Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 21st June to25th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 8, 2011

421–

10 ஆண்டுகள் கானகத்தில்  வாழ்ந்தான் –இயற்க்கை உடன்
வாழ பழக வேண்டும் என்று–அந்தர்யாமி விளக்க மறைந்து வாழ்ந்தான் யாருக்கு
தெரியாமல்-கம்சன் போல்வாருக்கு தானே–உத்தவர் அக்ரூரர் போல்வாருக்கு காட்டினான்
–விருப்பத்துடன் அணுகினால் கிட்டுவான்..கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை பக்தி சுயம்
பிரயோஜனமாக பண்ணிய கோபிமார்கள் 35 அத்யாயம்-மாலை
பொழுதில் மாடு மேய்த்து வர சோபை இழந்த கோபிகள் 10 மணி
நேர பிரிவால்..-காலை போசல் 9-9 மாலை பூசல் மல்லிகை கமல் தென்றல் 10-3 காலை பூசல் வேய் மறு தோளிணை
மெலியுமாலோ—-ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ  தாமரை கண்கள் கொண்டுஈருமாலோ  –அதை
கழற்றி போய் இருக்கலாமே –முதல் ஸ்லோகம் –சேவா குஞ்சம்-நாட்டியம் ஆடின
இடம்–இரவில் அனைவரும் இங்கு இருந்து போய் விடுவார்கள்–எழுது சித்திரங்கள் போல
நின்று கேட்டனவாம்–குழல் ஊதினால் ஆநிரை அனைத்தும் கூப்பிடும் சங்கம் –திரும்பும்
பொழுது மரங்களும் இரங்கும்–வகை–இவன் இருக்கும்
பொழுது தேன் வடிக்குமாம் ஆனந்த  கண்ணீர்–பறவைகளும் அது போல–தூவானம் ஆகாசம்-பகல்
பொழுது அவன் உடன் இருந்த அனுபவம் நினைந்து போக்குவார்கள்

422-

நம் கண்ணன் அல்லது இல்லை கண் –காப்பாளன் அவன் ஒருவன் தான்–இனிமையாக காலம்
போக்க அனுபவமும் அவனே மருந்தும் விருந்தும் கண்ணன் தான்..விரோதி போக்குவது
பூதனை–பகாசுர வதம் போல்வன -36 அத்யாயம் காளை வடிவு
அரிச்டாசுரன்–அடுத்து அக்ரூறரை அனுப்பி கண்ணனை கூப்பிட்டு வர
சொல்கிறான்..அதரம் மதுரம் வதனம் மதுரம் நயனம் மதுரம்
..ஹிருதயம் மதுரம்..வல்லா பாச்சர்யர்–கமனம் மாதரம் நடை அழகு அனுஷ்டானம்–முன்
உதாரணம்–1479 வாழ்ந்து வந்த பெரியவர் த்வாரகை கோவில்
இவர் சம்ப்ரதாயம்..–காளை உருவத்துடன் அரிச்டாசுரன்-திமில்கள் நிறைந்து–மலைகள்
என்று நினைந்து மேகம் தங்கிபோகுமாம்-7th ஸ்லோகம்–கொம்பை
பிடித்து தள்ள 18 அடி பின் போய் விழுந்ததாம்–மீண்டும்
உறுமி வர -அருகில் சென்று இடித்து தள்ள திரு அடிகளால் உதைத்து முடித்தான்–நாரதர்
கம்சன் இடம் சென்றார்–மந்த்ரிகளை கூப்பிட்டு-போனவர் முடிந்ததை நாரதர் சொல்லி தான்
அறிந்தான்–மல்லர்களை முஷ்டிக சாணூர-வில் யாகம்-குவலையா பீடம் யானை
முதலில்–அடுத்து தானே அமர்ந்து சண்டை போட முடிவு–அக்ரூரை சென்று கூப்பிட்டு வர
சொன்னான்–

423-

நல்லவர்களை காத்து தீயவர்களை அழித்து தர்மம் ஸ்தாபித்து–37th அத்யாயம் கேசி கொன்றது–நாரதர் கண்ணனுக்கு ரகஸ்யமாக
சொன்னது–குதிரை வடிவத்தில்வந்தான்–மா வாய் பிளந்தானை—துரங்கம் வாய் கீண்டு
உகந்தான் தொன்மையூர்-திரு கண்ண புறம் -கேசவன் கேசி முடித்தால்–கிலேசம்
நீக்குபவன்/க ஈச வ பிரம்மா பரம சிவன் இருவருக்கும் ஆதாரம்–பிரசச்த கேச பாசம்
உடையவன்–நான்கு அர்த்தங்கள் த்வாதச-நாமங்களில்  முதல் திரு நாமம்–வைகாசி பிரம்மா
உத்சவம்  மாசி மகம் உத்சவம் முக்கியம் திரு கண்ண புரத்தில்–வந்த வேகத்தில் பூ
கம்பம் நடுங்கினதாம்–வந்ததும் பற்றி கால்களை சுழற்றி வீசினான்–வாயை பிளந்து கை
உள்ளே வைத்து–நெருப்பு கொதிக்க விழி பிதுங்க வாய் பிளந்து விழ வைத்தான்–கடைசி
விரோதி முடிந்தான்–இனிமேல் என்ன பண்ண போகிறார் என்று நாரதர் சொல்கிறார்
அடுத்து–யானை கின்று முஷ்டிகர் சாநூரை முடித்து கம்சனும் மீள்வான் பாரிஜாத மரம்
கொண்டு வருவீர் 16000 பெண்களை கல்யாணம்
த்வாரகை நிர்வாகம் ச்வந்தக மணி மீட்டு வருவீர் இறந்த பிள்ளைகளை மீட்டு
வருவீர்–குறவர்களை முடித்து அர்ஜுனன் சாரதியாக இருந்து பாரத யுத்தம் எல்லாம்
சொல்கிறார்..

424-

தீய புந்தி கஞ்சன் மனசில் விரோதம்–தரிகிலாதன் ஆகி தயை இன்றி பொறுக்காமல் தான்
தான் தீங்கு நினைந்த கருத்தை பிழைப்பித்து —-கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு என்று
நின்றான்–நெடுமால்–பூதனை தொடக்கம் கேசி வரை முடித்தான்–கேசி காட் சிகப்பு
கற்களால் கட்ட பட்டு இருக்கும் யமுனை நதி கரையில்–10-37 -25 -34 ஸ்லோகம் வரை யோமாசுரனை
முடித்த கதை–காம்ய வனத்தில் நடந்த கதை–குகை உள்ளது–விமல குண்டம் அருகில்
உள்ளது-அழுக்கு இலை இன்றும்-தண்ணீர் தாகம் காட்டிய இடம் இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறுத்தி நீர் ஊட்டி–போஜன ஸ்தலம்-உண்டு அமர்ந்து உண்ட இடம் பாத்திரமும் குடுவைகளும்
உண்டு–வலிந்து குளமாக ஸ்ரீ நதி பால் குலம் -பிரசாதம்–பக்கத்தில்–நடந்து தான் போக
வேண்டும் சறுக்கு மரம்–கண்ணன் பிள்ளை கால் தலையிலும் தோள்களிலும் பட்ட
புண்யம்–அபசாரம் இல்லை வேண்டும் என்று தானே கண்ணன் வந்து பெற்று
கொள்கிறார்-குகை-குழந்தைகளை களவாடி வைத்தான்–மயனின் பிள்ளை-கோபால பிள்ளை
வேஷத்துடன் வந்து 10 பிள்ளைகளை கவர்ந்து போய்  மறைத்து
வைத்தான்–யோமாசுரனை-கருடன் பாம்பை பிடிக்குமா
போல்–குகையிலேமுடித்தான்–குழந்தைகளை விடுவித்தான் கோகுலம் திரும்பி வந்தனர் 30 kms தூரம்–

425–

சங்கல்பத்தாலே முடிக்கலாம் துஷ்டர்களை அழிக்க தர்மம் நிலை நாட்ட–அன்பர்களை
காக்க –தரிசனம் கொடுத்து அருள் புரிய–அவதாரம்–கஜேந்த்திரன் விபீஷணன் திருவடி
போல்வாருக்கு அருள் புரியத்தான் ..விதுரர் உத்தவர் மாலா காரர் சுதாமா குசேலர்
அகரூர் போல்வார்–காட்சி கொடுக்கத்தான் அவதாரம்..காந்தினி பிள்ளை அக்ரூரர் –வில்
விழாவுக்கு கூப்பிட்டு வர சொல்லி கம்சன் அனுப்புகிறான் –பெரிய உவகை– பாரிப்பு
உடன் புறப் படுகிறார்  38அத்யாயம்–கண்ணனை காண போக மனசு முன் சென்று தூது
விட்டதாம்–நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னை பெற்றால் என் செய்வோம் நல்லை
நெஞ்சேநாம் தொழுதும்  –அகோபிலம் சென்று–திரு வேம்கட யாத்ரை அர்ச்சிராதி கதி
பாரிப்பு-=மூன்றும்  போகணும் என்பதற்கு என்றே போவது–ஆசை பட்டதும் தர்சனம்
கிட்டியது போல்–ஊன் அத்யாயம் படிக்கும் கதை —

10-35-2/3-

2/3-çré-gopya ücuù
väma-bähu-kåta-väma-kapolo
valgita-bhrur adharärpita-veëum
komaläìgulibhir äçrita-märgaà
gopya érayati yatra mukundaù
vyoma-yäna-vanitäù saha siddhair
vismitäs tad upadhärya sa-lajjäù
käma-märgaëa-samarpita-cittäù
kaçmalaà yayur apasmåta-névyaù

The gopés said: When Mukunda vibrates the flute He has placed to His lips,
stopping its holes with His tender fingers, He rests His left cheek on His left
arm and makes His eyebrows dance. At that time the demigoddesses traveling in
the sky with their husbands, the Siddhas, become amazed. As those ladies
listen, they are embarrassed to find their minds yielding to the pursuit of lusty
desires, and in their distress they are unaware that the belts of their garments
are loosening.

4/5-hanta citram abaläù çåëutedaà
hära-häsa urasi sthira-vidyut
nanda-sünur ayam ärta-janänäà
narma-do yarhi küjita-veëuù
våndaço vraja-våñä måga-gävo
veëu-vädya-håta-cetasa ärät
danta-dañöa-kavalä dhåta-karëä
nidritä likhita-citram iväsan

O girls! This son of Nanda, who gives joy to the distressed, bears steady
lightning on His chest and has a smile like a jeweled necklace. Now please hear
something wonderful. When He vibrates His flute, Vraja’s bulls, deer and cows,
standing in groups at a great distance, are all captivated by the sound, and they
stop chewing the food in their mouths and cock their ears. Stunned, they appear
as if asleep, or like figures in a painting.

6/17-nija-padäbja-dalair dhvaja-vajra
nérajäìkuça-vicitra-lalämaiù
vraja-bhuvaù çamayan khura-todaà
varñma-dhurya-gatir éòita-veëuù
vrajati tena vayaà sa-viläsa
vékñaëärpita-manobhava-vegäù
kuja-gatià gamitä na vidämaù
kaçmalena kavaraà vasanaà vä

As Kåñëa strolls through Vraja with His lotus-petal-like feet, marking the
ground with the distinctive emblems of flag, thunderbolt, lotus and elephant
goad, He relieves the distress the ground feels from the cows’ hooves. As He
plays His renowned flute, His body moves with the grace of an elephant. Thus
we gopés, who become agitated by Cupid when Kåñëa playfully glances at us,
stand as still as trees, unaware that our hair and garments are slackening.

22/23-vatsalo vraja-gaväà yad aga-dhro
vandyamäna-caraëaù pathi våddhaiù
kåtsna-go-dhanam upohya dinänte
géta-veëur anugeòita-kértiù
utsavaà çrama-rucäpi dåçénäm
unnayan khura-rajaç-churita-srak
ditsayaiti suhåd-äsiña eña
devaké-jaöhara-bhür uòu-räjaù

Out of great affection for the cows of Vraja, Kåñëa became the lifter of
Govardhana Hill. At the end of the day, having rounded up all His own cows,
He plays a song on His flute, while exalted demigods standing along the path
worship His lotus feet and the cowherd boys accompanying Him chant His
glories. His garland is powdered by the dust raised by the cows’ hooves, and His
beauty, enhanced by His fatigue, creates an ecstatic festival for everyone’s eyes.
Eager to fulfill His friends’ desires, Kåñëa is the moon arisen from the womb of
mother Yaçodä.

10-36-1-

-çré bädaräyaëir uväca
atha tarhy ägato goñöham
ariñöo våñabhäsuraù
mahém mahä-kakut-käyaù
kampayan khura-vikñatäm

Çukadeva Goswämé said: The demon Ariñöa then came to the cowherd
village. Appearing in the form of a bull with a large hump, he made the earth
tremble as he tore it apart with his hooves.

11-gåhétvä çåìgayos taà vä
añöädaça padäni saù
pratyapoväha bhagavän
gajaù prati-gajaà yathä

The Supreme Lord Kåñëa seized Ariñöäsura by the horns and threw him back
eighteen steps, just as an elephant might do when fighting a rival elephant.

25-mahämätra tvayä bhadra
raìga-dväry upanéyatäm
dvipaù kuvalayäpéòo
jahi tena mamähitau

You, elephant-keeper, my good man, should position the elephant
Kuvalayäpéòa at the entrance to the wrestling arena and have him kill my two
enemies.

27-ity äjïäpyärtha-tantra-jïa
ähüya yadu-puìgavam
gåhétvä päëinä päëià
tato ‘krüram uväca ha

Having thus commanded his ministers, Kaàsa next called for Akrüra, the
most eminent of the Yadus. Kaàsa knew the art of securing personal advantage,
and thus he took Akrüra’s hand in his own and spoke to him as follows

10-37-1/2-

1/2-

çré-çuka uväca
keçé tu kaàsa-prahitaù khurair mahéà
mahä-hayo nirjarayan mano-javaù
saöävadhütäbhra-vimäna-saìkulaà
kurvan nabho heñita-bhéñitäkhilaù
taà träsayantaà bhagavän sva-gokulaà
tad-dheñitair väla-vighürëitämbudam
ätmänam äjau mågayantam agra-ëér
upähvayat sa vyanadan mågendra-vat

Çukadeva Gosvämé said: The demon Keçé, sent by Kaàsa, appeared in Vraja
as a great horse. Running with the speed of the mind, he tore up the earth with
his hooves. The hairs of his mane scattered the clouds and the demigods’
airplanes throughout the sky, and he terrified everyone present with his loud
neighing.
When the Supreme Personality of Godhead saw how the demon was
frightening His village of Gokula by neighing terribly and shaking the clouds
with his tail, the Lord came forward to meet him. Keçé was searching for Kåñëa
to fight, so when the Lord stood before him and challenged him to approach, the
horse responded by roaring like a lion.

10/11–kåñëa kåñëäprameyätman
yogeça jagad-éçvara
väsudeväkhiläväsa
sätvatäà pravara prabho
tvam ätmä sarva-bhütänäm
eko jyotir ivaidhasäm
güòho guhä-çayaù säkñé
mahä-puruña éçvaraù

[Närada Muni said:] O Kåñëa, Kåñëa, unlimited Lord, source of all mystic
power, Lord of the universe! O Väsudeva, shelter of all beings and best of the
Yadus ! O master, You are the Supreme Soul of all created beings, sitting
unseen within the cave of the heart like the fire dormant within kindling wood.
You are the witness within everyone, the Supreme Personality and the ultimate
controlling Deity.

5/16/17/18/19/20–cäëüraà muñöikaà caiva
mallän anyäàç ca hastinam
kaàsaà ca nihataà drakñye
paraçvo ‘hani te vibho
tasyänu çaìkha-yavanamuräëäà
narakasya ca
pärijätäpaharaëam
indrasya ca paräjayam
udvähaà véra-kanyänäà
vérya-çulkädi-lakñaëam
någasya mokñaëaà çäpäd
dvärakäyäà jagat-pate
syamantakasya ca maëer
ädänaà saha bhäryayä
måta-putra-pradänaà ca
brähmaëasya sva-dhämataù
pauëòrakasya vadhaà paçcät
käçi-puryäç ca dépanam
dantavakrasya nidhanaà
caidyasya ca mahä-kratau
yäni cänyäni véryäëi
dvärakäm ävasan bhavän
kartä drakñyämy ahaà täni
geyäni kavibhir bhuvi

In just two days, O almighty Lord, I will see the deaths of Cäëüra, Muñöika
and other wrestlers, along with those of the elephant Kuvalayäpéòa and King
Kaàsa—all by Your hand. Then I will see You kill Kälayavana, Mura, Naraka
and the conch demon, and I will also see You steal the pärijäta flower and
defeat Indra. I will then see You marry many daughters of heroic kings after
paying for them with Your valor. Then, O Lord of the universe, in Dvärakä
You will deliver King Någa from a curse and take for Yourself the Syamantaka
jewel, together with another wife. You will bring back a brähmaëa’s dead son
from the abode of Your servant Yamaräja, and thereafter You will kill
1018
Pauëòraka, burn down the city of Käçé and annihilate Dantavakra and the King
of Cedi during the great Räjasüya sacrifice. I shall see all these heroic pastimes,
along with many others You will perform during Your residence in Dvärakä.
These pastimes are glorified on this earth in the songs of transcendental poets

21–atha te käla-rüpasya
kñapayiñëor amuñya vai
akñauhiëénäà nidhanaà
drakñyämy arjuna-säratheù

Subsequently I will see You appear as time personified, serving as Arjuna’s
chariot driver and destroying entire armies of soldiers to rid the earth of her
burden.

25–bhagavän api govindo
hatvä keçinam ähave
paçün apälayat pälaiù
prétair vraja-sukhävahaù

After killing the demon Keçé in battle, the Supreme Personality of Godhead
continued to tend the cows and other animals in the company of His joyful
cowherd boyfriends. Thus He brought happiness to all the residents of
Våndävana.

2–taà nigåhyäcyuto dorbhyäà
pätayitvä mahé-tale
paçyatäà divi devänäà
paçu-märam amärayat

Lord Acyuta clutched Vyomäsura between His arms and threw him to the
ground. Then, while the demigods in heaven looked on, Kåñëa killed him in the
same way that one kills a sacrificial animal.

10-38-3-

3–kià mayäcaritaà bhadraà
kià taptaà paramaà tapaù
kià väthäpy arhate dattaà
yad drakñyämy adya keçavam

[Çré Akrüra thought:] What pious deeds have I done, what severe austerities
undergone, what worship performed or charity given so that today I will see
Lord Keçava?

6–mamädyämaìgalaà nañöaà
phalaväàç caiva me bhavaù
yan namasye bhagavato
yogi-dhyeyänghri-paìkajam

Today all my sinful reactions have been eradicated and my birth has become
worthwhile, since I will offer my obeisances to the Supreme Lord’s lotus feet,
which mystic yogés meditate upon.

8–yad arcitaà brahma-bhavädibhiù suraiù
çriyä ca devyä munibhiù sa-sätvataiù
go-cäraëäyänucaraiç carad vane
yad gopikänäà kuca-kuìkumäìkitam

Those lotus feet are worshiped by Brahmä, Çiva and all the other demigods,
by the goddess of fortune, and also by the great sages and Vaiñëavas. Upon
those lotus feet the Lord walks about the forest while herding the cows with
His companions, and those feet are smeared with the kuìkuma from the gopés’
breasts.

11–ya ékñitähaà-rahito ‘py asat-satoù
sva-tejasäpästa-tamo-bhidä-bhramaù
sva-mäyayätman racitais tad-ékñayä
präëäkña-dhébhiù sadaneñv abhéyate

He is the witness of material cause and effect, yet He is always free from
false identification with them. By His internal potency He dispels the darkness
of separation and confusion. The individual souls in this world, who are
manifested here when He glances upon His material creative energy, indirectly
perceive Him in the activities of their life airs, senses and intelligence

5–athävarüòhaù sapadéçayo rathät
pradhäna-puàsoç caraëaà sva-labdhaye
dhiyä dhåtaà yogibhir apy ahaà dhruvaà
namasya äbhyäà ca sakhén vanaukasaù

Then I will at once alight from my chariot and bow down to the lotus feet of
Kåñëa and Balaräma, the Supreme Personalities of Godhead. Theirs are the
same feet that great mystic yogés striving for self-realization bear within their
minds. I will also offer my obeisances to the Lords’ cowherd boyfriends and to
all the other residents of Våndävana.

21–labdhväìga-saìgam praëatam kåtäïjalià
mäà vakñyate ‘krüra tatety uruçraväù
tadä vayaà janma-bhåto mahéyasä
naivädåto yo dhig amuñya janma tat

Having been embraced by the all-famous Lord Kåñëa, I will humbly stand
before Him with bowed head and joined palms, and He will address me, “My
dear Akrüra.” At that very moment my life’s purpose will be fulfilled. Indeed,
the life of anyone whom the Supreme Personality fails to recognize is simply
pitiable.

25-padäni tasyäkhila-loka-pälakiréöa-
juñöämala-päda-reëoù
dadarça goñöhe kñiti-kautukäni
vilakñitäny abja-yaväìkuçädyaiù

In the cowherd pasture Akrüra saw the footprints of those feet whose pure
dust the rulers of all the planets in the universe hold on their crowns. Those
footprints of the Lord, distinguished by such marks as the lotus, barleycorn and
elephant goad, made the ground wonderfully beautiful.

7/38–saìkarñaëaç ca praëatam
upaguhya mahä-manäù
gåhétvä päëinä päëé
anayat sänujo gåham
påñövätha sv-ägataà tasmai
nivedya ca varäsanam
prakñälya vidhi-vat pädau
madhu-parkärhaëam äharat

As Akrüra stood with his head bowed, Lord Saìkarñaëa [Balaräma] grasped
his joined hands, and then Balaräma took him to His house in the company of
Lord Kåñëa. After inquiring from Akrüra whether his trip had been
comfortable, Balaräma offered him a first-class seat, bathed his feet in
accordance with the injunctions of scripture and respectfully served him milk
with honey

3–itthaà sünåtayä väcä
nandena su-sabhäjitaù
akrüraù paripåñöena
jahäv adhva-pariçramam

Honored by Nanda Mahäräja with these true and pleasing words of inquiry,
Akrüra forgot the fatigue of his journey.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 7th June to11th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

411–

யாக்ஜா வர்க்யர் காத்யாயினி -மைத்ரயி இரண்டு மனைவிமார்–சொத்தை கொண்டு திருப்தி
அடைந்தாள் மைத்ரயி செல்வம் கொண்டு நீர் போகும் இடம் கிட்டாதே பிரமத்தை தேட
போகிறீர் அங்கு செல்ல தான் எனக்கும் ஆசை –யார் யாருக்காகா வாழ்கிறார்கள் இருவரும்
பர மாத்மா திருப்திக்கு தான் வாழ்கிறோம்–இருவரும் சேர்ந்து அவனுக்கு என்று இருக்க
வேண்டும்–இனிமைக்கு நடுவில் அவன் இருக்க வேண்டும்–அவன் தான் ஆரா அமுதம்–ஈர்ப்பு
உண்டு குறையாமல் நடத்தி கொண்டு போகும்–உடல் பிரிவினை காட்டும் ஆத்மா சம நிலை
காட்டும்–கேட்டு த்யானித்து இடைவிடாமல்சிந்தித்து இருந்தால் அவனை பெறலாம்–சொல்லி
விட்டு போனார்–கோபிமார் இதையே அவன் இடம் கேட்கிறார்கள் ஆத்மா பார் எங்களை எதற்கு
திரும்பி போக சொல்லுகிறாய்–நீ உள்ளே இருப்பதால் தானே கணவன் பிள்ளைகள்
எல்லாரும்–அனைவரும் உன்னை உள்ளே கொண்டவர்கள் தானே —

போதுவீர் போதுமினோ தெய்விக காதல் –அனைவருக்கும் அந்தர் ஆத்மா அவன் —

412–

ஸ்ரீமத் பாகவத வார்த்தைக்குள் இருக்கிறான் கலி யுகத்தில்–உத்தவரிடம் சொல்லி
போந்தான் .10-.29-34 ஸ்லோகம்–உன்னை விட்டு யார் வேறு புகல்
எங்களுக்கு–புருஷோத்தமன் அவன்தானே–தோள்கள் அழகு கண்டு நினைக்கும் பெண் கற்பு
கொண்டவள் தானே–பன்றியாய் மீனாய் ஆமையாய் தோன்றி-மோட்ஷம் அருள தான் திரு மேனி–இடை
வெளி இல்லாத நெருக்கம் அவன் இடம் தான் –எங்கும் நித்தில தொத்து தாமோதரன்
தான்-உலகத்தார் புரிந்து கொள்ளத்தான் கேள்வி கேட்டார் ..அடுத்த ஸ்லோகம் -லஷ்மி தேவி
வாசம் செய்பவனை சேவிகிரோமே–அந்த தேவிக்கு தரும் இன்பம் எங்களுக்கு கொடுக்க
வேண்டாமா அவள் இடமே சேர்த்து வைக்க பிரார்திகிறார்கள்–திரு இட எந்தை–அவளும்
நின் அகத்து இருப்பதும்  அறிந்தும் ஆகிலும் ஆசை விடாளால் –அவளை பற்றி சேர்வது
உறுதி—மானிடர்க்கு என்று பேச்சு படில் வாழ கில்லேன் மன்மதனே –மான்கள் உன் குழல்
கேட்க்க வந்து இருகிறதே சிங்கமும் பசு மாடும் மலர்கள் குயில்கள்  மயில்கள் உன் இடை
அதீத காமத்துடன் இருகின்றனவே –வேறு பாடு இல்லை உள் இருக்கும் ஆத்மா பட்சி தயிர் தாளி வேடன் வேடுவச்சி பறவை 18 நாடார் பெரும் கூட்டம்  அனைவருக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தாய்

413-வேதம் வேதாந்தம் பழ சாறு போல பாகவத புராணம் கிளி  கொத்திய பழம் தனி சிறப்பு
சுகச்சர்யர் கிளி வடிவம்..-29-44 ஸ்லோகம்–கண்ணன் நம் உடன் தான் என்ற எண்ணத்தில் செருக்கு
தலை தூக்க–செருக்கை குறைக்க  அங்கேயே மறைந்து போனான் 30th அத்யாயம்–பிறிவு  ஆற்றாமை குறைக்க-.விரக தாபம்–தேட
ஆரம்பிகிறார்கள் –அநுகாரம் பண்ணிதங்களை ஆசுவாச பண்ணி கொள்கிறார்கள்–கண் எங்கள்
இடம் இல்லை காத்து இல்லை-கண்டவர்தம் மனம் வழங்கும்  கண்ண புரத்து–
என் மனமும்  கண்களும் ஓடி  எம்பெருமான் திரு அடி கீழ் அடைந்து -இப்பால் கை வளையும்
மேகலையும் காணேன்–கண்டேன் கண மகர குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்–பிருந்தா வனத்தே
கண்டோமே -போல பேசி கொண்டு போகிறார்கள் மரமே பார்த்தாயா  கேட்டு கொண்டு
போகிறார்கள் ..-முகுந்த கிருஷ்ணப்ரிய துளசி கேசவ பிரியா-கேட்டார்கள் –பூமா தேவி
மயிர் கூச்சு ஏற்பட்டு புள் முளைத்ததாம் திரு அடி ஸ்பர்சம் பட்டு அதை கண்டு
போனார்கள்–வராக திரு விக்ரமன் ஸ்பர்சம் போல்–கண்ணனாக வேஷம் ஒருவள் –காளிங்கன்
போல் ஒருவள்–நாடகமாக –திரு அடி ஸ்பர்சம் பட காளிங்கன் வேஷம்–பக்தி திருவடி பட
வேண்டும் என்று–ஒரு இடத்தில் இரண்டு இரட்டி கால் அடி பார்த்தார்கள்-தொடர்ந்து போய்
பார்த்தார்கள் சங்கு சக்கரம் வஜ்ரம் அடையாளம் தெரிகிறது கொஞ்சம் தூரம் அவன் திரு
அடி மட்டும் தெளிவாக -தோளில் வைத்து போய் இருக்க வேண்டும் அடி பொதிந்த சுவடுகள்–

414–உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு–திரு அவதார நஷத்ரம்–வேதம் தமிழ் ஆக்க வந்த
மாறன்–கண்ணன் காதல் பெயர் பெற்றவர்–தீர்த்தவாரி கண்டு அருளும் நாள் மாசி உத்சவம்
முக்கியம்–கிருஷ்ணா த்ருஷ்ண தத்வம்–நரசிம்க பெருமாள் சந்நிதியில் திரு மஞ்சனம்
நீராஞ்சனம் உண்டு சிறு பல்லக்கில்-குழந்தை ஆழ்வாராக கீழே இறங்குவார்–மேல் கட்டி
விதானம் உண்டு கீழ் சிங்காசனம் போட்டு-அவர் திரு அடி பட்ட தீர்த்தம் பெற ஆசை–சந்தன
காப்பு திரு மஞ்சனம் பின்பு தாமர பரணி நடுவில் இரங்கி தீர்த்தவாரி–தீர்த்தம் உலகு
அளந்த சேவடி மேல்-புனிதம்–கோபிகள் ஆழ்வார் போல் கண்ணன் அல்லால் தெய்வம்
இல்லை–மண்ணின் பாரம் நீக்க மண்ணில் பிறந்தான்–இல்லை கண்ட்டீர் சரண் கண்ணன்
அல்லால் –கோபிகளில் ஒருவராக இல்லாமல் போனேனே ஆழ்வார் வருந்துகிறார்..-அன்று தேர்
கடாவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்றுகொலோ–தேடி  அலைந்தார் கண்ணனை -அது போல்
கோபிகள்–இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் போக ஒருவள் மட்டும் இருக்க கண்ணன் திரு அடிகளும்
காண வில்லை-அவள் அழுது கொண்டு இருந்தாள் –நடந்த கதை சொன்னாள் அகங்காரம்–தூக்கி
போனார் பூம் கொத்து பறித்து வைக்க சொன்னேன் கையில் கொடுத்தார் மலர் இட்டு நாம்
முடியோம் சூடி விட்டால் சூடி கொள்வோம் குனிந்தேன் புஷ்பமும் கண்ணனும்
காணோம்.தனிமையில் விட பட்டு அலுத்து கொண்டு இருந்தால்–31 அத்யாயம் கோபிகா கீதம் -எல்லா ஸ்லோகமும் ஆனந்தம்–நினைத்து
நினைத்து துடிக்கிறோம் –கொண்டால் வண்ணா குட கூத்தா -குடம் ஆடும் கூத்தன் திரு
நான்கொர் திவ்ய தேசம்—-அழைத்தக்கால் கழல் காண ஒரு நாள் வந்து தோன்றாயா -வினையேன்
கண்ணா கண்ணா முகப்பே கூவி பனி கொள்ளாய்–ஆகாசத்தில் தேடுவேன் தண்ணீரில் திரு கடல்
மல்லை மண்ணிலி தேடுவேன் வராகம் எங்கும் தேடுவேன்–உன்னை தானே கேட்டோம்
நாங்கள்–தேவர்கள் ஆபத்தை போக்கினாய்–வேறு ஒருவரால் ஆபத்தை போக்கினாய் உன்னால்
வந்த ஆபத்து நீபோக்காயோ–காளிங்கன் விஷம் இந்த்ரன் கோபம் ரட்சித்து
கொடுத்தீர்–மறைக்காதே காட்டுவாய்

415–

இருக்கிற இடத்தில் பாகவத புராணம் அனுபவத்தால் கண்ணனை சேவிக்கலாம்–10-31 அத்யாயம்– அணைய-திர்யக் தாவர
ஜன்மங்களை –நாயனார் ஸ்ரீ சுக்தி–பிள்ளை லோகாச்சர்யர் பாதுகையாக நாயனார் எழுந்து
அருளி இருக்கிறார்..-பிறவி கோபிகள் அடி பட்ட மணல் துகள்களாக ஆசை
பட்டார்கள்–ஆளவந்தாரும் பர்மா பதவி வேண்டாம் பக்தி ரசம் தெரிந்த அடியார் வீட்டில்
வாழும் புழுஆக  ஆசை பட்டார் –கோபிகா கீதம்-பார்த்து கொண்டு இருக்கிறோம் 31-5 ஸ்லோகம்–பாத பங்கயமே தலைக்கு
அணியாய்–புளின்குடி கிடந்தானே பூமி பாலன் சயன திரு கோலம்–அணி மிகு தாமரை கையன்
அந்தோ அடிச்சியோம் தலை மிசை அணியாய் –விரக தாபம் நீக்குவாய்–வாக்கு மதுரம்–மயில்
இறகு தடவுவது போல் -நத்தம் வரகுண மங்கை எம் இடர்கடிவான்–விஜாயசன பெருமாள் அமர்ந்த
திரு கோலம் முத்து பல் வரிசை சேவித்து பாபம்  போக்கலாம் –கனிவாய் சிவப்ப நீ காண
வரையே–வில் தண்டு ஏந்தி எம் இடர் கடிவானே–மேகம் போல் வள்ளல் உன் கதை
சொல்பவர்கள்–உன் வார்த்தை நினை தோறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் நென்னலே
வாய் நேர்ந்தான் மணி வண்ணன் –வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது  உண்டு–குடில
குஞ்சலம்–வினாடி பொழுது சேவிக்கா விடில் யுகம்  போல் இருக்கிறது–மைவண்ண நறும்
குஞ்சி குழல் பின் ஆட–கேட்டு தோன்ற முடிவு எடுக்கிறான் எப்படி என்று பார்போம்

10-29-3-

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

15-kasyäcit pütanäyantyäù
kåñëäyanty apibat stanam
tokayitvä rudaty anyä
padähan çakaöäyatém

One gopé imitated Pütanä, while another acted like infant Kåñëa and
pretended to suck her breast. Another gopé, crying in imitation of infant Kåñëa,
kicked a gopé who was taking the role of the cart demon, Çakaöäsura

9-kasyäïcit sva-bhujaà nyasya
calanty ähäparä nanu
kåñëo ‘haà paçyata gatià
lalitäm iti tan-manäù

Another gopé, her mind fixed on Kåñëa, walked about with her arm resting
on the shoulder of a friend and declared, “I am Kåñëa! Just see how gracefully I move!”

30-tasyä amüni naù kñobhaà
kurvanty uccaiù padäni yat
yaikäpahåtya gopénäm
raho bhunkte ‘cyutädharam
na lakñyante padäny atra
tasyä nünaà tåëäìkuraiù
khidyat-sujätäìghri-taläm
unninye preyaséà priyaù

These footprints of that special gopé greatly disturb us. Of all the gopés, She
alone was taken away to a secluded place, where She is enjoying the lips of
Kåñëa. Look, we can’t see Her footprints over here! It’s obvious that the grass
and sprouts were hurting the tender soles of Her feet, and so the lover lifted upHis beloved.

34-reme tayä cätma-rata
ätmärämo ‘py akhaëòitaù
käminäà darçayan dainyaà
stréëäà caiva durätmatäm

[Çukadeva Gosvämé continued:] Lord Kåñëa enjoyed with that gopé, although
He enjoys only within, being self-satisfied and complete in Himself. Thus by
contrast He showed the wretchedness of ordinary lusty men and hardhearted
women.

41-tayä kathitam äkarëya
mäna-präptià ca mädhavät
avamänaà ca daurätmyäd
vismayaà paramaà yayuù

She told them how Mädhava had given Her much respect, but how She then
suffered dishonor because of Her misbehavior. The gopés were extremely
amazed to hear this.

10-31-7-

7-praëata-dehinäà päpa-karñaëaà
tåëa-caränugaà çré-niketanam
phaëi-phaëärpitaà te padämbujaà
kåëu kuceñu naù kåndhi håc-chayam

Your lotus feet destroy the past sins of all embodied souls who surrender to
them. Those feet follow after the cows in the pastures and are the eternal abode of the goddess of fortune. Since You once put those feet on the hoods of the great serpent Käliya, please place them upon our breasts and tear away the lust in our hearts.

13-praëata-käma-daà padmajärcitaà
dharaëi-maëòanaà dhyeyam äpadi
caraëa-paìkajaà çantamaà ca te
ramaëa naù staneñv arpayädhi-han

Your lotus feet, which are worshiped by Lord Brahmä, fulfill the desires of
all who bow down to them. They are the ornament of the earth, they give the
highest satisfaction, and in times of danger they are the appropriate object of
meditation. O lover, O destroyer of anxiety, please put those lotus feet upon our
breasts.

16-pati-sutänvaya-bhrätå-bändhavän
ativilaìghya te ‘nty acyutägatäù
gati-vidas tavodgéta-mohitäù
kitava yoñitaù kas tyajen niçi

Dear Acyuta, You know very well why we have come here. Who but a
cheater like You would abandon young women who come to see Him in the
middle of the night, enchanted by the loud song of His flute? Just to see You,
we have completely rejected our husbands, children, ancestors, brothers and
other relatives.

9-yat te sujäta-caraëämburuhaà staneñu
bhétäù çanaiù priya dadhémahi karkaçeñu
tenäöavém aöasi tad vyathate na kià svit
kürpädibhir bhramati dhér bhavad-äyuñäà naù

O dearly beloved! Your lotus feet are so soft that we place them gently on
our breasts, fearing that Your feet will be hurt. Our life rests only in You. Our
minds, therefore, are filled with anxiety that Your tender feet might be
wounded by pebbles as You roam about on the forest path.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 30th May to4th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

406–

குன்று குடையா எடுத்தாய்  குணம் போற்றி –ஆறு முறை அருளுகிறாள் ஆண்டாளின் அரு
சுவை இவை–அடி திறல் புகழ்  குணம் கழல் வேல் போற்றி–குணம் வெளிப்
படுத்தினான்–கர்வம் மட்டும் போக்கினான் –அபசாரம் மனித்தான் ஷமை-ஊனை பறித்தோம்
உயரை பறிக்க வேண்டாம் என்று –இந்த்ரன் அறிந்து மன்னிப்பு கோருகிறான் –கோ
லோகம்-இந்திர லோகம் இருந்து  -சுரபி காம தேனு இந்த்ரன் வந்து கிரீடம் திருவடியில்
பட்டு -பிரார்த்தித்து பெற வேண்டியதை பறிக்க பார்த்தேன் –மன்னிக்க வேண்டும்
–ஐஸ்வர்ய செல்வ செருக்கால் பண்ணினேன் -மூடன் -நமஸ்துப்யம் வாசு தேவாயா கிருஷ்ணையா
–ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறான்–சர்வ பீஜாயா -முக் காரணமும் நீயே -சுத்த சத்வ திரு
மேனி படைத்தவனே –நினைவு கொள்ள பண்ணிய செஷ்டிதம் –அனுக்ரகம் பண்ண அவன் சொத்தை
பறித்து உணர்த்துவான் –இன்பத்தில் மறந்து இருப்போம் –காம தேனுவும் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணும் அடுத்து –காக்க தான் அவதரித்தீர் –மண்ணின் பாரம் நீக்க தான் வட மதுரை
அவதரித்தீர் கோவிந்த குண்டம் –கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா
–அகம் வோ பான்தவோ ஜாதக -எங்கள் அதிகாரம் பார்க்காதே அறிவு ஒன்றும்
இல்லாத ஆய் குலம் ஆண்டாள் இதை நினைவு கூறுகிறாள்
407–கறவைகள் பின் சென்றுகானம்-ஆண்டாள் சரணா கதி அனுஷ்டிகிறாள் –கர்ம யோகம் இல்லை
ஞான யோகமும் பக்தி யோகமும் இல்லை–பசித்தால் உண்போம் வேர்த்தல் குளிப்போம் அறிவு
இல்லை அறிவு ஓன்று இல்லை ஒன்றும் இல்லை–ஆயுகுலம் சிறிமியோர்–எங்கள் இடம் அறிவு
ஒன்றும் இல்லை சொன்னோம் புண்ணியம் இல்லை சொல்ல  வில்லை–எங்கள் முயற்சியால் பண்ணிய
புண்ணியம் இல்லை உன் தன்னை பிறவி –தேடி வந்து பிறந்தாய் அந்த புண்ணியம் இருகிறதே
–தயிரும் வெண்ணெயும் சாப்பிட்டு பெரிதான புண்ணியம் உண்டே -பட்டினி இருந்து விரதம்
இருந்து பெற்ற புண்ணியம் இல்லை–சாப்பிட தானேவந்தாய் நாம் உடையோம் சம்பாதித்து பெற
வில்லை–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் நிறைவை கொடுத்து கரை ஏற்று–பொடி வைத்து
பேசுகிறாள் ஆண்டாள் இதில்–கோவிந்தா கோடி  காட்டி –பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே
–வெள்ளை பறவைகள் இன்றும் உண்டு அங்கு–இது போல சாதி பறவை வேறு எங்கும்
இல்லை–உங்களுக்குள் ஒருவன் என்று அன்று சொன்னாயே அந்த தகுதி -கிருஷ்ணன் தர்மம்
சனாதனம் தர்மம் எங்களை தேடி வந்து இருகிறதே –உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு
ஒழிக்க ஒழியாது –அர்த்தம் பொதிந்த பாசுரம்–கோவிந்த நாமம் இன்றும் திரு மலையில்
ஒலிப்பது இதனால் தான்..தெரியாமல் கோவிந்தா -ஏமாற்று பேர் வழி–பாபம்  அனைத்தும் தொலைந்து போகும் பட்டை
-நாமம் -இதுவும் சொல்வார்கள்–திருவடிகள் இணை தாமரை அடிகள்–நாம் தான் பெருமாளை
ஏமாற்றுகிறோம் சரணம் ஒரு வார்த்தை அர்த்தம் தெரியாமல் சொல்லி –அவனை
ஏமாற்றுகிறோம்–அபசாரம் புரியாமல் இருக்க வேண்டும் மூன்று எழுது உடைய
பேரால் சத்ரு  பந்துவும் முக்தி பெற்றான்–மறைத்து சொல்கிறார்..ஆவல் தூண்ட-சிறு
பேர்கள் நாராயணன் பரமன் உத்தமன் மாயன் பத்ம நாபன்–

வருணர் கிங்கரர்கள் நந்தனை பிடித்து போக மீட்டு வருகிறான் அடுத்து ..

408-

அனைவரையும் காக்கிறான் -28 அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம் -வருண லோகம் சென்று நந்த கோபரை  மீட்டு வருகிறான்..ஏகாதசி அன்று விரதம்
இருந்து த்வாதசி  விரதம் முடிக்க காளிங்க  நதி செல்லும் பொழுது –அகாலம் பொழுது
போனார்-வருண கிங்கரர்கள் அவரை -கூட்டி போக –வருணாலயம் சென்று -வருணன்
வணங்கினான்–நமஸ்துப்யம்-பரமனே–நந்தர் கண்டு மகிழ்ந்தார் -திரும்பி வந்து அனைவர்
இடம் சொல்கிறார்–தன் இடம் அனைத்து லோகமும் கோப குமாரர்களுக்கு காட்டினானாம்
–சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரம்மா -பொது சொற்கள் -சத் பிரம்மா ஆத்மா வேதாந்தம் இது
போல பல சொல்கள் அனைத்துக்கும் நாராயணன்-நாராயண அனுவாகம் இதையே சொல்லும்–பர ஜோதி
அவன் தான் பர பிரமமும் அவன்–சர்வ வித்தைகளால் உபாசிக்க  படுபவன் அவன்  ஒருவனே
–யமுனை நதியில் குளிக்கும் பொழுது -அக்ரூரருக்கு உள்ளும் வெளியிலும் காட்டியது
போல் –29th அத்யாயம் -ராச கிரீடை மூன்று நான்கு
அத்யாயங்களில் -குரவை குட கூத்து–நடுவில் கோபிகை கண்ணன்–ராசா கிரீடை இது குரவை
கூத்து ஜல கிரீடை–சரத் பூர்ணிமா அன்று இன்றும் பிரபலம் -லதா குஞ் சேவா குஞ் -போன்ற
இடங்கள் சலங்கை ஒலி கேட்கும் இரவில் யாரும் போவது இல்லை
குரங்குகள் கூட போய்  விடுமாம் –புளிய மரம் அடியில் அமர்ந்து நினைந்து கருத்து
வெளுத்து போவானாம் –குஞ்சம் புதர்கள் செடி கொடி இருக்கும் இடம் –இந்தி தலா புளிய மரம்–கட்டம் போட்ட
கேட் போட்டு இன்றும் இருக்கிறது

409-

கோபால சூடா மணி—-கோல நீள் கொடி மூக்கு… என் நெஞ்சம்  நிறைந்தன –ஆசை
தூண்டும் திரு மேனி–29th அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம்–33 வரை ஐந்தும் ராச கிரீடை பற்று கடைசியில்
பரிஷித் இப்படி பண்ணுவத் தர்மமா என்று கேட்டு பதில் சொல்கிறார் .-பெருமை புரிந்த
பின்பு விளக்கம் பார்ப்போம்–ரம்யமான சூழ் நிலை பூ கொத்துகள் -சிவந்த வானம் மாலை
பொழுது -நெடு நாள் போன கணவன் திரும்பி வந்தால் சிவக்கும் மனைவி போல
–மனோகரம்–குழல் ஊத தொடங்கினான் .வேலைகளை விட்டு அனைவரும் வந்தனர்–போஜனம்
பரிமாற்றம் விட்டு விட்டு பால் காய்ச்சினது விட்டு பால் கரைந்தது விட்டு
குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதை விட்டு விட்டு -அருகில் போக ஆசை–சிந்தயந்தி–ரேழி
தாண்டி போக முடியவில்லை வாசல் படி பற்றி நின்றாள்  கேட்க
ஆனந்தம் புண்யம்  தீர்ந்தது கிட்டே கேட்க்க வில்லை வருத்தம் பாபம் தீர்ந்தன -ஏக
மனசோடு அனுபவம்–மொத்த கர்ம தீர்ந்து மோட்ஷம்–ஆழ்ந்த அனுபவத்தால் மொத்தம்
தீர்ந்தது –பக்தி இன்னும் வளராதவள் இவளுக்கு இந்த கோபிகள் நடுவில்–மற்ற கோபிகள்
போல போக முடிய வில்லை–மற்ற யாரும் கண்ணில் படவில்லை அவர்களுக்கு –ஈர்ப்பு நிறைய
–கால் கட்டுகளை அறுத்து விட்டு கண்ணனே எல்லாமாக கொண்டவர்கள்–ஆசை கணவனாகவும்
கொண்டவர்கள்–சிசுபாலன் வைத்து வைத்து  மோட்சம் போனான்–இடை விடாமல் நினைவே
முக்கியம் –உயர்ந்த கதி அடைய –விட்டு விட்டு வர கூடாது திரும்பி போங்க
சொன்னத்தும் முகம் வாடிற்றாம்

410–

வெண்ணெய் ஆத்மா போல் அவன் சொத்து உடலை விட்டு கொள்கிறான் –நினைத்து உள்ளம்
கலங்குகிறான் –காமம் குரோதம் போக்கியதே அசுரர்களை கொன்றது–29-18 ஸ்லோகம்–திரும்பி போக
சொல்கிறான்–அருகில் இருப்பது முக்கியம் இல்லை திரு நாம சங்கீர்த்தனம் ச்ரவணம்
த்யானம் போதுமே–நேராக தான் சேவிக்க வேண்டியது என்பது இல்லை–பிரமாணங்கள் மூலம்
அறிவதுநேராக அறிவதை விட சிறந்தது..,பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்தில் இருந்தமை
கட்டினாய்–பிரமாணங்களுக்கு அடங்கி அவன் இருக்கிறான்–கேட்டு மனசு உடைந்து
போனார்கள் கோபிமார்கள்–காதில் ஈயம் காச்சி விட்டுது போல இருந்ததாம் கண்ணன்
சொன்னது–திரு கடல் மல்லை-தல சயன பெருமாள் -பூதத் ஆழ்வார் அவதாரம்–புண்டரீகர்
புஷ்பம் சமர்ப்பிக ஆசை கடல் நீரை கையால் இறைத்து வற்ற வைத்து சேவிக்க ஆசை கொண்டார்
ஆதி செஷனை துறந்து தலத்தில்  பக்தனுக்கு வந்தார்–கோபிமார் இதை ஆணுக்கு ஒரு நியாயம்
எங்களுக்கு ஒன்றா –எங்களுக்கு உன் இடம் ஆசை ஆத்மா  தானே பார்க்க வேண்டும்–

10-27-6-

6-pitä gurus tvaà jagatäm adhéço
duratyayaù käla upätta-daëòaù
hitäya cecchä-tanubhiù saméhase
mänaà vidhunvan jagad-éça-mäninäm

You are the father and spiritual master of this entire universe, and also its
supreme controller. You are insurmountable time, imposing punishment upon
the sinful for their own benefit. Indeed, in Your various incarnations, selected
by Your own free will, You act decisively to remove the false pride of those who
presume themselves masters of this world.

10-namas tubhyaà bhagavate
puruñäya mahätmane
väsudeväya kåñëäya
sätvatäà pataye namaù

namaù—obeisances; tubhyam—unto You; bhagavate—the Supreme
Personality of Godhead; puruñäya—the Lord dwelling within the hearts of all;
mahä-ätmane—the great Soul; väsudeväya—to Him who dwells everywhere;
kåñëäya—Çré Kåñëa; sätvatäm—of the Yadu dynasty; pataye—to the master;
namaù—obeisances

Obeisances unto You, the Supreme Personality of Godhead, the great Soul,
who are all-pervading and who reside in the hearts of all. My obeisances unto
You, Kåñëa, the chief of the Yadu dynasty.

28-iti go-gokula-patià
govindam abhiñicya saù
anujïäto yayau çakro
våto devädibhir divam

After he had ceremonially bathed Lord Govinda, who is the master of the
cows and the cowherd community, King Indra took the Lord’s permission and,surrounded by the demigods and other higher beings, returned to his heavenlyabode.

10-28-10-

10-nandas tv aténdriyaà dåñövä
loka-päla-mahodayam
kåñëe ca sannatià teñäà
jïätibhyo vismito ‘bravét

Nanda Mahäräja had been astonished to see for the first time the great
opulence of Varuëa, the ruler of the ocean planet, and also to see how Varuëa
and his servants had offered such humble respect to Kåñëa. Nanda described all
this to his fellow cowherd men.

10-29-10/11-

10/11-duùsaha-preñöha-virahatévra-
täpa-dhutäçubhäù
dhyäna-präptäcyutäçleñanirvåtyä
kñéëa-maìgaläù
tam eva paramätmänaà
jära-buddhyäpi saìgatäù
jahur guëa-mayaà dehaà
sadyaù prakñéëa-bandhanäù

For those gopés who could not go to see Kåñëa, intolerable separation from
their beloved caused an intense agony that burned away all impious karma. By
meditating upon Him they realized His embrace, and the ecstasy they then felt
exhausted their material piety. Although Lord Kåñëa is the Supreme Soul, these
girls simply thought of Him as their male lover and associated with Him in that
intimate mood. Thus their karmic bondage was nullified and they abandoned
their gross material bodies.

32-yat paty-apatya-suhådäm anuvåttir aìga
stréëäà sva-dharma iti dharma-vidä tvayoktam
astv evam etad upadeça-pade tvayéçe
preñöho bhaväàs tanu-bhåtäà kila bandhur ätmä

Our dear Kåñëa, as an expert in religion You have advised us that the proper
religious duty for women is to faithfully serve their husbands, children and
other relatives. We agree that this principle is valid, but actually this service
should be rendered to You. After all, O Lord, You are the dearmost friend of all
embodied souls. You are their most intimate relative and indeed their very Self.

36-yarhy ambujäkña tava päda-talaà ramäyä
datta-kñaëaà kvacid araëya-jana-priyasya
aspräkñma tat-prabhåti nänya-samakñam aïjaù
sthätuàs tvayäbhiramitä bata pärayämaù

O lotus-eyed one, the goddess of fortune considers it a festive occasion
whenever she touches the soles of Your lotus feet. You are very dear to the
residents of the forest, and therefore we will also touch those lotus feet. From
that time on we will be unable even to stand in the presence of any other man,
for we will have been fully satisfied by You.

40-kä stry aìga te kala-padäyata-veëu-gétasammohitärya-
caritän na calet tri-lokyäm
trailokya-saubhagam idaà ca nirékñya rüpaà
yad go-dvija-druma-mågäù pulakäny abibhran

Dear Kåñëa, what woman in all the three worlds wouldn’t deviate from
religious behavior when bewildered by the sweet, drawn-out melody of Your
flute? Your beauty makes all three worlds auspicious. Indeed, even the cows,
birds, trees and deer manifest the ecstatic symptom of bodily hair standing on
end when they see Your beautiful form.

41-vyaktaà bhavän vraja-bhayärti-haro ‘bhijäto
devo yathädi-puruñaù sura-loka-goptä
tan no nidhehi kara-paìkajam ärta-bandho
tapta-staneñu ca çiraùsu ca kiìkaréëäm

Clearly You have taken birth in this world to relieve the fear and distress of
the people of Vraja, just as the Supreme Personality of Godhead, the primeval
Lord, protects the domain of the demigods. Therefore, O friend of the
distressed, kindly place Your lotus hand on Your maidservants’ heads and
burning breasts

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 23rd May to27 th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

401-

கோவர்த்தனம்-மலைகளுக்குள் சிறந்தது கிரி ராஜ் என்பர் இன்றும்–ஏழு வயசில் தூக்கி
பிடித்தான்–கதை கருத்து சர்வ ரட்சகன் கண்ணன் உறுதி நம்பிக்கை வேண்டும் ..தாயா
குழந்தை முதகில் தட்டி தூங்க பண்ணி கொண்டே பூரானை விளக்கி வெளியில் போடுவது
போல–அறியாமல் அறியும் ஆபத்தை தெரியாமல் விலக்குவது போல –அநாதி கால தொடர்பு
அவனுக்கும் நமக்கும்–அவ லீலையாக தூக்கி பிடித்தான் –21 kms சுற்றளவு/பரிக்ரமம் பலர் தலை
பட்ட இடத்தில் அடி வைத்து பிற டஷினம் செய்கிறார்கள்–பசுக்கள் இனியதாக வர்த்தனம்
பண்ணும் இடம்..கைகளில் ஏற பாக்கியம் செய்தது– துரோனாச்சலம் தந்தை  கிரி புலஸ்தியர்
தபம் இருக்க கேட்டார்-தூக்கி கொண்டு போக ப்ருந்தாவனம்தாண்டி போகும் பொழுது
-அனுபவத்தால் உள்ளம் பூரித்து பக்தி பலத்தால் தூக்க முடிய வில்லை கீழே வைத்தால் நகர
மாட்டேன் –கடுகு அளவு குறைந்து வரும் 80 அடி உயரம் -இப்
பொழுது –24 அத்யாயம் -இந்தரனுக்கு விழா எடுத்து படையல்
கொடுப்பார்கள் –ஆண்டு தோறும்–நந்த கோபன் சொல்கிறார்–வாழ்வதற்கு ஆதாரம் மழை
வருணன் இந்த்ரன் ஆணை –கர்மத்தால் பிறக்கிறான் சுகம் துக்கம் இதனால் தானே –மழை
இருந்தால் தான் மலை மரங்கள் கொடுகின்றது மூலிகை தரும் அதனால் கோவர்த்தனதுக்கு விழா
எடுக்க வேண்டும் –ஆனாயர் கூடி அமரர் தன் கோனார்க்கு ஒழிய –பண்ணினான்..

402–

அவதார பலன்கள் சாது காத்தல் துஷ்டர் அழித்து தர்மம் நிலை நாட்ட -லஷ்ம்யா சக -சால
பல நாள் உகந்து ஓர் உயர்கள் காப்பான் கோல  திரு மகளோடு/குன்றியே குடையாக பிடித்து
23/24/25 அத்யாயம் 24-1 ஸ்லோகம்–இந்த்ரன் கோபம் அடைந்து –ஆயர் விழவின் கண் துன்னு
சகடத்தால் ..பெரும் சோறு –அட்டு குவி சோற்று  பரு  பதம் -நெய் அலவு தயிர்
குளம்–வாவியும் அடங்க –ஹவுஸ் பெற வரும் தேவர் கால் வைக்காமல் பெற்று
போவார்கள்–எல்லாம் மலை என்றது நாஸ்திக பேச்சு இல்லை பர தேவன் அவனே இருக்கும்
பொழுது -அந்த மலை யாகவே தான் உட் கொள்ள போகிறார் இந்த்ரன் கர்வம் போக்கவும்–அன்ன
கூட உத்சவம்–பெரிய திரு பாவாடை உத்சவம்–ஐதீகம் ராமானுஜர் குழந்தைகள் பண்ணும் விழா
சென்று  மணல் பிரசாதம் பெற்று கொண்டார் ..தமர் உகந்த உருவம் பெயர் ஏற்று கொள்கிறான்
–திரை போட நீங்கள் கண்ணை மூடி கொள்ளள சொல்லிதானே உண்டான் கண்ணன்

403–

அப்பன் தீ மழை காத்து குன்றம் எடுத்தானே–குதும் சரோவர் பரிக்ரமம் பெரிய
ஏறி–பெரிய படி கட்டுகள் குதுமம் புஷ்பம் பூ சூடி விடும் இடம் -நாரதர் கண்ணனை
தரிசிக்க வந்த இடம் அடுத்து –மானசீ கங்கா கங்கைக்கு கண்ணனை சேவிக்க ஆசை–யமுனை
இடம் அனுமதி கேட்டு இருந்த இடம்-அனயோர அன்ன கூடம் உத்சவம் நடத்திய
இடம்–கோவர்த்தன மலை தரிசனம் கிட்டும்–மலை பிஞ்சு பாரான் கல் அபிஷேகம்
பண்ணலாம்–இங்கு நூறு தடாவில் வன்னி பராவி-அட்டு குவி–அன்யோற ஜதி புரா
பக்கம்–ஸ்ரீநாத் த்வாரகா–உருவான இடம்–வல்லபாச்சர்யர் சேவை சாதித்து அங்கு
சேவை–தானு காட் -தோல் காட் போல–ஜிக்வா  சிலா அடுத்து
நாக்கு போல- -இது வரை 7/8 km தூரம் அன்னதோர் பூதமாய் முன்
இருந்து உண்டான்–மலை தான் எல்லாம் கொடுத்தது எல்லாம் உண்டது 25 அத்யாயம்..புஷ்கலா வர்த்தகம் மேக கூட்டம் கொட்டி தீர்த்து
கல் மழை–வெள்ள காடு–உண்ண வானவர் கோனுக்கு –அல்லே எமக்கு என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சா
முன்னம் –குடை ஓன்று எத்தான் நமோ நாராயணனே -நெடும் கால் குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி
நிறையை சிரமத்தால் //ஏகேன ஹச்தேனே தூக்கி -மலை
பெரும் குடையால்–ஏழு நாள்கள் பிடித்து இருந்தான் அப்பன் தீ மழை காத்து
குன்றம் எடுத்தான்

404–

ஒ மண் அளந்த தாடாளா மழை எடுத்த தொளாளா–என்று ரட்சிக்க வருவாய்–திரும்பி பண்ணி
காட்ட வேண்டா அளந்த திரு அடிகளையும்  தோள்களையும் காட்டு சேவித்து கொள்கிறேன் -கல்
மழையால் கல்லை எடுத்தான் மயல் உரு வரை குடை -கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய்
என்னும்–செப்பால் உடைய செம் தாமரை கை விரல்கள் –மணி நெடும் தோள் காம்பாகாவும்
கொடுத்து கவித்த மழை–கோலமும் அழிந்திற்றில வாடிற்றில திரு உகிர் நொந்தும் இல
–முது  கணங்கள் முதுகில் பெய்து -தாவ பழகி கொண்டு இருக்க –சோலை சூழ் குன்று
எடுத்தாய்–தேவனா ரட்ஷனா அஹம் பாண்டவோ ஜாதக –பாதுகை திரு அடி விடாமல்
இருந்ததால்ம்பாதுகா பட்டாபி ஷேகம் திரு கைகளை விடாமல் இருந்த கோ வர்தன மலைக்கு
கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–கண்ணனே பிடித்து கொண்டு இருந்தஎற்றம் அபசாரம் இல்லை கோவிந்த
குண்டம் நீர் புஷ்கரணி -புனித நீர் தேங்கி —இருக்கும் இடம்-அன்று ..குன்று
குடையாய் எடுத்தாய் குணம் போற்றி–பால லீலை பற்றி அனைவரும் பேச பூதனை பிறந்த அன்றே
சகடாசுர வதம் 7 மாசம் பொழுது பண்ணினானே -வென்னே திருடி
வாயில் உலகம் காட்டினானே–அனைத்தையும் பேச —முதல் திரு அந்தாதி 54 பாசுரம் செம் கண் அறவன் 10 விஷயம் அரவம் அடல் வேழம் மல்
குன்றம் -வினை சொல் விட்டு இருத்து மேய்த்து குருந்தம் ஒசித்து புல் வாய் கீண்டு
குடம் ஆடிமுலை உண்டு மல் அட்டு குன்றம் எடுத்து ஒரே  பாசுரத்தில் 10 விருத்தாந்தம்–அடுக்கி அருளி இருக்கிறார்

405-

ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயணன் –மதுரா புரீம் -மண்ணின் பாரம் நீக்க –பிறந்த மாயா
பாரதம் பொறுத்த மாயா –மாயங்கள் பல –நினைத்து நினைத்து நாம் மோட்ஷம் பெற –மகன்
ஒருவனுக்கு அல்லாத மா மேதை மன்னன் –இச்சை கருணை அடியாக செய்தான்–அகர்ம வச்யன்
அவன் –பரத்வம் பீரிட்டு இருக்கும் பல இடங்களில்ம்-வாசனை மாறாது –கோவர்த்தன லீலை
–கண்ணன் ரட்சகன்–கை வலிக்குமோ ரிஷிகள் பரதவன் இவன் கம்சன் விரோத புத்தி வளர்த்து
கொள்கிறான்–கல் எடுத்து கல் மாறி காத்தாய் என்னும் -சொல் எடுத்து தன கிளியை சொல்
என்று துணை முலை மேல் சொர்கின்றாள் -பரகால நாயகி பேச
மாட்டாமல் இருக்கிறாள்-கிரிதாரி நினைத்ததும்–10-26 – ஸ்லோகம் கேள்வி உள்ளது யார் இவன் –நந்தன் பதில்
சொல்கிறார் -கர்காச்சர்யர் சொல்லி இருக்கிறார் யுகம் தோறும்
வர்ணம் மாறும் — வெளுத்து சிகப்பு -நிறம் வெளிது செய்து பசித்து கரித்து
–நான்கும்–பாலின் நீர்ம செம் பொன் நீர்மை ..நீல நீர்மை –வாசு தேவன் எங்கும்
நீக்கம் இன்றி இருகிறவன் வாசு தேவன் மகன் –ஈர்ப்பான் அனைவரையும் -திவ்ய
செஷ்டிதம்-நாராயணன் அம்சம் அவதாரம் தெரிந்து கொள்-அனாயசமாக செய்வான் –இப்படி
கர்கர் சொன்னதை நந்தன் சொல்வதை கேட்டு கொண்டார்கள் –இந்திரன் தெரிந்து கோவிந்த
பட்டாபிஷேகம் செய்ய போகிறான் பார்ப்போம்
10-24-8-8-çré-nanda uväca
parjanyo bhagavän indro
meghäs tasyätma-mürtayaù
te ‘bhivarñanti bhütänäà
préëanaà jévanaà payaù

Nanda Mahäräja replied: The great Lord Indra is the controller of the rain.
The clouds are his personal representatives, and they directly provide
rainwater, which gives happiness and sustenance to all creatures.

12-çré-bhagavän uväca
karmaëä jäyate jantuù
karmaëaiva praléyate
sukhaà duùkhaà bhayaà kñemaà
karmaëaiväbhipadyate

Lord Kåñëa said: It is by the force of karma that a living entity takes birth,
and it is by karma alone that he meets his destruction. His happiness, distress,
fear and sense of security all arise as the effects of karma.

20-varteta brahmaëä vipro
räjanyo rakñayä bhuvaù
vaiçyas tu värtayä jévec
chüdras tu dvija-sevayä

The brähmaëa maintains his life by studying and teaching the Vedas, the
member of the royal order by protecting the earth, the vaiçya by trade, and the
çüdra by serving the higher, twice-born classes.

2/33-tathä ca vyadadhuù sarvaà
yathäha madhusüdanaù
väcayitvä svasty-ayanaà
tad-dravyeëa giri-dvijän
upahåtya balén samyag
ädåtä yavasaà gaväm
go-dhanäni puraskåtya
girià cakruù pradakñiëam

The cowherd community then did all that Madhusüdana had suggested.
They arranged for the brähmaëas to recite the auspicious Vedic mantras, and
using the paraphernalia that had been intended for Indra’s sacrifice, they
presented offerings to Govardhana Hill and the brähmaëas with reverential
respect. They also gave grass to the cows. Then, placing the cows, bulls and
calves in front of them, they circumambulated Govardhana.

35-kåñëas tv anyatamaà rüpaà
gopa-viçrambhaëaà gataù
çailo ‘sméti bruvan bhüri
balim ädad båhad-vapuù

Kåñëa then assumed an unprecedented, huge form to instill faith in the
cowherd men. Declaring “I am Govardhana Mountain!” He ate the abundant
offerings.

10-23-16-

16-tatra pratividhià samyag
ätma-yogena sädhaye
lokeça-mäninäà mauòhyäd
dhaniñye çré-madaà tamaù

By My mystic power I will completely counteract this disturbance caused by
Indra. Demigods like Indra are proud of their opulence, and out of foolishness
they falsely consider themselves the Lord of the universe. I will now destroy
such ignorance.

18-tasmän mac-charaëaà goñöhaà
man-näthaà mat-parigraham
gopäye svätma-yogena
so ‘yaà me vrata ähitaù

I must therefore protect the cowherd community by My transcendental
potency, for I am their shelter, I am their master, and indeed they are My own
family. After all, I have taken a vow to protect My devotees.

19-ity uktvaikena hastena
kåtvä govardhanäcalam
dadhära lélayä viñëuç
chaträkam iva bälakaù

Having said this, Lord Kåñëa, who is Viñëu Himself, picked up Govardhana
Hill with one hand and held it aloft just as easily as a child holds up a
mushroom.

23-kñut-tåò-vyathäà sukhäpekñäà
hitvä tair vraja-väsibhiù
vékñyamäëo dadhärädrià
saptähaà näcalat padät

Lord Kåñëa, forgetting hunger and thirst and putting aside all considerations
of personal pleasure, stood there holding up the hill for seven days as the people
of Vraja gazed upon Him.

24-kåñëa-yogänubhävaà taà
niçamyendro ‘ti-vismitaù
nistambho bhrañöa-saìkalpaù
svän meghän sannyavärayat

When Indra observed this exhibition of Lord Kåñëa’s mystic power, he
became most astonished. Pulled down from his platform of false pride, and his
intentions thwarted, he ordered his clouds to desist.

29-taà prema-vegän nirbhåtä vrajaukaso
yathä saméyuù parirambhaëädibhiù
gopyaç ca sa-sneham apüjayan mudä
dadhy-akñatädbhir yuyujuù sad-äçiñaù

All the residents of Våndävana were overwhelmed with ecstatic love, and
they came forward and greeted Çré Kåñëa according to their individual
relationships with Him—some embracing Him, others bowing down to Him,
and so forth. The cowherd women presented water mixed with yogurt and
unbroken barleycorns as a token of honor, and they showered auspicious
benedictions upon Him.

10-24-16-

16-varëäs trayaù kiläsyäsan
gåhëato ‘nu-yugaà tanüù
çuklo raktas tathä péta
idänéà kåñëatäà gataù

[Garga Muni had said:] Your son Kåñëa appears as an incarnation in every
millennium. In the past He assumed three different colors-white, red and
yellow-and now He has appeared in a blackish color.

22-tasmän nanda kumäro ‘yaà
näräyaëa-samo guëaiù
çriyä kértyänubhävena
tat-karmasu na vismayaù

Therefore, O Nanda Mahäräja, this child of yours is as good as Näräyaëa. In
His transcendental qualities, opulence, name, fame and influence, He is exactly
like Näräyaëa. Thus you should not be astonished hy His activities

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 16th May to20th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

396-

பூமா தேவி மயிர் கூச்சு தான் நிமிர்ந்து செடி கொடிகள் –சிலிர்த்து ஏற்பட்டதாம்
–திருவடி பட்டதால் –குழல் ஒலி கேட்டும் –மெய் மறந்து ஆனந்த கண்ணீர் மரம் பொழிய
-மான் கணங்கள் மெய் மருந்து இருந்ததாம்..10-21 அத்யாயம் வேணு கானம்..குளம் நிறைந்து –நாவலம் பெரிய
தீவினில்..அற்புதம் கேளீர்..–அற்புதம்  நாராயணன் ஹரி வாமனன்–வாய் பாட்டு நேராக
வரும் ஆச்சார்யர் மூலம் சொல்வது போல்–குழல் ஓசை–முன்னோர் மொழிந்த ….தன நெஞ்சில்
தொற்றியது சொல்வார் மூர்க்கர் ஆவர்..பற்று அறுத்தால் தான் அவனை அடைய
முடியும்–குழல் மூலம் தான் நினைத்ததை கொடுக்கிறார்–பீஷ்மர் இடம் தர்ம
புத்ரர் கேட்க சொன்னது போல்–தத்வ தரிசிகள் பேச்சு –தத்வம் =பகவான்
–திருமலை ஆழ்வார் ஸ்ரீ சைல-திரு வாய் மொழி
பிள்ளை-வைகாசி விசாகம் ஆழ்வார் திருநகரி நிர்வாகம் ச்வாபதேச உரை கண்ணன் குழல் வெளி
உரை குழல் உள் உரை பொருள் என்கிறார்..-சுரஸ்தானம் உண்டு குழலில் –ஒரே காற்று தான்
உள் போகிறது எது வழியாக வருகிறதோ அதை பொறுத்து சுர ஸ்தானம் ஆத்மா
ஒரே மாதிரி-கர்ம வசத்தால் உடலை எடுத்து
கொண்டு-சிங்கம் கர்ஜிக்கிறார் பாம்பு விஷம் தேவதை உருவம் ராட்சச உடல்
-ரஜோ நெருப்பு எந்த ஒன்றை பிடித்து கொண்டு இருக்கிறதோ அது போல் எறியும்

397–

முராரி வேணு கானம்–அம்போத நீலம் கருநீல திரு மேனி–தாமரை போன்ற அரவிந்த தலைய
தாஷம்–கோப வேஷம்–காய காந்தம் –கோபால வேஷம்–கண்ணி கயிறும் சிறு கோலும் –மறித்து
ஓடும் தூசி பட்ட திரு மேனி–கற்று தூளி–சதங்கை ஒலியும்-இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறித்து– கானகம் எல்லாம் திரிந்து உன் கரிய திரு மேனி வாட –கூரத் ஆழ்வான் –அடிமை
என்று சாசனம் எழுதி கொடுப்பார்கள் இதை தரிசித்து ..-கொத்தான மயில் தொகைகள்–வலம்
காதில் மேல் தோன்றி பூ அணிந்து –அழகன் அலங்காரன்..-குழல் ஓட்டைகளை அதர அமுதம்
கொண்டு அலங்கரித்து -திரி பங்கி தோற்றம் மூன்று இடம் வளைந்து தலைகள் தோள்கள்
இடுப்பு–இடை தோள் சாய்த்து இரு கை கூட புருவம் நெரித்து ஏற குட வயிறு பட -வாய் கடை
கூட -கோவிந்தன் குழல் ஊதின போது ..கண் பெற்ற பயன் இவனை காண்பது தானே வந்தவர்களுக்கு
பிரசாதம் கொடுக்கிறான்–மாடு கன்று கோபிமார்கள் அனைவரும் எங்கள் கண்ணன் —

398-

ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம்–பிறப்பும் வளர்ச்சியும் செஷ்டிதங்களும் அனுபவிப்பர்
கடைசி பிறவி –வேணு கோபாலன் திரு கோலம் –குஞ்சம் கட்டிய குழல்–யமுனை திரு அடி
கழுவ மரத்தின் கிளையில் இருந்து–கரிய திருமேனி வாட நடந்தவனை ஆயாசம் தீர்க்க
–பொதுவான அமிர்தம் ஒரே குழல் பெற்றதே–இலை தடத்தை குழல்-மூங்கில் குழல்–ஏக்க பெரு
மூச்சு விட்டதாம் மற்றவை–மேக கூட்டம் கூட–அதை கண்டு மயில் ஆட குயில் பாட
–வண்டினம் முரலும் சோலை–குயில்  இனம் கூவும் சோலை..மான் கணங்கள் மேயகை   மறைந்து
மேய்ந்த கடை வழி சோர..-எழுது சித்திரங்கள் போல் இருந்தனவே–திரு மால் நின்ற நின்ற
பக்கம் நோக்கி..— மேனகையோடு…ரம்பை உஊர்வசி அனைவரும் . வெள்கி மயங்கி வாய்
திறப்பின்றி ஆடல் பாடல் மறந்தனர்..பஞ்ச பூதங்கள் தன்மை மாறினது பூமி கடினம் மாறி
அசைந்தன யமுனை நகரவில்லை ஒரே இடத்தில் இருந்து கேட்டதாம் ஆகாசம் உருவம் கொண்டு
வந்ததாம் காற்றும் ஒரே இடத்தில் இருந்தனவாம்..கறவைகள்..செவி ஆட்டகில்லாதே –கானா
அமுதம் பருகி–ஆட்டினால் வழியும் என்று ..குயில்கள் மெய மறந்து கேட்டதாம் ரிஷிகள்
நெஞ்சை விட்டு நீங்காமல் வேதம் மனனம் பண்ணுவது போல்–யமுனை நதி தாமரை மலர்களை
பாதாரவிந்தங்களில் சமர்பிததாம்

399–

400–

கற்ப ஸ்ரீமான்–மதுசூதன் கடாஷத்தால் சாத்விகனாக வளர்கிறான் –கிண்கிணி வாய்
செம்கண் சிறு சிறிதே எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் என்கிறோம் நித்ய படி –தாமரை
மங்கையும் நீயும் தாமரை கண்களால் நோக்க வேண்டும்–ரிஷி பத்னி விருத்தாந்தம்
..வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து ..பக்த விலோசனத்துக்கு என்னை
யுத்திடுமின்–த்வாதச ஆதித்ய லீலா-வெப்பம் கொடுத்தார்கள்  12 ஆதித்யர்களும் கண்ணனுக்கு தொண்டு புரிய காளியன் அடக்கிய
பின்பு –ஈடு என்று பார்த்து இருந்து நெடு நோக்கம்–சபரி  விதுரர் ரிஷி பத்நிகளை ..
ஆக்கிய நெடு நோக்கு–பண்பன் பெயரை சிந்தியாமல் பண்ணோடு வணங்காமல் ஓதி உரு என்னும்
சந்தியால்–என்ன பயன்–சடங்கு கூடாது –தூய்மை எண்ணம் வேண்டும்..அவனை பற்றி நினைக்க
வேண்டும்–மனைவியர் பக்தி இல்லாமல் போனதே வெட்கினார்கள்  ரிஷிகள் ..ஞானம்  மட்டும்
இருந்து பக்தி இல்லா விடில் என்ன பயன்–ரிஷிகள் புரிந்து கொண்டார்கள் ..அனைத்து
யக்ஜமும் பலனும் பலன் கொடுப்பவனும் அவன் தானே ..மனைவிகள் சம்பந்தத்தால் நமக்குபலன்
கிட்டட்டும்..உள் அடங்காத காதல் வேண்டும்..

10-21-3-

3-tad vraja-striya äçrutya
veëu-gétaà smarodayam
käçcit parokñaà kåñëasya
sva-sakhébhyo ‘nvavarëayan

When the young ladies in the cowherd village of Vraja heard the song of
Kåñëa’s flute, which arouses the influence of Cupid, some of them privately
began describing Kåñëa’s qualities to their intimate friends.

5-barhäpéòaà naöa-vara-vapuù karëayoù karëikäraà
bibhrad väsaù kanaka-kapiçaà vaijayantéà ca mäläm
randhrän veëor adhara-sudhayäpürayan gopa-våndair
våndäraëyaà sva-pada-ramaëaà präviçad géta-kértiù

Wearing a peacock-feather ornament upon His head, blue karëikära flowers
on His ears, a yellow garment as brilliant as gold, and the Vaijayanté garland,
Lord Kåñëa exhibited His transcendental form as the greatest of dancers as He
entered the forest of Våndävana, beautifying it with the marks of His
footprints. He filled the holes of His flute with the nectar of His lips, and the
cowherd boys sang His glories.

13-gävaç ca kåñëa-mukha-nirgata-veëu-géta
péyüñam uttabhita-karëa-puöaiù pibantyaù
çäväù snuta-stana-payaù-kavaläù sma tasthur
govindam ätmani dåçäçru-kaläù spåçantyaù

Using their upraised ears as vessels, the cows are drinking the nectar of the
flute-song flowing out of Kåñëa’s mouth. The calves, their mouths full of milk
from their mothers’ moist nipples, stand still as they take Govinda within
themselves through their tear-filled eyes and embrace Him within their hearts

16-dåñövätape vraja-paçün saha räma-gopaiù
saïcärayantam anu veëum udérayantam
prema-pravåddha uditaù kusumävalébhiù
sakhyur vyadhät sva-vapuñämbuda ätapatram

In the company of Balaräma and the cowherd boys, Lord Kåñëa is
continually vibrating His flute as He herds all the animals of Vraja, even under
the full heat of the summer sun. Seeing this, the cloud in the sky has expanded
himself out of love. He is rising high and constructing out of his own body,
with its multitude of flower-like droplets of water, an umbrella for the sake of
his friend.

19-gä gopakair anu-vanaà nayator udära
veëu-svanaiù kala-padais tanu-bhåtsu sakhyaù
aspandanaà gati-matäà pulakas taruëäà
niryoga-päça-kåta-lakñaëayor vicitram

My dear friends, as Kåñëa and Balaräma pass through the forest with Their
cowherd friends, leading Their cows, They carry ropes to bind the cows’ rear
legs at the time of milking. When Lord Kåñëa plays on His flute, the sweet
music causes the moving living entities to become stunned and the nonmoving
trees to tremble with ecstasy. These things are certainly very wonderful.

10-22-5-

5-evaà mäsaà vrataà ceruù
kumäryaù kåñëa-cetasaù
bhadrakäléà samänarcur
bhüyän nanda-sutaù patiù

Thus for an entire month the girls carried out their vow and properly
worshiped the goddess Bhadrakälé, fully absorbing their minds in Kåñëa and
meditating upon the following thought: “May the son of King Nanda become
my husband.”

9-täsäà väsäàsy upädäya
népam äruhya satvaraù
hasadbhiù prahasan bälaiù
parihäsam uväca ha

Taking the girls’ garments, He quickly climbed to the top of a kadamba tree.
Then, as He laughed loudly and His companions also laughed, He addressed the
girls jokingly.

16-çré-bhagavän uväca
bhavatyo yadi me däsyo
mayoktaà vä kariñyatha
aträgatya sva-väsäàsi
pratécchata çuci-smitäù
no cen nähaà pradäsye kià
kruddho räjä kariñyati

The Supreme Personality of Godhead said: If you girls are actually My

maidservants, and if you will really do what I say, then come here with your
innocent smiles and let each girl pick out her clothes. If you don’t do what I
say, I won’t give them back to you. And even if the king becomes angry, what
can he do?

23-paridhäya sva-väsäàsi
preñöha-saìgama-sajjitäù
gåhéta-cittä no celus
tasmin lajjäyitekñaëäù

The gopés were addicted to associating with their beloved Kåñëa, and thus
they became captivated by Him. Thus, even after putting their clothes on they
did not move. They simply remained where they were, shyly glancing at Him.

24-täsäà vijïäya bhagavän
sva-päda-sparça-kämyayä
dhåta-vratänäà saìkalpam
äha dämodaro ‘baläù

The Supreme Lord understood the determination of the gopés in executing
their strict vow. The Lord also knew that the girls desired to touch His lotus
feet, and thus Lord Dämodara, Kåñëa, spoke to them as follows.

27-yätäbalä vrajaà siddhä
mayemä raàsyathä kñapäù
yad uddiçya vratam idaà
cerur äryärcanaà satéù

Go now, girls, and return to Vraja. Your desire is fulfilled, for in My
company you will enjoy the coming nights. After all, this was the purpose of
your vow to worship goddess Kätyäyané, O pure-hearted ones

10-23-9-

9-iti te bhagavad-yäcïäà
çåëvanto ‘pi na çuçruvuù
kñudräçä bhüri-karmäëo
bäliçä våddha-mäninaù

The brähmaëas heard this supplication from the Supreme Personality of
Godhead, yet they refused to pay heed. Indeed, they were full of petty desires
and entangled in elaborate rituals. Though presuming themselves advanced in
Vedic learning, they were actually inexperienced fools.

14-mäà jïäpayata patnébhyaù
sa-saìkarñaëam ägatam
däsyanti kämam annaà vaù
snigdhä mayy uñitä dhiyä

[Lord Kåñëa said:] Tell the wives of the brähmaëas that I have come here
with Lord Saìkarñaëa. They will certainly give you all the food you want, for
they are most affectionate toward Me and, indeed, with their intelligence reside
in Me alone

20/21-niñidhyamänäù patibhir
bhrätåbhir bandhubhiù sutaiù
bhagavaty uttama-çloke
dérgha-çruta -dhåtäçayäù
yamunopavane ‘çoka
nava-pallava-maëòite
vicarantaà våtaà gopaiù
sägrajaà dadåçuù striyaù

Although their husbands, brothers, sons and other relatives tried to forbid
them from going, their hope of seeing Kåñëa, cultivated by extensive hearing of
His transcendental qualities, won out. Along the river Yamunä, within a garden
decorated with buds of açoka trees, they caught sight of Him strolling along in
the company of the cowherd boys and His elder brother, Balaräma.

22-çyämaà hiraëya-paridhià vanamälya-barhadhätu-
praväla-naöa-veñam anavratäàse
vinyasta-hastam itareëa dhunänam abjaà
karëotpalälaka-kapola-mukhäbja-häsam

His complexion was dark blue and His garment golden. Wearing a peacock
feather, colored minerals, sprigs of flower buds, and a garland of forest flowers
and leaves, He was dressed just like a dramatic dancer. He rested one hand
upon the shoulder of a friend and with the other twirled a lotus. Lilies graced
His ears, His hair hung down over His cheeks, and His lotuslike face was
smiling.

35-tatraikä vidhåtä bharträ
bhagavantaà yathä-çrutam
håòopaguhya vijahau
dehaà karmänubandhanam

One of the ladies had been forcibly kept back by her husband. When she
heard the others describe the Supreme Lord Kåñëa, she embraced Him within
her heart and gave up her material body, the basis of bondage to material
activity.

mantra-tantrartvijo ‘gnayaù
devatä yajamänaç ca
kratur dharmaç ca yan-mayaù
sa eva bhagavän säkñäd
viñëur yogeçvareçvaraù
jäto yaduñv ity äçåëma
hy api müòhä na vidmahe

All the aspects of sacrifice—the auspicious place and time, the various items
of paraphernalia, the Vedic hymns, the prescribed rituals, the priests and
sacrificial fires, the demigods, the patron of the sacrifice, the sacrificial offering
and the pious results obtained—all are simply manifestations of His opulences.
Yet even though we had heard that the Supreme Personality of Godhead,
Viñëu, the Lord of all mystic controllers, had taken birth in the Yadu dynasty,
we were so foolish that we could not recognize Çré Kåñëa to be none other than
Him.

50-tasmai namo bhagavate
kåñëäyäkuëöha-medhase
yan-mäyä-mohita-dhiyo
bhramämaù karma-vartmasu

Let us offer our obeisances unto Lord Kåñëa, the Supreme Personality of
Godhead. His intelligence is never bewildered, whereas we, confused by His
power of illusion, are simply wandering about on the paths of fruitive work

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 9th May to13th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

391–நாட்டை படை என்று –வீட்டை பண்ணி விளையாடும் விமலன் –பிருந்தா வனத்தே  கண்டோமே
-இந்த்ரஜித்  லஷ்மணன் கொன்றாலும் பெருமாளே –கொல்லை அரக்கியை –தங்கையை மூக்கும்
தமயனை தலையும் அறுத்த தாசரதி–வலக் கை போல் தான் –கழுதை தேனுகாசுரனை பல ராமன்
கொன்றான் அதுவும் கண்ணன் செய்தான் என்போம்–12 காடுகள்
உள்ளன பிருந்தாவனத்தில் கால வனம் –நடந்த கதை–கண்ணன் திருவடிவருடி  ஒரு பிள்ளை
திரு முடி ஒரு பிள்ளை வைத்து ஆனந்தம் –சரவணம் கீர்த்தனம் பாத சேவனம் –பிரகலாதன்
–கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –ஆழ்வார் கால
வனம்சித்ரம் இன்று சேவிக்கலாம்–ஜகம் முழுவதும் உண்டையும் பாவுமாக அவன்
ஸ்ருஷ்டிகிறான்–அனைத்தையும் முடித்தான்–பனம் பழம் அனுபவித்து உண்டார்கலாம்
அனைவரும்–அடுத்து மடு-காளிங்கன் விருத்தாந்தம்

392–வீட்டை பண்ணி விளையாடும் –நளிர் மாமலர் உந்தி –லீலா கைவல்யம் லோக வஸ்து –இன்புறும் இவ் விளையாட்டு உடையவன் ..காட்டை நாடி
தேனுகாசுரன் வேட்டை ஆடி வருவானை பிருந்தா வனத்தே கண்டோமே–அவனே இவன்–காளியன்
அடுத்து ..15 அத்யாயம்–இரண்டு மாடுகள் உண்டு நயா புராணா
–நடுவில் வீட்டை ஆக்கினது இப் பொழுது -பெரிய மடு இரண்டானது —

-கதம்ப மரம் ஏறி-உத்தவர் சுகர் அகம் கதம்ப மரம் ஆக வேண்டும் -பகவத் சம்பந்தம்
வேண்டும்–போர் களமாக நிருத்தம் செய்த நீர் கரை நின்ற -பொய்கை கரைக்கு என்னை
உய்த்திடுமின் –ஊரே போர் களமாக ஆனதாம் –தாவி தலையில் நின்று நாட்டியம் ஆடினான்
–அப்சரஸ் மிருதங்கம் யாழ் மீட்ட –ஊர்த்த தாண்டவம் ஹல்லீசகம்
குட கூத்து குரைவை  கூத்து –கோஷ்டி நாட்டியம்–ஒற்றை படை தலை மேல் வைத்தும் இரட்டை
படை தலையில் வைத்து ஆடுவது ஹல்லீசம் ஆட்டம்–அகங்கரித்து இருப்பவரை அடக்குவது போல்
அடக்கினான் -நாக பத்னிகள் வந்து பிரார்த்திக்க -கோபமும் அருளே–சீறி அருளாதே இறைவா
நீ தாராய் அருள்–தங்களை மறந்து நாட்டியம் அனுபவித்தார்கள்

393-வசு தேவம் ..தேவகி பரம் ஆனந்தம் ஜகத் குரும்–அவதார ரகசியம்–10-16
அத்யாயம் பார்த்து வருகிறோம் பூத்த  நீள கதம்பேறி–அனைத்தும் வாடி இருக்க இது
பூத்தது அவன் திரு வடி ஸ்பர்சத்தால் தான்–முதல் நிர்வாகம்-கருடன் அமிர்தம் கொண்டு
வரும் பொழுது உட்கார்ந்ததால் — அமிர்தம் சொட்டு பட்ட தால்–அடுத்து நிர்வாகம் ஆரா
அமுதன் திரு அடி பட்டதால்-கடி வினை நஞ்சே என் உடை அமுதே –தடம் தாமரை நீள பொய்கை
புக்கு தாடாளான்- நெடும் கயம–வெம் கோவியல் நாகத்தை — சீரார் திருவடியால்
பாய்ந்தான் –ஓர் பொய்கை வாய் ..நடம் பயின்ற நாதன்- திரு சந்த விருத்தம்–தீய
பண்புகள் நம் இடம் -செருக்கு அறுத்து –கூத்தன் கோவலன்–திருவடியால் எம் கணவனை
தீண்டிநாயே உனக்கு வணக்கம் –ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்கள்

-காளியனை மன்னித்து -கடலுக்குள்புக சொன்னான் ..-மடுவுக்கு புண்ய தீர்த்தம்–கருட
பயம் வேண்டாம்–ரமணகம் இடத்தை விட்டு விட்டு வந்தாயே அது என்னது கேட்டார் பரிஷித்
அடுத்த அத்யாயத்தில் சொல்கிறார்..–கருடனுக்கு வந்த பலியை காளியன் திமிர் உடன் தானே
கொள்ள-துரத்தி வந்தார் கருடன் வராமல் சாபம் இருந்ததாம் –சொவ்பரி  ரிஷி இருந்தார்
-மீன் காலைபிடித்து   கேட்க -சொவ்பரி சாபம் விட்டார் ..-இதை தெரிந்து காளியன்
இங்கு வந்து  மறைந்து இருந்தான் –நெருப்பு சூழ அதை குடித்து காத்தானாம்
மக்களை டாவாக்னி இருந்து காத்தார் பிளம்பாசுற வதம் அடுத்து ..

394–தர்மம் தலை குனிவு எடுக்கும் பொழுது அவதரிக்கிறான்–விடமும் அமுதமும் அவன் தான்
ஒப்பிலி அப்பன் பதிகம் –நரகமும் ச்வர்கமும் –அவன் தான்..இடை பிள்ளைகளுக்கு
ஆனந்தம் அசுரர்களுக்கு நஞ்சு சீறி அருளுகிறான்–பிரளம்பாசுரன்-இடை பிள்ளை வேஷத்தில்
வந்தான்..18th அத்யாயம்..பாண்டி வடம் –பல ராமன்
முடிக்கிறார் பாண்டி வடத்துக்கு என்னை உய்த்துடுமின் –கானகம் படி உலவி
உலாவி-12 கானகம் உண்டு இங்கு..மது வனம் -கால வனம்..குமுத
வனம் மலர்கள் நிறைந்த இடம் கபிலர் தபம் இருந்த இடம்
தாமரை காடு லோக வனம் மகா வனம் ஆய்ப்பாடி கோவர்த்தனம் பாகுல வனம் தர்ம ராஜனுக்கும்
பசு மாடுக்கும் தர்சனம் காம்ய வனம் பல குண்டங்கள் கதிர வனம் பிலவ மனம் பாந்திர வனம்
பத்ர வனம் -கன்று குணிலா எறிந்த இடம் பிருந்தா வனம்..18  உப வனம் 108 சிறிய வனம் உண்டு –பிரலம்பாசுரன்-தோத்தது போல நடித்தான்
-முஷ்டியால் உதைத்து தலை பிளக்க வைத்தார் பல ராமன் -19
அத்யாயம் ஊவா முள் காடு ..அக்னி இங்கும் குடித்து பசு மாடு காத்தான்

395–

கோபால சூடா மணி –பக்தி உழவன்–சாஸ்திரம் கொடுத்து சரீரம் கொடுத்து -திருந்தாமல்
இருப்போரை மீட்க்க–திரு மேனி அழகு காட்டி கடைசி அஸ்தரம் இது —பஞ்ச உபநிஷத் மயம்
சுத்த சத்வ மயம்–குறையாது வளராது –அதை தரிசத்த உடன் நமது பாபம் விலகி-பட்டார்
அருளியது –சுபாஸ்ர்யம் ஆச்ரயம்–ஹிரண்ய கசிபு ராவணன் சிசு பாலன் போல்வாரும் திரு
மேனி கண்டவர்கள் தானே –அன்பு உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டும் –சேர்ந்து இருக்க ஆசை
உள்ளவருக்கு பக்தி வளர்கிறான் –பகவான் இவர்களுக்கு காட்ட வில்லை–பார பஷமா–அன்பை
காட்டுபவர்களுக்கு காட்டுகிறான்–மனசு பண் பட்டு அன்பில் தொய்ந்து வணங்கி-பார்த்து
இல்லை-வணக்குடை தவ நெறி =பக்தி–கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை என்று
இருந்தார்கள்–அவன் காட்ட கண்டால் தான் நமக்கு பேர் இன்பம்..-20 அத்யாயம் சரத் காலம் குழல் –ஊதும் காலம் –ஐப்பசி
கார்த்திகை–தாமோதர மாசம் என்பர் கார்த்திகை..சரத் பூர்ணிமா முக்கியம்–த்வாரகை
பூர்ண நிலவு உத்சவம்–கண் பெற்ற பயனே ராச கிரீடை தரிசிக்க என்று இயற்க்கை கொடிகள்
அழைக்கும்..–வர்ஷா காலம்-மழை காலம் ஆனி ஆடி ஆவணி புரட்டாசி முன்பு–பூமி பருத்து
கண்ணனின் குழல் ஓசை கேட்க தயார் ஆனதாம் —

10-15-2-

2-tan mädhavo veëum udérayan våto
gopair gåëadbhiù sva-yaço balänvitaù
paçün puraskåtya paçavyam äviçad
vihartu-kämaù kusumäkaraà vanam

Thus desiring to enjoy pastimes, Lord Mädhava, sounding His flute,
surrounded by cowherd boys who were chanting His glories, and accompanied
by Lord Baladeva, kept the cows before Him and entered the Våndävana forest,
which was full of flowers and rich with nourishment for the animals.

10-15-8-

8-dhanyeyam adya dharaëé tåëa-vérudhas tvatpäda-
spåço druma-latäù karajäbhimåñöäù
nadyo ‘drayaù khaga-mågäù sadayävalokair
gopyo ‘ntareëa bhujayor api yat-spåhä çréù

This earth has now become most fortunate, because You have touched her
grass and bushes with Your feet and her trees and creepers with Your
fingernails, and because You have graced her rivers, mountains, birds and
animals with Your merciful glances. But above all, You have embraced the
young cowherd women between Your two arms-a favor hankered after by the
goddess of fortune herself.

17-päda-saàvähanaà cakruù
kecit tasya mahätmanaù
apare hata-päpmäno
vyajanaiù samavéjayan

Some of the cowherd boys, who were all great souls, would then massage His
lotus feet, and others, qualified by being free of all sin, would expertly fan the
Supreme Lord.

23-so ‘ti-véryo ‘suro räma
he kåñëa khara-rüpa-dhåk
ätma-tulya-balair anyair
jïätibhir bahubhir våtaù

O Räma, O Kåñëa! Dhenuka is a most powerful demon and has assumed the
form of an ass. He is surrounded by many friends who have assumed a similar
shape and who are just as powerful as he.

32-sa taà gåhétvä prapador
bhrämayitvaika-päëinä
cikñepa tåëa-räjägre
bhrämaëa-tyakta-jévitam

Lord Balaräma seized Dhenuka by his hooves, whirled him about with one
hand and threw him into the top of a palm tree. The violent wheeling motion
killed the demon.

40-atha täla-phaläny ädan
manuñyä gata-sädhvasäù
tåëaà ca paçavaç cerur
hata-dhenuka-känane

People now felt free to return to the forest where Dhenuka had been killed,
and without fear they ate the fruits of the palm trees. Also, the cows could now
graze freely upon the grass there.

43-pétvä mukunda-mukha-säragham akñi-bhåìgais
täpaà jahur viraha-jaà vraja-yoñito ‘hni
tat sat-kåtià samadhigamya viveça goñöhaà
savréòa-häsa-vinayaà yad apäìga-mokñam

With their beelike eyes, the women of Våndävana drank the honey of the
beautiful face of Lord Mukunda, and thus they gave up the distress they had
felt during the day because of separation from Him. The young Våndävana
ladies cast sidelong glances at the Lord—glances filled with bashfulness,
laughter and submission—and Çré Kåñëa, completely accepting these glances as
a proper offering of respect, entered the cowherd villag

10-16-9-

9-taà prekñaëéya-sukumära-ghanävadätaà
çrévatsa-péta-vasanaà smita-sundaräsyam
kréòantam apratibhayaà kamalodaräìghrià
sandaçya marmasu ruñä bhujayä cachäda

Käliya saw that Çré Kåñëa, who wore yellow silken garments, was very
delicate, His attractive body shining like a glowing white cloud, His chest
bearing the mark of Çrévatsa, His face smiling beautifully and His feet
resembling the whorl of a lotus flower. The Lord was playing fearlessly in the
water. Despite His wonderful appearance, the envious Käliya furiously bit Him
on the chest and then completely enwrapped Him in his coils.

27-taà nartum udyatam avekñya tadä tadéyagandharva-
siddha-muni-cäraëa-deva-vadhvaù
prétyä mådaìga-paëavänaka-vädya-gétapuñpopahära-
nutibhiù sahasopaseduù

Seeing the Lord dancing, His servants in the heavenly planets—the
Gandharvas, Siddhas, sages, Cäraëas and wives of the demigods—immediately

arrived there. With great pleasure they began accompanying the Lord’s dancing
by playing drums such as mådaìgas, paëavas and änakas. They also made
offerings of songs, flowers and prayers.

36-kasyänubhävo ‘sya na deva vidmahe
taväìghri-reëu-sparaçädhikäraù
yad-väïchayä çrér lalanäcarat tapo
vihäya kämän su-ciraà dhåta-vratä

O Lord, we do not know how the serpent Käliya has attained this great
opportunity of being touched by the dust of Your lotus feet. For this end, the
goddess of fortune performed austerities for centuries, giving up all other
desires and taking austere vows.

41-jïäna-vijïäna-nédhaye
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
aguëäyävikäräya
namas te präkåtäya ca

Obeisances unto You, the Absolute Truth, who are the reservoir of all
transcendental consciousness and potency and the possessor of unlimited
energies. Although completely free of material qualities and transformations,
You are the prime mover of material nature.

64-çré-åñir uväca
mukto bhagavatä räjan
kåñëenädbhuta-karmaëä
taà püjayäm äsa mudä
näga-patnyaç ca sädaram

Çukadeva Gosvämé continued: My dear King, having been released by Lord
Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, whose activities are wonderful,
Käliya joined his wives in worshiping Him with great joy and reverence.

10-17-10-

10-ménän su-duùkhitän dåñövä
dénän ména-patau hate
kåpayä saubhariù präha
tatratya-kñemam äcaran

Seeing how the unfortunate fish in that lake had become most unhappy at
the death of their leader, Saubhari uttered the following curse under the
impression that he was mercifully acting for the benefit of the lake’s residents.

21-tadä çuci-vanodbhüto
dävägniù sarvato vrajam
suptaà niçétha ävåtya
pradagdhum upacakrame

During the night, while all the people of Våndävana were asleep, a great fire
blazed up within the dry summer forest. The fire surrounded the inhabitants of
Vraja on all sides and began to scorch them.

25-itthaà sva-jana-vaiklavyaà
nirékñya jagad-éçvaraù
tam agnim apibat tévram
ananto ‘nanta-çakti-dhåk

Seeing His devotees so disturbed, Çré Kåñëa, the infinite Lord of the
universe and possessor of infinite power, then swallowed the terrible forest fire.

10-18-17-

17-paçüàç cärayator gopais
tad-vane räma-kåñëayoù
gopa-rüpé pralambo ‘gäd
asuras taj-jihérñayä

While Räma, Kåñëa and Their cowherd friends were thus tending the cows
in that Våndävana forest, the demon Pralamba entered their midst. He had
assumed the form of a cowherd boy with the intention of kidnapping Kåñëa and
Balaräma.

26-tam udvahan dharaëi-dharendra-gauravaà
mahäsuro vigata-rayo nijaà vapuù
sa ästhitaù puraöa-paricchado babhau
taòid-dyumän uòupati-väò ivämbudaù

As the great demon carried Balaräma, the Lord became as heavy as massive
Mount Sumeru, and Pralamba had to slow down. He then resumed his actual
form—an effulgent body that was covered with golden ornaments and that
resembled a cloud flashing with lightning and carrying the moon.

30-dåñövä pralambaà nihataà
balena bala-çälinä
gopäù su-vismitä äsan
sädhu sädhv iti vädinaù

The cowherd boys were most astonished to see how the powerful Balaräma
had killed the demon Pralamba, and they exclaimed, “Excellent! Excellent!”

10-19-7-

7-tataù samantäd dava-dhümaketur
yadåcchayäbhüt kñaya-kåd vanaukasäm
saméritaù särathinolbaëolmukair
vilelihänaù sthira-jaìgamän mahän

Suddenly a great forest fire appeared on all sides, threatening to destroy all
the forest creatures. Like a chariot driver, the wind swept the fire onward, and
terrible sparks shot in all directions. Indeed, the great fire extended its tongues
of flame toward all moving and nonmoving creatures.

12-tatheti mélitäkñeñu
bhagavän agnim ulbaëam
pétvä mukhena tän kåcchräd
yogädhéço vyamocayat

“All right,” the boys replied, and immediately closed their eyes. Then the
Supreme Lord, the master of all mystic power, opened His mouth and
swallowed the terrible fire, saving His friends from danger.

16-gopénäà paramänanda
äséd govinda-darçane
kñaëaà yuga-çatam iva
yäsäà yena vinäbhavat

The young gopés took the greatest pleasure in seeing Govinda come home,
since for them even a moment without His association seemed like a hundred
ages.

10-20-25-

5-evaà vanaà tad varñiñöhaà
pakva-kharjura-jambumat
go-gopälair våto rantuà
sa-balaù präviçad dhariù

When the Våndävana forest had thus become resplendent, filled with ripe
dates and jambu fruits, Lord Kåñëa, surrounded by His cows and cowherd
boyfriends and accompanied by Çré Balaräma, entered that forest to enjoy.

30/31-çädvalopari saàviçya
carvato mélitekñaëän
tåptän våñän vatsatarän
gäç ca svodho-bhara-çramäù
prävåö-çriyaà ca täà vékñya
sarva-käla-sukhävahäm
bhagavän püjayäà cakre
ätma-çakty-upabåàhitäm

Lord Kåñëa watched the contented bulls, calves and cows sitting on the
green grass and grazing with closed eyes, and He saw that the cows were tired
from the burden of their heavy milk bags. Thus observing the beauty and
opulence of Våndävana’s rainy season, a perennial source of great happiness, the
Lord offered all respect to that season, which was expanded from His own
internal potency.

0-niçcalämbur abhüt tüñëéà
samudraù çarad-ägame
ätmany uparate samyaì
munir vyuparatägamaù

With the arrival of autumn, the ocean and the lakes became silent, their
water still, just like a sage who has desisted from all material activities and given
up his recitation of Vedic mantras.

44-akhaëòa-maëòalo vyomni
raräjoòu-gaëaiù çaçé
yathä yadu-patiù kåñëo
våñëi-cakrävåto bhuvi

The full moon shone in the sky, surrounded by stars, just as Çré Kåñëa, the
Lord of the Yadu dynasty, shone brilliantly on the earth, surrounded by all the
Våñëis.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 25th April to 29th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

381-

வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் -மெய் கலந்தானே –தாமோதர தடம்
–கற்றினம் மேய்த்த கழல்  இணை கீழ்–அரங்கனே கண்ணன்-கொண்டால் வண்ணனாய் கோவலனாய்
வெண்ணெய் உண்ட வாயன் இவன் தானே ..தாமோதர தடம் தேடுகிறார் நஞ்ஜீயர்..திரைக்குள்
தேடினார் –கட்ட முடியும் படி எளியவன் என்ற எண்ணம் வரும் என்று –பிரதம விபூஷணம்
இது தான் கூரத்  ஆழ்வான் –உள்ளம் கொள்ளை கொள்ளும் ஆபரணம் இது தான் –சகாதேவன்
மலரால் கட்டி வைத்தானே –அந்தத்தில் முடியும் வகை அடியேற்கு தெரியும் ஒ ஆதி
மூர்த்தி –தெரியுமோ இல்லை–கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன்–தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய
–கல்லை பெண்ணை ஆக்கிய வலது திருவடி– இடது திருவடி தழும்பு கங்கை– முழம் கால்
தழும்பு தவழ்ந்த கண்ணன் –தொடைகள் மது கைடபர் அளித்த தழும்பு ..உந்தி தாமரை நான்
முகன் இருந்த தழும்பு //திரு மார்பு பிராட்டி இருக்கும் தழும்பு– கழுத்து முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர்– திரு வாய் சரம ஸ்லோகம் -கண்ணன் ராமன் வராக மூவரும்  அருளிய
தழும்பு //கடாஷித்து இருக்கும் தழும்பு –தலைமை உதர பந்தம்-பட்டம்–நம்பி ஹனுமந்த
தாசர்-ராமானுஜர் சிஷ்யர்–ஐதீகம்–திரு ஆராதன கிரமம் சொல்லி கொண்டு இருக்கும்
பொழுது -பார்த்ததும் நடுக்கம்-யசோதைக்கு பயப் படுவானா சந்தேகம் தீர்ந்தது என்றாராம்
–கட்டிவிட்டு ஆடு மாடு பார்க்க யசோதை போனதும் நந்தன் வந்தார் மேல் பார்ப்போம்

382-திருவடி பற்றி சம்சார முக்தி பெறுவோம்–சம்சாரத்தில் கட்டி வைத்து இருக்கிறான் முக்
குணம் சேர்க்கை நம்மால் தாண்ட முடியாது –அவனை பற்றியே வெளி ஏறலாம்–அவன் கட்டு
பட்டு நிற்கிறான் நந்தன் வர காத்து இருக்கிறானே கட்டு பட்டதே நம்மை   விடுவிக்க தானே –வெண்ணெய் திருட வந்தானா மனசை திருட
வந்தானா –எதற்கு கட்டி வைத்தால் தெரியாமல் தான் அலுத்து கொண்டு இருக்கிறேன்
என்றானாம் நந்தன் இடம் கண்ணன்..கட்டுகள் அவிழ்த்து விட்டு நாக பழம் சாப்பிட
சொன்னார் நந்தன்..தம்மையே தனக்கு தருபவன் -தன்னையே எனக்கு தந்த கற்பகம்
ஆழ்வார்–உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்–முக்தி கேட்டு
பெற்றாள் சங்கு சக்கர பொறி கண்டு -9-20 ஸ்லோகம்..கட்டு பட்ட உரலோடு சென்று மரம் -குபேரன் பிள்ளைகளை
அளித்து -மறுத்த மரம் முறித்த சரித்ரம்

383-

ஜன்ம சேஷ்டிதம் மே திவ்யம்//..தவழ்ந்து உரலோடு மரங்களுக்கு உள்புகுந்து போக
-சாபத்தால் மரம்-நன்றி சொல்லி ஆகாயம் நோக்கி போனார்கள் 10-10 அத்யாயம்–நந்த
பவனம்-யமலர்ஜுனர்களை முறித்த இடம் இன்றும் சேவிக்கலாம்– செஷ்டிதங்கள் திட்டம்
போடும் இடம் ரமண ரெட்டி மானும் மாடும் பார்க்கலாம் இன்றும்–ராதே
சொல்லி ரிகஷா   போகும் மணி அடிக்க மாட்டார்கள் இன்றும் -போனாய் மா மருதின் நடுவே
என் பொல்லா மணியே தேனே இன் அமுதே -யசோதை உண்மையாக சொன்னதை பொய்யாக சொல்லி
-பொய்யே கைமை சொல்லி
மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் –குபேரனின் இரண்டு பிள்ளைகள்–தேவ ரிஷி  நாரதர் வர
..மரியாதை பண்ண வில்லை-இருவரும் மரம் ஆக நிற்க சாபம் இட்டார்//சாப விமோசனம் வாசு
தேவன் ஸ்பரிசத்தால் கிட்டும்–யமல அர்ஜுன மரமாக இருந்த விருத்தாந்தம் –மரம்
இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ–சாப விமொசனம்பெற்று 10-36 ஸ்லோகம் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணுகிறார்கள்/இவர்கள் முக்தி பெற்றார்கள் அவன் கட்டு பட்டு நிற்கிறான்
இன்னும்/

384–

மம சந்தோஷ காரணம் ஸ்ரத்தையாக ஸ்ரீ பாகவதம் பாராயணம் செய்தால் //யாரும் ஓர்
நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் -யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவெளிய எம்பெருமான்
–மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் அவன் தான் எல்லை –மூவாறு மாசம் மோகித்தார்
ஆழ்வார்–நிற்க பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினார்-மதுர கவி ஆழ்வார்–தப்பை சொன்னோம்
தப்பை செய்தோம்–எளிவரும் இயல்பினன் என்றார் அடுத்து-இது
தப்பை சொன்னேன் — –உபதேசம் வரும் பொழுது அனுபவித்து மயங்கினது தப்பை செய்தேன்
..11அத்யாயம் அடுத்து –ஆச்சர்யம் கோப குமாரர்களுக்கு –தென் நெல் சிறு பருப்பு
அக்காரம் -௧௨ மாசம் விரதம் இருந்து பெற்ற பிள்ளை/கன்னல் சீடை கார் எள்ளின் உருண்டை
என் அகம் என்று வைத்துபோனேன்–சாப்பிட்டு போகும் பிள்ளையா இதை செய்தது
ஆச்சர்யம்–

385-

விரஜ பூமி பிருந்தாவனம் நெருஞ்சி முள் காட்டை மேய்ச்சல் நிலமாக மாற்றினான்
–கண்ணன் அனைவரையும் கூட்டி போகிறான்–காம்ய வனம்-வழுக்கு பாறை உண்டுகண்ணன் தலையில்
கால் வைத்து வழுக்கி விளையாடுவார்கள்–லுகாகுல குண்டம்–குதித்து சரண் பகாடி மலை
கண்ணன் திருவடி நக்கி கொண்டு பசு மாடு/கயா குண்டம் உண்டு/கயை அங்கேயே
வரவளைத்தானாம் போஜன் தாலி இன்னும் இங்கு உண்டு..வட்சாசுரன் விளாம் பழ அசுரன்-கன்று
குட்டி உருவத்துடன் கம்சன் ஏவி விட -வேய் மறு தோளினை மெலியுமாலோ திரு வாய் மொழி
-10-3 ஆ பின் போகல் என்கிறார்
ஆழ்வார் –கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி –இரண்டையும் முடித்தார்–குஞ்சித
பாதமாக இருந்ததாம்–முதலில் உலகம் அளந்த அடி போற்றி –திரு விக்ரமன் திருவடி
ஆண்டாள் மேல் பகுதி தானே சேவிக்க முடியும்..–கரு நீல வண்ணம் கீழ் பக்கம் செம்
பஞ்சு குழல் போல தாமரை கலரில் இருக்கும் அதை பார்த்த ஆண்டாள் குஞ்சித மடிக்க பட்ட
பாதம் கழல் போற்றி என்கிறாள் ..அடுத்து பகாசுரன் கொக்கு வடிவம் அசுரன்
விருத்தாந்தம்

10-10-12-

evam sadharanam deham
avyakta-prabhavapyayam
ko vidvan atmasat krtva
hanti jantun rte ‘satah

This body, after all, is produced by the unmanifested nature and again
annihilated and merged in the natural elements. Therefore, it is the common
property of everyone. Under the circumstances, who but a rascal claims this
property as his own and while maintaining it commits such sinful activities as
killing animals just to satisfy his whims? Unless one is a rascal, one cannot
commit such sinful activities.

10-10-26-

ty antarenarjunayoh
krsnas tu yamayor yayau
atma-nirvesa-matrena
tiryag-gatam ulukhalam

Having thus spoken, Krsna soon entered between the two arjuna trees, and thus
the big mortar to which He was bound turned crosswise and stuck between them.

10-10-28-

tatra sriya paramaya kakubhah sphurantau
siddhav upetya kujayor iva jata-vedah
krsnam pranamya sirasakhila-loka-natham
baddhanjali virajasav idam ucatuh sma

Thereafter, in that very place where the two arjuna trees had fallen, two
great, perfect personalities, who appeared like fire personified, came out of
the two trees. The effulgence of their beauty illuminating all directions, with
bowed heads they offered obeisances to Krsna, and with hands folded they spoke
the following words.

10-10-29-

krsna krsna maha-yogims
tvam adyah purusah parah
vyaktavyaktam idam visvam
rupam te brahmana viduh

O Lord Krsna, Lord Krsna, Your opulent mysticism is inconceivable. You are
the supreme, original person, the cause of all causes, immediate and remote, and
You are beyond this material creation. Learned brahmanas know [on the basis of
the Vedic statement sarvam khalv idam brahma] that You are everything and that
this cosmic manifestation, in its gross and subtle aspects, is Your form.

10-10-30/31-

tvam ekah sarva-bhutanam
dehasv-atmendriyesvarah
tvam eva kalo bhagavan
visnur avyaya isvarah
tvam mahan prakrtih suksma
rajah-sattva-tamomayi
tvam eva puruso ‘dhyaksah
sarva-ksetra-vikara-vit

You are the Supreme Personality of Godhead, the controller of everything. The
body, life, ego and senses of every living entity are Your own self. You are the
Supreme Person, Visnu, the imperishable controller. You are the time factor, the
immediate cause, and You are material nature, consisting of the three modes
passion, goodness and ignorance. You are the original cause of this material
manifestation. You are the Supersoul, and therefore You know everything within
the core of the heart of every living entity.

10-10-37/38-

anujanihi nau bhumams
tavanucara-kinkarau
darsanam nau bhagavata
rser asid anugrahat

O supreme form, we are always servants of Your servants, especially of Narada
Muni. Now give us permission to leave for our home. It is by the grace and mercy
of Narada Muni that we have been able to see You face to face.

vani gunanukathane sravanau kathayam
hastau ca karmasu manas tava padayor nah
smrtyam siras tava nivasa-jagat-praname
drstih satam darsane ‘stu bhavat-tanunam

Henceforward, may all our words describe Your pastimes, may our ears engage
in aural reception of Your glories, may our hands, legs and other senses engage
in actions pleasing to You, and may our minds always think of Your lotus feet.
May our heads offer our obeisances to everything within this world, because all
things are also Your different forms, and may our eyes see the forms of
Vaisnavas, who are nondifferent from You.

10-10-42/43-

tad gacchatam mat-paramau
nalakuvara sadanam
sanjato mayi bhavo vam
ipsitah paramo ‘bhavah

O Nalakuvara and Manigriva, now you may both return home. Since you desire to
be always absorbed in My devotional service, your desire to develop love and
affection for Me will be fulfilled, and now you will never fall from that
platform.

sri-suka uvaca
ity uktau tau parikramya
pranamya ca punah punah
baddholukhalam amantrya
jagmatur disam uttaram

Sukadeva Gosvami said: The Supreme Personality of Godhead having spoken to
the two demigods in this way, they circumambulated the Lord, who was bound to
the wooden mortar, and offered obeisances to Him. After taking the permission of
Lord Krsna, they returned to their respective homes.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 18th April to 22nd April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

376–

-வெண்ணெய் ஆத்மா போல் உடல் போல் பானை –தாரார் தடம் தோள்கள் மாலை
உடன் பானை யில்  குனிந்து வெண்ணெய் எடுத்தார்..-சந்தனம் குறி கண்டு–வைத்தது
காணாள்–சிறு பெண்கள் தான் கண்ணனே காப்பவன் என்று நினைப்பார்கள்..அங்கு வெண்ணெய்
வார்த்தையுள்  சீற்றம் கொண்டு–ஏழு கூத்த அப்பன் தன்னை குருகூர் சடகோபன்–வயிறு
அடித்து –சின்ன வயிறு என்று –யாரார் புகுதுவார்–பிறந்த பின்பு வெண்ணெய் பால்
அறியாதவர்கள்–நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் என்பர் குடியோம் சொல்ல வில்லை..பிள்ளை
தமிழ்-பிறந்த/தொட்டில் திரு பாதம் –கை தலங்கள் வந்து காணீரே /பார்க்க
சொல்ல/தாலாட்டு பாடி/தன் முகத்து சுட்டி தவழ்ந்தது/நீ இங்கு நோக்கி போ/ செங்கீரை
ஆடுதல்/கிருஷ்ண ராமா சொல்லி ஆடுவது/எழ உலகம் உடையாய் ஆடுக செங்கீரை/என் அவலம்
களைவாய்/சப்பாணி பதிகம்/பேய் முலை உண்டானே  சப்பாணி/மார்பு பிளந்திட்ட கையால்
சப்பாணி/இரு காலும் கொண்டு அங்கு எழுதினால் போல் நடந்து/நமுசியை வானில் சுழற்றிய
அச்சோ/புறம் புல்குதல்–அச்சன் வந்து என்னை புறம் புல்குவான் பின் வந்து பிடிப்பான்
377-மன்னார்குடி ராஜ கோபாலன்–பெரி ஆழ்வார் முதல் பத்து பார்த்தோம்..-அப் பூச்சி
காட்டுகிறான்–கண்ணை புரட்டி காட்டுவது–ஐதீகம்–அரையர்–மகன் ஒருவருக்கு அல்லாத மா
மேதை மன்னன் நான்கு திரு கைகள் உடன் சங்கு சக்கரம் காட்டினானாம் -எம்பார் சொல்லி
–மெய்சூதி சங்கம் இடத்தான் பாசுரம்..கை தலங்கள் வந்து காணீரே  –அம்மம் உண்ண
துயில்

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை
புரட்டி விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல்
கொண்டு வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை
புன்னை குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து
திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல் /அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி
ஸ்வேதா கிரி ஆதி திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை
பொழுது பேசி நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என்
மகள் இருப்ப பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான் /

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை புரட்டி
விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல் கொண்டு
வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை புன்னை
குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல்
/அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி ஸ்வேதா கிரி ஆதி
திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை பொழுது பேசி
நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என் மகள் இருப்ப
பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான்

378-ப்ரக்மாண்ட காட்-வாய்க்குள் கண்டால் பிரம்மாண்டங்களை மண் தான் பிரசாதம் இங்கு
.கண்ணன் உண்ட மண் /வெண்ணெய் சாப்பிட்டதுக்கும் மண்ணை சாப்பிட்டதுக்கும் கட்டு
உண்டதுக்கும் தொடர்பு/மண் சாப்பிட வில்லை -திறந்து பார்த்தாள்–மா சுச சோக படாதே
-நம்ப வேண்டும் அவன் சொன்னதை–தாரகம் காற்று சந்திரன் மலைகள் கடல்கள் -உண்டாய்
உலகு எழ முனமே உமிழ்ந்தாய் மெய் ஊன் மருந்தே மாயேனே-கண்டு மயங்கினாள்/ஒன்பதாவது
அத்யாயம்-அடுத்து -கடைந்து இருக்கும் பொழுது வெண்ணெய் உண்டான் -தண்டிக்க ஓட்டை
உரலின் கிட்டே இழுத்து போய் கட்ட //பொருளை கட்டுவது போலே –வளர்ந்தான் இரண்டு
அங்குலம் குறைய இருக்க இன்னொரு கயிறு கொண்டு பார்க்க -கண் நுண் சிறு
தாம்பினால் கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் சட்டு என்று திரு மேனி குறைத்தான்/ஓடவும்
முடியாமல்-வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை–விதே ஆத்மா அவிதே ஆத்மா –கட்டு பட்டு
நின்றான் –உபாசனம் பலம்-எப்படி உபாசனமோ அப்படி தானே பலம் கட்டு பண்ணிய கண்ணனை
நினைத்தால் கட்டு விடு படுகிறதே நியாய சாஸ்திரம் இடிகிறதே வெட்க்கம் வந்து நியாய
சாஸ்திரம் காட்டில் ஒளிந்து கொண்டதாம் -கூரத் ஆழ்வான்/தேசிகன் அருளுகிறார்கள்/கட்டி
வைத்தவளை அழ வைக்காமல் நினைக்கும் பக்தர்களை அழ வைகிராயே தங்களுக்கு வசபட்டவர்களை
தானே அழ வைகிறாய் /உரலினோடு இருந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே /உரவிடை-தாமோதரன்
இடுப்போடு/மார்பினோடும் அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் திரு வயிற்று உத்தர பந்தம் பட்டம் கட்டினார்கள்379-குழல் குஞ்சி -முன்னும் பின்னும் அழகு /பவள பாறை போல் திரு உதடுகள் /ஆனந்தம்
கொப்பளிக்கும் திரு கண்கள் தடம் கொள் தாமரை கண்கள் விளித்து -பூமி  பாலன்
திரு புளிங்குடி  –திரு கண்கள் வளர பார்க்கும் பொழுது புருவம் மூக்கு காதுகள்
தடுக்க -கீழ் நோக்கி வளராது –கற்பக கோடி போல் மூக்கு //அடி பட்டானே –பெரிய திரு
மடல்-களவின் கண் படல் கதவு-கீழ் புகுந்து போவானாம் –ஒரு நாள் திறந்திருக்க
-திகைத்து இருந்தானாம் ..குனிந்து போய் பழக்கம் அசட்டுபிள்ளை- சாத்தி தாப்பாள்
போட்டு போனானாம் -மோட்ஷ கதவை திறந்து விடுபவன்- ஸ்ரீ வைகுண்ட வாசல் திறக்க நாம்
காத்து இருக்கிறோமே –ததி பாண்டன் விருத்தாந்தம் -பானைக்குள் மறைத்து வைத்து இல்லை
சொல்ல சொல்லி அவனுக்கும் பானைக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தானே –பிருந்தா வனத்தில்
கண்டீரே கேட்டுவன்தவள் இடம் இல்லை என்ற்டவனுக்கும் மறைத்து வைத்த
பானைக்கும்..-உயர்ந்த சொத்து எடுத்து கொடுக்க எளிய சொத்து யாராவது கேட்ப்பாரா என்று
இருப்பவன் தானே /முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாலி-பிள்ளை பெருமாள் -எங்கும் உளன்
கண்ணன் என்றேனோ -இங்கு இல்லை என்றேனோ-திரு கோளூர் பெண் பிள்ளை வார்த்தை
/களவு -வைராக்கியம்  தாம்பு–தம்பால் கட்ட வில்லை பிரேமத்தால் கட்டினாள் பக்தி
அன்பு காதல்/கண்ணி பக்தி நுண் கஜன யோகம் சிறு வைராக்கியம் பற்று அற்ற தன்மை -380–பக்தி ஞானம் வைராக்கியம் -கண்ணி நுண் சிறு -தாம்பு யானை தன்னை கட்ட வேண்டிய சங்கிலி
தானே கொண்டு வந்து தருவது போலே இவனும் இவற்றை தானே அருளி தன்னை அடைய
வைக்கிறான்–தாமதத்தால் கட்ட முடியாது பிரேமத்தாலே தான் கட்ட முடியும் அதுவும் அவனே
அருளுகிறான்-கட்டு உண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் ..10-9அத்யாயம்–உரல் கருத்த பொத்த உரல்-திருட்டுக்கு உதவியதும்
இது தானே -உரலோடு -ஊரார்கள் எல்லோரும் காண கட்டினாள்..-வயிற்று உத்தர பந்தம்–கரடு
முரடு/மேல் பெருத்து
நாடு சிறுத்து கீழ்ம்பெருத்து-உற விடை  உதர-மார்பினோடும்-  குந்தா முகுந்தா முற்
குறைப்பு -கடை குறைப்பு -இடை குறைப்பு உதர உற /அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் –திரு
மா மகள் மருவி இருக்கும் திரு மார்பம்..வித்யாசம் அழுகை ஓன்று மட்டும் தான் –ஓடுவதற்கு காலை தூக்க –எழில்
கொள் தாம்பு  கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையம் –மை கரைந்து கருப்பு கூட
–நர்த்தன கண்ணன் திரு கோலம்–நமட்டு சிரிப்பு–பொருமி கொண்டு ஓடவும் முடியாமல்
நிற்கவும் முடியாமல் அழவும் முடியாமல்–எத்தனிக்கும் திருவடிகள் நம்மை காக்கட்டும்
அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் அன் நோக்கும் தொழுத கையும் –மன்னிப்பு கேட்க்க வில்லை
வணங்க வில்லை கோபிமார்கள் 5 லஷம் பேரையும் ஓன்று சேர்ந்து
பார்க்க வைத்ததற்கு நன்றி சொல்கிறான்–இந்த அனுபவம் யாருக்கு கிட்டும்–பிரம்மா
சிவன் மகா லஷ்மி கூட அனுபவிக்காத -தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாள்

10-9-4-

tam stanya-kama asadya
mathnantim jananim harih
grhitva dadhi-manthanam
nyasedhat pritim avahan

While mother Yasoda was churning butter, Lord Krsna, desiring to drink the
milk of her breast, appeared before her, and in order to increase her
transcendental pleasure, He caught hold of the churning rod and began to prevent
her from churning.

10-9-6-

sanjata-kopah sphuritarunadharam
sandasya dadbhir dadhi-mantha-bhajanam
bhittva mrsasrur drsad-asmana raho
jaghasa haiyangavam antaram gatah

Being very angry and biting His reddish lips with His teeth, Krsna, with
false tears in His eyes, broke the container of yogurt with a piece of stone.
Then He entered a room and began to eat the freshly churned butter in a solitary
place.

10-9-8-

ulukhalanghrer upari vyavasthitam
markaya kamam dadatam sici sthitam
haiyangavam caurya-visankiteksanam
niriksya pascat sutam agamac chanaih

Krsna, at that time, was sitting on an upside-down wooden mortar for grinding
spices and was distributing milk preparations such as yogurt and butter to the
monkeys as He liked. Because of having stolen, He was looking all around with
great anxiety, suspecting that He might be chastised by His mother. Mother
Yasoda, upon seeing Him, very cautiously approached Him from behind.

10-9-11-

krtagasam tam prarudantam aksini
kasantam anjan-masini sva-panina
udviksamanam bhaya-vihvaleksanam
haste grhitva bhisayanty avagurat

When caught by mother Yasoda, Krsna became more and more afraid and admitted
to being an offender. As she looked upon Him, she saw that He was crying, His
tears mixing with the black ointment around His eyes, and as He rubbed His eyes
with His hands, He smeared the ointment all over His face. Mother Yasoda,
catching her beautiful son by the hand, mildly began to chastise Him.

10-9-13/14-

na cantar na bahir yasya
na purvam napi caparam
purvaparam bahis cantar
jagato yo jagac ca yah
tam matvatmajam avyaktam
martya-lingam adhoksajam
gopikolukhale damna
babandha prakrtam yatha

The Supreme Personality of Godhead has no beginning and no end, no exterior
and no interior, no front and no rear. In other words, He is all-pervading.
Because He is not under the influence of the element of time, for Him there is
no difference between past, present and future; He exists in His own
transcendental form at all times. Being absolute, beyond relativity, He is free
from distinctions between cause and effect, although He is the cause and effect
of everything. That unmanifested person, who is beyond the perception of the
senses, had now appeared as a human child, and mother Yasoda, considering Him
her own ordinary child, bound Him to the wooden mortar with a rope.

10-9-15-

tad dama badhyamanasya
svarbhakasya krtagasah
dvy-angulonam abhut tena
sandadhe ‘nyac ca gopika

When mother Yasoda was trying to bind the offending child, she saw that the
binding rope was short by a distance the width of two fingers. Thus she brought
another rope to join to it.

10-9-18-

sva-matuh svinna-gatraya
visrasta-kabara-srajah
drstva parisramam krsnah
krpayasit sva-bandhane

Because of mother Yasoda’s hard labor, her whole body became covered with
perspiration, and the flowers and comb were falling from her hair. When child
Krsna saw His mother thus fatigued, He became merciful to her and agreed to be
bound.

10-9-19-

evam sandarsita hy anga
harina bhrtya-vasyata
sva-vasenapi krsnena
yasyedam sesvaram vase

O Maharaja Pariksit, this entire universe, with its great, exalted demigods
like Lord Siva, Lord Brahma and Lord Indra, is under the control of the Supreme
Personality of Godhead. Yet the Supreme Lord has one transcendental attribute:
He comes under the control of His devotees. This was now exhibited by Krsna in
this pastime.

10-9-21-

nayam sukhapo bhagavan
dehinam gopika-sutah
jnaninam catma-bhutanam
yatha bhaktimatam iha

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, the son of mother Yasoda, is
accessible to devotees engaged in spontaneous loving service, but He is not as
easily accessible to mental speculators, to those striving for self-realization
by severe austerities and penances, or to those who consider the body the same
as the self.

10-9-22/23-

krsnas tu grha-krtyesu
vyagrayam matari prabhuh
adraksid arjunau purvam
guhyakau dhanadatmajau

While mother Yasoda was very busy with household affairs, the Supreme Lord,
Krsna, observed twin trees known as yamala-arjuna, which in a former millennium
had been the demigod sons of Kuvera.

pura narada-sapena
vrksatam prapitau madat
nalakuvara-manigrivav
iti khyatau sriyanvitau

In their former birth, these two sons, known as Nalakuvara and Manigriva,
were extremely opulent and fortunate. But because of pride and false prestige,
they did not care about anyone, and thus Narada Muni cursed them to become
trees.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 11th April to 15th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

371-

நின்றவாறும் இருந்தவாறும் கிடந்தவாரும்–நினைப்பு அரியன–கண்டவாற்றால் தனதே உலகு
என்று நிற்கிறான் காஞ்சி/கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை நாள் கிடத்தி -உத்சவர்
அமர்ந்து -கோவிந்த ராஜரும் தில்லை சித்ர கூடத்திலும்..நின்றது என் தன் ஊரகத்து
இருந்தது பாடகத்து  வெக்கனை கிடந்தது ..–என் நெஞ்சுள்ளே–புளின்குடி கிடந்தது
காய்சின வேந்தன் வர குணா மங்கை விஜயாசன இருந்து வைகுந்தத்தில் கள்ள பிரான் நின்று
/ஒரே திவ்ய தேசத்தில் பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் மன்னாதன் என்னை ஆள் உடை
அப்பன் கிடந்தது தெள்ளிய சிங்க பெருமாள் அமர்ந்து நடந்தவன் -எவ் வாறு நடந்தனை
-காடும் மேடும் அடங்க நடந்து கஜேந்திர வரதன் பறந்து ஆனையின் துயரம் தீர
புள் ஊர்ந்து ..திரு நீர் மலை நின்று இருந்து கிடந்தது நடந்து ..சோறு சமைந்து
தளிகை-பக்தர் பக்குவம் எதிர் பார்த்து கிடந்தது இரிந்து நின்று எதிர் பார்த்து
இருகிறானாம்–ஜீவாத்மா அகம் அன்னம் தானே –ராம சந்திரன் தலை அணியாக கிடந்தான் தர்ப
சயனம் வாலி ராவணனை  முடித்து நின்று சேவை -சித்ர கூடம் பர்ண சாலை அமர்ந்து சேவை
//கிருஷ்ணன் பாண்டவ தூதன்-நடந்து சேவை– நின்று சேவை — பொய் ஆசனம்
இருந்துசேவை–அஞ்சிடாதே இட பெரிய மா மேனி   அண்டம் தாமோதர நாராயண
பெருமாள்–அர்ஜுனன் திரு தேர் தட்டில் அமர்ந்த திரு கோலம்–கண்ணன் அர்ஜுனன் சத்ய
பாமா திரௌபதி சயனம்/இடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்  தொட்டிலிலே அமர்ந்து
நின்று சேவை/தன் முகத்து சுட்டிதூங்க தூங்க  தவழ்ந்து போய்–என் மகன் புழுதி
அழைகின்றான்–ரமணரெட்டி-தவழும் பொழுது கை உஓந்த்ரதால் சிவந்ததா சாட்டை பிடித்து
சிவந்ததா-சந்திரன் தவழ்ந்த கோலம் பார்த்து நின் முகம் கண் உளவாகில் நோக்கி போ
பாலகன் என்று பரி பாவம் செய்யேல் சிறுவன் மா பலி இடம் கேள்..தளர் நடை அடுத்து
சேவிப்போம்

372–

யோகிகள் உன்னை தேடி இருக்க விரஜ பூமியில் திருட வந்தாய்–சூட்டு நன் மலைகள்–நப்
பின்னை கொள்ளவும் வெண்ணெய் திருடவும்–சாரங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ–கொடையும்
நடையும் ஏசல் வையாளி –சீத கடலுள் அமுதன்ன தேவகி பாத கமலம் வந்து காணீரீ
–கராரவிந்தம் தாமரை கையால் தாமரை யான திருவடியை தாமரை வாயில் போட்டு இனிகிறதா
பார்கிறான் நடந்த கால்கள் நொந்தவோ கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
–தொடர் சங்கிலிகள் சலார் ஒலிப்ப -வாரணம் பைய நின்ற ஊர்வது போல்  –புனல் போல முகம்
வேர்க்க –தளர்ந்து நடக்க –ஸ்ருஷ்ட்டி சங்கல்பத்தால் பண்ணுபவன் –பைய வெள்ளி பெரு
மலை குட்டன் பின்னை தொடர்ந்தோர் கரு மலை குட்டன்–பாதுகா சகஸ்ரம்
-பாபம் தொலைக்க  புண்யம் வளர்க்க இரண்டு திருவடிகள்  உபாயம் பிராப்யம் ஆரும் பேரும்
மருந்தும் விருந்தாக இரண்டு திருவடிகள் ..காலை மாவில் தோய்த்து -உள் அடி பொருத்தி
இலச்சினை பட நடந்து சங்கு சக்கரம் –குடம் கையில் மன்னி–மோகன சிரிப்பு பால்
குடிக்கும் பொழுதும் கீதை சொல்லும் பொழுதும்..உண்ண பெற்றிலேன்–தேவகி
இழந்தாள்-மண்ணில் செம் பொடி ஆடி வந்து கட்டி கொள்வானாம்–உம்மையும் ஒக்கலில்
கொண்டு தம் இல் மருவி–இடுப்பில் வைத்து கொண்டு–வாமன நம்பி வருக கோவில் நம்பி
போதராய் ..

373–

கண்ணன் கழிலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம்திண்ணம் நாரணமே
.–திருவடி படாத இடம் இல்லை கோகுலத்தில்.. மண்ணாகவோ மரமாகவோ பிறக்கும் பேற்றை ஆசை
பட்டார் கூரத் ஆழ்வான் …அவைகளை பற்றி பேறு பெறுவோம்–கவ்மார  சாபலம்
செஷ்டிதம்–மாடு கன்று -பாலை நேராக குடித்து வெண்ணெய் சாப்பிட்டு காலி பானையை
உடைப்பானாம்–வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு -ஒலி கேட்டு கண்ணா
பிரான் கற்ற கல்வி -காலி என்று தெரிந்து கொள்வான் பித்தன்..கன்றின் வாலில் ஓலை
கட்டி–வெண்ணெய் அளந்த குணுங்கும் விளையாடு புழுதியும் –நப் பின்னை காணில்
சிரிக்கும்–அப்பம் கலந்த சிற்று உண்டி அக்காரம் பாலில் கலந்து -சோதம்பிரான் இங்கே
வாராய் -ஜீவாத்மா வெண்ணெய்-சரீரம் வெறும் கலம்–கார்த்திகை கார்திக்சி உடம்பு
இருக்க தலை குளிப்பார்கள் -ஆயர்தலைவன் இவன் -அபிஷேக பிரியன் கங்காதரன் விஷ்ணு
அலங்கார பிரியன்–புனிதன்–குளித்துவந்தான்–

374–

பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –எத்திறம் உரலினோடு  எளிவே –கையும் மெய்யுமாக
பிடி பட்டான் –சிந்திப்பே அமையும்-சித்ரா வேண்டாம் –ஆயன் வட மதுரை பிறந்தான்
குற்றம் இல்லா சீர் –பக்தி–கோபம் பகைமை இன்றி-இருந்தால் போதும் விலக்காமை ஒன்றே
போதும்..-பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன்–மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல்
அடிகள்–மதுரை பாக்கியம்-அநந்ய போக்கியம் –10-8 அத்யாயம்-நவநீத திருட்டு விருத்தாந்தம் –வெண்ணெய் விரலோடு
வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி  வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் -ஒவ் ஒரு நாளும்
ஒவ் ஒரு மாதிரி –இரவில் த்ரீ ஜாமம் -முதலில் இளம் சிங்கம் அடுத்து திருட்டு பின்பு
வந்து உறங்குவான் போல் யோகு செய்வான்.–.நீல நாயக கௌஸ்துபம் சாத்தி கொண்டு போவான்
-ஜீவாத்மா இது போல் இருக்க வேண்டும்..ஒளி பார்த்து வெண்ணெய்விழுங்க –சந்திரன்
போன்ற பல் ஒளி –கச்வம் பால நீ யார்–கண்ணன் யசோதை இளம் குமரன் சொல்ல வில்லை பல
ராமன் தம்பி-என்பான் –எதற்கு வந்தாய் -எம் வீடு சங்கயா–வெண்ணெய் பாத்திரம் கை
எதற்கு வைத்தாய் -கன்று குட்டி காண வில்லை இருந்ததா உன் இடம் சொல்லி  போக இருந்தேன்
என்று சொல்லி காற்றில் கடியனாகி -வெண்ணெய் பெண்ணின் மனமும் திருடி போனான் ..

375–

வெண்ணெய் திருடினது எல்லாரும் காணும் படியாக பண்ணினாயே–கூரத் ஆழ்வான்
–திருட்டு பட்டம் பெற –அடியார் உள்ளத்தை திருடினான்..களவேல் வெண்ணெய் தொடு உண்ட
கள்வா–கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன்-வாய் தனியாக சொன்னது வாயில் சுவடு தெரியும்
படி -என் உள்ளம் கவர்ந்தவன் அணி அரங்கன் -வெண்ணெய் வாசனை திரு மேனியில்
வீசும் பொத்த உரலை கவிழ்த்து –மெத்த திரு வயிறு ஆற உண்டான் –கை கலவாது வைகலும்
வெண்ணெய்பொத்த உரலை கவிழ்த்து -இவனுக்கு என்று –தடா நிறைய வெண்ணெய் –கை கலந்து உண்டான்–
நண்பர் உடன் பகிர்ந்து உண்டான்–வெண்ணெய் நம் ஆழ்வார்  இருவர் இடமும் மெய்
கலந்தான்..மத்தொரு கடை வெண்ணெய் மத்து வைத்து கடியும்
பொழுது உருவாகும் வெண்ணெய் தான் பிடிக்கும்–ஏரார் இடை நோவ -கண்ணன் கட்டி கொண்டு
இடுப்பு இதனால் ஏற்றம்-எத்தனை போதுமாய்–வெண்ணெய் திரண்டதனை–வேறோர் கலத்து
இட்டு–நாரார் உறி  ஏற்றி–சாரம் கட்டி ஏற்றி இருக்கிறாள் போந்தனையும்  பொய்
உறக்கம்–ஒராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று– உள் அளவும் கை நீட்டி–அருகு
இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி மோரை  கண்டால் வயசான பெண் ஆண் போல்–அவனையே நோக்கி
ரட்ஷனம் சிறுமியர் மட்டுமே

10-8-10-

sri-nanda uvaca
alaksito ‘smin rahasi
mamakair api go-vraje
kuru dvijati-samskaram
svasti-vacana-purvakam

Nanda Maharaja said: My dear great sage, if you think that your performing
this process of purification will make Kamsa suspicious, then secretly chant the
Vedic hymns and perform the purifying process of second birth here in the cow
shed of my house, without the knowledge of anyone else, even my relatives, for
this process of purification is essential.

10-8-12-

sri-garga uvaca
ayam hi rohini-putro
ramayan suhrdo gunaih
akhyasyate rama iti
baladhikyad balam viduh
yadunam aprthag-bhavat
sankarsanam usanty api

Gargamuni said: This child, the son of Rohini, will give all happiness to His
relatives and friends by His transcendental qualities. Therefore He will be
known as Rama. And because He will manifest extraordinary bodily strength, He
will also be known as Bala. Moreover, because He unites two families–Vasudeva’s
family and the family of Nanda Maharaja–He will be known as Sankarsana.

10-8-13-

asan varnas trayo hy asya
grhnato ‘nuyugam tanuh
suklo raktas tatha pita
idanim krsnatam gatah

Your son Krsna appears as an incarnation in every millennium. In the past, He
assumed three different colors–white, red and yellow–and now He has appeared
in a blackish color. [In another Dvapara-yuga, He appeared (as Lord Ramacandra)
in the color of suka, a parrot. All such incarnations have now assembled in
Krsna.]

10-8-22-

tav anghri-yugmam anukrsya sarisrpantau
ghosa-praghosa-ruciram vraja-kardamesu
tan-nada-hrsta-manasav anusrtya lokam
mugdha-prabhitavad upeyatur anti matroh

When Krsna and Balarama, with the strength of Their legs, crawled in the
muddy places created in Vraja by cow dung and cow urine, Their crawling
resembled the crawling of serpents, and the sound of Their ankle bells was very
charming. Very much pleased by the sound of other people’s ankle bells, They
used to follow these people as if going to Their mothers, but when They saw that
these were other people, They became afraid and returned to Their real mothers,
Yasoda and Rohini.

10-8-29-

vatsan muncan kvacid asamaye krosa-sanjata-hasah
steyam svadv atty atha dadhi-payah kalpitaih steya-yogaih
markan bhoksyan vibhajati sa cen natti bhandam bhinnatti
dravyalabhe sagrha-kupito yaty upakrosya tokan

“Our dear friend Yasoda, your son sometimes comes to our houses before the
milking of the cows and releases the calves, and when the master of the house
becomes angry, your son merely smiles. Sometimes He devises some process by
which He steals palatable curd, butter and milk, which He then eats and drinks.
When the monkeys assemble, He divides it with them, and when the monkeys have
their bellies so full that they won’t take more, He breaks the pots. Sometimes,
if He gets no opportunity to steal butter or milk from a house, He will be angry
at the householders, and for His revenge He will agitate the small children by
pinching them. Then, when the children begin crying, Krsna will go away.

10-8-30-

hastagrahye racayati vidhim pithakolukhaladyais
chidram hy antar-nihita-vayunah sikya-bhandesu tad-vit
dhvantagare dhrta-mani-ganam svangam artha-pradipam
kale gopyo yarhi grha-krtyesu suvyagra-cittah

“When the milk and curd are kept high on a swing hanging from the ceiling and
Krsna and Balarama cannot reach it, They arrange to reach it by piling up
various planks and turning upside down the mortar for grinding spices. Being
quite aware of the contents of a pot, They pick holes in it. While the elderly
gopis go about their household affairs, Krsna and Balarama sometimes go into a
dark room, brightening the place with the valuable jewels and ornaments on Their
bodies and taking advantage of this light by stealing.

10-8-34-

kasman mrdam adantatman
bhavan bhaksitavan rahah
vadanti tavaka hy ete
kumaras te ‘grajo ‘py ayam

Dear Krsna, why are You so restless that You have eaten dirt in a solitary
place? This complaint has been lodged against You by all Your playmates,
including Your elder brother, Balarama. How is this?

10-8-37/38/39-

sa tatra dadrse visvam
jagat sthasnu ca kham disah
sadri-dvipabdhi-bhugolam
sa-vayv-agnindu-tarakam
jyotis-cakram jalam tejo
nabhasvan viyad eva ca
vaikarikanindriyani
mano matra gunas trayah
etad vicitram saha-jiva-kalasvabhava-
karmasaya-linga-bhedam
sunos tanau viksya vidaritasye
vrajam sahatmanam avapa sankam

When Krsna opened His mouth wide by the order of mother Yasoda, she saw
within His mouth all moving and nonmoving entities, outer space, and all
directions, along with mountains, islands, oceans, the surface of the earth, the
blowing wind, fire, the moon and the stars. She saw the planetary systems,
water, light, air, sky, and creation by transformation of ahankara. She also saw
the senses, the mind, sense perception, and the three qualities goodness,
passion and ignorance. She saw the time allotted for the living entities, she
saw natural instinct and the reactions of karma, and she saw desires and
different varieties of bodies, moving and nonmoving. Seeing all these aspects of
the cosmic manifestation, along with herself and Vrndavana-dhama, she became
doubtful and fearful of her son’s nature.

10-8-41-

atho yathavan na vitarka-gocaram
ceto-manah-karma-vacobhir anjasa
yad-asrayam yena yatah pratiyate
sudurvibhavyam pranatasmi tat-padam

Therefore let me surrender unto the Supreme Personality of Godhead and offer
my obeisances unto Him, who is beyond the conception of human speculation, the
mind, activities, words and arguments, who is the original cause of this cosmic
manifestation, by whom the entire cosmos is maintained, and by whom we can
conceive of its existence. Let me simply offer my obeisances, for He is beyond
my contemplation, speculation and meditation. He is beyond all of my material
activities.

10-8-44-

adyo nasta-smrtir gopi
saropyaroham atmajam
pravrddha-sneha-kalilahrdayasid
yatha pura

Immediately forgetting yogamaya’s illusion that Krsna had shown the universal
form within His mouth, mother Yasoda took her son on her lap as before, feeling
increased affection in her heart for her transcendental child.

10-8-50-/51

astv ity uktah sa bhagavan
vraje drono maha-yasah
jajne nanda iti khyato
yasoda sa dharabhavat

When Brahma said, “Yes, let it be so,” the most fortune Drona, who was equal
to Bhagavan, appeared in Vrajapura, Vrndavana, as the most famous Nanda
Maharaja, and his wife, Dhara, appeared as mother Yasoda.

tato bhaktir bhagavati
putri-bhute janardane
dampatyor nitaram asid
gopa-gopisu bharata

Thereafter, O Maharaja Pariksit, best of the Bharatas, when the Supreme
Personality of Godhead became the son of Nanda Maharaja and Yasoda, they
maintained continuous, unswerving devotional love in parental affection. And in
their association, all the other inhabitants of Vrndavana, the gopas and gopis,
developed the culture of krsna-bhakti.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 4th April to 8th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

366-மாணிக்கம் கட்டி வைரம் இடை கட்டி –தாலேலோ யசோதை பாவனை பெரி ஆழ்வார் –பிரம்மா
செய்த தொட்டில் –மாணி குறளனே வையம் அளந்தானே –ஆல நீர் கடல் அன்னவன் தாலோ -தேவகி
புலம்பல் தாலாட்டு குலசேகர ஆழ்வார் –விரஜவாசிகள்–கோகுலம்–நந்த பவன்-விக்ரகம்
உண்டு கண்ணன் தொட்டில் உண்டு முட்டி கால் போட்டு தவழ்ந்து நூறு அடி போகணும்
–சிரித்து ஆடி கொண்டு போகணும்..ஆனந்தம் –சூளா தொட்டில் -ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத
தூளி பட -பலர் சலவை கல் போட்டு தங்கள் பெயர் -படியாய் கிடந்தது பவள வாய் காண்பேனே
–சித்ரா பௌர்ணமி அன்றி வண்ண போடி பீச்சாம் குழல் உத்சவம் ஹோலி போல..-அழகரும் ஏற்று
கொள்வார் –எண்ணம் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிட -முற்றம் சேறு ஆனதாம் –ஓடுவார்
விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார் –நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான்
என்பார்-செவிக்காதவர்களை தான் இருக்க விடுவார் என்பதால் — –பாடுவார்களும்
ஆடுவார்களும் –தாமரை சூர்யன் கண்டு மலர்வது போல ஆள் கண்ட சமுத்ரம் பக்தர் கண்டு
மகிழ்வான் ..நந்தகோபாலன் வரி கட்ட கம்சன் இடம் போக -வசு தேவர் கெட்ட  சகுனம்
குழந்தை விட்டு வராதீர் சொல்ல –எந்தையே என் தன் குல பெரும் சுடரே ..உந்தை யாவன்
–நந்தன் பெற்றனன் வசு தேவன் இழந்தானே -செம்கேள் விரலிலும் கடை கண்ணிலும் காட்ட
–தெய்வதேவகி புலம்பல்..

367-

குடிலாலக சம்யுக்தம் பூர்ண சந்திர முகம்–குண்டல அணி கலன் கொண்டு
-விளங்குகிறான் .. கெட்ட சகுனம் சொல்லி மீண்டு வருவதற்குள் முதலில் -பூதனை கடைசி
கேசி- பூதனா சம்காரம்-ஒரு வழி பாதை -பக்தர்கள் கண்ணனை கண்டு மீள மாட்டார்கள்
அசுரர்கள் மாண்டு மீள மாட்டார்கள் ..அழகிய பெண் வடிவு கொண்டு–கண்ணனுக்கு என்றே
விஷம்–அடிப்படை ஆன்மீக கருத்தும் பார்ப்போம்..-அவனுக்கே என்று எதை கொடுத்தாலும்
ஏற்று கொள்கிறான் ..இரண்டு மார்பகம்-அவித்யை அறிவு இன்மை-பூதனை -அகம்கார மமகாரம்
-தூய நடத்தையே விஷ பால்–ஆனந்தமாக ஏற்று கொள்கிறான்  எதை கொடுத்தாலும் –பத்ரம்
புஷ்பம் பலம் தேயம் ..

யசோதை பசு மாடு பார்க்க போக -பூதனை நுழைந்து -பேய்ச்சி  விட நஞ்ச முலை சுவைத்த
-பிராணனை விட நஞ்சை சுவைத்தான் மிக கஜான சுடர் குழவி பேய் முலை நஞ்சு
உண்டு..-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -விஷத்துக்கு முறிய விஷம் வேண்டும்
என்று சயனித்தான்..வேகமாக உறிஞ்ச பால் உடன் பிராணனும் வந்ததாம் ..முலை தடத்தை
–தாடகை முதலில் வந்தது போல இங்கும் பெண் வந்தாள்–12
மைல் பெரியவளாக விழுந்தாள்–பெரு மா வஞ்ச –பேய் முலை வாய் வைத்து பித்தர் என்று
பிறர் எச நின்றாய்–கொழு மோர் காய்ச்சி கொடுத்தாள் பசு மாட்டு வாலை–.பெருமாளுக்கு
ரட்ஷம் இட்டாள்–சரித்ரம் கேட்டவர்கள் கஷ்டம் நீங்கும் –பக்தி ஏற்படும்–அடுத்த
கள்ள சகடம் ..

368-

சகடாசுரனை  உதைத்து அர்ஜுன மரம் முறித்தான்–பால்ய  கண்ணனின்
செஷ்டிதம்–விளக்கில் விட்டில் பூச்சிகள் விழுவது போல-ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி
விளக்கு தானே இவன்..அச்சு தாலி ஆமை தாலி திருஷ்டி வராமல் ரட்ஷை–பட்டர் -கௌஸ்துபம்
வன மாலை துளசி தாயார் –பரத்வம்  காட்ட–எளியவன் என்று காட்ட ஆமை தாலி –அச்சு தாலி
கூர்ம  நகம் ஆனை முடி புலி நகம் -10-7 சகடாசுரன்-சுழல் கற்று வடிவத்தில்  அசுரர் வாயில் ஏழு  லோகம்
காட்டியது..–செஷ்டிதம் கேட்க்க மனசு அழுக்கு நீங்குகிறது –ரட்ஷைக்கு வண்டி
சக்கரம் வைத்து இருந்தால் அதில் அசுரன் ஆவேசித்தான்–காலை உதைத்து– காலை
நிமிர்த்து நாள்கலோர் நாலு ஐந்து திங்கள்/–பொங்கும் பரிவு–மற்றைய ஆழ்வார்  ஏழு
திங்களில் /செய்ய பாதம் ஒன்றால் செய்த சிறு சேவகமும்–கள்ள சகடம் கலக்கழிய -திரு
கால் ஆண்ட உஊர்ந்த சகடம் உதைத்தான் பொன் நல்  சகடம் உதைத்த கழல் போற்றி உன்
ஆபத்தும் திருவடியால் ரட்ஷிக்க பட்டதே –கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்
369–

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும்–உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே ..10-7 அத்யாயம்–பொங்கும் பரிவு
கூடல் அழகர் கள் அழகர் யானை மேல் கட்டிய மணி கொண்டு பல்லாண்டு பொங்கும் பரிவால்
பாடினார் தன்னை பார்க்காமல்–அவனை பார்க்கும் தன்மை விஷ்ணு சித்தர் -அத்தத்தின்
பத்தா நாள் /நாள்கலோர் நாள் ஐந்து திங்கள் அளவிலே -தினப்படி இன்றும் பெரி ஆழ்வார்
திரு கை தளத்துடன் திரு பல்லாண்டு பாடுகிறார்..ராட்ஷ ரட்ஷக பாவம்
மாறாடுகிறது–பெருமை பார்க்காமல் அழகு சொவ்குமார்யம் பார்த்து ..அன்பு மிகுந்து
பிரேமம்/விஞ்சி நிற்கும் தன்மையால் ஆண்டாள் அடி திறல் புகழ் கழல் குணம் வேல் போற்றி
என்று உன் சேவகமே வேண்டி –அன்று அளந்தாய் இன்று யாம் வந்தோம் இரங்குஇப் படி ஒவ்
ஒன்றுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்–

அன்று இல்லை இன்று இருக்கிறோம் வயிறு பிடித்து பல்லாண்டு பாடுகிறாள்/ஆனந்த மயனை
நினைக்க ஆனந்தம் கிட்டும்..-பேணி உனக்கு பிரமன் தந்தான் தொட்டில்-கிழிய
உதைத்திடும்..மருங்கில் இருத்திடும் ..ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்
-மிடுக்கு இல்லாமையால்–தன் உடலில் சக்தி இல்லை என்று சொல்ல வில்லை அவனுக்கு என்ன
ஆகும் என்று பஞ்சு திருவடி என்பதால்..நான் மெலிந்தேன் நங்காய்–திருநாவசுரன் -சுழல்
காற்று-வடிவம்–கழுத்து நெருக்கி முடித்தான் அவனையும்–

370-

அழகன் அலங்காரன்–தாலேலோ–அசைந்து பாடுவது–கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் நம்
கண்ணன் –கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை நாம காரண -எட்டாவது
அத்யாயம்..கர்காச்சர்யர்..ஆயிர திரு நாமங்கள் அவனுக்கு ..பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர்
பீடு உடையவன்–தேவகி குழந்தை என்று யோக மகிமையால் கண்டார் கர்க்கர் ..கிருஷ்ணன்
என்று பேர் வையும் பூமிக்கு மகிழ்ச்சி கொடுப்பவன்–குழந்தையே காட்டி கொடுத்ததாம்
அப் பொளுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் எல்லா வற்றாலும் இன்பம் பலம் பொருந்தியவன்
சங்கர்ஷணன் பல ராமன்..ரோகிணி பிள்ளை -கருப்பு-நாலாவது யுக-நிறம் வெளிது சிகப்பு
மான் தளிர் பச்சை கருப்பு .பாலின் நீர்மை கரு நீளம் கருப்பு சத்வ குணம்-வெளுப்பு
ரோஜா சிகப்பு தமோ குணம் கலர்ந்த மாம் தளிர் நிறை கலைவை நாலாவது யுகம்-கருப்பு
எதுவும் கேட்க்காமல் இருப்பதால் —

கருப்பன்-இருள் அன்ன மா மேனி–கண்ணுக்கு தீட்டி கொள்ள மை தரும் திருமேனி–கரு
நீல மேகம் -தண்ணீர் நிரம்பி கருணை மிகுந்தவன் ..நீல மேக சியாமளன்..கொண்டால் மீது
அணவும் சோலை முகில் வண்ணன் அடி மேல்/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் இருட்டை வணங்குவார்
..தவழ்கிற பருவம் அடுத்து–பெண் வெண்ணெய் பசு மாடு களவாட -ஆனந்தமாக
பார்ப்போம்..

10-5-13-

avadyanta vicitrani
vaditrani mahotsave
krsne visvesvare ‘nante
nandasya vrajam agate

Now that the all-pervading, unlimited Lord Krsna, the master of the cosmic
manifestation, had arrived within the estate of Maharaja Nanda, various types of
musical instruments resounded to celebrate the great festival.

10-5-31-

ri-vasudeva uvaca
karo vai varsiko datto
rajne drsta vayam ca vah
neha stheyam bahu-titham
santy utpatas ca gokule

Vasudeva said to Nanda Maharaja: Now, my dear brother, since you have paid
the annual taxes to Kamsa and have also seen me, do not stay in this place for
many days. It is better to return to Gokula, since I know that there may be some
disturbances there.

10-6-5/6-

tam kesa-bandha-vyatisakta-mallikam
brhan-nitamba-stana-krcchra-madhyamam
suvasasam kalpita-karna-bhusanatvisollasat-
kuntala-manditananam
valgu-smitapanga-visarga-viksitair
mano harantim vanitam vrajaukasam
amamsatambhoja-karena rupinim
gopyah sriyam drastum ivagatam patim

Her hips were full, her breasts were large and firm, seeming to overburden
her slim waist, and she was dressed very nicely. Her hair, adorned with a
garland of mallika flowers, was scattered about her beautiful face. Her earrings
were brilliant, and as she smiled very attractively, glancing upon everyone, her
beauty drew the attention of all the inhabitants of Vraja, especially the men.
When the gopis saw her, they thought that the beautiful goddess of fortune,
holding a lotus flower in her hand, had come to see her husband, Krsna.

10-6-8-

vibudhya tam balaka-marika-graham
caracaratma sa nimiliteksanah
anantam aropayad ankam antakam
yathoragam suptam abuddhi-rajju-dhih

Lord Sri Krsna, the all-pervading Supersoul, lying on the bed, understood
that Putana, a witch who was expert in killing small children, had come to kill
Him. Therefore, as if afraid of her, Krsna closed His eyes. Thus Putana took
upon her lap Him who was to be her own annihilation, just as an unintelligent
person places a sleeping snake on his lap, thinking the snake to be a rope.

10-6-10-

tasmin stanam durjara-viryam ulbanam
ghorankam adaya sisor dadav atha
gadham karabhyam bhagavan prapidya tatpranaih
samam rosa-samanvito ‘pibat

On that very spot, the fiercely dangerous Raksasi took Krsna on her lap and
pushed her breast into His mouth. The nipple of her breast was smeared with a
dangerous, immediately effective poison, but the Supreme Personality of Godhead,
Krsna, becoming very angry at her, took hold of her breast, squeezed it very
hard with both hands, and sucked out both the poison and her life.

10-6-20-

go-mutrena snapayitva
punar go-rajasarbhakam
raksam cakrus ca sakrta
dvadasangesu namabhih

The child was thoroughly washed with cow urine and then smeared with the dust
raised by the movements of the cows. Then different names of the Lord were
applied with cow dung on twelve different parts of His body, beginning with the
forehead, as done in applying tilaka. In this way, the child was given
protection.

10-6-23-

avyad ajo ‘nghri manimams tava janv athoru
yajno ‘cyutah kati-tatam jatharam hayasyah
hrt kesavas tvad-ura isa inas tu kantham
visnur bhujam mukham urukrama isvarah kam
cakry agratah saha-gado harir astu pascat
tvat-parsvayor dhanur-asi madhu-hajanas ca
konesu sankha urugaya upary upendras
tarksyah ksitau haladharah purusah samantat

[Sukadeva Gosvami informed Maharaja Pariksit that the gopis, following the
proper system, protected Krsna, their child, with this mantra.] May Aja protect
Your legs, may Maniman protect Your knees, Yajna Your thighs, Acyuta the upper
part of Your waist, and Hayagriva Your abdomen. May Kesava protect Your heart,
Isa Your chest, the sun-god Your neck, Visnu Your arms, Urukrama Your face, and
Isvara Your head. May Cakri protect You from the front; may Sri Hari, Gadadhari,
the carrier of the club, protect You from the back; and may the carrier of the
bow, who is known as the enemy of Madhu, and Lord Ajana, the carrier of the
sword, protect Your two sides. May Lord Urugaya, the carrier of the conchshell,
protect You from all corners; may Upendra protect You from above; may Garuda
protect You on the ground; and may Lord Haladhara, the Supreme Person, protect
You on all sides.

10-6-30-

ri-suka uvaca
iti pranaya-baddhabhir
gopibhih krta-raksanam
payayitva stanam mata
sannyavesayad atmajam

Srila Sukadeva Gosvami continued: All the gopis, headed by mother Yasoda,
were bound by maternal affection. After they thus chanted mantras to protect the
child, mother Yasoda gave the child the nipple of her breast to suck and then
got Him to lie down on His bed.

10-6-34-

dahyamanasya dehasya
dhumas caguru-saurabhah
utthitah krsna-nirbhuktasapady
ahata-papmanah

Because of Krsna’s having sucked the breast of the Raksasi Putana, when Krsna
killed her she was immediately freed of all material contamination. Her sinful
reactions automatically vanished, and therefore when her gigantic body was being
burnt, the smoke emanating from her body was fragrant like aguru incense

10-6-37/38-

padbhyam bhakta-hrdi-sthabhyam
vandyabhyam loka-vanditaih
angam yasyah samakramya
bhagavan api tat-stanam
yatudhany api sa svargam
avapa janani-gatim
krsna-bhukta-stana-ksirah
kim u gavo ‘numatarah

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, is always situated within the core
of the heart of the pure devotee, and He is always offered prayers by such
worshipable personalities as Lord Brahma and Lord Siva. Because Krsna embraced
Putana’s body with great pleasure and sucked her breast, although she was a
great witch, she attained the position of a mother in the transcendental world
and thus achieved the highest perfection. What then is to be said of the cows
whose nipples Krsna sucked with great pleasure and who offered their milk very
jubilantly with affection exactly like that of a mother?

10-6-44-

ya etat putana-moksam
krsnasyarbhakam adbhutam
srnuyac chraddhaya martyo
govinde labhate ratim

Any person who hears with faith and devotion about how Krsna, the Supreme
Personality of Godhead, killed Putana, and who thus invests his hearing in such
childhood pastimes of Krsna, certainly attains attachment for Govinda, the
supreme, original person.

10-7-20-

daityo namna trnavartah
kamsa-bhrtyah pranoditah
cakravata-svarupena
jaharasinam arbhakam

While the child was sitting on the ground, a demon named Trnavarta, who was a
servant of Kamsa’s, came there as a whirlwind, at Kamsa’s instigation, and very
easily carried the child away into the air.

10-7-27-

tam asmanam manyamana
atmano guru-mattaya
gale grhita utsrastum
nasaknod adbhutarbhakam

Because of Krsna’s weight, Trnavarta considered Him to be like a great
mountain or a hunk of iron. But because Krsna had caught the demon’s neck, the
demon was unable to throw Him off. He therefore thought of the child as
wonderful, since he could neither bear the child nor cast aside the burden.

10-7-29-

tam antariksat patitam silayam
visirna-sarvavayavam karalam
puram yatha rudra-sarena viddham
striyo rudatyo dadrsuh sametah

While the gopis who had gathered were crying for Krsna, the demon fell from
the sky onto a big slab of stone, his limbs dislocated, as if he had been
pierced by the arrow of Lord Siva like Tripurasura.

10-7-35/36-

pita-prayasya janani
sutasya rucira-smitam
mukham lalayati rajan
jrmbhato dadrse idam
kham rodasi jyotir-anikam asah
suryendu-vahni-svasanambudhims ca
dvipan nagams tad-duhitrr vanani
bhutani yani sthira-jangamani

O King Pariksit, when the child Krsna was almost finished drinking His
mother’s milk and mother Yasoda was touching Him and looking at His beautiful,
brilliantly smiling face, the baby yawned, and mother Yasoda saw in His mouth
the whole sky, the higher planetary system and the earth, the luminaries in all
directions, the sun, the moon, fire, air, the seas, islands, mountains, rivers,
forests, and all kinds of living entities, moving and nonmoving.