Archive for the ‘Namm Aazlvaar’ Category

ஸ்ரீ சரம உபாய நிர்ணயம்–ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 5, 2019

ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் -நிலை -பவிஷ்யத்ககார ஆச்சார்யர் -ஸ்ரீ பெருமாளே காட்டி அருள –
ஸ்ரீ நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை –பற்றி இரண்டு தனியன்கள்-

ஸூருத்த யர்த்த சார ஜனகம்-ஸ்ம்ருதி பால மித்ரம் -இளம் சூரியன் போலே பகவத் அங்கிரி
புராண பந்து- பழ வடியேன்-சேஷத்வம் தொன்மை ஞானாதி ராஜம் -அபயப்ரத ராஜ புத்ரம்
அஸ்மத் குரும் பரம காருணிகம் நமாமி

அபயப்பிராய பாதர் தேசிக உத்பவம் திருக்குமாரர் -அகில ஜகத் ஜீவன உபாயம் – ஆகிய –
அஸ்மத் தேசிகன் ஆஸ்ரயே யத் பிரசாத் சரம உபாய நிர்ணய ஸஹாய குரும் நியம ஆதரானே ஆசை யுடன் ஸ்துதிக்கிறேன்

த்யான ஸ்லோகங்கள் நான்கும்

அபாய பிரய பாதர் -ஆகிய -என்று புகழாகச் சொல்லப்பட்ட -அஸ்மத் தேசிகன்-
அடியேனுக்கு பிதாவும் குருவுமான -யத் பிரசாத் -வாக்ய-எழுதப்பட்டது

அஸ்மத் ஜனக காருண்ய –ஸூதா ஸந்துஷ்ட ஆத்மாநாம் -அமுத வெள்ளத்தில் நனைக்கப்பட்டவன் –
கரோமி சரம உபாய நிர்ணயம் மத் பிதா யதா மத் பிதா ஏதா -தந்தை சொன்னபடியே திரும்பி சொல்கிறேன்

அஸ்மத் உத்காரகம் வந்தே – யதிராஜம்-ஜகத் குரும்- -யத் கிருபா ப்ரேரிதா குருமி -சரம உபாய நிர்ணயம்
அரங்கம் ஆளி என் ஆளி போலே

பூர்வ அபர குரு ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டும் -முன் பின் குருக்களுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளை – –
ஸ்வப்ன வ்ருத்தாந்தங்கள் இரண்டும் ஆதாரமாகக் கொண்டு மயா சம்யக் கிரியதே-நன்றாக அடியேனால் செய்யப்பட்டது –
யதிராஜரே சரம உபாயம் என்பது பொருந்தும் -என்னும் அர்த்தம் சொல்லப்பட்டது

ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் –பொதுவாக எழுதி -சர்வருக்கு உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
இவர் இங்கே காட்டி அருளுவது -ஸ்ரீ ராமானுஜர் அபிமானம் உத்தாரகம் –
ஸ்ரீ நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் -அவர் அவர்களுக்கு அவர் அவர்கள் பெருமாள் என்று காட்டி அருளியது போலே –
சாஷாத் ஆச்சார்யத்வைத்தை -நம் முதலிகள்-தம் தாம் ஆச்சார்யர்கள் அபிமானம் உத்தாரகம் -சம்சாரம் தாண்ட –
என்று அறுதி விட்டார்களே ஆகிலும் -முதல் படி இது –
ஆச்சார்யர்கள் உடையவரே உத்தாரகம் என்று காட்டிக் கொடுத்து-நீங்களும் இப்படியே
விஸ்வசித்து போங்கள் என்று அருளியதால் – இவரே சரம உபாயம் –
சாஷாத் -நேரே மோக்ஷம் கொடுப்பவர் -என்றும் கண் முன் நேராக என்றும் இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டே
குருவி தலையில் பனங்காயை வைத்தது போலே -என்பார்கள்

குரு -சொல் பொருந்தும் இடம் -விஷ்ணு சேஷி -ததீயா ஸூப குண நிலைய ஸ்ரீ சடாரி -விஷ்ணுவுக்கு திருமேனி
ஸ்ரீ ராமானுஜர் ஆழ்வார் பாத கமலங்கள் -மாறன் அடி பணிந்தவர் –
தஸ்மிந் ராமாநுஜார்யரே குரு என்னும் சொல் இங்கே தானே நன்கு பிரகாசிக்கும் -நான்யத்ர-என்றவாறு –
பிரதம பெருமாள் -மத்யம-பாகவத ஆழ்வார் – சரம-ஆச்சார்யர் ராமானுஜர் -என்றவாறு –
தஸ்ய நாதஸ்ய சேஷம் -அனைவரும்–அவதார விசேஷம் என்பதால் இவர் ஆதி சேஷன் -குரு என்பதால் சேஷியும் இவரே
ஒளி விஞ்சி விவஸ்திதம் இங்கே -ஸ்ரீ வடுக நம்பி வார்த்தையை நினைப்பது –
சம்பந்தம் விலகாமல் -முன்புள்ள பின்புள்ள முதலிகள் – இதுவே பரம உத்தாரகம் -த்வித சம்பந்தம் –
ஆரோகணம் அவரோகணம் -சம்பந்தம்
ஆசார்யத்வேன -சிஷ்யத்வேன இவை இரண்டுக்கும்-ஆரோஹண அவரோஹண கிரமங்களுக்கும் விளை நிலம் உடையவர் இறே –
ஓன்று நிரவதிகமாய் ஓன்று சாவதிகமாய் இருக்கும் -அவரோகணம் இன்னும் நிரவதிகமாய் இருக்கும்
பர்யந்தம் சொல்லு முடிவு இன்றிக்கே இருக்கும் -ஸ்ரீ லஷிமீ வல்லபன் பர்யந்தம் சா வதிகம் தானே
ஆ பகவத் -ஆ ராதனம் -ஆ காசம் -ஆ சமந்தாத் -முதலில் இருந்து எல்லாம் அவனுக்கு ப்ரீதி ஏற்படுத்தும் செயல்கள் –
அசவ் -இதி பகவத் அளவும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளவும் கொழுந்து -விட்டு படரும் –
கொழுந்து இலை கிளை தண்டு மரம் –அவரோகணம் -மரம் தொடங்கி ஆரோஹணம்
இடையிலே -நின்றார் -நடு நாயகமாய் இருப்பார் -குரு பரம்பரா ஹாரம்
குரு பரம்பரையில் இடையிடப்பட்டார் அன்றோ இவர் -இரு தலை நாயகமாகக் கொண்டு பிரகாசப்படுத்துவார்
பத்தோடு பதினொன்று தானே இவர் சங்கை கூடாதே –மேல் ஒன்பது -கீழே ஒன்பது -பாரபக்ஷம் இல்லாமல் –
இரண்டு திறத்தாரும் கார்யம் கொள்ளும் பொழுது மத்தியஸ்தர் கொண்டே தானே கார்யம் செய்ய வேண்டும்

முன் பின் பெற்ற பிரகாரம் -உற்றேன் உகந்து பணி செய்தென் -கார்யம் தலைக்கட்டும்
பத த்ரயத்துக்கும் மத்யம பதம் போலே -பர்வத த்ரயத்துக்கும் மத்தியஸ்தர் இவர்
ம ஜீவர் /நார-சேதன அசேதனங்கள் -பதத்தில் சொல்லப்பட்ட மகார ஜீவர்களுக்கு உபாயம் –
நமஸ் உபாய -அசேதனத்துக்கு இல்லை -ஞானம் உடையவனும் தானே உபாயம்
நடுவில் நின்று இருவருக்கும் கார்யம் -சம்பந்த த்வயம் உண்டே –
கார்ய உபயோகி -ஆச்சார்யத்வேன -சிஷ்யத்வேன -உத்தாராகத்வம் -இது தானே இவருக்கு விசேஷம் –
அசாதாரணத்வம் -இவருக்கு மட்டும்
இந்த ஆகார த்ரயத்தை விசேஷேண வெளியிட்டுக் கொண்டு விஸ்வசனீயராக இருக்கிறார்-
நம்பனை நரசிங்கனை -ஆழ்வாராதிகளுக்கு மட்டுமே -அவன்
அர்வாஞ்சோ–யத் பத சரஸிஜ த்வந்த பூர்வே -தோயம் ராமானுஜ அபி யஸ் சம்பந்தாத் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் பெருமை

கிருபாமாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் இடம் தானே நம்பலாம் -எலி எலும்பின் ஆச்சார்யர் திரு உள்ளத்துக்கு ஏற்க அனுவர்த்திக்கப் போகாதே
குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலமாக இருப்பார் துர்லபம் -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் நமக்காக ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் இடம் –
மத்தகத்துக்கு –ஞான சாரம் பாசுரம் -பரகத சுவீகாரம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -என்று —
நம்முடைய ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளுவார்
சோமாசி ஆண்டான் -அபராதம் செய்யும் பிரபன்னர் -காருணிக குணத்தால் ரஷிக்கும் ஆச்சார்யர் முக்கிய குரு –
அப்ரமேயர் -குரு குணாவளி பிரபந்தத்தில் அருளிச் செய்துள்ளார்
உத்தாரகத்தாராகவும் கிருபா மாத்ர பிரசன்பனாச்சார்யராக இருப்பது இவர் இடமே பொருந்தும் –
பூர்ணமாக இருப்பது உத்தாரகத்வ விசிஷ்டமான கிருபா மாத்ர ப்ரசன்னாசாரத்வம் இவர் இடமே பொருந்தும்

ஸ்ரீ அரையர் குமாரரை திருத்தி -அரங்கமாளி-என்பான் திருவடி நிலைகளை தலையிலே சாத்தி –
நீ பற்றின காலுக்கும் இதுக்கும் வாசி கண்டாயே அவை நரவாஹகம் -அன்று தொடங்கி அவன்
இந்த ரஹஸ்யத்தை எனக்கு உபதேசித்து தந்தை சொல்ல அப்படியே நானும் விஸ்வசித்து போருவேன்
இவை இரண்டுமே பிரமாணம் -மேலும் இவ்வர்த்தத்தை ஸ்திரீகரிக்க மேலும் பல ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
ஸ்வப்ன விருத்தாந்தங்கள் மேலே அருளிச் செய்கிறார்

இந்த பிரபன்ன குலத்தில் அவதரிக்கப் போகிறார் -அவராலே நாடு அடங்க உஜ்ஜீவிக்கும் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ நாதமுனிகளுக்கு சொல்ல –
பயன் நன்றாகிலும் –முயல்கிறேன் -செயல் நன்றாக திருத்தி -மூன்று நிலைகள் -பாசுரம் அருளி –
இவர் அவதாரம் செய்வார் -விக்ரஹம் காட்டி மூன்றும் –
அற்றை இரவில் ஸ்வப்ன முகேன எழுந்து அருளி -திருமேனி காட்டி அருள
ஆஜானுபாஹுவாய் நிரவதிக தேஜோ ரூபம் -நீண்ட காது காப்பும் முகமும் முறுவலும்-ஆகர்ஷகமாய் உமது திருமேனி விட –
சொல்ல ஸ்ரீ ஆழ்வார் முகம் மலர்ந்து —(ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் இப்படி சொல்ல வில்லை -இவர் ஆச்சார்ய வம்சம் அன்றோ –
பக்தி பாரவஸ்யம் -அங்கு ஞானாதிக்யம் இங்கு )லோகம் எல்லாம் இந்த விரக்தியில் அன்றோ மேல் விழப் போகிறது என்று அருளிச் செய்ய
இந்த திருமேனி நித்யம் அனுபவிக்க விரகு-ஏது என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
மற்றை நாள் ஸூ விக்ரஹத்தை உருவாக்கிய சிற்பி வம்சாவளி ஸ்வப்னா முகேந எழுந்து அருளி -சமஸ்தானத்தை வகுத்து காட்டி அருளி –
நாளை நம் புளி அருகில் வந்து சர்வ அவய பூர்ணமாக அமையுங்கோள்
அங்கு முந்திய விக்ரஹம் -இங்கு சர்வ அவயவ பூர்ணமாக அமையும் என்று இங்கு ஆணை
ஆகார நித்திரை இல்லாமல் நிர்மிந்து கொடுக்க -அதில் சக்தி விசேஷத்தை ஆவேசித்து அருளி –
ஸ்ரீ ராமனுக்கு வலக்கை ஸ்ரீ இலக்குமணன் போலே ராமஸ்ய -ஸ்ரீ ஆழ்வார் -என் அவலமாக நினைத்து -இந்த வியக்தி அடி நாம் ஆகையால் –
நமக்கு அடியுமாய் நம் காரியத்துக்கு காரியமாக -பிரபத்தி மரியாதை உலகுக்கு காட்டி -உரு பெரும் செல்வமும் இத்யாதி
நம் தரிசனத்துக்கு அடி இட்டு வைத்தோம் -உம்முடைய குலத்தில் ஒருவர் இந்த விரக்தியை சாஷாத்கரிப்பார் –
ஸ்ரீ பெருமாள் திரு அபிஷேகத்துக்கு நாள் குறித்தால் போலே -நம் பிறவி நாள் -விசாகம் –18-நாள் கழித்து -திருவாதிரை
பிரதம உபாயம் பிறந்தது -18-அத்யாயம் பின்பு வந்தால் போலே –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பிரதம உபாயம் அருளி -ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் சரம உபாயம் காட்டி அருளினார் என்றதாயிற்று
ஸ்ரீ திருக்கோட்டியூர் நம்பி திருமகள் வரை ஓராண் வழியாக ரஹஸ்யமாக வந்தது
ஸ்ரீ திருக்கண்ண மங்கை ஆண்டானுக்கு ஸ்ரீ நாதமுனிகள் இவ்வர்த்தம் பிரசாதித்து –
ஆரோஹண க்ரமத்தால் பெற்ற பேறு இருந்தவாறு என்று உகந்து
பின்னை ஸ்ரீ உய்யக் கொண்டார் -தரிசன பிரவர்த்தக கைங்கர்யம் கொடுத்து
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிவர்-உமக்கு திருக்குமாரர் -உண்டாவார்- ஸ்ரீ யமுனைத்துறைவன் என்று திரு நாமம் சாத்த வேண்டும் என்றும் – –
ஸ்ரீ குருகைக் காவல் அப்பன் -யோக சாஸ்திரம் -மூவருக்கும் பிரசாதித்து –

ஒருவருக்கும் சொல்லக் கூடாது என்று ஸ்ரீ உய்யக் கொண்டாருக்கு சூளுறவு கொண்டு –
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனி குமாரருக்கு நான் தஞ்சமாக பற்றின விக்ரஹம் என்று கொண்டு அந்த விக்ரஹத்தையே திரு உள்ளத்தில்
த்யானம் பண்ணிக் கொண்டே அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடே கலந்தார் -திரு முடி சம்பந்தம் –
இவர் ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி -ஸ்ரீ திருவல்லிக்கேணி அரையர் -ஸ்வப்னம் வ்ருத்தாந்தம் அருளிச் செய்து —
12-வருஷம் கைங்கர்யம் பெற்ற பின்பு ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பிக்கு -சரம தசையில் தான் விக்ரஹம் பிரசாதம் —
சொட்டைக் குலத்தில் அவதரிக்கப் போவார் -அவருக்குப் பின்பு குரு பரம்பரை யார் யார் என்று ஏங்கத் தேவை இல்லை –
பிரபன்ன குலமாக பேறு பெறும்படி அவராலே தர்சனம் விளங்கப் போகிறது
ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பியுடைய சரம தசையில் -நாட்டை அளித்து உய்யச் செய்த்து நடத்துபவனை தேடச் சொன்னோம்
என்று சொல்லும் -அனைத்து உலகும் உய்யப் பிறக்கப் போகும் உடையவர்
நமக்கு ஸ்வப்னத்தில் -சாஷாதாக பேரன் பெற்றால் என் நெஞ்சாறல் தீரும் என்று ஸ்ரீ நாத முனிகள் –
அவதார ரஹஸ்யத்தை பேணிக் கொண்டு போந்தார்கள்
தேட ஆரம்பிக்கிறார் -ஆச்சார்யர் சிஷ்யரை -பரகத ஸ்வீகாரமே கார்ய கரம்

ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி முகேன-கண்டு -திரு நக்ஷத்ரம் கேட்டு அருளி -அவரே இவர் என்று உள்ளத்தால் தேறி –
மூன்று படியாலும் ஒத்து இருக்கையாலே -கடாக்ஷித்து அருளி ஆ முதல்வன் இவன் என்று –
சரம தசையில் -திருக்கோஷ்டியூர் நம்பிக்கு பிரசாதித்து அருளி -விக்ரஹம் கொடுத்து அருளி –
ஸ்ரீ ரஹஸ்ய அர்த்தங்களை அருளிச் செய்யும் -என்று நியமித்து அருளி -அவர் திரு நாமத்தால் தர்சனம் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பேர் அளித்தவர் இவர் தானே -வரம்பு அறுத்தவர் -ஸ்ரீ எம்பெருமானை விட அதிகர் –
உங்களுக்கு ஒருவரை உண்டாக்கி நாம் பேறு பெறுகிறோம் -நாம் அன்றோ இழவோடு போகிறோம் என்று
சரம தசையில் ஸ்ரீ முதலிகளுக்கு அருளிச் செய்தார்

லோகாந்தாரஸ்தர் -முற்பட்டவர் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்-தாங்கள் குலத்தில் பிறந்து –
பித்ருக்கள் புத்த நரகர் புகாமல் -பின்பட்டவரால் பயன் உண்டே
ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் இல்லாமல் லோகாந்தரங்களில் காத்து உள்ளார் -பித்ரு லோகம் இடைப்பட்ட –
பூர்வர்களுக்கு அப்படி இல்லையே -தாங்களே ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேஸர்கள் –
அடைய வேண்டிய இடம் அடைந்தார்கள் -எவ்வாறு உத்தாரகர் ஆவார் –
ஸ்ரீ நாதமுனிகளுக்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் உத்தாரகர் -பிரதிபத்தி நடக்கும் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை அறுதி இட்டு இருப்பார்
ஆழ்வார் தாமும் -அவயவமாக நினைத்து இரும் என்று சாதித்து இருக்க –
இந்த வ்யக்திக்கு அடி நாம் ஆகையால் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் -ஸ்ரீ பராங்குச பாத பக்தம் –
ஸ்ரீ யமுனைத் துறைவன் இணை அடியாம் கதி-ஸ்ரீ பெரிய நம்பி -ஆச்சார்ய பதயுக்தமே கதி
கொடுமின் கொள்மின் -உபதேசம் பிரசாதித்து அருளி -தாங்கள் புத்திரர்களை இவர் மூலம் கொண்டு
சம்பந்தம் அறுதி இட்டு இருந்தார்கள்
ஆச்சார்யர் வியாஜேன சம்பந்தம் -சாந்தீபன் வசிஷ்டாதிகள் போலே
அத்வாரக சம்பந்தம் விட சத்வாரக சம்பந்தத்தை ஸ்ரேஷ்டமாக கொண்டு பிடித்தார் பிடித்தார் இத்யாதி
ஸ்ரீ தாசாரதி- ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி திருமகன் -ஸ்ரீ நந்தகோபன் குமரன் யசோதை இளஞ்சிங்கம் இத்யாதிகளாலே ஹ்ருஷ்டானாவான் அவனும்
ஸூ உத்பாதாக விஷயீகார விஷயத்தில் உத்தாரக பிரதிபத்தி பண்ணி இருப்பார்கள் –
கண்டாகர்ணன் -உடன் பிறந்த அளவும் -விபீஷணர் பெற்ற பேறு நால்வருக்கும்
ஸ்ரீ பிரஹலாதன் -விஷயீகாரம் மகாபலி அளவும் சென்றபடியும் உண்டே
பந்த மோக்ஷம் -பிரதம விஷயம் இவை இருக்க -சரம பர்வத்தில் கேட்க வேண்டாமே –

ஸ்ரீ உடையவருக்கு முந்திய ஆச்சார்யர்கள் -உபகாரத்துவத்திலே அந்வயிக்கும் உத்தாரத்திலே புகாது —
ஸ்ரீ பகவானுக்கும் உத்தாரகத்வம் ஸ்ரீ ராமானுஜர் என்று நிகமிப்பார்
தங்கள் பக்கல் உத்தாரகத்வம் இருக்குமாகில் தங்கள் தங்கள் குமாரர்களை உடையவர் இடம் சேர்த்து இருக்க வேண்டாமே
உத்தாரகத்வம் வ்யக்தி த்ரயம் -ஸ்ரீ மான் -சேஷி தம்பதிகள் -உபய விபூதி நாதத்வம் இருக்க வேண்டும்
பொன் உலகு ஆளீரோ புவநி முழுதும் ஆளீரோ-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் அருள- ஸ்ரீ உடையவர் ஆனார் -ஆகையால் விவஸ்திதம் –
இம்மூவரிலும் இவர் இடமே உறைத்து இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அறப் பதறி வீடு பெற்றார் -மங்க ஒட்டு உன் மாயை இத்யாதிகளால் இனி இனி -20-கால் கூப்பிட்டு
-120-சம்வத்சரம் இருந்து -73-மா முனிகள் -7-இவர்களும் துடித்து இருக்க ஸூசகம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸம்ருத்தி இவர்களால் பொலிந்ததே-உத்தாரகத்தின் உறைப்பே இதன் காரணம்

கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல் –கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்
ஸ்ரீ கீதையிலும் -அனுவ்ருத்தி ப்ரசன்னாச்சார்யார் -தானும் இருந்து விதித்து
கிருபா மாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் -உத்தாரகம் -இருந்து உபதேசித்து திருத்துவது -இவர் பக்கலிலே
அரச மரம் -புன்னை மரம் அகில உலகம் மகிழ பிறந்தவர் மகிழ மரத்தடியில் -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்ரீ மதுராந்தகத்தில் –
பர சம்பந்த வேதனம் -சங்கு சக்ர லாஞ்சனம் -வளையாதி விபூஷணம் பதிவிரதா –
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் பூர்வகமாக மந்த்ர ரத்னம் -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -இவருக்கு
பின்பு நமக்கு எல்லாம் ஸ்ரீ ராமானுஜ சம்பந்தம் -இந்த பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -ஸ்ரீ நம் பெருமாள் ஸ்ரீ ஸூக்தி அடியாக
பிரபன்ன குலமே விளங்கப்போகிறது -தேவரீர் உத்தாரகர் ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்ரீ உடையவருக்கு அருளிச் செய்து -சம்ப்ரதாயம்

வெம் கதிரோன் குலத்தில் ஓர் விளக்கு -ஸ்ரீ ராம சந்திரன் -பிரகாசமும் குளிர்ச்சியும் கலந்த -ஜனகானாம் குல கீர்த்தி-போலவே –
ஓர் இடத்தில் அவதரித்து அனைவரும் வாழ பிறந்த ஸ்ரீ எதிராசர் –
ஸ்ரீ பெரிய திருமலை நம்பி -அமோக உத்தாரகர் நீரே என்று -நேராக-அருளிச் செய்தார் –
ஸ்ரீ எம்பாரை உதக தாரா பூர்வகமாக அளித்து -ஸ்ரீ ராமாயண வ்யாஜத்தாலே எனக்கு சம்பந்தம் கிடைத்தது –
என்று மகிழ்ந்து -நிர்பரராய் இருக்கிறோம் –
நிழலும் அடிதாருமாக இருக்க ஆசீர்வாதம் -ஸ்ரீ ராமானுஜ பதச்சாயா தானே இவர்
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் -பவித்ரம் -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் -பாதுகா -தண்டம் இரண்டுமாக
ஸ்ரீ திரு கோஷ்டியூர் நம்பி -லோக சம்ரக்ஷணர்த்தமாக தேவரீர் அவதாரம்

தரிசன ப்ரவர்த்தகராக ஸ்ரீ ஆளவந்தார் கடாக்ஷம் –
பொலிக –ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டான் -காலஷேபம் -நடக்க -ஸ்ரீ திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி இவரை கடாக்ஷித்து —
தேவரீர் பிறந்த -அண்ணல் ராமானுஜன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே -கலி கெட்டு -நாரணற்கு ஆளானார் –
பிரபன்ன குல உத்தாரகர் -அஸ்மாதாதிகளைக் கரை ஏற்றவே –என்று அருள ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டானும்
மயிர் கூச்சு எறிந்து சம்பந்தம் பெற்ற ஹர்ஷம் -இனி நான் ஸ்ரீ ஆளவந்தாரை அறியேன் -தேவரீர் உடன் சம்பந்தமே பேற்றுக்கு தஞ்சம்
அடுத்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் –
அனுவர்த்தித்து -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -தேவரீர் இடமே பொருந்தும் -முக்கியமாக விலை செல்லும் –
சர்வ உத்தாரகர் -ஸ்ரீ நாத முனிகளே அருளிச் செய்த அர்த்தம் –

மேவினேன் உம் பொன்னடி -ஸ்ரீ திரு கோஷ்ட்டியூர் நம்பியும்-அவர் திருக் குமாராத்தியும்-சொன்னாராக ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை
அந்திம காலத்தில் -தேவரீருக்கு பேறு முற்படத்தது உடையவர் சம்பந்தத்தால் -அவரும் வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் என்று மகிழ்ந்தார் ஸ்ரீ நம்பியும்
விக்ரஹத்தை அவள் இடம் சாதித்து -ஸ்த்ரீ என்று பாராமல் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று சொல்லிக் கொண்டே திருவடி சேர்ந்தார்
ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி -தேவ பெருமாள் -ஆறு வார்த்தை -அறியாமல் கேட்கவில்லை -லோக ஹிதார்த்தமாக -கேட்டார் என்று ஸ்ரீ தேவப்பெருமாளே அருளிச் செய்ய

திரு மா மகள் தானே குருவாகி வந்து -சாஷாத் ஹரி நாராயண -பீதக வாடைப் பிரானார் பரம காருணிகனாய் வந்து
சஸ்த்ர பாணியாய் -இவரும் ஸ்ரீ பகவத் அவதாரமே -சம்பந்தம் கொள்ளவே ஆச்சார்யராக ஸ்ரீ பெரிய நம்பி முதலாமவர் –
ஆச்சார்யத்தை வ்யாஜமாக -சம்பிரதாய ஸ்ரவணத்தால் -பேற்றுக்கு உடலாக உத்தாரகத்வம் இவர் இடம் அறுதி இட்டு இருப்பார்கள்
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கே இவர் உத்தாரகர் -என்றால் இவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டாவே
ஸ்வரூப ஸத்பாவம் உண்டாக்கி கரை மரம் சேர்ப்பதே உத்தாரகம்

ஸ்வம் ரூபம் ஸ்வரூபம் இயற்கையான தன்மை -அத்தை இழக்க –உணர்த்தி தன் ஸ்தானத்தில் வைப்பதே உத்தாரகம்
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் -மதி விகற்பால் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் இல்லை செய்ய —
பஹு மதி –தூரஸ்திதாம்-இத்யாதிப்படியே -18-துர்மதவாதிகளும் பேர்களும் சேர்ந்து இல்லை செய்ய – –
வேதமும் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபங்கள் இழக்க -அத-பதித்தனாக -ஸ்வரூப சித்தி ஏற்படுத்தி -கரை மரம் சேர்த்தார் –
ஸ்ரீ கோபாலன் யாதவ வம்சம் மக்நம்-உத்தரித்தால் போலேயும் -கீழ்க் குலம் புக்க வராஹ கோபாலர் போலே –
ஸ்ரீ நாரதர் -ஸ்ரீ கண்ணன் பிறந்து உத்தாரகம் செய்வார் என்றது போலே
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்-ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்
இங்கும் அங்கும் இவர் பெயரால் தர்சனம் -நிரவதிக ஸ்ரீ வைஷ்ண ஸ்ரீ இன்று வரும் கொழுந்து விட்டு படருகிறதே -வைதிக மார்க்கம் –
அர்ஜுனன் வ்யாஜத்தாலே சரம ஸ்லோகம் பிரதம பர்வம் –
ஸ்ரீ உடையவரும் தம் பக்கல் சரம உபாயம் என்று ஸ்ரீ முதலியாண்டானுக்கு ஸ்ரீ திருநாராயண புரத்தில்-யதுகிரி மஹாத்ம்யம் வாசிக்கும் பொழுது
சதுர்த்த பாதப் பொருள் அனந்த பிரதம ரூபம் -இத்யாதி -ஸ்ரீ உடையவர் ஸ்ரீ ஆழ்வாரை அபேக்ஷித்து ருஷி சொன்னதாக
அருளிச் செய்ய -முதலிகளுக்கு திருப்தி இல்லாமல் இருக்கக் கண்டு -பின்னை வெளியிடுகிறோம்
அன்று இரவில் -அந்யோந்யர்களுக்கு இதில் -ரஹஸ்யமாக –
நாமே விஷயம் நம் பிறவி சர்வ உத்தாரகத்துக்கே-இவ்வர்த்தம் பரம ரஹஸ்யம் -என்று ஸ்ரீ உடையவரே அருளிச் செய்தார்
யதிகட்க்கு இறைவன் -யதிராஜர் -சம்பந்தம்
அநந்தம் ப்ரதமம் ரூபம் லஷ்மணஸ்ய பலபத்ர கலவ் கச்சித் –அவ்வர்த்தம் அருளிச் செய்ய பிரார்த்திக்க கச்சித் -நாமே விஷயம்
சர்வ உத்தாரகமாய் பிறந்த பிறவியாய் இருக்கும் -மாம் ஏகம் வ்ரஜ -என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சொன்னது போலவே
உண்மையாக இருப்பதால் தற் புகழ்ச்சி இல்லையே
இவர் மட்டும் சொல்லவில்லையே -முற்பட்டார்களும் பின் பின் வந்தவர்களும் கூட இருந்து உணர்ந்தவர்களுக்கு உண்டே –

திரு அத்யயன உத்சவம் பொழுது -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி திரு அம்சத்தார் –நாயந்தே-ஸ்ரீ ராமானுஜ உடையார் -என்னும் பொழுது வாராமல் இருக்க –
எங்களுக்கு சேஷ பூதர் அன்றோ -என்று அவர்கள் நினைக்க -ஸ்ரீ பெரிய நம்பி ஸ்தானத்தாலே தங்களை நினைத்து இருக்க
ஸ்ரீ அழகர் சாதித்தவை இவரோட்டை சம்பந்தம் அறுத்தால் உங்களுக்கு கதி ஏது –
ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சானுக்கு -ஒரு பாசுரம் சொல்லிக் காண் என்ன – ந தர்ம நிஷுடோமி – அநந்ய கதி அகிஞ்சனன் சொல்லி சரணம் புக
இந்த வருத்தம் தீர தானே -நம் ஸ்ரீ ராமானுஜரை வைத்தோம் -இனி அகதி சொல்லலாமோ –
இன்றும் திருப்பாவை கோஷ்ட்டி எல்லாம் ஸ்ரீ உடையவர் சந்நிதியில் தானே ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் –
ஸ்ரீ ஷீராப்திக்கு போனேன் –ஸ்ரீ ஷீராப்தி நாதன் ஸ்ரீ சேனை முதலியாரை நியோமிக்க-
எல்லாரும் நமக்கு ஆளாம்படி- ஸ்ரீ இளையாழ்வாராக வந்து அவதரித்தார் –
சேஷோவா ஸைன்ய நாதாவோ -உண்டே
ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸூம் -யாதவ பிரகாசர் -வ்ருத்தாந்தம் -அவதார விசேஷம் என்பதை வெளியிட்டதே
ஸ்ரீ உடையவரும் சாரதா பீடம் எழுந்து அருள -வ்ருத்தி கிரந்தம் -குறிப்புரை -சரஸ்வதியும் எதிரே வந்து வரவேற்று
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வர அம்ச அவதாரம் என்று அதி ப்ரீதியுடன் -கப்யாசம் வாக்யார்த்தம் சாதிக்க பிரார்த்திக்க –
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரைப் பூ ஒக்கும் – ஸ்ரீ சரஸ்வதியும் கேட்டு சந்தோஷித்து -அடியேனைக் கடாக்ஷிக்கவே நூறு காதம் வந்தீர்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திரு நாமம் சாத்தி –

ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் -கூரத்தாழ்வான் -பிரசாதிக்க –அத்தி வரதர் அர்த்தி வரதர் -நாம் வான் இளவரசாகையாலே –
யுவா குமாரா -இளமையை வீட்டுக் கொடுக்காமல் -வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன்-நமக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் மட்டமாய் இருக்கும் –
ஸ்ரீ யதி ராஜர் -அவர் தந்தோம் என்றால் போய் வாரும் என்றார் –
ஸ்ரீ உடையவர் இடம் தேவரீர் மேல் எழுத்து விண்ணப்பம் செய்ய -வலது திருச் செவி த்வயம் சாதித்து – நலம் அந்தமில் நாடு புகுவீர்
நாலூரானுக்கு பிரசாதிக்க பிரார்த்திக்க
கண்டா கர்ணன் விஷயீகாரம் அவன் பிராதாவுக்கு போலே விஷயீகாரம் நாலூரான் அளவும் செல்லும் என்று சாதித்தார் –
ஸ்ரீ பட்டரைக் கொண்டு திரு அத்யயனம் நடத்தி -பட்டரைக் கூட்டி ஸ்ரீ கோயிலுக்கு செல்ல -இத்தால் சுப ஸ்வீகாரம் கோயிலுக்கு செல்லும் வழக்கம்
உமக்கு பிதா போனீர் வ்யாகுலப்படாதீர் நாமே பிதா -ஸ்ரீ பெருமாளே சாதிக்க -புத்ர சுவீகாரம் –
த்ருஷ்டத்துக்கு நாம் -அத்ருஷ்டத்துக்கு ஸ்ரீ உடையவர் -துணிந்து இரும் -நம் பரமாயது உண்டே -திருமாலை போலே
சரம பருவத்துக்கு -சரம உபாயம் நிர்ணயம் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே சாதிக்க –

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை சேவிக்க ஸ்ரீ உடையவர் எழுந்து அருள -திருமுடியை திருவடிகளில் மடுக்க சொல்லி-
கொத்து பரிவாரம் இங்கும் உண்டே -ஸ்ரீ மா முனிகள் -ஆஜ்ஜை-
அனைத்து கொத்து பரிவாரங்களும் அருளப்பாடிட்டு நம் பாதுகை ஸ்ரீ ராமானுஜரை பற்றுங்கோள்-
நம் ஸ்ரீ ராமானுஜரை நீங்கள் உடையவராய் பிழையுங்கோள்-நமக்கு ஸ்ரீ உடையவர் பட்டம் –
அன்று தொடங்கி ஸ்ரீ பாதுகை ஸ்ரீ ராமானுஜன் -அங்கு மட்டும் -முன்பு ஸ்ரீ சட கோப பாத த்வயம் ஸ்ரீ மதுர கவி –
ஆகவே ஸ்ரீ மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் ஸ்ரீ அமுதனாரும் அருளிச் செய்தது
ஸ்ரீ மதுர கவி வம்சம்-ஸ்ரீ பராங்குச தாசர்–யோகி -பல வருஷங்கள் -ஸ்ரீ நாத முனி -இவர் சிஷ்யர் –
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து மறைந்து விஸ்வரூபம் காட்டின் போலே -நாலாயிரம் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்று சா அபிப்ராயமாக அருளிச் செய்கிறார் –
பிற்காலம் உணர்ந்து -ஸ்ரீ ராமானுஜர் பொன்னடி என்று -தாமரை அடி என்னாமல் -பரம பாவனம் என்பதால் -தாமரை போக்யத்வம்
சகல த்ரவ்ய உத்க்ருஷ்டம் -எல்லாரும் மேல் விழுந்து ஆசைப்படும்படி -பல ப்ரசாதகமாயும்
ருசி உள்ளார் அனைவர் இடம் வசிக்கும் வ்யக்தி தாரதாம்யம் இட்டு வர்த்தக்காமல் இருக்குமே
ஆண்களும் பெண்களும் தொடும்படியாய்
பின் தொடரும்படியாய்
கைப்பட்டால் நோக்கிக் கொள்ளுமதாய்
இழந்தால் உயிர் விடும்படி கிலேசம் கொடுக்கும்
காருண்யம் -உத்க்ருஷ்டர் உடையவர் -74-சிம்ஹாசனாதிபதிகள் மேல் விழுந்து ஆசைப்படும்படி
மோக்ஷ பல பிரதர்
இன்னார் இணையார் இல்லாமல் -ருசி உடையார் அனைவருக்கும் ரஹஸ்ய அர்த்தங்கள் வெளியிட்டு அருளி
கிருமி கண்ட சோழன் இடம் ரக்ஷணம் பேணப்பட்டு
தம்முடைய விஸ்லேஷத்தில் பலர் மூச்சடங்க–இப்படி ஏழு பெருமைகள் உண்டே –

ஸ்ரீ உடையவர் பிரயாணத்தில் -மூச்சு அடக்கினார் பலர் உண்டே
ஸ்ரீ கணியனூர் சிறியாச்சான்-உடையவராய் சேவிக்க வர -வழியில் ஒருவர் உடையவர் பிரயாணத்தை சொல்ல –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று சொல்லி மூச்சு அடக்கினார்
ஸ்ரீ குமாண்டூர் இளையவல்லி -சொப்பனத்தில் உடையவர் திவ்ய விமானம் ஏறி ஆயிரம் சூர்யன் தேஜஸ் ஸூக்களுடன் –
ஸ்ரீ பரமபத நாதன் நித்ய சூரி வர்க்கங்கள் உடன் புடை சூழ நிறைந்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ நாதமுனிகள் உடன் சேர்ந்து
எதிர் கொண்டு -நிரவகாசமாக நிறைந்து – தொடர்ந்து தானும் பின் போவதாக -கனவு கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்து
அசல் அகத்தில் வள்ளல் மணி வண்ணனை எழுப்பி -கண்டேன் –
இனி தரியேன்-என்று -ஸ்ரீ இராமானுஜர் திருவடிகளே சரணம் என்று அருளிச் செய்து மூச்சு அடக்கினார்
இப்படி இருந்த இடங்களிலே அடக்கினார் பலர்
அருகில் இருந்த முதலிகள் ஆற்றாமையுடன் -கோகுலத்தில் அனைத்து கோபிகளும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியில் குறையாமல் –
மோகித்தும் பரபரத்தும் இருப்பர் – -அழகில் -மயங்கி -சிலர் எழுப்ப -இருந்தால் போலே –
ஸ்ரீ ராமானுஜர் சத்ய ப்ரதிஜ்ஜை வாங்கிக் கொண்டார்-ஆணை இட்டு விலக்கி தரிசன அர்த்தம் பிரவர்த்திப்பிக்க விட்டு வைக்க –
ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும் முன்பு செய்தால் போலே -ஸ்ரீ வைகுண்ட பிராப்தி கல்யாணம் போலே இயற்க்கை-எய்தினார் உடம்பை மற்றும் அறிந்தவர் –
இறைவன் அடி சேர்ந்தார் சிலர் -அவன் உபாயம் -ஆச்சார்யர் திருவடி அடைந்து -அத்ரபரத்வ என்று இருப்பார் –
பிரிந்து முடியாமல் ஆற்றாமை மிக்கு -இப்படி வை லக்ஷண்யம் உடையவர்

ஸ்ரீ உடையவர் ஸ்ரீ திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளானுக்கு–பொலிக -பொலிக -அர்த்தம் கேட்டு -விஸ்மயித்து -ஆட -வேறுபாடு தோற்ற நிற்க
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தேவரீர் திரு அவதாரம் -கண்டு கொண்மின் என்று எங்களை போல்வாரை அன்றோ அருளிச் செய்தார்
-நாமே இதுக்கு விஷயம் என்று தேவரீரும் தொட்டுக் காட்டி அருளினார் -நினைத்து ஹர்ஷ பரவசராய் –
நாடு அடங்க வாழப் பிறந்த உம் சம்பந்தம் பெற்று உம்மால் திருவாய் மொழி வியாக்யானமும் கேட்கப் பெற்றேன் என்று
ஸூஹ்ருத்த தேவரால் என்று விசமயப் பட்டார்
அன்று இரவு -ஸ்ரீ பிள்ளானைக் கைப்பிடித்து தம் திருவாராதன பெருமாள் ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் சந்நிதிக்கு கூட்டிச் சென்று
திருவடிகளை அவர் திரு முடியில் வைத்து இத்தையே சரணம் என்று விசுவாசித்து உபதேசித்து அருளும் –
நாளைக்கு தேவப்பெருமாள் சேவித்து ஆறாயிரப்படி அருளிச் செய்ய நியமித்தார்
அன்று உரைத்தது இன்பமிகு ஆறாயிரம் -ஸ்ரீ மா முனிகள்

ஸ்ரீ முதலி ஆண்டான் -ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் முதலானோர் இருக்கும் -கோஷ்ட்டியில்
ஸ்ரீ உடையவர் திருவாய் மொழி கால ஷேபம்–ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் ஸ்ரீ எச்சான் -ஸ்ரீ தொண்டனூர் நம்பி ஸ்ரீ மருதூர் நம்பி ஆஸ்ரயிக்க வர –
அவர்களை ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்க
குறிவித்தலையில் பனங்காயைக் கட்டினால் போலே என்று அவரும் அருளிச் செய்ய -சர்வ உத்தாரகர் –
ஜகத் அடங்க -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் என்று அவரை விஸ்வஸித்து இருக்கச் சொல்லி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் -அவரை பற்ற நாம் உம்மிடம் வந்து திருவடிகளை தலையிலே வைத்து உங்கள் பேற்றுக்கு நாமே கடவோம் –
இத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இரும்
உபகாரம் -உத்தாரகம் -மோக் ஷப்ரதம் மூன்றும் நம் ஆச்சார்யர் உடையவர் எம்பெருமான் கர்தவ்யம்
ஸ்ரீ திருமலைக்கு ஏற-விண்ணோர் வெற்பு -திரு தாழ்வரை அடியிலே இருந்து -ஆழ்வார் தீர்த்தம் –
அங்கு இருந்து தொண்டைமான் ஸ்ரீ திருமலைக்கு செல்ல வழி இன்றும் உண்டே –
தொழும் அத்திசை உற்று நோக்கி -என்றபடி -சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றம் -ஸ்ரீ திருமலையே தருமே –
முதலிகளும் ஏற மாட்டோம் என்று வற்புறுத்தி -சொல்ல -மீண்டும் சுத்தி பண்ணிக் கொண்டு -ஏறி அருளி –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ ஆதி சேஷ பீடம் காலை வைத்து ஏறி அவன் மடியிலே அமர்வது போலே

ஸ்ரீ திருமலை நம்பி பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு வரவேற்க -நானே நீசன் -ஐவரும் -ஸ்ரீ திருவடியும் அங்கே ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி இடமும் –
உமது பெருமைக்கு ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் வர வேண்டும் -சகல ஜன ஜீவாது-அவனுக்கும் உத்தாரகர் நீர் –
அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தார் வாழியே -நான் வந்தது தகாது -அவன் நியமிக்க வந்தேன் -சென்றதும் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானும்
என்ன குறையாக வந்தீர் -தெற்கு திரு வீட்டில் உபய விபூதியும் கொடுத்தோம் -நீர் மட்டுமே நம் சொத்து –
கிடந்ததோர் கிடைக்கை உம்முடைய விபூதி கொடுத்தீர் -உம்மைக் கொடுக்க வேண்டுமே பிரான் இருந்தமை காட்டி
கண்டவாற்றால் தனக்கு உலகு என்று நின்ற -ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி சேவித்தான் -இருக்கும் நிலை கண்டு அனுபவிக்க வந்தேன் என்றார் –
ஸ்ரீ கோவிந்தராஜரும் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் தானே -ஸ்ரீ சிதம்பர பாசுரம் நித்ய அனுசந்தானம் அங்கு இன்றும் –
ஸ்ரீ உடையவரே மூலவரை பிரதிஷ்டை-
வாரும் என்று திருவடிகளில் தலையை வைக்கச் சொல்லி இத்தை மறவாதே நெஞ்சிலே கொண்டு தர்சனம் நடத்தும்
உம்முடைய அபிமானத்தில் ஒதுங்கினவர் நமக்கு வேண்டியவர்
அனைவரையும் நமக்கு ஆளாக திருத்தும் -இதற்கு அன்றோ உம்மை இங்கே அனுப்பி வைத்தேன் –
சூழல் பல பல என்று அவதரித்து இழவோடே போனேன் –
இத்தால் ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானும் இவரது உத்தாரகத்வத்தை காட்டி அருளினார் ஆயிற்று –

ஸ்ரீ திருக்குறுங்குடி -நம்பி -அருள்பாடிட்டு -எல்லாரும் உமக்கு ஆளாய் இருக்க -அகப்படுத்திக் கொண்ட விரகு –
கேட்டு அருளும் விதத்திலே கேட்டு அருள வேண்டாவோ -திவ்ய ஆஸ்தானத்தில் இருந்து இரங்கி
தரையிலே ஓலையில் அமர்ந்து ஸிம்ஹாஸனம் கொடுத்து அருளி –
வலது பக்கம் அமர்த்தி வலது காதில் உபதேசிக்க -தலையில் வலது கை வைத்து – இடது கையை மார்பில் வைத்து –
கடாக்ஷித்து தன் ஆச்சார்யரை மனசில் வைத்து -மந்த்ர ரத்னம் த்வயம் அருளிச் செய்து -அவர் காதிலே —
ஸ்ரீ திருநறையூர் நம்பி ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு -ஒருவருக்கு மட்டுமே அருளி –
நாம் முன்பு ஒரு காலத்தில் -இத்தையே செய்தாலும் -நாம் நர நாராயணன் திருமந்திரம் வெளியிட்டு –
இப்பொழுது மத் வ்யதிரிக்த்தரில் ஆச்சார்யர் -குறை நீங்கப் பெற்றோம் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சித்தி -ஸ்ரீ ராமானுஜர் உடையார் ஆகப் பெற்றோம் -ஸ்வா தந்திரத்தில் எல்லை நிலம் ஸ்ரீ நம்பியுடைய சிஷ்யத்வம்

ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -பக்தி பிரபத்தி -இரண்டும் துஸ் சஹமாய் -ஸ்வரூப விருத்தமாய் -விஸ்வாச துர்லபத்வம் –
இவை இரண்டும் இல்லாதவர்க்கு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அபிமானமே உத்தாராகம் -இத்தை ஒழியவே பேற்றுக்கு வேறு உபாயம் இல்லை –
நானும் இத்தையே விஸ்வஸித்து இருக்கிறேன் –
சரம தசையில் -மீண்டும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பற்றி -விஸ்வஸித்து இருங்கோள் என்று இத்தையே ஸ்திரப்படுத்தி அருளினார்
பிரயாண கால -ஸ்ரீ ராமாநுஜார்யம் திருவடிகளே உத்தாரகம்

ஸ்ரீ காராஞ்சியில் சோமயாஜியார் -தேவியார் தேக உபாதியால் -ஆச்சார்யரை சென்று சேவிக்காமல் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் எழுந்து அருளி பண்ணி -சமஸ்தானம் -மனசுக்கு பிடித்தபடி இல்லாமல்
வேறே ஏறி அருள பண்ண -அன்று சொப்பனத்தில் -அபிமானமே உத்தாரகம் என்று விஸ்வஸித்து இருக்காமல்
இப்படி அழித்து பண்ணுவான் என் -திடுக்கிட்டு எழுந்து அருளி -தேவியாரைத் துறந்து ஸ்ரீ கோயில் ஏறி
ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளில் விழுந்து -நடந்தத்தை அறிவிக்க -உம்முடைய ஸ்த்ரீ பாரவஸ்யத்தை தடுக்க செய்து அருளினோம் –
நீர் விட்டாலும் நாம் விட மாட்டோம் -நீர் எங்கு இருந்தாலும் நம் அபிமானத்தால் உஜ்ஜீவிப்பீர் –
சர்வ பரன்களையும் என்னிடம் பொகட்டு நிர்ப்பரராய் இரும் என்று அருளிச் செய்தார் என்று ஸ்ரீ நம் பிள்ளை அருளிச் செய்தார்

ஸ்ரீ கணியனூர் சிறியாத்தான் -தீர்த்தமாடி துடிப்புடன் உபாசன்னராய் பெரிய திரு மண்டபத்தில் ராஜ்ய சபை கூடினால் போலே –
சத்யம் சத்யம் -புநஸ் சத்யம் யதிரஜு ஜகத் குரு ஸமஸ்த உத்தாரகர் -அருளிச் செய்து -பிரபன்ன குலத்தாருக்கு எல்லாம் -கோஷித்தார்
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் ஸ்ரீ எச்சான் முதலானார் -இவ்வாத்மாவுக்கு ஆச்சார்யர் ஒருவரா பலரா -ஸ்ரீ பொன்னாச்சியாரை கேளுங்கோள் என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளிச் செய்ய –
இவர்கள் அங்கு சென்று கேட்க -திருக் குழல் கற்றையை-உதறி கட்டி -அபலையான அடியேனுக்கு தெரியுமோ
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சொல்ல வேண்டும் -தரையில் உள்ள காவி நூலை தலையில் சூடி அனுப்ப –
அவர் செய்த வியாபாரம் என்ன என்று கேட்க -இவர்களும் சொல்ல -அர்த்தம் உணர்த்தி அன்றோ சென்றாள்-சொல்லாமல் சொன்னாளே-
இவ்வாத்மாவுக்கு -ஆச்சார்யரை பார்க்கும் போது ஓர் ஆகாரத்தால் பலராய் இருக்கும் –
ஸ்ரீ உடையவருக்கு பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் உண்டே -ஒன்றாக முடிந்ததால் -பேற்றைப் பண்ணிக் கொடுப்பவர் ஒருவர் என்றபடி –
தரையில் உள்ள காவி நூலை எடுத்தது -ஒருவரே உத்தாரகர் -என்று காட்டி அருளி –
தலையிலே வைத்ததால் -அனைவருக்கும் அதிசய நாயக ரத்னம் –
உள்ளே சென்றது உள்ளத்துக்குள்ளே வைத்து அனுசந்தித்து இருப்பதே க்ருத்யம்
இத்தால் ஸ்ரீ பொன்னாச்சாரியாரை விடுவித்து வெளியிட்டு அருளினார்

ஸ்ரீ எம்பார் -ஸ்ரீ வடுக நம்பி -இருவரும் தேவு மற்று அறியேன் -சேஷி -சரண்யன் ப்ராப்யம்- மூவருமே ஆழ்வார் –
ஸ்ரீ மதுரகவி நிலையை எமக்கும் -பிரதம பர்வம் பார்க்காமல் -தேவரீர் இடம் மட்டுமே இருக்குமாறு தந்து அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்க —
நம்மிடத்தில் இருக்குமாறு செய்தோம் -இனி என் வேண்டுவது -இந்த பிரதிபத்தி யாவதாத்ம பாவி இருக்குமாறு அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
அங்கும் இதே நிஷ்டை என்றபடி -மிகவும் உகந்து அருளி -உபாய உபேய தமேவ சரணம் வ்ரஜேத்-நமக்கும் இரண்டு ஆகாரம் உண்டு –
இரண்டு இடத்திலும் -இங்கும் அங்கும் இரண்டையும் நம் பக்கலிலே அறுதியிட்டு இருக்க குறையில்லை
இது தான் உங்களுக்கு மட்டும் இல்லை -நம் சம்பந்திகள் அனைவருக்குமே இதுவே கார்யகரமாவது –
ப்ராப்ய பூமியில் உபாய பாவம் கொள்ளுவது எங்கனே என்னில் –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் உபாயத்வம் எதுக்கு என்னில் -அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரணவ் சரணம் மதீயம்-என்று அருளிச் செய்தது –
தத்துவமே உபாய ப்ராப்ய பாவங்கள் இயற்க்கை ஸ்வபாவிகம் -வந்தேறி இல்லையே -இரண்டும் ஸ்வரூபம் –
ஒன்றுக்கு கார்யம் இல்லாவிட்டால் மழுங்கி இன்னும் ஓன்று பளிச்சிடும் -அத்யாபகர் உபயன்யாசகராவும் இருக்கலாமே –
ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் வடிவாக கொண்டவர் -இங்கும் அங்கும் -தமேவ உபாய உபேய பாவேந -அவதாரணம் –
இவர் ஒருவரே இரண்டுக்கும் இரண்டு இடத்திலும் -வேறு ஒன்றை ஸஹிக்காதே -அந்ய யோக விபச்சேதம் –
ஸஹாயந்தரம் அஸஹ்யமாய் இருக்கும் -அந்திம உபாயம் –இது ஒன்றே

சம்சார பந்த ஸ்திதி மோக்ஷ ஹேதுவாக இருக்கும் -இது மோக்ஷ ஏக ஹேதுவாய் இருக்கும்
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் ஆச்சார்ய சம்பந்தம் அபேக்ஷித்து இருக்கும் -அலர்த்தக்கடவ ஆதித்யன் நீர் சம்பந்தம் இல்லாமல் உணர்த்துவான்
ஸ்ரீ ஆச்சார்ய சம்பந்தத்துக்கு ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் வேண்டாதாய் இருக்கும் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் சம்பந்தம் பெற்றே ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்த ஞானம் பிறக்கும்
ஸ்வரூப விகாசம் -ஆச்சார்யர் விஷயீகாரத்துக்குப் பின்னே –
அவனே இதுக்கு ஆசைப்பட்டு -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யர் -ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் -குரு பரம்பரையில் -நிரபாய உபாய பூதர் ஸ்ரீ உடையவர் –
யாவதாமாபாவியாக இருக்கக் குறை இல்லை

ஆகில் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்-ஸ்ரீ நாதமுனிகள் திருவடிகளே உபாயம் உபேயம் என்றது எங்கனம் என்னில்
உபகாரம் நினைத்து செய் நன்றியாக -மதீயம் -எனக்கு -கோஷ்டிக்கு சொல்லாமல் -க்ருதஞ்ஞா ஆவிஷ்காரம்-
கருவிலே திருவுடையனாக்கினார் -ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி -ஸ்ரீ உய்யக்கொண்டார் -மூலம் -உபகாரத்துக்குத் தோற்று
உபகார ஸ்ம்ருதி யாவதாத்மபாவி -அத்ர பரத்ர சாபி -என்று -அவர் அருளிச் செய்த விஷயத்து அளவும் –
ஸ்ரீ நாதமுனிகள் நினைவே யாயிற்று இவருக்கும் திரு உள்ளோடும் நினைவு –
ஆழ்வார் இடத்தில் சர்வம் -யதேவ -என்று அருளிச் செய்துள்ளார் இவரும்-ஆகவே ஆழ்வார் திருவடிகளில் தானே உபாய உபேய –
ஸ்ரீ மத தத் அங்க்ரி யுகளம் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் மாறன் -மேவினேன் அவன் பொன்னடி என்றார் அன்றோ -ஆகவே உடையவரே உத்தாரகம்
இங்கு மத் அன்வயியானாம் -சம்பந்தி பரம்பரைக்கும் -ஸ்ரீ நாதமுனிகள் இடம் மதீயம் மட்டும் -ஒருவரை சொல்லி உபகாரம்

ஸ்ரீ எம்பார் -திருவீதியில் குண அனுபவம் -ஸ்ரீ பட்டர் -கண்டு -ஆச்சார்யத்வம் -அனுவ்ருத்தி ஆச்சார்யரை விட க்ருபா மாத்ரா -பிரதானம் –
பரகத சுவீகாரம் பேற்றுக்கு உடல் -இவை இரண்டும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -நீரும் பெருமாள் சுவீகார புத்திரர் என்று இறுமாந்து இராமல்
என்னைப்போல் அவரே உத்தாரகர் என்று விஸ்வஸித்து இரும்
ஸ்ரீ பட்டரும் ஸ்ரீ நஞ்சீயருக்கு -திருவடி நிலையை தலையிலே வைத்து -உமக்கு இவை அன்று தஞ்சம் –
உமக்கும் எமக்கும் சர்வருக்கு உடையவரே -என்று நினைத்து இரும் இல்லாவிடில் நித்ய சம்சாரியாய் விடுவீர் –
ஸ்ரீஎம்பெருமானார் சம்பந்தமே உஜ்ஜீவனத்துக்கு உடல் –

ஸ்ரீ அமுதனாரும் -ஸ்ரீ ராமானுஜரும் நிற்க -வேறு -என்பர் நல் அறிவு இழந்தே
சரம பர்வம் இருக்க பிரதம பர்வத்தில் இழிவதும் அஞ்ஞான காரியம் அன்றோ
எட்ட இருந்த குருவை -விட்டோர் -பரனை வழிபடுதல் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -கைப்பட்ட நீரை விட்டு
மேகம் பார்த்து இருப்பது போலே–ஸ்ரீ முகில் வண்ணன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் போல்வாருக்கு தானே
கைப்பட்ட பொன்னை விட்டு புதையலை தேடி தோண்டுவாரைப் போலே
ஸ்ரீ வங்கிபுரத்து நம்பி -ததீய சேஷத்வ ஞானம் இல்லாதவனுக்கு தத் சேஷத்வ ஞானம் இல்லாமல் போகும்
ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டன் பிரதம பர்வத்தில் கை வையான் –
ஈஸ்வர அபிமானம் குலைத்தவனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் குலைத்துக் கொண்டவனுக்கு ஸ்வரூப சங்கோசம் ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் பண்ணுவான்
இத்தால் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோடு சம்பந்தம் இல்லாதவனை ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் கை விடும்
தோஷங்களை பார்த்து கை விடார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தானே வைகுந்தம் தரும் -யாரும் முயல வேண்டாம் -தனியாக யத்னம் பண்ண வேண்டாமே

தேவு மற்று அறியேன் -மேவினேன் அவன் பொன்னடி -இரண்டும் வேண்டும் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் சர்வருக்கு உத்தாரகர்
ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி —15- பாசுரங்கள்-பாத கமல பக்தி -ப்ராவண்யம் -ஜனகம்
நெஞ்சே சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களை -சரணாரவிந்தம் மன்னி வாழ –
ப்ராப்ய பிராப்பகங்கள் அவர் -பேறு ஓன்று மற்று இல்லை உன் சரண் அன்றி-
ஆறு ஒன்றும் இல்லை -அந்ய யோக விவச்சேதம் -தத் ஏக நிஷ்டன்
குறை இருப்பதால் விட்டு இங்கே வரவில்லை –ஈஸ்வர அபிமானம் கலசாதபடி
ஸ்ரீ வடுக நம்பி -நம்முடைய ஸ்ரீ மதுர கவிகள் என்பாராம் ஸ்ரீ ஸ்வாமி
ஸ்ரீ ஆண்டானையும் ஸ்ரீ ஆழ்வாரையும் இரு கரையர் என்பார்
ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டன் வேம்பின் புழு வேம்பு அன்றி உண்ணாமல் போலே இருப்பாரே
குண க்ருத தாஸ்யம் இல்லை -ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் சொல்ல இந்த உதாரணம் -தத் அபிமானத்தை தவிர வேறு ஒன்றையும் மதியான்
பாதகனான தசையிலும் -ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் திண்ணையிலே -இருந்த விருத்தாந்த – வைத்த இடத்தில் இருக்க வேண்டுமே –
மோதிரக்கையாலே குட்டுப்பட வேண்டுமே -திருத்திப் பணி கொள்வார்
தத் அபிமான ராஹித்யத்தில் சத்தை இல்லாமல் -நான் உன்னை அன்றி இலேன் –

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஆச்சார்யர் பொதுவாக இங்கே -விசேஷித்து -அனைத்தும் ராமானுஜர் -ஸ்பஷ்டமாக –
உபகாரத்வம் உத்தாரகத்வம் இரண்டையும் சொல்லும் இவை இரண்டும்
வாசா –யதீந்த்ர மனசா -முக்கரணங்களாலும் -கொள்ள வேண்டும் –
சகல வேத வித்தகர் -ஸ்ரீ அமுதனார் வீடு அளிப்பான் விண்ணுலகத்தின் நின்றும் அவதரித்து
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடம் -ஸ்ரீ இராமானுஜ நூற்றந்தாதி சாற்று முறைக்கு பின்பு
அடியேனுக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்ய பிரார்த்திக்க -சொப்பனத்தில் திருவடிகளை திருமுடியில் வைத்து
இதுவே தஞ்சம் -உம்மை அண்டினாருக்கும் இத்தையே அருளிச் செய்யும்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளையை கூப்பிட்டு அருளிச் செய்ய -சரம தசையில் நமக்கு ஹிதம் என்ன என்று அருளிச் செய்ய –
கேட்க வேண்டுமோ அவர் அபிமானத்தில் அந்தர்கதரன பின்பு

1–இருப்பிடம் -தொழும் பெரியோர் எழுந்து இருந்து ஆடும் இடம் -ஞானாதிகர் கழித்து வர்த்திக்கும் இடமே வாசஸ்தானம்
2–அனுபவ விஷயம் இங்கு இருக்கும் நாள் -உவந்து அருந்தேன் அவன் சீர் அன்றி உள் மகிழ்ந்தே -இதுவே கர்த்தவ்யம்
3–ஸ்ரீ ராமானுஜன் மிக்க சீலம் அல்லாது உள்ளாது என் நெஞ்சு
4–சாரா மனிசரை சேரேன்-இனி எனக்கு என்ன தாழ்வு -ஆதிக்யம் பார் -ஸ்வரூப ஹானி பிறக்கும் சேர்ந்தால்
5–புகழ் அன்றி என் வாய் பரவலாகாது -வாசா அனுசந்தேயம் இதுவே
6–மன்னு மா மலர் தாள் மறவேன் -எத்தை நினைத்தாலும் இவர் திருவடிகளையே -எவ்வாறு அடர்க்கும் தீ வினை
7–உன் தொண்டர்க்கே அன்புற்று இருக்கும் படி என்னை ஆக்கி அங்கு ஆட்படுத்தே -அநந்யார்ஹர் -இதுவும் உடையவர் இடமே பிரார்த்தித்து பெற வேண்டும்
8–மெய்யில் சீர் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ அனுபவமே -காஷாய சோபை -இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எண்ணப் பண்ணுமே
9–திரு நாமங்களில் விஸ்வஸித்து -அடியார்களுக்கு கைங்கர்யம் செய்வதே கர்தவ்யம்
10–இது இல்லாமல் அகல் இடத்தர் ஏது பேறு என்று காமிப்பாரே துர்லபம்

சகல பிராமண ப்ரமேய தீர்க்க தர்சி வசன அனுஷ்டானங்களால் -சத்யம் சத்யம்
பொருந்தா நிலை -யாவதாத்மபாவி சம்சாரம் அநுவர்த்திக்கும்
உடையவருக்கு உடையவராய் இருப்பார்க்கு யாவதாத்மா பாவி சர்வ அபீஷ்டங்களும் சித்திக்கும்

————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெரும்மானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதியில் நூறு திருவாய் மொழிகளில் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய திருநாமங்கள்

October 4, 2019

1-உயர்வற உயர் நலம் —————மாறன்
2-வீடுமின் முற்றவும்——————மாறன்
3-பத்துடை அடியவர் —————–மாறன்
4-அஞ்சிறைய மட நாராய்————-மாறன்
5-வள வேழ் உலகின்—————–மாறன்
6-பரிவதில் ஈசன்——————–மாறன்
7-பிறவித் துயரற——————-மாறன்
8-ஓடும் புள்————————-மாறன்
9-இவையும் அவையும்—————-மாறன்
10-பொருமா நீள் படை—————-மாறன்

11-வாயும் திரை யுகளும்————–மாறன்
12-திண்ணன் வீடு——————–மாறன்
13-ஊனில் வாழ் உயிர்—————-மாறன்
14-ஆடி யாடி————————-மாறன்
15-அந்தாமத்து அன்பு—————–சந்தாபம் தீர்ந்த சடகோபன்
16-வைகுந்தா மணி வண்ணா———-மாறன்
17-கேசவன் தமர்——————- -மாறன்
18-அணைவது அரவணை மேல் ——-மாறன்
19-எம்மா வீட்டு ———————-மாறன்-
20-கிளர் ஒளி————————மாறன்

21-முடிச் சோதி———————–மாறன்
22-முந்நீர் ஞால———————-குருகையர் கோன்
23-ஒழிவில் காலம்——————–மாறன்
24-புகழும் நல் ஒருவன்—————-மாறன்
25-மொய்ம்மாம் பூம் பொழில்———–மாறன்
26-செய்ய தாமரைக் கண்ணன்———மாறன்
27-பயிலும் சுடர் ஒளி—————–மாறன்
28-முடியானே ———————–மாறன்
29-சொன்னால் விரோதம்————–குருகூர் மன்
30-சன்மம் பல பல——————-மாறன்

31-ஒரு நாயகமாய்——————-மாறன்
32-பாலனாய் ஏழு உலகு————–குருகூரில் வந்துதித்த கோ
33-கோவை வாயாள்——————மாறன்
34-மண்ணை இருந்து துழாவி———-மாறன்
35-வீற்று இருந்து ஏழ் உலகு———–மாறன்
36-தீர்ப்பாரை யாமினி —————-மாறன்
37-சீலமில்லா சிறியேன்—————தென் குருகூர் ஏறு
38-ஏறாளும் இறையோன்————–மாறன்
39-நண்ணாதார் முறுவலிப்ப———–மாறன்
40-ஒன்றும் தேவு———————மொய்ம் மகிழோன்

41-கையார் சக்கரத்து—————–மாறன்
42-பொலிக பொலிக பொலிக———மாறன்
43-மாசறு சோதி———————மாறன்
44-ஊரெல்லாம் துஞ்சி—————மாறன்
45-எங்கனயோ———————-மாறன்
46-கடல் ஞாலத்து——————-மாறன்
47-நோற்ற நோன்பிலேன்————-மாறன்
48-ஆராவமுதே———————-மாறன்
49-மானேய் நோக்கு—————–மாறன்
50-பிறந்தவாறும்——————–மாறன்

51-வைகல் பூம் கழி வாய்————காரி மாறன்
52-மின்னிடை மடவார் ————–குருகையர் கோன்
53-நல் குரவும் செல்வமும் ———–தமிழ் மாறன்
54-குரவை ஆய்ச்சி——————பராங்குசன்
55-துவளில் மா மணி—————மாறன்
56-மாலுக்கு வையம்—————-மாறன்
57-உண்ணும் சோறு—————-மாறன்
58-பொன்னுலகு ஆளீரோ———–மாறன்
59-நீராய் நிலனாய்—————–காரி மாறன்
60-உலகமுண்ட பெருவாயன்———மாறன்

61-உண்ணிலாவிய——————மாறன்
62-கங்குலும் பகலும்—————-மாறன்
63-வெள்ளிச் சுரி சங்கு————-சடகோபர்
64-ஆழி எழ சங்கும் எழ————-மாறன்
65-கற்பார் ராம பிரான்————–மாறன்
66-பாமருவு மூவுலகில்————–அண்ணல்
67-ஏழையர் ஆவி——————-மாறன்
68-மாயா வாமனா——————மாறன்
69-என்றைக்கும் என்னை————மாறன்
70-இன்பம் பயக்க——————மாறன்

71-தேவிமார்———————–மாறன்
72-நங்கள் வரிவளை—————மாறன்
73-அங்கும் இங்கும் —————மாறன்
74-வார்கடாவருவி——————மாறன்
75-மாயக் கூத்ததா—————–சடகோபன்
76-எல்லியும் காலையும்————-மாறன்
77-இருத்தும் வியந்து—————சடகோபர்
78-கண்கள் சிவந்து—————-காரி மாறன்
79-கரு மாணிக்க மலை————மாறன்
80-நெடுமாற்கு அடிமை————-மாறன்

81-கொண்ட பெண்டிர்—————மாறன்
82-பண்டை நாளில்—————–மாறன்
83-ஓர் ஆயிரத்தில்——————மாறன்
84-மையார் கரும் கண்ணி———–மாறன்
85-இன்னுயிர் சேவலில்————–மாறன்
86-உருகுமால் நெஞ்சம்————-மாறன்
87-எங்கானலில் அர்த்தத்தை———-மாறன்
88-அறுக்கும் வினை—————-மாறன்
89-மல்லிகை கமழ் தென்றலில்——-மாறன்
90-மாலை நண்ணி——————மாறன்

91-தாள தாமரை———————மாறன்
92-கெடும் இடர்———————-மாறன்
93-வேய் மரு தோளிணை————-மாறன்
94-சார்வே தவ நெறி—————–மாறன்
95-கண்ணன் கழலிணை————–மாறன்
96-அருள் பெறுவார்——————மாறன்
97-செஞ்சொல் கவிகாள்————–மாறன்
98-திரு மால் இரும் சோலை மலை—-மாறன்
99-சூழ் விசும்பு அணி முகிலில்——–முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி
100-முனியே நான் முகனே————முனி மாறன்

————

மாறன் -1/2/3/4/5/6/7/8/9/10/11/12/13/14/
சடகோபன் –15
மாறன் –16/17/18/19/20/21/
குருகையர் கோன் -22
மாறன் –23/24/25/26/27/28
குருகூர் மன்-29
மாறன் -30/31-
குருகூரில் வந்து உதித்த கோ -32
மாறன் -33/34/35/36
குருகூர் ஏறு -37
மாறன் -38/39
மொய்ம் மகிழோன் -40
மாறன் -41/42/43/44/45/46/47/48/49/50
காரிமாறன் -51
குருகையர் கோன் -52
மாறன் -53
பராங்குசன் -54
மாறன் -55/56/57/58
காரிமாறன்-59
மாறன் -60/61/62
சடகோபர் -63
மாறன் -64/65
அண்ணல் -66
மாறன் -67/68/69/70/71/72/73/74
சடகோபன் -75
மாறன் -76
சடகோபர் -77
காரிமாறன் -78
மாறன் -79/80/81/82/83/84/85/
மாறன் -86/87/88/89/90/91/92/93/94/95/96/97/98
ஞான முனி -99
முநி மாறன் -100-

—————

1-மாறன் -1/2/3/4/5/6/7/8/9/10/11/12/13/14/-16/17/18/19/20/21/23/24/25/26/27/28–30/31/33/34/35/36–
-38/39—41/42/43/44/45/46/47/48/49/50–53–55/56/57/58—60/61/62–64/65–67/68/69/70/71/72/73/74–76-
–79/80/81/82/83/84/85/ -86/87/88/89/90/91/92/93/94/95/96/97/98—————–ஆக எழுபத்து மூன்று தடவைகள்

2-காரி மாறன் -வைகல் பூம் கழி வாய்-51/நீராய் நிலனாய்-59-/கண்கள் சிவந்து-78——மூன்று தடவைகள் –

3-சடகோபன் –அந்தாமத்து அன்பு -15 /மாயக் கூத்ததா-75—————————-இரண்டு தடவைகள்–
4-குருகையர் கோன் –முந்நீர் ஞாலத்தில்-22/மின்னிடை மடவாரில்-52——————-இரண்டு தடவைகள்–
5-சடகோபர் –வெள்ளிச் சுரி சங்கு-63 /இருத்தும் வியந்து-77————————–இரண்டு தடவைகள்

6-குருகூர் மன்—சொன்னால் விரோதம்-29——————————————-ஒரே தடவை
7-குருகூரில் வந்து உதித்த கோ –பாலனாய் ஏழு உலகு-32—————————-ஒரே தடவை
8-தென் குருகூர் ஏறு –சீலமில்லா சிறியேன்-37————————————–ஒரே தடவை
9-மொய்ம் மகிழோன் –ஒன்றும் தேவு-40——————————————–ஒரே தடவை
10-பராங்குசன் -குரவை ஆய்ச்சி-54————————————————-ஒரே தடவை
11-அண்ணல் –பாமருவு மூவுலகில்-66———————————————-ஒரே தடவை
12-முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி-99————————————————–ஒரே தடவை
13-முநி மாறன் -முனியே நான் முகனே-100——————————————ஒரே தடவை

ஆக பதிமூன்று திருநாமங்கள் பிரயோகப்படுத்தி அருளிச் செய்துள்ளார்

———————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -பத்தாம் பத்து —

October 4, 2019

தாள் அடைந்தோர் தங்கட்குத் தானே வழித் துணையாம்
காளமேகத்தைக் கதியாக்கி -மீளுதலாம்
ஏதமிலா விண்ணுலகில் ஏக வெண்ணும் மாறன் என
ஏதம் உள்ளது எல்லாம் கெடும்—91-

இதில்-நாள் இடப் பெற்று-வழித் துணையோடு போக ஒருப்படுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –அது எங்கனே என்னில்
சரீர அவசானத்தில் பேறு-என்று-ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் நாள் இட்டுக் கொடுக்கையாலே-போக்கிலே ஒருப்பட்டு
நெடும் காலம் முகம் பழகின சரீரத்தை விட்டு
ஹ்ருதய குகையில் நின்றும் வழி கண்டு மூர்த்தன்ய நாடியாலே சிர கபாலத்தை பேதித்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே-ஸ்ரீ பரம பதத்தே ஏறப் போம் இடத்தில்
கேட்ட போதே துளங்க வேண்டும்படியான யாம்ய மார்க்கத்திலே பட்ட இளைப்பு எல்லாம் ஆறும்படி
தன் கடாஷாம்ருத வ்ருஷ்டிகளாலே குளிர வழிய வார்த்து யம படருடைய சரவண கடுகமான கடும் சொற்களை
கேட்ட யுள் வெதுப்பு ஆறும்படி செவிக்கினிய செம் சொற்களாலே செந்தளிப்பித்தும்
உக்ரமான யம தர்சனத்தால் வந்த வெக் காயம் ஆறும்படி
தன்னுடைய சௌம்ய வர்ஷத்தை நிரந்தரம்-வர்ஷித்துக் கொண்டு வழியில் உண்டான இடையூறுகளையும்
திவ்ய ஆயுதங்களாலே இரு துண்டமாக விட்டு
நயாமி பரமாங்கதம் -என்கிற படியே-ஸ்ரீ பெரிய திருவடி திருத் தோள்களிலே வைத்துக் கொண்டு
ஆதி வாஹகரைக் காட்டாமல்
தானே கொண்டு போய்-ஸ்ரீ திரு நாட்டிலே விடுகைக்கு
வேடன் -வேடுவிச்சி -பஷி -குரங்கு -பிசாசம் -சராசரம்-18 நாடன் பெரும் கூட்டம் – முதலானாரை வருத்தம் அறக் கொண்டு போய்
ஸ்ரீ வைகுந்தத்து ஏற்றி அருளின-காளமேகமான ஸ்ரீ அரங்கத்து உறையும் இன் துணைவனை ஒழிய-வேறு ஒருவரும் இல்லை என்று
ஸ்ரீ காளமேகத்தை வழித் துணையாகப் பற்றுகிற-தாள தாமரையில் அர்த்தத்தை
தாள் அடைந்தோர் தங்கட்கு -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————

கெடுமிடர் வைகுந்தத்தைக் கிட்டினால் போல்
தடமுடை அனந்தபுரம் தன்னில் -படவரவில்
கண் துயில் மால்க்கு ஆட்செய்யக் காதலித்தான் மாறன் உயர்
விண் தனில் உள்ளோர் வியப்பவே—-92-

கெடும் இடர் வைகுந்தம் -துக்க ரஹிதமான பரம பதம் -வினைகள் போக்கி தானே -அங்கே போக முடியும் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளை பற்றி இடர் கெடும் சொல்ல வேண்டாமே –
அதனால் பலன் சொல்லாமல்- பாசுரம் சொல்லவே இடர் கெடுமே –

இதில் – ஸ்ரீ பரமபதத்தில் செய்யும் அடிமையை ஸ்ரீ திருவனந்த புரத்திலே செய்யப் பாரிக்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார்
ஸ்ரீ ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில்
குறைவற ஸ்ரீ பரம பதத்தினில் போனால்- வானிளவரசான வைகுந்த குட்டனுக்குச் செய்யக் கடவ
வழு விலா அடிமைகளை-நித்ய சூரிகளில் தலைவரான ஸ்ரீ சேனாதிபதி ஆழ்வான் எடுத்துக் கை நீட்டும்படி
நிரதிசய போக்யமான ஸ்ரீ திருவனந்த புரத்திலே ஸ்ரீ திருவனந்த ஆழ்வான் மேலே
பள்ளி கொண்டு அருளுகிற பரம பிராப்ய பூதரான ஸ்ரீ பத்ம நாபப் பெருமாள் திருவடிகளிலே
அனுகூல ஜனங்களும் தாமுமாய் போய் அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று மநோ ரதிக்கிற
கெடும் இடரில் அர்த்தத்தை-கெடும் இடர் வைகுந்தத்தை -இத்யாதியாலே-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

—————-

வேய் மரு தோள் இந்திரை கோன் மேவுகின்ற தேசத்தை
தான் மருவாத் தன்மையினால் தன்னை யின்னம் பூமியிலே
வைக்கும் எனச் சங்கித்து மால் தெளிவிக்கத் தெளிந்த
தக்க புகழ் மாறன் எங்கள் சார்வு –93-

இதில் – யதா மநோ ரதம் பெறாமல் சம்சாரத்திலேயே ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வைக்க எண்ணினான் என்று சங்கிக்க
அவன் தெளிவித்த படியை அருளிச் செய்கிற பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
தம் மநோ ரத அனுகுணமாக அப்போதே அத்தேசத்திலே புக்கு அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே-கலங்கி
பழைய படி நமக்கு சம்சாரத்தில் இருப்பே சேஷித்து விடுகிறதோ -என்று
பிரகிருதி சம்பந்த்தத்தின் கொடுமை ஸ்ரீ ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யம்
முதலான ஹேதுக்களால் தமக்கு பிறந்த அதிசங்கையை ஒரு படுக்கையிலே கூட இருக்கச் செய்தே
பண்டு பசு மயக்கப் போகிற ப்ரபாத காலம் வந்து
அக் காலத்துக்கு அடைத்த குயில் மயில் முதலானவற்றின் பாடல் ஆடல் முதலான
அடையாளங்களையும் காண்கையாலே
அவற்றையே கொண்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பசு மேய்க்கப் போனான் -என்று அதி சங்கை பண்ணி
நோவு படுகிற இடைப் பெண்கள் பேச்சாலே அருளிச் செய்கிற-வேய் மரு தோளிணை யில் அர்த்தத்தை
வேய் மரு தோள் இந்த்ரிரை கோன் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————-

சார்வாகவே யடியில் தானுரைத்த பத்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனை -சோராமல்
கண்டுரைத்த மாறன் கழல் இணையே நாடோறும்
கண்டு உகக்கும் என்னுடைய கண் –94-

இதில்
அடியில் உபதேசித்த பக்தி-ஸ்வசாத்தியமான பலத்தோடே தலைக் கட்டினபடியை அருளிச் செய்த
திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்
கீழ்-ஸ்ரீ காளமேகத்தை வழித் துணையாக-
ஸ்ரீ தாள தாமரையிலே பற்றி போக்கிலே ஒருப்பட்டவர் ஆகையாலே-
ஸ்ரீ உயர்வற உயர் நலத்தில்-அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாக அறுதி இட்ட ஸ்ரீ பரத்வமே பரம பிராப்யமாகையாகவே
அந்த பிராப்ய வேஷத்தையும்-
பிராப்ய பலமான கைங்கர்யத்தையும்- ஸ்ரீ கெடும் இடரிலே அனுசந்தித்து-
அந்த பிராப்ய வேஷத்தை பெறுகைக்கு உபாயமாக-
ஸ்ரீ வீடுமின் முற்றத்திலும்—ஸ்ரீ பத்துடை அடியவரிலும் தொடங்கின-பக்தியானது ஸ்வ சாத்தியத்தோடே பொருந்தின படியை சொல்லி
தமக்கு உபாயமாக
முதல் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் சொன்ன பிரபத்தியையும்-சொல்லித் தலைக் கட்டுகிற
ஸ்ரீ சார்வே தவ நெறியில் அர்த்தத்தை–சார்வாகவே அடியில் -இத்யாதியாலே
அருளிச் செய்கிறார் என்கை –

—————-

கண்ணன் அடி இணையில் காதல் உறுவார் செயலை
திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே -மண்ணவர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கை தலைக் கட்டினான் மாறன்
ஆன புகழ் சேர் தன்னருள்–95-

இதில் பக்திமான்கள் பரிமாற்றத்தை சுருங்க அருளிச் செய்த படியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் அது எங்கனே என்னில்
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் தம்மை ஸ்ரீ பரம பதத்திலே கொடு போகையிலே த்வரிக்கிற படியை கண்டு
இவர்களுக்கு இது ஓன்று குறை பட்டு கிடக்க ஒண்ணாது என்று பார்த்து
தம்முடைய பரம கிருபையாலே
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனைப் பற்றுகையாலும் இவர்களுக்கு ஸூக்ரஹமாக வேணும் என்று பாசுரப் பரப்பு அறச் சுருக்கத்திலே
பக்திமான்கள் பரிமாற்றம் இருக்கும் படியை சம்சாரிகளுக்கு உபதேசித்து பரோபதேசத்தை நிகமிக்கிற
கண்ணன் கழலிணையில் அர்த்தத்தை-கண்ணன் அடி இணையாலே-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————-

அருளால் அடியில் எடுத்த மால் அன்பால்
இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து -இரு விசும்பில்
இத்துடன் கொண்டேக இசைவு பார்த்தே யிருந்த
சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல் —96-

த்யாஜ்ய தேஹ வ்யாமோஹம் -அடுத்த பதிகார்த்தம் –
பிரணவ பாரதந்தர்யம் -மோக்ஷ தானத்தில் -ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் -இதில் –

இதில் ஸ்ரீ பரம பதத்தில் கொடு போகையில்-த்வரிக்கும் இடத்திலும் விதி பரதந்த்ரனாய் செய்கிறபடியை
பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி பரோபதேசம் தலைக் கட்டின பின்பு தம்மை அவன் ஸ்ரீ திரு நாட்டிலே கொடு போகிக்கு த்வரிக்கும் படியையும்
கொடு போகும் இடத்தில் தாம் நியமித்தபடி கொடு போக வேணும் என்று தமக்கு அவன் பரதந்த்ரனாய் நிற்கிறபடியையும்
தாம் பெற்ற பேற்றின் கனத்தையும் -தம்முடைய திரு உள்ளத்துக்குச் சொல்லி-இனியராய் பேசுகிற
அருள் பெறுவாரில் அர்த்தத்தை-அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் அருளால் அடியில் -தொடங்கி -என்கை –

—————–

செஞ்சொல் பரன் தனது சீராரும் மேனி தனில்
வஞ்சித்துச் செய்கின்ற வாஞ்சை தனின் -விஞ்சுதலைக்
கண்டவனைக் காற்கட்டிக் கை விடுவித்துக் கொண்ட
திண் திறல் மாறன் நம் திரு—97-

இதில்-அவன் தேக சபலனாய்-ஆதரிக்க-இவர் -விரோதியான சரீரத்தை விடுவி -என்று
விடுவித்துக் கொண்டமை பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து-அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
தம்மோடு வந்து கலந்து-தமக்கு பரதந்த்ரனாய் தம் திரு மேனியிலே அத்ய அபி நிவிஷ்டனாய்
திரு மேனியோடே தம்மை ஸ்ரீ திரு நாட்டில் கொடு போக வேணும் என்று
அவன் தம் திருமேனியில் மிகவும் பண்ணுகிற சாபலத்தைக் கண்டு
நம் பக்கல் ஆதர அதிசயத்தால் அன்றோ-இவன் நம் உடம்பை ஆதரிக்கிறது என்று பார்த்து
இதன் தோஷம் அறியாமல்-ராகாந்தனாய் இருக்கிற இவனுக்கு
இதன் தோஷத்தை யுணர்த்தவே இத்தை தவிரும் என்று நினைத்து-இதன் தோஷங்களை அவனுக்கு அறிவிக்க
அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகப்பாரைப் போலே
அது தானே அவனுக்கு மேல் விழுகைக்கு உடலாக-எனக்கு இது மிகவும் அநபிமதமாய் இருக்கும்
ஆன பின்பு இத்தைக் கழிக்க வேணும் -என்று
இவர் அவன் திருவடிகளிலே தலையை மடுத்து சரணம் புக
இவர் விதி வகை பார்க்குமவன் ஆகையாலே
இவர்க்கு அநபிமதம் ஆகில்-வருந்தியும் நாம் இத்தை கழித்து கொடுக்கக் கடவோம்-என்று தலை துலுக்க
நம் சொலவைப் பரிபாலிப்பதே
இது ஒரு சீலம் இருந்தபடி என் –என்று தலை துலுக்குகிற-
செஞ்சொல் கவிகாள் லில் அர்த்தத்தை
செஞ்சொல் பரன் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————–

திருமால் தன்பால் விருப்பம் செய்கின்ற நேர் கண்டு
அரு மாயத்து அன்று அகல்விப்பான் என் -பெருமால் நீ
இன்று என்பால் செய்வான் என் என்ன இடருற்று நின்றான்
துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து —98-

இதில்-இப்போது ஆதரிக்கிற தேவர்-அநாதி அநாதர ஹேது சொல்லும் என்று-மடி பிடித்துக் கேட்க
அவன் அதுக்கு ஒன்றும் சொல்லாமல்
நிருத்தனனான படியை அருளிச் செய்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து-அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
முதலிலே
அத்வேஷத்தைப் பிறப்பித்து-ஆபிமுக்யத்தை யுண்டாக்கி-ஆஸ்ரயண ருசியை விளைத்து
தானே யுபாயமாய்-தன் திருவடிகளிலே பிரேமத்தையும்-பரம பக்தி பர்யந்தமாக முற்றுவித்து
தன்னால் அல்லாது செல்லாதபடி பண்ணி
நாம் சொன்னபடியே செய்வானாக சமைந்து
நம்மை இவன் இப்படி தலையாலே-சுமவா நின்றதுக்கு அடி ஏது என்று அவனைக் கேட்க –
அவன் நிருத்தரனாய்-கவிழ் தலை இட்டு நிற்க
நிர்ஹேதுகமாகாதே -என்று ப்ரீதராய்
தம்மை அவன் அங்கீ கரித்த படியையும்
அங்கீகார ஹேதுவானவன் கிருபாதி குணங்களையும்-அனுசந்தித்து
இது ஒரு நிர்ஹேதுக விஷயீகாரம் இருந்தபடியே-என்று வித்தராகிற
திரு மால் இரும் சோலை மலை யில் அர்த்தத்தை
திருமால் தம்பால் -இத்யாதியாலே-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

————-

சூழ்ந்து நின்ற மால் விசும்பில் தொல்லை வழி காட்ட
ஆழ்ந்து அதனை முற்றும் அனுபவித்து -வாழ்ந்து அங்கு
அடியருடனே இருந்தவாற்றை யுரை செய்தான்
முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி –99-

இதில் ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி மார்க்க சத்காரத்தை அடையக் காட்ட அனுபவித்து அருளிச் செய்த பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்-அது எங்கனே என்னில் –
இவரை அமர்ந்த நிலமான ஸ்ரீ பரம பதத்திலே கொடு போய் வைத்து இவரும் தானுமாக அனுபவிப்பதாக ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் விசாரித்து
இவருக்கு ஸ்ரீ அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தையும்-அங்கு உள்ளார் பண்ணும் சத்கார விசேஷங்களையும்
ஸ்ரீ பரமபத பிராப்தியையும் அங்கு உள்ளார் வந்து எதிர் கொண்டு சத்கரிக்கும் கட்டளைகளையும்
தன்னுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளையும் இவருக்கு கண்டு அனுபவிக்கலாம்படி
பர ஜ்ஞான தசையை பிறப்பித்துக் காட்டிக் கொடுக்க
இவரும் கட்டடங்க கண்டு அனுபவித்து
தாம் பெற்ற பேற்றை அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற சூழ் விசும்பு அணி முகிலில் அர்த்தத்தை
சூழ்ந்து நின்ற மால் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

————–

முனி மாறன் முன்புரை செய் முற்றின்பம் நீங்கி
தனியாகி நின்று தளர்ந்து -நனியாம்
பரம பத்தியால் நைந்து பங்கயத்தாள் கோனை
ஒருமை யுற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து –100-

இதில் – ஸ்ரீ பரம பத்தியாலே-பர ப்ராப்தியான படியை பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ் சூழ் விசும்பு அணி முகிலிலே ஸ்ரீ பரம பதத்திலே புக்கு நிரதிசய ஆனந்த உக்தராய்
நித்ய சூரிகள் திரளிலே இருக்கிறாராக-தம்மை அனுசந்தித்த இது
ஜ்ஞான அனுசந்தானம் மாத்ரமாய் பாஹ்ய சம்ச்லேஷ யோக்கியம் அல்லாமையாலே
மேரு சிகரத்திலே ஸூ கோத்ரமாக இருந்தவன்
பேர் ஆழமான பள்ளத்திலே தலை கீழாக தள்ளுண்டு-விழுந்து நோவு படுமா போலே
அனந்த கிலேச பாஜனமான சம்சாரத்தில்-தாம் இருக்கிற படியைக் கண்டு
ஸ்ரீ ஈஸ்வரனுக்கு
பண்டு போலே ஒரு குணாவிஷ்காராதிகளால் பரிஹரிக்க ஒண்ணாத படி ஆற்றாமை தலை எடுத்து
ஒரு தூத ப்ரேஷாணாதிகளால் இட்டு நீட்டுகையும் இன்றிக்கே
தாமே அவன் முகத்தைப் பார்த்து
தம்மால் இது பரிஹரித்துக் கொள்ளப் போகாது இருக்கிறபடியும்
சாதநாந்தரங்களை அனுஷ்டித்தாலும் அவன் கை பார்த்து இருக்க வேண்டி இருக்கும் படியையும் சொல்லிக் கொண்டு
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் ஆணை இட்டு-தடுத்தும்-வளைத்தும் அவனைப் பெற வேண்டும்படியான பரம பக்தி தலை எடுத்து
நிர்க்குணர் உடைய ஹிருதயங்களும் கூட இரங்கும் படியாகவும்
அவனுக்கும் தம் கார்யம் செய்து அல்லது ஸ்ரீ திரு நாட்டிலே குடி இருப்பு அரிதாம்படியாகவும்
பெரும் மிடறு செய்து கூப்பிட்டு பெரிய ஆர்த்தியோடே திருவடிகளிலே சரணம் புக
ஸ்ரீ பெரிய திருவடி திருத் தோளிலே ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரோடு கூட இவர் அபேஷித்த படியே ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வந்து தோற்றி
கால் கட்டான பிரகிருதி சம்பந்தத்தையும் அறுத்து
ஸ்ரீ பரம பதத்திலே கொடு போய் நித்ய சூரிகளோடே ஒரு கோவை யாக்கி-நித்ய கைங்கர்யம் கொண்டருள-
அத்தாலே-தாம் நிரஸ்த பிரதிபந்தகராய் பிராப்த சமஸ்த மநோ ரதரான படியை-சொல்லித் தலைக் கட்டுகிற
முனிய நான் முகனே யில் அர்த்தத்தை
முனி மாறன் இத்யாதியாலே அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார் -என்கை –

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -ஒன்பதாம் பத்து —

October 4, 2019

கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலாக் கூறும் உற்றார் கன்மத்தால்
அண்டினவர் என்றே யவரை விட்டு -தொண்டருடன்
சேர்க்கும் திருமாலைச் சேரும் என்றான் ஆர்க்குமிதம்
பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு –81-

இதில் -சோபாதிக பந்துக்களை விட்டு நிருபாதிக பந்துவை பற்றச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வார்
பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்
தன்னைப் பற்றினாரை தனக்கு அபிமதரான பாகவதர்கள் திருவடிகளிலே சேர்த்து ரஷிக்கும் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனே
பிராப்யமும்-பிராபகமும் சர்வ வித பந்துவும் – அல்லாதார் அடங்கலும் ஔபாதிக பந்துக்கள் – ஆன பின்பு –
அவனை ஒழிந்த ஔபாதிக பந்துக்களை விட்டு
பிராதா பார்த்தா ச பந்து ச பிதா ச மம ராகவா -என்னும்படி
நிருபாதிக-சர்வவித பந்துவுமாய் இருக்கும் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு அடிமை புக்கு உஜ்ஜீவித்துப் போருங்கோள் என்று
ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே பிறரைக் குறித்து உபதேசிக்கிற கொண்ட பெண்டீரில் அர்த்தத்தை
கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலா -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————

பண்டை யுறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே
கண்டு எனக்கு எல்லா வுறவின் காரியமும் -தண்டற நீ
செய்தருள் என்றே யிரந்த சீர் மாறன் தாளிணையே
உய்துனை என்று உள்ளமே ஓர்—82-

தண்டற -தடை இல்லாமல் –

இதில் –
பந்து க்ருத்யம் எல்லாம் செய்ய வேணும் -என்று பேசின ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து-
அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி நிருபாதிக பந்துவான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு சர்வவித பந்து க்ருத்யமும் செய்ய வேணும்-என்று
ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடியிலே போய்ப் புக்கு-அங்கே ஸ்ரீ பிராட்டியாரோடு கூட-
பள்ளி கொண்டு அருளுகிற-ஸ்ரீ காய்ச்சின வேந்தைக் குறித்து –
திருப் பவளத்தைத் திறந்து ஒரு இன் சொல்லுச் சொல்ல வேணும் –
மா ஸூ ச -உபாயத்துக்கு சோகப்படாதே– க்ரியதாம் மாம் வத -கைங்கர்யம் –
திருக் கண்களை அலர விழித்துக் குளிர நோக்கி அருள வேணும்-
திருவடிகளைத் தலைக்கு அலங்காரமாக வைத்து அருள வேணும் –
ஸ்ரீ பிராட்டியும் ஸ்ரீ தேவருமாக திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே எழுந்து அருளி இருக்க வேணும்-
கண் முகப்பே நாங்கள் சசம்ப்ர்ம ந்ருத்தம் பண்ணும்படி உலாவி அருள வேணும்-என்றால் போலே
ஒரு கோடி வெள்ளங்களை-அவர் சந்நிதியிலே-அசல் அறியாதபடி- பிரார்த்திக்கிற பண்டை நாளில் -அர்த்தத்தை
பண்டை யுறவான இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————–

ஓரா நீர் வேண்டினவை உள்ளதெல்லாம் செய்கின்றேன்
நாராயணன் அன்றோ நான் என்று –பேருரவைக்
காட்ட அவன் சீலத்தில் கால் தாழ்ந்த மாறன் அருள்
மாட்டி விடும் நம்மனத்து மை–83-

இதில்-சீல குணத்திலே ஆழம் கால் பட்டு ஸ்ரீ ஆழ்வார் பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
உம்முடைய பேற்றுக்கு நீர் பிரார்த்திக்க வேணுமோ –நாமே பிரார்த்திதுச் செய்ய வேண்டும்படி அன்றோ
நமக்கு யுண்டான ஸ்ரீ நாராயணத்வ பிரயுக்தமான ரக்த ஸ்பர்சம் –
ஆன பின்பு நாமே உம்முடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் செய்யக் கடவோம் -என்று
அவன் அருளிச் செய்ய
தனது பெருமை பாராதே-எனது சிறுமை பாராதே-இப்படி அருளிச் செய்வதே
இது ஒரு சீலம் இருக்கும் படியே -என்று அவனுடைய சீல குணத்திலே வித்தராகிற
ஓர் ஆயிரத்தில் அர்த்தத்தை-ஓரா நீர் வேண்டினவை -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் என்கை-

———————

மையார் கண் மா மார்பில் மன்னும் திருமாலை
கையாழி சங்கு டனே காண வெண்ணி -மெய்யான
காதலுடன் கூப்பிட்டுக் கண்டு உகந்த மாறன் பேர்
ஓத வுய்யுமே இன்னுயிர்–84-

இதில் -விலஷண விக்ரஹ உக்தனானவனை காண-ஆசைப்பட்டு கூப்பிடுகிற பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் – சீலாதிகனாய் -அதுக்கு ஊற்றுவாயான ஸ்ரீ பிராட்டியோடு நித்ய சம்யுக்தனாய் –
இரண்டு இடத்திலும் அழகு பெற தரித்த ஸ்ரீ ஆழ்வார்களை யுடையனான-ஸ்ரீ எம்பெருமானை அனுபவிக்க வேணும் என்று
தாமும் தம்முடைய கரண க்ராமங்களுமாக விடாய்த்துக் கூப்பிட தூணிலே தோற்றி சிறுக்கனுக்கு உதவினாப் போலே
மானசமாகத் தோற்றி தன் குணங்களை அனுபவிப்பிக்க
அத்தை அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டராகிற -மையார் கரும் கண்ணியில் அர்த்தத்தை
மையார்கண் மா மார்பில் மன்னும் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————–

இன்னுயிர் மால் தோற்றினது இங்கு என் நெஞ்சில் என்று கண்ணால்
அன்று அவனைக் காண வெண்ணி யாண் பெண்ணாய் -பின்னையவன்
தன்னை நினைவிப்ப வற்றால் தான் தளர்ந்த மாறன் அருள்
உன்னும் அவர்க்கு உள்ளம் உருகும்—85-

இதில் -ஸ்மாரக பதார்த்தங்களாலே நோவு பட்ட ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்ப் பிறந்த அனுபவம் மானஸ அனுபவம் ஆகையாலே-அவனை பாஹ்ய கரணங்களாலே அனுபவிக்க வேணும்
என்று ஆசைப் பட்டு-அப்போதே அது கிடையாமையாலே சிதில சித்தராய்
அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளுக்கு ஸ்மாரகமான லௌகிக பதார்த்தங்களைக் கண்டு அவ்வழியாலே
ஸ்மார்யமாணமான அவன் குண சேஷ்டிதாதிகளை அனுசந்தித்து
அவனை யதா மநோ ரதம் அனுபவிக்கப் பெறாமல் இப்படி ஸ்மாரக பதார்த்தத்தாலே தாம் ஈடுபட்டுச்-செல்லுகிற படியை
அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற -இன்னுயிர் சேவலில் அர்த்தத்தை
இன்னுயிர் மால் இத்யாதியால் -அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————

உருகுமால் என்நெஞ்சம் உன் செயல்கள் எண்ணி
பெருகுமால் வேட்கை எனப்பேசி -மருவுகின்ற
இன்னாப்புடன் அவன் சீர் ஏய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல்
என் நாச் சொல்லாது இருப்பது எங்கு—86-

என்னால் -என் நா என்றுமாம்-

இதில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தான வித்தராம் ஸ்ரீ ஸூக்தியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
ஸ்மாரக பதார்த்தங்களைக் கண்டு நோவு பட்டு செல்லா நிற்கச் செய்தே
இருந்ததும் வியந்தில் தடுமாறாகக் கலந்த கலவி ஸ்ம்ருதி விஷயம்மாக தரிக்க
அத்தாலே
பூர்வ சம்ச்லேஷ பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து ப்ரீதராய்ச் செல்லுகிற -உருகுமால் நெஞ்சத்தில் -அர்த்தத்தை
உருகுமால் என் நெஞ்சம் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————-

எம் காதலுக்கு அடி மால் ஏய்ந்த வடிவு அழகு என்று
அங்காது பற்றாசா ஆங்கு அவன் பால் -எங்கும் உள்ள
புள்ளினத்தைத் தூதாகப் போக விடும் மாறன் தாள்
உள்ளினர்க்குத் தீங்கை யறுக்கும்–87-

இதில் வடிவு அழகு பற்றாசாக தூது விட்டு அருளின திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்
அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானமாக மாத்ரமாக சென்ற இடத்தில் பாக்ய வைகல்யத்தாலே
குண அனுபவத்தால் வந்த ப்ரீதி கீழ்ப்பட்டு
அப்ரீதி அம்சமே தலை எடுத்து அவனுடைய சௌந்தர்யத்தாலே அபஹ்ருத சித்தராய்
அவ் வழகைக் கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க வேணும் -என்று கண்ணால் கண்ட பஷிகளை தூது விடுகிற
எங்கானலில் அர்த்தத்தை-அருளிச் செய்கிறார் எம் காதலுக்கு அடி-இத்யாதியாலே -என்கை –

———————

அறுக்கும் இடர் என்று அவன் பால் அங்கு விட்ட தூதர்
மறித்து வரப் பற்றா மனத்தால் -அறப் பதறிச்
செய்ய திரு நாவாயில் செல்ல நினைந்தான் மாறன்
மையலினால் செய்வது அறியாமல்—88-

இதில் தூதர் வரும் அளவும் பற்றாமல் ஸ்ரீ திரு நாவாயில் போய்ப் புக வேணும் என்று
மநோ ரதிக்கிற ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி விட்ட தூதர் அத்தலைப் பட்டு அவனுக்கு ஸ்வ தசையை அறிவித்து மீண்டு வருவதற்கு முன்னே
பிராப்ய த்வர அதிசயத்தாலே அவன் எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ திரு நாவாயிலே போய்ப் புக்கு
அவ்வோலகத்திலே அங்கு உள்ளவர்களோடு கூட சபத்நீகனான அவனைக் கண்டு அனுபவித்து
அடிமை செய்யப் பெறுவது எப்போதோ –என்று மநோ ரதிக்கிற
அறுக்கும் வினையில் -அர்த்தத்தை
அறுக்கும் இடர் என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————-

மல்லடிமை செய்யும் நாள் மால் தன்னைக் கேட்க அவன்
சொல்லும் அளவும் பற்றாத் தொன்னலத்தால் செல்கின்ற
ஆற்றாமை பேசி யலமந்த மாறன் அருள்
மாற்றாகப் போகும் என் தன் மால்–89-

மல்லடிமை – பூர்ண அனுபவம் –
மால் -மருட்சி அஞ்ஞானம்-
தொல் நலம் -ஸ்வாபாவக பக்தி – சஹஜ பக்தி –

இதில்-ஒரு சந்தையில் யுண்டான ஸ்ரீ ஆழ்வார் அபிசந்தியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –அது எங்கனே என்னில்
அறுக்கும் வினையில் பெரிய த்வரையோடே மநோ ரதித்தவர் த்வர அனுகுணமாக பிராப்ய பூமியிலே புக்கு
அவனை அனுபவிக்கப் பெறுவதற்கு முன்னே
தத் ப்ராப்தி ஸூசகமான அடையாளங்களைக் கண்டு
நோவு பட்டுச் செல்லுகிறபடியை பகல் எல்லாம் பசு மேய்க்கப் போன ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
மீண்டு வருவதற்கு முன்னே அவன் வரவுக்கு அடையாளமான
மல்லிகை கமழ் தென்றல் முதலான வஸ்துக்களைக் கண்டு ஸ்ரீ திரு ஆய்ப்பாடியில் இடைப் பெண்கள்
அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண விரஹத்தாலே
சந்த்யா சமயத்திலே நோவு பட்டுச் செல்லுகிற துறை மேலே வைத்து அருளிச் செய்கிற
மல்லிகை கமழ் தென்றலில் அர்த்தத்தை-மல்லடிமை -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் என்கை-

———————–

மால் உமது வாஞ்சை முற்றும் மன்னு உடம்பின் முடிவில்
சால நண்ணிச் செய்வன் எனத் தான் உகந்து -மேல் அவனைச்
சீரார் கணபுரத்தே சேரும் எனும் சீர் மாறன்
தாரானோ நம்தமக்குத் தாள் –90-

இதில் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு நாள் அவதி பிறக்க அத்தாலே அவர் பரோபதேசம் பண்ணின பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
நாளேல் அறியேன் -என்று கேட்டவர்க்கு உம்முடைய த்வரை அனுகுணமாக உம்முடைய சரீர அவசானத்திலே
உம்மை ஸ்ரீ பரம பத்திலே கொடு போய் அடிமை கொள்ளக் கடவோம் –என்று நாளிட்டுக் கொடுக்க-
விலக்ஷணம் அதிகாரி -த்வரை மிக வேணுமே -ஆர்த்தி அதிகார பூர்த்தி வேணுமே —
அத்தாலே ஹ்ருஷ்டராய்-
அந்த ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே ஸ்ரீ திருக்கண்ண புரத்திலே நிற்கிறவன் திருவடிகளிலே
புஷ்பாத் உபகரண்ங்களைப் பணிமாறி பக்தியைப் பண்ணுங்கோள் –
அதுக்கு மாட்டாதார் –
இந்த பத்துப் பாட்டையும் பிரீதி பூர்வகமாம் படி அவன் திருவடிகளிலே வணங்குங்கோள் -என்று
சர்வரையும் தத் சமாஸ்ரயணத்தில்-அதிகார அனுகுணமாக மூட்டுகிற-மாலை நண்ணியில் அர்த்தத்தை
மால் உமது வாஞ்சை முற்றும் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -எட்டாம் பத்து —

October 4, 2019

தேவனுறை பதியில் சேரப் பெறாமையால்
மேவும் அடியார் வசனாம் மெய்ந்நிலையும் -யாவையும் தா
னாம் நிலையும் சங்கித்தவை தெளிந்த மாறன் பால்
மா நிலத்தீர் நாங்கள் மனம் —-71-

இதில்
அவனுடைய குணங்களிலும் ஸ்வரூபத்திலும் அதி சங்கித்த அதி சங்கியைப் போக்கின படியை
பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
இவர் மநோ ரதித்த படியே அத் தேசத்திலே புக்கு ஸ்ரீ திருவாய் மொழி கேட்ப்பித்து
அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே மிகவும் அவசன்னராய் –
அவன் ஆஸ்ரித பர தந்த்ரன் –சர்வ நிர்வாஹகன் என்று இருந்தோம் இவையும் நம்மைத் தோற்றிப் பொய் ஆகிறதோ -என்று
இவர்-அவன் குணத்திலும் ஸ்வரூபத்திலும் அதி சங்கை பண்ண கீழ் தம்மைக் கொண்டு ஸ்ரீ திருவாய் மொழி பாடுவித்துக் கொண்ட
யுபகாரத்தை ஸ்மர்ப்பித்து அவன் தம் அதி சங்கையைப் போக்க அத்தை அனுசந்தித்து அதி சங்கை தீருகிற
தேவிமாரில் -அர்த்தத்தை-தேவனுறை பதியில் -இத்யாதி யாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————-

நம் கருத்தை நன்றாக நாடி நிற்கும் மால் அறிய
இங்கு இவற்றில் ஆசை எமக்கு உளது என் -சங்கையினால்
தன்னுயிரில் மற்றில் நசை தான் ஒழிந்த மாறன் தான்
அந்நிலையை யாய்ந்து உரைத்தான் அங்கு –72-

இதில் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆத்மாத்மீயங்களில் நசை அற்ற-நங்கள் வரிவளையை-அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்-அதிசங்கை தீர்த்த மாத்ரமாய்-ஸ்வ அபேஷிதமான பாஹ்ய சம்ச்லேஷம் பிறவாமையாலே கலங்கி
அவஸ்தாந்தரா பன்னராய்-ஸ்ரீ சர்வஞ்ஞனான அவன் அறிய-நாம் அறியாதே இருக்க
நமக்கு சம்சாரத்தில் நசையும் யுண்டாக வேனும என்று பார்த்து
ஆத்மாத்மீயங்களில் தமக்கு நசை அற்ற படியை அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற
நங்கள் வரிவளையில் அர்த்தத்தை-நம் கருத்தை -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை —

———————

அங்கு அமரர் பேண அவர் நடுவே வாழ் திரு மாற்கு
இங்கு ஓர் பரிவர் இலை என்று அஞ்ச -எங்கும்
பரிவர் உளர் என்னப் பயம் தீர்ந்த மாறன்
வரிகழல் தாள் சேர்ந்தவர் வாழ்வார்–73-

இதில்-பரிவர் இல்லை என்று கலங்க-பரிவர் உளர் என்று தேற்றின பாசுரர்த்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
ஒரு கோல நீல நன்னெடும் குன்றம் வருவது ஒப்பான் -என்று கீழே
அனுசந்தித்த அவனுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹ வைலஷண்யத்திலே திரு உள்ளம் சென்று
இப்படி சௌந்தர்ய சௌகுமார்யங்களுக்கு கொள்கலமான இவ் வடிவோடே
பிரயோஜனாந்தர பரர்களான தேவர்கள் கார்யம் செய்கைக்காக
பிரதிகூலர் வர்த்திக்கிற இஸ் சம்சாரத்திலே தனியே வந்து அவதரித்து சஞ்சரியா நின்றான்
எங்கே என்ன தீங்கு வரத் தேடுகிறதோ என்று -இவர் வயிறு எரிந்து பயப்பட
நமக்கு-முமுஷூக்களும்-நித்தியரும்-முக்தரும் உண்டு-
நாம் கடலை குளப்படி போலே கலக்க வல்ல பெறு மிடுக்கர் ஆகையாலே
நமக்கு ஒரு குறைகளும் இல்லை -என்று அவன் அருளிச் செய்ய
அச்சம் தீருகிற அங்கும் இங்கும் -அர்த்தத்தை
அங்கு அமரர் பேண -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் –

————–

வாராமல் அச்சம் இனி மால் தன் வலியினையும்
சீரார் பரிவருடன் சேர்த்தியையும் -பாரும் எனத்
தானுகந்த மாறன் தாள் சார் நெஞ்சே சாராயேல்
மானிடவரைச் சார்ந்து மாய்—74-

இதில் பயம் மறுவல் இடாதபடி தன் சௌர்ய வீர்யாதிகளையும்
சாபா நுக்ரஹ சமர்த்தர் சஹவாசத்தையும் காட்டக் கண்ட படி-பேசின ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்
இன்னமும் இவருக்கு நம் பக்கல் பரிவின் கனத்தாலே பயம் மறுவல் இடக் கூடும் என்று விசாரித்து
ப்ரதிகூலர்க்கு கணிசிக்க ஒண்ணாத படி அரண் உடைத்தான ஸ்ரீ திருச் செங்குன்றூரிலே
ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதியாதிகளை நிர்வஹிக்க வல்ல சக்திமான்களாய்-சாபா நுக்ரஹ ஸ்மர்த்தரான
மூவாயிரம் ப்ராஹ்மணர் பரிந்து நோக்க
அவர்களும் குழைச் சரக்காம் படி
பிசாசான் தானாவான் அங்குல் யக்ரேணதான் ஹன்யாமிச்சன் ஹரி கணேஸ்வர -என்று
சௌர்ய வீர்ய பராக்ரமாதிகளோடே தான் எழுந்து அருளி இருக்கும் நிலையை
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் காட்டிக் கொடுக்க -அத்தாலே அச்சம் கேட்டு அவன் வடிவு அழகிலே நெஞ்சை வைத்து
அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டர் ஆகிற -வார்கடாவருயில் அர்த்தத்தை -வாராமல் அச்சம் இனி -என்று
தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

———————–

மாயன் வடிவு அழகைக் காணாத வல் விடா
யாயது அற விஞ்சி அழுதலுற்றும் தூய புகழ்
உற்ற சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல்
அற்ற பொழுதானது எல்லியாம்–75-

இதில் அவனுடைய வடிவு அழகை அனுபவியாமல் அழுத ஸ்ரீ ஆழ்வார்
ஆர்த்தி அதிசய ஸூசக ஸ்ரீ ஸூக்தியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –அது எங்கனே என்னில்
கீழே ப்ரஸ்துதமான அனுபவம் மானச அனுபவ மாத்ரமேயாய்
பாஹ்ய சம்ச்லேஷ யோக்கியம் அல்லாமையாலே-மிகவும் நோவு பட்டு
காட்டுத் தீ கதுவினால் போலே-பரிதப்த சித்த காத்ரராய்
அவயவ சோபை-ஆபரண சோபை-ஒப்பனை அழகு இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான விக்ரஹம்
இவற்றின் உடைய வைலஷண்யத்தை பல படியாக வர்ணித்துக் கொண்டு
பெரும் கூப்பீடாக கூப்பிடுகிற மாயக் கூத்தனில் அர்த்தத்தை
மாயன் வடிவு அழகை -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————————–

எல்லி பகல் நடந்த இந்த விடாய் தீருகைக்கு
மெல்ல வந்து தான் கலக்க வேணும் என -நல்லவர்கள்
மன்னு கடித் தானத்தே மாலிருக்கக் மாறன் கண்டு
இந்நிலையைச் சொன்னான் இருந்து–76-

இதில் இவர் விடாய் தீர் அடுத்து அணித்தாய் வந்திருந்து பின்பு தம்முடனே கலந்தபடி பேசின
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
இவருடைய பெரு விடாய் கெடும்படி இவரோடு வந்து சம்ச்லேஷிக்கக் கோலி
அடுத்து அணித்தாக ஸ்ரீ திருக் கடித் தானத்திலே வந்திருந்து
தம் பக்கலிலே அத்ய அபி நிவிஷ்டனாய் இருக்கிறபடியை அவன் காட்டிக் கொடுக்க
அத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டர் ஆகிற எல்லியும் காலையில் -அர்த்தத்தை
எல்லி பகல் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————

இருந்தவன் தான் வந்து இங்கு இவர் எண்ணம் எல்லாம்
திருந்த விவர் தம் திறத்தே செய்து -பொருந்தக்
கலந்து இனியனாய் இருக்கக் கண்ட சடகோபர்
கலந்த நெறி கட்டுரைத்தார் கண்டு –77-

இதில்-இவர் கருத்தைத் தான் கைக் கொண்டு இவருடனே கலந்த படியைப் பேசின ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –அது எங்கனே என்னில் –
இவர் -வெள்ளக் கேட்டாலே அழியாதபடி ஸ்ரீ திருக் கடித் தானத்தே இருப்பைக் காட்டி
சம்ஸ்லேஷ ரசத்தை சாத்மிப்பித்த –
அநந்தரம்-
ஸ்வ விஷயத்தில் அர்த்தித்வ பிரமுகரான இவர் மநோ ரதத்தை எல்லாம் தான்
இவர் பக்கலிலே பண்ணிக் கொண்டு-இவரோடு பூர்ண சம்ஸ்லேஷம் பண்ணி
அந்த சம்ச்லேஷ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே புதுக்கணித்த திவ்ய அவயவங்களையும்
நீல பர்வதம் போலே ஒளி இருக்கிற வடிவையும் இருக்கிறபடியை மண்டி அனுபவித்து
ஹ்ருஷ்டராய் செல்லுகிற -இருத்தும் வியந்தில் அர்த்தத்தை
இருந்தவன் தான் வந்து -இத்யாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————-

கண் நிறைய வந்து கலந்த மால் இக்கல்வி
திண்ணிலையா வேணும் எனச் சிந்தித்து –தண்ணிது எனும்
ஆர் உயிரின் ஏற்றம் அது காட்ட ஆய்ந்து உரைத்தான்
காரி மாறன் தன் கருத்து —78-

இதில்-ஆத்மஸ்வரூப வைலஷண்யத்தை எம்பெருமான் காட்டக் கண்டு பேசின ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
இருத்தும் வியந்தில் -பெரிய ப்ரீதியோடு அனுபவிக்கிற அளவில்
சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் -என்று நம் பெருமைக்கு எதிர்தட்டான தம் சிறுமையை அனுசந்தித்தார்-
இவர் இன்னம் வள வேழ் உலகு தலை எடுத்து நம்மை விட்டு அகலவும் கூடும்
அதுக்கு இடம் அறும்படி
ஜ்ஞானனந்த லஷணமாய் நித்யமாய் ஸ்ரீ ஸ்தனம் போலேயும் ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலேயும்
நமக்கு நித்ய போக்யமுமாய் காணும் இவ்வாத்மஸ்வரூபம் இருப்பது -என்று
ஆத்ம ஸ்வரூபம் வைலஷண்யம் அடியாக அவன் காட்டிக் கொடுக்க அத்தை அனுசந்தித்து ப்ரீதர் ஆகிற
கண்கள் சிவந்தில் அர்த்தத்தை கண் நிறைய இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

——————————-

கருமால் திறத்தில் ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒரு மா கலவி யுரைப்பால் -திறமாக
அன்னியருக்காகா தவன் தனக்கே யாகும் உயிர்
இந்நிலையை யோரு நெடிதா –79-

இதில்
ஆத்மாவின் உடைய அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியை ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்த படியை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
இப்படி விலஷணமான ஆத்ம ஸ்வரூபம் தான் தனக்கும் உரித்தது அன்றிக்கே
அவனுக்கே -அனந்யார்ஹ -சேஷமாய் இருக்கும் படியை அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற
கரு மாணிக்க மலையில் அர்த்தத்தை கருமால் திறத்தில் -இத்யாதியால்
அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————————

நெடுமால் அழகு தனில் நீள் குணத்தில் ஈடு
படுமா நிலை யுடைய பத்தர் அடிமை தனில்
எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான் மாறன் அது
கொல்லை நிலமான நிலை கொண்டு –80-

இதில் அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்துக்கு எல்லை ஸ்ரீ பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமாய் இருக்கும்
என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்த பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார்-அது எங்கனே என்னில்
கீழே-ஆத்மாவுக்குச் சொன்ன ஸ்ரீ பகவத் அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் தான் நிலை நிற்பது
ஸ்ரீ பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தம் ஆனால் என்னும் இடத்தை அனுசந்தித்து
அவனுடைய சௌந்தர்ய சீலாதி குண சேஷ்டிதங்களிலே தோற்று அடிமை புக்கு இருக்கும்
ஸ்ரீ பாகவதர்களுக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பே எனக்கு புருஷார்த்தம் –
ஐஸ்வர்ய-கைவல்ய-ஸ்ரீ பகவல் லாபங்கள் ஆகிற புருஷார்த்தங்கள்
நான் பற்றின ஸ்ரீ பாகவத சேஷத்வம் ஆகிற பரம புருஷார்த்ததுக்கு
தனித் தனியாகவும் திரளாகவும் ஒப்பாக மாட்டாது –
ஆன பின்பு எனக்கும் என்னுடையார்க்கும் இப் புருஷார்த்தம்
கால தத்வம் உள்ளதனையும் நித்ய சித்தமாகச் செல்ல வேணும் என்று
ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே பிரார்த்தித்துத் தலைக் கட்டுகிற நெடுமாற்கு அடிமையில் அர்த்தத்தை
நெடுமால் அழகு தனில் -இத்யாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -ஏழாம் பத்து —

October 4, 2019

உண்ணிலா வைவருடன் யிருத்தி யிவ்வுலகில்
எண்ணிலா மாயன் எனை நலிய -எண்ணுகின்றான்
என்று நினைந்து ஓலமிட்ட இன் புகழ் சேர் மாறன் என
குன்றி விடுமே பவக் கங்குல்—61-

இதில்-இந்த்ரிய பயாக்ரோசத்தை அருளிச் செய்த ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
உலகமுண்ட பெரு வாயனிலே ஸ்ரீ திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே ஆர்த்தி பரவசராய்-பூர்ண பிரபத்தி பண்ணினவர்
தொடங்கின கார்யம் தலைக் கட்டினால் அல்லது கார்யம் செய்யோம் -என்று இருக்கும் நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரனான ஈஸ்வரன்
பழையபடியே தம்மை சம்சாரத்திலே வைக்கக் கண்டு சம்சாரம் ஆகிற சிறைக் கூடத்திலே புண்ய பாபங்கள் ஆகிற இரு விலங்கை இட்டு
இந்த்ரியங்கள் ஆகிற படர் கையிலே கண் பாராமல் நலியுங்கோள் என்று காட்டிக் கொடுத்து
நம் எளிவு கண்டு சிரித்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ திரு நாட்டிலே தானும் நித்ய சூரிகளுமாக இருக்கிறான் என்று அனுசந்தித்து
தம்முடைய ஆர்த்தி அதிசயத்தையும்-ரஷகத்வ உபாய யோகியானவன் குணங்களையும்
அவன் திரு முகத்தைப் பார்த்து சொல்லா நின்று கொண்டு கேட்டார்க்கு தரிப்பு அரிதாம் படி கூப்பிடுகிற
உண்ணிலாவிய -யின் அர்த்தத்தை உண்ணிலா ஐவர் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————–

கங்குல் பகலரதி கை விஞ்சி மோகமுற
அங்கதனைக் கண்டோர் அரங்கரைப் பார்த்து -இங்கு இவள் பால்
என் செய்ய நீர் எண்ணுகின்றது என்னு நிலை சேர் மாறன்
அஞ்சொலுற நெஞ்சு வெள்ளையாம்—62-

அரதி -ஆற்றாமை
உற-அனுசந்திக்க-

தூய்மை உபாயாந்தர பிராப்யாந்த்ர சம்பந்தம் இல்லாமை -சுவீகாரமும் உபாயம் இல்லை
ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி இல்லாமல் -நான்கும் காட்டி அருளி -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு உள்ளம் போலே வெள்ளை ஆகுமே

இதில்-அரத்தியால் அலற்றின படியை பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உண்ணிலாவியில் ஆர்த்தராய் கூப்பிடுகிற தம்மை பரிகரிக்கும் விரகு சிந்தித்துக் கொண்டு
கண் வளர்ந்து அருளுகிற ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் நினைவை அறிந்து
அவர் பரிஹரிக்கும் அளவும் ஆறி இருக்க வேண்டி இருக்க அவர் தம்மை உபேஷித்தாராய் கொண்டு
கலங்கி-மோஹித்து-இவர் கிடக்க-பார்ஸ்வத்தரான பரிவர் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் உடைய
அசரண்ய சரண்யத்வாதி குணங்களை சொல்லிக் கொண்டு
இவர் திறத்தில் நீர் நினைத்து இருக்கிறது என் என்று கேட்கிறபடியை
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளோடு கலந்து பிரிந்தாள் ஸ்ரீ ஒரு பிராட்டி ஆற்றாமையாலே
அழுவது
தொழுவது
விழுவது
எழுவது
அலற்றுவதாய்ப் படுகிற அரதியை-திருத்தாயார் அவர் திரு முகத்தைப் பார்த்து சொல்லி பிரலாபிக்கிற
பாசுரத்தால் அருளிச் செய்கிற-கங்குலும் பகலுமில் அர்த்தத்தை
கங்குல் பகலரதி -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————-

வெள்ளிய நாமம் கேட்டு விட்டகன்ற பின் மோகம்
தெள்ளிய மால் தென் திருப்பேர் சென்று புக -உள்ளம் அங்கே
பற்றி நின்ற தன்மை பகரும் சடகோபற்கு
அற்றவர்கள் தாம் ஆழியார் —63-

இதில்-ஸ்ரீ தென் திருப் பேரிலே அபஹ்ருத சித்தர் ஆனபடியை பேசுகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்
கீழ் –
தம் தசை தாம் வாய் விட்டு பேச மாட்டாதே மோஹித்துக் கிடந்தவர்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுடைய திரு நாம பிரசங்கமே-சிசிரோப சாரமாக-அத்தாலே ஆஸ்வச்தராய் யுணர்ந்து
தத் வைலஷ்ய அனுசந்தானத்தாலே அப்ருஹ்ய சித்தராய்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் எழுந்து அருளி இருக்கிறது
ஸ்ரீ தென் திருப் பேரிலே போவதாகப் பதறிப் புறப்பட இப்படி பதறுகை நம் ஸ்வரூபத்துக்கு சேராது
அவர் தாமே வரக் கண்டு
நம் சேஷத்வத்தை நோக்கிக் கொண்டு-பாடாற்றிக் கொண்டு இருக்க வேண்டாவோ என்று பரிசர வர்த்திகள் நிவாரிக்க
சர்வதா நான் அங்கே போய் சேருகை தவிரேன் -என்று தம் துணிவை அவர்களுக்கு சொல்லுகிற படியை
அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற-வெள்ளிச் சுரி சங்கில் அர்த்தத்தை
வெள்ளிய நாமம் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————-

ஆழி வண்ணன் தன் விசயமானவை முற்றும் காட்டி
வாழிதனால் என்று மகிழ்ந்து நிற்க -ஊழிலவை
தன்னை யின்று போல் கண்டு தானுரைத்த மாறன் சொல்
பன்னுவரே நல்லது கற்பார்——64-

இதில் -விஜய பரம்பரைகளைப் பேசின படியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
மண்டிணி ஞாலமும் ஏழ் கடலும் நீள் விசும்பும் கழியப் பெரிதால் -என்றும்
பக்தி அதிசயத்தாலே அவசன்னரான இவர் தளர்த்தியை மாற்றித் தரிப்பைக்கு
பேர் எயில் சூழ் கடல் தென்னிலங்கை செற்ற பிரான் -என்று பிரஸ்துதமான
அவதார சரிதமாய் யுள்ள ஸ்ரீ த்ரி விக்ரமணம் தொடங்கி ஸ்ரீ கோவர்த்தன உத்தாரணம் பர்யந்தமான விஜய பரம்பரைகளை
பத்தும் பத்தாக அவன் காட்டிக் கொடுக்க அத்தை அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டராகிற
ஆழி எழ சங்கில் அர்த்தத்தை ஆழி வண்ணன் இத்யாதியாலே-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————-

கற்றோர் கருதும் விசயங்களுக்கு எல்லாம்
பற்றாம் விபவ குணப் பண்புகளை -உற்று உணர்ந்து
மண்ணில் உள்ளோர் தம் இழவை வாய்ந்து உரைத்த மாறன் சொல்
பண்ணில் இனிதான தமிழ்ப் பா –65-

இதில் விஜயங்களுக்கு அடியான விபவங்களை இழப்பதே என்று வெறுத்த படியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார்
அதாவது
கீழ்ச் சொன்ன விஜய பரம்பரைக்கு அடியான விபவ குணங்களை அனுசந்தித்து
படுக்கைக்கு கீழே தனம் கிடக்க கால் வீங்கிச் சாவாரைப் போலே
இம் மகா நிதி யுண்டாய் இருக்க இவர்கள் இத்தை இழந்து அனர்த்தப் படுவதே
என்று சம்சாரிகள் இழவுக்கு வெறுக்கிற கற்பார் ராம பிரானில் அர்த்தத்தை
கற்றோர் கருதும் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————————

பா மருவு வேதம் பகர் மால் குணங்களுடன்
ஆ மழகு வேண்டர்பாடாம் அவற்றை -தூ மனத்தால்
நண்ணியவனைக் காண நன்குருகிக் கூப்பிட்ட
அண்ணலை நண்ணார் ஏழையர்–66-

இதில் எம்பெருமான் உடைய குணங்களைச் சொல்லிக் கூப்பிட்ட பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கற்பாரில் – நிரவதிக போக்யங்களான கல்யாண குணங்களை யுடைய ஸ்ரீ எம்பெருமான் உடைய
பிராப்யத்வம்-பிராபகத்வம்-விரோதி நிவர்த்தகம் ஆகிற இவ்வோ ஸ்வபாவங்களை அனுசந்தித்து
இப்படி குணாதிகன் ஆனவனை அனுபவிக்க வேணும் என்று ஆசைப்பட்டு கிடையாமையாலே
அம்பு பட்டாரைப் போலே கிடந்தது உழலுகின்ற -உழைக்கின்ற -தழைக்கின்ற –
பாமருவு மூவுலகில் அர்த்தத்தை-பா மருவு வேதம் இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————–

ஏழையர்கள் நெஞ்சை இளகுவிக்கும் மாலழகு
சூழ வந்து தோன்றித் துயர் விளைக்க -ஆழு மனம்
தன்னுடனே யவ் வழகைத் தான் உரைத்த மாறன் பால்
மன்னுமவர் தீ வினை போம் மாய்ந்து –67-

இதில் அவனுடைய உத்தம அங்கத்தில் அழகு ஒரு முகமாய் நலிகிறபடியைப் பேசுகிற
ஸ்ரீ ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
மல்கு நீலச் சுடர் தழைப்ப -என்று கீழே பிரஸ்துதமான
ஸ்ரீ எம்பெருமான் உடைய அழகு திரு உள்ளத்திலே ஊற்று இருந்து அத்தையே இடைவிடாமல் பாவித்து
பாவனா பிரகர்ஷத்தாலே அவ் வழகு பிரத்யஷ சாமானாகாரமாகத் தோற்றி
தனித் தனியாகவும் திரளாகவும் ஒரு முகம் செய்து நலிய தாம் நலிவு பட்டு செல்லுகிற படியை
உருவு வெளிப்பாட்டாலே நோவு படுகிறாள் ஒரு ஸ்ரீ பிராட்டி பாசுரத்தால் அருளிச் செய்கிற
ஏழையர் ஆவியில் அர்த்தத்தை-ஏழையர்கள் இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார்-என்கை –

———————

மாயாமல் தன்னை வைத்த வை சித்திரியாலே
தீய விசித்திரிமாச் சேர் பொருளோடு ஆயாமல்
வாய்ந்து நிற்கும் மாயன் வளமுரைத்த மாறனை நாம்
ஏய்ந்து உரைத்து வாழுநாள் என்று –68-

மாயாமல் தன்னை வைத்த-தம்முடைய சேஷத்வ ஸ்வரூபம் மாயாமல் தம்மை வைத்த

இதில் ஸ்ரீ எம்பெருமான் காட்டின விசித்திர ஜகதாகாரதையை அனுபவித்து
விஸ்மிதராய் அருளிச் செய்த திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
ஏழையர் ஆவியில் உருவு வெளிப்பாட்டாலே நோவு படும்படி ஆற்றாமை கரை புரண்டு இருக்கச் செய்தேயும்
தம்மை அறியாத படி வைத்து நோக்கிக் கொண்டு போருகிற இவ் வாச்யர்த்தைக் கண்டு இவர் விஸ்மிதராக
இது ஓன்று கண்டோ நீர் இப்படி விஸ்மயப் படுகிறது என்று
தன்னுடைய ஐஸ்வர்ய ஜகதாகாரத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க-அத்தை அனுபவித்து விஸ்மிதராக
இது ஓன்று கண்டோ நீர் இப்படி விஸ்மயப் படுகிறது
என்று தன் ஐஸ்வர்ய ஜகதாகாரத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க அத்தை அனுபவித்து விஸ்மிதர் ஆகிற
மாயா வாமானனில் அர்த்தத்தை-மாயாமல் தன்னை வைத்த இத்யாதியால்-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

————————-

என்தனை நீ யிங்கு வைத்தது ஏதுக்கு என மாலும்
என்தனக்கும் எந்தமர்க்கும் இன்பமதா -நன்றுகவி
பாட வெனக் கைம்மாறிலாமை பகர் மாறன்
பாடு அணைவார்க்கு உண்டாம் இன்பம் —69-

இதில் அவன் திருவாய் மொழியை பாடுவித்த படியை அனுசந்தித்து ஈடுபடுகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்-
எனக்கு ருசி இன்றிக்கே இருக்க சம்சாரத்தில் என்னை வைத்ததுக்கு ஹேது என் என்று கேட்க –
உம்மைக் கொண்டு நமக்கும் நம்முடையாருக்கும் அனுபவிக்கலாம் படி விலஷணமான
ஸ்ரீ திருவாய் மொழி பிரபந்தத்தைப் பாடுவித்து கொள்ள வைத்தோம் காணும் -என்று
நேர் கொடு நேரான பரிஹரத்தை அவன் அருளிச் செய்ய –
ஸ்ரீ வேதங்கள் -ஸ்ரீ வ்யாசாதிகள்-ஸ்ரீ முதல் ஆழ்வார்கள் இவர்கள் யுண்டாய் இருக்க
அத்யந்த ஹேயனான என்னைக் கொண்டு
வேதங்களாலும் எல்லை காண ஒண்ணாத தன் வைபவத்ததுக்கு தகுதியாக
விலஷணமான திருவாய் மொழியை பாடுவித்துக் கொண்ட இந்த மகா உபகாரத்துக்கு
உபய விபூதியிலும் சத்ருசமாக செய்ய தக்கதொரு பிரத்யுபகாரம் இல்லை என்று தலை சீய்த்துப் படுகிற
என்றைக்கும் என்னையில் அர்த்தத்தை-என்தனை நீ -இத்யாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

—————————

இன்பக் கவி பாடுவித்தோனை இந்திரையோடு
அன்புற்று வாழ் திரு வாறன் விளையில் -துன்பமறக்
கண்டு அடிமை செய்யக் கருதிய மாறன் கழலே
திண் திறலோர் யாவர்க்கும் தேவு —70-

இதில்-திருவாய் மொழி பாடி அடிமை செய்யப் பாரித்த ஸ்ரீ திவ்ய ஸூக்தியை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
தாம் பாடின ஸ்ரீ திருவாய் மொழியைக் கேட்கைகாக ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் உடன் பேர் ஒலக்கமாக
ஸ்ரீ திரு வாறன்விளையிலே அவன் வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற படியை அனுசந்தித்து
நாம் அங்கே சென்று ஸ்ரீ திருமாலவன் கவி -என்ற வாயோலைப் படியே அவனும் அவளுமான சேர்த்தியிலே
ஸ்ரீ திருவாய் மொழியை அவர்கள் இருவரும் உகந்து திருச் செவி சாத்தும்படி கேட்ப்பித்து
அடிமை செய்யப் பெறுவது எப்போதோ – என்று மநோ ரதிக்கிற -இன்பம் பயக்க -வில் அர்த்தத்தை
இன்பக் கவி பாடுவித்தோனை -என்று அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -ஆறாம் பத்து —

October 4, 2019

வைகல் திரு வண் வண்டூர் வைகும் ராமனுக்கு என்
செய்கை தனைப் புள்ளினங்காள் செப்புமின் -கை கழிந்த
காதலுடன் தூதுவிடும் காரி மாறன் கழலே
மேதினியீர் நீர் வணங்குமின் —51-

இதில்-ஆற்றாமையாலே தூது விடுகிற ஆழ்வார் பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
அடி விடாமல்-நோற்ற நாலிலும் அமோகமாய் இருக்கிற சரண வரணம் ஆகிற ப்ரஹ்மாஸ்திரம் பண்ணி இருக்கச் செய்தேயும்
அவன் ஜகத் ரஷண ஹேதுவாக கார்யம் செய்யாது ஒழிய
அத்தாலே-தம் அபேஷிதம் கிடையாமையாலே
மிகவும் தளர்ந்து-ஆர்த்த ரஷணத்தில் தீஷித்து இருக்கிறவன் ஆகையாலே நம் ஆர்த்தியை அறிவிக்கவே தப்பாமல் நம் கார்யம் செய்யும்
ஸ்ரீ திரு வண் வண்டூரில் ஐஸ்வர்யத்தில் கால் தாழ்ந்து நம்மை மறந்தான் இத்தனை -என்று அனுசந்தித்து
கடகரை இட்டு
நத்யஜேயம் -என்ற ஸ்ரீ தசரதாத் மஜனுக்கு தம் தசையை அறிவித்துச் சொல்லுகிறபடியை
ஸ்ரீ நாயகன் வரும் அளவும் கண்டு ஆறி இருக்க மாட்டாமல் ஆற்றாமையாலே ஸ்ரீ நாயகனைக் குறித்து
தூது விடுகிற ஸ்ரீ நாயகி பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிற
வைகல் பூம் கழி வாயில் அர்த்தத்தை-வைகல் திரு வண் வண்டூர் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————–

மின்னிடையார் சேர் கண்ணன் மெத்தென வந்தான் என்று
தன்னிலை போய்ப் பெண்ணிலை யாய்த் தான் தள்ளி -உன்னுடனே
கூடேன் என்றூடும் குருகையர் கோன் தாள் தொழவே
நாடோறும் நெஞ்சமே நல்கு—52-

இதில்-பிரணய ரோஷத்தாலே யூடின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
தம் ஆற்றாமையாலே-நோற்ற நாலிலும் சரணம் புக்கு-தூது விட்டு
இத்தனையும் செய்த விடத்தும் அவன் வரக் காணாமையாலே
பிரணய ரோஷம் தலை எடுத்து
அவன் வந்தாலும் இனி அவனோடு கலப்போம் அல்லோம் -என்று
பரிவார வர்திகளான ஸூக்ருத்துக்களோடு தாம் துணிந்து இருக்க
அவனும்
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் முதலான ஆஸ்ரிதர் ஆபத்தில் முற்பாடானாய் சென்று
ஆபத்தைப் போக்கி ரஷித்த நாம் -ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு பிற்பாடர் ஆனோமே
என்று பிற்பாட்டுக்கு தாம் போர நொந்து-தம்முடன் கலப்பதாக பதறி-நடந்து வந்து
வடிவு அழகாலும்
சேஷ்டிதையாலும்
தன் செல்லாமையாலும்-தம்மூடலைத் தீர்த்து-தம்முடன் கலந்த படியை –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் வரவு தாழ்க்கையாலே அவனோடு ஊடி
இனிக் கூடோம் என்று இருந்த இடைப் பெண்களை
தன்னுடைய சௌந்தர்யாதிகளாலும்
செல்லாமையாலும்-ஊடலைத் தீர்த்து ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்ட
வ்ருத்தாந்தத்தின் மேல் வைத்து அருளிச் செய்த-மின்னிடை மடவாரில் அர்த்தத்தை
மின்னிடையார் சேர் கண்ணன் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

———————-

நல்ல வலத்தால் நம்மைச் சேர்த்தோன் முன் நண்ணாரை
வெல்லும் விருத்த விபூதியன் என்று -எல்லை யறத்
தான் இருந்து வாழ்த்தும் தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார்
வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர் —53-

இதில் விருத்த விபூதி உக்தனாய் இருக்கிற படியைப் பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழே
அல்லோம் -என்று இருந்த தம்மை ஆவோம் -என்னப் பண்ணினவனுடைய அகடிகதடநா சாமர்த்தியத்தை அனுசந்தித்து
விஸ்மிதரான இவருக்கு-இது ஓன்று கண்டோ நீர் இப்படி விஸ்மிதர் ஆகிறது
நாட்டில் தன்னில் தான் சேராத பதார்த்தங்கள் எல்லாவற்றையும் நம்முடனே சேர்த்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ திரு விண்ணகரிலே நிற்கிற படி பாரீர்-என்று அவன் தன் வ்ருத்த விபூதி யோகத்தைக் காட்ட
அத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டராய்ச் செல்லுகிற -நல் குரவும் செல்வமும் – அர்த்தத்தை
நல்ல வலத்தால் இத்யாதியால் அருளிச் செய்கிறார் –

——————–

குரவை முதலாம் கண்ணன் கோலச் செயல்கள்
இரவு பகல் என்னாமல் என்றும் பரவு மனம்
பெற்றேன் என்றே களித்துப் பேசும் பராங்குசன் தன்
சொல் தேனில் நெஞ்சே துவள் —54-

இதில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய நிகில திவ்ய சேஷ்டிதங்களை அனுபவித்து
அருளிச் செய்த படியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
மாசறு சோதி
மானேய் நோக்கு
பிறந்தவாறு-என்கிற திருவாய் மொழிகளிலே
சேணுயர் வானத்து இருக்கும் –
நாராயணன் நாமங்களே தொல் அருள் நல் வினையால் சொலக் கூடும் கோல் –
உருக்கி உண்டிடுகின்ற உன் தன்னை நாடும் வண்ணம் சொல்லாய்–என்று
தூரஸ்தன் என்றும்
நா நீர வரத் திரு நாமம் சொல்லக் கூடவற்றே -என்றும்
தரித்து நின்று குண அனுபவம் பண்ண வல்லேனாம் படி பண்ண வேண்டும் என்றும்
தாம் ஆசைப் பட்ட வகைகள் எல்லாம் சித்திக்கும் படி தான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் வந்து திரு வவதரித்து
செய்து அருளின நிகில சேஷ்டிதங்களையும்-தத் ஹேதுவான திவ்ய குணங்களையும்
அனுபவ விஷயமாக காட்டிக் கொடுக்க-அவற்றைக் கட்டடங்க தரித்து நின்று மண்டி அனுபவித்து
ப்ரீதராய்ச் செல்லுகிற குரவை ஆய்ச்சியில் அர்த்தத்தை
குரவை முதலாம் இத்யாதியாலே-அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————–

துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் நாளும்
துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான் -துவளறவே
முன்னனுபவத்தில் மூழ்கி நின்ற மாறன் அதில்
மன்னு முவப்பால் வந்த மால்—55-

இதில் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் ப்ராவண்யத்தை அருளிச் செய்த படியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ் தம்முடைய த்ருஷ்ணையாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ண குண சேஷ்டிதங்களை மண்டி அனுபவிக்க புக்க இடத்தில்
குடிக்கின்ற தண்ணீர் விக்கிப் பாரவஸ்யத்தை விளைவிக்குமா போலே-அவை சைதில்யத்தை விளைக்க
அத்தாலே கலங்கி-அடியே பிடித்து-தமக்கு ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் கரண த்ரயத்திலும் யுண்டான
பிராவண்ய அதிசயத்தை-அன்யாபதேசத்தாலே அருளிச் செய்கிற-துவளில் மா மணி மாடத்தில் அர்த்தத்தை
துவளறு சீர் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

———————

மாலுடனே தான் கலந்து வாழப் பெறாமையால்
சால நைந்து தன்னுடைமை தானடையக் -கோலியே
தான் இகழ வேண்டாமல் தன்னை விடல் சொல் மாறன்
ஊனமறு சீர் நெஞ்சே உண்—56-

தான் கோலி -அங்கே-ஏறாளும் இறையோனும் — -இங்கே -அவை முற்கோலி -தன்னடையே போயின –

இதில்-தமக்கு உள்ளது அடையக் கை விட்டு போன படியைப் பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் பிறந்த சம்ஸ்லேஷம் மானச சம்ஸ்லேஷ மாத்ரமாய்-பாஹ்ய கரண யோக்கியம் அல்லாமையாலே
சென்னியால் வணங்கும் அவ் ஊர்த் திரு நாமம் கேட்பது சிந்தையே -என்கிறபடி மிகவும் அவசன்னராய்
அத்தாலே மோஹித்துக் கிடக்க
ஏறாளும் இறையோனில் தாம் விடப் பார்த்த ஆத்மாத்மீய பதார்த்தங்கள் அடங்கலும் தன்னடையே விட்டுக் கழன்று
சிதிலமாய்ச் செல்லுகிறபடியை-திருத் தாயார் தன் மகள் வளையாதிகள் போயிற்று என்று
அவனுரிச் சூறை கொண்ட பிரகாரத்தை பேசின பாசுரத்தாலே சொல்லிக் கூப்பிடுகிற
மாலுக்கு வையத்தில் அர்த்தத்தை-மாலுடனே தான் கலந்து -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

—————————

உண்ணும் சோறாதி யொரு மூன்றும் எம்பெருமான்
கண்ணன் என்றே நீர் மல்கிக் கண்ணினைகள் -மண்ணுலகில்
மன்னு திருக் கோளூரில் மாயன் பால் போம் மாறன்
பொன்னடியே நந்தமக்குப் பொன்–57-

இதில் ஸ்ரீ திருக் கோளூர் ஏறப் போனபடியை அருளிச் செய்ததை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
திருத் தாயார் –
மாலுக்கு வையம் அளந்த மணாளற்கு -என்று தொடங்கி
பொற்பமை நீண் முடி பூம் தண் துழாயற்கு -என்று
ஆபாத மௌலி பர்யந்த பர்யவசிதங்களானவன் திரு நாமங்களைச் சொல்லிக் கூப்பிட்டு-பரவசையாய்க் கிடந்து உறங்க
ம்ருத சஞ்ஜீவிநீ யான திருநாமத்தைக் கேட்டு பெண் பிள்ளை யுணர்ந்து எழுந்திருந்து
அவன் இருக்கிற ஸ்ரீ திருக் கோளூர் ஏறப் போக
அநந்தரம்
திருத் தாயார் உணர்ந்து பெண் பிள்ளையைப் படுக்கையிலே காணப் பெறாமையாலே
தன் வயிற்றில் பிறப்பாலும்-இவள் தன் ஸ்வபாவத்தாலும்-ஸ்ரீ திருக் கோளூர் ஏறப் போனாள்-என்று
சோகிக்கிற அந்த திருத் தாயார் பாசுரத்தாலே ஸ்வ தசையை அருளிச் செய்கிற
உண்ணும் சோற்றில் அர்த்தத்தை உண்ணும் சோறாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை —

——————————

பொன்னுலகு பூமி எல்லாம் புள்ளினங்கட்கே வழங்கி
என்னிடரை மாலுக்கு இயம்பும் என -மன்னு திரு
நாடு முதல் தூது நல்கி விடும் மாறனையே
நீடுலகீர் போய் வணங்கும் நீர்–58-

இதில் ஆர்த்தி பாரவச்யத்தாலே தூது விட்ட பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
உண்ணும் சோற்றில் ஆற்றாமையோடு
ஸ்ரீ திருமாலான ஸ்ரீ வைத்தமா நிதி திருக் கண்ணும் செவ்வாயும் கண்டு அனுபவிக்க வேணும்
என்று த்வாரா பரவசராய்ப் புறப்பட்டு முட்டுப் போக மாட்டாமல்
எங்கனே புகும் கொல் -என்றதுவே பலித்து-விழுந்து நோவுபடுகிற தசையை
அவன் எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ பரம பதாதிகளிலே போய் அறிவியுங்கோள் என்று
பரிசர வர்த்திகளான கடகரை தாம் அர்த்திக்கிற பிரகாரத்தை
தூத பரேஷண வ்யாஜத்தாலே அருளிச் செய்கிற – பொன்னுலகு ஆளீரோவில் அர்த்தத்தை
பொன்னுலகு இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் என்கை-

—————————-

நீராகிக் கேட்டவர்கள் நெஞ்சு அழிய மாலுக்கும்
ஏரார் விசும்பில் இருப்பு அரிதா -ஆராத
காதலுடன் கூப்பிட்ட காரி மாறன் சொல்லை
ஒதிடவே யுய்யும் யுலகு—59-

இதில்-கேட்டார் அடைய நீராம்படி கூப்பிட்ட பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
தம் ஆர்த்த த்வனி கேட்டு கடகர் கால் நடை தந்து போக மாட்டாமல் தரைப் பட்டுக் கிடக்கிற படியைக் கண்டு
அறிவிலிகளான இவர்கள் ஈடுபட்ட படி கண்டால் ஸ்ரீ சர்வஞ்ஞன் கேட்டால் பொறுக்க மாட்டாமல்
சடக்கென வந்து முகம் காட்டும் -என்று அறுதி இட்டு
ஸ்ரீ திரு நாட்டு இருப்பும் அடி கலங்கும் படி முழு மிடறு செய்து கூப்பிடுகிற
நீராய் நிலனாயில் அர்த்தத்தை நீராகிக் கேட்டவர்கள் நெஞ்சு அழிய -என்று தொடங்கி
அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

———————–

உலகுய்ய மால் நின்ற உயர் வேங்கடத்தே
அலர் மகளை முன்னிட்டு அவன் தன் -மலரடியே
வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த மகிழ் மாறன் தாளிணையே
உன் சரணாய் நெஞ்சமே உள்—60-

இதில் ஸ்ரீ திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே சரணம் புக்க பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்
ஆர்த்தி பாரவச்யத்தாலே கூப்பிடுகிற இவர்-பிராப்யாந்தரமான ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை காற்கடைக் கொண்டு
ஸ்ரீயபதிகளின் திருவடிகளிலே பண்ணும் அடிமையே பரம பிராப்யம் என்று அறுதி இட்டு
அந்த பிராப்யத்தை பெறுகைக்காக-தேச காலாதி விப்ர க்ருஷ்டங்களான ஸ்தலங்களை விட்டு
கானமும் வானரமும் வேடும் ஆனவருக்கு முகம் கொடுத்துக் கொண்டு
சௌலப்ய சாம்ராஜ்யம் பண்ணுகிற ஸ்ரீ திரு வேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே
ச பிராது -இத்யாதிப் படியே ஸ்ரீ பிராட்டியை முன்னிட்டு
சரண்ய குண பூர்த்தியையும்-சரண வரண உத்யுக்தரான தம் வெறுமையையும் அனுசந்தித்துக் கொண்டு
பூர்ண பிரபத்தி பண்ணுகிற உலகமுண்ட பெருவாயனில் அர்த்தத்தை
உலகு உய்ய மால் நின்ற -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார்

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -ஐந்தாம் பத்து —

October 3, 2019

கையாரும் சக்கரத்தோன் காதல் இன்றிக்கே இருக்க
பொய்யாகப் பேசும் புறனுரைக்கு -மெய்யான
பேற்றை யுபகரித்த பேர் அருளின் தன்மைதனை
போற்றினனே மாறன் பொலிந்து —–41-

இதில் சம்சாரிகளையும் திருத்தும் படியாக ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் பண்ணின நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தாலே
வித்தராகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வ பிராப்தி சாதனங்களில் இறங்காமல் துர் விஷயங்களிலே மண்டி இவ் வனர்த்தத்தை உணரவும் அறியாதே
அத்யந்தம் உபேஷ்யனாய்-சம்சாரிகளில் அந்ய தமனான வென்னை
இவை ஒன்றுமே பாராமல் நிர்ஹேதுகமாக அங்கீகரித்து-தன் திருவடிகளிலே சேஷத்வத்தையும் அறிவித்து
கைங்கர்யத்தால் அல்லாது செல்லாதபடி பண்ணி பிறரையும் திருத்தும்படியான சதிரையும் உண்டாக்கி
என் பக்கல் வ்யாமுக்தனாய் என்னோடு வந்து கலந்தான் என்று ப்ரீதர் ஆகிற
கையார் சக்கரத்து -அர்த்தத்தை
கையாரும் சக்கரத்தோன் என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார் என்கை –

————

பொலிக பொலிக வென்று பூ மகள் கோன் தொண்டர்
மலிவு தானும் கண்டு உகந்து வாழ்த்தி -உலகில்
திருந்தார் தம்மைத் திருத்திய மாறன் சொல்
மருந்தாகப் போகும் மனமாசு—42-

ஒன்றும் தேவில் -தாம் திருத்த திருந்தின ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு மங்களாசாசனம் பண்ணியும்
திருந்தாதவரைத் திருத்தியும் செல்லுகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ் ஒன்றும் தேவிலே தாம் பண்ணின ஸ்ரீ பகவத் பரத்வ உபதேசத்தைக் கேட்டு
சம்சார பரமபத விபாகம் அறும்படி-நாடாக திருந்தின பாகவத சம்ருத்தியைக் கண்டு ஹ்ருஷ்டராய்
தாம் திருத்த திருந்தின ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணியும்
திருந்துகைக்கு யோக்யதை யுடையாரை உபதேசித்துத் திருத்தியும்-திருந்தாதவரை உபேஷித்தும் செல்லுகிற
பொலிக பொலிக பொலிக – வில் அர்த்தத்தை -பொலிக பொலிக -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் என்கை-

——————–

மாசறு சோதிக் கண்ணன் வந்து கலவாமையால்
ஆசை மிகுந்து பழிக்கு அஞ்சாமல் -ஏசறவே
மண்ணில் மடலூர மாறன் ஒருமித்தான்
உள் நடுங்கத் தான் பிறந்த ஊர்–43-

இதில் கீழ்-5-2- பிரஸ்துதமான வடிவு அழகை அனுபவிக்கப் பெறாமல் மடல் எடுக்கிற பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்-அது எங்கனே என்னில்
இப்படி இவர் பிறரைத் திருத்தி-4-10–அவர்களுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணி-கை ஒழிந்த பின்பு-5-2-
மலியும் சுடர் ஒளி மூர்த்தி மாயப் பிரான் கண்ணன் -என்று அவன் சௌந்தர்யாதிகளை அனுசந்தித்து
பழைய தம் இழவு -ஏறாளும் இறையோன் -4-8-தலை எடுத்து
வழி அல்லா வழியில் இழிந்து-இரண்டு தலையையும் அழித்தாகிலும் அவனோடு கலக்கக் கடவோம்
என்று ப்ராப்ய ருசி பாரவச்யத்தாலே முன்னாடி தோற்றாமல் கண் கலங்கிச் செல்லும் தம் தசா விசேஷத்தை
அவனோடு கலந்து பிரிந்து
ஆற்றாமையாலே கண்ணான் சுழலை இட்டு நாடாகப் பழி சொல்லும்படி அவனுக்கு அவத்யம் விளைவித்து
என்று மடலூருகையில் ஒருப்பட்டு சொல்லுகிறாள் ஒரு ஸ்ரீ பிராட்டி பேச்சாலே அருளிச் செய்கிற
மாசறு சோதி- யில் அர்த்தத்தை மாசறு சோதி கண்ணன் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார்-

—————————

ஊர நினைந்த மடலூரவும் ஒண்ணாத படி
கூரிருள் சேர் கங்குல் உடன் கூடி நின்று -பேராமல்
தீது செய்ய மாறன் திரு வுள்ளத்துச் சென்ற துயர்
ஓதுவது இங்கு எங்கனயோ—-44-

இதில்-இரவு நெடுமையாலே நோவுபடுகிற ஸ்ரீ நாயகி பாசுரத்தாலே பேசுகிறபடியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
இது எங்கனே என்னில்-ஸ்வ பர ஸ்வரூபங்களை அந்யாகரித்து -வழி அல்லா வழியிலே இழிந்தும் அவனைப் பெற வேணும் என்னும்படி
முடுக வடியிடுகிற பிராப்ய த்வரையும் கலங்கி-அவன் தான்பேற்றுக்குத் த்வரிக்க வேண்டும் -நம் பேற்றுக்குத் த்வரிக்கக் கூடாதே
ஸ்வ யத்ன ரூபமான உபாயாந்தரங்களிலே மூழுகைக்கு உறுப்பான தெளிவை அமுக்கி
கிளருகிற அஞ்ஞானம் ஆகிற வல்லிருளிலே போக்கிட மற்றுத் தெகுடாடுகிற தம் தசையை
பிரிவாற்றாளாய் மடல் எடுக்கையில் உத்யோகித்த அளவிலே
தைவ யோகத்தாலே சூர்யன் அஸ்தமித்து மத்திய ராத்ரியாய் சப்தாதிகளிலே நெஞ்சு பாலிபாயாமையாலே
விஸ்லேஷ வ்யசனம் ஒருமடை செய்ய காலமும் விடியாது ஒழிய-மடல் எடுக்கை போய் — முடிகை தேட்டமான அளவிலே
அதுவும் கிடையாமையால்
இப்படி இரவு நெடுமையால் ஈடுபட்டுப் பேசுகிற ஸ்ரீ பிராட்டி பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிற
ஊரெல்லாம் துஞ்சி -யில் அர்த்தத்தை–ஊர நினைந்த மடல் -இத்யாதியாலே-அருளிச் செய்கிறார் என்கை –

—————

எங்கனே நீர் முனிவது என்னை யினி நம்பி அழகு
இங்கனே தோன்றுகின்றது என் முன்னே -அங்கன்
உரு வெளிப்பாடா வுரைத்த தமிழ் மாறன்
கருதும் அவர்க்கு இன்பக் கடல்—45-

இதில்-உரு வெளிப்பாட்டாலே பேசுகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்-அது எங்கனே என்னில்
உறங்குவான் போல் யோகு செய்த பெருமான் -என்று ரஷகனுடைய குண ஞானத்தாலே மீளவும் தெளிவு குடி புகுந்து
நம்பியைத் தென்குருங்குடி நின்ற -1-10–என்று
முன்பு அனுபூதமான ஸ்ரீ நம்பி உடைய வடிவு அழகு நெஞ்சிலே ஒருபடிப்பட பிரகாசிப்பிக்கையாலும்
யதா மநோ ரதம் அவ் வடிவு அழகைக் கண்ணால் கண்டு
அனுபவிக்கப் பெறாமையாலும்
ப்ரீத்ய அப்ரீத்ய சமமாய் செலுகிற தம் தசையை ஸ்ரீ நாயகனோடு கலந்து பிரிந்து
உரு வெளிப்பாட்டாலே உருவ நோவுபட்டு செல்லுகிற ஸ்ரீ பிராட்டி பேச்சாலே அருளிச் செய்கிற
எங்கனயோ – வில் அர்த்தத்தை-எங்கனே நீர் முனிவது -என்று தொடக்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை —
அது ஆண் தன்மையான அனுபவம் -இது பெண் தன்மையான அனுபவம் –
உரு வெளிப்பாடு –முன்பு அனுபூத அனுபவம் இருக்க ரசாந்த்ரம் தேடுவது அன்றோ –

—————————-

கடல் ஞாலத்து ஈசனை முன் காணாமல் நொந்தே
உடனா வனுகரிக்கலுற்று திடமாக
வாய்ந்து அவனாய்த் தான் பேசும் மாறன் உரையதனை
ஆய்ந்துரைப்பார் ஆட்செய்ய நோற்றார் –46-

5-2- உறுதி இருந்தது -5-3/5-4/5-5–தளர்ந்து போனாரே -மீண்டும் அவனை அனுகரித்து -அதனால் பெற்ற
-கொஞ்சம் உறுதி -தானாக பேசாமல் -திருத் தாயார் பேச்சாக –

இதில் அனுகாரத்தாலே தரிக்கப் பார்க்கிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
எங்கனயோ -வில் பிரீதி அபரீதி சமமாய் சென்ற இடத்தில்
ப்ரீத்யம்சம் தலை எடுத்து தரிக்கைக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்க
பாஹ்ய ஹானியாலே அப்ரீதியம்சமே தலை எடுத்து
பெற்று அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத படி-ஆற்றாமை கரை புரண்டு
ஸ்ரீ கோபிமார் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை அனுகரித்து தரித்தால் போலே இவரும் உபய விபூதி நாதனை அனுகரித்து
தரிக்கப் பார்க்கிற படியைக் கண்டு கண் கலங்கின பரிவர் சந்நிஹிதர்க்கு விலஷணராய் சொல்லிச் செல்லுகிற க்ரமத்தை
ஸ்ரீ நாயகனைப் பிரிந்த ஆற்றாமையாலே-தத் பிரகாரங்களை அனுகரித்து தரிக்கப் பார்க்கிற
தலைவி நிலையை வினவ வந்தவர்களுக்கு
ஸ்ரீ திருத் தாயார் -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் ஆவிஷ்டன் ஆனானோ -என்று
க்லேசத்தாலே சொல்லுகிற துறையிலே வைத்து அருளிச் செய்கிற -கடல் ஞாலத்தில் அர்த்தத்தை
கடல் ஞாலத்து ஈசனை -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

———————-

நோற்ற நோன்பாதி யிலேன் உன் தனை விட்டாற்ற கில்லேன்
பேற்றுக்கு உபாயம் உன் தன் பேர் அருளே -சாற்றுகின்றேன்
இங்கு என்னிலை என்னும் எழில் மாறன் சொல் வல்லார்
அங்கு அமரர்க்கு ஆராவமுது—-47-

இதில்-ஸ்ரீ வானமாமலை திருவடிகளிலே வணங்கி பிரவணராய் சரணம் புக்க படியைப் பேசின பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
அப்ரீதியாலே அனுகரித்து தரிக்க வேண்டும்படி அபிநிவேசம் அதிசயித்து செல்லா நிற்கச் செய்தேயும்
ஸ்வ அபிமதம் பெறாமையாலே அவசன்னராய்-இப்படி அனுபவ ருசி ரூபமான
தம் அபிநிவேசத்தை சாதனமாகக் கருதி அது முற்றினவாறே கார்யம் செகிறோம் என்று
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் நினைத்து இருந்தானாகா கொண்டு பேற்றுக்கு உறுப்பாக சாஸ்திர சித்தமான
கர்மாத் யுபாயங்களிலே-தமக்கு மறந்தும் அந்வயம் இல்லாமையை சொல்லிக் கொண்டு
அவன் அடியிலே காட்டின உபாயம் ஒழிய வேறு ஒரு உபாயம் இல்லை -என்று
சம்சாரி சம்ரஷண அர்த்தமாக
ஸ்ரீ பிராட்டிமாரோடும்-ஸ்ரீ நித்ய பரிகரத்தோடும் கூட ஸ் ரீவர மங்கையிலே வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற
ஸ்ரீ வான மா மலை திருவடிகளிலே-வேர் அற்ற மரம் போலே புகல் அற்று விழுந்து சரணம் புகுகிற
நோற்ற நோன்பில் – அர்த்தத்தை-அருளிச் செய்கிறார்
நோற்ற நோன்பாதியிலேன்-என்று தொடங்கி -என்கை-

———————-

ஆராவமுதாழ்வார் ஆதரித்த பேறுகளை
தாராமையாலே தளர்ந்து மிக -தீராத
ஆசையுடன் ஆற்றாமை பேசி யலமந்தான்
மாசறு சீர் மாறன் எம்மான் —48-

ஆராவமுதன் -ஆழ்வார் ஆதரித்த -என்று பிரித்தும் பொருள் உரைப்பார் உண்டு

அகிஞ்சனராய்-ஆர்த்தியோடே பிரபத்தி பண்ணி இருக்கச் செய்தேயும் ஸ்ரீ ஆராவமுதாழ்வார்
இவர் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -என்று அபிமானித்து அபேஷிதம் செய்யாமையாலே
அலமந்து ஆர்த்தராய் அருளிச் செய்த பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
ஸ்ரீவர மங்கை வாணன் திருவடிகளிலே சரண் புக்க விடத்திலும் அங்கே தம் அபேஷிதம் கிடையாமையாலே
ஆஸ்ரித ரஷண தீஷிதனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் நம் கார்யம் செய்யாமை இல்லை –
எங்கே கார்யம் செய்ய நினைத்து இருக்கிறான் என்று தெரியாது என்று ஸ்ரீ திருக் குடந்தையிலே ஸ்ரீ ஆராவமுதாழ்வார்
திருவடிகளிலே செல்லவே நம் அபிமதம் சித்திக்கும் என்று மநோ ரதித்து சென்ற இடத்தில்
அவர் எழுந்து இருத்தல்
இருத்தல்
உலாவி அருளுதல்
இன் சொல்லுச் சொல்லுதல்
குளிர நோக்குதல்
அரவணைத்தல்–செய்து அருளக் காணாமையாலே
ஸ்ரீ பிராட்டியும் அவனுமான சேர்த்தியும் யுண்டாய்–நமக்கு அபேஷையும் யுண்டாய் இருக்க
அபிமதம் பெறாது ஒழிவோமோ-என்று துடித்து இவ்வளவிலும் திருவடிகளே உபாயம் என்னும் துணிவு குலையாது ஒழியப் பெற்றோமே
என்று வருந்தி தரித்தாராய் தலைக் கட்டுகிற ஸ்ரீ ஆராவமுதத்தில் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்ரீ ஆராவமுதாழ்வார் -என்று தொடங்கி -என்கை –

——————-

மா நலத்தால் மாறன் திரு வல்ல வாழ் புகழ் போய்
தான் இளைத்து வீழ்ந்து அவ் ஊர் தன்னருகில் -மேல் நலங்கித்
துன்புற்றுச் சொன்ன சொலவு கற்பார் தங்களுக்கு
பின் பிறக்க வேண்டா பிற—49-

இதில் ஸ்ரீ திரு வல்ல வாழ் ஏறச் செல்ல-புறச் சோலையில் போக்யதையால் நலிவு பட்டுப் பேசின பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்-
பெரிய ஆற்றாமையோடு ஸ்ரீ திருக் குடந்தையிலே புக்க இடத்திலும் தம்முடைய அபேஷிதம் கிடைக்கப் பெறாமையாலே
அங்கு நின்றும் புறப்பட்டு திருவடிகளே உபாயம் –என்று துணிந்த துணிவு கை கொடுத்து நடத்த
ஸ்ரீ திரு வல்ல வாழ் ஏறப் போய்-முட்டப் போக மாட்டாமல் மிகவும் தளர்ந்து
ஊரில் புறச் சோலையில் கிடந்து-அங்கு உண்டான வாத்திய கோஷ-வைதிக கிரியா கோலாகலம் செவிப்பட
மது மல்லிகை தொடக்கமான போக்யதை அனுசந்திக்கையாலும்-உள்ளுப்புக்கு அனுபவிக்க பெறாமையலும்
தமக்கு உண்டான ஈடுபாட்டை ஸ்ரீ நாயகன் இருப்பிடத்தே செல்லுவதாக புபுறப்பட்டுப் போய்
கிட்டி அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே நடுவே கிடந்தது நோவு பட்டு
அங்கே புக்கு அவனைக் கண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ண பெறுவது என்றோ நாம் -என்று
தன் தளர்த்தியை பாங்கிமாருக்கு உரைக்கிற ஸ்ரீ நாயகி பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிற
மானேய் நோக்கில் அர்த்தத்தை-மா நலத்தால் -என்று தொடங்கி அருளிச் செய்கிறார்-என்கை –

—————————

பிறந்து உலகம் காத்து அளிக்கும் பேர் அருட் கண்ணா உன்
சிறந்த குணத்தால் உருகும் சீலத் -திறம் தவிர்ந்து
சேர்ந்து அனுபவிக்கும் நிலை செய் என்ற சீர் மாறன்
வாய்ந்த பதத்தே மனமே வைகு–50-

இதில்
அவதார சேஷ்டிதங்களை தரித்து நின்று அனுபவிக்கும் படி பண்ணி அருள வேணும்
என்று பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ்-ஸ்தான த்ரயத்திலும் தம் அபேஷிதம் கிடையாமையாலே ஸ்ரீ அர்ச்சா ஸ்தலங்களிலே
ஆஸ்ரிதர் நினைவுக்கு ஈடாக ஆலோக ஆலாப ஆலிங்கநாதிகளான அனுபவ விசேஷங்களை வுபகரித்து
அருளக் கடவோம் அல்லோம் -என்று அவன் சங்கல்ப்பித்து அருளுகையாலேயாய் இருக்கும்
நம் அபிமதம் சித்தியாது ஒழிந்தது-அவன் சங்கல்பம் குலையும்படி அங்கு நிர்பந்திக்கக் கடவோம் அல்லோம் –
ஆஸ்ரிதர் நினைவு அறிந்து முகம் கொடுத்த அவதாரத்தில் செல்லுவோம் -என்று
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்திலே அனுபவிப்பதாகச் செல்ல அதுவும் கை கழிந்து தாம் பிற்பாடராய் அத்தாலே நொந்து
அவ் வவதார குண சேஷ்டிதங்களை யாகிலும் அனுசந்தித்து தரிப்போம் என்று பார்த்த இடத்தில்
அதுவும் விஸ்லேஷ தசையில் அனுசந்திக்கையாலே சைதில்யத்தை விளைக்க
நான் தரித்து நின்று உன் குண சேஷ்டிதங்களை அனுபவிக்க வல்லேனாம் படி பண்ணி அருள வேணும் என்று
சரணம் புகுகிற -பிறந்த வாற்றில் அர்த்தத்தை
பிறந்து உலகம் காத்து அளிக்கும் -என்று அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -நாலாம் பத்து —

October 3, 2019

ஒரு நாயகமாய் யுலகுக்கு வானோர்
இரு நாட்டில் ஏறி யுய்க்கும் இன்பம் -திறமாகா
மன்னுயிர்ப் போகம் தீது மாலடிமையே யினிதாம்
பன்னியிவை மாறன் உரைப்பால் –31-

மாறன் உரைப்பால் போம் –உயற்பாலவே கிரியை வரவழைத்துக் கொள்ள வேண்டும் –அறியப்பட்டன என்றுமாம்-

இதில் ஐஸ்வர்யாதிகளின் அல்ப அஸ்திரத்வாதி தோஷங்களை பேசின பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்
சீர் பரவப் பெற்ற நான் -என்று-கீழ் ஸ்ரீ பகவத் அனுபவத்தாலே ஹ்ருஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்
அந்த ஹர்ஷத்தாலே இவ் விஷயத்தை ஒழிய ஐஸ்வர்யாதிகளிலே மண்டி இருக்கிறவர்களைக் குறித்து
மீளவும் இவற்றின் யுடைய அல்ப அஸ்திரத்வாதிகளாகிற தோஷங்களை அறியாதே
இவற்றிலே மண்டி இருக்கிறார்கள் என்று இவற்றின் தோஷங்களைப் பரக்க பேசா நின்று கொண்டு
பரம புருஷார்த்த பூதனான ஸ்ரீயபதியின் திருவடிகளை ஆஸ்ரயுங்கோள் என்று
பிறருக்கு உபதேசித்துச் செல்லுகிற -ஒரு நாயகத்தின் அர்த்தத்தை சங்க்ரஹித்து
ஒரு நாயகமாய் -இத்யாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –

————-

பாலரைப் போல் சீழ்கிப் பரனளவில் வேட்கையால்
காலத்தால் தேசத்தால் கை கழிந்த -சால
அரிதான போகத்தில் ஆசை யுற்று நைந்தான்
குருகூரில் வந்துதித்த கோ —32-

இதில்-தேச கால விப்ரக்ருஷ்டமான அவன் படிகளை-தம் தாம் தேச கால விசிஷ்டமாம் படி
அனுபவிக்க வேண்டும் என்று ஆதரித்த பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –
மூன்று களையும் பறித்து சங்காயுமும் வாரின பயிர் சதசாகமாகப் பணைக்குமா போலே –
வீடுமின் முற்றவும்–சொன்னால் விரோதம் –ஒரு நாயகம் – என்ற மூன்று திருவாய் மொழிகளிலே சம்சாரிகளைக் குறித்து
உபதேசித்த இடத்தில்-அவ் உபதேசம் அவர்கள் திருந்துகைக்கு உடல் அன்றிக்கே
தமக்கு ரசாந்தரங்களாலே அபி பூதனாய்க் கிடந்த முடியானேயில் விடாய்க்கு உத்தம்பகமாய்
பக்தி சத சாகமாகப் பணைக்க-அத்தாலே தேச கால விபக்ரஷ்டமான அவன் படிகளை
இப்போதே கண்டு அனுபவிக்க வேண்டும் என்னும் அபேஷை பிறந்து-அபேஷித்த படியே அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே
தாம் நோவு பட்டு சொல்லுகிற படியை அந்யாப தேசத்தாலே அருளிச் செய்த
பாலனாய் ஏழு உலகின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் -பாலரைப் போலே -இத்யாதியாலே -என்கை –

—————–

கோவான வீசன் குறை எல்லாம் தீரவே
ஓவாத காலத் துவாதிதனை -மேவிக்
கழித்தடையைக் காட்டிக் கலந்த குணம் மாறன்
வழுத்துதலால் வாழ்ந்துது இந்த மண் —33

ஸ்ரீ பட்டர் நிர்வாகம் -கால உபாதி நிரசன குணம் –

இதில் கால உபாதியைக் கழித்து அனுபவிப்பித்த படியை அருளிச் செய்கிற பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –அது எங்கனே என்னில்
இப்படி தேச கால விப்ரக்ருஷ்டங்களானதன் படிகளை அனுபவிக்க வேணும் என்று ஆசைப் பட்ட இவர்க்கு
கால சக்கரத்தான் ஆகையாலே கால உபாதியைக் கழித்து வர்த்தமான காலம் போலே யாக்கிக் கொடுத்து
இவர் சத்தையே தனக்கு எல்லாமாக இருக்கிற தன் பிரணயித்வ குணத்தையும்
அவன் அனுபவிப்பிக்கவே எல்லாம் பெற்றாராய் இந்த பிரணயித்வ குணத்தையும் அனுபவித்து
அந்த ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே அத்தையே பேசிச் செல்லுகிற கோவை வாயாளின் அர்த்தத்தை
சங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்கிறார் -கோவான ஈசன் -இத்யாதியால் -என்கை –

———————–

மண்ணுலகில் முன் கலந்து மால் பிரிகையால் மாறன்
பெண்ணிலைமை யாய்க் காதல் பித்தேறி -எண்ணிடில் முன்
போலி முதலான பொருளை யவனாய் நினைந்து
மேல் விழுந்தான் மையல் தனின் வீறு—-34-

இதில் சத்ருச பதார்த்தங்களையும் சம்பந்தி பதார்த்தங்களையும் அவனாகவே பிரமித்து பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் – காதல் மையல் ஏறினேன் -என்று பிரணயித்வ குணத்தை அனுபவித்து விளைந்த
ப்ரீதி பிரகர்ஷம் ஆஸ்ரயத்தையும் அழிக்கும் படி கரை அழித்துப் பெருக
அத்தை அரை ஆறு படுத்துக்கைக்காக அவன் பேர நிற்க -பிரிந்தது அவனை ஆகையாலே அவசன்னராய்
ஸ்ரீ ராம குணங்களுக்கு இட்டுப் பிறந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான்-ஒரு வேடன் வாய் இட்டு
ஸ்ரீ ராம சரிதத்தைக் கேட்டு தரித்தால் போலே இவ் வாழ்வாரும் அவனோடு சத்ருச பதார்த்தங்களையும்
சம்பந்தி பதார்த்தங்களையும் அவனே என்று பிச்சேறும் படி தமக்குப் பிறந்த அவஸ்தா விசேஷத்தை
அன்யாபதேசத்தாலே பேசின
மண்ணை இருந்து துழாவி -யின் -அர்த்தத்தை-மண்ணுலகில் -இத்யாதியால் -அருளிச் செய்தார் -என்கை –

————————–

வீற்று இருக்கும் மால் விண்ணில் மிக்க மயல் தன்னை
ஆற்றுதற்காத் தன் பெருமையானது எல்லாம் -தோற்ற வந்து
நன்று கலக்கப் போற்றி நன்கு உகந்து வீறு உரைத்தான்
சென்ற துயர் மாறன் தீர்ந்து —35-

இதில் அப்ராக்ருத விபூதியில்-அசாதாராண ஆகாரத்தைக் காட்ட அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டராகிற படியைப் பேசின பாசுரத்தை
அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில் –
வல்வினை தீர்க்கும் ஸ்ரீ கண்ணனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சத்ருச சம்பந்த வஸ்துக்களையும் அவனாகவே
அனுசந்திக்கும்படி பிறந்த இவருடைய பித்து சவாசனமாகத் தீரும்படி
சர்வ தேவ நமஸ்காரம் ஸ்ரீ கேசவனுக்கு செல்லுமே -மழை நீர் அருவிகள் கடலுக்கு போவது போலே -சாதாராண ஆகாரம் சர்வாத்மகம்
அசாதாராண வடிவம் -சத்வாரகமாக அன்றி நேராக கூராழி வெண் சங்கு எனது வாராய் –
விலஷண ஸ்வரூப குண விக்ரஹ விபூஷண ஆயுத பத்னீ பரிசரண விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ பரம பதத்திலே வ்யாவ்ருத்தி தோன்ற இருக்கிற மேன்மையையும்
லீலா விபூதியில் உள்ளார் எல்லாரையும் ஸ்ருஷ்ட்ய அனுபிரவேசாதிகளால் ரஷிக்கிற அளவன்றிக்கே
மனுஷ்யாதி ரூபேண வந்து அவதரித்து-ரஷித்துக் கொண்டு போருகிற படியையும் இவருக்குக் காட்டிக் கொடுத்து
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் இவரோடு வந்து பூர்ண சம்ச்லேஷம் பண்ணி அருள
அத்தைக் கண்டு-சூழ் விசும்பு அணி முகிலுக்கு மேலே அங்கே சென்றால் பண்ணுகிற மங்களா சாசனத்தை
இங்கேயே இருந்து அவனுடைய உபய விபூதி ஐஸ்வர்யத்துக்கும் மங்களா சாசனம் பண்ணி
க்ருத்க்ருத்யராய்-உபய விபூதியிலும் என்னோடு ஒப்பார் இல்லை -என்று
ஹ்ருஷ்டர் ஆகிற -வீற்று இருந்து ஏழ் உலகின் தாத்பர்யத்தை
அருளிச் செய்கிறார் -வீற்று இருக்கும் மால் விண்ணில் -இத்யாதியாலே -என்கை –

———————-

தீர்ப்பார் இலாத மயல் தீரக் கலந்த மால்
ஒர்ப்பாதும் இன்றி யுடன் பிரிய -நேர்க்க
அறிவழிந்து உற்றாரும் அறக் கலங்க பேர் கேட்டு
அறிவு பெற்றான் மாறன் சீலம்—-36-

சாத்மிக்க சாத்மிக்க கொடுப்பவன் உடனே பிரிந்தானே ––ஒர்ப்பாதும் இன்றி-அசங்க்யேவ சங்கதி-

இதில் பிரணயித்வ குண விசிஷ்ட வஸ்துவை பிரத்யஷமாக அனுபவிக்கப் பெறாமல்-பிரகிருதி விக்ருதியாய் மோஹித்துக் கிடக்க –
பிரேம பரவசர் பிரதிகிரியை பண்ணத் தேட-
அத்தை பிரபுத்த ஸூஹருத்துக்கள்-இது அநநுரூபம் -என்று அறிந்து அனுரூபமான நிதானத்தையும் தத் பரிகாரத்தையும்
விதிக்கிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் உண்டான அனுபவம் மானச அனுபவ மாத்ரமாய்-பாஹ்ய கரண யோக்கியம் அல்லாமையாலே
தம் தசையைத் தாம் அறியாதபடி மோஹித்துக் கிடக்க-பரிசர வர்த்திகளான பரிவர்கள்-அத்தைக் கலங்கி
சர்வான் தேவான் நமஸ் -யந்தியின் படியே-பரிவின் கனத்தாலே பரிஹரிக்க ஒருப்பட
இவர் பிரகிருதி அறிந்த ஸ்ரீ மதுரகவி பிரக்ருதிகளான பிரபுத்த ஸூஹ்ருத்துக்கள் அத்தை விலக்கி
உசித பரிஹாரத்தை விதித்துச் சொல்லுகிறபடியை
கலந்து பிரிந்த தலைமகள் அறிவு அழிவு கண்டு கலங்கி-பரிவின் கனத்தாலே -தேவதாந்திர பரையாய்
பிரதிபன்ன பாஷிணியான கட்டுவிச்சி பாசுரம் கொண்டு
வெறி யாட்டாலே பரிஹரிக்க தேடுகிற தாய்மாரை நோக்கி இவள் பிரகிருதி அறியும் உயிர் தோழி யானவள்
நோயின் நிதானத்தை நிரூபணத்தாலே அறிந்தாளாய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அடியாக வந்த நோவுக்கு அவனைக் கொண்டே பரிஹரிக்கும் அது ஒழிய
நீங்கள் செய்கிறவை பரிஹாரம் அல்ல
தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சத்துக்கும் தத் சம்பந்தி ஸ்பர்சத்துக்கும் தேர் பாகனாரான ஸ்ரீ வண் துவாராபதி மன்னனை ஆஸ்ரயித்து
மாயன் தமர் அடி நீர் கொண்டு அணியுங்கோள் என்று
வெறி விலக்கின பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிற-தீர்ப்பாரை யாமினி — யில் தாத்பர்யத்தை
தீர்ப்பார் இலாத மயல் தீரக் கலந்த மால் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார்-

—————————

சீலமிகு கண்ணன் திரு நாமத்தால் உணர்ந்து
மேலவன் தன் மேனி கண்டு மேவுதற்கு சால
வருந்தி இரவும் பகலும் மாறாமல் கூப்பிட்டு
இருந்தனனே தென் குருகூர் ஏறு—-37-

இதில் திரு நாமத்தால் உணர்ந்தவர் நாமியான ஸ்ரீ நாராயணனை அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே
அதி பிராலாபமாய் பிராலாபிக்கிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
கீழ் – வர்ஷேண பீஜம் பிரதிச்ஜ்ஞ ஹர்ஷா -என்னுமா போலே
தோழி சொன்ன ம்ருத சஞ்ஜீவியான-திரு நாம பிரசங்கமே சிசிரோபோபசாரமாக வாஸ்வச்தராய் உணர்ந்த அநந்தரம்
பிறந்த உணர்த்தி பேற்றுக்கு உடல் அன்றிக்கே கிலேச அனுசந்தானத்துக்கு உடலாய் அத்தாலே நோவு பட்டு
ஆபத் சகனாக-தந்நிதான பரிஹாரங்களை உள்ளபடி அறியும் சர்வஞ்ஞனாய்
கார்யம் செய்கைக்கு உறுப்பான உறவையும் உடையனாய் இருக்கிறவன்
ரஷியாது ஒழிகையாலே ஆர்த்தி நிரம்பின கடல் கை எடுத்துக் கூப்பிடுமா போலே
அவனைக் காண வேணும் என்று கேட்டார் அடைய நீர்ப் பண்டமாம்படி கூப்பிடுகிற
சீலமில்லா சிறியனில் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார்
சீலம் மிகு கண்ணன் திரு நாமத்தால் உணர்ந்து –இத்யாதியாலே -என்கை –

—————-

ஏறு திருவுடையை ஈசன் உகப்புக்கு
வேறுபடில் என்னுடைமை மிக்க வுயிர் -தேறுங்கால்
என் தனக்கும் வேண்டா வெனு மாறன் தாளை நெஞ்சே
நம் தமக்குப் பேறாக நண்ணு —38-

ஏறு திருவுடையை ஈசன்-தன் திரு மார்பில் ஏறப் பெற்ற-ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரை உடையனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்

இதில் இவ் வாற்றாமைக்கு உதவாமையாலே அவனுக்கு உறுப்பு அல்லாத
ஆத்மா ஆத்மீயங்களில் தாம் நசை அற்ற படியைப் பேசின பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில் –கீழ் சீலமில்லாச் சிறியனில் ஓலம் இட்டு அழைத்த இடத்திலும்
வந்து முகம் காட்டக் காணாமையாலே
பிராப்தனாய்-சீலவானாய்-விரோதி நிரசன சமர்த்தனாய்
இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் இத்தசையில் முகம் காட்டாமைக்கு அடி இத்தலையை வேண்டாது ஒழிகை இறே –
அவனுக்கு வேண்டாத என் ஆத்மா ஆத்மதீயங்களால் எனக்கு ஒரு கார்யம் இல்லை -என்று
அவற்றில் நசை அற்ற படியை அன்யாபதேசத்தால் அருளிச் செய்து- திருவருள் செய்பவன் போல் —
உருவமும் ஆர் உயிரும் உடனே வேண்டான் -விருப்பட்ட வரிசைக் கிரமத்தில் இவர் அருளிச் செய்கிறார்
ஏறாளும் இறையோனில் அர்த்தத்தை-ஏறு திரு உடைய ஈசன் உகப்புக்கு -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

——————-

நண்ணாது மாலடியை நாநிலத்தே வல்வினையால்
எண்ணாராத் துன்பமுறு மிவ்வுயிர்கள் -தண்ணிமையைக்
கண்டிருக்க மாட்டாமல் கண் கலங்கும் மாறன் அருள்
உண்டு நமக்கு உற்ற துணை யொன்று—39-

தாபஹர தேச வாசித்வம் -கல்யாண குணம் –

இதில் சம்சாரிகள் உடைய அனர்த்தத்தைக் கண்டு வெறுத்த பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்-கீழே ஆத்மாத்மீயங்களில் நசை அற்ற இடத்திலும்
அவை போகக் காணாமையாலே விரஹ வ்யசனம் அதிசயித்து
தம் இழவுக்கு கூட்டாவார் உண்டோ -என்று சம்சாரிகளைப் பார்த்த இடத்தில்
அவர்கள் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை காற்கடைக் கொண்டு
இதர விஷயங்களின் யுடைய லாப அலாபங்களே பேறும் இழவுமாய் நோவு படுகிற படியைக் கண்டு
அது பொறுக்க மாட்டாமல்
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை பார்த்து -ரஷகனான நீ உளனாய் இருக்க இவை நோவு படுகை போருமோ –
பிரானே என்று விஷண்ணராய் இவர்கள் நோவைப் போக்குதல்
இது கண்டு பொறுக்க மாட்டாத என்னை முடித்தல் செய்து அருள வேணும் -என்ன
இவர்களுக்கு இச்சை இல்லாமையாலே
உம்மோபாதி நாமும் நொந்து காணும் இருக்கிறது -என்ன
ஆனால் இவர்கள் நடுவில் நின்றும் என்னை வாங்க வேணும் -என்ன
இவர் கிலேசம் தீரும்படி
ஸ்ரீ பிராட்டியும் தானுமாக ஸ்ரீ திரு நாட்டில் இருக்கும் இருப்பை அவன் காட்டிக் கொடுக்க
அத்தைக் கண்டு அனுபவித்து க்ருதார்த்தர் ஆகிற
நண்ணாதார் முறுவலிப்ப -வில் அர்த்தத்தை
நண்ணாது மாலடியை -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் -என்கை-

———————

ஒன்றும் இலைத் தேவு இவ்வுலகம் படைத்த மால்
அன்றி என வாரும் அறியவே -நன்றாக
மூதலித்துப் பேசி யருள் மொய்ம் மகிழோன் தாள் தொழவே
காதலிக்கும் என்னுடைய கை—40-

இதில் சம்சாரிகள் ஆஸ்ரயணத்துக்கு உறுப்பாக ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரே பரத்வத்தை அருளிச் செய்த
பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில்
நண்ணாதாரில் -ஸ்ரீ ஈஸ்வரனும் கூட -திருத்த ஒண்ணாது -என்று
கை விட்ட சம்சாரிகளைத் திருத்த ஒருப்பட்டு ப்ரமாணாந்தர விலஷணமாய்
நித்ய -நிர்தோஷமான-வேதாந்த வாக்யங்களாலும்-சந்தம்ச நியாயங்களாலும்
இதிஹாசாதி சித்திதமான-ஜகன் நிதரணாதி திவ்ய சேஷ்டிதங்களாலும்
சம்சார பீஜமான தேவதாந்திர பரத்வ பிரதிபத்தியை அடி அறுத்து
ஸ்ரீ யபதியான நாராயணனே ஜகத் காரண பூதன் -என்று த்ருடதரமாக உபபாதித்து
இப்படி சர்வ ஸ்மாத் பரனான இவன் அரியன் -என்று கை வாங்க வேண்டாத படி
ஸ்ரீ திரு நகரியிலே வந்து சந்நிஹிதன் ஆன பின்பு–அவனை ஆஸ்ரயிங்கோள் என்று
பரோபதேச பிரவ்ருத்தர் ஆகிற-ஒன்றும் தேவில் அர்த்தத்தை
ஒன்றும் இலைத் தேவு -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் என்கை

—————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யான அவதாரிகை தொகுப்பு -மூன்றாம் பத்து –

October 3, 2019

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்
அடிவாரம் தன்னில் அழகர் -வடிவழகைப்
பற்றி முடியும் அடியும் படி கலனும்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன்—-21-

இதில் ஸ்ரீ திருமலையில் ஏக தேசஸ்தரான ஸ்ரீ அழகர் உடைய அழகை முழுதும்
அனுபவித்த பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்-கீழ்
அயன் மலையோடு-புறமலையோடு-திருப்பதியோடு உத்தேச்யமாக ஸ்ரீ திருமலை ஆழ்வாரை அனுபவித்துக் கொண்டு வருகிற
மருளில் வண் குருகூர் வண் சடகோபனான ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்ரீ வட மா மலை உச்சி -என்கிற படியே
அம் மலையிலே ஒரு கொடி முடி என்னலாம் படியையும்
அதுக்கு அவயவமாய் இருப்பதொரு கல்பக தரு பஹூ சாகமாகத் தழைத்து பூத்தாப் போலேயாயுமாய் இருக்கிற
மேலிரும் கற்பகமான ஸ்ரீ அழகர் உடைய திவ்ய அவயவங்களும்
திரு அணிகலன்களுக்கும் உண்டான ஸூகடிதத்வத்தையும்
வேத வைதிக புருஷர்களாலும் அளவிட ஒண்ணாத பெருமையையும்
அத்தையும் விளாக் கொலை கொள்ளும்படியான ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தையும் அனுபவித்து விஸ்மிதர் ஆகிற
முடிச் சோதியில் அர்த்தத்தை -முடியார் திருமலையில் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

—————–

முன்னம் அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்
இன்ன வளவென்ன எனக்கு அரிதாய்த் -தென்ன
கரணக் குறையின் கலக்கத்தை கண்ணன்
ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து——22-

இதில் சௌந்தர்யாதிகள் முகந்து கொண்டு அனுபவிக்க ஒண்ணாமைக்கு-ஹேது -கரண சங்கோசம் -என்று கலங்க –
அந்த கலக்கத்தை அவன் தீர்த்த படியைப் பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்-கீழ்- ஸ்ரீ அழகர் உடைய அழகு முதலானவற்றை அனுபவிக்கப் புக்க இடத்தில்
விளாக் கொலை கொண்டு அனுபவிக்க ஒண்ணாது ஒழிய
அதுக்கு அடி விஷய பௌஷ்கல்யம்-என்று அறிய மாட்டாமல் கரண சங்கோசம் -என்று அனுசந்தித்து
இஸ் சங்கோசம் அற்று தன்னை அனுபவித்து-வாழுகைக்கு உடலாக அவன் பண்ணின சிருஷ்டி அவதாராதிகள் தப்பி
அனர்த்தப் பட்ட நான் இனி கிட்டுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ என்று சோக பரவசராய்க் கூப்பிட்ட
முந்நீர் ஞாலத்தின் அர்த்தத்தை முன்னம் அழகர் எழில் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

———————

ஒழிவிலாக் காலம் உடனாகி மன்னி
வழு விலா வாட்செய்ய மாலுக்கு -எழு சிகர
வேங்கடத்துப் பாரித்த மிக்க நலம் சேர் மாறன்
பூங்கழலை நெஞ்சே புகழ்—23-

இதில்-கைங்கர்யத்தில் பெரிய பாரிப்பை பேசினபடியை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில்
இப்படி பிரகிருதி சம்பந்தத்தின் உடைய கொடுமையை அனுசந்தித்து-2-2- சோகாவிஷ்டர் ஆன இவருடைய கிலேசத்தை
மாற்றுகைக்காக தான் வடக்கு ஸ்ரீ திருமலையில் நிற்கும் நிலையைக் காட்டிக் கொடுக்க
நிலை பெற்றேன் நெஞ்சம் பெற்றது நீடுயிர் -என்று அவனைக் கிட்டி தம்முடைய ஸ்வரூபம் பெற்றவாறே
ஸ்வரூப அனுரூபமாக அடிமை செய்து வாழ வேணும் -என்று சீலாதிகனான ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளிலே
வழு விலா வடிமை செய்து வாழப் பாரிக்கிற
ஒழிவில் காலத்தின் தாத்பர்யத்தை ஒழிவிலாக் காலம் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார்-

——————-

புகழ் ஓன்றும் மால் எப்பொருள்களும் தானே
நிகழ்கின்ற நேர் காட்டி நிற்க -மகிழ் மாறன்
எங்கும் அடிமை செய்ய இச்சித்து வாசிகமாய்
அங்கு அடிமை செய்தான் மொய்ம்பால் —24-

கீழ் பாரித்த கைங்கர்யத்துக்கு அனுகுணமாக அவன் சர்வாத்மபாவத்தைக் காட்ட அத்தைப் பேசி அடிமை செய்த
பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் -அது எங்கனே என்னில்
கீழ்-இவர் அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்று பாரித்தபடியே சர்வாத்ம பாவத்தைக் காட்டி அடிமை கொள்வதாக
ஒருப்பட்ட ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு உத்யோக மாத்ரத்திலே வயிறு நிறையும் அவன் பிரக்ருதிக்கும்
வாசிகத்துக்கும் மேற்பட அடிமை செய்ய மாட்டாத தம் பிரக்ருதிக்கும் சேர வாசிகமாக அடிமை செய்து தலைக் கட்டுகிற
புகழு நல் ஒருவனில் -அர்த்தத்தை -புகழ் ஒன்றும் மால் -என்று துடங்கி அருளிச் செய்கிறார் –

—————-

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன்னடிமை செய்து உவப்பால்
அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும் -அன்பிலா
மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்து அருளும் மாறன் பால்
தேடரிய பத்தி நெஞ்சே செய்—25-

அடிமை செய்வாரை ஸ்துதித்தும் செய்யாதாரை நிந்தித்தும் போருகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்
இப்படி வாசிகமாக அடிமை செய்யப் பெற்ற ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே-இவ் வடிமையைக் காற்கடைக் கொண்டு
உடம்பை வளர்த்துக் கொண்டு திரியும் கழனி மிண்டரைப் பொடிந்தும்
பகவத் குண அனுபவத்தால் வந்த களிப்பிக்கு போக்கு விட்டு ஆடுவதும் பாடுவதும் ஆகிற அடிமை செய்யும்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கொண்டாடியும்
ஹ்ருஷ்டராய்ச் செல்லுகிற மொய்ம்மாம் பூம் பொழிலின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு -இத்யாதியாலே-

——————

செய்ய பரத்துவமாய்ச் சீரார் வியூகமாய்
துய்ய விபவமாய்த் தோன்றி வவற்றுள் -எய்துமவர்க்கு
இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிது என்றான்
பன்னு தமிழ் மாறன் பயின்று—-26-

இதில் ஸ்ரீ அர்ச்சாவதார பர்யந்தமான சௌலப்யத்தை சம்சாரிகளைக் குறித்து
உபதேசிக்கிற பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –
தாமே விழுவாரைத் தடி கொண்டு அடிக்கை அன்றோ நாமும் கை விடுகை -என்று
தம்மாலே பொடியப் பட்டார் நாட்டார் இழவு பொறுக்க மாட்டாத கிருபா அதிசயத்தாலே
மீண்டும் அவனுடைய சௌலப்யத்தை உபதேசிக்கைக்காக ஸ்ரீ பர ஸ்ரீ வ்யூஹ ஸ்ரீ விபவங்களை
அடைவே அருளிச் செய்து கொண்டு சென்று-நீங்கள் உகந்த படியே உகந்து எழுந்து அருளப் பண்ண
அத்தை அப்ராக்ருத திவ்ய சமஸ்தானத்தோடு ஒக்க விரும்பும் சீலாதி அதிசயத்தாலே
உங்களோடு புரையறக் கலந்து சர்வ அபேஷிதங்களையும் குறைவற உபகரிக்கும் ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரத்தில் ஆஸ்ரயிங்கோள்
என்கிற செய்ய தாமரைக் கண்ணனில் தாத்பர்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் செய்ய பரத்துவமாய் -இத்யாதியாலே -என்கை-

———————

பயிலும் திருமால் பதம் தன்னில் நெஞ்சம்
தயலுண்டு நிற்கும் ததியர்க்கு -இயல்வுடனே
ஆளானார்க்குக் ஆளாகும் மாறன் அடி அதனில்
ஆளாகார் சன்மம் முடியா——27-

இதில் ததீயரை பத்தும் பத்தாக உத்தேச்யராக அனுசந்தித்த பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில் –கீழே-சௌலப்ய காஷ்டையை யுபதேசிக்க அத்தையும்-காற்கடை கொள்ளுகையான
சம்சாரிகளோட்டை சஹவாசத்தால் வந்த வெக்காயம் மாறாத படி – தனக்கு பாத ரேகை போலே பரதந்த்ரரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை
அவன் காட்டக் கண்ட அவர்கள் திருவடிகளிலே தலையை மடுத்து அவர்கள் தான் அவன் படிகளிலே பல படியாக மண்டி இருக்கிற
படியைக் கொண்டாடி அவர்கள் எல்லை நிலத்திலே சென்று இனியராகிற
பயிலும் சுடர் ஒளி யின் தாத்பர்யத்தை பயிலும் திருமால் -இத்யாதியால் -அருளிச் செய்கிறார் -என்கை –-கச்சதா மாதுலகுலம் -இதிவத் –

——————-

முடியாத வாசை மிக முற்று கரணங்கள்
அடியார் தம்மை விட்டவன் பால் -படியா ஓன்று
ஒன்றின் செயல் விரும்ப உள்ளது எல்லாம் தான் விரும்ப
துன்னியதே மாறன் தன் சொல்—28-

இதில் கரணங்களும் தாமும் பெரு விடாய் பட்டு பேசின பாசுரத்தை அனுவதித்து அருளிச் செய்கிறார்
அது எங்கனே என்னில்-பயிலும் சுடர் ஒளியிலே உத்தேச்யராக அனுசந்திக்கப் பட்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
ஸ்வரூபத்துக்கு நிரூபகத்வேன பிரஸ்துதமான பகவத சௌந்தர்யாதிகள் விடாய்க்கு உத்தகம்பாய்
அத்தாலே விடாய் கரை புரண்டு அனுபாவ்யமான பூஷண ஆயுத குண விக்ரக சேஷ்டிதங்களை சொல்லி
தாமும் தம்முடைய கரண க்ராமமுமாய் முழு மிடறு செய்து கூப்பிடுகிற
முடியானே யின் அர்த்தத்தை-சங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்கிறார் -முடியாத ஆசை மிக -இத்யாதியால் -என்கை-

———————–

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர் சோறு கூறைக்காக
மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலா -லென்னாகும்
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர்
மன்னருளால் மாறும் சன்மம்–29-

மாறும் சன்மம் கிட்டும் -குருகூர் மன்னன் அருளால் –

இதில் அசேவ்ய சேவை அநர்த்தம் என்றும்-பகவத் சேவை பிராப்தம் என்றும் பேசுகிற பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார்-அது எங்கனே என்னில்–முடியானேயில் முடியாத ஆசை யுடையராய்க் கூப்பிட்டவர்
தம் கூப்பீட்டுக்கு துணையாவார் யுண்டோ என்று லௌகிகரை பார்த்த இடத்தில்
அவர்கள் பகவத் அர்ஹ கரணங்களைக் கொண்டு
சூத்திர மனுஷ்யர்களைக் கவி பாடித் திரிகிற படியைக் கண்டு அது பொறுக்க மாட்டாமல்
இப்படி வகுத்த விஷயத்தை விட்டு அப்ராப்த விஷயத்தை கவி பாடுகை ஈடல்ல -என்று அவர்களுக்கு-ஹிதம் அருளிச் செய்ய
மீளவும் அவர்கள் பழைய நிலைகளிலே நிற்க அவர்களை விட்டு ஸ்வ லாபத்தைச் சொல்லி ப்ரீதராகிற
சொன்னால் விரோத-தத்தின் அர்த்தத்தை தொடுத்து-சொன்னாவில் இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் –

———————

சன்மம் பல செய்து தான் இவ்வுலகு அளிக்கும்
நன்மை யுடைய மால் குணத்தை நாடொறும் -இம்மையிலே
ஏத்தும் இன்பம் பெற்றேன் எனும் மாறனை யுலகீர்
நாத் தழும்ப வேத்தும் ஒரு நாள்—-30-

இதில் பகவத் அர்ஹனான எனக்கு ஒரு குறைகளும் இல்லை என்ற பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் – அது எங்கனே என்னில் –-இதரரைக் கவி பாடுகைக்கு அனர்ஹ கரண மாத்ரமாகை அன்றிக்கே
பகவத் விஷயத்தை கவி பாடுகைக்கு அர்ஹ கரணனாகவும் ஆகப் பெற்றேன்
எனக்கு இனி வேண்டுவது உண்டோ என்று ஹ்ருஷ்டராகிற-சன்மம் பல பல-வின் அர்த்தத்தை
சங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்கிறார் -சன்மம் பல செய்து -இத்யாதியாலே -என்கை-

—————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-