரவ்ருத்தியால் வந்த புகழை ப்ரீதி பூர்வகமாக அனுபவிக்கப் பெற்ற நான் ஒரு விச்சேதம் உடையேன் அல்லேன் -என்கிறார்-

குறைவு இல் தடம் கடல் கோள் அரவு ஏறித்தன் கோலச் செந்தாமரைக் கண்
உறைபவன் போல ஓர் யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன் கண்ணன்
கறை அணி மூக்குடைப் புள்ளைக் கடாவி அசுரரைக் காய்ந்த அம்மான்
நிறை புகழ் ஏத்தியும் பாடியும் ஆடியும் யான் ஒரு முட்டு இலனே.–3-10-2-

குறைவு இல் தடம் கடல் கோள் அரவு ஏறித்தன் கோலச் செந்தாமரைக் கண்–தன்னுடைய சம்ச்லேஷத்தாலே பரிபூரணமாய் –
கண் வளருகைக்கு இடமுடைத்தான கடலிலே பெரு மிடுக்கனான திருவனந்த ஆழ்வான் மேலே ஏறி தன் ஈஸ்வரத்வ ஸூசகமான அழகையுடைத்தாய் –
சிவந்த தாமரை போலே இருக்கிற திருகி கண்கள் மலரும்படி
உறைபவன் போல ஓர் யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன் கண்ணன்–உறங்குவான் போலே அத்விதீயமான திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூப அனுசந்தானத்தாலும்
ஜகத் ரக்ஷண சிந்தையிலும் பொருந்தி –தகட்டில் அழுத்தின மாணிக்கம் போலே பேர் ஒளியையுடைத்தான வடிவை யுடையனாய் –
அக்கிடையே விட்டு ஆகாத மதுராம் புரீம் என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் திருவவதரித்து
கறை அணி மூக்குடைப் புள்ளைக் கடாவி அசுரரைக் காய்ந்த அம்மான்–அண்டம் பக்வமாவதற்கு முன்னே உடைக்கையாலே அக்ரத்திலே கருதலாகிற
அடையாளத்தை ஆபரணமாக யுடைத்தான திரு மூக்கையுடைய பெரிய திருவடியை நடத்தி அஸூ ரரை ஸ்வ பிரதாபத்தாலே நசிப்பித்த சர்வாதிகனுடைய
நிறை புகழ் ஏத்தியும் பாடியும் ஆடியும் யான் ஒரு முட்டு இலனே.–பரிபூரணமான விஜய பிரதையை ப்ரீதி யுக்தனாய்க் கொண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணியும் –
இசையில் வைத்துப் பாடியும் -ஹர்ஷத்தாலே ந்ருத்தம் பண்ணியும் வர்த்திக்கிற நான் ஒரு விச்சேதம் யுடையேன் அல்லேன்

முட்டு -விலைக்கு / கறை யணி மூக்கு -என்று விரோதிகளைத் துண்டிகையாலே கறை ஏறின மூக்கு என்றுமாம்
கோள்-மிடுக்கு -ஒளியுமாம் –

————————————————-

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -நிரவதிக சர்வ பிரகார போக்யதையை அனுபவித்த நான் ஒரு மனஸ் பீடையை யுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார்-

முட்டு இல் பல் போகத்து ஒரு தனி நாயகன் மூவுலகுக்கு உரிய
கட்டியைத் தேனை அமுதை நன் பாலைக் கனியைக் கரும்பு தன்னை
மட்டு அவிழ் தண் அம் துழாய் முடி யானை வணங்கி அவன் திறத்துப்
பட்டபின்னை இறை யாகிலும் யான் என்மனத்துப் பரிவு இலனே.–3-10-3-

முட்டு இல் பல் போகத்து ஒரு தனி நாயகன் மூவுலகுக்கு உரிய–த்ரிவித சேதன அசேதனங்களுக்கு அசாதாரண பூதனாய் -அவிச்சின்னமாய் –
பஹூ விதமான போக ஸம்ருத்தியையுடைய அத்விதீயனான பிரதான நாயகனாய-
கட்டியைத் தேனை அமுதை நன் பாலைக் கனியைக் கரும்பு தன்னை-அந்தர் பஹிச்ச ரசகனமான கருப்புக் கட்டி -சர்வ ரஸ சமவாயமான தேன் -நித்ய போக்யமான அம்ருதம்
ஸ்வாபாவிக ரசமான நன்மையையுடைய பால் -அப்பதே நுகர வேண்டும் பக்குவமான கனி -கணுக்கள் தோறும் இனிதான கரும்பு –என்னலாம் படி –
நல் அடை மொழி ஒவ் ஒன்றுக்கும் கொண்டு -சர்வவித போக்யதையையுடையனாய்
மட்டு அவிழ் தண் அம் துழாய் முடி யானை வணங்கி அவன் திறத்துப்–இந்த போக்யதா ஸூசகமாய் மதுஸ் யந்தியாய் விகசித்தமாய்க் கொண்டு –
குளிர்ந்து அழகியதான திருத் துழாயாலே அலங்க்ருதமான திரு அபிஷேகத்தை யுடையவனை இந்த போக்யத்வ சேஷித்வங்களுக்குத் தோற்று – -வணங்கி -அவன் விஷயத்திலே
பட்டபின்னை இறை யாகிலும் யான் என்மனத்துப் பரிவு இலனே.–அநந்யார்ஹமாம் படி உட்பட்ட பின்பு பரிபூர்ண விஷய அவகாஹியான நான் ஏகதேசமாகிலும்
இதர விஷய சம்பாவிதமான அலாப வைகல்ய விச்சேத துக்க உத்தரத்வாதி நிபந்தமான பறிப்பானது என் மனசிலே உடையேன் அல்லேன்

பரிவு -பாரிப்பாய் மனாஸ் பீடை என்கிறபடி
மூவுலகுக்கு உரிய கட்டி-என்று சேஷித்வத்தோபாதி போக்யதையும் சாதாரணம் என்றுமாம் –

——————————————————–

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -போக பிரதிபந்தக ஸமஸ்த விரோதி நிவர்த்தகனாய் ஆஸ்ரிதரைக் கைவிடாத அவனைப் பற்றின நான் ஒரு மிறுக்கு யுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார்

பரிவு இன்றி வாணனைக் காத்தும் என்று அன்று படையொடும் வந்து எதிர்ந்த
திரிபுரம் செற்றவனும் மகனும் பின்னும் அங்கியும் போர் தொலையப்
பொரு சிறைப் புள்ளைக் கடாவிய மாயனை ஆயனைப் பொன் சக்கரத்து
அரியினை அச்சுதனைப் பற்றி யான் இறையேனும் இடர் இலனே.–3-9-4-

பரிவு இன்றி வாணனைக் காத்தும் என்று அன்று படையொடும் வந்து எதிர்ந்த–அநிருத்தனுக்காகத் தானே எழுந்து அருளின அன்று –
வாணனை மிறுக்கு அற காக்கக் கடவோம் என்று
பஹு மநோ யுக்தி பண்ணி ஆயுதங்களோடு வந்து எதிர் ஏறின
திரிபுரம் செற்றவனும் மகனும் பின்னும் அங்கியும் போர் தொலையப்–திரிபுர தஹன சக்த்யபிமானியான ருத்ரனும் -அவன் மகனாய்
தேவ சேனாதிபதியாக ஏற்றத்தை யுடைய ஸூ ப் ரஹ்மண்யனும் அதுக்கு மேலே -ருத்ரன் தான் -என்னலாம் படி க்ரவ்யத்தையுடைய அக்னியும் –
இனி ஒரு யுத்தம் என்று வாரோம் என்று நிவ்ருத்தராய்ப் போம்படி
பொரு சிறைப் புள்ளைக் கடாவிய மாயனை ஆயனைப் பொன் சக்கரத்து–பொருகிற திருச் சிறகையுடைய பெரிய திருவடியை நடத்தின ஆச்சர்ய பூதனாய்
அவதார முகத்தாலே தன்னைத் தாழவிட்டு நிற்குமவனாய் -தர்ச நீயமான திருவாழியை யுடையனாய்க் கொண்டு
அரியினை அச்சுதனைப் பற்றி யான் இறையேனும் இடர் இலனே.–விரோதிகளை அழியச் செய்து -ஆஸ்ரிதரைக் கைவிடாதவனை ப்ராபித்து –
அனுபவிக்கிற நான் ஏகதேசமும் மிறுக்கை யுடையேன் அல்லேன்
இடர் -இடைஞ்சலாய் மிறுக்கு-என்றபடி –

——————————————————

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -அர்த்தியான வைதிகனுடைய அர்த்திதார்த்த காரியானவனைப் பற்றின நான் ஒரு கிலேசமுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார்

இடர் இன்றியே ஒருநாள் ஒரு போழ்தில் எல்லா உலகும் கழியப்
படர் புகழ்ப் பார்த்தனும் வைதிகனும் உடன் ஏறத் திண் தேர் கடவிச்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை
உடலொடும் கொண்டு கொடுத்தவனைப் பற்றி ஒன்றும் துயர் இலனே.–3-10-5-

இடர் இன்றியே ஒருநாள் ஒரு போழ்தில் எல்லா உலகும் கழியப்–மிறுக்கு இன்றிக்கே ஒரு திவசத்திலே ஒரு கர்மம் சமைந்து கரமாந்தர
அனுஷ்டானத்துக்கு இடையாய் இருப்பது ஒரு காலத்திலே -சர்வ லோகத்துக்கும் அவ்வருகே கழிந்து போம்படியாக
படர் புகழ்ப் பார்த்தனும் வைதிகனும் உடன் ஏறத் திண் தேர் கடவிச்–கிருஷ்ண ஆஸ்ரயத்வாதியாலே விஸ்தீர்ண யசாவான அர்ஜுனனும்
ப்ராஹ்மணனும் கடை ஏறிப் போம்படி -காரண தத்துவ அன்வயத்திலும் கார்ய ரூப ஸைதில்யம் பிறவாதபடி திண்மையை யுடைத்தான தேரை கடவி
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை–அது யுஜ்ஜ்வல தேஜ் மயமாய் பரிணாமாதி ரஹிதமாய் நின்ற தன்னதான
பரஞ்சோதிஸ் சப்த வாஸ்யமான தேசத்திலே அந்த வைதிக புத்திரர்கள் நால்வரையும்
உடலொடும் கொண்டு கொடுத்தவனைப் பற்றி ஒன்றும் துயர் இலனே.–கால க்ருத பரிணாமம் இல்லாத தேசமாகையாலே அந்த சரீரத்தோடேயும்
கொண்டு வந்து அவனுக்குக் கொடுத்தவனை கிட்டி அனுபவித்து –அத்தாலே -ஒரு பிரகாரத்தாலும் சம்சார கிலேசம் இன்றியிலே ஒழிந்தேன் –

——————————————————-

அவதாரிகை –
அநந்தரம் இதர சஜாதீயனாய் அவதரித்து நிற்கிற நிலையிலே அதி மானுஷ வியாபாரங்களைப் பண்ணும்
கிருஷ்ணனுடைய குணங்களைப் பூர்ணமாக அனுபவிக்கப் பெற்ற நான் ஒரு அப்ரீதியை யுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார் –

துயர் இல் சுடர் ஒளி தன்னுடைச் சோதி நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
துயரின் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து
துயரங்கள் செய்து தன் தெய்வ நிலை உலகில் புக உய்க்கும் அம்மான்
துயரம் இல் சீர்க் கண்ணன் மாயன் புகழ் துற்ற யான் ஓர் துன்பம் இலனே.–3-10-6-

துயர் இல் சுடர் ஒளி தன்னுடைச் சோதி நின்ற வண்ணம் நிற்கவே–அப்ராக்ருதம் ஆகையால் துக்காதி பிரதிபடமாய் —
ஸூத்த சாதுவாத்மகம் ஆகையால் அத்யுஜ்ஜ்வல தேஜோ ரூபமான ஸ்வ அசாதாரண பரஞ்சோதிஸ் சப்த வாஸ்யமான விக்ரஹமானது யதா பரவ அவஸ்தாயியாயே நிற்க
தீபாத் தீப ப்ரவ்ருத்தி போலே தத் சஜாதீயமான அப்ராக்ருத விக்ரஹத்தை யுடையனாய்க் கொண்டு
துயரின் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து-தூக்கத்திலே வர்த்தித்து வரக் கடவதான மனுஷ்யருடைய ஜென்மத்தில் ஆவிர்பவித்து –
அதீந்த்ரிய விக்ரஹத்தை மானுஜ சஷூஸ் ஸூக்கு விஷயமாக்கிக் கொண்டு வந்து சந்நிஹிதனாய்
துயரங்கள் செய்து தன் தெய்வ நிலை உலகில் புக உய்க்கும் அம்மான்-ரூப உதார குணங்களாலும் சவ்ர்ய வீர்யாதி குணங்களாலும்
ஆஸ்ரித அநாஸ்ரித விபாகம் அற ஈடுபடுத்தி
தத்ய சாரத்யாதிகளைப் பண்ணித் தாழ நிற்கிற நிலையிலே தனக்கு அசாதாரணமாய் திவ்யமான பரதவ ஸ்திதியை விஸ்வருப்யாதயா விஷ்கார்த்தாலே
கண் வாசி அறியாத லோகத்திலே நிலை நிறுத்தக் கடவனான சர்வாதிகனாய்
துயரம் இல் சீர்க் கண்ணன் மாயன் புகழ் துற்ற யான் ஓர் துன்பம் இலனே.–ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் கல்யாண குணாத்மகனான கிருஷ்ணன் ஆகிற
ஆச்சர்யவானுடைய குண சேஷ்டிதாதி பிரதையை நெருங்க அனுபவிக்கப் பெற்ற நான் ரு அப்ரீதியை உடையேன் அல்லேன் –
துன்பம் -இன்பத்துக்கு எதிர்த்தட்டான அப்ரீதி –

———————————————————-

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -கர்ம அநுற்பமாக லீலா விபூதியை நிர்வஹிக்கிறவனைப் பெற்று ஏக தேசமும் அல்லல் இலேன் -என்கிறார்

துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய் வினையாய் உலகங்களுமாய்
இன்பம் இல் வெந் நரகாகி இனிய நல்வான் சுவர்க்கங்களுமாய்
மன்பல் உயிர்களும் ஆகிப் பலபல மாய மயக்குகளால்
இன்புறும் இவ் விளையாட்டுடையானைப் பெற்று ஏதும் அல்லல் இலனே.–3-10-7-

துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய் வினையாய் –உலகங்களுமாய்—அப்ரீதி ரூபமான துக்கமும் ப்ரீதி ரூபமான ஸூ கமும் உண்டாம்படி -சேதனனால் செய்யப்பட
பாப ரூபமாயும் புண்ய ரூபமாயும் உள்ள கர்மங்களுக்கு நிர்வாஹகனாய் -இவற்றை அனுஷ்டிக்கைக்கு ஈடான பூ லோக பிரதேசங்களுக்கு நிர்வாஹகனாய் –
இக்கர்ம பலன்களாய்
இன்பம் இல் வெந் நரகாகி இனிய நல்வான் சுவர்க்கங்களுமாய்–ஸூக கந்த ரஹிதமான நரகத்துக்கும் நிர்வாஹகனாய் -ப்ரீதிகரமான
போக்ய வஸ்துக்களாலே நன்றாய் சீரியதான ஸ்வர்க்க பிரதேசங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
மன்பல் உயிர்களும் ஆகிப் பலபல மாய மயக்குகளால்–கர்ம அனுஷ்டான தசையோடு பல போக தசையோடு வாசியற அனுவ்ருத்தராகையாலே நித்யராய்
அசன்க்யாதரான பிராணிகளுக்கும் நிர்வாஹகனாய் -குண பேதத்தாலும் மதி பேதத்தாலும் ருசி பேதத்தாலும் அஸந்கயேயமாய் பிரகிருதி கார்யமான
சேதனனுடைய மஹா விகாரங்களாலே
இன்புறும் இவ் விளையாட்டுடையானைப் பெற்று ஏதும் அல்லல் இலனே.–ரசாவஹமான இவ்விபூதியில் லீலையை யுடையவனை
உள்ளபடி கிட்டப் பெற்று ஏக தேசமும் இக்கர்ம வஸ்யமான சம்சாரத்தில் அலமாப்பு உடையேன் அல்லேன்
அல்லல் -அலமாப்பு

———————————————–

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -சர்வ ஸ்மாத் பரனாய் ஸ்ரீ யபதியாய்க் கொண்டு சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே சகல நிர்வாஹகனானவன்
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த நான் ஒரு துக்கத்தை யுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார் –

அல்லல் இல் இன்பம் அளவு இறந்து எங்கும் அழகு அமர்சூழ் ஒளியன்
அல்லி மலர்மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான்
எல்லை இல் ஞானத்தன் ஞானம் அஃ தேகொண்டு எல்லாக் கருமங்களும் செய்
எல்லை இல் மாயனைக் கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் ஓர் துக்கம் இலனே.–3-10-8-

அல்லல் இல் இன்பம் அளவு இறந்து எங்கும் அழகு அமர்சூழ் ஒளியன்–கிலேச பிரசங்க ரஹிதமான ஆனந்த குணத்துக்கு அவதி இன்றியே
சர்வ பிரதேசங்களிலும் பறம்பினை அவயவ சவ்ந்தரயத்தோடு சேர்ந்த சமுதாய ரூப லாவண்ய பிரபையை யுடையனாய் -இவ் வானந்தத்தோடும் வடிவு அழகோடும்
அல்லி மலர்மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான்–தாமரைப் பூவை வாஸஸ் ஸ்தானமாக உடையாளாகையாலே நிரதிசய போக்ய பூதையாய்
நாரீணாம் உத்தமையான பிராட்டியோட்டை கலவியாலே -அன்யோன்ய அத்வைத நிஷ்டாக நாராசஸ ஹ நாந்-என்று ஸ்வ பரவிபாக பிரதிபத்தி
மயங்கும்படியான போக ஆனந்த ரூபனாய்க் கொண்டும் நிற்கிற சர்வாதிகனாய்
எல்லை இல் ஞானத்தன் ஞானம் அஃ தேகொண்டு எல்லாக் கருமங்களும் செய்–கீழ் யுக்தமான ஆனந்தமும் அழகும் போகமும் எல்லையிறந்து
இருக்கக் கடவதான ஞான வைபவத்தை யுடையவனாய் நிரபேஷமான அந்த ஞானத்தையே கொண்டு கார்ய பூத ஸமஸ்த ஜகத்தையும் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே நிர்வஹிக்குமவனாய்
எல்லை இல் மாயனைக் கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் ஓர் துக்கம் இலனே.–அபர்யந்தமான ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்களை யுடையனான
கிருஷ்ணனை திருவடிகளைச் சிக்கெனப் பிடித்து நான் ஒரு துக்கத்தை உடையேன் அல்லேன் –
துக்கமாவது -அநிஷ்ட அனுபவம் –

————————————————————

அவதாரிகை –
அநந்தரம் -சர்வ பிரகார ரக்ஷகனான ஆபத்சகனைப் பற்றி நான் ஒரு தளர்த்தியை யுடையேன் அல்லேன் -என்கிறார் –

துக்கம் இல் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி துழாய் அலங்கல் பெருமான்
மிக்க பன் மாயங்களால் விகிர்தம் செய்து வேண்டும் உருவுகொண்டு
நக்க பிரானோடு அயன் முதலாக எல்லாரும் எவையும் தன்னுள்
ஒக்க ஒடுங்க விழுங்க வல்லானைப் பெற்று ஒன்றும் தளர்வு இலனே.–3-10-9-

துக்கம் இல் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி துழாய் அலங்கல் பெருமான்–துக்க ஸ்பர்சம் இல்லாத ஞானத்தை யுடையனாய் அத்யுஜ்ஜ்வல தேஜோ மய ரூபமான
விக்ரஹத்தை யுடையனாய் திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதனாய் -சர்வாதிகனாய் வைத்து –
மிக்க பன் மாயங்களால் விகிர்தம் செய்து வேண்டும் உருவுகொண்டு–பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ -என்கிறபடியே அனவாதிக அதிசயையாய்-
பஹு விதைகளான ஆச்சர்ய சக்திகளாலே இச்சா க்ருஹீதமான அபிமத விக்ரஹங்களை பரிக்ரஹித்து இதர சஜாதீய பிரதிபத்தி பன்னலாம்படியான
சேஷ்டா விகாரங்களைப் பண்ணுமவனாய் -அவ்வளவன்றியே
நக்க பிரானோடு அயன் முதலாக எல்லாரும் எவையும் தன்னுள்–திகம்பரனாய் ஈஸ்வர அபிமானியான ருத்ரனும் -அவனுக்கு உத்பாதகனாய்
அஜன் என்று ப்ரசித்தனான ப்ரஹ்மாவும் முதலாக எல்லாச் சேதனரையும் அசேதனங்களையும்
ஒக்க ஒடுங்க விழுங்க வல்லானைப் பெற்று ஒன்றும் தளர்வு இலனே.–தாரதம்யம் இல்லாதபடி அகவாயில் ஏக தேசத்திலே ஒதுங்கும் படியாக
விழுங்க வல்ல ரக்ஷண சக்தி யுக்தனை லபித்து ஒரு தளர்த்தியை உடையேன் அல்லேன் –
தளர்வு -பல ஹானி –

——————————————————–

அநந்தரம்- ஸர்வதா அந்தராத்மா பூதனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைப் பற்றின நான் ஒரு அழிவை யுடையேன் அல்லேன்-என்கிறார் –

தளர்வு இன்றியே என்றும் எங்கும் பரந்த தனிமுதல் ஞானம் ஒன்றாய்
அளவுடை ஐம்புலன்கள் அறியா வகையால் அருவாகி நிற்கும்
வளர் ஒளி ஈசனை மூர்த்தியைப் பூதங்கள் ஐந்தை இருசுடரைக்
கிளர் ஒளி மாயனைக் கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் என்றும் கேடு இலனே.–3-10-10-

தளர்வு இன்றியே என்றும் எங்கும் –சர்வ காலத்திலும் சர்வ தேசத்திலும் -தன்னுடைய நியந்த்ருத்வ சக்திக்குத் தளர்த்தி இல்லாத பூர்த்தியோடே
பரந்த தனிமுதல் ஞானம் ஒன்றாய்-வியாபித்து இருக்குமவனாய் அத்விதீயமாய் ஸமஸ்த காரணமான ஞான ஏக நிருபணீயனாய்
அளவுடை ஐம்புலன்கள் அறியா வகையால் -விஷய பரிச்சேதகங்களான இந்திரியங்கள் ஐந்துக்கும் அறிய ஒண்ணாத படி
அருவாகி நிற்கும்-நிரவய ஸ்வ ரூபனாய் வர்த்திக்குமவனாய்
வளர் ஒளி -இப்படி வியாப்தியால் வந்த நியந்தருவத்தாலே -அபி விருத்தமான உஜ்ஜ்வல்யத்தை யுடைய
ஈசனை மூர்த்தியைப் -ஸ்வாமியாய் -அசாதாரண திவ்ய விக்ரஹ யுக்தனாய்
பூதங்கள் ஐந்தை -சமஷ்டி ரூப பூதங்களையும்
இருசுடரைக்–வ்யஷ்டி ரூப சந்த்ர ஆதித்யர்களையும் -சரீரமாக யுடையனாகையால் அவை தான் என்று சொல்லலாம் படியாய்
கிளர் -அவதார ப்ரயுக்தமான அபிவிருத்தியை யுடையவாய்
ஒளி மாயனைக் -அது உஜ்ஜவலமான ஆச்சர்ய குணங்களை யுடைய
கண்ணனைத் தாள் பற்றி -ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து இருக்கிற
யான் என்றும் கேடு இலனே-நான் சர்வ காலத்திலும் ஒரு அழிவை உடையேன் அல்லேன்

————————————-

அநந்தரம் இத் திருவாய் மொழிக்குப் பலமாக ஸ்வ ராஜ்ய ப்ராப்தியை அருளிச் செய்கிறார் –

கேடு இல் விழுப் புகழ்க் கேசவனைக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
பாடல் ஓர் ஆயிரத்துள் இவையும் ஒருபத்தும் பயிற்ற வல்லார்க்கு அவன்
நாடும் நகரமும் நன்குடன் காண நலனிடை ஊர்தி பண்ணி
வீடும் பெறுத்தித் தன் மூவுல குக்கும் தரும் ஒரு நாயகமே.–3-10-11-

கேடு இல்-ஹேய ப்ரத்ய நீகம் ஆகையாலே அழிவற்று
விழுப் -கல்யாணம் ஆகையாலே விழுப்பத்தை யுடைத்தான
புகழ்க் கேசவனைக் -குண பிரதையை யுடைய கேசி ஹந்தாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை
குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன-திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் அருளிச் செய்த
பாடல் ஓர் ஆயிரத்துள் இவையும் ஒருபத்தும் -கீத ரூபமாய் -அத்விதீயமான ஆயிரத்துள் ஒரு பகவத் அனுபவ ப்ரதிபாதகமான இவை பத்தையும்
பயிற்ற வல்லார்க்கு -சப்த அர்த்தங்களில் செறிவு தோன்றும்படி சொல்ல வல்லார்களுக்கு –
பயிலுவிக்க வல்லார் -என்றுமாம்
அவன்-அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
நாடும் நகரமும் -அவிசேஷ ஜ்ஞான பிரசுரமான நாடும் விசேஷ ஜ்ஞான பிரசுரமான நகரமும்
நன்குடன் காண -ஸ்லோக ரூபமான நன்மையோடே கூட
நலனிடை ஊர்தி பண்ணி–பகவத் பாகவத விஷயத்திலே சேஷத்வ சம்பந்தத்தோடே நடக்கும் படி பண்ணி
வீடும் பெறுத்தித் -மோக்ஷ ஆனந்தத்தையும் கொடுத்து
தன் மூவுல குக்கும் -தன்னோ பாதி சேதன அசேதனங்களையும் தத் சம்பந்த அனுசந்தானத்தாலே ஸ்வ போக்யத்வேன அபிமானிக்கும் படி அவற்றுக்கு
தரும் ஒரு நாயகமே.–அத்விதீய நாயகத்வத்தை தரும்
இவனுக்கு அத்விதீய நாயகத்வம் பகவத் ஸ்வரூப அந்தரபாவத்தால் வந்த ததாத்மாகத்வத்தால் என்று கருத்து –

இது ஆறு சீர் ஆசிரிய விருத்தம்

————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Advertisements

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –3-10-

March 14, 2018

சன்மம்-பல பல -பிரவேசம் –
எம்பெருமானை ஒழிய மற்று ஒருவரைக் கவி பாடுகைக்கு ஈடல்லாத ப்ரக்ருதியாகப் பெற்ற பேற்றை அனுசந்தித்துச் சென்ற ப்ரீதி கீழ் –
இனி மேல் எம்பெருமானைக் கவி பாடப் பெற்ற பேற்றை அனுசந்தித்துச் செல்லுகிற ப்ரீதி –

————————————————

சன்மம் பலபல செய்து வெளிப்பட்டுச் சங்கொடு சக்கரம் வில்
ஒண்மை யுடைய உலக்கை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு புள் ஊர்ந்து உலகில்
வன்மை உடைய அரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத
நன்மை உடையவன் சீர் பரவப் பெற்ற நான் ஓர் குறைவு இலனே.–3-10-1-

அஸந்கயேய திவ்ய அவதாரங்களைப் பண்ணி -சகல மனுஜ நயன விஷயதாங்கதனாய்-சங்க சக்ர சார்ங்க முசல கட்காதி-திவ்யாயுத கரனாய்க் கொண்டு
இந்த லோகத்தில் அதி பல பராக்ரமரான அஸூர ராக்ஷஸரை ச ஸைன்யமாக நிரசித்த மஹா குணத்தை
யுடையனானவனுடைய அந்த குணங்களை இப்படி வாழ்த்தப் பெற்ற எனக்கு இனி என்ன குறை யுண்டு -என்கிறார் –

————————————————

அவதாரிகை –
இப்படி எம்பெருமானுடைய திவ்ய அவதார சேஷ்டிதங்களைத் திரள அனுபவித்து பின்னை அவற்றைத் தனித் தனியே அனுபவிக்கிறார் –

குறைவு இல் தடம் கடல் கோள் அரவு ஏறித்தன் கோலச் செந்தாமரைக் கண்
உறைபவன் போல ஓர் யோகு புணர்ந்த ஒளி மணி வண்ணன் கண்ணன்
கறை அணி மூக்குடைப் புள்ளைக் கடாவி அசுரரைக் காய்ந்த அம்மான்
நிறை புகழ் ஏத்தியும் பாடியும் ஆடியும் யான் ஒரு முட்டு இலனே.–3-10-2-

தன்னுள்ளே எம்பெருமான் கண் வளர்ந்து அருளுகையாலே குறைவற்று அவாப்த காமமான தடங்கடலிலே பணாமணி வ்ராத மயூக மண்டல பிரகாச
மநோ தர திவ்ய தாமனாய் இருந்த திருவனந்த ஆழ்வான் மேலே ஏறி அருளித் தத் சம்ஸ்பர்ஸ ஜனித –நிரதிசய ஸூக அனுபவ நிரதனாய் இருந்து
ஆஸ்ரித பரித்ராண அர்த்தமாக வஸூ தேவ க்ருஹே அவதீர்ணனாய்-ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் கறை யணி மூக்குடைப் புள்ளைக் கடாவி
அசுரரைக் காய்ந்த அம்மான் நிறை புகழ்களை நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகனாய்க் கொண்டு
ஏத்தியும் பாடியும் ஆடியும் அனுபவிக்கப் பெற்றேன் =-என்கிறார் –

————————————-

முட்டு இல் பல் போகத்து ஒரு தனி நாயகன் மூவுலகுக்கு உரிய
கட்டியைத் தேனை அமுதை நன் பாலைக் கனியைக் கரும்பு தன்னை
மட்டு அவிழ் தண் அம் துழாய் முடி யானை வணங்கி அவன் திறத்துப்
பட்டபின்னை இறை யாகிலும் யான் என்மனத்துப் பரிவு இலனே.–3-10-3-

நித்ய சித்த அஸந்கயேய போகனாய் -நிரஸ்த சமாப்யதிகனாய்-
சர்வேஸ்வரனாய் இருந்து வைத்து மனுஷ்ய லோகத்திலே மனுஷ்ய சஜாதீய தயா வஸூ தேவர் க்ருஹே அவதீர்ணனாய்
சர்வ லோகத்துக்கு பொதுவாய் பரம போக்ய பூதனான எம்பெருமானை வணங்கி
அவன் திறத்துப் பட்ட பின்னை என் மனசில் தூக்கல் எல்லாம் போயிற்று

——————————————————————————-

பரிவு இன்றி வாணனைக் காத்தும் என்று அன்று படையொடும் வந்து எதிர்ந்த
திரிபுரம் செற்றவனும் மகனும் பின்னும் அங்கியும் போர் தொலையப்
பொரு சிறைப் புள்ளைக் கடாவிய மாயனை ஆயனைப் பொன் சக்கரத்து
அரியினை அச்சுதனைப் பற்றி யான் இறையேனும் இடர் இலனே.–3-9-4-

ஒரு அநிஷ்ட கந்தம் வாராதபடி வாணனை ரக்ஷிக்க என்று ப்ரதிஜ்ஜை பண்ணிக் கொண்டு ச ஸைன்யனாய் வந்து ப்ரத்யவஸ்திகனான திரிபுர தஹன ஜெனித நிரவதிக
சவ்ர்ய கர்வாதி ரூடனான ருத்ரனும் அவனிலும் அதி ஸூரனாய் இருந்த அவன் மகனும் -பின்னையும் அதி பல பராக்ரமனான அக்னியும்
யுத்தத்தில் நிரஸ்தராம்படி அஸூர ராஷேர விநாசகமான திருச் சிறகை யுடையனான பெரிய திருவடியைக் கடாவிய ஆச்சார பூதனை –
வாணனுடைய தோள்களைத் துணித்து அருளுகைக்காகத் திருவாழியைச் சுழற்றி யருளின போதைத் திருவாழியும் கையும் இருந்த அழகாலே
சகல ஜன மநோ நயன ஹாரியாய் ஆஸ்ரித ஜனங்களது நித்ய ஸம்ச்லேஷ ஸ்வ பாவனாய் நிரதிசய சவ்சீல்ய விசிஷ்டனாய்
இருந்தவனைப் பற்றி யான் இறையேனும் இடரிலேன் -என்கிறார் –

—————————————————

இடர் இன்றியே ஒருநாள் ஒரு போழ்தில் எல்லா உலகும் கழியப்
படர் புகழ்ப் பார்த்தனும் வைதிகனும் உடன் ஏறத் திண் தேர் கடவிச்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை
உடலொடும் கொண்டு கொடுத்தவனைப் பற்றி ஒன்றும் துயர் இலனே.–3-10-5-

ஸ்வ சரண அரவிந்த சேஷத ஏக ரதித்வமாகிற பிரதிதமான தேஜஸ்ஸை யுடையனான பார்த்தனும் வைதிகனும் உடன் ஏற ஒரு நாள் ஒரு போதில்
எல்லா உலகும் கழிய அநாயாசேன திண் தேர் தடவி நிரவதிக தேஜோ விசிஷ்டமான தன்னுடைய ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே
இருந்த வைதிகம் பிள்ளைகளை அவ்வுடலோடும் கொண்டு கொடுத்தவனைப் பற்றி ஒன்றும் துயரிலேன் -என்கிறார் –

———————————————————–

துயர் இல் சுடர் ஒளி தன்னுடைச் சோதி நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
துயரின் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து
துயரங்கள் செய்து தன் தெய்வ நிலை உலகில் புக உய்க்கும் அம்மான்
துயரம் இல் சீர்க் கண்ணன் மாயன் புகழ் துற்ற யான் ஓர் துன்பம் இலனே.–3-10-6-

ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீக நிரதிசய தேஜோ விசிஷ்ட -ஸ்வ அசாதாரண திவ்ய ரூபத்தோடே கூட -ஸமஸ்த ஹேயாஸ்பத மனுஷ்ய சஜாதீய தயா அவதீர்ணனாய்
சகல மனுஜ நயன விஷய தாங்கனாய்க் கொண்டு தன்னுடைய ஐஸ்வர்யமான ஸ்வ பாவத்தை இந்த லோகத்திலே ஆவிஷ்கரித்து அருளும் ஸ்வ பாவனாய்
ஆச்சரிய பூதனாய் ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாண குண விசிஷ்டனான
கண்ணன் புகழ் துற்ற யான் ஓர் துன்பம் இலேன்-என்கிறார்

————————————–

துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய் வினையாய் உலகங்களுமாய்
இன்பம் இல் வெந் நரகாகி இனிய நல்வான் சுவர்க்கங்களுமாய்
மன்பல் உயிர்களும் ஆகிப் பலபல மாய மயக்குகளால்
இன்புறும் இவ் விளையாட்டுடையானைப் பெற்று ஏதும் அல்லல் இலனே.–3-10-7-

புண்ய பாப ரூப கர்மங்களுக்கும் பல போக பூமியான லோகங்களுக்கும் கர்ம பல பூதமான ஸ்வர்க்க நரகங்களுக்கும்
ஸ்வர்க்க நரகாதி பல போக்தாக்களான ஆத்மாக்களுக்கு அந்தராத்ம பூதனாய் -நிகில ஜக்துதய விபவ லய லீலனாய்
இருந்தவனைப் பெற்று ஏதும் அல்லல் இலேன் -என்கிறார் –

———————————————-

அல்லல் இல் இன்பம் அளவு இறந்து எங்கும் அழகு அமர்சூழ் ஒளியன்
அல்லி மலர்மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான்
எல்லை இல் ஞானத்தன் ஞானம் அஃ தேகொண்டு எல்லாக் கருமங்களும் செய்
எல்லை இல் மாயனைக் கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் ஓர் துக்கம் இலனே.–3-10-8-

துக்கா சம்பின்ன நிரவதிக ஆனந்த விசிஷ்டானாய் கல்யாண தம நிரதிசய உஜ்ஜ்வல்ய விசிஷ்டானாய் நிரதிசய சவ்குமாரிய சவ்ந்தார்யாதி
கல்யாண குண பரிபூர்ணையாய் இருந்த பெரிய பிராட்டியார்டு உள்ள அனைவரது ஸம்ச்லேஷ ஜெனித ப்ரீதியாலே அப்ரக்ருதிங்கதனாய்
தத் ஸம்ச்லேஷ அனுகுண நிரதிசய திவ்ய ஞானனாய் அந்த ஞானத்தையே கொண்டு பிராட்டியுடைய ப்ரீத்யர்த்தமாக
ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்யாதி லீலைகளைப் பண்ணி அருளுகிற ஆச்சர்ய பூதனான வண் துவரைப் பெருமாளுடைய
திருவடிகளைப் பற்றி நான் நிரஸ்த ஸமஸ்த தூக்கனானேன் -என்கிறார் –

——————————————-

துக்கம் இல் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி துழாய் அலங்கல் பெருமான்
மிக்க பன் மாயங்களால் விகிர்தம் செய்து வேண்டும் உருவுகொண்டு
நக்க பிரானோடு அயன் முதலாக எல்லாரும் எவையும் தன்னுள்
ஒக்க ஒடுங்க விழுங்க வல்லானைப் பெற்று ஒன்றும் தளர்வு இலனே.–3-10-9-

ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் சர்வஞ்ஞனாய் நிரதிசய தேஜோ மய திவ்ய ரூபனாய் திருத் துழாயாலே அலங்க்ருதனாய் –
தன்னுடைய விசித்திர சக்திகளாலே ஸ்வ அபிமத திவ்ய ரூபங்களைக் கொண்டு ஆச்சர்ய திவ்ய சேஷ்டிதங்களைச் செய்து
ப்ரஹ்மாதி சர்வாத்மாக்களையும் ஒரு காலே திரு வயிற்றிலே ஒடுங்க விழுங்க வல்லானைப் பெற்று ஒன்றும் தளர்விலன் -என்கிறார் –

——————————————————–

தளர்வு இன்றியே என்றும் எங்கும் பரந்த தனிமுதல் ஞானம் ஒன்றாய்
அளவுடை ஐம்புலன்கள் அறியா வகையால் அருவாகி நிற்கும்
வளர் ஒளி ஈசனை மூர்த்தியைப் பூதங்கள் ஐந்தை இருசுடரைக்
கிளர் ஒளி மாயனைக் கண்ணனைத் தாள் பற்றி யான் என்றும் கேடு இலனே.–3-10-10-

அநாயாசேன ஸர்வதா ஸர்வத்ர நியந்தருதயா வ்யாப்தனாய்-ஜகத் காரண பூதனாய் ஞான ரூபனாய்
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த விஸஜாதீயனாய் வியாப்த பூதரான ஆத்மாக்களுடைய பரிச்சின்ன வஸ்து க்ராஹகமான
இந்திரியங்களுக்கு அபூமியாய் -வ்யாப்த வஸ்து கத தோஷ அஸம்ஸ்ப்ருஷ்டனாய் –
ஸ்வ அசாதாரண திவ்ய ரூப விசிஷ்டனாய்-ப்ருதிவ்யாதி பூத சந்த்ர ஸூர்யாதி ஜகச்சரீரனாய் தன்னுடைய நிரவதிக
தேஜோ விசிஷ்ட ரூபத்தோடே கூட வந்து வஸூ தேவ க்ருஹே அவத்தீர்ணனான எம்பெருமானுடைய
திருவடிகளைப் பற்றி இனி ஒரு நாளும் கேடிலேன்-என்கிறார் –

———————————————–

கேடு இல் விழுப் புகழ்க் கேசவனைக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
பாடல் ஓர் ஆயிரத்துள் இவையும் ஒருபத்தும் பயிற்ற வல்லார்க்கு அவன்
நாடும் நகரமும் நன்குடன் காண நலனிடை ஊர்தி பண்ணி
வீடும் பெறுத்தித் தன் மூவுல குக்கும் தரும் ஒரு நாயகமே.–3-10-11-

நித்ய சித்த கல்யாண குண விசிஷ்டனான கேசவனைக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன பாடல் ஓர் ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர் பத்தும்
பயிற்ற வல்லார்கட்க்கு அவன் நாடும் நகரமும் நன்கு உடன் காண நல்ல சம்பத்துக்களை இந்த லோகத்தில் அனுபவிப்பித்து
அவர்களை நிரஸ்த ஸமஸ்த சாம்சாரிக துக்கராக்கி அவர்களுக்குத் தன்னுடைய ஸர்வேச்வரத்வத்தையும் தரும் என்கிறார் –

———————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி-1-7-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம்-

March 4, 2018

அவதாரிகை –
கீழில் திரு மொழியில் -சப்பாணி கொட்டகை யாகிற அவனுடைய பாலா சேஷ்டிதத்தை தத் காலத்திலே யசோதைப் பிராட்டி
அனுபவித்தால் போலே பிற்பாடராய் இருக்கும் தாமும் அதில் ஆதார அதிசயத்தாலே அவளுடைய பாவ யுக்தராய்க் கொண்டு பேசி அனுபவித்தார் நின்றார்
அவன் தளர் நடை யாகிற சேஷ்டிதத்தை தத் காலம் போலே அனுபவித்து இனியராகிறார் இதில் –
திருவடிகள் ஊன்றி நடக்கும் பருவம் அன்றிக்கே நடை கற்கும் பருவம் ஆகையால் தவறித் தவறி நடக்கும் நடை தானே தளர் நடையாவது —

தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்னத் தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்கத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-1-

சார்ங்க பாணி -சார்ங்கத்தை கையில் யுடையவன்
தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்ன– சங்கிலித் தொடரானது -சலார் பிலார் என்று சப்திக்கவும்
தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்-பொன் கயிற்றில் தொங்குகின்ற மணியானது த்வனிக்கவும்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்-உண்டாக்கப்பட்ட -இரண்டு கன்னமும் சிச்னமும் ஆகிற மூன்று இடங்களில் நின்றும்
மத நீரானது பெருகும்படி யானையானது மெள்ள நின்று நடக்குமா போலே
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப திருவடிச் சதங்கைகள் ஒன்றோடு ஓன்று சப்திக்கவும்
வுடை மணி பறை கறங்கத்–திருவரையில் சாத்தின மணியானது பறை -படகம் போலே ஒலிக்கும் படியாகவும்
தடம் தாளிணை கொண்டு -பருத்த ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒத்த திருவடிகளாலே
தளர் நடை நடவானோ –

துடர் இத்யாதி –
மதாதி அதிசயத்தாலே கம்பத்தை முறித்து துவளா இழுத்துக் கொண்டு நடக்கையாலே காலில் கிடக்கிற சங்கிலிகைத்
தொடரானது சலார் பிலார் என்று சப்திக்க -துடர் என்று விலங்கு -ஆனை விலங்கு சங்கிலிகை யாய் இ றே இருப்பது
சலார் பிலார் -சப்த அநு காரம்

தூங்கு இத்யாதி –
முதுகில் கட்டின பொன் கயிற்றில் தொங்குகிற மணியானது தவனிக்க
பொன் மணி என்கிற இடத்தில் பொன் என்கிற இத்தால் பொன் கயிற்றைச் சொல்லுகிறது
படு இத்யாதி
உண்டாக்கப்பட்ட மூன்று வகையான மத ஜலம் அருவி குதித்தால் போலே வடிய
மும்மதப் புனலாவது -மதத்தால் கபோல த்வயமும்-க மேட்ர ஸ்தானம் ஆகிற மூன்று இடங்கள் இருந்து வடிந்த ஜலம்
வாரணம் -இத்யாதி
ஆனையானது அந்த மத பாரவசயத்தாலே அலசமாய்க் கொண்டு மெள்ள நடக்குமா போலே
உடன் இத்யாதி –
சேவடிக் கிண்கிணி என்கிறபடியே திருவடிகளில் சாத்தின சதங்கை வடமானது நழுவி விழுந்து திருவடிகளோடே சேர்ந்து
இழுப்புண்டு வருகையால் அதிலுண்டான சதங்கைகள் தன்னிலே கூடி சப்திக்க என்னவுமாம்
உடை இத்யாதி
திருவரையில் கட்டின மணியானது பறை போலே சப்திக்க
தடம் தாள் இத்யாதி
பருவத்துக்கு ஈடாய் பரஸ்பர சத்ர்சமாய் இருக்கிற திருவடிகளைக் கொண்டு
சார்ங்க பாணி -ஸ்ரீ சார்ங்கத்தை திருக் கையிலே யுடையவன் -இது ஈஸ்வர சிஹனங்களுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
திரு அவதரிக்கிற போதே ஈஸ்வர சிஹனங்கள் தோன்றும்படி யாக இ றே வந்து திரு அவதரித்தது
தளர் நடை நடவானோ
திருவடிகள் ஊன்றி நடக்கும் பருவம் அன்றிக்கே நடை கற்கும் பருவம் ஆகையால் தள்ளம் பாறி -தவறி -நடக்கும் நடை

——————————————-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளைப் போலே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே நளிர் வெண் பல் முளை இலக
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட வனந்த சயனன்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடை நடவானோ -1-7-2-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளைப் போலே-செம்மானத்திலே நுனிக் கிளையில்
தோன்றும்படி விளங்கா நின்ற இளம் திங்களுடைய முளை போலே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே நளிர் வெண் பல் முளை இலக-சிரிக்கும் அளவில் மிகவும் சிவந்து இருந்துள்ள அதரமாகிற
உன்னத ஸ்தானத்தின் மேலே குளிர்ந்ததாய் வெளுத்து இரா நின்றுள்ள திரு முத்துக்களுடைய அங்குரங்கள் விளங்கும்படி
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட வனந்த சயனன்–சங்கு மணி வடத்தை திருவரையிலே தரித்து ஸ்ரீ கூர்ம ஆகாரமான திரு ஆபரணத்தை
திருக் கழுத்தில் சாத்திக் கொண்டவனாய் திரு அனந்த ஆழ்வான் மேல் கண்வளர்ந்து அருளுமவனாய்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் -தகுதியான நீல மணி போன்ற வடிவை யுடையவனாய் ஸ்ரீ வாசு தேவர் திரு மகனான ஸ்ரீ கண்ணபிரான்
தளர்நடை நடவானோ –

செக்கர் இத்யாதி
செக்கர் வானத்திடையிலே -சாகாக்ரத்திலே தோன்றும் படி உன்நேயமான பால சந்த்ர அங்குரம் போலே
நக்க இத்யாதி
ஸ்மிதம் செய்கையாலே மிகச் சிவந்திருந்துள்ள திரு அதரமாகிற உயர்ந்த நிலத்தில் மேலே குளிர்ந்து வெளுத்து இருக்கிற
திரு முத்தின் அங்குரத்தினுடைய தேஜஸ்ஸானது பிரகாசிக்க
அக்கு வடமுடுத்து
சங்கு மணி வடத்தை திருவரையிலே சாத்தி
ஆமைத் தாலி பூண்ட
ஸ்ரீ கூர்ம ஆகாரமான தாலியாகிற ஆபரண விசேஷத்தைத் திருக் கழுத்திலே சாத்தி இருக்கிற
அனந்த சயனன்
அவதாரத்தினுடைய மூலத்தை நினைத்துச் சொல்கிறது –
ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயண ஷீராப்தி –ஆகதாம் மதுராம் புரீம்
தக்க மா மணி வண்ணன்
தகுதியான நீல ரத்னம் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவன்
வாசுதேவன் இத்யாதி
ஸ்ரீ வாஸூ தேவர் திரு மகன்
தளர் நடை நடவானோ

————————————-

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன் தளர்நடை நடவானோ –1-7-3-

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்–மின்னல் கொடியும் -உகாரம் சாரியை -அத்விதீயமாய்
வெளுத்து இரா நின்ற சந்த்ர மண்டலமும் அத்தைச் சூழ்ந்த பரி வேஷமும் போலே
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்-அரையில் பூண்ட பொன் பின்னலும்-அதில் கோக்கப் பட்டு விளங்கா நின்ற
அரசிலைக் கோவையும் சிற்றாடையும் ஆகிற இவற்றோடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்-மின்னலாலே விளங்குமதாய்-அத்விதீயமாய்
கறுத்து இரா நின்ற மேகம் போலே திருக் கழுத்தில் பூண்ட காறை என்னும் திரு ஆபரணத்தோடும் கூட ஸ்வதா ப்ரகாசனாய்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன்-கண்டவர்களுடைய இந்திரியங்களைக் கவருமவனான கண்ணன் -ஹ்ருஷீ கேசன் –
தளர்நடை நடவானோ —

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்–
மின் கொடியும் அத்தோடு சேர்ந்ததோர் அகளங்க சந்த்ர மண்டலமும் -அத்தைச் சூழ்ந்த பரி வேஷமும் போலே
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்
திருவரையில் சாத்தின பொன் பின்னலும் அதிலே கோவைப் பட்டு பிரகாசிக்கிற வெள்ளி அரசிலைப் பணியும்
இவற்றுக்கு மேலே சாத்தின பொன்னின் சிற்றாடை யுமாகிற இவற்றோடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்-
மின்னாலே விளக்கப்பட்ட தொரு காள மேகம் போலே திருக் கழுத்தில் சாத்தின காறையோடும்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன்-இவ் ஒப்பனைகள் மிகையாம் படி தன் அழகால் சமர்த்தனாய் இருப்பானாய் –
அவ் அழகால் கண்டவர்களுடைய இந்திரியங்களைத் தன் வசமாக்கிக் கொள்ளுமவன்
தளர்நடை நடவானோ —

———————————————-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் கணகண சிரித்து  உவந்து
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் என் முகில் வண்ணன் திரு மார்வன்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே தளர்நடை நடவானோ –1-7-4-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் கணகண சிரித்து -கரும்பு ரசக்குடமானது-வாய் திறந்தால் போலே -திருப் பவளத்திலே
அமிர்தம் ஊறி வடிய காண காண என்று சிரித்து
உவந்து முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் -ஸந்துஷ்டனாய்க் கொண்டு முன்னே வந்து நின்று அதர பானம் தருமவனாய் –
என் முகில் வண்ணன் எனக்கு பவ்யனாய்-நீல மேகம் போன்ற -திரு நிறத்தை யுடையனாய் –
திரு மார்வன்- பெரிய பிராட்டியை திரு மார்பிலே யுடையனாய்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-தன்னை பிள்ளையாகப் பெற்ற எனக்கு தன்னுடைய
திருப் பவளத்திலே ஊறுகின்ற அமுதத்தை கொடுத்து தாயான என்னை தழைப்பியா நின்ற இவன்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே -தன்னோடு எதிர்த்த சத்ருக்களுடைய தலைகள் மேலே
தளர்நடை நடவானோ-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் -கருப்பஞ்சாற்றுக் குடம் -இல்லி-திறந்தால் -பொசிந்து புறப்படுமா போலே திருப் பவளத்தில் ஜலமானது ஊறி வடிய
கணகண சிரித்து உவந்து-கண கண எனச் சிரித்து ப்ரீதனாய்க் கொண்டு -கண கண என்றது விட்டுச் சிரிக்கிற போதை சப்த அநு காரம்
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் -முன்னே வந்து நின்று தன்னுடைய அதராஸ் வாதத்தைத் தாரா நிற்கும் -முத்தம் -அதரம்
என் முகில் வண்ணன் திரு மார்வன்-எனக்கு பவ்யனாய் காள மேகம் போன்ற வடிவை யுடையவனாய் அந்த பவ்யதைக்கு
ஊற்று வாயான ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தத்தை யுடையவன்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-தன்னைப் பிள்ளையாகப் பெற்ற பாக்யத்தை யுடைய எனக்குத்
தன்னுடைய வாக் அம்ருதத்தைத் தந்து என்னை தழைப்பியா நின்றான்
இங்கு -வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-என்று வர்த்தமானமாகச் சொல்லுகையாலே முன்பு முத்தம் தரும் -என்றது
எப்போதும் தன் விஷயத்தில் அவன் செய்து போரும் ஸ்வபாவ கதனம் பண்ணின படி
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே -தன்னோடு எதிர்ந்த சத்ருக்களானவர்களுடைய தலைகள் மேலே
தளர்நடை நடவானோ —

——————————————

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் தளர் நடை  நடவானோ –1-7-5-

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட-முன்னே நன்றாய் -அத்விதீயமாய் -பெரிய வெள்ளி மலை ஈன்ற
குட்டியானது திடு திடு என்று வேகமாய் ஓடச் செய்தே
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்-அக்குட்டியின் பின்னே தொடர்ந்த கறுத்த மலை ஈன்ற –
மலையால் உண்டாக்கப் பட்ட ஒரு குட்டியானது பெயர்ந்து அடி இடுமா போலே
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்-உயர்ந்தவர்கள் -உலகம் என்பது உயர்ந்தோர் மாட்டே -ஆராய்ந்து ஸ்துதித்து
எல்லை காண ஒண்ணாத கீர்த்தியை யுடையனாய் பலதேவன் என்னும் பெயரை யுடையனான
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் –தன் தமையனானவன் முன்னே ஓட பின்னே அவனைக் கூடுவதற்காக விரைந்து நடக்கிறவன்
தளர் நடை  நடவானோ

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட-
முன்னே விலக்ஷணமாய் -அத்விதீயமாய் -பெரியதாய் இருந்துள்ள வெள்ளி மலை ஈன்ற குட்டியானது தன் செருக்காலே திடு திடு என விரைந்தோட
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்-
அந்தக் குட்டியின் பின்னே தன் செருக்காலே அத்தைப் பிடிக்கைக்காக தொடர்ந்து அஞ்சன கிரி ஈன்றதொரு குட்டி
தன் சைஸவ அநு குணமாகக் காலுக்கு கால் பேருந்து அடி இட்டுச் செல்லுமா போலே
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான்–உயர்ந்தவர்கள் –
லோகம் எல்லாம் கூடி தங்கள் ஞான சக்திகள் உள்ள அளவெல்லாம் கொண்டு ஆராய்ந்து ஸ்துதித்தாலும் முடிவு காண ஒண்ணாத
புகழை யுடையவனாய் -பல தேவன் என்னும் பேரை யுடையனான தன்னுடைய தமையனானவன் செருக்கி முன்னே ஓட –
அவன் பின்னே அவனைக் கூட வேணும் என்று தன் சைஸவ அநு குணமாக த்வரித்து நடக்குமவன்
தளர் நடை  நடவானோ –

——————————————–

ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த
இரு காலும் கொண்டு அங்கு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து
கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை தளர்நடை நடவானோ –1-7-6-

கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை -கறுத்ததாய்-குளிர்ந்து இரா நின்ற -கடல் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவனாய்
மன்மதனுக்குப் பிதாவானவன்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த-ஒரு திருவடியில் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும் –
மற்றொரு திருவடியில் ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஆழ்வானுமாக -உள்ளங்காலில் உள்ளடிகளில் -ரேகையைப் பொறித்து
இரு காலும் கொண்டு அங்கு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து-சமைந்த இரண்டு திரு அடிகளாலும் –
அடியிட்ட அவ்வவ் இடங்களிலே எழுதினால் போலே -லக்ஷணம் -அடையாளம் -படும்படி -நடந்து
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து-ப்ரவஹியா நிற்கிற
ஆனந்த ப்ரவாஹத்தின் மேலே மேல் மேலும் ஆனந்தத்தை வர்ஷித்திக் கொண்டு
தளர்நடை நடவானோ-

ஒரு திருவடிகளில் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும் ஒரு திருவடிகளில் திருவாழி ஆழ்வானுமாக உள்ளடிகளிலே
ரேகா ரூபேண பொறித்துச் சமைத்த இரண்டு திருவடிகளையும் கொண்டு
அடியிட்ட அவ்வவ் ஸ்தலங்களில் தூலிகை கொண்டு எழுதினால் போலே அடையாளப் படும் படி நடந்து
இந்த நடை அழகையும் வடிவு அழகையும் கண்டு மேல் மேல் எனப் பெருகா நின்ற ஆனந்த சாகரத்துக்கு மேலே
பின்னையும் உத்தரம் உத்தரம் ஆனந்தத்தை யுண்டாக்கி
இருண்டு குளிர்ந்து இருக்கிற கடல் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவன்
கருமை -இருட்சி -கார் -குளிர்த்தி
அன்றியே
கருமை -பெருமையாய் -கார் -இருட்சியாகவுமாம்
அன்றிக்கே
கார் என்று மேகமாய் காள மேகம் போலேயும்-கடல் போலேயும் இருக்கிற திரு நிறத்தை யுடையவன் என்னவுமாம் –
காமர் தாதை -அழகால் நாட்டை வெருட்டித் திரிகிற காமனுக்கு உத்பாதகன் ஆனவன் -காமனைப் பயந்த காளை இறே –
காமனைப் பயந்த பின்பு-பிரசவாந்தஞ்ச யவ்வனம் -என்னும் படி அன்றிக்கே – கீழ் நோக்கிப் பிராயம் புகுமாய்த்து –
காமர் தாதை இன்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து -தளர் நடை நடவானோ -என்று அன்வயம் –

—————————————

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் பனி படு சிறு துளி போல்
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி யிற்றிற்று வீழ நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலுடை மணி கண கண எனத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-7-

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் பனி படு சிறு துளி போல்-படரா நின்ற தாமரை மலரானது விகஸித்த அளவிலே
குளிர்ந்த மதுவானது சிறுக்கத் துளித்து விழுமாப் போலே
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி யிற்றிற்று வீழ நின்று-விசாலமாய் சிவந்து இரா நின்ற திருப் பவளத்தில் அமிருதமானது
நிரந்தரமாக ஊறி முறிந்து விழும்படி நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலுடை மணி கண கண எனத்-குரூரமான ரிஷபத்தின் கழுத்தில் கட்டின மணியினுடைய
ஒலியைப் போலே அரையில் சாத்தின மணியானது கண கண வென்று சப்திக்கும் படி
தடம் தாளிணை கொண்டு -ச விகாசமாய் பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளைக் கொண்டு
சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –

பெருத்து இருந்துள்ள தாமரைப் பூவானது முகுளிதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -வாய் நெகிழ்ந்த அளவிலே
குளிர்த்தியை யுடைத்தானா அகவாயில் மதுவானது சிறுகத் துளைத்து விழுமாப் போலே
இடமுடைத்தாய் சிவந்து இருந்துள்ள திருப் பவளத்தில் ஜலமானது நிரந்தரமாக ஊறி முறிந்து விழும்படி நின்று
கடிதான சேவின் கழுத்தில் கட்டின மணியினுடைய த்வனி போலே திருவரையில் கட்டின மணியானது கண கண வென்று சப்திக்கும் படி
ச விகாசமாய் பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளைக் கொண்டு சார்ங்க பாணியானவன் தளர் நடை நடவானோ –

————————————-

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ அணி யல்குல் புடை பெயர
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர் நடை நடவானோ –1-7-8-

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே -கரு சிறு பாறை பக்கம் மீது -கறுத்த சிறிய மலையின் தாழ் வரையில் மேலே
யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய-அருவிகளானவை ஒளி விடுமாப் போலே
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ அணி யல்குல் புடை பெயர-திருவரையில் சாத்தின வளை மணி வடமானது
தாழ்ந்தும் உயர்ந்தும் தொங்கும்படியாகவும் அழகிய நிதம்பமானது பக்கங்களில் அசையும்படியாகவும்
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்-உலகத்திலே மனிசர்கள் பெற்று அறியாத மநோஹரமான சிறுப் பிள்ளை வடிவை யுடையவனாய்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் -தகுந்த நீல மணி போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவனான ஸ்ரீ வஸூ தேவர் திரு மகன்
தளர் நடை நடவானோ

கறுத்த நிறத்தை யுடைத்தாய்ச் சிறுத்து இருந்துள்ள மலையினுடைய பார்ஸ்வத்திலே நிம் நோந்நதமான அருவிகள் ஒளி விடுமாப் போலே
பகர்-ஒளி
திருவரையில் சாத்தின வளை மணி வடமானது தாழ்ந்தும் உயர்ந்தும் நாலும் படியாக
அழகிய நிதம்ப பிரதேசமானது பார்ஸ்வங்களிலே அசைய
லோகத்தில் மனுஷ்யர் பெற்று அறியாத அழகிய குழவி வடிவை யுடைய
தகுதியான நீல ரத்னம் போன்ற நிறத்தை யுடையனான ஸ்ரீ வஸூ தேவர் திருமகன் தளர்நடை நடவானோ

————————–

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்
தெண் புழுதி யாடித் திரிவிக்ரமன் சிறு புகர் பட வியர்த்து
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே தளர்நடை நடவானோ  –1-7-9-

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்-வெள்ளைப் புழுதியை
மேலே ஏறிட்டுக் கொண்டு அளைந்த ஒரு கறுத்த யானைக் குட்டி போலே
தெண் புழுதி யாடித் திரிவிக்ரமன் சிறு புகர் பட வியர்த்து-தெள்ளிய புழுதியில் விளையாடி மூன்று அடியால்
உலகத்தை அளந்தவன் சிறிது திரு மேனி புகர்த்துத் தோன்றும்படி ஸ்வேதம் கொண்டு
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே-அழகியதாய் உரிய காலத்திலே விகஸித்த
தாமரைப் பூ போன்ற சிறிய திருவடிகள் மிதித்த இடத்திலே ஒன்றும் நோவாத படி
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே -குளிர்ந்த பூக்களை யுடைய மெத்தையின் மேலே
தளர்நடை நடவானோ  —

வெளுத்த புழுதியை மேலே ஏறிட்டுக் கொண்டு அளைந்த தொரு கரிய ஆனைக் கன்று போலே
தெள்ளிய புழுதியைத் திரு மேனியில் ஏறிட்டுக் கொண்டு
ஆஸ்ரிதனான இந்திரன் அபேக்ஷிதம் செய்க்கைக்காகத் திருவடிகளின் மார்த்வம் பாராதே லோகத்தை அளந்தவன்
ஏறிட்டுக் கொண்ட புழுதி ஸ்வேத பிந்துக்களாலே நனைந்த இடங்களிலே திரு மேனி சிறுது புகர்த்துத் தோன்றும்படி வியர்த்து
அழகியதாய்த் தனக்கு அடைத்த காலத்தில் அலர்ந்த தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற சிறியதான திருவடிகள்
மிதித்த இடத்திலே ஓன்று உறுத்து -உறைத்து-நோவாதபடியாக
குளிர்ந்த பூக்களை யுடைத்தான மெத்தை மேலே தளர் நடை நடவானோ -தவிசு -மெத்தை –

——————————–

திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் செங்கண் மால் கேசவன் தன்
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயரப்
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்த பலம்
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் தளர்நடை நடவானோ –1-7-10-

திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் செங்கண் மால் கேசவன் தன்-அலை எரிகிற கடலின் இடையில் சலித்துத் தோற்றுகிற சந்த்ர
மண்டலம் போலே சிவந்த திருக் கண்களையும் கறுத்த நிறத்தையும் யுடையனாய் பிரசஸ்த கேசனான இவன் தன்னுடைய
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயரப்–உஜ்ஜவலமாய் நீர்மையை யுடைத்தான திரு முக மண்டலத்தில்
பிரகாசியா நின்ற சுட்டியானது எங்கும் விளங்கி இடதும் வலதுமாய் அசைய
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்த பலம்-புண்ய தீர்த்தங்களில் சிறந்ததாய்
வெள்ளை நீர் அலை எறியா நின்ற கங்கா நதியில் காட்டிலும்
பெரியதாய் அத்விதீயமான தீர்த்த பலத்தை
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் -தரத் தக்க ஜலத்தை யுடைய சிறிய சண்ண மானது -குஹ்ய அவயவம்- துளிக்கத் துளிக்க
தளர்நடை நடவானோ –

திரைக் கிளப்பத்தை யுடைத்தான சமுத்திர மத்யத்திலே சலித்துத் தோற்றுகிற சந்த்ர மண்டலம் போலே
சிவந்த திருக் கண்களையும் அதுக்குப் பரபாகமான கறுத்த நிறத்தையும் யுடையனாய் பிரசஸ்த கேசனாய் இருக்கிறவன் -மால் -கரியவன்
தன்னுடைய அழகியதாய் நீர்மையை யுடைத்தான திரு முக மண்டலத்தில் விளங்குகிற சுட்டியானது எங்கு
தீர்த்தங்களில் பிரசித்தமாய் ப்ரவாஹ ஜாலம் மாறாமல் அலை எறிகிற கங்கையில் காட்டிலும் பெரியதாய் அத்விதீயமான
தீர்த்த பலத்தைத் தரும் ஜலத்தை யுடைத்தான சிறுச் சண்ண மானது துளிக்கத் துளிக்க தளர் நடை நடவானோ –

——————————————

இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே –1-7-11-

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை–இடைக் குலத்திலே வந்து
ஆவிர்பவித்தமை போன்ற வடிவை யுடைய கண்ணனை
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை-பெற்ற தாயான யசோதையும் அவளை ஒத்த பரிவர்களும் ஹர்ஷிக்கவும்-
கம்சாதி சத்ருக்கள் மனம் ஒடுங்கிப் போகவும் தளர் நடை நடந்த பிரகாரத்தை
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்-வேயரானவர்கள் ஸ்லாகிக்கும் படியான
பெரியாழ்வார் சீரமையோடே விஸ்தரித்து அருளிச் செய்த இவற்றை ஓத வல்லவர்கள்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே -ஆச்சர்ய சக்தி யுக்தனாய் நீல மணி போன்ற
வர்ணத்தை யுடையனான எம்பெருமானுடைய திருவடிகளில் அடிமை செய்யத் தக்க பிள்ளைகளைப் பெறுவார்கள்

கோப குலத்திலே வந்து ஆவிர்பவித்த -ராஜ குலத்தில் ஆவிர்பவித்தமை அடி அறிவார் அத்தனை இறே -இது இறே எல்லாரும் அறிந்தது
கண்டவர் கண் குளிரும்படி அஞ்சனம் போலே இருக்கிற திரு நிறத்தை யுடையவனை
பெற்ற தாயாரான யசோதையும் அவளோபாதி ஸ்நேகிகளானவர்களும் ப்ரீதராம் படியாகவும்
தொட்டில் பருவத்திலே பூதனை சகடாதிகள் நிரசனம் அறிந்த கம்சாதிகள் -சத்ருக்கள் -தலை எடுத்து நடக்க வல்லனானமை கண்டு –
என்னாகப் புகுகிறோம் -என்று பீதராய் அவசன்னராம் படியாகவும் தளர் நடை நடந்த பிரகாரத்தை
வேயர் தங்கள் குலத்தில் உதித்தவர் ஆகையால் அக்குடியில் உள்ளார் எல்லாரும் தம்முடைய வைபவத்தைச் சொல்லிப் புகழும்படியான பெரியாழ்வார்
சீர்மையோடே விஸ்தரித்துச் சொன்ன இவற்றை ஏதேனும் ஒரு படி சொல்ல வல்லவர்
ஆச்சர்யமான குணங்களை யுடையவனாய் நீல ரத்னம் போன்ற வடிவை யுடையவனுடைய திருவடிகளில்
ஸ்வ சேஷத்வ அநு ரூபமான விருத்தி விசேஷத்தை பண்ணும் சத் புத்திரர்களை பெறுவர்
மக்கள் என்று அவிசேஷமாகச் சொல்லுகையாலே -வித்யையாலும் ஜென்மத்தாலும் வரும் உபய வித புத்திரர்களையும் சொல்லுகிறது

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பல்லாண்டு -பெரியாழ்வார் திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் —

February 27, 2018

திவ்ய பிரபந்தம் –மூலம்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -விஷயம்
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்கள் -மூல கர்த்தாக்கள்
பழைய செழிய தெய்வத் தமிழ் -பாஷை
ஞானம் கனிந்து நலம் கொண்டு நாடொறும் நையும் ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாக உடைய நம் நல் குரவர்-ஆதரித்தவர்கள்-

ஸ்ரீ வத்ஸ ஸ்ரீ கௌஸ்துப வைஜயந்தி வனமாலைகளையும் ஸ்ரீ பூமி நீளை களையும் ஸ்ரீ பஞ்சாயுத ஆழ்வார்களும்
ஸ்ரீ அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேன ப்ரப்ருதிகளையும் பார்த்து -நீங்கள் போய் லீலா விபூதியிலே நாநா வர்ணங்களிலும் திருவவதரித்து
அகிலாத்ம உத்தாரணம் பண்ணுங்கோள் என்று நியமித்து அருள —த்ரமிட பூ பூக்கத்திலே நிமக்நரை உயர்த்த நாநா வர்ணங்களில் வந்து திருவாவதரிக்க –
சர்வேஸ்வரனும் அவர்களுக்கு மயர்வற மதி நலம் அருளி அவர்கள் முகேந ஸர்வாதிகாரமான திராவிட வேத ரூப திவ்ய பிரபந்தங்களை
பிரகாசிப்பித்து அருளினான் – ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரா பிரபாவம் பிரவேசித்து இறுதி ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
ஸ்ரீ கருட வாகன பண்டிதரும் இதே போலே அருளிச் செய்துள்ளார் –
ஆழ்வார்கள் சம்சாரிகளில் ஒருவரால் இத்தனை -ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்தி –

சாற்றிய காப்புத் தால் செங்கீரை சப்பாணி மாற்றரிய முத்தமே வாரானை போற்றரிய அம்புலியே யாய்நத சிறு பறையே
சிற்றிலே பாம்பு சிறு தேரோடும் பத்து -பிள்ளைக் கவிகள் பாடும் வகை முறைகளைப் பற்றி வச்சணந்தி மாலை சொல்லும்

——————————————————————————

அஞ்ச உரப்பாள் யசோதை -ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும் —
இதல் -சீற மாட்டாள் என்கிற அர்த்தத்தில் உரப்பாள் -என்பதே சரியான பாடம் –
உரைப்பாள் தப்பான பாடம்
——————————————————————————

இராமானுச நூற்றந்தாதி -95
மண்ணின் தலத்து உதித்து மறை நாலும் வளர்த்தனனே -தப்பான பாடம்
மண்ணின் தலத் துதித் துய மறை நாளும் வளர்த்தனனே -சரியான பாடம்
மா முனிகள் வியாக்யானம்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -இருந்து பூ தலத்திலே திருவவதரித்து சர்வ உஜ்ஜீவன சாஸ்திரமான ருகாதி சதுர் வேதத்தையும்
அசங்குசிதமாக நடத்தி அருளினார் –
உய் மறை நாலும்-சர்வ உஜ்ஜீவன சாஸ்திரமான ருகாதி சதுர் வேதத்தையும்-

———————————————————————————

பல கோடி நூறாயிரம் -விட
பல் கோடி நூறாயிரமே சிறந்த பாடம்

————————————————————————-

சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு விட –
செவ்வடி செவ்வி திருக் காப்பு -சிறந்த பாடம்

—————————————————————————

பெரியாழ்வார் மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய 19 திவ்ய தேசங்கள்
திருவரங்கம் /திருவெள்ளறை /திருப்பேர் நகர் /திருக் குடந்தை திருக் கண்ணபுரம் /திருமால் இரும் சோலை –
திருக் கோட்டியூர் /ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் /திருக் குறுங்குடி /திருக் கோட்டியூர் /
திருவேங்கடம் /திரு அயோதியை /சாளக்ராமம்
வதரியாச்ரமம் /திருக் கண்டங்குடி நகர்
த்வாரகை /வடமதுரை -கோவர்த்தனம் –
திருவாய்ப்பாடி -கோகுலம்
திருப்பாற் கடல் /பரம பதம் –
தில்லைச் சித்ர கூடம் -சேர்த்தும் சிலர் 20 -என்பர் -இவர் அருளிய சித்ர கூட பாசுரங்கள் கொண்டு –

இவர் மட்டுமே மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசம்
திரு கண்டங்குடி நகர்

—————————————————————————–
மண்ணில் அரங்கம் முதல் வைகுந்த நாடளவும்
எண்ணு திருப்பதி பத்தொன்பதையும் -நண்ணுவார்
கற்பார் துதிப்பார் கருதுவார் கேட்டிருப்பார்
பொற்பாதம் என் தலை மேல் பூ
———————————————————————————

திருவரங்கம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கருவுடை மேகங்கள் –2-7-2-
சீமாலிகனவ னோடு -2-7-8-
வண்டு களித்து இறைக்கும் -2-9-11-
கன்னி நன் மா மதிள் சூழ் தரு -3-3-2-
மாதவத்தோன் -4-8-பதிகம் முழுவதும்
மரவடியைத் தம்பிக்கு -4-9-பதிகம் முழுவதும்
துப்புடையாரை அடைவது -4-10-முழுவதும்

திரு வெள்ளறை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-
இந்திரனோடு பிரமன் -2-8-பதிகம் முழுவதும்

திருப் பேர் நகர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கொங்கும் குடந்தையும் -2-9-2-
கொண்டல் வண்ணா இங்கே -2-9-4-

திருக் குடந்தை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கொங்கும் குடந்தையும் -2-9-2-
குடங்கள் எடுத்து ஏற விட்டு –2-7-7-

திருக் கண்ணபுரம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-

திரு மாலிருஞ்சோலை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-
சுற்றி நின்று ஆயர் –1-4-5-
அலம்பா வெருட்டா -4-2-பதிகம் முழுவதும்
உருப்பணி நான்கை தன்னை -4-3-பதிகம் முழுவதும்

திருக் கோட்டியூர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வண்ண மாடங்கள் சூழ் -1-1-1-
கொங்கும் குடந்தையும் -2-3-2-
நாவ காரியம் -4-4-பதிகம் முழுவதும்

ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
மின்னனைய நுண்ணிடையார் -2-2-3-

திருக் குறுங்குடி -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-

திரு வேங்கடம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
சுற்றும் ஒளி வட்டம் -1-4-3-
என்னிது மாயம் -1-8-8-
தென்னிலங்கை மன்னன் -2-3-3-
மச்சோடு மாளிகை ஏறி -2-7-3-
போதர் கண்டாய் இங்கே -2-7-7-
கடியார் பொழில் அணி -3-3-4-
சென்னி யோங்கு –5-4-1-

திரு அயோத்தி -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வாரணிந்த முலை மடவாய் -3-10-4-
மைத்தகு மா மலர் -3-10-8-
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு சாளக்கிராமம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு வதரியாஸ்ரமம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திருக் கண்டம் கடி நகர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
தங்கையை மூக்கும் 4-7–பதிகம் முழுவதும்

திருத் துவாரகா -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திருக் கோவர்த்தனம்-திரு வட மதுரை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வானிள வரசு -3-4-3-
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு ஆய்ப்பாடி -திருக் கோகுலம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
தீய புந்திக் கஞ்சன் – -2-2-5-
முலை ஏதும் வேண்டேன் -2-3-7-
விண்ணின் மீது அமரர்கள் -3-4-10-
புவியுள் நான் கண்டது –3-9-7-

திருப் பாற் கடல் –மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
ஆலத்து இலையான் -2-9-9-
பை யரவின் இணைப் பாற் கடலுள் -4-10-5-

திருப் பரம பதம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வான் இள வரசு வைகுந்தக் குட்டன் –3-4-9-
வட திசை மதுரை -4-7-9-
தட வரை வாய் -5-4-10-

தில்லைத் திரு சித்ர கூடம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
மானமரும் மென்னோக்கி -3 -10 -5-
சித்தர கூடத்து இருப்ப -3-10-9-

——————————————

மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா -முதலிலும்
பருப்பதத்து கயல் பொறித்த-என்ற பாட்டிலும் மல்லடர்த்தாய் -இறுதியிலும் அருளி –
———————————————————————-

நம் ஆழ்வாருக்கு
பூதத் ஆழ்வார் -திருமுடி
பொய்கை ஆழ்வார் பேய்ஆழ்வார் -திருக் கண்கள் –
பெரியாழ்வார் -திரு முகம்
திரு மழிசை ஆழ்வார் -திருக் கழுத்து
குலசேகர ஆழ்வார் திருப் பாண் ஆழ்வார் -திருக்கைகள்
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -திரு மார்பு
திருமங்கை ஆழ்வார் -திருக் கொப்பூழ்
மதுரகவி ஆழ்வார் -திருவடி

————————————————————————————-

இரண்டடி வெண்பா -குறள் வெண்பா
மூன்றடி -சிந்தியல் வெண்பா
5-12 -அடி -பற்றொடை வெண்பா
12 அடிக்கு மேல் கலி வெண்பா
கலி வெண்பா -திரு மடல்கள் இரண்டும்
பன்னிரு பாட்டியல் இலக்கண நூல்
பாட்டுடைத் தலைமகன் இயற் பெயர்க்கு எதிகை
நாட்டிய வெண் கலிப்பாவதாகி–காமம் கவற்றக்
கரும் பனை மட மா இருவர் ஆடவர் என்றனர் புலவர் –
——————————————————————————————-
முன்னோர் மொழி பொருளே அன்றி அவர் மொழியும் பொன்னே போல் போற்றுவம்-நன்னூல்

தனியன் இயற்றும் அதிகாரி நன்னூல்
தன்னாசிரியன் தன்னோடு கற்றான் தன மாணாக்கன் தகும் உரைகாரர்
என்று இன்னோர் பாயிரம் இயம்புதல் கடனே –
————————————————————————————-

கீழ்மை இனிச் சேரும்
கீழ்மையினில் சேரும்
கீழ் மேனி சேரும்

சங்கம் எடுத்தூத -எடுத்து ஓத
சங்கம் அடுத்தூத
சங்கம் மடுத்தூத
பாட பேதங்கள்
எடுத்தூத பாடமே மோனைக்கு சேரும்-

——————————–

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் மிகவும் பிரவணராய் -கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில் -திருவவதாரம் முதலாக
வென்றி சேர் பிள்ளை நல் விளையாட்டம்-என்று அதி மானுஷ சேஷ்டிதமான ஸ்ரீ கிருஷ்ண விருத்தாந்தத்தை
ஸ்ரீ கோப ஜென்மம் ஆஸ்தானம் பண்ணி -அநுகரித்து -அனுபவித்து -அவ்வனுபவ ஜெனித ப்ரீதி அதிசயத்தாலே
சித்தம் நன்கு ஒருங்கித் திருமால் மேல் சென்ற சிந்தையராய்க் கொண்டு பெரியாழ்வார் திருமொழி திவ்ய பிரபந்தத்தை
சாயை போலே பாட வல்ல சஜ் ஜனங்களுக்கு உபகரித்து அருளி உலகத்தை வாழ்வித்து அருளுகிறார்

——————————————————————————-

மங்களா சாசனம் ஸ்வரூப விருத்தமா என்னில்
ஜ்ஞான தசையில் ரஷ்ய ரஷக பாவம் தன் கப்பிலே கிடக்கும்
பிரேம தசையில் தட்டு மாறிக் கிடக்கும்
அவன் ஸ்வரூபத்தை அனுசந்தித்தால் அவனை கடகாக்கிக் கொண்டு தன்னை நோக்கும்
சௌகுமார்யத்தை அனுசந்தித்தால் தன்னைக் கடகாக்கிக் கொண்டு அவனை நோக்கும் –
ஒரு நாள் முகத்திலே விழித்தவர்களை வடிவு அழகு படுத்தும் பாடாயிற்று இது
ஆழ்வார்கள் எல்லாரையும் போல் அல்லல் பெரியாழ்வார்
அவர்களுக்கு இது காதா சித்கம்
இவருக்கு இது நிச்சயம்

——————————————————————————-

திருப் பல்லாண்டு
முதல் பாட்டில் திருவடிக்கு மங்களாசாசனம்
மேலில் பாட்டு ஒரு பாட்டாக அனுசந்திப்பது சம்ப்ரதாயம் –
இரண்டாம் பாட்டில் உபய விபூதி யோகத்தை குறித்து மங்களாசாசனம்

படை போர் புக்கு முழங்கும் பாஞ்ச சைன்யம் -சேனைகளை யுடைய யுத்தங்களில் புகுந்து கோஷிக்கும் என்றும்
போர் படை புக்கு முழங்கும் பாஞ்ச சைன்யம் -யுத்தங்களில் ஆயுதமாக போய் முழங்கும் என்றுமாம்

மூன்றாம் பாட்டில் பகவத் ப்ராப்தி காமர்களை கூட்டு சேர அழைக்கிறார்
மண்ணும் மனமும் கொண்மின் –
திரு முளை திரு நாளுக்கு புழுதி மண் சுமக்கையும்
இக் கல்யாணத்துக்கு அபிமாநிகளாய் இருக்கையும்
இரண்டும் கைங்கர்யங்கள் அனைத்துக்கும் உப லஷணம்
ஏழ் காலம் -முன் -நாடு -பின் ஏழ் காலம் -ஆக 21 தலைமுறை
நான்காம் பாட்டில் கைவல்ய காமுகர்களை அழைக்கிறார்
ஏடு -சூஷ்ம சரீரம்
ஐந்தாம் பாட்டில் ஐஸ்வர் யாதிகளை அழைக்கிறார்
ஆறாம் பாட்டில் அநந்ய பிரயோஜனர்கள் தங்கள் ஸ்வரூபாதிகளைசொல்லிக் கொண்டு வந்து புகுகிறார்கள்
ஏழாம் பாட்டில் கைவல்ய நிஷ்டர்கள் தங்கள் ஸ்வ பாவம் சொல்லிக் கொண்டு புகுகிறார்கள்
சுழற்றிய –திரு ஆழி ஸ்வ ஆஸ்ரயத்தில் இருந்தே கார்யம் நிர்வஹிக்க வல்லவன் என்கிறது
பெருமான் -பெருமை உள்ளவன் -பெரு மஹான் -விகாரம் என்றுமாம் /குடில் -புத்ராதி சந்தானம் எல்லாம்
அடுத்து ஐஸ்வர் யாதிகள் இசைந்து வந்து கூடுகிறார்கள்
நெய் யெடை நெய்யிடை-இரண்டு பாட பேதம்-
நெய்யோடு ஒத்த எடையை யுடைத்தாய் / நெய்யின் நடுவே சில சோறும் என்றவாறு
அடைக்காய் -அடை இலை வெற்றிலை காய் பாக்கு
கை அடைக்காய் -கை நிறைந்த அடைக்காய்
அடுத்து கூடிய அநந்ய பிரயோஜனர்கள் இவர் உடன் கூடி பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள்
அடுத்து கைவல்யர்கள் சேர்ந்து பாடுகிறார்கள்
அடுத்து ஐஸ்வர் யாதிகள் சேர்ந்து பாட
நிகமத்தில் பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்-

———————————————————————————–

பெரியாழ்வார் திருமொழி-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் உடைய விரோதி பாஹூள்யத்தால் ஆழ்வார்கள் மிகவும் பரிவார்கள்
பெரியாழ்வார் விசேஷத ப்ரவணராய் இருப்பார்
விட்டு சித்தன் மனத்திலே கோயில் கொண்ட கோவலன் –
ரிஷிகளை போலே கரையிலே நின்று திரு வவதார குண செஷ்டிதன்களை சொல்லிப் போகாமல்
பாவன பிரகர்ஷத்தாலே கோப ஜென்மத்தை ஆஸ்தானம் பண்ணி
யசோதாதிகள் சொல்லும் பாசுரத்தை அவர்களாக பேசி அனுபவித்து தலைக்கட்டுகிறார்-

இப்பிரபந்தத்திலே
முதல் திருமொழியில்
கிருஷ்ண அவதார உத்தர ஷணத்தில் திருவாய்ப் பாடியில் உள்ளார் பண்ணின
உபலாள நாதிகளை திருக் கோட்டியூரிலே நடந்ததாக அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார்-

வண்ண மாடங்கள்
திருவவதரித்த உடனே கண்ணன் முற்றம் ஆனதே-ஸ்ரீ நந்த கோபர் அபிப்ராயத்தாலே
எள் + நெய் =எண்ணெய்/சுண்ணம் -மஞ்சள் பொடி

ஓடுவார்
ஆய்ப்பாடியில் விகாரம் அடையாதவர்கள் இல்லையே
ஓடுவாரும் ஆடுவாருமாக ஆயிற்றே
பிரான் -பிரபு -விராட் –
எங்குத்தான் – -எங்குற்றான் -பாட பேதம்

பேணிச் சீருடை -கம்சாதிகள் கண் படாத படி காத்து வந்து -ஸ்ரீ மானான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
வடமதுரையில் பிறந்த பிள்ளையை திருவாய்ப்பாடியில் பிறந்ததாக கம்சன் பிரமிப்பிக்க
புகுவார்களும் புக்குப் போவார்களும்
உறியை முற்றத்து
கொண்ட தாள்
அண்டர் இடையர்
மிண்டி நெருக்கி கூட்டத்தின் மிகுதி
கையும் காலும்
பைய நீராட்டி திரு மேனிக்கு பாங்காக
ஐய நா -மெல்லிதான நா
வையம் வைக்கப்படும் இடம் வசூந்தர வசூமதி
ஏழும் -உப லஷணம் எல்லாம் என்றபடி

வாயுள் வையம் கண்ட
கீழே யசோதை கண்டதை மற்ற ஆய்சிகளுக்கும் சொல்ல
அனைவருக்கும்
திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்து காட்டி அருளினான்
பத்து நாளும் கடந்த இரண்டாம் நாள்
நாம கரண தினம்
மத்த மா மலை தாங்கிய மைந்தனை -மத்தம் -யானைகள் -நிறைந்த கோவர்த்தனம் -என்றும்
மைத்த -சோலைகள் நிறைந்து அவற்றின் நிழலீட்டாலே கருத்த மா மலை என்றுமாம்
உத்தானம் செய்து உகந்தனர் ஆயர் -கைத் தலத்தில் வைத்துக் கொண்டு -உத்தானம் -நிமிர்ந்து கிடத்தல் என்றபடி
கிடக்கில் தொட்டில்
மிடுக்கு இலாமையினால் நான் மெலிந்தேன் -மிகவும் இளைத்தேன்
செம் நெலார்-இப்பாடல் வல்லார்க்கு பாவம் இல்லையே

——————————————————————————

1-2-
திருவடி தொடங்கி திரு முடி ஈறாக யசோதை பிராட்டி பாவ உக்தராய் கொண்டு அனுபவிக்கிறார்
சீதக் கடலுள் அமுது -அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது
முத்தும் மணியும் வயிரமும் –
தத்திப் பதித்து மாறி மாறி பதித்து
பணைத்தோள்
வெள்ளித் தளை நின்று இலங்கும் கணைக்கால்
உழந்தாள்-உழவு ஆயாசம்
ஒரு தடா உண்ண பிள்ளைக்கு சாத்மியாது என்று வருந்தி -இழந்தாள்
தாம்பை ஒச்ச பயத்தால் தவழ்ந்தான்
பிறங்கிய பேய்ச்சி
மறம் கொள் த்வேஷம் கொண்ட
மத்தக் களிற்று
அதத்த்தின் பத்தா நாள் -ஹஸ்த நஷத்ரம் பத்தாவது திரு நாள் தோன்றிய அச்சுதன்
கீழ் முறை ரோகிணியும் மேல் முறை திருவோணமும்
இருகை மத களிறு-பெரிய துதிக்கை உடைய
செய்த் தலை நீல நிறத்து சிறு பிள்ளை -தலை செய் -உயர்ந்த ஷேத்ரத்திலே அலர்ந்த கரு நெய்தல் பூவின் நிறம் போன்ற பால கிருஷ்ணன்
பருவம் நிரம்பாமே பார் எல்லாம் உய்ய -சக்ரவர்த்தி திருமகனில் வ்யாவ்ருத்தி

—————————————————–

1-3-
மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடை கட்டி – செந்நிறமுடைய மாணிக்கத்தை இரண்டு அருகிலும் கட்டி –
நடுவில் வயிரத்தைக் கட்டி – கருமாணிக்கம் என்பது -இல் பொருள் உவமை
வயிச்சிரவணன்–சரியான பாடம் –குபேரன் என்றவாறு -வயிச்சிராவணன்-நீட்டுதல் பிழை
வாசிகை-திரு நெற்றி மாலை
வெய்ய காலை பாகி -வெவ்விய ஆண் மானை வாகனமாக யுடைய துர்க்கை
————————————-

1-4-
என் மகன் கோவிந்தன் கூத்தினை இள மா மதி-கண்ணபிரான் சந்திரனைக் கையில் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆடுகிற கூத்து
ஆடலாட யுறுதியேல்-முன்னிலை ஒருமை வினை முற்று -கருத்துறுயாகில்-என்றவாறு
கைத் தலம் நோவாமே அம்புலீ கடிது ஓடி வா -நோவாமே -எதிர்மறை வினை எச்சம் -கை நோவு வீணாகப் போகாதபடி என்று
சக்கரக் கையன் –நீ இவன் அருகே வராவிடில் உன்னை சிஷித்து அல்லது விடான் -ஆழி கொண்டு உன்னை எறியும் -என்பார் மேலும்
பேழை வயிறு -பேழை என்று பெட்டிக்கும் பேர் -வெண்ணெய்க்கு பேட்டி போன்ற திரு வயிறு
தமிழ் இவை எத்தனையும் சொல்ல வல்லவர்க்கு இடரில்லையே-எங்கனம் சொல்லிலும் இன்பம் பயக்குமே

————————————-

1-5-
செங்கீரை -தாய்மார் முதலானோர் பிள்ளைகளைத் தாங்களே அசைத்து ஆடுவிப்பதொரு நர்த்தன விசேஷம்-பெரிய ஜீயர்
பிள்ளைகள் இரு கையும் முழந்தாள்களும் உஊன்றித் தலை நிமிர்த்தி ஆடுதல் -என்பான் தமிழன்
கீர் -என்று ஒரு பாட்டாய் -அதுக்கு நிறம் சிவப்பாகி -அதுக்குத் தகுதியாக ஆடு என்று நியமிக்கிறார்கள் என்று-திருவாய் மொழிப் பிள்ளை
போர் ஏறு -முற்று உவமை
தப்பின பிள்ளைகளை- தாயொடு கூட்டிய என் அப்ப -என்று இயைந்து பொருள்
தனி மிகு சோதி புகத்-என்ற அத்யாபக பாடம் பிழை
தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும் கன்னியரும்–தழுவி முழுசிஉச்சி மோந்து முத்தம் இடுகை முதலியன செய்வதே தங்கள் கருத்தாயின செய்தல்

——————————————

1-6-
சப்பாணி –ஸஹ பாணி -ஒரு கையுடன் கூட மற்றொரு கையைச் சேர்த்துக் கொட்டுதல்
சப்பாணி கொட்டி அருள வேணும் -வினை தருவித்துக் கொள்ள வேண்டும் –
தன் மடியில் இருந்தும் சப்பாணி கொட்டுவதைக் காட்டிலும் தமப்பனார் மடியில் இருந்து கொட்டுவதை பார்த்தால் தானே
அவனது சர்வாங்க ஸுந்தர்யங்களையும் கண்ணாரக் கண்டு யூகிக்கலாம்
உங்கள் ஆயர் தம் மன் -ஒருமையில் பன்மை -மன் -பெருமையுடையவனுக்கு ஆகு பெயர்
அம்மை தன் அம்மணி மேல் -தன்மையில் படர்க்கையாக கொண்டு யசோதைக்கு தன் மடியில்-அம்மணி -இடை – இருந்து
சப்பாணி கொட்டுவது அபிமதம் என்றும்
ஆழ்வாருக்கு யசோதை மடியில் இருந்து அவன் சப்பாணி கொட்டுகை அபிமதம் என்றும் கொள்ளலாம்
தூ நிலா முற்றம் -பெயர்ச் சொல் /
வானிலா அம்புலி வினைத் தொகை /
நீ நிலா -இறந்த கால வினை எச்சம் -நிலாவுதல் -விளங்குதல் /
கோ நிலாவா -தலைவராகிய நந்தகோபர் மனம் மகிழும் படி –
பட்டிக் கன்றே -பட்டி மேய்த்து தின்று திரியும் கன்று போலே நெய் பால் தயிர்களைக் களவினால்
தின்று திரிகையே பொழுது போக்காக யுடையவன் -இதுவே அன்றோ கால ஷேபம்
வேட்கையால் சொன்ன சப்பாணி ஈரைந்தும் வேட்கையால் சொல்லுவார் வினை போமே–வேட்கையினால் -என்பதே தளை தட்டாமல் பொருந்தும்

——————————–

1-7-
படு மும்மதப் புனல் சோர -நின்று –உண்டான மூன்று வகையான மத நீர் பெருக்கவும் இருந்து கொண்டு –
கன்னம் இரண்டிலும் -குறி ஒன்றிலும் -மூன்று மத ஸ்தானம்
சிறு பிறை முளை -மூன்றாம் பிறை -என்பர் –
சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்-அவ்விரண்டையும் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கும் பரி வேஷத்தைப் போலே
சந்திரனைச் சுற்றி சில காலங்களில் காணப் படும் ரேகைக்கு பரி வேஷம் -இத்தை ஊர் கோள்-என்றும் சொல்வர்
காம தேவனுக்கு பிதாவுமான இப்பிள்ளை -மன்மதன் அம்சமான ப்ரத்யுமனுக்கு ஜனகன் –காமர் தாதை ஆயினான் -காமன் தாதை என்றும் பாடம்
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை-தாய்மார்கள் மனம் உகக்கவும் சத்ருக்கள்
வருத்தம் அடையவும் தளர் நடை நடந்து அருளியதை
பாராட்டுத்தாய் -ஊட்டுத் தாய் -முலைத் தாய் -கைத்தாய் -செவிலித்தாய் –சிறு தாய் -போன்றவர்கள் உண்டே
ஒன்னார் -ஒன்றார் -திரு உள்ளபடி நடக்காத சத்ருக்கள் –

———————————————
1-8-
கிண் கிணி-சேவடிக் கிண் கிணி -அரை கிண் கிணி -இரண்டையும் காட்டும்
அச்சோ -அதிசயத்தைக் குறிப்பதோர் இடைச் சொல் -அணைத்துக் கொண்டதை நினைதொறும்
பரம ஆனந்தத்தில் மூழ்கி நெஞ்சு உருகிச் சொல் இடிந்து வாய் விட்டு சொல்ல முடியாமல்
அவ் வாச்யர்த்தை ஒரு தரத்துக்கு இரு தரம் அச்சோ அச்சோ என்கிறாள்
ஓட்டந்து -ஓடி வந்து
எழல உற்று மீண்டே இருந்து-திருப் பாடகம் –பாடு -இடம் பெருமை ஓசை நிகண்டு-பெருமை தோற்ற எழுந்து அருளி சேவை
அரவு நீள் கொடியோன் அவையில் ஆசனத்தை அஞ்சிடாதே இட அதற்குப் பெரிய மா மேனி அண்டம்
ஊடுருவப் பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன் –
கழல் -வீர ஆபரணம் -கழல் கழங்கோடு செருப்புக் காலணி காலின் நாற்பேர் -நிகண்டு
சுழலை-சூழலை-என்பதன் குறுக்கல் -ஆலோசனை
செழுந்தார் விசயன் -பகைவர்களோடு போர் புரியும் போது தும்பைப் பூ மாலையையும் -வெற்றி கொண்ட போது வாகைப் பூ மாலையையும்
சூடும் தமிழர் வழக்கம் படி அர்ஜுனன் சூடுவதால் -விசயன் -விஜயன் -வட சொல்
துரும்பால் கிளறிய சக்கரம் -கருதும் இடம் பொருது–கை நின்ற சக்கரத்தன்-திருமால் விரும்பிய இடங்களிலே
விரும்பிய வடிவம் கொண்டு செல்லும் தன்மையால் திருச் சக்கரமே திருப் பவித்ரத்தின் வடிவுடன் கிளறினமை சொல்லிற்று
நான்மறை முற்றும் மறைந்திடப் பின் இவ்வுலகினில் பேரிருள் நீங்க அன்று அன்னமது ஆனானே-
ஹம்ஸாவதாரம் -சோமுகன் என்னும் அசுரன் கல்ப அந்தத்திலே நான்முகன் உறங்கும் பொழுது கவர்ந்து பிரளய நீருக்குள் செல்ல
ஸ்ரீ மத்ஸ்யாவதாரமாய் திருவவதரித்து மீட்டுக் கொண்டு வந்து சார அசார விவேகம் அறியும் திரு ஹம்ஸாவதாரமாய்
திருவவதரித்து நான்முகனுக்கு உபதேசித்து அருளினான் –
இங்கு நான் மறை என்றது -முன்பு இருந்த தைத்ரியம் -பவ்டியம்-தளவாகராம்-சாமம் -ஆகிய நான்கும்
வேத வியாசரால் பிரிக்கப் பட்ட பின்பே ருக்கு யஜுஸ் அதர்வணம் சாமம் ஆயின

————————————————-

1-9-
வட்டு நடுவே வளர்கின்ற மாணிக்க மொட்டு-என்றது கண்ணபிரானுடைய குறியை சொன்னவாறு
சிறு நீர் துளிகள் இற்று இற்று மீண்டும் வருவதால் சொட்டு சொட்டு என்னத் துளிக்க துளிக்க -என்கிறார்-
ஆயர்கள் ஏறு -ஆகு பெயரால் -செருக்கு நடை காம்பீர்யம் முதலிய குணங்களால் காலை போன்ற வீரன் என்றவாறு –
தனஞ்சயன் -தர்மபுத்ரன் ராஜ ஸூயா யாகம் செய்யக் கோலின போது பல ராஜாக்களை கொன்று மிக்க பொருள்களைக் கொண்டு
வந்தமையாலும்-வெற்றியையே செல்வமாக யுடையவன் என்பதாலும் அர்ஜுனனுக்கு வந்த பெயர்
வெண்கல பத்திரம் கட்டி விளையாடிக்–பாத்திரம் -இலை-வெண்கல இலை வடிவில் குழந்தை இடுப்பில் கட்டுவது முற்கால வழக்கம் போலும்
அப்படியே ஸ்ரீ வாமணனுக்கும் கட்டினார்கள் என்றவாறு
உத்தரவேதியில் நின்ற -ஆஹவநீய அக்னிக்கு உத்தர திக்கிலே யாக பசுவைக் கட்டுகிற
யூப ஸ்தம்பத்தை நாட்டிய வேதிகை -இங்கு மகா பாலி யாக பூமியைக் காட்டும்
இந்திரன் காவு -நந்தவனத்தில் -மந்தாரம் -பாரி ஜாதம் -சந்தானம் -கல்ப வருஷம் -ஹரி சந்தானம் -என்ற ஐந்து வகை தேவ வ்ருக்ஷங்கள்
இங்கு பாரி ஜாதத்தையே கற்பகக் காவு என்கிறார் -ஒவ் ஒன்றுமே பெரும் சோலையாக இருக்குமே
நிற்பன செய்து பன்மை -ஐந்தையும் கொணர்ந்தான் என்பாரும் உண்டு -நிற்பது செய்து -ஒருமை பாட பேதம் –

———————————————-

2-1-
இதுவும் கோபிமார் பாசுரங்கள் என்பதை மேலே -புரட்டி அந்நாள் எங்கள் பூம் படு கொண்ட அரட்டன் – 2-1 4-என்பதில் இருந்து அறியலாம்
தூதனாய் ஸுலப்யத்தை வெளியிட்டு நம்மில் ஒருவன் என்று உலகோர் கொள்ளும் படி இருப்பவன்
அவர்கள் அஞ்சும்படி சில காலங்களில் சர்வேஸ்வரத்துவ சிஹ்னங்களைக் காட்டி அருளுகிறார் -அப்பூச்சி காட்டுகிறான் –
அதிரதர் -மஹா ரதர் -சம ரதர் -அர்த்த ரதர் -நான்கு வகை ரதர்கள்
அலவலை-அர்த்தத்தின் உத்கர்ஷத்தையும் ஸ்ரோத்தாவின் நிகர்ஷத்தையும் பாராமல் ரஹஸ்யார்த்தம் அருளுபவர் –
வரம்பு கடந்து பேசுபவன் -அனைத்துக்கும் திரௌபதியினுடைய விரித்த குழல் பார்க்க சஹியாமை ஒன்றே ஹேது –
காளியன் தீய பணம் சிலம்பார்க்கப் பாய்ந்தாடி –விஷம் இருப்பதற்கு உரிய இடம் -கோபம் தெரிவிப்பதால் உண்டான தீமை –
திருவடியில் அணிந்த சிலம்பு ஸப்திக்கும்படி குதித்து -இத்தை கண்டு என்ன தீங்கு வருமோ என்று கலங்கினவர் மகிழும் படி நர்த்தன பண்ணி அருளி
அதகன் வந்து அப்பூச்சி காட்டுகின்றான் -ஹதசன்-ஆஸ்ரித விரோதியை ஹதம் பண்ணுபவன்

————————————-

2-2-
வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்-எனது அழகிய முலைகள் உன் மேல் அன்பினால் தெறித்து பால் வடிந்து பெருகிக் கொண்டிருக்க
வனமே-நீரும் வனப்பும் -ஈமமும்-துழாயும் -மிகுதியும் -காடும் -சோலையும் -புற்றும் -எனவே புகழும் என்பர் -நிகண்டு -இங்கு அழகைக் குறிக்கும்
வாசுதேவா-பசுவின் வயிற்றிலே புலி பிறந்ததீ
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே யமர்ந்து -திரு வாய்ப்பாடிக்கு மங்கள தீபமானவனே -பொருந்தி வந்து
உனக்கு ஏதேனும் ஒரு தீங்கு வந்தால் இத் திரு வாய்ப்பாடி அடங்கலும் இருள் மூடி விடும் காண்
பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும் ஆசையாலே
கண்டவர்கள் போக்கு ஒழிந்தார் கண் இணையால் கலக்க நோக்கி
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக்
கொண்டு போவான் வந்து நின்றார் கோவிந்தா நீ முலை யுணாயே–2-2-7-
முதல் இரண்டு அடியாலே பதி விரதைகளான ஸ்த்ரீகள் மநோ விருத்தி –
பின் ஒன்றரை அடிகளால் செல்வச் சிறுமியர்களான கோபிகளின் மநோ விருத்தி –
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு
இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே –2-2-8-
ஒரு கையால் ஒரு முலை முகம் நெருடா –வாயிலே முலை இருக்க -பெருமாள் திரு மொழி
ஆடியாடி வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்-ஆடிக் கொண்டு வருகின்ற உன்னை வேறொரு ஆபரணம் வேண்டாத படி
பத்மத்தை திரு நாபியில் யுடையவன் என்று எண்ணினேன்-2-2-10- -கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகர் -அன்றோ –
இவன் அழிந்து கிடந்த உலகத்தை திரு நாபி கமலத்தில் யுண்டாக்கி அருளினவன் அன்றோ
ஆகையால் நம்முடைய சத்தையும் தருகைக்காக வருகிறான் என்று இருந்தேன் -என்றுமாம்

————————————

2-3-
எம்பெருமானுடைய துவாதச திரு நாமங்களை அருளிச் செய்த -ரத்நா வலி அலங்காரம் -பால் அமைந்த பதிகம் –
போய்ப்பாடுடைய நின் தந்தையும் தாழ்த்தான்-போய் -மிகுதிக்கு வாசகம் -கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் –
புத்திர  ரஷணத்திலும் ஸுவ ஜன ரஷணத்திலும் மிகவும் நோக்கு யுடையவன் என்றவாறு –
ஒண் சுடர் ஆயர் கொழுந்தே -ஸஉ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான –
சுரி குழலார் -அராள குந்தள-வடமொழி /
குரவைக் கூத்து -ஒவ் ஒரு ஆய்ச்சியர் பக்கத்திலும் ஒவ் ஒரு கண்ணனாக தோன்றி ஆடும் ராஸ க்ரீடை
குரவை என்பது கூறுங்காலைச் செய்வதோர் செய்த காமமும் விறலும் எய்த உரைக்கும் இயல்பிற்று என்ப –
அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரை –
குரவை என்பது எழுவர் மங்கையர் செந்நிலை மண்டலக் கடகக் கை கோத்து அந்நிலைக்கு ஒட்ப நின்றாடாலாகும்-
குரவை -கை கோத்து ஆடல் -சாமான்யமாக தமிழன்
குற்றமே அன்றே -2-3-7–பாட பேதம் அந்தாதித் தொடைக்குப் பொருந்தாது -குற்றமே என்னே -சரியான பாடம்
கண்ணைக் குளிரக் கலந்து 2-3-11-சஷூஸ் ப்ரீதி-வகை -கடி கமழ் பூங்குழலார்கள் கண் குளிர்ச்சி யடைய
உன் திருமேனி முழுதும் பொருத்தப் பார்த்து -என்றபடி -அவர்களுக்கு முற்றூட்டாக்க போக்யமானவனே
நாவற் பழம் கொண்டு வைத்தேன் இவை காணாய்-2-3-12–இவை ஆணாய்-அத்யாபக பாடம் –
பன்னிரு நாமத்தால் சொன்ன ஆராத அந்தாதி பன்னிரண்டும் வல்லார் அச்சுதனுக்கு அடியாரே – 2-3 13- –
செய்யுள் அந்தாதி சொல் தொடர் நிலை -இந்த பதிகம் –

——————————-

2-4-
விளையாடு புழுதி -வினைத் தொகை -விளையாடின புழுதி -என்று விரிக்க -உண்ட இளைப்பு போலே
புளிப் பழம்-எண்ணெயைப் போக்குவதாக புளிப்புச் சுவையுடையதாய் இருக்கும் ஒரு வகைப் பழம் -சீயக்காயைக் காட்டும் என்றும் சொல்வர்
எண்ணெய் -எள் + நெய்
வெண்ணெய் திரட்டி விழுங்குமா காண்பன்-என்ற தொடர் வெண்ணெய் விழுங்கக் கிடையாது என்பதைக் காட்டும் எதிர் மறை இலக்கணை
கஞ்சன் புணர்ப்பினில் வந்த -புணர்ப்பு -இணைப்பு -உடல் -கூடல் தந்திரம் -மாயம் -நிகண்டு
அப்பம் -அபூவம்-என்ற வடமொழி சிதைவு –
பூணித் தொழுவினில் –பூணி -பசு -பூணி பேணும் ஆயனாகி -என்பரே-

———————————–

2-5-
புள் இது என்று பொதுக்கோ வாய் கீண்டிட்ட-பொதுக்கோ-2-5-4- -விரைவாக சடக்கென -பிதுக்கென்று புறப்பட்டான் சொல் வழக்கு போலே
கற்றினம் மேய்த்துக் கனிக்கு ஒரு கன்றினைப் பற்றி எறிந்த பரமன்-முள்ளை முள்ளால் களைவது போலே
ஒரு அசுரனை அசுரனைக் கொண்டே களைந்தான் -கன்று குணிலாக கனி உதிர்த்த மாயவன் -என்பரே மேலும் –

——————————-

2-6-
வேலிக் கோல் வெட்டி விளையாடு வில் ஏற்றி–வேலிக் கால்களில் கோலை வெட்டி வில்லாகச் செய்து நாண் ஏற்றி என்றவாறு –
வில் ஏந்தி அத்யாபகர் பாடம் -அத்தை விளையாட்டு வில்லாக கையிலே என்திக் கொண்டு என்று கொள்ளலாம்
வேலை அடைத்தார்க்கு கோல் கொண்டு வா -வேலா -என்கிற வடசொல் -வேலை -கடல் கரை -லக்ஷணையால் இங்கு கடலை சொல்லும்
வையம் -பொருள்கள் வைக்கப்படும் இடம் -என்று காரணப் பெயர்

———————————–
2-7-
உலகு எழும் உண்டாக வந்து பிறந்தாய்-உலகம் என்பது உயர்ந்தோர் மாட்டே –பரித்ராணாய ஸாதூநாம் -இத்யாதி –
கச்சோடு பட்டைக் கிழித்து காம்பு துகில் அவை கீறி கச்சு -கஞ்சுகம் வடசொல்லின் சிதைவு
காம்பு துகில்-கரை கட்டின பட்டு சேலை –
புருவம் கரும் குழல் நெற்றி பொலிந்த முகில் கன்று போலே–மேக கன்று -இல் பொருள் உவமை
அள்ளி நீ வெண்ணெய் விழுங்க அஞ்சாது அடியேன் அடித்தேன்-2-7-5-எப்பொழுது குழந்தை பிறந்து
வெண்ணெய் விழுங்கப் போகிறது என்று இருந்த அடியேன் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய ஸுந்தர்யத்தில் ஈடுபட்டு அடியேன் —
அடித்த பின்பு அனுதாபம் கொண்டு அடியேன் என்கிறாள் ஆகவுமாம்
குடக்கூத்து-11-ஆடல் வகைகளில் ஓன்று என்றும் -6 -ஆடல் வகைகளில் ஓன்று என்றும் சொல்வர் –
குடத்தாடல் குன்று எடுத்ததோனாடல் அதனுக் கடைகுப வைந்துறப் பாய்ந்து -அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரை
சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும்  வல்லாய்-உம்மைத் தொகை -எதிர்த்து தழுவியதாய் தலை கொள்ளவும் வல்லாய் என்றபடி –
அண்டத்து அமரர்கள் சூழ-2-7-9–அண்டம் -பரம பதம் -இறந்தால் தங்குமூர் அண்டமே கண்டு கொள்மின் -என்பரே –
கரு முகை -சிறு செண்பகப்பூ
உரை செய்த இம்மாலை-2-7-10–பாலாவின் பால் இறந்த கால வினையால் அணையும் பெயர்-
இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகை -உரை செய்தவற்றை -பட்டர் பிரான் அருளிச் செய்த இம்மாலை –

————————————————
2-8-
முப்போதும் வானவர் ஏத்தும்-2-8-3-இரண்டு ஸந்த்யையும் ஒரு உச்சிப் போதும் –
எல்லாம் உன் மேல் அன்றிப் போகாது எம்பிரான் இங்கே வாராய்-நல்லார்கள் வெள்ளறை நின்றாய் ஞானச் சுடரே-2-8-5-
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் ஞான மாயமாய் இருப்பதால் -ஞானச் சுடரே -என்கிறார்
எல்லாம் போகாது -ஒருமை பன்மை மயக்கம்
கஞ்சன் கறுக்கொண்டு-2-8-6-கறுப்புக் கொண்டு -கருப்பும் சிகப்பும் வெகுளிப் பொருள் -கோபம் கொண்டு -என்றபடி
பேயை பிடித்து முலை உண்ட பின்னை உள்ளவாறு ஒன்றும் அறியேன்-2-8-7-பேய்ச்சி முலை யுண்ட பின்னை
இப்பிள்ளையை பேசுவது அஞ்சுவனே போலே
கம்பக் கபாலி காண் அங்கு கடிதோடிக் காப்பிட வாராய் – 2-8 8- துர்க்கை -ருத்ரன் -சாம்பல் பூசி
எலுமிச்சை மாலை அணிந்து -கபாலம் கொண்டு இராப்பிச்சைக்காரர் என்றுமாம்
உருக்காட்டும் அந்தி விளக்கு இன்று ஒளி கொள்ள ஏற்றுகிறேன் வாராய் – 2-8 9-இன்றும் குழந்தைகளுக்கு
விளக்கு ஏற்று த்ருஷ்ட்டி சுத்திப் போடும் வழக்கம் உண்டே
பாதப்பயன் கொள்ள வல்ல பத்தர் உள்ளார் வினை போமே -2 8-10 –ஓர் அடிக்கே இத்துணை மஹிமை -என்றால்
இப்பதிகம் முழுவதுக்கும் உள்ள பலன் வாசா மகோசரமாகுமே
ஒவ் ஒரு பாட்டிலும் கடை பாதத்தில் உள்ள காப்பிடலாகிய புருஷார்த்தத்தைக் கைக் கொள்ளக் கடவ –
பக்தர்களுடைய பாபங்கள் எல்லாம் தீரும் என்றுமாம் –

———————————–
2-9-
அண்ணற்கு அண்ணான்  மகனைப் பெற்ற வசோதை நங்காய் உன் மகனைக் கூவாய் -2 9-1 -தன் நம்பி நம்பியும்
இங்கு வளர்ந்தது அவன் இவை செய்வது அறியான் போலே
வருக வருக வருக -2-9-2–விரைவுப் பொருளில் மும்முறை வந்த அடுக்கு
காகுத்தன் -காகுஸ்தன் -ககுத்-முசுப்பு – -இந்திரனுடைய முசுப்பு மேல் ஏறி யுத்தம் -ஸ்தன்-அதில் இருப்பவன்
ஒரு பொருள் மேல் பல பேர் வரில் இறுதி ஒரு வினை கொடுப்ப தனியும் ஒரோ வழி-நன்னூலின் படியே
இப்பாட்டில்-2-9-4- -கொண்டல் வண்ணன் -கோயில் பிள்ளை -திரு நாரணன் -கண்ணன் ஒரு பொருளே
என்று தெளிய நின்றதனால் பெயர் தோறும் போதராய் என்ற வினை சேரும் –
போதரு -போதர்-2-9-6–என்று குறைந்து உள்ளது -போ -என்னும் வினைப் பகுதி -தா -என்னும் துணை வினையைக்
கொள்ளும் போது வருதல் என்ற பொருளைக் காட்டும் என்பர் –
போதந்து -என்கிற இது- போந்து -என்று மருவி -வந்து என்னும் பொருளைத் தரும் –
கோது குலம் -கௌ தூஹலம் -வடசொல்லின் விகாரம் -எல்லாருடைய கௌதூஹலத்தையும் தன் மேல் உடைய –
எல்லாராலும் விரும்பத் தக்க கல்யாண குணங்களை யுடையவன் -என்ற படி
பன்னிரண்டு திருவோணம் அட்டேன்-2-9-7- -ஒவ் ஒரு திருவோணத்துக்கும் செய்ய சக்தி இல்லாமையால்
ஒரு திரு வோனத்துக்கு ஸம்வத்ஸத்ரம் முழுவதுக்கும் சேர்த்து -நோன்புக்கு உறுப்பாக /அக்காரம்-கருப்புக்கட்டி -திரட்டுப் பால் என்னவுமாம்
இதுவும் ஒன்றே என்று சொல்லாமல் இவையும் சிலவே பன்மை -நீ பிள்ளை வளர்க்கும் பரிசும் -அவன் தீமை செய்யும் திறமும் –
நான் வந்து முறைப்படும் முறைமையும் எல்லாம் சால அழகியவாய் இருக்கின்றன -என்ற கருத்தைக் காட்டுமே –
தொழுத்தைமார்-2-9-8- -அடிமைப் பெண்கள் -இடைச்சிகளாகிலும் இடையர்களாகிலும் தங்கள் நேராகப் பழிக்கில் வருந்திப் பொறுக்கலாய் இருக்கும்
ஒரு நாழி நெல்லுக்குத் தம் உடலையும் உயிரையும் எழுதிக் கொடுத்து விட்டு உழைக்கின்ற குக்கர் பேசும் பழிகளை பொறுக்க ஒண்ணாது என்று கருத்து
இணை அடி என் தலை மேலனவே-2-9-11–மேலவே-பாட பேதம் சிறக்காது –
விஷ்ணு சித்தர் -பனிக் கடலைப் பள்ளி கோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பீ -என்றும்
விட்டு சித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட கோவலனை -என்றும் அருளிச் செய்வார் மேலும்
குனிக்க வல்லார் -மொய்ம் மாம் பூம் பொழில் பொய்கை-படியே கூத்தாட வல்லவர்கள் –

———————————

2-10-
இன்று முற்றும்-2-10-1- -முற்றுதும் -என்பதன் குறைச் சொல் -தன்மைப் பன்மை வினை முற்று –
உயிரை இழந்து கொண்டே இருக்கிறோம் -என்றவாறு
எண் திசையோரும் இறைஞ்சித் தொழுது ஏத்த-2-10-2–உய்ய உலகு படைத்துண்ட மணி வயிற்றானாய் -பராத்பரனாய் இருந்து வைத்தே
கர்ம வஸ்யரைப் போலே பிறந்தது மட்டும் அல்லாமல் இப்படி இடைப்பெண்களுடன் இட்டீடு கொண்டு
விளையாடவும் பெறுவதே -இது என்ன ஸுசீல்யம் என்று பலரும் புகழா நிற்பதைக் காட்டும்
பைந்தலை மேல் எழப் பாய்ந்திட -2-10-3- -பைம்பொன் -பசுமை +பொன் போலே பிரிக்கக் கூடாது –
பய் -மெத்தெனவு -அழகு -பாம்பின் படம் -பல பொருள்களைக் குறிக்கும் தனிச் சொல்
தரணி அளந்தானால் இன்று முற்றும் 2-10-7—தனது திருவடியின் மென்மையைப் பாராமல் காடு மோடுகளை அளந்து அருளின
ஆயாசம் தீர நாங்கள் அவற்றை பிடிக்கிறோம் என்றால் அதற்கு இசைந்து திருவடிகளைத் தந்து அருளுதல் ஆகாதோ
தடம் பெரும் பொய்கை வாய் வாழு முதலை -2-10-8—சாப விமோசனம் பெற்று -நற்கதியை
எதிர்பார்த்து இருப்பதால் வாழும் -சிறப்பித்து அருளிச் செய்கிறார்
இப்பொழுது நடக்கும் ஸ்வேத வராஹ கல்பத்துக்கு முந்தின பாத்ம கல்பத்தைப் பற்றிய பிரளயத்தின் இறுதியில்
ஸ்ரீ வராஹ திரு வவதாரம் எடுத்து அருளியமை பற்றியே இந்த கல்பத்துக்கு இந்த பெயர் ஆயிற்று –
மங்கை நல்லார்கள்-2-10-10-நல் மங்கைமார்கள் -கண்ணன் மேல் உள்ள ப்ரேமத்தால்

—————————————–
3-1-
வஞ்ச மகள் கொங்கை துஞ்ச வாய் வைத்த பிரானே–3-1-1-துஞ்ச-தூங்க -பொருளில் இருந்தாலும்
இங்கே -மாண்டு போம் படி -தீர்க்க நித்திரை அன்றோ
வல் பாரச் சகடம் இறச் சாடி வடக்கிலகம் புக்கு இருந்து மின் போல் நுண் இடையாள் ஒரு கன்னியை வேற்று உருவம்
செய்து வைத்த-3-1-2-ஈடும் வலியுமுடைய இந்நம்பி பிறந்த ஏழு திங்களில் ஏடலர் கண்ணியினானை வளர்த்தி யமுனை நீராடப் போனேன்
சேடன் திரு மறு மார்பன் கிடந்து திருவடியால் மலை போல் ஓடும் சகடத்தைச் சாடிய பின்னை உரப்புவது அஞ்சுவனே –பாசுரத்தோடு ஒப்புமை
வேற்று உருவம் செய்து வைப்பதாவது -கண் மலர் சோர்ந்து முலை வந்து விம்மிக் கமலச் செவ்வாய்
வெளுப்ப என் மகள் வண்ணம் இருக்கின்ற வா நான்காய் என் செய்கேன் என் செய்கேனோ -என்றபடி பண்ணுகை –
பிள்ளை நம்பீ உன்னை என் மகனே என்பர் நின்றார்-3-1-3-இவன் என் பிள்ளை அன்று என்று நான் ஆணை இட்டுச் சொன்னாலும்
மத்தியஸ்தர் கேளார் -என்று கருத்துத் தோன்றும் -மகனே -ஏவகாரம்-பிரிநிலை
கொய்யார் பூந்துகில்-3-1-4- -கொய்தல் நிறைந்த அழகிய புடவைகள் -கொய்சகம் – கொசுவம் உலக வழக்கு
பற்பல பேசுவ -3-1-4—பலவின்பால் படர்க்கை வினை முற்று -பெயர் எச்சப் பொருள் தந்து நிற்றல் -பிறர் பேசுகின்ற என்ற பொருள் –
வினை முற்றே வினை எச்சம் ஆகிலும் குறிப்பும் உற்றீர் எச்சம் ஆகலும் உளவே -என்ற சூத்திரத்தின் படியே –
ஆகலும் -எண்ணி நின்ற எதிரது தழுவிய எச்ச உம்மையே நோக்குக –
கன்னி ஒருத்திக்கு சூழ் வலை வைத்து திரியும்-3-1-6-கண் என்று உபமேயத்தை சொல்லாமல் உபமானச் சொல்லால்
லக்ஷணையால்-உருவக உயர்வு நவிற்சி அணி-வடமொழி -ரூபக அதிசய யுக்தி அலங்காரம் –
ஒருத்திக்கு -உருபு மயக்கும் -ஒருத்தியின் மேல் என்றபடி –
நந்தன் காளாய் உன்னை அறிந்து கொண்டேன் உனக்கு அஞ்சுவன் அம்மம் தரவே-3 1-8 -நந்தனுக்கு காளாய் என்றும் ஆளாய் என்றும்-
விபரீத லக்ஷணை –அவரால் நியமிக்கப் படாமல் அன்றோ நீ இத்தீமைகளை செய்து என்னை பழிக்கும் படி-என்றவாறு
கேளார் ஆயர் குலத்தவர் -3-1-8—மானமுடைத்து உங்கள் ஆயர் குலம் -பெரிய திருமொழி -10-7-1-அலர் தூற்றுதலை கேட்டால்
சஹியார்கள் -அவர்கள் கண் வட்டத்தில் வாழ்ந்து இருப்பது அரிது காண் என்கிறாள்
உன்னை உரப்பவே நான் ஒன்றும் மாட்டேன்-2-1-10-உரப்ப-சிஷிக்க -ஊனமுடையன செய்யப் பெறாய் என்று
இரப்பன் உரப்ப கில்லேன் -என்பர் திருமங்கை ஆழ்வாரும்
ஆரா இன்னமுது உண்ண தருவன் நான் அம்மம் தாரேன் என்ற மாற்றம்-3-1-11-இதுவரை தந்த நான் இனி அஞ்சுவேன் –
தருவ-எதிர் கால வினை முற்று -வழுவு அமைதி இலக்கணப்படி தந்தேன் என்ற இறந்த காலப் பொருளில் வந்தது
மட்டும் இல்லாமல் -தந்த நாம் அம்மம் தாரேன் -என்று பெயர் எச்சப் பொருளையும் காட்டும் –
ஆகவே இவ் வினை முற்று -முற்று எச்சம் என்றற்பாற்று-

———————————

3-2-
கன் மணி நின்றதிர் கானத ரிடைக் கன்றின் பின்னே-3-2-3-கல் -லக்ஷணையால் மலையை குறிக்கும் –
பிரதி த்வனி -அதிர்தலை சொன்னவாறு-
எண்ணற்கு அரியானை போக்கினேன் எல்லே பாவமே -3 2-4 – எத்தனை தீம்புகள் செய்து பழி வர விட்டான் ஆகிலும்
கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடைக்குமே போலே –
கேளார் ஆயர் குலத்தவர் இப்பழி கெட்டேன் வாழ்வில்லை -என்றவள் தானே இப்பொழுது பிரிவாற்றாமையால்
இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறாள் பன்னிரு திங்கள் வயிற்றில் கொண்ட அப்பாங்கினால்-3-2-8-உன்னை என் மகனே என்பர் நின்றோர் –
என்பதையே கொண்டு இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறாள்
குடையும் செருப்பும் கொடாதே-3-2-9-மேல் திரு மொழியில் குடையும் செருப்பும் குழலும் தருவிக்கக் கொள்ளாதே
போனாய் மாலே -3-3-4—என்பதாலே -இங்கு கொடாதே-என்பதற்கு -அவன் வேண்டா என்று வெறுக்கச் செய்தேயும்
பலாத்காரமாக கட்டாயப்படுத்தி கொடாமல் என்று விரித்து பொருள் கொள்ள வேண்டும்
என்றும் எனக்கு இனியானை-3-2-10–ஆணாட விட்டிட்டு இருக்குமே –

————————————-

3-3-
சீலைக் குதம்பை ஒருகாது ஒரு காது செந்நிறம் மேல் தோன்றிப் பூ-3-3-1-திரியை ஏரியாமே காதுக்கு இடுவன்-என்றபடி
இரண்டு காதுகளிலும் அவள் அத்திரியை இட்டு அனுப்ப அவன் காட்டிலே ஒரு காதில் திரியை களைந்து
செங்காந்தள் பூவை அணிந்து கொண்டு வந்தமை அறிகை –
கன்னி நன் மா மதிள் சூழ் தரு பூம் பொழில் காவிரித் தென்னரங்கம்-3-3-2-கன்னி ஸ்திரம் என்றபடி
கன்னி -பெண் அழிவில்லாமை கட்டிளமைக்கும் பேரே-என்றான் மண்டல புருஷன்
வாழ்வு உகந்து உன்னை இளம் கன்று மேய்க்க சிறுகாலே யூட்டி ஒருப்படுத்தேன்-3-3-2-ஸ்வ ப்ரயோஜனத்தை கணிசித்தேனே ஒழிய
உன் பிரயோஜனத்தை விரும்பிற்றிலேனே-என்று உள் வெதும்பி அருளிச் செய்கிறாள் –
உன் கண்கள் சிவந்தாய் அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான் -3 3-4 -சிவக்கப் பெற்றாய் என்றபடி –
சினை வினை சினை யொடும் முதலொடும் செறியும் -சூத்ரம்
சிறுப் பத்திரமும்-3-3-5-சிறிய கத்தி -பத்திரம் இலை வனப்புப் படை நன்மை சிறகே பாணம் -நிகண்டு –
கன்றின் உருவாகி மேய்புலத்தே வந்த அசுரர் தம்மை-3-3-7-ஒருவனை -பால் வழுவமைதி -அசுரன் தன்னை -பாட பேதம் சிறந்ததே –
உவப்பினும் உயர்வினும் சிறப்பினும் செறலினும் இழிப்பினும் பால் திணை இழுக்கினும் இயல்பே -நன்னூலார்
ஐயர் இவர் அல்லால் நீராம் இது செய்தார் -ஐயர் நீராம் ஒருமைப்பால் பன்மைப் பாலாக –
தீரா வெகுளியளாய்-இதற்க்கு ஆதி கோபம் -என்றும் உண்டே
பண்ணேர் மொழியாரைக் கூவி முளை யட்டிப் பல்லாண்டு கூறுவித்தேன்-3-3-9-முளையட்டுதல் -திருக் கல்யாண
அங்கமாக நவ தானியங்களைக் கொண்டு பாலிகையை சொன்னவாறு –

——————————

3-4
முதல் பாட்டு தாமான தன்மையில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார் -கலாபம் தழையே தொங்கல் என்று இவை
கலாபப் பீலியில் கட்டிய கவிகை -நிகண்டு -இங்கு அவாந்தர பேதம் -தட்டும் தாம்பாளமும் போலே
பீலி -விசிறிக்கும் திருச் சின்னத்துக்கு பேர்
அது கண்டு இவ்வூர் ஓன்று புணர்க்கின்றதே-3 4-3 -கொண்டு -என்றும் பாட பேதம் –
கண்டதுவே கொண்டு எல்லாரும் கூடி -திருவாய் மொழி போலே
இள மூளையும் என் வசம் அல்லவே -3-4-4 -என் கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்து ஆவியை ஆகுலம் செய்யும் என்றபடி –
அடி உடைமை சொல்லும் போது –ஒரு கோத்ர சம்பந்தம் சொல்ல வேணும் இறே-மாலிரும் சோலை எம் மாயற்கு அல்லால்-3-4-5-
கோத்ர சம்பந்தம் பர்வத சம்பந்தம் சிலேடை
வளை கோல் வீசா -3-4-6- வீச -பாட பேதம் பொருந்தாது
சாலப் பல் நிரைப் பின்னே-3-4-7-சால உறு தவ நனி கூர் கழி மிகல்-நன்னூல் -மிகுதியைச் சொல்லும்
உரிச் சொல்லுடன் அணைந்த பல் -பசுக்கூட்டங்களின் எண்ணிறந்தமை காட்டும் –
திருநாமம் இட்டு அங்கு ஓர் இலை அம் தன்னால்-3-4-8-இல் -என்று உள்ளாய் -அயம் என்ப நீர் தடாகம் -நிகண்டுவின் படி ஜலமாய் –
திருப் பவளத்துக்கு உட்பட்ட ரசம் -சிந்தூரப்பொடியை அம்ருத ரசத்தினால் நனைத்து குழைத்து திரு நாமம் சாத்தி -என்றபடி
அன்றிக்கே இலயம் தன்னால் வரு மாயப்பிள்ளை -என்று கொண்டு –
இலயமே கூத்தும் கூத்தின் விகற்பமும் இரு பேர் என்ப -நிகண்டு -கூத்தாடிக் கொண்டு வரும் என்றபொருளில் –
மல்லிகை வனமாலை மௌவல் மாலை-3-4-9-வனம் -அழகு -என்றும் வன மல்லிகை -காட்டு மல்லிகை –
மௌவல் -மல்லிகைக்கும் முல்லைக்கும் மாலதிக்கும் பெயர் –

——————————–

3-5-
துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோற்றை -என்பதால் சோற்றுப் பருப்பதம் -3-5-1-சோறாகிய பர்வதம்
வட்டத் தடம் கண் மடமான் கன்றினை வலை வாய் பற்றிக் கொண்டு குற மகளிர்
கொட்டைத் தலைப்பால் கொடுத்து வளர்க்கும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-1 – ஸ்வாபதேசம் –வட்டம் -தனது வர்ணாஸ்ரம
விருத்தியில் விசாலமான ஞானத்தையும் -அதனை உபதேசித்து அருளின ஆச்சார்யர் பக்கல் க்ருதஞ்ஞதையும்
ஸ்வ ரக்ஷணத்தில் அசக்தியும் யுடையான் ஒருவனை ஆச்சார்யரானவர் வாசுதேவன் வலையுளே-என்றபடி
எம்பெருமான் வலையுள்ளே அகப்படுத்தி அவனுக்கு சகல வேத ஸாஸ்த்ர தாத்பர்யமான பாலோடு அமுதன்ன
திருவாயமொழியை உரைத்து வளர்க்கும் தன்மையைச் சொல்லிற்று –
இப்படிப்பட்ட மஹானுபவர்கள் உறையும் இடம் அம்மலையின் சிறப்பு என்றவாறு
வழு ஒன்றும் இல்லா செய்கை வானவர் கோன்-3-5-2-விபரீத லக்ஷணை -அவன் நினைவாலே யாகவுமாம்
இழவு தரியாதது ஓர் ஈற்றுப்பிடி இளம்சீயம் தொடர்ந்து முடுகுதலும் குழவி இடைக் கால் இட்டு எதிர்ந்து  பொரும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே -3 -5 2- ஸ்வாபதேசம் -தன்னைப் பற்றிக் கிடக்கும்
சிஷ்யனுடைய விரஹத்தைப் பொறுக்க மாட்டாத ஆச்சார்யனானவன் -அச் சிஷ்யனை தொடர்ந்து முடிப்பதாக வருகின்ற
வாசனா ரூப கர்மங்களுக்கு அஞ்சி அவனைத் தன் திருவடிகளுக்கு அந்தரங்கன் ஆக்கிக் கொண்டு
அக்கர்ம வாசனையை நீக்கி முடிக்கும் தன்மையைச் சொல்லிற்று ஆகிறது
தம் பாவையரை புன மேய்கின்ற மான் இனம் காண்மின் என்று கொம்மை புயம் குன்றர் சிலை குனிக்கும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5 3- ஸ்வாபதேசம் -பெரும் கொடையாளனாய் இருக்கும் ஒரு ஆச்சார்யர்
தன்னை சரணமாகப் பற்றி இருக்கும் சிஷ்யர்கள் விஷயாந்தர பரர்களாக அதிசங்கித்து
அத்தை விலக்க அவர்களுக்கு பிரணவத்தின் பொருளை பறக்க உபதேசித்து அருளுகிற படியைச் சொல்லுகிறது
பிரணவத்தை சிலையாக உருவகம் -சேஷ பூத ஞானம் பிறக்கவே விஷயாந்தர பிரவணம் ஒழியுமே
கானக்களியானை தன் கொம்பு இழந்து கதுவாய் மதம் சோர தன் கை எடுத்து கூனர் பிறை வேண்டி அண்ணாந்து நிற்கும்
கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-5 – ஸ்வாபதேசம்-சம்சாரம் ஆகிற மருகாந்த்ரத்திலே களித்துத் திரிகிற ஆத்மா –
தனது மமகாராம் அழியப் பெற்று -மத மாத்சர்யங்களும் மழுங்கப் பெற்று -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சலி பண்ணிக் கொண்டு ப்ரக்ருதி ஆத்ம
விவேகம் முதலிய ஞானங்களை எல்லாம் பெற விரும்பி அஞ்சலி ஹஸ்தனாய் இருக்கும் படியை குறிக்கும் -இது மகாரார்த்தம்
குப்பாயம் என நின்று காட்சி தரும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5 6- -குப்பாயம் -சட்டை –
மெய்ப்பை-சஞ்சளி -கஞ்சுகம் -வாரணம் -குப்பாயம் அங்கி சட்டை யாகும் -நிகண்டு -இங்கு சந்தர்ப்பம் நோக்கி முத்துச் சட்டை
அனுமன் புகழ் பாடி தம் குட்டங்களை குடம் கை கொண்டு மந்திகள் கண் வளர்த்தும் கோவர்த்தனம் என்னும்
கொற்றக் குடையே -3 5-7 – குழந்தைகளை ஓக்கலையில் வைத்து கதை சொல்லி தூங்கப் பண்ணும் மாதாவை போலே -இங்கு ஸ்வாப தேசம் –
கபடச் செயல்களுக்கு ஆகரமான இந்திரியங்களின் திறலை வென்ற பாகவதர்கள் ஞான அனுஷ்டானங்களை தமது கைக்கு அடங்கின
சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசித்து இம்முகமாக அவர்களுக்கு ஞானம் வளரச் செய்யும் மஹாநுபாவர்களின் படியைக் கூறியவாகும்
தவ மா முனிவர் இருந்தார் நடுவே சென்று அணார் சொறிய கொலை வாய்ச்சின வேங்கை கண் நின்று உறங்கும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-8 – ஸ்வாப தேசம்-காம க்ரோதம் மதம் மாச்சரியம் போன்ற தீய குணங்களுக்கு வசப்பட்டு ஒழுகும்
சம்சாரிகள் நாத முனிகள் போல்வாருடைய திரு ஓலக்கத்திலே புகுந்து வருத்தம் தோற்ற நிற்க -அவர்கள் பரம காருண்யத்தால் உஜ்ஜீவன
உபாயம் தெளிவாக உபதேசித்து அருள அதனால் திருந்து உலக உணர்வுகளில் உறக்கமுற்று பேரின்பம் நுகருமாற்றை பெறுவித்தவாறாகும்
தம்முடைக் குட்டங்களைக் கொம்பேற்றி இருந்து குதி பயிற்றும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5-9- -ஸ்வாப தேசம்-
சதாச்சார்யர்கள் தங்கள் அபிமானித்த சிஷ்யர்களை அன்புடன் அணைத்துக் கொண்டு நல் வழி காட்டுகைக்காக வேத சாகைகளை
ஓதுவித்து அவற்றிலே புத்தி சஞ்சாரம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் படி ஞான உபதேசம் பண்ணும் படியை சொல்லிற்றாம்
முசு -குரங்குகளின் ஒரு வகைச்சாத்தி -காருகம் யூகம் கருங்குரங்காகும்–ஓரியும் கலையும் கடுவனும் முசுவே -நிகண்டு
கொடி ஏறு செம்தாமரை கை விரல்கள் கோலமும் அழிந்தில வாடிற்று இல-3-5-10-ஸ்வாப தேசம்-வேதாந்த நிஷ்டர்களான
ஆச்சார்யர்கள் தம் அடி பணிந்த சிஷ்யர்களுக்கு ரசமான அர்த்தங்களை உபதேசித்து தங்கள் சுத்த ஸ்வரூபர்களாய் இருக்கும் படி சொல்லிற்று

———————————————

3-6-
நாவலம் பெரிய தீவினில் வாழு நங்கைமீர்கள்-3-6-1-
உப்புக் கடல் -கருப்புக் கடல் -கள்ளுக் கடல் -நெய்க் கடல் -தயிர்க் கடல் -பாற் கடல் -நீர் கடல் –
ஜம்பூ த்வீபம் -ப்லஷ த்வீபம் – சால்மல த்வீபம் -குச த்வீபம் -கிரௌஞ்ச த்வீபம் -சாக த்வீபம் -புஷ்கர த்வீபம்
ஜம்பூ த்வீபம் நடுவில் உள்ளது -அதன் நடுவில் மேரு பொன் மலை உள்ளது -அதை சுற்றி உள்ள இளாவ்ருத வருஷத்தில்
ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டுள்ள நான்கு மலைகளைச் சுற்றி நான்கு திசைகளிலும் நான்கு மரங்கள் –
அவற்றில் ஓன்று நாவல் மரம் -ஜம்பூ – நாவல் – அதனாலே இதற்க்கு பெயர் -இத்தீவில் நவம கண்டம் பாரத வர்ஷத்தில் தான்
தான் கர்ம அனுஷ்டானம் -மற்ற தீவுகள் பலம் அனுபவிக்க தான் -அதனால் சிறப்பு
இட அணரை இடத்தோளோடு சாய்த்து-3-6-2-அணர் -தாடி -ஆகு பெயரால் மோவாயைக் குறிக்கும்
சென்னி வேர்ப்பச் செவி சேர்த்து நின்றனரே – 3 6-3-இங்கு சென்னி -நெற்றியை சொன்னவாறு –
மத்தகம் இலாடம் -முண்டகம் -நுதல் -குலம் -நெற்றி -பாலம் -நிகண்டு
கானகம் படி-3-6-4- -காட்டுக்குள்ளே இயற்கையாக-பிருந்தாவனத்தில் –காடு நிலத்திலே என்றுமாம்
வானவர் எல்லாம் ஆயர் பாடி நிறைய புகுந்து -3-6-7-குழலூதுவது ப்ருந்தாவனமாய் இருக்க திருவாய்ப்பாடியில் புகுந்தது –
கீழ்க் கச்சியில் பேர் அருளாளன் கருட சேவை திருநாள் கூட்டத்து திரளால் மேல் கச்சி அளவும் நிற்குமா போலே –
பஞ்ச லக்ஷம் கோபிமார்கள் அணுக்கர்கள் சூழ்ந்த இடம் அன்றோ
கவிழ்ந்து இறங்கி செவி ஆட்டகில்லாவே -3 6-8 -கவிழ்ந்து இறங்கி-ஒரு பொருள் பன் மொழி -நன்றாகத் தொங்க விட்டுக் கொண்டு என்றபடி
குழல் இருண்டு சுருண்டு ஏறிய குஞ்சி  கோவிந்தனுடைய-3-6-1-மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ போலே

————————————–

3-7-
கண்ணில் காண்பரேல் ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய்-கம்பர்
வராஹ வாமனனே அரங்கா வட்ட நேமி வலவா ராகவா உன் வடிவு கண்டால் மன்மதனும் மடவாராக வாதரம் செய்வன் -திருவரங்கத்து மாலை
பெண்டிரும் ஆண்மை வெஃகி பேதுரு முலையினாள்-சீவக சிந்தாமணி
கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் -அறம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் வாமனன் சீலன் ராமானுஜன் இந்த மண் மிசையே -அமுதனார்
சம்பந்த ஞான பிரஞ்ஞா அவஸ்தை -தோழி-பிராணவார்த்தம் / உபாய அத்யாவசிய பிரஞ்ஞா அவஸ்தை தாயார் -நமஸார்த்தம் /
பேற்றுக்கு த்வரை உந்த தாய் -நாராயணார்த்தம்
சம்பந்த உபாய பலன்களில்-உணர்த்து துணிவு பதற்றம் -ஆகிற பிரஞ்ஞா அவஸ்தைகளுக்கு தோழி தாயார் மகள் -என்று பெயர் -நாயனார்
ஸ்வாபதேசம் -சரீரம் பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுத்த சத்வமாக பெறவில்லை -அவனுடைய ஸ்வரூபாதிகளை அடைவு படச் சொல்ல வல்லமை இல்லை –
மடிதற்றுத் தான் முந்துறும் -என்ற திருக்குறள் படி ஆடையை அரையில் இறுக உடுத்துக் கொண்டு முந்துற்றுக் கிளம்பும் முயற்சி இல்லை
ஆழ்வார் திருவவதரித்த பொழுதே தொடங்கி எம்பெருமானுக்கு அல்லாது செல்லாமை இப்பாட்டில் வெளியாம் –
3-7-2-எம்பெருமானை வசப்படுத்த ஸ்தோத்ரங்களையும் பிரணாமாதிகளும் பூர்ணமாக பெறாது இருக்கும் இளைமையாய் இருக்கச் செய்தேயும்
எம்பெருமானை ஸம்ஸ்லேஷிக்கப் பெற்றுக் கோர மாதவம் செய்தனன் கொல் அறியேன் -என்றால் போலே ஸ்ரீ ஸூக் திகளால்
பகவத் விஷயத்தில் உள்ள அபி நிவேசத்தை வெளிப்படுத்திய ஆழ்வார்படியை அன்பர் கூறுதல் –
3-7-3-சிற்றில் -ஹேயமான தேகத்தையும் வாஸஸ் ஸ்தானமான வீடு முதலியவற்றையும் சொல்லும்
ஆழ்வார் ப்ராக்ருதத்தில் இருந்தும் விஷயாந்தரங்களில் நெஞ்சை செலுத்தாமல் எம்பெருமான் திவ்யாயுத அம்சமான பாகவதர்களையே
தியானித்து இருப்பர் என்கிறது
முலை -பக்தி -முற்றும் போந்தில -பரம பக்தி யாக பரிணமித்தது இல்லை என்றாலும் பகவத் விஷயத்தில்
இவ்வளவு அவகாஹம் வாய்ந்தது எங்கனே என்ற அதி சங்கையை சொன்னவாறு
பாலிகை -3-7-4–என்னாமல் பாலகன் என்றது -உகப்பினாலான பால் வழுவமைதி –
உவப்பினும் உயர்வினும் சிறப்பினும் செறலினும் இழிப்பினும் பால் திணை இழுக்கினும் இயல்பே -நன்னூல்
3-7-5-ஸ்வா பதேசம் -பகவத் விஷயத்தில் பேரவாக் கொண்ட இவ்வாழ்வாரை பகவத் சந்நிதியில் சேர்த்தமையை அன்பார் கூறுவது இதன் ஸ்வா பதேசம்
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து -இருந்தாலும் த்வரை மிக்கு பதறி நேராக எம்பெருமானைப் பற்ற
ஆழ்வார் பிரவ்ருத்தி சைலிகளைக் கண்ட அன்பார் இது பிரபன்ன சந்தானத்துக்கு ஸ்வரூப விருத்தம் என்று அறுதியிட்டு
பாகவத புருஷகார புரஸ் ஸரமாக இவரை அங்கு சேர்க்கலுற்ற படியை சொல்லிற்று
மங்கைமீர் –இப்படி தாய் சிறகின் கீழ் அடங்காப் பெண்ணைப் பெறாத பூர்த்தி உள்ளவர்களே
பாடகம் பட்டம் -3-7-5-ஸ்வா பதேசம்-சேஷத்வ ஞானாதிகளாகிய ஆத்ம பாஷாணங்கள் -ஆச்சார்ய நிஷ்டை மாத்திரத்திலே
பர்யாப்தி பிறவாமல் உகந்து அருளின தேசங்களுக்கு சென்று ஆழ்ந்தமை சொல்லிற்று
3-7-7-ஸ்வாபதேசம் க்ரம பிராப்தி பற்றி பதறி பகவத் சந்நிதி போய்ப் புகுந்து அவன் திரு நாமங்களை அனுசந்தித்து பிச்சேறின படியை அன்பார் கூறுதல்
3-7-8-காறை பூணும் -பகவத் பிரணாமம் ஆகிற ஆத்ம அலங்காரம் / கண்ணாடி காணும் -ப்ரக்ருதி ஆத்ம விவேகம் பண்ணும் படி
வளை குலுக்கும் -கலை வளை அஹம் மமக்ருதிகள் -சாத்விக அஹங்காரம் உடைமை /கூறை யுடுக்கும் -பகவத் விஷயத்தில் பிரவ்ருத்தி
அயர்க்கும் -இவை சாதனா அனுஷ்டானமாக தலைக் கட்டிவிடுமோ என்ற கலக்கம் /கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தும் -வாசிக கைங்கர்யங்கள் திருந்தின படி
ஓவாதே நமோ நாரணா என்பவள்
3-7-9-அந்தணர் மாடு -வேதம் ஓதுவித்து ஆழ்வாரை நம் பக்கல் இருத்துவோம் என்றால் இவர் பர்யாப்தர் ஆகாமல் பகவத் விஷயம்
அளவும் போய் அந்வயிக்க வேணும் என்று பதறுவதனால் இவரை அங்கெ சேர்த்து விட வேணும் என்று அறுதியிட்ட அன்பர்கள் பாசுரம்

—————————————

3-8-
காவியங் கண்ணி என்னில் கடி மலர்ப் பாவை ஒப்பாள் -புகழால் வளர்த்தேன்-3-8-4- -புகழ் உண்டாம்படி வளர்த்தேன் என்றவாறு
மாமியார் சீராட்டுதலை நான்காம் பாட்டில் சங்கித்து -மாமனார் சீராட்டுதலை ஐந்தாம் பாட்டில் சங்கிக்கிறார் –
அறநிலை ஒப்பே பொருள் கோள் தெய்வம் யாழோர் கூட்டம் அரும் பொருள் வினையே இராக்கதம் பேய் நிலை என்று கூறிய மறையார் மன்றல்
எட்டிவை அவற்றுள் துறையமை நல் யாழ்ப் புலமையோர் புணர்ப்புப் பொருண்மை என்மனார் புலமையோரே -விவாஹம் எட்டு வகை
யாழோர் கூட்டம் -காந்தர்வ விவாஹம் -தனி இடத்தில் இருவரும் கூடுகை -ஸாஸ்த்ர மரியாதை இல்லாமல் தனக்கு வேண்டியபடி செய்தல்-3-8-6-
பண்டப் பழிப்புகள் சொல்லி-3-8-7–பண்டம் பதார்த்தங்களில் குறை சொல்லி -உபமேய அர்த்தம் தொக்கி நிற்கிறது –
குடியில் பிறந்தவர் செய்யும் குணம் ஒன்றும் செய்திலன் அந்தோ-3-8-8-அந்தோ -மகிழ்ச்சி -இரக்கம் -துன்பம்-நிகண்டு – -இங்கு இரக்கத்தால்

————————————

3-9-
பாடிப் பற-பாசுரங்கள் தோறும் /-உந்தி பற இறுதிப் பாட்டில் / உந்தி பேதையார் விரும்பியாடல் -உந்தியே மகளிர் கூடி விளையாடல் -நிகண்டு
-உந்தி பற என்பது பல்வரிக் கூத்துள் ஓன்று -சினத்துப் பிழூக்கை -வெண்பா சிலப்பதிகாரத்தில் உண்டு
கொங்கை குலுங்க நின்று உந்தி பற -மாணிக்கவாசகர் -திருவாசகம் –
சோபனம் அடித்தல் கும்மி அடித்தல் போன்ற லீலா ரஸ விளையாட்டு -பறவைகளைப் போலே ஆகாயத்தில் குதித்து பறந்து விளையாடுவது –
வன்னாத புள்ளால் வலியப் பறித்திட்ட-என் நாதன் வன்மையை பாடிப் பற-3-9-1-வேத மயன்-பெயர் யஜுர் சாமமுமாம் பறந்தே தமது
அடியார்களுக்குள்ள பாவங்கள் பாற்றி யருள் சுரந்தே அளிக்கும் அரங்கன் தம் ஊர்திச் சுவணனுக்கே -திருவரங்கத்து மாலை -88-
தாடகை -ஸூ கேது யக்ஷன் மகள் -ஸூந்தன் என்பவன் மனைவி -அகஸ்திய முனி சாபத்தால் இராக்கதத் தன்மை அடைந்தாள்
முது பெண்-3-9-2- -தீமை செய்வதில் பழையவள்
உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு-3-9-3- விதர்ப்ப தேசம் -குண்டின பட்டணம் -பீஷ்மகன் அரசனுக்கு-ருக்மன் முதலிய -ஐந்து பிள்ளைகள் –
ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி – உருப்பணி நங்கை தன்னை மீட்ப்பான் தொடர்ந்து ஓடிச் சென்ற உறுப்பினை –மேலே -4- 3-திருமொழியில் அருளிச் செய்கிறார்
நாலூர் பிள்ளை நிர்வாகம் -மாற்றுத் தாய் ஸூ மித்ரா தேவி-மற்றைத்தாய்-மாறு ஒப்பாய் பெற்ற தாயும் போலி/ கூற்றுத் தாய் கைகேயி-கொடுமையில் எமனை ஒப்பாள்
திருவாய்மொழிப் பிள்ளை நிர்வாகம் -மாற்றுத் தாய் கைகேயி–பெருமாள் கௌசல்யார் தேவி நினைவாலே -பரதன் நினைவுக்கு மேல் பொருந்தாமையாலும் மாற்றாம் தாய் —
கூற்றுத் தாய் ஸூ மித்ரா தேவி -கூறு பட்ட ஹவிஸ் ஸ்வீ கரித்ததால் –
ஒரு தாய் இருந்து வருந்த வைதேகியுடன் சுரத்தில் ஒரு தாய் சொலச் சென்ற தென்னரங்கா -திருவரங்கத்து மாலை
காளியன் ஸ்தாவர ஜங்கமங்களையும் அழிக்கப் புகுந்தவனாகையாலே மீண்டும் மீண்டும்-6/7-பாசுரங்களில் அந்த விருத்தாந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
பிரம்மா புத்திரர் -புலஸ்திய முனிவர் குமாரர் விச்வரஸ் -இரண்டாம் மனைவி கேகேசி வயிற்றில் ராவண கும்ப கர்ணன் சூர்ப்பனகை விபீஷணன்
இவளை காலகை என்பவள் மக்கள் காலகேயர் -ஒருவன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் என்பவனுக்கு கல்யாணம்
அவனை ராவணனே கொல்ல-சூர்பனகைக்கு ஜன ஸ்தானம் இடத்தில் தன் சித்தி பிள்ளை கரனையும் வைத்தான் –
தபோ வலிமையால் வேண்டிய வடிவு எடுக்கும் சக்தி கொண்டவள் –

——————————–

4-1-
தொல்லை வடிவு கொண்ட  மாயக் குழவி-4-1-4-சுருக்கிக் கொண்ட -என்றபடி -மேல் குழவி என்பதால் –
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1 8- படைக்கு கள்ளத் துணையாகி –
உற்றாரை எல்லாம் உடன் கொன்று அரசாளப் பெற்றாலும் வேண்டேன் பெரும் செல்வம்–என்று இருந்த அர்ஜுனனை போரில் மூட்டி –
குரக்கு வெல் கொடி -4-1-7—பெருமாளுக்கு பெரிய திருவடி த்வஜமானது போலே அர்ஜுனனுக்கு சிறிய திருவடி த்வஜமாயினான்-  
ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைப்ப சயந்திரன் தலையை -4-1-8-மாயிரு ஞாயிறு பாரதப் போரில் மறைய
அங்கண் பாயிருள் நீ தந்தது என்ன கண் மாயம் -திருவரங்கத்து மலை-
ஏனமாகி இரு நிலம் புக்கு இடந்து வண்ணக் கரும் குழல் மாதரோடு மணந்தானைக் கண்டார் உளர் -4 1-9 -இந்த சம்ச்லேஷத்தால் நரகாசுரன் பிறந்தான் —
அசமயத்தில் புணர்ந்து பிறந்த படியால் அஸூரத தன்மை பூண்டவன் ஆயினான் என்பர் –
புரவி முகம் செய்து செந்நெல் ஓங்கி விளை-4-1-10-நுனியில் கதிர் வாங்கித் தழைத்து இருக்கும் படிக்கு குதிரை முகம் ஒப்புமை –
வரம்புற்ற கதிர்ச் செந்நெல் தாள் சாய்த்துத் தலை வணங்கும்

—————————————–

4-2-தத் விஷயத்தைக் காட்டிலும் ததீய விஷயமே ப்ராப்யத்துக்கு எல்லை நிலம் என்று திருமலையை பஹு விதமாக அனுபவிக்கிறார் -இதில் –
கிளர் ஒளி இளமையில் நம்மாழ்வார் -முந்துற உரைக்கேன் -திருமொழியில் திருமங்கள் ஆழ்வார்களைப் போலே –
சிலம்பாறு -திரிவிக்ரமன் திருவடி சிலம்பில் இருந்து தோன்றியது -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணா ஓ என்று கேட்டு
குன்றுகள் உருகிப் பெருகா நின்றமையாலும் சிலம்பாறு -சிலம்பு -குன்றுக்கும் பெயர் –
எல்லாவிடத்திலும் எங்கும் பரந்து பல்லாண்டு ஒலி செல்லா நிற்கும் சீர் தென் திரு மால் இரும் சோலை மலையே -4 2-2 –
புனத்தினை கிள்ளி புதுவவி காட்டுகிற குறவரும்-உன் பொன்னடி வாழ்க -துக்கச் சுழலை திருமொழி -என்று
மங்களா சாசனம் பண்ணும் படி இறே நிலத்தின் மிதி தான் இருப்பது
ஒரு வாரணம் பணி கொண்டவன் பொய்கையில் அஞ்ச அன்று ஒரு வாரணம் உயிர் உண்டவன்-4-2-5-ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்றவன் –
ஒரு அத்தானைக் காத்து ஒரு அத்தானைக் கொன்றவன் -அர்ஜுனன் -சிஸூ பாலன் /
ஒரு ராக்ஷஸனைக் காத்து ஒரு ராக்ஷஸனைக் கொன்றவன் -விபீஷணன் -ராவணன் /
ஒரு குரங்கைக் காத்து ஒரு குரங்கைக் கொன்றவன் -சுக்ரீவன் -வாலி /
ஒரு பெண்ணைக் காத்து ஒரு பெண்ணைக் கொன்றவன் -அஹல்யை தாடகை /
ஒரு அம்மானைக் காத்து ஒரு அம்மானைக் கொன்றவன் -கும்பர் கம்சன் /
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிர நாமம் சொல்ல சிறுகாலை பாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே – 4-2 8- திருப்பாண் ஆழ்வார் தம்பிரான்
போல்வாரை வண்டு -உளம் கனிந்து இருக்கும் அடியவர் தங்கள் உள்ளத்துள் ஊறிய தேனை – பகவத் விஷயம் தவிர வேறே ஒன்றை விரும்பாத
ஷட் பத த்வய நிஷ்டர்கள் சிற்றம் சிறு காலையில் திரு நாமங்களை அனுசந்தித்திக் கொண்டு திருவடி பணிவதைச் சொல்லிற்று –
இந்திர கோபங்கள் எம்பெருமான் கனி வாய் ஒப்பான் சிந்தும் புறவின் தென் திரு மால் இரும் சோலையே – 4-2 9-
சிந்தூரச் செம்பொடிபோல் திரு மால் இரும் சோலை எங்கும் இந்திர கோபங்களே எழுந்தும் பரந்திட்டன -என்றார் இறே இவர் திரு மகளாரும்
விரதம் கொண்டு ஏத்தும் வில்லிபுத்தூர் விட்டு சித்தன் சொல் கருதி உரைப்பவர் கண்ணன் கழலினை காண்பரே – 4-2 11-
திருப்பல்லாண்டு -மங்களா சாசனம் இவர் விரதம் -நாமும் அனுசந்திந்ததா கண்ணன் கழல் இணை பெறுவது திண்ணம் அன்றோ –

—————————–
4-3
தனிக் காளை -4-3-4– காளையே எருது பாலைக்கு அதிபன் நல் விளையோன் பெறலாம் -நிகண்டு
பல பல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலன் தன்னை-4-3-5-நாழ்-குற்றம் -நான் என்று அகங்கரிக்கையும்-பொல்லாங்குக்கும் -நறு வட்டாணித் தனத்துக்கும் -பேர்
நாமா மிகவுடையோம் நா ழ் -என்றும் -நாழால் அமர முயன்ற வல்லரக்கன் -என்றும் -அஃதே கொண்டு அன்னை நாழ் இவளோ என்னும் -என்றும் உண்டே –
தொல்லை மால் இரும் சோலை அதுவே -4-3-6-திரு அனந்த் ஆழ்வான்  திருமலை ஆழ்வாராய் வந்து நிற்கையாலே -அநாதியாய் கொண்டு -பழையதாய்
வாய்க் கோட்டம் -4-3-8—வாய்க் கோணல் -ந நமேயம் -என்றத்தைச் சொல்லுகிறது
அடி இறை என்று ஒட்டரும் தண் சிலம்பாறுடை மால் இரும் சோலை யதே -4 3-9 – ஸ்ரீ பாத காணிக்கை -அடி யிறை -பாட பேதம் / ஓட்டரும் ஓட்டம் தரும் விகாரம்
நாலிரு மூர்த்தி தன்னை -4-3-10–அஷ்டாக்ஷர ஸ்வரூபி – நால் வேதக் கடல் அமுது -திரு மந்த்ரத்தை சொல்லி அவனைச் சொல்லும்
மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய் -எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் –

—————————

4-4-
திருமங்கை ஆழ்வாரும் முந்துற உரைக்கேன் -மூவரில் முன் முதல்வன் -இரண்டு திருமொழிகளால் திருமாலிரும் சோலையை அனுபவித்து
எங்கள் எம்மிறை திருமொழியால் திருக் கோஷ்டியூரை அனுபவித்தாள் போலே இவரும் இங்கு இதில் திருகி கோஷ்டியூரை அனுபவிக்கிறார் –
வண்ண நன் மணியும் மரகதமும் மழுத்தி நிழல் எழும் திண்ணை சூழ் திருக் கோட்டியூர்-4-4-3-மகர விரித்தல் செய்யுள் ஓசை நோக்கியது –
இவர் இவர் என்று ஆசைகள் தீர்வேனே – 4-4 9- இரட்டிப்பு -பாகவதர்களைத் தனித் தனியே அனுசந்திக்கை –
காண்பது கிட்டே இருப்பது கூட போத யந்த பரஸ்பம் -ஆசைகள் பலவும் உண்டே –

———————–

4-5-
துணையும் சார்வுமாகுவார் போலே சுற்றத்தவர் பிறரும் அணையவந்த ஆக்கம் யுண்டேல் அட்டைகள் போல் சுவைப்பர்
அரவ தண்டத்தில்-4-5-3- -ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு -ஏழாம் வேற்றுமை உறுப்பு அல்ல -எம படர்களால் வரும் துன்பத்தின் நின்றும் என்றவாறு
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாத்திரை உள்ளே வாங்கி  வேலை வண்ணனை மேவுதிர் ஆகில் விண்ணகத்தினில் மேவலும் ஆம் – 4-5-4-
பிரணவத்தை -முறை வழுவாமல் இறைஞ்சினால் களிப்பும் கவர்வும் அற்று பிறப்பி பிணி மூப்பு இறப்பு அற்று
ஒளிக் கொண்ட சோதியாய் அடியார் குழாங்கள் உடன்  கூட பெறலாமே -ஓன்று இரண்டு மாத்திரை உச்சாரண பலம் அல்பம் அஸ்திரம் –
மூன்று மாத்திரை உச்சாரணமே மோக்ஷ பலம் -ஈஷதி கர்ம அதிகரணம் மேவுதீர்-சர்வாதிகாரம் -ஸ்த்ரீ ஸூத்ரர்களுக்கும் அதிகாரம் உண்டு
அங்கம் விட்டு அவை ஐந்தும் அகற்றி-4-5-6-அகன்று வினை எச்சம் பிரயோகிக்காமல் -அகற்றி -என்றது -தன் வினையில் வந்த பிறவினை –
சேவதக்குவார் போலப் புகுந்து-4-5-7-சே -அதக்குவார் போலே /
வானகத்து மன்றாடிகள் தாமே -4-5-7–வானகம் மன்றத்து ஆடிகள் -நித்ய ஸூரி சபையில் சஞ்சரிக்கப் பெறுவார்கள்
குறிப்பிடம்  கடந்து உய்யலுமாமே-4 4-8 -பாப பலன்களை அனுபவிப்பதற்கு என்று குறிக்கப் பட்ட -யமலோகம் -கடத்தல் -அங்குச் செல்லாது ஒழிகை –

——————————–

4-6-
நீங்கள் தேனித் திருமினோ -4-6-1-தேறித் திரிமினோ-அத்யாபக பாட பேதம் -மகிழ்ந்து இருங்கோள்-என்றவாறு –
நானுடை நாரணன்-4-6-4-என்னுடை என்ன வேண்டும் இடத்து -ஊனுடைச் சுவர் வைத்து —-நானுடைத் தவத்தால் -திருமங்கை ஆழ்வாரும் –
குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே-4-6-7-குழி -நரகக் குழி –
நம்பி பிம்பி என்று நாட்டு மானிடப் பேர் இட்டால்-4-6-8-உப்பும் இல்லை பப்பும் இல்லை என்பாரைப் போலே-
கோத்துக் குழைத்துக் குணால மாடித் திரிமினோ-4-6-9-ஆனந்தம் தலை மண்டி தலைகீழாக ஆடுவது -மொய்ம் மா பூம் பொழில் பொய்கையில் போலே

——————————

4-7-
திருக் கண்டங்கடி நகர் -திருக் கண்டம் -திவ்ய தேசப் பெயர் -மத்தால் கடல் கடைந்து வானோர்க்கு அமுதம் அளித்த அத்தா
எனக்கு உன் அடிப் போதில் புத்தமுதைக் கங்கை நரை சேரும் கண்டத்தாய் புண்டரீக மங்கைக்கு அரசே வழங்கு -ஐயங்கார் –
கமைஉடை பெருமை கங்கையின் கரைமேல் -4-7-4-கமை -க்ஷமை-வடமொழி மருவி -கமை பெருமை யுடை என்று கொண்டு ஷமிக்கையாகிற பெருமை
படைக்கலமுடைய-4-7-5- -படை கலம் யுடைய -திரு ஆபரணங்களையும் திரு ஆயுதங்களையும் யுடைய –

—————————–

4-8-
மைத்துனன் மார்  உரு மகத்து வீழாமே-4-8-3-மகம் யாகம் -நரமேத யாகம் -மநுஷ்யர்களை பலி-
எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்து -மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தவன் -அன்றோ —
குருமுகமாய் காத்தான் -ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் உபதேச முகமாக –
பொரு முகமாய்-குவளையும் கமலமும் எம்பெருமான் திரு நிறத்தோடும் திரு முகத்தோடும் போர் செய்யப் புகுவது போலே அலரா நிற்கும்
கண்டகரைக் களைந்தானூர்–4-8-4–ரிஷிகளுக்கு முன்பு குடி இருந்த முள் போன்ற ஜனஸ்தான வாசிகள் -ராக்ஷஸர்கள்
யாழினிசை வண்டினங்கள் ஆளம் வைக்கும் அரங்கமே – 4-8 6- யாழ் இன் இசை என்றும் யாழின் இசை என்றும் –
ஆளம் வைக்கும் -ஆளத்தி வைக்கும் -அநஷர ரசம் -ஆலாபனை –
தழுப் பரிய சந்தனங்கள் தடவரை வா ஈர்த்து கொண்டு -4-8-7-தழுவ முடியாத ஸ்தூல சந்தன மரங்கள்-சாத்துப் பிடி சமர்ப்பிக்கிறாள் திருக் காவேரி தாயார்-
திருவரங்க தமிழ்மாலை விட்டு சித்தன் விரித்தன கொண்டு  இருவரங்கம் எரித்தானை ஏத்த வல்லார் அடியோமே -4 8-10 –
தீதிலா ஒண் தமிழ்கள் இவை ஆயிரத்தில் இப் பத்தும் ஓத வல்ல பிராக்கள் நம்மை ஆளுடையார்கள் பண்டே -நம்மாழ்வார்

—————————

4-9-
திருமங்கை மலர் கண்ணும் -4-9-1-மலர்க் கண் பாடம் மறுக்கப்படும் -மலர் போன்ற கண் இல்லை -மலர்ந்த கண் என்றபடி
மலர் கண் வைத்த என்னுடைய திருவரங்கர்க்கு அன்றியும் மற்று ஒருவர்க்கு ஆளாவரே   – 4-9 2- இங்கும் பெரிய பெருமாளாது விகசிதமான திருக் கண்கள்
கருளுடைய பொழில் மருது-4-9-3- -கருள் -கருப்பு -கறுப்பும் சிகப்பும் வெகுளிப் பொருள் -நள கூபரன் மணிக்ரீவன் -குபேர புந்த்ரர் சாபத்தால் மருத மரங்கள்
இருளகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தோடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி-தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு -சிறிய திருமடல் /
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் அன்னதோர் இல்லியினூடு போய் வீடு என்னும் தொன்னெறிக் கண் சென்றாரை -பெரிய திரு மடல் /
மைத்துனன்மார் காதலியை மயிர் முடிப்பித்து-4-9-6-அர்ஜுனனுக்கு தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிட்ரும் பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிட்ரும் இவளுக்காக -ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
பந்தார் விரலாள் பாஞ்சாலி கூந்தல் முடிக்கப் பாரதத்து கந்தார் களிற்றுக் கழல் மன்னர் கலங்கச் சங்கம் வாய் வைத்தான் -கலியன்
தருமம் தவிர்ந்து பொறை கெட்டுச் சத்தியம் சாய்ந்து தயை தெருமந்து தன் பூசனை முழுதும் சிதையக் கலியே
பொருமந்த காலக் கடையினில் எம் பொன்னரங்கன் அல்லால் அருமந்த கல்கி என்றாரே அவை நிலையாக்குவரே -திருவரங்கத்து மாலை-
மெய்ந்நாவன்-4-9-11-பொய்ம் மொழி ஓன்று இல்லாத மெய்மையாளன் -கலியன்

————————

4-10
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே- 4-10- 1- ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையும் திருப் பாற் கடலையும்
விட்டு கோயிலிலே வந்து பள்ளி கொண்டு அருளினது இதற்காக அன்றோ

———————

5-1-
காக்கை வாயிலும் கட்டுரை கொள்வர் காரணா கருளக் கொடியானே -5-1 1- அது கத்தினாலும் உறவானவர்கள் வருவதை ஸூசிப்பிக்குமே –
உழைக்கோர் புள்ளி மிகை யன்று கண்டாய் –5-1-2-புள்ளி மான் ஸ்தானத்தில் எம்பெருமான் -ஆழ்வாரையும் கொள்ளலாம் –
நெடுமையால் அளந்தாய் -சமத்கார அருளிச் செயல் /
அக்கோயின்மை -5-1-4—கைங்கர்யத்துக்கு உள்ளே கூறை உடுக்கையும் சோறு உண்கையும் -உண்ணும் சோறு இத்யாதி –
தாரக பதார்த்தம் -இதில் -போஷாக்கை பாக்ய பதார்த்தங்களும் அதுவும் மேலே பாசுரத்தில் –
தத்துறுதல் -5-1-7—தட்டுப்படுத்தல் -கிட்டுதல் -மாறுபாட்டைச் சொல்லிற்றாய் கிட்டுதல் தாத்பர்யம் என்றுமாம்
பாலாழி நீ கிடக்கும் பண்பை யாம் கேட்டேயும் கால் ஆழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -இந்த மாறுபாடுகள் இருந்தாலே கிட்டுவோமே

———————–

5-2-
உலகமுண்ட பூங்கார் விழிக்குப் புலப்பட்டதால் எப்பொழுதும் என்னை நீங்காது இடர் செய்யும் தீ வினைகாள் இனி நின்று நின்று தேங்காது
நீரும் அக்கானிடத்தே சென்று சேர்மின்களே -திருவரங்கத்து மாலை -102-இப்பதிகம் ஒட்டியே – பட்டணம் -ராஜ தானி -பத்தனம் -வைத்த மா நிதி
தரணியின் மன்னி யயனார் தனித் தவம் காத்த பிரான் கருணை எனும் கடலாடித் திரு வினைக் கண்டதன் பின் திறணகர் எண்ணிய
சித்ரகுப்தன் தெரித்து வைத்த சுருணையில் ஏறிய சூழ் வினை முற்றும் துறந்தனமே -தேசிக பிரபந்தமும் இத்தை ஒட்டியே
வந்து புகுந்து வேதப் பிரானார் கிடந்தார் பைக் கொண்ட பாம்பணையோடும் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே – 5-2 1- நித்ய வாசம் –
வள்ளலே உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போலே -என்றும்
நமன் தமரால் ஆராயப் பட்டு அறியார் கண்டீர் அரவணை மேல் பேராயர்க்கு ஆள் பட்டார் பேர் -என்பதும் போலே –
காலிடைப் பாசம் கழற்றி -5-2-3—நான்கு வித பொருள்கள் -யமதூதர் பாசக்கயிறு காலிலே இழுக்க ஒண்ணாதபடி பண்ணி
கால் -காற்று -பிராண வாயும் -பாசம் ஆத்மாவை கட்டிக் கொண்டுள்ள ஸூஷ்ம சரீரத்தில் -நசை அறுத்த படி –
கீழே கயிறும் அக்காணி கழித்து-என்றது ஸூதூல சரீரத்தை கழித்தத்தை சொல்லி
கால்கட்டான புத்ர தாராதிகள் பற்றைப் போக்கினை படி
இரண்டு காலிடை உள்ள ஹேய ஸ்நாநத்தின் ஆசையை அறுத்த படி -காம -மோகத்தால் கட்டுண்ட பாசம் ஒழித்து
குறும்பர்கள்-5-2-5-உண்ணிலாய ஐவரால் -கோவாய் ஐவர் என் மெய் குடி இருந்து -உயர்திணை பிரயோகங்கள் போலே –
உற்ற நோய்காள் உறு பிணிகாள்-5-2-6-கொடுமையின் மிகுதியைப் பற்ற கள்ளப் பயலே திருட்டுப் பயலே போலே -ஆழ் வினைகாள் -இவற்றுக்கு காரணம்
என் சென்னித் திடரில் பாத இலச்சினை வைத்தார் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே -5 2-8 – தோளுக்கு திரு ஆழி இலச்சினை -தலைக்கு திருவடி இலச்சினை
அரவத்து அமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து-5-2-9-
பைக் கொண்ட பாம்பணையோடும் -மெய்க் கொண்டு வந்து புகுந்து கிடந்தார் உபக்ரமம் படியே நிகழித்து அருளுகிறார் –

————————————

5-3-
வலம் செய்யும் தீர்த்தமுடை திரு மால் இரும் சோலை எந்தாய் – 5-3 2-வலம் செய்தல் -மற்றுள்ள வழிபாடுகளுக்கும் உப லக்ஷணம் –
வலம் செய்யும் வானோர் மாலிருஞ்சோலை வலம் செய்து நாளும் மறுவுதல் வழக்கே –
உன் பொன்னடி வாழ்க வென்று -இனக் குறவர்  -5-3-3-கீழே -எல்லா இடத்திலும் எங்கும் பரந்து பல்லாண்டு ஒலி செல்லா நிற்கும்
சீர் திரு மாலிருஞ்சோலை -4-2-2-என்றத்தை விவரித்து அருளிச் செய்கிறார் இங்கு
அங்கோர்  நிழலில்லை நீரும் இல்லை உன் பாத நிழல் அல்லால் மற்றோர் உயிர்பிடம் நான் எங்கும் காண்கின்றிலேன்-5-3-4-இலங்கதி மற்று ஓன்று —
நலம் கழல் அவனடி நிழல் தடம் அன்றி யாமே -திருவாய்மொழி
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணா-5-3-6-/ மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே-/அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே -/
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான் /அரு மருந்து ஆவது அறியாய்
கோயில் கடைப் புகப் பெய்-5-3-6–திருக் கண்ண மங்கை ஆண்டான் -ஒரு சம்சாரி தன் வாசலைப் பற்றிக் கிடந்ததொரு நாயை நலிந்தவனைத் தானும்
குத்திக் கொண்ட படியைக் கண்டு ஒரு தேஹாத்ம அபிமானியானவன் அளவு இது ஆனால் -பரம சேதனனான ஈஸ்வரன்
நம்மை யமாதிகளில் கையிலே காட்டிக் கோடான என்று விஸ்வஸித்து திரு வாசலைப் பற்றிக் கிடந்தார் இறே
அநர்த்தக் கடல்-5-3-7- -அனத்தம்-பாட பேதம் -அபாயம் பொருளில் / அஞ்சேல் என்று கை கவியாய் -அபய ஹஸ்த முத்திரை காட்டி அருள்வாய் –
கிறிப் பட்டேன்–5-3-8-கிறி -விரகு-அதாவது யந்த்ரம் -சர்வ பூதங்களும் பிரமிக்கும்படி ரூடமாய் இருப்பதொரு யந்த்ரம்
அஞ்ஞானா வர்த்தமாய் இருப்பது ஓன்று – / மாயம் என்றுமாம் -சம்சார மாயையில் அகப்பட்டேன் –

————————————-

5-4-
அறிவை என்னும் அமுதவாறு தலைப் பற்றி வாய்க் கொண்டதே -5 4-2 – அறிவை என்று பரம பக்தியைச் சொன்னபடி –
தலைப் பற்றி வாய்க் கொண்டதே-மேல் மேல் வளர்ந்து பெருகிச் செல்லுதல்
தூறுகள் பாய்ந்தனவே –5-4-3-தூறு -என்று செடியாய் -கிளை விட்டுக் கிடக்கிற சம்சாரம் -முற்ற இம் மூ உலகும் பெரும் தூறாய்த் தூற்றில் புக்கு -திருவாய்மொழி
மாற்றின்றி உரைத்துக் கொண்டேன்-5-4-5- -பொன் அழியும் படி -நைச்ய அனுசந்தானம் -அமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே -போலே
அன்றிக்கே ஒன்றும் தப்பாத படி சொன்னேன் -உன்னுடைய விக்ரமம் ஓன்று ஒழியாமல் என்றபடி
உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் என்னையும் உன்னில் இட்டேன் என்னப்பா என் இருடீகேசா என் உயிர் காவலனே – 5-4 5- -நன்றாக
நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணன் நீ என்னை அன்றி இலை -போலே
ஐது நொய்தாக வைத்து-5-4-8- -ஐது நொய்து அல்பம் -மிக அல்பம் என்றபடி
அந்தணர் தம் அமுதத்தினை சாயை போலே பாட வல்லார் தாமும் அணுக்கர்களே -5 4-11 – அந்தணர் -அந்தத்தை அணவுபவர் –வேதாந்தத்தை சார்பவர் /
அம் தண் அர்-என்று பிரித்தும் பொருள் சொல்வர் அந்தணர் என்போர் அறவோர் மற்று எப்பொருட்க்கும் செத்தண்மை பூண்டு ஒழுகலால்-திருக்குறள்
நூலே கரகம் முக்கோல் மணையே ஆயுங்கால் அந்தணர்க்கு உரிய -தொல்காப்பியம் -யதிகளைக் குறிக்கும் –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஆழ்வாரும் ஆழ்வானும் -ஸ்ரீ உ வே P.B.A ஸ்வாமிகள் —

January 29, 2018

ஸ்ரீ மத் பராங்குச முநீந்திர மநோ விலாசாத் தஜ்ஜா நுராக ரச மஜ்ஜ்னம் அஞ்ஜசாப்ய
அத்யாப்ய நாரதத துத்தித ராக யோகம் ஸ்ரீ ரங்க ராஜ சரணாம் புஜம் உன்னயாம-ஸ்ரீ அதிமாநுஷ ஸ்தவம் -3 ஸ்லோகம்

ஆழ்வார் இதயத்தில் அடைந்து பக்தியில் நனைந்து அன்பின் நிறம் சிகப்பை அடைந்தது –

வகுள தர சரஸ்வதி விசக்த -ஸ்வ ரச பாவ யுதா ஸூ கின்னரீஷூ
த்ரவதி த்ருஷதபி ப்ரசக்த கானாஸ் விஹ வனசைலததீஷூ சுந்தரஸ்ய –ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -12 ஸ்லோகம் –

ஆழ்வார் அருளிச் செயலை இனிய குரலில் பாட கற்கள் உருகி பெருக அதுவே நூபுர கங்கை என்கிறார் –
மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணா என்று கூவுமால் -ஆழ்வார்

யஸ்ஸ மூர்தா சடாரே -ஸ்ரீ வராத ராஜ ஸ்தவம் –எம்பெருமான் திருவடிகள் இளைப்பாறும் இடம் ஆழ்வார் திருமுடி -என்கிறார்

ஊர்த்வ பும்ஸாம் மூர்தனி சகாஸ்தி-ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -7 ஸ்லோகம்
திருமால் இரும் சோலை மலையே என் தலையே –என் உச்சி உளானே –

ப்ரேமாக்ர விஹ்வலித கிரா புருஷ புராணா தவம் -துஷ்டுவு மதுரிபோ மதுரைர் வசோபி -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -10-
உள் எல்லாம் உருகி குரல் தழுத்து ஒழிந்தேன் -என்றும்
வேவரா வேட்கை நோய் மெல்லாவி உள் உலர்த்த -என்றும்
ஆராவமுதே அடியேன் உடலம் நின்பால் அன்பாயே நீராய் அலைந்து கரைய உருக்குகின்ற நெடுமாலே -என்றும்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே -என்றும்-
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் சொன்னேன் -என்றும்-
ஆழ்வார் அருளிச் செயலை ஒட்டியே அருளிச் செய்கிறார் –

உததிக மண்டார்த்தி மாந்தன -லப்த பயோமதுர –ரசேந்த்ரா ஹ்வாசுதா சுந்தரதோ -ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -4-
ஆண்டாள் -மந்தரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட -பாசுரத்தின் மொழி பெயர்ப்பு –

சசத ரரிந்க ணாத்யசிகாம் -ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம் -4-
மதி தவழ் குடுமி மால் இரும் சோலை -நேர் மொழி யாகும் –

பிதுரித சப்த லோக ஸூ விஸ் ருங்கள ரவம் -ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம் -5-
அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் -நேர் மொழி யாகும்

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம் -8-
கரு வாரணம் தன பிடி தண் திருமால் இரும் சோலை மலையே -பெரியாழ்வார் -நேர் மொழி யாகும்

ப்ராரூட –சரியம் -ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-16/17-
ஏறு திருவுடையான் -ஆண்டாள்

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-40-
கொள்கின்ற கோள் இருளை சுகிர்ந்திட்ட மாயன் குழல்

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-49-
களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் மிளிர நின்று விளையாட -ஆண்டாள்
மை வண்ண நறும்குஞ்சி குழல் பின் தாழ மகரம் சேர் குலை இருபாடு இலங்கி யாட -திருமங்கை ஆழ்வார்-

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-55-
செங்கமல நாண் மலர் தேனுகரும் அன்னம் போல் -ஆண்டாள் –

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-62/63-
தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமானை

-ஸ்ரீ ஸூ ந்தர பாஹூ ஸ்தவம் -ஸ்லோகம்-92-
நிலையிடம் எங்கும் இன்றி -திருமங்கை ஆழ்வார் -பாசுர சந்தத்தலிலே அருளிய ஸ்லோகம் –

—————————————————————————-

த்ரைவித்ய -வ்ருத்த ஜன -மூர்த்த விபூஷணம் யத் சம்பதச்
சாத்விக ஜனச்ய யதேவ நித்யம்
யத்வா சரண்யம் அசரண்ய ஜனச்ய புண்யம்
தத் சம்ச்ர யேம வகுளாபரண அங்க்ரியுக்மம்–ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம்

த்ரைவித்ய -வ்ருத்த ஜன -மூர்த்த விபூஷணம்-ஆழ்வார் திருவடி தாமரைகளே வேதம் வல்லார் சிரசுக்கு ஆபரணம்
யத் சம்பதச் சாத்விக ஜனச்ய யதேவ நித்யம் -ஸூ த்த சாத்விகர்களுக்கு நிரந்தரச் செல்வம்
மாதா பிதா இத்யாதி ஆளவந்தார் அருளிச் செய்த படி
யத்வா சரண்யம் அசரண்ய -வேறு புகல் அற்றவர்க்கு புகல் இடம்
ஜனச்ய புண்யம் தத் சம்ச்ர யேம வகுளாபரண அங்க்ரியுக்மம்–பாவனத்வமும் உண்டே -வேறு புண்ய தீர்த்தங்கள் நீராட வேண்டாம்

——————————————————————

பக்தி பிரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த சம் துஷித ப்ரணய சார ரசௌக பூர்ண
வேதார்த்த ரத்ன நிதிர் அச்யுத திவ்ய தாம ஜீயாத் பராங்குச பயோதிர் அசீமபூமா –

சமுத்ரமாக ஆழ்வாரை உருவகப்படுத்தி அருளுகிறார்
பக்தி பிரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த சம் துஷித ப்ரணய சார ரசௌக பூர்ண
பக்தி இத்யாதி நவ ரசம் புனித உணர்வாகிய வெள்ளம் நிறைந்த கடல்
வேதார்த்த ரத்ன நிதிர் -முத்து பவளம் போலே வேதார்த்த ரத்னங்கள் நிறைந்த கடல்
அச்யுத திவ்ய தாம-அச்யுதன் திருப்பள்ளி கொள்ளும் இடம்
கல்லும் கனைகடலும் வைகுந்த வானோடும் புல் என்று ஒழிந்தன கொல் ஏ பாவமே வெள்ள நெடியான்
நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நின்றான் அடியேனது உள்ளகம்
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் நான்கு தோளன் குனி சாரங்கன் ஒண் சார்ங்கத்தன் வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன் உள்ளானே —
ஜீயாத் பராங்குச பயோதிர் அசீமபூமா -நம்மாழ்வார் எனும் பாற்கடல் -கரை காண ஒண்ணாதே

————————————————————————–

யத் பதாம் போருஹ த்யான விஸ்வச்த அசேஷ கல்மஷ -வஸ்து தாம் -உபயாதோஹம் -யாமு நேயம் -நமாமி தம் -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய ஸ்லோகம்
யத் பதாம் போருஹ –ய்–அ–த்–ப்-அ –த் –அ –ம் –ப் –ஒ –ர்–உ –ஹ்–அ –ஏழு திருவடி இணைகள் -பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் -ஆளவந்தார் -ஆழ்வார்
ஆளவந்தார் திருவடிகள் -ஆளவந்தார் பற்றும் ஆழ்வார் திருவடிகள் -ஆளவந்தாரைப் பற்றிய தம் ஆச்சார்யர் திருவடிகள்
பராங்குச தாசர் பெரிய நம்பி -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து அருளியதால் முதலில் பகாரம் –

——————————————————————————————————
அகில புவன ஜன்ம ச்தேம பங்காதி லீலே
தேன சஹ லீலா யஸ்ய -எம்பெருமான் உடன் அவனாகிய லீலையை விளையாடுபவர் ஆழ்வார்
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போக்கு நம்பீ–என்றும் விளையாடப் போதுமின் என்னப் போந்தமை -என்றும்

அகிலம் யஸ்ய -புவனம் ஜன்ம ச்தேம பங்காதி லீலையே
-இந்த சிருஷ்டிக்கு காரணம் எம்பெருமான் உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் –

விநத விவித பூத வ்ராத-ரஷைக தீஷை -ஸ்தன்ஜயப் பிரஜைக்கு பால் பெருகும் ஸ்தனத்திற் போலே திருவடியில் கைங்கர்யத்தில் நோக்கு
ரஷை வேண்டும் அடியாருக்கு திருவடிகள் ஆகிய ஆழ்வாரே கிடைக்கிறார்

ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே ஜாக்ரா வாக்ம்சஸ் சமிந்ததே
வேதாந்தம் எம்பெருமானை அறிவிக்கவே என்று உணர்ந்தவர் ஆழ்வார்
தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ராவக்ம்சஸ் சமிந்ததே –
விப்ரா என்னும் சொல் ஆழ்வாருக்கே பொருந்தும்
ந சூத்ரா பகவத் பக்தா விப்ரா பாகவதாஸ்ம்ருதா-என்றபடி அடியானாக உள்ள ஒருவர் மாய மயக்குகளில் சிக்கி உள்ள மாட்டார்
பண ச்துதௌ-என்பதால் விபன்யவோ என்பதற்கு எம்பெருமான் திருக் குணங்களை பாடுபவர் என்றதால்
அவ்வகையிலும் ஈடு இணையற்ற பாசுரங்கள் பாடி அருளிய ஆழ்வாரைக் குறிக்கும்
தேவில் சிறந்த திருமாற்குத் தக்க தெய்வக் கவிஞன்

ப்ரஹ்மணி
எவ்விதத்திலும் பெரியது
ப்ரஹ்மமே ஆழ்வார் இடம் கட்டுண்டதே
யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவர்

ஸ்ரீ நிவாசே
வியாக்யாதிகள் ஆழ்வாரே ஸ்ரீ என்பர்
பின்னை கொல் –இத்யாதி
ந ச புனர் ஆவர்த்ததே ந ச புனர் ஆவர்த்ததே
ச ச மம பிரியா
ந ச பரம புருஷ சத்ய சங்கல்ப அத்யர்த்தபிரியம் ஞாநினாம் லப்த்வா கதாசித் ஆவர்த்தயிஷ்யதி
கிருஷ்ணனை சரமம் பட்டு பெற்ற வெண்ணெய் திரும்பித் தா என்றால் தருவானோ
என்னை முன்னம் பாரித்து தான் என்னை முற்றப் பருகினான்
வாசூதேவஸ் சர்வம் இதி ச மகாத்மா ஸூ துர்லப -உண்ணும் சோறு இத்யாதி எல்லாம் கண்ணன் –

——————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -அனுபவம் -ஸ்ரீ உ வே கோமடம் ஸ்வாமிகள்

January 29, 2018

அண்ணிக்கும் அமுதூரும் -முதல் பாட்டில் போக்யதையைச் சொல்லி –
-திருடா விடிலும் திருடன் என்றால் மகிழ்வான் -சோழியர் -சாமான்யர் -நினைத்து அடிக்க -இன்னம் அடி சொன்னானாம் -ஐதிகம் —
நாவினால் நவிற்றி -சிறந்த பாடம் -நவிற்று என்றும் பாடம் -இன்பம் எய்தினேன் –தேசாந்திர தேகாந்த்ரம் பெற்ற இன்பம் –
அவன் பொன்னடி மேவினேன் -சுக சாதன பூதர் ஆழ்வார் -அவன் -அது -போலே அநாதாரம் -ஆழ்வார் என்றுமாம்
ஆழ்வார் திருவடி -உலகம் அளந்த பொன்னடியை அடைந்து உய்ந்தேன் –எல்லாருக்கும் சாமான்யமான அவன் பொன்னடி
ஆழ்வார் பொன்னடி மெய்மையே -மேவினேன் -தலையில் திருவடி வைத்து பொய் சொல்வேனோ அசாதாராணம் -என்னால் வரும் தோஷமும் தட்டாமல் –
தேவு மற்று அறியேன் -அந்யத்ர- நஞ்சீயர்
பாவோ நான்யாத்ரா கச்சதி சிநேகம் -சக்ரவர்த்தி நிலை பக்தி இளைய பெருமாள் நிலை -ஆலிங்கனம் பரிஷ்வங்கம்-படி கண்டு அறுதியே-
கர தூஷண வத அநந்தரம் -பிராட்டியை பெருமாள் ஆலிங்கனம் செய்ய வில்லையே -அதற்காக
தேவு மற்று அறியேன்-அநந்ய தெய்வத்வம்–பிராட்டி சொல்லி –சஹ பத்ன்யா விசாலாட்சி நாராயணம் உபாகமத் -எடுத்து கை நீட்டி –
உங்களுக்கு ஓன்று இரண்டு -திரு மந்த்ரம் – த்வயம் கால ஷேபம்
-எனக்கு திருக் குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை -பாடித் திரிவனே -ஆயிரம் உண்டே
-இன்னிசை உடன் கூடியவை பிரமாணம் -திருக்கோவலூரில் -பிரமேயமும் இரவில் -திருவவதாரம்
குருகூர் நம்பி பா -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு என்றுமாம்
திரி தந்தாகிலும் –தேவ பிரானுடைய கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன் நான் – தானே வந்து சேவை சாதிக்குமே –
பிரதம பர்வம் -சரம பர்வம் ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாராகம் —
நம் அன்பு குளப்படி–குதிரை கால் அளவு -குளம்பு- அவன் அன்பு கடல் படி போலே அன்றோ
ராம பிரான் -பிராட்டி -அங்கி -அங்கம் -அங்கி விட்டு அங்கம் ஆசைப் பட்டு –
அங்கி விட்டு அங்கம் ஆசைப் பட்ட சூர்பணகை ராவணன் –படுத்துக் கொண்ட யானை மேலே ஏறினால் போலே –
திரிதந்தாகிலும் –தேவு மற்று அறியேன் -என்றதில் திரும்பி வந்தாகிலும் –தேவ பிரான் -பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் –
கோலமே -தாமரைக் கண்ணது ஒரு அஞ்சன -நீலமே வார்த்தை பொருக்கி -ஆழ்வார்
அழகு படுத்திக் கொண்டு வந்தான் -ஆபரணம் சூடிக் கொண்டு வந்தான் —
அபிமத விஷயத்தை பாரிக்க வந்தவன் -கழற்ற ஒண்ணாத ஆபரணம் சூடி -திரு -காண்பன் நான் –
ஆள் உரியனாய் -அடியேனே -திருமந்த்ரார்த்த யாதாம்ய ஞானம் -நம்பி -குண பூரணன் -பகவான் -கல்யாண குணங்களுக்கு ஊற்று வாய்
-அன் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகண் -சங்கரர் குணங்கள் இல்லாதவன்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம்
திருவில்லா தேவரை தேறேல்மின் -தேவு -ஸ்ரீ யபதித்வம்
திருமால் வைகுந்தமே –திருமால் திருப் பாற் கடலுள் -ஆமையாகிய திருமால் –திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்
-வெக்காவில் திருமாலை பரத்வாதி பஞ்சகம் ஸ்ரீ யபதித்வம்
ஸ்வரூபத்தால் ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும் குணத்தாலே குணங்களுக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும் –
ஆள் உரியனாய் -உரிய ஆளாய் -அவனுக்கே அற்றுத் தீர்ந்தவனாய் உகாரார்த்தம் அனன்யார்ஹ சேஷவத்வம்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய்
ஆழ்வாரை தந்து அருளிய வண்மை–நான் பெரியன் -நீ பெரியை யார் அறிவர் –
அமுதனார் -பெரியவர் என்கிறார் மதுர கவி ஆழ்வார் –
பெரிய குருகூர் ஆழ்வாரை கொண்டதால் -நம் பெரியனுக்கு அருளிப்பாடு -இன்றும் ஆழ்வாருக்கு அங்கே
மீண்டும் அடியேன் பெற்ற நன்மையே -ஆழ்வார் ஒருவருக்குமே அடிமைப் பட்டதை த்ருடமாக சொல்லி அருள –
சரவணம் மனனம் நித்யாசிதவ்ய இல்லாமல் நவிற்றி காண்பான் -நேராக சாஷாத்காரமாக -மானச அனுபவம் இல்லை –
கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன்-களிப்பும் கவர்வும் அற்று –அடியார் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -ஆழ்வார்
ஒரு நாயகமாய் -உண்மை போலே சூழ் விசும்பு -அருளியதும் -அடியரொடு இருந்தமை -ஆழ்வார் அடிக் கொதிப்பால் -அலமாந்து -பெற்றதை –
இவர் பெற்றாரே -இது தான் நன்மையே -என்கிறார் -பரக்கத ச்வீகாரம் —நல்லை என் தோழி –வல்ல பரிசு தருவிப்பரேல் அது காண்டுமே –
மாறாய தானவனை -வள்ளுகிரால் -வேறாக ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே -மற்று அவரை சாத்தி இருப்பார் தவம் –
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -பிடித்தார் பிடித்தாரை பற்றியே -எம்பெருமானார் -அவா அற்று வீடு பெற்று -உண்மையான ஆப்த வசனம் உண்டே
அடியேன் பெற்ற நன்மையே -அடியார்கள் உடன் சேர்ந்தேன் –
பசு மனுஷ்யன் பஷி வா –பான்தவோ ஜன –ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் அபிமானத்தில் பசுவோ பஷியோ மனுஷ்யனோ ஒதுங்கினால் –
-கையாலே தொட்டாலே உண்டே –
கை விட கழுத்துக்கு கீழ் -தேடுவான் -கைக் கொள்ள கழுத்துக்கு மேல் அமையும் –
-பசுவுக்கு ஞானம் ஸ்தாவரம் ஞானம் இல்லை முமுஷ்வுக்கு தத்வ த்ரய ஞானம் வேணும்
இருந்த இடத்திலே வந்து திரு -குதிப்பதே -தாஸ்ய ஐஸ்வர்யம் –
நன்மையால் மிக்க -நான் மறையாளர்கள் அடுத்த பாசுரம் –
நான் மறை ஆள்பவர்கள் -ஆன்ரு சம்சயம் காருண்யா கிருபா அனுகம்பா -பரமோ தர்மம் -பிராட்டி பெருமாளுக்கு சொல்ல திருவடி இடம் –
நன்மை -தீமைக்கு மாறுபாடு –அபராதம் செய்தவனுக்கும் பிரத்யுபகாரம் செய்பவர் நன்மையால் மிக்க -காட்டு மிக்க –
பிராட்டி கூரத் ஆழ்வான் பிரகலாதன் -பாபானாம் வா -சுபானாம் வா -உன் எண்ணத்தால் பாபம் செய்தவர்கள்-
மணல் சோற்றிலே கல் ஆர்ராய்வார் யாரோ -மா முனிகள் -குற்றம் செய்யார் யார் —துஷ்க்ருதாம் ராமோ -யானை ஏறக் கற்றவன் -பக்தாநாம் ரூபம் –
நான் இல்லாத போது புருஷகாரம் செய்ய நீர் என்று இருந்தேன் -முதலியாண்டான் வார்த்தை –ஆசார்யன் ஸ்தானம் திருவடி
அகல்யை இடம் இந்த்ரன் அபசாரம் அவன் பிள்ளை காகாசுரன் பிராட்டி இடம் அபசாரம்
பெண் மான் பொன் மானை ஆசைப்பட்டு அம்மானைக் கை விட்டாள் –
கருதுவர் -ரஷிக்க வேண்டாம் அருவருத்து ஒதுக்கினார்கள் நான் மறையாளர்கள்
பரதன் -ராஜன் -சப்தம் கேட்டு துடித்தால் போலே -பரத்வாஜர் வார்த்தை –

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே கோமடம் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

முதல் ஆழ்வார்கள் அனுபவம் / அருளிச் செயல்களில் அண்ணல் அப்பன் அண்ணன் அத்தன் -பத பிரயோகங்களின் தொகுப்பு —

January 29, 2018

பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி -மூன்றுக்கும் மூவரும்
தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -மூன்றையுமே இம் மூன்று சப்தங்கள்
ஞான தரிசன பிராப்தி நிலைகள் மூன்றையும் காட்டவே
உக்கமும் தட்டொளியும் நப்பின்னை மணாளனும் போலே இம் மூன்றும்
அக்ரூரர் யாத்திரை திருவேங்கட யாத்திரை அர்ச்சிராதி கதி இம் மூன்றும்
வையம் தகளியா -அன்பே தகளியா-திருக் கண்டேன் இம் மூன்றும் இவற்றையே காட்டி அருளும் அருளிச் செயல்கள்

பூதத்தாழ்வார் என் நெஞ்சமே யான் -நெஞ்சிலே திருக் கைகள் வைத்து நம் ஆழ்வார் போலே சேவை –
ஆழ்வார்கள் அனைவரும் உடையவர் சந்நிதியில் சேவை திருக் காஞ்சியில் /
மூவரும் மூன்று நாளும் -நடுவில் அந்த ஆழ்வார் திரு நக்ஷத்ரம் -அவருக்கு மட்டும் கிரீடம் மற்றவர்க்கு கொண்டை – /
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் சதயம் அன்று மட்டும் /

பூதத்தாழ்வார் -முதலில் பாகவத சேஷத்வம் -சரம் துரந்தான் தாழ் இரண்டும் யார் தொழுவார் அவர் பாதம்
தொழுவது என் தோளுக்கு சிறப்பு என்று காட்டி அருளி –
அதனால் தான் பாகவத சேஷத்வம் -இவரே முதலில் அருளிச் செய்தார் –

திருக் கடல் மல்லை பதிகம் -விசேஷமாக காட்டி அருளி திருமங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார் –
சிஷ்யர் ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்–பெரியவர் /- ஆச்சார்யர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -வைகாசி திருவதாரம் -1000-இவருக்கும் –சின்னவர்

ஆகஸ்த்யமும் அநாதி -செந்தமிழ் பாடுவார் என்று முதல் ஆழ்வார்களையே அருளிச் செய்கிறார் -என்கிறார் பெரியவாச்சான் பிள்ளை /-அஷ்ட புஜ பதிகம் –
சர்வாதிகம் -அருளிச் செயல் -எளிதில் -மான மேய சரமங்களில் -மானிடரை வாழ்விக்கும் மாறன் சொல் வேராகாவே அளிக்கும் வீடு -/
தமிழ் ஆழ்வார்களுக்கு தொண்டு புரியுமே /
வரலாற்று மாற்றம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் -அர்ச்சை / சம்சரிதம் தமிழ் -எல்லாருக்கும் -எப்போதும்–மோக்ஷம் எளிதில் கிடைக்குமே -சொல்வதே
செம்மை இது தானே / இவர்களை வைத்தே -வித்து பீஜம் –
வேதம் உரைத்து இமையோர் வணங்கும் -வெந்திறல் வீரரின் வீரம் ஒப்பார் -ராமனாக —
ராவண வத அனந்தரம் -தேவர்கள் வணங்க -பவான் -நாராயணோ தேவா
செந்தமிழ் பாடுவார் தாம் வணங்கும் தேவர் இவர் கொல்–ராமனா தேவனா -தெரிக்க மாட்டேன் —
திரு வேங்கடமுடையானோ -என்ற அர்த்தம் பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
அனு கூலர் -கலப்பற்ற -பசும் தமிழ்-/ பெருமை வீரம் -எளிமை மூன்றும் கண்டார் கலியன் இவன் இடம் -/எளிமையும் பெருமையே –
பவான் -நாராயணோ தேவா -ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்த்தாயா-இங்கே -உள்ளான் -/
அந்தணர் கொல் திருவிக்ரமன் -வாமனன் -குறள் உருவாய் நிமிர்ந்து -மண் அளந்த அந்தணர் —
வந்து நிமிர்ந்து -திரு விக்ரமன் -ஒரே இடத்தில் எளிமையும் பெருமையும் –
முதல் ஆழ்வார்களை சொல்லும் ஸூ சகம் -இவை இரண்டும் -/

247-பாசுரம் வாங்கிக் கொண்ட தமிழ் கடவுள் அரங்கன் –
மா பிடிக்கு முன் நின்று -பெருகு மத வேழம்-இரு கண் /தூய தமிழ் – நல் தமிழ்- செந்தமிழ் -/
அட்டபுயகரத்தேன் -கழஞ்சு மண் கேட்ட அவதாரம் இல்லை -பெண்ணை கேட்டவன் -/
எனக்காக பிச்சை -இந்திரனுக்காக இல்லையே /
திருக்கண்ண மங்கை -பெரும் புறக்கடல் –தெள்ளியார் வணங்க்கப்படும் தேவன்-7-10-4- —
இங்கும் -முதல் ஆழ்வார்களால் -மாயனை மதில் கோவல் இடை கழி மைந்தனை மிடுக்கனை
மாயனாகவும் ஆயனாகவும் –கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன் /இவர்கள் தொடக்கம் தானே தெளிந்த ஞானம் –
மயர்வற மதி நலம் அருளப்பெற்ற ஞானம் உடையவர்கள் -/
இன்கவி பாடும் பரம கவிகளால் தன் கவி தான் தன்னைப் பாடுவியாது -திருவாய்மொழி-7-
இன்கவி தமிழையும் – பரம கவிகள் -செந்தமிழ் பாடுவார் என்னப்படும் முதல் ஆழ்வார் -நம்பிள்ளை
மாலே- மாயப் பெருமானே -மா மாயனே என்று என்று –மாலே ஏறி -மயர்வற மதிநலம் அருளியது –
பாலேய் தமிழர் இசை காரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரத்து பாலே பட்ட இவை பத்தும் —
அபரியாப்தமருதன் -ஆராவமுதன் -இரண்டுக்கும் வாசி உண்டே –
பராங்குச தாசர் -/ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் / பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -கூரத் தாழ்வான
முதல் ஆழ்வார்/ திருப் பாண் ஆழ்வார் / பெரியாழ்வார் -ஒரு நிர்வாகம்
அக இருள் போக்க பொய்கை பிரான் -அன்று எரித்த திரு விளக்கு – செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி -திரி -அமுதனார் -/
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் -மாறாமல் / தமிழ்த்தலைவன் பேயாழ்வார் -திராவிட சாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தகர் மூலம் –
வித்திட்டவர்கள் -திருக் கண்டேன் -நமக்கு சொல்லி அருளிய நம்மாழ்வார் அன்றோ –
இசைகாரர்-சீரிய நான் மறை செம் பொருள் செந்தமிழால் அளித்த பாண் பெருமாள் –
பழ மறையின் பொருள் என்றே பரவுகின்றோம் –

——————————————-

சாது கோஷ்டியுள் கொள்ளப் படுபவரே -பரம புருஷார்த்த ம் –
ரிஷ்ய சிங்கர் -அங்க தேசம் நுழையும் பொழுது மழை பெய்தால் போலே தபோ பலம் –
கொம்பு முளைத்ததா -கேட்டார்கள் -ரிஷ்ய சிங்கர் -தலை கோட்டு முனிவர் -நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லார்க்கும் பொழியும் மழை
பரத ஆழ்வானுக்கு விசனம் தீர -முற்ற முற்ற அயோத்யா மக்கள் மகிழ்ந்து -பெருமாள் கட்டாயம் சீக்கிரம் வருவாரே –
இவர்களும் கிருஷ்ணன் உடன் கூடினால் -சம்ச்லேஷம் -மழை பொழியுமே விச்லேஷம் அனாவருத்தி

ஓங்கி -பிறர் கார்யம் செய்ய உடம்பு பணைக்குமே -உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து – –அண்டம் -அளந்த நீண் முடியன் -பனி பட்ட மூங்கில் போலே
பையத் துயின்ற பரமன் -பிறர் கார்யம் செய்வது சத்தா பிரத்யுக்தம் -ஆர்த்த நாதம் இவனுக்கு ஓங்க காரணம் -வளர்ந்த சடக்கு -கையில் விழுந்த நீரும்
பிரம்மா விட்ட நீரும் ஒக்க விழுந்ததே -சென்னி மேற ஏறக் கழுவிய நீரும் –
உலகளந்த -இருந்ததே குடியாக குணாகுணம் நிரூபணம் பாராமல் -ஏக் தேசம் இன்றிக்கே -ரஷித்து-
அகவாயில் வியாப்தி -ஸ்வரூப வியாப்தி -உயிர் மிசை எங்கும் கரந்து-விக்ரஹமும் அப்படியே வியாப்தி -அனைவர் உடன் கலந்து
தாரகமாக நின்றான் -இங்கு -அனச்னன்- அந்ய -அங்கு -இரண்டு பறவை -உண்ணாமல் ஸ்புஷ்டியாக இருப்பான் –
ந தே ரூபம் நிஷேதம் தன்னது என்பதை தவிர்ந்து -பக்தாநாம் – நாம் அஹம் அபி என் உடைமையும் உன் சக்கரப்படை ஒற்றிக் கொண்டு போலே
அவனும் ந தே ரூபம்
சர்வாதிகன் உத்தமன் -ஈஸ்வரர் காலில் -அடங்கப் பெற்றதால் உத்தமன் -திருவடி சேர்த்து மத்யமன் –
ஆசார்யர் -திருவடி வையாமல் அன்றோ நாம் கைங்கர்யங்கள் செய்ய முடியாமல் -அந்தராத்யாமா உடன் ஒக்கும்

பேர் -அம்மா என்னுமா போலே –
சித்தி -அஹங்காரம் -துரபிமானம் -அகலப் பண்ணும் —அவன் பண்ணும் சித்தி தான் சுத்து –
தானும் தன்னை விட்டு பிறரும் கை விட்டு எம்பெருமான் கைக் கொள்ள அர்ஹனாவான்-
புண்டரீகாஷன் -திருக்கண் நோக்காலே சுத்தி –த்வயம் உத்தர வாக்கியம் சொல்லி சுத்தி பண்ணனும் –
தங்கம் ஜலத்தால் -வெள்ளி திருதீயம் மூணாவது போட்டு -சுத்தி -பித்தளை
புளியால் -மரத்துக்கு மஞ்சளால் மண் பாத்ரம் புதிதாகவே -ஊறுகாய் -இரவில் தொட மாட்டார்கள் –
எவர்சில்வர் கூடவே கூடாது –
பேர் -பெரிய -திரு நாமம் பெரியது எம்பெருமானை விட -பேய் ஆழ்வார் -மஹத்-மஹதாவ்யஹ -மகான் என்று அழைக்கப் படுகிறவர் -பட்டர் –
பெரிய மழை பேய் மழை போலே
பாடி -அன்புடன் பாடி –
உத்தமன் பேர் பாடி -நாங்கள் நம் பாவைக்கு -பேர் பாடா விடில் தரியாத நாங்கள் -உபாயாம்சம் அவனே -தாரகமும் திரு நாமம் சொல்வதே
நம் பாவை –அனுஷ்டானமும் அனநுஷ்டாமனும்-விகல்பிதமாக -சாதனம் என்று கொள்ளாமல் பிராப்ய ருசிக்காக செய்பவை –
அவனே உபாயம் என்ற போதுஅனுஷ்டிக்கா விடிலும் பலன் கிட்டும் –
பொறி வண்டு -ரசாயன சேவை பண்ணுவாரை போலே இளகிப் பறித்து -உள்ளது எல்லாம் உத்தேச்யம்-

உத்தமன் -நீ பண்ணின ஓரம் பஷபாதம் -பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு ஆஸ்ரித்தார் விஸ்வசிக்க –கரு மாணியாய் உலகு அளந்தாய் –
தார்மிகன் -துர்பலனான கோவிந்த நாம கீர்த்தனம் -கோவிந்த புண்டரீகாஷன் -த்ரௌபதி -பிரபலனை அண்டை கொண்டு நிர்பரனாய் –
வியாசர் -அர்ஜுனனும் விச்வசித்து -துப்புடையாரை -அடைவது சோர்வுக்கு துணை -ஆனைக்கு நீ அருள் செய்தது போலே அரியது எளிதாகும் –
ஆற்றலால் மாற்றி பெருக முயல்வாரை மால் யானை -ஒப்பிலேன் ஆகிலும் நின்னடைந்தேன் —
கழுத்திலே ஓலை கட்டி தூது போயும் மார்பிலே அம்பு ஏற்றி சாரத்தியம் பகலை இரவாக்கி சத்தியமும் செய்தும் அசத்தியம் ஆயுதம் எடுத்தும்
பொய் சொல்லியும் மெய் சொல்லியும் வார் கொத்து -எல்லை நடந்தும் -கார்யமே நிர்வாகியா நிற்கும்
சாரஜ்ஞ்ஞர் விட்டத்தில் இருப்பாரை போலே கரை காணும் காலத்தை எண்ணி இருப்பார் -உத்தமர் பேர் பாடி நன்மை –
மந்திரத்தால் –திருவிக்கிரம -ஓங்கி -உத்தமன் -வாசகம் பேர் -மந்த்ரம் சொல்லி அர்த்தம் சொல்வது -நாரணன் திண் கழல் சேர் எண் பெறுக்கு அந்நலம்
ஈறில வண் புகழ் -நாராயணன் நங்கள் பிரான் பேர் ஆயிரம் உடைய பீடு உடையான் –

———————————————————————

நான் கண்ட நல்லதுவே –உபக்ரமித்து -மதியத்தில் ஸ்ரீ வானமா மலை பதிகத்திலும் –
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடை கொண்ட எம்மான் -உபஸம்ஹாரம் –
பன்றியாய் பாழியான்—திருமங்கை ஆழ்வாரும் உபக்ரமித்து -மேலே திருவிடவெந்தை பதிகம் முழுவதும்
பட்டர் இத்தை கொண்டே ஸ்ரீ வராஹாவதார மகிமை அருளினார்

———————————————-

அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யோமோஹதஸ்-
அச்யுதனாகை யாவது
குண விக்ரஹ விபூதிகளை நழுவுதல் இன்றிக்கே இருக்குமவன் என்னுதல் –
ஆஸ்ரிதரை நழுவ விடாதவன் -என்னுதல்
ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் நின்றும் நழுவாதவன் என்னுதல் –
வீவில் இன்பம் மிக வெல்லை நிகழ்ந்த நம் அச்சுதன் வீவில் சீரன் மலர்க்கண்ணன் விண்ணோர் பெருமான் -என்றும்
ஆதுமில் காலத்து எந்தை யச்சுதன் அமலன் -என்றும்
அயர்வாங்கு நமன் தனக்கு அரு நஞ்சினை அச்சுதன் தன்னை -என்றும்

வெண்ணெய் கடையும் பொழுது பார்க்க வில்லையே / கடை வெண்ணெய் களவு -கடைகின்ற காலத்திலேயே வெண்ணெய் ஆனந்தம்
கும் கும் இதி கிம் ப்ரமதி–அம்பா ததி மத்ய
டிம்பா நஙு பூதம் இஹ தூரம்
அம்பா நவ நீதம் இதி -கிருஷ்ண
மந்த ஹஸிதம் மாதரம்-தொல்லை இன்பத்து இறுதி –
மிடறு மழு மழுத்தோட -கையிலும் வாயிலும் வைத்து ஒட வெண்ணெய் ஓன்று மட்டுமே
இப்படி ஸ்ருஷ்டித்த பின்பே அவதரித்தான் –
தேன் குழல் நாழியில் மாவை அடைப்பது போலே வெண்ணெய் வாயில் வைத்துக் கொண்டு போடலாமே

————————————————————-

அண்ணல் அண்ணன் –திருவேங்கடம் / அண்ணன் கோயில் / திரு விண்ணகர் மேயவனே -இராமானுஜர் -நால்வரும் –
உபாயம் உபேயம் -இடர் நீக்கி கைங்கர்யம் -இரண்டுக்கும் இரண்டு சப்த பிரயோகங்கள்

குடி கெடத் தோன்றிய அத்தன் வந்து என்னைப் புறம் புல்குவான்
வெண்ணெயும் மெத்தத் திருவயிறாற விழுங்கிய அத்தன்
பாலும் தயிரும் விழுங்கிய அப்பன்
கோபால கோளரி அத்தன்
வெண்ணெய் விழுங்கி விரைய உறங்கிடும் அண்ணல்
புண்ணில் புளிப் பெய்தால் ஒக்கும் தீமை புரை புரையால் இவை செய்ய வல்ல அண்ணல்
அம்மா-அப்பா -அத்தா – உன்னை அறிந்து கொண்டேன் உனக்கு அஞ்சுவன் அம்மம் தரவே
ஆழி மழைக்கு அண்ணா / பூவைப் பூ அண்ணா /
அத்தனே அரங்கா என்று அழைக்கின்றேன் பித்தனாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானுக்கே
வித்துவக்கோட்டு அம்மா -வித்துவக்கோட்டு அம்மானே
அத்தனாகி அன்னையாகி ஆளும் எம்பிரானுமாய்
அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்திராயே
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை யாண்டிடும் தன்மையான்
அரக்கர் வெருக்கொள நெருக்கி அவருயிர் செகுத்த எம் அண்ணல்
அப்பா வந்தடைந்தேன் அடியேனை ஆட் கொண்டு அருளே
அண்ணா வந்தடைந்தேன் அடியேனை ஆட் கொண்டு அருளே
ஆதியை அமுதை என்னை யாளுடை அப்பனை
வஞ்சப் பெண் நஞ்சுண்ட அண்ணல்
வேதியா அரையா உரையாய் ஒரு மாற்றம் எந்தாய்
அலை கடல் துயின்ற அம்மானை
திரு வெள்ளத்துக் குளத்துள் அண்ணா அடியேன் இடரைக் களையாயே
எனக்கு என்றும் இனியானைப் பனி காத்த அம்மானை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே
ஆண்டாய் உனைக் காண்பதோர் அருள் எனக்கு அருளுதியேல்
அத்தா அரியே என்று உன்னை அழைக்க பித்தா வென்று பேசுகின்றனர் பிறர் என்னை
அம்மானும் அம்மனையும் அடியேனுக்காகி நின்ற நறையூர் நம்பீ
கண் துயிலும் தண் சேறை எம்மான் தன்னை
ஐயா நின்னடி யன்றி மற்று அறியேன் அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே
அண்டத்துப் புறத்து உய்த்திடும் ஐயனை
அரியைப் பரி கீறிய அப்பனை
ஒருவரையும் நின் ஒப்பார் ஒப்பில்லா என்னப்பா என்கின்றாளால்
ஏரார் உருவத்து ஏனமாய் எடுத்த ஆற்றல் அம்மானை
முழு நீர் வையம் முன் கொண்ட மூவா வுருவின் அம்மானை
மூ வெழு கால் படியார் அரசு களை கட்ட பாழியானை அம்மானை
பாரதத்துள் இவரித் தரசர் தடுமாற இருள் நாள் பிறந்த அம்மானை
அணியுருவில் திருமாலை அம்மானை அமுதத்தை
வயலாலி யம்மானைப் பெற்றேன் பெற்றதுவும் பிறவாமைப் பெற்றேன்
அத்த எம்பெருமான் –அஞ்சினோம் தடம் பொங்கத் தம்பொங்கோ
மா மழை அன்று காத்த அம்மான்
ஆழ் கடலைப் பேணான் கடைந்து அமுதம் கொண்டு உகந்த பெம்மானை
அணியார் பொழில் சூழ் அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின்னருள் அல்லது எனக்கு
வானோர்க்காய் இருந்து அமுதம் கொண்ட அப்பனை எம்பிரானை
அன்றாயர் குலமகளுக்கு அரையன் தன்னை அலை கடலைக் கடைந்து அடைத்த அம்மான் தன்னை
எந்தை ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திருவல்லிக் கேணியான்
என்றும் இறவாத வெந்தை இணை யடிக்கே யாளாய் மறவாது வாழ்த்துக என் வாய்
பொங்கி அரியுருவமாய்ப் பிளந்த அம்மான் அவனே
அன்று உலகு ஈரடியால் தாவின வேற்றை எம்மானை எஞ்ஞான்று தலைப் பெய்வனே
வாளா இருந்து ஒழிந்தேன் கீழ் நாள்கள் எல்லாம் அம்மானை அந்நான்று பின் தொடர்ந்த அம்மானை ஏத்தாது அயர்த்து
ஓடும் புள்ளேறி சூடும் தண் துழாய் நீடு நின்று அவை ஆடும் அம்மானே
அம்மானாய்ப் பின்னும் எம்மாண்பும் ஆனான் வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே
தாளிணை மேலும் புனைந்த தண்ணம் துழாயுடை அம்மான்
என்னைப் பெற்ற அத்தாயாய்த் தந்தையாய் அறியாதது அறிவித்த அத்தா
பொழில் ஏழும் உண்ட எந்தாய்
ஞானங்களால் எடுக்கல் எழாத எந்தாய்
அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு
சொல்லீர் என் அம்மானை என்னாவி யாவி தன்னை
எந்தாய் தண் திருவேங்கடத்துள் நின்றாய்
கொந்தார் காயாவின் கொழு மலர்த் திரு நிறத்த எந்தாய் யான் உன்னை அங்கு வந்து அணுகிற்பனே
உலகம் எல்லாம் தாவிய அம்மானை எங்கு இனித் தலைப் பெய்வனே
எந்தை தந்தை தந்தை தந்தைக்கும் முந்தை –திருவேங்கடத்து அந்தமில் புகழ்க் கார் எழில் அண்ணலே
அண்ணல் மாயன் அணி கொள் செந்தாமரைக் கண்ணன்
கண்ணனை மாயன் தன்னைக் கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்ட அண்ணலை அச்சுதனை அநந்தனை
அரவம் ஏறி அலை கடல் அரும் துயில் கொண்ட அண்ணலை
அமரர்கட்க்கு அருமை ஒழிய அன்று ஆரமுதூட்டிய அப்பனை
ஆழ்ந்தார் கடல் பள்ளி அண்ணல் அடியவராமினோ
கொடி மன்னு புள்ளுடை அண்ணல் கழல்கள் குறுகுமினோ
ஆலிலை யன்ன வசம் செய்யும் அண்ணலார்
தூவி யம் புள்ளுடையான் அடலாழி யம்மான் தன்னை
ஆற்ற நல் வகை காட்டும் அம்மானை அமரர் தம் ஏற்றை எல்லாப் பொருளும் விரித்தானை எம்மான் தன்னை
அப்பனே அடலாழி யானே
சக்கரத்து அண்ணலே என்று தாழ்ந்து கண்ணீர் ததும்ப
அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான் யான் ஆர்
அலை கடல் பள்ளி யம்மானை ஆழிப் பிரான் தன்னை
நிலம் கீண்ட அம்மானே
கை தவங்கள் செய்யும் கருமேனி யம்மானே
ஏனமாய் நிலம் கீண்ட என்னப்பனே கண்ணா
எம்மானே என் வெள்ளை மூர்த்தி என்னை யாள்வானே
இசைவித்து என்னை யுன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே
ஆய்ச்சியாகிய அன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றம் கொண்டு அழு கூத்த வப்பன் தன்னை
என்னப்பன் எனக்காயிகுளாய் என்னைப் பெற்றவளாய் பொன்னப்பன் மணியப்பன் முத்தப்பன்
என்னப்பனுமாய் மின்னப் பொன் மதிள் சூழ் திருவிண்ணகர் சேர்ந்த வப்பன் தன் ஒப்பார் இல்லப்பன்
உலகமுண்ட பெருவாயா உலப்பில் கீர்த்தி யம்மானே
என் வாய் முதல் அப்பனை என்று
பலர் அடியார் முன்பு அருளிய பாம்பணை யப்பன் யமர்ந்து உறையும்
யசோதைக்கு அடுத்த பேரின்பக் குல விளங்களிறே அடியனேன் பெரிய வம்மானே
பெரிய வப்பனைப் பிரமன் அப்பனை உருத்திரன் அப்பனை முனிவர்க்கு உரிய அப்பனை அமரர் அப்பனை உலகுக்கோர் தனியப்பன் தன்னை
ஆலம் பேரிலை அன்ன வசம் செய்யும் அம்மானே
எங்கள் செல்சார்வு யாமுடையமுதம் இமையவர் அப்பன் என்னப்பன்
குறிய மாண் எம்மான் குரை கடல் கடைந்த கோல மாணிக்கம் என்னம்மான்
அமர்ந்த நாதனை அவரவராகி அவர்க்கருள் அருளும் அம்மானை
தேனை நன்பாலைக் கன்னளை யமுதைத் திருந்துலகுண்ட வம்மானை
அல்லி யம் தண்ணம் துழாய் முடி அப்பனூர் செல்வர்கள் வாழும் திருக் கடித் தானமே
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட குடக்கூத்து அம்மானே
கூத்தவம்மான் கொடியேன் இடர் முற்றவும் மாய்த்த வம்மான் மதுஸூத வம்மான்
ஆயன் அமரர்க்கு அரியேறு எனதம்மான் தூய சுடர்ச் சோதி தனது என்னுள் வைத்தான்
திருப் புலியூர் முனைவன் மூவுலகாளி அப்பன் திருவருள் மூழ்கினளே
புயல் மேகம் போல் திருமேனி யம்மான் புனை பூங்கழலடிக் கீழ் சயமே யடிமை தலை நின்றார் திருத் தாள் வணங்கி
களிறு அட்ட பொன்னாழிக் கை என்னம்மான்
கருந்தேவன் எம்மான் கண்ணன் விண்ணுலகம் தரும் தேவனைச் சோரேல் கண்டாய் மனமே
அரியாய அம்மானை அமரர் பிரானை பெரியானைப் பிரமனை முன் படைத்தவனை
சீர் மல்கு சோலைத் தென் காட்கரை என்னப்பன் கார்முகில் வண்ணன் தன் கள்வம் அறிகிலேனே
ஈன் தண் துழாயின் அலங்கலங்கண்ணி ஆயிரம் பேருடை யம்மான்
நிச்சயித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை கைச் சக்கரத்து அண்ணல் கள்வம் பெரிதுடையன்
நாள் தோறும் ஞானத்தால் ஆகத்து அணைப்பார்க்கு அருள் செய்யும் அம்மானை
பிறவி கெடுத்து ஆளும் மணி நின்ற சோதி மதுசூதன் என்னம்மான்
நாரணன் எம்மான் பாரணங்கு ஆளன் வாரணம் தொலைத்த காரணன் தானே
என் மாய வாக்கை இதனுள் புக்கு என்னை முற்றும் தானேயாய் நின்ற மாய அம்மான்
என் கொல் அம்மான் திருவருள்கள்
அலி வண்ணன் என்னம்மான்
ஏழ் பொழிலும் வளமேந்திய என்னப்பன் வாழ் புகழ் நாரணன்
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய்
காண் தகு தோள் அண்ணல் தென்னத்தியூரர்
உலகோர் எல்லாம் அண்ணல் ராமானுஜன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே நண்ணரு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினர்
ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்து அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவேங்கடத்தானும்-ஸ்ரீ கண்ணபிரான்/ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் / ஸ்ரீ உலகு அளந்த உத்தமன் / ஸ்ரீ வராஹன் /ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் /ஸ்ரீ ஆலிலை பாலகன் – – -அருளிச் செயல்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்–

January 27, 2018

ஸ்ரீ திரு மலை மேல்-அருளிச் செயல்களில் 206 பாசுரங்கள்–

ஸ்ரீ பொய்கையார் -10..
ஸ்ரீ பூதத்தார் -. 11..
ஸ்ரீ பேயார்- 19..
ஸ்ரீ திருமழிசைப் பிரான் 16–
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -48 –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -7–
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -16—
ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் – 11–
ஸ்ரீ திருப்பாணாழ்வார் 2–
ஸ்ரீ திருமங்கையாழ்வார் -66 –

76- 106-ஸ்ரீ ராமானுச நூற்று அந்தாதி –ஸ்ரீ அமுதனார் சாவித்திரி காயத்ரி  மந்த்ரம் போல் இவை

ஆக மொத்தம் -206 பாசுரங்கள் –

—————————————-

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு –

ஸ்ரீ பொய்கையார்–
வெண் சங்கம் ஊதிய வாய் மால் உகந்த ஊர்–37-/
எடுத்தது குன்றம் கடந்தது கஞ்சனை முன் அஞ்ச  கிடந்ததுவும் நீரோத மா  கடலே நின்றதுவும் வேம்கடமே-39-

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
வேம்கடமும் பாம்பும் பனி விசும்பும் நூல் கடலும் நுண் னுலா  தாமரை மேல் பால் பட்டு
இருந்தார் மனமும்  இடமாக கொண்டான் குந்து ஒசித்த கோபாலகன்–32-
வேம்கடமே மேல் நாள் விளம் கனிக்கு கன்று எறிந்தான் வெற்பு  –68-
வேம்கடமே மேல் நாள் குழ கன்று கொண்டு எறிந்தான் குன்று–71-
வேம்கடத்து மன்னும் –குடம் நயந்த  கூத்தனாய் நின்றான் குரை கழலே கூறுவதே  நாத் தன்னால் உள்ள நலம்–73
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் தீம் குழல் வாய் வைத்தான் சிலம்பு–89-

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் —
வேம்கடமே தானவரை வீழ தன் ஆழி படை தொட்டு வானவரை காப்பான் மலை–நான்முகன்–48-

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேம்கட விண்ணோர் வெற்பனே 1-8-3-
தலை பெய் காலம் நமன் தமர் பாசம் விட்டால் அலை பூண் உண்ணும் அவ் அல்லல் எல்ல்லாம் அகல
கலை பல் ஞானத்து என் கண்ணனை கண்டு கொண்டு நிலை பெற்றேன் என் நெஞ்சம் பெற்றது நீடு உயிரே 3-2-10
குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் பரன்
சென்று சேர் திரு வேம்கட மா மலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே–3-3-8-
ஓயும் மூப்பு பிறப்பு இறப்பு பிணி வீயுமாறு செய்வான் திரு வேம்கடத்து
ஆயன் நாள் மலராம் அடி  தாமரை வாய் உள்ளும் மனத்து உள்ளும் வைப்பார்கட்கே 3-3-9-
புணரா நின்ற மரம் எழ அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய்  நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ
திணரார்  மேகம் என களிறு சேரும் திருவேம்கடத்தானே திணரார் சார்ங்கம் உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என்னாளே 6-10-5-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்-
ஒ குன்று எடுத்தாய் ! குடமாடு கூத்தா ! வேத பொருளே ! என் வேம்கடவா ! வித்தகனே ! இங்கே போதராயே  2-9-6-
கடியார் பொழில் அணி வேம்கடவா ! கரும் போர் ஏறே ! நீ உகக்கும் குடையும் செருப்பும் குழலும் தருவிக்க கொல்லாதே போனாய் மாலே !
கடிய வெம் கான் இடை கன்றின் பின் போன சிறு குட்ட செம் கமலா அடியும் வெதும்பி உன் கண்கள் சிவந்தாய் அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான்! 3-3-4-
சென்னி யோங்கு தண் திரு வேம்கடம் உடையாய்! உலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பி !தாமோதரா !சதிரா !– 5-4-1–

ஸ்ரீ ஆண்டாள்-
கோவிந்தன் என்பதோர் பேர் எழுதி வித்தகன் வேங்கட வாணன் என்னும் விளக்கினால் புகை வென்னை விதிக்கிற்றியே -1–3-
காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர் வாட்டமின்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன் –4–2
குளிர் அருவி வேம்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி அளி யத்த மேகங்காள்! ஆவி காத்து இருப்பேனே 8-3-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
புள்ளினை  வாய் பிளந்த புராணர் தம் இடம் பொங்கு நீர் செம் கயல் திளைக்கும் சுனை திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே–1-8-1
பேய் முலை பிள்ளையாய் உயிர் உண்ட எந்தை பிரான் அவன் பெருகும் இடம் வெள்ளியான் கரியான் மணி நிற வண்ணன்
என்று எண்ணி நாள் தொறும் தெள்ளியார் வணங்கும் மலை திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே –1-8-2-
நின்ற மா மருது இற்று வீழ நடந்த நின்மலன் நேமியான் என்றும் வானவர் கை தொழும் இணை தாமரை அடி எம்பிரான்
கன்றி மாரி பொழிந்திட கடிதா நிரைக்கு இடர் நீக்குவான் சென்று குன்றம் எடுத்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே-1-8-3-
உண்டாய் உறி மேல் நறு நெய் அமுதாக கொண்டாய் குறளாய் நிலம் ஈர் அடியாலே
விண் தோய் சிகரத் திருவேம்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே –1-10-4-
மானேய்  மட நோக்கி திறத்து எதிர் வந்த ஆன் எழ விடை செற்ற அணி வரைத் தோளா
தேனே! திரு வேம்கட மா மலை மேய கோனே! என் மனம் குடி கொண்டு இருந்தாயே 1-10-7-
வேம்கட மா மலை மேய ஆயன் அடி அல்லது மற்று அறியேனே 1-10-8-
அன்றிய வாணன் ஆயிரம் தோளும் துணிய அன்று ஆழி தொட்டானை மின் திகழ் குடுமி வேம்கட மலை மேல்
மேவிய வேத நல் விளக்கை–4-3-8-
வாம் பரி யுக மன்னர் தம் உயர் செக ஐவர்கட்க்கு   அரசு அளித்த காம்பினார் திரு வேம்கட பொருப்ப! –5-3-4-
வேம்கடத்து அரியை பரி கீறியை வெண்ணெய் வுண்டு உரலின் இடை ஆப்புண்ட
தீம் கரும்பினை தேனை நன் பாலினை அன்றி என் மனம் சிந்தை செய்யாதே 7-3-5-
மன்றில் மலிந்து கூத்து வந்தாடி மால் விடை எழும் அடர்த்து ஆயர் அன்று நடுங்க ஆனிரை காத்த ஆண்மை கொலோ?அறியேன் நான்
நின்ற பிரானே! நீள் கடல் வண்ணா நீ இவள் தன்னை நின் கோயில் முன்றில் எழுந்த முருங்கையில் தேனா   முன் கை வளை கவர்ந்தாயே 10-9-2-
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்றும்   கடி பொழில் சூழ் கண புரத்து  என் கனியே என்றும்  
மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும் வட திரு வேம்கடம் மேய மைந்தா என்றும்
வென்று அசுரர் குலம் களைந்த வேந்தே என்றும்– துணை முலை மேல் துளி சோர சோர் கின்றாளே–திரு நெடும் தாண்டகத்தில்-16

———————————-

ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு –

ஸ்ரீ பொய்கையார்-
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் மான் மாய வெய்தான் வரை—82-

ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார்-
சென்றது இலங்கை மேல் செவ்வி தான் சீற்றத்தால் கொன்றது ராவணனை கூறும் கால் நின்றதுவும் வேய் ஓங்கு தண் சாரல் வேம்கடமே–25

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் —
உடைந்த வாலி தன் தனக்கு உதவ வந்து ராமனாய் மிடைந்த வேழ்  மரங்களும் அடங்க வெய்து வேம்கடம்-திருச்சந்த -81–

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-
எந்தாய் தண்  திரு வேம்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மரா மரம் பைம் தாள் எழ உருவ ஒரு வாளி கோத்த வில்லா
கொந்தார் தண் அம் துழா யினாய்  அமுதே உன்னை என் உள்ளே குழைத்த எம் மைந்தா வானேறே இனி எங்கு போகின்றதே 2-6-9-
ஆவா  என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் அசுரர் வாழ் நாள் மேல் தீ வாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா திரு மா மகள் கேள்வா
தேவா சுரர்கள் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேம்கடத்தானே பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே–6-10-4-
புணரா நின்ற மரம் எழ அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய்  நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ
திணரார்  மேகம் என களிறு சேரும் திருவேம்கடத்தானே திணரார் சார்ங்கம் உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என்னாளே 6-10-5-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்-
தென் இலங்கை மன்னன் சிரம் தோள் துணி செய்து மின் இலங்கு பூண் விபீடண நம்பிக்கு
என் இலங்கு நாமத் தளவும் அரசென்ற மின் அலங்காறர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேம்கட வாணர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா — 2-6-9-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
கண்ணார் கடல் சூழ் இலங்கைக்கு இறைவன் தன் திண்ணாகம் பிளக்க சரம் செல உய்த்தாய்!
விண்ணோர் தொழும் வேம்கட மா மலை மேய அண்ணா! அடியேன் இடரை களையாயே  1-10-1-
இலங்கைப் பதிக்கு அன்று இறையாய அரக்கர் குலம் கெட்டு அவர் மாளக் கொடி புள் திரித்தாய்!
விலங்கல் குடுமித் திரு வேம்கடம் மேய அலங்கல் துலாபா முடியாய்! அருளாயே 1-10-2-
வேம்கடத்து அறவன் ஆயற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-2-
வேம்கடம் மேவி நின்று அருள் அம் கண் ஆயற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-5-
வேம்கடமலை கோவில் மேவிய ஆயர் நாயகற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே  2-1-8-
வேம்கடத்து ஆடு கூத்தனுக்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-9-

———————————

ஸ்ரீ உலகு அளந்த உத்தமனே இவன் -பாசுரங்களின் தொகுப்பு

ஸ்ரீ பொய்கையார்-
வழி நின்று நின்னை தொழுவார் வழுவா மொழி நின்ற மூர்தியரே யாவர் பழுது ஒன்றும்
வாராத வண்ணம் விண் கொடுக்கும் மண்ணளந்த சீரான் திரு வேங்கடமே–76-

ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார்-
வேம்கடத்தான் மா கடலான் மற்றும் நினைப்பரிய நீள் அரங்கத்துள்ளான் எனை பலரும்
தேவாதி தேவன் எனப் படுவான் முன் ஒரு நாள் மாவாய் பிளந்த மகன்-28-

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
உளன் கண்டாய் நல் நெஞ்சே! உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
விண்ணோடு ஓங்கக் கொடு உயரும் வீம் கருவி வேம்கடத்தான் மண்ணோடு ஓங்க தான் அளந்தமன்-40–

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்
குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் பரன்
சென்று சேர் திரு வேம்கட மா மலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே–3-3-8-
தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசனை நீள் பொழில் குருகூர்  சடகோபன் சொல்
கேழில் ஆயிரத்து இப் பத்தும் வல்லவர் வாழ்வார் வாழ்வு எய்தி ஞாலம் புகழவே 3-3-11
என்னாளே நாம் மண் அளந்த இணை தாமரைகள் காண்பதற்கு என்று எந்நாளும் நின்று இமையோர்கள் ஏத்தி இறைஞ்சி இனம் இனமாய்
மெய் நா மனத்தால் வழிபாடு செய்யும் திருவேம்கடத்தானே மெய் நான் எய்தி என்னாள் உன் அடிக் கண் அடியேன் மேவுவதே 6-10-6

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்
என் இது மாயம் என் அப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய் என்ன
மன்னு நமுசியை வானில் சுழற்றிய மின்னு முடியானே ! அச்சோ அச்சோ! வேம்கட வாணனே அச்சோ அச்சோ  ! 1-8-9-

ஸ்ரீ ஆண்டாள்-
மாவலியை நிலம் கொண்டான் வேம்கடத்தே நிரந்து ஏறி பொழி வீர்காள் உலன்குண்ட விளம் கனி போல் உள் மெலிய 
புகுந்து என்னை நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே 8-6

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
வண் கையான் அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய் மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்து உள்ளான் இரும் சோலை மேவிய எம்பிரான் திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே – 1-8-5-
குறளாய் நிலம் ஈர் அடியாலே விண் தோய் சிகரத் திருவேம்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே –1-10-4-
வேம்கடம் மேவி மாண் குறளான அந்தணர்க்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே—2-1-1-
வட மலையை வரி வண்டார் கொந்து அணைந்த பொழில் கோவல் உலகு அளப்பான் அடி நிமிர்ந்த
அந்தணனை யான் கண்டது அணி நீர் தென் அரங்கத்தே 5-6-7-
மான் கொண்ட தோல் மார்வின் மாணியாய் மாவலி மண் தாள் கொண்டு தாளால் அளந்த பெருமானை
தேன் கொண்ட சாரல் திரு வேம்கடத்தானை நான் சென்று நாடி நறை யூரில் கண்டேனே 6-8-1-

————————————————–

இவனே ஸ்ரீ வராஹன் –

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் மண் கோட்டு கொண்டான் மலை–45-

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் –
குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்து மண் ஓன்று சென்று அது  ஒன்றை உண்டு அது ஓன்று இடந்து பன்றியாய்–திருச்சந்த -48-

———————————–

இவனே ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன்-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
வண் கையான் அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய் மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்து உள்ளான் இரும் சோலை மேவிய எம்பிரான் திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே – 1-8-5-
தூணாய் அதனூடு அரியாய் வந்து தோன்றி பேணா அவுணன் உடலம் பிளந்திட்டாய்!
சேணார் திரு வேம்கட மா மலை மேய கோணா கணையாய்! குறிக் கொள் எனை நீயே–1-10-5-
வேம்கடத்து அரியை பரி கீறியை வெண்ணெய் வுண்டு உரலின் இடை ஆப்புண்ட
தீம் கரும்பினை தேனை நன் பாலினை அன்றி என் மனம் சிந்தை செய்யாதே 7-3-5-

———————————

இவனே ஸ்ரீ ஆலிலை பாலகன் –

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
எண் திசைகளும் எழ உலகமும் வாங்கி பொன் வயிற்றில் பெய்து பண்டு ஓர் ஆல் இல்லை பள்ளி கொண்டவன் பால் மதிக்கு இடர் தீர்த்தவன்
ஒண் திறல் அவுணன் உரத்து உகிர் வைத்தவன் ஒள எயற்றோடு திண் திறல் அரியாயவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே -1-8-6
நீரார் கடலும் நிலனும் முழுது உண்டு ஏராலம் இளம் தளிர் மேல் துயில் எந்தாய்!
சீரார் திரு வேம்கட மா மலை மேய ஆரா அமுதே!அடியேற்கு அருளாயே 1-10-3-

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை சாரம் – வங்கக் கடல் கடைந்த – வியாக்யானம் – —

January 24, 2018

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் –
இப்பிரபந்தம் கற்றாருக்கு உண்டாகும்-பலத்தை சொல்கிறார்கள்-
இப்பிரபந்தம் கற்றார் —பிராட்டியாலும் எம்பெருமானாலும்–சர்வ காலமும்–விஷயீ கரிக்கப் படுவார்கள் -என்கிறார்கள் –
கற்றாருக்கு–அனுஷ்டித்தாரோபாதியும்–அனுகரித்தாரோபாதியும்–பலம் சித்திக்கும் -என்கை
கன்று இழந்த தலை நாகு–தோற்கன்றுக்கும் இரங்குமா போலே–இப்பாசுரம் கொண்டு புக நமக்கும் பலிக்கும் –என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர்-

வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து -சகல வேதார்தங்களும் அடங்கிய வித்து —நட்டு பரிஷ்காரம் செய்தால் சாகை சாகையாக பணைக்கும்-
சகல அர்த்தங்களும் உண்டே
வடபெரும் கோயில் உடையானை கண்ணன் சமகாலம் போலே நினைத்து-ஆண்டாள் -நம்முடைய பாவ விருத்தி இல்லை யாகிலும்
இப்பிரபந்தம் அனுசந்தானம் செய்தால் அதே பலன்-சம காலம் அநுஷ்டித்தார்-அனுகரிதவர் அனு சந்திப்பார் மூவரும் பெறுவார்
பட்டர் -கன்று இழந்த தலை நாகு தோல் கன்றுக்கு இரங்குமா போலே –

ஆண்டாள் பாவம் இல்லா விடிலும் திருப்பாவை சொல்லி அதே பலன் பெறுவோம்-கோபிமார் விஷயம் ஆச்ரயநீய விஷயம் கிருஷ்ணன் –
ஆச்ரயநீயம் பலபர்யந்தம் ஆவது பிராட்டி-அவளை பெற அவன் செய்த வியாபாரம் அமுதம் கடைந்த-அத்தை சொல்லுகிறார்கள் -இதில்
தயிர் கடைய வ்யாஜ்யமாய் கன்னிகை அடைவான்–செவ்வாய் துடிப்ப ஒல்லை நானும் கடையவன் என்று
அமரர்க்கு அமுது ஈன்ற ஆயர் கொழுந்தே–கண்ணன் தானே அமுதம்–ஷீராப்தி நாதன் கடைந்தால் அமுதம் வாராதே–கடைகிற குலம்-ஆய்க்குலம் தானே
பாற்கடலில் பைய துயின்றான் ஆரம்பித்து நிகமிக்கிறார்
கடல் கிடந்தது கடைந்த —கடல் கிடைந்த மாதவனை–அமுதம் கொண்ட பெருமான் திரு மார்பன்–அமுதினில் வரும் பெண் அமுது
ஆச்ரயநீயம் ஸ்ரீ–கைங்கர்யம் மாதா–ஆஸ்ரிதர் குற்றம் பொறுப்பித்து–மாதா முன்பு பிரஜைகள் குற்றம்

ஓங்கி உலகு அளந்த–வங்க கடல் -இரண்டும் பல சுருதி பாசுரங்கள்–நோன்புக்கு பலம் ஓங்கி -அருளி–உரைப்பார் பலம் இதில் -அருளி –
தேவதை -கோவிந்தன்- நாராயணன் இல்லை–ஆசமனம் -அச்சுதா அனந்த கோவிந்தா நம–கேவவாதி -கோவிந்தா மீண்டும் –
நாராயணன் -சௌலப்யம் பரத்வம் -நாரங்களுக்கு அயனம் நாரங்களில் உள்ளே —கோவிந்தா -பட்டாபிஷேகம் -இந்த்ரன் –
நாராயணன் சிறு பெயர் —கோவிந்தா கேட்டு ஆனந்தம் —சமுத்திர விருத்தாந்தம் இதில் தான் ஆண்டாள் –

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை
திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை யணி புதுவை
பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமே
இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

வியாக்யானம் –

வங்கக் கடல் கடைந்த
கடல் கடையா நிற்க–மரக்கலம் அலையாதபடி-கடைந்த நொய்ப்பம் —
கடைந்த போது சுழன்று வருகையாலே-கடலடைய மரக்கலமாய் நின்றபடி -என்றுமாம் –
பிரயோஜனாந்த பரருக்கும் உடம்பு நோவ கடல் கடைந்து–அபேஷித சம்விதானம் பண்ணும் சீலவான் என்கை –
கிருஷ்ணனை யாகில் கவி பாடிற்று–ஷீராப்தி மதனம் பண்ணினவனை சொல்லுகை பின்னம் சேருமோ என்னில் –
விண்ணவர் அமுதுண்ண அமுதில் வரும் பெண்ணமுதம் உண்ட எம்பெருமானே -என்று-தேவ கார்யம் என்று ஒரு வியாஜ்யத்தை இட்டு
பெரிய பிராட்டியார் ஆகிற பெண் அமுதத்தை பெறுகைக்காக-கடல் கடைந்தபடி –
ஊரார் கார்யத்தை ஒரு வ்யாஜ்யமாக்கி-பெண்களைப் பெறுகைக்காக நோன்பிலே அன்வயிப்பித்த-கிருஷ்ணன் உடைய-ஸ்வ பாவத்தோடு சத்ருசமாய் இருக்கையாலே
சொல்லுகிறார்கள் –

மாதவனை –
ஆஸ்ரயணீயமுமாய் -போக்யமுமாய் -இருக்கும் தத்வம்–லஷ்மீ ஸநாதமாய் இருக்கும் –என்கை –
ஆஸ்ரயித்தார் குற்றத்தை பொறுப்பித்து–அபேஷிதங்களை செய்விப்பார் அருகே உண்டு -என்கை –

கடல் கடைந்த மாதவனை –
கடல் கடைந்து பிராட்டியை லபித்தவனை –
வங்கம் -இத்யாதி –
மரக்கலத்துக்கு ஒரு சலனம் பிறவாதபடி–பாற்கடலை–மந்தரத்தை மத்தாக நாட்டி–வாசுகியால் சுற்றி–தன் கையாலே கடைந்து
பிராட்டியை லபித்தால் போலே–சேதனர் பரிக்ரகித்த சரீரத்துக்கு ஒரு வாட்டம் வாராமல்–சம்சாரம் ஆகிற மகா சமுத்ரத்தை
தன் சங்கல்பம் ஆகிற மந்த்ரத்தை நாட்டி–கிருபையாகிற கயிற்றாலே சுற்றி–கடாஷம் ஆகிற கைகளால் கடைந்து
பிராட்டியிலும் பிரேம விஷயமான ஆத்ம வஸ்துவை லபித்தவன் –
கிருஷ்ணனே ப்ரயோஜனாந்தர பரர்க்கும் கார்யம் செய்யும் ஸீலவான் என்கை
ஆஸ்ரயணீய தத்வம் ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதமாய் இருக்கும் -என்கை –
தாய் முன்பு பிதாவுக்கு பிரஜை குற்றம் பொறுக்க வேண்டுமா போலே ஆத்மாவின் குற்றம் பொறுக்கைக்குப் புருஷகாரம் என்கை
அவள் சந்நிதியில் குற்றம் மிக்க காகம் பிழைத்தது
அவள் சந்நிதி இல்லாமை அத்தனை குற்றம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே ராவணன் தலை அறுப்புண்டான்

கேசவனை –
விரோதி நிரசன ஸ்வ பாவனை —ஸ்த்ரீத்வ பிரயுக்தமாக ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும்–அந்ய சேஷத்வத்தையும் போக்கினவனை —
கேசியை நிரசித்தாப் போலே–ஆத்மவஸ்துவை அனுபவிக்கும் போது-அவ்வனுபவ விரோதியாய் இச் சேதனனுக்கு பிறக்கும்
போக்ருத்வாதிகளுக்கு நிவர்தகனாவனை-

மாதவனை கேசவனை –
அலை கடல் கடைந்து அதனுள் கண்ணுதல் நஞ்சுண்ணக் கண்டவனே
விண்ணவர் அமுதுண்ண அமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமானே -என்கிறபடியே
தான் சாஷாத் அம்ருதத்தை உண்டு ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு கோதைக் கொடுத்தான் –என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
ஆயிரம் தோளால் அலை கடல் கடைவன்–பூம் குழல் தாழ்ந்து உலாவா -அவளுக்கும் இது போலே தயிர் கடையவே
ஆமையாகிய கேசவா சுமக்கும் பொழுதும் கேசம் ஆசிய–கேசி ஹந்தா–விரோதி போக்க வல்லவன்
மா மாயன் மாதவன்–கேசவனை பாடவும்–சொல்லியது போலே தலை கட்ட–கோதை ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கு கொடுத்து
கேசவா -இருவரையும் தாங்கும் -பட்டம் ருத்ரன் கொடுத்து -க்கா ஈசன் இருவரையும் உண்டாக்கி —தான் பிராட்டி பெற்று மாதவன் ஆனான்

திங்கள் திருமுகத்து-
கிருஷ்ண சம்ச்லேஷத்தாலே குளிர்ந்து -மலர்ந்த முகம் –கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -என்று அநபிபவ நீயத்வமும் உண்டு அங்கு –
அனுகூலர்க்கே ஆன முகம் ஆகையாலே -திங்கள் திரு முகம் -என்கிறார்கள் -இங்கு-இவனை அனுபவிப்பார் முகமும் இப்படி இறே இருப்பது
மதி முக மடந்தையர் இறே –

சேயிழையார் –
சூடகமே -இத்யாதியில்-தாங்கள் அபேஷித்த படியே –அவனும் அவளும் கூட இருந்து பூட்டின ஆபரணத்தை உடையவர்கள் –
கிருஷ்ண விஷயீகார யோக்யதை ஆகிற ஆபரணத்தை உடையவர்கள் —
கிருஷ்ண விஷயீகாரத்தாலே புகுந்த புகராலே ஒரு படி ஆபரணம் பூண்டால் போலே இருப்பவர்கள் –

சென்று-
இவ் ஒப்பனை உடன் வரப் பார்த்து இருக்கும் அளவு அல்லாத த்வரையைச் சொல்லுகிறது –

இறைஞ்சி –
அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி -என்கிறபடியே-அவனுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணி –

அங்கு –
திருவாய்ப்பாடியிலே –

அப்பறை கொண்டவாற்றை-
நாட்டுக்கு பறை -என்று ஒரு வியாஜ்யத்தை இட்டு-அடிமை கொண்ட படியை –

யணி புதுவை –
சம்சாரத்துக்கு நாயகக் கல்லான ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் –

திருவாய்ப்பாடியிலே
ஸ்ரீ நந்தகோபர் கோயிலிலே
நப்பின்னை பிராட்டி கட்டிலிலே
திவ்ய ஸ்தானத்திலே
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே
இருந்த இருப்பிலே
ஆண்டாள் பெரியாழ்வார் வடபெரும் கோயிலுடையான் உள்ளதால் அணி புதுவை
பொன்னும் முத்தும் மாணிக்கமும் இட்டுச் செய்த ஆபரணம் போலே

பைங்கமலத் தண் தெரியல் –
பிராமணருக்கு–தாமரைத் தாரகையாலே சொல்லுகிறது –

பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன –
ஆண்டாள் அநுகார பிரகரத்தாலே அனுபவித்துச் சொன்ன —பராசர புத்திரன் -என்று ஆப்திக்கு சொன்னால் போலே
பெரியாழ்வார் மகள் ஆகையாலே–சொன்ன அர்த்தத்தில் அர்த்த வாதம் இல்லை –
தமிழ் -நிகண்டு இனிமையும் நீர்மையும் தமிழ் யென்னலுமாம்

சங்கத் தமிழ் மாலை –
குழாங்களாய்-என்னுமா போலே–திரள் திரளாக அனுபவிக்க வேண்டும் பிரபந்தம் –
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்கள் திரள் திரளாக அனுபவித்த பிரபந்தம் இறே

தமிழ் மாலை –
பிராட்டி ஆண்டாள் ஆனால் போலே–உபநிஷத் தமிழ் ஆனபடி –

மாலை –
பாவனமான அளவன்றிக்கே–போக்யமுமாய் இருக்கையும்–தலையாலே சுமக்க வேண்டி இருக்கையும் –
மாலை–பாவனம் போக்யத்வம்–தலையால் சுமக்க வேண்டும் சிரோ பூஷணம்
கோதை மாலை–மாலை கட்டின மாலை–மாலைக்கட்டின மாலை
செவிப்பூ – இவள் செவிக்கு பூ அவன் கொடுக்க-கர்ண புஷ்பம் ஓன்று
இவள் மாலையே கொடுத்து-ஸ்லாக்கியமான மாலை-குழலில் மல்லிகை மாலை விலங்கிட்டு ஓதுவித்த மாலை

முப்பதும் தப்பாமே –
இதில் ஒரு பாட்டும் குறையாமே–விலை இல்லாத ரத்னங்களாலே செய்த ஏகா வளியிலே
ஒரு ரத்னம் குறைந்தாலும் -நெடும் பாழாய்-இருக்கும் இறே –அப்படியே ஒரு பாட்டு குறையிலும் பேர் இழவாய் இருக்கும் –
இங்கு –
பிற்பட்ட காலத்திலே -என்னுதல்
சம்சாரத்திலே -என்னுதல்
இப்பரிசு உரைப்பார்-
இப்பாசுரம் மாத்ரத்தைச் சொல்லுவார்–
திருவாய்ப்பாடியிலே பெண்கள் கிருஷ்ண அனுபவம் பண்ணிப் பெற்றார்கள்
ஆண்டாள் அனுகாரத்தாலே பெற்றாள்–
ஆகையால் இந்த பிரபந்தம் கற்றார்க்கு இந்தப் பலம் கிடைக்கும் –

ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்-
இவர்கள் அளவு பாராதே பண்டு பாடினவர்கள் சொல் வழியாலே–அனுசந்திக்கையாலே தோள்கள் பணைக்கும்-
உகவாதார்க்கு தோள்கள் இரண்டாய்த் தோற்றும்–இவர்களுக்கு தோள்கள் நாலாய்த் தோற்றும் இறே –
ஈர் இரண்டு மால் வரைத் தோள்–அணைத்த பின்பு பணைத்த–உகவாதார் இரண்டாய் தோற்றும்–ஆசைப்பாட்டர் நாலையும் சேவிப்பார்
திருவடி-தோள்கள் நாலையும் கண்டிடப் பெற்றார்-சுந்தர தோள்-அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோள் உடையான்

செங்கண் திரு முகத்து –
அலாப்ய பலத்தாலே சிவந்த கண்கள் -பிரிந்தால் ஜலம் இல்லா தாமரை செங்கண் திரு முகம்
நீரார் கமலம் போல் செங்கண்–கதிர் மதியம்
திங்கள் திருமுகத்து –
கிருஷ்ண ஸம்ஸ்லேஷத்தால் குளிர்ந்து மலர்ந்த முகம்
அங்கு கதிர் மதியம் போல் முகம்
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் என்று இது ஒழிய அல்லாதது எல்லாம் கொடுக்கையாலே இவர்களுக்கு குளிர்த்தி வேண்டுகையாலே
திங்கள் திரு முகம் -என்கிறது -மதி முக மடந்தையர் இறே

செல்வத் திருமாலால் –
உபய விபூதி உக்தனான ஸ்ரீயபதியாலே —இப்பாட்டில் உபக்ரமத்திலே பிராட்டி சம்பந்தம் சொல்லி
முடிவிலும் சொல்லுகையாலே–த்வயத்தில் சொன்ன படியில் இங்கும் சொல்லிற்று என்கை –

எங்கும் திருவருள் பெற்று –
த்ருஷ்ட அத்ருஷ்டங்கள் இரண்டிலும்–பிராட்டியும் தானும் சந்நிஹிதமாம் படி–பிரசாதத்தைப் பெற்று

இன்புறுவர் எம்பாவாய் –
பகவத் சம்ச்லேஷத்தால் வந்த ஆனந்தம் பெறுவார் —விடிவோரை எழுந்திருந்து முப்பது பாட்டையும் அனுசந்தித்தல்
மாட்டிற்று இலனாகில் -சிற்றம் சிறுகாலே -என்ற பாட்டை அனுசந்தித்தல் —
அதுவும் மாட்டிற்று இலனாகில் -நாம் இருந்த இருப்பை நினைப்பது –
என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –

சந்தரனைப் போலே ஆஹ்லாத கரமான–திருமுக மண்டலம் உடையவர்களாய்–தத் ஏக விஷயமான ஞான பக்தி வைராக்ய பூஷிதராய்
அனந்யார்ஹரான பாகவதர்கள்-ஆற்றாமை யாலே அவனிருந்த இடத்தே சென்று–பூஜித்து
த்வாபர யுகத்திலே நாட்டாருக்கு -பறை -என்ற வ்யாஜ மாத்ரமாய்-தங்களுக்கு உத்தேச்யமான கைங்கர்யத்தை பரிக்ரஹித்த பிரகாரத்தை –
பூமிக்கு ஆபரணமான ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரிலே எழுந்து அருளி இருக்கிற–விஸ்த்ருதமாய் குளிர்ந்துள்ள தாமரை மணிகளாலே
செய்யப் பட்ட மாலைகளை உடைய–பெரியாழ்வார் திரு மகளாரான சூடிக் கொடுத்த நாச்சியார் அருளிச் செய்த-
சங்காநுபாவ்யமாய் -கூட்டம் கூட்டமாய் இருக்கிறதாய் —தமிழாலே செய்யப் பட்ட–மாலை போலே போக்யமாய்
சிரசாவாஹ்யமாய்–ஸ்லாக்கியமான இப்பிரபந்தத்தை–ஒரு பாட்டு குறையாதே–பிற்பட்ட காலத்திலே
இப்பிரபந்த ரூபமான பாரத்தை அனுசந்திக்கும் அவர்கள்–இப்பாசுர ஸ்ரவணத்தாலே
பணைத்து-பலிஷ்டமான-பெரிய மலை போலே இருக்கிற நாலு திருத் தோள்களை உடையவனாய்
வாத்சல்யத்தாலே சிவந்த திருக் கண்களை உடையவனாய்–விகசிதமான திரு முக மண்டலத்தை உடையனாய்
உபய விபூதி ஐஸ்வர்ய சம்பன்னனான–ஸ்ரீயபதியாலே
த்ருஷ்ட அத்ருஷ்டங்கள் இரண்டிலும்–பிறந்த ஞானத்துக்கு விச்சேதம் வாராதபடி–கிருபையை லபித்து–ஆனந்த நிர்பரராய் இருப்பார்கள்-

த்வயார்தம்
பூர்வ கண்டம் ஆச்ரயநீய வஸ்து ஸ்ரீ மன நாராயண சரனௌ சரணம் பிரபத்யே
மாதவன்
கடல் கடைந்த வாத்சல்யம் -–அண்ணல் செய்து ஸ்வாமித்வம்–அசுரர் தானும் சௌசீல்யம்
பெண்ணாகிய அமுதூட்டி சௌலப்யம்–ஆழ கடல் கடைந்த துப்பன் சாமர்த்தியம்
உபகரணங்கள் தேடி -ஞான சக்திகள்–நாராயண சப்தார்தம் சூசகம்–
கேசவனை
பிரசச்த கேசம் திரு மேனி திருவடி பர்யந்தம் விக்ரக யோகம்
சரணம் கேசவம் பிரணியி குடுமி பிடிக்கலாம் அடியையும் பிடிக்கலாம்–கேசவ நம்பியை கால் பிடிப்பாள் இவள் திரு நாமம்
பரமன் அடி பாடி தொடங்கி கேசவன்–பாதாதி கேசாந்தம் கிருஷ்ணன்–திருப்பாத கேசத்தை தாய பிராப்தம் பரம்பரை சொத்து
திங்கள் திரு முகத்து –
அதிகாரி ஸ்வரூபம் வை லஷண்யம்–குளிர்ந்து மலர்ந்து–கதிர்மதியம் அவன் முகம்
இவர்கள் குளிர்த்தியே அமையும்–ஸ்வா தந்த்ர்யம் காருண்யம் கலந்த–நித்யம் அஞ்ஞானம் நிக்ரகம் பிராட்டி
திவளும் வெண் முகத்து போலே திரு முகத்து அரிவை–மதி முக மடந்தையர்–சகல கலா பூர்த்தி இவர்கள் திரு முகம்–குழையும் வான் முகம்
ஆசார்யர் சிஷ்யர் அக்னி ஆராதிக்க சொல்லி போனார் கதை–ப்ரஹ்ம உபதேசம் செய்யாமல் போக அக்னி ஆராதிக்க
ஸ்ரத்தை பார்த்து அக்னி தேவனே உபதேசம் செய்ய–தேஜஸ் ப்ரஹ்ம வித்து ஆனதே–பிரகாசிக்க–அது போலே திங்கள் திரு முகத்து சேய் இழையார்
கிருஷ்ண விஷயீகார யோக்யதையால் தேஜஸ் மிக்கு–

தூ மலர் தூவி–அடி போற்று–சென்று சேவித்து–செய்வது எல்லாம்–அங்கு
திருவாராதனீய ஸ்தலம்–திவ்ய ஆஸ்தானம்–நப்பின்னை பிராட்டி கட்டிலே–திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலெ
அப்பறை-
நாட்டுக்கு சொன்ன பறை இல்லை –நீ தாராய்–அவன் தர இவர்கள் கொண்டவாற்றை-
தப்புக்கு பொறை வளைப்பித்து–ஆஸ்ரணீய க்ரமம் தப்பாமல் பலம் பெற்ற–
பட்டர் பிரான் கோதை–
அணி புதுவை-சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடி நந்த கோபர் -கண்ணன் பற்றி
தனக்கு பெரியாழ்வார் உத்தேச்யம்-அவர் அபிமானம் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர்-நந்த கோபன் கிருஷ்ணன் மட்டும்
இங்கு வடபெரும் கோயில் உடையான் -பெரியாழ்வார்-பிராட்டிக்கு மிதலை அயோதியை-பிறவியும் புக்க இடம் ஒரே இடம்
மதுரையார் மன்னனார் -அடி தொட்டு மன்னார் -ரெங்க மன்னர்-துவாராபதி மன்னனார் மன்னர்-அர்ச்சை ரெங்கன் விபவம் மன்னார் ஆசை பட்டாள்
கலந்து
சேவை —அரங்கர்க்கு -இன்னிசையால் பாடி கொடுத்தாள்–பொன்னும் முத்தும் மணியும் மாணிக்கமும் ஆபரணம் போலே
அணி புதுவை —
பிரணவம் போலே–அகாரவாச்யன் உகாரவாச்யன் பிராட்டி மகார வாச்யன் பெரியாழ்வார் திருவடி -மூவரும் ஒரே சிம்காசனம்
மூவருக்கும் பிரதான்யம்–முப்புரி ஊட்டிய திவ்ய தேசம் அணி புதுவை
தண் அம் துழாய் அழல் போல் சக்கரத்து அண்ணல் -பராங்குச நாயகிக்கு கொதிக்கும்–திருத் துழாய் சூடு -தாமச குணம் பஸ்மம் ஆக்கும்
தாமரை குளிர்ச்சி–ச்வாதந்த்ர்யம் இல்லை–பிரிந்தவன் மாலை போலே இல்லையே சேர்ப்பவர் மாலை–பட்டர் பிரான் பிராமணருக்கு உபகாரகன்
வேதப்பயன்-தாத்பர்யம் அருளி-மறை நான்கும் முன் ஓதிய பட்டனுக்கு அரங்கமேய அந்தணன் -உபகாரம் -பட்டர் பிரான்

பராசாரய வசிஷ்ட நப்தாரம் -வியாசர் சொல்லுமா போலே–பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பு உத்கர்ஷ ஹேது
நந்தகோபன் மகன்–ஆழ்வார் சம்பந்தம் இவளுக்கு ஏற்றம்–விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவர் -இவருக்கு தேவராய் நிறம் பெற்றான் அவனும்
இவர் மகளாய் ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் -தமக்கு உத்கர்ஷம்–அவளை இட்டு இவருக்கு பெருமை –
சொன்ன–அனுகாரத்தால் அனுபவம் புற வெள்ளம் இட்டு–கோபிமார்–பாவனை ஆழ்வார்–பும்ச்த்வம் பெண்ணாக ஏறிட்டு
சுருதி சதசிரஸ்–மேகம் பருகின சமுத்ராம்பு போலே இவர் வாயினவால் திருந்தி-வேதம் தான் தோன்றி
பிறப்பால் பெற்ற ஏற்றம்–ஷீராப்தி நாதன் விட ஒருத்தி மகனாய் வந்தவன் ஏற்றம்

பெரியாழ்வார்–ஆசார்ய சம்பந்தமே பிரதானம்
குமரனார் சொல்லும் பொய்யானால் நானும் பிறந்தமை பொய்யன்றே–ஆசார்யர் சம்பந்தம் ஒன்றே ஏற்றம்
ராமானுஜ தாசன் –
சரம ஸ்லோகங்களை சொல் – பேச்சு -வார்த்தை என்று சொல்லி அருளி தள்ளி –
ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை -என்பதை காட்டி அருளினாள்
பந்த மோஷ ஹேது அவன்–ஆசார்யர்-நீ விட்டாலும் உன்னை நாம் விடோம் –
அச்சுத சேவிதாம் கிணற்றின் மேல் பூனை போலே-ஆசார்யர் -மோஷ ஏக ஹேதுவானவர்-ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாராகம்
நல்ல என் தோழி –வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே –விஷ்ணு சித்தன் கோதை -என்றே
தண் தெறியல் பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன –
ஆழ்வார் பிராட்டி பெருமாள் -வட பெரும் கோயில் ஆழ்வார் நாச்சியார் ஆழ்வார் -மூவரையும் சேவிக்கும் படி அணி புதுவை
ஹம்சம் போலே -வேத -அன்னமாய் அங்கு அருமறை பயந்தான் —
மென்னடைய அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூர் தனது திருத் தகப்பனாரை –ஆண்டாள் அருளி
விளையாட்டாகிய க்ரீடார்த்தம் சாஸ்திரமே தரமோ பரமோ மதக
மின்னனைய நுண் இடையாள் விரிகுழல் –மேல் நுழைந்த வண்டு -பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் பற்றி அருளி ––கமல தண் தெரியல் –
துளசி மாலை -ஊர்த்த்வ புண்டர -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷணம்—
திருஅருள்
லஷ்மி கடாஷம் பெற்று இன்புறுவர்
இன்பக்கடலில் அழுந்துவார்–அம்ருத சாகரம் -கதய த்ரயம் கடைசியில் –

சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பத்தையும் நிகமித்து அருளுகிறாள்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர்
ஸ்ரேயோ நஹ்ய ரவிந்த லோசன மன காந்தா பிரசாதத்ருதே சமஸ்ருத்யஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ நருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித் -ஸ்தோத்ர ரத்னம்
பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு-
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் -அமுதனார்
ஓங்கி -நோன்பு அனுஷ்டிப்பதால் பலன் சொல்லும்
இது -திருப்பாவை கற்றாருக்கு பலம் சொல்லும்
நாமாக பலனை விரும்பினால் சூத்திர பலன் விரும்புவோம்
நித்ய தம்பதி உடைய கிருபா லாபம் பிராட்டியே அருளிச் செய்த பிரபந்தம் –அந்தமில் பேர் இன்பம் நிஸ் சந்தேஹம் -தேறி இருக்கலாம்
திருவின் அருள்
திரு -சிறந்த அருள் என்றுமாம்
செல்வத் திருமாலால் -பிராட்டி சம்பந்தம் அங்கேயே அனுசந்தேயம்

இன்புறுவர் எம்பாவாய்-
பிராட்டியும் தாமும் ஸந்நிஹிதமாம் படி பிரசாதத்தைப் பெற்று -பகவத் சம்ச்லேஷத்தால் வந்த ஆனந்தம் பெறுவர் –
நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் / திருமாலால் அருளப் பட்ட சடகோபன் / திரு மா மகளால் அருள் மாரி/
நிரூபக தர்மம் / இசலி இசலி இருவரும் பரியக் கடவர் –

சர்வ ச்வாமிநியாய்-சர்வேஸ்வரனுக்கு சேஷமாய் -சஹ தர்ம சாரிணியான பெரிய பிராட்டியார்
இத்தலையில் வாத்சல்யாதி அதிசயத்தாலும்
அத்தலையில் வாலப்தி அதிசயத்தாலும்
புருஷகாரமாய் கொண்டு இஜ் ஜீவர்களுக்கு தஞ்சம் ஆகிறாள் –
புருஷகாரத்வமும் உபாயத்வமும் ஏக ஆஸ்ரயத்தில் கூடி இருக்க முடியாதே
திருவருளின் பிரஸ்தாவத்தினால் தலைக் கட்டி அருளுகிறோம் –

இப்பிரபந்தம் கற்றார் நாய்ச்சியாராலும் சர்வேஸ்வரனாலும் சர்வ காலமும் உண்டான விசேஷ கடாக்ஷத்தைப் பெற்று நித்ய ஸூகிகளாகப் பெறுவர்
இத்தால் யுக்தமான அனுஷ்டானம் இல்லாதார்க்கும் அவர்களுடைய பாசுரமே அவர்கள் பேற்றைத் தரும் -என்று
இப்பாசுரத்தின் ஏற்றத்தைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது

ஆக –திருப்பாவையால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
வேதார்த்தம் -அதாவது
1-திரு அவதாரமே சர்வ ஸமாச்ரயணீயம் -என்றும்
2-அவ தீர்ணனானவனுடைய வடிவழகே ருசி ஜனகம் -என்றும்
3-ருசியுடையார் ப்ராப்ய த்வரையாலே அவனை மேல் விழுந்து அபேக்ஷிக்கை பிராப்தம் -என்றும்
4-இவ்விஷயத்தில் இழிவார்க்கு ருசியுடையார் அடங்க உத்தேசியர் -என்றும்
5-ப்ராப்யமாகிறது -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரிதமாய் யாவதாத்மா பாவியான கைங்கர்யம் -என்றும்
6-தத் சாதனமும் அவன் திருவருளே -என்றும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————————————————–

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பாவை சாரம் – சிற்றம் சிறு காலே – —

January 24, 2018

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

அவதாரிகை –

கீழ்ப் பாட்டிலே —உபாய ஸ்வரூபத்தை சொல்லி–தங்கள் உத்தேச்யம் கைங்கர்யம் என்று பிரபந்த தாத்பர்யத்தைச் சொல்லி-முடிக்கிறார்கள் –
இப்பாட்டில்-உபேய ஸ்வரூபத்தை-விவரிக்கிறார்கள் –இதில் –
1-பிராப்ய ருசியையும்-2-பிராப்யம் தான் இன்னது என்னும் இடத்தையும் –3-அத்தை அவனே தர வேணும் என்னும் இடத்தையும் –
4-தங்கள் பிராப்ய த்வரையையும்–அறிவிக்கிறார்கள் –
திருவாய் மொழியில்
எம்மா வீட்டிலே பிராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து–அதில் சரம தசையான அர்த்தத்தை–நெடுமாற்கு அடிமையிலே -அனுபவித்து முடித்தது –
இதில் முந்துற -சரம தசையான -நெடுமாற்கு அடிமையில் அர்த்தத்தை அனுபவித்து–அது நிலை நிற்கைகாகவும்
அத்தை காத்தூட்டுகைக்காகவும்–எம்மா வீட்டில் அர்த்தத்தோடு தலைக் கட்டுகிறது –

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்–நாராயணனே தருவான்-உபாயம் கீழே சொல்லி–இதில் நாராயணனே -–பறை பிராப்யம் -பிரார்த்திக்கிறார்கள்–
திருமந்தரம் -த்வயம் -சரம ஸ்லோகம் முமுஷுப்படி–சரம ஸ்லோகம் சொல்லியும் த்வயமும் -அப்புறம் பல –
யாத்ருசிக படி /–ஞான வேளை -பலம் பெருமை தெரிவித்து -அடைய என்ன ருசி வந்த பின்பு–அனுஷ்டான வேளை -சாதனம் செய்து பலன் –
நமக்கே அதிகாரி ஸ்வரூபம் இரண்டு பாட்டிலும்–அவனே உபாயம் -அவன் ஆனந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் –
அநந்ய போக்யத்வம் -அவனையே போக்யமாக கொள்ளுதல் -வேறு ஒன்றும் இனியது இல்லை
விகித விஷய நிவ்ருத்தி தன்னேற்றம்–அநந்ய உபாயத்வம்–அநந்ய அர்ஹத்வம்—செல்வ சிருமீர்கள் -வையத்து வாழ்வீர்கள் நாமும்
நாங்கள் நம் பாவைக்கு–புண்ணியம் யாம் உடையோம் -நாம் நாங்கள்–தங்களை உறைத்து பாட்டு தோறும்
ஸ்வரூபத்திலும் -நமக்கே–பிராப்யம் உணர்ந்த நமக்கே–பிராபகம் உணர்ந்த நமக்கே–தூயோமாய் வந்தோம் —இரண்டு சுத்தி சொல்லி
சித்த உபாயம் பற்றின பின்பு–பற்றின பற்றுதலும் சாதனம் இல்லை–ச்வீகாரத்தில் உபாய பாவம் தவிர்க்கும் ஏக சப்தம்
மாம் ஏகம் சரணம் விரஜ -பற்றுதலும் உபாயம் இல்லை–சாத்திய உபாயத்தில் ருசி வாசனை இல்லாமல் சித்த உபாயம் பரிகரித்து
உபாய புத்தி இல்லாமல்-இந்த இரண்டும் இல்லை
நம் ஆனந்தம் காரணமாக செய்யும் கைங்கர்யம்- உச்சிஷ்டஅன்னம் போலே –-போக சுத்தி பண்ணுகிறார்கள் இதில் –
ஆசற்றார் மாசற்றார் இரண்டு தோஷமும்–ஆசு -உபாய விஷய குற்றங்கள்–மாசு -உபேய விஷய குற்றங்கள்
சர்வ தரமான் -உபாய விஷய குற்றங்கள்–சர்வ காமான் சந்தஜ்ய -உபேய விஷய குற்றங்கள்

தொழுமின் தூய மனத்தராய் —ஆறு -1–பிராபகம்–நிகர்ஷகம் சொல்லி–-2-பெருமை சொல்லி-3-–சம்பந்தம் சொல்லி
4-பூர்த்தி சொல்லி–-5-பிராயாசித்தம் சொல்லி-6-–பலம் சொல்லி–ஆறு விஷயங்கள் உண்டு
இதிலும்-1-–பேற்றில் த்வரிக்கை -துடிக்க வேண்டும தேடி -சிற்றம் சிறுகாலை–சாத்தியத்தில் சாதனா புத்தி வரும்படி கலக்கம்-காலமே கண் உறங்காமல் வந்த த்வரை
2- பொற்றாமை அடியே போற்றி –ஆர்த்தியை ஆவிஷ்கரித்து 3–வளைக்கை கொள்ளாமல் போக கூடாது-வடிவைக் காட்டி வளைக்கை
4–உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -பிராப்யாந்தர சரத்தை குலைக்கை-பரிபூரணம் கைங்கர்ய அபேஷை
5-புருஷார்த்தம் இடைவிடாமல்-அபேஷை-6- மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று-ளை அறுத்து-இந்த ஆறும்-

பூர்வ வாக்கியம் -மட்டும் கேட்டு நெஞ்சு துணுக -எது கேட்டாலும் கொடுத்தாகணுமே –
அல்பம் பலம் கேட்டு போவானே —உத்தர வாக்கியம் கேட்டதும் நெஞ்சு தைர்யம் —சேதனன் சொல்லும் மாசுச -வார்த்தை இது
மாசுச என்கையாலே சோக ஜனகம் -உண்டே —ஸ்வரூப அனுரூபமான பலம்- அத்யந்த பரதந்த்ரம்

நாட்டார்க்கு இசைவுக்கு நோன்பு வியாஜ்யம் பற்றினோம்–எங்களுக்கு உத்தேச்யம் உன் திருவடிகளில் செய்யும் நித்ய கைங்கர்யம்
எம்மா வீட்டில் அர்த்தத்துடன் தலைக் கட்டி–தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே-எனக்கு கண்ணனே சிறப்பு 2-9-4-
பிராப்யம் நிஷ்கர்ஷிது -எம்மா வீட்டில்-ஒழிவில் காலம் -பிராப்யம் பிரார்த்தனை அடிமை செய்ய வேண்டும்-நெடுமாற்கு அடிமை பாகவத சேஷத்வம் -8-10-
ஆண்டாள் தொடங்கும் பொழுதே பாகவத -சேஷத்வம் சொல்லி-பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் கடைசியில்

சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்

வியாக்யானம் –

சிற்றம் சிறுகாலே –
சிறு பெண்கள் எழுந்திருக்க ஒண்ணாத குளிர் போதிலே —சத்வம் தலை எடுத்த காலத்திலே-
அநாதி அஞ்ஞான அந்தகாரம் நீங்கி–பகவத் விஷயம் வெளிச்செறித்த காலத்தில் -என்றுமாம் –
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் -என்னுடைய ஆதித்யன் உதித்தான் -அஸ்தமியாத ஆதித்யனையும் கண்டேன் –
உறங்காத என்னையும் கண்டேன்
முன்பு ஒரு போகியாக உறக்கம் -பின்பு ஒரு போகியாக உணர்ச்சி -நடுவில் காலம் இ றே சிற்றம் சிறு காலை யாவது
சிற்றம் சிறுகாலே -என்று ஜாதி பேச்சு–வெட்ட விடியாலே-என்னுமா போலே –
என்னில் முன்னம் பாரித்து -என்று நீ உணரும் காலத்திலே நாங்கள் உணர்ந்து வந்தோம் -என்கை –

வந்து
வரக் கூடாத நாங்கள் -வந்தோம்-சேவிக்கக் கூடாதவர் சேவித்தோம்-போற்றக் கூடாதவர் போற்றினோம்
பொருள் கேட்கக் கூடாதவர் கேட்டோம் –சிறு பெண்கள் குளிர் காலம் புறப்பட மாட்டாதே-த்வரை பார் –
சிற்றம் சிறுகாலை வந்து –
ஆபிமுக்கியம் பிறந்த காலம்- சத்வ காலமாக முடிந்தது-மாசம் பஷம் போலே -வேளையும் வாய்த்ததே –
ஆத்மசிந்தனம் -சத்வம்-பௌர்ணமி நன்னாள் திவசம் முகூர்த்தமும்-ப்ரஹ்மமாகிய ப்ரஹ்ம முஹூர்த்தம் உயர்ந்த முஹூர்த்தம்
காலை –
செங்கல் பொடி கூரை தாமசர் உணரும்
சிறு காலை –
ஆய்ச்சியர் மத்தினால் சுய கிருத்தியம் அதிகரிக்கும் ஆய்ச்சியர் மத்தினால் ஓசை படுத்திய காலை
சிற்றம் சிறு காலை –
அதற்கும் முன்னே உணர்ந்த தாங்கள் –
இரவு போனது பகல் வர வில்லை நடுவில்-4 மணி-அஞ்ஞானம் தசை முடிந்து-பிராப்தி அடையும் முன்பு
இருக்கும் நாள் குண அனுபவம் போது போக்கு-
முனிவர்களும் யோகிகளும் உணர்ந்த காலை-முக்தன் -இல்லை முமுஷு ஆனபின்பு –
இருள் அகன்ற -வெளிச்சம் வர வில்லை-இதர விஷய பிராவண்யம் அறிவு கேடு இல்லாமல்
பகவத் விஷயம் அறிந்து துடிக்கும் நேரம் பரிமாற்றம் இல்லாமல்-
காலை நல் ஞான துறை-தீர்த்தம் அவஹாகம் யோக்யமான காலம்- திரு விருத்தம்-
தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனை உணர்வும் உணர்வு நல் ஞானம்-சரியான துறையில் -சதாசார்ய உபதேசம்-பிராட்டி புருஷகாரம்
சிறுகாலை வரில் உன்னை காண ஒண்ணாது என்று சிற்றம் சிறு காலை வந்தோம் –
சிறுகாலை ஊட்டி ஒருப்படுத்தென் யசோதை –இளம் கன்று-காலையில் காலிப் பின் போம்
எல்லியம் போதாக பிள்ளை வரும்-நீராட்டு அமைத்துவை அப்பனும் உண்டிலேன்
ஆடி அமுது செய்-கன்னி ஒருத்தி இரா நாழிகை மூவேழு 21 நாழிகை கழித்து வருவான் –
ஒரு நாழிகை 24 நிமிஷம்-இரவு 2-3-வரை ஆகுமே மாலை ஆறு தொடங்கி–சிற்றம் சிறுகாலை தானே பிடிக்க முடியும் –

வந்து –
சேதனருக்கு பகவத் லாபம் அவன் வரவாலே இருக்க–வந்து -என்றது ஆதர அதிசயத்தாலே –
இது தான் அங்குத்தைக்கும் மிகையாக இருப்பது –
எங்கனே என்னில் –
பெருமாள் ரிஷிகள் இடம் அருளிய வார்த்தை —நீ இருந்த இடத்தே வந்து–ராகம் க்ரம பிராப்தி சாஹியாது இறே –
வந்து –
நீ வர வேண்டி இருக்க நாங்கள் வந்தோம் –போய் இல்லை –வரவுக்கு நோவு படுகிறவன் வார்த்தையால்
சர்வ லோக -சொல்லியும் -புண் படுத்தி-சரண்யராய் பற்றி வந்தாரை -உண்டாக்கி -புத்தி கொடுத்து கார்யம் கொள்ள வேண்டி இருக்க
இப்படி கார்யம் -தாமதித்தேனே-நாலடி இட்ட நாங்களும் வந்தோம்
ரிஷிகள் -வந்ததும் துடித்தான் பெருமாள்-பரமபதம் அயோதியை -தண்டகாரண்யம்-ரிஷிகள் குடில் மாறி —தாம் வந்த தூரம் பாராமல் -ஷமை
கண்ணன் -பரமபதம் மதுரை ஆய்ப்பாடி-இவர்கள் -ஓர் அடி வைத்தாலும் –என்னுடைய சோர்வால்
வந்து
மழை கொலோ வருகிறதோ-வீதியூடே-நம் தெருவே நடுவே-கதவின் புறமே வந்து-முற்றம் புகுந்து-நாகணை மேல் நல்கி
நாங்கள் படுக்கை விட்டு காவல் கடந்து –கறவைகள் பின் சென்று நிகர்ஷம் போலே
வந்து –
தப்பைச் செய்தோம் என்கிறார்கள் –
ஸ்வரூபம் உணராது பொழுது பிராப்தமாய் இருக்கும்-ஸ்வரூபம் உணர்ந்தால் இது துடிப்பு பிராப்தமாய் இருக்கும்-உபாயாந்தரம் நிஷ்டர் நிவ்ருத்தி தோஷம் –

உன்னைச் சேவித்து –
ரஷிக்கும் உன்னைச் சேவித்து —பலமுந்து சீர் என்று இறே இருப்பது –
அதுக்கு மேலே ஓர் அஞ்சலியையும் உண்டறுக்க மாட்டாத
உன்னைச் சேவித்து –
தொழுது எழும் அதுவும் மிகையான உன்னை சேவித்து —
சேவ்யரான நாங்கள் சேவகராம்படி -அத்தலை இத்தலை யாவதே –
முயற்சி செய்வது தோஷம்–சிற்றம் சிறுகாலை எழுந்தது தோஷம்-வந்தது தோஷம்-
எத்தை தின்னால் பித்து தீரும்–பிராப்ய துடிப்பின் காரணம்–பெண்மையும் சிந்தித்து இராமல்–அடங்காமல் வாசல் படி கடந்து –
வந்து செய்த தப்பு என்ன
உன்னை சேவிக்கவும் செய்தோம்–எங்கள் ஸ்வரூபம் அறியா விட்டால் -மட்டும் இல்லாமல்–உன் ஸ்வரூபம் தான் உணர்ந்தோமோ –
ஒன்றுமே செய்யாமல் உள்ளம் உருகுவாயே–கடனாளி–அஞ்சலி -பரம்
மித்ர பாவனையே -நண்பன் வேஷம் விடாத உன்னை சேவித்தோம்–வரவு தானே மிகை–எல்லாம் செய்தோம் -துராதாரர் போலே
செய்தலை நாற்று போலே அவன் செய்வது செய்து கொள்ளட்டும்-ஓர் அஞ்சலி உண்டு அறுக்க மாட்டாத தத்வம் ஜீரணம் ஆகாதே
உன்னை உருக்கும்படியான கார்யம் –

எங்கள் ஸ்வரூபம் அறியாமலும்
உன் ஸ்வரூபம் அறியாமையாலும்
சு பிரவ்ருத்தி -செய்து
சுகத ச்வீகாரம் –
மத் ரக்ஷணம் பொறுப்போ பலமோ என்னது இல்லை

உன் பொற்றாமரை அடியே –
மகார்க்கமுமாய்–போக்யமுமாய்–பிராப்தமுமாய்–இருந்த திருவடிகளிலே –
அடியே -என்று அவதாரணத்துக்கு கருத்து –வேறு ஒரு பிரயோஜனத்துக்கு ஆளாகாது இருக்கை
உன் பொன்னடி–உலகம் அளந்த பொன்னடி இல்லை–காடுறைந்த பொன்னடி வேண்டாம்
உலகம் அனைவருக்கும்–வானவர் தம் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே
மண் சட்டி தொடக் கூடாது -துத்தம் ஆன காலம்–பித்தளை செப்பு -தொட்டாரே தொடலாம் சுத்தி பண்ணலாம்
வேறு யாரும் தொடக் கூடாது–வெள்ளி யார் தொட்டாலும் சுத்தி–தங்கம் சுத்தி இல்லா விடிலும் யாரும் தொடலாம்
உபயோக படுத்தின வெள்ளி நெருப்பில் காட்டி–தங்கம் தோஷம் இல்லை -சாஸ்திரம்
பொது நின்ற பொன்னம் கழல்–விட்டால் பிழைக்க ஒண்ணாது–பொன் தாமரை அடி
வெறும் பொன் இல்லை–சாதனம் சாத்தியம் இரண்டும் பூர்ணம்–தாமரை பொன் அடி பிராப்ய பிராபக
த்வம் மதியம் தனம் பாத பங்கஜம்–பொன்னும் பூவும் புறம்பே தேட வேண்டாம்–உன் பொன் தாமரை அடி
போற்றும்-
போற்றுகை யாவது சுவாமிக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகை –
பிராப்தமாய்–ஸ்ப்ருஹணீயமாய்–சௌகந்த்ய சௌகுமார்ய லாவண்யங்களாலே–பரம போக்யமான-உன் திருவடிகளையே
மங்களா சாசனம் பண்ணுகைக்கு-பிரயோஜனத்தைக் கேளாய் –

பொருள் கேளாய் –
முன்பே இருக்கிறவனை -கேளாய் -என்பான் என் என்னில் —
இவர்களுடைய ஸ்தநாத்ய அவயவங்களிலே-அந்ய பரனாய் இருக்கையாலே
உன் பராக்கை விட்டு நாங்கள் சொல்லுகிற வார்த்தையைக் கேளாய் -என்கிறார்கள் –
அவனும் இவர்கள் பேச்சு அன்றோ -என்று கேட்டான் –
கீதை தான் ஆசார்யன் அர்ஜுனன் சிஷ்யன்–திருப்பாவை -ஆண்டாள் ஆசார்ய ஸ்தானம் அவன் கேட்க –

போற்றும் பொருள்
சொல்லத் தொடங்கினவாறே–சிவந்த போதரிக் கண் அழகை–கோவை கனிவாய் பழுப்பும்
இவர்கள் பொற்றாமரை அடியில் கண்ணை வைத்து–அந்ய பரனாய் இருந்தான்
மையல் மிக்கு வெறித்து பார்த்து இருக்க –
கேளாய் –
முதுகில் தட்டி பராக்கு பார்க்காதே–வார்த்தை சொல்லா நிற்கும் பொழுது கேளாய் சொல்வதால் அந்ய
மாசுச -சோக ஜனகம் போலே–கேளாய் என்பதால் கேளாமல் பராக்கு பார்த்து இருக்க ஸ்தம்பித்து இருக்க
எங்கள் பிராப்யம் அழித்து உன் பிராப்யம் பெறப் பார்ப்பது–
அடியை விட்டு தொடையை தட்டு கிறார்கள்
அத்யாபயந்தி ஓதுவிக்க இழிந்தவள்-
ஸ்ருனு அர்ஜுனன்–தூங்கி இருப்பவனை எழுப்பி -எப்பொழுது தூங்கினான் தெரியாமல் அர்ஜுனன்–கேளீரோ பெண்களுக்கு கிருத்யாம்சம் சொல்லி
கேளாய்–
பாகவதர்கள்–இவனுக்கு கர்தவாம்சம் சொல்ல கேளாய்–எனக்கு உங்கள் பேச்சே அழகு–பொருள் கேள்வியாக
உசித மாடு மேய்க்கை தவிர்ந்து–இற்றைக்கு இதுவே–நீ கேளாய்
சீரிய சிங்காசனம்–நீ போற்றும் பொருள் கேளாய்-கிரமத்தில் செய்வோம் ஆகட்டும் பார்க்கலாம் -ஆறி இருக்க ஒண்ணாது
த்வரிக்க–பேறு உங்கள் நீங்கள் த்வரிக்கை–இவ்வளவாகில் துடித்தது நீ தான் -யோசனை செய்து பார்

பிறந்த நீ –
எதிர் சூழல் புக்கு–கிருஷி பண்ணின நீ -பல வேளையில் ஆறி இருக்க கூடாதே–குற்றேவல் கொள்ளாமல் போகாது
சூழல் -அவதாரம்–பெரும் சுழல் சம்சாரம் —ருசி வளர்த்த நீ–பேற்றுக்கு முற்பாடனாக வேண்டும்
அவதாரம் பல பிரயோஜனம் உண்டே–வாயை கிளற அவன் வார்த்தை பேச–பிறந்தாய் மட்டும் இல்லை

பெற்றம் மேய்த்து –
சு ரஷணம் பண்ணாத குலம் பர ரஷணமும் செய்யாத குலம்
ஆசைப் பட்டு பிறந்த நீ-வட மதுரை பிறந்தான் பெற்றது ஆயன் இல்லை-குலத்தில் பிறந்த-பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம்
வயிறு வளர்க்கும் ஜீவனம்-மேய்ந்தால் அல்லது உண்ணாத குலம்-பசு சாப்பிடா விடில்-பெற்றம் மேய்த்து பிறகு தான் உண்ணும்
குழந்தை உண்ணா விடில் தாய்-ஆடி அமுது செய் அப்பனும் உண்டிலன் -பசு மேய்த்த பின்பு
பக்த விலோசனம் அமுது-பொதுவான கண்ணன்-உங்களுக்கு தனியாக என்ன-அந்தரங்க விருத்தி குற்றேவல் கொள்ள வேணும் பிரார்த்தனை இல்லை’
கொள்ளாமல் போகாது –
மடி பிடித்து-பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
சாஸ்த்ரத்தில் கேட்டுப் போகக் கடவ நீ–பசுக்கள் மேய்த்து உண்ணக் கடவதான-இடைச் சாதியிலே வந்து பிறந்த எங்களை அடிமை
கொள்ளாது ஒழிய ஒண்ணாது –
ரஷகனான நீ ரஷ்யரான எங்களை கைங்கர்யம் கொள்ளாமல் இருக்க ஒண்ணாது –
ரஷண ரூப கார்யம் இல்லாத போது ரஷ்ய ரஷ்க பாவம் ஜீவியாது இறே –

பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம் –
ரஷ்யமான பசுக்கள் வயிறு நிறைந்தால் அல்லது-தாங்கள் உண்ணாத குலம் –
உன் பிறப்பாலும் எங்கள் கார்யம் தலைக் கட்ட வேணும் -என்று கருத்து –
எங்களில் ஒருத்தி கொள்ள–இளவாய்ச்சியர் நீ உகக்கும் நல்லவர்–பிறவாதார் உன்னை ஏவ பரமபதத்தில்
பிறந்த உன்னை பிறந்த நாங்கள்–ஆயானாகி ஆயர் மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
நீ பிறப்பிலியாய் பிறவாதார் நடுவே இருந்து பிறவி அற்றார்க்கு முகம் கொடுக்கிற நிலத்திலே வந்தோமா–பரமபதத்திலே வந்தோமோ என்றபடி
பிறவிக்கு போர பயப்பட்டு உன்னையே கால் கட்டுவார் உள்ள இடத்தே -பாற் கடல் -வந்தோமோ
பிறவா நிற்கச் செய்தே ஆசார பிரதானர் புகுந்து நியமிக்கும் ராஜகுலத்தில் -இஷ்வாகு குலம் பிறவியில் -வந்தோமோ
வாலால் உழக்குக்கு பசு மேய்த்து வந்து வயிறு வளர்க்கும் எங்கள் குலத்திலே–நீ என் செய்யப் பிறந்தாய் என்று விசாரிக்கலாகாதோ
மேய்த்த பசுக்களை நிறுத்தி வாலுக்கு உழக்கு நெல் என்கை–கணக்கிட்டு சொல்ல வல்லார்கள் இல்லையே
அறியாதார்க்காக ஆனாயனாகிப் போய் -பெரிய திருமொழி–மனுஷ்யத்வே பரத்வம் என்று அறியாதவர்
அறிவு கேட்டுக்கு நிலமாய் இருப்பதொரு குடியிலே பிறக்க வேணும் என்று சங்கல்பித்துக் கொண்டவன்
அதற்கு எல்லை நிலமான இடைக் குலத்திலே பிறக்க வேணுமோ தான்–கள்ளர் பள்ளர் என்னும் குலங்களில் பிறந்தால் ஆகாதோ -பட்டர் நிர்வாஹம்
அறியாதாரிலும் கேடுகெட்ட இடையனாய் -என்றபடி

குற்றேவல் –
அந்தரங்க வ்ருத்தி –
அன்றிக்கே –உசிதமான அடிமை -என்றுமாம் -அந்தரங்க ஏவல் குற்றேவல் குறுகிய ஏவல்–கூடவே இருந்து கைங்கர்யம் –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தர்க்கோர் குற்றேவல்-இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய்ச் செய்யும் தவம் தான் என் –

எங்களைக் –
பசுக்களுக்கு வேறு ரஷகர் உண்டானாலும்-உன்னை ஒழிய ரஷகர் இல்லாத எங்களை –

கொள்ளாமல் போகாதே-
உனக்கு விஹிதம் –சப்தாதி விஷயங்களே தாரகமாய் இருக்கிறது எங்களை
உன் வடிவு அழகைக் காட்டி
உண்ணும் சோறு பருகு நீர் தின்னும் வெற்றிலை -எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் -என்னும்படி பண்ணி
ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யம்-தாராதே போகை-உனக்குப் போருமோ -என்கை –
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -என்கிறார்கள் –

இவர்கள் சொன்ன சமனந்தரத்திலே
நீங்கள் நோன்புக்கு அங்கமானவற்றை கொண்டு போம் இத்தனை அல்லது
வேறு நீங்கள் அடிமை என்று சொல்லுகிறவை எல்லாம் என் -என்று-பறையைக் கொடுக்கப் புக –

இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று -காண் –
ஒருகாலுக்கு ஒன்பது கால் பறை தருதியாகில் -பாடி பறை கொண்டு -எண்ணி பார்த்தால் ஒன்பது இருக்கும்-
மார்கழி –நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –
கீழ் வானம் –பாடிப் பறை கொண்டு
நோற்றுச் ஸ்வர்க்கம் –நம்மால் போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால்
நாயகனாய் நின்ற –அறை பறை மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான்
ஒருத்தி –அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதி யாகில்
மாலே –சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கூடாரை –பாடிப் பறை கொண்டு
கறவைகள் –இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்
சிற்றம் –இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்ற காண் கோவிந்தா
வங்கக் –அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை –

இற்றைக்கும் -பறை கொடுத்தான்–இன்று பிரயோஜனம் கொண்டு போக மாட்டோம்
இன்று ஒரு பிரயோஜனம் கொண்டு போக வந்தோம் அல்லோம் காண் நாங்கள் –
பறையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கோள்-என்ன
தேஹி மே ததாமி தே -என்று
ஒரு கையாலே கும்பிட்டு ஒரு கையாலே பிரயோஜனம் கொண்டு போமவர்களோ நாங்கள் –
நீ தாத்பர்ய க்ராஹி அன்றியே-யதா ஸ்ருத க்ராஹியாய் இருந்தாய் நீ -இந்த பறையை கொள்ளுகின்ற பேர்கள் அன்று நாங்கள்
பறை என்றால் பறையோ பொருள்–பறை என்றால் த்வனி தெரிய வில்லையோ
கொள்ளும் அத்தனை ஒழிய–எங்களை நீங்கள் கொள்வது–கொள்வான் வந்தோம் அல்லோம்–கொடுப்பான் வந்தோம்
எங்களை நீ கொள்ளும் அத்தனை ஒழிய–கோவிந்தா–பசுக்களின் பின்னே திரிகிற உனக்கு பெண்கள் வார்த்தை தாத்பர்யம் அறியாமல்
நாலு நாள் எங்களை விட்டு கெட்ட கேடு–பிரிந்த பின்பு பெருமாள் கோஷ்டி நீரற்று போனதா பாபானாம் சுபானாம் வா
பசுக்களை மேய்க்கை விரும்பி எம்மை விட்டு போவதன் பலன்–குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ஞான பூர்த்தி
கோவிந்தா-எங்களையும்-எங்கள் பிராப்தி மறந்தால் போலே-உன்னையும் மறந்தாய்-இடையர் குலத்தில் பிறந்த கோவிந்தா மறந்து
ஆனால் அத்தால் உங்களுக்கு ஏது என்ன –

கோவிந்தா –
பாவ ஜ்ஞானம் இல்லாத ஜன்மம் இறே-அபிதா வ்ருத்தியைப் போக்கி
தாத்பர்ய வ்ருத்தி அறியாத ஜன்மம் இறே –ஆனால் நீங்கள் சொல்லுகிறது என் என்ன –
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம்-
திரு நாட்டிலே இருக்க்கவுமாம்–ஆஸ்ரித சஜாதீயனாய்க் கொண்டு சம்சாரத்தில் பிறக்கவுமாம்
அதில் ஒரு நிர்பந்தமும் இல்லை
காட்டிலும் படைவீட்டிலும் ஒக்க இளைய பெருமாள் அடிமை-செய்தாப் போலே யாக வேணும் –
சர்வ தேச–சர்வ கால–சர்வ அவச்தைகளிலும்-உன்னோடு ஏக தர்மி என்னலாம் படி சம்பந்தித்து இருக்கக் கடவோம்

உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் –
நீ ஸ்வாமியாகவும்–நாங்கள் ஸ்வம் ஆகவும்
சம்பந்தித்து இருந்து–எங்கள் ரசத்துக்கு உறுப்பாகையும் அன்றிக்கே-உனக்கும் எங்களுக்கும் பிறர்க்கும் உறுப்பாகையும் அன்றிக்கே
உன்னுடைய ரசத்துக்கே உறுப்பாக-அனன்யார்ஹ சேஷ பூதரான நாம்-தாச வ்ருத்தியைப் பண்ணக் கடவோம் –
இஸ் சம்பந்தம் என்றும் சித்திக்கும் இத்தனையே எங்களுக்கு வேண்டுவது -என்கிறார்கள்
ஒரு உறவைக் குறித்து அதுவாக வேணும் என்னாது ஒழிந்தது–எல்லா உறவும் நீயே யாக வேணும் -என்கைக்காக
மாதா பிதா ப்ராதா-நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண -என்றும்
கிருஷ்ண ஆஸ்ரயா கிருஷ்ண பலா கிருஷ்ண நாதாஸ் ச பாண்டவா-என்றும்
சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நல் மக்களும் – என்னக் கடவது இறே –

மற்றும் வேண்டுவது என் என்ன –
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் —சம்பந்தம் ஒத்து இருக்கச் செய்தே
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானைப் போலே விச்லேஷித்து இருக்கை அன்றிக்கே–இளைய பெருமாளைப் போலே அடிமை செய்ய வேண்டும் –
உனக்கே –என்ற அவதாரணத்துக்கு கருத்து
நீ உகந்த அடிமை செய்வோம் —உனக்கும் எங்களுக்குமாக இருக்கும் இருப்பைத் தவிர்ந்து
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -என்னுமா போலே–நீ உகந்த அடிமை யாக வேணும் –
அஹங்கார கர்ப்பமான அடிமை புருஷார்த்தம் ஆகாது –

மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய் –
நாங்கள் எங்களுக்கு என்று இருக்கிற அதுவும்–நீயும் -இவர்களுக்கு என்று இருக்கும் அதுவும்
இவை இரண்டும் விரோதி யாகையாலே
அத்தைத் தவிர்த்து தர வேணும் -என்கிறார்கள் –
இதுக்கு புறம்பான–நம்முடைய அபிமான க்ரச்தமான–பிரயோஜனங்களைப் போக்கு-
உன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும்–பராங்குச நாயகி -பசு மேய்க்க போகல்–வியாஜ்யம்
வேறு கோபி கூட கலக்க போகிறேன்–உனக்கு இஷ்டமானது பண்ணு–என் கண் வட்டத்தில் பண்ணு–அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் –
உனது ஆனந்தமே -வேண்டியது –

கீழ்–பறை என்று மறைத்து சொன்ன அர்த்தத்தை–இப்பாட்டில்
அவனுக்கு உகப்புக்காக புகராகப் பண்ணும் அடிமை என்று–விச்தீகரித்துச் சொல்லுகிறார்கள் –
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலம் -என்று ஜ்ஞான ஜன்மத்தைச் சொல்லுகிறது
ஜ்ஞாதாக்கள் ஆன்ரு சம்சய பிரதானராய்–பரர் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாதே–பிறர் உஜ்ஜீவிக்கும்படி
ஹித பிரவர்த்தனம் பண்ணுகையைப் பற்ற –

பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய் -என்றவர்கள் தாங்களே
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது -என்று-கைங்கர்யத்தைப் பிரார்திக்கையாலே
கைங்கர்யம் தானும் மங்களா சாசனம் ரூபமான படியாலே-மங்களா சாசனத்துக்கு பலமாக
அவன் கொடுக்க வேண்டியதும்-இவர்கள் கொள்ள வேண்டியதும்-மங்களா சாசனமே என்றது -ஆய்த்து –
பொய்கை -அடிக்கீழ் ஏத்தினேன் சொல்மாலை ஆரம்பம் —இறை எம்பெருமான் -சேவடியான் செங்கண் நெடியான் –
இன்றே கழல் கண்டேன் தாள் முதலே நங்கட்கு சார்வு–உன்னதா பாதம் —துயரறு சுடரடி
நாரணன் அடிக்கீழ் நண்ணுவார்–உன் சேவடி செவ்வி–திருப்பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின்–திருக்கமல பாதம் வந்து
நான் கண்டு கொண்டேன் -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே–மாறன் அடி–பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்

சிற்றம் சிறுகாலே –போற்றும் பொருள் கேளாய் -என்கையாலே-ரஜஸ் -தமஸ் ஸூக்களாலே கலங்கி
தேக அனுபந்திகளான-த்ருஷ்ட பலங்களை-அடியோங்கள்
அபேஷித்தாலும்-ஹிதபரனான நீ-கேள்வி கொள்ளவும் கடவை அல்லை-கொடுக்கக் கடவையும் அல்லை –என்றது ஆய்த்து –

அனுபவ விரோதி–அவ்விடம் ஏகாந்த ஸ்தலம்–திருவடிகளில் நிலை நின்ற நெஞ்சு
மற்று ஒன்றினைக் காணாவே–சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்தில் அல்ல
கண்ணன் வைகுந்தனொடு–இம்மை -இங்கே இப்பொழுதே உனக்கே–சிந்தயந்தி அவஸ்தை வேண்டாம்
காமம்
மற்றை காமம்
மற்றை நம்காமம் சௌந்த்ர்ய ரூபம் அந்தர்யாமம் அழகு முழுக்கப் பண்ணுமே —-அனுபவிக்கும் பொழுது தடை கூடாதே
இந்த்ரிய சாபல்யம் அந்த்ரயாமம் -ராமே பிரமாத சுமத்ரை அழகில் கண் வையாதே காவல் சோர்வு வாராமல் இருக்க
அத்தனையோ
காமங்கள்–இருவர் கூட பரிமாறா நின்றால் இருவருக்கும் உண்டே–விஷய வை லக்ஷண்யம் ப்ரீதி ரூபம்
ஸ்வரூப விரோதி அஹங்கார கர்ப்பமான கைங்கர்யம்–அஹங்காரம் மமகாரம் மாற்றி அருள
அடிமை செய்து நீ உகந்தால்–அது கண்டு–போஜனம் கிருமி கேசம் போலே

பிராப்தி விரோதி–பிராப்யம் விரோதி–இப்பாட்டில் தவிர்த்து–கறவைகள் பின் சென்று -உபாயாந்தரம் அன்வயம்
பிராப்தி ஷாமணம் பண்ணு கையாலும்–பிராப்ய ருசி த்வரை ஆர்த்தி–ஸ்வரூப விரோதி–மற்றை நம் காமங்கள் பல விரோதி
கோவிந்தா அகாரம்
ஆய- கோவிந்தனுக்கு
உனக்கே உகாரார்தம்
நாம் மகாரார்தம்
கோவிந்தா உனக்கே நாம் பிரணவம் அர்த்தம்
உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் நாராயண பதார்த்தம்
எற்றைக்கும் எழு எழு பிறவிக்கும் ஆய
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று நமஸ்
நடுவே நமஸ் கிடப்பது ஸ்வரூப பிராப்ய விரோதி போக்க
த்வரை–பலம் கலக்கம்–ஆர்த்தி -பிராப்யாந்தர சங்க நிவ்ருத்தி–அளவற்ற பாரிப்பு அடியே போற்றும்
சு பிரவர்த்தி நிவ்ருத்தி சொல்லி–உணருகை–பகவத் சந்நிதி ஏற வருகை–சேவிக்கை
விக்ரக அனுபவம்–சம்ருதியை ஆசாசிக்கை–ஆபி முக்கியம்–அவதார பிரயோஜனம்–ஆர்த்தி பிரகாசிப்பிக்கை
பலாந்தரம் வேண்டாம் சொல்லி–சூரிகள் பரிமாற்றம் அபேஷிக்கை
ஸ்வரூப விரோதி போக்கி–கிருஷ்ணன் திரு முகம் பார்த்து விண்ணப்பிக்கிறார்கள்

கூடாரை -வல்லி–வைகுண்ட ஏகாதசி–பெருமாள் சாப்பிடலாம் என்று பண்ணி அடுத்த நாள் உண்ணலாம்
நமக்கு என்று நினைத்து பண்ண கூடாதே–பிராப்யம் சரம நிலை இது
அன்னம் -அனுபவிக்க படுகிறவன்
அன்னம் அத்யந்தம் அஸ்மி -அவனை நான் அனுபவிப்பேன் உபநிஷத்
படியாய் கிடந்தது–அவன் உகக்க–உன் பவள வாய் காண்பேனே —படியாய் கிடந்தது பவள வாய் கண்டு ஆனந்திக்க வேண்டும் –

சிற்றம் சிறுகாலை -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -பிராப்ய விரோதி ஸ்பஷ்டமாக அருளி
ஸ்வரூப விரோதி யானே நீ என் உடைமையும் நீயே –
உபாய விரோதி -களையாது ஒழிவாய் –களை கண் மற்றிலேன் –
பிராப்ய விரோதி மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று என்று இருக்கை
போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் பொழுது நோக்க வேண்டும் -துர்லபம் -அவன் கருத்து –
கேசவ நம்பி கால் பிடித்த அருள் ஒன்றே கேட்பாள் ஆண்டாள்–வேறு தேவதை-புறம் தொழா மாந்தர்
பாரதந்த்ர்யம் -ச்வாதந்த்ர்யம் விட ஏற்றம் -தேர் மேல் சந்தோஷமாக பரதன் ஏறினான் —சொன்னபடி கேட்பதே -அடிமை செய்வதை விட
திருப்பாண் ஆழ்வார் லோக சாரங்க மகா முனி தோள் மேலே ஏறினார் பாரதந்த்ர்யம் அறிந்து –
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்னா நின்றார் இ றே-
பிரகர்ஷயித்யாமி -ஆளவந்தார் -ஞானானந்த மயத்வம் ஆத்மா —கைங்கர்யம் செய்யப்பற்று அவன் ஆனந்தம் அடைய அது கண்டு நாம் அடைவது ஆனந்தம்
எப்பொழுது -சந்தோஷப்படுத்த போகிறேன் —பிரகர்ஷ்யாமி சொல்லாமல் -பிரகர்ஷயித்யாமி -அருளி —படியாய் கிடந்தது உன் பவளவாய் காண்பேனே

உந்தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும் –நாங்கள் வியக்க இன்புறுத்தும் என் பெண்மை ஆற்றோம் —தேவிமார் சால உடையீர் –
உயர் திண் -நோற்ற நாலும் -புருஷார்த்தம் நான்கும் -எம்மா ஒழிவில் நெடுமாற்கு வேய் மரு-தோளினை
இதில் -இந்த புருஷார்த்தம் அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
காலை
சிறுகாலை
சிற்றம் சிறு காலை
சரணாகதி கத்யம் இரவு 11 மணிக்கு சாதித்தார் எம்பெருமானார் -பங்குனி உத்தரம் —பகவத் சந்நிதி சென்ற வேளையே பிராப்த காலம் –
ஆழ்வார்களில் ஆண்டாளுக்கு வாசி
இனி பிறவி யான் வேண்டேன்–ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்
பிராட்டியும் அவதரிக்க வேண்டுமே அவன் உடன்–உற்றோமே ஆவோம் —தர்ம தர்மிகளை போலேயும்
குணம் குணிகள் போலேயும்–கிரியா கிரியாவான்கள் போலேயும்–உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
கேசவ நம்பியை -கால் பிடிப்பாள் என்னும் இப் பேறு எனக்கு அருள் கண்டாய் –
தெள்ளியார் -வள்ளல் மால் இரும் சோலை மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடத்து கூடுமாகில் கூடலே
ஸ்ரீரெங்கம் நிஜதாம்னி–பள்ளி கொள்ளும் இடம் கோயில்-

மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று–மந்திர ப்ரஹ்மணி மத்யமேன நமஸா
ஸ்வரூப விரோதி -கழிகை -யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே -என்று இருக்கை
உபாய விரோதி -கழிகை-களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களைகண் மற்று இலேன் –
ப்ராப்ய விரோதி -கழிகை-யாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை
கதாஹமை காந்திக நித்ய கிங்கர ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி
நம -கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது -களை யாவது தனக்கு என்னப் பண்ணுமது-போக்த்ருத்வ பிரதிபத்தியும் -மதீயம் என்னும் பிரதிபத்தியும் –
கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தியும் யாவதாமபாவி -நித்யமாக கைங்கர்யம் போலே –பிராப்ய பூமியிலும் –
மருந்தே நம் போக மகிழ்ச்சிக்கு -நித்ய சூரிகள் பிதற்றும் பாசுரம்-பசிக்கு மருந்து -பசியைஉண்டாக்க -பிணிக்கு மருந்து பிணியை போக்க –

ஏவம் ஸ்வீ க்ருத சித்த உபாயனுக்கு — தத் க்ருத ஸ்வரூப அனுரூப பலமும்– தத் விரோதி நிவ்ருத்தியும்
யா காஸ்சந க்ருதய-இத்யாதிப் படியே சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –
தங்களுக்கு உத்தேச்யமானது கைங்கர்யம் என்று பிரபந்த தாத்பர்யம் சொல்லி முடிக்கிறார்கள்
இத்தால் ஸ்வீக்ருத உபாயத்துக்குப் பலமான புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

——————————————————–

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –