Archive for the ‘Periaazlvaar’ Category

ஸ்ரீ நவநீத கிருஷ்ணன் அனுபவம்–

July 19, 2018

ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வமுடைய அனுபவம் –
1-மூவாறு மாதம் மோஹித்ததில்-முதலில் பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் உரலிடை ஆப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -1-3-1-
2–“வள வேழுலகின் முதலாய வானோர் இறையை அரு வினையேன்
கள வேழ் வெண்ணெய் தோடு வுண்ட கள்வா என்பன் ” ( 1.5.1)-என்பர் அடுத்து

3.–உண்டாய் உலகேழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு –
உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் அவளை யாக்கை நிலையெய்தி
மண் தான் சோர்ந்து உண்டெழும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும்
அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே ?”-1-5-8-

4–“வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான்
பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே -1-8-5-களவிலும் மறைக்காமல் -என் பொல்லா உடம்பிலும் கலந்தானே

5–உயிரினால் குறை இல்லா உலகேழ் தன்னுள் ஒடுக்கி தயிர் வெண்ணெய் யுண்டானை -4-8-11-
தனக்கு அபிமானமான வெண்ணெய் உண்பதுக்குத் தடை வரக்கூடாதே என்று உலகினை விழுங்கினானாம்

6–சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன வேந்தி விண்ணோர்கள் நன் நீராட்டி – தூபம் தரா நிற்கவே
அங்கு ஒரு மாயையினால் ஈட்டிய வெண்ணெய் தோடு வுண்ணப் போந்து இமிலேற்றுவன் கூன்
கோட்டிடை யாடின கூத்து அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே -(திருவிருத்தம் 21)–
திருட வந்தது நித்ய முக்தர்களுக்கும் அறியாமல் அன்றோ –

————————————————–

பெரியாழ்வார் – -யசோதை பாவனையில் -அனுபவம் –
வைத்த நெய்யும் கைந்த பாலும் வடி தயிரும் நறு வெண்ணையும்
இத்தனையும் பெற்றறியேன் எம்பிரான் ! நீ பிறந்த பின்னே
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் ஏதும் செய்யேன் கதம் படாதே
முத்து அனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே -2.2.2)

8–பூணித் தொழுவினில் புக்குப் புழுதி அளைந்த பொன் மேனி
காணப் பெரிதும் உகப்பன் ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர்
நாண் எத்தனையும் இலாதாய் நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும்
மாணிக்கமே என் மணியே மஞ்சனமாட நீ வாராய் — 2.4.9-
அவனால் மறுக்க ஒண்ணாத இந்த அம்மான் பொடி கொண்டு அன்றோ அவனை நீராடப் பண்ணினாள் –

9–உருக வாய்த்த குடத்தோடு வெண்ணெய் உறிஞ்சி
உடைத்திட்டுப் போந்து நின்றான்—-
வருக என்று உன் மகன் தன்னைக் கூவாய்
வாழ வொட்டான் மது சூதனனே -( 2.9.3)-

—————————————–

குலசேகர ஆழ்வார் அனுபவம்

10–முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து தொட்டு உண்ணும் ,
முகிழ் இளம் சிறுத் தாமரைக் கையும்
எழில் கொள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும்
வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும் அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும்
அணி கொள் செஞ்சிறு வாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும் இவை கண்டா யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே–7-7-

—————————————-

மதுரகவி ஆழ்வார் அனுபவம் –

11–கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில் —
நம்மாழ்வாரை கட்டுண்ணப் பண்ணிய விருத்தாந்தம் என்று அன்றோ இத்தை அனுபவிக்கிறார் –

—————————————-

திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவம் –

12–காசையாடை மூடியோடிக் காதல் செய்தானவனூர்
நாசமாக நம்பவல்ல நம் பெருமான்
வேயின் அன்ன தோள் மடவார் “வெண்ணெய் உண்டான் இவன் ” என்று
ஏச நின்ற எம்பெருமான் எவ்வுள்
கிடந்தானே -(பெரிய திருமொழி 2.2.1)

13–“உரி யார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு ” (பெரிய திருமொழி 6.5.4)

14-வண்டு முரலும் கூந்தல் ஆய்ச்சி தயிர் வெண்ணெய் நாணாது உண்டான் (6.10.3)

15–பூண் கோதை ஆய்ச்சி கடை வெண்ணெய் புக்குண்ணா
அங்கு அவள் ஆர்த்துப் புடைக்கப் புதையுண்டு
ஏங்கி இருந்து சிணுங்கி விளையாடும்
ஓங்கோத வண்ணனே ! சப்பாணி
ஒளி மணி வண்ணனே ! சப்பாணி (10.5.1)

16–உறிமேல் தடா நிறைந்த வெள்ளி மலை இருந்தால் ஒத்த வெண்ணையை
வாரி விழுங்கி விட்டு கள்வன் உறங்குகிறான் வந்து காண்மின்கள் ” (ib 10.7.3)

17–“சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை
வேரார் நுதல் மடவாள் வேர் ஓர் கலத்திட்டு
நாரார் உறி ஏற்றி நன்கு அமைய வைத்தனை
போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய் உறக்கம்
ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி
அருகில் இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி முன் கிடந்த ஸ்தானத்தே
ஓராதவன் போல் கிடந்தானைக் கண்டு அவளும்
வாராத் தான் வைத்தது காணாள் – வயிறு அடித்து இங்கு
ஆரார் புகுதுவார் ஐயர் இவர் அல்லால் ?
“நீர் தாம் இது செய்தீர் என்று ” ஓர் நெடும் கயிற்றால்
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண உரலோடே
தீரா வெகுளியாளாய்ச் சிக்கென வாரத்தடிப்ப …”-சிறிய திருமடல் -30-37-

18. “மின்னிடை ஆய்ச்சியர் தம் சேரிக் களவின் கண்
துன்னு பாடல் திறந்து புக்கு – தயிர் வெண்ணெய்
தன் வயிறார விழுங்க கொழும் கயல் கண்
மன்னு மடவோர்கள் பற்றியோர் வான் கயிற்றால்
பின்னும் உரலோடு கட்டுண்ட பெற்றிமையும் –பெரிய திருமடல் -137-139-

—————————————

பொய்கை ஆழ்வார் அனுபவம்-

19-நான்ற முலைத் தலை நஞ்சுண்டு உறி வெண்ணெய் தோன்ற யுண்டான்
வென்றி சூழ் களிற்றை யூன்றி
பொருதுவுடைவு கண்டானும் புள்ளின் வாய் கீண்டானும்
மருதிடை போய் மண்ணளந்த மால் -18-

20-அறியும் உலகெல்லாம் யானையும் அல்லேன்
பொறி கொள் சிறை யவுணமூர்ந்தாய் -வெறி கமழும்
காம்பேய் மென் தோளி கடை வெண்ணெய்
யுண்டாயை தாமே கொண்டார்த்த தழும்பு -22-

21-விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் கண்டு ஆய்ச்சி
உரலோடு பிணைத்த நான்று – குரல்
ஓவாது ஏங்கி நினைந்து அயலார் காண இருந்திலையே
ஓங்கோத வண்ணா ! உரை ” — 24

22-வானாகித் தீயாய் மறி கடலாய் மாருதமாய்
தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே –ஆனாய்ச்சி
வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே முன்னொரு நாள்
மண்ணை யுமிழ்ந்த வயிறு-92-

————————————————

பேய் ஆழ்வார் அனுபவம் –

23-“மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலை உண்டும் ஆற்றாதாய்
வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு , ஆய்ச்சி – கண்ணிக்
கயிற்றினால் கட்டத் தான் கட்டுண்டு இருந்தான்
வயிற்றினோடாற்றா மகன் ” (மூன்றாம் திருவந்தாதி 91)

—————————————————-

24-திருப்பாண் ஆழ்வார் அனுபவம் –

வெண்ணெய் உண்ட வாயனை , என் உள்ளம் கவர்ந்தானை —
என் முடினைக் கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே —
அரங்கனே வெண்ணெய் உண்ட வாயன் -ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தையும் இத்தால் தானே கவர்ந்து உண்டு அருளினான் –

—————————————————

வெண்ணெய் -ஆத்ம வர்க்கம் –அத்வேஷம் ஒன்றே பற்றாசாக விழுங்கிக் கைக் கொண்டு அருளுகிறார் –
ஜனக மஹாராஜர் கும்பன் போலே விவாக சுகம் ஒன்றும் இன்றியே
பெரியாழ்வார் திருமகள் போலே வளர்க்க செங்கண்மால் தான் கொண்டு போனான் அன்றோ

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி–3-10-–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம்-

March 5, 2018

கீழில் திரு மொழியில் -ஸ்ரீ ராமாவதார குண சேஷ்டிதங்களை அனுபவித்த இவர் -ராக்வத்வே பவத் ஸீதா-என்கிறபடியே
அவ்வவதார அநு குணமாக ஓக்க வந்து அவதரித்த பிராட்டி தன்னுடைய புருஷகாரத்வ உபயோகியான -கிருபா -பாரதந்தர்ய -அநந்யார்ஹத்வங்களை
சேதனர் எல்லாரும் அறிந்து விஸ்வஸித்துத் தன்னைப் பற்றுகைக்கு உடலாக நம்முடைய அனுஷ்டானத்தாலே வெளியிடக் கடவோம்-என்று திரு உள்ளம் பற்றி
அதில் பிரதமத்தில் தன்னுடைய கிருபையை வெளியிடுகைக்காக -தாண்ட காரண்யத்திலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே
ராவணன் பிரித்தான் என்ற ஒரு வ்யாஜத்தாலே லங்கையில் எழுந்து அருள -ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே-என்கிற அவதாரத்தின் மெய்ப்பாட்டாலே
பெருமாள் இவள் போன இடம் அறியாமல் திருத் தம்பியாரும் தாமுமாய்க் கொண்டு தேடித் திரியா நிற்கச் செய்தே
பம்பா தீரத்திலே எழுந்து அருளின அளவிலே மஹா ராஜருடைய நியோகத்தாலே ஸ்வ வேஷத்தை மறைத்து பரிவ்ராஜக வேஷ பரிக்ரஹம் பண்ணி
வந்து முகம் காட்டின திருவடியோடே முந்துற உறவு செய்து -பின்பு அவர் கொடு போய்ச் சேர்க்க
ராஜ்ய தாரங்களை இழந்து சுரம் அடைந்து கிடக்கிற மஹாராஜரைக் கண்டு அவரோடே சக்யம் பண்ணி -அனந்தரம் அவருக்கு விரோதியான
வாலியை நிரசித்து -அவரை ராஜ்ய தாரங்களோடே சேர்த்து வானர அதிபதி ஆக்கி கிஷ்கிந்தை ஏறப் போக விட்டு
திருத் தம்பியாரும் தாமுமாகப் பெருமாள் வர்ஷா காலம் அத்தனையும் மால்யா வானிலே எழுந்து அருளி இருக்க –
படை வீட்டிலே போன இவர் பெருமாள் செய்த உபகாரத்தையும் அவருடைய தனிமையையும் மறந்து
விஷய ப்ரவணராய் தார போக சக்தராய் இருந்து விட வர்ஷா காலத்துக்கு பின்பு அவர் வரக் காணாமையாலே
காம வர்த்தஞ்ச ஸூக்ரீவம் நஷ்டாஞ்ச ஜனகாத்மஜாம் புத்வா காலம் அதீ தஞ்ச முமோஹபர மாதுர -என்கிறபடியே கனக்க கிலேசித்து அருளி
இளைய பெருமாளைப் பார்த்து -நீர் போய் வெதுப்பி ஆகிலும் மஹா ராஜரை அழைத்துக் கொண்டு வாரும் -என்று விட
அவர் கிஷ்கிந்தா த்வாரத்திலே எழுந்து அருளி ஜ்யா கோஷத்தைப் பண்ணி -அத்தைக் கேட்டு -மஹா ராஜர் நடுங்கி
கழுத்தில் மாலையையும் அறுத்துப் பொகட்டு காபேயமாகச் சில வியாபாரங்களைப் பண்ணி அருகே நின்ற திருவடியைப் பார்த்து
இவ்வளவில் நமக்கு செய்ய அடுத்து என் என்ன
க்ருத்த அபராதஸ்ய ஹிதே நாந்யத் பஸ்யாம் யஹம் ஷமம்-அந்தரேணாஞ்ச லிம்ப்த்வா லஷ்மணஸ்ய பிரசாதநாத் -என்று
அபராத காலத்தில் அநு தாபம் பிறந்து மீண்டோமாய் எளியன சில செய்கிறோம் அல்லோம் –
தீரக் கழிய அபராதம் பண்ணின பின்பு இனி ஓர் அஞ்சலி நேராமல் போகாது என்ன -அவ்வளவிலும் தாம் முந்துறப் புறப்பட பயப்பட்டு
இளைய பெருமாள் திரு உள்ளத்தில் சிவிட்கை -தாரையை விட்டு ஆற்ற வேணும் -என்று தாரையைப் புறப்பட விட
அவள் சா ப்ரஸ்கலந்தீ -இத்யாதிப்படியே இளைய பெருமாள் சந்நிதியில் இளைய பெருமாள் திரு உள்ளத்தில் சிவிட்கு ஆறும் படி
வார்த்தைகள் விண்ணப்பம் செய்த பின்பு மஹா ராஜர் தாமும் புறப்பட்டு வந்து இளைய பெருமாளைப் பொறை கொண்டு-
அவர் தம்மையே முன்னிட்டுக் கொண்டு பெருமாளை சேவித்த அநந்தரம்-தம்முடைய சர்வ பரிகரத்தையும் திரட்டி
யாம் கபீநாம் சஹஸ்ராணி ஸூ பஹூந்யயுதா நிச-தி ஷூ சர்வா ஸூ மார்கந்தே-என்கிறபடியே
திக்குகள் தோறும் திரள் திரளாகப் பிராட்டியைத் தேடிப் போக விடுகிற அளவிலே –
தக்ஷிண திக்கில் போகிற முதலிகளுக்கு எல்லாம் பிரதானராகப் போருகிற அங்கதப் பெருமாள் -ஜாம்பவான் -மஹா ராஜர் -திருவடி
இவர்களில் வைத்துக் கொண்டு திருவடி கையில் ஒழிய இக்காரியம் அறாது என்று திரு உள்ளம் பற்றி பிராட்டியைக் கண்டால்
விசுவாச ஜனகமாக விண்ணப்பம் செய்யத் தக்க அடையாளங்களையும் அருளிச் செய்து திருவாழி மோதிரத்தையும் கொடுத்து விட
எல்லாரும் கூடப் போய் தக்ஷிண திக்கில் ஓர் இடத்திலும் காணாமல் கிலேசப்பட்டு -அநசநத்தில் தீஷிதராய் முடிய நினைக்கிற அளவிலே
சம்பாதி வார்த்தையால் -ராவணன் இருப்பு சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே லங்கை என்பொதொரு படை வீடு -என்று கேட்டு எல்லாரும் ப்ரீதராய்
இக்கரையில் இருந்து திருவடியைப் போக விட -அவரும் சமுத்திர தரணம் பண்ணி அக்கரை ஏறி ப்ர்ஷதம்சக மாத்ரமாக வடிவைச் சுருக்கிக் கொண்டு
ராத்திரியில் ராவண அந்தப்புர பர்யந்தமாக சர்வ பிரதேசத்திலும் பிராட்டியைத் தேடிக் காணாமையாலே கிலேசப்பட்டுக் கொண்டு இரா நிற்கச் செய்தே
அசோகவநிகா பிரதேசத்தில் சில ஆள் இயக்கத்தைக் கண்டு அங்கே சென்று
ப்ரியஞ்ஜ நம பஸ்யந்தீம் பஸ்யந்தீம் ராக்ஷஸீ கணம் -ஸ்வ கணே நம்ர்கீம் ஹீ நாம்ஸ்வ கணை ராவ்ர்தா மிவ -என்கிறபடியே விகர்த்த வேஷைகளான
எழு நூறு ராக்ஷஸிகளின் நடுவே மலங்க மலங்க விழித்துக் கொண்டு நோவு பட்டு இருக்கிற
ஸூஷ்ம ரூபேண சிம்சுபா வ்ருஷத்துக்கு உள்ளே மறைந்து இருக்க – அவ்வளவில் ராவணன் காம மோஹிதனாய் வந்து
பிராட்டி சந்நிதியில் சிலவற்றை ஜல்பிக்க -அவள் இவனை முகம் பாராமல் இருந்து திஸ்கரித்து வார்த்தை சொல்லி விடுகையாலே
மீண்டு போகிறவன் ராக்ஷஸிகளைப் பார்த்து -இவள் பயப்பட்டு நம் வசம் ஆகும்படி குரூரமாக நலியுங்கோள் -என்று சொல்லிப் போகையாலே
அவர்கள் இதுக்கு முன்பு ஒரு காலமும் இப்படி நலிந்திலர்கள் -என்னும்படி தர்ஜன பர்த்ச நாதிகளைப் பண்ணி நலிய –
இனி நமக்கு இருந்து ஜீவிக்கப் போகாது -முடிந்து விடும் அத்தனை -என்று வ்யவசிதையாய்
அந்த ராக்ஷஸிகள் நித்ரா பரவசைகளான அளவிலே அங்கு நின்றும் போந்து
வேண்யுத்க்ரதந உத்யுக்தையாய் வ்ருக்ஷத்தின் கொம்பைப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிற அளவிலே இனி நாம் பார்த்து இருக்க ஒண்ணாது
இவ்வளவிலே இவளை நாம் நோக்க வேணும் -என்று
ஏவம் பஹூ விதாஞ் சிந்தஞ் சிந்தயித்வா மஹா கபி ஸம்ஸரவே மதுரம் வாக்யம் வைதேஹ்யா வ்யாஜஹாரஹ-என்கிறபடியே
செவிப்பட்ட போதே ரசிக்கும் படி ஸ்ரீ ராம குண சேஷ்டித விஷயமான வாக்கியங்களைச் சொல்லி -இத்தனை காலமும் இல்லாத ஓன்று இப்போது
யுண்டாகைக்கு அடி என் -என்று சொல் வந்த வழியே சிம்சுபா வர்ஷத்தை எங்கும் ஓக்கப் பார்த்து அதின் மேலே இருக்கிற வானர ரூபியான இவனைக் கண்டு
இது ஏதோ என்று ஏங்கி மோஹித்து விழுந்து நெடும் போதொடு உணர்த்தி யுண்டாய் பின்னையும் இது ஏதோ என்று –
கிந்நுஸ் யாச் சித்த மோஹோயம் -இத்யாதிப்படியே -விசாரிக்கிற அளவிலே இவள் முன்னே வந்து
கையும் அஞ்சலியுமாய் நின்று அநு வர்த்தக பூர்வகமாகச் சில வார்த்தைகளைச் சொல்ல
அவள் பீதையாய் இவனை ராவணன் என்று அதி சங்கை பண்ணி -இப்படி நலியல் ஆகாது காண் -என்று தைன்யமாகப் பல வார்த்தைகளையும் சொல்ல –
இவளுடைய அதி சங்கையைத் தீர்க்கைக்காக பெருமாள் அருளிச் செய்து விட்ட அடையாளங்களை எல்லாம்
ஸூ ஸ்பஷ்டமாக இவள் திரு உள்ளத்திலே படும்படி விண்ணப்பம் செய்து தான் ஸ்ரீ ராம தூதன் என்னும் இடத்தை அறிவித்து பின்பு
திருவாழி மோதிரத்தையும் கொடுத்து அவள் திரு உள்ளத்தை மிகவும் உகப்பித்த பிரகாரத்தை அநு சந்தித்து -அதில் தமக்கு யுண்டான
ஆதார அதிசயத்தாலே அவன் அப்போது விண்ணப்பம் செய்த அடையாளங்களையும் -திருவாழி மோதிரம் கொடுத்த படியையும்
அது கண்டு அவள் ப்ரீதியான படியையும் எல்லாம் அடைவே பேசி அனுபவிக்கிறார் இத் திரு மொழியிலே

———————————–

நெறிந்த குழல் மடவாய் நின்னடியேன் விண்ணப்பம்
செறிந்த மணி முடிச் சனகன் சிலையிறுத்து நினைக் கொணர்ந்த
தறிந்து அரசு களை கட்ட வரும் தவத்தோன் இடை விலங்கச்
செறிந்த சிலை கொடு தவத்தைச் சிதைத்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-1-

நெறிந்த குழல் மடவாய்
நெறித்துக் கருகின குழலையும் -மடப்பத்தையும் -யுடையவளே
கோரை மயிராய் இராதே -சுருண்டு கடை அளவும் -செல்ல இருண்டு இருக்கை இ றே குழலுக்கு ஏற்றம் –
இது தான் பூர்வத்தில் படியை இட்டுச் சொல்லுகிற படி -நீல நாகா பயா வேண்யா ஜகனம் கதயை கயா -என்னும் படி இறே இப்போது கிடக்கிறது –
நாயகரான பெருமாளோடே கூடிச் செவ்வை தோற்றச் செருக்கி இருக்க ப்ராப்த்தையாய் இருக்க –
அவரைப் பிரிந்த கிலேசத்தாலே துவண்டு ஒடுங்கி இருக்கிற படியைப் பற்றி -மடவாய் -என்கிறான்
அதவா– மடப்பமாவது -பற்றிற்று விடாமையாய் -இங்கே இருக்கச் செய்தேயும் -அஸ்யா தேவ்யா மநஸ் தஸ்மிந்–என்கிறபடியே
பெருமாளையே நினைத்துக் கொண்டு மற்று ஓன்று அறியாமல் இருக்கிறபடியைச் சொல்லுகிறான் ஆகவுமாம்-
நின்னடியேன் விண்ணப்பம்
தாஸோஹம் கோசலேந்த்ரஸ்ய -என்று பெருமாளுக்கு அடியனான போதே இவளுக்கும் அடியனாகையாலே உனக்கு அடியனான
என்னுடைய விண்ணப்பம் என்கிறான் -இத்தால் உனக்கு அடியேனான நான் விண்ணப்பம் செய்கிற வார்த்தையைக் கேட்டு அருள வேணும் என்கை –
செறிந்த மணி முடிச் சனகன் சிலையிறுத்து –
நெருங்கின ரத்னங்களோடே கூடின அபிஷேகத்தை யுடைய ஜனகராஜன் -தேவரீருக்கு சுல்கமாக விட்டு வில்லை முறித்து
இந்த வில்லை வளைத்தாருக்கு இவளைக் கொடுக்கக் கடவோம் -என்று வீர்ய சுல்கமாக அவன் கல்பித்து வைத்த வில் இ றே அது –
அப்படி இருக்கிற வில்லை வளைக்கத் தானும் லோகத்தில் ஆள் இன்றிக்கே இருக்க திருக் கையில் பலத்துக்கு இலக்குப் போராமையாலே-அத்தை முறித்து
நினைக் கொணர்ந்த தறிந்து
இயம் ஸீதா மமஸூதா ஸஹ தர்ம சரீதவ-ப்ரதீச்ச சைநாம் -பத்ரந்தே -பாணிம் க்ருஹணீஷ்வ பாணிநா -என்கிறபடியே
இவளைக் கைக் கொண்டு அருள வேணும் என்று சமர்ப்பிக்க
தேவரீரை பாணி கிரஹணம் பண்ணிக் கொண்டு போந்த சேதியை அறிந்து
அரசு களை கட்ட வரும் தவத்தோன் இடை விலங்கச்
இருப்பத் தொரு படி கால் துஷ்ட ஷத்ரியரான ராஜாக்கள் ஆகிற களையை நிரசித்தவனாய் –
ஒருவரால் செய்ய ஒண்ணாத தபஸ்ஸை யுடையனாய் இருந்துள்ள பரசுராமன்
திரு அயோத்யைக்கு எழுந்து அருளா நிற்கச் செய்தே இடை வழியிலே -என் வில் வழி கண்டு போ -என்று வந்து தகைய
விலங்க-என்றது -விலக்க-என்றபடி –
செறிந்த சிலை கொடு தவத்தைச் சிதைத்ததும் ஓர் அடையாளம் –
அவன் கையினின்றும் வாங்கினதாய் இருக்கச் செய்தேயும் வைஷ்ணவமான தநுஸ்ஸூ ஆகையால் இத்தலைக்கு அநு ரூபமாய் இருக்கிற
வில்லைக் கொண்டு அவனுடைய தபோ பங்கத்தைப் பண்ணி விட்டதும் ஓர் அடையாளம்
தவத்தை சிதைத்தது அடையாளம் -என்னாதே சிதைத்தும் ஓர் அடையாளம் -என்கையாலே
இன்னும் பல அடையாளங்களும் சொல்லுவதாக நினைத்துச் சொல்கிறான் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது-
சங்கா நிவ்ருத்தி பிறக்கும் அளவும் சொல்ல வேணும் இ றே

———————————–

அல்லியம்பூ மலர்க் கோதாய் அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம்
சொல்லுகேன் கேட்டருளாய் துணை மலர்க் கண் மடமானே
எல்லியம்போது இனிதிருத்தல் இருந்தது ஓர் இட வகையில்
மல்லிகை மா மாலை கொண்டு அங்கு பார்த்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-2-

அல்லியம்பூ மலர்க் கோதாய்
அல்லி தோன்றும் படி விகசிதமான அழகிய பூவாலே கட்டப்பட்ட மாலை போலே இருக்கிறவளே-
இத்தால் திருமேனியுடைய தநுதையையும் -மார்த்தவத்தையும் -துவட்சியையும் -சொல்லுகிறது –
அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம்
என்னுடைய ஸ்வரூப அநு ரூபமாக தேவரீர் திருவடிகளில் வணங்கி தலை படைத்த பிரயோஜனம் பெற்றேன்
இனி வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெறும்படி விண்ணப்பம் செய்யத் தக்கது ஓன்று உண்டு என்ன
அது கேட்க்கையில் யுண்டான ஆதரம் தோற்றக் கடாஷித்திக் கொண்டு இருக்கிற-சொல்லுகேன் கேட்டருளாய்-
என்கிறான் -என் பக்கல் வாத்சல்யம் தோன்ற என்னைக் கடாஷித்திக் கொண்டு இருக்கையாலும் -பவ்யதையாலும்-
இணை மலர் போலே இருக்கிற கண்களை யுடையளாய்
மடப்பத்தையும் யுடைத்தான மான் போலே இருக்கிறவளே –
அந்த விண்ணப்பம் தன்னைச் சொல்லுகிறேன் -கேட்டு அருள வேணும் -என்கை -அது தன்னைச் சொல்லுகிறான் மேல்
எல்லியம்போது இனிதிருத்தல் இருந்தது ஓர் இட வகையில்
ராத்ரி காலத்தில் பெருமாளும் தேவரீருமாய் ரஸோத்தரமான இருப்பாக இருந்த தொரு ஸ்தலத்திலே
மல்லிகை மா மாலை கொண்டு அங்கு பார்த்ததும் ஓர் அடையாளம் —
ஸ்லாக்கியமான மல்லிகை மாலையைக் கொண்டு பெருமாளை பந்திவைத்ததும் ஓர் அடையாளம்
பெருமாளுடைய- பிரணயித்வ-பாரதந்த்ர ப்ரயுக்தமாய் -போக தசையில் நடப்பதொரு ரசமாய்த்து இது
ஆகையால் அல்லாத அடையாளங்கள் போல் அன்றிக்கே அத்யந்த ரஹஸ்யமாய் இருப்பது ஓன்று இ றே இது தான்
ஸமாத்வாதச தத்ராஹம் ராகவஸ்ய நிவேசநே -புஞ்ஜாநா மானுஷாந் போகான் சர்வகாம ஸம்ருத்தி நீ -என்று
இவள் தானும் பெருமாளும் அறியும் அத்தனை இ றே –

——————————-

கலக்கிய மா மனத்தளளாய்க் கைகேசி வரம் வேண்ட
மலக்கிய மா மனத்தனனாய் மன்னவனும் மாறாது ஒழியக்
குலக்குமரா காடுறையப் போ வென்று விடை கொடுப்ப
இலக்குமணன் தன்னொடும் அங்கு ஏகியதும் ஓர் அடையாளம் –3-10-3-

கலக்கிய மா மனத்தளளாய்க் கைகேசி வரம் வேண்ட
குப்ஜையாலே கலக்கப்பட்ட பெரிய மனசை யுடையளாய் –
முன்பு புத்ரனான ஸ்ரீ பரத்தாழ்வானைக் காட்டில் பெருமாள் பக்கல் ஸ்நேஹிநியாய்
பர்த்தாவான சக்கரவர்த்தியினுடைய ப்ரியமே செய்து போந்தவளாகையாலே -பெரிய மனசை யுடையவள் -என்கிறது –
இப்படி இருக்கிற மனசை மந்த்ரம் கடலைக் கலக்கினது போலே மந்தரை கலக்கின படி –
அதாவது முற்பட -இவள் சொன்னவை எல்லாம் அநிஷ்டமாய் -இப்படிச் சொல்லலாகாது காண் -என்று பெருமாள் பக்கல் தனக்கு யுண்டான
ஸ்நேஹத்தைச் சொல்லியும் பெருமாளுடைய குணங்களைச் சொல்லியும் இருந்தவளை உத்தர உத்தரம் தான் சொல்லுகிற
வசனங்களால் பெருமாள் பக்கல் ஸ்நேஹத்தைக் குலைத்து-அவரை அபிஷேகம் பண்ண ஒண்ணாது
என் மகனை அபிஷேகம் பண்ண வேணும் -என்று சொல்லும் படி ஆக்கினாள் இவளே இ றே
கைகேசி வரம் வேண்ட
இப்படி கலக்கப் பட்ட மனசை யுடையளாய்க் கொண்டு கைகேயியானவள் தனக்கு முன்பே தருவதாகச் சொல்லி கிடக்கிற வரம்
இரண்டையும் இப்போது தர வேணும் என்றும் –
அது தான் பதினாலு சம்வத்சரம் பெருமாளை காட்டில் போக விடுகையும் –
ஸ்வ புத்ரனான பரதனை அபிஷேகம் பண்ணுகையும் -என்று சொல்லி அபேக்ஷிக்க
மலக்கிய மா மனத்தனனாய் மன்னவனும் மாறாது ஒழியக்
அதுக்கு அவன் இசையாமையாலே அறுபதினாயிரம் ஆண்டு சத்ய ப்ரதிஞ்ஞனாய்ப் போந்த நீ அசத்ய ப்ரதிஞ்ஞனானாயோ -என்றும்
நீ இது செய்யாயாகில் நான் என் பிராணனை விடுவேன் என்றும் அதி குபிதையாய்க் கொண்டு இவள் சொன்ன சொலவுகளாலே
மலக்கப்பட்ட மஹா மனசை யுடையனாய்க் கொண்டு ராஜாவானவனும் மறுக்க மாட்டாது ஒழிய
மா மனனத்தனாய் -என்றது அறுபதினாயிரம் ஆண்டு வசிஷ்டாதிகளைச் சேவித்து தர்ம அதர்மங்கள் எல்லாம் அறிந்து
ராஜ்யத்தில் ஒருவர் ஒரு பழுதும் செய்யாத படி நோக்கிக் கொண்டு போந்தவன் ஆகையால்
ஒருவரால் கலக்க ஒண்ணாத படியான மனசில் இடமுடையவன் என்றபடி –
இப்படி இருக்கிற மனசையும் தன்னுடைய யுக்தி சேஷ்டிதங்களாலே -என் செய்வோம் -என்று தெகுடாடும்படி பண்ணினாள் ஆய்த்து கைகேயி
மந்தரை தன் மனசை கலக்கினால் போலே ஆய்த்து இவள் அவன் மனசைக் கலக்கினபடி
இப்படியான மனசை யுடையவனாய் இவள் சொன்னதுக்கு மறுத்து ஒன்றும் சொல்ல மாட்டாது இருக்க –
குலக்குமரா காடுறையப் போ வென்று விடை கொடுப்ப
மறுக்க மாட்டாமையாலே ராஜாவானவன் சோகித்துக் கிடக்கச் செய்தே -பெருமாளை அழைத்துக் கொண்டு வா என்று
ஸூ மந்த்ரனைப் பார்த்துச் சொல்வதாக நினைத்து சோக வேகத்தால் அது தானும் மாட்டாது ஒழிய இவள் அருகே இருந்து –
ராஜா ராத்ரி எல்லாம் உத்சவ பராக்கிலே நித்திரை அற்று இருக்கையாலே ஸ்ராந்தராய் சற்று உறங்குகிறார்
நீ கடுகப் போய் பெருமாளை அழைத்துக் கொண்டு வா என்று போக விடுகையாலே அவன் போய் பெருமாளை எழுந்து
அருளுவித்துக் கொண்டு வந்த அளவில் பிதாவானவன் சோகித்துக் கிடக்கிறபடியைக் கண்டு -இதுக்கு அடி என் என்று கிலேசப்பட்டுக் கேட்டவாறே
முன்பே எனக்கு இரண்டு வரம் தந்து இருப்பர் -அது இரண்டும் எனக்கு இப்போது தர வேணும் –
அதாவது பதினாலு சம்வத்சரம் உம்மை க் காட்டிலே போக விட வேண்டும் பரதனை அபிஷேகம் செய்ய வேணும் என்று நான் சொன்னேன்
சத்ய தர்ம பராயணன் ஆகையால் மறுக்க மாட்டாமல் அனுமதி செய்து உம்மைக் காட்டில் போக விடுவதாக அழைத்து விட்டார்
உம்மைக் கண்டவாறே வாய் திறந்து சொல்ல மாட்டாமல் கிடக்கிறார் காணும் என்ன
என்னை நியமிக்கும் போதைக்கும் இப்படி கிலேசிக்க வேணுமோ -யாதொன்று திரு உள்ளமான படி செய்யேனோ நான் என்ன
ஆனால் அவருக்காபிறந்த குமாரரான நீர் உங்கள் ஐயரை சத்ய ப்ரதிஞ்ஞராக்க வேண்டியிருந்தீர் ஆகில்
அவருடைய வசன பரி பாலகராய்க் கொண்டு வனவாசம் பண்ணும் படியாகப் போம் -என்று போக்கிலே ஒருப்படுத்த
இலக்குமணன் தன்னொடும் அங்கு ஏகியதும் ஓர் அடையாளம் —
ப்ராகேவது மஹா பாகஸ் ஸுமித்ரிர் மித்ர நந்தன பூர்வஜஸ் யாநுயாத்ரார்த்தே த்ருமசீரை ரலந்க்ர்த்த -என்கிறபடியே
தான் புறப்படுவதுக்கு முன்னேஇளைய பெருமாளோடே காடேற எழுந்து அருளினது ஓர் அடையாளம் -ஏகுதல்-போகை

————————-

வாரணிந்த முலை மடவாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்
தேரணிந்த வயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவீ கேட்டருளாய்
கூரணிந்த வேல் வலவன் குகனோடும் கங்கை தன்னில்
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –3-10-4-

வாரணிந்த முலை மடவாய் வைதேவீ –
கச்சு அணிந்த முலைகளையும் மடப்பத்தையும் யுடையவளே -ராஜாக்களுக்கு போக்யமான வஸ்துக்களை கொண்டு திரிவார்
பிறர் கண் படாதபடி கட்டி முத்திரையிட்டுக் கொண்டு திரியுமா போலே பெருமாளுக்கு போக்யமான இவை பிறர் கண் பட ஒண்ணாது
என்னும் அத்தாலே ஆய்த்து -இவள் கச்சு இட்டுக் கட்டி மறைத்துக் கொண்டு இருப்பது –
இப்படி இருந்த முலைகள் இப்போது வெறும் புறத்திலே இருப்பதே என்று கிலேசித்துச் சொல்லுகிறான் ஆதல் –
அன்றிக்கே -கச்சாலே அடக்கி ஆள வேண்டும்படி பரிணதமாய்த் தசைத்து இருக்குமவை
இப்போது உபவாச க்ர்சாம் -என்கிறபடி திருமேனி இளைக்கையாலே சோஷித்து இருக்கிற படியைப் பற்றச் சொல்கிறான் ஆதல் –
மடவாய் -என்றது ஸ்த்ரீத்வத்தால் வந்த ஒடுக்கம் இன்றிக்கே பிரிவாற்றாமையால் வந்த துவட்சியைப் பற்றச் சொல்கிறானாதல்
அன்றிக்கே -மடப்பமாவது பற்றிற்று விடாமையாய் அநவரதம்
பெருமாள் அளவில் திரு உள்ளமாய் மற்று ஓன்று அறியாது இருக்கிறபடியைப் பற்றச் சொல்கிறான் ஆதல்
வைதேவீ
விதேஹ புத்ரி யானவளே -இப்படி தேகத்தை யுபேஷித்து இருக்கலாய்த்து இக்குடியில் பிறப்பு இ றே என்கை
தேரணிந்த வயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவீ
தேர்களால் அலங்க்ருதமான திரு அயோத்யையில் உள்ளவருக்கு நிர்வாஹகரான பெருமாளுடைய பெருமைக்குத் தகுதியான தேவீ
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபி ஜன லக்ஷணாம்
ராகவ அர்ஹதி வைதேஹீம் தஞ்சேயம் அஸி தேஷணா-என்னக் கடவது இ றே
அல்லது ஒரு சிறு தேவி யுண்டாய் பெரும் தேவி என்கிறது அன்று இ றே -பெருமாள் ஏக தார வ்ரதராகையாலே
விண்ணப்பம் – கேட்டருளாய் –
நான் விண்ணப்பம் செய்கிற இத்தைக் கேட்டு அருள வேணும்
கூரணிந்த வேல் வலவன்
மிகக் கூர்மையை யுடைய வேல் தொழில் வல்லவன் -ஸ்ரீ குஹப் பெருமாள் வேல் வாங்கினார் என்றால்
சத்ருபக்ஷம் மண் உண்ணும்படி யாய்த்து இவருடைய ஸுர்யம் இருப்பது
குகனோடும் கங்கை தன்னில் சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –
இப்படி வேலும் கையுமாய்த் திரியுமது ஒழிய -ஏழை ஏதலன் -இத்யாதிப் படியே –
அபிஜன வித்யா வ்ருத்தங்கள் ஒன்றும் இல்லாத ஸ்ரீ குஹப் பெருமாளோடே –
மாழை மான் மட நோக்கி உன் தோழி உம்பி எம்பி தோழன் நீ எனக்கு -என்று அருளிச் செய்த படியே
குணத்தோடு கூடின தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –

————————————-

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவீ விண்ணப்பம்
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த காலத்துத்
தேனமரும் பொழில் சாரல் சித்திர கூடத்து இருப்பப்
பான் மொழியாய் பரத நம்பி பணிந்ததுமோர் அடையாளம் –3-10-5-

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவீ
மானோடு ஒத்து இருந்துள்ள மிருதுவான நோக்கை யுடையவளாய் -விதேஹ ராஜாவினுடைய புத்ரியானவளே
இத்தால் -ப்ரியஞ்ஜநம பஸ்யந்தீம் பஸ்யந்தீம் ராக்ஷஸீ கணம் -ஸ்வ கணேநம்ர்கீம் ஹீ நாம் ஸ்வ கணை ராவர் தா மிவ -என்கிறபடியே
தன் இனத்தைப் பிரிந்து அநேகம் நாய்களினுடைய திரள்களாலே வளைக்கப் பட்டு நடுவே நின்று மலங்க மலங்க விழிப்பதொரு மான் பேடை போலே
அநு கூல ஜனத்தின் முகத்தில் விழிக்கப் பெறாமல் பிரதிகூலமான ராக்ஷஸி கணத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிற இருப்பையும்
அவர்களுடைய தர்ஜன பர்த்ச நங்களால் உளைந்து வேண் யுத்க்ரதந யுத்யுக்தை யாம்படி தேகத்தை யுபேஷித்த படியையும் சொல்லுகிறது
விண்ணப்பம்
அடியேன் விண்ணப்பம் செய்கிற வார்த்தையை திரு உள்ளம் பற்றி அருள வேணும்
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த காலத்துத்
காடு செறிந்து இருப்பதாய் கல் நிறைந்து கிடப்பதான வழியிலே திருவடிகளின் மார்த்வம் பாராதே போய் வனவாசம் பண்ணின காலத்தில்
தேனமரும் பொழில் சாரல் சித்திர கூடத்து இருப்பப்
வண்டுகள் மாறாமல் பொருந்திக் கிடக்கிற பொழில்களோடே சேர்ந்த பர்யந்தத்தை யுடைய சித்ர கூட பர்வதத்தில் –
உடஜே ராம மாசீ நம் ஜடா மண்டல தாரிணம் கிருஷ்ணாஜிநதரம் தந்து சீரவல்கல வாஸஸம் -என்கிறபடியே
இளைய பெருமாள் சமைத்த ஸ்ரீ பர்ண சாலையிலே எழுந்து அருளி இரா நிற்க
பான் மொழியாய்
பால் போலே ரசாவகமான பேச்சை யுடையவளே -இதுக்கு முன்பு இவள் சொன்ன வார்த்தைகளில் ரஸ்யத்தையாலும்-
இது கேட்க்கையில் யுண்டான ஆதார அதிசயத்தாலும் சொல்லுகிறான்
பரத நம்பி பணிந்ததுமோர் அடையாளம் —
பாரதந்தர்யத்தால் பூர்ணனான ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வந்து -மீண்டு எழுந்து அருள வேணும் –
என்று பிரபத்தி பண்ணினதும் ஓர் அடையாளம் –

——————————————

சித்ர கூடத்து இருப்பச் சிறு காக்கை முலை தீண்ட
அத்திரமே கொண்டெறிய வனைத்துலகும் திரிந்தோடி
வித்தகனே இராமா ஓ நின்னபயம் என்று அழைப்ப
அத்திரமே அதன் கண்ணை யறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-6-

சித்ர கூடத்து இருப்பச்
சோலைகளும் ஆறுகளும் சிலாதலங்களுமாய்க் கொண்டு போக ஸ்தானமாய் இருக்கும் சித்ர கூட பிரதேசத்தில்
தஸ்யோ பவந ஷண்டேஷூ நாநா புஷ்ப ஸூ காந்தி ஷூ விஹ்ர்த்ய சவில க்லிந்நாத வாங்கே சமுபாவிசம்-என்கிறபடியே
பெருமாளும் தேவரீருமாய்க் கொண்டு ஏகாந்த ரசம் அனுபவித்து ஒருவருக்கு ஒருவர் மாறி மாறி மடியிலே
கண் வளர்ந்து ரஸோத்தரராய் இரா நிற்கச் செய்தே
சிறு காக்கை முலை தீண்ட
இந்திரன் மகனான ஜெயந்தன் தமோ குண பிரசுரனாகையாலே ப்ராப்த அப்ராப்த விவேக சூன்யனாய் தேவ வேஷத்தை மறைத்து
ஷூத்ரமான காக வேஷத்தைப் பரிகரித்துக்கொண்டு வந்து பெருமாள் -மடியில் கண் வளர்ந்து அருளா நிற்கச் செய்தே –
வயசஸ் ஸஹஸா கம்ய விததாரஸ் தநாந்தரே – என்கிறபடியே ஜனனி என்று அறியாதே தேவரீர் திரு முலைத் தடத்திலே நலிய
அத்திரமே கொண்டெறிய
அவ்வளவில் பெருமாள் உணர்ந்து அருளி -க் க்ரீடதி ஸரோஷேனை பஞ்ச வக்த்ரேண போகிநா -என்று அதிகருத்தராய்
ச தர்ப்பம் ஸம்ஸ்தரா த்க்ர்ஹ்ய ப்ராஹ்மணாஸ்த்ரேண யோஜயத் –ச தீப்த இவை காலாக்னி ஜஜ் வாலாபி முகோ த்விஜம் –
ச தம் ப்ரதீப்தம் சிஷேப தர்ப்பந்தம் வாயசம் பிரதி -என்கிறபடியே ஒரு தர்ப்பத்தை எடுத்து -அதில் ப்ரஹ்மாஸ்திரத்தை யோஜித்து
அத்தை அந்த காகத்தின் மேலே செலுத்திவிட
வனைத்துலகும் திரிந்தோடி வித்தகனே இராமா ஓ நின்னபயம் என்று அழைப்ப
அந்த அஸ்திரம் மந்தகதியாய் விடுகையாலே பின் தொடர்ந்து செல்ல அத்தைத் தப்ப வழி தேடி
ச பித்ராச பரித்யக்த ஸ்ஸூரைஸ் ச ச மஹரிஷிபி த்ரீந் லோகான் சம்பரிக்ரம்ய-என்கிறபடியே
முந்துற பித்ரு கிரஹத்தில் சென்ற அளவில் பிதாவாலும் மாதாவாலும் கை விடப்பட்டு பந்துக்களானவர்கள் தான் கைக் கொள்ளுவார்களோ
என்று அவர்கள் பக்கலிலே சென்ற அளவிலே அவர்களிலும் பரித்யக்தனாய் ஆன்ரு சம்சய பிரதானரான ரிஷிகள் தான்
கைக் கொள்ளுவார்களோ என்று அவர்கள் பக்கலிலே சென்ற அளவிலே அவர்களும் கை விடுகையாலே திறந்து கிடந்த வாசல்கள் தோறும்
ஒரு கால் நுழைந்தால் போலே ஒன்பதில் கால் நுழைந்து மூன்று லோகங்களையும் வளைய ஓடித் திரிந்த இடத்திலும் ஒருவரும் கைக் கொள்ளாமையாலே
தமேவ சரணம் கத என்கிறபடியே சீறினாலும் காலைக் கட்டிக் கொள்ளலாம் படி இருக்கும் கிருபாவானாகையாலே விசமயநீயனாய்-
எல்லாரையும் குணத்தால் ரமிப்பிக்க வல்லவனே என்று சரண்யனான பெருமாள் குணத்தைச் சொல்லி
ஓ என்று தன்னுடைய அநந்ய கதித்வத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு -உனக்கு அபயம் -என்று சரணாகதனானமை தோற்றக் கூப்பிட
அத்திரமே அதன் கண்ணை யறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் –
இப்படி சரணம் புகுகையாலே சதம் நிபதி தம் பூமவ் சரண்யச் சரணாகதம் -வதார்ஹம் அபி காகுத்ஸ கிருபயா பர்யபாலயத் -என்கிறபடியே
கிருபையால் பெருமாள் ரஷித்து அருளுகிற அளவில் காகத்துக்கு பிராண பிரதானம் பண்ணி அஸ்திரத்துக்கு ஒரு கண் அழிவு
கற்ப்பிக்கையாலே முன்பு தலை அறுப்பதாக தொடர்ந்த அஸ்திரம் தானே அதனுடைய ஒரு கண்ணை அறுத்து விட்டதும் ஓர் அடையாளம் –

————————————-

மின்னொத்த நுண்ணிடையாய் மெய்யடியேன் விண்ணப்பம்
பொன்னொத்த மான் ஓன்று புகுந்து இனிது விளையாட
நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏகப்
பின்னே யங்கு இலக்குமணன் பிரிந்ததும் ஓர் அடையாளம் -3-10-7-

மின்னொத்த நுண்ணிடையாய் –
மின்னோடு ஒத்து இருந்துள்ள நுண்ணிய இடையை யுடையாய் -இடையினுடைய நுண்ணிமையும் விரக தசையில்
நோவு பாடாற்ற ஒண்ணாமைக்கு உடலாய் இருக்கும் இ றே-அத்தைப் பற்றிச் சொல்லுகிறான்
மெய்யடியேன் விண்ணப்பம்
புரையற்ற சேஷ பூதனான நான் விண்ணப்பம் செய்கிறதை திரு உள்ளம் பற்றி அருள வேணும் –
மெய்யடியானாகை யாவது -எதிர்த் தலையிலே ஸம்ருத்தியே புருஷார்த்தமாய் இருக்குமது ஒழிய ஸ்வ ப்ரயோஜன பரன் இன்றிக்கே இருக்கை
பொன்னொத்த மான் ஓன்று புகுந்து இனிது விளையாட
மாயாவியான மாரீசன் இதுக்கு முன்பு லோகத்தில் கண்டு அறியாத ஒரு வடிவை எடுத்துக் கொண்டதாகையாலே
பொன் போலே இருக்கிற நிறத்தையும் நாநா ரத்தினங்கள் போல் இருக்கிற புள்ளியையும் மற்றும் அநேகம் வைசித்தரியையும் யுடைத்தாய்
இருபத்தொரு மானானது எழுந்து அருளி இருக்கிற ஆஸ்ரமத்தின் முன்னே வந்து மநோ ஹரமாம் படி நின்று துள்ளி விளையாட –
நின் அன்பின் வழி நின்று
இத்தைப் பிடித்துத் தர வேணும் -என்று பெருமாளைப் பார்த்து தேவரீர் அருளிச் செய்த இடத்தில் -இளைய பெருமாள் அருகே நின்று –
லோகத்தில் இப்படி இருபத்தொரு மிருகம் இல்லை -மாரீசன் இங்கனே சில மாயா ரூபங்களைக் கொண்டு திரியும் என்று பிரசித்தம் –
ஆகையால் இது மாயா மிருகம் -என்னா நிற்கச் செய்தேயும் -தேவரீருடைய ஆசையின் வழியிலே நின்று
சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏகப்
இளைய பெருமாளை இங்குத்தைக்குக் காவலாக நிறுத்தி இருக்கையாலே -பிடித்த வில்லும் தாமுமாய்க் கொண்டு
அத்தைப் பிடிப்பதாகப் பெருமாள் நெடும் தூரம் எழுந்து அருள –
பின்பு தங்களை எல்லாரையும் விஷயீ கரித்த உபகாரத்தை நினைத்து -எம்பிரான் -என்கிறான் –
பின்னே யங்கு இலக்குமணன் பிரிந்ததும் ஓர் அடையாளம் -நெடும் தூரம் பின் பற்றிப் போன இடத்திலும் பிடி கொடாமல்
அது தப்பித் திரிகையாலே -இது மாயா மிருகம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி அதின் மேல் சரத்தை விட -அது பட்டு விழுகிற போது –
ஹா சீதே ஹா லஷ்மணா -என்று பெருமாள் மிடற்று ஓசை போலே கூப்பிட்டுக் கொண்டு விழ-அத்தை தேவரீர் காட்டி அருளி
பெருமாளுக்கு ஏதேனும் அபாயம் வந்ததாக நினைத்து -இத்தைச் சடக்கென போய் அறியும் -என்று அருளிச் செய்யச் செய்தேயும்
இங்குத்தைக்குக் காவலாக நிறுத்திப் போகையாலும்-பெருமாளுடைய ஸுர்யத்தை அறிகையாலும்-அங்குத்தைக்கு ஒன்றும் வாராது
தேவரீர் பயப்பட்டு அருள வேண்டா -என்று விண்ணப்பம் செய்து -தாம் போக மாட்டாமல் சுற்றிக் கொண்டு நிற்க –
அவர் நில்லாமல் போக வேண்டும்படி தேவரீர் சில அருளிச் செய்கையாலே பிற்பாடு அங்கே இளைய பெருமாள் பிரிந்து போனதும் ஓர் அடையாளம் –

—————————————–

மைத்தகு மா மலர்க் குழலாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்
ஒத்த புகழ் வானரக் கோன் உடன் இருந்து நினைத் தேட
அத்தகு சீர் அயோத்தியர் கோன் அடையாளம் இவை மொழிந்தான்
இத்தகையால் அடையாளம் ஈது அவன் கை மோதிரமே–3-10-8-

மைத்தகு மா மலர்க் குழலாய் –
மை போலே இருண்டு ஸ்லாக்யமான மலரோடு கூடி இருக்கும் குழலை யுடையவளே -இந்த விசேஷணங்கள் இப்போது இருக்கும்
இருப்புக்குச் சேராமையாலே -இப்படி இருக்கைக்கு யோக்யமான குழல் என்று சொல்லுகிறானாம் அத்தனை –
பிரிவாற்றாமையாலே பேணாமல் இருக்கையாலே புழுதி படைத்துப் பூ மாறி இ றே இப்போது கிடக்கிறது
வைதேவீ
தேஹத்தை உபேஷித்து இருக்கிற படியைக் கொண்டு சொல்கிறான் –
விண்ணப்பம்
இந்த விண்ணப்பத்தைத் திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் என்கை –
ஒத்த புகழ் வானரக் கோன் –
காண்பதுக்கு முன்னே -ஸூக்ரீவம் நாதம் இச்சதி -ஸூக்ரீவம் சரணம் கத -என்று இளையபெருமாள் அருளிச் செய்யும் படி
தானே பஹு மானம் பண்ணிக் கொண்டு வந்து கண்டா பின்பு அக்னி சாஷிகமாக ஸஹ்யம் பண்ணி
த்வம் வய ஸ்யோ சிஹ்ருத்யோ மேஹ் யேகம் துக்கம் ஸூகஞ்சநவ் -என்று இளைய பெருமாள் அருளிச் செய்த பின்பு
பெருமாளோடு சோக ஹர்ஷங்கள் ஒத்துப் போந்தவர் என்னும் புகழை யுடையராய் வாநராதி பதி என்றது சாபிப் ராயம் —
அதாவது தேவரீரைத் தேடுகைக்காக -யாம் கபீ நாம் சஹஸ்ராணி -என்கிறபடியே -திக்குகள் தோறும் திரள் திரளாகப்
போக விடத் தக்க வானர சேனையை யுடையவர் என்கை
உடன் இருந்து நினைத் தேட
மால்யவானிலும் கிஷ்கிந்தையிலுமாகப் பிரிந்து இருந்து போய் பெருமாளுடன் கூடி இருந்து
தேவரீரைத் தேடுகைக்காக சர்வ திக்குகளிலும் ஆள் விடுகிற அளவிலே –
விசேஷேண து ஸூ க்ரீவோ ஹநூமத்த்யர்த்தம் உக்தவான் -என்கிறபடியே எல்லாரையும் போல் அன்றிக்கே விசேஷித்து
என்னை அபிமானித்து -இவன் இக்காரியத்துக்கு சமர்த்தன் -என்று மஹா ராஜர் திரு உள்ளம் பற்றின அநந்தரம்
அத்தகு சீர் அயோத்தியர் கோன் அடையாளம் இவை மொழிந்தான்
தேவரீரைப் பிரிந்த பின்பு -ஊணும் உறக்கமும் அற்றும்-கடித்ததும் ஊர்ந்ததும் அறியாதே -ஏதேனும் ஒரு போக்கிய பதார்த்தத்தைக் கண்டால்
தேவரீரை நினைந்து ஈடுபட நின்றுள்ள அந்நிலைக்குத் தகுதியான பிரணயித்வ குணத்தை யுடையவராய்
ஸ்ரீ பரதாழ்வான்-அடி சூடும் அரசாய்த் திருவடி நிலை கொண்டு போகையாலே திரு அயோத்யையில் உள்ளார்க்குத் தாமே ராஜாவான
பெருமாள் விண்ணப்பம் செய்த அடையாளங்கள் எல்லாம் அடியேனுக்குத் தம்முடைய திருப் பவளத்தாலே அருளிச் செய்தார் –
அல்லாது போது மல்லிகை மா மாலை கொண்டு அங்கு ஆர்த்தது அடியேனுக்கு அறியக் கூடுமோ
இத்தகையால் அடையாளம் —
ஆனபின்பு விண்ணப்பம் செய்த அடையாளம் இத்தனையும் இந்த பிரகாரத்தாலே வந்தது என்று அறிவித்து
ஈது அவன் கை மோதிரமே-
இது அவர் திருக் கையிலே திருவாழி மோதிரம் என்று -ராம நாமாங்கிதஞ்சேதம் பஸ்யதே வ்யங்குளீயகம் -என்கிறபடியே
பெருமாளுடைய திரு நாமத்தாலே அங்கிதமாய் இருக்கிற திருவாழி மோதிரத்தைக் கொடுத்தான் ஆய்த்து –

———————————————

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள்
மிக்க பெரும் சவை நடுவே வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு
ஒக்குமால் அடையாளம் அனுமான் என்று உச்சி மேல்
வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் மலர்க் குழலாள் சீதையுமே–3-10-9-

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள்
தத்வ ஞானத்தாலும் -பிராகிருத விஷய வைராக்யத்தாலும் -முமுஷுவாய் பல அபி சந்தி ரஹிதமாக கர்ம அனுஷ்டானங்களைப்
பண்ணிக் கொண்டு போருகையாலும்-சர்வ திக்குகளிலும் நிறைந்த புகழை யுடையனான ஸ்ரீ ஜனக ராஜனுடைய
ஆஹவநீயாத் யக்நி த்ரயத்தோடே பண்ணும் யாகத்தில் விச்வாமித்ர மகரிஷி கொண்டு செல்ல எழுந்து அருளின காலத்தில்
மிக்க பெரும் சவை நடுவே
மிகவும் பெரிய சபா மத்யத்திலே
வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு –
தனக்கு சுல்கமாகக் கல்பித்து இருந்த வில்லை முறித்த பெருமாளுடைய திருக் கையிலே அப்போது கிடந்ததாய்
பின்பு பாணி கிரஹணம் பண்ணுகிற போது தன் கையில் உறுத்தினதாய்-சர்வ காலமும் பெருமாள் திருக் கையில்
கிடக்குமதான திருவாழி மோதிரத்தைக் கண்டு
ஒக்குமால் அடையாளம் அனுமான் என்று உச்சி மேல் -வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் மலர்க் குழலாள் சீதையுமே–
அநுமானே நீ முன்பு சொன்ன அடையாளங்களும் திருவாழி மோதிரத்தின் அடையாளமும் ஒக்கும் என்று அவன் முகத்தைப் பார்த்துச் சொல்லி
க்ருஹீத்வா ப்ரேஷா மாணாசா பர்த்து கர விபூஷணம் -பர்த்தாராம் இவ ஸம்ப்ராப்தா ஜானகீம் உதிதாபவத் -என்கிறபடியே
அத் திருவாழி மோதிரத்தை வாங்கி அதினுடைய கௌரவமும் -தன்னுடைய ஆதரமும் தோற்றத் தலை மேல் வைத்துக் கொண்டு -பின்னை
அத்தைக் கையிலே ஏந்தி -வைத்த கண் மாறாமல் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கையாலே -அத் திருவாழி மோதிரத்தோடே சேர்ந்த
திரு விரலையும் -அத்தோடு சேர்ந்த -திருக் கையையும் -அத்தோடு சேர்ந்த திருத் தோள்களையும் நினையா நின்று கொண்டு
அவ்வழியாலே திருமேனி எல்லாவற்றையும் நினைத்து பாவணா ப்ரகரஷத்தாலே பெருமாள் அலங்கரிக்கப் பூ முடித்து ஒரு படுக்கையிலே
இருந்தால் போலே தோன்றி பிராட்டி மிகவும் ப்ரீதையானாள் என்று ஆச்சர்யப்பட்டு அருளிச் செய்கிறார் -ஆல்-ஆச்சர்யம் –

————————–

நிகமத்தில் இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

வாராரும் முலை மடவாள் வைதேவி தனைக் கண்டு
சீராரும் திறல் அனுமன் தெரிந்து உரைத்த அடையாளம்
பாராரும் புகழ்ப் புதுவைப் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
ஏராரும் வைகுந்தத்து இமையவரோடு இருப்பாரே –3-10-10-

வாராரும் முலை மடவாள் வைதேவி தனைக் கண்டு
வாரொடு சேர்ந்து இருக்கைக்கு யோக்யமாய் இருக்கச் செய்தே -இப்போது வெறும் புறத்தில் இரா நிற்பதாக முலையை யுடையளாய் –
விரஹத்தால் வந்த துவட்சியும் யுடையளாய் -தேஹத்திலே உபேக்ஷையாலே விதேஹ புத்ரியானமை தொற்றி இருக்கிற பிராட்டியைக் கண்டு
சீராரும் திறல் அனுமன்
முதலிகள் எல்லாரும் யுண்டாய் இருக்க -இவனே இக்காரியம் செய்ய வல்லான் -என்று பெருமாள் திரு உள்ளம் பற்றி –
அடையாளங்களும் சொல்லி -திருவாழி மோதிரமும் கொடுத்து விடும்படி ஞானாதி குணங்களால் பரி பூர்ணனாய் –
நினைத்தது முடிக்க வல்ல சக்திமானாய் இருக்கிற திருவடி –
தெரிந்து உரைத்த அடையாளம்
பெருமாள் அருளிச் செய்த படிகளில் ஒன்றும் தப்பாமல் ஆராய்ந்து பிராட்டிக்கு விஸ்வசநீயமாக விண்ணப்பம் செய்த அடையாளங்களை –
பாராரும் புகழ்ப் புதுவைப் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
பூமி எங்கும் நிறைந்த புகழை யுடையரான ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு நிர்வாஹகரான பெரியாழ்வார்
அருளிச் செய்த பாடலான இவற்றை சாபிப்ராயமாக வல்லவர்கள்
ஏராரும் வைகுந்தத்து இமையவரோடு இருப்பாரே —
எல்லா நன்மைகளும் சேர்ந்த பரமபதத்தில் -அடியாரோடு இருந்தமை -என்கிறபடியே
நிரந்தர பகவத் அனுபவ பரரான நித்ய ஸூரிகளோடு ஒரு கோவையாக இருக்கப் பெறுவர் –

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி-2-2–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம்-

March 4, 2018

அவதாரிகை –
ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார ப்ரவணராய் இருந்தார்களே யாகிலும் -அவர்கள் எல்லாரையும் போல் அன்றிக்கே
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் அதி பிரவணராய் -அவ்வாதார ரஸா அனுபவத்துக்காக கோப ஜென்மத்தை ஆஸ்தானம் பண்ணி
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன்-என்கிறபடியே அவ்வாதார ரசம் உள்ளது எல்லாம் அனுபவிக்கிறவர் ஆகையால்
முதல் திரு மொழியிலே அவன் அவதரித்த சமயத்தில் அங்குள்ளார் செய்த உபலாளந விசேஷங்களையும்-
அனந்தரம் -யசோதைப் பிராட்டி அவனுடைய பாதாதி கேசாந்தமான அவயவங்களில் உண்டான அழகை ப்ரத்யேகம் பிரத்யேகமாகத் தான் அனுபவித்து
அநு புபுஷுக்களையும் தான் அழைத்துக் காட்டின படியையும்
அனந்தரம் அவள் அவனைத் தொட்டிலிலே ஏற்றித் தாலாட்டின படியையும்
பிற்காலமாய் இருக்க தத் காலம் போலே பாவநா ப்ரகரஷத்தாலே
யசோதாதிகளுடைய பிராப்தியையும் ஸ்நேஹத்தையும் யுடையராய்க் கொண்டு
தாம் அனுபவித்து அனந்தரம் அவன்
அம்புலியை அழைக்கை
செங்கீரை யாடுகை
சப்பாணி கொட்டகை
தளர் நடை நடக்கை
அச்சோ என்றும் புறம் புல்குவான் என்றும் யசோதைப் பிராட்டி அபேக்ஷிக்க முன்னும் பின்னும் வந்து அணைக்கை யாகிற
பால சேஷ்டிதங்களை தத் பாவ யுக்தராய்க் கொண்டு அடைவே அனுபவித்துக் கொண்டு வந்து
கீழ்த் திரு மொழியிலே அவன் திருவாய்ப்பாடியில் உள்ளாரோடே அப்பூச்சி காட்டி விளையாடின சேஷ்டிதத்தையும்
தத் காலத்திலே அவள் அனுபவித்துப் பேசினால் போலே தாமும் அனுபவித்துப் பேசி ஹ்ருஷ்டரானார்
இனி -அவன் லீலா வ்யாபாரஸ் ராந்தனாய் முலை யுண்கையும் மறந்து -நெடும் போதாகக் கிடந்து உறங்குகையாலே –
உண்ணாப் பிள்ளையைத் தாய் அறியும் -என்கிறபடியே யசோதை பிராட்டி அத்தை அறிந்து -அம்மம் உண்ணத் துயில் எழாயே-என்று
அவனை எழுப்பி நெடும் போதாக முலை உண்ணாமே கிடந்தமையை அவனுக்கு அறிவித்து
நெறித்துப் பாய்கிற தன் முலைகளை உண்ண வேணும் என்று அபேக்ஷித்து அவன் இறாய்த்து இருந்த அளவிலும் விடாதே நிர்ப்பந்தித்து
முலையூட்டின பிரகாரத்தை தாமும் அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு தத் பாவ யுக்தராய்க் கொண்டு
அவனை அம்மம் உண்ண எழுப்புகை முதலான ரசத்தை அனுபவித்துப் பேசி ஹ்ருஷ்டராகிறார் -இத் திருமொழியில் –

————————–

அரவணையாய் ஆயரேறே யம்ம முண்ணத் துயில் எழாயே
இரவும் யுண்ணாது உறங்கி நீ போய் இன்றும் உச்சி கொண்டதாலோ
வரவும் காணேன் வயிறு அசைந்தாய் வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்
திருவுடைய வாய் மடுத்துத் திளைத்து உதைத்துப்  பருகிடாயே –2-2-1-

அரவணையாய் ஆயரேறே –
மென்மை குளிர்த்தி நாற்றம் தொடக்கமானவற்றை ப்ரக்ருதியாக யுடைய திரு வனந்த ஆழ்வானைப் படுக்கையாக யுடையனாய் இருந்து வைத்து
நாக பர்யங்கம் உத்ஸர்ஜ்ய -என்கிறபடியே அப்படுக்கையை விட்டுப் போந்து அவதீ ர்ணனாய் ஆயர்க்குப் பிரதானன் ஆனவனே –
அப்படுக்கை வாய்ப்பாலே பள்ளி கொண்ட போந்த வாசனையோ ஆயர் ஏறான இடத்திலும் படுக்கை விட்டு எழுந்திராதே பள்ளி கொள்ளுகிறது
அவன் தான் இதர சஜாதீயனாய் அவதரித்தாள் -சென்றால் குடையாம்-என்கிறபடியே
சந்த அனுவர்த்தியாய் அடிமை செய்யக் கடவ திரு அனந்த ஆழ்வானும்
அவனுடைய அவஸ்தா அநு குணமாக பள்ளி கொள்வதொரு திருப் படுக்கையான வடிவைக் கொள்ளக் கூடும் இறே
ஆகையால் அங்கு யுண்டான ஸூகம் எல்லாம் இங்கும் யுண்டாய் இருக்கும் இ றே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனுக்கு –

யம்ம முண்ணத் துயில் எழாயே-
முலை யுண்ண என்னாதே-அம்மம் உண்ண என்றது -சைஸவ அநு குணமாக அவள் சொல்லும் பாசுரம் அதுவாகையாலே –
துயில் -நித்திரை / எழுகை யாவது -அது குலைந்து எழுந்திருக்கை -/ எழாய்-என்கிறது எழுந்திருக்க வேணும் என்கிற பிரார்த்தனை
இரவும் யுண்ணாது உறங்கி நீ போய் இன்றும் உச்சி கொண்டதாலோ
நீ இராத்தி உண்ணாதே யுறங்கி -அவ்வளவும் அன்றிக்கே இன்றும் போது உச்சிப் பட்டது
ராத்திரி அலைத்தலாலே கிடந்து உறங்கினால் விடிந்தால் தான் ஆகிலும் உண்ண வேண்டாவோ
விடிந்த அளவேயோ-போது உச்சிப் பட்டது காண்-
ஆலும் ஓவும் ஆகிற அவ்யயம் இரண்டும் விஷாத அதிசய ஸூசகம்
வரவும் காணேன் வயிறு அசைந்தாய் –
நீயாக எழுந்திருந்து அம்மம் உண்ண வேணும் என்று வரவும் கண்டிலேன் –
அபேக்ஷை இல்லை என்ன ஒண்ணாத படி வயிறு தளர்ந்து இரா நின்றாய்
வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்
வனப்பு -அழகும் பெருமையும் –
முலைகளானவை உன் பக்கலிலே ஸ்நேஹத்தாலே நெறித்து -பால் உள் அடங்காமல் வடிந்து பரக்க
உனக்கு பசி யுண்டாய் இருக்க இப்பால் இப்படி வடிந்து போக உண்ணாது ஒழிவதே-என்று கறுத்து –
திருவுடைய வாய் மடுத்துத்
அழகிய திருப் பவளத்தை மடுத்து -திரு -அழகு
இவ்வன முலையிலே உன்னுடைய திருவுடைய வாயை அபி நிவேசம் தோற்ற மடுத்து –
திளைத்து உதைத்துப்  பருகிடாயே
முலை யுண்கிற ஹர்ஷம் தோற்ற கர்வித்துக் கால்களாலே என்னுடம்பில் யுதைத்துக் கொண்டு இருந்து யுண்டிடாய்
பருகுதல் -பானம் பண்ணுதல்

——————————–

வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும் வடி தயிரும் நறு வெண்ணெயும்
இத்தனையும் பெற்று அறியேன் எம்பிரான் நீ பிறந்த பின்னை
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் ஏதும் செய்யேன் கதம் படாதே
முத்தனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே –2-2-2-

வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும் வடி தயிரும் நறு வெண்ணெயும்
பழுதற உருக்கி வைத்த நெய்யும் -செறியுறக் காய்ந்த பாலும் -நீர் உள்ளது வடித்துக் கட்டியாய் இருக்கிற தயிரும்
செவ்வையிலே கடைந்து எடுத்த நிறுவிய வெண்ணெயும்
இத்தனையும் பெற்று அறியேன் எம்பிரான் நீ பிறந்த பின்னை-
என்னுடைய நாயகனே -நீ பிறந்த பின்பு இவை ஒன்றும் பெற்று அறியேன் –
அன்றிக்கே இத்தனையும் என்றது -ஏக தேசமும் என்றபடியே இவற்றில் அல்பமும் பெற்று அறியேன் என்னுதல்
இப்படி என்னைக் களவேற்றுவதே -என்னைப் பிடித்தல் அடித்தல் -செய்யவன்றோ நீ இவ்வார்த்தை சொல்லிற்று என்று குபிதனாக
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் –
உனக்கு வேண்டியது எல்லாம் செய்யக் கடவை
ஏதும் செய்யேன் கதம் படாதே-
நான் உன்னைப் பிடித்தல் அடித்தல் ஒன்றும் செய்யக் கடவேன் அல்லேன்-நீ கோபிக்க வேண்டா -கதம் -கோபம்
முத்தனைய முறுவல் செய்து
முத்துப் போலே ஒளி விடா நிற்கும் முறுவலைச் செய்து -அதாவது கோபத்தைத் தவிர்ந்து ஸ்மிதம் பண்ணிக் கொண்டு என்கை
மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே —
முலைக் கீழை -முட்டி முழுசி -மூக்காலே யுரோசி இருந்து முலையை அமுது செய்யாய் –

——————————–

தம்தம் மக்கள் அழுது சென்றால் தாய்மாராவார் தரிக்க கில்லார்
வந்து நின் மேல் பூசல் செய்ய வாழ வல்ல வாசுதேவா
உந்தையார் உன் திறத்தரல்லர்  உன்னை நான் ஓன்று இரப்ப மாட்டேன்
நந்த கோபன் அணி சிறுவா நான் சுரந்த முலை யுணாயே –2-2-3-

தம்தம் மக்கள் அழுது சென்றால் தாய்மாராவார் தரிக்க கில்லார்-
ஊரில் பிள்ளைகளோடு விளையாடப் புக்கால் எல்லாரையும் போல் அன்றிக்கே
நீ அவர்களை அடித்துக் குத்தி விளையாடா நின்றாய் -இப்படிச் செய்யலாமோ –
தம் தம் பிள்ளைகள் அழுது சென்றால் அவர்கள் தாய்மாரானவர்கள் பொறுக்க மாட்டார்கள்
வந்து நின் மேல் பூசல் செய்ய
அவர்கள் தாங்கள் தங்கள் பிள்ளைகளையும் பிடித்துக் கொடு வந்து உன் மேலே சிலுகிட்டு-சண்டையிட்டு -பிணங்க
வாழ வல்ல –
அதில் ஒரு சற்றும் இளைப்பும் இன்றிக்கே பிரியப்பட்டு இதுவே போக
வாசுதேவா-
ஸ்ரீ வஸூ தேவ புத்ரனானவனே -பசுவின் வயிற்றிலே புலியாய் இருந்தாயீ
உந்தையார் உன் திறத்தரல்லர்  –
உன்னுடைய தமப்பனாரானவர் இன்னிடையாட்டம் இட்டு எண்ணார்-உன்னை சிஷித்து வளர்க்கார் என்றபடி –
உன் சேஷ்டைகளை நோக்கும் தன்மையை யுடையவர் அல்லர்
உன்னை நான் ஓன்று இரப்ப மாட்டேன்
பெரும் தீம்பனான உன்னை அபலையான நான் ஒரு வழியாலும் தீர நியமிக்க மாட்டேன்
நந்த கோபன் அணி சிறுவா
ஸ்ரீ நந்த கோபர்க்கு வாய்த்த பிள்ளாய் -அணி -அழகு -இவன் தீம்பிலே உளைந்து சொல்லுகிற வார்த்தை
நான் சுரந்த முலை யுணாயே —
அவை எல்லாம் கிடக்க-இப்போது நான் சுரந்த முலையை அமுது செய்யாய் –

———————————–

கஞ்சன் தன்னால் புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச் சகடு கலக்கழியப்
பஞ்சியன்ன மெல்லடியால் பாய்ந்த போது நொந்திடும் என்று
அஞ்சினேன் காண் அமரர் கோவே யாயர் கூட்டத்தளவன்றாலோ
கஞ்சனையுன் வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய் முலை யுணாயே –2-2-4-

கஞ்சன் தன்னால் புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச் சகடு-
உன் மேல் கறுவுதலை யுடையவனான கம்சனால் உன்னை நலிகைக்காகக் கற்ப்பிக்கப் பட்ட க்ரித்ரிதமான சகடமானது
அஸூரா விசிஷ்டமாய் வருகையால் -கள்ளச் சகடம் என்கிறது –
கலக்கழியப்
தளர்ந்தும் முறிந்தும் உடல் வேறாகப் பிளந்து வீய -என்கிறபடியே சாந்தி பந்தங்கள் -கட்டுக் குலைந்து உரு மாய்ந்து போம்படியாக
பஞ்சியன்ன மெல்லடியால் பாய்ந்த போது நொந்திடும் என்று
பஞ்சு போலே மிருதுவான திருவடிகளாலே உதைத்த போது திருவடிகள் நோம் என்று பயப்பட்டேன் காண் -பஞ்சி பஞ்சுக்கு போலி
அமரர் கோவே
தேவர்களுக்கு நிர்வாஹகனானவனே
உன்னைக் கொண்டு தங்கள் விரோதியைப் போக்கி வாழ இருக்கிற பாக்யத்தால் இ றே உனக்கு ஒரு நோவு வாராமல் இருந்தது என்கை
அஞ்சினேன் காண் யாயர் கூட்டத்தளவன்றாலோ
ஆயருடைய திரள் அஞ்சின அளவுள்ள காண் நான் அஞ்சின படி –
ஆல்-ஓ -விஷாத ஸூ சகமான அவ்யயங்கள்
கஞ்சனையுன் வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய்
உன் திறத்திலே வஞ்சனைகளைச் செய்தே கம்சனை நீ அவன் திறத்தே செய்த வஞ்சனையாலே தப்பாத படி அகப்படுத்தி முடித்தவனே
முலை யுணாயே —
இப்போது முலையை அமுது செய்ய வேணும் –

———————————–

தீய புந்திக் கஞ்சனுன்மேல் சினமுடையன் சோர்வு பார்த்து
மாயம் தன்னால் வலைப்படுக்கில் வாழகில்லேன் வாசுதேவா
தாயர் வாய்ச் சொல் கருமம் கண்டாய் சாற்றிச் சொன்னேன் போக வேண்டா
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே யமர்ந்து என் முலை யுணாயே –2-2-5-

தீய புந்திக் கஞ்சன்
துர் புத்தி யான கம்சன் -பிள்ளைக் கொல்லி இ றே –
மக்கள் அறுவரைக் கல்லிடை மோதின பாபிஷ்டன் இறே
உன் மே ல் சினமுடையன்
தேவகியுடைய அஷ்டம கர்ப்பம் உனக்கு சத்ரு -என்று அசரீரி வாக்யத்தாலே கேட்டு இருகையாலும்
பின்பு துர்க்கை சொல்லிப் போன வார்த்தையாலும்
நமக்கு சத்ருவானவன் கை தப்பிப் போய் நம்மால் கிட்ட ஒண்ணாத ஸ்தலத்தாலே புகுந்தான்
இவனை ஒரு வழியாலே ஹிம்சித்தாய் விடும்படி என் என்று இருக்கையாலும் உன்னுடைய மேலே மிகவும் க்ரோதம் யுடையவன்
சோர்வு பார்த்து –
அவிழ்ச்சி பார்த்து -அதாவது நீ அசஹாயனாய் திரியும் அவசரம் பார்த்து என்கை –
மாயம் தன்னால் வலைப்படுக்கில்
உன்னை நலிகைக்காக மாயா ரூபிகளான ஆஸூர பிரக்ருதிகளை திரியக்காயும் ஸ்தாவரமாயும் யுள்ள வடிவுகளைக் கொண்டு
நீ வியாபாரிக்கும் ஸ்தலங்களிலே நிற்கும் படி பண்ணி நீ அறியாமல் வஞ்சனத்தாலே நழுவாதபடி பிடித்துக் கொள்ளில்
வாழகில்லேன்
நான் பின்னை ஜீவித்து இருக்க க்ஷமை அல்லேன் -முடிந்ததே விடுவேன்
வாசுதேவா
உன்னாலே இ றே சாதுவான அவரும் -வஸூ தேவரும் -சிறைப்பட வேண்டிற்று
தாயர் வாய்ச் சொல் கருமம் கண்டாய்
தாய்மார் சொல்லும் கார்யம் காண் -அதாவது உத்தேச்யதையாலும் பரிவாலும் தாய்மார் வாக்கால் சொல்லுவது
பிள்ளைகளுக்கு அவசிய கரணீயம் காண் என்கை –
சாற்றிச் சொன்னேன் போக வேண்டா
இது தன்னைக் குன்னாங்குறிச்சியாக -ரஹஸ்யமாக -அன்றிக்கே -எல்லாரும் அறியும் படி பிரசித்தமாகச் சொன்னேன்
லீலார்த்தமாகவும் நீ தனித்து ஓர் இடத்தில் போக வேண்டா –
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே
திரு ஆய்ப்பாடிக்கு ஒரு மங்கள தீபம் ஆனவனே -அணி -அழகு –
இத்தால் எனக்கே என்று -உனக்கு ஒரு தீங்கு வரில் இவ்வூராக இருள் மூடி விடும் கிடாய் என்கை
யமர்ந்து என் முலை யுணாயே —
ஆனபின்பு பரபரப்பை விட்டு ப்ரதிஷ்டித்தனாய் வந்து உனக்கு என்று சுரந்து இருக்கிற முலையை அமுது செய்ய வேணும் –

——————————-

மின்னனைய நுண்ணிடையார் விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு
இன்னிசைக்கும் வில்லிபுத்தூர் இனிது அமர்ந்தாய் யுன்னைக் கண்டார்
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு யுடையாள்
என்னும் வார்த்தை எய்துவித்த இருடீ கேசா முலை யுணாயே–2-2-6-

மின்னனைய நுண்ணிடையார்
மின்னொடு ஒத்த நுண்ணிய இடையை யுடையவர்கள் -என்னுதல்
மின்னை ஒரு வகைக்கு ஒப்பாய் யுடைத்தாய் -அவ்வளவு அன்றிக்கே ஸூஷ்மமான இடையை யுடையவர்கள் என்னுதல்
விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு
விஸ்தரமான குழல் மேலே மதுபான அர்த்தமாக அவஹாகித்த வண்டுகளானவை
இன்னிசைக்கும் வில்லிபுத்தூர் இனிது அமர்ந்தாய் –
மது பானத்தாலே செருக்கி இனிய இசைகளைப் பாடா நிற்கும் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரிலே-பரமபதத்தில் காட்டிலும் இனிதாகப் பொருந்தி வர்த்திக்கிறவனே
தாழ்ந்தாருக்கு முகம் கொடுக்கலான தேசமாகையாலே திரு உள்ளம் பொருந்தி வர்த்திப்பது இங்கே இறே
பரம சாம்யா பன்னருக்கு முகம் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் அத்தனை இறே பரமபதத்தில்
இங்கு இரண்டுமே சித்திக்கும்
யுன்னைக் கண்டார்-என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு யுடையாள்-என்னும் வார்த்தை எய்துவித்த
நாட்டில் பிள்ளைகளைப் போலே அன்றிக்கே ரூப குண சேஷ்டிதங்களால் வ்யாவர்த்தனாய் இருக்கிற உன்னைக் கண்டவர்கள்
நாட்டிலே பாக்யாதிகைகளாய் விலக்ஷணமான பிள்ளைகளைப் பெறுவாரும் உண்டு இறே
அவ்வளவு இன்றிக்கே லோகத்தில் கண்டு அறியாத வைலக்ஷண்யத்தை யுடைய இவனைப் பெற்ற வயிறு யுடையவள்
இதுக்கு உடலாக என்ன தபஸ்ஸைப் பண்ணினாளோ என்று ஸ்லாகித்துச் சொல்லும் வார்த்தையை எனக்கு யுண்டாக்கித் தந்த
இருடீ கேசா
கண்டவர்களுடைய சர்வ இந்த்ரியங்களையும் வ்யக்த்யந்தரத்தில் போகாதபடி உன் வசமாக்கிக் கொள்ளும் வைலக்ஷண்யத்தை யுடையவன்
முலை யுணாயே-

———————-

பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும் ஆசையாலே
கண்டவர்கள் போக்கு ஒழிந்தார் கண் இணையால் கலக்க நோக்கி
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக்
கொண்டு போவான் வந்து நின்றார் கோவிந்தா நீ முலை யுணாயே -2-2-7-

பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும்
ஆசையாலே- கண்டவர்கள் போக்கு ஒழிந்தார்
ஸ்வ பர்த்தாக்களுக்கு பார்யைகளாய் வர்த்திப்பாராய் உன்னைக் கண்டவர்கள் -உன்னைப் போலே இருக்கும்
பிள்ளைகளைப் பெற வேணும் என்னும் ஆசையால் கால் வாங்கிப் போக மாட்டாத படியாய் விட்டார்கள்
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் –கண் இணையால் கலக்க நோக்கி-
பெருக்காற்றிலே இழிய மாட்டாமையால் கரையிலே நின்று சஞ்சரிப்பாரைப் போலே மதுவின் ஸம்ருத்தியாலே உள்ளே அவகாஹிக்க
மாட்டா வண்டுகளானவை மேலே நின்று சஞ்சரிக்கும் படி பூவாலே அலங்க்ருதமான குழலை யுடையவர்கள்
தங்களுடைய கண்களாலே உன்னுடைய சமுதாய சோப தர்சனம் செய்து
கலக்க நோக்குகை யாவது -ஓர் அவயவத்திலே உற்று நிற்கை அன்றிக்கே திருமேனியை எங்கும் ஓக்கப் பார்க்கை
கீழ் -பெண்டிர் வாழ்வார் -என்று பக்வைகளாய்-பர்த்ர பரதந்த்ரைகளாய் -புத்ர சாபேஷைகளானவர்களைச் சொல்லிற்று
இங்கு வண்டுலாம் பூங்குழலினார் என்று ப்ராப்த யவ்வனைகளாய் போக சாபேஷைகளானவர்களைச் சொல்லுகிறது
உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக் கொண்டு போவான் வந்து நின்றார்
உன் வாக் அமிர்தம் புஜிக்க வேண்டி யுன்னை எடுத்துக் கொண்டு போவதாக வந்து நின்றார்கள்
கோவிந்தா
சர்வ ஸூலபனானவனே உன் ஸுலப்யத்துக்கு இது சேராது
நீ முலை யுணாயே –
அது வேண்டியபடி ஆகிறது -நீ இப்போது முலை யுண்ண வேணும்

——————————–

இரு மலை போல் எதிர்ந்த மல்லர் இருவர் அரங்கம் எரி செய்தாய் யுன்
திரு மலிந்து திகழ் மார்வு தேக்க வந்து என்னல்குல் ஏறி
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு
இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே –2-2-8-

இரு மலை போல் எதிர்ந்த மல்லர் இருவர் அரங்கம் எரி செய்தாய்
வடிவின் பெருமையாலும் திண்மையாலும் இரண்டு மலை போல் வந்து அறப் பொருவதாக எதிர்ந்த சாணூர முஷ்டிகராகிற
இரண்டு மல்லருடைய சரீரமானது -பய அக்னியாலே தக்தமாய் விழும்படி பண்ணினவனே
யுன் திரு மலிந்து திகழ் மார்வு தேக்க
யுன்னுடைய அழகு மிக்கு விளங்கா நின்றுள்ள மார்வானது /-மலிதல் -மிகுதி / திகழ்ச்சி -விளக்கம்
அன்றிக்கே -திரு வென்று பிராட்டியைச் சொல்லுகிறதாய் -அவள் எழுந்து அருளி இருக்கையாலே
மிகவும் விளங்கா நின்றுள்ள உன்னுடைய மார்வு என்னவுமாம்
தேக்க -தேங்க-முலைப் பாலாலே நிறையும் படியாக
வந்து என்னல்குல் ஏறி
என் மடியிலே வந்து ஏறி
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு-இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே —
ஒரு முலையைத் திருப் பவளத்திலே வைத்து ஒரு முலையைத் திருக் கையாலே பற்றி நெருடிக் கொண்டு இரண்டு முலையையும் மாறி மாறி
பால் பரவின மிகுதி திருப் பவளத்தில் அடங்காமையாலே நடு நடுவே இளைத்து இளைத்து அமர இருந்து அமுது செய்ய வேணும் –

————————————

அங்கமலப் போதகத்தில் அணி கொள் முத்தம் சிந்தினால் போல்
செங்கமல முகம் வியர்ப்பத் தீமை செய்து இம் முற்றத்தூடே
அங்கமெல்லாம் புழுதியாக வளைய வேண்டா வம்ம விம்ம
அங்கு அமரர்க்கு அமுது அளித்த அமரர் கோவே முலை யுணாயே -2-2-9-

அங்கமலப் போதகத்தில்
நிறத்தாலும் -மணத்தாலும் -செவ்வியாலும் -விகாசத்தாலும் -அழகியதாய் இருக்கும் தாமரைப் பூவின் இடத்தில் –
போது -புஷ்பம் / அகம் -இடம்
அணி கொள் முத்தம் சிந்தினால் போல்
நீர்மையாலும் ஒளியாலும் அழகை யுடைத்தான முத்துக்களானவை சிதறினால் போலே
செங்கமல முகம் வியர்ப்பத்
சிவந்து மலர்ந்த தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற திரு முகமானது குறு வெயர்ப்பு அரும்பும் படியாக
தீமை செய்து இம் முற்றத்தூடே-அங்கமெல்லாம் புழுதியாக வளைய வேண்டா அணி கொள் முத்தம் சிந்தினால் போல்
இம் முற்றத்துள்ளே நின்று தீம்புகளைச் செய்து உடம்பு எல்லாம் புழுதியாக இருந்து புழுதி அளைய வேண்டா
அம்ம
ஸ்வாமி என்னுதல் –
இவள் சேஷ்டித தரிசனத்தால் வந்த ஆச்சர்ய யுக்தி ஆதல்
விம்ம அங்கு அமரர்க்கு அமுது அளித்த அமரர் கோவே 
துர்வாச சாப உபஹதராய் அஸூரர்கள் கையிலே ஈடுபட்டுச் சாவாமைக்கு மருந்து பெறுகைக்கு உன்னை வந்து
ஆஸ்ரயித்த தேவர்களுக்கு அத்தசையிலே வயிறு நிரம்ப அம்ருதத்தை இடுகையாலே அவர்களுக்கு நிர்வாஹகன் ஆனவனே
முலை யுணாயே –
அப்போது அவர்கள் அபேக்ஷைக்காக அது செய்தால் போலே இப்போது என்னுடைய அபேக்ஷைக்காக நீ முலை யுண்ண வேணும் என்கை –

————————————

ஓடவோடக் கிண்கிணிகள் ஒலிக்கும் ஓசைப் பாணியாலே
பாடிப் பாடி வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்
ஆடியாடி யசைந்திட்டு அதனுக்கு ஏற்ற கூத்தையாடி
ஓடியோடிப் போய் விடாதே யுத்தமா நீ முலை யுணாயே –2-2-10-

ஓடவோடக் கிண்கிணிகள் ஒலிக்கும் ஓசைப் பாணியாலே
நடக்கும் போது மெத்தென நடக்கை அன்றிக்கே -பால்யத்துக்கு ஈடான செருக்காலே பதறி ஓட ஓட பாதச் சதங்கைகளான
கிண் கிணிகள் த்வனிக்கும் த்வனியாகிற சப்தத்தால்
பாடிப் பாடி – -ஆடியாடி யசைந்திட்டு அதனுக்கு ஏற்ற கூத்தையாடி
அந்தப் பாட்டுக்குத் தகுதியான ந்ருத்தத்தை-திருமேனி இடம் வலம் கொண்டு அசைந்து அசைந்து இட்டு நடக்கிற நடையால் -ஆடி ஆடி –
கூத்தன் கோவலன் இறே -நடக்கிற நடை எல்லாம் வல்லார் ஆடினால் போலே இ றே இருப்பது
ஆகையால் விரைந்து நடந்து வரும் போது திருவடிகளின் சதங்கைகளினுடைய ஓசைகள் தானே பாட்டாய் –
நடக்கிற நடை எல்லாம் ஆட்டமாய் இருக்குமாய்த்து
அன்றிக்கே
கிண் கிணிகள் ஒலிக்கும் ஓசை காலமாக -வாயாலே பாடிப் பாடி -அத்தானுக்கு ஏற்ற கூத்தை
அசைந்து அசைந்திட்டு ஆடி ஆடி என்று பொருளாகவுமாம்
வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்
இப்படி என்னை நோக்கி வாரா நின்றுள்ள உன்னை கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகர் -என்கிறபடியே
வேறே ஒரு ஆபரணம் வெண்டாதே திரு நாபீ கமலம் தானே ஆபரணமாம் படி இருப்பான் ஒருவன் அன்றோ
இவனுக்கு வேறே ஒரு பாட்டும் ஆட்டமும் வேணுமோ
சதங்கை ஓசையும் நடை அழகும் தானே பாட்டும் ஆட்டமுமாய் இருந்த படி என் -என்று ஆச்சர்யப்பட்டு இருந்தேன் என்னுதல்
அழிந்து கிடந்தததை யுண்டாக்குமவன் அன்றோ நம்முடைய சத்தையைத் தருகைக்காக வருகின்றான் என்று இருந்தேன் என்னுதல்
ஓடியோடிப் போய் விடாதே யுத்தமா நீ முலை யுணாயே —
இவள் சொன்னதின் கறுத்து அறியாதே -இவள் நம்முடைய நீர்மையைச் சொல்லாமல் ஸ்வா தந்தர்ய பிரகாசகமான
மேன்மையைச் சொல்லுவதே -என்று மீண்டு ஓடிப் போகத் தொடங்குகையாலே
இப்படி ஆடிக் கொண்டு என் கைக்கு எட்டாத படி ஓடி ஓடிப் போய் விடாதே நீ புருஷோத்தமன் ஆகையால்
ஆஸ்ரித பரதந்த்ரனான பின்பு என் வசத்தில் வந்து என் முலையை உண்ண வேணும் என்கிறாள் –

—————————————–

நிகமத்தில் இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

வாரணிந்த கொங்கை யாச்சி மாதவா யுண் என்ற மாற்றம்
நீரணிந்த குவளை வாசம் நிகழ நாறும் வில்லி புத்தூர்
பாரணிந்த தொல் புகழான் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
சீரணிந்த செங்கண் மால் மேல் சென்ற சிந்தை பெறுவார் தாமே –2-2-11-

வாரணிந்த கொங்கை யாச்சி –
ராஜாக்களுக்கு அபிமதமான த்ரவ்யங்களை பரிசாராகரானவர்கள் கட்டி இலச்சினை இட்டுக் கொண்டு திரியுமா போலே
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு போக்யமான முலைகள் பிறர் கண் படாதபடி கச்சாலே சேமித்துக் கொண்டு திரிகையாலே
வாயாலே அலங்க்ருதமான முலையை யுடையவளான ஆய்ச்சி என்று ஸ்லாகித்துக் கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் –
மாதவா யுண் என்ற மாற்றம்-
ஸ்ரீ யபதி யாகையாலே அவாப்த ஸமஸ்த காமனானவனை அவதாரத்தின் மெய்ப்பாட்டுக்கு ஈடாக முலை யுண் என்ற சப்தத்தை
நீரணிந்த குவளை வாசம் நிகழ நாறும் வில்லி புத்தூர்
நீருக்கு அலங்காரமாக அலர்ந்த செங்கழு நீரினுடைய பரிமளமானது ஒருபடிப் பட பிரகாசியா நிற்கிற ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு நிர்வாஹகராய்
பாரணிந்த தொல் புகழான் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
பூமியிலே ராஜாக்களின் பிரதானனான பாண்டியனும் -ஜ்ஞாதாக்களில் பிரதானரான செல்வ நம்பி தொடக்கமானவர்களும்
அன்றிக்கே பூமி எங்கும் கொண்டாடும் படி வ்யாப்தமாய் -வந்தேறி இன்றிக்கே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வா பாவிகமான புகழை யுடையராய்
ப்ராஹ்மண உத்தமரான பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்த பாடலை அப்யஸிக்க வல்லவர்கள்
சீரணிந்த செங்கண் மால் மேல் –
ஆத்ம குணங்களால் அலங்க்ருதனாய் -அவயவ சோபைக்கு பிரகாசகமான சிவந்த திருக் கண்களை யுடையவனாய்
இவை இரண்டையும் ஆஸ்ரிதர் அனுபவிக்கும் படி அவர்கள் பக்கல் வ்யாமோஹத்தை யுடையனாய் இருக்குமவன் விஷயத்தில்
அன்றிக்கே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரமாகிய குணத்தால் அலங்க்ருதனாய் -இந் நீர்மைக்கும் மேன்மைக்கும் ப்ரகாசகமான சிவந்த திருக் கண்களை யுடையவனாய்
சர்வ ஸ்மாத் பரனாய் இருக்குமவன் விஷயத்திலே என்று பொருளாகவுமாம்
சென்ற சிந்தை பெறுவார் தாமே —
பாடல் வல்லார் தாம் செங்கண் மால் பக்கலிலே ஒருபடிச் சென்ற மனசை யுடையராவார் –

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி-1-7-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யானம்-

March 4, 2018

அவதாரிகை –
கீழில் திரு மொழியில் -சப்பாணி கொட்டகை யாகிற அவனுடைய பாலா சேஷ்டிதத்தை தத் காலத்திலே யசோதைப் பிராட்டி
அனுபவித்தால் போலே பிற்பாடராய் இருக்கும் தாமும் அதில் ஆதார அதிசயத்தாலே அவளுடைய பாவ யுக்தராய்க் கொண்டு பேசி அனுபவித்தார் நின்றார்
அவன் தளர் நடை யாகிற சேஷ்டிதத்தை தத் காலம் போலே அனுபவித்து இனியராகிறார் இதில் –
திருவடிகள் ஊன்றி நடக்கும் பருவம் அன்றிக்கே நடை கற்கும் பருவம் ஆகையால் தவறித் தவறி நடக்கும் நடை தானே தளர் நடையாவது —

தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்னத் தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்கத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-1-

சார்ங்க பாணி -சார்ங்கத்தை கையில் யுடையவன்
தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்ன– சங்கிலித் தொடரானது -சலார் பிலார் என்று சப்திக்கவும்
தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்-பொன் கயிற்றில் தொங்குகின்ற மணியானது த்வனிக்கவும்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்-உண்டாக்கப்பட்ட -இரண்டு கன்னமும் சிச்னமும் ஆகிற மூன்று இடங்களில் நின்றும்
மத நீரானது பெருகும்படி யானையானது மெள்ள நின்று நடக்குமா போலே
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப திருவடிச் சதங்கைகள் ஒன்றோடு ஓன்று சப்திக்கவும்
வுடை மணி பறை கறங்கத்–திருவரையில் சாத்தின மணியானது பறை -படகம் போலே ஒலிக்கும் படியாகவும்
தடம் தாளிணை கொண்டு -பருத்த ஒன்றுக்கு ஓன்று ஒத்த திருவடிகளாலே
தளர் நடை நடவானோ –

துடர் இத்யாதி –
மதாதி அதிசயத்தாலே கம்பத்தை முறித்து துவளா இழுத்துக் கொண்டு நடக்கையாலே காலில் கிடக்கிற சங்கிலிகைத்
தொடரானது சலார் பிலார் என்று சப்திக்க -துடர் என்று விலங்கு -ஆனை விலங்கு சங்கிலிகை யாய் இ றே இருப்பது
சலார் பிலார் -சப்த அநு காரம்

தூங்கு இத்யாதி –
முதுகில் கட்டின பொன் கயிற்றில் தொங்குகிற மணியானது தவனிக்க
பொன் மணி என்கிற இடத்தில் பொன் என்கிற இத்தால் பொன் கயிற்றைச் சொல்லுகிறது
படு இத்யாதி
உண்டாக்கப்பட்ட மூன்று வகையான மத ஜலம் அருவி குதித்தால் போலே வடிய
மும்மதப் புனலாவது -மதத்தால் கபோல த்வயமும்-க மேட்ர ஸ்தானம் ஆகிற மூன்று இடங்கள் இருந்து வடிந்த ஜலம்
வாரணம் -இத்யாதி
ஆனையானது அந்த மத பாரவசயத்தாலே அலசமாய்க் கொண்டு மெள்ள நடக்குமா போலே
உடன் இத்யாதி –
சேவடிக் கிண்கிணி என்கிறபடியே திருவடிகளில் சாத்தின சதங்கை வடமானது நழுவி விழுந்து திருவடிகளோடே சேர்ந்து
இழுப்புண்டு வருகையால் அதிலுண்டான சதங்கைகள் தன்னிலே கூடி சப்திக்க என்னவுமாம்
உடை இத்யாதி
திருவரையில் கட்டின மணியானது பறை போலே சப்திக்க
தடம் தாள் இத்யாதி
பருவத்துக்கு ஈடாய் பரஸ்பர சத்ர்சமாய் இருக்கிற திருவடிகளைக் கொண்டு
சார்ங்க பாணி -ஸ்ரீ சார்ங்கத்தை திருக் கையிலே யுடையவன் -இது ஈஸ்வர சிஹனங்களுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
திரு அவதரிக்கிற போதே ஈஸ்வர சிஹனங்கள் தோன்றும்படி யாக இ றே வந்து திரு அவதரித்தது
தளர் நடை நடவானோ
திருவடிகள் ஊன்றி நடக்கும் பருவம் அன்றிக்கே நடை கற்கும் பருவம் ஆகையால் தள்ளம் பாறி -தவறி -நடக்கும் நடை

——————————————-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளைப் போலே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே நளிர் வெண் பல் முளை இலக
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட வனந்த சயனன்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடை நடவானோ -1-7-2-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளைப் போலே-செம்மானத்திலே நுனிக் கிளையில்
தோன்றும்படி விளங்கா நின்ற இளம் திங்களுடைய முளை போலே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே நளிர் வெண் பல் முளை இலக-சிரிக்கும் அளவில் மிகவும் சிவந்து இருந்துள்ள அதரமாகிற
உன்னத ஸ்தானத்தின் மேலே குளிர்ந்ததாய் வெளுத்து இரா நின்றுள்ள திரு முத்துக்களுடைய அங்குரங்கள் விளங்கும்படி
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட வனந்த சயனன்–சங்கு மணி வடத்தை திருவரையிலே தரித்து ஸ்ரீ கூர்ம ஆகாரமான திரு ஆபரணத்தை
திருக் கழுத்தில் சாத்திக் கொண்டவனாய் திரு அனந்த ஆழ்வான் மேல் கண்வளர்ந்து அருளுமவனாய்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் -தகுதியான நீல மணி போன்ற வடிவை யுடையவனாய் ஸ்ரீ வாசு தேவர் திரு மகனான ஸ்ரீ கண்ணபிரான்
தளர்நடை நடவானோ –

செக்கர் இத்யாதி
செக்கர் வானத்திடையிலே -சாகாக்ரத்திலே தோன்றும் படி உன்நேயமான பால சந்த்ர அங்குரம் போலே
நக்க இத்யாதி
ஸ்மிதம் செய்கையாலே மிகச் சிவந்திருந்துள்ள திரு அதரமாகிற உயர்ந்த நிலத்தில் மேலே குளிர்ந்து வெளுத்து இருக்கிற
திரு முத்தின் அங்குரத்தினுடைய தேஜஸ்ஸானது பிரகாசிக்க
அக்கு வடமுடுத்து
சங்கு மணி வடத்தை திருவரையிலே சாத்தி
ஆமைத் தாலி பூண்ட
ஸ்ரீ கூர்ம ஆகாரமான தாலியாகிற ஆபரண விசேஷத்தைத் திருக் கழுத்திலே சாத்தி இருக்கிற
அனந்த சயனன்
அவதாரத்தினுடைய மூலத்தை நினைத்துச் சொல்கிறது –
ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயண ஷீராப்தி –ஆகதாம் மதுராம் புரீம்
தக்க மா மணி வண்ணன்
தகுதியான நீல ரத்னம் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவன்
வாசுதேவன் இத்யாதி
ஸ்ரீ வாஸூ தேவர் திரு மகன்
தளர் நடை நடவானோ

————————————-

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன் தளர்நடை நடவானோ –1-7-3-

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்–மின்னல் கொடியும் -உகாரம் சாரியை -அத்விதீயமாய்
வெளுத்து இரா நின்ற சந்த்ர மண்டலமும் அத்தைச் சூழ்ந்த பரி வேஷமும் போலே
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்-அரையில் பூண்ட பொன் பின்னலும்-அதில் கோக்கப் பட்டு விளங்கா நின்ற
அரசிலைக் கோவையும் சிற்றாடையும் ஆகிற இவற்றோடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்-மின்னலாலே விளங்குமதாய்-அத்விதீயமாய்
கறுத்து இரா நின்ற மேகம் போலே திருக் கழுத்தில் பூண்ட காறை என்னும் திரு ஆபரணத்தோடும் கூட ஸ்வதா ப்ரகாசனாய்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன்-கண்டவர்களுடைய இந்திரியங்களைக் கவருமவனான கண்ணன் -ஹ்ருஷீ கேசன் –
தளர்நடை நடவானோ —

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்–
மின் கொடியும் அத்தோடு சேர்ந்ததோர் அகளங்க சந்த்ர மண்டலமும் -அத்தைச் சூழ்ந்த பரி வேஷமும் போலே
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்
திருவரையில் சாத்தின பொன் பின்னலும் அதிலே கோவைப் பட்டு பிரகாசிக்கிற வெள்ளி அரசிலைப் பணியும்
இவற்றுக்கு மேலே சாத்தின பொன்னின் சிற்றாடை யுமாகிற இவற்றோடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்-
மின்னாலே விளக்கப்பட்ட தொரு காள மேகம் போலே திருக் கழுத்தில் சாத்தின காறையோடும்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன்-இவ் ஒப்பனைகள் மிகையாம் படி தன் அழகால் சமர்த்தனாய் இருப்பானாய் –
அவ் அழகால் கண்டவர்களுடைய இந்திரியங்களைத் தன் வசமாக்கிக் கொள்ளுமவன்
தளர்நடை நடவானோ —

———————————————-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் கணகண சிரித்து  உவந்து
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் என் முகில் வண்ணன் திரு மார்வன்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே தளர்நடை நடவானோ –1-7-4-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் கணகண சிரித்து -கரும்பு ரசக்குடமானது-வாய் திறந்தால் போலே -திருப் பவளத்திலே
அமிர்தம் ஊறி வடிய காண காண என்று சிரித்து
உவந்து முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் -ஸந்துஷ்டனாய்க் கொண்டு முன்னே வந்து நின்று அதர பானம் தருமவனாய் –
என் முகில் வண்ணன் எனக்கு பவ்யனாய்-நீல மேகம் போன்ற -திரு நிறத்தை யுடையனாய் –
திரு மார்வன்- பெரிய பிராட்டியை திரு மார்பிலே யுடையனாய்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-தன்னை பிள்ளையாகப் பெற்ற எனக்கு தன்னுடைய
திருப் பவளத்திலே ஊறுகின்ற அமுதத்தை கொடுத்து தாயான என்னை தழைப்பியா நின்ற இவன்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே -தன்னோடு எதிர்த்த சத்ருக்களுடைய தலைகள் மேலே
தளர்நடை நடவானோ-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் -கருப்பஞ்சாற்றுக் குடம் -இல்லி-திறந்தால் -பொசிந்து புறப்படுமா போலே திருப் பவளத்தில் ஜலமானது ஊறி வடிய
கணகண சிரித்து உவந்து-கண கண எனச் சிரித்து ப்ரீதனாய்க் கொண்டு -கண கண என்றது விட்டுச் சிரிக்கிற போதை சப்த அநு காரம்
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் -முன்னே வந்து நின்று தன்னுடைய அதராஸ் வாதத்தைத் தாரா நிற்கும் -முத்தம் -அதரம்
என் முகில் வண்ணன் திரு மார்வன்-எனக்கு பவ்யனாய் காள மேகம் போன்ற வடிவை யுடையவனாய் அந்த பவ்யதைக்கு
ஊற்று வாயான ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தத்தை யுடையவன்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-தன்னைப் பிள்ளையாகப் பெற்ற பாக்யத்தை யுடைய எனக்குத்
தன்னுடைய வாக் அம்ருதத்தைத் தந்து என்னை தழைப்பியா நின்றான்
இங்கு -வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-என்று வர்த்தமானமாகச் சொல்லுகையாலே முன்பு முத்தம் தரும் -என்றது
எப்போதும் தன் விஷயத்தில் அவன் செய்து போரும் ஸ்வபாவ கதனம் பண்ணின படி
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே -தன்னோடு எதிர்ந்த சத்ருக்களானவர்களுடைய தலைகள் மேலே
தளர்நடை நடவானோ —

——————————————

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் தளர் நடை  நடவானோ –1-7-5-

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட-முன்னே நன்றாய் -அத்விதீயமாய் -பெரிய வெள்ளி மலை ஈன்ற
குட்டியானது திடு திடு என்று வேகமாய் ஓடச் செய்தே
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்-அக்குட்டியின் பின்னே தொடர்ந்த கறுத்த மலை ஈன்ற –
மலையால் உண்டாக்கப் பட்ட ஒரு குட்டியானது பெயர்ந்து அடி இடுமா போலே
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்-உயர்ந்தவர்கள் -உலகம் என்பது உயர்ந்தோர் மாட்டே -ஆராய்ந்து ஸ்துதித்து
எல்லை காண ஒண்ணாத கீர்த்தியை யுடையனாய் பலதேவன் என்னும் பெயரை யுடையனான
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் –தன் தமையனானவன் முன்னே ஓட பின்னே அவனைக் கூடுவதற்காக விரைந்து நடக்கிறவன்
தளர் நடை  நடவானோ

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட-
முன்னே விலக்ஷணமாய் -அத்விதீயமாய் -பெரியதாய் இருந்துள்ள வெள்ளி மலை ஈன்ற குட்டியானது தன் செருக்காலே திடு திடு என விரைந்தோட
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்-
அந்தக் குட்டியின் பின்னே தன் செருக்காலே அத்தைப் பிடிக்கைக்காக தொடர்ந்து அஞ்சன கிரி ஈன்றதொரு குட்டி
தன் சைஸவ அநு குணமாகக் காலுக்கு கால் பேருந்து அடி இட்டுச் செல்லுமா போலே
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான்–உயர்ந்தவர்கள் –
லோகம் எல்லாம் கூடி தங்கள் ஞான சக்திகள் உள்ள அளவெல்லாம் கொண்டு ஆராய்ந்து ஸ்துதித்தாலும் முடிவு காண ஒண்ணாத
புகழை யுடையவனாய் -பல தேவன் என்னும் பேரை யுடையனான தன்னுடைய தமையனானவன் செருக்கி முன்னே ஓட –
அவன் பின்னே அவனைக் கூட வேணும் என்று தன் சைஸவ அநு குணமாக த்வரித்து நடக்குமவன்
தளர் நடை  நடவானோ –

——————————————–

ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த
இரு காலும் கொண்டு அங்கு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து
கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை தளர்நடை நடவானோ –1-7-6-

கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை -கறுத்ததாய்-குளிர்ந்து இரா நின்ற -கடல் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவனாய்
மன்மதனுக்குப் பிதாவானவன்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த-ஒரு திருவடியில் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும் –
மற்றொரு திருவடியில் ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஆழ்வானுமாக -உள்ளங்காலில் உள்ளடிகளில் -ரேகையைப் பொறித்து
இரு காலும் கொண்டு அங்கு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து-சமைந்த இரண்டு திரு அடிகளாலும் –
அடியிட்ட அவ்வவ் இடங்களிலே எழுதினால் போலே -லக்ஷணம் -அடையாளம் -படும்படி -நடந்து
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து-ப்ரவஹியா நிற்கிற
ஆனந்த ப்ரவாஹத்தின் மேலே மேல் மேலும் ஆனந்தத்தை வர்ஷித்திக் கொண்டு
தளர்நடை நடவானோ-

ஒரு திருவடிகளில் ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும் ஒரு திருவடிகளில் திருவாழி ஆழ்வானுமாக உள்ளடிகளிலே
ரேகா ரூபேண பொறித்துச் சமைத்த இரண்டு திருவடிகளையும் கொண்டு
அடியிட்ட அவ்வவ் ஸ்தலங்களில் தூலிகை கொண்டு எழுதினால் போலே அடையாளப் படும் படி நடந்து
இந்த நடை அழகையும் வடிவு அழகையும் கண்டு மேல் மேல் எனப் பெருகா நின்ற ஆனந்த சாகரத்துக்கு மேலே
பின்னையும் உத்தரம் உத்தரம் ஆனந்தத்தை யுண்டாக்கி
இருண்டு குளிர்ந்து இருக்கிற கடல் போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவன்
கருமை -இருட்சி -கார் -குளிர்த்தி
அன்றியே
கருமை -பெருமையாய் -கார் -இருட்சியாகவுமாம்
அன்றிக்கே
கார் என்று மேகமாய் காள மேகம் போலேயும்-கடல் போலேயும் இருக்கிற திரு நிறத்தை யுடையவன் என்னவுமாம் –
காமர் தாதை -அழகால் நாட்டை வெருட்டித் திரிகிற காமனுக்கு உத்பாதகன் ஆனவன் -காமனைப் பயந்த காளை இறே –
காமனைப் பயந்த பின்பு-பிரசவாந்தஞ்ச யவ்வனம் -என்னும் படி அன்றிக்கே – கீழ் நோக்கிப் பிராயம் புகுமாய்த்து –
காமர் தாதை இன்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து -தளர் நடை நடவானோ -என்று அன்வயம் –

—————————————

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் பனி படு சிறு துளி போல்
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி யிற்றிற்று வீழ நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலுடை மணி கண கண எனத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-7-

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் பனி படு சிறு துளி போல்-படரா நின்ற தாமரை மலரானது விகஸித்த அளவிலே
குளிர்ந்த மதுவானது சிறுக்கத் துளித்து விழுமாப் போலே
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி யிற்றிற்று வீழ நின்று-விசாலமாய் சிவந்து இரா நின்ற திருப் பவளத்தில் அமிருதமானது
நிரந்தரமாக ஊறி முறிந்து விழும்படி நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலுடை மணி கண கண எனத்-குரூரமான ரிஷபத்தின் கழுத்தில் கட்டின மணியினுடைய
ஒலியைப் போலே அரையில் சாத்தின மணியானது கண கண வென்று சப்திக்கும் படி
தடம் தாளிணை கொண்டு -ச விகாசமாய் பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளைக் கொண்டு
சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –

பெருத்து இருந்துள்ள தாமரைப் பூவானது முகுளிதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே -வாய் நெகிழ்ந்த அளவிலே
குளிர்த்தியை யுடைத்தானா அகவாயில் மதுவானது சிறுகத் துளைத்து விழுமாப் போலே
இடமுடைத்தாய் சிவந்து இருந்துள்ள திருப் பவளத்தில் ஜலமானது நிரந்தரமாக ஊறி முறிந்து விழும்படி நின்று
கடிதான சேவின் கழுத்தில் கட்டின மணியினுடைய த்வனி போலே திருவரையில் கட்டின மணியானது கண கண வென்று சப்திக்கும் படி
ச விகாசமாய் பரஸ்பர சதர்சமான திருவடிகளைக் கொண்டு சார்ங்க பாணியானவன் தளர் நடை நடவானோ –

————————————-

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ அணி யல்குல் புடை பெயர
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர் நடை நடவானோ –1-7-8-

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே -கரு சிறு பாறை பக்கம் மீது -கறுத்த சிறிய மலையின் தாழ் வரையில் மேலே
யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய-அருவிகளானவை ஒளி விடுமாப் போலே
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ அணி யல்குல் புடை பெயர-திருவரையில் சாத்தின வளை மணி வடமானது
தாழ்ந்தும் உயர்ந்தும் தொங்கும்படியாகவும் அழகிய நிதம்பமானது பக்கங்களில் அசையும்படியாகவும்
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்-உலகத்திலே மனிசர்கள் பெற்று அறியாத மநோஹரமான சிறுப் பிள்ளை வடிவை யுடையவனாய்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் -தகுந்த நீல மணி போன்ற திரு நிறத்தை யுடையவனான ஸ்ரீ வஸூ தேவர் திரு மகன்
தளர் நடை நடவானோ

கறுத்த நிறத்தை யுடைத்தாய்ச் சிறுத்து இருந்துள்ள மலையினுடைய பார்ஸ்வத்திலே நிம் நோந்நதமான அருவிகள் ஒளி விடுமாப் போலே
பகர்-ஒளி
திருவரையில் சாத்தின வளை மணி வடமானது தாழ்ந்தும் உயர்ந்தும் நாலும் படியாக
அழகிய நிதம்ப பிரதேசமானது பார்ஸ்வங்களிலே அசைய
லோகத்தில் மனுஷ்யர் பெற்று அறியாத அழகிய குழவி வடிவை யுடைய
தகுதியான நீல ரத்னம் போன்ற நிறத்தை யுடையனான ஸ்ரீ வஸூ தேவர் திருமகன் தளர்நடை நடவானோ

————————–

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்
தெண் புழுதி யாடித் திரிவிக்ரமன் சிறு புகர் பட வியர்த்து
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே தளர்நடை நடவானோ  –1-7-9-

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்-வெள்ளைப் புழுதியை
மேலே ஏறிட்டுக் கொண்டு அளைந்த ஒரு கறுத்த யானைக் குட்டி போலே
தெண் புழுதி யாடித் திரிவிக்ரமன் சிறு புகர் பட வியர்த்து-தெள்ளிய புழுதியில் விளையாடி மூன்று அடியால்
உலகத்தை அளந்தவன் சிறிது திரு மேனி புகர்த்துத் தோன்றும்படி ஸ்வேதம் கொண்டு
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே-அழகியதாய் உரிய காலத்திலே விகஸித்த
தாமரைப் பூ போன்ற சிறிய திருவடிகள் மிதித்த இடத்திலே ஒன்றும் நோவாத படி
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே -குளிர்ந்த பூக்களை யுடைய மெத்தையின் மேலே
தளர்நடை நடவானோ  —

வெளுத்த புழுதியை மேலே ஏறிட்டுக் கொண்டு அளைந்த தொரு கரிய ஆனைக் கன்று போலே
தெள்ளிய புழுதியைத் திரு மேனியில் ஏறிட்டுக் கொண்டு
ஆஸ்ரிதனான இந்திரன் அபேக்ஷிதம் செய்க்கைக்காகத் திருவடிகளின் மார்த்வம் பாராதே லோகத்தை அளந்தவன்
ஏறிட்டுக் கொண்ட புழுதி ஸ்வேத பிந்துக்களாலே நனைந்த இடங்களிலே திரு மேனி சிறுது புகர்த்துத் தோன்றும்படி வியர்த்து
அழகியதாய்த் தனக்கு அடைத்த காலத்தில் அலர்ந்த தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற சிறியதான திருவடிகள்
மிதித்த இடத்திலே ஓன்று உறுத்து -உறைத்து-நோவாதபடியாக
குளிர்ந்த பூக்களை யுடைத்தான மெத்தை மேலே தளர் நடை நடவானோ -தவிசு -மெத்தை –

——————————–

திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் செங்கண் மால் கேசவன் தன்
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயரப்
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்த பலம்
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் தளர்நடை நடவானோ –1-7-10-

திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் செங்கண் மால் கேசவன் தன்-அலை எரிகிற கடலின் இடையில் சலித்துத் தோற்றுகிற சந்த்ர
மண்டலம் போலே சிவந்த திருக் கண்களையும் கறுத்த நிறத்தையும் யுடையனாய் பிரசஸ்த கேசனான இவன் தன்னுடைய
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயரப்–உஜ்ஜவலமாய் நீர்மையை யுடைத்தான திரு முக மண்டலத்தில்
பிரகாசியா நின்ற சுட்டியானது எங்கும் விளங்கி இடதும் வலதுமாய் அசைய
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்த பலம்-புண்ய தீர்த்தங்களில் சிறந்ததாய்
வெள்ளை நீர் அலை எறியா நின்ற கங்கா நதியில் காட்டிலும்
பெரியதாய் அத்விதீயமான தீர்த்த பலத்தை
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் -தரத் தக்க ஜலத்தை யுடைய சிறிய சண்ண மானது -குஹ்ய அவயவம்- துளிக்கத் துளிக்க
தளர்நடை நடவானோ –

திரைக் கிளப்பத்தை யுடைத்தான சமுத்திர மத்யத்திலே சலித்துத் தோற்றுகிற சந்த்ர மண்டலம் போலே
சிவந்த திருக் கண்களையும் அதுக்குப் பரபாகமான கறுத்த நிறத்தையும் யுடையனாய் பிரசஸ்த கேசனாய் இருக்கிறவன் -மால் -கரியவன்
தன்னுடைய அழகியதாய் நீர்மையை யுடைத்தான திரு முக மண்டலத்தில் விளங்குகிற சுட்டியானது எங்கு
தீர்த்தங்களில் பிரசித்தமாய் ப்ரவாஹ ஜாலம் மாறாமல் அலை எறிகிற கங்கையில் காட்டிலும் பெரியதாய் அத்விதீயமான
தீர்த்த பலத்தைத் தரும் ஜலத்தை யுடைத்தான சிறுச் சண்ண மானது துளிக்கத் துளிக்க தளர் நடை நடவானோ –

——————————————

இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே –1-7-11-

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை–இடைக் குலத்திலே வந்து
ஆவிர்பவித்தமை போன்ற வடிவை யுடைய கண்ணனை
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை-பெற்ற தாயான யசோதையும் அவளை ஒத்த பரிவர்களும் ஹர்ஷிக்கவும்-
கம்சாதி சத்ருக்கள் மனம் ஒடுங்கிப் போகவும் தளர் நடை நடந்த பிரகாரத்தை
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்-வேயரானவர்கள் ஸ்லாகிக்கும் படியான
பெரியாழ்வார் சீரமையோடே விஸ்தரித்து அருளிச் செய்த இவற்றை ஓத வல்லவர்கள்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே -ஆச்சர்ய சக்தி யுக்தனாய் நீல மணி போன்ற
வர்ணத்தை யுடையனான எம்பெருமானுடைய திருவடிகளில் அடிமை செய்யத் தக்க பிள்ளைகளைப் பெறுவார்கள்

கோப குலத்திலே வந்து ஆவிர்பவித்த -ராஜ குலத்தில் ஆவிர்பவித்தமை அடி அறிவார் அத்தனை இறே -இது இறே எல்லாரும் அறிந்தது
கண்டவர் கண் குளிரும்படி அஞ்சனம் போலே இருக்கிற திரு நிறத்தை யுடையவனை
பெற்ற தாயாரான யசோதையும் அவளோபாதி ஸ்நேகிகளானவர்களும் ப்ரீதராம் படியாகவும்
தொட்டில் பருவத்திலே பூதனை சகடாதிகள் நிரசனம் அறிந்த கம்சாதிகள் -சத்ருக்கள் -தலை எடுத்து நடக்க வல்லனானமை கண்டு –
என்னாகப் புகுகிறோம் -என்று பீதராய் அவசன்னராம் படியாகவும் தளர் நடை நடந்த பிரகாரத்தை
வேயர் தங்கள் குலத்தில் உதித்தவர் ஆகையால் அக்குடியில் உள்ளார் எல்லாரும் தம்முடைய வைபவத்தைச் சொல்லிப் புகழும்படியான பெரியாழ்வார்
சீர்மையோடே விஸ்தரித்துச் சொன்ன இவற்றை ஏதேனும் ஒரு படி சொல்ல வல்லவர்
ஆச்சர்யமான குணங்களை யுடையவனாய் நீல ரத்னம் போன்ற வடிவை யுடையவனுடைய திருவடிகளில்
ஸ்வ சேஷத்வ அநு ரூபமான விருத்தி விசேஷத்தை பண்ணும் சத் புத்திரர்களை பெறுவர்
மக்கள் என்று அவிசேஷமாகச் சொல்லுகையாலே -வித்யையாலும் ஜென்மத்தாலும் வரும் உபய வித புத்திரர்களையும் சொல்லுகிறது

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பல்லாண்டு -பெரியாழ்வார் திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் —

February 27, 2018

திவ்ய பிரபந்தம் –மூலம்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -விஷயம்
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்கள் -மூல கர்த்தாக்கள்
பழைய செழிய தெய்வத் தமிழ் -பாஷை
ஞானம் கனிந்து நலம் கொண்டு நாடொறும் நையும் ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாக உடைய நம் நல் குரவர்-ஆதரித்தவர்கள்-

ஸ்ரீ வத்ஸ ஸ்ரீ கௌஸ்துப வைஜயந்தி வனமாலைகளையும் ஸ்ரீ பூமி நீளை களையும் ஸ்ரீ பஞ்சாயுத ஆழ்வார்களும்
ஸ்ரீ அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேன ப்ரப்ருதிகளையும் பார்த்து -நீங்கள் போய் லீலா விபூதியிலே நாநா வர்ணங்களிலும் திருவவதரித்து
அகிலாத்ம உத்தாரணம் பண்ணுங்கோள் என்று நியமித்து அருள —த்ரமிட பூ பூக்கத்திலே நிமக்நரை உயர்த்த நாநா வர்ணங்களில் வந்து திருவவதரிக்க –
சர்வேஸ்வரனும் அவர்களுக்கு மயர்வற மதி நலம் அருளி அவர்கள் முகேந ஸர்வாதிகாரமான திராவிட வேத ரூப திவ்ய பிரபந்தங்களை
பிரகாசிப்பித்து அருளினான் – ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரா பிரபாவம் பிரவேசித்து இறுதி ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
ஸ்ரீ கருட வாகன பண்டிதரும் இதே போலே அருளிச் செய்துள்ளார் –
ஆழ்வார்கள் சம்சாரிகளில் ஒருவரால் இத்தனை -ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்தி –

சாற்றிய காப்புத் தால் செங்கீரை சப்பாணி மாற்றரிய முத்தமே வாரானை போற்றரிய அம்புலியே யாய்நத சிறு பறையே
சிற்றிலே பாம்பு சிறு தேரோடும் பத்து -பிள்ளைக் கவிகள் பாடும் வகை முறைகளைப் பற்றி வச்சணந்தி மாலை சொல்லும்

——————————————————————————

அஞ்ச உரப்பாள் யசோதை -ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும் —
இதல் -சீற மாட்டாள் என்கிற அர்த்தத்தில் உரப்பாள் -என்பதே சரியான பாடம் –
உரைப்பாள் தப்பான பாடம்
——————————————————————————

இராமானுச நூற்றந்தாதி -95
மண்ணின் தலத்து உதித்து மறை நாலும் வளர்த்தனனே -தப்பான பாடம்
மண்ணின் தலத் துதித் துய மறை நாளும் வளர்த்தனனே -சரியான பாடம்
மா முனிகள் வியாக்யானம்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -இருந்து பூ தலத்திலே திருவவதரித்து சர்வ உஜ்ஜீவன சாஸ்திரமான ருகாதி சதுர் வேதத்தையும்
அசங்குசிதமாக நடத்தி அருளினார் –
உய் மறை நாலும்-சர்வ உஜ்ஜீவன சாஸ்திரமான ருகாதி சதுர் வேதத்தையும்-

———————————————————————————

பல கோடி நூறாயிரம் -விட
பல் கோடி நூறாயிரமே சிறந்த பாடம்

————————————————————————-

சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு விட –
செவ்வடி செவ்வி திருக் காப்பு -சிறந்த பாடம்

—————————————————————————

பெரியாழ்வார் மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய 19 திவ்ய தேசங்கள்
திருவரங்கம் /திருவெள்ளறை /திருப்பேர் நகர் /திருக் குடந்தை திருக் கண்ணபுரம் /திருமால் இரும் சோலை –
திருக் கோட்டியூர் /ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் /திருக் குறுங்குடி /திருக் கோட்டியூர் /
திருவேங்கடம் /திரு அயோதியை /திரு சாளக்ராமம்
திரு வதரியாச்ரமம் /திருக் கண்டங்குடி நகர்
திரு த்வாரகை /திரு வடமதுரை -திரு கோவர்த்தனம் –
திருவாய்ப்பாடி -திரு கோகுலம்
திருப்பாற் கடல் /திரு பரம பதம் –
திரு தில்லைச் சித்ர கூடம் -சேர்த்தும் சிலர் 20 -என்பர் -இவர் அருளிய திரு சித்ர கூட பாசுரங்கள் கொண்டு –

இவர் மட்டுமே மங்களா சாசனம் செய்து அருளிய திவ்ய தேசம்
திரு கண்டங்குடி நகர்

—————————————————————————–
மண்ணில் அரங்கம் முதல் வைகுந்த நாடளவும்
எண்ணு திருப்பதி பத்தொன்பதையும் -நண்ணுவார்
கற்பார் துதிப்பார் கருதுவார் கேட்டிருப்பார்
பொற்பாதம் என் தலை மேல் பூ
———————————————————————————

திருவரங்கம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கருவுடை மேகங்கள் –2-7-2-
சீமாலிகனவ னோடு -2-7-8-
வண்டு களித்து இறைக்கும் -2-9-11-
கன்னி நன் மா மதிள் சூழ் தரு -3-3-2-
மாதவத்தோன் -4-8-பதிகம் முழுவதும்
மரவடியைத் தம்பிக்கு -4-9-பதிகம் முழுவதும்
துப்புடையாரை அடைவது -4-10-முழுவதும்

திரு வெள்ளறை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-
இந்திரனோடு பிரமன் -2-8-பதிகம் முழுவதும்

திருப் பேர் நகர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கொங்கும் குடந்தையும் -2-9-2-
கொண்டல் வண்ணா இங்கே -2-9-4-

திருக் குடந்தை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
கொங்கும் குடந்தையும் -2-9-2-
குடங்கள் எடுத்து ஏற விட்டு –2-7-7-

திருக் கண்ணபுரம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-

திரு மாலிருஞ்சோலை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-
சுற்றி நின்று ஆயர் –1-4-5-
அலம்பா வெருட்டா -4-2-பதிகம் முழுவதும்
உருப்பணி நான்கை தன்னை -4-3-பதிகம் முழுவதும்

திருக் கோட்டியூர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வண்ண மாடங்கள் சூழ் -1-1-1-
கொங்கும் குடந்தையும் -2-3-2-
நாவ காரியம் -4-4-பதிகம் முழுவதும்

ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
மின்னனைய நுண்ணிடையார் -2-2-3-

திருக் குறுங்குடி -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
உன்னையும் ஓக்கலையில் -1-5-8-

திரு வேங்கடம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
சுற்றும் ஒளி வட்டம் -1-4-3-
என்னிது மாயம் -1-8-8-
தென்னிலங்கை மன்னன் -2-3-3-
மச்சோடு மாளிகை ஏறி -2-7-3-
போதர் கண்டாய் இங்கே -2-7-7-
கடியார் பொழில் அணி -3-3-4-
சென்னி யோங்கு –5-4-1-

திரு அயோத்தி -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வாரணிந்த முலை மடவாய் -3-10-4-
மைத்தகு மா மலர் -3-10-8-
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு சாளக்கிராமம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு வதரியாஸ்ரமம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திருக் கண்டம் கடி நகர் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
தங்கையை மூக்கும் 4-7–பதிகம் முழுவதும்

திருத் துவாரகா -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திருக் கோவர்த்தனம்-திரு வட மதுரை -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வானிள வரசு -3-4-3-
வடதிசை மதுரை -4-7-3-

திரு ஆய்ப்பாடி -திருக் கோகுலம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
தீய புந்திக் கஞ்சன் – -2-2-5-
முலை ஏதும் வேண்டேன் -2-3-7-
விண்ணின் மீது அமரர்கள் -3-4-10-
புவியுள் நான் கண்டது –3-9-7-

திருப் பாற் கடல் –மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
ஆலத்து இலையான் -2-9-9-
பை யரவின் இணைப் பாற் கடலுள் -4-10-5-

திருப் பரம பதம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
வான் இள வரசு வைகுந்தக் குட்டன் –3-4-9-
வட திசை மதுரை -4-7-9-
தட வரை வாய் -5-4-10-

தில்லைத் திரு சித்ர கூடம் -மங்களா சாசனம் -பாசுரங்கள் –
மானமரும் மென்னோக்கி -3 -10 -5-
சித்தர கூடத்து இருப்ப -3-10-9-

——————————————

மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா -முதலிலும்
பருப்பதத்து கயல் பொறித்த-என்ற பாட்டிலும் மல்லடர்த்தாய் -இறுதியிலும் அருளி –

———————————————————————-

நம் ஆழ்வாருக்கு
பூதத் ஆழ்வார் -திருமுடி
பொய்கை ஆழ்வார் பேய்ஆழ்வார் -திருக் கண்கள் –
பெரியாழ்வார் -திரு முகம்
திரு மழிசை ஆழ்வார் -திருக் கழுத்து
குலசேகர ஆழ்வார் திருப் பாண் ஆழ்வார் -திருக்கைகள்
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -திரு மார்பு
திருமங்கை ஆழ்வார் -திருக் கொப்பூழ்
மதுரகவி ஆழ்வார் -திருவடி

————————————————————————————-

இரண்டடி வெண்பா -குறள் வெண்பா
மூன்றடி -சிந்தியல் வெண்பா
5-12 -அடி -பற்றொடை வெண்பா
12 அடிக்கு மேல் கலி வெண்பா
கலி வெண்பா -திரு மடல்கள் இரண்டும்
பன்னிரு பாட்டியல் இலக்கண நூல்
பாட்டுடைத் தலைமகன் இயற் பெயர்க்கு எதிகை
நாட்டிய வெண் கலிப்பாவதாகி–காமம் கவற்றக்
கரும் பனை மட மா இருவர் ஆடவர் என்றனர் புலவர் –
——————————————————————————————-

முன்னோர் மொழி பொருளே அன்றி அவர் மொழியும் பொன்னே போல் போற்றுவம்-நன்னூல்

தனியன் இயற்றும் அதிகாரி நன்னூல்
தன்னாசிரியன் தன்னோடு கற்றான் தன மாணாக்கன் தகும் உரைகாரர்
என்று இன்னோர் பாயிரம் இயம்புதல் கடனே –

————————————————————————————-

கீழ்மை இனிச் சேரும்
கீழ்மையினில் சேரும்
கீழ் மேனி சேரும்

சங்கம் எடுத்தூத -எடுத்து ஓத
சங்கம் அடுத்தூத
சங்கம் மடுத்தூத
பாட பேதங்கள்
எடுத்தூத பாடமே மோனைக்கு சேரும்-

——————————–

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் மிகவும் பிரவணராய் -கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில் -திருவவதாரம் முதலாக
வென்றி சேர் பிள்ளை நல் விளையாட்டம்-என்று அதி மானுஷ சேஷ்டிதமான ஸ்ரீ கிருஷ்ண விருத்தாந்தத்தை
ஸ்ரீ கோப ஜென்மம் ஆஸ்தானம் பண்ணி -அநுகரித்து -அனுபவித்து -அவ்வனுபவ ஜெனித ப்ரீதி அதிசயத்தாலே
சித்தம் நன்கு ஒருங்கித் திருமால் மேல் சென்ற சிந்தையராய்க் கொண்டு பெரியாழ்வார் திருமொழி திவ்ய பிரபந்தத்தை
சாயை போலே பாட வல்ல சஜ் ஜனங்களுக்கு உபகரித்து அருளி உலகத்தை வாழ்வித்து அருளுகிறார்

——————————————————————————-

மங்களா சாசனம் ஸ்வரூப விருத்தமா என்னில்
ஜ்ஞான தசையில் ரஷ்ய ரஷக பாவம் தன் கப்பிலே கிடக்கும்
பிரேம தசையில் தட்டு மாறிக் கிடக்கும்
அவன் ஸ்வரூபத்தை அனுசந்தித்தால் அவனை கடகாக்கிக் கொண்டு தன்னை நோக்கும்
சௌகுமார்யத்தை அனுசந்தித்தால் தன்னைக் கடகாக்கிக் கொண்டு அவனை நோக்கும் –
ஒரு நாள் முகத்திலே விழித்தவர்களை வடிவு அழகு படுத்தும் பாடாயிற்று இது
ஆழ்வார்கள் எல்லாரையும் போல் அல்லல் பெரியாழ்வார்
அவர்களுக்கு இது காதா சித்கம்
இவருக்கு இது நிச்சயம்

——————————————————————————-

திருப் பல்லாண்டு
முதல் பாட்டில் திருவடிக்கு மங்களாசாசனம்
மேலில் பாட்டு ஒரு பாட்டாக அனுசந்திப்பது சம்ப்ரதாயம் –
இரண்டாம் பாட்டில் உபய விபூதி யோகத்தை குறித்து மங்களாசாசனம்

படை போர் புக்கு முழங்கும் பாஞ்ச சைன்யம் -சேனைகளை யுடைய யுத்தங்களில் புகுந்து கோஷிக்கும் என்றும்
போர் படை புக்கு முழங்கும் பாஞ்ச சைன்யம் -யுத்தங்களில் ஆயுதமாக போய் முழங்கும் என்றுமாம்

மூன்றாம் பாட்டில் பகவத் ப்ராப்தி காமர்களை கூட்டு சேர அழைக்கிறார்
மண்ணும் மனமும் கொண்மின் –
திரு முளை திரு நாளுக்கு புழுதி மண் சுமக்கையும்
இக் கல்யாணத்துக்கு அபிமாநிகளாய் இருக்கையும்
இரண்டும் கைங்கர்யங்கள் அனைத்துக்கும் உப லஷணம்
ஏழ் காலம் -முன் -நடு -பின் ஏழ் காலம் -ஆக 21 தலைமுறை
நான்காம் பாட்டில் கைவல்ய காமுகர்களை அழைக்கிறார்
ஏடு -சூஷ்ம சரீரம்
ஐந்தாம் பாட்டில் ஐஸ்வர் யாதிகளை அழைக்கிறார்
ஆறாம் பாட்டில் அநந்ய பிரயோஜனர்கள் தங்கள் ஸ்வரூபாதிகளை சொல்லிக் கொண்டு வந்து புகுகிறார்கள்
ஏழாம் பாட்டில் கைவல்ய நிஷ்டர்கள் தங்கள் ஸ்வ பாவம் சொல்லிக் கொண்டு புகுகிறார்கள்
சுழற்றிய –திரு ஆழி ஸ்வ ஆஸ்ரயத்தில் இருந்தே கார்யம் நிர்வஹிக்க வல்லவன் என்கிறது
பெருமான் -பெருமை உள்ளவன் -பெரு மஹான் -விகாரம் என்றுமாம் /குடில் -புத்ராதி சந்தானம் எல்லாம்
அடுத்து ஐஸ்வர் யாதிகள் இசைந்து வந்து கூடுகிறார்கள்
நெய் யெடை நெய்யிடை-இரண்டு பாட பேதம்-
நெய்யோடு ஒத்த எடையை யுடைத்தாய் / நெய்யின் நடுவே சில சோறும் என்றவாறு
அடைக்காய் -அடை இலை வெற்றிலை காய் பாக்கு
கை அடைக்காய் -கை நிறைந்த அடைக்காய்
அடுத்து கூடிய அநந்ய பிரயோஜனர்கள் இவர் உடன் கூடி பல்லாண்டு பாடுகிறார்கள்
அடுத்து கைவல்யர்கள் சேர்ந்து பாடுகிறார்கள்
அடுத்து ஐஸ்வர் யாதிகள் சேர்ந்து பாட
நிகமத்தில் பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்-

———————————————————————————–

பெரியாழ்வார் திருமொழி-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் உடைய விரோதி பாஹூள்யத்தால் ஆழ்வார்கள் மிகவும் பரிவார்கள்
பெரியாழ்வார் விசேஷத ப்ரவணராய் இருப்பார்
விட்டு சித்தன் மனத்திலே கோயில் கொண்ட கோவலன் –
ரிஷிகளை போலே கரையிலே நின்று திரு வவதார குண செஷ்டிதன்களை சொல்லிப் போகாமல்
பாவன பிரகர்ஷத்தாலே கோப ஜென்மத்தை ஆஸ்தானம் பண்ணி
யசோதாதிகள் சொல்லும் பாசுரத்தை அவர்களாக பேசி அனுபவித்து தலைக்கட்டுகிறார்-

இப்பிரபந்தத்திலே
முதல் திருமொழியில்
கிருஷ்ண அவதார உத்தர ஷணத்தில் திருவாய்ப் பாடியில் உள்ளார் பண்ணின
உபலாள நாதிகளை திருக் கோட்டியூரிலே நடந்ததாக அனுசந்தித்து இனியர் ஆகிறார்-

வண்ண மாடங்கள்
திருவவதரித்த உடனே கண்ணன் முற்றம் ஆனதே-ஸ்ரீ நந்த கோபர் அபிப்ராயத்தாலே
எள் + நெய் =எண்ணெய்/சுண்ணம் -மஞ்சள் பொடி

ஓடுவார்
ஆய்ப்பாடியில் விகாரம் அடையாதவர்கள் இல்லையே
ஓடுவாரும் ஆடுவாருமாக ஆயிற்றே
பிரான் -பிரபு -விராட் –
எங்குத்தான் – -எங்குற்றான் -பாட பேதம்

பேணிச் சீருடை -கம்சாதிகள் கண் படாத படி காத்து வந்து -ஸ்ரீ மானான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
வடமதுரையில் பிறந்த பிள்ளையை திருவாய்ப்பாடியில் பிறந்ததாக கம்சன் பிரமிப்பிக்க
புகுவார்களும் புக்குப் போவார்களும்
உறியை முற்றத்து
கொண்ட தாள்
அண்டர் இடையர்
மிண்டி நெருக்கி கூட்டத்தின் மிகுதி
கையும் காலும்
பைய நீராட்டி திரு மேனிக்கு பாங்காக
ஐய நா -மெல்லிதான நா
வையம் வைக்கப்படும் இடம் வசூந்தர வசூமதி
ஏழும் -உப லஷணம் எல்லாம் என்றபடி

வாயுள் வையம் கண்ட
கீழே யசோதை கண்டதை மற்ற ஆய்சிகளுக்கும் சொல்ல
அனைவருக்கும்
திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்து காட்டி அருளினான்
பத்து நாளும் கடந்த இரண்டாம் நாள்
நாம கரண தினம்
மத்த மா மலை தாங்கிய மைந்தனை -மத்தம் -யானைகள் -நிறைந்த கோவர்த்தனம் -என்றும்
மைத்த -சோலைகள் நிறைந்து அவற்றின் நிழலீட்டாலே கருத்த மா மலை என்றுமாம்
உத்தானம் செய்து உகந்தனர் ஆயர் -கைத் தலத்தில் வைத்துக் கொண்டு -உத்தானம் -நிமிர்ந்து கிடத்தல் என்றபடி
கிடக்கில் தொட்டில்
மிடுக்கு இலாமையினால் நான் மெலிந்தேன் -மிகவும் இளைத்தேன்
செம் நெலார்-இப்பாடல் வல்லார்க்கு பாவம் இல்லையே

——————————————————————————

1-2-
திருவடி தொடங்கி திரு முடி ஈறாக யசோதை பிராட்டி பாவ உக்தராய் கொண்டு அனுபவிக்கிறார்
சீதக் கடலுள் அமுது -அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது
முத்தும் மணியும் வயிரமும் –
தத்திப் பதித்து மாறி மாறி பதித்து
பணைத்தோள்
வெள்ளித் தளை நின்று இலங்கும் கணைக்கால்
உழந்தாள்-உழவு ஆயாசம்
ஒரு தடா உண்ண பிள்ளைக்கு சாத்மியாது என்று வருந்தி -இழந்தாள்
தாம்பை ஒச்ச பயத்தால் தவழ்ந்தான்
பிறங்கிய பேய்ச்சி
மறம் கொள் த்வேஷம் கொண்ட
மத்தக் களிற்று
அதத்த்தின் பத்தா நாள் -ஹஸ்த நஷத்ரம் பத்தாவது திரு நாள் தோன்றிய அச்சுதன்
கீழ் முறை ரோகிணியும் மேல் முறை திருவோணமும்
இருகை மத களிறு-பெரிய துதிக்கை உடைய
செய்த் தலை நீல நிறத்து சிறு பிள்ளை -தலை செய் -உயர்ந்த ஷேத்ரத்திலே அலர்ந்த கரு நெய்தல் பூவின் நிறம் போன்ற பால கிருஷ்ணன்
பருவம் நிரம்பாமே பார் எல்லாம் உய்ய -சக்ரவர்த்தி திருமகனில் வ்யாவ்ருத்தி

—————————————————–

1-3-
மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடை கட்டி – செந்நிறமுடைய மாணிக்கத்தை இரண்டு அருகிலும் கட்டி –
நடுவில் வயிரத்தைக் கட்டி – கருமாணிக்கம் என்பது -இல் பொருள் உவமை
வயிச்சிரவணன்–சரியான பாடம் –குபேரன் என்றவாறு -வயிச்சிராவணன்-நீட்டுதல் பிழை
வாசிகை-திரு நெற்றி மாலை
வெய்ய காலை பாகி -வெவ்விய ஆண் மானை வாகனமாக யுடைய துர்க்கை
————————————-

1-4-
என் மகன் கோவிந்தன் கூத்தினை இள மா மதி-கண்ணபிரான் சந்திரனைக் கையில் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆடுகிற கூத்து
ஆடலாட யுறுதியேல்-முன்னிலை ஒருமை வினை முற்று -கருத்துறுயாகில்-என்றவாறு
கைத் தலம் நோவாமே அம்புலீ கடிது ஓடி வா -நோவாமே -எதிர்மறை வினை எச்சம் -கை நோவு வீணாகப் போகாதபடி என்று
சக்கரக் கையன் –நீ இவன் அருகே வராவிடில் உன்னை சிஷித்து அல்லது விடான் -ஆழி கொண்டு உன்னை எறியும் -என்பார் மேலும்
பேழை வயிறு -பேழை என்று பெட்டிக்கும் பேர் -வெண்ணெய்க்கு பேட்டி போன்ற திரு வயிறு
தமிழ் இவை எத்தனையும் சொல்ல வல்லவர்க்கு இடரில்லையே-எங்கனம் சொல்லிலும் இன்பம் பயக்குமே

————————————-

1-5-
செங்கீரை -தாய்மார் முதலானோர் பிள்ளைகளைத் தாங்களே அசைத்து ஆடுவிப்பதொரு நர்த்தன விசேஷம்-பெரிய ஜீயர்
பிள்ளைகள் இரு கையும் முழந்தாள்களும் உஊன்றித் தலை நிமிர்த்தி ஆடுதல் -என்பான் தமிழன்
கீர் -என்று ஒரு பாட்டாய் -அதுக்கு நிறம் சிவப்பாகி -அதுக்குத் தகுதியாக ஆடு என்று நியமிக்கிறார்கள் என்று-திருவாய் மொழிப் பிள்ளை
போர் ஏறு -முற்று உவமை
தப்பின பிள்ளைகளை- தாயொடு கூட்டிய என் அப்ப -என்று இயைந்து பொருள்
தனி மிகு சோதி புகத்-என்ற அத்யாபக பாடம் பிழை
தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும் கன்னியரும்–தழுவி முழுசிஉச்சி மோந்து முத்தம் இடுகை முதலியன செய்வதே தங்கள் கருத்தாயின செய்தல்

——————————————

1-6-
சப்பாணி –ஸஹ பாணி -ஒரு கையுடன் கூட மற்றொரு கையைச் சேர்த்துக் கொட்டுதல்
சப்பாணி கொட்டி அருள வேணும் -வினை தருவித்துக் கொள்ள வேண்டும் –
தன் மடியில் இருந்தும் சப்பாணி கொட்டுவதைக் காட்டிலும் தமப்பனார் மடியில் இருந்து கொட்டுவதை பார்த்தால் தானே
அவனது சர்வாங்க ஸுந்தர்யங்களையும் கண்ணாரக் கண்டு யூகிக்கலாம்
உங்கள் ஆயர் தம் மன் -ஒருமையில் பன்மை -மன் -பெருமையுடையவனுக்கு ஆகு பெயர்
அம்மை தன் அம்மணி மேல் -தன்மையில் படர்க்கையாக கொண்டு யசோதைக்கு தன் மடியில்-அம்மணி -இடை – இருந்து
சப்பாணி கொட்டுவது அபிமதம் என்றும்
ஆழ்வாருக்கு யசோதை மடியில் இருந்து அவன் சப்பாணி கொட்டுகை அபிமதம் என்றும் கொள்ளலாம்
தூ நிலா முற்றம் -பெயர்ச் சொல் /
வானிலா அம்புலி வினைத் தொகை /
நீ நிலா -இறந்த கால வினை எச்சம் -நிலாவுதல் -விளங்குதல் /
கோ நிலாவா -தலைவராகிய நந்தகோபர் மனம் மகிழும் படி –
பட்டிக் கன்றே -பட்டி மேய்த்து தின்று திரியும் கன்று போலே நெய் பால் தயிர்களைக் களவினால்
தின்று திரிகையே பொழுது போக்காக யுடையவன் -இதுவே அன்றோ கால ஷேபம்
வேட்கையால் சொன்ன சப்பாணி ஈரைந்தும் வேட்கையால் சொல்லுவார் வினை போமே–வேட்கையினால் -என்பதே தளை தட்டாமல் பொருந்தும்

——————————–

1-7-
படு மும்மதப் புனல் சோர -நின்று –உண்டான மூன்று வகையான மத நீர் பெருக்கவும் இருந்து கொண்டு –
கன்னம் இரண்டிலும் -குறி ஒன்றிலும் -மூன்று மத ஸ்தானம்
சிறு பிறை முளை -மூன்றாம் பிறை -என்பர் –
சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்-அவ்விரண்டையும் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கும் பரி வேஷத்தைப் போலே
சந்திரனைச் சுற்றி சில காலங்களில் காணப் படும் ரேகைக்கு பரி வேஷம் -இத்தை ஊர் கோள்-என்றும் சொல்வர்
காம தேவனுக்கு பிதாவுமான இப்பிள்ளை -மன்மதன் அம்சமான ப்ரத்யுமனுக்கு ஜனகன் –காமர் தாதை ஆயினான் -காமன் தாதை என்றும் பாடம்
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை-தாய்மார்கள் மனம் உகக்கவும் சத்ருக்கள்
வருத்தம் அடையவும் தளர் நடை நடந்து அருளியதை
பாராட்டுத்தாய் -ஊட்டுத் தாய் -முலைத் தாய் -கைத்தாய் -செவிலித்தாய் –சிறு தாய் -போன்றவர்கள் உண்டே
ஒன்னார் -ஒன்றார் -திரு உள்ளபடி நடக்காத சத்ருக்கள் –

———————————————
1-8-
கிண் கிணி-சேவடிக் கிண் கிணி -அரை கிண் கிணி -இரண்டையும் காட்டும்
அச்சோ -அதிசயத்தைக் குறிப்பதோர் இடைச் சொல் -அணைத்துக் கொண்டதை நினைதொறும்
பரம ஆனந்தத்தில் மூழ்கி நெஞ்சு உருகிச் சொல் இடிந்து வாய் விட்டு சொல்ல முடியாமல்
அவ் வாச்யர்த்தை ஒரு தரத்துக்கு இரு தரம் அச்சோ அச்சோ என்கிறாள்
ஓட்டந்து -ஓடி வந்து
எழல உற்று மீண்டே இருந்து-திருப் பாடகம் –பாடு -இடம் பெருமை ஓசை நிகண்டு-பெருமை தோற்ற எழுந்து அருளி சேவை
அரவு நீள் கொடியோன் அவையில் ஆசனத்தை அஞ்சிடாதே இட அதற்குப் பெரிய மா மேனி அண்டம்
ஊடுருவப் பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன் –
கழல் -வீர ஆபரணம் -கழல் கழங்கோடு செருப்புக் காலணி காலின் நாற்பேர் -நிகண்டு
சுழலை-சூழலை-என்பதன் குறுக்கல் -ஆலோசனை
செழுந்தார் விசயன் -பகைவர்களோடு போர் புரியும் போது தும்பைப் பூ மாலையையும் -வெற்றி கொண்ட போது வாகைப் பூ மாலையையும்
சூடும் தமிழர் வழக்கம் படி அர்ஜுனன் சூடுவதால் -விசயன் -விஜயன் -வட சொல்
துரும்பால் கிளறிய சக்கரம் -கருதும் இடம் பொருது–கை நின்ற சக்கரத்தன்-திருமால் விரும்பிய இடங்களிலே
விரும்பிய வடிவம் கொண்டு செல்லும் தன்மையால் திருச் சக்கரமே திருப் பவித்ரத்தின் வடிவுடன் கிளறினமை சொல்லிற்று
நான்மறை முற்றும் மறைந்திடப் பின் இவ்வுலகினில் பேரிருள் நீங்க அன்று அன்னமது ஆனானே-
ஹம்ஸாவதாரம் -சோமுகன் என்னும் அசுரன் கல்ப அந்தத்திலே நான்முகன் உறங்கும் பொழுது கவர்ந்து பிரளய நீருக்குள் செல்ல
ஸ்ரீ மத்ஸ்யாவதாரமாய் திருவவதரித்து மீட்டுக் கொண்டு வந்து சார அசார விவேகம் அறியும் திரு ஹம்ஸாவதாரமாய்
திருவவதரித்து நான்முகனுக்கு உபதேசித்து அருளினான் –
இங்கு நான் மறை என்றது -முன்பு இருந்த தைத்ரியம் -பவ்டியம்-தளவாகராம்-சாமம் -ஆகிய நான்கும்
வேத வியாசரால் பிரிக்கப் பட்ட பின்பே ருக்கு யஜுஸ் அதர்வணம் சாமம் ஆயின

————————————————-

1-9-
வட்டு நடுவே வளர்கின்ற மாணிக்க மொட்டு-என்றது கண்ணபிரானுடைய குறியை சொன்னவாறு
சிறு நீர் துளிகள் இற்று இற்று மீண்டும் வருவதால் சொட்டு சொட்டு என்னத் துளிக்க துளிக்க -என்கிறார்-
ஆயர்கள் ஏறு -ஆகு பெயரால் -செருக்கு நடை காம்பீர்யம் முதலிய குணங்களால் காலை போன்ற வீரன் என்றவாறு –
தனஞ்சயன் -தர்மபுத்ரன் ராஜ ஸூயா யாகம் செய்யக் கோலின போது பல ராஜாக்களை கொன்று மிக்க பொருள்களைக் கொண்டு
வந்தமையாலும்-வெற்றியையே செல்வமாக யுடையவன் என்பதாலும் அர்ஜுனனுக்கு வந்த பெயர்
வெண்கல பத்திரம் கட்டி விளையாடிக்–பாத்திரம் -இலை-வெண்கல இலை வடிவில் குழந்தை இடுப்பில் கட்டுவது முற்கால வழக்கம் போலும்
அப்படியே ஸ்ரீ வாமணனுக்கும் கட்டினார்கள் என்றவாறு
உத்தரவேதியில் நின்ற -ஆஹவநீய அக்னிக்கு உத்தர திக்கிலே யாக பசுவைக் கட்டுகிற
யூப ஸ்தம்பத்தை நாட்டிய வேதிகை -இங்கு மகா பாலி யாக பூமியைக் காட்டும்
இந்திரன் காவு -நந்தவனத்தில் -மந்தாரம் -பாரி ஜாதம் -சந்தானம் -கல்ப வருஷம் -ஹரி சந்தானம் -என்ற ஐந்து வகை தேவ வ்ருக்ஷங்கள்
இங்கு பாரி ஜாதத்தையே கற்பகக் காவு என்கிறார் -ஒவ் ஒன்றுமே பெரும் சோலையாக இருக்குமே
நிற்பன செய்து பன்மை -ஐந்தையும் கொணர்ந்தான் என்பாரும் உண்டு -நிற்பது செய்து -ஒருமை பாட பேதம் –

———————————————-

2-1-
இதுவும் கோபிமார் பாசுரங்கள் என்பதை மேலே -புரட்டி அந்நாள் எங்கள் பூம் படு கொண்ட அரட்டன் – 2-1 4-என்பதில் இருந்து அறியலாம்
தூதனாய் ஸுலப்யத்தை வெளியிட்டு நம்மில் ஒருவன் என்று உலகோர் கொள்ளும் படி இருப்பவன்
அவர்கள் அஞ்சும்படி சில காலங்களில் சர்வேஸ்வரத்துவ சிஹ்னங்களைக் காட்டி அருளுகிறார் -அப்பூச்சி காட்டுகிறான் –
அதிரதர் -மஹா ரதர் -சம ரதர் -அர்த்த ரதர் -நான்கு வகை ரதர்கள்
அலவலை-அர்த்தத்தின் உத்கர்ஷத்தையும் ஸ்ரோத்தாவின் நிகர்ஷத்தையும் பாராமல் ரஹஸ்யார்த்தம் அருளுபவர் –
வரம்பு கடந்து பேசுபவன் -அனைத்துக்கும் திரௌபதியினுடைய விரித்த குழல் பார்க்க சஹியாமை ஒன்றே ஹேது –
காளியன் தீய பணம் சிலம்பார்க்கப் பாய்ந்தாடி –விஷம் இருப்பதற்கு உரிய இடம் -கோபம் தெரிவிப்பதால் உண்டான தீமை –
திருவடியில் அணிந்த சிலம்பு ஸப்திக்கும்படி குதித்து -இத்தை கண்டு என்ன தீங்கு வருமோ என்று கலங்கினவர் மகிழும் படி நர்த்தன பண்ணி அருளி
அதகன் வந்து அப்பூச்சி காட்டுகின்றான் -ஹதசன்-ஆஸ்ரித விரோதியை ஹதம் பண்ணுபவன்

————————————-

2-2-
வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்-எனது அழகிய முலைகள் உன் மேல் அன்பினால் தெறித்து பால் வடிந்து பெருகிக் கொண்டிருக்க
வனமே-நீரும் வனப்பும் -ஈமமும்-துழாயும் -மிகுதியும் -காடும் -சோலையும் -புற்றும் -எனவே புகழும் என்பர் -நிகண்டு -இங்கு அழகைக் குறிக்கும்
வாசுதேவா-பசுவின் வயிற்றிலே புலி பிறந்ததீ
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே யமர்ந்து -திரு வாய்ப்பாடிக்கு மங்கள தீபமானவனே -பொருந்தி வந்து
உனக்கு ஏதேனும் ஒரு தீங்கு வந்தால் இத் திரு வாய்ப்பாடி அடங்கலும் இருள் மூடி விடும் காண்
பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும் ஆசையாலே
கண்டவர்கள் போக்கு ஒழிந்தார் கண் இணையால் கலக்க நோக்கி
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக்
கொண்டு போவான் வந்து நின்றார் கோவிந்தா நீ முலை யுணாயே–2-2-7-
முதல் இரண்டு அடியாலே பதி விரதைகளான ஸ்த்ரீகள் மநோ விருத்தி –
பின் ஒன்றரை அடிகளால் செல்வச் சிறுமியர்களான கோபிகளின் மநோ விருத்தி –
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு
இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே –2-2-8-
ஒரு கையால் ஒரு முலை முகம் நெருடா –வாயிலே முலை இருக்க -பெருமாள் திரு மொழி
ஆடியாடி வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்-ஆடிக் கொண்டு வருகின்ற உன்னை வேறொரு ஆபரணம் வேண்டாத படி
பத்மத்தை திரு நாபியில் யுடையவன் என்று எண்ணினேன்-2-2-10- -கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகர் -அன்றோ –
இவன் அழிந்து கிடந்த உலகத்தை திரு நாபி கமலத்தில் யுண்டாக்கி அருளினவன் அன்றோ
ஆகையால் நம்முடைய சத்தையும் தருகைக்காக வருகிறான் என்று இருந்தேன் -என்றுமாம்

————————————

2-3-
எம்பெருமானுடைய துவாதச திரு நாமங்களை அருளிச் செய்த -ரத்நா வலி அலங்காரம் -பால் அமைந்த பதிகம் –
போய்ப்பாடுடைய நின் தந்தையும் தாழ்த்தான்-போய் -மிகுதிக்கு வாசகம் -கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் –
புத்திர  ரஷணத்திலும் ஸுவ ஜன ரஷணத்திலும் மிகவும் நோக்கு யுடையவன் என்றவாறு –
ஒண் சுடர் ஆயர் கொழுந்தே -ஸஉ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான –
சுரி குழலார் -அராள குந்தள-வடமொழி /
குரவைக் கூத்து -ஒவ் ஒரு ஆய்ச்சியர் பக்கத்திலும் ஒவ் ஒரு கண்ணனாக தோன்றி ஆடும் ராஸ க்ரீடை
குரவை என்பது கூறுங்காலைச் செய்வதோர் செய்த காமமும் விறலும் எய்த உரைக்கும் இயல்பிற்று என்ப –
அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரை –
குரவை என்பது எழுவர் மங்கையர் செந்நிலை மண்டலக் கடகக் கை கோத்து அந்நிலைக்கு ஒட்ப நின்றாடாலாகும்-
குரவை -கை கோத்து ஆடல் -சாமான்யமாக தமிழன்
குற்றமே அன்றே -2-3-7–பாட பேதம் அந்தாதித் தொடைக்குப் பொருந்தாது -குற்றமே என்னே -சரியான பாடம்
கண்ணைக் குளிரக் கலந்து 2-3-11-சஷூஸ் ப்ரீதி-வகை -கடி கமழ் பூங்குழலார்கள் கண் குளிர்ச்சி யடைய
உன் திருமேனி முழுதும் பொருத்தப் பார்த்து -என்றபடி -அவர்களுக்கு முற்றூட்டாக்க போக்யமானவனே
நாவற் பழம் கொண்டு வைத்தேன் இவை காணாய்-2-3-12–இவை ஆணாய்-அத்யாபக பாடம் –
பன்னிரு நாமத்தால் சொன்ன ஆராத அந்தாதி பன்னிரண்டும் வல்லார் அச்சுதனுக்கு அடியாரே – 2-3 13- –
செய்யுள் அந்தாதி சொல் தொடர் நிலை -இந்த பதிகம் –

——————————-

2-4-
விளையாடு புழுதி -வினைத் தொகை -விளையாடின புழுதி -என்று விரிக்க -உண்ட இளைப்பு போலே
புளிப் பழம்-எண்ணெயைப் போக்குவதாக புளிப்புச் சுவையுடையதாய் இருக்கும் ஒரு வகைப் பழம் -சீயக்காயைக் காட்டும் என்றும் சொல்வர்
எண்ணெய் -எள் + நெய்
வெண்ணெய் திரட்டி விழுங்குமா காண்பன்-என்ற தொடர் வெண்ணெய் விழுங்கக் கிடையாது என்பதைக் காட்டும் எதிர் மறை இலக்கணை
கஞ்சன் புணர்ப்பினில் வந்த -புணர்ப்பு -இணைப்பு -உடல் -கூடல் தந்திரம் -மாயம் -நிகண்டு
அப்பம் -அபூவம்-என்ற வடமொழி சிதைவு –
பூணித் தொழுவினில் –பூணி -பசு -பூணி பேணும் ஆயனாகி -என்பரே-

———————————–

2-5-
புள் இது என்று பொதுக்கோ வாய் கீண்டிட்ட-பொதுக்கோ-2-5-4- -விரைவாக சடக்கென -பிதுக்கென்று புறப்பட்டான் சொல் வழக்கு போலே
கற்றினம் மேய்த்துக் கனிக்கு ஒரு கன்றினைப் பற்றி எறிந்த பரமன்-முள்ளை முள்ளால் களைவது போலே
ஒரு அசுரனை அசுரனைக் கொண்டே களைந்தான் -கன்று குணிலாக கனி உதிர்த்த மாயவன் -என்பரே மேலும் –

——————————-

2-6-
வேலிக் கோல் வெட்டி விளையாடு வில் ஏற்றி–வேலிக் கால்களில் கோலை வெட்டி வில்லாகச் செய்து நாண் ஏற்றி என்றவாறு –
வில் ஏந்தி அத்யாபகர் பாடம் -அத்தை விளையாட்டு வில்லாக கையிலே என்திக் கொண்டு என்று கொள்ளலாம்
வேலை அடைத்தார்க்கு கோல் கொண்டு வா -வேலா -என்கிற வடசொல் -வேலை -கடல் கரை -லக்ஷணையால் இங்கு கடலை சொல்லும்
வையம் -பொருள்கள் வைக்கப்படும் இடம் -என்று காரணப் பெயர்

———————————–
2-7-
உலகு எழும் உண்டாக வந்து பிறந்தாய்-உலகம் என்பது உயர்ந்தோர் மாட்டே –பரித்ராணாய ஸாதூநாம் -இத்யாதி –
கச்சோடு பட்டைக் கிழித்து காம்பு துகில் அவை கீறி கச்சு -கஞ்சுகம் வடசொல்லின் சிதைவு
காம்பு துகில்-கரை கட்டின பட்டு சேலை –
புருவம் கரும் குழல் நெற்றி பொலிந்த முகில் கன்று போலே–மேக கன்று -இல் பொருள் உவமை
அள்ளி நீ வெண்ணெய் விழுங்க அஞ்சாது அடியேன் அடித்தேன்-2-7-5-எப்பொழுது குழந்தை பிறந்து
வெண்ணெய் விழுங்கப் போகிறது என்று இருந்த அடியேன் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய ஸுந்தர்யத்தில் ஈடுபட்டு அடியேன் —
அடித்த பின்பு அனுதாபம் கொண்டு அடியேன் என்கிறாள் ஆகவுமாம்
குடக்கூத்து-11-ஆடல் வகைகளில் ஓன்று என்றும் -6 -ஆடல் வகைகளில் ஓன்று என்றும் சொல்வர் –
குடத்தாடல் குன்று எடுத்ததோனாடல் அதனுக் கடைகுப வைந்துறப் பாய்ந்து -அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரை
சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும்  வல்லாய்-உம்மைத் தொகை -எதிர்த்து தழுவியதாய் தலை கொள்ளவும் வல்லாய் என்றபடி –
அண்டத்து அமரர்கள் சூழ-2-7-9–அண்டம் -பரம பதம் -இறந்தால் தங்குமூர் அண்டமே கண்டு கொள்மின் -என்பரே –
கரு முகை -சிறு செண்பகப்பூ
உரை செய்த இம்மாலை-2-7-10–பாலாவின் பால் இறந்த கால வினையால் அணையும் பெயர்-
இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகை -உரை செய்தவற்றை -பட்டர் பிரான் அருளிச் செய்த இம்மாலை –

————————————————
2-8-
முப்போதும் வானவர் ஏத்தும்-2-8-3-இரண்டு ஸந்த்யையும் ஒரு உச்சிப் போதும் –
எல்லாம் உன் மேல் அன்றிப் போகாது எம்பிரான் இங்கே வாராய்-நல்லார்கள் வெள்ளறை நின்றாய் ஞானச் சுடரே-2-8-5-
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் ஸ்வயம் பிரகாசமாய் ஞான மாயமாய் இருப்பதால் -ஞானச் சுடரே -என்கிறார்
எல்லாம் போகாது -ஒருமை பன்மை மயக்கம்
கஞ்சன் கறுக்கொண்டு-2-8-6-கறுப்புக் கொண்டு -கருப்பும் சிகப்பும் வெகுளிப் பொருள் -கோபம் கொண்டு -என்றபடி
பேயை பிடித்து முலை உண்ட பின்னை உள்ளவாறு ஒன்றும் அறியேன்-2-8-7-பேய்ச்சி முலை யுண்ட பின்னை
இப்பிள்ளையை பேசுவது அஞ்சுவனே போலே
கம்பக் கபாலி காண் அங்கு கடிதோடிக் காப்பிட வாராய் – 2-8 8- துர்க்கை -ருத்ரன் -சாம்பல் பூசி
எலுமிச்சை மாலை அணிந்து -கபாலம் கொண்டு இராப்பிச்சைக்காரர் என்றுமாம்
உருக்காட்டும் அந்தி விளக்கு இன்று ஒளி கொள்ள ஏற்றுகிறேன் வாராய் – 2-8 9-இன்றும் குழந்தைகளுக்கு
விளக்கு ஏற்று த்ருஷ்ட்டி சுத்திப் போடும் வழக்கம் உண்டே
பாதப்பயன் கொள்ள வல்ல பத்தர் உள்ளார் வினை போமே -2 8-10 –ஓர் அடிக்கே இத்துணை மஹிமை -என்றால்
இப்பதிகம் முழுவதுக்கும் உள்ள பலன் வாசா மகோசரமாகுமே
ஒவ் ஒரு பாட்டிலும் கடை பாதத்தில் உள்ள காப்பிடலாகிய புருஷார்த்தத்தைக் கைக் கொள்ளக் கடவ –
பக்தர்களுடைய பாபங்கள் எல்லாம் தீரும் என்றுமாம் –

———————————–
2-9-
அண்ணற்கு அண்ணான்  மகனைப் பெற்ற வசோதை நங்காய் உன் மகனைக் கூவாய் -2 9-1 -தன் நம்பி நம்பியும்
இங்கு வளர்ந்தது அவன் இவை செய்வது அறியான் போலே
வருக வருக வருக -2-9-2–விரைவுப் பொருளில் மும்முறை வந்த அடுக்கு
காகுத்தன் -காகுஸ்தன் -ககுத்-முசுப்பு – -இந்திரனுடைய முசுப்பு மேல் ஏறி யுத்தம் -ஸ்தன்-அதில் இருப்பவன்
ஒரு பொருள் மேல் பல பேர் வரில் இறுதி ஒரு வினை கொடுப்ப தனியும் ஒரோ வழி-நன்னூலின் படியே
இப்பாட்டில்-2-9-4- -கொண்டல் வண்ணன் -கோயில் பிள்ளை -திரு நாரணன் -கண்ணன் ஒரு பொருளே
என்று தெளிய நின்றதனால் பெயர் தோறும் போதராய் என்ற வினை சேரும் –
போதரு -போதர்-2-9-6–என்று குறைந்து உள்ளது -போ -என்னும் வினைப் பகுதி -தா -என்னும் துணை வினையைக்
கொள்ளும் போது வருதல் என்ற பொருளைக் காட்டும் என்பர் –
போதந்து -என்கிற இது- போந்து -என்று மருவி -வந்து என்னும் பொருளைத் தரும் –
கோது குலம் -கௌ தூஹலம் -வடசொல்லின் விகாரம் -எல்லாருடைய கௌதூஹலத்தையும் தன் மேல் உடைய –
எல்லாராலும் விரும்பத் தக்க கல்யாண குணங்களை யுடையவன் -என்ற படி
பன்னிரண்டு திருவோணம் அட்டேன்-2-9-7- -ஒவ் ஒரு திருவோணத்துக்கும் செய்ய சக்தி இல்லாமையால்
ஒரு திரு வோனத்துக்கு ஸம்வத்ஸத்ரம் முழுவதுக்கும் சேர்த்து -நோன்புக்கு உறுப்பாக /அக்காரம்-கருப்புக்கட்டி -திரட்டுப் பால் என்னவுமாம்
இதுவும் ஒன்றே என்று சொல்லாமல் இவையும் சிலவே பன்மை -நீ பிள்ளை வளர்க்கும் பரிசும் -அவன் தீமை செய்யும் திறமும் –
நான் வந்து முறைப்படும் முறைமையும் எல்லாம் சால அழகியவாய் இருக்கின்றன -என்ற கருத்தைக் காட்டுமே –
தொழுத்தைமார்-2-9-8- -அடிமைப் பெண்கள் -இடைச்சிகளாகிலும் இடையர்களாகிலும் தங்கள் நேராகப் பழிக்கில் வருந்திப் பொறுக்கலாய் இருக்கும்
ஒரு நாழி நெல்லுக்குத் தம் உடலையும் உயிரையும் எழுதிக் கொடுத்து விட்டு உழைக்கின்ற குக்கர் பேசும் பழிகளை பொறுக்க ஒண்ணாது என்று கருத்து
இணை அடி என் தலை மேலனவே-2-9-11–மேலவே-பாட பேதம் சிறக்காது –
விஷ்ணு சித்தர் -பனிக் கடலைப் பள்ளி கோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பீ -என்றும்
விட்டு சித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட கோவலனை -என்றும் அருளிச் செய்வார் மேலும்
குனிக்க வல்லார் -மொய்ம் மாம் பூம் பொழில் பொய்கை-படியே கூத்தாட வல்லவர்கள் –

———————————

2-10-
இன்று முற்றும்-2-10-1- -முற்றுதும் -என்பதன் குறைச் சொல் -தன்மைப் பன்மை வினை முற்று –
உயிரை இழந்து கொண்டே இருக்கிறோம் -என்றவாறு
எண் திசையோரும் இறைஞ்சித் தொழுது ஏத்த-2-10-2–உய்ய உலகு படைத்துண்ட மணி வயிற்றானாய் -பராத்பரனாய் இருந்து வைத்தே
கர்ம வஸ்யரைப் போலே பிறந்தது மட்டும் அல்லாமல் இப்படி இடைப்பெண்களுடன் இட்டீடு கொண்டு
விளையாடவும் பெறுவதே -இது என்ன ஸுசீல்யம் என்று பலரும் புகழா நிற்பதைக் காட்டும்
பைந்தலை மேல் எழப் பாய்ந்திட -2-10-3- -பைம்பொன் -பசுமை +பொன் போலே பிரிக்கக் கூடாது –
பய் -மெத்தெனவு -அழகு -பாம்பின் படம் -பல பொருள்களைக் குறிக்கும் தனிச் சொல்
தரணி அளந்தானால் இன்று முற்றும் 2-10-7—தனது திருவடியின் மென்மையைப் பாராமல் காடு மோடுகளை அளந்து அருளின
ஆயாசம் தீர நாங்கள் அவற்றை பிடிக்கிறோம் என்றால் அதற்கு இசைந்து திருவடிகளைத் தந்து அருளுதல் ஆகாதோ
தடம் பெரும் பொய்கை வாய் வாழு முதலை -2-10-8—சாப விமோசனம் பெற்று -நற்கதியை
எதிர்பார்த்து இருப்பதால் வாழும் -சிறப்பித்து அருளிச் செய்கிறார்
இப்பொழுது நடக்கும் ஸ்வேத வராஹ கல்பத்துக்கு முந்தின பாத்ம கல்பத்தைப் பற்றிய பிரளயத்தின் இறுதியில்
ஸ்ரீ வராஹ திரு வவதாரம் எடுத்து அருளியமை பற்றியே இந்த கல்பத்துக்கு இந்த பெயர் ஆயிற்று –
மங்கை நல்லார்கள்-2-10-10-நல் மங்கைமார்கள் -கண்ணன் மேல் உள்ள ப்ரேமத்தால்

—————————————–
3-1-
வஞ்ச மகள் கொங்கை துஞ்ச வாய் வைத்த பிரானே–3-1-1-துஞ்ச-தூங்க -பொருளில் இருந்தாலும்
இங்கே -மாண்டு போம் படி -தீர்க்க நித்திரை அன்றோ
வல் பாரச் சகடம் இறச் சாடி வடக்கிலகம் புக்கு இருந்து மின் போல் நுண் இடையாள் ஒரு கன்னியை வேற்று உருவம்
செய்து வைத்த-3-1-2-ஈடும் வலியுமுடைய இந்நம்பி பிறந்த ஏழு திங்களில் ஏடலர் கண்ணியினானை வளர்த்தி யமுனை நீராடப் போனேன்
சேடன் திரு மறு மார்பன் கிடந்து திருவடியால் மலை போல் ஓடும் சகடத்தைச் சாடிய பின்னை உரப்புவது அஞ்சுவனே –பாசுரத்தோடு ஒப்புமை
வேற்று உருவம் செய்து வைப்பதாவது -கண் மலர் சோர்ந்து முலை வந்து விம்மிக் கமலச் செவ்வாய்
வெளுப்ப என் மகள் வண்ணம் இருக்கின்ற வா நான்காய் என் செய்கேன் என் செய்கேனோ -என்றபடி பண்ணுகை –
பிள்ளை நம்பீ உன்னை என் மகனே என்பர் நின்றார்-3-1-3-இவன் என் பிள்ளை அன்று என்று நான் ஆணை இட்டுச் சொன்னாலும்
மத்தியஸ்தர் கேளார் -என்று கருத்துத் தோன்றும் -மகனே -ஏவகாரம்-பிரிநிலை
கொய்யார் பூந்துகில்-3-1-4- -கொய்தல் நிறைந்த அழகிய புடவைகள் -கொய்சகம் – கொசுவம் உலக வழக்கு
பற்பல பேசுவ -3-1-4—பலவின்பால் படர்க்கை வினை முற்று -பெயர் எச்சப் பொருள் தந்து நிற்றல் -பிறர் பேசுகின்ற என்ற பொருள் –
வினை முற்றே வினை எச்சம் ஆகிலும் குறிப்பும் உற்றீர் எச்சம் ஆகலும் உளவே -என்ற சூத்திரத்தின் படியே –
ஆகலும் -எண்ணி நின்ற எதிரது தழுவிய எச்ச உம்மையே நோக்குக –
கன்னி ஒருத்திக்கு சூழ் வலை வைத்து திரியும்-3-1-6-கண் என்று உபமேயத்தை சொல்லாமல் உபமானச் சொல்லால்
லக்ஷணையால்-உருவக உயர்வு நவிற்சி அணி-வடமொழி -ரூபக அதிசய யுக்தி அலங்காரம் –
ஒருத்திக்கு -உருபு மயக்கும் -ஒருத்தியின் மேல் என்றபடி –
நந்தன் காளாய் உன்னை அறிந்து கொண்டேன் உனக்கு அஞ்சுவன் அம்மம் தரவே-3 1-8 -நந்தனுக்கு காளாய் என்றும் ஆளாய் என்றும்-
விபரீத லக்ஷணை –அவரால் நியமிக்கப் படாமல் அன்றோ நீ இத்தீமைகளை செய்து என்னை பழிக்கும் படி-என்றவாறு
கேளார் ஆயர் குலத்தவர் -3-1-8—மானமுடைத்து உங்கள் ஆயர் குலம் -பெரிய திருமொழி -10-7-1-அலர் தூற்றுதலை கேட்டால்
சஹியார்கள் -அவர்கள் கண் வட்டத்தில் வாழ்ந்து இருப்பது அரிது காண் என்கிறாள்
உன்னை உரப்பவே நான் ஒன்றும் மாட்டேன்-2-1-10-உரப்ப-சிஷிக்க -ஊனமுடையன செய்யப் பெறாய் என்று
இரப்பன் உரப்ப கில்லேன் -என்பர் திருமங்கை ஆழ்வாரும்
ஆரா இன்னமுது உண்ண தருவன் நான் அம்மம் தாரேன் என்ற மாற்றம்-3-1-11-இதுவரை தந்த நான் இனி அஞ்சுவேன் –
தருவ-எதிர் கால வினை முற்று -வழுவு அமைதி இலக்கணப்படி தந்தேன் என்ற இறந்த காலப் பொருளில் வந்தது
மட்டும் இல்லாமல் -தந்த நாம் அம்மம் தாரேன் -என்று பெயர் எச்சப் பொருளையும் காட்டும் –
ஆகவே இவ் வினை முற்று -முற்று எச்சம் என்றற்பாற்று-

———————————

3-2-
கன் மணி நின்றதிர் கானத ரிடைக் கன்றின் பின்னே-3-2-3-கல் -லக்ஷணையால் மலையை குறிக்கும் –
பிரதி த்வனி -அதிர்தலை சொன்னவாறு-
எண்ணற்கு அரியானை போக்கினேன் எல்லே பாவமே -3 2-4 – எத்தனை தீம்புகள் செய்து பழி வர விட்டான் ஆகிலும்
கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடைக்குமே போலே –
கேளார் ஆயர் குலத்தவர் இப்பழி கெட்டேன் வாழ்வில்லை -என்றவள் தானே இப்பொழுது பிரிவாற்றாமையால்
இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறாள் பன்னிரு திங்கள் வயிற்றில் கொண்ட அப்பாங்கினால்-3-2-8-உன்னை என் மகனே என்பர் நின்றோர் –
என்பதையே கொண்டு இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறாள்
குடையும் செருப்பும் கொடாதே-3-2-9-மேல் திரு மொழியில் குடையும் செருப்பும் குழலும் தருவிக்கக் கொள்ளாதே
போனாய் மாலே -3-3-4—என்பதாலே -இங்கு கொடாதே-என்பதற்கு -அவன் வேண்டா என்று வெறுக்கச் செய்தேயும்
பலாத்காரமாக கட்டாயப்படுத்தி கொடாமல் என்று விரித்து பொருள் கொள்ள வேண்டும்
என்றும் எனக்கு இனியானை-3-2-10–ஆணாட விட்டிட்டு இருக்குமே –

————————————-

3-3-
சீலைக் குதம்பை ஒருகாது ஒரு காது செந்நிறம் மேல் தோன்றிப் பூ-3-3-1-திரியை ஏரியாமே காதுக்கு இடுவன்-என்றபடி
இரண்டு காதுகளிலும் அவள் அத்திரியை இட்டு அனுப்ப அவன் காட்டிலே ஒரு காதில் திரியை களைந்து
செங்காந்தள் பூவை அணிந்து கொண்டு வந்தமை அறிகை –
கன்னி நன் மா மதிள் சூழ் தரு பூம் பொழில் காவிரித் தென்னரங்கம்-3-3-2-கன்னி ஸ்திரம் என்றபடி
கன்னி -பெண் அழிவில்லாமை கட்டிளமைக்கும் பேரே-என்றான் மண்டல புருஷன்
வாழ்வு உகந்து உன்னை இளம் கன்று மேய்க்க சிறுகாலே யூட்டி ஒருப்படுத்தேன்-3-3-2-ஸ்வ ப்ரயோஜனத்தை கணிசித்தேனே ஒழிய
உன் பிரயோஜனத்தை விரும்பிற்றிலேனே-என்று உள் வெதும்பி அருளிச் செய்கிறாள் –
உன் கண்கள் சிவந்தாய் அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான் -3 3-4 -சிவக்கப் பெற்றாய் என்றபடி –
சினை வினை சினை யொடும் முதலொடும் செறியும் -சூத்ரம்
சிறுப் பத்திரமும்-3-3-5-சிறிய கத்தி -பத்திரம் இலை வனப்புப் படை நன்மை சிறகே பாணம் -நிகண்டு –
கன்றின் உருவாகி மேய்புலத்தே வந்த அசுரர் தம்மை-3-3-7-ஒருவனை -பால் வழுவமைதி -அசுரன் தன்னை -பாட பேதம் சிறந்ததே –
உவப்பினும் உயர்வினும் சிறப்பினும் செறலினும் இழிப்பினும் பால் திணை இழுக்கினும் இயல்பே -நன்னூலார்
ஐயர் இவர் அல்லால் நீராம் இது செய்தார் -ஐயர் நீராம் ஒருமைப்பால் பன்மைப் பாலாக –
தீரா வெகுளியளாய்-இதற்க்கு ஆதி கோபம் -என்றும் உண்டே
பண்ணேர் மொழியாரைக் கூவி முளை யட்டிப் பல்லாண்டு கூறுவித்தேன்-3-3-9-முளையட்டுதல் -திருக் கல்யாண
அங்கமாக நவ தானியங்களைக் கொண்டு பாலிகையை சொன்னவாறு –

——————————

3-4
முதல் பாட்டு தாமான தன்மையில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார் -கலாபம் தழையே தொங்கல் என்று இவை
கலாபப் பீலியில் கட்டிய கவிகை -நிகண்டு -இங்கு அவாந்தர பேதம் -தட்டும் தாம்பாளமும் போலே
பீலி -விசிறிக்கும் திருச் சின்னத்துக்கு பேர்
அது கண்டு இவ்வூர் ஓன்று புணர்க்கின்றதே-3 4-3 -கொண்டு -என்றும் பாட பேதம் –
கண்டதுவே கொண்டு எல்லாரும் கூடி -திருவாய் மொழி போலே
இள மூளையும் என் வசம் அல்லவே -3-4-4 -என் கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்து ஆவியை ஆகுலம் செய்யும் என்றபடி –
அடி உடைமை சொல்லும் போது –ஒரு கோத்ர சம்பந்தம் சொல்ல வேணும் இறே-மாலிரும் சோலை எம் மாயற்கு அல்லால்-3-4-5-
கோத்ர சம்பந்தம் பர்வத சம்பந்தம் சிலேடை
வளை கோல் வீசா -3-4-6- வீச -பாட பேதம் பொருந்தாது
சாலப் பல் நிரைப் பின்னே-3-4-7-சால உறு தவ நனி கூர் கழி மிகல்-நன்னூல் -மிகுதியைச் சொல்லும்
உரிச் சொல்லுடன் அணைந்த பல் -பசுக்கூட்டங்களின் எண்ணிறந்தமை காட்டும் –
திருநாமம் இட்டு அங்கு ஓர் இலை அம் தன்னால்-3-4-8-இல் -என்று உள்ளாய் -அயம் என்ப நீர் தடாகம் -நிகண்டுவின் படி ஜலமாய் –
திருப் பவளத்துக்கு உட்பட்ட ரசம் -சிந்தூரப்பொடியை அம்ருத ரசத்தினால் நனைத்து குழைத்து திரு நாமம் சாத்தி -என்றபடி
அன்றிக்கே இலயம் தன்னால் வரு மாயப்பிள்ளை -என்று கொண்டு –
இலயமே கூத்தும் கூத்தின் விகற்பமும் இரு பேர் என்ப -நிகண்டு -கூத்தாடிக் கொண்டு வரும் என்றபொருளில் –
மல்லிகை வனமாலை மௌவல் மாலை-3-4-9-வனம் -அழகு -என்றும் வன மல்லிகை -காட்டு மல்லிகை –
மௌவல் -மல்லிகைக்கும் முல்லைக்கும் மாலதிக்கும் பெயர் –

——————————–

3-5-
துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோற்றை -என்பதால் சோற்றுப் பருப்பதம் -3-5-1-சோறாகிய பர்வதம்
வட்டத் தடம் கண் மடமான் கன்றினை வலை வாய் பற்றிக் கொண்டு குற மகளிர்
கொட்டைத் தலைப்பால் கொடுத்து வளர்க்கும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-1 – ஸ்வாபதேசம் –வட்டம் -தனது வர்ணாஸ்ரம
விருத்தியில் விசாலமான ஞானத்தையும் -அதனை உபதேசித்து அருளின ஆச்சார்யர் பக்கல் க்ருதஞ்ஞதையும்
ஸ்வ ரக்ஷணத்தில் அசக்தியும் யுடையான் ஒருவனை ஆச்சார்யரானவர் வாசுதேவன் வலையுளே-என்றபடி
எம்பெருமான் வலையுள்ளே அகப்படுத்தி அவனுக்கு சகல வேத ஸாஸ்த்ர தாத்பர்யமான பாலோடு அமுதன்ன
திருவாயமொழியை உரைத்து வளர்க்கும் தன்மையைச் சொல்லிற்று –
இப்படிப்பட்ட மஹானுபவர்கள் உறையும் இடம் அம்மலையின் சிறப்பு என்றவாறு
வழு ஒன்றும் இல்லா செய்கை வானவர் கோன்-3-5-2-விபரீத லக்ஷணை -அவன் நினைவாலே யாகவுமாம்
இழவு தரியாதது ஓர் ஈற்றுப்பிடி இளம்சீயம் தொடர்ந்து முடுகுதலும் குழவி இடைக் கால் இட்டு எதிர்ந்து  பொரும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே -3 -5 2- ஸ்வாபதேசம் -தன்னைப் பற்றிக் கிடக்கும்
சிஷ்யனுடைய விரஹத்தைப் பொறுக்க மாட்டாத ஆச்சார்யனானவன் -அச் சிஷ்யனை தொடர்ந்து முடிப்பதாக வருகின்ற
வாசனா ரூப கர்மங்களுக்கு அஞ்சி அவனைத் தன் திருவடிகளுக்கு அந்தரங்கன் ஆக்கிக் கொண்டு
அக்கர்ம வாசனையை நீக்கி முடிக்கும் தன்மையைச் சொல்லிற்று ஆகிறது
தம் பாவையரை புன மேய்கின்ற மான் இனம் காண்மின் என்று கொம்மை புயம் குன்றர் சிலை குனிக்கும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5 3- ஸ்வாபதேசம் -பெரும் கொடையாளனாய் இருக்கும் ஒரு ஆச்சார்யர்
தன்னை சரணமாகப் பற்றி இருக்கும் சிஷ்யர்கள் விஷயாந்தர பரர்களாக அதிசங்கித்து
அத்தை விலக்க அவர்களுக்கு பிரணவத்தின் பொருளை பறக்க உபதேசித்து அருளுகிற படியைச் சொல்லுகிறது
பிரணவத்தை சிலையாக உருவகம் -சேஷ பூத ஞானம் பிறக்கவே விஷயாந்தர பிரவணம் ஒழியுமே
கானக்களியானை தன் கொம்பு இழந்து கதுவாய் மதம் சோர தன் கை எடுத்து கூனர் பிறை வேண்டி அண்ணாந்து நிற்கும்
கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-5 – ஸ்வாபதேசம்-சம்சாரம் ஆகிற மருகாந்த்ரத்திலே களித்துத் திரிகிற ஆத்மா –
தனது மமகாராம் அழியப் பெற்று -மத மாத்சர்யங்களும் மழுங்கப் பெற்று -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சலி பண்ணிக் கொண்டு ப்ரக்ருதி ஆத்ம
விவேகம் முதலிய ஞானங்களை எல்லாம் பெற விரும்பி அஞ்சலி ஹஸ்தனாய் இருக்கும் படியை குறிக்கும் -இது மகாரார்த்தம்
குப்பாயம் என நின்று காட்சி தரும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5 6- -குப்பாயம் -சட்டை –
மெய்ப்பை-சஞ்சளி -கஞ்சுகம் -வாரணம் -குப்பாயம் அங்கி சட்டை யாகும் -நிகண்டு -இங்கு சந்தர்ப்பம் நோக்கி முத்துச் சட்டை
அனுமன் புகழ் பாடி தம் குட்டங்களை குடம் கை கொண்டு மந்திகள் கண் வளர்த்தும் கோவர்த்தனம் என்னும்
கொற்றக் குடையே -3 5-7 – குழந்தைகளை ஓக்கலையில் வைத்து கதை சொல்லி தூங்கப் பண்ணும் மாதாவை போலே -இங்கு ஸ்வாப தேசம் –
கபடச் செயல்களுக்கு ஆகரமான இந்திரியங்களின் திறலை வென்ற பாகவதர்கள் ஞான அனுஷ்டானங்களை தமது கைக்கு அடங்கின
சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசித்து இம்முகமாக அவர்களுக்கு ஞானம் வளரச் செய்யும் மஹாநுபாவர்களின் படியைக் கூறியவாகும்
தவ மா முனிவர் இருந்தார் நடுவே சென்று அணார் சொறிய கொலை வாய்ச்சின வேங்கை கண் நின்று உறங்கும் கோவர்த்தனம்
என்னும் கொற்றக் குடையே -3 5-8 – ஸ்வாப தேசம்-காம க்ரோதம் மதம் மாச்சரியம் போன்ற தீய குணங்களுக்கு வசப்பட்டு ஒழுகும்
சம்சாரிகள் நாத முனிகள் போல்வாருடைய திரு ஓலக்கத்திலே புகுந்து வருத்தம் தோற்ற நிற்க -அவர்கள் பரம காருண்யத்தால் உஜ்ஜீவன
உபாயம் தெளிவாக உபதேசித்து அருள அதனால் திருந்து உலக உணர்வுகளில் உறக்கமுற்று பேரின்பம் நுகருமாற்றை பெறுவித்தவாறாகும்
தம்முடைக் குட்டங்களைக் கொம்பேற்றி இருந்து குதி பயிற்றும் கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே – 3-5-9- -ஸ்வாப தேசம்-
சதாச்சார்யர்கள் தங்கள் அபிமானித்த சிஷ்யர்களை அன்புடன் அணைத்துக் கொண்டு நல் வழி காட்டுகைக்காக வேத சாகைகளை
ஓதுவித்து அவற்றிலே புத்தி சஞ்சாரம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் படி ஞான உபதேசம் பண்ணும் படியை சொல்லிற்றாம்
முசு -குரங்குகளின் ஒரு வகைச்சாத்தி -காருகம் யூகம் கருங்குரங்காகும்–ஓரியும் கலையும் கடுவனும் முசுவே -நிகண்டு
கொடி ஏறு செம்தாமரை கை விரல்கள் கோலமும் அழிந்தில வாடிற்று இல-3-5-10-ஸ்வாப தேசம்-வேதாந்த நிஷ்டர்களான
ஆச்சார்யர்கள் தம் அடி பணிந்த சிஷ்யர்களுக்கு ரசமான அர்த்தங்களை உபதேசித்து தங்கள் சுத்த ஸ்வரூபர்களாய் இருக்கும் படி சொல்லிற்று

———————————————

3-6-
நாவலம் பெரிய தீவினில் வாழு நங்கைமீர்கள்-3-6-1-
உப்புக் கடல் -கருப்புக் கடல் -கள்ளுக் கடல் -நெய்க் கடல் -தயிர்க் கடல் -பாற் கடல் -நீர் கடல் –
ஜம்பூ த்வீபம் -ப்லஷ த்வீபம் – சால்மல த்வீபம் -குச த்வீபம் -கிரௌஞ்ச த்வீபம் -சாக த்வீபம் -புஷ்கர த்வீபம்
ஜம்பூ த்வீபம் நடுவில் உள்ளது -அதன் நடுவில் மேரு பொன் மலை உள்ளது -அதை சுற்றி உள்ள இளாவ்ருத வருஷத்தில்
ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டுள்ள நான்கு மலைகளைச் சுற்றி நான்கு திசைகளிலும் நான்கு மரங்கள் –
அவற்றில் ஓன்று நாவல் மரம் -ஜம்பூ – நாவல் – அதனாலே இதற்க்கு பெயர் -இத்தீவில் நவம கண்டம் பாரத வர்ஷத்தில் தான்
தான் கர்ம அனுஷ்டானம் -மற்ற தீவுகள் பலம் அனுபவிக்க தான் -அதனால் சிறப்பு
இட அணரை இடத்தோளோடு சாய்த்து-3-6-2-அணர் -தாடி -ஆகு பெயரால் மோவாயைக் குறிக்கும்
சென்னி வேர்ப்பச் செவி சேர்த்து நின்றனரே – 3 6-3-இங்கு சென்னி -நெற்றியை சொன்னவாறு –
மத்தகம் இலாடம் -முண்டகம் -நுதல் -குலம் -நெற்றி -பாலம் -நிகண்டு
கானகம் படி-3-6-4- -காட்டுக்குள்ளே இயற்கையாக-பிருந்தாவனத்தில் –காடு நிலத்திலே என்றுமாம்
வானவர் எல்லாம் ஆயர் பாடி நிறைய புகுந்து -3-6-7-குழலூதுவது ப்ருந்தாவனமாய் இருக்க திருவாய்ப்பாடியில் புகுந்தது –
கீழ்க் கச்சியில் பேர் அருளாளன் கருட சேவை திருநாள் கூட்டத்து திரளால் மேல் கச்சி அளவும் நிற்குமா போலே –
பஞ்ச லக்ஷம் கோபிமார்கள் அணுக்கர்கள் சூழ்ந்த இடம் அன்றோ
கவிழ்ந்து இறங்கி செவி ஆட்டகில்லாவே -3 6-8 -கவிழ்ந்து இறங்கி-ஒரு பொருள் பன் மொழி -நன்றாகத் தொங்க விட்டுக் கொண்டு என்றபடி
குழல் இருண்டு சுருண்டு ஏறிய குஞ்சி  கோவிந்தனுடைய-3-6-1-மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ போலே

————————————–

3-7-
கண்ணில் காண்பரேல் ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய்-கம்பர்
வராஹ வாமனனே அரங்கா வட்ட நேமி வலவா ராகவா உன் வடிவு கண்டால் மன்மதனும் மடவாராக வாதரம் செய்வன் -திருவரங்கத்து மாலை
பெண்டிரும் ஆண்மை வெஃகி பேதுரு முலையினாள்-சீவக சிந்தாமணி
கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் -அறம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் வாமனன் சீலன் ராமானுஜன் இந்த மண் மிசையே -அமுதனார்
சம்பந்த ஞான பிரஞ்ஞா அவஸ்தை -தோழி-பிராணவார்த்தம் / உபாய அத்யாவசிய பிரஞ்ஞா அவஸ்தை தாயார் -நமஸார்த்தம் /
பேற்றுக்கு த்வரை உந்த தாய் -நாராயணார்த்தம்
சம்பந்த உபாய பலன்களில்-உணர்த்து துணிவு பதற்றம் -ஆகிற பிரஞ்ஞா அவஸ்தைகளுக்கு தோழி தாயார் மகள் -என்று பெயர் -நாயனார்
ஸ்வாபதேசம் -சரீரம் பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுத்த சத்வமாக பெறவில்லை -அவனுடைய ஸ்வரூபாதிகளை அடைவு படச் சொல்ல வல்லமை இல்லை –
மடிதற்றுத் தான் முந்துறும் -என்ற திருக்குறள் படி ஆடையை அரையில் இறுக உடுத்துக் கொண்டு முந்துற்றுக் கிளம்பும் முயற்சி இல்லை
ஆழ்வார் திருவவதரித்த பொழுதே தொடங்கி எம்பெருமானுக்கு அல்லாது செல்லாமை இப்பாட்டில் வெளியாம் –
3-7-2-
எம்பெருமானை வசப்படுத்த ஸ்தோத்ரங்களையும் பிரணாமாதிகளும் பூர்ணமாக பெறாது இருக்கும் இளைமையாய் இருக்கச் செய்தேயும்
எம்பெருமானை ஸம்ஸ்லேஷிக்கப் பெற்றுக் கோர மாதவம் செய்தனன் கொல் அறியேன் -என்றால் போலே ஸ்ரீ ஸூக் திகளால்
பகவத் விஷயத்தில் உள்ள அபி நிவேசத்தை வெளிப்படுத்திய ஆழ்வார்படியை அன்பர் கூறுதல் –
3-7-3-
சிற்றில் -ஹேயமான தேகத்தையும் வாஸஸ் ஸ்தானமான வீடு முதலியவற்றையும் சொல்லும்
ஆழ்வார் ப்ராக்ருதத்தில் இருந்தும் விஷயாந்தரங்களில் நெஞ்சை செலுத்தாமல் எம்பெருமான் திவ்யாயுத அம்சமான பாகவதர்களையே
தியானித்து இருப்பர் என்கிறது
முலை -பக்தி -முற்றும் போந்தில -பரம பக்தி யாக பரிணமித்தது இல்லை என்றாலும் பகவத் விஷயத்தில்
இவ்வளவு அவகாஹம் வாய்ந்தது எங்கனே என்ற அதி சங்கையை சொன்னவாறு
பாலிகை -3-7-4–என்னாமல் பாலகன் என்றது -உகப்பினாலான பால் வழுவமைதி –
உவப்பினும் உயர்வினும் சிறப்பினும் செறலினும் இழிப்பினும் பால் திணை இழுக்கினும் இயல்பே -நன்னூல்
3-7-5-
ஸ்வா பதேசம் -பகவத் விஷயத்தில் பேரவாக் கொண்ட இவ்வாழ்வாரை பகவத் சந்நிதியில் சேர்த்தமையை அன்பார் கூறுவது இதன் ஸ்வா பதேசம்
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து -இருந்தாலும் த்வரை மிக்கு பதறி நேராக எம்பெருமானைப் பற்ற
ஆழ்வார் பிரவ்ருத்தி சைலிகளைக் கண்ட அன்பார் இது பிரபன்ன சந்தானத்துக்கு ஸ்வரூப விருத்தம் என்று அறுதியிட்டு
பாகவத புருஷகார புரஸ் ஸரமாக இவரை அங்கு சேர்க்கலுற்ற படியை சொல்லிற்று
மங்கைமீர் –இப்படி தாய் சிறகின் கீழ் அடங்காப் பெண்ணைப் பெறாத பூர்த்தி உள்ளவர்களே
பாடகம் பட்டம் -3-7-5-ஸ்வா பதேசம்-சேஷத்வ ஞானாதிகளாகிய ஆத்ம பாஷாணங்கள் -ஆச்சார்ய நிஷ்டை மாத்திரத்திலே
பர்யாப்தி பிறவாமல் உகந்து அருளின தேசங்களுக்கு சென்று ஆழ்ந்தமை சொல்லிற்று
3-7-7-ஸ்வாபதேசம் க்ரம பிராப்தி பற்றி பதறி பகவத் சந்நிதி போய்ப் புகுந்து அவன் திரு நாமங்களை அனுசந்தித்து பிச்சேறின படியை அன்பார் கூறுதல்
3-7-8-காறை பூணும் -பகவத் பிரணாமம் ஆகிற ஆத்ம அலங்காரம் / கண்ணாடி காணும் -ப்ரக்ருதி ஆத்ம விவேகம் பண்ணும் படி
வளை குலுக்கும் -கலை வளை அஹம் மமக்ருதிகள் -சாத்விக அஹங்காரம் உடைமை /கூறை யுடுக்கும் -பகவத் விஷயத்தில் பிரவ்ருத்தி
அயர்க்கும் -இவை சாதனா அனுஷ்டானமாக தலைக் கட்டிவிடுமோ என்ற கலக்கம் /கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தும் -வாசிக கைங்கர்யங்கள் திருந்தின படி
ஓவாதே நமோ நாரணா என்பவள்
3-7-9-அந்தணர் மாடு -வேதம் ஓதுவித்து ஆழ்வாரை நம் பக்கல் இருத்துவோம் என்றால் இவர் பர்யாப்தர் ஆகாமல் பகவத் விஷயம்
அளவும் போய் அந்வயிக்க வேணும் என்று பதறுவதனால் இவரை அங்கெ சேர்த்து விட வேணும் என்று அறுதியிட்ட அன்பர்கள் பாசுரம்

—————————————

3-8-
காவியங் கண்ணி என்னில் கடி மலர்ப் பாவை ஒப்பாள் -புகழால் வளர்த்தேன்-3-8-4- -புகழ் உண்டாம்படி வளர்த்தேன் என்றவாறு
மாமியார் சீராட்டுதலை நான்காம் பாட்டில் சங்கித்து -மாமனார் சீராட்டுதலை ஐந்தாம் பாட்டில் சங்கிக்கிறார் –
அறநிலை ஒப்பே பொருள் கோள் தெய்வம் யாழோர் கூட்டம் அரும் பொருள் வினையே இராக்கதம் பேய் நிலை என்று கூறிய மறையார் மன்றல்
எட்டிவை அவற்றுள் துறையமை நல் யாழ்ப் புலமையோர் புணர்ப்புப் பொருண்மை என்மனார் புலமையோரே -விவாஹம் எட்டு வகை
யாழோர் கூட்டம் -காந்தர்வ விவாஹம் -தனி இடத்தில் இருவரும் கூடுகை -ஸாஸ்த்ர மரியாதை இல்லாமல் தனக்கு வேண்டியபடி செய்தல்-3-8-6-
பண்டப் பழிப்புகள் சொல்லி-3-8-7–பண்டம் பதார்த்தங்களில் குறை சொல்லி -உபமேய அர்த்தம் தொக்கி நிற்கிறது –
குடியில் பிறந்தவர் செய்யும் குணம் ஒன்றும் செய்திலன் அந்தோ-3-8-8-அந்தோ -மகிழ்ச்சி -இரக்கம் -துன்பம்-நிகண்டு – -இங்கு இரக்கத்தால்

————————————

3-9-
பாடிப் பற-பாசுரங்கள் தோறும் /-உந்தி பற இறுதிப் பாட்டில் / உந்தி பேதையார் விரும்பியாடல் -உந்தியே மகளிர் கூடி விளையாடல் -நிகண்டு
உந்தி பற என்பது பல்வரிக் கூத்துள் ஓன்று -சினத்துப் பிழூக்கை -வெண்பா சிலப்பதிகாரத்தில் உண்டு
கொங்கை குலுங்க நின்று உந்தி பற -மாணிக்கவாசகர் -திருவாசகம் –
சோபனம் அடித்தல் கும்மி அடித்தல் போன்ற லீலா ரஸ விளையாட்டு -பறவைகளைப் போலே ஆகாயத்தில் குதித்து பறந்து விளையாடுவது –
வன்னாத புள்ளால் வலியப் பறித்திட்ட-என் நாதன் வன்மையை பாடிப் பற-3-9-1-வேத மயன்-பெயர் யஜுர் சாமமுமாம் பறந்தே தமது
அடியார்களுக்குள்ள பாவங்கள் பாற்றி யருள் சுரந்தே அளிக்கும் அரங்கன் தம் ஊர்திச் சுவணனுக்கே -திருவரங்கத்து மாலை -88-
தாடகை -ஸூ கேது யக்ஷன் மகள் -ஸூந்தன் என்பவன் மனைவி -அகஸ்திய முனி சாபத்தால் இராக்கதத் தன்மை அடைந்தாள்
முது பெண்-3-9-2- -தீமை செய்வதில் பழையவள்
உருப்பிணி நங்கையைத் தேரேற்றிக் கொண்டு-3-9-3- விதர்ப்ப தேசம் -குண்டின பட்டணம் -பீஷ்மகன் அரசனுக்கு-ருக்மன் முதலிய -ஐந்து பிள்ளைகள் –
ஸ்ரீ ருக்மிணி பிராட்டி – உருப்பணி நங்கை தன்னை மீட்ப்பான் தொடர்ந்து ஓடிச் சென்ற உறுப்பினை –மேலே -4- 3-திருமொழியில் அருளிச் செய்கிறார்
நாலூர் பிள்ளை நிர்வாகம் -மாற்றுத் தாய் ஸூ மித்ரா தேவி-மற்றைத்தாய்-மாறு ஒப்பாய் பெற்ற தாயும் போலி/
கூற்றுத் தாய் கைகேயி-கொடுமையில் எமனை ஒப்பாள்
திருவாய்மொழிப் பிள்ளை நிர்வாகம் -மாற்றுத் தாய் கைகேயி–பெருமாள் கௌசல்யார் தேவி நினைவாலே –
பரதன் நினைவுக்கு மேல் பொருந்தாமையாலும் மாற்றாம் தாய் —
கூற்றுத் தாய் ஸூ மித்ரா தேவி -கூறு பட்ட ஹவிஸ் ஸ்வீ கரித்ததால் –
ஒரு தாய் இருந்து வருந்த வைதேகியுடன் சுரத்தில் ஒரு தாய் சொலச் சென்ற தென்னரங்கா -திருவரங்கத்து மாலை
காளியன் ஸ்தாவர ஜங்கமங்களையும் அழிக்கப் புகுந்தவனாகையாலே மீண்டும் மீண்டும்-6/7-பாசுரங்களில் அந்த விருத்தாந்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
பிரம்மா புத்திரர் -புலஸ்திய முனிவர் குமாரர் விச்வரஸ் -இரண்டாம் மனைவி கேகேசி வயிற்றில் ராவண கும்ப கர்ணன் சூர்ப்பனகை விபீஷணன்
இவளை காலகை என்பவள் மக்கள் காலகேயர் -ஒருவன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் என்பவனுக்கு கல்யாணம்
அவனை ராவணனே கொல்ல-சூர்பனகைக்கு ஜன ஸ்தானம் இடத்தில் தன் சித்தி பிள்ளை கரனையும் வைத்தான் –
தபோ வலிமையால் வேண்டிய வடிவு எடுக்கும் சக்தி கொண்டவள் –

——————————–

4-1-
தொல்லை வடிவு கொண்ட  மாயக் குழவி-4-1-4-சுருக்கிக் கொண்ட -என்றபடி -மேல் குழவி என்பதால் –
கள்ளப் படை துணையாகி பாரதம் கை செய்யக் கண்டார் உளர் – 4-1 8- படைக்கு கள்ளத் துணையாகி –
உற்றாரை எல்லாம் உடன் கொன்று அரசாளப் பெற்றாலும் வேண்டேன் பெரும் செல்வம்–என்று இருந்த அர்ஜுனனை போரில் மூட்டி –
குரக்கு வெல் கொடி -4-1-7—பெருமாளுக்கு பெரிய திருவடி த்வஜமானது போலே அர்ஜுனனுக்கு சிறிய திருவடி த்வஜமாயினான்-  
ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைப்ப சயந்திரன் தலையை -4-1-8-மாயிரு ஞாயிறு பாரதப் போரில் மறைய
அங்கண் பாயிருள் நீ தந்தது என்ன கண் மாயம் -திருவரங்கத்து மலை-
ஏனமாகி இரு நிலம் புக்கு இடந்து வண்ணக் கரும் குழல் மாதரோடு மணந்தானைக் கண்டார் உளர் -4 1-9 –
இந்த சம்ச்லேஷத்தால் நரகாசுரன் பிறந்தான் —
அசமயத்தில் புணர்ந்து பிறந்த படியால் அஸூரத தன்மை பூண்டவன் ஆயினான் என்பர் –
புரவி முகம் செய்து செந்நெல் ஓங்கி விளை-4-1-10-நுனியில் கதிர் வாங்கித் தழைத்து இருக்கும் படிக்கு குதிரை முகம் ஒப்புமை –
வரம்புற்ற கதிர்ச் செந்நெல் தாள் சாய்த்துத் தலை வணங்கும்

—————————————–

4-2-
தத் விஷயத்தைக் காட்டிலும் ததீய விஷயமே ப்ராப்யத்துக்கு எல்லை நிலம் என்று திருமலையை பஹு விதமாக அனுபவிக்கிறார் -இதில் –
கிளர் ஒளி இளமையில் நம்மாழ்வார் -முந்துற உரைக்கேன் -திருமொழியில் திருமங்கள் ஆழ்வார்களைப் போலே –
சிலம்பாறு -திரிவிக்ரமன் திருவடி சிலம்பில் இருந்து தோன்றியது -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணா ஓ என்று கேட்டு
குன்றுகள் உருகிப் பெருகா நின்றமையாலும் சிலம்பாறு -சிலம்பு -குன்றுக்கும் பெயர் –
எல்லாவிடத்திலும் எங்கும் பரந்து பல்லாண்டு ஒலி செல்லா நிற்கும் சீர் தென் திரு மால் இரும் சோலை மலையே -4 2-2 –
புனத்தினை கிள்ளி புதுவவி காட்டுகிற குறவரும்-உன் பொன்னடி வாழ்க -துக்கச் சுழலை திருமொழி -என்று
மங்களா சாசனம் பண்ணும் படி இறே நிலத்தின் மிதி தான் இருப்பது
ஒரு வாரணம் பணி கொண்டவன் பொய்கையில் அஞ்ச அன்று ஒரு வாரணம் உயிர் உண்டவன்-4-2-5-ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்றவன் –
ஒரு அத்தானைக் காத்து ஒரு அத்தானைக் கொன்றவன் -அர்ஜுனன் -சிஸூ பாலன் /
ஒரு ராக்ஷஸனைக் காத்து ஒரு ராக்ஷஸனைக் கொன்றவன் -விபீஷணன் -ராவணன் /
ஒரு குரங்கைக் காத்து ஒரு குரங்கைக் கொன்றவன் -சுக்ரீவன் -வாலி /
ஒரு பெண்ணைக் காத்து ஒரு பெண்ணைக் கொன்றவன் -அஹல்யை தாடகை /
ஒரு அம்மானைக் காத்து ஒரு அம்மானைக் கொன்றவன் -கும்பர் கம்சன் /
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிர நாமம் சொல்ல சிறுகாலை பாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே – 4-2 8- திருப்பாண் ஆழ்வார் தம்பிரான்
போல்வாரை வண்டு -உளம் கனிந்து இருக்கும் அடியவர் தங்கள் உள்ளத்துள் ஊறிய தேனை – பகவத் விஷயம் தவிர வேறே ஒன்றை விரும்பாத
ஷட் பத த்வய நிஷ்டர்கள் சிற்றம் சிறு காலையில் திரு நாமங்களை அனுசந்தித்திக் கொண்டு திருவடி பணிவதைச் சொல்லிற்று –
இந்திர கோபங்கள் எம்பெருமான் கனி வாய் ஒப்பான் சிந்தும் புறவின் தென் திரு மால் இரும் சோலையே – 4-2 9-
சிந்தூரச் செம்பொடி போல் திரு மால் இரும் சோலை எங்கும் இந்திர கோபங்களே எழுந்தும் பரந்திட்டன -என்றார் இறே இவர் திரு மகளாரும்
விரதம் கொண்டு ஏத்தும் வில்லிபுத்தூர் விட்டு சித்தன் சொல் கருதி உரைப்பவர் கண்ணன் கழலினை காண்பரே – 4-2 11-
திருப்பல்லாண்டு -மங்களா சாசனம் இவர் விரதம் -நாமும் அனுசந்திந்ததா கண்ணன் கழல் இணை பெறுவது திண்ணம் அன்றோ –

—————————–
4-3
தனிக் காளை -4-3-4– காளையே எருது பாலைக்கு அதிபன் நல் விளையோன் பெறலாம் -நிகண்டு
பல பல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலன் தன்னை-4-3-5-
நாழ்-குற்றம் -நான் என்று அகங்கரிக்கையும்-பொல்லாங்குக்கும் -நறு வட்டாணித் தனத்துக்கும் -பேர்
நாமா மிகவுடையோம் நாழ் -என்றும் -நாழால் அமர முயன்ற வல்லரக்கன் -என்றும் -அஃதே கொண்டு அன்னை நாழ் இவளோ என்னும் -என்றும் உண்டே –
தொல்லை மால் இரும் சோலை அதுவே -4-3-6-திரு அனந்த் ஆழ்வான்  திருமலை ஆழ்வாராய் வந்து நிற்கையாலே -அநாதியாய் கொண்டு -பழையதாய்
வாய்க் கோட்டம் -4-3-8—வாய்க் கோணல் -ந நமேயம் -என்றத்தைச் சொல்லுகிறது
அடி இறை என்று ஒட்டரும் தண் சிலம்பாறுடை மால் இரும் சோலை யதே -4 3-9 –
ஸ்ரீ பாத காணிக்கை -அடி யிறை -பாட பேதம் / ஓட்டரும் ஓட்டம் தரும் விகாரம்
நாலிரு மூர்த்தி தன்னை -4-3-10–அஷ்டாக்ஷர ஸ்வரூபி – நால் வேதக் கடல் அமுது -திரு மந்த்ரத்தை சொல்லி அவனைச் சொல்லும்
மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய் -எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் –

—————————

4-4-
திருமங்கை ஆழ்வாரும் முந்துற உரைக்கேன் -மூவரில் முன் முதல்வன் -இரண்டு திருமொழிகளால் திருமாலிரும் சோலையை அனுபவித்து
எங்கள் எம்மிறை திருமொழியால் திருக் கோஷ்டியூரை அனுபவித்தால் போலே இவரும் இங்கு இதில் திருக் கோஷ்டியூரை அனுபவிக்கிறார் –
வண்ண நன் மணியும் மரகதமும் மழுத்தி நிழல் எழும் திண்ணை சூழ் திருக் கோட்டியூர்-4-4-3-மகர விரித்தல் செய்யுள் ஓசை நோக்கியது –
இவர் இவர் என்று ஆசைகள் தீர்வேனே – 4-4 9- இரட்டிப்பு -பாகவதர்களைத் தனித் தனியே அனுசந்திக்கை –
காண்பது கிட்டே இருப்பது கூட போத யந்த பரஸ்பம் -ஆசைகள் பலவும் உண்டே –

———————–

4-5-
துணையும் சார்வுமாகுவார் போலே சுற்றத்தவர் பிறரும் அணையவந்த ஆக்கம் யுண்டேல் அட்டைகள் போல் சுவைப்பர்
அரவ தண்டத்தில்-4-5-3- -ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு -ஏழாம் வேற்றுமை உறுப்பு அல்ல -எம படர்களால் வரும் துன்பத்தின் நின்றும் என்றவாறு
மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை மூன்று மாத்திரை உள்ளே வாங்கி  வேலை வண்ணனை மேவுதிர் ஆகில் விண்ணகத்தினில் மேவலும் ஆம் – 4-5-4-
பிரணவத்தை -முறை வழுவாமல் இறைஞ்சினால் களிப்பும் கவர்வும் அற்று பிறப்பி பிணி மூப்பு இறப்பு அற்று
ஒளிக் கொண்ட சோதியாய் அடியார் குழாங்கள் உடன்  கூட பெறலாமே -ஓன்று இரண்டு மாத்திரை உச்சாரண பலம் அல்பம் அஸ்திரம் –
மூன்று மாத்திரை உச்சாரணமே மோக்ஷ பலம் -ஈஷதி கர்ம அதிகரணம் மேவுதீர்-சர்வாதிகாரம் -ஸ்த்ரீ ஸூத்ரர்களுக்கும் அதிகாரம் உண்டு
அங்கம் விட்டு அவை ஐந்தும் அகற்றி-4-5-6-அகன்று வினை எச்சம் பிரயோகிக்காமல் -அகற்றி -என்றது -தன் வினையில் வந்த பிறவினை –
சேவதக்குவார் போலப் புகுந்து-4-5-7-சே -அதக்குவார் போலே /
வானகத்து மன்றாடிகள் தாமே -4-5-7–வானகம் மன்றத்து ஆடிகள் -நித்ய ஸூரி சபையில் சஞ்சரிக்கப் பெறுவார்கள்
குறிப்பிடம்  கடந்து உய்யலுமாமே-4 4-8 -பாப பலன்களை அனுபவிப்பதற்கு என்று குறிக்கப் பட்ட -யமலோகம் -கடத்தல் -அங்குச் செல்லாது ஒழிகை –

——————————–

4-6-
நீங்கள் தேனித் திருமினோ -4-6-1-தேறித் திரிமினோ-அத்யாபக பாட பேதம் -மகிழ்ந்து இருங்கோள்-என்றவாறு –
நானுடை நாரணன்-4-6-4-என்னுடை என்ன வேண்டும் இடத்து -ஊனுடைச் சுவர் வைத்து —-நானுடைத் தவத்தால் -திருமங்கை ஆழ்வாரும் –
குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே-4-6-7-குழி -நரகக் குழி –
நம்பி பிம்பி என்று நாட்டு மானிடப் பேர் இட்டால்-4-6-8-உப்பும் இல்லை பப்பும் இல்லை என்பாரைப் போலே-
கோத்துக் குழைத்துக் குணால மாடித் திரிமினோ-4-6-9-ஆனந்தம் தலை மண்டி தலைகீழாக ஆடுவது -மொய்ம் மா பூம் பொழில் பொய்கையில் போலே

——————————

4-7-
திருக் கண்டங்கடி நகர் -திருக் கண்டம் -திவ்ய தேசப் பெயர் -மத்தால் கடல் கடைந்து வானோர்க்கு அமுதம் அளித்த அத்தா
எனக்கு உன் அடிப் போதில் புத்தமுதைக் கங்கை நரை சேரும் கண்டத்தாய் புண்டரீக மங்கைக்கு அரசே வழங்கு -ஐயங்கார் –
கமை உடை பெருமை கங்கையின் கரைமேல் -4-7-4-கமை -க்ஷமை-வடமொழி மருவி -கமை
பெருமை யுடை என்று கொண்டு ஷமிக்கையாகிற பெருமை
படைக்கலமுடைய-4-7-5- -படை கலம் யுடைய -திரு ஆபரணங்களையும் திரு ஆயுதங்களையும் யுடைய –

—————————–

4-8-
மைத்துனன் மார்  உரு மகத்து வீழாமே-4-8-3-மகம் யாகம் -நரமேத யாகம் -மநுஷ்யர்களை பலி-
எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்து -மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தவன் -அன்றோ —
குருமுகமாய் காத்தான் -ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் உபதேச முகமாக –
பொரு முகமாய்-குவளையும் கமலமும் எம்பெருமான் திரு நிறத்தோடும் திரு முகத்தோடும் போர் செய்யப் புகுவது போலே அலரா நிற்கும்
கண்டகரைக் களைந்தானூர்–4-8-4–ரிஷிகளுக்கு முன்பு குடி இருந்த முள் போன்ற ஜனஸ்தான வாசிகள் -ராக்ஷஸர்கள்
யாழினிசை வண்டினங்கள் ஆளம் வைக்கும் அரங்கமே – 4-8 6- யாழ் இன் இசை என்றும் யாழின் இசை என்றும் –
ஆளம் வைக்கும் -ஆளத்தி வைக்கும் -அநஷர ரசம் -ஆலாபனை –
தழுப் பரிய சந்தனங்கள் தடவரை வா ஈர்த்து கொண்டு -4-8-7-
தழுவ முடியாத ஸ்தூல சந்தன மரங்கள்-சாத்துப் பிடி சமர்ப்பிக்கிறாள் திருக் காவேரி தாயார்-
திருவரங்க தமிழ்மாலை விட்டு சித்தன் விரித்தன கொண்டு  இருவரங்கம் எரித்தானை ஏத்த வல்லார் அடியோமே -4 8-10 –
தீதிலா ஒண் தமிழ்கள் இவை ஆயிரத்தில் இப் பத்தும் ஓத வல்ல பிராக்கள் நம்மை ஆளுடையார்கள் பண்டே -நம்மாழ்வார்

—————————

4-9-
திருமங்கை மலர் கண்ணும் -4-9-1-மலர்க் கண் பாடம் மறுக்கப்படும் -மலர் போன்ற கண் இல்லை -மலர்ந்த கண் என்றபடி
மலர் கண் வைத்த என்னுடைய திருவரங்கர்க்கு அன்றியும் மற்று ஒருவர்க்கு ஆளாவரே   – 4-9 2-
இங்கும் பெரிய பெருமாளாது விகசிதமான திருக் கண்கள்
கருளுடைய பொழில் மருது-4-9-3- -கருள் -கருப்பு -கறுப்பும் சிகப்பும் வெகுளிப் பொருள் –
நள கூபரன் மணிக்ரீவன் -குபேர புந்த்ரர் சாபத்தால் மருத மரங்கள்
இருளகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தோடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி-தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு -சிறிய திருமடல் /
மன்னும் கடும் கதிரோன் மண்டலத்தின் நன்னடுவுள் அன்னதோர் இல்லியினூடு போய் வீடு என்னும் தொன்னெறிக் கண் சென்றாரை -பெரிய திரு மடல் /
மைத்துனன்மார் காதலியை மயிர் முடிப்பித்து-4-9-6-
அர்ஜுனனுக்கு தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிட்ரும் பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காக -ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
பந்தார் விரலாள் பாஞ்சாலி கூந்தல் முடிக்கப் பாரதத்து கந்தார் களிற்றுக் கழல் மன்னர் கலங்கச் சங்கம் வாய் வைத்தான் -கலியன்
தருமம் தவிர்ந்து பொறை கெட்டுச் சத்தியம் சாய்ந்து தயை தெருமந்து தன் பூசனை முழுதும் சிதையக் கலியே
பொருமந்த காலக் கடையினில் எம் பொன்னரங்கன் அல்லால் அருமந்த கல்கி என்றாரே அவை நிலையாக்குவரே -திருவரங்கத்து மாலை-
மெய்ந்நாவன்-4-9-11-பொய்ம் மொழி ஓன்று இல்லாத மெய்மையாளன் -கலியன்

————————

4-10
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே- 4-10- 1- ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையும் திருப் பாற் கடலையும்
விட்டு கோயிலிலே வந்து பள்ளி கொண்டு அருளினது இதற்காக அன்றோ

———————

5-1-
காக்கை வாயிலும் கட்டுரை கொள்வர் காரணா கருளக் கொடியானே -5-1 1- அது கத்தினாலும் உறவானவர்கள் வருவதை ஸூசிப்பிக்குமே –
உழைக்கோர் புள்ளி மிகை யன்று கண்டாய் –5-1-2-புள்ளி மான் ஸ்தானத்தில் எம்பெருமான் -ஆழ்வாரையும் கொள்ளலாம் –
நெடுமையால் அளந்தாய் -சமத்கார அருளிச் செயல் /
அக்கோயின்மை -5-1-4—கைங்கர்யத்துக்கு உள்ளே கூறை உடுக்கையும் சோறு உண்கையும் -உண்ணும் சோறு இத்யாதி –
தாரக பதார்த்தம் -இதில் -போஷாக்கை பாக்ய பதார்த்தங்களும் அதுவும் மேலே பாசுரத்தில் –
தத்துறுதல் -5-1-7—தட்டுப்படுத்தல் -கிட்டுதல் -மாறுபாட்டைச் சொல்லிற்றாய் கிட்டுதல் தாத்பர்யம் என்றுமாம்
பாலாழி நீ கிடக்கும் பண்பை யாம் கேட்டேயும் கால் ஆழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -இந்த மாறுபாடுகள் இருந்தாலே கிட்டுவோமே

———————–

5-2-
உலகமுண்ட பூங்கார் விழிக்குப் புலப்பட்டதால் எப்பொழுதும் என்னை நீங்காது இடர் செய்யும் தீ வினைகாள் இனி நின்று நின்று தேங்காது
நீரும் அக்கானிடத்தே சென்று சேர்மின்களே -திருவரங்கத்து மாலை -102-இப்பதிகம் ஒட்டியே –
பட்டணம் -ராஜ தானி -பத்தனம் -வைத்த மா நிதி
தரணியின் மன்னி யயனார் தனித் தவம் காத்த பிரான் கருணை எனும் கடலாடித் திரு வினைக் கண்டதன் பின் திறணகர் எண்ணிய
சித்ரகுப்தன் தெரித்து வைத்த சுருணையில் ஏறிய சூழ் வினை முற்றும் துறந்தனமே -தேசிக பிரபந்தமும் இத்தை ஒட்டியே
வந்து புகுந்து வேதப் பிரானார் கிடந்தார் பைக் கொண்ட பாம்பணையோடும் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே – 5-2 1- நித்ய வாசம் –
வள்ளலே உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போலே -என்றும்
நமன் தமரால் ஆராயப் பட்டு அறியார் கண்டீர் அரவணை மேல் பேராயர்க்கு ஆள் பட்டார் பேர் -என்பதும் போலே –
காலிடைப் பாசம் கழற்றி -5-2-3—நான்கு வித பொருள்கள் -யமதூதர் பாசக்கயிறு காலிலே இழுக்க ஒண்ணாதபடி பண்ணி
கால் -காற்று -பிராண வாயும் -பாசம் ஆத்மாவை கட்டிக் கொண்டுள்ள ஸூஷ்ம சரீரத்தில் -நசை அறுத்த படி –
கீழே கயிறும் அக்காணி கழித்து-என்றது ஸூதூல சரீரத்தை கழித்தத்தை சொல்லி
கால்கட்டான புத்ர தாராதிகள் பற்றைப் போக்கினை படி
இரண்டு காலிடை உள்ள ஹேய ஸ்நாநத்தின் ஆசையை அறுத்த படி -காம -மோகத்தால் கட்டுண்ட பாசம் ஒழித்து
குறும்பர்கள்-5-2-5-உண்ணிலாய ஐவரால் -கோவாய் ஐவர் என் மெய் குடி இருந்து -உயர்திணை பிரயோகங்கள் போலே –
உற்ற நோய்காள் உறு பிணிகாள்-5-2-6-கொடுமையின் மிகுதியைப் பற்ற கள்ளப் பயலே திருட்டுப் பயலே போலே -ஆழ் வினைகாள் -இவற்றுக்கு காரணம்
என் சென்னித் திடரில் பாத இலச்சினை வைத்தார் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே -5 2-8 – தோளுக்கு திரு ஆழி இலச்சினை -தலைக்கு திருவடி இலச்சினை
அரவத்து அமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து-5-2-9-
பைக் கொண்ட பாம்பணையோடும் -மெய்க் கொண்டு வந்து புகுந்து கிடந்தார் உபக்ரமம் படியே நிகழித்து அருளுகிறார் –

————————————

5-3-
வலம் செய்யும் தீர்த்தமுடை திரு மால் இரும் சோலை எந்தாய் – 5-3 2-வலம் செய்தல் -மற்றுள்ள வழிபாடுகளுக்கும் உப லக்ஷணம் –
வலம் செய்யும் வானோர் மாலிருஞ்சோலை வலம் செய்து நாளும் மறுவுதல் வழக்கே –
உன் பொன்னடி வாழ்க வென்று -இனக் குறவர்  -5-3-3-கீழே -எல்லா இடத்திலும் எங்கும் பரந்து பல்லாண்டு ஒலி செல்லா நிற்கும்
சீர் திரு மாலிருஞ்சோலை -4-2-2-என்றத்தை விவரித்து அருளிச் செய்கிறார் இங்கு
அங்கோர்  நிழலில்லை நீரும் இல்லை உன் பாத நிழல் அல்லால் மற்றோர் உயிர்பிடம் நான் எங்கும் காண்கின்றிலேன்-5-3-4-
இலங்கதி மற்று ஓன்று –நலம் கழல் அவனடி நிழல் தடம் அன்றி யாமே -திருவாய்மொழி
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணா-5-3-6-/ மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே-/அறிந்தனர் நோய்கள் அறுக்கும் மருந்தே -/
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான் /அரு மருந்து ஆவது அறியாய்
கோயில் கடைப் புகப் பெய்-5-3-6–திருக் கண்ண மங்கை ஆண்டான் -ஒரு சம்சாரி தன் வாசலைப் பற்றிக் கிடந்ததொரு நாயை நலிந்தவனைத் தானும்
குத்திக் கொண்ட படியைக் கண்டு ஒரு தேஹாத்ம அபிமானியானவன் அளவு இது ஆனால் -பரம சேதனனான ஈஸ்வரன்
நம்மை யமாதிகளில் கையிலே காட்டிக் கோடான என்று விஸ்வஸித்து திரு வாசலைப் பற்றிக் கிடந்தார் இறே
அநர்த்தக் கடல்-5-3-7- -அனத்தம்-பாட பேதம் -அபாயம் பொருளில் / அஞ்சேல் என்று கை கவியாய் -அபய ஹஸ்த முத்திரை காட்டி அருள்வாய் –
கிறிப் பட்டேன்–5-3-8-கிறி -விரகு-அதாவது யந்த்ரம் -சர்வ பூதங்களும் பிரமிக்கும்படி ரூடமாய் இருப்பதொரு யந்த்ரம்
அஞ்ஞானா வர்த்தமாய் இருப்பது ஓன்று – / மாயம் என்றுமாம் -சம்சார மாயையில் அகப்பட்டேன் –

————————————-

5-4-
அறிவை என்னும் அமுதவாறு தலைப் பற்றி வாய்க் கொண்டதே -5 4-2 – அறிவை என்று பரம பக்தியைச் சொன்னபடி –
தலைப் பற்றி வாய்க் கொண்டதே-மேல் மேல் வளர்ந்து பெருகிச் செல்லுதல்
தூறுகள் பாய்ந்தனவே –5-4-3-தூறு -என்று செடியாய் -கிளை விட்டுக் கிடக்கிற சம்சாரம் –
முற்ற இம் மூ உலகும் பெரும் தூறாய்த் தூற்றில் புக்கு -திருவாய்மொழி
மாற்றின்றி உரைத்துக் கொண்டேன்-5-4-5- -பொன் அழியும் படி -நைச்ய அனுசந்தானம் -அமரர் துதித்தால் உன் தொல் புகழ் மாசூணாதே -போலே
அன்றிக்கே ஒன்றும் தப்பாத படி சொன்னேன் -உன்னுடைய விக்ரமம் ஓன்று ஒழியாமல் என்றபடி
உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் என்னையும் உன்னில் இட்டேன் என்னப்பா என் இருடீகேசா என் உயிர் காவலனே – 5-4 5- –
நன்றாக நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணன் நீ என்னை அன்றி இலை -போலே
ஐது நொய்தாக வைத்து-5-4-8- -ஐது நொய்து அல்பம் -மிக அல்பம் என்றபடி
அந்தணர் தம் அமுதத்தினை சாயை போலே பாட வல்லார் தாமும் அணுக்கர்களே -5 4-11 –
அந்தணர் -அந்தத்தை அணவுபவர் –வேதாந்தத்தை சார்பவர் –
அம் தண் அர்-என்று பிரித்தும் பொருள் சொல்வர்
அந்தணர் என்போர் அறவோர் மற்று எப்பொருட்க்கும் செத்தண்மை பூண்டு ஒழுகலால்-திருக்குறள்
நூலே கரகம் முக்கோல் மணையே ஆயுங்கால் அந்தணர்க்கு உரிய -தொல்காப்பியம் -யதிகளைக் குறிக்கும் –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி-3-10- -திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 23, 2018

அவதாரிகை
பஞ்சவடியில் தனித்து இருந்த பிராட்டியை இராவணன் மாய வகையினால் இலங்கைக்குக் கொண்டு போய்
அசோகா வநிகை யில் சிறை வைத்திட-பின்பு ஸ்ரீ ராம பிரானால் தூது விடப் பட்ட சிறிய திருவடி அவ்விடத்தே வந்து
பிராட்டியின் முன் நின்று பல அடையாளங்களைச் சொல்லித் தான் ஸ்ரீ ராம தூதன் என்பதை அவள் நம்புமாறு தெரிவித்துப்
பின்பு திருவாழி மோதிரத்தையும் கொடுத்து அவள் திரு உள்ளத்தை மிகவும் மகிழ்வித்த படியை ஆழ்வார் அனுசந்தித்து
அதில் தமக்கு உண்டான ஆதாரதிசயத்தாலே-அவன் அப்போது விண்ணப்பம் செய்த அடையாளங்களையும்
திருவாழி மோதிரம் கொடுத்த படியையும்
அது கண்டு அவள் மகிழ்ந்த படியை எல்லாம்
அடைவே பேசி இனியராகிறார் இத் திரு மொழியிலே –

—————————————-

நெறிந்த குழல் மடவாய் நின்னடியேன் விண்ணப்பம்
செறிந்த மணி முடிச் சனகன் சிலையிறுத்து நினைக் கொணர்ந்த
தறிந்து அரசு களை கட்ட வரும் தவத்தோன் இடை விலங்கச்
செறிந்த சிலை கொடு தவத்தைச் சிதைத்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-1-

நெறிந்த குழல் மடவாய் நின்னடியேன் விண்ணப்பம் -நெறிப்புக் கொண்ட கரிய கூந்தலை யுடையவளும்
மடப்பத்தை யுடையவளுமான பிராட்டீ உமது அடியவனான என்னுடைய விஞ்ஞாபனம் ஒன்றைக் கேட்டருள வேண்டும்
செறிந்த மணி முடிச் சனகன் சிலையிறுத்து நினைக் கொணர்ந்த -நெருங்கின ரத்தினங்களை யுடைய கிரீடத்தை அணிந்த ஜனக மகா ராஜன்
கன்யா சுல்கமாக ஏற்படுத்தின ருத்ர தனுசுவை முறித்து -உம்மை -பிராட்டியை -திரு மனம் புரிந்து கொண்டதை
தறிந்து அரசு களை கட்ட வரும் தவத்தோன் இடை விலங்கச் -தெரிந்து கொண்டு துஷ்ட ராஜாக்களை பயிருக்குக் களை களைவது போலே
அழித்து- 21-தலைமுறை கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் போல்வாரை -அழித்து அரிய தவத்தை யுடைய பரசுராமன் நடுவழியில் தடுக்க –
செறிந்த சிலை கொடு தவத்தைச் சிதைத்ததும் ஓர் அடையாளம்-தனக்குத் தகுந்த அப்பரசுராமன் கையில் இருந்த விஷ்ணு தனுசுவை –
இதனாலே செறிந்த சிலை -வாங்கிக் கொண்டு அப்பரசுராமனுடைய தபஸை அழித்ததுவும் ஒரு அடையாளமாகும்

—————————–

அல்லியம்பூ மலர்க் கோதாய் அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம்
சொல்லுகேன் கேட்டருளாய் துணை மலர்க் கண் மடமானே
எல்லியம்போது இனிதிருத்தல் இருந்தது ஓர் இட வகையில்
மல்லிகை மா மாலை கொண்டு அங்கு பார்த்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-2-

அல்லியம்பூ மலர்க் கோதாய் அடி பணிந்தேன் விண்ணப்பம் சொல்லுகேன்-அக இதழ்களை யுடைய பூக்களாலே தொடுக்கப்பட்ட பூ மாலை
போன்றவளே -இழைத்த தன்மை -மென்மை-துவட்சி-இவற்றால் உவமை – உமது திருவடிகளில்
வணங்கிய நான் விஞ்ஞாபனம் ஒன்றை உம்மிடத்தில் சொல்லுவேன் –
துணை மலர்க் கண் மடமானே – கேட்டருளாய்-ஒன்றோடு ஓன்று ஒத்துத் தாமரை மலர் போன்ற திருக் கண்களையும்
மடப்பத்தையும் யுடைய மான் போன்றவளே -அத்தைத் திருச் செவி சாத்தி அருள வேணும்
எல்லியம்போது-அம் எல்லிப் போது – இனிதிருத்தல் இருந்தது ஓர் இட வகையில் -அழகிய-ஸூக அனுபவத்துக்கு ஏகாந்தமான
காலம் என்பதால் அம் காலம்- இராத்திரி வேளையிலே- – இனிமையான இருப்பாக இருந்ததான ஓர் இடத்திலே
மல்லிகை மா மாலை கொண்டு அங்கு பார்த்ததும் ஓர் அடையாளம் — மல்லிகைப் பூவினால் தொடுக்கப் பட்ட சிறந்த மாலையினால்
நீர் ஸ்ரீ ராமபிரானைக் கட்டியதும் ஓர் அடையாளம் -வனவாசம் பற்றி இன்னும் அருளிச் செய்யவில்லை என்பதால்
இது திரு அயோத்யையில் நிகழ்ந்ததாகக் கொள்வதே பொருத்தம் –

——————————-

கலக்கிய மா மனத்தளளாய்க் கைகேசி வரம் வேண்ட
மலக்கிய மா மனத்தனனாய் மன்னவனும் மாறாது ஒழியக்
குலக்குமரா காடுறையப் போ வென்று விடை கொடுப்ப
இலக்குமணன் தன்னொடும் அங்கு ஏகியதும் ஓர் அடையாளம் –3-10-3-

கலக்கிய மா மனத்தளளாய்க் கைகேசி வரம் வேண்ட–கைகேயியானவள்-கைகேசி-யகர சகரப் போலி -மந்தரையினால் கலக்கப் பட்ட
சிறந்த மனத்தை யுடையவளாய் தசரதர் முன் தனக்குக் கொடுத்திருந்த வரங்களின் பயனைக் கேட்க
மலக்கிய மா மனத்தனனாய் மன்னவனும் மாறாது ஒழியக் -அக்கைகேயின் வார்த்தையினால் கலக்கமடைந்த
சிறந்த மனத்தை யுடையவனாய்
தசரத சக்கரவர்த்தியும் மறுத்துச் சொல்ல முடியாமல் வெறுமனே கிடக்க
அந்த சந்தர்ப்பத்தில் கைகேயியானவள்
குலக்குமரா காடுறையப் போ வென்று விடை கொடுப்ப -உயர் குலத்தில் பிறந்த ஸ்ரீ ராமனே -காட்டிலே பதினாலு வருஷங்கள்
வசிக்கும் படி போவாய் என்று சொல்லி விடை கொடுத்து அனுப்ப –
இலக்குமணன் தன்னொடும் அங்கு ஏகியது ஓர் அடையாளம் -அக்காட்டிலே லஷ்மணனோடு கூட -ஸ்ரீ சீதையாகிய உம்மோடும் -என்பதற்கும்
உப லக்ஷணம் -ஸ்ரீ ராமபிரான் சென்று அடைந்ததும் ஓர் அடையாளம் –

——————————–

வாரணிந்த முலை மடவாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்
தேரணிந்த வயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவீ கேட்டருளாய்
கூரணிந்த வேல் வலவன் குகனோடும் கங்கை தன்னில்
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் –3-10-4-

வாரணிந்த முலை மடவாய் வைதேவீ விண்ணப்பம் -கச்சை அணிந்த முலையையும் மடப்பத்தையும்
யுடைய பிராட்டீ -விதேக வம்சத்தில் பிறந்தவளே ஒரு விஞ்ஞாபனம்
தேரணிந்த வயோத்தியர் கோன் பெரும் தேவீ கேட்டருளாய்-தேர்களாலே அலங்காரமான திரு அயோத்தியில் யுள்ளார்க்கு
அரசனாவதற்கு உரிய-ஏக தார வ்ரதனான – ஸ்ரீ ராமபிரானது பெருமைக்குத் தகுந்த தேவியே அவ்விண்ணப்பத்தைக் கேட்டருள வேணும் –
கூரணிந்த வேல் வலவன் குகனோடும் கங்கை தன்னில் -கூர்மை பொருந்திய வேலாயுதத்தில் வல்லவனாகிய
ஸ்ரீ குஹப் பெருமாளோடே கூட கங்கைக் கரையிலே
சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம் -சிறப்புப் பொருந்திய ஸ்நேஹத்தைப் பெற்றதும் ஓர் அடையாளம்
தோழமையைக் கொண்டதும் -பாட பேதம் –
ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது இரங்கி மற்றவர்க்கு இன்னருள் சுரந்து -மாழை மான் மட நோக்கி யுன் தோழி யும்பி எம்பி என்று
ஒழிந்திலை யுகந்து -தோழன் நீ எனக்கு இங்கு ஒழி என்ற சொற்கள் -பெரிய திருமொழி –

—————————-

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவீ விண்ணப்பம்
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த காலத்துத்
தேனமரும் பொழில் சாரல் சித்திர கூடத்து இருப்பப்
பான் மொழியாய் பரத நம்பி பணிந்ததுமோர் அடையாளம் –3-10-5-

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவீ -மானை ஒத்த மென்மையை யுடைய திருக் கண்களை யுடைய பிராட்டியே –
அனுகூல ஜனங்களைப் பிரிந்து மனம் கலங்கி இருக்கும் பிராட்டிக்கு மலங்க மலங்க விழிக்கும் மான் பேடை ஏற்ற உவமை யாகுமே
பால் மொழியாய்-விண்ணப்பம்-பால் போலே இனிய பேச்சை யுடையவளே -விண்ணப்பம் –
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த காலத்துத் –காட்டில் பொருந்திய கல் நிறைந்த வழியிலே போய் காட்டில் வசித்த போது
தேனமரும் பொழில் சாரல் சித்திர கூடத்து இருப்பப் -வண்டுகள் பொருந்திய சோலைகளை யுடைய
தாழ்வரையோடே கூடின சித்ரா கூட பர்வதத்தில் நீங்கள் இருக்கையிலே
பரத நம்பி பணிந்ததுமோர் அடையாளம் -ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வந்து வாங்கியதும் ஓர் அடையாளம்

———————————-

சித்ர கூடத்து இருப்பச் சிறு காக்கை முலை தீண்ட
அத்திரமே கொண்டெறிய வனைத்துலகும் திரிந்தோடி
வித்தகனே இராமா ஓ நின்னபயம் என்று அழைப்ப
அத்திரமே அதன் கண்ணை யறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் –3-10-6-

சித்ர கூடத்து இருப்பச் சிறு காக்கை முலை தீண்ட -சித்ர கூட பர்வதத்திலே நீங்கள் இருவரும் ரசானுபவம் பண்ணிக் கொண்டு
இருக்கையில் -சிறிய காக்கையின் வடிவு கொண்டு வந்த ஜெயந்தன் உமது திரு முலைத் தடத்தைத் தீண்ட -அதனால் சீற்றமுற்ற ஸ்ரீ ராமபிரான்
அத்திரமே கொண்டெறிய வனைத்துலகும் திரிந்தோடி -ப்ரஹ்மாஸ்திரத்தை தொடுத்து பிரயோகிக்க -அக்காகம் அதற்க்குத் தப்புவதற்காக –
உலகங்கள் எல்லாம் திரிந்து ஓடிப் போய் -தப்ப முடியாமல் ஸ்ரீ ராமபிரானையே அடைந்து
வித்தகனே இராமா ஓ நின்னபயம் என்று அழைப்ப-ஆச்சர்யமான கல்யாண குணங்களை யுடையவனே -ஸ்ரீ ராமபிரானே ஓ -யான்
உம்முடைய அடைக்கலம்-யான் அநந்ய கதி – என்று கூப்பிட
அத்திரமே அதன் கண்ணை யறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் -உயிரைக் கவர வேணும் என்று விட்ட அந்த அஸ்திரமே அந்த காகத்தின்
ஒரு கண்ணை மாத்திரம் அறுத்து விட்டதும் ஓர் அடையாளம் –
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் பிராட்டி திருவடிக்கு அருளிச் செய்ததாக இருக்கும் இவ்விருத்தாந்தம் இங்கு
திருவடி அருளிச் செய்வதாக சொல்வது கல்பாந்தரத்தில் புராணாந்தரங்களில் உண்டு என்று கொள்ள வேண்டும் –

———————————-

மின்னொத்த நுண்ணிடையாய் மெய்யடியேன் விண்ணப்பம்
பொன்னொத்த மான் ஓன்று புகுந்து இனிது விளையாட
நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏகப்
பின்னே யங்கு இலக்குமணன் பிரிந்ததும் ஓர் அடையாளம் -3-10-7-

மின்னொத்த நுண்ணிடையாய் மெய்யடியேன் விண்ணப்பம் -மின்னலை ஒன்ற மெல்லிய இடையை யுடையவளே -உண்மையான
பக்தனாகிய எனது விண்ணப்பத்தை கேட்டருள வேணும் –
பொன்னொத்த மான் ஓன்று புகுந்து இனிது விளையாட -பொன் நிறத்தை ஒத்த நிறமுடைய மாரீசனாகிய ஒரு மான் பஞ்சவடியிலே
நீர் எழுந்து அருளி இருக்கும் ஆஸ்ரமத்தின் அருகில் வந்து அழகாக விளையாடா நிற்க –
அத்தை மாயமான் -என்று இளைய பெருமாள் விலக்கவும்
நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏகப் -உம்முடைய ஆசைக்குக் கட்டுப்பட்டு நின்று வில்லை எடுத்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ ராமபிரான் -அம்மானைப் பிடித்துக் கொணர்வதாக அதன் பின்னே தொடர்ந்து எழுந்து அருள
பின்னே யங்கு இலக்குமணன் பிரிந்ததும் ஓர் அடையாளம் -பிறகு அவ்விடத்திலே இளைய பெருமாளும் பிரிந்ததுவும் ஓர் அடையாளம் –

————————————

மைத்தகு மா மலர்க் குழலாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்
ஒத்த புகழ் வானரக் கோன் உடன் இருந்து நினைத் தேட
அத்தகு சீர் அயோத்தியர் கோன் அடையாளம் இவை மொழிந்தான்
இத்தகையால் அடையாளம் ஈது அவன் கை மோதிரமே–3-10-8-

மைத்தகு மா மலர்க் குழலாய் வைதேவீ விண்ணப்பம்-மை போலே விளங்குகிற சிறந்த புஷ்ப்பங்களை அணிவதற்கு உரிய
கூந்தலை யுடையவளே -ஸ்ரீ வைதேஹீயே விண்ணப்பம் -உடம்பை உபேக்ஷிப்பவள் என்பது தோற்ற ஸ்ரீ வைதேஹீ –
ஒத்த புகழ் வானரக் கோன் உடன் இருந்து நினைத் தேட -பெருமாளோடு இன்ப துன்பங்கள் ஒத்து இருக்கப் பெற்றவன் என்ற கீர்த்தியை யுடைய
வானரங்களுக்கு எல்லாம் தலைவரான ஸூக்ரீவ மஹா ராஜர் ஸ்ரீ ராமபிரானோடே கூட இருந்து
உம்மைத் தேடும்படி ஆள் விடுகையில் என்னிடத்து விசேஷமாக அபிமானிக்க
அத்தகு சீர் அயோத்தியர் கோன் அடையாளம் இவை மொழிந்தான் -பிரிந்த அந்த நிலைக்குத் தகுதியான–ஊணும் உறக்கமும் அற்று
கடித்ததும் ஊர்ந்ததும் அறியாதே ஏதேனும் போக்கிய பதார்த்தத்தைக் கண்டால் உம்மையே நினைத்து வருந்தா நின்றுள்ள
அந்த நிலைக்குத் தக்க அன்பு என்னும் குணமுள்ள திரு அயோத்யையில் உள்ளவர்க்கு தலைவரான பெருமாள் இவ்வடையாளங்களை
என்னிடத்தில் சொல்லி அருளினான் -ஆதலாலே-நான் சொன்ன அடையாளங்கள்
இத்தகையால் அடையாளம் ஈது அவன் கை மோதிரமே-இவ்வழியால் வந்தன –
அன்றியும் இதுவானது அந்த ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய திருக் கையில் அணிந்து கொள்ளும் திரு மோதிரமாகும்-

————————————–

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள்
மிக்க பெரும் சவை நடுவே வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு
ஒக்குமால் அடையாளம் அனுமான் என்று உச்சி மேல்
வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் மலர்க் குழலாள் சீதையுமே–3-10-9-

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள் -திக்குகளில் நிறைந்த கீர்த்தியை யுடையனான ஸ்ரீ ஜனக ராஜனுடைய
அக்னிகளைக் கொண்டு செய்யும் யாகத்தில் விச்வாமித்ரருடன் போன காலத்திலே
மிக்க பெரும் சவை நடுவே வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு -மிகவும் பெரிய சபையின் நடுவிலே ருத்ர தனுசை முறித்த
ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய திரு மோதிரத்தை பார்த்து -சபை நடுவே -பாட பேதம்
மலர்க் குழலாள் சீதையுமே-அனுமான் அடையாளம்
ஒக்குமால் என்று-பூச் சூடிய திருக் கூந்தலை யுடையலான ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியாரும் –
வாராய் ஹனுமான் -நீ சொன்ன அடையாளங்கள் எல்லாம் ஒத்திரா நின்றுள்ளவையே என்று திருவடியைச் சொல்லி –
ஆல்-அசைச் சொல் –அந்தத் திருவாழியை
உச்சி மேல் வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் -தன் தலையின் மீது வைத்துக் கொண்டு மகிழ்ந்தாள் –
ஆல் – மகிழ்ச்சிக் குறிப்பு –

————————————–

வாராரும் முலை மடவாள் வைதேவி தனைக் கண்டு
சீராரும் திறல் அனுமன் தெரிந்து உரைத்த அடையாளம்
பாராரும் புகழ்ப் புதுவைப் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
ஏராரும் வைகுந்தத்து இமையவரோடு இருப்பாரே –3-10-10-

வாராரும் முலை மடவாள் வைதேவி தனைக் கண்டு-கச்சு அணிந்து இருக்கைக்கு உரிய முலையையும்
மடப்பத்தையும் யுடையளான ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியைப் பார்த்து
சீராரும் திறல் அனுமன் தெரிந்து உரைத்த அடையாளம் -சீர்மை பொருந்திய சக்தியை யுடையனான சிறிய திருவடி –
பெருமாள் இடத்திலே தான் அறிந்து கொண்டு -பின்பு பிராட்டி இடத்தில் சொன்ன அடையாளங்களை
பாராரும் புகழ்ப் புதுவைப் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார் -பூமி எங்கும் பரவி கீர்த்தியை யுடையரான
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூருக்குத் தலைவரான பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்த இப்பாடல்களை ஓத வல்லவர்கள்
ஏராரும் வைகுந்தத்து இமையவரோடு இருப்பாரே –எல்லா நன்மைகளும் நிறைந்த ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில்
நித்ய ஸூரி களோடு ஒரு கோவையாக இருக்கப் பெறுவார்கள்

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி-2-2- -திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 16, 2018

அவதாரிகை –
கண்ணபிரான் பகல் முழுதும் விளையாடி -இளைத்துப் -பொழுது போனதையும் -முலை யுண்பதையும் மறந்து –
உறங்கிப் போய் பொழுது விடிந்து நெடும் போதாயும் கண் விழியாது இருக்கவே -யசோதைப் பிராட்டி அப்பிரானைத் துயில் எழுப்பி –
முலை யுண்ணாமையை அவனுக்கு அறிவித்துத் தன முலையை யுண்ண வேணும் என்று நிபந்த்தித்து விரும்பி ஊட்டின படியை
ஆழ்வார் தாமும் அனுபவிக்க விரும்பி -தம்மை யசோதை பிராட்டியாகவே பாவித்துக் கொண்டு அவனை
அம்மம் உண்ண எழுப்புதல் முதலியவற்றைப் பேசி இனியராகிறார் -இத் திரு மொழியிலே –

—————————-

அரவணையாய் ஆயரேறே யம்ம முண்ணத் துயில் எழாயே
இரவும் யுண்ணாது உறங்கி நீ போய் இன்றும் உச்சி கொண்டதாலோ
வரவும் காணேன் வயிறு அசைந்தாய் வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்
திருவுடைய வாய் மடுத்துத் திளைத்து உதைத்துப்  பருகிடாயே –2-2-1-

அரவணையாய் ஆயரேறே -சேஷ சாயி யானவனே -இடையர்களுக்குத் தலைவனே
இரவும் யுண்ணாது உறங்கி நீ போய் -நீ நேற்று இரவும் முலை யுண்ணாமல் யுறங்கிப் போய்விட
சென்றால் குடையாம்-இத்யாதிப்படியே அழகிய திருப் பள்ளி மெத்தையாய் இனிது கண் வளர உதவுகிறான்
இன்றும் உச்சி கொண்டதாலோ-இப்போதும் பொழுது விடிந்து உச்சிப் போதாய் விட்டது ஆதலால்
யம்ம முண்ணத் துயில் எழாயே-முலை யுண்பதற்கு தூக்கம் தெளிந்து படுக்கையில் இருந்து எழுந்து இருக்க வேணும்
வரவும் காணேன் -நீயே எழுந்திருந்து அம்மம் யுண்ண வேணும் என்று சொல்லி வருவதையும் கண்டிலேன்
உனக்கு பசியில்லை என்போம் என்றால்
வயிறு அசைந்தாய் -திரு வயிறு தளர்ந்து நின்றாய்
வனமுலைகள் சோர்ந்து பாயத்-எனது அழகிய முலைகள் உன் மேல் அன்பினால் தெறித்து பால் வடிந்து பெருகிக் கொண்டிருக்க
வனமே-நீரும் வனப்பும் -ஈமமும்-துழாயும் -மிகுதியும் -காடும் -சோலையும் -புற்றும் -எனவே புகழும் என்பர் -நிகண்டு -இங்கு அழகைக் குறிக்கும்
திருவுடைய வாய் மடுத்துத் திளைத்து உதைத்துப்  பருகிடாயே –அழகை யுடைய யுன் திரு வாயை வைத்து –
செருக்கி -திருக் கால்களால் உதைத்துக் கொண்டு முலை யுண்பாய் –

————————–

வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும் வடி தயிரும் நறு வெண்ணெயும்
இத்தனையும் பெற்று அறியேன் எம்பிரான் நீ பிறந்த பின்னை
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் ஏதும் செய்யேன் கதம் படாதே
முத்தனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே –2-2-2-

எம்பிரான்-எமது உபகாரகனே –
வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும் உருக்கி வைத்த நெய்யும் -ஏடு மிகுதியாகப் படும்படி காய்ந்த பாலும்
வடி தயிரும் நறு வெண்ணெயும்-உள்ள நீரை வடித்துக் கட்டியாய் இருக்கிற தயிரும் -மணம் மிக்க வெண்ணெயும்
இத்தனையும் பெற்று அறியேன் -ஆகிய இவற்றை எல்லா வற்றையும் நீ பிறந்த பிறகு கண்டதில்லை –
நீ பிறந்த பின்னை-நீ திருவவதரித்த பிறகு
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் -நீ வேண்டியபடி எல்லாம் நீ செய்யலாம்
ஏதும் செய்யேன் -அப்படிச் செய்வதற்காக நான் உன்னை ஒன்றும் செய்ய மாட்டேன்
கதம் படாதே-நீ கோபியாதே கொள்
முத்தனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே –முத்தைப் போலே வெண்ணிறமான மந்த ஸ்மிதம் செய்து அருளி
திரு மூக்கை உறிஞ்சிக் கொண்டு முலை யுண்பாயாக -குழந்தைகள் மூக்குறிஞ்சி முலை உண்ணுதல் இயல்பு –

——————————————

தம்தம் மக்கள் அழுது சென்றால் தாய்மாராவார் தரிக்க கில்லார்
வந்து நின் மேல் பூசல் செய்ய வாழ வல்ல வாசுதேவா
உந்தையார் உன் திறத்தரல்லர்  உன்னை நான் ஓன்று இரப்ப மாட்டேன்
நந்த கோபன் அணி சிறுவா நான் சுரந்த முலை யுணாயே –2-2-3-

தம்தம் மக்கள் அழுது சென்றால் -தங்கள் தங்களுடைய பிள்ளைகள் அழுது கொண்டு தம் தம் வீட்டுக்குப் போனால்
தாய்மாராவார் தரிக்க கில்லார்-அக் குழந்தைகளின் தாய்மார்கள் பொறுக்க மாட்டாதவர்களாய்
வந்து -தம் பிள்ளைகளை கண்ணும் கண்ண நீருமாக அழைத்துக் கொண்டு வந்து காட்டி
நின் மேல் பூசல் செய்ய வாழ வல்ல -உன் மேல் பிணங்க -அத்தைக் கண்டு-சற்றும் உழைப்பும் இல்லாமல் –
அத்தையே ஹேது வாகக் கொண்டு மகிழ வல்ல
வாசுதேவா-பசுவின் வயிற்றிலே புலி பிறந்ததீ
உந்தையார் உன் திறத்தரல்லர்  உன்னை -உன் தமப்பனார் உன் விஷயத்தை கவனிப்பர் அல்லர்
நான் ஓன்று இரப்ப மாட்டேன்-அபலையான நானும் தீம்பில் கை வளர்ந்த உன்னை சிறிதும் அதட்ட வல்லமை அற்று இரா நின்றேன் –
இவை எல்லாம் கிடக்க
நந்த கோபன் அணி சிறுவா நான் சுரந்த முலை யுணாயே -நந்தகோபருடைய அழகிய சிறு பிள்ளாய்
எனது பால் சுரந்து இருக்கிற முலையை உண்பாயாக –

——————————————–

கஞ்சன் தன்னால் புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச் சகடு கலக்கழியப்
பஞ்சியன்ன மெல்லடியால் பாய்ந்த போது நொந்திடும் என்று
அஞ்சினேன் காண் அமரர் கோவே யாயர் கூட்டத்தளவன்றாலோ
கஞ்சனையுன் வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய் முலை யுணாயே –2-2-4-

அமரர் கோவே-தேவர்களுக்குத் தலைவனே -நீ –
கஞ்சன் தன்னால் புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச் சகடு கலக்கழியப்-கம்சனால் உன்னைக் கொல்வதற்காக ஏற்படுத்தப் பட்ட
க்ருத்ரிம சகடமானது கட்டுக் குலைந்து உரு மாறி அழிந்து போம்படி
பஞ்சியன்ன மெல்லடியால் பாய்ந்த போது -பஞ்சு போன்ற ஸூகுமாரமான உன் திருவடிகளினால் உதைத்த போது
நொந்திடும் என்று அஞ்சினேன் காண்- உன் திருவடிகளுக்கு நோவு யுண்டாகுமே என்று பயப்பட்டேன் காண்-
என்னுடைய அச்சம் –
யாயர் கூட்டத்தளவன்றாலோ-இடையருடைய அச்சத்தின் அளவல்ல காண்
கஞ்சனையுன் வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய் –உன்னைக் கொல்வதற்காக மிக்க வஞ்சனைகளைச் செய்த கம்சனை –
உன்னுடைய வஞ்சனையாலே -உன் கையில் சிக்கும் படி செய்து கொன்றவனே
முலை யுணாயே –

————————————-

தீய புந்திக் கஞ்சனுன்மேல் சினமுடையன் சோர்வு பார்த்து
மாயம் தன்னால் வலைப்படுக்கில் வாழகில்லேன் வாசுதேவா
தாயர் வாய்ச் சொல் கருமம் கண்டாய் சாற்றிச் சொன்னேன் போக வேண்டா
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே யமர்ந்து என் முலை யுணாயே –2-2-5-

வாசுதேவா-கண்ண பிரானே-
தீய புந்திக் கஞ்சனுன்மேல் சினமுடையன் -துஷ்ட புத்தியை யுடைய கம்சனானவன் உன் பக்கலிலே கோபம் கொண்டவனாய் இரா நின்றான்
சோர்வு பார்த்து-நீ தனியாய்ப் இருக்கும் சமயம் பார்த்து -சோர்வு -தளர்ச்சி -லக்ஷணையால்-தனிமை
மாயம் தன்னால் வலைப்படுக்கில் வாழகில்லேன்-வஞ்சனையால் உன்னை அகப்படுத்திக் கொண்டால் நான் பிழைத்து இருக்க சக்தை அல்லேன்
தாயர் வாய்ச் சொல் கருமம் கண்டாய் –தாய்மார்களுடைய வாயினால் சொல்வது அவசிய கர்த்தவ்ய காரியமாகும்
சாற்றிச் சொன்னேன் -வற்புறுத்திச் சொல்கிறேன்
போக வேண்டா-நீ ஓர் இடத்துக்கும் போக வேண்டா
ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கே யமர்ந்து -திரு வாய்ப்பாடிக்கு மங்கள தீபமானவனே -பொருந்தி வந்து
உனக்கு ஏதேனும் ஒரு தீங்கு வந்தால் இத் திரு வாய்ப்பாடி அடங்கலும் இருள் மூடி விடும் காண்
என் முலை யுணாயே —

—————————————

மின்னனைய நுண்ணிடையார் விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு
இன்னிசைக்கும் வில்லிபுத்தூர் இனிது அமர்ந்தாய் யுன்னைக் கண்டார்
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு யுடையாள்
என்னும் வார்த்தை எய்துவித்த இருடீ கேசா முலை யுணாயே–2-2-6-

மின்னனைய நுண்ணிடையார் விரி குழல் மேல் நுழைந்த வண்டு-மின்னலை ஒத்த ஸூஷ்மமான இடையை யுடைய பெண்களின்
விரித்த -பரந்த -கூந்தலின் மேலே -தேனை உண்ணப் புகுந்த வண்டுகள்
இன்னிசைக்கும் வில்லிபுத்தூர் இனிது அமர்ந்தாய் யுன்னைக் கண்டார்-தேனை யுண்டு களித்து-இனிதாக ஆளத்தி வைத்துப் பாடா நின்ற
ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரிலே போக்யமாக நித்ய வாசம் செய்து அருளும் உன்னைப் பார்த்தவர்
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு யுடையாள்-இவனைப் பிள்ளையாகப் பெற்ற திரு வயிறு யுடையவள்
என்ன தபஸ் ஸூ பண்ணினாளோ- இவனை தன் வசப்படுத்துகைக்காக புகழ்ந்து பேசுகிற படி –
என்னும் வார்த்தை எய்துவித்த இருடீ கேசா -என்று கொண்டாடிச் சொல்லுகிற வார்த்தையை எனக்கு யுண்டாக்கின ஹ்ருஷீ கேசனே
ரூப குணாதிகளாலே சர்வ இந்திரியங்களும் கவருமவன் –
முலை யுணாயே–

————————————————

பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும் ஆசையாலே
கண்டவர்கள் போக்கு ஒழிந்தார் கண் இணையால் கலக்க நோக்கி
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக்
கொண்டு போவான் வந்து நின்றார் கோவிந்தா நீ முலை யுணாயே -2-2-7-

கண்டவர்கள்-உன்னைப் பார்த்தவர்களான
பெண்டிர் வாழ்வார் நின்னொப்பாரை பெறுதும் என்னும் ஆசையாலே-தமது கணவருக்கு மனைவியராய் இருக்கின்ற ஸ்த்ரீகள்
உன்னைப் போன்ற குழந்தையைப் பெற வேணும் என்கிற ஆசையினாலே
போக்கு ஒழிந்தார் -உன்னை விட்டுப் போதலைத் தவிர்ந்தார்கள்
வண்டுலாம் பூம் குழலினார் -வண்டுகள் சஞ்சரிக்கிற புஷ்பங்களை அணிந்த கூந்தலை யுடையவர்கள்
கண் இணையால் கலக்க நோக்கி-தமது இரண்டு கண்களினாலும் உனது திரு மேனி முழுதும் பார்த்து
உன் வாய் அமுது உண்ண வேண்டிக்-உன்னுடைய அதர அம்ருதத்தை பானம் பண்ண ஆசை கொண்டவர்களாய்
கொண்டு போவான் வந்து நின்றார் -உன்னை எடுத்துக் கொண்டு போவதற்கு வந்து நிற்கிறார்கள் –
கோவிந்தா நீ – கோவிந்தனே முலை யுணாயே –
முதல் இரண்டு அடியாலே பதி விரதைகளான ஸ்த்ரீகள் மநோ விருத்தி –
பின் ஒன்றரை அடிகளால் செல்வச் சிறுமியர்களான கோபிகளின் மநோ விருத்தி –

——————————————————

இரு மலை போல் எதிர்ந்த மல்லர் இருவர் அரங்கம் எரி செய்தாய் யுன்
திரு மலிந்து திகழ் மார்வு தேக்க வந்து என்னல்குல் ஏறி
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு
இரு முலையும் முறை முறையா ஏங்கி ஏங்கி இருந்து உணாயே –2-2-8-

இரு மலை போல் எதிர்ந்த மல்லர் இருவர் அரங்கம் எரி செய்தாய் -இரண்டு மலை போலே வந்து எதிர்த்து நின்ற சாணூர முஷ்டிகர்
என்னும் இரண்டு மல்லர்களுடைய உடம்பை பயத்தாலே எரியும் படி செய்தவனே
வந்து என் அல்குல் ஏறி -நீ வந்து -என் மடி மீது ஏறிக் கொண்டு
யுன் திரு மலிந்து திகழ் மார்வு தேக்க -யுன்னுடைய அழகு நிரம்பி விளங்குகின்ற மார்பானது-முலைபின் பால் நிறையும் படி
திரு -பிராட்டி என்றுமாம்
ஒரு முலையை வாய் மடுத்து ஒரு முலையை நெருடிக் கொண்டு-ஒரு முலையை வாயிலே வைத்துக் கொண்டு
மற்றொரு முலையை கையிலே நெருடிக் கொண்டு இருந்து
மிகுதியாய் இருப்பது பற்றிப் பால் வாயில் அடங்காமையினால்
ஏங்கி ஏங்கி-இளைத்து இளைத்து –
இப்படி
இரு முலையும் முறை முறையா இருந்து உணாயே -இரண்டு முலையையும் மாறி மாறிப் பொருந்தி இருந்து உண்பாயாக
ஒரு கையால் ஒரு முலை முகம் நெருடா –வாயிலே முலை இருக்க -பெருமாள் திரு மொழி

————————————

அங்கமலப் போதகத்தில் அணி கொள் முத்தம் சிந்தினால் போல்
செங்கமல முகம் வியர்ப்பத் தீமை செய்து இம் முற்றத்தூடே
அங்கமெல்லாம் புழுதியாக வளைய வேண்டா வம்ம விம்ம
அங்கு அமரர்க்கு அமுது அளித்த அமரர் கோவே முலை யுணாயே -2-2-9-

அம்ம–தலைவனே -வியப்பைக் குறிக்கும் இடைச் சொல் -என்றுமாம் -கேள் -என்றுமாம்
இறவாமல் இருக்க தேவர்கள்- அஸூரர்கள் கையிலும் அகப்பட்டு -அம்ருதத்துக்காக உன்னை அடைய –
அங்கு அமரர்க்கு அமுது அளித்த அமரர் கோவே -அக்காலத்திலே அவர்கள் வயிறு நிரம்பும் படி அந்த தேவர்களுக்கு –
ஷீராப்தியைக் கடைந்து அம்ருதத்தை எடுத்துக் கொடுத்த தேவாதி ராஜனே
அங்கமலப் போதகத்தில் அணி கொள் முத்தம் சிந்தினால் போல்-அழகிய தாமரைப் பூவினுள்ளே அழகிய முத்துக்கள் சிந்தியதை ஒத்து இருக்கும் படி
செங்கமல முகம் வியர்ப்பத் தீமை செய்து இம் முற்றத்தூடே-செந்தாமரை மலர் போன்ற உனது திரு முகமானது வியர்த்துப் போக இந்த முற்றத்திலே
அங்கமெல்லாம் புழுதியாக வளைய வேண்டா விம்ம–தீமையைச் செய்து கொண்டே உடம்பு எல்லாம் புழுதி படியும் படி புழுதி அளையாதே
முலை யுணாயே –

—————————————-

ஓடவோடக் கிண்கிணிகள் ஒலிக்கும் ஓசைப் பாணியாலே
பாடிப் பாடி வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்
ஆடியாடி யசைந்திட்டு அதனுக்கு ஏற்ற கூத்தையாடி
ஓடியோடிப் போய் விடாதே யுத்தமா நீ முலை யுணாயே –2-2-10-

ஓடவோடக் கிண்கிணிகள் ஒலிக்கும் ஓசைப் பாணியாலே–குழந்தை பருவத்துக்குத் தக்க பதறி ஓடுவதனால் சப்திக்கின்ற
பாதச் சதங்கைகளினுடைய ஓசையாகிற சப்தத்தால்
பாடிப் பாடி–அதனுக்கு ஏற்ற கூத்தை அசைந்து – இடைவிடாது பாடிக் கொண்டு அப்பாட்டுக்கு தகுந்த
ஆட்டத்தை வலப்புறமாகவும் இடப்புறமாகவும் அசைந்து
ஆடியாடி வருகின்றாயைப் பற்பநாபன் என்று இருந்தேன்-ஆடிக் கொண்டு வருகின்ற உன்னை வேறொரு ஆபரணம் வேண்டாத படி
பத்மத்தை திரு நாபியில் யுடையவன் என்று எண்ணினேன் -கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகர் -அன்றோ –
யுத்தமா ஆடி ஓடியோடிப் போய் விடாதே நீ -உத்தமனே ஆடிக் கொண்டே என் கைக்கு எட்டாத படி ஓடிப் போய் விடாதே
இவன் அழிந்து கிடந்த உலகத்தை திரு நாபி கமலத்தில் யுண்டாக்கி அருளினவன் அன்றோ
ஆகையால் நம்முடைய சத்தையும் தருகைக்காக வருகிறான் என்று இருந்தேன் -என்றுமாம்
முலை யுணாயே

———————————

வாரணிந்த கொங்கை யாச்சி மாதவா யுண் என்ற மாற்றம்
நீரணிந்த குவளை வாசம் நிகழ நாறும் வில்லி புத்தூர்
பாரணிந்த தொல் புகழான் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்
சீரணிந்த செங்கண் மால் மேல் சென்ற சிந்தை பெறுவார் தாமே –2-2-11-

வாரணிந்த கொங்கை யாச்சி மாதவா யுண் என்ற மாற்றம்-கச்சை அணிந்து கொண்டு இருந்த ஸ்தநங்களை யுடைய யசோதை –
மாதவன் முலை யுண்பாயாக என்று வேண்டிச் சொன்ன வார்த்தையைக் குறித்தனவான
ராஜாக்களுக்கு போக்கிய வஸ்துக்களை வேலைக்காரர் மூடிக் கொண்டு போவது போலே இவளும் பிறர் கண் படாத படி
முலையை மூடி வார் அணிந்து இருப்பாள்
நீரணிந்த குவளை வாசம் நிகழ நாறும் வில்லி புத்தூர்–நீர் நிலையை அழகுடையதாகச் செய்கிற செங்கழு நீரின்
நல்ல வாசனை ஒரே மாதிரியாக எப்போதும் வீசுகின்ற ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரில் திருவவதரித்தவரும்
குவளை -குவலம்-என்னும் வடசொல்லின் விகாரம் -குவலயம் என்னும் அதுவே
குவாலயம்-குலவயம்-குவாலம்-குவலம் -குவம்-வடமொழி நிகண்டு
பாரணிந்த தொல் புகழான் பட்டர் பிரான் பாடல் வல்லார்-பூமி முழுதும் அழகாக பரவிய பழமையான கீர்த்தியையும் யுடையவரான
பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்த பாசுரங்களை ஓத வல்லவர்
சீரணிந்த செங்கண் மால் மேல் சென்ற சிந்தை பெறுவார் தாமே -குணங்களால் அழகிய சிவந்த திருக் கண்களையுடைய
திருமாலினிடத்தே பதிந்த மனசை அடைவார்கள் –

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

பெரியாழ்வார் திருமொழி-1-7- -திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 15, 2018

அவதாரிகை –
கண்ண பிரான் தளர்நடை நடந்ததைத் தத் காலத்திலே ஸ்ரீ யசோதா பிராட்டி கண்டு அனுபவித்தாப் போலே
ஆழ்வார் தாமும் தம்முடைய ப்ரேம பாரம்யத்தாலே தம்மை அவளாகவே பாவித்து கண்ணனுடைய
அந்த சேஷ்டிதத்தை ப்ரத்யக்ஷம் போலேவே கண்டு அனுபவிக்கிறார் இத் திரு மொழியிலே

————————

தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்னத் தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்கத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-1-

தொடர் சங்கிலிகை -இரும்புச் சங்கிலியின் தொடர் –
சலார் பிலார் என்னத் –சலார்-பிலார்-என்று சப்திக்கவும்
தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்–தொங்குகின்றனவும் -பொன் கயிற்றில் கட்டி இருப்பனவுமான மணிகள் ஒலிக்கவும்
படு மும்மதப் புனல் சோர -நின்று –உண்டான மூன்று வகையான மத நீர் பெருக்கவும் இருந்து கொண்டு –
கன்னம் இரண்டிலும் -குறி ஒன்றிலும் -மூன்று மத ஸ்தானம்
வாரணம் பைய ஊர்வது போல்-யானை மெல்ல நடந்து போவது போலே
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப -கால் சதங்கைகள் தம்மிலே தாம் கூடி சப்திக்கவும்
வுடை மணி பறை கறங்கத்–திருவரையிலே கட்டிய சிறு மணிகள் பறை போலே சப்திக்கவும்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –சார்ங்கம் என்னும் வில்லைக் கையிலே ஏந்திய
பிள்ளையாகிய இவன் தன்னுடைய பெரிய பாதங்கள் இரண்டினால்-இள நடையை நடக்க மாட்டானோ -நடக்க வேணும் –
திருவடிகளை நன்றாகப் பதித்து வைத்து நடக்கும் பருவம் அன்று ஆகையாலே-தட்டுத் தடுமாறி நடக்கும் நடை –

——————————-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளைப் போலே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே நளிர் வெண் பல் முளை இலக
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட வனந்த சயனன்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர்நடை நடவானோ -1-7-2-

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும்-செவ்வானத்திலே கொம்பின் நுனியில் காணப் படுகிற
சிறு பிறை முளைப் போலே-சிறிய பிறைச் சந்த்ரனாகிய முளையைப் போலே -சிறு பிறை முளை -மூன்றாம் பிறை -என்பர் –
சந்திரன் எங்கே -அந்த மரக் கிளையின் மேல் இருக்கிறான் -என்று உலக வழக்கு பாலர்களுக்கு சொல்வது உண்டே
நக்க செந்துவர் வாய்த் திண்ணை மீதே -சிரித்த மிகச் சிவந்த வாயாகிய மேட்டிடத்திலே
நளிர் வெண் பல் முளை இலக–குளிர்ந்த வெண்மையாகிய பல்லின் முளைகள் விளங்க
அக்கு வடமுடைத் தாமைத் தாலி பூண்ட -சங்கு மணி வடத்தை திருவரையிலே தரித்து -ஆமையின் வடிவமாகச்
செய்யப் பட்ட தாலியை திருக் கழுத்தில் அணிந்து கொண்டவனும்
வனந்த சயனன்-திருவனந்த வாழ்வான் மேல் கண் வளர்ந்து அருளுபவனும்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் –தகுதியான நீல மணி போலே நிறத்தை யுடையவனுமான -வஸூ தேவ புத்திரனான இவன்
மா மணி நீல ரத்னம் -கறுப்புக்கும் பெயர் –
தளர்நடை நடவானோ –

————————————————–

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் பீதகச் சிற்றாடையொடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் கழுத்தினில் காறையொடும்
தன்னில் பொலிந்த விருடீகேசன் தளர்நடை நடவானோ –1-7-3-

மின்னுக் கொடியுமோர் வெண் திங்களும் -கொடி மின்னலும் -அதனோடே சேர்ந்து இருப்பதும்
களங்கம் இல்லாத முழுவதும் வெண்மையாயுள்ள ஒரு சந்திரனும்
சூழ் பரி வேடமுமாய்ப்-அவ்விரண்டையும் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கும் பரி வேஷத்தைப் போலே
சந்திரனைச் சுற்றி சில காலங்களில் காணப் படும் ரேகைக்கு பரி வேஷம் -இத்தை ஊர் கோள்-என்றும் சொல்வர்
பின்னல் துலங்கும் அரசிலையும் -திருவரையில் சாத்தின பொன் பின்னலும் -விளங்குகின்ற அரசிலை போலே
வேலை செய்த தொரு திரு ஆபரணமும் வெண் திங்கள் -உவமை என்பதால் இது வெள்ளியால் செய்த திரு ஆபரணமாக
பீதகச் சிற்றாடையொடும்-இவ்விரண்டையும் சூழ்ந்த பொன்னாலாகிய சிறிய திரு வஸ்திரமும் –
ஆகிய இவற்றோடும்
மின்னல் பொலிந்ததோர் கார் முகில் போலக் -மின்னலினால் விளங்குவதாகிய ஒப்பற்ற காள மேகம் போலே
கழுத்தினில் காறையொடும்-திருக் கழுத்தில் அணிந்துள்ள காறை என்னும் திரு ஆபரணத்தோடும் கூடிய
தன்னில் பொலிந்த -இவ்வாபரணங்கள் திரு மேனிச் சுமை என்னும் படி இயற்கையான தனது அழகினால் விளங்குகின்ற
இவ்வாபரணங்கள் தங்களோடும் சிற்றாடையோடும் ஒன்றி பொருந்தி என்றுமாம்
விருடீகேசன் –ஹ்ருஷீகேசன் என்னும் திரு நாமம் யுடைய இவன் –
தளர்நடை நடவானோ

———————————–

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் கணகண சிரித்து  உவந்து
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் என் முகில் வண்ணன் திரு மார்வன்
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே தளர்நடை நடவானோ –1-7-4-

கன்னற்குடம் திறந்தால் ஒத்தூறிக் -கருப்பஞ்சாறு நிறைந்த குடம் பொள்ளல் விட்டால் அது வழியே
சாறு பொசிவதை போன்று திரு வாயில் நின்றும் நீர் சுரந்து வடிய
கணகண சிரித்து  உவந்து–கண கண என்று சப்தம் உண்டாகும் படி சிரித்து -சந்தோஷித்து
முன் வந்து நின்று முத்தம் தரும் -என் முன்னே வந்து நின்று எனக்கு முத்தம் கொடுக்கும் தன்மை யுள்ளவனும்
என் முகில் வண்ணன் -எனது முகில் போன்ற நிறத்தை யுடையவனும்
திரு மார்வன்-பெரிய பிராட்டியாரை திரு மார்பிலே கொண்டவனுமான
தன்னைப் பெற்றேற்குத் தன் வாயமுதம் தந்து -தன்னைப் பெற்ற எனக்கு தன்னுடைய அதர அம்ருதத்தைக் கொடுத்து
என்னைத் தளிர்ப்பிகின்றான்-தன்னைப் பிள்ளையாகப் பெற்ற பாக்யத்தை யுடைய என்னை தழைக்கச் செய்கிறான் இவன்
தன்னெற்று மாற்றலர் தலைகள் மீதே -தன்னோடு எதிர்க்கிற சத்ருக்களின் தலைகள் மேலே திருவடியிட்டு
தளர்நடை நடவானோ –

——————————————–

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோட
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் தளர் நடை  நடவானோ –1-7-5-

முன்னலோர் வெள்ளிப் பெருமலைக் குட்டன் -முன்னே அழகிய ஒப்பற்ற பெரிய வெள்ளி மலை பெற்ற குட்டி –
காரணம் காரியத்தை ஒத்து இருக்குமே -பலராமன் வெண்மை நிறம் அன்றோ
மொடு மொடு விரைந்தோட-திடு திடு வென்று வேகம் கொண்டு ஓடிக் கொண்டு இருக்க –
மொடு மொடு -நடக்கும் ஒலி குறிப்பு -விரைவு குறிப்பு என்றுமாம் –
பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் -அப்பிள்ளையின் பின்னே செருக்காலே அப்பிள்ளையைப் பிடிப்பதற்காக
தொடர்ந்ததாகிய ஒப்பற்ற கரு நிறமான மலை பெற்ற குட்டி – கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் அன்றோ
பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்-தான் இருக்கும் இடத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு அடியிட்டுப் போவது போலே
பன்னி யுலகம் பரவிவோவாப் -லோகம் எல்லாம் கூடி -தங்களாலான அளவும் ஆராய்ந்து ஸ்தோத்ரம் செய்தும் முடிவு காண முடியாத
புகழ்ப் பலதேவன் என்னும்-கீர்த்தியை யுடைய பலராமன் என்கிற தன்னுடைய தமையன் முன்னே ஓடிக் கொண்டு இருக்க
தன்னம்பியோடப் பின் கூடச் செல்வான் -அவனைப் பிடிக்க வேணும் என்கிற எண்ணத்தால் அவன் பின்னே உடன் செல்பவனான இக் கண்ணபிரான்
தளர் நடை  நடவானோ –

———————————

ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த
இரு காலும் கொண்டு அங்கு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து
கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை தளர்நடை நடவானோ –1-7-6-

கரு கார்க்கடல் வண்ணன் காமர் தாதை -மிகவும் கரு நிறமுள்ள சமுத்திரம் போன்ற நிறமுடையவனும் –
காம தேவனுக்கு பிதாவுமான இப்பிள்ளை -மன்மதன் அம்சமான ப்ரத்யுமனுக்கு ஜனகன் –காமர் தாதை ஆயினான் -காமன் தாதை என்றும் பாடம்
கரு கார் கடல் -என்றது கரிய பெரிய கடல் -கருத்து குளிர்ந்த கடல் -காள மேகம் போலவும் கடல் போலவும் -என்றுமாம்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்தமைந்த–ஒரு திருப் பாதத்தில் சங்கமும் -மற்றொரு
திருப் பாதத்தில் சக்கரமும்–திருப் பாதங்களின் உட்புறத்திலே ரேகையின் வடிவத்தோடு கூடி பொருந்தி இருக்கப் பெற்ற
இரு காலும் கொண்டு அங்கு எழுதினால் போலே இல்ச்சினை பட நடந்து–இரண்டு திருவடிகளினாலும்
அடி வைத்த அவ்வவ இடங்களிலே சித்திரித்தது போலே அடையாளம் யுண்டாம்படி அடி வைத்து -புருஷோத்தம சிஹ்னங்கள் அன்றோ –
தனது வடிவு அழகைக் கண்டு
பெருகா நின்ற வின்ப வெள்ளத்தின் மேல் பின்னையும் பெய்து பெய்து-பொங்குகிற ஆனந்தமாகிற சமுத்ரத்துக்கு மேலே
பின்னும் ஆனந்தத்தை மிகுதியாக யுண்டாக்கிக் கொண்டு
தளர்நடை நடவானோ —

——————————————

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் பனி படு சிறு துளி போல்
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி யிற்றிற்று வீழ நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலுடை மணி கண கண எனத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –1-7-7-

படர் பங்கய மலர் வாய் நெகிழப் -பெருத்து இருந்துள்ள தாமரைப் பூ மொட்டாய் இராமல் வாய் திறந்து மலர
அதில் நின்றும் பெருகுகிற
பனி படு சிறு துளி போல்-குளிர்ச்சி பொருந்திய தேனினுடைய சிறுத்த துளியைப் போலே
இடம் கொண்ட செவ்வாயூறி யூறி -பெருமை கொண்டுள்ள சிவந்த வாயினின்றும் ஜலமானது இடைவிடாமல் சுரந்து
யிற்றிற்று வீழ நின்று-நடுவே முறிந்து முறிந்து கீழே விழும்படி நின்று
கடும் சேக்கழுத்தின் மணிக்குரல் போலே – கொடிய ரிஷபத்தின் கழுத்திலே கட்டப் பட்டுள்ள மணியினுடைய ஒலி போலே
உடை மணி கண கண எனத்-தனது திருவரையில் கட்டிய மணி கண கண என்று ஒலிக்க
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –சார்ங்கம் என்னும் வில்லைக் கையிலே ஏந்திய
பிள்ளையாகிய இவன் தன்னுடைய பெரிய பாதங்கள் இரண்டினால்-இள நடையை நடக்க மாட்டானோ -நடக்க வேணும் –

——————————————–

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ அணி யல்குல் புடை பெயர
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர் நடை நடவானோ –1-7-8-

பக்கம் கரும் சிறுப் பாறை மீதே-கரு நிறமான சிறிய மலையினுடைய பக்கத்திலே -மேடும் பள்ளமுமான இடங்களில் பாய்கிற
பாறை -லக்ஷனை குறிப்பினால் மலையைச் சொன்னபடி
யருவிகள் பகிர்ந்து அனைய-நீர் அருவிகள் பிரகாசிப்பத்தை ஓத்திருக்கிற –
திருவரையில் சாத்தி அருளிய
அக்குவடம் இழிந்து ஏறித் தாழ -திருச் சங்கு மணி வடமானது உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் தொங்கிப் பிரகாசிக்கவும்
அணி யல்குல் புடை பெயர-அழகிய நிதம்பம் பக்கங்களில் அசையவும்
மக்கள் உலகினில் பெய்தறியா மணிக் குழவி யுருவின்-உலகத்திலுள்ள மனுசர் பெற்று அறியாத அழகிய குழந்தை வடிவை யுடையவனும்
தக்க மா மணி வண்ணன் வாசுதேவன் தளர் நடை நடவானோ -தகுதியான நீல மணி போலே நிறத்தை யுடையவனுமான -வஸூ தேவ புத்திரனான இவன்
மா மணி நீல ரத்னம் -கறுப்புக்கும் பெயர் –
தளர்நடை நடவானோ –

—————————————————–

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்
தெண் புழுதி யாடித் திரிவிக்ரமன் சிறு புகர் பட வியர்த்து
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து ஒன்றும் நோவாமே
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே தளர்நடை நடவானோ  –1-7-9-

திரிவிக்ரமன்-தனது மூவடியால் உலகளந்த இவன்
வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு -வெளுத்த புழுதியை மேலே பொகட்டுக் கொண்டு
அளைந்த தோர் வேழத்தின் கரும் கன்று போல்-அலைந்ததாகிய ஒரு கரிய குட்டி யானையைப் போலே
தெண் புழுதி யாடித் சிறு புகர் பட வியர்த்து-தெளிவான புழுதியில் விளையாடி -சிறிது காந்தி யுண்டாக வேர்த்துப் போய்
ஒண் போதலர் கமலச் சிறுகாலுறைத்து -உரிய காலத்தில் மலர்ந்த அழகிய தாமரைப் பூவை ஒத்த
சிறிய பாதங்கள் ஏதேனும் ஓன்று உறுத்த -அதனால்
ஒன்றும் நோவாமே-சிறிதும் நோவாத படி
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே -குளிர்ந்த புஷ்பங்களினுடைய மெத்தையின் மேலே
தளர்நடை நடவானோ  –

———————————————–

திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் செங்கண் மால் கேசவன் தன்
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து எங்கும் புடை பெயரப்
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் பெரியதோர் தீர்த்த பலம்
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் தளர்நடை நடவானோ –1-7-10-

செங்கண் மால் கேசவன் தன்-சிவந்த கண்களையும் கரு நிறத்தையுமுடைய கேசவன் என்னும் திரு நாமமுடைய இவன்
திரை நீர்ச் சந்திர மண்டலம் போல் -அலைகின்ற நீரையுடைய சமுத்திரத்தின் நடுவில் அசைந்து தோன்றுகிற பிரதிபிம்ப சந்திரன் போலே
திரு நீர் முகத்துலங்கு சுட்டி திகழ்ந்து -தன்னுடைய அழகிய ஒளியையுடைய திரு முகத்திலே விளங்குகிற சுட்டியானது
எங்கும் புடை பெயரப்-எல்லா இடத்திலும் பிரகாசித்துக் கொண்டு இடம் வலமாக அசையவும்
பெரு நீர்த் திரை எழு கங்கையிலும் -சிறந்த தீர்த்தமாகிய அலை எறிகிற கங்கையில் காட்டிலும்
பெரியதோர் தீர்த்த பலம்-அதிகமான ஒப்பற்ற தீர்த்த பலத்தை கொடுக்கின்ற
தரு நீர்ச் சிறுச் சண்ணம் துள்ளம் சோரத் -ஜலத்தை யுடைத்தான சிறிய சுண்ணமானது துளி துளியாகச் சொட்டவும்
தளர்நடை நடவானோ —

——————————————

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே –1-7-11-

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய வஞ்சன வண்ணன் தன்னை-இடையர் குலத்தில் வந்து அவதரித்த
மை போன்ற கரு நிறமுடைய கண்ணன் தன்னைக் கண்டு
தாயர் மகிழ வொன்னார் தளரத் தளர் நடை நடந்ததனை-தாய்மார்கள் மனம் உகக்கவும் சத்ருக்கள்
வருத்தம் அடையவும் தளர் நடை நடந்து அருளியதை
பாராட்டுத்தாய் -ஊட்டுத் தாய் -முலைத் தாய் -கைத்தாய் -செவிலித்தாய் –சிறு தாய் -போன்றவர்கள் உண்டே
ஒன்னார் -ஒன்றார் -திரு உள்ளபடி நடக்காத சத்ருக்கள்
வேயர் புகழ் விட்டு சித்தன் சீரால் விரித்தன வுரைக்க வல்லார்-வேயர் குடியில் உள்ளார் எல்லாராலும்
புகழப் பெற்ற பெரியாழ்வார் சிறப்பாக விரித்து அருளிச் செய்த இப்பாசுரங்களை சொல்ல வல்லவர்கள்
சீரா விரித்தன என்றும் பாட பேதம்
மாயன் மணி வண்ணன் தாள் பணியும் மக்களைப் பெறுவர்களே –ஆச்சர்யமான குணங்களை யுடையவனும் –
நீல மணி போன்ற நிறமுடையவனுமான
எம்பெருமானுடைய திருவடிகளை வணங்க வல்ல பிள்ளைகளை அடைவார்கள்

———————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திருப்பாவை — புள்ளும் சிலம்பின காண் — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 16, 2015

அவதாரிகை –
முதல் பாட்டில் -பகவத் சம்ச்லேஷமே பிராப்யம் –அநந்ய சாத்தியமான இதுக்கு சாதனமும் அவனே –
அந்த சாதனத்தில் அன்வயிக்கைக்கு அதிகாரிகளும் அந்த–பிராப்யத்தில் இச்சை உடையவர்களே -என்று
சாத்ய ஸ்வரூபத்தையும்–சாதன ஸ்வரூபத்தையும்–அதிகாரி ஸ்வரூபத்தையும் –சாதித்து —
இரண்டாம் பாட்டில் –
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் ஈச்வரனே என்று இருக்கும்–இச்சாதிகாரிகளுக்கு–சம்பாவிதமாய் குர்வத்ரூபமான கரணங்களுக்கு-வகுத்த வ்யாபாரங்களைக் காட்டிக் கொடுக்க வேண்டிய படியாலும்–காலஷேபத்துக்காகவும்–ராக ப்ரேரிதமாக அனுஷ்டேயமான கர்தவ்யாம்சத்தை சொல்லிற்று
மூன்றாம் பாட்டில் –
பகவத் அனுபவ சஹாகாரிகள் பக்கல் உபகார ஸ்ம்ருதி அதிசயத்தாலே–அவர்களுக்கு யாவை யாவை சில அபேஷிதங்கள்–அந்த சம்ருதிகள் அடைய அபேஷிக்கக் கடவது -என்றது-

நாலாம் பாட்டில்–தேவதாந்தர ஸ்பர்ச ரஹிதராய்–இப்படி அநந்ய பிரயோஜனராய்–பகவத் ஏக பிரவணராய்–பகவத் அனுபவ-உபகரணமானவற்றிலே இழிந்தவர்களுக்கு–அந்த தேவதாந்தரங்களும் ஏவல் செய்யும் என்னும் இடம் சொல்லிற்று
ஐஞ்சாம் பாட்டில்–இப்படியே பகவத் அனுபவத்தில் இழிந்தவருக்கு வரும் அனுபவ விரோதிகளை–அவ் வநுபவம் தானே நிரோதிக்கும் என்னும் இடம் சொல்லிற்று
ஆக–இப்படி கீழ் ஐஞ்சு பாட்டாலே —பிராப்யமான கிருஷ்ண அனுபவத்துக்கு–ஏகாந்தமான உபகரணங்களைச் சொல்லி
அநந்தரம் –
மேல் பத்து பாட்டாலே–அந்த உபகரணங்களைக் கொண்டு–அனுபவிக்குமவர்களை எழுப்புகிறது-

ஏழு மலை / ஏழாட் காலம் / ஏழு ஏழு –எந்தை தந்தை –
ஈஸ்வரஸ்ய ஸுஹார்த்தம் –/முமுஷுவாக்க பல படிகளில் முதல் இது வன்றோ –ஆச்சார்ய அனுக்ரஹம் -வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே -இறுதி நிலை –
யதிர்ச்சா ஸூ ஹ்ருதம் -நன்மை என்று பேர் இடலாவது -ப்ராசங்கிகம்/ விஷ்ணோ கடாக்ஷம் மூன்றாவது /அத்வேஷம் -நான்காவது / ஆபி முக்கியம் -ஐந்தாவது /சாது சமாகாமம் -ஆறாவது -/ஆச்சார்ய பிராப்தி ஏழாவது —ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -மார்க்க சீர்ஷம் இது வன்றோ –புருஷகாரம் -அவளுக்கும் ஏழு -படிகள் -பிரகாரங்கள் —1-ஸமஸ்த ஜெகதாம் மாதா -/2- மது கைடபாரீ வக்ஷஸ்த்தல -ஸ்ரீ நிவாஸா -/ 3-வஷோ  விஹாரிணீ -அகலகில்லேன் இறையும்-ஸ்ரீ மன் நாராயாணா -நித்ய யோகம் / 4-மநோ ஹர–இவள் நினைவின் படியே செயல்கள் /5- அபிமத அனுரூப / 6-திவ்ய மூர்த்தி -/ ஓடம் ஏத்தி கூலி கொள்வாரைப் போலே -/ 7-ஸ்ரீ ஸ்வாமி நீ -ஆஸ்ரித  ஜன பிரிய தான சீலே -பெரு வீடு அருளுவான் – வேங்கடேச தயிதா –என் கடன்களை வேக வைக்கவே இங்கே அவன் எழுந்து அருளி இருக்க -அதற்காக கீழே எழுந்து அருளி

தம்தாமுக்கே அவ்வனுபவத்துக்கு பிரதான உபகரணமான ப்ரேமமும்-கர்தவ்யதயா உக்தமான உபகரணங்களும்-அனுபாவ்யனான கிருஷ்ணனும்–அதுக்கு ஏகாந்தமான காலமும்–ஊரிலே கோப வ்ருத்தர் உடைய இசைவும் உண்டான பின்பு
தனித்தனியே அனுபவிக்க அமைந்து இருக்க–ஒருவரை ஒருவர் எழுப்ப வேண்டுகிறது என் என்னில்
பெருக்காற்றில் இழிவாருக்கு துணை தேட்டமாம் போலே–காலாலும் நெஞ்சழியும் கண் சுழலும் -என்றும் –
உயிர் காத்து ஆட செய்யுமின் -என்றும்–ஆழியொடு பொன்னார் சார்ங்கம் உடைய அடிகளை இன்னார் என்று அறியேன் -என்றும்
இழிந்தாரை குமிழி நீரூட்டக் கடவதான விஷயத்தில் இழிகிறவர்கள் ஆகையாலே–துணை தேட்டமாய் ஒருவரை ஒருவர் எழுப்புகிறார்கள்
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று–சொல்லுகிறபடியே பர அவஸ்தையிலே புருஷோத்தமனை அனுபவிக்கும் போதும்
விஸ்ருங்கல ஜ்ஞான பலங்களை உடையரான நித்ய சூரிகளுக்கும் துணை தேட்டமாய் இருக்க -இமையோர் தமக்கும் செவ்வே நெஞ்சால் நினைப்பரிதால்
வெண்ணெய் ஊண் என்னும் ஈனச் சொல் -என்று–அந்த நித்ய சூரிகளுக்கும் அனுபவிக்க ஒண்ணாத படி–மேன்மைக்கும்–நீர்மைக்கும்
அழகுக்கும்–நிரவதிக ஆகாரமான கிருஷ்ணனை அனுபவிக்கும் இடத்தில்
அதுக்கு மேலே நிரதிசய போக்யமான அவ்விஷயத்தை தனியே–அனுபவிக்க மாட்டாத--பிரக்ருதிகள் ஆகையாலும் எழுப்புகிறார்கள் –
அதுக்கு மேலே
இவ்வஸ்துவை அனுபவிக்கைக்கு ருசி உடையராய் இருக்குமவர்கள் இழக்க ஒண்ணாது என்னும் நினைவாலும் எழுப்புகிறார்கள் –
அதுக்கு மேலே
பகவத் விஷயத்தை அனுபவிக்கும் போது ததீயரை முன்னிட்டு அல்லது–அனுபவிக்க மாட்டாதவர்கள் ஆகையாலும் எழுப்பு கிறார்கள் –
விஷயம் தனியே அனுபவிக்க அரியது ஆகையாலும்–இவர்கள் தனி அனுபவிக்கும் பிரக்ருதிகள் அல்லாமையாலும் –ருசி உடையார் இழக்கை நெடும் தட்டு என்று இருக்கையாலும் —ததீயரை ஒழிய அனுபவிக்க மாட்டாமையாலும் ‘-முந்துற உணர்ந்தவர்கள் உறங்குகிறவர்களை எழுப்பத் தட்டில்லை —எல்லாருக்கும் ஒக்க கிருஷ்ண அனுபவத்தில் கௌதுகம்-அவிசிஷ்டமாய் இருக்கையாலும்–சிலர் எழுப்ப சிலர் உறங்குகை கௌதுகத்துக்கு குறை யன்றோ என்னில்-
அனுபாவ்யமான கிருஷ்ண குணங்கள்–நஞ்சுண்டாரைப் போலே சிலரை மயங்கப் பண்ணுகையாலும்-சிலரை இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாதே துடிக்கப் பண்ணுகையாலும்–அவர்கள் கௌதுகத்துக்கு குறை இல்லாமையாலே
சிலரை சிலர் எழுப்பத் தட்டில்லை —இதில்
அனுபோக்தாக்களை குறித்து திருப் பள்ளி எழுச்சி–துணைத்தேட்டம்
இழிந்தாரை குமிழ் நீரூட்ட வல்ல ஆழியான் என்னும் ஆழ மோழையிலே இழியுமவர்கள்
காலாழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் —செஞ்சொல் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆட்செய்மின்–இன் கனி தனி யருந்தான்-
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிந்து
கண்ணபிரானது திவ்ய சேஷடிதங்களும் கல்யாண குணங்களும் நெஞ்சுப்டாரைப் போலே மயங்கப் பண்ணுமே
இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமல் துடிக்கப் பண்ணும்–அவாவில் குறை இல்லாமல் தூங்கிக் கொண்டு இருக்க வில்லை
கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே அவனுடைய பேரும் தார்களுமே பிதற்ற-

இப்பாட்டுக்கு வாக்யார்த்தம்–பகவத் விஷயத்தில் புதியவள் ஆகையாலே இந் நோன்பின் சுவடு அறியாதாள் ஒருத்தியை எழுப்புகிறார்கள்

புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்ளரையன் கோயிலில்
வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ
பிள்ளாய் எழுந்திராய் பேய் முலை நஞ்சுண்டு
கள்ளச் சகடம் கலக்கழிய காலோச்சி
வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேரரவம்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்–6-

வியாக்யானம் –
புள்ளும் சிலம்பின காண் –
இப்பெண்கள் –போதோடே வாசலில் சென்று உணர்த்தக் கடவதாக சங்கல்பித்து
போது விடியச் செய்தே கிடந்தது உறங்குவதே -என்று சிஷ்டகர்ஹை பண்ணினவாறே –
போது விடிய வேண்டாவோ எழுந்திருக்க -என்ன —போது விடிந்தது எழுந்திராய் -என்ன –
விடிந்தமைக்கு அடையாளம் என்ன என்று கேட்க —நாங்கள் உணர்ந்து வந்தது போதாதோ என்ன –
உறங்கினார் உணரில் அன்றோ விடிந்தமைக்கு அடையாளம் ஆவது —உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல் -என்கிறபடியே
உங்களுக்கு உறக்கம் உண்டோ–உங்கள் உணர்த்தி விடிந்தமைக்கு அடையாளம் அன்று
வேறு அடையாளம் உண்டோ -என்ன —-புள்ளும் சிலம்பின காண் —
போது விடிந்தது–பஷிகள் அகப்படக் கிளம்பி இரை தேடித் போகா நின்றன — காண் -என்ன
அது விடிந்தமைக்கு அடையாளமோ -என்ன–ஏன் அல்லாவோ என்ன —ஓம் அல்லவீ என்ன —ஆவது என் என்ன –
நீங்கள் அவற்றை உறங்க ஒட்டாதே கிளப்பின வாறே கிளம்பிற்றன–அல்லது விடிந்தமைக்கு அடையாளமோ -என்ன –
இவ்விடத்தில் பிள்ளைப் பிள்ளை யாழ்வான்-
பகவத் சமாஸ்ரயணத்துக்கு அனுகூலமான காலத்தை சூசிப்பிக்கிற பஷிகளின் நாதம் அல்லது-இவ்வாத்மாவுக்கு உத்தேச்யம் இல்லை என்று பணிக்கும் —என்று அருளிச் செய்வர்-
நீங்கள் பிறந்த ஊரில் பஷிகளுக்கு உறக்கம் உண்டோ —காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள்–மாலின் வரவு சொல்லி மருள் பாடுதல்-மெய்ம்மை கொலோ -என்று அன்றோ இருப்பது -வேறு அடையாளம் உண்டாகில் சொல்லுங்கோள் -என்று கிடந்தாள் -இப்போது இவள் புள் என்கிறது -சேர்ப்பாரை -யில் சொல்லுகிறபடியே ஞான அனுஷ்டங்களாலேபகவத் சம்பந்தம் கடகரான பாகவதர்களை –
ஆகையால்–சத்வோத்தரமான காலம் ஆனவாறே சாத்விகரான பாகவதர்கள் —பகவத்குண அனுசந்தான பூர்வகமாக பகவத் கைங்கர்ய ரூபங்களாய்
தத் தத் வர்ண ஆஸ்ரம உசிதங்களான காலிக கர்மங்களை அனுஷ்டிக்கைகாக–சர்வவோதிக்கமாக எழுந்து இருந்து புறப்பட்டார்கள் –
9/10/11/12 –15 -விடிந்தமைக்கு அடையாளம் இல்லாத பாசுரங்கள்
6/7/8/13/14-விடிந்தமைக்கு-அடையாளம் உள்ள பாசுரங்கள்

பஷி நாதம் கேட்டு முமுஷு ஆகிறோம் மோஷம் அடைகிறோம் பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர்ஆசார்ய உபதேசம் பஷி நாதம் –
காலை எழுந்து இருந்து கரிய குருவிக் கணங்கள் மாலின் வரவு சொல்லி
விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்கள் -மேல் கட்டி விதானம் -நீ உருகி நீர் சொரிய கூடாதே சேர்த்தி பார்த்த ஹர்ஷத்தால் –

அபசூத்ராதி கரணம் ஸ்ரீ பாஷ்யம்
ஞானஸ்ருதி ரைக்குவர் கதை – ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற -உனக்கு நான் சொல்ல முடியுமா -நான்காவது வரணம் -அடியேன் இடம் ஒன்றும் இல்லை -வந்ததும் சொல்வேன்
ஷத்ரிய ராஜா -சூத்திரன் சோகம் உடையவர் சூத்ரர்-பஷி நாதம் கொடுத்த நீதி –
கடல் கரையில் பஷி புண் படுத்தி பெருமாளை -கதை –குரங்கு மனிசன் புலி கதை புறா கதை விபீஷணன் கட்டம்-விறகிடை வெந்தீ மூட்டி-வேதத்தின் விழுமியதன்றோ கம்பர் பாசுரம் –

கிளி சோழன் -கைங்கர்யம் காவேரி விரஜா சொல்லி –கிளி கைங்கர்யம்

புள்ளரையன் கோயிலில் வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ
அது கிடக் கிடாய் -இதுவும் உன் செவிப் பட்டது இல்லையோ —புள்ளுக்கு நிர்வாஹகனான பெரிய திருவடி உண்டு -அவனுடைய கோ உண்டு -சர்வேஸ்வரன்–அவனுடைய இல் -என்னுதல்-
புள் -என்று பஷியாய்-அத்தாலே பெரிய திருவடியாய் —அவனுக்கு நிர்வாஹகனானவனுடைய கோயில் -என்னுதல் –
திருப் பள்ளி எழுச்சியில் சங்கத் த்வனி கேட்டிலையோ —கிருஷ்ணன் திரு வவதரித்து திரு வாய்ப்பாடியிலே இருந்ததே குடியாக-அவன் அழகிலே பக்த பாவராய்ச் செல்லுகிற காலத்திலே–கொண்டாடுகைக்கு ஒரு திரு முற்றம் உண்டோ என்னில் –
சக்கரவர்த்தி திருமகன் திருவவதாரம் பண்ணி–இருந்ததே குடியாக அவன் அழகிலே ஈடுபட்டு செல்லா நிற்க –
சஹா பத்ன்யா விசாலாட்ஷி நாராயண -என்று–அவர் பெரிய பெருமாளை ஆஸ்ரயிக்குமா போலே-கிருஷ்ணனையும் கும்பிடு கொள்கைக்கு ஒரு திரு முற்றம் உண்டு

புள்ளரையன் –
பெரிய திருவடியை நிரூபகமாக உடையவன் —ஆஸ்ரிதர் தனக்கு நிரூபகம் ஆம்படி இ றே இவர்களுக்கு கொடுத்த ஐஸ்வர்யம் –
பகவத் விஷயத்தில் வழியே இழியுமவர்கள் ஆகையாலே–பெரிய திருவடியை முன்னிடுகிறார்கள் –திரு அயோத்யை போலே திரு ஆய்ப்பாடியிலும் கோயில் உண்டே–புள்ளரையன் -பெரிய திருவடி-கண்ணபிரான் என்றுமாம் -பெரியதிருவடி இட்டே அவனை நிரூபிக்க

வெள்ளை விளி சங்கு –
சங்கு வெளுத்து இருக்குமது விடிந்தமைக்கு அடையாளமோ–இது வ்யர்த்த விசேஷணம்

விளி சங்கு –
சாமங்கள் தோறும் முறை உடையோரை அழைக்கிறார்கள் ஆகில்–போது விடிய வேணுமோ -அங்கன் அல்ல

பேரரவம் –
விடிந்தமைக்கு அடையாளம் அன்றோ —ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய த்வநியிலும் இது அதிகமாக வன்றோ த்வநிக்கிறது -நீயும் உணருகைக்கு போரும் துவனி–இவர்கள் சங்கின் வெளுப்பு சொல்லுவான் என் என்னில் –சங்கத் த்வனி வழியே ஊதும் போதை முக முத்ரையும்–சங்கின் வெளுப்பும் உத்தேச்யம் ஆகையாலே
விளி சங்கு -அழைக்கை –கை விளிக்கின்றதும் கண்டே நின்றேன் -என்னக் கடவது இ றே–கையாலே அழைக்கை என்றபடி-சத்வ உத்தரமான காலத்தில் அடிமை செய்ய வாருங்கோள்–என்று அழைக்கிறபடி-

கேட்டிலையோ –
இது கேட்க பாக்கியம் இன்றிக்கே ஒழிவதே –

புள்ளுக்கு -பெரிய திருவடிக்கு–அரையன் -அரையனான எம்பெருமானுக்கு ப்ரதிபாதகத்வேன–கோயிலான திரு மந்த்ரத்தில்
உகாரத்தை மத்யத்திலே–உடைத்தாகையாலே பரி சுத்தமாய் —அகில ஆத்மவர்க்கத்துக்கும் பகவத் கைங்கர்ய உபாய உக்தமாய்-பகவத் சம்பந்த ஜ்ஞாபகமாய் —தஷிணாவர்த்த சங்க துல்யமான பிரணவத்தின்–மகா த்வநியைக் கேட்டிலையோ

இவர்கள் இப்படிச் சொல்ல பின்பு நிருத்தரையாய் கிடந்தாள் —பிள்ளாய் எழுந்திராய்
பகவத் விஷயத்தில் புதியை இ றே–பாகவத சம்ச்லேஷத்தில் இனிமை அறியாய் இ றே
அனுபாவ்யங்களில் காஷ்டா பூமியான பாகவத சம்ச்லேஷ ரசம் பிறக்கும் அளவும்–பகவத் விஷயத்தில் அவஹாகிக்கப் பெற்றிலையே-நாங்கள் உன்னைக் காண ஆசைப்பட்டவோபாதி–நீயும் எங்களைக் காண ஆசைப்பட வேண்டாவோ —அறிந்து இருக்கிற உங்களை எழுப்பினார் ஆர் என்ன –
ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் -அது காணும் கண் பயன்–மேலே–உடன் கூடுவது–மேலே–பேராளன் பேரோதும் பிரியாமல் இருக்க-படிப் படி பூர்வர் வார்த்தை–உன்னுடைய வடிவை நாங்கள் கண்டு எங்கள் வடிவை நீ கண்டு அனுபவிக்க–நாங்கள் சொன்னதை மறித்து உன் பால்ய அறியாமை–திருவாய்ப்பாடியில் பட்டர் -சிந்தயந்தி -கோபி -சிந்தித்து கொண்டே இருந்ததே திரு நாமம் —அவள் தான் புதியவள் கிருஷ்ண சம்ச்லேஷத்தில் –வரிந்து போக முடிய வில்லை–நின்றவள் இடம் அவ்வளவு ப்ரீத்தி–மற்றவர் இருப்பதை கண்டாள் இ றே–ஆரம்ப தசை-
கண் தெரியாத அன்பு —ப்ரேமாந்தா -பிரேமத்தால் குருடு -காவல் கிடந்தாரை காணாமைக்கு உடல் ஆகுமே-அது தானே வழி போக உடல் ஆயிற்று–விரஹ அக்னிக்கு -என்ன செய்ய முடியுமா–உசாத் துணை–எங்கும் காவலும் கடந்து கயிறு மாலையாகி -வர வேண்டாமா –

முற்பட த்வயத்தை கேட்டு -இதிகாச புராணங்களையும் வரி அடைவே கற்று
பர பஷ நிரசயத்துக்கு நியாய மீமாம்சை-பொழுது போக்கும் அருளிச் செயலிலே -நம்பிள்ளை -பற்றி பெரியவாச்சான் பிள்ளை
பிள்ளைகள் நம் சம்ரதாயம் பலர்
வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும் -அறுத்த கூரத் ஆழ்வான்-வித்யா தன அபிஜன மதங்கள்-வாசா மகோசரா மகா குணா தேசிகாக்ரா அகில நைச்ய பாத்ரம் கூரத் ஆழ்வான்
பிள்ளாய் -நைச்ச்யம் பாவிக்கும்
வண்டுகளோ வம்மின் –நீர் பூ -நிலப்பூ -மரத்தில் ஒண் பூ -மூன்று வகை -உண்டு களித்து உய்ய வல்லீருக்கு –
நீர் பூ -திருப்பாற் கடல் சம்ஹிதை ஸ்ரீ -பாஞ்சராத்ரம் அவதரித்த பகவத் சாஸ்திரம் –
நிலப்பூ -ஸ்ரீ ராமாயணம் புராணம் பூ லோகத்தில் சஞ்சரித்த
மரத்தில் ஒண் பூ– உச்சாணி கிளை கர்ம காண்டம் வேதம்

பேய் முலை இத்யாதி –
பேய் முலை நஞ்சுண்டு —பெற்ற தாயும் உதவாத தனிமையிலே பாதிக்க வந்த பூதனையை முடித்து–இத்தலையை முடிக்க வந்தவள் தன்னோடே போம்படி பண்ணி —பேய் இத்யாதி -பேய் உண்டு -பிரகிருதி–முலை உண்டு -அஹங்கார மமகாரங்கள்–நஞ்சுண்டு -அவைகள் ஆகிற விஷம்–உண்டு -அனுபவித்து -அதாவது–பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தமாய்–சேதனருக்கு வரும் அஹங்கார மமாகாரங்களைப் போக்கி -என்றபடி –

கள்ளச் சகடம் கலக்கழிய காலோச்சி –
பேயாகில் ஆராய்ந்து கொள்ளலாம்–தாயே ரஷையாக வைத்த சகடம் —அசூர ஆவேசத்தால் பிறந்த அபாயம் ஆகையாலே -கள்ளச் சகடம் -என்கிறது –
காம குரோதங்களையும் நிவர்ப்பித்து-

கலக்கழிய காலோச்சி
சகடமானது கலக்கழியும் படி திருவடிகளை ஓச்சி —முலை வரவு தாழ்ந்தது என்று–மூரி நிமிர்த்த திருவடிகள் பட்டு முறிந்தது -இப்பொழுது இவ்வபதானங்கள் சொல்லுகிறது–பிறந்த அபாயங்கள் கேட்டு துணுக என்று எழுந்து இருக்கைக்காக-
அவள் பயப்படும் படி–கடுக எழுந்து இருக்க–துக்க நிவர்த்தகர் என்று அல்லாதார் நினைக்க–பெரியாழ்வார் சம்பந்திகள் வயிறு பிடிப்பார்கள் –
அச்சம் கெட திருவடி திண் கழல்–திருவடி அவனை ரஷித்து கொடுக்க–சேஷ பூதன் சேஷிக்கும் ரஷகமான திருவடிகள்–
திருக்கால் ஆண்ட பெருமான்–ஆண்ட -அழகான பிரயோகம் —ராமாவதாரம் இளைய பெருமாள் போலே திருக் கால்-

வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை –
இவ் அபாய பிரசங்கம் இல்லாத இடத்தில்-பரிவனான திரு அநந்த ஆழ்வான் மேலே சாயப் பெற்றதே -என்று ஹ்ருஷ்டைகள் ஆகிறார்கள் –
விரோதி இல்லாத அங்கும் பரிவு கொண்டு திரு அநந்த ஆழ்வான்—ஆங்கு ஆராவாரம் கேட்டு —நீர் உறுத்தாமல் -பஞ்ச சயனம்-வெள்ளம்-சௌகுமார்யத்துக்கு சேர குளிர்ச்சி உண்டான படி –அரவில் –அந் நீர் உறுத்தாமைக்கு படுத்த படுக்கை –மென்மை குளிர்த்தி நாற்றங்கள் -பிரக்ருதியான திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே -இவன் மூச்சு பட்டு மது கைடபர்கள் பொடி பட்டுப் போகையாலே பயப்படவும் வேண்டா -என்கை –
வெவ்வுயிர்ப்ப வாய்ந்த மது கைடபரும் வயிறு உருகி மாண்டார் -என்னக் கடவது இ றே  -துயில் ‘
ஜகத் ரஷண சிந்தனை —பனிக் கடலில் பள்ளிக் கோளைப் பலகை விட்டு ஓடி வந்து–என் மனக் கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பி -என்று
ஓர் ஆஸ்ரிதனுடைய ஹிருதயத்தை கணிசித்துக் கிடக்குமவன் என்னவுமாம்

அமர்ந்த –
பிராட்டிமார் திரு முலைத் தடத்தால் நெருக்கினாலும் உணராமை –

வித்தினை –
திருவவதாரத்துக்கு நாற்றங்கால்–பிறந்த பிறவிகள் போராமை திரியப் பிறக்கைக்கு அடி இட்ட படி —

உள்ளத்துக் கொண்டு –
அரவத்தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும்–அகம்படி வந்து புகுந்து -என்கிறபடியே
திருப் பாற் கடலோடும் திரு வநந்த ஆழ்வானோடும் நாய்ச்சிமாரோடும் கூட தங்கள் நெஞ்சிலே கொண்டு –

முனிவர்களும் யோகிகளும் –
யோக அப்யாசம் பண்ணுகிறவர்களும்–மனன சிலரும் —அவர்கள் ஆகிறார்கள் —வ்ருத்தி நிஷ்டரும்–குண நிஷ்டரும் –
இங்கு உறங்குகிறவர்களையும் எழுப்பு கிறவர்களையும் போலே இருக்கிறவர்கள் –
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானும் இளைய பெருமாளும் போலே–பரமபதத்திலும் -வைகுந்த்தத்து அமரரும் முனிவரும் -என்று இரண்டு கோடியாய் இ றே இருப்பது
திரு வாய்ப்பாடியிலே முனிவர்களும் யோகிகளும் உண்டோ என்னில்–கிருஷ்ணன் வந்து திருவவதரித்த பின்பு இடையர் உடைய-பசு நிரைக் கொட்டில்களிலே வந்து அவர்கள் படுகாடு கிடப்பார்கள்-பாண்டவர்கள் வர்த்திக்கிற பனிக் கொட்டில்களிலும் இடைச்சேரியிலும் கிருஷ்ணன் படுகாடு கிடக்குமா போலே

மெள்ள எழுந்து –
கர்ப்பிணிகள் பிரஜைகளுக்கு நோவு வாராமே எழுந்து இருக்குமா போலே–வளையம் அலையாமே என்று இ றே எழுந்து இருப்பது -அரி என்ற –
அரி என்கை யாவது–பகவத் அனுபவ விரோதிகளை போக்கி அருள வேணும் -என்கை
பின்னை இவர்களுக்கு பாபம் ஆவது -கிருஷ்ணனுக்கு அசுரர்களால் வரும் தீங்கு–அத்தை அவன் தானே போக்கி தந்து அருள வேணும் என்று-மங்களா சாசனம் பண்ணுகை என்றுமாம்–அவனாலே பயம் கெட்டால் பின்பு அத்தலைக்கு பயப்பட்டு–திருப் பல்லாண்டு பாடும் இத்தனை இ றே-
பகவத் சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறப்பதற்கு முன்பு இழவு பேறுகள் தன்னளவிலே யாய் இருக்கும்-சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பு இழவு பேறுகள் அவன் அளவிலே யாய் இருக்கக் கடவது இ றே

பேரரவம் –
பஞ்ச லஷம் குடியிலும்–இந்த த்வநியாயே இருக்கை
எல்லாரும் ப்ரபுத்தரான காலம் ஆகையாலே ஒருவர் சொல்லும் அளவன்றிக்கே எல்லாரும் சொல்லுகை –

உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்து –
படுக்கைக்கு கீழே வெள்ளம் கோத்தாப் போலே–திருநாமம் செவி வழியே புகுந்து வவ்வலிட்டது-அவன் அவர்கள் நெஞ்சிலே புகுந்து ஆனந்திப்பித்தாப் போலே–கிருஷ்ண விரஹத்தாலே கமர் பிளந்து கிடக்கிற நெஞ்சு–பதம் செய்யும்படி
இவர்கள் உடைய த்வனியும் எங்கள் நெஞ்சிலே புகுந்து எங்களை–ஆனந்திப்பதது–ஆகையால் எழுந்து இரு என்கிறார்கள் —

வானமாமலை ஜீயர் ஸ்வா பதேசம் அருளி
வாக்ய குரு பரம்பரை -10 -அஸ்மத் குருப்யோ —பிள்ளாய் -வெறும் தரையில் ஞானம் உண்டாக்கும் அஸ்மத்-குருப்யோ -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் அர்த்தங்கள் சாதித்தவர்கள் -எல்லாரையும்–ஆழ்வார் பதின்மர்
காஞ்சி ஸ்வாமிகள் -வேற–புள்ளரையன் கோயில் பிரணவம்–பேரரவம் பாகவத சேஷத்வம்–சங்கம் த்வனி இதில் மட்டுமே பெரியாழ்வார் –
பிள்ளாய் -மங்களா சாசன பரர்-
பேய்ச்சி முலை -நாள்கலோர் நாள் ஐந்து திங்கள் அளவில் தளர்ந்தும் சகடத்தை சாடிப் போய் திருக்கால் ஆண்ட பெருமான்
விஷ்ணு சித்தர் -உள்ளத்து கொண்டு —அமளியினோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும்
பெரியாழ்வார்
அறிவில் குறைந்தவர் அஞ்சி ஞான விபாகம் முதிர்ந்த கார்யம் -அஞ்ஞானம்–தோட்டம் கைங்கர்யம் புள்ளும் சிலம்பின
புள்ளரையன் வேதாத்மா வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி கருட அம்சம்
சங்கு -பாண்டியன் கொண்டாட -பட்டர்பிரான் –
பூதனை–நாள்களை நாலைந்து திங்கள் அளவில் சகடம் இரண்டையும் சேர்ந்து அனுபவித்து-உள்ளத்து கொண்டவர் -அரவத்தஅமளி–மனக்கடலில் வாழ வல்ல-
-முனிவர் யோகி இரண்டும் இவருக்கு பொருந்தும்–பாமாலை முனிவர்–பூ மாலை கைங்கர்ய நிஷ்டர்–கோபுரம் கட்டினார் -எல்லாம் செய்தவர்–
மெல்ல எழுந்து -பாண்டிய ராஜ சபைக்கு எனக்கு -பொட்டு தழும்பு காட்டி வெல்லவோ–நான் பார்த்து கொள்கிறேன் –
அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் யார் நாம்–ஹரி என்றார் வேதம்–வேண்டிய ஓதங்கள் வேதான் அசேஷான்–உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்ததே

சேர்ப்பார்களை பஷிகள் ஆக்கி ஜ்ஞான கர்மாக்களை சிறகு என்று–சிலம்பின–வர்ணாஸ்ரம நித்ய கர்மங்களை அனுஷ்டிக்க எழுந்து புறப்படமை
புள்ளரையன்–பெரிய திருவடிக்கு அரையனான எம்பெருமானுக்கு கோயில் திரு மந்த்ரம்-சங்கு வலம்புரியோடு ஒத்த பிரணவத்தை–வெள்ளை பாவனத்வம்–விளி -பகவத் விஷய ஜ்ஞாபகத்வம்

பிராட்டி பரிகரம்-ஆசார்யர் -ஆசார்யர் பரிகரம் -பாகவதர்கள் –ஸூய அபிமானத்தாலே ஈஸ்வர அபிமானத்தைக் குலைத்துக் கொண்ட இவனுக்கு-ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாராகம் இத்தை ஒழிய கதி இல்லை -ஆசார்ய சம்பந்தம் அவசியம் -இரண்டும் அமையாதோ நடுவில் பெரும் குடி என்-கொடியைக் கொள் கொம்பிலே துவக்கும் போது சுள்ளிக் கால் போலே ஆசார்யர் அன்வயத்துக்கு -பாகவதர்கள் இதுவும் வேணும் –
மால் தேடும் ஓடும் மனம் கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே –நீர்ப்பூ ஷீராப்தி நிலப்பூ -விபவம் மரத்தில் ஒண் பூ -பரத்வம் அனுபவிக்கும் -வண்டுகள்
-ஆசார்யர் -சிஷ்யர் பெறாத பொழுது குமிறிக் கொண்டு இருப்பாராம் -புள்ளும் சிலம்பின -வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை என்கையாலே இதிலே பாகவத் சேஷத்வமும் அனுசந்தேயம் -வேதம் கருடன் சந்நிதியில் ஆரம்பித்து முடிப்பார்கள் -புள்ளரையன் -பிள்ளாய் -பால்யர் போலே துடித்து கற்க ஆசைப்பட வேண்டும் -பாலாயாம் சுக போதாயாம் -க்ரஹண தாரணம் போஷணம் -சிறுவர்களுக்கு திறல் உள்ளவர் -நம்பிள்ளை -பிள்ளை உலகாசிரியர் -கணபுரம் கை தொழும் பிள்ளையை -விசேஷ அர்த்தம் -தேற்றத்து பிரிவிலை ஏகாரம் இரண்டும் உண்டே-பேய் முலை-உலகியல் சம்பந்தம் பிரகிருதி வேஷம் நன்மை போலே பிரமிக்கும் படி -நஞ்சு அஹங்கார மமகாரங்கள் தூண்டி மாயும் படி செய்யும் கள்ளச் சகடம் –கமன சாதனம் –அர்ச்சிராதி கதி  கதி -நல்ல சகடம் -கர்ப்ப கதி -யாம்ய கதி -தூமாதி கதி ஸ்வர்க்கம் -இவை கள்ளச் சகடம் -இவற்றைத் தொலைத்து -காலோச்சி ஆசார்யர் திருவடிகளே சரணம் -திருக்காலாண்ட பெருமானே ஆளுவது உபயோகப்படுத்துதல் –துயில் அமர்ந்த வித்து பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்ந்து மூல பீஜம் ஆசார்யர் –ஹரி ஹரிக்கிறவர் -பாவங்களைப் போக்கும் ஆசார்யர் –

-புள்ளும் சிலம்பின காண் -புள்ளரையன் கோயில் வெள்ளை விளி சங்கு -பால் அன்ன வண்ணத்து உன் பாஞ்ச சன்னியமே –எம்பெருமானாரும் -துத்தோ தந்வத் தவள மதுரம் சுத்த சத்வைக ரூபம் ரூபம் யஸ்ய ஸ்புட யதித ராமாயம் பணீந்த்ரவதாரம் -என்றபடி பால் போன்ற நிறத்தவர் –
இந்த சங்கு வாழ்ந்த இடம் புள்ளரையன் கோயில் -பூ மருவப் புள்ளினங்கள் புள்ளரையன் புகழ் குழறும் புனர் அரங்கமே -திருவரங்கத்திலே வாழ்ந்து அருளியவர் –
கருதிமிடம் பொருது -அருளிச் செயலின் படியே -காசீ விப்லொஷதி நாநா -கார்ய விசேஷங்களுக்காக பாஹ்ய சஞ்சாரங்கள் செய்து கொண்டே இருக்கும்
அப்படி அன்றிக்கே திருச் சங்கம் -உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாய் அமுதம் -கண் படை கொள்ளில் கடல் வண்ணன் கைத்தலத்தே -என்னும் படியே இருக்கும்
ஸ்வாமியும் அப்படியே யாவச் சரீர பாதம் அத்ரைவ ஸ்ரீரெங்கே ஸூக மாஸ்வ- என்றபடி -கோயில் சங்கு எம்பெருமானாருக்கு மிகப் பொருந்தும்-

குளிர்மாலை–சாத்தி அருளுகிறாள்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்து –முனிவர்கள் யோகிகள் சொல்லும் ஹரி என்ற பேரவம் -உள்ளே புகுந்து-அந்தியம் போதில் அரியை அழித்தவனை-அரி -ஹரி –ஹரிர் ஹரதி பாபானி சிம்ஹம் –ஸ்வரூப உபாய பிராப்ய விரோதிகள் மூன்றும் -அழித்து அருளுபவன்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருப்பல்லாண்டு –ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -அருளிச் செயலில் அமுத விருந்து –

July 9, 2015

பரக்க பல்லாண்டு என்கிற சப்தம் ஸ்வரூப வாசி யாகிறது -மேல் பண்ணுகிற மங்களா சாசனம்-ஸ்வரூப ப்ரயுக்தம் என்கைக்காகா சொல்லிற்று –
ஜிதம் -என்றும் -நம -என்றும் -தோற்றோம் -என்றும் -போற்றி என்றும் -பல்லாண்டு -என்றும் -இவை பர்யாயம்

ஜிதம் -என்று அவனாலே  தன் அபிமானம் போனபடியை இசைந்து அத்தலையில்  வெற்றிக்கு மேல்-எழுத்து இடுபவன் வ்யவஹாரம்

நம –என்று எனக்கு உரியன் அல்லேன் என்கிறபடி -இது நிவர்த்த ஸ்வ தந்த்ரனுடைய வியவஹாரம்

தோற்றோம் -என்கிறது  அத்  தலையில் வெற்றியே தனக்கு பிரயோஜனம் என்று இருக்குமவனுடைய வ்யவஹாரம்

பல்லாண்டு -என்று தன்னைப் பாராதே  அத் தலையில் ச்ம்ரத்தியே நித்யமாக செல்ல வேணும்-என்று இருக்குமவன் வ்யவஹாரம்

ஒரு கால் சொன்னோம் -என்று ஆறி இருக்க மாட்டாத
தம்முடைய ஆதார அதிசயத்தாலும் -பலகால் சொல்லும் அத்தாலும் பர்யாப்தி பிறவாத
விஷய வைலஷண்யத்தாலும் அருளிச் செய்கிறார்
த்ர்ஷார்த்தனானவன் தண்ணீர் பெருமளவும் தண்ணீர் தண்ணீர் என்னுமா போலே தம்முடைய-பயம் சாமிக்கும் அளவும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு -என்ன ப்ராப்தம் இ றே

அதி சங்கையும் -அத்தாலே வந்த பயமும்
பய நிவர்த்திக்காக காலத்தை பெருக்கி இக்காலம் உள்ளதனையும் இப்படி மங்களா சாசனம்

ராம பாக்யத்தாலே மஹாராஜர் நெஞ்சிலே பட்டு பய நிவ்ருத்திக்கு உடலாய்த்து –
இவர்க்கு இது தானே பய ஹேதுவாய்த்து-

சௌகுமார்யம் பய ஹேதுவாகிறது -சௌலப்யம் பய ஹேது

நீ தான் உன்னைக் கண்ணாடிப் புறத்திலே கண்டால் ஸ்வதஸ் சர்வஞ்ஞானான நீயும்
கலங்கிப் பரிய வேண்டும்படி யன்றோ உன் வடிவு இருப்பது

சேஷ பூதன் சேஷி வடிவைக் கண்டால்திருவடிகள் -என்று இ றே வ்யவஹரிப்பது
ஆஸ்ரயண வேளையோடு-போக வேளையோடு -மங்களா சாசன வேளையோடு -வாசி யற ஆஸ்ரியர் இழியும் துறை திருவடிகள் இ றே

திருக்காப்புகுறைவற்ற ரஷை
உண்டான அமங்களங்கள் போகைக்கும் -இல்லாத மங்களங்கள் உண்டாகைக்கும்பண்ணின ரஷை என்கை

ஒரு கிரியை இன்றிக்கே குறைந்து இருப்பான் என் என்னில் –தமக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் உண்டான நிரவதிகமான உத்க்ர்ஷ அபக்ர்ஷத்தாலே
பாசுரம் இல்லாமையாலே குறைந்து கிடக்கிறது –

தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும் -தோற்றோம் மட நெஞ்சமே -போற்றி என்றே
கைகள் ஆரத் தொழுது சொன் மாலைகள் -இத்யாதியால் ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று
அந்தி தொழும் சொல் -என்று பலம் சொல்லிற்று –
அடிக்கீழ் -பாத பற்ப்பு தலை சேர்த்து -அடி போற்றி -அடி விடாத சம்ப்ரதாயம்
ஸ்ரீ
ஸ்ரீ ராமானுஜாய நம
போன்று மங்களாரத்தமாக அருளிய பாசுரம் -கிரியை இன்றி –
பாட்டுக்கள் எல்லாவற்றுக்கும் பிரகாசமாய் நாயக பாசுரம் போலே இது என்னவுமாம்-

ஞான தசை பிரேம தசை தட்டு மாறி கிடக்கும்
பிரணவ அர்த்தம் அறிந்த ஞான தசை-
சௌந்தர்யம் சொவ்குமார்யம் அறிந்து-பிரேமம்-அன்பு-தசை -காப்பாற்ற படும் பொருள்-
பகவத் ஸ்மிர்த்தி-அல்லாதாருக்கு சத்தாஸ் ச்மர்திகள் –இருப்பு- தர்சன அனுபவம்

————————————————————————–

கீழ் விக்ரஹ யோகத்தையும் குண யோகத்தையும் குறித்து மங்களா சாசனம் பண்ணினார்-இதில் உபய விபூதி யோகத்தை குறித்து மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்

அது போலே மங்களா சாசனத்துக்கு தாம் வேணும் -என்று தம்மையும் கூட்டிக் கொள்கிறார்-
அத்தலைக்கு பரிகைக்கு  தாம் அல்லது இல்லாமையாலே -தாம் இல்லாத போது
அத்தலைக்கு அபாயம் சித்தம் என்று இருக்கிறார் இ றே

ஆனால் என்னோடும் என்னாதே அடியோமோடும் -என்பான் என் என்னில் -முறை அறியுமவர் ஆகையாலே -அடியோம் -என்றார் கர்மோபாதிகமாக வந்த வவஸ்தைகள்  எல்லாம் மறைந்தாலும்-மறையாத ஸ்வாபம் தாஸ்யம்என்று இருக்குமவர் இ றே இவர் –

தான் தனியராய் நின்று மங்களா சாசனம் பண்ணுமத்தால் பர்யாப்தி பிறவாமையாலும்
சேஷத்வம் அவிசிஷ்டம் ஆகையாலும்பஹூ வசனத்துக்கு கருத்து

வடிவாய்
வடிவு -என்று நிறமாய் -இவளோடே சேர்த்தியாலே திரு மேனிக்கு உண்டான புகரைச் சொல்கிறது

வடிவாய்
ஸ்ரீ கௌஸ்து பாதிகள் போலே ஆபரண பூதையாய் -அத்தால் வந்த அழகைச் சொல்லவுமாம்

ஆழியும் -என்கிற சப்தத்தாலே -ஆயுதாகாரத்தாலே ரஷகமாகக் காட்ட -ஆபரண
புத்தியாலே அவனையும் குறித்து மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்

பிரதிகூலர் மண் உண்ணும்படியும்
அனுகூலர் வாழும்படியாய் இ றே த்வனி இருப்பது -இத் த்வனி இவருக்கு பய ஸ்தானமான படி
என் என்னில் -த்வனி வழியே நின்று இடம் காட்டிக்  என்று பயப்படுகிறார்

அப் பாஞ்ச சன்னியமும் –
முன்னிலையாய்  இருக்க பரோஷ நிர்த்தேசம் பண்ணுவான் என் என்னில் –
புத்ரனை அலங்கரித்த தாய் -தன் கண் படிலும் கண் எச்சிலாம் -என்று பார்க்கக் கூசுமா போலே
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிற தம்முடைய கண்ணையும் செறித்து முகத்தை மாற வைத்து
சொல்கிறார் -அன்று யுத்தத்தில் பிறந்த ப்ரமாததுக்கு இன்று மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்

இவ்விரண்டு பாட்டும் -திருமந்த்ரார்தமாய் இருக்கிறது
அடியோமோடும் -என்கிற இடத்தில் ப்ரணவார்த்தத்தை சொல்லிற்று
முதல் பாட்டில் பல்லாண்டு -என்ற பிரதம பதத்தால் நமஸ் சப்தார்தம் சொல்லிற்று
மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணா -என்று அப்பாட்டில் விக்ரஹ யோகத்தையும் –
சௌர்ய வீர்யாதி குண யோகத்தையும் -இரண்டாம் பாட்டில் விபூதி யோகத்தையும்
சொல்லுகையால நாராயண பதார்த்தம் சொல்லிற்று –
உன் செவ்வடி செவ்வி திருக்காப்பு -என்கையாலே சதுர்த்தியில் பிரார்த்திகிற அர்த்தத்தை-சொல்லிற்று –

அதில் எம்பெருமானுக்கு இதில் அடியார்களுக்கு
பொலிக பொலிக பொலிக -திரு வாய் மொழி திருந்தின ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கண்டு
பல்லாண்டு பாடினார் அருளினார் ஆழ்வார் அது போல் இதுவும்
நம்பிள்ளை நம் ஜீயர் இடம் பெருமாளுக்கு பல்லாண்டு ஆழ்வார் பாட வில்லையா என்று
கேட்க திரு வாய் மொழி -4 -5 வீற்று இருந்த ஏழ் உலகம்- தாளைத்தை கொடுத்து பெற்று கொண்டான்-என்றாராம் –
அன்று யுத்தத்தில் வந்த பிரபாததுக்கு இன்று அப் பாஞ்ச சந்யதுக்கு
கதே ஜலே சேது பந்தம் -போன அவதாரம் பல்லாண்டு பாடுவது இவருக்கும் இவர் மகளுக்கும்
இந்த இரண்டு பாசுரங்களும் திரு மந்திர அர்த்தம் சொல்ல வந்தவை
வேதம் வேதாந்தம் வேதாந்த சாரம் -ரகஸ்ய த்ரயங்களும்
வேத சார தமம்-நாராயண அனுவாகம்-வியாபக மந்த்ரம் –
அவ்யாபகங்களில் வியாபகம் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டம் -26 சூத்திரம்-முமுஷுபடி-
எண்ணிலும் வரும்–எண்ணி கொண்டே -சட்டி பானை உடன் பெருமாளை-26 சொன்னதும் அவன் வருவான்-தத்வம்-24 அசித் 25 ஆத்மா 26 பரமாத்மா சாஸ்திரம்
26 -1 -26 வாய்ப்பாடு ஸ்வாமி சாதிப்பார்
சொரூபமும் சொரூப அனுரூபமான பிராப்யமும் -சேஷத்வம் பார தந்த்ர்யம் கைங்கர்யம்
பிரணவம் சேஷத்வம்
நம பாரதந்த்ர்யம்
நாராயண கைங்கர்யம்
அம்மானை விட்டு அம்மானை ஆசை பட்டாதால் இலங்கை சிறை வாசம்–வேறு பிரயோஜனம் கேட்டு-
இதிலும் அதிலும் ஆசை கொண்டு-இரு கரையர் –
பட்டு-இதில் அகப்பட்டு கொண்டு -சூதனாய் கள்வனாய் -வலையுள் பட்டு போல்
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலை யுள் அகப்பட்டு -பித்து பிடித்தவன் –
மீன் வலையில் சிக்கி கொள்வது போல்
மணி வலை -கண் மணி -பந்தகம்-சொரூபம் விரோதி

————————————————————————–

-ப்ராப்த விஷயத்தில் தன்னைப் பேணாதே பர ச்ம்ர்த்தியை ஆஸாசிக்க
சர்வ நிரபேஷனான ஈஸ்வரன் இத்தைக் கண்டு -இதொரு ப்ரேம ஸ்வா பம் இருந்தபடி என் -என்று ப்ரீதனாக -இவனுக்கு அந்த பரிதியே புருஷார்த்தமாய் இ றே இருப்பது –
பட்டு -எனபது
உவரிக்கடலில் முத்துப் பட்டது என்னுமா போலே -நான் -எனக்கு -என்று இருக்கிற
சம்சாரத்திலே பகவத் ச்ம்ர்த்தியை ஆசாசிக்கும்படி கை ஒழிந்து இருப்பார் சிலரை
பெறுகையாவது அலாப்ய லாபம் என்னும் இடம் தோற்ற அருளிச் செய்கிறார்
நாக பாசத்தில் அன்று அடைய மோஹித்துக் கிடக்க திருவடியும் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானும்-பிராணன் உடையார் உண்டோ -என்று தேடினால் போலே சம்சாரத்தில் ஸ்வரூப ஞானம் உடையார்-தேட்டமாய் இ றே இருப்பது
ஏழ் ஆள் காலும் பழிப்பிலோம் -என்கிறார்
ஏழ் ஆள் -என்று தமக்கு கீழே ஒரு மூன்றும் -மேலே ஒரு மூன்றும் -தாமுமாக ஏழு படியைச் சொல்லுகிறது
இஸ் சமுதாயத்தை பற்றி சாஸ்திரங்கள் சப்த சப்த ச சப்த -என்று இந்த ஏழையும்
இதுக்கு கீழே ஓர் ஏழையும் -இதுக்கு மேலே ஓர் ஏழையும் -ஆக இருப்பதொரு படி காலைச் சொல்லுகிறது

தசபூர்வாந்த சாபரா நாத்மா நஞ்சைக விம்சதிம் பங்க்திஞ்ச புநாதி -என்று முக பேதேன
சாஸ்திரம் சொல்லிற்று –
ஏழாட் காலும் -என்கிற சப்தம் இவ்வளவை நினைக்கிறது -இத்தால் ஒரு சந்தாநத்திலே
ஒருவன் அநந்ய பிரயோஜனன் ஆனால் அவனைப் பற்ற பகவத் பிரபாவம் சம்பந்தி
சம்பந்திகள் அளவும் செல்ல கீழும் மேலும் வெள்ளம் இடுகிறது
அக்காலத்தில் மங்களா சாசானம் பண்ணப் பெறாத குறை தீர இன்று இருந்து
மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம் சிலர் காண்  நாங்கள் -என்கிறார் –
————————————————————————–
ஐஸ்வர்ய காமனுக்கு காலாந்தரத்திலே யாகிலும்
பகவத் சம்பந்தம் பண்ண யோக்யதை உண்டாகையாலும் -இவனுக்கு அந்த யோக்யதையும்
அழிகை யாகலும் துர்கதியைக் கண்டு முற்பட அழைக்கிறார்
பிரயோஜனாந்தர பரர் -மங்களா சாசனம் பண்ண வாரும் கோள் -என்றால் வருவார்களோ வென்னில்
பகவத் ப்ராப்தியில் உத்க்ர்ஷத்தையும் -அத்தைப் பற்ற கைவல்யத்தினுடைய நிகர்ஷத்தையும்-அறிவித்தால் -விட்டுப் பற்ற வேணும் -என்னும் ஆத்ம குணா பேதரை இ றே இவர் அழைக்கிறது –

தன் ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி அறிந்து ஸ்வரூப அனுரூபமான
கைங்கர்யத்தை பெற வேணும் -என்று வைஷ்ணவனாய் வர வேண்டும் என்று –
அஹமபிநமம -பகவத ஏவாஹமஸ்மி -என்று இ றே  நமஸ் சப்தத்துக்கு அர்த்தம் இருப்பது
ஸ்வாமி பக்கல் பண்ணும் அநுகூல வ்ர்த்தி இ றே புருஷார்த்தம் ஆவது –
பாடு மனமுடைப் பத்தருள்ளீர்
நினைத்து இருக்கும் அவ்வளவு போராது
ப்ரீதிக்கு போக்கு விட்டுப் பாடுவோம் என்னும் நெஞ்சு உண்டாம் படியான பிரேமத்தை
உடையீர் ஆகில்-வந்து பல்லாண்டு கூருமினோ
வந்து திருப்பல்லாண்டு பாடும் கோள்
இத்திரளிலே புக வேணும் என்று இருப்பீர் -அத்தை செய்யும் கோள்
அவ்வளவு போராது -உங்களுடைய வ்ருத்தி விசேஷமும் பெற வேணும் என்று இருப்பீர்
திருப்பல்லாண்டு பாடும் கோள் -என்று க்ரியையை இரண்டாக்கி நிர்வஹிக்கவுமாம்

பாடும் மனம் உடையீர் -நினைத்த அளவு மட்டும் இன்று அன்புடன் பாடி
ஈடு பாடு உடன்-ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாக பத்தர் உள்ளீர் -பிரேமை உடன் பாட
வந்து -திரு பல்லாண்டு பாட
கூடு மனம் உடையீர் முதலில் சொல்லி பாடும் மனம் உடையீர்
விருத்தி விசேஷம் கூட -கைங்கர்யம் செய்ய -கிரியை இரண்டாக்கி கூடியும் பாடியும்
கூட்டத்தோடு சேர்ந்து பாடி
————————————————————————–
இருடிகேசன் –
பிரயோஜனாந்த பரருக்கு ஐஸ்வர்யாதிகளில் கர்ம அனுகூலமாக ருசியைப் பிறப்பிக்கும் -தன் பக்கலிலே ந்யச்த பரராய் இருப்பவருக்கு ஸ்வரூப அநுரூபமாக ருசியைப் பிறப்பிக்கும் –
ஐஸ்வர்யார்த்தமாக அவன் பக்கலிலே கண் வைக்கும் போதே அவன் வடிவு அழகிலே உறைக்க வையும் கோள்
அவன் -மமேதம் -என்கிற அபிசந்தியைக் குலைத்து தன் பக்கலிலே ருசியைப் பிறப்பிக்கும்
அத்தாலே அபேஷித்த ஐஸ்வர்யத்தை விஸ்மரித்து அவன் தன்னையே பற்றலாம்
பிரயோஜனாந்த பரனாய் போந்தவன் நமக்கு ஆஸாசிக்கும் இத்தனை பரிவனாகப் பெற்றோமே-என்று அவன் குளிர நோக்கும் –
பல்லாயிரத்தாண்டு என்மினே
பின்னை பல்லாயிரத்தாண்டு என்னும் கோள் –
அந்நோக்கு அழகு நித்திய ஸ்ரீ யாய் செல்ல வேணும் என்று மங்களா சாசனம் பண்ணும் கோள்
உங்களுக்கு இம் மாத்ரத்தாலே ஸ்வரூபமும் -அத்தாலே ஈஸ்வரனுக்கு ச்ம்ர்த்தியும்
உண்டாகப் பெற்றால் ஆறி இருக்கிறது என் -சடக்கென மங்களா சாசனம் பண்ணும் கோள் என்கிறார் –

————————————————————————–
ஏழாட் காலும் பழிப்பிலோம் -என்று பிரயோஜனந்த பரரைக் குறித்து தாம் அருளிச் செய்த
தம்முடைய திரளுக்கு உண்டான ஏற்றத்தை புகுருகிறவர்கள் -தங்களுக்கு உண்டாக
சொல்லிக் கொண்டு வந்து புகுருகிறார்கள் -தம் தாம் ஏற்றம் சொல்லிக் கொண்டு வந்து
புகுருகை சாத்விகருக்கு யுக்தமோ என்னில் -ஆழ்வார் உடைய திரு உள்ளம் பயம்
கெடுகைக்காக சொல்லுகிறார்கள் ஆகையாலே யுக்தம்
————————————————————————–
ஆழி வல்லானுக்கு –
வில் வல்லான் -வாள் வல்லான் -தோள் வல்லான் -என்னுமா போலே
யஸ்ய ஸா ஜனகாத்மஜா -என்கிறபடியே பிராட்டியை எனக்கு என்ன இட்டுப் பிறத்தல்
திருவடி தோளிலே நல் தரிக்க விருத்தல் -கை பேராமல் திரு வாழியைப் பிடித்தல் –
செய்யுமது ஆய்த்து சர்வாதிகத்துவதுக்கு லஷணம்
பல்லாண்டு கூறுதுமே –
அத்தலையில் அடிமை செய்த ஆழ்வான் உடைய வீர ஸ்ரீக்கும்
அடிமை கொண்ட கிருஷ்ணனுடைய வீர ஸ்ரீக்கும் –
மங்களா சாசனம் பண்ணுவார் பெற்றது இல்லை –
அவ் விழவு தீர இன்று இருந்து திருப் பல்லாண்டு பாடுகிறோம் என்கிறார்கள்-
————————————————————-
கையடைக்காயும்
தாரக போஷகங்கள் கீழே சொல்லிற்றாய் -மேல் -போகய பதார்த்தங்களை தந்தபடி சொல்லுகிறது
திருக்கையாலே இட்ட வெற்றிலை பாக்கு என்று இவர்கள் பக்கல் கௌரவத்தாலே
இட்ட சீர்மையை சொல்லுகிறது -சேஷ பூதன் சேஷியை குறித்து இடும் பிரகாரத்தாலே இ றே
சேஷி யானவன் சேஷ பூதனுக்கு இடுவது
கழுத்துக்கு பூணொடு காதுக்குக் குண்டலமும் –
தேகத்தை உத்தேச்யம் என்று இருக்குமவன் ஆகையாலே -தன் உடம்பை அலங்கரித்து
அத்தை அனுபவித்து இருக்குமவன் இ றே ஐஸ்வர்யார்த்தி
பகவத் பரனாய் ஈஸ்வரனை அலங்கரித்து சதா தர்சனம் பண்ணி இருக்கிறான் அல்லனே
ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து -ஜ்ஞான வைராக்ய பக்திகளை ஸ்வரூபத்துக்கு ஆபரணமாக
நினைத்து இருக்கிறான் அல்லனே
கழுத்துக்கு பூனோடு காதுக்கு குண்டலமும் -என்று விசேஷிப்பான் என் என்னில் –
தன் கண்ணுக்கு அவிஷயமாய் -நாட்டார் கொண்டாடும் அதுவே தனக்கு பிரயோஜனமாய்
இருக்கையாலே
அவயவாந்தரந்களிலே -அங்குலீய காத்யாபரணங்கள் தன் கண்ணுக்கு விஷயமாய் இருக்கும் இ றே
பெருமாள் மீண்டு எழுந்து அருளின அளவிலே இந்த்ரன் வரக் காட்டின ஹாரத்தை
பிராட்டியும் தாமும் இருந்து திருவடிக்கு பூட்டினால் போலே -ஈஸ்வரன் பரிந்து
இது கழுத்துக்காம் -இது காதுக்காம் -என்று திருக்கையாலே பூட்டின ஆபரணமும்

ப்ரதேஹி ஸூ ப கே ஹாரம் யஸ்ய துஷ்டாஸி பாமிநீ -என்கிறபடியே இந்த்ரன்
வரக் காட்டின ஹாரத்தை பெருமாள் வாங்கி பார்த்தருளி -பிராட்டிக்கு கொடுக்கிற போது
அத்தை வாங்குகிறவள் -பெருமாளை ஒரு திருக் கண்ணாலும் திருவடியை ஒரு திருக் கண்ணாலும் பார்த்து வாங்கினாள்
ப்ரேஷி தஜ்ஞா ஸ் து கோசலா -என்று பார்வையில் கருத்து அறியுமவர் ஆகையாலே
அவனுக்கு கொடுக்கலாகாதோ -என்று அருளினார் -ஸூ ப கே -அடியார் ஏற்றம் அறிந்து
கொண்டாடுகைக்கு ஈடான சௌபாக்கியம் உள்ளது உனக்கே யன்றோ என்ன –
உம்முடைய திரு உள்ளத்தால் அன்றோ நான் கொடுக்கிறது என்று பிராட்டி விண்ணப்பம்
செய்ய -நான் முற்பாடனாகப் பெறாமையாலே உன்னுடைய உகப்பின் கார்யத்தைக் கொடுக்கல் ஆகாதோ-
மங்களா சாசனத்துக்கு விஷயம் ஏது என்ன -அவ் விஷயத்தை சொல்லுகிறார்
தன்னோட்டை ஸ்பர்ச சுகத்தாலே விகஸித பணமான நாகத்தினுடைய பகை உண்டு
பெரிய திருவடி -அவனை கொடியாக உடையவனுக்கு

அநந்த சாயியாய் கருடத்வஜனானவனுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறேன் என்கை
தகட்டில் அழுத்தின மாணிக்கம் போலே திரு வநந்த வாழ்வானோட்டை சேர்த்தியால்
வரும் அழகு நித்ய ஸ்ரீ யாக வேணும் என்றும்
ஏதேனும் ஒன்றை அபேஷித்து வந்தவர்களையும் எனக்காக்கிக் கொள்ள வல்லேன்
என்று கொடி கட்டி இருக்கிற சக்தி நித்ய ஸ்ரீ யாக செல்ல வேண்டும் என்றும்
திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறேன் என்கிறார்

அநந்ய  பிரயோஜனரும் -கைவல்யார்த்திகளும் -சங்கதராகிற  இடத்தில் சமூஹமாக பேசினார் -பாடுதும் -கூறுதும் -என்றும்
இதில் ஐஸ்வர்யார்த்தியை ஏக வசனத்தாலே பேசுவன் என் என்னில் -கூறுவன் -என்று
அவர்கள் திரள் பரிச்சின்னமாய் -ஐஸ்வர்த்யார்திகள் திரள் அபரிச்சின்னம் ஆகையாலே
ஒரூருக்கு ஒருத்தன் வார்த்தை சொல்லுமா போலே சொல்லுகிறார்
————————————————————————–
திருத் துழாய் பறிக்கும் போதும் -தொடுக்கும் போதும் -அவன் சாத்தி அருளப் புகுகிறான் –
என்னும் ஆதரத்தாலே சம்ச்க்ர்தமாய் சாத்திக் கழித்தால் சூடுமது எங்களுக்கு உத்தேச்யம் –
சுவடர் பூ சூடும் போது புழுகிலே தோய்த்து சூடுமா போலே -தத் ஸ்பர்சத்தாலே விலஷணமாய்
இருக்கும் என்கை -அவன் தானும் சிலர் –சூடிக் கொடுத்த மாலையின் சுவடு அறியுமவன்-ஆகையாலே சூடிக் கொடுக்கிறான் இ றே
இத் தொண்டர்களோம்
இப்படிப்பட்ட அடியார்கள் இ றே நாங்கள் –
எமக்கு என்று உடுத்தல் ஜீவித்தல் சூடுதல் செய்யுமவர்கள் அன்றிக்கே -அவன் கழித்தவை
கொண்டு தேக யாத்ரையாம் படி யிருக்குமவர்கள் இ றே  நாங்கள்
அதிலும் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே
திரு வநந்தாழ்வான் மேலே சாய்ந்த போதை அழகுக்கு கண் எச்சில் வாராமைக்கு
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்கள் -படுக்கப்பட்டு ஸ்வ சம்ச்லேஷத்தாலே விகசிதமாக
நின்றுள்ள பணைத்தை உடையனாய் -மென்மை -குளிர்த்தி -நாற்றம் என்கிறவற்றை
பிரக்ர்தியாக உடைய திரு வநந்தாழ்வான் ஆகிற படுக்கையிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற
அழகுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்கள் -ஸ்வதஸ் சர்வஞ்ஞனையும் மயங்கப்
பண்ணும் படுக்கை -அவன் ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே விக்ர்தனாகப் பண்ணும்
இவனுடைய வடிவும் -அவனுடைய வடிவும் -கிடந்ததோர் கிடக்கை -என்கிறபடியே
பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாத அழகு இ றே கண் வளர்ந்து அருளுகிற போதை அழகு –
ஒரு வெள்ளி மலையிலே காள மேகம் சாய்ந்தால் போலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற போதை
பரபாகரசத்தை அனுசந்தித்தால் மங்களா சாசனம் ஒழியச் செல்லுமோ என்கிறார்கள்
தேக யாத்ரையிலும் தங்கள் பாரதந்த்ர்யம் காட்டி புகுந்தார்கள்

————————————————————————–
எம்பெருமான் -என்கிற ப்ராப்தி யாலும் –
உன் தனக்கு -என்கிற சக்தியாலும் –
எழுத்துப் பட்ட -என்கிற சப்த மாத்ரத்தாலும்
பலிக்கக் கண்டோம் என்கிறார்கள் –
பட்ட -என்கிற இது –முத்துப்பட்ட -என்கிறாப் போலே
வாழாட் பட்டு -என்கிற -இடத்தில் அர்த்தத்தின் உடைய துர்லப்த்வம் சொல்லிற்று
————————————————————————–
அன் நாள் அமைந்து இருக்க என் நாள் சொல்வது வகுத்து சேஷி பக்கலில்
மங்களாசாசனம் பண்ண அனுக்ரகம் செய்த நாளே நல்ல நாள்
மார்கழி திங்கள் மதி நிறைந்த நல்  நாள்
அக்ரூரர் கண்ணனை கூப்பிட அனுப்பிய நாளே நல்ல நாள்- கம்சன் சோறு உண்டு வளர்ந்த
எனக்கு வாய்த நாள் –
ஐந்தலை இத்யாதி –
அது கிடக்க -நிர்ப்பயமாய் வர்த்திக்கிற காலத்திலே பிறந்த ப்ரமாதமே போராதோ வயிறு
எரிகைக்கு என்கிறார்கள் –
ஐந்தலைய பைந்நாகத் தலை பாய்ந்தவனே –
கடிக்கைக்கு ஐஞ்சு வாயை உடைத்தாய் -க்ரோதத்தாலே விஸ்த்ர்தமான பணத்தை உடைத்தான
சர்ப்பாச்யத்திலே யன்றோ புக்கது -ஏக தாது விநா ராமம் க்ருஷ்ணோ ப்ருந்தாவனம் ய யௌ
என்று தலையன் ஒரு நாள் பேர நிற்க -பாம்பின் வாயிலே புகும் படி இ றே தீம்பு –
கிருஷ்ண அவதாரம் என்றால் ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் ஒக்க பரிவராய் இருப்பர்கள்
இதுக்கு அடி என் -என்று ஜீயர் பட்டரை கேட்க –
ராமாவதாரத்தில் பிள்ளைகள் -தாங்கள் மிடுக்கராய் -குணாதிகருமாய் –
பிதா சம்ப ராந்தகனுமாய்
மந்த்ரிகள் வசிஷ்டாதிக்களுமாய்
ஊர் அயோதயையுமாய்
காலம் நல்ல காலமுமாய்
இருக்கையாலே அங்குத்தைக்கு ஒரு பயமும் இல்லை –
இங்கு
பிறந்தவிடம் சத்ரு க்ர்ஹமாய்
கம்சன் இடம் பார்த்து நலியும் துஷ்ப்ரக்ர்திகளை வரக் காட்டும் கரூரனுமாய்
தமப்பன் இடையனுமாய்
ஊர் இடைச்சேரியுமாய்
பிள்ளைகள் தாங்கள் தீம்பருமாய்
காலம் கலி காலத்தோடு தோள் தீண்டியாய்
இருக்கையாலே என் வருகிறதோ என்று பரிகைக்கு ஆழ்வார்கள் அல்லது இல்லை காணும்
என்று அருளிச் செய்தார் –
உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுதுமே –உன்னை கூறுதுமே -என்கிற ஸ்வரத்துக்கு கிருஷ்ண அவதாரம் பரிகை என்று காட்டி அருளுகிறார்
இப்படிப்பட்ட உன்னை அனுசந்தித்தால் மங்களா சாசனம் ஒழிய தரிக்க விரகு உண்டோ என்கிறார்கள்
————————————————————————–
அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா
வழக்கு அல்லாதவை அநேகம் இ றே
தேகத்தில் ஆத்மபுத்தி பண்ணுகை வழக்கு அல்ல
ப்ரக்ருதே பரமான ஆத்மவஸ்துவை ஸ்வ தந்த்ரன் என்று அனுசந்திகை வழக்கு அல்ல –
தேவதாந்த்ரங்களில் பரத்வ புத்தி பண்ணுகை வழக்கு அல்ல –
பகவத் பஜனத்துக்கு பலம் பிரயோஜனான்தரம் என்று இருக்கை வழக்கு அல்ல –
அநந்ய பிரயோஜனம் ஆனாலும் உபாயாந்தர சாதனம் என்று இருக்கை வழக்கு அல்ல –
பகவத் அனுபவத்தை -மமேதம் -என்று இருக்ககை வழக்கு அல்ல –
இனி –வழக்கு -ஆவது –
சேஷிக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகை என்று இ றே இவர் இருப்பது
அணி கோட்டியூர் கோன்
இவை -ஒன்றும் இன்றிக்கே -அத்தலைக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணும் அது ஒன்றே வழக்கு –
திருமாலே
இவ்வாதம வஸ்து ஒரு மிதுன சேஷம் -என்று சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தியை சொல்லுகிறார்கள்
இத்தால்
மாதா பித்ர் சேஷத்வமும் -தேவதாந்தர சேஷத்வமும் கர்ம உபாதிகம் என்கை
அதவா
தேவரீருக்கு பிராட்டி நிரூபக பூதையாய் இருக்கிறாப் போலே எங்களுக்கும் தாஸ்யம்
நிரூபகம் என்கிறார்கள் -என்றுமாம்
இந்த ஸ்வரூப ஞானம் எவ் வழியாலே பிறந்தது என்னில்
சகல வேதாந்த தாத்பர்யமான மந்திர ரஹச்யத்தாலெ பிறந்தது என்கிறார் மேல்
நல் வகையால் நமோ நாராயணா -என்று
நாராயணனுக்கே உரியேன் -எனக்கு உரியேன் அல்லேன் -என்கை
நல் வகையால்

முன்பு அர்த்த விதுரமாக -ஜப ஹோமாதி முகத்தாலே பிறந்த அந்வயம் அடையத்
தீ வகை என்று இருக்கிறார்கள் -இது தான் சர்வார்த்த சாத்தலாம் இ றே –
நமோ நாராயணா யேதி மந்த்ரஸ் சர்வார்த்த சாதகா -என்னக் கடவது இ றே
நாமம் பல பரவி –
இவர் இவர்களை அழைக்கிற போது -அடி தொழுது ஆயிரம் நாமம் சொல்லி -என்றார் இ றே -அத்தை இ றே இவர்களும் சொல்லுகிறது
பரவி –
அக்ரமமாகச் சொல்லி –
சாதனமான போது இ றே க்ரம அபேஷை உள்ளது –
முன்பு -மமேதம் -என்று இருந்தவர்களுக்கு -மங்களா சாசன யோக்யராம் படி
புகுர நிற்கைக்கு இசைவே வேண்டுவது –
பல் வகையாலும் பவித்ரனே –
பிரயோஜனாந்தர பரரான அசுத்தியைப் போக்கி –
அதுக்கடியான அஹங்கார மமகாரங்கள் ஆகிற அசுத்தியைப் போக்கி –
சேஷத்வம் தன்னிலும் -மாதா பித்ர் சேஷத்வம் என்ன இவ்வோ அசுத்தியைப் போக்கிப்
புகுர நிறுத்தினவனே –
உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுவனே –
சௌந்தர்யாதி குண யுக்தனான உன்னை மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறேன்
ஏக வசனத்தாலே
கீழ் சொன்ன புருஷார்த்திகள் மூவர் முகத்தாலும் தாமே திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்
என்னும் இடம் தோற்றுகிறது
ஐஸ்வர்யார்த்தி சங்கதன் ஆகிற அளவிலும் ஏக வசனம் ஆகையாலே இங்கும்
அதுவே யாகிறது என்னவுமாம் –
எங்கனே சொல்லினும் இன்பம் பயக்குமே
முன்பு மமேதம் என்று இருந்தவர் மங்கள சாசனாம் பண்ண யோக்யதை கிட்ட இது ஒன்றே போதும்
இசைவு ஒன்றே வேண்டும் -போதுமினே போதுவீர் இச்சையே போதும்
பல் வகையாலும் பவித்ரனே -பல விதத்திலும் சுத்தன்
பிரயோஜனான்தரம் -அதுக்கு அடிக்கடி நீர் நுமது வேர் முதல் மாய்த்து
-சேஷத்வம் -தேவாந்தர பஜனம் போக்கி வெள்ளுயிர் ஆக்க வல்ல அர்த்தம்
அன்றிக்கே
சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி -பார்த்தாலும் நினைத்தாலும் -பவித்ரம் கிட்டுமே
இதுவும் பல் வகையாலும் பவித்ரன்
ரூப ஸ்ரீயை பார்த்த வாறே -போக்குமே
உன்னை -சர்வேஸ்வரன்
கூறுவனே -ஆழ்வாரே மூன்று வகையால்- பாடினார் என்ற அர்த்தம் -மூவர் முகத்தாலும் தானே அருளுகிறார்
ஏக வசனம்-முன்பு ஊருக்கு ஒருவன் போலவும் கொள்ளலாம் -கோஷ்டிக்கு ஒருவர் போலவும் கொள்ளலாம்
அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா –
நானும் உனக்கு பழ அடியேன்-சொல்லும் படி மாற்றினார்
எங்கேயோ திரிந்த கஷ்டம் மனசில் படாமல் வைப்பான்
அன்று ஈந்த கன்று -மேல் வைக்கும்
அக் குற்றம் -அவ இயல்பே ஆள் கொள்ளும்
திரு மந்த்ரம் அர்த்தம் முடித்து
அல்வழக்கு பலவும் தள்ளி
தேக ஆத்மா விவாகம் -முதலில்
ச்வாதந்த்ரம் எண்ணம் முடித்து
தேவதந்த்ரம் பஜனம் தள்ளி
உபயான்தரம் சம்பந்தம் தள்ளி
அவன் ஒருவனே போக்கியம் பந்து பிராபோயம்
தன் உகப்புக்கு இன்றி -அவன் உகப்புக்கு
பிரார்தன யாம் சதுர்த்தி முதலில்
இந்த ஆய அவனுக்கு
பல்லாண்டு பாடும்நல் வழக்கு ஒன்றே கொண்டு
————————————————————————–
நிகமத்தில் –
இப்பிரபந்தத்தை அதிகரித்தாருக்கு பலம் சொல்லுகிறதாய் –
பிரேம பரவசராய்க் கொண்டு மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார் –
அநந்ய பிரயோஜனருக்கும் தம்மோ பாதி பகவத் ப்ரத்யாசத்தி உண்டாகையாலே அவர்களை அழைத்தார் –
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைப் பற்றி ஆச்ரயித்தவர்களும் -பகவத் பிரபவத்தாலே
மங்களா சாசனத்துக்கு ஆளாவார்கள் என்று அவர்களையும் அழைத்தார் –
அவ்வளவும் இல்லாத சம்சாரிகளும் தம்முடைய பாசுரத்தில் இழியவே
யாவதாத்மபாவி மங்களா சாசன அர்ஹர் ஆவார்கள் என்று இப்பிரபந்தத்தின்
வைபவத்தை அருளிச் செய்கிறார் -பகவத் பிரசாதத்தால் வருவர் என்று நம்பி அழைத்தார்
அவ்வளவும் இல்லாத சம்சாரிகளும் இந்த பிர பந்தம் சொல்லி மங்களா சாசானம் செய்ய பலன் அருளுகிறார் இதில்
உலகு அளந்து பொழுது திரு அடி ஆண்டு- குசை தாங்கி பிடித்து ஆண்டான் -அது போல் வில்லாண்டான்
சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை-மதம் பிடித்த யானை ஆளுவது போல் சார்ங்கம் என்பதே பிரசித்தி
வான் உயரம் வரை இருக்கும் -வில்லை பிடித்து –
இத்தால் -உப்கிரம உபசமகாரம் -ஆரம்பம் முடிவு இரண்டிலும் காட்டும்
மல்லாண்ட திண தோள் மணி வண்ணா -முதல் பாசுரம்-கொன்றவன் எம்பெருமான்-
இங்கு விரோதி போக்கி பரமேட்டி பவித்ரன்-மாவாய் பிளந்து விரோதி நிரசன சீலன்
ஐஸ் வர்யார்த்தி விரோதி போக்கி அதே குணம்
மணி வண்ணா -கருட பச்சைக்கும் உப லஷணம்
பர மேட்டி -இரண்டாம் பாசுரத்தில் உபய விபூதி சொன்னது போல்
வில்லிபுத்தூர் விட்டு சித்தன் –
அவ் ஊரில் பிறப்பாலே  ஆய்த்து பகவத் ப்ரயாசத்தி –
பகவத் ப்ரயாசத்தியிலே ஆய்த்து மங்களா சாசன யோக்யமான பிரேம அதிசயம் –
விட்டு சித்தன் -என்கிற திருநாமம் உண்டாய்த்து
ஆழ்வார் விடிலும் தாம் விட மாட்டாத தன் பேறாக இவர் திரு உள்ளத்தே
நித்யவாசம் பண்ணின படியாலே
விட்டு சித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட கோவலன் -என்னக் கடவது இ றே

கால் வாங்க ஒண்ணாத அழகில் தோற்று – சூழ்ந்து சூழ்ந்து
சுழி ஆறு பட -மங்களா சாசனத்தில் மூட்டும்
பவித்ரனை -பர மேட்டியை –உரைப்பார் நமோ நமோ -பல்லாண்டு ஏத்துவர் என்று அன்வயம்

சூழ்ந்து இருந்து பாடுவது
பவித்ரன் அவன்
பரமேட்டி வைகுண்ட நாதன்
நீண்ட சார்ங்கம் பற்றி- விரும்பி பாடிய சொல்
இன்று கிடைத்த நாள் நல்லது
நமோ நாராயணா சொல்லி அங்கும் சூழ்ந்து இருந்து ஏத்த பெறுவார்
இங்கு நித்யம் இல்லை
அங்கு நித்யம்
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தி கைங்கர்யம் பண்ண பெறுவோம்-

————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்