Archive for the ‘Manna vaallla Maa munikall’ Category

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் -ஸ்ரீ யதீந்த்ர பிரவணர் வைபவம் —

July 1, 2020

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள்-

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்
யதீந்திர பிரவணம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முனிம்

ஸ்ரீ சடாரி குரோர் திவ்ய ஸ்ரீ பாதாப்ஜ மதுவ்ரதம்
ஸ்ரீ மத் யதீந்திர பிரவணம் ஸ்ரீ லோகாச்சார்ய முனிம் பஜே

ஸ்ரீமதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மகாத்மனே
ஸ்ரீ ரெங்க வாசினே பூயாத் நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களம்

ஸ்ரீ மத் ரெங்கம் ஜெயது பரமார்த்த தர்ம தேஜோ நிதானம்
பூமா தஸ்மின் பவதி குசலி ஹோ பிபோ மா ஸஹாய
திவ்யார்த் தஸ்மை திசத்து விபவத் தேசிகோ தேசிகானாம்
காலே காலே வர வர முனி கல்பயன் மங்களானி

மாசற்ற செம்பொன் மணவாள மா முனிவன் வந்திலனேல் ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே

திரு மூலமே நமக்கு மூலம்
பூதூரில் வந்து உதித்த புண்ணியனோ ?
பூம் கமழும் தாதர் மகிழ் மார்பன் தான் இவனோ ?
தூத்தூர வந்த நெடுமாலோ
மணவாள மா முனி எந்தை இம் மூவரிலும் யார் ?–ஸ்வாமி ஆய் அருளியது

பழைய பெருமைகளை மீண்டும் ஒளிர, ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் என்னும் ஆலமரம் தழைக்க
ராமானுஜரின் மறு அவதாரமாக தோன்றினார் ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் .

ஓராண் வழியில் இறுதி ஆச்சாரியாராக விளங்கி, வைணவ சம்ப்ரதாயங்கள் மேலோங்கிட உழைத்தார் .
அவர் அவதாரம் ஐப்பசி மாதம் மூல நக்ஷத்ரம்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் –
பெற்றோர் தாதரண்ணன் +ஸ்ரீ ரங்கநாச்சியார்
காலம் 1370 AD-1443 AD–சாதாரண வருஷம்-
கலி யுகம் 41 72-சக வருஷம் 1292-சாதாரண வருஷம் -ஐப்பசி -26 நாள் -சுக்லபஷம் -வியாழன்
சதுர்த்தி -மூலம் நஷத்ரம் திரு அவதாரம்

இயற்பெயர் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்
பிறந்த இடம் சிக்கில் கிடாரம்
அவதாரம் ஆதிசேஷன்
ஆச்சாரியன் திரு வாய் மொழிப் பிள்ளை

குரோதன சம்வச்தரம்- 16 வயசில் மகர மாசம் க்ருகதாச்ரமம் –1386 AD
சன்யாச -45 -விஜய நாம சம்வச்த்ரம் -பெரிய திரு மண்டபம் –1415 AD
ஆனந்த சம்வச்தரம் -மிதுன மாசம் பூர்ணிமா -மூலம் -ஈடு காலஷேமம் முடிந்து -65 வயசில்

யதீந்திர ப்ராவண்யமும் தீ பக்தி வைராக்ய குணார்ணத்வமும் –
எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் வந்ததாக அருளுகிறார் –

சாம்ய பத்தி-கும்ப -மாசி-மாசம்-
கிருஷ்ண பஷம் த்வாதசி சரவணம் சனி கிழமை
ருதிரோதடரி சம்வச்தரம் 1444 AD

1323-1371 நம் பெருமாள் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருந்து போக
48 வருஷம் கழித்து திரும்பி நம் பெருமாள் திரும்பி
1370 மணவாள மா முனிகள் திரு அவதாரம்
கவலை இல்லை இனி என்று வந்தானாம்

அஷ்ட திக் கஜங்கள்
1-வானமாமலை ஜீயர்
2-கோயில் கந்தாடை அண்ணன்
3-பட்டர்பிரான் ஜீயர்
4-திருவேங்கட ஜீயர்
5-பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன்
6-எறும்பியப்பா
7-அப்புள்ளார்
8-அப்புள்ளை

சிறப்புப் பெயர்கள்
யதீந்த்ர ப்ரவணர்
வரவர முனி
சௌமய ஜாமாத்ரு முனி
பெரிய ஜீயர்
விசத வாக் சிரோமணி

இயற்றிய நூல்கள் – சமஸ்க்ருதம்
யதிராஜ விம்சதி
தேவராஜா மங்களம்
ஸ்ரீ காஞ்சி தேவராஜமங்களம்

யதீந்த்ர ப்ரவண பிரபாவம் -மா முனிகள் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ஸ்ரீ கிடாம்பி திருமலை நாயனார் இடம் கேட்டு அருளினார்
அவர் தனியனை-ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் -என்று குறிப்பிட்டு தென்கலை குரு பரம்பரையில் உண்டு

திரு மண் பெட்டி சொம்பு – இரண்டு திரு மேனி -வீற்று இருந்த திரு மேனிதிரு அரங்கம்
நின்று இருந்த திரு மேனி ஆழ்வார் திரு நகரி

பல்லவராய மண்டபம்-ஸ்வாமி மண வாளமா முனிகள் சந்நிதி ஸ்ரீ ரெங்கம்
திரு பரியட்டம் திரு மாலை சாத்துபடி
பொன் அடியாம் செம் கமலம்-மா முனிகள் திரு அடி பிரசாதம்
ரகஸ்யம் விளைந்த மண் இன்றும் சேவிக்கலாம் கால ஷேப கூடத்தில்
தொட்டி பிரசாதம்-தயிர் சாதம் உப்பு இன்றி

வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப் -பாடி என் நெஞ்சுள் -நிறுத்தினான் மதுரகவி ஆழ்வார்
வேதப்பொருளே என் வேங்கடவா –
பொருள் அவன்
உள் பொருள் பாகவதர்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் –
திருவடி நிலை என்பதால் எம்பெருமானார் ஆழ்வாரினும் வேறுபட்டு இல்லை
அவரது புநர் அவதாரம் என்பதால் பெரிய ஜீயரும் எம்பெருமானாரினும் வேறுபட்டு இல்லை –
ஆக மூவருமே உள் பொருள் -உத்தாரக ஆச்சார்யர்கள்
பகவான் புறப் பொருள் –
புறப்பொருள் மதிளரங்க மணவாளன்
உள் பொருள் மணவாள மா முனிகள்
அரங்கன் உடைய உலகளந்த பொன்னடி புறப்பொருளின் சாரம்
மா முனிகளின் பொன்னடியாம் செங்கமலம் உட் பொருளின் சாரம் –

எறும்பி அப்பா -வர வர முநி -சதகம் 63
ஆத்மா நாத்மப்ரமிதி விரஹாத் பத்யுரத் யந்ததூர
கோரே தாபத்ரி தய குஹரே கூர்ணமா நோஜ நோயம்
பதச்சாயாம் வர வர முனே ப்ராபிதோயத் ப்ரசாதாத்
தஸ்மை தேயம் ததி ஹகிமிவ ஸ்ரீ நி தேர் வர்த்ததே தே
பதச்சாயா -உள் பொருளின் முடிவு நிலமான மா முனிகள் திருவடியே உபாயம் -நிழல் உபேயமும் –

விஷ்ணு சேஷி ததீய ஸூப குண நிலையோ விக்ரஹ ஸ்ரீ சடாரி
ஸ்ரீ மான் ராமாநுஜார்ய பத கமல யுகம் பாதி ரம்யம் ததீயம் –
என்றபடி எம்பெருமான் நல்குணம் மிக திரு மேனியே ஆழ்வார்
அவர் இணைத் தாமரையே ஸ்ரீ ராமானுஜர்
அவர் திறத்து அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம் அனுசந்தித்து நிழல் போலே யதீந்திர ப்ரவணர்
திருவடி நிழலாகி உபேயமாகிரார்
இதனாலே ஸ்ரீ ரம்ய ஜாமத்ரு முனிவருக்கு தனியன் சமர்ப்பித்து முதலிலும் முடிவிலும் அனுசந்திக்க
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ திவ்யாஞ்ஞை –
அந்த கட்டளையின் பலனே நாம் இன்று முடிவுப் பொருளாய் அனுசந்திக்கும்
ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் -என்பதாகும்

திடமான அத்யாவசாயம் நாமும் பெற வந்தே ரம்ய ஜாமாதரம் முநிம் -என்று
மா முனிகளை சரணம் பற்றுவோம்

சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தழைப்ப
போற்றித் தொழும் நல்ல அந்தணர் வாழ்வு இப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள மா முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே –

அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ -கடல் சூழ்ந்த
மண் உலகம் வாழ மணவாள மா முனியே
இன்னுமொரு நூற்றாண்டு இரும்

நாமார் பெரிய திரு மண்டபமார் நம்பெருமாள்
தாமாக வென்னைத் தனித்து அழைத்து நீ மாறன்
செந்தமிழ் வேதத்தின் செழும் பொருளை நாள் தோறும்
வந்துரையாய் என்னுரையால் வாய்ந்து

சேற்றுக்கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தழைப்ப
போற்றித் தொலும் நல்ல அந்தணர் வாழ்வு இப் பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள மா முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி யல்லவோ தமிழ் ஆரணமே

கிருபயா பரயாச ரங்கராட் மஹிமானம் மஹதாம் பிரகாசயன்
லுலுபே ஸ்வயம் ஏவ சேதஸா வரயோகி ப்ரவரச்ய சிஷ்யதாம் -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம்

பிற்றை நாள் –
மாறன் மறைப் பொருளை கேக்க மணவாள மா முனியை ஏறும் அணை தனில் இருத்தி -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -1-

ரங்கீ வத்சரம் ஏகம் ஏவம் அஸ்ருணோத் வ்யக்தம் யதோக்த க்ரமாத் -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -2

ஸ்ரோதும் திராவிட வேத பூரி விவ்ருதம் சௌம்யோ பயந்தூர் முனே
உத்கண்டா அஸ்தி ம்மை நமா நயத தம் தர்ஷயாச்ராயம் மண்டபம்
ஆவிச்யார்ச்சாக மூசிவா நிதி மூதா -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -2

நல்லதோர் பரீதாபி வருடம் தன்னில் நலமான ஆவணியின் முப்பத்தொன்றில்
சொல்லரிய சோதியுடன் விளங்கு வெள்ளித்
தொல் கிழமை வளர் பக்க நாலா நாளில் செல்வ மிகு பெரிய திரு மண்டபத்தில்
செழும் திருவாய் மொழிப் பொருளை செப்பும் என்று
வல்லி யுறை மணவாளர் அரங்கர் நங்கண் மணவாள மா முனிக்கு வழங்கினாரே –அப்பிள்ளார் -சம்பிரதாய சந்த்ரிகை

தெருளுடைய வ்யாக்கியை ஐந்தி னோடும் கூடி -சம்ப்ரதாய சந்திரிகை -9-

ஸ்ருதி பிரக்ரியை
ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர பிரக்ரியை
ஸ்ரீ இராமாயண பிரக்ரியை
ஸ்ரீ மகா பாரத பிரக்ரியை
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரக்ரியை
ஸ்ரீ மகா பாகவத பிரக்ரியை
ஸ்ரீ பாஷ்ய பிரக்ரியை
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய பிரக்ரியை
ஸ்ரீ ஸ்ருத பிரகாசா பிரக்ரியை
பதார்த்தம் -வாக்யார்த்தம் -மகா வாக்யார்த்தம் -சமபிவ்யாஹார்த்தம் -த்வயனர்த்தம் –
அர்த்த ரசம் பாவ ரசம் ஒண்பொருள் உட்பொருள்

போத மணவாள மா முனி ஈடுரைப்பது கேட்டுப் பூரித்து நின்ற பெருமாள் -அரையர் கொண்டாட்டம்

ஆனி மாசம் திரு மூல நஷத்ரம் பௌர்ணமி திதி ஞாயிற்றுக் கிழமை
ஆனந்த வருடத்திலே கீழ்மை யாண்டில் அழகான வருடத்தில் மூல நாளில்
பானுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய பௌர்ணமியின் நாளிட்டுப் பொருந்தி
ஆனந்தமயமான மண்டபத்தில் அழகாக மணவாளர் ஈடு சாத்த —
வைத்தே வானவரும் நீரிட்ட வழக்கே என்ன மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே –
சமாப்தௌ கிரந்தச்ய பிரதித விவித உபாய நசயே
பரம் சஜ்ஜீபூதே வரவரமுனே ரங்க்ரிசவிதே
ஹடாத்பால கச்சித்குத இதி நிரஸ்தோப்யுகத
ஐ கௌ ரங்கே சாக்யே பரிணத சதுர்ஹாய ந இதம் –ஸ்ரீ சைகள அஷ்டகம் -5-

ஸ்ரீ சைலே சேதி பத்யம் ககபதி நிலயே மண்டபே தத் சமாப்தௌ
உக்த்வாத் யேதவ்யம் ஏதன் நிகில நிஜக்ரு ஹேஷ்வாதி சத்தத்த தாதௌ -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -6

ஸ்ரீ சைலே சேதிபத்யம் ஸ்வயமிதி பகவான் ஆதி சத் ரங்கநாத -ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -7

தேசம் எங்கும் ஈது திருப்பதிகள் தோறு உரைக்க நேசமுற அரங்கர் நியமித்தார் -ஸ்ரீ சைல வைபவம் -7-

ஸ்ரீ பன்நகாதீச முனே பத்யம் ரெங்கேச பாஷிதம்
அஷ்டோத்தர சதஸ்தா நேஷ்வ நுசந்தான மாசரேத்
இத்யாஞ்ஞா பத்ரிகா விஷ்வக்சேநேன பிரதிபாதிதா
ததாரப்ய மகாத் பிச்ச பட்யதே சந்நிதே புரா

வதரியாச்சிராமத்தில் இரு மெய்த் தொண்டர்
வகையாக நாரணனை அடி வணங்கி
கதியாக ஒரு பொருளை அளிக்க வேண்டும்
கண்ணனே அடியோங்கள் தேற வென்ன
சதிராக சீர் சைல மந்த்ரத்தின்
சயமான பாதியை ஆங்கு அருளிச் செய்து
பதியான கோயிலுக்கு சென்மின் நீவிர்
பாதியையும் சொல்லுதும் யாம் தேற வென்றார் –என்றும்

சென்றவர்கள் இருவருமே சேர வந்து
திருவரங்கன் தினசரியை கேளா நிற்ப
சந்நிதி முன் கருடாழ்வார் மண்டபத்தில்
தாம் ஈடு சாத்த நின்ற சமயம் தன்னில்
பொன்னி தன்னில் நீராடிப் புகழ்ந்து வந்து
புகழ் அரங்கர் சந்நிதி முன் வணங்கி நிற்ப
சந்நிதியில் நின்று அரங்கர் தாமே அந்தத்
தனியன் உரை செய்து தலைக் கட்டினாரே -சம்ப்ரதாய சந்த்ரிகை -4/5-

வாசி அறிந்த வதரியில் நாரணனார் மனம் கொள்
தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி சீர் தழைப்பச்
சி சைலேச தயா பாத்ரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டுரைத்தான் இவ்வையகம் சீருறவே-கோயில் கந்தாடை அண்ணன் –
மணவாள மா முனி கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -13-
திருமந்தரம் வெளி இட்டு அருளின ஸ்ரீ பத்ரி நாராயணனே இத்தையும் வெளி இட்டு அருளினார்

ஹடான் தஸ்மின் ஷணே கச்சித் வர்ணே சம்ப்ராப்ய பத்ரிகாம்
வாதூல வரதாச்சார்யா தர்ம பத்ன்யா கரே ததௌ–பஹூ முகமாக இத்தநியனை பிரகாசிப்பித்தது அருளுவதே

———————————————————————————

ஸ்ரீ அழகர் கோயில் அனுபவம்

ஸ்ரீ சைல ஸூந்தரே சச்ய கைங்கர்ய நிரதோயதி
அமன்யத குரோஸ் ஸ்வஸ்ய பத்ய சம்பவ மார்யத

ஜிஹ்வாக் ரேதவ வஷ்யாமி ஸ்த்தித்வா வத ஸூ பாவ நம்
பத்யம் த்வதார்யா விஷயம் முனே ரஸ்ய மமா ஆஜ்ஞ்ஞாய

தன்யோச்மீதி ச சேனே சதே சிகோஸ்வதத ஸ்வயம்
வஹன் சிரசி தேவஸ்ய பாதௌ பரம பாவனௌ
———————————————————–
ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் அனுபவம்

உபதிஷ்டம் மயா ஸ்வப்னே திவ்யம் பத்யமிதம் ஸூ பம்
வரயோகி நமாஸ்ரித்ய பவத ஸ்யாத் பரம் பதம்
இத்யுக்த்வா தம் வ்ருஷாத்ரீச ஸ்ரீ பாதாத் ரேணு மேவச
தத்த்வாஸூ பரேஷா யாமாச கச்ச யோகிவரம் ஸூ சிம்
மந்த்ரே தத் தேவதா யாஞ்ச ததா மந்திர பிரதே குரௌ
த்ரிஷூ பக்திஸ்சதா கார்யா சா ஹி பிரதம சாதனம் -ஸ்ரீ மா முனிகள்

பட்டர்பிரான் முதலாய பதின்மர் கலைப் பழிச்சலிலும்
சிட்டர்களாய் தினம் தோறும் திரு மணிடு வேளையிலும்
இட்டமுற உணும் பொழுதத்து ஒண் கரநீர் ஏற்கையிலும்
அட்ட திக்கும் விளங்குரைத்தார் ஆரியர்கள் அனைவருமே -ஸ்ரீ சைல வைபவம் -3

மணமுடைய மந்த்ரமா மதிக் கொள்ளீர் தனியனையே -ஸ்ரீ பரவஸ்து பிரான் பட்டர் ஜீயர்
த்வயம் -நம் ஆழ்வார் த்வயம் -எம்பெருமானார் த்வயம் -பெரிய ஜீயர் த்வயம்
சடரிபுரேக ஏவ கமலாபதி திவ்ய கவி
மதுரகவிர் யதா ச சட ஜின்முனி முக்யகவி
யதிகுல புங்க வஸ்ய புவி ரெங்க ஸூ தாக விராட்
வரவர யோகி நோ வரத ராஜ கவிஸ் ச ததா -ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா

கண்ணன் தனக்கு ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
தேவில் சிறந்த திருமாற்கு தக்க தெய்வ கவிஞன்
பாவில் சிறந்த திருவாய்மொழி பகர் பண்டிதனே
கண்ணனை பாட நம் ஆழ்வாரே
நம் ஆழ்வாரைப் பாட மதுர கவி ஆழ்வாரே
ராமானுஜரை பாட அமுதனார்
மா முனிகளை பாட எறும்பி அப்பாவே

நாயனார் திருக்குமாரர் –எம்மையன் இராமானுசன் -என்று திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திரு நாமம் சாத்தி அருளினார் –
(பின்பு இவருக்கு இரண்டு திரு குமாரர்கள் -அழகிய மணவாள பெருமாள் நயினார் -பெரியாழ்வார் -என்ற திருநாமங்கள் இருவருக்கும்

இன்றோ வெதிராசர் இவ்வுலகில் தோன்றிய நாள்
இன்றோ கலியிருள் நீங்கு நாள் இன்றோ தான்
வேதியர்கள் வாழ விரை மகிழோன் தான் வாழ
வாதியவர்கள் வாழ் வடங்கு நாள் –திருவாய்மொழிப் பிள்ளை முதல் இரண்டு வரிகளையும்
மணவாள மா முனிகள் இறுதி இரண்டு வரிகளையும் சாதித்து அருளியது –

நல்லதோர் பரீதாபி வருடம் தன்னில்
நலமான வாவணியின் முப்பத்தொன்றில்
சொல்லரிய சோதியுடன் விளங்கு வெள்ளித்
தொல் கிழமை வளர்பக்க நாளா நாளில்
செல்வ மிகு பெரிய திரு மண்டபத்தில்
செழும் திருவாய் மொழிப் பொருளைச் செப்பும் என்று
வல்லி யுறை மணவாளர் அரங்கர் நம் கண்
மணவாள மா முனி வழங்கினாரே —

ஆனந்த வருடத்தில் கீழ்மை யாண்டில்
அழகான ஆனிதனின் மூல நாளில்
பா நுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய
பௌரணையின் ஆளியிட்டுப் பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்
அழகாக மணவாளர் ஈடு சாத்த
வானவரும் நீரிட்ட வழக்கே என்ன
மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே-

பாராரு மங்கை திருவேங்கட முனி பட்டர்பிரான்
ஆராமம் சூழ் கோயில் கந்தாடை யண்ணன் எறும்பி அப்பா
ஏராரும் அப்பிள்ளை அப்பிள்ளார் வாதி பயங்கரர் என்பேர்
ஆர்ந்த திக்கயம் சூழ் வர யோகியைச் சிந்தியுமே-

சொன்ன வண்ணன் செய்த பெருமாள் சந்நிதியில் அடியார்க்கு உபய வேதாந்தம் சாதித்து அருளியதால்
இன்றும் அங்கே ஞான முத்திரை யுடனும் த்ரிதண்டத்துடனும் சேவை சாதிக்கிறார்

வானமா மலை ஜீயர் -பிரியாது ஆட்செய்து
கந்தாடை அண்ணன் -உடையவருக்கு முதலியாண்டான் போலே பாதுகா ஸ்தாநீயர்
எறும்பி அப்பா -வடுக நம்பி போலே அத்யந்த அபிமதராய்
பிரதிவாத பயங்கர அண்ணா -கூரத் ஆழ்வான் போலே ப்ரதிபஷ நிரசனம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் உசாத்துணை
அப்பிள்ளை -சேனை முதலியார் அண்ணன் -சடகோப தாசர் -திருப்பாண் ஆழ்வார் தாசர் -அருளிச் செயலுக்கு உசாத்துணை
அப்பிள்ளார் -அமுதுபடி சேவை
பட்டர்பிரான் ஜீயர் ஸ்ரீ பதாச்சாய ஆபன்னார்
ஜீயர் நாயனார் இளவரசராய் திருக் குறுகிப் பிரான் பிள்ளான் போலே அத்ய ஆதரணீயராய் இருப்பார்-

ருதிரோத்காரி சம்வத்சரம் மாசி மாத கும்ப ராசி சனிக் கிழமை கிருஷ்ண பஷம் த்வாதசி –
திருவோணம் நஷத்ரம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் மீண்டு எழுந்து அருளினார்-

ஸ்ரீ யதீந்த்ரரும் ஸ்ரீ யதீந்த்ர பிரவணரும்–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள்

1–வ்யாக்யான -கிரந்த –தாநாத் –வியாக்கியான கிரந்தங்கள் அருளிச் செய்வதிலே பிரதான நோக்கு –
ஸ்ரீ பாஷ்யம் -வேதாந்த தீப சாரங்கள் -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
மா முனிகள் வ்யாக்யான கிரந்தங்கள் பிரசித்தம்
கத்ய த்ரயம் வேதாந்த ஸங்க்ரஹம் போலே யதிராஜ சப்ததி -உபதேச ரத்னமாலை இத்யாதிகள்

2–பரிவதன கதா கந்த வைதேசிகத்வாத்–பரிவதனமாவது பரிவாதம் நிந்தை –
பரிகாசமோ நிந்தையோ அணு அளவும் இல்லாமல் பரம பவித்ரமான திவ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் அன்றோ இவர்களது

3–நாநா சாஸ்த்ரார்த்த ப்ருந்த ப்ரசுர பணிதிபி –ப்ராஞ்ஞா ஹ்ருத் ரஞ்சகத்வாத் —
தொட்ட தொட்ட இடம் எங்கும் சாஸ்த்ரார்த்த திரள்களே மலிந்த ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -பண்டிதர்கள் உள்ளத்தை உகப்பிக்கும்

4–பூர்வாச்சார்ய யுக்தி ராகாத் -ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் ஸ்ரீ பாஷ்யம் தொடங்கும் பொழுதே –
பகவத் போதாயன க்ருதாம் விஸ்தீர்ணாம் ப்ரஹ்ம ஸூத்ர வ்ருத்திம் பூர்வாச்சார்யாஸ் சஞ்சிஷிபு
தன் மத அநுசாரேண ஸூத்ர அக்ஷராணி வ்யாக்யாஸ் யந்தே-என்று
பூர்வாச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூக்திகளில் தமக்கு உள்ள அபிநிவேச அதிசயத்தை காட்டி அருளியது போலவே
மா முனிகளும் -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு –முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உள்ளப் பெற்றோம்
முழுதும் நமக்கு அவை பொழுது போக்காகப் பெற்றோம் -என்றும்
தம்முடைய வியாக்கியான கிரந்தங்களை பூர்வாச்சார்ய ஸ்ரீ ஸூக்தி மயமாகவே அருளிச் செய்கிறார்

5–சடரிபு முநிராட் ஸூக்தி சம்வர்த்தகத்வாத்
மாறன் உரை செய்த தமிழ் மறை வளர்த்தோன் வாழியே
ஆய்ந்த பெரும் சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும் பேராத உள்ளம் பெற
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுசன் வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன்
சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தழைப்பப் போற்றித் தொழு நல்ல அந்தணர் வாழ இப்பூதலத்தே
மாற்றாற்ற செம்பொன் மணவாள மா முனி வந்திலனேல் ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே

6–பீடாதி ச ப்ரதிஷ்டாபந க்ருதி கரணாத்
ஸ்வாமி -74-ஸிம்ஹாஸனாபதிகள் ஸ்தாபித்து தர்சன நிர்வாஹம்
லஷ்மீ நாதாக்ய சிந்தவ் சடாரி புஜலத-இத்யாதிகளை உண்டே
மா முனிகளும் –
திறமாக திக் கஜங்கள் இட்டு அருளும் பெருமாள் -அஷ்ட திக் ஆச்சார்யர்கள் ஸ்தாபித்து தர்சன நிர்வாஹம்

7–திவ்ய தேச அபிமானாத்
மன்னிய தென்னரங்கா புரி மா மலை மற்றும் உவந்திடும் நாள்
ஸ்ரீ ரெங்கம் கரி சைலம் அஞ்சன கிரீம் தார்ஷ்யாத்ரி சிம்ஹாசலவ் –
ஸ்ரீ ரெங்கேச ஜெய த்வஜோ விஜயதே ராமாநுஜோயம் முநி
மா முனிகளும்
அடைவுடனே திருப்பதிகள் நடந்த வேர்வை ஆறவோ
அதவா
திவ்ய தேச ஸ்ரேணியில் சேராது இருந்த திரு நாராயணபுரத்துக்கு ஒரு நாயகமாய் -சமர்ப்பித்தும்
மா முனிகள் ராஜ மன்னார் சந்நிதிக்கு -தீர்ப்பாரை யாம் இனி -சமர்ப்பித்தும்
திவ்ய தேசமாக அபிமானித்ததும் உண்டே –

8–பணி ராஜ அவதாரவாத்
ஸ்வாமி சேஷ அவதாரம் என்று பிரசித்தம்
வர வர முனி சதகத்தில் -துக்தோதந்வத் தவள மதுரம் சுத்த சத்வ ஏக ரூபம் ரூபம் யஸ்ய ஸ்புட யதிதராம் யாம்
பணீந்திர அவதாரம் -என்றும் -பல சரித்திர பிரசித்தங்கள் படியும் ஸூவ்யக்தம்

9–ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரீ விவர்த்த நாத் –
தென்னரங்கர் செல்வம் முற்றும் திருத்தி வைத்தான் வாழியே
அரங்க நகர் வாழ இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு இரும்

10–ஸ்ரேஷ்ட சிஷ்யத்வாத்
அப்பனுக்கு சங்காழி கொடுத்தான் வாழியே
எதிராஜசம்பத் குமாரர்
ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்
யதீந்த்ர பிரவணம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முனிம் -தனியன் பெற்றார் மா முனிகள்

ஆக இத் தன்மைகளால் -யதீந்த்ர பிரவணஸ் சாஷாத் யதீந்த்ரோ பாஷ்ய க்ருத த்ருவம்-

—————————————————

ஆசிலாத மணவாள மா முனி யண்ணல் பூமியுறு வைப்பசியில் திரு மூலம்
தேச நாளது வந்தருள் செய்த நம் திருவாய் மொழிப்பிள்ளை தான்
ஈசனாகி எழுபத்து மூவாண்டு எவ் வுயிர்களையும் வுய்வித்து வாழ்ந்தனன்
மாசி மால் பக்கத் துவாதசி மா மணி மண்டபத்து எய்தினான் வாழியே-

குருநாதன் எங்கள் மணவாள யோகி குணக் கடலைப்
பல நாளும் மண்டிப் பருகிக் கழித்து இந்தப் பாரின் உள்ளே
உலகாரியன் முனி மேகம் இந்நாள் என்னுள்ளம் குளிர
நலமான சீர்மை மழை நாளும் பொழிந்தது இந்நிலத்தே –

” செய்ய தாமரைத் தாளினை வாழியே ,சேலை வாழி திருநாபி வாழியே
துய்ய மார்பும் புரிநூலும் வாழியே சுந்தரத் திரு தோளினைவாழியே
கையுமேந்திய முக்கோலும் வாழியே கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
பொய்யில்லாத மணவாள மாமுனி புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே”

“ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச்செயல் வாழி
தாழ்வாதுமில் குரவர் தாம் வாழி” .
அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தன் தமிழ் நூல் வாழ
கடல் சூழ்ந்த மண் உலகம் வாழ
மண வாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்

ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மகாத்மனே
ஸ்ரீ ரெங்க வாசினே பூயாத் நித்ய சீர் நித்ய மங்களம் –

————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ மா முனிகள் வாழித் திரு நாம பாசுர வியாக்யானம் -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் —

June 19, 2020

ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜா மாத்ரு முநயே விததே நம
யஸ் சுருதி ஸ்ம்ருதிஸ் சர்வ சித்தீ நாம் அந்தராய நிவாரணி –

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்திரம் என்று தொடங்கி அருளிச் செய்த சேனை முதலியார் நாயனார்
ஜீயருடைய கல்யாண குணங்களில் தோற்று அடிமை புக்க படியை பிரகாசிப்பிக்கிறாராய் நின்றார் –
அவர் தம் அடியரான இவரும்-அக்குணங்களுக்கும் ஸுவ்ந்தர்யாதி களுக்கும் ஆஸ்ரயமான
திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் ஈடுபட்டு பாதாதி கேசாந்தமாக அனுபவித்து தம்முடைய பரிவின் மிகுதியால்
மங்களா சாசனம் பண்ணின படியை அடைவே அருளிச் செய்கிறார் இதில்
செய்ய தாமரை பாடின சீர் அண்ணன் என்று இறே இவருக்கு நிரூபகம்
இப்படி மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறவர் தம்முடைய சேஷத்வ அனுகுணமாக
உன் பொன்னடி வாழ்க என்னுமா போலே
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளுக்கு முந்துற மங்களா சாசனம் பண்ணுகையில் ப்ரவ்ருத்தர் ஆகிறார்

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே
சேலை வாழி திரு நாபி வாழியே
துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழியே
சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே
கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
பொய்யிலாத மணவாள மா முனி
புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே —

பாதாதி கேசம் பரிவுடன் மங்களாசாசனம் செய்து அருளுகிறார் செய்ய தாமரை பாடிய சீர் அண்ணன்

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகள் அன்றோ இவர் திருவடி இணை –
பிரஜை முலையிலே வாய் வைக்கும்
நாண் மலராம் அடித் தாமரை
இவை யாய்த்து-உன் இணைத் தாமரை கட்கு அன்புருகி நிற்குமது -என்கிறபடி இதுவும் ஸ்வரூபமாய் இருக்கும்
இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்துகை இறே நிலை நின்ற ஸ்வரூபம்
இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே -ஏத்துவதே நிலை நின்ற ஸ்வரூபம்

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே
இவர் அடியைத் தொடரும் படி இவருக்கு -ராக மௌமனஸ்ய-பத ஸுவ் ப்ராத்ரங்கள் உண்டாயிற்று
அழகும் நிறமும் கொண்டு ஸேவ்யமாய் போக்யமாய் உபாய பூர்த்தியை உடைய திருவடிகள் அன்றோ
ராகம் -சிகப்பு
பதம் -திருவடிகள்
ஸுவ் ப்ராத்ரம் –அவற்றின் சேர்த்தி –

அதாவது
அழகியதாய்ச் சிவந்த செவ்வித் தாமரைப் பூ போலே தர்ச நீயமாய் போக்யமுமாய்த் தாமரைப் பூவை நிறைத்து
வைத்தால் போலே சேர்த்தி அழகையும் உடைத்தாய் உபாய பூர்த்தியையும் உடைத்தாய் யாய்த்து திருவடிகள் இருப்பது
இணை அடிகளின் இணை இல்லா அழகுக்கு ஏற்ற அன்பு கூர்ந்த மங்களா சாசனம்

உந் மீலத் பத்ம கர்பேத் யாதி
போதச் சிவந்து பரிமளம் வீசிப் புதுக் கணித்த சீதக் கமலத்தை நீரேறவோட்டி -என்றும்
சீராரும் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே என்றும் இறே அடி அறிவார் வார்த்தை
இப்படி இதனுடைய ஸுவ்ந்தர்யத்தையும் போக்யதா பிரகர்ஷத்தையும் அனுபவித்த இவர் மங்களா சாசனம்
பண்ணி அல்லது நிற்க மாட்டாரே -உன் சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு -என்னுமா போலே
அன்றியே
செய்ய -என்கிற இத்தால் திருவடிகளுடைய செவ்வியைச் சொல்லிற்றாய் ஆஸ்ரிதர் அளவும் வந்து
செல்லுகிற வாத்சல்யத்தை உடைத்து என்கை –
இது அந்நாராய சக்கரவர்த்திக்கு ப்ரத்யக்ஷம் -முதல் அடியிலே இறே எழுந்து ரஷித்து அருளிற்று
வந்து அருளி என்னை எடுத்த மலர்த் தாள்கள் வாழியே என்கிறபடி தம்மையும் முந்துற வந்து விஷயீ கரித்து திருவடிகள் யாயிற்று
திருக்கமல பாதம் வந்து
அடியேனை அங்கே வந்து தாங்கு தாமரை யன்ன பொன்னாரடி -என்னக் கடவது இறே
இவர் இப்படி தம்மை விஷயீ கரித்த செய்ய தாமரைத் தாள்களைக் கொண்டு சென்னித் தரிக்குமது அளவாக இருக்கிற
பொற் காலானது நம் சென்னித் திடரிலே ஏறும்படி வைத்து அருளுவதே என்று அவற்றினுடைய
பாவனத்வத்தையும் போக்யத்வங்களையும் அனுபவித்தகு அவற்றுக்கு தம்மோடு உள்ள சம்பந்தத்தால் ஒரு அவத்யமும் வாராது
ஒழிய வேணும் என்று மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார் ஆகவுமாம்
ஆகையால் இவருக்கு ப்ராப்ய பிராப்பகங்கள் இரண்டும் அடி தானேயாய் இருக்கை-

———-

இனித் திருவடிகளுக்கு இவ்வருகு கந்தவ்ய பூமி இல்லாமையால் மேலே திரு வரையோடே சேர்த்து சிவந்து நிற்பதான
திருப்பரிவட்டத்தில் அழகில் சென்று அச்சேர்த்திக்கு மங்களா சாசனம் -மங்களத்தை ஆசாசிக்கிறார் -சேலை வாழி என்று –
கால் வாசியிலே நில்லாமல் அரை வாசி தேடுமவர் இறே
சேலை வாழி திரு நாபி வாழியே
திருவரையில் பாங்காக ஆஜங்கம்-முழங்கால்-தழைத்து உடுத்த திருப்பரிவட்டத்தில் அழகில் திரு உள்ளம் சென்று
மங்களா சாசனம்
திருவரையில் சாத்திய செந்துவராடை வாழி என்று திருவரையில் உடை அழகும் பரபாகமாய் இறே இருப்பது –
சந்திரனைச் சூழ்ந்த பரிவேஷம் போலே யாயிற்றுத் திருவரைக்கு திருப்பரியட்டத்தோடே சேர்த்தி
ஸூதா நிதி மிவஸ்வைர ஸ்வீ க்ருதோதக்ர விக்ரஹம் -என்னக் கடவது இறே–
சந்திரனைச் சுற்றி ஓளி வட்டம் போலே சுற்றும் ஓளி வட்டம் சூழ்ந்து ஜோதி எங்கும் பரந்து உள்ளது
ஈனமில்லாத இள நாயிறாரும் எழிலும் செக்கர் வானமும் ஒத்த துவராடையும் -என்றும்
ஆதாம்ர விமல அம்பரம் -என்றும் அத்யாச்சர்யமாய் இறே இருப்பது
இத்தால் பீதகவாடைப் பிரானார் பிரம குருவாக வந்தமை தோற்றுகிறது

அதுக்கு மேலே கண்டவர்களைக் கால் தாழப் பண்ண வற்றான திரு நாபி அழகிலே போந்து
அவ்வழகுக்கு போற்றி என்கிறார் -திரு நாபி -வாழியே என்று
திருப் பரியட்டத்தோடே சேர்ந்து இறே திரு நாபி இருப்பது
அந்தி போல் நிறத்தாடை என்ற அநந்தரம் உந்தி மேலதன்றோ-என்று
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஈடுபட்டது போலே ஸுவ்ந்தர்ய சாகரம் இட்டளப் பட்டு சுழித்தால் போலே இருக்கிற
திரு நாபியின் வைலக்ஷண்யத்தைக் கண்டு சேலை வாழி திரு நாபி வாழியே என்கிறார்
அது தான் அல்லாத அவயவங்கள் காட்டில் அழகியதாய் -அழகு ஆற்றில் திகழ் சுழி போலே இறே உந்திச் சுழி இருப்பது
ஸுவ்ந்தர்ய சாகரம் இட்டளப்பட்டு சுழித்தால் போலே இருக்கிற இதனுடைய வை லக்ஷண்யம் கண்ட இவருக்கு
வாழ்த்தி அல்லது நிற்கப் போகாதே -இது தான்
மடவார்களின் உந்திச் சூழலில் சுழலும் மனசை மீட்டு தன்னிடத்தில் ஆழங்கால் படுத்த வல்ல வற்றாயும் இருக்குமே-

துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழியே
திரு நாபிக்கு மேலாய் விசாலமாய் விமலமாய் ஸூந்தரமாய் இருக்கும் திரு மார்பையும்
அத்துடன் சேர்ந்த திரு யஜ்ஜோபவீதத்தையும் கண்டு காப்பிடுகிறார் –
திரு மார்புக்குத் தூய்மை யாவது –
ஹ்ருத்யேந உத்வஹத் ஹரீம்-என்று-நெஞ்சத்து பேராது நிற்கும் பெருமானைக் கொண்டு இருப்பது –
அத்தாலே ஹ்ருதயம் ஸுவ்ம்ய ரூபமாய் இருக்குமே
அவ்வளவும் அன்றியிலே-
இவர் திரு உள்ளத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டு
அரவிந்தப் பாவையும் தானும் சேர்த்தியுடனே யாய்த்து அவன் எழுந்து அருளி இருப்பது
விசேஷித்து வக்ஷஸ்தலசம் மாதவ ஸ்தானம் ஆகையால்
உள்ளொடு புறம்போடே வாசியற மாதவன் உறையும் இடமாய்த்து
கேசவாதி பன்னிரு திரு நாமங்களில் மாதவன் இடம் அன்றோ திரு மார்பு
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி என்றபடி
திருவுக்கு இடமாய்த்து பெருமானின் திரு மார்பு
திருமாலுக்கு இடமாய்த்து ஆச்சார்யரின் திரு மார்பு
மங்களம் மாதாவாராம் மனஸ் பத்மாய மங்களம்
ஸ்ரீ மத் ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முனி மாநச வாசிந ஸ்ரீ நிவாஸாய -என்றும் சொல்லக் கடவது இறே
ஆஸ்ரிதர்களின் உஜ்ஜீவனத்தையே நினைக்கும் திரு மார்பு –

அவன் தான் அநந்ய ப்ரயோஜனருடைய ஹ்ருதயங்களிலும் ஆச்சார்ய பரதந்திரருடைய ஹ்ருதயங்களிலுமாயிற்று
அத்யாதரத்துடனே எழுந்து அருளி இருப்பது –
விண்ணாட்டில் சால விரும்பும் வேறு ஒன்றை எண்ணாதார் நெஞ்சத்து இருப்பு
தன்னாரியன் பொருட்டாச் சங்கல்பம் செய்பவர் நெஞ்சு எந்நாளும் மாலுக்கு இடம் -என்னக் கடவது இறே
அந்த அநந்ய ப்ரயோஜனத்தையும் ஆச்சார்ய பாரதந்தர்யத்தையும் யாய்த்து இங்குத் தூய்மையாக சொல்லுகிறது –
அதுக்கும் மேலே
அழகாரும் எதிராசர்க்கு அன்பு உடையான் என்னும்படி
இவர் திரு உள்ளம் யதீந்த்ர ப்ராவண்யத்தை யுடைத்தாய் இருக்கையாலே
இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே -என்கிறபடி
பரம ஹம்சரான எம்பெருமானார் எழுந்து அருளி இருக்கிற மானஸ பத்மாசனத்தையும் உடைத்தாய் இருக்கும் –

ராகாதி தூஷிதமான சித்தத்தில் அவன் அநாஸ் பதியாய் இருக்குமா போலே அங்க ராக ரஞ்சிதமான இவருடைய
ஹ்ருதயத்திலும் ஆஸ் பதியாய் அன்று இரான் ஆய்த்து
இப்படிபை இவன் எழுந்து அருளி இருக்கையாலே ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு முனியுடைய ஹ்ருதயம்
அத்யந்த ஸுவ்ம்ய ரூபமாய் இருக்கும் என்கை
ஆகையால் -நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு என்கிறபடி இருவருமான சேர்த்திக்கு
இருப்பிடமான திரு மார்பை துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழி என்று மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார் ஆகவுமாம்

இவர் மானஸ வாசியாய் இருக்கிறவனும்
புலம் புரி நூலவன் இறே
அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பன் ஆகையால் அம் மா ஒருத்திக்கு இடமுடைத்தாய்த்து அம்மார்பு
இம்மார்பு இருவருக்கும் இடமுடைத்தாய்த்து இருக்கும்
திரு மாற்கு அரவு –இத்யாதி
மங்களம் பன்னகேந்த்ராயா –
அநந்தனாம் அவரே மணவாள மா முனி -என்னக் கடவது இறே

அதவா
துய்ய மார்வும்
ஸூபேந மநசாத் யாதம்-என்கிறபடியே ஆஸ்ரிதர்களுடைய அபராதங்களைப் பொறுத்து அவர்களுக்கு
எப்போதும் ஓக்க நன்மையைச் சிந்திக்கிற ஸுவ்ஹார்யத்தை யுடைத்தாகை-
உரசா தாரயாமாச -என்றும்
நல் நெஞ்சம் அன்னம்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே இவை இரண்டும் தானேயாய் இருக்கை
துய்ய மார்வும்
ஏராரும் செய்ய வடிவு என்னுமா போலே இங்கும் யாவத் போகத்தைப் பற்றிச் சொல்லவுமாம்
மந்தர கிரி மதித்த மஹார்ணவ உத்கீர்ண பேந பிண்ட பண்டார ஸூந்தர ஸூகுமார திவ்ய விக்ரஹ என்று இறே இருப்பது
ஆக இவற்றால் சொல்லிற்று யாய்த்து
பாஹ்ய அப்யந்தர ஸூஸி-என்கை

இனித் திரு மார்போடு சேர்ந்து இறே திரு யஜ்ஜோபவீதம் இருப்பது
தாமரைத் தார் இடம் கொண்ட மார்வும் வண் புரி நூலும்
அப்படி யோடே சேர்ந்த திரு யஜ்ஜோபவீதம்–படி -விக்ரஹம்
துய்ய மார்வும் புரி நூலும்
துஷார கரகர நிகர விசத தர விமல உபவீத பரி சோபித விசால வக்ஷஸ்தல -என்கிறபடியே
சந்திரனுக்கு கிரணங்கள் தேஜஸ் கரமானால் போலே யாய்த்து திரு மார்புக்கு திரு யஜ்ஜோபவீதம் இருப்பது
சோபிதம் யஜ்ஜ ஸூத்ரேண -என்னக் கடவது இறே —
முந்நூல் மெய் நூல் -திரு மார்புடன் உள்ள சேர்த்தி அழகுக்கு பல்லாண்டு

அன்றிக்கே
இம் முந் நூலான மெய் நூலால் இறே பொய் நூல்களையும் கள்ள நூல்களையும் கருமம் அன்று என்று கழிப்பது –
வகுளதர தவள மாலா வஷஸ்தலம் வேத பாஹ்ய ப்ரவர சமய வாதச் சேதநம் –என்னக் கடவது இறே
தம்முடைய ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தாலே இறே இவனுடைய காம ஸூத் ரங்களைக் கழிப்பது
ராஜேந்திர சோழனிலே பாஹ்யருடைய சங்கத்தால் சிகா யஜ்ஜோபவீதங்களைக் கழித்த ப்ராஹ்மண புத்ரன்
ஆழ்வானைக் கண்டு மீண்டும் அவற்றைத் தரித்து வர அவன் பிதாவானவன்
ஆழ்வானைக் கண்டாய் ஆகாதே என்றான் இறே

சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
இனி திரு மார்போடு சேர்ந்த திருத் தோள்களுக்கு அரண் செய்கிறார்
திருத் தோளிணை வாழியே –

மல்லாண்ட திண் தோளுக்கு பல்லாண்டு என்னுமா போலே -ஸூந்தர தோளிணை
புஜ த்வய வித்ருத விசத தர சங்க சக்ர லாஞ்சனங்களை உடைத்தாய் யாய்த்து திருத் தோள்கள் இருப்பது
தோளார் சுடர்த் திகிரி சங்குடைய ஸூந்தரன் இறே
சிங்கார மாலைத் திரு தோள்களும் அதிலே திகழும் சங்கு ஆழியும்-என்று அநு பாவ்யமாய் இறே இருப்பது
தோளிணை
எப்போதும் கை கழலா நேமியான்–என்கிறபடியே இவருக்கு திருத் தோள்களானவை எப்பொழுதும்
சங்கு ஆழி இலங்கு புயமாய் இருக்கையாலே வலத்து உறையும் சுடர் ஆழியும் பாஞ்ச சன்னியமும்
இங்கும் உண்டாய் இருக்கை –
அன்றிக்கே
திருத் தோள்கள் தான் பகவல் லாஞ்சனத்தில் ப்ரமாணமுமாய்
அபவித்ரரை ஸூப வித்ரர் ஆக்கியும்
துர் விருத்தரை விருத்தவான்கள் ஆக்கியும் போருமதாய் இருக்கும்

மந்தரம் நாட்டி மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட ஸூந்தர தோளுடையான்-என்று
ஆண்டாள் அழகரின் திருத் தோள்களில் ஈடுபாடு
மறைப்பால் கடைந்து மெய்ப்பொருள் உணர்த்தி தத்வப் பொருள் காட்டும் மா முனிகள்
தோளிணையில் இவர் ஈடுபாடு-
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் என்னும்படி கண்டவர் தம் மனம் கவரும்
காண் தகு தோள் அண்ணல் அன்றோ மா முனிகள்

அநந்தரம் திருத் தோள்களில் ஏக தேசமான திருக் கையையும் –
அதிலே தரித்த த்ரி தண்டத்தையும் கண்டு அதுக்குத் தாம் கடகாக நிற்கிறார்
கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே
அவ்வோ காலங்களில் ஸாஸ்த்ர ப்ரமாணங்களால் உபய விபூதி நாயகனான சர்வ ரக்ஷகனையும்
ரஷிக்கும் திருத் தோள்கள் –
வெறும் கை தானே போருமாய்த்து ஆகர்ஷிக்கைக்கு -அதிலே த்ரி தண்டமுமானால் அழகு இரட்டிக்கச் சொல்ல வேண்டாமே –
அங்கைத் தலத்திடை ஆழி கொண்டான் என்னுமா போலே
காரும் சுரபியும் போலே விளங்கு கைத் தாமரையில் சேர்ந்து இருந்த தண்டும்-என்று இறே சேர்த்தி இருப்பது
இக்கை கண்ட இவரை கை விட்டு இருக்க மாட்டாரே
அன்றிக்கே
முந்தை மறை தமிழ் விளக்கும் முத்திரக் கை வாழியே என்கிறபடி தனது தொண்டைக் குலம் சூழ இருக்க
அவர்களுக்கு தமிழ் வேதமான திருவாய் மொழியினுடைய அர்த்தத்தை ஹஸ்த முத்திரையால்
உபதேசித்து அருளுவதும் அநு பாவ்யமாய் இறே இருக்கும் இவருக்கு –
உந் நித்ர பத்ம ஸூபகாம் உபதேச முத்ராம் என்ற உபதேச முத்திரையுடன் கூடிய திருக்கையும்
பாஷண்டிகளுக்கு வஜ்ர தண்டமாயும்–வேதாந்த சார ஸூக தரிசன தீப தண்டமாயும் இருக்கும்
தத்வ த்ரயத்தை விளக்கும் திரி தண்டம் திருக்கையில் ஏந்தி அருளும் அழகுக்கு பல்லாண்டு –
எழில் ஞான முத்திரை வாழியே -என்று சொல்லக் கடவது இறே
ஏந்திய
பூ ஏந்தினால் போலே இருக்கை
கையில் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே
நின் கையில் வேல் போற்றி என்னுமா போலே
அன்றிக்கே
கமல கரதல வித்ருத த்ரிதண்ட தர்சன த்ருத ஸமஸ்த பாஷண்ட ஸூ தூர பரி ஹ்ருத நிஜா வசத-என்று
ஒருக் கோலார் தொடக்கமானவரை எல்லாம் ஓட்டுமதாய் இருக்கும் –

கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
கண் காணக் கை விட்டார்-
கார் போலும் செங்கை யுறை முக்கோலும் வாழியே
கருணை குடி கொண்டு அருளும் கண்ணினை வாழியே -என்று திருக் கைக்கு அனந்த பாவியாய்ப்
பேசுவது திருக் கண்களை இறே
திருக் கைகளால் ஸ்பரிசித்து அருளின பின்பு இறே திருக் கண்களால் கடாக்ஷித்து ரக்ஷித்து அருளுவது

கருணை பொங்கிய கண்ணினை
கருணைக் கடலான இவருடைய கிருபை பெருகும் ஆனைத் தாள்கள் இருக்கிற படி
நிரந்தர கருணை அம்ருத தரங்கிணி பிரார்த்ரிதா பாங்கைர் அநு கூலம் அபி ஷிஞ்ச-என்றார் இறே
இவரைப் போன்ற கண் உடையார் ஒருவரும் இல்லையே
இவருடைய கண் இறே எல்லாருக்கும் களை கண்
கண் அருளால் இறே எல்லாரையும் ரஷித்து அருளுவது

கண்ணிணை
கருணை பொழியும் திருக்கண்கள் –
அலர்ந்த தாமரைப் பூவில் இரண்டு வண்டுகள் அமர்ந்து இருப்பது போல்
திருக் கண்களானவை திரு முக மண்டலத்துக்கும் கண் காட்டிகளாய் இருக்கிற படி –
புன் முறுவலோடு கூடின தாமரை போன்ற முகத்தில் திரு உள்ளத்தில் பொங்கும்
கருணையை வெளிப்படுத்தும் திருக்கண்கள் –
இதற்கு தோற்று ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -என்கிறார்-
நேத்ரேன ஞானேனா -ஸ்வரூப வை லக்ஷண்யமும் ஞான வைலக்ஷண்யமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று
ஸ்மயமாந முகாம் போஜாம் தயா மாந த்ருகஞ்சலம்–என்கிறபடி இறே சேர்த்தி இருப்பது
திருக் கண்களை அருளிச் செய்தது உத்தம அங்கத்திலே அழகுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
வாழி செவ்வாய் -என்றும்
வார் காதும் திரு நாம மணி நுதலும் வாழியே என்றும் அவற்றையும் திரு நாமாந்தரங்களிலே காணலாய் இருக்கும்
அத்தாலே அவை இரண்டையும் மங்களா சாசனம் பண்ணி அருளினார்
இவர் ஜீயர் திருக் கண் மலரில் யாய்த்து ஜிதம் என்று தம்மை எழுதிக் கொடுத்தது –

பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே
இவ்வளவும் ஸூ ரூப வை லக்ஷண்யம் அனுபவித்து மங்களா சாசனம் பண்ணின இவர்
இனி ஸ்வரூப குணமான ஞான வைலக்ஷண்யத்தையும் அனுபவித்து மங்களா சாசனம்
பண்ணுபவராக அதிலே இழிகிறார்
கட் கண் என்றும் உட் கண் என்றும்
நேத்ரேண ஞாநேந -என்றும் ஞான சஷுஸ் ஸூக் கள் இரண்டுக்கும் தர்சனத்தவம் ஒத்து இருக்கையாலே
ஒரு சேர்த்தி உண்டு இறே

அத்தாலே
பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி–என்று ஞானத்தைப் பேசுகிறார்
புலன் -புந்தி -ஞானம்
பொய்யிலாத
இவர் விஷயத்தில் சொன்ன சொன்ன ஏற்றம் எல்லாம் யதார்த்தமாக உண்டு என்கை –
இனிச் சொல்ல மாட்டாதார் குறையே உள்ளது –
அன்றிக்கே
ஆஸ்ரிதரானவர்களுக்கு அசைத்தவாதி தோஷங்கள் வாராமல் நோக்கிப் போருமவர் என்றுமாம்
காமாதி தோஷ ஹரம் ஆத்ம பதாஸ்ரிநாதாம்–கடாஷத்தாலே தோஷங்களைப் போக்கி அருளுபவர்
செறிந்தவர் தமேதத்தை மாற்றுபவராய் இருப்பாரே-

மணவாள மா முனி
ரக்ஷகர் இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் வடிவில் போக்யதையும் திரு நாம வைலஷண்யமும் விட ஒண்ணாததாய் இருக்கை
பொய்யிலாமை புந்திக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம்
அப்போது ராமானுஜன் மெய் மதிக் கடல் –என்கிறபடி
அதி விலக்ஷண ஞானம் -உண்மை நன் ஞானமான யதார்த்த ஞானத்தை உடையவர் என்கை –

அதாவது
மெய் ஞானமும் இன்றியே -வினையியல் பிறப்பு அழுந்தி என்கிறபடி
சம்சார ஆர்னவ மக்நரானவர்களை ஞானக் கையால் யுத்தரித்துப் போருமவர் என்கை –
சேதனர் படும் ஆபத்தைக் கண்டால் கையாளும் காலாலும் இறே இவர் எடுத்து ரக்ஷிப்பது-
ஞானக்கை தந்து வந்து அருளி எடுத்த புந்தி வாழியே
ஞான பிரதானர்களாய் இறே இவர்கள் இருப்பது
தீ பக்த்யாதி குண ஆர்ணவம் என்றும்
புந்தி வாழி -என்றும் அருளிச் செய்து போருகையாலே
ஞானம் சார பூத குணமாகையாலே அத்தை பிரதானமாகச் சொல்லக் கடவது
தத்ர சத்வம் நிர்மலத்வாத் ப்ரகாசகம் –என்கிறபடியே சுத்த சத்வமயமான விக்ரஹ மாகையாலே
உள்ளில் பிரகாஸித்வம் என்ன-உள்ளில் உள்ளவற்றை பிரகாசிப்பிக்கக் கடவது இறே
புந்தி என்று ஞான மாத்ரத்தைச் சொன்னது பக்தியாதிகளுக்கும் உப லக்ஷணம்
மங்களம் நிர்மல ஞான பக்தி வைராக்ய ராசியே -என்னக் கடவது இறே

வாழி –
மங்களா சாசனம் பண்ணி அருளினார்
ஞான பக்த்யாதிகள் இறே ஆத்ம அலங்காரம் என்பது
ஞான பக்த்யாதி பூஷிதம்-என்பது போலே
அன்றிக்கே
ஆச்சார்யனுக்கு அடையாளம் அறிவும் அனுஷ்டானம் என்றும்
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடையவனான குரு -என்றும் இறே
ஆச்சார்ய லக்ஷணம் அருளிச் செய்வது
ஆகையால் ஆஸ்ரிதருடைய அஞ்ஞானத்தைப் போக்கி சம்பந்த ஞானத்தை விளைவித்து
கைங்கர்ய பர்யந்தமாக நடத்திக் கொண்டு போவது எல்லாம் தம்முடைய ஞான அனுஷ்டானங்களாலே-என்கை –

மணவாள மா முனி புந்தி -என்கையாலே
இவருடைய ஞானம் அல்லாதாருடைய ஞானத்தைக் காட்டில் அத்யந்த விலக்ஷணமாய்
தத்வ த்ரயம் ரஹஸ்ய த்ர்யம்-அலகு அலகாய் காண வல்லதாய்- ஆழ்ந்த பொருள்களை உபதேசித்து அருளியவர்
நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி -தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே-ஸ்ரீ யபதியை விஷயமாக உடைத்தாய் உடைய ஞானம்
அது தான் ததீய சேஷத்வம் ஆகிற சரம அவதியான எல்லை நிலத்தில் நிலை நின்று போவதாய் இருக்குமே
தத்வ த்ரயங்களோடு ஸ்ரீ வசன பூஷணம் கண்ட சகல ஸாஸ்த்ர ஆச்சார்யர் என்னக் கடவது இறே
நித்ய ஸ்ரீ நித்ய மங்களமாகச் செல்ல மங்களா சாசனம்

ஆக
இவை எல்லாவற்றாலும்
ஸ்ரீ கீதையை அருளிச் செய்த கண்ணன் என்னும்படி நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தியான
ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யனுடன் விகல்பிக்கலாம் படி ஞான நீதியாய் இருக்கும் இவருடைய ஞானமானது
கலி தோஷம் தட்டாமல் நித்ய மங்களமாய்ச் செல்ல வேண்டும் என்று வாழ்த்தி அருளினார் -என்கை
கலி தோஷத்தால் இறே சேதனருடைய ஞானம் அல்பீ பவித்துப் போவது-
இவர் பல்லவ ராயருக்கே கலி கண்டித்த திறல் வாழியே என்னக் கடவது இறே
கலி கன்றியான் அருளால் உயர்ந்தவர் இறே இவர் தான் –

இனி இவர் இப்படித் தம் ஞான அனுஷ்டானங்களால் ஞான விபாகமற சகல சேதனர்களையும்
ரஷித்துக் கொண்டு போவதால் வந்த புகழைச் சொல்கிறது
ஞாலம் உண்ட புகழ் போல் இருபத்தொரு புகழாய்த்து இது
தன் புகழ் நயவாருடைய புகழ் போற்றி இருக்கிற படி
அதாவது
ஞான வைபவத்த்தாலே வந்த புகழானது -தொல் புகழ் சுடர் மிக்கு எழுந்ததே -என்கிறபடியே –
நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய் அப்ரதிஹதமாய் வாழ வேணும் என்கை –
புகழ் வாழி -என்ற அநந்தரம் -வாழி –
என்று இரட்டிப்பாய் இருப்பதற்கு பிரயோஜனம் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்கிறார் ஆகவுமாம்
அன்றிக்கே
நீள் புவியில் தன் புகழை நிறுத்துமவன் வாழியே–என்று கீழ்ச் சொன்ன யசஸ்ஸூக்கு ஆதாரமாய்
அநுக்தமான ஆத்ம குண வைலக்ஷண்யமும் அனவ்ரத பாவியாய்ச் செல்ல வேணும் என்று ஆசாசிக்கிறார் ஆகவுமாம்
அடியே தொடங்கி இதுவே இறே இவருக்கு யாத்திரை

இத்தால்
சரம பர்வமான ஜீயர் விஷயத்தில் மங்களா சாசனம் அநு கூலரானவர்க்கு அனவ்ரத கர்தவ்யம் என்று
அருளிச் செய்து தலைக்கட்டி அருளினார் ஆயிற்று

வாழி செந்தாமரைத் தாள் துவராடை மருங்கு கொப்பூழ் வாழி
முந்நூல் உறை மார்பு முக்கோல் அங்கை வாழி
திண் தோள் வாழி செவ்வாய் விழி வாழி பொன் நாமம் மருவு நுதல் வாழி
பொற் கோயில் மணவாள மா முனி வாழ் முடியே

மணவாள மா முனிகள் திருவடிகள் வாழியே
துவராடை வாழியே
இடை வாழியே
திரு நாபி வாழியே
யஜ்ஜோபவீதம் விளங்கும் திரு மார்பு வாழியே
முக்கோல் ஏந்திய திருக்கைகள் வாழியே
திருத்தோள்கள் வாழியே
பவளச் செவ்வாய் வாழியே
திருக்கண்கள் வாழியே
ராமானுஜ திவ்ய ஊர்த்வ புண்ட்ரம் வாழியே
திரு நெற்றி வாழியே
பொன் அரங்கின் மணவாள மா முனி வாழியே

—————————

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச்செயல் வாழி
தாழ்வாதுமில் குரவர் தாம் வாழி
ஏழ்பாரும் உய்ய அவர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழி
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்த்து

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ மா முனிகள் விஷய-ஸ்ரீ கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு–

June 11, 2020

ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திருத்தாயார்
அழகு பொலிவு -திகழக் கிடந்தான் திரு நாவீறு உடைய பிரான் தாதர் அண்ணர் ஐயர் -திருத் தகப்பனார்
அழகிய மணவாளன் -சிக்கில் -கிடாரம் -தாய் மாமன் -க்ரஹத்தில் வாழ்ந்தாராம்
எம் ஐயன் இராமானுஜன் -திருக்குமாரர் –

—————

எக்குணத்தோர் எக்குலத்தோர் எவ்வியல்வோர் யாயிடினும்
அக்கணத்தே நம் இறைவராவாரே -மிக்க புகழ்
காரார் பொழில் கோயில் கந்தானை அண்ணன் என்னும்
பேராளனை அடைந்த பேர் –

சீருற்ற செஞ்சொல் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை செம்முகமும்
தாருற்ற மார்பும் தளிரேய் பதங்களும் தன் மனத்துப்
பூரித்து வாழும் மணவாள மா முனி பொன்னடிகள்
பாரில் தனித்த அடியேன் சரண் என்று பற்றினனே –1-

பற்றினன் செம்மைத் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை பாதங்களே
உற்றனன் செம் மறை உள்ளதெல்லாம் இவை யுண்மை என்றே
கற்றனன் கோயில் மணவாள மா முனிக் கார் முகிலைப்
பெற்றனன் இங்கே அடியேன் இன் மேல் பிறவாமலுக்கே –2–

பிறவாமல் வாழ்விக்கும் பேரருளாளர் பெருமை என்றும்
துறவாத சிந்தை எதிராசன் துய்ய பதங்கள் நெஞ்சில்
மறவாத சீலன் மணவாள மா முனி மா மலர்த்தாள்
பறையாத வாசகர் யாரவர் பஞ்ச மகா பாதகரே —3–

பாதகம் உள்ளவை தாமே ஒழித்துப் பரிந்தவர்க்குச்
சாதகமானதும் ஈதென்று கொண்டு சரண் கொடுக்கும்
மா தகவோன் மணவாள மா முனி மா மலர்த்தாள்
பாதுகையை முடி மேல் சரணாகக் கொண்டு பற்றினார்க்கே –4–

நற்கேசவன் தமர் நற்றவத்தோர் நயனங்களுக்குப்
பொற் கோல மேனியன் பூ தலத்தோர் செய்த புண்ணியமாம்
முக்கோல் தரித்த மணவாள மா முனி மூர்த்திதனை
எக்கோடி காலமும் சிந்தை செய்வார் தமக்கீடு இல்லையே –5–

இல்லை என்றே எண்ணி என் பவக் காட்டை எரியிலிட்டு
நல்லருள் மாரி பெய்து என்னைத் தளிர்ப்பித்து நன்கு தன்பால்
தொல்லருள் ஞானம் விளைத்து ஆழ்ந்த போகத்தை துய்ப்பிக்கவே
வல்லவன் கோயில் மணவாள மா முனியை வாழ்த்துவனே —6–

வாழ்த்துவன் எந்தை மணவாள மா முனி மா மலர்த்தாள்
தாழ்த்துவேன் யானவன் தாளிணைக் கீழ் சிரம் தாரணியில்
காழ்த்திடும் செல்ல முதல் முக்குறும்பும் கரிசறவே
பாழ்த்திடும் என்றனன் அதிகோர பாவங்கள் பற்றறவே –7–

பாவங்கள் பற்றறும் பாசங்கள் பற்றறும் பற்றி வைகும்
கோவங்கள் பற்றறும் குற்றங்கள் பற்றறும் கோடி சன்ம
தாவங்கள் பற்றறும் தண்ண ரங்கன் புகழ் சாந்த குண
தீவன் கருணை மணவாள யோகியைச் சிந்திக்கவே –8-

சிந்தித்து அரங்கரைச் சிந்தை பயம் கெடச் சென்னி தன்னால்
வந்தித்து நிச்சலும் வாயாரா வாழ்த்து மெய்ம்மா மறையோர்
புந்திக்குள் மேவும் வர யோகி தம்மைப் புகைந்து சிலர்
சிந்திக்கிலுமே விடார் இது காண் அவர் நீர்மை நெஞ்சே –9–

நெஞ்சே அனைய அடியார் நிறம் கொண்ட நிச்சயமாம்
மஞ்சேறு சோலை அரங்கப் பதிதனில் வாதியர்க்கு
நஞ்சேயனையே மணவாள யோகி இந்நாள் அளிக்கும்
தம் சேவை தன்னை இகழ்வார்க்கு அல்லால் அவர் தாம் இட்டரே –10-

இட்டர்கள் வாழ எதிராசர் வாழ இரு நிலத்தே
சிட்டர்கள் வாழ தேசிகர் வாழச் செகத்தில் உள்ள
துட்டர்கள் மாள மணவாள மா முனி தோன்றினனே
எட்டும் இரண்டும் அறியார் இங்கு ஏசினும் யாவருமே –11-

யாரும் உய்ய மணவாள யோகி தயாளு என்னைப்
பூ மகள் மணமகள் புண்ணியமாய் இந்த பூதலத்தே
தாம் அவதாரம் செயாது இருந்தால் சடகோபர் திரு
வாய் மொழியோடு கடலோசை யோடு என்ன வாசி யுண்டே –12-

வாசி யறிந்த வதரியில் நாரணர் மனம் கொள்
தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி சீர் தழைப்பச்
சி சைலேச தயா பாத்ரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டு உரைத்தார் இவ்வையகம் சீருறவே–13-

——————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் ..

ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மா முனிகள் வைபவம் –ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை–ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள்–

June 10, 2020

ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திருத்தாயார்
அழகு பொலிவு -திகழக் கிடந்தான் திரு நாவீறு உடைய பிரான் தாதர் அண்ணர் ஐயர் -திருத் தகப்பனார்
அழகிய மணவாளன் -சிக்கில் -கிடாரம் -தாய் மாமன் -க்ரஹத்தில் வாழ்ந்தாராம்
எம் ஐயன் இராமானுஜன் -திருக்குமாரர் –

எம் எம் பச்யதி எம் எம் ஸ்பர்சதி–அக்றிணை பொருள்களும் –
கிம் புன பாந்தவா ஜனகா -புளிய மரத்தை மோஷம் புக வைத்து அருளினார் –
பாகவதர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி மோஷம் பெறலாமே –
உடையவர் சரம காலத்தில் அருளிச் செய்த ஆறு வார்த்தைகளில் இறுதியானது –
அழகிய மணவாள நகர் -முத்தப்ப நகர் -பாண்டியன் சமர்ப்பித்த -நகர் –
அந்த பாண்டிய மன்னன் திரு மால் இரும் சோலை திருக்கோயில் புநர் நிர்மாணம் செய்தானாம் –
பட்டர் பிரான் ஜீயர் -கோவிந்த தாசர் -வடுக நம்பி பரம்பரை -என்பர் –

———————————————————————

ஆதியிலே அரவரசை அழைத்து அரங்கர்
அவனியிலே இரு நூறு ஆண்டு இரும் நீர் என்னப்
பாதியிலே உடையவராய் வந்து தோன்றிப்
பரமபதம் நாடி அவர் போவேன் என்ன
நீதியாய் முன் போலே நிற்க நாடி
நிலுவை தன்னை நிறைவேற்றி வாரும் என்னச்
சாதாரணம் என்னும் மா வருஷம் தன்னில்
தனித் துலா மூல நாள் தான் வந்தாரே—1-

நற்குரோதன வருட மகரமாத
நலமாகக் கன்னிகையை மனம் புணர்ந்து
விக்கிரம வற்சரக்கில் வீட்டிருந்து
வேதாந்த மறைப் பொருளைச் சிந்தை செய்து
புக்கத்தில் பெண் பிள்ளை போலே சென்று
புவனியுள்ள ஸ்தலங்கள் எல்லாம் வணங்கி வந்து
துக்கமற வைணவர்கள் தொண்டு செய்யத்
துரிய நிலை பெற்று உலகை உயக் கொண்டாரே –2-

செய நாமமான திருவாண்டு தன்னில்
ஸ்ரீ ரங்க ராஜருடைத் திருநாள் தன்னில்
செயமாகத் திருவீதி வாரா நிற்கத்
தென்னாட்டு வைணவர் என்று ஒருவர் வந்து
தயையுடைய மணவாளப் பெருமாணைனார்
தன முன்னே ஓரருத்தம் இயம்பச் சொல்லி
சயனம் செய்து எழுந்து இருந்து சிந்தித்து ஆங்கே
சந்தித்துக் கோயில் காத்து அருளினாரே –3-

வதரியாச் சிரமத்தில் இரு மெய்த் தொண்டர்
வகையாக நாரணனை அடி வணங்கிக்
கதியாக ஒரு பொருளை அளிக்க வேண்டும்
கண்ணனே அடியேங்கள் தேற வென்ன
சதிராகச் சீர்சைல மந்திரத்தின்
சயமான பாதியை ஆங்கு அருளிச் செய்து
பதியான கோயிலுக்கு சென்மின் நீவீர்
பாதியையும் சொல்லுதும் யாம் தேற வென்றார் –4-

சென்றவர்கள் இருவருமே சேர வந்து
திருவரங்கன் தினசரியைக் கேளா நிற்பச்
சந்நிதி முன் கருடாழ்வார் மண்டபத்தில்
தாம் ஈடு சாற்றுகின்ற சமயம் தன்னில்
பொன்னி தனில் நீராடி புகழ்ந்து வந்து
புகழ் அரங்கர் சந்நிதி முன் வணங்கி நிற்பச்
சந்நிதியின்று அரங்கர் தாமே அந்தத்
தனியனுரை செய்து தலைக் கட்டினாரே –5–

நல்லதோர் பரிதாபி வருடம் தன்னில்
நலமான ஆவணியின் முப்பத்தொன்றில்
தொல்லரிய சோதியுடன் விளங்கு வெள்ளித்
தொல் கிழமை வளர் பக் நாலாம் நாளில்
செல்வமிகு பெரிய திரு மண்டபத்தில்
செழும் திருவாய் மொழிப் பொருளை செப்பும் என்றே
வல்லி யுரை மணவாளர் அரங்கர் நங்கண்
மணவாள மா முனிக்கு வழங்கினாரே –6–

ஆனந்த வருடத்தில் கீழ்மை ஆண்டில்
அழகான ஆனி தனில் மூல நாளில்
பானுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய
பௌரணையில் நாளிட்டுப் பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்
அழகாக மணவாளர் ஈடு சாற்ற
வானவரும் நீறிட்ட வழக்கே என்ன
மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே –7–

தேவியர்கள் இருவருடன் சீர் அரங்கேசர்
திகழ் திரு மா மணி மண்டபத்தில் வந்து
தாவிதமா இந்த உலகோர்கள் வாழத்
தமிழ் மறையை வர முனிவன் வரக் கேட்டே
ஆவணி மாசம் தொடங்க நடக்கும் நாளில்
அத்தியனத் திருநாள் அரங்க நாதர்
தாவமற வீற்று இருந்து தருவாய் என்று
தாம் நோக்கி சீயர் தமக்கு அருளினாரே –8–

அருளினதே முதலாக அரங்கருக்கும்
அன்று முதல் யரும் தமிழை அமைத்துக் கொண்டு
தெருளுடைய வியாக்கியை ஐந்துடனே கூட்டித்
திகழ் திரு மா மணி மண்டபத்தில் வந்து
பொருள் உரைக்கும் போது எல்லாம் பெருமாளுக்குப்
புண் சிரிப்பும் பாவனையும் மகிழ்வும் கொள்ள
அருளுடைய சடகோபர் உரைத்த வேத
மது கேட்டுச் சாற்றியது இத் தனியன் தானே –9-

நாமார் மெருஞ்சீர் கொள் மண்டபத்து நம் பெருமாள்
தாமாக வந்து தனித்து அழைத்து –நீ மாறன்
செந்தமிழின் வேதத்தின் செழும் பொருளை நாள் தோறும்
வந்துரையாய் என்னுரையால் வாய்ந்து –10-

சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தலைப்பப்
போற்றித் தொழும் நல்ல அந்தணர் வாழ விப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி யல்லவோ தமிழ் ஆரணமே –11-

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதியில் ஸ்ரீ அமுதனார் திவ்ய தேச மங்களா சாசனம் /ஸ்ரீ விபவ அவதார அனுபவம் /ஸ்ரீ யபதித்தவம் –/ ஸ்ரீ ஸ்வாமி குண அனுபவம் -/ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஈடுபாடு /ஸ்ரீ ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்திகள் – —

June 5, 2020

இந்த பிரபந்தத்தில் 9 திவ்ய தேசங்கள் —ஆழ்வார் அவதார ஸ்தலங்கள் -3–மங்களா சாசனம் செய்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார்-

ஆழ்வார் அவதார ஸ்தலங்கள்
திரு மழிசை-மழிசைக்கு இறைவன் 1
திரு கொல்லி நகர் 1
திரு குறையலூர் 1

திவ்ய தேசங்கள்
1-திரு குருகூர் மூன்று பாசுரங்கள்
2-திரு அரங்கம் 14 பாசுரங்கள்
3-திரு வேங்கடம் -2 பாசுரங்கள்
4-திருக் கச்சி- 1 –
5-திரு கோவலூருக்கு -1-
6-திரு மால் இரும் சோலை -1-
7-திரு கண்ண மங்கை நின்றான்–1-
8-திரு பாற்கடல் 2-
9-திரு பரம பதம் -2-

—————-

இராமானுச நூற்றந்தாதியில்-12- திவ்ய தேச மங்களா சாசனம் –

1-திருவரங்கம் –14-பாசுரங்களில் / கள்ளார்-2-/தாழ்வு -16-/ நயவேன் -35-/ஆயிழை -42-/
இறைஞ்சப்படும் -47-/ஆனது -49-/பார்த்தான் -52-/கண்டவர் -55-/மற்றொரு -57-/சிந்தையினோடு -69-/
செய்த்தலை -75-/சோர்வின்றி -81-/மருள் சுரந்து -91-/அங்கயல் -108-

2-திருவேங்கடம் -2-பாசுரங்கள் /நின்ற வண் -76-/இருப்பிடம் -106-

3-திருக்கச்சி -1-பாசுரம் –ஆண்டுகள் -31-

4—திருக் கோவலூர் -1-/ மன்னிய -10-

5—திருக் குறையலூர் -1-/ கலி மிக்க -88-

6—திரு மழிசை -1-/ இடம் கொண்ட -12-

7–கொல்லி நகர் -1-/ கதிக்கு -14-

8—திருமால் இரும் சோலை -1-/ இருப்பிடம் -106-

9—திருக்கண்ண மங்கை -1-/ முனியார் –17-

10—திருக் குருகூர் –3-பாசுரங்கள் /ஆரப் பொழில் -20-/காட்டும் /நாட்டிய -54-

11—திருப்பாற் கடல் -2-பாசுரங்கள் / நின்ற வண் -76-/ செழும் திரை -105-

12—திரு பரம பதம் -2-பாசுரங்கள் / நின்ற வண் -76-/ இருப்பிடம் -106-

மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்பன் பொருந்தும் பதி-60-திவ்ய தேச சாமான்ய பாசுரம்
தானுகந்த ஊர் –திரு நெடும் தாண் -6-போலே –

————–

ஸ்ரீ விபவ அவதார அனுபவம்–14-பாசுரங்கள்-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் -7-பாசுரங்கள்
ஸ்ரீ ராமாவதாரம் -1- பாசுரம்
ஸ்ரீ பரசுராமவதாரம் -1-பாசுரம்
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதாரம் -1-பாசுரம்
ஸ்ரீ திருப் பாற் கடல் -திரு அவதார கந்தம் -2-பாசுரங்கள்
அனைத்து அவதாரங்களும் சேர -2-பாசுரங்கள் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் -7-பாசுரங்கள்-

1-கார்த்திகையானும் கரி முகத்தானும் முக்கண்
மூர்த்தியும் மோடியும் வெப்பும் முதிகிட்டு மூவுலகும்
பூத்தவனே என்று போற்றிட வாணன் பிழை பொறுத்த
தீர்த்தனை ஏத்தும் இராமானுசன் என் தன் சேம வைப்பே – 22- –

2-நெஞ்சில் கறை கொண்ட கஞ்சனைக் காய்ந்த நிமலன் நங்கள்
பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா
வஞ்சர்க்கு அரிய இராமானுசன் புகழ் அன்றி என் வாய்
கொஞ்சிப் பரவ கில்லாது என்ன வாழ்வின்று கூடியதே – -28 –

3-அடல் கொண்ட நேமியன் ஆருயிர் நாதன் அன்று ஆரணச் சொல்
கடல் கொண்ட ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப பின்னும் காசினியோர்
இடரின் கண் வீழ்ந்திட தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு அவர் பின்
படரும் குணன் எம் இராமானுசன் தன் படி இதுவே -36 –

4-அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர் கட்காய் அன்று பாரதப்போர்
முடியப் பரி நெடும் தேர் விடும் கோனை முழுது உணர்ந்த
அடியர்க்கு அமுதம் இராமானுசன் என்னை யாள வந்திப்
படியில் பிறந்தது மற்றில்லை காரணம் பார்த்திடிலே –51 –

5-சரண மடைந்த தருமனுக்காப் பண்டு நூற்றுவரை
மரண மடைவித்த மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த
கரண மிவை வுமக் கன்று என்று இராமானுசன் உயிர் கட்
கரணங்கு அமைத்திலனேல் அரணார் மற்று இவ் வார் உயிர்க்கே – 67- –

6-ஆரெனக்கின்று நிகர் சொல்லில் மாயன் அன்று ஐவர் தெய்வத்
தேரினில் செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப்
பாரினில் சொன்ன விராமானுசனைப் பணியும் நல்லோர்
சீரினில் சென்று பணிந்தது என்னாவியும் சிந்தையுமே – 68-

7-கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன்தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டலே – – -104 –

———

ஸ்ரீ ராமாவதாரம்-1-பாசுரம்

1-படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
குடி கொண்ட கோயிலில் இராமானுசன் குணம் கூறும்
கடி கொண்ட மா மலர்த்தாள் கலந்து உள்ளம் கனியும் நல்லோர்
அடி கண்டு கொண்டு உகந்து என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினரே – 37-

————

ஸ்ரீ பரசுராமவதாரம் -1-பாசுரம்

கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால் ஒரு கூர் மழுவால்
போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் புவனம் எங்கும்
ஆக்கிய கீர்த்தி இராமானுசனை யடைந்த பின் என்
வாக்குரையாது என் மனம் நினையாது இனி மற்று ஒன்றையே -56-

——————

ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதாரம் -1-பாசுரம்

வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய் அன்று வாளவுணன்
கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயி ரெழுந்து
விளைந்திடும் சிந்தை யிராமானுசன் என்தன் மெய் வினை நோய்
களைந்து நன்ஞானம் அளித்தனன் கையில் கனி என்னவே – – 103-

————–

ஸ்ரீ திருப் பாற் கடல் -திரு அவதார கந்தம் -2-பாசுரங்கள்-

நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற்
குன்றமும் வைகுண்ட நாடும் குலவிய பாற் கடலும்
உன்றனக் கெத்தனை இன்பந்தரு முன்னிணை மலர்த்தாள்
என்றனக்கு மது இராமானுசா !இவை ஈந்தருளே – -76 –

செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ்
விழுந்திருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நன்ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
எழுந் திரைத்தாடுமிடம் அடியேனுக் கிருப்பிடமே – – -105 –

——————

அனைத்து அவதாரங்களும் சேர -2-பாசுரங்கள் –

மண் மிசை யோநிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே
கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா உலகோர்கள் எல்லாம்
அண்ணல் இராமானுசன் வந்து தோன்றிய வப்பொழுதே
நண்ணரு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே – 41-

தேரார் மறையின் திறமென்று மாயவன் தீயவரைக்
கூராழி கொண்டு குறைப்பது கொண்டலனைய வண்மை
ஏரார் குணத் தெம்மி ராமானுசன் அவ் எழில் மறையில்
சேராதவரைச் சிதைப்பது அப்போதொரு சிந்தை செய்தே – -74- –

—————-

ஸ்ரீ யபதித்தவம்

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் ஸ்ரீ வல்லபன் ..
முதலில் பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் -ஆரம்பித்தார் ..கடைசியிலும் சொல்லுவார்.-
ஒவ் ஒரு திருவாய் மொழியிலும் .7 வது பாசுரமாக கொண்டு போனால்
திரு வாய் மொழி-முழுவதிலும் புதுசாக சாராம்சம் கிடைக்கும்-

பூ மன்னு-1- அலர்மகள் கேள்வன் -33-/வானம் கொடுப்பது மாதவன் -66-/ பங்கய மா மலர்ப் பாவை -108-/
திருமகள் சம்பந்தம் விடாமல் அன்றோ அருளிச் செய்கிறார் –

1-பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் -1-
2-கோவிலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த்தலைவன் -10-
3-அரங்கர் மௌலி சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் -16-
4-வெறி தரு பூ மகள் நாதனும் விளங்கிய சீர் நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே-19-
5-நாங்கள் பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா வஞ்சர்க்கு அரிய இராமானுசன் -28-
6-அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -33-
7-மண்மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவன் கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா உலகோர்கள்-41-
8-மா மலராள் நாயகன் எல்லா யுயிர்கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் -42-
9-மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்வன் பொருந்தும் பதி தொறும் புக்கு நிற்கும் குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் -60-
10-ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாள் தொறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுப்பது மாதவன் -66-
11-மிக வஞ்சித்து நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் -78-
12-அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாகம் மன்னும் பங்கய மா மலர்ப்பாவையைப் போற்றுதும் -108-

———-

சொல்லுவோம் அவன் நாமங்கள் -குணங்களை சொல்வதே திரு நாமம் -அருளிச் செய்த குணங்கள் –

1-மிக்க சீலம் /
2-பொருவரும் சீர் /
3-மன்னிய சீர் /
4-பெரும் கீர்த்தி
5-பிறங்கிய சீர் /
6-வள்ளல் தனம் /
7-நயப் புகழ் /
8-தன் ஈறில் பெரும் புகழ்
9-வாமனன் சீலன் இராமானுசன் /
10-தூயவன் தீதில் இராமானுசன் /
11-திசை அனைத்தும் ஏறும் குணனை
12-தொல் சீர் எதித்தலை நாதன் /
13-அற்புதன் -என்னை ஆள வந்த கற்பகம் /மண்ணுலகில் ஈட்டிய சீலத்து
14-பார்த்து அருளும் கொண்டல் /
15-உத்தமன்
16-புவனம் எங்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி
17-சுடர் மிக்கு எழுந்த தொல் புகழ்
18-உன் பெரும் கருணை
19-வண்மை இராமானுசர்
20-மிக்க வண்மை
21-வண்மை –மா தகவு /மதி புரையும் தண்மை/
22-கொண்டல் அனைய வண்மை
23-மொய்த்து அலைக்கும் நின் புகழே
24-சீர் ஒன்றிய கருணை
25-தெரிவுற்ற கீர்த்தி
26-கார் கொண்ட வண்மை
27-சீர் வெள்ள வாரி
28-உணர்வின் மிக்கோர் தெரியும் வண் கீர்த்தி
29-போற்ற யரும் சீலம்
30-ஈண்டிய சீர்
32-அனைத்தும் தரும் அவன் சீர்
33-கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே
34-மெய்யில் பிறங்கிய சீர்
35-இன்புற்ற சீலம்
36-பொங்கிய கீர்த்தி

———————-

ஸ்ரீ இராமானுசன் குண அனுபவம் –

மிக்க சீலம் அல்லால் உள்ளது என் நெஞ்சு -2-

பொரு வரும் சீர் ஆரியன் செம்மை -3-

அவன் மன்னிய சீர் தனக்கு உற்ற அன்பன் -4-

பழியைக் கடத்தும் இராமானுசன் புகழ் –7-

பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் தாள் பேராத வுள்ளத்து இராமானுசன் தன் பிறங்கிய சீர்–15-

மெய் ஞானத்து இராமானுசன் என்னும் கார் தன்னையே – 24- –

காரேய் கருணை இராமானுசா–வந்து நீ என்னை யுய்த்த பின் உன் சீரே உயிர்க்கு உயிராய் அடியேற்கு இன்று தித்திக்குமே -25 –

என் செய்வினையாம் மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை–26-

உன் வள்ளல் தனத்தினால் வல் வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய்–27-

பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா வஞ்சர்க்கு அரிய இராமானுசன் புகழ்–28-

தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ்–29-

அன்பன் அனகன்–30-

அன்பாளன்–31–

ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த அரும் தவன்–32-

நயப் புகழே -34 –

நின்னருளின் வண்ணம் நோக்கில் தெரிவரிதால் –38-

தன்னீறில பெரும் புகழே தெருளும் தெருள் தந்து இராமானுசன் செய்யும் சேமங்களே -39 –

வாமனன் சீலன்–40-

தூயவன் தீதில் இராமானுசன்–42-

சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை யில்லா வற நெறி யாவும் தெரிந்தவன்–44-

அவர்க்கும் எனக்கும் உனைத் தந்த செம்மை சொல்லாற் கூறும் பரம் அன்று–45-

மாறன் பணித்த மறை யுணர்ந்தோனை மதியிலியேன்
தேறும்படி என் மனம் புகுந்தானைத் திசை யனைத்தும் ஏறும் குணனை –46-

நிகரின்றி நின்ற வென் நீசதைக்கு நின்னருளின் கண் அன்றிப் புகல் ஒன்றும் இல்லை–48-

தேர் விடும் கோனை முழுது உணர்ந்த அடியர்க்கு அமுதம் –51-

அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் என்னை யாளவந்த கற்பகம் கற்றவர் காமுறு சீலன் –53–

மண்ணுலகில் ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன்–54-

தொகை யிறந்த பண்டரு வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிடப் பார்த்தருளும் கொண்டலை–55–

புனிதன் புவனம் எங்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி இராமானுசனை–56-

உத்தமனை நற்றவர் போற்றும் இராமானுசனை–57-

எம் இராமானுசன் மெய்ம் மதிக் கடலே – 58–

குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் என்னும் குலக் கொழுந்தே – -60 –

எம் இராமானுசன் தன புகழ் சுடர்மிக்கு எழுந்தது அத்தால் நல்லதிசயம் கண்ட திரு நிலமே – 61-

மிக்க பண்டிதனே – 63- –

யுன் பெரும் கருணை–70-

வண்மை யிராமானுசா ! எம் பெரும்தகையே !–71-

நிறை புகழோருடனே வைத்தனன் என்னை இராமானுசன் மிக்க வண்மை செய்தே -72-

வண்மை யினாலும் தன் மாதகவாலும் மதி புரையும் தண்மை யினாலும் இத்தாரணி யோர்கட்குத் தான் சரணாய்
உண்மை நன் ஞானம் உரைத்த விராமானுசனை–73-

கொண்டலனைய வண்மை ஏரார் குணத் தெம்மி ராமானுசன்–74-

நின் புகழே மொய்த்தலைக்கும் வந்து இராமானுசா ! வென்னை முற்று நின்றே – – 75-

யுன் சீரொன்றிய கருணைக்கு இல்லைமாறு தெரிவுறிலே – – 81–

என்ன புண்ணியனோ ! தெரிவுற்ற கீர்த்தி இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே – – 82- –

கார் கொண்ட வண்மை –83-

அவன் சீர் வெள்ள வாரியை–84-

தன் குணம் கட்கு உரிய சொல்லென்றும் உடையவன் என்று என்றென்று உணர்வில் மிக்கோர்
தெரியும் வண் கீர்த்தி யிராமானுசன் –87-

போற்றரும் சீலத்து இராமானுச–89-

தான் ஈண்டிய சீர் அருள் சுரந் தெல்லாவுயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்
பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமானுசன் மிக்க புண்ணியனே – – -91 –

நூற் புலவர்க் கெண்ணரும் கீர்த்தி இராமானுச !–92-

இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே – – -93 –

உவந்தருந்தேன் அவன் சீரன்றி யான் ஒன்றும் உள் கலந்தே – – – 94- –

தன் தகவால் தன்னை வுற்றாரன்றித் தன்மை வுற்றாரில்லை என்றறிந்து
தன்னை உற்றாரை இராமானுசன் குணம் சாற்றிடுமே – – -97 –

பொற் கற்பகம் எம்மிராமானுச முனி–99-

உனதடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேனுண்டமர்ந்திட வேண்டி–100-

நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி என் நா விருந்தெம்
ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் அருவினையேன்
கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காணக் கடல் புடை சூழ்
வையமிதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே – – 102-

கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன்தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டலே – – -104 –

இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச –107-

அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும்
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி யெல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசனடிப் பூ மன்னவே – – 108-

————————

ஸ்ரீ இராமானுசன் திரு உள்ள மகிமை –

பொய்கைப் பிரான் –அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன் -8-

பூதத் திருவடி தாள்கள் நெஞ்சத்து உறைய வைத்து ஆளும் இராமானுசன் -9-

மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போது அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன் -12-

பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் தாள் பேராத வுள்ளத்து இராமானுசன் தன் பிறங்கிய சீர்–15-

சீலம் கொள் நாதமுனியை நெஞ்சால் வாரிப் பருகும் இராமானுசன்–20-

தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ்–29-

பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும் –35-

ஒண் பொருள் கொண்டு அவர் பின் படரும் குணன்–36-

இராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயிலில்–37-

வளர்ந்த வெங்கோப மடங்க லொன்றாய் அன்று வாளவுணன் கிளர்ந்த பொன்னாகம் கிழித்தவன்
கீர்த்திப் பயி ரெழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை யிராமானுசன்–103-

———————–

ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஈடுபாடு-

இதத்தாய் ராமானுஜன் –
மறை யதனின் பொருள் அனைத்தும் வாய் மொழிந்தான் வாழியே –
மாறன் உரை செய்த தமிழ் மறை வளர்த்தோன் வாழியே –
மா முனிகளாக புனர் அவதாரத்தில் செய்து அருளினாரே

சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும் பேராத உள்ளம் பெற –
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி ராமானுஜ முனி தன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் அன்றோ அனந்தாழ்வான் வணங்குகிறார்

இராமானுச முனியே –மங்கையர் கோன் ஈந்த மறை யாயிரம் அனைத்தும் தங்கும் மனம்
நீ எனக்குத் தா -எம்பார் பிரார்திக்கிறார்-

இராமானுச நூற்றந்தாதியில் -25-பாசுரங்களில் ஆழ்வார் திருவடிகளில்– அருளிச் செயலில்
திருவாய் மொழியின் மணம் தரும் இன்னிசை மன்னும் இடம் தோறும் புக்கும் இராமானுசன் –

புகழ் மலிந்த பா மன்னு மாறனடி பணிந்து உய்ந்தவன்–1-

சடகோபனைச் சிந்தை யுள்ளே பெய்தற்கு இசையும் பெரியவர் சீரை உயிர்கள் எல்லாம் உய்தற்கு உதவும் –18-

உறு பெரும் செல்வமும் தந்தையும் தாயும் உயர் குருவும் வெறி தரு பூ மகள் நாதனும் மாறன் விளங்கிய சீர்
நெறி தரும் செம் தமிழ் ஆரணமே என்று இந் நீள் நிலத்தோர் அறிதர நின்ற இராமானுசன்–19-

திருவாய் ஈரத் தமிழ் இன் இசை யுணர்ந்தோர்கட்கு இனியவர் தம் சீரைப் பயின்று உய்யும்
சீலம் கொள் நாதமுனியை நெஞ்சால் வாரிப் பருகும் –20-

தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ்-29-

மாறன் பணித்த மறை யுணர்ந்தோனை மதியிலியேன்
தேறும்படி என் மனம் புகுந்தானைத் திசை யனைத்தும் ஏறும் குணனை –46-

தென் குருகை வள்ளல் வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது மண்ணுலகில்
ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் தன்னியல்வு கண்டே – 54- –

திரு வாய் மொழியின் மணம் தரும் இன்னிசை மன்னும் இடம் தொறும் மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்பன்
பொருந்தும் பதி தொறும் புக்கு நிற்கும் குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் என்னும் குலக் கொழுந்தே – -60 –

பண்டரு மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம்–64-

—–

குறையல் பிரான் அடிக்கீழ் விள்ளாத வன்பன் –2-

நீலன் தனக்கு உலகில் இனியானை–17-

கலைப் பெருமாள் ஒலி மிக்க பாடலைக் வுண்டு தன்னுள்ளம் தடித்து அதனால் வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன் –88-

—-

பொய்கைப் பிரான் –அன்று எரித்த திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன் -8-

பூதத் திருவடி தாள்கள் நெஞ்சத்து உறைய வைத்து ஆளும் இராமானுசன் -9-

மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப் போது அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன் -12-

சீரரங்கத் தய்யன் கழற்கு அணியும் பரன் தாள் அன்றி ஆதரியா மெய்யன்–13-

கொல்லி காவகன் சொல் பதிக்கும் கலைக் கவி பாடும் பெரியவர் பாதங்களே துதிக்கும் பரமன்–14-

பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் தாள் பேராத வுள்ளத்து இராமானுசன் தன் பிறங்கிய சீர்–15-

சூடிக் கொடுத்தவள் தொல் அருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் –16-

சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை யில்லா வற நெறி யாவும் தெரிந்தவன்–44-

—————

ஸ்ரீ ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

தொல் உலகில் மன் பல் உயிர் கட்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த
அன்பன் அனகன் இராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே – -30 –

நான்கினும் கண்ணனுக்கே யாமது காமம் அறம் பொருள் வீடி தற்கென்று உரைத்தான்
வாமனன் சீலன் இராமானுசன் இந்த மண் மிசையே -40 –

மா மலராள் நாயகன் எல்லா வுயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்
தூயவன் தீதில் இராமானுசன் தொல்லருள் சுரந்தே -42 –

இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத் தறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன்–47-

கருதரிய பற் பல்லுயிர்களும் பல்லுலகி யாவும் பரன தென்னும் நற் பொருள் தன்னை
இந்நானிலத்தே வந்து நாட்டினனே – -53 –

உயிர்கள் மெய் விட்டு ஆதிப் பிரானோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் அவ்வல்லல் எல்லாம்
வாதில் வென்றான் எம் இராமானுசன் மெய்ம் மதிக் கடலே – 58-

தன்னை வணங்க வைத்த கரண மிவை வுமக் கன்று என்று இராமானுசன் உயிர் கட்
கரணங்கு அமைத்திலனேல் அரணார் மற்று இவ் வார் உயிர்க்கே – 67- –

மாயன் அன்று ஐவர் தெய்வத் தேரினில் செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப்
பாரினில் சொன்ன விராமானுசனை–68-

வண்மை யினாலும் தன் மாதகவாலும் மதி புரையும் தண்மை யினாலும் இத்தாரணி யோர்கட்குத் தான் சரணாய்
உண்மை நன் ஞானம் உரைத்த விராமானுசனை–73-

இந்தப் பூதலத்தே மெய்யைப் புரக்கும் இராமானுசன் –79-

தான் ஈண்டிய சீர் அருள் சுரந் தெல்லாவுயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்
பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமானுசன் மிக்க புண்ணியனே – – -91 –

———————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –108–அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும் பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும்-இத்யாதி –

June 5, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

நிகமத்தில்
இப்ப்ரபந்த ஆரம்பத்திலே
ஸ்ரீ இராமானுசன் சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -1 – என்ற ப்ராப்யம்
தமக்கு யாவதாத்மபாவியாம்படி கை புகுருகையும் –
அந்த ப்ராப்ய ருசி ரூப பக்தி பௌஷ்கல்யமே தமக்கு அபேஷிதமாகையாலே –
தத் உபய சித்யர்த்தமாக ஸ்ரீ ஆகையாலே –
தேன் அமரும் பூ மேல் திரு நமக்கு என்றும் சார்வு -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி-100 –என்கிறபடியே
சர்வாத்மாக்களுக்கும் என்றும் ஒக்க சார்வாய் -சம்பத் ப்ரதையான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரை ஆஸ்ரயிப்போம்-என்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜாமாத்ர முநயே விததே நம யச்மர்திஸ் சர்வ ஸித்தீ நாமந்தராய நிவர்ரணே –
நிகமத்தில் –
கீழ் இரண்டு பாட்டிலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை நிர்ஹேதுகமாக அபிமானித்து தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே
எழுந்து அருளி இருந்து நித்ய வாசம் பண்ணுகிற படியையும் –
அநந்தரம் தமக்கு ததீய பர்யந்தமாக ப்ரேமம் பிறந்து -அவர்கள் விஷயத்தில் அசேஷ சேஷ வ்ர்த்திகளும்
பண்ணிக் கொண்டு போரும்படி என்னை கடாஷித்து அருள வேணும் என்று தம்முடைய அபிமத்தை அருளிச் செய்து –
இப்பாட்டிலே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப்பூவை நம்முடைய தலை மேலே கலம்பகன் மாலை அலங்கரிப்பாரைப் போலே
அலங்கரித்து ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக நிறுத்தி அருளினார் ஆகையாலே –அந்த பரிக்ரஹ அதிசயத்தை கொண்டு
திவ்ய தம்பதிகளான- ஸ்ரீ -ஸ்ரீயபதிகளை மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம் என்று
பக்தி தத்வம் எல்லாம் தன்னளவிலே குடி கொண்டது என்னும்படி அத்ய அபி வர்த்தமான
தம்முடைய திரு உள்ளத்தோடு கூடி-பலத்தை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இந்தப் பிரபந்தத்தைப் பூர்த்தி செய்பவராய்த்-தொடங்கும் போது –
ஸ்ரீ இராமானுசன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்று
தாம் அருளிச் செய்த பேறு– தமக்கு ஆத்மா உள்ள அளவும் கைப்படவும் –
அப் பேற்றினைப் பெறும் வேட்கை வடிவமான பக்தி தழைக்கவும் -விரும்பி-
அவ் விரண்டும் தமக்கு கை கூடுவதற்காக –ஸ்ரீ தேவி யாதலின் -அனைவராலும் ஆச்ரயிக்கப் படுவாளாய் –
அதனுக்கு ஏற்ப -தேன் அமரும் பூ மேல் திரு நமக்கு என்றும் சார்வு -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 100-என்றபடி
உயரினம் அனைத்துக்கும் சார்வாகிச் செல்வம் அளிப்பவளான-ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரை ஆஸ்ரயிப்போம் என்று
ஸ்ரீ அமுதனார் தம் நெஞ்சை நோக்கிக் கூறுகிறார்

அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாக மன்னும்
பங்கய மா மலர்ப் பாவையைப் போற்றுதும் பத்தி யெல்லாம்
தங்கிய தென்னத் தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசனடிப் பூ மன்னவே – – 108-

பத உரை –
நெஞ்சே -மனமே
பக்தி யெல்லாம் –-பக்தி யானது முழுதும்
தங்கியது என்ன -நம்மிடமே குடி கொண்டு விட்டது என்று சொல்லும்படி
தழைத்து -செழித்து
பொங்கிய -விரிவடைந்த
கீர்த்தி -புகழ் வாய்ந்த
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய
அடிப்பூ-திருவடிகளாகிற மலர்
நம் தலை மிசை –நம்முடைய தலையின் மீது
மன்ன-பொருந்தி எப்பொழுதும் இருக்கும் படியாக
அம் கயல் -அழகிய மீன்கள்
பாய் -பாய்கிற
வயல் -வயல்களை உடைய
தென் அரங்கன் -அழகிய ஸ்ரீ திரு வரங்கத்தின் கண் உள்ள ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் உடைய
அணி ஆகம் -அழகிய திரு மார்பிலே
மன்னும் -எப்பொழுதும் பொருந்தி இருப்பவளும் –
பங்கயம் -தாமரை என்னும்
மா மலர் -சீரிய பூவிலே பிறப்பினை உடையவளுமான
பாவையை -பெண் மணியான ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரை
போற்றுதும் -ஆஸ்ரயிப்போம்

வியாக்யானம் –
நெஞ்சே -பக்தி தத்வமானது
(ப்ராப்ய ருசியை பக்தி என்கிறார் -கைங்கர்ய உபயோகி என்றபடி -போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே )
நிரவசேஷமாக -(மிச்சம் இல்லாமல் முழுவதுமாக )-நம் அளவிலே குடி கொண்டது என்னும்படி
சம்ருத்தமாய் விஸ்ருதையான கீர்த்தியை உடையரான எம்பெருமானார் உடைய திருவடிகள் ஆகிற செவ்விப் பூ –
(ப்ராப்ய ருசி என்னும் செடி தழைக்க -ராமானுசன் அடி பூ முளைக்க-அத்தை சென்னியில் சூடுவோம் -என்றபடி )
மயிர் கழுவிப் பூ சூட விருப்பாரைப் போலே எப்போதோ என்று
ஆசைப் பட்டு இருக்கிற நம் தலை மேலே நித்ய வாசம் பண்ணும்படியாக –
செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கம் -திரு வாய் மொழி -7 2-1- -என்கிறபடியே
ஜல சம்ருதியாலே அழகிய தர்சநீயமான கோயல்கள் உகளா நின்றுள்ள -வயல்களை உடைத்தாய் –தர்சநீயமான கோயிலையே
தமக்கு நிரூபகமாக உடையரான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுடைய அழகிய திரு மார்விலே –
இறையும் அகலகில்லேன் -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி -6 10-10 – என்று நித்ய வாசம் பண்ணா நிற்பாளாய்–
ஸ்லாக்கியமான தாமரைப் பூவை பிறப்பிடமாக வுடையாளாய் – நிரூபாதிக ஸ்த்ரீத்வத்தை வுடையாளான
ஸ்ரீ ரங்க நாச்சியாரை ஆஸ்ரயிப்போம் —

போற்றுதல் -வணங்குதல் –புகழ்தலுமாம்-

அடியில் பூ மன்னு மாது – 1-என்றார் –இங்கே பங்கய மா மலர் பாவை -108- என்றார்
அங்கே பொருந்திய – – என்றார் –இங்கு –அணி யாக மன்னும் — – என்றார்
அங்கு –இராமானுசன் உன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ –1- – என்றார்–
இங்கு –தலை மிசையே இராமானுசனடிப் பூ மன்ன – 108- என்றார் –
அங்கு நெஞ்சே – 1- என்று திரு உள்ளத்தையும் கூட்டிக் கொண்டு உபக்ரமித்தார் –
இங்கு —நெஞ்சே – 108- என்று திரு உள்ளத்தோடு கூட அனுசந்தித்து தலைக் கட்டினார் .

இத்தால்
1-ப்ராப்ய ருசி வ்ருத்தியும்–
ப்ராப்ய சித்தியும் ஆகிற –ஸ்வரூப அநு ரூப சம்பத் சித்திக்கடி –
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் -தத் தத் அதிகார அநு குணமாக அபேஷித்த சம்பத் விசேஷங்களை-ஸ்வ கடாஷ விசேஷங்களாலே
உண்டாக்கி யருளும் –ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் என்றும் –
2-ப்ராப்யம் தான் ஸ்ரீ ஆசார்ய சரணாரவிந்தம் -என்றும் –
3-அத்ரபரத்ர சாபி நித்யம் -ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் – 2- என்கிறபடியே
யாவதாத்மம் விச்லேஷம் அற்று இருக்கை என்றும் –
4-இதுக்கு அதிகாரிகளும் இந்த ப்ராப்யத்தில் சஹ்ருதயமான ப்ராவண்யம் உடையவர்கள் என்றும் சொல்லிற்றாயிற்று –

பங்கய மா மலர் பாவையை போற்றி -அனைத்தும் பெறலாமே –
மண்டல அந்தாதி -திருவில் ஆரம்பித்து திருவில் முடித்து
வீட்டுடைத்த தலைவி தானே ப்ராப்யம் அருளுவாள்-ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -யவாதாத்மபாவி –
ஸ்ரீ பிராட்டிக்கு விசேஷணம் ஸ்ரீ தென்னரங்கன் -பிராட்டி இருப்பிடம் என்றே ஸ்ரீ தென்னரங்கன் –
பிரபை-ஸூரியன்–ஆகம் மன்னும் -மாது பொருந்திய மார்பன் –
பாவையைப் போற்றுதும் -திவ்ய தம்பதியைப் போற்றுதும் -சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவோம் பல்லாண்டு
சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ –இதுவே கர்தவ்யம் -சதாசார்ய பிரசாதத்தால் -திவ்ய தேச கைங்கர்யம் –
நிர்ஹேதுகமாக பரம கிருபையால் பரகத ஸ்வீகார பாத்திரமான பின்பு மங்களா சாசன பரராக இருந்தோம் என்று
திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்து இத்தால்
நாமும் இப்பிரபந்தம் சொல்லி இப் பேறு பெறுவோம் என்று அருளிச் செய்கிறார் –
பதஞ்சலி யோகம் பலன் உத்சவங்கள் மூலம் நாம் பெரும் படி பண்ணி அருளிய ஸ்ரீ ஸ்வாமி கீர்த்தி எண் திசையும் பரவி உள்ளதே
திருவடி பூ சென்னியில் மன்ன வேண்டி யன்றோ -பூ மன்னு மாது மார்பிலே பொருந்தி இறையும் அகலகில்லேன் என்று
நித்ய வாசம் செய்து அருளுகிறாள் –

இப் பிரபந்த ஆதியிலே தமக்கு உசாத் துணையாக தம்முடைய மனசைக் கூட்டிக் கொண்டு –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய திரு நாமத்தை சொல்லுவோம் வா என்று -உத்யோகித்தபடியே செய்து –
அத்தாலே தமக்கு பலித்த அம்சத்தை -இருவர் கூடி ஒரு கார்யத்தை பண்ண ஒருப்பட்டு -அது தலைக் கட்டினவாறே
அதிலே ஒருவன் தனக்கு தோழனான இரண்டாம் அவனுக்கு அந்த செய்தியை சொல்லுமா போலே
இவரும் தமக்கு சகாவான திரு உள்ளத்தை சம்போதித்து சொல்லுகிறார் –
அடியிலே நெஞ்சு என்னும் திரு உள்ளத்தைக் கூட்டிக் கொண்டு உபக்ரமித்தார் ஆகையாலே –
இங்கே நெஞ்சே என்று தம் திரு உள்ளதோடு கூடி அனுபவித்து தலை கட்டுகிறார் –

1-பத்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத்து தழைத்து நெஞ்சே –
பக்தி சப்த வாச்யம் எல்லாம் ஏக ரூபமாய் கொண்டு உன்னளவிலே சேர்ந்து குடி கொண்டு இருந்தது என்னும் படி
சம்ர்த்தமாய் இருக்கிற நெஞ்சே –
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு -உனதடிப் போதில் ஒண் சீராம்-தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி
நின்பால் –என்று இவர் தாமே தம்முடைய திரு உள்ளம் பக்த பரிதம் என்னும் இடத்தை கீழே அருளிச் செய்தார் இறே –

அன்றிக்கே –
2–பக்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத்து தழைத்து -என்கிற இத்தை
ஸ்ரீ எம்பருமானார் திருவடிகளுக்கு விசேஷணம் ஆக்கவுமாம்– –
பக்தி எல்லாம் தங்கிய தென்னத் தழைத்து -சஹ்யத்தில் ஜலம் எல்லாம் கீழே குதித்து ஒரு மடுவாகத் தங்கினால் போலே –
என்னுடைய பக்தி ரசம் எல்லாம் பரம பக்தி ரூபமாய்க் கொண்டு பரி பக்குவமாய் படிந்து –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே தங்கிற்று -என்னும் படி தழைத்து இருக்கிற –

(பக்தி தங்கினது நெஞ்சிலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடமும் என்று இரண்டு நிர்வாகம் –
ஸ்ரீ ஸ்வாமி தானே ஸ்ரீ அமுதனார் திரு உள்ளத்திலே ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ திருவேங்கடம் ஸ்ரீ திருமால் இரும் சோலை
அவை தன்னோடும் அன்றோ நித்ய வாசம் செய்து அருளுகிறார் )

பொங்கிய கீர்த்தி —
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி -என்கிறபடியே பரம பதத்தின் அளவும் வளர்ந்து கொண்டு ஓங்கி இருக்கிற கீர்த்தியை உடையரான –

இராமானுசன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய –

உபக்ரமத்திலே -கலை இலங்கு மொழியாளர் –பல்கலையோர் தாம் மன்ன வந்த இராமானுசன் -என்கிறார் ஆகையாலே –
இங்கு பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசன் -என்கிறார் –
அடிப்பூ–கீழ் சொன்ன தழைப்பதோடு கூடி இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய-திருவடித் தாமரைகள் –
அடியிலே சரணாரவிந்தம் -என்கிறார் ஆகையாலே -இங்கே அடிப்பூ என்கிறார் -(திருவடியில் உபக்ரமித்து உப சம்ஹாரம் )
யாவதாத்மபாவி ஸூபிரதிஷ்டமாய் இருக்கையாலே —மன்னவே ––

அம் கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் –
அணி யாகம் மன்னும் -செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கத்தாய் -என்கிறபடியே உபய காவேரி களினுடையவும்
ஜல சம்ர்த்தியாலே வளர்ந்த மத்ச்யங்கள் உகளா நின்றுள்ள -கேதாரங்களாலே சூழப்பட்டு -அத்யந்த தர்சநீயமான –
அரங்கத்துக்கு நிர்வாஹனாய் -அத்தையே நிரூபகமாக உடையரான -ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளையும் –
அவர் தம்முடைய அழகிய திரு மார்பிலே அலங்கார பூதையாய் -இறையும் அகலகில்லேன் -என்றும்
அப்ரமேயம் ஹிதத் தேஜோ யச்யஸா ஜனகாத்மஜா -என்கிறபடியே பிரபையும் ப்ரபாவனையும் போலே –
அப்ர்தக் சித்தையாய்-ஸ்வரூப நிரூபகையாய் -கொண்டு நித்ய வாசம் பண்ணுமவளாய் –
உபக்ரமத்திலே –பொருந்திய மார்பன் -என்றார் ஆகையாலே –இங்கே மன்னும் -என்கிறார் –

அம் -அழகு
கயல்-மத்ஸ்யம் –
பாய்தல்-சலித்தல்
வயல்-கழனி
அணி -அலங்காரம் –
ஆகம்-மார்பு
மன்னுதல் -பொருந்துதல் –

பங்கய மா மலர் பாவையை –
தாமரை மலரிலே பெரிய பிராட்டியார் அவதரிக்கையாலே அத்தை கடாஷித்து அதற்கு ஒரு மகத்வத்தை சொல்லுகிறார் –
அப்படிப்பட்ட தாமரைப்பூவை பிறப்பிடமாகவும் நிரூபகமாவும் உடையவளாய் –
பால்ய யவன மத்யச்தையான ஸ்ரீ ரெங்க நாயகியாரையும் -அலர்மேல் மங்கை என்னக் கடவது இறே –
பாவை -ஸ்திரீ –
அடியிலே பூ மன்னு மாது என்றார் ஆகையாலே இங்கு பங்கய மாமலர் பாவையை -என்கிறார் –

போற்றுதும் –
இப்படி இருந்துள்ள திவ்ய தம்பதிகளை – மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம் –
போற்றுதல்-புகழ்தல் –

ஆசார்யன் சிஷ்யனை திருத்துவது –
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு -என்கிறபடியே -பகவத் விஷயத்திலே யாவதாத்மா பாவியாக-
மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு போருகை -இறே –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே-ஆதர அதிசயமும் -மங்களா சாசனமும் சதாசார்ய பிரசாதத்தாலே வர்த்திக்கும்படி
பண்ணிக்-கொண்டு போரக் கடவன் -என்று ஸ்ரீ வசன பூஷணத்திலே ஸ்ரீ பிள்ளையும் அருளிச் செய்தார் இறே –

ஆக இத்தாலே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய நிர்ஹேதுக பரம கிருபையாலே பரகத ஸ்வீகார பாத்ரனான-பின்பு –
அதற்கு பலமாக -இப்படி மங்களா சாசன பரராய் இருந்தோம் என்று –
தாம் பெற்ற பேற்றை-தம் திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்து -இப்பிரபந்தத்தை தலை கட்டி அருளினார் ஆய்த்து –

அம் கயல் –போற்றுதும் –
நெஞ்சே பக்தி யெல்லாம் தங்கியது –என்னத் தழைத்து -நம் தலை மிசை -அடிப் பூ மன்ன
பாவையைப் போற்றுதும் -என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்க –
ஸ்ரீ திருவரங்கத்தில் நீர் வளம் மிக்கு இருத்தலின் வயல்களிலும் நீர் வற்றாமையினால் அழகிய மீன்கள் –
ஓங்கு பெரும் சென்னலூடு கயல் உகள -ஸ்ரீ திருப்பாவை – 3- என்றபடி உகளா நிற்கின்றன .
செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கம் -என்றார் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் .
ஸ்ரீ தென்னரங்கன் அணி ஆகத்தில் இறையும் அகலகில்லாது மகிழ்ந்து மன்னி உறைகிறாள் –பாவை
வயல்களிலே நீரை விட்டு அகலகில்லாது களித்து உகளா நிற்கின்றன -கயல்கள் –
ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்திரு தெவ்-என்று மீனின் இயல்பு கொண்டவளாகப் ஸ்ரீ பிராட்டியும் கூறப்படுவது காண்க .
நீர் உளது எனின் உளது மீன்
மார்பு உளது எனின் உளள் ஸ்ரீ மா மலர்ப் பாவை
நாரத்தை நீரை பற்றி உள்ளன கயல்கள்
ஸ்ரீ நாராயணனைப் பற்றி உளள் ஸ்ரீ பங்கயப் பாவை –

அணி யாகம் மன்னும் -என்கையாலே பகவானை-ஸ்ரயதே –ஆஸ்ரயிக்கிறாள் என்னும் பொருளும்-
போற்றுதும் -என்கையாலே சேதனர்கள் ஆகிற நம்மாலே ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள்-என்னும் பொருளும்
ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு காட்டப் பட்டன –
இதனால் சேதனர்கள் உடைய விருப்பத்தை இறைவனைக் கொண்டு நிறைவேற்றித் தரும் தன்மை –
புருஷகாரமாய் இருக்கும் தன்மை-ஸ்ரீ பிராட்டி இடம் உள்ளமை உணர்த்தப் படுகிறது ..
தாமரையைப் பிறப்பிடமாக உடையவள் அதனை விட்டு மார்பிலே மன்னி விட்டாள் –
இதனை விட்டு இனி அகலாள்-அதற்கு ஹேது மார்பின் அழகுடைமை
இது தோற்ற அணி ஆகம் -என்றார் –
பாவை பதுமை போல கணவனுக்கு பர தந்திரையாய் இருத்தல் பற்றி -பெண்களுக்கு உவமை ஆகு பெயர் –

ஸ்ரீ தென்னரங்கனை போற்றிடில் ஸ்வ தந்த்ரன் ஆதலின் -ஒரு கால் நம்மை உதறித் தள்ளவும் கூடும் –
ஸ்ரீ பாவையைப் போற்றிடிலோ -உதறித் தள்ள வழி இல்லை –
ஸ்ரீ பகவானுக்கு பர தந்த்ரையாய் -அவனுக்கு குறை நேராதவாறு நடந்து கொள்வாள்
ஆதலின் –போற்றுதல் பயன் பெற்றே தீரும் -என்பது கருத்து .

பக்தி யெல்லாம் தங்கியது என்னத் தழைத்து –
இங்கே பக்தி என்பது பேற்றினைப் பெறற்கு சாதனமாகக் கைக் கொள்ளும் சாதனா பக்தி யன்று -.
போஜனத்திற்கு பசி போலே பேற்றினைத் துய்த்துதற்கு -தேவைப் படுகின்ற வேட்கை யாகும் –
இது ப்ராப்ய ருசி -எனப்படும் –
அந்த ப்ராப்ய ருசி எந்த விதம் யெல்லாம் வர வேண்டுமோ -எவ்வளவு வர வேண்டுமோ –
அவ்விதம் அவ்வளவு -முழுவதும் நிறைவேற வேண்டும் .
பிராப்ய ருசி முழுதும் நம்மிடம் குடி புகுந்து விட்டது -என்று சொல்லலாம்படி தழைத்து இருக்க வேண்டும் –
என்று அமுதனார் ஆசைப் படுகிறார்

இவர்க்கு பிராப்யம் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அடிப்பூ மன்னுதல் –
அதனுக்கு ஏற்ப பூரணமாக ப்ராப்ய ருசியை வேண்டுகிறார் .
தழைத்து மன்ன -என இயைக்க –
பசித்து உண்ண -என்பது போன்றது இது –
நெஞ்சே -பேற்றினைப் பெற அவாவுகின்ற நெஞ்சே
போந்தது என் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனதடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளிதேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி -100 –
என்று இப் பேற்றின் சுவையைத் துய்ப்பதற்கு -தம் நெஞ்சு முற்பட்டதை முன்னரே கூறினார் அன்றோ –

நெஞ்சே சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ -என்று தொடங்கினவர்
நெஞ்சே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்ன -என்று முடிக்கிறார் .
நம் தலை மிசை –அடிப்பூ மன்–நம் தலை மிசை -தலை குளித்து பூசூட விரும்புவர் போன்று சரணாரவிந்தம்
எப்போதோ என்று ஆசைப் பட்டுக் கொண்டு இருக்கிற நம் தலையிலே -என்றபடி
பொங்கிய கீர்த்தி -பரந்த புகழ் –திக்குற்ற கீர்த்தி –என்றார் முன்னம் –

அடிப்பூ நம் தலைமிசை மன்ன –மன்னும் பாவையைப் போற்றுதும் -என்கிறார் –
தான் அணி யாகத்தில் மன்னி இருப்பது போலே நம் தலை மிசை அடிப்பூ மன்னி இருக்கும்படி
செய்வதற்காக பாவையை ஆஸ்ரயிப்போம் என்கிறார் .
போற்றுதல்-ஆஸ்ரயித்தல்-புகழுதலும் ஆம் –
உயரினங்கள் அனைத்துக்கும் தம் தம் தகுதிக்கு ஏற்ப -கோரும் அவ்வச் செல்வங்களை –
தன கருணோக்தங்களால் உண்டாக்கி -அளிக்க வல்லவளான ஸ்ரீ பிராட்டியே
சரம பர்வ நிஷ்டர் – தம் தகுதிக்கு ஏற்ப கோரும் ப்ராப்ய ருசி எனப்படும் –
பக்தியின் வளப்பமும்-ப்ராப்யமான -அடிப்பூவுமாகிற செல்வங்களை தந்து அருளால் வேண்டும் என்பதையும் –
சரம பர்வ நிஷ்டருக்கு ப்ராப்யம் ஆசார்ய சரணாரவிந்தம் என்பதையும் –
அது –அதர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரணவ் சரணம் மதியம் –ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -3 –
இங்கும் பரம பதத்திலும் எவருடைய திருவடிகள் என்றும் எனது சரணாம் -என்றபடி
பிரிவின்றி நிரந்தரமாய் உள்ளதொன்று என்பதையும்
இத்தகைய பேற்றினில் மிக்க ஈடுபாடு உடையோர் ஆசார்ய நிஷ்டைக்கு அதிகாரிகள்
என்பதையும் இங்கே ஸ்ரீ அமுதனார் காட்டி அருளினார் ஆயிற்று –

வந்து அருளி நெஞ்சில் இடம் கொண்டதுக்கு இதுவே பலன்
சரணார விந்தம் நாம் மன்னி வாழ -அடி பூ மன்ன -பலன் பாவையை போற்றுவதே என்கிறார்–

முதல் பாசுரத்தில் தொடங்கிய வண்ணமே -இந்த பாசுரத்திலும் முடித்து இருக்கும் அழகுகண்டு களிக்கத் தக்கது .-
பூ மன்னு மாது தொடக்கத்தில் வருகிறாள் –
பங்கய மா மலர் பாவை முடிவிலே வருகிறாள் .
அங்கே மார்பிலே போருந்தினவல் வருகிறாள்
இங்கே அணி யாகத்திலே மன்னுமவள் வருகிறாள் .
அங்கே மன்னி வாழ சரணாரவிந்தம் வருகிறது –
இங்கே மன்ன அடிப்பூ முடியிலே அடியிட வருகிறது –
இரண்டு இடங்களிலும் நெஞ்சு பாங்காய் அமைகிறது .
இராமானுசன் சரணாரவிந்தம் -நம் தலை மிசை மன்ன -மலர் சூடி மங்கள வாழ்க்கை பெற்று –
நிரந்தரமாக வீற்று இருப்பதற்கு -மங்கள வடிவினளான மலர் மகளை போற்றிடுவோம் என்பது
இந்தப் பிரபந்தத்தின் திரண்ட பொருளாகும்

குருகூரன் மாறன் அடி பணிந்துய்ந்த குருவரன் தான்-தரு கூரன் பார்ந்த திருமலை நல்லவன் தந்தனனால்-
குருகூரர் நாதன் சரண் சேரமுதன் குலவு தமிழ்-முருகூரந்தாதி யமிழ்தினை இப்பார் முழுதுக்குமே – –

குருவரன் -சிறந்த ஆசாரினாகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
கூரன்பு -மிக்க அன்பு
ஆர்தல் -நிறைதல்
திருமலை நல்லவன் -ஸ்ரீ திரு மலை நல்லான்
குருகூர் நாதன்-குருவான ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான்
அமுதன் -ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார்
குலவுதல்-கொண்டாடுதல் -பழகுதலுமாம்
முருகு -மணம் -தேனுமாம் –
நல்லவன் அமிழ்தினை இப்பார் முழுதுக்கும் தந்தனன் -என்று கூட்டி முடிக்க –

——————–

தேன் அமரும் பூ மேல் திரு நமக்கு என்றும் சார்வு -மூன்றாம் திருவந்தாதி – 100-

செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கம் -திரு வாய் மொழி -7 2-1-

நங்கள் திரு (இரண்டாம் திருவந்தாதி -56-திருமாலை முன் பேணிக் காட்டும் -பொன் மேனி காட்டா முன் ) என்றும்
உன் திரு (திரு வாய் மொழி 10-10-2 -மார்வத்து மாலை -உனக்கே திரு என்றும் உன் திரு -விஷ்ணுவுக்கும் சொத்து) –
என்னலாம் படி இரண்டு இடத்திலும் விட ஒண்ணாத பந்தம் உண்டு ..

செல்வர் பெரியர் (நாய்ச்சியார் திருமொழி 10-10-சிறு மானிடர் நாம் )
அவன் எவ் இடத்தான் நான் யார் ( அம்மான் ஆழிப் பிரான்-திரு வாய் மொழி 5-1-7 ) என்றும் –
செய் வினையோ பெரிதால் (திரு வாய் மொழி 4-7-1 ) என்று
(சீலமில்லாச் சிறியனேலும்–ஆத்மா அணு மட்டுமே உள்ளது ஞானம் மறைந்து -செய்வினையோ தத்வத்ரயத்தை விட பெரியதாக இருப்பதால் -)
அவன் பெருமையையும் , தங்கள் தண்மையையும் அபராதத்தின் கனத்தையும் நினைத்து அஞ்சினவர்கள்

இலக்குமணனோடு மைதிலியும் ( பெரிய திரு மொழி 2-3-7 ) என்னும் படி ,
தன்னோடு ஒரு கோவையான இளைய பெருமாளோ பாதி
கீழ் மகன் மற்றோரு சாதி ( பெரிய திருமொழி 5-8-1 ) பிரதம பதார்த்தம் ..

சிறு காக்கை ( பெரியாழ்வார் திரு மொழி 3-10-6 )
புன்மையாளன் (பெரிய திரு மொழி 10-2-8 )
அடியார் ( பெரியாழ்வார் திரு மொழி 4-9-2 ) என்று தண்மை பாராமல்

நாடும் காடும் மேடும் கல்லும் கடலும் ஒரு வெளுப்பாம் படி ,
பங்கயத்தாள் திரு வருள் (திரு வாய் மொழி 9-2-1 ) என்கிற தன்னுடைய காருண்ய வர்ஷத்தைச் சொல்லுகிற

மழைக் கண்களுடைய ( திரு விருத்தம் -52 )
பார் வண்ண மட மங்கையாய் ( ) அசரண்ய சரண்யையான இவளே நமக்கு புகல் என்று
புகுந்து கைங்கர்ய பிராப்த உபாயத்தில் அபேக்ஷிக்கல் தோற்ற விண்ணப்பம் செய்யும் வார்த்தைகளைக் கேட்டு –

அஸ்து தே என்று தொடங்கி இவர்கள் வினைகள் தீர்த்து
தூவி சேர் அன்னமான (பெரிய திருமொழி 3-7-9 ) தன் சிறகிலே இட்டுக் கொண்டு ,
ஈஸ்வரன் இத்தலையிலே பிழைகளை நினைத்து
எரி பொங்கி (நான்முகன் திருவந்தாதி -21 )
அழல விழித்து (பெரியாழ்வார் திருமொழி 1-8-5 )
சலம் புரிந்து ( திரு நெடும் தாண்டகம் -6 ) அங்கு அருள் இன்றிக்கே சீறி – கலங்கின அளவிலே

நன் நெஞ்சவன்ன மன்னமை தோற்ற (பெரிய திருமொழி 7-2-7 ) கால் வாங்கி கடக்க நின்று இரண்டு தலையும் பட்டது பட
நம் கோலரியான குடி இருப்பை முதல் திருத்த வேணும் என்று பார்த்து

ஹிரண்ய வர்ணனையான தன்னுடைய பாண் மொழிகளாலே (பெரியாழ்வார் திரு மொழி 3-10-5 )
பிரிய ஹிதங்கள் குலையாதபடி இடம் அற வார்த்தை சொல்லி ஆர விட்டு

வடி கோல வாள் நெடும் கண்களாலே ( ) தேற்றி

திரு மகட்கே தீர்ந்த வாறு ( முதல் திரு வந்தாதி -42 ) என்னும் படி
திரு உள்ளம் மாறாடின அளவிலே ஓடம் ஏற்றி கூலி கொள்வாரைப் போல அபராதங்களைப் பொறுப்பித்து

பொன் பாவை ஆனமை (நான் முகன் திருவந்தாதி -59 ) தோற்றும் படி விளக்குப் பொன் போல
இரண்டு தலையையும் பொருந்த விட்டு

நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் (திரு வாய் மொழி 4-5-8 ) என்னும் படி ஏக ரசமாக்கி பின்பு
அந்தப்புரத்தில் ஆளாய் நின்று

இரந்து உரைப்பது உண்டு (திருச்சந்த விருத்தம்-101 )
வேறே கூறுவது உண்டு ( பெரிய திரு மொழி 6-3-7 )
நின்று கேட்டு அருளாய் (திரு விருத்தம் -1 )
போற்றும் பொருள் கேளாய் (திருப் பாவை -29 ) என்று இவன் விண்ணப்பம் செய்யும் வார்த்தைகளை

திரு மங்கை தங்கிய (நாய்ச்சியார் திரு மொழி -84)
என் திரு மார்வற்கு (திரு வாய் மொழி 6-8-10 )
ஒரு வாய் சொல் (திரு வாய் மொழி 1-4-7 )
என் வாய் மாற்றம் ( திரு வாய் மொழி 9-7-6) என்னும் படி சேர இருந்து
திருச் செவி சாத்துகையாலே ஸ் ருணோதி /ஸ்ரா வயதி -என்கிற இரண்டாலும்
புருஷகாரமான இவளுடைய செயல்களைச் சொல்லுகிறது ..

செய் தகவினுக்கு இல்லை கைம்மாறு ( பெரிய திருமொழி 5-8-2 ) என்று இரண்டு தலைக்கும் தலை தடுமாறாக உபகரித்து
தன் சொல் வழி போக வேண்டும் படியான திருவடியோடே மறுதலிக்கும் அவள்

தான் முயங்கும் படியான போக்கியதைக்குத் தோற்று (மூன்றாம் திருவந்தாதி -100 ) எத்தைச் செய்வோம் என்று தலை தடுமாறி

நின் அன்பின் வழி நின்று ( பெரியாழ்வார் திரு மொழி 3-10-7)
அதனின் பின்னே படர்ந்தான் ( பெரிய திரு மொழி 2-5-6 ) என்னும் படி ,

விளைவது அறியாதே முறுவலுக்குத் தோற்று தன் சொல் வழி வரும் அவனைப் பொறுப்பிக்கும்
என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா இறே ..

—————————————————————————————————————————————————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –107–இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச என்றும் எவ்விடத்தும்-இத்யாதி –

June 4, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி தம் பக்கலிலே வ்யாமோஹத்தை பண்ணா நிற்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய திரு முகத்தைப் பார்த்து –
தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது ஓன்று உண்டு -என்று தம்முடைய அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய திரு உள்ளத்திலே புகுந்து நிரதிசய ப்ரீதி யோடு கூட
நித்ய வாசம் பண்ணா நின்றார் -என்று தம் அளவிலே அவர் பண்ணின விஷயீ காரத்தை அனுசந்தித்து –
இதிலே
அப்படி பட்ட வியாமோஹத்தையும் நிரவதிக சௌசீல்யத்தையும் உடையவரே என்று சம்போதித்து –
அஸ்திகதமாய் நின்று நலிய கடவ வியாதிகளுக்கு பாஜநமான சரீரங்கள் தோறும் ஜநிப்பது மரிப்பதாய் கொண்டு –
அசங்க்யேயமான துக்கங்களை அனுபவித்து உரு மாய்ந்து முடியிலும் –சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும்—
தேவரீருக்கு அனந்யார்ஹராய் இருக்குமவர்கள் பக்கலிலே அதி வ்யாமுக்தனாய் -அவர்களுக்கு க்ரய விக்ரய அர்ஹனாய்
கொண்டு அடிமைப் படும் படி அடியேனைப் பண்ணி அருள வேண்டும் என்று தம்முடைய அபேஷிதத்தை விண்ணப்பம்-செய்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

தன்னுடைய மேன்மையைப் பாராது -எனது தண்ணிய இதயத்து உள்ளே இன்பமாய் இடம் கொண்டு இருக்க வேண்டுமானால் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு என் மீது எவ்வளவு வ்யாமோஹம் இருக்க வேண்டும் என்று –
அவரது வ்யாமோஹத்திலும் சீல குணத்திலும் தாம் ஈடுபட்டமை தோற்ற – அவரை விளித்து –
தாம் ஒரு விண்ணப்பம் செய்யப் போவதாகச் சொல்லி –
எத்தகைய துன்பம் நேரும் காலத்திலும் தேவரீர் தொண்டர்கட்கு அன்புடன் நான் ஆட்படும்படி யாக
அருள் புரிய வேண்டும் என்று தமக்கு வேண்டியதை விண்ணப்பம் செய்கிறார் .

இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச என்றும் எவ்விடத்தும்
என்புற்ற நோய் உடல் தோறும் பிறந்திறந்து எண்ணரிய
துன்புற்றுவீயினும் சொல்லுவது ஓன்று உண்டு உன் தொண்டர்கட்கே
அன்புற்று இருக்கும்படி என்னை யாக்கி யங்கு யாட்படுத்தே – – – 107- –

பத உரை –
இன்புற்ற -தண்ணிய என் இதயத்தில் இடம் பெற்று ஆனந்தம் அடைந்த
சீலத்து -பழகும் இயல்பு வாயந்துள்ள
இராமானுச -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே
சொல்லுவது -தேவரீரிடம் விண்ணப்பம் செய்வது
ஓன்று உண்டு -ஒரு விஷயமிருக்கிறது
அது யாது எனில் –
என்பு உற்ற நோய் -எலும்பைப் பற்றி நின்று வருத்தும் நோய்கள் உடையதான
உடல் தோறும் -ஒவ்வொரு சரீரத்திலும்
பிறந்திறந்து -பிறப்பதும் சாவதுமாய்
எண் அறிய -எண் இல்லாத
துன்பு உற்று –துன்பம் அடைந்து
வீயினும் -ஒழிந்தாலும்
என்றும் -எக் காலத்திலும்
எவ்விடத்தும் -எல்லா இடத்திலும்
உன் தொண்டர்கட்கே -தேவரீருடைய அடியார்களுக்கே
அன்புற்று இருக்கும்படி -அன்பு உடையேனாய் இருக்கும்படியாக
ஆக்கி -செய்து
என்னை-அடியேனை
அங்கு -அவ்வடியார்கள் திறத்திலே
ஆட்படுத்து -அடிமையாம்படி பண்ணி யருள வேணும்

வியாக்யானம் –
எத்தனையேனும் தண்ணியனான என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே வந்து புகுந்து – அது தன்னைப் பெறாப் பேறாக நினைத்து –
ஆநந்த நிர்பரராய் -எழுந்து அருளி இருக்கிற சௌசீல்யத்தை உடையவரே –
இப்படி இருக்கிற தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது-ஒரு கார்யம் உண்டு –
அது ஏது என்னில் –
ஐயார் கண்டமடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த –என்னுமா போலே -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி -2 9-3 – –
தோற்புரையே போமதன்றியிலே அஸ்த்திகதமாய் இன்று நலிய கடவ வியாதிகளுக்கு பாஜனமான சரீரங்கள் தோறும் –
ஜநிப்பது மரிப்பதாய் – அசங்க்யேய துக்கங்களை அனுபவித்து முடியிலும்
சர்வ காலத்திலும் -சர்வ தேசத்திலும் -தேவரீருக்கு அனந்யார்ஹ்ராய் இருக்கும் அவர்களுக்கே மாறுபாடுருவின
ஸ்நேஹத்தை உடையேனாய் இருக்கும்படியாக செய்து என்னை அவர்கள் திருவடிகளிலே அடிமையாம்படி பண்ணி யருள வேணும் .
இதுவே அடியேனுக்கு புருஷார்த்தம் -என்று கருத்து .

இன்பு -சுகம்
சீலமாவது -பெரியவன் தண்ணியன் உடன் புரையறக் கலக்கும் ஸ்வபாவம்
என்பு -எலும்பு
துன்பு -துக்கம் –

தொண்டர்கட்கே –ஏவகாரம் -உமக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கும் அவனுக்கும் இன்றி –
அடியார் அடியார் -அவர்க்கே அல்லால் -அவர்க்கே குடிகளாய் செல்லும் நல்ல கோட்ப்பாடு என்னைப் பண்ணி –
அங்கு ஆள்படுத்தே –கிரய விக்ர அர்ஹமாகும் படி –
இப்பொழுது தான் விண்ணப்பம் செய்ய -முன்பு சொன்னது எல்லாம் இதற்கு தயார் பண்ணி –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் -அர்ஜுனனை தயார் பண்ணி அருளிச் செய்தால் போலே –குஹ்ய தமம் –
பக்தி பண்ணி சொல்ல -மன்மனா பாவ இத்யாதி –
ஸ்ரீ பெரும் பூதூர் மட்டும் இல்லை -ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்ரீ முதலியாண்டான் ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் ஸ்ரீ திருப் கட்சி நம்பி
திருவவதார ஸ்தலங்களுக்கு போக வேண்டுமே –
2-பாசுரத்தில் உபக்ரமித்து மிக்க சீலம் அல்லால் இதிலும் -இன்புற்ற சீலத்து இஇராமாநுச என்று உப சம்ஹரிக்கிறர் –
ஆக்கி ஆள்படுத்தி- மனசில் உணரவைத்து கைங்கர்யமும் கொள்ள வேணுமே –
அடியேன் செய்ய விண்ணப்பம் ஸ்ரீ ஆழ்வார் தொடங்கும் பொழுதே பிரார்த்தித்து –
இங்கு ஸ்ரீ அமுதனார் விண்ணப்பம் செய்த உடனே தலைக் கட்டி அருளுகிறார் ஸ்வாமி –
23-பாசுரம் -யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள் -பிரார்த்தனை –அச்சமயத்தில் சொல்லும் அசடு இல்லையே –
29-பாசுரத்தில் உற்றோமே ஆவோம் -உனக்கே ஆட் செய்வோம் –கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -சரணாகதிக்கு அப்புறம் தானே –
இங்கு சொல்லுவது ஓன்று உண்டு சொல்லி அடுத்த வரியில் -என்ன என்கிறார் -இன்புற்ற சீலவான் ஸ்வாமி என்பதால் –
தொண்டர்களுக்கே -ஏக -சப்தம் தானும் பிறருமான -தானும் இவனுமான நிலையையும் கழித்து
வெளி உள் இரண்டையும் கழித்து என்றபடி –
உபாய பரமாக இல்லை ப்ராப்ய பரமாக

இன்புற்ற சீலத்து இராமானுசா –
ஸ்ரீ திரு வேம்கட முடையானுக்கும் ஸ்ரீ திரு குறும்குடி நம்பிக்கும்
திரு இலச்சினையும் -ஸ்ரீ பாஷ்யதையும் பிரசாதித்த ஸ்ரீ ஆசார்யராகவும் –
ஸ்ரீ செல்லப் பிள்ளைக்கு பிதாவாயுமாய் இருக்கிற தேவரீருடைய மதிக்கையும் –
அத்யந்த பாபிஷ்டனான என்னுடைய தண்மையையும் பாராதே –
என்னை தேவரீருக்கு அவ்வருவாக எண்ணி -என்னுடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுந்து –
அது தன்னையே பெறாப் பேறாக நினைத்து – ஆனந்த நிர்பரராய் எழுந்து அருளி இருக்கிற சௌசீல்யத்தை
உடைய ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே –
இன்பு -ஸூகம்
சீலமாவது பெரியவன் தண்ணியரோடு புரை யறப் பரிமாறும் ஸ்வாபம் –
இப்போதாக காணும் இவருடைய-சீலம் அமுதனாருக்கு வெளியாகத் தொடங்கிற்று-

இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச
மிகத் தண்ணியனான எனது இதயத்துள்ளே இருப்பதை பெறாப் பேறாக கருதி இன்பத்துடன்
எழுந்து அருளி வுள்ளமையால் -என்னிடம் உள்ள வ்யாமோஹம் வெளிப்படுகிறது
இந்த வ்யாமோஹம் எவ்வளவு குற்றங்கள் நிறைந்து இருந்தாலும் அவற்றை நற்றமாக தோற்றும்படி செய்து விடுகிறது
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சேதனர்கள் இடம் உள்ள வ்யாமோஹத்தாலே அவர்களோடு மிகப் புல்லிய இதயத்திலே குற்றம் தோற்றாமல்
அது நற்றமாக தோன்ற எழுந்து அருளி இருப்பது போன்றது இதுவும் என்க-
அனைவருக்கும் ஈசானன் மத்தியில் இதயத்தில் கட்டை விரல் அளவினனாய் எழுந்து அருளி உள்ளான் .

ஸ்ரீ ஈச்வரனே இருப்பதால் அருவருப்பதில்லை -என்னும் உபநிஷத்தும்
தத பூத பவ்ய ஈச்வரத்வாதேவ வாத்சல்யாதிசயாத் தேக கதாநபி தோஷான் போக்யதயா பச்யதீத்யர்த்த -என்று
ஆகையினாலே முற்காலத்தவருக்கும் பிற்காலத்தவருக்கும் ஸ்ரீ ஈச்வரனே இருப்பதனாலேயே வாத்சல்யம் மிக்கதனால்
தேஹத்தில் உள்ள தோஷங்களையும் போக்யமாகப் பார்க்கிறான் -என்று பொருள்

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனும் –
ஔதன்வதே மதி சத்மனி பாசாமானே ச்லாக்க்யே ச திவ்ய சதனே தமஸ பரஸ்தாத்
அந்த களேபரமிதம் சூஷிரம் சூசூஷ்மம் கரீச கதமா தர்ண ஸ்பதம் தே -ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாசத் – 21-
ஸ்ரீ திருப்பாற்கடலின் கண் உள்ள பெரிய இல்லம் இலங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது –
பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் கொண்டாடத் தக்க அப்ராக்ருதமான திரு மாளிகையும் துலங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது –
சரீரத்துக்கு உள்ளே மிகவும் நுண்ணிய இந்தப் பொந்து-ஸ்ரீ அத்திகிரிப் பெருமாளே -எப்படி நீ ஆதரிக்கும் இடம் ஆயிற்று –
என்று அருளிய ஸ்லோகமும் நினைவிற்கு வருகின்றன –

ஸ்ரீ இறைவனும் தம் இதயத்தில் இடம் தேடி வரும்படியான ஏற்றம் வாய்ந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –தமது மென்மையை-மேன்மையை –
நோக்காது -மிகத் தாழ்ந்தவனான எனது இதயத்து உள்ளே –பதிந்து உரையும்படியாக -என்னோடு பழகினால் –
அந்த சீல குணத்தை என் என்பது -என்று
வ்யாமோஹம் -அதானாலாய வாத்சல்யம் சீலம் -என்னும் குணங்களில் ஈடுபட்டு இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச –என்று விளிக்கிறார் .
தாம் சீரிய புருஷார்த்தத்தை பெற விண்ணப்பிக்கப் போவது வீணாகாது -பயனுறும் -என்னும்
தமது துணிபு தோன்ற இங்கனம் விளிக்கின்றார் -என்று அறிக –
சீலமாவது-பெரியவன் சிறியவனோடு வேற்றுமை தோன்றாமல் பழகுதல் –
மிக்க சீலமல்லால் உள்ளாதென்நெஞ்சு– 2- என்று முதலில் சீல குணத்தில் ஈடுபட்டவர் முடிவிலும் ஈடுபடுகிறார் .

சொல்லுவது ஓன்று உண்டு –
சர்வஞ்ஞாரான தேவரீருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய வேண்டுவது ஓன்று உண்டு –
நத்வே வாஹம் -என்று தொடங்கி- கர்ம ஞான பக்திகளை பரக்க உபதேசித்து கொண்டு போந்து –
சர்வ குஹ்ய தமம்-பூய ஸ்ருணுமே பரமம் வச -என்று உபதேசிக்கும் போது ஸ்ரீ கீதச்சர்யன் அருளிச் செய்தால் போலே இவரும் –
இராமானுசா இது என் விண்ணப்பமே -என்கிறபடியே இவ்வளவும் தம்முடைய அபிநிவேசம் எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்து
இப்பாட்டிலே தம்முடைய அபேஷிதத்தை நிஷ்கரிஷித்து அருளிச் செய்கிறார் –
அங்கு சேஷி உடைய உக்தி –இங்கு சேஷ பூதனுடைய அபேஷிதம் –
ஒரு பிரயோஜனம் உண்டு என்றீர் அது என் என்ன –

சொல்லுவது ஓன்று உண்டு
என்றும் எவ்விடத்தும் —அங்கு ஆட்படுத்து –தாம் அறுதி இட்டு இருக்கிற புருஷார்த்தத்தை திரு உள்ளத்திலே இறுதியாகப்
படும்படி செய்து கார்யத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக நயந்து -சொல்லுவது ஓன்று உண்டு -என்கிறார் –
இரந்து உரைப்பது உண்டு -திரு சந்த விருத்தம் – 101- என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானிடம் ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான்-
விண்ணப்பித்தது போலே விண்ணப்பிக்கிறார் ..
எத்தனை கஷ்டம் நேர்ந்தாலும் சித்தம் சிதறாது தேவரீர் தொண்டர்கள் இடம் அன்பு மாறாமல் அவர்களுக்கே அடிமை
செய்யும்படியான நிலைமையை அடியேனுக்கு அளித்து அருள வேணும் – என்று புருஷார்த்தத்தை வடி கட்டி அபேஷிக்கிறார் .

என்புற்ற நோயுடல் தோறும்-பிறந்து இறந்து எண்ணரிய துன்புற்று –
நோய் -வியாதி -அதாகிறது -ஆத்யாத்மிகாதி துக்கங்கள் –
அந்த நோயானது அந்தர்பஹிந்திரிய வியாபார ரூப ஸ்வ க்ரத கர்ம பலம் ஆகையாலே தோற்புரையே போமது அன்றிக்கே –
அஸ்திகதமாய் கொண்டு இருக்கையாலும் ஆத்மா நாசகம் ஆகையாலும் –என்புற்ற –என்று விசேஷிக்கிறார் –

என்பு -எலும்பு –
உறுகை -அத்தைப் பற்றி நிற்கை –
உடல் தோறும் -அப்படி அஸ்திகதங்களாய் கொண்டு நலியக்-கடவ வியாதிகளுக்கு பாஜநமான சரீரம் தோறும் –
துர்வார துரித மூலம் துஸ்தர துக்காநாம் பந்த நீ ரந்தரம்வபு -என்னக் கடவது இறே –
அன்றிக்கே –
நோயெல்லாம் பெய்ததோர் ஆக்கை –என்கிறபடியே
அந்த வியாதி தானே உருக் கொண்டு இருக்கிற -தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சரீரங்கள் என்று என்னுதல்-
ஜன்ம பரம்பரைகள் தோறும் -என்றபடி-பிறந்து இறந்து என்ற இது மற்ற அவஸ்த தாந்தரங்களுக்கும் உப லஷணம் –
இறப்பு -நாசம் –

என்புற்று நோய் உடல் தோறும்
தோல் அளவோடு நில்லாது எலும்பைப் பற்றி நின்று வாட்டும் தாபம் -ஷயம் முதலிய வியாதிகளுக்கு
இடமான ஒவ்வொரு சரீரத்திலும் -என்றபடி –
நோயெல்லாம் பெய்ததோர் ஆக்கை -ஸ்ரீ பெரிய திரு மொழி – 9-7 7- – என்றார் ஸ்ரீ திரு மங்கை மன்னனும் .
நோய்களினால் நலிவு விரும் உடல் வாய்ந்த பிறப்புக்கள் தோறும் -என்றது ஆயிற்று –
தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அன்புற்று ஆட்படுத்தப் பெறுவேன் ஆயின்
நோய்களினால் நலிவுறும் பல பிறப்புக்கள் நேரினும் நல்லதே -என்று கருத்து –

பிறந்து இறந்து எண்ணற்ற துன்புற்று வீயினும் –
அவ்வவ ஜன்மங்களிலே ஜநிப்பது-மரிப்பது தொடக்கமான அவஸ்தா சப்தகத்திலும் விரலை மடக்கி ஓன்று இரண்டு என்று
எண்ணப் புக்கால்-அது கால தத்வம் உள்ள அளவும் எண்ணினாலும் எண்ணித் தலைக் கட்ட அரிதான துக்கங்களை ஒன்றும்-
பிறிகதிர் படாதபடி அனுபவித்து முடியிலும் –
போற்றலும் சீலத்து இராமானுச –என்கிறபடியே
தேவரீர் உடைய-சீல குணத்தை அளவிட்டு சொல்லினும் -இஸ் சரீர அனுபந்தியான துக்கத்தை அளவிட்டு
சொல்ல ஒண்ணாது என்கிறார் காணும் –
துன்பு –துக்கம் –

பிறந்து இறந்து எண்ணரிய -துன்புற்று வீயினும்
பிறப்பு இறப்புகளை சொன்னது ஏனைய இருத்தல் -மாறுபடுதல்-வளர்த்தல் தேய்தல் என்னும்
விகாரங்களுக்கும் உப லஷணம்.
ஆக பொருள்களுக்கு உள்ள ஆறு விகாரங்களும் கூறப் பட்டன ஆகின்றன .
இனி அவஸ்தாசப்தகம் எனப்படும்
கர்ப்பம் ஜன்மம் பால்யம் யவ்வனம் வார்த்தகம் மரணம் நரகம் என்னும் இவைகளைக்
கூறப்பட்டனவாகக் கொள்ளலுமாம் .
இந்த விகாரங்களுக்கு உள்ளாவதோடு எண்ணற்கு அரிய துன்பங்களால் தாக்கப்பட்டு படு-
நாசத்துக்கு உள்ளாக்கும் நிலை ஏற்படினும் ஏற்படுக –
தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அன்பனாய்-அடிமை யாக்கப் பெறின் அவைகளும் ஏற்கத் தக்கனவே -என்கிறார் .
இறத்தல் சரீரத்திற்கு நேருவது–வீதல் ஆத்மாவுக்கு நேரிடும் உழலுதலாகிற படு நாசத்தை கூறுகிறது -என்று வேற்றுமை அறிக

நான் பிறப்பு இறப்பு வேண்டாம் துன்புற்று வீதல் ஆகாது என்று தேவரீர் இடம் விண்ணப்பிக்கிறேன் அல்லேன் –
எத்தகைய நிலை ஏற்படினும் தேவரீர் தொண்டர்கட்கே அடிமை செய்யும் படி அருள் புரிய வேணும் -என்று
விண்ணப்பிக்கிறேன் என்றார் ஆயிற்று –
பிராணன் பிரியும் போது கபம் தொண்டையை அடைக்கும் காலத்தும் –
நின் கழல் எய்யா தேத்த அருள்-செய் எனக்கே -திருவாய் மொழி -2 9-3 – என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்
பிரார்தித்ததை இங்கு நினைவு கூர்க–
எம்பெருமானார் தொண்டர்கட்கே ஆட்பட்டோருக்கு – உடல் தோறும் பிறந்து இறந்து துன்புற்று வீதல் நேரவே மாட்டா –
நேரினும் ஆட்படும் இன்பத்தை நோக்க அவைகள் இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்து ஒழியும் என்க –

என்றும் –
எல்லா காலத்திலும் –

எவ்விடத்தும் –
எல்லா இடத்திலும் –

என்றும் எவ்விடத்தும் –
இந்த காலம் இந்த இடம் என்கிற வரையறை இன்றி ஆட்படுத்தப்பட வேணும் -என்க

உன் தொண்டர் கட்கே –
பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் இராதே மோஷ-பிரதான தீஷிதராய் அன்றோ –
இவ்வளவாக திருத்தி என்னுடைய ஹிருதயத்திலே புகுந்து நித்ய வாசம் பண்ணா நிற்கிற தேவரீருக்கு
அனந்யார்ஹ சேஷமாய் இருக்கும் அவர்களுக்கே –
அவதாரணத்தாலே –அந்யயோக வ்யவச்சேதம் பண்ணுகிறார் –
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் –
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே —
ஆறேனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் – என்றும்
தமேவ சாத்யம் புருஷம் பிரபத்யே -என்றும் பிரதம பர்வத்தில் சொல்லுகிறபடியே –

குருரேவ பரம் பிரம்ம -என்றும் –
உபாய உபேயே பாவேன தமேவ சரணம் வ்ரஜேத் -என்றும்
தேவு மற்று அறியேன் -என்றும்
தீதில் சரணா கதி தந்த தன் இறைவன் தாளே அரணாக மன்னுமது – என்றும்
சரம பர்வத்தில் சொல்லுகிறபடியே சொல்லுவித்தார் -இறே –

அன்புற்று இருக்கும் படி –
நிரவதிக-பிரேம யுக்தனாய் இருக்கும்படி –
அன்பு -ஸ்நேஹம் –என்னை ஆக்கி -தேவரீருக்கு கிருபா விஷய பூதன் ஆகும் படி என்னைப் பண்ணி –

அங்கு ஆள்படுத்தே –
பவதீயர் திருவடிகளில் விஷயமான எல்லா அடிமைகளிலும் அன்வயித்து-க்ர்த்தார்த்தனாம் படி
பண்ணி அருள வேணும் என்கிறார் –
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் நீங்காது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே என்று இப்படியே
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் இறே –

உன் தொண்டர்கட்கே
இன்னார் இணையார் என்று இல்லை –
தேவரீர் தொண்டர்களாய் இருத்தலே வேண்டுவது
தேவரீருக்கு பிரியும் தொண்டினையே குறிக் கோளாக கொண்டவர்களுக்கே என்னை
ஆட்படுத்த வேணும் . அன்புற்று இருக்கும் படி –அங்கனம் ஆட்படுதல் நிலை நின்று முதிர்ந்த அன்பினால்
ஆயதாய் இருத்தல் வேண்டும் .

என்னை யாக்கி அங்கு ஆட்படுத்து –
அன்புடையவனாய் இருக்கும்படியும் செய்ய வேணும் –
ஆட்செய்யும்படியாகவும் பண்ண வேணும்
இரண்டும் வேண்டிப் பெற வேண்டிய புருஷார்த்தங்கள் ஆகும் எனக்கு -என்பது கருத்து –

அன்பின் பயனாய் அடிமை தானே அமையாதோ-எனின் –
இவன் அடிமை செய்திடுக -என்று தேவரீர் இரங்கி தந்ததாய் இருத்தல் வேண்டும் என்கிறார் –
உன் அடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் -திரு பள்ளி எழுச்சி – 10- என்னும் ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடியார்
திருவாக்கினை இங்கு நினைவு கூர்க –

தொண்டர்கட்கே –ஆட்படுத்து –
உனக்கே நாமாட் செய்வோம் –திருப்பாவை – 29- என்று ஸ்ரீ ஆண்டாளும்
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -திருவாய் மொழி -2 -9 -4 – என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும்
போலப் புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷித்துத் –தொண்டர்கட்கே ஆட்படுத்து -என்கிறார்

முன்னைய பாசுரங்களில் முன்னிலையாகப் பேசி வந்த ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்
புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷிக்கும் போது மட்டும் ஸ்ரீ எம்பெருமான் திரு முகத்தை நோக்கி முன்னிலையில் கூறாது –
தனக்கேயாக -என்றது –
முகத்தை நோக்கில் புருஷார்த்தத்தில் கொண்ட துணிவு அவ் அழகினால் குலைவுறும்
என்று கவிழ்ந்து இருந்தமையினால் என்று ரசமாக பணிப்பர் ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் –
ஸ்ரீ ஆண்டாள் அங்கன் அன்றிப் புருஷார்த்தத்தை நிஷ்கர்ஷிக்கும் போது அதனில் ஊன்றி நிற்பவள் ஆதலின் –
புருஷார்த்தத்தில் தான் கொண்ட துணிவு குலைவுறுமோ என்னும் அச்சம் ஏற்பட வழி இல்லாமையால் –
ஸ்ரீ கோவிந்தன் முகத்தை நோக்கி –
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -என்று நிஷ்கர்ஷம் செய்து அருளினாள் –
ஸ்ரீ அமுதனாரோ -பிரதம பர்வத்தில் ஸ்ரீ ஆண்டாள் நிஷ்கர்ஷித்தது போல சரம பர்வத்தில் எம்பெருமானார்-திரு முகத்தை நோக்கி –
உன் தொண்டர்கட்கே ஆட்படுத்து -என்று நிஷ்கர்ஷிக்கிறார் .

தொண்டர்கட்கே அன்பும் -ஆட்படுதலும் உபயோகப் படுவனவாய் அமைய வேண்டும் .
தொண்டர்கட்கும் பிறர்க்குமாக ஒண்ணாது
தொண்டர் கட்கே யாக வேணும்
தொண்டர்கட்கும் எனக்குமாக ஒண்ணாது
தொண்டர்கட்கே யாக வேணும் என்பது ஸ்ரீ அமுதனார் செய்யும் புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷமாகும் –

தேவு மற்று அறியேன்- சரணாகதி அருளியவன் தாளே அரணாக மன்னும் அது-
பிரேம யுக்தனாய் -அன்பு-ஆக்கி ஆட் படுத்து என்று பிரார்த்திக்கிறார்–

ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்ரீ வரவர முனி சம்பந்திகளின் சம்பந்தம் வேண்டும் என்றார்-

———–

குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது –திருப்பாவை -28-

நீ குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா எற்றைக்கும்
ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -29-

உனக்குப் பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் இனிப் போய் ஒருவன்
தனக்குப் பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை நின் சாயை அழிவு கண்டாய்
புனத்தினை கிள்ளிப் புதுவவி காட்டி உன் பொன்னடி வாழ்க வென்று
இனக்குறவர் புதியது உண்ணும் எழில் மாலிருஞ்சோலை எந்தாய்–பெரியாழ்வார் திருமொழி- 5-3-3-

தனிக்கடலே தனிச்சுடரே தனியுலகே என்று என்று உனக்கு இடமாய் இருக்க என்னை யுனக்கு யுரித்து ஆக்கினையே -5-4-9-

அணி அரங்கத்து அரவணையில் பள்ளி கொள்ளும் அம்மான் தன் அடி இணைக் கீழ் அலர்கள் இட்டு
அங்கு அடியவரோடு என்று கொலோ அணுகு நாளே –பெருமாள் திருமொழி -1-3-

என் அரங்கனுக்கு அடியார்களாய் நாத்தழும்பு எழ நாரணா என்று அழைத்து மெய் தழும்பத் தொழுது ஏத்தி
இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே -2-4-

அரங்கன் எம்மானுக்கே மாலையுற்றிடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு மாலையுற்றது என் நெஞ்சமே -2-8-

தில்லை நகர்த் திருச் சித்ர கூடம் தன்னுள் அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை அல்லால்
அரசாக எண்ணேன் மற்ற அரசு தானே -10-7-

அத்தனாகி யன்னையாகி ஆளும் எம்பிரானுமாய் ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆள் கொள்வான்
முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -திருச்சந்த-115-

மரங்கள் போல் வலிய நெஞ்சம் வஞ்சனேன் நெஞ்சு தன்னால் அரங்கனார்க்கு
ஆள் செய்யாதே அளியத்தேன் அயர்க்கின்றேனே -திருமாலை-27-

எம்பிராற்கு ஆள் செய்யாதே என் செய்வான் தோன்றினேனே -28-

எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம்;நின்
செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து;ஒல்லை
கைம்மாத் துன்பம் கடிந்த பிரானே!
அம்மா! அடியேன் வேண்டுவது இஃதே–2-9-1-

செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என்
கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே!
ஐயார் கண்டம் அடைக்கிலும் நின்கழல்
எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே–2-9-3-

தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி என்னும் அடியனை
அளியன் என்று அருளி யுன் அடியார்க்கு ஆள் படுத்தாய் பள்ளி எழுந்து அருளாயே –திருப் பள்ளி எழுச்சி -11-

குடி குடியாகக் கூடி நின்று அமரர் குணங்களே பிதற்றி நின்று ஏத்த
அடியவர்க்கு அருளி அரவணைத் துயின்ற ஆழியான் -பெரிய திருமொழி-4-10-9-

தாராளும் வரை மார்பன் தண் சேறை எம்பெருமான் உம்பராளும் பேராளன் பேரோதும்
பெரியோரை ஒரு காலும் பிரிகிலேனே -7-4-4-

தண் சேறை எம்பெருமான் தாளை நாளும் உள்ளத்தே வைப்பாருக்கு இது காணீர் என்னுள்ளம் உருகுமாரே -7-4-9-

நோயெல்லாம் பெய்ததோர் ஆக்கை -பெரிய திரு மொழி – 9-7 7- –

அமலன் ஆதி பிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆள் படுத்த விமலன் –அமலனாதி -1-
மனக்கே ஆட் செய் எக் காலத்தும்’ என்று,என்
மனக்கே வந்து இடை வீடு இன்றி மன்னித்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே;
எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே–2-9-4-

பயிலும் சுடரொளி மூர்த்தியைப் பங்கயக் கண்ணனைப்
பயில இனிய நம் பாற் கடற் சேர்ந்த பரமனைப்
பயிலும் திரு வுடையார் எவரேலும் அவர் கண்டீர்
பயிலும் பிறப்பிடைதோறு எம்மை ஆளும் பரமரே–3-7-1-

ஆளும் பரமனைக் கண்ணனை ஆழிப் பிரான் தன்னைத்
தோளும் ஓர் நான்குடைத் தூ மணிவண்ணன் எம்மான் தன்னைத்
தாளும் தடக்கையும் கூப்பிப் பணியுமவர் கண்டீர்
நாளும் பிறப்பிடை தோறு எம்மை ஆளுடை நாதரே–3-7-2-

நாதனை ஞாலமும் வானமும் ஏத்தும் நறுந்துழாய்ப்
போதனைப் பொன்னெடுஞ் சக்கரத்து எந்தை பிரான் தன்னைப்
பாதம் பணிய வல்லாரைப் பணியுமவர் கண்டீர்
ஓதும் பிறப்பிடை தோறு எம்மை ஆளுடையார்களே–3-7-3-

குலந்தாங்கு சாதிகள் நாலிலும் கீழ் இழிந்து எத்தனை
நலந்தான் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
வலந்தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல் மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள்
கலந்தார் அடியார் தம் மடியார் எம் அடிகளே–3-7-9-

அடி ஆர்ந்த வையம் உண்டு ஆலிலை அன்ன வசஞ்செயும்
படியாதும் இல் குழவிப் படி எந்தை பிரான் தனக்கு
அடியார் அடியார் தம் மடியார் அடியார் தமக்கு
அடியார் அடியார் தம் மடியார் அடியோங்களே–3-7-10-

வியன் மூ வுலகு பெறினும் போய்த் தானே தானே ஆனாலும்
புயல் மேகம் போல் திருமேனி அம்மான் புனை பூம் கழல் அடிக் கீழ்
சயமே அடிமை தலை நின்றார் திருத்தாள் வணங்கி இம்மையே
பயனே இன்பம் யான் பெற்றது உறுமோ பாவியேனுக்கே–8-10-2-

தமர்கள் கூட்ட வல்வினையை நாசம் செய்யும் சதிர் மூர்த்தி
அமர் கொள் ஆழி சங்கு வாள் வில் தண்டாதி பல்படையன்
குமரன் கோல வைங்கணை வேள் தாதை கோதில் அடியார் தம்
தமர்கள் தமர்கள் தாமர்களாம் சதிரே வாய்க்க தமியேற்கே–8-10-9-

வாய்க்க தமியேற்கு ஊழி தோறு ஊழி ஊழி மா காயாம்
பூக் கொள் மேனி நான்கு தோள் பொன்னாழிக் கை என்னம்மான்
நீக்க மில்லா வடியார் தம் அடியார் அடியார் அடியார் எம் கோக்கள்
அவர்க்கே குடிகளாய்ச் செல்லும் நல்ல கோட்பாடே–8-10-10-

ஆண்மின்கள் வானகம் ஆழியான் தமர் என்று -10-9-6-

—————————————————————————————————————————————————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –106–இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும் பொருப்பிடம்–இத்யாதி –

June 4, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி இவர் தமக்கு -தம் பக்கல் உண்டான அதி மாத்திர ப்ராவண்யத்தை கண்டு –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள –
அத்தைக் கண்டு உகந்து அருளிச் செய்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த மகாத்மாக்கள் -அவர் தம்முடைய குண அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே களித்து
ச சம்ப்ர்ம ந்ர்த்தம் பண்ணும் இடம் தமக்கு வாசஸ்தானம் என்று கீழ்ப்பாட்டில் அருளிச் செய்து –
இப்பாட்டிலே –
வேத -தத் உப ப்ரஹ்மணாதிகளாலே பரிசீலனத்தை பண்ணி இருக்குமவர்கள்
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு உகந்து அருளின நிலங்களாக சொல்லுகிற -ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ வட திருமலை ஸ்ரீ தென் திருமலை
தொடக்கமான ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களோடு கூட ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய திரு உள்ளத்திலே அவன் மிக விரும்பி வர்த்திக்குமா போலே –
இப்போது -அந்த ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களோடும் – அந்த ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களுக்கு நிர்வாஹனான ஸ்ரீ சர்வேச்வரனுடனும் கூட வந்து
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தாமும் நிரதிசய சுகமாக எழுது அருளி இருக்கிற ஸ்தலம்
தம்முடைய திரு உள்ளம் என்று அனுசந்தித்து பிரீதர் ஆகிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இப்படித் தம்பால் எல்லை கடந்த ஈடுபாட்டினை கண்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
ஸ்ரீ அமுதனாருடைய திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள -அதனை நோக்கி –அக மகிழ்ந்து அருளிச் செய்கிறார்

இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கென்பர் நல்லோர் -அவை தன்னொடும் வந்
திருப்பிடம் மாய னிராமானுசன் மனத்தின்றவன் வந்
திருப்பிடம் என் தனி தயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே – – 106- –

பத உரை –
நல்லோர் -நல்லவர்
மாயவனுக்கு -ஆச்சர்யப் படும் தன்மை வாய்ந்தவனான ஸ்ரீ சர்வேச்வரனுக்கு
இருப்பிடம்-குடி இருக்கும் இடம்
வைகுந்தம் -ஸ்ரீ வைகுண்டமும்
வேங்கடம் -ஸ்ரீ திரு வேங்கடமும்
மால் இரும் சோலை -ஸ்ரீ திரு மால் இரும் சோலை
யென்னும் -என்று உலகினரால் வழங்கப்படும்
பொருப்பு இடம் -ஸ்ரீ திருமலையாகிற இடமும்
என்பர் -என்று சொல்வார்கள்
மாயன் -அந்த ஆச்சர்யப் படத்தக்க ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
அவை தன்னொடும் -அந்த இடங்களோடு கூட
வந்து -எழுந்து அருளி
இருப்பிடம் -குடி கொண்ட இடம்
இராமானுசன் மனத்து -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே
அவன் -அந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
இன்று -இப்பொழுது
வந்து -எழுந்து அருளி
தனக்கு இன்புற -தமக்கு இன்பம் உண்டாக
இருப்பிடம் -வசிக்கும் இடம்
என் தன் இதயத்து உள்ளே -என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளேயாம் –

வியாக்யானம்-
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் – ஆச்சர்ய பூதனான ஸ்ரீ சர்வேச்வரனுக்கு வச்தவ்ய தேசம்
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -ஸ்ரீ வடக்குத் திரு மலையும் -ஸ்ரீ திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான -ஸ்ரீ திருமலை யாகிற –
(என்னும் -திருநாமத்துக்கே -திரு மால் இரும் சோலை மலை என்னே என்னே என் மனம் புகுந்தான் –
அதனால் தான் இதற்கு மட்டும் என்னும் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ வேங்கடம் -இரண்டுக்கும் சொல்லாமல் -) ஸ்த்தலமுமாக-
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – 8-6 5-
வேங்கடம் கோயில் கொண்டு -திருவாய் மொழி – 2-1 7-
அழகர் தம் கோயில் -திருவாய்மொழி – -2 9-3 – என்று சொல்லா நிற்பவர்கள்-
(நித்யர் / மண்ணோர் திர்யக் -அவனுக்கு என்று இருப்பவர்களுக்கு /
விமுகனுக்கும்-மலையத்வஜனை சேர்த்துக் கொண்டாயே -இப்படி மூன்றும் )
பகவத் தத்வத்தை சாஷாத்கரித்து இருக்கிற விலஷணரானவர்கள் —
அப்படிபட்டு இருந்துள்ள ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
அழகிய பாற்கடலோடும் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 5-2 10– என்கிறபடியே
அந்த ஸ்த்தலங்கள் தன்னோடே கூட வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்த்தலம் என்னுடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே –

ஸ்ரீ பெரிய கோயில் நம்பி -ஸ்ரீ திருவரங்கத்து அமுதனார் – 74 சிம்ஹாசனபதிகள் பொக்கிஷம் -இந்த ஸ்ரீ பிரபன்ன காயத்ரி உடன் –
சப்தாவரண-புறப்பாடு -ஏழாவது பிரகாரம் சித்திரை விதி -இன்றும் ஸ்ரீ நம் பெருமாள் -இத்தை கேட்டு அருளுகிறார் –
கோஷ்ட்டியில் உடையவரை மடத்தில் விடச் சொல்லி -ஆனந்தமாக கேட்டார் அன்றே
ஸ்ரீ அமுதனார் திரு உள்ளத்தில்– தானான– தமர் உகந்த– தான் உகந்த–எல்லா திருமேனிகளையும் சேவிக்கலாம்
மாயன் ராமானுசன் -சேஷி சேஷ ராமானுசன்-இருவரும் மாயன்-என்பர் –ஸ்ரீ ஆழ்வார்-நல்லோர் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள்
நான் -கேள்வி பட்டேன் -அடியேன் அறிந்தது இப்பொழுது என் நெஞ்சத்துள்
இன்று -நாம் ஆச்சார்ய சம்பந்தம் பெற்ற அன்று -நாமும் இத்தை அனுபவிக்கலாம் -ரஷா பரம் இரங்கி –
திவ்ய தேச ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடன் மகிழ்ந்து உள்ளே இருப்பார்களே -என் இதயம் -என் தன் இதயம் -தாழ்ந்த நீசன் –
கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம் -கலியும் கெடும் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் அன்றே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே ஸ்ரீ வைகுண்டம் இத்யாதி கண்டார் என்றுமாம்

சர்வ மங்கள விக்ரஹயா ஸமஸ்த பரிவாரங்கள் உடன் -நித்யம் சொல்லுவோமே –
ஞானி து ஆத்மைவ மே மதம் -நித்ய யுக்தா -ஆதி சேஷனே ராமானுஜர் -படுக்கையில் சயனம் -சாக்ஷி நேரே உண்டே –
சிந்தாமணி -மாணிக்கம் உமிழ்ந்து கண் கொத்தி பாம்பு -பார்த்துக் கொண்டே பரிவாலே –
புறப்பாடு நடந்து ஆஸ்தானம் போகும் வரை அத்யாபகர்கள் பரிந்து —
அடியார் திரு உள்ளமே ஸூ ரக்ஷணமான வாஸஸ் ஸ்தானம் –
என் தன் இதயத்து உள்ளே – தம்முடைய திரு உள்ளம் போல் பக்தி ரச சந்துஷிதமாய் -நிச்ச்சலமாய் – விஷய விரக்தமாய் –
இருக்கை அன்றிக்கே -சுஷ்கமாய் -சஞ்சலமாய் -விஷய சங்கியான உள்ளம் –
திரு முடி சேவை -ஆழ்வார் திருநகரி -பொலிந்து நின்ற பிரான் -அவை தன்னோடும் வந்து இருப்பிடம் காட்டி அருளி –
மற்று எங்கும் திரு வடி தொழுதல் சேவை–சேஷி மாயன் -விபு வானவன் ஏகதேசம் இருப்பதே –சேஷ மாயன் –
பரனும் பரிவிலானாம் படி அன்றோ எல்லா உலகோரையும் விண் மீது அளிப்பான் வீடு திருத்த விண்ணின் தலை நின்றும் மண்ணின் தலை மிசை உதித்தார்

ஸ்ரீ திருப்பேர் நகர் ஸ்வாமித்வம் காட்டி -திருமால் இருஞ்சோலை -இன்று வந்து ஆழ்வார் திரு உள்ளம்–
ஸ்ரீ அயோத்தியை ஸ்ரீ சித்ர கூடம் -ஜடாயு சிறகின் கீழே இருக்க பெருமாள் ஆசை -இப்படி மூன்று மூன்றாக நிறைய பார்க்கலாமே –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் -திருப்பாற்கடல் -ஸ்ரீ வடமதுரை -ஸ்ரீ சத்ய லோகம்-ஸ்ரீ அயோத்தியை -ஸ்ரீ ரெங்கம் போலே –
நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் -நெஞ்சமே நீண் நகர் -இடம் இருக்கவே அவை தன்னோடும் வந்து
ஸ்ரீ அமுதனார் இதயத்துக்குள் ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக இருந்தாரே
ஸ்ரீ ஆதிசேஷன் -ஸ்ரீ இளைய பெருமாள் -ஸ்ரீ பலராமன் – கைங்கர்யம் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் –
சேஷ சேஷ பாவம் மாறாமல் -யசோதை தாயாக இருந்தாலும் சேஷி தானே –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் -ஆதி சேஷன் தானே கைங்கர்யம் -சென்றால் குடையாம் படி -ஸ்ரீ திருவேங்கடம் -சேஷாத்ரி –
ஸ்ரீ அஹோபிலம் -நடு பகுதி ஸ்ரீ கூர்மம் ஸ்ரீ சிம்காசலம் முடிந்து – பிரியாமல் இருந்து கைங்கர்யம் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் கைங்கர்யம் ஆசைப்பட்ட ஆழ்வார் – கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க –
எம்மா வீட்டில் பேறு-திருமால் இரும்சோலை ஆஸ்ரயிக்கிறார் -முன்னோர் நிர்வாகம் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -இருள் தரும் மா ஞாலம் தடங்கல் இல்லாமல் அனுபவிக்க ஸ்ரீ வைகுண்டம் -நித்யர்களும்
அந்த கண்ணும் காதையும் வைத்து அனுபவிக்க முடியாமல் அழுதுண்டு இருக்க -இருக்கும் இடத்திலே –
ஞாலத்தூடே நடத்து உளக்கி பார்த்து இந்த ஏகாந்த ஸ்தலம் -காட்டி அருள – அதற்காக சென்றார் –
காலக் கழிவு செய்யேல் என்றாரே –உகந்து அருளினை நிலம் -ப்ராப்யம் -ஸ்ரீஆச்சார்யர் திருவடி பரம ப்ராப்யம் –

வைகுந்தம் –
அவ்யாஹதளம் கல்பம் வஸ்து லஷ்மி தரம் விது -என்கிறபடியே –
1-சமஸ்த சங்கல்ப்பங்களும் மாறாதே செல்லுக்கைக்கு உடலான தேசமாய் –நலமந்த மில்லதோர் நாடு -என்று
ஸ்லாக்கிக்கப் படுமதான ஸ்ரீ வைகுண்டமும் –
அன்றிக்கே–2- –தர்ம பூத ஞானத்துக்கு திரோதானம் இல்லாத தேசம் என்னுதல் –

வேங்கடம் –
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேம்கட விண்ணோர் வெற்பு -என்றும்
பரன் சென்று சேர் திரு வேங்கட மா மலை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
இரண்டு பிரஜையை பெற்ற மாதாவானவள் இருவருக்கும் முலை கொடுக்க பாங்காக நடுவே கிடைக்குமா போலே –
நித்ய சூரிகளுக்கும் நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க முகம் கொடுக்கைக்காக -அவன் நின்று அருளின திரு மலையும்

மாலிரும் சோலை என்னும் பொருப்பிடம் –
புயல் மழை வண்ணர் புரிந்துறை கோயில் -என்றும் –
வலம் செய்யும் வானோர் மாலிரும் சோலை -என்றும் –
கிளர் ஒளி சேர் கீழ் உரைத்த பேறு கிடைக்க-வளர் ஒளி மால் சோலை மலை –என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
திருமால் இரும் சோலை என்னும்-பேரை உடைத்தாய் -ஆழ்வார் பிரார்த்தித்து அருளின படியே உகந்து வர்திக்கைக்கு
ஏகாந்த ஸ்தலம்-என்று அவன் விருப்பத்தோடு வர்த்திக்கிற தென் திருமலை ஆகிய ஸ்தலமும் –
பொருப்பு -பர்வதம்

இருப்பிடம் –
ஆவாஸ ஸ்தானம் –

மாயனுக்கு –
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹா -என்றும்
நமே விதுஸ் ஸூ ர கணா-என்றும் –
பிரபவன்ன மகர்ஷய -என்றும் –
யவர்க்கும் சிந்தைக்கும் கோசரம் அல்லன் –என்றும் சொல்லுகிற படியே அசிந்த்ய ஸ்வபாவனாய்-
ததை ஷத பஹூச்யாம் பிரஜாயேயேதி-என்றும்
தான் ஒரு உருவாய் தனி வித்தாய் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனாய் –
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு –

நல்லோர் –
மகாத்மா ந சதுமாம் பார்த்த தைவீம் ப்ரகர்தி மாஸ்திதா -பஜன்த்ய நன்ய மனசொஜ்ஞாத்வா பூதாதி மவ்யயம் -என்கிறபடியே
பரா வரதத்வயா தாத்ம்ய விதக்ரே ஸ்ரரான மக ரிஷிகள் –

என்பர் –
சொல்லுவார்கள் –
வைகுண்டேது பார் லோகே ஸ்ரீ யா சார்த்தம் ஜகத்பதி –ஆச்தே விஷ்ணுர சிந்த்யா த்மா பக்தைர் பாகவதஸ் சஹா –
இத்யாதியாலே பிரதிபாதிப்பர் -என்றபடி
அன்றிக்கே –
நல்லோர் -மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்வார்கள் என்றுமாம் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும் –
திரு மால் வைகுந்தம் -என்றும் –
தெண்ணல் அருவி மணி பொன் முத்து அலைக்கும் திரு வேம்கடத்தான் -என்றும் –
வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில் வளர் இளம் பொழில் சூழ் மால் இரும் சோலை -என்றும் –
விண் தோய் சிகரத் திருவேங்கடம் -என்றும் –
சீராரும் மால் இரும் சோலை –என்றும் –
வேங்கடத்து மாயோன் -என்றும் –
விரை திரை நீர் வேங்கடம் –என்றும் –
மங்குல் தோய் சென்னி வட வேங்கடத்தான் -என்றும் –
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் -என்றும் இத்யாதிகளாலே அருளிச் செய்வார்கள் -என்றபடி –

இருப்பிடம் –என்பர் நல்லோர் –
எம்பெருமான் சாந்நித்யம் கொண்டு அருளும் மூன்று திவ்ய ஸ்தலங்கள் இங்கே பேசப்படுகின்றன .-
முதலாவதாகப் பேசப்படுவது ஸ்ரீ வைகுண்டம் —
இது பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் உள்ளது -முக்தி பெற்றோர் போய்ச் சேரும் இடமானது –வைகுண்டம் என்பது வடமொழி பெயர் –
விகுண்டருடைய இடம் வைகுண்டம் -விகுண்டர் -மழுங்காத ஞானம் உடையவர்களான நித்ய சூரிகள் –
இவர்களுடைய இடம் ஆதலின் வைகுண்டம் -என்ப-
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தம் -திரு விருத்தம் -என்பர் நம் ஆழ்வார் .
வைகுண்ட நாடு அவர்கள் உடையதாய் இருத்தல் பற்றியே நித்ய சூரிகள் விண்ணாட்டவர்-எனப்படுகின்றனர்
மாயன் இந்த வைகுந்தத்திலே நித்ய சூரிகள் கண் வட்டத்திலே இருந்து தன்னை மேவினவர்களுக்கு
வீவில் இன்பம் தந்து கொண்டு இருக்கிறான் –

இரண்டாவதாக பேசப்படுவது வேங்கடம்
நித்ய சூரிகளிடையே விளங்கா நிற்கும் மாயன் -சம்சாரிகளையும் விடமாட்டாத வாத்சல்யத்தாலே –
அங்கு நின்று வந்து இறங்கிய இடம் வேங்கடம் .
விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன் -என்றார் பாண் பெருமாள் .
நித்ய சூரிகளுக்கும் சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் இரண்டு குழந்தைகளுக்கு இடையே கிடந்தது
பாலூட்டும் தாய் போலே – தரையிலும் இறங்காமல் -விண்ணகத்திலும் தங்காமல் -இடையே வேங்கடம் எனப்படும்
வடமா மலையின் உச்சியாய் விளங்குகிறான் அம்மாயன் –
வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -என்றும்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர் க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே -திருவாய் மொழி -1 8- 3- என்றும்
இருவருக்கும் பொதுவாக கூறப்பட்டமை நோக்குக –
வைகுந்தத்தின் நின்றும் திரு வேங்கடத்துக்கு வந்து தன்னை அடைந்தார் திறத்து தன் வாத்சல்யத்தை காட்டி -கொண்டு இருக்கும் –

அம் மாயன் –
உகப்பின் மிகுதியால் சரண் அடையாதவர் இடத்தும் வ்யாமோஹம் வாய்ந்தவனாய் –
வலுவிலே பிடித்து இழுத்து ஆட் கொள்ள வேண்டும் யென்னும் கருத்துடன் –
திரு மால் இரும் சோலையில் கோயில் கொண்டான் –
மலயத்வஜ பாண்டியன் கங்கை நீராடப் போகும் போது – தானே அவனை வலுவில் இழுத்து -நூபுர கங்கையிலே நீராட செய்து –
தன்பால் ஈடுபடும்படி செய்ததாக சொல்லப் படுவதில் இருந்து இவ் உண்மையை உணரலாம் ..
தென்னன் திரு மால் இரும் சோலை -திருவாய் மொழி – 10-7 3- -என்று நம் ஆழ்வாரும்
தென்னன் கொண்டாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-2 7- என்று
பெரியாழ்வாரும் இந்த பாண்டியனைப் பற்றி குறிப்பிட்டு உள்ளார்கள் –

கூரத் ஆழ்வான் – இந்த பாண்டியன் விருத்தாந்தத்தை சிறிது விளக்கமாக அருளிச் செய்கிறார்
இதமிமே ஸ்ருணுமோ மலயத்த்வஜம் ந்ருபமிஹா ச்வயமேவஹி சுந்தர சரண சாத்க்ருதவாநிதி
தத்வயம் வனகிரீச்வர ஜாதமநோரதா -சுந்தர பாஹூஸ்தவம் -125 -எனபது அவர் திரு வாக்கு
திரு மால் இரும்சோலைக்கு ஈஸ்வரனாகிய அழகரே – மலயத்த்வஜா பாண்டியனை தானாகவே இங்கே
திருவடிக்கு ஆளாக்கி கொண்ட விருத்தாந்தத்தை நாங்களும் கேள்விப் படுகிறோம் -ஆகையினால் எங்கள்
விருப்பம் அந்த முறையில் நிறை வேறப் பெற்றவர்களாக ஆகி விட்டோம் –
இந்த பாண்டியன் வரலாற்றினாலே உயிர் இனங்களை உறு துயரினின்றும் தானாகவே காப்பதற்கு
என்றே எம்பெருமான் மிக்க அன்புடன் இங்கே எழுந்து அருளி இருக்கிறான் என்பது புலனாகும் .

இங்கு –
மன்பதை மறுக்கத் துன்பம் களைவோன் அன்புதுமேயே யிரும் குன்றத்து இருந்தான் -பரிபாடல் -15 51- 52- –என்னும் பரிபாடலும் –
மால் இரும் சோலை தன்னைக் கருதி உறைகின்ற கார்க்கடல் வண்ணன் அம்மான் தன்னை -என்னும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி யும் -4 2-11 –காணத் தக்கன –
திரு மால் இரும் சோலை யென்னும் பெயர் அழகார்ந்ததும் -சோலைகள் நிறைந்துதுமான
மாலின் -அடியாரிடம் வ்யாமோஹம் கொண்டவனின் -பெருமை வாய்ந்த மலை யென்னும் பொருள் கொண்டது .
திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும் இப் பெயரே தனி இனிமை வாய்ந்தது –
அதன் மகிமை நாடு எங்கும் பரவியது -விரும்பும் பயனைத் தர வல்லது –
இதனைச் சொல்வது விரும்பிய பயனுக்கு விதைப்பதாகும் -விளைவை -பயனை -உடனே எதிர்பார்க்கலாம் என்கிறது பரி பாடல் –

சிலம்பாறு அணிந்த சீர் கெழு திருவில்
சோலை யொடு தொடர் மொழி மாலிரும் குன்றம்
தாம் வீழ் காமம் வித்தி விளைக்கும்
நாமத் தன்மை நன் கனம்படி எழ
யாமத் தன்மையில் வையிரும் குன்றத்து – 15- 22-26 –
அழகு பொருந்திய திரு யென்னும் சொல்லோடும் சோலை யென்னும் சொல்லோடும்
மால் இரும் குன்றம் யென்னும் சொல் தொடர்ந்த மொழி யாகிய திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும்
நாமத்தினது பெரும் தன்மை நன்றாக பூமியின் கண் பரக்க –
மகளிரும் மைந்தரும் தாம் வீழ் காமத்தை வித்தி விளைக்கும் யாமத்தியல்பை உடைய இவ்வையிரும் குன்றத்து எனக் கூட்டுக –
எனபது பரிமேல் அழகர் உரையாகும் .

பயன் கருதாது இப்பெயரை நம் ஆழ்வார் கூறினமையில் வீடு பேறு பெற்றனர் -என்பர் .’
பெயருக்கு உள்ள இத்தகைய பிரசித்தி தோற்ற –மால் இரும் சோலை -யென்னும் பொருப்பு என்று அருளிச் செய்தார் –

பொருப்பிடம் –
பொருப்பாகிற இடம்- இரு பெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை –
வைகுந்தம் வேங்கடம் பொருப்பிடம் யென்னும் இவற்றில் உம்மைகள் தொக்கன –
மாயனுக்கு -ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி -அனைத்திலும் வியக்கத்தக்கவனான சர்வேஸ்வரனுக்கு
மாயனுக்கு வைகுந்தமும் -வேங்கடமும்-பொருப்பிடமும் இருப்பிடம் -என இயைக்க –

என்பர் நல்லோர் –
இம் மூன்று திவ்ய தேசமும் மாயன் கோயில் கொண்டுள்ள இடமாக சொல்லா நிற்பார் -நல்லவர்கள் என்றபடி ..
நல்லவர்கள் சர்வேஸ்வரனை சாஷாத்காரம் செய்ய வல்ல ஆழ்வார்கள் –
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – -8 6-5 – –
வேங்கடம் கோயில் கொண்டு – பெரிய திரு மொழி – 2-1 7- –
அழகர் தம் கோயில் -திருவாய் மொழி – 2-10 2- – என்று
ஆழ்வார்கள் கோயிலாக இம் மூன்றினையும் குறிப்பிட்டு உள்ளமை காண்க –
இம் மூன்று இடங்களையும் ஒக்க எடுத்தது மாயனுக்கும் அடியார்களுக்கும் இன்பம் பயப்பதாய் ப்ராப்யம் -பேறாகப் பெறத் தக்கது –
பிராப்யமாய் ஆம் இடமாய் இருத்தல் பற்றி -என்க-
வைகுண்டத்தில் போலே வேங்கடத்தில் நித்ய சூரிகள் அடிமையினை ஏற்பதோடு அமையாமல் –
நீணிலத்தில் உள்ளார் அடிமையினையும் ஏற்று முக்த அநுபூதியை மாயன் வழங்கிக் கொண்டு இருப்பதால் –
அதுவும் பிராப்ய பூமி ஆயிற்று என்க –
அடிமையில் விடாய் கொண்டவர்கள் மலையேறி வருந்தாது நினைத்த போதே அடிமை செய்யலாம்படி
அம்மாயன் வந்து மலை அடிவாரத்தில் அடிமையினை எதிர்பார்த்து இருக்கும் இடம் திரு மால் இரும் சோலை மலை –

நம் ஆழ்வார் தாம் வடிகட்டின அடிமையை உடனே பெற்றாக வேண்டும் படியான விடாய் கொண்டு –
காலக் கழிவு செய்யேல் –என்று ஆத்திரப் படுவது கண்டு -சரீரம் நீங்கும் வரை அடிமை செய்ய காத்து இருக்க
இவரால் இயலாது என்று சரீரத்தோடேயே- நினைத்த கணத்திலேயே அடிமை கொள்ள இந்த இடம் சால ஏகாந்த ஸ்த்தலமாய்
இருந்தது என்று -திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே எழுந்து அருளின நிலையைக் காட்டி
பகவான் அவரை அனுபவிப்பித்து இனியர் ஆக்கினான் -என்று அருளிச் செய்வர் எம்பெருமானார் .
கிளர் ஒளி ஈட்டு அவதாரிகை -காண்க .

அவை தன்னொடும் –
அந்த வைகுண்டம் வேங்கடம் மால் இரும் சோலை தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களோடு கூட-வந்து -பர கத சுவீகாரம் —
அழகிய பாற்கடலோடும் –என்கிறபடியே-
அந்த திவ்ய தேசங்களில் –
1–அவரைப் பெறுகைக்கும்-
2-ஜகத் ரஷணம் பண்ணுகைக்கும் -உறுப்பாகையாலே அந்த கிருதக்ஜ்ஜையாலும் –
3-தனக்கு பிராப்யரான-இவர் தம்முடைய ப்ரீதி விஷயங்கள் ஆகையாலும் -அவற்றை பிரிய மாட்டாதே –
அந்த திவ்ய தேசங்களோடு கூடே தானே வந்து –

மாயன் –
சுவையன் என்னும்படி நிரதிசய போக்யனான சர்வேஸ்வரனுக்கு –
1- ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவமே மதம் -என்று அவன் தானே சொல்லும்படி –தாரகராய் இருக்குமவர் –
அன்றிக்கே –
2-என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் -என்கிறபடி சர்வேஸ்வரன் தானே வந்து உபகரித்து -படாதன பட்டு –
உபதேசித்தாலும் திருந்தாத ப்ராக்ருத ஜனங்களை எல்லாம்-அநாயாசேன திருத்திப் பணி கொண்ட ஆச்சர்ய பூதர் -என்னுதல் –

இராமானுசன் –
இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானாருடைய –

மனத்து –
திரு உள்ளத்திலே வாசஸ்தானமாக எழுந்து அருளி இருந்தார் -என்றபடி –

இன்று–அடியேனை
அந்தரங்கராக கைக் கொண்ட இப்போது –

என் தன் இதயத்து உள்ளே –
தம்முடைய திரு உள்ளம் போல் -1-பக்தி ரச சந்துஷிதமாய் -2–நிச்ச்சலமாய் -3- விஷய விரக்தமாய் -இருக்கை அன்றிக்கே –
1-சுஷ்கமாய் –2-சஞ்சலமாய் –3-விஷய சங்கியான –என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே –

தனக்கு இன்புறவே –
அந்த எம்பெருமானார் தமக்கு -யமைவைஷ வர்நுந்தேதேலப்ய – என்னும்படி நிரவதிக பிரீதி யோடு-எழுந்து அருளி இருக்கும் இடம் —

காமினி உடம்பில் அழுக்கை காமுகன் உகக்குமா போலே என் -பக்கல்-வ்யாமோஹத்தாலே என் ஹ்ர்தயத்தை விட்டு
மற்று ஒன்றை விரும்பார் என்றபடி –
உச்சி உள்ளே நிற்கும் -என்னும் படி சர்வேஸ்வரன் ஆழ்வார் திரு முடிக்கு அவ்வருகு போக்கு இல்லை என்று அங்கே
தானே நின்றால் போலே எம்பெருமானாரும் இவர் திரு உள்ளத்துக்கு அவ்வருகே போக்கு ஓன்று இல்லை என்று திரு உள்ளமாய் –
அங்கே தான் ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக எழுந்து அருளி இருந்தார் காணும் –

அவை தன்னொடும் வந்து இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்து
அர்ச்சிராதி வழியே வந்து உடலம் நீங்கினவர்க்கு அடிமை செய்ய பாங்கான இடம் என்று வைகுந்தத்தையும் –
போவான் வழி கொண்டு – -சிகரம் -வந்தடைந்த நீணிலத்தில் உள்ளார்கட்கும்
அடிமைத் தொழில் பூண்பதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு வேங்கடத்தையும்
போவான் வழிக் கொள்வதற்கும் -சிகரத்தில் ஏறுவதற்கும் -திறன் அற்றார்க்கும் விடாய்த்த உடனே
உடலோடு அடிமை செய்வதற்கு பாங்கான இடம் என்று திரு மால் இரும் சோலை மலையையும்
தனக்கு கோயில்களாக கொண்டது போலே –
மாயன் –எம்பெருமானார் இதயத்தையும் தனக்கு கோயிலாக கொண்டான்

இவ்விடம் ஒரே காலத்தில் பல்லாயிரம் பேர்கள் ஆட்பட்டு அடிமை புரிவதற்கு -பாங்காக அமையும் எனபது மாயனது அவா –
ஆயின் ஏனைய இடங்கள் போன்றது அன்று எம்பெருமானார் உடைய இதயம்
வேங்கடத்தை இடமாக கொண்ட போது -த்யக்த்வா வைகுண்டம் உத்தமம் -சீரிய வைகுண்டத்தை விட்டு –
என்றபடி வைகுண்டத்தை துறந்தான் –
இங்கனமே திரு மால் இரும் சோலையை இடமாக கொள்ளும் போது ஏனைய இரண்டினையும் விட வேண்டியதாயிற்று –
இம் மூன்று இடங்களிலுமே இருப்பவன் மாயன் ஒருவனே -ஆயின் இடங்கள் வெவ்வேறு பட்டன –
அவ்வவ இடங்களிலே வாசம் பண்ணினதன் பயன் இவர் இதயத்தில் வாசம் பண்ண வேண்டியதாயிற்று –
அங்கனம் வாசம் பண்ண வரும் போது –
தான் கோயில் கொண்டு இருந்த மூன்று இடங்களையும் கூடவே கொணர்ந்து இங்கே குடி புகுந்தானாம் அம் மாயன் –

ஏனைய இடங்கள் அவன் இருப்பதற்கே போதுமானவை –மற்ற இடங்களைக் கொணர்ந்தால் இடம் போதாது –
எம்பெருமானார் இதயமோ இன்னும் எத்தனை இடங்களோடு வந்தாலும் இடம் கொடுக்கும் -அவ்வளவு விசாலமானது –
இது போன்ற இதயம் இருப்பிடம் என்னாது -இதயத்து இருப்பிடம் -என்ற அழகு பாரீர் –
வைகுந்தம் முதலியன இருப்பிடமாயின எம்பெருமானார் இதயத்தில் ஒரு பகுதி அவற்றோடு மாயன் இருப்பதற்கு இடம் ஆயிற்று -என்றபடி –
மேலும் பூதத் ஆழ்வார்
தமது உள்ளத்தை -திரு மால் இரும் சோலை மலை -திரு வேங்கடம் இவற்றைப் போலே கோயில் கொள்ளக் கருதியதை
அறிந்து பகவானே நீ என் உள்ளத்தில் குடிபுக பாலாலயமாகக் கொண்ட திருப்பாற்கடலை கை விட்டு விடாதே என்று
வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ் இரண்டும்
நிற்பு என்று நீ மதிக்கும் நீர்மைபோல் -நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று – -54 – என்னும் பாசுரத்தில் வேண்டிக் கொண்டதற்கு ஏற்ப
பெரியாழ்வார் திரு உள்ளத்திலே
அழகிய பாற்கடலோடும் -5 -2 10- -புகுந்து பள்ளி கொண்டது போலவும்
கோயில்கொண்டான் திருக் கடித்தானத்தை கோயில் கொண்டான் அதனோடும் என்நெஞ்சகம் –திரு வாய் மொழி -8 6-5 – –
என்றபடி நம் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் திருக் கடித்தானத்தோடு கோயில் கொண்டது போலவும் –
எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலும் அந்த வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு எழுந்து அருளி இடம் கொண்டான் -என்க .

பொருந்தாதவற்றையும் பொருந்த விட வல்ல மாயன் ஆதலின் -அளவிடற்கரிய த்ரிபாத் விபூதியான வைகுந்தத்தையும்
இதயத்துக்கு உள்ளே அடக்க வல்லனாயினான் -என்னலுமாம்

இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் –தனக்கின்புற –
இன்று –
ஈடுபாடு உடையவனாக்கி -என்னை ஆட் கொண்ட இன்று –
அவன்
வைகுந்தம் முதலிய வற்றோடு மாயனை இதயத்திலே ஓர் இடத்திலே ஒதுக்கி வைத்து கொண்டு இருக்கிற எம்பெருமானார் .
அத்தகைய எம்பெருமானார் தாம் இன்புறும்படி –
தாமே வந்து -என் தன் இதயத்துக்கு உள்ளே இடம் கொண்டார் என்கிறார் –
இத்தகைய இதயம் படைத்த பீடு -தோன்ற -என் தன் -இதயம் -என்கிறார் –
மாயன் இருப்பிடம் எம்பெருமானார் இதயத்திலே
அந்த எம்பெருமானார் இருப்பிடம் என்னுடைய இதயத்துக்கு உள்ளே -என்றது கவனிக்கத் தக்கது –
இதனால் எம்பெருமானார் இதயத்திலும் அமுதனார் இதயம் இடம் உடைத்தாய் உள்ளமை புலன் ஆகின்றது அன்றோ

கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே
எம்பெருமானார் திரு மேனி குணங்களின் அனுபவம் இன்றேல் ப்ராப்யமான வைகுந்தம் சேரினும்
கால் பாவி நிற்க மாட்டேன் என்றும் –
எம்பெருமானாரைத் தொழும் பெரியவர் களிக் கூத்தாடும் இடமே தனக்கு பிராப்யமான இடம் என்றும்
சர்வேஸ்வரனோடு ஒட்டு அறுத்து பேசினவர் –
இங்கே பிராப்யமான இடத்தோடு மாயனையும் தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டு எம்பெருமானார்-தன் இதயத்துக்கு உள்ளே
எழுந்து அருளி இருப்பதாக அருளிச் செய்து இருப்பது கவனத்திற்கு உரியது –
ஆசார்ய சம்பந்த்தினுடைய மகிமை –
இவர் கால் பாவ மாட்டேன் என்று ஒதுக்கின இடமும் –
ஆசார்யனோடும்
அவன் உகந்த ஈச்வரனோடும்
தானாகவே இவரை நாடி வருகிறது –
ஆசார்யன் உகந்த இடமும் -அவன் உகந்த எம்பெருமானும் ஆசார்யன் முக மலர்ச்சிக்காக
நெஞ்சார ஆதரிக்கத் தக்க எய்தி விடுவதை இது புலப் படுத்து கிறது .

இதனால் ஆசார்யனைப் பற்றுகை -பகவானை பற்றுவதினின்றும் வேறு பட்டது அன்று –
பேற்றினை எளிதில் தர வல்லது எனபது தெளிவாகின்றது –
இங்கே -ஈஸ்வரனை பற்றுகை கையைப் பிடித்து கார்யம்கொள்ளுமோபாதி
ஆசார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமோபாதி –-47 – என்னும்
ஸ்ரீ வசன பூஷணமும் அதன் வியாக்யானமும் சேவிக்கத் தக்கன —

—————————————————————————————————————————————————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –105–செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடி-இத்யாதி –

June 3, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் ஸ்ரீ பரம பதம் உபாதேயம் என்று அறுதி இட்டு வஸ்தவ்யதேசம் அதுவே என்று
அங்கே போக ஆசைப்படா நிற்க –
நீர் ஸ்ரீ பரம பதத்தையும் சம்சாரத்தையும் சஹபடியா நின்றீர் –
உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக நீர் தாம் அறுதி இட்டு இருப்பது எது -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழே -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தமக்கு பண்ணி அருளின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
மகா உதாரரான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே -என்று அவரை சம்போதித்து-தேவரீர் சுலபனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை
கரதலாமலகமாக பண்ணிக் கொடுத்தாலும் –அவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற பரம பதத்தையே கொடுத்தாலும் –
அவனுக்கு கிரீடாகந்துக ஸ்தாநீயமான இந்த லீலா விபூதியைக் கொடுத்தாலும் -தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரக
அனுபவம் ஒழிய அவற்றில் ஒன்றும் எனக்கு வேண்டுவது இல்லை -ஆகையால் இவ் அனுபவம் எனக்கு எப்போதும்
நடக்கும்படி கிருபை பண்ணில் தரிப்பன் – இல்லை யாகில் ஜலாதுத்தர்த்த மத்ஸ்யம் போலே தரிக்க மாட்டேன் என்ன –
அத்தைக் கேட்டவர்கள் –
ஜநி ம்ருதி துரித நிதவ் மே ஜகதி ஜிஹா சாந்த்ரஜாம் பிதா பவத -பவ நு ச நபசி பரஸ்மின் நிரவதிக
அநந்த நிர்ப்பரே லிப்ச – என்கிறபடியே
லோகத்தார் எல்லாரும் சம்சாரம் த்யாஜ்யம் என்றும் -ஸ்ரீ பரம பதம் உபாதேயம் என்றும் -அறுதி இட்டு அங்கே போக
ஆசைப்படா நிற்க -நீர் இவ்விரண்டையும் சஹ படித்து சொன்னீர் –
இனி உமக்கு வஸ்தவ்ய தேசமாக அறுதி இட்டு இருப்பது என் என்று கேட்க –
ஸ்ரீ திருப்பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளின ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய குணங்களில் ஈடுபட்டு –
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவராலே விரும்பப்பட்ட விலஷண ஞானத்தை உடையரான -பரம வைதிகராலே –
தொழுது முப்போதும் -என்கிறபடியே-(உபாயமாக பற்றி -நடு நிலை -மேலே ப்ராப்ய பூதராக)
அநவரதம் சேவிக்கப் படா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடைய ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை –
தேவும் மற்று அறியேன் – என்று சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்குமவர்கள் எழுந்து அருளி இருக்குமிடம் அவர்கள்
(ஸ்ரீ ஆழ்வான் போல்வார் அன்றோ ப்ராப்யமாக சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு இருப்பவர்கள் )
அடியேனான-எனக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் என்று கீழே தாம் சொன்ன ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் –
(மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலேன் என்றாரே -அத்தை பெற இது அன்றோ வஸ்வ்யம்)-

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

எல்லாரும் தோஷம் நிறைந்த சம்சாரத்தை அருவருத்து -ஸ்ரீ பரம பத்திலே போய் இருக்க ஆசைப்படா நிற்பர் –
நீரோ -சம்சாரத்தையும் ஸ்ரீ பரம பதத்தையும் ஓன்று போலே பேசா நின்றீர் -எங்கு இருப்பினும் சரியே என்றீர் .
நீர் போய் இருக்க ஆசைப்படும் இடம் தான் எது -அதனை சொல்லீர் -என்ன –அது தன்னை அருளிச் செய்கிறார்

செழும் திரைப் பாற்கடல் கண்டுயில்மாயன் திருவடிக் கீழ்
விழுந்திருப்பார் நெஞ்சில் மேவு நன்ஞானி நல் வேதியர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர்
எழுந் திரைத்தாடுமிடம் அடியேனுக் கிருப்பிடமே – – -105 – –

பத உரை –
செழும் திரைப் பாற்கடல் -அழகிய அலைகளை உடைய ஸ்ரீ திருப்பாற் கடலிலே
கண்துயில் மாயன் -உறங்குகிறவன் போல் உள்ள ஆச்ச்சரியப் படத்தக்க ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய
திருவடிக் கீழ் -திருவடிகளின் கீழே
விழுந்து இருப்பார் -மாயன் குணத்திற்கு தோற்று விழுந்து -அந்நிலை யினிலே நிலை நிற்பவர்களான முனிவர்களுடைய
நெஞ்சில் -உள்ளத்தில்
மேவும் -பொருந்தி உள்ள
நல் ஞானி -நல்ல ஞானத்தை உடையவரும்
நல் வேதியர்கள் -சீரிய வைதிகர்கள்
தொழும் திருப்பாதன் -தொழுகின்ற திருவடிகளை உடைய வருமாகிய
இராமானுசனை -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
தொழும் பெரியோர் -தொழுது கொண்டு இருக்கும் பெரியவர்கள்
யெழுந்து -களிப்பின் மிகுதியால் கிளம்பி
இரைத்து-ஆரவாரம் செய்து
ஆடும் இடம் -கூத்தாடுகின்ற இடம்
அடியேனுக்கு -அன்னார் அடியானான எனக்கு
இருப்பிடம் -குடி இருக்கும் இடமாகும்

வியாக்யானம் –
அழகிய திரைகளை வுடைத்தான ஸ்ரீ திருப்பாற் கடலிலே –
கடலோதம் காலலைப்ப கண் வளரும் -ஸ்ரீ திருவந்தாதி – 16- என்கிறபடியே துடை குத்த உறங்குவாரைப் போலே –
அத் திரைகளானவை திருவடிகளை அநு கூலமாக அசைக்க -கண் வளரா நிற்பானாய் –
உறங்குவான் போல் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி -5 4- 11- – யோகு செய்கிற ஆச்சர்யத்தை உடையவனான
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய குணத்தில் ஈடுபட்டு –
ஜிதந்தே -என்று திருவடிகளின் கீழே விழுந்திருந்த ஸ்வபாவத்துக்கு ஒருகாலும் சலனம் அற்று இருக்கிற
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவரும் -திருவாய் மொழி -8-3 10– இது ஒரு ஞான வைபவமே என்று இத்தையே
(இவரை -சொல்லாமல் இத்தை -ஞானத்தை -மேவுவது ஞானம் ஞானி அல்லன்– ) பல காலும் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு
போருகையாலே -அவர்கள் நெஞ்சிலே மேவப்பட்ட விலஷணமான ஜ்ஞானத்தை உடையவராய் –
பரம வைதிகரானவர்கள் ப்ராணாமாத்ய அநு வர்த்தங்களைக் பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை வுடையரான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
நித்யாஞ்சலி புடாஹ்ருஷ்டா -பார மோஷ -என்கிறபடியே சதா அனுபவம் பண்ணா நின்று உள்ள வைபவத்தை உடையவர்கள் –
(தூங்கும் கண்ணன் -கண் துயில் மாயன் -கண் வளரும் கமலக் கண்ணன் -பற்றாமல் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே –
இவரை பற்ற அன்றோ அடுப்பது-)-அவ் அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே
கிளர்ந்து கடல் இரைத்தால் போலே இரைத்துக் கொண்டு சசம்பிரம வியாபாரங்களை பண்ணும் இடம்
அவர்கள் அடியனான எனக்கு வஸ்த்வ்ய தேசம்

செழுமை -அழகு பெருமையுமாம்
பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்–
தன் இருப்பிடம் ஸ்ரீ அமுதனார் சொல்லிக் கொள்ள -போட்டி போட்டு ஸ்ரீ திவ்ய தேச பெருமாள்கள் அடுத்த பாசுரம் –

நீள் ஓதம் வந்து அலைக்கும் -அவன் திருவடி தீண்ட -கண் துயில் மாயன் -உறங்குவான் போல் யோகம் செய்து –
அனைத்தையும் செய்து அருளி –
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –நெஞ்சில் -மேவு நல் ஞானி ஸ்ரீ ராமானுஜன் -திருவடி விழுந்த பலன் ராமானுஜரை
நெஞ்சிலே பிரதிஷ்டை செய்து அருளுவான் -பிரதம பர்வம் பற்றினால் சரம பர்வத்தில் மூட்டும்-
மேவு நல் ஞானம் -ஆராய்ந்து விரும்பிய ஞானம் -படைத்த ஞானி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -அது என்ன ஞானம் -சரம பர்வ நிஷ்டை –
மஹா பாரத ஸாரஸ்வத் -ரிஷிகளும் பரிஹிரத்து -ஸ்ரீ வியாசர் அருளி ஸ்ரீ பீஷ்மர் தொகுத்து -ஸ்ரீ கீதை அர்த்தம் ஏகார்த்தம் இதில் –
சரம ஸ்லோகம் -பற்ற சொல்லி -பக்தியால் கீர்த்தி பண்ணுவதே மேலே ஸ்ரீ சகஸ்ர நாமம் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –
போன்ற ஏற்றம் ஸ்ரீ பட்டர் காட்டி -செழும் பொருள் இதுவே –
துஷ்யந்த ச ரமந்தச சததம் கீர்த்தி யஞ்ச – இதுவே செழும் பொருள் -பிரிய ஞானி அத்யந்த பிரியத்தமம் —

நல் ஞானி -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய அபிமான பெருமை உணர்ந்தவர் –
நல் வேதியர் -வேதத்தின் யதார்த்த ஞானம் அறிந்து பாகவத சேஷத்வம் போக்யதை அறிந்தவர் –
அடியோரோடு இருந்தமை –ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆசைப்பட்டார்
தொழும் பெரியோர் -எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் —
ஸ்ரீ ராமானுஜனை தொழுதே பெரியோர் ஆனவர்கள் -இரண்டாவது கோஷ்ட்டி -அதனால் பிரித்து அருளுகிறார்
நல் வேதியர் -வேறே -இவர்கள் வேறே -நல் வேதியர் தொழுவார்கள் -தொழுவதனால் பெரியோர் ஆனவர்கள் திருப்பாதம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரம் பிரமாணம் -வேதம் பிரமாணம் -வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் –
நல் வேதியர் -தொழாமல் இருக்கலாம் – தொழும் பெரியோர் நல் வேதியராக இருக்காமல் இருக்கலாம்
கடல் ஆர்பரித்தால் போலே ஸ்ரீ எதிராஜா ஸ்ரீ ராமானுஜர் -மால்; கொள் சிந்தையராய் –ஈட்டம்
செழும் –திரைக்கு கடலுக்கும் மாயனுக்கும் -விசேஷணம் -ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான்
தன்னை உற்றாரை ஆட் செய்ய அன்றோ அவர் அருள் புரிந்தது –
அடியார் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே ஸ்ரீ ராமானுஜர் இருப்பிடம் -புலவர் நெருக்கு உகந்த ஸ்ரீ பெருமான் போலே தானே ஸ்ரீ ஸ்வாமியும் –
பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே-
இது அன்றோ எழில் ஆலி –ஸ்ரீ பரகால நாயகி இருக்கும் இடமே –திருவடி தாமரையே என்று காட்டினானாம் –
இங்கு ஸ்ரீ அமுதனார் ஸ்வாமியை தொழும் பெரியோர் எழுந்து இரைத்து ஆடும் இடமே அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார்-
ஞானிகள் -பக்தி நிஷ்டர்கள் – ஆச்சார்ய அபிமானம் அறிந்து அனுஷ்டானத்தில் இருந்தவர் -இப்படி மூன்று நிலை –
ஆச்சார்யரைப் பெற்றதே பகவத் அனுக்ரகம் -ஆச்சார்யர் திரு உள்ளம் உகக்குமே –
ஸ்ரீ பகவத் வைபவம் சொல்லியே பாசுரம் தோறும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் வைபவம் பேசுவார் பாட்டு தோறும் —

செழும் திரை பாற்கடல் கண் துயில் மாயன் –
செழும் என்றது -திரைக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம்-கடலுக்கு-விசேஷணம் ஆகவுமாம் —
திரைக்கு விசேஷணம் ஆனபோது –செழுமை –அழகியதாய் -பால் கிளருமா போலே-ஒன்றுக்கு ஒன்றாக திரண்டு வருகிற
இவற்றினுடைய சமுதாய சோபையை சொன்னபடி –
கடலுக்கு-விசேஷணம் ஆன போது-செழுமை -பெருமையாய் -நளி நீர் கடலைப் படைத்து தன் தாளும் தோளும் முடிகளும்-
சமனிலாத பல பரப்பி -என்கிறபடி –
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு இடங்கை வலங்கை கொண்டு கண் வளருகைக்கு-ஈடான பரப்பை உடைய கடல் என்றபடி –
அன்றிக்கே –
செழுமை ஸ்ரீ மாயவனுக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம் –

இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ திரு பாற் கடலிலே –
கடலோதம் கால் அழைப்ப கண் வளரும் –என்கிறபடி துடை குத்த உறங்குவாரைப் போலே –
திரைகளானவை திருவடிகளை அனுகூலமாக அலைக்க – ஊஞ்சலிலே கண் வளருமவனைப் போலே –
கண் வளரா நிற்பானாய் –உறங்குவான் போலே யோகு செய்கிற -ஆச்சர்யத்தை உடையனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
ஏஷ நாராயணஸ் ஸ்ரீ மான் -ஷீரார்ணவ நிகேதன -என்றும் –
வெள்ளத்தரவில் துயில் அமர்ந்த வித்தினை -என்றும் சொல்லுகிறபடி அநந்த அவதார கந்தமாய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ திருப்பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் -என்றபடி –

செழும் திரை பாற்கடல் பள்ளி கொள் மாயன் –என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் –
திருவடிக் கீழ் விழுந்து இருப்பார் -பாற் கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து – என்கிறபடியே
அப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே ஈடுபட்டு –
உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றபடி –
அவனுடைய திருவடிகளின் கீழே நிழலும் அடி தாறும் போலே பிரியாதே விழுந்து இருக்குமவர்களான –
கலக்கமிலா நல் தவ முனிவராலே —

நெஞ்சில் மேவும் நல் ஞானி –
இது ஒரு ஞான வைபவமே என்று இத்தையே பலகாலும் அவர்கள் ஸ்லாகித்துக் கொண்டு – போருகையாலே அவர்கள்
நெஞ்சிலே வைக்கப்பட்ட ஞான வைலஷன்யத்தை உடையவராய் –
மேவுதல் -விரும்புதல் –

செழும் திரை — மேவு நன் ஞானி
தனக்கு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உபதேசித்த நன் ஞானம் –பாற்கடல் கண் துயிலும் ஸ்ரீ மாயன் குணங்களிலே ஈடுபட்டு –
அதன் கண்ணே நிலை நிற்கும் -ரசிகர்களான ஸ்ரீ சனகாதி முனிவர்களாலும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு வாய்த்த இந்த சாஸ்திர தாத்பர்ய ஞானத்தின் சீர்மை இருந்தபடி என் -என்று
நெஞ்சார எப்பொழுதும் கொண்டாடும்படி உள்ளதாம் – அத்தகைய ஞானம் வாய்ந்தவர் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்கிறார் .

ஸ்ரீ எம்பெருமான் கண் துயிலும் ஸ்ரீ திருப்பாற் கடலிலே அலைகள் செழுமை வாய்ந்து உள்ளன –
செழுமை -அழகு -பெருமையுமாம் –
கோலக் கருமேனி செங்கண் மால் திரு மேனியைத் தீண்டப் பெற்ற பெரும் களிப்பினால் –
கைகளைத் தூக்கி ஆரவாரத்துடன் ஆடுவது போன்று உள்ளது அந்தக் கடல் –
அங்கே போய் ஸ்ரீ மாயனை வழி படுகின்றனர் ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம பாவனையில் நிற்பவர்களான சனகாதி முனிவர்கள் –
தன்னிடம் வந்து பள்ளி கொண்ட ஸ்ரீ பரமனை கடல் தன் அலைகள் ஆகிற கைகளாலே திருவடிகளை அலைத்து –
ஊஞ்சலில் ஆட்டி உறங்கும்படி -செய்வதனால் ஸ்ரீ எம்பெருமான் கண் துயில்வதாக தோற்றுகிறது -பக்தர்களுக்கு –

கடலோதம் தம் கால் அலைப்ப கண் வளரும் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி – 13- என்றார் ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வாரும் .
உண்மையில் உறங்குகிறானா அவன் – அவனுறங்கி விட்டால் உலகின் கதி என்னாவது -ஸ்ரீ மாயன் அல்லனோ –
பொய் உறக்கம் கொள்கிறான் -உறங்குவான் போல் உலகு உய்யும் வழியை யோசனை செய்கிறான் –
உறங்குவான் போல் யோகு செய்வதாக கூறுகிறார் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் –
நித்ராசி ஜாகர்யயா -விழிப்புடன் உறங்குகின்றாய் -ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸ்தவம் -என்று ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த படி –
உலகினை காக்கும் விஷயத்தில் விழிப்புடன் உறங்குகின்ற ஆச்சர்யத்தில் ஈடுபட்டு –
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -ஸ்ரீ தாமரைக் கண்ணனே உன் அழகுக்கு தோற்றோம் -என்றபடி
குணத்திற்கு தோற்று திருவடிகளிலே விழுகிறார்கள் அந்த ஸ்ரீ சனகாதி முனிவர்கள் –

இது ஒரு நாள் நிகழும் நிகழ்ச்சி யன்று –
பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 89- என்றபடி
நாள் தோறும் நடை பெரும் நிகழ்ச்சியாகும் –
ஆகவே வரும் போதெல்லாம் வியக்கத்தக்க குணத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் விழுவதும் அவர்கட்கு மாறாத இயல்பாகி விட்டது –
இது தோற்ற -ஸ்ரீ மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுந்திருப்பார் -என்று அருளிச் செய்தார் –
ஸ்ரீ மாயன்-ஆச்சர்யப் படத் தக்கவன்
பாற்கடல் பள்ளிகொள் மாயன் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு

இங்கனம் மாயன் குணத்திற்கு தோற்று திருவடிக் கீழ் வீழ்தலின் இருப்பு உடையார் உள்ள -ஸ்ரீ சனகாதி முனிவர்கள் –
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரால் –
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 8 3-10 – என்று போற்றப்படும் ஏற்றமுடைய தங்களது நெஞ்சிலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய நல் ஞானம் மேவுதற்கும் இடம் ஏற்பட்டு விடுகிறதாம் –
பல காலும் அவர்கள் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய நல் ஞானத்தை கொண்டாடிப் பேசுகையாலே –அவர்கள் நெஞ்சிலே
அந்த ஞானம் இடம் கொண்டமை தெரிகிறது .
நூல்களிலே ஸ்ரீ சனகாதி முனிவர் பேச்சுக்களாய் வரும் இடங்களிலே சரம பர்வ விஷயமாக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளித்த
ஞானமே பலகாலும் கொண்டாடப் பட்டுள்ளமையைக் கண்டு ஸ்ரீ அமுதனார் இங்கனம் கூறுகிறார் -என்க –
மேவு நல் ஞானி ஸ்ரீ எம்பெருமானது குணத்தை ரசித்து அனுபவிக்கும் நெஞ்சிலும் இந்த நல் ஞானம்
ரசிக்க தக்கதாய் இருத்தலின் பலகால் கொண்டாடும்படி இடம் பெறுகிறது .
மேவுவது விசேஷணமான ஞானம்-அதனை உடையவன் ஞானி அல்லன் .

நல் வேதியர் –
பரம வைதிகர் ஆனவர்கள் –தொழும் திருப் பாதன் –
லஷ்மணாய முநயே தஸ்மை நமஸ் குர்மஹே- என்றும் –
தஸ்மை ராமானுஜார்யாய நம பரம யோகினே -என்றும் –
பிரமாணம் லஷ்மண முநி ப்ரதி க்ர்ஹ்ணா து மாமாம் – என்றும் –
ராமானுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்நா-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பிரணமாத்ய அனுவர்த்தனந்களை பண்ணா நின்றுள்ள திருவடிகளை உடையனான –

இராமானுசனை –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை –

தொழும் பெரியோர் –
நித்யாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா -என்றும் –
புணர்த்தகையனராய் – என்றும் –
கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் -என்றும் – சொல்லுகிறபடியே சர்வ காலமும் சேவித்துக் கொண்டு இரா நின்றுள்ள பெருமையை உடையவர்கள் –

எழுந் திரைத்தாடுமிடம் –
அவ் அனுபவ ஜநிதமான ஹர்ஷம் உந் மஸ்தகமாய் -அத்தாலே உடம்பு இருந்த இடத்தில் இராதே கிளர்ந்து
கடல் இரைத்தால் போல் இரைத்துக் கொண்டு – ச சம்ப்ரம வியாபாரங்களை பண்ணுமிடம்-

அடியேனுக்கு இருப்பிடமே –
தன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்-மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை உற்றாட் செய்ய என்னை உற்றான் -என்கிறபடியே
அவர்களுக்கு-சரமாவதி தாசனான அடியேனுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் –
ஸ்ரீ சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி கும்பிடு-நட்டமிட்டாடி கோகுகட்டுண்டு உழலுகிற -பிரதம பர்வ நிஷ்டரைப் போலே –
இச் சரம பர்வதத்திலும் எழுந்து இரைத்து ஆடுமவர்கள் இருக்குமிடம் அடியேனுக்கு இருப்பிடம் என்கிறார் –

யா வைகுண்ட கதா ஸூ தாரச புஜாம் ரோசேத நோ சேதசே-என்றும் –
வாஸ ஸ்தானம் ததிஹ க்ர்தி-நா பாதி வைகுண்ட கல்பம் –என்றும் –
வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியும் -என்னக் கடவது இறே-

நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப்பாதன்-
வேதியர்களான ஸ்ரீ சனகாதி முனிவர்கள் நெஞ்சில் ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய ஞானம் மாத்ரம் மேவுகிறது —
நல் வேதியர்களோ அந்த ஞானத்தை தங்கள் அனுஷ்டானத்தில் கொண்டு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பாதங்களை-தொழுகின்றனர் –
நல் வேதியர் –
வேதத்தின் தாத்பர்யப் பொருளை உணர்ந்து -சரம பர்வத்தில் நிலை நிற்பவர்கள் .

ஸ்ரீ மாயன் திருவடிக் கீழ் விழுமவர் வேதியர்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை தொழுமவர் நல் வேதியர் என்றது ஆயிற்று –
ஸ்ரீ மாயன் திருவடிக் கீழ் வேதியர் விழுந்து இருப்பார் .
விழும் திருவடிகளை உடைய ஸ்ரீ மாயனோ கண் துயில்பவன் .
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பாதத்தை தொழுது பணி புரிபவராய் இருப்பர் நல் வேதியர் .
தொழப்படும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ -காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -திரு விருத்தம் – 98- என்றபடி கண் துயிலாதவர் .

இராமானுசனை தொழும் பெரியார் –இருப்பிடம்
எப்பொழுதும் இமையோர்கள் குழாம் -நித்யாஞ்சலி ப்டாஹ்ருஷ்டா -எப்பொழுதும் கை கூப்பினவர்களாய் களிப்புடையவர்களாக -என்றபடி
தொழுவது -சூழ்வது-பிரதஷிணம் செய்வது – முதலிய செய்து -ஸ்ரீ பரம பத நாதனை வழி படுவது போலே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை தொழுவது -சூழ்வது – முதலியன செய்து எப்பொழுதும் அனுபவித்து கொண்டே இருக்கும் பெருமை வாய்ந்த பெரியோர்கள் –
அவ் அனுபவத்தால் உண்டான களிப்பு -உள் அடங்காது -இருந்த படியே இருக்க ஒண்ணாது
கிளர்ந்து எழுந்து ஆரவாரங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு -பிரதம பர்வத்தில் –
கும்பிடு நட்ட மிட்டாடி – ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 3-5 3- என்றபடி –கூத்தாடுகின்ற இடம் –
அவர்களது அந்நிலைக்கு அடிமை பட்டு விட்டவனாகிய-எனக்கு வாழும் இடம் ஆகும் -என்கிறார் .
அடியார்கள் குழாங்களுடன் அனுபவித்தற்கு ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் வாழ -ஏனையோர் விரும்புவது போலே –
தொழும் பெரியோருடன் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை அனுபவிப்பதற்கு அவர் எழுந்து அருளி உள்ள இடமே-
எனக்கு பேறான மோஷ பூமி -என்றது ஆயிற்று –

நல் வேதியர் ஞானம் கனிந்து பக்தி மார்க்கத்தில் வந்த நல் வேதியர்கள்-
ஸ்ரீ கூரநாத ஸ்ரீ குருகேசர் ஸ்ரீ பிள்ளான் ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்ரீ ஆண்டான் ஸ்ரீ கிடாம்பி ஆச்சான் ஸ்ரீ வகுட நம்பி போல்வார்-
அங்கு உற்றேன் அல்லேன் இங்கு உற்றேன் அல்லேன்-ஸ்ரீ ஆழ்வார் தவிக்கிறார்
ஸ்ரீ அமுதனார் கதறவில்லை இதே இருப்பிடம் என்கிறார்–எது இருப்பிடம் என்று தைரியமாக அருளுகிறார் இதில்-
பாட்டு கேட்கும் இடம் –கூப் பாடு கேட்கும் இடம் வளைத்த இடம் குதித்த இடம் எல்லாம் வகுத்த இடமே-

—————–

கடலோதம் தம் கால் அலைப்ப கண் வளரும் -முதல் திருவந்தாதி – 13- என்றார் பொய்கை ஆழ்வாரும் .

பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை -நான்முகன் திருவந்தாதி – 89-

உறங்குவான் போல் யோகு செய்த பெருமானைச்
சிறந்த பொழில் சூழ் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
நிறங் கிளர்ந்த அந்தாதி ஆயிரத்துள் இப் பத்தால்
இறந்து போய் வைகுந்தம் சேராவாறு எங்ஙனேயோ?–5-4-11-

கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் கரை கண்டோர்
துளக்கமில்லா வானவர் எல்லாம் தொழுவார்கள்
மலக்கமெய்த மா கடல் தன்னைக் கடைந்தானை
உலக்க நாம் புகழ் கிற்பது என் செய்வதுரையீரே–8-3-10-

காதலுற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -திரு விருத்தம் – 98-

—————————————————————————————————————————————————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –104-கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும்–இத்யாதி –

June 3, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

உபதேச ஜ்ஞான லாப மாத்ரம் ரசிக்கிற படி கண்டால் -ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரித்தீர் ஆகில்
உமக்கு எப்படி ரசிக்கிறதோ என்று -ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாகக் கொண்டு –
பகவத் விஷயத்தை விசதமாகக் காட்டித் தரிலும் –
தேவரீர் திரு மேனியில் பிரகாசிக்கிற குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன்
இதுக்கு ஈடான பிரசாதத்தை செய்து அருளில் இரண்டு விபூதியிலும் கால் பாவுவன் –
அல்லது தரியேன் -என்கிறார்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டில் தத்வ ஹித புருஷார்த்த தத் யாதாம்ய ஞானத்தை சுவ்யக்தமாம்படி
உபதேசித்தார் என்று இவர் இனியராய் இருந்தவாறே –
அத்தைக் கண்டு உபதேச மாத்ரத்துக்கே இப்படி இனியராய்க் கொண்டு ரசித்து இருந்தீர் –
பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிக்கும்படி பண்ணிக் கொடுத்தோம் ஆகில் எப்படி ரசித்து இனியராக கடவீரோ
என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாக நினைத்து -தேவரீர்-
சகல ஜன மநோ ஹாரி -திவ்ய சேஷ்டிதங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு போந்த-ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை கரதலாமலகமாக-
காட்டித் தரிலும் தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்திலே பிரகாசியா நின்றுள்ள கல்யாண குணங்களை ஒழிய
அடியேன் வேறு ஒரு விஷயத்தை வேண்டேன் என்ன –
இவன் இப்படி மூர்க்கு பேசலாமோ என்று சீறிப்பாறு செய்து அடியேனை சம்சாரமாகிற நரகத்தில் விழப் பண்ணினாலும் –
நம்மையே பற்றி இருக்கிறான் இறே என்று -கிருபையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்திலே கொண்டு போய் சேர்த்திடிலும்-
வர்ஷூ கவலாஹம் போலே பரம உதாரரான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே –
தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை அனுபவிக்கைக்கு உடலான நிர்ஹேதுக பரம கிருபையாலே தேவரீர்
செய்து அருளின விபூதி த்வயத்திலும் வைத்துக் கொண்டு –
ஏதேனும் ஓர் இடத்தில் கால் பாவி நின்று தரிப்பன் – இல்லை யாகில் தரிக்க மாட்டேன் என்று
ஸ்வ ப்ராப்யத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

உபதேசித்த ஞானமே இப்படி ரசிக்கும்படி இருப்பின் -நேரே ஸ்ரீ கண்ணனைக் காட்டிக் கொடுத்து விட்டால்
எங்கனம் நீர் ரசிப்பீரோ -என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு கருத்தாகக் கொண்டு –
ஸ்ரீ கண்ணனை நன்றாக காட்டித் தந்தாலும் -தேவரீர் திரு மேனியில் விளங்கும் குணங்களை ஒழிய நான் வேண்டேன் –
இந் நிலையினுக்கு ஏற்றவாறு அருள் புரிந்தால் –சம்சாரத்திலும் பரம பதத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் –
இன்றேல் தரித்து இருக்க வல்லேன் அல்லேன் -என்கிறார் .

கையில் கனி என்னக் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் உன்தன்
மெய்யில் பிறங்கிய சீரன்றி வேண்டிலன் யான் நிரயத்
தொய்யில் கிடக்கிலும் சோதி விண் சேரிலும் இவ்வருள் நீ
செய்யில் தரிப்பன் இராமானுச என் செழும் கொண்டலே – – -104 –

பத உரை –
எம் செழும் கொண்டல் -எங்களுக்கு தன் வன்மையை வெளிப்படுத்தி
செழுமை வாய்ந்த மேகம் போல் -விரும்புமவற்றை பொழியுமவரான
இராமானுச -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே
கண்ணனை -எளிமை வாய்ந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானை
கையில் கனி என்ன -உள்ளங்கையில் உள்ள நெல்லிக் கனி போலே
காட்டித் தரிலும் -நேரே காணுமாறு செய்து கொடுத்தாலும்
உன் தன் -தேவரீருடைய
மெய்யில் -திரு மேனியில்
பிறங்கிய -விளங்கிய
சீர் அன்றி -குணங்களைத் தவிர
யான் வேண்டிலேன் -நான் விரும்ப மாட்டேன்
நிரயத் தொய்யில் -நரகச் சேற்றிலே
கிடக்கிலும் -கிடந்தாலும்
சோதி -ஒளி மயமான
விண் -பரம பதத்தில்
சேரிலும் -சேர்ந்தாலும்
இ அருள் -இந்த மெய்யில் பிறங்கிய சீரை அனுபவிப்பதற்கு உறுப்பான அருளை
நீ செய்யில் -தேவரீர் செய்து அருளினால்
தரிப்பன் -தரித்து இருப்பேன் –

வியாக்யானம் –
விலஷணமான மேகம் போலே பரமோதாரராய் அது தன்னை எங்களுக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளினவரே —
ஆஸ்ரித சுலபனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி போலே சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும்
தேவரீருடைய திவ்ய விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற ஸௌந்தர்யாதி குணங்கள் ஒழிய நான் வேண்டேன் –
சம்சார கர்த்தமத்தில் முழுகி -அழுந்திக் கிடக்க்கவுமாம் –
சுத்த சத்வ குணம் -குண மயம் -ஆகையாலே -நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தை ப்ராபிக்கவுமாம் –
தேவரீருடைய திரு மேனி குணத்தையே அனுபவித்து இருக்கை யாகிற இதுக்கு உறுப்பான பிரசாதத்தை
தேவரீர் செய்து அருளில் ஏதேனும் ஓர் இடத்திலும் கால் பாவி நிற்பன் –
அல்லாத போது தரிக்க மாட்டேன் -என்று கருத்து .

பிறங்குதல்-பிரகாசம்
நிரயம்-விடியா வெந்நரகம் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி-2-9-7 – என்கிற சம்சாரம்
தொய்யில் –சேறு-
தொய்யில் என்கிற இடத்தில் ஏழாம் வேற்றுமை குறைந்து கிடக்கிறது –

நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்று பாடமாகில்-
சம்சாரத்தில் கிடக்கில் என் -ஸ்ரீ பரம பதத்தில் போகில் என் –
இவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு கார்யம் இல்லை .
சம்சாரத்தின் உடைய தோஷத்தையும் ஸ்ரீ பரம பதத்தின் உடைய வைலஷண்யத்தையும் அனுசந்தித்து
இத்தை விட்டு அத்தைப் பெற விருக்கிறேன் அல்லேன் .
இவ் வனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன்
இது இல்லையாகில் ஸ்ரீ பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கை-

செழும் கொண்டல் –பார்த்து பார்த்து அருளுபவர் –செழுமை மாறாத கொண்டல்-கருணை குறையாத -விலஷனமான மேகம்-
ஸ்ரீ வைகுண்டம் சென்றாலும் தவிப்பேன் -அங்கும் உம் திருவடி பெற்றால் தரிப்பேன் –
ஸ்ரீ ராமானுஜர் குண அனுபவம் பெற்றார் சம்சாரமும் நித்ய விபூதியும் ஒன்றாகவே கொள்ளுவார்கள்
உன் தன் மெய்யில் -அவன் பொது -உம்மையே அனுபவிப்பேன் -உம்மாலே கரை மரம் சேர பெற்றேன் –
முமுஷுதை அவனால் பாண்டவர்கள் பெற வில்லை -அவன் தண்டகரன் –உம் அபிமானம் உத்தாரகம் –
ஸ்ரீ ஆச்சார்ய சம்பந்தம் இல்லாமல் உணர்த்துவான் -தாமரை நீரில் இல்லா விடில் ஆதித்யன் உலர்த்தும்

பாலும் சக்கரையும் சேர்த்து -பால் என்கோ-ஆசார்யன் சக்கரை சேர்த்து பருகி இன்பம் -பெற்ற பின் -வெறும் பால் சுவைக்குமோ
கீழ் பாசுரத்தில் ஸ்ரீ நரசிம்ஹர் கீர்த்தி-பின் வாசல் ஸ்ரீ தெள்ளிய சிங்கர்-
இங்கு ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தி -முன் வாசல்-ஸ்ரீ பார்த்த சாரதி அனுபவம் -ஸ்ரீ ஸ்வாமி தானே அவனும் –
எம்மா வீடு -சிற்றம் சிறுகாலை -இந்த பாசுரம் -மூன்றும் ஏக அபிப்ராயம் -ப்ராப்ய நிஷ்கர்ஷம்-

எங்கும் உளன் கண்ணன் –சர்வ வியாபியை கையில் ஏக தேசத்தில் காட்டித் தரிலும் –
ஸ்ரீ ப்ரஹ்மம் –காட்டித் தரும் வைபவம் உமக்கு அன்றோ –மலை –போல நீர் -நெல்லிக்கனி போலே அன்றோ ஸ்ரீ கண்ணன் –
அதனால் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் –ஞானம் தர்சன பிராப்தி -பக்தி தானே காட்டி தரும் -கிருஷ்ண பக்தி தானே ஸ்ரீ ஸ்வாமி –
ஸ்வரூப குணங்கள் -மகரிஷிகள் ஆழ்வார்கள் -நம் போல்வார் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் –
ரூப குணங்கள் -ஸ்வரூப குணங்கள் விட ரூப குணங்கள் பெரியதே பக்த பக்தர்களுக்கு தானே உயர்ந்தவற்றை அருளுவீர் –

இவருடைய அவிததத விஷயாந்தரம் இருக்கும் படி -உந்தன் ரூப அனுபவமே -ஸ்ரீ கண்ணன் ரூப அனுபவம் வேண்டாம் –
ஸ்ரீ நம்பியை நான் கண்ட பின் என்னை முனிவது என் -என் நெஞ்சினால் நோக்கி கண்ணீர் -ப்ராப்ய த்வரையில் தலை மகள் –
இருள் தரும் ஞாலத்தில் இருள் அன்ன மா மேனி –அம்போஜ விகாசாய –ஸ்ரீ ராமானுஜ திவாகரர் -ஸ்ரீ அச்யுத பானு –
ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி விளக்கு அன்றோ அவனும் -மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -ஸ்வரூபத்தால் பிரகாசம் சொன்னாலும் –
ரூபத்தால் -ஒப்புமை என்றபடி -ஸ்வயம் பிரகாசம் -மாலாகாரர் போல்வாருக்கு காட்ட வேண்டிற்றே -இங்கு அப்படி இல்லையே –
சம்சாரப்பற்று பயந்து விட்டேன் அல்லேன் -பரமபதம் வைலஷ்ணண்யம் அறிந்து செல்ல பிரயாசப்பட்டேன் அல்லேன் –
உனது மெய்யில் பிறங்கிய சீர் ஒன்றிலே ஒன்றினேன்

எம் செழும் கொண்டல் –
ஒரு பாட்டம் மழை குறைச்சலாய் இருந்தால் முகம் வாடிக் கிடக்கும்-பயிர் போலே –
வித்யா நயா சில்பனை புணம் – என்கிறபடியே –
செருப்புக் குத்தக் கற்றனவோபாதியான-சாஸ்த்ரங்களையே அப்யசித்துக் கொண்டு போந்து –
சாவித்யா யாவிமுக்யதே -என்கிற தத்வ-ஞானத்தை பிராபிக்க பெறாதே –
வாடினேன் வாடி -என்கிறபடியே உஜ்ஜீவன ஹேது அன்றிக்கே முகம் வாடி கிடக்கிற எங்களுக்கு
ஒரு பாட்டம் மழை பொழிந்தால் போலே விலஷணமான தம் திருவடிகளில் சம்பந்தத்தை உண்டாக்கி –
ஞான உபதேசம் பண்ணி ஜீவனத்தைக் கொடுத்து –சத்தையை உண்டாக்கினவர் ஆகையாலே -செழும் கொண்டல் -என்கிறார் –

தூமஜ்யோ திச்சலில மருதாம் சந்நிபாதத்தாலே உண்டானதாய் ப்ராக்ருதமாய் அபேஷித்தவர்களுக்கு வர்ஷியாதே –
அபேஷியாத சமுத்ராதிகளிலே வர்ஷித்து கொண்டு போருகிற மேகம் போல் அன்றிக்கே –
தத்வ யாதாம்ய ஞானங்களிலே தலைவராய் -அபேஷா நிரபேஷமாக –லோகத்தாரை எல்லாம் உஜ்ஜீவிப்பிக்க கடவோம் என்று-
தீஷித்து கொண்டு -அவதரித்த கல்யாண குண வைலஷண்யத்தை உடையவர் ஆகையாலே-செழும் கொண்டல் -என்கிறார் –

இராமானுசா –
இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே –

கையில் கனி யன்ன கண்ணன் காட்டித் தரிலும் –
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்கிறபடியே
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யனாய்க் கொண்டு -தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணுகையும் –
கண்ணிக் குரும் கையிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடி -என்கிறபடியே –
ஒரு அறுதல் கயிற்றால் கட்டுண்டும் அடி உண்டும் இருக்கையும் –
கொற்றக் குடையாக ஏத்தி நின்ற கோவர்த்தனத்து என்னை உய்த்திடுமின் -என்கிறபடியே
கோவர்த்தன உத்தாராணம் பண்ணுகையும் –
திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய் -என்கிறபடியே
சர்வ ஸ்மாத் பரனுமாகிய ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்களை உடையனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை உள்ளம் கை
நெல்லிக் கனி போல் சாஷாத் கரிப்பித்து தரிலும் –

கையில் —-காட்டித் தரிலும் –
கண்ணன் –ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
எல்லாருடைய நெஞ்சையும் இழுக்கிறவன்
அத்தகைய பேர் அழகனை கையில் கொடுத்து அனுபவிக்க சொன்னாலும் வேண்டேன் -என்கிறார் –

கண்ணன் -கருப்பன்
இருள் அன்ன மா மேனி எனக்கு வேண்டாம் –
உத்யத்தி நேசனி பமுல்லச தூர்த்த்வ புண்டரம் ரூபம் தவாஸ்து எதி ராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே -என்று
உதிக்கும் சூர்யனை ஒத்ததும் திரு மண் காப்பு துலங்குவதுமான தேவரீர்
திரு மேனி ஸ்ரீ எதிராஜரே -என் கண் எதிரே தோன்றுக -என்றபடி
உதிக்கும் கதிரவனை ஒத்த திருமேனியையே நான் அனுபவிக்க வேண்டும் -என்கிறார் –

திரு மகள் கேள்வனாய் பெருமை உடையவனாய் இருப்பினும் கையில் கனி என்ன காட்டித் தருவதற்கு பாங்காய் –
கையாளாய்-எளிமைப்பட்டு இருத்தல் தோன்றக் –கண்ணன் -என்கிறார் –
கண்ணன் -எளிமையில் கையாளானவன்-
ஸ்ரீ திரு விருத்தம் -63 -ஆம் பாசுரத்தில் கண்ணன் திருமால் -என்பதற்கு
ஸ்ரீய பதி யாகையால் ஆஸ்ரிதருக்கு கையாள் ஆனவன் -என்று ஸ்ரீ ஆசார்யர்கள் வியாக்யானம் செய்து இருப்பது காண்க .

எங்கும் உளன் கண்ணன்
கண்ட கண்ட எல்லா இடமும் தனக்கு இருப்பிடமாக கொண்டவன் ஸ்ரீ கண்ணன் -எங்கும் உள்ள வ்யாபகனான ஸ்ரீ கண்ணனை
கையில் கனியைப் போலே உள்ளங்கையில் அடக்கி அனுபவிக்கக் கொடுத்தாலும் நான் வேண்டேன் -என்கிறார் .

உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் –
பதிம் விச்வச்ய -என்றும் –
தேவாநாம் தானவா நாஞ்ச சாமான்ய மதிதைவதம் –என்றும் –
உலகுக்கு ஓர் முந்தைத் தாய் தந்தை – என்றும் சொல்லுகிறபடியே
எல்லாருக்கும் பொதுவானவன் விஷயத்தில் சக்தன் ஆனேனோ –
அனந்யார்ஹ நிஷ்டர்க்கே ஸ்வாமியான தேவரீர் பக்கலில் அன்றோ நான் சக்தன் ஆனது –
எப்போதும் பிரீதி விஷயமான வஸ்துவிலே அன்றோ ருசி பிறப்பது –
ஆகையாலே என்னுடைய ப்ரீதி விஷயமான தேவரீர் திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தில் பிரகாசிக்கிற
சௌந்தர்யா லாவண்யாதி குணங்களை ஒழிய வேறு ஒன்றை நான் அபேஷியேன் –
அத்தை பிரசங்கிப்பதும் செய்யேன் –
பிறங்குதல்-பிரகாசித்தல் –

அது என் -சர்வ சமாஸ்ரயநீயனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் ப்ராப்யன் என்றும்
சேதனரான நீர் ப்ராப்தா என்றும் –
ப்ராப்யஸ்ய ப்ரம்மணோ ரூபம் -இத்யாதி சாஸ்த்ரங்களிலே சொல்லா நிற்க செய்தே -நீர் இங்கனே சொல்லக் கூடுமோ என்னில் –

1–ப்ராப்யனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் நித்யனாய் –
எனக்கு அந்தராத்மாவாய் இருக்கச் செய்தேயும் -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவும் நான் சம்சாரத்தின் உடைய
கரை கண்டு கொண்டேன் அல்லேன் –
நான் இன்று தேவரீரை லபித்த பின்பு கரை மரம் சேரப் பெற்றேன் – ஆகையால் தேவரீரே எனக்கு பிராப்யம் என்று கருத்து –

அன்றிக்கே–
2- ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் தூத்ய சாரத்யங்களை பண்ணும் தசையில் –
தன்னுடைய விஸ்வ ரூபத்தை-அனுகூல பிரதி கூல விபாகம் அற- தர்சிப்பித்த அளவிலும் –
திருத் தேர் தட்டில் இருந்து –தத்வ ஹித-புருஷார்த்தங்களை உபதேசித்த அளவிலும் -ஒருவருக்கு ஆகிலும் முமுஷை ஜனித்ததில்லை –
தேவரீரை சேவித்த மாத்ரத்திலே ஊமைக்கு முமுஷை பிறந்தவாறே தேவரீர் உடைய விக்ரக வைலஷணயத்தை-சாஷாத்கரிப்பித்து அருளி
அவன் தனக்கு வீட்டை அப்போதே கொடுத்து அருளிற்று என்னும்-இச் செய்தியை ஆழ்வான் கேட்டு அருளி –
இனி நமக்கு பேறு கிடையாது ஆகாதே என்று தம்மை வெறுத்துக்-கொண்டார் என்று பிரசித்தம் இறே –
இப்புடைகளாலே பகவத் விஷயத்துக்கும் தேவரீருக்கும் நெடு வாசி உண்டாகையாலே-இப்படி அத்யவசித்தேன் என்றார் என்னவுமாம் –

அங்கனும் அன்றிக்கே –
3–சுலபனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை காட்டித்-தரிலும் –அவன் தண்டதரன் ஆகையாலே -என் தண்மையை பார்த்து விபரீதனாய் இருப்பான் –
ஆகையால்-தேவரீர் அபிமானமே உத்தாரகம் என்று அத்யவசித்து இருந்தேன் –

நாராயணோ பிவிகிர் திம் குரோ பிரச்யுதஸ் யதுர்புத்தே கமலம் ஜலாத பேதம் சோஷயதிரவிர் ந போஷயதி –என்னக் கடவது இறே –

அன்றிக்கே –
4–பிராப்யன் அவனே யாகிலும் அவனை அனுபவிக்கும் போது –
பகவத் வந்தனம் ச்வாத்யம் குரு வந்தன பூர்வகம் -ஷீரம் சர்கரயா யுக்தம் ஸ்வததே ஹி விசேஷத -என்கையாலே
ரசிகரான நமக்கு ஸ்ரீ ஆச்சார்ய விக்ரகத்தை முன்னிட்டு கொண்டே இறே இருக்க அடுப்பது –
அப்படியே அடியேனும் தேவரீர் உடைய விஷயீகாரத்தாலே இந்த வாசி அறிந்தேன் –

(இப்படி நான்கு வாசிகள் உண்டே-அப்யமக வாதம் -நான்காவது -ஸ்ரீ ஸ்வாமி பேச்சாக கொண்டு –
சக்கரையும் வேணுமே பாலை அனுபவிக்க -குரு வந்தனம் முன்னிட்டு பகவத் அனுபவம் )ஆகையால்
தேவரீர் திவ்ய விக்ரகத்தோடே கூடி அனுபவிக்குமது ஒழிய -தனியே அவனை அனுபவிக்க இசைந்தேன்-அல்லேன் என்கிறார் என்னவுமாம் –

உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் –
உன் தன் மெய் -தேவரீருடைய அசாதாரணமான திரு மேனி -அப்ராக்ருத திருமேனி -என்றபடி –
அதனில் பிறங்கிய சீர்-பிறங்குதல் –பிரகாசித்தல்-சீர் -அழகு மென்மை முதலிய குணங்கள் –
ஸ்ரீ கண்ணன் தன் ஸௌந்தர்யத்தை அக்ரூரர் மாலாகாரர் முதலியவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியது போலே வெளிப்படுத்த வேண்டாம் –
தாமே அவை பிரகாசிக்கின்றன –
இதனால் சிஷ்யன் ஸ்ரீ ஆசார்யனுடைய திருமேனியையே சுபாஸ்ரயமாக கொண்டு பேணி ஆதரித்தல் வேண்டும் -என்னும்
நுண் பொருளை ஸ்ரீ அமுதனார் உணர்த்தினார் ஆயிற்று

இவன் இப்படி ஸ்வரூப அனுரூபமாக ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டான்-என்று தேவரீர் சீறி அருளி என்னை –
நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலும் –
விடியா வென் நரகான சம்சார கர்த்தமத்திலே அழுந்திக் கிடக்கும் படி பண்ணவுமாம் –
தொய்யில் -சேறு –
நிரயம் என்றது -துக்க கரத்வத்தாலே-சம்சாரத்தை சொல்லுகிறது –

அன்றிக்கே நம்முடையவன் அன்றோ என்று தேவரீர் கிருபை செய்து அருளி என்னை
சோதி விண் சேர்க்கிலும் –
சுத்த சத்வ மயமாகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தில் கொண்டு போய் சேர்க்க்கவுமாம் –

நிரயத் தொய்யில் கிடக்கில் என் -சோதி விண் சேரில் என் –என்று பாடமான போது
சம்சாரத்தில் இருக்கில் என் -பரம பதத்தில் போய் சேரில் என் -அவை இரண்டும் கொண்டு எனக்கு
கார்யம் இல்லை என்று பொருளாக கடவது –

நிரயத் தொய்யில் இத்யாதிகளுக்கு –நான் சம்சார கர்த்தமத்தில் மூழ்கிக் கிடக்க்கவுமாம் –
சுத்த சத்வ மயம் ஆகையாலே நிரவதிக தேஜோ ரூபமான பரம பதத்தை ப்ராபிக்க்கவுமாம் என்றும் பொருளாகவுமாம் –

இவ் அருள் நீ செய்யில் தரிப்பன் –தேவரீர் உடைய திவ்ய விக்ரக குணங்களான சௌந்தர்யாதிகளை -முற்றூட்டாக
அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கைக்கு உடலான நிர்கேதுக கிருபையை பொகட்டு என-செய்தனில் தரிப்பேன் –
இவ் அனுபவத்தை தேவரீர் தரில் சம்சாரத்திலும் தரிப்பன் -இல்லையாகில் பரம பதத்திலும் தரியேன் -என்கிறார் காணும் –

தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே –
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் – என்றும் –
நதேஹம் ந பிராணான் ந சக சுகமே சேஷாபி லஷிதம் ந சாத்மா நான்யத்கி மபிதவ சேஷத் வபி பவாத் –பஹிர்ப் பூதன்
நாத ஷனமபி சஹேயாது சததா வினர்சந்தத் சத்யம் மதுமதன விஜ்ஞாப நமிதம் -என்றும் –
நரகும் ஸ்வர்க்கவும் நாண் மலராள் கோனைப் பிரிவும் பிரியாமையும் -என்று பிரதம பர்வத்தில்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும் ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானாரும் அனுசந்தித்தாப் போலே
அமுதனாரும் சரம பர்வத்தில் அனுசந்தித்தார் ஆய்த்து –

நிரய —செய்யில் தரிப்பன் –
நிரயம் -நரகம் -சம்சாரத்தை நரகம் என்கிறார்
நிரயோய ஸ்த்வயா விநா-ராம உன்னை விட்டுப் பிரிந்து இருப்பதே நரகம் – என்று ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி கூறினது போலே
ஸ்ரீ பகவானுடைய அனுபவத்தை விட்டுப் பிரிந்து இருக்கும் இடம் ஆதலின் சம்சாரம் நரகமாக சொல்லப்படுகிறது –
விடியா வெம் நரகம் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 2-7 7- என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் சம்சாரத்தை நரகமாக திருவாய் – மலர்ந்து அருளினார்
தொய்யில் -சேறு

தொய்யில் கிடக்கிலும் -தொய்யிலின் கண் கிடக்கிலும் வண் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -ஸ்ரீ திரு விருத்தம் -100 –
என்றபடி சம்சார நரக சேற்றிலே தப்ப ஒண்ணாதபடி அழுந்திக் கிடந்தாலும் -என்றபடி –
தேவரீர் திரு மேனியின் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்குமாயின்
சம்சார சேற்றிலும் வருந்திக் கொண்டு இராது கால் பொருந்தி தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து –

சோதி விண் சேரி லும் –
பிரகிருதி மண்டலம் போலே சத்த்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் முக்குணங்கள் வாய்ந்ததாய் அல்லாமல்
சுத்த சத்வமாய் -ஒளி மயமாய் -உள்ளமை பற்றி -பரம ஆகாசம் எனப்படும் ஸ்ரீ பரம பதத்தை சோதி விண் -என்கிறார் .
அங்குச் சென்றாலும் தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பினை
எனக்கு கிடைக்கச் செய்தால் அள்ளல் இல்லாத இன்ப வெள்ளத்தில் அங்குத் திளைக்காது –
தேவரீர் திரு மேனிக் குணங்களையே அனுபவித்து கால் பாவித் தரித்து இருப்பேன் -என்பது கருத்து –

நிரயத் தொய்யில் கிடக்கிலென் சோதி விண் சேரிலென் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
வானுயர் இன்பமே எய்திலென் மற்றை நரகமே எய்திலென் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -என்னும் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்
ஸ்ரீ ஸூக்தி யடி ஒற்றியது இந்தப் பாடம் –
சம்சாரத்திலேயே கிடந்தால் என்ன பரம பதத்திற்குப் போனால் என்ன –
எனக்கு இவற்றால் ஒரு தீமையோ அன்றி நன்மையோ இல்லை –இரண்டும் ஒரே மாதிரிதான் –
தொய்யில் என்று சம்சாரத்தை விடுகிலேன்-சோதி விண் என்று பரமபத சீர்மை கண்டு விரும்பப் பற்ற கிலேன் –
எம்பெருமானார் திரு மேனிக் குணங்களை அனுபவிக்க பெறின் சம்சாரத்திலும் தரித்து இருப்பேன் –
அவ் அனுபவம் பெறாவிடில் பரம பதத்திலும் தரித்து இருக்க மாட்டேன் -என்றது ஆயிற்று –

ஸ்ரீ ஆள வந்தார் சேவை கிடைக்க வில்லை என்று ஸ்ரீ அரங்கனை சேவிக்காமல் போனீரே-
உம் படி தான் நடந்தேன் என்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார்–
மற்றை காட்டி மயக்கேல்–இதை கொண்டே தரிப்பேன்-கால் பாவுவேன் எங்கும் –இதுவே புருஷார்த்தம்-

எம் செழும் கொண்டல் –
இதனால் ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய வண்மையை அனுசந்தித்தார் ஆயிற்று .
அவரது வண்மை இன்றித் தாம் உய்வதற்கு வேறு வழி இல்லாமையினாலே அதனையே ஸ்ரீ அமுதனார்
மீண்டும் மீண்டும் அனுசந்திக்கிறார் .
இவ்வருள் செய்வதற்கு – தன்பால் தகுதி எதுவும் இல்லை –
தம் வண்மை கொண்டே இவ்வருள் புரிதல் வேண்டும் -என்பது கருத்து –

செழும் கொண்டல் –
ஏனைய கொண்டல்கள் தாம் கொண்ட நீரைப் பொழிந்த பின்னர் செழுமை நீங்கி வெளுத்துப் போம் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ எவ்வளவு பொழிந்தாலும் கொண்ட கருணை குறை வுறாமையால் செழுமை மாறாது
பண்டைய வண்ணமே நிற்றலால் செழும் கொண்டல் போன்றவராகக் கூறப் படுகிறார் –

————

சிறப்பில் வீடு சுவர்க்கம் நரகம்
இறப்பில் எய்துக, எய்தற்க; யானும்
பிறப்பு இல் பல் பிறவிப் பெருமானை
மறப்பு ஒன்று இன்றி என்றும் மகிழ்வனே––திருவாய் மொழி–2-9-5-

இன்பமில் வெந்நரகாகி -3-10-7-

வானுயர் இன்பமே எய்திலென் மற்றை நரகமே எய்திலென் -திருவாய் மொழி -என்னும் நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தி

நெடுமாற்கு அடிமை செய்வன் போல் அவனைக் கருத வஞ்சித்து
தடுமாற்றற்ற தீக் கதிகள் முற்றும் தவிர்ந்த சதிர் நினைந்தால்
கொடு மா வினையேன் அவன் அடியார் அடியே கூடும் இது வல்லால்
விடுமாறு எனபது என்னந்தோ வியன் மூ வுலகு பெறினுமே—8-10-1-

வழி பட்டு ஓட அருள் பெற்று மாயன் கோல மலர் அடிக்கீழ்
சுழி பட்டு ஓடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து இன்புற்று இருந்தாலும்
இழி பட்டு ஓடும் உடலினில் பிறந்து தன் சீர் யான் கற்று
மொழி பட்டு ஓடும் கவி அமுதம் நுகர்ச்சி உறுமோ முழுதுமே–8-10-5-

வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -திரு விருத்தம் -100 –

————————————————————————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-