Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -597-603..

May 5, 2012

597

சேஷன் — -சேஷத்வம் உள்ளவன் -அடியவர் இறைவனுக்கு பெருமை சேர்க்க தான் –
சேஷத்வம் சித்தி பயன்-தொண்டு புரிந்தால் தான் -உடலால் கைகளால் வாயால் -எப்படியாவது தொண்டு
மதிள் கட்டி பாசுரங்கள் அருளி திருமங்கை ஆழ்வார் –
இறை உள்ளில் ஒடுங்கே -உள்ளம் கொண்டு –
விக்ரகம் பிரதிஷ்டை செய்து அரசன்-
மூ உலகும் ஆளுவான் -கோவில் கட்டுபவன்
நன்கு நித்ய பூஜை ஏற்பாடு செய்பவன் சத்யா
மூன்றையும் செய்பவன் அவனை அடைகிறான்
-பக்தி இருப்பவன் பூஜிக்கிறான் -அது பக்தி  மேலும் வளர செய்யும் –
பூஜை செய்பவன் பூஜை செய்ய தூண்டுபவன் எனக்கு பிரியம்
28 அத்யாயம் -பரத்வம் -விளக்குகிறான் –
பற்றுதல் இன்றி -இறை அன்பர் சிறந்த பண்பை மட்டுமே பேச வேண்டும் –
கண்கள் அவன் பக்கம் தான் வைக்க வேண்டும் -மாயை உலகம் பிரகிருதி -மறைக்கும் நம் புத்தியை –
மனம் புத்தி விலக காரணம் பிரகிருதி -சூர்யனை மறைக்கும் மேகம் போல் –
கயிறு -பாம்பு பிரமிக்கிறோம் -இரண்டும் உண்மை -மருண்டு சொல்வது
தெளிவு இன்மை -உலகம் குற்றம் சொல்லாதே உன் பார்வையில் தான் -உத்தவருக்கு உபதேசிக்கிறார் கண்ணன் –
உலகம் படைத்தவன் அவன்-அவனில் வேறுபட்டது இல்லை -அனைத்திலும் வியாபித்து இருக்கிறான்
சர்வம் கல்மிதம் பிரம -அனைத்தையும் பார்த்து அவனை பார்க்க அறிந்து கொள் தத்வம் அஸி -ஸ்வேதகேது-
புகழ்வு இகழ்வு கவலை விட்டு அவன் ஒருவனே இலக்கு –
அனைத்தும் அறிவுடன் கூடியது அறிந்து கொள் –
அனுமானம் -குடம் அழிவது கொண்டு அனைத்தும்
ஆத்மா -உள்ளது சாஸ்திரம் கொண்டே
இறைவனை -ஆத்மா அனுபவம் ஒன்றால்-சாஸ்திரம் ஒன்றே பிரமாணம் –
சம்சாரம் பெரும் கடல் உண்மையாக என்னது -கேட்கிறார் உத்தவர் –
ஆத்மா நிர் குணம்-மறைக்கபடாதவர்
விறகில் நெருப்பு போல் –
ஆத்மா சம்சாரத்தில் -உடல் உடன் தொடர்பால் –
பவ சாகரம்-தேகதோடதா ஆத்மா உடையதா-எப்படி போக்குவது
கண்ணன் எளிய பதில் சொல்கிறார் –

598

வேதாந்த சாரம் பாகவதம்-பழ ரசம் போல் இன்பம் படலாம்
கிளி கொத்திய பழம்-11 -28   அத்யாயம் –
கர்மம் அடியாக பிறவி-இழந்து இழந்தோம் என்றைளவும் இன்றிகே –
சிறை பட்டு உடலே தான் என்ற பிரேமை –
தூக்கம் சோர்வு அனைத்தும் உடலுக்கு -ஆத்மாவையும் பாதிக்கும்
இது நாம் இல்லை என்ற எண்ணம்  வலுக்க –
பாபங்கள் போககர்மா செய்ய வேண்டும் -விவேக ஞானம் வளர்க்க வேண்டும் –
சம்சாரம் நம்மை சுத்தி தான் உள்ளது –
அவனுக்கு தொண்டன் ஞானமே ஆனந்தமே உருவானவன்
நினைக்க நினைக்க தான் கவலை பயம் சோகம் விலகும்
அவன் ரஷகன் உறுதி வர வேண்டும்
கர்மம் தொலைந்து பிறவி நீத்து –
கர்மம் தொலைக்க நித்ய வர்ண ஆஸ்ரம கர்மா செய்ய வேண்டும் –
நானே உடல் பிராணன் மனம் புலன்கள் -தெருள் இன்றி மருள் கொண்டு –
சொப்பனம் கண்டு பயந்து எழுந்து பயம் துக்கம் போனது போல் -நிம்மதி
உடலே ஆத்மா -நினைவு கனவு போல் -இறைவன் தொண்டன்நிஜ நினைவுக்கு வர வேண்டும் –
கனவில் ஆனந்தம் பட்டாலும் -பிரேமை தானே –
யதார்த்தம் உண்மை நிலைக்கு வர வேண்டும் –
சோகம் -ஹர்ஷம்-லோபம் உடலுடன் சம்பந்தம் என்று உணர வேண்டும் –
அறிவு சுடர் -கத்தி கோடரி கொண்டு -தீய செடி வெட்டி தள்ள வேண்டும்
ஞானம் நெருப்பால் போக்கி –
ஞானம் ஆச்சார்யா உபதேசத்தால் பெறுவோம் –
பொன்னால் சங்கிலி மோதிரம்-
மண்ணால் குடம் பொம்மை
அவனே உலகம் முழுவதும் -அனைத்தும் பிரமம் தானே
எதை பார்த்தாலும் அவனை பார்க்க வேண்டும் –
தோற்றும்-நம்பாதே-
ஆகாசம் -காற்று மேகம் -விமானம் -சம்பந்தம் இல்லையே
அது போல் பற்று இன்றி இருக்க வேண்டும்
பக்தன் இதை புரிந்து கொண்டு எதிலும் ஒட்டாமல் இருக்கிறான்
மனசில் அழுக்கு இன்றி -பக்தி தான் இதை செய்யும் –
பக்தன் சம்சாரத்தில் பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருந்தாலும்
சூர்யன் உதித்து இருள் பனி போகும் போல்
முதலிலே இருந்தது சூர்யன் வந்ததும் அறிகிறோம்
ஆத்மா -பாபம் மேக மூட்டம் -குழப்பம் -நீங்கும் பக்தி ஒன்றாலே
யோகம் ஆசனம் பிராணாயாமம் செய்து என்னை அடைகிறார்கள்
பற்று அனைத்திலும் விட்டு அவன் மேல் பற்று வைத்து சம்சாரம் நீக்குகிறான்

599

கலி யுகத்தில் பாகவத புராணத்திலே கண்ணன் வசிக்கிறான்
11 -29 அத்யாயம் பார்க்கிறோம்
உபதேசம் இத்துடன் முடிகிறது
பத்ரி சென்று அழகனந்தா நீராடி முக்தி பெற சொல்கிறான் கண்ணன்
அடுத்து கண்ணன் தன்னுடை  ஜோதி செல்வது –
கண்ணில் மை தீட்டுவது போல்-கிணற்று தண்ணீர் தேத்தாம் கோட்டை போல்
மனசை -கலக்கம் தீர்க்க என்ன செய்ய வேண்டும் -சாரமான உபதேசம் –
கண்ணா உன்னை பார்க்க பார்க்க -தேவர்கள்-அவர்கள் கிரீடம் மணி ரத்னம் உன் ஸ்ரீ பாதத்தில் –
திருவடி சிகப்பு -என்ன காரணம்-ஸ்ரீ பாதம் சேவை நிறைய இடங்களில்
பாதுகா சகஸ்ரம்-மகாத்மயம் சொல்லும் –
இதில் காதல் வந்தவன் வேறு ஒன்றை நினைக்க மாட்டான் –
ஆறு எனக்கு நின் பதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய்
என்குற்றேனும் அல்லேன்
உலகம் அளந்த பொண்ணாடி
செற்றாமரை அடி -பொற்றாமரை அடி
லோக விக்ராந்த சரணவ் –
கெட்டியாக பிடிக்கும் பாக்கியம் கிட்ட வேண்டும் –
குரங்குகள் அணில்கள் பெற்றனவே –
உன் மதம் எது -சொல்லி விட்டு போ –
ஸ்ரத்தையால் -கடைபிடித்தால் வெல்லலாம் –
ஹந்த -கந்த -ரிஷிகள் மூலம் சொன்னாலும் மயக்கம் போகவில்லையே
கயிறு போட்டு தூகுகிறான்
இரண்டு கருத்து தான்
செயலை அவன் இடம் சமர்பித்து செய் –
அவனே செலுத்துகிறான்
காயேன் வாச-சகலம் நாராயணா  யேது சமர்ப்பயாமி
ஆட்டுவிக்கிறான்
நாம் கருவி
புண்ய தேசம் யாத்ரை -கண்ணன்  கதை கேட்டு
உத்சவம் செய்து -இறை அன்பர் சேர்க்கை –
இதி சர்வாணி பூதானி-எல்லா வற்றிலும் என்னை பார் அனைத்திலும் என்னை பார்
யோமாம் பச்யதி -என்னை எல்லா வற்றிலும் -எல்லாமும் நானே சம தாசன்
கர்மம் விடாமல் செய்து இந்த பலன் கிட்டும் –
இரண்டே கருத்து தான் உஜ்ஜீவிக்க வழி
இதை உபதேசிப்பவன் அனுஷ்டிப்பவன் எனக்கு பிரியமானவன் –
ரகஸ்யமான கருத்து -நாஸ்திகன் நேர்மை இல்லாதவன் பக்தி பணிவு இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே –
பக்தாஞ்சலி உத்தவர் -பேசுகிறார்
திருவடிகளை தலை கொண்டு தீண்டி
மோகம் போனது -சூர்யன் இருட்டை போக்குவது போல்
அச்சுத பானு -தெளிவு அடைந்தேன் –
பத்ரிகாச்ரமம் சென்று உன்னை த்யாநிப்பேன் என்கிறார் –
600

கீதை -பக்தனுக்கு சொல்பவன் என்னையே அடைகிறான் –
சரம ஸ்லோகம் -அனைத்தும் விட்டு என்னையே அணைத்து தர்மமாக பற்று –
சோகம் போக்குகிறான்-பாபம் நீக்கி -வெளியேற வழி கூறுகிறான்
கண்ணன் உபதேசம் கீதையில்
பாகவதம் அவன் செஷ்டிதம் சொல்லும்
உத்தவர் உபதேசம் பார்த்தோம் -பக்தி சாஸ்திரம் –
சாரம்-எல்லார் இடத்திலும் என்னை பார்க்க கற்றுக் கொள் யோகி
அனைத்துக்கும் உள் நான் ஆட்டுவிப்பவன் நான் –
அனைத்தும் அவன் இடம்சமர்ப்பித்து உஜ்ஜீவிகலாம் –
மூன்று வித த்யாகம்-
உத்தவர் தெளிந்தார் -நமோஸ்துதே -சரணாம் போஜே –
ஆசை விட்டு -நீ சொன்ன இடத்துக்கு சென்று
சுவாமி உடையவர் -கேள்வி கேட்காமல் நீங்காத பக்தி மட்டும் அருள்
எங்கு இருந்தாலும் -உள்ளதோடு நீ இருக்க வேண்டும்
அருள் பக்தனுக்கு உண்டு
பக்தனுக்குள் இருக்க ஆசை -தவிப்பு அவனுக்கு
நீண்ட உபதேசம் முடித்து
பத்ரிகாச்ரமம் சென்று -அங்கேயே நித்யம் வாசம் செய்கிறான் கண்ணன் –
ஆசை நீக்கி -கங்கை அலகனந்தா-ரம்மியகாட்சி –
தவ திருகோலம்-
அங்கு சென்று த்யானிக்க அருளுகிறான் –
தழுதழுத குரலுடன்வலம் வந்து திருவடியில் சிரம் வைத்து –
கொக்குவாயும் படு கண்ணியம் போல் -பரதன்-சித்ரா கூடம்
விபீஷணன் கடல் கரையில் போல் -இது தான் பேர் இன்பம்
நின் செம் பா பாத பறபு  என் தலை மேல் ஓலை -ஆழ்வார் போல் –
அறிவாகிய அமுதம் கேட்டோம் -ஞான அமிர்தம் -பக்தி பாற் கடலை கடைந்து –
ஆழ்ந்த பக்தி காதல் பண்ணி பண்ணி கேட்டோம் –
பரிஷித் ஆவல் இன்னம்-30 அத்யாயம் -மேல்கொண்டு த்வாரகை என்ன ஆனது
கண்ணன் திருமேனி என்ன செய்தான் –
யது குலம் விச்வமித்ரர் சாபம் உலக்கை
கோரை புல்
இரும்பு வேடன் கதை பார்த்தோம் –
இறுதி பகுதி கேட்க ஆசை -சுதர்ம ராஜ சபை கண்ணன் இருக்க
துர் நிமித்தம் -யாதவர்கள் புறப்பட்டு -சரஸ்வதி நதி ஓடும் பிரவாஸ ஷேத்ரம் போவோம் –
ஆணை இட்டான் -அனைவரும் பிரவாஸ ஷேத்ரம் போக -மேலே பார்ப்போம் –
6o1

602

சூட்டு நன் மாலைகள் -திரு விருத்தம் -ஆராதனம் செய்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது தூபம் –
புகை மண்டலம்-கண்ணன் திரு அவதாரம் செஷ்டிதம் எல்லாம் -முடித்து திரும்பினான் –
தூபம் அப்பொழுதும் காட்டி கொண்டு இருக்க -காலம் தத்வம் அங்கு இல்லையே -கொலோசாச்சாதே அங்கு –
அன்புடன் பூஜை -திரு உள்ளத்தில் சங்கல்பித்து கொண்டு –
பிரவாஸ தீர்த்தம் -திரு குளம் -பாதி சயன நிலை -ஸ்ரீ வத்சம் திரு மருவுடன் –
பொன் சரிகை மேய்ந்த பட்டாடை தரித்து -மந்தகாச திரு அதரம் -திரு குழல்-கருத்த –
புண்டரீக தாமரை கண்கள்/மகர குண்டலங்கள் -இருபால் ஆட -இருவராய் வந்தார் –
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம் -கண்டவாற்றால் தேவதேவன் –
தன்னுடை சோதிக்கு எழுந்து அருளும் பொழுது யாரும் கூட இல்லையே
சராசரங்கள் அனைத்தையும் நல பாலுக்கு உய்த்தனன் ஸ்ரீ ராம பிரான் –
வலது திருவடி மடித்து -இரண்டு திருவடி -மேல் போட்டு கொண்டு –
ரிஷிகள் சாபம் -மரம் பின் இருந்து பார்த்து -பாதம் பார்த்து மான் முகம் போல் கண்ணில் பட –
ஜரன் வேடன்-அம்பின் நுனியில் இரும்பு துண்டு -மீன்-செம்படவன்-வேடன் -மூலம் வந்தது –
இடது திருபாதம் கட்டை விரலில் பட -புருஷோத்தமன்-பயந்து ஓடி வர
மன்னிப்பு கேட்கிறான் -அஞ்ஞானம் இருள் விலகும் யாதவ அச்சுத பானு -அஸ்தமிக்க செய்தேனே -என்ன பாப செயல் –
சிஷி தண்டனை கொடு -சிஷ்யனாக ஏற்று கொள் –
கணன் பேச -கவலை படாதே -என் விருப்பம் படி நடந்தாய் சொர்க்கம் கிட்டும் –
இச்சை படி சரீரம் எடுத்து கொள்ளும் கண்ணன் -பிரதட்ஷினம் செய்து பொன் மாயா விமானம் ஏறி
சொர்க்கம் சென்றான்
தாருகன் -தேரோட்டி -வர -துளசி வாசனை -கண்டு –
பரிஷித் -இடம் -த்வாரகையில் யாரும் இருக்க வேண்டாம் –
பொன்மயமான திரு தேர் கருட கோடி உடன்
ஆழி எழ -ஜய ஜெய சங்கம் நாதத்துடன் –
தாரகன் இடம் உபதேசிக்கிறான் கண்ணன் –
பந்துகள் அனைவரும் த்வாரகை இருக்க வேண்டாம் சமுத்ரம் விழுங்கும்
இந்திர பிரஸ்தம் போகட்டும் -அர்ஜுனன் காப்பான் என்றான் –
தாருகன் விடை பெற்று போக -ஏகாந்தமாக -தன்னுடைஜோதிக்கு எழுந்து அருள –

603-

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -பகலோலக்கம் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் -எண்ணிறைந்த நித்யர் முக்தர் சூழ்ந்து இருக்க
ஸ்ரீ தேவிமாருடன் -அவனே ஸ்ரீ யபதி -நம் போன்றவர் உஜ்ஜீவிக்க பக்தி உபதேசிக்க -இங்கு வந்து
திருப்பாற்கடல் சயனம் -மதுரையில் அவதரித்து
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் -உபதேசித்தும் –
11 -31 அத்யாயம் உள்ளோம் –
பிரமன்  சரஸ்வதி ருத்ரன் பார்வதி இந்த்ரன் ரதி தேவி கூட -தேர்கள் கூட்டம் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் திரும்புவதை பார்க்க -வாய் விட்டு பாடி ஆட –
சொலி பாடி -அரங்கன் முடியம் சேறு சென்னிக்கு அணிவனே
பூ மாரி பொழிய –
தன்னுடைய பெருமையே நினைத்து பார்க்கிறான் கண்ணன் –
ஸ்வ செஷிடிதம் -மே திவ்யம் –
முனியே நான்முகனே முக்கண் அப்பா-இனி உன்னை போகல ஒட்டேன் -ஆழ்வார்
பொல்லா கனி வாய் தாமரை கண்ணன் –
திருமேனி -ஸ்ரீ ராமன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -உடனே திரும்ப -அப்ராக்ருத திரு மேனி –
பூத உடல் இல்லை திவ்ய மங்கள பஞ்ச சக்தியால் ஆன திரு மேனி –
பூமியில் இருப்போர் வருந்த ஆகாசத்தில் இருப்போர் மகிழ
கீதை பாகவதம் என்றுமே உண்டே
துந்துபி முழங்க -ஸ்ரீ தபஸ் அனைத்தும் பின்னே போக –
கலி பிறந்ததால் –
மின்னல் வெட்டினது போல் திரும்பி போக –
கை தேர்ந்த நாட்டிய நடிகன் போல் திரும்ப –
பரிஷித் உனக்கு உயிர்/வைதிகன் பிள்ளைகள்/ஆச்சார்யர் சாந்தீபன் பிள்ளை
திரு மேனி வைக்காமல் போக -சரீரம் அஸ்தரம் உணர்த்த
சரித்ரம் நினைப்பவர் படிக்கிறவர் -பலன் சொல்கிறார்
சாதி கிட்டும் -பின்பு அவன் திருவடி கிட்டும் –
தாருகன் திரும்பி சொல்ல -துவாரைகையே சோகம்
தேவகி ரோகினி அனைவரும் -அர்ஜுனன் மிகுந்த சோகம்
வஜ்ரன் -இந்திர ப்ரச்னத்தில் பட்டம் கட்டி வைத்தான் –
கண்ணன் இல்லாத உலகம் வேண்டாம் -தருமனும் அர்ஜுனனும் பரிஷித் பட்டம் கட்டி போக
சரித்ரம் கேட்பவன் பரம பக்தன் ஆவான் –

11/28/29/30/31

28–

14–yathä hy apratibuddhasya
prasväpo bahv-anartha-bhåt
sa eva pratibuddhasya
na vai mohäya kalpate

Although while dreaming a person experiences many undesirable things,
upon awakening he is no longer confused by the dream experiences

18–jïänaà viveko nigamas tapaç ca
pratyakñam aitihyam athänumänam
ädy-antayor asya yad eva kevalaà
kälaç ca hetuç ca tad eva madhye

Real spiritual knowledge is based on the discrimination of spirit from matter,
and it is cultivated by scriptural evidence, austerity, direct perception, reception
of the Puräëas’ historical narrations, and logical inference. The Absolute
Truth, which alone was present before the creation of the universe and which
alone will remain after its destruction, is also the time factor and the ultimate
cause. Even in the middle stage of this creation’s existence, the Absolute Truth
alone is the actual reality.

25–samähitaiù kaù karaëair guëätmabhir
guëo bhaven mat-suvivikta-dhämnaù
vikñipyamäëair uta kià nu düñaëaà
ghanair upetair vigatai raveù kim

For one who has properly realized My personal identity as the Supreme
Godhead, what credit is there if his senses—mere products of the material
modes—are perfectly concentrated in meditation? And on the other hand, what
blame is incurred if his senses happen to become agitated? Indeed, what does it
mean to the sun if the clouds come and go?4–yathä hi bhänor udayo nå-cakñuñäà
tamo nihanyän na tu sad vidhatte
evaà samékñä nipuëä saté me
hanyät tamisraà puruñasya buddheù

When the sun rises it destroys the darkness covering men’s eyes, but it does
not create the objects they then see before them, which in fact were existing all
along. Similarly, potent and factual realization of Me will destroy the darkness
covering a person’s true consciousness.

35–eña svayaà-jyotir ajo ‘prameyo
mahänubhütiù sakalänubhütiù
eko ‘dvitéyo vacasäà viräme
yeneñitä väg-asavaç caranti

The Supreme Lord is self-luminous, unborn and immeasurable. He is pure
transcendental consciousness and perceives everything. One without a second,
He is realized only after ordinary words cease. By Him the power of speech and
the life airs are set into motion.

29

12–mäm eva sarva-bhüteñu
bahir antar apävåtam
ékñetätmani cätmänaà
yathä kham amaläçayaù

With a pure heart one should see Me, the Supreme Soul within all beings
and also within oneself, to be both unblemished by anything material and also
present everywhere, both externally and internally, just like the omnipresent

17–yävat sarveñu bhüteñu
mad-bhävo nopajäyate
tävad evam upäséta
väì-manaù-käya-våttibhiù

Until one has fully developed the ability to see Me within all living beings,
one must continue to worship Me by this process with the activities of his
speech, mind and body.

18–sarvaà brahmätmakaà tasya
vidyayätma-manéñayä
paripaçyann uparamet
sarvato muita-saàçayaù

By such transcendental knowledge of the all-pervading Personality of
Godhead, one is able to see the Absolute Truth everywhere. Freed thus from all
doubts, one gives up fruitive activities.

34–martyo yadä tyakta-samasta-karmä
niveditätmä vicikérñito me
tadämåtatvaà pratipadyamäno
mayätma-bhüyäya ca kalpate vai

martyaù—a mortal; yadä—when; tyakta—having given up; samasta—all;
karmä—his fruitive activities; nivedita-ätmä—having offered his very self;
vicikérñitaù—desirous of doing something special; me—for Me; tadä—at that
time; amåtatvam—immortality; pratipadyamänaù—in the process of attaining;
mayä—with Me; ätma-bhüyäya—for equal opulence; ca—also; kalpate—he
becomes qualified; vai—indeed.

A person who gives up all fruitive activities and offers himself entirely unto
Me, eagerly desiring to render service unto Me, achieves liberation from birth
and death and is promoted to the status of sharing My own opulences.

40–namo ‘stu te mahä-yogin
prapannam anuçädhi mäm
yathä tvac-caraëämbhoje
ratiù syäd anapäyiné

namaù astu—let me offer my obeisances; te—unto You; mahä-yogin—O
greatest of mystics; prapannam—who am surrendered; anuçädhi—please
instruct; mäm—me; yathä—how; tvat—Your; caraëa-ambhoje—at the lotus
feet; ratiù—transcendental attraction; syät—may be; anapäyiné—undeviating.

Obeisances unto You, O greatest of yogés. Please instruct me, who am
surrendered unto You, how I may have undeviating attachment to Your lotus
feet.

41/42/43/44–çré-bhagavän uväca
gacchoddhava mayädiñöo
badary-äkhyaà mamäçramam
tatra mat-päda-térthode
snänopasparçanaiù çuciù
ékñayälakanandäyä
vidhütäçeña-kalmañaù
vasäno valkaläny aìga
vanya-bhuk sukha-niùspåhaù
titikñur dvandva-mäträëäà
suçélaù saàyatendriyaù
çäntaù samähita-dhiyä
jïäna-vijïäna-saàyutaù
matto ‘nuçikñitaà yat te
viviktam anubhävayan
mayy äveçita-väk-citto
mad-dharma-nirato bhava
ativrajya gatés tisro
mäm eñyasi tataù param

çré-bhagavän uväca—the Supreme Personality of Godhead said; gaccha—please
go; uddhava—O Uddhava; mayä—by Me; ädiñöaù—ordered;
badaré-äkhyam—named Badarikä; mama—My; äçramam—to the hermitage;
tatra—there; mat-päda—emanating from My feet; tértha—of the holy places;
ude—in the water; snäna—by bathing; upasparçanaiù—and by touching for
purification; çuciù—cleansed; ékñayä—by glancing; alakanandäyäù—upon the
river Gaìgä; vidhüta—cleansed; açeña—of all; kalmañaù—sinful reactions;
vasänaù—wearing; valkaläni—bark; aìga—My dear Uddhava; vanya—fruits,
nuts, roots, etc., of the forest; bhuk—eating; sukha—happy; niùspåhaù—and
free from desire; titikñuù—tolerant; dvandva-mäträëäm—of all dualities;
su-çélaù—exhibiting saintly character; saàyata-indriyaù—with controlled
senses; çäntaù—peaceful; samähita—perfectly concentrated; dhiyä—with
intelligence; jïäna-with knowledge; vijïäna—and realization;
saàyutaù—endowed; mattaù—from Me; anuçikñitam—learned; yat—that
which; te—by you; viviktam—ascertained with discrimination;
anubhävayan—thoroughly meditating upon; mayi—in Me; äveçita—absorbed;
väk—your words; cittaù—and mind; mat-dharma—My transcendental
qualities; nirataù—constantly endeavoring to realize; bhava—be thus situated;
ativrajya—crossing beyond; gatéù—the destinations of material nature;
tisraù—three; mäm—unto Me; eñyasi—you will come; tataù
param—thereafter.

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, take My
order and go to My äçrama called Badarikä. Purify yourself by both touching
and also bathing in the holy waters there, which have emanated from My lotus
feet. Rid yourself of all sinful reactions with the sight of the sacred Alakanandä
River. Dress yourself in bark and eat whatever is naturally available in the

forest. Thus you should remain content and free from desire, tolerant of all
dualities, good-natured, self-controlled, peaceful and endowed with
transcendental knowledge and realization. With fixed attention, meditate
constantly upon these instructions I have imparted to you and assimilate their
essence. Fix your words and thoughts upon Me, and always endeavor to increase
your realization of My transcendental qualities. In this way you will cross
beyond the destinations of the three modes of nature and finally come back to
Me.

47–tatas tam antar hådi sanniveçya
gato mahä-bhägavato viçäläm
yathopadiñöäà jagad-eka-bandhunä
tapaù samästhäya harer agäd gatim

tataù—then; tam—Him; antaù—within; hådi—his mind; sanniveçya—placing;
gataù—going; mahä-bhägavataù—the great devotee; viçäläm—to
Badarikäçrama; yathä—as; upadiñöäm—described; jagat—of the universe;
eka—by the only; bandhunä—friend; tapaù—austerities;
samästhäya—properly executing; hareù—of the Supreme Lord; agät—he
attained; gatim—the destination.

Thereupon, placing the Lord deeply within his heart, the great devotee
Uddhava went to Badarikäçrama. By engaging there in austerities, he attained
to the Lord’s personal abode, which had been described to him by the only
friend of the universe, Lord Kåñëa Himself

49–bhava-bhayam apahantuà jïäna-vijïäna-säraà
nigama-kåd upajahre bhåìga-vad veda-säram
amåtam udadhitaç cäpäyayad bhåtya-vargän
puruñam åñabham ädyaà kåñëa-saàjïaà nato ‘smi

bhava—of material life; bhayam—the fear; apahantum—in order to take away;
jïäna-vijïäna—of knowledge and self-realization; säram—the essence;
nigama—of the Vedas; kåt—the author; upajahre—delivered; bhåìga-vat—like
a bee; veda-säram—the essential meaning of the Vedas; amåtam—the nectar;
udadhitaù—from the ocean; ca—and; apäyayat—made to drink;
bhåtya-vargän—His many devotees; puruñam—to the Supreme Personality of
Godhead; åñabham—the greatest; ädyam—the first of all beings;
kåñëa-saàjïam—named Lord Kåñëa; nataù—bowed down; asmi—I am.

I offer my obeisances to that Supreme Personality of Godhead, the original
and greatest of all beings, Lord Çré Kåñëa. He is the author of the Vedas, and
just to destroy His devotees’ fear of material existence, like a bee He has
collected this nectarean essence of all knowledge and self-realization. Thus He
has awarded to His many devotees this nectar from the ocean of bliss, and by
His mercy they have drunk it.

11-30

13–mahä-pänäbhimattänäà
véräëäà dåpta-cetasäm
kåñëa-mäyä-vimüòhänäà
saìgharñaù su-mahän abhüt

The heroes of the Yadu dynasty became intoxicated from their extravagant
drinking and began to feel arrogant. When they were thus bewildered by the
personal potency of Lord Kåñëa, a terrible quarrel arose among them.27–räma-niryäëam älokya
bhagavän devaké-sutaù
niñasäda dharopasthe
tuñëém äsädya pippalamräma-niryäëam—the departure of Lord Balaräma; älokya—observing;
bhagavän—the Supreme Lord; devaké-sutaù—the son of Devaké; niñasäda—sat
down; dharä-upasthe—on the lap of the earth; tuñëém—silently;
äsädya—finding; pippalam—a pippala tree
Lord Kåñëa, the son of Devaké, having seen the departure of Lord Räma, sat
down silently on the ground under a nearby pippala tree.8/29/30/31/32–bibhrac catur-bhujaà rüpaà
bhräyiñëu prabhayä svayä
diço vitimiräù kurvan
vidhüma iva pävakaù
çrévatsäìkaà ghana-çyämaà
tapta-häöaka-varcasam
kauçeyämbara-yugmena
parivétaà su-maìgalam
sundara-smita-vakträbjaà
néla-kuntala-maëòitam
puëòarékäbhirämäkñaà
sphuran makara-kuëòalam
kaöi-sütra-brahma-sütrakiréöa-
kaöakäìgadaiù
hära-nüpura-mudräbhiù
kaustubhena viräjitam
vana-mälä-parétäìgaà
mürtimadbhir nijäyudhaiù
kåtvorau dakñiëe pädam
äsénaà paìkajäruëam

bibhrat—bearing; catuù-bhujam—with four arms; rüpam—His form;
bhräjiñëu—brilliant; prabhayä—with its effulgence; svayä—own; diçaù—all
the directions; vitimiräù—devoid of darkness; kurvan—making;
vidhümaù—without smoke; iva—as; pävakaù—a fire; çrévatsa-aìkam—with
the mark of Çrévatsa; ghana-çyämam—dark blue like the clouds;
tapta—molten; häöaka—like gold; varcasam—His glowing effulgence;
kauçeya—of silk; ambara—of garments; yugmena—a pair; parivétam—wearing;
su-maìgalam—all-auspicious; sundara—beautiful; smita—with smiling;
vaktra—His face; abjam—like a lotus; néla—blue; kuntala—with locks of hair;
maëòitam—(His head) adorned; puëòaréka—lotus; abhiräma—charming;
akñam—eyes; sphurat—trembling; makara—shaped like sharks;
kuëòalam—His earrings; kati-sütra—with belt; brahma-sütra—sacred thread;
kiréöa—helmet; kaöaka—bracelets; aìgadaiù—and arm ornaments; hära—with
necklaces; nüpura—ankle bells; mudräbhiù—and His royal symbols;
kaustubhena—with the Kaustubha gem; viräjitam—splendid; vana-mälä—by a
flower garland; paréta—encircled; aìgam—His limbs;
mürti-madbhiù—personified; nija—His own; äyudhaiù—and by the weapons;
kåtvä—placing; urau—on His thigh; dakñiëe—right; pädam—His foot;
äsénam—sitting; paìkaja—like a lotus; aruëam—reddish.

The Lord was exhibiting His brilliantly effulgent four-armed form, the
radiance of which, just like a smokeless fire, dissipated the darkness in all
directions. His complexion was the color of a dark blue cloud and His
effulgence the color of molten gold, and His all-auspicious form bore the mark
of Çrévatsa. A beautiful smile graced His lotus face, locks of dark blue hair
adorned His head, His lotus eyes were very attractive, and His shark-shaped
earrings glittered. He wore a pair of silken garments, an ornamental belt, the
sacred thread, bracelets and arm ornaments, along with a helmet, the Kaustubha
jewel, necklaces, anklets and other royal emblems. Encircling His body were
flower garlands and His personal weapons in their embodied forms. As He sat
He held His left foot, with its lotus-red sole, upon His right thigh.5–ajänatä kåtam idaà
päpena madhusüdana
kñantum arhasi päpasya
uttamaùçloka me ‘nagha

ajänatä—who was acting without knowledge; kåtam—has been done;
idam—this; päpena—by a sinful person; madhusüdana—O Madhusüdana;
kñantum arhasi—please forgive; päpasya—of the sinful person;
uttamaù-çloka—O glorious Lord; me—my; anagha—O sinless one.

Jarä said: O Lord Madhusüdana, I am a most sinful person. I have committed
this act out of ignorance. O purest Lord, O Uttamaùçloka, please forgive this
sinner.8–yasyätma-yoga-racitaà na vidur viriïco
rudrädayo ‘sya tanayäù patayo giräà ye
tvan-mäyayä pihita-dåñöaya etad aïjaù
kià tasya te vayam asad-gatayo gåëémaù

yasya—whose; ätma-yoga—by the personal mystic power; racitam—produced;
na vidaù—they do not understand; viriïcaù—Lord Brahmä;
rudra-ädayaù—Çiva and others; asya—his; tanayäù—sons; patayaù—masters;
giräm—of the words of the Vedas; ye—who are; tvat-mäyayä—by Your illusory
potency; pihita—covered; dåñöayaù—whose vision; etat—of this;
aïjaù—directly; kim—what; tasya—of Him; te—of You; vayam—we;
asat—impure; gatayaù—whose birth; gåëémaù—shall say.

Neither Brahmä nor his sons, headed by Rudra, nor any of the great sages
who are masters of the Vedic mantras can understand the function of Your
mystic power. Because Your illusory potency has covered their sight, they
remain ignorant of how Your mystic power works. Therefore, what can I, such
a low-born person, possibly say?

45–tam anvagacchan divyäni
viñëu-praharaëäni ca
tenäti-vismitätmänaà
sütam äha janärdanaù

tam—that chariot; anvagacchan—they followed; divyäni—divine; viñëu—of
Lord Viñëu; praharaëäni—the weapons; ca—and; tena—by that occurrence;
ati-vismita—astonished; ätmänam—his mind; sütam—to the driver;

äha—spoke; janärdanaù—Lord Çré Kåñëa.

All the divine weapons of Viñëu rose up and followed the chariot. The Lord,
Janärdana, then spoke to His chariot driver, who was most astonished to see all
this.

50–ity uktas taà parikramya
namaskåtya punaù punaù
tat-pädau çérñëy upädhäya
durmanäù prayayau purém

iti—thus; uktaù—spoken to; tam—Him; parikramya—circumambulating;
namaù-kåtya—offering obeisances; punaù punaù—again and again;
tat-pädau—His lotus feet; çérñëi—upon his head; upädhäya—placing;
durmanäù—unhappy in his mind; prayayau—he went; purém—to the city.

Thus ordered, Däruka circumambulated the Lord and offered obeisances to
Him again and again. He placed Lord Kåñëa’s lotus feet upon his head and then
with a sad heart went back to the city.

31-

1–çré-çuka uväca
atha taträgamad brahmä
bhavänyä ca samaà bhavaù
mahendra-pramukhä devä
munayaù sa-prajeçvaräù

Çukadeva Gosvämé said: Then Lord Brahmä arrived at Prabhäsa along with
Lord Çiva and his consort, the sages, the Prajäpatis and all the demigods, headed
by Indra.

2/3–pitaraù siddha-gandharvä
vidyädhara-mahoragäù
cäraëä yakña-rakñäàsi
kinnaräpsaraso dvijäù
drañöu-kämä bhagavato
niryäëaà paramotsukäù
gäyantaç ca gåëantaç ca
çaureù karmäëi janma ca

The forefathers, Siddhas, Gandharvas, Vidyädharas and great serpents also
came, along with the Cäraëas, Yakñas, Räkñasas, Kinnaras, Apsaräs and
relatives of Garuòa, greatly eager to witness the departure of the Supreme
Personality of Godhead. As they were coming, all these personalities variously
chanted and glorified the birth and activities of Lord Çauri [Kåñëa].

6–lokäbhirämäà sva-tanuà
dhäraëä-dhyäna-maìgalam
yoga-dhäraëayägneyyädagdhvä
dhämäviçat svakam

loka—to all the worlds; abhirämäm—most attractive; sva-tanum—His own
transcendental body; dhäraëä—of all trance; dhyäna—and meditation;
maìgalam—the auspicious object; yoga-dhäraëayä—by mystic trance;
ägneyyä—focused on fire; adagdhvä—without burning; dhäma—the abode;
äviçat—He entered; svakam—His own.

Without employing the mystic ägneyé meditation to burn up His
transcendental body, which is the all-attractive resting place of all the worlds
and the object of all contemplation and meditation, Lord Kåñëa entered into His
own abode.

9–saudämanyä yathäkläçe
yäntyä hitväbhra-maëòalam
gatir na lakñyate martyais
tathä kåñëasya daivataiù

saudämanyäù—of lightning; yathä—just as; äkäçe—in the sky;
yäntyäù—which is traveling; hitvä—having left; abhra-maëòalam—the clouds;
gatiù—the movement; na lakñyate—cannot be ascertained; martyaiù—by
mortals; tathä—similarly; kåñëasya—of Lord Kåñëa; daivataiù—by the
demigods.

Just as ordinary men cannot ascertain the path of a lightning bolt as it leaves
a cloud, the demigods could not trace out the movements of Lord Kåñëa as He
returned to His abode.

11–räjan parasya tanu-bhåj-jananäpyayehä
mäyä-viòambanam avehi yathä naöasya
såñövätmanedam anuviçya vihåtya cänte
saàhåtya cätma-mahinoparataù sa äste

My dear King, you should understand that the Supreme Lord’s appearance
and disappearance, which resemble those of embodied conditioned souls, are
actually a show enacted by His illusory energy, just like the performance of an
actor. After creating this universe He enters into it, plays within it for some
time, and at last winds it up. Then the Lord remains situated in His own
transcendental glory, having ceased from the functions of cosmic manifestation.

12–martyena yo guru-sutaà yama-loka-nétaà
tväà cänayac charaëa-daù paramästra-dagdham
jigye ‘ntakäntakam apéçam asäv anéçaù
kià svävane svar anayan mågayuà sa-deham

Lord Kåñëa brought the son of His guru back from the planet of the lord of
death in the boy’s selfsame body, and as the ultimate giver of protection He
saved you also when you were burned by the brahmästra of Açvatthämä. He
conquered in battle even Lord Çiva, who deals death to the agents of death, and
He sent the hunter Jarä directly to Vaikuëöha in his human body. How could
such a personality be unable to protect His own Self?

13–tathäpy açeña-sthiti-sambhaväpyayeñv
ananya-hetur yad açeña-çakti-dhåk
naicchat praëetuà vapur atra çeñitaà
martyena kià sva-stha-gatià pradarçayan

Although Lord Kåñëa, being the possessor of infinite powers, is the only
cause of the creation, maintenance and destruction of innumerable living
beings, He simply did not desire to keep His body in this world any longer.
Thus He revealed the destination of those fixed in the self and demonstrated
that this mortal world is of no intrinsic value.

14–ya etäà prätar utthäya
kåñëasya padavéà paräm
prayataù kértayed bhaktyä
täm eväpnoty anuttamäm

Anyone who regularly rises early in the morning and carefully chants with
devotion the glories of Lord Çré Kåñëa’s transcendental disappearance and His
return to His own abode will certainly achieve that same supreme destination.

18–devaké rohiëé caiva
vasudevas tathä sutau
kåñëa-rämäv apaçyantaù
çokärtä vijahuù småtim

When Devaké, Rohiëé and Vasudeva could not find their sons, Kåñëa and
Räma, they lost consciousness out of anguish.

19–präëäàç ca vijahus tatra
bhagavad-virahäturäù
upaguhya patéàs täta
citäm äruruhuù striyaù

Tormented by separation from the Lord, His parents gave up their lives at
that very spot. My dear Parékñit, the wives of the Yädavas then climbed onto
the funeral pyres, embracing their dead husbands.

20–räma-patnyaç ca tad-deham
upaguhyägnim äviçan
vasudeva-patnyas tad-gätraà
pradyumnädén hareù snuñäù
kåñëa-patnyo ‘viçann agnià
rukmiëy-ädyäs tad-ätmikäù

The wives of Lord Balaräma also entered the fire and embraced His body,
and Vasudeva’s wives entered his fire and embraced his body. The
daughters-in-law of Lord Hari entered the funeral fires of their respective
husbands, headed by Pradyumna. And Rukmiëé and the other wives of Lord
Kåñëa—whose hearts were completely absorbed in Him—entered His fire.

21–arjunaù preyasaù sakhyuù
kåñëasya virahäturaù
ätmänaà säntvayäm äsa
kåñëa-gétaiù sad-uktibhiù

Arjuna felt great distress over separation from Lord Kåñëa, his dearmost
friend. But he consoled himself by remembering the transcendental words the
Lord had sung to him.

22–bandhünäà nañöa-goträëäm
arjunaù sämparäyikam
hatänäà kärayäm äsa
yathä-vad anupürvaçaù

Arjuna then saw to it that the funeral rites were properly carried out for the
dead, who had no remaining male family members. He executed the required
ceremonies for each of the Yadus, one after another.

23–dvärakäà hariëä tyaktäà
samudro ‘plävayat kñaëät
varjayitvä mahä-räja
çrémad-bhagavad-älayam

dvärakäm—Dvärakä; hariëä—by Lord Hari; tyaktäm—abandoned;
samudraù—the ocean; aplävayat—overflooded; kñaëät—immediately;
varjayitvä—except for; mahä-räja—O King; çrémat-bhagavat—of the Supreme
Personality of Godhead; älayam—the residence.

As soon as Dvärakä was abandoned by the Supreme Personality of Godhead,
the ocean flooded it on all sides, O King, sparing only His palace

24–

nityaà sannihitas tatra
bhagavän madhusüdanaù
småtyäçeñäçubha-haraà
sarva-maìgala-maìgalam

nityam—eternally; sannihitaù—present; tatra—there; bhagavän—the Supreme
Personality of Godhead; madhusüdanaù—Madhusüdana; småtyä—by
remembrance; açeña-açubha—of everything inauspicious; haram—which takes
away; sarva-maìgala—of all auspicious things; maìgalam—the most
auspicious.

Lord Madhusüdana, the Supreme Personality of Godhead, is eternally
present in Dvärakä. It is the most auspicious of all auspicious places, and merely

remembering it destroys all contamination.

25–stré-bäla-våddhän ädäya
hata-çeñän dhanaïjayaù
indraprasthaà samäveçya
vajraà taträbhyañecayat

Arjuna took the survivors of the Yadu dynasty—the women, children and
old men—to Indraprastha, where he installed Vajra as ruler of the Yadus.

28–itthaà harer bhagavato rucirävatäravéryäëi
bäla-caritäni ca çantamäni
anyatra ceha ca çrutäni gåëan manuñyo
bhaktià paräà paramahaàsa-gatau labheta

ittham—thus; hareù—of Lord Hari; bhagavataù—of the Supreme Personality
of Godhead; rucira—attractive; avatära—of the incarnations; véryäëi—the
exploits; bäla—childhood; caritäni—pastimes; ca—and; çam-tamäni—most
auspicious; anyatra—elsewhere; ca—and; iha—here; ca—also; çrutäni—heard;
gåëan—clearly chanting; manuñyaù—a person; bhaktim—devotional service;
paräm—transcendental; paramahaàsa—of the perfect sages; gatau—for the
destination (Lord Çré Kåñëa); labheta—will attain.

The all-auspicious exploits of the all-attractive incarnations of Lord Çré
Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and also the pastimes He
performed as a child, are described in this Çrémad-Bhägavatam and in other
scriptures. Anyone who clearly chants these descriptions of His pastimes will
attain transcendental loving service unto Lord Kåñëa, who is the goal of all
perfect sages.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -585-596..

May 5, 2012

585-

அருமா கடல் அமுதே -சிறு புலியூர் சிறு சயனம் –
கிருபா சமுத்திர பெருமாள்-பால சயனம்-கருணையோ முறுவலின் துடிப்போ பெரியது –
அஞ்சேல் என்ற திரு கைகள்-ஆசன பத்மத்தில் அழுந்திய திருவடிகள்-
பஞ்ச பூதங்களே இவன் -24   அத்யாயமும் இதே கருத்தை சொல்லும் –
கருமா முகில் உருவா -புனல் உருவா -மால் வரை போல் -உனது அடியே சரணாமே-
தாயாரும் அருகில் இருக்க பற்றினோம் -புலன்கள் பற்றும்படி பால திரு உருவம் –
சாங்க்ய யோகம்-கபிலர் -பிரகிருதி ஜீவன் -இரண்டும் சொல்லும் –
தொடர்பையும் -வெவ்வேறே என்பதையும் சொல்லும் –
பிரமம் இருந்து இரண்டும் -முன்பும் உண்டு -மாறுதலுக்கு உள் பட்டு படைக்க பட்டன
ரூப நாமம் இன்றி முன்பு இருந்தன -சூஷ்ம ரூபத்தில் –
மூல  பிரகிருதி -பரிணாம வளர்ச்சி-மகான்-புத்தி -விவேகிக்கும் -அகங்காரத்துக்கு காரணம்
மூன்றாக பிரியும் -சாத்விக ராஜச தாமச –
ராஜச அகங்காரத்தில் -இருந்து -கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் -மனச –
தாமசஅகங்காரத்தில் இருந்து -பஞ்ச தன்மாத்ரைகள் /   பஞ்ச பூதங்கள் உருவாகும் –
உந்தி தாமரை-பிரமன்-கொண்டு மேல் ஸ்ருஷ்ட்டி
14 லோகமும் -சித்த புருஷர் அனைத்து உலகமும் போகலாம்
உடலால் வேறுபாடு-மனிசர் ஸ்தாவரம் சங்கமம் தேவர் –
சிருஷ்டி லயம்-பற்றி  மேல் சொல்லும் –
கர்மாதீனத்தால் கட்டுப்பட்டு –
வ எருபாடு அறிந்து அகங்காரம் தொலைந்து பக்தி பண்ணி அவனை அடையலாம்
மேல் பக்தி பற்றி சொல்ல போகிறார் அடுத்த அத்யாயத்தில் –

586-

முக் குணம் சேர்க்கை-மூல பிரக்ருதியில் உண்டு –
அதே தன்மை படைக்க பட்ட அனைத்திலும் உண்டு –
முக் குணமும் பின்னி பிணைந்து இருக்கும் -அனைத்திலும் –
பிராக்ருதமான பொருள்கள் அனைத்திலும் -உண்டு -பிரிக்க முடியாது –
அன்னமாய் அரு மறை பயந்தவன் ஒருவன் தான் பிரிக்க வல்லவன் –
ஆத்மாவுக்கு சம்பந்தம் இல்லை -உடல் தான் பிரக்ருதியில் இருந்து உருவானது –
புகுந்து குணத்தால் பாதிக்கபடுகிறது ஆத்மா -கர்மத்தின் அடியாக –
முக்குணம் தகுந்த ஆசை வளர்த்து கொண்டு -தகுந்த அறிவு /ஆராதனம்/ஆகாரம் –
ஜெயிக்க வேண்டியது முக்கியம்-மூன்றையும் ஒரே சமயம் வெல்ல முடியாது –
மூன்றில் இரண்டை அகற்றி -சத்வம் வளர்த்து –அதை கொண்டு மீதி இரண்டையும் வென்று பின்பு
பின்பு அதையும் வெல்ல வேண்டும் –
சுகர் சொல்லும் வழியை காட்டுகிறார் -மூன்றையும் வென்றால் தான் முக்தி
நிர் குணம் ஆனால் தான் முக்தி –
25 அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு இருக்கிறோம் –
ஒன்றி கிடக்கும் குணத்தை அடையாளம் காணுவது -வெளிப்பாடு கண்டு கொண்டே –
சத்வம் குணம் இருந்தால்-வெளிப்பாடு வேற மாதிரி இருக்குமே –
தமோ தவிர்ந்து ரஜோ தளர்ந்து சத்வம் வளர்த்து -வெல்ல வேண்டும்

587

மூன்றினில் இரண்டினை அகற்றி -ஒன்றினில் ஒன்ற வைத்து –
திரு எழு கூற்று இருக்கை-சரண் அடைகிறார் -சாரங்க பாணி -சக்கரபாணி
இருவரும் பிரம உத்சவம் சேர்ந்து எழுவார்கள்-விஜயவல்லி நாச்சியார் -கோமள வல்லி நாச்சியார் –
ஆரா அமுதன் -உத்தான சயனம் -தேர் வண்ண படம்-சொல்லாலே கட்ட பட்டது –
ஏழு தட்டுகள்-சித்திர கவி –
முக்குணத்தில்-சத்வம் ஒன்றையே வளர்த்து -அதற்கு அவனை சரண் அடைகிறார்
25 -1 ஸ்லோகம் -சத்வம் குணம் உடையவன் சாத்விகன் -குணம் ஒன்றியே இருக்கும் –
வெளி உள் புலன் அடக்கி-பொறுமை/தர்மம் அனுபவித்து விவேக ஞானம் கொண்டு இருப்பான்
சத்யம்/தயா/நல்லதை நினைத்து -கிடைத்ததை கொண்டு ஆனந்தம் -விருப்பம் அற்று/தர்மம் செய்ய ஈடுபாடு
தப்பு செய்ய வெட்க பட்டு /புலன்களை அடக்கி -பெருமானையே  நினைத்து -இருப்பன் சத்யவான்
ரஜோ-ஆசை/மதம்-திருப்தி இன்றி டம்பம்-வேறுபாடு பார்த்து -சித்தரு இன்பம் ஆசை
சண்டை போடுவதால் விருப்பம்-புகழ்ச்சியில் விருப்பம்-பரிகாசம்-
பலம் இறுமாப்பு
தமோ-குரோதம் லோபம் பொய் பேசுதல் ஹிம்சை டம்பம் துன்பம் மயக்கம்
கவலை -நித்தரை விஷயசுகாசை –
மூன்றும் மாறி மாறி வரும் நம் இடம் –
அடையாளம் சொன்ன பின்பு பாதிப்பு சொல்கிறார்
அஹங்காரம் மமகாரம் -வரும் -உடலே நான் என்ற சிந்தனை /மயக்கம் வரும் –அதுக்கு தக்க
ஆசை பொருளை அடைய -உடல் சம்பந்தம் திருப்தி செய்ய-சாஸ்திரம் மீறி நடக்க –
-பாபம்–கர்ம -மீண்டும் பிறவி -இப்படி சுழலில் மாட்டி கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் –
முக்குணம் முக்கிய பங்கு இதற்க்கு

588

வேதம் முக்குண தோற்கும்  உபதேசிக்கும் –
மூன்றும் தாண்டி அவனை அடைய வேண்டும் –
ஆகாரம் -தேவதை நடவடிக்கை ஞானம் பிரித்து சொல்கிறார் விளக்கமாக அடுத்து –
கீதையில் அருளியது போல் -இங்கும் கிருஷ்ணன் உத்தவருக்கு  அருளுகிறார்
இறைவன் ஈடு பாடு/சத்வ
ரஜோ குணம் -உலக இன்பம் -தனக்கு ஆசைக்காக ஆராதனை
தமோ குணம் -பொருள் சேர்க்க -மயக்கம் -மற்றவரை துன்பம் படுத்த ஆராதனை
ரஜோ குணம் தூண்டி இல்லறம் புகுகிறான் –
சத்வம் -பகவானை அடைவதே நோக்கம்
மூன்றும் போட்டி போட்டு கொண்டு –
சுகம்-தர்மம் -அறிவு வளரும்-சத்வம்
ரஜோ மூடன் சோகம் மயக்கம்
உள்ளம் அலைபாயாமல் சத்யம்-புலன் கட்டுப்பட்டு –
புலன் அடங்காமல் மனம் அலை பாய்வது ரஜோ குணம்
தேவர்களுக்கு பலம் சத்யா குணம்
ரஜோ -அசுரர் தமோ-ராஷச
விளித்து இருக்கும்-சத்வம்-ரஜோ -கனவு -தமாசு ஆழ்நிலை  –
நான்காவது நிலை அவனை அடைகிறான் -முக்குணம் வென்று –
தன்னுடைய தர்மம் அவன் இடம் சமர்பித்து சத்வ குணம் –
அஆத்மா அறிவி சாத்விகம்
சரீர ஞானம் ராஷச
அசித் ஞானம் தமோ
காட்டில் வசிக்க /நாட்டில் ராஷச /சூது தாமச
பற்று இன்றி -சாத்விகன்-அனுபவ ஆசை ராஷச -எத்தை எதற்கு அறியாமல் செய்பவன் தாமச
சுத்த உணவு/புலன்களை திருப்தி உணவு ராஷச -/ தாமச –
த்ரவ்யம் தேசம் உணவு இப்படி அனைத்தும் முக்குணத்தால் –
வென்று அவனை அடைந்து மீளாத இன்பம் அடைகிறான் –

589

இயற்க்கை தண்ணீர் வெந்நீர் செயற்கை -பனி கட்டியாக மாறலாம்
செயற்கை முடிவுக்கு வரும்
ஆத்மாவுக்கு முக்குண பாதிப்பு இல்லை இயற்கையில்-
கர்மங்கள் தொலைத்து உடல் சம்பந்தம் மீண்டு -சுழலில் இருந்து மீளலாம் –
அறிந்து பக்தி செய்து முக்தி அடைகிறான் –
26 அத்யாயம் -புருரூரவ அரசன் ஊர்வசி காமம் கொண்டு -கதை –
அவன் புலம்பல் தான் இந்த அத்யாயம் –
அசத்துக்கள் உடல் இன்பத்துக்கு வாழ்வார்கள் -காம சுகம் போஜன சுகம் தூக்க சுகம் தேடி –
கண் இழந்தவர் -வலி காட்ட முடியுமா -சத்துக்கள் சேர்க்கை வேணும் –
குலசேகர ஆழ்வார் -மாசி புனர்பூசம் -நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள்
மெய்யில் வாழ்க்கையை –வையம் தன்னோடு கூடுவது  இல்லை –
புரூரவஸ் அடிமை பட்டான் -வாழ்வை தொலைத்தான் -புத்தி இழந்து –
காம சுகத்தில் ஆழ்ந்து –
நரகாசுரன் ஒழித்து சிறை பட்ட 16000 பெண்களை கண்ணன் மணம்  புரிந்தான் –
நாம் உண்மையாக இருக்க  வேண்டும் –
ஞானம் இருந்து -காமம் கோபம் வசப் படலாமா –
தன்னையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து -கைங்கர்யம் இழந்து –
விவேக ஞானம் வேண்டுமே –
நெருப்பு அணைக்க நெய் கொட்டி அணைக்க முடியுமா
காம தீயை காமம் அனுபவித்து அணைக்க முடியாது

590

வதரி வணங்குதுமே -காம சுகம் ஈடுபடாமல் -ஆத்மா -பரமாத்மா அனுபவம் சிறந்தது –
நீர் குமிழி போல் -மா மழை முக்குழி-போல்-எசப்படுவர் –
பண்டு காமர் ஆனவாறும் பாவையர் வாய் அமுதம் உண்டவாறும் வாழ்ந்த வாரும் –
தண்டு -ஊன்றி தள்ளி தள்ளி நடந்தவாறும் –
ஈசி போமின் ஈங்கு இராமின் -இருமி இழைத்தீர் -எண்ணு பேசும் குவளையம் கன்னி -என்னா முன்
-வாசமுடைய வதரி பகவான்  பற்றுங்கள் -வெறுப்புடன் பேசும் பெண்ணையும்  அங்க அடையாளம் வர்ணிக்கிறார்
நாசமான பாசம் விடு நமன் தமர் -நன்னெறி நோக்குமின் –
உண்டியே உடையே உகந்தொடும் மண்டலோதொடு கூடுவது  இல்லையான்-
மாறனார் வரி வெஞ்சிலை -காமன்-
பிரஜை உத்பத்தி தர்மம் கார்யம் செய்ய -பிரமத்தை தேட உடன்படிக்கை கல்யாணம் –
தர்மத்துக்கு அச்சுதனே பிரபு –
ஆழ்வார்கள் பயந்து பாடுகிறார்கள்-வையம் நிலை கண்டு -நமக்கு உபதேசிக்க –
விப்ர நாராயணன்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் -தேவ தேவி –
வேதநூல் பிராயம் நூறு-ஆதலால் பிறவி வேண்டேன் –
அடியரோர்க்கு அகலலாமே -பகவத் சுகத்தில் ஈடுபாடே வழி இதில் இருந்து மீள –
அது போல் ப்ரூரவஸ் இங்கே -உடல் தோஷம் சொல்கிறார் –
அழுக்கு மலம் ஆபாசம் கண்ணுக்கு படாமல் காம சுகத்தில் ஈடு பட்டு அலைந்தோமே –
ஞானத்த்கால் மயக்கம் தவிர்ந்து சத் சங்கம் சேர்ந்து
அவன் கதை பேசி கேட்டு பக்தி வளர ஆனந்தம் மிக்கு சம்சார பயம் நீங்க பெறுவோம்
அடுத்த அத்யாயம் 27 ஆராதனை முறை கூறுகிறார்

591

மாயனை -தூயோமாய் வந்து தூமலர் தூவி தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க –
தாமோதரனை தோலும் முறை ஆண்டாள் அருளுகிறாள் –
போய பிழையும் புகுதருவான் செய்வனவும் தீயினில் தூசாகும் –
கிரியா யோகம்-ஆராதனா முறை சொல்கிறார் இந்த  27அத்யாயத்தில் –
அதீத ஞானியும் முற்றும் துறந்தவனும் ஆராதனம் செய்ய வேண்டும் –
பூஜிக்க பூஜிக்க ரஜோ தமோ குணம் குறைந்து சத்வ குணம் மலரும்
அவன் ஆனந்திக்க இவ் உலக அவ் உலக இன்பம் கிட்டும் –
பிறவி  எடுத்த பலன் இது தானே –
நித்ய ஆராதனம்/அனுசந்தானம்/அனுஷ்டானம்-மூன்றும் – முக்கியம் –
சாப்பாடு அவன் ஆராதனத்தில் அங்கம் –
உத்தவர் கேட்க கண்ணன் அருளுகிறான் –
ப்ருகு வசிஷ்டர் நாரதர் உபதேசம் பெற்ற முறை –
ரகசியமாக பாதுகாத்து பாகவத புராணத்தில்
இதையும் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் சொல்கிறார் இறுதியில் –
அனைவரும் செய்ய வேண்டியவை –
முன்னோர் முறை படி சொல்கிறார் –
ஆராதனா முறை சுருக்கமாக சொல்கிறார்
வைதிக முறை-மந்த்ரம் வழியாக /தாந்தரிக முறை-கேரளா திவ்ய தேசப்படி /கலந்த வழி
அர்ச்சை விக்ரக வடிவில்-பூமியில்-நெருப்பை -சூர்யன்
தண்ணீரை/ஹிருதய புண்டரீகம்/பிரமவித் -அவனையே தெய்வமாக பூஜிக்கலாம்
த்ரவ்யம் கொண்டு -பூர்வம் ஸ்நானம் செய்த பின்பு -தேக மனஸ் ஆத்மா சுத்தி மூன்றும் வேண்டும் –
ஆஸ்ரம வர்மா தர்மங்கள் செய்ய வேண்டும் -நித்ய அனுஷ்டானம்
கல்லால்/மரத்தால்/உலோகம்/சந்தனம்/சித்திரம்/மண்/மனசால்/ரத்னத்தால்-ஆகிய எட்டு  பிரதிமை

592

கள் அவிழ் மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின் -நள்ளி சேர்  களனி -திரு கண்ண புரம்
உத்பலா விமானம் -வெள்ளி வேய்ந்த மதிள் சூழ் -நாளும் தொழுது எழுமினோ –
தொழுதால் எழலாம்-தாள் இணை கீழ் வாழ்ச்சி -வினை கெட பூஜிப்போம்-
பிரதிமை எதிலும் இருக்கலாம் -சாளக்ராம -சலனம் இல்லாத -ஆவாகனம் செய்ய வேண்டாம்
மண்ணால் -கோகுலத்தில் -ஆற்று மணலாலே செய்வார்கள் -காத்யாயனி நோம்பு
ஆவாகனம் செய்ய வேண்டும் -பின்பு வெளி ஏற்ற வேண்டும் -இப்படி சலனம் உள்ள திரு மேனி –
சித்ரம் தவிர -திரு மஞ்சனம் செய்ய வேண்டும் -சிலா சுதை திருமேனி திரு கோவிலில் இரண்டும் உண்டே –
சுத்திக்கு தைல காப்பு சாத்துவார்கள் -சந்தனம் நிறைந்து இருக்கும் –
த்ரவ்யம் நிறைந்து ஆராதனம் செய்ய வேண்டும் -சாமகிரிகைகள் –
இல்லாதவர் மனத்தால் செய்யலாம் -இரண்டுக்குமே ஏற்றம் –
அவன் கொடுத்தவற்றை அவனுக்கு சமர்ப்பித்து செய்ய வேண்டும் –
த்ரவ்யம் இல்லா விடில் மனஸ் -பக்தியே முக்கியம் –
பூமியில் நெருப்பில் சூர்யன் தண்ணீரில் எப்படி ஆராதனம் என்கிறார் அடுத்து
அங்கங்கன்களால் முத்தரை காட்டி
நெருப்பில் நெய் ஆகுதி கொடுத்து
சூர்யன் அர்க்ய பிரதானம்
தண்ணீரில் ஜல தர்பணம் –
சித்திரம்-ப்ரோஷணம் செய்தால் போதும் –
விதி விலக்கு உண்டு –
தூய அன்பு பக்தி ஈடுபாடு காதல் ஆர்வம் இது ஒன்றையே எதிர்பார்க்கிறார்

593

சூட்டு நன் மாலைகள் –கொம்பினுக்கே -திரு விருத்தம் –
ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஆராதனம் சொல்லும் –
ஆசனம் சமர்பித்து -திருமஞ்சனம் 11 -27 -உள்ளோம்
கோவை வாயாள் பொருட்டு –பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே –
புனையும் கண்ணி எனது வாசகம் செய்யும் மாலையே
பா மாலையே பூ மாலை
பாட வல்ல சூடி கொடுத்த நாச்சியார் ஆண்டாள் –
பரிவதில் ஈசனை பாடி -சுவாரதனன் -அவன் என்கிறார் ஆழ்வார்
கிழக்கு முகம் வடக்கு முகம்-எழுது அருள
நின்று ஆராதனம் சால திறந்தது –
திரு விளக்கு ஏற்றி -வையம் தகழி-அன்பே தகழி -ஆர்வமே நெய்யாக –
சிந்தையே திரியாக -திருக் கண்டேன் –
ஆராதனம்-விளக்கு முதலில் முக்கியம் –
தேக சுத்தி உடன் ஆராதனம் -சுப்ரபாதம்-கை தட்டி-நாயகனாய் பாசுரம்

பஞ்ச பாத்ரம் -அர்க்க்யம் பாத்தியம் ஆச்சமன்யம் திருமஞ்சனம் சர்வார்த்த தோயம் -நடுவில் –
அர்க்கம் ஒருதடவை/பாத்யம் இரண்டு தடவை-
பாநீயம் -திரு மஞ்சனம் ஆன பின்பு –
தீர்த்தம் திரு காவேரி -விரஜை கங்கை யமுனை –
எளிய ஆராதனம் சாளிக்ராமம் ஆராதனை –

594

அம்கண் –சிறு சிறிதே -விழியாவோ -கடாஷம் வேண்டி கொண்டு –
திரு காப்பு நீக்கிய பின்பு -முதல் பிரார்த்தனை இது தான் –
உடுத்து களைந்தன நின் பீதக வாடை உடுத்து -நிர்மால்ய பிரசாதம் சுவீகரித்து கொண்டு
சூடி களைந்தன துழாய் மலர் -கேசவ பிரியா =துளசி-நான்கு இதழ் உடன் சேர்த்த துளசி –
தரிணி பாத்ரமும் உண்டு -மூன்று மட்டும் -காயத்ரி/த்வயம் கொண்டு சுத்தி –
மாரி மலை பாசுரம் அருளி -எழுந்து அருள பண்ணி ஆராதனம் -27 -25 ஸ்லோகம்-
தர்மாதி பீடம்-சேர பாண்டியன்-போல் எட்டு கால்கள் கொண்ட சிங்காசனம் மனசால்
நினைத்து கொண்டு -எட்டு ஆயுதங்கள்-வணங்கி
திவ்ய ஆயுதங்கள் பரிகாரங்கள் அனைவரையும் சேர்த்து மனசால் நினைத்து நைந்து உருகி பூஜை –
வனமாலை நீல நாயக கல் ஸ்ரீ வத்சம் சூழ்ந்து ரசித்து இருக்க வேண்டும் -புறம் சூழ் காப்ப –
துவாரபாலர்கள் வணங்கி –
மந்த்ராசனம் முதலில்
ச்நானாசனம்
அலன்காராசனம்
போஜ்யாசனம்
புனர் மந்த்ராசனம்
பர்யன்காசனம்
ஆறும் செய்ய வேண்டும் –
சந்தனம்-குங்குமம் –
பிரார்த்தனை -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன்-திவ்ய தேச பெருமாள்-அனைவரையும் –
சரண் அடைய வேண்டும் -பிதரம் மாதரம்-லோக விக்ராந்த சரணம் –

595

உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே-
திரு வாட்டாறு-வாநேரா வலி தந்தான்-நான் ஏற பெறுகின்றேன் நரகத்தை நகு நெஞ்சே
ஆதி கேசவ பெருமாள்-நீண்ட திரு மேனி -மூன்று திரு வாசல் சேவை –
திரு குழல் கற்றை-கேசவன்-பூ பூசனை தகும் –
த்வாரகை -வல்லபாச்சார்யர் சம்ப்ரதாயம் -பரிவுடன் சேவை-
மஞ்சனம் ஆட்டிய வாற்றை பாசுரம் அனுசந்தானம் -புருஷ சூக்தம் –
சங்கினால் சேர்த்தல் நல்லது –
வஸ்த்ரம் உபவீதம் சந்தனம் சமர்ப்பித்து -புஷ்பம்-எண்பகர் பூவும் கொணர்ந்தேன் –
தூபம் தீபம் ஆராதனம்-வையம் -அன்பே திரு கண்டேன் அருளி
நித்ய அனுசந்தானம் பாசுரம்-
நைவேத்யம்-
மந்த்ராசனம் சாத்து முறை –
பர்யன்காசனம் உறகல்-பள்ளி அரை குறிக்கொள்மின்-
உபசாரம்-அபசாரம்-

596-

ஜிதந்தே புண்டரீகாஷே -ஆராதனம் முடித்து -அனுசந்திக்க வேண்டும் –
அடியேன் பூஜை ஏற்று கொண்டீரே -நீசன் நிறை ஒன்றும் இலேன் –
எளிமை கருணை –
16உபாசாரன் என்று தொடங்கி -32அபசாரம் முடித்தோம்  ஷமச்த புருஷோத்தமன்
அனுயாகம் -பிரசாதம் உண்பது –
ஆராதனம் செய்யாமல் உண்டால் பாப உருண்டை —
அக்நி ஆராதனை அடுத்து சொல்கிறார்
திவ்ய ஆபரணங்கள் சாத்தி கொண்டு -ஆடை அழகியவன்-அரை சிவந்த ஆடை
த்யானித்து -மூல மந்த்ரம் ஜபித்து ஹோமம்-
விஷ்வக் சேனர் ஆராதனம் –
ஆராதனம் செய்ய செய்ய திருப்தி கிட்டும் –
சம்சாரம் வெளி ஏற்ற தெண்ட பிரமாணம் –
பயம் போக்க -பூஜையில் பயனில் வேறுபாடு இல்லை
டம்பம் கூடாது
விக்ரக பிரதிஷ்டை-சக்ரவர்த்தி –
/கோவில் கட்டுவது/-சத்யலோகம் கிட்டும்
நித்ய ஆராதனை-ஏற்ப்பாடு-அவனையே அடைகிறான் –
முதலில் இரண்டு காவேரி நடுவில் தர்ம வர்மா ராஜ மகேந்தரன்
குலசேகரர் /ஆலிநாடன்
அகளகங்கன் /திரு விக்ரமன் முதலில் பிரதிஷ்டை அப்புறம் கோவில் -பின்பு விதி முறை ஆராதனை
பழைய கோவில்கள் பராமரிப்பு  முக்கியம்
மூன்றை சேர்ந்து செய்தால் அவனை அடைகிறான் –
நம்மால் இயன்றவற்றை செய்ய வேண்டும் பராமரிப்புக்கு –
நமக்கு தெரிந்த கோவில்களில் கவலை கொண்டு சிறியதாக ஏதாவது செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் –

11-24/25/26/27..

11-24–

1–çré-bhagavän uväca
atha te sampravakñyämi
säìkhyaà pürvair viniçcitam
yad vijïäya pumän sadyo
jahyäd vaikalpikaà bhramam

Lord Çré Kåñëa said: Now I shall describe to you the science of Säìkhya,
which has been perfectly established by ancient authorities. By understanding
this science a person can immediately give up the illusion of material duality.

4–tayor ekataro hy arthaù
prakåtiù sobhayätmikä
jïänaà tv anyatamo bhävaù
puruñaù so ‘bhidhéyate

Of these two categories of manifestation, one is material nature, which
embodies both the subtle causes and manifests products of matter. The other is
the conscious living entity, designated as the enjoyer.0–tasminn ahaà samabhavam
aëòe salila-saàsthitau
mama näbhyäm abhüt padmaà
viçväkhyaà tatra cätma-bhüù

I Myself appeared within that egg, which was floating on the causal water,
and from My navel arose the universal lotus, the birthplace of self-born
Brahmä.

11–so ‘såjat tapasä yukto
rajasä mad-anugrahät
lokän sa-pälän viçvätmä
bhür bhuvaù svar iti tridhä

Lord Brahmä, the soul of the universe, being endowed with the mode of
passion, performed great austerities by My mercy and thus created the three
planetary divisions, called Bhür, Bhuvar and Svar, along with their presiding
deities.

14–yogasya tapasaç caiva
nyäsasya gatayo ‘maläù
mahar janas tapaù satyaà
bhakti-yogasya mad-gatiù

By mystic yoga, great austerities and the renounced order of life, the pure
destinations of Maharloka, Janaloka, Tapoloka and Satyaloka are attained. But
by devotional yoga, one achieves My transcendental abode.

22/23/24/25/26/27–anne praléyate martyam
annaà dhänäsu léyate
dhänä bhümau praléyante
bhümir gandhe praléyate
apsu praléyate gandha
äpaç ca sva-guëe rase
léyate jyotiñi raso
jyoté rüpe praléyate
rüpaà väyau sa ca sparçe
léyate so ‘pi cämbare
ambaraà çabda-tan-mätra
indriyäëi sva-yoniñu
yonir vaikärike saumya
léyate manaséçvare
çabdo bhütädim apyeti
bhütädir mahati prabhuù
sa léyate mahän sveñu
guëesu guëa-vattamaù
te ‘vyakte sampraléyante
tat käle léyate ‘vyaye

kälo mäyä-maye jéve
jéva ätmani mayy aje
ätmä kevala ätma-stho
vikalpäpäya-lakñaëaù

At the time of annihilation, the mortal body of the living being becomes
merged into food. Food merges into the grains, and the grains merge back into
the earth. The earth merges into its subtle sensation, fragrance. Fragrance
merges into water, and water further merges into its own quality, taste. That
taste merges into fire, which merges into form. Form merges into touch, and
touch merges into ether. Ether finally merges into the sensation of sound. The
senses all merge into their own origins, the presiding demigods, and they, O
gentle Uddhava, merge into the controlling mind, which itself merges into false
ego in the mode of goodness. Sound becomes one with false ego in the mode of
ignorance, and all-powerful false ego, the first of all the physical elements,
merges into the total nature. The total material nature, the primary repository
of the three basic modes, dissolves into the modes. These modes of nature then
merge into the unmanifest form of nature, and that unmanifest form merges
into time. Time merges into the Supreme Lord, present in the form of the
omniscient Mahä-puruña, the original activator of all living beings. That origin
of all life merges into Me, the unborn Supreme Soul, who remains alone,
established within Himself. It is from Him that all creation and annihilation are
manifested.

11-25–

2–sattvaà rajas tama iti
guëä jévasya naiva me
citta-jä yais tu bhütänäà
sajjamäno nibadhyate

The three modes of material nature—goodness, passion and
ignorance—influence the living entity but not Me. Manifesting within his
mind, they induce the living entity to become attached to material bodies and
other created objects. In this way the living entity is bound up.

13–yadetarau jayet sattvaà
bhäsvaraà viçadaà çivam
tadä sukhena yujyeta
dharma-jïänädibhiù pumän

When the mode of goodness, which is luminous, pure and auspicious,
predominates over passion and ignorance, a man becomes endowed with
happiness, virtue, knowledge and other good qualities.

14–yadä jayet tamaù sattvaà
rajaù saìgaà bhidä calam
tadä duùkhena yujyeta
karmaëä yaçasä çriyä

When the mode of passion, which causes attachment, separatism and
activity, conquers ignorance and goodness, a man begins to work hard to acquire
prestige and fortune. Thus in the mode of passion he experiences anxiety and
struggle

15–yadä jayed rajaù sattvaà
tamo müòhaà layaà jaòam
yujyeta çoka-mohäbhyäà
nidrayä hiàsayäçayä

When the mode of ignorance conquers passion and goodness, it covers one’s
consciousness and makes one foolish and dull. Falling into lamentation and
illusion, a person in the mode of ignorance sleeps excessively, indulges in false
hopes, and displays violence toward others.

29–sättvikaà sukham ätmotthaà
viñayotthaà tu räjasam
tämasaà moha-dainyotthaà
nirguëaà mad-apäçrayam

Happiness derived from the self is in the mode of goodness, happiness based
on sense gratification is in the mode of passion, and happiness based on delusion
and degradation is in the mode of ignorance. But that happiness found within
Me is transcendental.

30–dravyaà deçaù phalaà kälo
jïänaà karma ca kärakaù
çraddhävasthäkåtir niñöhä
trai-guëyaù sarva eva hi

Therefore material substance, place, result of activity, time, knowledge,
work, the performer of work, faith, state of consciousness, species of life and
destination after death are all based on the three modes of material nature.2–etäù saàsåtayaù puàso
guëa-karma-nibandhanäù
yeneme nirjitäù saumya
guëä jévena citta-jäù
bhakti-yogena man-niñöho
mad-bhäväya prapadyate

O gentle Uddhava, all these different phases of conditioned life arise from
work born of the modes of material nature. The living entity who conquers
these modes, manifested from the mind, can dedicate himself to Me by the
process of devotional service and thus attain pure love for Me.

33–tasmäd deham imaà labdhvä
jïäna-vijïäna-sambhavam
guëa-saìgaà vinirdhüya
mäà bhajantu vicakñaëäù

Therefore, having achieved this human form of life, which allows one to
develop full knowledge, those who are intelligent should free themselves from
all contamination of the modes of nature and engage exclusively in loving
service to Me.

11-26-

10–sa-paricchadam ätmänaà
hitvä tåëam iveçvaram
yäntéà striyaà cänvagamaà
nagna unmatta-vad rudan

Although I was a powerful lord with great opulence, that woman gave me up
as if I were no more than an insignificant blade of grass. And still, naked and
without shame, I followed her, crying out to her like a madman.

19/20–pitroù kià svaà nu bhäryäyäù
svämino ‘gneù çva-gådhrayoù
kim ätmanaù kià suhådäm
iti yo nävaséyate
tasmin kalevare ‘medhye
tuccha-niñöhe viñajjate
aho su-bhadraà su-nasaà
su-smitaà ca mukhaà striyaù

One can never decide whose property the body actually is. Does it belong to
one’s parents, who have given birth to it, to one’s wife, who gives it pleasure, or
to one’s employer, who orders the body around? Is it the property of the funeral
fire or of the dogs and jackals who may ultimately devour it? Is it the property
of the indwelling soul, who partakes in its happiness and distress, or does the
body belong to intimate friends who encourage and help it? Although a man
never definitely ascertains the proprietor of the body, he becomes most attached
to it. The material body is a polluted material form heading toward a lowly
destination, yet when a man stares at the face of a woman he thinks, “What a
good-looking lady! What a charming nose she’s got, and see her beautiful
smile!”

27–santo ‘napekñä mac-cittäù
praçäntäù sama-darçinaù
nirmamä nirahaìkärä
nirdvandvä niñparigrahäù

My devotees fix their minds on Me and do not depend upon anything
material. They are always peaceful, endowed with equal vision, and free from
possessiveness, false ego, duality and greed.

28–teñu nityaà mahä-bhäga
mahä-bhägeñu mat-kathäù
sambhavanti hi tä nèëäà
juñatäà prapunanty agham

O greatly fortunate Uddhava, in the association of such saintly devotees
there is constant discussion of Me, and those partaking in this chanting and
hearing of My glories are certainly purified of all sins.

32–nimajjyonmajjatäà ghore
bhaväbdhau paramäyaëam
santo brahma-vidaù çäntä
naur dåòheväpsu majjatäm

The devotees of the Lord, peacefully fixed in absolute knowledge, are the
ultimate shelter for those who are repeatedly rising and falling within the
fearful ocean of material life. Such devotees are just like a strong boat that
comes to rescue persons who are at the point of drowning.

33–annaà hi präëinäà präëa
ärtänäà çaraëaà tv aham
dharmo vittaà nåëäà pretya
santo ‘rväg bibhyato ‘raëam

Just as food is the life of all creatures, just as I am the ultimate shelter for
the distressed, and just as religion is the wealth of those who are passing away
from this world, so My devotees are the only refuge of persons fearful of falling
into a miserable condition of life.

34–santo diçanti cakñüàsi
bahir arkaù samutthitaù
devatä bändhaväù santaù
santa ätmäham eva ca

My devotees bestow divine eyes, whereas the sun allows only external sight,
and that only when it is risen in the sky. My devotees are one’s real
worshipable deities and real family; they are one’s own self, and ultimately they
are nondifferent from Me.

35–vaitasenas tato ‘py evam
urvaçyä loka-niñpåhaù
mukta-saìgo mahém etäm
ätmärämaç cacära ha

Thus losing his desire to be on the same planet as Urvaçé, Mahäräja
Purüravä began to wander the earth free of all material association and
completely satisfied within the self

11-27-

–çré-bhagavän uväca
na hy anto ‘nanta-pärasya
karma-käëòasya coddhava
saìkñiptaà varëayiñyämi
yathävad anupürvaçaù

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, there is no
end to the innumerable Vedic prescriptions for executing Deity worship; so I
shall explain this topic to you briefly, one step at a time.

7–vaidikas täntriko miçra
iti me tri-vidho makhaù
trayäëäm épsitenaiva
vidhinä mäà samarcaret

One should carefully worship Me by selecting one of the three methods by
which I receive sacrifice: Vedic, tantric or mixed.

10–pürvaà snänaà prakurvéta
dhauta-danto ‘ìga-çuddhaye
ubhayair api ca snänaà
mantrair måd-grahaëädinä

One should first purify his body by cleansing his teeth and bathing. Then
one should perform a second cleansing by smearing the body with earth and
chanting both Vedic and tantric mantras.

11–sandhyopästyädi-karmäëi
vedenäcoditäni me
püjäà taiù kalpayet samyaksaìkalpaù
karma-pävaném

Fixing the mind on Me, one should worship Me by his various prescribed
duties, such as chanting the Gäyatré mantra at the three junctures of the day.
Such performances are enjoined by the Vedas and purify the worshiper of
reactions to fruitive activities.

12–çailé däru-mayé lauhé
lepyä lekhyä ca saikaté
mano-mayé maëi-mayé
pratimäñöa-vidhä småtä

The Deity form of the Lord is said to appear in eight varieties—stone, wood,
metal, earth, paint, sand, the mind or jewels.

18–bhüry apy abhaktopähåtaà
na me toñäya kalpate
gandho dhüpaù sumanaso
dépo ‘nnädyaà ca kià punaù

Even very opulent presentations do not satisfy Me if they are offered by
nondevotees. But I am pleased by any insignificant offering made by My loving
devotees, and I am certainly most pleased when nice presentations of fragrant
oil, incense, flowers and palatable foods are offered with love.

25/26–pädyopasparçärhaëädén
upacärän prakalpayet
dharmädibhiç ca navabhiù
kalpayitväsanaà mama
padmam añöa-dalaà tatra
karëikä-kesarojjvalam
ubhäbhyäà veda-tanträbhyäà
mahyaà tübhaya-siddhaye

The worshiper should first imagine My seat as decorated with the
personified deities of religion, knowledge, renunciation and opulence and with
My nine spiritual energies. He should think of the Lord’s sitting place as an
eight-petaled lotus, effulgent on account of the saffron filaments within its
whorl. Then, following the regulations of both the Vedas and the tantras, he
should offer Me water for washing the feet, water for washing the mouth,
arghya and other items of worship. By this process he achieves both material
enjoyment and liberation.

27–sudarçanaà päïcajanyaà
gadäséñu-dhanur-halän
muñalaà kaustubhaà mäläà
çrévatsaà cänupüjayet

sudarçanam—the Lord’s disc; päïcajanyam—the Lord’s conchshell; gadä—His
club; asi—sword; iñu—arrows; dhanuù—bow; halän—and plow; muñalam—His
muñala weapon; kaustubham—the Kaustubha gem; mäläm—His garland;
çrévatsam—the decoration of Çrévatsa on His chest; ca—and; anupüjayet—one
should worship one after another.

One should worship, in order, the Lord’s Sudarçana disc, His Päïcajanya
conchshell, His club, sword, bow, arrows and plow, His muñala weapon, His
Kaustubha gem, His flower garland and the Çrévatsa curl of hair on His chest.

28–nandaà sunandaà garuòaà
pracaëòaà caëòaà eva ca
mahäbalaà balaà caiva
kumudaà kamudekñaëam

nandam sunandam garuòam—named Nanda, Sunanda and Garuòa; pracaëòam
caëòam—Pracaëòa and Caëòa; eva—indeed; ca—also; mahä-balam
balam—Mahäbala and Bala; ca—and; eva—indeed; kumudam
kumuda-ékñaëam—Kumuda and Kumudekñaëa.

One should worship the Lord’s associates Nanda and Sunanda, Garuòa,
Pracaëòa and Caëòa, Mahäbala and Bala, and Kumuda and Kumudekñaëa.

38/39/40/41–tapta-jämbünada-prakhyaà
çaìkha-cakra-gadämbujaiù
lasac-catur-bhujaà çäntaà
padma-kiïjalka-väsasam
sphurat-kiréöa-kaöaka
kaöi-sütra-varäìgadam
çrévatsa-vakñasaà bhräjatkaustubhaà
vana-mälinam
dhyäyann abhyarcya därüëi
haviñäbhighåtäni ca
präsyäjya-bhägäv äghärau
dattvä cäjya-plutaà haviù
juhuyän müla-mantreëa
ñoòaçarcävadänataù
dharmädibhyo yathä-nyäyaà
mantraiù sviñöi-kåtaà budhaù

The intelligent devotee should meditate upon that form of the Lord whose
color is like molten gold, whose four arms are resplendent with the conchshell,
disc, club and lotus flower, and who is always peaceful and dressed in a garment
colored like the filaments within a lotus flower. His helmet, bracelets, belt and
1865
fine arm ornaments shine brilliantly. The symbol of Çrévatsa is on His chest,
along with the glowing Kaustubha gem and a garland of forest flowers. The
devotee should then worship that Lord by taking pieces of firewood soaked in
the sacrificial ghee and throwing them into the fire. He should perform the
ritual of äghära, presenting into the fire the various items of oblation drenched
in ghee. He should then offer to sixteen demigods, beginning with Yamaräja,
the oblation called sviñöi-kåt, reciting the basic mantras of each deity and the
sixteen-line Puruña-sükta hymn. Pouring one oblation after each line of the
Puruña-sükta, he should utter the particular mantra naming each deity

42–abhyarcyätha namaskåtya
pärñadebhyo balià haret
müla-mantraà japed brahma
smaran näräyaëätmakam

Having thus worshiped the Lord in the sacrificial fire, the devotee should
offer his obeisances to the Lord’s personal associates by bowing down and
should then present offerings to them. He should then chant quietly the
müla-mantra of the Deity of the Lord, remembering the Absolute Truth as the
Supreme Personality, Näräyaëa

52–pratiñöhayä särvabhaumaà
sadmanä bhuvana-trayam
püjädinä brahma-lokaà
tribhir mat-sämyatäm iyät

By installing the Deity of the Lord one becomes king of the entire earth, by
building a temple for the Lord one becomes ruler of the three worlds, by
worshiping and serving the Deity one goes to the planet of Lord Brahmä, and by
performing all three of these activities one achieves a transcendental form like
My own.

53–mäm eva nairapekñyeëa
bhakti-yogena vindati
bhakti-yogaà sa labhata
evaà yaù püjayeta mäm

But one who simply engages in devotional service with no consideration of
fruitive results attains Me. Thus whoever worships Me according to the process
I have described will ultimately attain pure devotional service unto Me.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -575-584..

May 5, 2012

575

தத்வம் ஞானம் அறிந்து மோஷம் அடைகிறான் –
பராசரர் விளக்கி -அசித் சித் ஈஸ்வரன் -ஆள வந்தார் அருளுகிறார் –
அசேதனம் -இழுக்கும் -ஆத்மா அறிவை மழுங்க வைக்கும் –
தெரிவரிய அளவில்லா சிற்று   இன்பம் -அல்பம்
அஸ்திரம்-அதுவோ நித்யம் -பேர் இன்பம் –
மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –
21 அத்யாயம் –
வஸ்து உயர்வும் தாழ்வும் -இடம் ம–கங்கை நீர் -சாக்கடை
புஷ்பம் -பெருமாள் இடம் புனிதம் –
கிரகண பீடை -திருமஞ்சனம் அப்புறம் -ஒரே வஸ்த்ரம் உள்ளவன் நனைக்க வேண்டாம் –
இடம் காலம் பொருள் வஸ்து குணம் மாறும் –
கருப்பு மான் இருக்கும் தேசம் உயர்ந்ததாம்-
பிரமனை குறித்து இருக்கும் சாது உள்ள தேசம் புண்ய தேசம் –
இலங்கையிலே நல்லாரே இல்லையா -சீதை -விபீஷணன் -இருக்கிறவனை நீ மதிக்க வில்லையே –
சுத்தி அசுத்தி எங்கு எதற்கு எந்த மந்த்ரம் சொல்லி உபயோகப் படுகிறதோ அது பொருத்து-
புஷ்பம் பகவானுக்கு சமர்ப்பிக்கும் முன் மோந்து பார்க்க கூடாது
குளம் -தண்ணீர் குறைந்தால் அசுத்தம் -அழுக்கு சேருமே –
கிரகண நேரம் உண்ண கூடாது -சக்தி இருப்பவர்களுக்கு இந்த விதி –
நெய் காச்ச காச்ச சுத்தி
மனச சுத்தி த்யானம்
தேகம் சுத்தி கர்மா செய்ய
கர்மம் சுத்தி அவன் இடம் சமர்பித்து சுத்தி
உண்ணும் உணவும் அவனுக்கு படைத்து உண்பது சுத்தி
வேதம் இத்தை மட்டும் சொல்லாது -காம்ய கர்மம் கூடாது –

576

உந்திதாமரை -மந்திபாய் -திருப்பாண் ஆழ்வார் -சேர்த்தி உத்சவம் இன்றும் உறையூர் –
இளைய திரு மேனி -கமல வல்லி நாச்சியார் -வடவேம்கட மா மலை –
அரங்கன் தானே திரு வேம்கடத்தான் என்கிறார் –
குரங்கு போல் சேவிக்கும் நாமும் பலங்களில் தாவுகிறோம் –
பலன்கள் வேவேறே மொட்டை அடித்து கொளவும் –
கேசங்கள் வளர கூட ஒரு பலன் –
ஸ்திரமான பலன் அவனே -அவனை அடையும் பக்தியை கேட்கலாமே –
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் -அருளோடு பெரும் நலம் அருளும் –
நிலையான இன்பம் அவன் ஒருவனே அருளுவான் –
தொடக்கம்-வேதம் கர்மம்-காம்ய பலன் சொல்ல -நாஸ்திகனுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்த –
புத்ரகாமாஷ்ட்டி -கொஞ்சமாக முன்னேறி -சொர்க்கம் போய் திரும்பி வந்து உணர்வான் –
இதற்காக வேதம் அனைவருக்கும் உண்டு
கர்ம -தேவதா -பிரம காண்டம் மூன்று பகுதி வேதம் –
அந்த தேவதைக்கு பலன் கொடுக்க அவன் உள்ளே புகுந்து செயல் படுத்துகிறான் –
21 அத்யாயம் இதை சொலும் இனி 22 அத்யாயம் பார்ப்போம்

577

தத்வங்கள்-அசேதனம் -24 பிரிவு -பொங்கு ஐம்புலனும்
ஜீவாத்மா 25
ஈஸ்வரன் 26
22அத்யாயம் இதை கூறும் -உத்தவர் -கேட்க -கண்ணன் அருளுகிறார் –
கீதையில் 8 சொல்லி  இருக்கிறார் -வேவெற அபிப்ராயம் –
அசேதனம் அழிந்து படைக்க படும் –
மூல பிரகிருதி -சூஷ்மம் பிரளயம் பொழுது -பரிமானம் தான் சிருஷ்டி
லயம் -பிரளயம் -ஸ்தூல தன்மை சிருஷ்டி பொழுது
மூல பிரகிருதி -வேற தாய் இல்லை -சத்யம் ரஜஸ் தமஸ் ஒன்றி இருக்கும்
அதனால் -சத்யம் ஞானம் ரஜஸ் -கர்மம் -தமோ அஞ்ஞானம் சோம்பல் தூக்கம் மயக்கம் –
கிருதக-அகிருதக-
பிரகிருதி
-நடுவில்-மகான் அகங்காரம் -சப்த ஸ்பர்ச ரூபம் கந்தம் ரசம் -ஏழும்
கார்ய தன்மை உண்டு -காரண தன்மையும் உண்டு –
பஞ்ச பூதங்கள் -கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஞான இந்திரியங்கள் மனஸ் -16 கார்யம் மட்டும் –
செயல் அறிவு புலன்கள்
கண்-ரூபம்-நெருப்பு /காது -சப்தம் -ஆகாசம் /
இப்படி இயைந்து இருக்கும் –
அனைத்துக்கும் சக்தி ஆத்மா தான் -ஞானம் அங்கு தான்
ஆத்மாவுக்கு சக்தி பரமாத்மா –

578

கர்மம் அடியாக ஜன்மம் –
உடலில் புகுந்து புதிய அனுபவம் -ஜனனம் –
ஆத்மா பிறப்பதும் இல்லை மடிப்பதும் இல்லை –
நித்யம்-அறிவுடையது –
ஆதி ஆத்மிகம்-ஆதி தெய்வ -ஆதி பூத
கண்-சூர்யன் -தேவதை -ரூபம்
தோல் -ஸ்பர்சம்-காற்று
காது -திக்குகள் தேவதை-சப்தம்
நாக்கு -வருணன்-ரசம்
மூக்கு -அக்னி -கந்தம்
சித்தம்-வாசுதேவன்
மனஸ்-சந்தரன்-சிந்திக்கும்
புத்தி -பிரம்மா-நிச்சயிக்கிறோம் -உறுதி எடுக்கும் –
உடம்பு கொண்டு தர்மம் செய்கிறோம்-நித்யம் இல்லையே –
ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்-வேத நூல் பிராயம் நூறு -திருமாலை –
சுழல் வெளி வர வேண்டுமே -சொபனம்-போல் ஆட்டம் பிறவியில்-பொய் இல்லை –
அதுபோல் அடுத்த பிறவியில் செல்லுகிறான் –
வேவெற ஆத்மா -போவதையும் பிறப்பதையும் பார்க்கிறோம் –
ஜனன மரணங்கள் தாண்டி நான் அறிகிறோம் –
தேகம் ஆத்மா வெவ்வேற அறிகிறோம் இத்தால்
பிரகிருதி மூடி -மூடி -அதன் வசம் இழுக்கிறது –
உடம்பின் சுகம் துக்கம் தன்னது நினைக்கிறது –
மரம் -குளம் பார்க்கிறோம் -நிழல் ஆடும் -தண்ணீர் ஆட -ஆட்டம் பொய் மரம் பொய் இல்லை –

579

நாமே நண்பன் பகைவன் நமக்கு -மனமே -முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் செலுத்தும்
11 –22 -52 ஸ்லோகம் -மரம்-நீர் நிழல் – -பிரதிபட்டு மறுத்தல் போல் தோற்றம் –
ஆத்மா உடல்-இது போல் -துன்பம் இன்பம் மூப்பு எல்லாம் ஆத்மா பண்பு போல் தோற்றம் -மரத்தின் அசைவு உண்மை அல்ல
மரம் தண்ணீர் நிழல் நிழல் அசைந்தது இவை எல்லாம் உண்மை
ஆத்மா வுக்கு -உடல் மாறுதல் எல்லாம் இல்லை எனபது மட்டும் உண்மை –
சொப்பனம் உதாரணம் அடுத்து சொல்கிறார் -நடந்தது உண்மை இல்லை
பார்த்த நாம் உண்மை சொப்பனம் உண்மை
அதில் வந்த மனுஷர் உண்மை –
உடல்பண்பை ஆத்மாவில் ஏற்றுவது தான் கூடாது –
வலி சம்பாதித்தது உடல்-அனுபவிப்பது ஆத்மா –
யோகிகளுக்கு வலிக்காது -உடல் நம்மது இல்லை அறிந்தவர்கள் –
யோகிகளுக்கு பாதிப்பு இல்லை -நாமும் பிரித்து பார்க்க கற்று கொள்ள வேண்டும் –
உடல் இன்பம் ஆசை படகூடாது
பரமாத்மா பேர் இன்பம் –
உடல் கருவி போல்-புரிந்து கொண்டு விஷய சுகத்தில் ஆசை தவிர்க்க வேண்டும் –
வைத்தால் ஏசினால் அவமானம் தாங்குவது எப்படி -உத்தவர் கேட்கிறார் பதில் பார்ப்போம்

580-

பாகவத புராணம் பாராயணம் -அவனுக்கு மகிழ்வு
தொண்டர்களுக்கு கைங்கர்யம் -நம்மை தூண்டி விட பலர் உண்டு –
தாங்கள் சாயம் பூசி உபதேசம் செய்வார்கள் -ஆப்தர் வாக்கியம் கேட்கலாம் –
சாஸ்திரம் புரிந்தவர் அபிப்ராயம் கேட்கலாம் –
மீது பேச்சிலே மயக்கம் கூடாது -பெற்றோர் ஆசார்யர் வசனம் கேட்கலாம்
விஸ்வாமித்ரர் -வசிஷ்டர் சொன்னதும் தசரதன் பெருமாளை அனுப்பினாரே –
நம்பிக்கை வாழ்வுக்கு ஆதாரம் -அவன் திரு உள்ளம் உகந்து கார்ய சித்தி அடைய வைக்கிறான் –
அவதூதன் கதை -நடத்தையால் கெட்டவர் -மனித நேயம் இன்றி ஐ ச்வர்யத்தில் ஆசை கொண்டவர் –
மனத்திலோர்தூய்மை இல்லை போல்-அனைவரும் விட்டு போக -அனைத்தையும் இழந்தார் நோயால் வாடினார்
பொருளும் நிலைக்க வில்லை -சுகமும் போனது –

581

ஒரு நாயகமாய் -திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினோ -திருமடியில்
அமர்த்தி மோஷ சாம்ராஜ்யம் அருளுவான் -செல்ல  பிள்ளை ராம பிரியன் -சேவிக்க  மனம் நிம்மதி கிடைக்கும் –
ராமானுஜர் ஆக்ஜை-இங்கே வசிக்க -மனத்தோடு ச்ரத்தையுடன் –
பிஷூ கீதம் அதே பார்க்கிறோம் -பணம் படுத்தும் பாடு –
23 -18 ஸ்லோகம்
திருட்டு துன்பம் பொய் கர்வம் காமம் கோபம் இவற்றுடன் -ஆறும் – உடன் – சொத்து சேர்க்கிறோம் –
படிக்க மன அழுத்தம் -அனைத்தும் பிள்ளைகள் இடம் எதிர்பார்த்து அனைத்து திறனிலும் சேர்த்து
-பணம் மட்டும் குறிக்கோள் என்று இருக்காமல் வேண்டும் –
கைங்கர்யம் கூட டம்பம் உடன் செய்ய கூடாது –
பணம் கிடைத்த பின் ஒன்பது துன்பங்கள்
கர்வம்-மதம்-பேதம்-விரோதம்-சண்டை-சொக்கட்டான்-மது போன்றவை
பணம் உடையவன் இல்லை -மற்றவர்க்கு உதவ பெருமாள் கொடுத்தது என்று எண்ணம் வேண்டும் –

582

கொள் என்ற பெரும் செல்வம்-உலகு இயற்க்கை –
பணம் சேர்க்க உற்றார் உறவோரை த்யாகம் செய்ய கூடாது –
உயர்ந்து இருக்க ஆசை கொண்டவன் குணம் -வேண்டும் பணம் மட்டும் பார்க்க மாட்டான் –
சரீரம் தர்மம் செய்ய சாதனம் -பொருளும் சாதனம் –
பணம் பிரதானம் நினைத்து -மூப்பு வந்து நலிந்து –
தேவர் ரிஷி பித்ரு பங்காளி உடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் –
நாமே வைத்து கொள்ள கூடாது –
விட்டு பிரிந்தால் அழுத சீடர்கள் உண்டு –
உத்தவர் கண்ணன் கூட போக ஆசைப் பட்டார் –
அவதூதர் புரிந்து கொண்டு மேல் உள்ள காலம் நல்லவனாக இருக்க ஆசை கொண்டார்
கட்வாங்கன் -ஒரே முகூர்த்தம்
பர்சஷித் ஏழே நாள்-
அது போல் அவதூதன்-அங்கீகாரம் கிடைப்பது கஷ்டம்
பழைய வாழ்வை நினைத்து இருப்பார்கள் –
அதுபோல் அவதூருக்கும் நடந்தது –
புரிந்து பரிகாசம் பொருள் படுத்த வில்லை
உடலுக்கு தான் நிந்தனை அறிந்து கொண்டார்
ஏச்சு ஆத்மாவுக்கு இல்லையே -அறிந்து கொண்டார் –
சரீர தொடர்பால் வந்த ஆபத்து உணர்ந்து கொண்டு -அலட்சியம் பண்ணினார்
சுகம் துக்கம் எதனால் -அறிந்து கொண்டு –
காரணம் கண்டு பிடித்து அதற்காக திரிந்தால் கஷ்டம் –
தன்னடையே கிடைத்தால் அனுபவிக்கலாம் –
பகவத் அனுபவம் -எப்பொழுதும் கொண்டால் ஆரா அமுதம் –
காலமா கர்மமா கிரகமா எது காரணம் சுகம் துக்கத்துக்கு –
பதில் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம் –

583

1/23 /44 ஸ்லோகம் –
மனமே காரணம் -இன்பம் துன்பத்துக்கு –
பிரசவம்-தாய்க்கு -வலியினால்-பிள்ளை வருவதால் ஆனந்தம்-மனம் தான் ஏற்று கொள்கிறது –
சுதந்தரம்-த்யாகிகள் உழைப்பு -அடி பொறுத்து கொண்டு -மனம் விரும்பி
மற்றவை காரணம் இல்லை -காலமோ கிரகமோ இல்லை –
கண்ணோட்டம் குறிக்கோள் முக்கியம் –
மனத்தில் முக்குணம் உண்டு -எது ஓங்கி இருக்கிறதோ அது போல் சிந்தனை –
மனம் அடக்கி இன்பம் அடையலாம் தானம் -விதித்த தர்மம் செய்து -நியமத்துடன் இருந்து -விரதம்-நல்லார் சேர்க்கை -இவை
அனைத்தும் மனம் அடக்க தான் -அடக்காமல் எதைசெயதும் பலன் இல்லை –
உடலில் மனம் ஆத்மா-அனைத்தும் ஓன்று நினைத்து பிரமித்து இருந்தோம் –
ஆத்மா பிரமத்தின் இன்பம் ஒன்றுடனே இருக்க வேண்டும் –
உடலால் தானே இன்பமும் துன்பமும் –
நல்ல கர்மங்கள் இருக்க வேண்டும் –
கர்மம் காரணமா-அசுரர் ராஷசன்-விபீஷணன் பிரகலாதன்-
மனம் தெளிவு கொண்டு -விதியை மதியால் வெல்லலாம்
காலமாக இருக்குமா-கிரகங்கள் காரணமா –
சந்தரன் குரு ராகு கேது கஷ்டம் பட்டு –
காலம் அறிவு இல்லையே காரணம் சொல்ல முடியாது
நெருப்புக்கு சுடுமா-ஆத்மா காலம் கடந்து -பனி பணிக்கு குளிருமா
மனம் ஒன்றே காரணம் –
அவதூதர்  புரிந்து கொண்டார்
அச்சுதன் முகுந்தன் கேசவன் திருவடியை அடைய
ஆசை உடன் முயன்றார் -திவ்யதேசம் சென்று தொண்டு செய்தார்-பேரு பெற்றார்
பிஷூ கீதம் படித்தார் இரட்டை தாண்டி -சுக துக்கம் –
அவன் திருவடிகளானை இரட்டை  அடையும் பலன் கிட்டும்
584

பாகவதத்திலே கண்ணன் கலி யுகத்தில்
பாராயணம் -சொல்லில் நினைக்க மனசில் இருப்பான் –
உத்தவர் உபதேசம்-கண்ணன் -நேராக சொல்லாமல்-சான்றோர் வாக்யமாக அருளுகிறான் –
மேல் கோளாக  அவன் சொல்ல தேவை இல்லையே –
பிஷூ கீதம் பார்த்தோம் –
மனமே காரணம் அறிந்து கொண்டோம் –
துன்பம் இன்பம் மாறி மாறி கொடுப்பவர்கள் தான் உண்டு –
இன்பம் மட்டுமே கொடுப்பவர் -அவனொருவனே -மாதா பிதா -நாராயணா –
சேலேய் அவரே இனி யாவரே –
விபீஷணன்-கடல் கரையில்-சரண் அடைந்து அனைத்தும் அவனே –
தர்ப சயம்னம்-ஆதி ஜகன்னாதன் -சேது
பரித்யஜ்ய மா லங்கா தனம் -விட்ட அனைத்தும் நீயே –
நோற்ற நோன்பு இலேன் -பிதரம் மாதரம்-சர்வ -லோக விக்ராந்த சரணம்
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்தேன் –
க்கான கிரி-வானமா மலை -அமர்ந்த திரு கோலம்-மூலவர்
சடாரியிலே நம் ஆழ்வார் சேவை –
ஒருவர் மட்டுமே இன்பம் மட்டுமே அருளுவார்-
மனம் புலன் அவன் இடம் சமர்பித்து இன்ப மயம் அடைவோம்
இதுவே யோகம் –
பிஷூ கீதம் -சுக துக்கம் இரட்டை கடப்போம் –
11-21/22/23 athyaayam

21-

1–çré-bhagavän uväca
ya etän mat-patho hitvä
bhakti-jïäna-kriyätmakän
kñudrän kämäàç calaiù präëair
juñantaù saàsaranti te

The Supreme Personality of Godhead said: Those who give up these
methods for achieving Me, which consist of devotional service, analytic
philosophy and regulated execution of prescribed duties, and instead, being
moved by the material senses, cultivate insignificant sense gratification,
certainly undergo the continual cycle of material existence.

5–bhümy-ambv-agny-aniläkäçä
bhütänäà païca-dhätavaù
ä-brahma-sthävarädénäà
çärérä ätma-saàyutäù

Earth, water, fire, air and ether are the five basic elements that constitute
the bodies of all conditioned souls, from Lord Brahmä himself down to the

nonmoving creatures. These elements all emanate from the one Personality of

Godhead.

6–vedena näma-rüpäëi
viñamäëi sameñv api
dhätuñüddhava kalpyanta
eteñäà svärtha-siddhaye

My dear Uddhava, although all material bodies are composed of the same five
elements and are thus equal, the Vedic literatures conceive of different names
and forms in relation to such bodies so that the living entities may achieve their
goal of life.

28–

na te mäm aìga jänanti

hådi-sthaà ya idaà yataù

uktha-çasträ hy asu-tåpo

yathä néhära-cakñuñaù

My dear Uddhava, persons dedicated to sense gratification obtained through

honoring the Vedic rituals cannot understand that I am situated in everyone’s

heart and that the entire universe is nondifferent from Me and emanates from

Me. Indeed, they are just like persons whose eyes are covered by fog.


33/34–iñöveha devatä yajïair

gatvä raàsyämahe divi

tasyänta iha bhüyäsma

mahä-çälä mahä-kuläù

evaà puñpitayä väcä

vyäkñipta-manasäà nåëäm

mäninäà cäti-lubdhänäà

mad-värtäpi na rocate

The worshipers of demigods think, “We shall worship the demigods in this

life, and by our sacrifices we shall go to heaven and enjoy there. When that

enjoyment is finished we shall return to this world and take birth as great

householders in aristocratic families.” Being excessively proud and greedy, such

persons are bewildered by the flowery words of the

 Vedas. They are notattracted to topics about Me, the Supreme Lord.

37–mayopabåàhitaà bhümnä

brahmaëänanta-çaktinä

bhüteñu ghoña-rüpeëa

viseñürëeva lakñyate

As the unlimited, unchanging and omnipotent Personality of Godhead

dwelling within all living beings, I personally establish the Vedic sound

vibration in the form of

 oàkära within all living entities. It is thus perceivedsubtly, just like a single strand of fiber on a lotus stalk.

38/39/40–yathorëanäbhir hådayäd

ürëäm udvamate mukhät

äkäçäd ghoñavän präëo

manasä sparça-rüpiëä

chando-mayo ‘måta-mayaù

sahasra-padavéà prabhuù

oàkäräd vyaïjita-sparçasvaroñmäntastha-

bhüñitäm

vicitra-bhäñä-vitatäà

chandobhiç catur-uttaraiù

ananta-päräà båhatéà

såjaty äkñipate svayam

Just as a spider brings forth from its heart its web and emits it through its

mouth, the Supreme Personality of Godhead manifests Himself as the

reverberating primeval vital air, comprising all sacred Vedic meters and full of

transcendental pleasure. Thus the Lord, from the ethereal sky of His heart,

creates the great and limitless Vedic sound by the agency of His mind, which

conceives of variegated sounds such as the

 sparças. The Vedic sound branchesout in thousands of directions, adorned with the different letters expanded from

the syllable

 oà: the consonants, vowels, sibilants and semivowels.

The Veda isthen elaborated by many verbal varieties, expressed in different meters, each

having four more syllables than the previous one. Ultimately the Lord again

withdraws His manifestation of Vedic sound within Himself.

11/22

8–ekasminn api dåçyante
praviñöänétaräëi cpürvasmin vä parasmin vätattve tattväni sarvaçaù
All subtle material elements are actually present within their gross effects;
similarly, all gross elements are present within their subtle causes, since

material creation takes place by progressive manifestation of elements from

subtle to gross. Thus we can find all material elements within any single

element.

23–tadvat ñoòaça-saìkhyäne

ätmaiva mana ucyate

bhütendriyäëi païcaiva

mana ätmä trayodaça

According to the calculation of sixteen elements, the only difference from

the previous theory is that the soul is identified with the mind. If we think in

terms of five physical elements, five senses, the mind, the individual soul and

the Supreme Lord, there are thirteen elements.

31–dåg rüpam ärkaà vapur atra randhre

parasparaà sidhyati yaù svataù khe

ätmä yad eñäm aparo ya ädyaù

svayänubhütyäkhila-siddha-siddhiù

Sight, visible form and the reflected image of the sun within the aperture of

the eye all work together to reveal one another. But the original sun standing in

the sky is self-manifested. Similarly, the Supreme Soul, the original cause of all

entities, who is thus separate from all of them, acts by the illumination of His

own transcendental experience as the ultimate source of manifestation of all

mutually manifesting objects.

40–janma tv ätmatayä puàsaù

sarva-bhävena bhüri-da

viñaya-svékåtià prähur

yathä svapna-manorathaù

O most charitable Uddhava, what is called birth is simply a person’s total

identification with a new body. One accepts the new body just as one

completely accepts the experience of a dream or a fantasy as reality.

51–prakåter evam ätmänam

avivicyäbudhaù pumän

tattvena sparça-sammüòhaù

saàsäraà pratipadyate

An unintelligent man, failing to distinguish himself from material nature,

thinks nature to be real. By contact with it he becomes completely bewildered

and enters into the cycle of material existence.

61–su-duùñaham imaà manya

ätmany asad-atikramam

viduñäm api viçvätman

prakåtir hi baléyasé

åte tvad-dharma-niratän

çäntäàs te caraëälayän

O soul of the universe, the conditioning of one’s personality in material life

is very strong, and therefore it is very difficult even for learned men to tolerate

the offenses committed against them by ignorant people. Only Your devotees,

who are fixed in Your loving service and who have achieved peace by residing at

Your lotus feet, are able to tolerate such offenses.

11-23

1–çré-bhagavän uväca
ity abhipretya manasä
hy ävantyo dvija-sattamaù
unmucya hådaya-granthén
çänto bhikñur abhün muniù

Lord Çré Kåñëa continued: His mind thus determined, that most excellent
Avanté brähmaëa was able to untie the knots of desire within his heart. He
then assumed the role of a peaceful and silent sannyäsé mendicant.

32–sa cacära mahém etäà
saàyatätmendriyänilaù
bhikñärthaà nagara-grämän
asaìgo ‘lakñito ‘viçat

He wandered about the earth, keeping his intelligence, senses and life air
under control. To beg charity he traveled alone to various cities and villages. He
did not advertise his advanced spiritual position and thus was not recognized by
others.

40–evaà sa bhautikaà duùkhaà
daivikaà daihikaà ca yat
bhoktavyam ätmano diñöaà
präptaà präptam abudhyata

The brähmaëa understood that all his suffering—from other living beings,
from the higher forces of nature and from his own body—was unavoidable,
being allotted to him by providence.

59–sukha-duùkha-prado nänyaù
puruñasyätma-vibhramaù
mitrodäséna-ripavaù
saàsäras tamasaù kåtaù

No other force besides his own mental confusion makes the soul experience
happiness and distress. His perception of friends, neutral parties and enemies
and the whole material life he builds around this perception are simply created
out of ignorance.

60–tasmät sarvätmanä täta
nigåhäëa mano dhiyä
mayy äveçitayä yukta
etävän yoga-saìgrahaù

My dear Uddhava, fixing your intelligence on Me, you should thus
completely control the mind. This is the essence of the science of yoga.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -567-574-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

April 10, 2012

567-

பக்தி ஒன்றாலே அவனை அடைய முடியும்

அறிய காண அடைய பக்தி ஒன்றே வலி -வேறு ஒன்றிலும் ஆசை இன்றி

அவனை -உன் தன்னை பிறவி -புண்ணியம் உடையோம்
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழியாது மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
பலாத்காரமாக பிடித்து கேட்டு பெறலாம்
பக்தர் பித்தர் பேதையர் -சிறுமிகள் அன்பினால் சிறு பேர் அழைத்தோம் –
கம்ப நாட்டு ஆழ்வான்-பிரகலாதன்-துருவன்-நம் ஆழ்வார் அவன் இடம் பித்தம்
புண்டரீகர் -திரு கடல் மலை-தல சயன பெருமாள்
புண் சிரிப்பு மாறாத திரு கண்கள்-
கடல் நீரை கைகளால் வற்று எடுக்க முயன்றார் -சேவிக்க ஆதரவு ஈடு பாடு –
நிலத்திலே சயனம்-பூதத் ஆழ்வார் திரு அவதாரம்
பூத தனமான சக்தி அவனை பாட
பக்தியால் கலங்கி -அறிவின் முதிர்ந்த நிலையே பக்தி அறிவுடன் அன்பு கலந்து -தாய் குழந்தை விஷயம் நாம் அறிவோம்
அவன் அருள் பெருமை செஷ்டிதம் நினைக்க அறிவுடன் அன்பு கலந்து -பக்தி ஒன்றே ப்ரீத்தி கொடுக்கும்
அதை பகவான் உத்தவருக்கு அருள்கிறார்
பீஷ்மர்-ஷாந்தி தர்மம் -ஆபத்  தர்மம் ராஜ தர்மம்
மோஷ தர்மத்தில் பக்தி -பற்றி
அவன் விஷயத்தில் அறிவும் அன்பும் மற்ற விஷயத்தில் வைராக்யமும்
விரித்து உரைக்கிறேன்
பக்தன் பெருமை
ஸ்ரத்தையால் -ஒன்றை செய்தால் மற்றவை தானாகவே வரும்
அமுத கதைகள் கேட்க விருப்பம் முதல்
மீண்டும்மீண்டும் கேட்க –
குழந்தைக்கு சொல்லி சொல்லி -நிறைய செஷ்டிதங்கள் உண்டு
கதை கேட்க விருப்பம்
திருநாம சங்கீர்த்தனம்
வீர தீர சரித்ரம் பாடி
திரு ஆராதனம் பூஜித்து
தொண்டு புரிதல்-
மத்பக்த -அனைவர் உள்ளும் சம தர்சனம் காண்பான்
 568

ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -நவ லஷனம்
பிரகலாதன்-பக்தி செய்யும் முறை –
நாரதர் கற்ப வாசத்திலே உபதேசித்து –
பீஷ்மர் -தர்மர் -கண்ணன்-உத்தவர் -11 -20 /21 /22 .23 ஸ்லோகங்கள் முக்கியம் –
விழுந்து அபிவந்தனம்-செருக்கு இன்றி -சாஷ்டாங்க
பக்தர்கள் அனைவரையும் பூஜிக்க
மற்றவர் பூஜிப்பதை அனுமதித்து ஆனந்தம் அடைய வேண்டும் –
சர்வ வியாபி-அவனையே அணைத்து
நெறிமையால் தானும் வியாபித்து
தன்னுள் அனைத்து உலகதுள்ளும் நிற்க –
அங்க செஷ்டிதம்-நம் புலன்கள் அவனுக்கு
அணைத்து செயலும் அவன் இடம் அர்பணித்து
காயென வாச -செயல்பயன்செய்யும் நான் மூன்றும் அவன் இடம்சமர்பித்து
மூன்று வித த்யாகம்-அவன் செய்விக்கிறான் -என்ற எண்ணம்-
உண்ணும் பொழுது -இந்த உணவு அவன் கொடுத்தது –
திரு ஆராதனம் செய்தே
மற்றவை த்ருணம் புல் போல் அவனை  -அனைவரும் இப்படியே எண்ணுவார்
தள்ளி இல்லை யாரும்-நெஞ்சைதொட்டு பார்த்தால் அறிவோம் –
துரி யோதனன் போல்வார் தான்கண்ணன்  வேண்டாம் என்பர்
இஷ்டம் -கோவில் கட்டி குளம் கட்டி அனைத்தும் அவன் விஷயம் என்பர் பக்தர்
கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம் அறம் பொருள்  வீடு அனைத்தும் இதை பின் பற்றி செல்லும்
பிரேமமே உயர்ந்தது  -என்கிறார் எதிராஜரும் -ஞானம் உசந்தது சொல்ல வில்லை
அனைத்தும் மத் அர்த்தம் அவன் விஷயம்-
அன்பு பக்தியாலே அருளி செயல்-
பக்தி பிறக்க இவை அனைத்தும் காரணம்
தன்னடையே வளரும்
ஒன்றை செய்தால் மற்றவை கிட்டும்
வைராக்கியம்-வந்தால் அஷ்ட மகா சித்திகளும் புல்லுக்கு சமம் –
பக்தியாக மலரும் வழிசொல்லி –
எளிதான வழி -கை காட்டி /புஷ்பம் சமர்பித்து –
எளிய இனிமையான பக்தி செய்து –
யம -நியமம்-அஷ்டாங்க யோகம் என்ன கேள்வி கேட்கிறார் உத்தவர்
யமம்-சமம்-தமம்-திருத்தி தானம் தபம்வீரம் எதி சத்யம் -தஷினை பலம்-விதியை எது
வெட்கம் எதை கண்டு -செல்வா செழிப்பு பண்டிதன் நேர் வழி
 ஸ்வர்கம் நரகம் போல் பல கேள்விகள் கேட்கிறார் உத்தவர் நமக்கு அறிந்து கொள்ள
பொருள் அறியோம்-சொல் கேள்வி பட்டு இருக்கிறோம்
569

பாகவதம் ரசம்-வேதம் தேறிய பொருள் காட்டும்-திரட்டு பால் போல்
11 =-19 -இறுதி பகுதி பார்த்து வருகிறோம்
யமம் நியமம் தவம் தூய்மை பல கேள்விகள்-
33 -45 ஸ்லோகம் வரை
யமம்-நியமம்-ஆசனம் பிராணாயாமம் த்யானம் சமாதி -அஷ்ட அங்க யோகம்-
அடிப் படை கட்டுபாடுகள்-யோகத்துக்கு வேண்டும் அதை சொல்கிறார்
12கட்டுபாடுகள் அகிம்சை சத்யம் –
போது இலா -தப்பான புண் படும் வார்த்தை இன்றி -தீ விழி இன்றி -கனிவான பார்வை –
அகிம்சை வார்த்தையாலே கொல்லாமல்-மனசால் கூட இன்றி
சத்யம் -பொய் பேசாமல்
அஸ்தேயம் அசந்கேய -விலகி -உலக விஷயம் -கடமை செய்வதில் ஈடு பாடு வேண்டும்
வேண்டாத விஷயம் பற்று நீங்கி -இறை அன்பு மட்டுமே குறிக் கோள்
தப்புக்கு வெட்க படவேண்டும்-அதுவே பிராயச்சித்தம் –
ஆஸ்திக்யம்-பிரமம் உண்டு அவனால் தான் அனைத்தும் –
அவன் படைத்து ரஷித்து நம்மையும் அவன் காக்கிறான்-நம் நிலை அவன் இட்ட பிச்சை
வேதம் பிரமாணம் -அனைவரும் அவன் அடிமை
பிரமச்சர்யம் முக்கியம்-
கிரகச்தனனும் -பிரமத்தை நோக்கியே தர்ம சாஸ்திரம் படி –
கலக்கம் தடுமாற்றம் இன்றி -ஸ்திர புத்தி
பொறுமை உடன்-இருந்து
தூண்ட பட்ட பொழுதும்
அபயம்-பயம் இன்றி -யாரை பார்த்து நாமும் பயபடாமல் யாரும் நம்மை கண்டு பயப்படாமல்
இனி நியமம்
சுத்த மனச
ஜபம் -ரகஸ்ய த்ரயம்
தபஸ்
ஹோமம்-ஆகுதி -நித்ய பூஜையே ஹோமம் தான்
ஈடுபாடு சரத்தை வேண்டும் ஆர்வம்
ஆகித்யம் விரும்பு
அர்ச்சனம்
தீர்த்த யாத்ரை -அயோதியை முனிவர்கள் இருந்த இடம்
மற்றவர் பொருள் ஆசை இன்றி
நம் பொருள் கொண்டு திருப்தி
ஆச்சர்ய சேவனம்-திரு மாளிகை கைங்கர்யம்
பக்தர்கள் உடன் கூடி இருந்து
ஆக இப்படி 12 யமம்/12 நியமம் அடுக்கி விளக்கி இருக்கிறார்
 570
ஸ்ரத்தையால்-யோகிகள்-சித்தம் அவன் இடம் செலுத்தி –
பெருமாளை த்யாநித்தே யோகம்-
உயர்ந்த ஆனந்த மாயம் அவனை பற்றியே த்யானம்
பாபம் விலகி–11 -19 -33 –
சமம்-மனசை அடக்கி தமம்-புலன் அடக்குதல்
பொருள் சிந்தனை நிறுத்தாமல்-அதற்குள்ளும் அவன் இருப்பதை உணர்ந்து
மனம் ஓடி கொண்டே இருக்கும் –
அவனே லஷ்யமாக கொண்டு இருக்க வேண்டும் –
சிந்தனை அனைத்தும் -பொருள்கள் மக்கள் அனைவரையும்
அவன் அன்பு அறிந்து என் தாய் ஒரு மடங்கு பாசம் அவன் இருப்பதால்
புலன் அடக்குதல்-அவன் இடம் செலுத்தி
அவன் திரு நாமம் கேட்டுபாடி நுகர்ந்து இப்படி
மெதுவாக ஈடு படுத்துதல் மனஸ் தமம் சமம்
கவிழ்த்து வைத்த கூடை கொம்பு போல் இல்லை
அவனுக்கு பயன்  படுத்து அறிவு -வெளி புலன்- உள் புலன்-இரண்டையும் அவன் இடம்
ச்தித்ஷா பொறுமை-துக்கம் வரும் பொழுது
குழந்தை பெரும் தாய் பல்லை கடித்து பொறுமை-நாளை கொஞ்ச போகிறோம்
நல் வாழ்வு வரும் என்று பொறுமை உடன் துக்கம் வரும் பொழுதும் இருக்க வேண்டும் –
த்ருதி-உறுதி நாக்கை அடக்குதல்-காமத்தை அடக்குதல்-
குறைவாக பேசி-நிறைவாக உணர்த்தி-
காம சுகத்துக்கு அலையாமல்-
தானம்-தண்டனை -இன்றி மன்னிப்பதே குற்றம் உணர்ந்தால்
தவம்-அடங்கா ஆசை த்யாகம் செய்வதே -பிடித்த பொருளை யாரோ ஆசை உடன் கடக கொடுப்பதே தபஸ்
வீரம் சௌர்யம் இயல்பான தப்பை தவிர்ப்பது
இயல்வ்பான பழக்கம் மாற்றி -தாண்டி -வீரன்
உண்மை -சத்யம்-சம தர்சனம்-வித்யா வினைய சம்பனவ் பண்டிதன் சம தர்சன்
இவ் ஒன்றையும் எழுதி வைத்து நடை முறை பண்ணினால் முன்னேறலாம்
மெதுவாக  பேசி -இனிமையான வார்த்தை-
தூய்மை-கர்மம் செய்து -நான் செய்தேன் என்ற எண்ணம் இன்றி
த்யாகம் -சன் யாசம் பொறுப்பை அவன் இடம்
சரணா கதி இதுவே
571-
யக்ஜம் ஹோமம் முக்கியம்-எளிமையான பூஜையே யாகம் தான் -தர்மம் இஷ்ட கார்யம் –
கண்ணன் நானே யக்ஜம் போக்தா என்கிறான் -தஷிணை-ஞானம் உபதேசிப்பதே சிறந்த தஷிணை -உபதேசம் படி நடப்பது –
பிராணா யாமம் மூன்று வேளையும் செய்து -ஜீரணம் ஆகவும் ஆரோக்யதுக்கும் உதவும்-ஆசனங்களும் -உதவும் –
ஈஸ்வரன் கிருஷ்ணா பக்தி தான் மேல் நிலை லாபம் –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -காலை மாலை கமல மலர் இட்டு –
ஏழு ஆள் காலும் பழிப்பு இலோம் -வித்யை அடைந்தவன் ஆத்மா சமமாக பார்ப்பவன் –
செய்ய கூடாததை செய்தால் வெறுக்க வேண்டும் -வெட்கமும் வேண்டும்
-செல்வம் எதையும் விரும்பாத குணம் –
சுகம் -இரட்டை கடப்பதே -துக்கம் காம சுகத்தில் விருப்பம் கொள்வது –
பண்டிதன் -பந்த மோஷம் அறிந்தவன்
மூர்க்கன் -தேக ஆத்மா ஓன்று என்று இருப்பவன்
அவன் விஷயம் சாஸ்திரம் படிப்பதே மொஷதுக்கு வழி
சத்வ குணம் வளர்ப்பதே சொர்க்கம்
தெளிவு வரும் குழப்பம் நீங்கும் -சாத்விக சரத்தை வேண்டும் –
தமோ குணம் வளர்ப்பதே நரகம்
குரு தான் சிறந்த நண்பன் -கீதா சாரின்
அன்று தேர் கடவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்று கொலோ
சிறந்த பண்பு உள்ளவன் செல்வன்
இந்திரியங்கள் வெல்பவன் சிறந்தவன்
இது குணம் இது தோஷம் வேறு படுத்தி பாடுவதே தோஷம் –
19அத்யாயம் முடிகிறது
கர்ம ஞான பக்தி யோகம் இனி விளக்க போகிறார் மேல் .

572-

பக்தி யோகம் -மனம் மொழி மெய் மூன்றும் -கர்ம ஞான யோகம் அங்கம் –
கர்ம யோகம் இன்றியமையாது -உடலில் பிறந்து துக்க படுபவன் ஆத்மா இல்லை -இய்ரர்க்கை
உடல் சம்பந்தம் இல்லை -கர்மம் அடியாக வந்தேறி -பிறவி-கர்மம் அடியாக தானே-நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி –
பிறவிக்கு மூலம் வேர் கர்மம் -தொலைக்க வலி கர்ம யோகம் -கடமை உணர்வு விருப்பத்துடன் செய்து
பக்தி செய்ய முற்ற பாபம் தொலையும்
ஞாந  யோகிக்கும் கர்மம் விடாது -உணவு சம்பாதிக்க கர்மம் வேண்டுமே –
மூன்றையும் 11 -20 சொல்கிறார்-வர்ணிக்கிறார்
குணம் தோஷம் வேறு பாடு பார்க்க கூடாது -சொன்னீர் -உத்தவர் கேட்கிறார் –
செய்யும் கிரிசைகள் -நெய் உண்ணோம் -மை இட்டு எழுதோம் -கண்ணன் சூட்டி விட சூடுகிரோமே
செய்வனவும் உண்டு
இதம் குறு வேதம் சொல்லுமே -அனைத்தையும் சமம்
குணா தோஷம் பிரித்து பார்த்தால் தோஷம் என்கிறாயே எப்படி
கங்கை நீராட்டம் சுத்தி
ஏகாதசி சாப்பிட கூடாதே
ஒரே செயல் வெவேறு மாதிரி உள்ளதே -புரிய வில்லை சொல்லு என்கிறார் உத்தவர் –
நமக்காககேட்கிறார் -தகுதி அடிபடியில் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் விதிக்கிறார்
சுகர் அனுஷ்டானம் செய்தாரா -பக்தி தலை எடுத்தால்
புலன் அடக்கியவன் ஞான யோகி கட்டு படுத்தாவன் கர்ம யோகம் –
பழுது இன்றி கர்ம செய்ய வேண்டும் –
கர்மம் முக்தி கொடுக்காது –
கர்மங்களில் ஈடுபாடு இருந்தால் கர்ம யோகம் –
இரண்டு அடிப்படை -இத்தால் -கர்ம ஞான யோகி வாசி –
பக்தி பிறப்பது கர்ம ஞான யோகம் மூலம் தான் –
அவன் கைங்கர்யம் கர்மாசெய்த்து கொண்டு -முழுவதும் வெறுக்காமல் –
கர்மம் வெறுத்தவன் ஞான யோகி –
பகவான் இடம் ஆசை கொண்டவன் பக்தன் –

573

அடியார் கூட்டம் ஆசை படுகிறார் குலசேகர ஆழ்வார் –
பக்தி யோக நிஷ்டன்-
11-20 அத்யாயம் 8 /9 /10 ஸ்லோகம் -பார்க்கிறோம் –
ஸ்ரத்தை அவன் கதை கேட்க ஆசை இருக்கிற வரை கர்மம் –
பக்தன் என் பிரிவை சகியான் -அனைத்தும் எனக்கு தான் -என்று இருக்கிறான் –
அவனே கதி -இது ஒரு வர்க்கம் –
நினைத்தாலே உருகி கொண்டு இருப்பார்கள் –
உள்ளத்தில் பக்தி -வெளிபடுத்தாமல் இருக்கலாம் –
மெதுவாக வளர்ந்து -கேட்டு -நினைந்து ஆராய்ந்து இடைவிடாமல் சிந்தித்து –
உண்மையான பக்தி-இங்கிதம் நிமிஷ்தம் -உதட்டை புருவம் அசைப்பே ஆனந்தம் -கூரத் ஆழ்வான்
அறிவு முற்றி பக்தி உண்மையாக –
அழகர் தொட்டி திரு மஞ்சனம் -நிதானமாக சேவிக்கலாம் -பரிவுடன் பரிமாறுவார்கள் –
கர்மம் விடாமல் செய்ய-பாபம் போகும் -பக்தி வளரும் -மெய் மறந்து சேவிக்க பண்ணும் –
வர்ண ஆஸ்ரம கர்மம் விடாமல் செய்து கொண்டு இருக்க-பக்தி மலர ஆரம்பிக்கும் –
வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுள்ளே-கேட்க்கும் பொழுதும் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் –
ரசிகர் மன்றம் வாழ்வில் பார்க்கிறோம் -இந்த உதாரணம்  சிரிப்பது யாரோ விஷயம் என்று காட்ட –
விளையாட்டு ஈடு பட்டு -நினைற விஷயம் முன்பு நடந்தது சொல்லுகிறார்களே –
கண்ணன் இடம் வேண்டும் இந்த ஈடுபாடு -இதுவே பக்தி –
ஞானம் முற்றி பக்தி ஆக மலரும் –
பக்தனுக்கு எப்படி உதவுகிறேன் என்று மேலே அருளுகிறார்

574-

மகாத்மா துர் லபம்-வாசுதேவனே சர்வம் என்று இருப்பார் –
ப;லஜன்மம் ஞானவான் பின்பு பக்தன் -அவனே உண்ணும் சோறு -தாரகம் போஷகம் போக்கியம் –
எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவன் பக்தன் –
அன்பு வளர்ந்து முற்றி காதல் -கைங்கர்யத்தில் மூட்டும் –
யாரும் இதற்க்கு தகுதி உடையவர் –
11 /20 /13 ஸ்லோகம் -சொர்க்கம் -புண்ணியம் தீர்ந்த பின்பு மீள வேண்டுமே –
கண்ணன் திருவடிகளே மீளா இன்பம் கொடுக்கும்
சரீரம் கருவி -இதை கொண்டு அதை அடைய வேண்டும் –
பிறவி -கர்ம ஞான பக்தி -சம்சாரம் நெருப்பு-பறவை -மரம் நெருப்பு கதை போல் –
உடம்புடன் வாழ ஆசை பறவை நெருப்பில் நாசம் அடைவது போல் -ரம்பம் மரம் அறுக்க-
அது போல் நாள் கழிய -நினைவு இன்றி கழிக்கிறோம் -ஜீவன் -ஓடம்-உடல் தான் ஓடம் –
ஓடக்காரர் -செலுத்துவது காற்று அனுகூலம் -ஆத்மா பிரயாணி
ஆச்சார்யர் ஓடக்காரர்
பகவத் அருள் காற்று போல் -அழகான உதாரணம் -திரை –புலன்கள் கடிவாளம் -மனம்
ஆத்மா -குதிரை காரர் -பிராணாயாமம் செய்து புலனை அடக்கி
மனத்தில் செலுத்தி அவன் இடம் சேர்க்க வேண்டும்
கர்மம் செய்யசெய்ய பாபம் தொலைந்து பக்தி வளர அவனை அடைவோம்
பக்தி யோகமே பிராயச்சித்தம் ஆக இருக்கும் –
இயற்கையான அன்பு பகவான் இடம் -உறுதியான திட சிந்தனை வேண்டும்
இந்த லோகம் ஆசை பட்டதும் அவன் திருவடியையும் கொடுத்து
உள்ளத்தில் விலகாமல் வசிக்கிறான் -விஷ்ணு பதம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைகிறான் –

11-19

3–jïäna-vijïäna-saàsiddhäù
padaà çreñöhaà vidur mama
jïäné priyatamo ‘to me
jïänenäsau bibharti mäm

Those who have achieved complete perfection through philosophical and
realized knowledge recognize My lotus feet to be the supreme transcendental
object. Thus the learned transcendentalist is most dear to Me, and by his
perfect knowledge he maintains Me in happiness.

4–tapas térthaà japo dänaà
paviträëétaräëi ca
nälaà kurvanti täà siddhià
yä jïäna-kalayä kåtä

That perfection which is produced by a small fraction of spiritual knowledge
cannot be duplicated by performing austerities, visiting holy places, chanting
silent prayers, giving in charity or engaging in other pious activities.

9–täpa-trayeëäbhihatasya ghore
santapyamänasya bhavädhvanéça
paçyämi nänyac charaëaà taväìghridvandvätapaträd
amåtäbhivarñät

My dear Lord, for one who is being tormented on the terrible path of birth
and death and is constantly overwhelmed by the threefold miseries, I do not see
any possible shelter other than Your two lotus feet, which are just like a
refreshing umbrella that pours down showers of delicious nectar.

10–dañöaà janaà sampatitaà bile ‘smin
kälähinä kñudra-sukhoru-tarñam
samuddharainaà kåpayäpavargyair
vacobhir äsiïca mahänubhäva

O almighty Lord, please be merciful and uplift this hopeless living entity
who has fallen into the dark hole of material existence, where the snake of time
has bitten him. In spite of such abominable conditions, this poor living entity
has tremendous desire to relish the most insignificant material happiness. Please
save me, my Lord, by pouring down the nectar of Your instructions, which
awaken one to spiritual freedom.

13–tän ahaà te ‘bhidhäsyämi
deva-vrata-makhäc chrutän
jïäna-vairägya-vijïänaçraddhä-
bhakty-upabåàhitän

I will now speak unto you those religious principles of Vedic knowledge,
detachment, self-realization, faith and devotional service that were heard
directly from the mouth of Bhéñmadeva

14–navaikädaça païca trén
bhävän bhüteñu yena vai
ékñetäthäikam apy eñu
taj jïänaà mama niçcitam

I personally approve of that knowledge by which one sees the combination of
nine, eleven, five and three elements in all living entities, and ultimately one
element within those twenty-eight.

15–etad eva hi vijïänaà
na tathaikena yena yat
sthity-utpatty-apyayän paçyed
bhävänäà tri-guëätmanäm

When one no longer sees the twenty-eight separated material elements,
which arise from a single cause, but rather sees the cause itself, the Personality
of Godhead—at that time one’s direct experience is called vijïäna, or
self-realization

17–çrutiù pratyakñam aitihyam
anumänaà catuñöayam
pramäëeñv anavasthänäd
vikalpät sa virajyate

From the four types of evidence—Vedic knowledge, direct experience,
traditional wisdom and logical induction—one can understand the temporary,
insubstantial situation of the material world, by which one becomes detached
from the duality of this world.

19–bhakti-yogaù puraivoktaù
préyamäëäya te ‘nagha
punaç ca kathayiñyämi
mad-bhakteù käraëaà paraà

O sinless Uddhava, because you love Me, I previously explained to you the
process of devotional service. Now I will again explain the supreme process for
achieving loving service unto Me.

20/21/22/23/24–çraddhämåta-kathäyäà me
çaçvan mad-anukértanam
pariniñöhä ca püjäyäà
stutibhiù stavanaà mama
ädaraù paricaryäyäà
sarväìgair abhivandanam
mad-bhakta-püjäbhyadhikä
sarva-bhüteñu man-matiù
mad-artheñv aìga-ceñöä ca
vacasä mad-guëeraëam
mayy arpaëaà ca manasaù
sarva-käma-vivarjanam
mad-arthe ‘rtha-parityägo
bhogasya ca sukhasya ca
iñöaà dattaà hutaà japtaà
mad-arthaà yad vrataà tapaù
evaà dharmair manuñyäëäm
uddhavätma-nivedinäm
mayi saïjäyate bhaktiù
ko ‘nyo ‘rtho ‘syävaçiñyate

Firm faith in the blissful narration of My pastimes, constant chanting of My
glories, unwavering attachment to ceremonial worship of Me, praising Me
through beautiful hymns, great respect for My devotional service, offering
obeisances with the entire body, performing first-class worship of My devotees,
consciousness of Me in all living entities, offering of ordinary, bodily activities
in My devotional service, use of words to describe My qualities, offering the
mind to Me, rejection of all material desires, giving up wealth for My devotional
service, renouncing material sense gratification and happiness, and performing
all desirable activities such as charity, sacrifice, chanting, vows and austerities
with the purpose of achieving Me—these constitute actual religious principles,
by which those human beings who have actually surrendered themselves to Me
automatically develop love for Me. What other purpose or goal could remain for
My devotee?

40/41/42/43/44/45–bhago ma aiçvaro bhävo
läbho mad-bhaktir uttamaù
vidyätmani bhidä-bädho
jugupsä hrér akarmasu
çrér guëä nairapekñyädyäù
sukhaà duùkha-sukhätyayaù
duùkhaà käma-sukhäpekñä
paëòito bandha-mokña-vit
mürkho dehädy-ahaà-buddhiù
panthä man-nigamaù småtaù
utpathaç citta-vikñepaù
svargaù sattva-guëodayaù
1425
narakas tama-unnäho
bandhur gurur ahaà sakhe
gåhaà çaréraà mänuñyaà
guëäòhyo hy äòhya ucyate
daridro yas tv asantuñöaù
kåpaëo yo ‘jitendriyaù
guëeñv asakta-dhér éço
guëa-saìgo viparyayaù
eta uddhava te praçnäù
sarve sädhu nirüpitäù
kià varëitena bahunä
lakñaëaà guëa-doñayoù
guëa-doña-dåçir doño
guëas tübhaya-varjitaù

Actual opulence is My own nature as the Personality of Godhead, through
which I exhibit the six unlimited opulences. The supreme gain in life is
devotional service to Me, and actual education is nullifying the false perception
of duality within the soul. Real modesty is to be disgusted with improper
activities, and beauty is to possess good qualities such as detachment. Real
happiness is to transcend material happiness and unhappiness, and real misery is
to be implicated in searching for sex pleasure. A wise man is one who knows the
process of freedom from bondage, and a fool is one who identifies with his
material body and mind. The real path in life is that which leads to Me, and the
wrong path is sense gratification, by which consciousness is bewildered. Actual
heaven is the predominance of the mode of goodness, whereas hell is the
predominance of ignorance. I am everyone’s true friend, acting as the spiritual
master of the entire universe, and one’s home is the human body. My dear
friend Uddhava, one who is enriched with good qualities is actually said to be
rich, and one who is unsatisfied in life is actually poor. A wretched person is
one who cannot control his senses, whereas one who is not attached to sense
gratification is a real controller. One who attaches himself to sense gratification
is the opposite, a slave. Thus, Uddhava, I have elucidated all of the matters
about which you inquired. There is no need for a more elaborate description of
these good and bad qualities, since to constantly see good and bad is itself a bad
quality. The best quality is to transcend material good and evil.

11-20

6–çré-bhagavän uväca
yogäs trayo mayä proktä
nèëäà çreyo-vidhitsayä
jïänaà karma ca bhaktiç ca
nopäyo ‘nyo ‘sti kutracit

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, because I
desire that human beings may achieve perfection, I have presented three paths
of advancement—the path of knowledge, the path of work and the path of
devotion. Besides these three there is absolutely no other means of elevation.

7–nirviëëänäà jïäna-yogo
nyäsinäm iha karmasu
teñv anirviëëa-cittänäà
karma-yogas tu käminäm

Among these three paths, jïäna-yoga, the path of philosophical speculation,
is recommended for those who are disgusted with material life and are thus
detached from ordinary, fruitive activities. Those who are not disgusted with
material life, having many desires yet to fulfill, should seek perfection through
the path of karma-yoga.

0–sva-dharma-stho yajan yajïair
anäçéù-käma uddhava
na yäti svarga-narakau
yady anyan na samäcaret

My dear Uddhava, a person who is situated in his prescribed duty, properly
worshiping by Vedic sacrifices but not desiring the fruitive result of such
worship, will not go to the heavenly planets; similarly, by not performing
forbidden activities he will not go to hell.

11–asmiû loke vartamänaù
sva-dharma-stho ‘naghaù çuciù
jïänaà viçuddham äpnoti
mad-bhaktià vä yadåcchayä

One who is situated in his prescribed duty, free from sinful activities and
cleansed of material contamination, in this very life obtains transcendental
knowledge or, by fortune, devotional service unto Me.

20–mano-gatià na visåjej
jita-präëo jitendriyaù
sattva-sampannayä buddhyä
mana ätma-vaçaà nayet

One should never lose sight of the actual goal of mental activities, but rather,
conquering the life air and senses and utilizing intelligence strengthened by the
mode of goodness, one should bring the mind under the control of the self.

21–eña vai paramo yogo
manasaù saìgrahaù småtaù
hådaya-jïatvam anvicchan
damyasyevärvato muhuù

An expert horseman, desiring to tame a headstrong horse, first lets the horse
have his way for a moment and then, pulling the reins, gradually places the
horse on the desired path. Similarly, the supreme yoga process is that by which
one carefully observes the movements and desires of the mind and gradually
brings them under full control.

22–säìkhyena sarva-bhävänäà
pratilomänulomataù
bhaväpyayäv anudhyäyen
mano yävat prasédati

Until one’s mind is fixed in spiritual satisfaction, one should analytically
study the temporary nature of all material objects, whether cosmic, earthly or
atomic. One should constantly observe the process of creation through the
natural progressive function and the process of annihilation through the
regressive function.

27/28–jäta-çraddho mat-kathäsu
nirviëëaù sarva-karmasu
veda duùkhätmakän kämän
parityäge ‘py anéçvaraù
tato bhajeta mäà prétaù
çraddhälur dåòha-niçcayaù
juñamäëaç ca tän kämän
duùkhodarkäàç ca garhayan

Having awakened faith in the narrations of My glories, being disgusted with
all material activities, knowing that all sense gratification leads to misery, but
still being unable to renounce all sense enjoyment, My devotee should remain
happy and worship Me with great faith and conviction. Even though he is
sometimes engaged in sense enjoyment, My devotee knows that all sense
gratification leads to a miserable result, and he sincerely repents such activities.

29–proktena bhakti-yogena
bhajato mäsakån muneù
kämä hådayyä naçyanti
sarve mayi hådi sthite

When an intelligent person engages constantly in worshiping Me through
loving devotional service as described by Me, his heart becomes firmly situated
in Me. Thus all material desires within the heart are destroyed.

30–bhidyate hådaya-granthiç
chidyante sarva-saàçayäù
kñéyante cäsya karmäëi
mayi dåñöe ‘khilätmani

The knot in the heart is pierced, all misgivings are cut to pieces and the
chain of fruitive actions is terminated when I am seen as the Supreme
Personality of Godhead.

32/33–yat karmabhir yat tapasä
jïäna-vairägyataç ca yat
yogena däna-dharmeëa
çreyobhir itarair api
sarvaà mad-bhakti-yogena
mad-bhakto labhate ‘ïjasä
svargäpavargaà mad-dhäma
kathaïcid yadi väïchati

Everything that can be achieved by fruitive activities, penance, knowledge,
detachment, mystic yoga, charity, religious duties and all other means of
perfecting life is easily achieved by My devotee through loving service unto Me.
If somehow or other My devotee desires promotion to heaven, liberation, or
residence in My abode, he easily achieves such benedictions.

34–na kiïcit sädhavo dhérä
bhaktä hy ekäntino mama
väïchanty api mayä dattaà
kaivalyam apunar-bhavam

Because My devotees possess saintly behavior and deep intelligence, they
completely dedicate themselves to Me and do not desire anything besides Me.
Indeed, even if I offer them liberation from birth and death, they do not accept
it.

11-21

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -557-566-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

January 18, 2012

557-எம்மா வீட்டு திறமும் செப்பம் -அடியேன் வேண்டுவது ஈதே

திரு அடி தலையில் அணியாக அலங்கரிக்க பிரார்த்திக்கிறார் ஆழ்வார்
இதை வேண்டி -மிதுனத்தில் பிரார்த்திக்க -பரதன் விபீஷணன் போல் நாமும் பெறுவோம் –
ஐ ஸ்வர்யம் கைவல்க்யம் மோஷம் மூன்றும் வேண்டாம் -நின் செம்மா பாத பறப்பு என் தலை மேல் –
இதை உத்தவருக்கு கண்ணன் -ந சார்வ புமம் -ந யோ சித்தி ஆசை பட மாட்டான்
என்னை ஒழிந்த எதையும் விரும்ப மாட்டான்
நின் புகழில் வைக்கும் சிந்தையிலும் மற்றும் இனிதோ நீ அளிக்கும் வைகுந்தம்
அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன் –
பக்தி யோக நிஷ்டன்-சம தர்சன்-ஷாந்தி -பிரிய தமம் –
கர்மங்கள் அனைத்தையும் அழிக்கும் –
நெருப்பு விறகை சாம்பல் ஆக்கி அன்னம் -பக்குவமிரண்டும்
காதல் பக்குவம் ஆகும் கர்மங்கள் விலகி –
யோகம் சாங்க்யம் சாதித்து கொடுக்காது தியாகமும் இல்லை பக்தி ஒன்றே
நாய் மாமிசம் உண்பவனும் பக்தி அடைந்து என்னை கஈட்டுகிறான்
யாவையும் எவரும் தானாய்–ஆவி சேர் -பாவனை அவனை கூடல் அவனையும் கூடலாமே
பக்தன் கூத்தாடி பாடி தொண்டை தழு தழுத்து உடல் சோர்ந்து
மால் உகளா நிற்கும் மனம் -உனக்கு பணிசெய்து இருக்கும் தவம் உடையவன்–மற்று இன்னும் உழல்வேனோ –
உனக்கு ஆள் பட்டு எங்கும் போக முடியாது –
திரு கோளூர் -சேர்ந்த பராங்குச நாயகி போல் –
சேறு செய் தொண்டர் சேவடி சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே

விஷயம் நினைக்க பகவானின்
இப்பால் கை கைவளையும் மேகலையும் காணேன் -உடம்பும் ஆத்மாவும் காணாமல்
கண்டேன் கண மகர குழை -மை அர்பிதா மனம் –
த்யானம்-ஆசானம்நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து இரண்டு புருவம் நடுவில்
மூக்கு நுனி மேல் கண் வைத்து
பிராணாயாமம் -இந்த்ரியம் அடக்கி மணி ரீங்காரம் போல் ஓம் காரம்
மூன்று தடவை நித்யம் செய்து ஒரு மாசத்தில்
இதயதாமரைஅவன் இருப்பை நினைந்தே
சிற்றவேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும்
558
கோபால சூடாமணி -கஸ்தூரி திலகம்-
உன்னித்து மற்று ஒரு தெய்வம் தொழா ள்
மன்னார்குடி கோபாலன்-அழகிய திருகோலம்-18 நாள் உத்சவம்-
32 சேவை ஸ்ரீ  வித்யா ராஜ கோபாலன்-கோபால வேஷம் உபாய வேஷம் –
இளைப்பினை -விளக்கினை விதியினில் காண்பர் -த்யான முறை திரு குரும் தாண்டகம்
பிண்டியார்-மண்டினார்க்கு உய்யல் அல்லால்
பஞ்ச கமலா ஷேத்ரம்-திரு கண்டியூர் -லஷ்மி நரசிம்கர் -ஹர சாப பெருமாள்-
திரு பிண்டரீகம் அந்த -நிறுத்தி த்யானம்-மொட்டில்-வைத்து தேஜஸ் உள்ள அனைத்தையும்
சுசிஸ் ஸ்மிதம்-பிரசாந்தம்-சுமுகம்-தீர்க்க சாரு சதுர புஜம்
சு கபோலம்-மகர குண்டலம் -கரண பூஷணம்-பக்தர் உள்ளத்துக்கு  ஆபரணம்
நூபுரம்-கௌஸ்துபம்-சர்வாங்க சுந்தரம்
அழகன் அலங்கார பிரியன்-அவயவம் மனசில் நிறுத்தி -புலன்களை திருப்பி
சர்வ வியாபகன்-மைய கண்ணான் -உன் முகம் மாய மந்த்ரம்கொலோ
தென்னா தென்னா -மாலுகளா நிற்கும் நெஞ்சம்-
பக்தி ரூபபன்ன ஞானம் வளர்ந்து -நித்ய அனுபவம் –
இன் உயிர் சேவல்–மாட்டுயர் கற்பக கொழுந்தோ -ஆசை வளர –
மனசும் புலனும் அவன் இடம் ஈடு பட்டு
15 அத்யாயம் 18 சித்தி அஷ்ட மகா சித்தி உப சித்தி 5
இவை அவனை அடைய விரோதி
பக்தி தான் பெற்று கொடுக்கும்
உத்தவர் கேட்க சொல்கிறான்-
ஆளவந்தார் –நாத யாமுன மத்யமாம்-
யோக சித்தி -குருகை காவல் அப்பன்-
உய்ய கொண்டார் மணக்கால் நம்பி -மூலம்
யோகம் தனித்து தான் அனுபவம் அருளிசெயல் அனைவர் கூட அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்க
பிணம் இருக்க மணம் புரிவார் உண்டோ-
559
கன்று குட்டி போல் பாகவத பாராயணம் செய்பவர்
கண்ணன் பாசத்தோடு வருவான் –
உலக இன்பங்கள்-18 சித்தி –
30 நாள்களில் பிரணாயாமம் சுலப வழி
த்யானம் அடி படை -உத்தவர் நமக்கு கேட்டு பதில் வாங்கி கொடுக்கிறார் –
மோஷ விரோதிபல -அஷ்ட மகா சித்தி தங்க விளங்கு போல்
பக்தன் அதிலும் ஈடுபோட மாட்டான்
அணிமா மகிமா -கஷ்டப்பட்டு யோகம்-இதுவும் அவனை கொடுக்காது –
கஷ்டத்திலும் ஒரு கை பார்ப்போம் லோகோ பின்ன ருசி -ரசிக்க ஆள் குறை சொல்ல நாள்
ஆச்சர்யமான லோகம்-மாயை-மறைக்கும் லோகம் மறந்து அவனை
கரிமா-லகிமா பாரம் லேசு -திரு அடி புகுந்து வந்த கதை
அத்தனையும் ஸ்ரீ ராம கைங்கர்யம்
வினைய ஆஞ்சநேயர் -நவ வியாக்ரக பண்டிதன் –
மோதிர பலத்தால் என்ற எண்ணம்
பிராப்தி -இச்சை பட்டதை அடைவது
பிராகாம்யம் -மனசில் ஆசை பட்டது
ஈசிதா ஆணை செலுத்தும் திறன்
வசித்வம்-அனைத்தையும் நம் வசத்தில் கொள்வது
அஷ்ட மகா சித்திகள் இவை
அப்புறம் 10
ஆனூர் -பசி தாகம் இன்றி
தூர தர்சன் கேட்பது
மனம் வேகம் போல் உடம்பும் போக
காம ரூபம்
பர காயம் பிரவேசம்
சத் சங்க மிருத்யு நினைத்த படி மரணம்
தேவர் தரிசனம் இங்கே இருந்து
எதா சங்கல்ப சக்தி
ஆணை செலுத்தி தடுக்க முடியாது
மேலே பல
மூன்று காலம் நடக்கும் -வால்மீகி அறிந்து
பெருமாள் கேட்க தனுடை சோதி சொல்வதையும் லவ குசர் பாட
சித்தி பொருட்டு இல்லை
அத்யந்தம் இரட்டை பற்றி கவலை இன்றி
அடுத்தவர் நினைப்பதை அறிவது
அக்னி தண்ணீரோ விஷம் சூர்யன் ஆணைக்கு
அபாரஜயது யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாத ஐந்தும்
இவை அடைய அவனை ஒவொரு மாதிரி த்யானம் செய்ய –
யதா பூதானி-அனைத்திலும் நான் என்று நினைந்து அவனையே அடைய வேண்டும்
560
கீதியாம்ர்தம்-உபநிஷத் பசு -கீதை பால் -அர்ஜுனன் கன்று
விபூதி அத்யாயம் -பட்டியல் அனைத்தும்
அந்தம் இல்லை மொத்தம் என்னது எனது அல்லாது யாரும் யாதும் இல்லை
திவ்யம் ததாமி அபிராக்ருதமான கண்கள் கொடுத்துவிச்வரூபம் காட்டி
ருத்ரர்களில் இவன்மாசங்களில் மார்கழி –
16 அத்யாயம் அது போல் இங்கும்
பரமன் நீ உணர்ந்து கொண்டேன்
மறைந்து அனைத்துக்குள்ளும் இருக்க்ரீர்
திரு கமலம் போன்ற திரு அடிகள்-விபோதிகளை கேட்க
அர்ஜுனன் கேட்டான் -அவனுக்கு சொன்னதை சொல்கிறேன் –
சேனை நடுவில் தேர் நிறுத்தினேன் –
தேகம் ஆத்மா அறியாமல் நல்ல தர்மம் சொல்லி –
அஹம் சர்வான் பூதானி -அனைத்துண் நானே -காரணம் என்னுடையது -இல்லை
நீரும் நிலனும் காற்றும்-சாமானாதிகரணம்
தங்க மோதரம் மண் குடம் போல்
மூவகை காரணமும் -சரீர ஆத்மா பாவம்-
அனைதிக்கும் இருப்பிடம் ஆதாரம் அவன் -அனைத்தும் அவன்-அந்தராத்மாவாக உடையவன் –
நீண்ட பட்டியல்
காலம் உணர்ந்தவர் -காலம்
சமத்தவம் பண்பாக இருக்கிறேன்
குணம்-நல்ல பண்பு உடைமையாக இருக்கிறேன்
பெருமையே இவனால்
பெரிய பொருள்களில் பெருமை
அணு தன்மை சூஷ்மமாக
ஜெயிக்க முடியாத பொருள்களில் மனமாக
வேதம் அறிந்தவரில் பரமம்
பிரணவம் மந்த்ரங்களில்
எழுத்துகளில் அ காரம்
சந்தசில் காயத்ரி
தேவர்களில் இந்திரன்
ஆதித்யர்-விஷ்ணு
ருத்ரன் நீல லோகிதன்
பிரம ரிஷி பிருகு
தேவ ரிஷி நாரதர்
சித்தி கபிலர்
பறவை கருதி
பிரஜாபதி -தஷ
பித்ரு -அறியமா
அசுரர்-பிரகலாதன்
சந்திரனாக கஷதீம்
ஐ ராவதம்
வருணன்
சூர்யன்
அரசன்
உச்சி ஸ்ரவாஸ் குதிரை
தங்கம்
யமன்
வாசுகி ஆதி செஷன் பல தலை
சிங்கம்-
சன்யாச ஆஸ்ரமம்
கங்கை
கடல்
வில்லாக
விலை பிடித்த -இந்திரன்
561

கீதை -இதை அறிந்தவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன்
அனைத்துமாக இருக்கும் கண்ணன் பற்றி சொல்வதால்
உண்மை அறிவி 11 -௧௬-20  அத்யாயம்
மேருவாக /ஹிமாலயம் /அஸ்வத மரம்
கோதுமை /வசிஷ்டர்/பிருகஸ்பதி /ஸ்கந்தன்/
அஜந/பிரம்மா யக்ஜம்/அகிம்சை /சுத்தி -காற்று தண்ணீர் நெருப்பு /
அஷ்டாங்க -சமாதி
அறிவிக்கும்மந்த்ரம்
ஆத்மா வித்தை
விகல்ப வாதம்
சுவாயம்பு மனு
நாராயண ரிஷி
சனத்குமரன்
சன்யாச ஆஸ்ரமம்
உல் நோக்கி பார்க்கும் மதி-
ரகச்யங்களில் பிரியம் மௌன  பேசம்
மார்கழி வசந்த ருது
அபிஜித் நஷத்ரம்-உத்தாராடம் நான்காவது  பாதம் வாமனர்
கிருத யுகம்
வியாசர்
வாசுதேவன் பகவான்
பாகவதர்களுக்குள் உத்தவர் நான் கேட்க்கும் புண்யம்
துவம் -நீ யாகவே இருக்கிறேன் –
அம்சம்-பொறுப்பு கூடுமே
ஹனுமான்
சுதர்சன்
பத்ம ராக ரத்னம்
தாமரை
தர்பமாக இருக்கிறேன்
ஹவுஸ்-நெய்
முயற்சி வெற்றி கொடுக்கும் செல்வமாக
சூதாட்டம்-கபடாக
பொறுமையாக இருக்கிறேன் பக்தியாகவே
ஒன்பது மூர்த்தி வாசுதேவ சங்கர்ஷன அணிருத்ணன் பிரத்யும்னன் ஹயக்ரீவர் நாராயண —
இவர்களில் வாசு தேவ
மலையில் சத்திர தன்மை
பூமில் மண் வாசனையாக இருக்கிறேன்
தண்ணீ சுவை
சூர்யன் -பிரபா
ஆகாய சப்தம்
பலி போல் அர்ஜுனன்
பூத ராசி -கதி உத்பத்தி லயம்
பார்வை கேள்வி அனைத்தும் அவனே
பஞ்ச பூதம்-24 தத்வம் 25 உண்மை நிலை அறிந்தவன்
நான் அன்றி ஒன்றும் இல்லை
விபூதி எண்ணி முடிக்க முடியாது
ஒளி லஷ்மிகள் செல்வம் நல்ல அனைத்தும் என் அம்சம்
கேட்டதுக்கு சுருக்கமாக சொன்னேன்
மனசை பிராண வாயுவால் வெல்வாய்
இனி வரண ஆஸ்ரம தர்மங்கள் மேலே சொல்ல போகிறார்
562
கீதை அமுதமான பால்
நடை முறை படுத்தி சொல்ல பாகவத புராணம்
பக்தர் -தொடங்க தடங்கல் கர்மங்கள் –
நெக்கு உருகி -பக்தி சிலர்– -இரும்பு போல் வலிய நெஞ்சம் சிலர்
பக்தியால் முக்தி
தடங்கல் பாபம் தொலைய முதல் முயற்சி 11 -17 தர்மம் வர்ணாஸ்ரம -அனுஷ்டானம் –
அடிமை-அறிவுள்ள ஆத்மா -நினைத்து பாடி கைங்கர்யம் செய்து பக்தி பாவனைவளரும்
பக்தி பீரிட்டு கிளம்ப -வர்ணாஸ்ரமம்-சாஸ்திர க்ருத்ய அக்ருத்ய –
தியாகம் தேவை உயர்ந்த இடம் அடைய
கோகுலத்தில் மாடுகளும் பக்தி ஜடாயுகஜெந்த்ரன்
அனுஷ்டானம் முக்கியம்
செய்தால் அவன் உகக்குகிறான் -செங்கோல் உடைய திரு அரங்க செல்வன் –
அரங்கம் ஆளி என் ஆளி விண் ஆளி
ஆள்கின்றான் ஆழியான்
 -நாச்சியார் திரு கோலம்–வைகுண்ட ஏகாதசி முதல் நாள்-
அவர்கள் திரு உள்ளம் உகக்க -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள்
ஹம்ச அவதாரத்தில் ப்ரக்மனுக்கு முன் அருளி
ஆச்சர்ய பிரபு தர்மோ-
நல்வழி பட தர்மம் பக்தி உபதேசிக்க போகிறார்
பக்தி தொடங்கும் முன் வர்ணாஸ்ரம தர்மம் சொல்லி
கிருத யுகம்-வேறுபாடு இன்றி ஹம்சம் ஒரே வேதமும்
விருஷப வடிவில் நானும் வேதங்கள் பிரணவம்
த்யானித்து இருந்தார்கள் அனைவரும்
வேறுபாடு இன்று இருந்தார்கள்
563-

வித்வான்-அப்பொழுது போல் இன்று இல்லை
எல்லா துறைகளிலும் சொல்வோம்
பக்தி இருக்கிறதே
கூட்டங்களும் பெருகி -கோவில் ஞானம் வளர்க்கும் கேந்த்ரங்கள்
வழி பாடு செய்ய வழி முறை கற்று கொடுக்க –
வித்யா கேந்தரங்கள்-ஆன்மிக கல்வி–ஞானம் பக்தி வளர்க்க முன் போல்
சமமாக அனைவரையும் பார்த்து
கிருத யுகம் நன்றாக இருக்க
பிரணவத்தில் வேதம் தோன்ற 11 -17 –
ரிக் மந்த்ரம் யஜுர் பிரயோகம் சாம அதர்வண
நான்கு வர்ணங்கள் ஆஸ்ரமம் பிரித்து
இல்லம் துறந்து சன்யாசம் இல்லை -இருவரும் சேர்ந்து வான பிரசவ ஆஸ்ரமம்
கிரகஸ்தர் -கீழ்–ஹிருதயம் ப்ரகமசாரி –வானபிரசம்-சன்யாசம் தலையில் இருந்து தோன்ற
அந்தணர் சமம்தமம்/தவம் சுத்தம் /ஷாந்தி ஆர்ஜவம்ம் மத பக்தி/தயா சத்யம்
ஷத்ரியன்-அரசர் -தேஜஸ் பலம் சக்தி தைர்யம் -சொவ்ர்யம்-பொறுமை-வள்ளல்தன்மை-பெரு முயற்சி –
உத்சாகம்-நடுங்காமல் –
வைஸ்யன் -ஆச்திக்யம் தான நிஷ்டை டாம்பீகம் இன்றி -பிரம செவனும்
கிடைததுபோதுமஎன்றஎண்ணம் இன்றி –
பொதுவான பண்பு
அகிம்சா சத்யம்பூத பிரியம் -குதல் பேச்சு இன்றி -அகாமக்ரோத லோப-
ஆஸ்ரமதர்மமினி –
காமம் குரோதம் லோபம் பொறாமை இன்றி -பொதுவான தர்மம் –
564
சமுதாயம் வாழ வளர்க்க -நான்கு
தேவர் -மலை காற்று யம தர்ம
நம் பூஜை செய்து அவர் கார்யம்
ஆஸ்ரம தர்மம் சொல்கிறார் இனி
நைஷ்டிகன்-கல்யாணம் இன்றி –
பீஷ்மர் நைஷ்டிக பிரமச்சாரி இல்லை-சந்தனு அரசன் -பின்பு
ஹனுமான் -அப்படி இல்லை
-குருகுலம் -சுக போகம்சந்தனம் வெத்தலை பாக்கு மெத்தை தூக்கம் கூடாது ப்ரகமசாரிக்கு
ஸ்நான போஜன– வாக்கை கட்டுபடுத்தி -ஜப சிந்தனை-ஞானம் வைராக்கியம் வளர
காயத்ரி திரு மந்த்ரம்-சந்தா வந்தனசம்
பிராமணர் ஆச்சர்யகுரு பக்தி பசு -கல்வியில் கண் வைத்து
6 /9 /12 வருஷம் கற்று தஷனை கொடுத்து
ஆச்சார்யர் சொன்ன வழி தர்ம வழி முன்னோர் வழி
கிரகஸ்தன்-மனம் பக்குவம் அடைந்து -இல்லறத்தில் நல்லறம் செய்யலாமே
குரு பக்தி முக்கியம்
இல்லறம் அல்லது நல்லறம் இல்லை
அனைவரையும் போஷிப்பது –
அக்னி கார்யம்-மக்கள் பெற்று நல்லவனாக
உறவுக்காரர்கள்
ப்ரக்மசாரி சன்யாசிக்கு இவன் தான் உதவ வேண்டும் –
பணம் சம்பாதிக்க -அதிகாரம் பொறுப்பு -இரண்டும் –
சமுதாய நன்மை தர்மம் நோக்கம் வேண்டும் -இலக்கிய பணி-
பகிர்ந்து கொடுக்க வேண்டும் -நம்னக்காகா அமைத்து கொடுத்து இருக்கிறார்
பொதுவான-ரசிக்க அவன் இருக்கிறான் என்ற எண்ணம்
யாருக்கும் கஷ்டம் இன்றி
அடுத்த அத்யாயம் வான பிரசத சன்யாச தர்மம் சொல்கிறார்
565-

11 -18 அத்யாயம்-பார்த்து வருகிறோம் –
வன -காட்டில் கழிக்க -மனைவி உடனேயோ தனியாகவோ  சென்று-
கையையே பாத்ரம்-சமைத்து உண்ணாமல்–
காடுகளில் நதி நீர் -இயற்க்கை உடன் வாழ –
காய் கனி வகைகள்-உண்டு-ஆரோக்கியம்-
வாழ்வுடன் இசைந்து –
செயற்கை சமுதாய நாசம்- மாசுகட்டுப்பாடு திட்டம்-
உரங்கள் கெடுக்காத -காய் -ரிஷிகள் உத்சாகமாக –
மிருகங்கள் சக்தி இயற்கை உணவால்
த்யானித்து மேல்லோகம்
சந்நியாசி-காஷாயம் தண்டம் மட்டும் இல்லை-
மூன்று விஷயம் அடக்கி
மௌனம் -வாக்கு உடல் மனசை கட்டு படுத்தி
மௌன  விரதம் முக்கியம்-
ஆசை படாமல்
பிரணாயாமம் செய்துமனசை கட்டுபடுத்தி -பகவத் த்யானம்- விஷய சுக பற்று அற்று
ஏழு வீடுகளில் பிச்சை எடுதுநீரில் சுத்தம்
நகரம் போகாமல்
ஒரு நாள் இரவுஒர் இடம் -பற்று வராமல் இருக்க –
நம்குடும்பம் வேண்டாம் என்று வந்த பின்பிரர்
அவ தூதர் அனைத்தையும் துறந்து
ஞானி பாலன் போல்
ஜடம் போல் இருப்பார்
ஞானி -வேதம் மட்டும் படித்து நடை முறை
உயர்ந்த சன்யாசிகள்
சண்டை உடம்பால் யார் இடம் இன்றி
ஆத்மா ஞான மாயம் புரிந்து –
அனசூயை இன்றி -ஆச்சார்யர் மூலம் அறிந்துதொண்டுபுரிந்து –
அறிவு ஆசை அன்பு பக்தி வைராக்கியம் இருக்க வேண்டும் சன்யாசிக்கு
பொறுமை முக்கியம்
வானபிரச்தர் ஹிம்சிக்காமல்
குருகச்தர் அனைவருக்கும் சேவை
பிரமச்சாரி குரு வந்தனம்
பொதுவான தர்மம்
அனைத்துக்குள்ளும் நான் -பக்தி செய்வதே
பக்தி தொடக்கம் இது -இனி மேல் பக்தி உபதேசம் .
566–

சார்வே தவ நெறிக்கு -தாமோதரன் தாள்கள்
கார் மேனி வண்ணன் கமலா நயனத்தன்
நீர் அனைத்தும் அவனே
-பேர் வானவர்கள் பிதற்றும்
பக்தி செய்வதை உணர்த்தும் பாசுரம்
கோடை வள்ளல் அழகன் திரு நாமங்கல்பெருமை திரு கண்கள் பெருமை அறிந்து பக்தி
நெறி =வழி பக்தி
பிரமத்தை அறிந்து பிரமத்துக்கு சமமாக ஆகிறான்
அமிர்தம் மோஷம் அடைய ஒரே வழி –
ஞானத்தால் தான் மோஷம் -பகவானை பற்றிய ஞானம் ஆசை பணிவு தான்
ஈடு பாடு ஆர்வம் ஸ்ரத்தை ஒன்றே வேண்டும்
பணிவு பக்தி அன்பு ஈடுபாடே பக்தி
பேச்சு உடல் மனம் மூன்றும்யீடு பட்டு பக்தி
உலக விஷயத்தில் ஈடு பட்டால் சம்சாரம்
புரிந்து கொண்டு மனம் மொழி உடம்பு -அவனை நினைவில் கொண்டு திரு நாமம் பாடி கையால் அர்ச்சித்து-
பக்தன் ஆவதற்கு ஒன்றே வழி –
ஞானம் முற்றி -devotion
ஒதுக்காமல் ஈடு பட்டு அன்பால் செய்வதே –பக்தி -wisdom –
konwledge  முதல் படி
பக்தி சாதனம் பக்தன்பெருமை -முக்யமான அத்யாயம் இது
அர்த்தம் புரிந்து ஆனந்தம் அடைவோம்
ஷாந்தி தவம் –
நிம்மதி எப்படி அடைவது -கொடுத்தல் மட்டும் இல்லை-
கர்ம யோகம் விடாமல் செய்து
மனம் தெளிந்து
அறிவு
வளர பக்தி
பொதுவான ஆஸ்ரம வரண தர்மங்கள் விடாமல் –
படித்தால் மட்டும் அடைய முடியாது அனுஷ்டானமும் வேண்டும்
கோவிலுக்கு போகும் பொழுதே சிந்தனை வேற இடம் போகுமே
மனசு நிலைக்காமல்-வேறு எங்கோ திரிய –
அநேக கால பாபம்- மூடி கொண்டு தடுக்க
த்யானம் ஈடு படாமல் மனம் -பழக்கம் இன்றி –
ஒரே லஷ்யம் ஒன்றையே நினைத்து புத்தி சிதற விடாமல் கூர்மையாக
ஒன்றான பகவான் அனைத்தையும் அருளுவான் –
அறிவு முதிர்ந்து பக்தி-நூறு யாகம் கொண்டும் இல்லாமல் ஞானி எனக்கு பிரியம்
என்னை பற்றிய ஞானம் -பக்தி யோக நிஷ்டன் -என் ஆத்மா
பக்தன் பெருமை சொன்னாய்
 பக்தி எப்படி செய்ய வேண்டும் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம்
11-15

4/5–aëimä mahimä mürter
laghimä präptir indriyaiù
präkämyaà çruta-dåñöeñu
çakti-preraëam éçitä
guëeñv asaìgo vaçitä
yat-kämas tad avasyati
etä me siddhayaù saumya
añöäv autpattikä matäù

Among the eight primary mystic perfections, the three by which one
transforms one’s own body are aëimä, becoming smaller than the smallest;
mahimä, becoming greater than the greatest; and laghimä, becoming lighter than
the lightest. Through the perfection of präpti one acquires whatever one desires,
and through präkämya-siddhi one experiences any enjoyable object, either in
this world or the next. Through içitä-siddhi one can manipulate the
1141
subpotencies of mäyä, and through the controlling potency called vaçitä-siddhi
one is unimpeded by the three modes of nature. One who has acquired
kämävasäyitä-siddhi can obtain anything from anywhere, to the highest possible
limit. My dear gentle Uddhava, these eight mystic perfections are considered to
be naturally existing and unexcelled within this world.

6/7–anürmimattvaà dehe ‘smin
düra-çravaëa-darçanam
mano-javaù käma-rüpaà
para-käya-praveçanam
svacchanda-måtyur devänäà
saha-kréòänudarçanam
yathä-saìkalpa-saàsiddhir
äjïäpratihatä gatiù

The ten secondary mystic perfections arising from the modes of nature are
the powers of freeing oneself from hunger and thirst and other bodily
disturbances, hearing and seeing things far away, moving the body at the speed
of the mind, assuming any form one desires, entering the bodies of others, dying
when one desires, witnessing the pastimes between the demigods and the
celestial girls called Apsaräs, completely executing one’s determination and
giving orders whose fulfillment is unimpeded.

8/9–tri-käla-jïatvam advandvaà
para-cittädy-abhijïatä
agny-arkämbu-viñädénäà
pratiñöambho ‘paräjayaù
etäç coddeçataù proktä
yoga-dhäraëa-siddhayaù
yayä dhäraëayä yä syäd
yathä vä syän nibodha me

The power to know past, present and future; tolerance of heat, cold and
other dualities; knowing the minds of others; checking the influence of fire,
sun, water, poison, and so on; and remaining unconquered by others—these
constitute five perfections of the mystic process of yoga and meditation. I am
simply listing these here according to their names and characteristics. Now
please learn from Me how specific mystic perfections arise from specific
meditations and also of the particular processes involved.

.17–nirguëe brahmaëi mayi
dhärayan viçadaà manaù
paramänandam äpnoti
yatra kämo ‘vaséyate

One who fixes his pure mind on Me in My manifestation as the impersonal
Brahman obtains the greatest happiness, wherein all his desires are completely
fulfilled.

18–çvetadvépa-patau cittaà
çuddhe dharma-maye mayi
dhärayaï chvetatäà yäti
ñaò-ürmi-rahito naraù

A human being who concentrates on Me as the upholder of religious
principles, the personification of purity and the Lord of Çvetadvépa obtains the
pure existence in which he is freed from the six waves of material disturbance,
namely hunger, thirst, decay, death, grief and illusion.

34–janmauñadhi-tapo-mantrair
yävatér iha siddhayaù
yogenäpnoti täù sarvä
nänyair yoga-gatià vrajet

Whatever mystic perfections can be achieved by good birth, herbs,
austerities and mantras can all be achieved by devotional service to Me; indeed,
one cannot achieve the actual perfection of yoga by any other means

35–sarväsäm api siddhénäà
hetuù patir ahaà prabhuù
ahaà yogasya säìkhyasya
dharmasya brahma-vädinäm

My dear Uddhava, I am the cause, the protector and the Lord of all mystic
perfections, of the yoga system, of analytic knowledge, of pure activity and of
the community of learned Vedic teachers.

36–

aham ätmäntaro bähyo
‘nävåtaù sarva-dehinäm
yathä bhütäni bhüteñu
bahir antaù svayaà tathä

Just as the same material elements exist within and outside of all material
bodies, similarly, I cannot be covered by anything else. I exist within everything
as the Supersoul and outside of everything in My all-pervading feature.

11-16-

8–sa tadä puruña-vyäghro
yuktyä me pratibodhitaù
abhyabhäñata mäm evaà
yathä tvaà raëa-mürdhani

At that time I enlightened Arjuna, the tiger among men, with logical
arguments, and thus in the front of the battle Arjuna addressed Me with
questions in the same way that you are now inquiring

9–aham ätmoddhaväméñäà
bhütänäà suhåd éçvaraù
ahaà sarväëi bhütäni
teñäà sthity-udbhaväpyayaù

My dear Uddhava, I am the Supersoul of all living entities, and therefore I
am naturally their well-wisher and supreme controller. Being the creator,
maintainer and annihilator of all entities, I am not different from them.

10–ahaà gatir gatimatäà
kälaù kalayatäm aham
gunäëäà cäpy ahaà sämyaà
guëiny autpattiko guëaù

I am the ultimate goal of all those seeking progress, and I am time among
those who exert control. I am the equilibrium of the modes of material nature,
and I am natural virtue among the pious.

12–hiraëyagarbho vedänäà
manträëäà praëavas tri-våt
akñaräëäm a-käro ‘smi
padäni cchandusäm aham

hiraëya-garbhaù—Lord Brahmä; vedänäm—of the Vedas; manträëäm—of
mantras; praëavaù—the oàkära; tri-våt-consisting of three letters;
akñaräëäm—of letters; a-käraù—the first letter, a; asmi—I am; padäni—the
three-line Gäyatré mantra; chandasäm—among sacred meters; aham—I am.

Among the Vedas I am their original teacher, Lord Brahmä, and of all
mantras I am the three-lettered oàkära. Among letters I am the first letter,
“a,” and among sacred meters I am the Gäyatré mantra

20–térthänäà srotasäà gaìgä
samudraù sarasäm aham
äyudhänäà dhanur ahaà
tripura-ghno dhanuñmatäm

tirthänäm—among holy places; srotasäm—among flowing things; gaìgä—the
sacred Ganges; samudraù—the ocean; sarasäm—among steady bodies of water;
aham—I am; äyudhänäm—among weapons; dhanuù—the bow; aham—I am;
tri-pura-ghnaù—Lord Çiva; dhanuù-matäm—among those who wield the bow.

Among sacred and flowing things I am the holy Ganges, and among steady
bodies of water I am the ocean. Among weapons I am the bow, and of the
wielders of weapons I am Lord Çiva.

38–mayeçvareëa jévena
guëena guëinä vinä
sarvätmanäpi sarveëa
na bhävo vidyate kvacit

mayä—Me; éçvareëa—the Supreme Lord; jévena—the living entity;
guëena—the modes of nature; guëinä—the mahat-tattva; vinä-without;
sarva-ätmanä—the soul of all that exists; api—indeed; sarveëa—everything;
na—not; bhävaù—existence; vidyate—there is; kvacit—whatsoever.

As the Supreme Lord I am the basis of the living entity, of the modes of
nature and of the mahat-tattva. Thus I am everything, and nothing whatsoever
can exist without Me.

44–tasmäd vaco manaù präëän
niyacchen mat-paräyaëaù
mad-bhakti-yuktayä buddhyä
tataù parisamäpyate

Being surrendered to Me, one should control the speech, mind and life air,
and then through loving devotional intelligence one will completely fulfill the
mission of life.

11-17

9–çré-bhagavän uväca
dharmya eña tava praçno
naiùçreyasa-karo nåëäm
varëäçramäcäravatäà
tam uddhava nibodha m

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, your question
is faithful to religious principles and thus gives rise to the highest perfection in
life, pure devotional service, for both ordinary human beings and the followers
of the varëäçrama system. Now please learn from Me those supreme religious
principles.

10–ädau kåta-yuge varëo
nåëäà haàsa iti småtaù
kåta-kåtyäù prajä jätyä
tasmät kåta-yugaà viduù

In the beginning, in Satya-yuga, there is only one social class, called haàsa,
to which all human beings belong. In that age all people are unalloyed devotees
of the Lord from birth, and thus learned scholars call this first age Kåta-yuga, or
the age in which all religious duties are perfectly fulfilled.

11–vedaù praëava evägre
dharmo ‘haà våña-rüpa-dhåk
upäsate tapo-niñöhä
haàsaà mäà mukta-kilbiñäù

In Satya-yuga the undivided Veda is expressed by the syllable oà, and I am
the only object of mental activities. I become manifest as the four-legged bull of
religion, and thus the inhabitants of Satya-yuga, fixed in austerity and free from
all sins, worship Me as Lord Haàsa.

13–vipra-kñatriya-viö-çüdrä
mukha-bähüru-päda-jäù
vairäjät puruñäj jätä
ya ätmäcära-lakñaëäù

In Tretä-yuga the four social orders were manifested from the universal
form of the Personality of Godhead. The brähmaëas appeared from the Lord’s
face, the kñatriyas from the Lord’s arms, the vaiçyas from the Lord’s thighs and
the çüdras from the legs of that mighty form. Each social division was
recognized by its particular duties and behavior.

14–gåhäçramo jaghanato
brahmacaryaà hådo mama
vakñaù-sthaläd vane-väsaù
sannyäsaù çirasi sthitaù

The married order of life appeared from the loins of My universal form, and
the celibate students came from My heart. The forest-dwelling retired order of
life appeared from My chest, and the renounced order of life was situated
within the head of My universal form.

6–çamo damas tapaù çaucaà
santoñaù kñäntir ärjavam
mad-bhaktiç ca dayä satyaà
brahma-prakåtayas tv imäù

çamaù—peacefulness; damaù—sense control; tapaù—austerity;
çaucam—cleanliness; santoñaù—full satisfaction; kñäntiù—forgiveness;
ärjavam—simplicity and straightforwardness; mat-bhaktiù—devotional service
unto Me; ca—also; dayä—mercy; satyam—truth; brahma—of the brähmaëas;
prakåtayaù—the natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Peacefulness, self-control, austerity, cleanliness, satisfaction, tolerance,
simple straightforwardness, devotion to Me, mercy and truthfulness are the
natural qualities of the brähmaëas.

17–tejo balaà dhåtiù çauryaà
titikñaudäryam udyamaù
sthairyaà brahmanyam aiçvaryaà
kñatra-prakåtayas tv imäù

tejaù—dynamic power; balam—bodily strength; dhåtiù—determination;
çauryam—heroism; titikñä—tolerance; audäryam—generosity;
udyamaù—endeavor; sthairyam—steadiness; brahmaëyam—being always eager
to serve the brähmaëas; aiçvaryam—leadership; kñatra—of the kñatriyas;
prakåtayaù—the natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Dynamic power, bodily strength, determination, heroism, tolerance,
generosity, great endeavor, steadiness, devotion to the brähmaëas and leadership
are the natural qualities of the kñatriyas.

18–ästikyaà däna-niñöhä ca
adambho brahma-sevanam
atuñöir arthopacayair
vaiçya-prakåtayas tv imäù

ästikyam—faith in Vedic civilization; däna-niñöhä—dedicated to charity;
ca—also; adambhaù—being without hypocrisy; brahma-sevanam—service to
the brähmaëas; atuñöiù—remaining dissatisfied; artha—of money;
upacayaiù—by the accumulation; vaiçya—of the vaiçyas; prakåtayaù—the
natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Faith in Vedic civilization, dedication to charity, freedom from hypocrisy,
service to the brähmaëas and perpetually desiring to accumulate more money
are the natural qualities of the vaiçyas.

19–çuçrüñaëaà dvija-gaväà
devänäà cäpy amäyayä
tatra labdhena santoñaù
çüdra-prakåtayas tv imäù

Service without duplicity to the brähmaëas, cows, demigods and other
worshipable personalities, and complete satisfaction with whatever income is
obtained in such service, are the natural qualities of çüdras.

28–säyaà prätar upänéya
bhaikñyaà tasmai nivedayet
yac cänyad apy anujïätam
upayuïjéta saàyataù

säyam—in the evening; prätaù—in the morning; upänéya—bringing;
bhaikñyam—food that is collected by begging; tasmai—unto him (the äcärya);
nivedayet—one should deliver; yat—that which; ca—also; anyat—other
things; api—indeed; anujïätam—that which is permitted; upayuïjéta—one
should accept; saàyataù—being fully controlled.

In the morning and evening one should collect foodstuffs and other articles
and deliver them to the spiritual master. Then, being self-controlled, one should
accept for oneself that which is allotted by the äcärya

51–yadåcchayopapannena
çuklenopärjitena vä
dhanenäpéòayan bhåtyän
nyäyenaiväharet kratün

A householder should comfortably maintain his dependents either with
money that comes of its own accord or with that gathered by honest execution
of one’s duties. According to one’s means, one should perform sacrifices and
other religious ceremonies

52–kuöumbeñu na sajjeta
na pramädyet kuöumby api
vipaçcin naçvaraà paçyed
adåñöam api dåñöa-vat

A householder taking care of many dependent family members should not
become materially attached to them, nor should he become mentally
unbalanced, considering himself to be the lord. An intelligent householder
should see that all possible future happiness, just like that which he has already
experienced, is temporary

11-18-

8–agnihotraà ca darçaç ca
paurëamäsaç ca pürva-vat
cäturmäsyäni ca muner
ämnätäni ca naigamaiù

The vänaprastha should perform the agnihotra, darça and paurëamäsa
sacrifices, as he did while in the gåhastha-äçrama. He should also perform the
vows and sacrifices of cäturmäsya, since all of these rituals are enjoined for the
vänaprastha-äçrama by expert knowers of the Vedas.

9–evaà cérëena tapasä
munir dhamani-santataù
mäà tapo-mayam ärädhya
åñi-lokäd upaiti mäm

The saintly vänaprastha, practicing severe penances and accepting only the
bare necessities of life, becomes so emaciated that he appears to be mere skin
and bones. Thus worshiping Me through severe penances, he goes to the
Maharloka planet and then directly achieves Me

7–maunänéhäniläyämä
daëòä väg-deha-cetasäm
na hy ete yasya santy aìga
veëubhir na bhaved yatiù

One who has not accepted the three internal disciplines of avoiding useless
speech, avoiding useless activities and controlling the life air can never be
considered a sannyäsé merely because of his carrying bamboo rods.

24–pura-gräma-vrajän särthän
bhikñärthaà praviçaàç caret
puëya-deça-saric-chailavanäçrama-
vatéà mahém

The sage should travel in sanctified places, by flowing rivers and within the
solitude of mountains and forests. He should enter the cities, towns and
pasturing grounds and approach ordinary working men only to beg his bare
sustenance.

40/41–yas tv asaàyata-ñaò-vargaù
pracaëòendriya-särathiù
jïäna-vairägya-rahitas
tri-daëòam upajévati
surän ätmänam ätma-sthaà
nihnute mäà ca dharma-hä
avipakva-kañäyo ‘smäd
amuñmäc ca vihéyate

One who has not controlled the six forms of illusion [lust, anger, greed,
excitement, false pride and intoxication], whose intelligence, the leader of the
senses, is extremely attached to material things, who is bereft of knowledge and
detachment, who adopts the sannyäsa order of life to make a living, who denies
the worshipable demigods, his own self and the Supreme Lord within himself,
thus ruining all religious principles, and who is still infected by material
contamination, is deviated and lost both in this life and the next.

42–bhikñor dharmaù çamo ‘hiàsä
tapa ékñä vanaukasaù
gåhiëo bhüta-rakñejyä
dvijasyäcärya-sevanam

The main religious duties of a sannyäsé are equanimity and nonviolence,
whereas for the vänaprastha austerity and philosophical understanding of the
difference between the body and soul are prominent. The main duties of a
householder are to give shelter to all living entities and perform sacrifices, and
the brahmacäré is mainly engaged in serving the spiritual master.

45–bhaktyoddhavänapäyinyä
sarva-loka-maheçvaram
sarvotpatty-apyayaà brahma
käraëaà mopayäti saù

My dear Uddhava, I am the Supreme Lord of all worlds, and I create and
destroy this universe, being its ultimate cause. I am thus the Absolute Truth,
and one who worships Me with unfailing devotional service comes to Me.

46–iti sva-dharma-nirëiktasattvo
nirjïäta-mad-gatiù
jïäna-vijïäna-sampanno
na cirät samupaiti mäm

Thus, one who has purified his existence by execution of his prescribed
duties, who fully understands My supreme position and who is endowed with
scriptural and realized knowledge, very soon achieves Me.

47–varëäçramavatäà dharma
eña äcära-lakñaëaù
sa eva mad-bhakti-yuto
niùçreyasa-karaù paraù

Those who are followers of this varëäçrama system accept religious
principles according to authorized traditions of proper conduct. When such
varëäçrama duties are dedicated to Me in loving service, they award the
supreme perfection of life.

48–etat te ‘bhihitaà sädho
bhavän påcchati yac ca mäm
yathä sva-dharma-saàyukto
bhakto mäà samiyät param

My dear saintly Uddhava, I have now described to you, just as you inquired,
the means by which My devotee, perfectly engaged in his prescribed duty, can
come back to Me, the Supreme Personality of Godhead.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -547-556-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

January 18, 2012

547-

பாகவத புராணம் பாராயணம் கண்ணனுக்கு ஆனந்தம்-
11 -10 அத்யாயம் இறுதி –
முக்திக்குவழி-அந்தமில் பேர் இன்பம் அடைய-
முக்தன் பெருமை சொல்கிறார் –
தேகம் ஆத்மா வெவ்வேறு என்று புரிந்து -இரட்டை-சுகம் துக்கம் -சமமாக -கொண்டு
ஆத்மா மிக உயர்ந்தவர் ஆனந்த மயம் ஞான மயம் –அழிவில்லாதது –
உத்தவர்-குணத்துக்கு ஆள் படாமல்-உடலுக்குள் சிறைப் பட்டவன்- உணர்ந்த யோகிகள் பற்றி அறிய ஆசை –
ஞான யோகி -சித்த பிரக்ஜ்ணன்-ஞானி யோகி பற்றி அறிய ஆசை அர்ஜுனன் கேட்டான்-
அது போல் உத்தவர் கேட்க
11 ஸ்கந்தம் பக்த முக்தநித்யர் அடையாளம் சொல்கிறார்
பக்தர் -தடை பட்டு இருக்கிறவர்-முக்தர் விடுபட்டு -நித்யர் -வாசனையே இன்றி –
ஆத்மாவுக்கு இயற்கையால்தடை இல்லை-கர்மா ஆத்மா செய்ய முடியாதே சரீரம் தொடர்பால்-
முதல் பிறவி-ஓன்று இல்லை-ஆதி தெரியாது -ஆத்மா நித்யம்
உடலுக்கும் ஆதி இல்லை-அந்தம் உண்டு –
சோகம்மோகம்-சுகம் துக்கம்-கர்ம ஆதீனம்-இயற்க்கை இல்லை-
அறிவின்மை-கர்ம-ஜன்ம-சுழல்-யாரையும் விடாது
அருள் மாகடல் க்ருபா சமுத்திர பெருமாள் புஷ்கரணி ஆதி சேஷன்
ஆதி சேஷன்-கருடன் சண்டை- தீர்க்க பால சயனம்–
சம்சார மரம்-இரண்டு பறவை-பரமாத்மா -ஜீவாத்மா -உண்டு உழலும் ஆத்மா –
முக்தி அடைய வழி
முதலில் சிறை பட்டு இருக்கிறோம் தெரிந்து கொண்டு-
இனி செயல் செய்யாமல்- ஈஸ்வரன் செய்விக்கிறான்-அவன் ப்ரீதிக்காகா விதித்த செயலையே செய்து
வேறுபாடி களைந்து சமமாக பார்க்க பார்க்க முக்தி அடைவான் .
548-
வேத வேதாந்தம் திரண்ட கருத்துக்கள்  சொல்ல வந்தது பாகவத புராணம்
ஞானம் த்யானம் முதிர்ந்து பக்தி மூலம் முக்தி –
பக்தி செய்வதுஎப்படி சொல்கிறார் அடுத்து –
உடல் வேறு ஆத்மா வேறு அறிந்து –
பலன் ஆசை இன்றி- நான் செய்கிறேன் எண்ணம் விட்டு அவன் செய்விக்கிறான் என்று
பாபம் செய்ய கூடாது புண்ணியம் செய்து பலன் எதிர் பார்க்காமல் அவன் இடம் சமர்பித்து
அவன் செய்விக்கிறான் என்ற எண்ணம்-கொண்டு -மனம் புலன் அவன் இடம் ஈடு பட்டு –
நல்ல தர்மங்களில் ஈடு பட்டு-குளித்து உண்டு-அமர்ந்து உண்டு-தர்ம சாஸ்திரம் வழி -சென்று –
இதிகாச புராணம் ரிஷிகள் அருளிய முறை படி வாழ்ந்து –
த்ரி காலம் உணர்ந்தவர்கள்-பகவானால் அனுப்பப்பட்டு உபதேசிக்கிறார்கள் –
சாதுக்களுடன் சேர்ந்து இருந்து தர்மம் உபதேசிப்பது படி நடந்தால் போதும் –
பக்தி முளைக்கும்
கீழ் சொன்னது களை அறுக்க -இனி பயிர் வளர்க்க –
பக்தி ஏற்படுவது சொல் -எளிதாக சொல் -கேட்கிறார் உத்தவர் –
உன் திரு அடி பற்றினவர்-கேட்கிறேன்
பக்தனை பற்றி புகழ்கிறார் முதலில் -பக்தி மாகாத்ம்யம் சொல்லாமல் பக்தன் மகாத்மயம் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறார் –
அத்தனை ஆசை -வலை பட்டவன் பெருமை அடுக்கி -சொல்லி சொல்லி -மாய்ந்து போகிறார்
-என் பக்தன் உயர்ந்தவன்-கண்ணனே சொன்னால் அது போல் ஆக ஆசை வளருமே –
வாசுதேவ -சர்வம் மகாத்மா துர் லபம்-இவன் அன்றி நான் இல்லை -மம ஆத்மா –
 கிருபாளு-கருணை
விரோதம் இன்றி
பொறுமை காத்து
சத்யம்
குற்றம் இன்றி
சமமாக அனைவரையும்
ஆசையால் பீடிக்க படாமல்
அகிஞ்சனன்
குறைத்து யுண்டு –
ஆழ்ந்த பெருமை காம்பீரம்
வேறு பாடு அற்று
காமக்ரோத இன்றி
துர்மானம் அகங்காரம் இன்றி
நடப்பு கருணையே வடிவு
உலக விஷயம் துரந்து என்னையே சர்வமாக கொண்டவர்
549-
ப்ரீதி கார்யகைங்கர்யம்-
அனுபவ ஜனித ப்ரீதி –
அறிந்து கொண்டு-அதனால் -அனுபவம் -பரிதி வளர்ந்து -கைங்கர்யம்
பால் என்கோ நான்கு வேத பயன் என்கோ சாதி மாணிக்கம் என்கோ –
தெவிட்டாத இன்பம்-ஆரா அமுதம்-பக்தி எளிது -ச்வாபவிகமாக ஈர்க்க படுவோம் –
தடுப்பை நீக்கி நிஒல் போதும்
வணக்குடை தவ நெறி-பணிவு-கனிவும் –
அறிவு கனிவு பணவு பணிவு வணக்கம் விருப்பம் துடிப்பி வெறுப்பு காதல் நவ ரசம் கூட்டு
வாயார பாடி-ஸ்ரத்தை உடன் கதை கேட்டு த்யானித்து
அனைத்தையும் சமர்ப்பித்து -உத்சவம் கொண்டாடி –
சேவித்து கொண்டிருக்கலாமே -அத அத்புத உத்சவங்கள்-ஆடி பாடி நினைந்து உருகி
காலை மாலை கமல மலர் இட்டு-திரு கை தல சேவை-
யாத்ரை-மேற்கொண்டு-புண்ணிய பூமி- மீண்டும் மீண்டும் சென்று
உகந்து அருளின நிலங்கள் –கைங்கர்யம்-கடைத்தலை சீயக்க பெற்றால் கடி வினை களையலாமே
புனித நதி நீராடுதல்–பசுக்கள்-புல் போட்டு ஆராதிக்கிறாய்
வைஷ்ணவர்
த்யானித்து
காற்று பிராணாயாமம் –
தர்ப்பணம் செய்து
சூர்யன் அக்னி வாயு எங்கும் இருக்கிறேன் –
சது சேவை செய்ய பக்தி வளரும்
550-
சம்சார விஷ விருஷம்-கேசவ பக்தி -ஒரு பழம்
-தத் பக்தர்வா சமாகமம் -மெய் அடியார் உடன் சேர்ந்து இருப்பது ஒரு பழம் –
பாலை வனத்தில் சோலை போல் -இதில் சாது சேர்க்கை சிறந்தது -கிடைக்கா விடில் கேசவ பக்தி-ராமானுஜர்
11 அத்யாயம் கடைசியில்-
சத் சங்கம் இன்றி பக்தி வராது -ரகசியம் அந்தரங்கர் நீர் சொல்கிறேன் –
அறக் கட்டளைகள் பல -இதற்க்கு தான்
௧௨ அத்யாயம் சாது சாகாமம் மகிமை சொல்கிறான்
ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல்
அடியார் குழாம் களை உடன் கொடுவது
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு இருந்தமை-
இன்னும் அங்கும் சத்சந்தம்-அங்கு நித்தியமாய் குறை அற்று கிடைக்கும் –
அனைவரும்பங்கு கொண்டு -அனுபவ பரிமாற்றம் –
நம் ஆழ்வாருக்கு ஒரே மதுர கவி ஆழ்வார் -சேர்ந்த பெருமை-
அவனை பற்றி அறிவிப்பவர்களே சாதுக்கள் தானே
அரக்கன்-குகன்-கஜேந்திர கதை சொல்லி சொல்லி -ஆசை உடன் சொல்லி சொல்லி
அதிருப்தி அமிர்த ரூபாயா -போரும் என்ற எண்ணம் வராத ஆரா அமிர்தம் இவன் –
ராமானுஜர் ஆழ வந்தார் பட்ட கஷ்டம் சொல்லி மனசுக்கு ஆறுதல்
தவறை திருத்தி நல் வழி படுத்தி –
தொண்டு செய்வது அவனுக்கு தொண்டு போல்
குழந்தைகளுக்கும் நல்லது -ஒத்த எண்ணம்- பக்திமான்-கூட்டம்
மரபு வழக்கம்-அறிவார்கள்-
இது இருந்தால் தான் பக்தி வளரும் –
யோகம்-அத்யயனம்-தபம்-தாகம்-விரதம்/குளம் வெட்டி விட சாது சமாகமே திருப்தி இன்பம் கொடுக்கும்
தீர்த்த யாத்ரை புண்ய ஷேத்திர யாத்ரை சத் சங்கம் பலனுக்கு தானே
551

திருநாம சங்கீர்த்தனம் -ஆடி பாடி –
கபிஸ்தலம்- கஜேந்திர வரதன்-ஆற்றான் கரை கிடக்கும் கண்ணன்-
ரமா மணி தாயார்-முனிவருக்கு சேவை-
முதலை சிறைப் பட்டு -கிடந்த யானை ரஷிக்க –
மெய்யடியார் உடன் சேர்ந்து -நாராயணனை ஸ்தோத்ரம் பண்ண
11 -12 -சத் சங்கம்மகிமை -சொல்கிறார்-
சுக்ரீவன்-ஜாம்பவான் ஹனுமான்-கூட இருந்து –
ஜடாயு/யானை/குகன்/கூனி /விரஜை ஐஞ்சு லஷம் பெண்கள்
பசு மாடு-கற்று கறவை கணங்கள் பல கரந்து -வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
கிருஷ்ணன் பக்தி  இருக்கும் சாது தானே மாடுகள் கூட்டம்-
கிருஷ்ணா பக்தி மட்டுமே வேண்டும்-பக்திமுக்தி கொடுக்கும் பரம போக்கியம் என்று அறிந்தவர் கூட்டம் –
சத் சங்கம் கூட்டத்துக்குள் அவனும் சேருகிறான்-புலவர் நெருக்குஉகந்த பெருமாள்-
ராச கிரீடை -சேவா குஞ்-

இம்லி தலா -புளிய மரம்-உட்கார்ந்து கோபி பெண்கள் நினைத்து
வெளுத்த திரு மேனி -மீண்டும் கருத்த திரு மேனி -அடைவாராம்-
அசை போடுவது போல்-இன்பம் படும் படி சாது சமாகம்-
கர்மம் தொலைந்து அவனை அடைய -இதுதான் முதல் படி கட்டு -சத்சங்கம் முக்கியம்-
சத்தாக இருக்க –இது தேவை-
தர்மம் நிலை நாட்ட வந்தான்- சாது சமாகம் வேண்டும் -சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய சொல்கிறாயே
நித்ய நைமித்திய கர்மம் செய்ய வேண்டுமா -நம் சார்பில் கேட்கிறார் –
அறிவு முற்ற முற்ற-பக்தி வளர – -கர்மம் கூடுமா –
சுகர் -வேத வியாசர் வால்மீகி போல்வார் நிலை நாம் இல்லையே
ராமானுஜர் ஆளவந்தார் நாத முனி விட வில்லை
கைங்கர்யமாக -செய்வார் –
552-

விதிக்க பட்ட கர்மம் விடாமல் செய் -ஞான யோகம் விட உசந்தது -கீதை-
பக்தி பிறந்தாலே திருப்தி –
அடிப்படை ஆசார்யம் விட கூடாது -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் விடாமல் செய்ய வேண்டும் –
ஸ்ரார்தம் -விடாமல்
ஸ்ருது ஸ்மிர்த்தி மம வாக்கியம்- நடக்காதவன் மம துரோகி -அடிப்படை கர்மம் இவை-
அவர் உள்ள ப்ரீதியால் -பித்ருக்கள் இடம் சேரும் –
பக்தி நம்பிக்கை-சனாதன தர்மம்-கேள்விகேட்டே பழக்கம்-
பக்தி-அன்பு-முழு முதல் கடவுள்- ஆக்ஜை-நம்பிக்கை வேண்டுமே –
பக்தி வளர மனம் தெளிவி-அன்பு தவள- கர்மம்-செய்து பாபம்குரைத்து
 பாவிப்பு குறைந்து மணம் தெளிவு  கிட்டும் –
11 -12 அத்யாயம் -நியதம் குறு கர்மத்வம் –
சம்சாரம் பழைய மரம்-இரண்டு விதைகள் பாபம் புண்ணியம்
ஆழமான வேர் -சூர்யா லோகம் வரை பரவி கிடக்கும் –
சதா மூல -நூறு நூறு வாசனை-பூமிக்கு அடியில் வேர்
சத்வம் ராஜச்தமஸ் நாலாம்
ஐந்து கிளைகள் -பஞ்ச பூதம்
ஐந்து ரசம்-சப்த -கந்தம்
சின்ன கிளைகள்-கர்ம ஞான இந்திரியங்கழ்மனஸ் ஆக ௧௧
மூன்று பட்டை-வாதம் பித்தம் கபம்
ஆகாசம் வரை பரவி இருக்கும் –
சாமான்ய மக்கள்- உடம்பு -பழுத்த பலம் உண்டு
பரம ஹம்ச முனிவர் அறிந்து கொண்டு-நிலை இல்லை -பெரிய கோடரியால் வெட்டுகிறான் –
ஞானம் என்னும் கோடரி-பற்றின்மை வைராக்கியம்-கொண்டே முடியும் –
வித்யை பிரம ஞானம் வேண்டும் –
ஹம்ச வடிவில் உபதேசிக்க போகிறான் -அடுத்த அத்யாயத்தில் கேட்ப்போம் –
553-
பரித்ராணாய -அவதார பலன்-
அன்ன பறவை-ஹம்ச அவதாரம்-ஆத்மா தத்வம் உபதேசிக்க -பிரமனுக்கும் சனத் குமாரர்களுக்கு
அவனை விட்டு ஒன்றும் இல்லை சர்வ வியாபி உள்ளும் புகுந்து –
ஒன்றாக காண்பதே காட்ஷி
11 -13 அத்யாயம்-சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் -எங்கு எங்கு இருக்கின்றன
உபயோகம் மிக்க பகுதி
உடல் தொடர்பால்-ஆத்மா இயற்கையில் இல்லை -பாதிக்கும் –
ச்வாபத்தால் பாதிப்பு -ஸ்வரூபத்தால் இல்லை-
சத்வம் வளர்த்து -ரஜோ தமஸ் தள்ளி-பின்பு சத்வமும் தள்ளி முக்தி
ஆகமம்-பூஜா விதி-உபநிஷத் சாத்விகம்/கர்ம காண்டம்-வேத பாகம்-ராஜச/பாஷண்ட நாஸ்திக -தாமச
தண்ணீர் மூன்று -கங்கை யமுனை சாத்விக/வாசனை தண்ணீர் -ராஜச/கள் குடிக்க தாமச தண்ணீர்
பிரஜா மூன்று -சன்யாசிகள்/கர்மடன்-ராஜச -/செய்ய கூடாத கர்மம் செய்பவன்-தாமச
தேசம்-இடம்-வசிக்கும் இடம்-ஏகாந்தம்-சாத்விகம்-சாது சமாகம் சொன்னீர் -தவறானவர்கள் நடுவில் கூடாது –
வீதி-ராஜசம்/சொக்கட்டான் சூதாடல்-தாமச இடம் –
காலம்-பிரம முகூர்த்தம் விடிகாலை/சாயம் காலம்-ரஜோ /இரவு தமோ காலம்
கர்மங்கள் –நித்ய நைமித்திக -சாத்விகம்/காம்ய கர்மங்கள்-ராஜச /அபிசார கர்மா வைப்பு எடுப்பு சூன்யம் பில்லி தாமச
ஜன்மம் -பகவத் பக்தன் சாத்விக /
த்யானம்-பகவத் த்யானம்/ஆண்பெண் நினைவு  ராஜச/பகைவர்  நினைவு தமோ
மந்த்ரம்-பிரணவம்/காம்ய மந்த்ரம்-ராம கோபால மந்த்ரம்/அல்ப சுகம்-தாமச
சம்ஸ்காரம் -தண்ணீர் தெளித்து சாத்விக-தகுதி கொடுக்கும் கார்யம்
மனம் தகுதிள்ளதாக ஆக்குவது
உடம்பை-சுத்தி செய்து ராஜச
வீட்டை சுத்தி செய்வது -தாமச –
இப்படி விதம் விதம் அருளுகிறார் -மூங்கில் காட்டில் உரசி எறிந்து போவது போல் –
கர்மங்களில் சிக்கி உழன்று –
554-
கண்ணனே பாகவத புராண வடிவில் இருக்கிறான்-
உபதேசம் நிறைந்த அவதாரம்-புராணம்
11 -13 ஹம்ச அவதார சிறப்பு -கூறும் –
மனசை அடக்குவது  சுலபம் இல்லை
சம்சாரம் சூறாவளி அகன் காரம் மம காரம் -காம குரோத நெருப்பு-காக்க -வழி –
8th  ஸ்லோகம் உத்தவர் கேட்கிறார் –
தேகமே ஆத்மா -எண்ணம் போய் -கண்ட வழி போகாமல்-பகவான் வழி போக வேண்டும் –
மனம் பலம் வேண்டும் உறுதி உடன் சரியான முடிவு-
எடுப்பார்கை பிள்ளை போல் கண்டவர் சொல்வதை கேட்டு குழம்பி –
த்யான யோகம் செய்-மனம் தெளிவு அடையும் –
தேகம் வழி போகாமல் -சரியான ஆசனம்-பத்மாசனம்
நேர் கோட்டில் முதுகு
இரண்டு கண்களையும் மூக்கு நுனியில் வைத்து
பிராணாயாமம்-பிரணவம் சிந்தித்து -30 நாள் செய்து -3 வேளை நித்யம் -புலன்கள் தன்னடையே கட்டு படும் –
இது சுலபமான வழி –
ஹம்ச ரூபத்தில்-சனகன்-முதலோர் வர-நீர் யார் கேட்க –
என்னை தவிர இரண்டாது உண்டு இருந்தால் தான் நீர் யார்-
அனைவருக்குள்ளும் நீக்கமற -அனைத்தும் என் சரீரம் –
அனைத்தும் ஒன்றே -தத் தவம் அஸி ச்வேகேது –
அதே பரமம் அனைத்துக்குள்ளும் –
555-
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை–உணர்வினுள்ளே இருத்தினேன்
அதுவும் அவனது இன் அருளே-யானும் தானாய் ஒழிந்தான் –
ஹம்ச ரூபத்தில் உபதேசிக்கிறார் இதையே –
பேச்சிலோ புலன்களால் அறிய முடித்தவன்
திரு கண்ணன் குடி அரவிந்த நாயகி தாயார் -தாமோதர நாராயணன்
வசிஷ்டர் வெண்ணெய் ஆராதனம் -திருடி போக -அவனே இவன் அறிந்து கொண்டார் வசிஷ்டர் –
உன்முயர்ச்சி ஒரு துளி இருந்தால் அவன் அனுக்ரகம் உதவ ஆரம்பிக்கும் –
ஜீவன் ஞான ஆனந்த மாயம்
கர்ம சம்பந்தத்தால் உடலில் சேர்ந்து
-கனவு -ஸ்வாப தசை-
-ஜாக்ரதை ஸ்வாப தசை ஆழ நிலை துரிய தசை நான்கும் -முக்தன் பழையவன ச்வபனம்போல் –
சாஷி-ஜீவனே சொபனத்தில்-முக்தனும் அறிந்து கொள்கிறான் முன் பிறவிகளை இது போல் –
ஞானம் நெருப்பு கர்மம் பஞ்சை எரித்து –
பாபம் புண்ணியம்-பிறவி-
நான் செற்கிறவன்-அழிக்கிறவன் அவன்-
த்யானித்து பிரார்த்தித்து -சேர்ப்பது நாம்-
அழிக்க வேண்டும் பிரார்த்தனை பின்பு சேர்க்க கூடாதே-
குடும்பம் போஷிக்க கர்மம்-பலம் விட்டு விட்டு கர்மம் நம் கணக்கில் சேராது –
கர்மத்துக்கு தக்க உடல் கொள்கிறோம்-
அவனை சேர லஷ்யம்-கர்மம்தொலைக்க வேண்டி-
இனி மேல் சேர்க்காமல் இருக்க கர்ம பலன் விட்டு விடு நீ செய்தேன் என்ற புத்தி இன்றி –
குணம் உடைய அவனை உபாசித்து -ஸ்தோத்ரம் செய்து-வைகுண்ட தாமம் கொடுக்கிறான் –
14 அத்யாயம் பக்தி மகாத்மயம் த்யானம் மகிமை சொல்கிறார்
உபாயங்கள் பல உண்டே -தெய்வங்களும் பல-குழப்பம் உண்டே
சனாதன தர்மம்–அநாதி- நடை முறை வாழ்வுக்கு அப்பால் இருப்பது போல் தோற்றம்-
வித வித அர்த்தம் கற்பித்து -மார்க்கம் எது -புரிய வில்லை- விளக்குகிறான் கண்ணன்
556
அனன்யா -யோக ஷேமம் வகாம் யகம் -கிடைக்காதது கிடைத்தால் யோகம்
கிடைத்தது தக்க வைப்பது ஷேமம்
அவனை விட்டு பிரியாமல் இருந்தால் –
பக்தி ஒன்றே வழி-
பக்தி ஒன்றை தவிர வேறு ஒன்றும் காட்டி கொடுக்காது
பக்தி சாஸ்திரம்-கீதை
சாத்திய பக்தி ஏக கோசர -பக்தி ஒன்றாலே அடைய படுகிறான்
ஒவ் ஒன்றும் உதவும் -கோவில் செல்வது மாலை தொடுத்தல் கீர்த்தனம் த்யானம்
நீண்ட நெடு பாதை- வெவேறு பாதை இதை அடைந்து அவன் இடம் கூட்டி செல்லும் –
ராஜ பாட்டை-
காலம் நீண்டது -சனாதன தர்மம்-அநாதி காலமாக இருந்தது
பிரளயம் சிருஷ்டி பல பல மாரி மாரி -பின்பும் வேதம் இதிகாசம் புராணம் உண்டே
காலம் நஷ்டம் அடைய நலிந்து போகிறது
அவதரித்து -புத்தி மாற்றத்தால் -தவறை சரி பண்ணி-
பழுத்த மரம் கல்லடி படும் –
ஆஸ்திக மதங்கள் பல நாஸ்திக மதங்கள் பல
தர்மம் ஒன்றே போதும்-மீமாம்ச -பூர்வ பாக நிஷ்டர்கள்-அபூர்வம் உருவாக்கி முக்தி கொடுக்கும்
காவ்யம் எழுதுபவர் புகழ் தான் மதம் –
வாட்சாயயனர் காம சுகமே -cult
ஒவ் ஒன்றையும் பற்றி பல மதங்கள் உண்டு –
யோக மார்க்கம்-ஆசனம் பிராணாயாமம்
ஐஸ் வர்யமே போதும் –
அஹிம்சா பரமோ தர்ம
விரதம்-உடம்பை சுருக்கி தானம்புண்யா தீர்த்தம் யாத்ரை –
இவை எல்லாம் வழி முறை
இவற்றால் வரும் பக்தி ஒன்றேஎன்னை அடைவிக்கும்
சாக்கியம் கற்றோம் -பாக்யத்தால் -அவன் திரு அடி 4700 வருஷம்
திரு வல்லி கேணி 700 வருஷம் இருந்தார்
உறையில் இடாதவர் நா தான் கத்தி –
கண்ணன் இடம் பக்தி செய்வதே -ஒரே வழி– விவரமாக மேலே அருள போகிறார் –
11-11

5–atha baddhasya muktasya
vailakñaëyaà vadämi te
viruddha-dharmiëos täta
sthitayor eka-dharmiëi

Thus, My dear Uddhava, in the same material body we find opposing
characteristics, such as great happiness and misery. That is because both the
Supreme Personality of Godhead, who is eternally liberated, as well as the
conditioned soul are within the body. I shall now speak to you about their
different characteristics.

6–suparëäv etau sadåçau sakhäyau
yadåcchayaitau kåta-néòau ca våkñe
ekas tayoù khädati pippalännam
anyo niranno ‘pi balena bhüyän

suparëau—two birds; etau—these; sadåçau—similar; sakhäyau—friends;
yadåcchayä—by chance; etau—these two; kåta—made; néòau—a nest;
ca—and; våkñe—in a tree; ekaù—one; tayoù—of the two; khädati—is eating;
pippala—of the tree; annam—the fruits; anyaù—the other; nirannaù—not
eating; api—although; balena—by strength; bhüyän—He is superior

By chance, two birds have made a nest together in the same tree. The two
birds are friends and are of a similar nature. One of them, however, is eating
the fruits of the tree, whereas the other, who does not eat the fruits, is in a
superior position due to His potency.

12/13-prakåti-stho ‘py asaàsakto
yathä khaà savitänilaù
vaiçäradyekñayäsaìgaçitayä
chinna-saàçayaù
pratibuddha iva svapnän
nänätväd vinivartate

Although the sky, or space, is the resting place of everything, the sky does
not mix with anything, nor is it entangled. Similarly, the sun is not at all
attached to the water in which it is reflected within innumerable reservoirs, and
the mighty wind blowing everywhere is not affected by the innumerable aromas
and atmospheres through which it passes. In the same way, a self-realized soul is
completely detached from the material body and the material world around it.
He is like a person who has awakened and arisen from a dream. With expert
vision sharpened by detachment, the self-realized soul cuts all doubts to pieces
through knowledge of the self and completely withdraws his consciousness from
the expansion of material variety.

23/24–çraddhälur mat-kathäù çåëvan
su-bhadrä loka-pävanéù
gäyann anusmaran karma
janma cäbhinayan muhuù
mad-arthe dharma-kämärthän
äcaran mad-apäçrayaù
labhate niçcaläà bhaktià
mayy uddhava sanätane

çraddhäluù—a faithful person; mat-kathäù—narrations about Me;
çåëvan—hearing; su-bhadräù—which are all-auspicious; loka—the entire
world; pävanéù—purifying; gäyan—singing; anusmaran—remembering
constantly; karma—My activities; janma—My birth; ca—also;
abhinayan—reliving through dramatical performances, etc.; muhuù—again
and again; mat-arthe—for My pleasure; dharma—religious activities;
käma—sense activities; arthän—and commercial activities;
äcaran—performing; mat—in Me; apäçrayaù—having one’s shelter;
labhate—one obtains; niçcaläm—without deviation; bhaktim—devotional
service; mayi—to Me; uddhava—O Uddhava; sanätane—dedicated to My
eternal form.

My dear Uddhava, narrations of My pastimes and qualities are all-auspicious
and purify the entire universe. A faithful person who constantly hears, glorifies
and remembers such transcendental activities, who through dramatic
performances relives My pastimes, beginning with My appearance, and who
takes full shelter of Me, dedicating his religious, sensual and occupational
activities for My satisfaction, certainly obtains unflinching devotional service to
Me, the eternal Personality of Godhead.

29/30/31/32–çré-bhagavän uväca
kåpälur akåta-drohas
titikñuù sarva-dehinäm
satya-säro ‘navadyätmä
samaù sarvopakärakaù
940
kämair ahata-dhér dänto
måduù çucir akiïcanaù
aného mita-bhuk çäntaù
sthiro mac-charaëo muniù
apramatto gabhérätmä
dhåtimäï jita-ñaò-guëaù
amäné mäna-daù kalyo
maitraù käruëikaù kaviù
äjïäyaivaà guëän doñän
mayädiñöän api svakän
dharmän santyajya yaù sarvän
mäà bhajeta sa tu sattamaù

The Supreme Personality of Godhead said: O Uddhava, a saintly person is
merciful and never injures others. Even if others are aggressive he is tolerant
and forgiving toward all living entities. His strength and meaning in life come
from the truth itself, he is free from all envy and jealousy, and his mind is equal
in material happiness and distress. Thus, he dedicates his time to work for the
welfare of all others. His intelligence is never bewildered by material desires,
and he has controlled his senses. His behavior is always pleasing, never harsh
and always exemplary, and he is free from possessiveness. He never endeavors
in ordinary, worldly activities, and he strictly controls his eating. He therefore
always remains peaceful and steady. A saintly person is thoughtful and accepts
Me as his only shelter. Such a person is very cautious in the execution of his
duties and is never subject to superficial transformations, because he is steady
and noble, even in a distressing situation. He has conquered over the six
material qualities—namely hunger, thirst, lamentation, illusion, old age and
death. He is free from all desire for prestige and offers honor to others. He is
expert in reviving the Kåñëa consciousness of others and therefore never cheats
anyone. Rather, he is a well-wishing friend to all, being most merciful. Such a
saintly person must be considered the most learned of men. He perfectly
942
understands that the ordinary religious duties prescribed by Me in various
Vedic scriptures possess favorable qualities that purify the performer, and he
knows that neglect of such duties constitutes a discrepancy in one’s life. Having
taken complete shelter at My lotus feet, however, a saintly person ultimately
renounces such ordinary religious duties and worships Me alone. He is thus
considered to be the best among all living entities.

42–süryo ‘gnir brähmaëä gävo
vaiñëavaù khaà maruj jalam
bhür ätmä sarva-bhütäni
bhadra püjä-padäni me

O saintly Uddhava, please know that you may worship Me in the sun, fire,
brähmaëas, cows, Vaiñëavas, sky, wind, water, earth, individual soul and all
living entities.

11-12

3/4/5/6–sat-saìgena hi daiteyä
yätudhänä mågäù khagäù
gandharväpsaraso nägäù
siddhäç cäraëa-guhyakäù
vidyädharä manuñyeñu
vaiçyäù çüdräù striyo ‘ntya-jäù
rajas-tamaù-prakåtayas
tasmiàs tasmin yuge yuge
bahavo mat-padaà präptäs
tväñöra-käyädhavädayaù
våñaparvä balir bäëo
mayaç cätha vibhéñaëaù
sugrévo hanumän åkño
gajo gådhro vaëikpathaù

vyädhaù kubjä vraje gopyo

yajïa-patnyas tathäpare

In every yuga many living entities entangled in the modes of passion and
ignorance gained the association of My devotees. Thus, such living entities as
the Daityas, Räkñasas, birds, beasts, Gandharvas, Apsaräs, Nägas, Siddhas,
Cäraëas, Guhyakas and Vidyädharas, as well as such lower-class human beings
as the vaiçyas, çüdras, women and others, were able to achieve My supreme
abode. Våträsura, Prahläda Mahäräja and others like them also achieved My
980
abode by association with My devotees, as did personalities such as Våñaparvä,
Bali Mahäräja, Bäëäsura, Maya, Vibhéñaëa, Sugréva, Hanumän, Jämbavän,
Gajendra, Jaöäyu, Tulädhära, Dharma-vyädha, Kubjä, the gopés in Våndävana
and the wives of the brähmaëas who were performing sacrifice.

8–kevalena hi bhävena
gopyo gävo nagä mågäù
ye ‘nye müòha-dhiyo nägäù
siddhä mäm éyur aïjasä

The inhabitants of Våndävana, including the gopés, cows, unmoving
creatures such as the twin arjuna trees, animals, living entities with stunted
consciousness such as bushes and thickets, and snakes such as Käliya, all
achieved the perfection of life by unalloyed love for Me and thus very easily
achieved Me.

13–mat-kämä ramaëaà järam
asvarüpa-vido ‘baläù
brahma mäà paramaà präpuù
saìgäc chata-sahasraçaù

All those hundreds of thousands of gopés, understanding Me to be their most
charming lover and ardently desiring Me in that way, were unaware of My
actual position. Yet by intimately associating with Me, the gopés attained Me,
the Supreme Absolute Truth.

11-13-

14–etävän yoga ädiñöo
mac-chiñyaiù sanakädibhiù
sarvato mana äkåñya
mayy addhäveçyate yathä

The actual yoga system as taught by My devotees, headed by
Sanaka-kumära, is simply this: Having withdrawn the mind from all other
objects, one should directly and appropriately absorb it in Me.

18–çré-bhagavän uväca
evaà påñöo mahä-devaù
svayambhür bhüta-bhävanaù
dhyäyamänaù praçna-béjaà
näbhyapadyata karma-dhéù

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, Brahmä
himself, who is born directly from the body of the Lord and who is the creator
of all living entities within the material world, being the best of the demigods,
seriously contemplated the question of his sons headed by Sanaka. The
intelligence of Brahmä, however, was affected by his own activities of creation,
and thus he could not discover the essential answer to this question.

19–sa mäm acintayad devaù
praçna-pära-titérñayä
tasyähaà haàsa-rüpeëa
sakäçam agamaà tadä

Lord Brahmä desired to attain the answer to the question that was puzzling
him, and thus he fixed his mind on Me, the Supreme Lord. At that time, in My
form of Haàsa, I became visible to Lord Brahmä.

20–dåñövä mäm ta upavrajya
kåtva pädäbhivandanam
brahmäëam agrataù kåtvä
papracchuù ko bhavän iti

Thus seeing Me, the sages, placing Brahmä in the lead, came forward and
worshiped My lotus feet. Then they frankly asked Me, “Who are You?”

23–païcätmakeñu bhüteñu
samäneñu ca vastutaù
ko bhavän iti vaù praçno
väcärambho hy anarthakaù

If by asking Me “Who are You?” you were referring to the material body,
then I must point out that all material bodies are constituted of five elements,
namely earth, water, fire, air and ether. Thus, you should have asked, “Who
are you five?” If you consider that all material bodies are ultimately one, being  constituted essentially of the same elements, then your question is still
meaningless, since there would be no deep purpose in distinguishing one body from another. Thus, it appears that in asking My identity, you are merely speaking words, without any real meaning or purpose.

24–manasä vacasä dåñöyä
gåhyate ‘nyair apéndriyaiù
aham eva na matto ‘nyad
iti budhyadhvam aïjasä

Within this world, whatever is perceived by the mind, speech, eyes or other
senses is Me alone and nothing besides Me. All of you please understand this by
a straightforward analysis of the facts.

25–guëeñv äviçate ceto
guëäç cetasi ca prajäù
jévasya deha ubhayaà
guëäç ceto mad-ätmanaù

My dear sons, the mind has a natural proclivity to enter into the material
sense objects, and similarly the sense objects enter into the mind; but both this
material mind and the sense objects are merely designations that cover the spirit
soul, who is part and parcel of Me.

0–yävan nänärtha-dhéù puàso
na nivarteta yuktibhiù
jägarty api svapann ajïaù
svapne jägaraëaà yathä

According to My instructions, one should fix the mind on Me alone. If,
however, one continues to see many different values and goals in life rather
than seeing everything within Me, then although apparently awake, one is
actually dreaming due to incomplete knowledge, just as one may dream that one
has wakened from a dream.

38–mayaitad uktaà vo viprä
guhyaà yat säìkhya-yogayoù
jänéta mägataà yajïaà
yuñmad-dharma-vivakñayä

My dear brähmaëas, I have now explained to you the confidential knowledge
of Säìkhya, by which one philosophically distinguishes matter from spirit, and
of añöäìga-yoga, by which one links up with the Supreme. Please understand
that I am the Supreme Personality of Godhead, Viñëu, and that I have appeared
before you desiring to explain your actual religious duties.

39–ahaà yogasya säìkhyasya
satyasyartasya tejasaù
paräyaëaà dvija-çreñöhäù
çriyaù kérter damasya ca

O best of the brähmaëas, please know that I am the supreme shelter of the
yoga system, analytic philosophy, virtuous action, truthful religious principles,
power, beauty, fame and self-control.

11-14-

16–nirapekñaà munià çäntaà
nirvairaà sama-darçanam
anuvrajämy ahaà nityaà
püyeyety aìghri-reëubhiù

nirapekñam—without personal desire; munim—always thinking of assisting Me
in My pastimes; çäntam—peaceful; nirvairam—not inimical to anyone;
sama-darçanam—equal consciousness everywhere; anuvrajämi—follow;
aham—I; nityam—always; püyeya—I may be purified (I will purify the
universe within Me); iti—thus; aìghri—of the lotus feet; reëubhiù—by thedust.

With the dust of My devotees’ lotus feet I desire to purify the material
worlds, which are situated within Me. Thus, I always follow the footsteps of
My pure devotees, who are free from all personal desire, rapt in thought of My
pastimes, peaceful, without any feelings of enmity, and of equal disposition
everywhere.

20–na sädhayati mäà yogo
na säìkhyaà dharma uddhava
na svädhyäyas tapas tyägo
yathä bhaktir mamorjitä

My dear Uddhava, the unalloyed devotional service rendered to Me by My
devotees brings Me under their control. I cannot be thus controlled by those
engaged in mystic yoga, Säìkhya philosophy, pious work, Vedic study, austerity
or renunciation.

21–bhaktyäham ekayä grähyaù
çraddhayätmä priyaù satäm
bhaktiù punäti man-niñöhä
çva-päkän api sambhavät

Only by practicing unalloyed devotional service with full faith in Me can one
obtain Me, the Supreme Personality of Godhead. I am naturally dear to My
devotees, who take Me as the only goal of their loving service. By engaging in
such pure devotional service, even the dog-eaters can purify themselves from
the contamination of their low birth

36/37/38/39/40/41/42–håt-puëòarékam antaù-stham
ürdhva-nälam adho-mukham
dhyätvordhva-mukham unnidram
añöa-patraà sa-karëikam
karëikäyäà nyaset süryasomägnén
uttarottaram
vahni-madhye smared rüpaà
mamaitad dhyäna-maìgalam
samaà praçäntaà su-mukhaà
dérgha-cäru-catur-bhujam
su-cäru-sundara-grévaà
su-kapolaà çuci-smitam
samäna-karëa-vinyastasphuran-
makara-kuëòalam
hemämbaraà ghana-çyämaà
çrévatsa-çré-niketanam
çaìkha-cakra-gadä-padmavanamälä-
vibhüñitam
nüpurair vilasat-pädaà
kaustubha-prabhayä yutam
dyumat-kiréöa-kaöaka1127
kaöi-süträìgadäyutam
sarväìga-sundaraà hådyaà
prasäda-sumukhekñanam
su-kumäram abhidhyäyet
sarväìgeñu mano dadhat
indriyäëéndriyärthebhyo
manasäkåñya tan manaù
buddhyä särathinä dhéraù
praëayen mayi sarvataù

Keeping the eyes half closed and fixed on the tip of one’s nose, being
enlivened and alert, one should meditate on the lotus flower situated within the
heart. This lotus has eight petals and is situated on an erect lotus stalk. One
should meditate on the sun, moon and fire, placing them one after the other
within the whorl of that lotus flower. Placing My transcendental form within
the fire, one should meditate upon it as the auspicious goal of all meditation.
That form is perfectly proportioned, gentle and cheerful. It possesses four
beautiful long arms, a charming, beautiful neck, a handsome forehead, a pure
smile and glowing, shark-shaped earrings suspended from two identical ears.
That spiritual form is the color of a dark rain cloud and is garbed in
golden-yellowish silk. The chest of that form is the abode of Çrévatsa and the
goddess of fortune, and that form is also decorated with a conchshell, disc, club,
lotus flower and garland of forest flowers. The two brilliant lotus feet are
decorated with ankle bells and bracelets, and that form exhibits the Kaustubha
gem along with an effulgent crown. The upper hips are beautified by a golden
belt, and the arms are decorated with valuable bracelets. All of the limbs of that
beautiful form capture the heart, and the face is beautified by merciful glancing.
Pulling the senses back from the sense objects, one should be grave and
self-controlled and should use the intelligence to strongly fix the mind upon all
of the limbs of My transcendental body. Thus one should meditate upon that
most delicate transcendental form of Mine.

43-tat sarva-vyäpakaà cittam
äkåñyaikatra dhärayet
nänyäni cintayed bhüyaù
su-smitaà bhävayen mukham

One should then pull the consciousness back from all the limbs of that
transcendental body. At that time, one should meditate only on the wonderfully
smiling face of the Lord.

44–tatra labdha-padaà cittam
äkåñya vyomni dhärayet
tac ca tyaktvä mad-äroho
na kiïcid api cintayet

Being established in meditation on the Lord’s face, one should then
withdraw the consciousness and fix it in the sky. Then giving up such
meditation, one should become established in Me and give up the process of
meditation altogether.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -537-546-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2012

537

பாகவத புராணம்-கண்ணன் ரசம்-
பரிஷித் -7 நாள் உபதேசம்-கண்ணன் தன் அடி சோதி
-உத்தவர் 7 நாள் கடல் புகுந்துதுவாபர யுகம் முடியும் கலி தொடங்கும் –
11 -6 -42 ஸ்லோகம்-உத்தவர் வேண்டுகோள் -உலக்கை சாபம்-யது குலம் முடியும் –
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி ஆலோ தகவில்லை -தகவில்லை –
ரிஷிகள் இல்லை நாம்- உன் உடனே இருந்து பழகி -உடன் விளையாடி-
இருள் போல் -சம்சாரம்-உன் புன் சிரிப்பை கண்டே கடக்கலாம் –
பக்தி விதைதீர் -வளர்ந்து –
அடுத்த அத்யாயம்- கண்ணன்-நித்யர் எண்ணெய் எதிர் பார்க்கிறார்கள் –
கடல் கொள்ள போகிறது –
துவாரகை முழுகும்-கலி கோலம் முற்றும்
தர்ம சிந்தனை குறையும் -உம்மால் இதை தாங்க முடியாது
இந்த இடம் விட்டு விட்டு -என் இடத்தில் மனம் செலுத்தி
உற்றார் உறவார் இடம் ஆசைவிட்டு
அவ்வூரில்-திரு தொலை வில்லி மங்கலம்-
சிந்தையினாலும்-தேவ பிரானையே தந்தை தாயாக அடைந்த
பத்ரி காச்ரமம் போய் இரும் -சர்வரும் நன்றாக இருக்க -ஷாந்தி யாக –
நன்கு அறிந்தவர் -உலகு அனைத்தும் நான்- அனைத்திலும் என்னை  காண கற்று கொள்ளும்
நீராய் நிலனாய் -அம்பரமும் -அலை கடலும் -வைராக்கியம் உபதேசித்தான் –
கண்ணன் இடம் வைராக்கியம் முடியாதே -உலக விஷய வைராக்கியம் கொண்டு உன் இடம் வந்தோம் –
உத்தவர் நமக்காக பேசுகிறார் -நீ இருந்தால் தான் பக்தி
நல் வழி காட்டும்-உபதேசம் ஆரம்பம்-இயற்க்கை தான் குரு –
அவதூதர் யது ராஜா -நடந்த கதை சொல்கிறான் –
538
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம்-
வேதம் ஆணை படி செய்வது தர்மம்-சாஷாத் தர்மம்-கண்ணன்-
செயலோ குணமோ பார்க்க முடியாதே உருவத்தோடு தானம் தர்மம் போல் கண்ணன் –
தர்மம் தலை குனிவு நடந்தால் அவதரிப்பேன்-
5111 வருஷம் ஆன பின்பு கலி யுகம்–தர்மம் வாட்டம் அடையும் பொழுது கல்கி அவதாரம்
பிரிவதற்கு இரங்கி-மல்லிகை கமழ்தென்றல் ஈருமாலோ-
அவனை விட்டு உயிர் நிற்காமல் துடிக்க -ஆயர் போல் உத்தவர்-
சிறந்த பண்டிதர் தான் உன்னை நீராய் -கண்டு தர்சிக்கலாம்-
நம் போல்வார்-11 -7 -24 /25 கதை அவதூத சம்வாதம்-யது மகா ராஜர் உடன் –
ஆத்மா ஞானம் அறிந்த அவதூதர்-தர்மம் வழி அறிந்து –
வியாசர் கூப்பிட -சுகர் திரும்பாமல் இருந்தது போல்
கவலையின்றி சஞ்சரிக்கிறார் அவதூதர்
கவலை கோடு இன்றி இருக்கிறீர் -ஆனந்தம்-வியப்பு-
பரம பண்டிதர் போல் தெரிகிறது -யுகம் தாண்டி நடுப்பதை அறிந்து
ஷாந்தி தவழும் முகம்–காமம் கோபம் இன்றி –
ஆனை வெப்பம்-கங்கை நீராடி குளிர்ந்து இருப்பது போல் இருக்கிறீர் –
காரணம் சொல்லும்-பகிர்ந்தால்நாமும் மகிழலாமே —
குருக்கள் பலர் உண்டு-சுற்றி நிறைய உண்டே
ஆகாசம் பூமி சூர்யன் சந்தரன் தண்ணீர்  விட்டில் பூச்சி போல் -24 குருக்கள் உண்டு –
ஆனந்தமாக சுற்றி கொண்டு இருக்கிறேன்-சொல்கிறேன்-பகவத் விஷயம் ஆனந்தம்-
அன்பு வளர -பக்தி பெருக -பகிர்ந்து கொள்கிறேன்-
கண் காத்து கொண்டு கிரகித்து சலித்து நல்லதை
சல்லடை தேவை இல்லாதது வைத்து –முறம் தேவை உள்ளது வைக்கும் -கெட்டதை தள்ளும்
நாமும் முறம் போல் இருக்க வேண்டும்
539
ஞானம் அனுஷ்டானம் நன்றாக உடைய குருவை அடைந்தக்கால்
மா நிலத்தீர் தேனார் கமல  திரு மா மகள் கொழுநன் —தானே வைகுந்தம் தரும் –
ச்வாதன்ரம் நிறைந்த அவனைகுரு மூலமே பற்ற முடியும் –
அவதூத சந்நியாசி-மனுஷ்யர் பறவை ஜட பொருள்கள் –
11 -7 -33 /34 ஸ்லோகம் பிர்த்வி ஆகாசம் -வாயு தண்ணீர் நெருப்பு ஐந்தும்
நிலா சூர்யன்  மாட புறா மலை பாம்பு கடல் விட்டில் பூச்சு
தேன் வண்டு யானை –
கொல்லன் பாம்பு பட்டு பூச்சி குழவி போன்ற 24 குருக்கள்-
முதல் பூமி -யார் இடித்தாலும்விகாரம் இன்றி -மிதித்தாலும் –
குழந்தை ஆரோக்கியம் பூமியில் புரண்டால் தான்-தாய் மடி போல் –
துப்புகிறோம் மல ஜாலம் விழுகிறது –
ஆண்டாள்-இன்றோ திரு ஆடி பூரம்-
பூ வராகர்-இடந்து எடுத்து –
கங்கை காவேரி புண்ய மதிகள்- மரம் காய் கறி பழம் கொடுத்து
தனக்கு என்று வாழாமல் பிறர்க்கு அனைத்தையும் கொடுப்பது பூமி –

வாயு -குணம் -திரு தண் கால் குளிர்ந்த காற்றாகவே பெருமாள்-
குரு வாயூர் அப்பன்-பூவின் வாடை பறித்து கொண்டு வரும் காற்று –
கொண்டு வந்தாலும் தான் தொடர்பு கொள்ளாது -உடலுக்கு இன்றி -ஆத்மா –
நறுமணம் துற நாற்றம் தொடர்பு இன்றி
ஆகாசம்–அளவுக்கு முடியாதது -மேகம் பனி மின்னல் வானவில் இடி -தொடர்பு இல்லை
பெருமை அளவிட முடியாத -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் பரமம் நித்யம் அளவிட முடியாத
மணி மாட கோவில் 11 கருட செவ்பை சேர்ந்து மங்களா சாசனம்-நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் –
தண்ணீர் -அடுத்து -தெளிவு-அழுக்கு கழுவலாம்-முனி புனிதம் ஆக்குவார் இது போல் –
அழுக்கு உடன் சம்பந்தம் கொண்டாலும் -புனிதம்-புஷ்கரம்-தண்ணீர் சுயம் வியக்த ஷேத்ரம்-
 540-
ஸ்ரீ நிதிம் -சர்வ பூதம் சுக்ரிதம்-வரதன் –
அஸ்வமேத யாகம் ஹோம குண்டத்தில் தோன்றி-
நெருப்பு வடு மாறாமல் சேவை-வரம் ததாதி வரதன் –
அக்னி -அடுத்து குரு-நிலம் காற்று ஆகாசம் தண்ணீர் -முன்பு பார்த்தோம் –
தேஜஸ்வி -உபாசிக்கிறார்கள்- குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் –
முன்னேற்ற பாதையில் கூட்டி போகும்- தபஸ் போன்ற வற்றால் முனி கூட்டி போவார்
ஆண்ட முடியாத தேஜஸ் எதி -இப்படி இருக்க வேண்டும் -பூர்ணாகுதி -கழிவு நீர் குப்பை -நெருப்பு உண்ணும் –
பிணத்தை உண்ணும் -வேறுபாடு கிடையாது -முனியும் பாதிக்க படாமல் எதனாலும் –
எதை எரிகிறதோ அதே ரூபம் கொள்ளும் நெருப்பு -ஆத்மா ஒரே மாதிரி
 சிங்க உடல் மயில் உடல் அகவும் சிங்க வடிவு கர்ஜிக்கும்
வாத்மாவுக்கு வேறுபாடு இல்லை –
அடுத்து நிலா -வளரும் தேயும் -நிலவின் கலைகள் தான் வளரும் தேயும்-
ஆத்மா குழந்தை உடல் முதியவன் உடல்-ஆத்மா மாறாதே —
திரு இந்தளூர் ஷய ரோகம் போக்கிய இந்து புஷ்கரணி -இந்துவாரம்-
திங்கள் கிழமை -பரிமள ரெங்கன்-சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே-ஊடல் –
அடுத்து சூர்யன்- ராமன் -சூர்ய குலம் -மாந்தாதா -அஜந தசரதன் ராமன்-தினகர கமல திவாகரன்-
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய் தோன்றி -கடல் நீரை இழுத்து -மழை கொட்ட –
ஞானி புஸ்தகம் படித்து மக்களுக்கு உபதேசம்-ஞானி இது போல் அறிவு கிரணங்களால் கிரகித்து
எட்டாவது மாடப்புறா-குஞ்சு-ஆண் புறா பெண் புறா -பாசம்-வேடன் வளை விரித்து குஞ்சு சிக்கி கொள்ள –
பெண் புறா -ஆசை பாசம் கண்ணை மறைத்து வலையில் சிக்க -ஆண் புறா -துக்கி -விழ –
அதி சிநேகம் கூடாது -கருணையால் கார்யம் கெட கூடாது -ஷாந்தி இழப்பான்-
திரு புல்லாணி-சரண்-புறாக் கதை இங்கும் சொல்லப் பட்டது –
541
சர்வ லோக சரண்யாய ராம சந்திர மகாத்மனே –
ஆஜகாம முகூர்தென -இலக்குவன் கூட இருந்த பெருமாள் இடம் வந்து
சுக்ரீவன்-பெருமாளுக்கு என்ன ஆபத்து என்று –
புறா கதை பெருமாள் சொல்லி -வேடன்-தஞ்சம் சொல்லாமலே புறா தானே விழுந்து
உடலை உணவாக கொடுக்க -ராவணன் கொள்ள வில்லை பிராட்டி
வேடனே திரும்பி வந்தான் இங்கு விபீஷணன்
சரண் சொல்ல வில்லை கதறுகிறான் இங்கு
உயிர் கொடுக்க வில்லை சரண் தான் –
சுக்ரீவனை சமாதானம் செய்தான் –
11 -8 அத்யாயம் 9th குரு மலை பாம்பு -இறை கிட்டே வந்ததும் உண்டு உறங்கும் –
தன்னடையே வருவதை உண்ணும் -நாம் காரணம் இல்லை-படைத்தவன் உணவு கொடுப்பான்-
ஆண்டு அளக்கும் ஐயன்-ஆதனூர் பெருமாள் சயன திரு கோலம்
படி அளக்குகிறான்
ஆடு துறை ஜகத் ரஷகன்-ஆ காத்து –
அளப்பவன் பகவான் அறிந்து கிடைத்தது கொண்டு திருப்தி
அடுத்து 10th குரு -கடல் -பெறும் புற கடல் பெருமாள் நின்ற திரு கோலம்-
பிரசன்னா கம்பீர -ஆழமான அன்பு -புகுந்து ஆழம் காண
கடல் தாண்ட முடியாது கரை காண முடியாது பாபம் நீக்கி -கருணை
பக்தர் ஆவி பெருமாள் திரு கண்ண மங்கை
கலக்க முடியாது
ஆள் கடல் அசையாது அது போல் -இப்படி முனி இருக்க வேண்டும் –
உயராது குறையாது நதிகள் கலந்தாலும் -முனிவன் இது போல் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும்
அடுத்து விளக்கு விட்டில் பூச்சி-தானே வந்து விழும்
பள பளப்பு கண்டு மயங்கி -ஆசை உடன் வந்து -ரூபம் மயங்க கூடாது –
ஐந்து புலன்கள்-கண் மயங்க கூடாது –
எங்கனே -நாங்கள் கோல திரு குருங்குடி நம்பியை கண்ட பின் –
நம் ஆழ்வாராக பிறந்த -காண்பதற்கு முன் காத்து இருக்க வேண்டும் -இதில் குறைவு இல்லை-
இதில் கண் எடுபட வேண்டும் –
அடுத்து 12th குரு -தேன் வண்டு-மலராக போய் -தேன் பருகி-பூவுக்கு வலிக்காது –
வீட்டில் தங்கி கஷ்டப் படாமல் கொஞ்சம் கொஞ்சம் வாங்கி-தாமரை பூ மல்லிகை பூ –
கலக்கும் யோகி பெறும் சாஸ்திரம் சின்ன நூல் சாஸ்திர சார கிராகி போல் இருக்க வேண்டும்
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ பாத ப்ருங்கம்-யதிராஜ விம்சதி
542
குருக்களை அவர் முன்பே ஸ்துதி கொண்டாட வேண்டும் –
ஆசான்-பலர்-அவதூத இயற்கையே குரு -அறிய கருத்துகள் அறிந்து –
13th குரு -யானை – பெண் யானை ஸ்பரசதுக்கு மயங்கும் -புலன்களுக்கு ஆள் படகூடாது –
தொடு உணவுக்கு தோற்காதே -முன்பு விட்டில் பூச்சி கண்ணால் மயங்காதே –
ஆண் யானை பிடிக்க பெண் யானை நிறுத்தி பிடிப்பார்கள்-
உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய் -வட ஆனாய் -நான்கு யானை போல் –
திரு மலை திரு மால் இரும் சோலை அழகர் -திரு கண்ண புரம்-திரு அரங்கம்-
இவனுக்கு மயங்கி வாழ்ந்தே போகலாமே –
அடுத்து 14th குரு -வேடன்-தேனீ கிரகித்து அனுபவிப்பது வேடனுக்கு -நியாயமா –
வேடனுக்கு உரிமை உண்டு- கிரகஸ்தன் சம்பாதிக்க சந்நியாசி பிரமச்சாரி -வாழ –
பிறர் சம்பாத்தியம் வாழ யாத்திக்கு உரிமை உண்டு-வேடன் மூலம் அறிந்த விஷயம்
நெருப்பு பொருள் சம்பந்தம் இல்லை சன்யாசிக்கு –
அகோபிலம்-பாசுரம்-நவ நரசிம்கர்-வேடர்-சிலைக்கை வேடர் -கூச்சல் இட்டு-
பறித்து –
அடுத்து 15th குரு -கிராம சங்கீதம்-தாழ்ந்த ஒலி  -பக்தி இன்றி- இதற்க்கு காது பறி கொடுக்க கூடாது
மான் மயங்கி வலை வீசி பிடிக்க -மான்காதால் கெட்டது -ரிஷ்ய சிங்கர்-விபாங்க மக ரிஷி-உலக விஷயம் மயங்கின கதை
கேளா செவிகள் செவி அல்ல -கேட்காமே -திரு கோவில் ஆயன் –
அடுத்து 16th குரு மீன்-நாக்கு ஆசை -தூண்டில் சிக்கி-
நாக்கை கட்டு படுத்தி-வயிறு ருசி அறியாது-நாக்கு தான் அறியும் –
புள்ளம் பூதம் குடி -புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும்-அவனே மீன் மத்ஸ்ய அவதாரம் –
543-
பாகவத புராணம் பாராயணம் கண்ணனுக்கு பிரியம்-
சொல்களில் புகுந்தான்-அவனை சேவித்த பலன்-
யது -அவதூத சந்நியாசி -தத்தாரையன் என்பர் சிலர் -அடுத்த குரு பெண் –
பிங்களா குரு -உடலை விற்பவள்- திருந்தி -பெருமாள் ஏற்று கொள்கிறான்
11 -8 -22 ஸ்லோகம் –
வயசானது -யாரும் வரவில்லை -யோசிக்கிறாள்-அறியாமல் திரு நாமம் சொன்னாலே பலன் கிட்டுமே
நொந்தாள் -துர் மதி -விருப்பம் அவன் இடம் வைக்காமல்-காலம் கழித்தேன் —
ஆத்மாவுக்கு நல்லது இல்லை/உள்ளம் உடலுக்கு மூன்றுக்கும் நல்லது செய்ய வில்லை
மொத்தமும் துறந்தாள் –
திரு அடி பற்றி-உய்ய்ந்து போனால்
ஈசி போமின் ஈங்கு இரேன்மின் இருமி இளைப்பீர் –
நாசமான பாசம் விட்டு -வாசம் மல்கு தண் துழாயான் வதரி வணங்குதுமே –
தப்த குண்டம்-குளித்து பெருமாளை சேவிக்க போக வேண்டும் –
அடுத்து ௧௮த் குரு 11 -9 அத்யாயம் குறவி பறவை-
கைகளில் ஒன்றும் இன்றி-அகிஞ்சனன்-பணம் சாதனம் வழி –
சேர்த்து வைத்து வாழ்ந்தால்
ஒரு நாயகமாய் -ஓட -திரு நார யாண பெருமாள்-செல்ல பிள்ளை வைர முடி ராஜ முடி கிருஷ்ண ராஜ முடி
ராம பிரியன்-இவனை செல்வமாக கொண்டு மற்ற செல்வம் துறந்து
திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினே –
19 thகுரு சிறுவன்-கோசகன்-ஆ மருவி அப்பன்-அணி அழுந்தூர் -தேவாதி ராஜ பெருமாள்
பக்த பிரகலாதன் ஒரு பக்கம் கருடன் ஒரு பக்கம்
மான அவமானம் இல்லா சிறுவன் -நிந்தனை ஸ்தோத்ரம் செய்தாலும் –
கவலை இன்றி குழந்தை   போல்
20th குரு கல்யாணமான சிறுமி-நெல் குத்த -வளையல் ஓசை
சப்தம் குறைய ஒரே வளை
ஆள் அதிகம் இருந்தால் கூச்சல் குழப்பம்
சீரார் வளை ஒலிப்ப -வா நப்பின்னை
வஞ்சுளா வல்லி தாயார் திரு நறையூர் நின்ற நம்பி ஸ்ரீனிவாச பெருமாள் –
   544
தாய் பசு கன்று குட்டி பின் தொடர்ந்து
கண்ணன் பாகவதம் படிக்கும் நம் போன்ற கன்று
பக்தி அன்பு நமக்கு அவனுக்கு பேர் இன்பம் சிநேகம் –
முதல் குருவே லஷ்மி நாதன் –
சிறுவர் சிறுமி குரு பார்த்தோம்-தனிமையாய் இருந்து த்யானம் பண்ண வேண்டும் –
கோவிலில் வெட்டி பேச்சு தவிர்த்து
 -11 -9 -5 ஸ்லோகம்–குமாரி கங்கணம் பார்த்தோம்
லஷ்யத்தில் புத்தி வைக்கும் பொற் கொல்லர் போல் பரமாத்மா நோக்கி-
ஓம் வில்லில் ஜீவாத்மா அம்பை பூட்டி பெருமாள் இடம்-செலுத்தி –
பக்கம் பார்க்காமல் கோவில் கொண்டான் திரு கடித்தானம்-
ருக்மாங்கதன் அரசன்-பெருமாளுக்கு புஷ்பம்-தேவர்களை சிறை வைத்து
ஏகாதசி  விரதம்-இலக்கு கொண்டு -அற்புத நாராயணன்
22th குரு பாம்பு இடம் இடம் மாற்றி ரகசியம் தனி தனியாக பொந்தில் வாழ்ந்து
எதி யோகி தனித்து -இடம் மாற்றி இருக்கும் இடம் யாருக்கு தெரியாமல்
செய்த கார்யம் யார் இடமும் பறை அறியாமல் -தண்டோரா போடாமல்-
பலன் பெற்றதும் தானே மக்கள் உணர வேண்டும் -பயன் பெற்றவர் பேசினால் போதுமே –
ஊரகம்-பாம்பு காமரு மதிள் கச்சி ஊரகத்தாய் -வர பிரசாதி-பாயச பிரசாதம்
மகா பலி – வேண்டி கொண்ட படி -சேவை -திரு விக்ரமனும் சேவை இங்கே –
அடுத்து 23 rd குரு -பட்டு பூச்சி வாயில் நூல் விட்டு கூடு கட்டி –
 545
நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான்-பகுச்யாம் பிரஜா  -சங்கல்பித்து –
மூல பிரகிருதி-சமஷ்டியான அசேதனம் -நாம ரூப விபாகம் இன்றி -சூஷ்ம நிலை-
மாறி-மகான்-அகங்காரம்-மூன்றாக -சாத்விக தாமச ராஜச -சிருஷ்டி க்ரமம்
அண்டம்-இமையோர் வாழ் தனி முட்டை பிரம்மா வைத்து -100 வயசு
i பகல் =1000 சதுர யுகம் -43200000 வருஷம் ஒரு சதுர யுகம் -கல்பம் பிரளயம்-ஒட்டி கொள்ளும் –
பிர்த்வி-தண்ணீரில் லயிக்கும்—மகான்-பிரகிருதி-பிரமம் இடம் ஒட்டி கொள்ளும் -லயம் –
பட்டு பூச்சி போல்-தானே கூடு கட்டி விளையாடி நூலை இழுத்து கொள்ளும் – –
உடம்பில் இருந்து தான் நூல்
ஆண் மயில்-பெண் மயில் பார்த்து தொகை விரித்து ஆடும்
தொகை ஆண் மயில் பகுதி -சுருக்கி கொள்ளும்
தன்னுளே திறத்து எழும் -கடல்-அலை வீசி அடிக்க அடங்கும் போல் –
கடல் வேற அலை வேற பகுதி தானே –
இது போல் தான் பிரமம் தன் திரு மேனி
கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா என்ன -திரு அனந்த புரம் –
கொப்பூழில் எழு கமல பூ அழகர் -திருமேனி-
24th குரு -குழவி -போல் கொட்டாதே -சொல்லி சொல்லி  மாற்றும்
ஜீவாத்மா -பரமாத்மா உடன்னினைத்து -சாமா பத்தி மோஷம் கொடுப்பான்-
அபக்தா பாப்யம்-எட்டு திரு கல்யாண குணங்களில் –
உடல் கொத்தி கொத்தி அறிவு இன்றி ஆக்கும் –
ஆத்மாவை இப்படி மயக்கி கீழே இழுக்கும் –
இப்படி ௨௪ குருக்கள்
ஸ்ரீ வைகுண்டம்-வைகுண்ட நாதன்- கள்ள பிரான்
பிரமன் தபஸ் ஏற்று கொள்ள -சேவை-நின்ற திரு கோலம்-ஆதி செஷன் குடை உடன்-ஸ்ரீ வைகுண்டம்
புளிம் குடி கிடந்தது –கனி வாய் சிவப்ப வாராயே
25 குரு உடல்-ஒரு நாள் போல் இருக்காது கர்மம் தால் அடைந்தேன் –
மரம் வளர்ந்து விதை போட்டு மரம் வளரும்-
பிறந்து கர்மம் சம்பாதித்து மீண்டும் பிறவி
தன்மை அறிந்தேன் என்றார் .
உண்மை அறிந்து கவலை இன்றி இருக்கிறேன்
546

உடல் அழிய கூடியது -அறிவற்றது -கர்மத்தால் வந்தது
கவலை பட்டு பிரயஜோனம் இல்லை-முடிவோடு கூடியவை-கர்மம் தொலைந்தால்-
தத்வ ஞானம் -வெளி வர பக்தி ஒன்றே வழி –
பக்தி செய்யும் முறை-சொல்லப் போகிறார் –
11 -10 அத்யாயம்-அடைய விரும்புவன் வர்ணாஸ்ரம கர்மம் விடாமல் செய்து –
பக்திக்கு நித்ய நைமித்திய கர்மா செய்ய வேண்டும்
காம்ய கர்மம் விட வேண்டும்-
நித்ய/நைமித்திய காம்ய கர்மா மூன்று வகை –
காம்ய கர்ம இவ் உலக இன்பம் கொடுக்கும்
புண்ணியம் பாபமிரண்டுமே தொலைத்து -மோஷம் அடைய –
தொலைக்க தான் பிறவி–சுழற்ச்சி-கர்மம் மீண்டும் மீண்டும் பிறவியில் தள்ளும் –
நித்ய நைமித்திய கர்மாவும்-பலன் எதிர் பார்க்காமல்-அவன் இடம் சமர்பித்து செய்ய வேண்டும் –
காம்ய கர்மாவையே விடவேண்டும் –
அன்பு காதல் வளர -கர்மம் தொலைக்க -நித்ய நைமித்திய கர்ம செய்து –
தடங்கல் நீக்க -சித்த சுத்தி ஏற்பட்டு -பாபம்தொலையும்-பெருமானுக்கு ப்ரீதி -பக்தி வளர்ந்து முக்தி-
பலனை எதிர் பார்த்து செய்யாதே -பெரு வீடு கொடுப்பார் -தன்னடையே அனைத்தையும் வழங்குவார் –
ஆச்சார்யர் உபாசித்து அவனை அடைய வேண்டும் –
பாபம் புன்னியம்தவிர்ந்து சொர்க்கம் நரகம் போகாமல்-
முக் குணம்- புலன் தூண்ட கர்மா வளர்ந்து -பிறவி சிறை
வெளி வருவதை அடுத்து சொல்கிறார்
11-6

8–tvaà mäyayä tri-guëayätmani durvibhävyaà
vyaktaà såjasy avasi lumpasi tad-guëa-sthaù
naitair bhavän ajita karmabhir ajyate vai
yat sve sukhe ‘vyavahite ‘bhirato ‘navadyaù

O unconquerable Lord, You engage Your illusory energy, composed of three
modes, to unleash, maintain and devastate the inconceivable manifest cosmos,
all within Your own self. As the supreme superintendent of mäyä, You appear
to be situated in the interaction of the modes of nature; however, You are never
affected by material activities. In fact, You are directly engaged in Your own
eternal, spiritual bliss, and thus You cannot be accused of any material
infection.

9–çuddhir nåëäà na tu tatheòya duräçayänäà
vidyä-çrutädhyayana-däna-tapaù-kriyäbhiù
sattvätmanäm åñabha te yaçasi pravåddhasac-
chraddhayä çravaëa-sambhåtayä yathä syät

O greatest of all, those whose consciousness is polluted by illusion cannot
purify themselves merely by ordinary worship, study of the Vedas, charity,
austerity and ritual activities. Our Lord, those pure souls who have developed a
powerful transcendental faith in Your glories achieve a purified state of
existence that can never be attained by those lacking such faith.

13–ketus tri-vikrama-yutas tri-patat-patäko
yas te bhayäbhaya-karo ‘sura-deva-camvoù
svargäya sädhuñu khaleñv itaräya bhüman
padaù punätu bhagavan bhajatäm aghaà naù

O omnipotent Lord, in Your incarnation as Trivikrama, You raised Your leg
like a flagpole to break the shell of the universe, allowing the holy Ganges to
flow down, like a banner of victory, in three branches throughout the three
planetary systems. By three mighty steps of Your lotus feet, Your Lordship
captured Bali Mahäräja, along with his universal kingdom. Your lotus feet
inspire fear in the demons by driving them down to hell and fearlessness among
Your devotees by elevating them to the perfection of heavenly life. We are
sincerely trying to worship You, our Lord; therefore may Your lotus feet kindly
free us from all of our sinful reactions.

25–yadu-vaàçe ‘vatérëasya
bhavataù puruñottama
çarac-chataà vyatéyäya
païca-viàçädhikaà prabho

O Supreme Personality of Godhead, O my Lord, You have descended into
the Yadu dynasty, and thus You have spent one hundred twenty-five autumns
with Your devotees.

26/27–nädhunä te ‘khilädhära
deva-käryävaçeñitam
kulaà ca vipra-çäpena
nañöa-präyam abhüd idam
tataù sva-dhäma paramaà
viçasva yadi manyase
sa-lokäl loka-pälän naù
pähi vaikuëöha-kiìkarän

My dear Lord, there is nothing remaining at this time for Your Lordship to
do on behalf of the demigods. You have already withdrawn Your dynasty by the
curse of the brähmaëas. O Lord, You are the basis of everything, and if You so
desire, kindly return now to Your own abode in the spiritual world. At the same
time, we humbly beg that You always protect us. We are Your humble servants,
and on Your behalf we are managing the universal situation. We, along with our
planets and followers, require Your constant protection.

30–yady asaàhåtya dåptänäà
yadünäà vipulaà kulam
gantäsmy anena loko ‘yam
udvelena vinaìkñyati

If I were to leave this world without withdrawing the overly proud members
of the Yadu dynasty, the whole world would be destroyed by the deluge of their
unlimited expansion.

31–idänéà näça ärabdhaù
kulasya dvija-çäpa-jaù
yäsyämi bhavanaà brahmann
etad-ante tavänagha

Now due to the brähmaëas’ curse, the annihilation of My family has already
begun. O sinless Brahmä, when this annihilation is finished and I am enroute to
Vaikuëöha, I will pay a small visit to your abode

43–nähaà taväìghri-kamalaà
kñaëärdham api keçava
tyaktuà samutsahe nätha
sva-dhäma naya mäm api

O Lord Keçava, my dear master, I cannot tolerate giving up Your lotus feet
even for a fraction of a moment. I urge You to take me along with You to Your
own abode.

44–tava vikréòitaà kåñëa
nånäà parama-maìgalam
karëa-péyüñam äsädya
tyajanty anya-spåhäà janäù

O my dear Kåñëa, Your pastimes are supremely auspicious for mankind and
are an intoxicating beverage for the ears. Tasting such pastimes, people forget
their desires for other things

45–çayyäsanäöana-sthänasnäna-
kréòäçanädiñu
kathaà tväà priyam ätmänaà
vayaà bhaktäs tyajema hi

My dear Lord, You are the Supreme Soul, and thus You are most dear to us.
We are Your devotees, and how can we possibly reject You or live without You
even for a moment? Whether we are lying down, sitting, walking, standing,
bathing, enjoying recreation, eating or doing anything else, we are constantly
engaged in Your service

11-7

6–tvaà tu sarvaà parityajya
snehaà sva-jana-bandhuñu
mayy äveçya manaù saàyak
sama-dåg vicarasva gäm

Now you should completely give up all attachment to your personal friends
and relatives and fix your mind on Me. Thus being always conscious of Me, you
should observe all things with equal vision and wander throughout the earth.

7–yad idaà manasä väcä
cakñurbhyäà çravaëädibhiù
naçvaraà gåhyamäëaà ca
viddhi mäyä-mano-mayam

My dear Uddhava, the material universe that you perceive through your
mind, speech, eyes, ears and other senses is an illusory creation that one
imagines to be real due to the influence of mäyä. In fact, you should know that
all of the objects of the material senses are temporary.

16–so ‘haà mamäham iti müòha-matir vigäòhas
tvan-mäyayä viracitätmani sänubandhe
tat tv aïjasä nigaditaà bhavatä yathähaà
saàsädhayämi bhagavann anuçädhi bhåtyam

O my Lord, I myself am most foolish because my consciousness is merged in
the material body and bodily relations, which are all manufactured by Your
illusory energy. Thus I am thinking, “I am this body, and all of these relatives
are mine.” Therefore, my Lord, please instruct Your poor servant. Please tell
me how I can very easily carry out Your instructions

17–satyasya te sva-dåça ätmana ätmano ‘nyaà
vaktäram éça vibudheñv api nänucakñe
sarve vimohita-dhiyas tava mäyayeme
brahmädayas tanu-bhåto bahir-artha-bhäväù

My dear Lord, You are the Absolute Truth, the Supreme Personality of
Godhead, and You reveal Yourself to Your devotees. Besides Your Lordship, I
do not see anyone who can actually explain perfect knowledge to me. Such a
perfect teacher is not to be found even among the demigods in heaven. Indeed,
all of the demigods, headed by Lord Brahmä, are bewildered by Your illusory
potency. They are conditioned souls who accept their own material bodies and
bodily expansions to be the highest truth.

33/34/35–påthivé väyur äkäçam
äpo ‘gniç candramä raviù
kapoto ‘jagaraù sindhuù
pataìgo madhukåd gajaù
madhu-hä hariëo ménaù
piìgalä kuraro ‘rbhakaù
kumäré çara-kåt sarpa
ürëanäbhiù supeçakåt

ete me guravo räjan
catur-viàçatir äçritäù
çikñä våttibhir eteñäm
anvaçikñam ihätmanaù

O King, I have taken shelter of twenty-four gurus, who are the following:
the earth, air, sky, water, fire, moon, sun, pigeon and python; the sea, moth,
honeybee, elephant and honey thief; the deer, the fish, the prostitute Piìgalä,
the kurara bird and the child; and the young girl, arrow maker, serpent, spider
and wasp. My dear King, by studying their activities I have learned the science
of the self.

43–tejo-’b-anna-mayair bhävair
meghädyair väyuneritaiù
na spåçyate nabhas tadvat
käla-såñöair guëaiù pumän

Although the mighty wind blows clouds and storms across the sky, the sky is
never implicated or affected by these activities. Similarly, the spirit soul is not
actually changed or affected by contact with the material nature. Although the
living entity enters within a body made of earth, water and fire, and although
he is impelled by the three modes of nature created by eternal time, his eternal
spiritual nature is never actually affected.

44–svacchaù prakåtitaù snigdho
mädhuryas tértha-bhür nåëäm
muniù punäty apäà mitram
ékñopasparça-kértanaiù

O King, a saintly person is just like water because he is free from all
contamination, gentle by nature, and by speaking creates a beautiful vibration
like that of flowing water. Just by seeing, touching or hearing such a saintly
person, the living entity is purified, just as one is cleansed by contact with pure
water. Thus a saintly person, just like a holy place, purifies all those who
contact him because he always chants the glories of the Lord.

73–evaà kuöumby açäntätmä
dvandvärämaù patatri-vat
puñëan kuöumbaà kåpaëaù
sänubandho ‘vasédati

In this way, one who is too attached to family life becomes disturbed at
heart. Like the pigeon, he tries to find pleasure in mundane sex attraction.
Busily engaged in maintaining his own family, the miserly person is fated to
suffer greatly, along with all his family members.

11-8-6

6–samåddha-kämo héno vä
näräyaëa-paro muniù
notsarpeta na çuñyeta
saridbhir iva sägaraù

During the rainy season the swollen rivers rush into the ocean, and during
the dry summer the rivers, now shallow, severely reduce their supply of water;
yet the ocean does not swell up during the rainy season, nor does it dry up in
the hot summer. In the same way, a saintly devotee who has accepted the
Supreme Personality of Godhead as the goal of his life sometimes will receive by
providence great material opulence, and sometimes he will find himself
materially destitute. However, such a devotee of the Lord does not rejoice in a
flourishing condition, nor is he morose when poverty-stricken.

16–su-duùkhopärjitair vittair
äçäsänäà gåhäçiñaù
madhu-hevägrato bhuìkte
yatir vai gåha-medhinäm

Just as a hunter takes away the honey laboriously produced by the
honeybees, similarly, saintly mendicants such as brahmacärés and sannyäsés are
entitled to enjoy the property painstakingly accumulated by householders
dedicated to family enjoyment.

17–grämya-gétaà na çåëuyäd
yatir vana-caraù kvacit
çikñeta hariëäd baddhän
mågayor géta-mohität

A saintly person dwelling in the forest in the renounced order of life should
never listen to songs or music promoting material enjoyment. Rather, a saintly
person should carefully study the example of the deer, who is bewildered by the
sweet music of the hunter’s horn and is thus captured and killed.

43–çré-brähmaëa uväca
evaà vyavasita-matir
duräçäà känta-tarña-jäm
chittvopaçamam ästhäya
çayyäm upaviveça sä

The avadhüta said: Thus, her mind completely made up, Piìgalä cut off all
her sinful desires to enjoy sex pleasure with lovers, and she became situated in
perfect peace. Then she sat down on her bed.

44–äçä hi paramaà duùkhaà
nairäçyaà paramaà sukham
yathä saïchidya käntäçäà
sukhaà suñväpa piìgalä

Material desire is undoubtedly the cause of the greatest unhappiness, and
freedom from such desire is the cause of the greatest happiness. Therefore,
completely cutting off her desire to enjoy so-called lovers, Piìgalä very happily
went to sleep.

11-9-11

11–mana ekatra saàyuïjyäj
jita-çväso jitäsanaù
vairägyäbhyäsa-yogena
dhriyamäëam atandritaù

manaù—the mind; ekatra—in one place; saàyuïjyät—one should fix;
jita—conquered; çväsaù—the breathing process; jita—conquered; äsanaù—the
yoga sitting postures; vairägya—by detachment; abhyäsa-yogena—by the
regulated practice of yoga; dhriyamäëam—the mind being steadied;
atandritaù—very carefully.

Having perfected the yoga sitting postures and conquered the breathing
process, one should make the mind steady by detachment and the regulated
practice of yoga. Thus one should carefully fix the mind on the single goal of
yoga practice.

21–yathorëanäbhir hådayäd
ürëäà santatya vaktrataù
tayä vihåtya bhüyas täà
grasaty evaà maheçvaraù

Just as from within himself the spider expands thread through his mouth,
plays with it for some time and eventually swallows it, similarly, the Supreme
Personality of Godhead expands His personal potency from within Himself.
Thus, the Lord displays the network of cosmic manifestation, utilizes it
according to His purpose and eventually withdraws it completely within
Himself.

22–yatra yatra mano dehé
dhärayet sakalaà dhiyä
snehäd dveñäd bhayäd väpi
yäti tat-tat-svarüpatäm

If out of love, hate or fear an embodied soul fixes his mind with intelligence
and complete concentration upon a particular bodily form, he will certainly
attain the form that he is meditating upon.

33–avadhüta-vacaù çrutvä
pürveñäà naù sa pürva-jaù
sarva-saìga-vinirmuktaù
sama-citto babhüva ha

O Uddhava, hearing the words of the avadhüta, the saintly King Yadu, who
is the forefather of our own ancestors, became free from all material
attachment, and thus his mind was evenly fixed on the spiritual platform.

11-10

11–tasmäj jijïäsayätmänam
ätma-sthaà kevalaà param
saìgamya nirased etad
vastu-buddhià yathä-kramam

Therefore, by the cultivation of knowledge one should approach the
Supreme Personality of Godhead situated within oneself. By understanding the
Lord’s pure, transcendental existence, one should gradually give up the false
vision of the material world as independent reality.

12–

äcäryo ‘raëir ädyaù syäd
ante-väsy uttaräraëiù
tat-sandhänaà pravacanaà
vidyä-sandhiù sukhävahaù

The spiritual master can be compared to the lower kindling stick, the disciple
to the upper kindling stick, and the instruction given by the guru to the third
stick placed in between. The transcendental knowledge communicated from
guru to disciple is compared to the fire arising from the contact of these, which
burns the darkness of ignorance to ashes, bringing great happiness both to guru
and disciple.

36/37–kathaà varteta viharet
kair vä jïäyeta lakñaëaiù
kià bhuïjétota visåjec
chayétäséta yäti vä
etad acyuta me brühi
praçnaà praçna-vidäà vara
nitya-baddho nitya-mukta
eka eveti me bhramaù

O my Lord, Acyuta, the same living entity is sometimes described as
eternally conditioned and at other times as eternally liberated. I am not able to
understand, therefore, the actual situation of the living entity. You, my Lord,
are the best of those who are expert in answering philosophical questions. Please
explain to me the symptoms by which one can tell the difference between a
living entity who is eternally liberated and one who is eternally conditioned. In
what various ways would they remain situated, enjoy life, eat, evacuate, lie
down, sit or move about?

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -529-536-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2012

529-

மாய கூத்தன்-பெரும் குளம்-ஒரு பாசுரம்-மங்களாசாசனம்-தூது விடுகிறார்
ஆஸ்ரிய பூதன் -பேச்சுக்கும் மனதுக்கும் அப்பால் -பட்டவன் –
வன் வடபால் நின்ற மாயக் கூத்தன் –11 -3 -மாயா பிரகிருதி பற்றியது
விடுதலை அடைவது எப்படி -பூஜா விதியும் சொல்லும் -இரண்டும் சொல்லும் .
நிமி கேட்கிறான்-மாயை எது-பொய்யா -கானல் நீர் போலவா -ஆஸ்ரியமானது –
அவனை -சர்வ சக்தன் -உணர முடியாமல் தடுத்து -இருக்கும் பிரகிருதி-தன்னை பார்க்க சொல்லி அழுத்தும் ..
அவனை கூட மறைக்க -மறக்க வைக்கும் -அந்தரிஷி-ரிஷி பதில் சொல்கிறார்
மூல பொருளாக கொண்டு படைக்கும் பொருள்-ஆத்மா
 அறியாமல் தேகம் வழி-உடல் பண்பால் -நினைத்து கொள்ள வைக்கும் –
ஞான ஆனந்த மாயம்-துக்கம் அஞ்ஞாம்  சூழ வைக்கும் –
படைக்கும் முறை-லயம் முறை-மாறி-விளக்குகிறார் -கர்ம வசத்தால் சிறை பட்டு இருக்கிறோம் –
தூக்கணாம் குருவி கட்டிய கூட்டை பிரிக்க முடியாமல் -நம்மாம் இதில் இருந்து வெளி வர –
அவன் உதவி ஒன்றே -கருணை என்னும் கயிறு கொண்டு-சரணாகதி ஒன்றே வழி ..
காம அனுபவமே வாழ்வு -பணம்- இல்லை என்று உணர வேண்டும்
குரு தான் வழி காட்டுவார் -பாகவத
உலக பற்று நீங்கி சாது -கருணை நட்பு -வணங்கி
தபம் -பொறுமை -நேர்மை உடன் இருக்கும் குரு இடம்
அகிம்சை -சுக துக்கம் சமம் -அனைத்திலும் அவன் இருப்பதாய் உணர்ந்து
ஜன சந்ததி இன்றி-மான் தோல் மாற உரி தரித்து
சாஸ்திரம் நம்பிக்கை கொண்டு
மனசு வாக்கு கர்மம் கட்டு படுத்தி
சரவணம் கீர்த்தனம் த்யானம்
அனைத்தும் அவனுடையது
தானம் தபம் மந்த்ரம்
அவன் பிடித்த செயலே செய்து -அனைத்தும் அவனே -நினைவு கொண்டு
சாது தொண்டு =கதை அவன் பற்றி பேசி
40 தர்மம் பாகவத தர்மம் -நினைவு கொண்டு அனுஷ்டிப்போம்
 530–

நாராயணனே பரன்-அவனே பர தத்வம் பரம் ஜோதி -பரமாத்மா –
நாராயண ஸ்துதி -தத்வம் ஜோதி பொது சொல்-ஏக நாராயண ஒருவனையே குறிக்கும் –
பாகவத தர்மம் 40 அறிந்து கொண்டு -தொடங்கி -ஓன்று அனைத்துக்குள்ளும் கொண்டு போகும்
பூஜா விதி பார்ப்போம் -யாரை பூஜிக்க -மோஷ பிரதன் ஒருவனே –
பிபலாயனார் -ஒன்பதில் ஒருவர்பதில் சொல்கிறார் –
சிருஷ்டி லயம் காத்தல் காரணம்-தனக்கு காரணம் இன்றி
அத்புத நிஷ் காரண -கரண கொடுத்து -நடாத்தி –
விசுத்தமான மனசால்-பிரதி பலன் எதிர்பார்க்காமல் –
பொறி வெளிச்சம் கொண்டு நெருப்பு பார்க்க வேண்டாமே -நெருப்பே காட்டி கொடுக்குமே
கண் காத்து தீ [பொறி போல்  -அளவுக்கு உல் பட்டவை இவை
இப்படி பட்டவன் அல்லன்-என்றே சாஸ்திரம் சொல்ல முடியும்
இப்படி பட்டவன் சொல்ல முடியாது
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன்
ந நேதி ந நேதி-கோத்ரம் இல்லை-குறைவற்று -அடையாளம் காட்டி சொல்ல முடியாது
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரம —
கர்ம யோகம் -எப்படி செய்ய வேண்டும் -அடுத்த கேள்வி
கர்ம அகர்ம விகர்ம -மூன்று உண்டு
கண்ணனே புரியாது -சிரித்தே சொன்னான்-
பய கிருது பய நாசனன்-இரண்டும் அவன் தானே
வரண ஆஸ்ரம தர்மம் -மூன்று வித த்யாகம்.-மருந்து போல்
பூஜிக்கும் விதி சொல்லி முடிக்கிறார்
சந்தனம்-சுத்தி உடன்-திரு ஆராதனா வழியும் சொல்கிறார்
மூல மந்த்ரம்- திரு மந்த்ரம்-எளிய வழி –
உடுத்து களைந்த -கலத்தது உண்டு –
சம்சார விடுதலை அடைய இதுவே வழி
இனி அவன் அவதார பெருமை சொல்ல போகிறார் ..
531
நாராயண ரிஷி பதரி–அவதார பெருமை கேட்க நிமி ஆசை கொள்ள –
கேட்பதே பலன்-துர்மிளர் ரிஷி பதில்-சொல்ல
பெருமை சொல்லி முடிக்க முடியாது -தொட்டு கூட பார்க்க முடியாது –
படித்து கொண்டு இருந்தாலே பெருமை-ஆரம்பித்த ததர்கே ஆனந்தம் -முக்தி
-ஸ்ரத்தை ஒன்றே போதும் ..-மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழ்
நர நாராயண -இருவரும்-பத்ரி யாத்ரை -ரிஷிகேஷ்-ஹரித்வார் -கந்கைஆரத்தி
கங்கை மாதா கே ஜே -தேவ பிரயாகை -மாறாத புருஷோத்தமன்
கண்டம் என்னும் கடி நகர்
ஜோஷி முட் -திரு பிரிதி -அமர்ந்த திரு கோலம்
பத்ரி ஆஸ்ரமம் -குளிர் வர வேற்க -அல்ககநந்தா –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள்-ரிஷிகள் -அனுபவித்த
தர்மர் -தந்தை சந்நிதியும் உண்டு தாயாருக்கும்
அமர்ந்த திரு கோலம்-த்யானம் ரூபத்தில் –
நாரதர் குபேரர்
தபஸ் பண்ண -இந்திரன் கவலை கொண்டு-அப்சரஸ் ஸ்திரீகள் அனுப்ப –
பரிகாசம் செய்தான் -வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளிகள் -கூப்பிட்டு -வெட்கி
தாங்கள் பதவி போகும் பயம் தேவர்களுக்கு
அடியார்களை கை விடாமல் -கொள்ளும் ச்வாபம்
பசி தாகம் அடக்கி-இன்றி தவம் -அவனையே அடைய –
இந்திர பட்டணம் -சென்று நாராயண பெருமை சொல்ல
ஹம்ச அவதாரம் -வேதம் உபதேசித்து
பரதன்தம்பி கள் தானே  ரிஷிகள்
ரிஷப தேவர் உபதேசம்
மத்ஸ்ய அவதாரம்
வராக அவதாரம்
ஹரி அவதாரம்

வாமனன்-திரி விக்ரமன்
பரசுராமன்-ப்ருகு வம்சம்
சீதா ராமன்
யது குல கண்ணன்
புத்தர் ஆக பிறப்பார்
மயக்க
கல்கி கலி கொடுமை முடித்து கிருத யுகம் வரும்
கேட்பது விருப்பம் அனைவருக்கும்
532
18ooo ஸ்லோகம்-12 ஸ்கந்தம்

கண்ணன்-உத்தவர் -முன் நிமி-ஒன்பது சித்த புருஷர்
11 -5 -கீழே பக்தி செய்பவனை -இடையூறுகள் என்ன பார்த்தோம்
சமாசர் ரிஷி-பக்தி இல்லாவன் நினை சொல்கிறார் நிமிக்கு
-சாந்தி இன்றி -புலன்களை வெல்லாமல் இவர் கதி என்ன கேள்வி
-சதுர்வித -ஏக பக்தி -கீதை -ஆர்த்தர்புதுசாக ஐஸ்வர்யம் – கேவலர்-பகவத் லாபார்த்தி –
என்னை கேட்டவனுக்கு ஆனந்தமாக கொடுக்கிறேன்
மூடர் /நராதமரர்கள்-நம்பிக்கை இன்றி /மாயையால் மயங்கி /அசுரர் -நான்காவது-ராவணாதிகள் –
சக்தி ஞானம் தப்பான வலி ஆசுர புத்தி-வேதம் கற்று-வர பலத்தால்
இவர் நிலை-நான்காவது நிலை-வேருத்துபோராமை-நரகத்தில்தல்லுகிறேன்
மற்றவர் திருந்துவார்கள்
அதே விஷயம் இங்கு –
வாய் -தோள் மார்பு திரு அடி யில் இருந்து தோன்றி-நன்றி இன்றி -நமக்கு உபயோகம்
தூரே ஹரி கதை–உலக இன்பத்துக்கு வேதம் -கீதை -இல்லை
பக்திக்காகா -அதை படித்தால் தன்னாக இது வரும் –
பீடு நடந்து உயர்ந்தது நோக்கி போக சின்ன பலன்கிட்டும்
ஆஸ்திக நாஸ்திகன்-பெரும் -மூர்க்கர் -அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியாமல்-
உள்ளே ஆஸ்திகன்-வெளியில் நாஸ்திகன் -வெளியில் ஆஸ்திகன்-உள்ளே நாஸ்திகன்-பெரிய மூர்கர்
இது போல் இல்லாமல் உன் ராஜ்யத்தில் பார்த்து கொள் -உன் அரசில்
இப்படி பட்டவர் நரகத்தில் விழுவார்கள்-
வாடகை வீட்டில்-இருந்துவாடகை கொடுக்காமல் நம் வீடு -சொல்லி –
சரீர சுகம்-கருதி-இங்கும் சந்தோசம் இல்லை-அங்கும் நரகம் –
533-
நிறம் வெளிது -பசிது கருதி -வெவ்வேறு  வர்ணம் யுகம் தோறும் –
திரு கோட்டியூர் நரக நாசனை–நாவிற் கொண்டு அழையாத மானிட சாதியர் –
சாப்பிடும் சாப்பாடும் பெருகும் நீருமுடுத்தும் ஆடையும் பாபம்
வெள்ளியில் திரு மேனி -ஹிருத யுகம் வெளிது –
-பேசாதார் -பெரி ஆழ்வாருக்கு நெருக்கமான திவ்ய தேசம்
வண்ண மாடங்கள் சூழ் -ஆரம்பித்தார்-கோஷ்டிபுரம் –
திரு கோஷ்டியூர் நம்பி-அஷ்டாங்க விமானம்–நிழல் கீழே விழாதே-
மாதவன் -சௌம்யா நாராயணன் –
கடைசி ரிஷி-பகவான்பற்றி-கரபாஜனர் பேசுகிறார்
-திரு மேனி பூஜை முறை திரு ஆடை மாறும்–அனந்தன்-பிரிவுக்கு அந்தமில்லை-
நானாவித பிரகாரம்-நித்யோதித்த சாந்தோதித்த பரத்வம்-ஒவொரு பிரகாரங்களிலும் வேறு வேறு
லோக ருசி பின்னம்- அதற்குத்தக்க பல வகை-அனைவரையும் கொள்ள –
கிருத -சுக்ல-நான்கு கை-மான் தோல் மர உரி -தபஸ் -தலை முடி -த்யாநிகிறவர்-தண்டம் கமண்டலம் பிடித்து
பாதிரி த்யானம்-அவன்போல் சாந்த மனிசர் -சமம்-ஹம்சன் யோகேஸ்வரன் –
த்ரேதா -சிவப்பு-நான்குகை- மூன்று மேகலை- பொன் மாயா திரு ஆடை
யாகம் கரண்டி -யாகம் மூலம் அடைகிறார்கள்-விஷ்ணு யக்ஜா சர்வ தேவ பெயருடன் –
துவாபர -கரம் பச்சை கரு நீலம் மாம் தளிர் பச்சை கலந்த -வரணதுடன்-இன்றும் மூலவர் சேவை –
த்யானம்-யாகம்-பூஜிகிரார்கள் மூன்றாவது
நமஸ்தே வாசுதேவாயா –
கலியுகம்-கிருஷ்ணா வர்ணம்-இயற்கை கருப்பு வர்ணம்-திரு நாம சந்கீர்தனத்தால் அடைகிறார்கள்
கப்பல்-திருஅடி-கலி தான் உயர்ந்தது -12 பேர் அவதரிக்க போகிறார் என்று சூசிப்பித்து சொன்னான்
 534
ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல்கள் வாழி
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து  வேத -வேதாந்தம்  –
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்-வியாசர் பகவான் -வேதம்பிரித்து அருளிய -அவரே சூசிப்பிக்க
கிருஷ்ணா த்வைபாயனர் 11 -5 மூன்று ச்லோககங்கள்-
துவாபர யுக இறுதியில் -கலி யுகத்தில் தொடக்கம்  -ஆழ்வார்கள் அவதரிப்பார்கள் –
-நதிகள் பெயரும் -சொல்லி -நாராயண பக்தி பரப்ப
கலியுகம் சிறப்பு-எளிய உபாயம் –  திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –
கொசித்கொசித் என்று இவர் ஆவிர்பாவம் கலியும் கெடும் போல் சூசிதம் –
38 ஸ்லோகம்-நாராயண பராயணர்கள் கொசித் கொசித் திராவிட -தாமிரபரணி
கிருத மால்ய -பயச்வினி -நதிகள் –
ஐப்பசி திரு வோணம்-பொய்கை-காஞ்சி திரு வெக்கா -பொற் தாமரை குளம்-வையம் தகளியா –
திருகடல் மலை-தலை சயன பெருமாள்-செவ்வந்தி பூவில்-பூதத் ஆழ்வார் -அன்பே தகளியா
பெரும் தமிழர்கள் -பேய் ஆழ்வார் -கேசவ பெருமாள் ஆஸ்தானம்-மயிலை- கிணற்றில் மயூர புரி –
மாட மா மயிலை திரு வல்லி கேணி -திரு கண்டேன் –முதல் ஆழ்வார்கள்- நல் தமிழால் –
திருமழிசை-ஜகன்னாத பெருமாள்- ம்கிசார ஷேத்ரம்-சாரமானதிவ்ய தேசம்
மகம்-சக்கரம் அம்சம்-பக்தி சாரர் –
அடுத்து நம் ஆழ்வார் -திரு குருகூர்

மதுர கவி ஆழ்வார் -வைத்த மா நிதி பெருமாள்- சித்தரை சித்தரை-திரு கோளூர் –
உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு -தலைவர் –
535
அமுதூரும் என் நாவுக்கே –
துவாபர -கலி யுக சந்தி காலத்தில்-முதல் நால்வரும்-
நம் ஆழ்வார் மதுர கவி ஆழ்வார் -கலி யுகம் தொடக்கத்தில் –
11 -5 -38 பார்த்தோம் –
தமிழ்- பக்தி-கலங்கிய நெஞ்சத்தால்-தாழ்வாக நினைப்பவர் பால் செல்ல கூசித்து இரு –
உபய வேதாந்தம் —
கொல்லி காவலன்-மாசி புனர்வசு- கௌச்துபம்   அம்சம்-குலசேகர பெருமாள்-
 கொடும்களூர் பக்கம்-திரு வஞ்சி களம் -முகுந்த பெருமாள் கோவில்-அருகில்-
பெரிய ஆழ்வார் -வைகை நதி கரை-ஆனி சுவாதி -திரு பல்லாண்டு/பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி
யசோதை பாவனை -461 பாசுரங்கள்-பிள்ளை தமிழ்-வட பெரும் கோவில் உடையான்-
ஐந்தாம் உத்சவம் -ஐந்து பெருமாள் கருட சேவை-பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையர் –
இன்றோ திரு ஆடி பூரம்-எமக்காக அன்றோ அவதரித்தார் -திரு பாவை- நாச்சியார் திருமொழி –
சூடி கொடுத்த பாட வல்ல நாச்சியார் –
திரு மண்டம் குடி-காவேரி நதி -கரையில்-தொண்டர் அடி பொடி-அரங்கனுக்கே என்றே –
மார்கழி கேட்டை-திரு மாலை-திரு பள்ளி எழுச்சி-திரு நாம சங்கீர்த்தன மகிமை –
நரகமே ச்வர்க்கமாகும் –
உறையூர் கமல வல்லி நாச்சியார் -ஆறாம் திரு நாள் சேர்த்தி உத்சவம்
கார்த்திகை-ரோகிணி -என் அமுதினை கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றை காணாவே –
திரு மங்கை ஆழ்வார் -கைங்கர்யத்தில் பெருமை- வீறுடைய கார்த்திகை-கார்த்திகை
திரு குறையலூர் -குமுதவல்லி நாச்சியார்-உடன்-ஆறு பிரபந்தம்-அணைத்த வேல் குவித்த கை –
ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல்கள் வாழி –
 536-

பகவத் ரூபம் பாகவதம்-பிற்பட்டார் தர்சித்து இன்பம் அடைய பாகவதம் கற்று
11 -5  முடிந்து -ரிஷிகள் உபதேசம்முடிந்து 43 ஸ்லோகம் -நிமி அரசன் வணங்கி
-ரத்னம் -ஒன்பது பேரும் வழங்கி-
அங்கேயே மறைந்து போனார்கள்-
நாரதர் -வசுதேவர் -பார்த்து -அதன் உள் கதை நிமி-9 பேர் –
நம் குழந்தை புத்தி விட்டு அவன் பரமாத்மா -அறிந்து -சர்வேஸ்வரன்-கொடுத்த அனுபவம்
மாட்டுக்கும் வெண்ணெய்க்கும் தயிர் பானைக்கும்
செஷ்டிதம் முடிந்து -ஆனை காத்து -மாயமே -மகன் ஒருவருக்கு இல்லாத மா மாயன்-
11 -6 சுகர் -பேச -துவாரகை போய் வணங்க -உயர்ந்த கோடி –
முக்தி தரும் ஷேத்ரம்- வாயால் படி -பக்தி சாம்ராஜ்யம் -கண்ணன் தான் த்வாரம்-
பெட் துவாரகை-குசேலர் சந்தித்து
நாசத் துவாரகை-ராஜஸ்தான் -மீரா பாய் -பக்தர் பித்து பிடித்தவன்
அனைவரும் வந்து கண்ணனை வணங்க-ஒளி மிக்கு இருந்த திரு மேனி
கிரீஸ்=பூமி ஆனந்தம் திரு மேனி அழகால் கொடுப்பான்
தாமோதர நாராயணன்-ஆயன்-திரு கண்ண புரம்-
கபிஸ்தலம்-கஜேந்திர வரதன் ஆற்றம் கரை கிடக்கும் கண்ணன் -பஞ்ச கிருஷ்ண ஷேத்ரம் –
ஸ்தோத்ரம் பண்ணி-உன் திரு அடியேசம்சாரம் தாண்டுவிக்கும் -உன்னை ரஷிப்பதும்
-யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய் –சடாரியிலே நம் ஆழ்வார் -தோதாரி-வான மா மலை –
புனித தன்மை -திரு அடி பற்றிய கதைகள்/கங்கை/நூபுர கங்கை-சிலம்பாறு –
தொட்டி திரு மஞ்சனம்-வஞ்ச கள்வன் மா மாயன்-எண்ணெய் சீயக் காய் -நிதானம் -திரு மஞ்சனம் –
அழகர்-நூபுர கங்கை -சென்று -பில த்வாரம்-சல சல நூபுர கங்கை திரு மேனி தழுவி-திரு அடி பட்டு-
அவனே தீர்த்தன்-திரு அடி பட்டு வந்த தீர்த்தம் நாமும் நீராடலாம்-
பூமி பாரம் குறைக்க அவதரித்தீர் 125 ஆண்டுகள் முடிந்தன -பிரமன்-உமக்கு திரு உள்ளம் இருந்தால்
உம் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளலாம்
உத்தவர் -கட்டி கதறி-பேச்சு தொடங்கும் –
11-3

11–saàvartako megha-gaëo
varñati sma çataà samäù
dhäräbhir hasti-hastäbhir
léyate salile viräö

Hoards of clouds called Saàvartaka pour torrents of rain for one hundred
years. Flooding down in raindrops as long as the trunk of an elephant, the
deadly rainfall submerges the entire universe in water.

12–tato viräjam utsåjy
vairäjaù puruño nåpa
avyaktaà viçate sükñmaà
nirindhana ivänalaù

Then Vairäja Brahmä, the soul of the universal form, gives up his universal
body, O King, and enters into the subtle unmanifest nature, like a fire that has
run out of fuel.

13–väyunä håta-gandhä bhüù
salilatväya kalpate
salilaà tad-dhåta-rasaà
jyotiñöväyopakalpate

Deprived of its quality of aroma by the wind, the element earth is
transformed into water; and water, deprived of its taste by that same wind, is
merged into fire.

30–parasparänukathanaà
pävanaà bhagavad-yaçaù
mitho ratir mithas tuñöir
nivåttir mitha ätmanaù

One should learn how to associate with the devotees of the Lord by
gathering with them to chant the glories of the Lord. This process is most
purifying. As devotees thus develop their loving friendship, they feel mutual
happiness and satisfaction. And by thus encouraging one another they are able
to give up material sense gratification, which is the cause of all suffering.

31–smarantaù smärayantaç ca
mitho ‘ghaugha-haraà harim
bhaktyä saïjätayä bhaktyä
bibhraty utpulakäà tanum

The devotees of the Lord constantly discuss the glories of the Personality of
Godhead among themselves. Thus they constantly remember the Lord and
remind one another of His qualities and pastimes. In this way, by their devotion
to the principles of bhakti-yoga, the devotees please the Personality of Godhead,
who takes away from them everything inauspicious. Being purified of all
impediments, the devotees awaken to pure love of Godhead, and thus, even
within this world, their spiritualized bodies exhibit symptoms of transcendental
ecstasy, such as standing of the bodily hairs on end.

32–kvacid rudanty acyuta-cintayä kvacid
dhasanti nandanti vadanty alaukikäù
nåtyanti gäyanty anuçélayanty ajaà
bhavanti tüñëéà param etya nirvåtäù

Having achieved love of Godhead, the devotees sometimes cry out loud,
absorbed in thought of the infallible Lord. Sometimes they laugh, feel great
pleasure, speak out loud to the Lord, dance or sing. Such devotees, having
transcended material, conditioned life, sometimes imitate the unborn Supreme
by acting out His pastimes. And sometimes, achieving His personal audience,
they remain peaceful and silent.

33–iti bhägavatän dharmän
çikñan bhaktyä tad-utthayä
näräyaëa-paro mäyäm
aïjas tarati dustaräm

Thus learning the science of devotional service and practically engaging in
the devotional service of the Lord, the devotee comes to the stage of love of
Godhead. And by complete devotion to the Supreme Personality of Godhead,
Näräyaëa, the devotee easily crosses over the illusory energy, mäyä, which is
extremely difficult to cross.

5–çré-pippaläyana uväca
sthity-udbhava-pralaya-hetur ahetur asya
yat svapna-jägara-suñuptiñu sad bahiç ca
dehendriyäsu-hådayäni caranti yena
saïjévitäni tad avehi paraà narendra

çré-pippaläyanaù uväca—Çré Pippaläyana said; sthiti—of the creation;
udbhava—maintenance; pralaya—and destruction; hetuù—the cause;
ahetuù—itself without cause; asya—of this material universe; yat—which;
svapna—in dream; jägara—wakefulness; suñuptiñu—in deep sleep or
unconsciousness; sat—which exists; bahiù ca—and external to them as well;
deha—of the material bodies of the living entities; indriya—the senses;
äsu—life airs; hådayäni—and minds; caranti—act; yena—by which;
saïjévitäni—given life; tat—that; avehi—please know; param—to be the
Supreme; nara-indra—O King

Çré Pippaläyana said: The Supreme Personality of Godhead is the cause of
the creation, maintenance and destruction of this universe, yet He has no prior
cause. He pervades the various states of wakefulness, dreaming and unconscious
deep sleep and also exists beyond them. By entering the body of every living
being as the Supersoul, He enlivens the body, senses, life airs and mental
activities, and thus all the subtle and gross organs of the body begin their
functions. My dear King, know that Personality of Godhead to be the Supreme.

36–

naitan mano viçati väg uta cakñur ätmä
präëendriyäëi ca yathänalam arciñaù sväù
çabdo ‘pi bodhaka-niñedhatayätma-mülam
arthoktam äha yad-åte na niñedha-siddhiù
na—cannot; etat—this (Supreme Truth); manaù—the mind; viçati—enter;
väk—the function of speech; uta—nor; cakñuù—sight; ätmä—intelligence;
präëa—the subtle airs supporting life; indriyäëi—the senses; ca—or;
yathä—just as; analam—a fire; arciñaù—its sparks; sväù—own; çabdaù—the
authoritative sound of the Vedas; api—even; bodhaka—being able to indicate
by verbal reference; niñedhatayä—because of denying such; ätma—of the
Supreme Soul; mülam—basic evidence; artha-uktam—expressed indirectly;
äha—does express; yat-åte—without which (Supreme); na—there is not;
niñedha—of the negative statements of scripture; siddhiù—ultimate purpose.

Neither the mind nor the faculties of speech, sight, intelligence, the life air
or any of the senses are capable of penetrating that Supreme Truth, any more
than small sparks can affect the original fire from which they are generated.
Not even the authoritative language of the Vedas can perfectly describe the
Supreme Truth, since the Vedas themselves disclaim the possibility that the
Truth can be expressed by words. But through indirect reference the Vedic
sound does serve as evidence of the Supreme Truth, since without the existence
of that Supreme Truth the various restrictions found in the Vedas would have
no ultimate purpose.

44-parokña-vädo vedo ‘yaà
bälänäm anuçäsanam
karma-mokñäya karmäëi
vidhatte hy agadaà yathä

Childish and foolish people are attached to materialistic, fruitive activities,
although the actual goal of life is to become free from such activities. Therefore,
the Vedic injunctions indirectly lead one to the path of ultimate liberation by
first prescribing fruitive religious activities, just as a father promises his child
candy so that the child will take his medicine.

45–näcared yas tu vedoktaà
svayam ajïo ‘jitendriyaù
vikarmaëä hy adharmeëa
måtyor måtyum upaiti saù

If an ignorant person who has not conquered the material senses does not
adhere to the Vedic injunctions, certainly he will engage in sinful and
irreligious activities. Thus his reward will be repeated birth and death.

46–vedoktam eva kurväëo
niùsaìgo ‘rpitam éçvare
naiñkarmyaà labhate siddhià
rocanärthä phala-çrutiù

By executing without attachment the regulated activities prescribed in the
Vedas, offering the results of such work to the Supreme Lord, one attains the
perfection of freedom from the bondage of material work. The material fruitive
results offered in the revealed scriptures are not the actual goal of Vedic
knowledge, but are meant for stimulating the interest of the performer.

50/51–arcädau hådaye cäpi
yathä-labdhopacärakaiù
dravya-kñity-ätma-liëgäni
niñpädya prokñya cäsanam
pädyädén upakalpyätha
sannidhäpya samähitaù
håd-ädibhiù kåta-nyäso
müla-mantreëa cärcayet

The devotee should gather whatever ingredients for worshiping the Deity
are available, make ready the offerings, the ground, his mind and the Deity,
sprinkle his sitting place with water for purification and prepare the bathing
water and other paraphernalia. The devotee should then place the Deity in His
proper place, both physically and within his own mind, concentrate his
attention, and mark the Deity’s heart and other parts of the body with tilaka.
Then he should offer worship with the appropriate mantra.

52/53–

säìgopäìgäà sa-pärñadäà
täà täà mürtià sva-mantrataù
pädyärghyäcamanéyädyaiù
snäna-väso-vibhüñaëaiù
gandha-mälyäkñata-sragbhir
dhüpa-dépopahärakaiù
säìgam sampüjya vidhivat
stavaiù stutvä named dharim

sa-aìga—including the limbs of His transcendental body; upäìgäm—and His
special bodily features such as His Sudarçana disc and other weapons;
sa-pärñadäm—along with His personal associates; täm täm—each particular;
mürtim—Deity; sva-mantrataù—by the Deity’s own mantra; pädya—with
water for bathing the feet; arghya—scented water for greeting;
äcamanéya—water for washing the mouth; ädyaiù—and so on; snäna—water
for bathing; väsaù—fine clothing; vibhüñaëaiù—ornaments; gandha—with
fragrances; mälya—necklaces; akñata—unbroken barleycorns; sragbhiù—and
flower garlands; dhüpa—with incense; dépa—and lamps; upahärakaiù—such
offerings; sa-aìgam—in all aspects; sampüjya—completing the worship;
vidhivat—in accordance with the prescribed regulations; stavaiù
stutvä—honoring the Deity by offering prayers; namet—one should bow down;
harim—to the Lord.

One should worship the Deity along with each of the limbs of His
transcendental body, His weapons such as the Sudarçana cakra, His other
bodily features and His personal associates. One should worship each of these
transcendental aspects of the Lord by its own mantra and with offerings of
water to wash the feet, scented water, water to wash the mouth, water for
bathing, fine clothing and ornaments, fragrant oils, valuable necklaces,
unbroken barleycorns, flower garlands, incense and lamps. Having thus
completed the worship in all its aspects in accordance with the prescribed
regulations, one should then honor the Deity of Lord Hari with prayers and
offer obeisances to Him by bowing down.

11-4-6-

6–dharmasya dakña-duhitary ajaniñöa mürtyäà
näräyaëo nara åñi-pravaraù praçäntaù
naiñkarmya-lakñaëam uväca cacära karma
yo ‘dyäpi cästa åñi-varya-niñevitäìghr

Nara-Näräyaëa Åñi, who is perfectly peaceful and is the best of sages, was
born as the son of Dharma and his wife Mürti, the daughter of Dakña.
Nara-Näräyaëa Åñi taught the devotional service of the Lord, by which material
work ceases, and He Himself perfectly practiced this knowledge. He is living
even today, His lotus feet served by the greatest of saintly persons.

17–haàsa-svarüpy avadad acyuta ätma-yogaà
dattaù kumära åñabho bhagavän pitä naù
viñëuù çiväya jagatäà kalayävatirëas
tenähåtä madhu-bhidä çrutayo hayäsye

The infallible Supreme Personality of Godhead, Viñëu, has descended into
this world by His various partial incarnations such as Lord Haàsa [the swan],
Dattätreya, the four Kumäras and our own father, the mighty Åñabhadeva. By
such incarnations, the Lord teaches the science of self-realization for the benefit
of the whole universe. In His appearance as Hayagréva He killed the demon
Madhu and thus brought the Vedas back from the hellish planet Pätälaloka.

18–

gupto ‘pyaye manur ilauñadhayaç ca mätsye
krauòe hato diti-ja uddharatämbhasaù kñmäm
kaurme dhåto ‘drir amåtonmathane sva-påñöhe
grähät prapannam ibha-räjam amuïcad ärtam

In His appearance as a fish, the Lord protected Satyavrata Manu, the earth
and her valuable herbs. He protected them from the waters of annihilation. As a
boar, the Lord killed Hiraëyäkña, the son of Diti, while delivering the earth
from the universal waters. And as a tortoise, He lifted Mandara Mountain on
His back so that nectar could be churned from the ocean. The Lord saved the
surrendered king of the elephants, Gajendra, who was suffering terrible distress
from the grips of a crocodile.

9–saàstunvato nipatitän çramaëän åñéàç ca
çakraà ca våtra-vadhatas tamasi praviñöam
deva-striyo ‘sura-gåhe pihitä anäthä
jaghne ‘surendram abhayäya satäà nåsiàhe

The Lord also delivered the tiny ascetic sages called the Välakhilyas when
they fell into the water in a cow’s hoofprint and Indra was laughing at them.
The Lord then saved Indra when Indra was covered by darkness due to the
sinful reaction for killing Våträsura. When the wives of the demigods were
trapped in the palace of the demons without any shelter, the Lord saved them.
In His incarnation as Nåsiàha, the Lord killed Hiraëyakaçipu, the king of
demons, to free the saintly devotees from fear.

20–deväsure yudhi ca daitya-patén surärthe
hatväntareñu bhuvanäny adadhät kaläbhiù
bhütvätha vämana imäm aharad baleù kñmäà
yäcïä-cchalena samadäd aditeù sutebhyaù

The Supreme Lord regularly takes advantage of the wars between the
demons and demigods to kill the leaders of the demons. The Lord thus
encourages the demigods by protecting the universe through His various
incarnations during the reigns of each Manu. The Lord also appeared as
Vämana and took the earth away from Bali Mahäräja on the plea of begging
three steps of land. The Lord then returned the entire world to the sons of
Aditi.

21–niùkñatriyäm akåta gäà ca triù-sapta-kåtvo
rämas tu haihaya-kuläpyaya-bhärgavägniù
so ‘bdhià babandha daça-vaktram ahan sa-laìkaà
sétä-patir jayati loka-mala-ghna-kéåtiù

Lord Paraçuräma appeared in the family of Bhågu as a fire that burned to
ashes the dynasty of Haihaya. Thus Lord Paraçuräma rid the earth of all
kñatriyas twenty-one times. The same Lord appeared as Rämacandra, the
husband of Sétädevé, and thus He killed the ten-headed Rävaëa, along with all
the soldiers of Laìkä. May that Çré Räma, whose glories destroy the
contamination of the world, be always victorious.

22–bhümer bharävataraëäya yaduñv ajanmä
jätaù kariñyati surair api duñkaräëi
vädair vimohayati yajïa-kåto ‘tad-arhän
çüdrän kalau kñiti-bhujo nyahaniñyad ante

To diminish the burden of the earth, the unborn Lord will take birth in the
Yadu dynasty and perform feats impossible even for the demigods. Propounding
speculative philosophy, the Lord, as Buddha, will bewilder the unworthy
performers of Vedic sacrifices. And as Kalki the Lord will kill all the low-class
men posing as rulers at the end of the age of Kali.

23–evaà-vidhäni janmäni
karmäëi ca jagat-pateù
bhüréëi bhüri-yaçaso
varëitäni mahä-bhuja

O mighty-armed King, there are innumerable appearances and activities of
the Supreme Lord of the universe similar to those I have already mentioned. In
fact, the glories of the Supreme Lord are unlimited.

11-5-2-

2–çré-camasa uväca
mukha-bähüru-pädebhyaù
puruñasyäçramaiù saha
catväro jajïire varëä
guëair viprädayaù påthak

Çré Camasa said: Each of the four social orders, headed by the brähmaëas,
was born through different combinations of the modes of nature, from the face,
arms, thighs and feet of the Supreme Lord in His universal form. Thus the four
418
spiritual orders were also generated.

20–çré-karabhäjana uväca
kåtaà tretä dväparaà c
kalir ity eñu keçavaù
nänä-varëäbhidhäkäro
nänaiva vidhinejyate

çré-karabhäjanaù uväca—Çré Karabhäjana said; kåtam—Satya; tretä—Tretä;
dväparam—Dväpara; ca—and; kaliù—Kali; iti—thus named; eñu—in these
ages; keçavaù—the Supreme Lord, Keçava; nänä—various; varëa—having
complexions; abhidhä—names; äkäraù—and forms; nänä—various;
eva—similarly; vidhinä—by processes; ijyate—is worshiped.

Çré Karabhäjana replied: In each of the four yugas, or ages—Kåta, Tretä,
Dväpara and Kali—Lord Keçava appears with various complexions, names and
forms and is thus worshiped by various processes.

21–kåte çuklaç catur-bähur
jaöilo valkalämbaraù
kåñëäjinopavétäkñän
bibhrad daëòa-kamaëòalü

In Satya-yuga the Lord is white and four-armed, has matted locks and wears
a garment of tree bark. He carries a black deerskin, a sacred thread, prayer
beads and the rod and waterpot of a brahmacäré.

22–manuñyäs tu tadä çäntä
nirvairäù suhådaù samäù
yajanti tapasä devaà
çamena ca damena ca

People in Satya-yuga are peaceful, nonenvious, friendly to every creature
and steady in all situations. They worship the Supreme Personality by austere
meditation and by internal and external sense control.

23–haàsaù suparëo vaikuëöho
dharmo yogeçvaro ‘malaù
éçvaraù puruño ‘vyaktaù
paramätmeti géyate

In Satya-yuga the Lord is glorified by the names Haàsa, Suparëa,
Vaikuëöha, Dharma, Yogeçvara, Amala, Éçvara, Puruña, Avyakta and
Paramätmä.

24–tretäyäà rakta-varëo ‘sau
catur-bähus tri-mekhalaù
hiraëya-keças trayy-ätmä
sruk-sruvädy-upalakñaëaù

In Tretä-yuga the Lord appears with a red complexion. He has four arms,
golden hair, and wears a triple belt representing initiation into each of the three
Vedas. Embodying the knowledge of worship by sacrificial performance, which
is contained in the Åg, Säma and Yajur Vedas, His symbols are the ladle, spoon
and other implements of sacrifice

25–taà tadä manujä devaà
sarva-deva-mayaà harim
yajanti vidyayä trayyä
dharmiñöhä brahma-vädinaù

In Tretä-yuga, those members of human society who are fixed in religiosity
and are sincerely interested in achieving the Absolute Truth worship Lord
Hari, who contains within Himself all the demigods. The Lord is worshiped by
the rituals of sacrifice taught in the three Vedas.

26–viñëur yajïaù påçnigarbhaù
sarvadeva urukramaù
våñäkapir jayantaç ca
urugäya itéryate

In Tretä-yuga the Lord is glorified by the names Viñëu, Yajïa, Påçnigarbha,
Sarvadeva, Urukrama, Våñäkapi, Jayanta and Urugäya.

27–dväpare bhagaväï çyämaù
péta-väsä nijäyudhaù
çrévatsädibhir aìkaiç ca
lakñaëair upalakñitaù

In Dväpara-yuga the Supreme Personality of Godhead appears with a dark
blue complexion, wearing yellow garments. The Lord’s transcendental body is
marked in this incarnation with Çrévatsa and other distinctive ornaments, and
He manifests His personal weapons.

48–vaireëa yaà nåpatayaù çiçupäla-pauëòraçälvädayo
gati-viläsa-vilokanädyaiù
dhyäyanta äkåta-dhiyaù çayanäsanädau
tat-sämyam äpur anurakta-dhiyäà punaù kim

Inimical kings like Çiçupäla, Pauëòraka and Çälva were always thinking
about Lord Kåñëa. Even while they were lying down, sitting or engaging in
other activities, they enviously meditated upon the bodily movements of the
Lord, His sporting pastimes, His loving glances upon His devotees, and other
attractive features displayed by the Lord. Being thus always absorbed in Kåñëa,
they achieved spiritual liberation in the Lord’s own abode. What then can be
said of the benedictions offered to those who constantly fix their minds on Lord
Kåñëa in a favorable, loving mood?

49–mäpatya-buddhim akåthäù
kåñëe sarvätmanéçvare
mäyä-manuñya-bhävena
güòhaiçvarye pare ‘vyaye

Do not think of Kåñëa as an ordinary child, because He is the Supreme
Personality of Godhead, inexhaustible and the Soul of all beings. The Lord has
concealed His inconceivable opulences and is thus outwardly appearing to be an
ordinary human being.

52–itihäsam imaà puëyaà
dhärayed yaù samähitaù
sa vidhüyeha çamalaà
brahma-bhüyäya kalpate

Anyone who meditates on this pious historical narration with fixed attention
will purify himself of all contamination in this very life and thus achieve the
highest spiritual perfection.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -523-528-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2012

523

ரசிகர் நாம்-சம்சாரம் நினைக்க வருத்தம்-கண்ணன் கதை மனம் குளிர்விக்கும்
10 -89 அத்யாயம்
பகவான் புருஷோத்தமன்-நல்ல தவம் செய்து நல்ல பலன் பெற வேண்டும்
கோர தவம் பலன் என்ன காட்ட -பாணாசுரன்/ராவணன்/ஹிரண்யன்/விருதாசுரன் கதைகள்
இங்கு சாத்விக தேவதை யார் -மக ரிஷி-ப்ருகு -மூன்று இடமும்
இந்த கதை ஸ்ரீனிவாச மகாத்மயம் கேட்டு இருக்கிறோம்
கர வீர புரம் தாயார் தவம்
அதே கதை இங்கு
ப்ருகு சத்யா லோகம் போக-ஸ்தோத்ரம் பண்ண வில்லை
பரிட்ஷை வைக்க -கோபம் அடைகிறாரா பார்க்க –
நமக்கு பகவான் கடாஷம் ஒன்றே வேண்டும்-நெருப்பு கனல் நோக்க
தபசால் அடக்க
அடுத்து சிவன் இடம் போக –
ப்ருகுவும் பிள்ளை பிரம்மாவுக்கு
பஸ்மம் பூசி -அணைக்க வருபவனைதடுக்க சூலாயுதம் எடுக்க
அடுத்து ஸ்ரீ வைகுண்டம் போக
ஸ்ரீராப்தி  சாயி-சயன திரு கோலம்-நாச்சியார் திரு அடி வருட
காலால் எட்டி உதைக்க-கரடு முரடு நெஞ்சு-அசுரர் சண்டை-நீரோ தபம் புரிந்து மேன்மை
ஒத்தடம் கொடுத்து வணங்கி நிற்க -சத்ய குணம் -உம் திரு அடி ஸ்பர்சம் பட்டு என் மார்புக்கு பெருமை சேர்த்தீர்
குற்றம் அற்று பரம புருஷன்-சத்வ குணா நிதி -தர்ம சாஷாத் ஞானம் வைராக்கியம் கொடுப்பவன்
வேடிக்கை  மகா லஷ்மி பார்வதி கதை
மூத்த சுமங்கலி-இளைய பெண்
மான் பிஞ்சு கையில் கொண்டு இருப்பாரே சக்கரம் இல்லை -அது எங்கே காணோம்
அதை பன்றி குட்டி பிறந்தவரை கேட்க வேண்டும்
அடுத்த கேள்வி -தாண்டவம் எங்கு -மசான பூமியில் ஆடுவான்
இடை பெண் வெண்ணெய்க்கு ஆடி இருப்பவனை கேள்
கிழட்டு காளை மாடு எங்கே -கருடன் பெருமை
மாட்டை பாது காக்கும் கோபாலனை கேள்
ரிஷிகள் விஷ்ணு பெருமை பேசி உயர்ந்த கதி அடைய
பலன்-சம்சார தாகம்
ஆதி ஆத்மிக ஆதி பௌதிக ஆதி தெய்விக
கொதிப்பை அடக்க பகவான் கதைகள்
அடுத்து வைதிகன் பிள்ளைகள் கதை
524
வட திசை மதுரை- சால கிராமம் துவாரகை அயோதியை ..எம் புருஷோத்தமன் இருக்கை

துவாரகை இருந்த பொழுது நடந்த89  -22 ஸ்லோகம்
அந்தணன் பிள்ளைகள் நால்வரையும்-இழந்து புலம்ப
அரசன் முன் பிரஜை—தர்மம் படி ஆளா விடில்-பிள்ளை மறிந்தன
அர்ஜுனன்-காண்டீபம் இருக்கிறது -நான் ரட்ஷிகிறேன்
சங்கர்ஷனோ வாசிதேவன் பிரத்யுமன் அநிருத்ணன் -இவரால் முடியாததை நீ காக்கவ
அர்ஜுனன்  -சென்று சர கூட்டம் மூட -இந்த குழந்தை பிறந்த மறு வினாடி போக
கண்ணன் இடம்-உடம்போடு பிள்ளை காணோம்-
அர்ஜுனன் எங்கும் போய் தேட -வாருணா மூலை கீழ் லோகம்மேல் லோகம் சொர்க்கம் கிடைக்க வில்லை
தேர் பூட்டி மூவரையும் கூட்டி -ஏழு லோகம் கடந்து -நான்கு குதிரைகள் பூட்டிய தேர்
சுதர்சன ஒளியால் -கடந்து போக -பாஸ்கர கோடி துல்யம்- திருமோகூர் காள மேகம்-
திரு மேனி அழகு-ஜெய ஜெய ஸ்ரீ சுதர்சன –
கூடல் அழகர் அமர்ந்த சேவை-
கண்ணால் ஏவ இருள் தொலைத்து
விஷ்ணு லோகம் 1000 தூண் கொண்ட திரு மாமணி மண்டபம்
மகா லஷ்மி கண்ணனை சேவிக்க ஆசை -இது ஒரு நிர்வாகம்
விஷ்ணுவே -ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -அர்ஜுனன் நர -ரிஷி -போன செயல் முடிந்தது -திரும்பி வர வேண்டும்
தீயோர் முடிய -கண்ணன் திரு கோலம் பார்க்க ஆசை கொண்டேன் என்றானாம்
பிள்ளைகளை கொடுத்தான்
அனைத்து செயலும் கண்ணன் அருள் புரிந்து கொண்டான் அர்ஜுனன்
அடுத்து ௯௦ அத்யாயம்
துவாரகை அனைவரும் ஆனந்தம்
௧௬௧௦௮ பெரும் ஆனந்தம்
நிமிஷம் கூட பிரியாமல் மக்கள் மேகம்/பறவை/காற்றே கட்டி அழுவார்கள்
இரவு கத்தும் பறவை/மலை அசையாமல் யோசித்து/மேகம் அழுது கொட்டி
ஆழ்வார் போல் -நாரை வெளுத்து இருக்க –
கொண்ட பெரும் காதலுக்கு பத்திமை  நூல்வரம்பு இல்லை
விளக்கே உன்னையும் சுட வைத்தன்பா
பிறந்த பிள்ளைகளை சொல்கிறார்
388100000 ஆச்சார்யர் இருந்தார்கள்
கண்ணன் கதைகள் கூற பட்டன என்று ௧௦ ஸ்கந்தம் முடித்தார்
525-

ஜெயந்தி -விபூஷணம்
திரு அடி பட நடக்க பிறந்து
கோபிகள் கண் அடி பட நடந்தான்
கோபால விம்சதி-கண்ணனை அனுபவிகிறார்
20 ஸ்லோகத்தால் கல்லும் கரையும் படி –
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் பேசி
இறுதியில் கோபிகளை கொண்டாடி விட்டு முடிக்கிறார்
90 -25 ஸ்லோகம்-
அன்பை பெருக்கி -உயர்ந்த கதி அடைந்தனர்
உடல் உருகி -கால் தள்ளாட -கேட்டாலே இருக்க அருகில் இருந்த அவர்களுக்கு
அயர்த்து இரங்கி–சிறு தொண்டு புரிந்து
தபசி எப்படி கொண்டாடுவது -சுகர்
நெருபிடையே நிற்க வேண்டாம் புனல் குளிக்க வேண்டாம்
திரு அடி பற்றி வெற்றிலை மடித்து கொடுத்து உண்ட எச்சில் உண்டு
சுகர் கொண்டாடுகிறார்கள்
செய்யா ஆசன ஓடும் பொழுதும்
ஆலாப -அடே /க்ரீடா தட்டா மலை /தோல் மேல் தூக்கி
ஸ்நானன் -சறுக்கு மரம் -சரண பகாடி-மலைபிஞ்சு -பசு மாடு கன்று இன்றும்
ஏறி உண்டு குதித்து நீச்சல் ஆடுவார்களாம்
கண்ணன் இடமே மனசை செலுத்தி வாழ்ந்தார்கள்-சுகர்பேறு என்று கிட்டும்
பிருந்தாவனத்தில் ஒரு மணல் துகள்/ ஆக ஜன்மம்
அணையை -திர்யக் ஸ்தாவர ஜன்மங்களை பரிகரித்து பிரார்திகிறார்கள்
பிள்ளை லோகாச்சர்யர் பாதுகை நாயனார்
எம்பெருமான் பொன் மலையில் ஏதேனும் ஆவேனே

கேட்டு முடிந்து மனம் கனக்க 10 ஸ்கந்தம் விட்டுபோகிறோம்
மனம் என்றும் கண்ணன் இருப்பான்
11 -1 கண்ணன்-மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏக எண்ணும்
அசுரர்முடித்து-அவதார பலன் முடிந்து –
அசுர தன்மை உள்ளவரையும் முடித்து
பூபாரம் குறைத்து
யாதவர் மதம் பிடித்து இருக்க அதையும் முடிக்க சங்கல்பம்
மூங்கில் ஒன்றுடன் ஓன்று உரசி முடிவது போல்
சத்ய சங்கல்பன்-சாபம் கதை ஏற்பாடு செய்தான்
எதனால் சாபம் -பரிஷித் கேட்க
ரிஷி பட்டியல்-யாகம் செய்து தியானம் செய்ய சொன்னான் கண்ணன்
யாதவர் மதம்-சாம்பன்-ஜாம்பவதி பிள்ளை
கர்பிணி பெண் போல் ஆனை -உலக்கை உங்கள் குளம் நாசம் பிறக்கும்
நிஜமாகவே உலக்கை பிறக்க
பொடி பொடி ஆக்கி கடலில் போட சொல்ல
இரும்பு துண்டை மீன் உண்ண வேடன்-எது குலம் அழிக்க
526
மம சந்தோஷ காரணம்-பாகவதம் சொல்வதால்
பகவத இதம் =பாகவதம்
குணம் செஷ்டிதம் சொல்லும்
11 -2 -நாரதர் வசுதேவருக்கு பாகவத தர்மம் உபதேசிக்கிறார் இதில்
பக்தன்-அடியவர் இடமும்-இறை அன்பர்- அடியேன் அடியார்க்கு அடியார்க்கு
நாரதர் துவாரகை நெடு நாள் தங்கி இருக்க வசுதேவர் வணங்கி கேட்க
அங்கும் இங்கும் சென்று நாராயண அனுபவம் அனைவருக்கும்  அருள
பாகவத தர்மம் அறிய ஆசை
மிக பெரியவர் வசுதேவர் -அவரே கேட்கிறார்
நாம் கற்றது கை மண் அளவு-அகங்கரித்து இருக்கிறோம்
கண்ணனையே பெற்றவர்-வணங்கி கேட்கிறார்
மூன்று முறை பிள்ளை வேண்டினேன்
பிள்ளை காலை பிடித்து மோட்ஷம் கேட்க அறியாமல் போனேனே
கொடு மா வினையேன் அவர் அடியார் அடியோடு கூடும் இது அல்லால்
திரு வன் பரிசாரம் வருவார் திரிவார்-ஓர் அடியானும் உளன்
திரு வாழ் மார்பன்-உடைய நங்கையார் ஆய சேரி –
திரு தாயார் சேவித்து -உன்னை தேவர் வேலை வாங்கி-அமுதம் கடைந்து
உன்னை உனக்காகா கேட்காமல்
-சங்கு சக்கரம் -ஆளும் ஆளார் வாழும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வார் மற்று இல்லை
நாரதர் பதில்- உலகுக்கே நன்மை எப்படி அறிந்தாலும் கொஞ்சம் அனுஷ்டித்தாலும்
புண்ய சரவண கீர்த்தனம்
ஜடா பரதர் -உடன் பிறந்த 9 பெரும் நிமி  மன்னன் உடன் பேச பாகவத தர்மம்
பெயர் சொல்லி -நிமி -துர் லபோ மானிட தேக -அரிது அரிது மானிடர் பிறப்பு
வைகுண்ட பிரிய தர்சனம் அதிலும் அரிது
கவி பேச  ஒன்பது பேரில்  ஒருவன்-அவன் பக்தன் பயம் இன்றி இருப்பான்
பாகவத தர்மம் எளிது
ஓடி கொண்டே பண்ணலாம் –
உட்கார்ந்தே பண்ணலாம் -அவலீலை
கணை மூடி கொண்டே பண்ணலாம் -அர்த்தம் அறியாமல்
காயேனா வாச 36 ஸ்லோகம்
உடல் பேச்சு மனம் புலன் புத்தி தன்னாலோ கரோதி எத் எத் நாராயணா சமர்ப்பயாமி
நான்- கர்த்ருத்வ பலன் விரும்பாமல் பயம் இன்றி இருக்கலாம்
பெருமானையே நினைந்து மகிழ்கிறான்
பயம் நீங்குகிறான்
பெருமாள் திரு அடி பிடித்து பயம் அன்றி
குணம் சேஷ்டிதம் வாயால்  பாடி/ ஆசை மிகுந்து
அழுது /அனுக்ரகம் கிடைத்து சிரித்து ஆடி நாம சங்கீர்த்தனம்
 பாகவத தர்மம் -மூன்று நிலை உண்டு பார்ப்போம்
527-

ஞானான் மோஷம்-அஞ்ஞானம் சம்சாரம் –
எதை பற்றிய எப் படி பட்ட ஞானம்
ஞானம் கனிந்த பக்தி -த்யானம்-உபாசனம்-பக்தி -கொண்டே முக்தி
பக்தி ஒன்றே வழி-கீதை- ஞானமே வழி- வேதம்
ஞானம் கனிந்து முதிர்ந்து பக்தி -முரண்பாடு இல்லை அவனை இன்றி இருக்க முடியாத நிலை-மதி நலம்-பக்திச்த ஞான விசேஷம்
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு-அமுதனார்
நாள் தோறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுக்கும்
ஆர்த்தி கொண்டு துடிக்க –
11 -2 அத்யாயம்-பாகவத தர்ம உபதேசம் பார்த்து கொண்டு வருகிறோம்
நிமி- விதேகன்-உடல் இன்றி- ஜனகன் மூதாதையர்-
கவி ரிஷி சொன்ன பதில் பார்த்து வருகிறோம் நிமி அரசனுக்கு ..
நீசனானாலும் தள்ள மாட்டான் -எப்படியாவது தன் அடி அடைவானா பார்த்து கொண்டு இருக்கிறான் –
சுலபன்-எளியவன்-39 ஸ்லோகம்
காதால் கேட்டு-அர்த்தம் வாய் விட்டு பாடி-வெட்கம் இன்றி கதை நாமம்
பக்தி அன்பு வளரும்
சிரிப்போம் நமக்கு உள்ளே –
அவனை புரிந்து -விலகி இருந்தோமே அழுது -கதறி
கதறுகின்றேன் அளித்து எனக்கு அருள் செய் குளித்து மூன்று -திரு மாலை
ஆசன பத்மத்தில் அழுந்திய திரு அடிகள்- அபயம் கரே –
ஆடி ஆடி -அகம் கரைந்து
தேட்டறும்-மால் கொள் சிந்தையாராய் -நினைவை சிதறி அடிக்க ஒட்டாமல்-
கொண்டாட்டம்-உத்சவம்-பக்த உத்தமர் பாகவதர் -ஈட்டம்-பஜனை கோஷ்ட்டி-
கதறுவது பாகவத தர்மம் -பக்தி வளரும் பரம அனுபவம் கை கூடம் உலக விஷய
விரக்தி உண்டாகும்-கவளம் உண்பது போல் பக்தி நிலைகள் இதை வளர்க்கும் –
பாகவத நிலை உள்ளவன்-நிலை அடுத்த ரிஷி ஹரி-பதில் சொல்கிறார் ..
528
காயேன வாசா —நாராயணன் -திரு அடிக்கு சமர்பித்து

ஞானம் முதிர்ந்து பக்தி ஆடி பாடி கதறி
உலக -வன் பாசங்கள் முற்ற விட்டு
பாதம் அடைவதன் பாசத்தாலே –
இரண்டையும் விட வேண்டுமே -பாபம்/புண்ணியம்-
பாபம் செய்து அனுபவிக்க வேண்டும்-புண்ய செயல் செய்து பலனை அவன் திரு அடியில் சமர்பித்து –
கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம்.
பாகவத தர்மம்-பற்றி -விளக்கம்-
உத்தமன்-நிலை-அனைவர் உள்ளும் பகவானை பார்த்து /அவன் இடம் அனைவரையும் பார்க்கும்
சம தர்சனம் கொண்டவர் -துன்பம் கொடுத்தாலும் அவன் மூலம் கொடுக்கிறான் என்கிற எண்ணம் -கோபம் வராதே –
எனக்குள்ளும் இருந்து பார்த்து கொள்கிறான் –
அடுத்து மத்யமன்-நாடி நிலை யாளன்
ஈஸ்வரன் இடம் பிரேமம் கொண்டவன் //அடியார் இடம் நட்பு
அறியாதவர் இடம் கிருபை/பகைவர் இடம் கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பவன் -உதாசீனன்
அடுத்து தாழ்ந்த
பெருமாள் இடம் பக்தி/அடியார் இடம் பக்தி இன்றி /ராமானுஜர் காலத்திலேயே -தர்சனம் ஆனதா இருக்கு- இழுத்து
அடியார் இடம் மனம் இன்னும் போக வில்லையே -உள்ளத்தில் முழு திருப்தி கிட்டவில்லையே -காட்டவே காண வேண்டுமே –
காட்டவே கண்ட -பாசுரம் படி-அவனால் விரும்பி -தர்சனம் பூர்ணம்-/
அடையாளம் இனி சொல்கிறார் பாகவத உத்தமர்
மாயா லோகம் என்று அறிந்தவன்
படித்தோம் அழகன் குலம் பணம் -நான்கு செருக்கு இன்றி –
என் சொத்து -கொடுக்காமல்- அனைத்தும் பகவான் சொத்து -புல்லுக்கு சமம் மற்றவை
மிக சிறந்தவன் -மேல் சொன்ன படி
மனம் என்னும் தாமரை அன்பு என்னும் கயிற்றால் அவனை கட்டி வைக்க வேண்டும்
விஷ்ணு சித்தர் மனத்தே கோவில் கொண்ட கோவலன்
பேரேன் என்று நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்
அடுத்த அத்யாயத்தில் 40 தர்மங்கள் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம் .
10-88-

8–çré-bhagavän uväca
yasyäham anugåhëämi
hariñye tad-dhanaà çanaiù
tato ‘dhanaà tyajanty asya
svajanä duùkha-duùkhitam

The Personality of Godhead said: If I especially favor someone, I gradually
deprive him of his wealth. Then the relatives and friends of such a
poverty-stricken man abandon him. In this way he suffers one distress after
another.

9–sa yadä vitathodyogo
nirviëëaù syäd dhanehayä
mat-paraiù kåta-maitrasya
kariñye mad-anugraham

When he becomes frustrated in his attempts to make money and instead
befriends My devotees, I bestow My special mercy upon him.

27/28–taà tathä vyasanaà dåñövä
bhagavän våjinärdanaù
dürät pratyudiyäd bhütvä
baöuko yoga-mäyayä
mekhaläjina-daëòäkñais
tejasägnir iva jvalan
abhivädayäm äsa ca taà
kuça-päëir vinéta-vat

The Supreme Lord, who relieves His devotees’ distress, had seen from afar
that Lord Çiva was in danger. Thus by His mystic Yogamäyä potency He
assumed the form of a brahmacäré student, with the appropriate belt, deerskin,
rod and prayer beads, and came before Våkäsura. The Lord’s effulgence glowed
brilliantly like fire. Holding kuça grass in His hand, He humbly greeted the
demon.

29–çré-bhagavän uväca
çäkuneya bhavän vyaktaà
çräntaù kià düram ägataù
kñaëaà viçramyatäà puàsa
ätmäyaà sarva-käma-dhuk

The Supreme Lord said: My dear son of Çakuni, you appear tired. Why have
you come such a great distance? Please rest for a minute. After all, it is one’s
body that fulfills all one’s desires.

5–itthaà bhagavataç citrair
vacobhiù sa su-peçalaiù
bhinna-dhér vismåtaù çérñëi
sva-hastaà kumatir nyadhät

[Çukadeva Gosvämé continued:] Thus bewildered by the Personality of
Godhead’s enchanting, artful words, foolish Våka, without realizing what he
was doing, placed his hand on his head.

36–athäpatad bhinna-çiräù
vajrähata iva kñaëät
jaya-çabdo namaù-çabdaù
sädhu-çabdo ‘bhavad divi

Instantly his head shattered as if struck by a lightning bolt, and the demon
fell down dead. From the sky were heard cries of “Victory!” “Obeisances!” and
“Well done!”

10-89-

47–sapta dvépän sa-sindhüàç ca
sapta sapta girén atha
lokälokaà tathätétya
viveça su-mahat tamaù

The Lord’s chariot passed over the seven islands of the middle universe, each
with its ocean and its seven principal mountains. Then it crossed the Lokäloka
boundary and entered the vast region of total darkness.

48/49–taträçväù çaibya-sugrévameghapuñpa-
balähakäù
tamasi bhrañöa-gatayo
babhüvur bharatarñabha

tän dåñövä bhagavän kåñëo
mahä-yogeçvareçvaraù
sahasräditya-saìkäçaà
sva-cakraà prähiëot puraù

In that darkness the chariot’s horses—Çaibya, Sugréva, Meghapuñpa and
Balähaka—lost their way. Seeing them in this condition, O best of the
Bhäratas, Lord Kåñëa, the supreme master of all masters of yoga, sent His
Sudarçana disc before the chariot. That disc shone like thousands of suns.

54/55/56–dadarça tad-bhoga-sukhäsanaà vibhuà
mahänubhävaà puruñottamottamam
sändrämbudäbhaà su-piçaìga-väsasaà
prasanna-vaktraà ruciräyatekñaëam
mahä-maëi-vräta-kiréöa-kuëòala
prabhä-parikñipta-sahasra-kuntalam
pralamba-cärv-añöa-bhujaà sa-kaustubhaà
çrévatsa-lakñmaà vana-mälayävåtam
sunanda-nanda-pramukhaiù sva-pärñadaiç
cakrädibhir mürti-dharair nijäyudhaiù
puñöyä çréyä kérty-ajayäkhilardhibhir
niñevyamänaà parameñöhinäà patim

Arjuna then saw the omnipresent and omnipotent Supreme Personality of
Godhead, Mahä-Viñëu, sitting at ease on the serpent bed. His bluish
complexion was the color of a dense raincloud, He wore a beautiful yellow
garment, His face looked charming, His broad eyes were most attractive, and
He had eight long, handsome arms. His profuse locks of hair were bathed on all
sides in the brilliance reflected from the clusters of precious jewels decorating
His crown and earrings. He wore the Kaustubha gem, the mark of Çrévatsa and
a garland of forest flowers. Serving that topmost of all Lords were His personal
attendants, headed by Sunanda and Nanda; His cakra and other weapons in
their personified forms; His consort potencies Puñöi, Çré, Kérti and Ajä; and all
His various mystic powers.

57–vavanda ätmänam anantam acyuto
jiñëuç ca tad-darçana-jäta-sädhvasaù
täv äha bhümä parameñöhinäà prabhur
beddhäïjalé sa-smitam ürjayä girä

Lord Kåñëa offered homage to Himself in this boundless form, and Arjuna,
astonished at the sight of Lord Mahä-Viñëu, bowed down as well. Then, as the
two of them stood before Him with joined palms, the almighty Mahä-Viñëu,
supreme master of all rulers of the universe, smiled and spoke to them in a voice
full of solemn authority.

58–dvijätmajä me yuvayor didåkñuëä
mayopanétä bhuvi dharma-guptaye
kalävatérëäv avaner bharäsurän
hatveha bhüyas tvarayetam anti me

[Lord Mahä-Viñëu said:] I brought the brähmaëa’s sons here because I
wanted to see the two of you, My expansions, who have descended to the earth
to save the principles of religion. As soon as you finish killing the demons who
burden the earth, quickly come back here to Me.

59–pürëa-kämäv api yuväà
nara-näräyaëäv åñé
dharmam äcaratäà sthityai
åñabhau loka-saìgraham

Although all your desires are completely fulfilled, O best of exalted
personalities, for the benefit of the people in general you should continue to
exemplify religious behavior as the sages Nara and Näräyaëa.

10-90

48–jayati jana-niväso devaké-janma-vädo
yadu-vara-pariñat svair dorbhir asyann adharmam
sthira-cara-våjina-ghnaù su-smita-çré-mukhena
vraja-pura-vanitänäà vardhayan käma-devam

Lord Çré Kåñëa is He who is known as jana-niväsa, the ultimate resort of all
living entities, and who is also known as Devakénandana or Yaçodä-nandana,
the son of Devaké and Yaçodä. He is the guide of the Yadu dynasty, and with
His mighty arms He kills everything inauspicious, as well as every man who is
impious. By His presence He destroys all things inauspicious for all living
entities, moving and inert. His blissful smiling face always increases the lusty
desires of the gopés of Våndävana. May He be all glorious and happy!

11-1

3–bhü-bhära-räja-påtanä yadubhir nirasya
guptaiù sva-bähubhir acintayad aprameyaù
manye ‘vaner nanu gato ‘py agataà hi bhäraà
yad yädavaà kulam aho aviñahyam äste

The Supreme Personality of Godhead used the Yadu dynasty, which was
protected by His own arms, to eliminate the kings who with their armies had
been the burden of this earth. Then the unfathomable Lord thought to Himself,
“Although some may say that the earth’s burden is now gone, in My opinion it
is not yet gone, because there still remains the Yädava dynasty itself, whose
strength is unbearable for the earth.”

4–naivänyataù paribhavo ‘sya bhavet kathaïcin
mat-saàçrayasya vibhavonnahanasya nityam
antaù kalià yadu-kulasya vidhäya veëustambasya
vahnim iva çäntim upaimi dhäma

Lord Kåñëa thought, “No outside force could ever bring about the defeat of
this family, the Yadu dynasty, whose members have always been fully
surrendered to Me and are unrestricted in their opulence. But if I inspire a
quarrel within the dynasty, that quarrel will act just like a fire created from the
friction of bamboo in a grove, and then I shall achieve My real purpose and
return to My eternal abode.”

24–bhagavän jïäta-sarvärtha
éçvaro ‘pi tad-anyathä
kartuà naicchad vipra-çäpaà
käla-rüpy anvamodata

Knowing fully the significance of all these events, the Supreme Lord, though
capable of reversing the brähmaëas’ curse, did not wish to do so. Rather, in His
form of time, He gladly sanctioned the events.

11-2

12–çruto ‘nupaöhito dhyäta
ädåto vänumoditaù
sadyaù punäti sad-dharmo
deva-viçva-druho ‘pi hi

Pure devotional service rendered to the Supreme Lord is spiritually so potent
that simply by hearing about such transcendental service, by chanting its glories
in response, by meditating on it, by respectfully and faithfully accepting it, or
by praising the devotional service of others, even persons who hate the
demigods and all other living beings can be immediately purified.

20/21–naväbhavan mahä-bhägä
munayo hy artha-çaàsinaù
çramaëä väta-rasanä
ätma-vidyä-viçäradäù
kavir havir antarékñaù
prabuddhaù pippaläyanaù
ävirhotro ‘tha drumilaç
camasaù karabhäjanaù

The nine remaining sons of Åñabha were greatly fortunate sages who worked
vigorously to spread knowledge of the Absolute Truth. They wandered about
naked and were very well versed in spiritual science. Their names were Kavi,
Havir, Antarékña, Prabuddha, Pippaläyana, Ävirhotra, Drumila, Camasa and
Karabhäjana.

36–käyena väcä manasendriyair vä
buddhyätmanä vänusåta-svabhävät
karoti yad yat sakalaà parasmai
näräyaëäyeti samarpayet tat

käyena—with the body; väcä—speech; manasä—mind; indriyaiù—senses;
vä—or; buddhyä—with the intelligence; ätmanä—the purified consciousness;
vä—or; anusåta—followed; svabhävät—according to one’s conditioned nature;
karoti—one does; yat yat—whatever; sakalam—all; parasmai—to the
Supreme; näräyaëäya iti—thinking, “This is for Näräyaëa”; samarpayet—he
should offer; tat—that.

In accordance with the particular nature one has acquired in conditioned
life, whatever one does with body, words, mind, senses, intelligence or purified
consciousness one should offer to the Supreme, thinking, “This is for the
pleasure of Lord Näräyaëa.

43–ity acyutäìghrià bhajato ‘nuvåttyä
bhaktir viraktir bhagavat-prabodhaù
bhavanti vai bhägavatasya räjaàs
tataù paräà çäntim upaiti säkñät

iti—thus; acyuta—of the infallible Supreme Lord; aìghrim—the feet;
bhajataù—for one who is worshiping; anuvåttyä—by constant practice;
bhaktiù—devotion; viraktiù—detachment; bhagavat-prabodhaù—knowledge of
the Personality of Godhead; bhavanti—they manifest; vai—indeed;
bhägavatasya—for the devotee; räjan—O King Nimi; tataù—then; paräm
çäntim—supreme peace; upaiti—he attains; säkñät—directly.

My dear King, the devotee who worships the lotus feet of the infallible
Personality of Godhead with constant endeavor thus achieves unflinching
devotion, detachment and experienced knowledge of the Personality of
Godhead. In this way the successful devotee of the Lord achieves supreme
spiritual peace.

48–gåhétväpéndriyair arthän
yo na dveñöi na håñyati
viñëor mäyäm idaà paçyan
sa vai bhägavatottamaù

gåhétvä—accepting; api—even though; indriyaiù—with his senses;
arthän—objects of the senses; yaù—who; na dveñöi—does not hate; na
håñyati—does not rejoice; viñëoù—of the Supreme Lord, Viñëu; mäyäm—the
illusory potency; idam—this material universe; paçyan—seeing as; saù—he;
vai—indeed; bhägavata-uttamaù—a first-class devotee.

Even while engaging his senses in contact with their objects, one who sees
this whole world as the energy of Lord Viñëu is neither repelled nor elated. He
is indeed the greatest among devotees.

54–bhagavata uru-vikramäìghri-çäkhänakha-
maëi-candrikayä nirasta-täpe
hådi katham upasédatäà punaù sa
prabhavati candra ivodite ‘rka-täpaù

bhagavataù—of the Supreme Personality of Godhead; uru-vikrama—which
have performed great heroic deeds; aìghri—of the lotus feet; çäkhä—of the
toes; nakha—of the nails; maëi—which are like jewels; candrikayä—by the
moonshine; nirasta-täpe—when the pain has been removed; hådi—in the
hearts; katham—how indeed; upasédatäm—of those who are worshiping;
punaù—again; saù—that pain; prabhavati—can have its effect; candre—when
the moon; iva—just as; udite—risen; arka—of the sun; täpaù—the burning
heat.

How can the fire of material suffering continue to burn the hearts of those
who worship the Supreme Lord? The Lord’s lotus feet have performed
innumerable heroic deeds, and the beautiful nails on His toes resemble valuable
jewels. The effulgence emanating from those nails resembles cooling moonshine,
for it instantly relieves the suffering within the heart of the pure devotee, just
as the appearance of the moon’s cooling light relieves the burning heat of the
sun.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -517-522-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

November 19, 2011

517பகவத் ரூபம் பாகவதம்-அவனை அனுபவிக்க -சுருதி கீதம் பார்த்து வருகிறோம் -வேதாந்தம் கருத்தை எளிதாக விளக்கி சுகர் அருளுகிறார்

பல ஜீவர் -அவன் ஒருவன் -ஆட்சி புரிகிறான்-கற்று கறவை கணங்கள் பல கறந்து-ஆண்டாள் கோபி போல் அனுகரித்து -கூட்டம் கூட்டமாக எண்ணி நாளும் முடியாத -ஒரு கோவலன்- நாராயணனே நமக்கே பறை-ஒருவன் -நாம் அனைவருக்கும் –நிதயோ நித்யானாம் —வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து -பார்த்தோம் கடந்த ஸ்லோகத்தில் -அவன் ஆணை செலுத்தி விரும்பியதை வழங்குகிறான்
அடுத்த ஸ்லோகம்-பரமாத்மா -இரண்டு சொத்து ஜீவாத்மா அசித் -உத்பத்தி பிறப்பது பொருந்தாது -பிரகிருதி ஜீவாத்மா நித்யம்-உடல் தான் அழியும் ந சொஷயதி வெட்டவோ நனைக்கவோ ஆத்மாவை முடியாது பிறக்காத அழியாத ஆத்மா எப்படி பிறக்க முடியும் கேள்வி–நீர் குமிழி-தண்ணீர் மட்டும் காற்று மட்டும் ஏற்படுத்த முடியாது அது போல் -ஜீவாத்மா உடல் தனித்து இருந்தால் பிறப்போ இறப்போ இல்லை–உடலை விட்டு விடும் ஆத்மா இறப்பு உடலில் சேர்வது பிறப்பு -லயம்-பிரளயம்-ஆற்று நீர் சமுத்ரத்தில் சேருவது போல்- கடலில் கலந்த பின்பு உருவம் பெயர் இல்லை- திரு கண்ணா மங்கை பெரும் புற கடல்- பெருமாள்- தென் கூடு தட்ஷினாயணம்-உத்தராயணம்  தேவர்கள் திரு கல்யாண உத்சவம் சேவிக்க -அது போல் ஜீவாத்மா அவன் இடம் சேர்வது -தேன் மலர்கள் பல தேனை கொண்டு சுவை கலப்பது போல் -சம்யா பத்தி அடைகிறோம் -சாஸ்திர வாக்கியம்-ஜனயந்தீம் சொரூபம்-அஜா மேகேம்- மூல பிரகிருதி கொண்டு சிகப்பு கருப்பு வெளுப்பு முக் குணம்-சேர்ந்து-ஜீவன் சரீரம் அடைந்து தொடர்ந்து போய் நன்கு அனுபவித்து விட்டு விடுகிறார் மரணம் அது தான்- தேன் பல சுவை போல் -சர்வா பிராஜா -பெருமாள் இடம் தோன்றி அவன் அருளால் வாழ்ந்து அவன் இடம் கலந்து -அறியாமல் இருக்கிறார்கள் -பராத் பரனை அடைந்து மோட்ஷ ஆனந்தம் அறிந்த வித்வான் பெறுகிறான்
518

நிகமம் வேதாந்தம் வேதம் செறிந்து பாகவதம் -சுருதி கீதை சங்கைகள் அறுக்கும்
32 ஸ்லோகம்-திரு அடி பற்றி பயம் நீங்கி சம்சாரம் தாண்டுவோம்
மாயை -மம மாயா -பிரகிருதி தான் மாயை-ஆச்சர்ய சக்தி-சூழ்ந்து  அகன்று உயர்ந்து ஆழ்ந்து பெரும் பாழ்
கார்யம் நாம் பார்க்கும்-பிராக்ருத சரீரம் ஜகம் அனைத்தும் -மூல பொருள்- அவன் திரு மேனி ஒரு பகுதி தான்
பிரகிருதி -பகவத் சொரூபம் விரோதி-தெரிந்து கொள்ள வைக்காமல் -நம்மை வச படுத்தும்
மயக்கும்- உடல் ஆசைக்கே வைக்கும் -ஆத்மா இதை வென்று -அவனை அடைய வேண்டும்
தாண்டி தான் அவனை அடைய வேண்டும்-திரு அடி சரண் அடைந்து தானே போக்குவிக்கும்
பயம் நீங்கி இருக்கலாம்-பிரார்த்தித்து பெறுவோம்
புருவம் -மூன்று அங்கம் –வெய்யில் மழை குளிர் காலம் -கால தேவன் கொடுக்கும் பயன்
மூப்பு பிணி துன்பம் -இருள் கவிய பயம் மிகும்-
முக்தி எப் பொழுது என்று காலம் பார்த்து இருப்பவன் பயம் நீங்கி இருக்கிறான்
அததோ பயம் பவதி-சாஸ்திர வாக்கியம்
அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து நித்ய ஆனந்தம் -நிர் பயம் நிர் பாரம்
பரித்ய லோகன்-பரத்திய சர்வ -ரிஷிகள் ஆராய்ந்து-வேதம் சொல்லும் அவன் திரு அடி பற்றி உய்யலாம்
33 ஸ்லோகம்- குருமூலம்பற்ற வேண்டும்
இந்த்ரியம் பிரான் அடக்கி ம்மணம் குதிரை அடக்க -சிரமம்
கப்பல் ஓட்டுபவன் இன்றி கபால் பிரயாணம் போல்
எதா வேதே ததா குரு
ஆச்சர்யர் வேண்டும் -பற்றி மந்த்ரம் கிட்டும்-கிட்டி அவனை பற்றலாம்
கடலில் மூழ்காமல் கப்பல் ஒட்டி உள்ள கப்பலில் பயணம்
அறிந்து கொள்ள ஆச்சர்யாராய் கிட்டி -சாஸ்திர வாக்கியம்-
புஸ்தகம் படித்து அறிய முடியாது
குரு சிச்ருஷை பண்ணியே பெறலாம்
519-

ஞானம் அனுஷ்டானம் –தானே வைகுந்தம் தரும்
இவை நன்றாக உடைய குருவை அடைந்தக்கால்-சுலபம் இல்லை இது –
சஜாதியன்-நம் போல் அன்ன பானாதிகள் உண்டு-
அவன் ஆணை என்று உணர்ந்து -திரு அடி பற்றி -தேனார் கமலா திரு மா மகள் கொழுநன்
தானே வைகுந்தம் தரும்
அன்பு ஒன்றி இலாதான்–குரு இடம்-கோவிலில் கதி -irunthalum
அம்பியை கோன் விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டிய இல்லை-
இரண்டு விதமாகவும் அருளி நிச்சயம் புத்தி வைக்க
சத்ருக்னன் பாகவத சேஷத்வம் /மதுர கவி -தேவு மற்று அறியேன்
குருகூர் நம்பி பற்றி-அமுதூரும் என் நாவுக்கே
வடுக நம்பி-இராமானுசன் அன்றி வேர் இல்லை –
34 ஸ்லோகம்-அல்ப அஸ்த்ர சுகம்-இங்கு உலக இன்பம் வேண்டி
பெருமாள் அன்பு இன்றி- இரண்டும் கிட்டாது என்கிறார் -ஐஸ்வர்ய இன்பமும் அவன் தான் அருளுகிறான்
அனைத்து உறவும் -அவன் தான்-
தாயே தந்தை என்னும் தாரமே கிளை மக்கள் என்னும்
நோயே பட்டு ஒழிந்தேன்-
பித்ருத்வம் நோபா லஷையே ராமனே எல்லாம்-லஷ்மணன்
சேலேய் கண்ணியரும் எல்லாம் அவரே
ஆனந்த மயன்-என்னை பெற்ற தாயாய் தந்தையாய்-மற்றுமாய் முற்றுமாய்
திரு நின்ற ஊர் பக்த வத்சலன்-என்னை பெற்ற தாய் –
சாஸ்திர வாக்கியம்-நிர்வேதம் அடைந்து -உள்ளம் ஆசை துறந்து அவனை அடைகிறான்
35 ஸ்லோகம்-உன்னை மனத்தில் வைக்கும் யோகிகள் புண்ய தீர்த்தம் யாத்ரை செல்வதுஎதர்க்கு
பவத் பதாம்புஜம் ஹிருதயத்தில் சரணம் இன்பம் பருகி
பொது மக்கள் உடன்-பொறுமை- பரந்த நோக்கு-சாது சமாகம்
சாஸ்திர வாக்கியம் ச்தொதவ்ய-தியானம் -இடை விடாமல் செய்ய
520

சதேவ சமய -ஏக மேவ அத்வதீயம்
பார்க்கும் அனைத்தும் பிரளயம் போதும் இருந்தன
சதேவ அக்ரே ஆஸீத்-பிரளய காலத்தில் அக்ரே-சத்தாகவே இருந்தது
உருவ வேற்றுமை இல்லை –
பிரமமாகவே -சூஷ்ம நிலையில் சித் அசித் உடன் இருந்தன
குழந்தை பருவம்-தந்தை-ஒரே நபர் வேறு தன்மை போல்
புஸ்தகம் உடலாக கொண்ட பிரமத்தை பார்க்கிறோம்
அனைத்தும் உடல் என்று உணர்ந்து -பெயர் உருவம் வேற்றுமை உண்டு
ஸ்தூல விசிஷ்ட பிரமம்
அவி பக்த தமஸ்-மூல பிரகிருதி சேர்ந்து அவன் இடம் ஒட்டி கொண்டு சூஷ்மம்
ஸ்வேத கேதுவுக்கு இதை தான் சொல்கிறார்
அனைத்தும் நித்யம் நிலை மாறுவது அசேதனம் -இதனால் அநித்தியம்
மந்த புக்தி உள்ளவர் குழம்புவார்கள்–
பிரமமே மாறுதல்கு உள் பட்டு வேறு நிலைமை என்று உணர வேண்டும்
சத் இடம் தோன்றி ஜகமும் சத் -வாதம் தப்பு இல்லை
36 ஸ்லோகம் புண்யம் பாபம் தொலைத்து நிலை பெற்ற இன்பம்
37 ஸ்லோகம்-முன்னால் இவை இல்லை -பிற்காலத்தில் இல்லை
நடுவும் பொய் ஜகம் மிதியை என்பர்
முன்னால் ஒட்டி கொண்டு இருந்தது
பின்னாலும் உடனே இருக்கும்
மண் குடம் பொன் குடம் போல்
பொன் மாறி குடம் ஆனது
ஜகம் பிரம மயமாக இருக்கும்
கயிறு பாம்பு-இந்த கயிற்றில் பாம்பு இல்லை வேருபாம்பு
பிரமத்தால் வியாபித்து அனைத்தும்
சாஸ்திர வாக்கியம் எதா -சர்வம்பிரம மயம் காரிய காரணம்
521-

8 ஸ்லோகம்–சாஸ்திர வாக்கியம்
மரம் இரண்டு பறவை
ஓன்று உண்டு ஒளி குறைய -மற்று ஓன்று உண்ணாமல் ஒளி குறையாமல்
உடல்-கர்ம அனுபவம் ஜீவாத்மா /பரமாத்மா இரண்டு பறவைகள்
கர்மம் அவனை தீண்டாது
நாம் ஒளி குன்றி ஞான சங்கோசம்
அவனை அடைந்து பிறவி பயன் பெற்று மீண்டும் ஞான விகாசம்
ஜீவ பர பேதம்- அநேகர்-அவன் ஒருவன் – ச எது அஜயா
பிறப்பே இல்லாதவன் உடலில் கட்டு படுகிறான் – -பஜதி சொரூப
பாம்பு சட்டை தீண்டாது போல் பரமாத்மா
அஷ்ட மகா சித்தி அணிமா மகிமா
39 ஸ்லோகம்-யோகி-உள்ளத்தில் ஆசை வாசனை மன பதிவுகள் நீங்காதே
சந்நியாசி -மக்கள் திருத்தி லாபம் பேரு -உலக இன்பம் ஈடு பட்டு
மறைத்து அனுபவம்-அநித்தியம்-
உள் மனசு ஆசை வாசனை நீக்கி இங்கும் அங்கும் இன்பம்
கழுத்தில் ரத்ன மாலை போட்டு மறந்தது போல் புலன் வழி போய் அவனை மறந்து
சாஸ்திர வாக்கியம்-ஆசை காமஎதே மன்ய -ஜெயிக்க முடியாமல் கர்மம் பிறவி சுழல் மாடி கொண்டு இருப்பான்
40 ஸ்லோகம்-அவனே முக்தி அளிப்பான்
சுபாசுபம் புண்யம் பாவம் இல்லை உன்னை பின் தொடர்ந்து வருபவனுக்கு
ஞான பல -ஆறு குணம்-காற்றும் கழியும் கட்டி அழ -பக்தி நூல் வரம்பு இல்லை
நீயே ஆசை உடன் முக்தி கொடுக்கிறாய்
குணம் சேஷ்டிதம் கேட்டே வாழ்வு
41 ஸ்லோகம் –
உன்னை சுலபத்தில் அறிய முடியாது
ஆவரணம் -சிறு துகள் உன் திரு மேனி
பிர பஞ்சம் தாங்கி வேதாந்தம் பேசி முடிக்க வில்லை
சாஸ்திர வாக்கியம்
எ கற்கி-எது அண்டம் மேல் கீழ் உள்ளதோ- இருந்த இருக்கும் இருக்க போவது அனைத்தும் அவனுள் அடக்கம்
அவன் இடம் பக்தி செய்துபாபம் புண்யம் தொலைத்துசம்சாரம் தாண்டி அவனை அடைகிறான்
வேதாந்தம் உண்மை கொட்டி தீர்ந்தது

522
இதிகாசம் புராணம்-வேதம் உதவி பொருளுக்கு வலிமை சேர்க்கும்
பொருள் விளக்கம் கொடுக்கும்
87 சுருதி கீதை வேதம் விளக்கி அனுபவித்தோம்
சனந்தர்–சித்தருக்கு -உபதேசம்
நாராயண ரிஷி நாரதருக்கு உபதேசம்
நாராயண நாமம் சொல்லி உலகம் திருத்து கிறீர்
நாரதர் வணங்கி -வியாசர் இருந்த இடம் வருகிறார்
சுகர் சொல்லும் ஸ்லோகம்-
பரிஷித்-வேதம் கூற வந்த சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி
ஹரி தியானித்து -முக் காரணம்-அவனே
உபதேசம் முடிக்கிறார்
88 அத்யாயம் அடுத்து விருகாசுரன் வதம்
தலை கை வைத்து சிவன் வரம் கொடுக்க
மாய மயக்குகளால் எம்பெருமான் முடித்தார் இவனை
ஒற்றுமை -தொண்டர் பேதம் செய்வார்கள்
லஷ்மி -திரு மார்வில்-திரு மால் -தங்க மயம்
பெருமாள் கோவில் செல்லும் வைஷ்ணவர் தரித்ரம்
சிவன் கோவில் மாட்டில் ஏறி இருந்து  மான் தோல் மர உறி
சைவர் பணக்காரர் -எதனால் பரிஷித் கேட்கிறான்
தப்பான விசாரம் கூடாது
காஞ்சி -இரண்டு கோவிலில் விஷ்ணு
திரு கோஷ்டியூர் திரு குறும் குடிநின்றவன் -சிவனும் உண்டே
 திரு கரம்பனூர் மூவரும் திரு தலம்
முக் குணம் தாண்டி விஷ்ணு சாஷாத் புருஷ -கர்மம் தூண்டி விட்டுசாஷி
16 ஒரு பங்கு-இருந்தால் பணக் காரன் ஆகிறான்
யுத்ஷ்ட்ரன் கண்ணனை வேண்டி உய்ந்தான்
முக்தி அளிக்க ஜனார்த்தனன்-
அடியார் கேட்டதை உடன் கொடுகிறார்கள் சிவன் பிரமம்
விஷ்ணு -அருள் புரிய -ஐஸ்வர்யம் பிடுங்கி முதலில்
போனால் தான் வைராக்கியம் வளரும்
அவனே ஐஸ்வர்யம் என்று கொள்ள வேண்டும்
சம்சாரம் வெறுத்து அவனை அடைய முயல்வான்
அவனை விரும்பி அவனை அடைகிறவனுக்கு சுலபன்
யார் சுலபன்-விருகாசுரன்-தபம்-7 நாள் தலை அறுத்து ஹோமம்-தடுத்து வரம் கொடுக்க
விஷ்ணு-பிரமச்சாரி உருவம் கொண்டு
ஒய்வு எடு விருகாசுரன்-பரிட்ஷை பண்ண போகிறேன்
உன் தலை வை- உண்மை -யேமாந்து அழிந்தான்
கேட்டவர் மோட்ஷ பலன் அடைவார்கள்

31–na ghaöata udbhavaù prakåti-püruñayor ajayor
ubhaya-yujä bhavanty asu-bhåto jala-budbuda-vat
tvayi ta ime tato vividha-näma-guëaiù parame
sarita ivärëave madhuni lilyur açeña-rasäù

Neither material nature nor the soul who tries to enjoy her are ever born,
yet living bodies come into being when these two combine, just as bubbles form
where water meets the air. And just as rivers merge into the ocean or the nectar
from many different flowers blends into honey, so all these conditioned beings
eventually merge back into You, the Supreme, along with their various names
and qualities.

32–nåñu tava mayayä bhramam améñv avagatya bhåçaà
tvayi su-dhiyo ‘bhave dadhati bhävam anuprabhavam
katham anuvartatäà bhava-bhayaà tava yad bhru-kuöiù
såjati muhus tri-nemir abhavac-charaëeñu bhayam

The wise souls who understand how Your Mäyä deludes all human beings
render potent loving service to You, who are the source of liberation from birth
and death. How, indeed, can fear of material life affect Your faithful servants?
On the other hand, Your furrowing eyebrows—the triple-rimmed wheel of
time—repeatedly terrify those who refuse to take shelter of You.

33–vijita-håñéka-väyubhir adänta-manas tura-gaà
ya iha yatanti yantum ati-lolam upäya-khidaù
vyasana-çatänvitäù samavahäya guroç caraëaà
vaëija iväja santy akåta-karëa-dharä jaladhau

The mind is like an impetuous horse that even persons who have regulated
their senses and breath cannot control. Those in this world who try to tame the
uncontrolled mind, but who abandon the feet of their spiritual master,
encounter hundreds of obstacles in their cultivation of various distressful
practices. O unborn Lord, they are like merchants on a boat in the ocean who
have failed to employ a helmsman.

34–svajana-sutätma-dära-dhana-dhäma-dharäsu-rathais
tvayi sati kià nåëäm çrayata ätmani sarva-rase
iti sad ajänatäà mithunato rataye caratäà
sukhayati ko nv iha sva-vihate sva-nirasta-bhage

To those persons who take shelter of You, You reveal Yourself as the
Supersoul, the embodiment of all transcendental pleasure. What further use
have such devotees for their servants, children or bodies, their wives, money or
houses, their land, good health or conveyances? And for those who fail to
appreciate the truth about You and go on pursuing the pleasures of sex, what
could there be in this entire world—a place inherently doomed to destruction
and devoid of significance—that could give them real happiness?

35–bhuvi puru-puëya-tértha-sadanäny åñayo vimadäs
ta uta bhavat-padämbuja-hådo ‘gha-bhid-aìghri-jaläù
dadhati sakån manas tvayi ya ätmani nitya-sukhe
na punar upäsate puruña-sära-harävasathän

Sages free from false pride live on this earth by frequenting the sacred
pilgrimage sites and those places where the Supreme Lord displayed His
pastimes. Because such devotees keep Your lotus feet within their hearts, the
water that washes their feet destroys all sins. Anyone who even once turns his
mind toward You, the ever-blissful Soul of all existence, no longer dedicates
himself to serving family life at home, which simply robs a man of his good
qualities.

36–sata idaà utthitaà sad iti cen nanu tarka-hataà
vyabhicarati kva ca kva ca måñä na tathobhaya-yuk
vyavahåtaye vikalpa iñito ‘ndha-paramparayä
bhramayati bhäraté ta uru-våttibhir uktha-jaòän

It may be proposed that this world is permanently real because it is generated
from the permanent reality, but such an argument is subject to logical
refutation. Sometimes, indeed, the apparent nondifference of a cause and its
effect fails to prove true, and at other times the product of something real is
illusory. Furthermore, this world cannot be permanently real, for it partakes of
the natures of not only the absolute reality but also the illusion disguising that
reality. Actually, the visible forms of this world are just an imaginary
arrangement resorted to by a succession of ignorant persons in order to facilitate
their material affairs. With their various meanings and implications, the learned
words of Your Vedas bewilder all persons whose minds have been dulled by
hearing the incantations of sacrificial rituals.

37–na yad idam agra äsa na bhaviñyad ato nidhanäd
anu mitam antarä tvayi vibhäti måñaika-rase
ata upaméyate draviëa-jäti-vikalpa-pathair
vitatha-mano-viläsam åtam ity avayanty abudhäù

Since this universe did not exist prior to its creation and will no longer exist
after its annihilation, we conclude that in the interim it is nothing more than a
manifestation imagined to be visible within You, whose spiritual enjoyment
never changes. We liken this universe to the transformation of various material
substances into diverse forms. Certainly those who believe that this figment of
the imagination is substantially real are less intelligent.

38–sa yad ajayä tv ajäm anuçayéta guëäàç ca juñan
bhajati sarüpatäà tad anu måtyum apeta-bhagaù
tvam uta jahäsi täm ahir iva tvacam ätta-bhago
mahasi mahéyase ‘ñöa-guëite ‘parimeya-bhagaù

The illusory material nature attracts the minute living entity to embrace her,
and as a result he assumes forms composed of her qualities. Subsequently, he
loses all his spiritual qualities and must undergo repeated deaths. You, however,
avoid the material energy in the same way that a snake abandons its old skin.
Glorious in Your possession of eight mystic perfections, You enjoy unlimited
opulences.

39–yadi na samuddharanti yatayo hådi käma-jaöä
duradhigamo ‘satäà hådi gato ‘småta-kaëöha-maëiù
asu-tåpa-yoginäm ubhayato ‘py asukhaà bhagavann
anapagatäntakäd anadhirüòha-padäd bhavataù

Members of the renounced order who fail to uproot the last traces of
material desire in their hearts remain impure, and thus You do not allow them
to understand You. Although You are present within their hearts, for them You
are like a jewel worn around the neck of a man who has totally forgotten it is
there. O Lord, those who pratice yoga only for sense gratification must suffer
punishment both in this life and the next: from death, who will not release
them, and from You, whose kingdom they cannot reach.

40–tvad avagamé na vetti bhavad-uttha-çubhäçubhayor
guëa-viguëänvayäàs tarhi deha-bhåtäà ca giraù
anu-yugam anv-ahaà sa-guëa géta-paramparayä
çravaëa-bhåto yatas tvam apavarga-gatir manu-jaiù

When a person realizes You, he no longer cares about his good and bad
fortune arising from past pious and sinful acts, since it is You alone who control
this good and bad fortune. Such a realized devotee also disregards what ordinary
living beings say about him. Every day he fills his ears with Your glories, which
are recited in each age by the unbroken succession of Manu’s descendants, and
thus You become his ultimate salvation.

41–dyu-pataya eva te na yayur antam anantatayä
tvam api yad-antaräëòa-nicayä nanu sävaraëäù
kha iva rajäàsi vänti vayasä saha yac chrutayas
tvayi hi phalanty atan-nirasanena bhavan-nidhanäù

Because You are unlimited, neither the lords of heaven nor even You
Yourself can ever reach the end of Your glories. The countless universes, each
enveloped in its shell, are compelled by the wheel of time to wander within
You, like particles of dust blowing about in the sky. The çrutis, following their
method of eliminating everything separate from the Supreme, become successful
by revealing You as their final conclusion.