Archive for the ‘Narasimhar’ Category

ஸ்ரீ பிரசித்த ஸ்லோகங்கள் / ஸ்ரீ பரமபதம்-திருக்குறுங்குடி -ஆழ்வார்கள் அனுபவம் – /ஸ்ரீ அஹோபில மஹாத்ம்யம் /-

February 2, 2019

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம சக்திர் நாராயணீ ச சா
வியாபகாவதி சம்ஸ்லேஷாத் ஏக தத்வமிவோ திதவ் –அஹிர் புத்ந்ய சம்ஹிதை

லஷ்ம்யா ஸமஸ்த அசித் சித் பிரபஞ்ச சேஷஸ் ததீசஸ்ய து ஸாபி சர்வம்
ததாபி சாதாரண மீசித்ருத்வம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ சயொத்வவ் ச சதைக சேஷீ–ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர சம்ஹிதை

யாமா லம்ப்ய ஸூகே நேமம் துஸ்த்ரம் ஹி குணோ திதம்
விஸ்தரந்த்ய சிரேணைவ வயக்த த்யான பராயண –ஸ்ரீ ஸாத்வத சம்ஹிதை

சர்வ காமப்ரதாம் ரம்யாம் சம்சார ஆர்ணவ தாரிணீம்
ஷிப்ர ப்ரஸாதி நீம் தேவீம் சராண்யா மனுசிந்தயேத் –காஸ்யப ஸ்ம்ருதி

லஷ்ம்யா ஸஹ ஹ்ருஷீகேசோ தேவ்யா காருண்ய ரூபயா
ரஷக சர்வ சித்தாந்தே வேதாந்தே அபி ச கீயதே –ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம்

தேவ திர்யங் மனுஷ்யேண புந்நாம பகவான் ஹரி
ஸ்த்ரீ நாம் நீ லஷ்மீர் மைத்ரேய நாநயோர்வித்யதே பரம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

வைகுண்ட து பரே லோகே ச்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி
ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த் யாத்மா பக்தைர் பாகவதைர் ஸஹ –லிங்க புராணம்

நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோர் ஸ்ரீர் அநபாயிநீ
யதா சர்வ கதோ விஷ்ணுஸ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

————————————————-

பரம பதம் -8-ஆழ்வார்கள் -36- மங்களா சாசனப் பாசுரங்கள் / நம்மாழ்வார் மட்டும் -24-திரு விருத்தத்தில் -3-
அண்டத்து அமரர்கள் சூழ அத்தாணி யுள் அங்கு இருந்தாய் -பெரியாழ்வார்
வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன் வா ஸூ தேவன்
அமரர் கோவை அந்தணர் அமுதத்தினை
ஆண்டாள் -மா மாயன் மாதவன் வைகுந்தன்
திருமழிசை ஆழ்வார் -அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியா
இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை –நற்கிரிசை நாரணன் நீ —
ஏன்றேன் அடிமை இழிந்தேன் –மேலை இட நாடு காண இனி ஆன்றேன்
திருப்பாண் ஆழ்வார் -விண்ணவர் கோன்
திருமங்கை -சந்தோகா தலைவனே தாமரைக்கு கண்ணா அந்தோ அடியேற்கு அருளாய் அருளே
திருக் குறும் தாண்டகத்தில் -ஆதியாய் நீதியான பண்டமாம் பரம் சோதி நின்னையே பரவுவேனே
முதல் ஆழ்வார்கள் -பண்டு எல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம் கொண்டு அங்கு உறைவார்க்கு கோயில் போல்
விண்ணகத்தாய் மண்ணகத்தாய் வேங்கடத்தாய் நால் வேதப் பண்ணகத்தாய்
வேங்கடமும் விண்ணகரும் வெக்காவும் அக்காத பூம் கிடங்கின் நீள் கோயில்
நம்மாழ்வார் -இமையோர் தலைவா -/
எம்பெருமான் தனது வைகுந்தம் அன்னாய்
வேலைப் புணரி யம் பள்ளி அம்மான் அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ வையமோ உம் நிலையிடமே
எம்பெருமான் தனது வைகுண்ட மன்னாள் கண்ணாய்
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல் என்று ஒழிந்தன

ஸ்ரீ சப்தம் -ஸ்ரீயதே -ச்ரயதே –ஸ்ருனோதி-ஸ்ராவயதி -ஸ்ருணாதி -ஸ்ரீணாதி-என்று ஆறு படியாக
ஸ்ருனோதி ஸ்ராவயதி -என்கிற வ்யுத்பத்திகளில்
சாபராதரான அடியோங்களை சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில் காட்டிக் கொடுத்து அருள வேணும் என்று
இப் புடைகளிலே ஆஸ்ரிதருடைய ஆர்த்த த்வனியைக் கேட்டு சர்வேஸ்வரனுக்கு விண்ணப்பம் செய்து
இவர்களுடைய ஆர்த்தியை சமிப்பிக்கும் என்றதாம் –
புருஷகார க்ருத்யத்தைச் சொல்லுகிற இதுக்கும் புருஷகார பாவத்தில் நோக்கு –
ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம –என்றும் -இத்யாதிகளை அவன் பக்கலிலே கேட்டு
கபோதத்தை கபோதி கேட்பித்தால் போலே அவசரத்தில் கேட் பிக்கும் என்னவுமாம்
சர்வேஸ்வரன் பக்கல் லோக ஹிதத்தைக் கேட்டு மித்ர மவ்பயிகம் கருத்தும் இத்யாதிகளில் படியே விபரீதரையும் கூடக் கேட்பிக்கும் என்னவுமாம் –
ஸ்ருணாதி நிகிலான் தோஷான் -என்று வ்யுத்புத்தி யானபோது
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே உபாய அதிகாரிகளுக்கு விரோதிகளான கர்மாதிகளைக் கழிக்கும் என்றதாம்
ஸ்ரீர்ணாதி ச குணைர் ஜகத் -என்று நிருக்தியில்
தன் காருண்யாதி குணங்களால் -நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு
இத்யாதிகளில் படியே ஆஸ்ரிதற்கு கைங்கர்ய பர்யந்த குண பரிபாகத்தை உண்டாக்கும் என்றதாம் –
நம்மாழ்வாரும் –
அகலகில்லேன் இறையும் என்றும் அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா – என்றும்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -என்றும் –
இங்கும் அங்கும் திருமால் அன்றி இன்மை கண்டு -என்றும்
உபாய தசையிலும் பல தசையிலும் ஸ்ரீமத் சப்தத்தில் சொன்ன நித்ய யோகத்தை அனுசந்தித்தார்
ஸ்ருணாதி நிகிலான் தோஷான் ஸ்ரீ ணாதி ச குணைர் ஜகத் –
ஸ்ரீ யதே ச அகிலைர் நித்யம் ச்ரயதே ச பரம் பதம் -என்றும் –இத்யாதிகளில் படியே
அநேக அர்த்தங்கள் உண்டே யாகிலும் ஸ்ரீஞ்சேவாயாம் -என்கிற தாதுவிலே
சேவ்யத்வாதிகளைச் சொல்லிக் கொண்டு கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தித்வ பரம் –

———————————————–

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ நம்பி ஸ்ரீ குறுங்குடி வல்லி தாயார் -ஸ்ரீ பஞ்சகேதக விமானம் -கிழக்கே பார்த்து நின்ற நம்பி
இருந்த நம்பி கிடந்த நம்பி சந்நிதியும் கோயிலுக்கு உள்ளே
திருப்பாற் கடல் நம்பி தனி சந்நிதி –
திருப்பரிவட்ட பாறை -ஸ்ரீ ராமானுஜர் சந்நிதி –
மலை மேல் நம்பி
நாமே வருவோம் -காரியாருக்கும் உடைய நம்பிக்கும் அருளி -நம்மாழ்வார் திருவவதாரம்
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவரசு சேவை இங்கே

பெரியாழ்வார் -1-/ திருமழிசை ஆழ்வார் -1-/ நம்மாழ்வார் -13-/ திருமங்கை ஆழ்வார் -20-ஆக -40-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்

உன்னையும் ஓக்கலையில் கொண்டு தமிழ் மருவி உன்னோடு தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும்
கன்னியரும் மகிழக் கண்டவர் கண் குளிரக் கற்றவர் தெற்றி வரப் பெற்ற எனக்கு அருளி
மன்னு குறுங்குடியாய் வெள்ளறையாய் மதிள் சூழ் சோலை மழைக்கு அரசே கண்ணபுரத்து அமுதே
என் அவலம் களைவாய் ஆடுக செங்கீரை ஏழு உலகும் உடையாய் ஆடுக ஆடுகவே –பெரியாழ்வார்-1-5-8-

நான்கு திவ்ய தேசங்களையும் சேர்த்து மங்களா சாசனம்
மன்னு -நாஸ்தி விஷ்ணோ பரம் தத்வம் தஸ்ய காலாத் பரா தநு –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அஞ்ஞசைவ விஸ்வ ஸ்ருஜோ ரூபம் -ஜகத் காரணன் -ஆதி -ரூபம் நித்யம் என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்

கரண்டை மாடு பொய்கையுள் கரும்பனைப் பெரும் பழம்
புரண்டு வீழ வாளை பாய் குறுங்குடி நெடுந்தகாய்
திரண்ட தோள் இரணியன் சினம் கொள் ஆகம் ஒன்றையும்
இரண்டு கூறு செய்து உகந்த சிங்கம் என்பது உன்னையே —

நாரஸிம்ஹ வபு ஸ்ரீ மான் கேசவ புருஷோத்தம –
தம்ஷ்ட்ரா கராலம் ஸூர பீதீ நாசனம் க்ருத்வா வபுஸ் திவ்ய ந்ருஸிம்ஹ ரூபிணா-ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –
பயங்கரமான கோரைப்பற்களுடன் திரு அவதரித்து தேவர்களின் பயத்தைப் போக்கி ஹிரண்யனை சம்ஹாரம் செய்து
லோகத்தை ரக்ஷித்து அருளிய எம்பெருமானுக்கு ஆழ்வார் மங்களா சாசனம்

நம்பியைத் தென் குறுங்குடி நின்ற அச்
செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி யம் சோதியை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ -திருவாய் -1-10-9-

அச் செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை —
ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே –ஹிரண்ய கேச ஆப்ரணகாத் சர்வ ஏவ ஸூவர்ண -ஸ்ருதி –

உளனாகவே எண்ணித் தன்னை ஒன்றாகத் தண் செல்வத்தை
வளனா மதிக்கும் இம்மானிடத்தைக் கவி பாடி என்
குழனார் கழனி சூழ் கண்ணன் குறுங்குடி மெய்ம்மையே
உளனாய எந்தையை எந்தை பெம்மானை ஒழியவே

ஜ்யேஷ்டாய நம –
பகவான் வாஸூ தேவோ ஜ்யாயஸீ விபூதி -புராதான புண்ய புருஷன்
ஏஷ ப்ரக்ருதி அவ்யக்த கர்தா சைவ சநாதந
பரச்ச சர்வ பூதேப்ய தஸ்மாத் வ்ருத்த தாமோச்யுத-இவனே அனைத்தும் -அனைத்துக்கும் தாரகம் –
ப்ரேரிதன் –சர்வ ஸ்வாமி -சர்வ நியாந்தா -ஜெகதாதாரன்
இத்தையே -குறுங்குடி மெய்ம்மையே
உளனாய எந்தையை எந்தை பெம்மானை ஒழியவே-என்கிறார்

இந்த இரண்டு பாசுரங்களுக்கு மேலே -5-5-திருவாய் மொழியில் -11-பாசுரங்களும் திருக்குறுங்குடி நம்பிக்கு மங்களா சாசனம்

எங்கனேயோ அன்னைமீர்காள் என்னை முனைவது நீர்
நாங்கள் கோலத் திருக் குறுங்குடி நம்பியைக் கண்ட பின்
சங்கினோடும் நேமியோடும் தாமரைக் கண்களொடும்
செங்கனி வாய் ஒன்றினொடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே

என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணிர் என்னை முனியாதே
தென்னன் சோலைத் திருக் குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்
மின்னும் நூலும் குண்டலுமும் மார்பில் திரு மறுவும்
மன்னும் பூணும் நான்கு தோளும் வந்து எங்கும் நின்றிடுமே

நின்றிடும் திசைக்கும் னையும் என்று அன்னையரும் முனிதிர்
குன்ற மாடத் திருக்குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்
வென்றி வில்லும் தண்டும் வாழும் சக்கரமும் சங்கமும்
நின்று தோன்றிக் கண்ணுள் நீங்கா நெஞ்சுள்ளும் நீங்காவே

திவ்ய பஞ்சாயுதங்களை நம்பி திருமேனியில் சேவிக்கப் பெற்றேன்-
இமம் ஹரே பஞ்ச மஹாயுதாநாம் ஸ்தவம் படேத்ய அநு தினம் ப்ரபாதே
ஸமஸ்த துக்காநி பயாநி ஸத்ய பாபாநி நச்யந்தி ஸூகாநி சந்தி–என்று அன்றோ நீங்கள் எனக்கு கற்று வைத்தீர்கள்

குறுங்குடி நெடும் கடல் வண்ணா பாவினார் இன் சொல் பண் மலர் கொண்டு உன் பாதமே பரவி
நான் பணிந்து என் நாவினால் வந்து உன் திருவடி அடைந்தேன் –என்று முதலில் சரண் அடைகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் –
அடுத்து திரு விண்ணகர் பாசுரத்தில் குறுங்குடியில் குழகா -என்று கூப்பிட்டு ஆனந்தப்படுகிறார்

திரு நெடும் தாண்டகத்தில் -குறுங்குடியுள் முகிலை திருமாலைப் பாடக் கேட்டு வளர்த்ததனால்
பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக்கிளியைக் கை கூப்பி வணங்கினாளே

பெரிய திருமொழி -9-5—மூலம் தோழிகளை தன்னை குறுங்குடிக்கே உய்த்திடுமின் என்று
பத்தும் பத்தாக அருளிச் செய்கிறாள் பரகால நாயகி

அடுத்த பத்தால் அவன் கல்யாண குணங்களையும் திரு மேனி அழகையும் அனுபவித்து அருளிச் செய்கிறார்
பொங்கார் அரவில் துயிலும் புனிதனூர் போலும் -திருப் பாற் கடல் நம்பிக்கு மங்களா சாசனம்
செங்கால் அன்னம் திகழ் தண் பணையில் கொங்கு ஆர் கமலத்து அலரில் -இயற்க்கை அழகையும் சொல்லி

தீ நீர் வண்ண மா மலர் கொண்டு விரை ஏந்தி
தூ நீர் பரவித் தொழுமின் எழுமின் தொண்டீர்காள்
மா நீர் வண்ணன் மருவு உறையும் இடம் வானில்
கூனீர் மதியை மாடம் தீண்டும் குறுங்குடியே
நின்ற வினையும் துயரும் கெட மா மலர் ஏந்தி
சென்று பணிமின் எழுமின் தொழுமின் தொண்டீர்காள்
என்றும் இரவும் பகலும் வரி வண்டு இசை பாட
குன்றின் முல்லை மன்றிடை நாறும் குறுங்குடியே

ஒலி மாலை பாடப் பாவம் நில்லாவே -பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார்

ஸ்ரீ வாமன தக்ஷிண பத்ரிகாஸ்ரம க்ஷேத்ரே ஷீர சாகர புஷ்கரணி சிந்து நதீ தீர்த தடே பஞ்ச கேதக விமான சாயம்
ஸ்திதாய பூர்வாபி முகாய ஸ்ரீ மதே வாமன ஷேத்ரா வல்லி குறுங்குடி வல்லி நாயிகா சமேத ஸ்ரீ வாமன க்ஷேத்ர பூர்ணாய
குறுங்குடி நம்பி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பூர்ணா ஸ்ரீ வைஷ்ணவ நம்பி நாமயுதாயா இதர த்ரிவிக்ரம பூர்ணா ஆஸீன
ஸ்ரீ தர பூர்ண ஸ்ரீ பூமி சமேத பத்ம நாப பூர்ண பார்ஸ்வே பர்வதே ஹ்ருஷீகேசா பூர்ண இத்யபி தர்சன ப்ரதாத்ரே பர ப்ரஹ்மணே நம –

——————————————–

ந நாரஸிம்ஹாத் அதி கச்ச தேவோ
ந தீர்த்தம் அந்யத் பாவ நாச ஹேதோ
ந காருடாத்ரே அபரோஸ்தி சைலோ
ந பக்த ஐந்தோர் அப ரோஸ்தி யோகீ

நாராயணம் நமஸ்க்ருத்ய நரம் சைவ நரோத்தமம்
தேவீம் சரஸ்வதீம் வ்யாசம் ததோ ஜெயமு தீரயேத்
கயை பிரயாகை காசி கங்கை -விட உத்க்ருஷ்ட திவ்ய தேசம் அஹோபிலம் -சதுர அஷரி –
சதுர்வித புருஷார்த்தங்களையும் அளிக்கும்
பாப நாசினி -மேற்கு முகமாக பிரவகிக்கும் புண்ய நதி இங்கு
இதன் கரையில் கஜ குண்டத்தின் சமீபத்தில் பெரிய திருவடி தவம் இருந்ததால் கருடாத்ரி பெயர்

நரஸிம்ஹ ரஹிதம் க்ஷேத்ரம் ந பூதம் ந பவிஷ்யதி
நரஸிம்ஹ நாயகோ விஸ்வம் வ்யாப்தவான் புருஷோத்தம
பூமவ் நரஸிம்ஹோ புவநே நரஸிம்ஹோ வாயவ் நரஸிம்ஹோ வசநே நரஸிம்ஹ
அக்நவ் நரஸிம்ஹோ அப்யம்ருதே நரஸிம்ஹோ அப்ய ஆகாச தேசேப் யகில நரஸிம்ஹ
காயோ நரஸிம்ஹோ கானகம் நரஸிம்ஹ
காயோ நரஸிம்ஹ சவனம் நரஸிம்ஹ வனம் நரஸிம்ஹ வனதா நரஸிம்ஹ
யத் அஸ்தி யந் நாஸ்தி சதந் நரஸிம்ஹ
நரஸிம்ஹ தேவதா பரம் விஜாநந் நர பசு பாதயுக ப்ரஸூத
ததோ வரம் ஹ்ய பிரசவோ ம்ருதிர் வா யதோ ஹரீம் சர்வகதம் ந வேத
ஜாந்தோபி ந ஜாநந்தி ஜாட்யா சக்தஸ மநீஷிகா
கிமு தேஹாத்மவி ஞான ரஹி தானாம் துராத்ம நாம்

சிறுக்கன் பிரார்த்திக்க பல நரஸிம்ஹ திவ்ய ரூபம் இங்கே

1–ஸ்ரீ அஹோபில நரஸிம்ஹர் –
2–ஸ்ரீ வராஹ நரஸிம்ஹர்-
3–ஸ்ரீ மாலோல நரஸிம்ஹர் – ஈசான பாகத்தில் கனக நதி தடாகம் -தாரை பிரவாகம் நித்யம் -லஷ்மி குடி அம்மவாரு குடி –
க்ருத யுகத்தில் சோமகன் வேத அபஹாரம் -செய்ய மீட்டுக் கொடுத்து அருளிய பின்பு
வேதங்களே இங்கே தவம் இருந்ததால் வேத கிரி -வேத மலை -வேதாச்சலம் -பெயர்
4–யோகாந்த நரஸிம்ஹர் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதனுக்கு யோகம் பயிற்சி அளித்தவர்
5–பாவன நரஸிம்ஹர் –ஸ்ரீ பரத்வாஜருக்கு ப்ரஹ்மஹத்தி தோஷம் போக்கி அருளினவர்
6—காரஞ்ச நரஸிம்ஹர் -சங்கு சக்கரம் வில் ஏந்தி சேவை -துர்வாச சாபம் தீர்க்க கபில முனியூவர் தவம் செய்த க்ஷேத்ரம்
7—சத்ரவட நரஸிம்ஹர் -கிழக்கு பார்த்து சேவை -ஹாஹா- ஹாஹூ கந்தர்வர்கள் -காண பாடி வரம் பெற்ற ஸ்தலம்
நிஷாதம் ரிஷபம் காந்தாரம் ஷட்ஜம் மத்யமம் தைவதம் பஞ்சமம் -சப்த ஸ்வரங்கள்
8–பார்கவ நரஸிம்ஹர் -அக்ஷய தீர்த்தம் -பார்க்கவ முனிவர்-வசிஷ்டர் போல்வார் – தவம் செய்த க்ஷேத்ரம்
9—ஜ்வாலா நரஸிம்ஹர் –
போகும் வழியில் பாவநாசி தாரை அருவி –
உத்யுத் பாஸ்வத் சஹஸ்ர ப்ரபம் அசநிபம் ஸ்வேஷணைர் விஷ்க்ரந்தம்
வஹ்நீ நஹ்நாய வித்யுத்த திவித திசடா பீஷணம் பீஷணைச்ச
திவ்யைரா தீப்த தேஹம் நிசித நகலசத் பாஹு தண்டைர நேக
சம் பின்னம் பின்ன தைத் யேச்வர தனு மத நும் நாரஸிம்ஹம் பஜாமா

இந்த ஷேத்ரங்கள் யாவும் ஸ்வயம்பூ ஷேத்ரங்கள்

பஷீந்த்ரம் ப்ரோத்ர சம்ஜ்ஞம் ஜல நிதி தநயா சம்ஜ்ஞிதம் யோக சம்ஜ்ஞம்
காரஞ்ஜம் க்ஷேத்ர வர்யம் பலித பலசயம் சத்ர பூர்வம் வடம் ச
ஜ்வாலாக்யம் பார்கவாக்யம் பிமதம் பாவிதம் யோகி வர்ய புண்யம் தத்
பாவ நாக்யம் ஹ்ருதி ச கலயதாம் கல்பதே சத்பலாய –

சனகர் சனாதனர் சனத்குமாரர் சனத்சுஜாதர் –நால்வரும் -ஜய விஜயர் சாபம் –

ஜிஷ்ணுர் விபுர் யஜ்ஜவ் யஜ்ஞ பாலக பிரப விஷ்ணுர் க்ரஸிஷனுச்ச லோகாத்மா லோக நாயக
மோதக புண்டரீகாக்ஷ ஷீராப்தி க்ருத கேதந பூஜ்ய ஸூரா ஸூரைரீச பிரேரக பாப நாசன
வைகுண்ட கமலா வாச சர்வ தேவ நமஸ்க்ருத த்வம் யஜ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வமோங்கார த்வமக்நய
த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வத தேவஸ் த்வம் ஸூ தா புருஷோத்தம
நமோ தேவாதி தேவாய விஷ்ணவே சாஸ்வதய ச அனந்தாயா ப்ரேமேயாய் நமஸ்தே கருடத்வஜ
இதி ஸ்தோத்ரம் மஹச் சக்ரே பகவான் பார்வதீ பதி –என்று அனைத்து தேவர்களும் ஸ்துதிக்க
ஹிரண்யகசிபுவை நிரசித்து -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதாழ்வானை ரக்ஷித்து அருளினார்
அநுஹ்லாதான் -ஹ்லாதன் -சம்ஹ்லாதான் – ப்ரஹ்லாதன் -நால்வரும் சகோதரர்கள்
அஹோ வீர்யம் அஹோ சவ்ரயம் அஹோ பஹு பராக்ரமம் நாரஸிம்ஹ பரம் தைவதம்
அஹோ பலம் அஹோ பலம் –என்று கொண்டாட அஹோபிலம் திரு நாமம்

ஆவிர்பவித்த ஸ்தம்பம் உக்ர ஸ்தம்பமாக இன்றும் சேவை

சம்புர் பவந் ஹி சரப சலபோ பூவ -பரமசிவனால் அதிஷ்டிக்கப்பட்ட சரபத்தை நரஸிம்ஹர் கொன்றார்

தத க்ருத்தோ மஹா காயோ நரஸிம்ஹோ பீமநிஸ்வந சஹஸ்ர கரஜை த்ரஸ்த தஸ்ய காத்ராணீ பீடயன்
தத் ஸ்புரச் சடாடோப ருத்ரம் சரப ரூபிணம் வயதாரயன் நகை தீக்ஷணை ஹிரண்ய கசிபும் யதா
நிஹதே சரபே தஸ்மிந் ரௌத்ரே மது நிகாதினா துஷ்டுவு புண்டரீகாக்ஷம் தேவா தேவர்ஷயஸ் ததா –ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம்

ஹந்தும் அப் யாதகம் ரௌத்ரம் சரபம் நர கேஸரீ நகை விதாராயாமாஸ ஹிரண்யகசிபும் யதா –ஸ்ரீ வராஹ புராணம்

நமோஸ்து நரஸிம்ஹாய லஷ்மீ சதத ஜிதக்ருத யத் க்ரோத அஃனவ் புரா ரௌத்ர சரப சலபாயிம்–புராணாந்தரம்

நாரதர் -நரர் களுக்கு அஞ்ஞானம் போக்குபவர்
பாவ நாசினி திவ்ய நதியும் திருப் புளிய மரத்தின் அடியிலே -ஸ்ரீ சடகோபரை போலவே உண்டாக்கிற்று
கங்கையைப் போன்ற பவித்ரமானது –

நமஸ்தே சர்வ ரூபாய துப்யம் கட்கதராய ச
மாமுத்தராஸ்மாத் அத்ய த்வம் த்வத்தோஹம் பூர்வ முத்திதா
த்வத்தோஹம் உத்திதா பூர்வம் த்வன்மயாஹம் ஜனார்த்தன
ததா அன்யாதி ச பூதாநி ககநாதீந்ய சேஷத
நமஸ்தே பரமார்த்தாத்மன் புருஷாத்மன் நமோஸ்து தே
ப்ரதா நமஸ்து பூதாய கால பூதாய தே மம
த்வம் கர்த்தா சர்வ பூதா நாம் த்வம் பிதா த்வம் விநாச க்ருத்
ஸ்வர்க்காதிஷூ பரோ ப்ரஹ்மா விஷ்ணு ருத்ராத்ம ரூபாத்ருத்
சம்பஷயித்வா சகலம் ஜகத் யே கார்ண வீக்ருத
சேஷே த்வமேவ கோவிந்த சிந்த்ய மாநோ மநீஷிபி
பவதோ யத் பரம் ரூபம் தத் ந ஜா நந்தி கேசந
அவதாரேஷூ யத் ரூபம் தத் தர்சயதி திவவ் கச
வாஸூதேவ மநாராத்ய கோ மோக்ஷம் சமவாப்நுயாத்
யத் கிஞ்சித் மனஸா க்ராஹ்யம் அக்ராஹ்யம் சஷூராதிபி
புத்யா ச யத் பரிஜ்ஜேயம் தத் ரூபம் அகிலம் தவ
த்வன் மயாஹம் த்வதா தாரா த்வத் ஸ்ருஷ்டா த்வாம் உபாஸ்ரிதா
மாதா வீதி ச விஜ்ஜேயம் அபி தத்தே ததோ ஹ மாம்
ஜயாகிலஜ்ஞா நமய ஜய ஸ்தூல மயாய ச
ஜெயா அநந்த மயா வ்யக்த ஜய வ்யக்த மய ப்ரபோ
பராவராத்மந் விஸ்வாத்மந் ஜய யஜ்ஞபதே அநக
த்வம் யஜ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வம் அங்காரஸ் த்வம் அக்நிஜ
த்வம் வேதாஸ் த்வம் ஷடங்காநி த்வம் யஜ்ஞ புருஷா ஹரே
ஸூர்யாதயோ க்ரஹாஸ் தாரா நக்ஷத்ராண் யகிலம் ஜகத்
மூர்த்தாமூர்த்தமத் ருஸ்யம் ச த்ருஸ்யம் ச புருஷோத்தம
யச் சோக்தம் யச்ச நை வேக்தம் மயோக்தம் பரமேஸ்வர
தத் சர்வம் த்வம் நமஸ் துப்யம் பூயோ பூயோ நமோ நாம
இதம் ஸ்தோத்ரம் பகவதோ தரண்யா பரிகீர்த்திதம்
யே படந்தி நரா லோகே ஸ்ராவயந்தி ச மாநவாந
தே யாந்தி பரமம் சித்திம் லபந்தே பிரார்த்திதம் பலம் –ஸ்ரீ வராஹ ஸ்தோத்ரம் –

பால்குனி பவ்ர்ணமி விசேஷம் அஹோபிலத்தில் / வைகாசி மாத ப்ரஹ்மோத்சவம் /

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -7-ஸ்கந்தம் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதார விவரணம்
ஸ்ரீ மத் நாராயணீயம் -24-25-தசகங்களும் விவரிக்கும்

நம்பனை நரஸிம்ஹனை -அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றி -திரௌபதிக்கு கொஞ்சம் விளம்பம்-
நேரில் போனால் பாண்டவர்களை நிரசிக்க ப்ராப்தமாக இருக்குமே -நேராக வர வில்லை புடவை அனுப்பி ரக்ஷணம் –
ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுக்கும் பல காலம் ஸூ வய ரக்ஷணத்தில் இழிந்து பின்பு –1000-ஆண்டுகள் -நேரம் கழித்து
இங்கோ கூப்பிட்ட அந்த க்ஷணத்தில் வந்தார்
எம்பார் சாதித்த படி இப்படி மூன்று பரீஷைகளிலும் வந்து தனது ரக்ஷணத்வம் காட்டி –
நம்பனை நரஸிம்ஹனை ரக்ஷணத்தில் ஊற்றம் -அவனையே போற்றுவோம்

———————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹ ஸ்தவம் –ஸ்ரீ உ வே மையூர் கந்தாடை ஸ்ரீ நிவாஸாசார்ய ஸ்வாமிகள் –

July 28, 2018

ஸ்ரீ வந்தே தம் கடிகாசலம் சலதியாம் சைதன்ய சிந்தாமணிம்
சத்வ உன்மேஷ விநஷ்ட காம கலுஷன்யூநாதி கத்வைர்முதா
நம்ரைர் பக்த யுபஹாரகை ஸூர நரைரா பத்த ஸு ஜன்யகை
முக்த்யை ய கமலா ந்ருஸிம்ஹ ஸததா வாச சமா ஸேவ்யதே-1-

சத்வகுணம் தலை எடுக்கையாலே -காமம் கோபம் ஏற்றது தாழ்வுகள் ஆகியவை நீங்கப் பெற்றவர்களும்
ஒருவருக்கு ஒருவர் ஒற்றுமை நிலவாய் பெற்றவர்களும்
உகப்பாலே வணங்கி இருப்பவர்களும்
பக்தியைக் காணிக்கையாக உடையவர்களுமான தேவர்களாலும் மநுஷ்யர்களாலும் முக்தியின் பொருட்டு யாதொரு
திருக்கடிகை திரு மலை ஆஸ்ரயிக்கப்படுகிறதோ-
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனுக்கு நித்ய வாச ஸ்தானமாய் இருப்பதும்
சஞ்சலமான மனத்தை யுடையாரின் அறிவுக்கு விரும்பியது எல்லாம் கொடுக்கும் சிந்தாமணியாய் இருப்பதுமான
அத் திருக் கடிகை திருமலையை அடியேன் வணங்குகிறேன் –

————————————————-

தி நோதி கண்டீரவ தேவ தம்ஷ்ட்ரா
த்யுதி பிரசாரை கடிகாசலோ ந
ததத் வி ஸூத்த ஸ்படிகாத்ரி சோபாம்
திவவ்கசாம் திவ்ய திருச்சாம் ச திஷ்ண்யம்-2-

பரிசுத்தமான பளிங்கு மலையின் ஒளியையுடையதாய்
தேவர்களுக்கும் ஆழ்வார்களும் இருப்பிடமானதான திருக் கடிகை மலை
சிங்கப்பிரான் பற்களின் ஒளிப் பெருக்கால் நம்மை உகப்பிக்கிறது –

———————————————-

கடிகாசல துங்க ஸ்ருங்க தீபம்
த்ரிஜகத் க்ருத்ஸன தமோ நிராச தக்ஷம்
ப்ரலயோத் கதவாத துஷ் பிரதர்ஷம்
சரணம் யாமி சரண்ய மிந்திரேசம் -3-

ஊழிக் காற்றாலும் அணையாததும் –
மூ உலக இருளையும் போக்க வல்லதும்
திருக் கடிகை உயர் குன்றத்து உச்சியிட்ட விளக்காய் இருப்பதும்
அகல உலகத்துக்கும் புகலாய் இருப்பதுமான ஸ்ரீ யபதியை சரணம் அடைகிறேன் –

—————————————–

வியத்து நீ ஹேம ம்ருணாளி நீபி
சமர்ச்சி தாங்க்ரிம் ஸூ ரா ராஜ முக்யை
ஸூ பம்யு யோகாசன ஸூ ந்தராங்கம்
ஹரிம் பிரபத்யே கடிகாத்ரி நாதம் -4-

ப்ரஹ்மாதிகள் ஆகாச கங்கையில் பூத்த பொற்றாமரை மலர்களைக் கொண்டு பூஜிக்கப்பெற்ற திருவடிகளை யுடையவனும்
மங்களகரமான யோகாசனத்தால் அழகிய திருமேனியை யுடையவனுமான திருக் கடிகை மலைப் பெருமானை சரணம் அடைகிறேன் –

————————————–

தேவோ ந ஸூப மாத நோது பகவான் கண்ட கண்டீரவா
யோ வைகுண்ட மகுண்ட வைபவமஸவ் ஹித்வா ப்ரபந்நார்த்தித
தாம ஸ்ரீ கடிகாசலம் ஸூமந சாமா நந்த
தூதாகம் ஸமபத் யதா அம்ருத லதா திவ்யா ச நாத ஸ்ரீ யா -5-

சரணாகதர்களால் யாசிக்கப் பெற்று –
ஸ்ரீ அம்ருத வல்லித் தாயார் சமேதராய் –
தடையற்ற பரமபதத்தை விட்டு நல்லோர்களுக்கு பேரின்பத்தை விளைப்பதும்
தோஷம் அற்றதுமான திருக்கடிகைக் குன்றத்தை வந்து நித்ய வாசம் செய்து அருளும்
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் நமக்கு நன்மையை அளிப்பானாகா –

———————————————–

கயாது ஸூதசார சத்யுமணி ரார்த்த ஸத்பாந்தவ
சடாபடல பீஷனோ தநுஜவம் சதாவாநல
திவாகர நிசாகரா நல விலோசநோ விஸ்ருத
வி நம்ர விபுந த்ருமோ விஜயதே நர கேஸரீ-6-

ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் ஆகிற தாமரைக்கு சூரியனும்
வருந்தினவர்களுக்கு நல்ல உறவினனனும்
பிடரி மயிராலே பயங்கரனானவனும்
அசுரவம்சமாகிற மூங்கிலுக்கு காட்டுத்தீ போன்றவனும்
சூரியன் சந்திரன் அக்னி மூன்று தேஜஸ் ஸூக் களையும் திருக் கண்களாக யுடையவனும்
புகழ் பெற்றவனும்
வணங்குவார்களுக்கு கற்பகமுமான ஸ்ரீ நரசிம்மன் வெற்றி வீரனாக விளங்குகிறான் –

———————————————-

திர்யங் மானுஷதாம் உபேத்ய சபதி ப்ராதுர்பவன் ஸ்தாவரத்
அத்யந்த அகடித க்ரியாஸூ கடநா ஸாமர்த்யம் உத்யோதயன்
துர்ஜ்ஜேய அத்புத சக்திமத்வம் அகிலைர் வேதை சமுத்கோஷிதம்
ஸூ வ் யக்தம் ப்ரகடீகரோதி பகவான் ப்ரஹ்லாதம் ஆஹ்லாதயன் -7-

ஸ்தாவரமான திருத் தூணில் இருந்து விரைவிலே நரம் கலந்த சிங்க உருவை யடைந்து தோன்றி
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை உகப்பித்துக் கொண்டு
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ -இத்யாதியாலே எல்லா வேதங்களாலும் உத்கோஷிக்கப்பட்ட
அறிவரிய அத்புத சக்தியை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தி அருளுகிறார் பகவான் –

————————————————-

தேவ ப்ரார்த்தநயா ஹிரண்யகசிபும் ஸம்ஹ்ருதய தேவாந்தகம்
ஸ்வஸ்தா நேஷூ திவவ் கஸாம் நியம நாத் தேவாதிபம் ப்ரீனயன்
அவ்யர்த்தான் கலயன் வராநபி ததா விஸ்ராணிதான் வேதஸா
ஸம்ஹ்ருஷ்டா க்ருதக்ருத்யகோ கிரிவரே விஸ்ராம்யதி ஸ்ரீ பதி-8-

தேவர்கள் பிரார்த்தனையால் ஹிரண்யகசிபுவை அழித்து
தேவர்களுக்கு குடியிருப்பை அளித்ததன் மூலம் தேவேந்திரனை உகப்பித்து
பிரமனால் அளிக்கப்பட வரங்களையும் பழுது ஆகாமல் நோக்கி
தன கார்யம் முடிந்ததால் உகந்தவனாய்
திருக் கடிகை மலையிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹன் களைப்பு ஆற்றுகிறான்-

————————————————

அநந்ய சாத்யை ரபிதைஸ் தபோபி ஆராத்யா வாணீ ரமணம் சிரேண
வராந மோகான் சமவாப்ய தைத்யோ வித்ராவ யாமாச யதா திகீசான் -9-

செயற்கு அரிய தவங்களால் நெடும் காலம் பிரமானைப் பூஜித்து வீணாக்காதே வரங்களைப் பெற்று
ஹிரண்யன் என்னும் அரசன் எப்போது திக்பாலர்களை விக்டரி அடித்தானோ –

ஆஸ்தே ச ஸர்வத்ர சராசரேஷூ ஸ்தூலேஷு ஸூஷ் மேஷ் வபி சர்வ சம்ஸ்த
ப்ருவந்தமேவம் தனுஜஸ்த நூஜம் நிர்பர்த்சயாமாச யதாச்யுதோத்கம்-10-

அசைவனவற்றிலும்-அசையாத வற்றிலும் -பெரியவற்றிலும் சிறியவற்றிலும் எல்லா இடத்திலும்
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்று உரைத்தவனும்
அச்சுதனிடம் ஆராத காதல் கொண்டவனுமான மகனை எப்போது ஹிரண்யன் பயமுறுத்தினானோ –

குர்வன்நாபி குசேசயோத்பவ கிரோ அமோகா ககேச த்வஜ
சத்யம் கர்த்துமநா ஸ்வ பக்த பணிதம் வ்யாப்திம் ச சர்வேஷ்வபி
க்ரோதோத்யன் நயனா ஸூ ஸூ க்ஷணிகணை தைத்யாதிபம் நிர்தஹன்
ஸ்தம்பாதாவிரபூத்த தைவ பகவான் கண்ட பஞ்சாநத-11-

அப்போதே கருடக் கொடி யுடையவனான பகவான் ஸிம்ஹ உருக்கொண்டு
பிரமன் வரங்களை வீணாக்காமல் நோக்கிக் கொண்டு
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் வார்த்தையையும் -வியாப்தி குணத்தையும் உண்மையாக்க விரும்பி
கோபத்தால் எரி விழிக்கும் திருக் கண்களில் இருந்து பறக்கும் நெருப்புப் பொறிகளாலே
ஹிரண்யனைப் பொசுக்கிக் கொண்டு திருத் தூணில் இருந்து தோன்றி அருளினான் –

—————————————————

தனுஜா அத காந்தி ஸீகதாம் அகமன் நஸ்த ப்ருஷத்க கார்முகா
உதிதே தநுஜேந்த்ர தாரனே நரசிம்ஹே நவநிஸ் துலா க்ருதவ் -12

ஹிரண்யனைப் பிளக்கும் புதிய ஒப்பற்ற உருவையுடைய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ பெருமாள் தோன்றியவுடன்
அசுரர் அனைவரும் வில்லையும் அம்பையும் எரிந்து விட்டு திசைகள் தோறும் ஓடினர் –

———————————–

மித்வா நைஜ கரேண நிர்மிதசரம் ஸ்தம்பம் யதா சோஸ்ப்ருசத்
சாவஞ்ஞாம் கதையா ததய்வ பகவான் பூத்வா நர கேஸரீ
சக்ரோதம் ததுரோ விதார்ய க்ருபயா ப்ரஹ்லாத மன்வக்ரஹீத்
சாது த்ராண ந்ருசம்ச நிக்ரஹ பலோ ஹ்ய ஆவிர்பவ ஸ்ரீ பதே -13-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட -அங்கே அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றி கோபத்துடன்
அவன் மார்பை பிளந்து கருணையுடன் ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை அனுக்ரஹித்து அருளினான் –
பரித்ராணாயா சாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் -துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம் அவதார காரணம் –

————————————————

ஆவிர்பாவம் இதே நரஸிம்ஹ வபுஷா தேவேதி நாந்தே ஸூ பே
ஸ்ரோணாயாம் ஹரித ப்ரசேது அநிலோ வாதிஸ்ம கந்தம் வஹன்
நேதுர் துந்துபயோ திவி க்ரதுபு ஜோ வர்ஷன் ப்ரஸூநான்யத
சர்வம் மங்கள ஸம்ஸி ஸுரி ஜனனம் க்ஷேமாய ஹி ஷ்மாதலே -14-

திருவோணத் திரு விழவில் அந்தியம்போதில் அரியுருவாகிப் பெருமாள் திருவவதரித்த வுடன்
திக்குகள் பொலிந்து -மந்தமாருதம் மனம் கொண்டு வீச -சுவர்க்கத்தில் துந்துபிகள் முழங்க –
தேவர்கள் பூமியின் மேல் பூ மழை பொழிய–எல்லா அறிகுறிகளும் மங்களத்தை உணர்த்த –

—————————————————

பித்வா ஸ்தம்பம் அரிந்தமே நரஹரா வாக்ரோசதி க்ரோதநே
பஸ்பந்தே ந சதாகாதி சசிரவீ சாஸ்தம்கதவ் ஸாத்வசாத்
ப்ருத்வீ பிரத்னகுலாசலை சமசலத் பாதோதி ருத்வேலித
பாதாளத்ரித சாலயவ் கதலயவ் ஆசா தசை ஷ்வேளிதா –15-

தூணை பிளந்து வந்து கர்ஜித்த பின்பு காற்று அசையவில்லை –
சூர்ய சந்திரர்கள் பயந்து அஸ்தமிக்க –
குலமலைகளோடே பூமி அசைய -கடல் கரையைக் கடக்க -பாதாளமும் சுவர்க்கமும் அழிய –
பத்து திக்குகளும் ஆர்த்த கோஷமே மிக்கு இருந்தது –

———————————————-

பாவோ மே ராகு புங்கவம் ஜனக ஜாஜாநிம் விநான்யத்ர நோ
கச்ச த்யேவமுவாச தத்கதமநா வாதாத்மஜோ ய புரா
தம் பத்தாஞ்சலி மந்தி கஸ்தம நகம் ப்ரேமணா நுக்ருஹ்ணந் க்ருபா
பாதோதிர் கடிகாதராதரபதி கோபாயது பிராணிந –16-

பாவோ நான்யத்ர கச்சதி என்று யாவனொரு வாய் புத்ரன் முன்பு உரைத்தானோ
கை கூப்பியவனாய் அருகே சின்ன திருமலையில் இருப்பவனாய் –
அவ்வனுமனை அன்புடன் அனுக்ரஹித்துக் கொண்டு இருக்கும் கருணைக்கடல்
திருக் கடிகை மலைப்பெருமாள் உயிர்களை உய்விப்பானாகா —

——————————————-

சாகேத பூஜ நிஜூ ஷாம் பவதா விதீர்ணாம்
முக்திம் விதன்னபி தவா நக திவ்ய சேவாம்
வாஞ்சன் நி ஹைவ ஹனுமான் பவத புரஸ்தாத்
பத்தாஞ்சலிர் பஜதி போ ந்ருஹரே த்ரிதாமன் -17-

பரமபதாதி நிலயனான நரஸிம்ஹனே அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி அருளிய வற்றை
அறிந்து இருந்தும் உனது திவ்ய சேவையையே விரும்பி உன் திரு முன்பே அனுமன் கை கூப்பி நிற்கிறான் –

—————————————–

ஹித்வா தாம் அஸி தேஷணம் ந ச புனர் ஜீவேய மித்யாஹ ய
சோயம் மர்த்ய ம்ருகாதி போ அம்ருத லதா தேவ்யா ச நாத ஸ்ரீ யா
நிம்நே பூதாமஸ் தகே நிருபமே ஸ்வாத்மா நமன்தஸ் சதா
த்யாயந்தம் பவநாத் மஜம் கருணயா பஸ்யன் சகாஸ்தி ஸ்வயம் –18-

ந ஜீவேயம் க்ஷணம் அபி வினாதாம் அஸி தேஷனாம்-என்று அருளிச் செய்த பெருமாளே
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ பிரானாகி ஸ்ரீ அம்ருத வல்லித் தாயாராகிய ஸ்ரீ தேவியோடு கூடி –
ஒப்பற்ற திருக்கடிகை மலையுச்சியில் தன்னை நெஞ்சத்து இருத்தி எப்பொழுதும் தியானிக்கும்
ஸ்ரீ வாயு புத்ரனை கடாஷித்திக் கொண்டு ஒளி பெற்று விளங்குகிறான் –

———————————————

பரகால பராங்குசாதிபி பணிதோ பாதி நவோ நவோ ஹரி
மணி ராகர சம்பவோ யதா நிகஷோத்தேஜித நிஸ்துலத்யுதி-19-

பரகாலன் பராங்குசன் போன்ற ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பற்று
ஒப்பற்ற ஒளியையுடைய மாணிக்கம் போலெ புதிது புதிதானவனாய் ஒளி விடுகிறான் சிங்கப்பெருமான் –

—————————————————-

பக்திசார மஹதாஹ்வயபூ தை பட்ட நாத முநிதல்லஜமுக்யை
நாத யமுனா யதீஸ்வரமிஸ்ரை வர்ணிதோ விஜயதே வநமாலீ -20-

ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்களால் மங்களா சாசனம் செய்யப்பெற்று வனமாலையை தரித்து உஜ்ஜவலமாக விளங்குகிறான்

——————————————–

ஸ்ரீ வைகுண்ட நிகேத வாச ரசிக நித்யோல்ல சத் யவ்வன
துக்தாம்போ நிதி வேங்கடஷிதரவ் க்ருத்வா நிகாய்யே புரா
சங்கீபூத மதத் விரேபமுக ராராமை ப்ரஸூநாநதை
அத்யாஸ்தே கடிகாசலம் பரிவ்ருத்தம் பூத்வாத்ய ரம்யோ ஹரி -21-

பண்டு எல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம் கொண்டு அங்கு உறைவார்க்குக் கோயில் போல்
வந்து வலம் கிளறும் நீள் சோலை வ கண் பூம் கடிகை இளங்குமரன் தன விண்ணகர் —
மூன்றாம் திருவந்தாதி -61-பாசுரம் அடியானை ஸ்லோகம் –

——————————————————

திவ்யம் பதம் ஸவித்ரு மண்டல மத்ய தேசம்
துக்கதாம் புத்தம் முனி மநோ நிகமோத்த மாங்கம்
லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ கடிகாசல மவ்ளிமக்ர்யம்
நித்யாநுஸந்தி வசதிக்கு தவ யோகிவர்யா -22-

பரமபதம் -சூர்ய மண்டல மத்யம்– திருப்பாற் கடல் –முனிவர் ஹிருதயம் –வேதாந்தம்–
திருக்கடிகை மலையுச்சி இவை எல்லாம் உனக்கு நித்யவாஸம் என்பர் ரிஷி ஸ்ரேஷ்டர்கள் –

————————————————————

சைலே த்வதீய பாத பத்மபராக
வாஞ்சந்தி ஜென்ம முனிபுங்கவ ஸூறி வர்யா
நிஸ்ரேணிஷூ ஷிதி ருஹேஷூ விஹங்க மேஷூ
வ்யாளேஷூ கோஷூ ஹரிணேஷூ தரிஷூ சாப்ஸூ -23-

உன் திருவடித்தாமரை மகரந்த துகளால் புனிதமான திருக்கடிகை மலையிலே-
படிகளிடையேயும் -மரங்களினுடையேயும் -பறைவைகள் யானைகள் மாடுகள் மான்கள் இடையேயும்–
குகைகளிலும் நீர் நிலைகளிலும் முனிவர் தலைவர்களும் நித்ய ஸூரிகளும் பிறக்க விரும்புகின்றனர்

————————————————————

அகாத பாதோதி நிகேதன வசன்
சிரம் சயா ன சயனே புஜங்கமே
அநாஸ் தயா தத்ர நனு ஸ்ரீ தோ பவான்
அதித்ய காமாசன பந்த லோலுப -24-

ஷீராப்தி நாதனே திருக்கடிகை மலை மேலே வீற்று இருந்து சேவை சாதிக்க விருப்புற்று எழுந்து அருளி உள்ளார் –

———————————————————————

யாமாஸ்ரித்ய ஸூ ரஷித க்ருதயுகே தைத்யேந்திர ஸூனுர் மயா
நைவா லஷ்யத அந்த சா மம புநர் திவ்யா க்ருதிர் தேஹிபி
மத்வைவம் சமுபேயி வான் சமுதயம் பூதாத்ம பூஜ்யே கிரவ்
புண்யை சர்ம த்ருஸாம் பிரதர்சயசி தாம் திவ்யாக்ருதிம் மாத்ருஸாம் -25-

கிருத யுகத்தில் ஆவிர்பவித்த திருமேனி பின்புள்ளவரும் வணங்கி வழிபட அன்றோ
புனித திருக்கடிகை மலையிலே சேவை சாதித்து அருளுகிறாய் –

——————————————–

புஜைஸ் சதுர்பி ஸ்வபதாஸ்ரி தேப்ய விஸ்ரானயம் ஸ்த்வம் சதுர புமர்த்தாந்
துரீய ஸூ நோரவ நாய நூநம் ஜனிம் துரீயாம் ப்ரத யஸ்ய பூர்வாம்-26-

நான்கு திருக்கரங்களால் அறம் பொருள் இன்பம் வீடு நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் –
ஹிரண்யன் பிள்ளைகளான ஸம்ஹ்லாதன் -அநுஹ்லாதன் -ஹ்லாதன் -ப்ரஹ்லாதன் -என்னும் நால்வரில்
நான்காவனான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை ரக்ஷிப்பதற்காக அன்றோ
நான்காவது அவதாரமான ஸ்ரீ நரசிம்ஹ திருவவதாரம் வெளிப்பட்டு அருளினீர் –

—————————————————————

ப்ரதிஷ்டதே யோ கடிகாசலாய நிபத்த சித்தோ நரகே சரீந்த்ரே
நிபத்த மூலோபி சிரேண தஸ்ய மஹா ந கௌகோ கடிகாசல ஸ்யாத் -27-

ஈடுபட்டு திருக்கடிகை தடம் குன்றை நோக்கி புறப்படும் மனிதனுடைய
நெடும் காலம் வேரூன்றி இருக்கும் பெரு வினைக்கூட்டங்கள் அனைத்தும்
ஒரு கடிகை -நாழிகை -போதிலே அகன்று போம்

தஸ்மிந் தத்ர அம்ருத ஸரஸீ புஸ்கரே பாத கக்நே
ஸ்நாத்வாஸ் அ ஸீநம் நரஹரி வரம் ஹேமா கோட்யாம் விமாநே
சேவந்தே யே ப்ரணிஹித திய தே பரஸ்தாத் ப்ராயணே
ஸ்தாநம் ஸுரே ஸூப க கடிகா கால மாத்ராத்ச் ச லந்தி-28-

அம்ருத புஷ்கரணியிலே நீராடி ஹேம கோடி விமானத்தில் வீற்று இருந்து சேவை சாதித்து அருளும்
ஸ்ரீ யோக நரஸிம்ஹ பெருமாளை சேவிக்க
மரண காலத்தில் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை ஒரு கடிகை போதிலே அடைகின்றனர் –

———————————————————

ப்ரதிஷ்டதே யோ கடிகாசலாய நிபத்த சித்தோ நரகே சரீந்த்ரே
நிபத்த மூலோபி சிரேண தஸ்ய மஹா ந கௌகோ கடிகாசல ஸ்யாத் -27-

ஈடுபட்டு திருக்கடிகை தடம் குன்றை நோக்கி புறப்படும் மனிதனுடைய நெடும் காலம் வேரூன்றி இருக்கும்
பெரு வினைக்கூட்டங்கள் அனைத்தும் ஒரு கடிகை -நாழிகை -போதிலே அகன்று போம்

—————————————————————-

தஸ்மிந் தத்ர அம்ருத ஸரஸீ புஸ்கரே பாத கக்நே
ஸ்நாத்வாஸ் அ ஸீநம் நரஹரி வரம் ஹேமா கோட்யாம் விமாநே
சேவந்தே யே ப்ரணிஹித திய தே பரஸ்தாத் ப்ராயணே
ஸ்தாநம் ஸுரே ஸூப க கடிகா கால மாத்ராத்ச் ச லந்தி-28-

அம்ருத புஷ்கரணியிலே நீராடி ஹேம கோடி விமானத்தில் வீற்று இருந்து சேவை சாதித்து அருளும்
ஸ்ரீ யோக நரஸிம்ஹ பெருமாளை சேவிக்க
மரண காலத்தில் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை ஒரு கடிகை போதிலே அடைகின்றனர் –

—————————————–

சாந்நித்ய பூம்நா ந்ருஹரேர் நகேந்த்ரேம் மஹீருஹா பிராஜ்ய பல ப்ரஸூ நா
ஸூ கந்த வாஹாஸ்ச ததா நளின்ய வலாஹகா வர்ஜித வாரி பூர்ணா -29-

இவனுடைய சாநித்யத்தாலே மரங்களில் இனிய பழங்கள்-பூக்களில் நறுமணம் விஞ்சி –
மேகங்கள் பரிசுத்த நீரை பொழிகின்றன –

———————————————–

நிர்மர்யாத நிசர்க்க வைர நிப்ருதா பஷீச பஞ்சா தந
வ்யாக்ரா பன்நாக வாரேணந்த்ர ஹரினைர் யுக்தா யசஸ்யே கிரவ்
யத் சாந்நித்ய வசாத் சமுஜ்ஜித மிதோ வைரா ஸூஹ் ருத் தர்மின
ச ஸ்ரீ மான் ஸூரா நாயகோ விஜயதே விஸ்தாரயன் வாஞ்சி தம் -30-

பாம்பு யானை மான் -இவற்றோடு இயற்கையிலே த்வேஷம் கொண்ட கருடன் சிங்கம் புலி ஆகியவை
இவன் சாந்நித்யத்தாலே விரோதம் விட்டு நடிப்புடன் வாழுகின்றன
இந்த ஸ்ரீ யபதி அபீஷ்டங்கள் அனைத்தையும் அருளுகிறார்

——————————————————————————-

அத்ருஷ்ட பூர்வம் தநுஜேந்த்ர தாரணம் ரமாசகம் வாங் மனசாதி தூரகம்
அனுஸ்ரவைர் ம்ருக்ய குணம் மஹோ அத்புதம்
சகாசத்தி சித்தரே கடிகாத ராதரே -31-

வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாத -முறைகளாலும் தேடப்படும் கல்யாணகுணங்களுடன்
நாட்டில் நடைஓடாத அத்புத தேஜஸ் அன்றோ -பிரதிகூல நிரசனம் செய்து அருளியதும்
திருக்கடிகை குன்றின் மேல் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————————————-

சிரந்த நாக்ராந்த மஹா ருஜார்திதா பயா நகைர் பூத கணைஸ்ச பர்த்சிதா
பவன் நிகாய்யாத் ர்யவலோக நாத ஹோ நிரா மயா நிர்ஜாதேஸ்ய விக்ரஹா -32-

பெரும் வியாதியால் பீடிக்கப்பட்டவர்களும் -பூதகனங்களால் பயமுறுத்தப் பெற்றவர்களும்
தேவரீர் நித்யவாஸம் செய்யும் திருகே கடிகை மலையைக் கண்டதுமே
அனைத்து பயமும் துன்பங்களும் நீங்கப் பெற்று தேவரீருடன் சாம்யா பத்தி பெற்று விடுகிறார்களே –

———————————————————

ரமா வபுஸ் தேஸ்ருத த்ருஷ்ட பூர்வம் வி சங்கிதா பூச்சகிதா சத்ருஷ்ட்வா
வியோக பீதா அம்ருத வல்லயபிக்யா
ததா விரா ஸீரசலே கிலாஸ் மின் -33-

அம்ருதவல்லி தாயாருடன் நித்யயுக்தனாய் இருப்பதற்காகவே இந்த திருக்கடிகை மலையிலே நித்யவாஸம் பண்ணி அருளுகிறீர் –

——————————————–

கந்தர்வ கின்னர ஸூராஸ்ச சஹா வரோதா
வீணா மிருதங்க லய சம்விதா நகேஸ்மின்
காயந்தி யாவதாம்ருதம் தவ சச் சரிதரம்
தாவணி ந்ருஸிம்ஹ கடிநா த்ருஷ தோத்ரவந்தி -34-

கந்தருவர் கின்னரர் தேவர்கள் ஆகியோர் தம் அந்தப்புரத்தோடு கூடி நின்று வீணை மிருதங்கம் தாளம் ஆகியவற்றோடு கூடியவர்களாய்
இந்த திருக் கடிகை மலையிலே அணுத்தில் இனிய உன் திவ்ய சரித்திரத்தை பாட கற்களும் கரைகின்றனவே –

————————————————

வநவ் கசோ ஹ் யத்ர நிசர்க்க வைரிணை த்வி பேந்த்ர பஞ்சாஸ்ய ம்ருகீ தரஷவ
பிபாசிதா நிர்ஜர நீர மேகத
பிபந்தி மைத்ரீ முபகம்ய பூதரே -35-

இயற்கையில் விரோதிகளான கட்டு மிருகங்கள் யானையும் சிங்கமும் மானும் மான் தின்னியும்
இந்த திருமலையில் நட்ப்புக் கொண்டு தாகம் தீர்க்க நீரைக் குடிக்கின்றனவோ —

———————————

ஸ்வ குலய கபிராஜ பூஜிதாய
ப்லவக கணா பிரணிபத்ய யோக தாம்நே
ஸ்திமிதா ஹ்ருதய நேத்ர பாணி பாதம்
தத நுக்ருதிம் விதத த்யஹோ மஹீத்ரே -36-

வானர கணங்களும் சிறியதிருவடியால் தியானிக்கப்படும் ஸ்ரீ யோக நரசிம்மனை வணங்கி
அசையாத கண் காய் கால்களையும் சஞ்சலம் இல்லா மனங்களையும் யுடையவையாய் நிற்கின்றனவோ –

———————————

வஜ்ர அங்குச த்வஜ ஸரோருஹ சங்க சக்ர
கல்பத்ரு தோரண ஸூதா கலசாதா பத்ரை
நித்யாங்கிதேந நரசிம்ஹ பத த்வயேந
பூதம் பவிஷ்யதி கதாநும மோத்த மாங்கம்-37-

வஜ்ரம் -அங்குசம் -கொடி-தாமரை -சங்கம் -சக்ரம் -கற்பக மரம் -தோரணம் -மிருத கலசம் -குடை ஆகியவற்றால்
எப்போதும் அடையாளம் செய்யப்பெற்ற ஸ்ரீ நரசிம்ம பெருமானின் திருவடி இணையால் என்று தான் என் தலை பரிசுத்தி அடையும் –

—————————————————

லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ கடிகா தரணீத ரேச
ந்யஸ்தாத்மனாய் ரக்ஷண பரம் தவ பாத பத்மே
ஆர்த்ராபராத சத பாஜன மாதி தூதம்
அவ்யா சரணம் க்ருபயா ஸ்வயம் மாம் -38-

உன் திருவடித்தாமரையில் பரந்யாசம் செய்தவனாய் -நூற்றுக்கணக்கான புதிது புதிதான குற்றங்களுக்கு கொள்கலனாய்
மநோ வியாதிகளால் கலங்கியவனாய் -வேறு புகலற்ற அடியேனை தேவரீர் கருணையால் காத்து அருள வேணும் –

——————————————-

த்வயி ஸ்தி தேக்ரே ஜெகதாம் சரண்யே சரண்ய மன்யம் ஹாய் கதம் வ்ரஜாமி
தாடக மா ஸாத்ய பயஸ் சமக்ரம்
வலாஹகம் வாஞ்சதி கஸ்த்ருஷார்த்த-39-

அகில லோக சரண்யனான நீ முன்னால் நிற்கையில் வேறொரு சரண்யனை எப்படி அடைவேன்
தாகம் மிக்க ஒருவன் நீர் கிறைந்த குளம் இருக்க மேக நீரை வேண்டுவானோ –

——————————-

காயா தவ த்ருபதஜா த்விப புங்க வாத்யா
த்ராதாஸ் த்வயா நனு விபத்திஷூ தாத்ருசீஷூ
ஸ்வாமின் அநந்ய சரணஸ்ய மம த்ரிதாமன்
சம்ரக்ஷணம் நர ஹரே தவ கிம் கரீய–40 —

காயாது புத்திரனான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான்–திரௌபதி –ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் -போன்றோர்
ஆபத்துக்களில் உன்னாலே ரக்ஷிக்கப்பட்டார்கள் அன்றோ
த்ரிபாத் விபூதி -லீலா விபூதி நாயகனான உனக்கு வேறு கதியற்ற அடியேனை ரஷித்து அருளுவது ஒரு பரமோ –

——————————————-

த்வயா விநான்யா நாகே சரின் ந மே கதீ ருஜாயா விபதோ விதூதயே
தவார்சிஷா தாபமுபேயுஷோ வநே வலாஹகாத் கோ ஹரிணஸ்ய ரக்ஷிதா -41-

ஆதி வியாதிகளில் இருந்து அடியேனை விடுவிக்க உன்னை ஒழிய வேறு கத்தி இல்லை
காட்டுத்தீயினால் தபிக்கப் பெறும் மானுக்கு மழை பொழியும் மேகத்தைக் காட்டில் வேறு ரஷகம் ஏது-

———————————————————-

ரோஷா தாம்ர விலாசன சரப சப்ரூ பங்க பீமா க்ருதி பீநம் தாநவபூ பதேர் ப்ருஹதுரோ
பிந்தன் நபி ஸ்வைர் ந கை ப்ரஹ்லாதம் ஸ்வ ஜனம் தயா சிசிரயா
யத் வீக்ஷயா ந்வக்ராஹீ
வாத்சல்யம் ஹி விராஜதே தவ ஹரே சேதோ வசோ தூரகம்-42-

கோபத்தால் சிவந்த திருக்கண்கள் -பரபரப்பாய் நெறித்த திருப் புருவங்கள் -பயங்கர திருமேனி
ஹிரண்யனை திரு நகங்களால் மார்பை பிளந்த போதும் உன் அடியானான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை
குளிர்ந்த திருக் கண்களால் கடாக்ஷித்து அருள் அனுக்ரஹித்த வாத்சல்யம் நெஞ்சுக்கும் வாக்குக்கும் எட்டாதாய் விளங்குகிறது

———————————————————————————-

சாமாப்யதி கவர்ஜித த்ரித சப்ருந்த வந்த்ய ப்ரபோ
த்வமேவ நிருபாதி கஸ் த்ரி ஜெகதாம் பிதா ப்ராணத
நிதர்ச நமி ஹேஷிதம் நரம் ருகேந்திர ஸம்ரக்ஷித

ஹிரண்ய தனு சம்பவோ நிரவாதி வ்யதா விஹவ்ல -43-

ஓத்தார் மிக்கார் இலா மா மாயனே -வடிவுடை வானோர் தலைவனே –எம்பிரானே-
மூ உலகுக்கும் ஸ்வாபாவிக தந்தை தாய் நீயே யாவாய் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானே ப்ரத்யக்ஷ உதாஹரணம் –

———————————————————

ஸ்வாமின் அவாப்யம் அநாவாப்தமிஹ த்ரிலோக்யாம்
நைவாஸ்தி தே நர ஹரே கடிகாத்ரி நாத
மன்யே ததாபி ஜன நஸ்ய ஹி வன்ய ஜாதவ்
த்வச் சித்த பக்த ஜன வத்சலா நிதானம் -44-

அவாப்த ஸமஸ்த காமநோய் இருந்து வைத்தும் அடியான் இடம் கொண்ட
வாத்சல்யம் அடியாகவே ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனாக திரு அவரதாரம் செய்து அருளினாய் –

————————————————

ஸ்ரீ லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ பகவஸ் சரணாரவிந்த கைங்கர்ய நிர்வ்ருத்தி ரஸோஸ் கலித ப்ரவாஹ
நிர்வாபயிஷ்யதி கதா கடிகாசலேச ப்ராக் ஜென்ம சங்கலித பாதக தீப்த தாவம்-45-

தேவரீருடைய திருவடித்தாமரையிலே தடையற்ற பெருக்கையுடைய கைங்கர்ய ஆனந்த ரசம்
முற்பிறப்புக்களிலே ஈட்டப்பெற்ற என் பாவக்கட்டுத்தீயை எப்போது அணைக்கப் போகிறது —

—————————————————

அஸ்தித்வே கமலா பதேஸ் திரிபுவனே ப்ராத்யஷிகீ கா ப்ரமே
த்யாக்ருஷ்டோ தனுஜோ யதா ஸ்வகதயா ஸ்தம்பம் ருஷாதாடயத்
நாஸ்தாஸ்யோ யதி தத்ர தேவ ந்ருஹரே நைவாப விஷ்யத்சதாம்
விஸ்ரம்பஸ் த்வபிநைகமேபி வசநே த்வத் வ்யாப்தி வாதோஜ்ஜ்வலே -46-

ஸ்ரீயப்பதியின் ஸத்பாவத்தில் மூவுலகிலும் ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம் என்ன உள்ளது
என்று கோபம் கொண்ட அசுரன் தூணைகே கோபத்தோடு கதையால் எப்போது புடைத்தானோ
அப்போதே நீ அங்கு தோன்றி இராவிடில் நீ எங்கும் நிறைந்தவன் என்று கோஷிக்கும்
வேத வசனங்கள் இடம் நல்லோர்க்கு நம்பிக்கை அற்றுப் போயிருக்கும் –

————————————————————

ஷோதீயச கர்க்க சதாரு தேசாத்
நாவா தரிஷ்யத் ச பாவம்ஸ் ததா சேத்
ச ஹைவ வாக்பி ஸ்வ ஜனஸ்ய சர்வா
மித்யார்த்தி கா வேத கிரோஸ் பவிஷ்யன் -47-

தூணில் இருந்து அப்பொழுதே நீ தோன்ற வில்லையாகில் உன் அடியார்கள் வார்த்தைகளோடு
வேத வாக்கியங்களும் பொய்யுரைகளாய் இருந்து இருக்குமே –

—————————————————–

தாபத்த்ரயீத வஹுதாச நதஹ்யமாநம்
மோஹாகுலம் கமபி நாதம நாப் நு வந்தம்
ஆர்த்ராபராத மயமாம் கருணாம்பு பாதை
ஆப்லாவயஸ்வ கடிகா சல வாரிவாஹ-48-

திருக் கடிகை குன்ற காளமேகமே–ஆதியாத்மிக ஆதிபவ்திக ஆதி தைவிகங்கள் ஆகிற மூவகைத் தாபங்கள்
ஆகிற காட்டுத்தீ யாலே எரிக்கப்படுமவனும் மோஹ இருட்டால் திசை தெரியாமல் மயங்குமவனும்
வழிகாட்டும் தலைவன் ஒருவனை அடையாதவனும்
கொள்கலமுமான என்னைக் கருணை மழையைப் பொழிந்து நீராடி அருளுவாயாக –

——————————————-

நிரா யுதோ அபி த்விஷதோ நிபர்ஹணே
பஜஜ்ஜநா நுக்ரஹ தத்பரோ பவான்
ரங்க சங்க அஸி கதா தநுர்த்தர
ப்ரகாஸதே சைல இஹ ஸ்ரீயா ஸஹ-49-

பிரதிகூலனான ஹிரண்யாசூரனை நிரசிக்க திவ்யாயுதங்கள் ஒன்றுமே தேவை அற்றவனாயும்
அடியார்களுக்காக சங்க சக்ர வாள் கதை வில் ஆகியவற்றை தரித்தவராயும்
திருக் கடிகை மலையிலே பிராட்டியோடு விளங்குகிறீர் –

——————————————-

ஸூர த்விஷ பீவாபா ஹூ மத்யம்
சலீலம் உர்வாருக நிர்விசேஷம்
விதாரயத்பிர் கமிதம் நகைஸ்தே
பிரசாத நத்வம் ஹி வராயுதா நாம் -50-

ஹிரண்யாசூரனை திரு உகிராலே விளையாட்டாக வெள்ளரிப்பழம் கிழிப்பது போலே கிழித்து
உனது திவ்யாயுதங்கள் அலங்காராரார்த்தமாகவே யுள்ளன என்னுமத்தை காட்டி அருளினீர் –

—————————————————-

ம்ருகோ நபீம குசரோ கிரிஷ்டா
ஸ்ருதிம் யதார்த்தாம் ஹி விதாது காம
ம்ருக ஸ்வ கண்டோபரி மாரகல்ப
விராஜதே விஸ்வபதிர் வநாத்ரவ்–51

ம்ருகோ நபீம குசரோ கிரிஷ்டா-என்று ருக்வேதம் விஷ்ணு ஸூ க்தம் -பூமியில் சஞ்சரிப்பவனும்
நிற்பவனும் அழகியவனான ஸிம்ஹம்-என்கிற வேத வாக்கியத்தை மெய்ப்பிக்க விரும்பி
மன்மதனை ஒத்து கழுத்துக்கு மேலே ஸிம்ஹ ரூபனாய் திருகே கடிகை குன்றின் மேல்
அகில ஜகத் ஸ்வாமி ஸ்ரீ விஷ்ணு சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

————————————————–

த்ருணாய மத்வா நரகேசரின் ஹரே
விநாச நத்தாநி பதாநி ஸர்வஸ
புனஸ் ஸமாவ்ருத்தி விவர்ஜிதம் பரம்
த்வாபி வாஞ்சந்தி பதம் முமுஷவ-62-

அனைத்தையும் துரும்பாக நினைத்து உனது பரமபதத்தை மோக்ஷத்தில் இச்சை யுடையோர் விரும்புகிறார்கள் –

—————————————–
ந்ருஹரே ஸ்மரணேந கேவலம்
புருஷன் பாதகிநம் புநாஸ்யபி
புஜத்தை சரணார்த்தி நோ அனகான்
நுதி நிஷ்டான் கிமுத தவத்தை ஆஸ்ரிதான் -63-

உன் சங்கல்ப லேசத்தாலே பெரும் பாவியையும் புனிதப்படுத்துகின்றாயே
உன்னை பஜிப்பவர்களையும் உன்னையே உபாயமாக விரும்புமவர்களையும் குற்றம் அற்றவர்களுமாக
உன்னையே ஸ்துதிப்பவர்களுமான உன் அடியார்களை நீ ரஷித்து அருளுகிறாய் என்று சொல்லவும் வேண்டுமோ —

————————————————————————-

வ்யஸன அர்ணவ மக்நம் உன்முகம்
யதி மாம் நோத தரசே தயா நிதே
வ்யஸனேஷூ ந்ருணாம் பாவத்தசாம்
வததோ வாக் விததா முநேர் பவேத் -64-

கருணைக்கடலே துன்பக்கடலில் மூழ்கிக் கரை சேர விரும்பும் அடியேனைக் கை தூக்கி விடாவிடில்
வ்யசனேஷூ மனுஷ்யானாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித்த –மனிதர்கள் துன்புறும் போது அவர்களிலும்
ஸ்ரீ ராமபிரான் அதிகம் துன்புறுகிறான் என்கிற ஸ்ரீ வாலமீகி பகவான் ஸ்ரீ ஸூக்தி வீணாகுமே —

—————————————————-

அஹமஸ்மி தவேதி யாசதே
யதி சத்யோ ந ததாஸி மே அபயம்
சரணாகதம் ரக்ஷண விரதம்
பவிதா தே விததம் த்ருட வ்ரத-65-

அடியேன் உனக்கே உரியேனாவேன் என்று யாசிக்கும் அடியேனை அபயம் அளித்து அருள வில்லை யாகில்
சக்ருதேவ ப்ரபந்நாய தவாஸ் மீதி ச யாசதே அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம-என்ற
தேவரீருடைய சரணாகத ரக்ஷண விரதம் வீணாகுமே –

——————————————–

அபி நாம நிசாமயிஷ்யதி-ஸ்வத் ருசா சந்நிஹிதம் க்ருதாகசம்
சகிதம் கடிகாசலேஸ்வர கருணாம்போதி தரங்க கல்பயா -66-

அருகில் இருப்பவனும் -பாவமே செய்பவனும் -அதனாலே நடுங்கி இருக்குமவனான அடியேனை
திருக் கடிகை மலைப் பெருமாள் கருணைக்கடல் போன்ற திருக் கண்களாலே கடாக்ஷித்து அருளுவானோ –

—————————–

துரதிக்ரம துஷ்க்ருதாகரம் த்ரபயா வாங்முக மந்திகா கதம்
கருணா வருணாலய ப்ரபோ பிரதிக்ருணீஷ்வ ஹரே ரமா சக -67-

கருணைக்கடலான ஸ்ரீ லஷ்மீ நரசிம்ஹப்பிரானே -கடக்கமுடியாத பாவங்களுக்கு கொள்கலமாய் இருப்பவனும்
வெட்க்கி தலை கவிந்து உன் திரு முன்பே நிற்பவனுமான அடியேனை ஸ்வீ கரித்து அருள வேணும்–

————————————————–

அநஹங்க்ருத நித்ய ஸுஹ்ருதை அகதங்கார நிபைரவேஷணை
அநக ஸ்மித முக்த சீதளை அகாதமி மாமசிராத் குரு ப்ரபோ -68-

ஸ்வாமி -அகங்கார லேசமும் இல்லாமல் எப்போதும் அன்பு மட்டுமே செலுத்துமவனாய்
பிறவி என்னும் பெரும் நோய்க்கு வைத்தியன் போன்ற திருக் கண் கடாக்ஷத்தாலும்
குளிர்ந்த அழகிய குற்றம் அற்ற புன்சிரிப்புகளாலும் அடியேனை ஆக்கி அருளுவாய்

—————————————————–

கல்பத்ருமோ திசைதி காங்ஷிதமேவ காமம்
சிந்தாமணிஸ் சணதி சிந்திதமேவ சார்த்தம்
அப்ரார்த்தி தேப்சி தசயம் விகிரன வதான்ய
திவ்யாவுபாவபி பவான் ப்ரதயா அதிசேதே -69-

கற்பகமரம் விரும்பியவற்றையே தரும் -சிந்தாமணி சிந்தையில் கொண்ட விஷயத்தையே அளிக்கும்
வேண்டாத பொருள்களையும் வாரி வாரி வழங்கி இசைவித்து உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் தேவரீர்
தேவலோகத்தில் உள்ள அவ்விரண்டையும் விட புகழ் விஞ்சி இருக்கிறீர் அன்றோ –

—————————————————-

தாதோ தைத்ய பதிஸ் தவாக்ருதி கலாம் திவ்யா மநா லோகயன்
வவ்ரே பத்ம பவோ வரான் கில முத்தா சங்க்யாதிகா நஸ்திரான்
தத் ஸூநுஸ்து நிசாமயன் வபுரஹோ பாலோப்ய மோகம் ஸ்திரம்
த்வத் பாதாம்புஜ நித்யபக்தி மசலாம் வவ்ரே வரந்த் வேககம் -70-

தந்தை ஹிரண்யன் தேவரீர் மூர்த்தி பல் கூற்றில் ஒன்றுமே காணமாட்டாமல் நிலையற்ற வரங்கள்
பிரமனிடம் இடம் இருந்து வீணாக வேண்ட
அவன் பிள்ளையோ சிறுவனாய் இருந்த போதிலும் உன் திரு உருவாக் கண்டவுடன்
நிலையானதாய் சஞ்சலம் அற்ற உன் திருவடித்தாமரை இணைகளிலே அன்பாகிறா வரம் ஒன்றையே வேண்டினான் –
என்ன ஆச்சர்யம் –

———————————————

மன்னாத அம்ருத வல்லரீசஹசரே ப்ரத்யக்ர பஞ்சாநந
த்வன் நாமான்ய நிசம் க்ருணன் குண கணான் கீர்வாண கம்யே கிரவ்
திவ்யே தாம்நி புநாநிவ்ருத்தி ரஹிதே அப்யபிராக்ருதே நிஸ்ப்ருஹ
த்வத் பாதாம் புஜ கிங்கரத்வ நிரதோ பக்தோ பவான் யன்வஹம் -71-

எம்பிரானே-ஸ்ரீ அம்ருதவல்லி நாயகனே -தேவரீருடைய திருநாமங்களை திருக் கல்யாண குணங்களையும்
எப்போதும் சங்கீர்த்தனம் பண்ணிக் கொண்டு
பரமபதத்திலும் விருப்பம் இல்லாமல் உன் திருவடித்தாமரைகளிலே இங்கேயே கைங்கர்யம் செய்வதில் ஈடுபட்டு
எப்போதும் உன் பக்தனாகவே அடியேனை ஆக்கி அருள வேண்டும் –

———————————————————

ஆப் யா யயந்த மவநிம் கருணாம்பு பாதை
விதயுத் ரமா விலஸிதம் த்ருத சார்ங்க சாபம்
தா பக்ன மார்த்த ஜன மானஸ சாதகா நாம்
ஜீவாது மேமி சரணம் கடிகாத்ரி மேகம் -72-

கருணை மழையினால் உலகை தளிர்ப்பித்து -மின்னல் கொடி போலெ பிராட்டியுடன் கூடி இருப்பதும்
இந்திர தநுஸ் சார்ங்கம் தரித்துக் கொண்டு சம்சார வெம்மையைப் போக்கி
வருந்தும் மாந்தர் மனங்களாம் சாதகப்பறவைகளுக்கு உயிரூட்டும்
திருக் கடிகைக்குன்ற கார்மேகத்தை சரணம் அடைகிறேன் –

———————————————————-

ந்ருத்யன் ந்ருத்யன் சிதில ஹ்ருதயோ பங்குரோ பக்தி பூம்நா
காயன் காயன் தவ ஸூ சரிதம் கத்கதா முக்த பாஷ்ப
ஆசாதே சேஷ்வகி லந்தி ஷூ த்வாம் விசின்வன் விசின்வன்
க்லாநோக்லா யாம்ய நிதர கதி நாரஸிம்ஹேதி நர்த்தன்-73-

ஆடியாடி அகம் கரைந்து இசை பாடிப்பாடி கண்ணீர் மல்கி நாடி நாடி நரசிங்கா என்று வாடி வாடும்–என்கிறபடியே
பக்திப் பெருக்கால் நைந்து அந்தக் கண்ணீர் பெருகப் பெற்று
அநந்ய கதியாக கதறிக் கொண்டு வாடல் மாலை போலே வாடி வதங்குகிறேன் –

———————————————

ரங்கே தாமனி திவ்ய ஸூரி வி நுதே சேஷ சயாநோ அநகே
திஷ்டன் வேங்கட பூதரே பவபயம் வியாபாதயன் தேஹினாம்
ஆஸீநோ கடிகாத்ரி துங்க சிகரே த்வம் நாரஸிம்ஹா க்ருதி
சர்வ அபீஷ்ட பல ப்ரதோ விஜயசே வாத்சல்யவாராம் நிதி -74-

பதின்மரால் பாடப்பெற்ற திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே திருவனந்த ஆழ்வான் மேல் கண் வளர்ந்து அருளுபவராயும்
சம்சார பயத்தை நிரசித்துக் கொண்டு திருவேங்கட திருமலையில் நின்று சேவை சாதிப்பவராயும்
தேவரீர் திருகே கடிகை குன்றின் மேல் ஸ்ரீ நரேஸிம்ஹ ரூபியாய் எழுந்து அருளி இருந்து வாத்சல்ய கடலாயும்
அபீஷ்டங்களை எல்லாம் வழங்கும் வள்ளலாயும் இருந்து அருளுகிறீர் –

————————————————-

பிரபுல்ல ராஜீவ தளாய தேஷண
ரமா சமாஸ் லஷ்ட ப்ருஹத் பூஜாந்த்ர
தித்ருஷிதோ யோக த்ருஸா ஜிதாத்மபி
விராஜதாம் மே ஹ்ருதி ரம்ய கேஸரீ-75-

மிக அலர்ந்த தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட திருக் கண்கள் /
பெரிய பிராட்டியார் நித்யவாஸம் செய்யும் திரு மார்பு /
இந்திரிய கிங்கரர்கள் யோகக் கண்ணால் காண விரும்பும் அழகிய சிங்கர் அடியேன் மனசிலும் விளங்குவாராக –

————————————————

ஹேத் யங்கை பரிகர்மிதம் த்ரி நயனம் பாருங்க பந்த உஜ்ஜ்வலம்
பிப்ராணம் வனமாலிகாம் ச துளஸீம் பீதாம்பரம் கௌஸ்துபம்
பாஸ்வத் ரத்ன கிரீட ஹாரா கடக ஸ்ரக் ஹேம காஞ்ச் யஞ்சிதம்
மந்நாதம் கடிகாத்ரி மௌலி முதிரம் லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹம் பஜே -76

திவ்யாயுத தழும்பால் அலங்கரிக்கப் பெற்றவரும்
முக்கண்கள் படைத்தவரும்
பர்யங்க பந்தத்தால் விளங்குபவரும்
திருத் துளசி உடன் கூடிய திரு வனமாலை-திருப் பீதாம்பரம் -திருக் கௌஸ்துபம் இவற்றை தரித்தவரும்
ஹாரம் தோள்வளை மாலை பொன்னரை நாண் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப் பெற்றவரும்
எம்பிரானும் திருக் கடிகைக் குன்றின் உச்சியில் மேகமுமான ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனை பஜிக்கிறேன் –

——————————————–

ஜய ஜய நிசர்க்க பந்தோ
ஜய ஜய லஷ்மீ பதே தயா ஸிந்தோ
ஜய ஜய ஜகத் த்ர யேந்தோ
ஜய ஜய கடிகாத்ரி சேகரானந்த-77-

இயற்க்கை யுறவினனே போற்றி போற்றி
இலக்குமி மணாளனே போற்றி போற்றி
கருணைகே கடலனையாய் போற்றி போற்றி
காணுலகச் சந்திரனே போற்றி போற்றி
கடிகை மலை யுச்சியனே போற்றி போற்றி
காலம் எல்லாம் உள்ளவனே போற்றி போற்றி
எங்கும் நிறைந்தவன் போற்றி போற்றி
எல்லாமுமானவனே போற்றி போற்றி –

—————————————————

ஸூப வ்யவ்ருத்தவ் த்வயி லோக நாதே
அநுராக நிக்நேந மயா க்ருதேயம்
விதாது மர்ஹாதிசயம் ந கஞ்சித்
ஸ்துதிர் யதாஜ்ஜேந க்ருதா ஸூரத்னே -78-

அதி மங்கள சேஷ்டிதங்களை யுடைய ஜெகந்நாதனான தேவரீர் இடத்தில் அன்பு நிறைந்த அடியேனால் இயற்றப்பட்ட இந்த ஸ்துதி
ரத்னத்தின் வாசி அறியாதவனால் செய்யப்பட நல்ல ரத்னத்தைப் பற்றிய ஸ்துதி போல
உன்னிடத்தில் ஒரு பெருமையையும் விளைக்காதே-

———————————————————-

சர்வாப்யர்த்தித ஸித்திதம் பகவதோ பக்தைக சிந்தாமனே
கல்யாணம் ஸ்தவம் இந்திரா நரஹரோ தேவஸ்ய திவ்யாஜ்ஞயா
ஸ்ரீ வாசேந வதூல ஜேந ரசிதம் ப்ரேம்ணா படந்தீஹயே
தி விந்தந்தி அசலாம் ஸ்ரீயம் நவ நவாம ஆரோக்ய பூர்ணாம் புவி -79-

ஷாட் குண பரிபூர்ணனும் அடியார்க்கு அபீஷ்டங்களை எல்லாம் அளிக்கும் சிந்தாமணியுமான
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனுடைய திரு ஆணையால் வாதூல குலத்தவரான ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யரால் இயற்றப் பெற்றதும்
வேண்டுவார்க்கு வேண்டியவற்றை எல்லாம் தருவதும் -பரம மங்களமுமான இந்த ஸ்துதியை
எவர்கள் அன்புடன் படிக்கின்றார்களோ அவர்கள் நிலை பெற்றதாய் ஆரோக்யம் நிறைந்ததாய்
புதிது புதிதான செல்வத்தை அடைகின்றனர் -அந்தமில் பேரின்பமே பலன் என்று நிகமிக்கிறார் –

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வாதூல குல -ஸ்ரீ உ வே மையூர் கந்தாடை ஸ்ரீ நிவாஸாசார்ய ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

-ஸ்ரீ ராமபிரான் அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ நரசிம்ம பஞ்சாம்ருத ஸ்தோத்ரம்-/ஸ்ரீ சிவ பெருமான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ மந்த்ர ராஜபத ஸ்தோத்ரம் –/ஸ்ரீ நிஸ்தலேச அஷ்டகம் –

March 15, 2017

-ஸ்ரீ ராமபிரான் அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ நரசிம்ம பஞ்சாம்ருத ஸ்தோத்ரம்–ஸ்ரீ ஹரிவம்ச புராணம் -சேஷ தர்மம் –47-அத்யாயம்

ஸ்ரீ அஹோபிலம் நாரஸிம்ஹம் கத்வா ராம பிரதாபவான்
நமஸ்க்ருத்வா ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ மஸ்தவ்ஷீத் கமலாபதிம்

கோவிந்த கேசவ ஜனார்த்தன வாஸூ தேவ ரூப
விஸ்வேச விஸ்வ மது ஸூதன விஸ்வரூப
ஸ்ரீ பத்ம நாப புருஷோத்தம புஷ்கராஷ
நாராயண அச்யுத நரஸிம்ஹ நமோ நமஸ்தே —

தேவா சமஸ்தா கலு யோகி முக்யா
கந்தர்வ வித்யாதர கின்ன ராஸ்ச
யத் பாத மூலம் சததம் நமந்தி
தம் நாரஸிம்ஹம் சரணம் கதோஸ்மி

வேதான் சமஸ்தான் கலு சாஸ்த்ர கர்பான்
வித்யாம் பலம் கீர்த்தி மதீம் ச லஷ்மீம்
யஸ்ய ப்ரஸாதாத் புருஷா லபந்தே
தம் நாரஸிம்ஹம் சரணம் கதோஸ்மி

ப்ரஹ்மா சிவஸ்த்வம் புருஷோத்தமஸ்ச
நாராயணோசவ் மருதாம் பதிஸ் ச
சந்த்ரார்க்க வாய்வாக்நி மருத் காணாஸ் ச
த்வமேவ தம் த்வாம் சததம் ந தோஸ்மி-

ஸ்வப் நபி நித்யம் ஜகதாம சேஷம்
ஸ்ரஷ்டா ச ஹந்தா ச விபுரப்ரமேய
த்ராதா த்வமேகம் த்ரிவிதோ விபின்ன
தம் த்வாம் ந்ருஸிம்ஹம் சததம் நதோஸ்மி

இதி ஸ்துத்வா ரகு ஸ்ரேஷ்ட பூஜயாமாச தம் ஹ்ரீம் —

————————————–

ஸ்ரீ சிவ பெருமான் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ மந்த்ர ராஜபத ஸ்தோத்ரம் —

வருத்தோத் புல்ல விசாலாக்ஷம் விபக்ஷ க்ஷய தீஷிதம்
நிதாத்ரஸ்தா விச்வாண்டம் விஷ்ணும் உக்ரம் நமாம் யஹம் –

சர்வை ரவத்யதாம் பிராப்தம் சபலவ்கம் திதே ஸூ தம்
நகாக்ரை ஸகலீ யஸ்தம் வீரம் நமாம் யஹம் –

பாதாவஷ்டப்த பாதாளம் மூர்த்தா விஷ்ட த்ரி விஷ்டபம்
புஜ ப்ரவிஷ்டாஷ்ட திசம் மஹா விஷ்ணும் நமாம் யஹம் –

ஜ்யோதீம்ஷ்யர்க்கேந்து நக்ஷத்ர ஜ்வல நாதீன் யநுக்ரமாத்
ஜ்வலந்தி தேஜஸா யஸ்ய தம் ஜ்வலந்தம் நமாம் யஹம் –

ஸர்வேந்த்ரியை ரபி விநா சர்வம் ஸர்வத்ர ஸர்வதா
ஜா நாதி யோ நமாம் யாத்யம் தமஹம் சர்வதோமுகம் —

நரவத் ஸிம்ஹ வஸ்சைவ ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மன
மஹாஸடம் மஹா தம்ஷ்ட்ரம் தம் நரஸிம்ஹம் நமாம் யஹம் –

யன்நாம ஸ்மரணாத் பீதா பூத வேதாள ராக்ஷஸா
ரோகாத் யாஸ்ச ப்ரணயஸ் யந்தி பீஷணம் தம் நமாம்யஹம் –

ஸர்வோபி யம் ஸமாச்ரித்ய சாகலாம் பத்ரமஸ்நுதே
ச்ரியா ச பத்ரயா ஜூஷ்டோ யஸ்தம் பத்ரம் நமாம் யஹம் –

சாஷாத் ஸ்வ காலே சம்பிராப்தம் ம்ருத்யும் சத்ரு குணா நபி
பக்தா நாம் நாசயேத் யஸ்து ம்ருத்யு ம்ருத்யும் நமாம் யஹம் –

நமஸ்காராத் மஹம் யஸ்மை விதாயாத்ம நிவேதனம்
த்யக்த துக்கோ கிலான் காமான் அஸ்நுதே தம் நமாம் யஹம் –

தாஸ பூதா ஸ்வத சர்வே ஹயாத்மாந பரமாத்மன
அதோ ஹமபி தே தாஸ இதி மத்வா நமாம் யஹம் –

சங்க ரேணாதராத் ப்ரோக்தம் பதா நாம் தத்வமுத்தமம்
த்ரி சந்த்யம் யா படேத் தஸ்ய ஸ்ரீர்வித்யாயுஸ்ச வர்த்ததே —

—————————————-

ஸ்ரீ நிஸ்தலேச அஷ்டகம் –

ஸ்ரீ நிவாஸ விமானஸ்தம் சரணாகத ரக்ஷணம்
ஸ்ரீ மத் ஸ்தித புரா தீசம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் —

மதஸ்வித்ரீ ப்ரியம் தேவம் சங்க சக்ர கதாதரம்
பக்தவத்சல நாமாநம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம்

ஸ்ரீ பூமி நீளா சம்யுக்தம் பத்ம பத்ர நிபேஷணம்
அப்தீ சப்ரீத வாதம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம்

புரந்தரத் விஜஸ்ரேஷ்ட மோக்ஷதாயி நமஸ்யுதம்
அத்யந்த ஸூந்தராகாரம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் –

தர்மத்வ ஜார்சித பதம் வாருணீ தீரம் ஆஸ்ரிதம்
அநேக ஸூ ர்ய ஸ்ங்காஸம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் –5-

தாபத்ரய ஹரம் ஸுரீம் துலசீவ நமாலிநம்
லோகாத்யக்ஷம் ரமா நாதம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் -6-

கிரீட ஹார கேயூர பூஷணாத்யைர் அலங்க்ருதம்
ஆதிமத்யாந்த ரஹிதம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் –7-

நீலமேக நிபாகாரம் சதுர்புஜ தரம் ஹரிம்
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷம் யோகீசம் நிஸ்தலேஸம் நமாம் யஹம் -8-

நிஸ் தலே சாஷ்டகம் புண்யம் படேத்யோ பக்திமான் நர
அநேக ஜென்ம ஸம்ப்ராப்தம் தஸ்ய பாபம் விநஸ்யதி —

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திரு மகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியபெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ தொட்டாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – ஸ்ரீ யோக லஷ்மி நரசிம்ம ஸூப்ரபாதம் -மங்களம் –

March 15, 2017

கௌசல்யா ஸூ ப்ரஜா ராம பூர்வா சந்த்யா ப்ரவர்த்ததே
உத்திஷ்ட நர்ஸார் தூல கர்த்தவ்யம் தைவமாநஹிகம்–1-

உத்திஷ்ட உத்திஷ்ட கோவிந்த உத்திஷ்ட கருடத்வஜ
உத்திஷ்ட கமலா காந்த தரை லோக்யம் மங்களம் குரு –2-

மாதஸ் ஸூதாபல லதே மஹ நீய சீல வஷோ விஹார ரஸிகே ந்ருஹரேரஜஸ்ரம்
ஷீராம் புராஸி தநயே ஸ்ரித கல்ப வல்லி ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ தயிதே தவ ஸூ ப்ரபாதம் –3-

தவ ஸூப்ரபாத மநவத்ய வைபவே கடி கேச சத் குண நிவாஸ பூதலே
கடிதாகிலார்த்த கடிகாத்ரி சேகரே கடி காத்ரி நாத தயிதே தயா நிதே–4-

அத்ர் யாதிகா முனி கணா விரசய்ய ஸந்த்யாம் திவ்ய ஸ்ரவன் மது ஜரீக சரோருஹாணி
பாதார்ப்பணாய பரிக்ருஹ்ய புர ப்ரபந்நா ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –5-

சப்த ரிஷி சங்க க்ருத சம்ஸ்துதி ஸூ பிரசன்ன ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ குண ரூப ரமா மஹிப்யாம் —
சாகம் ந்ருஸிம்ஹ கிரிஸத்வ க்ருதாதிவாஸ ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம்–6-

தேவாரி பஞ்ஜந மருத் ஸூத தத்த சங்க சக்ரதா பத்ரித பணீஸ்வர பத்ரி சேஷின்
தேவேந்திர முக்ய ஸூர பூஜித பாத பத்ம ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –7-

ஸ்வாமின் ஸூரேச மதுரேச ஸமாஹிதார்த்த த்யான ப்ரவீண விநாதவன ஜாகரூக
சர்வஞ்ஞ சந்தத சமீரித சர்வ வ்ருத்த ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –8-

ப்ரஹ்லாத ரக்ஷண நிதான க்ருதாவதார முக்த ஸ்வகீய நகரை ஸ்புடிதாரிவஷ
சர்வாபிவந்த்ய நிஜ வைபவ சந்த்ர காந்த ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –9-

பக்தோசித சரசஸ் ஸூ குணம் ப்ரக்ருஷ்டம் தீர்த்தம் ஸூ வர்ண கட பூரித மாதரேண
த்ருத்வா ஸ்ருதி ப்ரவச நைகபரா லசந்தி ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –10-

சம்ஸ்லாகநீய பரமோத்தர ரங்க வாசின் ஸூரிஸ்துதி ப்ரதித விக்ரஹ காந்தி காந்த
சத்பிஸ் ஸமர்சித பதாம்புஜ சாது ரஷின் ஸ்ரீமன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –11-

தீர்த்தாநி கோமுக கதான்யசிலாநி த்ருத்வா பவ்யானி பவ்ய நிகரா பரிதோ லசந்தி
காயந்தி காநசதுராஸ் தவ திவ்ய வருத்தம் ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் —12-

வாராணஸீ ப்ரதித விஷ்ணு பதீ ப்ரயாக விக்யாத விஸ்வநத சத் கடிகாசலேந்திர
சம் ப்ரார்த்திதார்த்த பரிதான க்ருதைகதீஷ ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –13-

பார்ஸ்வத்வய ஸ்தித ரமாமஹி சோபமான ஸ்ரீ சோள ஸிம்ஹ புர பாக்ய க்ருதாவதார
ஸ்வம்மின் ஸூ சீல ஸூல பாஸ்ரித பாரிஜாத ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் —14-

ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸ கநதேசிக வர்யா பக்தி சம்வர்த்தித்த ப்ரதிதி நோத்சவ சோபமான
கல்யாணசேல கனக உஜ்வலா பூஷணாட்ய ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் —15-

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம தீர்த்த தடமாகத மஞ்ஜ நாபம் தேவம் ப்ரணம்ய வரதம் கடிகாத்ரி மேத்ய
வாதூல மா நிதி மஹா குருரேஷ ஆஸ்தே ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் –16-

ஆச்சார்ய புருஷ வரா ஹ்யபிராம வ்ருத்தா அர்ஹாபி பூஜ்ய தர மங்கள வஸ்து ஹஸ்தா
த்வத் பாத பங்கஜ சிஷே விஷயே ப்ரபந்நா ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ விஜயீபவ ஸூ ப்ரபாதம் —17-

ஸ்ரீ மன் ந்ருஸிம்ஹ கிரிசேகர ஸூ ப்ரபாதம் யே மாநவா ப்ரதிதினம் படிதும் ப்ரவ்ருத்தா
தேப்ய பிரசன்ன வதன கமலா சஹாய ஸர்வாணி வாஞ்சித பலாநி ததாதி காமம் –18-

————–

ஸ்ரீ கடிகாசல ஸ்ருங்காக்ர விமானோதர வாஸிநே–நிகிலாமர சேவ்யாய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹாய மங்களம் -1-

உதீசீரங்க நிவஸத் ஸூமநஸ்தோம ஸூக்திபி -நித்யாபி வ்ருத்த யஸசே ஸ்ரீ நரஸிம்ஹாய மங்களம் -2-

ஸூதா வல்லீ பரிஷ்வங்க ஸூரபீக்ருத வஷஸே –கடிகாத்ரி நிவாஸாய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹாய மங்களம் -3-

சர்வாரிஷ்ட விநாசாய சர்வேஷ்ட பல தாயிநே– கடிகாத்ரி நிவாஸாய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹாய மங்களம் -4-

மஹா குரு மன பத்ம மத்ய நித்ய நிவாஸிநே –பக்தோசிதாய பவதாத் மங்களம் ஸாஸ்வதீ சமா -5–

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே –நந்த நந்தன ஸூ ந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் -6-

ஸ்ரீ மன் மஹா பூத புரே ஸ்ரீ மன் கேசவ யஜ்வன –காந்தி மத்யாம் ப்ராஸூதாய யதிராஜாய மங்களம் -7-

பாதுகே யதி ராஜஸ்ய கதயந்தி யதாக்யயா -தஸ்ய தாசரதே பாதவ் சிரஸா தாரயாம் அஹம் -8-

ஸ்ரீ மதே ரம்யா ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மஹாத்மனே –ஸ்ரீ ரெங்க வாஸிநே பூயாத் நித்ய ஸ்ரீ நித்ய மங்களம் -9-

ஸும்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம் புஜ ஷட் பதம் –தேவ ராஜ குரும் வந்தே திவ்யஜ்ஞான ப்ரதம் சுபம் -10-

வாதூல ஸ்ரீ நிவாசார்ய தநயம் விநயாதிகம் –ப்ரஜ்ஞா நிதிம் பிரபத்யேஹம் ஸ்ரீ நிவாஸ மஹா குரும் -11-

சண்ட மாருத வேதாந்த விஜயாதி ஸ்வ ஸூக்திபி –வேதாந்த ரக்ஷகா யாஸ்து மஹாசார்யாய மங்களம் -12-

——————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ தொட்டாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திருவாய்மொழி – 1-3–ஈட்டு -ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் —

October 8, 2015

பிரவேசம் –

சர்வ ஸ்மாத் பரன் என்றார் முதல் திருவாய் மொழியில் –
பரனாகையாலே பஜ நீயன் என்றார் இரண்டாம் திருவாய் மொழியில்
பஜியுங்கோள் என்று பலகாலும் அருளிச் செய்யா நின்றீர் -இருகை முடவனை ஆனை ஏறு என்றால் அவனாலே ஏறப் போமோ –
அப்படியே சர்வேஸ்வரனாய்-அவாப்த சமஸ்த காமனாய் இருக்கிற அவனை இந்த ஷூத்ரனான சம்சாரி சேதனனாலே பற்றப் போமோ என்ன
அவ்வானை தானே அவ்விருகை முடவனுக்கும் ஏறலாம் படி படிந்து கொடுக்கும் அன்று ஏறத் தட்டிலையே -அப்படியே இஸ் சம்சாரி சேதனனுக்கு
பஜிக்கலாம் படி அவன் தன்னைக் கொடு வந்து தாழ விட்டு ஸூலபனாகில் இவனுக்கு பஜிக்கத் தட்டில்லையே -என்கிறார் –
அவதாரம் தன்னில் வந்தால் பாக்ய ஹீனருக்கு சஜாதீய பிரதி புத்தி பண்ணி அனர்த்தப் பட்டு போகவுமாய் –
பாக்யாதிகர்க்கு -அரியன் எளியனாகப் பெற்றோமே என்று ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி இரண்டுக்கும் பொதுவாய் இ றே இருப்பது –
சர்வேஸ்வரன் அரியன் என்றால் சம்சாரத்தில் ஆள் பற்றாது என்று அவன் எளிமையை உபபாதித்திக் கொண்டு போந்தோம் –
அது தானே இவர்களுக்கு இத்தனை எளியானோ-என்று விடுகைக்கு உடலாயிற்று
அவ்வெளிமை தானே ஆதரிகைக்கு உடலாயிற்று உமக்கு ஒருவருக்குமே இ றே -என்று எம்பாரைப் பார்த்து உடையவர் அருளிச் செய்து அருளினாராம் –
சில தார்மிகர் ஏரி கல்லினால் சேற்றிலே தலையை நொழுந்தி பட்டுப் போகா நிற்பார் சிலர் –விடாயர் அதிலே முழுகி விடாய் தீர்ந்து போகா நிற்பார்கள்
விளக்கை ஏற்றினால் அதிலே விட்டில் என்று சில பதார்த்தங்கள் விழுந்து முடிந்து போம் -சிலர் அதன் ஒளியாலே ஜீவியா நிற்பார்கள்
வேத நல் விளக்கு-பெரிய திருமொழி -4-3-8- இ றே
இவன் தான் ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு -திருப்பாவை -5-இ றே
வெங்கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு-பெருமாள் திருமொழி -10-1-இ றே
அவன் தான் அன்றிய வாணன் ஆயிரம் தோளும் துணிய அன்று ஆழி தொட்டதும் -பெரிய திருமொழி -4-3-8-இப்படி வந்து
அவதரித்து ஸூலபனான நிலை தன்னிலே இ றே
அப்படியே சிசுபாலாதிகள் பூதனா சகட யமளார்ஜூன நாதிகளுக்கு எதிரிட்டு முடியவுமாய்
அனுகூலித்து உஜ்ஜீவிப்பார்க்கு உஜ்ஜீவிக்கவுமாய் யாயிற்று அவதாரம் தான் இருப்பது –
பலகாலும் அவனை பஜியுங்கோள் -என்னா நின்றீர் -கண்ணால் கண்டால் அல்லது பஜிக்க விரகு இல்லை
-ஆனபின்பு ஆஸ்ரயிக்கும் படி எங்கனே -என்ன
தஸ்மின் த்ருஷ்டே பராவரே -முண்டக உபநிஷத் -என்றும் விசதே தத நந்தரம்–ஸ்ரீ கீதை -18-55-என்னும் சொல்லுகிறபடியே
சில வருத்ததோடு காட்சியாய்த் தலைக் கட்டும் சாதன பக்தியை அன்று இங்குச் சொல்லுகிறது
காண வேணும் என்னும் ஆசா லேசம் உடையாருக்கு அவன் எளியனாம் படி யாயிற்று
-சர்வாதிகன் தாழ நிற்கும் அன்று நிவாரகர் இல்லை

-பஹூ நி மே வ்யாதீதா நீ -என்கையாலே அவதாரம் தன்னில் புரை இல்லை -இச்சை தானே யுண்டே –
இது தன்னை அவதார ரஹச்யத்திலே தானும் அருளிச் செய்தான் இ றே -ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் –என்று -என்னுடைய ஜன்மங்கள்
கர்மம் அடியாக அன்று -இச்சை வடியாக இருக்கும் -நாம் பிறவா நிற்கச் செய்தேயும் பிறவாமையும் கிடக்கும்
தாழ நின்ற நிலையிலே மேன்மையும் கிடக்கும் -அப்ராக்ருத சமஸ்தானத்தை இதர சஜாதீயமாக்கி வந்து பிறப்புதோம்-இவற்றிலே
ஒன்றை அறிந்தவர்களுக்கு பின்னை ஜன்மம் இல்லை
நானும் பிறந்து அவர்களும் பிறக்க வேணுமோ -ஈரிறை யுண்டோ -என்று அவன் சதுர்த்யத்யாயத்தில் அருளிச் செய்த படிகளை உப ஜீவித்துக்
கொண்டு -ராம கிருஷ்ணாத் யாவதாரங்களை பண்ணிக் கொண்டு ஸூலபனாம் -ஆனபின்பு ஆஸ்ரயணம் கூடும் ஆஸ்ரயியுங்கோள் -என்கிறார் –
அவதாரங்களை முன்னோட்டுக் கொண்டு
அவதாரங்களிலும் நீர்மைக்கு எல்லையான கிருஷ்ணாவதாரத்தில் இழிந்து
அது தன்னிலும் பரத்வத்தோடு ஒக்கச் சொல்லலான நிலைகளைக் கழித்து
நவநீத சௌர்ய நகர ஷோபத்திலே அகப்பட்டு -இள மணல் பாய்ந்து
பரத்வத்தை அனுசந்தித்தார் -தெளிந்து இருந்து பரோபதேசம் பண்ணினார் -எத்திறம் -என்று மோஹித்துக் கிடக்கிறார் –

————————————————————————-

அவதாரிகை –

முதல்பாட்டில் எம்பெருமானுடைய சௌலப்யத்தை உபதேசிக்கப் புக்கு அவனுடைய நவநீத சௌர்ய சரித்ரத்திலே அகப்பட்டு அழுந்துகிறார்

பத்துடை யடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய
வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு
எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே –1-3-1-

பத்துடை
பத்து -பக்தி -பத்து என்று பக்தியைக் காட்டுமோ என்னில்
எட்டினோடு இரண்டு என்னும் கயிற்றினால் மனம் தன்னைக் கட்டி -திருச் சந்த விருத்தம் -83-என்னக் கடவது இ றே
ஆகையால் பத்து என்று பக்தியைச் சொல்லுகிறதாய்-அது தன்னிலும் பரபக்தியை அன்று இங்குச் சொலுகிறது -பக்தி உபக்ரமாத்ரத்தை –
உபக்கிரம மாத்ரம் என்று இத்தை நியமிப்பார் யார் -அதினுடைய சரம அவஸ்தையை காட்டினாலோ -என்னில் -அது ஒண்ணாது –
இப்போது இங்குச் சொல்லிக் கொண்டு போருகிற இது குண பிரகரணம் ஆகையாலும்
சர்வேஸ்வரனுக்கு ஒரு உத்கர்ஷம் சொல்லுகை இப்போது இவர்க்கு அபேஷிதம் அல்லாமையாலும்
தம்தாமை ஒழியச் செல்லாதார்க்கு ச்நேஹிக்குமது அல்லாதார்க்கும் உண்டாகையாலும்
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்தம்
ந த்யஜேயம் கதஞ்சன -என்னுமவன் ஆகையாலும் -உபக்கிரம மாதரத்தையே சொல்லிற்றாகக் கடவது
ஆசாலேசம் உடையார்க்கு தன்னைக் கொடுப்பதாக பகவத் உக்தி உண்டாய் இருந்தது இ றே
எதிர் சூழல் புக்கு -2-7-6–என்றும் -என்னில் முன்னம் பாரித்து -9-6-10–என்றும் விலக்காமை தேடித் திரிகிறவன் இ றே
உடை –
இந்த அப்ரதிஷேதாத்வேஷ மாதரத்தை கனத்த உடைமையாகச் சொல்லுகிறது –
விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -என்று இங்கே பகவத் அனுபவம் பண்ணுவாரை நித்ய ஸூரிகளில் காட்டில் கனக்க நினைத்து இருக்கும்
பகவத் அபிப்ப்ராயத்தால் சொல்லுகிறது
இவர்கள் பக்கலில் இம்மாத்ரம் உண்டானால் பின்னை இவர்களுடைய பரத்துக்கு எல்லாம் நானே கடவன் என்று இருக்குமவன் யாயிற்று
இவன் ராவண பவனத்தை விட்டு ஆகாசத்திலே கிளம்பின போதே ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லஷ்மீ குடி கொண்ட படி இறே அந்தரிஷத கத ஸ்ரீ மான் -என்றது
லஷ்மணா லஷ்மி சம்பன்ன -என்றது இறே இளைய பெருமாளை
இது இறே இவனுக்கு நிலை நின்ற ஐஸ்வர்யம் -இத்தைப் பற்ற -உடை -என்கிறது

யடியவர்க்கு –
இதுவும் பகவத் அபிப்ராயத்தாலே -த்வயி கிஞ்சித் சமா பன்னே கிம் கார்யம் சீதயா மம-என்று
இன்று கிட்டிற்று ஒரு குரங்கை நித்யாஸ்ரிதையான பிராட்டிக்கு அவ்வருகாக நினைத்தான் இறே
ஒரு திருவடி திரு வநந்த ஆழ்வான் அல்ல -இவனுக்கு சேஷபூதராய் அதிசயத்தைப் பண்ணுகிறவர்கள் –
இவ்விலக்காமை உடையவர்கள் யாயிற்று
உள்ள குணத்தை அனுபவித்து இருக்குமவர் அத்தனை இ றே அவர்கள் -குணம் நிறம் பெறுவது இவர்கள் பக்கலிலே இறே –

எளியவன் –
அவர்கள் பாபத்தை போக்குதல் -புண்யத்தைக் கொடுத்தல் -தன்னைக் கிட்டலாம் படி இருத்தல் செய்கை யன்றிக்கே
தன்னை அவர்களுக்க் இஷ்ட விநியோஹ அர்ஹமாக்கி வைக்கும்
தன்னை ஒழிந்தவற்றைக் கொடுத்தல் -தன்னை அழித்துக் கொடுத்தல் செய்யான் –அழைத்து கொடுத்தல் செய்யான்
இமௌ ஸ்ம முநிசார்த்தூல கிங்கரௌ சமுபஸ்திதௌ-என்கிறபடியே
நான் உங்கள் அடியான் –என்னை வேண்டினபடி ஏவிக் கார்யம் கொள்ளுங்கோள் -என்று நிற்கும் –
பக்த்யா தவ நன்யா சக்ய அஹ்மேவம் விதோர்ஜூனா-பீஷ்மாதிகள் சொல்ல பரம் ப்ரஹ்ம பரம் தாம -என்று கனக்க கேட்டு இருந்தபடியாலே
நீ ஒருவன் பக்திக்கு எளியவன் எளியன் யாவது என் என்ன
ஒருவன் கருத்துக்கு ஒருவன் சிவந்து இருக்கிற படி கண்டாயே -அப்படியே எனக்கு இது நிலை நின்ற ஸ்வ பாவம் என்றான் இறே
பக்தி க்ரீதோ ஜனார்த்தன -சார்வ பௌமனான ராஜ புத்திரன் ஷாம காலத்திலே அல்ப த்ரவ்யத்துக்கு தன்னை எழுதிக் கொடுத்தால்
பின்னை தன செல்வக் கிடப்புக் காட்டி மீட்க ஒண்ணா தாப் போலே சர்வேஸ்வரனும் பக்தி நிஷ்டனுக்கு தன்னை அறவிலை செய்து கொடுத்தால்
பின்னை மேன்மை காட்டி அகல மாட்டான் -கழுத்திலே ஓலையைக் காட்டி தூது போ என்னலாம் படி தன்னைக் கையாளாக ஆக்கி வைக்கும் –

இவ் வெளிமை உகவாதார்க்கும் பொதுவாகிறதோ என்னும் இத்தை பரிஹரிக்கிறது மேல்
பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –
பிறர்கள் ஆகிறார் -இவனைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ளோம் என்று இருக்குமவர்கள்
வித்தகன் –
விஸ்மய நீயன்
இங்கு விஸ்மய நீயம் என் என்னில் -யசோதாதிகளுக்கு பவ்யனான நிலை தன்னிலே பூதனா சகட யமளார்ஜூ நாதிகளுக்கு அநபிபவநீயனாய் இருக்கை –
இன்னமும் பள்ளி கொண்டு அருளா நிற்கச் செய்தே அர்ஜுனனும் துரியோதனனும் கூட வர அர்ஜுனனுக்குத் தன்னைக் கொடுத்து துரியோதனனுக்கு
பங்களத்தைக் கொடுத்து விட்டான் இறே
நம்முடையவர்கள் எம்பெருமானையே உபாயமாக பற்றா நிற்க அல்லாதார் அசேதன க்ரியாக லாபங்களை பற்றுகிறார் போலே இறே துர்யோதனன் நிலை
ராமாவதாரத்திலும் ஹிமவான் மந்தரோ மேரு -இத்யாதி
சத்ரூணாம பிரகம்யோபி லகுத்வமகமத் கபே -ராவணன் ச பரிகரனாய்க் கொண்டு எடுக்கப் புக்க விடத்தில் நெஞ்சிலே சாத்ரவத்தாலே எடுக்க மாட்டிற்று இலன்
திருவடி தனியனாய் இருக்கச் செய்தேயும் நெஞ்சில் செவ்வையாலே கருமுகை மாலை போலே எடுத்து ஏறிட்டுக் கொண்டு போனான்
இங்கன் அன்றாகில் ராவணனுக்கு கனக்க வேணும் -என்றும் திருவடிக்கு நொய்தாக வேணும் அன்று -வஸ்து ஸ்வ பாவம் இருக்கும் படி யாயிற்று இது –

மலர்மகள் விரும்பும் –
இவ்விரண்டுக்கும் அடி –இவளுடைய சேர்த்தி இ றே
புஷ்பத்தில் பரிமளம் போலே -புஷ்பத்தை இருப்பிடமாக உடையளாய்-அதில் பரிமளம் தானே ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே இருப்பாளாய்-
நாட்டார் பரிமளத்தை விரும்புவர்களாகில்-பரிமளம் தான் தண்ணீர் தண்ணீர் என்னப் பிறந்தவன் –

நம் –
உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் என்கிற பிரமான பிரசித்தியைப் பற்றச் சொல்லுகிறது -நாராயண அனுவாதிகளோடேசேர
ஹரீச்ச தி லஷ்மீச்ச பத்ன்யௌ-எண்ணக் கடவது இ றே
உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் என்று சுருதி வழியால் அங்கீ கருத்த லஷ்மீ சம்பந்தத்தை வெளியிடுகிறார்

அரும் பெறல் அடிகள் –
பெறுதற்கு அரிய சுவாமிகள் –

மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் –
பெரிய பிராட்டியார் விரும்பும் படி இருக்கை போலே காணும் சர்வாதிக வஸ்துவுக்கு லஷணம்
அப்ரமேயம் ஹி தத்தேஜ -என்னக் கடவது இ றே

மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு
கீழ்ச் சொன்ன எளிமையை உபபாதிக்கிறார் மேல்
மந்தரத்தைப் பிடுங்கி -கடலிலே நடு நெஞ்சிலே நட்டு -நெருக்கிக் கடைந்து வெளி கொடு வெளியே தேவர்களுக்கு அமிர்தத்தை
கொடுத்து விட்ட மகா பாஹூ கிடீர் இப்போது
இடைச் சேரியிலே வந்து பிறந்து
வெண்ணெய் களவு காணப் புக்கு
கட்டுண்டு
அடியுண்டு
நின்றான் என்கிறார் –

மத்துறு கடை வெண்ணெய்-
தயிர்ச் செறிவாலே மத்தாலே நெருக்கிக் கடையப் பட்ட வெண்ணெய்
கடை வெண்ணெய் -என்றால் கால த்ரயத்தில் உள்ளதனையும் காட்டும்
முப்போதும் கடைந்து ஈண்டிய வெண்ணெய் -என்னக் கடவது இ றே
இங்கே வர்த்த மானத்தாலே ஒரு சௌகர்யம் உண்டாகையாலே கடையா நிற்கச் செய்தே பசியராய் இருக்குமவர்கள் சோறு சமையப் பற்றாது வெந்தது கொத்தையாக வாயில் இடுமா போலே கடையப் பற்றாமல் நடுவே அள்ளி அமுது செய்யும் படியைச் சொல்லுகிறது -என்று பிள்ளான் பணிக்கும் படி
களவினில்
கடைகிற பராக்கில் நிழலிலே ஒதுங்கி சாபலத்தாலே அள்ளி அமுது செய்தான் போலே காணும்
களவினில்
களவிடையாட்டத்தில்-
உபக்ர சமயத்திலே கிடீர் அகப்பட்டது
உரவிடை ஆப்புண்டு
உரம் -என்று மார்வு
மார்விடையிலே என்றபடி
பொன் பெயரோன் தனது உரம் பிளந்து -என்னக் கடவது இ றே
பெரிய பிராட்டியார் நெருக்க அணைக்கும் மார்வைக் கிடீர் கயிற்றாலே நெருக்கிக் கட்டக் கட்டுண்டது
அன்றியே
மிடுக்கை உடைய ருஷபம் போலே இருக்கிறவன் கிடீர் கட்டுண்டான் –

உரலிடை ஆப்புண்டு
உதரவிடை ஆப்புண்டு -உதரம் -என்கிற இத்தை -உரம் என்று இடைக் குறைத்தலாய் கிடக்கிறது
தாமோதரன் என்று பிள்ளை பெற்று பேரிடும் படி இ றே கட்டுண்டது
தாம் நா சைவோ தரே பத்த்வா பிரத்யபத்னாது லூகலே -என்றும்
யதி சக நோஷி கச்ச த்வமதி சஞ்சல சேஷ்டித இத்யுக்த்வாத நிஜம் கர்ம சா சகாரா குடும்பி நீ -என்றும் சொல்லுகிறபடி இ றே எளியனாம் இருக்கும் படி –
தான் தாயான பரிவு தோற்ற இவனைக் களவிலே கண்டு பிடித்து தாம்பாலே ஓர் உரலோடு அடுத்துக் கட்டி மறு கண்ணியும் பொத்தி
துருதுக்கைத்தனம் அடித்தித் திரிந்த நீ வல்லையாகில் போய்க் காணாய் -என்று உருக்கி விட்டால் போக மாட்டாதாய் இருக்கும்
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ சரூயதே -என்று ஒதப்படுகிற வஸ்து இவளுக்கு எளியனனா படி இ றே இங்கனே சொல்லலாகிறது
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேதுவான தானே இ றே இப்படி கட்டுண்டு இருக்கிறான்
ப்ரஹ்மாதிகளை தன சங்கல்பத்தாலே கட்டுவது விடுவது ஆகிற இவனே இப்போது அபலை கையிலே கட்டுண்டு இருக்கிறான்
த்யக்த்வா தேஹம் புனர்ஜன்ம நைதி மாமேதி -என்கிறபடி நம்முடைய கட்டை அவிழ்க்க இ றே தான் கட்டுண்டு இருக்கிறது
உரலோனோடு இணைந்து இருந்து
உரலுக்கு ஒரு வியாபார ஷமதை உண்டான வன்று தனக்கு ஒரு வியாபார ஷமதை உள்ளது -என்று தோற்ற இருந்தபடி
ஏங்கிய
உரலில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி இத்தனையே காணும்
அழப் புக்கவாறே -வாய் வாய் -என்னுமே
பின்னை அழ மாட்டாதே ஏங்கி இருக்கும் அத்தனை
எளிவுண்டு -எளிவந்தபடி
எத்திறம்
பிரானே
இது என்ன பிரகாசம் –
இன்னம் மேன்மை தரை காணலாம்
நீர்மை தரை காண ஒண்ணாதே இருந்ததீ-
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் என்கிற மேன்மையிலே போவேன் -என்கிறார்
ந்யாம்யனாய் இருக்கிற இருப்பிலே நியந்தாவாய் இருக்கிற இருப்பு பேசலாய் இருந்ததீ
பேசப் புக்க வேதங்களும் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்றதும் மேன்மையிலே இ றே
நிலம் அன்று என்கைக்கும் நிலம் அன்று இ றே நீர்மை
இத்தனை தாழ நில்லாமையாலே சம்சாரிகள் பக்கல் காண ஒண்ணாது
பரத்வத்தில் இந் நீர்மை இல்லை
இது என்ன பிரகாரம் -என்கிறார்
பெரியவன் தாழ்ச்சி யாகையாலே பொறுக்க மாட்டு கிறிலர்-

—————————————————————————————–

அவதாரிகை –

எத்திறம் என்று ஆறு மாசம் மோஹித்துக் கிடந்தார் என்று பிரசித்தம் இ றே -இவர் மோஹித்துக் கிடக்க -பெருமாளும் பிராட்டியும்
பள்ளி கொண்டு அருளும் இடத்தை ஸ்ரீ குஹப் பெருமாள் நோக்கிக் கொண்டு கிடந்தால் போலே
ஸ்ரீ மதுரகவி பிரகிருதி சஜ்ஜனங்கள் அடங்கலும் பலிதமான வ்ருஷத்தை பஷி ஜாதங்கள் மொய்த்துக் கொண்டு கிடக்குமா போலே
இவரைச் சூழ்ந்து கிடந்தார்கள்
மன்யே சா பரணா ஸூ ப்த சீதா அஸ்மின் சாயா நோத்தமே -என்று
வழி நடந்த விடாயாலே ஆபரணங்கள் கழற்றாதே யாயிற்றுப் பள்ளி கொண்டது
தத்ர தத்ர ஹி த்ருச்யந்தி சக்தா க நக பிந்தவ –பசியருகுத் தந்தாம் ஜீவனத்தைப் பகுந்து இடுவாரைப் போலே அந்த பாரத ஆழ்வானுக்கு
தான் நோக்கிக் கொண்டு கிடந்த இடத்தை காட்டுகிறான் இ றே
அவ்விடத்தைக் கண்டவாறே -சத்ருக்நோ அனந்தர ஸ்திதி -என்னும் படி அவ்விடத்தைக் காணா மோஹித்து கிடந்தான் யாயிற்று ஸ்ரீ பரதாழ்வான்
அப்படியே மோஹித்துக் கிடந்த இவர் –சிரேண-சம்ஜ்ஞ்ஞாம் பிரதிலப்ய சைவ விசிந்த்யமாசா விசால நேத்ரா -என்கிறபடியே
அனுபவிதாக்கள் பாக்யத்தாலே காலம் உணர்த்த உணர்ந்தார் –
நல்லார் நவில் குருகூர் இ றே -சத்துக்கள் அடங்கலும் இவரைப் பற்றிப் படுகாடு கிடந்தது
உணர்ந்த அநந்தரம் -நான் இங்குச் சொல்லிற்று என் -என்று கேட்டார்
பத்துடை யடியவர்க்கு எளியவன் -என்று ப்ராசக்த அனுபிரசக்தமாக சிலவற்றைச் சொல்லா
எத்திறம் என்று மோஹித்துக் கிடந்தீர்
தப்பச் சொன்னோம் -அழித்து பிரதிஜ்ஞை பண்ண வேணும் -என்கிறார் இரண்டாம் பாட்டில்
ஆவது என் என்னில் -பரோபதேசம் பண்ணப் புக்கு தாம் அனுபவித்தார் முதல் பாட்டில்
இப்பாட்டுத் தொடங்கி பரோபதேசம் பண்ணுகிறார்
கீழே ப்ரஸ்துதமான சௌலப்யத்தை சப்ரகாரமாக அருளிச் செய்கிறார் இதில் –

எளிவரும் இயல்வினன் நிலை வரம்பில பல பிறப்பாய்
ஒளி வரு முழு நலம் முதலில கேடில வீடாம்
தெளிதரு நிலைமையது ஒழிவிலன் முழுவதும் இறையோன்
அளிவரும் அருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே –1-3-2-

எளிவரும் இயல்வினன் –
எளிமையை இயல்வாக -ஸ்வ பாவமாக உடையவன்
ச்நேஹிகளுக்கு ச்நேஹியாய் இருக்கும் என்னுமிது குற்றம் அன்றோ
எல்லார்க்கும் காதாசித்கமாக எளிமை கூடும் -இவனுக்கு எளிமை ஸ்வரூபம் என்கிறார் –

நிலை வரம்பில –
இன்ன அவதாரம் இன்ன சேஷ்டிதம்-என்று இல்லை எனபது பூர்வாச்சார்யர்கள் நிர்வாஹம்
பட்டர் -ஈவிரண்டையும் நிலை இல்லாமையிலே கொண்டு -இனி வரம்பு இல்லாமை யாவது –
அவதரித்து எளியனாய் நின்று நிலை தன்னிலே பரத்வம் தோற்ற நிற்கிலும் நிற்கும் என்று
சாரத்திய வேஷத்தோடு தாழ நிற்கச் செய்தே விஸ்வ ரூபத்தைக் காட்டியும்
தான் புத்ராத்ரமாக போகா நிற்கச் செய்தே கண்டா கர்ணனுக்கு மோஷத்தைக் கொடுத்தும்
ஏழு திரு நஷத்த்ரத்திலே கோவர்த்தன கிரியை தரித்துக் கொண்டு நின்றும் செய்தவை
இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று -ஒன்றிலும் ஒரு நியதி இல்லை –
ரஷணத்துக்கு உறுப்பாம் அத்தனையே வேண்டுவது -ஏதேனுமாக வமையும் இவனுக்கு என்கை –

பல பிறப்பாய் –
தெளிவுடைய தான் சொல்லும் போது -பஹூ நி –18-55-என்னும்
யதாபூதவாதியான வேதம் -பஹூதா விஜாயதே -என்னும்
அவன் கொடுத்த அறிவு கொண்டு சொல்லுவார் -பல பிறப்பு -என்பார்கள்
பிறப்பாய் –
பரார்த்தமாக தாழ நின்றோம் என்று தன் பக்கலிலே புரை இன்றிக்கே இருக்கை
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே -என்றும்
அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாத –

ஒளி வரு முழு நலம் –
அபஹதபாப்மத்வாதிகள் ஜீவாத்மாவுக்கும் உண்டு இ றே
இங்கனே இருக்கச் செய்தே ஜன்ம நிபந்தனமான திரோதானம் பிறவா நின்றது இ றே ஸ்வரூபத்துக்கு

அவனுக்கு ஜன்மத்தால் வரும் விகாராதிகள் உண்டு
இவன் தன்னைத் தாழ விட்டு பிறக்கப் பிறக்க கல்யாண குணங்கள் புகர் பெற்று வாரா நிற்கும்
ச வு ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான –கர்ம நிபந்தன ஜன்மமாகில் இ றே பிறக்கப் பிறக்க புகர் அழிவது
அனுக்ரஹம் அடியாக வருகிற ஜன்மம் ஆகையாலே புகர் பெற்று வாரா நிற்கும் -ச ஏவ ஸ்ரேயான் -என்றபடி –

அக் குணங்கள் தான் இருக்கும் படி என் என்னில்
முதலில கேடில –
ஒரு நாள் வரையிலே தோன்றி ஒரு நாள் வரையிலே முடியுமவை யன்றே -சூர்யன் போல்வாருக்கு தான் இது
–ஸ்வரூப அந்தர்கதமாய் உள்ளன –

வீடாம் தெளிதரு நிலைமையது ஒழிவிலன் –
இக் குணம் ஒளி வரும் முழு நலம் -என்ற இதில் புகாதோ என்னில் -மோஷ பிரதத்வமும் தனியே சொல்ல வேண்டுவது
ஒரு குணம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார்
அவதாரத்துக்கு பிரயோஜனம் இதுவே இ றே

வீடாம் தெளிதரு நிலைமையது ஒழிவிலன் –
மோஷம் ஆகிற தெளிவு -பரமபதம் -அத்தைத் தரும் ஸ்வ பாவம் என்றும் ஒத்து இருக்குமவன்
அவன் இங்கே வந்து அவதரிக்க்கிலும் சோக மோஹங்களை பண்ணும் இவ்விடம்
இவன் அங்குச் செல்லிலும் தெளிவைப் பண்ணும் அவ்விடம் தெளி விசும்பு -என்னக் கடவது இ றே –

முழுவதும் ஒழிவிலன் –
கீழ்ச் சொன்ன இரண்டையும் கூட்டிச் சொல்கிறார்

இறையோன் –
மோஷ பரதத்வம் ஈஸ்வரனுக்கே உள்ளது ஓன்று இ றே
அவதரிக்கச் செய்தே ஈச்வரத்வத்தில் குறையாதே நிற்கை

அளிவரும் அருளினோடு –
குளிர்ந்த பக்வமான அருளோடு -நிர் ஹேதுகமான அருளோடு

அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே –
அகத்தனன் –
ஆஸ்ரிதற்கு கழுத்திலே ஓலை கட்டி தூது போ என்னலாம் படி இருக்கும் –
புறத்தனன்-
அநாஸ்ரிதர்க்கு அந்நிலை தன்னிலே கிட்ட ஒண்ணாத படியாய் இருக்கும்
அமைந்தே
இப்படி சமைந்து — இறையோன் -அளிவரும் அருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே முதலில கேடில ஒளி வரு முழு நலம் வீடாம்
தெளிதரு நிலைமையது முழுவதும் ஒழிவிலனாய் நிலை வரம்பில பல பிறப்பாய் எளிவரும் இயல்வினன் -என்று அந்வயம்-

—————————————————————————

அவதாரிகை –

எளியன் என்றார்
எளிமையை சப்ரகாரமாக அருளிச் செய்தார்
இவனுடைய அவதார ரகஸ்யம் ஒருவர்க்கும் நிலம் அல்ல கிடீர் என்கிறார் இதில்

அமைவுடை யறநெறி முழுவதும் உயர்வற வுயர்ந்து
அமைவுடை முதல் கெடல் ஓடிவிடை யறநில மதுவாம்
அமையுடைய யமரரும் யாவரும் யாவையும் தானாம்
அமைவுடை நாரணன் மாயையை அறிபவர் யாரே–1-3-3-

அமைவுடை யறநெறி முழுவதும் உயர்வற வுயர்ந்து
ஒரு தர்மத்தை அனுஷ்டியா நிற்கச் செய்தே -இப்போதே பலம் பெறாதே ஒழியிலும் ஒழியும் –
இடையிலே சில விக்னங்கள் வரிலும் வரும்
அங்கன் அன்றிக்கே -சக்ரவர்த்தி நாலு ஆஹூதி பண்ணி நாலு ரத்னத்தை எடுத்துக் கொண்டால் போலே பலத்தோடு சந்திப்பக் கடவ
தர்ம மார்க்கம் எல்லா வற்றாலும்
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -என்று சர்வேஸ்வரன் குணங்களால் உயர்ந்து இருக்குமா போலே -இதுக்கு இவனுக்கு அவ்வருகு
ஒருவரும் இல்லை -என்றபடி சமைந்து இருக்கை

அமைவுடை முதல் கெடல் ஓடிவு -இடை
பிரம்மா ஜகத் சிருஷ்டி பண்ணினால் -சர்வேஸ்வரனோ என்று சங்கிக்கும் படி இருக்கை
இப்படி சமைவை உடைத்தான சிருஷ்டி என்ன -அப்படியே இருந்துள்ள சம்ஹாரம் என்ன -இடை ஒடிவு என்ன –
இடை இடையிலே நடுவு -ஒடிவு -சம்ஹாரம் -அவாந்தர சம்ஹாரம் -என்றபடி –

யறநில மதுவாம் -அமையுடைய யமரரும்-
இவை தங்களுக்கு நிலையிட்டுக் கொடுத்த சர்வேஸ்வரனையும் மறுத்து கேள்வி கொள்ள வேண்டாத படி
மிகவும் விதேயாம் படி சமைந்த ப்ரஹ்மாதிகளும்-

யாவரும் யாவையும்
சேதனங்களும் அசேனங்களும்

தானாம் அமைவுடை நாரணன் –
சேதன அசேதனங்கள் எல்லாம் தான் என்கிற சொல்லுக்கு உள்ளே பிரகாரமாய் அன்வயிக்கும் படியான சமவை யுடையவனாகையாலே
நாராயணன் -என்னும் திரு நாமத்தை உடையவனுடைய

மாயையை அறிபவர் யாரே
இவனுடைய அவதார ரகஸ்யம் ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அல்ல -என்கிறார்
பிரகாரியான தான் பிரகாரமான வச்துவிலே ஓன்று என் மகன் என்று அபிமாநிக்கும் படி வந்து பிறந்த இவ்வாச்சர்யம்
ஒருவருக்கும் நிலம் அல்ல -என்கிறார் –

தானாம் அமைவுடை நாரணன் –
ஒருவன் ஒருவனை உனக்கு ஜீவனம் என்ன வேணும் என்றால் தன் புத்ராதிகளையும் கூட்டிக் கொண்டு எனக்கு
கல நெல்லு வேணும் என்னா நின்றான் இ றே-
அப்படியே இவை அடங்கலும் தன் அஹம் சப்தத்துக்கு உள்ளே அடங்கி தான் இவற்றுக்கு அபிமானியாய் இருக்கும் படியைச் சொல்லுகிறது

அறிபவர் யாரே –
நித்ய ஸூ ரிகள் பரத்வ அனுபவம் பண்ணுகையால் அறியார்கள்
சம்சாரிகள் நாஸ்திகர்கள் ஆகையாலே அறியார்கள்
ப்ரஹ்மாதிகள் தாம்தாம் அறிவாலே அறிய இருக்கிறார்கள் ஆகையால் அறியார்கள்
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்கள் மோஹித்துக் கிடப்பார்கள்
ச்வதஸ் சர்வஜ்ஞனான தானும் -ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -என்னுமாகையாலே ஒருவருக்கும் நிலம் அல்ல என்கிறார்

—————————————————————————————

அவதாரிகை –

அப்படி இருக்கிற அவதார சௌலப்யம் ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அன்றோ என்னில் -ஆஸ்ரிதற்கு அத்யந்த ஸூலபனாய்
அநாஸ்ரிதற்கு அத்யந்த துர்லபனாய் இருக்கும் -என்கிறார்

யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவரிய வெம்பெருமான்
யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவெளிய வெம்பெருமான்
பேருமோர் ஆயிரம் பிற பல வுடைய எம்பெருமான்
பேருமோர் உருவமும் உளதில்லை இலதில்லை பிணக்கே –1-3-4-

யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவரிய வெம்பெருமான்
யாரும் -எத்தனையேனும் அதிசய ஜ்ஞானராய் இருக்குமவர்களே யாகிலும் -ஸ்வ யத்னத்தாலே காணும் அன்று
இன்னபடிப்பட்டதொரு ஸ்வ பாவத்தை உடையவன் -என்று அறிய ஒண்ணாத என் ஸ்வாமி யானவன்

யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவெளிய வெம்பெருமான்
யாரும் -இந்த யச் சப்தம் தாழ்ச்சிக்கு எல்லையில் நிற்கிறது -ஜன்ம வ்ருத்த ஜ்ஞானங்களால் ஒரு அளவில்லை யாகிலும்
தானே காட்டக் காணுமவர்களுக்கு தன் படிகள் எல்லாம் அறியலாய் இருக்கும்
எங்கே கண்டோம் என்னில் -ஒரு குரங்கு வேடச்சி இடைச்சி இவர்களுக்கு எளியவனாய் இருக்கக் கண்டோம் இ றே
எம்பெருமான் –
ஆஸ்ரிதர்க்கு எளியனாய் -அநாஸ்ரிதற்கு அரியனான என் நாயன் நிலை இருந்தபடி என் என்று எழுதிக் கொடுக்கிறார்
நமோ நமோ வாங்மநஸாதிபூமயே நமோ நமோ வாங்மநசைகபூமயே –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -என்றால் போலே-

பேருமோர் ஆயிரம் பிற பல வுடைய எம்பெருமான்
அனுபவிதாக்களுக்கு இழிந்த இடம் எல்லாம் துறையாம்படி அநேகம் திரு நாமங்களை உடையனாய் இருக்கை –
குணத்துக்கு வாசகமாயும் ஸ்வரூபத்துக்கு வாசகமாயும் வருமவற்றுக்கு ஓர் எல்லை இல்லை இ றே
தேவோ நாம சஹஸ்ரவான் –என்கிறபடியே –
பிறபலவுடைய-
அந்த நாமத்வாரா காணும் அநேகம் திருமேனிகளை உடையனாய் இருக்கை
பிற -என்ன திருமேனியைக் காட்டுமோ என்னில் -நாம ரூபஞ்ச பூதா நாம் -என்றும்
நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி -என்று நாமத்தோடு சேர ரூபத்தையும் சொல்லக் கடவது
அவ்வளவே யல்ல -இவர் தாமும் இத்தை அனுபாஷிக்கிற இடத்தில் -பேரும் ஓர் உருவமும் –என்று அருளிச் செய்து வைத்தார்

பேருமோர் உருவமும் –
இவற்றில் ஒரு திரு நாமமும் ஒரு விக்ரஹமும்

உளதில்லை-
அநாஸ்ரிதற்கு ஸ்தூல பிரதிபத்தியும் அரியதாய் இருக்கும்

இலதில்லை –
ஆஸ்ரிதற்கு எல்லாம் காண்கையாலே இலது இல்லையே

பிணக்கே —
ஆஸ்ரிதர் எல்லாம் காண்கையாலே மங்களா சாசனம் பண்ணி நிற்பார்கள்
அநாஸ்ரிதர் இதை இல்லை என்று இருக்கையாலே முதலிலே கிட்டார்கள்
இரண்டுக்கும் நடுவே வஸ்து நித்யமாகப் பெற்றோமே என்று தாம் இனியராகிறார்
அன்றியே
பேரும் ஒரு உருவமும் உளது
திருநாமமும் -திரு நாமத்துக்கு வாச்யமான திருமேனியும் நித்யம்
இலது இல்லை -இல்லை பிணக்கே –
இவ்விடையாட்டத்தில் விவாதம் வேண்டா என்கிறார் –

————————————————————————————-

அவதாரிகை –

பலகாலும் பஜியுங்கோள் என்னா நின்றீர் -பஜன உபாயம்
இருக்கும் படியை அருளிச் செய்யீர் -என்ன
இனி நான் உபதேசிக்க வேணுமோ –
அவன் தான் ஸ்ரீ கீதையிலே அருளிச் செய்த பக்தி மார்க்கத்தாலே அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள்-என்றார் –

பிணக்கற வறுவகைச் சமயமும் நெறியுள்ளி யுரைத்த
கணக்கற நலத்தனன் அந்தமில் ஆதியம் பகவன்
வணக்குடைத் தவ நெறி வழி நின்று புறநெறி களை கட்டு
உணக்குமின் பசையற வவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்தே –1-3-5-

பிணக்கற வறுவகைச் சமயமும் –
வைதிக சமயத்துக்கும் -பாஹ்ய ஷட் சமயங்களுக்கும் தன்னில் தான் உண்டான பிணக்கு அறும்படியாக

நெறியுள்ளி யுரைத்த
தான் சொல்லிற்று அடைய வேதார்த்தமாக இருக்கச் செய்தே தந்தாமுக்கு என்ன ஓர் அர்த்தம் போதியாதார்
ஆராய்ந்து சொல்லுமா போலே விசாரித்து அருளிச் செய்தான்
அதுக்கு நினைவு என் என்னில் அஹ்ருதயமாக சொல்லிலும் நன்று
சடக்கெனச் சொன்னால் -வாய் வந்த படி சொன்னான் நிரூபியாதே -என்பார்கள் என்று ஆராய்ந்து சொன்னானாக சொன்னபடி –

கணக்கற நலத்தனன் –
எல்லையில்லாத குணத்தை உடையவன் -என்னுதல் -எல்லையில்லாத ச்நேஹத்தை உடையவன் என்னுதல் –
ஆர் இரக்கச் செய்தான் –
தன் வாத்சல்யத்தால் அருளிச் செய்தான் அத்தனை இறே

வாத்சல்யத்தாலே சொல்லிற்று எல்லாம் அர்த்தமாம் அத்தனையோ என்னில்
அந்தமில் ஆதி –
ஆப்த தமன் –
எல்லாருக்கும் உத்பத்தி விநாசங்களால் இறே ஜ்ஞான சங்கோசம் பிறப்பது
இவனுக்கு அவை இல்லாமையாலே அர்ரம வச்யன் -என்கிறது –

யம் பகவன்
ஜ்ஞானாதிகளால் அல்பம் உத்கர்ஷம் உடையவன் பக்கலிலே பகவச் சப்தம் வர்த்தியா நின்றது இறே –
அந்யத்ர ஹ்யுபசாரத -பகவச் சப்தம் முக்கியமாக வசிப்பது இவன் பக்கலிலே -அல்லாதார் பக்கலிலே ஔபசாரிகம்

அம் பகவன் வணக்குடைத் தவ நெறி வழி நின்று –
நமஸ் யந்தச்ச மாம் பக்த்யா –ஸ்ரீ கீதை -9-14-என்று பக்தி சரீரத்திலே நின்று அருளிச் செய்தான் இறே
அங்கனா பர்ஷ்வங்கம் போலே போக ரூபமாய் இ றே இது இருப்பது –

வணக்குடைத் தவ நெறி வழி நின்று –
வணக்கத்தை உடைய பக்தி மார்க்கம் ஆகிற வழியிலே நின்று
பக்தி சரீரத்திலே மாம் நமஸ்குரு-ஸ்ரீ கீதை -9-34- என்கையாலே -வணக்குடை -என்கிறது –
தபஸ் -சப்தத்தாலே பக்தியைச் சொல்லிற்று -பக்தி ஜ்ஞான விசேஷம் ஆகையாலே -யஸ்ய ஜ்ஞானமயம் தப -என்கிற நியாயத்தாலே என்னுதல்
இவனுடைய ப்ரேம மாதரத்தையே குவாலாக நினைத்து இருக்கும் பகவத் அபிப்ப்ராயத்தாலே யாதல் –

புறநெறி களை கட்டு –
புற நெறி யாகிற களையைக் கடிந்து -பறித்து
கட்டு -களைதல்
பக்தி விஷயமான போது -பலாந்தரத்திலே போய் விலக்கடிகளைத் தள்ளி -என்கிறதாகிறது
பிரபத்தி விஷயமான போது இதர சாதனங்களைத் தள்ளி -என்கிறது –

உணக்குமின் பசையற –
ரச வர்ஜம் என்கிறபடியே -பாஹ்ய விஷய பிராவண்யத்தை ருசி வாசனைகளோடு விடுங்கோள் –

இது எல்லாம் என் கொண்டு தான் -என்னில்
அவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்தே-
தத் விஷய ஜ்ஞானத்தைக் கொண்டு -என்னுதல்
தத் உக்த ஜ்ஞானத்தைக் கொண்டு என்னுதல்
பக்தி மார்க்கத்தைக் கொண்டு என்னுதல்
அவன் அருளிச் செய்த சரம ஸ்லோகத்தின் படியைப் பற்றி நின்று என்னுதல்

——————————————————————————————–

அவதாரிகை –

அவதாரத்திலே ஆஸ்ரயிங்கோள் -என்று நின்றீர் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிசம் பிரதமாவதார -என்கிறபடியே
-ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள் நடுவே அவதீர்ணனாய் நிற்கிற நிலையாய் இருந்தது பிரதம அவதாரம்
அதில் மூவரும் ஒத்த கார்யத்திலே அதிகரித்து நின்றார்கள் -இப்படி நிற்கையாலே மூவரும் பிரதானாரோ- மூவரில் ஒருவன் பிரதானனோ
மூவருக்கும் அவ்வருகே ஒருவன் பிரதானனோ -என்று எங்களால் விவேகிக்கப் போகாமையாலே ஆஸ்ரயணத்தில் அருமை கூடும்படியாய் இருந்தது –
ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவை நிரூபித்து தரலாகாதோ நாங்கள் ஆஸ்ரயிக்கும் படி என்ன —
காண்கிற தேஹமே ஆத்மா வென்று இருக்கும் நிலை தவிர்ந்து தேக அதிரிக்தமாய் இருப்பதொரு ஆத்மா வஸ்து உண்டு என்று அறிகை தான் அரிது
வருந்தி அத்தை அறிந்தானே யாகிலும் -ப்ரஹ்மா ருத்ராதிகளை சரீரமாகக் கொண்டு தான் சரீரியாக நிற்கிற சர்வேஸ்வரன் படி தானே அறியப் போகாது
ஆனபின்பு இவ்வழியே இழிந்து ஆஸ்ரயிக்கப் பாருங்கோள் -என்று ஆஸ்ரயணீய வஸ்து இன்னது என்றும்
ஆஸ்ரயிக்கும் பிரகாரம் இன்னது என்றும் அருளிச் செய்கிறார் –

உணர்ந்து உணர்ந்து இழிந்து அகன்று உயர்ந்து உருவியந்த இந்நிலைமை
உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும் இறை நிலை உணர்வு வரிது உயிர்காள்
உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை
உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து இறைஞ்சுமின் மனப்பட்ட தொன்றே –1-3-6-

உணர்ந்து உணர்ந்து
உணர்வு -என்னாதே-உணர்ந்து -என்கையாலே -ஜ்ஞப்தி மாத்ரமே உள்ளது ஜ்ஞாத்ராம்சம் இல்லை -என்கிற பஷத்தை தவிர்க்கிறது -யோகாசாரன் நிரசனம் –
உணர்ந்து உணர்ந்து -என்ற வீப்சைக்கு கருத்து -சைதன்யம் -ஆகந்துகம் முக்த்ய அவஸ்தையிலும் பாஷண கல்பமாய் இருக்கும் என்கிற பஷத்தை தவிர்த்து சைதன்யம் நித்தியமாய் இருக்கும் என்னும் இடத்தைச் சொல்கிறது -நையாயிக வைசேஷிகர்கள் வாதம் நிரசனம்
ஜ்ஞாத்ருத்வம் நித்தியமாய் இருக்கையாலே -ஜ்ஞானக்ரியா கர்த்ருத்வம் ஜ்ஞாத்ருத்வம் அது தான் அநித்தியம் -என்கிற க்ரியா வாதியையும் நிரசிக்கிறது

இழிந்து அகன்று உயர்ந்து –
இச் சேதனன் தான் அணு பரிமாணனாய் இருக்கச் செய்தேயும் -ஈஸ்வர ஸ்வரூபத்தாலே எங்கும் வியாபித்து இருக்குமா போலே-
ஜ்ஞானத்தாலே எங்கும் வியாபித்து இருக்கும் என்கிறது
பாதே மே வேத நா சிரஸி மே வேத நா – என்று இருக்கும் படியைச் சொல்கிறது –

உருவியந்த இந்நிலைமை –
உருவில் காட்டில் வியந்து -வேறு பட்டு இருக்கிற இந்நிலைமை உண்டு –இந்த ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூபம்
அன்றியே
உருவு இயந்த –என்ற பதபேத மான போது -யாத்தல் -கடத்தலாய்-உருவில் காட்டிலும் கடந்து இருக்கும் -வேறுபட்டு இருக்கும் -என்றுமாம்

உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும்
ஆக இரண்டாலும் ஜடமான சரீரத்தில் காட்டில் வேறு பட்டு இருக்கிற ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்தை கேவல சரவண மனநாதிகளாலே சாஷாத் கரிக்கக் கூடிலும்
தேக அதிரிக்தமாய் இருக்கிற ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூபத்தை யோக சாஸ்த்ரத்திலே சொல்லுகிற க்ரமத்தாலே இழிந்து வருந்தி ஒருபடி அறிந்தானாகிலும்

இறை நிலை உணர்வு வரிது –
சர்வேஸ்வரன் ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கு அந்தராத்மாவாய் -அவர்களை சரீரமாகக் கொண்டு தான் சரீரியாய் நிற்கிற நிலை அறியப் போகாது –

உயிர்காள்-
சைதன்ய யோக்கியம் அன்றிக்கே இருப்பது ஒன்றாய் தான் இழக்கப் பெற்றதோ
சேதனரான பின்பு அதன் கார்யம் பிறக்கப் பெற்றது இல்லையே -அறிவுகேடராய் நீங்கள் பட்டது என் –

எங்கள் அறிவும் அறியாமையும் கிடக்க கிடீர் -அறிந்த நீர் அருளிச் செய்யீர் -நாங்கள் அப்படி ஆஸ்ரயிக்க என்ன -அருளிச் செய்கிறார் மேல் –
உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து-அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை — உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து -இறைஞ்சுமின் மனப்பட்ட தொன்றே
ஒரு உணர்த்தி -ஸ்வரூப பரம் –
ஒரு உணர்த்தி ஸ்வபாவ பரம்
உரைத்து உரைத்து –
ஸ்வரூப பரமான பிரமாணங்களையும் ஸ்வபாவ பரமான பிரமாணங்களையும்
விரோதி நிரசன சீலனாய் -ரஷகனாய் இருக்கும் ஒருவன்
ஒருவன் திரு நாபீ கமலத்திலே அவயவதாநேந பிறந்தவனாய் இருக்கும் –
ஒருவன் சம்ஹாரம் ஒன்றுக்கே கடவனாய் இருக்கும்
இவர்களை பிரதிபாதிக்கிற பிரமாணங்களை ஆராய்ந்து பார்த்து
அவை தன்னை பலகாலும் சொல்லிப் பார்த்து
லிங்கத்துக்கே உத்கர்ஷம் தோற்றும்படியாய் இருப்பது ஒரு பிரபந்தம் பண்ணித் தர வேணும் -என்பாரைப் போலே ஒரு வ்யக்தியிலே பஷபதிக்கப் பாராதே
இவர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வபாவங்களை பலகாலும் ஆராய்ந்து பார்த்து கோல் விழுக்காட்டாலே உத்கர்ஷம் கிடந்த வ்யக்தியைப் பற்றப் பார்ப்பது
இப்படி ஆராய்ந்தவாறே ஒரு வஸ்துவே பிரதானம் என்று உங்கள் நெஞ்சிலே தோற்றும்
அவ் வஸ்துவை சரவண மன நாதிகளால் கைபுகுந்தது-என்று விஸ்வசிக்கலாம் அளவும் ஆஸ்ரயிக்கப் பாருங்கோள்

————————————————————————————

அவதாரிகை –

அப்படியே செய்கிறோம் -என்று ஆறி இருந்தார்கள்
ஐயோ நீங்கள் உங்களுடைய ஆயுஸ் சினுடைய ஸ்திதியும் இழக்கிற விஷயத்தின் நன்மையையும் அறியாமை இறே ஆறி இருக்கிறது –
நீங்கள் முடிந்து போவதற்கு முன்பே நிர்ணய உபாயங்களால் வஸ்து இன்னது என்று நிர்ணயித்து -நிர்ணீதனானவன் பக்கலிலே
கடுக பக்தியைப் பண்ணப் பாருங்கோள் -என்று கீழ்ப் பாட்டுக்கு சேஷமாய் இருக்கிறது இப்பாட்டும் –
நீங்கள் மந்தாயுஸ்ஸூக்களாகையாலே-கடுகச் செய்து கொடு நின்று -செய்கிறோம் -என்ன வேணும்
செய்கிறோம் என்று செய்ய ஒண்ணாது என்கிற இதுவே விசேஷம் கீழில் பாட்டில் காட்டில் –

ஓன்று என பலவென வறிவரும் வடிவினுள் நின்ற
நன்ற எழில் நாரணன் நான்முகன் அரன் என்னும் இவரை
ஒன்ற நும் மனத்து வைத்து உள்ளி நும் இரு பசை அறுத்து
நன்றென நலம் செய்வது அவனிடை நம்முடைய நாளே –1-3-7-

ஓன்று என பலவென வறிவரும் வடிவினுள் நின்ற
மூவர் பிரதானராய் -மூவர்க்கும் மூன்று சரீரம் உண்டாய்த் தோற்றுகையாலே-மூன்று சரீரத்திலும் ஒருவனே
அதிஷ்டித்துக் கொண்டு நிற்கிறானோ
அன்றியே
மூன்றிலும் மூன்று சேதனர் அதிஷ்டித்துக் கொண்டு நிற்கிறார்களோ என்று அறிய அரிய வடிவுகளை உடையராய் நிற்கிற –
ஏக ஆத்ம அதிஷ்டிதமோ -அநேக ஆத்ம அதிஷ்டிதமோ -என்று அறிய அரிதான வடிவை உடையராய் நின்ற

நன்ற எழில் நாரணன் நான்முகன் அரன் என்னும் இவரை
அநந்ய பரமான நாராயண அனுவாதிகளை நினைக்கிறார்
எழில் என்று அபஹதபாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண -என்கிற புகரை நினைக்கிறது
நன்று எழில்
ரூப ஸ்ரீ யைப் பார்த்தவாறே -கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான் -4-5-10-என்கிறபடியே சர்வ ரஷகன் இவனே என்னலாம்
நாரணன் –
திரு நாமத்தைப் பார்த்தவாறே தன்னை ஒழிந்தது அடைய பிரகாரமாக கொண்டு தான் பிரகாரியாக இருப்பான் ஒருவன் என்று தோற்றி இருக்கும்
நான் முகன்
ஒருவன் சிருஷ்டி காலத்தில் வந்தால் நாலு வேதங்களையும் உச்சரிக்கைக்கு நாலு முகத்தை உடையனாய் சிருஷ்டி கார்யம் ஒன்றிலும் அந்விதன்-என்று தோற்றி இருக்கும்
அரன்
ஒருவன் சம்ஹர்த்ருத்வம் ஒன்றிலும் அந்விதன் என்று தோற்றி இருக்கும் –
சிருஷ்டி ஸ்திதி அந்த கரணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகாம் ச சம்ஜ்ஞாம் யாதி பகவா நேக ஏவ ஜனார்த்தன –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-23-என்கிறபடியே
சம்ஜ்ஞைகளில் வந்தால் ஒக்க ஒடுக்கலாய் விஷ்ணு சப்தத்தோடு பர்யாயமான ஜனார்த்தன சப்தத்தை இட்டுத் தலைக் கட்டுகையாலே தானே பிரதானன் என்று தோற்றும்படியாய் இருக்கும் –

இப்படி வி சத்ருச-மாறுபட்ட – ஸ்வபாவராய் இருக்கிற இவர்களை
ஒன்ற நும் மனத்து வைத்து –
அவனை ஒழிந்த இருவரில் ஒருவனுக்கு உத்கர்ஷம் வேணும் என்றாதல்
நிர்ணயிப்பதற்கு முன்னே இவனுக்கு உத்கர்ஷம் வேணும் என்றாதல் பாராதே ஒருபடிப்பட உங்கள் நெஞ்சிலே வைப்பது
உள்ளி –
உள்ளுவது -சுருதி நியாயங்களாலே ஆராய்வது
அவர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை இப்படி ஆராய்ந்த வாறே ஒரு வஸ்து பிரதானமாய் இரண்டு அப்ரதானமாய் தோற்றும்

தோற்றினவாறே –
நும் இரு பசை அறுத்து –
அவ்விரண்டிலும் நீங்கள் பண்ணுகிற நசையைத் தவிருவது -பேச நின்ற சிவனுக்கும் —
வஸ்துகதமாய் வருவது உத்கர்ஷம் இல்லை -நீங்கள் ஏறிடுகிற இவற்றைத் தவிருவது –

நன்றென நலம் செய்வது அவனிடை –
இப்படி நிர்ணீதனவான பக்கலிலே -இவன் நமக்கு கை புகுந்தான் -என்று உங்களுக்கு ஏறத் தேற்றம் பிறக்கும் படி
அநந்ய பிரயோஜனமான பக்தியைப் பண்ணப் பாருங்கோள்-

க்ரமத்திலே செய்கிறோம் என்று இருந்தார்கள்
நம்முடைய நாளே —
கெடுவிகாள் நம்முடைய ஆயுஸின் நிலை அருவி கோளே-கடுக ஆஸ்ரயிகப் பாருங்கோள்
நம்முடை நாள் -என்னும் காட்டில் -ஆயுஸின் நிலையை அறிந்தபடி என் என்னில்
முன்பே மின்னின் நிலையில என்று அருளிச் செய்தார் இறே
ஒருவன் இரண்டு கதவையும் அடைத்துக் கொண்டு கிடந்து உறங்கா நின்றால்-நெருப்பு பற்றி எரியா நின்றால் -அவிக்கிறோம் -என்று ஆறி இருக்கலாமோ –
நந்த்தன்யுதிதே ஆதித்யே நந்தத்யச்தமித ரவௌ ஆத்மநோ நாவபுத்யந்தே மனுஷ்யா ஜீவிதஷயம் -ஆதித்ய உதயத்திலே வந்தவாறே
-த்ரவ்ய அர்ஜன காலம் வந்தது -என்று உகப்பார்கள் –அவன் அச்தமித்தவாறே-அபிமத விஷயங்களோடு ரமிக்கைக்கு காலம் வந்தது -என்று
உகப்பார்கள் -சாலில் எடுத்த நீர் போலே தங்கள் ஆயுஸ்ஸூ குறைகிறது என்று அறியாது இரா நின்றார்கள் என்னா நின்றது இறே

—————————————————————————————–

அவதாரிகை –

ஒரு நாளாகிலும் முற்பட்டது உடலாக ஆஸ்ரயிக்கச் சொல்லா நின்றீர்
அநாதி காலம் நாங்கள் பண்ணின பாபங்கள் விலக்கவோ-இனி காலம் தான் உண்டோ -என்ன –
நீங்கள் ஆஸ்ரயணத்திலே ஒருப்படவே விரோதிகள் அடங்கலும் நசிக்கும்
ஸ்ரீ யபதி சமாஸ்ரயணம் ஆகையாலே காலம் கழிந்தது என்று இருக்கவும் வேண்டா
நீங்கள் தண்டு காலா-பெரிய திருமொழி -1-3-5- ஊன்றி ஊன்றி தள்ளி நடக்கும் போது அக்கோலோடே சாயவும் அமையும் -என்கிறார்

நாளும் நின்று அடும் நம் பழமை அம் கொடு வினையுடனே
மாளும் ஒரு குறைவில்லை மனனக மலமறக் கழுவி
நாளும் நம் திருவுடையடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி
மாளும் ஓர் இடத்திலும் வணக்கொடு மாள்வது வலமே –1-3-8-

நாளும் நின்று அடும் –
நாள்தோறும் இடைவிடாதே நின்று ஹிம்சிக்கக் கடவதான
பரமாணு கதமான பாரிமாண்டல்யாதிகள் நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தே நித்ய பரதந்த்ரமாய் இருக்குமா போலேயும்
பகவத் ஸ்வரூபத்தோ பாதி குணங்கள் நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தே நித்ய பரதந்த்ரமாய் இருக்குமா போலேயும் நித்ய வஸ்துவாய்
நித்ய பரதந்த்ரமாய் போரா நிற்கச் செய்தே அசித் சம்பந்தமும் நித்தியமாய் போருகிறது இறே

நம் பழமை அம் கொடு வினை
நம் –
த்விஷந்த பாபக்ருத்யாம் -என்கிறபடி பிறரதாய்-அசல் பிளந்து ஏறிட வந்தது அல்ல –நெஞ்சு உணர நாமே பண்ணி வைத்தவை
அபூத பூர்வம் மம பாவி கிம் வா -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -25-என்று
எனக்கு முன்பு அனுபவியாததாய் மேல் அனுபாவ்யமாய் இருப்பது ஓன்று உண்டோ –
சர்வம் சஹே -எல்லாம் பொறுக்க வல்லேன்
மே சஹஜம் ஹி துக்கம் – தன காய் பொறாத கொம்பு உண்டோ -என்று சொல்லலாம் படி இறே நாம் பண்ணி வைக்குமாவை இருப்பது
பழமை
அது தான் இன்று நேற்று அன்றியே பழையதாய் இருக்கை
அம –
என்று க்ரைர்யத்தைப் பற்றச் சொல்கிறது
கொடு வினை
அனுபவ விநாசயமாய் இருக்கை –

உடனே மாளும்
ஆச்ரயண காலத்திலே நசிக்கும்
யதேஷீ கதூல மக்னௌ ப்ரோதும் ப்ரதூயேத ஏவம் ஹாஸ்ய சர்வே பாபமான ப்ரதூயந்தே -சாந்தோக்யம் -5-25-
மேரு மந்திர மாத்ரோபி –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -என்று சொல்லுகிறபடியே விரோதி போம் அளவேயோ

ஒரு குறைவில்லை –
மேலும் ஒரு விரோதங்கள் வாராது -என்னுதல்
சர்வ அபிமதங்களும் பூர்ணமாம் -என்னுதல்
கௌந்தேய பிரதிஜா நீஹி ந மே பக்த ப்ரணச்யதி அர்ஜூன -இவ் வர்த்தத்தில் நம்மை விச்வசித்து பிரதிஜ்ஞ்ஞை பண்ணு
-நம்மைப் பற்றினவர்களுக்கு அநர்த்தம் வாராது காண்
பகவத் சமாஸ்ரயணம் பண்ணுகைக்கும் வினை -கிடக்கைக்கும் -அக்னி நா சிஞ்சேத் போலே -என்ன சேர்த்தி உண்டு -அசங்கதம்
துராசாரோபி –செய்யக் கடவது அல்லாதவற்றைச் செய்து போருவது
சர்வாசீ -அபோஜ்ய போஜனங்களைப் பண்ணுவது -க்ருதக்ன -உபகரித்த விஷயத்தில் அபகாரத்தைப் பண்ணுவது
நாஸ்திக -வைதிக மரியாதையை இல்லை என்று போருவது -புரா -இது தான் பழையதாய் போருவது –
சமா ஸ்ர யேதித்யாதி-இவன் அனுகூலிப்பது எப்போதோ என்று ஏற்கவே அவசரம் பார்த்து இருக்கிறவனை பற்றி அனுகூலிக்குமாகில்
பின்பு அவன் நிர்தோஷனாக பிரதிபத்தி பண்ணுவது என் தான் -என்னில் -ப்ரபாவாத் பரமாத்மன -இவனைக் குறைய நினைக்கையாவது
பகவத் பிரபாவத்தை குறைய நினைக்கை இ றே
ந வா ஸூ தேவ பக்தா நாம் அஸூபம் வித்யதே க்வசித் -என்னுமா போலே

இனி செய்ய வேண்டுவது ஓன்று உண்டு –
மனனக மலமறக் கழுவி –
சர்வேஸ்வரன் ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள் நடுவே கலசி நின்றால் -இவனோ கடவான் -மற்றையவர்களோ -என்று சம்சயிக்குமது தவிர்ந்து
சர்வேஸ்வரனே கடவான் என்கிற அந்த கரண ஸூத்தி உண்டாக வேணும்
திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறம் தொழாது ஒழியும் இத்தனையே வேண்டுவது

நாளும் நம் திருவுடையடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி
நாளும்
அபர்வணி கடல் தீண்டல் ஆகாது என்னுமா போலே ஒரு நியதி இல்லை
நம் திருவுடையடிகள் தம்-
ஸ்ரீ மானான ஸ்வாமி யானவனுடைய
இத்தால் நித்ய யோகத்தைச் சொல்லுகிறது
சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயித்தான் ஆகில் அவன் பலப்ரதனாகிறான் –
பிராட்டியை புருஷகாரமாக பற்ற வேண்டுகிறது என் -என்று நஞ்சீயர் பட்டரைக் கேட்க
நாளும் நம் திருவுடை யடிகள் தம் நலம் கழல் வணங்கி -என்று அவள் முன்னாக ஆஸ்ரயிக்க வேணும் என்னா நின்றது கண்டீரே
என்று அருளிச் செய்து -அவனை ஆஸ்ரயிக்கும் இடத்தில் இவன் குற்றம் பாராதே தன் நிழலிலே இவனை வைத்து அவன் பக்கல்
முகம் பெற்றவாறே குற்றத்தைப் பொறுப்பிக்கும் அவள் முன்னாகப் பற்ற வேணும்
நலம் கழல் –
அவள் முன்னாகப் பற்றினாருடைய குற்றங்களைப் பாராதே கைக் கொள்ளும் திருவடிகள்
வணங்கி -என்றது வணங்க என்றபடி
வணங்கி என்கிற இது வினை எச்சமாய் -வணங்க என்னும்
அர்த்தமாய் இருக்கும்

வணங்க நாளும் நின்றாடும் நம் பழமை யாம் கொடு வினை உடனே மாளும் -ஒரு குறை இல்லை –
ஆனாலும் ஆஸ்ரயணத்துக்கு காலம் தப்பி நின்றதே என்ன –
மாளும் ஓர் இடத்திலும் –
முடிகிற ஒரு ஷணத்திலும்
வணக்கொடு மாள்வது வலமே —
த்விதா பஜ்யேயமப் யேவம் ந நமேயம் -என்னாதே கிடக்கிற சீரைப் பாயைக் கவ்விக் கவிழ்ந்து கிடந்து சாவவும் அமையும்
வலமே
வரமே -என்னுதல் -ஸ்ரேஷ்டம் என்னுதல் -பலவத்தரம் என்னுதல்
அவனையும் ஆஸ்ரயித்து வேறு சிலர் பக்கலிலும் தலை சாய்க்க இராதே
முடிகிற சமயத்திலே ஆஸ்ரயிக்கவே-பின்னைப் பேற்றோடு தலைக் கட்டும்
இத்தால் -ஜன்ம ப்ரப்ருத்தி ஆஸ்ரயத்தாலும் பலமில்லை பகவத் வ்யதிரிக்தர் பக்கலில்
ஆஸ்ரயணத்தில் உபக்ரமித்து முடிந்தாலும் பலம் தப்பாது பகவத் விஷயத்திலே என்கை-

———————————————————————————————–

அவதாரிகை –

கீழ் -ப்ரஹ்மாதிகளுடைய அபரத்வமும் -சர்வேஸ்வரனுடைய பரத்வமும் சொன்னார் –
இப்பாட்டில் அவர்கள் தாங்கள் இவனைப் பற்றிய லப்த ஸ்வரூபராய் இருக்கிறபடியே அருளிச் செய்கிறார்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் உத்பாதகனாய் அவர்களுக்கு ரஷகனான சர்வேஸ்வரன் -அவர்கள் தாங்களும் காலிடமாட்டாத பூமியிலே வந்து
அவதரிக்கைக்கு ஹேது என் என்னில் -அவன் தானே அருளிச் செய்ததுவே ஹேது -பரித்ராணாம் சாதுநாம் -என்றான் இ றே
ஆஸ்ரயிக்கும் அவர்களுக்கு இதிலே த்வரை பிறக்கைக்காகவும்-ருசி ஜனகனாகைக்கும் வந்து பிறப்பான்
அதிலே பலமாய் வருமது இறே துஷ்க்ருதுக்களுடைய விநாசம் -என்று அருளிச் செய்ததுவே ஹேது -என்கிறார் –

வலத்தனன் திரிபுரம் எரித்தனன் இடம் பெறத்துந்தித்
தலத்தெழு திசைமுகன் படைத்த நல்லுலகம் தானும்
புலப்படப் பின்னும் தன்னுலகத்தில் அகத்தனன் தானே
சொலப்புகில் இவை பின்னும் வயிற்றுள விவையவன் துவக்கே–1-3-9-

வலத்தனன் திரிபுரம் எரித்தனன்-
கீழில் பாட்டுக்கு கீழ் இரண்டு பாட்டாலும் -6/7 பாட்டுக்களிலும் சொன்ன அர்த்தத்தை அனுபாஷிக்கிறார்
திரிபுர தஹனத்தாலே சஞ்ஜாத அபிமானியான ருத்ரன் திருமேனியிலே வலவருகை பற்றி லப்த ஸ்வரூபனாய் இருக்கும் –
பச்யைகாதச மே ருத்ரான் தஷிணம் பார்ச்வ மாஸ்ரிதான் -என்கிறபடியே –

இடம் பெறத்துந்தித் தலத்தெழு திசைமுகன் படைத்த நல்லுலகம் தானும் –
எழுச்சியை உடைய திசைமுகன் படைத்த லோகமும் தானும் அசங்கு சிதமாக திரு நாபி கமலத்திலே இருக்கும்
ப்ரஹ்மாணமீசம் கமலாசநச்தம்-என்கிறபடியே இவை இவர்களுடைய சர்வ பிரகார ரஷணத்துக்கும் உப லஷணம்
எழுச்சியாவதி-சதுர்தச புவனத்துக்கும் நிர்வாஹகனான அளவுடைமை -ஈஸ்வரன் விரும்பி வந்து அவதரிக்கையாலே -நல்லுலகம் -என்கிறது
ஏறாளும் இறையோனும் திசைமகனும் திரு மகளும் கூறாளும் தனி யுடம்பன் -4-8-1- என்கிறபடியே
பிராட்டிக்கும் ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் ஒக்கத் திருமேனியில் இடம் கொடுத்து வைத்தால் அந்தப்புரத்தில் உள்ளவர்கள் என்று
அவர்கள் இருப்பிடத்தில் இவர்களுக்கு நலிய ஒண்ணாத படி கூறாகக் கொடுத்து வைக்கும்
சர்வ அபாஸ்ரயமாய் இறே திருமேனி தான் இருப்பது
இடம் பெற
சவிகாசமாய் இருக்கும்
ருத்ரனுக்கும் இவ்வருக்கு உள்ளாருக்கும் நிர்வாஹகனாய் -சதுர்தச புவன ஸ்ரஷ்டாவான சதுர்முகன் -தான் உண்டாக்கின நன்றான லோகமும்
தானும் திருநாபி கமலத்தைப் பற்ற லப்த ஸ்வரூபனாய் இருக்கும்
உந்தி என்றும் துந்தி என்றும் திரு நாபிக்கு பெயர்
இடம்பெறத் துந்தி
இடம் பெற அத்து உந்தித்தலம்-என்றாய் பதம் -அதில் அத்து என்கிற பதம் -சாரியைச் சொல்லாய் பொருள் இன்றியே போய்
-இடம் பெற உந்தித் தலம் -என்கிறது -பூதலம் -என்னுமா போலே
திசைமகன் படைத்த நல்லுலகம் தானும் உந்தித் தலத்தனன்
ஸ்த நந்தய பிரஜை தாய் முலையை அகலில் நாக்கு ஒட்டுமா போலே திரு நாபீ கமலத்தை விடில் தன் சத்தை இல்லையாம் படி இருக்கை
இப்படிப் பின்னை சர்வ காலமும் இவர்கள் இருப்பார்களோ என்னில் ஆபத்துக்களிலே திரு மேனியிலே இடம் கொடுக்கும்
அது மகா குணம் ஆகையாலே ஆழ்வார்கள் எப்போதும் ஒக்க அருளிச் செய்து கொண்டு போருவார்கள்
சாமந்தர்க்கு புறம்பே நாடுகள் கனக்க உண்டாகிலும் மாளிகைக்கு உள்ளே செம்பாலே நாழி யரிசியை தங்களுக்கு வரிசையாக நினைத்து இருப்பார்கள் இ றே
அப்படியே இவர்களும் திருமேனியில் பண்ணி வைக்கும் பிராப்தி விடார்கள் இ றே
ஒரு கலகங்களில் அடைய வளைந்தானுக்கு உள்ளே குடி வாங்கி இருந்து காலம் தெளிந்தவாறே புறம்பே புறப்பட்டாலும் இவ்விடம் இன்னார் பற்று
இவ்விடம் இன்னார் பற்று என்று பின்னும் பிராப்தி சொல்லி வைக்குமா போலே

புலப்படப் பின்னும்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு தன திருமேனியிலே இடம் கொடுத்ததுக்கு மேலே
தன்னுலகத்தில் அகத்தனன் –
தான் உண்டாக்கின ப்ரஹ்மாவால் உண்டான லோகங்களிலே வந்து அவதரிக்கும்
ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கும் தன திரு மேனியிலே ஏக தேசத்தைப் பற்றி லப்த ஸ்வரூபராம் படி இருக்கிறவன்
அவர்களுக்கும் கூட காலிட அருவருக்கிற சம்சாரத்திலே வந்து அவதரிக்கைக்கு ஹேது என் என்னில்
புலப்பட
காண வாராய் என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து இருக்குமவர்களுக்கு தன் சங்கல்பித்தினாலே சம்விதானம் பண்ண ஒண்ணாதே
அவர்கள் சஷூராதி கரணங்களுக்கு விஷயமாக வேணும் என்று -ஏன் சங்கல்ப்பித்தினால் சம்விதானம் பண்ணினால் என் செய்யும் என்னில்
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயர்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையும் -என்பார்கள்
இது தனக்குத் தான் அடி என் என்னில்
தானே
ஆத்மமாயயா
ஆத்மேச்சாயா
ஒரு கர்மம் பிரேரிக்க அன்று -இச்சையாலே
சொலப்புகில் இவை பின்னும் வயிற்றுள விவையவன் துவக்கே–
அவன் இப்படி அவதரித்துப் பண்ணும் ரஷணங்களில் ஏக தேசம் சொல்லில் சொல்லும் அத்தனை
எல்லாம் சொல்லில் தலைக் கட்டப் போகாது
சொலப்புகில் உள்ளே உள்ளே யாம் இத்தனை
அன்றியே
தன்னாலே ஸ்ருஷ்டரான ப்ரஹ்மாதிகளால் ஸ்ருஷ்டரானவர்களுக்கு -என் மகன் -என்று அபிமாநிக்கலாம் படி வந்து பிறந்து
உனக்கு ராஜ்யத்தைத் தந்தேன் -அது தன்னை வாங்கினேன் போ என்றும்
கையிலே கோலைக் கொடுத்து பசுக்கள் பின்னே போ என்று சொல்லலாம் படி எளியனாய் இருக்கிற தான்
இவர்களுக்கு ஒரு ஆபத்து வந்தால் இவர்களை வயிற்றிலே வைத்து நோக்கும் படியைச் சொல்லிற்று ஆகவு மாம்
இப்படி இதுவே அர்த்தம் என்னும் இடம் நீர் அருளிச் செய்த போது தெரிந்து அல்லாத போது எங்களுக்கு தெரியாத படி இரா நின்றதீ என்ன
இவை அவன் துவக்கே
மம மாயா துரத்தயா-என்றபடி அவன் தானே பிரக்ருதியாகிற விலங்கை இட்ட பாக்ய ஹீனர்கள் தன் பக்கல் அணுகாதபடி பண்ணி
உங்கள் பக்கல் அவன் உதாசீனனாய் இருக்கையாலே தெரியாது ஒழிகிறது என்கிறார்
துயக்கம் -சம்சயம்

——————————————————————————–

அவதாரிகை –

அவன் விமுகர் பக்கல் பண்ணுமவை கிடக்கிடீர் -அவன் காட்டின வழியே காணப்புக்க நாம் மநோ வாக் காயங்களாலே நம் விடாய் கெடத்
திரு உலகு அளந்து அருளின திருவடிகளை அனுபவிப்போம் என்று பாரிகிறார் –

துயக்கறு மதியில் நல் ஞானத்துள் அமரரைத் துயக்கும்
மயக்குடை மாயைகள் வானிலும் பெரியன வல்லன்
புயற்கரு நிறத்தனன் பெரு நிலம் கடந்த நல்லடிப் போது
அயர்ப்பிலன் அலற்றுவன் தழுவுவன் வணங்குவன் அமர்ந்தே –1-3-10-

துயக்கறு மதியில் நல் ஞானத்துள் அமரரைத் –
துயக்கற்ற மதியை உடைய -சம்சய விபர்யய மதியையுடையராகையாலே
உள் -மனமும் இடமும் மேலும் -இங்கே மேலான அமரர் என்றபடி -நன்றான ஞானத்தை உடைய அமரரையும் கூட

துயக்கும் மயக்குடை மாயைகள் வானிலும் பெரியன வல்லன்
துயக்கு -மனம் திரிவு -அறிவு கெடும்படி தெரியாமையைப் பண்ணக் கடவதான குண சேஷ்டிதங்களை கூடின அவதாரங்கள் -மாயைகள் –
ஆகாசத்தைப் பரிச்சேதிக்கிலும் பரிச்சேதிக்கப் போகாது
அமரர் -என்கிறது இந்த்ராதிகளை
ரஜஸ் தமஸ் ஸூ க்கள் மிக்கு இருக்கச் செய்தே சத்யம் தலை எடுத்தாலும் அப்படியே கனத்து இருக்கும் இ றே அவர்கள் தங்களுக்கு –
அப்போது நம் கார்யம் நம்மால் செய்யப் போகாது -அவனே நம் கார்யத்துக் கடவன் என்று இரா அந்தர ஷணத்திலே எதிரிடா நிற்பார்கள்
தங்கள் இருப்பிடமும் இழந்து -ஸ்திரீகளும் பிடியுண்டு எளிமைப் பட்ட அளவிலே அத்தைப் பரிஹரித்து தர வேணும் என்று இரந்து-
பின்னை இவனும் போய் நரக வதம் பண்ணி -சிறை கிடந்த ஸ்திரீகளையும் மீட்டுக் கொடுத்து போரா நிற்கச் செய்தே புழக்கடைக்கே
நின்றதொரு பூண்டைப் பிடுங்கிக் கொண்டு போர-வஜ்ரத்தைக் கொண்டு தொடந்தான் இ றே
அன்றிக்கே
நல் ஞானத்து உள் அமரர் -என்கிறது நித்ய ஸூரிகளையாய்-ஜ்ஞானாதிகனான பெரிய திருவடியும் -தேவரீரையும் நாய்ச்சிமாரையும்
வஹித்தேன் நான் அன்றோ என்றால் போலே சிவியார் சொல்லும் வார்த்தையைச் சொன்னான் இறே

அவனுடைய ஆச்சர்யங்கள் நம்மால் பரிச்சேதிக்கப் போமோ -அது கிடக்கிடீர் –
அவன் அனுக்ரஹத்தாலே காட்டின வடிவழகை அனுபவிப்போம் நாம் என்கிறார்
புயற்கரு நிறத்தனன் –
வர்ஷூக வளாஹகம் போலே இருக்கிற திருமேனியை உடையவன் –
மநோ வாக் காயங்களால் அனுபவிக்கப் பெற்றேன் -என்கிறார் -என்று பிள்ளான் பணிக்கும் படி
இவற்றாலே அனுபவிக்கப் பாரிக்கிறார் -என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்யும் படி
பெரு நிலம் கடந்த நல்லடிப் போது
பரப்பை உடைத்தான பூமியை அளக்கிற இடத்தில் -வசிஷ்ட சண்டாள விபாகம் அற எல்லார் தலையிலும் ஒக்கத் திருவடிகளை வைத்தான்
இவர்கள் நன்மை தீமை பாராதே தன்னுடைய சுத்தியே இவர்களுக்காம் படி பண்ணினான்
நல்லடிப் போது -படிக்களவாக நிமிர்ந்த நின் பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் -9-2-2–என்று ஆசைப்பட வேண்டும் படி இ றே இருப்பது
கதா புன -என்று பிரார்த்தித்து கிடக்குமது இ றே -செவ்விப்பூ சூட ஆசைப்படுவாரைப் போலே

அயர்ப்பிலன் அலற்றுவன் தழுவுவன் வணங்குவன் அமர்ந்தே –
மறக்கக் கடவேன் அல்லேன் –
அக்ரமமாக பேசக் கடவேன் –
ஸூ காடம் பரிஷச்வஜே -என்னுமா போலே கட்டிக் கொள்ளக் கடவேன்
நிர்மமனாய் திருவடிகளிலே விழக் கடவேன்
அநந்ய பிரயோஜனனாய் இப்படி செய்யக் கடவேன்

————————————————————————————–

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் -இத்திருவாய் மொழியை அப்யசிக்க வல்லார் முற்பட நித்ய ஸூ ரிகள் வரிசையைப் பெற்று -பின்னை
சம்சாரம் ஆகிற அறவைச் சிறை வெட்டி விடப் பெறுவார்கள் -என்கிறார்

அமரர்கள் தொழுது எழு அலை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
அமர் பொழில் வளம் குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்கள்
அமர்சுவை யாயிரத்து அவற்றினுள் இவை பத்தும் வல்லார்
அமரரோடு உயர்வில் சென்று அறுவர் தம் பிறவி அஞ்சிறையே–1-3-11-

அமரர்கள் தொழுது எழு அலை கடல் கடைந்தவன் தன்னை
கவிழ்ந்து -உப்புச் சாறு கிளறுவது எப்போதோ -என்று கிடக்கிற தேவ ஜாதியானது -எழுத்து வாங்கும் படியாக வாயிற்று
தோளும் தோள் மாலையுமாய் ஒரு கடல் ஒரு கடலை நின்று கடையுமா போலே கடைந்த படி
குணங்களுக்குத் தோற்று -தொழுது எழு -என்கிற தம் பாசுரமேயாய் விட்டது -அழகுக்குத் தோற்ற அவர்களுக்கும் என்கிறார் –

அமர் பொழில் வளம் குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்கள்
சேர்ந்த பொழில்
வளப்பத்தை உடைத்தாய் சம்பத்தை உடைத்தான திரு நகரி -இத் திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் வாசிகமான அடிமை செய்த படியாயிற்று இது தான்
பூர்ண விஷயத்தில் வாசிகமான வ்ருத்திக்கு மேற்பட செய்யலாவது இல்லையே
தத் விப்ராசோ விபன்யவ -என்று நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் இதுவே இ றே வருத்தி

அமர்சுவை யாயிரத்து அவற்றினுள் இவை பத்தும் வல்லார்
ரசகனமாய் யாயிற்று ஆயிரம் தான் இருப்பது
இத்தால் வாசிகமான அடிமை முறை என்று கார்ய புத்த்யா செய்ய வேண்டா -என்றபடி
அவற்றினுள் இவை பத்தும் –
விண்ணவர் அமுது உண்ண அமுதில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட -என்னுமா போல அவை தன்னிலே ரசகனமாய் இருக்குமாயிற்று
இத் திருவாய் மொழி –இவற்றை அப்யசிக்க வல்லார்

அமரரோடு உயர்வில் சென்று அறுவர் தம் பிறவி அஞ்சிறையே–
நித்ய ஸூரிகளோடு ஒத்த உச்ச்ராயத்தை உடையராய் தங்களுடைய ஜன்மம் ஆகிற விலங்கு அறப் பெறுவார்கள்
இப்பத்தை கற்ற போதே இவனை நித்ய ஸூரிகளிலே ஒருவனாக நினைப்பிடும்
சரீர விச்லேஷம் பிறந்தால் போய்ப் புகும் இத்தனை
ராஜா ஒருவனுக்கு நாடிட்டால் க்ரமத்தில் போய்ப் புகும் அத்தனை இறே
ராஜபுத்திரன் தலையிலே முடியை வைத்து பின்னை விலங்கு வெட்டி விடுமா போலே
நித்ய ஸூரிகளில் ஒருவராம் படியான தரத்தைப் பெற்று பின்னை சம்சார நிகள விச்சேதத்தை பெறுவார்கள்
அன்றியே
அமரரோடு உயர்வில் சென்று
ஆதி வாஹிகரோடு விரஜையிலே சென்று
அறுவர் தம் பிறவி யஞ்சிறையே -ஸூஷ்ம சரீரம் விதூநனம் பெறுவார்
த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜன்ம நைதி மா மேதி–ஸ்ரீ கீதை -4-9-என்று அருளிச் செய்த அதுவே பலமாகக் கடவது

முதல் பாட்டில் சுலபன் என்கிறார் –
இரண்டாம் பாட்டில் கீழ் பிரஸ்துதமான சௌலப்யத்தை சபிரகாரமாக அருளிச் செய்தார்
மூன்றாம் பாட்டில் -அவனுடைய அவதார ரகஸ்யம் ஒருவருக்கும் அறிய நிலம் அல்ல என்றார்
நாலாம் பாட்டில் -அப்படிகள் ஆஸ்ரிதற்கு அறியலாம் அநாஸ்ரிதற்கு அறியப் போகாது என்றார்
அஞ்சாம் பாட்டில் இப்படிப்பட்டவனை அவன் அருளிச் செய்த பக்தி மார்க்கத்தாலே ஆஸ்ரயிங்கோள் என்கிறார்
ஆறாம் பாட்டில் -ஆஸ்ரயணீய வஸ்து இன்னது என்றும் ஆஸ்ரயிக்கும் பிரகாரம் இன்னது என்றும் அருளிச் செய்தார்
ஏழாம் பாட்டில் -நீங்கள் மந்த ஆயுஸ் ஸூ க்களாகையாலே விளம்பிக்க ஒண்ணாது -கடுக ஆஸ்ரயிங்கோள் என்கிறார்
எட்டாம் பாட்டில் -ஆஸ்ரயிக்கவே விரோதிகள் அடங்கலும் நசிக்கும் என்கிறார்
ஒன்பதாம் பாட்டில் ப்ரஹ்ம ஈசா நாதிகளுக்கும் காரண பூதனானவான் வந்து அவதரிக்கைக்கு ஹேது அருளிச் செய்தார்
பத்தாம் பாட்டில் -இப்படி ஸூ லபனானவனை த்ரிவித கரணங்களாலும் அனுபவிக்கப் பாரித்தார்
இத்தை அப்யசித்தார்க்கு பலம் சொன்னார் நிகமத்தில்

———————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ நரசிம்ஹ திரு அவதார பரமான அருளிச் செயல்கள் —

August 9, 2015

திருவோணத் திருவிழவில் அந்தியம் போதில் அரியுருவாகி அரியை யழித்தவனை
பந்தனை தீரப் பல்லாண்டு பல்லாயிரத் தண்டு என்று பாடுதுமே

——————————-

கோபால கோளரி அத்தன் வந்து அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்

கோளரியின் இன்னுருவம் கொண்டு அவுணன் உடலம் குருதி குழம்பி எழக் கூருகிரால் குடைவாய்
மீள வவன் மகனை மெய்ம்மை கொளக்கருதி மேலை யமரர் பதி மிக்கு-

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குறளும் அமையும் ஆனவனே -ஆயர்கள் நாயகனே –

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே வளர்ந்திட்டு வாளுகிர்ச் சிங்க வுருவாய்
உளம் தொட்டு இரணியன் ஒண் மார்வகலம் பிளந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி பேய் முலை யுண்டானே சப்பாணி

முன் நரசிங்கமதாகி அவுணன் முக்கியத்தை முடிப்பான்

பூதம் ஐந்தோடு வேள்வி ஐந்து புலன்கள் ஐந்து பொறிகளால் –ஏதம் ஒன்றுமிலாத வண் கையினார்கள் வாழ திருக் கோட்டியூர்
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார்கள் உழக்கிய பாத தூளி படுதலால் இவ்வுலகம் பாக்கியம் செய்ததே

கொம்பினார் பொழில்வாய்க் குயிலனம் கோவிந்தன் குணம் பாடும் சீர் -செம்பொனார் மதிள் சூழ் செழும் கழனி யுடைத் திருக் கோட்டியூர்
நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார்களைக் கண்டக்கால் –எம்பிரான் தன சின்னங்கள் இவரிவர் என்று ஆசைகள் தீர்வனே

வல்லெயிற்றுக் கேழலுமாய் வாள் எயிற்றுச் சீயமுமாய் எல்லையில்லாத்
தரணியையும் அவுணனையும் இடந்தானூர் –மதிள் அரங்கம் என்பதுவே

உரம் பற்றி இரணியனை உகிர் நுதியால் ஒள்ளிய மார்புறைக்க ஊன்றி
சிரம் பற்றி முடியிடியக் கண் பிதுங்க வாயலரத் தெழித்தான் கோயில் –தண் அரங்கமே

தேவுடைய மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனல் அரங்கமே

நம்பனே நவின்று ஏத்த வல்லார்கள் நாதனே நரசிங்கமதானாய் உம்பர் கோன் உலகேழும் அளந்தாய்

மங்கிய வல்வினை நோய்காள் உமக்கும் ஓர் வல்வினை கண்டீர் –இங்குப்புகேன்மின் எளிதன்று கண்டீர் புகேன்மின்
சிங்கப்பிரான் அவன் எம்மான் சேரும் திருக் கோயில் கண்டீர் –பங்கப் படாது உய்யப் போமின் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே –

——————————————————————–

யசோதை இளம் சிங்கம் –நந்தகோபன் குமரன் –சிங்க குமரன்
மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்தது உறங்கும் சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து-
-வேரி மயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூ வண்ணா உன் கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளி கோப்புடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாவாய்

———————————————

குண்டு நீருறை கோளரீ மதயானை கோள் விடுத்தாய் உன்னைக் கண்டுமாலுரு வோங்களைக் கடைக் கண்களாலிட்டு வாதியேல் –

———————————————

வால் நிறத்தோர் சீயமாய் வளைந்த வாள் எயிற்றவன்-ஊன் நிறத் துகிர்த்தலம் அழுத்தினாய்-உலாயசீர்
நால் திறத்த வேத நாவர் நல்ல யோகினால் வணங்கு பால் நிறக் கடல் கிடந்த பற்ப நாபன் அல்லையே —

சிங்கமாய தேவ தேவ

வரத்தினில் சிரத்தை மிக்க வாள் யேயிற்று மற்றவன் உரத்தினில் கரத்தை வைத்து உகிர்த் தலத்தை ஊன்றினாய்

—————————————————-

பரியனாகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட அமரர்க்கு அரிய வாதிப் பிரான் அரங்கத்தமலன் –

——————-

மறம் கொள் ஆளரி யுருவென வெருவர ஒருவனது அகல் மார்வம் திறந்து வானவர் மணி முடி பணி தர
இருந்த நலிமயத்துள் –பிருதி சென்றடை நெஞ்சே

பொன்னிறத்து உரவோன் ஊன் முனிந்து அவனதுடல் இரு பிளவா உகிர் நுதி மடுத்து
அயன் அரனைத் தான் முனிந்திட்ட வெந்திறல் சாபம் தவிர்த்தவன் –வதரியாச்சிராமத்துள்ளானே

தூய அரியுருவில்–காயா மலர் வண்ணன் சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே

ஏனோர் அஞ் வெஞ்சமத்துள் அரியாய் பரிய இரணியனை ஊனாரகலம் பிளவெடுத்த ஒருவன் தானே இரு சுடராய் வானாய்த்
தீயாய் மாருதமாய்
மலையாய் அலை நீர் உலகனைத்தும் தானே -தானுமானான் தன் சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே

அங்கண் மா ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் அவுணன் பொங்க ஆகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் இடம்
பைங்கணானைக் கொம்பு கொண்டு பத்திமையால் அடிக்கீழ்ச் செங்கண் ஆளி இட்டிறைஞ்சும் சிங்க வேள் குன்றமே

அலைத்த பேழ்வாய் வாள் எயிற்றோர் கோளரியாய் அவுணன் கொலைக் கையாளன் நெஞ்சிடந்த கூருகிராளன் இடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

ஏய்ந்த பேழ்வாய் வாள் எயிற்றோர் கோளரியாய் அவுணன் வாய்ந்த ஆகம் வள்ளுகிரால் வகிர்ந்த அம்மானதிடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

எவ்வம் வெவ்வேல் பொன் பெயரோன் ஏதலன் இன்னுயிரை வவ்வி ஆகம் வள்ளுகிரால் வகிர்ந்த அம்மானதிடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

மென்ற பேழ்வாய் வாள் எயிற்றோர் கோளரியாய் அவுணன் போன்ற ஆகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் இடம் —-சிங்க வேள் குன்றமே

எரிந்த பைங்கண் இலங்கு பேழ்வாய் எயிற்றோடு இது எவ்வுரு வென்று இருந்து வானோர் கலங்கியோட இருந்த அம்மானதிடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

முளைத்த சீற்றம் விண் சுடப் போய் மூவுலகும் பிறவும் அனைத்தும் அஞ்ச ஆளரியாய் இருந்த அம்மானதிடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

நாத்தழும்ப நான்முகனும் ஈசனுமாய் முறையால் ஏத்த அங்கு ஓர் ஆளரியாய் இருந்த அம்மானதிடம் –சிங்க வேள் குன்றமே

நல்லை நெஞ்சே நாம் தொழுதும் நம்முடை நம்பெருமான் அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளனிடம்– சிங்க வேள் குன்றமே

செங்கண் ஆளி இட்டிறைஞ்சும் சிங்க வேள் குன்றுடைய எங்கள் ஈசன் எம்பிரானை -இரும் தமிழ் நூல் புலவன் -செஞ்சொல் மாலை வல்லவர் தீதிலரே

தூணாய் அதனூடு அரியாய் வந்து தோன்றி பேணா அவுணன் உடலம் பிளந்திட்டாய்
சேணார் திருவேங்கட மா மலை மேய கோணாகணையாய் குறிக் கொள் எனை நீயே

பள்ளியில் ஓதி வந்ததன் சிறுவன் வாயில் ஓராயிர நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போத ஆங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் புடைப்ப பிறை எயிற்று அனல் விழி பேழ் வாய் தெள்ளிய சிங்கமாகிய தேவைத் திரு வல்லிக் கேணி கண்டேனே

அவுணர்க்கு என்தானும் இரக்கம் இலாதவனுக்கு உறையுமிடமாவது –நீர் மலையே

தாங்காததோர் ஆளரியாய் அவுணன் தனை வீட முனிந்து –இடம் நீர் மலையே

அன்று அடல் அரியாய்ப் பெருகினானை –கண்டு கொண்டேன் கடல் மல்லைத் தல சயனத்தே

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியும் ஆய எம்மாயனே அருளாய்

எரியன கேசர வாள் எயிற்றோடு இரணியன் ஆகம் இரண்டு கூறா அரி யுருவாம் இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே

திண் படைக் கோளரியின் உருவாய்த் திறலோன் அகலம் செருவில் முன நாள் புண் படப் போழ்ந்த பிரானது இடம் –பரமேச்சுர விண்ணகர மதுவே

பொங்கி அமரில் ஒருகால் பொன் பெயரோனை வெருவ அங்கவனாகம் அளைந்திட்டு ஆயிரம் தோள் எழுந்தாட
பைங்கண் இரண்டு எரிகான்ற நீண்ட எயிற்றோடு பேழ்வாய் சிங்க வுருவின் வருவான் சித்திர கூடத்துள்ளானே

சலம் கொண்ட இரணியனது அகல் மார்வம் கீண்டு தடம் கடலைக் கடைந்து அமுதம் கொண்டு உகந்த காளை

ஓடாத வாளரியின் உருவமது கொண்டு அன்று உலப்பில் மிகு பெரு வரத்த இரணியனைப் பற்றி
வாடாத வள்ளுகிரால் பிளந்து அவன் தன் மகனுக்கு அருள் செய்தான் வாழும் இடம் –நாங்கூர் அரிமேய விண்ணகரம்

ஓடாத வளரியின் உருவாகி இரணியனை வாடாத வள்ளுகிரால் பிளந்து அளைந்த மாலதிடம் –நாங்கூர் தன்னுள் –திருத் தேவனார் தொகையே

உளைய ஒண் திறல் பொன் பெயரோன் தனது உரம் பிளந்து உதிரத்தை அளையும் வெஞ்சினத்து அரி பரி கீறிய அப்பன்
வந்துறை கோயில் –நாங்கூர் வண் புருடோத்தமே

கெண்டையும் குறளும் புள்ளும் கேழலும் அரியும் மாவும் அண்டமும் சுடரும் அல்லா வாற்றலும் ஆய எந்தை –நாங்கூர்த் திரு மணி கூடத்தானே

அன்று அரியாய் மடியிடை வைத்து மார்வை முன் கீண்ட மாயனார் மன்னிய கோயில் –திரு வெள்ளியங்குடி யதுவே

தரியாது அன்று இரணியனைப் பிளந்தவனை –யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே

எங்கனே உய்வர் தானவர் நினைந்தால் இரணியன் இலங்கு பூண் அகலம் -பொங்கு வெங்குருதி பொன் மலை பிளந்து பொழி தரும் அருவி ஒத்திழிய
வெங்கண் வாள் எயிற்று ஓர் வெள்ளி மா விலங்கல் விண்ணுறக் கனல் விழித்து எழுந்தது அங்கனே ஒக்க அரி யுருவாளன் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே

முனையார் சீயமாகி அவுணன் முரண் மார்வம் புனை வாளுகிரால் போழ் பட ஈர்ந்த புனிதனூர்–நறையூரே

பைங்கண் ஆளரி யுருவாய் வெருவ நோக்கிப் பருவரைத் தோள் இரணியனைப் பற்றி வாங்கி -அங்கை வாள் உகிர் நுதியால்
அவனதாகம் அங்குருதி பொங்குவித்தான் அடிக்கீழ் நிற்பீர் –திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே

அரியுருவாய் இரணியனதாகம் கீண்டு வென்றவனை விண்ணுலகில் செல உய்த்தாற்கு விருந்தாவீர் –திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே

ஓடா அரியாய் இரணியனை ஊனிடந்த சேடார் பொழில் சூழ் திரு நீர் மலையானை
வாடா மலர்த் துழாய் மாலை முடியானை நாள் தோறும் நாடி நறையூரில் கண்டேனே

ஓடா வளரியின் உருவாய் மருவி ஏன் தன் மாடே வந்து அடியேன் மனம் கொள்ள வல்ல மைந்தா –நாடேன் உன்னை அல்லால் நறையூர் நின்ற நம்பியோ

சிங்கமதாய் அவுணன் திறலாகம் முன் கீண்டுகந்த சங்கமிடத்தானைத் தழலாழி வலத்தானை
செங்கமலத் தயனனையார் தென்னழுந்தையில் மன்னி நின்ற அங்கமலக் கண்ணனை அடியேன் கண்டு கொண்டேனே

விண்டான் விண் புக வெஞ்சமத்து அரியாய்ப் பரியோன் மார்வகம் பற்றிப் பிளந்து –அண்டா நின்னடி யன்றி மற்று அறியேன்
அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே

சினமேவும் அடலரியின் உருவமாகித் திறல் மேவும் இரணியனதாகம் கீண்டு –எம் மாயோன் –அணி யழுந்தூர் நின்றுகந்த அமரர் கோவே

பன்றியாய் மீனாகி அரியாய்ப் பாரைப் படைத்துக் காத்துண்டு உமிழ்ந்த பரமன் தன்னை

ஆமையாகி அரியாகி அன்னமாகி –முன் காமற் பயந்தான் கருதுமூர் கணபுரம் நாம் தொழுதுமே

உளைந்த அரியும் மானிடமும் உடனாய்த் தோன்ற ஒன்றுவித்து விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப வேற்றொன் அகலம்
வெஞ்சமத்து பிளந்து வளைந்த உகிரானைப் — கண்ணபுரத்து அடியேன் கண்டு கொண்டேனே

மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய்த் தானே பின்னும் இராமனாய்த் தாமோதரனாய்க் கற்கியும் ஆனான் தன்னை

வாள் அவுணன் பூநாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைத்து இருந்தேன் பேணாத வல்வினையேன் இடர் அத்தனையும் காணேன் நான் கண்ணபுரத் துறை யம்மானே

பரிய இரணியனது ஆகம் அணி யுகரால் அரி யுருவாய்க் கீண்டான் அருள் தந்தவா

சிங்கமதாய் அவுணன் திறலாகம் முன் கீண்டுகந்த பங்கய மா மலர்க் கண் பரனை எம் பரஞ்சுடரை
திங்கள் நன் மா முகில் சேர் திருமாலிரும் சோலை நின்ற நங்கள் பிரானை இன்று நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே

தளர்ந்திட்டு இமையோர் சரண் தா வெனத் தான் சரணாய் முரணாயவனை உகிரால் பிளந்டிட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்துகந்த பெருமான் திருமால்

பொருந்தலன் ஆகம் புள்ளு வந்தேற வள்ளுகிரால் பிளந்து அன்று –முனிந்த பெருமை கொலோ
கரும் கடல் வண்ணா கவுள் கொண்ட நீராம் இவள் எனக் கருதுகின்றாயே

அங்கு ஓர் ஆளரி யாய் அவுணனை பங்கமா இரு கூறு செய்தவன்

தளையவிழ் கோதை மாலை இருபால் தயங்க எரி கான்று இரண்டு தறு கண்
அளவெழ வெம்மை மிக்க அரியாகி அன்று பரியோன் சினங்களவிழ
வளை யுகிராளி மொய்ம்பின் மறவோனதாகம் மதியாது சென்று ஒருகிரால்
பிள வெழவிட்ட குட்டமது வையமூடு பெரு நீரின் மும்மை பெரிதே

கூடா இரணியனைக் கூருகிரால் மார்விடந்த ஓடா அடலரியை உம்பரார் கோமானை
தோடார் நறும் துழாய் மார்வனை ஆர்வத்தால் பாடாதார் பாட்டு என்றும் பாட்டல்ல கேட்டாமே

————————————————

பூங்கோதயாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த வீங்கோத வண்ணர் விரல்

புரியொருகை பற்றி ஓர் பொன்னாழி ஏந்தி அரியுருவும் ஆளுருவுமாகி எரியுருவ வண்ணத்தான் மார்பிடந்த மாலதியை
யல்லால் மற்று எண்ணத் தான் ஆமோ இமை

முரணவலி தொலைதற்காம் என்றே முன்னம் தரணி தனதாகத் தானே இரணியனைப் புண் நிரந்த வள்ளுகிரால்
பொன்னாழிக் கையால் நீ மண்ணிரந்து கொண்ட வகை

எளிதில் இரண்டடியும் காண்பதற்கு என்னுள்ளம் தெளியத் தெளிந்து ஒழியும் செவ்வே களியில் பொருந்தாதவனைப்
பொரலுற்று அரியா இருந்தான் திரு நாமம் எண்

வரத்தால் வலி நினைந்து மாதவ நின் பாதம் சிரத்தால் வணங்கானாம் என்றே
உரத்தினால் ஈரரியாய் நேர் வலியோனாய விரணியனை ஒரரியாய் நீ இடந்த தூன்

வயிரழல வாளுருவி வந்தானை யஞ்ச எயிறிலக வாய் மடித்தது என் நீ பொறி யுகிரால்
பூவடியை ஈடழித்த பொன்னாழிக் கையா நின் சேவடிமேல் ஈட ழியச் செற்று

——————————-

கொண்டது உலகம் குறளுருவாய் க கோளரியாய் ஒண் திறலோன் மார்வத்து உகிலர் வைத்தது
உண்டதுவும்
தான் கடந்த வேழ் உலகே தாமரைக் கண் மால் ஒரு நாள் வான் கடந்தான் செய்த வழக்கு

உற்று வணங்கித் தொழுமின் உலகு எழும் முற்றும் விழுங்கும் முகில் வண்ணன் பற்றிப்
பொருந்தா தான் மார்பிடந்து பூம் பாடகத்துள் இருந்தானை ஏத்தும் என் நெஞ்சே

———————————-

இவையவன் கோயில் இரணியனதாகம் அவை செய்தரி யுருவமானான் -செவி தெரியா நாகத்தான் நால் வேதத்து உள்ளான்
நறவேற்றான் பாகத்தான் பாற் கடலுளான்-

கோவலனாய் ஆ நிரைகள் மேய்த்துக் குழலூதி மாவலனாய்க் கீண்ட மணி வண்ணன் -மேவி
அரியுருவமாகி இரணியனதாகம் தெரியுகிரால் கீண்டான் சினம்

செற்றதுவும் சேரா விரணியனை சென்று எற்றுப் பெற்றதுவும் மா நிலம் பின்னைக்காய்
முற்றல் முரி ஏற்றின் முன்னின்று மொய்ம்பொழித்தாய் மூரிச் சுரி ஏறு சங்கினாய் சூழ்ந்து

அங்கற்கு இடரின்றி அந்திப் பொழுதத்து மங்க விரணியனதாகத்தை பொங்கி அரியுருவமாய் பிளந்த அம்மானவனே
கரியுருவம் கொம்பு ஒசித்தான் காய்ந்து

புகுந்திலங்கும் அந்திப் பொழுதத்து அரியாய் இகழ்ந்த விரணியனதாகம் சுகிர்ந்து எங்கும் சிந்தப் பிளந்த திருமால்
திருவடியே வந்தித்து என் நெஞ்சமே வாழ்த்து

———————————————————-

தொகுத்த வரத்தனாய்த் தோலாதான் மார்வம் வகிர்த்த வளை யுகிர் தோள் மாலே -உகத்தில்
ஒரு நான்று நீ யுயர்த்தி உள் பாங்கி நீ யே அரு நான்கும் ஆனாய் அறி

மாறாய தானவனை வள்ளுகிரால் மார்விரண்டு கூறாகக் கீறிய கோளரியை வேறாக ஏத்தி இருப்பாரை
வெல்லுமே மற்றவரைச் சார்த்தி இருப்பார் தவம்

தவம் செய்து நான்முகனால் பெற்ற வரத்தை அவம் செய்த ஆழியான் அன்றே –
உவந்து எம்மைக் காப்பாய் நீ காப்பதனை யாவாய் நீ வைகுந்த மீப்பாயும் எவ்வுயிர்க்கும் நீ

இவையா பில வாய் திறந்து எரிகான்ற இவையா எரி வட்டக் கண்கள் இவையா எரி பொங்கிக் காட்டும்
இமையோர் பெருமான் அரி பொங்கிக் காட்டும் அழகு

அழகியான் தானே அரியுருவான் தானே பழகியான் தாளே பணிமின் குழவியாய்த்
தானேழுலகுக்கும் தன்மைக்கும் தன்மையனே மீனாய் உயிர் அளிக்கும் வித்து

—————————————————–

நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் திரி தந்தும் ஒன்றும் ஓவா வாற்றான் என் நெஞ்சகலான் அன்று அங்கை
வன்புடையால் பொன் பெயரோன் வாய் தகர்த்து மார்விடந்தான் அன்புடையான் அன்றே யவன்

வழித்தங்கு வல்வினையை மாற்றானோ நெஞ்சே தழீ இக்கொண்டு போரவுணன் தன்னை கழித்து எங்கும்
தாழ்விடங்கள் பற்றிப் புலால் வெள்ளம் தானுகள வாழ்வடங்க மார்விடந்த மால்

————————————————–

போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்பின் மேல்கட்டி செங்குருதி சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி ஆரா வெழுந்தான் அரியுருவாய்

———————–

தன்னுடைய தோள் வலியால் கைக் கொண்ட தானவனை பின்னோர் அரியுருவமாகி எரி விழித்து கொல் நவிலும் வெஞ்சமத்துக் கொல்லாதே
வல்லாளன் மன்னு மணிக் குஞ்சி பற்றி வர வீர்த்து தன்னுடைய தாள் மேல் கிடாத்தி அவனுடைய
பொன்னகலம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்து புகழ் படைத்த மின்னிலங்கும் ஆழிப்படைத் தடக்கை வீரனை

அன்னத்தை மீனை அரியை அருமறையை

கோட்டியூர் அன்ன வுருவின் அரியை

வேளுக்கை ஆளரியை

—————————————————–

ஆடியாடி அகம் கரைந்து இசை பாடிப்பாடி கண்ணீர் மல்கி எங்கும் நாடி நாடி நரசிங்கா என்று வாடி வாடும் இவ்வாணுதலே

எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையா வென்று இரணியன் துண் புடைப்ப அங்கு
அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே

கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா அரியுருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து கிளர் ஒளி இரணியனது அகல் மார்பம் கிழித்து உகந்த
வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன் மணி நீல வளர் ஒளியான் கவராத வரி வளையால் குறைவிலமே

அரி ஏறே என்னம் பொற் சுடரே —

போழ்து மெலிந்த புன்செக்கரில் வான் திசை சூழும் எழுந்து உதிரப் புனலா மலை கீழது பிளந்த சிங்கம் ஒத்ததால்
அப்பன் ஆழ துயர் செய்து அசுரரைக் கொல்லுமாறே

செல்ல வுணர்ந்தவர் செல்வன் தன சீரன்றிக் கற்பரோ -எல்லையிலாத பெரும் தவத்தால் பல செய்ம்மிறை
அல்லல் அமரரைச் செய்யும் இரணியனாகத்தை மல்லரி யுருவாய்ச் செய்த மாயம் அறிந்துமே

ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி ஓர் ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான் உறை மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு
என் மனம் ஏகம் எண்ணும் இராப் பகல் இன்றியே

என்நெஞ்சத்துள் இருந்து இங்கு இருந்த தமிழ் நூலிவை மொழிந்து வன்னெஞ்சுத்து இரணியனை மார்விடந்த வாட்டாற்றான்
மன்னஞ்சப் பாரதத்துப் பாண்டவர்காப்படை தொட்டான் நல் நெஞ்சே நம் பெருமான் நமக்கு அருள் தான் செய்வானே

பிரியாது ஆட்சி என்று பிறப்பு அறுத்து ஆள அறக் கொண்டான் -அரியாகி இரணியனை ஆகம் கீண்டான் அன்று
பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக்கால் பெறாத பயன் பெறுமாறு வரி வாள் வாய் அரவணை மேல் வாட்டாற்றான் காட்டினனே

———————-

பண் தரு மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம் மெய்ம்மை கொண்ட
நல் வேதக் கொழும் தண்டம் ஏந்திக் குவலயத்தே மண்டு வந்து என்றது வாதியர்காள் உங்கள் வாழ்வு அற்றதே

வளர்ந்த வெங்கோபம் அடங்கல் ஒன்றாய் அன்று வாள் அவுணன் கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயிர் எழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை இராமானுசன் என் தன மெய் வினை நோய் களைந்து நன் ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே

————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ லஷ்மி நரசிம்ஹனும் ஸ்ரீ ராமானுஜரும் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி சுவாமிகள் —

July 23, 2015

ஸ்ரீ லஷ்மி நரசிம்ஹன் ஆராத்ய தெய்வம் எல்லா ஆச்சார்யர்களும்
ஆராதனத்தால் கிட்டுவது –
பிரயோஜனாந்தரர்கள் இல்லை
தன்னாலே கிட்டும்

உபய லிங்க விசிஷ்டன் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைக தானாக -அழிகியான் தானே அரியுருவன் -நாரசிம்ஹ வஹுபு ஸ்ரீ மான் –கைங்கர்ய ஸ்ரீ மான் போலே நாரசிம்ஹ உருவத்தாலே ஸ்ரீ மான் –
ச மயா போதித்தா ஸ்ரீ மான் -என்னால் எழுப்பப்பட்டவன் தூக்கம் என்னும் ஸ்ரீ மத்வம் உடையவனை –பையத் துயின்ற பரமன் -துயிலும் பொழுதே பரமன் போலே
கிடந்த நாள் கிடத்தி நீ எத்தனை நாள் கிடத்தி உன் திரு உடம்பு அசைய
வாக்மி ஸ்ரீ மான் -வாக் சாமர்த்யம் ஸ்ரீ மத்வம் -கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா கிளருகின்ற ஒளி உதய சூர்யன் போலே ஒளி கூடி அரி உருவாய் கிளர்ந்து எழுந்து
கிளர் ஒழிய ஹிரண்யன் தேஜஸ் குறைய –அகல் மார்வம் கிழித்து உகந்த –
சங்கு சக்கரம் உள்ளது போன்ற ஆழ்வார் அருளி -கனல் ஆழி வலக்கை -இதனால் தான் சங்கு சக்கரம்
மாரி–முழங்கிப் புறப்பட்டு -பூவைப் பூ வண்ணா -தேஜஸ் -மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு சீரிய சிங்கம் அறிவுற்று தீ விளித்து
வேரி மயிர் பொங்க – –எப்பாடும் பேர்ந்து -முன் கால்களை தள்ளி பின் கால்களையும் தள்ளி –சோம்பல் விட உதறி மூரி நிமிர்ந்து -கீழும் மேலும் -அசைந்து -நரசிம்ஹன் திருக்கரங்களில் –
பூவைப் பூ வண்ண -புஷ்பம் போலே –சேராதவற்றை சேர்த்து அருளி -நீ -நடுவில் -அருளி –சிங்கத்தின் தேஜஸ் புஷ்பத்தின் மார்த்வம் நடுவில் சொல் வைக்க –
இரண்டுக்கும் இருப்பிடம் நீ –
புஷ்பம் போலே சூடிக் கொள்ளவும் முகந்து அனுபவிக்கவும் ஆபத்தில் ரஷிக்க சிங்க உருவம் –அகடிதகட நா சாமர்த்தியம் -கோப பிரசாதங்கள் -இரண்டையும் காட்டி அருளி

கடக ஸ்ருதிகள் கொண்டு ஒருங்க விட்டார் பேத அபேத ஸ்ருதிகளை -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
இதி சர்வம் சமஞ்சம் முரண் பாடு இல்லாமல் ஒருங்க விடப்பட்டன –
அஜாயமானாக பஹூதா விஜாயதே – பிறக்காதவன் பல தடவை பிறக்கிறான்
பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான் –எண்ணிறந்த திருவவதாரங்கள் –
-கர்மாதீனம் இல்லை இச்சா கிருபையால் -அருமையால் திருவவதாரங்கள்

போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா-மூவர் உண்டு -பேத ஸ்ருதி-ஷரம் பிரதானாம் –அம்ருதம் ஷராத்மணா ஈஸ்வரம்
நேக நாநாதவம் கிஞ்சின இஹ நாநா ந அஸ்தி —எல்லாமே ஓன்று என்று சொல்லும் அபேத ஸ்ருதி –
ஸ்வேத கேது சதேவ -ஏக மேவ ஆஸீத் –த்விதீயம் –ஒன்றாகவே இருந்தது
தத்வமஸி ச்வேதகேது நீயே ப்ரஹ்மம் –ப்ரஹ்மம் தவிர்ந்த நான் அல்ல -இவைகள் அபேத ஸ்ருதிகள்
வேதம் சொல்பவை எல்லாம் சத்யம் –
சேர்க்க -கடக ஸ்ருதிகள் -மூன்றாவது வகை –
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –பிருத்வி சரீரம் –
அந்த பிரவிஷ்டா பரமாத்மா –
சேதன அசேதனங்கள் சரீரம்
சரீரம் போலே விட்டுப் பிரியாமல் சேதன அசேதனங்கள் இருக்கும் -பின்னிப் பிணைந்து -சரீராத்மா பாவம் விளக்கி அருளினார் –
ப்ரஹ்மத்தை அந்தராத்மாவாகக் கொள்ளாத ஒன்றுமே இல்லையே –
மயில் தோகை மயில் போலே ஜகமும் ப்ரஹ்மமும்-
கடல் அலை -கடல் -போலே ஜகமும் ப்ரஹ்மமும் –
சிலந்தி பூச்சி நூல் -போலே
அசத் -அந்தராத்மாவாக கொள்ளாத பொருள்கள் இல்லை –
உடன் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -நம் ஆழ்வார் ஜகத்தை சரீரமாகக் கொண்டு ப்ரஹ்மம்-தத் த்வம் அஸி –ஐத ஆத்ம்யம் இதம் சர்வம் –கரந்த பாலுள் நெய்யே போல் –
உரை குத்தி தயிர் மோர் வெண்ணெய் நெய் நான்கு வேலை
த்ரஷ்டவ்யோ கேட்டு மனனம் த்யானம் அநவரத நித்யாசந்தனம் நான்கு வேலைகள்
எங்கும் உளன் கண்ணன் –சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே —
நின்றனர் நின்றிலர் -எல்லாம் அவனது ஆதீனம் ஆகுமே -என்பர் -எங்கும் உளன் -வ்யாபகத்வம் -இங்கு உள்ளான் அந்தர்யாமித்வம்
உருவும் அருவுமானான் இதி சர்வம் சமஞ்சயம் –
தத் த்வம் -இரண்டு ப்ரஹ்மமும் ஓன்று -சேதன அசேதனம் அந்தராத்மாவும் ஸ்வேதா கேது உனக்குள்ளே உள்ள அந்தராத்மாவும் ஒரே ப்ரஹ்மமே
சாமா பத்தி -ஆனந்தத்தில் சாம்யம் –
அவன் கைங்கர்யம் பெற்று நாம் கைங்கர்யம் செய்து ஆனந்தம் –இந்த ஆனந்தத்தில் தான் சாம்யம்

உபநிஷத் என்னும் அமுதக் கடலைக் கடைந்து அமிர்தம் எடுத்தால் போலே பராசரர் திருக் குமாரர் பாராசர்யர் வேத வியாசர் -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-
பூர்வாச்சார்யர் ஸூ ரஷிதாம் -காத்து வர
தூரஸ்திதாம் பஹூ மதி –
நடு முற்றத்துக்கு கொண்டு வந்து அனைவரும் பருகும் படி ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாதித்து அருளினார்

ஸ்ரீ பாஷ்யம்-சரஸ்வதி தேவி கிடாம்பி ஆச்சான் கட்டியதும் -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் என்ற திரு நாமமும் கொடுத்து -சாரதா தேவி -என்னும் சரஸ்வதி தேவி அருளி –
சுதர்சன சூரி திருக் குமாரர் சுதபிரகாசர் தான் விசிஷ்டாத்வைதம் பெயர் கொடுத்தார்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திருமலையில் பிரசித்தம் உடையவருக்கு –
உபய வேதாந்தாந்தம் கொண்டு ஒருங்க விட்டு அருளினார்
வருத்தும் புற இருள் -மாற்ற –மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி –
அன்று எரித்த திரு விளக்கை தன் இதயத்துள் இருத்தும் ராமானுசன் -பொய்கை ஆழ்வார் திருவடி சம்பந்தம் ராமானுஜருக்கு –
இரண்டு கண் போலே – ஒரே வஸ்துவை பார்ப்பது போலே –
உபய வேதாந்தம் கொண்டு ஒரே ப்ரஹ்மம் பார்த்து இரட்டை மாட்டு வண்டி ஒரு லஷ்யம் நோக்கி கூட்டிச் செல்வது போலே –

கலி மிக்க –வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன் -சாஸ்திர விரோதம் பேசுவாரை வாதங்களை தவிடு பொடியாக்கி –
தோற்றாரையும் தனது அடியவராக்கி கொண்டு அருளி –
பகவான் சொத்து வீணாக்கக் கூடாதே சௌஹார்த்தம் -ஆர்த்த்ரா நனைந்து இருக்கும் தன்மை –
உஞ்ச விருத்தி மாதுகரம் அருளிச் செயல் அனுசந்தானம் செய்து கொண்டே -உப்பு புளி காரம் இல்லாமல் சுத்த அன்னம் ஒன்றே உட்கொண்டு
உந்து மத களிற்றன் அத்துழாய் விருத்தாந்தம்
ஆழ்வார் கிருபை தான் தேஜஸ் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் -இராமானுச முனி வேழம்
–உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய் -மத்த மாதங்கம் பெருமிதம் தோன்ற நடை உண்டே
ஞானம் பக்தி இரண்டும் சேர்ந்த கலப்பே ஸ்ரீ ராமானுஜர்
ஞானம் முதிர்ந்து பக்தி -சங்கரர் ஞான யோகம் ராமானுஜர் பக்தி யோகம் தப்பாக சிலர் சொல்வார்கள்
பக்தி ஞானம் முதிர்ந்து சிநேக பூர்வகமாக -அறிவு -ஸ்மரணம் த்யானம் நித்யாசானம் அன்பு பக்தி –
ஆழ்வார்கள் –
வேதாந்தி வரட்டுத் தனம் -கல்லணை மேல் –கண் துயிலக் கற்றனையோ காகுத்தா கரிய கோவே தசரதன் புலம்பல் –
காதல் -மென்மை- பார்த்து –மங்களா சாசனம் -பொங்கும் பரிவால் -பெரியாழ்வார் -திண்ணிய தோளைக் காட்ட மேலும் பயம் அதிகரிக்க –
ப்ரேமம் மிக்கு நாயகி பாவங்களில் ஆழ்வார்கள் –
கேவல வாக்யார்த்த ஜன்யமான ஞானத்தால் முக்தி அல்ல –விதுரச்ய மகா மதி -பழத்தை கீழே போட்டு கண்ணன் உண்ண தோலைக் கொடுக்கும் கலக்கம்
திருப்பாவை ஜீயர் –ஆழம் கால் பட்டு பக்தி ததும்பிய திருப்பாவை – மூழ்கி –
நாச்சியார் திருமொழி -நாறு நறும் பொழில் –திருமால் இரும் சோலை –அண்ணா –அபிமானிக்கப் பட்டவர் திருமலையில் திருமஞ்சனம்
வேதாந்தம் மறைத்து -மரம் இரண்டு பறவைகள் -சரீரம் பரமாத்மா ஜீவாத்மா -நூறு தடா -கொடுத்து -அபகத பாப்மாதி அஷ்ட குணங்கள் அறிந்து இருந்தும் –
விஸ்வாசம் இருந்து -செய்து அருளி –பாசுரம் அன்று பெற்றோம் போனகம் இன்று பெற்றோம் அழகர் மகிழ்ந்து -கபோலம் பருத்து -வெண்ணெய் பால் உண்டு —
யசோதை முகவாய் தொட்டு யசோதை கேட்டு -பதில் சொல்லமால் வெண்ணெய் வாயில் இருப்பதால் கபோலம் முகவாய் பருத்து இருக்கும் –
-வாரீர் –கோயில் அண்ணரே வாரும் கோதாக்ராஜர்-பட்டம் பெற்றார் –
பெரிய பெருமாள் திரு முகம் ஜூரம் -நாவல் பழம் தத்த்யோன்னம் சேர்த்து அமுது செய்த -முதலியாண்டான் -கருட வாகன பண்டிதர் -கஷாயம் காய்ச்சி சரிப்படுத்தினார் –
பஞ்ச காலம் யோகம் -ப்ரஹ்ம த்யானம் –பிடித்தேன் –-மடித்தேன் -மனை வாழ்க்கையுள் நிற்கும் மாயையை -பாசுரம் –நடை அழகை சேவிக்கும் சிஷ்யர் -பற்பம் எனத் திகழ்-எம்பார் –
வேர் முதலாய் வித்தாய் -கொண்டு ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் முக்காரணங்கள்-
விச்வச்ய விஸ்வத காரணம் அச்யுத -ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான்-த்ரிவித காரணங்களும் –நீயே
சரீராத்மா பாவம் கொண்டு அவிகாராயா விகாராயா-நிர்வகிக்கலாம்
நீராய் நிலனாய்-சாமானாதிகரணம் -தேவரீர் நீராய் உள்ளீர் சொல்லாமல் ப்ரஹ்மமே நீர் -சேதனாசேதனங்கள் அவ்வளவு இரண்டற ஒட்டிக் கொண்டு இருப்பதால் -சரீரவத் –
நீலம் மண்ணால் செய்யப்பட வாயும் வயிறுமாய் வேலைப்பாடுகள் கூடிய குடம் போலே
நீராய் நிலனாய்–பண்புகள் உடன் கூடிய ப்ரஹ்மம் –
இதி சர்வம் சமஞ்சயம்-உபாதான காரணம் -அவிகாராயா நிர்விகாராய இரண்டையும் சேர்த்து
திருமாலை ஆண்டான் -ஆளவந்தார் திருக்குமாரர் -திருவாய்மொழி அர்த்தங்கள் சாதிக்க -விஸ்வாமித்ரர் சிருஷ்டி -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு -க்யாதி லாப பூஜா அபேஷை இல்லாமல்
எக்காலத்து எந்தை யாய் என்னுள் மன்னில் -மற்று யாதொன்றும் வேண்டேன் -மிக்கானை –அக்காரக் கனியை அடைந்து உய்ந்து போவேனே சக்கரைப் பழம் -அபூத உவமை
சக்கரை விதை தேனை நீராக பாய்ச்சி மரம் -அதில் பழுத்த பழம் –
எக்காலத்து -எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் -ஒரு நிமிஷம் வந்து ஹிருதயத்தில் வந்தால் -பின்பு தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன் -திருமாலை ஆண்டான்
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவர் -ஒரு நிமிஷம் திருப்தி அடைய மாட்டார்
மற்று -யாதொன்றும் வேண்டேன் -இது தவிர வேறு கேட்க மாட்டேன் -மற்று என்பதை எக்காலத்திலும் மற்று யாதொன்றும் வேண்டேன் -மாற்றி –
ஊனில் வாழ் உயிரே எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தேன் -தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஒத்தே -இதற்கும் -விஸ்வாமித்ரர் சிருஷ்டி –
தேனும் தேனும் கலந்தால் ஒரு ரசம்
ஏக ரசம் இல்லை –பஞ்ச ரசம் -எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம் -எல்லாம் இருப்பதால்
திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி -இத்தை ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யக் கேட்டு இருக்கிறேன் –
சாந்தீபன் வசிசிஷ்டர் போலே அறிந்ததை மீண்டும் கேட்டு அருளுகிறான் -ஆசார்யர் சிஷ்யர் பந்தத்தி பாதுகாக்க –

—————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ லஷ்மி நரசிம்ஹன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

நரசிம்ஹாஷ்டகம் –ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள சீயர் அருளிச் செய்த ஸ்லோஹம் –

August 25, 2014

ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முனே ப்ரபத்யே சரணாம் புஜம்
சம்சாரார்ணவ சம்மக்ன ஜந்து சந்தார போதகம் –

பிறவிக் கடலுள் நின்று துளங்கும் பிராணிகளைக் கரை மரம் சேர்ப்பதற்கு
உரிய தோணி போன்றதான அழகிய மணவாள சீயர் உடைய
திருவடித் தாமரைகளை
தஞ்சமாக பற்றுகிறேன்
என்றவாறே –

பெருமாள் கோயில் கரிகிரியின் கீழ்க் காட்சி தந்து அருளா நிற்கும்
அழகிய சிங்கர் விஷயம் என்றும்
திரு வல்லிக் கேணி தெள்ளிய சிங்கர் விஷயமாகவும்
பணித்து அருளிய ஸ்லோகம் –

———————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீமத் அகலங்க பரிபூர்ண சசி கோடி
ஸ்ரீதர மநோஹர ஸ்டா படல காந்த
பாலய க்ருபா ஆலய பவ அம்புதி நிமக்நம்
தைத்ய வரகால நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—————1-

—————————————-

ஸ்ரீமத் அகலங்க பரிபூர்ண சசி கோடி -ஸ்ரீதர மநோஹர ஸ்டா படல காந்த
அழகியவாயும்
களங்கம் அற்றவையுமாயும் உள்ள
பல வாயிரம் பௌர்னமி சந்திரர்களின்
சோபையைத் தாங்குகின்ற
மநோ ஹரமான
உளை மயிர் திரள்களினால் -சடாபடலம் -உளை மயிர்க் கற்றை – களாலே
அழகியவரே -அழகியான் தானே அரி யுருவன் தானே –

பாலய க்ருபா ஆலய பவ அம்புதி நிமக்நம் தைத்ய வரகால நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
கருணைக்கு இருப்பிடமானவரே
ஆசூர வர்க்கங்களுக்கு யமன் போன்ற
அழகிய சிங்கப் பெருமாளே –
சீற்றத்தோடு அருள் பெற்றவன் அடிக்கீழ் புக நின்ற செங்கண்மால் -திருவாய் மொழி -3-6-6-
தைத்யவர் -இரணியன் போன்ற ஆசூர பிரக்ருதிகள்
காலன் -மிருத்யு
சம்சாரக் கடலில் வீழ்ந்த
அடியேனை ரஷித்து அருள வேணும் –
நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ -இரட்டிடித்துச் சொல்லுகிறது
ஆதார அதிசயத்தினால் –

பிறவிக் கடலுள் நின்று துளங்கும் அடியேனுக்கு
தேவரீர் உடைய திருவருள் அல்லது
வேறு புகல் இல்லை
என்றார் -ஆயிற்று-

———————————————————————————————————————————————————————————————-

பாத கமல அவந்த பாதகி ஜநா நாம்
பாதக தவா நல பதத்ரிவரகேதோ
பாவந பராயண பவார்த்தி ஹரயா மாம்
பாஹி க்ருபயைவ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–2

—————————————-

பாத கமல அவந்த பாதகி ஜநா நாம் –
தனது திருவடித் தாமரைகளில்
வணங்கின பாபிஷ்ட ஜனங்களின் உடைய
பாபங்களுக்கு

பாதக தவா நல –
காட்டுத் தீ போன்றவனே

பதத்ரிவரகேதோ –
பஷி ராஜனான பெரிய திருவடியைக்
கொடியாக யுடையவனே –

பாவந பராயண –
தன்னைச் சிந்திப்பார்க்கு
பரகதியாய் யுள்ளவனே -உபாயமும் உபேயமுமாக இருப்பவனே

பவார்த்தி ஹரயா மாம் -பாஹி க்ருபயைவ –
சம்சாரத் துன்பங்களைப்
போக்க வல்ல
உனது
கருணையினாலேயே அடியேனைக் காத்தருள வேணும்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும்
க்ருபயைவ -என்பதால்
ஏவ காரத்தால்
என் பக்கலில் ஒரு கைம்முதல் எதிர் பார்க்கலாகாது
என்கிறது –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ
அழகிய சிங்கப் பெருமானே-

——————————————————————————————————————————————————————-

துங்க நக பங்க்தி தளிதா ஸூ ரவரா ஸ் ருக்
பங்க நவ குங்கும விபங்கில ம்ஹோர
பண்டித நிதான கமலாலய நமஸ் தே
பங்கஜ நிஷண்ண நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ——3-

———————————

துங்க நக பங்க்தி தளிதா ஸூ ரவரா ஸ் ருக் பங்க நவ குங்கும விபங்கில ம்ஹோர –
நீண்ட திரு வுகிற் வரிசைகளினால் பிளக்கப் பட்டவனான
ஹிரன்யாசூரனுடைய
உதிரக் குழம்பாகிற
புதுமை மாறாத
கும்குமச் சாறு தன்னால் வ்யாப்தமாய் இருக்கிற
அகன்ற திரு மார்பை
யுடையவரே –

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் அவுணன்
போன்கவாகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் -என்றும் –

போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை
கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்பின் மேல் கட்டிச் செங்குருதி
சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி
ஆரா வெழுந்தான் அரி யுருவாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே

பண்டித நிதான
அறிஞர்கட்கு நிதி போன்றவரே
வைத்த மா நிதி இ றே
நிதியானது உள்ளே பத்தி கிடந்தது
ஒரு கால விசேஷத்திலே
பாக்யவாங்களுக்கு வெளிப்படுமா போலே –

கமலாலய –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு இருப்பிடமானவரே –
கமலை கேழ்வனே-
நரசிங்க வுருக் கொண்ட போது மூவுலகும் அஞ்சிக் கலங்கிப்
போகும்படியான சீற்றம் உண்டானது கண்டு
அதனைத் தணிக்க
ஸ்ரீ மகா லஷ்மி வந்து குடி கொள்ள
லஷ்மி நருசிம்ஹான் ஆண்மை இங்கு நினைக்கத் தக்கது

பங்கஜ நிஷண்ண –
ஆசன பத்மத்திலே எழுந்து அருளி இருப்பவரே –
தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான் -என்றபடி –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹா –

நமஸ் தே
உமக்கு வணக்கமாகுக –

————————————————————————————————————————————————————————–

மௌலிஷூ விபூஷண மிவாமரவராணாம்
யோகி ஹ்ருதயேஷூ ச சிரஸ் ஸூ நிகமா நாம்
ராஜ தரவிந்த ருசிரம் பதயுகம் தே
தேஹி மம மூர்த்நி நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—————–4-

————————————————————————————————-

மௌலிஷூ விபூஷண மிவாமரவராணாம்-
அமரவராணாம் மௌலிஷூ விபூஷண –
சிறந்த தேவர்களின் முடிகளின் மீதும்
அமரர்கள் சென்னிப் பூ இ றே

யோகி ஹ்ருதயேஷூ –
யோகிகளின் உள்ளத்திலும் –

ச சிரஸ் ஸூ நிகமா நாம் –
வேதாந்தங்களிலும் –
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேலிருந்த விளக்கு

மௌலிஷூ விபூஷண
சிறந்த தொரு பூஷணம் போன்று விளங்குகின்ற –
விபூஷணம் எனபது சப்தம் எந்த பதங்கள் எல்லாவற்றிலும் அந்வயிக்கக் கடவது

ராஜ தரவிந்த ருசிரம் பதயுகம் தே தேஹி மம மூர்த்நி –
தாமரை போல் அழகிய
தேவரீருடைய திருவடி இணையை
என் சென்னி மீது
வைத்து அருள வேணும் –

கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -என்றும்
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ யணியாய் யாழி யம் கண்ணா வுன் கோலப் பாதம் -என்றும்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

——————————————————————————————————————————————————————

வாரிஜ விலோசன மதநதி மதசாயம்
க்லேச விவ சீக்ருத சமஸ்த கரணாயாம்
ஏஹி ரமயா சஹ சரண்ய விஹகா நாம்
நாதமதி ருஹ்ய நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ———————5-

————————————————

 

வாரிஜ விலோசன –
செந்தாமரைக் கண்ணரே –
கிண் கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுத் சிறிதே எம்மேல் விழித்து அருள வேணும்

சரண்ய-
அடியேன் போல்வார்க்குத் தஞ்சமானவரே –

மதநதி மதசாயம் –
என்னுடைய சரம அவஸ்தையிலே

க்லேச விவ சீக்ருத சமஸ்த கரணாயாம் –
சமஸ்த கரணங்களையும் -செவி வாய் -கண் -முதலான –
க்லேசத்துக்கு வசப்படுதுமதான
அந்த சரம அவஸ்தையிலே –

எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும் போது அங்கேதும் நான் உன்னை நினைக்க மாட்டேன்
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் -என்றும்

மேல் எழுந்ததோர் வாயுக் கிளர்ந்து மேல் மிடற்றினை யுள் எழ வாங்கி
காலும் கையும் விதிர் விதிர்த்து ஏறிக் கண் உறக்கமதாவது -என்றும்

வாய் ஒரு பக்கம் வாங்கி வலிப்ப வார்ந்த நீர்க் குழிக் கண்கள் மிழற்றத்
தாய் ஒரு பக்கம் தந்தை ஒரு பக்கம் தாரமும் ஒரு பக்கம் அலற்ற -என்றும் –

காஷ்ட பாஷான சந்நிபம் அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் -என்றும்
ஏஹி ரமயா சஹ விஹகா நாம் நாதமதி ருஹ்ய –
ரமயா சஹ விஹகாநாம் நாதம் அதிருஹ்ய ஏஹி
பிராட்டியோடு கூடப் பெரிய திருவடி மேல் எரிக் கொண்டு
அடியேன் பால் வந்து அருள வேணும் –

பறவை ஏறு பரம் புருடனாய்ப் பிராட்டியோடும் கூட எழுந்தருளி
பாவியேனைக் கை கொண்டு அருள வேணும்
என்று பிரார்த்திக்கிறார்
ஆயிற்று

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

————————————————————————————————————————————————————————-

ஹாடக கிரீட வரஹார வநமாலா
தார ரசநா மகர குண்டல ம ணீந்த்ரை
பூஷிதம சேஷ நிலயம் தவ வபுர் மே
சேதசி சகாஸ்து நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–6-

——————————

ஹாடக கிரீட –
பொன்மயமான சிறந்த மகுடம் என்ன

வரஹார வநமாலா –
வைஜயந்தி என்னும் வனமாலை என்ன

தார ரசநா –
முத்து மயமான அரை நாண் என்ன –
தாரம் -என்று முத்துக்குப் பெயர்
நஷத்ரவடம் என்கிற திரு ஆபரணத்தை சொல்லிற்றாகவுமாம்

மகர குண்டல ம ணீந்த்ரை –
திரு மகரக் குழைகள் என்ன –

மணீந்த்ரை –
ரத்னா வாசகமான இந்த சப்தம் லஷண்யா ரத்ன பிரசுர பூஷண வாசகம் ஆகலாம் –

பூஷிதம –
ஆகிய இத் திரு ஆபரணங்களினால்
அலங்கரிக்கப் பட்டதும் –
செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ் போல் விரலில் சேர் திகழ ஆழிகளும் கிண் கிணியும்
அரையில் தங்கிய பொன்வடமும் தாள நன் மாதுளையின் பூவோடு பொன்மணியும் மோதிரமும் கிறியும்
மங்கல வைம்படையும் தோள் வளையும் குழையும் மகரமும் வாளிகளும் சுட்டியுமான
திரு வாபரனங்கள் அணிந்த திரு மேனியே தமது திரு உள்ளத்தில் திகழ வேணும் என்று பிரார்த்தித்தார் ஆயிற்று –

அசேஷ நிலயம் –
எங்கும் வ்யாபித்ததுமான
அசெஷத்தையும் நிலையமாக வுடைத்தான -என்கை
நிலய சப்தம் நித்ய பும்லிங்கம் ஆகையாலே இங்கு பஹூ ரீவ்ஹியாகக் கடவது

தவ வபுர்-
தேவரீர் உடைய திரு மேனி

மே சேதசி சகாஸ்து –
என் நெஞ்சின் உள்ளே விளங்க வேணும்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
அழகிய சிங்கப் பெருமாளே-

———————————————————————————————————————————————————————————–

இந்து ரவி பாவக விலோசன ரமாயா
மந்திர மஹா புஜ லசத்வர ரதாங்க
ஸூந்தர சிராய ரமதாம் த்வயி மநோ மே
நந்திதித ஸூரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—7-

————————————————

இந்து ரவி பாவக விலோசன –
சந்தரன் சூர்யன் அக்னி
இவர்களை திருக் கண்ணாக
யுடையவரே –
தீப் பொறி பறக்கும் நெற்றிக்கண் உண்டே -அதனால் அக்னியை சேர்த்து அருளுகிறார்

ரமாயா மந்திர –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு
திருக் கோயிலாக இருப்பவரே –
அந்த நெற்றிக் கண்ணை அவிப்பதற்காக
பிராட்டி வந்து திரு மேனியில் வீற்று இருந்த படியாலே
ரமாயா மந்திர -என்றார் –

மஹா புஜ லசத்வர ரதாங்க
தடக்கையிலே விளங்கும்
சிறந்த திரு ஆழி ஆழ்வானை யுடையவரே –

மஹா புஜ லசத் தரரதாங்க -என்றும்பாடபேதம்
தரம் -என்று சங்குக்குப் பெயர் ஆதலால்
சங்கு சக்கரம் இரண்டையும் சேரச் சொன்னபடி ஆகவுமாம்

ஸூந்தர –
அழகு பொலிந்தவரே-

சிராய ரமதாம் த்வயி மநோ மே-
அடியேனுடைய மனமானது
தேவரீர் இடத்தில்
நெடும்காலம் உகப்பு கொண்டு இருக்க வேணும்

நந்திதித ஸூரேச –
அமரர் கோணத்த துயர் தீர்த்தவரே –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

———————————————————————————————————————————————————–

மாதவ முகுந்த மது ஸூதன முராரே
வாமன நருசிம்ஹ சரணம் பவ நதா நாம்
காமத கருணின் நிகில காரண நயேயம்
காலமமரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ——8-

——————————————————————————————————–

மாதவ –
திருமாலே –

முகுந்த –
முக்தி அளிக்கும் பெருமானே –

மது ஸூதன –
மது கைடபர்களை மாய்த்தவனே

முராரே –
நரகா ஸூ ரவதத்தில் -முரணைக் கொன்றவனே

வாமன-
குறள் கோலப் பெருமானே

நருசிம்ஹ –
நரம் கலந்த சிங்கமே –

சரணம் பவ நதா நாம் –
அடி பணிந்தவர்களுக்குத் தஞ்சமாவாய் –

காமத
அபேஷிதங்களை எல்லாம் அளிப்பவனே –

கருணின் –
தயாளுவே –

நிகில காரண –
சகல காரண பூதனே

காலம் நயேயம் –
யமனையும் அடக்கி யாளக் கடவேன் -பொருள் சிறவாது
உன்னை வாழ்த்தியே வாழ் நாளைப் போக்கக் கடவேன் –

அமரேச –
அமரர் பெருமானே

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
இங்கனே உன் திரு நாமங்களை வாயார வாழ்த்திக் கொண்டே
என் வாழ் நாளைப் போக்கக் கடவேன்

க்ரோசன் மதுமதன நாராயண ஹரே முராரே கோவிந்தேதி
அனிசமப நேஷ்யாமி திவசான் -பட்டர்

——————————————————————————————————————————————————–

அஷ்டகமிதம் சகல பாதக பயக்தம்
காம தம சேஷ துரி தாம யரி புக்நம்
ய படதி சந்ததம சேஷ நிலயம் தே
கச்சதி பதம் ஸ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–9-

——————————————————–

அஷ்டகமிதம் –
எட்டு ஸ்லோகங்களினால் அமைந்த
இந்த ஸ்தோத்ரத்தை –

சகல பாதக பயக்தம் –
சகல பாபங்களையும்
சகல பயன்களையும்
போக்கடிப்பதும்
பாதகம் -மஹா பாதகங்களை -குறிக்கும்

காம தம –
சகல அபேஷிதங்களையும் அளிப்பதும்

சேஷ துரி தாம யரி புக்நம் –
சகல விதமான பாபங்களையும்
பிணிகளையும்
பகைவர்களையும்
நிரசிப்பதுமான –
துரிதம் -உபபாதகன்களை

ய படதி சந்ததம சேஷ நிலயம் தே கச்சதி பதம் ஸ –
யாவன் ஒருவன் கற்கின்றானோ
அவ்வதிகாரி
அனைவருக்கும் ப்ராப்யமான
தேவரீர் உடைய திவ்ய ஸ்தானத்தை
அடைந்திடுவான்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –

இதனால் இந்த ஸ்தோத்ரம் கற்றாருக்கு பலன்சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார்
அநிஷ்ட நிவாரணம்
இஷ்ட ப்ராபணம் ஆகிற இரண்டுக்கும்
கடவதான இந்த ஸ்தோத்ரத்தை
நிச்சலும் பாடுவார் நீள் விசும்பு ஆள்வர்
என்று பேறு கூறித் தலைக் கட்டினார் ஆயிற்று

தெள்ளிய சிங்க பெருமாள் அக்காராகனி திருவடிகளே சரணம்

————————————————————————————————————————————————————————————

வாதி கேசரி அழகிய மணவாளச் சீயர் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திரு விருத்தம் -திருவாய் மொழி தொடர்பு ..

June 17, 2014

திரு விருத்தம் -திருவாய் மொழி தொடர்பு ..

ருக்கு சாமத்தாலே சரசமாய் ஸ்தோபத்தாலே பரம்புமா போலே தொல்லார் தொடையல் இசை கூட்ட
அமர் சுவை ஆயிரம் ஆயிற்று -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -சூர்ணிகை -51
இதற்கு மா முனிகள் வியாக்யானம் -சாம சங்க்ரஹமான ருக்கானது – ஸ்வ விவரணமாய் -ருசஸ் சாம ரஸா -என்கிறபடியே
தனக்கு ரசமாய் இருந்துள்ள கான ரூபமான சாமத்தாலே ரஸ ஸஹிதமாய்-ஹாவு ஹாவு ஹாவு -இத்யாதியான
ஸ்தோபத்தாலே விஸ்திருதமாம் போலே
ருக்வேத ஸ்தானமாய் இருக்கிற -சொல்லார் தொடையலான திரு விருத்தம் நூறு பாட்டும் -இசை கூட்டி என்றவாறே இசையில்
கூட்டின வாறே சாம வேத ஸ்தானேயாய்-அமரசுவை ஆயிரம் என்கிற படியே -சரஸமாய் இருந்துள்ள ஆயிரம் பாட்டாக பரம்பிற்று -என்கை –

பாசுரம் -1-பொய் நின்ற ஞானமும் -துறையடைவு-தாமான நிலையில் அருளியது -ஒழிவில் காலம் -3-3-
பாசுரம் -2- செழு நீர்த் தடத்துக் கயல் -துறையடைவு-தலைவியின் வேறுபாடு கண்ட தோழி வியந்து உரைத்தல் -கோவை வாயாள் -4-3-
பாசுரம் -3-குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் -துறையடைவு-பிரிவாற்றாத தலைவி நெஞ்சு அழிந்து உரைத்தல் -வெள்ளைச் சுரி சங்கு -7-3-
பாசுரம் -4-தனி நெஞ்சம் முன் அவர் -தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி வாடைக்கு ஆற்றாது வருந்தி கூறல் -ஓடும் புள்ளேறி -1-8-
பாசுரம் -5-பனிப்பு இயல்வாக உடைய-துறையடைவு -வாடைக்கு வருந்தி மாமை இழந்த தலை மகளைக் கண்டு தோழி இரங்குதல் -மாயா வாமனனே -7-8-

பாசுரம் -6-தடாவிய அம்பும் முறிந்த சிலைகளும்-துறையடைவு-தலைவியின் அழகை தலைவன் வியந்து பேசுதல் -உண்ணும் சோறு -6-7-
பாசுரம் -7ஞாலம் பனிப்பச் செறித்து-துறையடைவு-கால மயக்கு -இன்னுயிர்ச் சேவல் -9-5-
பாசுரம் -8-காண்கின்றனகளும் கேட்கின்றனகளும்-துறையடைவு -தலைவன் பொருள் வயிற் பிரிதல் குறிப்பால் அறிந்த தலைவி தோழிக்கு கூறல் -கையார் சக்கரம் -5-1-
பாசுரம் -9-திண் பூஞ் சுடர் நுதி நேமி-துறையடைவு -தலைவன் தலைவியின் நீங்கல்  அருமை கூறுதல் -பொலிக பொலிக –5-2-
பாசுரம் -10-மாயோன் வட திருவேம்கட நாட-துறையடைவு -தலைவன் தோழியிடம் குறை கூறல் -மதி உடன்படுதல் -நெடுமாற்கு அடிமை -8-10-

பாசுரம் -11-அறியான யாம் இன்று காண்கின்றன-துறையடைவு -பிரிவாற்றாத தலைவியின் வேறுபாடு கண்டு தலைவன் உரைத்தல் -மாலுக்கு வையம் -6-6-
பாசுரம் -12-பேர்கின்றது மணி மாமை -துறையடைவு-தலைவன் பிரியப் பெற்ற தலைவி தன் ஆற்றாமை கூறி நெஞ்சொடு கலாய்த்தல் -மாசறு சோதி -5-3-
பாசுரம் -13-தனி வளர் செங்கோல் நடாவு -துறையடைவு-தலைவி பிரிவு மேலிட இருளுக்கும் வாடைக்கும் இரங்கல் -மல்லிகை கமழ தென்றல் -9-9-
பாசுரம் -14-ஈர்வன வேலும் அம் சேலும்-துறையடைவு -தலைவன் தலைவியின் அழகைப் பாராட்டுதல் -நலம் பாராட்டு -துவளில் மா மணி மாடம் -6-5-
பாசுரம் -15-கயலோ நும் கண்கள் என்று-துறையடைவு -தோழி தலைவன் எண்ணம் தெரிந்து அவனை நோக்கி உரைத்தல் -கண்ணன் கழலினை -10-5-

பாசுரம் -16-பல பல ஊழிகள் ஆயிடும்-துறையடைவு -தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி தோழியை நோக்கி இருள் வியந்து உரைத்தல் -பயிலும் சுடர் ஒளி -3-7-
பாசுரம் -17-இருள் விரிந்தால் அன்ன -துறையடைவு-தலைவி கடலை நோக்கித் தேர்க்கால் சுவடுகளை அழிக்காதே என்றல் -அணைவது அரவணை மேல் -2-8-
பாசுரம் -18-கடல் கொண்டு எழுந்தது வானம்-துறையடைவு -கார்காலம் கண்டு வருந்திய தலைவியைப் பார்த்துத் தோழி இரங்கல் -சூழ் விசும்பணி முகில் -10-9-
பாசுரம் -19-காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் என்று -துறையடைவு-செவிலி பழிக்கு இரங்குதல் -பாலனாய் ஏழு உலகு -4-2-
பாசுரம் -20-சின்மொழி நோயோ கழி பெரும் தெய்வம்-துறையடைவு -வெறி விலக்கு -தீர்ப்பாரை யாமினி -4-6-

பாசுரம் -21-சூட்டு நல் மாலைகள் தூயன ஏந்தி -துறையடைவு-எருதுகளை அடக்கித் திருமணம் செய்யக் கூறுதல் -வீற்று இருந்து ஏழு உலகம் -4-5-
பாசுரம் -22-கொம்பு ஆர் தழை கை ,சிறு நாண் எறிவிலம் -துறையடைவு-தோழி தலைவனைக் கேலி செய்தல் -நல்குரவும் செல்வமும் -6-3-
பாசுரம் -23-புனமோ புனத்து அயலே -தலைவன் குறை யுற உரைத்தல்-துறையடைவு -கடல் ஞாலம் செய்தேனும் -5-6-
பாசுரம் -24-இயல்வாயின வஞ்ச நோய் கொண்டு -உலாவும்-துறையடைவு -பிரிவாற்றாத தலைவிக்காகச் செவிலித் தாய் இரங்குதல் -கரு மாணிக்க மலை -8-9-
பாசுரம் -25-எம் கோல் வளை முதலா -துறையடைவு-தலைவன் மாலைக்குத் தலைவி ஆசைப்படுதல் -மாயக் கூத்தா வாமனா -8-5-

பாசுரம் -26-நானிலம் வாய்க் கொண்டு நல் நீர்-துறையடைவு -நகர் காட்டல் -மாலை நண்ணி -9-10
பாசுரம் -27-சேமம் செங்கோன் அருளே-துறையடைவு -தலைவி மாலை பெற்று மகிழ்தல் -எல்லியும் காலையும்
பாசுரம் -28-தண்  அம் துழாய் வளை கொள்வது-துறையடைவு -தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி வாடைக்கு வருந்துதல் -கங்குலும் பகலும் -7-2-
பாசுரம் -29-இன்னன்ன தூது எம்மை ஆள் அற்றப்பட்டு-துறையடைவு -தலைமகள் அன்னப் பறைவையை வெறுத்து உரைத்தல் -பொன்னுலகு ஆளீரோ -6-8-
பாசுரம் -30-அன்னம் செல்வீரும் வண்டானம் செல்வீரும் -துறையடைவு-பிரிந்த தலைவி அண்ணன்களையும் குருகுகளையும் தூது விடுதல் -அஞ்சிறைய மட நாராய் -1-4-

பாசுரம் -31-இசைமின்கள் தூது என்று இசைத்தால் இசையிலம் -துறையடைவு-தூது செல்லாத மேகங்களைக் குறித்துத் தலைவி இரங்குதல் -எம் கானல் அகம் கழிவாய் -9-7-
பாசுரம் -32-மேகங்களோ உரையீர் திருமால் திருமேனி -துறையடைவு-தலைவி போலி கண்டு பேசுதல் -வைகல் பூம் கழிவாய் -6-1-
பாசுரம் -33-அருள ஆர் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும்-துறையடைவு -தலைவி ஆற்றாமை கண்ட தோழி தலைவனை வெறுத்தல்-ஏறாளும் இறையோனும் -4-8-
பாசுரம் 34-சிதைக்கின்றது ஆழி என்று ஆழியைச் சீறி -துறையடைவு-கூடல் இழைத்து  வருந்தும் தலைவி நிலையை தோழி தலைவனுக்கு உரைத்தல் -மின்னிடை மடவார்கள் -6-2-
பாசுரம் -35-பால் வாய் பிறைப் பிள்ளை-துறையடைவு -மாலைக்கு ஆற்றாமையின் மேல் தலைவி வாடைக்கு இரங்குதல் -வாயும் திரையுகளும் -2-1-

பாசுரம் -36-துழா நெடும் சூழ் இருள் என்று தம் தண் தார் -துறையடைவு-தோழி தலைவனின் கொடுமையைக் கூறல் -ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து -2-4-
பாசுரம் -37-கொடும் கால் சிலையார் நிறை கோள் உழவர்-துறையடைவு -நற்றாய் தன் மகள் சென்ற பாலை நிலக் கொடுமையை கூறி இரங்கல் -மண்ணை யிருந்து  துழாவி -4-4-
பாசுரம்-38-கடம் ஆயினகள் கழித்து தன கால் வன்மையால் -துறையடைவு-தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி போலி கண்டு மகிழ்தல் -சொன்னால் விரோதம் இது -3-9-பாசுரம் –
பாசுரம்-39-நீலத் தட வரை மேல் பண்டரீக நெடும் -துறையடைவு-தலைவனின் உருவம் பற்றித் தலைவி கூறுதல் -ஏழை யாராவி -7-7-
பாசுரம் -40-கோலப் பகல் களிறு ஓன்று கல் புய்ய குழாம் -துறையடைவு-இருள் கண்ட தலைவி தோழியிடம் திருமண விருப்பம் கூறுதல் -மானேய் நோக்கு -5-9-

பாசுரம் -41-என்றும் புன் வாடை இது கண்டு அறிதும் -துறையடைவு-வாடைக்கு வருந்திய தலைவி வார்த்தை -நீராய் நிலனாய் -6-9-
பாசுரம் -42-வன் காற்று அறைய ஒருங்கே மறிந்து -துறையடைவு-தலைவி தலைவன் கண் அழகில் ஈடுபட்டு உரைத்தல் -பொரு மா நீள் படை -1-10-
பாசுரம் -43-கண்ணும் செந்தாமரை கையும் அவை அடியோ அவையே-துறையடைவு -தலைவனின் வடிவ அழகு பற்றித் தலைவி கூறல் -உயர்வற உயர் நலம் -1-1-
பாசுரம் -44-நிறம் உயர் கோலமும் பெரும் உருவும்-துறையடைவு -தலைவி தலைவன் பெருமை கூறுதல் -பத்துடை அடியவர் -1-3-
பாசுரம் -45-பெரும் கேழலார் தம் பெரும் கண் மலர்ப்–துறையடைவு-தலைவி தலைவன் நீரில் உதவியதை நினைந்து உரைத்தல் -ஊனில் வாழ் உயிரே -2-3-

பாசுரம் -46-மட நெஞ்சம் என்றும் தமது என்றும் -துறையடைவு-நெஞ்சைத் தூது விட்ட தலைவி இரங்குதல் -அருள் பெறுவார் அடியார் -10-6-
பாசுரம் -47-திரிகின்றது வட மாருதம் திங்கள் வெம் தீ-துறையடைவு -பிரிவாற்றாது வருந்தும் தலைவி நிலை கண்டு செவிலி இரங்குதல் -நாங்கள் வரி வளை -8-2-
பாசுரம் -48-மெல்லியல் ஆக்கிக் கிருமி -நன்னிமித்தம் கண்டு -துறையடைவு-பல்லிக்குரல் கேட்டதை -தான் ஆறி இருத்தலை தலைவி தோழிக்கு கூறுதல் -என்றைக்கும் என்னை -7-9-
பாசுரம் -49-பண்டும் பல பல வீங்கு இருள் காண்டும் -துறையடைவு-தலைவி இருளுக்கு ஆற்றாது தோழியிடம் பேசல் -ஊரெல்லாம் துஞ்சி -5-4-
பாசுரம் -50-ஒள் நுதல் மாமை ஒளி பயவாமை -துறையடைவு-தலைவன் மீண்டு வருகையில்த் தேர்பாகனிடம் கூறல் -கிளரொளி இளைமை -2-10-

பாசுரம் -51-மலை கொண்டு மத்தா அரவால் சுழற்றிய-துறையடைவு -கடலோசைக்கு ஆற்றாத தலைவி இரங்கல் -நண்ணாதார் முறுவலிப்ப -4-9-
பாசுரம் -52–அழைக்கும் கரும் கடல் வெண் திரைக்கே -துறையடைவு-கால மயக்கு -அந்தாமத் தன்பு -2-5-
பாசுரம் 53-வார் ஆயின முலையாள் இவள்-துறையடைவு-கட்டுவிச்சி கூறுதல்-வைகுந்தா மணி வண்ணனே -2-6-
பாசுரம்-54-வீசும் சிறகால் பறத்தீர் -துறையடைவு-வண்டு விடு தூது -கேசவன் தமர் -2-7-
பாசுரம் -55-வண்டுகளோ வம்மின் நீர்ப் பூ நிலப் பூ மரத்தில் ஒண் பூ -துறையடைவு-நலம் பாராட்டுதல்-சார்வே தவ நெறி -10-4-

பாசுரம் -56-வியலிடம் உண்ட பிரானார் விடுத்த-துறையடைவு -தலைவன் இரவில் கலந்ததைத் தோழியிடம் தலைவி கூறுதல் -கண்கள் சிவந்து -8-8-
பாசுரம் -57-புலக் குண்டலப் புண்டரீகத்த போர்க் கெண்டை -துறையடைவு-தலைவன் தோழனிடம் எதிர்வார்த்தை பேசுதல் -முடியானே மூவுலகும் -3-8-
பாசுரம் -58-கழல் தலம் ஒன்றே நிலம் முழுது ஆயிற்று -துறையடைவு-தோழி தலைவன் பெருமையை கூறி தலைவியை ஆற்றுதல் -திண்ணன் வீடு -2-2-
பாசுரம் -59-அளப்பரும் தன்மை அவ் ஊழி அம் கங்குல்-துறையடைவு -இரவு நீடுதற்கு ஆற்றாத தலைவியைப் பற்றிச் செவிலி இரங்குதல் -முந்நீர் ஞாலம் -3-2-
பாசுரம் -60-முலையோ முழு முற்றும் போந்தில -துறையடைவு-தலைவியின் இளமைக்குச் செவிலி இரங்குதல் -அறுக்கும் வினையாயின -9-8-

பாசுரம் -61-வாசகம் செய்வது நம் பரமே -துறையடைவு-தோழி தலைவன் நீர்மையைத் தலைவிக்கு கூறுதல் -பிறந்தவாறும் -5-10-
பாசுரம் -62-இறையோ இரக்கினும் ஈங்கு ஓர் பெண் பால் -துறையடைவு-தலைவியின் ஆற்றாமையைத் தோழி தலைவனுக்குக் கூறுதல் -தேவிமார் ஆவார் -8-1-
பாசுரம் -63-வண்ணம் சிவந்துள வான் நாடு அமரும் -துறையடைவு-தலைவி தோழியிடம் தலைவன் இயல்பை எடுத்துக் கூறுதல் -இவையும் அவையும் -1-9-
பாசுரம் -64-இருக்கு ஆர் மொழியால் நெறி இழுக்காமை -துறையடைவு-தலைவன் பேர் கூறி தரித்து இருத்தலைத் தலைவி தோழிக்குக் கூறி இரங்கல் -பாமுரு மூவுலகும் -7-6-
பாசுரம் -65-கற்றுப் பிணை மலர்க் கண்ணின் குலம் வென்று -துறையடைவு-தலைவியின் கண்கள் கவர்ந்ததைத் தலைவன் கூறல் -நோற்ற நோன்பு -5-7-

பாசுரம் -66-உண்ணாது உறங்காது உணர்வுறும் எத்தனை -துறையடைவு-தலைவன் தோழன் பேச்சை மறுத்தல் -ஆராவமுதே -5-8-
பாசுரம் -67-காவியும் நீலமும் வேலும் கயலும் பல பல-துறையடைவு -தலைவன் தன்  வலி யழிவு  உரைத்தல் -உலகமுண்ட பெரு வாயா -6-10-
பாசுரம் -68-மலர்ந்தே ஒழிந்தில மாலையும் -துறையடைவு-கால மயக்கு காலம் இளையது என்றல் -கொண்ட பெண்டிர் -9-1-
பாசுரம் -69-கார் ஏற்று இருள் செகில்  ஏற்றின் சுடருக்கு-துறையடைவு-
மாலைப் பொழுது கண்டு மயங்கிய தலைவியைத் தோழி ஆற்றுதல் -கற்பார் இராம பிரானை -7-5-
பாசுரம் -70-வளை வாய்த் திருச் சக்கரத்து எங்கள்-துறையடைவு -தலைவி இரவின் நெடுமைக்கு இரங்குதல் -பிறவித் துயரற -1-7-

பாசுரம் -71-ஊழி களாய்  உலகு ஏழும்  உண்டான் -செவிலித் தாயின் கோபத்தைத் தலைவி தோழியிடம் கூறுதல் -எங்கனேயோ  அன்னைமீர்காள் -5-5-
பாசுரம் -72-சூழ்கின்ற கங்குல் சுருங்கா இருளின்-துறையடைவு-இருளுக்கு ஆற்றாத தலைவி இளம்பிறை கண்டு தளர்ந்து உரைத்தல் -சீலமில்லாச் சிறியன் -4-7-
பாசுரம் -73 வால் வெண் நிலவு உலகு ஆரச் சுரக்கும் – துறையடைவு-தலைவி இளம் பிறை கண்டு தளர்தலைக் கண்டு தோழி இரங்கல் –வேய் மரு தோள் இணை -10 -3 –
பாசுரம் -74 -தளர்ந்தும் முறிந்தும் வரு திரைப் பாயில்- துறையடைவு–செய்ய தாமரை -3 -6 –
பாசுரம் -75-உலாகின்ற கெண்டை ஒளி யம்பு -துறையடைவு-தலைவன் தலையின் வூரைப் பற்றி விசாரித்தல் -சன்மம் பல பல -3 -10 –

பாசுரம் -76 – இடம் போய் விரிந்து இவ்வுலகு அளந்தான் -துறையடைவு-தலைவனது மாலை பெறாது வருந்தும் தலைவி சந்த்ரனைக் கண்டு வருந்துதல் –ஓராயிரமாய் -9 -3
பாசுரம் -77–திங்கள் அம் பிள்ளை புலம்ப -துறையடைவு-மாலைப் பொழுதுக்கு ஆற்றாது தொலைவு இரங்குதல்–தாள தாமரை -10-1-
பாசுரம் –78-நலியும் நரகனை வீட்டிற்றும் -துறையடைவு-பிரிவாற்றாத தலைவி தலைவன் ஆற்றலை எண்ணி நெஞ்சு அழிந்து இரங்கல் -துறையடைவு-இன்பம் பயக்க-7-10
பாசுரம் –79-வேதனை வெண் பூரி நூலனை -துறையடைவு-தலைவனைப் பிரியாத மகளிரது சிறப்பைக் கூறித் தலைவி இரங்குதல் -மெய்ம்மாம் பூம் பொழில் –3 –5–
பாசுரம் –80-சீர் அரசு ஆண்டு தன் செங்கோல் சில நாள் -துறையடைவு-பிரிவு ஆற்றாத தலைவி மாலைப் பொழுதுக்கு இரங்குதல் -முடிச் சோதியாய் -3–1-

பாசுரம் -81–உருகின்ற கன்மங்கள் மேலன-துறையடைவு-வெறி விலக்குத் தொடங்கிய தோழி இரங்குதல் -வீடுமின் முற்றவும் -1-2-
பாசுரம் -82–எரி கொள் செந்நாயிரு இரண்டுடனே-துறையடைவு–தலைவி தலைவனின் கண் அழகைப் பாராட்டி இரங்குதல் -துறையடைவு-உருகுமால் நெஞ்சு -9–6-
பாசுரம் -83-விளரிக் குரல் அன்றில் மென் பெடை-துறையடைவு-அன்றிலின் குரலுக்கு தலைவி தளர்வதைக் கண்டு தோழி இரங்குதல் -உண்ணிலாய ஐவரால் -7–1-
பாசுரம் -84-தையல் நல்லோர்கள் குழாங்கள் குழிய-துறையடைவு-தலைவி தலைவனைக் ககாண விரைதல்–மையார் கருங்கண்ணி -9–4-
பாசுரம் -85-மாணிக்கம் கொண்டு குரங்கு எறிவு ஒத்து -துறையடைவு-மழைப் பொழுது கண்டு தலைவி வருந்துதல் -எம்மா வீடு -2-9-

பாசுரம் -86-அடைக்கலத்து ஓங்கு கமலத்து அலர் -துறையடைவு-தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி வருந்துதல் -வள வேழ்வுலகு -1-5-
பாசுரம் -87-புலம்பும் கன குரல் போழ் வாய அன்றிலும் -துறையடைவு–தலை ஆற்றாமைக்கு தோழி இரங்குதல் -பண்டை நாளாலே -9-2-
பாசுரம் -88-திருமால் உரு ஒக்கும் மேரு -துறையடைவு–போலி கண்டு அழிகிற தலைவி ஆற்றாமைக்கு இரங்குதல் -புகழும் நல் ஒருவன் -3-4-
பாசுரம் –89–தீ வினைக்கு ஆறு நஞ்சை -துறையடைவு-தலைவனது கலவிக்கு விரைகிற தலைவி இரங்குதல் -துறையடைவு-அங்கும் இங்கும் -8-3-
பாசுரம் -90-தலைப் பெய்து யான் உன் திருவடி -துறையடைவு–தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி ஆற்றாது உரைத்தல் -குரவை ஆய்ச்சியர் -6–4-

பாசுரம் -91-சுருங்கு உறி வெண்ணெய் தொடு உண்ட -துறையடைவு–தலைவி தோழியிடம் தன் கற்பு உணர்த்தி அறத்தோடு நிற்றல் -வார் கடா அருவி -8–4-
பாசுரம் -92- பேண் நலம் இல்லா அரக்கர் -துறையடைவு—தலைவனைக் குறித்து தலைவி இரங்குதல் -ஆழி எழ -7–4-
பாசுரம் –93-காலை வெய்யோற்கு முன் ஒட்டுக் கொடுத்த -துறையடைவு—இருளைக் கண்ட தலைவி -தோழி செவிலி தாயாரை வெறுத்தல் –ஒரு நாயகமாய் -4–1-
பாசுரம் –94-மைப்படி மேனியும் செந்தாமரைக் கண்ணும் -துறையடைவு–தலைவியைப் பார்த்த தோழன் தலைவனிடம் வியந்து பேசுதல் -இருத்தும் வியந்து -8-7-
பாசுரம் –95-யாதானும் ஒரு ஆக்கையில் புக்கு –துறையடைவு–தலைவி அறத்தோடு நிற்கத் துணிதல் -திருமாலிருஞ்சோலை -10-8-

பாசுரம் -96-வணங்கும் துறைகள் பல பல ஆக்கி -துறையடைவு–தலைவி வெறி விலக்குவிக்க நினைத்தால் -ஒன்றும் தேவும் -4-10-
பாசுரம் -97-எழுவதுவும் மீண்டு படுவதும் பட்டு -துறையடைவு–தலைவனைப் பிரிந்து தூக்கம் இல்லாமல் தலைவி வருந்துதல் -பருவத்தில் ஈசனை -1-6-
பாசுரம் -98-துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதாவரும் -துறையடைவு-தலைவனது அருமையை தோழி கூறுதல் -கெடுமிடராய-10-2-
பாசுரம் -99-ஈனச் சொல் ஆயினும் ஆக -துறையடைவு–தலைவி தன் அன்புறுதியைத் தோழிக்கு கூறுதல் -செஞ்சொல் கவிகாள் -10-7-
பாசுரம் -100-நல்லார் நவில குருகூர் நகரான் –துறையடைவு–முனியே நான்முகன் -10-10-

———————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Lakshmi Narasimha pirabaavam-Shri Vellukudi Swami..

November 24, 2009

..Moontru seyalkallaiyum seytha avathaaram-Parithraanaaya saathoonaam/thushda nigraham/darma sthaabanam..muzukka porunthiya-pirakalaadan aazvaana/hiranya kasibu/ kuzanthai kooppitta kuralukkum/ yengum neekkamara nirainthu vullaan yentru kaatta..mun-miruha/pin-manushya-sernthu erukira avathaaram ethu thaan..thani anubavam ellai–paalum chakaraiyum serthaar pola..thenum paalum kannalum amuthum othey kalanthu ozinthom..vaanarar-va=narar..madsayam/koorma/varaaha/narasimha/vaamana-vazarchi..

.konja naazi erunthu niraiya anubavam thanthaan nara simhan-swathy-peri aazvaarum-aani-swathy..pushba kainkaryam-para deivam yaaru yentru vithvath koshtti-seraathathai serthathu entha nadshathirathaal.. swami Emberumaanaarin aaraadana perumaall..kadaha sruthy-serppathu erandaiyum korthu sollum /betha sruthy-brahmam-sadyam gjaanam anantham svaroobam-jeevaathma seshan,adimai kainkaryam pannubavan yenbathu betha vaakyam/abetha sruthy-jeevanum paranum ontru pirivu ellai yenbathu abetha sruthy..thrushdaantham-mann vurundai kaaranam therinthu kaariya vasthukkal anaithaiyum therinthu kondathu pola-svetha kethu-antha parama brahmam neeyaavey erukiraay-abetham..vudambu-kai/kaal thani.. sernthu vanthom-ontraa palavaa..aduthu-kai thaan adithathu naan adikka villai..endariyangal ontrukum oru anubavam venum.. avanukku sareeram yentru paarthaal ontru.. veru varu yenbathaal pala..paalam aaha serppathu kadaha sruthy..yettram solla nara sinmham..nara ontru simham ontru erandum -seraatha erandai serthu kaattiyavar..sri baashya kadaisiyil kaattu hiuaar..

..neeyaaha muyantraal mudiyaathu..avanaaha kaattinaal mudiyum..ajaha-piravaathavan..11 thiru naamam narasimhanukku -naduvil ajaha..pirappil-pal piravi perumaan..ajaayamaanaha-pirakkathavan.. sthambathil thontriyathaal  –nammai pola piraka villai..

..endran/devar pontror- nadakka vaiukiraar-angum yengum alarthy-sathaa panchaayutham tharithu sevai..thontriya edathiley-nadakkaamal -seythaan nara simhan..eruntha edathiley velai seythavan..ahobilathil sthambam..nanda gobaala ezunthiraay/yasodaa arivuraay–avall arivu vuttraal pothum..kannai thiranthaal pothum..paliyil vothi–pillaiyai seeri vehundu..thiru valli kenni kanndeney..pillai pera raama manthram/eisvaryam vennumaanaal gobaala manthram..1000 varusham pin lava kusar-60000 varusham ellai dasaradan pola..pasu maadu paal venney moru-evanukku..vukram veeram mahaa vishnum juvalantham sarvatho muham  /mirthyu amirthyu amamyaham -mirthuvukku mirthyu..deha aarokyam..vun sempotha krythy thekki-hiranyan pillaiyai paarthu solhiraan..

..kobam kuraikka-pirakalaadan kitta ponaan..sarabesvaran-yenbar-periya kathai-raahu kaala poojai-athai veruthu-pirathyangara devi srushtithu..puram kaal veekkam kadaikkum thedi thedi ponaal ethu pola..

..anthiyam pothil ari vuruvaahi-sekkar vaanathil -sihappaa/dejas sihappaa/ratham sihapaa..pillantha vallaintha vuhiraan–villaintha seettram vinn vethumba-aho-balam/oru kallil 7 maangaay-veda vaarthai/adiyavar vaarthai sadyam-sarva vyaabi/thoonukkul/kuzanthai koottaalum varuvaan-aazvaar vaakyam/brahma varam poy aakka koodaathu-vaarannam tholaitha kaarannam–naaraayanna manni vanna aar edarai theeraay..enghu ellaiyaal yentru ..kidantha-manaathan/nintra-paarthan than ther mun nintra / amarntha-thelliya singam.nadanthum-thiru neermalaiyil-thiru vikraman..yengum vullan yengum vullan–thirumba thirumba ethey pathil-veeraa raaghavayam-srimath baagavatha vyaakyaanam.. enghu erukiraan yentra pathil solla villai..vyaa bnahathvam solla avathaaram..veera raagathvayam-srimath baagavathathin vyaakyaanam..nyanthruthvam-raaja ninaithathai kedppom-vyaabikka mudiyaathu../vyaabahathvam-aahaasam vyaabikkum..svathara samasthu vasthu vilakshannan-parantha thann paravaiyul neer thorum paranthullan..thoon-utharam pola thaangubavan  ellai…vullum velliyilum vyaabahakiraan.. yengum vullan kannan yentra mahanai kaaynthu-kannanaa/ narasimhanaa..krishnan edathil aaraa anbudan-engal aazvaan–krishna/kannan pothuvaaha radshahan yentra..singa vuruvaay vanthavanai kannan yenkiraan..

..naara simhaha vabuhu/srimaan-vadivazahey sri mathvam..payamaana vadivu ellai.. namathu yennam pola sevai.. lakshmananai thookka -raavannanaal mudiya villai/kurangu lahuvaaha thookinathaam-vaalmihi..bakthy/anukoolyathudan sevithaal abayam..sanghu chakaram paarthupaya paduvar asurar..-neeraay neelaay..saamaanathikaranna pira kaaram..gjaanam vantha pinbu divya  aaythangal ellai  divya aabarannangal.. kooraar aazi venn sangam yenthi oru naal kaanna vaaraay mannum vinnum mahizavey..nahamey chakarathin amsam..sukiran kannai thurambinaal killariya chakara kaiyaney-acho acho-Peri aazvaar..chaka raayutham vamanarukku-thurumbey..ethai vubayohithaalum chakarathin amsamey..

..kizikka thontranum..yengey..pillaikallai visaarikanum/nanbanai sollu nee yaar.. asurar mithrar.. aanaalum pira kalaadan anai varukkum vuba desithaan.. smarannam keerthanam ..onbathu vithamana bakthy/kaathaal kedpathu mudalil-adi padai ethu thaan..aacharyan solla sishyan kedkkanum..santhai solvathu pola..kaathu padaitha payan ethu thaan..santheham kettu vudan therinthu kollalaam..selvathull selvam sevi selvam..raamanum-virutharkalin thiru adiyil vizunthu erunthu kedpaanaam..keerthanam-paaduvathu..kellaa seviyo/ paadaatha vaayo-ellaathavai pola..paambu puttrilum vottai erukku..naama sangeerthanam mukkyam….thalaikku mel kai vaithu aadi/paadi thozuthu-kumbidu nattam ettu aadi..thalaiyinodu aathanam thatta-kai thattaley thaazamaaha-vaithu aadanum..vishnuho smaranam-ninaivu mukkyam..manasu orungi kettu/paadi..paatha sevanam-aduthu..lakshmi thaayaarai amarthy-avan thiru adi pattra evallai pattru yenkiraan..pushbangal kondu archithu/aala vattam kain karyam/nir thoshamaana kainkaryam-pushba kainkaryam-peri aazvaar/thondar adi podi aazvaar/ ananthaazvaan pola..pon svarannam vurukki voduvathu pola –thiru muham..paada sevanam/archanam/vandanam/daasyam/sakyam/aathma samarppanam.. — namathu sampraa yathil peyarai solli-pithaa mun ari muham venumaa..varuvaamo yentru kaathu erukiraan.. swaami avan..108 thiru naama archanai-shedra mahaathm yam erukkum..vandanam-yethanai thadavai panninaalum thahum-oru thadavai panninaalum avanukku athiham..athmo jeevanathukku thaan vazi–vurulla/puralla sareeram ellai/avanukku vuba yoha padanum.. adimai-daasyam rasam therinthu /preethy vudan pannanum/beethy vudan ellai..

..anaithum thahappan edam sonnaan..narayanna naamam solla thoondu bavan yaar-entha kellvi kedkka sonna avan thaan-sarva booda -saasthaa vishnu oruvaney..saasanam pannubavan/nyamikiravan..huruthaya kamalathil sevai saathikiraan..yengum vullan kannan yentra mahanai kaaynthu-ethu vaayittru evan seytha kuttram..num aazvaar thanakku mahanaaha sveekaaram seythu kondaar..edai pennai -maaman mahaley-yenbathu pola..eranniyan thoon pudaippa-anghu appozuthey thontriya-allan thitta thoonnai avan thatta..avan vaitha thoonn/vaithu kattiyathu ellai.. thattinathu avan-maraithu vaithu veru yaarum thatta villai..yellaa thoon kallilum thontri/paatti aanathaam yellaam..sthambam-nahu punsa lingam sthoonaa-sthee lingam.-pirasava pira karannathil desihan vuba yohithaar…sollukku thaan lingam–daaraaha-pul lingam/padni-sthree/pola.. brahmaavukku paatti thoon..pozthu melintha pun sekkaril-pain kannaar ari vuruvaay veruva nokki-yer ettu konnda seettram..adiyaar edathil aba chaarathaal -vizaintha seettram vinn vethumba-pariyanaaha vantha- kozuka vaitha aadu pola..devarkallin varathaal paliyan aahi erunthaan..

..varathinil siratha mikka–srathai vaithaan..vaal yettru mattravan vurathinil karathai vaithu..anthi am pothil ari vuruvaahi..malai keezathu otha singa vuruvaahi-malai thalai keeza vaithaar pola roobam..athey kaalathil pirasaatham thontriya thiru kannkal pira kalaadan edam..pozntha punithan–am kann gjaalam ancha anghu oer aall ariyaay..kontraalum thosham thattaamal–punithan..vullam thottu-thuzaavi-manasil moolaiyuil lava lesam thulli pirithy erukka yentru thedinaan..nahathaiyum-varathin padi-piraannan erukavum koodaathu/erukkavum venum.vettinaal valika villai-piraannan ellai..valaruhirathu athanaal erukirathu..vuhir thalathai vuoontrinaan-azahiyaan thaaney ari vuruvam thaaney-nara sinha vahubu srimaan yenbathai thamiz padithinaar. hari-paapangallai aba harikiravan ariyaaha vanthaan..

..kuttai rathathil pirathy pimbam paarthu kobam athiharithathaam. baktha vaadsalyam avan thiru kannkallai maraitha thaam..sajama piriyaha-bakthanukku samamaaha priyam kaatta mudiya villai vubadesam pannina krishnan vaarthaiku evar kaattinaar..appan aaz thuyar seythu-chitravathai panni–palliyil..aayira naamam-kuzanthai ontru sonnaal aayiram/naarayana naamam aayirathu samam..thellintha singa poiraan–thellivu adiyaarukku ethaiyum seybavan. than edathil kalakkam..

..lakshmi kooda aruhil pohaamal/pira kalaadan aruhil sella/varam tharanum.. vudallai pillainthu arala-bakthan nee thaan..naangal kolvaan antru-koduppom-kainkaryam..varam -virotham vittu shamikka-thalai murai yellaam-mahaa baliyai kollaamal paathaallam anupiyathu. vunakku  yentru oru varam kedka-varam eppothum -yentha janmathilum- kedkkaatha varam kettaan..kai yenthaamal erukum bakthaney vunmai bakthan–yenbilaa vuru yeduthaalum nin kann anbu maaraamai vendum..sowmya robathudan aaha-lakshmi madiyil yeri sevai saathikkiraar..