Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -431-435 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 8, 2011

431-அரை சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றதாம் என் சிந்தையே…திரு கமல பாதம் முதல்  பாசுரம்..உள் சாத்து  மெலிசான மல்லு வஸ்த்ரம் .பருத்தி ஆடை..மேல் தான் பட்டாடை.. வஸ்த்ரம் வாகனம் பொறுத்து மாதும்..ஈர ஆடை தீர்த்தம் முக்கியம் ..ராஜா கண்ட கோபாலர் கதை–நம் பெருமாள் மறைந்து திரும்பி வந்த காலம்..பிரமேயம் பகவான்திரு மேனி காத்தார் பில்லைலோகாச்சர்யர்..1323-1371 திரும்ப வர -..வண்ணாத்தான்-பார்வை இழந்தவன் ஈர ஆடை கொண்டு நம் பெருமாள் காட்டி கொடுத்தான்..ராமானுஜர் இருந்த காலம்-அபசாரம் பட்ட வண்ணானை பற்றிய சீற்றம் கொண்டல் வண்ணனாய்  -கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலினை  கீழ்-கண்ணனே இவன்.. காரேய் கருணை ராமானுசா –அடுத்து புஷ்ப அலங்காரம்..மாலா காரார் சுதாமா என்ற திரு நாமம் –வைகுந்தத்தில் இருந்து கோகுலம் மதுரை குறும் தெருவில் குடிசை வந்தது ஆச்சர்யம்..பதட்டமே எனக்கு சமர்ப்பிக்கணும்.. பொன் அடிக்கு என்று உள்ளாத உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே.. .விடுதி புஷ்பம் சமர்பிக்க பத்ரம் புஷ்பம்–சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி தூய்மை பதிலுக்கு எதிர் பார்க்காமல் இருப்பதே பூ ச்சாத்து உத்சவம்….செண்பக மல்லிகை பாதிரி ..புன்னை பூ ..கருமுகை பூ சூட்ட வாராய் 9 வகைவித வித புஷ்பங்கள்..ஆண்டாள் தொண்டர் அடி போடி அனந்தாழ்வான் தோ  மாலை பூலங்கி அலங்காரம் ..அடுத்து சந்தன அலங்காரம்..

432..யசோதை நிலையில் பெரி ஆழ்வார் பூ சூட ஆசை படுகிறார்..எண்பகர் பூவும் கொணர்ந்தேன்…திரு மேனி அழகு அலங்காரம் பேசி முடிக்க முடியாது..சிக்கத்தாடை–தலையி சாத்தி மேல் புஷ்பம் திரு முடி மேல்..வெளி மாலை தண்டு மாலை..திரு வாசி மாலை தாங்கி சட்டம்..சுகுமாரன் அவன் என்பதால்..தோ மாலை தோள் மாலை..யாம் பெரு சம்பானம் பெரும் பரிசு சூடி கலைந்த மாலை தானே..மாலை மாத்து உத்சவம்..மாலையால் மாலுக்கு ஏற்றம்..அடுத்துசந்தனம் 42nd அத்யாயம்..திரு வக்ரா கூனி-சுகந்தன் –திரு மேனிக்கு ஏற்ற சந்தனம் இல்லை பராத் பரன் பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே..புனையும் கண்ணி வாசகம் செய் மாலையே ..வான் பட்டாடையும் அஹ்தே தேசமான அணி கலனும் என் கை கூப்பு செய்கையே….தன்னையே சமர்பித்தவளின் கூனல் போக்கினான்..வில் யாகம் நடக்கும் .இடம் போனான்..முறித்தான் இரண்டாக ராமன் போல..யானை கரும்பை முடித்தது போல..மல் அரங்கம் ஏற்பாடு ஆகிறது
433-அநிஷ்டம் போக்கி இஷ்டம் கொடுப்பான் ..நேர்மை அற்று இருப்பதே கூன் விகாரம்..42அத்யாயம்  26 ஸ்லோகம்…மல்லரை -சானூறை முஷ்டிகரை ஏற்பாடு செய்தான்..கூடகர் சலகர் போன்றவர்..43rd அத்யாயம்–குவலையா பீட யானை ..மத நீர் பெருக்கி நிற்க அம்பஷ்டன் பாகன்..மாட மீ மிசை கஞ்சன் அடுத்து தானே இருந்தான்..விற் பெரு விழாவும் ..திருவல்லி கேணி கண்டேனே கஞ்சனும் மல்லும் வேழமும் பாகனும் வீழ -வரிசை க்ரமம் மாற்றி–நடந்த வேகத்தில் எதுமுதல் எது  கடைசி என்று தெரியாமல் முடித்தானாம் ..பாகன் இறந்த யானையை ஒட்டி நடத்து சக்தி கொண்டவனாம் .அதனால் அவனையும் முடித்தான்..தந்தம்-கோட்டுக்கால் கட்டின் மேல் கோடு அம் கால் நப்பின்னை வீரன் என்ற நினைவு வர …சந்தன அலங்காரம் கலையாமல் வேல் விழியாள் கயல் விழியாள்-முத்தரை அழியாமல் மல்லரை முடித்தானாம் 10 வித பார்வை
434-ஆணை காத்து ஓர் ஆணை கொன்று ..கஜேந்திரன்–வெள்கி  நிற்ப ..ஆனைக்கு அருளினான் அன்று–வாரணம் தொலைத்த காரணம் தானே ..அனுகூல யானை இது பிரதி கூல யானை..சமோகம் சர்வ பூதேஷு..-மல்லர்களுக்கு இடி போலவும் மனிதர்களில் மாணிக்கம் இளம் பெண்கள் மணவாளன் நித்ய கல்யாண பெருமாள்/இடையர்களுக்கு நம் பிள்ளை அழியல் நம் பையல்/துஷ்டர்களுக்கு அளிக்கும் சகர வர்த்தி வசு தேவர் நந்த கோபாலர் பிள்ளை–என்ன ஆகுமோ கம்சனால் /மிருதுயு கம்சனுக்கு கால தேவதை/சிசுதெரியாதவர்களுக்கு  -யோகி நாராயண பர பிரம்மா –/விருஷ்ணி குலம்-பர தேவதை பத்து வித காட்சி கொடுத்து நுழைந்தான் ..நடை அழகு -சாந்தணி தோள் சதுரன்-குறி அழியாமல் சண்டை போற்ற சாமர்த்தியம் தேஜஸ் கர்வம் போன்ற யானை–சிங்கம் போல தேஜஸ் புலி ரிஷப யானை /ஏசல் யானை வாகனம் குதிரை வாகன வையாளி -கூத்தாடும் நடை..விழுங்குவது போல் பார்க்க நுகருவது போல் பார்க்க ..மல்லரை மாட்டிய தேவாதி தேவன்
435–கீழ் வானம் ..மா வாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய தேவாதி தேவனை–நேராக மோத வில்லை–நடுவில் நிற்க மல்லரைகளை மாட்டி விட்டாராம்-முத்ரை அழியாமல்..நேராக மோதாமல் இரண்டு மல்லர்களையும் மாட்டி விட்டான்..தேவாதி தேவன் மனிசர்க்கு தேவர் போல் தேவர்களுக்கு தேவன்…44 அத்யாயம்..சமமான யுத்தம் இல்லை..அதி சுகமார  யவனர்கள்…பால் மனம் மாறாதவர்கள் அழகை  சேவிக்காமல் சண்டை போடுகிறார்கள் ..மகாத்மாக்கள் அச்சம் போக்க சௌர்யம் வீரம் பராக்கிரமம்…வருவார் செல்வர் ..திரு வாழ் மார்பன்.. அடியாரும் உளன்..திரு செங்குன்றூர் திரு சிற்றாறு ..பாசுரம்-இமையவர் அப்பன் -காட்டிய குணம் சவ்ரயம் -சிற்றாரிலே கொழிக்கும்..நாயனார்.. வார்கடா வருவி ..மறப்பு இணைத்து தின்பாகன் உயர் செகுத்து ..மாட மீ மிசை காஞ்சனை குஞ்சி பிடித்த –இமையவர் அப்பன் என் அப்பன்–தர்ம புத்ரனால் புனர் உத்தராணம் செய்த இடம் அஸ்வத்தாமா யானை -துரோணர் கொல்ல -குற்றம் அபசாரம் போக்க தவம் பண்ணி பாபம்  போக்கி கொண்டார்…மல்லர்களை முடித்தான் ..பல பத்ரன் முஷ்டிகரையும் கண்ணன் சாநூரையும்..முடித்தார்கள்..காஞ்சனை குஞ்சி பிடித்து இழுத்து முடித்தான்..தான் தீங்கு நினைத்த -நெருப்பு என்று  நின்ற நெடுமால்..காஞ்சனை துஞ்ச வம்சம் செய்தான்–நெடு மால்-தாய் தந்தையர் இடம் பித்து கொண்ட நெடுமால்..-10 வருஷம் கழித்து பார்கிறான்..
10-42-3-3–sairandhry uväca
däsy asmy ahaà sundara kaàsa-sammatä
trivakra-nämä hy anulepa-karmaëi
mad-bhävitaà bhoja-pater ati-priyaà
vinä yuväà ko ‘nyatamas tad arhatiThe maidservant replied: O handsome one, I am a servant of King Kaàsa,
who highly regards me for the ointments I make. My name is Trivakrä. Who
else but You two deserve my ointments, which the lord of the Bhojas likes so
much?

–padbhyäm äkramya prapade
dry-aìguly-uttäna-päëinä
pragåhya cibuke ‘dhyätmam
udanénamad acyutaù

Pressing down on her toes with both His feet, Lord Acyuta placed one
upward-pointing finger of each hand under her chin and straightened up her
body.

8–sä tadarju-samänäìgé
båhac-chroëi-payodharä
mukunda-sparçanät sadyo
babhüva pramadottamä

Simply by Lord Mukunda’s touch, Trivakrä was suddenly transformed into
an exquisitely beautiful woman with straight, evenly proportioned limbs and
large hips and breasts.

17–kareëa vämena sa-lélam uddhåtaà
sajyaà ca kåtvä nimiñeëa paçyatäm
nåëäà vikåñya prababhaïja madhyato
yathekñu-daëòaà mada-kary urukramaù

Easily lifting the bow with His left hand, Lord Urukrama strung it in a
fraction of a second as the King’s guards looked on. He then powerfully pulled
the string and snapped the bow in half, just as an excited elephant might break a
stalk of sugar cane.

28/29/30/31–adarçanaà sva-çirasaù
pratirüpe ca saty api
asaty api dvitéye ca
dvai-rüpyaà jyotiñäà tathä
chidra-pratétiç chäyäyäà
präëa-ghoñänupaçrutiù
svarëa-pratétir våkñeñu
sva-padänäm adarçanam
svapne preta-pariñvaìgaù
khara-yänaà viñädanam
yäyän nalada-mäly ekas
tailäbhyakto dig-ambaraù
anyäni cetthaà-bhütäni
svapna-jägaritäni ca
paçyan maraëa-santrasto
nidräà lebhe na cintayä

When he looked at his reflection he could not see his head; for no reason the
moon and stars appeared double; he saw a hole in his shadow; he could not hear
the sound of his life air; trees seemed covered with a golden hue; and he could
not see his footprints. He dreamt that he was being embraced by ghosts, riding a
donkey and drinking poison, and also that a naked man smeared with oil was
passing by wearing a garland of nalada flowers. Seeing these and other such
omens both while dreaming and while awake, Kaàsa was terrified by the
prospect of death, and out of anxiety he could not sleep.

8–pucche pragåhyäti-balaà
dhanuñaù païca-viàçatim
vicakarña yathä nägaà
suparëa iva lélayä

Lord Kåñëa then grabbed the powerful Kuvalayäpéòa by the tail and playfully
dragged him twenty-five bow-lengths as easily as Garuòa might drag a snake.

9–sa paryävartamänena
savya-dakñiëato ‘cyutaù
babhräma bhrämyamäëena
go-vatseneva bälakaù

As Lord Acyuta held on to the elephant’s tail, the animal tried to twist away
to the left and to the right, making the Lord swerve in the opposite direction, as
a young boy would swerve when pulling a calf by the tail.

6–våtau gopaiù katipayair
baladeva-janärdanau
raìgaà viviçatü räjan
gaja-danta-varäyudhau

My dear King, Lord Baladeva and Lord Janärdana, each carrying one of the
elephant’s tusks as His chosen weapon, entered the arena with several cowherd
boys.

3–etau bhagavataù säkñäd
dharer näräyaëasya hi
avatérëäv ihäàçena
vasudevasya veçmani

[The people said:] These two boys are certainly expansions of the Supreme
Lord Näräyaëa who have descended to this world in the home of Vasudeva.

24–eña vai kila devakyäà
jäto nétaç ca gokulam
kälam etaà vasan güòho
vavådhe nanda-veçmani

This one [Kåñëa] took birth from mother Devaké and was brought to
Gokula, where He has remained concealed all this time, growing up in the
house of King Nanda.

25–pütanänena nétäntaà
cakravätaç ca dänavaù
arjunau guhyakaù keçé
dhenuko ‘nye ca tad-vidhäù

He made Pütanä and the whirlwind demon meet with death, pulled down
the twin Arjuna trees and killed Çaìkhacüòa, Keçé, Dhenuka and similar
demons.

40–tasmäd bhavadbhyäà balibhir
yoddhavyaà nänayo ‘tra vai
mayi vikrama värñëeya
balena saha muñöikaù

Therefore You two should fight powerful wrestlers. There’s certainly
nothing unfair about that. You, O descendant of Våñëi, can show Your prowess
against me, and Balaräma can fight with Muñöika.

13–puëyä bata vraja-bhuvo yad ayaà nå-liìga
güòhaù puräëa-puruño vana-citra-mälyaù
gäù pälayan saha-balaù kvaëayaàç ca veëuà
vikrédayäïcati giritra-ramärcitäìghriù

How pious are the tracts of land in Vraja, for there the primeval Personality
of Godhead, disguising Himself with human traits, wanders about, enacting His
many pastimes! Adorned with wonderfully variegated forest garlands, He whose
feet are worshiped by Lord Çiva and goddess Ramä vibrates His flute as He
tends the cows in the company of Balaräma.

14–gopyas tapaù kim acaran yad amuñya rüpaà
lävaëya-säram asamordhvam ananya-siddham
dågbhiù pibanty anusaväbhinavaà duräpam
ekänta-dhäma yaçasaù çréya aiçvarasya

What austerities must the gopés have performed! With their eyes they always
drink the nectar of Lord Kåñëa’s form, which is the essence of loveliness and is
not to be equaled or surpassed. That loveliness is the only abode of beauty, fame
and opulence. It is self-perfect, ever fresh and extremely rare.

22/23–näcalat tat-prahäreëa
mälähata iva dvipaù
bähvor nigåhya cäëüraà
bahuço bhrämayan hariù
bhü-påñöhe pothayäm äsa
tarasä kñéëa jévitam
visrastäkalpa-keça-srag
indra-dhvaja iväpatat

No more shaken by the demon’s mighty blows than an elephant struck with
a flower garland, Lord Kåñëa grabbed Cäëüra by his arms, swung him around
several times and hurled him onto the ground with great force. His clothes, hair
and garland scattering, the wrestler fell down dead, like a huge festival column
collapsing.

24/25–tathaiva muñöikaù pürvaà
sva-muñöyäbhihatena vai
balabhadreëa balinä
talenäbhihato bhåçam
pravepitaù sa rudhiram
udvaman mukhato ‘rditaù
vyasuù papätorvy-upasthe
vätähata iväìghripaù

Similarly, Muñöika struck Lord Balabhadra with his fist and was slain.
Receiving a violent blow from the mighty Lord’s palm, the demon trembled all
over in great pain, vomited blood and then fell lifeless onto the ground, like atree blown down by the wind.

30–janäù prajahåñuù sarve
karmaëä räma-kåñëayoù
åte kaàsaà vipra-mukhyäù
sädhavaù sädhu sädhv iti

Everyone except Kaàsa rejoiced at the wonderful feat Kåñëa and Balaräma
had performed. The exalted brähmaëas and great saints exclaimed, “Excellent!
Excellent!”

37–pragåhya keçeñu calat-kirétaà
nipätya raìgopari tuìga-maïcät
tasyopariñöät svayam abja-näbhaù
papäta viçväçraya ätma-tantraù

Grabbing Kaàsa by the hair and knocking off his crown, the lotus-naveled
Lord threw him off the elevated dais onto the wrestling mat. Then the
independent Lord, the support of the entire universe, threw Himself upon the
King.

38–taà samparetaà vicakarña bhümau
harir yathebhaà jagato vipaçyataù
hä heti çabdaù su-mahäàs tadäbhüdudéritaù sarva-janair narendra

As a lion drags a dead elephant, the Lord then dragged Kaàsa’s dead body
along the ground in full view of everyone present. O King, all the people in the
arena tumultuously cried out, “Oh! Oh!”

39–sa nityadodvigna-dhiyä tam éçvaraà
pibann adan vä vicaran svapan çvasan
dadarça cakräyudham agrato yatas
tad eva rüpaà duraväpam äpa

Kaàsa had always been disturbed by the thought that the Supreme Lord was
to kill him. Therefore when drinking, eating, moving about, sleeping or simply
breathing, the King had always seen the Lord before him with the disc weapon
in His hand. Thus Kaàsa achieved the rare boon of attaining a form like the
Lord’s.

40–tasyänujä bhrätaro ‘ñöau
kaìka-nyagrodhakädayaù
abhyadhävann ati-kruddhä
bhrätur nirveça-käriëaù

Kaàsa’s eight younger brothers, led by Kaìka and Nyagrodhaka, then
attacked the Lords in a rage, seeking to avenge their brother’s death.

41–tathäti-rabhasäàs täàs tu
saàyattän rohiëé-sutaù
ahan parigham udyamya
paçün iva mågädhipaù

As they ran swiftly toward the two Lords, ready to strike, the son of Rohiëé
slew them with His club just as a lion easily kills other animals.

42–nedur dundubhayo vyomni
brahmeçädyä vibhütayaù
puñpaiù kirantas taà prétäù
çaçaàsur nanåtuù striyaù

Kettledrums resounded in the sky as Brahmä, Çiva and other demigods, the
Lord’s expansions, rained down flowers upon Him with pleasure. They chanted
His praises, and their wives danced.

49–çré-çuka uväca
räja-yoñita äçväsya
bhagaväû loka-bhävanaù
yäm ähur laukikéà saàsthäà
hatänäà samakärayat

Çukadeva Gosvämé said: After consoling the royal ladies, Lord Kåñëa,
sustainer of all the worlds, arranged for the prescribed funeral rites to be
performed.

50–mätaraà pitaraà caiva
mocayitvätha bandhanät
kåñëa-rämau vavandäte
çirasä spåçya pädayoù

Then Kåñëa and Balaräma released Their mother and father from bondage
and offered obeisances to them, touching their feet with Their heads.

51–devaké vasudevaç ca
vijïäya jagad-éçvarau
kåta-saàvandanau putrau
sasvajäte na çaìki

Devaké and Vasudeva, now knowing Kåñëa and Balaräma to be the Lords of
the universe, simply stood with joined palms. Being apprehensive, they did not
embrace their sons.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 28th June to 2nd July -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 8, 2011

426–

நெற்றி சுட்டி போல் கோபால சூடா மணி–சாஷாது மன்மத மன்மதன்–யார் உள்ளம் தான்
மயங்காமல் இருக்கும்  10-38-3 ஸ்லோகம் –நிர்கேதுக அருளால்
தான் இது கிட்டியது–என் நன்றி -செய்தேன் என் நெஞ்சு நிறைய திகழ்ந்தான் இன்று வந்து
இருப்பேன் என்று என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் அப்பால ரெங்கன் திரு பேர் நகர்
என்றேன் திரு மால் இரும் சோலை-மூல மூர்த்தி ஐந்து ஆயுதங்கள் சூடி-கள்
அழகர்-நின்றான் அங்கு இருந்து –இன்று வந்து இருப்பேன் என்று பேரென் என்று நெஞ்சு
நிறைய புகுந்தான் –ஊரை சொன்னாய் பேரை சொன்னாய்-நன்மை எனலாம் படி தீமை இருக்கா
என்று தேடி  செய்தான்–ஒரு நாள் காண வாராய் –கூக்குரல் இட்டார்கள்-வரவாறு ஒன்றும்
இல்லை -வாழ்வு இனித்தால் ஒன்றும் உபாயமாக வேண்டாம் ஆசை  ஒன்றே போதும்..–சம்சாரம்
ஆழம் காண முடியாத கடல்-அதை கடக்க இது ஒன்றே போதும் தாமரை கண்களால் நோக்க
போகிறான்–உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என நாளே –நாங்கள் கோல திரு குறுங்குடி நம்பியை
கண்ட பின் -சங்கிநோடும் தாமரை கண்ணினோடும் சென்றது என நெஞ்சமே–இணை கூற்றன்களோ
அறியேன்-.அஞ்சேல் என்று காடும் திரு கைகள்–குளிர நோக்கும் திவ்ய கண்கள் ..அவரை
நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம்–நிறைந்த சோதி வெள்ளம்–ஆரா  அமுதாய் -மாலுக்கு
இழந்து கற்ப்பே சங்கே–தூக்கி அருகில் வைத்து கொள்வான்–தாவி அளந்த திருவடி அகல்யை
சாபம் தீர்த்த திருவடி எனக்கு கிட்டும் கற்பக கொடி வனம்–
பரதனை அக்ரூரரை மாருதியை  தழுவிய திரு மார்பு–

427–

மதுரம் எல்லாம்–அகிலம் மதுரம்-மதுராஷ்டகம்-வல்லா பச்சர்யர்–பேச்சு செயல்கள்
ஆட்சி திரு கழுத்து  திரு வயிறு மடிப்பு அசைவு செயல்கள் அனைத்தும் மதுரம்–உள்ளம்
உருகி தழு தழுத்து மயிர் கூச்சு எறியும் பாகவதரை தரிசிப்பதே நமது உடல் எடுத்த
பயன்–மாட்டு கொட்டிலில் கண்ணனும் பல ராமனும் இருந்தனர்–செவ்வரத்த -கச்சு என்று
–பீதாம்பரம்–குட்டி யானை போல- சௌந்தர்யம் லாவண்யம்-விளக்கு போல குண்டலங்கள்–திரு
கை ரேகைகளை கண்டார்–பரம புருஷன் பறை சாற்றியது–ஜகத் பதி–கோகுலத்துக்கு ஒளி
கொடுத்து இருந்தனர்–தேரில் உட்கார்ந்து பார்த்து இருந்தார் திகைத்து
இருந்தார்–திரு அடியில் விழுந்தார்-திகைத்து –உள்ளம் குமுற–கைகளால் பிடித்து
எழுப்ப-பேர் உதவி கைமாறா –.தோள்களை அறவிலை செய்தான் …தமியனேன் பெரிய அப்பனே –பல
ராமன் உபசரிக்க பசு மாடு தானம் கொடுக்க–39th
அத்யாயம்–வந்தகர்யம் முடிந்தது போல உணர்ந்தார் அக்ரூரர்-தர்சனம் கிட்டியதும்-இனி
என்ன கேட்கக போகிறோம் –காட்சி கொடுத்தும்–கண்களால் ஆர பருகி கொண்டு
இருந்தார்–குசலம் விசாரித்தார் கண்ணன்-வந்த காரணம் கேட்டான்
–சொன்னதும்–அனைவரும் மதுரை போவோம் என்றான் நந்தனிடம்–இடை பெண்கள் வருத்தம்-பிரிய
போகிறோம் இவர் அக்ரூரர் இல்லை க்ரூரர் பிராணனை பிரிகிறாரே–தாரகம்
போஷகம் போக்கியம் இவன் ஒருவன்  தானே -அழ ஆரம்பிக்க–என்ன பதில் சொன்னான் பார்ப்போம்

428–

ஓலம் இட என்னை பண்ணி விட்டு –மால் ஹரி  கேசவன்  நாரணன் ஸ்ரீ மாதவன் கோவிந்தன்
வைகுந்தன் என்று என்று என்னை ஓலம் இட விட்டு —இதே நிலை தான் இடை
பெண்களுக்கு..இங்கு சூர்யன் அஸ்தமித்து– அச்சுத பாஸ்கரன் அங்கு உதயம் ஆக போகிறான்
நகர பெண்களை பார்க்க போகிறான் –தெய்வம் கூட துணை புரிய வில்லை மழை பெய்து இவர்கள்
புறப்பாட்டை தள்ளி வைக்க கூடாதா–10 ஆண்டுகளை நினைத்து
கொண்டு இருந்க்க சொல்லி–காவளம் பாடி நின்ற கண்ணனே–ராஜா கோபாலன் கோபால கிருஷ்ணன்
கிழக்கே நின்ற திரு கோலம்-களை கண் நீயே–உன்னை விட்டு பிரிந்த ஆபத்தை நே போக்கி தர
வேண்டும்–நந்த கிராமம் தேர் சக்கர அடையாளம் இன்றும் பார்க்கலாம்–மறைய வரைக்கும்
பார்த்து இருந்தார் மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீர் -தொலை வில்லி மங்கலம் பிரியா
விடை போல–மாலை பொழுதில் சந்த்யா  வந்தனம் பண்ண போன அக்ரூரருக்கு நீரில் கண்ணனும்
பல ராமனும் சேவை சாதிக்க–தேரிலும் உட்கார்ந்து இருப்பதையும் பார்த்தார் ஆயிரம்
கிரீடங்கள் உடன்–ஆதி சேஷன் தலைகள் உடன்-அரவரச பெரும் ஜோதி -கரு  மணியை
கோமளத்தை–புருஷம் சதுர் புஜம் சாந்தம்–செவிக்கும் பாக்கியம் பெற்றேனே–பூரிப்பு
ஏற்ப்பட்டு –சர்வேஸ்வரன்–புரிந்து கொண்டார்–கை கூப்பி ஸ்தோத்ரம் பண்ண
ஆரம்பிக்கிறார்.

429–ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவனே-செலக் காண்பிப்பார் காணும் அளவும் கீர்த்தி உடையவன்–தாள வந்து நிமிடமும் பெறுகிறார் பிரம்மாவும் புகழுகிறார் வாய் கமள -எச்சில் வாய் புனிதம் அடைய..–அக்ரூரர் ஸ்துதி–எங்கும் உளன் கண்ணன் தெரிந்து கொண்டார்..அனைத்துக்கும் மூல காரணன்–அனைத்தும் திரு மேனி ஒரு பகுதி–சிவா ரூபி யாய் இருக்கும் பொழுது ருத்ரனாக இருகிறாய்..ஆகாச நீர் கடலை நோக்கி போவது போல அனைத்து யக்சம் வணக்கம் உன் இடம் வந்து சேரும் அக்னி முகம் பூமா தேவி திருவடி சூர்யன் கண்கள் திக்கு காதுகள் தோள்கள் இந்த்ராதி கடல் வயிறு  காற்று பிராணன் செடி கோடி கேசங்கள் –மழை  உன் வீர்யம் –குதிரை முகத்துடன் ஆமை அமுதம் நமக வராகனுக்கு அற்புத சிங்கம் வாமனனுக்கு நமக ..பல ஸ்லோகங்களில் வாசுதேவ சங்கர்ஷன பிரத்யும்னன் அநிருத்தன் -திரு நறையூர் நின்ற நம்பி வஞ்சுளா வல்லி  தாயார் உடன் சேவை–திரு வல்லி கேணி யிலும்  சேவை அனைவர் உடன்..–உன்னை ஏன் வாச பட்டவனாக தப்பாக எண்ணினேன் பாசி மூடிய தண்ணீரை தெரிந்து கொள்ளாமல் கானல் நீர் தேடி போனேன் -நீயே பர தேவன்..நமஸ்தே வாசுதேவாயா ..பிரபு காத்து அருள்வீர் சரண்

 அடைந்தார் 40 அத்யாயம் முடிந்தது..அகரூர் காட்-குன்று -இன்றும் சேவிக்கலாம்–சுற்றி பார்த்தால் பிருந்தாவனமும் தெரியும் ..உருவம் மறைத்து கொண்டான் கண்ணன்..எதை பார்த்து ஆச்சர்யம் பட்டீர் …திவி வா புவி வா எங்கும் பார்த்தேன் ..மதுரையில் புக..தம் வீட்டுக்கு கூட்டி போக -அலங்காரம் பண்ணி கொள்ள போகிறார் ..
430..நினைத்து உள்ளம் உருகுபவர்கள் கண்ணனுக்கு சந்தோசம் கொடுகிறார்கள் ..மதுரா  பெயர் சொன்னாலே பாபம் விலகும் முக்தி தரும் 7 ஸ்தலங்களில் ஓன்று அயோத்யா போல.அவனது ஜன்ம பூமி.10௦ ஆண்டுகள் கழித்து திரும்பி வருகிறான்..10-41-11 ஸ்லோகம்..சேர்ந்து இருக்க ஆசை கொண்டவர் நித்ய யுகதர் அக்ரூர்மாலா காரார் போன்ற பாகவத உத்தமர் களுக்கு தான் அவதாரம்..மனத்தையே மாளிகையாக கொண்டு வர சொல்ல..இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம்..இன்று அவன் வந்து இருப்பிடம் என் இதயத்தின் உள்ளே அவன் தனக்கு இன்புறவே….வீதியில் அனைவரும் சேவிக்க வருகிறார்கள்..வேலையை விட்டு விட்டு ..தோடு ஒரு காதில் ஒருத்தி .. தண்டை ஒரு காலில் ஒருத்தி ..நகரத்தவர்கள் போல் அலங்காரம் பண்ணி கொள்ள வில்லை என்று தெரிந்து கொண்டான்..வலம் காதில்  மேல் தோன்றி பூ ..முதலில்…வண்ணானை கண்டான்-உயர்ந்த ஆடை கேட்டான்-தரவில்லை-அரசனுக்கு உரிய ஆடை என்றதும் கண்ணன் இவனை  தட்ட தலை விழுந்ததாம் ..ஆடை சிதற எடுத்து உதித்தி கொள்ள..ஒருவன் மட்டும் கண்ணன் உயர்த்தி தெரிந்து பூட்டி வைத்தான்..ஆடை உடுத்தும் வகை திவ்ய தேசம் தோறும் வெவ் வேறு வகை….புறப்பாடு தோறும் வித வித -ராஜ கோபாலன் ஒரே வஸ்த்ரம்..விஸ்வ ரூபத்தின் பொழுது வேற கட்டுதட்டாடை போல இருக்கும்..செவ்வரத்த ..கச்சு அதன் மேல் கலியன்..
10-39-13-3–gopyas täs tad upaçrutya
babhüvur vyathitä bhåçam
räma-kåñëau puréà netum
akrüraà vrajam ägatam

When the young gopés heard that Akrüra had come to Vraja to take Kåñëa
and Balaräma to the city, they became extremely distressed.

17/18–gatià su-lalitäà ceñöäà
snigdha-häsävalokanam
çokäpahäni narmäëi
proddäma-caritäni ca
cintayantyo mukundasya
bhétä viraha-kätaräù
sametäù saìghaçaù procur
açru-mukhyo ‘cyutäçayäù

The gopés were frightened at the prospect of even the briefest separation
from Lord Mukunda, so now, as they remembered His graceful gait, His
pastimes, His affectionate, smiling glances, His heroic deeds and His joking
words, which would relieve their distress, they were beside themselves with
anxiety at the thought of the great separation about to come. They gathered in groups and spoke to one another, their faces covered with tears and their minds fully absorbed in Acyuta.

24–täsäà mukundo madhu-maïju-bhäñitair
gåhéta-cittaù para-vän manasvy api
kathaà punar naù pratiyäsyate ‘balä
grämyäù salajja-smita-vibhramair bhraman

O gopés, although our Mukunda is intelligent and very obedient to His
parents, once He has fallen under the spell of the honey—sweet words of the
1096
women of Mathurä and been enchanted by their alluring, shy smiles, how will
He ever return to us unsophisticated village girls?

29–yasyänuräga-lalita-smita-valgu-mantra
lélävaloka-parirambhaëa-räsa-goñöhäm
nétäù sma naù kñaëam iva kñaëadä vinä taà
gopyaù kathaà nv atitarema tamo durantam

When He brought us to the assembly of the räsa dance, where we enjoyed
His affectionate and charming smiles, His delightful secret talks, His playful
glances and His embraces, we passed many nights as if they were a single
moment. O gopés, how can we possibly cross over the insurmountable darkness
of His absence?

40–akrüras täv upämantrya
niveçya ca rathopari
kälindyä hradam ägatya
snänaà vidhi-vad äcarat

Akrüra asked the two Lords to take Their seats on the chariot. Then, taking
Their permission, he went to a pool in the Yamunä and took his bath as
enjoined in the scriptures.

44/45–bhüyas taträpi so ‘dräkñét
stüyamänam ahéçvaram
siddha-cäraëa-gandharvair
asurair nata-kandharaiù
sahasra-çirasaà devaà
sahasra-phaëa-mauliam
nélämbaraà visa-çvetaà
çåìgaiù çvetam iva sthitam

There Akrüra now saw Ananta Çeña, the Lord of the serpents, receiving
praise from Siddhas, Cäraëas, Gandharvas and demons, who all had their heads
bowed. The Personality of Godhead whom Akrüra saw had thousands of heads,
thousands of hoods and thousands of helmets. His blue garment and His fair
complexion, as white as the filaments of a lotus stem, made Him appear like
white Kailäsa Mountain with its many peaks

46/47/48–tasyotsaìge ghana-syämaà
péta-kauçeya-väsasam
puruñaà catur-bhujaà çäntam
padma-paträruëekñaëam
cäru-prasanna-vadanaà
cäru-häsa-nirékñaëam
su-bhrünnasaà caru-karëaà
su-kapoläruëädharam
pralamba-pévara-bhujaà
tuìgäàsoraù-sthala-çriyam
kambu-kaëöhaà nimna-näbhià
valimat-pallavodaram

Akrüra then saw the Supreme Personality of Godhead lying peacefully on
the lap of Lord Ananta Çeña. The complexion of that Supreme Person was like a
dark-blue cloud. He wore yellow garments and had four arms and reddish
lotus-petal eyes. His face looked attractive and cheerful with its smiling,
endearing glance and lovely eyebrows, its raised nose and finely formed ears,
and its beautiful cheeks and reddish lips. The Lord’s broad shoulders and
expansive chest were beautiful, and His arms long and stout. His neck
resembled a conchshell, His navel was deep, and His abdomen bore lines like
those on a banyan leaf

9/50–båhat-kati-tata-çroëi
karabhoru-dvayänvitam
cäru-jänu-yugaà cäru
jaìghä-yugala-saàyutam
tuìga-gulphäruëa-nakha
vräta-dédhitibhir våtam
naväìguly-aìguñöha-dalair
vilasat-päda-paìkajam

He had large loins and hips, thighs like an elephant’s trunk, and shapely
knees and shanks. His raised ankles reflected the brilliant effulgence emanating from the nails on His petallike toes, which beautified His lotus feet.

51/52–su-mahärha-maëi-vräta
kiréöa-kaöakäìgadaiù
kaöi-sütra-brahma-sütra
hära-nüpura-kuëòalaiù
bhräjamänaà padma-karaà
çaìkha-cakra-gadä-dharam
çrévatsa-vakñasaà bhräjat
kaustubhaà vana-mälinam

Adorned with a helmet, bracelets and armlets, which were all bedecked with
many priceless jewels, and also with a belt, a sacred thread, necklaces, ankle
bells and earrings, the Lord shone with dazzling effulgence. In one hand He
held a lotus flower, in the others a conchshell, discus and club. Gracing His
chest were the Çrévatsa mark, the brilliant Kaustubha gem and a flower garland.

53/54/55–sunanda-nanda-pramukhaiù
parñadaiù sanakädibhiù
sureçair brahma-rudrädyair
navabhiç ca dvijottamaiù
prahräda-närada-vasu
pramukhair bhägavatottamaiù
stüyamänaà påthag-bhävair
vacobhir amalätmabhiù
çriyä puñöyä girä käntyä
kértyä tuñöyelayorjayä
vidyayävidyayä çaktyä
mäyayä ca niñevitam

Encircling the Lord and worshiping Him were Nanda, Sunanda and His
other personal attendants; Sanaka and the other Kumäras; Brahmä, Rudra and
other chief demigods; the nine chief brähmaëas; and the best of the saintly
devotees, headed by Prahläda, Närada and Uparicara Vasu. Each of these great
personalities was worshiping the Lord by chanting sanctified words of praise in
his own unique mood. Also in attendance were the Lord’s principal internal
potencies—Çré, Puñöi, Gér, Känti, Kérti, Tuñöi, Ilä and Ürjä—as were His
material potencies Vidyä, Avidyä and Mäyä, and His internal pleasure potency,
Çakti.

56/57–vilokya su-bhåçaà préto
bhaktyä paramayä yutaù
håñyat-tanüruho bhävapariklinnätma-
locanaù
girä gadgadayästauñét
sattvam älambya sätvataù
praëamya mürdhnävahitaù
kåtäïjali-puöaù çanaiù

As the great devotee Akrüra beheld all this, he became extremely pleased
and felt enthused with transcendental devotion. His intense ecstasy caused His
bodily hairs to stand on end and tears to flow from his eyes, drenching his
entire body. Somehow managing to steady himself, Akrüra bowed his head to
the ground. Then he joined his palms in supplication and, in a voice choked
with emotion, very slowly and attentively began to pray

10-40-1/2-

1–çré-akrüra uväca
nato ‘smy ahaà tväkhila-hetu-hetuà
näräyaëaà püruñam ädyam avyayam
yan-näbhi-jätäd aravinda-koñäd
brahmäviräséd yata eña lokaù

Çré Akrüra said: I bow down to You, the cause of all causes, the original and
inexhaustible Supreme Person, Näräyaëa. From the whorl of the lotus born
from Your navel, Brahmä appeared, and by his agency this universe has come
into being.

2–bhüs toyam agniù pavanaà kham ädir
mahän ajädir mana indriyäëi
sarvendriyärthä vibudhäç ca sarve
ye hetavas te jagato ‘ìga-bhütäù

Earth; water; fire; air; ether and its source, false ego; the mahat-tattva, the
total material nature and her source, the Supreme Lord’s puruña expansion; the
mind; the senses; the sense objects; and the senses’ presiding deities—all these
causes of the cosmic manifestation are born from Your transcendental body

4–tväà yogino yajanty addhä
mahä-puruñam éçvaram
sädhyätmaà sädhibhütaà ca
sädhidaivaà ca sädhavaù

Pure yogés worship You, the Supreme Personality of Godhead, by conceiving
of You in the threefold form comprising the living entities, the material
elements that constitute the living entities’ bodies, and the controlling deities of
those elements.

5–trayyä ca vidyayä kecit
tväà vai vaitänikä dvijäù
yajante vitatair yajïair
nänä-rüpämaräkhyayä

Brähmaëas who follow the regulations concerning the three sacred fires
worship You by chanting mantras from the three Vedas and performing
elaborate fire sacrifices for the various demigods, who have many forms and
names.

6–eke tväkhila-karmäëi
sannyasyopaçamaà gatäù
jïänino jïäna-yajïena
yajanti jïäna-vigraham

In pursuit of spiritual knowledge, some persons renounce all material
activities and, having thus become peaceful, perform the sacrifice of philosophic
investigation to worship You, the original form of all knowledge.

3/14–agnir mukhaà te ‘vanir aìghrir ékñaëaà
süryo nabho näbhir atho diçaù çrutiù
dyauù kaà surendräs tava bähavo ‘rëaväù
kukñir marut präëa-balaà prakalpitam
romäëi våkñauñadhayaù çiroruhä
meghäù parasyästhi-nakhäni te ‘drayaù
nimeñaëaà rätry-ahané prajäpatir
meòhras tu våñöis tava véryam iñyate

Fire is said to be Your face, the earth Your feet, the sun Your eye, and the
sky Your navel. The directions are Your sense of hearing, the chief demigods
Your arms, and the oceans Your abdomen. Heaven is thought to be Your head,
and the wind Your vital air and physical strength. The trees and plants are the
hairs on Your body, the clouds the hair on Your head, and the mountains the
bones and nails of You, the Supreme. The passage of day and night is the
blinking of Your eyes, the progenitor of mankind Your genitals, and the rain
Your semen.

17/18–namaù käraëa-matsyäya
pralayäbdhi-caräya ca
hayaçérñëe namas tubhyaà
madhu-kaiöabha-måtyave
aküpäräya båhate
namo mandara-dhäriëe
kñity-uddhära-vihäräya
namaù çükara-mürtaye

I offer my obeisances to You, the cause of the creation, Lord Matsya, who
swam about in the ocean of dissolution, to Lord Hayagréva, the killer of Madhu
and Kaiöabha, to the immense tortoise [Lord Kürma], who supported Mandara
Mountain, and to the boar incarnation [Lord Varäha], who enjoyed lifting the
earth.

19–namas te ‘dbhuta-siàhäya
sädhu-loka-bhayäpaha
vämanäya namas tubhyaà
kränta-tribhuvanäya ca

Obeisances to You, the amazing lion [Lord Nåsiàha], who remove Your
saintly devotees’ fear, and to the dwarf Vämana, who stepped over the three
worlds.

20–namo bhåguëäà pataye
dåpta-kñatra-vana-cchide
namas te raghu-varyäya
rävaëänta-karäya ca

Obeisances to You, Lord of the Bhågus, who cut down the forest of the
conceited royal order, and to Lord Räma, the best of the Raghu dynasty, who
put an end to the demon Rävaëa.

21–namas te väsudeväya
namaù saìkarñaëäya ca
pradyumnäyaniruddhäya
sätvatäà pataye namaù

Obeisances to You, Lord of the Sätvatas, and to Your forms of Väsudeva,
Saìkarñaëa, Pradyumna and Aniruddha.

22–namo buddhäya çuddhäya
daitya-dänava-mohine
mleccha-präya-kñatra-hantre
namas te kalki-rüpiëe

Obeisances to Your form as the faultless Lord Buddha, who will bewilder the
Daityas and Dänavas, and to Lord Kalki, the annihilator of the meat-eaters
posing as kings.

29–namo vijïäna-mäträya
sarva-pratyaya-hetave
puruñeça-pradhänäya
brahmaëe ‘nanta-çaktaye

Obeisances to the Supreme Absolute Truth, the possessor of unlimited
energies. He is the embodiment of pure, transcendental knowledge, the source
of all kinds of awareness, and the predominator of the forces of nature that rule
over the living being.

30–namas te väsudeväya
sarva-bhüta-kñayäya ca
håñékeça namas tubhyaà
prapannaà pähi mäà prabho

O son of Vasudeva, obeisances to You, within whom all living beings reside.
O Lord of the mind and senses, again I offer You my obeisances. O master,
please protect me, who am surrendered unto You.

10-41-3-

–tam apåcchad dhåñékeçaù
kià te dåñöam ivädbhutam
bhümau viyati toye vä
tathä tväà lakñayämahe

Lord Kåñëa asked Akrüra: Have you seen something wonderful on the earth,
in the sky or in the water? From your appearance, We think you have.

13–punéhi päda-rajasä
gåhän no gåha-medhinäm
yac-chaucenänutåpyanti
pitaraù sägnayaù suräù

I am simply an ordinary householder attached to ritual sacrifices, so please
purify my home with the dust of Your lotus feet. By that act of purification, my
forefathers, the sacrificial fires and the demigods will all become satisfied.

26–açnantya ekäs tad apäsya sotsavä
abhyajyamänä akåtopamajjanäù
svapantya utthäya niçamya niùsvanaà
prapäyayantyo ‘rbham apohya mätaraù

Those who were taking their meals abandoned them, others went out
without finishing their baths or massages, women who were sleeping at once
rose when they heard the commotion, and mothers breast-feeding their infants
simply put them aside.

8–dåñövä muhuù çrutam anudruta-cetasas taà
tat-prekñaëotsmita-sudhokñaëa-labdha-mänäù
änanda-mürtim upaguhya dåçätma-labdhaà
håñyat-tvaco jahur anantam arindamädhim

The ladies of Mathurä had repeatedly heard about Kåñëa, and thus as soon as
they saw Him their hearts melted. They felt honored that He was sprinkling
upon them the nectar of His glances and broad smiles. Taking Him into their
hearts through their eyes, they embraced Him, the embodiment of all ecstasy,and as their bodily hairs stood on end, O subduer of enemies, they forgot the  unlimited distress caused by His absence.

29–präsäda-çikharärüòhäù
préty-utphulla-mukhämbujäù
abhyavarñan saumanasyaiù
pramadä bala-keçavau

Their lotus faces blooming with affection, the ladies who had climbed to the
roofs of the mansions rained down showers of flowers upon Lord Balaräma and
Lord Kåñëa.

38–tasyänujévinaù sarve
väsaù-koçän visåjya vai
dudruvuù sarvato märgaà
väsäàsi jagåhe ‘cyutaù

The washerman’s assistants all dropped their bundles of clothes and fled
down the road, scattering in all directions. Lord Kåñëa then took the clothes.

40–tatas tu väyakaù prétas
tayor veñam akalpayat
vicitra-varëaiç caileyair
äkalpair anurüpataù

Thereupon a weaver came forward and, feeling affection for the Lords,
nicely adorned Their attire with cloth ornaments of various colors.

41–nänä-lakñaëa-veñäbhyäà
kåñëa-rämau virejatuù
sv-alaìkåtau bäla-gajau
parvaëéva sitetarau

Kåñëa and Balaräma looked resplendent, each in His own unique,
wonderfully ornamented outfit. They resembled a pair of young elephants, one white and the other black, decorated for a festive occasion.

42–tasya prasanno bhagavän
prädät särüpyam ätmanaù
çriyaà ca paramäà loke
balaiçvarya-småténdriyam

Pleased with the weaver, the Supreme Lord Kåñëa blessed him that after
death he would achieve the liberation of attaining a form like the Lord’s, and
that while in this world he would enjoy supreme opulence, physical strength,
influence, memory and sensory vigor.

43–tataù sudämno bhavanaà
mälä-kärasya jagmatuù
tau dåñövä sa samutthäya
nanäma çirasä bhuvi

The two Lords then went to the house of the garland-maker Sudämä. When
Sudämä saw Them he at once stood up and then bowed down, placing his head
on the ground.

44–tayor äsanam änéya
pädyaà cärghyärhaëädibhiù
püjäà sänugayoç cakre
srak-tämbülänulepanaiù

After offering Them seats and bathing Their feet, Sudämä worshiped Them
and Their companions with arghya, garlands, pän, sandalwood paste and other
presentations.

45–präha naù särthakaà janma
pävitaà ca kulaà prabho
pitå-devarñayo mahyaà
tuñöä hy ägamanena väm

[Sudämä said:] O Lord, my birth is now sanctified and my family free of
contamination. Now that You both have come here, my forefathers, the
demigods and the great sages are certainly all satisfied with me.

46–bhavantau kila viçvasya
jagataù käraëaà param
avatérëäv ihäàçena
kñemäya ca bhaväya ca

You two Lords are the ultimate cause of this entire universe. To bestow
sustenance and prosperity upon this realm, You have descended with Your
plenary expansions.

47–na hi väà viñamä dåñöiù
suhådor jagad-ätmanoù
samayoù sarva-bhüteñu
bhajantaà bhajator api

Because You are the well-wishing friends and Supreme Soul of the whole
universe, You regard all with unbiased vision. Therefore, although You
reciprocate Your devotees’ loving worship, You always remain equally disposed
toward all living beings

48–täv ajïäpayataà bhåtyaà
kim ahaà karaväëi väm
puàso ‘ty-anugraho hy eña
bhavadbhir yan niyujyate

Please order me, Your servant, to do whatever You wish. To be engaged by
You in some service is certainly a great blessing for anyone.

50–täbhiù sv-alaìkåtau prétau
kåñëa-rämau sahänugau
praëatäya prapannäya
dadatur vara-dau varän

Beautifully adorned with these garlands, Kåñëa and Balaräma were delighted,
and so were Their companions. The two Lords then offered the surrendered
Sudämä, who was bowing down before Them, whatever benedictions he desired.

51–so ‘pi vavre ‘caläà bhaktià
tasminn eväkhilätmani
tad-bhakteñu ca sauhärdaà
bhüteñu ca dayäà paräm

Sudämä chose unshakable devotion for Kåñëa, the Supreme Soul of all
existence; friendship with His devotees; and transcendental compassion for all
living beings.

52–iti tasmai varaà dattvä
çriyaà cänvaya-vardhiném
balam äyur yaçaù käntià
nirjagäma sahägrajaù

Not only did Lord Kåñëa grant Sudämä these benedictions, but He also
awarded him strength, long life, fame, beauty and ever-increasing prosperity for
his family. Then Kåñëa and His elder brother took Their leave.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 21st June to25th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 8, 2011

421–

10 ஆண்டுகள் கானகத்தில்  வாழ்ந்தான் –இயற்க்கை உடன்
வாழ பழக வேண்டும் என்று–அந்தர்யாமி விளக்க மறைந்து வாழ்ந்தான் யாருக்கு
தெரியாமல்-கம்சன் போல்வாருக்கு தானே–உத்தவர் அக்ரூரர் போல்வாருக்கு காட்டினான்
–விருப்பத்துடன் அணுகினால் கிட்டுவான்..கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை பக்தி சுயம்
பிரயோஜனமாக பண்ணிய கோபிமார்கள் 35 அத்யாயம்-மாலை
பொழுதில் மாடு மேய்த்து வர சோபை இழந்த கோபிகள் 10 மணி
நேர பிரிவால்..-காலை போசல் 9-9 மாலை பூசல் மல்லிகை கமல் தென்றல் 10-3 காலை பூசல் வேய் மறு தோளிணை
மெலியுமாலோ—-ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ  தாமரை கண்கள் கொண்டுஈருமாலோ  –அதை
கழற்றி போய் இருக்கலாமே –முதல் ஸ்லோகம் –சேவா குஞ்சம்-நாட்டியம் ஆடின
இடம்–இரவில் அனைவரும் இங்கு இருந்து போய் விடுவார்கள்–எழுது சித்திரங்கள் போல
நின்று கேட்டனவாம்–குழல் ஊதினால் ஆநிரை அனைத்தும் கூப்பிடும் சங்கம் –திரும்பும்
பொழுது மரங்களும் இரங்கும்–வகை–இவன் இருக்கும்
பொழுது தேன் வடிக்குமாம் ஆனந்த  கண்ணீர்–பறவைகளும் அது போல–தூவானம் ஆகாசம்-பகல்
பொழுது அவன் உடன் இருந்த அனுபவம் நினைந்து போக்குவார்கள்

422-

நம் கண்ணன் அல்லது இல்லை கண் –காப்பாளன் அவன் ஒருவன் தான்–இனிமையாக காலம்
போக்க அனுபவமும் அவனே மருந்தும் விருந்தும் கண்ணன் தான்..விரோதி போக்குவது
பூதனை–பகாசுர வதம் போல்வன -36 அத்யாயம் காளை வடிவு
அரிச்டாசுரன்–அடுத்து அக்ரூறரை அனுப்பி கண்ணனை கூப்பிட்டு வர
சொல்கிறான்..அதரம் மதுரம் வதனம் மதுரம் நயனம் மதுரம்
..ஹிருதயம் மதுரம்..வல்லா பாச்சர்யர்–கமனம் மாதரம் நடை அழகு அனுஷ்டானம்–முன்
உதாரணம்–1479 வாழ்ந்து வந்த பெரியவர் த்வாரகை கோவில்
இவர் சம்ப்ரதாயம்..–காளை உருவத்துடன் அரிச்டாசுரன்-திமில்கள் நிறைந்து–மலைகள்
என்று நினைந்து மேகம் தங்கிபோகுமாம்-7th ஸ்லோகம்–கொம்பை
பிடித்து தள்ள 18 அடி பின் போய் விழுந்ததாம்–மீண்டும்
உறுமி வர -அருகில் சென்று இடித்து தள்ள திரு அடிகளால் உதைத்து முடித்தான்–நாரதர்
கம்சன் இடம் சென்றார்–மந்த்ரிகளை கூப்பிட்டு-போனவர் முடிந்ததை நாரதர் சொல்லி தான்
அறிந்தான்–மல்லர்களை முஷ்டிக சாணூர-வில் யாகம்-குவலையா பீடம் யானை
முதலில்–அடுத்து தானே அமர்ந்து சண்டை போட முடிவு–அக்ரூரை சென்று கூப்பிட்டு வர
சொன்னான்–

423-

நல்லவர்களை காத்து தீயவர்களை அழித்து தர்மம் ஸ்தாபித்து–37th அத்யாயம் கேசி கொன்றது–நாரதர் கண்ணனுக்கு ரகஸ்யமாக
சொன்னது–குதிரை வடிவத்தில்வந்தான்–மா வாய் பிளந்தானை—துரங்கம் வாய் கீண்டு
உகந்தான் தொன்மையூர்-திரு கண்ண புறம் -கேசவன் கேசி முடித்தால்–கிலேசம்
நீக்குபவன்/க ஈச வ பிரம்மா பரம சிவன் இருவருக்கும் ஆதாரம்–பிரசச்த கேச பாசம்
உடையவன்–நான்கு அர்த்தங்கள் த்வாதச-நாமங்களில்  முதல் திரு நாமம்–வைகாசி பிரம்மா
உத்சவம்  மாசி மகம் உத்சவம் முக்கியம் திரு கண்ண புரத்தில்–வந்த வேகத்தில் பூ
கம்பம் நடுங்கினதாம்–வந்ததும் பற்றி கால்களை சுழற்றி வீசினான்–வாயை பிளந்து கை
உள்ளே வைத்து–நெருப்பு கொதிக்க விழி பிதுங்க வாய் பிளந்து விழ வைத்தான்–கடைசி
விரோதி முடிந்தான்–இனிமேல் என்ன பண்ண போகிறார் என்று நாரதர் சொல்கிறார்
அடுத்து–யானை கின்று முஷ்டிகர் சாநூரை முடித்து கம்சனும் மீள்வான் பாரிஜாத மரம்
கொண்டு வருவீர் 16000 பெண்களை கல்யாணம்
த்வாரகை நிர்வாகம் ச்வந்தக மணி மீட்டு வருவீர் இறந்த பிள்ளைகளை மீட்டு
வருவீர்–குறவர்களை முடித்து அர்ஜுனன் சாரதியாக இருந்து பாரத யுத்தம் எல்லாம்
சொல்கிறார்..

424-

தீய புந்தி கஞ்சன் மனசில் விரோதம்–தரிகிலாதன் ஆகி தயை இன்றி பொறுக்காமல் தான்
தான் தீங்கு நினைந்த கருத்தை பிழைப்பித்து —-கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு என்று
நின்றான்–நெடுமால்–பூதனை தொடக்கம் கேசி வரை முடித்தான்–கேசி காட் சிகப்பு
கற்களால் கட்ட பட்டு இருக்கும் யமுனை நதி கரையில்–10-37 -25 -34 ஸ்லோகம் வரை யோமாசுரனை
முடித்த கதை–காம்ய வனத்தில் நடந்த கதை–குகை உள்ளது–விமல குண்டம் அருகில்
உள்ளது-அழுக்கு இலை இன்றும்-தண்ணீர் தாகம் காட்டிய இடம் இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறுத்தி நீர் ஊட்டி–போஜன ஸ்தலம்-உண்டு அமர்ந்து உண்ட இடம் பாத்திரமும் குடுவைகளும்
உண்டு–வலிந்து குளமாக ஸ்ரீ நதி பால் குலம் -பிரசாதம்–பக்கத்தில்–நடந்து தான் போக
வேண்டும் சறுக்கு மரம்–கண்ணன் பிள்ளை கால் தலையிலும் தோள்களிலும் பட்ட
புண்யம்–அபசாரம் இல்லை வேண்டும் என்று தானே கண்ணன் வந்து பெற்று
கொள்கிறார்-குகை-குழந்தைகளை களவாடி வைத்தான்–மயனின் பிள்ளை-கோபால பிள்ளை
வேஷத்துடன் வந்து 10 பிள்ளைகளை கவர்ந்து போய்  மறைத்து
வைத்தான்–யோமாசுரனை-கருடன் பாம்பை பிடிக்குமா
போல்–குகையிலேமுடித்தான்–குழந்தைகளை விடுவித்தான் கோகுலம் திரும்பி வந்தனர் 30 kms தூரம்–

425–

சங்கல்பத்தாலே முடிக்கலாம் துஷ்டர்களை அழிக்க தர்மம் நிலை நாட்ட–அன்பர்களை
காக்க –தரிசனம் கொடுத்து அருள் புரிய–அவதாரம்–கஜேந்த்திரன் விபீஷணன் திருவடி
போல்வாருக்கு அருள் புரியத்தான் ..விதுரர் உத்தவர் மாலா காரர் சுதாமா குசேலர்
அகரூர் போல்வார்–காட்சி கொடுக்கத்தான் அவதாரம்..காந்தினி பிள்ளை அக்ரூரர் –வில்
விழாவுக்கு கூப்பிட்டு வர சொல்லி கம்சன் அனுப்புகிறான் –பெரிய உவகை– பாரிப்பு
உடன் புறப் படுகிறார்  38அத்யாயம்–கண்ணனை காண போக மனசு முன் சென்று தூது
விட்டதாம்–நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னை பெற்றால் என் செய்வோம் நல்லை
நெஞ்சேநாம் தொழுதும்  –அகோபிலம் சென்று–திரு வேம்கட யாத்ரை அர்ச்சிராதி கதி
பாரிப்பு-=மூன்றும்  போகணும் என்பதற்கு என்றே போவது–ஆசை பட்டதும் தர்சனம்
கிட்டியது போல்–ஊன் அத்யாயம் படிக்கும் கதை —

10-35-2/3-

2/3-çré-gopya ücuù
väma-bähu-kåta-väma-kapolo
valgita-bhrur adharärpita-veëum
komaläìgulibhir äçrita-märgaà
gopya érayati yatra mukundaù
vyoma-yäna-vanitäù saha siddhair
vismitäs tad upadhärya sa-lajjäù
käma-märgaëa-samarpita-cittäù
kaçmalaà yayur apasmåta-névyaù

The gopés said: When Mukunda vibrates the flute He has placed to His lips,
stopping its holes with His tender fingers, He rests His left cheek on His left
arm and makes His eyebrows dance. At that time the demigoddesses traveling in
the sky with their husbands, the Siddhas, become amazed. As those ladies
listen, they are embarrassed to find their minds yielding to the pursuit of lusty
desires, and in their distress they are unaware that the belts of their garments
are loosening.

4/5-hanta citram abaläù çåëutedaà
hära-häsa urasi sthira-vidyut
nanda-sünur ayam ärta-janänäà
narma-do yarhi küjita-veëuù
våndaço vraja-våñä måga-gävo
veëu-vädya-håta-cetasa ärät
danta-dañöa-kavalä dhåta-karëä
nidritä likhita-citram iväsan

O girls! This son of Nanda, who gives joy to the distressed, bears steady
lightning on His chest and has a smile like a jeweled necklace. Now please hear
something wonderful. When He vibrates His flute, Vraja’s bulls, deer and cows,
standing in groups at a great distance, are all captivated by the sound, and they
stop chewing the food in their mouths and cock their ears. Stunned, they appear
as if asleep, or like figures in a painting.

6/17-nija-padäbja-dalair dhvaja-vajra
nérajäìkuça-vicitra-lalämaiù
vraja-bhuvaù çamayan khura-todaà
varñma-dhurya-gatir éòita-veëuù
vrajati tena vayaà sa-viläsa
vékñaëärpita-manobhava-vegäù
kuja-gatià gamitä na vidämaù
kaçmalena kavaraà vasanaà vä

As Kåñëa strolls through Vraja with His lotus-petal-like feet, marking the
ground with the distinctive emblems of flag, thunderbolt, lotus and elephant
goad, He relieves the distress the ground feels from the cows’ hooves. As He
plays His renowned flute, His body moves with the grace of an elephant. Thus
we gopés, who become agitated by Cupid when Kåñëa playfully glances at us,
stand as still as trees, unaware that our hair and garments are slackening.

22/23-vatsalo vraja-gaväà yad aga-dhro
vandyamäna-caraëaù pathi våddhaiù
kåtsna-go-dhanam upohya dinänte
géta-veëur anugeòita-kértiù
utsavaà çrama-rucäpi dåçénäm
unnayan khura-rajaç-churita-srak
ditsayaiti suhåd-äsiña eña
devaké-jaöhara-bhür uòu-räjaù

Out of great affection for the cows of Vraja, Kåñëa became the lifter of
Govardhana Hill. At the end of the day, having rounded up all His own cows,
He plays a song on His flute, while exalted demigods standing along the path
worship His lotus feet and the cowherd boys accompanying Him chant His
glories. His garland is powdered by the dust raised by the cows’ hooves, and His
beauty, enhanced by His fatigue, creates an ecstatic festival for everyone’s eyes.
Eager to fulfill His friends’ desires, Kåñëa is the moon arisen from the womb of
mother Yaçodä.

10-36-1-

-çré bädaräyaëir uväca
atha tarhy ägato goñöham
ariñöo våñabhäsuraù
mahém mahä-kakut-käyaù
kampayan khura-vikñatäm

Çukadeva Goswämé said: The demon Ariñöa then came to the cowherd
village. Appearing in the form of a bull with a large hump, he made the earth
tremble as he tore it apart with his hooves.

11-gåhétvä çåìgayos taà vä
añöädaça padäni saù
pratyapoväha bhagavän
gajaù prati-gajaà yathä

The Supreme Lord Kåñëa seized Ariñöäsura by the horns and threw him back
eighteen steps, just as an elephant might do when fighting a rival elephant.

25-mahämätra tvayä bhadra
raìga-dväry upanéyatäm
dvipaù kuvalayäpéòo
jahi tena mamähitau

You, elephant-keeper, my good man, should position the elephant
Kuvalayäpéòa at the entrance to the wrestling arena and have him kill my two
enemies.

27-ity äjïäpyärtha-tantra-jïa
ähüya yadu-puìgavam
gåhétvä päëinä päëià
tato ‘krüram uväca ha

Having thus commanded his ministers, Kaàsa next called for Akrüra, the
most eminent of the Yadus. Kaàsa knew the art of securing personal advantage,
and thus he took Akrüra’s hand in his own and spoke to him as follows

10-37-1/2-

1/2-

çré-çuka uväca
keçé tu kaàsa-prahitaù khurair mahéà
mahä-hayo nirjarayan mano-javaù
saöävadhütäbhra-vimäna-saìkulaà
kurvan nabho heñita-bhéñitäkhilaù
taà träsayantaà bhagavän sva-gokulaà
tad-dheñitair väla-vighürëitämbudam
ätmänam äjau mågayantam agra-ëér
upähvayat sa vyanadan mågendra-vat

Çukadeva Gosvämé said: The demon Keçé, sent by Kaàsa, appeared in Vraja
as a great horse. Running with the speed of the mind, he tore up the earth with
his hooves. The hairs of his mane scattered the clouds and the demigods’
airplanes throughout the sky, and he terrified everyone present with his loud
neighing.
When the Supreme Personality of Godhead saw how the demon was
frightening His village of Gokula by neighing terribly and shaking the clouds
with his tail, the Lord came forward to meet him. Keçé was searching for Kåñëa
to fight, so when the Lord stood before him and challenged him to approach, the
horse responded by roaring like a lion.

10/11–kåñëa kåñëäprameyätman
yogeça jagad-éçvara
väsudeväkhiläväsa
sätvatäà pravara prabho
tvam ätmä sarva-bhütänäm
eko jyotir ivaidhasäm
güòho guhä-çayaù säkñé
mahä-puruña éçvaraù

[Närada Muni said:] O Kåñëa, Kåñëa, unlimited Lord, source of all mystic
power, Lord of the universe! O Väsudeva, shelter of all beings and best of the
Yadus ! O master, You are the Supreme Soul of all created beings, sitting
unseen within the cave of the heart like the fire dormant within kindling wood.
You are the witness within everyone, the Supreme Personality and the ultimate
controlling Deity.

5/16/17/18/19/20–cäëüraà muñöikaà caiva
mallän anyäàç ca hastinam
kaàsaà ca nihataà drakñye
paraçvo ‘hani te vibho
tasyänu çaìkha-yavanamuräëäà
narakasya ca
pärijätäpaharaëam
indrasya ca paräjayam
udvähaà véra-kanyänäà
vérya-çulkädi-lakñaëam
någasya mokñaëaà çäpäd
dvärakäyäà jagat-pate
syamantakasya ca maëer
ädänaà saha bhäryayä
måta-putra-pradänaà ca
brähmaëasya sva-dhämataù
pauëòrakasya vadhaà paçcät
käçi-puryäç ca dépanam
dantavakrasya nidhanaà
caidyasya ca mahä-kratau
yäni cänyäni véryäëi
dvärakäm ävasan bhavän
kartä drakñyämy ahaà täni
geyäni kavibhir bhuvi

In just two days, O almighty Lord, I will see the deaths of Cäëüra, Muñöika
and other wrestlers, along with those of the elephant Kuvalayäpéòa and King
Kaàsa—all by Your hand. Then I will see You kill Kälayavana, Mura, Naraka
and the conch demon, and I will also see You steal the pärijäta flower and
defeat Indra. I will then see You marry many daughters of heroic kings after
paying for them with Your valor. Then, O Lord of the universe, in Dvärakä
You will deliver King Någa from a curse and take for Yourself the Syamantaka
jewel, together with another wife. You will bring back a brähmaëa’s dead son
from the abode of Your servant Yamaräja, and thereafter You will kill
1018
Pauëòraka, burn down the city of Käçé and annihilate Dantavakra and the King
of Cedi during the great Räjasüya sacrifice. I shall see all these heroic pastimes,
along with many others You will perform during Your residence in Dvärakä.
These pastimes are glorified on this earth in the songs of transcendental poets

21–atha te käla-rüpasya
kñapayiñëor amuñya vai
akñauhiëénäà nidhanaà
drakñyämy arjuna-säratheù

Subsequently I will see You appear as time personified, serving as Arjuna’s
chariot driver and destroying entire armies of soldiers to rid the earth of her
burden.

25–bhagavän api govindo
hatvä keçinam ähave
paçün apälayat pälaiù
prétair vraja-sukhävahaù

After killing the demon Keçé in battle, the Supreme Personality of Godhead
continued to tend the cows and other animals in the company of His joyful
cowherd boyfriends. Thus He brought happiness to all the residents of
Våndävana.

2–taà nigåhyäcyuto dorbhyäà
pätayitvä mahé-tale
paçyatäà divi devänäà
paçu-märam amärayat

Lord Acyuta clutched Vyomäsura between His arms and threw him to the
ground. Then, while the demigods in heaven looked on, Kåñëa killed him in the
same way that one kills a sacrificial animal.

10-38-3-

3–kià mayäcaritaà bhadraà
kià taptaà paramaà tapaù
kià väthäpy arhate dattaà
yad drakñyämy adya keçavam

[Çré Akrüra thought:] What pious deeds have I done, what severe austerities
undergone, what worship performed or charity given so that today I will see
Lord Keçava?

6–mamädyämaìgalaà nañöaà
phalaväàç caiva me bhavaù
yan namasye bhagavato
yogi-dhyeyänghri-paìkajam

Today all my sinful reactions have been eradicated and my birth has become
worthwhile, since I will offer my obeisances to the Supreme Lord’s lotus feet,
which mystic yogés meditate upon.

8–yad arcitaà brahma-bhavädibhiù suraiù
çriyä ca devyä munibhiù sa-sätvataiù
go-cäraëäyänucaraiç carad vane
yad gopikänäà kuca-kuìkumäìkitam

Those lotus feet are worshiped by Brahmä, Çiva and all the other demigods,
by the goddess of fortune, and also by the great sages and Vaiñëavas. Upon
those lotus feet the Lord walks about the forest while herding the cows with
His companions, and those feet are smeared with the kuìkuma from the gopés’
breasts.

11–ya ékñitähaà-rahito ‘py asat-satoù
sva-tejasäpästa-tamo-bhidä-bhramaù
sva-mäyayätman racitais tad-ékñayä
präëäkña-dhébhiù sadaneñv abhéyate

He is the witness of material cause and effect, yet He is always free from
false identification with them. By His internal potency He dispels the darkness
of separation and confusion. The individual souls in this world, who are
manifested here when He glances upon His material creative energy, indirectly
perceive Him in the activities of their life airs, senses and intelligence

5–athävarüòhaù sapadéçayo rathät
pradhäna-puàsoç caraëaà sva-labdhaye
dhiyä dhåtaà yogibhir apy ahaà dhruvaà
namasya äbhyäà ca sakhén vanaukasaù

Then I will at once alight from my chariot and bow down to the lotus feet of
Kåñëa and Balaräma, the Supreme Personalities of Godhead. Theirs are the
same feet that great mystic yogés striving for self-realization bear within their
minds. I will also offer my obeisances to the Lords’ cowherd boyfriends and to
all the other residents of Våndävana.

21–labdhväìga-saìgam praëatam kåtäïjalià
mäà vakñyate ‘krüra tatety uruçraväù
tadä vayaà janma-bhåto mahéyasä
naivädåto yo dhig amuñya janma tat

Having been embraced by the all-famous Lord Kåñëa, I will humbly stand
before Him with bowed head and joined palms, and He will address me, “My
dear Akrüra.” At that very moment my life’s purpose will be fulfilled. Indeed,
the life of anyone whom the Supreme Personality fails to recognize is simply
pitiable.

25-padäni tasyäkhila-loka-pälakiréöa-
juñöämala-päda-reëoù
dadarça goñöhe kñiti-kautukäni
vilakñitäny abja-yaväìkuçädyaiù

In the cowherd pasture Akrüra saw the footprints of those feet whose pure
dust the rulers of all the planets in the universe hold on their crowns. Those
footprints of the Lord, distinguished by such marks as the lotus, barleycorn and
elephant goad, made the ground wonderfully beautiful.

7/38–saìkarñaëaç ca praëatam
upaguhya mahä-manäù
gåhétvä päëinä päëé
anayat sänujo gåham
påñövätha sv-ägataà tasmai
nivedya ca varäsanam
prakñälya vidhi-vat pädau
madhu-parkärhaëam äharat

As Akrüra stood with his head bowed, Lord Saìkarñaëa [Balaräma] grasped
his joined hands, and then Balaräma took him to His house in the company of
Lord Kåñëa. After inquiring from Akrüra whether his trip had been
comfortable, Balaräma offered him a first-class seat, bathed his feet in
accordance with the injunctions of scripture and respectfully served him milk
with honey

3–itthaà sünåtayä väcä
nandena su-sabhäjitaù
akrüraù paripåñöena
jahäv adhva-pariçramam

Honored by Nanda Mahäräja with these true and pleasing words of inquiry,
Akrüra forgot the fatigue of his journey.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 7th June to11th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

411–

யாக்ஜா வர்க்யர் காத்யாயினி -மைத்ரயி இரண்டு மனைவிமார்–சொத்தை கொண்டு திருப்தி
அடைந்தாள் மைத்ரயி செல்வம் கொண்டு நீர் போகும் இடம் கிட்டாதே பிரமத்தை தேட
போகிறீர் அங்கு செல்ல தான் எனக்கும் ஆசை –யார் யாருக்காகா வாழ்கிறார்கள் இருவரும்
பர மாத்மா திருப்திக்கு தான் வாழ்கிறோம்–இருவரும் சேர்ந்து அவனுக்கு என்று இருக்க
வேண்டும்–இனிமைக்கு நடுவில் அவன் இருக்க வேண்டும்–அவன் தான் ஆரா அமுதம்–ஈர்ப்பு
உண்டு குறையாமல் நடத்தி கொண்டு போகும்–உடல் பிரிவினை காட்டும் ஆத்மா சம நிலை
காட்டும்–கேட்டு த்யானித்து இடைவிடாமல்சிந்தித்து இருந்தால் அவனை பெறலாம்–சொல்லி
விட்டு போனார்–கோபிமார் இதையே அவன் இடம் கேட்கிறார்கள் ஆத்மா பார் எங்களை எதற்கு
திரும்பி போக சொல்லுகிறாய்–நீ உள்ளே இருப்பதால் தானே கணவன் பிள்ளைகள்
எல்லாரும்–அனைவரும் உன்னை உள்ளே கொண்டவர்கள் தானே —

போதுவீர் போதுமினோ தெய்விக காதல் –அனைவருக்கும் அந்தர் ஆத்மா அவன் —

412–

ஸ்ரீமத் பாகவத வார்த்தைக்குள் இருக்கிறான் கலி யுகத்தில்–உத்தவரிடம் சொல்லி
போந்தான் .10-.29-34 ஸ்லோகம்–உன்னை விட்டு யார் வேறு புகல்
எங்களுக்கு–புருஷோத்தமன் அவன்தானே–தோள்கள் அழகு கண்டு நினைக்கும் பெண் கற்பு
கொண்டவள் தானே–பன்றியாய் மீனாய் ஆமையாய் தோன்றி-மோட்ஷம் அருள தான் திரு மேனி–இடை
வெளி இல்லாத நெருக்கம் அவன் இடம் தான் –எங்கும் நித்தில தொத்து தாமோதரன்
தான்-உலகத்தார் புரிந்து கொள்ளத்தான் கேள்வி கேட்டார் ..அடுத்த ஸ்லோகம் -லஷ்மி தேவி
வாசம் செய்பவனை சேவிகிரோமே–அந்த தேவிக்கு தரும் இன்பம் எங்களுக்கு கொடுக்க
வேண்டாமா அவள் இடமே சேர்த்து வைக்க பிரார்திகிறார்கள்–திரு இட எந்தை–அவளும்
நின் அகத்து இருப்பதும்  அறிந்தும் ஆகிலும் ஆசை விடாளால் –அவளை பற்றி சேர்வது
உறுதி—மானிடர்க்கு என்று பேச்சு படில் வாழ கில்லேன் மன்மதனே –மான்கள் உன் குழல்
கேட்க்க வந்து இருகிறதே சிங்கமும் பசு மாடும் மலர்கள் குயில்கள்  மயில்கள் உன் இடை
அதீத காமத்துடன் இருகின்றனவே –வேறு பாடு இல்லை உள் இருக்கும் ஆத்மா பட்சி தயிர் தாளி வேடன் வேடுவச்சி பறவை 18 நாடார் பெரும் கூட்டம்  அனைவருக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தாய்

413-வேதம் வேதாந்தம் பழ சாறு போல பாகவத புராணம் கிளி  கொத்திய பழம் தனி சிறப்பு
சுகச்சர்யர் கிளி வடிவம்..-29-44 ஸ்லோகம்–கண்ணன் நம் உடன் தான் என்ற எண்ணத்தில் செருக்கு
தலை தூக்க–செருக்கை குறைக்க  அங்கேயே மறைந்து போனான் 30th அத்யாயம்–பிறிவு  ஆற்றாமை குறைக்க-.விரக தாபம்–தேட
ஆரம்பிகிறார்கள் –அநுகாரம் பண்ணிதங்களை ஆசுவாச பண்ணி கொள்கிறார்கள்–கண் எங்கள்
இடம் இல்லை காத்து இல்லை-கண்டவர்தம் மனம் வழங்கும்  கண்ண புரத்து–
என் மனமும்  கண்களும் ஓடி  எம்பெருமான் திரு அடி கீழ் அடைந்து -இப்பால் கை வளையும்
மேகலையும் காணேன்–கண்டேன் கண மகர குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்–பிருந்தா வனத்தே
கண்டோமே -போல பேசி கொண்டு போகிறார்கள் மரமே பார்த்தாயா  கேட்டு கொண்டு
போகிறார்கள் ..-முகுந்த கிருஷ்ணப்ரிய துளசி கேசவ பிரியா-கேட்டார்கள் –பூமா தேவி
மயிர் கூச்சு ஏற்பட்டு புள் முளைத்ததாம் திரு அடி ஸ்பர்சம் பட்டு அதை கண்டு
போனார்கள்–வராக திரு விக்ரமன் ஸ்பர்சம் போல்–கண்ணனாக வேஷம் ஒருவள் –காளிங்கன்
போல் ஒருவள்–நாடகமாக –திரு அடி ஸ்பர்சம் பட காளிங்கன் வேஷம்–பக்தி திருவடி பட
வேண்டும் என்று–ஒரு இடத்தில் இரண்டு இரட்டி கால் அடி பார்த்தார்கள்-தொடர்ந்து போய்
பார்த்தார்கள் சங்கு சக்கரம் வஜ்ரம் அடையாளம் தெரிகிறது கொஞ்சம் தூரம் அவன் திரு
அடி மட்டும் தெளிவாக -தோளில் வைத்து போய் இருக்க வேண்டும் அடி பொதிந்த சுவடுகள்–

414–உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு–திரு அவதார நஷத்ரம்–வேதம் தமிழ் ஆக்க வந்த
மாறன்–கண்ணன் காதல் பெயர் பெற்றவர்–தீர்த்தவாரி கண்டு அருளும் நாள் மாசி உத்சவம்
முக்கியம்–கிருஷ்ணா த்ருஷ்ண தத்வம்–நரசிம்க பெருமாள் சந்நிதியில் திரு மஞ்சனம்
நீராஞ்சனம் உண்டு சிறு பல்லக்கில்-குழந்தை ஆழ்வாராக கீழே இறங்குவார்–மேல் கட்டி
விதானம் உண்டு கீழ் சிங்காசனம் போட்டு-அவர் திரு அடி பட்ட தீர்த்தம் பெற ஆசை–சந்தன
காப்பு திரு மஞ்சனம் பின்பு தாமர பரணி நடுவில் இரங்கி தீர்த்தவாரி–தீர்த்தம் உலகு
அளந்த சேவடி மேல்-புனிதம்–கோபிகள் ஆழ்வார் போல் கண்ணன் அல்லால் தெய்வம்
இல்லை–மண்ணின் பாரம் நீக்க மண்ணில் பிறந்தான்–இல்லை கண்ட்டீர் சரண் கண்ணன்
அல்லால் –கோபிகளில் ஒருவராக இல்லாமல் போனேனே ஆழ்வார் வருந்துகிறார்..-அன்று தேர்
கடாவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்றுகொலோ–தேடி  அலைந்தார் கண்ணனை -அது போல்
கோபிகள்–இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் போக ஒருவள் மட்டும் இருக்க கண்ணன் திரு அடிகளும்
காண வில்லை-அவள் அழுது கொண்டு இருந்தாள் –நடந்த கதை சொன்னாள் அகங்காரம்–தூக்கி
போனார் பூம் கொத்து பறித்து வைக்க சொன்னேன் கையில் கொடுத்தார் மலர் இட்டு நாம்
முடியோம் சூடி விட்டால் சூடி கொள்வோம் குனிந்தேன் புஷ்பமும் கண்ணனும்
காணோம்.தனிமையில் விட பட்டு அலுத்து கொண்டு இருந்தால்–31 அத்யாயம் கோபிகா கீதம் -எல்லா ஸ்லோகமும் ஆனந்தம்–நினைத்து
நினைத்து துடிக்கிறோம் –கொண்டால் வண்ணா குட கூத்தா -குடம் ஆடும் கூத்தன் திரு
நான்கொர் திவ்ய தேசம்—-அழைத்தக்கால் கழல் காண ஒரு நாள் வந்து தோன்றாயா -வினையேன்
கண்ணா கண்ணா முகப்பே கூவி பனி கொள்ளாய்–ஆகாசத்தில் தேடுவேன் தண்ணீரில் திரு கடல்
மல்லை மண்ணிலி தேடுவேன் வராகம் எங்கும் தேடுவேன்–உன்னை தானே கேட்டோம்
நாங்கள்–தேவர்கள் ஆபத்தை போக்கினாய்–வேறு ஒருவரால் ஆபத்தை போக்கினாய் உன்னால்
வந்த ஆபத்து நீபோக்காயோ–காளிங்கன் விஷம் இந்த்ரன் கோபம் ரட்சித்து
கொடுத்தீர்–மறைக்காதே காட்டுவாய்

415–

இருக்கிற இடத்தில் பாகவத புராணம் அனுபவத்தால் கண்ணனை சேவிக்கலாம்–10-31 அத்யாயம்– அணைய-திர்யக் தாவர
ஜன்மங்களை –நாயனார் ஸ்ரீ சுக்தி–பிள்ளை லோகாச்சர்யர் பாதுகையாக நாயனார் எழுந்து
அருளி இருக்கிறார்..-பிறவி கோபிகள் அடி பட்ட மணல் துகள்களாக ஆசை
பட்டார்கள்–ஆளவந்தாரும் பர்மா பதவி வேண்டாம் பக்தி ரசம் தெரிந்த அடியார் வீட்டில்
வாழும் புழுஆக  ஆசை பட்டார் –கோபிகா கீதம்-பார்த்து கொண்டு இருக்கிறோம் 31-5 ஸ்லோகம்–பாத பங்கயமே தலைக்கு
அணியாய்–புளின்குடி கிடந்தானே பூமி பாலன் சயன திரு கோலம்–அணி மிகு தாமரை கையன்
அந்தோ அடிச்சியோம் தலை மிசை அணியாய் –விரக தாபம் நீக்குவாய்–வாக்கு மதுரம்–மயில்
இறகு தடவுவது போல் -நத்தம் வரகுண மங்கை எம் இடர்கடிவான்–விஜாயசன பெருமாள் அமர்ந்த
திரு கோலம் முத்து பல் வரிசை சேவித்து பாபம்  போக்கலாம் –கனிவாய் சிவப்ப நீ காண
வரையே–வில் தண்டு ஏந்தி எம் இடர் கடிவானே–மேகம் போல் வள்ளல் உன் கதை
சொல்பவர்கள்–உன் வார்த்தை நினை தோறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் நென்னலே
வாய் நேர்ந்தான் மணி வண்ணன் –வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது  உண்டு–குடில
குஞ்சலம்–வினாடி பொழுது சேவிக்கா விடில் யுகம்  போல் இருக்கிறது–மைவண்ண நறும்
குஞ்சி குழல் பின் ஆட–கேட்டு தோன்ற முடிவு எடுக்கிறான் எப்படி என்று பார்போம்

10-29-3-

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

15-kasyäcit pütanäyantyäù
kåñëäyanty apibat stanam
tokayitvä rudaty anyä
padähan çakaöäyatém

One gopé imitated Pütanä, while another acted like infant Kåñëa and
pretended to suck her breast. Another gopé, crying in imitation of infant Kåñëa,
kicked a gopé who was taking the role of the cart demon, Çakaöäsura

9-kasyäïcit sva-bhujaà nyasya
calanty ähäparä nanu
kåñëo ‘haà paçyata gatià
lalitäm iti tan-manäù

Another gopé, her mind fixed on Kåñëa, walked about with her arm resting
on the shoulder of a friend and declared, “I am Kåñëa! Just see how gracefully I move!”

30-tasyä amüni naù kñobhaà
kurvanty uccaiù padäni yat
yaikäpahåtya gopénäm
raho bhunkte ‘cyutädharam
na lakñyante padäny atra
tasyä nünaà tåëäìkuraiù
khidyat-sujätäìghri-taläm
unninye preyaséà priyaù

These footprints of that special gopé greatly disturb us. Of all the gopés, She
alone was taken away to a secluded place, where She is enjoying the lips of
Kåñëa. Look, we can’t see Her footprints over here! It’s obvious that the grass
and sprouts were hurting the tender soles of Her feet, and so the lover lifted upHis beloved.

34-reme tayä cätma-rata
ätmärämo ‘py akhaëòitaù
käminäà darçayan dainyaà
stréëäà caiva durätmatäm

[Çukadeva Gosvämé continued:] Lord Kåñëa enjoyed with that gopé, although
He enjoys only within, being self-satisfied and complete in Himself. Thus by
contrast He showed the wretchedness of ordinary lusty men and hardhearted
women.

41-tayä kathitam äkarëya
mäna-präptià ca mädhavät
avamänaà ca daurätmyäd
vismayaà paramaà yayuù

She told them how Mädhava had given Her much respect, but how She then
suffered dishonor because of Her misbehavior. The gopés were extremely
amazed to hear this.

10-31-7-

7-praëata-dehinäà päpa-karñaëaà
tåëa-caränugaà çré-niketanam
phaëi-phaëärpitaà te padämbujaà
kåëu kuceñu naù kåndhi håc-chayam

Your lotus feet destroy the past sins of all embodied souls who surrender to
them. Those feet follow after the cows in the pastures and are the eternal abode of the goddess of fortune. Since You once put those feet on the hoods of the great serpent Käliya, please place them upon our breasts and tear away the lust in our hearts.

13-praëata-käma-daà padmajärcitaà
dharaëi-maëòanaà dhyeyam äpadi
caraëa-paìkajaà çantamaà ca te
ramaëa naù staneñv arpayädhi-han

Your lotus feet, which are worshiped by Lord Brahmä, fulfill the desires of
all who bow down to them. They are the ornament of the earth, they give the
highest satisfaction, and in times of danger they are the appropriate object of
meditation. O lover, O destroyer of anxiety, please put those lotus feet upon our
breasts.

16-pati-sutänvaya-bhrätå-bändhavän
ativilaìghya te ‘nty acyutägatäù
gati-vidas tavodgéta-mohitäù
kitava yoñitaù kas tyajen niçi

Dear Acyuta, You know very well why we have come here. Who but a
cheater like You would abandon young women who come to see Him in the
middle of the night, enchanted by the loud song of His flute? Just to see You,
we have completely rejected our husbands, children, ancestors, brothers and
other relatives.

9-yat te sujäta-caraëämburuhaà staneñu
bhétäù çanaiù priya dadhémahi karkaçeñu
tenäöavém aöasi tad vyathate na kià svit
kürpädibhir bhramati dhér bhavad-äyuñäà naù

O dearly beloved! Your lotus feet are so soft that we place them gently on
our breasts, fearing that Your feet will be hurt. Our life rests only in You. Our
minds, therefore, are filled with anxiety that Your tender feet might be
wounded by pebbles as You roam about on the forest path.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 30th May to4th June -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

406–

குன்று குடையா எடுத்தாய்  குணம் போற்றி –ஆறு முறை அருளுகிறாள் ஆண்டாளின் அரு
சுவை இவை–அடி திறல் புகழ்  குணம் கழல் வேல் போற்றி–குணம் வெளிப்
படுத்தினான்–கர்வம் மட்டும் போக்கினான் –அபசாரம் மனித்தான் ஷமை-ஊனை பறித்தோம்
உயரை பறிக்க வேண்டாம் என்று –இந்த்ரன் அறிந்து மன்னிப்பு கோருகிறான் –கோ
லோகம்-இந்திர லோகம் இருந்து  -சுரபி காம தேனு இந்த்ரன் வந்து கிரீடம் திருவடியில்
பட்டு -பிரார்த்தித்து பெற வேண்டியதை பறிக்க பார்த்தேன் –மன்னிக்க வேண்டும்
–ஐஸ்வர்ய செல்வ செருக்கால் பண்ணினேன் -மூடன் -நமஸ்துப்யம் வாசு தேவாயா கிருஷ்ணையா
–ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறான்–சர்வ பீஜாயா -முக் காரணமும் நீயே -சுத்த சத்வ திரு
மேனி படைத்தவனே –நினைவு கொள்ள பண்ணிய செஷ்டிதம் –அனுக்ரகம் பண்ண அவன் சொத்தை
பறித்து உணர்த்துவான் –இன்பத்தில் மறந்து இருப்போம் –காம தேனுவும் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணும் அடுத்து –காக்க தான் அவதரித்தீர் –மண்ணின் பாரம் நீக்க தான் வட மதுரை
அவதரித்தீர் கோவிந்த குண்டம் –கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா
–அகம் வோ பான்தவோ ஜாதக -எங்கள் அதிகாரம் பார்க்காதே அறிவு ஒன்றும்
இல்லாத ஆய் குலம் ஆண்டாள் இதை நினைவு கூறுகிறாள்
407–கறவைகள் பின் சென்றுகானம்-ஆண்டாள் சரணா கதி அனுஷ்டிகிறாள் –கர்ம யோகம் இல்லை
ஞான யோகமும் பக்தி யோகமும் இல்லை–பசித்தால் உண்போம் வேர்த்தல் குளிப்போம் அறிவு
இல்லை அறிவு ஓன்று இல்லை ஒன்றும் இல்லை–ஆயுகுலம் சிறிமியோர்–எங்கள் இடம் அறிவு
ஒன்றும் இல்லை சொன்னோம் புண்ணியம் இல்லை சொல்ல  வில்லை–எங்கள் முயற்சியால் பண்ணிய
புண்ணியம் இல்லை உன் தன்னை பிறவி –தேடி வந்து பிறந்தாய் அந்த புண்ணியம் இருகிறதே
–தயிரும் வெண்ணெயும் சாப்பிட்டு பெரிதான புண்ணியம் உண்டே -பட்டினி இருந்து விரதம்
இருந்து பெற்ற புண்ணியம் இல்லை–சாப்பிட தானேவந்தாய் நாம் உடையோம் சம்பாதித்து பெற
வில்லை–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் நிறைவை கொடுத்து கரை ஏற்று–பொடி வைத்து
பேசுகிறாள் ஆண்டாள் இதில்–கோவிந்தா கோடி  காட்டி –பட்டாபிஷேகம் பண்ணி கொண்டாயே
–வெள்ளை பறவைகள் இன்றும் உண்டு அங்கு–இது போல சாதி பறவை வேறு எங்கும்
இல்லை–உங்களுக்குள் ஒருவன் என்று அன்று சொன்னாயே அந்த தகுதி -கிருஷ்ணன் தர்மம்
சனாதனம் தர்மம் எங்களை தேடி வந்து இருகிறதே –உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு
ஒழிக்க ஒழியாது –அர்த்தம் பொதிந்த பாசுரம்–கோவிந்த நாமம் இன்றும் திரு மலையில்
ஒலிப்பது இதனால் தான்..தெரியாமல் கோவிந்தா -ஏமாற்று பேர் வழி–பாபம்  அனைத்தும் தொலைந்து போகும் பட்டை
-நாமம் -இதுவும் சொல்வார்கள்–திருவடிகள் இணை தாமரை அடிகள்–நாம் தான் பெருமாளை
ஏமாற்றுகிறோம் சரணம் ஒரு வார்த்தை அர்த்தம் தெரியாமல் சொல்லி –அவனை
ஏமாற்றுகிறோம்–அபசாரம் புரியாமல் இருக்க வேண்டும் மூன்று எழுது உடைய
பேரால் சத்ரு  பந்துவும் முக்தி பெற்றான்–மறைத்து சொல்கிறார்..ஆவல் தூண்ட-சிறு
பேர்கள் நாராயணன் பரமன் உத்தமன் மாயன் பத்ம நாபன்–

வருணர் கிங்கரர்கள் நந்தனை பிடித்து போக மீட்டு வருகிறான் அடுத்து ..

408-

அனைவரையும் காக்கிறான் -28 அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம் -வருண லோகம் சென்று நந்த கோபரை  மீட்டு வருகிறான்..ஏகாதசி அன்று விரதம்
இருந்து த்வாதசி  விரதம் முடிக்க காளிங்க  நதி செல்லும் பொழுது –அகாலம் பொழுது
போனார்-வருண கிங்கரர்கள் அவரை -கூட்டி போக –வருணாலயம் சென்று -வருணன்
வணங்கினான்–நமஸ்துப்யம்-பரமனே–நந்தர் கண்டு மகிழ்ந்தார் -திரும்பி வந்து அனைவர்
இடம் சொல்கிறார்–தன் இடம் அனைத்து லோகமும் கோப குமாரர்களுக்கு காட்டினானாம்
–சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரம்மா -பொது சொற்கள் -சத் பிரம்மா ஆத்மா வேதாந்தம் இது
போல பல சொல்கள் அனைத்துக்கும் நாராயணன்-நாராயண அனுவாகம் இதையே சொல்லும்–பர ஜோதி
அவன் தான் பர பிரமமும் அவன்–சர்வ வித்தைகளால் உபாசிக்க  படுபவன் அவன்  ஒருவனே
–யமுனை நதியில் குளிக்கும் பொழுது -அக்ரூரருக்கு உள்ளும் வெளியிலும் காட்டியது
போல் –29th அத்யாயம் -ராச கிரீடை மூன்று நான்கு
அத்யாயங்களில் -குரவை குட கூத்து–நடுவில் கோபிகை கண்ணன்–ராசா கிரீடை இது குரவை
கூத்து ஜல கிரீடை–சரத் பூர்ணிமா அன்று இன்றும் பிரபலம் -லதா குஞ் சேவா குஞ் -போன்ற
இடங்கள் சலங்கை ஒலி கேட்கும் இரவில் யாரும் போவது இல்லை
குரங்குகள் கூட போய்  விடுமாம் –புளிய மரம் அடியில் அமர்ந்து நினைந்து கருத்து
வெளுத்து போவானாம் –குஞ்சம் புதர்கள் செடி கொடி இருக்கும் இடம் –இந்தி தலா புளிய மரம்–கட்டம் போட்ட
கேட் போட்டு இன்றும் இருக்கிறது

409-

கோபால சூடா மணி—-கோல நீள் கொடி மூக்கு… என் நெஞ்சம்  நிறைந்தன –ஆசை
தூண்டும் திரு மேனி–29th அத்யாயம் பார்த்து கொண்டு
இருக்கிறோம்–33 வரை ஐந்தும் ராச கிரீடை பற்று கடைசியில்
பரிஷித் இப்படி பண்ணுவத் தர்மமா என்று கேட்டு பதில் சொல்கிறார் .-பெருமை புரிந்த
பின்பு விளக்கம் பார்ப்போம்–ரம்யமான சூழ் நிலை பூ கொத்துகள் -சிவந்த வானம் மாலை
பொழுது -நெடு நாள் போன கணவன் திரும்பி வந்தால் சிவக்கும் மனைவி போல
–மனோகரம்–குழல் ஊத தொடங்கினான் .வேலைகளை விட்டு அனைவரும் வந்தனர்–போஜனம்
பரிமாற்றம் விட்டு விட்டு பால் காய்ச்சினது விட்டு பால் கரைந்தது விட்டு
குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதை விட்டு விட்டு -அருகில் போக ஆசை–சிந்தயந்தி–ரேழி
தாண்டி போக முடியவில்லை வாசல் படி பற்றி நின்றாள்  கேட்க
ஆனந்தம் புண்யம்  தீர்ந்தது கிட்டே கேட்க்க வில்லை வருத்தம் பாபம் தீர்ந்தன -ஏக
மனசோடு அனுபவம்–மொத்த கர்ம தீர்ந்து மோட்ஷம்–ஆழ்ந்த அனுபவத்தால் மொத்தம்
தீர்ந்தது –பக்தி இன்னும் வளராதவள் இவளுக்கு இந்த கோபிகள் நடுவில்–மற்ற கோபிகள்
போல போக முடிய வில்லை–மற்ற யாரும் கண்ணில் படவில்லை அவர்களுக்கு –ஈர்ப்பு நிறைய
–கால் கட்டுகளை அறுத்து விட்டு கண்ணனே எல்லாமாக கொண்டவர்கள்–ஆசை கணவனாகவும்
கொண்டவர்கள்–சிசுபாலன் வைத்து வைத்து  மோட்சம் போனான்–இடை விடாமல் நினைவே
முக்கியம் –உயர்ந்த கதி அடைய –விட்டு விட்டு வர கூடாது திரும்பி போங்க
சொன்னத்தும் முகம் வாடிற்றாம்

410–

வெண்ணெய் ஆத்மா போல் அவன் சொத்து உடலை விட்டு கொள்கிறான் –நினைத்து உள்ளம்
கலங்குகிறான் –காமம் குரோதம் போக்கியதே அசுரர்களை கொன்றது–29-18 ஸ்லோகம்–திரும்பி போக
சொல்கிறான்–அருகில் இருப்பது முக்கியம் இல்லை திரு நாம சங்கீர்த்தனம் ச்ரவணம்
த்யானம் போதுமே–நேராக தான் சேவிக்க வேண்டியது என்பது இல்லை–பிரமாணங்கள் மூலம்
அறிவதுநேராக அறிவதை விட சிறந்தது..,பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்தில் இருந்தமை
கட்டினாய்–பிரமாணங்களுக்கு அடங்கி அவன் இருக்கிறான்–கேட்டு மனசு உடைந்து
போனார்கள் கோபிமார்கள்–காதில் ஈயம் காச்சி விட்டுது போல இருந்ததாம் கண்ணன்
சொன்னது–திரு கடல் மல்லை-தல சயன பெருமாள் -பூதத் ஆழ்வார் அவதாரம்–புண்டரீகர்
புஷ்பம் சமர்ப்பிக ஆசை கடல் நீரை கையால் இறைத்து வற்ற வைத்து சேவிக்க ஆசை கொண்டார்
ஆதி செஷனை துறந்து தலத்தில்  பக்தனுக்கு வந்தார்–கோபிமார் இதை ஆணுக்கு ஒரு நியாயம்
எங்களுக்கு ஒன்றா –எங்களுக்கு உன் இடம் ஆசை ஆத்மா  தானே பார்க்க வேண்டும்–

10-27-6-

6-pitä gurus tvaà jagatäm adhéço
duratyayaù käla upätta-daëòaù
hitäya cecchä-tanubhiù saméhase
mänaà vidhunvan jagad-éça-mäninäm

You are the father and spiritual master of this entire universe, and also its
supreme controller. You are insurmountable time, imposing punishment upon
the sinful for their own benefit. Indeed, in Your various incarnations, selected
by Your own free will, You act decisively to remove the false pride of those who
presume themselves masters of this world.

10-namas tubhyaà bhagavate
puruñäya mahätmane
väsudeväya kåñëäya
sätvatäà pataye namaù

namaù—obeisances; tubhyam—unto You; bhagavate—the Supreme
Personality of Godhead; puruñäya—the Lord dwelling within the hearts of all;
mahä-ätmane—the great Soul; väsudeväya—to Him who dwells everywhere;
kåñëäya—Çré Kåñëa; sätvatäm—of the Yadu dynasty; pataye—to the master;
namaù—obeisances

Obeisances unto You, the Supreme Personality of Godhead, the great Soul,
who are all-pervading and who reside in the hearts of all. My obeisances unto
You, Kåñëa, the chief of the Yadu dynasty.

28-iti go-gokula-patià
govindam abhiñicya saù
anujïäto yayau çakro
våto devädibhir divam

After he had ceremonially bathed Lord Govinda, who is the master of the
cows and the cowherd community, King Indra took the Lord’s permission and,surrounded by the demigods and other higher beings, returned to his heavenlyabode.

10-28-10-

10-nandas tv aténdriyaà dåñövä
loka-päla-mahodayam
kåñëe ca sannatià teñäà
jïätibhyo vismito ‘bravét

Nanda Mahäräja had been astonished to see for the first time the great
opulence of Varuëa, the ruler of the ocean planet, and also to see how Varuëa
and his servants had offered such humble respect to Kåñëa. Nanda described all
this to his fellow cowherd men.

10-29-10/11-

10/11-duùsaha-preñöha-virahatévra-
täpa-dhutäçubhäù
dhyäna-präptäcyutäçleñanirvåtyä
kñéëa-maìgaläù
tam eva paramätmänaà
jära-buddhyäpi saìgatäù
jahur guëa-mayaà dehaà
sadyaù prakñéëa-bandhanäù

For those gopés who could not go to see Kåñëa, intolerable separation from
their beloved caused an intense agony that burned away all impious karma. By
meditating upon Him they realized His embrace, and the ecstasy they then felt
exhausted their material piety. Although Lord Kåñëa is the Supreme Soul, these
girls simply thought of Him as their male lover and associated with Him in that
intimate mood. Thus their karmic bondage was nullified and they abandoned
their gross material bodies.

32-yat paty-apatya-suhådäm anuvåttir aìga
stréëäà sva-dharma iti dharma-vidä tvayoktam
astv evam etad upadeça-pade tvayéçe
preñöho bhaväàs tanu-bhåtäà kila bandhur ätmä

Our dear Kåñëa, as an expert in religion You have advised us that the proper
religious duty for women is to faithfully serve their husbands, children and
other relatives. We agree that this principle is valid, but actually this service
should be rendered to You. After all, O Lord, You are the dearmost friend of all
embodied souls. You are their most intimate relative and indeed their very Self.

36-yarhy ambujäkña tava päda-talaà ramäyä
datta-kñaëaà kvacid araëya-jana-priyasya
aspräkñma tat-prabhåti nänya-samakñam aïjaù
sthätuàs tvayäbhiramitä bata pärayämaù

O lotus-eyed one, the goddess of fortune considers it a festive occasion
whenever she touches the soles of Your lotus feet. You are very dear to the
residents of the forest, and therefore we will also touch those lotus feet. From
that time on we will be unable even to stand in the presence of any other man,
for we will have been fully satisfied by You.

40-kä stry aìga te kala-padäyata-veëu-gétasammohitärya-
caritän na calet tri-lokyäm
trailokya-saubhagam idaà ca nirékñya rüpaà
yad go-dvija-druma-mågäù pulakäny abibhran

Dear Kåñëa, what woman in all the three worlds wouldn’t deviate from
religious behavior when bewildered by the sweet, drawn-out melody of Your
flute? Your beauty makes all three worlds auspicious. Indeed, even the cows,
birds, trees and deer manifest the ecstatic symptom of bodily hair standing on
end when they see Your beautiful form.

41-vyaktaà bhavän vraja-bhayärti-haro ‘bhijäto
devo yathädi-puruñaù sura-loka-goptä
tan no nidhehi kara-paìkajam ärta-bandho
tapta-staneñu ca çiraùsu ca kiìkaréëäm

Clearly You have taken birth in this world to relieve the fear and distress of
the people of Vraja, just as the Supreme Personality of Godhead, the primeval
Lord, protects the domain of the demigods. Therefore, O friend of the
distressed, kindly place Your lotus hand on Your maidservants’ heads and
burning breasts

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 23rd May to27 th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

401-

கோவர்த்தனம்-மலைகளுக்குள் சிறந்தது கிரி ராஜ் என்பர் இன்றும்–ஏழு வயசில் தூக்கி
பிடித்தான்–கதை கருத்து சர்வ ரட்சகன் கண்ணன் உறுதி நம்பிக்கை வேண்டும் ..தாயா
குழந்தை முதகில் தட்டி தூங்க பண்ணி கொண்டே பூரானை விளக்கி வெளியில் போடுவது
போல–அறியாமல் அறியும் ஆபத்தை தெரியாமல் விலக்குவது போல –அநாதி கால தொடர்பு
அவனுக்கும் நமக்கும்–அவ லீலையாக தூக்கி பிடித்தான் –21 kms சுற்றளவு/பரிக்ரமம் பலர் தலை
பட்ட இடத்தில் அடி வைத்து பிற டஷினம் செய்கிறார்கள்–பசுக்கள் இனியதாக வர்த்தனம்
பண்ணும் இடம்..கைகளில் ஏற பாக்கியம் செய்தது– துரோனாச்சலம் தந்தை  கிரி புலஸ்தியர்
தபம் இருக்க கேட்டார்-தூக்கி கொண்டு போக ப்ருந்தாவனம்தாண்டி போகும் பொழுது
-அனுபவத்தால் உள்ளம் பூரித்து பக்தி பலத்தால் தூக்க முடிய வில்லை கீழே வைத்தால் நகர
மாட்டேன் –கடுகு அளவு குறைந்து வரும் 80 அடி உயரம் -இப்
பொழுது –24 அத்யாயம் -இந்தரனுக்கு விழா எடுத்து படையல்
கொடுப்பார்கள் –ஆண்டு தோறும்–நந்த கோபன் சொல்கிறார்–வாழ்வதற்கு ஆதாரம் மழை
வருணன் இந்த்ரன் ஆணை –கர்மத்தால் பிறக்கிறான் சுகம் துக்கம் இதனால் தானே –மழை
இருந்தால் தான் மலை மரங்கள் கொடுகின்றது மூலிகை தரும் அதனால் கோவர்த்தனதுக்கு விழா
எடுக்க வேண்டும் –ஆனாயர் கூடி அமரர் தன் கோனார்க்கு ஒழிய –பண்ணினான்..

402–

அவதார பலன்கள் சாது காத்தல் துஷ்டர் அழித்து தர்மம் நிலை நாட்ட -லஷ்ம்யா சக -சால
பல நாள் உகந்து ஓர் உயர்கள் காப்பான் கோல  திரு மகளோடு/குன்றியே குடையாக பிடித்து
23/24/25 அத்யாயம் 24-1 ஸ்லோகம்–இந்த்ரன் கோபம் அடைந்து –ஆயர் விழவின் கண் துன்னு
சகடத்தால் ..பெரும் சோறு –அட்டு குவி சோற்று  பரு  பதம் -நெய் அலவு தயிர்
குளம்–வாவியும் அடங்க –ஹவுஸ் பெற வரும் தேவர் கால் வைக்காமல் பெற்று
போவார்கள்–எல்லாம் மலை என்றது நாஸ்திக பேச்சு இல்லை பர தேவன் அவனே இருக்கும்
பொழுது -அந்த மலை யாகவே தான் உட் கொள்ள போகிறார் இந்த்ரன் கர்வம் போக்கவும்–அன்ன
கூட உத்சவம்–பெரிய திரு பாவாடை உத்சவம்–ஐதீகம் ராமானுஜர் குழந்தைகள் பண்ணும் விழா
சென்று  மணல் பிரசாதம் பெற்று கொண்டார் ..தமர் உகந்த உருவம் பெயர் ஏற்று கொள்கிறான்
–திரை போட நீங்கள் கண்ணை மூடி கொள்ளள சொல்லிதானே உண்டான் கண்ணன்

403–

அப்பன் தீ மழை காத்து குன்றம் எடுத்தானே–குதும் சரோவர் பரிக்ரமம் பெரிய
ஏறி–பெரிய படி கட்டுகள் குதுமம் புஷ்பம் பூ சூடி விடும் இடம் -நாரதர் கண்ணனை
தரிசிக்க வந்த இடம் அடுத்து –மானசீ கங்கா கங்கைக்கு கண்ணனை சேவிக்க ஆசை–யமுனை
இடம் அனுமதி கேட்டு இருந்த இடம்-அனயோர அன்ன கூடம் உத்சவம் நடத்திய
இடம்–கோவர்த்தன மலை தரிசனம் கிட்டும்–மலை பிஞ்சு பாரான் கல் அபிஷேகம்
பண்ணலாம்–இங்கு நூறு தடாவில் வன்னி பராவி-அட்டு குவி–அன்யோற ஜதி புரா
பக்கம்–ஸ்ரீநாத் த்வாரகா–உருவான இடம்–வல்லபாச்சர்யர் சேவை சாதித்து அங்கு
சேவை–தானு காட் -தோல் காட் போல–ஜிக்வா  சிலா அடுத்து
நாக்கு போல- -இது வரை 7/8 km தூரம் அன்னதோர் பூதமாய் முன்
இருந்து உண்டான்–மலை தான் எல்லாம் கொடுத்தது எல்லாம் உண்டது 25 அத்யாயம்..புஷ்கலா வர்த்தகம் மேக கூட்டம் கொட்டி தீர்த்து
கல் மழை–வெள்ள காடு–உண்ண வானவர் கோனுக்கு –அல்லே எமக்கு என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சா
முன்னம் –குடை ஓன்று எத்தான் நமோ நாராயணனே -நெடும் கால் குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி
நிறையை சிரமத்தால் //ஏகேன ஹச்தேனே தூக்கி -மலை
பெரும் குடையால்–ஏழு நாள்கள் பிடித்து இருந்தான் அப்பன் தீ மழை காத்து
குன்றம் எடுத்தான்

404–

ஒ மண் அளந்த தாடாளா மழை எடுத்த தொளாளா–என்று ரட்சிக்க வருவாய்–திரும்பி பண்ணி
காட்ட வேண்டா அளந்த திரு அடிகளையும்  தோள்களையும் காட்டு சேவித்து கொள்கிறேன் -கல்
மழையால் கல்லை எடுத்தான் மயல் உரு வரை குடை -கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய்
என்னும்–செப்பால் உடைய செம் தாமரை கை விரல்கள் –மணி நெடும் தோள் காம்பாகாவும்
கொடுத்து கவித்த மழை–கோலமும் அழிந்திற்றில வாடிற்றில திரு உகிர் நொந்தும் இல
–முது  கணங்கள் முதுகில் பெய்து -தாவ பழகி கொண்டு இருக்க –சோலை சூழ் குன்று
எடுத்தாய்–தேவனா ரட்ஷனா அஹம் பாண்டவோ ஜாதக –பாதுகை திரு அடி விடாமல்
இருந்ததால்ம்பாதுகா பட்டாபி ஷேகம் திரு கைகளை விடாமல் இருந்த கோ வர்தன மலைக்கு
கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்–கண்ணனே பிடித்து கொண்டு இருந்தஎற்றம் அபசாரம் இல்லை கோவிந்த
குண்டம் நீர் புஷ்கரணி -புனித நீர் தேங்கி —இருக்கும் இடம்-அன்று ..குன்று
குடையாய் எடுத்தாய் குணம் போற்றி–பால லீலை பற்றி அனைவரும் பேச பூதனை பிறந்த அன்றே
சகடாசுர வதம் 7 மாசம் பொழுது பண்ணினானே -வென்னே திருடி
வாயில் உலகம் காட்டினானே–அனைத்தையும் பேச —முதல் திரு அந்தாதி 54 பாசுரம் செம் கண் அறவன் 10 விஷயம் அரவம் அடல் வேழம் மல்
குன்றம் -வினை சொல் விட்டு இருத்து மேய்த்து குருந்தம் ஒசித்து புல் வாய் கீண்டு
குடம் ஆடிமுலை உண்டு மல் அட்டு குன்றம் எடுத்து ஒரே  பாசுரத்தில் 10 விருத்தாந்தம்–அடுக்கி அருளி இருக்கிறார்

405-

ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயணன் –மதுரா புரீம் -மண்ணின் பாரம் நீக்க –பிறந்த மாயா
பாரதம் பொறுத்த மாயா –மாயங்கள் பல –நினைத்து நினைத்து நாம் மோட்ஷம் பெற –மகன்
ஒருவனுக்கு அல்லாத மா மேதை மன்னன் –இச்சை கருணை அடியாக செய்தான்–அகர்ம வச்யன்
அவன் –பரத்வம் பீரிட்டு இருக்கும் பல இடங்களில்ம்-வாசனை மாறாது –கோவர்த்தன லீலை
–கண்ணன் ரட்சகன்–கை வலிக்குமோ ரிஷிகள் பரதவன் இவன் கம்சன் விரோத புத்தி வளர்த்து
கொள்கிறான்–கல் எடுத்து கல் மாறி காத்தாய் என்னும் -சொல் எடுத்து தன கிளியை சொல்
என்று துணை முலை மேல் சொர்கின்றாள் -பரகால நாயகி பேச
மாட்டாமல் இருக்கிறாள்-கிரிதாரி நினைத்ததும்–10-26 – ஸ்லோகம் கேள்வி உள்ளது யார் இவன் –நந்தன் பதில்
சொல்கிறார் -கர்காச்சர்யர் சொல்லி இருக்கிறார் யுகம் தோறும்
வர்ணம் மாறும் — வெளுத்து சிகப்பு -நிறம் வெளிது செய்து பசித்து கரித்து
–நான்கும்–பாலின் நீர்ம செம் பொன் நீர்மை ..நீல நீர்மை –வாசு தேவன் எங்கும்
நீக்கம் இன்றி இருகிறவன் வாசு தேவன் மகன் –ஈர்ப்பான் அனைவரையும் -திவ்ய
செஷ்டிதம்-நாராயணன் அம்சம் அவதாரம் தெரிந்து கொள்-அனாயசமாக செய்வான் –இப்படி
கர்கர் சொன்னதை நந்தன் சொல்வதை கேட்டு கொண்டார்கள் –இந்திரன் தெரிந்து கோவிந்த
பட்டாபிஷேகம் செய்ய போகிறான் பார்ப்போம்
10-24-8-8-çré-nanda uväca
parjanyo bhagavän indro
meghäs tasyätma-mürtayaù
te ‘bhivarñanti bhütänäà
préëanaà jévanaà payaù

Nanda Mahäräja replied: The great Lord Indra is the controller of the rain.
The clouds are his personal representatives, and they directly provide
rainwater, which gives happiness and sustenance to all creatures.

12-çré-bhagavän uväca
karmaëä jäyate jantuù
karmaëaiva praléyate
sukhaà duùkhaà bhayaà kñemaà
karmaëaiväbhipadyate

Lord Kåñëa said: It is by the force of karma that a living entity takes birth,
and it is by karma alone that he meets his destruction. His happiness, distress,
fear and sense of security all arise as the effects of karma.

20-varteta brahmaëä vipro
räjanyo rakñayä bhuvaù
vaiçyas tu värtayä jévec
chüdras tu dvija-sevayä

The brähmaëa maintains his life by studying and teaching the Vedas, the
member of the royal order by protecting the earth, the vaiçya by trade, and the
çüdra by serving the higher, twice-born classes.

2/33-tathä ca vyadadhuù sarvaà
yathäha madhusüdanaù
väcayitvä svasty-ayanaà
tad-dravyeëa giri-dvijän
upahåtya balén samyag
ädåtä yavasaà gaväm
go-dhanäni puraskåtya
girià cakruù pradakñiëam

The cowherd community then did all that Madhusüdana had suggested.
They arranged for the brähmaëas to recite the auspicious Vedic mantras, and
using the paraphernalia that had been intended for Indra’s sacrifice, they
presented offerings to Govardhana Hill and the brähmaëas with reverential
respect. They also gave grass to the cows. Then, placing the cows, bulls and
calves in front of them, they circumambulated Govardhana.

35-kåñëas tv anyatamaà rüpaà
gopa-viçrambhaëaà gataù
çailo ‘sméti bruvan bhüri
balim ädad båhad-vapuù

Kåñëa then assumed an unprecedented, huge form to instill faith in the
cowherd men. Declaring “I am Govardhana Mountain!” He ate the abundant
offerings.

10-23-16-

16-tatra pratividhià samyag
ätma-yogena sädhaye
lokeça-mäninäà mauòhyäd
dhaniñye çré-madaà tamaù

By My mystic power I will completely counteract this disturbance caused by
Indra. Demigods like Indra are proud of their opulence, and out of foolishness
they falsely consider themselves the Lord of the universe. I will now destroy
such ignorance.

18-tasmän mac-charaëaà goñöhaà
man-näthaà mat-parigraham
gopäye svätma-yogena
so ‘yaà me vrata ähitaù

I must therefore protect the cowherd community by My transcendental
potency, for I am their shelter, I am their master, and indeed they are My own
family. After all, I have taken a vow to protect My devotees.

19-ity uktvaikena hastena
kåtvä govardhanäcalam
dadhära lélayä viñëuç
chaträkam iva bälakaù

Having said this, Lord Kåñëa, who is Viñëu Himself, picked up Govardhana
Hill with one hand and held it aloft just as easily as a child holds up a
mushroom.

23-kñut-tåò-vyathäà sukhäpekñäà
hitvä tair vraja-väsibhiù
vékñyamäëo dadhärädrià
saptähaà näcalat padät

Lord Kåñëa, forgetting hunger and thirst and putting aside all considerations
of personal pleasure, stood there holding up the hill for seven days as the people
of Vraja gazed upon Him.

24-kåñëa-yogänubhävaà taà
niçamyendro ‘ti-vismitaù
nistambho bhrañöa-saìkalpaù
svän meghän sannyavärayat

When Indra observed this exhibition of Lord Kåñëa’s mystic power, he
became most astonished. Pulled down from his platform of false pride, and his
intentions thwarted, he ordered his clouds to desist.

29-taà prema-vegän nirbhåtä vrajaukaso
yathä saméyuù parirambhaëädibhiù
gopyaç ca sa-sneham apüjayan mudä
dadhy-akñatädbhir yuyujuù sad-äçiñaù

All the residents of Våndävana were overwhelmed with ecstatic love, and
they came forward and greeted Çré Kåñëa according to their individual
relationships with Him—some embracing Him, others bowing down to Him,
and so forth. The cowherd women presented water mixed with yogurt and
unbroken barleycorns as a token of honor, and they showered auspicious
benedictions upon Him.

10-24-16-

16-varëäs trayaù kiläsyäsan
gåhëato ‘nu-yugaà tanüù
çuklo raktas tathä péta
idänéà kåñëatäà gataù

[Garga Muni had said:] Your son Kåñëa appears as an incarnation in every
millennium. In the past He assumed three different colors-white, red and
yellow-and now He has appeared in a blackish color.

22-tasmän nanda kumäro ‘yaà
näräyaëa-samo guëaiù
çriyä kértyänubhävena
tat-karmasu na vismayaù

Therefore, O Nanda Mahäräja, this child of yours is as good as Näräyaëa. In
His transcendental qualities, opulence, name, fame and influence, He is exactly
like Näräyaëa. Thus you should not be astonished hy His activities

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 16th May to20th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

396-

பூமா தேவி மயிர் கூச்சு தான் நிமிர்ந்து செடி கொடிகள் –சிலிர்த்து ஏற்பட்டதாம்
–திருவடி பட்டதால் –குழல் ஒலி கேட்டும் –மெய் மறந்து ஆனந்த கண்ணீர் மரம் பொழிய
-மான் கணங்கள் மெய் மருந்து இருந்ததாம்..10-21 அத்யாயம் வேணு கானம்..குளம் நிறைந்து –நாவலம் பெரிய
தீவினில்..அற்புதம் கேளீர்..–அற்புதம்  நாராயணன் ஹரி வாமனன்–வாய் பாட்டு நேராக
வரும் ஆச்சார்யர் மூலம் சொல்வது போல்–குழல் ஓசை–முன்னோர் மொழிந்த ….தன நெஞ்சில்
தொற்றியது சொல்வார் மூர்க்கர் ஆவர்..பற்று அறுத்தால் தான் அவனை அடைய
முடியும்–குழல் மூலம் தான் நினைத்ததை கொடுக்கிறார்–பீஷ்மர் இடம் தர்ம
புத்ரர் கேட்க சொன்னது போல்–தத்வ தரிசிகள் பேச்சு –தத்வம் =பகவான்
–திருமலை ஆழ்வார் ஸ்ரீ சைல-திரு வாய் மொழி
பிள்ளை-வைகாசி விசாகம் ஆழ்வார் திருநகரி நிர்வாகம் ச்வாபதேச உரை கண்ணன் குழல் வெளி
உரை குழல் உள் உரை பொருள் என்கிறார்..-சுரஸ்தானம் உண்டு குழலில் –ஒரே காற்று தான்
உள் போகிறது எது வழியாக வருகிறதோ அதை பொறுத்து சுர ஸ்தானம் ஆத்மா
ஒரே மாதிரி-கர்ம வசத்தால் உடலை எடுத்து
கொண்டு-சிங்கம் கர்ஜிக்கிறார் பாம்பு விஷம் தேவதை உருவம் ராட்சச உடல்
-ரஜோ நெருப்பு எந்த ஒன்றை பிடித்து கொண்டு இருக்கிறதோ அது போல் எறியும்

397–

முராரி வேணு கானம்–அம்போத நீலம் கருநீல திரு மேனி–தாமரை போன்ற அரவிந்த தலைய
தாஷம்–கோப வேஷம்–காய காந்தம் –கோபால வேஷம்–கண்ணி கயிறும் சிறு கோலும் –மறித்து
ஓடும் தூசி பட்ட திரு மேனி–கற்று தூளி–சதங்கை ஒலியும்-இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறித்து– கானகம் எல்லாம் திரிந்து உன் கரிய திரு மேனி வாட –கூரத் ஆழ்வான் –அடிமை
என்று சாசனம் எழுதி கொடுப்பார்கள் இதை தரிசித்து ..-கொத்தான மயில் தொகைகள்–வலம்
காதில் மேல் தோன்றி பூ அணிந்து –அழகன் அலங்காரன்..-குழல் ஓட்டைகளை அதர அமுதம்
கொண்டு அலங்கரித்து -திரி பங்கி தோற்றம் மூன்று இடம் வளைந்து தலைகள் தோள்கள்
இடுப்பு–இடை தோள் சாய்த்து இரு கை கூட புருவம் நெரித்து ஏற குட வயிறு பட -வாய் கடை
கூட -கோவிந்தன் குழல் ஊதின போது ..கண் பெற்ற பயன் இவனை காண்பது தானே வந்தவர்களுக்கு
பிரசாதம் கொடுக்கிறான்–மாடு கன்று கோபிமார்கள் அனைவரும் எங்கள் கண்ணன் —

398-

ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம்–பிறப்பும் வளர்ச்சியும் செஷ்டிதங்களும் அனுபவிப்பர்
கடைசி பிறவி –வேணு கோபாலன் திரு கோலம் –குஞ்சம் கட்டிய குழல்–யமுனை திரு அடி
கழுவ மரத்தின் கிளையில் இருந்து–கரிய திருமேனி வாட நடந்தவனை ஆயாசம் தீர்க்க
–பொதுவான அமிர்தம் ஒரே குழல் பெற்றதே–இலை தடத்தை குழல்-மூங்கில் குழல்–ஏக்க பெரு
மூச்சு விட்டதாம் மற்றவை–மேக கூட்டம் கூட–அதை கண்டு மயில் ஆட குயில் பாட
–வண்டினம் முரலும் சோலை–குயில்  இனம் கூவும் சோலை..மான் கணங்கள் மேயகை   மறைந்து
மேய்ந்த கடை வழி சோர..-எழுது சித்திரங்கள் போல் இருந்தனவே–திரு மால் நின்ற நின்ற
பக்கம் நோக்கி..— மேனகையோடு…ரம்பை உஊர்வசி அனைவரும் . வெள்கி மயங்கி வாய்
திறப்பின்றி ஆடல் பாடல் மறந்தனர்..பஞ்ச பூதங்கள் தன்மை மாறினது பூமி கடினம் மாறி
அசைந்தன யமுனை நகரவில்லை ஒரே இடத்தில் இருந்து கேட்டதாம் ஆகாசம் உருவம் கொண்டு
வந்ததாம் காற்றும் ஒரே இடத்தில் இருந்தனவாம்..கறவைகள்..செவி ஆட்டகில்லாதே –கானா
அமுதம் பருகி–ஆட்டினால் வழியும் என்று ..குயில்கள் மெய மறந்து கேட்டதாம் ரிஷிகள்
நெஞ்சை விட்டு நீங்காமல் வேதம் மனனம் பண்ணுவது போல்–யமுனை நதி தாமரை மலர்களை
பாதாரவிந்தங்களில் சமர்பிததாம்

399–

400–

கற்ப ஸ்ரீமான்–மதுசூதன் கடாஷத்தால் சாத்விகனாக வளர்கிறான் –கிண்கிணி வாய்
செம்கண் சிறு சிறிதே எங்கள் மேல் நோக்குதியேல் என்கிறோம் நித்ய படி –தாமரை
மங்கையும் நீயும் தாமரை கண்களால் நோக்க வேண்டும்–ரிஷி பத்னி விருத்தாந்தம்
..வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து ..பக்த விலோசனத்துக்கு என்னை
யுத்திடுமின்–த்வாதச ஆதித்ய லீலா-வெப்பம் கொடுத்தார்கள்  12 ஆதித்யர்களும் கண்ணனுக்கு தொண்டு புரிய காளியன் அடக்கிய
பின்பு –ஈடு என்று பார்த்து இருந்து நெடு நோக்கம்–சபரி  விதுரர் ரிஷி பத்நிகளை ..
ஆக்கிய நெடு நோக்கு–பண்பன் பெயரை சிந்தியாமல் பண்ணோடு வணங்காமல் ஓதி உரு என்னும்
சந்தியால்–என்ன பயன்–சடங்கு கூடாது –தூய்மை எண்ணம் வேண்டும்..அவனை பற்றி நினைக்க
வேண்டும்–மனைவியர் பக்தி இல்லாமல் போனதே வெட்கினார்கள்  ரிஷிகள் ..ஞானம்  மட்டும்
இருந்து பக்தி இல்லா விடில் என்ன பயன்–ரிஷிகள் புரிந்து கொண்டார்கள் ..அனைத்து
யக்ஜமும் பலனும் பலன் கொடுப்பவனும் அவன் தானே ..மனைவிகள் சம்பந்தத்தால் நமக்குபலன்
கிட்டட்டும்..உள் அடங்காத காதல் வேண்டும்..

10-21-3-

3-tad vraja-striya äçrutya
veëu-gétaà smarodayam
käçcit parokñaà kåñëasya
sva-sakhébhyo ‘nvavarëayan

When the young ladies in the cowherd village of Vraja heard the song of
Kåñëa’s flute, which arouses the influence of Cupid, some of them privately
began describing Kåñëa’s qualities to their intimate friends.

5-barhäpéòaà naöa-vara-vapuù karëayoù karëikäraà
bibhrad väsaù kanaka-kapiçaà vaijayantéà ca mäläm
randhrän veëor adhara-sudhayäpürayan gopa-våndair
våndäraëyaà sva-pada-ramaëaà präviçad géta-kértiù

Wearing a peacock-feather ornament upon His head, blue karëikära flowers
on His ears, a yellow garment as brilliant as gold, and the Vaijayanté garland,
Lord Kåñëa exhibited His transcendental form as the greatest of dancers as He
entered the forest of Våndävana, beautifying it with the marks of His
footprints. He filled the holes of His flute with the nectar of His lips, and the
cowherd boys sang His glories.

13-gävaç ca kåñëa-mukha-nirgata-veëu-géta
péyüñam uttabhita-karëa-puöaiù pibantyaù
çäväù snuta-stana-payaù-kavaläù sma tasthur
govindam ätmani dåçäçru-kaläù spåçantyaù

Using their upraised ears as vessels, the cows are drinking the nectar of the
flute-song flowing out of Kåñëa’s mouth. The calves, their mouths full of milk
from their mothers’ moist nipples, stand still as they take Govinda within
themselves through their tear-filled eyes and embrace Him within their hearts

16-dåñövätape vraja-paçün saha räma-gopaiù
saïcärayantam anu veëum udérayantam
prema-pravåddha uditaù kusumävalébhiù
sakhyur vyadhät sva-vapuñämbuda ätapatram

In the company of Balaräma and the cowherd boys, Lord Kåñëa is
continually vibrating His flute as He herds all the animals of Vraja, even under
the full heat of the summer sun. Seeing this, the cloud in the sky has expanded
himself out of love. He is rising high and constructing out of his own body,
with its multitude of flower-like droplets of water, an umbrella for the sake of
his friend.

19-gä gopakair anu-vanaà nayator udära
veëu-svanaiù kala-padais tanu-bhåtsu sakhyaù
aspandanaà gati-matäà pulakas taruëäà
niryoga-päça-kåta-lakñaëayor vicitram

My dear friends, as Kåñëa and Balaräma pass through the forest with Their
cowherd friends, leading Their cows, They carry ropes to bind the cows’ rear
legs at the time of milking. When Lord Kåñëa plays on His flute, the sweet
music causes the moving living entities to become stunned and the nonmoving
trees to tremble with ecstasy. These things are certainly very wonderful.

10-22-5-

5-evaà mäsaà vrataà ceruù
kumäryaù kåñëa-cetasaù
bhadrakäléà samänarcur
bhüyän nanda-sutaù patiù

Thus for an entire month the girls carried out their vow and properly
worshiped the goddess Bhadrakälé, fully absorbing their minds in Kåñëa and
meditating upon the following thought: “May the son of King Nanda become
my husband.”

9-täsäà väsäàsy upädäya
népam äruhya satvaraù
hasadbhiù prahasan bälaiù
parihäsam uväca ha

Taking the girls’ garments, He quickly climbed to the top of a kadamba tree.
Then, as He laughed loudly and His companions also laughed, He addressed the
girls jokingly.

16-çré-bhagavän uväca
bhavatyo yadi me däsyo
mayoktaà vä kariñyatha
aträgatya sva-väsäàsi
pratécchata çuci-smitäù
no cen nähaà pradäsye kià
kruddho räjä kariñyati

The Supreme Personality of Godhead said: If you girls are actually My

maidservants, and if you will really do what I say, then come here with your
innocent smiles and let each girl pick out her clothes. If you don’t do what I
say, I won’t give them back to you. And even if the king becomes angry, what
can he do?

23-paridhäya sva-väsäàsi
preñöha-saìgama-sajjitäù
gåhéta-cittä no celus
tasmin lajjäyitekñaëäù

The gopés were addicted to associating with their beloved Kåñëa, and thus
they became captivated by Him. Thus, even after putting their clothes on they
did not move. They simply remained where they were, shyly glancing at Him.

24-täsäà vijïäya bhagavän
sva-päda-sparça-kämyayä
dhåta-vratänäà saìkalpam
äha dämodaro ‘baläù

The Supreme Lord understood the determination of the gopés in executing
their strict vow. The Lord also knew that the girls desired to touch His lotus
feet, and thus Lord Dämodara, Kåñëa, spoke to them as follows.

27-yätäbalä vrajaà siddhä
mayemä raàsyathä kñapäù
yad uddiçya vratam idaà
cerur äryärcanaà satéù

Go now, girls, and return to Vraja. Your desire is fulfilled, for in My
company you will enjoy the coming nights. After all, this was the purpose of
your vow to worship goddess Kätyäyané, O pure-hearted ones

10-23-9-

9-iti te bhagavad-yäcïäà
çåëvanto ‘pi na çuçruvuù
kñudräçä bhüri-karmäëo
bäliçä våddha-mäninaù

The brähmaëas heard this supplication from the Supreme Personality of
Godhead, yet they refused to pay heed. Indeed, they were full of petty desires
and entangled in elaborate rituals. Though presuming themselves advanced in
Vedic learning, they were actually inexperienced fools.

14-mäà jïäpayata patnébhyaù
sa-saìkarñaëam ägatam
däsyanti kämam annaà vaù
snigdhä mayy uñitä dhiyä

[Lord Kåñëa said:] Tell the wives of the brähmaëas that I have come here
with Lord Saìkarñaëa. They will certainly give you all the food you want, for
they are most affectionate toward Me and, indeed, with their intelligence reside
in Me alone

20/21-niñidhyamänäù patibhir
bhrätåbhir bandhubhiù sutaiù
bhagavaty uttama-çloke
dérgha-çruta -dhåtäçayäù
yamunopavane ‘çoka
nava-pallava-maëòite
vicarantaà våtaà gopaiù
sägrajaà dadåçuù striyaù

Although their husbands, brothers, sons and other relatives tried to forbid
them from going, their hope of seeing Kåñëa, cultivated by extensive hearing of
His transcendental qualities, won out. Along the river Yamunä, within a garden
decorated with buds of açoka trees, they caught sight of Him strolling along in
the company of the cowherd boys and His elder brother, Balaräma.

22-çyämaà hiraëya-paridhià vanamälya-barhadhätu-
praväla-naöa-veñam anavratäàse
vinyasta-hastam itareëa dhunänam abjaà
karëotpalälaka-kapola-mukhäbja-häsam

His complexion was dark blue and His garment golden. Wearing a peacock
feather, colored minerals, sprigs of flower buds, and a garland of forest flowers
and leaves, He was dressed just like a dramatic dancer. He rested one hand
upon the shoulder of a friend and with the other twirled a lotus. Lilies graced
His ears, His hair hung down over His cheeks, and His lotuslike face was
smiling.

35-tatraikä vidhåtä bharträ
bhagavantaà yathä-çrutam
håòopaguhya vijahau
dehaà karmänubandhanam

One of the ladies had been forcibly kept back by her husband. When she
heard the others describe the Supreme Lord Kåñëa, she embraced Him within
her heart and gave up her material body, the basis of bondage to material
activity.

mantra-tantrartvijo ‘gnayaù
devatä yajamänaç ca
kratur dharmaç ca yan-mayaù
sa eva bhagavän säkñäd
viñëur yogeçvareçvaraù
jäto yaduñv ity äçåëma
hy api müòhä na vidmahe

All the aspects of sacrifice—the auspicious place and time, the various items
of paraphernalia, the Vedic hymns, the prescribed rituals, the priests and
sacrificial fires, the demigods, the patron of the sacrifice, the sacrificial offering
and the pious results obtained—all are simply manifestations of His opulences.
Yet even though we had heard that the Supreme Personality of Godhead,
Viñëu, the Lord of all mystic controllers, had taken birth in the Yadu dynasty,
we were so foolish that we could not recognize Çré Kåñëa to be none other than
Him.

50-tasmai namo bhagavate
kåñëäyäkuëöha-medhase
yan-mäyä-mohita-dhiyo
bhramämaù karma-vartmasu

Let us offer our obeisances unto Lord Kåñëa, the Supreme Personality of
Godhead. His intelligence is never bewildered, whereas we, confused by His
power of illusion, are simply wandering about on the paths of fruitive work

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 9th May to13th May -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

391–நாட்டை படை என்று –வீட்டை பண்ணி விளையாடும் விமலன் –பிருந்தா வனத்தே  கண்டோமே
-இந்த்ரஜித்  லஷ்மணன் கொன்றாலும் பெருமாளே –கொல்லை அரக்கியை –தங்கையை மூக்கும்
தமயனை தலையும் அறுத்த தாசரதி–வலக் கை போல் தான் –கழுதை தேனுகாசுரனை பல ராமன்
கொன்றான் அதுவும் கண்ணன் செய்தான் என்போம்–12 காடுகள்
உள்ளன பிருந்தாவனத்தில் கால வனம் –நடந்த கதை–கண்ணன் திருவடிவருடி  ஒரு பிள்ளை
திரு முடி ஒரு பிள்ளை வைத்து ஆனந்தம் –சரவணம் கீர்த்தனம் பாத சேவனம் –பிரகலாதன்
–கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –ஆழ்வார் கால
வனம்சித்ரம் இன்று சேவிக்கலாம்–ஜகம் முழுவதும் உண்டையும் பாவுமாக அவன்
ஸ்ருஷ்டிகிறான்–அனைத்தையும் முடித்தான்–பனம் பழம் அனுபவித்து உண்டார்கலாம்
அனைவரும்–அடுத்து மடு-காளிங்கன் விருத்தாந்தம்

392–வீட்டை பண்ணி விளையாடும் –நளிர் மாமலர் உந்தி –லீலா கைவல்யம் லோக வஸ்து –இன்புறும் இவ் விளையாட்டு உடையவன் ..காட்டை நாடி
தேனுகாசுரன் வேட்டை ஆடி வருவானை பிருந்தா வனத்தே கண்டோமே–அவனே இவன்–காளியன்
அடுத்து ..15 அத்யாயம்–இரண்டு மாடுகள் உண்டு நயா புராணா
–நடுவில் வீட்டை ஆக்கினது இப் பொழுது -பெரிய மடு இரண்டானது —

-கதம்ப மரம் ஏறி-உத்தவர் சுகர் அகம் கதம்ப மரம் ஆக வேண்டும் -பகவத் சம்பந்தம்
வேண்டும்–போர் களமாக நிருத்தம் செய்த நீர் கரை நின்ற -பொய்கை கரைக்கு என்னை
உய்த்திடுமின் –ஊரே போர் களமாக ஆனதாம் –தாவி தலையில் நின்று நாட்டியம் ஆடினான்
–அப்சரஸ் மிருதங்கம் யாழ் மீட்ட –ஊர்த்த தாண்டவம் ஹல்லீசகம்
குட கூத்து குரைவை  கூத்து –கோஷ்டி நாட்டியம்–ஒற்றை படை தலை மேல் வைத்தும் இரட்டை
படை தலையில் வைத்து ஆடுவது ஹல்லீசம் ஆட்டம்–அகங்கரித்து இருப்பவரை அடக்குவது போல்
அடக்கினான் -நாக பத்னிகள் வந்து பிரார்த்திக்க -கோபமும் அருளே–சீறி அருளாதே இறைவா
நீ தாராய் அருள்–தங்களை மறந்து நாட்டியம் அனுபவித்தார்கள்

393-வசு தேவம் ..தேவகி பரம் ஆனந்தம் ஜகத் குரும்–அவதார ரகசியம்–10-16
அத்யாயம் பார்த்து வருகிறோம் பூத்த  நீள கதம்பேறி–அனைத்தும் வாடி இருக்க இது
பூத்தது அவன் திரு வடி ஸ்பர்சத்தால் தான்–முதல் நிர்வாகம்-கருடன் அமிர்தம் கொண்டு
வரும் பொழுது உட்கார்ந்ததால் — அமிர்தம் சொட்டு பட்ட தால்–அடுத்து நிர்வாகம் ஆரா
அமுதன் திரு அடி பட்டதால்-கடி வினை நஞ்சே என் உடை அமுதே –தடம் தாமரை நீள பொய்கை
புக்கு தாடாளான்- நெடும் கயம–வெம் கோவியல் நாகத்தை — சீரார் திருவடியால்
பாய்ந்தான் –ஓர் பொய்கை வாய் ..நடம் பயின்ற நாதன்- திரு சந்த விருத்தம்–தீய
பண்புகள் நம் இடம் -செருக்கு அறுத்து –கூத்தன் கோவலன்–திருவடியால் எம் கணவனை
தீண்டிநாயே உனக்கு வணக்கம் –ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்கள்

-காளியனை மன்னித்து -கடலுக்குள்புக சொன்னான் ..-மடுவுக்கு புண்ய தீர்த்தம்–கருட
பயம் வேண்டாம்–ரமணகம் இடத்தை விட்டு விட்டு வந்தாயே அது என்னது கேட்டார் பரிஷித்
அடுத்த அத்யாயத்தில் சொல்கிறார்..–கருடனுக்கு வந்த பலியை காளியன் திமிர் உடன் தானே
கொள்ள-துரத்தி வந்தார் கருடன் வராமல் சாபம் இருந்ததாம் –சொவ்பரி  ரிஷி இருந்தார்
-மீன் காலைபிடித்து   கேட்க -சொவ்பரி சாபம் விட்டார் ..-இதை தெரிந்து காளியன்
இங்கு வந்து  மறைந்து இருந்தான் –நெருப்பு சூழ அதை குடித்து காத்தானாம்
மக்களை டாவாக்னி இருந்து காத்தார் பிளம்பாசுற வதம் அடுத்து ..

394–தர்மம் தலை குனிவு எடுக்கும் பொழுது அவதரிக்கிறான்–விடமும் அமுதமும் அவன் தான்
ஒப்பிலி அப்பன் பதிகம் –நரகமும் ச்வர்கமும் –அவன் தான்..இடை பிள்ளைகளுக்கு
ஆனந்தம் அசுரர்களுக்கு நஞ்சு சீறி அருளுகிறான்–பிரளம்பாசுரன்-இடை பிள்ளை வேஷத்தில்
வந்தான்..18th அத்யாயம்..பாண்டி வடம் –பல ராமன்
முடிக்கிறார் பாண்டி வடத்துக்கு என்னை உய்த்துடுமின் –கானகம் படி உலவி
உலாவி-12 கானகம் உண்டு இங்கு..மது வனம் -கால வனம்..குமுத
வனம் மலர்கள் நிறைந்த இடம் கபிலர் தபம் இருந்த இடம்
தாமரை காடு லோக வனம் மகா வனம் ஆய்ப்பாடி கோவர்த்தனம் பாகுல வனம் தர்ம ராஜனுக்கும்
பசு மாடுக்கும் தர்சனம் காம்ய வனம் பல குண்டங்கள் கதிர வனம் பிலவ மனம் பாந்திர வனம்
பத்ர வனம் -கன்று குணிலா எறிந்த இடம் பிருந்தா வனம்..18  உப வனம் 108 சிறிய வனம் உண்டு –பிரலம்பாசுரன்-தோத்தது போல நடித்தான்
-முஷ்டியால் உதைத்து தலை பிளக்க வைத்தார் பல ராமன் -19
அத்யாயம் ஊவா முள் காடு ..அக்னி இங்கும் குடித்து பசு மாடு காத்தான்

395–

கோபால சூடா மணி –பக்தி உழவன்–சாஸ்திரம் கொடுத்து சரீரம் கொடுத்து -திருந்தாமல்
இருப்போரை மீட்க்க–திரு மேனி அழகு காட்டி கடைசி அஸ்தரம் இது —பஞ்ச உபநிஷத் மயம்
சுத்த சத்வ மயம்–குறையாது வளராது –அதை தரிசத்த உடன் நமது பாபம் விலகி-பட்டார்
அருளியது –சுபாஸ்ர்யம் ஆச்ரயம்–ஹிரண்ய கசிபு ராவணன் சிசு பாலன் போல்வாரும் திரு
மேனி கண்டவர்கள் தானே –அன்பு உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டும் –சேர்ந்து இருக்க ஆசை
உள்ளவருக்கு பக்தி வளர்கிறான் –பகவான் இவர்களுக்கு காட்ட வில்லை–பார பஷமா–அன்பை
காட்டுபவர்களுக்கு காட்டுகிறான்–மனசு பண் பட்டு அன்பில் தொய்ந்து வணங்கி-பார்த்து
இல்லை-வணக்குடை தவ நெறி =பக்தி–கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை என்று
இருந்தார்கள்–அவன் காட்ட கண்டால் தான் நமக்கு பேர் இன்பம்..-20 அத்யாயம் சரத் காலம் குழல் –ஊதும் காலம் –ஐப்பசி
கார்த்திகை–தாமோதர மாசம் என்பர் கார்த்திகை..சரத் பூர்ணிமா முக்கியம்–த்வாரகை
பூர்ண நிலவு உத்சவம்–கண் பெற்ற பயனே ராச கிரீடை தரிசிக்க என்று இயற்க்கை கொடிகள்
அழைக்கும்..–வர்ஷா காலம்-மழை காலம் ஆனி ஆடி ஆவணி புரட்டாசி முன்பு–பூமி பருத்து
கண்ணனின் குழல் ஓசை கேட்க தயார் ஆனதாம் —

10-15-2-

2-tan mädhavo veëum udérayan våto
gopair gåëadbhiù sva-yaço balänvitaù
paçün puraskåtya paçavyam äviçad
vihartu-kämaù kusumäkaraà vanam

Thus desiring to enjoy pastimes, Lord Mädhava, sounding His flute,
surrounded by cowherd boys who were chanting His glories, and accompanied
by Lord Baladeva, kept the cows before Him and entered the Våndävana forest,
which was full of flowers and rich with nourishment for the animals.

10-15-8-

8-dhanyeyam adya dharaëé tåëa-vérudhas tvatpäda-
spåço druma-latäù karajäbhimåñöäù
nadyo ‘drayaù khaga-mågäù sadayävalokair
gopyo ‘ntareëa bhujayor api yat-spåhä çréù

This earth has now become most fortunate, because You have touched her
grass and bushes with Your feet and her trees and creepers with Your
fingernails, and because You have graced her rivers, mountains, birds and
animals with Your merciful glances. But above all, You have embraced the
young cowherd women between Your two arms-a favor hankered after by the
goddess of fortune herself.

17-päda-saàvähanaà cakruù
kecit tasya mahätmanaù
apare hata-päpmäno
vyajanaiù samavéjayan

Some of the cowherd boys, who were all great souls, would then massage His
lotus feet, and others, qualified by being free of all sin, would expertly fan the
Supreme Lord.

23-so ‘ti-véryo ‘suro räma
he kåñëa khara-rüpa-dhåk
ätma-tulya-balair anyair
jïätibhir bahubhir våtaù

O Räma, O Kåñëa! Dhenuka is a most powerful demon and has assumed the
form of an ass. He is surrounded by many friends who have assumed a similar
shape and who are just as powerful as he.

32-sa taà gåhétvä prapador
bhrämayitvaika-päëinä
cikñepa tåëa-räjägre
bhrämaëa-tyakta-jévitam

Lord Balaräma seized Dhenuka by his hooves, whirled him about with one
hand and threw him into the top of a palm tree. The violent wheeling motion
killed the demon.

40-atha täla-phaläny ädan
manuñyä gata-sädhvasäù
tåëaà ca paçavaç cerur
hata-dhenuka-känane

People now felt free to return to the forest where Dhenuka had been killed,
and without fear they ate the fruits of the palm trees. Also, the cows could now
graze freely upon the grass there.

43-pétvä mukunda-mukha-säragham akñi-bhåìgais
täpaà jahur viraha-jaà vraja-yoñito ‘hni
tat sat-kåtià samadhigamya viveça goñöhaà
savréòa-häsa-vinayaà yad apäìga-mokñam

With their beelike eyes, the women of Våndävana drank the honey of the
beautiful face of Lord Mukunda, and thus they gave up the distress they had
felt during the day because of separation from Him. The young Våndävana
ladies cast sidelong glances at the Lord—glances filled with bashfulness,
laughter and submission—and Çré Kåñëa, completely accepting these glances as
a proper offering of respect, entered the cowherd villag

10-16-9-

9-taà prekñaëéya-sukumära-ghanävadätaà
çrévatsa-péta-vasanaà smita-sundaräsyam
kréòantam apratibhayaà kamalodaräìghrià
sandaçya marmasu ruñä bhujayä cachäda

Käliya saw that Çré Kåñëa, who wore yellow silken garments, was very
delicate, His attractive body shining like a glowing white cloud, His chest
bearing the mark of Çrévatsa, His face smiling beautifully and His feet
resembling the whorl of a lotus flower. The Lord was playing fearlessly in the
water. Despite His wonderful appearance, the envious Käliya furiously bit Him
on the chest and then completely enwrapped Him in his coils.

27-taà nartum udyatam avekñya tadä tadéyagandharva-
siddha-muni-cäraëa-deva-vadhvaù
prétyä mådaìga-paëavänaka-vädya-gétapuñpopahära-
nutibhiù sahasopaseduù

Seeing the Lord dancing, His servants in the heavenly planets—the
Gandharvas, Siddhas, sages, Cäraëas and wives of the demigods—immediately

arrived there. With great pleasure they began accompanying the Lord’s dancing
by playing drums such as mådaìgas, paëavas and änakas. They also made
offerings of songs, flowers and prayers.

36-kasyänubhävo ‘sya na deva vidmahe
taväìghri-reëu-sparaçädhikäraù
yad-väïchayä çrér lalanäcarat tapo
vihäya kämän su-ciraà dhåta-vratä

O Lord, we do not know how the serpent Käliya has attained this great
opportunity of being touched by the dust of Your lotus feet. For this end, the
goddess of fortune performed austerities for centuries, giving up all other
desires and taking austere vows.

41-jïäna-vijïäna-nédhaye
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
aguëäyävikäräya
namas te präkåtäya ca

Obeisances unto You, the Absolute Truth, who are the reservoir of all
transcendental consciousness and potency and the possessor of unlimited
energies. Although completely free of material qualities and transformations,
You are the prime mover of material nature.

64-çré-åñir uväca
mukto bhagavatä räjan
kåñëenädbhuta-karmaëä
taà püjayäm äsa mudä
näga-patnyaç ca sädaram

Çukadeva Gosvämé continued: My dear King, having been released by Lord
Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, whose activities are wonderful,
Käliya joined his wives in worshiping Him with great joy and reverence.

10-17-10-

10-ménän su-duùkhitän dåñövä
dénän ména-patau hate
kåpayä saubhariù präha
tatratya-kñemam äcaran

Seeing how the unfortunate fish in that lake had become most unhappy at
the death of their leader, Saubhari uttered the following curse under the
impression that he was mercifully acting for the benefit of the lake’s residents.

21-tadä çuci-vanodbhüto
dävägniù sarvato vrajam
suptaà niçétha ävåtya
pradagdhum upacakrame

During the night, while all the people of Våndävana were asleep, a great fire
blazed up within the dry summer forest. The fire surrounded the inhabitants of
Vraja on all sides and began to scorch them.

25-itthaà sva-jana-vaiklavyaà
nirékñya jagad-éçvaraù
tam agnim apibat tévram
ananto ‘nanta-çakti-dhåk

Seeing His devotees so disturbed, Çré Kåñëa, the infinite Lord of the
universe and possessor of infinite power, then swallowed the terrible forest fire.

10-18-17-

17-paçüàç cärayator gopais
tad-vane räma-kåñëayoù
gopa-rüpé pralambo ‘gäd
asuras taj-jihérñayä

While Räma, Kåñëa and Their cowherd friends were thus tending the cows
in that Våndävana forest, the demon Pralamba entered their midst. He had
assumed the form of a cowherd boy with the intention of kidnapping Kåñëa and
Balaräma.

26-tam udvahan dharaëi-dharendra-gauravaà
mahäsuro vigata-rayo nijaà vapuù
sa ästhitaù puraöa-paricchado babhau
taòid-dyumän uòupati-väò ivämbudaù

As the great demon carried Balaräma, the Lord became as heavy as massive
Mount Sumeru, and Pralamba had to slow down. He then resumed his actual
form—an effulgent body that was covered with golden ornaments and that
resembled a cloud flashing with lightning and carrying the moon.

30-dåñövä pralambaà nihataà
balena bala-çälinä
gopäù su-vismitä äsan
sädhu sädhv iti vädinaù

The cowherd boys were most astonished to see how the powerful Balaräma
had killed the demon Pralamba, and they exclaimed, “Excellent! Excellent!”

10-19-7-

7-tataù samantäd dava-dhümaketur
yadåcchayäbhüt kñaya-kåd vanaukasäm
saméritaù särathinolbaëolmukair
vilelihänaù sthira-jaìgamän mahän

Suddenly a great forest fire appeared on all sides, threatening to destroy all
the forest creatures. Like a chariot driver, the wind swept the fire onward, and
terrible sparks shot in all directions. Indeed, the great fire extended its tongues
of flame toward all moving and nonmoving creatures.

12-tatheti mélitäkñeñu
bhagavän agnim ulbaëam
pétvä mukhena tän kåcchräd
yogädhéço vyamocayat

“All right,” the boys replied, and immediately closed their eyes. Then the
Supreme Lord, the master of all mystic power, opened His mouth and
swallowed the terrible fire, saving His friends from danger.

16-gopénäà paramänanda
äséd govinda-darçane
kñaëaà yuga-çatam iva
yäsäà yena vinäbhavat

The young gopés took the greatest pleasure in seeing Govinda come home,
since for them even a moment without His association seemed like a hundred
ages.

10-20-25-

5-evaà vanaà tad varñiñöhaà
pakva-kharjura-jambumat
go-gopälair våto rantuà
sa-balaù präviçad dhariù

When the Våndävana forest had thus become resplendent, filled with ripe
dates and jambu fruits, Lord Kåñëa, surrounded by His cows and cowherd
boyfriends and accompanied by Çré Balaräma, entered that forest to enjoy.

30/31-çädvalopari saàviçya
carvato mélitekñaëän
tåptän våñän vatsatarän
gäç ca svodho-bhara-çramäù
prävåö-çriyaà ca täà vékñya
sarva-käla-sukhävahäm
bhagavän püjayäà cakre
ätma-çakty-upabåàhitäm

Lord Kåñëa watched the contented bulls, calves and cows sitting on the
green grass and grazing with closed eyes, and He saw that the cows were tired
from the burden of their heavy milk bags. Thus observing the beauty and
opulence of Våndävana’s rainy season, a perennial source of great happiness, the
Lord offered all respect to that season, which was expanded from His own
internal potency.

0-niçcalämbur abhüt tüñëéà
samudraù çarad-ägame
ätmany uparate samyaì
munir vyuparatägamaù

With the arrival of autumn, the ocean and the lakes became silent, their
water still, just like a sage who has desisted from all material activities and given
up his recitation of Vedic mantras.

44-akhaëòa-maëòalo vyomni
raräjoòu-gaëaiù çaçé
yathä yadu-patiù kåñëo
våñëi-cakrävåto bhuvi

The full moon shone in the sky, surrounded by stars, just as Çré Kåñëa, the
Lord of the Yadu dynasty, shone brilliantly on the earth, surrounded by all the
Våñëis.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 25th April to 29th April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

381-

வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான் -மெய் கலந்தானே –தாமோதர தடம்
–கற்றினம் மேய்த்த கழல்  இணை கீழ்–அரங்கனே கண்ணன்-கொண்டால் வண்ணனாய் கோவலனாய்
வெண்ணெய் உண்ட வாயன் இவன் தானே ..தாமோதர தடம் தேடுகிறார் நஞ்ஜீயர்..திரைக்குள்
தேடினார் –கட்ட முடியும் படி எளியவன் என்ற எண்ணம் வரும் என்று –பிரதம விபூஷணம்
இது தான் கூரத்  ஆழ்வான் –உள்ளம் கொள்ளை கொள்ளும் ஆபரணம் இது தான் –சகாதேவன்
மலரால் கட்டி வைத்தானே –அந்தத்தில் முடியும் வகை அடியேற்கு தெரியும் ஒ ஆதி
மூர்த்தி –தெரியுமோ இல்லை–கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன்–தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய
–கல்லை பெண்ணை ஆக்கிய வலது திருவடி– இடது திருவடி தழும்பு கங்கை– முழம் கால்
தழும்பு தவழ்ந்த கண்ணன் –தொடைகள் மது கைடபர் அளித்த தழும்பு ..உந்தி தாமரை நான்
முகன் இருந்த தழும்பு //திரு மார்பு பிராட்டி இருக்கும் தழும்பு– கழுத்து முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர்– திரு வாய் சரம ஸ்லோகம் -கண்ணன் ராமன் வராக மூவரும்  அருளிய
தழும்பு //கடாஷித்து இருக்கும் தழும்பு –தலைமை உதர பந்தம்-பட்டம்–நம்பி ஹனுமந்த
தாசர்-ராமானுஜர் சிஷ்யர்–ஐதீகம்–திரு ஆராதன கிரமம் சொல்லி கொண்டு இருக்கும்
பொழுது -பார்த்ததும் நடுக்கம்-யசோதைக்கு பயப் படுவானா சந்தேகம் தீர்ந்தது என்றாராம்
–கட்டிவிட்டு ஆடு மாடு பார்க்க யசோதை போனதும் நந்தன் வந்தார் மேல் பார்ப்போம்

382-திருவடி பற்றி சம்சார முக்தி பெறுவோம்–சம்சாரத்தில் கட்டி வைத்து இருக்கிறான் முக்
குணம் சேர்க்கை நம்மால் தாண்ட முடியாது –அவனை பற்றியே வெளி ஏறலாம்–அவன் கட்டு
பட்டு நிற்கிறான் நந்தன் வர காத்து இருக்கிறானே கட்டு பட்டதே நம்மை   விடுவிக்க தானே –வெண்ணெய் திருட வந்தானா மனசை திருட
வந்தானா –எதற்கு கட்டி வைத்தால் தெரியாமல் தான் அலுத்து கொண்டு இருக்கிறேன்
என்றானாம் நந்தன் இடம் கண்ணன்..கட்டுகள் அவிழ்த்து விட்டு நாக பழம் சாப்பிட
சொன்னார் நந்தன்..தம்மையே தனக்கு தருபவன் -தன்னையே எனக்கு தந்த கற்பகம்
ஆழ்வார்–உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்–முக்தி கேட்டு
பெற்றாள் சங்கு சக்கர பொறி கண்டு -9-20 ஸ்லோகம்..கட்டு பட்ட உரலோடு சென்று மரம் -குபேரன் பிள்ளைகளை
அளித்து -மறுத்த மரம் முறித்த சரித்ரம்

383-

ஜன்ம சேஷ்டிதம் மே திவ்யம்//..தவழ்ந்து உரலோடு மரங்களுக்கு உள்புகுந்து போக
-சாபத்தால் மரம்-நன்றி சொல்லி ஆகாயம் நோக்கி போனார்கள் 10-10 அத்யாயம்–நந்த
பவனம்-யமலர்ஜுனர்களை முறித்த இடம் இன்றும் சேவிக்கலாம்– செஷ்டிதங்கள் திட்டம்
போடும் இடம் ரமண ரெட்டி மானும் மாடும் பார்க்கலாம் இன்றும்–ராதே
சொல்லி ரிகஷா   போகும் மணி அடிக்க மாட்டார்கள் இன்றும் -போனாய் மா மருதின் நடுவே
என் பொல்லா மணியே தேனே இன் அமுதே -யசோதை உண்மையாக சொன்னதை பொய்யாக சொல்லி
-பொய்யே கைமை சொல்லி
மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் –குபேரனின் இரண்டு பிள்ளைகள்–தேவ ரிஷி  நாரதர் வர
..மரியாதை பண்ண வில்லை-இருவரும் மரம் ஆக நிற்க சாபம் இட்டார்//சாப விமோசனம் வாசு
தேவன் ஸ்பரிசத்தால் கிட்டும்–யமல அர்ஜுன மரமாக இருந்த விருத்தாந்தம் –மரம்
இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ–சாப விமொசனம்பெற்று 10-36 ஸ்லோகம் ஸ்தோத்ரம்
பண்ணுகிறார்கள்/இவர்கள் முக்தி பெற்றார்கள் அவன் கட்டு பட்டு நிற்கிறான்
இன்னும்/

384–

மம சந்தோஷ காரணம் ஸ்ரத்தையாக ஸ்ரீ பாகவதம் பாராயணம் செய்தால் //யாரும் ஓர்
நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் -யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவெளிய எம்பெருமான்
–மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் அவன் தான் எல்லை –மூவாறு மாசம் மோகித்தார்
ஆழ்வார்–நிற்க பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினார்-மதுர கவி ஆழ்வார்–தப்பை சொன்னோம்
தப்பை செய்தோம்–எளிவரும் இயல்பினன் என்றார் அடுத்து-இது
தப்பை சொன்னேன் — –உபதேசம் வரும் பொழுது அனுபவித்து மயங்கினது தப்பை செய்தேன்
..11அத்யாயம் அடுத்து –ஆச்சர்யம் கோப குமாரர்களுக்கு –தென் நெல் சிறு பருப்பு
அக்காரம் -௧௨ மாசம் விரதம் இருந்து பெற்ற பிள்ளை/கன்னல் சீடை கார் எள்ளின் உருண்டை
என் அகம் என்று வைத்துபோனேன்–சாப்பிட்டு போகும் பிள்ளையா இதை செய்தது
ஆச்சர்யம்–

385-

விரஜ பூமி பிருந்தாவனம் நெருஞ்சி முள் காட்டை மேய்ச்சல் நிலமாக மாற்றினான்
–கண்ணன் அனைவரையும் கூட்டி போகிறான்–காம்ய வனம்-வழுக்கு பாறை உண்டுகண்ணன் தலையில்
கால் வைத்து வழுக்கி விளையாடுவார்கள்–லுகாகுல குண்டம்–குதித்து சரண் பகாடி மலை
கண்ணன் திருவடி நக்கி கொண்டு பசு மாடு/கயா குண்டம் உண்டு/கயை அங்கேயே
வரவளைத்தானாம் போஜன் தாலி இன்னும் இங்கு உண்டு..வட்சாசுரன் விளாம் பழ அசுரன்-கன்று
குட்டி உருவத்துடன் கம்சன் ஏவி விட -வேய் மறு தோளினை மெலியுமாலோ திரு வாய் மொழி
-10-3 ஆ பின் போகல் என்கிறார்
ஆழ்வார் –கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி –இரண்டையும் முடித்தார்–குஞ்சித
பாதமாக இருந்ததாம்–முதலில் உலகம் அளந்த அடி போற்றி –திரு விக்ரமன் திருவடி
ஆண்டாள் மேல் பகுதி தானே சேவிக்க முடியும்..–கரு நீல வண்ணம் கீழ் பக்கம் செம்
பஞ்சு குழல் போல தாமரை கலரில் இருக்கும் அதை பார்த்த ஆண்டாள் குஞ்சித மடிக்க பட்ட
பாதம் கழல் போற்றி என்கிறாள் ..அடுத்து பகாசுரன் கொக்கு வடிவம் அசுரன்
விருத்தாந்தம்

10-10-12-

evam sadharanam deham
avyakta-prabhavapyayam
ko vidvan atmasat krtva
hanti jantun rte ‘satah

This body, after all, is produced by the unmanifested nature and again
annihilated and merged in the natural elements. Therefore, it is the common
property of everyone. Under the circumstances, who but a rascal claims this
property as his own and while maintaining it commits such sinful activities as
killing animals just to satisfy his whims? Unless one is a rascal, one cannot
commit such sinful activities.

10-10-26-

ty antarenarjunayoh
krsnas tu yamayor yayau
atma-nirvesa-matrena
tiryag-gatam ulukhalam

Having thus spoken, Krsna soon entered between the two arjuna trees, and thus
the big mortar to which He was bound turned crosswise and stuck between them.

10-10-28-

tatra sriya paramaya kakubhah sphurantau
siddhav upetya kujayor iva jata-vedah
krsnam pranamya sirasakhila-loka-natham
baddhanjali virajasav idam ucatuh sma

Thereafter, in that very place where the two arjuna trees had fallen, two
great, perfect personalities, who appeared like fire personified, came out of
the two trees. The effulgence of their beauty illuminating all directions, with
bowed heads they offered obeisances to Krsna, and with hands folded they spoke
the following words.

10-10-29-

krsna krsna maha-yogims
tvam adyah purusah parah
vyaktavyaktam idam visvam
rupam te brahmana viduh

O Lord Krsna, Lord Krsna, Your opulent mysticism is inconceivable. You are
the supreme, original person, the cause of all causes, immediate and remote, and
You are beyond this material creation. Learned brahmanas know [on the basis of
the Vedic statement sarvam khalv idam brahma] that You are everything and that
this cosmic manifestation, in its gross and subtle aspects, is Your form.

10-10-30/31-

tvam ekah sarva-bhutanam
dehasv-atmendriyesvarah
tvam eva kalo bhagavan
visnur avyaya isvarah
tvam mahan prakrtih suksma
rajah-sattva-tamomayi
tvam eva puruso ‘dhyaksah
sarva-ksetra-vikara-vit

You are the Supreme Personality of Godhead, the controller of everything. The
body, life, ego and senses of every living entity are Your own self. You are the
Supreme Person, Visnu, the imperishable controller. You are the time factor, the
immediate cause, and You are material nature, consisting of the three modes
passion, goodness and ignorance. You are the original cause of this material
manifestation. You are the Supersoul, and therefore You know everything within
the core of the heart of every living entity.

10-10-37/38-

anujanihi nau bhumams
tavanucara-kinkarau
darsanam nau bhagavata
rser asid anugrahat

O supreme form, we are always servants of Your servants, especially of Narada
Muni. Now give us permission to leave for our home. It is by the grace and mercy
of Narada Muni that we have been able to see You face to face.

vani gunanukathane sravanau kathayam
hastau ca karmasu manas tava padayor nah
smrtyam siras tava nivasa-jagat-praname
drstih satam darsane ‘stu bhavat-tanunam

Henceforward, may all our words describe Your pastimes, may our ears engage
in aural reception of Your glories, may our hands, legs and other senses engage
in actions pleasing to You, and may our minds always think of Your lotus feet.
May our heads offer our obeisances to everything within this world, because all
things are also Your different forms, and may our eyes see the forms of
Vaisnavas, who are nondifferent from You.

10-10-42/43-

tad gacchatam mat-paramau
nalakuvara sadanam
sanjato mayi bhavo vam
ipsitah paramo ‘bhavah

O Nalakuvara and Manigriva, now you may both return home. Since you desire to
be always absorbed in My devotional service, your desire to develop love and
affection for Me will be fulfilled, and now you will never fall from that
platform.

sri-suka uvaca
ity uktau tau parikramya
pranamya ca punah punah
baddholukhalam amantrya
jagmatur disam uttaram

Sukadeva Gosvami said: The Supreme Personality of Godhead having spoken to
the two demigods in this way, they circumambulated the Lord, who was bound to
the wooden mortar, and offered obeisances to Him. After taking the permission of
Lord Krsna, they returned to their respective homes.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் – 18th April to 22nd April -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 4, 2011

376–

-வெண்ணெய் ஆத்மா போல் உடல் போல் பானை –தாரார் தடம் தோள்கள் மாலை
உடன் பானை யில்  குனிந்து வெண்ணெய் எடுத்தார்..-சந்தனம் குறி கண்டு–வைத்தது
காணாள்–சிறு பெண்கள் தான் கண்ணனே காப்பவன் என்று நினைப்பார்கள்..அங்கு வெண்ணெய்
வார்த்தையுள்  சீற்றம் கொண்டு–ஏழு கூத்த அப்பன் தன்னை குருகூர் சடகோபன்–வயிறு
அடித்து –சின்ன வயிறு என்று –யாரார் புகுதுவார்–பிறந்த பின்பு வெண்ணெய் பால்
அறியாதவர்கள்–நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் என்பர் குடியோம் சொல்ல வில்லை..பிள்ளை
தமிழ்-பிறந்த/தொட்டில் திரு பாதம் –கை தலங்கள் வந்து காணீரே /பார்க்க
சொல்ல/தாலாட்டு பாடி/தன் முகத்து சுட்டி தவழ்ந்தது/நீ இங்கு நோக்கி போ/ செங்கீரை
ஆடுதல்/கிருஷ்ண ராமா சொல்லி ஆடுவது/எழ உலகம் உடையாய் ஆடுக செங்கீரை/என் அவலம்
களைவாய்/சப்பாணி பதிகம்/பேய் முலை உண்டானே  சப்பாணி/மார்பு பிளந்திட்ட கையால்
சப்பாணி/இரு காலும் கொண்டு அங்கு எழுதினால் போல் நடந்து/நமுசியை வானில் சுழற்றிய
அச்சோ/புறம் புல்குதல்–அச்சன் வந்து என்னை புறம் புல்குவான் பின் வந்து பிடிப்பான்
377-மன்னார்குடி ராஜ கோபாலன்–பெரி ஆழ்வார் முதல் பத்து பார்த்தோம்..-அப் பூச்சி
காட்டுகிறான்–கண்ணை புரட்டி காட்டுவது–ஐதீகம்–அரையர்–மகன் ஒருவருக்கு அல்லாத மா
மேதை மன்னன் நான்கு திரு கைகள் உடன் சங்கு சக்கரம் காட்டினானாம் -எம்பார் சொல்லி
–மெய்சூதி சங்கம் இடத்தான் பாசுரம்..கை தலங்கள் வந்து காணீரே  –அம்மம் உண்ண
துயில்

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை
புரட்டி விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல்
கொண்டு வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை
புன்னை குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து
திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல் /அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி
ஸ்வேதா கிரி ஆதி திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை
பொழுது பேசி நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என்
மகள் இருப்ப பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான் /

நீராட்ட பதிகம் /எண்ணை குடத்தை  உருட்டி இளம் பிள்ளை கிள்ளி எழுப்பி கண்ணை புரட்டி
விளித்து –பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன் /குழல் வாராய் காக்காய் /கோல் கொண்டு
வா -மாடு மேய்க்க /வெளியில் போக அலங்காரம் பூ சூடும் பதிகம் செண்பக மல்லிகை புன்னை
குருக்கத்தி இருவாட்சி எட்டு வகை பூ சொல்லி /அழகு பார்த்து திருஷ்ட்டி-காப்பு இடல்
/அழகனே காப்பு இடல் வாராய் -திரு வெள்ளறை பங்கய செல்வி ஸ்வேதா கிரி ஆதி
திரு வெள்ளறை ஷேத்ரம் /மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்று இறை பொழுது பேசி
நின்றேன் -சல கிராம நம்பி சாய்த்து பருகி போகின்றான் -பல்வளையால் என் மகள் இருப்ப
பாலும் வளையலும் பெண்ணையும் கவர்ந்து போனான்

378-ப்ரக்மாண்ட காட்-வாய்க்குள் கண்டால் பிரம்மாண்டங்களை மண் தான் பிரசாதம் இங்கு
.கண்ணன் உண்ட மண் /வெண்ணெய் சாப்பிட்டதுக்கும் மண்ணை சாப்பிட்டதுக்கும் கட்டு
உண்டதுக்கும் தொடர்பு/மண் சாப்பிட வில்லை -திறந்து பார்த்தாள்–மா சுச சோக படாதே
-நம்ப வேண்டும் அவன் சொன்னதை–தாரகம் காற்று சந்திரன் மலைகள் கடல்கள் -உண்டாய்
உலகு எழ முனமே உமிழ்ந்தாய் மெய் ஊன் மருந்தே மாயேனே-கண்டு மயங்கினாள்/ஒன்பதாவது
அத்யாயம்-அடுத்து -கடைந்து இருக்கும் பொழுது வெண்ணெய் உண்டான் -தண்டிக்க ஓட்டை
உரலின் கிட்டே இழுத்து போய் கட்ட //பொருளை கட்டுவது போலே –வளர்ந்தான் இரண்டு
அங்குலம் குறைய இருக்க இன்னொரு கயிறு கொண்டு பார்க்க -கண் நுண் சிறு
தாம்பினால் கட்டுண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் சட்டு என்று திரு மேனி குறைத்தான்/ஓடவும்
முடியாமல்-வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை–விதே ஆத்மா அவிதே ஆத்மா –கட்டு பட்டு
நின்றான் –உபாசனம் பலம்-எப்படி உபாசனமோ அப்படி தானே பலம் கட்டு பண்ணிய கண்ணனை
நினைத்தால் கட்டு விடு படுகிறதே நியாய சாஸ்திரம் இடிகிறதே வெட்க்கம் வந்து நியாய
சாஸ்திரம் காட்டில் ஒளிந்து கொண்டதாம் -கூரத் ஆழ்வான்/தேசிகன் அருளுகிறார்கள்/கட்டி
வைத்தவளை அழ வைக்காமல் நினைக்கும் பக்தர்களை அழ வைகிராயே தங்களுக்கு வசபட்டவர்களை
தானே அழ வைகிறாய் /உரலினோடு இருந்து ஏங்கி இருந்த எளிவே /உரவிடை-தாமோதரன்
இடுப்போடு/மார்பினோடும் அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் திரு வயிற்று உத்தர பந்தம் பட்டம் கட்டினார்கள்379-குழல் குஞ்சி -முன்னும் பின்னும் அழகு /பவள பாறை போல் திரு உதடுகள் /ஆனந்தம்
கொப்பளிக்கும் திரு கண்கள் தடம் கொள் தாமரை கண்கள் விளித்து -பூமி  பாலன்
திரு புளிங்குடி  –திரு கண்கள் வளர பார்க்கும் பொழுது புருவம் மூக்கு காதுகள்
தடுக்க -கீழ் நோக்கி வளராது –கற்பக கோடி போல் மூக்கு //அடி பட்டானே –பெரிய திரு
மடல்-களவின் கண் படல் கதவு-கீழ் புகுந்து போவானாம் –ஒரு நாள் திறந்திருக்க
-திகைத்து இருந்தானாம் ..குனிந்து போய் பழக்கம் அசட்டுபிள்ளை- சாத்தி தாப்பாள்
போட்டு போனானாம் -மோட்ஷ கதவை திறந்து விடுபவன்- ஸ்ரீ வைகுண்ட வாசல் திறக்க நாம்
காத்து இருக்கிறோமே –ததி பாண்டன் விருத்தாந்தம் -பானைக்குள் மறைத்து வைத்து இல்லை
சொல்ல சொல்லி அவனுக்கும் பானைக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தானே –பிருந்தா வனத்தில்
கண்டீரே கேட்டுவன்தவள் இடம் இல்லை என்ற்டவனுக்கும் மறைத்து வைத்த
பானைக்கும்..-உயர்ந்த சொத்து எடுத்து கொடுக்க எளிய சொத்து யாராவது கேட்ப்பாரா என்று
இருப்பவன் தானே /முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாலி-பிள்ளை பெருமாள் -எங்கும் உளன்
கண்ணன் என்றேனோ -இங்கு இல்லை என்றேனோ-திரு கோளூர் பெண் பிள்ளை வார்த்தை
/களவு -வைராக்கியம்  தாம்பு–தம்பால் கட்ட வில்லை பிரேமத்தால் கட்டினாள் பக்தி
அன்பு காதல்/கண்ணி பக்தி நுண் கஜன யோகம் சிறு வைராக்கியம் பற்று அற்ற தன்மை -380–பக்தி ஞானம் வைராக்கியம் -கண்ணி நுண் சிறு -தாம்பு யானை தன்னை கட்ட வேண்டிய சங்கிலி
தானே கொண்டு வந்து தருவது போலே இவனும் இவற்றை தானே அருளி தன்னை அடைய
வைக்கிறான்–தாமதத்தால் கட்ட முடியாது பிரேமத்தாலே தான் கட்ட முடியும் அதுவும் அவனே
அருளுகிறான்-கட்டு உண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் ..10-9அத்யாயம்–உரல் கருத்த பொத்த உரல்-திருட்டுக்கு உதவியதும்
இது தானே -உரலோடு -ஊரார்கள் எல்லோரும் காண கட்டினாள்..-வயிற்று உத்தர பந்தம்–கரடு
முரடு/மேல் பெருத்து
நாடு சிறுத்து கீழ்ம்பெருத்து-உற விடை  உதர-மார்பினோடும்-  குந்தா முகுந்தா முற்
குறைப்பு -கடை குறைப்பு -இடை குறைப்பு உதர உற /அவளையும் சேர்த்து கட்டினாள் –திரு
மா மகள் மருவி இருக்கும் திரு மார்பம்..வித்யாசம் அழுகை ஓன்று மட்டும் தான் –ஓடுவதற்கு காலை தூக்க –எழில்
கொள் தாம்பு  கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையம் –மை கரைந்து கருப்பு கூட
–நர்த்தன கண்ணன் திரு கோலம்–நமட்டு சிரிப்பு–பொருமி கொண்டு ஓடவும் முடியாமல்
நிற்கவும் முடியாமல் அழவும் முடியாமல்–எத்தனிக்கும் திருவடிகள் நம்மை காக்கட்டும்
அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் அன் நோக்கும் தொழுத கையும் –மன்னிப்பு கேட்க்க வில்லை
வணங்க வில்லை கோபிமார்கள் 5 லஷம் பேரையும் ஓன்று சேர்ந்து
பார்க்க வைத்ததற்கு நன்றி சொல்கிறான்–இந்த அனுபவம் யாருக்கு கிட்டும்–பிரம்மா
சிவன் மகா லஷ்மி கூட அனுபவிக்காத -தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாள்

10-9-4-

tam stanya-kama asadya
mathnantim jananim harih
grhitva dadhi-manthanam
nyasedhat pritim avahan

While mother Yasoda was churning butter, Lord Krsna, desiring to drink the
milk of her breast, appeared before her, and in order to increase her
transcendental pleasure, He caught hold of the churning rod and began to prevent
her from churning.

10-9-6-

sanjata-kopah sphuritarunadharam
sandasya dadbhir dadhi-mantha-bhajanam
bhittva mrsasrur drsad-asmana raho
jaghasa haiyangavam antaram gatah

Being very angry and biting His reddish lips with His teeth, Krsna, with
false tears in His eyes, broke the container of yogurt with a piece of stone.
Then He entered a room and began to eat the freshly churned butter in a solitary
place.

10-9-8-

ulukhalanghrer upari vyavasthitam
markaya kamam dadatam sici sthitam
haiyangavam caurya-visankiteksanam
niriksya pascat sutam agamac chanaih

Krsna, at that time, was sitting on an upside-down wooden mortar for grinding
spices and was distributing milk preparations such as yogurt and butter to the
monkeys as He liked. Because of having stolen, He was looking all around with
great anxiety, suspecting that He might be chastised by His mother. Mother
Yasoda, upon seeing Him, very cautiously approached Him from behind.

10-9-11-

krtagasam tam prarudantam aksini
kasantam anjan-masini sva-panina
udviksamanam bhaya-vihvaleksanam
haste grhitva bhisayanty avagurat

When caught by mother Yasoda, Krsna became more and more afraid and admitted
to being an offender. As she looked upon Him, she saw that He was crying, His
tears mixing with the black ointment around His eyes, and as He rubbed His eyes
with His hands, He smeared the ointment all over His face. Mother Yasoda,
catching her beautiful son by the hand, mildly began to chastise Him.

10-9-13/14-

na cantar na bahir yasya
na purvam napi caparam
purvaparam bahis cantar
jagato yo jagac ca yah
tam matvatmajam avyaktam
martya-lingam adhoksajam
gopikolukhale damna
babandha prakrtam yatha

The Supreme Personality of Godhead has no beginning and no end, no exterior
and no interior, no front and no rear. In other words, He is all-pervading.
Because He is not under the influence of the element of time, for Him there is
no difference between past, present and future; He exists in His own
transcendental form at all times. Being absolute, beyond relativity, He is free
from distinctions between cause and effect, although He is the cause and effect
of everything. That unmanifested person, who is beyond the perception of the
senses, had now appeared as a human child, and mother Yasoda, considering Him
her own ordinary child, bound Him to the wooden mortar with a rope.

10-9-15-

tad dama badhyamanasya
svarbhakasya krtagasah
dvy-angulonam abhut tena
sandadhe ‘nyac ca gopika

When mother Yasoda was trying to bind the offending child, she saw that the
binding rope was short by a distance the width of two fingers. Thus she brought
another rope to join to it.

10-9-18-

sva-matuh svinna-gatraya
visrasta-kabara-srajah
drstva parisramam krsnah
krpayasit sva-bandhane

Because of mother Yasoda’s hard labor, her whole body became covered with
perspiration, and the flowers and comb were falling from her hair. When child
Krsna saw His mother thus fatigued, He became merciful to her and agreed to be
bound.

10-9-19-

evam sandarsita hy anga
harina bhrtya-vasyata
sva-vasenapi krsnena
yasyedam sesvaram vase

O Maharaja Pariksit, this entire universe, with its great, exalted demigods
like Lord Siva, Lord Brahma and Lord Indra, is under the control of the Supreme
Personality of Godhead. Yet the Supreme Lord has one transcendental attribute:
He comes under the control of His devotees. This was now exhibited by Krsna in
this pastime.

10-9-21-

nayam sukhapo bhagavan
dehinam gopika-sutah
jnaninam catma-bhutanam
yatha bhaktimatam iha

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, the son of mother Yasoda, is
accessible to devotees engaged in spontaneous loving service, but He is not as
easily accessible to mental speculators, to those striving for self-realization
by severe austerities and penances, or to those who consider the body the same
as the self.

10-9-22/23-

krsnas tu grha-krtyesu
vyagrayam matari prabhuh
adraksid arjunau purvam
guhyakau dhanadatmajau

While mother Yasoda was very busy with household affairs, the Supreme Lord,
Krsna, observed twin trees known as yamala-arjuna, which in a former millennium
had been the demigod sons of Kuvera.

pura narada-sapena
vrksatam prapitau madat
nalakuvara-manigrivav
iti khyatau sriyanvitau

In their former birth, these two sons, known as Nalakuvara and Manigriva,
were extremely opulent and fortunate. But because of pride and false prestige,
they did not care about anyone, and thus Narada Muni cursed them to become
trees.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 73 other followers