Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 30th May to4th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

406–

குன்று குடையா எடுத்தாய்  குணம் போற்றி –ஆறு முறை அருளுகிறாள் ஆண்டாளின் அரு
சுவை இவை–அடி திறல் புகழ்  குணம் கழல் வேல் போற்றி–குணம் வெளிப்
படுத்தினான்–கர்வம் மட்டும் போக்கினான் –அபசாரம் மனித்தான் ஷமை-ஊனை பறித்தோம்
உயரை பறிக்க வேண்டாம் என்று –இந்த்ரன் அறிந்து மன்னிப்பு கோருகிறான் –கோ
லோகம்-இந்திர லோகம் இருந்து  -சுரபி காம தேனு இந்த்ரன் வந்து கிரீடம் திருவடியில்
பட்டு -பிரார்த்தித்து பெற வேண்டியதை பறிக்க பார்த்தேன் –மன்னிக்க வேண்டும்
–ஐஸ்வர்ய செல்வ செருக்கால் பண்ணினேன் -மூடன் -நமஸ்துப்யம் வாசு தேவாயா கிருஷ்ணையா
–ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறான்–சர்வ பீஜாயா -முக் காரணமும் நீயே -சுத்த சத்வ திரு
மேனி படைத்தவனே –நினைவு கொள்ள பண்ணிய செஷ்டிதம் –அனுக்ரகம் பண்ண அவன் சொத்தை
பறித்து உணர்த்துவான் –இன்பத்தில் மறந்து இருப்போம் –காம தேனுவும் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணும் அடுத்து –காக்க தான் அவதரித்தீர் –மண்ணின் பாரம் நீக்க தான் வட மதுரை
அவதரித்தீர் கோவிந்த குண்டம் –கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா
–அகம் வோ பான்தவோ ஜாதக -எங்கள் அதிகாரம் பார்க்காதே அறிவு ஒன்றும்
இல்லாத ஆய் குலம் ஆண்டாள் இதை நினைவு கூறுகிறாள்
407–கறவைகள் பின் சென்றுகானம்-ஆண்டாள் சரணா கதி அனுஷ்டிகிறாள் –கர்ம யோகம் இல்லை
ஞான யோகமும் பக்தி யோகமும் இல்லை–பசித்தால் உண்போம் வேர்த்தல் குளிப்போம் அறிவு
இல்லை அறிவு ஓன்று இல்லை ஒன்றும் இல்லை–ஆயுகுலம் சிறிமியோர்–எங்கள் இடம் அறிவு
ஒன்றும் இல்லை சொன்னோம் புண்ணியம் இல்லை சொல்ல  வில்லை–எங்கள் முயற்சியால் பண்ணிய
புண்ணியம் இல்லை உன் தன்னை பிறவி –தேடி வந்து பிறந்தாய் அந்த புண்ணியம் இருகிறதே
–தயிரும் வெண்ணெயும் சாப்பிட்டு பெரிதான புண்ணியம் உண்டே -பட்டினி இருந்து விரதம்
இருந்து பெற்ற புண்ணியம் இல்லை–சாப்பிட தானேவந்தாய் நாம் உடையோம் சம்பாதித்து பெற
வில்லை–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் நிறைவை கொடுத்து கரை ஏற்று–பொடி வைத்து
பேசுகிறாள் ஆண்டாள் இதில்–கோவிந்தா கோடி  காட்டி –பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே
–வெள்ளை பறவைகள் இன்றும் உண்டு அங்கு–இது போல சாதி பறவை வேறு எங்கும்
இல்லை–உங்களுக்குள் ஒருவன் என்று அன்று சொன்னாயே அந்த தகுதி -கிருஷ்ணன் தர்மம்
சனாதனம் தர்மம் எங்களை தேடி வந்து இருகிறதே –உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு
ஒழிக்க ஒழியாது –அர்த்தம் பொதிந்த பாசுரம்–கோவிந்த நாமம் இன்றும் திரு மலையில்
ஒலிப்பது இதனால் தான்..தெரியாமல் கோவிந்தா -ஏமாற்று பேர் வழி–பாபம்  அனைத்தும் தொலைந்து போகும் பட்டை
-நாமம் -இதுவும் சொல்வார்கள்–திருவடிகள் இணை தாமரை அடிகள்–நாம் தான் பெருமாளை
ஏமாற்றுகிறோம் சரணம் ஒரு வார்த்தை அர்த்தம் தெரியாமல் சொல்லி –அவனை
ஏமாற்றுகிறோம்–அபசாரம் புரியாமல் இருக்க வேண்டும் மூன்று எழுது உடைய
பேரால் சத்ரு  பந்துவும் முக்தி பெற்றான்–மறைத்து சொல்கிறார்..ஆவல் தூண்ட-சிறு
பேர்கள் நாராயணன் பரமன் உத்தமன் மாயன் பத்ம நாபன்–

வருணர் கிங்கரர்கள் நந்தனை பிடித்து போக மீட்டு வருகிறான் அடுத்து ..

408-

அனைவரையும் காக்கிறான் -28 அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம் -வருண லோகம் சென்று நந்த கோபரை  மீட்டு வருகிறான்..ஏகாதசி அன்று விரதம்
இருந்து த்வாதசி  விரதம் முடிக்க காளிங்க  நதி செல்லும் பொழுது –அகாலம் பொழுது
போனார்-வருண கிங்கரர்கள் அவரை -கூட்டி போக –வருணாலயம் சென்று -வருணன்
வணங்கினான்–நமஸ்துப்யம்-பரமனே–நந்தர் கண்டு மகிழ்ந்தார் -திரும்பி வந்து அனைவர்
இடம் சொல்கிறார்–தன் இடம் அனைத்து லோகமும் கோப குமாரர்களுக்கு காட்டினானாம்
–சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரம்மா -பொது சொற்கள் -சத் பிரம்மா ஆத்மா வேதாந்தம் இது
போல பல சொல்கள் அனைத்துக்கும் நாராயணன்-நாராயண அனுவாகம் இதையே சொல்லும்–பர ஜோதி
அவன் தான் பர பிரமமும் அவன்–சர்வ வித்தைகளால் உபாசிக்க  படுபவன் அவன்  ஒருவனே
–யமுனை நதியில் குளிக்கும் பொழுது -அக்ரூரருக்கு உள்ளும் வெளியிலும் காட்டியது
போல் –29th அத்யாயம் -ராச கிரீடை மூன்று நான்கு
அத்யாயங்களில் -குரவை குட கூத்து–நடுவில் கோபிகை கண்ணன்–ராசா கிரீடை இது குரவை
கூத்து ஜல கிரீடை–சரத் பூர்ணிமா அன்று இன்றும் பிரபலம் -லதா குஞ் சேவா குஞ் -போன்ற
இடங்கள் சலங்கை ஒலி கேட்கும் இரவில் யாரும் போவது இல்லை
குரங்குகள் கூட போய்  விடுமாம் –புளிய மரம் அடியில் அமர்ந்து நினைந்து கருத்து
வெளுத்து போவானாம் –குஞ்சம் புதர்கள் செடி கொடி இருக்கும் இடம் –இந்தி தலா புளிய மரம்–கட்டம் போட்ட
கேட் போட்டு இன்றும் இருக்கிறது

409-

கோபால சூடா மணி—-கோல நீள் கொடி மூக்கு… என் நெஞ்சம்  நிறைந்தன –ஆசை
தூண்டும் திரு மேனி–29th அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம்–33 வரை ஐந்தும் ராச கிரீடை பற்று கடைசியில்
பரிஷித் இப்படி பண்ணுவத் தர்மமா என்று கேட்டு பதில் சொல்கிறார் .-பெருமை புரிந்த
பின்பு விளக்கம் பார்ப்போம்–ரம்யமான சூழ் நிலை பூ கொத்துகள் -சிவந்த வானம் மாலை
பொழுது -நெடு நாள் போன கணவன் திரும்பி வந்தால் சிவக்கும் மனைவி போல
–மனோகரம்–குழல் ஊத தொடங்கினான் .வேலைகளை விட்டு அனைவரும் வந்தனர்–போஜனம்
பரிமாற்றம் விட்டு விட்டு பால் காய்ச்சினது விட்டு பால் கரைந்தது விட்டு
குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதை விட்டு விட்டு -அருகில் போக ஆசை–சிந்தயந்தி–ரேழி
தாண்டி போக முடியவில்லை வாசல் படி பற்றி நின்றாள்  கேட்க
ஆனந்தம் புண்யம்  தீர்ந்தது கிட்டே கேட்க்க வில்லை வருத்தம் பாபம் தீர்ந்தன -ஏக
மனசோடு அனுபவம்–மொத்த கர்ம தீர்ந்து மோட்ஷம்–ஆழ்ந்த அனுபவத்தால் மொத்தம்
தீர்ந்தது –பக்தி இன்னும் வளராதவள் இவளுக்கு இந்த கோபிகள் நடுவில்–மற்ற கோபிகள்
போல போக முடிய வில்லை–மற்ற யாரும் கண்ணில் படவில்லை அவர்களுக்கு –ஈர்ப்பு நிறைய
–கால் கட்டுகளை அறுத்து விட்டு கண்ணனே எல்லாமாக கொண்டவர்கள்–ஆசை கணவனாகவும்
கொண்டவர்கள்–சிசுபாலன் வைத்து வைத்து  மோட்சம் போனான்–இடை விடாமல் நினைவே
முக்கியம் –உயர்ந்த கதி அடைய –விட்டு விட்டு வர கூடாது திரும்பி போங்க
சொன்னத்தும் முகம் வாடிற்றாம்

410–

வெண்ணெய் ஆத்மா போல் அவன் சொத்து உடலை விட்டு கொள்கிறான் –நினைத்து உள்ளம்
கலங்குகிறான் –காமம் குரோதம் போக்கியதே அசுரர்களை கொன்றது–29-18 ஸ்லோகம்–திரும்பி போக
சொல்கிறான்–அருகில் இருப்பது முக்கியம் இல்லை திரு நாம சங்கீர்த்தனம் ச்ரவணம்
த்யானம் போதுமே–நேராக தான் சேவிக்க வேண்டியது என்பது இல்லை–பிரமாணங்கள் மூலம்
அறிவதுநேராக அறிவதை விட சிறந்தது..,பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்தில் இருந்தமை
கட்டினாய்–பிரமாணங்களுக்கு அடங்கி அவன் இருக்கிறான்–கேட்டு மனசு உடைந்து
போனார்கள் கோபிமார்கள்–காதில் ஈயம் காச்சி விட்டுது போல இருந்ததாம் கண்ணன்
சொன்னது–திரு கடல் மல்லை-தல சயன பெருமாள் -பூதத் ஆழ்வார் அவதாரம்–புண்டரீகர்
புஷ்பம் சமர்ப்பிக ஆசை கடல் நீரை கையால் இறைத்து வற்ற வைத்து சேவிக்க ஆசை கொண்டார்
ஆதி செஷனை துறந்து தலத்தில்  பக்தனுக்கு வந்தார்–கோபிமார் இதை ஆணுக்கு ஒரு நியாயம்
எங்களுக்கு ஒன்றா –எங்களுக்கு உன் இடம் ஆசை ஆத்மா  தானே பார்க்க வேண்டும்–

10-27-6-

6-pitä gurus tvaà jagatäm adhéço
duratyayaù käla upätta-daëòaù
hitäya cecchä-tanubhiù saméhase
mänaà vidhunvan jagad-éça-mäninäm

You are the father and spiritual master of this entire universe, and also its
supreme controller. You are insurmountable time, imposing punishment upon
the sinful for their own benefit. Indeed, in Your various incarnations, selected
by Your own free will, You act decisively to remove the false pride of those who
presume themselves masters of this world.

10-namas tubhyaà bhagavate
puruñäya mahätmane
väsudeväya kåñëäya
sätvatäà pataye namaù

namaù—obeisances; tubhyam—unto You; bhagavate—the Supreme
Personality of Godhead; puruñäya—the Lord dwelling within the hearts of all;
mahä-ätmane—the great Soul; väsudeväya—to Him who dwells everywhere;
kåñëäya—Çré Kåñëa; sätvatäm—of the Yadu dynasty; pataye—to the master;
namaù—obeisances

Obeisances unto You, the Supreme Personality of Godhead, the great Soul,
who are all-pervading and who reside in the hearts of all. My obeisances unto
You, Kåñëa, the chief of the Yadu dynasty.

28-iti go-gokula-patià
govindam abhiñicya saù
anujïäto yayau çakro
våto devädibhir divam

After he had ceremonially bathed Lord Govinda, who is the master of the
cows and the cowherd community, King Indra took the Lord’s permission and,surrounded by the demigods and other higher beings, returned to his heavenlyabode.

10-28-10-

10-nandas tv aténdriyaà dåñövä
loka-päla-mahodayam
kåñëe ca sannatià teñäà
jïätibhyo vismito ‘bravét

Nanda Mahäräja had been astonished to see for the first time the great
opulence of Varuëa, the ruler of the ocean planet, and also to see how Varuëa
and his servants had offered such humble respect to Kåñëa. Nanda described all
this to his fellow cowherd men.

10-29-10/11-

10/11-duùsaha-preñöha-virahatévra-
täpa-dhutäçubhäù
dhyäna-präptäcyutäçleñanirvåtyä
kñéëa-maìgaläù
tam eva paramätmänaà
jära-buddhyäpi saìgatäù
jahur guëa-mayaà dehaà
sadyaù prakñéëa-bandhanäù

For those gopés who could not go to see Kåñëa, intolerable separation from
their beloved caused an intense agony that burned away all impious karma. By
meditating upon Him they realized His embrace, and the ecstasy they then felt
exhausted their material piety. Although Lord Kåñëa is the Supreme Soul, these
girls simply thought of Him as their male lover and associated with Him in that
intimate mood. Thus their karmic bondage was nullified and they abandoned
their gross material bodies.

32-yat paty-apatya-suhådäm anuvåttir aìga
stréëäà sva-dharma iti dharma-vidä tvayoktam
astv evam etad upadeça-pade tvayéçe
preñöho bhaväàs tanu-bhåtäà kila bandhur ätmä

Our dear Kåñëa, as an expert in religion You have advised us that the proper
religious duty for women is to faithfully serve their husbands, children and
other relatives. We agree that this principle is valid, but actually this service
should be rendered to You. After all, O Lord, You are the dearmost friend of all
embodied souls. You are their most intimate relative and indeed their very Self.

36-yarhy ambujäkña tava päda-talaà ramäyä
datta-kñaëaà kvacid araëya-jana-priyasya
aspräkñma tat-prabhåti nänya-samakñam aïjaù
sthätuàs tvayäbhiramitä bata pärayämaù

O lotus-eyed one, the goddess of fortune considers it a festive occasion
whenever she touches the soles of Your lotus feet. You are very dear to the
residents of the forest, and therefore we will also touch those lotus feet. From
that time on we will be unable even to stand in the presence of any other man,
for we will have been fully satisfied by You.

40-kä stry aìga te kala-padäyata-veëu-gétasammohitärya-
caritän na calet tri-lokyäm
trailokya-saubhagam idaà ca nirékñya rüpaà
yad go-dvija-druma-mågäù pulakäny abibhran

Dear Kåñëa, what woman in all the three worlds wouldn’t deviate from
religious behavior when bewildered by the sweet, drawn-out melody of Your
flute? Your beauty makes all three worlds auspicious. Indeed, even the cows,
birds, trees and deer manifest the ecstatic symptom of bodily hair standing on
end when they see Your beautiful form.

41-vyaktaà bhavän vraja-bhayärti-haro ‘bhijäto
devo yathädi-puruñaù sura-loka-goptä
tan no nidhehi kara-paìkajam ärta-bandho
tapta-staneñu ca çiraùsu ca kiìkaréëäm

Clearly You have taken birth in this world to relieve the fear and distress of
the people of Vraja, just as the Supreme Personality of Godhead, the primeval
Lord, protects the domain of the demigods. Therefore, O friend of the
distressed, kindly place Your lotus hand on Your maidservants’ heads and
burning breasts

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 23rd May to27 th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

401-

கோவர்த்தனம்-மலைகளுக்குள் சிறந்தது கிரி ராஜ் என்பர் இன்றும்–ஏழு வயசில் தூக்கி
பிடித்தான்–கதை கருத்து சர்வ ரட்சகன் கண்ணன் உறுதி நம்பிக்கை வேண்டும் ..தாயா
குழந்தை முதகில் தட்டி தூங்க பண்ணி கொண்டே பூரானை விளக்கி வெளியில் போடுவது
போல–அறியாமல் அறியும் ஆபத்தை தெரியாமல் விலக்குவது போல –அநாதி கால தொடர்பு
அவனுக்கும் நமக்கும்–அவ லீலையாக தூக்கி பிடித்தான் –21 kms சுற்றளவு/பரிக்ரமம் பலர் தலை
பட்ட இடத்தில் அடி வைத்து பிற டஷினம் செய்கிறார்கள்–பசுக்கள் இனியதாக வர்த்தனம்
பண்ணும் இடம்..கைகளில் ஏற பாக்கியம் செய்தது– துரோனாச்சலம் தந்தை  கிரி புலஸ்தியர்
தபம் இருக்க கேட்டார்-தூக்கி கொண்டு போக ப்ருந்தாவனம்தாண்டி போகும் பொழுது
-அனுபவத்தால் உள்ளம் பூரித்து பக்தி பலத்தால் தூக்க முடிய வில்லை கீழே வைத்தால் நகர
மாட்டேன் –கடுகு அளவு குறைந்து வரும் 80 அடி உயரம் -இப்
பொழுது –24 அத்யாயம் -இந்தரனுக்கு விழா எடுத்து படையல்
கொடுப்பார்கள் –ஆண்டு தோறும்–நந்த கோபன் சொல்கிறார்–வாழ்வதற்கு ஆதாரம் மழை
வருணன் இந்த்ரன் ஆணை –கர்மத்தால் பிறக்கிறான் சுகம் துக்கம் இதனால் தானே –மழை
இருந்தால் தான் மலை மரங்கள் கொடுகின்றது மூலிகை தரும் அதனால் கோவர்த்தனதுக்கு விழா
எடுக்க வேண்டும் –ஆனாயர் கூடி அமரர் தன் கோனார்க்கு ஒழிய –பண்ணினான்..

402–

அவதார பலன்கள் சாது காத்தல் துஷ்டர் அழித்து தர்மம் நிலை நாட்ட -லஷ்ம்யா சக -சால
பல நாள் உகந்து ஓர் உயர்கள் காப்பான் கோல  திரு மகளோடு/குன்றியே குடையாக பிடித்து
23/24/25 அத்யாயம் 24-1 ஸ்லோகம்–இந்த்ரன் கோபம் அடைந்து –ஆயர் விழவின் கண் துன்னு
சகடத்தால் ..பெரும் சோறு –அட்டு குவி சோற்று  பரு  பதம் -நெய் அலவு தயிர்
குளம்–வாவியும் அடங்க –ஹவுஸ் பெற வரும் தேவர் கால் வைக்காமல் பெற்று
போவார்கள்–எல்லாம் மலை என்றது நாஸ்திக பேச்சு இல்லை பர தேவன் அவனே இருக்கும்
பொழுது -அந்த மலை யாகவே தான் உட் கொள்ள போகிறார் இந்த்ரன் கர்வம் போக்கவும்–அன்ன
கூட உத்சவம்–பெரிய திரு பாவாடை உத்சவம்–ஐதீகம் ராமானுஜர் குழந்தைகள் பண்ணும் விழா
சென்று  மணல் பிரசாதம் பெற்று கொண்டார் ..தமர் உகந்த உருவம் பெயர் ஏற்று கொள்கிறான்
–திரை போட நீங்கள் கண்ணை மூடி கொள்ளள சொல்லிதானே உண்டான் கண்ணன்

403–

அப்பன் தீ மழை காத்து குன்றம் எடுத்தானே–குதும் சரோவர் பரிக்ரமம் பெரிய
ஏறி–பெரிய படி கட்டுகள் குதுமம் புஷ்பம் பூ சூடி விடும் இடம் -நாரதர் கண்ணனை
தரிசிக்க வந்த இடம் அடுத்து –மானசீ கங்கா கங்கைக்கு கண்ணனை சேவிக்க ஆசை–யமுனை
இடம் அனுமதி கேட்டு இருந்த இடம்-அனயோர அன்ன கூடம் உத்சவம் நடத்திய
இடம்–கோவர்த்தன மலை தரிசனம் கிட்டும்–மலை பிஞ்சு பாரான் கல் அபிஷேகம்
பண்ணலாம்–இங்கு நூறு தடாவில் வன்னி பராவி-அட்டு குவி–அன்யோற ஜதி புரா
பக்கம்–ஸ்ரீநாத் த்வாரகா–உருவான இடம்–வல்லபாச்சர்யர் சேவை சாதித்து அங்கு
சேவை–தானு காட் -தோல் காட் போல–ஜிக்வா  சிலா அடுத்து
நாக்கு போல- -இது வரை 7/8 km தூரம் அன்னதோர் பூதமாய் முன்
இருந்து உண்டான்–மலை தான் எல்லாம் கொடுத்தது எல்லாம் உண்டது 25 அத்யாயம்..புஷ்கலா வர்த்தகம் மேக கூட்டம் கொட்டி தீர்த்து
கல் மழை–வெள்ள காடு–உண்ண வானவர் கோனுக்கு –அல்லே எமக்கு என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சா
முன்னம் –குடை ஓன்று எத்தான் நமோ நாராயணனே -நெடும் கால் குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி
நிறையை சிரமத்தால் //ஏகேன ஹச்தேனே தூக்கி -மலை
பெரும் குடையால்–ஏழு நாள்கள் பிடித்து இருந்தான் அப்பன் தீ மழை காத்து
குன்றம் எடுத்தான்

404–

ஒ மண் அளந்த தாடாளா மழை எடுத்த தொளாளா–என்று ரட்சிக்க வருவாய்–திரும்பி பண்ணி
காட்ட வேண்டா அளந்த திரு அடிகளையும்  தோள்களையும் காட்டு சேவித்து கொள்கிறேன் -கல்
மழையால் கல்லை எடுத்தான் மயல் உரு வரை குடை -கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய்
என்னும்–செப்பால் உடைய செம் தாமரை கை விரல்கள் –மணி நெடும் தோள் காம்பாகாவும்
கொடுத்து கவித்த மழை–கோலமும் அழிந்திற்றில வாடிற்றில திரு உகிர் நொந்தும் இல
–முது  கணங்கள் முதுகில் பெய்து -தாவ பழகி கொண்டு இருக்க –சோலை சூழ் குன்று
எடுத்தாய்–தேவனா ரட்ஷனா அஹம் பாண்டவோ ஜாதக –பாதுகை திரு அடி விடாமல்
இருந்ததால்ம்பாதுகா பட்டாபி ஷேகம் திரு கைகளை விடாமல் இருந்த கோ வர்தன மலைக்கு
கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–கண்ணனே பிடித்து கொண்டு இருந்தஎற்றம் அபசாரம் இல்லை கோவிந்த
குண்டம் நீர் புஷ்கரணி -புனித நீர் தேங்கி —இருக்கும் இடம்-அன்று ..குன்று
குடையாய் எடுத்தாய் குணம் போற்றி–பால லீலை பற்றி அனைவரும் பேச பூதனை பிறந்த அன்றே
சகடாசுர வதம் 7 மாசம் பொழுது பண்ணினானே -வென்னே திருடி
வாயில் உலகம் காட்டினானே–அனைத்தையும் பேச —முதல் திரு அந்தாதி 54 பாசுரம் செம் கண் அறவன் 10 விஷயம் அரவம் அடல் வேழம் மல்
குன்றம் -வினை சொல் விட்டு இருத்து மேய்த்து குருந்தம் ஒசித்து புல் வாய் கீண்டு
குடம் ஆடிமுலை உண்டு மல் அட்டு குன்றம் எடுத்து ஒரே  பாசுரத்தில் 10 விருத்தாந்தம்–அடுக்கி அருளி இருக்கிறார்

405-

ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயணன் –மதுரா புரீம் -மண்ணின் பாரம் நீக்க –பிறந்த மாயா
பாரதம் பொறுத்த மாயா –மாயங்கள் பல –நினைத்து நினைத்து நாம் மோட்ஷம் பெற –மகன்
ஒருவனுக்கு அல்லாத மா மேதை மன்னன் –இச்சை கருணை அடியாக செய்தான்–அகர்ம வச்யன்
அவன் –பரத்வம் பீரிட்டு இருக்கும் பல இடங்களில்ம்-வாசனை மாறாது –கோவர்த்தன லீலை
–கண்ணன் ரட்சகன்–கை வலிக்குமோ ரிஷிகள் பரதவன் இவன் கம்சன் விரோத புத்தி வளர்த்து
கொள்கிறான்–கல் எடுத்து கல் மாறி காத்தாய் என்னும் -சொல் எடுத்து தன கிளியை சொல்
என்று துணை முலை மேல் சொர்கின்றாள் -பரகால நாயகி பேச
மாட்டாமல் இருக்கிறாள்-கிரிதாரி நினைத்ததும்–10-26 – ஸ்லோகம் கேள்வி உள்ளது யார் இவன் –நந்தன் பதில்
சொல்கிறார் -கர்காச்சர்யர் சொல்லி இருக்கிறார் யுகம் தோறும்
வர்ணம் மாறும் — வெளுத்து சிகப்பு -நிறம் வெளிது செய்து பசித்து கரித்து
–நான்கும்–பாலின் நீர்ம செம் பொன் நீர்மை ..நீல நீர்மை –வாசு தேவன் எங்கும்
நீக்கம் இன்றி இருகிறவன் வாசு தேவன் மகன் –ஈர்ப்பான் அனைவரையும் -திவ்ய
செஷ்டிதம்-நாராயணன் அம்சம் அவதாரம் தெரிந்து கொள்-அனாயசமாக செய்வான் –இப்படி
கர்கர் சொன்னதை நந்தன் சொல்வதை கேட்டு கொண்டார்கள் –இந்திரன் தெரிந்து கோவிந்த
பட்டாபிஷேகம் செய்ய போகிறான் பார்ப்போம்
10-24-8-8-çré-nanda uväca
parjanyo bhagavän indro
meghäs tasyätma-mürtayaù
te ‘bhivarñanti bhütänäà
préëanaà jévanaà payaù

Nanda Mahäräja replied: The great Lord Indra is the controller of the rain.
The clouds are his personal representatives, and they directly provide
rainwater, which gives happiness and sustenance to all creatures.

12-çré-bhagavän uväca
karmaëä jäyate jantuù
karmaëaiva praléyate
sukhaà duùkhaà bhayaà kñemaà
karmaëaiväbhipadyate

Lord Kåñëa said: It is by the force of karma that a living entity takes birth,
and it is by karma alone that he meets his destruction. His happiness, distress,
fear and sense of security all arise as the effects of karma.

20-varteta brahmaëä vipro
räjanyo rakñayä bhuvaù
vaiçyas tu värtayä jévec
chüdras tu dvija-sevayä

The brähmaëa maintains his life by studying and teaching the Vedas, the
member of the royal order by protecting the earth, the vaiçya by trade, and the
çüdra by serving the higher, twice-born classes.

2/33-tathä ca vyadadhuù sarvaà
yathäha madhusüdanaù
väcayitvä svasty-ayanaà
tad-dravyeëa giri-dvijän
upahåtya balén samyag
ädåtä yavasaà gaväm
go-dhanäni puraskåtya
girià cakruù pradakñiëam

The cowherd community then did all that Madhusüdana had suggested.
They arranged for the brähmaëas to recite the auspicious Vedic mantras, and
using the paraphernalia that had been intended for Indra’s sacrifice, they
presented offerings to Govardhana Hill and the brähmaëas with reverential
respect. They also gave grass to the cows. Then, placing the cows, bulls and
calves in front of them, they circumambulated Govardhana.

35-kåñëas tv anyatamaà rüpaà
gopa-viçrambhaëaà gataù
çailo ‘sméti bruvan bhüri
balim ädad båhad-vapuù

Kåñëa then assumed an unprecedented, huge form to instill faith in the
cowherd men. Declaring “I am Govardhana Mountain!” He ate the abundant
offerings.

10-23-16-

16-tatra pratividhià samyag
ätma-yogena sädhaye
lokeça-mäninäà mauòhyäd
dhaniñye çré-madaà tamaù

By My mystic power I will completely counteract this disturbance caused by
Indra. Demigods like Indra are proud of their opulence, and out of foolishness
they falsely consider themselves the Lord of the universe. I will now destroy
such ignorance.

18-tasmän mac-charaëaà goñöhaà
man-näthaà mat-parigraham
gopäye svätma-yogena
so ‘yaà me vrata ähitaù

I must therefore protect the cowherd community by My transcendental
potency, for I am their shelter, I am their master, and indeed they are My own
family. After all, I have taken a vow to protect My devotees.

19-ity uktvaikena hastena
kåtvä govardhanäcalam
dadhära lélayä viñëuç
chaträkam iva bälakaù

Having said this, Lord Kåñëa, who is Viñëu Himself, picked up Govardhana
Hill with one hand and held it aloft just as easily as a child holds up a
mushroom.

23-kñut-tåò-vyathäà sukhäpekñäà
hitvä tair vraja-väsibhiù
vékñyamäëo dadhärädrià
saptähaà näcalat padät

Lord Kåñëa, forgetting hunger and thirst and putting aside all considerations
of personal pleasure, stood there holding up the hill for seven days as the people
of Vraja gazed upon Him.

24-kåñëa-yogänubhävaà taà
niçamyendro ‘ti-vismitaù
nistambho bhrañöa-saìkalpaù
svän meghän sannyavärayat

When Indra observed this exhibition of Lord Kåñëa’s mystic power, he
became most astonished. Pulled down from his platform of false pride, and his
intentions thwarted, he ordered his clouds to desist.

29-taà prema-vegän nirbhåtä vrajaukaso
yathä saméyuù parirambhaëädibhiù
gopyaç ca sa-sneham apüjayan mudä
dadhy-akñatädbhir yuyujuù sad-äçiñaù

All the residents of Våndävana were overwhelmed with ecstatic love, and
they came forward and greeted Çré Kåñëa according to their individual
relationships with Him—some embracing Him, others bowing down to Him,
and so forth. The cowherd women presented water mixed with yogurt and
unbroken barleycorns as a token of honor, and they showered auspicious
benedictions upon Him.

10-24-16-

16-varëäs trayaù kiläsyäsan
gåhëato ‘nu-yugaà tanüù
çuklo raktas tathä péta
idänéà kåñëatäà gataù

[Garga Muni had said:] Your son Kåñëa appears as an incarnation in every
millennium. In the past He assumed three different colors-white, red and
yellow-and now He has appeared in a blackish color.

22-tasmän nanda kumäro ‘yaà
näräyaëa-samo guëaiù
çriyä kértyänubhävena
tat-karmasu na vismayaù

Therefore, O Nanda Mahäräja, this child of yours is as good as Näräyaëa. In
His transcendental qualities, opulence, name, fame and influence, He is exactly
like Näräyaëa. Thus you should not be astonished hy His activities

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 16th May to20th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

396-

பூமா தேவி மயிர் கூச்சு தான் நிமிர்ந்து செடி கொடிகள் –சிலிர்த்து ஏற்பட்டதாம்
–திருவடி பட்டதால் –குழல் ஒலி கேட்டும் –மெய் மறந்து ஆனந்த கண்ணீர் மரம் பொழிய
-மான் கணங்கள் மெய் மருந்து இருந்ததாம்..10-21 அத்யாயம் வேணு கானம்..குளம் நிறைந்து –நாவலம் பெரிய
தீவினில்..அற்புதம் கேளீர்..–அற்புதம்  நாராயணன் ஹரி வாமனன்–வாய் பாட்டு நேராக
வரும் ஆச்சார்யர் மூலம் சொல்வது போல்–குழல் ஓசை–முன்னோர் மொழிந்த ….தன நெஞ்சில்
தொற்றியது சொல்வார் மூர்க்கர் ஆவர்..பற்று அறுத்தால் தான் அவனை அடைய
முடியும்–குழல் மூலம் தான் நினைத்ததை கொடுக்கிறார்–பீஷ்மர் இடம் தர்ம
புத்ரர் கேட்க சொன்னது போல்–தத்வ தரிசிகள் பேச்சு –தத்வம் =பகவான்
–திருமலை ஆழ்வார் ஸ்ரீ சைல-திரு வாய் மொழி
பிள்ளை-வைகாசி விசாகம் ஆழ்வார் திருநகரி நிர்வாகம் ச்வாபதேச உரை கண்ணன் குழல் வெளி
உரை குழல் உள் உரை பொருள் என்கிறார்..-சுரஸ்தானம் உண்டு குழலில் –ஒரே காற்று தான்
உள் போகிறது எது வழியாக வருகிறதோ அதை பொறுத்து சுர ஸ்தானம் ஆத்மா
ஒரே மாதிரி-கர்ம வசத்தால் உடலை எடுத்து
கொண்டு-சிங்கம் கர்ஜிக்கிறார் பாம்பு விஷம் தேவதை உருவம் ராட்சச உடல்
-ரஜோ நெருப்பு எந்த ஒன்றை பிடித்து கொண்டு இருக்கிறதோ அது போல் எறியும்

397–

முராரி வேணு கானம்–அம்போத நீலம் கருநீல திரு மேனி–தாமரை போன்ற அரவிந்த தலைய
தாஷம்–கோப வேஷம்–காய காந்தம் –கோபால வேஷம்–கண்ணி கயிறும் சிறு கோலும் –மறித்து
ஓடும் தூசி பட்ட திரு மேனி–கற்று தூளி–சதங்கை ஒலியும்-இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறித்து– கானகம் எல்லாம் திரிந்து உன் கரிய திரு மேனி வாட –கூரத் ஆழ்வான் –அடிமை
என்று சாசனம் எழுதி கொடுப்பார்கள் இதை தரிசித்து ..-கொத்தான மயில் தொகைகள்–வலம்
காதில் மேல் தோன்றி பூ அணிந்து –அழகன் அலங்காரன்..-குழல் ஓட்டைகளை அதர அமுதம்
கொண்டு அலங்கரித்து -திரி பங்கி தோற்றம் மூன்று இடம் வளைந்து தலைகள் தோள்கள்
இடுப்பு–இடை தோள் சாய்த்து இரு கை கூட புருவம் நெரித்து ஏற குட வயிறு பட -வாய் கடை
கூட -கோவிந்தன் குழல் ஊதின போது ..கண் பெற்ற பயன் இவனை காண்பது தானே வந்தவர்களுக்கு
பிரசாதம் கொடுக்கிறான்–மாடு கன்று கோபிமார்கள் அனைவரும் எங்கள் கண்ணன் —

398-

ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம்–பிறப்பும் வளர்ச்சியும் செஷ்டிதங்களும் அனுபவிப்பர்
கடைசி பிறவி –வேணு கோபாலன் திரு கோலம் –குஞ்சம் கட்டிய குழல்–யமுனை திரு அடி
கழுவ மரத்தின் கிளையில் இருந்து–கரிய திருமேனி வாட நடந்தவனை ஆயாசம் தீர்க்க
–பொதுவான அமிர்தம் ஒரே குழல் பெற்றதே–இலை தடத்தை குழல்-மூங்கில் குழல்–ஏக்க பெரு
மூச்சு விட்டதாம் மற்றவை–மேக கூட்டம் கூட–அதை கண்டு மயில் ஆட குயில் பாட
–வண்டினம் முரலும் சோலை–குயில்  இனம் கூவும் சோலை..மான் கணங்கள் மேயகை   மறைந்து
மேய்ந்த கடை வழி சோர..-எழுது சித்திரங்கள் போல் இருந்தனவே–திரு மால் நின்ற நின்ற
பக்கம் நோக்கி..— மேனகையோடு…ரம்பை உஊர்வசி அனைவரும் . வெள்கி மயங்கி வாய்
திறப்பின்றி ஆடல் பாடல் மறந்தனர்..பஞ்ச பூதங்கள் தன்மை மாறினது பூமி கடினம் மாறி
அசைந்தன யமுனை நகரவில்லை ஒரே இடத்தில் இருந்து கேட்டதாம் ஆகாசம் உருவம் கொண்டு
வந்ததாம் காற்றும் ஒரே இடத்தில் இருந்தனவாம்..கறவைகள்..செவி ஆட்டகில்லாதே –கானா
அமுதம் பருகி–ஆட்டினால் வழியும் என்று ..குயில்கள் மெய மறந்து கேட்டதாம் ரிஷிகள்
நெஞ்சை விட்டு நீங்காமல் வேதம் மனனம் பண்ணுவது போல்–யமுனை நதி தாமரை மலர்களை
பாதாரவிந்தங்களில் சமர்பிததாம்

399–

400–

கற்ப ஸ்ரீமான்–மதுசூதன் கடாஷத்தால் சாத்விகனாக வளர்கிறான் –கிண்கிணி வாய்
செம்கண் சிறு சிறிதே எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் என்கிறோம் நித்ய படி –தாமரை
மங்கையும் நீயும் தாமரை கண்களால் நோக்க வேண்டும்–ரிஷி பத்னி விருத்தாந்தம்
..வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து ..பக்த விலோசனத்துக்கு என்னை
யுத்திடுமின்–த்வாதச ஆதித்ய லீலா-வெப்பம் கொடுத்தார்கள்  12 ஆதித்யர்களும் கண்ணனுக்கு தொண்டு புரிய காளியன் அடக்கிய
பின்பு –ஈடு என்று பார்த்து இருந்து நெடு நோக்கம்–சபரி  விதுரர் ரிஷி பத்நிகளை ..
ஆக்கிய நெடு நோக்கு–பண்பன் பெயரை சிந்தியாமல் பண்ணோடு வணங்காமல் ஓதி உரு என்னும்
சந்தியால்–என்ன பயன்–சடங்கு கூடாது –தூய்மை எண்ணம் வேண்டும்..அவனை பற்றி நினைக்க
வேண்டும்–மனைவியர் பக்தி இல்லாமல் போனதே வெட்கினார்கள்  ரிஷிகள் ..ஞானம்  மட்டும்
இருந்து பக்தி இல்லா விடில் என்ன பயன்–ரிஷிகள் புரிந்து கொண்டார்கள் ..அனைத்து
யக்ஜமும் பலனும் பலன் கொடுப்பவனும் அவன் தானே ..மனைவிகள் சம்பந்தத்தால் நமக்குபலன்
கிட்டட்டும்..உள் அடங்காத காதல் வேண்டும்..

10-21-3-

3-tad vraja-striya äçrutya
veëu-gétaà smarodayam
käçcit parokñaà kåñëasya
sva-sakhébhyo ‘nvavarëayan

When the young ladies in the cowherd village of Vraja heard the song of
Kåñëa’s flute, which arouses the influence of Cupid, some of them privately
began describing Kåñëa’s qualities to their intimate friends.

5-barhäpéòaà naöa-vara-vapuù karëayoù karëikäraà
bibhrad väsaù kanaka-kapiçaà vaijayantéà ca mäläm
randhrän veëor adhara-sudhayäpürayan gopa-våndair
våndäraëyaà sva-pada-ramaëaà präviçad géta-kértiù

Wearing a peacock-feather ornament upon His head, blue karëikära flowers
on His ears, a yellow garment as brilliant as gold, and the Vaijayanté garland,
Lord Kåñëa exhibited His transcendental form as the greatest of dancers as He
entered the forest of Våndävana, beautifying it with the marks of His
footprints. He filled the holes of His flute with the nectar of His lips, and the
cowherd boys sang His glories.

13-gävaç ca kåñëa-mukha-nirgata-veëu-géta
péyüñam uttabhita-karëa-puöaiù pibantyaù
çäväù snuta-stana-payaù-kavaläù sma tasthur
govindam ätmani dåçäçru-kaläù spåçantyaù

Using their upraised ears as vessels, the cows are drinking the nectar of the
flute-song flowing out of Kåñëa’s mouth. The calves, their mouths full of milk
from their mothers’ moist nipples, stand still as they take Govinda within
themselves through their tear-filled eyes and embrace Him within their hearts

16-dåñövätape vraja-paçün saha räma-gopaiù
saïcärayantam anu veëum udérayantam
prema-pravåddha uditaù kusumävalébhiù
sakhyur vyadhät sva-vapuñämbuda ätapatram

In the company of Balaräma and the cowherd boys, Lord Kåñëa is
continually vibrating His flute as He herds all the animals of Vraja, even under
the full heat of the summer sun. Seeing this, the cloud in the sky has expanded
himself out of love. He is rising high and constructing out of his own body,
with its multitude of flower-like droplets of water, an umbrella for the sake of
his friend.

19-gä gopakair anu-vanaà nayator udära
veëu-svanaiù kala-padais tanu-bhåtsu sakhyaù
aspandanaà gati-matäà pulakas taruëäà
niryoga-päça-kåta-lakñaëayor vicitram

My dear friends, as Kåñëa and Balaräma pass through the forest with Their
cowherd friends, leading Their cows, They carry ropes to bind the cows’ rear
legs at the time of milking. When Lord Kåñëa plays on His flute, the sweet
music causes the moving living entities to become stunned and the nonmoving
trees to tremble with ecstasy. These things are certainly very wonderful.

10-22-5-

5-evaà mäsaà vrataà ceruù
kumäryaù kåñëa-cetasaù
bhadrakäléà samänarcur
bhüyän nanda-sutaù patiù

Thus for an entire month the girls carried out their vow and properly
worshiped the goddess Bhadrakälé, fully absorbing their minds in Kåñëa and
meditating upon the following thought: “May the son of King Nanda become
my husband.”

9-täsäà väsäàsy upädäya
népam äruhya satvaraù
hasadbhiù prahasan bälaiù
parihäsam uväca ha

Taking the girls’ garments, He quickly climbed to the top of a kadamba tree.
Then, as He laughed loudly and His companions also laughed, He addressed the
girls jokingly.

16-çré-bhagavän uväca
bhavatyo yadi me däsyo
mayoktaà vä kariñyatha
aträgatya sva-väsäàsi
pratécchata çuci-smitäù
no cen nähaà pradäsye kià
kruddho räjä kariñyati

The Supreme Personality of Godhead said: If you girls are actually My

maidservants, and if you will really do what I say, then come here with your
innocent smiles and let each girl pick out her clothes. If you don’t do what I
say, I won’t give them back to you. And even if the king becomes angry, what
can he do?

23-paridhäya sva-väsäàsi
preñöha-saìgama-sajjitäù
gåhéta-cittä no celus
tasmin lajjäyitekñaëäù

The gopés were addicted to associating with their beloved Kåñëa, and thus
they became captivated by Him. Thus, even after putting their clothes on they
did not move. They simply remained where they were, shyly glancing at Him.

24-täsäà vijïäya bhagavän
sva-päda-sparça-kämyayä
dhåta-vratänäà saìkalpam
äha dämodaro ‘baläù

The Supreme Lord understood the determination of the gopés in executing
their strict vow. The Lord also knew that the girls desired to touch His lotus
feet, and thus Lord Dämodara, Kåñëa, spoke to them as follows.

27-yätäbalä vrajaà siddhä
mayemä raàsyathä kñapäù
yad uddiçya vratam idaà
cerur äryärcanaà satéù

Go now, girls, and return to Vraja. Your desire is fulfilled, for in My
company you will enjoy the coming nights. After all, this was the purpose of
your vow to worship goddess Kätyäyané, O pure-hearted ones

10-23-9-

9-iti te bhagavad-yäcïäà
çåëvanto ‘pi na çuçruvuù
kñudräçä bhüri-karmäëo
bäliçä våddha-mäninaù

The brähmaëas heard this supplication from the Supreme Personality of
Godhead, yet they refused to pay heed. Indeed, they were full of petty desires
and entangled in elaborate rituals. Though presuming themselves advanced in
Vedic learning, they were actually inexperienced fools.

14-mäà jïäpayata patnébhyaù
sa-saìkarñaëam ägatam
däsyanti kämam annaà vaù
snigdhä mayy uñitä dhiyä

[Lord Kåñëa said:] Tell the wives of the brähmaëas that I have come here
with Lord Saìkarñaëa. They will certainly give you all the food you want, for
they are most affectionate toward Me and, indeed, with their intelligence reside
in Me alone

20/21-niñidhyamänäù patibhir
bhrätåbhir bandhubhiù sutaiù
bhagavaty uttama-çloke
dérgha-çruta -dhåtäçayäù
yamunopavane ‘çoka
nava-pallava-maëòite
vicarantaà våtaà gopaiù
sägrajaà dadåçuù striyaù

Although their husbands, brothers, sons and other relatives tried to forbid
them from going, their hope of seeing Kåñëa, cultivated by extensive hearing of
His transcendental qualities, won out. Along the river Yamunä, within a garden
decorated with buds of açoka trees, they caught sight of Him strolling along in
the company of the cowherd boys and His elder brother, Balaräma.

22-çyämaà hiraëya-paridhià vanamälya-barhadhätu-
praväla-naöa-veñam anavratäàse
vinyasta-hastam itareëa dhunänam abjaà
karëotpalälaka-kapola-mukhäbja-häsam

His complexion was dark blue and His garment golden. Wearing a peacock
feather, colored minerals, sprigs of flower buds, and a garland of forest flowers
and leaves, He was dressed just like a dramatic dancer. He rested one hand
upon the shoulder of a friend and with the other twirled a lotus. Lilies graced
His ears, His hair hung down over His cheeks, and His lotuslike face was
smiling.

35-tatraikä vidhåtä bharträ
bhagavantaà yathä-çrutam
håòopaguhya vijahau
dehaà karmänubandhanam

One of the ladies had been forcibly kept back by her husband. When she
heard the others describe the Supreme Lord Kåñëa, she embraced Him within
her heart and gave up her material body, the basis of bondage to material
activity.

mantra-tantrartvijo ‘gnayaù
devatä yajamänaç ca
kratur dharmaç ca yan-mayaù
sa eva bhagavän säkñäd
viñëur yogeçvareçvaraù
jäto yaduñv ity äçåëma
hy api müòhä na vidmahe

All the aspects of sacrifice—the auspicious place and time, the various items
of paraphernalia, the Vedic hymns, the prescribed rituals, the priests and
sacrificial fires, the demigods, the patron of the sacrifice, the sacrificial offering
and the pious results obtained—all are simply manifestations of His opulences.
Yet even though we had heard that the Supreme Personality of Godhead,
Viñëu, the Lord of all mystic controllers, had taken birth in the Yadu dynasty,
we were so foolish that we could not recognize Çré Kåñëa to be none other than
Him.

50-tasmai namo bhagavate
kåñëäyäkuëöha-medhase
yan-mäyä-mohita-dhiyo
bhramämaù karma-vartmasu

Let us offer our obeisances unto Lord Kåñëa, the Supreme Personality of
Godhead. His intelligence is never bewildered, whereas we, confused by His
power of illusion, are simply wandering about on the paths of fruitive work

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 9th May to13th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

391–நாட்டை படை என்று –வீட்டை பண்ணி விளையாடும் விமலன் –பிருந்தா வனத்தே  கண்டோமே
-இந்த்ரஜித்  லஷ்மணன் கொன்றாலும் பெருமாளே –கொல்லை அரக்கியை –தங்கையை மூக்கும்
தமயனை தலையும் அறுத்த தாசரதி–வலக் கை போல் தான் –கழுதை தேனுகாசுரனை பல ராமன்
கொன்றான் அதுவும் கண்ணன் செய்தான் என்போம்–12 காடுகள்
உள்ளன பிருந்தாவனத்தில் கால வனம் –நடந்த கதை–கண்ணன் திருவடிவருடி  ஒரு பிள்ளை
திரு முடி ஒரு பிள்ளை வைத்து ஆனந்தம் –சரவணம் கீர்த்தனம் பாத சேவனம் –பிரகலாதன்
–கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –ஆழ்வார் கால
வனம்சித்ரம் இன்று சேவிக்கலாம்–ஜகம் முழுவதும் உண்டையும் பாவுமாக அவன்
ஸ்ருஷ்டிகிறான்–அனைத்தையும் முடித்தான்–பனம் பழம் அனுபவித்து உண்டார்கலாம்
அனைவரும்–அடுத்து மடு-காளிங்கன் விருத்தாந்தம்

392–வீட்டை பண்ணி விளையாடும் –நளிர் மாமலர் உந்தி –லீலா கைவல்யம் லோக வஸ்து –இன்புறும் இவ் விளையாட்டு உடையவன் ..காட்டை நாடி
தேனுகாசுரன் வேட்டை ஆடி வருவானை பிருந்தா வனத்தே கண்டோமே–அவனே இவன்–காளியன்
அடுத்து ..15 அத்யாயம்–இரண்டு மாடுகள் உண்டு நயா புராணா
–நடுவில் வீட்டை ஆக்கினது இப் பொழுது -பெரிய மடு இரண்டானது —

-கதம்ப மரம் ஏறி-உத்தவர் சுகர் அகம் கதம்ப மரம் ஆக வேண்டும் -பகவத் சம்பந்தம்
வேண்டும்–போர் களமாக நிருத்தம் செய்த நீர் கரை நின்ற -பொய்கை கரைக்கு என்னை
உய்த்திடுமின் –ஊரே போர் களமாக ஆனதாம் –தாவி தலையில் நின்று நாட்டியம் ஆடினான்
–அப்சரஸ் மிருதங்கம் யாழ் மீட்ட –ஊர்த்த தாண்டவம் ஹல்லீசகம்
குட கூத்து குரைவை  கூத்து –கோஷ்டி நாட்டியம்–ஒற்றை படை தலை மேல் வைத்தும் இரட்டை
படை தலையில் வைத்து ஆடுவது ஹல்லீசம் ஆட்டம்–அகங்கரித்து இருப்பவரை அடக்குவது போல்
அடக்கினான் -நாக பத்னிகள் வந்து பிரார்த்திக்க -கோபமும் அருளே–சீறி அருளாதே இறைவா
நீ தாராய் அருள்–தங்களை மறந்து நாட்டியம் அனுபவித்தார்கள்

393-வசு தேவம் ..தேவகி பரம் ஆனந்தம் ஜகத் குரும்–அவதார ரகசியம்–10-16
அத்யாயம் பார்த்து வருகிறோம் பூத்த  நீள கதம்பேறி–அனைத்தும் வாடி இருக்க இது
பூத்தது அவன் திரு வடி ஸ்பர்சத்தால் தான்–முதல் நிர்வாகம்-கருடன் அமிர்தம் கொண்டு
வரும் பொழுது உட்கார்ந்ததால் — அமிர்தம் சொட்டு பட்ட தால்–அடுத்து நிர்வாகம் ஆரா
அமுதன் திரு அடி பட்டதால்-கடி வினை நஞ்சே என் உடை அமுதே –தடம் தாமரை நீள பொய்கை
புக்கு தாடாளான்- நெடும் கயம–வெம் கோவியல் நாகத்தை — சீரார் திருவடியால்
பாய்ந்தான் –ஓர் பொய்கை வாய் ..நடம் பயின்ற நாதன்- திரு சந்த விருத்தம்–தீய
பண்புகள் நம் இடம் -செருக்கு அறுத்து –கூத்தன் கோவலன்–திருவடியால் எம் கணவனை
தீண்டிநாயே உனக்கு வணக்கம் –ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்கள்

-காளியனை மன்னித்து -கடலுக்குள்புக சொன்னான் ..-மடுவுக்கு புண்ய தீர்த்தம்–கருட
பயம் வேண்டாம்–ரமணகம் இடத்தை விட்டு விட்டு வந்தாயே அது என்னது கேட்டார் பரிஷித்
அடுத்த அத்யாயத்தில் சொல்கிறார்..–கருடனுக்கு வந்த பலியை காளியன் திமிர் உடன் தானே
கொள்ள-துரத்தி வந்தார் கருடன் வராமல் சாபம் இருந்ததாம் –சொவ்பரி  ரிஷி இருந்தார்
-மீன் காலைபிடித்து   கேட்க -சொவ்பரி சாபம் விட்டார் ..-இதை தெரிந்து காளியன்
இங்கு வந்து  மறைந்து இருந்தான் –நெருப்பு சூழ அதை குடித்து காத்தானாம்
மக்களை டாவாக்னி இருந்து காத்தார் பிளம்பாசுற வதம் அடுத்து ..

394–தர்மம் தலை குனிவு எடுக்கும் பொழுது அவதரிக்கிறான்–விடமும் அமுதமும் அவன் தான்
ஒப்பிலி அப்பன் பதிகம் –நரகமும் ச்வர்கமும் –அவன் தான்..இடை பிள்ளைகளுக்கு
ஆனந்தம் அசுரர்களுக்கு நஞ்சு சீறி அருளுகிறான்–பிரளம்பாசுரன்-இடை பிள்ளை வேஷத்தில்
வந்தான்..18th அத்யாயம்..பாண்டி வடம் –பல ராமன்
முடிக்கிறார் பாண்டி வடத்துக்கு என்னை உய்த்துடுமின் –கானகம் படி உலவி
உலாவி-12 கானகம் உண்டு இங்கு..மது வனம் -கால வனம்..குமுத
வனம் மலர்கள் நிறைந்த இடம் கபிலர் தபம் இருந்த இடம்
தாமரை காடு லோக வனம் மகா வனம் ஆய்ப்பாடி கோவர்த்தனம் பாகுல வனம் தர்ம ராஜனுக்கும்
பசு மாடுக்கும் தர்சனம் காம்ய வனம் பல குண்டங்கள் கதிர வனம் பிலவ மனம் பாந்திர வனம்
பத்ர வனம் -கன்று குணிலா எறிந்த இடம் பிருந்தா வனம்..18  உப வனம் 108 சிறிய வனம் உண்டு –பிரலம்பாசுரன்-தோத்தது போல நடித்தான்
-முஷ்டியால் உதைத்து தலை பிளக்க வைத்தார் பல ராமன் -19
அத்யாயம் ஊவா முள் காடு ..அக்னி இங்கும் குடித்து பசு மாடு காத்தான்

395–

கோபால சூடா மணி –பக்தி உழவன்–சாஸ்திரம் கொடுத்து சரீரம் கொடுத்து -திருந்தாமல்
இருப்போரை மீட்க்க–திரு மேனி அழகு காட்டி கடைசி அஸ்தரம் இது —பஞ்ச உபநிஷத் மயம்
சுத்த சத்வ மயம்–குறையாது வளராது –அதை தரிசத்த உடன் நமது பாபம் விலகி-பட்டார்
அருளியது –சுபாஸ்ர்யம் ஆச்ரயம்–ஹிரண்ய கசிபு ராவணன் சிசு பாலன் போல்வாரும் திரு
மேனி கண்டவர்கள் தானே –அன்பு உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டும் –சேர்ந்து இருக்க ஆசை
உள்ளவருக்கு பக்தி வளர்கிறான் –பகவான் இவர்களுக்கு காட்ட வில்லை–பார பஷமா–அன்பை
காட்டுபவர்களுக்கு காட்டுகிறான்–மனசு பண் பட்டு அன்பில் தொய்ந்து வணங்கி-பார்த்து
இல்லை-வணக்குடை தவ நெறி =பக்தி–கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை என்று
இருந்தார்கள்–அவன் காட்ட கண்டால் தான் நமக்கு பேர் இன்பம்..-20 அத்யாயம் சரத் காலம் குழல் –ஊதும் காலம் –ஐப்பசி
கார்த்திகை–தாமோதர மாசம் என்பர் கார்த்திகை..சரத் பூர்ணிமா முக்கியம்–த்வாரகை
பூர்ண நிலவு உத்சவம்–கண் பெற்ற பயனே ராச கிரீடை தரிசிக்க என்று இயற்க்கை கொடிகள்
அழைக்கும்..–வர்ஷா காலம்-மழை காலம் ஆனி ஆடி ஆவணி புரட்டாசி முன்பு–பூமி பருத்து
கண்ணனின் குழல் ஓசை கேட்க தயார் ஆனதாம் —

10-15-2-

2-tan mädhavo veëum udérayan våto
gopair gåëadbhiù sva-yaço balänvitaù
paçün puraskåtya paçavyam äviçad
vihartu-kämaù kusumäkaraà vanam

Thus desiring to enjoy pastimes, Lord Mädhava, sounding His flute,
surrounded by cowherd boys who were chanting His glories, and accompanied
by Lord Baladeva, kept the cows before Him and entered the Våndävana forest,
which was full of flowers and rich with nourishment for the animals.

10-15-8-

8-dhanyeyam adya dharaëé tåëa-vérudhas tvatpäda-
spåço druma-latäù karajäbhimåñöäù
nadyo ‘drayaù khaga-mågäù sadayävalokair
gopyo ‘ntareëa bhujayor api yat-spåhä çréù

This earth has now become most fortunate, because You have touched her
grass and bushes with Your feet and her trees and creepers with Your
fingernails, and because You have graced her rivers, mountains, birds and
animals with Your merciful glances. But above all, You have embraced the
young cowherd women between Your two arms-a favor hankered after by the
goddess of fortune herself.

17-päda-saàvähanaà cakruù
kecit tasya mahätmanaù
apare hata-päpmäno
vyajanaiù samavéjayan

Some of the cowherd boys, who were all great souls, would then massage His
lotus feet, and others, qualified by being free of all sin, would expertly fan the
Supreme Lord.

23-so ‘ti-véryo ‘suro räma
he kåñëa khara-rüpa-dhåk
ätma-tulya-balair anyair
jïätibhir bahubhir våtaù

O Räma, O Kåñëa! Dhenuka is a most powerful demon and has assumed the
form of an ass. He is surrounded by many friends who have assumed a similar
shape and who are just as powerful as he.

32-sa taà gåhétvä prapador
bhrämayitvaika-päëinä
cikñepa tåëa-räjägre
bhrämaëa-tyakta-jévitam

Lord Balaräma seized Dhenuka by his hooves, whirled him about with one
hand and threw him into the top of a palm tree. The violent wheeling motion
killed the demon.

40-atha täla-phaläny ädan
manuñyä gata-sädhvasäù
tåëaà ca paçavaç cerur
hata-dhenuka-känane

People now felt free to return to the forest where Dhenuka had been killed,
and without fear they ate the fruits of the palm trees. Also, the cows could now
graze freely upon the grass there.

43-pétvä mukunda-mukha-säragham akñi-bhåìgais
täpaà jahur viraha-jaà vraja-yoñito ‘hni
tat sat-kåtià samadhigamya viveça goñöhaà
savréòa-häsa-vinayaà yad apäìga-mokñam

With their beelike eyes, the women of Våndävana drank the honey of the
beautiful face of Lord Mukunda, and thus they gave up the distress they had
felt during the day because of separation from Him. The young Våndävana
ladies cast sidelong glances at the Lord—glances filled with bashfulness,
laughter and submission—and Çré Kåñëa, completely accepting these glances as
a proper offering of respect, entered the cowherd villag

10-16-9-

9-taà prekñaëéya-sukumära-ghanävadätaà
çrévatsa-péta-vasanaà smita-sundaräsyam
kréòantam apratibhayaà kamalodaräìghrià
sandaçya marmasu ruñä bhujayä cachäda

Käliya saw that Çré Kåñëa, who wore yellow silken garments, was very
delicate, His attractive body shining like a glowing white cloud, His chest
bearing the mark of Çrévatsa, His face smiling beautifully and His feet
resembling the whorl of a lotus flower. The Lord was playing fearlessly in the
water. Despite His wonderful appearance, the envious Käliya furiously bit Him
on the chest and then completely enwrapped Him in his coils.

27-taà nartum udyatam avekñya tadä tadéyagandharva-
siddha-muni-cäraëa-deva-vadhvaù
prétyä mådaìga-paëavänaka-vädya-gétapuñpopahära-
nutibhiù sahasopaseduù

Seeing the Lord dancing, His servants in the heavenly planets—the
Gandharvas, Siddhas, sages, Cäraëas and wives of the demigods—immediately

arrived there. With great pleasure they began accompanying the Lord’s dancing
by playing drums such as mådaìgas, paëavas and änakas. They also made
offerings of songs, flowers and prayers.

36-kasyänubhävo ‘sya na deva vidmahe
taväìghri-reëu-sparaçädhikäraù
yad-väïchayä çrér lalanäcarat tapo
vihäya kämän su-ciraà dhåta-vratä

O Lord, we do not know how the serpent Käliya has attained this great
opportunity of being touched by the dust of Your lotus feet. For this end, the
goddess of fortune performed austerities for centuries, giving up all other
desires and taking austere vows.

41-jïäna-vijïäna-nédhaye
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
aguëäyävikäräya
namas te präkåtäya ca

Obeisances unto You, the Absolute Truth, who are the reservoir of all
transcendental consciousness and potency and the possessor of unlimited
energies. Although completely free of material qualities and transformations,
You are the prime mover of material nature.

64-çré-åñir uväca
mukto bhagavatä räjan
kåñëenädbhuta-karmaëä
taà püjayäm äsa mudä
näga-patnyaç ca sädaram

Çukadeva Gosvämé continued: My dear King, having been released by Lord
Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, whose activities are wonderful,
Käliya joined his wives in worshiping Him with great joy and reverence.

10-17-10-

10-ménän su-duùkhitän dåñövä
dénän ména-patau hate
kåpayä saubhariù präha
tatratya-kñemam äcaran

Seeing how the unfortunate fish in that lake had become most unhappy at
the death of their leader, Saubhari uttered the following curse under the
impression that he was mercifully acting for the benefit of the lake’s residents.

21-tadä çuci-vanodbhüto
dävägniù sarvato vrajam
suptaà niçétha ävåtya
pradagdhum upacakrame

During the night, while all the people of Våndävana were asleep, a great fire
blazed up within the dry summer forest. The fire surrounded the inhabitants of
Vraja on all sides and began to scorch them.

25-itthaà sva-jana-vaiklavyaà
nirékñya jagad-éçvaraù
tam agnim apibat tévram
ananto ‘nanta-çakti-dhåk

Seeing His devotees so disturbed, Çré Kåñëa, the infinite Lord of the
universe and possessor of infinite power, then swallowed the terrible forest fire.

10-18-17-

17-paçüàç cärayator gopais
tad-vane räma-kåñëayoù
gopa-rüpé pralambo ‘gäd
asuras taj-jihérñayä

While Räma, Kåñëa and Their cowherd friends were thus tending the cows
in that Våndävana forest, the demon Pralamba entered their midst. He had
assumed the form of a cowherd boy with the intention of kidnapping Kåñëa and
Balaräma.

26-tam udvahan dharaëi-dharendra-gauravaà
mahäsuro vigata-rayo nijaà vapuù
sa ästhitaù puraöa-paricchado babhau
taòid-dyumän uòupati-väò ivämbudaù

As the great demon carried Balaräma, the Lord became as heavy as massive
Mount Sumeru, and Pralamba had to slow down. He then resumed his actual
form—an effulgent body that was covered with golden ornaments and that
resembled a cloud flashing with lightning and carrying the moon.

30-dåñövä pralambaà nihataà
balena bala-çälinä
gopäù su-vismitä äsan
sädhu sädhv iti vädinaù

The cowherd boys were most astonished to see how the powerful Balaräma
had killed the demon Pralamba, and they exclaimed, “Excellent! Excellent!”

10-19-7-

7-tataù samantäd dava-dhümaketur
yadåcchayäbhüt kñaya-kåd vanaukasäm
saméritaù särathinolbaëolmukair
vilelihänaù sthira-jaìgamän mahän

Suddenly a great forest fire appeared on all sides, threatening to destroy all
the forest creatures. Like a chariot driver, the wind swept the fire onward, and
terrible sparks shot in all directions. Indeed, the great fire extended its tongues
of flame toward all moving and nonmoving creatures.

12-tatheti mélitäkñeñu
bhagavän agnim ulbaëam
pétvä mukhena tän kåcchräd
yogädhéço vyamocayat

“All right,” the boys replied, and immediately closed their eyes. Then the
Supreme Lord, the master of all mystic power, opened His mouth and
swallowed the terrible fire, saving His friends from danger.

16-gopénäà paramänanda
äséd govinda-darçane
kñaëaà yuga-çatam iva
yäsäà yena vinäbhavat

The young gopés took the greatest pleasure in seeing Govinda come home,
since for them even a moment without His association seemed like a hundred
ages.

10-20-25-

5-evaà vanaà tad varñiñöhaà
pakva-kharjura-jambumat
go-gopälair våto rantuà
sa-balaù präviçad dhariù

When the Våndävana forest had thus become resplendent, filled with ripe
dates and jambu fruits, Lord Kåñëa, surrounded by His cows and cowherd
boyfriends and accompanied by Çré Balaräma, entered that forest to enjoy.

30/31-çädvalopari saàviçya
carvato mélitekñaëän
tåptän våñän vatsatarän
gäç ca svodho-bhara-çramäù
prävåö-çriyaà ca täà vékñya
sarva-käla-sukhävahäm
bhagavän püjayäà cakre
ätma-çakty-upabåàhitäm

Lord Kåñëa watched the contented bulls, calves and cows sitting on the
green grass and grazing with closed eyes, and He saw that the cows were tired
from the burden of their heavy milk bags. Thus observing the beauty and
opulence of Våndävana’s rainy season, a perennial source of great happiness, the
Lord offered all respect to that season, which was expanded from His own
internal potency.

0-niçcalämbur abhüt tüñëéà
samudraù çarad-ägame
ätmany uparate samyaì
munir vyuparatägamaù

With the arrival of autumn, the ocean and the lakes became silent, their
water still, just like a sage who has desisted from all material activities and given
up his recitation of Vedic mantras.

44-akhaëòa-maëòalo vyomni
raräjoòu-gaëaiù çaçé
yathä yadu-patiù kåñëo
våñëi-cakrävåto bhuvi

The full moon shone in the sky, surrounded by stars, just as Çré Kåñëa, the
Lord of the Yadu dynasty, shone brilliantly on the earth, surrounded by all the
Våñëis.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 25th April to 29th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

381-

வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் -மெய் கலந்தானே –தாமோதர தடம்
–கற்றினம் மேய்த்த கழல்  இணை கீழ்–அரங்கனே கண்ணன்-கொண்டால் வண்ணனாய் கோவலனாய்
வெண்ணெய் உண்ட வாயன் இவன் தானே ..தாமோதர தடம் தேடுகிறார் நஞ்ஜீயர்..திரைக்குள்
தேடினார் –கட்ட முடியும் படி எளியவன் என்ற எண்ணம் வரும் என்று –பிரதம விபூஷணம்
இது தான் கூரத்  ஆழ்வான் –உள்ளம் கொள்ளை கொள்ளும் ஆபரணம் இது தான் –சகாதேவன்
மலரால் கட்டி வைத்தானே –அந்தத்தில் முடியும் வகை அடியேற்கு தெரியும் ஒ ஆதி
மூர்த்தி –தெரியுமோ இல்லை–கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன்–தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய
–கல்லை பெண்ணை ஆக்கிய வலது திருவடி– இடது திருவடி தழும்பு கங்கை– முழம் கால்
தழும்பு தவழ்ந்த கண்ணன் –தொடைகள் மது கைடபர் அளித்த தழும்பு ..உந்தி தாமரை நான்
முகன் இருந்த தழும்பு //திரு மார்பு பிராட்டி இருக்கும் தழும்பு– கழுத்து முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர்– திரு வாய் சரம ஸ்லோகம் -கண்ணன் ராமன் வராக மூவரும்  அருளிய
தழும்பு //கடாஷித்து இருக்கும் தழும்பு –தலைமை உதர பந்தம்-பட்டம்–நம்பி ஹனுமந்த
தாசர்-ராமானுஜர் சிஷ்யர்–ஐதீகம்–திரு ஆராதன கிரமம் சொல்லி கொண்டு இருக்கும்
பொழுது -பார்த்ததும் நடுக்கம்-யசோதைக்கு பயப் படுவானா சந்தேகம் தீர்ந்தது என்றாராம்
–கட்டிவிட்டு ஆடு மாடு பார்க்க யசோதை போனதும் நந்தன் வந்தார் மேல் பார்ப்போம்

382-திருவடி பற்றி சம்சார முக்தி பெறுவோம்–சம்சாரத்தில் கட்டி வைத்து இருக்கிறான் முக்
குணம் சேர்க்கை நம்மால் தாண்ட முடியாது –அவனை பற்றியே வெளி ஏறலாம்–அவன் கட்டு
பட்டு நிற்கிறான் நந்தன் வர காத்து இருக்கிறானே கட்டு பட்டதே நம்மை   விடுவிக்க தானே –வெண்ணெய் திருட வந்தானா மனசை திருட
வந்தானா –எதற்கு கட்டி வைத்தால் தெரியாமல் தான் அலுத்து கொண்டு இருக்கிறேன்
என்றானாம் நந்தன் இடம் கண்ணன்..கட்டுகள் அவிழ்த்து விட்டு நாக பழம் சாப்பிட
சொன்னார் நந்தன்..தம்மையே தனக்கு தருபவன் -தன்னையே எனக்கு தந்த கற்பகம்
ஆழ்வார்–உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்–முக்தி கேட்டு
பெற்றாள் சங்கு சக்கர பொறி கண்டு -9-20 ஸ்லோகம்..கட்டு பட்ட உரலோடு சென்று மரம் -குபேரன் பிள்ளைகளை
அளித்து -மறுத்த மரம் முறித்த சரித்ரம்

383-

ஜன்ம சேஷ்டிதம் மே திவ்யம்//..தவழ்ந்து உரலோடு மரங்களுக்கு உள்புகுந்து போக
-சாபத்தால் மரம்-நன்றி சொல்லி ஆகாயம் நோக்கி போனார்கள் 10-10 அத்யாயம்–நந்த
பவனம்-யமலர்ஜுனர்களை முறித்த இடம் இன்றும் சேவிக்கலாம்– செஷ்டிதங்கள் திட்டம்
போடும் இடம் ரமண ரெட்டி மானும் மாடும் பார்க்கலாம் இன்றும்–ராதே
சொல்லி ரிகஷா   போகும் மணி அடிக்க மாட்டார்கள் இன்றும் -போனாய் மா மருதின் நடுவே
என் பொல்லா மணியே தேனே இன் அமுதே -யசோதை உண்மையாக சொன்னதை பொய்யாக சொல்லி
-பொய்யே கைமை சொல்லி
மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் –குபேரனின் இரண்டு பிள்ளைகள்–தேவ ரிஷி  நாரதர் வர
..மரியாதை பண்ண வில்லை-இருவரும் மரம் ஆக நிற்க சாபம் இட்டார்//சாப விமோசனம் வாசு
தேவன் ஸ்பரிசத்தால் கிட்டும்–யமல அர்ஜுன மரமாக இருந்த விருத்தாந்தம் –மரம்
இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ–சாப விமொசனம்பெற்று 10-36 ஸ்லோகம் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணுகிறார்கள்/இவர்கள் முக்தி பெற்றார்கள் அவன் கட்டு பட்டு நிற்கிறான்
இன்னும்/

384–

மம சந்தோஷ காரணம் ஸ்ரத்தையாக ஸ்ரீ பாகவதம் பாராயணம் செய்தால் //யாரும் ஓர்
நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் -யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவெளிய எம்பெருமான்
–மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் அவன் தான் எல்லை –மூவாறு மாசம் மோகித்தார்
ஆழ்வார்–நிற்க பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினார்-மதுர கவி ஆழ்வார்–தப்பை சொன்னோம்
தப்பை செய்தோம்–எளிவரும் இயல்பினன் என்றார் அடுத்து-இது
தப்பை சொன்னேன் — –உபதேசம் வரும் பொழுது அனுபவித்து மயங்கினது தப்பை செய்தேன்
..11அத்யாயம் அடுத்து –ஆச்சர்யம் கோப குமாரர்களுக்கு –தென் நெல் சிறு பருப்பு
அக்காரம் -௧௨ மாசம் விரதம் இருந்து பெற்ற பிள்ளை/கன்னல் சீடை கார் எள்ளின் உருண்டை
என் அகம் என்று வைத்துபோனேன்–சாப்பிட்டு போகும் பிள்ளையா இதை செய்தது
ஆச்சர்யம்–

385-

விரஜ பூமி பிருந்தாவனம் நெருஞ்சி முள் காட்டை மேய்ச்சல் நிலமாக மாற்றினான்
–கண்ணன் அனைவரையும் கூட்டி போகிறான்–காம்ய வனம்-வழுக்கு பாறை உண்டுகண்ணன் தலையில்
கால் வைத்து வழுக்கி விளையாடுவார்கள்–லுகாகுல குண்டம்–குதித்து சரண் பகாடி மலை
கண்ணன் திருவடி நக்கி கொண்டு பசு மாடு/கயா குண்டம் உண்டு/கயை அங்கேயே
வரவளைத்தானாம் போஜன் தாலி இன்னும் இங்கு உண்டு..வட்சாசுரன் விளாம் பழ அசுரன்-கன்று
குட்டி உருவத்துடன் கம்சன் ஏவி விட -வேய் மறு தோளினை மெலியுமாலோ திரு வாய் மொழி
-10-3 ஆ பின் போகல் என்கிறார்
ஆழ்வார் –கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி –இரண்டையும் முடித்தார்–குஞ்சித
பாதமாக இருந்ததாம்–முதலில் உலகம் அளந்த அடி போற்றி –திரு விக்ரமன் திருவடி
ஆண்டாள் மேல் பகுதி தானே சேவிக்க முடியும்..–கரு நீல வண்ணம் கீழ் பக்கம் செம்
பஞ்சு குழல் போல தாமரை கலரில் இருக்கும் அதை பார்த்த ஆண்டாள் குஞ்சித மடிக்க பட்ட
பாதம் கழல் போற்றி என்கிறாள் ..அடுத்து பகாசுரன் கொக்கு வடிவம் அசுரன்
விருத்தாந்தம்

10-10-12-

evam sadharanam deham
avyakta-prabhavapyayam
ko vidvan atmasat krtva
hanti jantun rte ‘satah

This body, after all, is produced by the unmanifested nature and again
annihilated and merged in the natural elements. Therefore, it is the common
property of everyone. Under the circumstances, who but a rascal claims this
property as his own and while maintaining it commits such sinful activities as
killing animals just to satisfy his whims? Unless one is a rascal, one cannot
commit such sinful activities.

10-10-26-

ty antarenarjunayoh
krsnas tu yamayor yayau
atma-nirvesa-matrena
tiryag-gatam ulukhalam

Having thus spoken, Krsna soon entered between the two arjuna trees, and thus
the big mortar to which He was bound turned crosswise and stuck between them.

10-10-28-

tatra sriya paramaya kakubhah sphurantau
siddhav upetya kujayor iva jata-vedah
krsnam pranamya sirasakhila-loka-natham
baddhanjali virajasav idam ucatuh sma

Thereafter, in that very place where the two arjuna trees had fallen, two
great, perfect personalities, who appeared like fire personified, came out of
the two trees. The effulgence of their beauty illuminating all directions, with
bowed heads they offered obeisances to Krsna, and with hands folded they spoke
the following words.

10-10-29-

krsna krsna maha-yogims
tvam adyah purusah parah
vyaktavyaktam idam visvam
rupam te brahmana viduh

O Lord Krsna, Lord Krsna, Your opulent mysticism is inconceivable. You are
the supreme, original person, the cause of all causes, immediate and remote, and
You are beyond this material creation. Learned brahmanas know [on the basis of
the Vedic statement sarvam khalv idam brahma] that You are everything and that
this cosmic manifestation, in its gross and subtle aspects, is Your form.

10-10-30/31-

tvam ekah sarva-bhutanam
dehasv-atmendriyesvarah
tvam eva kalo bhagavan
visnur avyaya isvarah
tvam mahan prakrtih suksma
rajah-sattva-tamomayi
tvam eva puruso ‘dhyaksah
sarva-ksetra-vikara-vit

You are the Supreme Personality of Godhead, the controller of everything. The
body, life, ego and senses of every living entity are Your own self. You are the
Supreme Person, Visnu, the imperishable controller. You are the time factor, the
immediate cause, and You are material nature, consisting of the three modes
passion, goodness and ignorance. You are the original cause of this material
manifestation. You are the Supersoul, and therefore You know everything within
the core of the heart of every living entity.

10-10-37/38-

anujanihi nau bhumams
tavanucara-kinkarau
darsanam nau bhagavata
rser asid anugrahat

O supreme form, we are always servants of Your servants, especially of Narada
Muni. Now give us permission to leave for our home. It is by the grace and mercy
of Narada Muni that we have been able to see You face to face.

vani gunanukathane sravanau kathayam
hastau ca karmasu manas tava padayor nah
smrtyam siras tava nivasa-jagat-praname
drstih satam darsane ‘stu bhavat-tanunam

Henceforward, may all our words describe Your pastimes, may our ears engage
in aural reception of Your glories, may our hands, legs and other senses engage
in actions pleasing to You, and may our minds always think of Your lotus feet.
May our heads offer our obeisances to everything within this world, because all
things are also Your different forms, and may our eyes see the forms of
Vaisnavas, who are nondifferent from You.

10-10-42/43-

tad gacchatam mat-paramau
nalakuvara sadanam
sanjato mayi bhavo vam
ipsitah paramo ‘bhavah

O Nalakuvara and Manigriva, now you may both return home. Since you desire to
be always absorbed in My devotional service, your desire to develop love and
affection for Me will be fulfilled, and now you will never fall from that
platform.

sri-suka uvaca
ity uktau tau parikramya
pranamya ca punah punah
baddholukhalam amantrya
jagmatur disam uttaram

Sukadeva Gosvami said: The Supreme Personality of Godhead having spoken to
the two demigods in this way, they circumambulated the Lord, who was bound to
the wooden mortar, and offered obeisances to Him. After taking the permission of
Lord Krsna, they returned to their respective homes.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 18th April to 22nd April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

376–

-வெண்ணெய் ஆத்மா போல் உடல் போல் பானை –தாரார் தடம் தோள்கள் மாலை
உடன் பானை யில்  குனிந்து வெண்ணெய் எடுத்தார்..-சந்தனம் குறி கண்டு–வைத்தது
காணாள்–சிறு பெண்கள் தான் கண்ணனே காப்பவன் என்று நினைப்பார்கள்..அங்கு வெண்ணெய்
வார்த்தையுள்  சீற்றம் கொண்டு–ஏழு கூத்த அப்பன் தன்னை குருகூர் சடகோபன்–வயிறு
அடித்து –சின்ன வயிறு என்று –யாரார் புகுதுவார்–பிறந்த பின்பு வெண்ணெய் பால்
அறியாதவர்கள்–நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் என்பர் குடியோம் சொல்ல வில்லை..பிள்ளை
தமிழ்-பிறந்த/தொட்டில் திரு பாதம் –கை தலங்கள் வந்து காணீரே /பார்க்க
சொல்ல/தாலாட்டு பாடி/தன் முகத்து சுட்டி தவழ்ந்தது/நீ இங்கு நோக்கி போ/ செங்கீரை
ஆடுதல்/கிருஷ்ண ராமா சொல்லி ஆடுவது/எழ உலகம் உடையாய் ஆடுக செங்கீரை/என் அவலம்
களைவாய்/சப்பாணி பதிகம்/பேய் முலை உண்டானே  சப்பாணி/மார்பு பிளந்திட்ட கையால்
சப்பாணி/இரு காலும் கொண்டு அங்கு எழுதினால் போல் நடந்து/நமுசியை வானில் சுழற்றிய
அச்சோ/புறம் புல்குதல்–அச்சன் வந்து என்னை புறம் புல்குவான் பின் வந்து பிடிப்பான்
377-மன்னார்குடி ராஜ கோபாலன்–பெரி ஆழ்வார் முதல் பத்து பார்த்தோம்..-அப் பூச்சி
காட்டுகிறான்–கண்ணை புரட்டி காட்டுவது–ஐதீகம்–அரையர்–மகன் ஒருவருக்கு அல்லாத மா
மேதை மன்னன் நான்கு திரு கைகள் உடன் சங்கு சக்கரம் காட்டினானாம் -எம்பார் சொல்லி
–மெய்சூதி சங்கம் இடத்தான் பாசுரம்..கை தலங்கள் வந்து காணீரே  –அம்மம் உண்ண
துயில்

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை
புரட்டி விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல்
கொண்டு வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை
புன்னை குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து
திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல் /அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி
ஸ்வேதா கிரி ஆதி திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை
பொழுது பேசி நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என்
மகள் இருப்ப பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான் /

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை புரட்டி
விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல் கொண்டு
வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை புன்னை
குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல்
/அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி ஸ்வேதா கிரி ஆதி
திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை பொழுது பேசி
நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என் மகள் இருப்ப
பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான்

378-ப்ரக்மாண்ட காட்-வாய்க்குள் கண்டால் பிரம்மாண்டங்களை மண் தான் பிரசாதம் இங்கு
.கண்ணன் உண்ட மண் /வெண்ணெய் சாப்பிட்டதுக்கும் மண்ணை சாப்பிட்டதுக்கும் கட்டு
உண்டதுக்கும் தொடர்பு/மண் சாப்பிட வில்லை -திறந்து பார்த்தாள்–மா சுச சோக படாதே
-நம்ப வேண்டும் அவன் சொன்னதை–தாரகம் காற்று சந்திரன் மலைகள் கடல்கள் -உண்டாய்
உலகு எழ முனமே உமிழ்ந்தாய் மெய் ஊன் மருந்தே மாயேனே-கண்டு மயங்கினாள்/ஒன்பதாவது
அத்யாயம்-அடுத்து -கடைந்து இருக்கும் பொழுது வெண்ணெய் உண்டான் -தண்டிக்க ஓட்டை
உரலின் கிட்டே இழுத்து போய் கட்ட //பொருளை கட்டுவது போலே –வளர்ந்தான் இரண்டு
அங்குலம் குறைய இருக்க இன்னொரு கயிறு கொண்டு பார்க்க -கண் நுண் சிறு
தாம்பினால் கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் சட்டு என்று திரு மேனி குறைத்தான்/ஓடவும்
முடியாமல்-வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை–விதே ஆத்மா அவிதே ஆத்மா –கட்டு பட்டு
நின்றான் –உபாசனம் பலம்-எப்படி உபாசனமோ அப்படி தானே பலம் கட்டு பண்ணிய கண்ணனை
நினைத்தால் கட்டு விடு படுகிறதே நியாய சாஸ்திரம் இடிகிறதே வெட்க்கம் வந்து நியாய
சாஸ்திரம் காட்டில் ஒளிந்து கொண்டதாம் -கூரத் ஆழ்வான்/தேசிகன் அருளுகிறார்கள்/கட்டி
வைத்தவளை அழ வைக்காமல் நினைக்கும் பக்தர்களை அழ வைகிராயே தங்களுக்கு வசபட்டவர்களை
தானே அழ வைகிறாய் /உரலினோடு இருந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே /உரவிடை-தாமோதரன்
இடுப்போடு/மார்பினோடும் அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் திரு வயிற்று உத்தர பந்தம் பட்டம் கட்டினார்கள்379-குழல் குஞ்சி -முன்னும் பின்னும் அழகு /பவள பாறை போல் திரு உதடுகள் /ஆனந்தம்
கொப்பளிக்கும் திரு கண்கள் தடம் கொள் தாமரை கண்கள் விளித்து -பூமி  பாலன்
திரு புளிங்குடி  –திரு கண்கள் வளர பார்க்கும் பொழுது புருவம் மூக்கு காதுகள்
தடுக்க -கீழ் நோக்கி வளராது –கற்பக கோடி போல் மூக்கு //அடி பட்டானே –பெரிய திரு
மடல்-களவின் கண் படல் கதவு-கீழ் புகுந்து போவானாம் –ஒரு நாள் திறந்திருக்க
-திகைத்து இருந்தானாம் ..குனிந்து போய் பழக்கம் அசட்டுபிள்ளை- சாத்தி தாப்பாள்
போட்டு போனானாம் -மோட்ஷ கதவை திறந்து விடுபவன்- ஸ்ரீ வைகுண்ட வாசல் திறக்க நாம்
காத்து இருக்கிறோமே –ததி பாண்டன் விருத்தாந்தம் -பானைக்குள் மறைத்து வைத்து இல்லை
சொல்ல சொல்லி அவனுக்கும் பானைக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தானே –பிருந்தா வனத்தில்
கண்டீரே கேட்டுவன்தவள் இடம் இல்லை என்ற்டவனுக்கும் மறைத்து வைத்த
பானைக்கும்..-உயர்ந்த சொத்து எடுத்து கொடுக்க எளிய சொத்து யாராவது கேட்ப்பாரா என்று
இருப்பவன் தானே /முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாலி-பிள்ளை பெருமாள் -எங்கும் உளன்
கண்ணன் என்றேனோ -இங்கு இல்லை என்றேனோ-திரு கோளூர் பெண் பிள்ளை வார்த்தை
/களவு -வைராக்கியம்  தாம்பு–தம்பால் கட்ட வில்லை பிரேமத்தால் கட்டினாள் பக்தி
அன்பு காதல்/கண்ணி பக்தி நுண் கஜன யோகம் சிறு வைராக்கியம் பற்று அற்ற தன்மை -380–பக்தி ஞானம் வைராக்கியம் -கண்ணி நுண் சிறு -தாம்பு யானை தன்னை கட்ட வேண்டிய சங்கிலி
தானே கொண்டு வந்து தருவது போலே இவனும் இவற்றை தானே அருளி தன்னை அடைய
வைக்கிறான்–தாமதத்தால் கட்ட முடியாது பிரேமத்தாலே தான் கட்ட முடியும் அதுவும் அவனே
அருளுகிறான்-கட்டு உண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் ..10-9அத்யாயம்–உரல் கருத்த பொத்த உரல்-திருட்டுக்கு உதவியதும்
இது தானே -உரலோடு -ஊரார்கள் எல்லோரும் காண கட்டினாள்..-வயிற்று உத்தர பந்தம்–கரடு
முரடு/மேல் பெருத்து
நாடு சிறுத்து கீழ்ம்பெருத்து-உற விடை  உதர-மார்பினோடும்-  குந்தா முகுந்தா முற்
குறைப்பு -கடை குறைப்பு -இடை குறைப்பு உதர உற /அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் –திரு
மா மகள் மருவி இருக்கும் திரு மார்பம்..வித்யாசம் அழுகை ஓன்று மட்டும் தான் –ஓடுவதற்கு காலை தூக்க –எழில்
கொள் தாம்பு  கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையம் –மை கரைந்து கருப்பு கூட
–நர்த்தன கண்ணன் திரு கோலம்–நமட்டு சிரிப்பு–பொருமி கொண்டு ஓடவும் முடியாமல்
நிற்கவும் முடியாமல் அழவும் முடியாமல்–எத்தனிக்கும் திருவடிகள் நம்மை காக்கட்டும்
அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் அன் நோக்கும் தொழுத கையும் –மன்னிப்பு கேட்க்க வில்லை
வணங்க வில்லை கோபிமார்கள் 5 லஷம் பேரையும் ஓன்று சேர்ந்து
பார்க்க வைத்ததற்கு நன்றி சொல்கிறான்–இந்த அனுபவம் யாருக்கு கிட்டும்–பிரம்மா
சிவன் மகா லஷ்மி கூட அனுபவிக்காத -தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாள்

10-9-4-

tam stanya-kama asadya
mathnantim jananim harih
grhitva dadhi-manthanam
nyasedhat pritim avahan

While mother Yasoda was churning butter, Lord Krsna, desiring to drink the
milk of her breast, appeared before her, and in order to increase her
transcendental pleasure, He caught hold of the churning rod and began to prevent
her from churning.

10-9-6-

sanjata-kopah sphuritarunadharam
sandasya dadbhir dadhi-mantha-bhajanam
bhittva mrsasrur drsad-asmana raho
jaghasa haiyangavam antaram gatah

Being very angry and biting His reddish lips with His teeth, Krsna, with
false tears in His eyes, broke the container of yogurt with a piece of stone.
Then He entered a room and began to eat the freshly churned butter in a solitary
place.

10-9-8-

ulukhalanghrer upari vyavasthitam
markaya kamam dadatam sici sthitam
haiyangavam caurya-visankiteksanam
niriksya pascat sutam agamac chanaih

Krsna, at that time, was sitting on an upside-down wooden mortar for grinding
spices and was distributing milk preparations such as yogurt and butter to the
monkeys as He liked. Because of having stolen, He was looking all around with
great anxiety, suspecting that He might be chastised by His mother. Mother
Yasoda, upon seeing Him, very cautiously approached Him from behind.

10-9-11-

krtagasam tam prarudantam aksini
kasantam anjan-masini sva-panina
udviksamanam bhaya-vihvaleksanam
haste grhitva bhisayanty avagurat

When caught by mother Yasoda, Krsna became more and more afraid and admitted
to being an offender. As she looked upon Him, she saw that He was crying, His
tears mixing with the black ointment around His eyes, and as He rubbed His eyes
with His hands, He smeared the ointment all over His face. Mother Yasoda,
catching her beautiful son by the hand, mildly began to chastise Him.

10-9-13/14-

na cantar na bahir yasya
na purvam napi caparam
purvaparam bahis cantar
jagato yo jagac ca yah
tam matvatmajam avyaktam
martya-lingam adhoksajam
gopikolukhale damna
babandha prakrtam yatha

The Supreme Personality of Godhead has no beginning and no end, no exterior
and no interior, no front and no rear. In other words, He is all-pervading.
Because He is not under the influence of the element of time, for Him there is
no difference between past, present and future; He exists in His own
transcendental form at all times. Being absolute, beyond relativity, He is free
from distinctions between cause and effect, although He is the cause and effect
of everything. That unmanifested person, who is beyond the perception of the
senses, had now appeared as a human child, and mother Yasoda, considering Him
her own ordinary child, bound Him to the wooden mortar with a rope.

10-9-15-

tad dama badhyamanasya
svarbhakasya krtagasah
dvy-angulonam abhut tena
sandadhe ‘nyac ca gopika

When mother Yasoda was trying to bind the offending child, she saw that the
binding rope was short by a distance the width of two fingers. Thus she brought
another rope to join to it.

10-9-18-

sva-matuh svinna-gatraya
visrasta-kabara-srajah
drstva parisramam krsnah
krpayasit sva-bandhane

Because of mother Yasoda’s hard labor, her whole body became covered with
perspiration, and the flowers and comb were falling from her hair. When child
Krsna saw His mother thus fatigued, He became merciful to her and agreed to be
bound.

10-9-19-

evam sandarsita hy anga
harina bhrtya-vasyata
sva-vasenapi krsnena
yasyedam sesvaram vase

O Maharaja Pariksit, this entire universe, with its great, exalted demigods
like Lord Siva, Lord Brahma and Lord Indra, is under the control of the Supreme
Personality of Godhead. Yet the Supreme Lord has one transcendental attribute:
He comes under the control of His devotees. This was now exhibited by Krsna in
this pastime.

10-9-21-

nayam sukhapo bhagavan
dehinam gopika-sutah
jnaninam catma-bhutanam
yatha bhaktimatam iha

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, the son of mother Yasoda, is
accessible to devotees engaged in spontaneous loving service, but He is not as
easily accessible to mental speculators, to those striving for self-realization
by severe austerities and penances, or to those who consider the body the same
as the self.

10-9-22/23-

krsnas tu grha-krtyesu
vyagrayam matari prabhuh
adraksid arjunau purvam
guhyakau dhanadatmajau

While mother Yasoda was very busy with household affairs, the Supreme Lord,
Krsna, observed twin trees known as yamala-arjuna, which in a former millennium
had been the demigod sons of Kuvera.

pura narada-sapena
vrksatam prapitau madat
nalakuvara-manigrivav
iti khyatau sriyanvitau

In their former birth, these two sons, known as Nalakuvara and Manigriva,
were extremely opulent and fortunate. But because of pride and false prestige,
they did not care about anyone, and thus Narada Muni cursed them to become
trees.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 11th April to 15th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

371-

நின்றவாறும் இருந்தவாறும் கிடந்தவாரும்–நினைப்பு அரியன–கண்டவாற்றால் தனதே உலகு
என்று நிற்கிறான் காஞ்சி/கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை நாள் கிடத்தி -உத்சவர்
அமர்ந்து -கோவிந்த ராஜரும் தில்லை சித்ர கூடத்திலும்..நின்றது என் தன் ஊரகத்து
இருந்தது பாடகத்து  வெக்கனை கிடந்தது ..–என் நெஞ்சுள்ளே–புளின்குடி கிடந்தது
காய்சின வேந்தன் வர குணா மங்கை விஜயாசன இருந்து வைகுந்தத்தில் கள்ள பிரான் நின்று
/ஒரே திவ்ய தேசத்தில் பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் மன்னாதன் என்னை ஆள் உடை
அப்பன் கிடந்தது தெள்ளிய சிங்க பெருமாள் அமர்ந்து நடந்தவன் -எவ் வாறு நடந்தனை
-காடும் மேடும் அடங்க நடந்து கஜேந்திர வரதன் பறந்து ஆனையின் துயரம் தீர
புள் ஊர்ந்து ..திரு நீர் மலை நின்று இருந்து கிடந்தது நடந்து ..சோறு சமைந்து
தளிகை-பக்தர் பக்குவம் எதிர் பார்த்து கிடந்தது இரிந்து நின்று எதிர் பார்த்து
இருகிறானாம்–ஜீவாத்மா அகம் அன்னம் தானே –ராம சந்திரன் தலை அணியாக கிடந்தான் தர்ப
சயனம் வாலி ராவணனை  முடித்து நின்று சேவை -சித்ர கூடம் பர்ண சாலை அமர்ந்து சேவை
//கிருஷ்ணன் பாண்டவ தூதன்-நடந்து சேவை– நின்று சேவை — பொய் ஆசனம்
இருந்துசேவை–அஞ்சிடாதே இட பெரிய மா மேனி   அண்டம் தாமோதர நாராயண
பெருமாள்–அர்ஜுனன் திரு தேர் தட்டில் அமர்ந்த திரு கோலம்–கண்ணன் அர்ஜுனன் சத்ய
பாமா திரௌபதி சயனம்/இடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்  தொட்டிலிலே அமர்ந்து
நின்று சேவை/தன் முகத்து சுட்டிதூங்க தூங்க  தவழ்ந்து போய்–என் மகன் புழுதி
அழைகின்றான்–ரமணரெட்டி-தவழும் பொழுது கை உஓந்த்ரதால் சிவந்ததா சாட்டை பிடித்து
சிவந்ததா-சந்திரன் தவழ்ந்த கோலம் பார்த்து நின் முகம் கண் உளவாகில் நோக்கி போ
பாலகன் என்று பரி பாவம் செய்யேல் சிறுவன் மா பலி இடம் கேள்..தளர் நடை அடுத்து
சேவிப்போம்

372–

யோகிகள் உன்னை தேடி இருக்க விரஜ பூமியில் திருட வந்தாய்–சூட்டு நன் மலைகள்–நப்
பின்னை கொள்ளவும் வெண்ணெய் திருடவும்–சாரங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ–கொடையும்
நடையும் ஏசல் வையாளி –சீத கடலுள் அமுதன்ன தேவகி பாத கமலம் வந்து காணீரீ
–கராரவிந்தம் தாமரை கையால் தாமரை யான திருவடியை தாமரை வாயில் போட்டு இனிகிறதா
பார்கிறான் நடந்த கால்கள் நொந்தவோ கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
–தொடர் சங்கிலிகள் சலார் ஒலிப்ப -வாரணம் பைய நின்ற ஊர்வது போல்  –புனல் போல முகம்
வேர்க்க –தளர்ந்து நடக்க –ஸ்ருஷ்ட்டி சங்கல்பத்தால் பண்ணுபவன் –பைய வெள்ளி பெரு
மலை குட்டன் பின்னை தொடர்ந்தோர் கரு மலை குட்டன்–பாதுகா சகஸ்ரம்
-பாபம் தொலைக்க  புண்யம் வளர்க்க இரண்டு திருவடிகள்  உபாயம் பிராப்யம் ஆரும் பேரும்
மருந்தும் விருந்தாக இரண்டு திருவடிகள் ..காலை மாவில் தோய்த்து -உள் அடி பொருத்தி
இலச்சினை பட நடந்து சங்கு சக்கரம் –குடம் கையில் மன்னி–மோகன சிரிப்பு பால்
குடிக்கும் பொழுதும் கீதை சொல்லும் பொழுதும்..உண்ண பெற்றிலேன்–தேவகி
இழந்தாள்-மண்ணில் செம் பொடி ஆடி வந்து கட்டி கொள்வானாம்–உம்மையும் ஒக்கலில்
கொண்டு தம் இல் மருவி–இடுப்பில் வைத்து கொண்டு–வாமன நம்பி வருக கோவில் நம்பி
போதராய் ..

373–

கண்ணன் கழிலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம்திண்ணம் நாரணமே
.–திருவடி படாத இடம் இல்லை கோகுலத்தில்.. மண்ணாகவோ மரமாகவோ பிறக்கும் பேற்றை ஆசை
பட்டார் கூரத் ஆழ்வான் …அவைகளை பற்றி பேறு பெறுவோம்–கவ்மார  சாபலம்
செஷ்டிதம்–மாடு கன்று -பாலை நேராக குடித்து வெண்ணெய் சாப்பிட்டு காலி பானையை
உடைப்பானாம்–வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு -ஒலி கேட்டு கண்ணா
பிரான் கற்ற கல்வி -காலி என்று தெரிந்து கொள்வான் பித்தன்..கன்றின் வாலில் ஓலை
கட்டி–வெண்ணெய் அளந்த குணுங்கும் விளையாடு புழுதியும் –நப் பின்னை காணில்
சிரிக்கும்–அப்பம் கலந்த சிற்று உண்டி அக்காரம் பாலில் கலந்து -சோதம்பிரான் இங்கே
வாராய் -ஜீவாத்மா வெண்ணெய்-சரீரம் வெறும் கலம்–கார்த்திகை கார்திக்சி உடம்பு
இருக்க தலை குளிப்பார்கள் -ஆயர்தலைவன் இவன் -அபிஷேக பிரியன் கங்காதரன் விஷ்ணு
அலங்கார பிரியன்–புனிதன்–குளித்துவந்தான்–

374–

பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –எத்திறம் உரலினோடு  எளிவே –கையும் மெய்யுமாக
பிடி பட்டான் –சிந்திப்பே அமையும்-சித்ரா வேண்டாம் –ஆயன் வட மதுரை பிறந்தான்
குற்றம் இல்லா சீர் –பக்தி–கோபம் பகைமை இன்றி-இருந்தால் போதும் விலக்காமை ஒன்றே
போதும்..-பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன்–மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல்
அடிகள்–மதுரை பாக்கியம்-அநந்ய போக்கியம் –10-8 அத்யாயம்-நவநீத திருட்டு விருத்தாந்தம் –வெண்ணெய் விரலோடு
வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி  வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் -ஒவ் ஒரு நாளும்
ஒவ் ஒரு மாதிரி –இரவில் த்ரீ ஜாமம் -முதலில் இளம் சிங்கம் அடுத்து திருட்டு பின்பு
வந்து உறங்குவான் போல் யோகு செய்வான்.–.நீல நாயக கௌஸ்துபம் சாத்தி கொண்டு போவான்
-ஜீவாத்மா இது போல் இருக்க வேண்டும்..ஒளி பார்த்து வெண்ணெய்விழுங்க –சந்திரன்
போன்ற பல் ஒளி –கச்வம் பால நீ யார்–கண்ணன் யசோதை இளம் குமரன் சொல்ல வில்லை பல
ராமன் தம்பி-என்பான் –எதற்கு வந்தாய் -எம் வீடு சங்கயா–வெண்ணெய் பாத்திரம் கை
எதற்கு வைத்தாய் -கன்று குட்டி காண வில்லை இருந்ததா உன் இடம் சொல்லி  போக இருந்தேன்
என்று சொல்லி காற்றில் கடியனாகி -வெண்ணெய் பெண்ணின் மனமும் திருடி போனான் ..

375–

வெண்ணெய் திருடினது எல்லாரும் காணும் படியாக பண்ணினாயே–கூரத் ஆழ்வான்
–திருட்டு பட்டம் பெற –அடியார் உள்ளத்தை திருடினான்..களவேல் வெண்ணெய் தொடு உண்ட
கள்வா–கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன்-வாய் தனியாக சொன்னது வாயில் சுவடு தெரியும்
படி -என் உள்ளம் கவர்ந்தவன் அணி அரங்கன் -வெண்ணெய் வாசனை திரு மேனியில்
வீசும் பொத்த உரலை கவிழ்த்து –மெத்த திரு வயிறு ஆற உண்டான் –கை கலவாது வைகலும்
வெண்ணெய்பொத்த உரலை கவிழ்த்து -இவனுக்கு என்று –தடா நிறைய வெண்ணெய் –கை கலந்து உண்டான்–
நண்பர் உடன் பகிர்ந்து உண்டான்–வெண்ணெய் நம் ஆழ்வார்  இருவர் இடமும் மெய்
கலந்தான்..மத்தொரு கடை வெண்ணெய் மத்து வைத்து கடியும்
பொழுது உருவாகும் வெண்ணெய் தான் பிடிக்கும்–ஏரார் இடை நோவ -கண்ணன் கட்டி கொண்டு
இடுப்பு இதனால் ஏற்றம்-எத்தனை போதுமாய்–வெண்ணெய் திரண்டதனை–வேறோர் கலத்து
இட்டு–நாரார் உறி  ஏற்றி–சாரம் கட்டி ஏற்றி இருக்கிறாள் போந்தனையும்  பொய்
உறக்கம்–ஒராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று– உள் அளவும் கை நீட்டி–அருகு
இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி மோரை  கண்டால் வயசான பெண் ஆண் போல்–அவனையே நோக்கி
ரட்ஷனம் சிறுமியர் மட்டுமே

10-8-10-

sri-nanda uvaca
alaksito ‘smin rahasi
mamakair api go-vraje
kuru dvijati-samskaram
svasti-vacana-purvakam

Nanda Maharaja said: My dear great sage, if you think that your performing
this process of purification will make Kamsa suspicious, then secretly chant the
Vedic hymns and perform the purifying process of second birth here in the cow
shed of my house, without the knowledge of anyone else, even my relatives, for
this process of purification is essential.

10-8-12-

sri-garga uvaca
ayam hi rohini-putro
ramayan suhrdo gunaih
akhyasyate rama iti
baladhikyad balam viduh
yadunam aprthag-bhavat
sankarsanam usanty api

Gargamuni said: This child, the son of Rohini, will give all happiness to His
relatives and friends by His transcendental qualities. Therefore He will be
known as Rama. And because He will manifest extraordinary bodily strength, He
will also be known as Bala. Moreover, because He unites two families–Vasudeva’s
family and the family of Nanda Maharaja–He will be known as Sankarsana.

10-8-13-

asan varnas trayo hy asya
grhnato ‘nuyugam tanuh
suklo raktas tatha pita
idanim krsnatam gatah

Your son Krsna appears as an incarnation in every millennium. In the past, He
assumed three different colors–white, red and yellow–and now He has appeared
in a blackish color. [In another Dvapara-yuga, He appeared (as Lord Ramacandra)
in the color of suka, a parrot. All such incarnations have now assembled in
Krsna.]

10-8-22-

tav anghri-yugmam anukrsya sarisrpantau
ghosa-praghosa-ruciram vraja-kardamesu
tan-nada-hrsta-manasav anusrtya lokam
mugdha-prabhitavad upeyatur anti matroh

When Krsna and Balarama, with the strength of Their legs, crawled in the
muddy places created in Vraja by cow dung and cow urine, Their crawling
resembled the crawling of serpents, and the sound of Their ankle bells was very
charming. Very much pleased by the sound of other people’s ankle bells, They
used to follow these people as if going to Their mothers, but when They saw that
these were other people, They became afraid and returned to Their real mothers,
Yasoda and Rohini.

10-8-29-

vatsan muncan kvacid asamaye krosa-sanjata-hasah
steyam svadv atty atha dadhi-payah kalpitaih steya-yogaih
markan bhoksyan vibhajati sa cen natti bhandam bhinnatti
dravyalabhe sagrha-kupito yaty upakrosya tokan

“Our dear friend Yasoda, your son sometimes comes to our houses before the
milking of the cows and releases the calves, and when the master of the house
becomes angry, your son merely smiles. Sometimes He devises some process by
which He steals palatable curd, butter and milk, which He then eats and drinks.
When the monkeys assemble, He divides it with them, and when the monkeys have
their bellies so full that they won’t take more, He breaks the pots. Sometimes,
if He gets no opportunity to steal butter or milk from a house, He will be angry
at the householders, and for His revenge He will agitate the small children by
pinching them. Then, when the children begin crying, Krsna will go away.

10-8-30-

hastagrahye racayati vidhim pithakolukhaladyais
chidram hy antar-nihita-vayunah sikya-bhandesu tad-vit
dhvantagare dhrta-mani-ganam svangam artha-pradipam
kale gopyo yarhi grha-krtyesu suvyagra-cittah

“When the milk and curd are kept high on a swing hanging from the ceiling and
Krsna and Balarama cannot reach it, They arrange to reach it by piling up
various planks and turning upside down the mortar for grinding spices. Being
quite aware of the contents of a pot, They pick holes in it. While the elderly
gopis go about their household affairs, Krsna and Balarama sometimes go into a
dark room, brightening the place with the valuable jewels and ornaments on Their
bodies and taking advantage of this light by stealing.

10-8-34-

kasman mrdam adantatman
bhavan bhaksitavan rahah
vadanti tavaka hy ete
kumaras te ‘grajo ‘py ayam

Dear Krsna, why are You so restless that You have eaten dirt in a solitary
place? This complaint has been lodged against You by all Your playmates,
including Your elder brother, Balarama. How is this?

10-8-37/38/39-

sa tatra dadrse visvam
jagat sthasnu ca kham disah
sadri-dvipabdhi-bhugolam
sa-vayv-agnindu-tarakam
jyotis-cakram jalam tejo
nabhasvan viyad eva ca
vaikarikanindriyani
mano matra gunas trayah
etad vicitram saha-jiva-kalasvabhava-
karmasaya-linga-bhedam
sunos tanau viksya vidaritasye
vrajam sahatmanam avapa sankam

When Krsna opened His mouth wide by the order of mother Yasoda, she saw
within His mouth all moving and nonmoving entities, outer space, and all
directions, along with mountains, islands, oceans, the surface of the earth, the
blowing wind, fire, the moon and the stars. She saw the planetary systems,
water, light, air, sky, and creation by transformation of ahankara. She also saw
the senses, the mind, sense perception, and the three qualities goodness,
passion and ignorance. She saw the time allotted for the living entities, she
saw natural instinct and the reactions of karma, and she saw desires and
different varieties of bodies, moving and nonmoving. Seeing all these aspects of
the cosmic manifestation, along with herself and Vrndavana-dhama, she became
doubtful and fearful of her son’s nature.

10-8-41-

atho yathavan na vitarka-gocaram
ceto-manah-karma-vacobhir anjasa
yad-asrayam yena yatah pratiyate
sudurvibhavyam pranatasmi tat-padam

Therefore let me surrender unto the Supreme Personality of Godhead and offer
my obeisances unto Him, who is beyond the conception of human speculation, the
mind, activities, words and arguments, who is the original cause of this cosmic
manifestation, by whom the entire cosmos is maintained, and by whom we can
conceive of its existence. Let me simply offer my obeisances, for He is beyond
my contemplation, speculation and meditation. He is beyond all of my material
activities.

10-8-44-

adyo nasta-smrtir gopi
saropyaroham atmajam
pravrddha-sneha-kalilahrdayasid
yatha pura

Immediately forgetting yogamaya’s illusion that Krsna had shown the universal
form within His mouth, mother Yasoda took her son on her lap as before, feeling
increased affection in her heart for her transcendental child.

10-8-50-/51

astv ity uktah sa bhagavan
vraje drono maha-yasah
jajne nanda iti khyato
yasoda sa dharabhavat

When Brahma said, “Yes, let it be so,” the most fortune Drona, who was equal
to Bhagavan, appeared in Vrajapura, Vrndavana, as the most famous Nanda
Maharaja, and his wife, Dhara, appeared as mother Yasoda.

tato bhaktir bhagavati
putri-bhute janardane
dampatyor nitaram asid
gopa-gopisu bharata

Thereafter, O Maharaja Pariksit, best of the Bharatas, when the Supreme
Personality of Godhead became the son of Nanda Maharaja and Yasoda, they
maintained continuous, unswerving devotional love in parental affection. And in
their association, all the other inhabitants of Vrndavana, the gopas and gopis,
developed the culture of krsna-bhakti.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 4th April to 8th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

366-மாணிக்கம் கட்டி வைரம் இடை கட்டி –தாலேலோ யசோதை பாவனை பெரி ஆழ்வார் –பிரம்மா
செய்த தொட்டில் –மாணி குறளனே வையம் அளந்தானே –ஆல நீர் கடல் அன்னவன் தாலோ -தேவகி
புலம்பல் தாலாட்டு குலசேகர ஆழ்வார் –விரஜவாசிகள்–கோகுலம்–நந்த பவன்-விக்ரகம்
உண்டு கண்ணன் தொட்டில் உண்டு முட்டி கால் போட்டு தவழ்ந்து நூறு அடி போகணும்
–சிரித்து ஆடி கொண்டு போகணும்..ஆனந்தம் –சூளா தொட்டில் -ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத
தூளி பட -பலர் சலவை கல் போட்டு தங்கள் பெயர் -படியாய் கிடந்தது பவள வாய் காண்பேனே
–சித்ரா பௌர்ணமி அன்றி வண்ண போடி பீச்சாம் குழல் உத்சவம் ஹோலி போல..-அழகரும் ஏற்று
கொள்வார் –எண்ணம் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிட -முற்றம் சேறு ஆனதாம் –ஓடுவார்
விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார் –நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான்
என்பார்-செவிக்காதவர்களை தான் இருக்க விடுவார் என்பதால் — –பாடுவார்களும்
ஆடுவார்களும் –தாமரை சூர்யன் கண்டு மலர்வது போல ஆள் கண்ட சமுத்ரம் பக்தர் கண்டு
மகிழ்வான் ..நந்தகோபாலன் வரி கட்ட கம்சன் இடம் போக -வசு தேவர் கெட்ட  சகுனம்
குழந்தை விட்டு வராதீர் சொல்ல –எந்தையே என் தன் குல பெரும் சுடரே ..உந்தை யாவன்
–நந்தன் பெற்றனன் வசு தேவன் இழந்தானே -செம்கேள் விரலிலும் கடை கண்ணிலும் காட்ட
–தெய்வதேவகி புலம்பல்..

367-

குடிலாலக சம்யுக்தம் பூர்ண சந்திர முகம்–குண்டல அணி கலன் கொண்டு
-விளங்குகிறான் .. கெட்ட சகுனம் சொல்லி மீண்டு வருவதற்குள் முதலில் -பூதனை கடைசி
கேசி- பூதனா சம்காரம்-ஒரு வழி பாதை -பக்தர்கள் கண்ணனை கண்டு மீள மாட்டார்கள்
அசுரர்கள் மாண்டு மீள மாட்டார்கள் ..அழகிய பெண் வடிவு கொண்டு–கண்ணனுக்கு என்றே
விஷம்–அடிப்படை ஆன்மீக கருத்தும் பார்ப்போம்..-அவனுக்கே என்று எதை கொடுத்தாலும்
ஏற்று கொள்கிறான் ..இரண்டு மார்பகம்-அவித்யை அறிவு இன்மை-பூதனை -அகம்கார மமகாரம்
-தூய நடத்தையே விஷ பால்–ஆனந்தமாக ஏற்று கொள்கிறான்  எதை கொடுத்தாலும் –பத்ரம்
புஷ்பம் பலம் தேயம் ..

யசோதை பசு மாடு பார்க்க போக -பூதனை நுழைந்து -பேய்ச்சி  விட நஞ்ச முலை சுவைத்த
-பிராணனை விட நஞ்சை சுவைத்தான் மிக கஜான சுடர் குழவி பேய் முலை நஞ்சு
உண்டு..-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -விஷத்துக்கு முறிய விஷம் வேண்டும்
என்று சயனித்தான்..வேகமாக உறிஞ்ச பால் உடன் பிராணனும் வந்ததாம் ..முலை தடத்தை
–தாடகை முதலில் வந்தது போல இங்கும் பெண் வந்தாள்–12
மைல் பெரியவளாக விழுந்தாள்–பெரு மா வஞ்ச –பேய் முலை வாய் வைத்து பித்தர் என்று
பிறர் எச நின்றாய்–கொழு மோர் காய்ச்சி கொடுத்தாள் பசு மாட்டு வாலை–.பெருமாளுக்கு
ரட்ஷம் இட்டாள்–சரித்ரம் கேட்டவர்கள் கஷ்டம் நீங்கும் –பக்தி ஏற்படும்–அடுத்த
கள்ள சகடம் ..

368-

சகடாசுரனை  உதைத்து அர்ஜுன மரம் முறித்தான்–பால்ய  கண்ணனின்
செஷ்டிதம்–விளக்கில் விட்டில் பூச்சிகள் விழுவது போல-ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி
விளக்கு தானே இவன்..அச்சு தாலி ஆமை தாலி திருஷ்டி வராமல் ரட்ஷை–பட்டர் -கௌஸ்துபம்
வன மாலை துளசி தாயார் –பரத்வம்  காட்ட–எளியவன் என்று காட்ட ஆமை தாலி –அச்சு தாலி
கூர்ம  நகம் ஆனை முடி புலி நகம் -10-7 சகடாசுரன்-சுழல் கற்று வடிவத்தில்  அசுரர் வாயில் ஏழு  லோகம்
காட்டியது..–செஷ்டிதம் கேட்க்க மனசு அழுக்கு நீங்குகிறது –ரட்ஷைக்கு வண்டி
சக்கரம் வைத்து இருந்தால் அதில் அசுரன் ஆவேசித்தான்–காலை உதைத்து– காலை
நிமிர்த்து நாள்கலோர் நாலு ஐந்து திங்கள்/–பொங்கும் பரிவு–மற்றைய ஆழ்வார்  ஏழு
திங்களில் /செய்ய பாதம் ஒன்றால் செய்த சிறு சேவகமும்–கள்ள சகடம் கலக்கழிய -திரு
கால் ஆண்ட உஊர்ந்த சகடம் உதைத்தான் பொன் நல்  சகடம் உதைத்த கழல் போற்றி உன்
ஆபத்தும் திருவடியால் ரட்ஷிக்க பட்டதே –கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்
369–

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும்–உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே ..10-7 அத்யாயம்–பொங்கும் பரிவு
கூடல் அழகர் கள் அழகர் யானை மேல் கட்டிய மணி கொண்டு பல்லாண்டு பொங்கும் பரிவால்
பாடினார் தன்னை பார்க்காமல்–அவனை பார்க்கும் தன்மை விஷ்ணு சித்தர் -அத்தத்தின்
பத்தா நாள் /நாள்கலோர் நாள் ஐந்து திங்கள் அளவிலே -தினப்படி இன்றும் பெரி ஆழ்வார்
திரு கை தளத்துடன் திரு பல்லாண்டு பாடுகிறார்..ராட்ஷ ரட்ஷக பாவம்
மாறாடுகிறது–பெருமை பார்க்காமல் அழகு சொவ்குமார்யம் பார்த்து ..அன்பு மிகுந்து
பிரேமம்/விஞ்சி நிற்கும் தன்மையால் ஆண்டாள் அடி திறல் புகழ் கழல் குணம் வேல் போற்றி
என்று உன் சேவகமே வேண்டி –அன்று அளந்தாய் இன்று யாம் வந்தோம் இரங்குஇப் படி ஒவ்
ஒன்றுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்–

அன்று இல்லை இன்று இருக்கிறோம் வயிறு பிடித்து பல்லாண்டு பாடுகிறாள்/ஆனந்த மயனை
நினைக்க ஆனந்தம் கிட்டும்..-பேணி உனக்கு பிரமன் தந்தான் தொட்டில்-கிழிய
உதைத்திடும்..மருங்கில் இருத்திடும் ..ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்
-மிடுக்கு இல்லாமையால்–தன் உடலில் சக்தி இல்லை என்று சொல்ல வில்லை அவனுக்கு என்ன
ஆகும் என்று பஞ்சு திருவடி என்பதால்..நான் மெலிந்தேன் நங்காய்–திருநாவசுரன் -சுழல்
காற்று-வடிவம்–கழுத்து நெருக்கி முடித்தான் அவனையும்–

370-

அழகன் அலங்காரன்–தாலேலோ–அசைந்து பாடுவது–கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் நம்
கண்ணன் –கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை நாம காரண -எட்டாவது
அத்யாயம்..கர்காச்சர்யர்..ஆயிர திரு நாமங்கள் அவனுக்கு ..பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர்
பீடு உடையவன்–தேவகி குழந்தை என்று யோக மகிமையால் கண்டார் கர்க்கர் ..கிருஷ்ணன்
என்று பேர் வையும் பூமிக்கு மகிழ்ச்சி கொடுப்பவன்–குழந்தையே காட்டி கொடுத்ததாம்
அப் பொளுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் எல்லா வற்றாலும் இன்பம் பலம் பொருந்தியவன்
சங்கர்ஷணன் பல ராமன்..ரோகிணி பிள்ளை -கருப்பு-நாலாவது யுக-நிறம் வெளிது சிகப்பு
மான் தளிர் பச்சை கருப்பு .பாலின் நீர்மை கரு நீளம் கருப்பு சத்வ குணம்-வெளுப்பு
ரோஜா சிகப்பு தமோ குணம் கலர்ந்த மாம் தளிர் நிறை கலைவை நாலாவது யுகம்-கருப்பு
எதுவும் கேட்க்காமல் இருப்பதால் —

கருப்பன்-இருள் அன்ன மா மேனி–கண்ணுக்கு தீட்டி கொள்ள மை தரும் திருமேனி–கரு
நீல மேகம் -தண்ணீர் நிரம்பி கருணை மிகுந்தவன் ..நீல மேக சியாமளன்..கொண்டால் மீது
அணவும் சோலை முகில் வண்ணன் அடி மேல்/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் இருட்டை வணங்குவார்
..தவழ்கிற பருவம் அடுத்து–பெண் வெண்ணெய் பசு மாடு களவாட -ஆனந்தமாக
பார்ப்போம்..

10-5-13-

avadyanta vicitrani
vaditrani mahotsave
krsne visvesvare ‘nante
nandasya vrajam agate

Now that the all-pervading, unlimited Lord Krsna, the master of the cosmic
manifestation, had arrived within the estate of Maharaja Nanda, various types of
musical instruments resounded to celebrate the great festival.

10-5-31-

ri-vasudeva uvaca
karo vai varsiko datto
rajne drsta vayam ca vah
neha stheyam bahu-titham
santy utpatas ca gokule

Vasudeva said to Nanda Maharaja: Now, my dear brother, since you have paid
the annual taxes to Kamsa and have also seen me, do not stay in this place for
many days. It is better to return to Gokula, since I know that there may be some
disturbances there.

10-6-5/6-

tam kesa-bandha-vyatisakta-mallikam
brhan-nitamba-stana-krcchra-madhyamam
suvasasam kalpita-karna-bhusanatvisollasat-
kuntala-manditananam
valgu-smitapanga-visarga-viksitair
mano harantim vanitam vrajaukasam
amamsatambhoja-karena rupinim
gopyah sriyam drastum ivagatam patim

Her hips were full, her breasts were large and firm, seeming to overburden
her slim waist, and she was dressed very nicely. Her hair, adorned with a
garland of mallika flowers, was scattered about her beautiful face. Her earrings
were brilliant, and as she smiled very attractively, glancing upon everyone, her
beauty drew the attention of all the inhabitants of Vraja, especially the men.
When the gopis saw her, they thought that the beautiful goddess of fortune,
holding a lotus flower in her hand, had come to see her husband, Krsna.

10-6-8-

vibudhya tam balaka-marika-graham
caracaratma sa nimiliteksanah
anantam aropayad ankam antakam
yathoragam suptam abuddhi-rajju-dhih

Lord Sri Krsna, the all-pervading Supersoul, lying on the bed, understood
that Putana, a witch who was expert in killing small children, had come to kill
Him. Therefore, as if afraid of her, Krsna closed His eyes. Thus Putana took
upon her lap Him who was to be her own annihilation, just as an unintelligent
person places a sleeping snake on his lap, thinking the snake to be a rope.

10-6-10-

tasmin stanam durjara-viryam ulbanam
ghorankam adaya sisor dadav atha
gadham karabhyam bhagavan prapidya tatpranaih
samam rosa-samanvito ‘pibat

On that very spot, the fiercely dangerous Raksasi took Krsna on her lap and
pushed her breast into His mouth. The nipple of her breast was smeared with a
dangerous, immediately effective poison, but the Supreme Personality of Godhead,
Krsna, becoming very angry at her, took hold of her breast, squeezed it very
hard with both hands, and sucked out both the poison and her life.

10-6-20-

go-mutrena snapayitva
punar go-rajasarbhakam
raksam cakrus ca sakrta
dvadasangesu namabhih

The child was thoroughly washed with cow urine and then smeared with the dust
raised by the movements of the cows. Then different names of the Lord were
applied with cow dung on twelve different parts of His body, beginning with the
forehead, as done in applying tilaka. In this way, the child was given
protection.

10-6-23-

avyad ajo ‘nghri manimams tava janv athoru
yajno ‘cyutah kati-tatam jatharam hayasyah
hrt kesavas tvad-ura isa inas tu kantham
visnur bhujam mukham urukrama isvarah kam
cakry agratah saha-gado harir astu pascat
tvat-parsvayor dhanur-asi madhu-hajanas ca
konesu sankha urugaya upary upendras
tarksyah ksitau haladharah purusah samantat

[Sukadeva Gosvami informed Maharaja Pariksit that the gopis, following the
proper system, protected Krsna, their child, with this mantra.] May Aja protect
Your legs, may Maniman protect Your knees, Yajna Your thighs, Acyuta the upper
part of Your waist, and Hayagriva Your abdomen. May Kesava protect Your heart,
Isa Your chest, the sun-god Your neck, Visnu Your arms, Urukrama Your face, and
Isvara Your head. May Cakri protect You from the front; may Sri Hari, Gadadhari,
the carrier of the club, protect You from the back; and may the carrier of the
bow, who is known as the enemy of Madhu, and Lord Ajana, the carrier of the
sword, protect Your two sides. May Lord Urugaya, the carrier of the conchshell,
protect You from all corners; may Upendra protect You from above; may Garuda
protect You on the ground; and may Lord Haladhara, the Supreme Person, protect
You on all sides.

10-6-30-

ri-suka uvaca
iti pranaya-baddhabhir
gopibhih krta-raksanam
payayitva stanam mata
sannyavesayad atmajam

Srila Sukadeva Gosvami continued: All the gopis, headed by mother Yasoda,
were bound by maternal affection. After they thus chanted mantras to protect the
child, mother Yasoda gave the child the nipple of her breast to suck and then
got Him to lie down on His bed.

10-6-34-

dahyamanasya dehasya
dhumas caguru-saurabhah
utthitah krsna-nirbhuktasapady
ahata-papmanah

Because of Krsna’s having sucked the breast of the Raksasi Putana, when Krsna
killed her she was immediately freed of all material contamination. Her sinful
reactions automatically vanished, and therefore when her gigantic body was being
burnt, the smoke emanating from her body was fragrant like aguru incense

10-6-37/38-

padbhyam bhakta-hrdi-sthabhyam
vandyabhyam loka-vanditaih
angam yasyah samakramya
bhagavan api tat-stanam
yatudhany api sa svargam
avapa janani-gatim
krsna-bhukta-stana-ksirah
kim u gavo ‘numatarah

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, is always situated within the core
of the heart of the pure devotee, and He is always offered prayers by such
worshipable personalities as Lord Brahma and Lord Siva. Because Krsna embraced
Putana’s body with great pleasure and sucked her breast, although she was a
great witch, she attained the position of a mother in the transcendental world
and thus achieved the highest perfection. What then is to be said of the cows
whose nipples Krsna sucked with great pleasure and who offered their milk very
jubilantly with affection exactly like that of a mother?

10-6-44-

ya etat putana-moksam
krsnasyarbhakam adbhutam
srnuyac chraddhaya martyo
govinde labhate ratim

Any person who hears with faith and devotion about how Krsna, the Supreme
Personality of Godhead, killed Putana, and who thus invests his hearing in such
childhood pastimes of Krsna, certainly attains attachment for Govinda, the
supreme, original person.

10-7-20-

daityo namna trnavartah
kamsa-bhrtyah pranoditah
cakravata-svarupena
jaharasinam arbhakam

While the child was sitting on the ground, a demon named Trnavarta, who was a
servant of Kamsa’s, came there as a whirlwind, at Kamsa’s instigation, and very
easily carried the child away into the air.

10-7-27-

tam asmanam manyamana
atmano guru-mattaya
gale grhita utsrastum
nasaknod adbhutarbhakam

Because of Krsna’s weight, Trnavarta considered Him to be like a great
mountain or a hunk of iron. But because Krsna had caught the demon’s neck, the
demon was unable to throw Him off. He therefore thought of the child as
wonderful, since he could neither bear the child nor cast aside the burden.

10-7-29-

tam antariksat patitam silayam
visirna-sarvavayavam karalam
puram yatha rudra-sarena viddham
striyo rudatyo dadrsuh sametah

While the gopis who had gathered were crying for Krsna, the demon fell from
the sky onto a big slab of stone, his limbs dislocated, as if he had been
pierced by the arrow of Lord Siva like Tripurasura.

10-7-35/36-

pita-prayasya janani
sutasya rucira-smitam
mukham lalayati rajan
jrmbhato dadrse idam
kham rodasi jyotir-anikam asah
suryendu-vahni-svasanambudhims ca
dvipan nagams tad-duhitrr vanani
bhutani yani sthira-jangamani

O King Pariksit, when the child Krsna was almost finished drinking His
mother’s milk and mother Yasoda was touching Him and looking at His beautiful,
brilliantly smiling face, the baby yawned, and mother Yasoda saw in His mouth
the whole sky, the higher planetary system and the earth, the luminaries in all
directions, the sun, the moon, fire, air, the seas, islands, mountains, rivers,
forests, and all kinds of living entities, moving and nonmoving.

 

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 28th March to 1st April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 3, 2011

361-அவதார தினம் ஸ்ரீ ஜெயந்தி –சிறப்பித்து சொல்லாமல் ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஜெயந்தி
குறிக்கும் ஆவணி அஷ்டமி ரோஹிணி–ஸ்ரீ வாமன ஸ்ரீ  நரசிம்ஹா  ஜெயந்தி ஸ்ரீ ராம நவமி –சொல்ல வேண்டும்..–தேவர் இரக்க
தன்னை தானே வேண்டி கொண்டான் –பிரலம்ப-பகாசுரன் சாணூரன் பூதனா கேசி போன்றவர் வந்து
இவன் கையால் அடிபட்டு–ஏழாவது குழந்தை யோக மாயை யசோதை வயிற்றில் குழந்தை ஆக பிறந்து
-தேவகி வயற்றில் ஆதி சேஷன்-ரோகிணி-மனைவி கர்பத்தில் புக -சங்கர்ஷணம் நன்கு இழுத்து
பல சாலி பல ராமன்..நான் அல்ல அங்கே வளர்ந்து கொண்டு இருக்கிறான் சொல்லி போக
ஆணை..துர்கா வைஷ்ணவி மாயா பேர் சொல்லி வணங்குவார்கள்…கம்சன் பயந்து கொண்டே
இருக்க-சத்யன்-மெய்யன் சத்ய வரதன் சத்ய பரன்சத்ய ஆத்மகன் –சம்சாரம் மரம் –பலம்
சுக துக்கம் மூன்று வேர் சத்ய ரஜோ தாமஸ்  நான்கு புருஷார்த்தங்கள் ஜான
இந்த்ரியங்கள் ஆறு சுபாவம் பசி ..மரணம்  ஏழு பட்டைகள் உண்டு எட்டு கிளைகள் பஞ்சு
பூதம் மனம் அகங்கார மம காரம் ஒன்பது வாசல் பத்து பிராணங்கள் இரண்டுபரவை ஜீவாத்மா
பரமாத்மா அவனே தோணி .பற்றி கடலை கடக்கவேண்டும் –தேவகி பாக்ய வதி உலகம் தாங்கும்
அவனை தாங்கி பிறக்க வைத்தவள்

362-ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –நெருப்பு என்று நின்ற நெடுமால்– தேவகிக்கு பிறந்த வைபவம்
யசோதை வளர்த்த வைபவம் இருவரும் ஒருத்தி அத்வதீயம்–10-3 அத்யாயம்–கோகுல அஷ்டமி-நவமி
அன்று -புகுந்தான் பெண் குழந்தை தங்கை-யோக மாயை–தெளிந்த நீர்–மரம் பூத்து
குலுங்க..புண்ய கந்தம் வீச –துந்துபி முழங்க ..ரிஷிகள் புரிந்து கொண்டனர் மகன்
ஒருவருக்கு அல்லாத மா மேதை –தந்தை தாய் தேர்ந்து எடுத்து கொள்கிறான் ..கிருஷ்ண கா
ஜன்ம பூமி ..புனிதமான இடம் ..சம்சார சிறை வெட்ட அத்ததின் பத்தாம் நாள் –மணி வண்ணன்
பிறக்க –அவனோ -நவமி இவன் அஷ்டமி அரசனுக்கு அரசன் அரண்மனை சிறை பகல் இரவு ராமன்
கிருஷ்ணன்.–ஆவி காப்பார் இனி யார் -நீண்டதால் இரவு -பிள்ளை உறங்கா வல்லி ஜீயர்
இருட்டை சேவிப்பார் கண்ணனை காத்ததால் இருள் போன்ற மா மேயன் ..தந்தை
காலில் விலங்கு அற வந்து தோன்றிய தோன்றல்..நான்கு தோள்கள் உடன் கிரீட -நூபுர பூஷணம்
அலங்காரத்துடன் அவதாரம் திரு மேனி ஒளி கொண்டே சேவித்தார்கள்..–ஆயர் குலத்தில்
தோன்றிய அணி விளக்கு அற்புதம் பாலகம் 32 சந்திர கலை போன்ற
திரு பல்கள்..தாமரை கண்கள் உடன் ஸ்ரீ கவ்ஸ்துபதுடன்–அவதார
ரகசியம் கீதையில் வெளி இட்டான் -அவதாரச்ய சத்யத்வம்–தோஷம் தட்டாது–பஞ்ச
சக்தி மயம் உடல்-இச்சையால் கருணையால் அவதாரம்-சாது ரட்ஷனம் தர்ம ஸ்தாபனம் —

363-ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் –திரு பாற்கடல்–வட மதுரை–அஜாயமானாக -பிறப்பிலி
பிறக்கிறான்–பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான்பிறந்து பிறந்து பெருமை அடைகிறான்–படைத்த அனைத்திலும் உள்
புகுந்தாய் கர்பதுக்குள்ளும் புகுந்தான் -இருள் அன்ன மா மேனி –வசு தேவருக்கு தானம்
கொடுக்க ஆசை பிறந்த உடன் –நகி வாசோ தரித்ரக ஆயிரம் ஆயிரம்-அத்தத்தின் பாத்தா நாள்
வந்து தோன்றிய அச்சுதன் கம்சனுக்கு செய்தி போக கூடாது மேல் கீழ் பத்தா
சேர்த்து பத்தா விட்டு பத்தா குழப்ப -பொங்கும் பரிவால் வில்லி புத்தூர் பட்டர்
பிரான் பெற்றான் பெரி ஆழ்வார் என்னும் பெயர்..- ஆயர் குளத்து அணி விளக்கு தானே
விளங்கும் மற்றவை விளக்கும் அணி விளக்கு நந்தா விளக்கு அளவதற்க்கு அரியாய்–
மறைத்து கொள்ள தாய் வேண்டியதும் உடனே–கேட்டான்-ராமன் 25 வயசில் தந்தை சொல் மிக்க
மந்திரம் இல்லை–அதரம் மதுரம்–சாமான்ய குழந்தையாகவும் ஆரா அமுதம் –சாரங்க பாணி
கோமள வல்லி தாயார் –ஏக சிங்காசனம் -அநந்தன் குறைத்து கொண்டு சேவை –பிரிச்னி
சுத்தப -உபேந்திர வாமனன்-கஸ்யப தேவ அதிதிக்கு இரண்டாவது -இப் பொழுது மூன்றாவது
–அக் கரை சென்று பெண் குழந்தை கொண்டு வர சொன்னார் –யமுனை வழி விட

364-

ரதன கணக்கான ஹாரம் கேயூரம் – கிருஷ்ணம் வந்தே ஜகத் குரும்-கதவுகள் திறக்க
விலங்கு வெடித்து சிதற –10-3-47 ஸ்லோகம் –பகவான் ஆணை சிறை மேல்
கொண்டு செய்தால் எல்லாம் தானாக நாடாகும் தூய பெரு நீர் யமுனை துறைவன் –கோத்ரா
குண்டம் புஷ்கரிணி நித்ய வசுதேவர் நீராடும் இடம் -கேசவ பெருமாள் கோவில் அருகில்-
கோவில் வழி பாட்டு முரசை முன்பே உண்டு–பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீ ராமன் அர்ச்சித்த
பெருமாள்–மதுர பெற்றது இழந்தது அயோத்ய ராமனை  பெற்று இழந்தது போல ..விக்ராம் காட்–சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சின்காசசனாம்
நின்றாள் மரவடியாம் ..நிவாச ஆசன பாதுகா சேஷ சாயினி –குடை அழகு காஞ்சியில்–யமுனை
வளர-குதித்து -திருவடி தீண்டியதும் –இதற்க்கு தான் உசர்ந்து கொண்டு வந்தது
செருக்கு தொலைந்தது திருவடி பட்டதும் –திரு வடி பற்றினால் சம்சார பெரும்
கடலை முழம் கால் அளவு வற்று அடித்து கொடுப்பேன் மன்றம் அமர்ந்து கூத்தாடி
காட்டுகிறானே திரு வேம்கடத்தில்..-பெண் குழந்தை கொண்டு வந்ததும் கதவுகள் மூட
விலங்கு பூட்டி கொண்டு– இனி வைபவம் கோகுலத்தில் தான் பரிக்ரம 7 மைல் —

365-வண்ண மாடங்கள் சூழ் திரு கோஷ்டியூர் –கோதாவரி தொண்டு புரியும் வாய்ப்பை
நழுவ விட்டாள் ஸ்ரீ ராம அவதாரத்தில் நாசிக் பஞ்சவடி -கபட சந்நியாசி வேஷத்தில்
வந்தான் –ராவணனுக்கு பயந்து –இலங்கை தூரம் –யமுனை கம்சன் அரண்மனை பின் ஓடினாலும்
-தூய பெரு நீர் யமுனை -கருப்பு கலங்கி பக்தர் போல –திரு மேனி பட்டு கருத்து
இருக்கிறது..லஷ்மி நேத்ரம்-மையார் கரும் கண்ணி நோக்கு பட்டு கருத்த மேனி–நெருக்கம்
–10- 4அத்யாயம் கற்புடைய மட  கண்னி காவல் பூண்ட திரு
கோவலூரில் சேவிக்கலாம் –விஷ்ணு துர்க்கை–யோக மாயை ஆகாசம் சென்று சொல்ல–அம்பா
அம்பிகை-அசுரர் அனைவரையும் கூட்டி கம்சன் மந்திர ஆலோசனம் பண்ணி–ஆசார பிரபோ
தர்ம-அச்சுதன்-சனாதன தர்மம்–யாகம் போன்றவை–தர்மம் ஒழித்தால் அவனை ஒழிக்கலாம்
என்றான் –கோகுலம் விழா கோலம் கொண்டது அடுத்த அத்யாயத்தில்–யசோதை பார்த்து -ஜாத
கர்ம செய்தாள்–பிறந்த அன்றே செய்வார்கள் முன்பு

10-2-7

gaccha devi vrajam bhadre
gopa-gobhir alankrtam
rohini vasudevasya
bharyaste nanda-gokule
anyas ca kamsa-samvigna
vivaresu vasanti hi

The Lord ordered Yogamaya: O My potency, who are worshipable for the entire
world and whose nature is to bestow good fortune upon all living entities, go to
Vraja, where there live many cowherd men and their wives. In that very beautiful
land, where many cows reside, Rohini, the wife of Vasudeva, is living at the
home of Nanda Maharaja. Other wives of Vasudeva are also living there incognito
because of fear of Kamsa. Please go there.

10-2-11/12-

namadheyani kurvanti
sthanani ca nara bhuvi
durgeti bhadrakaliti
vijaya vaisnaviti ca
kumuda candika krsna
madhavi kanyaketi ca
maya narayanisani
saradety ambiketi ca

Lord Krsna blessed Mayadevi by saying: In different places on the surface of
the earth, people will give you different names, such as Durga, Bhadrakali,
Vijaya, Vaisnavi, Kumuda, Candika, Krsna, Madhavi, Kanyaka, Maya, Narayani,
Isani, Sarada and Ambika.

10-2-26-

satya-vratam satya-param tri-satyam
satyasya yonim nihitam ca satye
satyasya satyam rta-satya-netram
satyatmakam tvam saranam prapannah

The demigods prayed: O Lord, You never deviate from Your vow, which is always
perfect because whatever You decide is perfectly correct and cannot be stopped
by anyone. Being present in the three phases of cosmic manifestation–creation,
maintenance and annihilation–You are the Supreme Truth. Indeed, unless one is
completely truthful, one cannot achieve Your favor, which therefore cannot be
achieved by hypocrites. You are the active principle, the real truth, in all the
ingredients of creation, and therefore you are known as antaryami, the inner
force. You are equal to everyone, and Your instructions apply for everyone, for
all time. You are the beginning of all truth. Therefore, offering our
obeisances, we surrender unto You. Kindly give us protection.

10-2-32

ye ‘nye ‘ravindaksa vimukta-maninas
tvayy asta-bhavad avisuddha-buddhayah
aruhya krcchrena param padam tatah
patanty adho ‘nadrta-yusmad-anghrayah

[Someone may say that aside from devotees, who always seek shelter at the
Lord’s lotus feet, there are those who are not devotees but who have accepted
different processes for attaining salvation. What happens to them? In answer to
this question, Lord Brahma and the other demigods said:] O lotus-eyed Lord,
although nondevotees who accept severe austerities and penances to achieve the
highest position may think themselves liberated, their intelligence is impure.
They fall down from their position of imagined superiority because they have no
regard for Your lotus feet.

10-2-40-

matsyasva-kacchapa-nrsimha-varaha-hamsarajanya-
vipra-vibudhesu krtavatarah
tvam pasi nas tri-bhuvanam ca yathadhunesa
bharam bhuvo hara yaduttama vandanam te

O supreme controller, Your Lordship previously accepted incarnations as a
fish, a horse, a tortoise, Narasimhadeva, a boar, a swan, Lord Ramacandra,
Parasurama and, among the demigods, Vamanadeva, to protect the entire world by
Your mercy. Now please protect us again by Your mercy by diminishing the
disturbances in this world. O Krsna, best of the Yadus, we respectfully offer
our obeisances unto You.

10-3-1/5-

sri-suka uvaca
atha sarva-gunopetah
kalah parama-sobhanah
yarhy evajana-janmarksam
santarksa-graha-tarakam
disah prasedur gaganam
nirmalodu-ganodayam
mahi mangala-bhuyisthapura-
grama-vrajakara
nadyah prasanna-salila
hrada jalaruha-sriyah
dvijali-kula-sannadastavaka
vana-rajayah
vavau vayuh sukha-sparsah
punya-gandhavahah sucih
agnayas ca dvijatinam
santas tatra samindhata
manamsy asan prasannani
sadhunam asura-druham
jayamane ‘jane tasmin
nedur dundubhayah samam

Thereafter, at the auspicious time for the appearance of the Lord, the entire
universe was surcharged with all the qualities of goodness, beauty and peace.
The constellation Rohini appeared, as did stars like Asvini. The sun, the moon
and the other stars and planets were very peaceful. All directions appeared
extremely pleasing, and the beautiful stars twinkled in the cloudless sky.
Decorated with towns, villages, mines and pasturing grounds, the earth seemed
all-auspicious. The rivers flowed with clear water, and the lakes and vast
reservoirs, full of lilies and lotuses, were extraordinarily beautiful. In the
trees and green plants, full of flowers and leaves, pleasing to the eyes, birds
like cuckoos and swarms of bees began chanting with sweet voices for the sake of
the demigods. A pure breeze began to blow, pleasing the sense of touch and
bearing the aroma of flowers, and when the brahmanas engaging in ritualistic
ceremonies ignited their fires according to Vedic principles, the fires burned
steadily, undisturbed by the breeze. Thus when the birthless Lord Visnu, the
Supreme Personality of Godhead, was about to appear, the saints and brahmanas,
who had always been disturbed by demons like Kamsa and his men, felt peace
within the core of their hearts, and kettledrums simultaneously vibrated from
the upper planetary system.

10-3-9/10-

tam adbhutam balakam ambujeksanam
catur-bhujam sankha-gadady-udayudham
srivatsa-laksmam gala-sobhi-kaustubham
pitambaram sandra-payoda-saubhagam
maharha-vaidurya-kirita-kundalatvisa
parisvakta-sahasra-kuntalam
uddama-kancy-angada-kankanadibhir
virocamanam vasudeva aiksata

Vasudeva then saw the newborn child, who had very wonderful lotuslike eyes
and who bore in His four hands the four weapons sankha, cakra, gada and padma.
On His chest was the mark of Srivatsa and on His neck the brilliant Kaustubha
gem. Dressed in yellow, His body blackish like a dense cloud, His scattered hair
fully grown, and His helmet and earrings sparkling uncommonly with the valuable
gem Vaidurya, the child, decorated with a brilliant belt, armlets, bangles and
other ornaments, appeared very wonderful.

10-3-24-

sri-devaky uvaca
rupam yat tat prahur avyaktam adyam
brahma jyotir nirgunam nirvikaram
satta-matram nirvisesam niriham
sa tvam saksad visnur adhyatma-dipah

Sri Devaki said: My dear Lord, there are different Vedas, some of which
describe You as unperceivable through words and the mind. Yet You are the origin
of the entire cosmic manifestation. You are Brahman, the greatest of everything,
full of effulgence like the sun. You have no material cause, You are free from
change and deviation, and You have no material desires. Thus the Vedas say that
You are the substance. Therefore, my Lord, You are directly the origin of all
Vedic statements, and by understanding You, one gradually understands
everything. You are different from the light of Brahman and Paramatma, yet You
are not different from them. Everything emanates from You. Indeed, You are the
cause of all causes, Lord Visnu, the light of all transcendental knowledge.

10-3-28-

a tvam ghorad ugrasenatmajan nas
trahi trastan bhrtya-vitrasa-hasi
rupam cedam paurusam dhyana-dhisnyam
ma pratyaksam mamsa-drsam krsisthah

My Lord, because You dispel all the fear of Your devotees, I request You to
save us and give us protection from the terrible fear of Kamsa. Your form as
Visnu, the Supreme Personality of Godhead, is appreciated by yogis in
meditation. Please make this form invisible to those who see with material eyes.

10-3-30-

upasamhara visvatmann
ado rupam alaukikam
sankha-cakra-gada-padmasriya
justam catur-bhujam

O my Lord, You are the all-pervading Supreme Personality of Godhead, and Your
transcendental four-armed form, holding conchshell, disc, club and lotus, is
unnatural for this world. Please withdraw this form [and become just like a
natural human child so that I may try to hide You somewhere].

10-3-32-

sri-bhagavan uvaca
tvam eva purva-sarge ‘bhuh
prsnih svayambhuve sati
tadayam sutapa nama
prajapatir akalmasah

The Supreme Personality of Godhead replied: My dear mother, best of the
chaste, in your previous birth, in the Svayambhuva millennium, you were known as
Prsni, and Vasudeva, who was the most pious Prajapati, was named Sutapa.

10-3-42-

tayor vam punar evaham
adityam asa kasyapat
upendra iti vikhyato
vamanatvac ca vamanah

In the next millennium, I again appeared from the two of you, who appeared as
My mother, Aditi, and My father, Kasyapa. I was known as Upendra, and because of
being a dwarf, I was also known as Vamana.

10-3-44-

etad vam darsitam rupam
prag-janma-smaranaya me
nanyatha mad-bhavam jnanam
martya-lingena jayate

I have shown you this form of Visnu just to remind you of My previous births.
Otherwise, if I appeared like an ordinary human child, you would not believe
that the Supreme Personality of Godhead, Visnu, has indeed appeared.

10-3-47-

tatas ca saurir bhagavat-pracoditah
sutam samadaya sa sutika-grhat
yada bahir gantum iyesa tarhy aja
ya yogamayajani nanda-jayaya

Thereafter, exactly when Vasudeva, being inspired by the Supreme Personality
of Godhead, was about to take the newborn child from the delivery room,
Yogamaya, the Lord’s spiritual energy, took birth as the daughter of the wife of
Maharaja Nanda.

10-3-48/49-

aya hrta-pratyaya-sarva-vrttisu
dvah-sthesu pauresv api sayitesv atha
dvaras ca sarvah pihita duratyaya
brhat-kapatayasa-kila-srnkhalaih
tah krsna-vahe vasudeva agate
svayam vyavaryanta yatha tamo raveh
vavarsa parjanya upamsu-garjitah
seso ‘nvagad vari nivarayan phanaih

By the influence of Yogamaya, all the doorkeepers fell fast asleep, their
senses unable to work, and the other inhabitants of the house also fell deeply
asleep. When the sun rises, the darkness automatically disappears; similarly,
when Vasudeva appeared, the closed doors, which were strongly pinned with iron
and locked with iron chains, opened automatically. Since the clouds in the sky
were mildly thundering and showering, Ananta-naga, an expansion of the Supreme
Personality of Godhead, followed Vasudeva, beginning from the door, with hoods
expanded to protect Vasudeva and the transcendental child.

10-3-50-

maghoni varsaty asakrd yamanuja
gambhira-toyaugha-javormi-phenila
bhayanakavarta-satakula nadi
margam dadau sindhur iva sriyah pateh

Because of constant rain sent by the demigod Indra, the River Yamuna was
filled with deep water, foaming about with fiercely whirling waves. But as the
great Indian Ocean had formerly given way to Lord Ramacandra by allowing Him to
construct a bridge, the River Yamuna gave way to Vasudeva and allowed him tocross.

10-3-51-

nanda-vrajam saurir upetya tatra tan
gopan prasuptan upalabhya nidraya
sutam yasoda-sayane nidhaya tatsutam
upadaya punar grhan agat

When Vasudeva reached the house of Nanda Maharaja, he saw that all the
cowherd men were fast asleep. Thus he placed his own son on the bed of Yasoda,
picked up her daughter, an expansion of Yogamaya, and then returned to his
residence, the prison house of Kamsa.

10-3-52-

devakyah sayane nyasya
vasudevo ‘tha darikam
pratimucya pador loham
aste purvavad avrtah

Vasudeva placed the female child on the bed of Devaki, bound his legs with
the iron shackles, and thus remained there as before.

10-4-4-

tam aha bhrataram devi
krpana karunam sati
snuseyam tava kalyana
striyam ma hantum arhasi

Devaki helplessly, piteously appealed to Kamsa: My dear brother, all good
fortune unto you. Don’t kill this girl. She will be your daughter-in-law.
Indeed, it is unworthy of you to kill a woman.

10-4-9-

sa tad-dhastat samutpatya
sadyo devy ambaram gata
adrsyatanuja visnoh
sayudhasta-mahabhuja

The child, Yogamaya-devi, the younger sister of Lord Visnu, slipped upward
from Kamsa’s hands and appeared in the sky as Devi, the goddess Durga, with
eight arms, completely equipped with weapons

10-4-12-

kim maya hataya manda
jatah khalu tavanta-krt
yatra kva va purva-satrur
ma himsih krpanan vrtha

O Kamsa, you fool, what will be the use of killing me? The Supreme
Personality of Godhead, who has been your enemy from the very beginning and who
will certainly kill you, has already taken His birth somewhere else. Therefore,
do not unnecessarily kill other children.

10-4-13-

ti prabhasya tam devi
maya bhagavati bhuvi
bahu-nama-niketesu
bahu-nama babhuva ha

After speaking to Kamsa in this way, the goddess Durga, Yogamaya, appeared in
different places, such as Varanasi, and became celebrated by different names,
such as Annapurna, Durga, Kali and Bhadra

10-4-24-

mocayam asa nigadad
visrabdhah kanyaka-gira
devakim vasudevam ca
darsayann atma-sauhrdam

Fully believing in the words of the goddess Durga, Kamsa exhibited his
familial affection for Devaki and Vasudeva by immediately releasing them from
their iron shackles.

10-4-45-

e vai rajah-prakrtayas
tamasa mudha-cetasah
satam vidvesam acerur
arad agata-mrtyavah

Surcharged with passion and ignorance and not knowing what was good or bad
for them, the asuras, for whom impending death was waiting, began the
persecution of the saintly persons.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 21st March to 25th March -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 2, 2011

356–darmam thalai kunivu-piranthu -avathaaram seshditham–9-23 athyaayam–ini 2athyaayankal ithil.. moothaathaiyar varisai–moothavan yathu vamsam paarkkavendum–puru vamsam paarthom–parishid vbarai–paarthom–nadu pillai anu vamsam–aduththu mootha pillai yathu-yadavan–23 -anu vamsam sollum–bali -anka vanka kalinka kumban kuntra antra aaru pillaikal–desam ivarkal peyar-romabaadar ivarkal vamsam–dayarada mannan nanban–kruthayukam thodanki-trethaa yukam-palavamsam-roma baadar pen saanthaa rishyasinkar kalyanam–paatham pattu malai–srunki pera puram saantha thevi rishyasinkar kovil undu–athi radan-ivar vamsam-kunthi thevi-soorya bakavaan arulaal-petra kulanthai-aatril vittu -karnan–pirantha kathai–yathu vamsa kathai kedpathe punyam–paapam tholaiya–yathu naal pillai sakasrajith–hekayan-darman piranthaar nethrar-kunthi piranthar arasar-krutha veeryan piranthaan-arjunan piranthaan kaartha veerya arjunan pala aandu aandaan dathaathrayar aasrayithu-1000 pillaikal- 5 thaan michan parasuramar kontraar -mathu-virushnee-sathajith vamsam–yadu kulam-yaadavan mathu kulam maadavan -peyar–virushni varai paarthom..

357–darmam sthabanam–aavirbaviththaan thontrinan-avathaaram–yayaathi saabaththaal battaabishekam ilantha kulam ujjevikka avathaaram..vaasneyan peyar–akroorar yaadavar-24th athyaayam-kadaisi–vidarban–vamsam-virshni vamsam-bajamanan vamsam vasu devar..kukura vamsam devaki–kukuran devakan ukrasenan-kamdsan devaki cousin sistar–devakanuku 4 aan kulanthai 7 penn kulanthaikal–devavaan -deva vardanan..shanthi deva saka deva devaki–7 perum vasu devarai kalyaanam-sooranukku makan–ukrasenar–9 pillaikal 5 penkal-kamsanum oruvar..sunama –thushti polvaar kamsavathi raashtra baalikaa polvaar..vasudevan thambikal kamsanin thankaikalai kalyanam/bajamaanar sooran 10 pillaikal 5 penkal pirakka-thunthubi mulanka-vasudevar–kunthi arasanukku pirithaa iyal peyar-thaththu koduthu kunthi aanaal-kauntheyar pirithaa pillai paarthan–athai pillai..danthavadran sisibaalanum arjunan pol-athai pillaikal….srutha theva -pilai dandavadran piranthaan–vasudevar rokini pola 7 peyarai balaraman-sumadran pirakka – 8 kulanthaikal vasudevar devaki–keerthi manthan badran sankarshanan 7 perum mun piranthavar 8 kulanthai kannan sumanthrapiranthaal..arjunanai kalyanam..

358– வசுதேவம்–ஜகத் குரு-விளையாட்டுகளை இன்பம் உற செய்பவன் தேவன் –அலகிலா விளையாட்டு
உடையவன் –தன் ஆனந்தம் பொருட்டு -கர்மம் அடியாக உடலை கொடுத்து சாஸ்திரம் கொடுத்து
உடல் பெற்ற பயன் அவனை அடைய உபதேசம் பண்ண அவதரித்தான் 10
ஸ்கந்தம் 90 அத்யாயம்..–9-24-56
ஸ்லோகம்–தர்மம் தலை குனிவு ஏற்படும் பொழுது அவதரிக்கிறான் -தயை கிருபை  இச்சையால்
பிறக்கிறான் –மனசால் நினைக்க முடியாத லீ;லைகள்-மதுரை கோவர்த்தனம் பிருந்தாவனம்
ஆய்பாடி திரு அடி பட –வைகுந்தம் திரு பாற்கடல் இருந்து நம் பிறவி விலங்கை வெட்டி
விட அவதாரம் –தண்ணீரால் தாகம்  தீர்ப்பது போல் சம்சாரம் தீர கண்ணன் கதையை காதால்
பருகி -மனசில் கொண்டு -முன்னோர்கள் கதை பார்த்தோம் –மாட்டுயர்  கற்பகத்தின்
வல்லியோ கொடியோ அறியேன்–கோபால சூடாமணி –அழகன்–சௌந்தர்யம்  லாவண்யம் அவயவ ஆபரண
சோபை-நம் மனசு புத்தி இந்த்ரியங்கள் ஈர்க்க -பிறந்த அன்று கிளம்பி விரஜ பூமி
முழுவதும் நடந்து –கீதோ உபதேசம் வழங்கி–பூமி பாரம் குறைத்து -விஜயன் அர்ஜுனனுக்கு
வெற்றி வாங்கி கொடுத்து உத்தவருக்கு
உபதேசம்-சுருக்கமாக அருளி-பரிஷித் பார்த்தார் -அரசன் மிருது உட்கார்ந்து கேட்க்க முடியுமா –யார் இல்ல விடில் நான் இலையோ அவனை
பற்றி கதை  அமுதம் பருக ஆசை — பிரார்த்தித்து முக்யமான ௧௦ அத்யாயம்-வந்தே
பிருந்தாவனம் கோபால விம்சதி வல்லபி ஜன வல்லபன் ஜெயந்தி சம்வவம் தாம வைஜயந்தி
விபூஷணம் –கண் எப் பொழுதும் சேவித்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் ..யது குலம் தூக்கி
நிறுத்த அவதாரம் –அவன்செய்த எல்லா செஷ்டிதங்களையும் விவரித்து கேட்க்க ஆசை –திருவடி ச்பர்சத்தால்
தான் உயர் பெற்றேன் –ஆனந்தமாக கேட்ப்போம்

359–உபதேசம் செய்த ஒரே அவதாரம்–பால கிருஷ்ணன்-முத்த பத்து வருஷம் -ராம கதை 12 ஆண்டுகள் ஒரே சர்க்கம்–கரும்பின் வேர் தோகை பாகம் கழித்து
நாடு கண்ணி அனுபவம் போல்–90 அத்யாயம் பார்க்க
போகிறோம்–ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம்–பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் உண்மையாக அறிந்தவன்
பிறவி அறுத்து வீடு பெறுகிறான்–மாயங்கள் எனது ஆவி உருக வைக்கும் –நம் ஆழ்வார்
பெரி ஆழ்வார் ஆண்டாள் கண்ணனின் அனுபவம் முற்றி -கதை அனுபவிக்க தெம்பு ஆரோக்கியம்
பிரார்த்தித்து பெறுவோம் அன்போடு கூடிய த்யானம் க்ஜானம் வேண்டும் ..ஆசை ஒன்றே
அதிகாரம்–அன்பு வளர்ந்து —வெறும் க்ஜானம் மோஷம் தராது –ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம்
பேசி வரம்பு அறுத்தார் சுவாமி –அன்பு தானே ஊற்று எடுத்து வர வேண்டும்–நிரந்தரமான
அன்பு–பக்தி ஒன்றாலே அவனை அடைய முடியும் –அனுபவம் நாமே பெறுவோம்–தூண்டு கோல் இவை
எல்லாம் –பக்தி வளர்ந்த bliss  எதிலும் கிட்டாது –பாலும் அமுதும் தேனும் கண்ணன்
கதை ஒன்றே –10-1-13 ஸ்லோகம்-முக்கியம் -உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும்
வெற்றிலை ..எல்லாம் கண்ணன் –திண்ணம் என் இள மான் புகும் உஊர் திரு கொளூரே– கடு
வினை தொலைக்கும் கங்கை தீர்த்தம் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் போலே கண்ணன் கதை அமுதம்.-வாசு
தேவ கதை பிரச்னம் அமுதம்–.பூமி பாரம் குறைக்க பூமா தேவி பசு மாடு– ரூபம் கொண்டு
சத்யா லோகம் ப்ரக்மா இடம் பிரார்த்திக்க -பார் கடலுக்கு அவளையும் கூட்டி கொண்டு
போய் பிரார்த்திக்க..அவதாரம்
360-வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும் –ஈண்டு
நான் அலற்ற பெற்றேன் -1-19
ஸ்லோகம்..பசு ரூபம் கொண்டு பூமி தேவி போக –கூப்பாடு தேசம் -திரு பாற் கடல்-23 ஸ்லோகம் ஆகாசவானி ஒலி –தேவர் ஆய குலம் பிறக்க -ஆதி சேஷன் பல
ராமன்–மாயை சக்தி–பிறப்பாள்-விஷ்ணு புராணம் தலையில் வெளுப்பு கருப்பு முடி பல ராமன் கண்ணன் என்கிறார்..மதுர நகர்
-சொன்னாலே பாப்பம் போகும் மதுரம் இனிமை பேச்சே மதுரம் அதரம் மதுரம் மதுராதி பதே
அகிலம் மதுரம்..-ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான்–ஜன்ம பூமி –மதுரையார் மன்னன் அடி நிலை
தொட்டு எங்கும் அதிர புகுர கனா கண்டேன்–ஆண்டாள் –பட படப்பு கொண்டு நடக்கிறானாம்
–பிடித்த திரு நாமம்–கூடல் அழகர் -தென் மதுரை–யாதவ ராஜாவின் தலைமை நகர் வராக
பெருமாள் ஒய்வு எடுத்த இடம்–விக்ராம் காத்/வாமன மூர்த்திக்கும் சம்பந்தம்
லாவனாசுரன் சத்ருக்னன் முடித்து ஆட்சி செய்தான் எல்லா யுகங்களிலும் பகவத் சம்பந்தம்
உண்டு ..கல்யாண மகிழ்வில் தானம் ஸ்ரீ தனம் கொடுக்கிறான் கம்சன்-ஆகாசவானி ஒலி 34 ஸ்லோகம்–எட்டாவது கர்ப்பம் கொல்ல போகிறது –தன் நிலை
இழந்தான் -கூடபிறந்தவள் கல்யாணம் ஆனா இன்றா கொல்வாய்–அபலை பெண் என்று வேண்ட -சிறை
வைத்தான் –பிறக்கும் குழந்தைகளை கொடுப்பதாக சொல்லி –இருட்டு அறை-கீர்திமந்தன்
முதல் குழந்தை–கல்லில் மோதி மக்கள் அருவரை கல் இடை மோத–
9-23-13-yo ‘sau ganga-tate kridan
manjusantargatam sisum
kuntyapaviddham kaninam
anapatyo ‘karot sutam

While playing on the bank of the Ganges, Adhiratha found a baby
wrapped up in a basket. The baby had been left by Kunti because he was
born before she was married. Because Adhiratha had no sons, he raised
this baby as his own. [This son was later known as Karna.]

9-23-27-

asya putra-sahasresu
pancaivorvarita mrdhe
jayadhvajah suraseno
vrsabho madhur urjitah

Of the one thousand sons of Kartaviryarjuna, only five remained alive
after the fight with Parasurama. Their names were Jayadhvaja, Surasena,
Vrsabha, Madhu and Urjita.

9-23-30/31-

madhava vrsnayo rajan
yadavas ceti samjnitah
yadu-putrasya ca krostoh
putro vrjinavams tatah
svahito ‘to visadgur vai
tasya citrarathas tatah
sasabindur maha-yogi
maha-bhago mahan abhut
caturdasa-maharatnas
cakravarty aparajitah

O Maharaja Pariksit, because Yadu, Madhu and Vrsni each inaugurated a
dynasty, their dynasties are known as Yadava, Madhava and Vrsni. The son
of Yadu named Krosta had a son named Vrjinavan. The son of Vrjinavan was
Svahita; the son of Svahita, Visadgu; the son of Visadgu, Citraratha; and
the son of Citraratha, Sasabindu. The greatly fortunate Sasabindu, who
was a great mystic, possessed fourteen opulences and was the owner of
fourteen great jewels. Thus he became the emperor of the world.

9-23-45-

pauravi rohini bhadra
madira rocana ila
devaki-pramukhas casan
patnya anakadundubheh

Devaki, Pauravi, Rohini, Bhadra, Madira, Rocana, Ila and others were
all wives of Anakadundubhi [Vasudeva]. Among them all, Devaki was the
chief.

9-23-56-

yada yada hi dharmasya
ksayo vrddhis ca papmanah
tada tu bhagavan isa
atmanam srjate harih

Whenever the principles of religion deteriorate and the principles of
irreligion increase, the supreme controller, the Personality of Godhead
Sri Hari, appears by His own will.

9-23-61-

alau janisyamananam
duhkha-soka-tamo-nudam
anugrahaya bhaktanam
supunyam vyatanod yasah

To show causeless mercy to the devotees who would take birth in the
future in this age of Kali, the Supreme Personality of Godhead, Krsna,
acted in such a way that simply by remembering Him one will be freed from
all the lamentation and unhappiness of material existence. [In other
words, He acted so that all future devotees, by accepting the
instructions of Krsna consciousness stated in Bhagavad-gita, could be
relieved from the pangs of material existence.]

9-23-67-

prthvyah sa vai guru-bharam ksapayan kurunam
antah-samuttha-kalina yudhi bhupa-camvah
drstya vidhuya vijaye jayam udvighosya
procyoddhavaya ca param samagat sva-dhama

Thereafter, Lord Sri Krsna created a misunderstanding between family
members just to diminish the burden of the world. Simply by His glance,
He annihilated all the demoniac kings on the Battlefield of Kuruksetra
and declared victory for Arjuna. Finally, He instructed Uddhava about
transcendental life and devotion and then returned to His abode in His
original form.

10-1-5/7-

pitamaha me samare ‘maranjayair
devavratadyatirathais timingilaih
duratyayam kaurava-sainya-sagaram
krtvataran vatsa-padam sma yat-plavah
drauny-astra-viplustam idam mad-angam
santana-bijam kuru-pandavanam
jugopa kuksim gata atta-cakro
matus ca me yah saranam gatayah
viryani tasyakhila-deha-bhajam
antar bahih purusa-kala-rupaih
prayacchato mrtyum utamrtam ca
maya-manusyasya vadasva vidvan

Taking the boat of Krsna’s lotus feet, my grandfather Arjuna and others
crossed the ocean of the Battlefield of Kuruksetra, in which such commanders as
Bhismadeva resembled great fish that could very easily have swallowed them. By
the mercy of Lord Krsna, my grandfathers crossed this ocean, which was very
difficult to cross, as easily as one steps over the hoofprint of a calf. Because
my mother surrendered unto Lord Krsna’s lotus feet, the Lord, Sudarsana-cakra in
hand, entered her womb and saved my body, the body of the last remaining
descendant of the Kurus and the Pandavas, which was almost destroyed by the
fiery weapon of Asvatthama. Lord Sri Krsna, appearing within and outside of all
materially embodied living beings by His own potency in the forms of eternal
time–that is, as Paramatma and as virat-rupa–gave liberation to everyone,
either as cruel death or as life. Kindly enlighten me by describing His
transcendental characteristics.

10-1-16-

vasudeva-katha-prasnah
purusams trin punati hi
vaktaram pracchakam srotrms
tat-pada-salilam yatha

The Ganges, emanating from the toe of Lord Visnu, purifies the three worlds,
the upper, middle and lower planetary systems. Similarly, when one asks
questions about the pastimes and characteristics of Lord Vasudeva, Krsna, three
varieties of men are purified: the speaker or preacher, he who inquires, and the
people in general who listen.

10-1-20-

tatra gatva jagannatham
deva-devam vrsakapim
purusam purusa-suktena
upatasthe samahitah

After reaching the shore of the ocean of milk, the demigods worshiped the
Supreme Personality of Godhead, Lord Visnu, the master of the whole universe,
the supreme God of all gods, who provides for everyone and diminishes everyone’s
suffering. With great attention, they worshiped Lord Visnu, who lies on the
ocean of milk, by reciting the Vedic mantras known as the Purusa-sukta.

10-1-68-

tmanam iha sanjatam
janan prag visnuna hatam
mahasuram kalanemim
yadubhih sa vyarudhyata

In his previous birth, Kamsa had been a great demon named Kalanemi and been
killed by Visnu. Upon learning this information from Narada, Kamsa became
envious of everyone connected with the Yadu dynasty.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 73 other followers