Archive for the ‘Kannan’ Category

ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் -அருளிச் செய்த ஸ்ரீ மதுராஷ்டகம் –

March 10, 2018

ஸ்ரீ நாத் –முதலில் பிரதிஷ்டை செய்து அருளியவர்
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர்-1479–1530-புஷ்ட்டி மார்க்க வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் – ஆந்திர -முன்னோர்
ஸ்ரீ பால கிருஷ்ணன் புஷ்டியான அனுக்ரஹம் –

ஸ்ரீ மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம் -புண்யா பாப ஹரி ஸூபா -வடமதுரை மன்னு-யுகங்கள் தோறும் -வாமன ஆஸ்ரமம் –
சத்ருக்கனன் -லவணாஸூரன்/ஸ்ரீ கிருஷ்ண கா ஜென்ம பூமி -பெயரிலே மதுரம் –
மதுரையார் மன்னன் அடி நிலை தொட்டு எங்கும் அதிரப் புகுரக் கானாக் கண்டேன் –மிகவும் விரும்பிய திரு நாமம் –
விதி வாக்கியம் -அநு வாதம் வாக்கியம் இரண்டும் உண்டே
ஸ்ரவணம்-விதி இல்லை -ஆசை வந்தால் தான் கேட்க வருகிறான் -மனனம் அவனே பண்ணுவான் –
கேட்பதும் மனனம் பண்ணுவதும் விதி இல்லை
அடுத்து அனவ்ரத சிந்தனம் ஒழுக்கம் த்யான மாத்திரம் -நிதித்யாஸனம் -விதி வாக்கியம் –
ஆசை -உண்ண பசி போலே –இத்தை வளர்க்கவே இது போன்ற ஸ்லோகங்கள் –
அவன் -பிரிய தமரானவர்களை தானே வரித்து -தன்னைக் காட்டுகிறான் -சததம் கீர்த்த யந்த –தாதாமி புத்தி பூர்வகம்
தேஷாம் நிதயாபி யுக்தாம் -பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் -சேர்ந்தே இருக்க ஆசை கொண்டவர் –
தாதாமி புத்தி யோகம் -கொடுக்கும் பொழுது ப்ரீதி உடன் கொடுக்கிறான் -பக்தி என்றாலே ப்ரீதி தானே –
ஆகையால் இப்படி கொண்டு கூட்டுப் பொருள்
உன் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்றே இருத்தி -பெரிய திருவந்தாதி –
வைகும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ வைகுண்டம் -நினைவே அமுதம்-நனைந்த சிந்தனையால் மோக்ஷம் பெறுவோம் –

அதரம் மதுரம் –
திருவாய் -திரு உதடுகள் -உபதேசம் -இனிமை -பவள வாய் -பார்த்து நம் உதடு பாட துடிக்கும்
வாலியதோர் கனி கொல்—கோலம் திகழ் திரள் பவளம் –7-7-3-அபூத உவமை —
நீல நெடு முகில் போல் –திரு மேனி அம்மான் -தொண்டை வாய் –திசைகள் எல்லாம் –
வாய் அழகர் -சம்பாஷ மான இவ–நம்பெருமாள் புன்சிரிப்பால் குழி -ஈர்க்கும் –
செய்ய வாய் ஐயோ என் சிந்தை கவர்ந்ததுவே –அபயம் ஹஸ்த முத்திரை புரியாமல் இருந்தால்
குவிந்த உதடால் மாஸூச சொல்ல –செங்கனி வாய் –நெஞ்சம் நிறைக்கும் – -கோவை வாயாள் -அபிமத அநு ரூபம் –
வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு -அஷ்ட புஜத்து எம்பெருமான் –
கழுத்தை உதட்டாட்டம் கண்டு -மயங்கினது போலே -/
கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து –/
ஸ்மித புல்ல அதர பல்லவம் -கொழுந்து போலே அன்றோ –
வதனம் மதுரம் –
மையல் ஏற்றி மயக்க வல்ல மாய மந்த்ரம் கொலோ –புண்டரீகம் தடாகம் -திரு முகம் செங்கமலம் —
குண்டலம் தோடு -ஆண் பெண்- -/ தாமரை தாதுக்கள்-நீண்டு நுனியில் உருண்டு -கிரீட மகுட -சூடா வதம்ச –
பெரியவன் –ஆதி ராஜ்ய ஜல்பிகா /
வண்டுகள் ஒத்த திருக் குழல்கள் -மை வண்ண நறுங்குஞ்சி குழல் பின் தாழ-மதுவை உண்ண /
கபோலம்–யசோதை அன்பு கையால் ஸ்பர்சம் பருத்து -அழகர் இடம் இன்றும் சேவிக்கலாம் –
நயனம் மதுரம் –
கருணை வெள்ளம் அகப்படாமல் இருக்க திரு மணத் தூண்கள் -கருணா பிரவாஹம் -குண பிரவாஹம் பெருமாள் இடம் இருந்து –
நவ ரசம் -ஸ்திரம் –பெறும் கேழலார் தம் பெறும் கண் மலர் புண்டரீகம் -நம் மேல் ஒருங்கே பிறழ வைத்து –
எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியான் என் பைம் தாமரைக் கண்ணன் –
குருகைக் காவல் அப்பன் -ஆளவந்தார் – சொட்டை குலத்தில் உதித்தார் இங்கே வந்தார் உண்டோ -ஐதிக்யம்-
ஆ முதல்வன் -என்று கடாக்ஷம் -ஸ்திரம் தானே –
எழில் கொள் தாம்பு –அழுத கையும் அஞ்சு நோக்கும் அந்நோக்கும் -நம்பி ஹனுமந்த தாசர் -திருவாராதன கிராமம் -ராமானுஜர் -ஐதிக்யம் –
கரியவாகி புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடே நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் -பக்த ஸூர்யனால் மலரும் தாமரைக் கண்கள் –
கப்யாசம் புண்டரீக அக்ஷிணீ/ ராஜீவ லோசனன் -ந யுத்த யோக்யதாம் –
இணைக் கூற்றங்களோ அறியேன் -க ஸ் ஸ்ரீ சரியா கஹா புண்டரீகாஷா /கோபம்-நரசிம்ஹன் – தயை அனைத்தும் காட்டுமே /
செங்கண் சிறிச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
எம் பச்யதே புருஷோத்தமன் -ஜெயமான மது ஸூதன கடாக்ஷம்
சிரமணி –நெடு நோக்கு கொள்ளும் பத்த விலோசனத்துக்கு என்னை உய்த்திடுமின் -சபரி -விதுரன் -ரிஷி பத்தினிகள் -அனுக்ரஹம் உண்டே
பரிகாசமும் -கோபிகள் -சிற்றில் -முற்றத்தூடு புகுந்து -முகம் காட்டி முறுவல் செய்து -சிந்தையும் சிதைக்கக் கடவையோ –
எதிர்பார்த்து காத்து இருக்கும் -ஆற்றங்கரை கிடக்கும் கண்ணன் -கடல் கிடக்கும் மாயன் –
சிக்கென செங்கண் மாலே ஆவியே -நான் உன்னை விடேன்-
ஹசிதம் மதுரம்
புன்முறுவல் -பிரகசன்னிவே பாரத -அர்ஜுனன் விசாகம்–சிரித்து கொண்டே ஸ்ரீ கீதா உபதேசம் –
கன்றினை வால் ஓலை கட்டி —
ஹ்ருதயம் மதுரம்
திரு மார்பே -என்றும் -திரு உள்ளம் என்றும் -ஸுஹார்த்தாம் ஸர்வ பூதானாம் -முதல் படி ஈஸ்வரஸ்ய ஸுஹார்த்தம் -கோர மாதவம் செய்தனன் –திரு ஆர
மார்பு அதன்றோ-
தாராய வண்டு உழுத வரை மார்பன் என்கின்றாளால் -வக்ஷஸ்தலம் திருத் துளசி மாலை -ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -ஸ்ரீ வத்சம் -ஸ்ரீ கமலா -விமலம் விசாலம் –
கமனம் மதுரம்
நடை -வ்யாக்ர சிம்ம கஜ ரிஷப சர்ப்ப கதிகள்/ நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம்,
கோபம் தேஜஸ் கர்வம் பெருமிதம் -இங்கனே போந்து அருளி -சீரிய சிங்கம் –
போட்டி போட்டுக் கொண்டு இரண்டு திருவடிகள் வந்து ரஷிக்கும் -எவ்வாறு நடந்தனையோ எம்மிராமாவோ -சீதா மத்யே -அக்ர பிரதயோ ராமா –
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ –பேசி வாழி கேசனே -சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ -வருக வருக நம்பி வாமன நம்பி
வா போ வந்து ஒருகால் கண்டு போ –கச்சதி ப்ராதரத்தி -நடை அழகில் மயங்கி கைங்கர்யம் கெடாமல் -ராகவ ஸிம்ஹம்–
நம்மாழ்வார் நாச்சியார் திருக் கோலம் -இராப்பத்து ஏழாம் திரு நாள் திருக் கைத் தலை சேவை இன்றும் சேவிக்கலாம்
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

———————-

வசனம் மதுரம்
திரு வாக்கு –பேச்சு வார்த்தை சொல் -மூன்றும் உண்டே –
திருவரங்க செல்வனார் பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராதே-பேச்சு ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
சொல்லும் பொய்யானால் -நானும் பிறந்தமை பொய்/
ஸ்ரீ ராம சரம ஸ்லோகம் -சொல்
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பர் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சரம ஸ்லோகம் -வார்த்தை
பாவி நீ என்று ஓன்று நீ சொல்லாய் என் முன்னால் காண வந்தே -தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே –
வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -கொண்டாடுகிறார் வால்மீகி -அபயப்ரதானம் -மஞ்சு பாஷீ மிருத பாஷீ பூர்வ பாஷீ ராகவா –
உனக்கு ஒரு வார்த்தை எங்களுக்கு வாழ்வு மாஸூச –
அர்ச்சா சமாதி குலைத்து வசனம் மதுரம் –திரு விளக்கு பிச்சன் -தொண்டமான் சக்ரவர்த்தி -திருக் கச்சி நம்பி –
சரிதம் மதுரம் -சேஷ்டிதங்கள்
அது இது உது என்னாலாவன -நைவிக்குமே/-சாரித்ரேன கோ யுக்தா -இஷுவாகு வம்ச பிரபவா /
ஜென்ம கர்ம மே திவ்யம் /அவதார ரஹஸ்ய ஞானம் -அதே பிறவியிலே மோக்ஷம் -பக்தனுக்கும் /
வசனம் மதுரம் –
வஸ்திரம்
அரைச் சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றதாம் என் சிந்தனையே /செவ்வரத்த உடை ஆடை அதன் மேல் ஓர் சிவலிகை — கச்சு என்கின்றாளால்/
ஐயோ அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -/பவ்வ நீர் உடை ஆடை யாக சுற்றி –பவனம் மெய்யா -அண்டம் திருமுடி /திரு மாலே கட்டுரையே –
கைலி –நம் பெருமாள் -மாற்றுவதே அழகு –துலுக்க நாச்சியாருக்காக சாத்திக் கொள்கிறார்
வலிதம் மதுரம் —
மூன்று மடிப்புக்கள் கழுத்திலும் வயிற்றிலும் உண்டே
யா தாமோதர -உதர பந்தம் –சேஷி திரு இலச்சினை –
திரு வயிற்று உதர பந்தம் -பெற்ற வயிற்றுக்கு பட்டம் –
வரத வலி த்ரயம் -பிரதான திரு ஆபரணம் –
நஞ்சீயர் திரைக்குள்ளே -ஏகாந்த தழும்பு சேவிக்க ஆசை -பிரதம விபூஷணம் / தாமோதரனை ஆமோ தரம் அறிய –
தத்வ த்ரயம்-ஞான பக்தி வைராக்யம் -பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி -முக்குணம் தாண்டி -ரஹஸ்ய த்ரயம் –
மூன்று பாதங்கள் -மூன்று அக்ஷரங்கள் -மண்டப த்ரயம் காட்டும் –
தேசிகன் -பெறும் தேவி தாயார் ஸ்வர்ண -கனக வளைய முத்ரா –
சலிதம் மதுரம் –
அசைவே மதுரம் –ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று -மூரி நிமிர்ந்து முழங்கி புறப்பட்டு
முன் இருந்த தானத்தே -தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்/
கிடந்த நாள் கிடந்தாய் –உன் திரு உடம்பு அசைய / எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே -ஆராவமுத ஆழ்வார் – திரு மழிசை பிரான் -/
அசைவில் அமரர் தலைவா -அசையா நீ எழுந்து இருப்பதா வாழி –உத்தான சயன -உத்யோக சயனம் /
சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் -அசைந்து -காட்டி அருளி -இங்கிதம் நிமிஷ தஞ்சை தாவகம்–நீ பண்ணுவதே ரம்யம் அத்புதம் அதி பிரிய கரம்
தவழ்ந்து போய் என் மகன் கோவிந்தன் புழுதி அழைக்கின்றான் -நீ இங்கே நோக்கி போ -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் –
கிடங்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்
பிரமிதம் மதுரம்
சுழற்சி மதுரம் -ராஸக்ரீடை -/ அங்கனாம் அங்கனாம் அந்தரே மாதவா -கோபிகள் கண்ணன் -/தோளுடன் தோள் கோத்து-
கோபிகா கீதம் -குரவை கூத்து -கோப வேஷ பரிகம்மிதா -பஞ்சாவதம்ச -மயில் பீலி சூடி —
ஒருவர் இருவர் ஓர் மூவர் என உருவு கரந்து -சுழன்று –
ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து —
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

————————————————

வேணூர் மதுரா
விசித்திர வேஷம் –செவி ஆட்ட கில்லாவே – /அத்புதம் கேளீர் -/உபதேசம் ஆச்சார்யர் மூலம் போலே புல்லாங்குழல் -கானம் -சப்த ஸ்வரம் –
சஜாதீயர் ஆச்சார்யர் –விஜாதீயர் அவன் /
வெள்கி மயங்கி ஆடல் பாடல் மறந்தனர் தாமே -/எழுது சித்ரங்கள் போல் நின்றன /
ரேனூர் மதுரா
ஸ்ரீ பாத ரேனு-சித்ரா கல்பா லாங்கனி-வலம் காதில் மேல் தோன்றி பூ அணிந்து –
புழுதி அளந்த பொன் மேனி காண பெரிதும் உகப்பன் ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர் -விளையாடு புழுதியும் கொண்டு – -நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும் -/புனிதனோடு காப்பு நான் கட்ட -இதுவே இவன் ஆச்சாரம்
தவழ்ந்து எழுந்து ஓர் தளர் நடையால் — மண்ணில் செம்பொடி ஆடி வந்து என் தன் மார்பினில் –பெற்றிலேன் அந்தோ –
கோபால வேஷம் -கற்றுத் தூளி –தூசரிதமான திருக் குழலும் —
ஸைன்ய தூசி -சேனா -தூளி தூசரிதம் -பாரத சாமரம்
பாத தூளி படித்தலால் இவ்வுலகம் பாக்யம் -தொண்டர் அடிப் பொடி
பாணீர் மதுரா
கைத்தலங்கள் வந்து காணீரே –சங்கும் நேமியும் நிலாவிய -ரேகைகள் -யசோதை வளர்க்கும் பிள்ளை -நாராயணன் இல்லை –
அத்புதம் பாலகம் -/ கராவிந்தேனே –பால முகுந்தம் -/உந்தை யாவன் –நிஷ்காரணம் ஜகத் பிதா –
விரலாலே காட்ட -நந்தன் பெற்றனர் -வஸூ தேவன் இழந்தான் -எடுத்த பேராளன் –
முழுதும் வெண்ணெய் அலைந்து அலைந்து தொட்டு உண்ணும் –தாமரைக் கை —
கொட்டாய் சப்பாணி -பிளந்திட்ட கைகளால்
பாணி சிவந்தது ஊன்றி தவழ்ந்ததாலா -சாட்டை ஒட்டியா -தேரோட்டி கடிவாளத்தாலா –
திதியோதனம் ஊறுகாய்-கண் எச்சி படும்படி
செந்தாமரை கை விரல்கள் கோலம் அழிந்தில -வாடிற்றல –திரு உகிர் நொந்தும் இல –
கை வண்ணம் தாமரை -வாய் கமலம் கண் இணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே பாணி கிரஹணம் -முறை –
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -அஞ்சேல் என்ற திருக் கைகள்
பாதவ் மதுரா
திருவடி தாமரைகள் -தானே சுவைத்து பார்ப்பான் -/பிடித்து சுவைத்து உண்ணும் பாத கமலங்கள் வந்து காணீரே
கிடங்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும் -எடுத்துக் கொள்ளில் மருங்க இருத்திடும் / ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்
கூசிப் பிடிக்கும் மெல்லடிகள் அன்றோ –
சகடாசூர -சகடத்தை சாடிப் போய் -சாடுதைத்த திருவடி -உலகளந்த திருவடி -அவனுக்கும் ரஷகம்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் உள்ளடி பொறித்து அமைந்தால் போல் –
கதா புன -சக்ர சங்க த்வஜம் அங்குசம்
திருப் பொலிந்த சேவடி / தேருக்கு கீழே நாட்டிய
உலகம் அளந்த பொன்னடி -உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே
ந்ருத்யம் மதுரம்
குடமாடு கூத்தன் –குரவை கூத்து -கும்ப நாட்டியம் -காளிங்க நர்த்தனம் -சாரீ ந்ருத்தம் எண்ணிக்கை –
ஹல்லீ ந்ருத்தம் –வண்ண புஷ்ப்ப மாலை / கோஷ்ட்டி ந்ருத்தம் ராஸ க்ரீடை
மன்றமர கூத்தாடும் மைந்தன் -மன்றம் அமரும் படி -மயங்கி அங்கேயே அமர்ந்து
சக்யம் மதுரம்
நட்ப்பு -குகன் ஸூ க்ரீவன் விபீஷணன்
கோபி -பிரசாதம் -சுகர் ஆச்சர்யம் / உத்தவர் -ஸூ தாமா –
விதுரர் / மாலா காரர் / அக்ரூரர் / சஞ்சயன் -18-நாடார் கூட்டம்
ஆத்ம ஸஹர் -அறிவார் உயிரானார் -யாம் பெறும் ஸம்மானம் -அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

—————————–

ஐயப்பாடு அறுத்ததும் ஆதாரம் பெறுக வைப்பதும் அழகன் -அழகையே ஸைன்யமாக கொண்டு -கட்டுப்படுத்துவானே
மால் பால் மனம் சுழித்து மங்கையர் தோள் கை விட வேண்டுமே –
கீதம் மதுரம்
பாட்டு -ஸ்ரீ கீதா ஸூ கீதா -மதுரம் -தத்வ விவேக –இத்யாதி -பார்த்தன் அன்று ஓதிய –கீதாம்ருதம் மஹத் -ஸர்வ உபநிஷத் -சாரம் –
புல்லாங்குழல் கானம் -சங்க நாதமும் கீதமே -168-mile தூரம் —84-இடங்களில் ஸ்ரீ பாகவதம் சப்தாகம்
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் அருளி-84- க்ரோஸம் தூரம் என்பதால்
ஆ நிரை இனம் மீளக் குறித்த சங்க ஒலி -7-லக்ஷம் பசுக்களை இத்தைக் கொண்டே
நைவளமும் –கொண்டு பெண்ணை -நோக்கா –இது அன்றோ எழில் ஆலி என்பான் –
நாணினார் போலே –இறையே –தாசன் -என்று அபிமதம் விஞ்சி –
கான பிரியன் -முடங்கு கேள்வி இசை என்கோ–சாம வேத கீதனே –
பீதம் மதுரம்
குடித்தது -எதுவாய் இருந்தாலும் -அருகிருந்த மோரார் குடம் உருட்டி –கன்றுக் குட்டிக்கு நீர் குடிக்க –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி –
இது முதலில் -உண்பது அப்புறம் -மாறி -பருகி விட்டே உண்பான் -இரண்டுக்கும் வாசி அறியான் என்றுமாம்
பால் உண்ணோம் -நெய் உண்ணோம் -போலே
புக்தம் மதுரம்
உண்டது –வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவான் —என்னை முற்றும் பருகினான் -உண்டு பருகினான்
அப்பம் கலந்த சிற்றுண்டி –அக்காரம் பாலில் கலந்து-சொப்பட நான் சுட்டு வைத்தேன் –
வெண்ணெய் விழுங்கி –ஆராத வெண்ணெய் -வெள்ளி மலை இருந்தது ஒத்த -முப்போதும் கடைந்த வெண்ணெய் –
ஏரார் இடை நோவ- தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி –
கை விரல் அனைத்தும் வாரி வாய்க் கொண்ட அடிசில் மிச்சல் உண்ணப் பெற்றிலேன் -எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே
குடத்தோடு சாய்த்துப் பருகி -குடத் தயிர் சாய்த்து பருகி —சாளக்கிராமம் உடைய நம்பி சாய்த்து பருகிட்டு -வளையலும் காணேன் –
கன்னல் -இலட்டு வத்தோடும் -சீடை கார் எள்ளின் உண்டை -என்னகம் என்று வைத்துப் போந்தேன்–இவன் புக்கு அவற்றை பெருக்கிப் போனான்
பின்னும் அகம் புக்கு உறியை நோக்கி வெண்ணெயும் சோதிக்கின்றான் -உன் மகனைக் கூவிக் கொள்ளாய் –
சுக்தம் மதுரம்
தூக்கமே மதுரம் -பையத் துயின்ற பரமன் -/உறங்குவான் போல் யோகு செய்து -கிடந்தவாறும் நினைப்பு அரியன
அன்று வெக்கணை கிடந்தது –என் நெஞ்சுள்ளே –
புளிங்குடி கிடந்தது –தெளிந்த என் நெஞ்சம் அகம் கழியாமல் /
கிடந்தநாள் கிடந்தாய் எத்தனை நாள் கிடப்பாய் -அரவின் அணை மிசை கிடந்த மாயனாய் /
ஸ்படிக சிலை -பெருமாள் –சிறு காக்கை முலை தீண்ட -ஸ்ரீ மான் ஸூக ஸூப்த பரந்தபன்/ ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று/
ஸ்வரூப த்யானம் -/டோலத்சவம்-
ரூபம் மதுரம்
காந்தா –அத்தியாச்சார்யம்-சாஷாத் மன்மத மன்மதன்-அவனும் மடல் எடுக்க வேண்டும்படி -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபராஹினாம்-
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் -மின்னு மா மகர குண்டலங்கள் -ஆடினால் தானே ஓளி வீசி -முக காந்தி குழல் காந்தி வாசி –
முத்துப்பல் ஓளி யாலே வா ஸூ தேவர் -தேவகி –/ மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் /
நீல தோய்த்த மத்யஸ்த -மேகம் மின்னல் வெட்டு -சந்திரன் ஓளி -வானவில் நினைத்து உபாஸிக்க -உபநிஷத் சொல்லுமே –
திகழ்கின்ற –திரு மார்பில் -திகழும் மங்கையோடும் -/முடிச்சோதியாய் –உனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ -திருமாலே கட்டுரையே
நிறைந்த சோதி வெள்ளம் -சூழ்ந்த பொன் மேனியோடும் நிறைந்து என்னுள்ளே ஒழிந்தான்-
அருவமும் எண்ணிறந்த உருவங்களில் ஒன்றே -வாரா வருவாய் –வாரா அருவாய்
ஆதாயம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த
பஞ்ச உபநிஷத் சக்தி மயம் -/
திலகம் மதுரம்
ஊர்த்வ புண்டர திலகம் -பஹு மாணாத்-உத்தர உபரி பக்த ஜனாதி -நம்மை மேலே தூக்கி செல்லவே / இனிமை அறியவே –
தன் திரு நாமத்தை தானே சாத்தி -கம்பர் –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

—————————————-

கரணம் மதுரம்
லாவண்யம் ஸுந்தர்யம்–கொள்கின்ற கோள் இருளை –அன்று மாயன் குழல் –
சுட்டுரைத்த பொன் ஒவ்வாதே –கரும்பு வில் போன்ற திருப் புருவம் –
ஆபரணங்களுக்கும் அழகூட்டும் பெருமாள் –/அப்ராக்ருதம் -/ எழு கமலா பூ அழகர் /ஸுந்தர்ய அருவி சுழி -திரு நாபீ-உந்தித் தாமரை –
முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் -கோல திருக் குறுங்குடி நம்பியை -என் சொல்லி நான் மறப்பேனோ /
ஹிரண்ய மஸ்ரு ஹிரண்ய கேச
தரணம் மதுரம்
தாண்டுவிக்கிறார் / வழுக்குப் பாறை –ஸூ கர்- திருவடி படும்படி பாக்யம் –ஸிம்ஹம் புழு மலை தாண்டிய கதை –
வைகுந்தன் என்பதோர் தோனி பெறாது உழல்கின்றேன்
வைதிக புத்ரன் கதை -ஒரு நாள் ஒரு பொழுதில் உடலோடு கொண்டு கொடுத்தவனைப் பெற்று இனி என் குறை
கண்ணன் ரூபம் சேவிக்க ஆசை கொண்ட ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ
அத்யயன உத்சவம் -நம்மாழ்வார் திருவடி சேவை -எங்கும் உண்டே -க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்
ஹரணம் மதுரம்
அவன் திருட்டே மதுரம் -வெண்ணெய் உடம்பு முழுவதும் பூசிக் கொண்டே –
விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் -வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய்
திருட்டு ஒரு நாள் இல்லையே -கச்வம் பால –பாலானுஜன் -மன் மந்த்ர சங்கையா-
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் தேஜஸ் கொண்டே திருட்டு / வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றம் கொண்ட ஆளு கூத்து அப்பன் —
துன்னு படல் திறந்து புக்கு –திருமங்கை ஆழ்வார் போட்டி -ஸ்வர்ண விக்ரஹம் -எந்திரத்துக்கு உள்ளே -மதிள் கைங்கர்யம்
ரமணம் மதுரம்
விளையாட்டு –கண்ணை புரட்டு விழுந்து களகண்டு செய்யும் பிரான் – -அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்
விளக்கில் வீட்டில் பூச்சி போலே ஆஸிரர்கள் -ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி விளக்கு -பால் குடிக்க உயிரும் சேர்ந்து
ரமண ரேடி -இன்றும் மணலில் உருண்டு வெட்கம் இல்லாமல்
வமிதம் மதுரம்
தாம்பூல ஸ்ரவணம் / தூய பெரு நீர் யமுனை / உமிழும் பொன் வட்டில் பிடித்து புகப் பெறுவேன் /
சமிதம் மதுரம்
பிரளய ஆபத்தில் -வையம் எழும் கண்டாள் பிள்ளை வாய்க்குள்ளே / ப்ரஹ்மாண்டம் ஜிஹாத் -மண் பிரசாதம்
நெய்யூண் மாற்று மருந்து /
முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் -மஞ்சாரா -எஞ்சாமல் வயிற்றில் அடக்கி -உண்டும் உமிழ்ந்து –
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம்

—————————-

மதுரா பெண் பால் /மதுரம் ஆண்பால் மதுரம் வரும் -சப்தத்துக்கே லிங்கம் சமஸ்க்ருதம் /
உஞ்சா மதுரம்
பறை வாத்யம் -இடுப்பில் கட்டி குடக் கூத்து-குரவைக் கூத்து ராஸ க்ரீடை -ஜல க்ரீடை மூன்றாவது
விளையாட்டு –ஆர் ஆர் எனச் சொல்லி ஆடும் அது கண்டு —வாராயோ –சென்றேன் என் வல் வினையால்
பறை -திருப்பாவை -/ புருஷார்த்தம் –தாத்பர்யம் அறியாமல் -சீதை -திரும்பி இங்கு /
ஜாம்பவான் பறை -சாலப் பெறும் பறை -தான் கட்டின பறை –
கோவிந்தன் வருகின்ற கூட்டம் -தளைகளும் தொங்கலும் -மயில் பீலி கொடை–
தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி – -தாள் பீலி குழல்கள் கீதமும் ஆகி எங்கும்
மலை கொலோ வருகிறது என்று –
பாலா மதுரா
மாலா -பாட பேதம் -கோப கோபி மேலே வரும் -அதுவே பருவ பரம்
புஷ்பங்கள் தொடுக்கப் பட்ட -காட்டுப் பூ மல்லிகைக்கு பாலா என்று பெயர்
ரமணம் -ஸ்மரணம் -கீழே பாட பேதம் /
செண்பகப் பூ சூட்ட வாராய் -/ ப்ராத கால புஷ்ப்பம் செண்பகம் -/
அனந்தாழ்வான் -மாலாகாரர்/ சுமந்து மா மலர் தீபம் கொண்டு -பாசுரம் ஐதிக்யம் /
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -குறும்பு அறுத்த நம்பி /தொண்டைமான் சக்கரவர்த்தி ஸ்வர்ண புஷ்ப்பம் /
மல்லிகை பூ -சாயங்கால பூ / பாதிரிப் பூ -பச்சை தமனகம் சேர்த்து -தவன உத்சவம் -/
மருவும் தவனமும் சேர்த்து -அடுத்து -/ செங்கழு நீர் ஐந்தாவது -விடிந்தால் வாய் நெகிழும் /
பின்னை பூ -பின்னை மர வாஹனம் உண்டே /குருக்கத்தி பூ அடுத்து /
இருவாட்சி கடைசியில் -நம்பெருமாள் மாலை பிரசாதம் தனியாக தெரியுமே –விருட்சி பூ /
சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடியையும் சேர்த்து அவனுக்கு சூட்டினார் -/
யமுனா மதுரா
தூய பெரு நீர் யமுனை –திருவடி தீண்ட பெருகி பின் வற்றிக் கொடுத்ததே -ஜானு மாத்திரம் /
மன்றமர கூத்தாடியே -வட திருவேங்கட மைந்தன் /
யமுனாச்சார்யர் -யமுனைத் துறைவன் -/பலராமன் -ராம் காட் -ஷீர் காட் வஸ்திர லீலை /கோவர்த்தன கிரி -21-மைல் சுற்றளவு -/
வீஸீ மதுரா
அலைகள் –தரங்கம் -சம்சார சுக துக்கம் மாறுவது போலே -ஆவாரார் துணை
சலிலம் மதுரம்
தண்ணீர் -அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும் -/பிள்ளை கார்யம் இடம் கண்டு -காரணத்தில் இருக்குமே /
யுத்த பூமியில் மோ ழை எழுவித்தான் / இட்டமான பசுக்களை இனிது மருத்து நீராட்டி -/
தெளிவில்லா கலங்கல் காவேரி -தெண்ணீர் பொன்னி–மாப்பிளை பார்க்க வரும் கலக்கம் -பிரிந்து போகும் கலக்கம் /
கமலம் மதுரம்
அடித்தலமும் தாமரை –அங்கைகளும் பங்கயமே என்கின்றாளால் / ஆசன பத்மம் -தோற்று தாங்கும் திருவடித் தாமரை /
ஒப்பாகா –/கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் -போலும் கண் இணையும் அரவிந்தம் –அடியும் அஃதே -/ஆரோகணம் அவரோகணம் இல்லாமல் –
திருக் கல்யாணம் -பாணி கிரஹணம் -மந்த்ரம் வாயால் சொல்லி -கண்ணால் இவளையே நோக்கி -தோற்று விழுந்த திருவடி –
சப்த பதிக்கு திருவடி -கையைப் பிடித்து -வாயால் மந்த்ரம் சொல்லி -கண்ணால் முகத்தை பார்த்து தான் சொல்ல வேண்டும்
ஸர்வ லோக மகேஸ்வரன் வெட்கப்படாமல் -கண்டு -அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே –
பா மருவு மூ உலகம் படைத்த பத்ம நாபாவோ—அளந்த -பத்ம பாதாவோ –தாமரைக் கண்ணாவோ –தனியேன்
கரை புரண்டு –அரவம் சுமப்பது அஞ்சன மலை -அம்மலை பூத்தது அரவிந்த வனம் –அரவிந்த மலர் தோறும் அதிசயம் உள்ளதே -/
கண்ணை தனியாக -அடியேனை பாட வைத்ததால் –
கமலக் கண் என்னும் நெடும் கயிறு -அமலங்களாக விழிக்கும்
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம்

———————————–

கோபீ மதுரா
-5-லக்ஷம் -காத்யாயினி நோம்பு -சொல்லும் அவிடு ஸ்ருதியும் / கண்ணனை கையிலே வைத்துள்ளார்கள்
த்வதீய -கம்பீர -மநோ அநு சாரீ -வேதம் பின் செல்லுமே -வ்ரஜை ஸ்த்ரீகள் கண் அடி படவே அவதாரம் /
உத்தவர் ஞான உபதேசம் செய்ய வந்து பக்தி கற்று வந்தார் -ஞானம் அக்னியால் எல்லாம் போக்கலாம் -முயல வந்து –
காளியனாக அநு காரம் / கோவிந்தா வாங்கலையோ -/ மண்ணை இருந்து துழாவி வாமனன் மண் இது என்னும் /
ஆண் உடையுடன் எப்படி நுழைந்தீர் -கோகுலத்துக்குள் –
லீலா மதுரா
சேஷ்டிதங்கள் அனைத்தும் மதுரம் -அவதரித்ததே மதுரம் -வண்ண மாடங்கள் சூழ் -/ ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து
விளையாட்டாக பூதனை முதல் கேசி வரை -மிச்சம் இல்லாமல் அனைவரையும் முடித்து /அரவம் அடல் வேழம்-10- சேஷ்டிதங்கள் ஒரே பாசுரம் -/
யுக்தம் மதுரம்
அவர்கள் உடன் கூடியதும் ஆடியதும் -சம்யோகம் -யோகம் -சேர்க்கை – மதுரம்
பரீக்ஷித் -தர்ம ஸ்தாபனம் -பண்ண வந்த -இப்படி செய்யலாமோ -அக்னி -அனைத்தையும் புனிதமாக்கும் –
சர்வதவசாகம் -சர்வாந்தராமி -உடல் மிசை உயிர் என எங்கும் பரந்துளன் -சரீராத்மா பாவம் -சரீர த்வாரா ஆடினால் என்ன நேராக —
சரீர சம்பந்தமே இல்லையே -ஆத்ம சம்பந்தம் தானே
முக்தம் மதுரம்
பிரிவும் மதுரம் -கோபீகா கீதம் –விரஹம்-குடில குந்தளம்–நீண்டு சுழன்று செறிந்துன் நேத்து கடை சுருண்டு கரு நீலம் –
இரட்டை திருவடி –அஹங்காரம் -தூக்கி கொள்ளச் சொல்ல -ஆழ்ந்த ஒரு திருவடி இணை -ஒருத்தி அழ-
பூ கொத்து பறித்து வைத்து -குனிய -காண வில்லையே
சுரத்துடன் அழுது-
த்ருஷ்டம் மதுரம்
கடாக்ஷம் -செங்கண் சிறுச் சிறிதே -ஜெயமான புருஷன் எம் பச்யதி -சாத்விக சிரத்தை -நெடு நோக்கு புண்டரீகாக்ஷன்
வேண்டாத துரியோதனனுக்கும் -பீஷ்ம த்ரோண -கிம் அர்த்தம் புண்டரீகாஷா -புக்தம் விதுர போஜனம் –
அழல விழித்தான் அச்சோ அச்சோ -பார்வையால் துச்சோதனனை-இத்யாதிகளை – நிரசித்து –
அஹம் காலோஸ்மி நிமித்தம் தான் அர்ஜுனா நீ —
சிஷ்டம் மதுரம்
மிச்சல் -போனகம் செய்த சேடம் –நிவேதனம் பண்ணிய மிச்சல் -இல்லை என்றால் பாப உருண்டைகள் –
பரமன் உண்ட எச்சில் நச்சினேன் -லஷ்மணன் -தாரை இடம் –
மதுராதிபதயே அகிலம் மதுரம்

——————————————

கோபா மதுரா
கோபர்கள் -கோப குமாரர்கள் -தன்னேராயிரம்-கை கலந்து –திருட்டுக்கு துணை -பொத்த உரலை கவிழ்த்து- –
பிரசாதம் கை கலந்து -பிரமனுக்கு கற்றுக் கொடுத்த பாடம் -சென்று செருச் செய்யம் குற்றம் ஓன்று இல்லாத கோபர் -/
நல் செல்வன் -இருவரும் உண்டே -சாமான்ய விசேஷ தர்மங்கள் /லஷ்மணன் அக்னி கார்யம் செய்யும் அன்று தான் இவன் பால் கறப்பான்
தோழன்மார் கண்டதே –செண்டு கோல் மேலாடை இத்யாதி -ஒரு கையால் ஒருவன் தன் தோள் ஊன்றி
ஸத்ய பாமை -பின்பு -தோள் கொடுப்பாள்
காவோ மதுரா
பசுக்களும் கன்றுகளும் -ஏற்ற கலங்கள் எதிர் கொண்டு மீதளிக்கும் -வள்ளல் பெறும் பசுக்கள் –
கணங்கள் பல -கற்று கறவை -கறவைகள்–பல பன்மை
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -இட்டமான பசுக்களை –கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் –
ஆ மருவி அப்பன் -கோ சகன் -தேர் அழுந்தூர் -நிரை மேய்த்து அமரர் கோமான் –
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தான் -நெருஞ்சி முள் காட்டை மேய்ச்சல் நிலம்
யஷ்ட்டிர் மதுரா
கையில் கோல் -கொள்ளா மாக் கோல் -பார்த்தசாரதி -கையிலே பிடித்த -கோபால வேஷம் –
ஸ்ருஷ்ட்டிர் மதுரா
இயல்பு -குழந்தைகள் / ப்ரத்யும்னன் -அநிருத்தினான் -16008-ஒவ் ஒருவருக்கும் -10-அஷ்ட மஹிஷிகள்
குழந்தை பேறுக்கு ராம மந்த்ரம் -சொத்துக்கு கிருஷ்ண மந்த்ரம் –
கைலாச யாத்திரையில் -கள்வா –ருக்மிணி தேவி உடன் -சென்று -/
தலிதம் மதுரம்
உடைந்த மண் பாத்திரம் கண்ணன் கை ஸ்பர்சம் -இதுவும் மதுரம் -வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு
அதன் ஓசை கேட்க்கும் உய்க்கும் கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி
ஆத்மாவை ஸ்வா கருத்து சரீரம் விடுவதை
ததீ பாண்டன் -வ்ருத்தாந்தம் -இங்கு இல்லை என்றேனோ -ததி பாண்டனைப் போலே –
ததி பாண்டன் பிரகலாதன் இருவர் இடம் உள்ள பக்தியே முக்கியம்
முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாழி யும்-
பலிதம் மதுரம்
பழம் -காய்-கண்ணன் அமுத செய்த சேஷம் -பலமும் சொல்லி நிகமிக்கிறார்
அவன் உண்ட மிச்சலே பலம் -முக்தி -மோக்ஷம் அங்கு காவு காவு தானே -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் -உண்டதும் உமிழ்ந்ததுமே
என் அமுதினைக் கண்டா கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -போலே இங்கும் பல ஸ்ம்ருதி இல்லாமல் –
இந்த ஸ்லோகம் சொல்வதே கேட்பதே பலம் பூமாதிகரணம் -போலே இதுவே பூமா –
மதுராதிபதியே அகிலம் மதுரம் –

-48-மதுரங்கள் -அனைத்தும் மதுரம் அஷ்ட 8-தடவை சொல்லி -நிகமிக்கிறார்

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வல்லபாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Advertisements

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் – -2–சாங்க்ய யோகம் —

June 14, 2017

கஸ்தூரி திலகம் -லலாட பாடலே வக்ஷஸ்தலே கௌஸ்துபம் நாஸாக்ரே முத்து பல்லாக்கு —கர தலே வேணு -கரே கங்கணம் -ஸர்வாங்கே ஹரி சந்தனம்
ஸூ லலிதம் -கண்டேஸ் முக்தா வலீ கோப ஸ்த்ரீ பரி வேஷ்டிதோ விஜயதே கோபால சூடாமணி -விஜய சாரதி -பார்த்த சாரதி தேரோட்டி ஆசைப்பட்டு -தேர்ப்பாகு –
—————————–
அஸ்தான ஸ்நேக காருண்ய தர்ம அதர்ம தியாகுலம்
பார்த்தம் ப்ரபன்ன முத்திச்ய சாஸ்திர ரவதரணம் க்ருதம்—ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்–5-
காட்டாக கூடாத இடத்தில் ஸ்நேஹம் -காருண்யம் -தர்ம அதர்ம விவேகம் இல்லாமல் –மூன்று தோஷங்கள் –

நித்யாத்மா சங்க கர்மேஹா கோசரா சாங்க்ய யோகதீ
த்வதீய ஸ்திததீ லஷா ப்ரோக்தா தந்மோஹ சாந்தயே —ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்—6-
சாங்க்ய யோகம் -உண்மையான அறிவு -ஆத்மாவை பற்றி / பற்றுதல் இல்லாத கர்ம யோகம் பண்ண -மோகம் மயக்கம் தீர்க்க -ஞான யோகி
-கலக்க மாட்டாத-ஸ்திரமான புத்தி யுடன் -செய்வதை உபதேசிக்கிறார் -ஞான யோகம் அடைய கர்ம யோகம் -ஆத்மாவின் நித்யத்வம் சொல்லி –

12 -30 ஆத்மா நித்யம் சொல்லி / 31 –கர்ம யோகம் –53 வரை / 72 வரை ஞான யோகம் -சொல்கிறான் /
புருஷார்த்தம் பெருமை முதலில் சொல்லி அப்புறம் உபாயம் -/

—————————————————-

ஸஞ்ஜய உவாச
தம் ததா கரிபயாவிஷ்டமஷ்ருபூர்ணாகுலேக்ஷணம்.–விஷீதந்தமிதம் வாக்யமுவாச மதுஸூதந—-৷৷2.1৷৷
தேவை இல்லா இடத்தில் கிருபை -கண்ணீர் -விட்டு உடம்பு நடுங்கி –மது சூதனன் -பிரதிபந்தகம் நீக்கி அருள –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
குதஸ்த்வா கஷ்மலமிதம் விஷமே ஸமுபஸ்திதம்.—அநார்யஜுஷ்டமஸ்வர்க்யமகீர்திகரமர்ஜுந—৷৷2.2৷৷
மநோ வியாதி போக்க –கஷ்மலம்–இதம் -தாழ்ந்த அபிப்ராயம் –வரக் கூடாத இடத்தில் -உனக்கா இப்படி – சிறந்த வில்லாளி
–பெரியவர்கள் மனஸ் கெட –கீர்த்தியும் வராது -சுவர்க்கமும் கிட்டாது -எதனால் இப்படி

க்லைப்யம் மா ஸ்ம கம பார்த நைதத்த்வய்யுபபத்யதே.—க்ஷுத்ரம் ஹரிதயதௌர்பல்யம் த்யக்த்வோத்திஷ்ட பரந்தப—৷৷2.3৷৷
அலி போன்ற தன்மை –மனஸ் ஒடிந்து உள்ள தன்மை உன்னிடம் சேராதே -தொலைத்து -எதிரிகளை தப்பிக்க செய்பவனே -எழு-உன்னையே இப்படி தப்பிக்க செய்யலாமோ –

அர்ஜுந உவாச
கதம் பீஷ்மமஹம் சங்க்யே த்ரோணம் ச மதுஸூதந.—இஷுபி ப்ரதியோத்ஸ்யாமி பூஜார்ஹாவரிஸூதந–৷৷2.4৷৷
இங்கும் மது சூதன -சப்தம் –பூஜைக்கு உரியவர் -அம்பை எப்படி -/ சாந்தீபன் சூதனன் இல்லையே உனக்கு பெயர்-

குரூநஹத்வா ஹி மஹாநுபாவாந்–ஷ்ரேயோ போக்தும் பைக்ஷ்யமபீஹ லோகே–ஹத்வார்தகாமாம் ஸ்து குரூநிஹைவ–புஞ்ஜீய போகாந் ருதிரப்ரதிக்தாந்—৷৷2.5৷৷
குருக்களை கொன்று –அனுபவிப்பதை விட பிச்சை எடுக்கலாம் -ஷத்ரியன் இப்படி -அலி பேச்சு -/ குருக்களுக்கு அர்த்தம் பொருளில் ஆசையால் என்னை எதிர்க்கிறார் –
காட்டுக்கு ஓடுகிறேன் -இருந்து என்ன பிரயோஜனம் -மனஸ் உடைந்து எதிர்மறையாக செயல் பட வைக்கும் -தக்ஷிணை கொடுக்க வேன்டும்
ராஜ்யம் கொடுப்பேன் -ரத்த கரை உடன் ராஜ்யம் ஆளவா-

ந சைதத்வித்ம கதரந்நோ கரீயோ–யத்வா ஜயேம யதி வா நோ ஜயேயு–யாநேவ ஹத்வா ந ஜிஜீவிஷாம–ஸ்தேவஸ்திதா ப்ரமுகே தார்தராஷ்ட்ரா—৷৷2.6৷৷
ஓடினாலும் உன்னை கொல்லுவார்களே-என்று கேட்டதாக -கொண்டு பதில் –யுத்தம் முடிவு நான் அறியேன் -யாரை கொன்று நான் ஜீவிக்க முடியாதோ அவர்கள் அன்றோ எதிரில்

கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவம் -பரிச்சாமி த்வாம் தர்மஸம் மூடசேதா–யச்ச்ரேய ஸ்யாந்நிஷ்சதம் ப்ரூஹி தந்மே—ஷிஷ்யஸ்தேஹம் ஷாதி மாம் த்வாம் ப்ரபந்நம்—৷৷2.7৷৷
நல்லது சொல் கேட்க்கிறான் இதில் –மனஸ் துர்பலமான நிலை –தர்மம் எது அதர்மம் எது குழம்பி உள்ளேன் –சிஷ்யன்-பிரபன்னன் -அடி பணிந்து கேட்க்கிறேன்
எது எனக்கு சிறந்தது -என்று நான் நிச்சயமாக அறியும் படி சொல்லி அருள் -ஒரே கேள்வி -700-ஸ்லோகங்கள் -தெரிந்த அத்தனை நல்லதையும் சொல்லி
வள்ளல் தன்மை -பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் இவன் தன்மையால் தானே –
தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்தோர்க்கும் இந்த பரம காருண்யம் உண்டே -கீதாச்சார்யனை பின் பற்றி இவர்கள் –

ந ஹி ப்ரபஷ்யாமி மமாபநுத்யா—த்யச்சோகமுச்சோஷணமிந்த்ரியாணாம்.–அவாப்ய பூமாவஸபத்நமரித்தம்–ராஜ்யம் ஸுராணாமபி சாதிபத்யம்—-৷৷2.8৷৷
கண்ணுக்கு பட வில்லை -என்கிறான் -வேறே உபாயம் உண்டா கண்ணன் கேட்டதாக கொண்டு – சோகம் தீர்க்க -ஓடுவதை விட –
இந்திரியங்களை வற்ற அடிக்கும் சோகம் –மூன்று லோகம் கிடைத்தாலும் இந்த கேள்விக்கு பதில் இல்லையே -என்கிறான்

ஸஞ்ஜய உவாச
ஏவமுக்த்வா ஹரிஷீகேஷம் குடாகேஷ பரந்தப–.ந யோத்ஸ்ய இதி கோவிந்தமுக்த்வா தூஷ்ணீம் பபூவ ஹ—-৷৷2.9৷৷
ஹா ஆச்சர்யம் –தூக்கம் சோம்பல் வென்ற அர்ஜுனன் சோம்பி -கோவிந்தன் இடம் சொல்லி -கோழை போலே சொல்கிறானே –

தமுவாச ஹரிஷீகேஷ ப்ரஹஸந்நிவ பாரத–ஸேநயோருபயோர்மத்யே விஷீதந்தமிதம் வச—৷৷2.10৷৷
சிரித்துக் கொண்டே -மந்த ஸ்மிதம் -பதில் சொல்கிறான் -உபதேசம் -சொல்கிறவர் அழுது சொல்லக் கூடாதே -/ ஆழ்ந்த விஷயம் –
மாய சிரிப்பு -வியாஜ்யமாக ஸ்ரீ கீதை தரப் போகிறேன் -/தேஹாத்ம விபாகம் இல்லாத ஷத்ரியன் / சங்கை உருவாக்கி -பீஷ்மர் துரோணர் நிறுத்தி
-கை காட்டி -வருத்தம் வர வைத்து -சிரிப்பு வருமே -விளையாட்டு பொம்மை தானே நாம்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
அஷோச்யாநந்வஷோசஸ்த்வம் ப்ரஜ்ஞாவாதாம் ஷ்ச பாஷஸே.—கதாஸூநகதாஸூம் ஷ்ச நாநுஷோசந்தி பண்டிதா—-৷৷2.11৷৷
பண்டிதர் வருத்தம் படக் கூடாத விஷயம் -/ இவர்களை பார்த்து வருத்தப் பட கூடாதே -ஞானி போல சில சமயம் பேசுகிறாய் -நீ எந்த கோஷ்ட்டி அறிய முடிய வில்லையே /
சோகம் படக் கூடாத இடத்தில் சோகம் பட்டு -அஞ்ஞானி / பித்ரு பிண்டம் இல்லாமல் -சொல்லி ஞானி போலவும் பேசி / குல ஷயம் குல நாசம் அறிந்தவன்
சாஸ்த்ர ஞானம் அறிந்தவன் -போலவும் பேசி -/வாழ்வதே பரமாத்மாவுக்கு தானே / ஆத்ம தேஹம் வாசி அறிந்தவர் துக்கம் அடைய மாட்டார்களே –
இதுவே ஞானம் -பண்டிதன் போலே நடந்து கொள்-

ந த்வேவாஹம் ஜாது நாஸம் ந த்வம் நேமே ஜநாதிபா—.ந சைவ ந பவிஷ்யாம ஸர்வே வயமத பரம்—৷৷2.12৷৷
நான் நேற்றைக்கு இருந்தேன் இல்லை என்பது இல்லை –அஹம் ஜாது–ந ஆஸம் இது ந /-நீ இன்று இருக்கிறாய் அல்ல என்பது இல்லை –
இரட்டை இல்லை சொல்லி திடமாக -தன்னை -அவனை -ராஜாக்களை -ஜனாதிப -/ ஆத்ம நித்யம் –/ மற்ற புற மதங்களை போக்கி –
சஜாதீய விஜாதீய ஸூகத பேதங்கள் இல்லை என்பர் அத்வைதிகள் -த்ரிவித நிர்விசேஷ திரிவித பேத ரஹித சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம் /
நித்யோ நித்யோனாம் சேதன சேதனாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விஹதாதி காமான் / நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் –

தேஹிநோஸ்மிந்யதா தேஹே கௌமாரம் யௌவநம் ஜரா—.ததா தேஹாந்தரப்ராப்திர்தீரஸ்தத்ர ந முஹ்யதி—৷৷2.13৷৷
தீரர் சோகப் பட மாட்டார் -தேஹி -ஆத்மாவுக்கு சிசு பாலன் குமார காளை மூப்பு மரணம் போலவே அடுத்த சரீரம் கொள்வதும் –

மாத்ராஸ்பர்ஷாஸ்து கௌந்தேய ஷீதோஷ்ணஸுகதுகதா–ஆகமாபாயிநோநித்யாஸ்தாம் ஸ்திதிக்ஷஸ்வ பாரத৷৷2.14৷৷

யம் ஹி ந வ்யதயந்த்யேதே புருஷம் புருஷர்ஷப—ஸமதுகஸுகம் தீரம் ஸோமரிதத்வாய கல்பதே—৷৷2.15৷৷

நாஸதோ வித்யதே பாவோ நாபாவோ வித்யதே ஸத-உபயோரபி-தரிஷ்டோந்தஸ்த்வநயோஸ்தத்த்வதர்ஷிபி–৷৷2.16৷৷

அவிநாஷி து தத்வித்தி யேந ஸர்வமிதம் ததம்.–விநாஷமவ்யயஸ்யாஸ்ய ந கஷ்சத் கர்துமர்ஹதி—৷৷2.17৷৷

அந்தவந்த இமே தேஹா நித்யஸ்யோக்தாஃ ஷரீரிண–அநாஷிநோப்ரமேயஸ்ய தஸ்மாத்யுத்யஸ்வ பாரத—৷৷2.18৷৷
நித்யம் -/-ஞான மயம்/ -கர்ம அனுபவிக்கும் கருவி -/அறியப்படும் பொருள்/ சூஷ்மம்/ ஐந்து வாசிகள் ஆத்மாவுக்கும் தேகத்துக்கும்-

ய ஏநம் வேத்தி ஹந்தாரம் யஷ்சைநம் மந்யதே ஹதம்-உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயம் ஹந்தி ந ஹந்யதே–৷৷2.19৷৷
கொல்லுபவனாக நினைத்தாலோ கொல்லப் பட்டதாக நினைத்தாலோ– ஞானி இல்லையே –

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசி—ந்நாயம் பூத்வா பவிதா வா ந பூய–.அஜோ நித்ய ஷாஷ்வதோயம் புராணோ–ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஷரீரே—৷৷2.20৷৷
விகாரங்கள் -சரீரத்துக்கு -வெட்டப்படுவது இல்லை -பிறப்பு இறப்பு இல்லை -ஏற்படுவதும் அழிவதும் இல்லை -கல்ப ஆதியில் தோற்றம் பிரமனுக்கு -கல்ப -முடிவில் அவனுக்கு –
1000 சதுர் யுகம் அவனுக்கு பகல் / அவனுக்கும் அழிவு காட்ட மீண்டும் சப்தம் –
நித்ய / நைமித்திக்க பிரளயம்-மூன்று லோகம் அழியும்- / பிராகிருத பிரளயம் பிரமனுக்கும் முடிவு /ஆத்யந்திக பிரளயம் -சரணாகதன் திரும்ப மாட்டானே
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதன் /un usual as usual மாறுவதே பழக்கம் /

வேதாவிநாஷிநம் நித்யம் ய ஏநமஜமவ்யயம்.–கதம் ஸ புருஷ பார்த கம் காதயதி ஹந்தி கம்—৷৷2.21৷৷
நித்யம் என்று அறிந்தவன் -கொல்ல முயலுவானோ –கொல்ல முடியாதே சண்டை போடலாம் -அது உன் ஷத்ரிய கர்மம்

வாஸாம் ஸி ஜீர்ணாநி யதா விஹாய–நவாநி கரிஹ்ணாதி நரோபராணி.—ததா ஷரீராணி விஹாய ஜீர்ணா–ந்யந்யாநி ஸம் யாதி நவாநி தேஹீ—৷৷2.22৷৷
அடுத்த சரீரம் -சட்டை மாத்திக் கொள்வது போல் -தர்ம யுத்தம் -பிராணன் போனால் ஸ்வர்க்கம் தானே -நல்ல சரீரம் தான் கிட்டும் –

நைநம் சிந்தந்தி ஷஸ்த்ராணி நைநம் தஹதி பாவக–ந சைநம் க்லேதயந்த்யாபோ ந ஷோஷயதி மாருத—৷৷2.23৷৷
வெட்ட முடியாதே -கொழுத்த முடியாதே -நனைக்க முடியாதே -உலர்த்த முடியாதே

அச்சேத்யோயமதாஹ்யோயமக்லேத்யோஷோஷ்ய ஏவ ச.–நித்ய ஸர்வகத ஸ்தாணுரசலோயம் ஸநாதந—৷৷2.24৷৷
வெட்ட படவே முடியாது –நித்யம் -அந்தராத்மாவா இருக்கும் -ஒரே மாதிரியாக -இருக்கும்

அவ்யக்தோயமசிந்த்யோயமவிகார்யோயமுச்யதே.—தஸ்மாதேவம் விதித்வைநம் நாநுஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.25৷৷
அழிவு உடையவன் நினைப்பவன் முட்டாள் -விகாரம் இல்லையே -கவலை பட வேண்டாம் –

அத சைநம் நித்யஜாதம் நித்யம் வா மந்யஸே மரிதம்.—ததாபி த்வம் மஹாபாஹோ நைவம் ஷோசிதுமர்ஹஸி৷৷2.26৷৷
ஆத்மாவே தேகம் பிறக்கும் இறக்கும் என்று கொண்டாலும் நீ சோகப் பட வாய்ப்பில்லை –லோகாயுதன் -கண்டதே கோலம் கொண்டதே காட்சி
ஜாபாலி -வாதம் /ஆத்மாவே தேகம் என்றால் பாபம் புண்ணியம் கவலையே வேண்டாமே/

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ மரித்யுர்த்ருவம் ஜந்ம மரிதஸ்ய ச.–தஸ்மாதபரிஹார்யேர்தே ந த்வம் ஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.27৷৷
சோகிக்க அர்ஹதை இல்லை -பிறந்தது என்றால் இறக்க வேன்டும் -இறந்தவை பிறக்கவும் செய்ய வேன்டும் -பரிகாரம் இல்லாமல் இருக்க எதற்கு சோகிக்க வேன்டும் —
லிபி மாத்த ஒருவனே -திருவடி மகரந்த தூள் தானே மாத்த முடியும் -கிருபை ஒன்றே கர்மம் போக்கும் -ஜோதிஷம் பரிகாரம் சொல்லாது -இன்னது நடக்கும் என்றே சொல்லும்
-அர்ஜுனன் இதனாலே தான் ஓடுகிறேன் -/ வென்றால் -பிறக்கும் ஜெயம் -பின்பு இறப்பு தோல்வி /ஸூஷ்மமான அர்த்தம்
குடம் தன்மை மரணம் -மண்ணான தன்மைக்கு ஜனனம் –பானை பண்ணும் பொழுது -மண் அவஸ்தை மரணம் -கூட அவஸ்தை பிறப்பு –
வீர ஸ்வர்க்கம் பிறக்கும் பீஷ்மர் மரணம் -இது தான் பிறந்தால் இறப்பு -என்றது –

அவ்யக்தாதீநி பூதாநி வ்யக்தமத்யாநி பாரத—அவ்யக்தநிதநாந்யேவ தத்ர கா பரிதேவநா–৷৷2.28৷৷
பூத காலம் அறிய முடியாது நிகழ் காலம் மட்டும் தெரியும் -மேலே வருவதையும் தெரியாமல் -கவலை பட காரணம் இல்லையே
-துக்கப் பட எந்த வழியிலும் காரணம் இல்லையே –

ஆஷ்சர்யவத்பஷ்யதி கஷ்சதேந—-மாஷ்சர்யவத்வததி ததைவ சாந்ய–ஆஷ்சர்யவச்சைநமந்ய ஷ்ரரிணோதி–ஷ்ருத்வாப்யேநம் வேத ந சைவ கஷ்சத்—৷৷2.29৷৷
ஆத்ம ஞானி உடைய பெருமை-பார்க்க -முயல்வர்களில் கோடியில் ஒருவன்–முயன்று -கோடியில் ஒருவன் கேட்டு–உபதேச பாத்ர பூதன் கோடியில் ஒருவன்
– பார்த்து -அதில் கோடியில் ஒருவன் மட்டுமே அறிகிறான் -துர்லபம் –ஓர் ஒருவர் உண்டாகில் –எல்லாருக்கும் அண்டாதது அன்றோ அது –

தேஹீ நித்யமவத்யோயம் தேஹே ஸர்வஸ்ய பாரத.–தஸ்மாத்ஸர்வாணி பூதாநி ந த்வம் ஷோசிதுமர்ஹஸி—৷৷2.30৷৷
பல்லவி அநு பல்லவி போலே சோகப் படாதே -கடைசி வரை தாயார் போலே -வாத்சல்ய தரம் -நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
-உந்தியில் புகுந்து -ஆதரம் பெறுக வைத்து -எல்லா தேகத்துக்குள்ளும் ஆத்மா நித்யம் தான் -எந்த ஜீவ ராசிகளை பற்றியும் கவலைப் பட வேண்டாம்
அஸ்தான காருண்யம் விலக்கினது இது வரை-தர்ம அதர்ம கலக்கம் -மேலே -4 –ஸ்லோகங்களில் சொல்லி
-அஸ்தானே ஸ்நேஹம் மேலே-3–ஸ்லோகங்களில் சொல்லப் போகிறான் –

ஸ்வதர்மமபி சாவேக்ஷ்ய ந விகம்பிதுமர்ஹஸி—தர்ம்யாத்தி யுத்தாச்ரேயோந்யத்க்ஷத்ரியஸ்ய ந வித்யதே–৷৷2.31৷৷
ஷத்ரியன் ஸ்ரேயஸ் மோக்ஷம் போக தர்ம யுத்தம் -கிடைக்காத வாய்ப்பு கிட்டும் பொழுது சோகிப்பாயோ–அந்தணன் -ஞானம் -வேறே வழியால் மோக்ஷம் இல்லை
போலே -ஷத்ரியனுக்கு தர்ம யுத்தம் /சண்டை போடாமல் கர்மம் நழுவி நீ நரகம் -துரியோதனன் வென்று அதர்ம ராஜ்யம் நடத்தி அவனும் நரகம் போவான் –

யதரிச்சயா சோபபந்நம் ஸ்வர்கத்வாரமபாவரிதம்.–ஸுகிந க்ஷத்ரியா பார்த லபந்தே யுத்தமீதரிஷம்–৷৷2.32৷৷
மோக்ஷம் போகும் மார்க்கம் தானே கிட்டிய பின்பு

அத சைத்த்வமிமம் தர்ம்யம் ஸம்க்ராமம் ந கரிஷ்யஸி.–தத ஸ்வதர்மம் கீர்திம் ச ஹித்வா பாபமவாப்ஸ்யஸி—৷৷2.33৷৷
தர்ம யுத்தம் ஒரு வேளை பண்ணாமல் ஓடினாள் -தர்மமும் விட்டவனாக -சுவர்க்கமும் கீர்த்தியும் இழந்து –

அகீர்திம் சாபி பூதாநி கதயிஷ்யந்தி தேவ்யயாம்.–ஸம்பாவிதஸ்ய சாகீர்திர்மரணாததிரிச்யதே—৷৷2.34৷৷
அகீர்த்தி உலகம் எங்கும் பரவும் –இதிஹாச புராணம்-எழுதுவோர்க்கு வாய்ப்பு -வீர்யம் மிகுந்த நீ -அகீர்த்தி மரணம் விட மோசமாகும் –

பயாத்ரணாதுபரதம் மம்ஸ்யந்தே த்வாம் மஹாரதா—.யேஷாம் ச த்வம் பஹுமதோ பூத்வா யாஸ்யஸி லாகவம்—৷৷2.35৷৷
பயத்தால் ஓடினால் -மகா ரதர்கள் கேலி பேச –யாரால் நீ மதிக்கப் பட்டாயோ அவர்களே உன்னை இகழும் படி –
வீரன் -எதிரி -இரண்டாகும் இருந்து -செய்வதை -கேலி பண்ணுவார்கள் –
ஸ்நேஹம் -வேறே கோழை வேறே பொறுமை வேறே -வாசி ஸூஷ்மம் –

அவாச்யவாதாம்ஷ்ச பஹூந் வதிஷ்யந்தி தவாஹிதா–நிந்தந்தஸ்தவ ஸாமர்த்யம் ததோ துகதரம் நு கிம்—৷৷2.36৷৷
வாயாலே பேசிக் கூடாத -கோழை போலே -ஹிதம் விரும்பாதவர்கள் –நீ யோகி அல்ல வீரன் -சகிக்க முடியாதே துக்கம் தரும் -மரணம் விட மோசம் –
காண்டீபம் -தர்ம புத்திரர் கேலி பண்ணுவார் -ஒரே நாளில் முடிப்பேன் என்று சொல்லி ஆரம்பித்து -தீ வைத்து கொள்ளுவேன் என்று போனான்
-இப்பொழுது யுத்த ரங்கம் விட்டு போகிறாய் -என்று ஸூ சகம்

ஹதோ வா ப்ராப்ஸ்யஸி ஸ்வர்கம் ஜித்வா வா போக்ஷ்யஸே மஹீம்–தஸ்மாதுத்திஷ்ட கௌந்தேய யுத்தாய கரிதநிஷ்சய–৷৷2.37৷৷
வீர சுவர்க்கமா ராஜ்யமோ கிட்டும் –ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உனக்கு ஏற்பட்ட கர்ம யுத்தமே -இடப பட்ட பாணி இதுவே -அதனால் எழுந்து இரு
-யுத்தமே மோக்ஷ சாதனம் என்று நிச்சயப்படுத்து என்றவாறு –
அஸ்தானே ஸ்நேக விஷயம் சொல்லி முடித்து மேலே கார்ய யோகம் -53-ஸ்லோகங்கள் வரை –

ஸுகதுகே ஸமே கரித்வா லாபாலாபௌ ஜயாஜயௌ.–ததோ யுத்தாய யுஜ்யஸ்வ நைவம் பாபமவாப்ஸ்யஸி—৷৷2.38৷৷
ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற– ஞான யோகம் –ஞான உரோகம் பண்ண –மனஸ் சுத்தி —பற்று அற்ற கர்ம யோகம் –படிக்கட்டு –
மேலே கர்ம யோகம் நேராக சாஷாத்காரம் என்பான் மூன்றாம் அத்யாயம் –
பாபம் -சம்சாரம் கிடந்தது -ஸூ கம் துக்கம் / லாபம் நஷ்டம் / வெற்றி தோல்வி -இரட்டைகளை சமமாக -நினைத்து -/
பலம் -இவை -இவற்றை மறந்து –யுத்தத்துக்காக செய்ய வேன்டும் —
ராமனாக அவதரித்து நடத்தி காட்டியதை கண்ணன் உபதேசிக்கிறார் இங்கு -அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றதே ராஜ்யம் இல்லை என்றதும் –

ஏஷா தேபிஹிதா சாங்க்யே புத்திர்யோகே த்விமாம் ஷ்ரரிணு.–புத்த்யாயுக்தோ யயா பார்த கர்மபந்தம் ப்ரஹாஸ்யஸி—৷৷2.39৷৷
சாங்க்யம் ஆத்ம விஷயம் -கர்ம யோகம் பண்ணும் புத்தி -சொல்கிறேன் -புத்தி உடன் சேர்த்து கர்ம யோகம் செய்பவன் சம்சாரம் தொலைக்கிறான் –
பிரகரணம் மாறுவதால் ஸ்ருணு- கேளாய் என்கிறான் -யோகம் -கர்மா யோகம் என்றவாறு -சாதனம் -என்றவாறு -யோகம் கூடியது -என்றுமாம்
-கர்மா யோக புத்தி வந்தால் -அவன் கூட சேருவோமே

நேஹாபிக்ரமநாஷோஸ்தி ப்ரத்யவாயோ ந வித்யதே–ஸ்வல்பமப்யஸ்ய தர்மஸ்ய த்ராயதே மஹதோ பயாத்–৷৷2.40৷৷
நடுவில் நழுவினாலும்-கர்ம யோகம் – -அடுத்த ஜென்மம் விட்ட இடத்தில் தொடரும் -தப்பானாலும் தோஷம் இல்லை
-ஞான யோகம் பக்தி யோகம் அப்படி இல்லையே -கொஞ்சம் பண்ணினாலும் -முடிந்த அளவு செய்து

வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திரேகேஹ குருநந்தந—பஹுஷாகா ஹ்யநந்தாஷ்ச புத்தயோவ்யவஸாயிநாம்—৷৷2.41৷৷
உயிரான ஸ்லோகம் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -குறியாக கொண்டு -கர்ம யோகம் -ஒரே நேர் பார்வை -நிறைய கிளைகள்
மற்ற பலத்தில் ஆசை வைத்து -ஒன்றுமே கிட்டாமல் -காம்ய கர்மங்கள் கூடாதே -ஏகாக்ர புத்தி-
நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்மாக்கள் உண்டே -காம்ய கர்மாக்கள் கூடாதே -பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் – –
கர்ம யோகத்துக்கு நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள் உதவும் –

யாமிமாம் புஷ்பிதாம் வாசம் ப்ரவதந்த்யவிபஷ்சத–வேதவாதரதா பார்த நாந்யதஸ்தீதி வாதிந—৷৷2.42৷৷
காம்ய கர்மாக்கள் கூடாது என்றால் வேதம் சொல்வது எதனால் –சற்று அறிவு கொண்டு -பூ பூத்தால் போலே பேசி -காய் கனி –இல்லாமல்
-வாதம் பண்ணுபவர்கள் –ஸ்வர்க்கம் ஒன்றே பலம் என்பர் –

காமாத்மாந ஸ்வர்கபரா ஜந்மகர்மபலப்ரதாம்.–க்ரியாவிஷேஷபஹுலாம் போகைஷ்வர்யகதிம் ப்ரதி–৷৷2.43৷৷
காமிய கர்மங்கள் ஜென்மம் மீண்டு மீண்டு கொடுக்கும் -கிரியா விசேஷங்கள் பல உண்டு

போகைஷ்வர்யப்ரஸக்தாநாம் தயாபஹரிதசேதஸாம்–வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி ஸமாதௌ ந விதீயதே—৷৷2.44৷৷
அனுபவத்தில் மனஸ்–புத்தி தப்பான வழியில் –செல்பவர்களுக்கு இந்த ஏகாக்ர புத்தி விளையாது –

த்ரைகுண்யவிஷயா வேதா நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவார்ஜுந.–நிர்த்வந்த்வோ நித்யஸத்த்வஸ்தோ நிர்யோகக்ஷேம ஆத்மவாந்—-৷৷2.45৷৷
முக்குணத்தவர்கள் –உண்டே -இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று –மகா க்ரமன் -மஹதி அனுபூதி படிக்கட்டு வைப்பான் தன்னிடம் சேர்க்க
வேத நூல் ஒத்துகின்றது உண்மை -த்வந்தம் -சுக துக்கம் -இத்யாதி -/
யோகம் -கிடைக்காதது கிடைப்பது -க்ஷேமம் -கிடைத்தது நிலைக்கும் -ஆத்மா சாஷாத்காரம் கிட்டி தங்க வேன்டும்

யாவாநர்த உதபாநே ஸர்வத ஸம்ப்லுதோதகே.–தாவாந்ஸர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ்ய விஜாநத—৷৷2.46৷৷
நமக்கு வேண்டிய தண்ணீரை தானே குடிப்போம் -வேதத்தில் நமக்கு உள்ளதை மட்டும் கொள்ள வேன்டும் –

கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசந.–மா கர்மபலஹேதுர்பூர்மா தே ஸங்கோஸ்த்வகர்மணி—৷৷2.47৷৷
அகர்மா -பண்ணாமல் இருப்பது –சங்கம் -கூட்டு -நினைக்காதே -செய்தே ஆக வேன்டும் –கர்மா பண்ணுவதில் தான் யோக்யதை —
பலம் எதிர்பார்க்காமல் -ஸ்வர்க்காதி பலன்களில் கண் வைக்காமல் -பலன் கிடைப்பது நம்மால் இல்லை -கார்ய காரண பாவ விசாரம் –
பஞ்ச பிராணன் இந்திரியங்கள் மனஸ் தேகம் ஆத்மா பரமாத்மா -ஐந்தும் சேர்ந்தே -காரியம் -/காரணம் நாமே என்ற நினைவு கூடாதே –
அகர்த்ருத்வ அனுசந்தானாம் -கர்த்ருத்வ -மமதா -பல -தியாகம் மூன்றும் வேண்டுமே-
பல தியாகம் – தாழ்ந்த பலன்களில் கண் வைக்காமல் -/ மமதா -என்னுடையது -கர்த்ருத்வம் -நான் பண்ணுவது-

யோகஸ்த குரு கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா தநஞ்ஜய.–ஸித்த்யஸித்த்யோ ஸமோ பூத்வா ஸமத்வம் யோக உச்யதே৷–৷৷2.48৷৷
சமத்துவம் புதிய கருத்து –சித்தியோ அசித்தியோ -வெற்றியோ தோல்வியோ ஒன்றாக நினைத்து –யோகத்தில் நிலை நின்று கர்ம யோகம் செய்து
பற்றுதல்களை தொலைத்து -தனத்தை வெல்லுவாய் -சங்கம் வெல்வது அரிது என்பதால் தனஞ்சயன் -ஒரு சிஷ்யனும் சரண் என்று சொல்ல வில்லையே –
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் இடமே பலித்தது –கர்ம யோகி -சுக துக்கம் சமமாக பார்ப்பார்களே –

தூரேண ஹ்யவரம் கர்ம புத்தியோகாத்தநஞ்ஜய.–புத்தௌ ஷரணமந்விச்ச கரிபணா பலஹேதவ—৷৷2.49৷৷
தரித்ரர்கள் -தாழ்ந்த பலத்துக்காக பண்ணுபவர்கள் –புத்தி யோகம் விட கர்ம யோகம் மிகவும் தாழ்ந்தது –என்கிறான் இல்லை -53-ஸ்லோகம் மேல் தான் ஞான யோகம்
தியாக புத்தி உடன் செய்யும் கர்ம யோகமே உயர்ந்தது என்றவாறு –புத்தியில் புகலிடமாக ஆஸ்ரயிப்பாய் -புத்தியை முதலில் சம்பாதித்து கொள் என்றவாறு -/

புத்தியுக்தோ ஜஹாதீஹ உபே ஸுகரிததுஷ்கரிதே—தஸ்மாத்யோகாய யுஜ்யஸ்வ யோக கர்மஸு கௌஷலம்—৷৷2.50৷৷
சாமர்த்தியமாக -எல்லாம் செய்து -நம்மது இல்லை –தியாக உணர்வுடன் செய்தால் -இரண்டையும் விட்டு -இங்கேயே -ஸூஹ்ருதம் -ஈஸ்வர ப்ரீதியும் அப்ரீதியும்
-இதுவே புண்ய பாபங்கள் –தாழ்ந்த பலன்களை கொடுக்கவும் ஈஸ்வர ப்ரீதியால் -வேறே வழியில்லாமல் கொடுக்கிறேன் -என்றவாறு –
ஆத்மசாஷாத்கார பலத்துக்காக செய்தால் மட்டுமே உண்மையான ப்ரீதியுடன் வழங்குவான் –

கர்மஜம் புத்தியுக்தா ஹி பலம் த்யக்த்வா மநீஷிண–ஜந்மபந்தவிநிர்முக்தா பதம் கச்சந்த்யநாமயம்—৷৷2.51৷৷
மனுஷர்கள் -மூன்று வித தியாகம் சேர்ந்த புத்தி -மீண்டும் மீண்டும் இதை சொல்லி -திட புத்தி வர –/கர்ம யோகம் ஒரே பலனுக்காக -/
ஜென்மம் பந்தம் இல்லாமல் -மோக்ஷ பதம் பெற்று -வியாதி அற்ற பரமபதம் -அடைகிறான் /

யதா தே மோஹகலிலம் புத்திர்வ்யதிதரிஷ்யதி.–ததா கந்தாஸி நிர்வேதம் ஷ்ரோதவ்யஸ்ய ஷ்ருதஸ்ய ச–৷৷2.52৷৷
மயக்கத்தால் -கலங்கி -மோகம் -தேஹாத்ம பிரமம் –உபதேசம் கேட்டு வெளியில் வந்து –வெறுப்பு அடைந்து –சொல்வதை யும் சொல்லப் போவதையும் –
தேகம் -நஸ்வரம் அறிந்த பின்பு வெறுப்பு வருமே -நித்தியமான ஆத்மா பற்றி அறியாமல் -இருந்தோம் -பொழுதே பல காலம் போயின என்று அஞ்சி அழுவோமே –
நிர்வேதமே முதல் அடையாளம் -திருந்துவதற்கு -குல பாம்சனம் -திரும்பி விபீஷணன் -முதல் அடி –

ஷ்ருதிவிப்ரதிபந்நா தே யதா ஸ்தாஸ்யதி நிஷ்சலா.—ஸமாதாவசலா புத்திஸ்ததா யோகமவாப்ஸ்யஸி—-৷৷2.53৷৷
யோகம் -ஆத்மசாஷாத்காரம் -இங்கு -/ஸ்ருதி -இது வரை கேட்டு -நல்ல விசேஷ ஞானம் பெற்று -ஒரு முகப் பட்ட புத்தி -அசலா புத்தி —
மனஸ் -சமாதி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் வந்து இருக்கும் -ஞான யோகம் பிறக்கும் என்றவாறு /ஆத்ம சாஷாத்காரம் கிடைக்கும் -என்றவாறு –

அர்ஜுந உவாச-
ஸ்திதப்ரஜ்ஞஸ்ய கா பாஷா ஸமாதிஸ்தஸ்ய கேஷவ.–ஸ்திததீ கிம் ப்ரபாஷேத கிமாஸீத வ்ரஜேத கிம்—৷৷2.54৷৷
ஞான யோகி -அசைக்க மாட்டாத ஞானம் படைத்தவன் -வேறு பலனுக்கு குறி இல்லாமல் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -எப்படி விளக்குவார்கள் —
தான் என்ன பேசுவான் -அவன் மானஸ காய்க்க செயல்கள் என்ன -மூன்றையும் பற்றி கேட்க்கிறான் –
மேலே நான்கால்–நான்கு நிலைகள் –முதல் படிக்கட்டு -58-யதமான-யத்னம் முயலுவது முதல் நிலை / வ்யதிரேக / ஏகேந்த்ர / வசீகரா ச்மஞ்ஞா –
இந்திரியங்களை அடக்கி –68-வரை -சொல்லி –
பலாத்காரமாக -முயன்றாலும் -ஆசை திருப்ப வேன்டும் -வ்யதிரேகம் அடுத்து / மனஸ் அப்புறம் ஏகேந்த்ரியம் / வசீகரம் அனைத்தையும் அடக்குவது

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
ப்ரஜஹாதி யதா காமாந் ஸர்வாந் பார்த மநோகதாந்.–ஆத்மந்யேவாத்மநா துஷ்ட ஸ்திதப்ரஜ்ஞஸ்ததோச்யதே—৷৷2.55৷৷
வசீகரம் -கடைசி நிலை -சர்வ ஆசைகளையும் விட்டு -ஆத்ம சாஷாத்காரம் தவிர –மனசால் ஆத்மா இடமே செலுத்தி ஸந்தோஷம் அடைகிறான்

துகேஷ்வநுத்விக்நமநா ஸுகேஷு விகதஸ்பரிஹ-வீதராகபயக்ரோத ஸ்திததீர்முநிருச்யதே–৷৷2.56৷৷
ஏகேந்த்ரம் -மனன சீலன் முனி -ஆத்மா இடமே மனசை செலுத்தி -துக்கம் வந்தால் கலங்காமல் -சுகம் வந்தால் மகிழாமல் —
கீழே சுகம் துக்கம் -இங்கு சுக காரணம் -துக்க காரணம் -/
ராகம் பயம் க்ரோதம் மூன்றையும் விட்டு –அநாகதேஷூ ஸ்ப்ருஹ ராகம் -வர போகும் நல்லது பற்றி இனம் புரியாத ஆசை வருமே அது தான் ராகம் /
பிரிய விஸ்லேஷம் அப்ரிய ஆகாத —பயம் முதல் நிலை -அப்புறம் துக்கம் –எதிர்பார்க்கும் நிலையில் -/
க்ரோதம் -பயம் -வந்து -செய்யும் செயல்கள் தானே -ஆசை மாறி கோபம் -ஆசை இருந்தால் தானே கோபம் வரும் –

ய ஸர்வத்ராநபிஸ்நேஹஸ்தத்தத்ப்ராப்ய ஷுபாஷுபம்.–நாபிநந்ததி ந த்வேஷ்டி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—–৷৷2.57৷
வ்யதிரேகம் -ஆசையை திருப்புவது –இவன் தான் ஞான யோகி -எங்கும் இருந்து -ஆசை காட்டாமல் உதாசீனனாக -பற்று அற்று –
ஸூபம் அஸூபம் -இன்பமோ துன்பமோ படாமல் -பக்குவப்பட்டு -/புகழுவதும் இகழுவதும் இல்லாமல்/

யதா ஸம் ஹரதே சாயம் கூர்மோங்காநீவ ஸர்வஷ–இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ்தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.58৷৷
தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா–அவனுடைய ஞானம் நிலை பெற்றது -மீண்டும் மீண்டும் வரும் -ஆமை -போலே சுருக்கிக் கொண்டு -விஷயங்களில் இருந்து
இந்திரியங்களை இழுத்து –பகவத் விஷயம் மட்டுமே -கண்டு பேசி கேட்டு -சப்த்தாதிகளில் இருந்து இழுத்து -அப்பொழுது தான் மனசை ஆத்மா இடம் செலுத்த முடியும் —

விஷயா விநிவர்தந்தே நிராஹாரஸ்ய தேஹிந–.ரஸவர்ஜம் ரஸோப்யஸ்ய பரம் தரிஷ்ட்வா நிவர்ததே–৷৷2.59৷৷
ஆத்ம தரிசனத்தால் இந்திரியங்கள் அடக்கலாம் -ஏக ஆஸ்ரய தோஷம் -/ரசம் ஆசை தவிர விஷயங்கள் -சாப்பாட்டை விலக்கி -ஆசை தவிர
எல்லாம் போகும் -ஆசை கூட ஆத்மா சாஷாத்காரம் வந்தால் போகும் /விஷயங்கள் ஆசையை தவிர விலகி போகும் -அதுவும் போகும்

யததோ ஹ்யபி கௌந்தேய புருஷஸ்ய விபஷ்சத.–இந்த்ரியாணி ப்ரமாதீநி ஹரந்தி ப்ரஸபம் மந—৷৷2.60৷৷
இந்திரியங்கள் அடக்கி ஆத்ம தர்சனம் -என்கிறான் –பிரத்யனம் செய்தாலும் –இந்திரியங்கள் பலமானவை -மனசை பலாத்காரமாக இழுக்கும் –

தாநி ஸர்வாணி ஸம் யம்ய யுக்த ஆஸீத மத்பர–வஷே ஹி யஸ்யேந்த்ரியாணி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—-৷৷2.61৷৷
குறுக்கு வழியை சொல்லி / இந்திரியங்களை கொண்டு திரு மேனியில் வைத்து -ஸூ பாஸ்ரயம் -தானே அடங்கும் -/ சித்த சமாதானம் உடன்
அவன் இடமே நிலை பெற செய்து /ஜிஹ்வே கேசவ கீர்த்தி -படைத்த பலன் -/மயில் கண்ணுக்கும் நம் கண்ணுக்கும் வாசி இருக்க வேண்டுமே
பாம்பு பூத்து ஓட்டைக்கும் காது ஓட்டைக்கும் / பிணம் கைக்குக்கும் நம் கைகளுக்கும் – மரம் வேருக்கும் நம் காலுக்கும் -ஈஸ்வராயா நிவேதித்து பண்ண வேண்டுமே /

த்யாயதோ விஷயாந்பும் ஸ ஸங்கஸ்தேஷூபஜாயதே.—ஸங்காத் ஸம் ஜாயதே காம-காமாத்க்ரோதோபிஜாயதே—৷৷2.62৷৷
இதிலும் அடுத்ததிலும் -படிக்கட்டு -அவரோகணம் -தலை குப்புற விழ –
ஈஸ்வரனை நினைக்காமல் -அசித்தை -விஷயாந்தரங்கள் –சங்கம் -பற்று முதலில் பிறக்கும் -சங்கம் காமமாக மாறும்
-ஆசை பிறக்கும் -கிடைக்காமல் தடுத்தவன் பேரில் க்ரோதம் –

க்ரோதாத்பவதி ஸம் மோஹ ஸம் மோஹாத்ஸ்மரிதிவிப்ரம—ஸ்மரிதிப்ரம் ஷாத் புத்திநாஷோ புத்திநாஷாத்ப்ரணஷ்யதி—৷৷2.63৷৷
க்ரோதம் -வந்தால் பகுத்து அறிவு போகும் –ஸ்ம்ருதி நினைவு போகும் –இருக்கும் ஞானமும் அற்று போகும் -/
புத்தி நாசம் ஆனால் பிணம் போலே தானே -இப்படி படிக்கட்டு -கீழே விழ -/

ராகத்வேஷவியுக்தைஸ்து விஷயாநிந்த்ரியைஷ்சரந்.–ஆத்மவஷ்யைர்விதேயாத்மா ப்ரஸாதமதிகச்சதி–৷৷2.64৷৷
நினைத்தால் அருளுவான் -பிரசாதம் -மனஸ் தெளிவு அடைகிறான் -வசப்பட்ட இந்த்ரியங்களால் விஷயம் தாண்டி -ராகம் த்வேஷம் இல்லாமல் –
தெளிந்த மனசில் ஞான யோகம் பிறக்கும் -ஒரே படிக்கட்டு வேறு வேறு விதமாக அருளிச் செய்கிறான் -/

ப்ரஸாதே ஸர்வதுகாநாம் ஹாநிரஸ்யோபஜாயதே.–ப்ரஸந்நசேதஸோ ஹ்யாஷு புத்தி பர்யவதிஷ்டதே–৷৷2.65৷৷
மனஸ் தெளிவு வந்தால் துக்கங்கள் வெட்டப் படுமே –புத்தி -அவனுக்கு தானே -ஞான யோகம் பிறக்கும் –

நாஸ்தி புத்திரயுக்தஸ்ய ந சாயுக்தஸ்ய பாவநா.–ந சாபாவயத ஷாந்திரஷாந்தஸ்ய குத ஸுகம்–৷৷2.66৷৷
இன்னும் ஒரு படிக் கட்டு -ஆத்மா அறிவு இல்லாமல் -புத்தி இல்லாமல் -கண்ணனை நினைக்காமல் -த்யானம் பண்ண மாட்டான் –
விஷய ஆசை போகாதே -/ பாவனா -த்யானம் -ஷாந்தி ஏற்படாதே -சுகம் -சாஷாத்காரம் கிடைக்காதே

இந்த்ரியாணாம் ஹி சரதாம் யந்மநோநுவிதீயதே—ததஸ்ய ஹரதி ப்ரஜ்ஞாம் வாயுர்நாவமிவாம்பஸி—৷৷2.67৷৷
மனசை இந்திரியங்கள் பின்னே போக விட்டால் -பட்டி மேய்ந்தால் -மனம் -ஆத்ம விஷய ஞானத்தை இழுக்கும் –புத்தி வளர விடாமல்
-எதிர்த்து வீசும் காற்று படகை தத்தளிக்க விடுவது போலே -ஆகுமே -பகவானை நோக்கி செலுத்துவதே ஒரே வழியாகும்

தஸ்மாத்யஸ்ய மஹாபாஹோ நிகரிஹீதாநி ஸர்வஷ–.இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஸ்தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா—৷৷2.68৷৷
அதனால் -எல்லா வற்றில் நின்றும் விலக்கி -விஷயங்களில் இருந்து இந்திரியங்களை அடைகி
-இது வரை இந்திரியங்களை அடக்குவது பற்றி அருளிச் செய்தான்

யா நிஷா ஸர்வபூதாநாம் தஸ்யாம் ஜாகர்தி ஸம் யமீ.யஸ்யாம் ஜாக்ரதி பூதாநி ஸா நிஷா பஷ்யதோ முநே–৷৷2.69৷৷
முதிர்ந்த நிலை –ஞானிக்கு பகல் இரவு -உலோகோருக்கு மாறி /ஆத்ம விஷய ஞானம் வெளிச்சம் -இவனுக்கு -உலக விஷயம் இவனுக்கு இரவு
-கண்டாலே இவனுக்கு இருந்து போகுமே /மஹாத்ம்யம் தெரிவிக்கிறான் -/

ஆபூர்யமாணமசலப்ரதிஷ்டம் -ஸமுத்ரமாப ப்ரவிஷந்தி யத்வத்.–தத்வத்காமா யம் ப்ரவிஷந்தி ஸர்வே-ஸ ஷாந்திமாப்நோதி ந காமகாமீ—৷৷2.70৷৷
நடு நிலை –இதில் -/சமுத்திரம் உதாரணம் -தானே நிறைந்து -கலக்க முடியாதே -நதிகள் வந்து நிறைக்க வேண்டாம் -நதிகள் ஓடி சமுத்திரத்தில் சேருமோ
அதே போலே -ஞான யோகி -தானே மனனம் பண்ணி நினைவு -நல்லது கண்டு ஆனந்தம் -கேட்டது கண்டு துக்கம் இல்லை -நதிகள் சேர்ந்து கடல் உயராதது போலே
இந்திரியங்கள் விஷய அனுபவம் மனஸ் உள்ளே வந்தாலும் -ஸூகமோ துக்கமோ இல்லாமல் -விகாரம் இல்லாமல் -என்றவாறு
-கீழே உள்ளேயே வர விட மாட்டாதவன் நிலை -உயர்ந்தது

விஹாய காமாந்ய ஸர்வாந்புமாம் ஷ்சரதி நிஸ்பரிஹ—.நிர்மமோ நிரஹம் கார ஸ ஷாம் திமதிகச்சதி–৷৷2.71৷৷
முயல்பவன் நிலை –ஷாந்தி அடைகிறான் –பகவானையே நினைந்து –விஷயங்களை விலக்கி- -ஆசையை விலக்கி -என்னது இல்லை –
அஹங்காரம் தொலைத்து -மமகாராம் -இப்படி ஒரு படிக் கட்டு -/அநஹத்தை அஹமாக நினைப்பது -நான் அல்லாத சரீரத்தை ஆத்மா நினைப்பது அஹங்காரம் -/
தான் அல்லாததை தான் என்று நினைப்பது அஹங்காரம் -தன்னது அல்லாததை தன்னது என்று நினைத்தால் மமகாராம் –
முதலில் மமகாராம் தொலைத்து -தேகம் உடன் சம்பந்தம் பெற்றதை விலக்குவோமே -/அஹங்காரம் போகும் -/

ஏஷா ப்ராஹ்மீ ஸ்திதி பார்த நைநாம் ப்ராப்ய விமுஹ்யதி–.ஸ்தித்வாஸ்யாமந்தகாலேபி ப்ரஹ்மநிர்வாணமரிச்சதி—৷৷2.72৷৷
அடைகிறான் -சுகமான ஆத்மா தர்சனம் -அசங்க கர்மத்தை ஆத்ம ஞானம் உடன் அனுஷ்ட்டித்து -பற்று அற்ற கர்ம யோகம் ஞானத்துடன் —
சோகப்பட மாட்டான் – கர்ம யோகத்தில் இருந்து கடைசி காலத்தில் ஆத்ம சாஷாத்காரம் அடைகிறான் -/

—————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -18-

June 9, 2017

ஈஸ்வரே கர்த்ருதா புத்தி சத்வ உபாதேயதா அந்தி மே-
ஸ்வ கர்ம பரிணா மஸ்ஸ சாஸ்திர சாரார்த்த உச்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –22-

1–ஈஸ்வரே கர்த்ருதா புத்தி -கர்த்தா நான் அல்லேன் -ஈஸ்வரன் தூண்ட செய்கிறேன் என்ற புத்தி வேண்டுமே –18-17-வரை –
2–சத்த்வோ பாதே யதாந்தி மே—சத்வ உபாதேயதா அந்தி மே-கடைசி அத்தியாயத்தில் – –சத்வ குணத்துடன் -18-18–18-43-வரை –
-சாத்விக ஞானம் -சாத்விக புத்தி -சாத்விக கர்மா -சாத்விக தியாகம் சாத்விக கர்த்தா –தேவதை ஆகாரம் தானம் யஜ்ஜம் தபஸ்-ஐந்தையும் கீழே பார்த்தோம்
-இங்கு -கர்மம் ஞானம் புத்தி த்ருதி கர்த்தா -என்ற ஐந்தும் சொல்வான்
3–ஸ்வ கர்ம பரிணா மஸ்ஸ –ஞானம் உள் அடக்கிய கர்மா யோகத்தால் –18-44—18-54-வரை –
4–சாஸ்திர சாரார்த்த உச்யதே –சாஸ்த்ர சாரத்தை அருளிச் செய்கிறான் –
சாரார்த்தம் -ஸாத்ய பக்தி ஏக கோசாரத்தால்–பக்தி யோகத்தால் மட்டும் தான் அவனை அடைய முடியும் –
-18–66–சரம உபாயம் சொல்லும் ஸ்லோகம் என்றபடி -/ பக்தி சரமமா -சரணாகதி சரமமா என்னில் -கீதா சாஸ்திரம் படி பக்தியே
-பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்க சரணாகதி -இங்கு
சரம ஸ்லோகம் வைபவம் இங்கு இல்லை -ரஹஸ்ய த்ரயத்தில் சேர்த்து -சரணாகதியை உபாயம் -நேரே முக்திக்கு உபாயம் சரணாகதி என்றவாறு -/
ஒரே ஸ்லோகம் கொண்டு -இங்கு பக்திக்கு அங்கம் / அங்கு ஸ்வதந்திரமாக உபாயம் என்றவாறு –

———————————–

அர்ஜுந உவாச-
ஸந்யாஸஸ்ய மஹாபாஹோ தத்த்வமிச்சாமி வேதிதும்–த்யாகஸ்ய ச ஹரிஷீகேஷ பரிதக்கேஷிநிஷூதந–৷৷18.1৷৷

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
காம்யாநாம் கர்மணாம் ந்யாஸம் ஸந்யாஸம் கவயோ விது–ஸர்வகர்மபலத்யாகம் ப்ராஹுஸ்த்யாகம் விசக்ஷணா–৷৷18.2৷৷
காம்ய கர்மங்களை விட்டு -பலன்களை விட்டு -ஸ்வரூப தியாகம் கூடாது

த்யாஜ்யம் தோஷவதித்யேகே கர்ம ப்ராஹுர்மநீஷிண–யஜ்ஞதாநதப கர்ம ந த்யாஜ்யமிதி சாபரே–৷৷18.3৷৷
ஸ்வரூப தியாகம் கூடாது -தோஷம் இருப்பதால் எல்லா கர்மங்களையும் விட வேண்டும் -முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும்

நிஷ்சயம் ஷ்ரரிணு மே தத்ர த்யாகே பரதஸத்தம–த்யாகோ ஹி புருஷவ்யாக்ர த்ரிவித ஸம் ப்ரகீர்தித–৷৷18.4৷৷
தியாக விஷயத்தில் -நிர்ணய விஷயம் /பிரமம் இல்லாமல் – பிரமாதம் கவன குறைவு இல்லாமல் – விப்ரலிப்ஸை -குழப்ப சொல்வது இல்லையே
தியாகம் என்னில் ஹி பிரசித்த அர்த்தம் –மூன்றாம் அத்யாயம் -30-ஸ்லோகம் -எல்லா கர்மங்களையும் என்னிடம்
-கர்த்ருத்வ பல மமக புத்தி தவிர்ந்து -மூன்றையும் நிறைய தரம் பார்த்து உள்ளோம்- மனிசர்களில் புலி போன்றவனே

யஜ்ஞதாநதப கர்ம ந த்யாஜ்யம் கார்யமேவ தத்–யஜ்ஞோ தாநம் தபஷ்சைவ பாவநாநி மநீஷிணாம்–৷৷18.5৷৷
தானம் தபஸ் போன்றவற்றை ஒரு காலும் விடக் கூடாது–முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும் –நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள்
கடைசி வரை செய்தெ இருக்க வேண்டும் -ஆ பிரயானாத் -பிரயாணம் வரை -அர்ச்சிராதி கதி – வர்ணாஸ்ரமம்-விடாமல் செய்வதே அவனுக்கு பிரியகரம்
முமுஷுக்களும் செய்ய வேண்டும் என்னில் -எந்த பயனுக்கு -தானம் தாபம் யாகம் முன் வினைகளை போக்கி -மனஸ் சுத்தி அடைவிக்கும்
-இதில் தான் பலனை அருளிச் செய்கிறான் –பக்தி நிஷ்டனுக்கும் -இங்கே இருப்பதால் -களை போலே -இருக்குமே
-நித்ய நைமித்திக கர்மம் செய்ய பாபங்கள் எரிக்கப் படும் -பக்தி செய்ய தடங்கல் இல்லாமல் சுத்தி கிட்டும்

ஏதாந்யபி து கர்மாணி ஸங்கம் த்யக்த்வா பலாநி ச–கர்தவ்யாநீதி மே பார்த நிஷ்சதம் மதமுத்தமம்–৷৷18.6৷৷
சாஸ்திரம் -ஹிம்சை தோஷம் கிடையாது -உபாசனம் போலே இந்த கர்மங்களும் -சங்கம் -பற்றுதலை அழித்து பலத்திலும் ஆசை இல்லாமல்
-கர்தவ்யம் -பகவத் ஆராதனம் ரூபமாக செய் -இது தான் உத்தம மதம் என்னுடைய மதம் -இவன் சொல்வது எல்லாம் உத்தமம்
-ஆராதனை ரூபம் என்றாலே மூன்று வித தியாகங்களும் உண்டு அவன் முக விகாசமே உத்தேச்யம்

நியதஸ்ய து ஸந்யாஸ கர்மணோ நோபபத்யதே–மோஹாத்தஸ்ய பரித்யாகஸ்தாமஸ பரிகீர்தித–৷৷18.7৷৷
கர்மம் விடுபவன் தமோ குணம் தூண்ட செய்கிறான் -நியதம் -நித்ய நைமித்திக கர்மங்கள் -சந்யாச தியாக சப்தங்கள் மாறி மாறி உபயோகித்து இரண்டும் ஒன்றே
என்று காட்டி அருளுகிறார் -விடுவது ஒவ்வாது -மயக்கத்தால் -குற்றம் இருக்கும் என்ற மயக்கம் -விட்டால் தமோ குண கார்யம் என்பர்
-பஞ்ச மகா யாகங்கள் -நிச்சயம் கர்ம யோகம் செய்தே இருக்க வேண்டும் -பகவத் ஆராதனம் -சரீர யாத்திரைக்கு வேண்டும்
-திருவாராதனம் செய்யாமல் உண்டால் பாப உருண்டைகள் தானே

துக்கமித்யேவ யத்கர்ம காயக்லேஷபயாத்த்யஜேத்–ஸ கரித்வா ராஜஸ த்யாகம் நைவ த்யாகபலம் லபேத்–৷৷18.8৷৷
கீழே விபரீத ஞானத்தால் விடுவது -இங்கு அந்யதா ஞானத்தால் -கீழ் அதர்மம் என்று நினைத்து -இங்கு காய கிலேசம் பயத்தால் -குதப-கு – பூமி சுட்டால் தான்
-வயிறு சுட்டால் தான் -ஸ்ரார்த்தம் பண்ண ஆரம்பிக்க வேண்டும் -மநோ பலமே தேக ஆரோக்யம் கொடுக்கும் -/மனசுக்கும் துக்கம்கொடுக்கும் உடம்பை வருத்தும்
என்று விட்டால் ராக்ஷஸ குணத்தால் விட்டதாகும் -ராக்ஷஸ தியாகம் ஆகும் -தியாக பலம் -சாத்விக தியாக தியாகத்தால் தான் ஞானம் வரும்
-ஆர்ஜிததுக்கும் – கொண்ட சொத்தை ரஷிக்கவும் காய கிலேசம் -என்பான் -ஆஜ்ஜை சாஸ்திரம் படி நடக்க வேண்டுமே

கார்யமித்யேவ யத்கர்ம நியதம் க்ரியதேர்ஜுந–ஸங்கம் த்யக்த்வா பலம் சைவ ஸ த்யாக ஸாத்த்விகோ மத–৷৷18.9৷৷
சாத்விக தியாகம் -நியத கர்மங்கள் -பகவத் ஆராதனை ரூபமாக -சங்கம் பற்று இல்லாமல் -பல மமதா தியாகம் செய்து -சாத்விக சப்தம் -இங்கு இருந்து
-எத்தை செய்தாலும் சாத்விக குணம் வேண்டுமே -/பகவத் முக விலாசம் பலன் -சாத்விக தியாகம் ஞானம் ஏற்படுத்தும்

ந த்வேஷ்ட்யகுஷலம் கர்ம குஷலே நாநுஷஜ்ஜதே-த்யாகீ ஸத்த்வஸமாவிஷ்டோ மேதாவீ சிந்நஸம் ஷய–৷৷18.10৷৷
கர்மங்களை ஸ்வரூபேண விடக் கூடாது -மீண்டும் வலியுறுத்தி அருளிச் செய்கிறான் -சத்வ குணங்கள் உடன் கூடி நல்ல ஞானவான் ஆகிறான்
-சம்சயன்கள் போக்குகிறான் -எல்லா பலன்களையும் விடுகிறான் -படிப் படியாக -கர்மங்களை வெறுக்காமலும் விரும்பாமலும் –
-அகுசல -விரும்பாத பாபம் தரும் கர்மங்கள் -விரும்பிய புண்ணியம் தரும் கர்மங்கள் -இதுவே கிடையாதே -பலனில் ஆசை இல்லாமல் இருக்கிறான்
-வெறுக்காமல் என்றால் பண்ணி கொண்டே இருக்கலாமோ -சங்கை -மோக்ஷம் போகிறவன் -பாப கர்ம தெரிந்து செய்ய மாட்டானே
-தெரியாமல் செய்தாலும் கவலை வேண்டாம் -நான் கணக்கில் கொள்ள மாட்டேன் -என்றபடி -/புண்ணியம் கொடுக்கும் கர்மாக்களை விரும்ப மாட்டானே
-/பலன்களில் விருப்பம் இல்லாமை கர்மங்களை செய்கிறான் –

ந ஹி தேஹபரிதா ஷக்யம் த்யக்தும் கர்மாண்யஷேஷத–யஸ்து கர்மபலத்யாகீ ஸ த்யாகீத்யபிதீயதே–৷৷18.11৷৷
ஒன்றும் மிச்சம் இல்லாமல் -எல்லா கர்மங்களையும் -தேஹ தாரணத்துக்கு -செய்தே -சாஸ்திரம் விதி மீறாமல் பொருள் ஈட்டி -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் விரோதிக்காமல்
-/யார் பலத்தை விட்டு உள்ளானோ அவனே தியாகி -/தியாகத்தினாலேயே அம்ருத தன்மை -மோக்ஷம் அடைகிறான் -வேத வாக்கியம்
-தியாகம் என்றது கர்மங்களை விட சொல்ல வில்லை -பல த்யாகத்தையே சொல்லிற்று

அநிஷ்டமிஷ்டம் மிஷ்ரம் ச த்ரிவிதம் கர்மண பலம்–பவத்யத்யாகிநாம் ப்ரேத்ய ந து ஸந்யாஸிநாம் க்வசித்–৷৷18.12৷৷
கர்மங்களுக்கு மூன்று வித பலம் -நரகம்-அநிஷ்டம் / ஸ்வர்க்கம் -இஷ்டம் / இந்த லோக பலன் -மிஸ்ரம் -இதுவே /தியாகம் செய்யாதவர்களுக்கு –இவை
தியாகம் செய்தவர்களுக்கு இவை கிட்டாதே -/ த்ரிவித தியாகம் -முக்கியம் -/
விநியோக பிரததக்த நியாயம் –ஒரே கர்மா -மோக்ஷம் -ஸ்வர்க்கம் -ஆசை வைத்து நான் செய்தென் -என்ற எண்ணம் ஸ்வர்க்கம் / இல்லை என்றால் மோக்ஷம்
-எதை பொருட்டு பண்ணுகிறோம் அதே ஸ்வதந்த்ர போராட்டம் -கொண்டாடுகிறோம் -ஒரே செயல் பேர் பெற்று கொடுக்கும் -மற்றவருக்கு சிறை சாலை போலே /

பஞ்சைதாநி மஹாபாஹோ காரணாநி நிபோத மே–ஸாம் க்யே கரிதாந்தே ப்ரோக்தாநி ஸித்தயே ஸர்வகர்மணாம்–৷৷18.13৷৷
வேதத்தில் முடிவான பொருள் இதுவே -நான் தூண்டியே செய்கிறாய் -நான் கர்த்தா இல்லை என்ற தன்மை நினைத்து -பண்ண வேண்டும்
-பண்ணினேன் என்ற எண்ணமே விட வேண்டும் -/ஐந்து பேர் சேர்ந்தே செயல்கள் –

அதிஷ்டாநம் ததா கர்தா கரணம் ச பரிதக்விதம்–விவிதாஷ்ச பரிதக்சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம்–৷৷18.14৷৷
சரீரம் ஜீவாத்மா பற்றுக் கொம்பாக / ஜீவாத்மா / கருவிகள் இந்திரியங்கள் –ஐந்து வகை உண்டே /சேஷ்டை செய்யும் ஐவர்
-பஞ்ச பிராணங்கள்-வேறே வேறே வேலை இவற்றுக்கு பிராணன் அபானன் சாமான வாயு இவற்றுக்கு வேலை வேறே வேறே /
தெய்வம் பரமாத்மா -ஐந்து பெரும் சேர்ந்தே கார்யம் /தெய்வம் முக்கியம் மற்றை நாலையும் தூண்டுவித்து கார்யம் -கட்டை விரலை போலே –

ஷரீரவாங்மநோபிர்யத்கர்ம ப்ராரபதே நர–ந்யாய்யம் வா விபரீதம் வா பஞ்சைதே தஸ்ய ஹேதவ—৷৷18.15৷৷
சாஸ்திரம் சம்மதித்த கர்மம் -தொடங்கும் பொழுது -சரீர வாக் மனஸ் மூவகை பட்ட கர்மாக்கள் -/சம்மதிக்காதவையும் உண்டே / இந்த ஐந்தும் இருந்தால் தான் –
முக்கிய அர்த்தம் -கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்தவாத் –ஜீவாத்மா தான் கர்த்தா -விதிக்கிற படியால் -/ பரமாத்மாவை விதிக்காதே /சாஸ்திரம் அர்த்தம் ஆக வேண்டுமே
ஸ்வ தந்த்ர கர்த்தா இல்லை -அடுத்து -பரார்த்த் து -ஈஸ்வராதீனம் –ஈஸ்வர ஆணைக்கு உட்பட செய்தால் கர்ம பலன் ஜீவாத்மாவுக்கு சேரலாமோ -சங்கை வருமே /
க்ருத ப்ரத்யநா அபேஷாத் -பிரயத்தனம் எதிர்பார்த்து –உதாசீனம் அனுமந்தா -தூண்டி விடும் மூன்று நிலைகள்
முதல் நிலை உதாசீனம் -சாஸ்திரம் கொடுத்து ஞானம் கொடுத்து -முதல் முடிவு ஜீவாத்மா –
அனுமதி அளிக்கும் இரண்டாம் நிலை -நல்ல செயலோ தீய நிலையோ -அதிலேயே தூண்டி விடுகிறான் -குற்றம் வருமோ என்னில் –
தாய் குழந்தை விழும் பொழுது தடுக்காமல் -குற்றம் வருமோ -என்னில் -ஸ்வாதந்திரம் கொடுத்ததால் -இவன் ஆட்டு வாணியன் இல்லையே -ஞானமும் கொடுத்தானே-
ஆழ்வார் நீ தான் சம்சாரத்தில் -தூராக் குழி தூர்த்து வைத்தாய் -என்றது -பரதந்த்ர நிலையில் இருந்தே -சொன்னார்கள் -எல்லா பொறுப்பும் அவன் இடமே
-சர்வாத்மனா ஸ்வாதந்தர்யம் விட வேண்டுமே -அந்த நிஷ்டை வந்தால் நாமும் இப்படி சொல்லலாம் –

தத்ரைவம் ஸதி கர்தாரமாத்மாநம் கேவலம் து ய–பஷ்யத்யகரிதபுத்தித்வாந்ந ஸ பஷ்யதி துர்மதி—৷৷18.16৷৷
உண்மையில் செய்பவன் சர்வேஸ்வரன் -என்று உணராத துர்மதிகள் -இதுவே அகர்த்ருத்வ நினைவு இல்லாதவன்
-செய்து விட்டு நான் செய்ய வில்லை என்ற நினைவு வேண்டுமே

யஸ்ய நாஹம் கரிதோ பாவோ புத்திர்யஸ்ய ந லிப்யதே–ஹத்வாபி ஸ இமா ல்லோகாந்ந ஹந்தி ந நிபத்யதே–৷৷18.17৷৷
அகங்கார பாவம் -நானே செய்கிறேன் -இந்த பாவம் இல்லாதவன் -புத்தி செயலுக்கு ஆசைப்படாமல் -கர்த்ருத்வ பல தியாகம் கொண்டு –
கொலையே செய்தாலும் -யுத்தம் -ராஜ்ய பலம் இல்லாமல் -லோகத்தில் உள்ள அனைவரையும் –யாரையும் கொன்றவனாக ஆவது இல்லை -பாபங்களும் வராதே -/
பண்ணும் தப்புக்கு நாம் பொறுப்பு இல்லையா -தர்ம யுத்தத்தில் கொன்றாலும் என்றபடி -ஷத்ரிய தர்மம் என்பதால்
-தர்மம் வழியில் தர்ம யுத்தம் தர்மம் காக்க -இந்த கர்த்ருத்வ அனுசந்தானம் இல்லாமல் செய்ய வேண்டும் என்றபடி –

ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் பரிஜ்ஞாதா த்ரிவிதா கர்மசோதநா–கரணம் கர்ம கர்தேதி த்ரிவித கர்மஸம் க்ரஹ—৷৷18.18৷৷
கர்மம் செய்ய தூண்டும் வேத வாக்கியங்கள் -அறிவும் கர்மங்களும் கர்த்தா -மூன்று வகை -பற்றி சொல்லும் /கர்ம வகை பற்றி இதில் சொல்லுகிறேன்
-இந்த வர்க்கம் -கரணம் யாகங்கள் செய்யும் த்ரவ்யம் -கர்மா -யாகம் / கர்த்தா -செய்யும் கர்த்தா –

ஜ்ஞாநம் கர்ம ச கர்தா ச த்ரிதைவ குணபேதத–ப்ரோச்யதே குணஸம் க்யாநே யதாவச்சரிணு தாந்யபி–৷৷18.19৷৷
இங்கும் முக்குணம் -பேதத்தால் -ஞானம் -கர்ம கர்த்தா -மூன்றுமே மாறுமே -/ சத்வ குணம் பயனில் பற்று வைத்து சாஸ்த்ர விதி
என்பதால் செய்வதே /உண்மை நிலையை கேள் -பராக் பார்க்காமல் கேள் என்றபடி

ஸர்வபூதேஷு யேநைகம் பாவமவ்யயமீக்ஷதே–அவிபக்தம் விபக்தேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ஸாத்த்விகம்–৷৷18.20৷৷
அந்த ஞானத்தை சாத்விக ஞானம் என்று புரிந்து கோள் -எந்த ஞானத்தால் இப்படி பார்க்கிறானோ -பிரம்மா முதல் பீபீலிகா வரை ஒன்றாக சம தர்சனம்
-விகாரம் இல்லா தன்மையை -எந்த அரிவாள் பார்க்கிறானோ -அந்த அறிவை சாத்விக ஞானம் -ஏகம் பாவம் ஜாதி வேறுபாடு -நிறம் வேறுபாடு இல்லாமை -அவிபக்தம்

பரிதக்த்வேந து யஜ்ஜ்ஞாநம் நாநாபாவாந்பரிதக்விதாந்–வேத்தி ஸர்வேஷு பூதேஷு தஜ்ஜ்ஞாநம் வித்தி ராஜஸம்–৷৷18.21৷৷
ராக்ஷஸ ஞானம் -எதனால் ஜாதி முதலான வேறுபாடுகள் —உயரம் நிறம் போன்றவை- நாநா பாவம் ஜீவா சமூகம் -சரீரத்தால் வேறுபாடு -என்று அறியாமல் –
பசு பல வர்ணம் பால் வெண்மை -புல்லாங்குழல் -வேறே வேறே ஸ்வரம் ஒரே காத்து -ஆத்மா சரீரம் -இதே போலே

யத்து கரித்ஸ்நவதேகஸ்மிந்கார்யே ஸக்தமஹைதுகம்–அதத்த்வார்தவதல்பம் ச தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.22৷৷
தாமஸ ஞானம் -இறந்தவர்கள் பூத கணங்களையும் பூஜித்து -கர்மங்கள் பண்ணி -/செயலும் தப்பு -சாதிக்கவும் முடியாது –
/காரணமே இல்லாமல் -அல்பமாக -சரீரம் தானே எல்லாம் என்று நினைத்து – பற்றி -செய்பவர்கள்

நியதம் ஸங்கரஹிதமராகத்வேஷத கரிதம்–அபலப்ரேப்ஸுநா கர்ம யத்தத்ஸாத்த்விகமுச்யதே–৷৷18.23৷৷
சாத்விக கர்மம் -சங்க ரஹிதம்-பற்று இல்லாமல் -கர்த்ருத்வ புத்தி -நியதம் க்ருதம் வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் செய்து / பலனில் ஆசை இல்லாமல்
-த்ரிவித தியாகம் -/ புகழோ பழிப்போ என்று நினையாமல் -செய்யத் தகுந்தது என்பதற்காகவே செய்வது -/

யத்து காமேப்ஸுநா கர்ம ஸாஹங்காரேண வா புந–க்ரியதே பஹுலாயாஸம் தத்ராஜஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.24৷৷
ராக்ஷஸ கர்மம் -ஆசை வைத்து -பலனை விரும்பி -அகங்காரத்துடன் -பெரு முயற்சி உடன் செய்து -ஹிரண்ய கசிபு ஆயிரம் ஆண்டு தபஸ்
-ராவணன் தலையை வெட்டி தபஸ் -இயற்கையில் ஏற்புடைய பகவல் லாபார்த்திக்கு சிரமம் இல்லையே -/பருவத்தில் ஈசனை பாடி -ஸூ ஆராதன் அன்றோ /

அநுபந்தம் க்ஷயம் ஹிம் ஸாமநபேக்ஷ்ய ச பௌருஷம்–மோஹாதாரப்யதே கர்ம யத்தத்தாமஸமுச்யதே–৷৷18.25৷৷
தாமஸ -பின் தொடர்ந்து -துக்கம் வருமே -கர்மம் செய்வதால் பொருள்கள் அழியும் -ஜீவா ராசிகள் ஹிம்சை -இவற்றில் கண் வைக்காமல் -/
தனக்கு உள்ள செயல் திறனையும் நினைக்காமல் / எம்பெருமான் செய்விக்கிறான் என்ற எண்ணம் இல்லாமல் –

முக்தஸங்கோநஹம் வாதீ தரித்யுத்ஸாஹஸமந்வித–ஸித்த்யஸித்த்யோர்நிர்விகார கர்தா ஸாத்த்விக உச்யதே–৷৷18.26৷৷
பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் -நான் செய்ய வில்லை -அஹம் அவாதீ-பொறுமை செயல் திறன் -தடங்கல் வந்தாலும் தவிர்க்க ஒண்ணாத
துன்பம் பொறுத்து கொண்டு -மனம் சோர்வு அடையாமல் -திருவடி இலங்கை நிலையில் போலே -உத்ஸாகம் அடைந்து -/அவன் செயல்பாடு
என்ற எண்ணம் கொண்டு –சித்தி அடைவான் -/ஜெயம் தோல்வி பாதிப்பு இல்லாமல் -/ பலத்தில் ஆசை வைக்கவில்லையே -/

ராகீ கர்மபலப்ரேப்ஸுர்லுப்தோ ஹிஂஸாத்மகோஷுசி–ஹர்ஷஷோகாந்வித கர்தா ராஜஸ பரிகீர்தித–৷৷18.27৷৷
ராக்ஷஸ கர்த்தா -புகழில் ஆசை / பலனில் விருப்பம் / கருமி / ஹிம்சை செய்தெ கார்யம் / தேக சுத்தி இல்லாமல் / ஆனந்தம் துக்கம் கொண்டு /

அயுக்த ப்ராகரித ஸ்தப்த ஷடோ நைஷ்கரிதிகோலஸ–விஷாதீ தீர்கஸூத்ரீ ச கர்தா தாமஸ உச்யதே–৷৷18.28৷৷
தாமஸ கர்த்தா -சேராதவன் -தகுதி இல்லாதவன் -என்றபடி -சாமான்யன் -சாஸ்த்ர ஞானம் இல்லாதவன் -/லௌகிக விஷயங்களில் உழன்று –
/மனு -ஷத்ரிய வம்சம் -சூர்ய குலம் -மனு தர்ம சாஸ்திரம் மூட நம்பிக்கை இல்லையே /ஸ்தாப்த்தன் ஒன்றும் தெரியாமல் நிற்பவன்
-சட புத்தி -அபிசார கர்மங்கள் வைப்பு எடுப்பு / ராகு கால பூஜைகள் போல்வன / வஞ்சிக்கும் புத்தி / மந்த புத்தி /
மன வருத்தம் –தீர்கஸூத்ரீ-நீண்ட நாள் பிறருக்கு தீங்கு நினைத்து –

புத்தேர்பேதம் தரிதேஷ்சைவ குணதஸ்த்ரிவிதம் ஷ்ரரிணு–ப்ரோச்யமாநமஷேஷேண பரிதக்த்வேந தநஞ்ஜய–৷৷18.29৷৷
புத்தி –விவேக பூர்வக நிச்சய -உறுதியானவற்றில் அறிவு ஞானம் -அனுஷ்டானம் -உறுதி அறிவு அனுஷ்டானம் -மூன்று நிலைகள் /
புத்தியின் வேறுபாடுகள் -த்ருதி விடா முயற்சி உடன் தடங்கலை தாண்டி முடிக்கும் திட உணர்வு

ப்ரவரித்திம் ச நிவரித்திம் ச கார்யாகார்யே பயாபயே–பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்தி ஸா பார்த ஸாத்த்விகீ–৷৷18.30৷৷
சாத்விக புத்தி -பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் இவ்வுலக இன்பம் ஸ்வர்க்கம் வரை / நிவ்ருத்தி மோக்ஷம் விஷயம் /
பயப்பட- வேண்டாதது -பந்தம் எது மோக்ஷம் -என்ற உறுதியான புத்தி -இதனால் சாத்விக ஞானம் -அதனால் சாத்விக கர்மா -அதனால் சாத்விக பலன்

யயா தர்மமதர்மம் ச கார்யம் சாகார்யமேவ ச–அயதாவத்ப்ரஜாநாதி புத்தி ஸா பார்த ராஜஸீ–৷৷18.31৷৷
தர்மம் அதர்மம் மயங்கி -ராக்ஷஸ புத்தி -செய்யத் தக்கவை தகாதவை தெரியாமல் மயங்கி -புத்தி -உறுதி -தர்ம பூத ஞானம் தான் புத்தி என்பர் –

அதர்மம் தர்மமிதி யா மந்யதே தமஸாவரிதா–ஸர்வார்தாந்விபரீதாம் ஷ்ச புத்தி ஸா பார்த தாமஸீ–৷৷18.32৷৷
தாமஸ புத்தி -அதர்மமே தர்மம் என்று உறுதி -கீழே மயக்கம் தான் -இங்கு அதர்மமே தர்மம் -என்று திட புத்தி –எத்தனை அழிந்தாலும் மாற்றி கொள்ளாத புத்தி –
தமோ குணத்தால் சூழ்ந்து -விபரீதமாக -சித்தம் சாத்தியம் தப்பாக புரிந்து பூதம் பிரேத குணம் சாத்தியம் என்று கொண்டு -சூழல்

தரித்யா யயா தாரயதே மந ப்ராணேந்த்ரியக்ரியா–யோகேநாவ்யபிசாரிண்யா தரிதி ஸா பார்த ஸாத்த்விகீ–৷৷18.33৷৷
த்ருதி -எடுத்த செயலை நிறைவேற்றுதல் -சாத்விக -மனஸ் பிராணன் இந்திரியங்கள் மூன்றையும் -வேறு பயனை கருதாமல் –உபாசனத்தில் நிலை நிறுத்தி –

யயா து தர்மகாமார்தாந் தரித்யா தாரயதேர்ஜுந–ப்ரஸங்கேந பலாகாங்க்ஷீ தரிதி ஸா பார்த ராஜஸீ–৷৷18.34৷৷
ராக்ஷஸ த்ருதி -தர்மம் காமம் அர்த்தம் மட்டும் -கீழே மோக்ஷ பலன் -மனஸ் இந்திரியங்களை பலனை குறித்து இங்கு –

யயா ஸ்வப்நம் பயம் ஷோகம் விஷாதம் மதமேவ ச–ந விமுஞ்சதி துர்மேதா தரிதி ஸா பார்த தாமஸீ–৷৷18.35৷৷
தாமஸ த்ருதி -அதிக தூக்கம் பயம் அச்சம் கவலை -இவற்றுடன் செய்து -விரோதம் கொண்டு அஞ்சி /சோகம் -/
கவலை கர்வம் விடாமல் செய்யும் கர்மங்கள் -இதுவரை சாதனங்களை சொல்லி மேலே பலன்களை சொல்லுகிறார்

ஸுகம் த்விதாநீம் த்ரிவிதம் ஷ்ரரிணு மே பரதர்ஷப–அப்யாஸாத்ரமதே யத்ர துக்காந்தம் ச நிகச்சதி–৷৷18.36৷৷
சுகத்தையும் மூன்று -சாத்விக கர்மாக்களால் சாத்விக சுகம் -பத்து ஸ்லோகங்கள் பின்பு ஸ்ருணு பராக் பார்க்காமல் -கேள் –என்கிறான் –
நீண்ட நாள் பயிற்சியாய் -ஆனந்தம் பட்டு -சுகம் அனுபவிக்க சம்சார துக்கம் குறைந்து -போகுமே

யத்ததக்ரே விஷமிவ பரிணாமேமரிதோபமம்–தத்ஸுகஂ ஸாத்த்விகம் ப்ரோக்தமாத்மபுத்திப்ரஸாதஜம்–৷৷18.37৷৷
ஆத்ம புத்தி -ஆத்மா இடமே செலுத்திய மனஸ் -அதனாலே பிறந்த சுகம் —ஆரம்பத்தில் விஷம் போலே இருந்தாலும் -மேலே சுகம் அமிருதம் –

விஷயேந்த்ரியஸம் யோகாத்யத்ததக்ரேமரிதோபமம்–பரிணாமே விஷமிவ தத்ஸுகம் ராஜஸம் ஸ்மரிதம்–৷৷18.38৷৷
ஆரம்பம் அம்ருதம் -மேலே விஷம் ஆகுமே -ராக்ஷஸ சுகம் -நீடித்த இன்பம் கொடுக்காதே -ஆத்ம பந்துக்கள் உத்தேச்யம் நீண்ட சுகத்துக்கு —
விஷயாந்தரங்கள் -சம்யோகத்தால் வந்த சுகம் -நாள் பட நாள் பட துக்கம் –

யதக்ரே சாநுபந்தே ச ஸுகம் மோஹநமாத்மந–நித்ராலஸ்யப்ரமாதோத்தம் தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷18.39৷৷
தாமஸ சுகம் –முதலிலும் முடிவிலும் -விஷம் -மோகம் -நித்ரா சோம்பல் -கவனம் இன்மை -தூண்ட –

ந ததஸ்தி பரிதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புந–ஸத்த்வம் ப்ரகரிதிஜைர்முக்தம் யதேபி ஸ்யாத்த்ரபிர்குணை–৷৷18.40৷৷
முக்குணம் -முக்தி அடைந்த தத்துவமே இல்லையே -எல்லாம் அகப்பட்டவை -அவன் திருவடி பற்றியே வெளி வர முடியும் –

ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஷாம் ஷூத்ராணாம் ச பரந்தப –கர்மாணி ப்ரவிபக்தாநி ஸ்வபாவப்ரபவைர்குணை–৷৷18.41৷৷
முன் வினையால் விளையும் குணங்கள் -பிரித்து விடப்பட்ட நான்கு வகைகள் -செயல்களையும்-குணம் அடிப்படையில் -பிரித்து கொடுக்கப் பட்டன
–குணம் வர்ணம் செயல் -மூன்று குணங்கள் நான்கு வர்ணங்கள்

ஷமோ தமஸ்தப ஷௌசம் க்ஷாந்திரார்ஜவமேவ ச–ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமாஸ்திக்யம் ப்ரஹ்மகர்ம ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.42৷৷
சமம் வெளி இந்திரியங்கள் அடக்கி / தமம் மனஸ் அடக்கி /-சாந்த சம தமாதி குணங்கள் -/ தபஸ் சாஸ்த்ரா உபாசனம் ஏகாதசி –
தகுதி -உடம்பு சுத்தி / ஷாந்தி ஆர்ஜவம் / தத்வ ஞானம் பகவத் விஞ்ஞானம் /வேத உறுதி ஆஸ்திகம் வேதம் பிரமாணம் என்று ஒத்துக் கொள்பவன்
/ ப்ராஹ்மணர் கர்மாக்கள் இவை -சாத்வீகம் பூர்ணன் என்றபடி –

ஷௌர்யம் தேஜோ தரிதிர்தாக்ஷ்யம் யுத்தே சாப்யபலாயநம்–தாநமீஷ்வரபாவஷ்ச க்ஷாத்ரம் கர்ம ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.43৷৷
பெரிய படைக்குள் காலங்கள் நுழைந்து -வெல்ல முடியாத தேஜஸ் / த்ருதி உறுதி உடைமை / செயல் திறமை / யுத்தம் புற முதுகு காட்டாமை /
தானம் / நியமிக்கும் திறல்/-ஷத்ரியன் ரஜஸ் குணம் கார்யங்கள் –

கரிஷிகௌரக்ஷ்யவாணிஜ்யம் வைஷ்யகர்ம ஸ்வபாவஜம்–பரிசர்யாத்மகம் கர்ம ஷூத்ரஸ்யாபி ஸ்வபாவஜம்–৷৷18.44৷৷
வைசியன் -ரஜஸ் தமோ குணம் கலவை / வியாபாரம் /மூவருக்கு உதவி சூத்ரன் -கர்மங்கள்பண்ணி மெய் வகிருந்து சோகம் இருப்பவன் சூத்ரன்
-முதல் மூவருக்கும் இவன் வேண்டும் -அவர்கள் சோகத்தை போக்குவதால் சூத்ரன் –
போதனம் ரக்ஷணம் போஷணம் சேவகம் நால்வருக்கும் – சர்மா வர்மா குப்தா தாஸ்யன் பேர் வாசி -பேர் குணம் வியாபாரம் வாசி
தாசர் பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் சூத்ர வர்ணம் -பரம வைஷ்ணவர் -பிரபன்னன் -இவை தாண்டி -ராமானுஜ தாசன்
-குலம் தங்கு சாதிகள் -நான்கையும் தாங்கும் குலம்-ஈர் இரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன் –

ஸ்வே ஸ்வே கர்மண்யபிரத ஸம் ஸித்திம் லபதே நர–ஸ்வகர்மநிரத ஸித்திம் யதா விந்ததி தச்சரிணு–৷৷18.45৷৷
கேள் -தங்கள் தங்கள் கர்மங்களில் ஆசை நிலை நின்று மோக்ஷம் அடைகிறார்கள் -கர்மங்களில் நிலை நின்றவன் சித்தி அடைவது எப்படி
-2-அத்யாயம் தொடங்கிய இடம் மீண்டும் இங்கு -கர்மா யோகம் பண்ணி –

யதம் ப்ரவரித்திர்பூதாநாம் யேந ஸர்வமிதம் ததம்.–ஸ்வகர்மணா தமப்யர்ச்ய ஸித்திம் விந்ததி மாநவ—৷৷18.46৷৷
முக்தி -அடைகிறான் -எவன் இடம் இருந்து ஜீவ ராசிகள் உத்பத்தியோ அடைகின்றனவோ வியாபிக்க பட்டு இருக்கிறதோ
-அந்த பரம் பொருளை -அர்ச்சனை பண்ணி -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்களில் புஷபம் அர்ச்சனை -பிரித்து விட்டு –

ஷ்ரேயாந்ஸ்வதர்மோ விகுண பரதர்மாத்ஸ்வநுஷ்டிதாத்–ஸ்வபாவநியதம் கர்ம குர்வந்நாப்நோதி கில்பிஷம்–৷৷18.47৷৷
வர்ணாஸ்ரமமே கர்மா யோகம் -14-வகை கீழே பார்த்தோம் தீர்த்த யாத்திரை போல்வன -பரிணமித்து பரம பக்தி வரை -உயர்ந்தது
-தன கர்மா உயர்ந்தது -குறைவாக செய்யப் பட்டாலும் இதுவே உயர்ந்தது -பர தர்மம் ஞான யோகம் -நன்றாக அனுஷ்ட்டிடிக்கப் பட்டத்தை விட -இதுவே பழகியது —

ஸஹஜம் கர்ம கௌந்தேய ஸதோஷமபி ந த்யஜேத்–ஸர்வாரம்பா ஹி தோஷேண தூமேநாக்நிரிவாவரிதா–৷৷18.48৷৷
தோஷம் -இங்கு உடம்பு வருத்தம் ஞான யோகம் இந்திரியம் அடக்குவது கஷ்டம் -இதுவே சகஜம் -ஆயாசம் வந்தாலும் விட முடியாதே
-எதை ஆரம்பித்தாலும் கர்மா ஞான -அக்னியில் புகை போலே ஆயாசம் இருக்குமே

அஸக்தபுத்தி ஸர்வத்ர ஜிதாத்மா விகதஸ்பரிஹ–நைஷ்கர்ம்யஸித்திம் பரமாம் ஸந்யாஸேநாதிகச்சதி–৷৷18.49৷৷
ஞான யோகம் மூலம் அடையும் தியான நிஷ்டையும் கர்மா யோகத்தால் கிட்டும் -கர்மா யோகத்துக்குள் ஞான பாகம் உண்டே
-கர்மா என்னது இல்லை பலன் என்னது இல்லை ஞானமே தியானத்தின் மூட்டும் –நைஷ்கர்ம்யஸித்திம் -தியாகத்தால் கிட்டும் -த்ரிவித தியாகம் -சந்நியாசம் –

ஸித்திம் ப்ராப்தோ யதா ப்ரஹ்ம ததாப்நோதி நிபோத மே–ஸமாஸேநைவ கௌந்தேய நிஷ்டா ஜ்ஞாநஸ்ய யா பரா–৷৷18.50৷৷
புத்த்யா விஷுத்தயா யுக்தோ தரித்யாத்மாநம் நியம்ய ச–ஷப்தாதீந் விஷயாம் ஸ்த்யக்த்வா ராகத்வேஷௌ வ்யுதஸ்ய ச–৷৷18.51৷৷
விவிக்தஸேவீ லக்வாஷீ யதவாக்காயமாநஸ–த்யாநயோகபரோ நித்யம் வைராக்யம் ஸமுபாஷ்ரித–৷৷18.52৷
அஹங்காரம் பலம் தர்பம் காமம் க்ரோதம் பரிக்ரஹம்–விமுச்ய நிர்மம ஷாந்தோ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே–৷৷18.53৷৷
ப்ரஹ்மபூத ப்ரஸந்நாத்மா ந ஷோசதி ந காங்க்ஷதி–ஸம ஸர்வேஷு பூதேஷு மத்பக்திம் லபதே பராம்–৷৷18.54৷৷
ஆத்மதியானத்துக்கு -சுருக்கமாக சொல்கிறேன் கேள் –ஆத்ம சாஷாத்காரம் பற்றி -புத்தி -உண்மையான கலக்கம் அற்ற புத்தி சாத்விக த்ருதி
-சப்தாதி விஷயாந்தரங்கள் -விருப்பு வெறுப்பு தொலைத்து -ஏகாந்தமான இடத்தில் -குறைந்த உணவு உண்டு
-அடக்கப்பட்ட வாக்கு காயம் மனஸ்-த்யான யோகம் -நித்ய வைராக்யம் கொண்டு அஹங்காரம் பலம் வாசனை -கர்வம் பேராசை கோபம் உறவுகளை விட்டு
-நிர்மம -சாந்தமாக ஆத்மாவே இனியது ப்ரஹ்மம் ஆத்ம அனுபவம் பெறுகிறான் –
என்னை தவிர வேறு ஒன்றில் விருப்பம் இல்லாமல் -சம புத்தி கொண்டு என் பக்தியையும் பெறுகிறான் –
ஆத்ம சாஷாத்காரம் -உண்மை அறிவை பெற்று த்யானம் -பரமாத்மாவுக்கு சரீரம் சேஷ பூதன் நினைக்க நினைக்க -மாறுவான்
-ஞான ஆனந்த மயன் விட சேஷத்வமே பிரதானம் -இது முதல் படி -பக்தியில் மூட்டும் –
என் விஷயமான உயர்ந்த பக்தியை அடைகிறான் -மனஸ் கலங்காமல் -என்னையே நினைத்து -மற்றவை பற்றி நினைக்காமல் விரும்பாமல் -சமமாக ஜீவராசிகளை நினைத்து
எட்டு காரணங்கள்-1 – -ஈஸ்வரன் என்று புரிந்து -ஆட்சி செலுத்துபன் அவனே –/-2-காரண வஸ்துவை த்யானம் பண்ண சுருதிகள் சொல்லுமே -நிகில ஜகத் உதயலய லீலா -/
-3-நிரஸ்த நிகில தோஷ அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக்கம் கல்யாண ஏக குணாத்மகம்/ பரம பாவ்யம் பவித்ராணாம் -மண்கலன்களுக்கு இருப்பிடம்
-4- அனவதிக அதிசய -இதம் பூர்ணம் -சர்வம் பூர்வம் -/-5-அழகுக்கு குறை இல்லையே அம்ருத லாவண்யா சாகரம் அன்றோ
-6-ஸ்ரீ யபதி -மூவர் ஆளும் உலகமும் மூன்று -நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன் /-7-புண்டரீக நாயகன் -கீழே லாவண்யம் இங்கு ஸுந்தர்யம்-
-அமலங்களாக விழிக்கும் -கமலக் கண்ணன் -தூது செய் கண்கள் -ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா /-8-ஸ்வாமி -இந்த காரணங்களால் –
தன்னடையே பரமாத்மா சிந்தனைக்கு கூட்டி செல்லும் -தேகமே எல்லாம் என்ற நினைவு மாறுவது தான் கஷ்டம் —

பக்த்யா மாமபிஜாநாதி யாவாந்யஷ்சாஸ்மி தத்த்வத–ததோ மாம் தத்த்வதோ ஜ்ஞாத்வா விஷதே ததநந்தரம்–৷৷18.55৷৷
மேலே மேலே பக்தி முற்றும் -பர பக்தி -அத்ருஷ்டார்த்த பிரத்யக்ஷ அபி நிவேசம் -ஆசை ஏற்படும் / பர ஞானம் -சாஷாத்காரம் பண்ணி அனுபவிக்க /
பரம பக்தி புனர் விஸ்லேஷ பீருத்வம் கிடைத்த அனுபவம் விலகுமோ என்று துடிக்க வைக்கும் /ஞான தரிசன பிராப்தி அவஸ்தைகள் /
யஹா அஸ்மி யாராக -எப்படிப்பட்டவனாக -இன்னான் இணையான் –ஸ்வரூப நிரூபிக்க தர்மம் -நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள்-இரண்டையும் அறிகிறான் பர பக்தி
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரம்மா -இன்னான் -நிர்விகார தத்வம் ஞான மயம் அந்தம் அற்றவன் -ஞான பல -இத்யாதி இணையான் -அறிந்து கொண்டு
என்னை பெற பக்தியால் தெரிந்து கொள்கிறான் -அதற்கு பின் உண்மையாக தெரிந்து அடைய ஆசை கொள்கிறான்
-ஞாத்வா பர ஞானம் -ஞானம் முற்றி முற்றி தர்சன சாஷாத்கார அவஸ்தை -மேலே பரம பக்தி அடைந்து என்னை அனுபவிக்கிறான் –

ஸர்வகர்மாண்யபி ஸதா குர்வாணோ மத்வ்யபாஷ்ரய–மத்ப்ரஸாதாதவாப்நோதி ஷாஷ்வதம் பதமவ்யயம்–৷৷18.56৷৷
யுத்தம் செய்தால் எப்படி கர்மா யோகம் –சாஸ்வதம் பதமவ்யயம்-குறைவற்ற அழிவற்ற ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைகிறான் -என்னுடைய பிரசாதத்தாலே –
முக்தி யுத்தமோ பக்தியோ கொடுக்காதே -பரம சேதனன் சர்வேஸ்வரன் -கொடுப்பவன் கண்ணன் என்கிற எண்ணமே வேண்டும்
கத்ய த்ரயம் -சர்வ அபதாரம் க்ஷமஸ்வ -ஏதோ பிரகாரத்தில் த்வயம் -சரண் என்னுடைய தையை ஒன்றாலே
-மதியே ஏவ தயையா கேவலம் -சங்கைக்கு இடம் இல்லாமல் -என்னுடைய -தயை மட்டுமே உமக்கு கொடுக்கும்
வர்ணாஸ்ரமம் செய்ய செய்ய அவனுக்கு ப்ரீதி -தயை கிட்டுமே-
பக்தி யோகத்தில் பக்தி பண்ணினால் கிருபையால் முக்தி -பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் -பிரபத்தி நிவ்ருத்தி மார்க்கம் –
யுத்தம் காம்ய கர்மம் எப்படி பலனை கொடுக்கும் சங்கை -த்ரிவித த்யாகத்துடன் செய்வதால் -கர்த்ருத்வம் அவன் இடம் சமர்ப்பித்து -பலன் பெறுகிறான்

சேதஸா ஸர்வகர்மாணி மயி ஸஂந்யஸ்ய மத்பர–புத்தியோகமுபாஷ்ரித்ய மச்சித்த ஸததம் பவ–৷৷18.57৷৷
யுத்தத்தில் மூட்டுகிறார் -சொல்ல வேண்டியது எல்லாம் சொல்லிய பின்பு -மனசால் புத்தியால் -அவன் நடத்துகிறான் என்ற நினைவுடன்
-கர்ம பலன் அவன் இடம் -அவன் முக விலாசம் பலன் –அவன் இடம் நெஞ்சை செலுத்து -சர்வ துர்க்கங்களையும் கடந்து
-ஜல துர்க்கம் போலே சம்சார ஆர்ணவம் தாண்டி -புத்தி யோகம் -த்ரிவித த்யாகத்துடன் –

மச்சித்த ஸர்வதுர்காணி மத்ப்ரஸாதாத்தரிஷ்யஸி–அத சேத்த்வமஹங்காராந்ந ஷ்ரோஷ்யஸி விநங்க்ஷ்யஸி–৷৷18.58৷৷
சர்வ தியாகம் இல்லாமல் -வீணாக போகிறாய் -என் இடம் நெஞ்சை செலுத்தி -என் பிரசாதத்தாலே தாண்டுகிறாய் -தாண்டுவிக்கிறான் நாம் செய்வதில் ப்ரீதி அடைந்து –
ஒரு வேலை அஹங்காரத்தால் -நானே செய்கிறேன் என்று -நான் சொல்வதை காது கொடுத்து கெடுக்காமல் இருந்தால் -சம்சாரத்தில் மாறி மாறி உழல்வாய்

யதஹங்காரமாஷ்ரித்ய ந யோத்ஸ்ய இதி மந்யஸே–மித்யைஷ வ்யவஸாயஸ்தே ப்ரகரிதிஸ்த்வாம் நியோக்ஷ்யதி–৷৷18.59৷৷
நான் சொல்வதை கெடுக்காமல் இருந்தாலும் யுத்தம் செய்வாய் -சம்சாரம் கிட்டும் -நான் சொல்வதை கேட்டு செய்தால் மோக்ஷம் –
விவசாயம் உறுதி -மித்யையாகும் -உன்னை பிரகிருதி தூண்டுவிக்கும் -இயற்க்கை -ஷத்ரியம் ரஜோ குணம் சண்டை போட வைக்கும் –
உன் ஸ்வ பாவமே உன்னை சண்டை போட வைக்கும் ஓடினால் பேடி என்பர் -கேட்டதும் நீ என்ன செய்வாய் -காண்டீபம் தர்மர் குறை சொல்ல பொறுக்காதவன் அன்றோ நீ
-கர்ணன் துரியோதனன் கேலி பண்ண ரஜோ குணம் தூண்ட -ராஜ்ஜியம் வேண்டும் இவர்களை தண்டிப்போம் என்ற புத்தியுடன் செய்வாய்
-இதில் எது என்பதை நீயே முடிவு பண்ணு

ஸ்வபாவஜேந கௌந்தேய நிபத்த ஸ்வேந கர்மணா–கர்தும் நேச்சஸி யந்மோஹாத்கரிஷ்யஸ்யவஷோபி தத்–৷৷18.60৷৷
ஸ்வ பாவம் -முன் வினையால் -வாசனை ருசி -கட்டுப்பட்டு -உனது சாதுர்யம் வீரம் கர்மம் -சம்சாரத்தில் கட்டுண்டு -மோகத்தால்
யுத்தம் செய்யாமல் நீ விலகி இருந்தாலும் -நீ நினைத்தால் கூட உன்னை அறியாமல் யுத்தம் செய்வாய் -ரஜோ குணம் தூண்ட செய்வாய் –

ஈஷ்வர ஸர்வபூதாநாம் ஹரித்தேஷேர்ஜுந திஷ்டதி–ப்ராமயந்ஸர்வபூதாநி யந்த்ராரூடாநி மாயயா–৷৷18.61৷৷
நானே செய்வேன் என்றால் நீ தூண்டுகிறாய் என்று எதனால் சொன்னாய் -ஈஸ்வரன் -நியமிக்கிறவன் -சர்வ ஜீவ ராசிகளுக்கு ஹிருதய பிரதேசம்
-சிந்தனம் உதயம் ஆகும் இடம் -நானே உள்ளேன் –இருந்து ஞானம் ஸ்மரணம் மறதி மூன்றையும் நானே செலுத்துகிறேன் முன்பே சொன்னேன் —
யந்த்ரம் -பிரகிருதி கார்யமான சரீரம் -அதில் ஏற்றி வைத்த ஆத்மா -மாயா சக்தியால் -முக்குணங்களில் ஈடுபடுத்தி -முக்குணம் தகுந்த படி நடத்துகிறேன்
-எத்தை செய்தாலும் என் ஆட்சியால் -சாமான்ய காரணம் பகவான் தான் -விசேஷ கார்யம் கர்மா அன்றோ

தமேவ ஷரணம் கச்ச ஸர்வபாவேந பாரத–தத்ப்ரஸாதாத்பராம் ஷாந்திம் ஸ்தாநம் ப்ராப்ஸ்யஸி ஷாஷ்வதம்–৷৷18.62৷৷
நானே விடுவிக்க வேண்டும் -செய்ய வேண்டியதை சொல்கிறேன் -இது தான் சரம ஸ்லோகம் -தெளிந்த நீரோட்டம் போலே உபதேசம் இது வரை –
அதன் படி நடக்க வில்லை -மாற்றி மேலே –18–64-வந்தது –
தமேவ -அந்த என்னையே -சரணமாக பற்றி விடு –/ஸர்வபாவேந- எல்லா பாவத்தாலும் என்னையே உபாயம் உபேயம் தாரக போஷக போக்யம் அந்தர்யாமியாக பற்று
-/ சித்த உபாயம் அன்றோ –அவனாலே அவனை அடைகிறோம் –அந்த அனுக்ரஹத்தாலே பரமமான சாந்தி கர்மா பந்தம் விடு பட்டு
ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைவாய் -சாஸ்வதம் -நித்ய விபூதி -சரணாகதி முக்கிய கருத்து இது தானே –
பலத்தின் சமீபத்தில் அழைத்து செல்வது உபாயம் -தாது -அர்த்தம்– பக்தி உபாயம் சாதிய உபாயம் -பகவானே உபாயம் சித்த உபாயம் –
மோக்ஷம் பலன் கொடுப்பது அவனே -பக்தி யோகத்தால் ப்ரீதி அடைந்து பலத்தை அவன் தானே அளிக்க வேண்டும் —
நான் செய்து பதிலுக்கு அவன் செய்தால் வியாபாரம் -ஆகுமே -பிதா பிராப்தி ஸ்வாமி -ஸ்வரூபம் இருவருக்கும் கொத்தை ஆகுமே /
ரஷிப்பது ஸ்வ பாவம் -பிரபாவம் இல்லையே -இயற்க்கை என்றவாறு -இரண்டும் இருவருக்கும் ஸ்வரூபம் -ஸ்வாதந்திரம் தலை தூக்கக் கூடாதே
-அசித்வத் பாரதந்தர்யம் வேண்டுமே -/ பக்தி யோகம் செய்ய தக்கது இல்லை இதனாலே -மேம் பொருள் போக விட்டு -வாழும் சோம்பரை யுகத்தி போலும் –
நீயே உபாயமாக இருப்பாய் என்ற பிரார்த்தனையை சரணாகதி -தமேவ ஷரணம் கச்ச-சரணம் உபாயம் க்ருஹம் ரக்ஷணம் -சரணாலயம் க்ருஹம் இல்லம் வீடு /
உபாயம் -பலத்துக்கு அருகில் அவரே கூட்டிப் போவார் /ஸ்வரோபா அனுரூபம் சரணாகதி -சரணம் இதி கதி -சரணம் என்று வந்து விடுவது தானே –கத்யர்த்த புத்யர்த்த
உபாயம் அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய பொறுப்பும் உம்மது–விலக்காமை அத்வேஷம் -தடுப்பை நீக்கினால் போதுமே
-அவன் நினைவு எப்பொழுதும் உண்டு -அது கார்யகரம் ஆவது இவன் நினைவு மாறினால் தானே -பர்த்ரு போகத்தை விலைக்கு உறுப்பு ஆக்குமா போலே –
தடுப்பை நீக்குவதே சரணாகதி -/ப்ரஹ்மமே உபாயம் என்ற நினைவு வேண்டும் என்னில்-நினைவும் உபாயம் இல்லை -பக்தி பிராப்ய ருசியில் மூட்டும் –
சரணாகதர்களுக்கும் பக்தி வேண்டும் –பக்தி உபாயம் என்ற எண்ணத்தை மட்டும் விடடார்கள் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக பக்தி உண்டு என்றவாறு –
வனத்திடை ஏரியாம் இயற்றி இது வல்லால் –மழை பெய்விப்பார் யார் -மேகத்தின் கருணையால் மழை போலே —
சம்சார பயம் கண்டு சோகம் -அதிகாரிக்கு லக்ஷணம் -பலன் சோகம் நிவ்ருத்தி -சோகம் இல்லை என்றால் பலிக்காது
-பின் சோகம் இல்லாமல் இருப்பதும் சரணாகதி லக்ஷணம் -இதோ சரணம் -என்று சொல்லி இருந்தால் ஸ்ரீ கீதை முடிந்து இருக்கும் -சொல்ல வில்லையே –

இதி தே ஜ்ஞாநமாக்யாதம் குஹ்யாத்குஹ்யதரம் மயா–விமரிஷ்யைததஷேஷேண யதேச்சஸி ததா குரு–৷৷18.63৷৷
என்னால் ரஹஸ்யங்களில் ரஹஸ்ய சாஸ்திரம் -மோக்ஷ சாதனம் என்னால் சொல்லப் பட்டது –2-
-12-வரை இது வரை சொன்னதை ஆராய்ந்து நீ உன் செயல்பாட்டை முடிவு செய்து கொள்- உன் தகுதிக்கு தக்க படி செய் -ஆசைப்பட்ட படி செய் என்றால்
-யுத்த பூமியில் இருந்து ஓடுவது தானே -என்னில் நான் சொன்ன வழிகளில் ஒன்றை தானே தேர்ந்து கொள்ள வேண்டும் –
சொல்லி மௌனமாக கண்ணன் -இருக்க -சரணாகதியை அர்ஜுனனுக்கு ருசி இல்லை
-சோகம் வேண்டும் என் கையில் ஒன்றும் இல்லை ஸ்வாதந்த்ர லேசம் கூடாதே -ஷத்ரியன் ஒன்றும் பண்ணாமல் இருக்க முடியாதே
-முகத்தை பார்த்து பக்தி யோகம் தான் இவனுக்கு -சரணாகதி இல்லை என்று உணர்ந்து மேலே அருளிச் செய்கிறான்

ஸர்வகுஹ்யதமம் பூய ஷ்ரரிணு மே பரமம் வச–இஷ்டோஸி மே தரிடமிதி ததோ வக்ஷ்யாமி தே ஹிதம்–৷৷18.64৷৷
ஹிதமானதை சொல்கிறேன் -மிக நெருங்கிய இனியவனாக உள்ளாய் -ரஹஸ்யம் -மறுபடியும் சொல்கிறேன்
-இந்த பக்தி யோகத்தை -9-அத்யாயம் கடைசி ஸ்லோகம் -முன்பே சொன்னேன் அதனால் பூய -மறுபடியும் -சொல்கிறேன் என்கிறான்

மந்மநா பவ மத்பக்தோ மத்யாஜீ மாம் நமஸ்குரு–மாமேவைஷ்யஸி ஸத்யம் தே ப்ரதிஜாநே ப்ரியோஸி மே–৷৷18.65৷৷
சத்யம் இட்டு ப்ரதிஞ்ஜை செய்து அன்றோ அருளிச் செய்கிறான் -நீ இனியவன் -என்னை அடைவாய் -/
உனக்கு நல்லது பக்தி யோகம் தான் -இதற்கும் சோகபி பட்டான் -அதனால் மேல் ஸ்லோகம் –
முதலில் என்ன செய்ய வேண்டும் தர்மம் அதர்மம் மயக்கம் தாசன் சிஷ்யன் / கீழ் தேவன் அசுரர் விபாகம் கேட்டு சோகம் -இங்கு மூன்றாவது சோகம்

ஸர்வதர்மாந்பரித்யஜ்ய மாமேகம் ஷரணம் வ்ரஜ–அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஷுச–৷৷18.66৷৷
சோகப் படாதே –சரணாகதி விரிவாக கீழே பார்த்தோம் -/என்னை ஒருவனையே பற்று-சர்வ தடங்கலாக உள்ள எல்லா பாபங்களில் இருந்தும்
விடுவிப்பேன் சோகப் படாதே -பாபங்கள் இருந்ததே என்று தானே சோகப் பட்டு இருக்க வேண்டும் -பக்தி பண்ண -ஆரம்ப விரோதிகள் இருக்குமே
-ஆரம்பிக்கவே முடியாதே –அதை கண்டு பயந்து சோகம் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் பண்ணி கொண்டே பலன்களை விட்டு -சர்வ தர்ம பல பரித்யாகம் -என்னையே கர்த்தா -ஆராதனாக பற்று -என்றவாறு –
பாபங்களை போக்கும் பிராயச்சித்த தர்மங்கையும் கண்டு பயப்பட்டு சோகம் -இங்கு அவற்றையும் விட்டு -அந்த ஸ்தானத்தில் சரணாகதி என்றவாறு –
பக்தி தான் ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் உபாயம் -அர்ஜுனனுக்கு ஏற்ற உபதேசம் -அங்க பிரபத்தி என்றவாறு -பிரதான உபாயம் பக்தி யோகம் –
தடங்கலை போக்கி பக்தி தொடங்கி-பக்தி ஒன்றினால் அடையப் படுகிறேன் -ஸ்ரீ கீதா வாக்கியம் –
ரஹஸ்ய த்ரயம் -அர்த்தம் ஸ்வ தந்த்ர பிரபத்தி –
கர்மா ஞான பக்தி யோகங்களை விட்டு -என்னை சரண் அடைந்து -பண்ணின எண்ணத்தையும் உபாயமாக எண்ணாமல் -என்னை அடைய தடங்கலாக
உள்ள எல்லா பாபங்களையும் கண்டு சோகப் படாதே -இங்கு சோகம் –
இவன் சர்வாத்மா -ஞானம் வந்த பின்பு -ஆராய்ந்த பின் உனக்கு எது சரி -அத்தை செய் -இது தான் பொறுப்பை தலையில் வைத்த சோகம்
-நான் ஸ்வரூப அனுரூபமாக அன்றோ பண்ண வேண்டும் –
பிராரப்த கர்மாக்கள் பக்தி யோகனுக்கு முடிக்க மாட்டார் -பிரபன்னனுக்கு அனைத்தையும் -இந்த சரீரம் தான் கடைசி சரீரம்
-சீக்கிரம் பலம் -பஹு ஆனந்தம் -அன்றோ –
கர்மா ஞான பக்தி யோகங்கள் கைங்கர்ய ரூபமாக செய்வான் பிரபன்னன் -உபாய புத்தியால் இல்லை
மாம் -ஸுலப்ய பரம்-ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஆபாத குணங்கள் / அஹம் -பரத்வ பரம்- -ஆஸ்ரய கார்ய ஆபாத குணங்கள் /

இதம் தே நாதபஸ்காய நாபக்தாய கதாசந–ந சாஷுஷ்ரூஷவே வாச்யம் ந ச மாம் யோப்யஸூயதி–৷৷18.67৷৷
தபம் இல்லாதவனுக்கு சொல்லாதே =-பக்தி இல்லாதவன் -ஆசை இல்லாதவன் -சொல்லாதே அஸூயை உள்ளவனுக்கு சொல்லாதே –
திரௌபதி விரிந்த குழல் முடிப்பதே இவனுக்கு லஷ்யம் -அதனால் ரஹஸ்யம் முற்றத்தில் கொட்டு விட்டு பதண் பதண் என்கிறான் –

ய இமம் பரமம் குஹ்யம் மத்பக்தேஷ்வபிதாஸ்யதி-பக்தம் மயி பராம் கரித்வா மாமேவைஷ்யத்யஸம் ஷய–৷৷18.68৷৷
குஹ்யம் -சாஸ்திரம் -பக்தர்கள் இடம் வியாக்யானம் செய்தால் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக பக்தி இதுவே உண்டாக்கும் -ஐந்தாவது உபாயம் இது
-சரமதமமான உபாயம் அன்றோ இது -சங்கை இல்லாமல் -நான் சொல்லியபடி சொல்லி பலன் கெடுபவர் பெறுவார்

ந ச தஸ்மாந்மநுஷ்யேஷு கஷ்சந்மே ப்ரியகரித்தம–பவிதா ந ச மே தஸ்மாதந்ய ப்ரியதரோ புவி–৷৷18.69৷৷
கீதா சொல்பவனை விட யாரும் எனக்கு பிரிய தமன் இல்லை -நேற்றும் நாளையும் இதுவே –

அத்யேஷ்யதே ச ய இமம் தர்ம்யம் ஸம் வாதமாவயோ–ஜ்ஞாநயஜ்ஞேந தேநாஹமிஷ்ட ஸ்யாமிதி மே மதி–৷৷18.70৷৷
இது என் மதி -அத்யயனம் பண்ணுபவன் -உனக்கும் எனக்கும் நடந்த வார்த்தா லாபம் -ஞான யாகம் தான் இது -நான் பூஜிக்கப் பட்டவன் ஆகிறேன் –

ஷ்ரத்தாவாநநஸூயஷ்ச ஷ்ரரிணுயாதபி யோ நர–ஸோபி முக்த ஷுபா ல்லோகாந்ப்ராப்நுயாத்புண்யகர்மணாம்–৷৷18.71৷৷
கேட்பவனும் சம்சார காட்டில் இருந்து முக்தன் ஆகிறான் –
புண்ய கர்மாக்கள் பண்ணும் பக்தர் கூட்டங்கள் -அடியார் குழாங்கள் இடம் சேர்ந்து பரம புருஷார்த்த மோக்ஷம் பெறுவார்கள்

கச்சிதேதச்ச்ருதம் பார்த த்வயைகாக்ரேண சேதஸா–கச்சிதஜ்ஞாநஸம் மோஹ ப்ரநஷ்டஸ்தே தநஞ்ஜய–৷৷18.72৷৷-
பார்த்தா தனஞ்சயன் ஒரு நிலை பட்ட மநஸால் கேட்டாயா -அறிவின்மையால் பெற்ற மயக்கம் போனதா –

அர்ஜுந உவாச-
நஷ்டோ மோஹ ஸ்மரிதிர்லப்தா த்வத்ப்ரஸாதாந்மயாச்யுத–ஸ்திதோஸ்மி கதஸந்தேஹ கரிஷ்யே வசநம் தவ–৷৷18.73৷৷
மோகம் போனது -தேஹாத்ம அபிமானம் -யுத்தம் பண்ணினால் மோக்ஷம் கிடைக்காது மோகம் போனது -ஆத்மா தான் எல்லாம் பக்தி யோகம் அறிந்தேன்
உன் பிரசாதத்தால் பெற்றேன் -சிஷித்து அருளினாய் -சங்கைகள் எல்லாம் தீர்ந்தேன்
-உன் வாக்கியம் கேட்டு காண்டீபம் எடுக்கிறேன் -இதற்க்கு தானே இவ்வளவும் அருளினான் –

ஸஞ்ஜய உவாச-
இத்யஹம் வாஸுதேவஸ்ய பார்தஸ்ய ச மஹாத்மந–ஸம் வாதமிமமஷ்ரௌஷமத்புதம் ரோமஹர்ஷணம்–৷৷18.74৷৷
அத்புதம் -மயிர் கூச்சு எரிந்து உள்ளேன் -கேட்டேன் -வாஸூ தேவனும் பார்தனும் பேசிய தெய்வத் தன்மை மிக்க சம்வாதம்
-வேத வியாசர் பிரசாதத்தால் கேட்கப் பெற்றேன்

வ்யாஸப்ரஸாதாச்ச்ருதவாநேதத்குஹ்யமஹம் பரம்–யோகம் யோகேஷ்வராத்கரிஷ்ணாத்ஸாக்ஷாத்கதயத ஸ்வயம்–৷৷18.75৷৷
வியாச பிரசாதத்தால் -கேட்க்கும் பாக்யம் பெற்றேன் -மிக ரஹஸ்யமான -இத்தை யோகங்களை யோகேஸ்வரன் அவனே அருளிச் செய்ய அன்றோ கேட்க பெற்றேன்

ராஜந்ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் வாதமிமமத்புதம்–கேஷவார்ஜுநயோ புண்யம் ஹரிஷ்யாமி ச முஹுர்முஹு–৷৷18.76৷৷
கேள்விக்கு எனக்கு தகுதி இல்லை -நினைத்து நினைத்து அத்புதம் கேசவன் அர்ஜுனன் -புண்யம் தெய்வ தன்மை-மிக்க சம்வாதம்
-நினைக்க நினைக்க மிக்க ஆனந்தப் படுகிறேன்

தச்ச ஸம் ஸ்மரித்ய ஸம் ஸ்மரித்ய ரூபமத்யத்புதம் ஹரே–விஸ்மயோ மே மஹாந் ராஜந் ஹரிஷ்யாமி ச புந புந–৷৷18.77৷৷
உயர்ந்த விஸ்வரூபம் ஒன்றையே நினைக்க ஆனந்தம் -எதுவும் பண்ண வேண்டாம் -நினைத்து நினைத்து
அதி அத்புத ரூபம் -விராட் ஸ்வரூபம் -ஆனந்தப் படுகிறேன்

யத்ர யோகேஷ்வர கரிஷ்ணோ யத்ர பார்தோ தநுர்தர–தத்ர ஷ்ரீர்விஜயோ பூதிர்த்ருவா நீதிர்மதிர்மம–৷৷18.78৷৷
முதல் கேள்விக்கு இங்கு பதில் -யார்க்கு வாழ்ச்சி -நேராக சொல்லாமல் எங்கு கண்ணனோ அர்ஜுனனோ அங்கே வெற்றி
-காண்டீபம் தரித்த -யோகேஸ்வரன் சேர்த்தி இங்கு தான் வெற்றி நிச்சயம்
தர்மங்கள் வெற்றி வைபவம் செல்வம் இங்கு தான் இது என்னுடைய அபிப்ராயம் -கிருஷ்ண அனுக்ரஹம் தான் வெற்றி கொடுக்கும்
-அது இல்லாமல் நீ கிட்டே போகிறாய் என்று த்ருதராஷ்ட்ரனுக்கு சொல்லி நிகாமிக்கிறார்
ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் கேட்டால் தேர் கடாவிய கனை கழல் பெறப் பெறுவோம்

——————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -17-

June 8, 2017

அசாஸ்த்ரம் ஆஸூரம் க்ருத்ஸ்நம் சாஸ்த்ரீயம் குணத ப்ருதக்
லஷணம் சாஸ்திர சித்தஸ்ய த்ரிதா சப்தத சோதிதம்—ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்—21-

சாஸ்திரம் விதிக்காத கர்மாக்களை ஸ்ரத்தை உடன் -மனம் போன படி இல்லாமல் -செய்தால் பலன் கிட்டுமோ என்ற சங்கை –
அர்ஜுனன் கேட்பதில் -புரிந்து கொள்ளாத கேள்வி பதில் -5-ஸ்லோகம் –
மனம் போன படி என்றாலே சாஸ்திரம் விதிக்காத செயல்கள் தானே – அனைத்தும் வீண் -இந்த அத்யாயம் முழுவத்துக்கும் இதே கருத்து
-சாஸ்திரம் விதித்தவற்றை ஸ்ரத்தை உடன் செய்து பயன் பெற வேண்டும்

1–அசாஸ்த்ரம் ஆஸூரம் க்ருத்ஸ்நம்-ஓன்று விடாமல் எல்லாம் -சாஸ்திரத்தில் விதிக்கப் படாத அனைத்தும்
அஸூர தன்மை -என் ஆணையை மீறினவை தானே -இது தான் கேள்விக்கு பதில் –
2– சாஸ்த்ரீயம் குணத ப்ருதக் -சாஸ்திரம் விதிக்கப் பட்டவை செய்தால்-செய்கிறவனுடைய -குணங்களை பொறுத்து
-சாத்விக ராக்ஷஸ தாமஸ கர்மா மூவகை -பலன்களும் மூவகை –
ஆகாரம் -தபஸ் -இப்படி ஐந்துக்கும் சாத்விக ராஜஸ தாமஸ -மூன்றினில் இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி –
கண்ணனுக்கு பிடித்தது என்பதால் எப்பாடு பட்டாவது தூக்கி விடுவாரே -ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம் பிரதி கூலஸ்ய வர்ஜனம் –
3–லஷணம் சாஸ்திர சித்தஸ்ய -யஜ்ஜம் தானம் தபஸ் இவற்றை சித்தி அடைய– ஓம் சது தது– மூன்று சொற்களை சேர்த்து சொல்ல வேண்டும்

———————————————————

அர்ஜுந உவாச-
யே ஷாஸ்த்ரவிதிமுத்ஸரிஜ்ய யஜந்தே ஷ்ரத்தயாந்விதா–தேஷாம் நிஷ்டா து கா கரிஷ்ண ஸத்த்வமாஹோ ரஜஸ்தம—৷৷17.1৷৷
எவர்கள் -சாஸ்த்ர விதியை மீறி -ஸ்ரத்தை உடன் கூடி கர்மங்களை செய்கிறார்களோ -அவர்களுடைய -நிஷ்டை எதில் நிலை பெறுவார்கள்
-சத்வத்திலா ரஜசிலேயோ தமஸிலேயோ -இல்லாத ஒன்றை வைத்து மூன்றில் எது என்று கேட்க்கிறான் –
து -அனுஷ்டுப் ஸ்லோகங்கள் இவை எட்டு எழுத்துக்கள் ஒரு பாதத்தில் -இங்கு து -அதுவோ என்னில் -அர்த்தம் -சுரம் சேர்த்து
–மீறி செய்யக் கூடாது -மனம் போன படி செய்யக் கூடாது இரண்டும் சொல்லி -ஸ்ரத்தை உடன் சாஸ்த்ர விதி படி செய்யாமல் -என்றபடி –
-து சப்தம் கீழ் சொன்ன படிக்கு மாறு பாடு -தோற்ற -சப்தம் -/ கிருஷ்ணா பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் –என்றபடி /
சஸாபி ராம –தன் கதையை கேட்க மக்கள் உடன் தொடை தட்டி கேட்டான் -அபி சப்தம் போலே -அந்த ராமனோ என்னில் -ஹா -என்ன ஆச்சர்யம் வால்மீகி –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
த்ரிவிதா பவதி ஷ்ரத்தா தேஹிநாம் ஸா ஸ்வபாவஜா–ஸாத்த்விகீ ராஜஸீ சைவ தாமஸீ சேதி தாம் ஷ்ரரிணு–৷৷17.2৷৷
சொல்வதை கேட்டு கோள் -ஸ்ரத்தை மூவகை பட்டு இருக்கும் -தேஹி–தேகத்தை உடைய ஆத்மா -ஸ்வ பாவம் -ஜா -இயற்க்கை குணத்தில் இருந்து பிறந்து –
விஷய ருசி -மாறுபடும் -/ ருசிக்கு அனுகுணமாக ஸ்ரத்தை வரும் -/ ஸ்வ பாவம் -ருசி என்றவாறு -/பண்ணும் தப்பை ஏற்று கொண்டே உள்ளாய் எதனால்
-தண்ணீர் குளிர்ந்து இருப்பது போலே இதுவும் என் ஸ்வபாவம் என்று காட்டினான் -ஸ்ரத்தை -விசுவாசம் நம்பிக்கையும் பலனில் -எதிர்பார்ப்பும் -தானே –
மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கும் -ஸ்ரத்தை -சாஸ்த்ர விதியை பற்றி இதில் இல்லையே -ஆத்மாவுக்கு தர்மபூத ஞானம் உண்டே -அதிலே தான்
வாசனை ருசி ஸ்ரத்தை -மூன்றும்–ஸ்ரத்தை என்பது நம்பிக்கை எதிர்பார்ப்பு -ஞானத்தால் தானே -ருசி ஆசையும் இதனாலே
–பிறந்த குழந்தை அழுவதும் வாசனையால் -பதிவு -என்றபடி -சரீர வஸ்யத்தையால்-இந்த மூன்றும் -த்ரிதா -தர்ம பூத ஞானம் காரியத்தால் என்று
நேராக சொல்ல வில்லை –த்ரிவித குணங்கள் சரீரம் பற்றியவை தானே -ஆத்மா சரீரத்தில் சிறைப் பட்டு இருப்பதால் -அநாதி காலம் –
இருந்த காரணத்தால் இவை -பாதிக்கும் -காயை நெருப்பினால் போட்டு வாட்டினால் -பக்குவம் ஆவது போலே
-விஷய ருசி வாசனை ஸ்ரத்தை -/ முக்குணங்கள் ஆத்மா உடன் போகாது -அடுத்த சரீரம் கொள்ளும் பொழுது -உண்டாகும் –
சத்வ குணம் வளர்க்க வேண்டும் -அது வளர வளர சம்சாரம் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் -இது மிக பெரிய ஆபத்து ஆகுமே -மோக்ஷ ஆசையே வராதே –
சத்வம் வளர வளர மற்றவை போகும் -இதை கொண்டு பகவானை பிடித்து இத்தையும் அழிக்க வேண்டும் -ஊறுகாய் கொண்டு மற்றவை உண்டு -பின்பு அதை உண்பது போலே
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் சத்வம் உண்டு -அது வேறே -இங்கு போலே மிஸ்ரா சத்வம் இல்லையே -சுத்த சத்வம் -தோஷம் நீக்கிதூ மணி மாடம் -துவளில் மணி போலே
அவன் திருமேனி திவ்ய கோபுரம் எல்லாமே சுத்த சத்வம் –பார்த்தால் ஞானம் வளரும் அஞ்ஞானம் போகும் இதுவே அடையாளம் –

ஸத்த்வாநுரூபா ஸர்வஸ்ய ஷ்ரத்தா பவதி பாரத–ஷ்ரத்தாமயோயஂ புருஷோ யோ யச்ச்ரத்த ஸ ஏவ ஸ–৷৷17.3৷৷
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -சத்வ அனு ரூபா -இங்கு சத்வம் மனஸ் -மனசுக்கு தக்க ஸ்ரத்தை என்றபடி– சரீரம் உடன் விட்டு பிரியாத
முக்குணங்கள் அன்றோ -ருசி வாசனை ஸ்ரத்தை ஞானம் -பயனின் பரிணாமம் உடன் புருஷன் ஆத்மா -ஸ்ரத்தைக்கு முக்கியத்துவம்

யஜந்தே ஸாத்த்விகா தேவாந்யக்ஷரக்ஷாம் ஸி ராஜஸா–ப்ரேதாந்பூதகணாம் ஷ்சாந்யே யஜந்தே தாமஸா ஜநா–৷৷17.4৷৷
எந்த தேவதையை சேவிக்கிறான் -சாத்விகர் தேவர்களை வணங்குவார் -அவர்கள் இடம் இருப்பதை எதிர்பார்ப்பார்கள் -அதிலே ருசி
-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -பரம சாத்வீகன் -தேவர்க்கும் தேவாவோ -மாக வைகுந்தம் அடைய எண்ணுவார்கள்
ராக்ஷஸர்கள் யஜ்ஜர்கள் ராக்ஷஸர்களை / அன்யா -வேறு பட்ட தாமஸர்கள் பூத கணங்கள் பிரேதங்களை /
வணங்கி சா லோக்யம் சாமீப்யம் சாரூப்பியம் அடைய

அஷாஸ்த்ரவிஹிதம் கோரஂ தப்யந்தே யே தபோ ஜநா–தம்பாஹங்காரஸம் யுக்தா காமராகபலாந்விதா—৷৷17.5৷৷
கேள்விக்கு பதில் இதிலும் அடுத்ததிலும் -சாஸ்திரம் விதிக்கப் படாததாய் -கோரம் வருத்தி கொண்டு கோரமான தபஸ் -தானம் யாகம் அனைத்துக்கும்
-டம்பத்தோடும் அஹங்காரத்தோடும் செய்து -ஹிரண்ய கசிபு யாகம் ராவணன் யஜ்ஜம் போலே / காமம் ராகம் இருந்து பலசாலிகளாக -/
ஆசை இல்லாதவன் இடம் பலம் இருந்தால் லோகத்துக்கு நன்மை உண்டாகும்

கர்ஷயந்த ஷரீரஸ்தம் பூதக்ராமமசேதஸ–மாம் சைவாந்த ஷரீரஸ்தம் தாந்வித்த்யாஸுரநிஷ்சயாந்–৷৷17.6৷৷
அறிவிலிகள் -சாஸ்திரம் மீறி -இம்மை பயனை கூட கொடுக்காது என்று அறியாதவர்கள் -சரீரத்தில் உள்ள பஞ்ச பூதங்கள் துன்பத்துக்கு உள்ளாக்கி
-சமுத்திரம் -மலை -காயோடு நீடு கனி உண்டு -கதிக்கு பதறி -வெம் கானமும் கல்லும் கடலும் எல்லாம் கொதிக்க தவம் -செய்வார்கள் –
என்னுடைய அம்சமான ஆத்மாவை வேற -வருந்துகிறான் -பரமாத்மாவை வறுத்த முடியுமா -சரீர அம்சம் தானே -ஜீவாத்மாக்குள் இருந்தாலும் வியாப்யகத தோஷம் தட்டாது அவனுக்கு -/ஜீவாத்மா சரீரத்துக்குள் அகப்பட்டது கர்மாதீனம் -இவன் இருப்பது கிருபாதீனம் -அவகாசம் பார்த்து உய்ய வைக்க தானே இவன் நம்முள் உள்ளான் –
மாம் -என் அம்சமான ஜீவாத்மாவை -என்றபடி -ஆஸூர தன்மையில் நிச்சய புத்தி கொண்டு என்னுடைய ஆணை சாஸ்திரம் மீறுபவர்கள் தானே –
அசாஸ்த்ர விகிதம் -ஆஸூர நிச்சயம் –

ஆஹாரஸ்த்வபி ஸர்வஸ்ய த்ரிவிதோ பவதி ப்ரிய–யஜ்ஞஸ்தபஸ்ததா தாநம் தேஷாம் பேதமிமம் ஷ்ரரிணு–৷৷17.7৷৷
மூவகை –ஆகாரம் -அவரவர்களுக்கு பிரியமான / யஜ்ஜம் தபஸ் தானம் -இவற்றை சொல்லி -ஒவ் ஒன்றுக்கும் மூன்று ஸ்லோகங்கள்
சத்வ குணம் வளர -நிலையான சிந்தனை -த்யானம் -சர்வ முடிச்சுகள் அவிழும்-

ஆயு ஸத்த்வபலாரோக்யஸுகப்ரீதிவிவர்தநா–ரஸ்யா ஸ்நிக்தா ஸ்திரா ஹரித்யா ஆஹாரா ஸாத்த்விகப்ரியா–৷৷17.8৷৷
நீண்ட ஆயுள் -சத்தான மனஸ் வளர்க்கும் -பிராண வாயு ஸ்திரம் -இதுவே பலம் -/ தாதுக்கள் ஸ்திரம் தாதுக்கள் /
சுகம் -சாப்பிட்ட பின்பு உள்ள சுகத்தை வளர்க்கும் / ப்ரீத்தியையும் வளர்க்கும் -நல்ல எண்ணம் -மங்கள கார்யம் -சமுதாயம் பிரியம் -/
ஆயுசு வளர -இனி இனி கதறுகிறார்கள் -ஆழ்வார் நிலைக்கு வந்த பின்பு அது -படிப்படியாக -ஸ்ரீ கீதை அருளிச் செயல்கள் ஸ்ரீ பாஷ்யம்
-கைங்கர்யம் பண்ணி குண அனுசந்தானம் பண்ணி வாழ -பொருந்திய தேசம் –செல்வமும் சேரும் -குலம் தரும் செல்வம் தரும் -பிரபன்ன குலம் கைங்கர்ய செல்வம் /
சாத்விகர் பிரியமான ஆகாரம் -அனைத்துக்கும் அடிப்படை -இனிப்பு சுவை மிகுந்து /அன்னமயம் மனஸ்–/அறுசுவை மதுரம் மிக்கு /
வேகமாகவும் கூடாது அசை போட்டு உண்ணவும் கூடாது /சுவைத்து நக்கி கடித்து குடித்து விழுங்கி /சாத்விக ஆகாரம் – நிலை நின்று நன்மை பயக்கும்

கட்வம்லலவணாத்யுஷ்ணதீக்ஷ்ணரூக்ஷவிதாஹிந–ஆஹாரா ராஜஸஸ்யேஷ்டா துக்கஷோகாமயப்ரதா–৷৷17.9৷৷
ராக்ஷஸ ஆகாரம் – துக்கம் சோகம் -ஆரோக்ய கேடு வரும் -அழ வைக்கும் / துவர்ப்பு அதிகம் -சுக்கு மிளகு திப்பிலி / புளிப்பு -நெல்லிக்காய் புளி /
உப்பு / அதி உஷ்ண -காரம் -வாதம் கிளப்பும் / எரிச்சலும் கிளப்பும் / கிழங்கு வகைகள் -/உப்பை நேராக உண்டால் பசு மாம்சம் சமம் –

யாதயாமம் கதரஸம் பூதி பர்யுஷிதம் ச யத்–உச்சிஷ்டமபி சாமேத்யம் போஜநம் தாமஸப்ரியம்–৷৷17.10৷৷
ஒரு ஜாமம் ஆனாலும் உண்ண கூடாது – இயற்க்கை ருசி மாறாக கூடாது -கந்தம் -ஊசினது உண்ண கூடாது / குரு முதலானோர் உச்சிஷ்டம் தவிர
– பிதா ஜ்யேஷ்ட பிராதா பர்த்தா-ஆச்சார்யர் -பானகம் தருவரேல் உண்டே /
ராமன் எச்சில் உண்பேன் என்றார் இளைய பெருமாள் தாரை இடம் /அமேத்யம் -கண்டு அருள பண்ணாத உணவு

அபலாகாங்க்ஷிபிர்யஜ்ஞோ விதிதரிஷ்டோ ய இஜ்யதே–யஷ்டவ்யமேவேதி மந ஸமாதாய ஸ ஸாத்த்விக—৷৷17.11৷৷
சாத்விக யஜ்ஜம் -பலத்தை உத்தேச்யமாக செய்து -ஈஸ்வர முக விலாசம் தவிர வேறு ஒன்றுமே கூடாதே
சாஸ்திரம் சொன்னதை மட்டுமே -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக – -இந்த யாகம் செய்யத் தக்கதே மனசை சமாதானம் செய்து செய்பவன்

அபிஸம் தாய து பலம் தம்பார்தமபி சைவ யத்–இஜ்யதே பரதஷ்ரேஷ்ட தம் யஜ்ஞம் வித்தி ராஜஸம்–৷৷17.12৷৷
ராக்ஷஸ யாகம் -பலத்தை எதிர்பார்த்து -டம்பத்துக்காக -இம்மை பலனை -டம்பம் ஸ்வர்க்காதி எதிர்பார்த்து -ஜ்யோதிஷட ஹோமமும் ராக்ஷஸ யாகம்

விதிஹீநமஸரிஷ்டாந்நம் மந்த்ரஹீநமதக்ஷிணம்–ஷ்ரத்தாவிரஹிதம் யஜ்ஞம் தாமஸம் பரிசக்ஷதே–৷৷17.13৷৷
தாமஸ யாகம் -சாஸ்திரம் சொல்லாதது நாம் பார்க்கும் மூன்றுமே சாஸ்திரம் விதித்ததையே -பிராமணர் அனுமதி இல்லாமல்
-அநியாய வழியால் பெற்ற சம்பத் கொண்டு -மந்த்ரங்கள் இல்லாமை தக்ஷிணை கொடுக்காமல் ஸ்ரத்தை இல்லாமல்

தேவத்விஜகுருப்ராஜ்ஞபூஜநம் ஷௌசமார்ஜவம்–ப்ரஹ்மசர்யமஹிம் ஸா ச ஷாரீரம் தப உச்யதே–৷৷17.14৷৷
தபஸ் -ஆறு ஸ்லோகங்கள் –சரீரத்தால் -தெய்வம் பிராமணர் குரு பாகவதர்களை எழுந்து நமஸ்கரித்து சரீரத்தால் பண்ணும் தபஸ் /
பெரியவர் வந்தால் நம் பிராண வாயு கிளம்பும் -அதை உள்ளே அடக்கி நீ நமஸ்காரம் பானு என்கிறதே சாஸ்திரம்
ஸுசம் புண்ய தீர்த்தம் நீராடல் – நேர்மை -மனஸ் காயம் வாய் ஒன்றாக / ப்ரஹ்மசர்யம் போக்யமாக நினைக்காமல் /அஹிம்சா சரீர தபஸ் இவை –

அநுத்வேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ப்ரியஹிதம் ச யத்–ஸ்வாத்யாயாப்யஸநம் சைவ வாங்மயம் தப உச்யதே–৷৷17.15৷৷
பேசினால் வெறுப்பு வராமல் உண்மை இனிதாக நல்லதாக -இரண்டும் -வேதம் விடாமல் ஓதி -வாக்கு தபஸ்

மந ப்ரஸாத ஸௌம்யத்வம் மௌநமாத்மவிநிக்ரஹ–பாவஸஂஷுத்திரித்யேதத்தபோ மாநஸமுச்யதே–৷৷17.16৷৷
மனஸ் தபஸ் -கோபம் இல்லாமல் தெளிந்து இருப்பது -பிறர் நன்மையை நினைந்தே -மௌனம் மனசால் வாக்கை அடக்குவது
-மௌனம் ரஹஸ்யமாக நான் இருக்கிறேன் கண்ணன்
-புன்சிரிப்பு ஆயிரம் அர்த்தம் கொடுக்கும் -பிராகிருத விஷயங்களில் மீட்டு ஆத்ம சிந்தனை உடனே இருப்பது மானஸ தபஸ் –

ஷ்ரத்தயா பரயா தப்தம் தபஸ்தத்த்ரவிதம் நரை–அபலாகாங்க்ஷிபிர்யுக்தை ஸாத்த்விகம் பரிசக்ஷதே–৷৷17.17৷৷
பலத்தில் ஆசை வைக்காத -சாத்விக தபஸ் -சாஸ்திரம் சொல்வதற்காக ஸ்ரத்தை உடன் -மூன்று விதம் பிராகிருத பலன்களை கருதாமல்

ஸத்காரமாநபூஜார்தம் தபோ தம்பேந சைவ யத்–க்ரியதே ததிஹ ப்ரோக்தம் ராஜஸம் சலமத்ருவம்–৷৷17.18৷৷
ராக்ஷஸ தபஸ் -நழுவும் நிலை நிற்காமல் மதிப்பு புகழ் பூஜைக்கு க்யாதி லாப பூஜைக்காக -ஸ்வர்க்காதி அல்ப அஸ்திர பலன்களுக்கு –

மூடக்ராஹேணாத்மநோ யத்பீடயா க்ரியதே தப–பரஸ்யோத்ஸாதநார்தம் வா தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷17.19৷৷
தாமஸமான தபஸ் -மூடர்கள் – பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால் -தங்களையும் வருத்தி -பிறருக்கு பீடை -வைப்பு இத்யாதி -சக்திக்கு மீறி செய்பவர்

தாதவ்யமிதி யத்தாநம் தீயதேநுபகாரிணே–தேஷே காலே ச பாத்ரே ச தத்தாநம் ஸாத்த்விகம் ஸ்மரிதம்–৷৷17.20৷৷
சாத்விக தானம் -கொடுக்கப் பட வேண்டியதே -சாஸ்திரம் சொல்லி இருப்பதால் -உபகாரம் செய்யாதவனுக்கு -அவனுக்கு செய்தால்
பிரதியுபகாரம் ஆகும் தானம் -சரியான தேசத்தில் காலத்தில் அதிகாரிக்கு கொடுக்க வேண்டும்

யத்து ப்ரத்யுபகாரார்தம் பலமுத்திஷ்ய வா புந–தீயதே ச பரிக்லிஷ்டம் தத்தாநம் ராஜஸம் ஸ்மரிதம்–৷৷17.21৷৷
ராக்ஷஸ தானம் -பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்த்து ஸ்வர்க்கத்துக்காக -மனஸ் வருந்தி கொடுக்க வேண்டி இருக்கிறதே -கெட்டதை கொடுப்பார் செலவு சந்தனம் போலே –

அதேஷகாலே யத்தாநமபாத்ரேப்யஷ்ச தீயதே–அஸத்கரிதமவஜ்ஞாதம் தத்தாமஸமுதாஹரிதம்–৷৷17.22৷৷
தாமஸ தானம் -கொடுக்கக் கூடாத தேசம் -கலிங்க தேசம் புத்தர்கள் உள்ள இடம் கூடாது / காலம் இரவில் கொடுக்க கூடாதே அஸ்தமனம் ஆனபின்பு பண்ண கூடாதே
-பாத்திரம் அறியாமல் -முட்டாள் தூஷிகன் போல்வாருக்கு -மரியாதை இல்லாமல் ஸத்காரம் பண்ணாமல் கொடுப்பது
-நம்ம கை கீழே இருந்து அவரை எடுத்துக் கொள்ள சொல்ல வேண்டும் –

தத்ஸதிதி நிர்தேஷோ ப்ரஹ்மணஸ்த்ரிவித ஸ்மரித–ப்ராஹ்மணாஸ்தேந வேதாஷ்ச யஜ்ஞாஷ்ச விஹிதா புரா–৷৷17.23৷৷
மேலே ஓம் -தது -சது -மூன்றையும் -வேதங்கள் -ஓதுபவர்கள் யாகங்கள் -நிர்தேசம் சப்தம் -பிராமணர்கள் வேதங்கள் யாகங்கள் மூன்றுக்கும் -என்னால் படைக்கப் பட்டன

தஸ்மாதோமித்யுதாஹரித்ய யஜ்ஞதாநதபஃக்ரியா–ப்ரவர்தந்தே விதாநோக்தா ஸததம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்–৷৷17.24৷৷
ப்ரஹ்மம் அறிந்து சாஸ்திரம் ஓதுபவர்கள் வேதம் விதித்த படி ஓம் என்று சொல்லி தானம் தபஸ் யஜ்ஜம் செய்கிறார்கள் -எல்லா கர்மாக்களுக்கும் பொது பிரணவம் என்றபடி

ததித்யநபிஸந்தாய பலம் யஜ்ஞதப க்ரியா–தாநக்ரியாஷ்ச விவிதா க்ரியந்தே மோக்ஷகாங்க்ஷி–৷৷17.25৷৷
ஓம் தது மோக்ஷம் / ஓம் சது இந்த லோக ஐஸ்வர்யம் /ஓம் பொது -மோக்ஷம் விரும்புவர் தாது சேர்த்து -வேறே பலம் எதிர்பார்க்காமல் கிரியை
வேறே வேறே வகை தபஸ் யாகங்கள் செய்கிறார்கள் / மூன்றும் ப்ரஹ்மம் சொல்லும் சப்தங்கள் -இங்கு கர்மா செய்யும் பொழுது சேர்த்து சொல்வதை சொல்கிறது

ஸத்பாவே ஸாதுபாவே ச ஸதித்யேதத்ப்ரயுஜ்யதே–ப்ரஷஸ்தே கர்மணி ததா ஸச்சப்த பார்த யுஜ்யதே–৷৷17.26৷৷
சத் சப்தம் -லோகத்தில் சத் உணவு சத் பிள்ளை இருக்கிறது -சது நன்றாக இருக்கிறது என்ற அர்த்தமும் உண்டே -/
நல்ல லௌகிக கர்மங்களும் சத் சப்தம் சொல்வர் -/ சத் பிரயோகம் எதற்கு இந்த ஸ்லோகம்

யஜ்ஞே தபஸி தாநே ச ஸ்திதி ஸதிதி சோச்யதே–கர்ம சைவ ததர்தீயம் ஸதித்யேவாபிதீயதே–৷৷17.27৷৷
யஜ்ஜம் தானம் தாபஸ் -சத் சொல்லி செய்கிறார்கள் சத் ஓம் சேர்ந்தே -ஓம் பொது தானே -கர்மத்தை -லௌகிக பலத்தை ஆசைப்பட்டு ஓம் சத்

அஷ்ரத்தயா ஹுதம் தத்தம் தபஸ்தப்தம் கரிதம் ச யத்–அஸதித்யுச்யதே பார்த ந ச தத்ப்ரேத்ய நோ இஹ–৷৷17.28৷৷
அஸ்ரத்தையால் -இங்கு தான் இவன் கேள்விக்கு நேராக பதில் -சாஸ்த்ர விதி -இருந்தும் ஸ்ரத்தை இல்லா விடில் பலன் இல்லையே –
இது வரை ஸ்ரத்தையால் பண்ணினாலும் சாஸ்திரம் விதிக்கா விடில் வீண்
ஸ்ரத்தை இல்லா விடில் சத்தாகும் -மோக்ஷம் கொடுக்காது இந்த லோக ஐஸ்வர்யமும் கிடையாது -நோ இஹ -பிரத்ய –

————————————————————–
கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -16—-தேவாஸூர விபாக அத்யாயம் —

June 7, 2017

தேவா ஸூர விபாகோக்தி பூர்விகா சாஸ்திர வஸ்யதா
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞானஸ் தேமநே ஷோடஸ உச்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –20-

தேவா ஸூர விபாக-உக்தி பூர்விகா -தேவ அஸூர -விபாகம் சொல்வதை முன்னிட்டு
சாஸ்திர வஸ்யதா-சாஸ்திரம் வஸ்யராய வாழ வேண்டும்
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞானஸ் -தத்வம் -உண்மை பொருள் -பற்றிய ஞானம் ஏற்படவும்/அடைய- உபாயம் அனுஷ்டானம் பற்றிய ஞானமும்
தேமநே -ஸ்திரமாக -ஆழமாக உறுதியாக -இருக்க வேண்டுமே -வேதமும் வேதாந்தமும் தான் இந்த உறுதியை கொடுக்கும்
கீழே அவன் புருஷோத்தமன் சொல்லி -அவனை பற்றிய ஞானமும் -அடைய வேண்டிய அனுஷ்டானமும் இங்கு -அருளிச் செய்கிறான்
ஒரே வழி சாஸ்திரம் தானே –ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் மூலம் -இல்லாமல் -வேதம் ஒன்றே புகல் -வேதைக சமைத கம்யன் -சாஸ்த்ர யோநித்வாத்-

————————————————-

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
அபயம் ஸத்த்வஸம் ஷுத்தி ஜ்ஞாநயோகவ்யவஸ்திதி–தாநம் தமஷ்ச யஜ்ஞஷ்ச ஸ்வாத்யாயஸ்தப ஆர்ஜவம்–৷৷16.1৷৷
தேவர்கள் அடையாளம் -மூன்று ஸ்லோகங்கள் / மேல் அசுரர்கள் பற்றி /பயம் இல்லா தன்மை -சத்வ குணம் மிக்கு தேவர் / விஷ்ணு பக்தி உள்ளவர் /
-பயம் -ஆபத்து பிடிக்காதது வரும் என்னும் எதிர்பார்ப்பால் வரும் உணர்வு தானே பயம் / ஆசை -நல்லது வரும் என்று எதிர்பார்ப்பது -/
சுத்த மனசால் பர ப்ரஹ்மம் உணர்ந்து பயம் அற்று இருப்பார்களே / சத்வம் -மனஸ் கலக்கம் இல்லாமல் இருப்பர் / சத்வ சம் சுத்தி /ஜ்ஞாநயோகவ்யவஸ்திதி—
தேகம் விட ஆத்மா மேம்பட்டவன் என்ற ஞானம் கொண்டு தியானித்து பகவத் பிராப்திக்கு முயலும் தன்மை /ஆத்மாவுக்கு நல்லது தேடி தேகத்தை வெய்யில் வைப்பார்கள்
-வல்லபதேவன் -பெரியாழ்வார் -அந்த லோக சுகத்துக்கு இந்த லோகம் என்ன முயற்சி /பரதத்வ நிர்ணயம் -/
தானம் -நல்ல வழியில் ஈட்டிய பொருளை -சாஸ்த்ர சம்மதம் -சத்பாத்திரத்துக்கு கொடுத்தல் /தமம்-மன அடக்கம் / யஜ்ஞஷ்ச-பஞ்ச மஹா -ஆராதனம் /
ஸ்வாத்யாய -வேதம் ஓதி ஓதுவித்தல் /தப -உடம்பை வருத்தாமல் -சாஸ்த்ர சம்மதமான தபஸ் -உபவாசம் போல்வன -ஆர்ஜவம்–நேர்மை முக்கரணங்கள் ஒன்றாக /

அஹிம்ஸா ஸத்யமக்ரோதஸ்த்யாக ஷாந்திரபைஷுநம்–தயா பூதேஷ்வலோலுப்த்வம் மார்தவம் ஹ்ரீரசாபலம்–৷৷16.2৷৷
அஹிம்ஸா -பூத ஹிதம்-வேதம் ஹிம்சை பேசும் அவலம்பிக்க வேண்டாம் -அஹிம்சா வாதம் கொண்டு புத்தர்கள் -சங்கரர் -சாஸ்திரம் ஹிம்சை இல்லை /
ராமானுஜரும் பின்னர் இத்தையே -ஹிம்சை என்பது –வைத்தியர் ரண சிகிச்சை ஹிம்சை இல்லையே -கொஞ்சம் வலித்தாலும் நீண்ட நாள் நன்மைக்கு தானே
வலியே ஹிம்சை என்றால் பிரசவம் பொழுது வலிக்குமே -அது ஹிம்சை ஆகாதே -நீண்ட நாள் இன்பத்துக்காக -அன்றோ / சத்யம் உண்மை பேசுதல் பூதங்கள் நன்றாக இருக்க /
அப்ரியமான சத்யம் பேசாமல் / கோபம் அற்று இருப்பது -பிறருக்கு துன்பம் படுத்தும் கோபம் கொள்ளாமல் /தியாகம் -ஆத்மாவுக்கு நல்லது பண்ணாதவற்றை விட்டு /
ஷாந்தி இந்திரியங்களை அடக்கி /அபைசுனம் கோள் சொல்லாமை -தீக் குறளை சென்று ஓதோம்/
தயை பூ தேஷூ –ரஷிக்கும் இச்சை -அனு கம்பா கிருபா -கஷ்டப்படுபவர்களை கண்டால் / அலோ லுப்தம் –விலகி பற்று இல்லாமல் -லௌகீகர்களை கண்டால் ஒட்டு அற்று -/
மார்தவம் மென்மை- பெரியவர் நம்மை அணுக கடினத்தன்மை இல்லாமல் சாதுவாக /ஹ்ரீரி வெட்கம் பட்டு -சாஸ்திரம் சொன்னபடி செய்யாதபடி இருந்தோமே-வெட்க்கி வருந்தி –
கிணற்று தண்ணீர் ஆச்சாரம் இல்லையே -வருத்தம் வெட்கமாவது இருக்க வேண்டும் என்றபடி /அசபலம் -அழகிய இனிய பொருளை கண்டாலும் சபலம் கொள்ளாமை/

தேஜ க்ஷமா தரிதி ஷௌசமத்ரோஹோ நாதிமாநிதா–பவந்தி ஸம்பத தைவீமபிஜாதஸ்ய பாரத—৷৷16.3৷৷
-தேஜஸ் -பொறுமை -துன்புறுத்தினாலும் – த்ருதி உறுதி -பேர் ஆபத்து வந்த நிலையிலும் –சாஸ்த்ர விரோதமானவற்றை உண்ணாமல் /
ஸுசம் -சுத்தி -அனுஷ்டானம் செய்து / அத்ரோகம் / அதீத மனித கர்வம் கொள்ளாமை / சத்வ குணம் வளர தைவத் தன்மை வரும் என்றவாறு –
தைவச் செல்வம் -ஏற்படும் இந்த குணங்கள் -தேவனாக பிறந்தவன் -தேவ குணங்கள் கொண்டவன்
-சாஸ்த்ர விதி உட்பட்டவன் -தேவன் என்றபடி /மனம் போன படி நடப்பவன் அசுரன் -/

தம்போ தர்போபிமாநஷ்ச க்ரோத பாருஷ்யமேவ ச–அஜ்ஞாநம் சாபிஜாதஸ்ய பார்த ஸம்பதமாஸுரீம்–৷৷16.4৷৷
அசுரர் சம்பத் -இதுவும் செல்வமா விபத்து அன்றோ -அசுரர் நினைவால் சம்பத்து தானே /டம்பம் புகழுக்காக செய்வது -செருக்கு தர்பம் /
அபிமானம் கர்வம் -முக்குறும்பு -செல்வம் குடிப்பிறப்பு அழகு வித்யைகள் /குறும்பு அறுத்த நம்பி -சரித்திரம் /க்ரோதம் /வெறுப்பு
-பாருஷ்யம் /அஞ்ஞானம் விவேகஞானம் இல்லாமை -த்யாஜ்ய உபாதேய ஞானம் இல்லாமை

தைவீ ஸம்பத்விமோக்ஷாய நிபந்தாயாஸுரீ மதா–மா ஷுச ஸம்பதம் தைவீமபிஜாதோஸி பாண்டவ–৷৷16.5৷৷
தைவ தன்மை மோக்ஷம் -ஆசூரா ஸ்வபாவம் சம்சார பந்தம் -கொடுக்கும் -தேவாசுர விபாக -சங்கை ஜெனித சோகம் இரண்டாவது சோகம் இவனுக்கு —
நிபூட அஹங்காரம் மறைந்து உள்ள அஹங்காரம் இருக்குமே -ஷத்ரியன் -அசுரன் ஆவோமோ -சங்கை
தெய்வத் தன்மை தான் சோகப் படாதே –புருஷோத்தமன் என்னை பற்றி சொல்லி ஏத்து கொண்டாயே -இதுவே அடையாளம்

த்வௌ பூதஸர்கௌ லோகேஸ்மிந் தைவ ஆஸுர ஏவ ச–தைவோ விஸ்தரஷ ப்ரோக்த ஆஸுரம் பார்த மே ஷ்ரரிணு–৷৷16.6৷৷
பகவத் ஆணை படி நடப்பவர் தேவர்கள் -மீறுபவர்கள் அசுரர்கள் -தன்மை பற்றி சொல்கிறேன் –

ப்ரவரித்திம் ச நிவரித்திம் ச ஜநா ந விதுராஸுரா–ந ஷௌசம் நாபி சாசாரோ ந ஸத்யம் தேஷு வித்யதே–৷৷16.7৷৷
பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் மூலம் அடையும் இவ்வுலக செல்வம் -நிவ்ருத்தி மார்க்கம் மூலம் பெரும் இவ்வுலக செல்வம் -இரண்டையும் பெறாதவர்கள்
-இரா எழுத்தை கேட்டாலே பயந்த ராவணன் -நல்ல கார்யம் செய்ய சுத்தி இல்லாதவர்கள் -ஆச்சாரம் இல்லாதவர்கள் உண்மை பேச மாட்டார்கள்

அஸத்யமப்ரதிஷ்டம் தே ஜகதாஹுரநீஷ்வரம்–அபரஸ்பரஸம்பூதம் கிமந்யத்காமஹைதுகம்—৷৷16.8৷৷
ஜகத் அசத்தியம் என்பர் -ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்துக்கள் உண்டு என்பர் -காட்டு என்றால் தன்னையே காட்டுவர் –பூமியில் நிலை நிற்கும்
-ப்ரஹ்மம் சர்வ ஆதாரம் என்று ஒத்து கொள்ளாதவர்கள் இவர்கள் /ப்ரஹ்மா நியமிக்க வில்லை / பரஸ்பர ஆண் பெண் சேர்க்கையால் உருவாகாத பொருள்கள் இல்லை
-செல்வத்தால் எல்லாம் வாங்கலாம் / காமத்தை அடிப்படையாக கொண்டே உலகம் ஓடும் காமமே ப்ரஹ்மம் என்பான் /

ஏதாம் தரிஷ்டிமவஷ்டப்ய நஷ்டாத்மாநோல்பபுத்தய–ப்ரபவந்த்யுக்ரகர்மாண க்ஷயாய ஜகதோஹிதா–৷৷16.9৷৷
ஜகதோஹிதா–ஜகதோ அஸூபா–பாட பேதம் -மங்களத்தன்மை இல்லாமல்
இந்த த்ருஷ்ட்டியை பண்ணிக்க கொண்டு -குத்ருஷ்ட்டி – அல்ப புத்தி -தேஹாத்ம பிரமத்தால் -உலகம் அழிவதற்கு செயல்படுவார்கள் –

காமமாஷ்ரித்ய துஷ்பூரம் தம்பமாநமதாந்விதா–மோஹாத்கரிஹீத்வாஸத்க்ராஹாந்ப்ரவர்தந்தேஷுசிவ்ரதா–৷৷16.10৷৷
ஆசை பட்டு -அடி இல்லா பள்ளம் -தூரா குழி -டம்பம் -மானம் -மதம் கர்வத்தால் -அறிவின்மையால் -தவறான வழியில் பொருளை
ஈட்டி வைத்து -சாஸ்திரம் விதிக்காத வழியில் செயல் படுவார்கள்

சிந்தாமபரிமேயாம் ச ப்ரலயாந்தாமுபாஷ்ரிதா–காமோபபோகபரமா ஏதாவதிதி நிஷ்சதா–৷৷16.11৷৷
இவர்கள் ஆசை நிறைவேறாதே -பரிமித சிந்தனை இல்லை -ப்ரஹ்மம் துணை இல்லாமல் பிரளயம் வரை நிறைவேறாதே
-காமம் அனுபவிப்பதே -இதுவே புருஷார்த்தம் என்று இருந்து அழிகிறார்கள்

ஆஷாபாஷஷதைர்பத்தா காமக்ரோதபராயணா–ஈஹந்தே காமபோகார்தமந்யாயேநார்தஸஞ்சயாந்–৷৷16.12৷৷
நூற்றுக் கணக்கான ஆசா பாசங்களில் சிக்கி -புலன்களை மேய விட்டு தோற்றாய் -மண்டோதரி -ஆசை வைத்து கிடைக்காமல்
கோபம் கொள்வது இதுவே புருஷார்த்தம் -காமம் சுகத்துக்காக அநியாய வழியில் பொருளை ஈட்டுவார்கள்

இதமத்ய மயா லப்தமிமம் ப்ராப்ஸ்யே மநோரதம்–இதமஸ்தீதமபி மே பவிஷ்யதி புநர்தநம்–৷৷16.13৷৷
இவை எல்லாம் என்னாலேயே அடைய பெற்றன -புண்ய பலம் இல்லை ஈஸ்வர கிருபையால் இல்லை -ஆசைப் பட்டது எல்லாம் அடைவேன்
-இவை எல்லாம் என் ஆசையால் வந்தவை -எது வேண்டுமானாலும் பெறுவான் -யாரும் தேவை இல்லை–
அவன் இல்லாமல் எதுவும் இல்லையே -நின்றனர் இத்யாதி அவரவர் விதி வழி நின்றனர் என்று உணராமல் -இஷ்ட பிராப்தி தன்னால் –

அஸௌ மயா ஹத ஷத்ருர்ஹநிஷ்யே சாபராநபி–ஈஷ்வரோஹமஹம் போகீ ஸித்தோஹம் பலவாந்ஸுகீ–৷৷16.14৷৷
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் என்னாலே -என்னாலே சத்ருக்கள் மாண்டனர் -நான் தான் ஈஸ்வரன் -நானே அனுபவிக்கிறேன்
-ஸ்வர்க்காதிகளை நானே அடைவேன் -பலமும் என்னாலே சுகம் என்னாலே –

ஆட்யோபிஜநவாநஸ்மி கோந்யோஸ்தி ஸதரிஷோ மயா–யக்ஷ்யே தாஸ்யாமி மோதிஷ்ய இத்யஜ்ஞாநவிமோஹிதா–৷৷16.15৷৷
உயர் நிகர் எனக்கு -அஞ்ஞானம் பீடித்து -யாகங்கள் எல்லாம் என்னாலே –

அநேகசித்தவிப்ராந்தா மோஹஜாலஸமாவரிதா–ப்ரஸக்தா காமபோகேஷு பதந்தி நரகேஷுசௌ–৷৷16.16৷৷
சிந்தனை கடலில் அலைந்து -மோஹம் மயக்கம் சூழ்ந்து -காமம் அனுபவித்து -நரகில் விழுகிறார்கள் –
-செம்பினால் இயன்ற பாவையை தழுவி பாவி -நைமிசாரண்ய பாசுரம்

ஆத்மஸம்பாவிதா ஸ்தப்தா தநமாநமதாந்விதா–.யஜந்தே நாமயஜ்ஞைஸ்தே தம்பேநாவிதிபூர்வகம்–৷৷16.17৷৷
தன் பெருமையை பேசி -குலையாமல் -தான மதம் -பெயர் யாகம் -பெயருக்காக புகழுக்காக யாகம் -டம்பம் -சாஸ்திரம் விதிக்காத வகையில்

அஹங்காரம் பலம் தர்பம் காமம் க்ரோதம் ச ஸம் ஷ்ரிதா–மாமாத்மபரதேஹேஷு ப்ரத்விஷந்தோப்யஸூயகா–৷৷16.18৷৷
அஹங்காரம் -நானே பலவான் கர்வம் கோபம் பீடுக்கப்பட்டு -நான் தான் எல்லார் உடம்புக்குள்ளும் உள்ளேன்
-என்னை எதிர்க்கிறார்கள் பொறாமையால் -அ ஸூ யை / வாத்சல்யம் எதிர் குணம்

தாநஹம் த்விஷத க்ரூராந்ஸம் ஸாரேஷு நராதமாந்–க்ஷிபாம்யஜஸ்ரமஷுபாநாஸுரீஷ்வேவ யோநிஷு–৷৷16.19৷৷
என்னை த்வேஷிக்கும் -க்ரூர ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களை மறு படியும் அசூப அசுர யோனிகளில் பிடித்து தள்ளி விடுகிறேன்
7- அத்யாயம் ஆஸூரம் பாவம் நால்வர் பற்றி சொன்ன நால்வரையே இங்கும்

அஸுரீம் யோநிமாபந்நா மூடா ஜந்மநி ஜந்மநி–மாமப்ராப்யைவ கௌந்தேய ததோ யாந்த்யதமாம் கதிம்–৷৷16.20৷৷
மூடர்கள் -பிறவி தோறும் என்னை அடையாதவர்களாக -மிக மிக தாழ்ந்த பிறவிகளை அடைந்து –

த்ரிவிதம் நரகஸ்யேதம் த்வாரம் நாஷநமாத்மந–காம க்ரோதஸ்ததா லோபஸ்தஸ்மாதேதத்த்ரயம் த்யஜேத்–৷৷16.21৷৷
மூன்று துவாரம் -ஆத்மாவை அளிக்கும் -காமம் -க்ரோதம் -பேராசை -மூன்றையும் விளக்கி விடுவாய் -தேவைகளை குறைத்து ஆசைப் படாமல் இருந்தால் போதுமே

ஏதைர்விமுக்த கௌந்தேய தமோத்வாரைஸ்த்ரிபிர்நர–ஆசரத்யாத்மந ஷ்ரேயஸ்ததோ யாதி பராம் கதிம்–৷৷16.22৷৷
இவற்றை விட்டவர்கள் -நரகம் -அசுரர் தன்மைக்கு மூன்று துவாரம் விடுபட்டு -நல்ல கதியை அடையலாம்

ய ஷாஸ்த்ரவிதிமுத்ஸரிஜ்ய வர்ததே காமகாரத–ந ஸ ஸித்திமவாப்நோதி ந ஸுகம் ந பராம் கதிம்–৷৷16.23৷৷
அத்யாயம் சுருக்கம் -சாஸ்த்ர விதியை தாண்டி தம் மனம் போன படி ஆசைப் பட்டு அனைத்தையும் இழக்கிறார்கள்
-ஸ்வர்க்கம் அடைவதும் மாட்டான் -இவ்வுலக இன்பமும் இல்லை -ஸ்ரீ வைகுண்டமும் கிட்டான்

தஸ்மாச்சாஸ்த்ரம் ப்ரமாணம் தே கார்யாகார்யவ்யவஸ்திதௌ–ஜ்ஞாத்வா ஷாஸ்த்ரவிதாநோக்தம் கர்ம கர்துமிஹார்ஹஸி–৷৷16.24৷৷
ஆகையால் சாஸ்திரம் பிரமாணம் -ப்ரஹ்மம் உள்ளபடி -தெரிவதற்கும் உபாயம் அனுஷ்ட்டிக்கவும்
-சாஸ்த்ர தத்வம் நானே உபாயமும் நானே -கர்மங்களை சாஸ்திரம் படி செய்ய யோக்யதை பெற்று உயர்ந்த ப்ராப்யமான என்னை அடைவாய்

———————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -15—-

June 7, 2017

அசின் மிஸ்ராத் விஸூத்தாச்ச சேத நாத் புருஷோத்தம
வ்யாப நாத் பரணாத் ஸ்வாம் யாத் அந்ய பஞ்சத சோதித–ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –19-

அசின் மிஸ்ராத் சேத நாத்– அசித் உடன் கூடிய சேதனர்கள் -பத்தாத்மா
விஸூத்தாச்ச சேத நாத்—அசித் நீக்கி சுத்த -முக்தாத்மா சேதனர்கள் –
புருஷோத்தம –
வ்யாப நாத்-வியாபிக்கிற படியால்
பரணாத்-தரிக்கிற படியால்
ஸ்வாம் யாத்-நியமிக்கிறபடியால்
அந்ய-வேறுபட்ட புருஷோத்தமன் -ஸமஸ்த ஸூவ இதர விலக்ஷணன் –
வேறு பட்டு –உயர்ந்த — சம்பந்தம் கொண்டே –பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதிகள் –
ஆகாசம் -வியாபகம் மட்டும் -பூ தேனை தரிக்கும் -ராஜா சிலரை நியமிக்கலாம் -இவனோ சர்வரையும் சர்வத்தையும் –

தன்னை பற்றி -ஸூ யாதாம்யாம் -7-அத்யாயம் / ஸூ மாஹாத்ம்யம் -9-அத்யாயம் / இவற்றின் விளக்கம் இது -பூர்வ சேஷம் –
புருஷன் புரி நாடியில் இருந்து -எல்லா ஆத்மாக்களும் புருஷன் -பத்தன் முக்தன் நித்யன் -மூவர் / புருஷோத்தமன் -இம்மூவரிலும் வாசி -இந்த கோஷ்ட்டியில் இல்லையே /
அபுருஷன் -அசித் -வர்க்கம்- / புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தால் அந்த ஜென்மத்தில் மோக்ஷம் /அவதார ரஹஸ்ய ஞானம் போலே
– நடுவில் நாம சங்கீர்த்தனமும் இதே கிட்டும் பார்த்தோம் -/பிரபத்தி நிஷ்டர்களுக்கு -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -இவை எல்லாம் கைங்கர்யம் -சாதனம் இல்லை –

————————————————————

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
ஊர்த்வமூலமதஷாகமஷ்வத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம்–சந்தாம் ஸி யஸ்ய பர்ணாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித்–৷৷15.1৷৷
அஸ்வத்த மரம் -அரச மரம் -த்ருஷ்டாந்தம் -தலை கீழே -/கடோ உபநிஷத் –ப்ரஹ்மம் ஸ்ருஷ்டிக்க -வேராக கொண்டு -கர்மம் அடியாக -கீழே விழுந்த விதை
இந்த கர்மம் அடியாக பிறப்பது -மேலே வேற மரம் அருகில் -சம்சாரம் ஆகிய பெரிய மரம் வேர் சத்யலோகம் / கீழே தேவாதி கிளைகள் -/
அஸ்வத்தம் -நாளை இருக்காது -அதனால் அஸ்வத்தம் -மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் -சதத பரிணாமம் -ஷட் பாவ விகாரங்கள் உண்டே –
அவ்யயம் பிரவாஹ ரூபமாக அழியாமல் -சந்தஸ் வேத வாக்கியங்கள் இலைகள் என்கிறான் -மரத்துக்கு இலை தானே ஸூர்ய ஒளி மூலம் பிராணன்
-அதே போலே யாகங்கள் இவை வேத வாக்கியங்கள் கொண்டே – மறை புரிய வைக்காமல் மயக்கும் – / பூர்வ காண்டம் -த்யானம் உபாசனம் -/
உபநிஷத் வேதாந்தம் -ப்ரஹ்ம பாவம் /
சந்தஸ் -மறைக்கும் -வேதம் மட்டும் பிடித்து கொண்டு ஸ்வர்க்காதி அல்ப -முக்குணத்தவர்களுக்கு /சம்சாரம் மரத்தை அறிந்தவனே அதிகாரி -சொல்லி அடுத்து

அதஷ்சோர்த்வம் ப்ரஸரிதாஸ்தஸ்ய ஷாகா–குணப்ரவரித்தா விஷயப்ரவாலா–அதஷ்ச மூலாந்யநுஸந்ததாநி–கர்மாநுபந்தீநி மநுஷ்யலோகே–৷৷15.2৷৷
மேலும் கீழும் பரவி உள்ள கிளைகள் கர்மா -உயர்ந்த தாழ்ந்த யோனிக்கு இரண்டுக்கும் -இதுவே காரணம் -முக்குணங்கள் வளர்க்கப் பட்ட மரம்
-நீரும் உரமும் இவையே -கர்மம் வளர -விழுது விழுந்து மேலும் கீழும் -மரம் சூழல்- பிரவாஹா ரூபம் -/ தளிர்கள் பஞ்ச பூத ஸூ ஷ்மங்கள் உடைய சம்சாரம்
-சப்தாதிகளை தளிர்கள் -முதலில் நைமித்திக ஸ்ருஷ்ட்டி – அடுத்து நித்ய ஸ்ருஷ்ட்டி -பிராட்டி புருவ நெறிப்பே
-பெரிய பெருமாளுக்கு வேதம் -மேலே உயர்த்தினால் உயர்ந்த யோனி / பிரமாணம் இதுவே இவனுக்கு –
கர்மம் என்னும் கட்டுக்கள் -மனுஷ்ய லோகத்திலும் -சேரும் –

ந ரூபமஸ்யேஹ ததோபலப்யதே–நாந்தோ ந சாதிர்ந ச ஸம் ப்ரதிஷ்டா–அஷ்வத்தமேநம் ஸுவிரூடமூல-மஸங்கஷஸ்த்ரேண தரிடேந சித்த்வா–৷৷15.3৷৷
இந்த சம்சாரி இந்த விஷயம் அறியாமல் -முடிவையும் தெரிந்து கொள்ளாமல் -முடிவு முக்குணங்களை தாண்டினால் தானே -நீர் கொட்டாமல் இருந்தால்
-தண்ணீர் அற்று பட்டு போகுமே -ஆதியும் -அறியாமல் -ஆதி குண சங்கம் -வேர் இது தானே -சம்சார மரம் -அஞ்ஞானம் என்னும் ஆதாரம் -என்றும் அறியாமல்
-தேஹாத்ம பிரமம் தானே -அதுவும் அறியாமல் -/ விவேக ஞானம் என்னும் கோடரியால் வெட்ட வேண்டுமே –
குடும்ப மரம் வம்ச வருஷம் மட்டுமே அறிந்து சம்சாரத்தில் உழல்கின்றான் —
இந்த அரச மரத்தை -நன்றாக பதிந்த மரம் -ஸூ= நன்கு நின்று -வி= விசித்திர விவித -ஸூ விருட மூலம் -இரண்டையும் சொல்லி /
சுலபமாக கண்டு கொள்ள முடியாத மரம் -கோடரி -அசங்கம் -பற்று அற்ற -முக்குணங்களில் பற்று வைக்காத தன்மை /
திடமாக இருக்க வேண்டும் –எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும் -ஞானத்தின் அடிப்படையில் அசங்கம் வேண்டும் –

தத பதம் தத்பரிமார்கிதவ்ய–யஸ்மிந்கதா ந நிவர்தந்தி பூய–தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே–யத ப்ரவரித்தி ப்ரஸரிதா புராணீ–৷৷15.4৷৷
அதனால் -ஆத்ம பிராப்தியை -உயர்ந்த -தேடத் தக்கத்தை -தேடுவாய் –திடமான பற்று அற்ற தன்மையால் –
இதற்கு உபாயம் என்ன என்னில்-திருவடிகள் தானே –மூல புருஷனான எம்பெருமானை பற்று -அந்த -படர்க்கையில் சொல்கிறான் -அஹம்-சொல்லாமல் -தமேவ –
பிரபத்யே -பற்றுகிறேன் -யத–பற்றி அதனால் அஞ்ஞானம் தொலைத்து –
புருஷோத்தமன் -அரையன் சிறையன் இருவரும் சிறை சாலையில் -சிறை கதவை திறந்து விடுவேன் –
வைப்பான் என் திறப்பான் என் -கர்மாதீனம் —யதாக எவன் இடம் இருந்து -பிரவ்ருத்தி முக்குணங்கள் சேர்க்கை கிடைத்ததோ அவன் திருவடிகளை பற்றி –
தம் -இல்லை தமேவ -அவனையே -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ஏக காரணன்

நிர்மாநமோஹா ஜிதஸங்கதோஷா–அத்யாத்மநித்யா விநிவரித்தகாமா–த்வந்த்வைர்விமுக்தா ஸுக துக்கஸம்ஜ்ஞை–ர்கச்சந்த்யமூடா பதமவ்யயம் தத்–৷৷15.5৷৷
பற்றினால் கிட்டும் பலன்கள் –போகிறார்கள் -ஆத்ம பிராப்தி அடைகிறார்கள் -அசங்கம் கோடரி கிட்டும் -பிறவி நீங்கி -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி
தேஹாத்ம மயக்கம் இல்லை -முக்குணம் பற்று அற்று -ஆத்மசிந்தனையில் ஈடுபடுவான் -வேறு எதிலும் ஆசை இல்லை -இரட்டையில் இருந்து விடுபடுவார்
-மயக்கம் இல்லாமல் உயர்ந்த பிராப்தி பெறுகிறான் –

ந தத்பாஸயதே ஸூர்யோ ந ஷஷாங்கோ ந பாவக–யத்கத்வா ந நிவர்தந்தே தத்தாம பரமம் மம–৷৷15.6৷৷
பரிசுத்தமான ஆத்மா -/ஆத்ம சாஷாத்காரம் பெற்று -ஞானம் தேஜஸ் -மிக்கு -ஸூரியன் கொண்டு ஒளி பெற வேண்டாம் சந்திரன் அக்னி -இல்லாமல் தானே விளங்கும்
எத்தை அடைந்த பின் திரும்பி வர வேண்டாமோ -தாமம் தேஜஸ் -இந்த சொத்து மம -சேர்த்தே சொல்லுவான் /
எதனால் விளங்குகிறான் -யோகத்தால் -ஞான சஷூஸ்-கர்மா விலகியதும் யோகம் வளரும் -திருவடி பற்றி பற்று அறுக்க பிரார்த்திக்க வேண்டுமே –

மமைவாம் ஷோ ஜீவலோகே ஜீவபூத ஸநாதந–மந ஷஷ்டாநீந்த்ரியாணி ப்ரகரிதிஸ்தாநி கர்ஷதி৷৷15.7৷৷
கீழே முக்தாத்மா தன்னுடைய உடைமை -இதில் பத்தாத்மாவும் என்னுடைய உடைமை -என்னுடைய அம்சமே -மிகவும் பழையவன்
-பிரகிருதி பரிணாமம் சரீரம் -வியாபாரம் செய்து -இந்திரியங்கள் செயல்பாட்டை செய்து கொண்டு இருக்கிறான் –

ஷரீரம் யதவாப்நோதி யச்சாப்யுத்க்ராமதீஷ்வர–கரிஹீத்வைதாநி ஸம் யாதி வாயுர்கந்தாநிவாஷயாத்–৷৷15.8৷৷
அடுத்த சரீரம் போகும் பொழுது பூத ஸூ ஷ்மங்களை எடுத்து கொண்டே -காற்று மணம் -வண்டு தேன்களை கிரஹிக்குமா போலே
-ருசி வாசனைகள் உடனே -இந்திரியங்களையும் சப்தாதி விஷயங்களையும் -கொண்டே புகுகிறான்

ஷ்ரோத்ரம் சக்ஷு ஸ்பர்ஷநம் ச ரஸநம் க்ராணமேவ ச–அதிஷ்டாய மநஷ்சாயம் விஷயாநுபஸேவதே–৷৷15.9৷৷
விஷம் தோய்ந்த தேனை பருகுகிறான் -காது கண் –இத்யாதி மனஸ் -சப்தாதிகளிலே மேய விட்டு -அறியாமல் அனுபவிக்கிறான்

உத்க்ராமந்தம் ஸ்திதம் வாபி புஞ்ஜாநம் வா குணாந்விதம்.விமூடா நாநுபஷ்யந்தி பஷ்யந்தி ஜ்ஞாநசக்ஷுஷ–৷৷15.10৷৷
ஆத்ம அபகாரம் திருட்டை பற்றி சொல்கிறான் இதில் -சரீரத்தில் புறப்படும் பொழுதும் இருக்கும் பொழுதும் புகும் பொழுதும்
-ஆத்மாவை பிரித்து பார்க்க தெரியாமல் மூடர்களாக -ஞானம் அறிய ஞான கண் கொண்டே பார்க்க முடியும் -சூழலிலே சிக்கி உழல்கின்றான்

யதந்தோ யோகிநஷ்சைநம் பஷ்யந்த்யாத்மந்யவஸ்திதம்–யதந்தோப்யகரிதாத்மாநோ நைநம் பஷ்யந்த்யசேதஸ–৷৷15.11৷৷
என்னை சரண் அடைந்து -கர்மங்களில் இருந்து முயன்றால் -உண்மை நிலையை அறிந்தவனாக -ஆகிறான் -/
பற்றாமல் முயல்வாருக்கு மனஸ் சுத்தி ஏற்படாமல் -இழக்கிறார்கள் –கைங்கர்யம் திருவடி சரண் அடைந்தே -செய்ய வேண்டும் –
சம்பந்தம் புரிந்தே முயல வேண்டும் -ஆத்மாவை தெரிந்து கொள்ள -மனஸ் சுத்தி வேண்டுமே

யதாதித்யகதம்- தேஜோ ஜகத்பாஸயதேகிலம்–யச்சந்த்ரமஸி யச்சாக்நௌ தத்தேஜோ வித்தி மாமகம்–৷৷15.12৷৷
இங்கு அனைத்தும் தன்னதே -கீழே முக்தாத்மா பத்தாத்மா சொல்லி -பிராசங்கிக்கமாக மூன்று ஸ்லோகங்கள் –
ஆதித்யன் -இடம் உள்ள தேஜஸ் -உலகம் அகிலம் ஒளி பெற -சந்திரன் -அக்னி தேஜஸ் -இந்த தேஜஸ் எல்லாம் என்னுடையதே என்று அறிந்து கொள் –

காமாவிஷ்ய ச பூதாநி தாரயாம்யஹமோஜஸா–புஷ்ணாமி சௌஷதீ ஸர்வா ஸோமோ பூத்வா ரஸாத்மக–৷৷15.13৷৷
பூமியை அடைந்து -தரித்து -திறல்/ அமர்த்த ரசம் சந்திரனாக இருந்து போஷித்து சேதுபவனும் நானே /அனைத்து சக்திகளும் என்னது –

அஹம் வைஷ்வாநரோ பூத்வா ப்ராணிநாம் தேஹமாஷ்ரித–ப்ராணாபாநஸமாயுக்த பசாம்யந்நம் சதுர்விதம்–৷৷15.14৷৷
ஜாடராக்னியாகவும்-இருந்து -பிராணிகள் தேகம் அடைந்து -பிராண வாயு அபான வாயு -நான்கு வித அன்னம் -கடித்து நக்கி உறிஞ்சி குடிக்கும் நான்கு விதம்
/நானே தளிகை பண்ணுகிறேன் -ஜீரணம் என்றவாறு -ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் அவன் உடைமை என்றவாறு -/
அன்னம் -பிராமணனுக்கு -சொல்லி வஸ்திரம் கொடுத்ததாக வஸ்திர தானம் -ஐந்து வாயுக்களும் சரியான நிலையில்
சமான வாயு உடன் பிராண அபான வாயு சேர்ந்து –சாப்பிடட பதார்த்தங்கள் சக்தி பிரிந்து இந்திரியங்களுக்கு போக வேண்டுமே –

ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹரிதி ஸந்நிவிஷ்டோ–மத்த ஸ்மரிதிர்ஜ்ஞாநமபோஹநம் ச–வேதைஷ்ச ஸர்வைரஹமேவ வேத்யோ-வேதாந்தகரித்வேதவிதேவ சாஹம்–৷৷15.15৷৷
ஆச்சர்யமான ஸ்லோகம் -நிறைய இடங்களில் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே –கீழே சாமானாதிகரண்யம்-அனைத்தும் இவனே /
அந்தராத்மாவாக இருந்து -சரீராத்மா நிபந்தனம்-/பின்ன பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஏகஸ்மின் -விசேஷணங்கள் ஒன்றுக்கே –
விலை பெற்ற நீல வாயும் வயிறுமான மண் குடம் போலே /வேறு வேறு பிரயோஜனத்துக்காக வேறே வேறே விசேஷணங்கள் -பிரதம விபக்தி -முதல் வேற்றுமையில் படிக்கலாம் –
ஹிருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன் அனைத்துக்குள்ளும் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா நியாந்தா /ஸ்ம்ருதியும் / ஞானம் மறதி எல்லாம் என் ஆதீனம் /
வேதங்கள் -சொல்லப் படுகிறேன் -நானே -ஏவ காரம் மூன்று இடங்களிலும் -வேதங்களினால் நானே -அறிய படுகிறேன்
வேதங்களினாலே சொல்லப் படுகிறேன் -வேறே ஒன்றும் சொல்லாதே -வேதம் என்னை சொல்லி அல்லால் நில்லாது /வேதம் எத்தை சொல்ல போனாலும் -இவனது சரீரமே /
வேதங்களின் படி செய்யும் கர்மங்களுக்கும் பலம் கொடுப்பவனும் நானே

த்வாவிமௌ புருஷௌ லோகே க்ஷரஷ்சாக்ஷர ஏவ ச–க்ஷர ஸர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோக்ஷர உச்யதே–৷৷15.16৷৷
லோகே வேதத்தில் சொல்லப் பட்ட படி -ஷரன் அழிவுக்கு உட்பட்ட சரீரம் உடன் உள்ள பத்தாத்மா / அஷரன் -முக்தாத்மா -/
பூத ராசிகள் எல்லாம் ஷரன் -உயர்ந்த முக்தாத்மா அஷரன் -/ இருவரும் வேதத்தில் சொல்லப்பட்டன

உத்தம புருஷஸ்த்வந்ய பரமாத்மேத்யுதாஹரித–யோ லோகத்ரயமாவிஷ்ய பிபர்த்யவ்யய ஈஷ்வர–৷৷15.17৷৷
இவர்களை காட்டிலும் வேறு பட்ட புருஷோத்தமன் -பாரமான ஆத்மா -லோக த்ரயம் -சித் அசித் ஈஸ்வரன் தத்வ த்ரயங்கள் -சூழ்ந்து தங்குகிறான்
-ஸ்வாமி -நியமனம்-ஈசான சீலன் நியமன சாமர்த்தியம் – -வியாபிக்கிறான் -தரிக்கிறான் -தங்குகிறான் -/ மற்றவை வியாபிக்கப்படும் – தாங்கப்படும்- நியமிக்கப் படும் /

யஸ்மாத்க்ஷரமதீதோஹமக்ஷராதபி சோத்தம–அதோஸ்மி லோகே வேதே ச ப்ரதித புருஷோத்தம—৷৷15.18৷৷
எதன் இடத்தில் இருந்து ஷரம் பத்தாத்மா –அஹம் சப்தம் இங்கு -தாண்டி அதீத வாசனை கூட இல்லை முகத்தாத்மா தாண்டி
-வேதங்கள் ஸ்ம்ருதிகள் என்னை புகழும் / ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரங்கள் இல்லாமல்

யோ மாமேவமஸம்மூடோ ஜாநாதி புருஷோத்தமம்–ஸ ஸர்வவித்பஜதி மாம் ஸர்வபாவேந பாரத–৷৷15.19৷৷
யார் -என்னையே -சந்தேகம் இடம் இல்லாமல் -மயக்கம் இல்லாமல் -புருஷோத்தமன் என்று -அம்சமா அங்கமா அவயவமா ஐக்கியமா -சங்கை இல்லாமல்
அந்த ஆத்ம ஞானி -புருஷோத்தம வித்யை கை வந்தவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் ஆகிறான் –அவனை அடையும் உபாயங்கள் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் ஆகிறான்
-என்னை பக்தி செய்யும் எல்லா முறைகளாலும் பக்தி பண்ணுகிறான் -கண்ணன் அபிப்பிராயம் இது -இவற்றால் எனக்கு ஏற்படும் ஆனந்தம்
-புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தவன் தெரிவதால் அடைகிறேன் என்றபடி

இதி குஹ்யதமம் ஷாஸ்த்ரமிதமுக்தம் மயாநக–ஏதத்புத்த்வா புத்திமாந்ஸ்யாத்கரிதகரித்யஷ்ச பாரத–৷৷15.20৷৷
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்தவன் அனைத்தையும் அனுஷ்டித்தவன் ஆகிறான் -புனர் யுக்தி தோஷம் இல்லை -இதில் தான் அறிந்து அனுஷ்ட்டித்து அடைந்து
–செய்த வேள்வியர் – பூவை –யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் -வியாக்யானம் போலே -பேர் வைத்து ஆனந்தம் இல்லை
திருநாமங்கள் சொல்லி பெற்ற ஆனந்தம் உலக குழந்தைகள் இவை கொண்டு விளையாடும் ஆனந்தம் பராங்குச நாயகி பெற்றாள்-
அதே போலே இங்கும் முந்திய ஸ்லோகங்களும் அர்த்தம் -குஹ்ய தமமான சாஸ்திரம் —ரஹஸ்யமாக வைத்து கொள் -குற்றம் அற்ற அர்ஜுனன்-

————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -14—-

June 6, 2017

குண பந்த விதா தேஷாம் கர்த்ருத்வம் தந் நிவர்த்தனம்
கதி த்ரய ஸ்ய மூலத்வம் சதுர்தச உதீர்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் -18-

குண பந்த விதா -முக்குணங்களால் கட்டுப்பட்டு
தேஷாம் கர்த்ருத்வம் -இவற்றுக்கே கர்த்ருத்வம் -ஆத்மாவுக்கு இல்லை
தந் நிவர்த்தனம் -தாண்டி நிற்கும் உபாயம்
கதி த்ரய ஸ்ய மூலத்வம்–ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பகவத் லாபார்த்தம் மூன்றுக்கும் தன் திருவடியே -பிராசங்கிக்கமாக –

முக்குண சேர்க்கை பிறவி காரணம் -அறிய படிக்கட்டு –ஆச்சார்ய ஹிருதயம் சொல்லுமே இந்த ஏழையும் -இது சூழல் -ஆதி அந்தம் காண முடியாதே –
-/7-படிகள் – நிரதிசய ஆனந்தம்-ஸ்ரீ வைகுண்டம் – -அனந்த கிலேச பாஜனம்-சம்சாரம் -கடைசி படிகள்
6-ஞாதவ்ய பஞ்சக ஞான அஞ்ஞானங்கள் -அடுத்த படி -ஞானம் ஏற்பட்டால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் -இல்லாவிட்டால் சம்சாரம் /
-அர்த்த பஞ்சக -ஞானம் வருவதற்கு என்ன வேணும் 5–இவற்றுக்கு காரணம் இரண்டில் ஒன்றினில் ஒன்றுகைகள்-அதாவது –
சத்வா சத்வங்கள் -சத்வ குணம் இருந்தால் வரும் -ரஜஸ் தமஸ் களால் அஞ்ஞானம் -ஞானான் மோக்ஷம் அன்றோ –
அதற்கு என்ன பண்ணனும் -சத்வ குணம் வளர -4–ஜென்ம ஜாயமான கால கடாக்ஷம் -பிறப்பால் -ரஜஸ் தமஸ் /ஜாயமான கால கடாக்ஷம் –
இவற்றுக்கு மூலம் -3-இரு நல்லருள் நல் வினைகள் -கர்மமும் கிருபையும் -என்றபடி –
இவற்றுக்கு அடி-2–கர்மா க்ருபா பீஜம் பொய்ந்நின்ற ஞானம் – -அவித்யா ஸுஹார்த்தங்கள்-அருள் புரிந்த –
ஏதன் நிமித்தம் 1 முன்னமே முதல் முன்னமே யான அசித் அயன அநாதி சம்பந்தங்கள் -இது தான் கீழ் படிக்கட்டு
இவை கிட்டமும் வேட்டு வேளானும் போலே ஒண் பொருள் பொருள் அல்லாத என்னாதே நானில்லாத யானும் உளனாவான் என்கிற
சாம்யம் பெறத் தின்று ஊதி அந்தமும் வாழ்வும் ஆகிற ஹானி சத்தைகளை உண்டாக்கும் –
பரமாத்மா அசித் சாம்யம் சம்பந்திப்பவர்களை சாம்யம் ஆக்குவதில் சாம்யம் / சித் அசித் இரண்டும் சொத்து -என்பதில் சாம்யம் /-சித் பரமாத்மா ஞானம் சாம்யம் /
பஞ்சாக்கினி வித்யா பிரகரணம் —ஜென்மம் -பாப்பம் புண்ணியம் -எதனால் -உதங்க பிரஸ்னம் -உத்திரம் இல்லையே -/கர்மா ஆதி அற்றது -அந்தம் உண்டு –
கிருபையால் வெட்டி விட முடியும் -/
மேக மண்டலம் -வ்ருஷடி மழையாகி -பயிர் -தானியம் / அன்னம் / புருஷன் / ரேதஸ் சோணிதம் -கர்ப்பம் -/பூர்வ க்ருத கர்மா தான் நிர்ணயிக்கும் -/
கர்மா –ஜென்ம -அசத்வ குணம் –எதிர் நீச்சல் போட்டு சத்வ குணம் வளர்க்க -புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன் உன் அடிக்க கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –
இதை விளக்க இந்த அத்யாயம் —-25 ஸ்லோகம் விவரித்து சொல்லி –26-ஸ்லோகம்- திருவடி பற்றி போக்கி கொள் என்கிறான்

—————————————————————-

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
பரம் பூய ப்ரவக்ஷ்யாமி ஜ்ஞாநாநாம் ஜ்ஞாநமுத்தமம்–யஜ்ஜ்ஞாத்வா முநய ஸர்வே பராம் ஸித்திமிதோ கதா–৷৷14.1৷৷
உயர்ந்த அர்த்தம் மறுபடியும் சொல்கிறேன் – -மிக வேறு பட்ட உயர்ந்த -இதை அறிந்தே எல்லா முனிவர்களும் சம்சாரம் தாண்டி ஆத்ம பிராப்தி
மோக்ஷம் அடைந்தார்களோ அத்தை உன்னிடம் அன்பினால் சொல்கிறேன் -முனி மனன சீலர் -இது நானே சொன்னது இல்லை -சர்வே முனிகளும் –

இதம் ஜ்ஞாநமுபாஷ்ரித்ய மம ஸாதர்ம்யமாகதா–ஸர்கேபி நோபஜாயந்தே ப்ரலயே ந வ்யதந்தி ச–৷৷14.2৷৷
முக்கிய ஸ்லோகம் – இந்த ஞானம் மூலம் -ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்திலும் பிறப்பது இல்லை -பிரளய காலத்தில் அழிவதும் இல்லை-
முக்தன் ஆகிறான் -கிடைக்கும் பயனை சொல்லிய பின்பு உபாயம் சொல்லுவான் -ஐக்கியம் மோக்ஷம் இல்லை –
அபஹத பாப்மா –பாபங்கள் தீண்டாமல் விஜர–சத்யகாமம் ஸத்யஸங்கல்பம் அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம் -அப்பும் அப்பும் அப்பும் உப்பும் -வாதம் –

மம யோநிர்மஹத்ப்ரஹ்ம தஸ்மிந் கர்பம் ததாம்யஹம்–ஸம் பவ ஸர்வபூதாநாம் ததோ பவதி பாரத–৷৷14.3৷৷
பிரகிருதி ஆத்ம சம்பந்தம் -புருஷ -ஜீவாத்மா –நைமித்திக ஸ்ருஷ்ட்டி இதில் -என்னுடைய மூல பிரகிருதி -மம-சொல்லிக் கொள்வதில் பெருமை இவனுக்கு
-இது மிக பெரியது -ஏ பாவம் பரமே -ஆழ்வார் இவனை-யானை மண்டபத்தில் தேடி கண்டு பிடிப்பது போலே -உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனை இத்யாதி
ஜீவ சமஷ்டியை கர்ப்பமாக புகுத்துகிறேன் -ஆத்மாக்கள் சேர்ந்து -சமஷ்டி/ கர்ப்பமாக -சப்தம் -கர்ப்பம் கர்ப்ப பையா -சிசுவா -/
கர்ப்ப பைக்குள் சிசு இருந்தால் தானே -இணை பிரியாத –சப்தம் இங்கும் உபயோகம் -சரீரமா ஆத்மாவா என்று மயங்கும் படி அன்றோ ஸூ சகம் -/
கர்ப்பம் -ஜன்மா கொடுத்து கர்மா தொலைக்க -அதே போலே இங்கும் -/
ததா-அதனாலே -எல்லா ஜீவா ராசிகள் பிறப்பும் -நான்முகன் தொடக்கி எறும்பு வரை

ஸர்வயோநிஷு கௌந்தேய மூர்தய ஸம்பவந்தி யா–தாஸாம் ப்ரஹ்ம மஹத்யோநிரஹம் பீஜப்ரத பிதா–৷৷14.4৷৷
தன்னை தந்தை -பீஜப்ரத பிதா— சொல்லிக் கொள்கிறான் -அவனை பிரார்த்தித்து தானே வலி வர வேண்டும்
சரீரம் உடன் பலா யோனிகளில் -அவை அத்தனைக்கும் மஹத் மூல பிரகிருதி கர்ப்பம் தரிக்கும் -நான் பிதா

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி குணா ப்ரகரிதிஸம் பவா–நிபத்நந்தி மஹாபாஹோ தேஹே தேஹிநமவ்யயம்–৷৷14.5৷৷
முக்குணங்கள் கட்டுப்படுத்துகின்றன -நேரே விஷயம் -அவதாரிகை மிக பெரியது -பிரகிருதி உடன் விட்டு பிரியாத -இவையும் சப்தாதி குணங்களும்
பிரகிருதி உடன் சேர்ந்தே தானே இருக்கும்
மண் கந்தவாதி பிருத்வி / நெருப்பு ரூபம் / தண்ணீர் ரசம் /வாதம் கபம் பித்தம் சமமாக இருந்தால் ஆரோக்யம் -ஆயுர் வேதம் சமமாக ஆக்கவே மருந்து
கபம் முதலில் இளைமையில் / நடுவில் பித்தம் தலை சுத்தும் / அப்புறம் வாதம் முட்டு வலிகள் போல்வன ./
முக்குணங்கள் சமம் -பிரளயம் -தேகத்தில் தேஹினாம் ஆத்மாவை இயற்கையில் அழிவற்றவன் -நன்றாக கட்டுப் படுத்தி வைக்கும்

தத்ர ஸத்த்வம் நிர்மலத்வாத்ப்ரகாஷகமநாமயம்–ஸுகஸங்கேந பத்நாதி ஜ்ஞாநஸங்கேந சாநக–৷৷14.6৷৷
அநக -குற்றம் அற்ற -நிர்மலம் குற்றம் அற்ற -ஞானம் ஆனந்தம் தடை பண்ணாமல் -சத்வ குணம் அப்படி –ரோகம் அற்ற வாழ்வும் உண்மையான அறிவை
கொடுக்கும் சத்வ குணம் -யதார்த்த ஞானம் –சத்வ குணம் வளர்த்தாலும் பந்தம் -முக்குணங்களும் கட்டுப்படுத்தும் -முதல் படி சத்வம் வளர்ப்பது
-சுகம் கொடுக்கும் -ஆசை ஏற்படுத்தி கட்டுப்படுத்தும் -ஞானம் கொடுத்து கட்டுப் படுத்தும் –செயல் பாட்டில் மூட்டும் -பொன் விலங்கு போலே –
லௌகிக கார்யம் பண்ண வைக்கும் –

ரஜோ ராகாத்மகம் வித்தி தரிஷ்ணாஸங்கஸமுத்பவம்–தந்நிபத்நாதி கௌந்தேய கர்மஸங்கேந தேஹிநம்–৷৷14.7৷৷
ரஜோ குணம் -காமம் தூண்டு வித்து -விஷயாந்தர ஆசைகளை – சங்கம் -பத்னி புத்ராதிகள் இடம் ஆசை / கட்டுப்படுத்தும் –
ஆசைகளை நிறைவேற்ற செயல்பாட்டில் மூட்டும்

தமஸ்த்வஜ்ஞாநஜம் வித்தி மோஹநம் ஸர்வதேஹிநாம்–ப்ரமாதாலஸ்யநித்ராபிஸ்தந்நிபத்நாதி பாரத–৷৷14.8৷৷
தமஸ் -பிரமாதம் கவனக் குறைவு -கவனம் இன்மை /ஆலஸ்யம் சோம்பல்/ நித்திரை தூக்கம்/-மூன்றும் கொடுக்கும் —
அஞ்ஞானம் -விபரீத ஞானம் -தர்மத்துக்கு புறம்பாக மோஹிக்க வைக்கும் -அறிவு ஆசை மயக்கம் -சத்யம் -ரஜஸ் தமஸ் -மூன்றும்

ஸத்த்வம் ஸுகே ஸஞ்ஜயதி ரஜ கர்மணி பாரத–ஜ்ஞாநமாவரித்ய து தம ப்ரமாதே ஸஞ்ஜயத்யுத–৷৷14.9৷৷
சத்வம் சுகம் தோற்றுவிக்கும் -ரஜஸ் செயல்பாட்டில் தூண்டும் -அசாஸ்த்ர விஷயங்களில் -தூண்டும் -உள்ள படி அறிய
வேண்டிய ஞானத்தை தமோ குணம் மூடி விடும் -விதிக்கப்பட்ட கர்மாவை செய்யாமல் -நிந்தித்த கர்மங்களை செய்ய வைக்கும் –

ரஜஸ்தமஷ்சாபிபூய ஸத்த்வம் பவதி பாரத–ரஜ ஸத்த்வம் தமஷ்சைவ தம ஸத்த்வம் ரஜஸ்ததா–৷৷14.10৷৷
காலையில் சத்யம் -தேவ குணம் -பிடித்து மேலே ஏறி ஏணியை தள்ளி அவனை அடைய வேண்டும் -/
ரஜஸ் தமோ குணம் சூழ்ந்து கொண்டு சத்வ குணம் மேலோங்கி இருக்கும் –எல்லாம் புரியும் / ஆசை மிக்கு இருந்தால் -ரஜஸ் /
தூக்கம் வந்தால் தமோ / நமக்கே தெரியுமே / மூன்றும் மூன்று சமயங்களில் ஓங்கி இருக்கும்

ஸர்வத்வாரேஷு தேஹேஸ்மிந்ப்ரகாஷ உபஜாயதே–ஜ்ஞாநம் யதா ததா வித்யாத்விவரித்தம் ஸத்த்வமித்யுத—৷৷14.11৷৷
சத்வ குணம் வளர்ந்து இருக்கும் -தேகத்தில் ஞான பிரசுர ஆறு த்வாரங்களிலும் -ஞான இந்திரியங்களும் மனசும் –ஞானம் ஏற்பட்டால்
சத்வ குணம் ஓங்கி இருக்கும் -குருடன் செவிடனுக்கும் சத்வ குணம் உண்டு –
வேலை செய்தால் தான் என்பது இல்லை -பிரசாதத்தால் குருடன் பார்க்கிறான் -கூரத் தாழ்வான -யார் எதை கேட்டாலும் கொடுக்கும் -காண் தகு தோள் அண்ணல் /

லோப ப்ரவரித்திராரம்ப கர்மணாமஷம ஸ்பரிஹா–ரஜஸ்யேதாநி ஜாயந்தே விவரித்தே பரதர்ஷப–৷৷14.12৷৷
ரஜஸ் –கருமி தனம் உயர்ந்து -எனக்கே என்று -/விசித்ரா தேக சம்பந்தி கரணங்கள் அவனுக்கும் அடியாருக்கு தொண்டு செய்யவே /
பயன் அற்ற செயல்களில் மூட்டும் /-இந்திரியங்களை அடக்காமல் -அசமம் / விஷயாந்தரங்களில் ஆசைகளை மூட்டும் –

அப்ரகாஷோப்ரவரித்திஷ்ச ப்ரமாதோ மோஹ ஏவ ச–தமஸ்யேதாநி ஜாயந்தே விவரித்தே குருநந்தந–৷৷14.13৷৷
இருள் மூடி –படிப்பது காலையில் மிக பயன் கொடுக்கும் -ராக்ஷஸ வேளையில் ராஷஸ புத்தி தானே வரும் /
அந்யதா ஞானம் விபரீத ஞானம் மோஹம் விளைவிக்கும் –

யதா ஸத்த்வே ப்ரவரித்தே து ப்ரலயஂ யாதி தேஹபரித்–ததோத்தமவிதாஂ லோகாநமலாந்ப்ரதிபத்யதே৷৷14.14৷৷
சத்யம் வளர்ந்த தசையில் -பிராணன் போனால் சத்ய குண நிஷ்டர்கள் இடம் மீண்டும் பிறந்து -உயர்கிறான் –
-உத்தம வித்துக்கள் –ஆத்ம ஞானம் படித்த சமூகம் –

ரஜஸி ப்ரலயம் கத்வா கர்மஸங்கிஷு ஜாயதே–ததா ப்ரலீநஸ்தமஸி மூடயோநிஷு ஜாயதே–৷৷14.15৷৷
ரஜஸ் -கர்மங்களிலே மூட்டும் -அங்கே சேர்கிறான் -/ தமஸ் -ஸ்தாவரங்கள் யோனியில் -சங்கமாக ஞானம் அற்ற ஜென்மம் –

கர்மண ஸுகரிதஸ்யாஹு ஸாத்த்விகம் நிர்மலம் பலம்—ரஜஸஸ்து பலம் துக்கமஜ்ஞாநம் தமஸ பலம்–৷৷14.16৷৷
தமஸ் -அஞ்ஞானம் வளர்த்து கொள்கிறான்

ஸத்த்வாத்ஸஞ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ரஜஸோ லோப ஏவ ச–ப்ரமாதமோஹௌ தமஸோ பவதோஜ்ஞாநமேவ ச—৷৷14.17৷৷
சத்வம் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் – பலன்களில் ஆசை மூட்டும் ரஜஸ் / கவண் இன்மை விபரீத ஞானம் அஞ்ஞானம் தூண்டுவிக்கும் தமஸ்

ஊர்த்வம் கச்சந்தி ஸத்த்வஸ்தா மத்யே திஷ்டந்தி ராஜஸா–ஜகந்யகுணவரித்திஸ்தா அதோ கச்சந்தி தாமஸா–৷৷14.18৷৷
சத்வ குண நிஷ்டர் மேல் லோகம் -ரஜஸ் நடுவில் உழன்று -தமஸ் குண நிஷுடன் கீழே நரகில்

நாந்யம் குணேப்ய கர்தாரம் யதா த்ரஷ்டாநுபஷ்யதி–குணேப்யஷ்ச பரம் வேத்தி மத்பாவம் ஸோதிகச்சதி—৷৷14.19৷৷
முக்குணங்களில் வேறுபட்டவன் ஆத்மா –கர்மாதீனம் -என்று அறிந்து –ஆத்மாவை கர்த்தா இல்லை குணங்கள் செயல்
புரிய வைக்கின்றன -அறிந்தவன் அவன் நிலையை அடைகிறான் –

குணாநேதாநதீத்ய த்ரீந்தேஹீ தேஹஸமுத்பவாந்—ஜந்மமரித்யுஜராதுக்கைர்விமுக்தோமரிதமஷ்நுதே—৷৷14.20৷৷
முக்குணத்தினில் இரண்டை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று -இறுதியில் மூன்றையும் தாண்ட வேண்டும் –தேகம் உடன் சேர்ந்தே
உள்ள முக்குணங்களை தாண்டி ஆத்ம பிராப்தி அம்ருதம் அடைகிறான் -ஜென்மாதிகளை தாண்டுகிறான் –

அர்ஜுந உவாச
கைர்லிம் கைஸ்த்ரீந்குணாநேதாநதீதோ பவதி ப்ரபோ–கிமாசார கதம் சைதாஂஸ்த்ரீந்குணாநதிவர்ததே–৷৷14.21৷৷
அடையாளம் காட்டு இப்படி முக்குணங்களை தாண்டி இருப்பார்களே என்ன –நீயாவது ஆவாய் என்று பார்க்கிறேன் –
-லிங்கம் -உள் அடையாளங்களும் வெளி அடையாளங்களும் உடன் இருப்பான் -எப்படி தாண்டுகிறான் –

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
ப்ரகாஷம் ச ப்ரவரித்திம் ச மோஹமேவ ச பாண்டவ–ந த்வேஷ்டி ஸம்ப்ரவரித்தாநி ந நிவரித்தாநி காங்க்ஷதி–৷৷14.22৷৷
முக்குண கார்யம் பிரகாசம் பிரவ்ருத்தி மோஹம் மூன்றையும் சொல்லி -தம் கார்யம் செய்யட்டும் -நமக்கு இவற்றுடன் ஒட்டு இல்லை -நான் கர்த்தா இல்லை
என்ற நினைவுடன் -அநிஷ்டம்-அநிஷ்ட காரணங்கள் வந்தால் வெறுக்காமல் இஷ்டம் இஷ்ட காரணங்கள் -வந்தால் விரும்பாமல் -இருந்து -உதாசீனனாக இருப்பான்

உதாஸீநவதாஸீநோ குணைர்யோ ந விசால்யதே–குணா வர்தந்த இத்யேவ யோவதிஷ்டதி நேங்கதே–৷৷14.23৷৷
எப்படி இருப்பான் -உதாசீனனாக -பக்கத்து வீட்டில் நடப்பது போலே -இருக்கலாம் -எல்லாம் அவன் சம்பந்தம் -விகாரம் அடையாமல் –
குணங்கள் இருக்கும் அவற்றின் காரியம் செய்யும் -நான் கர்த்தா இல்லை என்று இருப்பானே

ஸம துக்க ஸுக ஸ்வஸ்த ஸமலோஷ்டாஷ்மகாஞ்சந–துல்யப்ரியாப்ரியோ தீரஸ்துல்யநிந்தாத்மஸம் ஸ்துதி–৷৷14.24৷৷
கீழே உள் அடையாளம் -சுகம் துக்கம் சமம் –ஆத்மாவில் ஈடுபாட்டுடன் இருப்பான் இதுவே அடிப்படை -மண் கட்டி கல் பொன் அனைத்திலும்
துல்ய பிரிய அப்ரியமாக இருப்பான் -இவற்றை விட ஆத்மா உயர்ந்தது என்ற உண்மை அறிவு வந்தால் இது நடக்கும் -இது முதல் படி -அப்புறம் பரமாத்மா நோக்கி –
இனியது இனிமை இல்லாதது இரண்டிலும் துல்யமாக -தீர வரை வெளி அடையாளம் -வைதாலும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாலும் சமம்

மாநாபமாநயோஸ்துல்யஸ்துல்யோ மித்ராரிபக்ஷயோ–ஸர்வாரம்பபரித்யாகீ குணாதீத ஸ உச்யதே৷৷14.25৷৷
மானம் அவமானம் -விரோதி மித்ரன் சமம் -பிரகலாதன் -எங்கு பார்த்தாலும் அவனே -தேக கார்யம் செய்யாமல் ஆத்ம கார்யம் மட்டுமே
-ஆஸ்ரம தர்மங்களை விடாமல் -இப்படி முக்குணம் தாண்டி

மாம் ச யோவ்யபிசாரேண பக்தயோகேந ஸேவதே–ஸ குணாந்ஸமதீத்யைதாந் ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே–৷৷14.26৷৷
அசக்தனுக்கு -மாம் -பரம காருணிக்கம் உனக்கு நன்மை செய்ய காத்து -அனன்யா பக்தி யோகம் -பிரயோஜனாந்த சம்பந்தம் இல்லாமல்
-சேவை பஜனம் பண்ணி முக்குணங்களை எளிதில் தாண்டுகிறான் –

ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரதிஷ்டாஹமமரிதஸ்யாவ்யயஸ்ய ச–ஷாஷ்வதஸ்ய ச தர்மஸ்ய ஸுகஸ்யைகாந்திகஸ்ய ச—৷৷14.27৷৷
கதி த்ரயம் -மூன்றுக்கும் அவனே -/ அம்ருதம் மரணம் அற்ற அழிவற்ற ஆத்ம பிராப்திக்கு கைவல்யார்த்திக்கு நானே உபாயம் /
சாஸ்வத பக்தி செய்து ஐஸ்வர்யம் கேட்டாலும் -என்னையே கேட்டாலும் நானே உபாயம் /

—————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -13—-

June 6, 2017

கீதா ஸூ கீதா கர்தவ்ய கிம் அந்யகி சாஸ்த்ர சங்க்ரஹி –யா ஸ்வயம் பத்ம நாபஸ்ய முக பத்மத் வினிஸ்ரயா —
ஸ்ரீ கீதை இனிமை -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் தானே சோதி வாய் திறந்து அருளிச் செய்தது -இத்தை அறிந்தால் வேறே சாஸ்திரம் அறிவு வேண்டாமே –

பிரதான புருஷ வ்யக்த சர்வேஸ்வர விவேச நம்
கர்ம தீர் பக்திரித்யாதி பூர்வ சேஷோஅந்தி மோதித –4-

பிரதான புருஷ வ்யக்த சர்வேஸ்வர விவேச நம் -மூல பிரகிருதி ஜீவன் -பிரக்ருதியி இருந்து உண்டாகும் மஹான் போன்றவை -சர்வேஸ்வரன் -பற்றியும் –
கர்ம தீர் பக்திரித்யாதி -பூர்வ சேஷோஅந்தி மோதித –கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களில் எஞ்சி உள்ளவற்றையும்
முதல் மூன்றால் -தத்வ ஞானம் விசாரம் / அடுத்த மூன்றால் அனுஷ்டானம் பண்ணும் முறைகள் –
சொல்லி முடித்ததும் பெரிய சோகம் -அர்ஜுனனுக்கு -ஆராய்ந்து பார் -சரியானதை பண்ணு பொறுப்பை தலையில் போட்டான் –
கீழே ஒன்றும் தெரிதா சோகம் -இங்கு இவன் பெருமையை அறிந்த பின்பு வந்த சோகம் -சரம ஸ்லோகம் சொல்லி -சோக நிவ்ருத்தி

தேஹ ஸ்வரூபம் ஆத்மாப்தி ஹேது ஆத்மவிசோதநம்
பந்த ஹேதுர் விவேகஸ்ஸ த்ரயோதச உதீர்யதே –17-

1-தேஹ ஸ்வரூபம் -தேகத்தின் இயற்க்கைத் தன்மை
2-ஆத்மாப்தி ஹேது -ஆத்மா அடையும் உபாயம் -20–ஆத்ம குணங்கள் விளக்கி –
3-ஆத்மவிசோதநம் -ஆத்ம விசாரம் -ஆராய்ச்சி
4-பந்த ஹேதுர் -ஆத்ம பந்த காரணம்
5-விவேகஸ்ஸ -பகுத்து அறிதல் –

——————————————

அர்ஜுந உவாச-
ப்ரகரிதிம் புருஷம் சைவ க்ஷேத்ரம் க்ஷேத்ரஜ்ஞமேவ ச–ஏதத்வேதிதுமிச்சாமி ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ச கேஷவ—৷৷13.1৷৷

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
இதம் ஷரீரம் கௌந்தேய க்ஷேத்ரமித்யபிதீயதே–ஏதத்யோ வேத்தி தம் ப்ராஹு க்ஷேத்ரஜ்ஞ இதி தத்வித—-৷৷13.2৷৷
இதம் -சுட்டி காணும் பொருள் -வஸ்து நிர்தேசம் -ஆத்மாவை பார்த்து இதம் சொல்ல முடியாதே -இதுவே வாசி –கண்ணால் பார்க்கும் பொருள்கள் அழியும்
-அழியாத ஆத்மா நித்யம் குந்தி புத்ரன் -ப்ருதா பிள்ளை பார்த்தா -க்ஷேத்ரம் -விளை நிலம் சரீரம் என்று சொல்லப் படுகிறது
-தான் சொன்னேன் என்பதை விட- உபநிஷத் வேதம் ரிஷிகள் -சொல்வதை உயர்த்தி சொல்வான் –
பயிர் என்ன -கேள்வி வருமே -நல்ல குணங்களை வளர்க்க கொடுத்தேன் -நாமோ சரீரம் போகும் படி -அந்நாள் நீ தந்த ஆக்கையின் வழியில் உழல்வேன் –
போகத்துக்கு விளைச்சல் –இத்தை யார் க்ஷேத்ரம் என்று அறிந்து கொள்பவன் -ஷேத்திரஞ்ஞன்-ஆத்மாவுக்கு -பெயர்-உழவன் என்றபடி –
சரீரமே தான் இல்லை -தன்னுடைய சரீரம் என்று உணர வேண்டுமே -சாருவாக மதம் -வாய் பந்தல் போலே பேசி-ஜாபாலி வசனம் –
அநஹம் -அஹம் என்று மயங்குவது தேஹாத்ம பிரமம் -லோகாயத மதம் கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் –
நீ பார்க்காதது எல்லாம் பொய்யாகாதே-ஆத்ம தத்வம் வேறு தான் சரீரம் வேறு தான் -பகுத்து அறிவு -தேஹம் ஆத்மா பகுத்து அறிவதே இது –
ஆத்ம ஷேமத்துக்கு என்ன செய்ய வேன்டும் -என்ற எண்ணம் வர வேண்டுமே -வல்லப தேவன் -பெரியாழ்வார் பரத்வ நிர்ணயம் –
ஸூஷ்மமான வஸ்து தானே முக்கியமாக இருக்கும் –மூடர்கள் அறியாமல் இழக்கிறார்கள் -ஞான கண் தியானம் மூலமே அறியலாம் –
நெஞ்சமே நீள் நகராக இருக்கும் என் தஞ்சனே -அவகாசம் பார்த்து -உள்ளுவார் உள்ளத்து உடன் இருந்து –

க்ஷேத்ரஜ்ஞம் சாபி மாம் வித்தி ஸர்வக்ஷேத்ரேஷு பாரத–க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞயோர்ஜ்ஞாநம் யத்தஜ்ஜ்ஞாநம் மதம் மம–৷৷13.3৷৷
என்னுடைய மதம் -இதுவே ஞானம் -ஷேத்ரஞ்ஞானாகவும் என்னை அறிந்து கொள் -உம்மை -என்றது சரீரமும் அவன் உடைமை -யானும் நீ என் உடைமையும் நீ
-ச அபி மாம் வித்தி –தத்வ த்ரய சம்ப்ரதாயம் -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -விசிஷ்டா த்த்வைதம் –விசிஷ்டா அத்வைதம் -கூடி உள்ள ப்ரஹ்மம் ஒன்றே –
சித்துடனும் அசித்துடனும் கூடிய ப்ரஹ்மம் ஒன்றே இரண்டாவது இல்லை -இரண்டும் இவன் சொத்து –நிலமாகவும் உள்ளவனாகவும் என்னை தெரிந்து கொள்
-பரம சேதனன் -நிலத்துக்கு ஒன்றாக படிக்கலாமா -சரீரம் உடன் ஜீவாத்மா கூடி இருக்க சரீரத்தை சொல்வது ஆத்மா அளவும் போகுமே
-சரீரத்துக்கு பெயர் தனது என்று தெரியாது -சரீரம் உடையவன் என்று ஆத்மா அறிகிறான் -அடை பற்ற தன்மை பத்தாத்மா -நீங்கி முக்தாத்மா
-செயற்கை – வந்தேறி கழிந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அப்ருதக் சித்தி –தனித்து இல்லாமை -கூடியே இருக்கும் –
சரீராத்மா பாவம் -இல்லத்துக்கு அல்லதும் அவன் உரு – ஐ ததாத்மம் இதம் சர்வம் -/இதம் சர்வம் -இங்கும் சுட்டிக் காண்பிக்கிறான்

தத்க்ஷேத்ரம் யச்ச யாதரிக் ச யத்விகாரி யதஷ்ச யத்–ஸ ச யோ யத்ப்ரபாவஷ்ச தத்ஸமாஸேந மே ஷ்ரரிணு–৷৷13.4৷৷
க்ஷேத்ரம் பற்றியும் -எத்தனால் செய்யப்பட்டதோ எவற்றுக்கு இருப்பிடமோ ஏதுவாக பரிணாமம் -என்ன பிரயோஜனம் -ஆத்மா சிறப்புக்களையும் சொல்கிறேன் கேள் –

றஷிபிர்பஹுதா கீதம் சந்தோபிர்விவிதை பரிதக்–ப்ரஹ்மஸூத்ரபதைஷ்சைவ ஹேதுமத்பிர்விநிஷ்சதை—-৷৷13.5৷৷
கற்பனை இல்லை -ரிஷிகள் முன்பே சொல்லி -வேத வேதாந்தங்கள் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -யுக்தி போன்றவற்றால் பகுத்து சொல்லப் பட்டன –

மஹாபூதாந்யஹங்காரோ புத்திரவ்யக்தமேவ ச–இந்த்ரியாணி தஷைகம் ச பஞ்ச சேந்த்ரியகோசரா–৷৷13.6৷৷
எத்தால் -செய்யப்பட்டது -பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம் -சாத்விக/ ராஜஸ /தாமச -பஞ்ச பூதங்களும் தன்மாத்திரைகளும் -தாமசம் இருந்து –
பூதாதி -இந்திரியங்கள் கர்ம ஞான மனஸ் -தன்மாத்திரைகள் –சப்தாதிகள் ஸாத்வீகத்தில் இருந்து / பொங்கு ஐம் புலனும் இத்யாதி –
புத்தி என்றது மஹான் -அவ்யக்தம் -மூல பிரகிருதி என்றவாறு /தஸ்ய ஏகஞ்ச மனஸ் உயர்ந்தது என்பதால் –

இச்சா த்வேஷ ஸுகம் துக்கம் ஸங்காதஷ்சேதநாதரிதி–ஏதத்க்ஷேத்ரம் ஸமாஸேந ஸவிகாரமுதாஹரிதம்—৷৷13.7৷৷
இவை சேர்ந்ததால் படும் பாட்டை -விருப்பம் த்வேஷ சுகம் துக்கம் -பூதங்கள் கூட்டரவால் -அனுபவிக்க -விகரித்து கொண்டே இருக்கும் -ஆத்மா மாறாதே –
சரீரம் கலப்படம் -என்பதால் பரிணாமம் -ஆகும் -அனுபவம் ஆத்மாவுக்கு தானே -சரீரத்துக்கு சொல்லுவான் என் -ஆத்மா இருந்தால் தானே
இவை அனுபவம் -இயற்கையில் ஆத்மாவுக்கு இல்லை -சரீரம் சம்பந்தம் இருப்பதால் தானே -அதனால் சொல்லலாமே –
தர்ம பூத ஞானத்தின் காரணம் தான் இவை –

அமாநித்வமதம்பித்வமஹிம் ஸா க்ஷாந்திரார்ஜவம்–ஆசார்யோபாஸநம் ஷௌசம் ஸ்தைர்யமாத்மவிநிக்ரஹ–৷৷13.8৷৷
மேல் -ஐந்து ஸ்லோகங்களால் -20-குணங்கள் -இதில் -9-/–
-1-அமானித்வம் மரியாதை உடன் பெரியோர் இடம் -மானம் உடையவன் மாநி-கிம் கரோ -பெருமாள் விசுவாமித்திரர் –வயோ வ்ருத்தர் திருவடிகளில் தலையை வைத்து /
-2-அதம்பித்தவம் தம்பம் இல்லாமை -எல்லாம் அவன் சொத்து தானே
–3-அஹிம்சா -பூதங்கள் மேல் வாக்காலும் மனசாலும் கரணங்களாலும்-பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வான் -கூரத் தாழ்வான் சம்வாதம் –
மானஸ பாகவத அபசாரம்-யாருக்கும் தெரியாமல் -ராமானுஜர் இடம் சமர்ப்பித்தால் அடையலாம் /-
4- ஷாந்தி-கலங்காமல் பொறுத்து -5-ஆர்ஜவம்-முக்கரணங்கள் நேர்மை /-6-ஆச்சார்ய உபாசனம்-கைங்கர்யம் /
-7-க்ஷவ்சம் -சுத்தி முக்கரணங்களாலும்-வர்ணாசிரமம் விடாமல் / -8-ஸ்தைர்யம்–கலங்காமல் -உறுதியாக -அசஞ்சலமான பக்தி வேண்டுமே
-9-ஆத்ம விநிக்ரஹம் -மனஸ் அடக்கம் -/

இந்த்ரியார்தேஷு வைராக்யமநஹங்கார ஏவ ச—ஜந்மமரித்யுஜராவ்யாதிதுகதோஷாநுதர்ஷநம்–৷৷13.9৷৷
10–இந்திரியங்கள் ஓடுவதை இழுத்து வைராக்யம் வளர்த்து -சப்தாதிகளில் வைராக்யம்–11 -அஹம் அல்லாத தேகத்தை அஹமாக
நினைக்காமல் –12/ஜன்மா இறப்பு மூப்பு வியாதி துக்க தோஷ தர்சனம்

அஸக்தரநபிஷ்வங்க புத்ரதாரகரிஹாதிஷு–நித்யம் ச ஸமசித்தத்வமிஷ்டாநிஷ்டோபபத்திஷு–৷৷13.10৷৷
13–அசக்தி -பற்று அற்ற தன்மை -ஆத்ம விஷயத்தை தவிர வேறு ஒன்றிலும் ஆசை இல்லாமை /14–புத்ரன் தாரம் வீடு இவற்றில் மிகுந்த ஆசை வைக்காமல்
-இவை அநித்தியம் -நித்தியமான உறவு -கண்ண நீர் பாய்ச்ச வேண்டாத தாய் தந்தை அவனே /ஆத்மசிந்தனை பண்ணும் உறவினர்கள் இடமே பற்று வைத்து /
கர்ணன் விபீஷணன் வாசி உண்டே – /15–நித்தியமாக சம சித்தம் இஷ்டங்கள் அநிஷ்டங்கள் -ஹர்ஷ கோபம் இல்லாமல் /

மயி சாநந்யயோகேந பக்தரவ்யபிசாரிணீ–விவிக்ததேஷஸேவித்வமரதிர்ஜநஸம் ஸதி–৷৷13.11৷৷
16–அவன் இடமே அநந்ய அசையாத பக்தி செலுத்தி /17–தனிமையிலே இருக்கும் ஆசை கொண்டு சிந்தனைக்கு ஏற்ற /
18–ஜனக் கூட்டங்கள் கண்டாலே ஓடி -பாம்பை கண்டால் போலே /

அத்யாத்மஜ்ஞாநநித்யத்வம் தத்த்வஜ்ஞாநார்ததர்ஷநம்–ஏதஜ்ஜ்ஞாநமிதி ப்ரோக்தமஜ்ஞாநம் யததோந்யதா–৷৷13.12৷৷
–19-ஆத்ம சிந்தனம் ஈடுபாடு /20— தத்வ ஞானம் தியானம் சிந்தனை -இவையே ஞானம்-மற்றவை எல்லாம் அஞ்ஞானங்கள்

ஜ்ஞேயம் யத்தத்ப்ரவக்ஷ்யாமி யஜ்ஜ்ஞாத்வாமரிதமஷ்நுதே–அநாதிமத்பரம் ப்ரஹ்ம ந ஸத்தந்நாஸதுச்யதே–৷৷13.13৷
இது முதல் ஆத்ம ஸ்வரூபம் -விசாரம் -யத்தை அறிந்து கொண்டு சம்சாரம் தொலைத்து -அம்ருதம் -ஆத்ம பிராப்தி -அந்த ஞானம் உபதேசிக்கிறேன்
-ஆத்ம சாஷாத்காரம் பற்றியும் ஆத்மாவின் ஏற்றமும் -சொல்கிறேன் -அநாதி -பிறப்பு இறப்பு இல்லை
-மத் பரம் -எனக்கு அடிமை -சேஷத்வம் தானே முதலில் அறிந்து கொள்ள வேன்டும் /ப்ரஹ்மம் -பெரியது என்றபடி -ஸூஷ்மம்-இருந்தாலும் ப்ரஹ்மம் சப்தம்
-ஒரே வார்த்தை பல அர்த்தங்களில் வரும் -ஆத்மா ஆகாரம் ஸ்வரூபம் ரூபத்தால் பெரியது இல்லை -தர்ம பூத ஞானத்தால் பரந்து இருக்குமே /
ஆத்ம ஸ்வரூபம் ஞான மாயம் -ஞானத்தால் ஆனந்தத்தால் பண்ணப் பட்டு -இல்லாத வஸ்து தானே பண்ணப்படும்-அதனால் இப்படி சொல்ல கூடாது
– நித்யம் -ஞானமயம் ஆனந்தமயம் -என்றவாறு -ஞானமயமான ஆத்மா ஞானம் உடையவனாயும் இருக்கும் -இதுவே தர்ம பூத ஞானம் -என்னுடைய ஞானம் என்றபடி -/
நான் என்று அறிவது தர்மிக் ஞானம் தூங்கினாலும் நன்றாக தூங்கினேன் என்பது போலே -/ஞான குணகத்வம் ஞான மயம் இரண்டும் உண்டே /
உடம்பு எங்கு வலித்தாலும் உணர்வது தர்ம பூத ஞானத்தால்
கார்ய தசையில் சத் இருக்கிறது என்றும் சொல்ல முடியாது /காரண தசையில் இல்லை என்றும் சொல்ல முடியாதே -சத் அசத்-என்றும் சொல்ல முடியாது

ஸர்வத பாணிபாதம் தத்ஸர்வதோக்ஷிஷிரோமுகம்–ஸர்வத ஷ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவரித்ய திஷ்டதி–৷৷13.14৷৷
ஜகத் உள்ள பதார்த்தங்கள் எங்கும் ஞானத்தால் வியாபித்து இருக்கிறான் -தர்ம பூத ஞானம் -எங்கும் பரவும் -சக்தி வளர்க்க உடம்பை விட்டு
வெளியிலும் பரவும் -ஞானம் வளர்த்தால் முக்த ஆத்மா ஆகிறான்
கையும் காலும் எத்தை செய்யுமோ அவை இல்லாமல் பண்ணுகிறான் -கண்ணும் தலையும் முகமும் லோகத்தில் பண்ணுவதையும் இவை இல்லாமலே செய்கிறான்
-சங்கல்ப சக்தியால் செய்வான் -இந்திரிய வஸ்யத்தை பத்தாத்மாவுக்கு தானே –
இத்தனை அடியாரானார்க்கு -சிறிய அளவு பக்திக்கு இரங்கும் அரங்கன் பித்தன் -அன்றோ -பித்தனை பெற்றும் அன்றோ பிறவியில் பிணங்குமாறே-
லோகத்தில் காது கொண்ட கார்யம் -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து உள்ள முக்தாத்ம ஸ்வரூபம் விளக்குகிறான்

ஸர்வேந்த்ரியகுணாபாஸம் ஸர்வேந்த்ரியவிவர்ஜிதம்–அஸக்தம் ஸர்வபரிச்சைவ நிர்குணம் குணபோக்தரி ச–৷৷13.15৷৷
எல்லா இந்த்ரியங்களாலும் அறிய வேண்டியதை அறிந்து அனுபவிக்கிறான் –பத்த தசையில் இது –துரந்து விலகி விட்டான்-ஸர்வேந்த்ரியவிவர்ஜிதம்– -முக்த தசையில் –
சங்கல்ப சக்தி ப்ரஹ்மம் போலே முக்தாத்மாவுக்கும் உண்டே -ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் –அடிப்படை ஞானம் சேஷ பூதன் இருக்கும் பொழுது செய்ய மாட்டானே –
அசக்தம் -தேவாதி சரீரங்களில் சேராமல் இருப்பான்-முக்த தசையில் /எல்லா சரீரங்களையும் தானே தங்குகிறான் பக்த தசையில்
-நிர்குணம் -முக்த தசை / குணம் தாக்குதல் பத்த தசையில் -வேறுபாட்டை அறிந்து அதை அடைய ஆசை வருமே –
ச ஏகதா பார்வதி –சஹஸ்ரதா பவதி —காம ரூப்யன் சஞ்சரன் -ஒளியில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழு விலா அடிமை செய்வான் –

பஹிரந்தஷ்ச பூதாநாமசரம் சரமேவ ச–ஸூக்ஷ்மத்வாத்ததவிஜ்ஞேயம் தூரஸ்தம் சாந்திகே ச தத்–৷৷13.16৷৷
வெளியில் உள்ளே பூதங்களுக்கு -வியாபித்து -அசையாதவனாயும் -முக்த -தசை / அசைபவன் -பத்த தசை -ஓடி ஆடி வாழ வேன்டும் -முக்த தசையில் வேண்டாமே
/ஸூஷ்மாக இருப்பதால் பகுத்து அறிவது துர்லபம் -/ வெகு தூரத்தில் -கிட்டத்தில் -அணியன் சேயன் போலே / அகலில் அகலும் -தள்ளிப் போனால் தள்ளி போவான் -/
-20-குணங்களை அப்யசித்தால் கிட்டே / இல்லை என்றால் தூரஸ்தன் -/நான் -தள்ளி இருந்தால் என்று
உணர உணர குணங்களை வளர்ப்போம் –நீ நீயாக இருக்க அப்பியாசம் வேன்டும்

அவிபக்தம் ச பூதேஷு விபக்தமிவ ச ஸ்திதம்–பூதபர்தரி ச தஜ்ஜ்ஞேயம் க்ரஸிஷ்ணு ப்ரபவிஷ்ணு ச–৷৷13.17৷৷
பண்டிதர்கள் – நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷம் பார்த்து சமமாக -ஞான மயன் ஆனந்த மயன் சேஷ பூதன்-என்றே பார்த்தால் சமம் தானே —
-ரகு குணன் -ஜட பரதர் -சரித்திரம் பல்லக்கு -தூக்கி /
ஆத்மாவுக்கு தண்டனை கொடுக்க முடியாதே -சரீரத்துக்கு தானே -ஆத்மா உன்னை தூக்க வில்லையே -/ நீர் யார் -எங்கு இருந்து வந்தீர் எதற்க்காக வந்தீர்
-கர்மா தொலைக்க தானே நீயும் நானும் -கிருபா பலன் கொண்டே கர்மம் தொலைக்க முடியும் — அருள் என்னும் ஒள் வாள் வெருவியே தீர்க்க முடியும் -/
வேறுபாடு -சரீர விசிஷ்டமாக இருக்கும் பொழுது -ஞான சஷூஸால் பார்த்தால் தானே ஒன்றாக தெரியும்
பூதங்கள் தாங்கி -அன்னம் புஜித்து -ரேதஸ் கர்ப்பம் இவற்றுக்கு காரணம் போலே தோன்றும் -சரீர சம்பந்தம் தானே -இதற்கு காரணம் –

ஜ்யோதிஷாமபி தஜ்ஜ்யோதிஸ்தமஸ பரமுச்யதே–ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ஜ்ஞாநகம்யம் ஹரிதி ஸர்வஸ்ய விஷ்டிதம்–৷৷13.18৷৷
எல்லாருடைய ஹிருதயத்தில் நிலை நின்று -தர்ம பூத ஞானம் பிரகிருதி இருளை விட மேம்பட்டது -ஜோதிஷ பதார்த்தங்கள் எல்லாம் இருள் போலே இதன் ஏற்றம் பார்த்தால்
-விளக்கு எரிவதை நம் ஞானத்தால் அறிகிறோம் -அதே போலே ஸூரியன் ஒளியையும் நம் ஞானத்தால் தானே அறிகிறோம் /
ஞானம் என்று அறிந்து ஜடத்தை விட வேறுபட்டவன் -சரீரம் வேறு ஆத்மா வேறு -/ சரீர சம்பந்தத்தால் தானே இந்த பாடு
-மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி -/-20-சாதனங்களால் அறிய படுகிறான் –

இதி க்ஷேத்ரம் ததா ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் சோக்தம் ஸமாஸத–மத்பக்த ஏதத்விஜ்ஞாய மத்பாவாயோபபத்யதே–৷৷13.19৷৷
இது காறும் சொன்ன ஸ்லோகங்களால் -சொன்னதை தொகுத்து -பலனையும் அருளிச் செய்கிறான் -சரீரம் பற்றியும் -ஆத்மா அடைய -20-குணங்களை பற்றியும்
-ஆத்மாவை பற்றியும் -சொல்லி மேலே என் பக்தன் இவற்றை அறிந்து என் நிலையை அடைகிறான் –சம்சாரம் ஒட்டு அற்ற தன்மை -என்றவாறு -மத் பாவம் –

ப்ரகரிதிம் புருஷம் சைவ வித்த்யநாதீ உபாவபி–விகாராம் ஷ்ச குணாம் ஷ்சைவ வித்தி ப்ரகரிதிஸம் பவாந்–৷৷13.20৷৷
நான்கு ஸ்லோகங்களால் பிரக்ருதி ஆத்மா சேர்வதை பற்றி விளக்குகிறான் -எதனால் பந்தம் எப்படி பந்தம் -விவேக ஞானம் வளர்க்க -அருளிச் செய்கிறான் –
மூல பிரகிருதி காரணமான சரீரம் -ஜீவன் -அநாதி காலமாக பந்தப் பட்டு உள்ளார்கள் என்று உணர்ந்து கொள் —
விகாரம் -சரீரத்தால் ஏற்படும் தீய குணங்கள் -நல்ல -20-குணங்கள் -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் என்று உணர்ந்து கொள் –

கார்யகாரணகர்தரித்வே ஹேது ப்ரகரிதிருச்யதே–புருஷ ஸுக துக்காநாம் போக்தரித்வே ஹேதுருச்யதே–৷৷13.21৷৷
சேர்க்கையால் -என்ன பயன் -/கர்த்ருத்வம் -போக்த்ருத்வம் -செயல்பாடு சக்தி -அனுபவிக்கும் சக்தி -செய்பவனும் அனுபவிப்பவனும் ஜீவாத்மா
-விதைத்தவன் வினை அறுப்பான் கார்யம் -சரீரம் -கரணங்கள் இந்திரியங்கள் மனஸ் –இவற்றின் வியாபாரம் -காரணம் பிரகிருதி
-சரீரம் -கர்த்ருத்வம் சரீரத்தின் தலையில் வைக்கிறான் -இயற்கையில் ஆத்மாவுக்கு குற்றம் இல்லையே -புருஷ ஜீவாத்மா போக்தாவாக
-சுகம் துக்கம் -கர்ம பலன் அனுபவிக்கிறான் -இப்படி பிரித்து -ஆத்மாவால் தானே செய்ய முடியாதே -சரீரம் அனுபவிக்க முடியாதே –
ஜீவாத்மாவால் அதிஷ்டான சரீரத்துக்கு கர்த்ருத்வம் -சேர்க்கையின் பயனே இது தானே -/

புருஷ ப்ரகரிதிஸ்தோ ஹி புங்க்தே ப்ரகரிதிஜாந்குணாந்–காரணம் குணஸங்கோஸ்ய ஸதஸத்யோநிஜந்மஸு–৷৷13.22৷৷
ஜீவன் சரீரத்தில் இருந்து உண்ணுகிறான் -அனுபவிக்கிறான் -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் பிறந்த சத்வ ரஜஸ் தமஸ் குணங்களை அனுபவிக்கிறான் –
–ஹி -ஆச்சர்யம் -இயற்கையில் இல்லையே -அனுபவிக்க தேவை இல்லாதவன் அன்றோ இப்படி படுகிறான் /
சேரக் காரணம் –ஆசையே -இதனால் பிறந்து –பீஜாங்குர நியாயம் -விதை முளை -/ துக்க சுழலை/ சத் -தேவாதி அசத் திர்யக்காதிகள்-பற்றுதல் காரணம் –
செத்தத்தின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தை தின்று எங்கே கிடக்கும் அத்தை தின்று அங்கே கிடக்கும் -இதன் -அர்த்தமே பிரக்ருதியிலே கிடக்கும் –

உபத்ரஷ்டாநுமந்தா ச பர்தா போக்தா மஹேஷ்வர–பரமாத்மேதி சாப்யுக்தோ தேஹேஸ்மிந்புருஷ பர—৷৷13.23৷৷
பார்க்கிறான் -அனுசந்திக்கிறான்- தரிக்கிறான் -அனுபவிக்கிறான் -தேக இந்திரியங்களை விட உயர்ந்து -நியமித்து –
-இப்படி வாசி இருக்கும் பொழுது உழல்கின்றார்களே

ய ஏவம் வேத்தி புருஷம் ப்ரகரிதிம் ச குணைஸஹ–ஸர்வதா வர்தமாநோபி ந ஸ பூயோபிஜாயதே–৷৷13.24৷৷
மேல் விவாக ஞானம் –பலத்தை சொல்லி அப்புறம் எப்படி -ஆசை இருக்க வேண்டுமே -உயர்ந்த பலனை நினைக்க நினைக்க வேலைக்கு வருவோம்
–34-ஸ்லோகத்தில் சொல்ல வேண்டியதை விவேகித்து -உணர்ந்தவன் -புருஷன் பிரகிருதி -குணங்களை பிரித்து அறிபவன் -சரீரத்துக்கு உள்ளே இருந்தாலும்
-மறு படியும் பிறப்பது இல்லை -பிறகு எடுக்க யோக்யதை இல்லாமல் ஆத்ம பிராப்தி அடைகிறான்
-அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -பற்று அற்றது -என்றால் -வாசி அறிந்து -வீடு உற்றது

த்யாநேநாத்மநி பஷ்யந்தி கேசிதாத்மாநமாத்மநா–அந்யே ஸாம் க்யேந யோகேந கர்மயோகேந சாபரே–৷৷13.25৷৷
மூன்று ஸ்லோகங்களில் யோகம் -மேலே மேலே கொஞ்சம் கீழ் நிலைகள் -இதில் அசக்தனுக்கு அது –
யோகம் கை கூடிய நிலை -முதலில் சொல்லி -இதிலே -கர்ம ஞான யோகம் அனுஷ்டானம் செய்பவன்
ஆத்ம -சப்தம் -சரீரம் மனஸ் ஜீவாத்மா மூன்று -அர்த்தங்கள்
மனசால் சரீரம் ஸ்தானம் உள்ள ஆத்மா விஷயம் அறிந்து -தியானத்தால் -ஆத்மாவை மனசு என்னும் கருவியால் பார்க்கிறான் -விவேகித்து அறிகிறான் என்றபடி
யாரோ சிலர் தான் இந்த நிலையில் இருப்பர் -அது முடியாதவர் -ஞான யோகத்தால் -இன்னும் சிலர் கர்ம யோகத்தால் அறிய பார்ப்பார்கள் –

அந்யே த்வேவமஜாநந்த ஷ்ருத்வாந்யேப்ய உபாஸதே–தேபி சாதிதரந்த்யேவ மரித்யும் ஷ்ருதிபராயணா–৷৷13.26৷৷
மூன்றாம் நிலை இன்னும் சிலர் -உபதேசம் காது கொடுத்து -கேட்டு -உபாஸிக்க பார்க்கிறார்கள் கர்ம யோகம் ஆரம்பிக்க வில்லை ஸ்ரத்தை உள்ளவர்கள்
இன்னும் சிலர் ஸ்ருதி பராயணர் -கேட்பதில் மட்டும் இச்சை கொண்டு -தே பி -இவர்களும் கூட -சம்சாரம் கடலை தாண்டுகிறான் –
இவனே தாண்டினால் மற்றவர்கள் தாண்டுவார்கள் சொல்ல வேண்டாமே -சங்கை இல்லை -மிருத்யு -சம்சாரம்

யாவத்ஸஞ்ஜாயதே கிஞ்சித்ஸத்த்வம் ஸ்தாவரஜங்கமம்–க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞஸம் யோகாத்தத்வித்தி பரதர்ஷப–৷৷13.27৷৷
விவேகிக்கும் உபாயம் -பரத குலத்தில் மிக உயர்ந்தவன் -தாழ்ந்து இருந்தால் இந்த அர்த்தங்கள் அறிய முடியாதே –ஜந்துக்கள் –
யாவத் –தாவத் -ஓன்று விடாமல் எல்லாம் -ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் மனுஷ்யர் தேவர்கள் – எல்லாம் -பிரகிருதி ஜீவன் சம்பந்தமே காரணம் -என்று
அறிந்து கொள் –கர்மம் வலிய கயிறு தானே கட்டுவிக்கும்

ஸமம் ஸர்வேஷு பூதேஷு திஷ்டந்தம் பரமேஷ்வரம்–விநஷ்யத்ஸ்வவிநஷ்யந்தம் ய பஷ்யதி ஸ பஷ்யதி–৷৷13.28৷৷
வித்யாசம் இரண்டுக்கும் -பகுத்து அறிய —சமம் முதல் –ஜீவாத்மா -விஷமம் சரீரம் வாசிகள் உண்டே -எல்லா பூதங்களிலும் ஆத்மா சமம் தானே
-கங்கா தீர்த்தம் தங்க வெள்ளி மண் பாத்திரம் -தன்மை மாறாதது போலே /அடுத்து -பரமேஸ்வரன் நியமிப்பவன் ஆத்மா -சரீரம் நியமிக்கப் படும்
–இயற்க்கைக்கு மாறாக சரீரம் சொல்லி ஆத்மா போவது துர்த்தசை / விநாசம் அடைவதற்குள்ளே விநாசம் அடையாமல் ஆத்மா இருக்கும் –

ஸமம் பஷ்யந்ஹி ஸர்வத்ர ஸமவஸ்திதமீஷ்வரம்–ந ஹிநஸ்த்யாத்மநாத்மாநம் ததோ யாதி பராம் கதிம்—৷৷13.29৷৷
லத்தை அருளிச் செய்கிறான் -எங்கும் சமமாக பார்ப்பவன் -எப்பொழுதும் -ஈஸ்வரனான ஆத்மா -மனசால் வெட்டி விடுவது இல்லை –
பிரிந்து அறியாமல் இருந்தால் ஆத்மாவுக்கு தீங்கு -என்றபடி

ப்ரகரித்யைவ ச கர்மாணி க்ரியமாணாநி ஸர்வஷ–ய பஷ்யதி ததாத்மாநமகர்தாரம் ஸ பஷ்யதி–৷৷13.30৷৷
கிரியைகளுக்கு இருப்பிடம் சரீரம் என்று அறிந்து கொள் -ஆத்மாவை கர்த்தா அல்லன் என்று அறிந்து உண்மை அறிவு பெற்று –

யதா பூதபரிதக்பாவமேகஸ்தமநுபஷ்யதி–தத ஏவ ச விஸ்தாரம் ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா–৷৷13.31৷৷
தேவாதி சரீரங்கள் -ஆத்மா சரீரம் -சேர்ந்து கர்தவ்யம் -காரணம் பிரகிருதி தானே -இயற்கையில் ஆத்மாவுக்கு இல்லை -சரீரம் பிரதான காரணம் –
பிரகிருதி விஸ்தாரத்தால் தானே பிள்ளை உறவுகள் இத்யாதி -என் பிள்ளை -ஆத்மாவுக்கு பிள்ளை இல்லை -சரீரத்தின் விஸ்தாரம் தானே

அநாதித்வாந்நிர்குணத்வாத்பரமாத்மாயமவ்யய–ஷரீரஸ்தோபி கௌந்தேய ந கரோதி ந லிப்யதே–৷৷13.32৷৷
சரீரம் சம்பந்தம் இல்லாமல் -அழிவற்ற அநாதி ஆத்மா -அனாதையாய் இருப்பதால் அழிவற்றவன் -முக்குண சம்பந்தம் இல்லை
-செயல்பாட்டுக்கு காரணம் இல்லை -தேகம் விட வேறு பட்டவன் பரமாத்மா -சப்தம் ஆத்மாவை குறிக்கும்

யதா ஸர்வகதம் ஸௌக்ஷ்ம்யாதாகாஷம் நோபலிப்யதே–ஸர்வத்ராவஸ்திதோ தேஹே ததாத்மா நோபலிப்யதே–৷৷13.33৷৷
உப்பு சாறு–கட்டை பாத்திரம் மாற்றும் என்று ஆக்ஷேபிக்க -ஆகாசத்துக்கு நாற்றம் தீண்டாது -ஸூஷ்மம்–
ஆத்மா ஆகாசம் விட ஸூஷ்மம் -தேகத்துக்கு உள்ளே இருந்தாலும் தீண்டாமல் இருக்கும் –

யதா ப்ரகாஷயத்யேக கரித்ஸ்நம் லோகமிமம் ரவி–க்ஷேத்ரம் க்ஷேத்ரீ ததா கரித்ஸ்நம் ப்ரகாஷயதி பாரத–৷৷13.34৷৷
சரீரத்துக்கு அவயவங்கள் பல -ஆத்மா அவயவம் இல்லாமல் -ஒளி கொடுக்க –ஒரே ஸூர்யன் லோகத்துக்கு பிரகாசம் தருவது போலே –

க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞயோரேவமந்தரம் ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா–பூதப்ரகரிதிமோக்ஷம் ச யே விதுர்யாந்தி தே பரம்–৷৷13.35৷৷
ஞான கண்களால் -சரீரம்- ஜீவாத்மா-இவற்றின் ஸ்வரூபங்களை அறிந்து -விமுக்தனாக -20-குணங்களையும் அறிந்து முக்த ஆத்மா ஆகிறான் –

——————————————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -12—-

June 6, 2017

பக்தேஸ் ஸ்ரைஷ்ட்யம் உபாயோக்தி அசக்தஸ் யாத்ம நிஷ்டதா
தத் பிரகாராஸ் த்வதி ப்ரீதி பக்தே த்வாதச உச்யதே — ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம்–16-

1–பக்தேஸ் ஸ்ரைஷ்ட்யம் –ஆத்ம உபாசனத்தை விட பக்தியின் பெருமை –கீழ் உள்ள கர்ம ஞான யோகத்தை விட உயர்ந்தது சொல்ல வேண்டாமே
-கைவல்யார்த்தி விட பகவல் லாபார்த்தி உடைய ஏற்றம் –
உபாயோக்தி -உபாய யுக்தி -பக்தி செய்யும் முறை -விதிகள் –
3–அசக்தஸ் யாத்ம நிஷ்டதா -அசக்தனுக்கு ஆத்ம உபாசனம் -இந்த உபாசனம் கர்ம ஞான யோகம் மூலம் சொல்லிய ஆத்ம உபாசனம்
4–தத் பிரகாராஸ்-அதன் பிரகாரங்களை விவரித்து–12-13–12-19/ -7-ஸ்லோகங்களால் –
த்வதி ப்ரீதி பக்தே த்வாதச உச்யதே –அதி ப்ரீதி பக்தி -அத்தனை ப்ரீதி கண்ணனுக்கு -கோதுகுலம் உடைய பாவாய் போலே

ஆத்ம அனுபவத்துக்கு பக்தி யோகம் வேண்டாம் -கர்ம ஞான யோகம் மட்டும் கொண்டு கைவல்ய அனுபவம் -பக்தி பண்ண சேஷ பூதன்
-பர ப்ரஹ்மம் மஹிமை தெரிந்து இருக்க வேண்டுமே —
பக்தி யோகம் அனுஷ்ட்டிக்க சக்தி இல்லை என்றால் -ஆத்ம உபாசனம் பண்ணு –கர்ம யோகம் பண்ணு சொல்ல வில்லை-
கர்ம யோகம் பண்ணி சித்த சுத்தி அடைந்து ஞான யோகம் -பண்ணி -மேலே பக்தி யோகம் –என்றவாறு -குழம்ப கூடாது –
பிரித்து பிரித்து அலகு அலகாக வியாக்யானம் உண்டு
கர்ம யோகம் வார்த்தைக்கு ஆத்ம உபாசனம் வார்த்தை –

—————————————————————–

அர்ஜுந உவாச-
ஏவம் ஸததயுக்தா யே பக்தாஸ்த்வாம் பர்யுபாஸதே.–யேசாப்யக்ஷரமவ்யக்தம் தேஷாம் கே யோகவித்தமா–৷৷12.1৷৷
யாருக்கு சீக்கிரம் -இரண்டும் சமம் என்ற எண்ணம் -அது ஸூ கந்தமான பகவத் அனுபவம் -இது சிற்றின்பம் -மேலும் இது சீக்கிரமாகவும் அடையலாம் –
உயர்ந்த பலனுக்கு உயர்ந்த முயற்சி வேண்டுமே -எண்ணில் அதையு கொடுப்பது நானே -பிடித்தத்தை கேட்டால் -சீக்கிரம் அளிப்பான் -குழந்தை போலே பதில் –
திருவடி பலத்தால் தான் மேலே வர வேன்டும் –
ஏவம் -இப்படி பக்தியால் மட்டுமே அடைய முடியும் -உன்னையே அடைய வேண்டிய பலமாக -த்வாம் -கல்யாண குணங்கள் உடைய உன்னை –
அவ்யக்தம் -இந்த்ரியங்களால் புலப்படாத ஆத்ம தத்வம் அக்ஷரம் -உபாசித்து -தேஷாம்
இவர்கள் இருவருக்குள் -யோக பலன் யார் சீக்கிரம் அடைவார்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
மய்யாவேஷ்ய மநோ யே மாம் நித்யயுக்தா உபாஸதே.–ஷ்ரத்தயா பரயோபேதாஸ்தே மே யுக்ததமா மதா—৷৷12.2৷৷
தே -அவர்கள் எனக்கு நல்ல யோகிகள் -பக்தி யோக நிஷ்டர்கள் -என்னிடமே மனசை வைத்து -என்னுடன் எப்பொழுதும் சேர்ந்தே
இருக்க ஸ்ரத்தை உடன் -உபாசித்து -அவர்கள் எனக்கு சிறந்த யோகிகள் –
இருவரும் அவன் இடம் வருவார்கள் பிராபகம் உபாயம் ஹேது அடைவிக்கும் வழியோ என்னில் இருவருக்கும் ஓன்று தானே
-புருஷார்த்தம் தானே மாறும் -இவன் விடை கொள்பவன் -அவனோ உண்ணும் சோறு பெருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் என்றபடி –
அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீயம் சரணம் மதியம் -இங்கும் அங்கும் ஆச்சார்யர் திருவடிகளே-ஏறி வந்த ஏணியே அனுபவிக்கும் போக்யம் -தோள் மாறாமல் –

யே த்வக்ஷரமநிர்தேஷ்யமவ்யக்தம் பர்யுபாஸதே.–ஸர்வத்ரகமசிந்த்யம் ச கூடஸ்தமசலம் த்ருவம்৷৷12.3৷৷
அடுத்த இரண்டால் கைவலர்கள் உடைய கீழ்மை -அருளிச் செய்கிறான் -தோஷமும் கண்ணில் பட வேண்டுமே -தான் கொடுத்த சரீரம் சாஸ்திரம் கொண்டு
அவன் இடமே வேறே ஒன்றையோ கேட்டு விலகினால் கோபம் வரணுமே-
யே -உயர் ஒருத்தன் –சுட்டி இது என்று சொல்ல முடியாத ஆத்மா -தேக வியதிரிக்த ஆத்மா பற்றியே தானே உபாசிக்கிறான் —
அவ்யக்தம் -மனன் உணர் அவை இலன் -பொறி உணர் அவை இலன் -அக்ஷரம் -அழிவற்ற -குறித்து -உபாசித்து
ஸர்வத்ரகம் -எல்லா சரீரத்துக்குளே புகுந்து இருக்கும் ஆத்மா -மாறி மாறி பல பிறவி பிறந்து -அசிந்த்யம் -புத்தியால் தெரிந்து கொள்ள முடியாத -சிந்தனைக்கு அப்பால்
கூடஸ்தர் -பழைமை பொதுவான என்றபடி -கொல்லன் பட்டறை கீழே உள்ள கூடஸ்தம் -மாறாதே -தனக்கு விகார இல்லையே
-இங்கு பொது-எல்லா சரீரங்களிலும் ஆத்மா உண்டு என்றே அர்த்தம் -சலிக்காத -ஸ்வரூபம் மாறாதே -தேகம் தானே ஸ்வரூப விகாரங்கள் -துருவம் -நிலை நிற்குமே

ஸம் நியம்யேந்த்ரியக்ராமம் ஸர்வத்ர ஸமபுத்தய–.தே ப்ராப்நுவந்தி மாமேவ ஸர்வபூதஹிதே ரதா–৷৷12.4৷৷
இப்படிப் பட்ட ஆத்மா பற்றி -உபாசனம் -இளைப்பினை இயக்கம் நீக்கி -இருந்து -பஞ்ச பிராணன் அடக்கி ஆசனத்தில் இருந்து
-பத்மாசனம் -27000-நரம்புகள் கட்டுப்பாட்டில் வருமே -தேக ஆரோக்யம் கிட்டும் –
முன் இமையை கூட்டி –மூக்கு நுனியை பார்த்து -அழைப்பில் ஐம்புலன் அடக்கி -அன்பு அவர் கண்ணே வைத்து துளக்கமில் சிந்தை செய்து
-விளக்கினை விதியில் காண்பார் -மெய்மையை காண்பிப்பார் -காண மாட்டார்களே இவ்வளவு சிரமம் பட்டாலும் –
இந்திரிய கிராமம் கூட்டம் கட்டுப்படுத்தி -சமமான புத்தி -சர்வ பூத ஹிதம் -ரதி ஆசை -ஜீவ ராசிகளின் நன்மையில் ஆசை கொண்டு -என்னையே அடைகிறார்கள் –
இங்கு என்னை போலே ஞானம் கொண்ட ஆத்மாவை அடைகிறார்கள் -தேக விநிர் முக்த ஆத்மா ஞானம் -அன்றோ –

க்லேஷோதிகதரஸ்தேஷாமவ்யக்தாஸக்தசேதஸாம்.–அவ்யக்தா ஹி கதிர்துகம் தேஹவத்பிரவாப்யதே–৷৷12.5৷৷
தேகத்துடன் அனைத்தும் செய்து இல்லாதது செய்து பழக்கம் இல்லையே -தேகத்துடன் கைங்கர்யம் செய்யலாமே பக்தி நிஷ்டர் –
மிக வருத்தம் –கிலேச -தர -ஒன்றை காட்டிலும் -பகவத் உபாசனத்தை காட்டிலும் –அவ்யக்த ஆசக்த நிலை நின்ற மனசை படைத்தவர்களுக்கு
ஆத்மாவே கதி என்று இருப்பவனுக்கு -துக்கம் -நிறைய -துக்கத்துடன் ஆத்மா சாஷாத்காரம் –
அனுபவம் இருவருக்கும் சுகம் -உபாயம் இதில் ஸூகரம் இல்லையே -பக்தி போலே –

யே து ஸர்வாணி கர்மாணி மயி ஸம் ந்யஸ்ய மத்பரா–அநந்யேநைவ யோகேந மாம் த்யாயந்த உபாஸதே—৷৷12.6৷৷
யார் ஒருவனோ எனில் -எல்லா கர்மங்களையும் என்னிடம் சமர்ப்பித்து -என்னையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு -இங்கு
யோகம் -பக்தி -ஸ்வயம் பிரயோஜன பக்தி -என்றபடி -பக்தி பண்ணும் இன்பத்துக்காக
-குழந்தை தாய் கொஞ்சுவது போலே அன்றோ பக்தி –த்யானம் அர்ச்சனம் மூலம் உபாசித்து

தேஷாமஹம் ஸமுத்தர்தா மரித்யுஸம் ஸாரஸாகராத்—-பவாமி நசிராத்பார்த மய்யாவேஷிதசேதஸாம்—৷৷12.7৷৷
-அவர்களுக்கு -நான் -அஹம் -என்னிடம் நெருக்கமாக மனஸ் கொண்டவர்கள் –தூக்கி -மிருத்யு சம்சார சாகரம் –தங்களையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து
-ஈஸ்வர கைங்கர்யமும் இழந்து இழந்தோம் என்ற இழவும் இல்லாமல் -சம்சாரிகள் -கை பிடித்து தூக்கி விடுபவனாக நான் இருக்கிறேன்
-சடக்கென –எப்பொழுது சரண் அடைவாய் என்று அநாதி காலம் காத்து அன்றோ உள்ளேன்
சரண்ய முகுந்தத்வம் உத் பலாவதாக- மாம்சம் ஆசை துரந்த யோகிகளுக்கு –மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –
அவனுக்கு பல ஜென்மங்களும் தெரியுமே –மாறி மாறி பல பிறவியும் பிறந்து —ஈறில் இன்பம் பெற்றேன் இன்று –

மய்யேவ மந ஆதத்ஸ்வ மயி புத்திம் நிவேஷய.–நிவஸிஷ்யஸி மய்யேவ அத ஊர்த்வம் ந ஸம் ஷய—৷৷12.8৷৷
இதில் பக்தி விதி -என்னிடமே மனசை செலுத்தி -என்னிடமே உறுதியான புத்தி கொள்வாய் -நம்பிக்கை வந்த பின்பு அதற்கு மேலே
-என்னிடமே வாழ்வாய் -சங்கை வேண்டாம் –நிர்ப்பரோ நிர்பயோஸ்மி முக்த ஆத்ம ஸ்வரூபம் அடைகிறான் -கவலை அற்று இருந்து –
இது முதல் –நான்கு ஸ்லோகங்களால் -ஓன்று ஒன்றாக குறைத்து -அசக்தனுக்கு செய்ய வேண்டியவற்றை அருளிச் செய்கிறான்

அத சித்தம் ஸமாதாதும் ந ஷக்நோஷி மயி ஸ்திரம்—-அப்யாஸயோகேந ததோ மாமிச்சாப்தும் தநஞ்ஜய—৷৷12.9৷৷
பழக்கமே இல்லையே -சப்தாதி விஷயங்களில் பழகி வாழ்ந்த பின்பு -என்னில் -ஸ்திரமான சித்தம் வைக்க சக்தி இல்லாமல் போனால் –
உடன் அடியாக பண்ண முடியாமல் போனால் -அப்பியாசம் -யோகம் -கல்யாண குணங்களில் மனசை செலுத்தி -என்னை அடைய இச்சிப்பாய் –
பழக்கம் படுத்துக்கோ -என்னிடம் குணங்களோ பல -உனக்கு அல்ப அஸ்திர இந்திரியாதி தானே தெரியும் –
அன்புடன் மனசை நினைத்து நினைத்து பழக்கி -இச்சிப்பாய் -கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து மனசை பழக்கி –
கொஞ்சமாக மேல் நிலைக்கு வர படிக்கட்டுக்கள் இப்படி நான்கு ஸ்லோகங்களில் –
எந்த கல்யாண குணங்கள் -ஸுந்தர்ய –மாதுர்ய –வீர்யகுணங்கள் ஸத்யஸங்கல்ப இத்யாதி ஸ்ரீ ராமானுஜர் -18-
1-ஸுந்தர்யம் –நெஞ்சினாரும் அங்கு ஒழிந்தார் -இனி யாரை கொண்டு உஸாக -அடிமை பட்டு சாசனம் எழுதிக் கொடுக்க வைக்கும் அழகன்
2-ஸுசீல்யம்–நின்னோடும் ஐவரானோம் -கை விட மாட்டார் நம்பிக்கை வளரும் -3- ஸுஹார்த்தம் -சர்வ போதானாம் –4-வாத்சல்யம் -தோஷ போக்யத்வம்
—5 -காருண்யம் கிருபையா பரிபாலயத் -6-மாதுர்யம் -சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -எண்ணிலும் வரும் — ஓர் எண் தானும் இன்றியே
6-காம்பீர்ய -தன் அடியார் திறக்கத்து -கலக்க முடியாதவன் –அசக்தன் அஞ்ஞான -பாபங்களை காணஅறியாதவன் -கை விட சக்தி இல்லாதவன்
7–உதாரன் -வரம் ததாதி -அர்த்திதார்த்த-பரிதான தீஷிதம் -அபீஷ்ட வரதன்/8-ஸுர்ய–9- வீர்ய -10-பராக்ரமம்-11-சார்வஞ்ஞன்-12 சத்யகாமத்வம்-
-13–ஸத்யஸங்கல்பம் 14–ஸர்வேஸ்வரத்வம் –15–சகல காரணத்வ –

அப்யாஸேப்யஸமர்தோஸி மத்கர்மபரமோ பவ.–மதர்தமபி கர்மாணி குர்வந் ஸித்திமவாப்ஸ்யஸி—৷৷12.10৷৷
மநோ வியாபாரம் கஷ்டம் தானே -கையாலே எதையும் செய்யலாம் -மனசால் நினைத்து -செய்வது வேண்டாம் -சக்தி இல்லை என்னில்– அப்பியாசம்
கைங்கர்யம் -திரு விளக்கு -மாலை இடுதல் -திருவடி விளக்கி–என் விஷய கர்மாக்கள் இங்கு -செய்தால் -பண்ண பண்ண
அருகாமை கிளிட்டும் -மனஸ் தானே ஈடுபடும் -உறுதி படும் -பக்தி வரும் -இதே பாதையில் போக வேன்டும் –

அதைததப்யஷக்தோஸி கர்தும் மத்யோகமாஷ்ரித–ஸர்வகர்மபலத்யாகம் தத குரு யதாத்மவாந்–৷৷12.11৷৷
மத் கர்மா -உன் கர்மா -இதுவும் பழக்கம் இல்லையே -இதற்கும் அசக்தனாக இருந்தால் -பக்தி யோகம் தொடங்கிய நீ -மத் யோகம் -கர்ம யோகத்தால்
மனத்தை அடக்கி -எல்லா பலத்தையும் -சர்வ கர்ம பல தியாகம் -கீழே சொல்லிய கர்த்ருத்வ மமதா பல தியாகம் -அதே சப்தம் இங்கும்
-ஆத்ம உபாசனம் -பிரதம ஷட்கத்தில் சொல்லப் பட்டது –
கர்ம யோகம் நமக்கா தானே -ஆத்ம சாஷாத்காரம் நமக்காக தானே -உன் கார்யம் பண்ணினதாகும் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் வந்திடும்
-வந்தால் சேஷ பூதன் என்று அறிவாய் -பண்ண பண்ண மேல் படிகளுக்கு வருவாய் –கைவல்ய உபாசனம் இல்லை
-5 ஸ்லோகத்தில் நன்றாக இகழ்ந்தான்–7 -8–9- அத்தியாயத்தில் சொல்லியதை -இங்கு முதல் ஆறு அத்தியாயங்களில்த்தை சொல்லிய
ஆத்ம உபாசனம் -வாசியை நன்றாக உணர வேன்டும் –

ஷ்ரேயோ ஹி ஜ்ஞாநமப்யாஸாஜ்ஜ்ஞாநாத்த்யாநம் விஷிஷ்யதே.-த்யாநாத்கர்மபலத்யாகஸ்த்யாகாச்சாந்திரநந்தரம்–৷৷12.12৷৷
பக்தி யோகம் -முடியாது அப்பியாசம் –மத் கர்ம -உன்னுடைய கர்மா -கீழே கீழே சொல்லி -அனைத்தும் நானே விதித்தேன் -என் திருப்தியே உனக்கு நோக்கம்
-சமாதானப் படுத்துகிறான் -திரு உள்ளம் இந்த ஸ்லோகம் நன்றாக காட்டும் -எப்படியாவது நம்மை கை தூக்கி விட அன்றோ பார்க்கிறான்
-இதுவே சிறந்தது என்றும் சொல்வான் -வாதங்கள் பல வைத்து -யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதம் நாம் -அவன் யாதானும் செய்து நம்மை கொள்ளுவான்
அப்பியாசம் -முற்று பெறா விட்டால் -கல்யாண குணங்கள் -அதை விட ஞானம் -ஆத்ம சாஷாத்காரம் –கீழ் படி -அது கை கூடா விட்டால் த்யானம்
-அது முடியா விட்டால் கர்ம பல தியாகம் -இதுவே உயர்ந்தது ஷாந்தி கொள்வாய் -மேலே -7-ஸ்லோகங்கள் -தத் பிரகாரம் –

அத்வேஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் மைத்ர கருண ஏவ ச.–நிர்மமோ நிரஹங்கார ஸமதுகஸுக க்ஷமீ—৷৷12.13৷৷
த்வேஷம் இல்லாமல் -எல்லா பூதங்களிலும் -பிரகலாதன் நிஷ்டை –குற்றம் செய்தவர் பாக்கள் பொறையும்–உபகார ஸ்ம்ருதியும் –இங்கும் அபசாரம்
பெற்றவர்கள் இடம் அத்வேஷம் -என்று கொள்ள வேன்டும் -/
மேலே மைத்ரேயர் -கை குலுக்கி -நண்பனாக -நமஸ்காரம் நம் பண்பாடு -கையில் ஒன்றும் இல்லை என்று காட்ட கை குலுக்கி மற்றவர்
-தோள் அனைத்தும் உள்ளே கத்தி இல்லையா பார்த்து நண்பன் /
மேலே கருணையும் காட்டி / மமகாராம் அஹங்காரம் இல்லாமை / பொறுத்து கொண்டு சுகம் துக்கங்களை -இவை எல்லாம் கர்ம யோகத்துக்கு வேண்டுமே

ஸந்துஷ்ட ஸததம் யோகீ யதாத்மா தரிடநிஷ்சய—மய்யர்பிதமநோபுத்திர்யோ மத்பக்த ஸ மே ப்ரிய—৷৷12.14৷৷
மனசை அடக்கி -சாஸ்திரம் நம்பி -மம பிரியன் -இதற்க்காகவாவது செய்ய வேண்டுமே -இத்தை எல்லா ஸ்லோகங்களிலும் சொல்லுவான்
என்னிடமே சமர்ப்பிக்கப் பட்ட மனஸ் புத்தி அவனே பலன் -கர்ம யோகம் பண்ணுபவன் பிரியமானவன்

யஸ்மாந்நோத்விஜதே லோகோ லோகாந்நோத்விஜதே ச ய-ஹர்ஷாமர்ஷபயோத்வேகைர்முக்தோ ய ஸ ச மே ப்ரிய—৷৷12.15৷৷
உலகில் உள்ளார் -அனைவரும் –இவனை கண்டு பயப்பட மாட்டார்கள் சாத்வீகன் -ஆசையும் இல்லை இவனுக்கு -இவனும் லோகம் கண்டு
பயப்பட மாட்டான் -ஸந்தோஷம் கோபம் பயம் நடுக்கம் இல்லாதவன் -கிடைத்தது கொண்டு பிரியம் கொள்பவன் —

அநபேக்ஷ ஷுசிர்தக்ஷ உதாஸீநோ கதவ்யத–ஸர்வாரம்பபரித்யாகீ யோ மத்பக்த ஸ மே ப்ரிய–৷৷12.16৷৷
கர்ம யோகி பிரியமானவன் -ஆத்ம விஷயமே நோக்கு -ஆகார சுத்தி -சத்வ குணம் -தியானம் வளரும் -ஆத்மா சாஷாத்காரம்
-துன்பம் அற்று -சாஸ்திரம் சொல்வதை மட்டும் செய்த பக்தன் பிரியன்

யோ ந ஹரிஷ்யதி ந த்வேஷ்டி ந ஷோசதி ந காங்க்ஷதி.–ஷுபாஷுபபரித்யாகீ பக்தமாந்ய ஸ மே ப்ரிய—-৷৷12.17৷৷
சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் -இவற்றால் ஆனந்தம் த்வேஷம் இல்லை வருத்தம் விருப்பம் கொள்ளாமல் / காரணமான புண்ய பாபங்கள் விட்டவன்

ஸம ஷத்ரௌ ச மித்ரே ச ததா மாநாபமாநயோ—ஷீதோஷ்ணஸுகதுகேஷு ஸம ஸங்கவிவர்ஜித—৷৷12.18৷৷
சமமாக -விரோதிகள் நண்பர்கள் / பட்டம் பெற்றாலும் அவமானம் பண்ணினாலும் -குளிர் வெப்பம் இன்ப துன்பங்கள் சமம் -பற்று இல்லாமல்

துல்யநிந்தாஸ்துதிர்மௌநீ ஸந்துஷ்டோ யேநகேநசித்.–அநிகேத ஸ்திரமதிர்பக்தமாந்மே ப்ரியோ நர—৷৷12.19৷৷
நிந்தனை ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாலும் –வை தாலும் அவனுக்கு -என் கண்ணன் எனக்கு -கிடைத்தது கொண்டு ஸந்தோஷம்
-வீட்டிலே ஆசை இல்லாமல் -ஆத்ம விஷயம் ஸ்திர புத்தி உள்ளவன் -இப்படி பிரகாரங்களை சொல்லி

யே து தர்ம்யாமரிதமிதம் யதோக்தம் பர்யுபாஸதே.–ஷ்ரத்ததாநா மத்பரமா பக்தாஸ்தேதீவ மே ப்ரியா—৷12.20৷৷
பக்தர்கள் மிகவும் இனியவர் -இவர்களோ என்னில் -து —
யார் எல்லாம் மனசை என்னிடம் லயிக்கும் 2-ஸ்லோகத்தில் கொண்டாடப் பட்ட பக்தி யோக நிஷ்டர்களை —
கர்ம யோகங்களை சொல்லியது -8-பக்தி யோக நிஷ்டர் அசக்தர்களுக்கு -சொல்லி –
உயர்ந்த பக்தி யோக நிஷ்டர் -பக்தியே தர்மம் அமிர்தம் பிறப்பபாம் பிராப்யாம் –நன்றாக உபாசித்து -என்னிடமே நெஞ்சை செலுத்தி
இருப்பவன் மிகவும் பிரியவன் -என்று நிகமிக்கிறான் இதில் –

———————————

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் -11—-விஸ்வ ரூப யோகம் –

June 6, 2017

ஏகாதசே ஸ்வ யாதாம்ய சாஷாத்கார அவலோகனம்
தத்தமுக்தம் விதி ப்ராப்த்யோ பக்த்யே கோபா யதா ததா –15-

ஏகாதசே
ஸ்வ யாதாம்ய -பர ப்ரஹ்மம் பற்றி -உண்மை அறிவை அடைய
சாஷாத்கார -விஸ்வரூபம் காண -முக்காலத்தில் -உள்ளவை அனைத்தையும் -பாண்டவர் ஜெயம் -கூட காண போகிறான்
அவலோகனம் -கண்களால் -காண திவ்ய சஷூஸ்
தத்தமுக்தம் -கொடுக்கப்பட்டு -32-ஸ்லோகங்கள் வரை இதுவே -மேலே அர்ஜுனன் ஸ்தோத்ர ஸ்லோகங்கள்
விதி ப்ராப்த்யோ -விதி -அறிவதற்கும் -வேதனம் / அடைவதற்கும் -கடைசி நான்கு ஸ்லோகங்கள்
பக்த்யே கோபா யதா ததா –பக்தி ஒன்றே வழியாகும்
உதங்க பிரஸ்னம் /சஞ்சயன் இது ஒன்றே மனசை விட்டு நீங்காமல் இருக்கிறதே –

————————————————-

அர்ஜுந உவாச
மதநுக்ரஹாய பரமம் குஹ்யமத்யாத்மஸஂஜ்ஞிதம்–யத்த்வயோக்தம் வசஸ்தேந மோஹோயம் விகதோ மம–৷৷11.1৷৷
எனக்கு அனுகிரஹிப்பதற்காக -பரமமான குஹ்யமான -ஆத்ம விஷயம் கூடிய கர்ம யோகம் ஆறு அத்தியாயங்களில் உன்னாலே சொல்லப் பட்டவையோ
-அதனால் என்னுடைய மோஹம் விலகிப் போனதே –
தேஹாத்ம பிராந்தி -காரணம் தானே சண்டை போடாமல் -இருந்தான் -ஆத்மா நித்யம் தேஹம் அநித்தியம் உணர்ந்தேன் -முதல் நன்றி —
பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய சம்பந்தமே முக்கியம் என்று உணர வேண்டுமே

பவாப்யயௌ ஹி பூதாநாம் ஷ்ருதௌ விஸ்தரஷோ மயா.–த்வத்த கமலபத்ராக்ஷ மாஹாத்ம்யமபி சாவ்யயம்–৷৷11.2৷৷
தாமரைக் கண்ணனே –மலர்ந்து சேவை சாதித்து இருக்கிறான் -யுத்த அரங்கத்தின் நடுவில் -தன்மை மாறாதே -கொண்டாடட்டம் இல்லையே
-யதார்த்த கத்தனம் -சாந்தோக்யம் -கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷணீ -அன்றோ -ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -/
நன்றாக விரித்து விளக்கமாக கேட்கப் பட்டன -ஜீவ ராசிகளின் உத்பத்தி விநாசங்கள் -உன்னிடம் இருந்தே பிறப்பு இறப்பு லயம் –
மாஹாத்ம்யம்- குறைவற்றை எல்லை அற்ற-பெருமாய் -கேட்டு கொண்டேன் -மீண்டும் நன்றி

ஏவமேதத்யதாத்த த்வமாத்மாநம் பரமேஷ்வர.–த்ரஷ்டுமிச்சாமி தே ரூபமைஷ்வரம் புருஷோத்தம–৷৷11.3৷৷
ஆசைகளை வெளி இடுகிறான் -பரமேஸ்வர -புருஷோத்தம –
பெருமை எளிமைக்கு இரண்டு விழி சொற்கள் -இரண்டும் இருந்தால் தான் காட்ட முடியும் -விஸ்வ ரூபம் –அனைத்தையும் நியமிக்கும்
-ஆஸ்திக வாதம் -சொன்னால் தானே மேலே காட்ட ஆசை வரும் -நாஸ்திகன் தானே கட்டுக் கதை என்பான் / நம்பி ஆஸ்திகன்
-சரண் அடைந்து பிரபன்னன் -நிறைய ஆஸ்திக நாஸ்திகர்கள் உண்டே /வாமனன் திரு விக்ரமன் -கதை உண்மையா நினைப்பவன் நாஸ்திகன்
–பள்ளி கல்லூரி படிப்பு பல வருஷங்கள் -வைதிக படிப்புக்கு மட்டும் ஒரே நாள் வருகிறார்களே -நேர்மை அற்ற நடுநிலை இல்லா தன்மை –
உலகம் நியமிக்கும் ஐஸ்வர்யம் காண ஆசைப்படுகிறேன் -புருஷோத்தமன் -கொண்டாடினால் தான் கேட்டதை தரம் பார்க்காமல் அருளுவான் –
தாழ்ந்த எனக்கும் காட்ட வேன்டும் -கேட்கவும் யோக்யதை இல்லை -கொடுக்க வேண்டிய நிர்பந்தமும் உனக்கு இல்லை /
பூரணமான கல்யாண குணங்கள் –அவாப்த ஸமஸ்த காமன்

மந்யஸே யதி தச்சக்யம் மயா த்ரஷ்டுமிதி ப்ரபோ—யோகேஷ்வர ததோ மே த்வம் தர்ஷயாத்மாநமவ்யயம்–৷৷11.4৷৷
உன்னை எனக்கு காட்டிக் கொடுப்பாய் -குறைவற்ற செல்வம் -யோகேஸ்வர -பிரபு -கல்யாண குணங்கள் சேர்ந்த -நியமிக்கும் சாமர்த்தியம் -பிரபு –
உன்னுடைய உயர்ந்த விஸ்வ ரூபத்தை என்னால் பார்ப்பதற்கு முடியும் -சக்யம் -என்று நீ திரு உள்ளம் பற்றினால் –
காட்டிக் கொடுத்து அருளுவாய் -இதில் அர்ஜுனன் தன்னை பற்றி சங்கை வந்ததே -ஆசை வந்ததே எதனால் சங்கை –
காட்டுவதும் காட்டாததும் -காணும் படி ஆக்குவதும் உன் சங்கல்பமே என்று அறிந்தவன் அன்றோ –
குருடனுக்கு கண்ணையும் கடலையும் கொடுத்து காட்டச் சொல்வது போலே–கமலக் கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான் -காண்பன் அவன் கண்களாலே –
தது – உன்னுடைய திவ்ய ரூபத்தை அனைத்தையும் தாங்கும்-ஸ்வரூபத்தை -அத்தை -மிக உயர்ந்த —

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
பஷ்ய மே பார்த ரூபாணி ஷதஷோத ஸஹஸ்ரஷ–நாநாவிதாநி திவ்யாநி நாநாவர்ணாகரிதீநி ச–৷৷11.5৷৷
பார் -பஸ்ய –உடனே -பார்க்கும் படி ஆக்குகிறேன் என்றபடி -காணுமாறு என்று உண்டு எனில் அருளாய் -தேவகி கேட்டு பெற்றாள்
-பாலும் சுரந்து இவனும் குடித்தான் -வைதிக காமம் -கிருஷ்ண விஷயம் அன்றோ –
என்னுடைய ரூபங்களை பார்ப்பாய் -எல்லாவற்றையும் ஓர் இடத்தில் -நூறு ஆயிரம் ஆயிரமான ரூபங்கள் –
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் –முடிகள் ஆயிரத்தாய் -பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சை இவற்றுள் உள் பிரிவுகள் /
நின்ற கிடந்த இருந்த நடந்த -பல பல உண்டே -அனைத்தையும் காட்டுகிறேன் -வேவேரே வகை -திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -ஆச்சர்யம்
-நாநா வர்ணங்கள் -நாநா ஆகாரங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் வேறே வேறே விதங்கள் உண்டே அதனால் நாநா -/ நினைப்பரியன –மாயங்கள் -/
பாலின் நீர்மை செம் பொன் நீர்மை –பசியின் பசும் புறம் போலும் நீர்மை -யுகங்கள் தோறும் -/ எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் –

பஷ்யாதித்யாந்வஸூந்ருத்ராநஷ்வநௌ மருதஸ்ததா–பஹூந்யதரிஷ்டபூர்வாணி பஷ்யாஷ்சர்யாணி பாரத–৷৷11.6৷৷
மீண்டும் பார் -ஆசை கிளப்பி -தூண்டி -பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள் அஷ்ட வசுக்கள் பதினோரு ருத்ரர்கள் அஸ்வினி தேவதைகள் -49-மருத்துக்கள் –
முன்பு பார்த்து இராத உருவத்தை -அளவுக்கு உட்படாத -ஆச்சர்யமான -பல விசேஷணங்கள் –

இஹைகஸ்தம் ஜகத்கரித்ஸ்நம் பஷ்யாத்ய ஸசராசரம்–மம தேஹே குடாகேஷ யச்சாந்யத்த்ரஷ்டுமிச்சஸி—৷৷11.7৷৷
என்னுடைய திவ்ய மேனியில் ஏக தேசத்தில் –கீழ் சொன்னவை -முப்பத்து முக்கோடியும் –ஓர் இடத்தில் அடங்கி -சர அசாரங்கள் உடன் கூடிய
ஜகத்தில் ஒன்றும் மிச்சம் இல்லாமல் -குடா கேசன் தூக்கம் வென்றவன் -அதனால் இது காண முடியாது –
நீ எது எல்லாம் பார்க்க ஆசைப்படுகிறாயோ -நான் சொல்லாமல் விட்டதையும் ஏக தேசத்தில் பார்த்துக் கொள்ளலாம்
பாண்டவர் வெல்வதையும் பார்த்து கொள்ளலாம் -ஆஸ்திகனான படியால் இதில் ஆசை இல்லை அர்ஜுனனுக்கு –
ஜோதிஷம் வேத அங்கங்கள் -கர்மா பண்ணும் காலம் கணிக்கவே -இது -தப்பாக உபயோகப்படுத்துகிறார்கள் –

ந து மாம் ஷக்யஸே த்ரஷ்டுமநேநைவ ஸ்வசக்ஷுஷா–திவ்யம் ததாமி தே சக்ஷு பஷ்ய மே யோகமைஷ்வரம்–৷৷11.8৷৷
இந்த -உன்னுடைய ஊனக் கண்களாலே என்னை பார்க்க இயலாதே -உனக்கு திவ்யமான சஷூஸ் தருகிறேன் -யோகம் ஐஸ்வர்யம்
-விஸ்வ ரூபம் பார்ப்பாய் -அபரிச்சேதயம் அன்றோ -அனந்தன் -திருமேனியை காண்பாய் –

ஸஞ்ஜய உவாச-
ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜந்மஹாயோகேஷ்வரோ ஹரி–தர்ஷயாமாஸ பார்தாய பரமம் ரூபமைஷ்வரம்—৷৷11.9৷৷
சஞ்சயன் -விஸ்வரூபம் வர்ணித்து -நடுவில் வேறே இல்லாமல் -விஸ்வ ரூபம் காட்டியதால் அர்ஜுனன் பார்த்து மலைத்து இருக்க
ராஜன் -என்று த்ருதராஷ்ரனை –அர்ஜனுக்கு பரமமான ரூபம் ஐஸ்வர்யம் காட்டிக் கொடுத்தான் –
பிருதா பிள்ளை பார்த்தா -அத்தை பிள்ளைக்காக காட்டி -தேக சம்பந்தம் இல்லாமல் இழந்தேன் என்பர் கூரத் தாழ்வான் –
யோகம் -கல்யாண குணங்கள் உடன் கூடியவன் -மஹா யோகேஸ்வரன் -ஹரி -அசாதாரண திரு நாமம் –

அநேகவக்த்ரநயநமநேகாத்புததர்ஷநம்–அநேகதிவ்யாபரணம் திவ்யாநேகோத்யதாயுதம்–৷৷11.10৷৷
எண்ணில் அடங்காத வாய்கள் கண்கள் -மனசுக்கு எட்டாத -திவ்ய ஆபரணங்கள் திவ்ய ஆயுதங்கள் -கிரீட மகுட சூடாவதாம்ச –நூபுராதி –
பல போலவே ஆபரணம் பெரும் பல போலவே –சோதி வடிவம் —

திவ்யமால்யாம்பரதரம் திவ்யகந்தாநுலேபநம்—.ஸர்வாஷ்சர்யமயம் தேவமநந்தம் விஷ்வதோமுகம்–৷৷11.11৷৷
திவ்ய மாலைகள் -வஸ்தரங்கள் -சந்தனக் காப்பு சேவை -இயற்கையில் சர்வ கந்த -சர்வ ரஸ அன்றோ -தாயாரும் கூசிப்பிடிக்கும் மெல்லடிகள் –
எல்லா திசைகளிலும் திரு முகங்கள் -அளவில்லா திரு வடிவம் -பல பரிமாணங்கள் -நினைப்புக்கு அப்பால்

திவி ஸூர்யஸஹஸ்ரஸ்ய பவேத்யுகபதுத்திதா—யதி பா ஸதரிஷீ ஸா ஸ்யாத்பாஸஸ்தஸ்ய மஹாத்மந—৷৷11.12৷৷
ஆயிரம் ஸூ ர்யர்கள் –ஒரே காலத்தில் உதயமானால் –நிகழாதே -ஒரு வேளை நடந்தால் -இந்த விஸ்வரூபம் காட்டும்
தேஜஸ் ஸூக்கு ஒப்பாகுமோ என்ற சங்கை கொள்ளலாம் -அபூத உவமை –

தத்ரைகஸ்தம் ஜகத்கரித்ஸ்நம் ப்ரவிபக்தமநேகதா—-அபஷ்யத்தேவதேவஸ்ய ஷரீரே பாண்டவஸ்ததா—৷৷11.13৷৷
நன்றாக பிரிக்கப் பட்ட -வித விதமாக -ஜகத்தை ஒரு மூலையிலே கண்டான் -ஒன்றும் மிச்சம் இல்லாமல் –
லோகம் மட்டும் என்றால் எந்த பகுதி -சங்கை வரும் -அனைத்தும் திரு மேனியில் ஒரு மூலையில் கண்டான்
போகம் போக ஸ்தானம் போக உபகரணங்கள் போக்தா -அனைத்தையும் -ஏக தேசத்தில் -ஒன்றுமே மிச்சம் விடாமல் –
-கண்ணன் மட்டும் இருந்தால்–தன் ஸ்வயம் திருமேனி மட்டும் -இருந்தால் திருவடிகளில் விழுந்து இருந்து இருப்பான் –
இவனோ விஸ்வ ரூபம் கண்டு விசமய நீயானாகி தேவ -தேவர்களுக்கும் எல்லாம் தேவன் அன்றோ

தத ஸ விஸ்மயாவிஷ்டோ ஹரிஷ்டரோமா தநஞ்ஜய–ப்ரணம்ய ஷிரஸா தேவம் கரிதாஞ்ஜலிரபாஷத—৷৷11.14৷৷
வியப்பாய் வியப்பால் -ஆச்சர்யப் பட்டு -தத -இந்த விஸ்வரூபம் கண்டு மயிர் கூச்சு எரிந்து -தலை கீழே விழுந்து வணங்கி
கை கூப்பி பேசத் தொடங்கினான் -பீடிகை இது –

அர்ஜுந உவாச-
பஷ்யாமி தேவாம் ஸ்தவ தேவ தேஹே–ஸர்வாம் ஸ்ததா பூதவிஷேஷஸங்காந்.–ப்ரஹ்மாணமீஷம் கமலாஸநஸ்த-மரிஷீஂஷ்ச ஸர்வாநுரகாம் ஷ்ச திவ்யாந்—৷৷11.15৷৷
பார்த்தேன் -தேவ சப்தம் இங்கு ஆதேயம் –உலகு எல்லாம் தாங்கி -தேவர்கள் அத்தனை போரையும் -இந்த்ராதிகள் இங்கு -நான்முகன் மேலே
-பூதங்கள் விசேஷ -கூட்டங்கள் அனைத்தையும் பார்த்தேன் -பிராணி வகைகள் பல அன்றோ -கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல அன்றோ
-பல பஹு வசனங்கள் இதில் -அதே போலே -பூதவிஷேஷஸங்காந்/ நான் முகன் உந்தித் தாமரையில் ருத்ரன் ரிஷிகள் -பாம்புகள்
-சேர்த்து சொல்லி -வாசி இல்லையே -அவன் திருமேனி -இருப்பதால்

அநேகபாஹூதரவக்த்ரநேத்ரம் –பஷ்யாமி த்வாம் ஸர்வதோநந்தரூபம்—நாந்தம் ந மத்யம் ந புநஸ்தவாதிம் -பஷ்யாமி விஷ்வேஷ்வர விஷ்வரூப—৷৷11.16৷৷
உலகங்களை நியமித்து உலகங்களை சரீரமாக -எண்ணிறந்த கைகள் கண்கள் -அந்தம் அற்ற ரூபங்கள் -ஆதி முடிவு நடு தெரியாமல் –

கிரீடிநம் கதிநம் சக்ரிணம் ச–தேஜோராஷிம் ஸர்வதோதீப்திமந்தம்-பஷ்யாமி த்வாம் துர்நிரீக்ஷ்யம் சமந்தா-த்தீப்தாநலார்கத்யுதிமப்ரமேயம்—৷৷11.17৷৷
கிரீடங்கள் -கதைகள் சக்ராயுதம் தரித்து -அசாதாரண லக்ஷணங்கள் -திருமாலுக்கு தானே -ஆதி ராஜ்யம் அதிகம் புவனானாம் –
ஒளி படைத்த பதார்த்தங்கள் சேர்த்த திரு மேனி -அவயவம் ஒன்றையும் பார்க்க முடியாமல் -நெருப்பு ஸூ ரியன் சேர்த்த தேஜஸ் படைத்து -அளவிட்டு அறிய முடியாத

த்வமக்ஷரம் பரமம் வேதிதவ்யம் –த்வமஸ்ய விஷ்வஸ்ய பரம் நிதாநம்.–த்வமவ்யய ஷாஷ்வத தர்ம கோப்தா-ஸநாதநஸ்த்வம் புருஷோ மதோ மே—৷৷11.18৷৷
அறியப் படும் பொருள்களில் உயர்ந்த -கொண்டாடப் படுகிறாய் -உலகில் மெலீனா நிதானம் ஆஸ்ரயம் ஆதேயம் -நித்யம் -தர்மம் ரக்ஷணம் பண்ணி
-வேதகாமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் அறிந்தேன் –பார்க்க பார்க்க ஆச்சர்யம் பயம் -மிக்கு

அநாதிமத்யாந்தமநந்தவீர்ய–மநந்தபாஹும் ஷஷிஸூர்யநேத்ரம்–பஷ்யாமி த்வாம் -தீப்தஹுதாஷவக்த்ரம் -ஸ்வதேஜஸா விஷ்வமிதம் தபந்தம்–৷৷11.19৷৷
ஆதி மதியம் அந்தம் அநாதி -ஒன்றையும் பார்க்க முடிய வில்லை -அளவுக்கு உட்படாத சக்தி விசேஷங்கள் -ஞானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் சக்தி தேஜஸ் /
தோள்கள் பல / கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -சஷி ஸூர்ய நேத்ரம்-பல தலைகள் உண்டே -தன்மைகள் கொண்ட திருக் கண்கள் என்றபடி
-தபிக்கவும் குளிரவும் -பண்ணுமே -ஒளி படைத்த தீ கங்கு போல நீண்ட வாய் நாக்கு –உலகம் எல்லாம் கொதிப்படைய வைக்கும் –
தான் விகாரம் இல்லாமல் -சம்பந்தப்பட்டவற்றை விகாரம் அடைவிக்குமே -/ சதைக ரூப ரூபாய விஷ்ணவே —

த்யாவாபரிதிவ்யோரிதமந்தரம் ஹி–வ்யாப்தம் த்வயைகேந திஷஷ்ச ஸர்வா–தரிஷ்ட்வாத்புதம் ரூபமுக்ரம் தவேதம் -லோகத்ரயம் ப்ரவ்யதிதம் மஹாத்மந்–৷৷11.20৷৷
மஹாத்மாவே -கூப்பிட்டு -சங்கல்ப சக்தி அபரிமிதம் என்றபடி -ஸத்யஸங்கல்பன் -ஆகாசம் பூமி அந்தரம் இடை பட்ட இடங்களிலும் வியாபித்து
-திசைகளிலும் ஒருவனால் வியாபித்து உள்ளாய் -த்வயைகேந–நீர் தோறும் பரந்துளன் -விஸ்வரூபம் பார்த்து -அவனே திவலைக்குள்
-சுருக்கி கொண்டு இல்லை -விகாரம் இல்லையே –அகடிதகடநா சாமர்த்தியம் உண்டே -ஆலிலை துயின்ற மாயன் -கரந்து எங்கும்- பரந்துளன் -/
அத்புதமான உக்ரமான ரூபம் பார்த்தேன் / மூன்று லோகங்களும் பயந்து நடுங்கும் படி –
மேலே தான் நடுங்குவதை பற்றி /பார்த்தவர்கள் தானே நடுங்க முடியும் -அநு கூல பிரதி கூல உதாசீன மூவரும் -என்றபடி -/
பயத்தால் உதாசீனர் பிரதி கூலர் / பொங்கும் பிரிவால் அநு கூலர் -மங்களா சாசன பரர்கள்-/

அமீ ஹி த்வாம் ஸுரஸங்கா விஷந்தி–கேசித்பீதா ப்ராஞ்ஜலயோ கரிணந்தி–ஸ்வஸ்தீத்யுக்த்வா மஹர்ஷிஸித்தஸங்கா–ஸ்துவந்தி த்வாம் ஸ்துதிபி-புஷ்கலாபி—-৷৷11.21৷৷
இந்த -கை காட்ட -இந்த்ராதிகளை கண்டு -அமீ -விஸ்வரூபம் நோக்கி போவதை -தேவர்கள் கூட்டம் அருகில் கூப்பின கைகள் உடன் –
சிலர் பயந்து -கையில் அஞ்சலி பண்ணி தள்ளி நின்று ஸ்தோத்ரம் -பண்ண -வேதம் -அவரவர் தாம் தாம் கற்றவாறு ஏத்த -காணும் அளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய் –
குழந்தை மழலை சொல் சொன்னாலும் -நான்முகன் -நம்மாழ்வார் -அனைவர் அளவும் -பக்கத்தில் தானே அமைத்து கொண்டு
–cell-என்று கொண்டாலும் தன்னை அமைத்து கொள்வான் -யானைக்கு குதிரை வைப்பாரை போலே –பக்தி பீறிட்டு வருமே சேவித்ததும் –
மலையும் கல்லும் சமுத்ரத்துக்குள் இருக்க கோ விசேஷம் வேறு பாடு இல்லையே -தைரியமாக பாடுவேன் -ஆளவந்தார் –
புஷ்கலமான -நிறைந்த சொற்களால் -வாசகமாக அங்கு அடிமை செய்தான் -போலே ஸ்தோத்ரம் பண்ணினார்கள் -தமிழ் ஆழ்வாருக்கு தொண்டு செய்யுமே-

ருத்ராதித்யா வஸவோ யே ச ஸாத்யா—விஷ்வேஷ்வநௌ மருதஷ்சோஷ்மபாஷ்ச–கந்தர்வயக்ஷாஸுரஸித்தஸங்கா–வீக்ஷந்தே த்வாம் விஸ்மிதாஷ்சைவ ஸர்வே—৷৷11.22৷৷
11–ருத்ரர்கள்-12- ஆதித்யர்கள் அஸ்வினி தேவதைகள் –ஸாத்யா-முற்பட்ட -நித்யர்கள் –49-மருத்துக்கள் -பித்ருக்கள் ஊஷ்மா பாக/அனைவரும் பார்த்து ஆச்சர்யம் அடைய

ரூபம் மஹத்தே பஹுவக்த்ரநேத்ரம் –மஹாபாஹோ பஹுபாஹூருபாதம்–பஹூதரம் பஹுதம் ஷ்ட்ராகராலம் -தரிஷ்ட்வா லோகா ப்ரவ்யதிதாஸ்ததாஹம்—-৷৷11.23৷৷
கீழே வியப்பு ஆச்சர்யம் இங்கு பயம் –நானும் பயந்தேன் –
மிக பெரியதான -நிறைய கைகள் கண்கள் திருவடி தாமரைகள் -வயிறுகள் -இதில் -இடுப்பு ஓன்று -மேலும் கீழும் அநேகம் -நரசிம்மர் ஹயக்ரீவர் வயிறு வேறே வேறே தானே
/தடக் கையனே -நிறைய வளைந்த பற்கள் -வராஹ நரசிம்ம -ஹனுமான் -ராமன் அடையாளம் -8-அடி உயரம் -நான்கு கோரை பற்கள் -புருஷோத்தம லக்ஷணம் /
லோகம் -இங்கு கூடிய ராஜாக்கள் -மிகவும் பயந்து -நானும் பயந்தேன் -இறுதியிலே -சொல்கிறான்

நப ஸ்பரிஷம் தீப்தமநேகவர்ணம் –வ்யாத்தாநநம் தீப்த விஷால நேத்ரம்.–தரிஷ்ட்வா ஹி த்வா–ப்ரவ்யதிதாந்தராத்மா-தரிதிம் ந விந்தாமி ஷமம் ச விஷ்ணோ—৷৷11.24৷৷
ஆகாசம் தொடுவதாய் ஒளி படைத்த -பிளந்த திரு வாய் -பரந்த ஒளி படைத்த திரு க் கண்கள் -கண்டு -அந்தராத்மா நெஞ்சு நடுங்கி
மனசும் -தேக தாரணம் -மனஸ் இந்திரிய தாரணங்கள் அடைய வில்லை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை -பயந்தவற்றை விவரிக்கிறான்
ஆகாசம் -தொடுவதாய் -ஆதி நாடி அந்தம் காணவில்லை சொல்லி -பர வ்யோமம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் வரை என்றவாறு -அதை தொடும் திரு மேனி என்றவாறு –
யாராலும் பார்க்க முடியாத ஸ்ரீ வைகுண்டம் –ஸ்ரீ வைகுண்டம் எங்கு இருந்தது என்று இவன் பார்க்க முடியுமோ -ஊகித்து சொல்கிறான் –
என்னால் பார்க்க முடியவில்லை -பரமபதம் எட்ட முடியாமல் இருக்கும் என்று சொல்லி கேள்வி பட்டதால் சொல்கிறான் -என்பதே –
நீல தோயத மத்யஸ்தா -நீர் உண்ட கார் மேக வண்ணன் -செய்யாள் -/ பீதாபா -பீதாம்பரம் -பரபாகம் –செவ்வரத்த உடை ஆடை அதன் மேல் ஒரு சிவலிக்கை கச் என்கின்றாளால்
–இழுத்து பிடித்து -கச்சிதமாக -/பச்சை மா மலை போல் மேனி -பவள வாய் -கமலச் செங்கண் –/தீப்தம் அநேக வர்ணம் /அந்தாமத்து–செம் பொன் திரு உடம்பு –செந்தாமரை /
கண்கள் சிவந்து பெரிய வாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து உள்ளே –மகர குண்டலத்தன் –கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் / கரு மாணிக்க மலை மேல் –/தீப்த விலாச நேத்ரம்– செவ்வரியோடி நீண்டு மிளிர்ந்த திருக் கண்கள் /விஷ்ணோ -நீக்கமற வியாபித்த-

தம் ஷ்ட்ராகராலாநி ச தே முகாநி–தரிஷ்ட்வைவ காலாநலஸந்நிபாநி–திஷோ ந ஜாநே ந லபே ச ஷர்ம-ப்ரஸீத தேவேஷ ஜகந்நிவாஸ—৷৷11.25৷৷
தேவாதி தேவன் –மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவர்களுக்கும் தேவன் அன்றோ -ஜகத்தை வியாபித்த -அருள்வாய் -பயம் நீக்கி -பயங்கரமான பற்கள் பார்த்து
-ஊழி கால தீ போன்ற நாக்கு முகங்கள் கோரை பற்கள் -திசைகள் தெரிய வில்லை விசுவதோ முகம் அன்றோ -அனந்தன் –சுகம் இல்லை

அமீ ச த்வாம் தரிதராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ரா–ஸர்வே ஸஹைவாவநிபாலஸங்கை–பீஷ்மோ த்ரோண- ஸூதபுத்ரஸ்ததாஸௌ-ஸஹாஸ்மதீயைரபி யோதமுக்யை—-৷৷11.26৷৷
திரு வாயை திறக்க -த்ருதாஷ்ட்ர புத்திரர்கள் -பூமி பால ராஜாக்கள் கூட்டம் -பீஷ்மர் துரோணர் -கர்ணன் -முன்னால் நிற்கும் கர்ணன்
-நம் பஷத்தவர்களும்-கூட -அடுத்த ஸ்லோகத்தில் புகுகிறார்கள் என்பதை சொல்லி

வக்த்ராணி தே த்வரமாணா விஷந்தி–தம் ஷ்ட்ராகராலாநி பயாநகாநி.–கேசித்விலக்நா தஷநாந்தரேஷு-ஸம் தரிஷ்யந்தே சூர்ணிதைருத்தமாங்கை—-৷৷11.27৷৷
வளைந்த பற்கள் -பயங்கரமான வாய் -வெகு வேகமாக உள்ளே புகுகிறார்கள் –வாயை மூடுவதற்கு முன்னே புகை வேகமாக -போக வேன்டும் –
எஞ்சாமல் வயிற்றில் அடக்கினான் -முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர் –
சூரணமாக உத்தம அங்கம் தலை- ஆக்கப்பட்டு -பற்களில் சிக்கி -தொங்கும் காட்சி கண்டேன் -ஆ என்று வாய் அங்காந்து -இதுவோ பிலவாய்

யதா நதீநாம் பஹவோம்புவேகா–ஸமுத்ரமேவாபிமுகா த்ரவந்தி.–ததா தவாமீ நரலோகவீரா–விஷந்தி வக்த்ராண்யபிவிஜ்வலந்தி—৷৷11.28৷৷
நதிகள் கடலை நோக்கி சேர்வது போலே -அனைத்தும் உன்னை நோக்கி -ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு –
பெயரும் கரும் கடலே நோக்கும் ஆறு போலே -பரலோக வீரர் ராஜாக்கள் அனைவரும் -ஒளி படைத்து பளபளத்து இருக்கும் வாயை நோக்கி வேகமாக போகிறார்கள் —
தொக்கு இலங்கு ஆறுகள் எல்லாம் ஓடி –கடல் -வித்துக் கோட்டு அம்மா உன் சீர் அல்லால் இல்லையே -அநந்ய கதித்வம்

யதா ப்ரதீப்தம் ஜ்வலநம் பதங்கா–விஷந்தி நாஷாய ஸமரித்தவேகா—.ததைவ நாஷாய விஷந்தி லோகா-ஸ்தவாபி வக்த்ராணி ஸமரித்தவேகா—৷৷11.29৷৷
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு – ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு -வீட்டில் பூச்சுக்கள் இவர்கள் -கீழே நதி கலக்கும் பொழுது
பெயரும் உருவமும் தான் போகும் நீருக்கு ஒன்றும் ஆகாது -இங்கு மாயும் -த்ருஷ்டாந்தம்
தங்கள் நினைத்தால் தடுக்க மாட்டாத நதிகள் -இங்கு வீட்டில் பூச்சிகள் தானே வந்து மாய்கின்றன -வேகமாக ஓடி -சடக்கென நாசம் அடைகின்றன
-கொழுந்து விட்டு எரிகிற விளக்கில் -யதா ப்ரதீப்தம் ஜ்வலநம்-சிறகு அடைக்கும் காற்றில் அணையாத விளக்கு
நிர்விகாரதத்வம் -கடல் -சேர்ந்தாலும் உயராத கடல் போலே உன் பெருமை

லேலிஹ்யஸே க்ரஸமாநஃ ஸமந்தா—ல்லோகாந்ஸமக்ராந்வதநைர்ஜ்வலத்பி–தேஜோபிராபூர்ய ஜகத்ஸமக்ரம் -பாஸஸ்தவோக்ரா ப்ரதபந்தி விஷ்ணோ—৷৷11.30৷৷
உக்ரமான -ஒளி கிரணங்கள் -தேஜஸ் ஸூ -உலகத்தை முழுவதும் சுடுமே –ராஜாக்களை விழுங்கி -நாக்கால் நக்கி -லேலிஹ்யஸே-உள்ளே தள்ளி
-கோபம் வெளிப்படும் -சிங்கம் -போலே -எல்லா புறங்களிலும் நாக்கை சுழற்றி-பளபளக்கும் திரு வாயில் -கண்டதும்
-இந்த செயலை அவனே செய்விக்கிறான் -உண்டு முடிக்கிறான்

ஆக்யாஹி மே கோ பவாநுக்ரரூபோ–நமோஸ்து தே தேவவர ப்ரஸீத—விஜ்ஞாதுமிச்சாமி பவந்தமாத்யம் -ந ஹி ப்ரஜாநாமி தவ ப்ரவரித்திம்–৷৷11.31৷৷
மிகவும் பயங்கரமான உருவை அடியேன் இடம் எதனால் காட்டினாய்-சாந்தமாக சேவை சாதிப்பாய் -ஆக்யாஹி-சொல்வாய் –எதற்க்காக இந்த உருவம் –
விஸ்வரூபத்தை -இல்லை -இந்த கோரா ரூபம் -என்னத்தையோ என்றோ செய்யப் போகிறதும் காட்டி அருளி -தூர தர்சன்ம் -தேவர்களில் தலைவனே
–மிக பழமையான ஆதி தேவனே -உன்னுடைய பிரவ்ருத்தி எதனால் என்று அருளிச் செய்ய வேன்டும் -மேலே மூன்று ஸ்லோகங்களில் பகவான் பதில்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச–
காலோஸ்மி லோகக்ஷயகரித்ப்ரவரித்தோ–லோகாந்ஸமாஹர்துமிஹ ப்ரவரித்த–றதேபி த்வாம் ந பவிஷ்யந்தி ஸர்வே–யேவஸ்திதா ப்ரத்யநீகேஷு யோதா—৷৷11.32৷৷
தான் யார் என்று சொல்ல வில்லை -அது தான் அர்ஜுனனுக்கு தெரியுமே -சங்கைகளை தீர்த்து -நான் தான் காலத்துக்கு அந்தர்யாமி -உலகம் சம்ஹரிக்க
-ராஜாக்கள் உடைய முடிவு நாள் -நிர்ணயம் -நானே -நீ அம்பை விடா விட்டாலும் முடிவார்கள் -/ வளர்ந்தது -இவர்களுக்கு காலன்–
நானே முடிக்க முயல்கிறேன் -இரண்டு ப்ரவர்த்தித்த சப்தங்கள் -எதிர் கட்சியில் உள்ள ராஜாக்கள் -நீ இல்லாமல் போனாலும் இருக்க மாட்டார்கள்
-நீ இருந்தால் உன் அம்பு கொள்ளும்-திரௌபதி பரிபவம் கண்டு அன்றே சங்கல்பித்தேன்–துச்சோததனை -அழல விழித்தான் அச்சோ அச்சோ —

தஸ்மாத்த்வமுத்திஷ்ட யஷோ லபஸ்வ–ஜித்வா ஷத்ரூந் புங்க்ஷ்வ ராஜ்யம் ஸமரித்தம்.–மயைவைதே நிஹதா பூர்வமேவ–நிமித்தமாத்ரம் பவ ஸவ்யஸாசிந்—৷৷11.33৷৷
நீயே முடிப்பாய் ஆனால் நான் எதற்கு சண்டை போடா வேன்டும் -இடது கையால் வில்லை வைத்து இடது கையாலே அம்பு விட வல்லவன் நீ
இந்த தனி சக்தி நான் உனக்கு அருளி இருக்க அதை உபயோகப் படுத்த வேண்டாமோ –
நிமித்தமாத்ரம் பவ ஸவ்யஸாசிந்-நீ நிமித்த மாத்திரம் -வெறும் அம்பாக இருந்தால் போதும் -நானே செலுத்துகிறேன் -உன் கையில் அம்பு போலே நீ என் கையில் –
அதனாலே எழுந்திராய் -இந்த ஞானம் வந்த பின் -சண்டை போட்டு ஷத்ரிய தர்மம் செய்து -பெயர் பெறுவாய் -ராஜ்யம் அனுபவிப்பாய் –
இவர்கள் என்னாலே முன்னமே சுடப்பட்டார்கள்

த்ரோணம் ச பீஷ்மம் ச ஜயத்ரதம் ச–கர்ணம் ததாந்யாநபி யோதவீராந்.–மயா ஹதாம் ஸ்த்வம் ஜஹி மா வ்யதிஷ்டா-யுத்யஸ்வ ஜேதாஸி ரணே ஸபத்நாந்–৷৷11.34৷৷
முதல் அத்யாயம் கேள்விக்கு இங்கு பதில் -துரோணர் பீஷ்மர் பூஜிக்கத்த தக்கவர்கள் எப்படி கொல்வேன்
காரணர்கள் துரோணர் பீஷ்மர் என்னால் முன்னமே கொள்ளப் பட்டார்கள் -அதர்மம் இல்லை -விரோதிகள் -பயம் வேண்டாம் ஒரே சமாதானம் அநேகம் பதில்கள்
-அன்பு காட்ட வேண்டாம் -பயம் வேண்டாம் -தர்ம காரியமே -எழுந்து இருந்து யுத்தம் செய்வாய் -நன்றாக தூண்டி விட்டான்

ஸஞ்ஜய உவாச–ஏதச்ச்ருத்வா வசநம் கேஷவஸ்ய–கரிதாஞ்ஜலிர்வேபமாந கிரீடீ.-நமஸ்கரித்வா பூய ஏவாஹ கரிஷ்ணம் -ஸகத்கதம் பீதபீத ப்ரணம்ய—৷৷11.35৷৷
கேசவனுடைய இந்த மூன்று ஸ்லோகங்களை கேட்ட அர்ஜுனன் -கிரீடம் அணிந்த அர்ஜுனன் கீழே விழுந்து சேவித்தான் -கிரீடம் அணிந்த பலன் இப்பொழுது
தான் பெற்றான் -செவிக்காத பொழுது இது பாரம் தானே -பயந்த உள்ளத்துடன் வணங்கி -கை கூப்பி நடுங்கி -தொண்டை தழுதழுத்தது பேச தொடங்கினான் –

அர்ஜுந உவாச–
ஸ்தாநே ஹரிஷீகேஷ தவ ப்ரகீர்த்யா–ஜகத் ப்ரஹரிஷ்யத்யநுரஜ்யதே ச.–ரக்ஷாம் ஸி பீதாநி திஷோ த்ரவந்தி–ஸர்வே நமஸ்யந்தி ச ஸித்தஸங்கா—৷৷11.36৷৷
11-ஸ்லோகங்களால்– ஸ்தோத்ரம் பண்ணி கொண்டாடுகிறான் -அஞ்சலி பரம முத்திரை –தேவர்கள் சேவித்து ஈடுபட -ஸ்தானம் -உனக்கு ஒக்கும் ஏற்புடையது
-இந்திரியங்களை அடக்கி அருளுபவர் -ஜகத் -உள்ள தேவர்கள் கந்தர்வர்கள் -ப்ரஹரிஷ்யத்ய நுரஜ்யதே ச–ஆனந்தம் அடைந்து -அநுராகம் ஈடுபாடு
அனுகூல்ய சிந்தை உள்ளவர்கள் இவர்கள் / ராக்ஷஸர்கள் பயந்து திசைகள் எங்கும் ஓடுகிறார்கள் -/சித்தர்கள் சனகாதிகள் -கை கூப்பி வணங்குகிறார்கள் –

கஸ்மாச்ச தே ந நமேரந்மஹாத்மந்–கரீயஸே ப்ரஹ்மணோப்யாதிகர்த்ரே.—அநந்த தேவேஷ ஜகந்நிவாஸ–த்வமக்ஷரம் ஸதஸத்தத்பரம் யத்—৷৷11.37৷৷
மஹாத்மாவே -மிக பெரியவரே -நான்முகனை ஸ்ருஷ்டித்த ஆதியே -யார் தான் உன்னை சேவிக்க மாட்டான் என்று இருப்பார்கள் -பெருமையால் கைகள் தானே கூப்புமே
–கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என்று நின்றான் -ஆதி ராஜ்யம் அதிகம் புவனானாம் -காண் தகு தோள் அண்ணல் தென் அத்தியூரர் –நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் –
அனந்த -தேவேச தேவர்களுக்கு நாயகன்-நியமிப்பவன் -ஜகத்தை வியாபித்து வாசஸ்தானமாக கொண்டவன் -அந்தர் பஹிஸ்த தத்சர்வம் —
-ஆகாசம் வியாபிக்கும் நியந்த்ருத்வம் இல்லை -இவன் நீக்கமற நிறைந்து இருந்தும் நியமித்தும் -ராஜா சிலரை நியமிக்கலாம் வியாபிக்க முடியாதே -/
அநந்த -கால தேச வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன் -தேவேஷ–நியந்த்ருத்வம் / ஜகந்நிவாஸ–வியாபகத்வம் -அக்ஷரம் -அழிவில்லாத பாத்த முக்த நித்ய ஜீவாத்மாக்கள்
-அனைவருக்கும் அந்தராத்மா -சத் அசத்–பிரக்ருதிகளுக்கும் அந்தராத்மா – அசத் -காரண ரூபம் பிரளய காலத்தில் பிரகிருதி-நாமம் ரூபங்கள் இல்லாமல்
-காரண அவஸ்தை / சத் -ஸ்ருஷ்டி காலத்தில் பிரகிருதி -கார்ய அவஸ்தை நாமம் ரூபங்கள் உண்டே -/அதை காட்டிலும் மேம்பட்ட முக்தர்களுக்கும் அந்தராத்மா –
இதம் ஏக மேவ அக்ர ஆஸீத் –தத் த்வம் அஸி-ஒன்பது தடவை சொல்லும் உபநிஷத் –

த்வமாதிதேவ புருஷ புராண—ஸ்த்வமஸ்ய விஷ்வஸ்ய பரம் நிதாநம்.–வேத்தாஸி வேத்யம் ச பரம் ச தாம–த்வயா ததம் விஷ்வமநந்தரூப—৷৷11.38৷৷
புராணம் பழையவன் -ஆதி தேவன் –நவோ நவோ ப வதி ஜாயமான-அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதன் –
இங்கு காணும் ஜகத்துக்கு மேம்பட்ட ஆதாரம் நீயே -நமஸ்காரங்கள் –
உன்னாலே வியாபிக்கப்பட்ட உலகம் -கணக்கில் அடங்காத உருவங்கள் -அறியப் படும் பொருளாயும் அறிபவனும் -அறிவும்– நீயே-வேதனம் -வேத்யா –அவனே அறிவும்
-உயர்ந்த பிராப்யம் பரமமான தாமம் -நீயே -எங்கும் வியாபித்து எல்லை அற்ற ரூபங்கள்
ஸ்வரூப வியாப்தி விக்ரஹ வியாப்தி இரண்டும் உண்டே -அங்குஷ்ட மாத்ர ஹ்ருதய கமலத்துக்குள் -மத்ய ஆத்மனி திஷ்டதி –

வாயுர்யமோக்நிர்வருண ஷஷாங்க–ப்ரஜாபதிஸ்த்வம் ப்ரபிதாமஹஷ்ச.–நமோ நமஸ்தேஸ்து ஸஹஸ்ரகரித்வ-புநஷ்ச பூயோபி நமோ நமஸ்தே—৷৷11.39৷৷
நீயே அக்னி வாயு வருணன்-சசாங்கன் சந்திரன் -பிரஜாபதி த்வம் –அவரே அவனும் அவனும் அவனும் -சாமானாதி கரண்யம் -சரீராத்மா நிபந்தனம்-
நினைத்ததை செய்யும் சரீரம் -சொன்னதை செய்பவன் வேலைக் காரன் -சேஷ பூதர்கள்-நீராய் நிலனாய் ஒரே வேற்றுமையில் சொல்லி கூப்பாடு —
நீராகி கேட்டவர்கள் நெஞ்சு அழிய நெடு விசும்பில் மாலுக்கு இருப்பு அறிய -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிபந்தன சப்தானாம் /
தே அஸ்து நம வணக்கங்கள் உரித்தாகுக –ஆயிரம் தடவை -மீண்டும் மீண்டும் -முன் பக்கம் பின் பக்கம் நமஸ்காரம் –

நம புரஸ்தாதத பரிஷ்டதஸ்தே–நமோஸ்து தே ஸர்வத ஏவ ஸர்வ.–அநந்தவீர்யாமிதவிக்ரமஸ்த்வம் -ஸர்வம் ஸமாப்நோஷி ததோஸி ஸர்வ—৷৷11.40৷৷
எல்லா காலத்திலும் எல்லா திசைகளிலும் நமஸ்காரம் -பயந்தும் பிரதிஜ்ஜை ஜய காலத்திலும் -வீர்யம் பராக்ரமம் -உன்னை ஒழிந்த மற்ற
அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாக இருந்து -எல்லாவாக இருக்கிறாய் -எல்லா சொற்களும் உன்னையே சொல்லுமே -புகுந்து சத்தை அருளுகிறாய் –
புகழு நல் ஒருவன் என்கோ-பால் என்கோ –முத்து என்கோ -அமுதம் என்கோ – –கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் –

ஸகேதி மத்வா ப்ரஸபம் யதுக்தம் –ஹே கரிஷ்ண ஹே யாதவ ஹே ஸகேதி.–அஜாநதா மஹிமாநம் தவேதம் -மயா ப்ரமாதாத்ப்ரணயேந வாபி–৷৷11.41৷৷
அபராத ஷாமணம் இரண்டு ஸ்லோகங்களால் -பண்ணுகிறான் -தனிமையில் அவமானம் -கூட்டத்தில் பரிகாசம் செய்து உள்ளேன் -இப்படி பட்ட மஹிமை அறியாத
மயக்கத்தால் -நீண்ட நாள் பழக்கம் உரிமை -அன்பால் -விஸ்வரூபம் காட்டி அருளியதால் தானே மஹிமையை கண்டேன் -சஹா -என்று
அடக்கம் இல்லாமல் ஹே கிருஷ்ணனே யாதவன் -பிள்ளாய் -டே -இத்யாதி சொல்லி –

யச்சாவஹாஸார்தமஸத்கரிதோஸி–விஹாரஷய்யாஸநபோஜநேஷு.–ஏகோதவாப்யச்யுத தத்ஸமக்ஷம் -தத்க்ஷாமயே த்வாமஹமப்ரமேயம்—৷৷11.42৷৷
ஸத்காரம் -செய்யாமல் பெருமை குன்ற நடந்து -அவமானப் படுத்தி -இப்பொழுதே நீ கீழே சாரதி தன் கால் அவன் தோள்கள் மேல் -இந்த நிலையிலே
உபதேசம் -இதை புரிய வைக்க -11-அத்யாயங்கள் -கீதை முடிந்த பின்பும் இப்படியே உடகார்ந்து -இதே போலே நம் மனஸ் அஹங்காரம் பூயிஷ்டம் /
விகார-ஒய்வு எடுக்கும் பொழுது படுக்கை அமர்ந்து உண்ணும் காலத்தில் -நால்வரும் ஒரே படுக்கை -சஞ்சயனை உள்ளே விட்ட விருத்தாந்தம் –
தனிமையிலும் பலர் முன்னிலும் -அச்யுத ஆஸ்ரிதரை விடாமல் -என்னை நீ -வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாத நீ -ஷாமணம் பண்ண வேன்டும் –
சீறி அருளாதே -அறியாத பிள்ளைகள் அன்பினால் உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்தோம் –வாசிகள் உண்டே இரண்டுக்கும் –
ஆண்டாள்-ஆயர் பாவனையில் -கோவிந்தா –இடையனே-சொல்லி கீழே நாராயணா -பரமன் உத்தமன் இத்யாதி -அவையே சிறு பேர் என்கிறாள் –

பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய—த்வமஸ்ய பூஜ்யஷ்ச குருர்கரீயாந்.—ந த்வத்ஸமோஸ்த்யப்யதிக குதோந்யோ–லோகத்ரயேப்யப்ரதிமப்ரபாவ—৷৷11.43৷৷
கத்ய த்ரயத்தில் -ஸ்ரீ ராமானுஜர் இத்தை கொள்வார் -மூன்று வேதங்கள் லோகங்கள் -ஒப்பு இல்லாத -சராசரங்கள் உடன் கூடிய லோகத்துக்கு தந்தை
பூஜிக்க தக்க -ஆச்சார்யர் தந்தை நீயே -தாயாய் –மற்றுமாய் முற்றுமாய் -கீழே மன்னிப்பு கேட்டு இதில் தந்தை -பண்ணின தப்பு எல்லாம் செய்து மன்னிப்பு
-பெற்ற தந்தைக்கு கடமை –குணங்களில் உனக்கு சமமானவன் இல்லை -வேறு ஒருத்தன் மேம்பட்டவனும் இல்லை -நிகரற்ற ஒப்பில்லா அப்பன் அன்றோ –
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -பொன் அப்பன் மணி அப்பன் முத்து அப்பன் -தன் ஒப்பார் இல்லாத அப்பன் –

தஸ்மாத்ப்ரணம்ய ப்ரணிதாய காயம் –ப்ரஸாதயே த்வாமஹமீஷமீட்யம்.–பிதேவ புத்ரஸ்ய ஸகேவ ஸக்யும் –ப்ரிய ப்ரியாயார்ஹஸி தேவ ஸோடும்—৷৷11.44৷৷
அதனாலே -உடம்பை சுருக்கி கை ஏந்தி பிரார்த்திக்கிறேன் –நீயே ஸ்த்வயன் ஈசன் -அனுக்ரஹிப்பாய் -சரணாகத வத்சலன் -இருவர் லக்ஷணங்களையும் சொல்லி
பிதா புத்ரன் குற்றங்களை மன்னிப்பது போலே -நண்பனை போலவும் -பிரியம் உள்ளவர் போலவும்

அதரிஷ்டபூர்வம் ஹரிஷிதோஸ்மி தரிஷ்ட்வா–பயேந ச ப்ரவ்யதிதம் மநோ மே.—ததேவ மே தர்ஷய தேவ ரூபம் -ப்ரஸீத தேவேஷ ஜகந்நிவாஸ—৷৷11.45৷৷
தேவர்களுக்கும் காரணம் -ஜகத்துக்கு நிர்வாகன் -பார்க்கப் படாத உருவம் கண்டு-ஹர்ஷம் -பயந்தும் –
பழைய -கண்ணனாக -மயில் பீலி -தரித்து -அருளுவாய் -/ ஆதாரம் நீ பிரார்த்திப்பதை அருள வேன்டும் -அந்த ரூபம் எப்படிப் பட்டது அடுத்த ஸ்லோகம்

கிரீடிநம் கதிநம் சக்ரஹஸ்த–மிச்சாமி த்வாம் த்ரஷ்டுமஹம் ததைவ.–தேநைவ ரூபேண சதுர்புஜேந –ஸஹஸ்ரபாஹோ பவ விஷ்வமூர்தே—৷৷11.46৷৷
ஆயிரம் கைகள் -உலகம் திருமேனி -இப்பொழுது பார்க்கும் விஸ்வ ரூபம் வர்ணனை கொண்டு விளிக்கிறான் / கிரீடம் கதை -சக்கரம் -எல்லாம் ஏக வசனம் இங்கு
–தரித்து சேவை சாதித்து அருளுவாய் –விஸ்வ ரூபம் இல்லை -பழைய ரூபத்துடன் –சதுர்புஜம் -பழைய ரூபம் என்கிறான் -ஜாதோசி சங்க சக்ர கதா தர
-பிறந்த உடனே சதுர் புஜம் -தேவகி மறைத்து கொள் பிரார்த்திக்க வேண்டி இருந்ததே – அப்பூச்சி காட்டும் ஐதீகம் எம்பார்
-கையினார் சுரி சங்கு அனல் ஆழியினர் -பெரிய பெருமாளும் -காட்டி அருளினார்

ஸ்ரீ பகவாநுவாச
மயா ப்ரஸந்நேந தவார்ஜுநேதம் -ரூபம் பரம் தர்ஷிதமாத்மயோகாத்.–தேஜோமயம் விஷ்வமநந்தமாத்யம் –யந்மே த்வதந்யேந ந தரிஷ்டபூர்வம்—৷৷11.47৷৷
ஆச்வாஸப் படுத்துகிறான்-இது முதல் மூன்று ஸ்லோகங்களால் – -இத்தை யாருக்கும் காட்டின் இல்லை -ஸ்வாதந்தர்யம் அடியாக -அத்தை பிள்ளை -அன்பினால்
–தேஜஸ் நிரம்பி -வியாபித்து அளவுக்கு உட்படாமல் -சங்கல்ப சக்தியால் ஆனந்தம் அடைந்தவன் காட்டினேன் –

ந வேதயஜ்ஞாத்யயநைர்ந தாநை—ர்ந ச க்ரியாபிர்ந தபோபிருக்ரை–ஏவம் ரூப ஷக்ய அஹம் நரிலோகே-த்ரஷ்டும் த்வதந்யேந குருப்ரவீர—-৷৷11.48৷
எதனால் பார்க்க முடியாது என்று –அன்பினால் சங்கல்பத்தால் காட்டினேன் -தானத்தாலோ -அத்யயனத்தாலோ -யாகங்களாலோ ஹோமங்களாலோ தபசுக்கள்
-எதனாலும் பார்க்க முடியாதே -கௌரவ தலை சிறந்த வீரனே -உன்னை போன்ற பக்தி -ஸ்வயம் பிரயோஜனர் மட்டுமே பார்க்க முடியும்
உபநிஷத் -சொல்லுமே -தபஸ் தானம் மூலம் பார்க்கலாம் -அங்கும் பக்தி உள்ள வற்றாலே -காண முடியும்

மா தே வ்யதா மா ச விமூடபாவோ–தரிஷ்ட்வா ரூபம் கோரமீதரிங்மமேதம்.–வ்யபேதபீ ப்ரீதமநா புநஸ்த்வம் -ததேவ மே ரூபமிதம் ப்ரபஷ்ய–৷৷11.49৷৷
பழைய நால் தோள் அமுதை நன்றாக பார்ப்பாய் –துன்பம் கலக்கம் பயம் வேண்டாம் –ப்ரீதி அடைந்த மனசுதான் பார்ப்பாய் –

ஸஞ்ஜய உவாச–
இத்யர்ஜுநம் வாஸுதேவஸ்ததோக்த்வா–ஸ்வகம் ரூபம் தர்ஷயாமாஸ பூய–ஆஷ்வாஸயாமாஸ ச பீதமேநம் -பூத்வா புந ஸௌம்யவபுர்மஹாத்மா—৷৷11.50৷৷
பார்க்க அழகான திருமேனி உடன் சேவை சாதிக்க -பயம் போக்கடித்து -இயற்க்கை வடிவுடன் சேவை -மறுபடியும் -காட்சி -முன்பும் அதே வடிவு தானே –
ஆச்வாஸம் படும் படி -தோளை தட்டி –அழகிய மனசுக்கு ஆனந்தம் கொடுக்க வல்ல திருமேனி -மஹாத்மா -பொம்மை போலே வளர்ந்தும் சுருக்கியும்
-மஹாத்மா -ஸத்யஸங்கல்பன் -சுருக்குவாரை இல்லாமல் சுருக்கி பெருக்குவாரை இல்லாமல் பெருக்கி –லாவண்யம் ஸுந்த்ரயம் உடைய திருமேனி காட்டி அருளினான்

அர்ஜுந உவாச-
தரிஷ்ட்வேதம் மாநுஷம் ரூபம் தவஸௌம்யம் ஜநார்தந–இதாநீமஸ்மி ஸம் வரித்த ஸசேதா ப்ரகரிதிம் கத—৷৷11.51৷৷
அர்ஜுனன் நடுக்கம் தீர்ந்து இயற்க்கை நிலைக்கு வந்து -மனுஷ ரூபம் பார்த்து -ஸும்ய -அழகான கிருஷ்ண -அப்ராக்ருதமான திவ்ய ரூபம்
-சமுதாய அவயவ சோபை -புன மயிலே புற்று அரவு அல்குல் ராம கமல பத்ராஷா சர்வ சித்த அபஹாரம்
லாவண்யம் நம்பி -நாகை ஸுந்தர்ய ராஜ பெருமாள் -அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா

ஸ்ரீ பகவாநுவாச-
ஸுதுர்தர்ஷமிதம் ரூபம் தரிஷ்டவாநஸி யந்மம–.தேவா அப்யஸ்ய ரூபஸ்ய நித்யம் தர்ஷநகாங்க்ஷிண–৷৷11.52৷৷
பக்தி விளைவிக்க -ஸூ பாஸ்ரய திரு மேனி -பார்க்க அறிய -தேவர்களும் காண முடியாமல் -நித்தியமாக பார்க்க ஆசை கொண்டு இருப்பார்கள்
-பிரமனும் உன்னை காண்பான் –வெள்கி நிற்பான் -யானைக்கு அருளை ஈந்த

நாஹம் வேதைர்ந தபஸா ந தாநேந ந சேஜ்யயா–.ஷக்ய ஏவம் விதோ த்ரஷ்டும் தரிஷ்டவாநஸி மாம் யதா—৷৷11.53৷৷
வேதத்தாலோ தபஸாலோ –யாகங்களாலும் முடியாதே -பக்தி ஒன்றை தவிர -அறிவதற்கும் காண்பதற்கும் அடைவதற்கும் –
பக்தி இல்லாத வேதம் தபஸ் யாகம் தானம் மூலம் அடைய முடியாதே

பக்த்யா த்வநந்யயா ஷக்யமஹமேவஂவிதோர்ஜுந.–ஜ்ஞாதும் தரிஷ்டும் ச தத்த்வேந ப்ரவேஷ்டும் ச பரம் தப—৷৷11.54৷৷
பக்தி ஒன்றாலே முடியும் -எதிரிகளை தப்பிக்க செய்பவன் -பரந்தப -அறிய பார்க்க அடைய -உண்மையாக -இந்த உருவத்தை பார்க்க பக்தி ஒன்றே –
பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி ஞான தரிசன பிராப்தி அவஸ்தைகள் –

மத்கர்மகரிந்மத்பரமோ மத்பக்த ஸங்கவர்ஜித–நிர்வைர ஸர்வபூதேஷு ய ஸ மாமேதி பாண்டவ—৷৷11.55৷৷
என்னையே அடைகிறான் -என்பனை குறித்து கைங்கர்யமாக கர்மங்கள் செய்து -என்னை உத்தேச்யமாக -என்னை விட்டு பிரிய முடியாமல்
-சர்வ பூதேஷூக்களுக்கு விரோதம் காட்டாமல் இருப்பவன் என்னை அடைகிறான் –

————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –