Archive for the ‘Krishnan kathai amutham’ Category

ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ர நாம உரை -பிரவேசம் –

March 26, 2019

ஸ்ரீ பராசர பட்டார்ய ஸ்ரீ ரங்கேச புரோஹித
ஸ்ரீவத் ஸாங்க ஸூதா ஸ்ரீமான் ஸ்ரேயசே மே அஸ்து பூயஸே

வந்தே கோவிந்த தாதௌ முநிமத மநவை லஷ்மணார்யம்-மஹாந்தம்
த்யாயேயம் யாமுநார்யம் மம ஹ்ருதி தாநவை ராமமேவாபியாயாம்
பத்மாஷம் ப்ரேஷிஷீய ப்ரதமமபி முநிம் நாதமீடே சடாரிம்
ஸ்தௌமி ப்ரேஷேய லஷ்மீம் சரணம சரண ஸ்ரீ தரம் சாம்ச்ரயேயம்

ஓம் நமோ கஜவக்த்ராத்யை பாரிஷத்யை ப்ரசாஸதே
ஸ்ரீ ரங்கராஜ ஸே நான்யே ஸூ த்ரவத்யா ஸமே யுஷே

நமோ நாராயணாயேதம் கிருஷ்ண த்வைபாய நாத்மகே
யதாமுஷ்யாயணா வேதா மகா பாரத பஞ்சமா

ஜாதோ லஷ்மண மிஸ்ரா ஸம்ச்ரய தநாத் ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்நாத்ருஷே
பூ யோ பட்டபரா சரேதி பணித ஸ்ரீரங்க பர்த்ரா ஸ்வயம்
ஸ்ரீ ஸ்ரீரங்கபதி ப்ரஸாதத்ருஷயா ஸ்ரீ ரங்க நாதாஹ்வய
ஸ்ரீ ரங்கேச்வர காரிதோ விவ்ருணுதே நாம் நாம் ஸஹஸ்ரம் ஹரே

சம்சாரோ அய்ம பண்டிதோ பகவதி ப்ராகேவ பூய கலௌ
பூர்ணம் மன்யதமே ஜானே ச்ருதிசிரோ குஹ்யம் ப்ருவே சாஹசாத்
தாத்ரா ஸ்தோத்ர மிதம் பிரகாசயதிய ஸ்துத்யஸ்ஸ யஸ்தா வுபௌ
வியாச காருணிகோ ஹரிஸ்ஸ ததிதம் மௌர்க்யம் சஹேதாம் மம

அர்த்தே ஹரௌ ததபிதாயிநி நாமவர்கே
தத் வ்யஞ்ஜகே மயி ச பந்த விசேஷ மேத்ய
ஸேவதவமேததம்ருதம் இஹ மா ச பூவன் –

————————-

மஹா பாரத ஸாரத்வாத் ரிஷிபி பரிகாநன
வேதாசார்ய ஸமா ஹாராத் பீஷ்மோத்க்ருஷ்ட மதத்வத
பரிக்ரஹாதிசயதோ கீதாதியைகார்த்தஸ்ஸ ந
ஸஹஸ்ர நாமாத்யாய உபாதேய தமோ மத

1-மகா பாரத சாரத்துவாத்–சாரமானது..

ரிஷிபி : பரிகாநதா:பரிகானன=வக்த்ரு வைலக்ஷண்யம்
சநகர்,சனநந்தர் சனத் குமாரர் ,சனத் சுஜாதர், நாரதர் போன்றோர் பாடிய திரு நாமங்களை வியாசர் தொகுத்து அளிக்கிறார்

3-வேதாச்சர்யா சமா ஹாராத்–பரம ஆப்த தமர் வியாசர்..

பீஷ்ம உத்க்ருஷ்டம தத்வத:-அனைத்திலும் சிறந்த தர்மம் என்று பீஷ்மர் நினைத்து இருந்த சிறப்பு

4-பரிகிரஹாதி சயதோ-விலக்ஷணமான அங்கீ காரம் பெற்றது

5-கீதாத்யை கார்த்தஸ்ஸ ந:-பகவத் கீதை போன்ற பல நூல்கள் உடன் பொருள் பொருத்தம் உடைய சிறப்பு

6-சஹச்ர நாம அத்யாய உபாதேய தமோ மத :

உத் = தோஷம் அற்றவன் /தோஷங்களை போக்கடிப்பவன் /
வேதனம் உபாசனம் த்யானம் தர்சனம்/ பஜனம் /சேவை அனைத்துக்கும் விஷயம் அவனது சுபாஸ்ரியமான பகவத் விக்ரகம் தான் —
குக்ய தமம் ரஹச்யங்களில் உயர்ந்தது திரு நாம சங்கீர்த்தனம்

தேவோ நாம ஸஹஸ்ரவான் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –

தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய்
தாள்கள் ஆயிரத்தாய் பேர்கள் ஆயிரத்தாய் தமியனேன் பெரிய வப்பனே –திருவாய் 8-1-10-

தமர் உகந்தது எப்பேர் அப்பேர் –

அமரர் நன்னாட்டு அரசு ஆள பேர் ஆயிரமும் ஓதுமின்கள் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -1-5-10–

இனமலர் எட்டும் இட்டு இமையோர்கள் பேர்கள் ஆயிரம் பரவி நின்று அடி தொழும்
பிரிதி சென்று அடை நெஞ்சே –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி –1-2-7-

ஓதி ஆயிர நாமங்கள் உணர்ந்தவர்க்கு உறு துயர் அடையாமல் ஏதமின்றி நின்று அருளும்
நம் பெரும் தகை இருந்த நல் இமயத்து -1-2-9-

பேர் ஆயிரமுடையான் பிறங்கு சிறை வண்டு அறைகின்ற தாரான் தாரா வயல் சூழ்ந்த சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே -1-5-4-

பாரு நீர் எறி காற்றினோடு ஆகாசமும் இவையாயினான் பேருமோர் ஆயிரம்
பேச நின்ற பிறப்பிலி பெருக்குமிடம் –திருவேங்கடம் -1-9-7–

வென்றி கொள் வாள் அவுணன் பகராத அவன் ஆயிர நாமம்-2-4-7-

வருமா நிலம் அன்று அளப்பான் குறளாய் அவுணன் பெரு வேள்வியில் சென்று இரந்த பெருமான்
திரு நாமம் பிதற்றி நுந்தம் பிறவித் துயர் நீங்குதும் என்னகிற்பீர் -3-2-4-

அண்டரும் வானத்தவரும் ஆயிர நாமங்களோடே திண் திறல் பாட வருவான் சித்திர கூடத்துள்ளானே -3-3-3–

ஓதி ஆயிர நாமமும் பணிந்து ஏத்தி நின்னடைந்தேற்கு -3-5-9-

எண்ணில் பேராளன் பேர் அல்லால் பேசாள் -5-5-7-

ஆயிரம் பெயரால் அமரர் சென்று இறைஞ்ச அறி துயில் அலை கடல் நடுவே
ஆயிரம் சுடர் வாய் அரவணைத் துயின்றான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான் -5-7-6–

தாராளன் தண்ணரங்க வாளன் பூ மேல் தனியாளன் முனியாளார் ஏத்த நின்ற பேராளன்
ஆயிரம் பேருடைய வாளன் பின்னைக்கும் மணவாளன் பெருமை -6-6-9-

அமுதம் கொண்ட பெருமான் திரு மார்பன் –நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே -6-10-3–

தேனும் பாலும் அமுதமாய் திருமால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே -6-10-6-

பேர் ஆயிரமுடைய பேராளன் பேராளன் என்கின்றாளால் -8-1-6-

திருக் கண்ணபுரத்து உறையும் பேராளன் ஆயிரம் பேர் ஆயிர வாய் அரவணை மேல்
பேராளர் பெருமானுக்கு இழந்தேன் என் பெய் வளையே -8-3-9–

ஆயிரம் பேரானைப் பேர் நினைந்து –11-3-8-

பெற்றாரார் ஆயிரம் பேரானை பேர் பாடப் பெற்றான் கலியன் ஒலி செய் தமிழ் மாலை -11-3-10-

உலகு அளந்த யும்பர் கோமான் பேராளன் பேரான பேர்கள் ஆயிரங்களுமே பேசீர்களே -11-6-5-

————————–

திருக் கோட்டியூர் கேசவா புருடோத்தமா கிளர் சோதியாய் குறளா வென்று பேசுவார் அடியார்கள்
எந்தம்மை விற்கவும் பெறுவார்களே-பெரியாழ்வார் திருமொழி-4-4-19-

கேசவா புருடோத்தமா வென்றும் கேழலாகிய கேடிலீ என்றும் பேசுவார் எய்தும்
பெருமை பேசுவான் புகில் நம் பரம் அன்றே -பெரியாழ்வார் திருமொழி-4-5-1–

—————————-

பேரும் ஓர் ஆயிரம் பிற பலவுடைய எம்பெருமான் பேரும் ஓர் உருவமும்
உளதில்லை இலதில்லை பிணக்கே -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி-1-3-4-

பலபலவே யாபரணம் பேரும் பலபலவே பலபலவே சோதி வடிவு பண்பு எண்ணில் பல பல -2-5-6–

நாமங்கள் ஆயிரமுடைய நம் பெருமான் -5-8-11-

ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப்போல் அவனுடைய பேரும் தார்களுமே பிதற்ற–6 -7 -2 –

ஓர் ஆயிரமாய் உலகு ஏழு அளிக்கும் பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடுடையன் காராயின
காள நன்மேனியினன் நாராயணன் நாங்கள் பிரானே -9-3-1-

ஆயிரம் பேருடை யம்மான் நலம் கொள் நான்மறை வாணர்கள் வாழ் திரு மோகூர்
நலம் கழல் அவன் அடி நிழல் தடம் அன்றி அறியோமே-10-1-2–

சாரா ஏதங்கள் நீரார் முகில் வண்ணன் பேர் ஆர் ஓதுவார் ஆரார் அமரரே -10-5-8–

——————–

நின்றதுவும் வேங்கடமே பேர் ஓத வண்ணர் பெரிது-ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி -39-

நினைத்தற்கு அரியானைச் சேயானை ஆயிரம் பேர் செங்கண் கரியானைக் கை தொழுதக்கால் -65-

ஆய்ந்து உரைப்பன் ஆயிரம் பேர்– ஸ்ரீ இரண்டாம்-73-

நாமம் பல சொல்லி நாராயணா வென்று நாம் அங்கையால் தொழுதும் நன்னெஞ்சே –ஸ்ரீ மூன்றாம் -8-

தேசம் திறலும் திருவும் உருவமும் மாசில் குடிப்பிறப்பும் மற்றவையும் பேசில்
வலம் புரிந்த வான் சங்கம் கொண்டான் பேரோத நலம் புரிந்து சென்று அடையும் நன்கு -10-

தான் ஒரு கை பற்றி அலையாமல் பீறக்கடைந்த பெருமான் திரு நாமம் கூறுவதே யாவர்க்கும் கூற்று–ஸ்ரீ நான்முகன் -49-

பேர் பாடி செயல் தீரச் சிந்தித்து வாழ்வாரே வாழ்வார் -88-

—————–

திரைக் கண் வளரும் பேராளன் பேரோதச் சிந்திக்க -ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி–59-

—————

பேர் ஆயிரமுடையான் என்றாள்—பேர் ஆயிரமுடையான் பேய்ப்பெண்டீர் நும் மகளை தீரா நோய் செய்தான் என உரைத்தாள் —
செங்கண் நெடியானைத் தேன் துழாய்த் தாரணி தாமரை போல் கண்ணானை எண்ணரும் சீர்ப் பேர் ஆயிரமும் பிதற்றி
பெரும் தெருவே ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழியேன் நான் வாரார் பூம் பெண்ணை மடல் –ஸ்ரீ சிறிய திருமடல்

——————————

கிமேகம் தைவதம் லோகே -பவத பரமோ மத –ஒப்பற்ற தெய்வம் யார்
கிம்வாபி ஏகம் பராயணம் -பவத பரமோ மத –அடையத் தக்க பிராப்யம் எது
ஆக பிராப்யம் பற்றி முதல் இரண்டு கேள்விகள் –

ஸ்துவந்த கம் -பவத பரமோ மத -யாரை குண சங்கீர்த்தனம் பண்ணி பூஜித்து
கம் அர்ச்சந்த மாநவா சுபம் ப்ராப்நுயு -பவத பரமோ மத -யாரை பக்தியுடன் உபாசித்து இஹ பர இன்பங்கள் அடைகிறார்கள் –
கோ தர்மஸ் சர்வ தர்மாணாம் -பவத பரமோ மத -தேவரீர் ஸ்வீகரித்த மேலான தர்மம் எது –

கிம் ஜபன் முச்யதே ஜந்து ஜன சம்சார பந்தநாத் -பவத பரமோ மத -எந்த மந்திர ஜபத்தால் பந்தம் அறும்
இவை உபாயம் பற்றிய நான்கு கேள்விகள்

பவத பரமோ மத -உமது அபிப்ராயத்தால் –ப்ரியதமமான பலனையும் ஹிததமமான உபாயத்தையும் கேட்கிறார்

ஆறாவது கேள்விக்கு பீஷ்மர் பதில் முதலில்
ஜகத்ப்ரபும் தேவதேவம் அநந்தம் புருஷோத்தமம்
ஸ்துவன் நாம ஸ்ஹஸ்ரேண புருஷ ஸததோத்தித
பழுதே பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் –
அசந்நேவ ஸ் பவதி –

அடுத்து 3/4 கேள்விகளுக்கு பதில்
தமேவ சார்ச்யந்நித்யம் பக்த்யா புருஷமவ்யயம்
த்யாயன் ஸ்துவன் நமஸ் யம்ஸ்ஸ யஜமாநஸ்த மேவச –சர்வ துக்காதி கோ பவேத்
ஜப ஆலம்பனம்-ஸஹஸ்ர நாமம்
பக்த்யா அர்ச்சயன்
பக்த்யா த்யாயன்
பக்த்யா ஸ்துவன்
பக்த்யா நமஸ்யன்
அச்சுதா அமரர் ஏறே –என்னும் இச்சுவை
பக்திஸ்ஸ ஜ்ஞான விசேஷ –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -திருவாய் -10-4-1-
வணக்குடை தவ நெறி -1-3-5-
ஸ்ததம் கீர்த்தயந்தோமாம் நமஸ் யந்தஸ் சமாம் பக்த்யா -ஸ்ரீ கீதை -9-14
மன்மநாபவ மத்பக்தோ மத்யாஜி மாம் நமஸ்குரு -ஸ்ரீ கீதை -9-4
காரணந்து த்யேய
கண்ணன் கழலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திருநாமம் திண்ணம் நாரணமே —
நாரணன் எம்மான் பாரணங்காளன் வாரணம் தொலைத்த காரணன் தானே –
தானே யுலகெல்லாம் -தானே படைத்திடந்து தானே யுண்டுமிழ்ந்து தானே யாள்வானே
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப்நோதி பரம்
யஜ்ஞென தானேன தபஸா நோசகேன-
வியாசரும் -ஆலோத்யா சர்வ சாஸ்த்ராணி விசார்யச புன புன
இதமேகம் ஸூ நிஷ்பந்தம் த்யேயோ நாராயணஸ் சதா –
ஆலம்பனம் -கூராழி வெண் சங்கேந்தி
வேர் சூடுமவர் மண் பற்று கழற்றாதாப் போலே
ஜ்ஞானியை விக்ரஹத்தோடே ஆதரிக்கும் –

தர்மரின் மூன்றாவது கேள்விக்கு -கம் ஸ்துவந்த –
பீஷ்மர் –
தமேவ சார்ச்யந்நித்யம் பக்த்யா புருஷமவ்யயம்
த்யாயன் ஸ்துவன் நமஸ் யம்ஸ்ஸ யஜமாநஸ்த மேவச –
அநாதிநிதனம் விஷ்ணும் சர்வலோக மகேஸ்வரம்
லோகாத் யஷம் ஸ்துவன் நித்யம் சர்வ துக்காதிகோ பவேத் –
ப்ரஹ்மணயம் சர்வ தர்மஜ்ஞம் லோகாநாம் கீர்த்தி வர்த்தநம்
லோகநாதம் மஹத் பூதம் சர்வ பூத பவோத் பவம் –
10 அடை மொழிகள்
1-அநாதிநிதனம் -ஆதி அந்தம் இல்லாதவன் -தேச கால வஸ்து பரிச்சேதன்
2-விஷ்ணும் -வ்யாப்தி
3-சர்வலோக மகேஸ்வரம்
4-லோகாத் யஷம் -அனைத்தையும் கண்களால் காண்பவன்

5-ப்ரஹ்மணயம் -வேத பிரதிபாத்யன்
6-சர்வ தர்மஜ்ஞம் –
7-லோகாநாதம்
8-மஹத் பூத்
9-கீர்த்தி வர்த்தநம்
10- சர்வ பூத பவோத் பவம் -ஆதி காரணன் –
ஸ்துவன் நித்யம் சர்வ துக்காதிகோ பவேத் -ஸ்துவந்த கம் கேள்விக்கு இப்படி பீஷ்மர் பதில் அருளுகிறார்
யதாததாவபி குண சங்கீர்த்த்தனம் குர்வன்-ஏதோ ஒரு முறையில் திவ்ய நாம திருக் குணங்களைப் பாடுதல் –

இனி ஐந்தாம் கேள்விக்கு -கோ தர்ம சர் தர்மாணாம் -பதில்
ஏஷ மே சர்வ தர்மாணாம் தர்மோதி கதமோ மத ‘
யத் பக்த்யா புண்டரீ காஷம் ஸ்தவைரச் சேன்நரஸ் ஸதா –
ஏஷ -மேலே சொல்லப்பட்ட அர்ச்சன ஸ்தவ நாதிகளால்-அன்புடன் பூஜிக்கை –
அதிகதம -மிகச் சிறந்த தர்மம்
யத் பக்த்யா -ப்ரீதி உட் கொண்ட -ஸூ ஸூகம் கர்த்தும் அவ்யயம் –
அர்ச்சேத் -ஆராதிப்பவன்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
சதா -கால தேச சுத்தி வேண்டா
அபஹத பாப்மா -அமலன் -விமலன் -நிமலன் -நின்மலன் –
அவன் திரு உள்ளம் உகந்து -விதி வாய்க்கின்று காப்பாரார் –
ஸ்வாராதன் –
கலௌ சங்கீர்த்ய கேசவம் –

அடுத்து கிம் வாப்யேகம் பராயணம் –உபேயம் பற்றி கேள்விக்கு பதில் –
1-பரமம் யோ மஹத் தேஜ–பரம் -மஹத் இரண்டு விசெஷணங்கள்-கோடி சூர்ய சம ப்ரப-
2- பரமம் மஹத் தப -தப -நியந்தா பொருளில்
பீஷாஸ்மாத் வாத பவதே பீஷோ தேதி ஸூர்ய
3-பரமம் மஹத் ப்ரஹ்ம -ஸ்வரூப ப்ருஹத்வம் குண ப்ருஹத்வம் –
ப்ரஹ்மணத்வம் -தன்னை கிட்டியவரை தன்னைப் போலே பெரிதாக்க வல்லவன் –
4-பரமம் பராயணம்
5-பவித்ரானாம் பவித்ரம்
மாதவன் என்று ஓத வல்லீரேல் தீதொன்றும் சாரா
வாயினால் பாடி -..போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும்

ஹரிர் ஹரதி பாபானி
தத்யதா இஷீக தூல மக்நௌ ப்ரோதம் ப்ரதூயதே -சாந்தோக்யம்
பவித்ரங்களுக்கும் பவித்ரம் அவனே
6- மங்களா நாஞ்ச மங்களம் –

இனி கிமேகம் தைவதம் லோகே -முதல் கேள்விக்கு பதில் –

தைவதம் தேவதா நாம் ஸ -என்று தொடங்கி
மனிதர்க்குத் தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ -திருவாய் -8-1-5-
லோக ப்ரதானச்ய – ஜகன்நாதச்ய
சர்வ பாபபயாபஹம் நாம சஹச்ரம்
ஸ்ருணுமே-கேள் -தர்மா -தட்டி எழுப்பி சொல்கிறார் பீஷ்மர்
கௌணாநி -குண செஷ்டிதங்கள்
விக்யாதாநி -பிரசித்தமானவை
ரிஷிபி -சநகர் நாரதர் போல்வார்
பரிகதாநி -எல்லா திக்குகளிலும் அத்யந்த சிநேக பக்திகளுடன் பாடப்பட்டவை
பூதயே -வாழ்ச்சியின் பொருட்டு
பூ சத்தாயாம்
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் -திருவாய் -5-2-1-
மஹாத்மநா-தனக்கும் தன தன்மை அறிவரியான் –
அஹம் வேதமி மகாத்மா
அப்ரமேயம் ஹி தத்தேஜ –
கிம் ஜபன் முச்ச்யதே உபோத்காதம்
பத்தோ முச்யேத பந்த நாத்யாதி ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் -என்று
சம்சார பந்தம் நிவ்ருதியும்
ப்ரஹ்ம பிராப்தியும்
பலமாக சொல்லி முடிகிறது
யதோபாசனம் பலம்
சூழ்ந்து இருத்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு -பல்லாண்டு இங்கே -அதே பலன் அங்கும்

———————————————————————————————

திரு நாமத் தொகுப்பு
1—பரத்வ பரமான திரு நாமங்கள் -1-122-

1-1-வ்யாப்தி -சர்வேஸ்வரத்வம்-1-4-குணத்தால் நிறைந்தவன் -எங்கும் பரந்து ஆள்பவன் –

1-2-சர்வ சேஷித்வம் -5-9-தானே உலகு எல்லாம் –தானே படைத்து அழித்துக் காப்பவன்

1-3-தோஷம் தட்டாத பரமாத்மா -10-11-குற்றம் அற்றவன் -ஒப்பிலி அப்பன் –

1-4-முக்தர்களுக்கு பரம கதி -12-17-முக்தர்களால் அடையத் தக்கவன் –

1-5-முக்திக்கு உபாயம்-18-19-முக்திக்கு வழி –

1-6-சேதன அசேதன நியாமகன் -20-முக்திக்கு வழி –

1-7-சமஸ்த இதர விலஷணன் -21-65-அனைத்தும் தானே –ஆனால் அவற்றிலும் உயர்ந்தவன் –

1-8-த்ரிவிதசேதன வ்யதிரிக்தனும் நியாமகனும் 66-88-அனைத்தும் தானே –ஆனால் அவற்றிலும் உயர்ந்தவன் –

1-9-உபாய உபேய ஸ்வரூபி -89-100-ஆறும் பேறும் அவனே -மருந்தும் விருந்தும் அவனே –

1-10-ஆஸ்ரித வத்சலன் -101-122-ஆறும் பேறும் அவனே -மருந்தும் விருந்தும் அவனே –

————————

2—வ்யூஹ நிலை பரமான திரு நாமங்கள் -123-146-
123-128 -ஆறு குணங்கள் /129-138-மூவரின் முத் தொழில்கள் / 139-146-நால்வரின் நான்கு தன்மைகள் –

சங்கர்ஷணன் ——–123-124——–2 திரு நாமங்கள்
பிரத்யும்னன் ———125-126———2 திரு நாமங்கள்
அநிருத்தன் ———-127-146———20 திரு நாமங்கள்

—————————–

விஷ்ணு —————-147-170——–24 திரு நாமங்கள்
ஷாட்குண்யம் ———–171-187———17 திரு நாமங்கள்
ஹம்சாவதாரம் ———-188-194———-7 திரு நாமங்கள்
பத்ம நாபன் ————195-199———-5 திரு நாமங்கள் –
நரசிம்ஹ அவதாரம் ——200-210———11 திரு நாமங்கள்
மத்ஸ்யாவதாரம் ———–211-225——15 திரு நாமங்கள்
உபநிஷத் திரு நாமங்கள் —226–246—–21 திரு நாமங்கள்
நாராயணன் ————–247–271—–25 திரு நாமங்கள் –
விஸ்வரூபன் ———————272–300—–29 திரு நாமங்கள் –
வடபத்ரசாயீ —————301–313—–13 திரு நாமங்கள் –
பரசுராமாவதாரம் ———-314-321——-8 திரு நாமங்கள் –
கூர்மாவதாரம் ————-322–332—–11 திரு நாமங்கள் –
வாஸூ தேவன் ————333–344—–12 திரு நாமங்கள் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் —-345–350——6 திரு நாமங்கள் –
பகவானின் ஐஸ்வர்யம் ———-351–360——10 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ லஷ்மீபதி ——————361–384——-24 திரு நாமங்கள்
த்ருவ நாராயணன் ————-385–389——–5 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ ராமாவதாரம் —————380–421——-32 திரு நாமங்கள் –

———————————————————————-

3-1–விஷ்ணு அவதாரம் -147-152-ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு -முதல் அவதாரம் -முதலாம் திரு உருவம் –முதலாவான் ஒருவனே –

3-2- வாமன அவதாரம் -153-164-

3-3-துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம் -165-170-அவதரித்துக் காப்பவன் -இனியவன் –

3-4-பர வ்யூஹ விபவ மூன்றுக்கும் பொதுவான ஞான பலாதி ஆறு குணங்கள் உள்ளமை சொல்வது -171-181-

3-5-குணங்களுக்கு ஏற்ற செயல்களைச் சொல்வது -182-186-குணங்களுக்கு ஏற்ற அவதாரச் செயல்கள் –

3-6- ஹம்சா அவதாரம் -187-194-

3-7- பத்ம நாப அவதாரம் -195-199- -உந்தித் தாமரை யான் –

3-8-ஸ்ரீ நரசிம்ம அவதாரம் -200-210-

3-9-ஸ்ரீ மத்ஸ்ய அவதாரம் -211-225-

3-10- உபநிஷத் பிரதிபாத்ய விராட் ஸ்வரூபம் -226-247-புருஷ சூக்தத்தில் விளக்கப்பட்ட திரு நாமங்கள் –

3-11-சித் அசித் இவைகளாலான ஐஸ்வர்ய பூர்த்தி -248-271-யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே —

3-12-விஸ்வரூபம் -272-300-பெருமைகளை வெளிப்படுத்தும் விஸ்வரூபம் –

3-13-ஸ்ரீ வடபத்ர சாயி -301-313-ஆலமா மரத்தின் இல்லை மேல் ஒரு பாலகன் –

3-14-ஸ்ரீ பரசுராம ஆவேச சக்தி அவதாரம் -314-321-பரசுராமரா -அல்லது கோபத்தின் உருவமா –

3-15-ஸ்ரீ கூர்ம அவதாரம் -322-327-அனைத்தையும் தாங்கும் ஆமை –

3-16-ஸ்ரீ பர வாசுதேவன் -குண வாசகம் -333-344-ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் குணங்கள் –

3-17–ஸ்ரீ பர வாசுதேவன் -ரூப வாசகம் -345-350-ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் திருமேனி –

3-18-ஸ்ரீ பர வாசுதேவன் -விபூதி -351-360-ஸ்ரீ பர வாசூதேவனின் – செல்வம் –

3-19-ஸ்ரீ பர வாசுதேவன் -ஸ்ரீ லஷ்மி பதித்வம் -361-379-ஸ்ரீ பர வாசூதேவன் -ஸ்ரீ யபதி -திருமகள் கேள்வன் –

3-20-சேதனர் உடன் இணைந்து இருக்கும் ஒட்டின்மை -380-384-கருவியும் காரணமும் இயக்குமவனும் செய்பவனும் அவனே-

3-22-ஸ்ரீ த்ருவ -385-389-ஸ்ரீ த்ருவனும் நஷத்ர மண்டலமும் –

3-23-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

————————–
ஸ்ரீ கல்கி அவதார——-422-435–13 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ பகவானின் முயற்சி —-436–452—–17 திரு நாமங்கள் –
ஸ்ரீ நரன் —————–453-456——-4 திரு நாமங்கள் –
அம்ருத மதனம்———457–470—–14 திரு நாமங்கள் –
தர்ம ஸ்வரூபி ———471-528——58 திரு நாமங்கள் –

—————————–

3-24-ஸ்ரீ கல்கி -422-436-

3-25-ஜ்யோதிர் மண்டல பிரவ்ருத்தி தர்ம ப்ரவர்தகன் -437-445-நஷத்ரங்களும் சிம்சூமார சக்கரமும் –

3-26-யஞ்ஞ ஸ்வரூபன் 446-450-

3-27-ஸ்ரீ நர ஸ்ரீ நாராயண -451-457-

3-28- அலை கடல் கடைந்த -458-470-அலைகடல் கடைந்த ஆரமுதம் –

3-29-தர்ம சாஸ்திர -471-502-தர்மத்தின் வடிவம்

3-30-ஸ்ரீ ராம தர்ம ராஷகன் -503-513-தர்மத்தைக் காக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

3-31-பாகவத சாத்வத ரஷகன் -514-519-பாகவதர்களைக் காப்பவன் –

3-32-ஸ்ரீ கூர்ம -520-521-ஸ்ரீ ஆதி சேஷமும் ஸ்ரீ கூர்மமும் –

3-33-ஸ்ரீ அநந்த சாயி -522-523-

3-34-ஸ்ரீ பிரணவ ஸ்வரூபி -524-528-ஸ்ரீ பிரணவ ஓங்கார வடிவினன் –

——————————–

ஸ்ரீ கபில மூர்த்தி -529-543————————–15 திரு நாமங்கள்
சுத்த சத்வம் -544-562————————––19 திரு நாமங்கள்
மஹ நீய கல்யாண குணங்கள் -563-574—————————12 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ வியாசர் -575-607——————————————————— 33 திரு நாமங்கள்
சுபத் தன்மை -608-625—————————— 18 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -626-643————————-18 திரு நாமங்கள்
புண்ய ஷேத்ரங்கள் -644-660——————17 திரு நாமங்கள்
சக்திபரம் -661-696—————————————–36 திரு நாமங்கள்

——————

3-35-ஸ்ரீ கபில -அம்ச அவதாரம் -529-538-

3-36- ஸ்ரீ வராஹ -539-543-

3-37-சுத்த சத்வ ஸ்வரூபி -544-568-மேன்மை சொல்லும் ரஹஸ்யமான திரு நாமங்கள் –

3-38-ஸ்ரீ நாராயண -569-574-

3-39-ஸ்ரீ வியாச -575-589-

3-40-தர்மப்படி பலன் அளிப்பவன் -590-606-

3-41-ஸ்ரீ சம்பந்த மங்கள ப்ரதன் -607-629-ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

3-42-ஸ்ரீ அர்ச்சாவதார -630-696–ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் /சகதீச அவதாரம்
ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் பூஜிக்கத் தக்க நற் பண்புகளை உடையவர் –
ஸ்தோத்ரத்தை ஏற்கும் தகுதி உடையவன் –

——————————————-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் -697-786———————90 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ புத்தாவதாரம் -787-810———————————-24 திரு நாமங்கள்
சாஸ்திர வச்யர்களை அனுக்ரஹித்தல் -811-827——————17 திரு நாமங்கள்
பிற விபவங்கள் ————————————828-837—————–10 திரு நாமங்கள்
அஷ்ட சித்திகள்————————————-838-870—————33 திரு நாமங்கள்

————————————–

4-1-ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் -697-786-( 770-786-அவதாரத்துக்கு காரணமான ஸ்ரீ வ்யூஹம் -)

4-2-ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் -787-810-ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் -அசூர நிக்ரஹம் –

4-3-சிஷ்ட பரிபாலனம் -811-825-சாத்விகர்களுக்கு அருளுபவன் –

4-4-அனு பிரவேச ரஷணம் -826-838-எண்ணும் எழுத்தும் –

4-5-அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை உடையவன் -839-848-ஸ்ரீ அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை அருளுபவன் –

——————————

அஷ்ட சித்திகள்———-838-870———33 திரு நாமங்கள்
மோஷ ப்ரதத்வம்——-871-911——–41 திரு நாமங்கள்
ஸ்ரீ கஜேந்திர வரதன் ——912-945——–34 திரு நாமங்கள்

———————————–

5-1-இமையோர் தலைவன் -849-850-

5-2-யோகியர் தலைவன் -851-854-

5-3-யோகத்தில் இருந்து நழுவியவரை உத்தரிப்பவன்–855-861-ஜீவர்களை ஆளுபவன் –

5-4-துஷ்டர்களை நிக்ரஹிப்பவன் -862-870–தீயவர்களுக்கு யமன்

5-5-சாத்விகர் தலைவன் -871-880–சத்வ குணத்தை வளர்ப்பவன் –

5-6-அர்ச்சிராதி -881-891-நெடும் கால ஆசை அர்ச்சிராதி மார்க்கம் –

5-7-மோஷ ஆநந்தம் தருபவன் -892-911-நலம் அந்தமில்லாத நாடு –

5-8-ஸ்ரீ கஜேந்திர மோஷம் -912-945-

———————————

ஜகத் வியாபாரம் ———————–946-992—————47 திரு நாமங்கள்
திவ்யாயூத தாரீ -993-1000———8- திரு நாமங்கள்

——————————–

6- பகவான் செய்யும் செயல்களின் பிரயோஜனம் -946-992-ஸ்ரீ அவதாரத்துக்கும் திரு விளையாடல்களுக்கும் பயன் –
( 971-982-வேள்வியும் பயனும் /983-9920ஸ்ரீ தேவகீ நந்தன் -)

7-திவ்ய ஆயுதங்கள் ஏந்திய திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யுக்தன் -993-1000-திவ்ய ஆயுதமே திவ்ய ஆபரணம் -கண்ணுள் நின்று அகலாத திரு உருவம் –

——————————————————————————

1-பரத்வ நிலை–1-122

2–வியூக நிலை–123-144

3-விபவ நிலை-

3-1..ஸ்ரீ விஷ்ணு அவதாரம்–145- 152

3-2..ஸ்ரீ வாமன அவதாரம்–153-164

3-3..துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம்–165-170

3-4–பகவத் குணங்கள் பேசும் திரு நாமங்கள்..

3-5..பரம் வியூகம் விபவம் மூன்றுக்கும் பொதுவான ஆறு குணங்கள் உள்ளமை சொல்வது–171-181

3-6– குணங்களுக்கு ஏற்ப அவதார செயல்களை சொல்வது–182-186

3-7 –ஸ்ரீ ஹம்ச அவதாரம்–187-194

3-8..ஸ்ரீ பத்ம நாப –ஸ்ரீ விஷ்ணு அவதாரம்-195-199

3-9. ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரம்–200-210

3-10 -ஸ்ரீ மத்ஸ்ய அவதாரம்–211-225

3-11—புருஷ சுத்த உபநிஷத் பிரதி பாதித விராட் ஸ்வரூபம்–226-247

3-12.-சித் அசித் இவைகளால் ஆன ஐஸ்வர்ய பூர்த்தி–.248-271

3-13- எல்லை அற்ற பெருமை காட்டும் விஸ்வ ரூபம்-272-300

3-14–ஸ்ரீ வட பத்ர சாயி பிரளய ஆர்ணவத்தில் ஆல் இலை மேல் துயின்றவன்-301-313

3-15- ஸ்ரீ பரசு ராம -ஆவேச சக்த்ய -அவதாரம்–314-321

3-16—ஸ்ரீ கூர்ம அவதாரம்–322-332

3-17–ஸ்ரீ பர வாசுதேவன் -குண வாசகம்–333-344

3-18–ஸ்ரீ பர வாசுதேவன்-ரூப வாசகம்–345 -350

3-19–ஸ்ரீ பர வாசுதேவன்-விபூதி ( செல்வம் ) வாசகம்–351-360

3-20— ஸ்ரீ பர வாசுதேவன்- லக்ஷ்மி பதித்வம்–361 -379

3-21—சேதனர்கள் உடன் இணைந்து இருக்கும் ஒட்டின்மை–380-384

3-22— நட்சத்திர மண்டலத்துக்கு ஆதாரமான துருவ மூர்த்தி-385-389

3-23— மிருத சஞ்சீவனமான ஸ்ரீ ராம அவதாரம்-390-405

3-24— மேலும் ஸ்ரீ ராம அவதாரம்–406-421-

3-25-1—தர்ம சொரூபி வேத விகித தர்மங்களை தானும் அனுஷ்டித்து பிறரையும் அனுஷ்டிக்க பண்ணுபவன்–423-502

3-25-2- ஸ்ரீ ராமனாய் தர்ம ரக்ஷகன்—503-513

3-25-3—பாகவத (சாத்வத ) ரட்சகன்-514-519-

3-25-4—ஸ்ரீ கூர்ம ரூபி–520-521

3-25-5– ஸ்ரீ அநந்த சாயி–522-523

3-25-6.-ஸ்ரீ பிரணவ ஸ்வரூபி–524-528

3-25-7—ஸ்ரீ கபில அவதாரமாய் ரட்ஷணம் ( அம்ச அவதாரம்)–529-538

3-25-8– ஸ்ரீ வராஹ அவதாரம்—539-543-

3-25-9- -சுத்த சத்வ சொரூபி பெரு மேன்மை–544 -568

3-25-10– ஸ்ரீ நாராயண விஷயம் அவதாரம்–569-574

3-26– -ஸ்ரீ வியாச அவதாரம் ( வேத சாஸ்திர பிரதாதா )–575-589

3-27- -தருமம் படி பலன் அளிப்பவன்–590-606

3-28-1 -மங்கள பிரதன்- ஸ்ரீ சம்பத்தால் வரும் பரத்வம்-607-625

3-28-2 –மங்கள பிரதன்- ஸ்ரீ சம்பத்தால் வரும் குண யோகம்-626-629

3-29-1-ஸ்ரீ அர்ச்சா அவதாரம் சேதனருக்கு தன்னை காட்டுவது-630-660

3-29-2.-சகதீசன் -.661-664

3-29-3 -எல்லை அற்ற குண விபூதிமான் -மனசினாலும் செய்கை யாலும் ஆராதிக்க படுகை -665-683

3-29-4- -வாத்சல்ய குண பெருக்கு வாக்காலே ஆராதிக்க படுகை–684-696

4-துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம்

4-1–ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம்-684-786

4-2..ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் அசூர நிக்ரகம்-787-810

4-3–தைவ சம்பதுள்ள சிஷ்ட பரி பாலனம் 811-825

4-4–ஜீவன்களை அனுபிரவேசித்து சத் ரட்ஷனம்–826-838

4-5– அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை உடையவன்/ அவற்றை தருபவன்–839-848

5–ஜீவாத்மாக்களை நிர்வகிக்கும் மேம்பாடு சொல்பவை

5-1-நல்லோர்களை வாழ்ச்சி பெரும் படி செய்யும் திரு நாமங்கள்

5-1-1..நித்யர்களை ஆளும் இமையோர் தலைவன் 849-850

5-1-2–யோகியர் தலைவன்–851-854

5-1-3–யோகத்தில் இருந்து நழுவியவரை உத்தரிப்பவன் 855-861

5-1-4-துஷ்டர்களை நிக்ரகிப்பவன் 862-870

5-2–சத்வ குணத்தை வளர்ப்பவன் -சாத்விகர் தலைவன்–871-880

5-3–ஸ்ரீஅர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் முக்தனை வழி நடத்தும் பரமன் 881-891

5-4-முக்தருக்கு மோட்ஷா நந்தம் தரும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் 892-911

5-5-ஆனைக்கு அன்று அருள் ஈந்தவன்- கஜேந்திர மோட்ஷம்-912-945

6-பகவான் செய்யும் செயல்களின் பிரயோஜனம் சொல்பவை -946-992

7-திவ்ய ஆயதங்கள் ஏந்திய திவ்ய மங்கள விக்ரக யுக்தன் -993 -1000

தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர் கண்கள்ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்
பேர்கள் ஆயிரத்தாய் தமியனேன் பெரிய அப்பனே– திருவாய் மொழி -8-1-10-

——————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீத கோவிந்தம் –

February 2, 2019

ஸ்ரீ கீத கோவிந்தம்
ஸ்ரீ ஜய தேவர் -அருளிச் செய்தது -ஸ்ரீ போஜ தேவர் -ரமா தேவி குமாரர் -/ பத்மா தேவி மனைவி /
வங்க தேச ராஜா லஷ்மண சேனன் சபை புலவர் இவர்
ஸ்ரீ பூரி ஜகந்நாதர் ஆலயத்தில் அருளிச் செய்தது -இவர் பாட -இவர் தர்ம பத்னி பத்மா தேவி ஆடி சமர்ப்பணம்
12-சர்க்கங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் அஷ்ட பாடல்கள் -ஆகையால் அஷ்ட பதி –
சில சர்க்கங்களில் பல அஷ்டபதிகள் -மொத்தம் -24-அஷ்ட பதிகள் –

யத் கோபீ வத நேந்து மண்டனமபூத் -மங்கள ஸ்லோகம் –
கார் ஒளி வண்ணன் நம் ஹ்ருதயத்திலே என்றும் நித்தியமாக நிலை பெற பிரார்த்தனை இதில்
திங்கள் திரு முகத்து சேயிழையீர் -முதலில் அணியும் கஸ்தூரி -கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் –
மலராள் தனத்துள்ளான் -மை வண்ண நிறுத்தினன் -யோகிகளுக்கு தன்னைக் காட்டிக் கொடுக்கும் மை –
நித்யம் கரீச திமிராவில த்ருஷ்டயோ அபி சித்தாஞ்சனநேந பவ தைவ விபூஷி தாஷா
பஸ்யந்தி யுபர் யுபரி சஞ்சரதாம் அத்ருஸ்யம் மாயா நி கூடம் அநபாய மஹா நிதிம் த்வாம் -ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாசத்
சித்தாஞ்சன மிவ ச்யாமாம் -அச்யுத சதகம்
அந்தர் ஜ்யோதி கிமபி -பகவத் த்யான சோபனம்
அந்தர் ஹிதோ நிதி ரசி -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம்
நிதிர் அவ்யய -ஸ்ரீ சஹஸ்ர நாமம்

ராதா மநோ ரம ரமாவர–மங்கள ஸ்லோகம்
ராதையின் திரு உள்ளம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண லீலைகளால் பூர்ணம் –
ராஸக்ரீடை தனி இடம் -அத்தை பத்மாவதி பதி ஜெயதேவர் கானாம்ருதமாக நமக்கு வழங்கியுள்ளார்

ஸ்ரீ கோபால விலாஸி நீ வலய-மங்கள ஸ்லோகம்
கோபிகள் கை வளையல்கள் போன்ற கண்ணன் திருப்பாதங்கள் –
இவற்றை அநவரதம் சித்தித்து அருளிய ஸ்ரீ கீத கோவிந்தம் -அவர் திருவடி போற்றுவோம்

———————–

ஸ்ரீ கீத கோவிந்தம் -1-
மேகை மேதுரம் அம்பரம் வனபுவ
ராதை இடம் கண்ணனை பசு மேய்த்து திரும்ப கூட்டி வர நியமிக்கிறார்ன் நந்தகோபர் –
பழம் நழுவி பாலில் விழுந்ததே -இவர்கள் லீலைகளுக்கு பல்லாண்டு பாடுவோம் –

முதல் அஷ்டபதி –
பிரளய பயோதி ஜலே
கேசவன் ஜெகதீசன் ஹரி -மீனாய் சத்யவ்ரதன் -பாண்டிய தேசம் -அந்த மஸ்த்ய அவதாரத்துக்கு மங்களம்-

முதல் அஷ்ட பதி -2-
ஷிதி ரதி விபுல தரே தவ திஷ்டதி —ப்ருஷ்டே தரணி தரண கிண சக்ர கரிஷ்டே
கேசவ த்ருத கச்சப ரூப ஜய ஜெகதீச ஹரே —
ஆதி கூர்ம மூர்த்தி –
மலை யாமை மேல் வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி –லக்ஷம் யோஜனை -8-லக்ஷம் மைல்கள் பரப்பு திரு முதுகு
ஆமையான கேசவன் –
பரஸ்ய நிஸ்வாச வாத ஊர்மய புவன த்ரயீம் அவ்யாஸூ –மூச்சுக் காற்று நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்

முதல் அஷ்ட பதி -3-
வசதி தசன சிகரே தரணீ தவ லக்நா சசிநி கலங்க கலேவ நிமக்நா கேசவ த்ருத ஸூகர ரூப ஜய ஜெகதீச ஹரே
ஸ்ரீ கோபால வராஹ நாயனாருக்கு மங்களம்

முதல் அஷ்ட பதி -4-
தவ கர கமலவரே நகம் அத்புத
அரி பொங்கி காட்டி அருளிய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ வபூ ஸ்ரீ மானுக்கு மங்களம்
வண்டுகள் மதுபானர்த்தமாக தாமரையின் நுனி பகுதியை பிரிப்பதும் கிழிப்பதும் உண்டு
இங்கு ( கைத் )தாமரையின் நுனியே அன்றோ ஹிரண்யன் மார்பை கிழித்தது

முதல் அஷ்ட பதி -5-
ஸலயஸி விக்ரமணே பலிம்
அத்புத குள்ளன் -ஒரு குறளாய் இரு நிலம் மூவடி மண் வேண்டி உபேந்திரனாய் பிறந்து ஓங்கி அளந்த உத்தமனுக்கு மங்களம்
ஹரி பாதோதகம் -ஸ்ரீ பாத அம்ருதமே கங்கா பிரவாகம்

முதல் அஷ்ட பதி -6-
ஷத்ரிய ருதி
கோகுல மன்னரை மூ வெழு கால் ஒரு கூர் மழுவாள் போக்கிய புனிதன் -கார்த்த வீர் யாதிகள் குருதம் – –
குருஷேத்ரம் பக்கலில் மருக்கள் ஏற்படுத்தி அரசர்கள் குருதி -ஸ்யமந்த பஞ்சகம் -இடம் இன்றும் உண்டே –
ஸ்ரீ பரசுராமருக்கு மங்களம்

முதல் அஷ்ட பதி -7-
விதரஸ தீஷூ ரணே
தசரதன் -என்பதால் பத்து ராவணன் தலைகளையும் திக் பாலர்களுக்கு கொடுத்து உகந்த
சக்ரவர்த்தி திருமகனுக்கு மங்களம் –

முதல் அஷ்ட பதி -8-
வஹஸி வபுஷி விசதே
நீல மேக ஸ்யாமளன் -கலப்பை ஆய்தம் தரித்த ஸ்ரீ பலராமனுக்கு மங்களம் –

முதல் அஷ்ட பதி -9-
நிந்தசி யஜ்ஞவிதே
கள்ள வேஷம் பூண்டு புறம் புக்கவாறும்-பேச்சில் மயங்கி அசுரர்கள் உடைய
யாக ஸ்ரத்தை அழித்து தேவர்களை ரஷித்த புத்தவதாரத்துக்கு மங்களம்

முதல் அஷ்ட பதி -10-
ம்லேச்ச நிவஹ நிதநே
கலியுக முடிவில் -சம்பலம் கிராமத்தில் -விஷ்ணு யசஸ் -என்பவருக்கு பிள்ளையாய் –
தேவ தத்தம் என்கிற குதிரை மேல் ஏறி -வால் நக்ஷத்ரம் போன்ற கூரிய வாள் கொண்டு -பகைவர்களை அழித்து –
தர்ம ரக்ஷணம் செய்து அருள அவதரிக்கப் போகும் ஸ்ரீ கல்கி பகவானுக்கு மங்களம் –

முதல் அஷ்ட பதி -11-
ஸ்ரீ ஜய தேவ கவே இதம் –வேதான் உத்தரதே —
ஒரே ஸ்லோகத்தில் கீழே சொன்ன தசாவதாரங்களையும் சேர்த்து அருளி –
ஆச்சர்யமான சேஷ்டிதங்களைச் செய்து அருளி எம் இடர் தீர்க்கும் எம்பிரான் -உனக்குத் தோற்றோம் –
இப்பாடல்கள் தாமே அவன் திருவடிகளை பிராபிக்கும்

—————————————————

ஸ்ரீ கீதா கோவிந்தம் –
இரண்டாம் அஷ்ட பதி -1-
ஸ்ரித கமலா குச-
ஸ்ரீ யபதி –அகலகில்லேன் இறையும் என்று நித்ய வாசம் -தேஜஸ் பரப்பும் திரு மகர குண்டலங்கள் –
வைஜயந்தி மாலைகள் -தரித்து விளங்கும் உனக்கு மங்களங்கள்

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -2-
தின மணி மண்டல மண்டிந
ஸூர்ய மண்டல மத்ய வர்த்தி -ஹிரண்ய மய புருஷ -யோகிகள் ஹ்ருத் புண்டரீகத்தில் பரம ஹம்ஸமாக இருக்கும் உனக்கு பல்லாண்டு –

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -3-
காலியவிஷ

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -4-
மது முர
ஸ்ரீ ஹயகீரனாக அவதாரம் -மதுகைடபர்களை நிரசித்து வேதங்கள் மிட்டாய் -வேத ஸ்வரூபி வாஹனம்

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -5-
அமல கமல தல
சர்வ வ்யாபி -மம மாயா துரத்தயா-மாம் ஏவ -ஆஸ்ரிதர்க்கு தன்னையே தரும் கற்பகம்

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -6-
ஜனக ஸூதா

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -7-
தவ சரண

இரண்டாம் அஷ்ட பதி -8-/9/10
பத்மா பயோதர/ வசந்தே வாஸந்தீ/ ஸ்ரீ ஜெயதேவ கவேரிதம்

——————————–

ஸ்ரீ கீதா கோவிந்தம்
மூன்றாம் அஷ்டபதி -1-
லலித
ராதாவின் ஸஹி வசந்த கால வர்ணனை –
இலவங்கக் கொடி வளர்ந்து பருவமடைய -காற்று அணைக்க காதல் -ஹர்ஷத்தால் ஆட –
தேனை குடித்த வண்டுகள் ரீங்காரம் -குயில்கள் கூவ

மூன்றாம் அஷ்டபதி -2-
விஹரிதி ஹரி ரிஹ
விரஹத்தால் துடிக்க -கண்ணனோ மற்ற கோபிகள் உடன் கொஞ்சிக் குலாவுகிறான்

மூன்றாம் அஷ்டபதி -3-
உன்மத மதன
வகுள மலர்கள் பூத்து குலுங்க -வண்டுகள் மது பானம் பண்ணி களிக்க –
நாம் வாட கண்ணன் மற்றவருடன் குதூகலித்து இருக்க -நாம் தவிக்க

மூன்றாம் அஷ்டபதி -4-
ம்ருகமத –
கஸ்தூரி வாசம் கமழுகிறது -பூ மொட்டுக்கள் -விரஹத்தால் மன்மத அம்புகள் பிளக்கும் நம் ஹ்ருதயம் போலே

மூன்றாம் அஷ்டபதி -5-
மதன மஹீ பதி
மகிளம் பூ சிவந்த தண்டுகள் -மன்மதனின் செங்கோல் போலே –
பாடலம் பூ கொத்து கொத்து அவன் அம்பு போலே -பூங்கொத்துக்கள் அம்புறாத துணி போலே

மூன்றாம் அஷ்டபதி -6-
விகளிஸ் புரததி முக்த
வசந்த கால பூக்கள் காற்றில் ஆடுவது போலே காதலர்கள் மகிழ –
தாழாம் பூக்கள் கூர்மையாக ஹ்ருதயம் பிளப்பது போலே

மூன்றாம் அஷ்டபதி -7-/8/9
மாதவிகா பரிமள / ஸ்புர ததி முக்த /தத விதலித/ உன்மீலன் / அநேக நாரீ/ஸ்ரீ ஜெயதேவ
மல்லிகை பூ நறுமணம் / மா மரம் சுற்றி இளம் கொடி பிணைந்து /

மூன்றாம் அஷ்டபதி -10-
வசந்த கால இனிமை வன வாய்ப்பு குயில் ஓசை . பாத கமலா பக்தியை பெருக்கும் பாடல்கள்

——————–

நாலாம் அஷ்ட பதி –
சந்தன சர்ச்சித
சந்தனம் பூசி மாலைகள் அணிந்து ஒய்யார நடையால் கோபியை வசீகரித்து மகிழ்கிறான்
பீந பயோதர
குழல் ஓசையால் மயங்கி கோபி ஒருத்தி தழுவ
காபி விலாச
தேஜஸ் மிக்கு கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் படி -தாமரை திருமுக மதுவை க்ரஹிக்கும்
வண்டு போலே கண்களால் பருகும் படி
காபி கபோல தல
ரஹஸ்யம் சொல்லுவாள் போலே ஒரு கோபி அருகில் வர அவன் குனிய
ஒரு கோபி அவன் கன்னத்தில் முத்தம் இட்டாள்
ராதே அவனை போலே இவளும் பொல்லாதவள்
கேலிகலா
கோபி ஒருத்தி உடன் யமுனையில் லீலா ரசம் -அவனை ஆடையைப் பற்றி
இழுத்து செல்கிறாள் என்ன துணிச்சல்
கரதால தால
யமுனைக் கரையே கொண்டாட்டத்தில் திளைத்து இருக்க – ராஸக்ரீடை –
கொலுசுகள் த்வனி எங்கும் ஒலிக்க
அவன் குழல் ஓசைக்கு ஏற்ப வளையல்களை கொண்டு தாளம் தட்ட
ஸ்லிஷ்யதி
ஒருத்தியை அனைத்து -மற்று ஒருத்திக்கு முத்தம் -வேறே ஒருத்தியை கடாக்ஷித்து –
இன்னும் ஒருத்தி இடம் காதலை யாசிக்கும் கள்ளன்
விச்வேஷாம் நித்யோத்ஸங்க ராஸ உல்லாச
ராதே உன்னை தவிக்க விட்டு அவன் மற்ற கோபிகளுடன் கூடிக் களிக்கிறானே
ராதையும் கண்ணனை நெருங்கி -இருவரும் சேர்ந்து நம்மை ரக்ஷிப்பர்-
ஸ்ரீ ஜெயதேவ
இவற்றை பாடியும் கேட்டும் பக்தர்கள் அவனையே பெற்று மகிழ்வார்கள்

———————

சஞ்ச சரதர
குழல் ஓசையிலும் கண் வலையிலும் அகப்பட்டோம் -மயில் பீலி நம்மை அழைக்க –
அவன் கன்னம் உரசும் கர்ண குண்டலங்கள் செய்த பாக்யம் என்ன
சந்த்ரக
மேக ஸ்யாமளன் –
கோப கதம்ப
கோவைப்பழம் போன்ற திரு அதரம்/ ஸ்மிதம் கூற்றம் போலே
விபுல புலக
மெல்ல அசைந்து ஆட -திரு ஆபரணங்களும் அசைய
ஜலதபடல
மணிமய மகர
மகர குண்டலம் பீதாம்பரம் மோஹன ஸ்மிதம்
விசத கதம்ப
கதம்ப மரத்தடியில் ஸ்மிதம்
கண யதி குண க்ராமம்
சேஷ்டிதங்கள் நம் காதலைப் பெருக்குமே
ஸ்ரீ ஜெயதேவ
மதுவை நிரசித்த கண்ணன் திருவடிகள் தியானிக்கும் ஞானிகள் உள்ளம் நிறைந்துள்ளானே –

——————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஜய தேவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய சாரம் –

February 2, 2019

ஸ்ரீ கீதாபாஷ்யம்

யத் பதாம் போருஹ த்யான வித்வஸ்த அசேஷ கல்மஷ
வஸ்து தாம் உபயாத அஹம் யாமு நேயம் நமாமி தம் –மங்கள ஸ்லோகம் –

யத் -எவன் அவன் –
யத் -பிரசித்தி –ஆச்சார்ய குண பூர்த்தி நிறைந்த –
அம் போருஹ -அனுபவிக்க வல்ல போக்யதை –
பொருள் -தத் விஷய ஞான ரஹித்தையாய் -தத் விஷய ஞான வஸ்து கைங்கர்ய ரதியுமாய் -பண்ணுவான் –
சிஷ்ய சிக்ஷணார்த்தம்-நமக்காக -அசேஷ கல்மிஷதம் போக்கிக் கொள்ள -நித்ய கைங்கர்யம் பெற –
ஸ்தோருணாம் பல சித்தியார்த்தம் –ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்று -பரம புருஷார்த்தம் அடைய -நித்ய கைங்கர்ய பிராப்தி -பெற –
அசல ஸ்ரத்தை வேண்டுமே -நமக்கு -மே மதம் -கிருஷ்ண மதம் –
வஸ்துதாம் – அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத சந்தமேனம் ததோ விது-
ரகஸ்யாம்நாய ப்ராஹ்மணம் சசாசார்ய வம்சோ ஜ்ஜேயோ பவதி ஆச்சார்யாணமசாவசா வித்யா பகவத்த-
குரு பரம்பரை அனுசந்தான பூர்வகமாக ஆச்சார்ய த்யானம் பண்ண வேண்டும் –

—————————————————————

அவதாரிகை
ஸ்ரீ யபதி–நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந்ர-ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண அனந்த ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபம் –
ஸ்வபாவிக அனவதிக அதிசய ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் ப்ரப்ருத்ய அசங்க்யேயா கல்யாண குண கண மஹோ ததி-
ஸ்வ அபிமத அநுரூப ஏக ரூப அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய உஜ்வல்ய ஸுந்தர்ய ஸுகுமார்ய லாவண்ய யவ்வனத்தி அனந்த குண நிதி –
திவ்ய ரூப ஸ்வ உசித விவித விசித்திர அனந்த ஆச்சர்ய நித்ய நிரவத்ய அபரிமித திவ்ய பூஷண
ஸ்வ அநு ரூப அசங்க்யேய அசிந்த்ய சக்தி நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய கல்யாண திவ்ய திவ்யாயுத
ஸ்வாமி மத் அநு ரூப நித்ய நிரவத்ய ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாத்யா அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண ஸ்ரீ வல்லப
ஸ்வ சங்கல்ப அநுவிதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதாசே -சேஷதைகரதி ரூப நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய
ஞான கிரியை ஐஸ்வர்யாத் அனந்த குண கணா அபரிமித ஸூரிபிர் அனவரத அபிஷ்ருத சரண யுகல
வாங்மனச அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ்வபாவ
ஸ்வ உசித விகித விசித்திர அனந்த போக்ய போக உபகரண போக ஸ்தான சம்முத்த அனந்த ஆச்சர்ய அனந்த மஹா விபவ
அனந்த பரிமாண நித்ய நிரவத்ய அஸாக்ஷர பரம வ்யோம நிலய
விவித விசித்திர அனந்த்ய போக்ய போக்த்ரு வர்க்க பரி பூர்ண நிகில ஜகத் உதய விபவ லய லீல
பரம் ப்ரஹ்ம புருஷோத்தம பர நாராயண
ப்ரஹ்மாதி ஸ்தவாரந்த அகிலம் ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்வா
ஸ்வரூபேண அவஸ்தித தக்ஷ ப்ரஹ்மாதி தேவ மனுஷ்யானாம் த்யான ஆராத்யானாம் கோசார
அபார காருண்ய ஸுசீல்ய வாத்சல்ய உதாரய மஹோ ததி ஸ்வ மே ரூபம் தத் தத் சஜாதீய ஸம்ஸ்கானம் ஸ்வ ஸ்வபாவம் அஜஹதேவ குர்வன்
தேஷூ தேஷூ லோகேஷ் வவதீர்ய அவதீர்யதைஸ்தைராராதித தத் அதிஷ்டான ரூபம் தர்மார்த்த காம மோஷாக்க்யம் பலம் பிரயச்சன்
பூபார அவதாரனதேசேன அஸ்மதாதீநாம் அபி ஸமாச்ரயணித்வாய அவதிர்யோர்வ்யாம் சகல மனுஷ நயன விஜயதாம் கத
பராவர நிகில ஜன மநோ நயன ஹாரி திவ்ய சேஷ்டிதானி குர்வன் பூதநா சாக்கடை யமார்ஜுன அரிஷ்ட ப்ரிலம்ப தேனுக காலீய கேசீ
குவலாயாபீட சாணூர முஷ்டிக தோசல கம்சாதீன் நிஹத்ய
அனவதிக தயா ஸுஹார்த்த அநு ராக கர்ப்ப அவலோகந ஆலாபம்ருதை-விஸ்வமாப் யாயியின் நிரதிசய ஸுந்தர்ய ஸுசீல்யாதி குண கணா
விஷ்ட தாரேண அக்ரூர மாலாகாராதீந் பரம பாகவதான் பூதான் க்ருத்வா

———————————————
மஹா வாக்கியம்
ஸ்ரீ யபதி—-ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -ஷீரார்ணவ –நிகேத –ஆகதாம் மதுராம் பூராம்
அவதாராயா மாசா -ஸுலப்யம் –
விசேஷ ஞப்தயே–அபிகம்ய ஸித்தயே –ஸமஸ்த மங்களார்த்தம் -ஸ்ரீ பிரதமம் –ஸ்வரூப நிரூபகம்
மது பிரத்யயம் -நித்ய யோகம் -அகலகில்லேன் இறையும்-
சாரூப்பிய/ சாலோக்ய / சாமீப்பிய / சாயுஜ்யம் -நான்கும் உண்டே
-தத்வ சிந்தாம் யத் –பாத சிஹனம் -திரு உடை மார்பம் -விசேஷ ஞப்தி -ஸ்ரீ -ககா புண்டரீக நயனா –புருஷோத்தமா -க ஸ்ரீ ஸ்ரீ ய —
பதி -சேஷி –பதிம் விசுவஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் சர்வ சேஷி -அஹோராத்ரீ பார்ஸ்வே –உபநிஷத் -சேஷி வார்த்தை இருக்காது பதி -உபயோகம் –
பகவான் புருஷ வாஸூதேவ –புருஷ ஏவேதம் சர்வம் –அபிகம்ய சித்தி -புருஷகாரம் –
கிற்பன் கில்லேன் அன்றி இலன் முனை நாள் எல்லாம் -கிருத்யம் செய்யாமல் அக்ருத்யம் செய்தே கழித்தேன்
நித்யம் அஞ்ஞாதம் நிர்க்ரஹம் -அன்றோ அவள் –
ஸமஸ்த மங்களார்த்தம் —
நாராயண -விஷ்ணு வாசு தேவ வியாபக -மந்த்ரங்கள் —
பிரமம் விப்ரலம்பம் பிரமாதம் கவனமின்மை மறவாமை / பரித்ராணாயா -ஸுசீல்யம் காட்ட அவதாரம் -மற்றவை உபரி பலன்கள் –
காரண வாக்கியங்கள் –ஸ்வரூபம் -சோதக வாக்கியங்கள் -உபாசனை வாக்கியங்கள் -பேத அபேத கடக வாக்கியங்கள்
-சமன்வயப்படுத்தி -மஹா வாக்கியம் அருளிச் செய்கிறார்

நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைக தான —ஸ்ரீ யபதிக்கு அடுத்து -அடுத்து -உபய லிங்கம் –
ஸ்வபாவதோ சா இவனுக்கு இப்படி -தோஷ -அபாவம் இல்லை -ஹேயத்துக்கு எதிர் தட்டு -என்றபடி –
அமலன் -ஆதி பிரான் -என்றவாறு -உயர்வற -அசேஷ தோஷ ப்ரத்ய நீகன் -ஆறாயிரப்படி வியாக்யானம் அங்கும் –
ஸர்வத்ர-இப்படி –சத்யஞ்ச –சேதனம் அசேதனம் ஆனதும் தோஷம் தட்டாமல் –அம்ருத -திஷ்டன் ஆக இருந்தாலும் -வேதமும் கோஷிக்கும் இப்படியே –
ஆவி சேர் உயிரினும் உள்ளான் அவற்றில் ஓர் பற்று இல்லாத –யாவையும் யாவரும் தானாய் -போலே
-சர்வ சாகா பிரத்யகா நியாயம் -நிர்குணன் தோஷங்கள் இல்லாமல் –
ஸ்வரூபம் -குணங்கள் –தர்மி தர்மம் -குணா குணி–ச விசேஷ ப்ரஹ்மம் –
உபய லிங்கம் -அவதாரத்திலும் உண்டே -எல்லா நிலைகளிலும் உண்டே —
அசித்து–ஸ்வரூப பரிணாமம் உண்டே –சித்துக்கு ஸ்வபாவ பரிமாணம் –ஞானம் ஆனந்தம் -தர்ம பூத ஞானம் -விகாரம் –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த விலக்ஷணம் அடுத்து –
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷணன் — அநந்த ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபம் —
பரமாத்மா -ஸ்வ தந்த்ரன் -மற்ற எல்லாம் பர தந்திரம் — வஸ்து –மாயம் இல்லை -அனைத்தும் நித்யம் –
ஸ்வ அதீன-த்ரிவித சேதன அசேதன -ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி -அவன் அதீனம்-
சதா பஸ்யந்தி -அங்கும் -காலம் அங்கும் உண்டு ஆனால் கால வசத்தில் நித்ய முக்தர்கள் இல்லை –அவர்கள் வசத்தில் காலம் -என்றபடி
சுத்த சத்வம் -மிஸ்ர சத்வம்—ரஜஸ் தாமஸ் -சத்வம் மூன்றும் கலந்த — காலம் மூன்றும் த்ரிவித அசேதனங்கள் –
சுத்த சத்வம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் —
சரீராத்மா பாவம் -சரீர சரீரி பாவம் -யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தம் நியந்தும் தாரயதும் சக்யம் -சேஷத்தைக ஸ்வரூபம் —
நியமனம் தாரணம் சேஷத்வம் மூன்றும் -உண்டே –
பர கத அதிசய –ஸ்வயம் உத்திஸ்ய –ஸ்ரீ மான் –ஸ்திதி சத்தா நியமனம் எல்லாம் –
பரமம் சாம்யம் உண்டே -விலக்ஷணம் எப்படி என்னில்-போக மாத்ர சாம்யா லிங்காத் –
ஞானம் ஆனந்தம் இரண்டிலும் சாம்யம் -என்றவாறு – -ஜகத் வியாபார வர்ஜம் —

அநந்த -ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம் –ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –
அநந்தன் – தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்யன் -நித்யம் விபும் –அந்தர் பஹிஸ்த சர்வம் -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –
சர்வ வஸ்து சாமானாதி கரண்ய யோக்யத்வாத்-தாதாம்யம் –ஐக்கியம் இல்லை -மித்யம் இல்லை –
யோகம் -பரமாத்மா இடம் சேர்வது –கூடாதது கூடினாலும் -அவன் அவனே இவன் இவனே –
த்ரிவித காரணமும் அவனே -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும் அனைவரும் –
அனுபிரேவசம் -ரூபம் நாமம் கொடுத்து –
அப்பரியவசான வ்ருத்தி –எல்லா வாசகங்களும் அவன் வரை பர்யவசிக்குமே — வாமதேவம் -ப்ரஹ்லாதன் / நம்மாழ்வார்
-கடல் ஞாலம் செய்வேனும் யானே என்னும் -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –
தத் தவம் அஸி-தேஹ விசிஷ்ட பரமாத்மா -ச ஏவ சர்வம் –மாயா பூதம் சராசரம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத ஒன்றே இல்லையே
குணங்களை சொல்லி திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –
ஞான பல ஐஸ்வர்ய-வீர்ய சக்தி தேஜஸ் –ஷட் ஏவ பிரதம குணங்கள் -ஷாட் குண்ய பரிபூரணம் /
ஸ்வரூபம் -ஞானம் வேறே —குணம் ஞானம் தர்ம பூத ஞானம் -யோ வேத்தி யுக பத் சர்வம் பிரத்யஷனே -தாரணம் நியமனம் -இத்தைக் கொண்டே –
பல -சிரம பிரசங்க ரஹித தாரணை சாமர்த்தியம் –
ஐஸ்வர்யம் -சர்வ நியந்த்ருத்வம் -அப்ரதிக்கத்தவ ஸத்ய-சங்கல்ப
வீர்ய -விகார விரகோ வீர்யம் / சத்தி -ஜகத் பிரகிருதி பாவ உபாதான காரணம் -/
தேஜஸ் சக கார்ய நிரபேஷ்யம்-பராதிப்பவன சாமர்த்தியம் –மாரீசன் -ரே காரம் கேட்டே நடுங்குவான் –
ஸ்வாபாவிகம் –மகா தத்தி -குணக்கடல் –ரத்னம் ஜலதே -போலே–குண கணங்கள் –அசங்கேயே-கணங்கள் -கல்யாண குணங்கள் –
அடுத்து திவ்ய ரூபம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -அருளிச் செய்கிறார் –நித்யம் அப்ராக்ருதம் -அதீந்தர்யம் –
அபிமத -அனுரூபம் -ஏக ரூபம் –திவ்ய அத்புத -திவ்ய ரூபம் -வைலக்ஷண்யம்-அப்ராக்ருதம் காட்ட –விசித்திரம்
–அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதம் -நித்ய நூதன –
நிரவத்யம்-நிரதிசய ஓவ்ஜ்ஜ்வல்யம் -ஸுந்தர்ய ஸுகந்த –சர்வ கந்த சர்வ ரஸா சர்வ போக்ய பூதயா அசாதாரணம்
ஸுகுமார்யம் -லாவண்யம் -சமுதாய சோபை –நித்ய யுவா -அநாதி -யுவ குமாரா —
திவ்யாயுதங்கள் -திவ்ய ஆபரணங்கள் -அடுத்து -விவித விசித்திர -அநந்த ஆச்சர்யம் -அபரிமித -அசிந்த்ய -நித்ய நிரவத்ய
-அபரிமித -கல்யாண திவ்ய -ஆனந்தாவாஹம் இவையும் –
ஸ்ரீ விசிஷ்டாத்த்வம் –அடுத்து -ஸ்ரீ வல்லப -/ கீழே ஸ்ரீ யபதி -ஸ்வரூப நிரூபகம் –விபவம் பரிஜன பரிகரங்கள் –
ஸ்வரூபம் ரூபம் -தத் -குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாதி –குண கணங்கள் –நித்ய நிரவதிக –அநபாயினி
-அகலகில்லேன் இறையும்–அபிமத அனுரூபம் –சர்வ பிரகார போக்யத்வம் –
-https://www.youtube.com/watch?v=_NPyV6wTccs–4

——————————-

பரித்ராணாயா ஸாதூ நாம்-காண வாராய் என்று என்று
கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து – -தளர்ந்து –நினைந்து நைந்து கரைந்து உருகி நிற்கும் ஆழ்வார்களே சாதுக்கள்
சாத்வ -உக்த லக்ஷண -தர்ம சீலா -வைஷ்ணவ அக்ரேஸரா -மத் ஸமாச்ரயேண ப்ரவ்ருத்தா மன் நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம்
வாங்மனசா கோசாரதயா மத் தர்ச நேந விநா ஸ்வாத்ம தாரண போஷணாதிகம் அலபமானா
-க்ஷண மாத்திர காலம் கல்ப சஹஸ்ரம் மன்வானா-பிரசிதில சர்வகாத்ரா பவேயுரிதி மத் ஸ்வரூப சேஷ்டித்த அவலோகந
ஆலா பாதிதநேந தேஷாம் பரித்ராணாயா -ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸூ க்தியின் காம்பீர்யம்

தேஷாம் சதத யுக்தா நாம் பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி புத்தி யோகம் தம் –10–10-
ப்ரீதி பூர்வகம் மாம் பஜதாம் -சங்கரர் /-ஸ்வாமியோ -ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி –வெறிதே அருள் செய்வர் உகந்து-

பஹு நாம் ஜென்ம நாமந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்தியதே வா ஸூ தேவஸ் ஸர்வமிதி ச மஹாத்மா ஸூ துர்லப —7–19-
இங்கும் ஸ்வாமி -மச் சேஷத்தைக ரஸ ஆத்ம யாதாம்யா ஞானவான் -மழுங்காத வை நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூன்று தோன்றினானையே மழுங்காத ஞானமே படையாக
மலருலகில் தொழும் பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே —

அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் போன்ற இடங்களில் தேஹ விசிஷ்டா ஆத்மா
அடியேன் சிறிய ஞானத்தன் –காண்பான் அலற்றுவன் -இங்கும் தேஹ விசிஷ்டமே
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன் உள்ளான் -இங்கும் விசிஷ்டமே
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -இங்கு மட்டுமே அநு பிரவேசம் உடலிலும் ஆத்மாவிலும் என்பதால்
-ஆத்மாவுக்கு சேஷத்வமே அந்தரங்க நிரூபகம்
ஜ்ஜோத ஏவ -ஸூ த்ரத்துக்கு -அயமாத்மா ஜ்ஞாத்ரு ஸ்வரூப ஏவ -என்று அருளிச் செய்தார்
-ஜ்ஞாநீ–பகவத் சேஷ தைக ரஸ ஆத்ம ஸ்வரூபம் இதை ஞாநீ-

யத்யதா சரதி ஸ்ரேஷ்டஸ் தத்த தேவ இதரோ ஜன ச யத்பிரமாணம் குருதே லோகஸ் தத் அனுவர்த்ததே –ஸ்ரீ கீதை -3-21-
யத்பிரமாணம்-பஹு வ்ரீஹி சமாசமாகக் கொண்டு -ஒரே பதமாக -சிரேஷ்டர் அனுஷ்ட்டிக்கும் கர்மத்தையே குறிக்கும் என்பர் நம் பாஷ்யகாரர் –
அந்த கர்மம் செய்கிறார்கள் மட்டும் இல்லாமல் அதே அனுஷ்டான ரீதியில் என்றபடி
மேலையார் செய்வனகள் கேட்டியேல் -மட்டும் இல்லாமல் மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல் -இதையே யத்பிரமாணம் -என்கிறது –

மன்மநாபவ மத் பக்த –மயி சர்வேஸ்வர –நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதாநே –சர்வஞ்ஞஜே –சத்யசங்கல்பே –
-நிகிலா ஜகத் ஏக காரணே–பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணி–புருஷோத்தமே –புண்டரீக தலாமலாய தேஷணே-
-ஸ்வச்ச நீல ஜீமுத சங்காஸே யுகபுதுதித தி நகர சஹஸ்ர சத்ருச தேஜஸி லாவண்ய அம்ருத மஹோததவ்
உதார பீவர சதுர் பாஹவ் அத் யுஜ்வல பீதாம்பரே அமல கிரீட மகர குண்டல ஹார கேயூர கடக பூஷிதே அபார காருண்ய
ஸுசீல்ய ஸுந்தர்ய மாதுர்ய காம்பீர்ய உதார வாத்சல்ய ஜலதவ் அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யே
சர்வ ஸ்வாமிநீ தைல தாராவத் அவிச்சேதேந நிவிஷ்ட –மநா பவ -என்ற கம்பீர ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் – -18-விசேஷணங்கள் வைத்து –

-மன்நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம் வாக் மனசா கோசரதயா –
மத் தர்சநேந விநா ஸ்வாத்மதாரணா போஷாணாதிகம் அலபமாநா க்ஷணம் மாத்ரம் காலம் கல்ப சஹஸ்ரம்
மன்வானா ப்ரசிதில சர்வகாத்ரா பாவேயுரிதி மத் ஸ்வரூப சேஷ்டிதா வலோகநா ஆலாபாதிதா நேந தேஷாம் பரித்ராணாய –என்பர் நம் பாஷ்யகாரர்
ஆழ்வார்களை நினைத்தே –காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ -என்று தளர்ந்து –
நினைந்து நைந்து உள் கரைந்து உருகி நிற்கும் ஆழ்வார்கள் -இவர்களே யுக்த லக்ஷண தர்ம சீலர்கள் -வைஷ்ணவ அக்ரேஸர்கள் –
தர்மஸ்ய வேதோதி தஸ்ய சாதுரீ வர்ணய சாதுராசரம்ய வ்யவஸ்தயா அவஸ்தி தஸ்ய —
மத் ஸமாச்ரயண ப்ரவ்ருத்தா
-துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது ஏழு என் மனனே -ஆழி வண்ண நின் அடி இணை அடைந்தேன் -என்பார்களே
-மன்நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம் வாக் மனசா கோசரதயா-
என் சொல்லிச் சொல்லுகேன் –நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் யூண் என்னும் ஈனச் சொல்லே -என்பார்களே –
மத் தர்சநேந விநா ஸ்வாத்மதாரணா -போஷாணாதிகம் அலபமாநா–
தொல்லை மாலை கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -என்றும்
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து -என்றும் அருளிச் செய்வர்களே
க்ஷணம் மாத்ரம் காலம் கல்ப சஹஸ்ரம் -மன்வானா-
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ –ஊழியில் பெரிதால் நாழிகை என்னும் –ஓயும் பொழுது இன்றி ஊழி யாய் நீண்டதால்
-அவனை விட்டு அகன்று உயிர் ஆற்ற கில்லாதவர்கள் அன்றோ
ப்ரசிதில சர்வகாத்ரா-
கால் ஆழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் –காலும் எழா கண்ணா நீரும் நில்லா உடல் சோர்ந்து நடுங்கி குரல் மேலும் எழா
மயிர் கூச்சம் அறா–என்றும் -உள்ளம் எலாம் உருகி குரல் தழுத்து ஒழிந்தேன் -உரோம கூபங்களாய் கண்ண நீர்கள்
துள்ளம் சோராத் துயில் அணை கொள்ளேன் -என்று சர்வ அவயவ சைத்திலயங்களைக் காட்டினார்கள் –

யதா பரம புருஷ –யதா -நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந ஜெகஜ் ஜென்மாதிகாரணம் ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண
சர்வஞ்ஞ ச ஸத்யஸங்கல்ப ஆஸ்ரித வாத்ஸல்யைக ஜலதி நிரஸ்த சாமாப்யதிக சம்பாவன பரம காருணிக பர ப்ரஹ்ம அபிதான பரம புருஷ -என்ற
விசேஷணங்களை விடாமல் அருளிச் செய்வார்

ஆறாம் அத்யாயம் இறுதி ஸ்லோகம் –
யோகிநாம் அபி ஸர்வேஷாம் மத் கதேன அந்தராத்மநா ஸ்ரத்தாவான் பஜநே யோ மாம் ஸ மே யுக்த தரோ மத -என்பதற்கு
யோகிநாம் அபி ஸர்வேஷாம் ருத்ராதி த்யான பராணம் -மத் கதேன மயி வாஸூ தேவ ஸமாஹிதேன -அந்தராத்மனா அந்த கரணேன
-ஸ்ரத்தாவான் ஸ்ரத்த தானஸ்தன் பஜதே -சேவதே யோமாம் ஸ மே மம யுக்ததம அதிசயேந யுக்த மத அபிப்ரதே

-10–8-அஹம் ஸர்வஸ்ய ப்ரபவோ மத்தஸ் சர்வம் ப்ரவர்த்ததே
-இதற்கு சங்கர பாஷ்யம் – அஹம் பரம் ப்ரஹ்மம் வாஸூ தேவாக்க்யம்-ஸர்வஸ்ய ஜகத ப்ரபவ உத்பத்தி மத்த ஏவ ஸ்திதிநா
சக்ரியா பாலோப போக லக்ஷணம் விக்ரியா ரூபம் சர்வம் ஜகத் ப்ரவர்த்ததே

–9- -22-அநன்யாச் சிந்தயந்தோ மாம் -என்ற இடத்தில் பரம் தேவம் நாராயணம்–பர்யுபாஸதே –தேஷாம் பரமார்த்த தர்சினாம் –
இப்படி நாராயண விஷ்ணு வா ஸூ தேவம் இட்டே சங்கர பாஷ்யமும்

ஸ்ரீ கீதை -7-19-பஹூ நாம் ஜன்ம நாமந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாசு தேவஸ் சர்வம் இதி ச மகாத்மா ஸூ துர்லப –
இங்கும் ஞானி -மத சேஷதைகரச ஆத்மா யாதாம்ய ஞானவான் –
வாசு தேவஸ் சர்வம் இதி ச மகாத்மா ஸூ துர்லப –என்பதற்கு
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம சுருதி ஸ்தலம் போலே அத்வைத பர வியாக்யானம் சங்கரர்
எல்லாம் ப்ரஹ்மம் என்னைப் பணிகின்ற மகாத்மா துர்லபம்
நம் ஸ்வாமி
வாசூதேவ ஏவ மேவ பரம ப்ராப்யம் ப்ரபாகம்ச அத்யதபி
யன்ம நோரதவர்த்தி ச ஏவ மம தத் சர்வம்
உண்ணும் சோறு பருகுநீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன்
ஜகத் சர்வம் வாசுதேவ -என்று சங்கரர் கொள்ள
மம சர்வம் வாசூதேவ -ஸ்வாமி அருள
திருவாய் மொழிக்கு சேர –

-7—20-காமைஸ் தைஸ் தைர் ஹ்ருதஞ்ஞா நா பிரபத்யந்தே அந்நிய தேவதா —அந்தவத் து பலம் தேஷாம் தத்பவத் யல்பமேதஸாம் -என்ற இடத்துக்கு
ஏவம் சமாநே அப்யாஸே மாமேவ ந பிரபத்யந்தே அனந்த பலாய-அஹோ கலு கஷ்டதரம் வர்த்ததே இத் யநுக்ரோசம் தர்சயதி பகவான்
தன்னிடம் நிரதிசய மோக்ஷம் பெறலாம் என்று அறிந்தவர்களும் ஸூத்ர பலன்களுக்காக தேவதாந்த்ர போஜனம் பண்ணுகிறாள் என்று கண்ணீர் விடுகிறானே

–9- -22-அநன்யாச் சிந்தயந்தோ மாம் -என்ற இடத்தில் பரம் தேவம் நாராயணம்–பர்யுபாஸதே –தேஷாம் பரமார்த்த தர்சினாம் –
இப்படி நாராயண விஷ்ணு வா ஸூ தேவம் இட்டே சங்கர பாஷ்யமும்

–9–26-பத்ரம் புஷ்ப்பம் –அஹம் சர்வேஸ்வர நிகில ஜகத் உதய விபவ லயலில-அவாப்த ஸமஸ்த காம -ஸத்யஸங்கல்ப
-அனவதிக அதிசய -அசங்க்யேய கல்யாண குண கண -ஸ்வ பாவிக அனவ-

9-34–மன் மநா பாவ –மயி சர்வேஸ்வரேஸ்வர நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாநே சர்வஞ்ஞா ஸத்ய சங்கல்ப
-நிகில ஜகத் ஏக காரணே பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணி புருஷோத்தமே
புண்டரீக தலாமலாய தாஷே-ஸ்வ இச்சை நீல ஜீமூதே சங்காசே யுகபதுதிததி நகர சஹஸ்ர சத்ருச தேஜஸி லாவண்ய அம்ருத மஹோ ததவ்
உதார பீவர சதுர் பாஹவ் அதி உஜ்வல பீதாம்பரே அமல கிரீட மகர குண்டல ஹார கேயூர கடக பூஷிதே அபார காருண்ய ஸுசீல்ய ஸுந்தர்ய
மாதுர்ய காம்பீர்ய உதார வாத்சல்ய ஜலதவ் அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யே
சர்வ ஸ்வாமிநீ தைல தாராவத் அவிச்சேரூத அநவிஷ்ட மநா பாவ –

-10–8-அஹம் ஸர்வஸ்ய ப்ரபவோ மத்தஸ் சர்வம் ப்ரவர்த்ததே
-இதற்கு சங்கர பாஷ்யம் – அஹம் பரம் ப்ரஹ்மம் வாஸூ தேவாக்க்யம்-ஸர்வஸ்ய ஜகத ப்ரபவ உத்பத்தி மத்த ஏவ ஸ்திதிநா
சக்ரியா பாலோப போக லக்ஷணம் விக்ரியா ரூபம் சர்வம் ஜகத் ப்ரவர்த்ததே –

ஸ்ரீ கீதை -10-9-
மச்சித்தா மத்கதப்ராணா போதயந்த பரஸ்பரம்
கதயந்தச்ச மாம் நித்யம் துஷ்யந்திச ரமந்திச
சங்கர பாஷ்யம் -துஷ்யந்தி-பரிதோஷம் உபாயந்தி -ரமந்திச -ரதிம் ப்ராப் நுவந்தி ப்ரிய சங்கத்யா இவ –
பரிதோஷம் யாது – ரதி யாது
நம் ஸ்வாமி பாஷ்யம்
வக்தார தத் வசநேன துஷ்யந்தி
ச்ரோதாரச்ச தத் ச்ரவனேன அநவதிக அதிசய பிரியேண ரமந்தே
மூலத்தில் போதயந்த பரஸ்பரம் -இரண்டு வகுப்புக்கள் உண்டே
ஒரு அதிகாரி ஒரு சமயத்தில் பிரவசனம் செய்து சந்தோஷிப்பதும்
அதே அதிகாரியே மற்று ஒரு சமயத்தில் சரவணம் செய்து சந்தோஷிப்பதும்
இரண்டு வித ஆனந்தம் உண்டே
திருமழிசை பிரான்
தெரித்து எழுதி வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூரித்தும் போக்கினேன் போது
தெரிகை -தெரிவிக்கை பிரவசனம் பண்ணுகை
ஆழ்வார் கால பேதத்தில் இரண்டும் அனுபவித்தார் என்று காட்டி அருளுகிறார்
தரித்து இருந்தேனாகவே –
இவை இல்லையாகில் ஸ்வ ஆத்மா தாரணம் துர்லபம்
இதையே நம் ஸ்வாமி
மயா விநா ஆத்மா தாரணம் அல்ப மான -என்றும்
மத்கதபிராணா -மூலத்துக்கு தரித்து இருந்தேனாகவே -என்கிற
ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தி ஊறிக் கிடந்ததாலேயே

—————————————————————————–

ஸ்ரீ கீதை -10-10-
தேஷாம் சத்த யுக்தாநாம் பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி புத்தியோகம் தம் –
சங்கரர் -ப்ரீதி -சிநேக -தத் பூர்வம் மாம் பஜதாம் இத்யர்த்த
ஆனால் ஸ்வாமி ப்ரீதி பூர்வம் ததாமி -என்றே அந்வயம் –
சேதனம் சேயும் பஜனத்தில் ப்ரீதி பூர்வகம் கூட்டாமல்
எம்பெருமான் செய்யும் அருளிலே அத்தை கூட்டுகிறார்
என்னை ஆளும பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர் உகந்து –
அவன் உகந்தே அருள் செய்வதாக
கீதாச்சார்யன் திரு உள்ளத்தை
ஆழ்வார் அறிந்து அருளிச் செய்த படியே
நம் ஸ்வாமியும் அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————————————————

மத்யாஜி மத் பக்த மன்மனா பவ -அனுபவ ஜனித அநவதிக  அதிசய ப்ரீதி காரித
அசேஷ அவஸ் தோசித அசேஷ சேஷ தை கரதி -அனுபவிக்க அனுபவிக்க ப்ரீதி உண்டாக –
ப்ரீதி வளர -கைங்கர்யத்தில் மூட்டும் -கைங்கர்யம் செய்து அல்லது தரிக்க முடியாத நிலை
எய்தி -உடலும் மனமும் தளர்ந்து போய் கைங்கர்யம் கூட செய்ய முடியாமல் போனாலும்
பாரிப்பு மட்டும் தொடர்ந்து ஓங்கி வளர -அந்த பாரிப்பே கைங்கர்யம் ஆகும் –
இதுவே த்யானம் -இனி மாம் நமஸ்குரு -கீழே சொல்லிய மூன்று சொற்களையும்
ஏக வசனமாக கூட்டி -ஆத்மா சமர்ப்பணம் வரை அர்த்தம் கொள்ளுவார் -இதையே
பிரணம்ய ஆத்மாநாம் பகவதே நிவேதயேத் -என்று கத்யத்தில் அருளி காட்டுகிறார் ஸ்வாமி –
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சரணா கதி பற்றி பேச சூத்தரங்கள் இல்லை
கீதா பாஷ்யத்தில் -அர்ஜுனன் -சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்று சரணாகதி செய்தான் –
கீதாசார்யானும் -மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே -தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே –
தமேவ சரணம் கச்ச -மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -என்றான் -இதானால் அங்கெ சரணாகதி
பற்ற ஸ்வாமி  க்கு வாய்ப்பு கிட்டியதே –
ஆசார்யன் பெருமையையும் –

தத் வித்தி ——உபதேஷ்யந்தி  தே  ஜ்ஞானம் ஜ்ஞாநின தத்வ தர்சின  -என்று கீதாசார்யன் காட்டி -அருளுகிறான்
ததா ஆத்மாநம் ஸ்ருஜாமி அஹம் -அவனும் அவதரித்து ஆச்சார்யர்களையும் அவதரிப்பிக்கிறான் –
தஸ்மின் கர்ப்பம் ததாம் யஹம் -என்றும் —அஹம் பீஜப்ரத பிதா -என்றும் சிருஷ்டியையும்
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ மத்த ஸ்ம்ருதி ஜ்ஞானம் அபோஹனம் ச -என்றும்
ஈஸ்வர சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜுன திஷ்டதி -என்றும் எம்பருமான் ஹிருதயத்தில்
வீற்று இருந்து ஜ்ஞானம் அஞ்ஞானம் மறைவு இவற்றை உண்டு பண்ணுவதாக அருளுகிறான் –
இதனால் சிலருக்கு பகவத் ஜ்ஞானமும் அவன் அருளால் தான் கிட்டுகிறது –
ததாமி புத்தி யோகம் -ஜ்ஞானத்தின் பரிபாகமான பக்தியையும் அவனே அருளுவதாக -சொல்லி
அஹம் அஞ்ஞானம் தம நாசயாமி -என்றும் அருளி -யோக ஷேமம் வஹாம் யஹம் -என்று
இதற்க்கு வேண்டிய போஷணமும் தானே செய்வதாக அருளுகிறான் –
போக்தாரம் யஜ்ச தபஸாம் சர்வலோக மகேஸ்வரம் ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதாநாம் ஜ்ஞாத்வா மாம் சாந்திம் ருச்சதி –
என்று ஐந்தாம் அத்யாய இருதியில் -எல்லா தபஸூ முதலிய கர்மாக்களால் ஆராதிக்கப் படுவனாகவும்
அதாவது கர்மம் எனபது பூஜை என்றும் -நான் எல்லோருக்கும் பிரபு என்றும் -அதாவது வகுத்த
சேஷி என்றும் -உனது நண்பன் என்றும் பாவித்தாய்  ஆனால் கர்ம யோகம் பேரின்பம் கொடுக்கும்
அதுவே ஸ்வயம் புருஷார்த்தமாக தோன்றும் -ஸூ ஹ்ருத ஆராத்நாய ஹி சர்வே ப்ரயதந்தே –
நண்பனை ஆராதிக்க என்றால் அனைவரும் முயல்வார்கள் அன்றோ –
இத்தால் பகவத் கைங்கர்ய புருஷார்த்தம் இனிக்கும் என்று காட்டி அருளுகிறார் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் –
——————————————

18-அத்யாயம் –
ஞானான் மோக்ஷம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -ஐ க்கிய ஞானத்தால் இல்லை -சந்நியாசம் தியாகம் -ஓன்று தான்
-ஆனால் -நித்ய நைமித்திய காம்ய – கர்மாக்கள் -இரண்டு சப்தங்கள் -நித்ய நைமித்திய
சந்நியாசம் -மூன்றையும் விடுவது -தியாகம் -நித்ய நை மித்திய காமம் -மூன்றையும் பலத்துடன் விடுவது –
தத்ர சாஸ்திரீய தியாகம் காம்ய கர்மா ஸ்வரூப விஷய -எல்லா கர்மம் பலம் விடுவது -என்ற விவாதம் -அதன் பொருளிலே இதுவும் –
சப்தம் மாற்றினத்தால் பொருள் வேற இல்லை -பர்யாய சப்தங்கள் –கை விடுதல் பொருள் -எத்தை கை விடுதல் –
காம்ய கர்மங்களையா -சர்வ கர்மா பலன்களையா –
நேராக பதி சொல்லாமல் -இரண்டு சப்தங்களை உபயோகித்து -பதில் -கேசவஸ்ய ஆத்மா அர்ஜுனன் அன்றோ புரிந்து கொள்வான்
தியாக சந்யாச சப்த யோக ஒரே பொருள் தான் –
பத்து பத்து -அர்த்தங்கள் -ஞானம் ஞப்தி பலன் முக்தி தலை சேர நிஷ்கர்ஷித்து மோக்ஷ பல விருத்தி -இரண்டாம் பத்தில் முக்தி மோக்ஷம் -இரண்டும் பர்யாயம்
புருஷார்த்த பலன் -மேலே அதே விருத்தி
அந்நிய ருசி -விரக்தி / ராகம் -பிரேமா பல உபாயத்தில் புகுந்து -இப்படி ஒரு பத்துக்கும் இரண்டு சப்தங்கள் போலே
–4-ஸ்லோகம் -இதே அத்யாயம் -சந்நியாசம் தியாகம் –மேலே தியாகம் சப்தத்தால் சொல்லுவான்
தியாக சப்தத்தால் நிர்ணயம் –7-ஸ்லோகம் -சந்நியாசம் -தப்பு என் என்னில் தியாகம் தப்பு என்று சாஸ்திரம் சொல்லுவதால் –
சரணம் பற்று -நமஸ்கரித்தார் -முனிவர் சொன்னதை கேட்டு -பர்யாயம் -பரஸ்பர பர்யாய சப்தங்கள் –
சாங்க்யர்-மூன்று கர்மங்களையும் விடலாம் -என்பர் -அறிவிலிகள் -இதற்கு மூன்றாவது ஸ்லோகம் -முதல் வரியில் -ஏகே மனுஷ்யர் -சிலர் –
முமுஷுக்கள் விட வேண்டும் என்பர் -கபிலர் –வைதிகர் -ராகாதி தோஷவத் பந்தகத்வாத் -/ சர்வ யஞ்ஞா -சாஸ்திரம் விதித்த கர்மங்கள் த்யாஜ்யம் –
த்ரிவித தியாகம் உடன் செய்ய வேண்டும் –
-7-ஸ்லோகம் -மோகம் -தமஸ் குணத்தால் / அன்னம் போலே மனாஸ் -பாஞ்ச இந்திரியங்கள் –
ஆகார சுத்தோ -சத்வ குணம் வளர -த்யானம் வளர்ந்து -முடிச்சுக்கள் அவிழ்ந்து
ஆகார சுத்தி ஆயத்தம் -திருவாராதனம் -ஆ பிராணாயாத் -நித்ய நைமித்திமா கர்மங்கள் செய்ய வேண்டியதே –
ஞான உத்பத்திக்காக கர்மம் -/ சம்சாரம் பந்தம் படுத்துவதாக விபரீத புத்தி மோகம் -பரித்யாகம் இல்லை
தமோ குணம் அடிப்படையாக கொண்ட -தாமச தியாகம் -விபரீத ஞானம் -தமோ தானே அஞ்ஞான மூலம் —
-8-ஸ்லோகம் -ராஜஸம் தியாகம் –

ஸ்ம்ருதி ஞானம் அபோகனம்-மூன்றுக்கும் அவனே காரணம் -பிரகிருதி -இந்திரியம் -சுற்றி விடுகிறான் அவன் -குணத்துக்கு அனுகுணமாக –
நியாந்தா -அவன் -ஜீவாத்மா கர்த்தா -பரமாத்மா ஆயத்தம் -பரா து -தத் ஸ்ருதேகே =ஸூ த்ரம் -ஆதீனம் பட்டு
ஜீவாத்மா கர்த்தா -சாஸ்திரம் -சொல்லி -பரதந்த்ர கர்த்தா என்றால் பொறுப்பு
கிருத பிரதி-விகித -பிரிரிதேஷம் வையர்த்தம் -முதல் முயற்சி எதிர்பார்த்து –
கிருத பிரயத்தனம் அபேக்ஷித்து தான் செய்கிறான்-மூன்று ஸூத்ரங்கள்
–உதாசீனம் -அனுமந்தா -தூண்டி -மூன்று நிலை -அனுமதித்தால் தான் செயல் -அதனாலே ராவணன் பலவானாக ஆனதும் அவனாலே –
நாம் விசேஷ காரணம் -அவன் சாமான்ய காரணம் -விதை பயிர் போலே -உழவன் தண்ணீர் நிலம் சாமான்ய காரணம் -பொது காரணம் –
கர்த்தாவாகவே இருந்தும் அகர்த்தாவாக நினைத்து -கர்த்ருத்வ தியாகம் -ஈஸ்வரனால் தூண்டப பட்டு
ஐவர் காரணம் ஆத்மா முக்கிய காரணம்
பரமாத்மா தூண்ட தேகம் இந்திரியங்கள் பிராணன் மூன்றும் கருவிகள் –
இவை உதவி இல்லாமல் அவன் தூண்டாமல் செய்ய முடியாதே -அதனால் அகர்த்தா –
உதங்க பிரசனத்துக்கு உத்தரம் இல்லை -உத்தரம் ப்ரஹ்ம சூத்ரம் -மூன்று ஸூ த்ரங்கள் —
பராத் து தத் ஸ்ருதே -பரமாத்மாவுக்கு அடங்கியே செயல் -பிரசித்தம்
விஷயம் நைர் காருண்யம் இல்லாமல்
கிருத பிரயத்யனம் சா பேஷாத்–விஹித பிரதி ஷேதம்-சாஸ்திரம் சொல்ல –கர்மம் எதிர் பார்த்து ஸ்ருஷ்டி –
வை ஷம்யம் நைர் க்ருண்யம் ந சாபேக்ஷத்வாத்

விநியோக பிருதக் நியாயம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -ஷத்ரியனுக்கு -17-ஸ்லோகம்– அஹங்காரம் இல்லாமல் –
ஞானம் மூன்றுவகை /கர்மம் மூன்று வகை / கர்த்தா மூன்று வகை -இப்படி ஒன்பது ஸ்லோகங்கள் –
யஸ்ய பாவக –யஸ்ய புத்தி -பலனில் விருப்பம் இல்லாமல் –
இமான் லோகான் -நா ஹந்தி-
பரம புருஷ கர்த்ருத்வ அனுசந்தானே -கர்த்ருத்வ விஷய மநோ விருத்தி -நா காம் அபிமானம் கிருதவா -அஹம் கரோமி அறிவு இல்லாமல்
புத்தி -சங்கமம் -அஸ்மின் கர்மணி மம கர்த்ருத்வ அபாவாமி—-ஏதத்தி பலம் —
செயல் புரிபவன் நான் இல்லையே –ந கேவலம் பீஷ்மர் -உலகம் கொன்றாலும் பாபம் வாராது —
தேசத்துக்காக செய்தால் தியாகி பட்டம் உண்டே அதே போலே
கட உபநிஷத் -பிரமாணம் காட்டி அருளுகிறார் –ஷத்ரியன் தர்ம யுத்தத்தில் யாரைக் கொன்றாலும் குற்றம் வாராது –
தியாக விஷய பிரகாரணம் முடிந்து –18-ஸ்லோகம் -அடுத்து –
வர்ணாஸ்ரம வேறுபாடு –உயர்வு குள்ளம் -நிறம் -வேறுபாடு -ஒன்றுக்குள் ஓன்று பல பேதங்கள் –
சர்வ பூதேஷூ –சரீரத்தால் -என்று புரிந்தவன் சாத்விக ஞானி –
அபிபக்தம்-அவ்வயம் – ஏகம்- பாவம் ஒருபடிப்பட்ட ஆத்மா ஞானா காரத்தால் ஒரே ஜாதி -ஈஷதே-தத் ஞானம் சாதிவிக ஞானம்
விபக்த சர்வேஷூ பூதேஷூ -கர்மா அதிகாரேஷூ -எடுத்துக் கொண்ட சரீரத்துக்கு செய்கிறேன் -த்ரிவித தியாக உணர்வுடன் செய்ய வேண்டும் —
ஏகம் ஆத்மாக்யம் பாவம் –அவ்யக்தம் -ஸ்தித தீர்க்க -குண வேறுபாடும் -சரீரத்துக்கே -விபாக ரஹிதம் -அவ்யயம்
-பல அனுபவத்தில் விகாரம் இல்லாமல் –அவிக்ருதம் –பலாதி சங்கானி அவிக்ருதம் –சாத்விக ஞானம் வித்தி
மாடுகள் பல நிறம் -பால் வெண்மை தானே
நாநா பாவான்–ஸ்தித தீர்க்காதி -பலாதி சமயாதி யோக்யான் –ஜீவாத்மாவுக்கே –என்று புரிந்தவன் ராஜஸ ஞானம் உள்ளவள் -ஸ்லோகம் -21-
தாமச -ஞானம் -1–ஏகஸ்மின் க்ருஷ்ணவத் சத்தம் -2-அஹே துகம்- –தப்பான -எண்ணம் -ஈடுபட்டு -அ தத்வார்த்தவது
-உண்மை ஞானம் இல்லாமல் -அல்பஞ்ச -தது -நான்கு அடையாளங்கள்
பொய் நின்ற ஞானம் -யத் து ஞானம் ஏகஸ்மின் கார்த்த்வயே கர்மணி பிரேத பூத கணாதி ஆராதனா ரூபே-அத்யல்ப பலம் க்ருத்ஸ்னா பலமது
வஸ்து தக-அக்ருத்ஸ்னா பலவத்தையா -முழுமையான பலம் கொடுக்காதது -ஆசை மட்டும் கொண்டவன் –
ப்ருதுத்தவாதி உக்தயா -ஜாதி குண வேறுபாடு என்று நினைத்து
மித்யா பூதார்த்த விஷயம் – அத்யல்ப பலம் -இங்கும் அதியல்பம் -பிரேத பூத ஆராதனா -தத் ஞானம் –
அஞ்ஞானமாக இருந்தாலும் விபரீத ஞானம் அந்யதா ஞானம் சொல்லுவோமே -நறு மனம் துர் மணம் போலே ஞான சப்தம் இங்கும் உண்டே
ஏவம் -கர்தவ்ய கர்மா விஷய அதிகார வேளாயாம்-அதிகாரி அம்ச குண -த்ரைவித்யா-கர்மம் மூன்று வகை -23-தொடங்கி
பலத்தில் ஆசை அற்ற -டம்பம் இல்லாமல் -ஸ்வயம் பிரயோஜனம் –
-1-நியதம் -வர்ணாஸ்ரம படி -2- -சங்க ரஹிதம் -பற்று அற்ற -கர்த்தா என்னுடைய –
இரண்டும் பலன் மேலே சொல்வதால் 3–ராக த்வேஷம் இல்லாமல் க்ருதம் –
விருப்பு வெறுப்பு அற்று -புகழிலும் இகழ்ச்சியிலும் -4-அபல ப்ரெப்து க்ருதம் சாத்விக -தாது சாத்வீகம் உச்யத-
நியதம் ஸூ வர்ணாஸ்ரம -/கர்த்ருத்வம் மமதா புத்தி இல்லாமல் கீர்த்தி ராகாத- அகீர்த்தி த்வேஷாத் ச ந க்ருதம் -அடம்பென கிருதம்
-அபலை சாந்தி -அபலை அபிசந்தினை-அபலை ப்ரேப்சுனா–கார்யம் செய்யத் தக்கதே என்ற எண்ணத்தால் செய்யும் கர்மம்
மூன்று தியாகங்களும் ஒன்றுக்கு ஓன்று தொடர்பு உண்டே -மூன்றும் சேர்ந்தே இருக்கும் இல்லாமலும் இருக்கும்
/புகழுக்கு ரஜஸ் -பஹுளா ஆயாசம் -சாத்விக லகு ஆயாசம் -மயைவ க்ரியா கர்த்ருத்வ அபிமானம் –
தத் ராஜஸம் -நான் செய்கிறேன் என்ற எண்ணம் –
அனுபந்தம் -கூடவே வரும் -கர்மம் செய்தாலே துன்பம் வரும் -ஷயம் பொருள் செலவு -பலத்தில் ஆசை வைத்து –

முக்த சங்க பல சங்கத ரஹிதன் கர்த்ருத்வ -அபிமான ரஹிதன் -யாவத் கர்மா சதாப்தி -அவர்ஜனீய கர்மா -சாஸ்த்ரா யுக்த யுக்த கர்மா துக்கம்
த்ருதி உத்ஸாகம் உத் யுக்த உறுதி படைத்த நெஞ்சு -சித்த அசித்தி நிர் விகாரன் -யுத்தத்தி கர்மணி -அவிக்ருத சித்த கர்த்தா சாத்வீகன் –
ராஜஸ கர்த்தா -ராகீ-ஆசைக்கு விரும்பி செய்பவன் -கர்மா பல ப்ரெப்து லுப்தா -கர்மம் பண்ண செலவு செய்ய கருமி —
ஹிம்சாதி அசூசி சுத்தி அற்ற -கர்மா அனுஷ்டானத்துக்கு ஹர்ஷ சோக அன்விதன்-கர்த்தா ராஜஸ
யசஸ் அர்த்தி -கர்மா பல அர்த்தி -லுப்தாகர்மா அபேக்ஷிதா த்ரவ்யம் வியாச ஸ்வபாவ ரஹிதன் –
பரான் பீடயித்வா அவர்களால் கர்மம் செய்து கொண்டு –
அயுக்த -தீர்க்க சூத்ரி –வஞ்சிக்கும் -அபிசார கர்மம் -செய்பவர் -சோம்பல் -தாமச கர்த்தா -கவனம் இன்மை –
–29-முன்னுரை –மேலே புத்தி பற்றி மூன்று த்ருதி பற்றி மூன்று ஸ்லோகங்கள்
பிரகரண-அவதாரிகை – ஏவம் கர்த்தவ்ய கர்மா விஷய ஞானே பார்த்த பின்பு -கரத்வயேச கர்மணி அனுஷ்டாதா -குண தக தரைவித்யா உக்திம் –
புத்தி -வேறே ஞானம் வேறயா -சிந்தனை -சங்கல்பம் நினைவு உறுதி மனஸ் வியாபாரங்கள் –
ஞானம் புத்தி -உறுதி பட்ட ஞானம் -அடைந்தே தீர செயல் படும் பொழுது இடையூறுகள் வந்தால் -தகர்த்து மேலே போவது த்ருதி –
ஞானம் புத்தி த்ருதி -தெளிவாக ஸ்வாமி காட்டி /கீழே ஞானம் மூன்றுவகை போலே /சாத்விக தாமச ராஜஸ புத்தி த்ருதி
சர்வ தத்வ சர்வ புருஷார்த்த நிச்சய ரூபாகா -/ கீழே பார்த்ததும் அறிவு ஞானம் கர்மம் விஷயமாக கொண்ட ஞானம்
இப்பொழுது -தத்வ ஞானம் வந்தால் தானே கர்மம் விஷய ஞானம் விசாரம் செய்து பண்ணுவோம் –
ஆராப்த கிரியா விக்னம் உபநிபாதம் அபி தாரணம் -தாங்கிக் கொண்டு -செய்து -த்ருதி -தர்மத்துக்கு –
ஸ்ரேயர்களுக்கும் விக்னம் வரும் -தாண்டி போகணும் –
தாயோகு–சத்வாதி குணம் -மூவகைப் பட்டு -இரண்டையும் சொல்வேன் -அசேஷண ச்ருணு -விடாமல் முழுவதையும் கேள்
ஞானம் புத்தியின் செயல்பாடு -புத்தி ஞானத்தின் செயல்பாடு –
சாத்விக புத்தி –பிரவ்ருத்தி-நிவ்ருத்தி -பார்த்தா –குரு நந்தன வேறே இடங்களில் இத்தை சொல்ல பார்த்தா -என்பான் –
பிரவ்ருத்தி நிவ்ருந்திஞ்ச கார்ய அகார்ய பயம் அபயம் பந்தமும் மோக்ஷமும் -நான்கையும் –
ஈடு பட்டு செய்யப்படும் தர்மம் விலகும் தர்மம் -இஹ லோக ஐஸ்வர்யா பர லோக சாதனா தர்மம் -ஈடுபட்டால் சம்சாரத்தில் அகப்படுத்தும் -/
க்ருத்ய அக்ருத்ய -செய்யத் தக்கவை செய்ய தகாதவை -இவை இரண்டும் -கீழே உள்ள இரண்டுடன் சேர்த்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்
பய அபயம் -பயத்துக்கு காரணம் -பயம் இன்மைக்கு காரணம் -இரண்டையும் –
நிவ்ருத்தியில் ஸ்வதந்த்ர அபிமானம் அபயத்துக்கு காரணம் சொன்னவாறு –
சம்சாரத்தில் கட்டுப் படுத்துவதும் மோக்ஷமும் -சத்வ குணத்தால் ஏற்படும் புத்தி –
தானம் தபஸ் ஆகாரம் எஜ்ஜம் -முதலில் சொல்லி ஞானம் கர்மம் கர்த்தா புத்தி த்ருதி அனைத்தையும் சொல்லி –
யயா பூர்வ யுக்தம் தவிதம் தர்மம் தத் விபரீதம் தன் நிஷ்டாம் தேச கால அவஸ்தை கார்யா அகார்ய மாறாடி நினைத்து ராஜஸ
தர்மத்தில் மாறாட்டம் இங்கு -தர்மியில் மாறாட்டம் தாமச புத்தி -விபரீத புத்தி இது -அந்யதா புத்தி அது
யதாவத் அறியாமல் -ஆத்மாவை தேகமாக நினைத்து தர்ம யுத்தம் அறியாமல் —
மனஸ் இந்திரிய பிராணன்-ஆகியவற்றின் செயல்கள் எந்த த்ரிதியால்- -ஒன்றிலே உறுதியாக –
அவ்யபிசார -உபாசனம் -தியானம் -கர்மங்கள் தொலைய –
யதா திருத்தியா தாராயதா –மோக்ஷத்துக்கு பண்ணப் படும் உபாசனத்தில் நிறுத்தி –உறுதி தான் சாத்விக
யோகேன அப்பியபிசாராய -புருஷாகா தாராயதே –யோகம் மோக்ஷ சாதனா பகவத் உபாசனம்
-யோகேன பிரயோஜன பூதேன–இந்திரிய பிராண மனஸ் வியாபாரங்கள் -ப்ரவ்ருத்தாகா–
மனஸ் த்ரவ்யம் -பிருத்வி அக்னி போலே -குணங்கள் அத்ரவ்யம் கட்டுப் படுத்தினால் தான் மனஸ் கட்டுப்படும் –
சாத்விக அஹங்காரம் -மகான் பிரக்ருதி -மூலம் அன்றோ மனஸ் -உபாதானம் தன்மை மனசில் இருக்குமே –

பிரஸ்தானம் த்ரயம் – உபநிஷத் -வேத வாக்கியம் கீதை வேதியன் -வைதிகர் ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -மூன்று மதஸ்தர் வியாக்யானம் –
ப்ரீத்தி ஜனித்த கைங்கர்யம் -நாராயணன் -பரம புருஷார்த்தம் பக்தி ஏக கோசாரம் ஒரே வழி -பக்தி பண்ணுவது எப்படி –
சாஸ்திர யுக்தமான -பக்தி -ஸூ தர்ம ஞான வைராக்ய சாத்திய பக்தி —
வர்ணாஸ்ரம கர்ம-ஸூ தர்ம -/ஸூ சப்தம் -இத்தை காட்டவே-
வைராக்யம் -யோகம் உண்டோ என்னில் -விசேஷித்து சொல்வது -கர்ம ஞான யோகம் செய்ய வைராக்யம் இன்றியமையாதது என்பதால்
நா காங்க்க்ஷதி ஆசைப் பட வில்லை -சப்த்தாதி விஷயங்களில் /ந த்வேஷ்ட்டி -விருப்பு வெறுப்பு இல்லை /
நிர்த்வந்தம்– ப்ரீத்தி துக்கம் இல்லை –இரட்டை இல்லையே –கர்மயோக நிஷ்டன்-
ஆத்ம ஞானம் வந்தால் -சரீரம் விலகி பார்ப்பான் -தேக சம்பந்த ஆசை பாசம் இருக்காதே -நித்ய சந்நியாசி -ஞான நிஷ்டன் என்றபடி –
கர்மயோகத்திலே ஞான நிஷ்டையில் இருப்பவன் என்றபடி –சீக்கிரம் ஆத்மாபிராப்தி அடைகிறான் –
த்வந்தம் ஸஹ பொறுத்துக் கொள்கிறான் இதனாலே / இரண்டும் பயன் அற்று போகும் -சுகப்படுத்தவும் துக்கப்படுத்தவும் முடியாது -இவனை –
பந்தம் விடுபடும் சாதனம் கர்ம யோகம் எளிது -ஞான யோகம் விட -கர்ம யோகத்தில் ஞானம் உள்ளடங்கி இருக்குமே
பர ஏகாந்த ப்ரீதி த்யானம் அர்ச்சனை நிலை நின்று -பக்தி -தாழ்ந்தவனுக்கு உயர்ந்தவன் இடம் -ஸ்நேஹம் -உயர்ந்தவன் தாழ்ந்தவன் இடம் -காட்டுவது
பக்தி -அன்பு –த்யான / அறிவு -ஞானம்-அர்ச்சனை -/கர்மம் -செயல்பாடு -பிராணாமம் -இவற்றில் உறுதியாக இருப்பான் பக்தி யோக நிஷ்டன் –
பிரதிபத்தி வைசேஷியம் -புண்ணியத்தின் அளவு உயர உயர -ஐஸ்வர்யம் -கைவல்யம் -பகவத் பிராப்தி -இவற்றில் ஆசை வளரும் –
பாப புண்யங்கள் கழிந்தாலும் ஸூஹ்ருதம் மிக்கு இருப்பதால் பகவத் லாபார்த்தி உத்க்ருஷ்டன் -கைவல்யன் பிரதிபத்தி வைஷம்யம் -விருப்பத்தில் மாற்றம் –
ஈடுபாட்டில் வேறுபாட்டால் -உத்தர உத்தர ச்ரேஷ்டராக இருக்கிறார்கள் –
ஆர்த்தன்–தொலைந்த ஐஸ்வர்யம் மீள காமன் -ஜிஜிஜ்ஜாசூ–ஞானி -பக்தன் -ஞானம் உடையவன் ஞான ஸ்வரூபன் -கைவல்யன் -சொல்லி
இங்கு பக்தன் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபாதி ஞானம் படைத்தவன் -பகவத் சேஷத்தைக ரஸ ஆத்ம ஸ்வரூபம் அறிந்தவன் –
பிரகிருதி -மரம் நிழல் -தங்கி விட்டு போதல் -அபரவஸ்யம் -தேசிகன் -கைவல்யம் -தங்கி இளைப்பாறி -அக்காராக கனியை சேவிக்க காலம் தாளும்
தென்னாச்சார்யார் -சம்ப்ரதாயம் -அபர்வஸ்யன்-கால் தாழ்ந்து அழிந்து போகாமல் -மேலே -8-அத்யாயம் கைவல்யம் விவரித்து அருளுகிறார்

-2-அத்யாயம் நத்யேவாஹம்–பூத பவிஷ்ய காலம் -சொல்லி வர்த்தமானம் சொல்லாமல் –கத்யத்திலும் -நம்பெருமாள்
-ராமோ த்விர் நபாஷ்யதே -சேர பாண்டியன் வார்த்தை பூ பாலா ராயன் -சொல்லும் விடு சுருதியாம் –
நேற்றைக்கு சொல்லவில்லை சொல்ல போவது இல்லை -வர்த்தமானம் இல்லையே -அங்கும் –
இறந்தகாலத்துக்கு நிகழ் காலமே வரும் காலம் -வரும் காலத்துக்கு நிகழ் காலமே இறந்த காலம் -அந்தரகதம் தானே
ஸர்வேச்வரத்வம் நித்யம் -நியாமனாக இருக்க ஷேத்ரஞ்ஞன் -ஈஸித்வய -ஆத்மாக்களும் நித்யம் –

வாயு பிராண –ஹ்ருதயம் /அபானம் ஆசன /சமான நாபி உதான கழுத்து -வியானன் சரீரம் முழுவதும்
வேகமாக பிரகர்ஷேன பாஹியர் -பிராணன் /கீழ் நோக்கி -அபானம் /ஸர்வத்ர ஆனாயதி சமான/
மேல் நோக்கி கூடி -உதானன் /விநயத்தி -வீணாக -விசேஷ பிராஜ்ஜை ஆனயத்தி –
யோகம் அலப்யஸ்ய லாபம் யோகம் / க்ஷேமம் –கிடைத்ததை தக்க வைப்பது -நித்ய அபி யுக்தாம் –
தேஷாம் -யோகம் க்ஷேமம் வஹாம்ய அளிக்கிறேன் –
அநந்ய -அநந்ய பிரயோஜனர் -மத் சிந்தனை ஏக பிரயோஜனம் -சிந்திப்பதை கேட்டு -இதுவே ஸ்வயம் பிரயோஜனம் –

———————–

ஸ்ரீ பகவான் உவாச –
அசோஸ்ய அந்வஸோசஸ் த்வம் ப்ரஜ்ஞா வாதம்ஸ்ச பாஷசே
கதாஸூந கதாஸூம்ஸ்ச நாநுஸோ சாந்தி பண்டிதர் -2-11-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கூறினான் -அர்ஜுனா நீ வருந்தாது தகாதவர்களைக் குறித்து வருந்தினாய் –
மிகவும் அறிவுள்ளவன் போல் பேசுகிறாய்
அறிவாளிகள் உயிர் அற்ற உடல்களைக் குறித்தும் உயிருள்ள ஜீவர்களைக் குறித்தும் வருந்துவது இல்லை –

வேதாந்த தாத்பர்யங்களை -வருத்தம் இல்லாமல் -குழைந்தை கூட அறியும்படி லகுவாக -ரசமாக அருளிச்ச செய்கிறான் –
கதாஸூந் -என்று உயிர் போனதையும் -இயற்கையான உடம்பையும் –
அகதாஸூந் என்று உய்ய போகாதது என்று -நித்தியமான ஆத்மாவையும் -சொல்லப்பட்டது –
ஸ்வ பாவம் அறியாமல் அறிந்தவன் போலே பேசுகிறாய்
தர்மம் – அதர்மம்-அறியாமல் பேசுகிறாய் –
வர்ணாஸ்ரம தர்மம் ஷத்ரியனுக்கு போர் செய்து அதன் மூலம் ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உள்ளபடி அறியும் உபாயமே இது –
பலத்தில் கண் வைக்காமல் செய்ய வேண்டுமே –
ஆத்மா அவயவம் அற்றது-ஆகவே அவை பிரிந்து அழிவது இல்லை -நித்யம் -அத்தைப் பற்றி வருத்தப்பட நியாயம் இல்லையே
உடம்போ அறிவில்லாதது -சிறிதாகும் பெரிதாகும் -இளைக்கும் – பேருக்கும் -பிறப்பும் இறப்பும் ஸ்வ பாவம் -ஷட் பாவ விகாரங்கள் உண்டே
ஏரியில் நீர் தேங்குகிறதே என்றும் நதியில் நீர் ஓடுகிறதே என்றும் கவலைப்படுவார் உண்டோ -அதே போலே இவற்றுக்கும் இவை ஸ்வ பாவம் –

———————————-

ந த்வேவாஹம் ஜாது நாஸம் ந த்வம் நேமே ஜநாதிபா-
ந சைவ ந பவிஷ்யாம ஸர்வே வயமத பரம்—৷৷2.12৷৷

சர்வேஸ்வரனான நான் முற்காலத்தில் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தேன் என்பது இல்லை -எப்போதும் நான் உள்ளவனே யாவேன் என்றபடி –
என்னால் ஆளப்படுகிற-ஈஸிதவ்யனான- நீயும் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தாய் என்பது இல்லை –எப்போதும் உள்ளவனே யாவாய் என்றபடி
இவ்வரசர்களும் எப்போதும் இல்லாமல் இருந்தார்கள் என்பது இல்லை -இவர்களும் எப்போதும் உள்ளவர்களே –
ஷேத்ரஞ்ஞர்கள்-
நாம் அனைவரும் இதற்கு மேலுள்ள காலத்திலும் இருக்க மாட்டோம் என்பது இல்லவே இல்லை –
நாம் அனைவரும் எப்போதும் இருக்கவே போகிறோம் என்றபடி –

அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சர்வேஸ்வரன் என்பதை அறிவான் -அவன் நித்யம் என்றும் ரிஷிகள் மூலம் அறிந்தவன் –
ஆத்மா வேறே உடப்பும் வேறே என்றும் அறிந்தவன் -உடம்பு ஆத்மாவுடன் அழியுமோ என்றெண்ண சங்கை மட்டும் கொண்டவன் –
ஆகவே – இங்கே சொல்ல காரணம் அத்தை த்ருஷ்டாந்தமாக்கி -ஜீவர்கள் நித்யத்வத்தை காட்டவே –

ஓவ்பாதிக பேத வாதிகள் -உபாதி அடியாக பேதம் போலே தோன்றும் என்பவர்கள் -வாதம் நிரசனம்-
அஞ்ஞான க்ருத பேத த்ருஷ்ட்டி வாதம் -கண்ணாடியில் தனது பிம்பத்தை பார்த்து அறிவாளி பேசுவானா
கொளுத்தப்பட்ட துணியும் துணி போலே தோன்றினாலும் அத்தை உடுத்திக் கொள்வானோ
கானல் நீர் என்று அறிந்த பின்பும் அது தோன்றினாலும் நீரை எடுக்க குடம் கொண்டு போவானோ
சர்வஞ்ஞனுக்கு பிரமம் -சாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானத்தால் போனது என்றும் சொல்ல ஒண்ணாதே -அவன் ஸர்வதா சர்வஞ்ஞனாகையாலே
சஜாதீய விஜாதீய ஸூகத பேதங்கள் இல்லை என்பர் அத்வைதிகள் -த்ரிவித நிர்விசேஷ திரிவித பேத ரஹித சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம் /
நித்யோ நித்யோனாம் சேதன சேதனாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விஹதாதி காமான் / நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –
ஸ்வேதேஸ்வர உபநிஷத் -ஜீவ பர பேதமும் ஜீவர்களுக்குள் பரஸ்பர பேதமும் சொல்லுமே –
நித்யோ நித்யாநாம் சேதநஷ்சேதநா நாமேகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந்–
தத்காரணம் சாங்க்ய யோகாதிகம்யம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் முச்யதே ஸர்வபாஷை–৷৷6.1.13৷৷

————————–

தேஹி நோஸ்மிந் யதா தேஹே கௌமாரம் யௌவநம் ஜரா—.
ததா தேஹாந்தர ப்ராப்திர் தீரஸ் தத்ர ந முஹ்யதி—৷৷2.13৷৷

இந்த உடலில் இருக்கும் ஆத்மாவுக்கு இளமையும் வாலிபமும் கிழத்தனமும் ஏற்படுகின்றனவே –
அதே போலே இந்த உடலை விட்டவுடன் மற்றொரு உடலை அடைவதுவும் ஏற்பட்டே தீரும் –
அறிவாளியாய் இருப்பவன் இவ்விஷயத்தில் கலங்குவது இல்லை

பிறந்தான் -என்பது உடம்பை அடைந்தான் என்பதே -இறந்தான் என்பதும் உடம்பை விட்டான் என்பது தானே
கர்மம் அடியாக சரீரம் -அத்தை போக்கிக் கொள்ள சாஸ்த்ர விஹித வர்ணாஸ்ரம தர்மப்படி கர்மங்களை-
பலன்களில் ஆசை இல்லாமல் செய்து –
சுகமும் துக்கமும் -மாறி மாறி-வரும் குளிரும் வெப்பமும் போலே –
இந்திரியங்கள் விஷய அனுபவம் பண்ணும் பொழுது -என்று எண்ண வேண்டும்

————————–

மாத்ரா ஸ்பர்ஷாஸ்து கௌந்தேய ஷீதோஷ்ணஸுகதுகதா–
ஆகமாபாயிநோ அநித்யாஸ்தாம் ஸ்திதி க்ஷஸ்வ பாரத৷৷2.14৷৷

குந்தீ புத்திரனே -தன்மாத்ரா கார்யங்களான சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரஸா கந்தங்களோடும் –
அவற்றையுடைய பொருள்களோடும் இந்திரியங்களின் சேர்க்கைகள் -குளிர் வெப்பம் முதலானவற்றால் உண்டான
இன்ப துன்பங்களைக் கொடுக்கின்றன-
இவை வெள்ளம் போலே உண்டாகி அழிபவை-மோக்ஷ நிலையில் அடியோடு அழியக்கூடியவை –
அவற்றைப் பொறுத்துக்க கொள்-சுகத்தை பொறுத்துக் கொள்வதாவது கர்வம் போல்வன இல்லாமல் இருப்பது –

யம் ஹி ந வ்யத யந்த்யேதே புருஷம் புருஷர்ஷப—
ஸம துக ஸுகம் தீரம் ஸோ அம்ருதத்வாய கல்பதே—৷৷2.15৷৷

புருஷர்களிலே சிறந்தவன் சுக துக்கங்களை சமமாக எண்ணுபவனாய் தைர்யம் யுடையவனான எந்த புருஷன்
இவைகள்- புலன்கள் -மற்றும் போகங்களின் சேர்க்கைகள் -இவை அநித்தியம் என்று அறிந்து கலங்காமல் இருப்பவனே-
அம்ருதத்வாய கல்பதே- மோக்ஷத்தை அடைய வல்லபன் ஆகிறான் –

இந்த இன்ப துன்பங்கள் தவிர ஒண்ணாதவை -என்று அறிந்து வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை பலன்களில்
ஆசை வைக்காமல் -இருப்பவனே மோக்ஷத்துக்கு அதிகாரி

நாஸதோ வித்யதே பாவோ நாபாவோ வித்யதே ஸத-
உபயோரபி-த்ருஷ்டோந்த ஸ்த்வநயோஸ் தத்த்வதர்ஷிபி–৷৷2.16৷৷

அசத்-அசத் -நிலை இல்லாத என்றபடி -இல்லது எனப்படும் உடலுக்கு உள்ளத்தின் தன்மையாகிற நித்யத்வம் உண்டாகாது –
உடல் அநித்யமானது என்றவாறு
சத் -உள்ளது எனப்படும் ஆத்மாவுக்கு இல்லத்தின் தன்மையாகிற அநித்யத்வம் உண்டாகாது -ஆத்மா நித்தியமானது என்றவாறு
உடல் ஆத்மா என்னும் இவ்விரண்டைப் பற்றிய முடிவானது உண்மை அறிவாளிகளால் இவ்வாறு அறியப்பட்டுள்ளது

———————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண /ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ வாமன / ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ நரசிம்ஹ/ தச அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்

July 31, 2018

ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

குரக்கினத்தாலே குரை கடல் தன்னை நெருக்கிய அணை கட்டி நீள் நீர் இலங்கை அரக்கர் அவிய
அடு கணையாலே நெருக்கிய கைகளால் சப்பாணி நேமி யங்கையாலே சப்பாணி –1-6-8-

மின்னிடச் சீதை பொருட்டா இலங்கையர் மன்னன் மணி முடி பத்துமுடன் வீழ
தன்னிகர் ஒன்றில்லச் சிலை கால் வளைத்திட்ட மின்னு முடியற்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேலை யடைத்தார்க்கு ஒர் கோல் கொண்டு வா -2-6-8-

தென்னிலங்கை மன்னன் சிரந்தோள் துணி செய்து மின்னிலங்கு பூண் விபீடண நம்பிக்கு
என்னிலங்கு நாமத்தளவும் அரசென்ற மின்னளங்காரர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேங்கட வாணர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா –2-6-9-

வருக வருக வருக விங்கே வாமன நம்பி வருக விங்கே
கரிய குழல் செய்ய வாய் முகத்துக் காகுத்த நம்பி வருக விங்கே -2-9-2-

நந்தன் முதலையைக் காகுத்தனை நவின்று உந்தி பரந்த ஒளியிழையார்கள் சொல்
செந்தமிழ்த் தென் புதுவை விட்டு சித்தன் சொல் ஐந்தினோடு ஐந்தும் வல்லார்க்கு அல்லலில்லையே –3-9-11-

கொலையானைக் கொம்பு பறித்துக் கூடலர் சேனை பொருதழிய
சிலையால் மராமரம் எய்த தேவனைச் சிக்கென நாடுதிரேல்
தலையால் குரக்கினம் தாங்கிச் சென்று தடவரை கொண்டடைப்ப
அலையார் கடற்கரை வீற்று இருந்தானை அங்குத்தைக் கண்டாருளர் –4-1-3-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

——-

புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா வரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்—-திருப்பாவை 13

———————-

நாச்சியார் திருமொழி

சீதை வாயமுதமுண்டாய் எங்கள் சிற்றில் நீ சிதையேல் என்று — –2-10-

——————————-

பெருமாள் திருமொழி –

தோடுலா மலர் மங்கை தோளிணை தோய்ந்ததும் சுடர் வாளியால் நீடு மா மரம் செற்றதும் நிரை மேய்த்ததும் இவையே நினைந்து -2-2-

ஏறடர்த்ததும் ஏனமாய் நிலம் கீண்டதும் முன்னிராமனாய் மாறடர்த்தத்தும் மண் அளந்ததும் சொல்லிப் பாடி —-2-3-

மன்னு புகழ் பதிகம் —கண புரத்தென் கரு மணியே –இராகவனே தாலேலோ -8

வாலியைக் கொன்று அரசு இளைய வானரத்துக்கு அளித்தவனே காலின் மணி கரையலைக்கும் கண புரத்து என் கருமணியே -8-7-

தயரதன் தன் குலமதலாய் வளையவொரு சிலையதனால் மதிள் இலங்கை அழித்தவன் –கண புரத்து என் கரு மணியே -8-9-

கன்னி நன் மா மதிள் புடை சூழ் கண புரத்து என் காகுத்தன் -8-11-

——————————————————

திருச் சந்த விருத்தம் –

கால நேமி காலனே கணக்கிலாத கீர்த்தியாய் ஞாலம் எழும் உண்டு பண்டோர் பாலனாய பண்பனே
வேலை வேவ வில் வளைத்த வெல் சினத்தவிர நின் பாலராய பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யும் மூர்த்தியே –31-

மின்னிறத்த எயிற்று அரக்கன் வீழ வெஞ்சரம் துரந்து பின்னவருக்கு அருள் புரிந்து அரசளித்த பெற்றியோய்
நன்நிறத் தொரின் சொல் ஏழை பின்னை கேள்வ மன்னு சீர் பொன்னிறத்த வண்ணனாய புண்டரீகன் அல்லையே –33-

வெற்பெடுத்த இஞ்சி சூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ வெற்பெடுத்து மாரி காத்த மேக வண்ணன் அல்லையே –39-

கடைந்து பாற் கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து உடைந்த வாலி தன தனக்கு உதவவந்திராமனாய்
மிடைந்த வேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம் அடைந்த மாலை பாதமே அடைந்து நாளும் உய்ம்மினோ –81-

விடைக் குலங்கள் ஏழு அடர்த்து வென்றி வேற் கண் மாதரார் கடிக் கலந்த தோள் புணர்ந்த காலி ஆய வேலை நீர்
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்த முன் கடைந்து நின் தனக்கு அடைக்கலம் புகுந்த வென்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே –92-

கடும் கவந்தன் வக்கரன் கரன் முரன் சிரம்மவை இடந்து கூறு செய்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே –104-

கறுத்து எதிர்ந்த கால நேமி காளனோடு கூட அன்று –வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய் –
-குன்ற முன் பொறுத்த நின் புகழ்க்கலால் ஓர் நேசம் இல்லை நெஞ்சமே –106-

காய்சினத்த காசி மன்னன் வக்கரன் பவுந்திரன் மா சினத்த மாலிமான் சுமாலி கேசி தேனுகன் நாசமுற்று வீழ –107-

———————–

பெரிய திருமொழி

கறை வளர் வேல் கரன் முதலாக் கவந்தன் வாலி கனை ஒன்றினால் மடிய விலங்கை தன்னுள்
பிறை எயிற்று வாளரக்கர் சேனை எல்லாம் பெரும் தகையோடுடன் துணித்த பெம்மான் தன்னை -2-10-5-

கவ்வை வாள் எயிற்று வன் பேய்க் கதிர் முலை சுவைத்து இலங்கை வவ்விய விடும்பை கூரக் கடும் கணை துரந்த வெந்தை -4-5-2-

ஆநிரை மேய்த்து அன்று கடலை அடைத்திட்டு அரக்கர் தம் சிரங்களை யுருட்டி கார் நிறை மேகம்
கலந்ததோர் உருவக் கண்ணனார் கருதிய கோயில் –திருவெள்ளியங்குடி யதுவே -4-10-2-

மேவா வரக்கர் தென்னிலங்கை வேந்தன் வீயச் சரம் துரந்து மாவாய் பிளந்து மல்லடர்த்து
மருதம் சாய்த்த மாலதிடம் –புள்ளம் பூதம் குடி தானே -5-1-3–

வெற்பால் மாரி பழுதாகி விறல் வாள் அரக்கர் தலைவன் தன் வற்பார் திரள் தோள் ஐந்நான்கும்
துணித்த வல் வில்லி ராமனிடம் –புள்ளம் பூதம் குடித்தான் -5-1-4-

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த பெருமான் மருவாத விடை தான் ஏழும் வென்றான் கோவில் நின்றான்
தென்னிலங்கை அடையா வரக்கர் வீயப் பொருது மேவி வெம் கூற்றம் நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே -6-10-5-

பேய்மகள் துஞ்ச நஞ்சு சுவைத்து உண்ட தோன்றலைத் தோன்றல் வாள் அரக்கன் கெடத்தோன்றிய நஞ்சினை —
கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-8-

முன் திருந்தா வரக்கர் தென்னிலங்கை செந்தீ யுண்ணச் சிவந்து ஒரு நாள்
பெரும் தோள் வாணர்கு அருள் புரிந்து பின்னை மணாளனாகி
முன் கரும் தாள் களிறு ஓன்று ஓசித்தானூர் கண்ணபுரம் நாம் தொழுதுமே -8-6-6-

சூரிமையிலாய பேய்முலை சுவைத்துச் சுடு சரமடு சிலைத்துரந்து நீர்மையில்லாத தாடகை மாள நினைத்தவர்
மனம் கொண்ட கோயில் –திருமாலிருஞ்சோலை வணங்குதும் வா மட நெஞ்சே -9-8-4-

குரங்கைப் படையா விலங்கல் புகப் பாய்ச்சி விம்ம கடலை அடைத்திட்டவன் காண்மின் இன்று
ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-7-

புள் யுருவாகி நள்ளிருள் வந்த பூதனை மாள இலங்கை ஒள் எரி மண்டி யுண்ணப் பணித்த ஊக்கமதனை நினைந்தோ -10-9-1-

மன்னிலங்கு பாரதத்துத் தேரூர்ந்து மா வலியைப் பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்துப் பொரு கடல் சூழ்
தென்னிலங்கை ஈடழித்த தேவர்க்கு இது கண்ணீர் என்னிலங்கு சங்கோடு எழில் தோற்று இருந்தேனே -11-3-1-

—————————–

திருவாய் மொழி –

மனை சேர் ஆயர் குல முதலே மா மாயனே மாதவா சினையேய் தழைய மராமரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -1-5-6-

பாம்பணை மேல் பாற் கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததுவும்
காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறு உடன் ஏழ் செற்றதுவும்
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழு எய்ததுவும்
பூம்பிணைய தண் துழாய் பொன் முடியம் போரேறே -2-5-7-

கோவை வாயாள் பொருட்டு ஏற்றின் எருத்தம் இறுத்தாய் மதிள் இலங்கைக்
கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய் குல நல் யானை மருப்பு ஓசித்தாய்-4-3-1-

புணரா நின்ற மரம் ஏழ் அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய் நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ -6-10-5-

—————————

தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்தவா
மங்கை தழும்பு இருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பு இருந்த பூம் கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த
வீங்கோத வண்ணர் விரல்–முதல்திருவந்தாதி -23-

மலையால் குடை கவித்து மாவாய் பிளந்து
சிலையால் மராமரம் ஏழ் செற்று
கொலையானை போர்க்கோடு ஒசித்தனவும் பூம் குருந்தம் சாய்ந்தனவும்
கார்க்கோடு பற்றியான கை–முதல் திருவந்தாதி -27-

திரிந்தது வெஞ்சமத்துத் தேர் தடவி அன்று பிரிந்தது சீதையை மான் பின் போய்–இரண்டாம் திருவந்தாதி -15-

——————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ வாமன அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

சிறியன் என்று என் இளஞ்சிங்கத்தை இகழேல் கண்டாய் சிறுமையின் வார்த்தையை மாவலிடைச் சென்று கேள் –1-4-8-

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குரலும் அமையும் ஆனவனே ஆயர்கள் நாயகனே –1-5-11-

மிக்க பெரும் புகழ் மாவலி வேள்வியில் தக்கதிதன்னென்று தானம் விலக்கிய சுக்கிரன்
கண்ணைத் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக் கையனே அச்சோவச்சோ சங்கமிடத்தானே அச்சோவச்சோ –1-8-7-

என்னிது மாயம் என்னப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய் என்ன
மன்னு நமுசியை வானில் சுழற்றிய மின்னு முடியனே அச்சோவச்சோ வேங்கட வாணனே அச்சோ வச்சோ –1-8-8-

வருக வருக வருக விங்கே வாமன நம்பி வருக விங்கே கரிய குழல் செய்ய வாய் முகத்துக் காகுத்த நம்பி வருக விங்கே -2-9-2-

மா வலி வேள்வியில் மாணுருவாய்ச் சென்று மூ வடி தா வென்று இரந்த விம் மண்ணினை ஓரடியிட்டு
இரண்டாம் அடி தன்னிலே தாவடியிட்டானால் இன்று முற்றும் –2-10-7-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

ஆய்ச்சியர் அழைப்ப வெண்ணெய் யுண்டு ஒருகால் ஆலிலை வளர்ந்த எம்பெருமான்
பேய்ச்சியை முலை யுண்டு இணை மருது இறுத்துப் பெரு நிலம் அளந்தவன் கோயில் –திருவெள்ளியங்குடி யதுவே -4-10-1-

——————

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று யறக் கூவும் –நாச்சியார் -12-9-

—————

பெரிய திருமொழி

தாயாய் வந்த பேய் உயிரும் தயிரும் விழுதும் உடன் உண்ட வாயான்
தூய அரி யுருவில் குறளாய்ச் சென்று மா வலியை ஏயானிரப்ப-1-5-5-

வண் கையான அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய்
மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்-1-8-5-

கிளர் பொறிய மறி திரிய வதனின் பின்னே படர்ந்தானை -படு மத்த களிற்றின் கொம்பு பறித்தானைப்
பாரிடத்தை எயிறுகீற விடந்தானை -வளை மருப்பின் எனமாகி இரு நிலனும் பெரு விசும்பும் எய்தா வண்ணம் கடந்தானை —
எம்மானைக் கண்டு கொண்டேன் கடி பொழில் சூழ் கடல் மல்லைத் தலை சயனத்தே -2-5-6-

ஆங்கு மா வலி வேள்வியில் இரந்து சென்று அகலிடம் அளந்து
ஆயர் பூங்கொடிக்கு இனவிடை பொருதவனிடம் –திருவயிந்த்ரபுரமே -3-1-5-

ஏனாகி யுலகிடந்து அன்று இரு நிலனும் பெரு விசும்பும் தானாய் பெருமானை —
ஆனாயனானானைக் கண்டது தென்னரங்கத்தே -5-6-3-

திரிசகடம் தளர்ந்து உதிர உதைத்தவனைத் தரியாது அன்று இரணியனைப் பிளந்தவனை –
பெரு நிலம் ஈரடி நீட்டிப் பண்டு ஒரு நாள் அளந்தவனை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-4-

துள்ளா வருமான வீழ வாளி துரந்தான் இரந்தான் மா வலி மண் -6-7-3-

விடம் தானுடைய வரவும் வெருவச் செருவில் முனை நாள் முன் தடம் தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு மிக்க தாடாளன்
கிடந்தான் வையம் கேழலகி உலகை ஈரடியால் நடந்தானுடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே -6-10-2-

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாள் அவுணன் பூணாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைத்து இருந்தேன் —
கண்ணபுரத்துறை அம்மானே -8-10-8-

மன்னவன் பெரிய வேள்வியில் குறளாய் மூவடி நீரோடும் கொண்டு பின்னும் ஏழு உலகும் ஈரடியாகப்
பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தோன் –திருக் கண்ணங்குடியுள் நின்றானே -9-1-5-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால்
விரி நீர் உலகை வளர்ந்திட்ட தொல் சீர் விறல் மா வலியை மண் கொள்ள வஞ்சித்து ஒரு மாண் குறளாய்
அளந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-4-

மன்னிலங்கு பாரதத்துத் தேரூர்ந்து மா வலியைப் பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்துப் பொரு கடல் சூழ்
தென்னிலங்கை ஈடழித்த தேவர்க்கு இது கண்ணீர் என்னிலங்கு சங்கோடு எழில் தோற்று இருந்தேனே -11-3-1-

வைத்தார் அடியார் மனத்தினில் வைத்து இன்பம் உய்த்தார் ஓளி விசும்பில் ஓரடி வைத்து ஓர் அடிக்கும் எய்தாது
மண் என்று இமையோர் தொழுது இறைஞ்சி கைத்தாமரை குவிக்கும் கண்ணன் என் கண்ணனையே –11-3-8-

———————————-

திருவாய் மொழி

குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் -3-3-8-

கொள்வன் நான் மாவலி மூவடி தா வென்ற கள்வனே கஞ்சனை வஞ்சித்து வாணனை
உள் வன்மை தீர ஓர் ஆயிரம் தோள் துணித்த புள் வல்லாய் உன்னை எஞ்ஞான்று பொருந்துவனே -3-8-9-

தாவி வையம் கொண்ட வெந்தாய் தாமோதரா வென்று வென்று கூவிக் கூவி நெஞ்சு உருகிக் கண் பனி சோர நின்றால்-4-7-3-

——————–

கதவிக் கதஞ்சிறந்த கஞ்சனை முன் காய்ந்து அதவிப் போர் யானை ஓசித்து
பதவியாய்ப் பாணியால் நீர் ஏற்றுப் பண்டு ஒரு கால் மா வலியை
மாணி யாய்க் கொண்டிலையே மண் –இரண்டாம் திருவந்தாதி -89-

செற்றதுவும் சேரா இரணியனை சென்று ஏற்றுப் பெற்றதுவும் மா நிலம்
பின்னைக்காய் முற்றல் மூரி ஏற்றின் முன்னின்று மொய்ம்பொழித்தாய்
மூரிச் சுரி ஏறு சங்கினாய் சூழ்ந்து –மூன்றாம் திருவந்தாதி -49-

——————————————————

ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரங்கள் -ஒரே பாசுரத்தில்-

பெரியாழ்வார் திருமொழி –

பிறங்கிய பேய்ச்சி முலை சுவைத்ததுண்டு உறங்குவான் போலே கிடந்த இப்பிள்ளை
மறங்கொள் இரணியன் மார்பை முன் கீண்டான் –1-2-5-

கோளரியின் இன்னுருவம் கொண்ட அவுணன் உடலம் குருதி குழம்பி எழக் கூறுகிறாள்
குடை வாய் மீளவவன் மகளை மெய்ம்மை கொளக் கருதி
மேலை யமரர் பதி மிக்கு வெகுண்டு வர காள நன்மேகமவை
கல்லோடு கால் பொழியக் கருதி வரைக் குடையாக் காலிகள் காப்பவனே –1-5-2-

அன்னமும் மீனுருவும் ஆளரியும் குரலும் அமையும் ஆனவனே ஆயர்கள் நாயகனே –1-5-11-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே வளர்ந்திட்டு வாள் உகிர்ச் சிங்க வுருவாய் உளம் தொட்டு
இரணியன் ஒண் மார்வகலம்
பிளந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி பேய் முலை யுண்டானே சப்பாணி –1-6-9-

குடங்கள் எடுத்து ஏற விட்டுக் கூத்தாட வல்ல வெம் கோவே
மடம் கொள் மதி முகத்தாரை மால் செய்ய வல்ல வென் மைந்தா
இடந்திட்டு இரணியன் நெஞ்சை இரு பிளவாக முன் கீண்டாய்
குடந்தைக் கிடந்த வெங்கோவே குருக்கத்திப் பூச்சூட்ட வாராய் –2-7-7-

முன் நரசிங்கமதாகி அவுணன் முக்கியத்தை முடிப்பான் மூவுலகில்
மன்னரஞ்சும் மது சூதனன் வாயில் குழலினோசை செவியைப் பற்றி வாங்க -3-6-5-

கொம்பினார் பொழில் வாய்க் குயிலினம் கோவிந்தன் குணம் பாடு சீர்
செம்பொனார் மதில் சூழ் செழும் கழனி யுடைத் திருக் கோட்டியூர்
நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று யேத்துவார்களைக் கண்டக்கால்
எம்பிரான் தன சின்னங்கள் இவரிவர் என்று ஆசைகள் தீர்வனே –4-4-9-

தேவுடை மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்
கண்ணனாய்க் கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில் –புனலரங்கமே —4-9-9-

நம்பனே நவின்று ஏத்த வல்லார்கள் நாதனே நரசிங்கமதானாய்
உம்பர் கோன் உலகேழும் அளந்தாய் ஊழி யாயினாய் ஆழி முன்னேந்தி
கம்ப மா கரி கோள் விடுத்தானே காரணா கடலைக் கடைந்தானே
எம்பிரான் என்னை யாளுடைத் தேனே ஏழையேன் இடரைக் களையாயே –5-1-9-

பெரிய திருமொழி

மான் முனிந்து ஒரு கால் வரிசிலை வளைத்த மன்னவன் பொன்னிறத் துரவோன்
உன் முனிந்தவனது உடல் இரு பிளவா உகிர் நிதி மடுத்து -1-4-8-

தங்காததோர் ஆளறியாட் அவுணன் தன்னை வீட முனிந்தவனால் –சமரில் பங்காக முனைவரோடு அன்பளவிப்
பதிற்றைந்து திரட்டிப் படை வேந்தர் பட நீங்காச் செருவில் நிறை காத்தவனுக்கு இடம் மா மலையாவது நீர் மலையே -2-4-4-

பஞ்சிய மெல்லடிப் பின்னை திறத்து முன்னாள் பாய்விடைகள் ஏழு அடர்த்துப்
பொன்னம் பைம் பூண் நெஞ்சு இடந்து குருதி யுக யுகிர் வேலாண்ட நின்மலன்–காழிச் சீராம விண்ணகரே சேர்மினீரே -3-4-4-

உளைய ஒண் திறல் பொன் பெயரோன் தனது உரம் பிளந்து உதிரத்தை அளையும் வெஞ்சினத்த அரி
பரி கீறிய அப்பன் வந்துறை கோயில் -வண் புருடோத்தமமே-4-2-7-

திரிசகடம் தளர்ந்து உதிர உதைத்தவனைத் தரியாது அன்று இரணியனைப் பிளந்தவனை –
பெரு நிலம் ஈரடி நீட்டிப் பண்டு ஒரு நாள் அளந்தவனை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-4-

வக்கரன் வாய் முன் கீண்ட மாயனே என்று வானோர் புக்கு அரண் தந்து அருளாய் என்னப்
பொன்னாகத்தானை நக்க அரியுருவமாகி நகம் கிளர்ந்து இடந்து உகந்த
சக்கரச் செல்வன் தென் பேர்த் தலைவன் -5-9-5-

அரியைப் பரி கீறிய அப்பனை –கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-7-

பேய்மகள் துஞ்ச நஞ்சு சுவைத்து உண்ட தோன்றலைத் தோன்றல் வாள் அரக்கன் கெடத்தோன்றிய நஞ்சினை —
கண்ணமங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -7-10-8-

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாள் அவுணன் பூணாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைத்து இருந்தேன் —
கண்ணபுரத்துறை அம்மானே -8-10-8-

வல் வாள் எயிற்று மலை போல் அவுணன் உடல் வள்ளுகிரால் அளைந்திட்டவன் காண்மின் இன்று
ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் ஆப்புண்டு இருந்தவனே–10-6-3-

உகிரால் பிளந்திட்டு அமரர்க்கு அருள் செய்து உகந்த பெருமான் திருமால்
விரி நீர் உலகை வளர்ந்திட்ட தொல் சீர் விறல் மா வலியை மண் கொள்ள வஞ்சித்து ஒரு மாண் குறளாய்
அளந்திட்டவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே -10-6-4-

———————–

தழும்பு இருந்த சாரங்க நாண் தோய்ந்தவா
மங்கை தழும்பு இருந்த தாள் சகடம் சாடி
தழும்பு இருந்த பூம் கோதையாள் வெருவப் பொன் பெயரோன் மார்பிடந்த
வீங்கோத வண்ணர் விரல்–முதல்திருவந்தாதி -23-

கோவலனாய் ஆ நிரைகள் மேய்த்துக் குழலூதி மா வலனாய்க் கீண்ட மணி வண்ணன்
மேவி அரியுருவமாகி இரணியானதாகம் தெரி யுகிரால் கீண்டான் சினம் –மூன்றாம் திருவந்தாதி -42-

செற்றதுவும் சேரா இரணியனை சென்று ஏற்றுப் பெற்றதுவும் மா நிலம்
பின்னைக்காய் முற்றல் மூரி ஏற்றின் முன்னின்று மொய்ம்பொழித்தாய்
மூரிச் சுரி ஏறு சங்கினாய் சூழ்ந்து –மூன்றாம் திருவந்தாதி -49-

——————————————————

பல / தசாவதார பாசுரங்கள் –

தேவுடை மீனாய் ஆமையாய் ஏனமாய் அரியாய்க் குறளாய் மூவுருவில் இராமனாய்க் கண்ணனாய்க் கற்கியாய் –பெரியாழ்வார் -4-9-9-

அம்புலாவும் மீனுமாகி ஆமையாகி ஆழியார் தம்பிரானுமாகி மிக்க தன்பு மிக்கதன்றியும்
கொம்பராவு நுண் மருங்குல் ஆயர் மாதர் பிள்ளையாய் எம்பிரானுமாய வண்ணம் என் கொலோ எம்மீசனே – திருச்சந்த விருத்தம் -35-

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியுமாய எம்மாயனே அருளாய்–பெரிய திருமொழி -2-7-10-

கெண்டையும் குறளும் புள்ளும் கேழலும் அரியும் மாவும் அண்டமும் சுடரும்
அல்லாவற்றாலுமாய வெந்தை –திரு மணிக் கூடத்தான் -4-5-6-

ஏன மீன் ஆமையோடு அரியும் சிறு குறளுமாய் தானுமாய தரணித் தலைவன் இடம் –தென்னரங்கமே -5-4-8-

பன்றியாய் மீனாகி யரியாய்ப் பாரைப் படைத்துக் காத்து உண்டு உமிழ்ந்த பரமன் தன்னை -7-8-10-

நீர் மலிகின்றதோர் மீனாய் ஓர் ஆமையுமாய் சீர் மலிகின்றதோர் சிங்க யுருவாய்
கார்மலி வண்ணன் கண்ணபுரத் தெம்பெருமான் -8-4-4-

வாமனன் கற்கி மதுசூதன் மாதவன் தார் மன்னு தாசரதியாய தட மார்வன்
காமன் தாதை கண்ணபுரத்து எம்பெருமான் -8-4-7-

ஆமையாகி யரியாகி அன்னமாகி அந்தணர் தம் ஓமமாகி யூழியாகி உவரி சூழ்ந்த நெடும் புணரி சேம மதிள் சூழ்
இலங்கைக் கோன் சிரமும் கரமும் துணித்து முன் காமன் பயந்தான் கருதுமூர் கண்ணபுரம் நாம் தொழுதுமே -8–6-5-

மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய்த் தானாய் பின்னும் இராமனாய்த் தாமோதரனாய்
கற்கியுமானான் தன்னை கண்ணபுரத்து அடியான்
கலியன் ஓலி செய்த தேனாரின் சொல் தமிழ் மாலை செப்பப் பாவம் நில்லாவே -8-8-10-

அன்னமும் கேழலும் மீனுமாய ஆதியை நாகை அழகியாரை -9-2-10-

—————————–

திருவாய் மொழி –

ஆனானானாயன் மீனோடு ஏனமும் தானானான் எண்ணில் தானாய சங்கே -1-8-8-

ஓவாத் துயர்ப் பிறவி உட்பட மற்று எவ்வெவையும் மூவாத தனி முதலாய் மூ உலகும் காவலோன்
மாவாகிய யாமையாய் மீனாகி மானிடமாம் தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே –2-8-5-

சன்மம் பல பல செய்து வெளிப்பட்டுச் சங்கோடு சக்கரம் வில்
ஒண்மையுடைய யுலகை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு புள்ளூர்ந்து
உலகில் வண்மையுடைய வரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத
நன்மையுடையவன் சீர் பரவப் பெற்ற நான் ஓர் குறைவிலனே -3-10-1-

மானிட சாதியில் தான் பிறந்து தனக்கு வேண்டுருக் கொண்டு தான் தான சீற்றத்தினை முடிக்கும்
புனத்துழாய் முடி மாலை மார்பன் என்னப்பன் தன் மாயங்கள் நினைக்கும் நெஞ்சுடையேன் -6-4-7-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நவநீத கிருஷ்ணன் அனுபவம்–

July 19, 2018

ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வமுடைய அனுபவம் –
1-மூவாறு மாதம் மோஹித்ததில்-முதலில் பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் உரலிடை ஆப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -1-3-1-
2–“வள வேழுலகின் முதலாய வானோர் இறையை அரு வினையேன்
கள வேழ் வெண்ணெய் தோடு வுண்ட கள்வா என்பன் ” ( 1.5.1)-என்பர் அடுத்து

3.–உண்டாய் உலகேழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு –
உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் அவளை யாக்கை நிலையெய்தி
மண் தான் சோர்ந்து உண்டெழும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும்
அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே ?”-1-5-8-

4–“வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்டான்
பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே -1-8-5-களவிலும் மறைக்காமல் -என் பொல்லா உடம்பிலும் கலந்தானே

5–உயிரினால் குறை இல்லா உலகேழ் தன்னுள் ஒடுக்கி தயிர் வெண்ணெய் யுண்டானை -4-8-11-
தனக்கு அபிமானமான வெண்ணெய் உண்பதுக்குத் தடை வரக்கூடாதே என்று உலகினை விழுங்கினானாம்

6–சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன வேந்தி விண்ணோர்கள் நன் நீராட்டி – தூபம் தரா நிற்கவே
அங்கு ஒரு மாயையினால் ஈட்டிய வெண்ணெய் தோடு வுண்ணப் போந்து இமிலேற்றுவன் கூன்
கோட்டிடை யாடின கூத்து அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே -(திருவிருத்தம் 21)–
திருட வந்தது நித்ய முக்தர்களுக்கும் அறியாமல் அன்றோ –

————————————————–

பெரியாழ்வார் – -யசோதை பாவனையில் -அனுபவம் –
வைத்த நெய்யும் கைந்த பாலும் வடி தயிரும் நறு வெண்ணையும்
இத்தனையும் பெற்றறியேன் எம்பிரான் ! நீ பிறந்த பின்னே
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய் ஏதும் செய்யேன் கதம் படாதே
முத்து அனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாயே -2.2.2)

8–பூணித் தொழுவினில் புக்குப் புழுதி அளைந்த பொன் மேனி
காணப் பெரிதும் உகப்பன் ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர்
நாண் எத்தனையும் இலாதாய் நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும்
மாணிக்கமே என் மணியே மஞ்சனமாட நீ வாராய் — 2.4.9-
அவனால் மறுக்க ஒண்ணாத இந்த அம்மான் பொடி கொண்டு அன்றோ அவனை நீராடப் பண்ணினாள் –

9–உருக வாய்த்த குடத்தோடு வெண்ணெய் உறிஞ்சி
உடைத்திட்டுப் போந்து நின்றான்—-
வருக என்று உன் மகன் தன்னைக் கூவாய்
வாழ வொட்டான் மது சூதனனே -( 2.9.3)-

—————————————–

குலசேகர ஆழ்வார் அனுபவம்

10–முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து தொட்டு உண்ணும் ,
முகிழ் இளம் சிறுத் தாமரைக் கையும்
எழில் கொள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும்
வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும் அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும்
அணி கொள் செஞ்சிறு வாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும் இவை கண்டா யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே–7-7-

—————————————-

மதுரகவி ஆழ்வார் அனுபவம் –

11–கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில் —
நம்மாழ்வாரை கட்டுண்ணப் பண்ணிய விருத்தாந்தம் என்று அன்றோ இத்தை அனுபவிக்கிறார் –

—————————————-

திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவம் –

12–காசையாடை மூடியோடிக் காதல் செய்தானவனூர்
நாசமாக நம்பவல்ல நம் பெருமான்
வேயின் அன்ன தோள் மடவார் “வெண்ணெய் உண்டான் இவன் ” என்று
ஏச நின்ற எம்பெருமான் எவ்வுள்
கிடந்தானே -(பெரிய திருமொழி 2.2.1)

13–“உரி யார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு ” (பெரிய திருமொழி 6.5.4)

14-வண்டு முரலும் கூந்தல் ஆய்ச்சி தயிர் வெண்ணெய் நாணாது உண்டான் (6.10.3)

15–பூண் கோதை ஆய்ச்சி கடை வெண்ணெய் புக்குண்ணா
அங்கு அவள் ஆர்த்துப் புடைக்கப் புதையுண்டு
ஏங்கி இருந்து சிணுங்கி விளையாடும்
ஓங்கோத வண்ணனே ! சப்பாணி
ஒளி மணி வண்ணனே ! சப்பாணி (10.5.1)

16–உறிமேல் தடா நிறைந்த வெள்ளி மலை இருந்தால் ஒத்த வெண்ணையை
வாரி விழுங்கி விட்டு கள்வன் உறங்குகிறான் வந்து காண்மின்கள் ” (ib 10.7.3)

17–“சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை
வேரார் நுதல் மடவாள் வேர் ஓர் கலத்திட்டு
நாரார் உறி ஏற்றி நன்கு அமைய வைத்தனை
போரார் வேல் கண் மடவாள் போந்தனையும் பொய் உறக்கம்
ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி
அருகில் இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி முன் கிடந்த ஸ்தானத்தே
ஓராதவன் போல் கிடந்தானைக் கண்டு அவளும்
வாராத் தான் வைத்தது காணாள் – வயிறு அடித்து இங்கு
ஆரார் புகுதுவார் ஐயர் இவர் அல்லால் ?
“நீர் தாம் இது செய்தீர் என்று ” ஓர் நெடும் கயிற்றால்
ஊரார்கள் எல்லாரும் காண உரலோடே
தீரா வெகுளியாளாய்ச் சிக்கென வாரத்தடிப்ப …”-சிறிய திருமடல் -30-37-

18. “மின்னிடை ஆய்ச்சியர் தம் சேரிக் களவின் கண்
துன்னு பாடல் திறந்து புக்கு – தயிர் வெண்ணெய்
தன் வயிறார விழுங்க கொழும் கயல் கண்
மன்னு மடவோர்கள் பற்றியோர் வான் கயிற்றால்
பின்னும் உரலோடு கட்டுண்ட பெற்றிமையும் –பெரிய திருமடல் -137-139-

—————————————

பொய்கை ஆழ்வார் அனுபவம்-

19-நான்ற முலைத் தலை நஞ்சுண்டு உறி வெண்ணெய் தோன்ற யுண்டான்
வென்றி சூழ் களிற்றை யூன்றி
பொருதுவுடைவு கண்டானும் புள்ளின் வாய் கீண்டானும்
மருதிடை போய் மண்ணளந்த மால் -18-

20-அறியும் உலகெல்லாம் யானையும் அல்லேன்
பொறி கொள் சிறை யவுணமூர்ந்தாய் -வெறி கமழும்
காம்பேய் மென் தோளி கடை வெண்ணெய்
யுண்டாயை தாமே கொண்டார்த்த தழும்பு -22-

21-விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் கண்டு ஆய்ச்சி
உரலோடு பிணைத்த நான்று – குரல்
ஓவாது ஏங்கி நினைந்து அயலார் காண இருந்திலையே
ஓங்கோத வண்ணா ! உரை ” — 24

22-வானாகித் தீயாய் மறி கடலாய் மாருதமாய்
தேனாகிப் பாலாம் திருமாலே –ஆனாய்ச்சி
வெண்ணெய் விழுங்க நிறையுமே முன்னொரு நாள்
மண்ணை யுமிழ்ந்த வயிறு-92-

————————————————

பேய் ஆழ்வார் அனுபவம் –

23-“மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலை உண்டும் ஆற்றாதாய்
வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு , ஆய்ச்சி – கண்ணிக்
கயிற்றினால் கட்டத் தான் கட்டுண்டு இருந்தான்
வயிற்றினோடாற்றா மகன் ” (மூன்றாம் திருவந்தாதி 91)

—————————————————-

24-திருப்பாண் ஆழ்வார் அனுபவம் –

வெண்ணெய் உண்ட வாயனை , என் உள்ளம் கவர்ந்தானை —
என் முடினைக் கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே —
அரங்கனே வெண்ணெய் உண்ட வாயன் -ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தையும் இத்தால் தானே கவர்ந்து உண்டு அருளினான் –

—————————————————

வெண்ணெய் -ஆத்ம வர்க்கம் –அத்வேஷம் ஒன்றே பற்றாசாக விழுங்கிக் கைக் கொண்டு அருளுகிறார் –
ஜனக மஹாராஜர் கும்பன் போலே விவாக சுகம் ஒன்றும் இன்றியே
பெரியாழ்வார் திருமகள் போலே வளர்க்க செங்கண்மால் தான் கொண்டு போனான் அன்றோ

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ மதுராஷ்டகம் –

March 10, 2018

ஸ்ரீ நாத் –முதலில் பிரதிஷ்டை செய்து அருளியவர்
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர்-1479–1530-புஷ்ட்டி மார்க்க வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் – ஆந்திர -முன்னோர்
ஸ்ரீ பால கிருஷ்ணன் புஷ்டியான அனுக்ரஹம் –

ஸ்ரீ மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம் -புண்யா பாப ஹரி ஸூபா -வடமதுரை மன்னு-யுகங்கள் தோறும் -வாமன ஆஸ்ரமம் –
சத்ருக்கனன் -லவணாஸூரன்/ஸ்ரீ கிருஷ்ண கா ஜென்ம பூமி -பெயரிலே மதுரம் –
மதுரையார் மன்னன் அடி நிலை தொட்டு எங்கும் அதிரப் புகுரக் கானாக் கண்டேன் –மிகவும் விரும்பிய திரு நாமம் –
விதி வாக்கியம் -அநு வாதம் வாக்கியம் இரண்டும் உண்டே
ஸ்ரவணம்-விதி இல்லை -ஆசை வந்தால் தான் கேட்க வருகிறான் -மனனம் அவனே பண்ணுவான் –
கேட்பதும் மனனம் பண்ணுவதும் விதி இல்லை
அடுத்து அனவ்ரத சிந்தனம் ஒழுக்கம் த்யான மாத்திரம் -நிதித்யாஸனம் -விதி வாக்கியம் –
ஆசை -உண்ண பசி போலே –இத்தை வளர்க்கவே இது போன்ற ஸ்லோகங்கள் –
அவன் -பிரிய தமரானவர்களை தானே வரித்து -தன்னைக் காட்டுகிறான் -சததம் கீர்த்த யந்த –தாதாமி புத்தி பூர்வகம்
தேஷாம் நிதயாபி யுக்தாம் -பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் -சேர்ந்தே இருக்க ஆசை கொண்டவர் –
தாதாமி புத்தி யோகம் -கொடுக்கும் பொழுது ப்ரீதி உடன் கொடுக்கிறான் -பக்தி என்றாலே ப்ரீதி தானே –
ஆகையால் இப்படி கொண்டு கூட்டுப் பொருள்
உன் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்றே இருத்தி -பெரிய திருவந்தாதி –
வைகும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ வைகுண்டம் -நினைவே அமுதம்-நனைந்த சிந்தனையால் மோக்ஷம் பெறுவோம் –

அதரம் மதுரம் –
திருவாய் -திரு உதடுகள் -உபதேசம் -இனிமை -பவள வாய் -பார்த்து நம் உதடு பாட துடிக்கும்
வாலியதோர் கனி கொல்—கோலம் திகழ் திரள் பவளம் –7-7-3-அபூத உவமை —
நீல நெடு முகில் போல் –திரு மேனி அம்மான் -தொண்டை வாய் –திசைகள் எல்லாம் –
வாய் அழகர் -சம்பாஷ மான இவ–நம்பெருமாள் புன்சிரிப்பால் குழி -ஈர்க்கும் –
செய்ய வாய் ஐயோ என் சிந்தை கவர்ந்ததுவே –அபயம் ஹஸ்த முத்திரை புரியாமல் இருந்தால்
குவிந்த உதடால் மாஸூச சொல்ல –செங்கனி வாய் –நெஞ்சம் நிறைக்கும் – -கோவை வாயாள் -அபிமத அநு ரூபம் –
வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு -அஷ்ட புஜத்து எம்பெருமான் –
கழுத்தை உதட்டாட்டம் கண்டு -மயங்கினது போலே -/
கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து –/
ஸ்மித புல்ல அதர பல்லவம் -கொழுந்து போலே அன்றோ –
வதனம் மதுரம் –
மையல் ஏற்றி மயக்க வல்ல மாய மந்த்ரம் கொலோ –புண்டரீகம் தடாகம் -திரு முகம் செங்கமலம் —
குண்டலம் தோடு -ஆண் பெண்- -/ தாமரை தாதுக்கள்-நீண்டு நுனியில் உருண்டு -கிரீட மகுட -சூடா வதம்ச –
பெரியவன் –ஆதி ராஜ்ய ஜல்பிகா /
வண்டுகள் ஒத்த திருக் குழல்கள் -மை வண்ண நறுங்குஞ்சி குழல் பின் தாழ-மதுவை உண்ண /
கபோலம்–யசோதை அன்பு கையால் ஸ்பர்சம் பருத்து -அழகர் இடம் இன்றும் சேவிக்கலாம் –
நயனம் மதுரம் –
கருணை வெள்ளம் அகப்படாமல் இருக்க திரு மணத் தூண்கள் -கருணா பிரவாஹம் -குண பிரவாஹம் பெருமாள் இடம் இருந்து –
நவ ரசம் -ஸ்திரம் –பெறும் கேழலார் தம் பெறும் கண் மலர் புண்டரீகம் -நம் மேல் ஒருங்கே பிறழ வைத்து –
எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியான் என் பைம் தாமரைக் கண்ணன் –
குருகைக் காவல் அப்பன் -ஆளவந்தார் – சொட்டை குலத்தில் உதித்தார் இங்கே வந்தார் உண்டோ -ஐதிக்யம்-
ஆ முதல்வன் -என்று கடாக்ஷம் -ஸ்திரம் தானே –
எழில் கொள் தாம்பு –அழுத கையும் அஞ்சு நோக்கும் அந்நோக்கும் -நம்பி ஹனுமந்த தாசர் -திருவாராதன கிராமம் -ராமானுஜர் -ஐதிக்யம் –
கரியவாகி புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடே நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் -பக்த ஸூர்யனால் மலரும் தாமரைக் கண்கள் –
கப்யாசம் புண்டரீக அக்ஷிணீ/ ராஜீவ லோசனன் -ந யுத்த யோக்யதாம் –
இணைக் கூற்றங்களோ அறியேன் -க ஸ் ஸ்ரீ சரியா கஹா புண்டரீகாஷா /கோபம்-நரசிம்ஹன் – தயை அனைத்தும் காட்டுமே /
செங்கண் சிறிச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
எம் பச்யதே புருஷோத்தமன் -ஜெயமான மது ஸூதன கடாக்ஷம்
சிரமணி –நெடு நோக்கு கொள்ளும் பத்த விலோசனத்துக்கு என்னை உய்த்திடுமின் -சபரி -விதுரன் -ரிஷி பத்தினிகள் -அனுக்ரஹம் உண்டே
பரிகாசமும் -கோபிகள் -சிற்றில் -முற்றத்தூடு புகுந்து -முகம் காட்டி முறுவல் செய்து -சிந்தையும் சிதைக்கக் கடவையோ –
எதிர்பார்த்து காத்து இருக்கும் -ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணன் -கடல் கிடக்கும் மாயன் –
சிக்கென செங்கண் மாலே ஆவியே -நான் உன்னை விடேன்-
ஹசிதம் மதுரம்
புன்முறுவல் -பிரகசன்னிவே பாரத -அர்ஜுனன் விசாகம்–சிரித்து கொண்டே ஸ்ரீ கீதா உபதேசம் –
கன்றினை வால் ஓலை கட்டி —
ஹ்ருதயம் மதுரம்
திரு மார்பே -என்றும் -திரு உள்ளம் என்றும் -ஸுஹார்த்தாம் ஸர்வ பூதானாம் -முதல் படி ஈஸ்வரஸ்ய ஸுஹார்த்தம் -கோர மாதவம் செய்தனன் –திரு ஆர
மார்பு அதன்றோ-
தாராய வண்டு உழுத வரை மார்பன் என்கின்றாளால் -வக்ஷஸ்தலம் திருத் துளசி மாலை -ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -ஸ்ரீ வத்சம் -ஸ்ரீ கமலா -விமலம் விசாலம் –
கமனம் மதுரம்
நடை -வ்யாக்ர சிம்ம கஜ ரிஷப சர்ப்ப கதிகள்/ நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்,
கோபம் தேஜஸ் கர்வம் பெருமிதம் -இங்கனே போந்து அருளி -சீரிய சிங்கம் –
போட்டி போட்டுக் கொண்டு இரண்டு திருவடிகள் வந்து ரஷிக்கும் -எவ்வாறு நடந்தனையோ எம்மிராமாவோ -சீதா மத்யே -அக்ர பிரதயோ ராமா –
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ –பேசி வாழி கேசனே -சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ -வருக வருக நம்பி வாமன நம்பி
வா போ வந்து ஒருகால் கண்டு போ –கச்சதி ப்ராதரத்தி -நடை அழகில் மயங்கி கைங்கர்யம் கெடாமல் -ராகவ ஸிம்ஹம்–
நம்மாழ்வார் நாச்சியார் திருக் கோலம் -இராப்பத்து ஏழாம் திரு நாள் திருக் கைத் தலை சேவை இன்றும் சேவிக்கலாம்
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

———————-

வசனம் மதுரம்
திரு வாக்கு –பேச்சு வார்த்தை சொல் -மூன்றும் உண்டே –
திருவரங்க செல்வனார் பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராதே-பேச்சு ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
சொல்லும் பொய்யானால் -நானும் பிறந்தமை பொய்/
ஸ்ரீ ராம சரம ஸ்லோகம் -சொல்
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பர் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சரம ஸ்லோகம் -வார்த்தை
பாவி நீ என்று ஓன்று நீ சொல்லாய் என் முன்னால் காண வந்தே -தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே –
வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -கொண்டாடுகிறார் வால்மீகி -அபயப்ரதானம் -மஞ்சு பாஷீ மிருத பாஷீ பூர்வ பாஷீ ராகவா –
உனக்கு ஒரு வார்த்தை எங்களுக்கு வாழ்வு மாஸூச –
அர்ச்சா சமாதி குலைத்து வசனம் மதுரம் –திரு விளக்கு பிச்சன் -தொண்டமான் சக்ரவர்த்தி -திருக் கச்சி நம்பி –
சரிதம் மதுரம் -சேஷ்டிதங்கள்
அது இது உது என்னாலாவன -நைவிக்குமே/-சாரித்ரேன கோ யுக்தா -இஷுவாகு வம்ச பிரபவா /
ஜென்ம கர்ம மே திவ்யம் /அவதார ரஹஸ்ய ஞானம் -அதே பிறவியிலே மோக்ஷம் -பக்தனுக்கும் /
வசனம் மதுரம் –
வஸ்திரம்
அரைச் சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றதாம் என் சிந்தனையே /செவ்வரத்த உடை ஆடை அதன் மேல் ஓர் சிவலிகை — கச்சு என்கின்றாளால்/
ஐயோ அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -/பவ்வ நீர் உடை ஆடை யாக சுற்றி –பவனம் மெய்யா -அண்டம் திருமுடி /திரு மாலே கட்டுரையே –
கைலி –நம் பெருமாள் -மாற்றுவதே அழகு –துலுக்க நாச்சியாருக்காக சாத்திக் கொள்கிறார்
வலிதம் மதுரம் —
மூன்று மடிப்புக்கள் கழுத்திலும் வயிற்றிலும் உண்டே
யா தாமோதர -உதர பந்தம் –சேஷி திரு இலச்சினை –
திரு வயிற்று உதர பந்தம் -பெற்ற வயிற்றுக்கு பட்டம் –
வரத வலி த்ரயம் -பிரதான திரு ஆபரணம் –
நஞ்சீயர் திரைக்குள்ளே -ஏகாந்த தழும்பு சேவிக்க ஆசை -பிரதம விபூஷணம் / தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய –
தத்வ த்ரயம்-ஞான பக்தி வைராக்யம் -பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி -முக்குணம் தாண்டி -ரஹஸ்ய த்ரயம் –
மூன்று பாதங்கள் -மூன்று அக்ஷரங்கள் -மண்டப த்ரயம் காட்டும் –
தேசிகன் -பெறும் தேவி தாயார் ஸ்வர்ண -கனக வளைய முத்ரா –
சலிதம் மதுரம் –
அசைவே மதுரம் –ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று -மூரி நிமிர்ந்து முழங்கி புறப்பட்டு
முன் இருந்த தானத்தே -தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்/
கிடந்த நாள் கிடந்தாய் –உன் திரு உடம்பு அசைய / எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே -ஆராவமுத ஆழ்வார் – திரு மழிசை பிரான் -/
அசைவில் அமரர் தலைவா -அசையா நீ எழுந்து இருப்பதா வாழி –உத்தான சயன -உத்யோக சயனம் /
சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் -அசைந்து -காட்டி அருளி -இங்கிதம் நிமிஷ தஞ்சை தாவகம்–நீ பண்ணுவதே ரம்யம் அத்புதம் அதி பிரிய கரம்
தவழ்ந்து போய் என் மகன் கோவிந்தன் புழுதி அழைக்கின்றான் -நீ இங்கே நோக்கி போ -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் –
கிடங்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்
பிரமிதம் மதுரம்
சுழற்சி மதுரம் -ராஸக்ரீடை -/ அங்கனாம் அங்கனாம் அந்தரே மாதவா -கோபிகள் கண்ணன் -/தோளுடன் தோள் கோத்து-
கோபிகா கீதம் -குரவை கூத்து -கோப வேஷ பரிகம்மிதா -பஞ்சாவதம்ச -மயில் பீலி சூடி —
ஒருவர் இருவர் ஓர் மூவர் என உருவு கரந்து -சுழன்று –
ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து —
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

————————————————

வேணூர் மதுரா
விசித்திர வேஷம் –செவி ஆட்ட கில்லாவே – /அத்புதம் கேளீர் -/உபதேசம் ஆச்சார்யர் மூலம் போலே புல்லாங்குழல் -கானம் -சப்த ஸ்வரம் –
சஜாதீயர் ஆச்சார்யர் –விஜாதீயர் அவன் /
வெள்கி மயங்கி ஆடல் பாடல் மறந்தனர் தாமே -/எழுது சித்ரங்கள் போல் நின்றன /
ரேனூர் மதுரா
ஸ்ரீ பாத ரேனு-சித்ரா கல்பா லாங்கனி-வலம் காதில் மேல் தோன்றி பூ அணிந்து –
புழுதி அளந்த பொன் மேனி காண பெரிதும் உகப்பன் ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர் -விளையாடு புழுதியும் கொண்டு – -நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும் -/புனிதனோடு காப்பு நான் கட்ட -இதுவே இவன் ஆச்சாரம்
தவழ்ந்து எழுந்து ஓர் தளர் நடையால் — மண்ணில் செம்பொடி ஆடி வந்து என் தன் மார்பினில் –பெற்றிலேன் அந்தோ –
கோபால வேஷம் -கற்றுத் தூளி –தூசரிதமான திருக் குழலும் —
ஸைன்ய தூசி -சேனா -தூளி தூசரிதம் -பாரத சாமரம்
பாத தூளி படித்தலால் இவ்வுலகம் பாக்யம் -தொண்டர் அடிப் பொடி
பாணீர் மதுரா
கைத்தலங்கள் வந்து காணீரே –சங்கும் நேமியும் நிலாவிய -ரேகைகள் -யசோதை வளர்க்கும் பிள்ளை -நாராயணன் இல்லை –
அத்புதம் பாலகம் -/ கராவிந்தேனே –பால முகுந்தம் -/உந்தை யாவன் –நிஷ்காரணம் ஜகத் பிதா –
விரலாலே காட்ட -நந்தன் பெற்றனர் -வஸூ தேவன் இழந்தான் -எடுத்த பேராளன் –
முழுதும் வெண்ணெய் அலைந்து அலைந்து தொட்டு உண்ணும் –தாமரைக் கை —
கொட்டாய் சப்பாணி -பிளந்திட்ட கைகளால்
பாணி சிவந்தது ஊன்றி தவழ்ந்ததாலா -சாட்டை ஒட்டியா -தேரோட்டி கடிவாளத்தாலா –
திதியோதனம் ஊறுகாய்-கண் எச்சி படும்படி
செந்தாமரை கை விரல்கள் கோலம் அழிந்தில -வாடிற்றல –திரு உகிர் நொந்தும் இல –
கை வண்ணம் தாமரை -வாய் கமலம் கண் இணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே பாணி கிரஹணம் -முறை –
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அஞ்சேல் என்ற திருக் கைகள்
பாதவ் மதுரா
திருவடி தாமரைகள் -தானே சுவைத்து பார்ப்பான் -/பிடித்து சுவைத்து உண்ணும் பாத கமலங்கள் வந்து காணீரே
கிடங்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும் -எடுத்துக் கொள்ளில் மருங்க இருத்திடும் / ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்
கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடிகள் அன்றோ –
சகடாசூர -சகடத்தை சாடிப் போய் -சாடுதைத்த திருவடி -உலகளந்த திருவடி -அவனுக்கும் ரஷகம்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்து அமைந்தால் போல் –
கதா புன -சக்ர சங்க த்வஜம் அங்குசம்
திருப் பொலிந்த சேவடி / தேருக்கு கீழே நாட்டிய
உலகம் அளந்த பொன்னடி -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே
ந்ருத்யம் மதுரம்
குடமாடு கூத்தன் –குரவை கூத்து -கும்ப நாட்டியம் -காளிங்க நர்த்தனம் -சாரீ ந்ருத்தம் எண்ணிக்கை –
ஹல்லீ ந்ருத்தம் –வண்ண புஷ்ப்ப மாலை / கோஷ்ட்டி ந்ருத்தம் ராஸ க்ரீடை
மன்றமர கூத்தாடும் மைந்தன் -மன்றம் அமரும் படி -மயங்கி அங்கேயே அமர்ந்து
சக்யம் மதுரம்
நட்ப்பு -குகன் ஸூ க்ரீவன் விபீஷணன்
கோபி -பிரசாதம் -சுகர் ஆச்சர்யம் / உத்தவர் -ஸூ தாமா –
விதுரர் / மாலா காரர் / அக்ரூரர் / சஞ்சயன் -18-நாடார் கூட்டம்
ஆத்ம ஸஹர் -அறிவார் உயிரானார் -யாம் பெறும் ஸம்மானம் -அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

—————————–

ஐயப்பாடு அறுத்ததும் ஆதாரம் பெறுக வைப்பதும் அழகன் -அழகையே ஸைன்யமாக கொண்டு -கட்டுப்படுத்துவானே
மால் பால் மனம் சுழித்து மங்கையர் தோள் கை விட வேண்டுமே –
கீதம் மதுரம்
பாட்டு -ஸ்ரீ கீதா ஸூ கீதா -மதுரம் -தத்வ விவேக –இத்யாதி -பார்த்தன் அன்று ஓதிய –கீதாம்ருதம் மஹத் -ஸர்வ உபநிஷத் -சாரம் –
புல்லாங்குழல் கானம் -சங்க நாதமும் கீதமே -168-mile தூரம் —84-இடங்களில் ஸ்ரீ பாகவதம் சப்தாகம்
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் அருளி-84- க்ரோஸம் தூரம் என்பதால்
ஆ நிரை இனம் மீளக் குறித்த சங்க ஒலி -7-லக்ஷம் பசுக்களை இத்தைக் கொண்டே
நைவளமும் –கொண்டு பெண்ணை -நோக்கா –இது அன்றோ எழில் ஆலி என்பான் –
நாணினார் போலே –இறையே –தாசன் -என்று அபிமதம் விஞ்சி –
கான பிரியன் -முடங்கு கேள்வி இசை என்கோ–சாம வேத கீதனே –
பீதம் மதுரம்
குடித்தது -எதுவாய் இருந்தாலும் -அருகிருந்த மோரார் குடம் உருட்டி –கன்றுக் குட்டிக்கு நீர் குடிக்க –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி –
இது முதலில் -உண்பது அப்புறம் -மாறி -பருகி விட்டே உண்பான் -இரண்டுக்கும் வாசி அறியான் என்றுமாம்
பால் உண்ணோம் -நெய் உண்ணோம் -போலே
புக்தம் மதுரம்
உண்டது –வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவான் —என்னை முற்றும் பருகினான் -உண்டு பருகினான்
அப்பம் கலந்த சிற்றுண்டி –அக்காரம் பாலில் கலந்து-சொப்பட நான் சுட்டு வைத்தேன் –
வெண்ணெய் விழுங்கி –ஆராத வெண்ணெய் -வெள்ளி மலை இருந்தது ஒத்த -முப்போதும் கடைந்த வெண்ணெய் –
ஏரார் இடை நோவ- தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி –
கை விரல் அனைத்தும் வாரி வாய்க் கொண்ட அடிசில் மிச்சல் உண்ணப் பெற்றிலேன் -எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே
குடத்தோடு சாய்த்துப் பருகி -குடத் தயிர் சாய்த்து பருகி —சாளக்கிராமம் உடைய நம்பி சாய்த்து பருகிட்டு -வளையலும் காணேன் –
கன்னல் -இலட்டு வத்தோடும் -சீடை கார் எள்ளின் உண்டை -என்னகம் என்று வைத்துப் போந்தேன்–இவன் புக்கு அவற்றை பெருக்கிப் போனான்
பின்னும் அகம் புக்கு உறியை நோக்கி வெண்ணெயும் சோதிக்கின்றான் -உன் மகனைக் கூவிக் கொள்ளாய் –
சுக்தம் மதுரம்
தூக்கமே மதுரம் -பையத் துயின்ற பரமன் -/உறங்குவான் போல் யோகு செய்து -கிடந்தவாறும் நினைப்பு அரியன
அன்று வெக்கணை கிடந்தது –என் நெஞ்சுள்ளே –
புளிங்குடி கிடந்தது –தெளிந்த என் நெஞ்சம் அகம் கழியாமல் /
கிடந்தநாள் கிடந்தாய் எத்தனை நாள் கிடப்பாய் -அரவின் அணை மிசை கிடந்த மாயனாய் /
ஸ்படிக சிலை -பெருமாள் –சிறு காக்கை முலை தீண்ட -ஸ்ரீ மான் ஸூக ஸூப்த பரந்தபன்/ ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று/
ஸ்வரூப த்யானம் -/டோலத்சவம்-
ரூபம் மதுரம்
காந்தா –அத்தியாச்சார்யம்-சாஷாத் மன்மத மன்மதன்-அவனும் மடல் எடுக்க வேண்டும்படி -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபராஹினாம்-
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் -மின்னு மா மகர குண்டலங்கள் -ஆடினால் தானே ஓளி வீசி -முக காந்தி குழல் காந்தி வாசி –
முத்துப்பல் ஓளி யாலே வா ஸூ தேவர் -தேவகி –/ மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் /
நீல தோய்த்த மத்யஸ்த -மேகம் மின்னல் வெட்டு -சந்திரன் ஓளி -வானவில் நினைத்து உபாஸிக்க -உபநிஷத் சொல்லுமே –
திகழ்கின்ற –திரு மார்பில் -திகழும் மங்கையோடும் -/முடிச்சோதியாய் –உனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ -திருமாலே கட்டுரையே
நிறைந்த சோதி வெள்ளம் -சூழ்ந்த பொன் மேனியோடும் நிறைந்து என்னுள்ளே ஒழிந்தான்-
அருவமும் எண்ணிறந்த உருவங்களில் ஒன்றே -வாரா வருவாய் –வாரா அருவாய்
ஆதாயம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த
பஞ்ச உபநிஷத் சக்தி மயம் -/
திலகம் மதுரம்
ஊர்த்வ புண்டர திலகம் -பஹு மாணாத்-உத்தர உபரி பக்த ஜனாதி -நம்மை மேலே தூக்கி செல்லவே / இனிமை அறியவே –
தன் திரு நாமத்தை தானே சாத்தி -கம்பர் –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

—————————————-

கரணம் மதுரம்
லாவண்யம் ஸுந்தர்யம்–கொள்கின்ற கோள் இருளை –அன்று மாயன் குழல் –
சுட்டுரைத்த பொன் ஒவ்வாதே –கரும்பு வில் போன்ற திருப் புருவம் –
ஆபரணங்களுக்கும் அழகூட்டும் பெருமாள் –/அப்ராக்ருதம் -/ எழு கமலா பூ அழகர் /ஸுந்தர்ய அருவி சுழி -திரு நாபீ-உந்தித் தாமரை –
முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் -கோல திருக் குறுங்குடி நம்பியை -என் சொல்லி நான் மறப்பேனோ /
ஹிரண்ய மஸ்ரு ஹிரண்ய கேச
தரணம் மதுரம்
தாண்டுவிக்கிறார் / வழுக்குப் பாறை –ஸூ கர்- திருவடி படும்படி பாக்யம் –ஸிம்ஹம் புழு மலை தாண்டிய கதை –
வைகுந்தன் என்பதோர் தோனி பெறாது உழல்கின்றேன்
வைதிக புத்ரன் கதை -ஒரு நாள் ஒரு பொழுதில் உடலோடு கொண்டு கொடுத்தவனைப் பெற்று இனி என் குறை
கண்ணன் ரூபம் சேவிக்க ஆசை கொண்ட ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ
அத்யயன உத்சவம் -நம்மாழ்வார் திருவடி சேவை -எங்கும் உண்டே -க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்
ஹரணம் மதுரம்
அவன் திருட்டே மதுரம் -வெண்ணெய் உடம்பு முழுவதும் பூசிக் கொண்டே –
விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் -வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய்
திருட்டு ஒரு நாள் இல்லையே -கச்வம் பால –பாலானுஜன் -மன் மந்த்ர சங்கையா-
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் தேஜஸ் கொண்டே திருட்டு / வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றம் கொண்ட ஆளு கூத்து அப்பன் —
துன்னு படல் திறந்து புக்கு –திருமங்கை ஆழ்வார் போட்டி -ஸ்வர்ண விக்ரஹம் -எந்திரத்துக்கு உள்ளே -மதிள் கைங்கர்யம்
ரமணம் மதுரம்
விளையாட்டு –கண்ணை புரட்டு விழுந்து களகண்டு செய்யும் பிரான் – -அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்
விளக்கில் வீட்டில் பூச்சி போலே ஆஸிரர்கள் -ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி விளக்கு -பால் குடிக்க உயிரும் சேர்ந்து
ரமண ரேடி -இன்றும் மணலில் உருண்டு வெட்கம் இல்லாமல்
வமிதம் மதுரம்
தாம்பூல ஸ்ரவணம் / தூய பெரு நீர் யமுனை / உமிழும் பொன் வட்டில் பிடித்து புகப் பெறுவேன் /
சமிதம் மதுரம்
பிரளய ஆபத்தில் -வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாய்க்குள்ளே / ப்ரஹ்மாண்டம் ஜிஹாத் -மண் பிரசாதம்
நெய்யூண் மாற்று மருந்து /
முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் -மஞ்சாரா -எஞ்சாமல் வயிற்றில் அடக்கி -உண்டும் உமிழ்ந்து –
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம்

—————————-

மதுரா பெண் பால் /மதுரம் ஆண்பால் மதுரம் வரும் -சப்தத்துக்கே லிங்கம் சமஸ்க்ருதம் /
உஞ்சா மதுரம்
பறை வாத்யம் -இடுப்பில் கட்டி குடக் கூத்து-குரவைக் கூத்து ராஸ க்ரீடை -ஜல க்ரீடை மூன்றாவது
விளையாட்டு –ஆர் ஆர் எனச் சொல்லி ஆடும் அது கண்டு —வாராயோ –சென்றேன் என் வல் வினையால்
பறை -திருப்பாவை -/ புருஷார்த்தம் –தாத்பர்யம் அறியாமல் -சீதை -திரும்பி இங்கு /
ஜாம்பவான் பறை -சாலப் பெறும் பறை -தான் கட்டின பறை –
கோவிந்தன் வருகின்ற கூட்டம் -தளைகளும் தொங்கலும் -மயில் பீலி கொடை–
தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி – -தாள் பீலி குழல்கள் கீதமும் ஆகி எங்கும்
மலை கொலோ வருகிறது என்று –
பாலா மதுரா
மாலா -பாட பேதம் -கோப கோபி மேலே வரும் -அதுவே பருவ பரம்
புஷ்பங்கள் தொடுக்கப் பட்ட -காட்டுப் பூ மல்லிகைக்கு பாலா என்று பெயர்
ரமணம் -ஸ்மரணம் -கீழே பாட பேதம் /
செண்பகப் பூ சூட்ட வாராய் -/ ப்ராத கால புஷ்ப்பம் செண்பகம் -/
அனந்தாழ்வான் -மாலாகாரர்/ சுமந்து மா மலர் தீபம் கொண்டு -பாசுரம் ஐதிக்யம் /
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -குறும்பு அறுத்த நம்பி /தொண்டைமான் சக்கரவர்த்தி ஸ்வர்ண புஷ்ப்பம் /
மல்லிகை பூ -சாயங்கால பூ / பாதிரிப் பூ -பச்சை தமனகம் சேர்த்து -தவன உத்சவம் -/
மருவும் தவனமும் சேர்த்து -அடுத்து -/ செங்கழு நீர் ஐந்தாவது -விடிந்தால் வாய் நெகிழும் /
பின்னை பூ -பின்னை மர வாஹனம் உண்டே /குருக்கத்தி பூ அடுத்து /
இருவாட்சி கடைசியில் -நம்பெருமாள் மாலை பிரசாதம் தனியாக தெரியுமே –விருட்சி பூ /
சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடியையும் சேர்த்து அவனுக்கு சூட்டினார் -/
யமுனா மதுரா
தூய பெரு நீர் யமுனை –திருவடி தீண்ட பெருகி பின் வற்றிக் கொடுத்ததே -ஜானு மாத்திரம் /
மன்றமர கூத்தாடியே -வட திருவேங்கட மைந்தன் /
யமுனாச்சார்யர் -யமுனைத் துறைவன் -/பலராமன் -ராம் காட் -ஷீர் காட் வஸ்திர லீலை /கோவர்த்தன கிரி -21-மைல் சுற்றளவு -/
வீஸீ மதுரா
அலைகள் –தரங்கம் -சம்சார சுக துக்கம் மாறுவது போலே -ஆவாரார் துணை
சலிலம் மதுரம்
தண்ணீர் -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும் -/பிள்ளை கார்யம் இடம் கண்டு -காரணத்தில் இருக்குமே /
யுத்த பூமியில் மோ ழை எழுவித்தான் / இட்டமான பசுக்களை இனிது மருத்து நீராட்டி -/
தெளிவில்லா கலங்கல் காவேரி -தெண்ணீர் பொன்னி–மாப்பிளை பார்க்க வரும் கலக்கம் -பிரிந்து போகும் கலக்கம் /
கமலம் மதுரம்
அடித்தலமும் தாமரை –அங்கைகளும் பங்கயமே என்கின்றாளால் / ஆசன பத்மம் -தோற்று தாங்கும் திருவடித் தாமரை /
ஒப்பாகா –/கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் -போலும் கண் இணையும் அரவிந்தம் –அடியும் அஃதே -/ஆரோகணம் அவரோகணம் இல்லாமல் –
திருக் கல்யாணம் -பாணி கிரஹணம் -மந்த்ரம் வாயால் சொல்லி -கண்ணால் இவளையே நோக்கி -தோற்று விழுந்த திருவடி –
சப்த பதிக்கு திருவடி -கையைப் பிடித்து -வாயால் மந்த்ரம் சொல்லி -கண்ணால் முகத்தை பார்த்து தான் சொல்ல வேண்டும்
ஸர்வ லோக மகேஸ்வரன் வெட்கப்படாமல் -கண்டு -அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே –
பா மருவு மூ உலகம் படைத்த பத்ம நாபாவோ—அளந்த -பத்ம பாதாவோ –தாமரைக் கண்ணாவோ –தனியேன்
கரை புரண்டு –அரவம் சுமப்பது அஞ்சன மலை -அம்மலை பூத்தது அரவிந்த வனம் –அரவிந்த மலர் தோறும் அதிசயம் உள்ளதே -/
கண்ணை தனியாக -அடியேனை பாட வைத்ததால் –
கமலக் கண் என்னும் நெடும் கயிறு -அமலங்களாக விழிக்கும்
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம்

———————————–

கோபீ மதுரா
-5-லக்ஷம் -காத்யாயினி நோம்பு -சொல்லும் அவிடு ஸ்ருதியும் / கண்ணனை கையிலே வைத்துள்ளார்கள்
த்வதீய -கம்பீர -மநோ அநு சாரீ -வேதம் பின் செல்லுமே -வ்ரஜை ஸ்த்ரீகள் கண் அடி படவே அவதாரம் /
உத்தவர் ஞான உபதேசம் செய்ய வந்து பக்தி கற்று வந்தார் -ஞானம் அக்னியால் எல்லாம் போக்கலாம் -முயல வந்து –
காளியனாக அநு காரம் / கோவிந்தா வாங்கலையோ -/ மண்ணை இருந்து துழாவி வாமனன் மண் இது என்னும் /
ஆண் உடையுடன் எப்படி நுழைந்தீர் -கோகுலத்துக்குள் –
லீலா மதுரா
சேஷ்டிதங்கள் அனைத்தும் மதுரம் -அவதரித்ததே மதுரம் -வண்ண மாடங்கள் சூழ் -/ ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து
விளையாட்டாக பூதனை முதல் கேசி வரை -மிச்சம் இல்லாமல் அனைவரையும் முடித்து /அரவம் அடல் வேழம்-10- சேஷ்டிதங்கள் ஒரே பாசுரம் -/
யுக்தம் மதுரம்
அவர்கள் உடன் கூடியதும் ஆடியதும் -சம்யோகம் -யோகம் -சேர்க்கை – மதுரம்
பரீக்ஷித் -தர்ம ஸ்தாபனம் -பண்ண வந்த -இப்படி செய்யலாமோ -அக்னி -அனைத்தையும் புனிதமாக்கும் –
சர்வதவசாகம் -சர்வாந்தராமி -உடல் மிசை உயிர் என எங்கும் பரந்துளன் -சரீராத்மா பாவம் -சரீர த்வாரா ஆடினால் என்ன நேராக —
சரீர சம்பந்தமே இல்லையே -ஆத்ம சம்பந்தம் தானே
முக்தம் மதுரம்
பிரிவும் மதுரம் -கோபீகா கீதம் –விரஹம்-குடில குந்தளம்–நீண்டு சுழன்று செறிந்துன் நேத்து கடை சுருண்டு கரு நீலம் –
இரட்டை திருவடி –அஹங்காரம் -தூக்கி கொள்ளச் சொல்ல -ஆழ்ந்த ஒரு திருவடி இணை -ஒருத்தி அழ-
பூ கொத்து பறித்து வைத்து -குனிய -காண வில்லையே
சுரத்துடன் அழுது-
த்ருஷ்டம் மதுரம்
கடாக்ஷம் -செங்கண் சிறுச் சிறிதே -ஜெயமான புருஷன் எம் பச்யதி -சாத்விக சிரத்தை -நெடு நோக்கு புண்டரீகாக்ஷன்
வேண்டாத துரியோதனனுக்கும் -பீஷ்ம த்ரோண -கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாஷா -புக்தம் விதுர போஜனம் –
அழல விழித்தான் அச்சோ அச்சோ -பார்வையால் துச்சோதனனை-இத்யாதிகளை – நிரசித்து –
அஹம் காலோஸ்மி நிமித்தம் தான் அர்ஜுனா நீ —
சிஷ்டம் மதுரம்
மிச்சல் -போனகம் செய்த சேடம் –நிவேதனம் பண்ணிய மிச்சல் -இல்லை என்றால் பாப உருண்டைகள் –
பரமன் உண்ட எச்சில் நச்சினேன் -லஷ்மணன் -தாரை இடம் –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

——————————————

கோபா மதுரா
கோபர்கள் -கோப குமாரர்கள் -தன்னேராயிரம்-கை கலந்து –திருட்டுக்கு துணை -பொத்த உரலை கவிழ்த்து- –
பிரசாதம் கை கலந்து -பிரமனுக்கு கற்றுக் கொடுத்த பாடம் -சென்று செருச் செய்யம் குற்றம் ஓன்று இல்லாத கோபர் -/
நல் செல்வன் -இருவரும் உண்டே -சாமான்ய விசேஷ தர்மங்கள் /லஷ்மணன் அக்னி கார்யம் செய்யும் அன்று தான் இவன் பால் கறப்பான்
தோழன்மார் கண்டதே –செண்டு கோல் மேலாடை இத்யாதி -ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோள் ஊன்றி
ஸத்ய பாமை -பின்பு -தோள் கொடுப்பாள்
காவோ மதுரா
பசுக்களும் கன்றுகளும் -ஏற்ற கலங்கள் எதிர் கொண்டு மீதளிக்கும் -வள்ளல் பெறும் பசுக்கள் –
கணங்கள் பல -கற்று கறவை -கறவைகள்–பல பன்மை
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -இட்டமான பசுக்களை –கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் –
ஆ மருவி அப்பன் -கோ சகன் -தேர் அழுந்தூர் -நிரை மேய்த்து அமரர் கோமான் –
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தான் -நெருஞ்சி முள் காட்டை மேய்ச்சல் நிலம்
யஷ்ட்டிர் மதுரா
கையில் கோல் -கொள்ளா மாக் கோல் -பார்த்தசாரதி -கையிலே பிடித்த -கோபால வேஷம் –
ஸ்ருஷ்ட்டிர் மதுரா
இயல்பு -குழந்தைகள் / ப்ரத்யும்னன் -அநிருத்தினான் -16008-ஒவ் ஒருவருக்கும் -10-அஷ்ட மஹிஷிகள்
குழந்தை பேறுக்கு ராம மந்த்ரம் -சொத்துக்கு கிருஷ்ண மந்த்ரம் –
கைலாச யாத்திரையில் -கள்வா –ருக்மிணி தேவி உடன் -சென்று -/
தலிதம் மதுரம்
உடைந்த மண் பாத்திரம் கண்ணன் கை ஸ்பர்சம் -இதுவும் மதுரம் -வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு
அதன் ஓசை கேட்க்கும் உய்க்கும் கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி
ஆத்மாவை ஸ்வா கருத்து சரீரம் விடுவதை
ததீ பாண்டன் -வ்ருத்தாந்தம் -இங்கு இல்லை என்றேனோ -ததி பாண்டனைப் போலே –
ததி பாண்டன் பிரகலாதன் இருவர் இடம் உள்ள பக்தியே முக்கியம்
முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாழி யும்-
பலிதம் மதுரம்
பழம் -காய்-கண்ணன் அமுத செய்த சேஷம் -பலமும் சொல்லி நிகமிக்கிறார்
அவன் உண்ட மிச்சலே பலம் -முக்தி -மோக்ஷம் அங்கு காவு காவு தானே -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் -உண்டதும் உமிழ்ந்ததுமே
என் அமுதினைக் கண்டா கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -போலே இங்கும் பல ஸ்ம்ருதி இல்லாமல் –
இந்த ஸ்லோகம் சொல்வதே கேட்பதே பலம் பூமாதிகரணம் -போலே இதுவே பூமா –
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம் –

-48-மதுரங்கள் -அனைத்தும் மதுரம் அஷ்ட 8-தடவை சொல்லி -நிகமிக்கிறார்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் – -2–சாங்க்ய யோகம் —

June 14, 2017

கஸ்தூரி திலகம் -லலாட பாடலே வக்ஷஸ்தலே கௌஸ்துபம் நாஸாக்ரே முத்து பல்லாக்கு —கர தலே வேணு -கரே கங்கணம் -ஸர்வாங்கே ஹரி சந்தனம்
ஸூ லலிதம் -கண்டேஸ் முக்தா வலீ கோப ஸ்த்ரீ பரி வேஷ்டிதோ விஜயதே கோபால சூடாமணி -விஜய சாரதி -பார்த்த சாரதி தேரோட்டி ஆசைப்பட்டு -தேர்ப்பாகு –
—————————–
அஸ்தான ஸ்நேக காருண்ய தர்ம அதர்ம தியாகுலம்
பார்த்தம் ப்ரபன்ன முத்திச்ய சாஸ்திர ரவதரணம் க்ருதம்—ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்–5-
காட்டாக கூடாத இடத்தில் ஸ்நேஹம் -காருண்யம் -தர்ம அதர்ம விவேகம் இல்லாமல் –மூன்று தோஷங்கள் –

நித்யாத்மா சங்க கர்மேஹா கோசரா சாங்க்ய யோகதீ
த்வதீய ஸ்திததீ லஷா ப்ரோக்தா தந்மோஹ சாந்தயே —ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்—6-
சாங்க்ய யோகம் -உண்மையான அறிவு -ஆத்மாவை பற்றி / பற்றுதல் இல்லாத கர்ம யோகம் பண்ண -மோகம் மயக்கம் தீர்க்க -ஞான யோகி
-கலக்க மாட்டாத-ஸ்திரமான புத்தி யுடன் -செய்வதை உபதேசிக்கிறார் -ஞான யோகம் அடைய கர்ம யோகம் -ஆத்மாவின் நித்யத்வம் சொல்லி –

12 -30 ஆத்மா நித்யம் சொல்லி / 31 –கர்ம யோகம் –53 வரை / 72 வரை ஞான யோகம் -சொல்கிறான் /
புருஷார்த்தம் பெருமை முதலில் சொல்லி அப்புறம் உபாயம் -/

—————————————————-

ஸஞ்ஜய உவாச
தம் ததா கரிபயாவிஷ்டமஷ்ருபூர்ணாகுலேக்ஷணம்.–விஷீதந்தமிதம் வாக்யமுவாச மதுஸூதந—-৷৷2.1৷৷
தேவை இல்லா இடத்தில் கிருபை -கண்ணீர் -விட்டு உடம்பு நடுங்கி –மது சூதனன் -பிரதிபந்தகம் நீக்கி அருள –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
குதஸ்த்வா கஷ்மலமிதம் விஷமே ஸமுபஸ்திதம்.—அநார்யஜுஷ்டமஸ்வர்க்யமகீர்திகரமர்ஜுந—৷৷2.2৷৷
மநோ வியாதி போக்க –கஷ்மலம்–இதம் -தாழ்ந்த அபிப்ராயம் –வரக் கூடாத இடத்தில் -உனக்கா இப்படி – சிறந்த வில்லாளி
–பெரியவர்கள் மனஸ் கெட –கீர்த்தியும் வராது -சுவர்க்கமும் கிட்டாது -எதனால் இப்படி

க்லைப்யம் மா ஸ்ம கம பார்த நைதத்த்வய்யுபபத்யதே.—க்ஷுத்ரம் ஹரிதயதௌர்பல்யம் த்யக்த்வோத்திஷ்ட பரந்தப—৷৷2.3৷৷
அலி போன்ற தன்மை –மனஸ் ஒடிந்து உள்ள தன்மை உன்னிடம் சேராதே -தொலைத்து -எதிரிகளை தப்பிக்க செய்பவனே -எழு-உன்னையே இப்படி தப்பிக்க செய்யலாமோ –

அர்ஜுந உவாச
கதம் பீஷ்மமஹம் சங்க்யே த்ரோணம் ச மதுஸூதந.—இஷுபி ப்ரதியோத்ஸ்யாமி பூஜார்ஹாவரிஸூதந–৷৷2.4৷৷
இங்கும் மது சூதன -சப்தம் –பூஜைக்கு உரியவர் -அம்பை எப்படி -/ சாந்தீபன் சூதனன் இல்லையே உனக்கு பெயர்-

குரூநஹத்வா ஹி மஹாநுபாவாந்–ஷ்ரேயோ போக்தும் பைக்ஷ்யமபீஹ லோகே–ஹத்வார்தகாமாம் ஸ்து குரூநிஹைவ–புஞ்ஜீய போகாந் ருதிரப்ரதிக்தாந்—৷৷2.5৷৷
குருக்களை கொன்று –அனுபவிப்பதை விட பிச்சை எடுக்கலாம் -ஷத்ரியன் இப்படி -அலி பேச்சு -/ குருக்களுக்கு அர்த்தம் பொருளில் ஆசையால் என்னை எதிர்க்கிறார் –
காட்டுக்கு ஓடுகிறேன் -இருந்து என்ன பிரயோஜனம் -மனஸ் உடைந்து எதிர்மறையாக செயல் பட வைக்கும் -தக்ஷிணை கொடுக்க வேன்டும்
ராஜ்யம் கொடுப்பேன் -ரத்த கரை உடன் ராஜ்யம் ஆளவா-

ந சைதத்வித்ம கதரந்நோ கரீயோ–யத்வா ஜயேம யதி வா நோ ஜயேயு–யாநேவ ஹத்வா ந ஜிஜீவிஷாம–ஸ்தேவஸ்திதா ப்ரமுகே தார்தராஷ்ட்ரா—৷৷2.6৷৷
ஓடினாலும் உன்னை கொல்லுவார்களே-என்று கேட்டதாக -கொண்டு பதில் –யுத்தம் முடிவு நான் அறியேன் -யாரை கொன்று நான் ஜீவிக்க முடியாதோ அவர்கள் அன்றோ எதிரில்

கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவம் -பரிச்சாமி த்வாம் தர்மஸம் மூடசேதா–யச்ச்ரேய ஸ்யாந்நிஷ்சதம் ப்ரூஹி தந்மே—ஷிஷ்யஸ்தேஹம் ஷாதி மாம் த்வாம் ப்ரபந்நம்—৷৷2.7৷৷
நல்லது சொல் கேட்க்கிறான் இதில் –மனஸ் துர்பலமான நிலை –தர்மம் எது அதர்மம் எது குழம்பி உள்ளேன் –சிஷ்யன்-பிரபன்னன் -அடி பணிந்து கேட்க்கிறேன்
எது எனக்கு சிறந்தது -என்று நான் நிச்சயமாக அறியும் படி சொல்லி அருள் -ஒரே கேள்வி -700-ஸ்லோகங்கள் -தெரிந்த அத்தனை நல்லதையும் சொல்லி
வள்ளல் தன்மை -பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் இவன் தன்மையால் தானே –
தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்தோர்க்கும் இந்த பரம காருண்யம் உண்டே -கீதாச்சார்யனை பின் பற்றி இவர்கள் –

ந ஹி ப்ரபஷ்யாமி மமாபநுத்யா—த்யச்சோகமுச்சோஷணமிந்த்ரியாணாம்.–அவாப்ய பூமாவஸபத்நமரித்தம்–ராஜ்யம் ஸுராணாமபி சாதிபத்யம்—-৷৷2.8৷৷
கண்ணுக்கு பட வில்லை -என்கிறான் -வேறே உபாயம் உண்டா கண்ணன் கேட்டதாக கொண்டு – சோகம் தீர்க்க -ஓடுவதை விட –
இந்திரியங்களை வற்ற அடிக்கும் சோகம் –மூன்று லோகம் கிடைத்தாலும் இந்த கேள்விக்கு பதில் இல்லையே -என்கிறான்

ஸஞ்ஜய உவாச
ஏவமுக்த்வா ஹரிஷீகேஷம் குடாகேஷ பரந்தப–.ந யோத்ஸ்ய இதி கோவிந்தமுக்த்வா தூஷ்ணீம் பபூவ ஹ—-৷৷2.9৷৷
ஹா ஆச்சர்யம் –தூக்கம் சோம்பல் வென்ற அர்ஜுனன் சோம்பி -கோவிந்தன் இடம் சொல்லி -கோழை போலே சொல்கிறானே –

தமுவாச ஹரிஷீகேஷ ப்ரஹஸந்நிவ பாரத–ஸேநயோருபயோர்மத்யே விஷீதந்தமிதம் வச—৷৷2.10৷৷
சிரித்துக் கொண்டே -மந்த ஸ்மிதம் -பதில் சொல்கிறான் -உபதேசம் -சொல்கிறவர் அழுது சொல்லக் கூடாதே -/ ஆழ்ந்த விஷயம் –
மாய சிரிப்பு -வியாஜ்யமாக ஸ்ரீ கீதை தரப் போகிறேன் -/தேஹாத்ம விபாகம் இல்லாத ஷத்ரியன் / சங்கை உருவாக்கி -பீஷ்மர் துரோணர் நிறுத்தி
-கை காட்டி -வருத்தம் வர வைத்து -சிரிப்பு வருமே -விளையாட்டு பொம்மை தானே நாம்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
அஷோச்யாநந்வஷோசஸ்த்வம் ப்ரஜ்ஞாவாதாம் ஷ்ச பாஷஸே.—கதாஸூநகதாஸூம் ஷ்ச நாநுஷோசந்தி பண்டிதா—-৷৷2.11৷৷
பண்டிதர் வருத்தம் படக் கூடாத விஷயம் -/ இவர்களை பார்த்து வருத்தப் பட கூடாதே -ஞானி போல சில சமயம் பேசுகிறாய் -நீ எந்த கோஷ்ட்டி அறிய முடிய வில்லையே /
சோகம் படக் கூடாத இடத்தில் சோகம் பட்டு -அஞ்ஞானி / பித்ரு பிண்டம் இல்லாமல் -சொல்லி ஞானி போலவும் பேசி / குல ஷயம் குல நாசம் அறிந்தவன்
சாஸ்த்ர ஞானம் அறிந்தவன் -போலவும் பேசி -/வாழ்வதே பரமாத்மாவுக்கு தானே / ஆத்ம தேஹம் வாசி அறிந்தவர் துக்கம் அடைய மாட்டார்களே –
இதுவே ஞானம் -பண்டிதன் போலே நடந்து கொள்-

ந த்வேவாஹம் ஜாது நாஸம் ந த்வம் நேமே ஜநாதிபா—.ந சைவ ந பவிஷ்யாம ஸர்வே வயமத பரம்—৷৷2.12৷৷
நான் நேற்றைக்கு இருந்தேன் இல்லை என்பது இல்லை –அஹம் ஜாது–ந ஆஸம் இது ந /-நீ இன்று இருக்கிறாய் அல்ல என்பது இல்லை –
இரட்டை இல்லை சொல்லி திடமாக -தன்னை -அவனை -ராஜாக்களை -ஜனாதிப -/ ஆத்ம நித்யம் –/ மற்ற புற மதங்களை போக்கி –
சஜாதீய விஜாதீய ஸூகத பேதங்கள் இல்லை என்பர் அத்வைதிகள் -த்ரிவித நிர்விசேஷ திரிவித பேத ரஹித சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம் /
நித்யோ நித்யோனாம் சேதன சேதனாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விஹதாதி காமான் / நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –

தேஹிநோஸ்மிந்யதா தேஹே கௌமாரம் யௌவநம் ஜரா—.ததா தேஹாந்தரப்ராப்திர்தீரஸ்தத்ர ந முஹ்யதி—৷৷2.13৷৷
தீரர் சோகப் பட மாட்டார் -தேஹி -ஆத்மாவுக்கு சிசு பாலன் குமார காளை மூப்பு மரணம் போலவே அடுத்த சரீரம் கொள்வதும் –

மாத்ராஸ்பர்ஷாஸ்து கௌந்தேய ஷீதோஷ்ணஸுகதுகதா–ஆகமாபாயிநோநித்யாஸ்தாம் ஸ்திதிக்ஷஸ்வ பாரத৷৷2.14৷৷

யம் ஹி ந வ்யதயந்த்யேதே புருஷம் புருஷர்ஷப—ஸமதுகஸுகம் தீரம் ஸோமரிதத்வாய கல்பதே—৷৷2.15৷৷

நாஸதோ வித்யதே பாவோ நாபாவோ வித்யதே ஸத-உபயோரபி-தரிஷ்டோந்தஸ்த்வநயோஸ்தத்த்வதர்ஷிபி–৷৷2.16৷৷

அவிநாஷி து தத்வித்தி யேந ஸர்வமிதம் ததம்.–விநாஷமவ்யயஸ்யாஸ்ய ந கஷ்சத் கர்துமர்ஹதி—৷৷2.17৷৷

அந்தவந்த இமே தேஹா நித்யஸ்யோக்தாஃ ஷரீரிண–அநாஷிநோப்ரமேயஸ்ய தஸ்மாத்யுத்யஸ்வ பாரத—৷৷2.18৷৷
நித்யம் -/-ஞான மயம்/ -கர்ம அனுபவிக்கும் கருவி -/அறியப்படும் பொருள்/ சூஷ்மம்/ ஐந்து வாசிகள் ஆத்மாவுக்கும் தேகத்துக்கும்-

ய ஏநம் வேத்தி ஹந்தாரம் யஷ்சைநம் மந்யதே ஹதம்-உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயம் ஹந்தி ந ஹந்யதே–৷৷2.19৷৷
கொல்லுபவனாக நினைத்தாலோ கொல்லப் பட்டதாக நினைத்தாலோ– ஞானி இல்லையே –

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசி—ந்நாயம் பூத்வா பவிதா வா ந பூய–.அஜோ நித்ய ஷாஷ்வதோயம் புராணோ–ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஷரீரே—৷৷2.20৷৷
விகாரங்கள் -சரீரத்துக்கு -வெட்டப்படுவது இல்லை -பிறப்பு இறப்பு இல்லை -ஏற்படுவதும் அழிவதும் இல்லை -கல்ப ஆதியில் தோற்றம் பிரமனுக்கு -கல்ப -முடிவில் அவனுக்கு –
1000 சதுர் யுகம் அவனுக்கு பகல் / அவனுக்கும் அழிவு காட்ட மீண்டும் சப்தம் –
நித்ய / நைமித்திக்க பிரளயம்-மூன்று லோகம் அழியும்- / பிராகிருத பிரளயம் பிரமனுக்கும் முடிவு /ஆத்யந்திக பிரளயம் -சரணாகதன் திரும்ப மாட்டானே
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதன் /un usual as usual மாறுவதே பழக்கம் /

வேதாவிநாஷிநம் நித்யம் ய ஏநமஜமவ்யயம்.–கதம் ஸ புருஷ பார்த கம் காதயதி ஹந்தி கம்—৷৷2.21৷৷
நித்யம் என்று அறிந்தவன் -கொல்ல முயலுவானோ –கொல்ல முடியாதே சண்டை போடலாம் -அது உன் ஷத்ரிய கர்மம்

வாஸாம் ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய–நவாநி கரிஹ்ணாதி நரோபராணி.—ததா ஷரீராணி விஹாய ஜீர்ணா–ந்யந்யாநி ஸம் யாதி நவாநி தேஹீ—৷৷2.22৷৷
அடுத்த சரீரம் -சட்டை மாத்திக் கொள்வது போல் -தர்ம யுத்தம் -பிராணன் போனால் ஸ்வர்க்கம் தானே -நல்ல சரீரம் தான் கிட்டும் –

நைநம் சிந்தந்தி ஷஸ்த்ராணி நைநம் தஹதி பாவக–ந சைநம் க்லேதயந்த்யாபோ ந ஷோஷயதி மாருத—৷৷2.23৷৷
வெட்ட முடியாதே -கொழுத்த முடியாதே -நனைக்க முடியாதே -உலர்த்த முடியாதே

அச்சேத்யோயமதாஹ்யோயமக்லேத்யோஷோஷ்ய ஏவ ச.–நித்ய ஸர்வகத ஸ்தாணுரசலோயம் ஸநாதந—৷৷2.24৷৷
வெட்ட படவே முடியாது –நித்யம் -அந்தராத்மாவா இருக்கும் -ஒரே மாதிரியாக -இருக்கும்

அவ்யக்தோயமசிந்த்யோயமவிகார்யோயமுச்யதே.—தஸ்மாதேவம் விதித்வைநம் நாநுஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.25৷৷
அழிவு உடையவன் நினைப்பவன் முட்டாள் -விகாரம் இல்லையே -கவலை பட வேண்டாம் –

அத சைநம் நித்யஜாதம் நித்யம் வா மந்யஸே மரிதம்.—ததாபி த்வம் மஹாபாஹோ நைவம் ஷோசிதுமர்ஹஸி৷৷2.26৷৷
ஆத்மாவே தேகம் பிறக்கும் இறக்கும் என்று கொண்டாலும் நீ சோகப் பட வாய்ப்பில்லை –லோகாயுதன் -கண்டதே கோலம் கொண்டதே காட்சி
ஜாபாலி -வாதம் /ஆத்மாவே தேகம் என்றால் பாபம் புண்ணியம் கவலையே வேண்டாமே/

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ மரித்யுர்த்ருவம் ஜந்ம மரிதஸ்ய ச.–தஸ்மாதபரிஹார்யேர்தே ந த்வம் ஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.27৷৷
சோகிக்க அர்ஹதை இல்லை -பிறந்தது என்றால் இறக்க வேன்டும் -இறந்தவை பிறக்கவும் செய்ய வேன்டும் -பரிகாரம் இல்லாமல் இருக்க எதற்கு சோகிக்க வேன்டும் —
லிபி மாத்த ஒருவனே -திருவடி மகரந்த தூள் தானே மாத்த முடியும் -கிருபை ஒன்றே கர்மம் போக்கும் -ஜோதிஷம் பரிகாரம் சொல்லாது -இன்னது நடக்கும் என்றே சொல்லும்
-அர்ஜுனன் இதனாலே தான் ஓடுகிறேன் -/ வென்றால் -பிறக்கும் ஜெயம் -பின்பு இறப்பு தோல்வி /ஸூஷ்மமான அர்த்தம்
குடம் தன்மை மரணம் -மண்ணான தன்மைக்கு ஜனனம் –பானை பண்ணும் பொழுது -மண் அவஸ்தை மரணம் -கூட அவஸ்தை பிறப்பு –
வீர ஸ்வர்க்கம் பிறக்கும் பீஷ்மர் மரணம் -இது தான் பிறந்தால் இறப்பு -என்றது –

அவ்யக்தாதீநி பூதாநி வ்யக்தமத்யாநி பாரத—அவ்யக்தநிதநாந்யேவ தத்ர கா பரிதேவநா–৷৷2.28৷৷
பூத காலம் அறிய முடியாது நிகழ் காலம் மட்டும் தெரியும் -மேலே வருவதையும் தெரியாமல் -கவலை பட காரணம் இல்லையே
-துக்கப் பட எந்த வழியிலும் காரணம் இல்லையே –

ஆஷ்சர்யவத்பஷ்யதி கஷ்சதேந—-மாஷ்சர்யவத்வததி ததைவ சாந்ய–ஆஷ்சர்யவச்சைநமந்ய ஷ்ரரிணோதி–ஷ்ருத்வாப்யேநம் வேத ந சைவ கஷ்சத்—৷৷2.29৷৷
ஆத்ம ஞானி உடைய பெருமை-பார்க்க -முயல்வர்களில் கோடியில் ஒருவன்–முயன்று -கோடியில் ஒருவன் கேட்டு–உபதேச பாத்ர பூதன் கோடியில் ஒருவன்
– பார்த்து -அதில் கோடியில் ஒருவன் மட்டுமே அறிகிறான் -துர்லபம் –ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் –எல்லாருக்கும் அண்டாதது அன்றோ அது –

தேஹீ நித்யமவத்யோயம் தேஹே ஸர்வஸ்ய பாரத.–தஸ்மாத்ஸர்வாணி பூதாநி ந த்வம் ஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.30৷৷
பல்லவி அநு பல்லவி போலே சோகப் படாதே -கடைசி வரை தாயார் போலே -வாத்சல்ய தரம் -நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
-உந்தியில் புகுந்து -ஆதரம் பெறுக வைத்து -எல்லா தேகத்துக்குள்ளும் ஆத்மா நித்யம் தான் -எந்த ஜீவ ராசிகளை பற்றியும் கவலைப் பட வேண்டாம்
அஸ்தான காருண்யம் விலக்கினது இது வரை-தர்ம அதர்ம கலக்கம் -மேலே -4 –ஸ்லோகங்களில் சொல்லி
-அஸ்தானே ஸ்நேஹம் மேலே-3–ஸ்லோகங்களில் சொல்லப் போகிறான் –

ஸ்வதர்மமபி சாவேக்ஷ்ய ந விகம்பிதுமர்ஹஸி—தர்ம்யாத்தி யுத்தாச்ரேயோந்யத்க்ஷத்ரியஸ்ய ந வித்யதே–৷৷2.31৷৷
ஷத்ரியன் ஸ்ரேயஸ் மோக்ஷம் போக தர்ம யுத்தம் -கிடைக்காத வாய்ப்பு கிட்டும் பொழுது சோகிப்பாயோ–அந்தணன் -ஞானம் -வேறே வழியால் மோக்ஷம் இல்லை
போலே -ஷத்ரியனுக்கு தர்ம யுத்தம் /சண்டை போடாமல் கர்மம் நழுவி நீ நரகம் -துரியோதனன் வென்று அதர்ம ராஜ்யம் நடத்தி அவனும் நரகம் போவான் –

யதரிச்சயா சோபபந்நம் ஸ்வர்கத்வாரமபாவரிதம்.–ஸுகிந க்ஷத்ரியா பார்த லபந்தே யுத்தமீதரிஷம்–৷৷2.32৷৷
மோக்ஷம் போகும் மார்க்கம் தானே கிட்டிய பின்பு

அத சைத்த்வமிமம் தர்ம்யம் ஸம்க்ராமம் ந கரிஷ்யஸி.–தத ஸ்வதர்மம் கீர்திம் ச ஹித்வா பாபமவாப்ஸ்யஸி—৷৷2.33৷৷
தர்ம யுத்தம் ஒரு வேளை பண்ணாமல் ஓடினாள் -தர்மமும் விட்டவனாக -சுவர்க்கமும் கீர்த்தியும் இழந்து –

அகீர்திம் சாபி பூதாநி கதயிஷ்யந்தி தேவ்யயாம்.–ஸம்பாவிதஸ்ய சாகீர்திர்மரணாததிரிச்யதே—৷৷2.34৷৷
அகீர்த்தி உலகம் எங்கும் பரவும் –இதிஹாச புராணம்-எழுதுவோர்க்கு வாய்ப்பு -வீர்யம் மிகுந்த நீ -அகீர்த்தி மரணம் விட மோசமாகும் –

பயாத்ரணாதுபரதம் மம்ஸ்யந்தே த்வாம் மஹாரதா—.யேஷாம் ச த்வம் பஹுமதோ பூத்வா யாஸ்யஸி லாகவம்—৷৷2.35৷৷
பயத்தால் ஓடினால் -மகா ரதர்கள் கேலி பேச –யாரால் நீ மதிக்கப் பட்டாயோ அவர்களே உன்னை இகழும் படி –
வீரன் -எதிரி -இரண்டாகும் இருந்து -செய்வதை -கேலி பண்ணுவார்கள் –
ஸ்நேஹம் -வேறே கோழை வேறே பொறுமை வேறே -வாசி ஸூஷ்மம் –

அவாச்யவாதாம்ஷ்ச பஹூந் வதிஷ்யந்தி தவாஹிதா–நிந்தந்தஸ்தவ ஸாமர்த்யம் ததோ துகதரம் நு கிம்—৷৷2.36৷৷
வாயாலே பேசிக் கூடாத -கோழை போலே -ஹிதம் விரும்பாதவர்கள் –நீ யோகி அல்ல வீரன் -சகிக்க முடியாதே துக்கம் தரும் -மரணம் விட மோசம் –
காண்டீபம் -தர்ம புத்திரர் கேலி பண்ணுவார் -ஒரே நாளில் முடிப்பேன் என்று சொல்லி ஆரம்பித்து -தீ வைத்து கொள்ளுவேன் என்று போனான்
-இப்பொழுது யுத்த ரங்கம் விட்டு போகிறாய் -என்று ஸூ சகம்

ஹதோ வா ப்ராப்ஸ்யஸி ஸ்வர்கம் ஜித்வா வா போக்ஷ்யஸே மஹீம்–தஸ்மாதுத்திஷ்ட கௌந்தேய யுத்தாய கரிதநிஷ்சய–৷৷2.37৷৷
வீர சுவர்க்கமா ராஜ்யமோ கிட்டும் –ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உனக்கு ஏற்பட்ட கர்ம யுத்தமே -இடப பட்ட பாணி இதுவே -அதனால் எழுந்து இரு
-யுத்தமே மோக்ஷ சாதனம் என்று நிச்சயப்படுத்து என்றவாறு –
அஸ்தானே ஸ்நேக விஷயம் சொல்லி முடித்து மேலே கார்ய யோகம் -53-ஸ்லோகங்கள் வரை –

ஸுகதுகே ஸமே கரித்வா லாபாலாபௌ ஜயாஜயௌ.–ததோ யுத்தாய யுஜ்யஸ்வ நைவம் பாபமவாப்ஸ்யஸி—৷৷2.38৷৷
ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற– ஞான யோகம் –ஞான உரோகம் பண்ண –மனஸ் சுத்தி —பற்று அற்ற கர்ம யோகம் –படிக்கட்டு –
மேலே கர்ம யோகம் நேராக சாஷாத்காரம் என்பான் மூன்றாம் அத்யாயம் –
பாபம் -சம்சாரம் கிடந்தது -ஸூ கம் துக்கம் / லாபம் நஷ்டம் / வெற்றி தோல்வி -இரட்டைகளை சமமாக -நினைத்து -/
பலம் -இவை -இவற்றை மறந்து –யுத்தத்துக்காக செய்ய வேன்டும் —
ராமனாக அவதரித்து நடத்தி காட்டியதை கண்ணன் உபதேசிக்கிறார் இங்கு -அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றதே ராஜ்யம் இல்லை என்றதும் –

ஏஷா தேபிஹிதா சாங்க்யே புத்திர்யோகே த்விமாம் ஷ்ரரிணு.–புத்த்யாயுக்தோ யயா பார்த கர்மபந்தம் ப்ரஹாஸ்யஸி—৷৷2.39৷৷
சாங்க்யம் ஆத்ம விஷயம் -கர்ம யோகம் பண்ணும் புத்தி -சொல்கிறேன் -புத்தி உடன் சேர்த்து கர்ம யோகம் செய்பவன் சம்சாரம் தொலைக்கிறான் –
பிரகரணம் மாறுவதால் ஸ்ருணு- கேளாய் என்கிறான் -யோகம் -கர்மா யோகம் என்றவாறு -சாதனம் -என்றவாறு -யோகம் கூடியது -என்றுமாம்
-கர்மா யோக புத்தி வந்தால் -அவன் கூட சேருவோமே

நேஹாபிக்ரமநாஷோஸ்தி ப்ரத்யவாயோ ந வித்யதே–ஸ்வல்பமப்யஸ்ய தர்மஸ்ய த்ராயதே மஹதோ பயாத்–৷৷2.40৷৷
நடுவில் நழுவினாலும்-கர்ம யோகம் – -அடுத்த ஜென்மம் விட்ட இடத்தில் தொடரும் -தப்பானாலும் தோஷம் இல்லை
-ஞான யோகம் பக்தி யோகம் அப்படி இல்லையே -கொஞ்சம் பண்ணினாலும் -முடிந்த அளவு செய்து

வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திரேகேஹ குருநந்தந—பஹுஷாகா ஹ்யநந்தாஷ்ச புத்தயோவ்யவஸாயிநாம்—৷৷2.41৷৷
உயிரான ஸ்லோகம் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -குறியாக கொண்டு -கர்ம யோகம் -ஒரே நேர் பார்வை -நிறைய கிளைகள்
மற்ற பலத்தில் ஆசை வைத்து -ஒன்றுமே கிட்டாமல் -காம்ய கர்மங்கள் கூடாதே -ஏகாக்ர புத்தி-
நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்மாக்கள் உண்டே -காம்ய கர்மாக்கள் கூடாதே -பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் – –
கர்ம யோகத்துக்கு நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள் உதவும் –

யாமிமாம் புஷ்பிதாம் வாசம் ப்ரவதந்த்யவிபஷ்சத–வேதவாதரதா பார்த நாந்யதஸ்தீதி வாதிந—৷৷2.42৷৷
காம்ய கர்மாக்கள் கூடாது என்றால் வேதம் சொல்வது எதனால் –சற்று அறிவு கொண்டு -பூ பூத்தால் போலே பேசி -காய் கனி –இல்லாமல்
-வாதம் பண்ணுபவர்கள் –ஸ்வர்க்கம் ஒன்றே பலம் என்பர் –

காமாத்மாந ஸ்வர்கபரா ஜந்மகர்மபலப்ரதாம்.–க்ரியாவிஷேஷபஹுலாம் போகைஷ்வர்யகதிம் ப்ரதி–৷৷2.43৷৷
காமிய கர்மங்கள் ஜென்மம் மீண்டு மீண்டு கொடுக்கும் -கிரியா விசேஷங்கள் பல உண்டு

போகைஷ்வர்யப்ரஸக்தாநாம் தயாபஹரிதசேதஸாம்–வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி ஸமாதௌ ந விதீயதே—৷৷2.44৷৷
அனுபவத்தில் மனஸ்–புத்தி தப்பான வழியில் –செல்பவர்களுக்கு இந்த ஏகாக்ர புத்தி விளையாது –

த்ரைகுண்யவிஷயா வேதா நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவார்ஜுந.–நிர்த்வந்த்வோ நித்யஸத்த்வஸ்தோ நிர்யோகக்ஷேம ஆத்மவாந்—-৷৷2.45৷৷
முக்குணத்தவர்கள் –உண்டே -இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று –மகா க்ரமன் -மஹதி அனுபூதி படிக்கட்டு வைப்பான் தன்னிடம் சேர்க்க
வேத நூல் ஒத்துகின்றது உண்மை -த்வந்தம் -சுக துக்கம் -இத்யாதி -/
யோகம் -கிடைக்காதது கிடைப்பது -க்ஷேமம் -கிடைத்தது நிலைக்கும் -ஆத்மா சாஷாத்காரம் கிட்டி தங்க வேன்டும்

யாவாநர்த உதபாநே ஸர்வத ஸம்ப்லுதோதகே.–தாவாந்ஸர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ்ய விஜாநத—৷৷2.46৷৷
நமக்கு வேண்டிய தண்ணீரை தானே குடிப்போம் -வேதத்தில் நமக்கு உள்ளதை மட்டும் கொள்ள வேன்டும் –

கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசந.–மா கர்மபலஹேதுர்பூர்மா தே ஸங்கோஸ்த்வகர்மணி—৷৷2.47৷৷
அகர்மா -பண்ணாமல் இருப்பது –சங்கம் -கூட்டு -நினைக்காதே -செய்தே ஆக வேன்டும் –கர்மா பண்ணுவதில் தான் யோக்யதை —
பலம் எதிர்பார்க்காமல் -ஸ்வர்க்காதி பலன்களில் கண் வைக்காமல் -பலன் கிடைப்பது நம்மால் இல்லை -கார்ய காரண பாவ விசாரம் –
பஞ்ச பிராணன் இந்திரியங்கள் மனஸ் தேகம் ஆத்மா பரமாத்மா -ஐந்தும் சேர்ந்தே -காரியம் -/காரணம் நாமே என்ற நினைவு கூடாதே –
அகர்த்ருத்வ அனுசந்தானாம் -கர்த்ருத்வ -மமதா -பல -தியாகம் மூன்றும் வேண்டுமே-
பல தியாகம் – தாழ்ந்த பலன்களில் கண் வைக்காமல் -/ மமதா -என்னுடையது -கர்த்ருத்வம் -நான் பண்ணுவது-

யோகஸ்த குரு கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா தநஞ்ஜய.–ஸித்த்யஸித்த்யோ ஸமோ பூத்வா ஸமத்வம் யோக உச்யதே৷–৷৷2.48৷৷
சமத்துவம் புதிய கருத்து –சித்தியோ அசித்தியோ -வெற்றியோ தோல்வியோ ஒன்றாக நினைத்து –யோகத்தில் நிலை நின்று கர்ம யோகம் செய்து
பற்றுதல்களை தொலைத்து -தனத்தை வெல்லுவாய் -சங்கம் வெல்வது அரிது என்பதால் தனஞ்சயன் -ஒரு சிஷ்யனும் சரண் என்று சொல்ல வில்லையே –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் இடமே பலித்தது –கர்ம யோகி -சுக துக்கம் சமமாக பார்ப்பார்களே –

தூரேண ஹ்யவரம் கர்ம புத்தியோகாத்தநஞ்ஜய.–புத்தௌ ஷரணமந்விச்ச கரிபணா பலஹேதவ—৷৷2.49৷৷
தரித்ரர்கள் -தாழ்ந்த பலத்துக்காக பண்ணுபவர்கள் –புத்தி யோகம் விட கர்ம யோகம் மிகவும் தாழ்ந்தது –என்கிறான் இல்லை -53-ஸ்லோகம் மேல் தான் ஞான யோகம்
தியாக புத்தி உடன் செய்யும் கர்ம யோகமே உயர்ந்தது என்றவாறு –புத்தியில் புகலிடமாக ஆஸ்ரயிப்பாய் -புத்தியை முதலில் சம்பாதித்து கொள் என்றவாறு -/

புத்தியுக்தோ ஜஹாதீஹ உபே ஸுகரிததுஷ்கரிதே—தஸ்மாத்யோகாய யுஜ்யஸ்வ யோக கர்மஸு கௌஷலம்—৷৷2.50৷৷
சாமர்த்தியமாக -எல்லாம் செய்து -நம்மது இல்லை –தியாக உணர்வுடன் செய்தால் -இரண்டையும் விட்டு -இங்கேயே -ஸூஹ்ருதம் -ஈஸ்வர ப்ரீதியும் அப்ரீதியும்
-இதுவே புண்ய பாபங்கள் –தாழ்ந்த பலன்களை கொடுக்கவும் ஈஸ்வர ப்ரீதியால் -வேறே வழியில்லாமல் கொடுக்கிறேன் -என்றவாறு –
ஆத்மசாஷாத்கார பலத்துக்காக செய்தால் மட்டுமே உண்மையான ப்ரீதியுடன் வழங்குவான் –

கர்மஜம் புத்தியுக்தா ஹி பலம் த்யக்த்வா மநீஷிண–ஜந்மபந்தவிநிர்முக்தா பதம் கச்சந்த்யநாமயம்—৷৷2.51৷৷
மனுஷர்கள் -மூன்று வித தியாகம் சேர்ந்த புத்தி -மீண்டும் மீண்டும் இதை சொல்லி -திட புத்தி வர –/கர்ம யோகம் ஒரே பலனுக்காக -/
ஜென்மம் பந்தம் இல்லாமல் -மோக்ஷ பதம் பெற்று -வியாதி அற்ற பரமபதம் -அடைகிறான் /

யதா தே மோஹகலிலம் புத்திர்வ்யதிதரிஷ்யதி.–ததா கந்தாஸி நிர்வேதம் ஷ்ரோதவ்யஸ்ய ஷ்ருதஸ்ய ச–৷৷2.52৷৷
மயக்கத்தால் -கலங்கி -மோகம் -தேஹாத்ம பிரமம் –உபதேசம் கேட்டு வெளியில் வந்து –வெறுப்பு அடைந்து –சொல்வதை யும் சொல்லப் போவதையும் –
தேகம் -நஸ்வரம் அறிந்த பின்பு வெறுப்பு வருமே -நித்தியமான ஆத்மா பற்றி அறியாமல் -இருந்தோம் -பொழுதே பல காலம் போயின என்று அஞ்சி அழுவோமே –
நிர்வேதமே முதல் அடையாளம் -திருந்துவதற்கு -குல பாம்சனம் -திரும்பி விபீஷணன் -முதல் அடி –

ஷ்ருதிவிப்ரதிபந்நா தே யதா ஸ்தாஸ்யதி நிஷ்சலா.—ஸமாதாவசலா புத்திஸ்ததா யோகமவாப்ஸ்யஸி—-৷৷2.53৷৷
யோகம் -ஆத்மசாஷாத்காரம் -இங்கு -/ஸ்ருதி -இது வரை கேட்டு -நல்ல விசேஷ ஞானம் பெற்று -ஒரு முகப் பட்ட புத்தி -அசலா புத்தி —
மனஸ் -சமாதி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் வந்து இருக்கும் -ஞான யோகம் பிறக்கும் என்றவாறு /ஆத்ம சாஷாத்காரம் கிடைக்கும் -என்றவாறு –

அர்ஜுந உவாச-
ஸ்திதப்ரஜ்ஞஸ்ய கா பாஷா ஸமாதிஸ்தஸ்ய கேஷவ.–ஸ்திததீ கிம் ப்ரபாஷேத கிமாஸீத வ்ரஜேத கிம்—৷৷2.54৷৷
ஞான யோகி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் படைத்தவன் -வேறு பலனுக்கு குறி இல்லாமல் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -எப்படி விளக்குவார்கள் —
தான் என்ன பேசுவான் -அவன் மானஸ காய்க்க செயல்கள் என்ன -மூன்றையும் பற்றி கேட்க்கிறான் –
மேலே நான்கால்–நான்கு நிலைகள் –முதல் படிக்கட்டு -58-யதமான-யத்னம் முயலுவது முதல் நிலை / வ்யதிரேக / ஏகேந்த்ர / வசீகரா ச்மஞ்ஞா –
இந்திரியங்களை அடக்கி –68-வரை -சொல்லி –
பலாத்காரமாக -முயன்றாலும் -ஆசை திருப்ப வேன்டும் -வ்யதிரேகம் அடுத்து / மனஸ் அப்புறம் ஏகேந்த்ரியம் / வசீகரம் அனைத்தையும் அடக்குவது

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
ப்ரஜஹாதி யதா காமாந் ஸர்வாந் பார்த மநோகதாந்.–ஆத்மந்யேவாத்மநா துஷ்ட ஸ்திதப்ரஜ்ஞஸ்ததோச்யதே—৷৷2.55৷৷
வசீகரம் -கடைசி நிலை -சர்வ ஆசைகளையும் விட்டு -ஆத்ம சாஷாத்காரம் தவிர –மனசால் ஆத்மா இடமே செலுத்தி ஸந்தோஷம் அடைகிறான்

துகேஷ்வநுத்விக்நமநா ஸுகேஷு விகதஸ்பரிஹ-வீதராகபயக்ரோத ஸ்திததீர்முநிருச்யதே–৷৷2.56৷৷
ஏகேந்த்ரம் -மனன சீலன் முனி -ஆத்மா இடமே மனசை செலுத்தி -துக்கம் வந்தால் கலங்காமல் -சுகம் வந்தால் மகிழாமல் —
கீழே சுகம் துக்கம் -இங்கு சுக காரணம் -துக்க காரணம் -/
ராகம் பயம் க்ரோதம் மூன்றையும் விட்டு –அநாகதேஷூ ஸ்ப்ருஹ ராகம் -வர போகும் நல்லது பற்றி இனம் புரியாத ஆசை வருமே அது தான் ராகம் /
பிரிய விஸ்லேஷம் அப்ரிய ஆகாத —பயம் முதல் நிலை -அப்புறம் துக்கம் –எதிர்பார்க்கும் நிலையில் -/
க்ரோதம் -பயம் -வந்து -செய்யும் செயல்கள் தானே -ஆசை மாறி கோபம் -ஆசை இருந்தால் தானே கோபம் வரும் –

ய ஸர்வத்ராநபிஸ்நேஹஸ்தத்தத்ப்ராப்ய ஷுபாஷுபம்.–நாபிநந்ததி ந த்வேஷ்டி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—–৷৷2.57৷
வ்யதிரேகம் -ஆசையை திருப்புவது –இவன் தான் ஞான யோகி -எங்கும் இருந்து -ஆசை காட்டாமல் உதாசீனனாக -பற்று அற்று –
ஸூபம் அஸூபம் -இன்பமோ துன்பமோ படாமல் -பக்குவப்பட்டு -/புகழுவதும் இகழுவதும் இல்லாமல்/

யதா ஸம் ஹரதே சாயம் கூர்மோங்காநீவ ஸர்வஷ–இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ்தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.58৷৷
தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா–அவனுடைய ஞானம் நிலை பெற்றது -மீண்டும் மீண்டும் வரும் -ஆமை -போலே சுருக்கிக் கொண்டு -விஷயங்களில் இருந்து
இந்திரியங்களை இழுத்து –பகவத் விஷயம் மட்டுமே -கண்டு பேசி கேட்டு -சப்த்தாதிகளில் இருந்து இழுத்து -அப்பொழுது தான் மனசை ஆத்மா இடம் செலுத்த முடியும் —

விஷயா விநிவர்தந்தே நிராஹாரஸ்ய தேஹிந–.ரஸவர்ஜம் ரஸோப்யஸ்ய பரம் தரிஷ்ட்வா நிவர்ததே–৷৷2.59৷৷
ஆத்ம தரிசனத்தால் இந்திரியங்கள் அடக்கலாம் -ஏக ஆஸ்ரய தோஷம் -/ரசம் ஆசை தவிர விஷயங்கள் -சாப்பாட்டை விலக்கி -ஆசை தவிர
எல்லாம் போகும் -ஆசை கூட ஆத்மா சாஷாத்காரம் வந்தால் போகும் /விஷயங்கள் ஆசையை தவிர விலகி போகும் -அதுவும் போகும்

யததோ ஹ்யபி கௌந்தேய புருஷஸ்ய விபஷ்சத.–இந்த்ரியாணி ப்ரமாதீநி ஹரந்தி ப்ரஸபம் மந—৷৷2.60৷৷
இந்திரியங்கள் அடக்கி ஆத்ம தர்சனம் -என்கிறான் –பிரத்யனம் செய்தாலும் –இந்திரியங்கள் பலமானவை -மனசை பலாத்காரமாக இழுக்கும் –

தாநி ஸர்வாணி ஸம் யம்ய யுக்த ஆஸீத மத்பர–வஷே ஹி யஸ்யேந்த்ரியாணி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.61৷৷
குறுக்கு வழியை சொல்லி / இந்திரியங்களை கொண்டு திரு மேனியில் வைத்து -ஸூ பாஸ்ரயம் -தானே அடங்கும் -/ சித்த சமாதானம் உடன்
அவன் இடமே நிலை பெற செய்து /ஜிஹ்வே கேசவ கீர்த்தி -படைத்த பலன் -/மயில் கண்ணுக்கும் நம் கண்ணுக்கும் வாசி இருக்க வேண்டுமே
பாம்பு பூத்து ஓட்டைக்கும் காது ஓட்டைக்கும் / பிணம் கைக்குக்கும் நம் கைகளுக்கும் – மரம் வேருக்கும் நம் காலுக்கும் -ஈஸ்வராயா நிவேதித்து பண்ண வேண்டுமே /

த்யாயதோ விஷயாந்பும் ஸ ஸங்கஸ்தேஷூபஜாயதே.—ஸங்காத் ஸம் ஜாயதே காம-காமாத்க்ரோதோபிஜாயதே—৷৷2.62৷৷
இதிலும் அடுத்ததிலும் -படிக்கட்டு -அவரோகணம் -தலை குப்புற விழ –
ஈஸ்வரனை நினைக்காமல் -அசித்தை -விஷயாந்தரங்கள் –சங்கம் -பற்று முதலில் பிறக்கும் -சங்கம் காமமாக மாறும்
-ஆசை பிறக்கும் -கிடைக்காமல் தடுத்தவன் பேரில் க்ரோதம் –

க்ரோதாத்பவதி ஸம் மோஹ ஸம் மோஹாத்ஸ்மரிதிவிப்ரம—ஸ்மரிதிப்ரம் ஷாத் புத்திநாஷோ புத்திநாஷாத்ப்ரணஷ்யதி—৷৷2.63৷৷
க்ரோதம் -வந்தால் பகுத்து அறிவு போகும் –ஸ்ம்ருதி நினைவு போகும் –இருக்கும் ஞானமும் அற்று போகும் -/
புத்தி நாசம் ஆனால் பிணம் போலே தானே -இப்படி படிக்கட்டு -கீழே விழ -/

ராகத்வேஷவியுக்தைஸ்து விஷயாநிந்த்ரியைஷ்சரந்.–ஆத்மவஷ்யைர்விதேயாத்மா ப்ரஸாதமதிகச்சதி–৷৷2.64৷৷
நினைத்தால் அருளுவான் -பிரசாதம் -மனஸ் தெளிவு அடைகிறான் -வசப்பட்ட இந்த்ரியங்களால் விஷயம் தாண்டி -ராகம் த்வேஷம் இல்லாமல் –
தெளிந்த மனசில் ஞான யோகம் பிறக்கும் -ஒரே படிக்கட்டு வேறு வேறு விதமாக அருளிச் செய்கிறான் -/

ப்ரஸாதே ஸர்வதுகாநாம் ஹாநிரஸ்யோபஜாயதே.–ப்ரஸந்நசேதஸோ ஹ்யாஷு புத்தி பர்யவதிஷ்டதே–৷৷2.65৷৷
மனஸ் தெளிவு வந்தால் துக்கங்கள் வெட்டப் படுமே –புத்தி -அவனுக்கு தானே -ஞான யோகம் பிறக்கும் –

நாஸ்தி புத்திரயுக்தஸ்ய ந சாயுக்தஸ்ய பாவநா.–ந சாபாவயத ஷாந்திரஷாந்தஸ்ய குத ஸுகம்–৷৷2.66৷৷
இன்னும் ஒரு படிக் கட்டு -ஆத்மா அறிவு இல்லாமல் -புத்தி இல்லாமல் -கண்ணனை நினைக்காமல் -த்யானம் பண்ண மாட்டான் –
விஷய ஆசை போகாதே -/ பாவனா -த்யானம் -ஷாந்தி ஏற்படாதே -சுகம் -சாஷாத்காரம் கிடைக்காதே

இந்த்ரியாணாம் ஹி சரதாம் யந்மநோநுவிதீயதே—ததஸ்ய ஹரதி ப்ரஜ்ஞாம் வாயுர்நாவமிவாம்பஸி—৷৷2.67৷৷
மனசை இந்திரியங்கள் பின்னே போக விட்டால் -பட்டி மேய்ந்தால் -மனம் -ஆத்ம விஷய ஞானத்தை இழுக்கும் –புத்தி வளர விடாமல்
-எதிர்த்து வீசும் காற்று படகை தத்தளிக்க விடுவது போலே -ஆகுமே -பகவானை நோக்கி செலுத்துவதே ஒரே வழியாகும்

தஸ்மாத்யஸ்ய மஹாபாஹோ நிகரிஹீதாநி ஸர்வஷ–.இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ்தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—৷৷2.68৷৷
அதனால் -எல்லா வற்றில் நின்றும் விலக்கி -விஷயங்களில் இருந்து இந்திரியங்களை அடைகி
-இது வரை இந்திரியங்களை அடக்குவது பற்றி அருளிச் செய்தான்

யா நிஷா ஸர்வபூதாநாம் தஸ்யாம் ஜாகர்தி ஸம் யமீ.யஸ்யாம் ஜாக்ரதி பூதாநி ஸா நிஷா பஷ்யதோ முநே–৷৷2.69৷৷
முதிர்ந்த நிலை –ஞானிக்கு பகல் இரவு -உலோகோருக்கு மாறி /ஆத்ம விஷய ஞானம் வெளிச்சம் -இவனுக்கு -உலக விஷயம் இவனுக்கு இரவு
-கண்டாலே இவனுக்கு இருந்து போகுமே /மஹாத்ம்யம் தெரிவிக்கிறான் -/

ஆபூர்யமாணமசலப்ரதிஷ்டம் -ஸமுத்ரமாப ப்ரவிஷந்தி யத்வத்.–தத்வத்காமா யம் ப்ரவிஷந்தி ஸர்வே-ஸ ஷாந்திமாப்நோதி ந காமகாமீ—৷৷2.70৷৷
நடு நிலை –இதில் -/சமுத்திரம் உதாரணம் -தானே நிறைந்து -கலக்க முடியாதே -நதிகள் வந்து நிறைக்க வேண்டாம் -நதிகள் ஓடி சமுத்திரத்தில் சேருமோ
அதே போலே -ஞான யோகி -தானே மனனம் பண்ணி நினைவு -நல்லது கண்டு ஆனந்தம் -கேட்டது கண்டு துக்கம் இல்லை -நதிகள் சேர்ந்து கடல் உயராதது போலே
இந்திரியங்கள் விஷய அனுபவம் மனஸ் உள்ளே வந்தாலும் -ஸூகமோ துக்கமோ இல்லாமல் -விகாரம் இல்லாமல் -என்றவாறு
-கீழே உள்ளேயே வர விட மாட்டாதவன் நிலை -உயர்ந்தது

விஹாய காமாந்ய ஸர்வாந்புமாம் ஷ்சரதி நிஸ்பரிஹ—.நிர்மமோ நிரஹம் கார ஸ ஷாம் திமதிகச்சதி–৷৷2.71৷৷
முயல்பவன் நிலை –ஷாந்தி அடைகிறான் –பகவானையே நினைந்து –விஷயங்களை விலக்கி- -ஆசையை விலக்கி -என்னது இல்லை –
அஹங்காரம் தொலைத்து -மமகாராம் -இப்படி ஒரு படிக் கட்டு -/அநஹத்தை அஹமாக நினைப்பது -நான் அல்லாத சரீரத்தை ஆத்மா நினைப்பது அஹங்காரம் -/
தான் அல்லாததை தான் என்று நினைப்பது அஹங்காரம் -தன்னது அல்லாததை தன்னது என்று நினைத்தால் மமகாராம் –
முதலில் மமகாராம் தொலைத்து -தேகம் உடன் சம்பந்தம் பெற்றதை விலக்குவோமே -/அஹங்காரம் போகும் -/

ஏஷா ப்ராஹ்மீ ஸ்திதி பார்த நைநாம் ப்ராப்ய விமுஹ்யதி–.ஸ்தித்வாஸ்யாமந்தகாலேபி ப்ரஹ்மநிர்வாணமரிச்சதி—৷৷2.72৷৷
அடைகிறான் -சுகமான ஆத்மா தர்சனம் -அசங்க கர்மத்தை ஆத்ம ஞானம் உடன் அனுஷ்ட்டித்து -பற்று அற்ற கர்ம யோகம் ஞானத்துடன் —
சோகப்பட மாட்டான் – கர்ம யோகத்தில் இருந்து கடைசி காலத்தில் ஆத்ம சாஷாத்காரம் அடைகிறான் -/

—————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -18-

June 9, 2017

ஈஸ்வரே கர்த்ருதா புத்தி சத்வ உபாதேயதா அந்தி மே-
ஸ்வ கர்ம பரிணா மஸ்ஸ சாஸ்திர சாரார்த்த உச்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –22-

1–ஈஸ்வரே கர்த்ருதா புத்தி -கர்த்தா நான் அல்லேன் -ஈஸ்வரன் தூண்ட செய்கிறேன் என்ற புத்தி வேண்டுமே –18-17-வரை –
2–சத்த்வோ பாதே யதாந்தி மே—சத்வ உபாதேயதா அந்தி மே-கடைசி அத்தியாயத்தில் – –சத்வ குணத்துடன் -18-18–18-43-வரை –
-சாத்விக ஞானம் -சாத்விக புத்தி -சாத்விக கர்மா -சாத்விக தியாகம் சாத்விக கர்த்தா –தேவதை ஆகாரம் தானம் யஜ்ஜம் தபஸ்-ஐந்தையும் கீழே பார்த்தோம்
-இங்கு -கர்மம் ஞானம் புத்தி த்ருதி கர்த்தா -என்ற ஐந்தும் சொல்வான்
3–ஸ்வ கர்ம பரிணா மஸ்ஸ –ஞானம் உள் அடக்கிய கர்மா யோகத்தால் –18-44—18-54-வரை –
4–சாஸ்திர சாரார்த்த உச்யதே –சாஸ்த்ர சாரத்தை அருளிச் செய்கிறான் –
சாரார்த்தம் -ஸாத்ய பக்தி ஏக கோசாரத்தால்–பக்தி யோகத்தால் மட்டும் தான் அவனை அடைய முடியும் –
-18–66–சரம உபாயம் சொல்லும் ஸ்லோகம் என்றபடி -/ பக்தி சரமமா -சரணாகதி சரமமா என்னில் -கீதா சாஸ்திரம் படி பக்தியே
-பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க சரணாகதி -இங்கு
சரம ஸ்லோகம் வைபவம் இங்கு இல்லை -ரஹஸ்ய த்ரயத்தில் சேர்த்து -சரணாகதியை உபாயம் -நேரே முக்திக்கு உபாயம் சரணாகதி என்றவாறு -/
ஒரே ஸ்லோகம் கொண்டு -இங்கு பக்திக்கு அங்கம் / அங்கு ஸ்வதந்திரமாக உபாயம் என்றவாறு –

———————————–

அர்ஜுந உவாச-
ஸந்யாஸஸ்ய மஹாபாஹோ தத்த்வமிச்சாமி வேதிதும்–த்யாகஸ்ய ச ஹரிஷீகேஷ பரிதக்கேஷிநிஷூதந–৷৷18.1৷৷

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
காம்யாநாம் கர்மணாம் ந்யாஸம் ஸந்யாஸம் கவயோ விது–ஸர்வகர்மபலத்யாகம் ப்ராஹுஸ்த்யாகம் விசக்ஷணா–৷৷18.2৷৷
காம்ய கர்மங்களை விட்டு -பலன்களை விட்டு -ஸ்வரூப தியாகம் கூடாது

த்யாஜ்யம் தோஷவதித்யேகே கர்ம ப்ராஹுர்மநீஷிண–யஜ்ஞதாநதப கர்ம ந த்யாஜ்யமிதி சாபரே–৷৷18.3৷৷
ஸ்வரூப தியாகம் கூடாது -தோஷம் இருப்பதால் எல்லா கர்மங்களையும் விட வேண்டும் -முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும்

நிஷ்சயம் ஷ்ரரிணு மே தத்ர த்யாகே பரதஸத்தம–த்யாகோ ஹி புருஷவ்யாக்ர த்ரிவித ஸம் ப்ரகீர்தித–৷৷18.4৷৷
தியாக விஷயத்தில் -நிர்ணய விஷயம் /பிரமம் இல்லாமல் – பிரமாதம் கவன குறைவு இல்லாமல் – விப்ரலிப்ஸை -குழப்ப சொல்வது இல்லையே
தியாகம் என்னில் ஹி பிரசித்த அர்த்தம் –மூன்றாம் அத்யாயம் -30-ஸ்லோகம் -எல்லா கர்மங்களையும் என்னிடம்
-கர்த்ருத்வ பல மமக புத்தி தவிர்ந்து -மூன்றையும் நிறைய தரம் பார்த்து உள்ளோம்- மனிசர்களில் புலி போன்றவனே

யஜ்ஞதாநதப கர்ம ந த்யாஜ்யம் கார்யமேவ தத்–யஜ்ஞோ தாநம் தபஷ்சைவ பாவநாநி மநீஷிணாம்–৷৷18.5৷৷
தானம் தபஸ் போன்றவற்றை ஒரு காலும் விடக் கூடாது–முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும் –நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள்
கடைசி வரை செய்தெ இருக்க வேண்டும் -ஆ பிரயானாத் -பிரயாணம் வரை -அர்ச்சிராதி கதி – வர்ணாஸ்ரமம்-விடாமல் செய்வதே அவனுக்கு பிரியகரம்
முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும் என்னில் -எந்த பயனுக்கு -தானம் தாபம் யாகம் முன் வினைகளை போக்கி -மனஸ் சுத்தி அடைவிக்கும்
-இதில் தான் பலனை அருளிச் செய்கிறான் –பக்தி நிஷ்டனுக்கும் -இங்கே இருப்பதால் -களை போலே -இருக்குமே
-நித்ய நைமித்திக கர்மம் செய்ய பாபங்கள் எரிக்கப் படும் -பக்தி செய்ய தடங்கல் இல்லாமல் சுத்தி கிட்டும்

ஏதாந்யபி து கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா பலாநி ச–கர்தவ்யாநீதி மே பார்த நிஷ்சதம் மதமுத்தமம்–৷৷18.6৷৷
சாஸ்திரம் -ஹிம்சை தோஷம் கிடையாது -உபாசனம் போலே இந்த கர்மங்களும் -சங்கம் -பற்றுதலை அழித்து பலத்திலும் ஆசை இல்லாமல்
-கர்தவ்யம் -பகவத் ஆராதனம் ரூபமாக செய் -இது தான் உத்தம மதம் என்னுடைய மதம் -இவன் சொல்வது எல்லாம் உத்தமம்
-ஆராதனை ரூபம் என்றாலே மூன்று வித தியாகங்களும் உண்டு அவன் முக விகாசமே உத்தேச்யம்

நியதஸ்ய து ஸந்யாஸ கர்மணோ நோபபத்யதே–மோஹாத்தஸ்ய பரித்யாகஸ்தாமஸ பரிகீர்தித–৷৷18.7৷৷
கர்மம் விடுபவன் தமோ குணம் தூண்ட செய்கிறான் -நியதம் -நித்ய நைமித்திக கர்மங்கள் -சந்யாச தியாக சப்தங்கள் மாறி மாறி உபயோகித்து இரண்டும் ஒன்றே
என்று காட்டி அருளுகிறார் -விடுவது ஒவ்வாது -மயக்கத்தால் -குற்றம் இருக்கும் என்ற மயக்கம் -விட்டால் தமோ குண கார்யம் என்பர்
-பஞ்ச மகா யாகங்கள் -நிச்சயம் கர்ம யோகம் செய்தே இருக்க வேண்டும் -பகவத் ஆராதனம் -சரீர யாத்திரைக்கு வேண்டும்
-திருவாராதனம் செய்யாமல் உண்டால் பாப உருண்டைகள் தானே

துக்கமித்யேவ யத்கர்ம காயக்லேஷபயாத்த்யஜேத்–ஸ கரித்வா ராஜஸ த்யாகம் நைவ த்யாகபலம் லபேத்–৷৷18.8৷৷
கீழே விபரீத ஞானத்தால் விடுவது -இங்கு அந்யதா ஞானத்தால் -கீழ் அதர்மம் என்று நினைத்து -இங்கு காய கிலேசம் பயத்தால் -குதப-கு – பூமி சுட்டால் தான்
-வயிறு சுட்டால் தான் -ஸ்ரார்த்தம் பண்ண ஆரம்பிக்க வேண்டும் -மநோ பலமே தேக ஆரோக்யம் கொடுக்கும் -/மனசுக்கும் துக்கம்கொடுக்கும் உடம்பை வருத்தும்
என்று விட்டால் ராக்ஷஸ குணத்தால் விட்டதாகும் -ராக்ஷஸ தியாகம் ஆகும் -தியாக பலம் -சாத்விக தியாக தியாகத்தால் தான் ஞானம் வரும்
-ஆர்ஜிததுக்கும் – கொண்ட சொத்தை ரஷிக்கவும் காய கிலேசம் -என்பான் -ஆஜ்ஜை சாஸ்திரம் படி நடக்க வேண்டுமே

கார்யமித்யேவ யத்கர்ம நியதம் க்ரியதேர்ஜுந–ஸங்கம் த்யக்த்வா பலம் சைவ ஸ த்யாக ஸாத்த்விகோ மத–৷৷18.9৷৷
சாத்விக தியாகம் -நியத கர்மங்கள் -பகவத் ஆராதனை ரூபமாக -சங்கம் பற்று இல்லாமல் -பல மமதா தியாகம் செய்து -சாத்விக சப்தம் -இங்கு இருந்து
-எத்தை செய்தாலும் சாத்விக குணம் வேண்டுமே -/பகவத் முக விலாசம் பலன் -சாத்விக தியாகம் ஞானம் ஏற்படுத்தும்

ந த்வேஷ்ட்யகுஷலம் கர்ம குஷலே நாநுஷஜ்ஜதே-த்யாகீ ஸத்த்வஸமாவிஷ்டோ மேதாவீ சிந்நஸம் ஷய–৷৷18.10৷৷
கர்மங்களை ஸ்வரூபேண விடக் கூடாது -மீண்டும் வலியுறுத்தி அருளிச் செய்கிறான் -சத்வ குணங்கள் உடன் கூடி நல்ல ஞானவான் ஆகிறான்
-சம்சயன்கள் போக்குகிறான் -எல்லா பலன்களையும் விடுகிறான் -படிப் படியாக -கர்மங்களை வெறுக்காமலும் விரும்பாமலும் –
-அகுசல -விரும்பாத பாபம் தரும் கர்மங்கள் -விரும்பிய புண்ணியம் தரும் கர்மங்கள் -இதுவே கிடையாதே -பலனில் ஆசை இல்லாமல் இருக்கிறான்
-வெறுக்காமல் என்றால் பண்ணி கொண்டே இருக்கலாமோ -சங்கை -மோக்ஷம் போகிறவன் -பாப கர்ம தெரிந்து செய்ய மாட்டானே
-தெரியாமல் செய்தாலும் கவலை வேண்டாம் -நான் கணக்கில் கொள்ள மாட்டேன் -என்றபடி -/புண்ணியம் கொடுக்கும் கர்மாக்களை விரும்ப மாட்டானே
-/பலன்களில் விருப்பம் இல்லாமை கர்மங்களை செய்கிறான் –

ந ஹி தேஹபரிதா ஷக்யம் த்யக்தும் கர்மாண்யஷேஷத–யஸ்து கர்மபலத்யாகீ ஸ த்யாகீத்யபிதீயதே–৷৷18.11৷৷
ஒன்றும் மிச்சம் இல்லாமல் -எல்லா கர்மங்களையும் -தேஹ தாரணத்துக்கு -செய்தே -சாஸ்திரம் விதி மீறாமல் பொருள் ஈட்டி -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் விரோதிக்காமல்
-/யார் பலத்தை விட்டு உள்ளானோ அவனே தியாகி -/தியாகத்தினாலேயே அம்ருத தன்மை -மோக்ஷம் அடைகிறான் -வேத வாக்கியம்
-தியாகம் என்றது கர்மங்களை விட சொல்ல வில்லை -பல த்யாகத்தையே சொல்லிற்று

அநிஷ்டமிஷ்டம் மிஷ்ரம் ச த்ரிவிதம் கர்மண பலம்–பவத்யத்யாகிநாம் ப்ரேத்ய ந து ஸந்யாஸிநாம் க்வசித்–৷৷18.12৷৷
கர்மங்களுக்கு மூன்று வித பலம் -நரகம்-அநிஷ்டம் / ஸ்வர்க்கம் -இஷ்டம் / இந்த லோக பலன் -மிஸ்ரம் -இதுவே /தியாகம் செய்யாதவர்களுக்கு –இவை
தியாகம் செய்தவர்களுக்கு இவை கிட்டாதே -/ த்ரிவித தியாகம் -முக்கியம் -/
விநியோக பிரததக்த நியாயம் –ஒரே கர்மா -மோக்ஷம் -ஸ்வர்க்கம் -ஆசை வைத்து நான் செய்தென் -என்ற எண்ணம் ஸ்வர்க்கம் / இல்லை என்றால் மோக்ஷம்
-எதை பொருட்டு பண்ணுகிறோம் அதே ஸ்வதந்த்ர போராட்டம் -கொண்டாடுகிறோம் -ஒரே செயல் பேர் பெற்று கொடுக்கும் -மற்றவருக்கு சிறை சாலை போலே /

பஞ்சைதாநி மஹாபாஹோ காரணாநி நிபோத மே–ஸாம் க்யே கரிதாந்தே ப்ரோக்தாநி ஸித்தயே ஸர்வகர்மணாம்–৷৷18.13৷৷
வேதத்தில் முடிவான பொருள் இதுவே -நான் தூண்டியே செய்கிறாய் -நான் கர்த்தா இல்லை என்ற தன்மை நினைத்து -பண்ண வேண்டும்
-பண்ணினேன் என்ற எண்ணமே விட வேண்டும் -/ஐந்து பேர் சேர்ந்தே செயல்கள் –

அதிஷ்டாநம் ததா கர்தா கரணம் ச பரிதக்விதம்–விவிதாஷ்ச பரிதக்சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம்–৷৷18.14৷৷
சரீரம் ஜீவாத்மா பற்றுக் கொம்பாக / ஜீவாத்மா / கருவிகள் இந்திரியங்கள் –ஐந்து வகை உண்டே /சேஷ்டை செய்யும் ஐவர்
-பஞ்ச பிராணங்கள்-வேறே வேறே வேலை இவற்றுக்கு பிராணன் அபானன் சாமான வாயு இவற்றுக்கு வேலை வேறே வேறே /
தெய்வம் பரமாத்மா -ஐந்து பெரும் சேர்ந்தே கார்யம் /தெய்வம் முக்கியம் மற்றை நாலையும் தூண்டுவித்து கார்யம் -கட்டை விரலை போலே –

ஷரீரவாங்மநோபிர்யத்கர்ம ப்ராரபதே நர–ந்யாய்யம் வா விபரீதம் வா பஞ்சைதே தஸ்ய ஹேதவ—৷৷18.15৷৷
சாஸ்திரம் சம்மதித்த கர்மம் -தொடங்கும் பொழுது -சரீர வாக் மனஸ் மூவகை பட்ட கர்மாக்கள் -/சம்மதிக்காதவையும் உண்டே / இந்த ஐந்தும் இருந்தால் தான் –
முக்கிய அர்த்தம் -கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்தவாத் –ஜீவாத்மா தான் கர்த்தா -விதிக்கிற படியால் -/ பரமாத்மாவை விதிக்காதே /சாஸ்திரம் அர்த்தம் ஆக வேண்டுமே
ஸ்வ தந்த்ர கர்த்தா இல்லை -அடுத்து -பரார்த்த் து -ஈஸ்வராதீனம் –ஈஸ்வர ஆணைக்கு உட்பட செய்தால் கர்ம பலன் ஜீவாத்மாவுக்கு சேரலாமோ -சங்கை வருமே /
க்ருத ப்ரத்யநா அபேஷாத் -பிரயத்தனம் எதிர்பார்த்து –உதாசீனம் அனுமந்தா -தூண்டி விடும் மூன்று நிலைகள்
முதல் நிலை உதாசீனம் -சாஸ்திரம் கொடுத்து ஞானம் கொடுத்து -முதல் முடிவு ஜீவாத்மா –
அனுமதி அளிக்கும் இரண்டாம் நிலை -நல்ல செயலோ தீய நிலையோ -அதிலேயே தூண்டி விடுகிறான் -குற்றம் வருமோ என்னில் –
தாய் குழந்தை விழும் பொழுது தடுக்காமல் -குற்றம் வருமோ -என்னில் -ஸ்வாதந்திரம் கொடுத்ததால் -இவன் ஆட்டு வாணியன் இல்லையே -ஞானமும் கொடுத்தானே-
ஆழ்வார் நீ தான் சம்சாரத்தில் -தூராக் குழி தூர்த்து வைத்தாய் -என்றது -பரதந்த்ர நிலையில் இருந்தே -சொன்னார்கள் -எல்லா பொறுப்பும் அவன் இடமே
-சர்வாத்மனா ஸ்வாதந்தர்யம் விட வேண்டுமே -அந்த நிஷ்டை வந்தால் நாமும் இப்படி சொல்லலாம் –

தத்ரைவம் ஸதி கர்தாரமாத்மாநம் கேவலம் து ய–பஷ்யத்யகரிதபுத்தித்வாந்ந ஸ பஷ்யதி துர்மதி—৷৷18.16৷৷
உண்மையில் செய்பவன் சர்வேஸ்வரன் -என்று உணராத துர்மதிகள் -இதுவே அகர்த்ருத்வ நினைவு இல்லாதவன்
-செய்து விட்டு நான் செய்ய வில்லை என்ற நினைவு வேண்டுமே

யஸ்ய நாஹம் கரிதோ பாவோ புத்திர்யஸ்ய ந லிப்யதே–ஹத்வாபி ஸ இமா ல்லோகாந்ந ஹந்தி ந நிபத்யதே–৷৷18.17৷৷
அகங்கார பாவம் -நானே செய்கிறேன் -இந்த பாவம் இல்லாதவன் -புத்தி செயலுக்கு ஆசைப்படாமல் -கர்த்ருத்வ பல தியாகம் கொண்டு –
கொலையே செய்தாலும் -யுத்தம் -ராஜ்ய பலம் இல்லாமல் -லோகத்தில் உள்ள அனைவரையும் –யாரையும் கொன்றவனாக ஆவது இல்லை -பாபங்களும் வராதே -/
பண்ணும் தப்புக்கு நாம் பொறுப்பு இல்லையா -தர்ம யுத்தத்தில் கொன்றாலும் என்றபடி -ஷத்ரிய தர்மம் என்பதால்
-தர்மம் வழியில் தர்ம யுத்தம் தர்மம் காக்க -இந்த கர்த்ருத்வ அனுசந்தானம் இல்லாமல் செய்ய வேண்டும் என்றபடி –

ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் பரிஜ்ஞாதா த்ரிவிதா கர்மசோதநா–கரணம் கர்ம கர்தேதி த்ரிவித கர்மஸம் க்ரஹ—৷৷18.18৷৷
கர்மம் செய்ய தூண்டும் வேத வாக்கியங்கள் -அறிவும் கர்மங்களும் கர்த்தா -மூன்று வகை -பற்றி சொல்லும் /கர்ம வகை பற்றி இதில் சொல்லுகிறேன்
-இந்த வர்க்கம் -கரணம் யாகங்கள் செய்யும் த்ரவ்யம் -கர்மா -யாகம் / கர்த்தா -செய்யும் கர்த்தா –

ஜ்ஞாநம் கர்ம ச கர்தா ச த்ரிதைவ குணபேதத–ப்ரோச்யதே குணஸம் க்யாநே யதாவச்சரிணு தாந்யபி–৷৷18.19৷৷
இங்கும் முக்குணம் -பேதத்தால் -ஞானம் -கர்ம கர்த்தா -மூன்றுமே மாறுமே -/ சத்வ குணம் பயனில் பற்று வைத்து சாஸ்த்ர விதி
என்பதால் செய்வதே /உண்மை நிலையை கேள் -பராக் பார்க்காமல் கேள் என்றபடி

ஸர்வபூதேஷு யேநைகம் பாவமவ்யயமீக்ஷதே–அவிபக்தம் விபக்தேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ஸாத்த்விகம்–৷৷18.20৷৷
அந்த ஞானத்தை சாத்விக ஞானம் என்று புரிந்து கோள் -எந்த ஞானத்தால் இப்படி பார்க்கிறானோ -பிரம்மா முதல் பீபீலிகா வரை ஒன்றாக சம தர்சனம்
-விகாரம் இல்லா தன்மையை -எந்த அரிவாள் பார்க்கிறானோ -அந்த அறிவை சாத்விக ஞானம் -ஏகம் பாவம் ஜாதி வேறுபாடு -நிறம் வேறுபாடு இல்லாமை -அவிபக்தம்

பரிதக்த்வேந து யஜ்ஜ்ஞாநம் நாநாபாவாந்பரிதக்விதாந்–வேத்தி ஸர்வேஷு பூதேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ராஜஸம்–৷৷18.21৷৷
ராக்ஷஸ ஞானம் -எதனால் ஜாதி முதலான வேறுபாடுகள் —உயரம் நிறம் போன்றவை- நாநா பாவம் ஜீவா சமூகம் -சரீரத்தால் வேறுபாடு -என்று அறியாமல் –
பசு பல வர்ணம் பால் வெண்மை -புல்லாங்குழல் -வேறே வேறே ஸ்வரம் ஒரே காத்து -ஆத்மா சரீரம் -இதே போலே

யத்து கரித்ஸ்நவதேகஸ்மிந்கார்யே ஸக்தமஹைதுகம்–அதத்த்வார்தவதல்பம் ச தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.22৷৷
தாமஸ ஞானம் -இறந்தவர்கள் பூத கணங்களையும் பூஜித்து -கர்மங்கள் பண்ணி -/செயலும் தப்பு -சாதிக்கவும் முடியாது –
/காரணமே இல்லாமல் -அல்பமாக -சரீரம் தானே எல்லாம் என்று நினைத்து – பற்றி -செய்பவர்கள்

நியதம் ஸங்கரஹிதமராகத்வேஷத கரிதம்–அபலப்ரேப்ஸுநா கர்ம யத்தத்ஸாத்த்விகமுச்யதே–৷৷18.23৷৷
சாத்விக கர்மம் -சங்க ரஹிதம்-பற்று இல்லாமல் -கர்த்ருத்வ புத்தி -நியதம் க்ருதம் வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் செய்து / பலனில் ஆசை இல்லாமல்
-த்ரிவித தியாகம் -/ புகழோ பழிப்போ என்று நினையாமல் -செய்யத் தகுந்தது என்பதற்காகவே செய்வது -/

யத்து காமேப்ஸுநா கர்ம ஸாஹங்காரேண வா புந–க்ரியதே பஹுலாயாஸம் தத்ராஜஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.24৷৷
ராக்ஷஸ கர்மம் -ஆசை வைத்து -பலனை விரும்பி -அகங்காரத்துடன் -பெரு முயற்சி உடன் செய்து -ஹிரண்ய கசிபு ஆயிரம் ஆண்டு தபஸ்
-ராவணன் தலையை வெட்டி தபஸ் -இயற்கையில் ஏற்புடைய பகவல் லாபார்த்திக்கு சிரமம் இல்லையே -/பருவத்தில் ஈசனை பாடி -ஸூ ஆராதன் அன்றோ /

அநுபந்தம் க்ஷயம் ஹிம் ஸாமநபேக்ஷ்ய ச பௌருஷம்–மோஹாதாரப்யதே கர்ம யத்தத்தாமஸமுச்யதே–৷৷18.25৷৷
தாமஸ -பின் தொடர்ந்து -துக்கம் வருமே -கர்மம் செய்வதால் பொருள்கள் அழியும் -ஜீவா ராசிகள் ஹிம்சை -இவற்றில் கண் வைக்காமல் -/
தனக்கு உள்ள செயல் திறனையும் நினைக்காமல் / எம்பெருமான் செய்விக்கிறான் என்ற எண்ணம் இல்லாமல் –

முக்தஸங்கோநஹம் வாதீ தரித்யுத்ஸாஹஸமந்வித–ஸித்த்யஸித்த்யோர்நிர்விகார கர்தா ஸாத்த்விக உச்யதே–৷৷18.26৷৷
பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் -நான் செய்ய வில்லை -அஹம் அவாதீ-பொறுமை செயல் திறன் -தடங்கல் வந்தாலும் தவிர்க்க ஒண்ணாத
துன்பம் பொறுத்து கொண்டு -மனம் சோர்வு அடையாமல் -திருவடி இலங்கை நிலையில் போலே -உத்ஸாகம் அடைந்து -/அவன் செயல்பாடு
என்ற எண்ணம் கொண்டு –சித்தி அடைவான் -/ஜெயம் தோல்வி பாதிப்பு இல்லாமல் -/ பலத்தில் ஆசை வைக்கவில்லையே -/

ராகீ கர்மபலப்ரேப்ஸுர்லுப்தோ ஹிஂஸாத்மகோஷுசி–ஹர்ஷஷோகாந்வித கர்தா ராஜஸ பரிகீர்தித–৷৷18.27৷৷
ராக்ஷஸ கர்த்தா -புகழில் ஆசை / பலனில் விருப்பம் / கருமி / ஹிம்சை செய்தெ கார்யம் / தேக சுத்தி இல்லாமல் / ஆனந்தம் துக்கம் கொண்டு /

அயுக்த ப்ராகரித ஸ்தப்த ஷடோ நைஷ்கரிதிகோலஸ–விஷாதீ தீர்கஸூத்ரீ ச கர்தா தாமஸ உச்யதே–৷৷18.28৷৷
தாமஸ கர்த்தா -சேராதவன் -தகுதி இல்லாதவன் -என்றபடி -சாமான்யன் -சாஸ்த்ர ஞானம் இல்லாதவன் -/லௌகிக விஷயங்களில் உழன்று –
/மனு -ஷத்ரிய வம்சம் -சூர்ய குலம் -மனு தர்ம சாஸ்திரம் மூட நம்பிக்கை இல்லையே /ஸ்தாப்த்தன் ஒன்றும் தெரியாமல் நிற்பவன்
-சட புத்தி -அபிசார கர்மங்கள் வைப்பு எடுப்பு / ராகு கால பூஜைகள் போல்வன / வஞ்சிக்கும் புத்தி / மந்த புத்தி /
மன வருத்தம் –தீர்கஸூத்ரீ-நீண்ட நாள் பிறருக்கு தீங்கு நினைத்து –

புத்தேர்பேதம் தரிதேஷ்சைவ குணதஸ்த்ரிவிதம் ஷ்ரரிணு–ப்ரோச்யமாநமஷேஷேண பரிதக்த்வேந தநஞ்ஜய–৷৷18.29৷৷
புத்தி –விவேக பூர்வக நிச்சய -உறுதியானவற்றில் அறிவு ஞானம் -அனுஷ்டானம் -உறுதி அறிவு அனுஷ்டானம் -மூன்று நிலைகள் /
புத்தியின் வேறுபாடுகள் -த்ருதி விடா முயற்சி உடன் தடங்கலை தாண்டி முடிக்கும் திட உணர்வு

ப்ரவரித்திம் ச நிவரித்திம் ச கார்யாகார்யே பயாபயே–பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்தி ஸா பார்த ஸாத்த்விகீ–৷৷18.30৷৷
சாத்விக புத்தி -பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் இவ்வுலக இன்பம் ஸ்வர்க்கம் வரை / நிவ்ருத்தி மோக்ஷம் விஷயம் /
பயப்பட- வேண்டாதது -பந்தம் எது மோக்ஷம் -என்ற உறுதியான புத்தி -இதனால் சாத்விக ஞானம் -அதனால் சாத்விக கர்மா -அதனால் சாத்விக பலன்

யயா தர்மமதர்மம் ச கார்யம் சாகார்யமேவ ச–அயதாவத்ப்ரஜாநாதி புத்தி ஸா பார்த ராஜஸீ–৷৷18.31৷৷
தர்மம் அதர்மம் மயங்கி -ராக்ஷஸ புத்தி -செய்யத் தக்கவை தகாதவை தெரியாமல் மயங்கி -புத்தி -உறுதி -தர்ம பூத ஞானம் தான் புத்தி என்பர் –

அதர்மம் தர்மமிதி யா மந்யதே தமஸாவரிதா–ஸர்வார்தாந்விபரீதாம் ஷ்ச புத்தி ஸா பார்த தாமஸீ–৷৷18.32৷৷
தாமஸ புத்தி -அதர்மமே தர்மம் என்று உறுதி -கீழே மயக்கம் தான் -இங்கு அதர்மமே தர்மம் -என்று திட புத்தி –எத்தனை அழிந்தாலும் மாற்றி கொள்ளாத புத்தி –
தமோ குணத்தால் சூழ்ந்து -விபரீதமாக -சித்தம் சாத்தியம் தப்பாக புரிந்து பூதம் பிரேத குணம் சாத்தியம் என்று கொண்டு -சூழல்

தரித்யா யயா தாரயதே மந ப்ராணேந்த்ரியக்ரியா–யோகேநாவ்யபிசாரிண்யா தரிதி ஸா பார்த ஸாத்த்விகீ–৷৷18.33৷৷
த்ருதி -எடுத்த செயலை நிறைவேற்றுதல் -சாத்விக -மனஸ் பிராணன் இந்திரியங்கள் மூன்றையும் -வேறு பயனை கருதாமல் –உபாசனத்தில் நிலை நிறுத்தி –

யயா து தர்மகாமார்தாந் தரித்யா தாரயதேர்ஜுந–ப்ரஸங்கேந பலாகாங்க்ஷீ தரிதி ஸா பார்த ராஜஸீ–৷৷18.34৷৷
ராக்ஷஸ த்ருதி -தர்மம் காமம் அர்த்தம் மட்டும் -கீழே மோக்ஷ பலன் -மனஸ் இந்திரியங்களை பலனை குறித்து இங்கு –

யயா ஸ்வப்நம் பயம் ஷோகம் விஷாதம் மதமேவ ச–ந விமுஞ்சதி துர்மேதா தரிதி ஸா பார்த தாமஸீ–৷৷18.35৷৷
தாமஸ த்ருதி -அதிக தூக்கம் பயம் அச்சம் கவலை -இவற்றுடன் செய்து -விரோதம் கொண்டு அஞ்சி /சோகம் -/
கவலை கர்வம் விடாமல் செய்யும் கர்மங்கள் -இதுவரை சாதனங்களை சொல்லி மேலே பலன்களை சொல்லுகிறார்

ஸுகம் த்விதாநீம் த்ரிவிதம் ஷ்ரரிணு மே பரதர்ஷப–அப்யாஸாத்ரமதே யத்ர துக்காந்தம் ச நிகச்சதி–৷৷18.36৷৷
சுகத்தையும் மூன்று -சாத்விக கர்மாக்களால் சாத்விக சுகம் -பத்து ஸ்லோகங்கள் பின்பு ஸ்ருணு பராக் பார்க்காமல் -கேள் –என்கிறான் –
நீண்ட நாள் பயிற்சியாய் -ஆனந்தம் பட்டு -சுகம் அனுபவிக்க சம்சார துக்கம் குறைந்து -போகுமே

யத்ததக்ரே விஷமிவ பரிணாமேமரிதோபமம்–தத்ஸுகஂ ஸாத்த்விகம் ப்ரோக்தமாத்மபுத்திப்ரஸாதஜம்–৷৷18.37৷৷
ஆத்ம புத்தி -ஆத்மா இடமே செலுத்திய மனஸ் -அதனாலே பிறந்த சுகம் —ஆரம்பத்தில் விஷம் போலே இருந்தாலும் -மேலே சுகம் அமிருதம் –

விஷயேந்த்ரியஸம் யோகாத்யத்ததக்ரேமரிதோபமம்–பரிணாமே விஷமிவ தத்ஸுகம் ராஜஸம் ஸ்மரிதம்–৷৷18.38৷৷
ஆரம்பம் அம்ருதம் -மேலே விஷம் ஆகுமே -ராக்ஷஸ சுகம் -நீடித்த இன்பம் கொடுக்காதே -ஆத்ம பந்துக்கள் உத்தேச்யம் நீண்ட சுகத்துக்கு —
விஷயாந்தரங்கள் -சம்யோகத்தால் வந்த சுகம் -நாள் பட நாள் பட துக்கம் –

யதக்ரே சாநுபந்தே ச ஸுகம் மோஹநமாத்மந–நித்ராலஸ்யப்ரமாதோத்தம் தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.39৷৷
தாமஸ சுகம் –முதலிலும் முடிவிலும் -விஷம் -மோகம் -நித்ரா சோம்பல் -கவனம் இன்மை -தூண்ட –

ந ததஸ்தி பரிதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புந–ஸத்த்வம் ப்ரகரிதிஜைர்முக்தம் யதேபி ஸ்யாத்த்ரபிர்குணை–৷৷18.40৷৷
முக்குணம் -முக்தி அடைந்த தத்துவமே இல்லையே -எல்லாம் அகப்பட்டவை -அவன் திருவடி பற்றியே வெளி வர முடியும் –

ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஷாம் ஷூத்ராணாம் ச பரந்தப –கர்மாணி ப்ரவிபக்தாநி ஸ்வபாவப்ரபவைர்குணை–৷৷18.41৷৷
முன் வினையால் விளையும் குணங்கள் -பிரித்து விடப்பட்ட நான்கு வகைகள் -செயல்களையும்-குணம் அடிப்படையில் -பிரித்து கொடுக்கப் பட்டன
–குணம் வர்ணம் செயல் -மூன்று குணங்கள் நான்கு வர்ணங்கள்

ஷமோ தமஸ்தப ஷௌசம் க்ஷாந்திரார்ஜவமேவ ச–ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமாஸ்திக்யம் ப்ரஹ்மகர்ம ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.42৷৷
சமம் வெளி இந்திரியங்கள் அடக்கி / தமம் மனஸ் அடக்கி /-சாந்த சம தமாதி குணங்கள் -/ தபஸ் சாஸ்த்ரா உபாசனம் ஏகாதசி –
தகுதி -உடம்பு சுத்தி / ஷாந்தி ஆர்ஜவம் / தத்வ ஞானம் பகவத் விஞ்ஞானம் /வேத உறுதி ஆஸ்திகம் வேதம் பிரமாணம் என்று ஒத்துக் கொள்பவன்
/ ப்ராஹ்மணர் கர்மாக்கள் இவை -சாத்வீகம் பூர்ணன் என்றபடி –

ஷௌர்யம் தேஜோ தரிதிர்தாக்ஷ்யம் யுத்தே சாப்யபலாயநம்–தாநமீஷ்வரபாவஷ்ச க்ஷாத்ரம் கர்ம ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.43৷৷
பெரிய படைக்குள் காலங்கள் நுழைந்து -வெல்ல முடியாத தேஜஸ் / த்ருதி உறுதி உடைமை / செயல் திறமை / யுத்தம் புற முதுகு காட்டாமை /
தானம் / நியமிக்கும் திறல்/-ஷத்ரியன் ரஜஸ் குணம் கார்யங்கள் –

கரிஷிகௌரக்ஷ்யவாணிஜ்யம் வைஷ்யகர்ம ஸ்வபாவஜம்–பரிசர்யாத்மகம் கர்ம ஷூத்ரஸ்யாபி ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.44৷৷
வைசியன் -ரஜஸ் தமோ குணம் கலவை / வியாபாரம் /மூவருக்கு உதவி சூத்ரன் -கர்மங்கள்பண்ணி மெய் வகிருந்து சோகம் இருப்பவன் சூத்ரன்
-முதல் மூவருக்கும் இவன் வேண்டும் -அவர்கள் சோகத்தை போக்குவதால் சூத்ரன் –
போதனம் ரக்ஷணம் போஷணம் சேவகம் நால்வருக்கும் – சர்மா வர்மா குப்தா தாஸ்யன் பேர் வாசி -பேர் குணம் வியாபாரம் வாசி
தாசர் பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் சூத்ர வர்ணம் -பரம வைஷ்ணவர் -பிரபன்னன் -இவை தாண்டி -ராமானுஜ தாசன்
-குலம் தங்கு சாதிகள் -நான்கையும் தாங்கும் குலம்-ஈர் இரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன் –

ஸ்வே ஸ்வே கர்மண்யபிரத ஸம் ஸித்திம் லபதே நர–ஸ்வகர்மநிரத ஸித்திம் யதா விந்ததி தச்சரிணு–৷৷18.45৷৷
கேள் -தங்கள் தங்கள் கர்மங்களில் ஆசை நிலை நின்று மோக்ஷம் அடைகிறார்கள் -கர்மங்களில் நிலை நின்றவன் சித்தி அடைவது எப்படி
-2-அத்யாயம் தொடங்கிய இடம் மீண்டும் இங்கு -கர்மா யோகம் பண்ணி –

யதம் ப்ரவரித்திர்பூதாநாம் யேந ஸர்வமிதம் ததம்.–ஸ்வகர்மணா தமப்யர்ச்ய ஸித்திம் விந்ததி மாநவ—৷৷18.46৷৷
முக்தி -அடைகிறான் -எவன் இடம் இருந்து ஜீவ ராசிகள் உத்பத்தியோ அடைகின்றனவோ வியாபிக்க பட்டு இருக்கிறதோ
-அந்த பரம் பொருளை -அர்ச்சனை பண்ணி -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்களில் புஷபம் அர்ச்சனை -பிரித்து விட்டு –

ஷ்ரேயாந்ஸ்வதர்மோ விகுண பரதர்மாத்ஸ்வநுஷ்டிதாத்–ஸ்வபாவநியதம் கர்ம குர்வந்நாப்நோதி கில்பிஷம்–৷৷18.47৷৷
வர்ணாஸ்ரமமே கர்மா யோகம் -14-வகை கீழே பார்த்தோம் தீர்த்த யாத்திரை போல்வன -பரிணமித்து பரம பக்தி வரை -உயர்ந்தது
-தன கர்மா உயர்ந்தது -குறைவாக செய்யப் பட்டாலும் இதுவே உயர்ந்தது -பர தர்மம் ஞான யோகம் -நன்றாக அனுஷ்ட்டிடிக்கப் பட்டத்தை விட -இதுவே பழகியது —

ஸஹஜம் கர்ம கௌந்தேய ஸதோஷமபி ந த்யஜேத்–ஸர்வாரம்பா ஹி தோஷேண தூமேநாக்நிரிவாவரிதா–৷৷18.48৷৷
தோஷம் -இங்கு உடம்பு வருத்தம் ஞான யோகம் இந்திரியம் அடக்குவது கஷ்டம் -இதுவே சகஜம் -ஆயாசம் வந்தாலும் விட முடியாதே
-எதை ஆரம்பித்தாலும் கர்மா ஞான -அக்னியில் புகை போலே ஆயாசம் இருக்குமே

அஸக்தபுத்தி ஸர்வத்ர ஜிதாத்மா விகதஸ்பரிஹ–நைஷ்கர்ம்யஸித்திம் பரமாம் ஸந்யாஸேநாதிகச்சதி–৷৷18.49৷৷
ஞான யோகம் மூலம் அடையும் தியான நிஷ்டையும் கர்மா யோகத்தால் கிட்டும் -கர்மா யோகத்துக்குள் ஞான பாகம் உண்டே
-கர்மா என்னது இல்லை பலன் என்னது இல்லை ஞானமே தியானத்தின் மூட்டும் –நைஷ்கர்ம்யஸித்திம் -தியாகத்தால் கிட்டும் -த்ரிவித தியாகம் -சந்நியாசம் –

ஸித்திம் ப்ராப்தோ யதா ப்ரஹ்ம ததாப்நோதி நிபோத மே–ஸமாஸேநைவ கௌந்தேய நிஷ்டா ஜ்ஞாநஸ்ய யா பரா–৷৷18.50৷৷
புத்த்யா விஷுத்தயா யுக்தோ தரித்யாத்மாநம் நியம்ய ச–ஷப்தாதீந் விஷயாம் ஸ்த்யக்த்வா ராகத்வேஷௌ வ்யுதஸ்ய ச–৷৷18.51৷৷
விவிக்தஸேவீ லக்வாஷீ யதவாக்காயமாநஸ–த்யாநயோகபரோ நித்யம் வைராக்யம் ஸமுபாஷ்ரித–৷৷18.52৷
அஹங்காரம் பலம் தர்பம் காமம் க்ரோதம் பரிக்ரஹம்–விமுச்ய நிர்மம ஷாந்தோ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே–৷৷18.53৷৷
ப்ரஹ்மபூத ப்ரஸந்நாத்மா ந ஷோசதி ந காங்க்ஷதி–ஸம ஸர்வேஷு பூதேஷு மத்பக்திம் லபதே பராம்–৷৷18.54৷৷
ஆத்மதியானத்துக்கு -சுருக்கமாக சொல்கிறேன் கேள் –ஆத்ம சாஷாத்காரம் பற்றி -புத்தி -உண்மையான கலக்கம் அற்ற புத்தி சாத்விக த்ருதி
-சப்தாதி விஷயாந்தரங்கள் -விருப்பு வெறுப்பு தொலைத்து -ஏகாந்தமான இடத்தில் -குறைந்த உணவு உண்டு
-அடக்கப்பட்ட வாக்கு காயம் மனஸ்-த்யான யோகம் -நித்ய வைராக்யம் கொண்டு அஹங்காரம் பலம் வாசனை -கர்வம் பேராசை கோபம் உறவுகளை விட்டு
-நிர்மம -சாந்தமாக ஆத்மாவே இனியது ப்ரஹ்மம் ஆத்ம அனுபவம் பெறுகிறான் –
என்னை தவிர வேறு ஒன்றில் விருப்பம் இல்லாமல் -சம புத்தி கொண்டு என் பக்தியையும் பெறுகிறான் –
ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உண்மை அறிவை பெற்று த்யானம் -பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் சேஷ பூதன் நினைக்க நினைக்க -மாறுவான்
-ஞான ஆனந்த மயன் விட சேஷத்வமே பிரதானம் -இது முதல் படி -பக்தியில் மூட்டும் –
என் விஷயமான உயர்ந்த பக்தியை அடைகிறான் -மனஸ் கலங்காமல் -என்னையே நினைத்து -மற்றவை பற்றி நினைக்காமல் விரும்பாமல் -சமமாக ஜீவராசிகளை நினைத்து
எட்டு காரணங்கள்-1 – -ஈஸ்வரன் என்று புரிந்து -ஆட்சி செலுத்துபன் அவனே –/-2-காரண வஸ்துவை த்யானம் பண்ண சுருதிகள் சொல்லுமே -நிகில ஜகத் உதயலய லீலா -/
-3-நிரஸ்த நிகில தோஷ அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக்கம் கல்யாண ஏக குணாத்மகம்/ பரம பாவ்யம் பவித்ராணாம் -மண்கலன்களுக்கு இருப்பிடம்
-4- அனவதிக அதிசய -இதம் பூர்ணம் -சர்வம் பூர்வம் -/-5-அழகுக்கு குறை இல்லையே அம்ருத லாவண்யா சாகரம் அன்றோ
-6-ஸ்ரீ யபதி -மூவர் ஆளும் உலகமும் மூன்று -நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் /-7-புண்டரீக நாயகன் -கீழே லாவண்யம் இங்கு ஸுந்தர்யம்-
-அமலங்களாக விழிக்கும் -கமலக் கண்ணன் -தூது செய் கண்கள் -ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா /-8-ஸ்வாமி -இந்த காரணங்களால் –
தன்னடையே பரமாத்மா சிந்தனைக்கு கூட்டி செல்லும் -தேகமே எல்லாம் என்ற நினைவு மாறுவது தான் கஷ்டம் —

பக்த்யா மாமபிஜாநாதி யாவாந்யஷ்சாஸ்மி தத்த்வத–ததோ மாம் தத்த்வதோ ஜ்ஞாத்வா விஷதே ததநந்தரம்–৷৷18.55৷৷
மேலே மேலே பக்தி முற்றும் -பர பக்தி -அத்ருஷ்டார்த்த பிரத்யக்ஷ அபி நிவேசம் -ஆசை ஏற்படும் / பர ஞானம் -சாஷாத்காரம் பண்ணி அனுபவிக்க /
பரம பக்தி புனர் விஸ்லேஷ பீருத்வம் கிடைத்த அனுபவம் விலகுமோ என்று துடிக்க வைக்கும் /ஞான தரிசன பிராப்தி அவஸ்தைகள் /
யஹா அஸ்மி யாராக -எப்படிப்பட்டவனாக -இன்னான் இணையான் –ஸ்வரூப நிரூபிக்க தர்மம் -நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள்-இரண்டையும் அறிகிறான் பர பக்தி
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரம்மா -இன்னான் -நிர்விகார தத்வம் ஞான மயம் அந்தம் அற்றவன் -ஞான பல -இத்யாதி இணையான் -அறிந்து கொண்டு
என்னை பெற பக்தியால் தெரிந்து கொள்கிறான் -அதற்கு பின் உண்மையாக தெரிந்து அடைய ஆசை கொள்கிறான்
-ஞாத்வா பர ஞானம் -ஞானம் முற்றி முற்றி தர்சன சாஷாத்கார அவஸ்தை -மேலே பரம பக்தி அடைந்து என்னை அனுபவிக்கிறான் –

ஸர்வகர்மாண்யபி ஸதா குர்வாணோ மத்வ்யபாஷ்ரய–மத்ப்ரஸாதாதவாப்நோதி ஷாஷ்வதம் பதமவ்யயம்–৷৷18.56৷৷
யுத்தம் செய்தால் எப்படி கர்மா யோகம் –சாஸ்வதம் பதமவ்யயம்-குறைவற்ற அழிவற்ற ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைகிறான் -என்னுடைய பிரசாதத்தாலே –
முக்தி யுத்தமோ பக்தியோ கொடுக்காதே -பரம சேதனன் சர்வேஸ்வரன் -கொடுப்பவன் கண்ணன் என்கிற எண்ணமே வேண்டும்
கத்ய த்ரயம் -சர்வ அபதாரம் க்ஷமஸ்வ -ஏதோ பிரகாரத்தில் த்வயம் -சரண் என்னுடைய தையை ஒன்றாலே
-மதியே ஏவ தயையா கேவலம் -சங்கைக்கு இடம் இல்லாமல் -என்னுடைய -தயை மட்டுமே உமக்கு கொடுக்கும்
வர்ணாஸ்ரமம் செய்ய செய்ய அவனுக்கு ப்ரீதி -தயை கிட்டுமே-
பக்தி யோகத்தில் பக்தி பண்ணினால் கிருபையால் முக்தி -பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் -பிரபத்தி நிவ்ருத்தி மார்க்கம் –
யுத்தம் காம்ய கர்மம் எப்படி பலனை கொடுக்கும் சங்கை -த்ரிவித த்யாகத்துடன் செய்வதால் -கர்த்ருத்வம் அவன் இடம் சமர்ப்பித்து -பலன் பெறுகிறான்

சேதஸா ஸர்வகர்மாணி மயி ஸஂந்யஸ்ய மத்பர–புத்தியோகமுபாஷ்ரித்ய மச்சித்த ஸததம் பவ–৷৷18.57৷৷
யுத்தத்தில் மூட்டுகிறார் -சொல்ல வேண்டியது எல்லாம் சொல்லிய பின்பு -மனசால் புத்தியால் -அவன் நடத்துகிறான் என்ற நினைவுடன்
-கர்ம பலன் அவன் இடம் -அவன் முக விலாசம் பலன் –அவன் இடம் நெஞ்சை செலுத்து -சர்வ துர்க்கங்களையும் கடந்து
-ஜல துர்க்கம் போலே சம்சார ஆர்ணவம் தாண்டி -புத்தி யோகம் -த்ரிவித த்யாகத்துடன் –

மச்சித்த ஸர்வதுர்காணி மத்ப்ரஸாதாத்தரிஷ்யஸி–அத சேத்த்வமஹங்காராந்ந ஷ்ரோஷ்யஸி விநங்க்ஷ்யஸி–৷৷18.58৷৷
சர்வ தியாகம் இல்லாமல் -வீணாக போகிறாய் -என் இடம் நெஞ்சை செலுத்தி -என் பிரசாதத்தாலே தாண்டுகிறாய் -தாண்டுவிக்கிறான் நாம் செய்வதில் ப்ரீதி அடைந்து –
ஒரு வேலை அஹங்காரத்தால் -நானே செய்கிறேன் என்று -நான் சொல்வதை காது கொடுத்து கெடுக்காமல் இருந்தால் -சம்சாரத்தில் மாறி மாறி உழல்வாய்

யதஹங்காரமாஷ்ரித்ய ந யோத்ஸ்ய இதி மந்யஸே–மித்யைஷ வ்யவஸாயஸ்தே ப்ரகரிதிஸ்த்வாம் நியோக்ஷ்யதி–৷৷18.59৷৷
நான் சொல்வதை கெடுக்காமல் இருந்தாலும் யுத்தம் செய்வாய் -சம்சாரம் கிட்டும் -நான் சொல்வதை கேட்டு செய்தால் மோக்ஷம் –
விவசாயம் உறுதி -மித்யையாகும் -உன்னை பிரகிருதி தூண்டுவிக்கும் -இயற்க்கை -ஷத்ரியம் ரஜோ குணம் சண்டை போட வைக்கும் –
உன் ஸ்வ பாவமே உன்னை சண்டை போட வைக்கும் ஓடினால் பேடி என்பர் -கேட்டதும் நீ என்ன செய்வாய் -காண்டீபம் தர்மர் குறை சொல்ல பொறுக்காதவன் அன்றோ நீ
-கர்ணன் துரியோதனன் கேலி பண்ண ரஜோ குணம் தூண்ட -ராஜ்ஜியம் வேண்டும் இவர்களை தண்டிப்போம் என்ற புத்தியுடன் செய்வாய்
-இதில் எது என்பதை நீயே முடிவு பண்ணு

ஸ்வபாவஜேந கௌந்தேய நிபத்த ஸ்வேந கர்மணா–கர்தும் நேச்சஸி யந்மோஹாத்கரிஷ்யஸ்யவஷோபி தத்–৷৷18.60৷৷
ஸ்வ பாவம் -முன் வினையால் -வாசனை ருசி -கட்டுப்பட்டு -உனது சாதுர்யம் வீரம் கர்மம் -சம்சாரத்தில் கட்டுண்டு -மோகத்தால்
யுத்தம் செய்யாமல் நீ விலகி இருந்தாலும் -நீ நினைத்தால் கூட உன்னை அறியாமல் யுத்தம் செய்வாய் -ரஜோ குணம் தூண்ட செய்வாய் –

ஈஷ்வர ஸர்வபூதாநாம் ஹரித்தேஷேர்ஜுந திஷ்டதி–ப்ராமயந்ஸர்வபூதாநி யந்த்ராரூடாநி மாயயா–৷৷18.61৷৷
நானே செய்வேன் என்றால் நீ தூண்டுகிறாய் என்று எதனால் சொன்னாய் -ஈஸ்வரன் -நியமிக்கிறவன் -சர்வ ஜீவ ராசிகளுக்கு ஹிருதய பிரதேசம்
-சிந்தனம் உதயம் ஆகும் இடம் -நானே உள்ளேன் –இருந்து ஞானம் ஸ்மரணம் மறதி மூன்றையும் நானே செலுத்துகிறேன் முன்பே சொன்னேன் —
யந்த்ரம் -பிரகிருதி கார்யமான சரீரம் -அதில் ஏற்றி வைத்த ஆத்மா -மாயா சக்தியால் -முக்குணங்களில் ஈடுபடுத்தி -முக்குணம் தகுந்த படி நடத்துகிறேன்
-எத்தை செய்தாலும் என் ஆட்சியால் -சாமான்ய காரணம் பகவான் தான் -விசேஷ கார்யம் கர்மா அன்றோ

தமேவ ஷரணம் கச்ச ஸர்வபாவேந பாரத–தத்ப்ரஸாதாத்பராம் ஷாந்திம் ஸ்தாநம் ப்ராப்ஸ்யஸி ஷாஷ்வதம்–৷৷18.62৷৷
நானே விடுவிக்க வேண்டும் -செய்ய வேண்டியதை சொல்கிறேன் -இது தான் சரம ஸ்லோகம் -தெளிந்த நீரோட்டம் போலே உபதேசம் இது வரை –
அதன் படி நடக்க வில்லை -மாற்றி மேலே –18–64-வந்தது –
தமேவ -அந்த என்னையே -சரணமாக பற்றி விடு –/ஸர்வபாவேந- எல்லா பாவத்தாலும் என்னையே உபாயம் உபேயம் தாரக போஷக போக்யம் அந்தர்யாமியாக பற்று
-/ சித்த உபாயம் அன்றோ –அவனாலே அவனை அடைகிறோம் –அந்த அனுக்ரஹத்தாலே பரமமான சாந்தி கர்மா பந்தம் விடு பட்டு
ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைவாய் -சாஸ்வதம் -நித்ய விபூதி -சரணாகதி முக்கிய கருத்து இது தானே –
பலத்தின் சமீபத்தில் அழைத்து செல்வது உபாயம் -தாது -அர்த்தம்– பக்தி உபாயம் சாதிய உபாயம் -பகவானே உபாயம் சித்த உபாயம் –
மோக்ஷம் பலன் கொடுப்பது அவனே -பக்தி யோகத்தால் ப்ரீதி அடைந்து பலத்தை அவன் தானே அளிக்க வேண்டும் —
நான் செய்து பதிலுக்கு அவன் செய்தால் வியாபாரம் -ஆகுமே -பிதா பிராப்தி ஸ்வாமி -ஸ்வரூபம் இருவருக்கும் கொத்தை ஆகுமே /
ரஷிப்பது ஸ்வ பாவம் -பிரபாவம் இல்லையே -இயற்க்கை என்றவாறு -இரண்டும் இருவருக்கும் ஸ்வரூபம் -ஸ்வாதந்திரம் தலை தூக்கக் கூடாதே
-அசித்வத் பாரதந்தர்யம் வேண்டுமே -/ பக்தி யோகம் செய்ய தக்கது இல்லை இதனாலே -மேம் பொருள் போக விட்டு -வாழும் சோம்பரை யுகத்தி போலும் –
நீயே உபாயமாக இருப்பாய் என்ற பிரார்த்தனையை சரணாகதி -தமேவ ஷரணம் கச்ச-சரணம் உபாயம் க்ருஹம் ரக்ஷணம் -சரணாலயம் க்ருஹம் இல்லம் வீடு /
உபாயம் -பலத்துக்கு அருகில் அவரே கூட்டிப் போவார் /ஸ்வரோபா அனுரூபம் சரணாகதி -சரணம் இதி கதி -சரணம் என்று வந்து விடுவது தானே –கத்யர்த்த புத்யர்த்த
உபாயம் அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய பொறுப்பும் உம்மது–விலக்காமை அத்வேஷம் -தடுப்பை நீக்கினால் போதுமே
-அவன் நினைவு எப்பொழுதும் உண்டு -அது கார்யகரம் ஆவது இவன் நினைவு மாறினால் தானே -பர்த்ரு போகத்தை விலைக்கு உறுப்பு ஆக்குமா போலே –
தடுப்பை நீக்குவதே சரணாகதி -/ப்ரஹ்மமே உபாயம் என்ற நினைவு வேண்டும் என்னில்-நினைவும் உபாயம் இல்லை -பக்தி பிராப்ய ருசியில் மூட்டும் –
சரணாகதர்களுக்கும் பக்தி வேண்டும் –பக்தி உபாயம் என்ற எண்ணத்தை மட்டும் விடடார்கள் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக பக்தி உண்டு என்றவாறு –
வனத்திடை ஏரியாம் இயற்றி இது வல்லால் –மழை பெய்விப்பார் யார் -மேகத்தின் கருணையால் மழை போலே —
சம்சார பயம் கண்டு சோகம் -அதிகாரிக்கு லக்ஷணம் -பலன் சோகம் நிவ்ருத்தி -சோகம் இல்லை என்றால் பலிக்காது
-பின் சோகம் இல்லாமல் இருப்பதும் சரணாகதி லக்ஷணம் -இதோ சரணம் -என்று சொல்லி இருந்தால் ஸ்ரீ கீதை முடிந்து இருக்கும் -சொல்ல வில்லையே –

இதி தே ஜ்ஞாநமாக்யாதம் குஹ்யாத்குஹ்யதரம் மயா–விமரிஷ்யைததஷேஷேண யதேச்சஸி ததா குரு–৷৷18.63৷৷
என்னால் ரஹஸ்யங்களில் ரஹஸ்ய சாஸ்திரம் -மோக்ஷ சாதனம் என்னால் சொல்லப் பட்டது –2-
-12-வரை இது வரை சொன்னதை ஆராய்ந்து நீ உன் செயல்பாட்டை முடிவு செய்து கொள்- உன் தகுதிக்கு தக்க படி செய் -ஆசைப்பட்ட படி செய் என்றால்
-யுத்த பூமியில் இருந்து ஓடுவது தானே -என்னில் நான் சொன்ன வழிகளில் ஒன்றை தானே தேர்ந்து கொள்ள வேண்டும் –
சொல்லி மௌனமாக கண்ணன் -இருக்க -சரணாகதியை அர்ஜுனனுக்கு ருசி இல்லை
-சோகம் வேண்டும் என் கையில் ஒன்றும் இல்லை ஸ்வாதந்த்ர லேசம் கூடாதே -ஷத்ரியன் ஒன்றும் பண்ணாமல் இருக்க முடியாதே
-முகத்தை பார்த்து பக்தி யோகம் தான் இவனுக்கு -சரணாகதி இல்லை என்று உணர்ந்து மேலே அருளிச் செய்கிறான்

ஸர்வகுஹ்யதமம் பூய ஷ்ரரிணு மே பரமம் வச–இஷ்டோஸி மே தரிடமிதி ததோ வக்ஷ்யாமி தே ஹிதம்–৷৷18.64৷৷
ஹிதமானதை சொல்கிறேன் -மிக நெருங்கிய இனியவனாக உள்ளாய் -ரஹஸ்யம் -மறுபடியும் சொல்கிறேன்
-இந்த பக்தி யோகத்தை -9-அத்யாயம் கடைசி ஸ்லோகம் -முன்பே சொன்னேன் அதனால் பூய -மறுபடியும் -சொல்கிறேன் என்கிறான்

மந்மநா பவ மத்பக்தோ மத்யாஜீ மாம் நமஸ்குரு–மாமேவைஷ்யஸி ஸத்யம் தே ப்ரதிஜாநே ப்ரியோஸி மே–৷৷18.65৷৷
சத்யம் இட்டு ப்ரதிஞ்ஜை செய்து அன்றோ அருளிச் செய்கிறான் -நீ இனியவன் -என்னை அடைவாய் -/
உனக்கு நல்லது பக்தி யோகம் தான் -இதற்கும் சோகபி பட்டான் -அதனால் மேல் ஸ்லோகம் –
முதலில் என்ன செய்ய வேண்டும் தர்மம் அதர்மம் மயக்கம் தாசன் சிஷ்யன் / கீழ் தேவன் அசுரர் விபாகம் கேட்டு சோகம் -இங்கு மூன்றாவது சோகம்

ஸர்வதர்மாந்பரித்யஜ்ய மாமேகம் ஷரணம் வ்ரஜ–அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஷுச–৷৷18.66৷৷
சோகப் படாதே –சரணாகதி விரிவாக கீழே பார்த்தோம் -/என்னை ஒருவனையே பற்று-சர்வ தடங்கலாக உள்ள எல்லா பாபங்களில் இருந்தும்
விடுவிப்பேன் சோகப் படாதே -பாபங்கள் இருந்ததே என்று தானே சோகப் பட்டு இருக்க வேண்டும் -பக்தி பண்ண -ஆரம்ப விரோதிகள் இருக்குமே
-ஆரம்பிக்கவே முடியாதே –அதை கண்டு பயந்து சோகம் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் பண்ணி கொண்டே பலன்களை விட்டு -சர்வ தர்ம பல பரித்யாகம் -என்னையே கர்த்தா -ஆராதனாக பற்று -என்றவாறு –
பாபங்களை போக்கும் பிராயச்சித்த தர்மங்கையும் கண்டு பயப்பட்டு சோகம் -இங்கு அவற்றையும் விட்டு -அந்த ஸ்தானத்தில் சரணாகதி என்றவாறு –
பக்தி தான் ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் உபாயம் -அர்ஜுனனுக்கு ஏற்ற உபதேசம் -அங்க பிரபத்தி என்றவாறு -பிரதான உபாயம் பக்தி யோகம் –
தடங்கலை போக்கி பக்தி தொடங்கி-பக்தி ஒன்றினால் அடையப் படுகிறேன் -ஸ்ரீ கீதா வாக்கியம் –
ரஹஸ்ய த்ரயம் -அர்த்தம் ஸ்வ தந்த்ர பிரபத்தி –
கர்மா ஞான பக்தி யோகங்களை விட்டு -என்னை சரண் அடைந்து -பண்ணின எண்ணத்தையும் உபாயமாக எண்ணாமல் -என்னை அடைய தடங்கலாக
உள்ள எல்லா பாபங்களையும் கண்டு சோகப் படாதே -இங்கு சோகம் –
இவன் சர்வாத்மா -ஞானம் வந்த பின்பு -ஆராய்ந்த பின் உனக்கு எது சரி -அத்தை செய் -இது தான் பொறுப்பை தலையில் வைத்த சோகம்
-நான் ஸ்வரூப அனுரூபமாக அன்றோ பண்ண வேண்டும் –
பிராரப்த கர்மாக்கள் பக்தி யோகனுக்கு முடிக்க மாட்டார் -பிரபன்னனுக்கு அனைத்தையும் -இந்த சரீரம் தான் கடைசி சரீரம்
-சீக்கிரம் பலம் -பஹு ஆனந்தம் -அன்றோ –
கர்மா ஞான பக்தி யோகங்கள் கைங்கர்ய ரூபமாக செய்வான் பிரபன்னன் -உபாய புத்தியால் இல்லை
மாம் -ஸுலப்ய பரம்-ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஆபாத குணங்கள் / அஹம் -பரத்வ பரம்- -ஆஸ்ரய கார்ய ஆபாத குணங்கள் /

இதம் தே நாதபஸ்காய நாபக்தாய கதாசந–ந சாஷுஷ்ரூஷவே வாச்யம் ந ச மாம் யோப்யஸூயதி–৷৷18.67৷৷
தபம் இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே =-பக்தி இல்லாதவன் -ஆசை இல்லாதவன் -சொல்லாதே அஸூயை உள்ளவனுக்கு சொல்லாதே –
திரௌபதி விரிந்த குழல் முடிப்பதே இவனுக்கு லஷ்யம் -அதனால் ரஹஸ்யம் முற்றத்தில் கொட்டு விட்டு பதண் பதண் என்கிறான் –

ய இமம் பரமம் குஹ்யம் மத்பக்தேஷ்வபிதாஸ்யதி-பக்தம் மயி பராம் கரித்வா மாமேவைஷ்யத்யஸம் ஷய–৷৷18.68৷৷
குஹ்யம் -சாஸ்திரம் -பக்தர்கள் இடம் வியாக்யானம் செய்தால் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக பக்தி இதுவே உண்டாக்கும் -ஐந்தாவது உபாயம் இது
-சரமதமமான உபாயம் அன்றோ இது -சங்கை இல்லாமல் -நான் சொல்லியபடி சொல்லி பலன் கெடுபவர் பெறுவார்

ந ச தஸ்மாந்மநுஷ்யேஷு கஷ்சந்மே ப்ரியகரித்தம–பவிதா ந ச மே தஸ்மாதந்ய ப்ரியதரோ புவி–৷৷18.69৷৷
கீதா சொல்பவனை விட யாரும் எனக்கு பிரிய தமன் இல்லை -நேற்றும் நாளையும் இதுவே –

அத்யேஷ்யதே ச ய இமம் தர்ம்யம் ஸம் வாதமாவயோ–ஜ்ஞாநயஜ்ஞேந தேநாஹமிஷ்ட ஸ்யாமிதி மே மதி–৷৷18.70৷৷
இது என் மதி -அத்யயனம் பண்ணுபவன் -உனக்கும் எனக்கும் நடந்த வார்த்தா லாபம் -ஞான யாகம் தான் இது -நான் பூஜிக்கப் பட்டவன் ஆகிறேன் –

ஷ்ரத்தாவாநநஸூயஷ்ச ஷ்ரரிணுயாதபி யோ நர–ஸோபி முக்த ஷுபா ல்லோகாந்ப்ராப்நுயாத்புண்யகர்மணாம்–৷৷18.71৷৷
கேட்பவனும் சம்சார காட்டில் இருந்து முக்தன் ஆகிறான் –
புண்ய கர்மாக்கள் பண்ணும் பக்தர் கூட்டங்கள் -அடியார் குழாங்கள் இடம் சேர்ந்து பரம புருஷார்த்த மோக்ஷம் பெறுவார்கள்

கச்சிதேதச்ச்ருதம் பார்த த்வயைகாக்ரேண சேதஸா–கச்சிதஜ்ஞாநஸம் மோஹ ப்ரநஷ்டஸ்தே தநஞ்ஜய–৷৷18.72৷৷-
பார்த்தா தனஞ்சயன் ஒரு நிலை பட்ட மநஸால் கேட்டாயா -அறிவின்மையால் பெற்ற மயக்கம் போனதா –

அர்ஜுந உவாச-
நஷ்டோ மோஹ ஸ்மரிதிர்லப்தா த்வத்ப்ரஸாதாந்மயாச்யுத–ஸ்திதோஸ்மி கதஸந்தேஹ கரிஷ்யே வசநம் தவ–৷৷18.73৷৷
மோகம் போனது -தேஹாத்ம அபிமானம் -யுத்தம் பண்ணினால் மோக்ஷம் கிடைக்காது மோகம் போனது -ஆத்மா தான் எல்லாம் பக்தி யோகம் அறிந்தேன்
உன் பிரசாதத்தால் பெற்றேன் -சிஷித்து அருளினாய் -சங்கைகள் எல்லாம் தீர்ந்தேன்
-உன் வாக்கியம் கேட்டு காண்டீபம் எடுக்கிறேன் -இதற்க்கு தானே இவ்வளவும் அருளினான் –

ஸஞ்ஜய உவாச-
இத்யஹம் வாஸுதேவஸ்ய பார்தஸ்ய ச மஹாத்மந–ஸம் வாதமிமமஷ்ரௌஷமத்புதம் ரோமஹர்ஷணம்–৷৷18.74৷৷
அத்புதம் -மயிர் கூச்சு எரிந்து உள்ளேன் -கேட்டேன் -வாஸூ தேவனும் பார்தனும் பேசிய தெய்வத் தன்மை மிக்க சம்வாதம்
-வேத வியாசர் பிரசாதத்தால் கேட்கப் பெற்றேன்

வ்யாஸப்ரஸாதாச்ச்ருதவாநேதத்குஹ்யமஹம் பரம்–யோகம் யோகேஷ்வராத்கரிஷ்ணாத்ஸாக்ஷாத்கதயத ஸ்வயம்–৷৷18.75৷৷
வியாச பிரசாதத்தால் -கேட்க்கும் பாக்யம் பெற்றேன் -மிக ரஹஸ்யமான -இத்தை யோகங்களை யோகேஸ்வரன் அவனே அருளிச் செய்ய அன்றோ கேட்க பெற்றேன்

ராஜந்ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் வாதமிமமத்புதம்–கேஷவார்ஜுநயோ புண்யம் ஹரிஷ்யாமி ச முஹுர்முஹு–৷৷18.76৷৷
கேள்விக்கு எனக்கு தகுதி இல்லை -நினைத்து நினைத்து அத்புதம் கேசவன் அர்ஜுனன் -புண்யம் தெய்வ தன்மை-மிக்க சம்வாதம்
-நினைக்க நினைக்க மிக்க ஆனந்தப் படுகிறேன்

தச்ச ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் ஸ்மரித்ய ரூபமத்யத்புதம் ஹரே–விஸ்மயோ மே மஹாந் ராஜந் ஹரிஷ்யாமி ச புந புந–৷৷18.77৷৷
உயர்ந்த விஸ்வரூபம் ஒன்றையே நினைக்க ஆனந்தம் -எதுவும் பண்ண வேண்டாம் -நினைத்து நினைத்து
அதி அத்புத ரூபம் -விராட் ஸ்வரூபம் -ஆனந்தப் படுகிறேன்

யத்ர யோகேஷ்வர கரிஷ்ணோ யத்ர பார்தோ தநுர்தர–தத்ர ஷ்ரீர்விஜயோ பூதிர்த்ருவா நீதிர்மதிர்மம–৷৷18.78৷৷
முதல் கேள்விக்கு இங்கு பதில் -யார்க்கு வாழ்ச்சி -நேராக சொல்லாமல் எங்கு கண்ணனோ அர்ஜுனனோ அங்கே வெற்றி
-காண்டீபம் தரித்த -யோகேஸ்வரன் சேர்த்தி இங்கு தான் வெற்றி நிச்சயம்
தர்மங்கள் வெற்றி வைபவம் செல்வம் இங்கு தான் இது என்னுடைய அபிப்ராயம் -கிருஷ்ண அனுக்ரஹம் தான் வெற்றி கொடுக்கும்
-அது இல்லாமல் நீ கிட்டே போகிறாய் என்று த்ருதராஷ்ட்ரனுக்கு சொல்லி நிகாமிக்கிறார்
ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் கேட்டால் தேர் கடாவிய கனை கழல் பெறப் பெறுவோம்

——————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -17-

June 8, 2017

அசாஸ்த்ரம் ஆஸூரம் க்ருத்ஸ்நம் சாஸ்த்ரீயம் குணத ப்ருதக்
லஷணம் சாஸ்திர சித்தஸ்ய த்ரிதா சப்தத சோதிதம்—ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்—21-

சாஸ்திரம் விதிக்காத கர்மாக்களை ஸ்ரத்தை உடன் -மனம் போன படி இல்லாமல் -செய்தால் பலன் கிட்டுமோ என்ற சங்கை –
அர்ஜுனன் கேட்பதில் -புரிந்து கொள்ளாத கேள்வி பதில் -5-ஸ்லோகம் –
மனம் போன படி என்றாலே சாஸ்திரம் விதிக்காத செயல்கள் தானே – அனைத்தும் வீண் -இந்த அத்யாயம் முழுவத்துக்கும் இதே கருத்து
-சாஸ்திரம் விதித்தவற்றை ஸ்ரத்தை உடன் செய்து பயன் பெற வேண்டும்

1–அசாஸ்த்ரம் ஆஸூரம் க்ருத்ஸ்நம்-ஓன்று விடாமல் எல்லாம் -சாஸ்திரத்தில் விதிக்கப் படாத அனைத்தும்
அஸூர தன்மை -என் ஆணையை மீறினவை தானே -இது தான் கேள்விக்கு பதில் –
2– சாஸ்த்ரீயம் குணத ப்ருதக் -சாஸ்திரம் விதிக்கப் பட்டவை செய்தால்-செய்கிறவனுடைய -குணங்களை பொறுத்து
-சாத்விக ராக்ஷஸ தாமஸ கர்மா மூவகை -பலன்களும் மூவகை –
ஆகாரம் -தபஸ் -இப்படி ஐந்துக்கும் சாத்விக ராஜஸ தாமஸ -மூன்றினில் இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி –
கண்ணனுக்கு பிடித்தது என்பதால் எப்பாடு பட்டாவது தூக்கி விடுவாரே -ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம் பிரதி கூலஸ்ய வர்ஜனம் –
3–லஷணம் சாஸ்திர சித்தஸ்ய -யஜ்ஜம் தானம் தபஸ் இவற்றை சித்தி அடைய– ஓம் சது தது– மூன்று சொற்களை சேர்த்து சொல்ல வேண்டும்

———————————————————

அர்ஜுந உவாச-
யே ஷாஸ்த்ரவிதிமுத்ஸரிஜ்ய யஜந்தே ஷ்ரத்தயாந்விதா–தேஷாம் நிஷ்டா து கா கரிஷ்ண ஸத்த்வமாஹோ ரஜஸ்தம—৷৷17.1৷৷
எவர்கள் -சாஸ்த்ர விதியை மீறி -ஸ்ரத்தை உடன் கூடி கர்மங்களை செய்கிறார்களோ -அவர்களுடைய -நிஷ்டை எதில் நிலை பெறுவார்கள்
-சத்வத்திலா ரஜசிலேயோ தமஸிலேயோ -இல்லாத ஒன்றை வைத்து மூன்றில் எது என்று கேட்க்கிறான் –
து -அனுஷ்டுப் ஸ்லோகங்கள் இவை எட்டு எழுத்துக்கள் ஒரு பாதத்தில் -இங்கு து -அதுவோ என்னில் -அர்த்தம் -சுரம் சேர்த்து
–மீறி செய்யக் கூடாது -மனம் போன படி செய்யக் கூடாது இரண்டும் சொல்லி -ஸ்ரத்தை உடன் சாஸ்த்ர விதி படி செய்யாமல் -என்றபடி –
-து சப்தம் கீழ் சொன்ன படிக்கு மாறு பாடு -தோற்ற -சப்தம் -/ கிருஷ்ணா பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் –என்றபடி /
சஸாபி ராம –தன் கதையை கேட்க மக்கள் உடன் தொடை தட்டி கேட்டான் -அபி சப்தம் போலே -அந்த ராமனோ என்னில் -ஹா -என்ன ஆச்சர்யம் வால்மீகி –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
த்ரிவிதா பவதி ஷ்ரத்தா தேஹிநாம் ஸா ஸ்வபாவஜா–ஸாத்த்விகீ ராஜஸீ சைவ தாமஸீ சேதி தாம் ஷ்ரரிணு–৷৷17.2৷৷
சொல்வதை கேட்டு கோள் -ஸ்ரத்தை மூவகை பட்டு இருக்கும் -தேஹி–தேகத்தை உடைய ஆத்மா -ஸ்வ பாவம் -ஜா -இயற்க்கை குணத்தில் இருந்து பிறந்து –
விஷய ருசி -மாறுபடும் -/ ருசிக்கு அனுகுணமாக ஸ்ரத்தை வரும் -/ ஸ்வ பாவம் -ருசி என்றவாறு -/பண்ணும் தப்பை ஏற்று கொண்டே உள்ளாய் எதனால்
-தண்ணீர் குளிர்ந்து இருப்பது போலே இதுவும் என் ஸ்வபாவம் என்று காட்டினான் -ஸ்ரத்தை -விசுவாசம் நம்பிக்கையும் பலனில் -எதிர்பார்ப்பும் -தானே –
மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கும் -ஸ்ரத்தை -சாஸ்த்ர விதியை பற்றி இதில் இல்லையே -ஆத்மாவுக்கு தர்மபூத ஞானம் உண்டே -அதிலே தான்
வாசனை ருசி ஸ்ரத்தை -மூன்றும்–ஸ்ரத்தை என்பது நம்பிக்கை எதிர்பார்ப்பு -ஞானத்தால் தானே -ருசி ஆசையும் இதனாலே
–பிறந்த குழந்தை அழுவதும் வாசனையால் -பதிவு -என்றபடி -சரீர வஸ்யத்தையால்-இந்த மூன்றும் -த்ரிதா -தர்ம பூத ஞானம் காரியத்தால் என்று
நேராக சொல்ல வில்லை –த்ரிவித குணங்கள் சரீரம் பற்றியவை தானே -ஆத்மா சரீரத்தில் சிறைப் பட்டு இருப்பதால் -அநாதி காலம் –
இருந்த காரணத்தால் இவை -பாதிக்கும் -காயை நெருப்பினால் போட்டு வாட்டினால் -பக்குவம் ஆவது போலே
-விஷய ருசி வாசனை ஸ்ரத்தை -/ முக்குணங்கள் ஆத்மா உடன் போகாது -அடுத்த சரீரம் கொள்ளும் பொழுது -உண்டாகும் –
சத்வ குணம் வளர்க்க வேண்டும் -அது வளர வளர சம்சாரம் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் -இது மிக பெரிய ஆபத்து ஆகுமே -மோக்ஷ ஆசையே வராதே –
சத்வம் வளர வளர மற்றவை போகும் -இதை கொண்டு பகவானை பிடித்து இத்தையும் அழிக்க வேண்டும் -ஊறுகாய் கொண்டு மற்றவை உண்டு -பின்பு அதை உண்பது போலே
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் சத்வம் உண்டு -அது வேறே -இங்கு போலே மிஸ்ரா சத்வம் இல்லையே -சுத்த சத்வம் -தோஷம் நீக்கிதூ மணி மாடம் -துவளில் மணி போலே
அவன் திருமேனி திவ்ய கோபுரம் எல்லாமே சுத்த சத்வம் –பார்த்தால் ஞானம் வளரும் அஞ்ஞானம் போகும் இதுவே அடையாளம் –

ஸத்த்வாநுரூபா ஸர்வஸ்ய ஷ்ரத்தா பவதி பாரத–ஷ்ரத்தாமயோயஂ புருஷோ யோ யச்ச்ரத்த ஸ ஏவ ஸ–৷৷17.3৷৷
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -சத்வ அனு ரூபா -இங்கு சத்வம் மனஸ் -மனசுக்கு தக்க ஸ்ரத்தை என்றபடி– சரீரம் உடன் விட்டு பிரியாத
முக்குணங்கள் அன்றோ -ருசி வாசனை ஸ்ரத்தை ஞானம் -பயனின் பரிணாமம் உடன் புருஷன் ஆத்மா -ஸ்ரத்தைக்கு முக்கியத்துவம்

யஜந்தே ஸாத்த்விகா தேவாந்யக்ஷரக்ஷாம் ஸி ராஜஸா–ப்ரேதாந்பூதகணாம் ஷ்சாந்யே யஜந்தே தாமஸா ஜநா–৷৷17.4৷৷
எந்த தேவதையை சேவிக்கிறான் -சாத்விகர் தேவர்களை வணங்குவார் -அவர்கள் இடம் இருப்பதை எதிர்பார்ப்பார்கள் -அதிலே ருசி
-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -பரம சாத்வீகன் -தேவர்க்கும் தேவாவோ -மாக வைகுந்தம் அடைய எண்ணுவார்கள்
ராக்ஷஸர்கள் யஜ்ஜர்கள் ராக்ஷஸர்களை / அன்யா -வேறு பட்ட தாமஸர்கள் பூத கணங்கள் பிரேதங்களை /
வணங்கி சா லோக்யம் சாமீப்யம் சாரூப்பியம் அடைய

அஷாஸ்த்ரவிஹிதம் கோரஂ தப்யந்தே யே தபோ ஜநா–தம்பாஹங்காரஸம் யுக்தா காமராகபலாந்விதா—৷৷17.5৷৷
கேள்விக்கு பதில் இதிலும் அடுத்ததிலும் -சாஸ்திரம் விதிக்கப் படாததாய் -கோரம் வருத்தி கொண்டு கோரமான தபஸ் -தானம் யாகம் அனைத்துக்கும்
-டம்பத்தோடும் அஹங்காரத்தோடும் செய்து -ஹிரண்ய கசிபு யாகம் ராவணன் யஜ்ஜம் போலே / காமம் ராகம் இருந்து பலசாலிகளாக -/
ஆசை இல்லாதவன் இடம் பலம் இருந்தால் லோகத்துக்கு நன்மை உண்டாகும்

கர்ஷயந்த ஷரீரஸ்தம் பூதக்ராமமசேதஸ–மாம் சைவாந்த ஷரீரஸ்தம் தாந்வித்த்யாஸுரநிஷ்சயாந்–৷৷17.6৷৷
அறிவிலிகள் -சாஸ்திரம் மீறி -இம்மை பயனை கூட கொடுக்காது என்று அறியாதவர்கள் -சரீரத்தில் உள்ள பஞ்ச பூதங்கள் துன்பத்துக்கு உள்ளாக்கி
-சமுத்திரம் -மலை -காயோடு நீடு கனி உண்டு -கதிக்கு பதறி -வெம் கானமும் கல்லும் கடலும் எல்லாம் கொதிக்க தவம் -செய்வார்கள் –
என்னுடைய அம்சமான ஆத்மாவை வேற -வருந்துகிறான் -பரமாத்மாவை வறுத்த முடியுமா -சரீர அம்சம் தானே -ஜீவாத்மாக்குள் இருந்தாலும் வியாப்யகத தோஷம் தட்டாது அவனுக்கு -/ஜீவாத்மா சரீரத்துக்குள் அகப்பட்டது கர்மாதீனம் -இவன் இருப்பது கிருபாதீனம் -அவகாசம் பார்த்து உய்ய வைக்க தானே இவன் நம்முள் உள்ளான் –
மாம் -என் அம்சமான ஜீவாத்மாவை -என்றபடி -ஆஸூர தன்மையில் நிச்சய புத்தி கொண்டு என்னுடைய ஆணை சாஸ்திரம் மீறுபவர்கள் தானே –
அசாஸ்த்ர விகிதம் -ஆஸூர நிச்சயம் –

ஆஹாரஸ்த்வபி ஸர்வஸ்ய த்ரிவிதோ பவதி ப்ரிய–யஜ்ஞஸ்தபஸ்ததா தாநம் தேஷாம் பேதமிமம் ஷ்ரரிணு–৷৷17.7৷৷
மூவகை –ஆகாரம் -அவரவர்களுக்கு பிரியமான / யஜ்ஜம் தபஸ் தானம் -இவற்றை சொல்லி -ஒவ் ஒன்றுக்கும் மூன்று ஸ்லோகங்கள்
சத்வ குணம் வளர -நிலையான சிந்தனை -த்யானம் -சர்வ முடிச்சுகள் அவிழும்-

ஆயு ஸத்த்வபலாரோக்யஸுகப்ரீதிவிவர்தநா–ரஸ்யா ஸ்நிக்தா ஸ்திரா ஹரித்யா ஆஹாரா ஸாத்த்விகப்ரியா–৷৷17.8৷৷
நீண்ட ஆயுள் -சத்தான மனஸ் வளர்க்கும் -பிராண வாயு ஸ்திரம் -இதுவே பலம் -/ தாதுக்கள் ஸ்திரம் தாதுக்கள் /
சுகம் -சாப்பிட்ட பின்பு உள்ள சுகத்தை வளர்க்கும் / ப்ரீத்தியையும் வளர்க்கும் -நல்ல எண்ணம் -மங்கள கார்யம் -சமுதாயம் பிரியம் -/
ஆயுசு வளர -இனி இனி கதறுகிறார்கள் -ஆழ்வார் நிலைக்கு வந்த பின்பு அது -படிப்படியாக -ஸ்ரீ கீதை அருளிச் செயல்கள் ஸ்ரீ பாஷ்யம்
-கைங்கர்யம் பண்ணி குண அனுசந்தானம் பண்ணி வாழ -பொருந்திய தேசம் –செல்வமும் சேரும் -குலம் தரும் செல்வம் தரும் -பிரபன்ன குலம் கைங்கர்ய செல்வம் /
சாத்விகர் பிரியமான ஆகாரம் -அனைத்துக்கும் அடிப்படை -இனிப்பு சுவை மிகுந்து /அன்னமயம் மனஸ்–/அறுசுவை மதுரம் மிக்கு /
வேகமாகவும் கூடாது அசை போட்டு உண்ணவும் கூடாது /சுவைத்து நக்கி கடித்து குடித்து விழுங்கி /சாத்விக ஆகாரம் – நிலை நின்று நன்மை பயக்கும்

கட்வம்லலவணாத்யுஷ்ணதீக்ஷ்ணரூக்ஷவிதாஹிந–ஆஹாரா ராஜஸஸ்யேஷ்டா துக்கஷோகாமயப்ரதா–৷৷17.9৷৷
ராக்ஷஸ ஆகாரம் – துக்கம் சோகம் -ஆரோக்ய கேடு வரும் -அழ வைக்கும் / துவர்ப்பு அதிகம் -சுக்கு மிளகு திப்பிலி / புளிப்பு -நெல்லிக்காய் புளி /
உப்பு / அதி உஷ்ண -காரம் -வாதம் கிளப்பும் / எரிச்சலும் கிளப்பும் / கிழங்கு வகைகள் -/உப்பை நேராக உண்டால் பசு மாம்சம் சமம் –

யாதயாமம் கதரஸம் பூதி பர்யுஷிதம் ச யத்–உச்சிஷ்டமபி சாமேத்யம் போஜநம் தாமஸப்ரியம்–৷৷17.10৷৷
ஒரு ஜாமம் ஆனாலும் உண்ண கூடாது – இயற்க்கை ருசி மாறாக கூடாது -கந்தம் -ஊசினது உண்ண கூடாது / குரு முதலானோர் உச்சிஷ்டம் தவிர
– பிதா ஜ்யேஷ்ட பிராதா பர்த்தா-ஆச்சார்யர் -பானகம் தருவரேல் உண்டே /
ராமன் எச்சில் உண்பேன் என்றார் இளைய பெருமாள் தாரை இடம் /அமேத்யம் -கண்டு அருள பண்ணாத உணவு

அபலாகாங்க்ஷிபிர்யஜ்ஞோ விதிதரிஷ்டோ ய இஜ்யதே–யஷ்டவ்யமேவேதி மந ஸமாதாய ஸ ஸாத்த்விக—৷৷17.11৷৷
சாத்விக யஜ்ஜம் -பலத்தை உத்தேச்யமாக செய்து -ஈஸ்வர முக விலாசம் தவிர வேறு ஒன்றுமே கூடாதே
சாஸ்திரம் சொன்னதை மட்டுமே -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக – -இந்த யாகம் செய்யத் தக்கதே மனசை சமாதானம் செய்து செய்பவன்

அபிஸம் தாய து பலம் தம்பார்தமபி சைவ யத்–இஜ்யதே பரதஷ்ரேஷ்ட தம் யஜ்ஞம் வித்தி ராஜஸம்–৷৷17.12৷৷
ராக்ஷஸ யாகம் -பலத்தை எதிர்பார்த்து -டம்பத்துக்காக -இம்மை பலனை -டம்பம் ஸ்வர்க்காதி எதிர்பார்த்து -ஜ்யோதிஷட ஹோமமும் ராக்ஷஸ யாகம்

விதிஹீநமஸரிஷ்டாந்நம் மந்த்ரஹீநமதக்ஷிணம்–ஷ்ரத்தாவிரஹிதம் யஜ்ஞம் தாமஸம் பரிசக்ஷதே–৷৷17.13৷৷
தாமஸ யாகம் -சாஸ்திரம் சொல்லாதது நாம் பார்க்கும் மூன்றுமே சாஸ்திரம் விதித்ததையே -பிராமணர் அனுமதி இல்லாமல்
-அநியாய வழியால் பெற்ற சம்பத் கொண்டு -மந்த்ரங்கள் இல்லாமை தக்ஷிணை கொடுக்காமல் ஸ்ரத்தை இல்லாமல்

தேவத்விஜகுருப்ராஜ்ஞபூஜநம் ஷௌசமார்ஜவம்–ப்ரஹ்மசர்யமஹிம் ஸா ச ஷாரீரம் தப உச்யதே–৷৷17.14৷৷
தபஸ் -ஆறு ஸ்லோகங்கள் –சரீரத்தால் -தெய்வம் பிராமணர் குரு பாகவதர்களை எழுந்து நமஸ்கரித்து சரீரத்தால் பண்ணும் தபஸ் /
பெரியவர் வந்தால் நம் பிராண வாயு கிளம்பும் -அதை உள்ளே அடக்கி நீ நமஸ்காரம் பானு என்கிறதே சாஸ்திரம்
ஸுசம் புண்ய தீர்த்தம் நீராடல் – நேர்மை -மனஸ் காயம் வாய் ஒன்றாக / ப்ரஹ்மசர்யம் போக்யமாக நினைக்காமல் /அஹிம்சா சரீர தபஸ் இவை –

அநுத்வேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ப்ரியஹிதம் ச யத்–ஸ்வாத்யாயாப்யஸநம் சைவ வாங்மயம் தப உச்யதே–৷৷17.15৷৷
பேசினால் வெறுப்பு வராமல் உண்மை இனிதாக நல்லதாக -இரண்டும் -வேதம் விடாமல் ஓதி -வாக்கு தபஸ்

மந ப்ரஸாத ஸௌம்யத்வம் மௌநமாத்மவிநிக்ரஹ–பாவஸஂஷுத்திரித்யேதத்தபோ மாநஸமுச்யதே–৷৷17.16৷৷
மனஸ் தபஸ் -கோபம் இல்லாமல் தெளிந்து இருப்பது -பிறர் நன்மையை நினைந்தே -மௌனம் மனசால் வாக்கை அடக்குவது
-மௌனம் ரஹஸ்யமாக நான் இருக்கிறேன் கண்ணன்
-புன்சிரிப்பு ஆயிரம் அர்த்தம் கொடுக்கும் -பிராகிருத விஷயங்களில் மீட்டு ஆத்ம சிந்தனை உடனே இருப்பது மானஸ தபஸ் –

ஷ்ரத்தயா பரயா தப்தம் தபஸ்தத்த்ரவிதம் நரை–அபலாகாங்க்ஷிபிர்யுக்தை ஸாத்த்விகம் பரிசக்ஷதே–৷৷17.17৷৷
பலத்தில் ஆசை வைக்காத -சாத்விக தபஸ் -சாஸ்திரம் சொல்வதற்காக ஸ்ரத்தை உடன் -மூன்று விதம் பிராகிருத பலன்களை கருதாமல்

ஸத்காரமாநபூஜார்தம் தபோ தம்பேந சைவ யத்–க்ரியதே ததிஹ ப்ரோக்தம் ராஜஸம் சலமத்ருவம்–৷৷17.18৷৷
ராக்ஷஸ தபஸ் -நழுவும் நிலை நிற்காமல் மதிப்பு புகழ் பூஜைக்கு க்யாதி லாப பூஜைக்காக -ஸ்வர்க்காதி அல்ப அஸ்திர பலன்களுக்கு –

மூடக்ராஹேணாத்மநோ யத்பீடயா க்ரியதே தப–பரஸ்யோத்ஸாதநார்தம் வா தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷17.19৷৷
தாமஸமான தபஸ் -மூடர்கள் – பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால் -தங்களையும் வருத்தி -பிறருக்கு பீடை -வைப்பு இத்யாதி -சக்திக்கு மீறி செய்பவர்

தாதவ்யமிதி யத்தாநம் தீயதேநுபகாரிணே–தேஷே காலே ச பாத்ரே ச தத்தாநம் ஸாத்த்விகம் ஸ்மரிதம்–৷৷17.20৷৷
சாத்விக தானம் -கொடுக்கப் பட வேண்டியதே -சாஸ்திரம் சொல்லி இருப்பதால் -உபகாரம் செய்யாதவனுக்கு -அவனுக்கு செய்தால்
பிரதியுபகாரம் ஆகும் தானம் -சரியான தேசத்தில் காலத்தில் அதிகாரிக்கு கொடுக்க வேண்டும்

யத்து ப்ரத்யுபகாரார்தம் பலமுத்திஷ்ய வா புந–தீயதே ச பரிக்லிஷ்டம் தத்தாநம் ராஜஸம் ஸ்மரிதம்–৷৷17.21৷৷
ராக்ஷஸ தானம் -பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்த்து ஸ்வர்க்கத்துக்காக -மனஸ் வருந்தி கொடுக்க வேண்டி இருக்கிறதே -கெட்டதை கொடுப்பார் செலவு சந்தனம் போலே –

அதேஷகாலே யத்தாநமபாத்ரேப்யஷ்ச தீயதே–அஸத்கரிதமவஜ்ஞாதம் தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷17.22৷৷
தாமஸ தானம் -கொடுக்கக் கூடாத தேசம் -கலிங்க தேசம் புத்தர்கள் உள்ள இடம் கூடாது / காலம் இரவில் கொடுக்க கூடாதே அஸ்தமனம் ஆனபின்பு பண்ண கூடாதே
-பாத்திரம் அறியாமல் -முட்டாள் தூஷிகன் போல்வாருக்கு -மரியாதை இல்லாமல் ஸத்காரம் பண்ணாமல் கொடுப்பது
-நம்ம கை கீழே இருந்து அவரை எடுத்துக் கொள்ள சொல்ல வேண்டும் –

தத்ஸதிதி நிர்தேஷோ ப்ரஹ்மணஸ்த்ரிவித ஸ்மரித–ப்ராஹ்மணாஸ்தேந வேதாஷ்ச யஜ்ஞாஷ்ச விஹிதா புரா–৷৷17.23৷৷
மேலே ஓம் -தது -சது -மூன்றையும் -வேதங்கள் -ஓதுபவர்கள் யாகங்கள் -நிர்தேசம் சப்தம் -பிராமணர்கள் வேதங்கள் யாகங்கள் மூன்றுக்கும் -என்னால் படைக்கப் பட்டன

தஸ்மாதோமித்யுதாஹரித்ய யஜ்ஞதாநதபஃக்ரியா–ப்ரவர்தந்தே விதாநோக்தா ஸததம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்–৷৷17.24৷৷
ப்ரஹ்மம் அறிந்து சாஸ்திரம் ஓதுபவர்கள் வேதம் விதித்த படி ஓம் என்று சொல்லி தானம் தபஸ் யஜ்ஜம் செய்கிறார்கள் -எல்லா கர்மாக்களுக்கும் பொது பிரணவம் என்றபடி

ததித்யநபிஸந்தாய பலம் யஜ்ஞதப க்ரியா–தாநக்ரியாஷ்ச விவிதா க்ரியந்தே மோக்ஷகாங்க்ஷி–৷৷17.25৷৷
ஓம் தது மோக்ஷம் / ஓம் சது இந்த லோக ஐஸ்வர்யம் /ஓம் பொது -மோக்ஷம் விரும்புவர் தாது சேர்த்து -வேறே பலம் எதிர்பார்க்காமல் கிரியை
வேறே வேறே வகை தபஸ் யாகங்கள் செய்கிறார்கள் / மூன்றும் ப்ரஹ்மம் சொல்லும் சப்தங்கள் -இங்கு கர்மா செய்யும் பொழுது சேர்த்து சொல்வதை சொல்கிறது

ஸத்பாவே ஸாதுபாவே ச ஸதித்யேதத்ப்ரயுஜ்யதே–ப்ரஷஸ்தே கர்மணி ததா ஸச்சப்த பார்த யுஜ்யதே–৷৷17.26৷৷
சத் சப்தம் -லோகத்தில் சத் உணவு சத் பிள்ளை இருக்கிறது -சது நன்றாக இருக்கிறது என்ற அர்த்தமும் உண்டே -/
நல்ல லௌகிக கர்மங்களும் சத் சப்தம் சொல்வர் -/ சத் பிரயோகம் எதற்கு இந்த ஸ்லோகம்

யஜ்ஞே தபஸி தாநே ச ஸ்திதி ஸதிதி சோச்யதே–கர்ம சைவ ததர்தீயம் ஸதித்யேவாபிதீயதே–৷৷17.27৷৷
யஜ்ஜம் தானம் தாபஸ் -சத் சொல்லி செய்கிறார்கள் சத் ஓம் சேர்ந்தே -ஓம் பொது தானே -கர்மத்தை -லௌகிக பலத்தை ஆசைப்பட்டு ஓம் சத்

அஷ்ரத்தயா ஹுதம் தத்தம் தபஸ்தப்தம் கரிதம் ச யத்–அஸதித்யுச்யதே பார்த ந ச தத்ப்ரேத்ய நோ இஹ–৷৷17.28৷৷
அஸ்ரத்தையால் -இங்கு தான் இவன் கேள்விக்கு நேராக பதில் -சாஸ்த்ர விதி -இருந்தும் ஸ்ரத்தை இல்லா விடில் பலன் இல்லையே –
இது வரை ஸ்ரத்தையால் பண்ணினாலும் சாஸ்திரம் விதிக்கா விடில் வீண்
ஸ்ரத்தை இல்லா விடில் சத்தாகும் -மோக்ஷம் கொடுக்காது இந்த லோக ஐஸ்வர்யமும் கிடையாது -நோ இஹ -பிரத்ய –

————————————————————–
கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -16—-தேவாஸூர விபாக அத்யாயம் —

June 7, 2017

தேவா ஸூர விபாகோக்தி பூர்விகா சாஸ்திர வஸ்யதா
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞானஸ் தேமநே ஷோடஸ உச்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –20-

தேவா ஸூர விபாக-உக்தி பூர்விகா -தேவ அஸூர -விபாகம் சொல்வதை முன்னிட்டு
சாஸ்திர வஸ்யதா-சாஸ்திரம் வஸ்யராய வாழ வேண்டும்
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞானஸ் -தத்வம் -உண்மை பொருள் -பற்றிய ஞானம் ஏற்படவும்/அடைய- உபாயம் அனுஷ்டானம் பற்றிய ஞானமும்
தேமநே -ஸ்திரமாக -ஆழமாக உறுதியாக -இருக்க வேண்டுமே -வேதமும் வேதாந்தமும் தான் இந்த உறுதியை கொடுக்கும்
கீழே அவன் புருஷோத்தமன் சொல்லி -அவனை பற்றிய ஞானமும் -அடைய வேண்டிய அனுஷ்டானமும் இங்கு -அருளிச் செய்கிறான்
ஒரே வழி சாஸ்திரம் தானே –ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் மூலம் -இல்லாமல் -வேதம் ஒன்றே புகல் -வேதைக சமைத கம்யன் -சாஸ்த்ர யோநித்வாத்-

————————————————-

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
அபயம் ஸத்த்வஸம் ஷுத்தி ஜ்ஞாநயோகவ்யவஸ்திதி–தாநம் தமஷ்ச யஜ்ஞஷ்ச ஸ்வாத்யாயஸ்தப ஆர்ஜவம்–৷৷16.1৷৷
தேவர்கள் அடையாளம் -மூன்று ஸ்லோகங்கள் / மேல் அசுரர்கள் பற்றி /பயம் இல்லா தன்மை -சத்வ குணம் மிக்கு தேவர் / விஷ்ணு பக்தி உள்ளவர் /
-பயம் -ஆபத்து பிடிக்காதது வரும் என்னும் எதிர்பார்ப்பால் வரும் உணர்வு தானே பயம் / ஆசை -நல்லது வரும் என்று எதிர்பார்ப்பது -/
சுத்த மனசால் பர ப்ரஹ்மம் உணர்ந்து பயம் அற்று இருப்பார்களே / சத்வம் -மனஸ் கலக்கம் இல்லாமல் இருப்பர் / சத்வ சம் சுத்தி /ஜ்ஞாநயோகவ்யவஸ்திதி—
தேகம் விட ஆத்மா மேம்பட்டவன் என்ற ஞானம் கொண்டு தியானித்து பகவத் பிராப்திக்கு முயலும் தன்மை /ஆத்மாவுக்கு நல்லது தேடி தேகத்தை வெய்யில் வைப்பார்கள்
-வல்லபதேவன் -பெரியாழ்வார் -அந்த லோக சுகத்துக்கு இந்த லோகம் என்ன முயற்சி /பரதத்வ நிர்ணயம் -/
தானம் -நல்ல வழியில் ஈட்டிய பொருளை -சாஸ்த்ர சம்மதம் -சத்பாத்திரத்துக்கு கொடுத்தல் /தமம்-மன அடக்கம் / யஜ்ஞஷ்ச-பஞ்ச மஹா -ஆராதனம் /
ஸ்வாத்யாய -வேதம் ஓதி ஓதுவித்தல் /தப -உடம்பை வருத்தாமல் -சாஸ்த்ர சம்மதமான தபஸ் -உபவாசம் போல்வன -ஆர்ஜவம்–நேர்மை முக்கரணங்கள் ஒன்றாக /

அஹிம்ஸா ஸத்யமக்ரோதஸ்த்யாக ஷாந்திரபைஷுநம்–தயா பூதேஷ்வலோலுப்த்வம் மார்தவம் ஹ்ரீரசாபலம்–৷৷16.2৷৷
அஹிம்ஸா -பூத ஹிதம்-வேதம் ஹிம்சை பேசும் அவலம்பிக்க வேண்டாம் -அஹிம்சா வாதம் கொண்டு புத்தர்கள் -சங்கரர் -சாஸ்திரம் ஹிம்சை இல்லை /
ராமானுஜரும் பின்னர் இத்தையே -ஹிம்சை என்பது –வைத்தியர் ரண சிகிச்சை ஹிம்சை இல்லையே -கொஞ்சம் வலித்தாலும் நீண்ட நாள் நன்மைக்கு தானே
வலியே ஹிம்சை என்றால் பிரசவம் பொழுது வலிக்குமே -அது ஹிம்சை ஆகாதே -நீண்ட நாள் இன்பத்துக்காக -அன்றோ / சத்யம் உண்மை பேசுதல் பூதங்கள் நன்றாக இருக்க /
அப்ரியமான சத்யம் பேசாமல் / கோபம் அற்று இருப்பது -பிறருக்கு துன்பம் படுத்தும் கோபம் கொள்ளாமல் /தியாகம் -ஆத்மாவுக்கு நல்லது பண்ணாதவற்றை விட்டு /
ஷாந்தி இந்திரியங்களை அடக்கி /அபைசுனம் கோள் சொல்லாமை -தீக் குறளை சென்று ஓதோம்/
தயை பூ தேஷூ –ரஷிக்கும் இச்சை -அனு கம்பா கிருபா -கஷ்டப்படுபவர்களை கண்டால் / அலோ லுப்தம் –விலகி பற்று இல்லாமல் -லௌகீகர்களை கண்டால் ஒட்டு அற்று -/
மார்தவம் மென்மை- பெரியவர் நம்மை அணுக கடினத்தன்மை இல்லாமல் சாதுவாக /ஹ்ரீரி வெட்கம் பட்டு -சாஸ்திரம் சொன்னபடி செய்யாதபடி இருந்தோமே-வெட்க்கி வருந்தி –
கிணற்று தண்ணீர் ஆச்சாரம் இல்லையே -வருத்தம் வெட்கமாவது இருக்க வேண்டும் என்றபடி /அசபலம் -அழகிய இனிய பொருளை கண்டாலும் சபலம் கொள்ளாமை/

தேஜ க்ஷமா தரிதி ஷௌசமத்ரோஹோ நாதிமாநிதா–பவந்தி ஸம்பத தைவீமபிஜாதஸ்ய பாரத—৷৷16.3৷৷
-தேஜஸ் -பொறுமை -துன்புறுத்தினாலும் – த்ருதி உறுதி -பேர் ஆபத்து வந்த நிலையிலும் –சாஸ்த்ர விரோதமானவற்றை உண்ணாமல் /
ஸுசம் -சுத்தி -அனுஷ்டானம் செய்து / அத்ரோகம் / அதீத மனித கர்வம் கொள்ளாமை / சத்வ குணம் வளர தைவத் தன்மை வரும் என்றவாறு –
தைவச் செல்வம் -ஏற்படும் இந்த குணங்கள் -தேவனாக பிறந்தவன் -தேவ குணங்கள் கொண்டவன்
-சாஸ்த்ர விதி உட்பட்டவன் -தேவன் என்றபடி /மனம் போன படி நடப்பவன் அசுரன் -/

தம்போ தர்போபிமாநஷ்ச க்ரோத பாருஷ்யமேவ ச–அஜ்ஞாநம் சாபிஜாதஸ்ய பார்த ஸம்பதமாஸுரீம்–৷৷16.4৷৷
அசுரர் சம்பத் -இதுவும் செல்வமா விபத்து அன்றோ -அசுரர் நினைவால் சம்பத்து தானே /டம்பம் புகழுக்காக செய்வது -செருக்கு தர்பம் /
அபிமானம் கர்வம் -முக்குறும்பு -செல்வம் குடிப்பிறப்பு அழகு வித்யைகள் /குறும்பு அறுத்த நம்பி -சரித்திரம் /க்ரோதம் /வெறுப்பு
-பாருஷ்யம் /அஞ்ஞானம் விவேகஞானம் இல்லாமை -த்யாஜ்ய உபாதேய ஞானம் இல்லாமை

தைவீ ஸம்பத்விமோக்ஷாய நிபந்தாயாஸுரீ மதா–மா ஷுச ஸம்பதம் தைவீமபிஜாதோஸி பாண்டவ–৷৷16.5৷৷
தைவ தன்மை மோக்ஷம் -ஆசூரா ஸ்வபாவம் சம்சார பந்தம் -கொடுக்கும் -தேவாசுர விபாக -சங்கை ஜெனித சோகம் இரண்டாவது சோகம் இவனுக்கு —
நிபூட அஹங்காரம் மறைந்து உள்ள அஹங்காரம் இருக்குமே -ஷத்ரியன் -அசுரன் ஆவோமோ -சங்கை
தெய்வத் தன்மை தான் சோகப் படாதே –புருஷோத்தமன் என்னை பற்றி சொல்லி ஏத்து கொண்டாயே -இதுவே அடையாளம்

த்வௌ பூதஸர்கௌ லோகேஸ்மிந் தைவ ஆஸுர ஏவ ச–தைவோ விஸ்தரஷ ப்ரோக்த ஆஸுரம் பார்த மே ஷ்ரரிணு–৷৷16.6৷৷
பகவத் ஆணை படி நடப்பவர் தேவர்கள் -மீறுபவர்கள் அசுரர்கள் -தன்மை பற்றி சொல்கிறேன் –

ப்ரவரித்திம் ச நிவரித்திம் ச ஜநா ந விதுராஸுரா–ந ஷௌசம் நாபி சாசாரோ ந ஸத்யம் தேஷு வித்யதே–৷৷16.7৷৷
பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் மூலம் அடையும் இவ்வுலக செல்வம் -நிவ்ருத்தி மார்க்கம் மூலம் பெரும் இவ்வுலக செல்வம் -இரண்டையும் பெறாதவர்கள்
-இரா எழுத்தை கேட்டாலே பயந்த ராவணன் -நல்ல கார்யம் செய்ய சுத்தி இல்லாதவர்கள் -ஆச்சாரம் இல்லாதவர்கள் உண்மை பேச மாட்டார்கள்

அஸத்யமப்ரதிஷ்டம் தே ஜகதாஹுரநீஷ்வரம்–அபரஸ்பரஸம்பூதம் கிமந்யத்காமஹைதுகம்—৷৷16.8৷৷
ஜகத் அசத்தியம் என்பர் -ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்துக்கள் உண்டு என்பர் -காட்டு என்றால் தன்னையே காட்டுவர் –பூமியில் நிலை நிற்கும்
-ப்ரஹ்மம் சர்வ ஆதாரம் என்று ஒத்து கொள்ளாதவர்கள் இவர்கள் /ப்ரஹ்மா நியமிக்க வில்லை / பரஸ்பர ஆண் பெண் சேர்க்கையால் உருவாகாத பொருள்கள் இல்லை
-செல்வத்தால் எல்லாம் வாங்கலாம் / காமத்தை அடிப்படையாக கொண்டே உலகம் ஓடும் காமமே ப்ரஹ்மம் என்பான் /

ஏதாம் தரிஷ்டிமவஷ்டப்ய நஷ்டாத்மாநோல்பபுத்தய–ப்ரபவந்த்யுக்ரகர்மாண க்ஷயாய ஜகதோஹிதா–৷৷16.9৷৷
ஜகதோஹிதா–ஜகதோ அஸூபா–பாட பேதம் -மங்களத்தன்மை இல்லாமல்
இந்த த்ருஷ்ட்டியை பண்ணிக்க கொண்டு -குத்ருஷ்ட்டி – அல்ப புத்தி -தேஹாத்ம பிரமத்தால் -உலகம் அழிவதற்கு செயல்படுவார்கள் –

காமமாஷ்ரித்ய துஷ்பூரம் தம்பமாநமதாந்விதா–மோஹாத்கரிஹீத்வாஸத்க்ராஹாந்ப்ரவர்தந்தேஷுசிவ்ரதா–৷৷16.10৷৷
ஆசை பட்டு -அடி இல்லா பள்ளம் -தூரா குழி -டம்பம் -மானம் -மதம் கர்வத்தால் -அறிவின்மையால் -தவறான வழியில் பொருளை
ஈட்டி வைத்து -சாஸ்திரம் விதிக்காத வழியில் செயல் படுவார்கள்

சிந்தாமபரிமேயாம் ச ப்ரலயாந்தாமுபாஷ்ரிதா–காமோபபோகபரமா ஏதாவதிதி நிஷ்சதா–৷৷16.11৷৷
இவர்கள் ஆசை நிறைவேறாதே -பரிமித சிந்தனை இல்லை -ப்ரஹ்மம் துணை இல்லாமல் பிரளயம் வரை நிறைவேறாதே
-காமம் அனுபவிப்பதே -இதுவே புருஷார்த்தம் என்று இருந்து அழிகிறார்கள்

ஆஷாபாஷஷதைர்பத்தா காமக்ரோதபராயணா–ஈஹந்தே காமபோகார்தமந்யாயேநார்தஸஞ்சயாந்–৷৷16.12৷৷
நூற்றுக் கணக்கான ஆசா பாசங்களில் சிக்கி -புலன்களை மேய விட்டு தோற்றாய் -மண்டோதரி -ஆசை வைத்து கிடைக்காமல்
கோபம் கொள்வது இதுவே புருஷார்த்தம் -காமம் சுகத்துக்காக அநியாய வழியில் பொருளை ஈட்டுவார்கள்

இதமத்ய மயா லப்தமிமம் ப்ராப்ஸ்யே மநோரதம்–இதமஸ்தீதமபி மே பவிஷ்யதி புநர்தநம்–৷৷16.13৷৷
இவை எல்லாம் என்னாலேயே அடைய பெற்றன -புண்ய பலம் இல்லை ஈஸ்வர கிருபையால் இல்லை -ஆசைப் பட்டது எல்லாம் அடைவேன்
-இவை எல்லாம் என் ஆசையால் வந்தவை -எது வேண்டுமானாலும் பெறுவான் -யாரும் தேவை இல்லை–
அவன் இல்லாமல் எதுவும் இல்லையே -நின்றனர் இத்யாதி அவரவர் விதி வழி நின்றனர் என்று உணராமல் -இஷ்ட பிராப்தி தன்னால் –

அஸௌ மயா ஹத ஷத்ருர்ஹநிஷ்யே சாபராநபி–ஈஷ்வரோஹமஹம் போகீ ஸித்தோஹம் பலவாந்ஸுகீ–৷৷16.14৷৷
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் என்னாலே -என்னாலே சத்ருக்கள் மாண்டனர் -நான் தான் ஈஸ்வரன் -நானே அனுபவிக்கிறேன்
-ஸ்வர்க்காதிகளை நானே அடைவேன் -பலமும் என்னாலே சுகம் என்னாலே –

ஆட்யோபிஜநவாநஸ்மி கோந்யோஸ்தி ஸதரிஷோ மயா–யக்ஷ்யே தாஸ்யாமி மோதிஷ்ய இத்யஜ்ஞாநவிமோஹிதா–৷৷16.15৷৷
உயர் நிகர் எனக்கு -அஞ்ஞானம் பீடித்து -யாகங்கள் எல்லாம் என்னாலே –

அநேகசித்தவிப்ராந்தா மோஹஜாலஸமாவரிதா–ப்ரஸக்தா காமபோகேஷு பதந்தி நரகேஷுசௌ–৷৷16.16৷৷
சிந்தனை கடலில் அலைந்து -மோஹம் மயக்கம் சூழ்ந்து -காமம் அனுபவித்து -நரகில் விழுகிறார்கள் –
-செம்பினால் இயன்ற பாவையை தழுவி பாவி -நைமிசாரண்ய பாசுரம்

ஆத்மஸம்பாவிதா ஸ்தப்தா தநமாநமதாந்விதா–.யஜந்தே நாமயஜ்ஞைஸ்தே தம்பேநாவிதிபூர்வகம்–৷৷16.17৷৷
தன் பெருமையை பேசி -குலையாமல் -தான மதம் -பெயர் யாகம் -பெயருக்காக புகழுக்காக யாகம் -டம்பம் -சாஸ்திரம் விதிக்காத வகையில்

அஹங்காரம் பலம் தர்பம் காமம் க்ரோதம் ச ஸம் ஷ்ரிதா–மாமாத்மபரதேஹேஷு ப்ரத்விஷந்தோப்யஸூயகா–৷৷16.18৷৷
அஹங்காரம் -நானே பலவான் கர்வம் கோபம் பீடுக்கப்பட்டு -நான் தான் எல்லார் உடம்புக்குள்ளும் உள்ளேன்
-என்னை எதிர்க்கிறார்கள் பொறாமையால் -அ ஸூ யை / வாத்சல்யம் எதிர் குணம்

தாநஹம் த்விஷத க்ரூராந்ஸம் ஸாரேஷு நராதமாந்–க்ஷிபாம்யஜஸ்ரமஷுபாநாஸுரீஷ்வேவ யோநிஷு–৷৷16.19৷৷
என்னை த்வேஷிக்கும் -க்ரூர ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களை மறு படியும் அசூப அசுர யோனிகளில் பிடித்து தள்ளி விடுகிறேன்
7- அத்யாயம் ஆஸூரம் பாவம் நால்வர் பற்றி சொன்ன நால்வரையே இங்கும்

அஸுரீம் யோநிமாபந்நா மூடா ஜந்மநி ஜந்மநி–மாமப்ராப்யைவ கௌந்தேய ததோ யாந்த்யதமாம் கதிம்–৷৷16.20৷৷
மூடர்கள் -பிறவி தோறும் என்னை அடையாதவர்களாக -மிக மிக தாழ்ந்த பிறவிகளை அடைந்து –

த்ரிவிதம் நரகஸ்யேதம் த்வாரம் நாஷநமாத்மந–காம க்ரோதஸ்ததா லோபஸ்தஸ்மாதேதத்த்ரயம் த்யஜேத்–৷৷16.21৷৷
மூன்று துவாரம் -ஆத்மாவை அளிக்கும் -காமம் -க்ரோதம் -பேராசை -மூன்றையும் விளக்கி விடுவாய் -தேவைகளை குறைத்து ஆசைப் படாமல் இருந்தால் போதுமே

ஏதைர்விமுக்த கௌந்தேய தமோத்வாரைஸ்த்ரிபிர்நர–ஆசரத்யாத்மந ஷ்ரேயஸ்ததோ யாதி பராம் கதிம்–৷৷16.22৷৷
இவற்றை விட்டவர்கள் -நரகம் -அசுரர் தன்மைக்கு மூன்று துவாரம் விடுபட்டு -நல்ல கதியை அடையலாம்

ய ஷாஸ்த்ரவிதிமுத்ஸரிஜ்ய வர்ததே காமகாரத–ந ஸ ஸித்திமவாப்நோதி ந ஸுகம் ந பராம் கதிம்–৷৷16.23৷৷
அத்யாயம் சுருக்கம் -சாஸ்த்ர விதியை தாண்டி தம் மனம் போன படி ஆசைப் பட்டு அனைத்தையும் இழக்கிறார்கள்
-ஸ்வர்க்கம் அடைவதும் மாட்டான் -இவ்வுலக இன்பமும் இல்லை -ஸ்ரீ வைகுண்டமும் கிட்டான்

தஸ்மாச்சாஸ்த்ரம் ப்ரமாணம் தே கார்யாகார்யவ்யவஸ்திதௌ–ஜ்ஞாத்வா ஷாஸ்த்ரவிதாநோக்தம் கர்ம கர்துமிஹார்ஹஸி–৷৷16.24৷৷
ஆகையால் சாஸ்திரம் பிரமாணம் -ப்ரஹ்மம் உள்ளபடி -தெரிவதற்கும் உபாயம் அனுஷ்ட்டிக்கவும்
-சாஸ்த்ர தத்வம் நானே உபாயமும் நானே -கர்மங்களை சாஸ்திரம் படி செய்ய யோக்யதை பெற்று உயர்ந்த ப்ராப்யமான என்னை அடைவாய்

———————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –