Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -495-496 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

495-

மகா நவமி-ஞானா ஆனந்த -ஞான பிரான்-மாயம் தேவம் நிர்மல ஸ்படிகம் போல் –ஆதாரம் சர்வ வித்தைகளுக்கும்-உபாசிகிறோம் –
தன்னை பற்றிய அறவி தானே போதிக்கட்டும் –உயர்ந்த செழும் பொருள் மனசில் நிலைத்து -அனுஷ்டான பர்யந்தம் வேண்டும்
சுருதி கீதை –ஸ்ரவனம்பண்ணி ஆச்சரியம் முகேன -ஸ்மிர்த்தி சுருதி நினைவு கொண்டு எழுதி வைக்க பட்டவை–
87 -அத்யாயம்–சுகர்- இடம் கேட்கிறார் பரிஷித் பிரமத்தை அறிவிக்கும் பொழுது நிர் குணம்-சத்யம் போன்ற முக் குண சேர்க்கை இன்றி –
சொல் பிரயோகம் பண்ணும் பொழுது -துளசி-தன்மை சொல்ல-வேறுபாடு இல்லாத அவனை சொல்ல எந்த சொல்லால் முடியும்
கடிகாரம் மணி காட்டும் -தன்மை பயனுருவம் தெரியுமே சொல் சொன்னதும் -சித் அசித் விலஷணம் அவன்-கட்டுபாடுக்குமில்லாதவனை எப்படி இந்த சொல் சொல்ல முடியும் –புத்தகம் சொல்லும் பொழுது அவனை சொல்லுமா -மாறுதல் இல்லாதவன் அவன் -ஆகையால் வேதம் சொல் பிரமத்தை சொல்லுமா –பெரிய கேள்வி-கேட்டான்-பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் அறிய முடியாதவன் -வேதமும் சொல்ல வில்லை என்றால் –மூன்று தானே பிரமாணம் –சொல் மூன்று விதம் ஜாதி குணம் கிரியை செயல் மூன்றையும் பசு மாடு ஜாதி -பண்பை-நீளம் மஞ்சள் கோபம் பாப்பம் கருணை போல்வன குணம் /தளிகை செய்பவர் வண்டு ஓட்டுபவர் கிரியை -வினைகள் செயல்கள் -ஆக இந்த மூன்றையும் சொல்லும்
பிரமத்துக்கு ஜாதி இல்லை -குணம் -அனைத்துக்கும் உல் பட்டவர் -செயல் அனைத்தும் செய்பவர்-மூன்றுக்கும் தாண்டி-சொல்கள் அவனை அறிவிக்கும்தன்மை இல்லை –வேதம் ஸ்தாபிக்குமா -வேதம் பகவானை சொல்லுமா -அவனை தவிர வேறு ஒன்றை சொல்லாதே
496-

வேதத்தை -நந்தனார் களிற்றை -என்னை ஆள் உடை அப்பனை– திரு வல்லி கேணி கண்டேனே -ஒப்பிலா மாதர்கள் வாழும் மாட மா மயிலை- வேதத்தின்சுவை பயனை கண்டார் –ஆதியை அமுதை –மன்னாத பெருமாள் என்னை ஆள் உடை அப்பன்-சயனம்-இவனே வேதம் வேதத்தின் சுவை பயன்–இரண்டும் —சப்தம் பிரமத்தை குறிக்காது-சமாதானம்-
லஷணம் முக்ய விருத்தி -சொல் எதை ட்சொள்ள வந்ததோ அதை நேராக குறிப்பது முக்ய விருத்தி
இல்லை என்றால் -அக்நி மாணவன்-நெருப்பு போல் பிள்ளை- தொட்டால் சுட மாட்டான் -லஷ்ணை-சுத்தம் –
கங்காயாம் கோச கங்கையில் இடை சேரி- கரையில் -என்ற அர்த்தம்-முக்ய அர்த்தம் சொல்லாமல் லஷனை குறிக்கும்
அவன் நெருப்புஆட்டும்/தாமரை கண்-போல் -சொல் ஆத்மா பொருள் குறிக்கும் -லஷ்னையால் பிரமத்தை குறிக்கும் –
அனைத்து வேத வேதாந்த சொல்லும் லஷனை -தப்பான அர்த்தம் -பொருந்தாமை இல்லாத பொழுது தான் லஷனை கொண்டு கொள்ள வேண்டும் வேதம் முக்ய அர்த்தத்தில் சொல்லும் பிரமத்தை –பிரமத்தை அறிய வழி என்ன -பூர்வ பஷம் முழுவதும் சொல்லி சமாதானம் சொல்கிறார்
சொல்- ஏகம் ரூடி-இரண்டும் -காரண பெயர் இடு குறி பெயர் இரண்டும்..பங்கஜம் சேற்றில் பிறந்த செம் தாமரைபங்க ஜ -ரூடி-இடு குறி-நாய் குடை காளான் அல்லி போல்வன சேற்றில் இருந்து பிறந்தாலும் பங்கஜம் தாமரை தான் குறிக்கும் –இடு குறியாக பிரசித்த மாக பொது வழக்கில் தாமரை -பிரமத்தை இது போல் காரண பெயர் இடு குறி பெயர் மூலம் சொல்லலாமா -வேதம் எப்படி சொல்லும் –
497-504
10-87

1–çré-parékñid uväca
brahman brahmaëy anirdeçye
nirguëe guëa-våttayaù
kathaà caranti çrutayaù
säkñät sad-asataù pare

Çré Parékñit said: O brähmaëa, how can the Vedas directly describe the
Supreme Absolute Truth, who cannot be described in words? The Vedas are
limited to describing the qualities of material nature, but the Supreme is devoid of these qualities, being transcendental to all material manifestations and their causes.

2–çré-çuka uväca
buddhéndriya-manaù-präëän
janänäm asåjat prabhuù
mäträrthaà ca bhavärthaà ca
ätmane ‘kalpanäya ca

Çukadeva Gosvamé said: The Supreme Lord manifested the material
intelligence, senses, mind and vital air of the living entities so that they could
indulge their desires for sense gratification, take repeated births to engage in
fruitive activities, become elevated in future lives and ultimately attain
liberation.

9–çré-bhagavän uväca
sväyambhuva brahma-satraà
jana-loke ‘bhavat purä
tatra-sthänäà mänasänäà
munénäm ürdhva-retasäm

The Personality of Godhead said: O son of self-born Brahmä, once long ago
on Janaloka, wise sages who resided there performed a great sacrifice to the
Absolute Truth by vibrating transcendental sounds. These sages, mental sons of
Brahmä, were all perfect celibates.

14–çré-çrutaya ücuù
jaya jaya jahy ajäm ajita doña-gåbhéta-guëäà
tvam asi yad ätmanä samavaruddha-samasta-bhagaù
aga-jagad-okasäm akhila-çakty-avabodhaka te
kvacid ajayätmanä ca carato ‘nucaren nigamaù

The çrutis said: Victory, victory to You, O unconquerable one! By Your
very nature You are perfectly full in all opulences; therefore please defeat the
eternal power of illusion, who assumes control over the modes of nature to
create difficulties for conditioned souls. O You who awaken all the energies of
the moving and nonmoving embodied beings, sometimes the Vedas can
recognize You as You sport with Your material and spiritual potencies

5-båhad upalabdham etad avayanty avaçeñatayä
yata udayästam-ayau vikåter mådi vävikåtät
ata åñayo dadhus tvayi mano-vacanäcaritaà
katham ayathä bhavanti bhuvi datta-padäni nåëäm

This perceivable world is identified with the Supreme because the Supreme
Brahman is the ultimate foundation of all existence, remaining unchanged as all
created things are generated from it and at last dissolved into it, just as clay
remains unchanged by the products made from it and again merged with it.
Thus it is toward You alone that the Vedic sages direct all their thoughts, words
and acts. After all, how can the footsteps of men fail to touch the earth on
which they live?

16–iti tava sürayas try-adhipate ‘khila-loka-malakñapaëa-
kathämåtäbdhim avagähya tapäàsi jahuù
kim uta punaù sva-dhäma-vidhutäçaya-käla-guëäù
parama bhajanti ye padam ajasra-sukhänubhavam

Therefore, O master of the three worlds, the wise get rid of all misery by
diving deep into the nectarean ocean of topics about You, which washes away
all the contamination of the universe. Then what to speak of those who, having
by spiritual strength rid their minds of bad habits and freed themselves from
time, are able to worship Your true nature, O supreme one, finding within it
uninterrupted bliss?

7–dåtaya iva çvasanty asu-bhåto yadi te ‘nuvidhä
mahad-aham-ädayo ‘ëòam asåjan yad-anugrahataù
puruña-vidho ‘nvayo ‘tra caramo ‘nna-mayädiñu yaù
sad-asataù paraà tvam atha yad eñv avaçeñam åtam

Only if they become Your faithful followers are those who breathe actually
alive, otherwise their breathing is like that of a bellows. It is by Your mercy
alone that the elements, beginning with the mahat-tattva and false ego, created
the egg of this universe. Among the manifestations known as anna-maya and so
forth, You are the ultimate one, entering within the material coverings along
with the living entity and assuming the same forms as those he takes. Distinct
from the gross and subtle material manifestations, You are the reality
underlying them all.

18–udaram upäsate ya åñi-vartmasu kürpa-dåçaù
parisara-paddhatià hådayam äruëayo daharam
tata udagäd ananta tava dhäma çiraù paramaà
punar iha yat sametya na patanti kåtänta-mukhe

Among the followers of the methods set forth by great sages, those with less
refined vision worship the Supreme as present in the region of the abdomen,
while the Äruëis worship Him as present in the heart, in the subtle center from
which all the präëic channels emanate. From there, O unlimited Lord, these
worshipers raise their consciousness upward to the top of the head, where they
can perceive You directly. Then, passing through the top of the head toward the
supreme destination, they reach that place from which they will never again fall
to this world, into the mouth of death.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -490-494 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

490-பல பல பிறவி கர்ம ஞான யோகம் செய்து பாபம் தொலைத்து பக்தி பண்ண ஆரம்பித்து -தொடங்க தடங்கல் நீங்கி -இதிலே பல பல ஜன்மம்

கழித்து முக்தி கிட்டும்-நான்ய பந்தாக -அசஞ்சலமானபக்தி ஒன்றாலே கிட்டும்-வாசு தேவர் 84 -29 ஸ்லோகம் கேள்வி–எதை கடை பிடித்து தீ வினைகள் தொலையும் –பூ மன்னு -ராமானுசர் நாமம் சொல்லுவோம்–புருஷ மங்கலம் எம்பார்-இருவர் திரு மேனி-எம்பாரை அடியவர் புகழ் – ராமானுசர்-ஆச்சார்யர் திரு அடி பலத்தாலே வந்த புகழ்-நம்பிக்கை உண்டே –கொண்டாடினாலும் அப்படி ஆக்கின அவனுக்கே பெருமை–தானே தன புகழ் பாடி கொண்டான் –தசரதர்க்கு பெருமாள் பெருமை அறியவில்லை விஸ்வாமித்ரர் சொல்லி -அது போல் வாசுதேவரும் -கம்ண்ணன் பெருமை ரிஷிகள் மூலம் -சந்நிக்தன் அருகில் இருந்தால் ஆதரவு இல்லை -உள்ளூர் வித்வான் மகிமை வெளி மக்கள் மூலம் தானே நாமும் அறிகிறோம்..இவனே ஜகத் காரணம்-அவனுக்கு தான்காரணம் வசுதேவர் நினைக்க -பாபம் தொலைக்க விஷ்ணு பக்தி ஒன்றே மோஷம் அடைய வழி ரிஷிகள்- மிக எளிது ஆனந்தம் கொடுக்கும் பக்தி இதற்க்கு அங்கம் தான் கர்ம ஞான யோகம் –மூன்று கடன் ரிஷி தேவர் பித்ரு யாகயக்சம் தேவ /வேதம் அத்யயனம் பண்ணி ரிஷி/ புத்திரன் மூலம் /வாசு தேவர் யாகம் நடத்தி -பிராப்ருத யக்ஜம் -யக்ஜம் முடிந்து விடை பெற்று போக -நந்த கோபாலனும் கோபிகளும் போகாமல் இங்கே இருக்க -மூன்று மாசம் இன்று நாளை சொல்லி கொண்டு-அடியரோர்க்கு அகலாமே –
85 அத்யாயம் மாத பிதா உபதேசிக்கிறான் கண்ணன்-பிறந்த பொழுது மூன்றாவது -சொன்னது நினைவு வர வசுதேவர் ஸ்தோத்ரம் சொல்ல -பிராண விஸ்வ சக்தி மூலம் நடாத்தி -அனைத்தும் உன் திரு மேனி ஒளியாலே ஒளி விட –அக்னியாய் இருந்து அனைத்து வயிற்றிலும் சமைக்கிறேன்-பேத புத்தி ஒழித்து அனைவரும் சமம் -தேவகி ஆசைப்பட -பரிஷித் -அந்தணன்–சாந்தீபன் பிள்ளை போல் ஆரு அண்ணாக்களையும் மீட்டு கொடுக்க கேட்டாள்
491..சுந்தர பாகு ஸ்தவம் -பெரிய ஸ்தவம்–இழந்த குழந்தைகளை மீட்டு /குரங்குகளை மீட்டு /அந்தணன் பிள்ளைகளை /சாந்தீபன் குழந்தை /பரிஷித் மீட்டு கொடுத்து அருளினான் கண்ணன் –கர்ப்பம் காத்து கொடுக்கிறான் -ஆசை பட்ட எதையும் -ஸ்ரீ ரெங்கம் மீண்டும் செல்ல கேட்டார் 85 அத்யாயம்-தேவகி அருவரை கேட்க -மரித்தவன் மறிகடல் வாய் மீண்டு வந்தது போல்-உலகுக்கு ஈஸ்வரன் ஆதி புருஷன் காரணன் புரிந்து கொண்டேன் குரு தஷினை மீட்டு கொடுத்தது போல் –மகா பலி  ச்துதல  லோகம் போக -கண்ணனே நீயா வந்தாய்-ஸ்தோத்ரம் பண்ண–எளியவனாய் அவதரித்த பராத் பரனே -சத்வ சுத்தன் ரஜோ தமஸ் குணம் மிக்க எங்களுக்கும் காட்சி கொடுத்து வந்தாயே –கடாஷித்து இவை நீக்க தானே –சத்வ குணம் வளர -மரீசி-ஊர்ணா பெண்ணுக்கும் ஆறு பிள்ளைகள்- பிறந்து -பிரம்மா பரிகாசம் பண்ண -சாபம்-ஹிரண்ய கசிபுக்கு பிறக்க –இந்த ஆறு பெரும் -தேவர்கள் பக்கம் இருக்க -வசு தேவர் பிள்ளைகள்-கம்சன் அழிக்க–சமரன் தருணீ பெயரும் சொல்கிறார்  –ஆருவரையும் மீட்டு கொடுக்க -தேவகி -விடை பெற்று மரீசி இடம் தேவ லோகம் போக –தாய் புரிந்து கொண்டு -எல்லாம் கண்ணன் லீலை புரிந்து கொண்டாள்-பலன் சொல்லி அத்யாயம் முடிகிறது -பக்தி கிட்டி ஸ்ரீ வைகுந்தம் அடைவான்

86 அத்யாயம் சுமத்ரா -பிதா மகி-பாட்டி-அர்ஜுனனை திருகல்யாண கதை -தீர்த்த யாத்ரை அர்ஜுனன் போக பிரபாச தேசம் போக –
பல ராமன் துரி யோதனனுக்கு இவளை கல்யாணம்- செய்ய நினைக்க சந்நியாசி வேஷம் கொண்டு திரி தண்டம் ஏந்தி -சித் அசித் ஈஸ்வரன் உணர்த்த -துவாரகை வந்து ஆல மரம் அடியில் இருந்தார்
492-

கண்ணன் கழலினை –நாரணமே –திரு அடிகள் பற்றினால் அது பஷ பாதமாக குற்றம் நீக்கி ஆசை நிறைவேற்றி கொடுப்பான் பக்தர் பக்கல் அனைத்தையும் விட்டு கொடுப்பான் –அர்ஜுனன் தேஜஸ் தோன்ற இருக்க -சிலர் கபட வேஷம்-பல ராமன் செய்தி கேட்டு-போக நினைக்க -வேண்டாம்
கண்ணன் வேண்டாம் என்றால் போவான் பல ராமன் அறிந்து -சுமத்ரை கூட கூட்டி போக சொன்னான் -சந்நியாசி ஆண் பெண் வாசி இல்லை–இல்லம் எழுந்து அருளகேட்டார் பல ராமன்-கண்ணன் தடுக்க -அதுக்கு என்ன அவசியம் வருகிறேன் என்று வந்தான் ..ஒரு வருஷம் அங்கேயே இருக்க -ஒரு நாள் தானே இருப்பார் ஒரு இடத்தில்- வேறு வேலைக்கு என்று கண்ணன் சொல்ல பல ராமன் மறுத்து பேச -வீட்டுக்கு வந்ததும் காதல் இருவருக்கும் –
உத்சவம் என்று எல்லாரும் போக -இவன் அங்கெ இருக்க -பல ராமன் அவருக்கு உபசாரம் பண்ண சொல்லி –வாசல் காப்பாரை -வெளியில் போனால் தடுக்காதீர் சொல்லி போக கண்ணன்- தேரில் கூட்டி போனான் அர்ஜுனன்-பல ராமன் கோபம்-பீமன் துரி யோதணனை அடித்து அபசாரம் போல் இவனும்-கண்ணன் இது பொருந்திய கல்யாணம் சமாதானம் பண்ணினான்
சுமத்ரை அர்ஜுனன் திரு கல்யாணம் நடந்தது –
பகுளாச்வன் அரசன் -நிமி வம்சம் –ஸ்ருத தேவன் பிரஜை-இருவரும்-கிருஷ்ண பக்தன் –
சாஸ்திரம் கற்று-அகங்காரம் அற்று இருந்தான் அரசன் -தாருகன் தேரை கொண்டு ரிஷிகள் பலரையும் கூட்டி போக -அரசர்தேவர் ரிஷிகள் வந்து வணங்குவார் கண்ணனை எங்கு போனாலும்-சங்கல்பித்து கொண்டு இரண்டு உருவத்துடன் போய் இரண்டு பேருக்கும் அருளி-பட்டு பீதாம்பரம் விரித்து புனிதம் ஆக்க அரசன் கேட்டான் -வணங்கி தூப தீபம் புஷ்பம் கொடுத்து நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணி தொண்டு கேட்டார் பிரஜை-இரண்டையும் அருளி -எளிமைக்கு வசப் பட்டன் இவன் பெருமைக்கு வசப் பட்டான் அவன் எல்லாருக்கும் எல்லாம் கொடுப்பவன் –நிமி குலம்புனிதம் ஆக்க அரசனும் கைங்கர்யம் கேட்ட பிரஜைக்கும் அருளி–ஆடி பாடி பித்து போல் பிரஜை-எல்லாம் சமம் கண்ணனுக்கு சுருதி கீதை இனி பார்ப்போம்
493-

பகவத் ரூபம் சாஸ்த்ரம்பாகவதம் -பக்தர் ஆசைக்கு தக்க படி அருள் புரிகிறான் -86 அத்யாயம் பார்த்து வருகிறோம்.அரசன் பிரஜை இருவருக்கும் அருளியதை முன்பு பார்த்தோம்..சுருதி தேவர் இடம் என் அடியாருக்கு தொண்டு செய்து இரு என்று விதித்தார் அரசனை தனக்கு ஆராதனம் பண்ண சொல்லி-பக்த பக்தன் -எளிதாக அடைகிறான்-சத்ருக்னன்-பரதன் தொண்டு செய்து -ராமனுக்கு பிரீதி கொடுத்தது போல் — பிரிந்து துக்கம் அடைய வில்லையே சத்ருக்னன்-ரத்னம் -சுமாராக இருந்தால் தானே சூடி கொண்டு நல்ல ரத்னம் பத்னிக்கு -கொடுப்பது போல்-அடியார்க்கு எனை ஆள் படுத்திய விமலன்-உறையூர் மிதிலா புரி அவதாரம் திரு பாண் ஆழ்வார் –இறை அடியாருக்கு ஆள் செய்வதே சிறப்பு –சஜாதீயனாக இருந்தும் தொண்டு செய்வதே சால சிறந்தது  -அடியார் அடியார் –அடியோமங்களே -நெடு மார்க்கு அடிமை–அடியார் அடியார் கூடுவதே வேண்டும்-தனி மா தெய்வ தளிர் அடி கீழ் புகுதல் இன்றி அவன் அடியார் அடியானாக வேண்டும்..மத பக்த பக்தேஷு பிரியம் அதிகம் அவனுக்கு-சேர்ந்து பகவானை அனுபவித்து-ஆனந்தம் வளர்த்து-துன்பம் வரும் பொழுதும் அன்புடன் பேசி -ஆறுதல் சொல்லி -இன்ப துன்ப பங்கு கொண்டு-கட்டாம் தரையில் ஒரு பாட்டம் மழை பெய்தால் போல் -நம் பக்கம் பக்தி வளர்த்து-அவன் திரு அடி ஸ்தானமே பக்தன்-வலம் தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல் என்று உள் கலந்து – இருக்க வேண்டும்
494-

பாகவத புராணம் -வேதம் வேதாந்தம் செழும் பொருளை எளிமை ஆக்கி கொடுக்கும் –சுகர் வியாசர் நன்றி சொல்ல வேண்டும்..
ரிஷிகள் ஆழ்வார்-அவனை அறிந்தது வேதாந்தம் கொண்டு தான்-வேத சொல் அவனை புரிய வைக்கும் அவனே வேதம் —
சூர்யன் விளக்கு அனைத்து சொல்லும் பரமனை குறிக்கும் –வைதிக சொல்—லொகிக்க சொல்லும் பகவனை சொல்லும்
87 அத்யாயம் சுருதி கீதை வேதம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும்-வேதமே பாடும் பாட்டு- பரிஷித் சங்கை போக்கிற்று இது –சர்வ சொல்லும் அவனை குறிக்கும்
சர்வே வேதிகா யத்  பதம் -எந்த பரனை பேசுமோ–எல்லா சொல்லும்-பொருளுக்குள் உள்ளே இருக்கும் அவனை தான் குறிக்கும்-கை கால் மோதிரம் எல்லாம்-
கேசவம் பிரதி கச்சதி ஆகாசம் இருந்து பெய்யும் மழை கடலை நோக்கி போவது போல்–வேதைச்ய சர்வைகி-அனைத்து வேதமும் என்னை என்னை மட்டுமே சொல்லும்-அஹமேவ வேத்ய -நானே விளக்க படுகிறேன் ஏவ -மூன்று இடத்திலும் சேர்த்து -நானே வேதங்களால் சொல்ல படுகிறேன் வேதம் ஒன்றாலே சொல்ல படுகிறான்- வேதம் கொண்டு என்னை மட்டுமே சொல்லும் –என்னை சொல்லாமல் நிற்காது –பன்னலார் பயிலும் பரனே பவித்ரனே -ஊற்றம் உடையாய் வேதம் நன்றாக சொலும் பெரியாய் சொல்லி முடிக்காது —
10-86

–çré-räjoväca
brahman veditum icchämaù
svasäräà räma-kåñëayoù
yathopayeme vijayo
yä mamäsét pitämahé

King Parékñit said: O brähmaëa, we would like to learn how Arjuna married
Lord Balaräma’s and Lord Kåñëa’s sister, who was my grandmother.

2/3–çré-çuka uväca
arjunas tértha-yäträyäà
paryaöann avanéà prabhuù
gataù prabhäsam açåëon
mätuleyéà sa ätmanaù

duryodhanäya rämas täà
däsyatéti na cäpare
tal-lipsuù sa yatir bhütvä
tri-daëòé dvärakäm agät

Çukadeva Gosvämé said: While traveling far and wide visiting various holy
places of pilgrimage, Arjuna came to Prabhäsa. There he heard that Lord
Balaräma intended to give his maternal cousin Subhadrä to Duryodhana in
marriage, and that no one else approved of this plan. Arjuna wanted to marry
her himself, so he disguised himself as a renunciant, complete with triple staff,
and went to Dvärakä.

9–mahatyäà deva-yäträyäà
ratha-sthäà durga-nirgatäà
jahäränumataù pitroù
kåñëasya ca mahä-rathaù

Once, on the occasion of a great temple festival in honor of the Supreme
Lord, Subhadrä rode out of the fortresslike palace on a chariot, and at that time
the mighty chariot warrior Arjuna took the opportunity to kidnap her.
Subhadrä’s parents and Kåñëa had sanctioned this.

10–ratha-stho dhanur ädäya
çüräàç cärundhato bhaöän
vidrävya kroçatäà svänäà
sva-bhägaà måga-räò iva

Standing on his chariot, Arjuna took up his bow and drove off the valiant
fighters and palace guards who tried to block his way. As her relatives shouted
in anger, he took Subhadrä away just as a lion takes his prey from the midst of
lesser animals.

18–närado vämadevo ‘triù
kåñëo rämo ‘sito ‘ruëiù
ahaà båhaspatiù kaëvo
maitreyaç cyavanädayaù

Among these sages were Närada, Vämadeva, Atri, Kåñëa-dvaipäyana Vyäsa,
Paraçuräma, Asita, Aruëi, myself, Båhaspati, Kaëva, Maitreya and Cyavana.

45–yathä çayänaù puruño
manasaivätma-mäyayä
såñövä lokaà paraà sväpnam
anuviçyävabhäsate

The Lord is like a sleeping person who creates a separate world in his
imagination and then enters his own dream and sees himself within it.

46–çåëvatäà gadatäà çaçvad
arcatäà tväbhivandatäm
ëåëäà saàvadatäm antar
hådi bhäsy amalätmanäm

You reveal Yourself within the hearts of those persons of pure consciousness
who constantly hear about You, chant about You, worship You, glorify You and
converse with one another about You.

47–hådi-stho ‘py ati-düra-sthaù
karma-vikñipta-cetasäm
ätma-çaktibhir agrähyo
‘py anty upeta-guëätmanäm

But although You reside within the heart, You are very far away from those
whose minds are disturbed by their entanglement in material work. Indeed, no
one can grasp You by his material powers, for You reveal Yourself only in the
hearts of those who have learned to appreciate Your transcendental qualities.

8–namo ‘stu te ‘dhyätma-vidäà parätmane
anätmane svätma-vibhakta-måtyave
sa-käraëäkäraëa-liìgam éyuñe
sva-mäyayäsaàvåta-ruddha-dåñöaye

Let me offer my obeisances unto You. You are realized as the Supreme Soul
by those who know the Absolute Truth, whereas in Your form of time You
impose death upon the forgetful souls. You appear both in Your causeless
spiritual form and in the created form of this universe, thus simultaneously
uncovering the eyes of Your devotees and obstructing the vision of the
nondevotees.

49–sa tvaà çädhi sva-bhåtyän naù
kià deva karaväma he
etad-anto nåëäà kleço
yad bhavän akñi-gocaraù

O Lord, You are that Supreme Soul, and we are Your servants. How shall
we serve You? My Lord, simply seeing You puts an end to all the troubles of
human life.

1-çré-bhagavän uväca
brahmaàs te ‘nugrahärthäya
sampräptän viddhy amün munén
saïcaranti mayä lokän
punantaù päda-reëubhiù

The Supreme Lord said: My dear brähmaëa, you should know that these
great sages have come here just to bless you. They travel throughout the worlds
with Me, purifying them with the dust of their feet.

52–deväù kñeträëi térthäni
darçana-sparçanärcanaiù
çanaiù punanti kälena
tad apy arhattamekñayä

One can gradually become purified by seeing, touching and worshiping
temple deities, places of pilgrimage and holy rivers. But one can attain the same
result immediately simply by receiving the glance of exalted sages.

53–brähmaëo janmanä çreyän
sarveñäm präëinäm iha
tapasä vidyayä tuñöyä
kim u mat-kalayä yut

By his very birth, a brähmaëa is the best of all living beings in this world,
and he becomes even more exalted when he is endowed with austerity, learning
and self-satisfaction, what to speak of devotion to Me.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -485-489 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

485-பரிவதில் ஈசனை பாடி-ஆராதனைக்கு எளியவன் கண்ணன்–அவாப்த சமஸ்த காமன்–அன்பு ஒன்றையே எதிர் பார்கிறான் காதலோடுகனிந்து உருகுவதை–81 அத்யாயம்–ஜீவா ராசிகள் நினைப்பதை அறிபவன்-குசேலர் வந்த கார்யம் அறிந்தவன்-10 -81 –3 ஸ்லோஹம் முக்கியம்-என்ன கொண்டு வந்தீர்–பக்தர்களால் சிறிது அளவு ஆசை உடன் கொடுக்க பட்டதை நிறைவாககொள்கிறான் –அன்பு இன்றி நிறைய கொடுத்தாலும் திருப்தி இருக்காது -பூர்ண கும்பம்-நா தழு தழுத்து கால் நடுங்கி -பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் இலையோ பூவோ பலமோ தண்ணீரோ ஏதாவது பக்தி உடன் சமர்பித்தால் ஆனந்தம் அடைகிறான்-குகன் காய் கனி-அமர் காதல் ஐயா வயிறு நிரம்பினது -பூரி ஜகன்னாதன் -புஷ்பம் கனத்ததே –பாரம் -இறக்கி வைக்க சொன்னானே சொபனத்தில்-பக்தி தாங்க முடிய வில்லை -பொன் அடிக்கு உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே–சூட்டு–அடர் ஆயர் தம் கொம்பினுக்கே தூய மா மாலை -பிரதி பலன் எதிர் பார்க்காமல் அன்புடன் சமர்பித்தால் –மடி தடவாத சோறு/போல்..இடுப்பில் உள்ள சுருக்கு துணியில் அவல்–பிடிக்கும் என்று நினைவு கொண்டாயே -மதனியார் அறிந்து கொடுத்தாளா –பிடி வாயில் போட்டு கொண்டு இனிமை-அடுத்த பிடி ருக்மிணி தடுக்க -முதல் பிடியில் நீர் வசம் அடுத்து நானும் வசம் ஆக வேண்டுமா ஒரு பிடி தனம் அனுக்ரகனம் போதுமே –கேட்காமல் பேரை கெடுத்து கொள்ளாமல் இருந்தோமே சந்தோஷம் குசேலர்    புறப்பட -அவன் யார் நான் யார் ஆலிங்கனம் பண்ணி கொண்டானே -நினைத்து நினைத்து திரும்ப –

486-அண்டை குலத்து  –பல்லாண்டு–இருடிகேசா -இழந்த ஐஸ்வர்யம் பெறவும் புதிதாக ஐஸ்வர்யம் பெறவும் –நான் யார் அவன் எவ்விடத்தான் அம்மான் ஆழி பிரான் வைகுண்ட நிலையன் -குசேலர் தர்சனமே போதும் –கைங்கர்யம் வேற பண்ணினானே –நினைந்து கொண்டே திரும்பி போக –திரு காட் கரை போகத்தில் தட்டு மாறும் சீலம் காட்கரையில் கரை அளிக்கும் -உருகுமால் நெஞ்சம் –பெருகுமால் வேட்கை என் செய்கேன்-மாயம் நினைந்து உள்ளம் உருக -நினைந்து கரைந்து உகும் ஆள் கொள்வான் வந்து -என்னை முற்றவும் தான் உண்டான் –எனக்கு பிடித்தது பண்ணவா -ஆள் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயன்-திரு அருள் கொள்வான் போல் வந்து என் உயிர் உண்டான்-நீர்மையால் என்னை வஞ்சித்து என் உயிர் உண்டான் –அது போல் குசேலர் இடம் கண்டோம்–ஒரு பிடி அவலால் குடும்பம் நிறைய -மாட மாளிகை பவள பட்டு பீதாம்பரம் கண்டார்-பர்யங்கம் எல்லாம் சொர்ண மயம்-பவளம் மேய்ந்து முத்து சரம் தொங்க –செல்வ செழிப்பு–கேட்காமல் -அருள் பார்வையால் -செம் கண் சிறு சிறிதே ஏழு பேர் -ரதி மதி சரஸ்வதி திருதி சமிர்த்தி சித்தி ஸ்ரீ -ஓடி வர இத்தனை அடியனார்க்கு இரங்கும் நம் அரங்கனாகிய பித்தனை பெற்றும்—அத்வேஷம் மாதரம் –இருந்தாலே போதுமே அருள் சுரக்க –எற்றைக்கும் எழ எழ பிறவிக்கும் உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே ஆள் செய்வோம்-இது மட்டும் கேட்டு கொள்கிறேன் -குசேலர் –கர்ம பந்தம் விட்டு கண்ணன் திரு அடி சாயுஜ்யம் சாமா பத்தி கிட்டும் பலன்-நடந்த இடம் பேட் துவாரகை

487-பாகவத புராணம் வாசிக்க அவனுக்கு இன்பம்-குசேலர் பக்தி முன்பு பார்த்தோம்..10௦-82 அத்யாயம்-சூர்ய கிரகணம்-சமந்தக பஞ்சகம் ஐந்து குளங்களால் ஏற்பட்ட இடம்-தர்பணம் செய்ய பரசுராமன்-யகஜம் யாகம் செய்து உலகோர் அறிய செய்தார்–அனைவரும் வர –ஷத்ரியர் இல்லாமல் ஆகினார் பரசுராமர்–முன்னோடியாக யாகம் செய்து காட்டினார் ..அநிருத்திரன் மட்டும் துவாரகையில் இருக்க –எல்லா தேச மக்களும் நந்தன் யசோதை யாதவர் அனைவரும் சந்தித்து கொள்ள -குந்தி தேவியும் வசுதேவரும்-சந்தித்து கொள்ள -அம்ப-ஈச்வரன்வசப் பட்டவர் நாம் இன்பம் துன்பம் மாறி மாறி வரும்–கண்ணன் திரு மேனி கண்டு ஆனந்தம்-உங்கள் குல பாக்கியம்-சேவிக்க தொட்டு கொள்ள விளையாட உண்ண ச பிண்டமாக இருக்கும் பெருமை– கிட்டாத பெருமை–பரிமள ரெங்கன்-திரு இந்தளூர் -பேச ஆட அணைத்து கொள்ள ஆசை உடன் பாரித்து வர -உம்மை தொழுதோம் இம்மைக்கு இன்பம் பெற்றோம் வாழ்ந்தே போம்..நல்லார் அறிவீர் தீயோர் அறிவீர் உம அடியார் எல்லார் உடன் ஒக்க எண்ணி இருந்தீரோ -சிந்தை தன்னில் நீங்காது இருந்த திருவே -மனசில் மட்டும் இருந்தால் போதுமா -பரி மாற்றம் பல கேட்டார் போல் –யசோதை பார்த்து தேவகி பேச-எற்றைக்கும் எழ எழ பிறவிக்கும் -தானே பெற்றாள் கொலோ தத்து கொண்டாள் கொலோ -கோபிகள் சேவிக்க -நினைவு இருக்க அழுது -பண்பு பட தான் விட்டு வந்தேன்-மயக்க புத்தி தொலைத்து என் பக்தி விலகாமல் அமிர்தமாக மோஷம் பெற்று கொடுக்கும் –எங்கு வைத்தாலும் உன் பாதாரவிந்தம் பக்தி மாறாமல்-வழி நின்ற வல்வினை மாய்விக்கும் திரு அடி

488-ஏற் இடர்தத்தும் சொல்லி பாடி கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் திரு முற்றம் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே –விபவமும் அர்ச்சையும் சேர்ந்தே அருளி செயல் பாசுரம் –மன்னமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்னும் வட திரு வேம்கட மேய மைந்தா என்னும் -அசுரர் மேய்த்த -கன்று மேய்த்த காளை கண புரத்து கனி–பசுவது வாக்குக்கு -பரஸ்பர போதயந்த —பகவத் அனுபவம் பேசியே நினைவு கூர்ந்து மகிழ்கிறோம்..குந்தி ஸுபத்ரா தேவி–பிள்ளை அபிமன்யு-உத்தரை-பரிஷித் –எட்டு பத்நிகளும் கூடி இருக்க –திரௌபதி -நீங்கள் பாக்யசாலி-யுதிஷ்டிரன் கண்ணனை வணங்கி-உன் உபதேசம் உன் திரு முக கடாஷம் பருகி உன்னை விட்டு வேறு ஒன்றை நினைக்க மாட்டான் -எட்டு பெரும் தங்கள் அனுபவம் சொல்லி-ஜாம்பவதி -போல்வார்-உலகுக்கு தக்க திரு கல்யாணம் -பிரியாதவர்களுக்கு திரு கல்யாணம் -விட்டே பிரியாதவர்கள்-உலக இன்பத்துக்கு பண்ணுகிறோம்-

ருக்மிணி உவாச-திரு அடி கிடைத்தது ஆச்சர்யம்-ராஷச விவாகம் சத்ய பாமை பேசுகிறாள் சமந்தக மணி மீட்டு -ஜாம்பவதி கரடி அரசன் ஜாம்பவான் -காளிந்தி யமுனா நதி அர்ஜுனன் முன் இட்டு கை பிடித்தேன் மித்ரா விந்தா அடுத்து பேச சிங்கம் போல்வந்து -சத்யா அடுத்து ஏழு காளை மாடு முறித்து –பத்ரா அத்தை பெண் அடுத்து –முறை பெண் தந்தை கூப்பிட்டு பண்ணி வைத்தார் லஷ்மணா கடைசியில் மனம் பரி கொடுத்து ஸ்வயம் வரம் வைத்து அர்ஜுனன் சக்கரம் மீன் பிரதி பலிப்பு -மேல் இருப்பது தெரியாமல் கை பிடித்தான் கண்ணன் -என்ன பாக்கியம்–ஒரே குரலில்-திரு அடிபாததூளி கொண்டு கைங்கர்யம் 83 அத்யாயம் முடிகிறது
489-மிக்கானை -அக்கார கனி -யோக நரசிம்கன்-மறையாய் விரிந்த விளக்கு-ஞானம் கொடுப்பவன் -என் உள் புக்கான் -தக்கான் எல்லா பெருமையும் தக்க –

தக்கான் குல கரை -எழு ரிஷிகள் ஓன்று கூடி தவம் புரிய ஆஞ்சநேயர் காத்து -தொட்டாச்சர்யர் ஸ்ரீனிவாச மகா குரு-பதினாறாயிரம் நூட்ட்றாண்டு -தொட்டி=பெருமை பொருந்திய -அண்ணன் சுவாமி-வாதுல குலம் -முதலி ஆண்டான் வம்சம்

–நித்ய கைங்கர்யம் -84 அத்யாயம் ரிஷிகள் கூடி ஸ்தோத்ரம் -பண்ண கண்ணனும் ரிஷிகளை பாட -பாகவத வைபவம் அறிந்து கொள்ள
காந்தாரி திரௌபதி சுமத்ரா அனைவரும் மயிர் கூச்சு எறிந்து-கேட்டு இருக்க -காதல் முத்தி தான் பிரேமை-பரத்வாஜர் வசிஷ்டர் புலச்தர் மார்கண்டேயர் அகஸ்த்யர் சனகாதிகள் பலர் கூட -அரசர் வணங்க -அனைத்து ரிஷிகளும் கூட -நம் கண்ணனுக்கு இத்தனை பெருமை-
தேவர்களுக்கும் இத்தனை ரிஷிகளை ஒன்றாக காண கிடைக்காது நான் பாக்யசாலி கண்ணன்
பக்தனை வணங்காமல் தீர்த்த யாத்ரை மட்டும் செல்வது பலன் இல்லை
பக்தர் ரிஷிகள் யோகிகள் முக்கியம்
கங்கை /யமுனை -காளிந்தி கருப்பு /சரஸ்வதி அந்தர்வாகினி -நர நாராயண மலை மேல் கண்ணுக்கு தட்டுப்பாடு வாள் /சரயு
தாமோதர குண்டம் கண்டகி நதி /கோமதி மேற்கு நோக்கி ஓட /துங்க பத்ரா அனைவருக்கும் காப்பு கிஷ்கிந்தா /கொதாவர் /கிருஷ்ணா கருப்பு /காவேரி பாயு நீர் அரங்கம்-தாமரபரணி கிருதமாலா புண்ய நதிகள்-பக்தர்கள் பாகவதர்கள் ரிஷிகள் உடன் மதிப்பாக இருக்க வேண்டும் –முகூர்த்தம் கைங்கர்யமிவர்களுக்கு பண்ணினால் பல் ஆண்டு அவனுக்கு பண்ணினது போல் ஆகுமாம்-கோபுர கழுதை போல் இவர்கள் இட அபிமானம்
இல்லாமல் இருந்தால் –ரிஷிகள் கண்ணனை அடுத்து ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
மறைத்து அவதரித்து எங்களை ஸ்தோத்ரம்
வேத சொரூபம் வேதம் கற்றதால் கொண்டாடுகிறீர்
விடை பெற்று புறப்பட -வாசு தேவர் யுதிஷ்டிரர் -இவர்கள் இடம் சொல்லி கொண்டு
கர்மம் போக்க வழி சொல்லி போக சொன்னார்கள் என்ன வழி பார்ப்போம்
10-82

29/30–yad-viçrutiù çruti-nutedam alaà punäti
pädävanejana-payaç ca vacaç ca çästram
bhüù käla-bharjita-bhagäpi yad-aìghri-padmasparçottha-
çaktir abhivarñati no ‘khilärthän
tad-darçana-sparçanänupatha-prajalpaçayyäsanäçana-
sayauna-sapiëòa-bandhaù
yeñäà gåhe niraya-vartmani vartatäà vaù
svargäpavarga-viramaù svayam äsa viñëuù

His fame, as broadcast by the Vedas, the water that has washed His feet, and
the words He speaks in the form of the revealed scriptures—these thoroughly
purify this universe. Although the earth’s good fortune was ravaged by time,
the touch of His lotus feet has revitalized her, and thus she is raining down on
us the fulfillment of all our desires. The same Lord Viñëu who makes one forget
the goals of heaven and liberation has now entered into marital and blood
relationships with you, who otherwise travel on the hellish path of family life.
Indeed, in these relationships you see and touch Him directly, walk beside Him,
converse with Him, and together with Him lie down to rest, sit at ease and take
your meals.

33–vasudevaù pariñvajya
samprétaù prema-vihvalaù
smaran kaàsa-kåtän kleçän
putra-nyäsaà ca gokule

Vasudeva embraced Nanda Mahäräja with great joy. Beside himself with
ecstatic love, Vasudeva remembered the troubles Kaàsa had caused him,
forcing him to leave his sons in Gokula for Their safety.

34–kåñëa-rämau pariñvajya
pitaräv abhivädya ca
na kiïcanocatuù premëä
säçru-kaëöhau kurüdvaha

O hero of the Kurus, Kåñëa and Balaräma embraced Their foster parents and
bowed down to them, but Their throats were so choked up with tears of love
that the two Lords could say nothi

35–täv ätmäsanam äropya
bähubhyäà parirabhya ca
yaçodä ca mahä-bhägä
sutau vijahatuù çucaù

Raising their two sons onto their laps and holding Them in their arms,
Nanda and saintly mother Yaçodä forgot their sorrow

1–api smaratha naù sakhyaù
svänäm artha-cikérñayä
gatäàç ciräyitäï chatrupakña-
kñapaëa-cetasaù

[Lord Kåñëa said:] My dear giréfriends, do you still remember Me? It was for
My relatives’ sake that I stayed away so long, intent on destroying My enemies

42–apy avadhyäyathäsmän svid
akåta-jïäviçaìkayä
nünaà bhütäni bhagavän
yunakti viyunakti ca

Do you perhaps think I’m ungrateful and thus hold Me in contempt? After
all, it is the Supreme Lord who brings living beings together and then separates
them.

43–väyur yathä ghanänékaà
tåëaà tülaà rajäàsi ca
saàyojyäkñipate bhüyas
tathä bhütäni bhüta-kåt

Just as the wind brings together masses of clouds, blades of grass, wisps of
cotton and particles of dust, only to scatter them all again, so the creator deals
with His created beings in the same way.

46–evaà hy etäni bhütäni
bhüteñv ätmätmanä tataù
ubhayaà mayy atha pare
paçyatäbhätam akñare

In this way all created things reside within the basic elements of creation,
while the spirit souls pervade the creation, remaining in their own true identity.
You should see both of these—the material creation and the self—as manifest
within Me, the imperishable Supreme Truth.

10-83

4–hi tvätma dhäma-vidhutätma-kåta-try-avasthäm
änanda-samplavam akhaëòam akuëöha-bodham
kälopasåñöa-nigamävana ätta-yogamäyäkåtià
paramahaàsa-gatià natäù sma

The radiance of Your personal form dispels the threefold effects of material
consciousness, and by Your grace we become immersed in total happiness. Your knowledge is indivisible and unrestricted. By Your Yogamäyä potency You have assumed this human form for protecting the Vedas, which had been threatened by time. We bow down to You, the final destination of perfect saints.

6/7–çré-draupady uväca
he vaidarbhy acyuto bhadre
he jämbavati kauçale
he satyabhäme kälindi
çaibye rohiëi lakñmaëe
he kåñëa-patnya etan no
brüte vo bhagavän svayam
upayeme yathä lokam
anukurvan sva-mäyayä

Çré Draupadé said: O Vaidarbhé, Bhadrä and Jämbavaté, O Kauçalä,
Satyabhämä and Kälindé, O Çaibyä, Rohiëé, Lakñmaëä and other wives of Lord
Kåñëa, please tell me how the Supreme Lord Acyuta, imitating the ways of this
world by His mystic power, came to marry each of you.

8-çré-rukmiëy uväca
caidyäya märpayitum udyata-kärmukeñu
räjasv ajeya-bhaöa-çekharitäìghri-reëuù
ninye mågendra iva bhägam ajävi-yüthät
tac-chré-niketa-caraëo ‘stu mamärcanäya

Çré Rukmiëé said: When all the kings held their bows at the ready to assure
that I would be presented to Çiçupäla, He who puts the dust of His feet on the
heads of invincible warriors took me from their midst, as a lion forcibly takes
his prey from the midst of goats and sheep. May I always be allowed to worship
those feet of Lord Kåñëa, the abode of Goddess Çré.

9–çré-satyabhämoväca
yo me sanäbhi-vadha-tapta-hådä tatena
liptäbhiçäpam apamärñöum upäjahära
jitvarkña-räjam atha ratnam adät sa tena
bhétaù pitädiçata mäà prabhave ‘pi dattäm

Çré Satyabhämä said: My father, his heart tormented by his brothers death,
accused Kåñëa of killing him. To remove the stain on His reputation, the Lord
defeated the king of the bears and took back the Syamantaka jewel, which He
then returned to my father. Fearing the consequences of his offense, my father
offered me to the Lord, even though I had already been promised to others.

10-çré-jämbavaty uväca
präjïäya deha-kåd amuà nija-nätha-daivaà
sétä-patià tri-navahäny amunäbhyayudhyat
jïätvä parékñita upäharad arhaëaà mäà
pädau pragåhya maëinäham amuñya däsé

Çré Jämbavaté said: Unaware that Lord Kåñëa was none other than his own
master and worshipable Deity, the husband of Goddess Sétä, my father fought
with Him for twenty-seven days. When my father finally came to his senses
and recognized the Lord, he took hold of His feet and presented Him with both me and the Syamantaka jewel as tokens of his reverence. I am simply the Lord’s maidservan

1–çré-kälindy uväca
tapaç carantém äjïäya
sva-päda-sparçanäçayä
sakhyopetyägrahét päëià
yo ‘haà tad-gåha-märjané

Çré Kälindé said: The Lord knew I was performing severe austerities and
penances with the hope of one day touching His lotus feet. So He came to me in
the company of His friend and took my hand in marriage. Now I am engaged as
a sweeper in His palace.

12–çré-mitravindoväca
yo mäà svayaà-vara upetya vijitya bhü-pän
ninye çva-yütha-gaà ivätma-balià dvipäriù
bhrätèàç ca me ‘pakurutaù sva-puraà çriyaukas
tasyästu me ‘nu-bhavam aìghry-avanejanatvam

Çré Mitravindä said: At my svayaà-vara ceremony He came forward,
defeated all the kings present—including my brothers, who dared insult
Him—and took me away just as a lion removes his prey from amidst a pack of
dogs. Thus Lord Kåñëa, the shelter of the goddess of fortune, brought me to His
capital city. May I be allowed to serve Him by washing His feet, life after life.

13/14–çré-satyoväca
saptokñaëo ‘ti-bala-vérya-su-tékñëa-çåìgän
piträ kåtän kñitipa-vérya-parékñaëäya
tän véra-durmada-hanas tarasä nigåhya
kréòan babandha ha yathä çiçavo ‘ja-tokän
ya itthaà vérya-çulkäà mäà
däsébhiç catur-angiëém
pathi nirjitya räjanyän
ninye tad-däsyam astu me

Çré Satyä said: My father arranged for seven extremely powerful and
vigorous bulls with deadly sharp horns to test the prowess of the kings who
desired my hand in marriage. Although these bulls destroyed the false pride of
many heroes, Lord Kåñëa subdued them effortlessly, tying them up in the same
way that children playfully tie up a goat’s kids. He thus purchased me with His
valor. Then He took me away with my maidservants and a full army of four
divisions, defeating all the kings who opposed Him along the road. May I be
granted the privilege of serving that Lord.

15/16–çré-bhadroväca
pitä me mätuleyäya
svayam ähüya dattavän
kåñëe kåñëäya tac-cittäm
akñauhiëyä sakhé-janaiù
asya me päda-saàsparço
bhavej janmani janmani
karmabhir bhrämyamäëäyä
yena tac chreya ätmanaù

Çré Bhadrä said: My dear Draupadé, of his own free will my father invited
his nephew Kåñëa, to whom I had already dedicated my heart, and offered me to
Him as His bride. My father presented me to the Lord with an akñauhiëi
military guard and a retinue of my female companions. My ultimate perfection
is this: to always be allowed to touch Lord Kåñëa’s lotus feet as I wander from
life to life, bound by my karma.

17–çré-lakñmaëoväca
mamäpi räjïy acyuta-janma-karma
çrutvä muhur närada-gétam äsa ha
cittaà mukunde kila padma-hastayä
våtaù su-sammåçya vihäya loka-pän

Çré Lakñmaëä said: O Queen, I repeatedly heard Närada Muni glorify the
appearances and activities of Acyuta, and thus my heart also became attached to
that Lord, Mukunda. Indeed, even Goddess Padmahastä chose Him as her
husband after careful consideration, rejecting the great demigods who rule
various planets.

18–jïätvä mama mataà sädhvi
pitä duhitå-vatsalaù
båhatsena iti khyätas
tatropäyam acékarat

My father, Båhatsena, was by nature compassionate to his daughter, an
knowing how I felt, O saintly lady, he arranged to fulfill my desire.

24–matsyäbhäsaà jale vékñya
jïätvä ca tad-avasthitim
pärtho yatto ‘såjad bäëaà
näcchinat paspåçe param

Then Arjuna looked at the reflection of the fish in the water and determined
its position. When he carefully shot his arrow at it, however, he did not pierce
the target but merely grazed it.

43-vraja-striyo yad väïchanti
pulindyas tåëa-vérudhaù
gävaç cärayato gopäù
pada-sparçaà mahätmanaù

We desire the same contact with the Supreme Lord’s feet that the young
women of Vraja, the cowherd boys and even the aborigine Pulinda women
desire—the touch of the dust He leaves on the plants and grass as He tends His
cows.

10-84

9-

brahma te hådayaà çuklaà
tapaù-svädhyäya-saàyamaiù
yatropalabdhaà sad vyaktam
avyaktaà ca tataù param

The Vedas are Your spotless heart, and through them one can perceive—by
means of austerity, study and self-control—the manifest, the unmanifest and
the pure existence transcendental to both.

20–tasmäd brahma-kulaà brahman
çästra-yones tvam ätmanaù
sabhäjayasi sad dhäma
tad brahmaëyägraëér bhavän

Therefore, O Supreme Brahman, You honor the members of the brahminical
community, for they are the perfect agents by which one can realize You
through the evidence of the Vedas. For that very reason You are the foremost
worshiper of the brähmaëas.

6–tasyädya te dadåçimäìghrim aghaugha-marñatérthäspadaà
hådi kåtaà su-vipakva-yogaiù
utsikta-bhakty-upahatäçaya jéva-koçä
äpur bhavad-gatim athänugåhäna bhaktän

Today we have directly seen Your feet, the source of the holy Ganges, which
washes away volumes of sins. Perfected yogés can at best meditate upon Your
feet within their hearts. But only those who render You wholehearted
devotional service and in this way vanquish the soul’s covering—the material
mind—attain You as their final destination. Therefore kindly show mercy to
us, Your devotees.

61–çré-vasudeva uväca
bhrätar éça-kåtaù päço
nånäà yaù sneha-saàjïitaù
taà dustyajam ahaà manye
çüräëäm api yoginäm

Çré Vasudeva said: My dear brother, God Himself has tied the knot called
affection, which tightly binds human beings together. It seems to me that even
great heroes and mystics find it very difficult to free themselves from it.

62–asmäsv apratikalpeyaà
yat kåtäjïeñu sattamaiù
maitry arpitäphalä cäpi
na nivarteta karhicit

Indeed, the Supreme Lord must have created the bonds of affection, for such
exalted saints as you have never stopped showing matchless friendship toward
us ingrates, although it has never been properly reciprocated.

63–präg akalpäc ca kuçalaà
bhrätar vo näcaräma hi
adhunä çré-madändhäkñä
na paçyämaù puraù sataù

Previously, dear brother, we did nothing to benefit you because we were
unable to, yet even now that you are present before us, our eyes are so blinded
by the intoxication of material good fortune that we continue to ignore you.

10-85

3–kåñëa kåñëa mahä-yogin
saìkarñaëa sanätana
jäne väm asya yat säkñät
pradhäna-puruñau parau

[Vasudeva said:] O Kåñëa, Kåñëa, best of yogés, O eternal Saìkarñaëa! I
know that You two are personally the source of universal creation and the
ingredients of creation as well.

4–yatra yena yato yasya
yasmai yad yad yathä yadä
syäd idaà bhagavän säkñät
pradhäna-puruñeçvaraù

You are the Supreme Personality of Godhead, who manifest as the Lord of
both nature and the creator of nature [Mahä-Viñëu]. Everything that comes
into existence, however and whenever it does so, is created within You, by You,
from You, for You and in relation to You.

5–etan nänä-vidhaà viçvam
ätma-såñöam adhokñaja
ätmanänupraviçyätman
präëo jévo bibharñy aja

O transcendental Lord, from Yourself You created this entire variegated
universe, and then You entered within it in Your personal form as the
Supersoul. In this way, O unborn Supreme Soul, as the life force and
consciousness of everyone, You maintain the creation.

–tarpaëaà präëanam apäà
deva tvaà täç ca tad-rasaù
ojaù saho balaà ceñöä
gatir väyos taveçvara

My Lord, You are water, and also its taste and and its capacities to quench
thirst and sustain life. You exhibit Your potencies through the manifestations of
the air as bodily warmth, vitality, mental power, physical strength, endeavor
and movement.

9–diçäà tvam avakäço ‘si
diçaù khaà sphoöa äçrayaù
nädo varëas tvam oà-kära
äkåténäà påthak-kåtiù

You are the directions and their accommodating capacity, the all-pervading
ether and the elemental sound residing within it. You are the primeval,
unmanifested form of sound; the first syllable, oà; and audible speech, by
which sound, as words, acquires particular reference

10–indriyaà tv indriyäëäà tvaà
deväç ca tad-anugrahaù
avabodho bhavän buddher
jévasyänusmåtiù saté

You are the power of the senses to reveal their objects, the senses’ presiding
demigods, and the sanction these demigods give for sensory activity. You are the
capacity of the intelligence for decision-making, and the living being’s ability to
remember things accurately.

radhäna-puruñeçvarau
bhü-bhära-kñatra-kñapaëa
avatérëau tathättha ha

You are not our sons but the very Lords of both material nature and its
creator [Mahä-Viñëu]. As You Yourself have told us, You have descended to rid
the earth of the rulers who are a heavy burden upon her.

19–tat te gato ‘smy araëam adya padäravindam
äpanna-saàsåti-bhayäpaham ärta-bandho
etävatälam alam indriya-lälasena
martyätma-dåk tvayi pare yad apatya-buddhiù

Therefore, O friend of the distressed, I now approach Your lotus feet for
shelter—the same lotus feet that dispel all fear of worldly existence for those
who have surrendered to them. Enough! Enough with hankering for sense
enjoyment, which makes me identify with this mortal body and think of You,
the Supreme, as my child.

47–çré-bhagavän uväca
äsan maréceù ñaö puträ
ürëäyäà prathame ‘ntare
deväù kaà jahasur vékñya
sutaà yabhitum udyatam

The Supreme Lord said: During the age of the first Manu, the sage Maréci
had six sons by his wife Ürnä. They were all exalted demigods, but once they
laughed at Lord Brahmä when they saw him preparing to have sex with his own
daughter.

48/49–

tenäsurém agan yonim
adhunävadya-karmaëä
hiraëyakaçipor jätä
nétäs te yoga-mäyayä
devakyä udare jätä
räjan kaàsa-vihiàsitäù
sä tän çocaty ätmajän sväàs
ta ime ‘dhyäsate ‘ntike

Because of that improper act, they immediately entered a demoniac form of
life, and thus they took birth as sons of Hiraëyakaçipu. The goddess Yogamäyä
then took them away from Hiraëyakaçipu, and they were born again from
Devaké’s womb. After this, O King, Kaàsa murdered them. Devaké still
laments for them, thinking of them as her sons. These same sons of Maréci are
now living here with you

50–ita etän praëeñyämo
mätå-çokäpanuttaye
tataù çäpäd vinirmaktä
lokaà yäsyanti vijvaräù

We wish to take them from this place to dispel their mother’s sorrow. Then,
released from their curse and free from all suffering, they will return to their
home in heaven.

51–smarodgéthaù pariñvaìgaù
pataìgaù kñudrabhåd ghåëé
ñaò ime mat-prasädena
punar yäsyanti sad-gatim

By My grace these six—Smara, Udgétha, Pariñvaìga, Pataìga, Kñudrabhåt
and Ghåëé—will return to the abode of pure saints.

53–tän dåñövä bälakän devé
putra-sneha-snuta-stané
pariñvajyäìkam äropya
mürdhny ajighrad abhékñëaçaù

When she saw her lost children, Goddess Devaké felt such affection for them
that milk flowed from her breasts. She embraced them and took them onto her
lap, smelling their heads again and again.

54–apäyayat stanaà prétä
suta-sparça-parisnutam
mohitä mäyayä viñëor
yayä såñöiù pravartate

Lovingly she let her sons drink from her breast, which became wet with milk
just by their touch. She was entranced by the same illusory energy of Lord
Viñëu that initiates the creation of the universe.

55/56–pétvämåtaà payas tasyäù
péta-çeñaà gadä-bhåtaù
näräyaëäìga-saàsparçapratilabdhätma-
darçanäù
te namaskåtya govindaà
devakéà pitaraà balam
miñatäà sarva-bhütänäà
yayur dhäma divaukasäm

By drinking her nectarean milk, the remnants of what Kåñëa Himself had
previously drunk, the six sons touched the transcendental body of the Lord,
Näräyaëa, and this contact awakened them to their original identities. They
bowed down to Govinda, Devaké, their father and Balaräma, and then, as
everyone looked on, they left for the abode of the demigods.

57–taà dåñövä devaké devé
måtägamana-nirgamam
mene su-vismitä mäyäà
kåñëasya racitäà nåpa

Seeing her sons return from death and then depart again, saintly Devaké was
struck with wonder, O King. She concluded that this was all simply an illusion
created by Kåñëa.

58–evaà-vidhäny adbhutäni
kåñëasya paramätmanaù
véryäëy ananta-véryasya
santy anantäni bhärata

Çré Kåñëa, the Supreme Soul, the Lord of unlimited valor, performed
countless pastimes just as amazing as this one, O descendant of Bharata.

59–çré-süta uväca
ya idam anuçåëoti çrävayed vä muräreç
caritam amåta-kérter varëitaà vyäsa-putraiù
jagad-agha-bhid alaà tad-bhakta-sat-karëa-püraà
bhagavati kåta-citto yäti tat-kñema-dhäma

Çré Süta Gosvämé said: This pastime enacted by Lord Muräri, whose fame is
eternal, totally destroys the sins of the universe and serves as the
transcendental ornament for His devotees’ ears. Anyone who carefully hears or
narrates this pastime, as recounted by the venerable son of Vyäsa, will be able
to fix his mind in meditation on the Supreme Lord and attain to the
all-auspicious kingdom of God.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -480-484 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

480–ராமானுஜர்-ஸ்ரீ ரெங்கம் கரி சைலம் திரு மலை திரு நாராயண புரம் அஹோபிலம் பூரி ஜகன்னாதன் பத்ரி நைமிசாரண்யம்  துவாரகை பிரயாக் மதுரை அயோதியை கயா புஷ்கரம் சாளக்ராமம் –பல ராமன்-தீர்த்த யாத்ரை-இருவருக்கும் சேராமல் இருக்க –பிரபாச ஷேத்ரம் -சரத சயனம் கண்ணன் வேடன் அம்பு விட ஸ்ரீ வைகுண்டம் போன இடம்..சரஸ்வதி மேற்கு நோக்கி போகும்-மானா பத்ரிக்கு மேல்/பிரயாக் அந்தர்வாகினி /யமுனை/தீர்த்தம் ஆடி–கங்கை நீராடி–கங்கை கங்கை வாசகத்தாலே –கடு வினை கழிவோம்-அகண்ட கங்கை//நைமிசாரண்யம் கிட்டினார்–வம்புலா கூந்தல்–பிறர் பொருள் தாரம் நம்பினார் -செப்பு பொம்மை தழுவ-மொழிவதற்கு அஞ்சி நம்பி நான் சரண் அடைந்தேன்–சக்கர நதி-வியாசர் வால்மீகி சுதர் கதை சொன்ன இடம்-பாகவத புராணம் ஆரம்பித்த இடம்–ரோம கர்ஷர் மரத்தில்  அடியில் இருந்து பல ரிஷிகளுக்கு கதை சொல்ல -இவரை கண்டு கொள்ளாமல் இருக்க –அவமரியாதை தர்ப்பம் தலை போக பிரம ஹத்தி தோஷம்-கதை சொல்ல ஆள் வேண்டும்-ரோம கர்ஷர் பிள்ளைக்கு கதை சொல்ல அருளி தன -பாபத்துக்கு தீர்த்த யாத்ரை மேலும் போனார் –அஸ்தரம் வீணாக போக கூடாது மிற்து தேவதைக்கும் குற்றம் வராமல் இருக்க -இந்த வலி–உகர சிரவஸ் பிள்ளைக்கு கதை சொல்ல அருளி–ஒரு ஆண்டு காலம் தீர்த்த யாத்ரை போனார்

யாகம் யக்சம் இல்வலம் பிள்ளை வந்து தடுக்க அவனை -பல்வலனை கலப்பையால் அடித்து முடித்தார் –
கைசிகி நதி/சரஸ் சரயு நதி கரை /பிரயாக்-திரு வேணி சங்கமம் மூன்று பின்னல் /ஹர்த்வார் ரிஷிகேஷ்-
481–சீரார் திரு வேம்கடமே –ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் பாரோர் புகழும் பதறி வட மதுரை–திவ்ய தேசங்கள் -ஸ்வயம் வக்த ஷேத்ர எட்டும் /முக்தி தரும் ஷேத்ரம் ஏழு/புண்ய நதிகள்-பீமம் துர் யோதனன் கதை யுத்தம் அறிந்து வருவார்

79 அத்யாயம் 8 /9 ஸ்லோஹம்  –திரிவேணி மாதவன் சந்நிதி–பித்ரு தர்பணம்–ஹாரத்தி உத்சவம் –கங்கையில்-கோமதி கண்டகி நதி-காளா கண்டகி முக்திநாத் -ஸ்ரோனா நதி-ராம லஷ்மணர் தங்கிய இடம்-கயா பல்குனி நதி–கயா ஸ்ரார்தம் பண்ணி கொண்டார்-கங்கை கடலில் கலக்கும் இடம் கங்கா சாகர்-மகேந்திர கிரி-சப்த கோதாவரி பம்பை நதி/ஸ்ரீ சைலம் -திரு வேம்கடம் சப்த கிரி-தொழுது கொண்டார்-காஞ்சி -வரதனை அத்தி ஊரானை அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி தேவ ராஜன்–ஸ்ரீ ரெங்கம்-ஹரி ஆசை பட்டு சேர்ந்த திவ்ய தேசம்-அரங்கத்தம்மா -நம்பெருமாள் பூலோக வைகுண்டம்–ரிஷபாத்ரி கள் அழகர் கிழார் ஒழி-அழகன் அலங்காரன் –நூபுர கங்கை –தஷிண மதுரை திரு பல்லாண்டு பிறந்த இடம் -கூடல் அழகர்-சேது கரை திரு புல்லாணி-கடலில் அணை-தாம்பர பரணி வைகை கன்யா குமரி துர்கா தேவி-திரு அனந்த புரம்பசு மாடு தானம்-கோகர்ணம் சிவா ஷேத்ரம்-பிரபாச ஷேத்ரம் அடைந்தார் குருஷேத்ரம் வந்தார்-துல்ய பலசாலி நிறுத்த சொன்னார் கண்ணன் நீர் சொல்ல கூடாது த்வாரகை போனார் அங்கு இருந்து -பலன் இதை கேட்டவன் நினைந்தவன் விஷ்ணு பக்தன் ஆகிறான்
482பத்ரம் பலம் தோயம் -பக்தி உடன் கொடுக்கும் எதையும் கொள்வான் –அவாப்த சமஸ்த காமன் -உள் அன்பு ஒன்றையே எதிர் பார்கிறான் -குறும்பு அறுத்த நம்பி மண் புஷ்பம்-சுதாமா குசேலர்-சாந்தீபன் உடன் சேர்ந்து கற்ற -செல்வம் உதவினது -குசேலோ உபாக்யானம் -80௦-௦/81 அத்யாயம்–உள் அன்புடன் சமர்பித்தையே ஏற்று கொள்கிறான் –செவிகள் ஆற கீர்த்தி கேட்க்க வேண்டும் பரிஷித் –விருப்பம் அவன் இடம் கொண்டால் வேற என்ன வேண்டும்–அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் –கூப்பும் கைகள் நினைக்கும் மனம் கேட்க்கும் காது-கேளா செவி  செவி அல்ல – நா அவனையே பாட வேண்டும் ஜிக்வே கேசவ கீர்த்தி-அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம் –ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் கொண்டு–விஷ்ணு கதை கேட்க்க ஆசை-சுகர் ஆழ்ந்து அவகாசம் எடுத்து கொண்டு தேற்றி கொண்டு பேச ஆரம்பிக்கிறார்–ஆத்மா நண்பன் புலன் மனம் அடக்கினவர் குசேலர்–மனைவியும் நல்லவள்–குழந்தைக்கு ஒன்றும் இல்லையே சாந்தீபன் இடம் சேர்ந்து படித்தார்களே -சாஷாத் சரியா பதியே நண்பன்-குடும்ப நடக்கவே கஷ்டம்-துவாரகை நகர் அதிபதி-யோசித்து ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் கேட்க வேண்டி ஐஸ்வர்யம் கேட்கணுமா –ஆடை அன்னம் இன்றால் அவனுக்கு தான் குற்றம்-கண்ணனுக்கு அந்த குற்றம்வர கூடாது போய் வாரும்-கிழிந்த துணி குசேலர்-தரிசிக்க வாய்ப்பு கிட்டுமே என்று செல்ல –சமர்பிக்க கொண்டு போகணுமே–அவல் வாங்கி துணி கிழித்து முடிந்து கொடுக்க வெட்க்கி இடுப்பில் -நம் கண்ணன் கண் அல்லது இல்லை கண்
483-நான்கு வித பக்தர்களில் அவனுக்கே என்று தொண்டு புரியும் –ஞானவான் வாசு தேவ சர்வம் ச துர் லபம் –தாரக போஷாக போக்கியம் கண்ணன் ஒருவனே -குடத்தில் இட்ட விளக்கு போல் –தனம் மதியம் துவ பாத பங்கயம் -80௦-14 ச்லோஹம்–குசேலர் –கண்ணனுக்கு எதை -விஷமே அவனுக்கு என்றாலும் ஏற்று கொள்கிறான் உகந்து–பாரித்து கொண்டே போகிறார் குசேலர்–தரிசனம் கிட்டுமா பாக்கியம் கிட்டுமா -கோடி அசைந்து கண்ணன் உள்ளான்-வட திசை மதுரை–என் புருஷோத்தமன் இருக்கை–16108 அந்த புரமும் பார்கிறார் –ருக்மிணி அந்த புரம்- இருந்த கண்ணன் குசேலரை ஆலிங்கனம்  செய்து கொள்ள -பழைய நினைவு கொண்டு ஆனந்த கண்நீர்விட்டானாம் கண்ணன்–ருக்மிணி கட்டில் அமர வைத்து பூஜிகிரானாம் தீபம் தூபம் சந்தனம் பூசி–ருக்மிணி தேவி விசிற –அனைவரும் ஆச்சர்யம்-கண்ணன் திரு அடி வருட–ஸ்ரீநிவாசன் உலக நாயகன் இவரை அமர வைத்து –பூர்வா குரு குலம் –கை பிடித்து –கிடைத்தது கொண்டு திருப்தி ஆசை இன்றி -கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்த பெரும் செல்வம் வேண்டாதவர் வைராக்கியம் கொண்டவர் புகழ–பற்று அற்று-மால் ; பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையை பால் மனம் விட்டு–குரு சிஸ்ரூஷம் பண்ணுவதே -பனி விடை செய்வதே எனக்கு பிரியம் என்கிறான்-ஆச்சர்ய வைபவம் பேசி கொள்கிறார்கள்- சாந்தீபன் சொல்லி காட்டுக்கு போய் சுள்ளி கொண்டு வர போனதை பேசி -காற்று மழை திகைத்து போய் நிற்க -மரத்தின் அடியில் இரவில் தங்கி-சாந்தீபன் தேடி வர -வெட வெடத்து குளிரில் இருக்க — ஆத்மா அற்பணம் குரு ஆசீர்வாதம் -இங்கும் அங்கும் நன்றாக இருக்க –அன்று அருள் புரிய நாம் நன்றாக இருக்கிறோம் பேசி கொள்கிறார்கள்–உள் வெளி கண்ணால் குரு அனுக்ரகம் மனிசன் முழுவதும் பெறுகிறான் –அண்ணிக்கும் அமுது ஊரும் என் நாவுக்கே தேவு மற்று அறியேன் –குறை உடன் இருப்பதை இனி குசேலர் சொல்லுவாரா
484-குரு பரம்பரை-ஹாரம் போல் –ஆச்சர்ய ரத்னா மாலை–திருடர் கொண்டு போக மாட்டார்கள் பொறாமை பட மாட்டார்கள் எதி ராஜர் நாயக ரத்னம் பதக்கம்-தயா சதகம்-படி துறை இரங்கி நீர் ஆடுவது போல் குரு வழியாக அவனை அடைய வேண்டும்..ஆச்சார்யர் ஒரு கண்ணால் -பிரம்மா எட்டு சிவன் மூன்று விஷ்ணு 1000 கண் சமம் இல்லை–காருண்யம் சாஸ்திர பாணியாக குருவாக -சஸ்த்ரம் இன்றி சாஸ்திரம்-மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா–நாரணர்க்கு ஆள் ஆயினரே ராமானுஜன் தோன்றின அப் பொழுதே –செம்கோல் உடைய திரு அரங்க செல்வர் ஆச்சர்ய பரம்பரை முதல் இடம் பிடித்தார்-ரகஸ்ய த்ரயம் ஸ்ரீ ரெங்க நாயகிக்கு உபதேசித்து -ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி மகிஷிம் -விஷ்வக் சேனர்-சூத்திர வதி சமேத –பிர பன்ன ஜன கூடஸ்தர் –உண்டோ வைகாசிக்கு  விசாகத்துக்கு ஒப்பு உண்டோ சடோகொபர்க்கு உண்டோ திரு வாய் மொழி குருகூருக்கு ஒப்புஉண்டோ/நாதமுனி-ஆழமான பகவத் பக்தி வைராக்கியம்/உய்ய கொண்டார் திரு வெள்ளறை அவதாரம்–மணக்கால் நம்பி லால்குடி பக்கம் புண்டரீகாஷர் ராம மிஸ்ரர் இவர் இருவரும்-ஆள வந்தார் -காட்டு மன்னார் கோவில்–காரேய் கருணை வள்ளல்கள்/பெரிய நம்பி -மகா பூர்ணர் சித்ர தேர் பக்கம் திரு மாளிகை எதிரே கூரத் ஆழ்வான் திரு மாளிகை/திரு கோஷ்டியூர் நம்பி/பெரிய திரு மலை நம்பி/திரு மாலை ஆண்டான்/ஆழ்வார் திரு அரங்க பெருமாள் அரையர்/கஜேந்திர தாசர் திரு கச்சி நம்பி –ஸ்ரீ பெரும் பூதூர் சுவாமி ராமானுஜன்-லோக குரு உடையவர் -எம்பார் மதுர மங்கலம்/பட்டர் தெற்கு கோபுர வாசல் பக்கம் கூரத் ஆழ்வான் அருகில்/நஞ்சீயர் /நம் பிள்ளை -ஈடு சாதித்த பெருமை/வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை பட்டோலை கொண்டார்/பெரிய வாச்சான் பிள்ளை /பிள்ளை லோகாசார்யர் //வேதாந்த தேசிகன் தூப்புல் விளக்கு ஒளி/கூர குலோதம தாசர்/திரு வாய் மொழி பிள்ளை/குந்தி நகரம் -மதுரை பக்கம் ஸ்ரீ சைலேசர் /மணவாள மா முனிகள்  –பூர்வர் ஹாரம் முற்று பெரும்
10-78

36–çré-bhagavän uväca
ätmä vai putra utpanna
iti vedänuçäsanam
tasmäd asya bhaved vaktä
äyur-indriya-sattva-vän

The Supreme Lord said: The Vedas instruct us that one’s own self takes
birth again as one’s son. Thus let Romaharñaëa’s son become the speaker of the
Puräëas, and let him be endowed with long life, strong senses and stamina.

37–kià vaù kämo muni-çreñöhä
brütähaà karaväëy atha
ajänatas tv apacitià
yathä me cintyatäà budhäù

Please tell Me your desire, O best of sages, and I shall certainly fulfill it.
And, O wise souls, please carefully determine My proper atonement, since I do
not know what it might be.

9–atha tair abhyanujïätaù
kauçikém etya brähmaëaiù
snätvä sarovaram agäd
yataù sarayür äsravat

Then, given leave by the sages, the Lord went with a contingent of
brähmaëas to the Kauçiké River, where He bathed. From there He went to the
lake from which flows the river Sarayü.

10–anu-srotena sarayüà
prayägam upagamya saù
snätvä santarpya devädén
jagäma pulahäçramam

The Lord followed the course of the Sarayü until He came to Prayäga, where
He bathed and then performed rituals to propitiate the demigods and other
living beings. Next He went to the äçrama of Pulaha Åñi.

11/12/13/14/15–gomatéà gaëòakéà snätvä
vipäçäà çoëa äplutaù
gayäà gatvä pitèn iñövä
gaìgä-sägara-saìgame
upaspåçya mahendrädrau
rämaà dåñöväbhivädya ca
sapta-godävaréà veëäà
pampäà bhémarathéà tataù
skandaà dåñövä yayau rämaù
çré-çailaà giriçälayam
draviòeñu mahä-puëyaà
dåñövädrià veìkaöaà prabhuù
käma-koñëéà puréà käïcéà
käveréà ca sarid-varäm
çré-rangäkhyaà mahä-puëyaà
yatra sannihito hariù
åñabhädrià hareù kñetraà
dakñiëäà mathuräà tathä
sämudraà setum agamat
mahä-pätaka-näçanam

Lord Balaräma bathed in the Gomaté, Gaëòaké and Vipäçä rivers, and also
immersed Himself in the Çoëa. He went to Gayä, where He worshiped His
forefathers, and to the mouth of the Ganges, where He performed purifying
ablutions. At Mount Mahendra He saw Lord Paraçuräma and offered Him
prayers, and then He bathed in the seven branches of the Godävaré River, and
also in the rivers Veëä, Pampä and Bhémarathé. Then Lord Balaräma met Lord
Skanda and visited Çré-çaila, the abode of Lord Giriça. In the southern
provinces known as Draviòa-deça the Supreme Lord saw the sacred Veìkaöa
Hill, as well as the cities of Kämakoñëé and Käïcé, the exalted Käveré River and
the most holy Çré-raìga, where Lord Kåñëa has manifested Himself. From there
He went to Åñabha Mountain, where Lord Kåñëa also lives, and to the southern
Mathurä. Then He came to Setubandha, where the most grievous sins are
destroyed.

16/17–taträyutam adäd dhenür
brähmaëebhyo haläyudhaù
kåtamäläà tämraparëéà
malayaà ca kuläcalam
taträgastyaà samäsénaà
namaskåtyäbhivädya ca
yojitas tena cäçérbhir
anujïäto gato ‘rëavam
dakñiëaà tatra kanyäkhyäà
durgäà devéà dadarça saù

There at Setubandha [Rämeçvaram] Lord Haläyudha gave brähmaëas ten
thousand cows in charity. He then visited the Kåtamälä and Tämraparëé rivers
and the great Malaya Mountains. In the Malaya range Lord Balaräma found
Agastya Åñi sitting in meditation. After bowing down to the sage, the Lord
offered him prayers and then received blessings from him. Taking leave from
Agastya, He proceeded to the shore of the southern ocean, where He saw
Goddess Durgä in her form of Kanyä-kumäré.

18–tataù phälgunam äsädya
païcäpsarasam uttamam
viñëuù sannihito yatra
snätväsparçad gaväyutam

Next He went to Phälguna-tértha and bathed in the sacred Païcäpsarä Lake,
where Lord Viñëu had directly manifested Himself. At this place He gave away
another ten thousand cows.

19/20/21–tato ‘bhivrajya bhagavän
keraläàs tu trigartakän
gokarëäkhyaà çiva-kñetraà
sännidhyaà yatra dhürjaöeù
äryäà dvaipäyanéà dåñövä
çürpärakam agäd balaù
täpéà payoñëéà nirvindhyäm
upaspåçyätha daëòakam
praviçya reväm agamad
yatra mähiñmaté puré
manu-tértham upaspåçya
prabhäsaà punar ägamat

The Supreme Lord then traveled through the kingdoms of Kerala and
Trigarta, visiting Lord Çiva’s sacred city of Gokarëa, where Lord Dhürjaöi
[Çiva] directly manifests himself. After also visiting Goddess Pärvaté, who
dwells on an island, Lord Balaräma went to the holy district of Çürpäraka and
bathed in the Täpé, Payoñëé and Nirvindhyä rivers. He next entered the
Daëòaka forest and went to the river Revä, along which the city of Mähiñmaté
is found. Then He bathed at Manu-tértha and finally returned to Prabhäsa.

29–diñöaà tad anumanväno
rämo dväravatéà yayau
ugrasenädibhiù prétair
jïätibhiù samupägataù

Concluding that the battle was the arrangement of fate, Lord Balaräma went
back to Dvärakä. There He was greeted by Ugrasena and His other relatives,
who were all delighted to see Him.

30-taà punar naimiñaà präptam
åñayo ‘yäjayan mudä
kratv-aìgaà kratubhiù sarvair
nivåttäkhila-vigraham

Later Lord Balaräma returned to Naimiñäraëya, where the sages joyfully
engaged Him, the embodiment of all sacrifice, in performing various kinds of
Vedic sacrifice. Lord Balaräma was now retired from warfare.

31–tebhyo viçuddhaà vijïänaà
bhagavän vyatarad vibhuù
yenaivätmany ado viçvam
ätmänaà viçva-gaà viduù

The all-powerful Lord Balaräma bestowed upon the sages pure spiritual
knowledge, by which they could see the whole universe within Him and also
see Him pervading everything.

10-80

4–yäcitvä caturo muñöén
viprän påthuka-taëòulän
caila-khaëòena tän baddhvä
bhartre prädäd upäyanam

Sudämä’s wife begged four handfuls of flat rice from neighboring brähmaëas,
tied up the rice in a torn piece of cloth and gave it to her husband as a present
for Lord Kåñëa.

15–sa tän ädäya viprägryaù
prayayau dvärakäà kila
kåñëa-sandarçanaà mahyaà
kathaà syäd iti cintayan

Taking the flat rice, the saintly brähmaëa set off for Dvärakä, all the while
wondering “How will I be able to have Kåñëa’s audience?”

19–sakhyuù priyasya viprarñer
aìga-saìgäti-nirvåtaù
préto vyamuïcad ab-bindün
neträbhyäà puñkarekñaëaù

The lotus-eyed Supreme Lord felt intense ecstasy upon touching the body of
His dear friend, the wise brähmaëa, and thus He shed tears of love.

20/21/22–athopaveçya paryaìke
svayam sakhyuù samarhaëam
upahåtyävanijyäsya
pädau pädävanejanéù
agrahéc chirasä räjan
bhagaväû loka-pävanaù
vyalimpad divya-gandhena
candanäguru-kuìkamaiù
dhüpaiù surabhibhir mitraà
pradépävalibhir mudä
arcitvävedya tämbülaà
gäà ca svägatam abravét

Lord Kåñëa seated His friend Sudämä upon the bed. Then the Lord, who
purifies the whole world, personally offered him various tokens of respect and
washed his feet, O King, after which He sprinkled the water on His own head.
He anointed him with divinely fragrant sandalwood, aguru and kuìkuma pastes
and happily worshiped him with aromatic incense and arrays of lamps. After
finally offering him betel nut and the gift of a cow, He welcomed him with
pleasing words.

31–kaccid guru-kule väsaà
brahman smarasi nau yataù
dvijo vijïäya vijïeyaà
tamasaù päram açnute

My dear brähmaëa, do you remember how we lived together in our spiritual
master’s school? When a twice-born student has learned from his guru all that is
to be learned, he can enjoy spiritual life, which lies beyond all ignorance.

32–sa vai sat-karmaëäà säkñäd
dvijäter iha sambhavaù
ädyo ‘ìga yaträçramiëäà
yathähaà jïäna-do guruù

My dear friend, he who gives a person his physical birth is his first spiritual

master, and he who initiates him as a twice-born brähmaëa and engages him inreligious duties is indeed more directly his spiritual master. But the person whobestows transcendental knowledge upon the members of all the spiritual orders of society is one’s ultimate spiritual master. Indeed, he is as good as My own self.

45–yasya cchando-mayaà brahma
deha ävapanaà vibho
çreyasäà tasya guruñu
väso ‘tyanta-viòambanam

O almighty Lord, Your body comprises the Absolute Truth in the form of
the Vedas and is thus the source of all auspicious goals of life. That You took up
residence at the school of a spiritual master is simply one of Your pastimes in

10-81

3-çré-bhagavän uväca
kim upäyanam änétaà
brahman me bhavatä gåhät
aëv apy upähåtaà bhaktaiù
premëä bhury eva me bhavet
bhüry apy abhaktopahåtaà
na me toñäya kalpate

The Supreme Lord said: O brähmaëa, what gift have you brought Me from
home? I regard as great even the smallest gift offered by My devotees in pure
love, but even great offerings presented by nondevotees do not please Me

4-patraà puñpaà phalaà toyaà
yo me bhaktyä prayacchati
tad ahaà bhakty-upahåtam
açnämi prayatätmanaù

If one offers Me with love and devotion a leaf, a flower, a fruit or water, I
will accept it.

8–itthaà vicintya vasanäc
céra-baddhän dvi-janmanaù
svayaà jahära kim idam
iti påthuka-taëòulän

Thinking like this, the Lord snatched from the brähmaëa’s garment the
grains of flat rice tied up in an old piece of cloth and exclaimed, “What is this?

9–nanv etad upanétaà me
parama-préëanaà sakhe
tarpayanty aìga mäà viçvam
ete påthuka-taëòuläù

“My friend, have You brought this for Me? It gives Me extreme pleasure.
Indeed, these few grains of flat rice will satisfy not only Me but also the entire
universe.”

10–iti muñöià sakåj jagdhvä
dvitéyäà jagdhum ädade
tävac chrér jagåhe hastaà
tat-parä parameñöhinaù

After saying this, the Supreme Lord ate one palmful and was about to eat a
second when the devoted goddess Rukmiëé took hold of His hand.

11–etävatälaà viçvätman
sarva-sampat-samåddhaye
asmin loke ‘tha vämuñmin
puàsas tvat-toña-käraëam

[Queen Rukmiëé said:] This is more than enough, O Soul of the universe, to
secure him an abundance of all kinds of wealth in this world and the next. After
all, one’s prosperity depends simply on Your satisfaction.

17–niväsitaù priyä-juñöe
paryaìke bhrätaro yathä
mahiñyä véjitaù çränto
bäla-vyajana-hastayä

He treated me just like one of His brothers, making me sit on the bed of His
beloved consort. And because I was fatigued, His queen personally fanned me
with a yak-tail cämara.

18–çuçrüñayä paramayä
päda-saàvähanädibhiù
püjito deva-devena
vipra-devena deva-vat

Although He is the Lord of all demigods and the object of worship for all
brähmaëas, He worshiped me as if I were a demigod myself, massaging my feet
and rendering other humble services

19–svargäpavargayoù puàsäà
rasäyäà bhuvi sampadäm
sarväsäm api siddhénäà
mülaà tac-caraëärcanam

Devotional service to His lotus feet is the root cause of all the perfections a
person can find in heaven, in liberation, in the subterranean regions and on
earth.

27patnéà vékñya visphurantéà
devéà vaimänikém iva
däsénäà niñka-kaëöhénäà
madhye bhäntéà sa vismitaù

Sudämä was amazed to see his wife. Shining forth in the midst of
maidservants adorned with jeweled lockets, she looked as effulgent as a
demigoddess in her celestial airplane.

28–prétaù svayaà tayä yuktaù
praviñöo nija-mandiram
maëi-stambha-çatopetaà
mahendra-bhavanaà yathä

With pleasure he took his wife with him and entered his house, where there
were hundreds of gem-studded pillars, just as in the palace of Lord Mahendra.

35–kiïcit karoty urv api yat sva-dattaà
suhåt-kåtaà phalgv api bhüri-käré
mayopaëétaà påthukaika-muñöià
pratyagrahét préti-yuto mahätmä

The Lord considers even His greatest benedictions to be insignificant, while
He magnifies even a small service rendered to Him by His well-wishing
devotee. Thus with pleasure the Supreme Soul accepted a single palmful of the
flat rice I brought Him.

36–tasyaiva me sauhåda-sakhya-maitrédäsyaà
punar janmani janmani syät
mahänubhävena guëälayena
viñajjatas tat-puruña-prasaìgaù

The Lord is the supremely compassionate reservoir of all transcendental
qualities. Life after life may I serve Him with love, friendship and sympathy,
and may I cultivate such firm attachment for Him by the precious association of
His devotees.

37–bhaktäya citrä bhagavän hi sampado
räjyaà vibhütér na samarthayaty ajaù
adérgha-bodhäya vicakñaëaù svayaà
paçyan nipätaà dhaninäà madodbhavam

To a devotee who lacks spiritual insight, the Supreme Lord will not grant
the wonderful opulences of this world-kingly power and material assets. Indeed, in His infinite wisdom the unborn Lord well knows how the intoxication of pride can cause the downfall of the wealthy.

39–tasya vai deva-devasya
harer yajïa-pateù prabhoù
brähmaëäù prabhavo daivaà
na tebhyo vidyate param

Lord Hari is the God of all gods, the master of all sacrifices, and the supreme
ruler. But He accepts the saintly brähmaëas as His masters, and so there exists
no deity higher than them.

40–evaà sa vipro bhagavat-suhåt tadä
dåñövä sva-bhåtyair ajitaà paräjitam
tad-dhyäna-vegodgrathitätma-bandhanas
tad-dhäma lebhe ‘cirataù satäà gatim

Thus seeing how the unconquerable Supreme Lord is nonetheless conquered
by His own servants, the Lord’s dear brähmaëa friend felt the remaining knots
of material attachment within his heart being cut by the force of his constant
meditation on the Lord. In a short time he attained Lord Kåñëa’s supreme
abode, the destination of great saints.

41–etad brahmaëya-devasya
çrutvä brahmaëyatäà naraù
labdha-bhävo bhagavati
karma-bandhäd vimucyate

The Lord always shows brähmaëas special favor. Anyone who hears this
account of the Supreme Lord’s kindness to brähmaëas will come to develop love
for the Lord and thus become freed from the bondage of material work.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -475-479 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

475-அனைத்தையும் கண்ணனுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும் -அவன் உண்ட மிச்சம்-யாகம் அவனுக்கு தானம் தபஸ் எல்லாம் அவன்போருட்டே சர்வம் கிஷ்ணர்ப்பணம் அஸ்து –அனுபவிப்பவன் அவன் அனுபவிக்கும் பொருள் நாம்-பூ சந்தனம் போல் –அது போல் என்னை அனுபவித்து பகவான் மகிழ வேண்டும் நானே போக பொருள்–அஹம் ஹி சர்வ யக்ஜானாம் போக்தா பலன் எல்லாம் நான் -யக்ஜா வராகன்–யக்ஜமே திரு மேனி வடிவம் வாய் ஹோம குண்டம் நாக்கு கோரை பல் யுக தண்டம் –நித்ய ஆரதனமே யாகம் யக்ஜம் தேவ பூஜையே யக்ஜம்–அகர பூஜை முதல் பூஜை-யக்ஜாவ் யக்ஜா பத்தி தூண்டுபவன் பலன் அனைத்தும் அவன் தான் -அவனுக்கு கொடுக்க பீஷ்மர் போல்வார் சொல்ல சகாதேவன் கண்ணன் ஒருவனுக்கே -வேறு யாருக்கு கொடுக்க சொன்னால் காலால் உதைப்பேன் உறுதி உடன் சொன்னான் பூ மாரி பொழிந்தது -உலகமே ஆத்மா வாக கொண்டது-அவன் தானே சர்வ பூத அந்தராத்மா -அக்னி ஆகுதி மந்த்ரம் யோகம் எல்லாம் அவனை -நாராயண சொல்லவே வேதம் -பர பிரமம் கண்ணன் ஒருவனே –சாந்தி கிடைக்க அவனுக்கு கொடுக்க வேண்டும்–மற்றவர் ஆமோதிக்க -யத்ர யோகேஸ்வர -மதிர் மம சஞ்சயன்–சிசுபாலன் வைத்து தீர்த்தான்-காது பொத்தி கொள்ள -அங்கு விட்டுவிலக –வயசில் இளையவன் இடை பிள்ளை வெண்ணெய் ஒன்றே அறிந்தவன் -தர்மம் இல்லாதவன் -யயாதி குல் சாபம் பட்டாபிஷேகம் இழந்தவன் –மதுரை விட்டு ஓடி துவாரகை ஓடி போனவன்-புற முதுகு இட்டு ஓடினவன் – கேட்ப்பார்கள் கேசவன் கீர்த்தி அல்லால் மற்றும் கேட்பாரோ—இவனோ செவி சுடு வார்த்தை–அனைவருக்கும் ஆனந்தம் கொடுக்க வந்தவன்–சக்ர ஆயுதம் எடுத்து கொண்டு பழம் பகைவன் சிசுபாலன்–ஆத்மா ஜோதிஸ் கண்ணன் உடன் கலந்தான்-சிசுபாலன் தந்த வத்ரன்/இரண்டு பேரும்

476-திரு மாலை அறியாதார் திரு மாலை அறியாதவர் ஆவார்–அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயே -திரு பள்ளி எழுச்சி-ராமனால் பூஜிக்க பட்ட பெரிய பெருமாள் -மா முனி வேள்வியை காத்து  –ராஜ சூய யாகம் முடித்து கங்கை கரை ஸ்நானம் –சிசுபாலன் ஆத்மா ஜோதிஸ்-கலந்தது பார்த்தோம்-அவனையே நினைத்ததால் பயம் காதல் நடப்பு வெறுப்பு ஏதாவது–ஒரு காரணம்–நேராக பார்த்து நினைவு அவன் மேலே -காதல் கோபி நடப்பால் பாண்டவர் பயம் கம்சன் பக்தியால் ரிஷிகள் விரோத மனப் பான்மையால் சிசுபாலன்–ஜெயா விசயர் சாபம்-சனகன் சன குமாரர் நுழைய -ஹிரண்ய கசுபு ஹிரன்யாட்ஷன்  /ராவணன் கும்ப கர்ணன்/சிசுபாலன் தந்தவத்திரன்/–துர் யோதனன் பொறாமை கொண்டான் ராஜ சூய யாகம் முடிந்ததும்

75 அத்யாயம் அவப்ருத ஸ்நானம் கங்கைக்கு போக –அனைவரும் ராஜ சூய யாகம் முடிந்தது புகழ-பீமன் தளிகை/துர் யோதனன் -பெட்டி சாவி-பணம்/சக தேவன் வருபவரை பூஜிக்க /நகுலன் பொருள்/அர்ஜுனன் பூஜிக்க கண்ணன் பெரியோர் காலை கழுவும் வேலை–கர்ணன் தானம் பொறுப்பு-
பேரி வாத்தியம் முழங்க கங்கை -வீணை வாத்தியம்-நாட்டியம்–அலங்கரித்து கொண்டு யானை மேல் தர்ம புத்திரன்-ஓடுவார் விழுவார் -ஆடுவார்களும் பாடுவார்களும் –சேர்ந்து நீராட -தீர்த்த வாரி உத்சவம்–சக்கரத் ஆழ்வார் –திரு கண்ண புரம் திருமலை ராயன் பட்டணம்–மாசி மகம் -பஞ்சமி தீர்த்த உத்சவம் திரு சானூர் முக்கியம் —கோனேரி தீர்த்த வரி திரு மலை–கண்ணன் துரி யோதனன் ஒரு வருஷம் அங்கே தங்கி இருக்க துர் யோதனன்  அவமானம் பொறாமை என்ன என்று மேலே பார்ப்போம்
477-

அவதார பலன்-கீதை-சிசுபாலன் முதலோர் முடிய -துரி யோதனன் பொறாமை-எதிர்க்கிற கோஷ்ட்டி-இன்றி பெருமை பொறாமல் இருக்கிறார்-நாஸ்திகர் ஆஸ்திகரும் ஆஸ்திக நாஸ்திகர்–மூன்று வகை மா முனிகள்–இல்லை என்பவன் வைய முடியாதே ஆகாச தாமரை முயல் கொம்பு-வஸ்துவே இல்லை–ஆனால் ஆஸ்திக நாஸ்திகர் -இல்லை சொல்லி வைத்து-வெளியில் ஓன்று நினைந்து பேசி-இவரையும் விட -மூர்கர் என விட்டு நடு சொன்னவரை நாளும் தொடர்–போய் ஆசனம் இட்டு -சண்டைக்கு சகாயமும் கேட்டானே -இந்திர பிரஸ்தம் இருந்து ஒரு வருஷம் 75 -25 ஸ்லோஹம்—கண்ணன் மட்டும் தங்கி இருக்க -விஸ்வ கர்ம மாயன் செய்த ராஜ்ய சபை-கண்டு பொறாமை-தரை தண்ணீர் தெரியாமல்-விழ -கேலி சிரிப்பு -தர்ம புத்திரன் தடுக்க -கண்ணன் ஆமோதிக்க -அவமானம்-வஞ்சம் தீர்க்க –பூமி பாரம் நீக்க —
76 அத்யாயம்-சால்வன் -சிசுபாலன் நண்பன்-துவாரகை முற்றுகை இட்டான் கண்ணன் இல்லாதபொழுது ..-பரம சிவன் தவம் -மாய விமானம் கேட்டு பெற்றான் –பிரத்யும்னன் கூட சண்டை-மாயா விமானம் எதிர் கொள்ள முடிய வில்லை -துயுமான் மந்த்ரி கதை கொண்டு பிரத்யும்னன் -தாருகன் பிள்ளை தேர் ஒட்டி -காக்க வெளியில் கூட்டி வர -மயக்கம் மாரி மீண்டும் யுத்த பூமி போனான்
478-பாகவதம் வேதாந்தம் செழும் பொருள்-சர்வ ரஷகம் -பிராட்டி உடன் சேர்ந்து காக்கும் கடவுள் கண்ணா பிரான் –தாய் குழந்தை கஷ்டம் அறியாமல் போக்குவது போல் புக்குகிறான்-பிரத்யும்னன் அடி பட்டு விழ -யுத்த பூமி யில் இருந்து அகற்றி போக –புற முதுகிட்டு-போக வேண்டிஇருகிறே வருந்த –குற்றம் ஓன்று இல்லா கோவலன்-கறவை கணங்கள் கறந்து–செற்றார்  செரு செய்யும் –போய் சண்டை போடும்–சாரதி என் கடமை நான் செய்தேன்–77  அத்யாயம்-மீண்டும் கூட்டி போக சொல்ல பெரும் சண்டை-செய்து இந்திர பிரஸ்தம் வரை போக–துர் நிமித்தம் அப சகுனம் கண்டு கண்ணன் வர-சால்வனை எதிர்த்து போக -கதை உடன் சண்டை/கையில் வில் கொண்டும்/சண்டை–தேவர் சித்தர் ரிஷி-என்ன யுத்தம்-மாயாவி-தேவகி செய்தி சொல்வது போல் சொல்லி-வாசுதேவனை இழுத்து போக -என்று-எல்லாம் மாயை-மாயா சிரஸ் காட்டியது போல்– ரிஷிகள் இப் படி பேசி கொள்கிறார் உண்மை இல்லை-கண்ணன் சோகம் பட்டார்-சுகர் இது நடக்க வில்லை-மாயை அறிவான் மனிச பிறவி எடுத்து கொண்டதற்கு ஏற்று நடக்கிறான் -ஆனக துந்துபி என்ற பெயர் வாசுதேவன்–சூர்யனுக்கு இருட்டா கண்ணனுக்கு சோகமா –வேதார்த்த சன்க்ரகம்-அக்ஞானம் துயரம் தீண்டாது–சங்கு சக்கரம் ஏந்தி நின்று அழிக்கிறார்
479-எம் இடர் கடிவானே திரு புளின்குடி காய்சின வேந்தன் பூமி பாலன்–காண வாராயே -நின்றும் இருந்தும் கிடந்தது  ஸ்ரீ -வைகுந்தம்  கள்ள பிரான்-வரகுண மங்கை நத்தம் விஜயாசனர் -ஆழ்வார் தயாரா என்று எதிர் பார்த்து காத்து இருக்கிறான்–பக்தியில் முற்றி கனிந்து விட்டாரா வைகுந்தம் நின்று வர குணமங்கை அமர்ந்து திரு புளின்குடி கிடந்தது –மூன்றிலும் போகய பாக துரை உடன் — பொன் மிசை மலை -கார் முகில் போல் -சூர்யன் உதித்தால் போல்கருடன் எம்பெருமான் கிரீடம் போல் -அன்னைமீர் இதற்க்கு என் செய்கேன் -திரு புலியூர் குட்ட நாடு-இது போல் கிரீடம் சக்கரம் ஏந்தி கருடன் மேல் வந்து ரஷிகிறான்-35 ச்லோஹம் -உதய கிரி மேல் சூர்யன் போல் சக்கரம் பற்றி கொண்டு-அறுத்து தள்ளி-சால்வன் அழிந்தான் -ஜெயா ஜெயா மங்கலம்-தந்தவத்திரன் அடுத்து -வர-78 அத்யாயம் -கடல் அலை ஆர்பரித்து வருவது போல் சண்டை-கதை சுழற்றி-கௌமோதகி-கதை-கண்ணன் -சுதர்சனம் சக்கரம்-திரு மோகூர் அழகிய திருமேனி அடையாளம் அலங்காரம் ஆபரணம் ஆத்தன் –கால மேகத்தை அன்றி மற்று ஓன்று இல்லை கதியே–ஹேதி ராஜன்-கதை தண்டு-கொடும் தண்டு –சிலை இலங்கு .தண்டு ஒண் சங்கு என்கிற்றாளால் –பிரயோக சக்கரம் -திரு கண்ண புரம்-தேவர்களுக்கு ஆனந்தம் அசுரர் அழிக்கும் கவ்மோதகம் இடது கை நுனியில் பற்றி –கயை-கதாதரன் திரு நாமம்-கதை கொண்டே தந்த வத்ரனை முடித்தார்-தம்பி எதிர்த்து வர அவனையும் முடித்தார் –குருஷேத்திர யுத்தம் நடப்பதை உணர்ந்தார் பல ராமன் -தீர்த்த யாத்ரை போகிறார் —
10-74

20/21–

yad-ätmakam idaà viçvaà
kratavaç ca yad-ätmakäù
agnir ähutayo manträ
säìkhyaà yogaç ca yat-paraù
eka evädvitéyo ‘säv
aitad-ätmyam idaà jagat
ätmanätmäçrayaù sabhyäù
såjaty avati hanty ajaù

This entire universe is founded upon Him, as are the great sacrificial
performances, with their sacred fires, oblations and mantras. Säìkhya and yoga
both aim toward Him, the one without a second. O assembly members, that
unborn Lord, relying solely on Himself, creates, maintains and destroys this
cosmos by His personal energies, and thus the existence of this universe
depends on Him alone.

22–vividhänéha karmäëi
janayan yad-avekñayä
éhate yad ayaà sarvaù
çreyo dharmädi-lakñaëam

He creates the many activities of this world, and thus by His grace the whole
world endeavors for the ideals of religiosity, economic development, sense
gratification and liberation.

6–yayätinaiñäà hi kulaà
çaptaà sadbhir bahiñ-kåtam
våthä-päna-rataà çaçvat
saparyäà katham arhati

Yayäti cursed the dynasty of these Yädavas, and ever since then they have
been ostracized by honest men and addicted to liquor. How, then, does Kåñëa deserve to be worshiped?

37–brahmarñi-sevitän deçän
hitvaite ‘brahma-varcasam
samudraà durgam äçritya
bädhante dasyavaù prajäù

These Yädavas have abandoned the holy lands inhabited by saintly sages and
have instead taken shelter of a fortress in the sea, a place where no brahminical
principles are observed. There, just like thieves, they harass their subjects

38–evam-ädény abhadräëi
babhäñe nañöa-maìgalaù
noväca kiïcid bhagavän
yathä siàhaù çivä-rutam

[Çukadeva Gosvämé continued:] Bereft of all good fortune, Çiçupäla spoke
these and other insults. But the Supreme Lord said nothing, just as a lion
ignores a jackal’s cry.

44–çabdaù kolähalo ‘thäséc
chiçupäle hate mahän
tasyänuyäyino bhüpä
dudruvur jévitaiñiëaù

When Çiçupäla was thus killed, a great roar and howl went up from the
crowd. Taking advantage of that disturbance, the few kings who were
supporters of Çiçupäla quickly left the assembly out of fear for their lives.

45–

caidya-dehotthitaà jyotir
väsudevam upäviçat
paçyatäà sarva-bhütänäm
ulkeva bhuvi khäc cyutä

An effulgent light rose from Çiçupäla’s body and, as everyone watched,
entered Lord Kåñëa just like a meteor falling from the sky to the earth.

46–janma-trayänuguëitavaira-
saàrabdhayä dhiyä
dhyäyaàs tan-mayatäà yäto
bhävo hi bhava-käraëam

Obsessed with hatred of Lord Kåñëa throughout three lifetimes, Çiçupäla
attained the Lord’s transcendental nature. Indeed, one’s consciousness
determines one’s future birth.

10-75

39–sa vréòito ‘vag-vadano ruñä jvalan
niñkramya tüñëéà prayayau gajähvayam
hä-heti çabdaù su-mahän abhüt satäm
ajäta-çatrur vimanä iväbhavat
babhüva tüñëéà bhagavän bhuvo bharaà
samujjihérñur bhramati sma yad-dåçä

Humiliated and burning with anger, Duryodhana turned his face down, left
without uttering a word and went back to Hastinäpura. The saintly persons
present loudly cried out, “Alas, alas !” and King Yudhiñöhira was somewhat
saddened. But the Supreme Lord, whose mere glance had bewildered
Duryodhana, remained silent, for His intention was to remove the burden of
the earth.

10-76

17–täç ca saubha-pater mäyä
divyästrai rukmiëé-sutaù
kñaëena näçayäm äsa
naiçaà tama ivoñëa-guù

With His divine weapons Pradyumna instantly destroyed all of Çälva’s magic
illusions, in the same way that the warm rays of the sun dissipate the darkness
of night.

10-77

28–tato muhürtaà prakåtäv upaplutaù
sva-bodha äste sva-janänuñaìgataù
mahänubhävas tad abudhyad äsuréà
mäyäà sa çälva-prasåtäà mayoditäm

By nature Lord Kåñëa is full in knowledge, and He possesses unlimited
powers of perception. Yet for a moment, out of great affection for His loved
ones, He remained absorbed in the mood of an ordinary human being. He soon
recalled, however, that this was all a demoniac illusion engineered by Maya
Dänava and employed by Çälva.

29–na tatra dütaà na pituù kalevaraà
prabuddha äjau samapaçyad acyutaù
sväpnaà yathä cämbara-cäriëaà ripuà
saubha-stham älokya nihantum udyataù

Now alert to the actual situation, Lord Acyuta saw before Him on the
battlefield neither the messenger nor His father’s body. It was as if He had
awakened from a dream. Seeing His enemy flying above Him in his Saubha
plane, the Lord then prepared to kill him.

30–evaà vadanti räjarñe
åñayaù ke ca nänvitäù
yat sva-väco virudhyeta
nünaà te na smaranty uta

Such is the account given by some sages, O wise King, but those who speak
in this illogical way are contradicting themselves, having forgotten their own
previous statements.

36–jahära tenaiva çiraù sa-kuëòalaà
kiréöa-yuktaà puru-mäyino hariù
vajreëa våtrasya yathä purandaro
babhüva häheti vacas tadä nåëäm

Employing His disc, Lord Hari removed that great magician’s head with its
earrings and crown, just as Purandara had used his thunderbolt to cut off
Våtra’s head. Seeing this, all of Çälva’s followers cried out, “Alas, alas!”

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -470-474 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

470-வந்தே -கண்ணனே ரஷகன்-ராஜா சூயை யாகம் கதை –தர்ம புத்ரர்-தூதன் அனுப்பி -கண்ணன் உத்தவர் இடம் வேண்டி-போக வேண்டும்-இரண்டு பலன்- யாகம் நடக்கும்- ஜராசந்தனை பீமன் மல்ல யுத்தம் பண்ணி முடிக்கலாம்.-உன் அருள் பார்வையும் வேண்டும்..2 லஷம் அரசர் சிறை வைத்து இருக்கிறான் விடுதலை பண்ணலாம் 71 அத்யாயம்–பிராமண வேஷம் கொண்டு பீமன் பிஷையாக மல்ல யுத்தம்- உன் அருள் பார்வையும் வேண்டும்-விசேஷ காரணம் அவன் கடாஷம் –அனைவர் உள்ளும் மன்னி செயல் பாடு செய்விக்கிறான்- பிரமம் அந்தர் ஆத்மா இல்லாத பொருள் ஒன்றும் இல்லை -இந்த்ரன் தன்னை உபாசிக்க சொல்ல -என்னை என்றால் அவன் உள்ளே நீக்கம் அர நிறைந்து இருப்பதால் ஆத்மாவை ஆணை செயும் பர மாதமா அவன்-கடல் ஞாலம் படைதேனும் யானே என்னும் –கண்ணன் தன உடை ஜோதி சென்ற பின் அர்ஜுனன் காண்டீபம் தூக்க முடிய வில்லையே ..பெரும் புறப்பாடு இந்திர பரஸ்தம் நோக்கி–புறப்பாடு விளக்குகிறார் –புடை சூழ மிருதங்க பேறி முழங்க சங்கம் முழங்க –வையம் கண்ட வைகாசி திரு நாள் -கருட சேவை-வீதி ஆற வருவானை விருந்தா வனத்தே கண்டோமே –வரவேற்பு எப்படி பார்ப்போம்

471-வசு தேவ… ஜகத் குரும்–ராஜா சூயை யாகம் பொழுது சிசி பாலனையும் முடிப்பான் –பூர்ண கும்பம் கொண்டு வர வேற்க–பாஞ்சால தேசம் சரஸ்வதி தாண்டி-காந்தார தேசம் கேகேய தேசம் முன்பு -இன்று ஆப்கானிஸ்தான்–நீசர் நம் அழைப்பை ஏற்று கொண்டு வந்தானே தாயார் இருக்கும் திரு மார்பன்-ஆலிங்கனம்-உச்சி முகந்து கடாஷிப்பன் பரத அக்ரூரர் போல்வாரை ஆலிங்கனம் கொண்டது போல் –கள்ள பிரான் ஸ்ரீ வைகுண்டம்-புளின்குடி கிடந்தது வைகுந்தம் நின்று –கனி வாய் சிவப்ப நீ காண வாராயே –கண்ணீர் வடிய பாண்டவர்கள் தழுவ-விழா கோலம் -தோரணம் மா இலை–கண்கள் என்கிற பாத்ரத்தால் கண்ணன் அமிர்தம் குடித்தார்கள்–வண்ண மாடங்கள்-வெள்ளி திரு மேனி விக்ரகம் சௌம்ய நாராயணன்—ஓடுவார் விழுந்தா உகந்து ஆலிப்பார்-பத்னி மார்கள் அஷ்ட மகிஷிகள் உடன் வந்தான் கண்ணன் –மாயன் அசுரனை காத்து ராஜ்ய சபை கட்டி கொடுத்தான் 72 அத்யாயம் -ராஜ்ய சூயை யாகம் பண்ண -உன் சந்நிதி -பக்தி உடன் செய்தால் மணக்கும்…அனைவரும் சமம் உனக்கு-இசைந்து அனுக்ரகம் பண்ணினான் கிருஷ்ணன்-என்னையே வென்று இருகிறாய் உன் தம்பிமார்கள் அனைவரும் உனக்கு பலம் -எப்படி கண்ணனை வென்றார்கள் என்று பின்பு பார்ப்போம்

472-உன் அடியவர்க்கு என் செய்வான் என்று இருத்தி-எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் –அடியார்க்கு மெய்யனாய்-அவர்களால் வெல்ல பட்டு இரிகிறான் அம்பரிஷன் சரித்ரம் கேட்டோம் பக்த பராதீனன்-குல பெண்டிர் கை பிடித்த கணவனை குணத்தால் முந்தானையில் வைத்து கொண்டது போல் –பல்லாண்டு பாட கைங்கர்யம் பண்ணும் அடியவர் –அந்தர் ஆத்மா அவன்-அவனுக்கு யார் ஆத்மா -யாரால் ஆணை செலுத்த படுகிறான் அவன் –ஞானி  தன அவன் ஆத்மா அவன் மதம் என்கிறான் கீதையில்–வாசு தேவ சர்வம் இதி மகாத்மா துர் லபம் -பக்தனை மகாத்மா என்கிறார் –அவன் தான் அவன் உள்ளத்தில் இருக்கிறான்-உண்ணும் சோறு பெருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை- திரு அகீந்திர புரம் ஆதி செஷன் மலை–ஹய கிரீவர்-அறிவு பகவத் விஜய ஞானம்-தேவ நாதன் தேவ நாயகன் அச்சுத சதகம்-ஆச்சார்யர் பெண் பாவனை கொள்ள வைக்கும் அழகன்-தாச சத்யன்-அடியார்க்கு மெய்யன்-10௦-72 -13 ஸ்லோஹம் சகாதேவன் தெற்கு நகுலனை மேற்கு திக்கி அர்ஜுனன் வடக்கு கிழக்கு பீமா சேனன்–ஜராசந்தனை அழிக்க பிராமண வேஷம் -கொண்டு கிரி விரிஜம் பீமம் அர்ஜுனன் கண்ணன் மூவரும் அந்தணர் வேஷம் கொண்டு யாசிக்க –சமம் ஆக நினைப்பாய் வேண்டியதை கொடுப்பாய் ஹரி சந்திரன் உயர்ந்த கதி/இந்தி தேவன்/முத்கலன் சிபி பலி கபோதன் -புறா கதை-ராமன் சொன்னானே-/மணி கட்டில் திண்மை கண்டு ஷத்ரியன் அறிந்து கொண்டான்-இழந்தாலும் கொடுப்போம் பலி போல் என்று முடிவு கொண்டான் –சண்டை இடுவதை கேட்டார் –சமம் பீமன் என்று தேர்ந்து எடுத்தான்-கண்ணன் சமுத்திர அரசன் இடம் சரண்/அர்ஜுனன் சக்தி வயசில் குறைந்தவன் என்று-கதை எடுத்து துவந்த யுத்தம் தொடக்கி-கிடிக்கி பிடி போட்டி மல்ல யுத்தம் -பீமனுக்கு கண்ணன் சொல்லி கொடுத்தார் -இரு கூறாக காலை வகுந்து முடித்தான் ஜராசந்தனை-சக தேவன் அவன் பிள்ளைக்கு பட்டாபிஷேகம் பண்ணி வைத்தான்

473லஷ்மி தந்த்ரம்-பிராட்டியுடன் சேர்ந்து காக்கிறான் காக்கும் இயல்பினன் கண்ண பிரான் –17 தடவை படை எடுத்தான் ஜராசந்தன்-அவன் பெண்கள் தான் கம்சன் மனைவிமார்கள்–அனைத்து தீய சக்தியும் அவன் உடன் சேரந்ததும் மொத்தமாக அழிக்க –ஆந்தனையும் திருந்த வாய்ப்பு-இனி சிசுபாலன்-வதம்-கண்ணனுக்கே முதல் பூஜை-73 அத்யாயம்–200008 அரசர் சிறை வைத்து இருந்தான் ஜராசந்தன் விடுதலை பண்ணி-ஜோதி வெள்ளம் திருமேனி தர்சனம் கொடுத்தான்–பாலும் தேனும் அமுத மயமான திரு மேனி தானே -கனச்யாமம் பீத ஆடை -அரை சிவந்த ஆடை -ஸ்ரீ வத்சாங்கம் மரு/சதுர பாகு/ பத்ம கற்பம் போன்ற திரு கண்கள்/ மகர குண்டலம்/பத்ம ஹஸ்தம்/கதா சங்க -சங்கு சக்கர கதா பத்மம்-நான்கு திரு கரங்களிலும் –கிரீட ஹரா கடகம் கடி சூத்ரம் வன மாலை-ஐந்தும் சேர்ந்த -கண்களால் குடித்து நாக்கால் சுவைத்து மூக்கால் முகர்ந்து தோள்களால் ஆலிங்கனம் -அனுபவம்-பொருள் வேண்டாம் என்று அவனே பற்றி இருக்கும் எனக்கு   இன்றி பின்னை யாருக்கு தன்னை கொடுக்கும் கரு மாணிக்க குன்றம் –உல் கை தளம் சிகப்பு திரு மார்பு லஷ்மி சிவப்பு வீசி செவ்வாய் உந்தி-குட்ட நாட்டு திரு புலி யூர் கரு மாணிக்க மாலை போல் தாமரை காடு போல் -அரு மாயன்-பெருமாளுக்கு இவள் தீர்ந்தாள்-என்று தோழி அன்னைக்கு -இவள் நேர் பட்டது-பஞ்ச பாண்டவர் பீமன்  புனர் நிர்மாணம் செய்த கோவில்–

474–அவன் அருமை பெருமை அறிந்து ஸ்தோத்ரம்-நா படைத்த பயனே அவனை பாடி கையால் அர்ச்சிக்க –அவன் திரு மேனி தர்சனம் ௦-73 -8 ஸ்லோஹம் தொடங்கி ச்தொத்ரம்பன்னுகிறார்கள்-செருக்கினால் பக்தி நழுவ விட்டோம் தண்டனை அனுபவித்தோம்-மதம் பிடித்து இருந்தோம் –அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசு அன்று மற்ற அரசை எண்ணோம்–பிரஜை துன்புறுத்தி சுய லாபம் சுய இன்பம் ஒன்றே கருதி இருந்தோம் –உன் அருளால் செருக்கு தொலைந்து வந்து இருக்கிறோம்–திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினோ -உஜீவனம் அடைய -ஒரு நாயகமாய் ஓட உலகுடன் ஆண்டவர் ஏக சக்கரவர்த்தி–சிதைகிய பானையர்-கரு நாய் கவர்ந்த காலர் பெரு நாடு காண பிச்சை தாம் கொள்வர் –அடி சேர் முடியனர் ஆகி-பொடி சேர் துகளாய் -கடி சேர் கண்ணன் துழாய் –வைர முடி ராஜ முடி கிருஷ்ணா ராஜ முடி கிரீட மகுட சூடாவதம்ச பார் அரசே பேர் அரசே எம் அரசே-ஆறு கட்டளைக்குள் இங்கு குடிசை கட்டி வாழ ஸ்வாமி ராமானுஜர்-எதிராஜ சம்பத் குமாரர் –பக்தி மாறாமல் இருக்க அனுக்ரகம் -திடமான பக்தி–ப்ரீதி பூர்வகம்–வேனன் ராவணன் நரகன் விரோதித்து அழிந்தார் –இந்திர பிரச திரும்பி வந்தார்கள் -தர்ம புத்திரன் கை கூப்பி 74 அத்யாயம் சிசு பாலன் முடிக்க போகிறான்-ராஜ சூய யாகம் தொடங்கி–நீயே நடத்தி வைக்க வேண்டும் பிரார்த்திக்க -விஸ்வாமித்ரர் வாமன தேவர் முதலோர் வர முதல் பூஜை -கண்ணன் தவிர வேறு யாருக்கும் சக தேவன் பூ மாரி பொழிய -அவனே யாகம் யக்ஜம் த்ரவ்யம் பலம் கொடுப்பவன் –சக்ராயுதத்தால் சிசுபாலனை முடித்தார் கேள்பார் செவி சுடு பழம்பகைவன்-பலன்-பாபம் நீங்க பெறுவார் இந்த சரித்ரம் கேட்டார்

10-725–tad deva-deva bhavataç caraëäravindasevänubhävam
iha paçyatu loka eñaù
ye tväà bhajanti na bhajanty uta vobhayeñäà
niñöhäà pradarçaya vibho kuru-såïjayänäm

Therefore, O Lord of lords, let the people of this world see the power of
devotional service rendered to Your lotus feet. Please show them, O almighty
one, the position of those Kurus and Såïjayas who worship You, and the
position of those who do not.

6–na brahmaëaù sva-para-bheda-matis tava syät
sarvätmanaù sama-dåçaù sva-sukhänubhüteù
saàsevatäà sura-taror iva te prasädaù
sevänurüpam udayo na viparyayo ‘tra

Within Your mind there can be no such differentiation as “This one is mine,
and that is another’s,” because You are the Supreme Absolute Truth, the Soul
of all beings, always equipoised and enjoying transcendental happiness within
Yourself. Just like the heavenly desire tree, You bless all who properly worship
You, granting their desired fruits in proportion to the service they render You.
There is nothing wrong in this.

45–hähä-käro mahän äsén
nihate magadheçvare
püjayäm äsatur bhémaà
parirabhya jayäcyatau

With the death of the lord of Magadha, a great cry of lamentation arose,
while Arjuna and Kåñëa congratulated Bhéma by embracing him.

46–sahadevaà tat-tanayaà
bhagavän bhüta-bhävanaù
abhyañiïcad ameyätmä
magadhänäà patià prabhuù
mocayäm äsa räjanyän
saàruddhä mägadhena ye

The immeasurable Supreme Personality of Godhead, the sustainer and
benefactor of all living beings, coronated Jaräsandha’s son, Sahadeva, as the new
ruler of the Magadhas. The Lord then freed all the kings Jaräsandha had
imprisoned.

10-74

21–bhavanta etad vijïäya
dehädy utpädyam anta-vat
mäà yajanto ‘dhvarair yuktäù
prajä dharmeëa rakñyatha

Understanding that this material body and everything connected with it
have a beginning and an end, worship Me by Vedic sacrifices, and with clear
intelligence protect your subjects in accordance with the principles of religion.

35–niçamya dharma-räjas tat
keçavenänukampitam
änandäçru-kaläà muïcan
premëä noväca kiïcana

Upon hearing their account of the great favor Lord Keçava had mercifully
shown him, King Dharmaräja shed tears of ecstasy. He felt such love that he
could not say anything.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -465-469 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

465-பரித்ராணாய –அவதார பிரயோஜனம்–தாய் குழந்தை பொம்மை- வாயில் போட்டால்பிடுங்கி-போடுவது போல் –குழந்தை உயர் முக்கியம்–உடம்பை கொடுத்து பூஜை தான தர்மம் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் பண்ண -சிசு பாலன் ராவணன் போல்வார் -பிறருக்கும்கேடு தங்களுக்கும் கேடு-உடம்பை பிடுங்கி போட்டு ரட்ஷிகிறான்..ஜீவன் அழிப்பது இல்லை..-பார பட்ஷம் இல்லை..கஜேந்த்திரன் காத்து குவலையா பீடம் அழித்தான் -காசி பட்டணம் எரி பட்டது பார்த்தோம்–10 -66 அத்யாயம் 22 ஸ்லோஹம் முன்பு பார்த்தோம்..–சுதக்ஷிணன் காசி அரசன் பிள்ளை-பரம சிவனார் இடம் போய் -வரம்-கேட்க -தாஷிநாக்னி–கர்மங்கள் நன்மைக்கும் கெடவும்-அபிசார கர்மம் வைப்பு எடுப்பு பில்லி சூன்யம் போல்வன –பகவான் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் திரு மந்த்ரம் அனைத்தைக்கும் காப்பு –அக்கார கனி -யோக நரசிம்கன் ஒட்டி விடுகிறார் அனைத்தையும்..திருப்பி அவர்களையே அழிக்கும் உள்ளம் உறுதி உடன் அசஞ்சல பக்தி ஒன்றே வேண்டும்..-கவசம் அரண் அவன் திரு நாமங்கள் ஒன்றே –சர்வ சக்தன் –ஆஞ்சநேயர் சுதர்சனர் திரு மோகூர் -காப்பர் -கண்ணன் சொக்கட்டான் ஆடி கொண்டு இருக்க –சக்ராயுதம் கொண்டு அதை அழித்து திருப்பி விட காசி எரிக்க பட்டது ..-சுதக்ஜனனும் எரிக்க பட்டான் -பின்பு புனர் நிர்மாணம் பண்ண பட்டது

466-மீனோடு ஆமை தாமோதரனாய் கல்கியும் ஆனான் –தசாவதார சந்நிதி–திரு மங்கை ஆழ்வார் -பாடிய ஆலன் படி துறை–முன்னும் ராமானாய் தானாய் பின்னும் ராமனாய் –பரசு ராமன் பல ராமன் ஆவேச அவதாரங்கள்–அதீத பலம் வாய்ந்தவர்–67 /68 அத்யாயம் பல ராமன்  பெருமை –புமாசுரன்-நரகாசுரனின் நண்பன்–ராமனின் நண்பன் ஜாம்பவான் சுக்ரீவன் நீலன் போல்வார்-யுக சந்தி சேர்த்து 1200 வருஷம் தேவ மானத்தால் -யோக பலத்தால் நீண்ட ஆயுள்-திவிதன்-நரகனின் தோழன்-பெரும் உடம்பு கொண்ட வானரம்-ஆனார்த தேசம்-அழிக்க ஆரம்பிக்க–கடல் தண்ணீரை இறைத்து மரம் பிடுங்கி போட்டு யாக யக்ஜம் அழித்து –ரைவதகம் மலை சாரல் -திவிதன் வந்து பரி காசம்பன்ன பல ராமன் கோபித்து ஹலாயுதம் கொண்டு -அடித்து வீழ்த்தினார் -பல ராமன் வாலி சப்தம் முழங்க தேவர் பூ மாறி பொழிய -அடுத்து சாம்பன்-கண்ணன்-ஜாம்பவதி பிள்ளை-துரி யோதனன் சாம்பனுடன் சண்டை போட்டு இழுத்து போக -பல ராமன் சென்று அதர்ம யுத்தம் செய்தீர்கள்-யாதவர்களுக்கு என்ன பெருமை-எதிர்க்க வர –கலப்பை கொண்டு -இந்திர பிரஸ்தம் நகரையே தலை கீழே புரட்டி–நீரே ஆதி சேஷன் சரண் அடைந்தார்கள்-சாம்பனை லஷ்மணா பெண் உடன் மீட்டு திரும்பி வந்தார் -அவர்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணியதை அடுத்து பார்ப்போம்

467-ஆனை காத்து ..மாயம் என்ன மாயமே..-தமேவ சரணம் -சாம்பனை வணங்கி லஷ்மண தேவி-மூலம் பாலா ராமனை வணங்கி அகில ஆதார-பிரபாவம் அறிந்தும் மறந்து போனோம்–ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட ஆதி சேஷன் கொண்டு -ஊரகத்தாய்-ஆதி சேஷன் வடிவுடன் சேவை திரு கண் அமுது பிரசாதம்..பிரசித்தம்..–சர்வ பூத்தாத்மா குறைவு அற்ற சர்வ சக்தி கொண்டவரே –புஜங்க சயனம்- சிறு புலியூர் கிருபா சமுத்திர பெருமாள்-பால சயனம் -புஷ்கரணியில் ஆதி சேஷன் தனி சந்நிதி -கரு மா முகில் உருவா –அருமா கடல் அமுதே -க்ருபா சமுத்ரம்-ஆதி சேஷனுக்கு பிரபாவம்–மன்னித்தார்-1000யானைகள்பரிசு 60000 தேர்களும் கொடுத்தான்–கங்கை தென் புரப்பில் உசந்து இன்றும் காணலாம்

நாரதர் கண்ணனை பார்க்க வருகிறார்–கிரஹச்த தர்மம் அறிய –சத்வ குணம் வளர வேண்டும் -செங்கல் பொடி கூரை வெண் பல் தவத்தவர்உள்ளே சத்வ குணம் ரஜோ குணம் தள்ளி வெளியில் சிகப்பு ஆடை–குடித்தனம் பண்ணும் விதம் பார்க்க வந்தான் -ஒவ் ஒருவருக்கும் மாளிகை இவனும் பல திருமேனிகள் கொண்டு அனுபவிக்க -எல்லாம் பல இவனுக்கு..துவாரகை அழகை பார்த்து கொண்டு வந்தார் நாரதர்..–மரியாதை கொடுத்து வர வேற்றார்–மகிழ்ந்தார் அகில லோக நாதா -யாக யக்ஜம் தான தர்மம் பண்ணி -மனுஷ்ய தர்மம் அனுஷ்டிக்க முன்னோடி —

468-

கஸ்தூரி திலகே -கோபால சூடாமணி போல் அனைத்து கோப குமாரிகள் நடுவில்  விளங்கு கிறான் கோபால ரத்னம் -அனைவருக்கும் ஆனந்தம் கொடுத்து–10 -69அத்யாயம்-மனம் மிக்கக புஷ்பம் போல் இவன் ஆனந்தம் கொடுத்து கொண்டு இருக்கிறான்-நாரதர் பலர் வீட்டிலும் இல்லற தர்மம் நடத்துவதை பார்த்து -நாரதரே குழம்ப வேண்டும்-ஆஸ்ரம தர்மம் வேதத்தில் சொல்லி அனுஷ்டித்துகாட்ட தான் இப் படி பண்ணி காட்டினேன் முன் உதாரணம்–அனைவருக்கும் அந்தர் ஆத்மா அவன் தான் –சத்தை கொடுக்கிறான் அனைத்துக்கும் அனைவருக்கும்..ஆச்சர்ய செய்தி இல்லையே இதனை திரு மேனி கொண்டது சரித்ரம் கேட்டவனுக்கு மோஷம் தரும் பக்தி கிட்டும்
அடுத்து ராஜா தர்பார் செய்யும் கார்யம் சொல்கிறான் 70 அத்யாயம்-பிரம்மா முகூர்தம்கோழி கூவ ருக்மிணி சாபம் -எழுந்து பொய் விடுவான் -கோழிகூவும் என்னுமால் ஆழி வண்ணன் வரும் நேரம்-ஒரு நாளிகை மூன்று ஜாமம்-ஐந்து லஷம் பெண்கள் முறை முறை –சாம கோழி துணியில் வைத்து -கூவ வைத்து நாளிகை ஆகி விட்டது-கூவினதும் ஒருத்திக்கு வருத்தம் பக்கத்து பெண்ணுக்கு மகிழ்வு..நித்தரை நீக்கி எழுகிறார் –கழுதை சேவிக்க வளையல் தடம் தெரியுமே-விஸ்வ ரூபம் கனக வளைய முத்ரா -தேசிகன்-அவள் கட்டு பாட்டில் இருக்கிறான் மனித்து நம் காரியம் செய்வான்-ஹரி ஹரி ஏழு தடவை சொல்லி/நீராடி-ஆடை உடுத்தி/சந்த்யா வந்தனம்/தானம் கொடுத்து/ மூத்தவரை நமஸ் கரித்து-மங்கள பதார்த்தம் தொட்டு-தேரில் ஏறி ராஜ்ய சபை போக -சுதர்மா என்கிற ராஜ்ய சபை
469-கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் –அவன் அடி சேர் சேர்ந்து உய்ம்மினே -திண்ணம் -நாம் அனைவரும் அவன் சொத்து –மண்ணின் பாரம் போக்க வந்தவன்–அந்தணர் நண்பர் மனைவி பிரஜை கொடுத்து உண்கிறான்-சூர்யன் போல் சுதர்மா -கிருஷ்ணா சூர்யன் சந்திரன் நடு நாயகமாய் இருக்கிறான் –மிருதங்க வீணை கானம் -ராஜ சபை- தூதன் வர 21 ஸ்லோஹம்-ஜராசந்தன் அழிய போவதை பார்க்க போகிறோம்–பீமா சேனன் கையால்–சிறை பிடித்து வைக்க பலரை-முன்பு முசுகுந்தன் கதை பார்த்தோம்-2 லஷம் பேரை சிறையில் வைக்க -சத்துக்களை ரஷிக்க-முடிவு பண்ண-சரண் அடைந்தவர் ஹரி பாபம் தாபம் போக்குவான் ஆத் ஆத்மிக தெய்விக பௌதிக–நாரதரும் வந்தார் ராஜ்ய சபை-அவரும் வேண்டுகோள்–வரவேற்று வணங்கி–தாறு கட்டையில் நெருப்பு பாலில் நெய் போல் நீ பர பிரமம் நீ தான் -தர்ம புத்திரன் ராஜ்ய சூயை யாகம் நடத்த போகிறான்-உன் உதவி வேண்டும் கேட்டாலும் பாடினாலும் நினைத்தாலும் ஆளுக்கு நீங்கும்-கேட்க்கையான் நன் உற்றது உண்டு—கேளலார் -கனவில் கண்டு  வாக்கினால் மனத்தால் காதால்-திரு மங்கை ஆழ்வார் –உத்தவர் இடம் நன்மை விரும்புவர் போகலாமா வேண்டாமா கேட்டார் 71 அத்யாயம் ராஜ சூயை யாகம் கோலா காலத்துடன் போகிறார்..-விரோதிகளை வென்று -ஜராசந்த வதமும் இதனால் நடக்கும்-விரோதி கொன்ற பின் தான் யாகம்-பீமா சேனன் தான் கொல்ல வேண்டும் -முடிச்சு ஒன்றாக போட்டார்-ஹஸ்தினா புரம் போக -திருந்த மல் யுத்தம் -சைன்யம் ஜராசந்தன் அதிகம்-பிராமண வேஷம் கொண்டு கேட்க சொன்னான் நீ பார்த்து கொண்டு அவனை வெல்ல வைக்க வேண்டும்–நிமித்தம் -புறப்பட்டார்
10-67

28–evaà nihatya dvividaà
jagad-vyatikarävaham
saàstüyamäno bhagavän
janaiù sva-puram äviçat

Having thus killed Dvivida, who had disturbed the whole world, the
Supreme Lord returned to His capital as the people along the way chanted His
glories.

10-68

45–sthity-utpatty-apyayänäà tvam
eko hetur niräçrayaù
lokän kréòanakän éça
kréòatas te vadanti hi

You alone cause the creation, maintenance and annihilation of the cosmos,
and of You there is no prior cause. Indeed, O Lord, authorities say that the
worlds are mere playthings for You as You perform Your pastimes.

46–tvam eva mürdhnédam ananta lélayä
bhü-maëòalaà bibharñi sahasra-mürdhan
ante ca yaù svätma-niruddha-viçvaù
çeñe ‘dvitéyaù pariçiñyamäëaù

O unlimited one of a thousand heads, as Your pastime You carry this earthly
globe upon one of Your heads. At the time of annihilation You withdraw the
entire universe within Your body and, remaining all alone, lie down to rest.

47–kopas te ‘khila-çikñärthaà
na dveñän na ca matsarät
bibhrato bhagavan sattvaà
sthiti-pälana-tatparaù

Your anger is meant for instructing everyone; it is not a manifestation of
hatred or envy. O Supreme Lord, You sustain the pure mode of goodness, and
You become angry only to maintain and protect this world.

48–namas te sarva-bhütätman
sarva-çakti-dharävyaya
viçva-karman namas te ‘stu
tväà vayaà çaraëaà gatäù

We bow down to You, O Soul of all beings, O wielder of all potencies, O
tireless maker of the universe! Offering You obeisances, we take shelter of You.

10-69

7/8–tasyäm antaù-puraà çrémad
arcitaà sarva-dhiñëya-paiù
hareù sva-kauçalaà yatra
tvañörä kärtsnyena darçitam
tatra ñoòaçabhiù sadmasahasraiù
samalaìkåtam
viveçaikatomaà çaureù
patnénäà bhavanaà mahat

In the city of Dvärakä was a beautiful private quarter worshiped by the
planetary rulers. This district, where the demigod Viçvakarmä had shown all his
divine skill, was the residential area of Lord Hari, and thus it was gorgeously
decorated by the sixteen thousand palaces of Lord Kåñëa’s queens. Närada Muni
entered one of these immense palaces.

10-70

4/5–brähme muhürta utthäya
väry upaspåçya mädhavaù
dadhyau prasanna-karaëa
ätmänaà tamasaù param
ekaà svayaà-jyotir ananyam avyayaà
sva-saàsthayä nitya-nirasta-kalmañam
brahmäkhyam asyodbhava-näça-hetubhiù
sva-çaktibhir lakñita-bhäva-nirvåtim

Lord Mädhava would rise during the brähma-muhürta period and touch
water. With a clear mind He would then meditate upon Himself, the single,
self-luminous, unequaled and infallible Supreme Truth, known as Brahman,
who by His very nature ever dispels all contamination, and who through His
personal energies, which cause the creation and destruction of this universe,
manifests His own pure and blissful existence

17–sudharmäkhyäà sabhäà sarvair
våñëibhiù pariväritaù
präviçad yan-niviñöänäà
na santy aìga ñaò ürmayaù

The Lord, attended by all the Våñëis, would enter the Sudharmä assembly
hall, which protects those who enter it from the six waves of material life, dear
King.

18–tatropavistaù paramäsane vibhur
babhau sva-bhäsä kakubho ‘vabhäsayan
våto nå-siàhair yadubhir yadüttamo
yathoòu-räjo divi tärakä-gaëaiù

As the almighty Supreme Lord would seat Himself upon His exalted throne
there in the assembly hall, He shone with His unique effulgence, illuminating
all the quarters of space. Surrounded by the Yadus, lions among men, that best
of the Yadus appeared like the moon amidst many stars.

27–loke bhaväï jagad-inaù kalayävatérëaù
sad-rakñaëäya khala-nigrahaëäya cänyaù
kaçcit tvadéyam atiyäti nideçam éça
kià vä janaù sva-kåtam åcchati tan na vidmaù

You are the predominating Lord of the universe and have descended into
this world with Your personal power to protect the saintly and suppress the
wicked. We cannot understand, O Lord, how anyone can transgress Your law
and still continue to enjoy the fruits of his work.

28–svapnäyitaà nåpa-sukhaà para-tantram éça
çaçvad-bhayena måtakena dhuraà vahämaù
hitvä tad ätmani sukhaà tvad-anéha-labhyaà
kliçyämahe ‘ti-kåpaëäs tava mäyayeha

O Lord, with this corpselike body, always full of fear, we bear the burden of
the relative happiness of kings, which is just like a dream. Thus we have
rejected the real happiness of the soul, which comes by rendering selfless service
to You. Being so very wretched, we simply suffer in this life under the spell of
Your illusory energy.

29–tan no bhavän praëata-çoka-haräìghri-yugmo
baddhän viyuìkñva magadhähvaya-karma-päçät
yo bhü-bhujo ‘yuta-mataìgaja-véryam eko
bibhrad rurodha bhavane måga-räò ivävéù

Therefore, since Your feet relieve the sorrow of those who surrender to
them, please release us prisoners from the shackles of karma, manifest as the
King of Magadha. Wielding alone the prowess of ten thousand maddened
elephants, he has locked us up in his house just as a lion captures sheep.

39–jévasya yaù saàsarato vimokñaëaà
na jänato ‘nartha-vahäc charérataù
lélävatäraiù sva-yaçaù pradépakaà
präjvälayat tvä tam ahaà prapadye

The living being caught in the cycle of birth and death does not know how
he can be delivered from the material body, which brings him so much trouble.
But You, the Supreme Lord, descend to this world in various personal forms,
and by performing Your pastimes You illumine the soul’s path with the blazing
torch of Your fame. Therefore I surrender unto You.

10-71

14–tato ratha-dvipa-bhaöa-sädi-näyakaiù
karälayä parivåta ätma-senayä
mådaìga-bhery-änaka-çaìkha-gomukhaiù
praghoña-ghoñita-kakubho nirakramat

As the vibrations resounding from mådaìgas, bherés, kettledrums,
conchshells and gomukhas filled the sky in all directions, Lord Kåñëa set out on
His journey. He was accompanied by the chief officers of His corps of chariots,
elephants, infantry and cavalry and surrounded on all sides by His fierce
personal guard.

25-dåñövä viklinna-hådayaù
kåñëaà snehena päëòavaù
ciräd dåñöaà priyatamaà
sasvaje ‘tha punaù punaù

The heart of King Yudhiñöhira melted with affection when he saw his
dearmost friend, Lord Kåñëa, after such a long separation, and he embraced the
Lord again and again.

26–dorbhyäà pariñvajya ramämalälayaà
mukunda-gätraà nå-patir hatäçubhaù
lebhe paräà nirvåtim açru-locano
håñyat-tanur vismåta-loka-vibhramaù

The eternal form of Lord Kåñëa is the everlasting residence of the goddess of
fortune. As soon as King Yudhiñöhira embraced Him, the King became free of
all the contamination of material existence. He immediately felt transcendental
bliss and merged in an ocean of happiness. There were tears in his eyes, and his
body shook due to ecstasy. He completely forgot that he was living in this
material worl

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -460-464 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 27, 2011

460–பாகவத புராணம் வாசிக்க அவனுக்கு ஆனந்தம்–சொத்து சுவாமிக்கு ஆனந்தம் கொடுக்க வேண்டும்..-மோதிரம் புஷ்பம் சூடியதால் பெண் மகிழ்வது போல்–அர்ச்சனை பண்ணி அவன் ஆனந்தம் பட அதை கண்டு நாம் ஆனந்த பட வேண்டும்..பாகவதம்படித்து பண்புடன் இருந்தால் அவனுக்கு பரம ஆனந்தம் -பிறந்த பிரயோஜனம் அவனை ஆனந்தம் பண்ண தான்..62 -அத்யாயம் அநிருத்தன் உஷை திரு கல்யாணம்-சொப்பனத்தில் கண்டு-காதல் கொண்டு- பிரகலாதன் -விரோசனன்-பலி- பிள்ளை தான் பாணாசுரன்-கொல்ல மாட்டேன் என்று பிரதிக்ஜை பண்ணி இருந்தான்–திரு காட் கரை அப்பன் கார் ஒக்கும் -கடியனே –வெம் எமது ஆர் உயர் -நினை தோறும்- ஓணம் பிரசித்தம் பாலி ஷேத்ரம் வாமன ஷேத்ரம்-வருஷம் ஒரு நாள் வந்து பிரஜை பார்க்க வருவான் பலி–சோனித புரம் -சிவ பக்தன் பாணாசுரன்- 1000 கை கொண்டு மதம் பிடித்து–உன்னை வெட்டுவார் சாபம் சிவன்–காக்க சிவனே இருந்தார் அவன் வாசலில் –பட்டு உடுக்கும் -பாவைபெனால்- உஷை இருக்க சித்திர லேகா மந்த்ரி பெண்-கும்பாண்டன் மந்த்ரி பெயர்-அழகர்கள் வரைய மிக அழகன் என்று சொல்ல –கண்ணன் உருவம் வரைய -இவர் அளவு அழகு இல்லை–பிரத்யும்னன் -அநிருத்தன் -துவாரகை மேல் மாடி கட்டில் தூங்குவதை சொல்ல -கட்டிலோடு தூக்கி வர –சோனித புரம் -கண்டதும் இவனுக்கு காதல்–குடித்தனம்பண்ண-மேலே என்ன நடந்தது பார்ப்போம்

461–அம்பரமே -உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்–கோவில் காப்பான் வாசல் காப்பானை எழுப்பிய பின்பு-நந்த பவனம்-நந்த கோபாலன் யசோதை நம்பி மூத்த பிரான்-முதல் கட்டிலில் நந்தன்-கூர் வேல் கொடும் தொழிலன்- அனிருத்ரனை கட்டிலில் தூக்கி போனாள் -அழகன் இவன் குழந்தை —/அடுத்து யசோதை பிராட்டி/மூன்றாவது கண்ணன் -கட்டிலையும் தொட்டிலையும்  விடாமல்-பாணாசுரன் கோபமாக வர -அழகில் மயங்கி-புவனத்தில் சுந்தரன் தாமரை கண்கள் -குழல் அழகு-ஆனந்தமான புன் சிரிப்பு மாறாமல் –பரிதம் ஆயுதம் கொண்டு எதிர்க்க -நாக பாசம் கொண்டு கட்டி வைத்தான் பாணாசுரன்–நான்கு மாதம் காணாமல் துவாரகை-63 அத்யாயம் -செய்தி  கிடைக்க -பெரும் படை திரண்டு-24 அஷுகனி சைன்யம்-சிவன் ஸ்கந்தன் அக்நி காளி –கண்ணன் சிவன்// பிரத்யுமன் முருகன் //கும்பாண்டன் பல ராமன் //சாம்பன் பாணாசுரன் மகன் //சாத்வி பானா சூரன் //நிறைய அஸ்தரம் விட்டு சண்டை–விஷ்ணு கோவிலில் சிவன்/ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோவிலில் நிலா திங்கள் துண்டம்-குளிர்ந்து இருக்கும் திங்கள் அன்று அன்று நித்யம் -குளிர்ந்து /காமாச்சி அம்மன் கோவிலில் திரு கள்வன் சந்நிதி..-ஒற்றுமை-சனாதன தர்மம் வேதம் உபநிஷத் பின் பற்றி இருப்பவர்கள்..திரு கண்ண புரம் சிவன் திரு கோலம் சாத்தி சேவை சாதிக்கிறார்..-அக்நி கிருதியை காளி முருகன் ஓடி போக-நேர் செறிந்தான் கொடி  கோழி கொண்டான்–

462-கார்திகையானும் கரி முகத்தானும் கனலும் முக் கண் மூர்த்தியும்  மோடியும் வெற்ப்பும் -முதுகு இட்டு–மூ உலகும்பூத்தவனே –தீர்த்தன் கண்ணன் ஏத்தும் புனிதன் ராமானுசன்-63 அத்யாயம்-மோகன அஸ்தரம் விட்டு -மயங்க -பாணாசுரன் தாயார் துணி இன்றி எதிர் வர -கண்ணன் கண்ணை மூடி-12 வருஷம் சம்பாதித்த பக்தி ஒரு நிமிஷம் காளி முன் போனால் போகும்–மாகேஸ்வர ஜுரம் பூதம் ஏவி விட விஷ்ணு ஜுரம் ஏவிவிட்டு வென்றார்-மூன்று தலைகள் உடன் கண்ணன் காலில் விழுந்து மாகேஸ்வர ஜுரம் ஸ்தோத்ரம் பண்ண -மாயையால் அனைவரையும் கட்டு படித்தி -அநித்தியம் இவை என்று உணராமல்-உழன்று இருக்கும் மாந்தர்கள்-அனுக்ரகித்து நீ யார் என்று காட்ட கூடாதா -அறிவு சாஸ்திரம் கொடுத்து இருக்கிறேனே-அதை உபயோகித்து நீங்கள் வரலாமே -அதற்க்கு வரம்-கொடுக்கிறார்-பேச்சு வார்த்தை கேட்டவர் ஜுரத்தாலே பூததாலே பயம் நீங்கும் பலன் சொன்னார்–சக்ராயுதத்தால் பாணாசுரன் 996 கைகளை வெட்டி விட்டார்-கர்மம் தகப்பனுக்கு பண்ண -ருத்ரனும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்-எஈத்விதீயன் புருஷோத்தமன்-உன்னால் பதவி கொடுக்க பட்டு இருக்கிறேன்-உஜ்ஜீவனம் வழி தேட வேண்டும் அனைவரும் அதை விட்டு ஜீவனம் வழி தேடி கொண்டு இருக்கிறார்கள்

463-கலி யுகத்தில் சிறந்த புராணம் ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் ..அவனை அடைய இது ஒன்றே போதும்–மனம் தெளிந்து-ஆனந்தம் மட்டு அற்று–உஜ்ஜீவனம் -பெற–ஜீவனம் -ஒன்றிலே பலர் நிற்கிறார்கள்-தொடர் சங்கிலி–மீளாத இன்பம் அடைய உஜ்ஜீவனம்–பக்தி பரமாத்மா அருளையும் பெற்று-கிருஷ்ண பக்தி வளர்த்து—லோகத்தில் நீடித்த இன்பம் எதுவும் இல்லை-திருப்பி கண்ணன் இடம் ஈடு பட்ட பின்பு மீளாத இன்பம் பெறலாம்–செருக்கு அடக்கினார் பானாசுரனுக்கு-உஷை அணிருத்ணன் திரு கல்யாணம்-கதை கேட்டவர் பலன்-தோல்வி என்றுமே இல்லை 64 /65 சுருக்கமான கதை-ஓணானுக்கு விமோசனம் -தானத்தின் மகாத்ம்யமும் பிறர் சொத்துக்கு ஆசை பட கூடாது -நிருகணன் என்பவனுக்கு சாப விமோசனம்..-அவலீலையாக-காத்து கொடுத்தான்-நாம் அறிய முன் கதை கேட்டான் அதன் இடம்-இஷ்வாகு பிள்ளை நிருகன் அவன்-தானத்தில் வல்லவர்களில் நானும் ஒருவன் -மண் துகள் போல நஷத்ரம் போல் மலை துளி போல் கோ தானம் நிறைய பண்ணி இருக்கிறேன்-சௌரி பெருமாள் தான ஹஸ்தம்- பெண்ணை வாங்கி கொள்கிற திரு கை  என்றும் சொல்வார்கள் -நாகை சௌந்தர ராஜ பெருமாளும் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா தானஹச்தம் அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை அமரர் வேந்தன்..இன்னொருவர் பசுவை தப்பாக கொடுக்க -அரசன் திருடன் திருட்டு சொத்தை கொடுத்த தப்பு-1 லஷம் பசு மாட்டை பிராய சித்தம் தருவதாக சொல்லியும் கேட்காமல்-யம தூதர் -வந்து-ஓணான்-பிறர் சொத்தை அபகரித்தால் குல நாசம்-அடுத்தது பல ராமன் கதை -பின்பு பார்ப்போம் அடுத்த அத்யாயத்தில்

464-பாகவத பாராயணம்-சொல்பவர் கன்று குட்டி போல் தாய் பசு போல் பின் வருவான்-பல ராமன் யமுனை நதி போக்கை வழித்து இழுத்தார்-65அத்யாயம்-கோகுலம் மீண்டும் பல ராமன் போக -அக்ரூரர் உத்தவர் போய் சமாதானம் சொல்ல ம,உன்பு போனார்கள் -மூத்தவர்கள் பல ராமனை ஆலிங்கனம் பண்ணி உச்சி முகர்ந்து  -பேச -கருப்பு கண்ணனை போல்யமுனை ஆனந்தமாக சிரித்து கொண்டு விளையாடும்–கண்ணீர் உகுத்து கொண்டு கண்ணனை பற்றி கேட்டார்கள் கமலா பத்ராட்ஷன்கண்ணன் நினைப்பானா எங்களை–தீயவர் ஒழிப்பது உங்களுக்கு சுலபம்-எங்களுக்கு கேட்க கேட்க -உங்களுக்கு இனி என்ன ஆகுமோ–இழந்த துக்கம் எங்களுக்கு  மறந்த சுகம் அவனுக்கு வாழ்க்கை ஓடுகிறது இத்தால் –நந்தகோபாலன் யசோதை நினைத்தானா கடியன் கொடியன் நெடியன் –ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும் –துன்பம் கொடுத்தாலும் பக்தர் அவனையே நினைந்து இருப்பார்கள்–வருண -வாருணி-கள் பொழிய பல ராமன் குடித்து ஜல கிரீடை பண்ண ஆசை-யமுனையை கூப்பிட -வர வில்லை கலப்பை கொண்டு இழுக்க -வந்து ராமோ ராமோ -காலில்விழுந்து ராம் காட் -இன்றும் சேவிக்கலாம் ..ஷீர் காட் அருகில்-வளைந்து இடம் பெயர்ந்து ஓடும் 66புண்டரக வாசு தேவன் கதை..-உக்ரசெனர் இடம் தூதுவன் அனுப்பி-நான் தான் வாசு தேவன்-காசி தேசம் கண்ணன் செல்ல -ஜெயிக்க புண்டர வாசு தேவன்-நாடக வேஷம் கொண்டு-காசி தேச அரசன் நண்பன் கண்ணன் இருவரையும் அழிக்க –சக்ர ஆயுதத்தால் தலைகள் விழ -காசி தேச பிள்ளை கிருதியை -வைப்பு ஏவல்-கண்ணன் பேரில் ஏவி விட -சொக்கட்டான் ஆட -திரும்பி போய் காசி தேசம் அழிக்க பண்ணினான் சக்ராயுதத்தால் பின்பு புனர் நிர்வாணம் பண்ண பட்டது

10-62

6–doù-sahasraà tvayä dattaà
paraà bhäräya me ‘bhavat
tri-lokyäà pratiyoddhäraà
na labhe tvad åte samam

These one thousand arms you bestowed upon me have become merely a
heavy burden. Besides you, I find no one in the three worlds worthy to fight

12–bäëasya mantré kumbhäëòaç
citralekhä ca tat-sutä
sakhy apåcchat sakhém üñäà
kautühala-samanvitä

Bäëäsura had a minister named Kumbhäëòa, whose daughter was
Citralekhä. A companion of Üñä’s, she was filled with curiosity, and thus she
inquired from her friend.

14–dåñöaù kaçcin naraù svapne
çyämaù kamala-locanaù
péta-väsä båhad-bähur
yoñitäà hådayaà-gamaù

[Üñä said:] In my dream I saw a certain man who had a darkblue
complexion, lotus eyes, yellow garments and mighty arms. He was the kind who
touches women’s hearts.

15–tam ahaà mågaye käntaà
päyayitvädharaà madhu
kväpi yätaù spåhayatéà
kñiptvä mäà våjinärëave

It is that lover I search for. After making me drink the honey of His lips, He
has gone elsewhere, and thus He has thrown me, hankering fervently for Him,
into the ocean of distress.

17–ity uktvä deva-gandharva
siddha-cäraëa-pannagän
daitya-vidyädharän yakñän
manujäàç ca yathälikhat

Saying this, Citralekhä proceeded to draw accurate pictures of various
demigods, Gandharvas, Siddhas, Cäraëas, Pannagas, Daityas, Vidyädharas,
Yakñas and humans.

18/19–manujeñu ca sä våñnén
çüram änakadundubhim
vyalikhad räma-kåñëau ca
pradyumnaà vékñya lajjitä
aniruddhaà vilikhitaà
vékñyoñäväì-mukhé hriyä
so ‘säv asäv iti präha
smayamänä mahé-pate

O King, among the humans, Citralekhä drew pictures of the Våñëis,
including Çürasena, Änakadundubhi, Balaräma and Kåñëa. When Üñä saw the
picture of Pradyumna she became bashful, and when she saw Aniruddha’s
picture she bent her head down in embarrassment. Smiling, she exclaimed,
“He’s the one! It’s Him!”

20–citralekhä tam äjïäya
pautraà kåñëasya yoginé
yayau vihäyasä räjan
dvärakäà kåñëa-pälitäm

Citralekhä, endowed with mystic powers, recognized Him as Kåñëa’s
grandson [Aniruddha]. My dear King, she then traveled by the mystic skyway
to Dvärakä, the city under Lord Kåñëa’s protection.

21–tatra suptaà su-paryaìke
prädyumnià yogam ästhitä
gåhétvä çoëita-puraà
sakhyai priyam adarçayat

There she found Pradyumna’s son Aniruddha sleeping upon a fine bed. With
her yogic power she took Him away to Çoëitapura, where she presented her
girlfriend Üñä with her beloved.

34–çré-rudra uväca
tvaà hi brahma paraà jyotir
güòhaà brahmaëi väì-maye
yaà paçyanty amalätmäna
äkäçam iva kevalam

Çré Rudra said: You alone are the Absolute Truth, the supreme light, the
mystery hidden within the verbal manifestation of the Absolute. Those whose
hearts are spotless can see You, for You are uncontaminated, like the sky.

35/36–näbhir nabho ‘gnir mukham ambu reto
dyauù çérñam äçäù çrutir aìghrir urvé
candro mano yasya dåg arka ätmä
ahaà samudro jaöharaà bhujendraù
romäëi yasyauñadhayo ‘mbu-vähäù
keçä viriïco dhiñaëä visargaù
prajä-patir hådayaà yasya dharmaù
sa vai bhavän puruño loka-kalpaù

The sky is Your navel, fire Your face, water Your semen, and heaven Your
head. The cardinal directions are Your sense of hearing, herbal plants the hairs
on Your body, and water-bearing clouds the hair on Your head. The earth is
Your foot, the moon Your mind, and the sun Your vision, while I am Your ego.
The ocean is Your abdomen, Indra Your arm, Lord Brahmä Your intelligence,
the progenitor of mankind Your genitals, and religion Your heart. You are
indeed the original puruña, creator of the worlds.

50–iti labdhväbhayaà kåñëaà
praëamya çirasäsuraù
prädyumnià ratham äropya
sa-vadhvo samupänayat

Thus attaining freedom from fear, Bäëäsura offered obeisances to Lord
Kåñëa by touching his head to the ground. Bäëa then seated Aniruddha and His
bride on their chariot and brought them before the Lord.

10-64

7/28–deva-deva jagan-nätha
govinda puruñottama
näräyaëa håñékeça
puëya-çlokäcyutävyaya
anujänéhi mäà kåñëa
yäntaà deva-gatià prabho
yatra kväpi sataç ceto
bhüyän me tvat-padäspadam

O Devadeva, Jagannätha, Govinda, Puruñottama, Näräyaëa, Håñékeça,
Puëyaçloka, Acyuta, Avyaya! O Kåñëa, please permit me to depart for the
world of the demigods. Wherever I live, O master, may my mind always take
shelter of Your feet.

29–namas te sarva-bhäväya
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
kåñëäya väsudeväya
yogänäà pataye namaù

I offer my repeated obeisances unto You, Kåñëa, the son of Vasudeva. You
are the source of all beings, the Supreme Absolute Truth, the possessor of
unlimited potencies, the master of all spiritual disciplines.

10-65

10–kaccit smarati vä bandhün
pitaraà mätaraà ca saù
apy asau mätaraà drañöuà
sakåd apy ägamiñyati
api vä smarate ‘smäkam
anuseväà mahä-bhujaù

“Does He remember His family members, especially His father and mother?
Do you think He will ever come back even once to see His mother? And does
mighty-armed Kåñëa remember the service we always did for Him?

24/25–sragvy eka-kuëòalo matto
vaijayantyä ca mälayä
bibhrat smita-mukhämbhojaà
sveda-präleya-bhüñitam
sa äjuhäva yamunäà
jala-kréòärtham éçvaraù
nijaà väkyam anädåtya
matta ity äpagäà balaù
anägatäà halägreëa
kupito vicakarña ha

Intoxicated with joy, Lord Balaräma sported flower garlands, including the
famous Vaijayanté. He wore a single earring, and beads of perspiration decorated
His smiling lotus face like snowflakes. The Lord then summoned the Yamunä
River so that He could play in her waters, but she disregarded His command,
thinking He was drunk. This angered Balaräma, and He began dragging the
river with the tip of His plow.

26–päpe tvaà mäm avajïäya
yan näyäsi mayähutä
neñye tväà läìgalägreëa
çatadhä käma-cäriëém

[Lord Balaräma said:] O sinful one disrespecting Me, you do not come when
I call you but rather move only by your own whim. Therefore with the tip of
My plow I shall bring you here in a hundred streams!

10-66

12/13/14–tasya käçé-patir mitraà
pärñëi-gräho ‘nvayän nåpa
akñauhiëébhis tisåbhir
apaçyat pauëòrakaà hariù
çaìkhäry-asi-gadä-çärìgaçrévatsädy-
upalakñitam
bibhräëaà kaustubha-maëià
vana-mälä-vibhüñitam
kauçeya-väsasé péte
vasänaà garuòa-dhvajam
amülya-mauly-äbharaëaà
sphuran-makara-kuëòalam

Pauëòraka’s friend, the King of Käçé, followed behind, O King, leading the
rear guard with three akñauhiëé divisions. Lord Kåñëa saw that Pauëòraka wascarrying the Lord’s own insignia, such as the conchshell, disc, sword and club,and also an imitation Çärìga bow and Çrévatsa mark. He wore a mock
Kaustubha gem, was decorated with a garland of forest flowers and was dressedin upper and lower garments of fine yellow silk. His banner bore the image ofGaruòa, and he wore a valuable crown and gleaming, shark-shaped earrings.

15–dåñövä tam ätmanas tulyaà
veñaà kåtrimam ästhitam
yathä naöaà raìga-gataà
vijahäsa bhåçaà haréù

Lord Hari laughed heartily when He saw how the King had dressed up in
exact imitation of His own appearance, just like an actor on a stage.

21–iti kñiptvä çitair bäëair
virathé-kåtya pauëòrakam
çiro ‘våçcad rathäìgena
vajreëendro yathä gireù

Having thus derided Pauëòraka, Lord Kåñëa destroyed his chariot with His
sharp arrows. The Lord then cut off his head with the Sudarçana disc, just as
Lord Indra lops off a mountain peak with his thunderbolt weapon.

22–tathä käçé-pateù käyäc
chira utkåtya patribhiù
nyapätayat käçé-puryäà
padma-koçam ivänilaù

With His arrows, Lord Kåñëa similarly severed Käçiräja’s head from his
body, sending it flying into Käçé city like a lotus flower thrown by the wind.

39–tat sürya-koöi-pratimaà sudarçanaà
jäjvalyamänaà pralayänala-prabham
sva-tejasä khaà kakubho ‘tha rodasé
cakraà mukundästraà athägnim ärdayat

That Sudarçana, the disc weapon of Lord Mukunda, blazed forth like
millions of suns. His effulgence blazed like the fire of universal annihilation,
and with his heat he pained the sky, all the directions, heaven and earth, and
also the fiery demon.

40–kåtyänalaù pratihataù sa rathänga-päëer
astraujasä sa nåpa bhagna-mukho nivåttaù
väräëaséà parisametya sudakñiëaà taà
sartvig-janaà samadahat sva-kåto ‘bhicäraù.

Frustrated by the power of Lord Kåñëa’s weapon, O King, the fiery creature
produced by black magic turned his face away and retreated. Created for
violence, the demon then returned to Väräëasé, where he surrounded the city and then burned Sudakñiëa and his priests to death, even though Sudakñiëa was his creator.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -455-459 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 26, 2011

455-நீளா தேவி மடியில் கண்ணன்-உக்கமும் தட்டு ஒளியும் தந்து உன் மணாளனை –அவனையும் இவை போல தந்து நீராட்ட -58 அத்யாயம் 58ஸ்லோஹம்–16000பெண்களை கல்யாணம் நரகாசுரன் தேவ ச்த்ரிகளை அடைத்து வைக்க முடித்து அவன் சேனாபதி முராசுரனையும் முடித்து -சிறையில் இருந்தவர்களை திரு கல்யாணம்- 59அத்யாயம்..புமாசுரன்-பூமி தேவி பிள்ளை-அவன் தான் நரகாசுரன்–பூமாதேவிக்கு -சரியான வேளையில் பிறக்க வில்லை–சத்யா பாமை கூட்டி போகிறார். நரகாசுரனை அழிக்க–மாதாவின் குண்டலம்- இந்த்ரன் இடம் கொண்டு போக -முரனை ஒழித்தவன் முராரி–ஐந்து தலைகள் உடன் கூடியவன் முராசுரன்–அருணன் போன்ற 7 பிள்ளைகளையும் முடித்தான்..கருடனை நரகாசுரன் அடிக்க -வஜ்ராயுதம் கொண்டு-மாலை கொண்டு யானை அடிப்பது போல்–சந்நிதி கருடன்-திரு குரும் குடி கருடன் துவஜ ஸ்தம்பம் விலகி இருக்கும் -வேத ஒலியும் தென் திரு பேரை/ கல் கருடன்/ திரு கண்ண மங்கை கருடன்/ ஆழ்வார் திரு நகரி பட்சி ராஜன் -ஸ்ரீ வில்லி புதூர் உடன்-வேதமே கருடன்..சக்ராயுதத்தால் தலை அரு பட -குண்டலம் மீட்டு-பூமி தேவி ஆத்மாவை மன்னிக்க -நமஸ்தே ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறாள் நம பங்கஜ -நேத்றாயா -அடி தளமும் தாமரையே என்கின்றாளால் ..-விஷ்ணுவே ஆதி புருஷமே பூரணனே வணக்கம்..பர அவர அனைவர் உள்ளும் இருப்பவனே வணக்கம்..பவதததன் பிள்ளை மன்னிக்க கேட்டாள்–16100  பெயரும் பிரம்மா இடம் வேண்டி கொள்ள கல்யாணம் பண்ணி கொண்டார் இனி பாரிஜாத மரம் அபகரித்ததும் அனி ருத்ரன் பிறப்பும் பார்ப்போம்

456-அங்கும் இங்கும்தேவர் வானவர் –உன்னை -சங்கு சக்கர கை அவர் சரணமே..ஆழ்வார் அவன் ஆனந்தம் பட தொண்டனாக தொண்டு புரியவே–அநந்ய பிரயோஜனர்–அவன் இடம் அவனையே கேட்டு பெறுபவர்..தேவர் -பிரயோஜனாந்த பரர்கள்–வேறு பயனை எதிர் பார்த்து பிரார்த்திப்பார்கள் –விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும் — செரும்  ஐம்புலன்கள் படுத்தும் -பெருமானையே விரோதிப்பார்கள்..பரம பக்தர்-விண்ணுலாரிலும் சீரியர் -இந்த்ரன் பசி கோபம்  பட்டு கோவர்த்தன சரித்ரம் போல் சத்ய பாமை பரி ஜாத மரம் ஆசைப்பட -இந்த்ராணி மரம் பூ லோகம் போக கூடாது -வேர் உடன் பெயர்த்து எடுத்துபோக-59 -30 ச்லோஹம்–துவாரகையில் பதிக்க -தேவர்கள் இவனை விரோதித்தது ரஜோ தம குணம் படுத்தும் பாடு –எம்பிரான் வண்மையை பாடி பர என் நாதன் அன்புக்கு இன்ப பூ ஈயாதால் தன நாதன் காணவே -வான் நாத புல்லால் வழிய பறித்து என் நாத வன்மையை பாடி பற -நட்டானை நாடி நறையூரில் கண்டேனே–மட்டவிழும் குழலிக்க வானவர் கா— தோட்டம் விரி வளர்கிற -மரம் கொணர்ந்தான் அடி அணைவீர் தாடாள பெருமாள் பாசுரம்–தவிட்டு பானை தாடாளன் —புலன்கள் இடம் ஜாக்கிரதை 60 பிரணய கலக்கம் ருக்மிணி உடன் ஊடல்–குத்து விளக்கு ஏறிய கோட்டு கால் கட்டில்-வாட்டம் தணிய வீசுகிறாள் பிராட்டி –ரத்ன கம்பு பொருத்திய -விசிறு- திரு கச்சி நம்பி கஜேந்திர தாசர் பூ இருந்த வல்லி பெருமாள் அனுக்ரகத்தால் அவதரித்தவர் மாசி மிருக சீர்ஷம் -ஆறு வார்த்தை அனுக்ரகித்தார் தேவ பெருமாள்..என்னை போல் ஒன்றும் இல்லாதா பிச்சார்த்தி  திரு மனம் புரிந்தாயே –என் பக்தரும் ஒன்றும் இல்லாதவர் கண்ணன் சொல்ல ருக்மிணி தேவி மயங்க -என்ன நடந்தது பார்ப்போம்.

457-அனைத்தும் மதுரம்-தாமரை விட மென்மையான திரு அடிகள்-நட்ப்பும் மதுரம்-அனைவருக்கும் பிடித்தவன் –சிரிக்க சிரிக்க ஆனந்தம் அர்த்த புஷ்டி உடன்பேசுபவன்-திறந்த மனத்துடன் பேசுவான்–ருக்மிணி கோபம் வெடித்து துக்கம் பட்டு-கோபம் சோகம்கவலை துக்கம் பயம் அனைத்தும்  சேர்ந்து பிரணய கலகம் காதலே கோபமாக ஊடல்–60௦-10 ஸ்லோஹம்–நான் உனக்கு சமமானவன் அல்லன்–பயந்து சமுத்ரம் சரண் அடைந்தேன் அந்த ராஜாக்கள் உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க வர -என்னை விட பல சாலிகள் உடன் விரோதம்–மூன்றாவது பட்டாபிஷேகம் இழந்த எது குலம்….யயாதி சாபம் –அனைத்தும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் -எண் இஷ்டம் படி என்னை கண்டு படிக்க முடியாது தீர விசாரிக்காமல் கல்யாணம்-சொத்தில்லை வெண்ணெய் திருடி- தொண்டர்களும் இடையர்கள் -ஏழாவது-உயர்வு தாழ்வு பார்த்து கல்யாணம் -அதிக வசதி உள்ளவன் இடம்தான் கல்யாணம் -எட்டாவது-அரசர் செல்வர் தேடாமல் பிச்சுகள் சந்நியாசி தேடி வருவார்கள் இப் படி எட்டு வார்த்தைகள் சொல்ல மயங்கினாள்..நீர் கண்ணில் பெருக -எதையோ சொல்ல போக –தண்ணீர் தெளித்து திரு கையால் தூக்க -அஷ்ட புஜன் -வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு..பக்தைகளை தூக்கி கொள்ள அஷ்ட புஜம்–தாம்மரை முகத்தை வருடி-ஆசுவாசப் படுத்து ..வேடிக்கை பேச்சு–ருக்மிணி பேச ஆரம்பிக்க-இந்த்ரியங்கள் கேட்டவர் விலகி சமுத்ரம்-பலவான்கள் விரோதி ராவணன் சிசுபாலன்..போல்வார் ஆசனம் இல்லை-பக்தர் ஹிருதயம் தான்- கையில் இல்லை கிஞ்சித்தும் இல்லை இனி மேல் அடைய வேண்டியது இல்லை என்னையே அடைந்ததால் பக்தர் மற்றவை புல்..அசமன்- தனக்கு சமன் அற்றவன்–ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -யோகிகளால்விரும்ப பட்டு மோட்சத்துக்கு தேடுவார்கள் உன்னை..

458–வந்தே விருந்தவன சனம் விரஜ -ஸ்திரிகள் கண் அடி பட்டவன் கண்ணன் கோபால விம்சதி ..விகித விஷய..நிவ்ருத்தி . தன்னேற்றம்-பிள்ளை லோகாசார்யர் அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார்—பிரக்மச்சர்யம் உயர்ந்தது என்கிறார்-வடக்கு திரு வீதி பிள்ளை திரு குமாரர்கள் –அன்யோன்ய தாம்பத்யம் வேண்டும் –அக்னி பகவான் சாட்சியாக கை பிடித்து இருக்கிறோம் என்ற நினைவு வேண்டும் -கண்ணன் 16108 திரு கல்யாணம் பிரியாமல்  –உடன் ஆனந்தம்–கடலில் சயனம் அரசர் பயந்து சமுத்ரம் படுத்தேனஎன்பதை- பலமானவர்களை விரோதனம்–ராவனணன் போல்வாரை  பக்தர் மனமே ஆசனம் -போக்கு புரிய வில்லை-நல்லதே பண்ணி கொண்டு–அன்பால் நெடு மால்–அடைய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை–பக்தர்களும் என்னை கொண்டதும்-வேறு ஒன்றை விரும்ப மாட்டார்கள்–உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்–நேராக பார்த்தும் தாழ்ந்த பலன்களை கேட்கிறார்கள்–இருவரும் ஆனந்தம் 61 சந்ததி சொல்கிறார்–10 பிள்ளைகளும் i பெண்ணும் ஒவ் ஒருவர் இடமும் பகு குடும்பி -பிரத்யும்னன் ருக்மிணி- பானு சுபானு சந்திர பானு சத்யா பாமைக்கு ஜாம்பவ சகஸ்ரஅஜித் ஜாம்பவதி –ருக்மி பெண் ருக்மாவதி -பிரத்யும்னனுக்கும் திரு கல்யாணம்-அநிருத்திரன் பிறக்கிறான் –பாணாசுரன் மகள் உஷை-கனவு-ஆயிரம் தோளை துணித்தான்

459-பக்தி தலை எடுத்து பாகவதம் வாசித்து கண்ணனை காண்பார்கள்–வேதாந்த அர்த்தம் சுலபமாக சுகர் உபதேசிக்கிறார்–61அத்யாயம்–மண் மதனே பிரத்யும்னன் -பார்த்தோம்-அநிருத்தன் உஷை -திரு கல்யாணம் –61 -20௦ ஸ்லோஹம்பரிஷித் கேள்வி–ருக்மி -தனி நகரம் ஸ்தாபித்து கொண்டு இருந்தான்-பெண் ருக்மவதி–பிரத்யும்னன் திரு கல்யாணம்–சுயம்வரம்–இதில் ரொம்ப கலவரமில்லை ஆனால் –ரோசனாம் -அனிருதனுக்கும் -ருக்மி பிள்ளை வயிற்று பேத்தி–சொக்கட்டான் பல ராமன் தோற்க -கேலி பண்ண அழித்தான் –போஜகடம் என்கிற இடத்தில்- காளிங்கன் போல்வாரும் வர -சூதாட்டம் கூப்பிட -ருக்மி-காளிங்கன் தீய -தப்பான ஆட்டம் ஆடி–ஆகாச குரல் பல ராமன் வென்றார் -அரசர் வேலை  சூதாட்டம் நீங்கள் இடையர்கள்..கேலி பண்ண -காளிங்கணும் ருக்மியும் அழித்தார் பல ராமன் –இது முதல் கல்யாணம் அணிருதனுக்கு -உஷை உடன் அடுத்து 62அத்யாயம் ..பாணன் சிவ பக்தன்–1000 தோள்கள் 4 விட்டு கண்ணன் முடிக்க -மாதவ பெருமாள் திரு கோஷ்டியூர்-அஷ்டாங்க திரு மந்த்ரம் ராமானுஜர் உபதேசித்தார் சைவ வைணவ ஒற்றுமைக்கு சிவன் கோவிலும் உண்டு..இங்கு–திரு குரும் குடி-பக்கம் நின்றார் பெயர் இவருக்கு -திரு கரம்பனூர் மூவரும் உண்டு –சிவன் கோவிலுலிம் விஷ்ணு உண்டு–

10-58

sloham -8-

8–tam äha prema-vaiklavyaruddha-
kaëöhäçru-locanä
smaranté tän bahün kleçän
kleçäpäyätma-darçanam

So overcome by love that her throat choked up and her eyes filled with tears,
Queen Kunté remembered the many troubles she and her sons had endured.
Thus she addressed Lord Kåñëa, who appears before His devotees to drive away
their distress

sloham 10-

0–na te ‘sti sva-para-bhräntir
viçvasya suhåd-ätmanaù
tathäpi smaratäà çaçvat
kleçän haàsi hådi sthitaù

For You, the well-wishing friend and Supreme Soul of the universe, there is
never any illusion of “us” and “them.” Yet even so, residing within the hearts
of all, You eradicate the sufferings of those who remember You constantly.

slokam 21-

21–nänyaà patià våëe véra
tam åte çré-niketanam
tuñyatäà me sa bhagavän
mukundo ‘nätha-saàçrayaù

I will accept no husband other than Him, the abode of the goddess of
fortune. May that Mukunda, the Supreme Personality, the shelter of the
helpless, be pleased with me.

23–tathävadad guòäkeço
väsudeväya so ‘pi täm
ratham äropya tad-vidvän
dharma-räjam upägamat

[Çukadeva Gosvämé continued:] Arjuna repeated all this to Lord Väsudeva,
who was already aware of it. The Lord then took Kälindé onto His chariot and
went back to see King Yudhiñöhira

slokam 29

29–athopayeme kälindéà
su-puëya-rtv-åkña ürjite
vitanvan paramänandaà
svänäà parama-maìgalaù

The supremely auspicious Lord then married Kälindé on a day when the
season, the lunar asterism and the configurations of the sun and other heavenly
bodies were all propitious. In this way He brought the greatest pleasure to His
devotees.

36–varaà vilokyäbhimataà samägataà
narendra-kanyä cakame ramä-patim
bhüyäd ayaà me patir äçiño ‘nalaù
karotu satyä yadi me dhåto vrataù

When the King’s daughter saw that most agreeable suitor arrive, she
immediately desired to have Him, the Lord of Goddess Räma. She prayed, “May
He become my husband. If I have kept my vows, may the sacred fire bring
about the fulfillment of my hopes.

37–yat-päda-paìkaja-rajaù çirasä bibharti
çåér abya-jaù sa-giriçaù saha loka-pälaiù
lélä-tanuù sva-kåta-setu-parépsayä yaù
käle ‘dadhat sa bhagavän mama kena tuñyet

“Goddess Lakñmé, Lord Brahma, Lord Çiva and the rulers of the various
planets place the dust of His lotus feet on their heads, and to protect the codes
of religion, which He has created, He assumes pastime incarnations at various
times. How may that Supreme Personality of Godhead become pleased with
me?”

45–evaà samayam äkarëya
baddhvä parikaraà prabhuù
ätmänaà saptadhä kåtvä
nyagåhëäl lélayaiva tän

Upon hearing these terms, the Lord tightened His clothing, expanded
Himself into seven forms and easily subdued the bulls.

56–çrutakérteù sutäà bhadräà
upayeme pitå-ñvasuù
kaikeyéà bhrätåbhir dattäà
kåñëaù santardanädibhiù

Bhadrä was a princess of the Kaikeya kingdom and the daughter of Lord
Kåñëa’s paternal aunt Çrutakérti. The Lord married Bhadrä when her brothers,
headed by Santardana, offered her to Him.

57–sutäà ca madrädhipater
lakñmaëäà lakñaëair yatäm
svayaà-vare jahäraikaù
sa suparëaù sudhäm iva

Then the Lord married Lakñmaëä, the daughter of the King of Madra. Kåñëa
appeared alone at her svayaàvara ceremony and took her away, just as Garuòa
once stole the demigods’ nectar.

58–anyäç caivaà-vidhä bhäryäù
kåñëasyäsan sahasraçaù
bhaumaà hatvä tan-nirodhäd
ähåtäç cäru-darçanäù

Lord Kåñëa also acquired thousands of other wives equal to these when He
killed Bhaumäsura and freed the beautiful maidens the demon was holding
captive.

10-59

2/3–çré-çuka uväca
indreëa håta-chatreëa
håta-kuëòala-bandhunä
håtämarädri-sthänena
jïäpito bhauma-ceñöitam
sa-bhäryo garuòärüòhaù
präg-jyotiña-puraà yayau
giri-durgaiù çastra-durgair
jalägny-anila-durgamam
mura-päçäyutair ghorair
dåòhaiù sarvata ävåtam

Çukadeva Gosvämé said: After Bhauma had stolen the earrings belonging to
Indra’s mother, along with Varuëa’s umbrella and the demigods’ playground at
the peak of Mandara mountain, Indra went to Lord Kåñëa and informed Him of
these misdeeds. The Lord, taking His wife Satyabhämä with Him, then rode on
Garuòa to Prägyotiña-pura, which was surrounded on all sides by fortifications
consisting of hills, unmanned weapons, water, fire and wind, and by
obstructions of mura-päça wire.

25–bhümir uväca
namas te deva-deveça
çaìkha-cakra-gadä-dhara
bhaktecchopätta-rüpäya
paramätman namo ‘stu te

Goddess Bhümi said: Obeisances unto You, O Lord of the chief demigods, O
holder of the conchshell, disc and club. O Supreme Soul within the heart, You
assume Your various forms to fulfill Your devotees’ desires. Obeisances unto
You.

26–namaù paìkaja-näbhäya
namaù paìkaja-mäline
namaù paìkaja-neträya
namas tepaìkajäìghraye

My respectful obeisances are unto You, O Lord, whose abdomen is marked
with a depression like a lotus flower, who are always decorated with garlands of lotus flowers, whose glance is as cool as the lotus and whose feet are engraved with lotuses.

27–namo bhagavate tubhyaà
väsudeväya viñëave
puruñäyädi-béjäya
pürëa-bodhäya te namaù

Obeisances unto You, the Supreme Lord Väsudeva, Viñëu, the primeval
person, the original seed. Obeisances unto You, the omniscient one.

28–ajäya janayitre ‘sya
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
parävarätman bhütätman
paramätman namo ‘stu te

Obeisances unto You of unlimited energies, the unborn progenitor of this
universe, the Absolute. O Soul of the high and the low, O Soul of the created
elements, O all-pervading Supreme Soul, obeisances unto You.

29–tvaà vai sisåkñur aja utkaöaà prabho
tamo nirodhäya bibharñy asaàvåtaù
sthänäya sattvaà jagato jagat-pate
kälaù pradhänaà puruño bhavän paraù

Desiring to create, O unborn master, You increase and then assume the
mode of passion. You do likewise with the mode of ignorance when You wish to annihilate the universe and with goodness when You wish to maintain it.
Nonetheless, You remain uncovered by these modes. You are time, the
pradhäna, and the puruña, O Lord of the universe, yet still You are separate and distinct.

30–ahaà payo jyotir athänilo nabho
mäträëi devä mana indriyäëi
kartä mahän ity akhilaà caräcaraà
tvayy advitéye bhagavan ayaà bhramaù

This is illusion: that earth, water, fire, air, ether, sense objects, demigods,
mind, the senses, false ego and the total material energy exist independent of
You. In fact, they are all within You, my Lord, who are one without a second.

33–tatra räjanya-kanyänäà
ñaö-sahasrädhikäyutam
bhaumähåtänäà vikramya
räjabhyo dadåçe hariù

There Lord Kåñëa saw sixteen thousand royal maidens, whom Bhauma had
taken by force from various kings.

34–tam praviñöaà striyo vékñya
nara-varyaà vimohitäù
manasä vavrire ‘bhéñöaà
patià daivopasäditam

The women became enchanted when they saw that most excellent of males
enter. In their minds they each accepted Him, who had been brought there by
destiny, as their chosen husband.

2–atho muhürta ekasmin
nänägäreñu täù striyaù
yathopayeme bhagavän
tävad-rüpa-dharo ‘vyayaù

Then the imperishable Supreme Personality, assuming a separate form for
each bride, duly married all the princesses simultaneously, each in her own
palace.

10-60-

4–niñkiïcanä vayaà çaçvan
niñkiïcana-jana-priyäù
tasmä tpräyeëa na hy äòhyä
mäà bhajanti su-madhyame

We have no material possessions, and We are dear to those who similarly
2104
have nothing. Therefore, O slender one, the wealthy hardly ever worship Me.

24–tasyäù su-duùkha-bhaya-çoka-vinañöa-buddher
hastäc chlathad-valayato vyajanaà papäta
dehaç ca viklava-dhiyaù sahasaiva muhyan
rambheva väyu-vihato pravikérya keçän

Rukmiëé’s mind was overwhelmed with unhappiness, fear and grief. Her
bangles slipped from her hand, and her fan fell to the ground. In her
bewilderment she suddenly fainted, her hair scattering all about as her body fell
to the ground like a plantain tree blown over by the wind.

25–tad dåñövä bhagavän kåñëaù
priyäyäù prema-bandhanam
häsya-prauòhim ajänantyäù
karuëaù so ‘nvakampata

Seeing that His beloved was so bound to Him in love that she could not
understand the full meaning of His teasing, merciful Lord Kåñëa felt
compassion for her.

30–mukhaà ca prema-saàrambhasphuritädharam
ékñitum
kaöä-kñepäruëäpäìgaà
sundara-bhru-kuöé-taöam

I also wanted to see your face with lips trembling in loving anger, the reddish
corners of your eyes throwing sidelong glances and the line of your beautiful
eyebrows knit in a frown.

35–satyaà bhayäd iva guëebhya urukramäntaù
çete samudra upalambhana-mätra ätmä
nityaà kad-indriya-gaëaiù kåta-vigrahas tvaà
tvat-sevakair nåpa-padaà vidhutaà tamo ‘ndham

Yes, my Lord Urukrama, You lay down within the ocean as if afraid of the
material modes, and thus in pure consciousness You appear within the heart as
the Supersoul. You are always battling against the foolish material senses, and
indeed even Your servants reject the privilege of royal dominion, which leads to
the blindness of ignorance.

36–tvat-päda-padma-makaranda-juñäà munénäà
vartmäsphuöaà nr-paçubhir nanu durvibhävyam
yasmäd alaukikam ivehitam éçvarasya
bhümaàs tavehitam atho anu ye bhavantam

Your movements, inscrutable even for sages who relish the honey of Your
lotus feet, are certainly incomprehensible for human beings who behave like
animals. And just as Your activities are transcendental, O all-powerful Lord, so
too are those of Your followers.

37–niñkiïcano nanu bhavän na yato ‘sti kiïcid
yasmai balià bali-bhujo ‘pi haranty ajädyäù
na tvä vidanty asu-tåpo ‘ntakam äòhyatändhäù
preñöho bhavän bali-bhujäm api te ‘pi tubhyam

You possess nothing because there is nothing beyond You. Even the great
enjoyers of tribute—Brahmä and other demigods—pay tribute to You. Those
who are blinded by their wealth and absorbed in gratifying their senses do not
recognize You in the form of death. But to the gods, the enjoyers of tribute,
You are the most dear, as they are to You.

38–tvaà vai samasta-puruñärtha-mayaù phalätmä
yad-väïchayä su-matayo visåjanti kåtsnam
teñäà vibho samucito bhavataù samäjaù
puàsaù striyäç ca ratayoù sukha-duùkhinor na

You are the embodiment of all human goals and are Yourself the final aim of
life. Desiring to attain You, O all-powerful Lord, intelligent persons abandon
everything else. It is they who are worthy of Your association, not men and
women absorbed in the pleasure and grief resulting from their mutual lust.

39–tvaà nyasta-daëòa-munibhir gaditänubhäva
ätmätma-daç ca jagatäm iti me våto ‘si
hitvä bhavad-bhruva udérita-käla-vegadhvastäçiño
‘bja-bhava-näka-patén kuto ‘nye

Knowing that great sages who have renounced the sannyäsé’s daëòa proclaim
Your glories, that You are the Supreme Soul of all the worlds, and that You are
so gracious that You give away even Your own self, I chose You as my husband,
rejecting Lord Brahmä, Lord Çiva and the rulers of heaven, whose aspirations
are all frustrated by the force of time, which is born from Your eyebrows. What
interest, then, could I have in any other suitors?

40–jäòyaà vacas tava gadägraja yas tu bhüpän
vidrävya çärìga-ninadena jahartha mäà tvam
siàho yathä sva-balim éça paçün sva-bhägaà
tebhyo bhayäd yad udadhià çaraëaà prapannaù

My Lord, as a lion drives away lesser animals to claim his proper tribute,
You drove off the assembled kings with the resounding twang of Your Çärìga
bow and then claimed me, Your fair share. Thus it is sheer foolishness, my dear
Gadägraja, for You to say You took shelter in the ocean out of fear of those
kings.

10-61-

8/9–cärudeñëaù sudeñëaç ca
cärudehaç ca véryavän
sucäruç cäruguptaç ca
bhadracärus tathäparaù
cärucandro vicäruç ca
cäruç ca daçamo hareù
pradyumna-pramukhä jätä
rukmiëyäà nävamäù pituù

The first son of Queen Rukmiëé was Pradyumna, and also born of her were
Cärudeñëa, Sudeñëa and the powerful Cärudeha, along with Sucäru, Cärugupta,
Bhadracäru, Cärucandra, Vicäru and Cäru, the tenth. None of these sons of
Lord Hari was less than his father.

10/11/12–bhänuù subhänuù svarbhänuù
prabhänur bhänumäàs tathä
candrabhänur båhadbhänur
atibhänus tathäñöamaù
çrébhänuù pratibhänuç ca
satyabhämätmajä daça
sämbaù sumitraù purujic
chatajic ca sahasrajit
viyayaç citraketuç ca
vasumän draviòaù kratuù
jämbavatyäù sutä hy ete
sämbädyäù pitå-sammatäù

The ten sons of Satyabhämä were Bhänu, Subhänu, Svarbhänu, Prabhänu,
Bhänumän, Candrabhänu, Båhadbhänu, Atibhänu (the eighth), Çrébhänu and
Pratibhänu. Sämba, Sumitra, Purujit, Çatajit, Sahasrajit, Vijaya, Citraketu,
Vasumän, Draviòa and Kratu were the sons of Jämbavaté. These ten, headed by Sämba, were their father’s favorites.

3–véraç candro ‘çvasenaç ca
citragur vegavän våñaù
ämaù çaìkur vasuù çrémän
kuntir nägnajiteù sutäù

The sons of Nägnajité were Véra, Candra, Açvasena, Citragu, Vegavän,
Våña, Äma, Çaìku, Vasu and the opulent Kunti.

14–çrutaù kavir våño véraù
subähur bhadra ekalaù
çäntir darçaù pürëamäsaù
kälindyäù somako ‘varaù

Çruta, Kavi, Våña, Véra, Subähu, Bhadra, Çänti, Darça and Pürëamäsa were
sons of Kälindé. Her youngest son was Somaka.

15–praghoño gätravän siàho
balaù prabala ürdhagaù
mädryäù puträ mahäçaktiù
saha ojo ‘paräjitaù

Mädrä’s sons were Praghoña, Gätravän, Siàha, Bala, Prabala, Ürdhaga,
Mahäçakti, Saha, Oja and Aparäjita

16–våko harño ‘nilo gådhro
vardhanonnäda eva ca
mahäàsaù pävano vahnir
mitravindätmajäù kñudhiù

Mitravindä’s sons were Våka, Harña, Anila, Gådhra, Vardhana, Unnäda,
Mahäàsa, Pävana, Vahni and Kñudh

17–saìgrämajid båhatsenaù
çüraù praharaëo ‘rijit
jayaù subhadro bhadräyä
väma äyuç ca satyakaù

Saìgrämajit, Båhatsena, Çüra, Praharaëa, Arijit, Jaya and Subhadra were the
sons of Bhadrä, together with Väma, Äyur and Satyaka

18–déptimäàs tämrataptädyä
rohiëyäs tanayä hareù
pradyamnäc cäniruddho ‘bhüd
rukmavatyäà mahä-balaù
putryäà tu rukmiëo räjan
nämnä bhojakaöe pure

Déptimän, Tämratapta and others were the sons of Lord Kåñëa and Rohiëé.
Lord Kåñëa’s son Pradyumna fathered the greatly powerful Aniruddha in the
womb of Rukmavaté, the daughter of Rukmé. O King, this took place while they
were living in the city of Bhojakaöa.

22–çré-çuka uväca
våtaù svayaà-vare säkñäd
anaëgo ‘ëga-yutas tayä
räjïaù sametän nirjitya
jahäraika-ratho yudhi

Çré Çukadeva Gosvämé said: At her svayaà-vara ceremony, Rukmavaté
herself chose Pradyumna, who was the re-embodiment of Cupid. Then,
although He fought alone on a single chariot, Pradyumna defeated the
assembled kings in battle and took her away.

25–dauhiträyäniruddhäya
pautréà rukmy ädadäd dhareù
rocanäà baddha-vairo ‘pi
svasuù priya-cikérñayä
jänann adharmaà tad yaunaà
sneha-päçänubandhanaù

Rukmé gave his granddaughter Rocanä to his daughter’s son, Aniruddha,
despite Rukmé’s relentless feud with Lord Hari. Although Rukmé considered
this marriage irreligious, he wanted to please his sister, bound as he was by the
ropes of affection.

36–rukmiëaivam adhikñipto
räjabhiç copahäsitaù
kruddhaù parigham udyamya
jaghne taà nåmëa-saàsadi

Thus insulted by Rukmé and ridiculed by the kings, Lord Balaräma was
provoked to anger. In the midst of the auspicious wedding assembly, He raised
His club and struck Rukmé dead.

40–When His brother-in-law Rukmé was slain, Lord Kåñëa neither applauded
nor protested, O King, for He feared jeopardizing His affectionate ties with
2198
either Rukmiëé or Balaräma.

Then the descendants of Daçärha, headed by Lord Balaräma, seated
Aniruddha and His bride on a fine chariot and set off from Bhojakaöa for
Dvärakä. Having taken shelter of Lord Madhusüdana, they had fulfilled all
their purposes.

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -450-454 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 26, 2011

450-கோபால சூடா மணி–கோகுலத்தில் அழகு பேச்சு செயலால் குழல்  ஓசை மயங்கி–நந்த கிராம்/ மதுரை சென்று–56அத்யாயம் ஜாம்பவதி/சத்யா பாமை திரு கல்யாணம்–நாட்டுக்கு மன்னார் மன்னார்குடி ராஜ கோபாலன்–காட்டுக்கு மன்னார் வீர நாராயண புரம்-கோபால வேஷம் இங்கும்–காப்பாளன் பாலன்–இரண்டு உத்சவர்-கோபாலன் பிரதானம் யமுனை துறைவன்-நாத முனிகளும் ஆள வந்தாரும் அவதரித்த தேசம்– ருக்மிணி பீஷ்மகன் பெண்-சத்யாஜித் -சத்யா பாமை தகப்பன்-ஜாம்பவானின் பெண் -ஜாம்பவதி—த்ரேதா யுகத்தில் வந்த அதே ஜாம்பவான்-சுகர் சமந்தக மணியும் கொடுத்து திரு கல்யாணம்–பெண் ரத்னமும் கொடுத்தார்..-சூரினின் நண்பன்-சிமந்தக மணி சத்ராஜித் ஒளி-சூர்யனே வந்தது போல் இருக்க–தாமரை கண்ணனே நாராயணனே நமஸ்தே சூர்ய தேவனே வருகிறான் –பார் மக்கள் அடையாளம் காட்ட -மணி ஒளி யாழ் நீங்கள் நினைகிறீர்க மணியின் பிரபாவம்-நித்யம் 8 பாரம் தங்கம் கொடுக்கும்..-உக்ரசெனர் யது குல அரசனுக்கு தர சொல்லி கேட்டான் கண்ணன்..-தம்பி மணி போட்டுக்கு காட்டுக்கு போக -மணி விழுந்து கரடி ஜாம்பவான் -கிலு கிகிலுப்பைகட்ட–கண்ணன் திருடினான் சொல்ல -தேடி கொண்டு தருகிறேன்–இறந்தவனை கண்டு கால் அடி சுவடு கண்டு-௨௮ நாள் கரடி உடன் சண்டை–இருவராலும் சண்டை நன்றாக போட முடிய வில்லை ராமனின் அவதாரம் புரிந்து கொண்டார் நீ தான் ஓஜஸ்–வெட்க்கி தலை குனிந்தார் ஜாம்பவதியை கல்யாணம் பண்ணி மணியை கொடுத்தார் திரு தங்கல் திவ்ய தேசம்-திரு தங்கி தவம் புரிந்த தேசம்–ஜாம்பவிக்கு தனி விக்ரகம்..-சத்யா பாமையையும் திரு கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்தார் மணியை மறுத்தார்–

451–புராணத்திலே கண்ணன்–மேல் 5தேவிகள் உடன் திரு கல்யாணம் -57 அத்யாயம்-நடுவில்–சததன்வா தீயவன் சத்யா பாமை கல்யாணம் பண்ணி கொள்ள வில்லை-அக்ரூரரும் -கிருத வர்மாவும் பேச சத்ராஜித் போர் புரிந்து கொன்று மணி பறித்து வர-மிதிலா தேசம் போகும் வழியில் அகப் பட்டான் கண்ணன் துரத்தி வர-கிருத வர்மா அக்ரூரரும் உதவிக்கு வர வில்லை மணியை அகரூர் இடம் கொடுத்த் ஓட-அவனை அழிக்க -மணி கிடைக்க வில்லை–த்வாரகை இல் அக்ரூரர் வெளி ஏற -மணியும் போக -அப சகுனம் தோன்ற பஞ்சம்-அக்ரூரரை கூட்டி வர -திரும்பி வந்து மணி கொடுக்க நீர் நல்லவர் உம் இடமே இருக்கட்டும் ஊர் பொது சொத்து நல்லவர் கையில் இருக்கட்டும்.–கண்ணன் ஹஸ்தினா புரம் போய் -விதுரர் காத்தார் கதை கண்ணனுக்குதெரியும்–எண்ணெய் கொப்பரையில் போட்டு உடலை காத்து வைத்தார்கள்–சத்ராஜித் -இது போல் தசரதன் உடலையும்–பரதன் வரும் வரை வைத்து இருந்தார்கள்..பாண்டவர்கள் இடம் அதீத ப்ரீதி கண்ணனுக்கு..திரு பார்த்தன் பள்ளி-.பிரகாரத்தில் அர்ஜுனனுக்கும் சந்நிதி–திரு பாடகம் பாண்டவ தூதன் அமர்ந்த பெரிய திரு உருவம்..இருந்தது எந்தை பாடகத்து–சத்ய பாமை சொல்லி -உதவி– மிதி வரை போகும் பொழுது -ஜனகன் உபசாரம் பண்ண –பல ராமன் அங்குதுரியோதனன் கதா யுத்தம் கற்று கொண்டது–அக்ரூரர் காட்டி கண்ணன் மேல் உலா அபவாதம் போக்க -கதை கேட்டவர் அப கீர்த்தி ஒழியும்-பலன்

452-சூட்டு நன் மாலைகள்  தூயன வேந்தி–திரு விருத்தம்-காலை மாலை கமல் மலர் இட்டு–பிர்டதி பலம் எதிர் பாராமல்- மடி தடவாத சோறு சுருள் மாறாத பூ சுண்ணாம்பு தடவாத சந்தானம்.. தூயோமாய் வந்து தூ மலர் தூவி தொழுது…அனந்தாழ்வான் புஷ்ப கைங்கர்யம்..-அவதார பிரயோஜனம்-வெண்ணெய் திருடவும்..நப்  பின்னை பிராட்டியை  திரு மணம்  கொள்ளவும்..58th அத்யாயம் ஐந்து கல்யாணம்.. காளிந்தி யமுனை..சத்யா -நக்னஜித் நப் பின்னை/பத்ரா/லக்ஷ்மணா ..எட்டு மகிஷிகள்..–பாண்டவர்கள்  கண்ணனை அனைத்து கொள்ள..குந்தி தேவி உச்சி முகந்து…உன் திரு உள்ளத்தில் இருப்பதால் தானே வாழ்வு…அர்ஜுனனும் கண்ணனும் காண்டீபம் வில் ஏற்றி போக-யமுனை ஆற்றுக்கு போக-சூர்யா தேவன் பெண்-தூய பேரு நீர் யமுனை-காளிந்தி–கருப்பு நிறம்–அவனால் பெற்ற கருப்பு-லஷ்மி தேவி திரு கண்ணால் பார்த்த கருப்பு -தேசிகன் –தூப்புல்-அவதாரம்..யம தர்மன் கூட பிறந்த காளிந்தி-.மித்ரா விந்தா அடுத்து-அழைத்து போய் திரு கல்யாணம்..சத்யா அடுத்து 7 காளை மாடு அடக்கி–கும்பன் பெண் ஆழ்வார்-நக்னஜித் இங்கு -7காளை மாடு கதை மட்டும் பொது..ஸ்ருத கீர்த்தி-பெண் பத்ரா -திரு கல்யாணம்.. கருடன் அமிர்தம் கவர்ந்து போல லஷ்மண –நரகாசுரன்-சண்டை முறார் 16000௦௦௦ பெண்களை திரு கல்யாணம் ..

453–கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் இருத்தம் இறுத்தாய் –மென்மையான திரு மேனி- குல நல யானை மருப்பு ஒசித்தாய்..-போதால் வணங்கேன் ஏனும் பூவை மேனிக்கு -பூசும் சாந்து ஏன் நெஞ்சமே…நப்பின்னைக்கு -விரிவாக ஆழ்வார்கள் அனுபவம்..கும்பன் பெண்.. நீளா தேவி அவதாரம்…நக்னஜித் 32 ஸ்லோகம்..சத்யா பெண்..7 காளைகள் அடக்கி–கோசல பதி-.தன்னையே எழுவராக பிரித்து குதித்தான் அலங்காரம் பூசி கொண்டு..-வேல் விழி கயல் வாள் விழி அச்சு முன்பு பார்த்தோம்..சாந்தணி தோள் சதுரன் மலை….லஷ்மி லலித கிருகம்..பட்டர்–அந்த புரம்-சந்தானம் காப்பு/பூ கொத்து சர மாலை /விதானம் முத்து மாலை கௌஸ்துபம் நீல நாயக கல் மணி விளக்கு. கோலம்.. கொம்பில் குதித்து புள்ளி வைத்த் கோலம் போட்டால் போல்…திரு விருத்தம் தனியன்…கர்ப்பம் ஜன்மம் பால்யம் குமாரம் யவனம் மூப்பு மரணம்-சுகம் துக்கம் 7 நிலைகளிலும்..இதை தான் 7 காளை மாடுகளின் கொம்புகள்..மீளாத இன்பம் மோட்ஷம் கொடுக்கிறார்..களுக்கு என்று சிரிக்க கோவை வாயாள் பொருட்டு- இடு சிகப்பாம்..கேலி தோற்ற சிரிக்க..வஞ்சி கொம்பை அணைக்க 14 கொம்புகளில் குதித்தான்..திரு கல்யாணம் நடந்தது..

454–உந்து மத –வந்து திறவாய்–கைங்கர்யம் பிரார்த்தித்து பெற ஆண்டாள்-வாயில் காப்பானை எழுப்பி நந்தன் யசோதை பலராமன் -உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்-நப்பின்னை பிராட்டி முன் இட்டே பற்ற வேண்டும்..சீதா ராமர்/பூமா தேவி -வராகர்/கிருஷ்ணனை பற்ற நப்பின்னை நீளா தேவி -நப்பின்னை-நீளா வர்ணம் இண்டிகோ கலர்..கொடியையும் குறிக்கும் -சிகப்பு  ஸ்ரீ தேவி–பச்சை பூமி பிராட்டி –திரு வெள்ளறை-ஸ்வேதா கிரி பங்கய செல்வி புண்டரீகாட்ஷன் ஸ்ரீ தேவி அம்சம்/ ஸ்ரீவில்லி புத்தூர் ஆண்டாள்-பூமா தேவி -/நாச்சியார் கோவில் வஞ்சுல தேவி-கல் கருடன் மாட கோவில்..நப்பின்னை தேவி–மூன்று பிரதானம்- பூ தேவி நீளா தேவி இடப்பக்கம்/ ஸ்ரீதேவி வடப் பக்க குல ஆயர் கொழுந்து..உடன் அமர் காதல் மகளிர் -மூவர்- வடிவாரும் -நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாரணம் –தன்னை தாழ விட்டு கொண்டு அவதரித்தாள் நப்பின்னையும்..என்  திரு மகள் சேர் மார்பனே என்னும் ..உயிர் சேர் ஆவியே என்னும் ..நில மகள் கேள்வனே என்னும்.. ஆய் மகள் அன்பனே என்னும்..பின்னை கொல் –திரு மா மகள் கொல் பிறந்திட்டாள் ..-பாபம் மன்னிக்க சொல்ல ஸ்ரீதேவி குற்றம் இலாதவர் யார்மன்னித்து அருளும்—குற்றம் செய்தார் உண்டோ-பூ தேவி -குற்றம் என்று உண்டா -நீளா தேவி..-ஆசை படைத்தவள் பக்தர் இடம்-தயா சதகம்-தேசிகன் -கண்கள் கிரங்கி நம் தோஷம் தெரியாமல் பண்ணுகிறாள்..-குல ஆயர்கொளுந்து..பெருமை கொஷிப்பாள்/ போஷிப்பாள் நம்மை பூ தேவி….வதுவை வார்த்தையுள்- ஏறு பாய்ந்ததும் ..அது இது உது –நைவிக்கும்-ஆழ்வார்..நந்த கோபாலன் மரு மகளே -திரும்பி பார்க்க விலை-நப்பின்னை என்றதும்…சீரார் வளை ஒலிப்ப செம்தாமரை கை உனது..குத்து விளக்கு எரிய -ஜாடை காட்டினால் போதும் மை தடம் கண்ணினாய் –முப்பத்து மூவர்-நப்ப்பின்னை நங்காய் -துயில் ஏலாய் மூன்று தடவை-உஞ்ச விருத்தி எம்பெருமானார் மயங்கி விழுந்த ஐதிகம் ..பெரிய நம்பி குமாரத்தி அத துழாய் –வியமுடை விடை இனம் முடித்து நப்பின்னை பிராட்டியை திரு கல்யாணம் பார்த்தோம்

10-55-

2–sa eva jäto vaidarbhyäà
kåñëa-vérya-samudbhavaù
pradyumna iti vikhyätaù
sarvato ‘navamaù pituù

He took birth in the womb of Vaidarbhé from the seed of Lord Kåñëa and
received the name Pradyumna. In no respect was He inferior to His father.

3–taà çambaraù käma-rüpé
håtvä tokam anirdaçam
sa viditvätmanaù çatruà
präsyodanvaty agäd gåham

The demon Çambara, who could assume any form he desired, kidnapped the
infant before He was even ten days old. Understanding Pradyumna to be his
enemy, Çambara threw Him into the sea and then returned home.

4–taà nirjagära balavän
ménaù so ‘py aparaiù saha
våto jälena mahatä
gåhéto matsya-jévibhiù

A powerful fish swallowed Pradyumna, and this fish, along with others, was
caught in a huge net and seized by fishermen.

5–taà çambaräya kaivartä
upäjahrur upäyanam
südä mahänasaà nétvävadyan
sudhitinädbhutam

The fishermen presented that extraordinary fish to Çambara, who had his
cooks bring it to the kitchen, where they began cutting it up with a butcher
knife.

6–dåñövä tad-udare bälam
mäyävatyai nyavedayan
närado ‘kathayat sarvaà
tasyäù çaìkita-cetasaù
bälasya tattvam utpattià
matsyodara-niveçanam

Seeing a male child in the belly of the fish, the cooks gave the infant to
Mäyävaté, who was astonished. Närada Muni then appeared and explained to
her everything about the child’s birth and His entering the fish’s abdomen.

24–niçätam asim udyamya
sa-kiréöaà sa-kuëòalam
çambarasya çiraù käyät
tämra-çmaçrv ojasäharat

Drawing His sharp-edged sword, Pradyumna forcefully cut off Çambara’s
head, complete with red mustache, helmet and earrings

25–äkéryamäëo divi-jaiù
stuvadbhiù kusumotkaraù
bhäryayämbara-cäriëyä
puraà néto vihäyasä

As the residents of the higher planets showered Pradyumna with flowers and
chanted His praises, His wife appeared in the sky and transported Him through
the heavens, back to the city of Dvärakä.

24–niçätam asim udyamya
sa-kiréöaà sa-kuëòalam
çambarasya çiraù käyät
tämra-çmaçrv ojasäharat

Drawing His sharp-edged sword, Pradyumna forcefully cut off Çambara’s
head, complete with red mustache, helmet and earrings

27/28–taà dåñövä jalada-çyämaà
péta-kauçeya-väsasam
pralamba-bähuà tämräkñaà
su-smitaà ruciränanam
sv-alaìkåta-mukhämbhojaà
néla-vakrälakälibhiù
kåñëaà matvä striyo hrétä
nililyus tatra tatra ha

The women of the palace thought He was Lord Kåñëa when they saw His
dark-blue complexion the color of a rain cloud, His yellow silk garments, His
long arms and red-tinged eyes, His charming lotus face adorned with a pleasing
smile, His fine ornaments and His thick, curly blue hair. Thus the women
became bashful and hid themselves here and there.

29–avadhärya çanair éñad
vailakñaëyena yoñitaù
upajagmuù pramuditäù
sa-stré ratnaà su-vismitäù

Gradually, from the slight differences between His appearance and Kåñëa’s,
the ladies realized He was not the Lord. Delighted and astonished, they
approached Pradyumna and His consort, who was a jewel among women.

35–evaà mémäàsamaëäyäà
vaidarbhyäà devaké-sutaù
devaky-änakadundubhyäm
uttamaù-çloka ägamat

As Queen Rukmiëé conjectured in this way, Lord Kåñëa, the son of Devaké,
arrived on the scene with Vasudeva and Devaké.

36–vijïätärtho ‘pi bhagaväàs
tüñëém äsa janärdanaù
närado ‘kathayat sarvaà
çambaräharaëädikam

Although Lord Janärdana knew perfectly well what had transpired, He
remained silent. The sage Närada, however, explained everything, beginning
with Çambara’s kidnapping of the child.

10-56-

4–sa taà bibhran maëià kaëöhe
bhräjamäno yathä raviù
praviñöo dvärakäà räjan
tejasä nopalakñitaù

Wearing the jewel on his neck, Saträjit entered Dvärakä. He shone as
brightly as the sun itself, O King, and thus he went unrecognized because of the
jewel’s effulgence.

11–dine dine svarëa-bhärän
añöau sa såjati prabho
durbhikña-märy-ariñöäni
sarpädhi-vyädhayo ‘çubhäù
na santi mäyinas tatra
yaträste ‘bhyarcito maëiù

Each day the gem would produce eight bhäras of gold, my dear Prabhu, and
the place in which it was kept and properly worshiped would be free of
calamities such as famine or untimely death, and also of evils like snake bites,
mental and physical disorders and the presence of deceitful persons.

13–tam ekadä maëià kaëöhe
pratimucya mahä-prabham
praseno hayam äruhya
mågäyäà vyacarad vane

Once Saträjit’s brother, Prasena, having hung the brilliant jewel about his
neck, mounted a horse and went hunting in the forest.

14–prasenaà sa-hayaà hatvä
maëim äcchidya keçaré
girià viçan jämbavatä
nihato maëim icchatä

A lion killed Prasena and his horse and took the jewel. But when the lion
entered a mountain cave he was killed by Jämbavän, who wanted the jewel.

6–präyaù kåñëena nihato
maëi-grévo vanaà gataù
bhrätä mameti tac chrutvä
karëe karëe ‘japan janäù

He said, “Kåñëa probably killed my brother, who went to the forest wearing
the jewel on his neck.” The general populace heard this accusation and began
whispering it in one another’s ears.

17–bhagaväàs tad upaçrutya
duryaço liptam ätmani
märñöuà prasena-padavém
anvapadyata nägaraiù

When Lord Kåñëa heard this rumor, He wanted to remove the stain on His
reputation. So He took some of Dvärakä’s citizens with Him and set out to
retrace Prasena’s path.

26–jäne tväà saåva-bhütänäà
präëa ojaù saho balam
viñëuà puräëa-puruñaà
prabhaviñëum adhéçvaram

[Jämbavän said:] I know now that You are the life air and the sensory,
mental and bodily strength of all living beings. You are Lord Viñëu, the original person, the supreme, all-powerful controller.

27–tvaà hi viçva-såjäm srañöä
såñöänäm api yac ca sat
kälaù kalayatäm éçaù
para ätmä tathätmanäm

You are the ultimate creator of all creators of the universe, and of everything
created You are the underlying substance. You are the subduer of all subduers,
the Supreme Lord and Supreme Soul of all souls.

28–yasyeñad-utkalita-roña-kaöäkña-mokñair
vartmädiçat kñubhita-nakra-timiìgalo ‘bdhiù
setuù kåtaù sva-yaça ujjvalitä ca laìkä
rakñaù-çiräàsi bhuvi petur iñu-kñatäni

You are He who impelled the ocean to give way when His sidelong glances,
slightly manifesting His anger, disturbed the crocodiles and timiìgila fish within
the watery depths. You are He who built a great bridge to establish His fame,who burned down the city of Laìkä, and whose arrows severed the heads of
Rävaëa, which then fell to the ground.

43–evaà vyavasito buddhyä
saträjit sva-sutäà çubhäm
maëià ca svayam udyamya
kåñëäyopajahära ha

Having thus intelligently made up his mind, King Saträjit personally
arranged to present Lord Kåñëa with his fair daughter and the Syamantaka
jewel.

44–täà satyabhämäà bhagavän
upayeme yathä-vidhi
bahubhir yäcitäà çélarüpaudärya-
guëänvitäm

The Lord married Satyabhämä in proper religious fashion. Possessed of
excellent behavior, along with beauty, broad-mindedness and all other good
qualities, she had been sought by many men.

7–satyabhämä ca pitaraà
hataà vékñya çucärpitä
vyalapat täta täteti
hä hatäsméti muhyaté

When Satyabhämä saw her dead father, she was plunged into grief.
Lamenting “My father, my father! Oh, I am killed!” she fell unconscious.

8–taila-droëyäà måtaà präsya
jagäma gajasähvayam
kåñëäya viditärthäya
taptäcakhyau pitur vadham

Queen Satyabhämä put her father’s corpse in a large vat of oil and went to
1952
Hastinäpura, where she sorrowfully told Lord Kåñëa, who was already aware of
the situation, about her father’s murder

5–ya idaà lélayä viçvaà
såjaty avati hanti ca
ceñöäà viçva-såjo yasya
na vidur mohitäjayä

“It is the Supreme Lord who creates, maintains and destroys this universe
simply as His pastime. The cosmic creators cannot even understand His
purpose, bewildered as they are by His illusory Mäyä.

25–taà dåñövä sahasotthäya
maithilaù préta-mänasaù
arhayäà äsa vidhi-vad
arhaëéyaà samarhaëaiù

The King of Mithilä immediately rose from his seat when he saw Lord
Balaräma approaching. With great love the King honored the supremely
worshipable Lord by offering Him elaborate worship, as stipulated by scriptural
injunctions.

35/36–püjayitväbhibhäñyainaà
kathayitvä priyäù kathäù
vijïätäkhila-citta jïaù
smayamäna uväca ha
nanu däna-pate nyastas
tvayy äste çatadhanvanä
syamantako maniù çrémän
viditaù pürvam eva naù

Lord Kåñëa honored Akrüra, greeted him confidentially and spoke pleasant
words with him. Then the Lord, who was fully aware of Akrüra’s heart by
virtue of His being the knower of everything, smiled and addressed him: “O
master of charity, surely the opulent Syamantaka jewel was left in your care by
Çatadhanvä and is still with you. Indeed, We have known this all along.

40–evaà sämabhir älabdhaù
çvaphalka-tanayo maëim
ädäya väsasäcchannaù
dadau sürya-sama-prabham

Thus shamed by Lord Kåñëa’s conciliatory words, the son of Çvaphalka
brought out the jewel from where he had concealed it in his clothing and gave it
to the Lord. The brilliant gem shone like the sun.

41–syamantakaà darçayitvä
jïätibhyo raja ätmanaù
vimåjya maëinä bhüyas
tasmai pratyarpayat prabhuù

After the almighty Lord had shown the Syamantaka jewel to His relatives,
thus dispelling the false accusations against Him, He returned it to Akrüra.

42–yas tv etad bhagavata éçvarasya viñëor
véryäòhyaà våjina-haraà su-maìgalaà ca
äkhyänaà paöhati çåëoty anusmared vä
duñkértià duritam apohya yäti çäntim

This narration, rich with descriptions of the prowess of Lord Çré Viñëu, the
Supreme Personality of Godhead, removes sinful reactions and bestows all
auspiciousness. Anyone who recites, hears or remembers it will drive away his
own infamy and sins and attain peace.

10-58


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 80 other followers