Archive for the ‘Geetha Saaram’ Category

ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

April 5, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

——————————————————————–

சிறப்புத் தனியன் –

கட்டப் பொருள் விரித்த காசினியில் நான் மறையின்
இட்டப் பொருள் இயம்பும் இன்பொருளைச் சிட்டர் தொழும்
வேதாந்த தேசிகனை மேவுவார் தங்கள் திருப்
பாதாம் புயம் அடியேன் பற்று –

கட்டப்பொருள் -அறிவதற்குக் கடினமான அர்த்தங்களை
சிட்டர்-பெரியோர்கள் –

கீதை மொழிந்து அருளும் வேதாந்த தேசிகனார்
பாதார விந்த மலர் பற்று –

பற்று -அனைவருக்கும் தஞ்சமாகும்

—————————————————————

கருமமும் ஞானமும் கொண்டு எழும் காதலுக்கு ஓர் இலக்கு என்று
அருமறை யுச்சியுள் ஆதரித்து ஓதும் அரும் பிரஹ்மம்
திருமகளோடு அரும் திருமால் என்று தான் உரைத்தான்
தருமம் உகந்த தனஞ்சயனுக்கு அவன் சாரதியே –1-

கருமமும் ஞானமும் கொண்டு -முதல் ஷட்கத்தின் அர்த்தமும்
எழும் காதலுக்கு ஓர் இலக்கு என்று -இரண்டாம் ஷட்கத்தின் அர்த்தமும்
அருமறை யுச்சியுள் ஆதரித்து ஓதும் அரும் பிரஹ்மம்-சேதன அசேதனங்களில் வேறுபட்ட ப்ரஹ்மம் -மூன்றாம் ஷட்கத்தின் முற்பகுதியின் அர்த்தம்
திருமகளோடு அரும் திருமால் என்று தான் உரைத்தான் தருமம் உகந்த தனஞ்சயனுக்கு அவன் சாரதியே –மூன்றாம் ஷட்கத்தின் பிற்பகுதியின் அர்த்தம் –

——————————————————————

உகவை யடைந்த யுறவுடையார் பொரலுற்ற வந்நாள்
தகவுடன் அன்பு கரை புரளத் தருமத்தின் அளவில்
உளம் மிக அஞ்சி விழுந்து அடி சேர்ந்த விசயனுக்கொர்
நகையுடன் உண்மை உரைக்க அமைந்தனன் நாரணனே –2–

——————————————————————

உடலம் அழிந்திடும் உள் உயிர் ஓன்று அழியாது எனைப்போல்
விடுமது பற்று விடாத தடைத்த கிரிசைகளே
கடுக வுனக்கு உயிர் காட்டும் நினைவு அதனால் உளதாம்
விடும் மயல் என்று விசயணத் தேற்றினான் வித்தகனே –3-

இரண்டாம் அத்யாய சாரம் -ஜீவாத்மா நித்யம் – கர்ம பலனை அனுபவிக்க சரீரம் புகுந்து –
பலனைக் கருதாமல் கர்மங்களில் பற்று வைக்காமல் பகவத் கைங்கர்யமாக பண்ண வேண்டும்-
இத்தால் சர்வேஸ்வரனுக்கு சரீரமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை இடைவிடால் சிந்தித்து -ஞான யோகம் –
தேரில் பாகனாய் நின்ற போதே ஆசார்யனாகவும் நின்று உபதேசித்த அதிசயச் செய்கையை நினைந்து வித்தகன் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————

சங்கம் தவிர்ந்து ஜகம் சதிர் பெற்ற தஞ்சயனே
பொங்கும் குணங்கள் புணர்ப்பனைத்தும் புக விட்டவற்றுள்
நம் கண் உரைத்த கிரிசை எலாம் எனவும் நவின்று
எங்கும் அறிவார்களே என்று நாதன் இயம்பினனே -4-

3 வது அத்யாய சாரம் –
சங்கம் தவிர்ந்து–கர்ம பலங்களிலே பற்று விட்டு -பகவான் உடைய மகிழ்ச்சியே வேண்டும் அநந்ய பிரயோஜனராய்
ஜகம் சதிர் பெற்ற தஞ்சயனே
பொங்கும் குணங்கள் புணர்ப்பனைத்தும் புக விட்டவற்றுள்-மாறி மாறி வ்ருத்தி அடையும்
சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் குணங்களால் நிகழும் கார்யங்கள் எல்லா வற்றையும் அந்த குணங்களுக்குள் ஏற்றி வைத்து
நம் கண் உரைத்த கிரிசை எலாம் – உரைத்த கிரிசைகள் -சாஸ்த்ரங்களில் விதிக்கப்பட்ட கர்மங்கள் எல்லா வற்றையும்
ஈஸ்வரனாகிய நம்மிடத்திலே சமர்ப்பிக்க வேண்டும்
எனவும் நவின்றார் -என்று அனுசந்தித்த பெரியோர்கள்
எங்கும் அறிவார்களே என்று நாதன் இயம்பினனே -எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்கள் ஆவார் என்று உபதேசித்து அருளினான் –

——————————————————————————————

பிறவாமை தந்திடத் தானே பிறக்கும் பெருமைகளும்
துறவாக் கிரிசைகள் தூ மதி தன்னால் துலங்குகையும்
இறவா உயிர் நல் நிலை கண்டிடும் உலகின் நிலையம்
மறை வாழும் மாயவன் நேயனுக்குக்கன்று அறிவித்தனனே –5-

நான்காம் அத்யாய சாரம் –
பிறவாமை தந்திடத் தானே பிறக்கும் பெருமைகளும் -திருவவதார ரகச்யங்களும்
துறவாக் கிரிசைகள் தூ மதி தன்னால் துலங்குகையும்-விட முடியாத கர்மங்கள் பரிசுத்தமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைப் பற்றிய ஜ்ஞானத்தை
தம்முள் அடக்கிக் கொண்டு இருப்பதால் ஜ்ஞான யோகமாக பிரசாத்தித்தலையும்-
கிரிசைகள் பன்மை -தேவாத ஆராதனம் -இந்த்ரியங்களை அடக்குதல் -ப்ராணா யாமம் -யாகம் தானம் ஹோமம் தவம்
புண்ய தீர்த்த ஸ்நானம் -புண்ய ஷேத்திர யாத்ரை -வேதம் கற்று கற்பித்தல் போல்வன
இறவா உயிர் நல் நிலை கண்டிடும் உலகின் நிலையம் -அழிவற்ற ஆத்மாவின் நல்ல ஸ்வ பாவத்தை அறிந்த அதிகாரியின் மேன்மையையும்
மறை வாழும் மாயவன் நேயனுக்குக்கன்று அறிவித்தனனே-வேதத்தால் போற்றப்படும் ஸ்ரீ கண்ணன்
தனது நண்பனுக்கு பாரத போர் அன்று உபதேசித்து அருளினான் –

—————————————————————————-

கண்டு எளிதாம் கருமம் உயிர் காட்டக் கடுகுதலும்
மண்டி யதன் படியில் மனம் கொள்ளும் வரிசைகளும்
கண்டு அறியா உயிரைக் காணலுற்ற நினைவுகளும்
வண் துவரேசன் இயம்பினன் வாசவன் மைந்தனுக்கே –6-

ஐந்தாம் அத்யாய சாரம் –
கண்டு எளிதாம் கருமம் சாஸ்த்ரங்களைக் கொண்டு அறிந்து அனுஷ்டிக்க ஸூ லாபமான கர்ம யோகம்
ஞான யோகம் போலே கடினம் இல்லையே கர்ம யோகம் -செய்யச் செய்ய ரஜஸ் தமஸ் குணங்கள் நீங்கி ஆசை த்வேஷம் ஒழிந்து மனம் தெளியும்
மனம் இந்த்ரியங்கள் தம் வசப்பட ஆத்மா சாஷாத்கார ஞானம் உண்டாகும்
உயிர் காட்டக் கடுகுதலும் –ஆத்மாவைக் காட்டுவதற்கு விரைதலும்
மண்டி யதன் படியில்-அந்த கர்மயோக பிரகாரன்களிலே ஈடுபட்டு
மனம் கொள்ளும் வரிசைகளும் -மனத்தில் நினைக்க வேண்டிய பிரகாரங்களும்
கண்டு அறியா உயிரைக் -நேரில் கண்டு அறிய முடியாத ஜீவாத்மாவின் ஸ்வ ரூபத்தை
காணலுற்ற நினைவுகளும் -எங்கும் ஞான ஸ்வரூபமாக பார்க்கும் படியான பற்பக்வம் அடைந்த ஞானங்களும்
வண் துவரேசன் இயம்பினன் -உபதேசித்து அருளினான் –வாசவன் மைந்தனுக்கே -இந்த்ரன் புத்ரனான அர்ஜுனனுக்கு –

—————————————————————————————

யோக முயற்சியும் யோகில் சமநிலை நால் வகையும்
யோகின் உபாயமும் யோகுதனால் வரும் பேறுகளும்
யோகு தனில் தன் நிறமுடை யோகு தன் முக்கியமும்
நாகணை யோகி நவின்றனன் முடி வீரனுக்கே –7

ஆறாம் அத்யாய சாரம் –
பக்தி யோக விளக்கம் உபதேசித்து அருளினான் –

———————————————————————————

தானின்ற யுண்மையைத் தன் தனி மாயை மறைத்தமையும்
தானன்றி மாயை தனித் தவிர்ப்பான் விரகு அற்றமையும்
மேனின்ற பத்தர்கள் நால்வரில் ஞானி தன் மேன்மைகளும்
தேனின்ற செங்கழலான் தெளிவித்தான் பார்த்தனுக்கே –8-

ஏழாம் அத்யாய சாரம்
பத்தர்கள் நால்வரில்-ஆர்த்தான் -அர்த்தார்த்தி- ஜிஜ்ஞாஸூ-ஜ்ஞானி
மாயை -பிரகிருதி –

————————————————————————–

ஆராத செல்வமும் ஆருயிர் காணும் அரும் பயனும்
பேராது தன் கழல் கீழ் அமரும் பெரு வாழ்ச்சிகளும்
சோராது உகந்தவர் தூ மதி கொள்வதும் செய்வனவும்
தேரா விசயனுக்குத் திரு நாரணன் செப்பினனே –9-

8 அத்யாய சாரம்
சோராது உகந்தவர் தூ மதி கொள்வதும் செய்வனவும் -மூவகை அதிகாரிகளும் -ஐஸ்வர்ய-கைவல்ய -பகவல்லாப -அதிகாரிகளும்
குறைவு படாது பெற வேண்டும் என்று விரும்பிய அதிகாரிகள் பரிசுத்தமான தம் மனத்தால்
அறிய வேண்டியனவும் -அனுஷ்டிக்க வேண்டியனவும் –

—————————————————————————-

தன் மேன்மையும் தன் பிறப்பில் தளராத் தனி நிலையம்
பன்மேனி நன்னினன்பால் பிரியா வன்பர் ஆசைகளும்
புன்மேனி விண்ணவர் பால் புரியாத தன் பத்திமையும்
நன்மேனி நாராணன் நரனுக்கு நவின்றனனே–10-

9 அத்யாய சாரம் –
புன்மேனி விண்ணவர் பால் புரியாத தன் பத்திமையும் -அல்பமாய் அழிந்து போவதான
தேவ யோனி கொண்ட விண்ணவர் தன் பால் செலுத்தாத பக்தி யோகமும் –

—————————————————————————

எல்லையிலாத தன் சீலமாம் இன்னமுதக் கடலும்
எல்லையிலாத விபூதி எலாம் தனதானமையும்
எல்லையில் பக்திதனை எழுவிக்கத் திருவருளால்
எல்லையில் ஈசன் இயம்பினான் இந்திரன் மைந்தனுக்கே –11-

10-அத்யாய சாரம் –

———————————————————————————–

எல்லாம் தனக்கு உருவாய் இலங்கும் வகை தான் உரைத்துச்
சொல்லால் அறிந்தது சோராமல் கண்டிட வேண்டும் என்ற
வில்லாளனுக்கு அன்று மெய்க்கண் கொடுத்து இது வேறு உண்டோ
நல்லார்கள் காண்பர் என்றும் நவின்றான் நங்கள் நாயகனே –12-

11-அத்யாய சாரம் –
மெய்க்கண் கொடுத்து இது வேறு உண்டோ -தன் ஸ்வரூபத்தை காண தெய்விக சஷூஸ் அருளி
-இவ்வாறு தன்னை காண வேறு சாதனம் இல்லையே –

——————————————————————————–

தன் கழலில் பத்தி தாழாததும் அதன் காரணமாம்
இன் குண சிந்தையும் ஈது அறியார்க்கு அவ்வடிமைகளும்
தன் கருமங்கள் அறியாதவற்கு இலகு நிலையும்
தன் கழல் அன்பர்க்கு நல்லவன் சாற்றினன் பார்த்தனுக்கே –13-

12 அத்யாய சாரம்

———————————————————————-

ஊனின் படியும் உயிரின் பிரிவும் உயிர் பெறுவார்
ஞானம் பெரு வகையும் ஞானம் ஈன்ற வுயிர்ப்பயனும்
ஊன் நின்றதற்கு அடியும் உயிர் வேறிடும் உள் விரகும்
தேனின்ற பாதன் தெளிவித்தனன் சிலைப் பார்த்தனுக்கே –14-

13 அத்யாய சாரம் –
ஊனின் படியும் -சரீரத்தினுடைய ஸ்வரூபமும்
உயிரின் பிரிவும் -ஜீவாத்மா சாராரத்தைப் பிரிந்து நிற்கும் நிலையையும்
உயிர் வேறிடும் உள் விரகும் -ஆத்மாவை சரீரத்தில் இருந்து வேறுபடக் காண்பதற்கு வேண்டிய மனத்தால் செய்ய வேண்டிய உபாயங்களையும் –

——————————————————————————————-

முக்குணமே உயிர் முற்றவும் கட்டிட மூண்டமையும்
முக்குணமே யனைத்தும் வினை கொள்ள முயன்றமையும்
முக்குண மாயை கடத்தலும் முக்கதி தந்து அளிப்பும்
முக்குணம் அற்ற பிரான் மொழிந்தான் முடியோன் தனக்கே –15-

14-அத்யாய சாரம்
முக்கதி தந்து அளிப்பும்-ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் மோஷம் ஆகிய மூன்று கதிகளையும் அருளி ரஷிக்கும் விதமும் –

——————————————————————————

மூ வெட்டினும் மோகம் அடைந்த உயிர்களினும்
நா வெட்டு எழுத்தோடு நல்வீடு நண்ணின நம்பரினும்
மேவு எட்டு வன் குண விண்ணோர் களினும் விசயனக்குத்
தாவிட்டு உலகு அளந்தான் தனை வேறு என்று சாற்றினனே –16-

15 அத்யாய சாரம் –
மூ வெட்டினும் -24 தத்வங்கள் ஆகிய பிரக்ருதியைக் காட்டிலும்
மோகம் அடைந்த உயிர்களினும் -அதில் மோகம் அடைந்து அஜ்ஞானம் பெற்றுள்ள பத்த ஜீவர்களைக் காட்டிலும்
நா வெட்டு எழுத்தோடு நல்வீடு நண்ணின நம்பரினும் -திரு அஷ்டாஷர அனுசந்தத்தால் சிறந்த மோஷத்தைப் பெற்ற சிறந்த முக்தர்களைக் காட்டிலும்
மேவு எட்டு வன் குண விண்ணோர் களினும் -அபஹத பாப்மாதி எட்டு வலிய குணங்களை யுடைய நித்யர்களைக் காட்டிலும்
விசயனக்குத் தாவிட்டு உலகு அளந்தான்
தனை வேறு என்று சாற்றினனே-தன்னை வேறு பட்டவன் -புருஷோத்தமன் -என்று உபதேசித்து அருளினான் –

———————————————————

ஆணை மாறாதவர் தேவர் அல்லா வழக்கோர் அசுரர்
கோணை மராத குணச் செல்வா நீ குறிக்கோள் மறையைப்
பேணிய தத்துவமும் பிணியற்ற கிரிசைகளும்
காண் இதனால் விசயா வென்று கண்ணன் இயம்பினனே –17-

16 அத்யாய சாரம்
கோணை மராத குணச் செல்வா –வக்கிரத் தன்மை கலவாத குணமாகிய செல்வத்தை உடையவனே -இரண்டாவது மா ஸூ ச -அருளினான் –
பேணிய தத்துவமும் -கொண்டாடப்படும் பரதத்வமும்
பிணியற்ற கிரிசைகளும் -பலனில் பற்று வைப்பதாகிய தீங்கு இல்லாத கர்மங்களும்
காண் இதனால் விசயா வென்று -இந்த வேதத்தால் அறிந்து கொள் அர்ஜுனனே என்று உபதேசித்து அருளினான் –

————————————————————————-

மறை பொருந்தாதவை வல் அசுரர்க்கு வகுத்தமையும்
மறை பொருந்தும் நிலையின் வன் குணப்படி மூவகையும்
மறை நிலை தன்னை வகுக்கும் குறி மூன்றின் மேன்மையுமம்
மறை யுமிழ்ந்தான் உரைத்தான் வாசவன் தன் சிறுவனுக்கு –18-

17 அத்யாய சாரம் –
மறை நிலை தன்னை வகுக்கும் -வேதத்தில் விதிக்கப்பட்ட கர்ம அனுஷ்டானத்தை -மற்றவற்றின் நின்று வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்ற –
குறி மூன்றின் மேன்மையுமம் –ஓம் -தத் -சத் -என்ற மூன்று லஷணங்களின் உயர்வும் –

———————————————————————————-

சத்துவ வீடுடை நல கருமம் தான் உகந்தமையும்
சத்துவம் உள்ளது தான் குறிக்கொள் வகை செய்ததுவும்
சத்துவ நல கிரிசைப் பயனும் சரணாகதியும்
சத்துவமே தருவான் உரைத்தான் தனிப் பார்த்தனுக்கே –19-

18 அத்யாய சாரம் –
கர்த்ருத்வ மமதை இல்லாமல் பலன் சம்பந்தத்தையும் விட்டு -மூன்று வித த்யாகம்-
பகவத் ஆராதனம் என்றே கருதி வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களைச் செய்து -மனம் தெளிந்து -இடைவிடாமல் சிந்தித்து முக்தி அடையலாம் –

——————————————————————-

வன் பற்று அறுக்கும் மருந்து என்று மாயவன் தான் உரைத்த
இன்பக்கடல் அமுது ஆம் என நின்ற விக்கீதை தனை
யன்பர்க்குக் உரைப்பவர் கேட்பவர் ஆதரித்து ஓய்ஹுமவர்
துன்பக் கடலுள் துளங்குகை நீங்கித் துலங்குவரே–20-

பலன் சொல்லி அருளுகிறார் –

——————————————————————————————-

தீதற்ற நல் குணப் பாற்கடல் தாமரைச் செம்மலர் மேல்
மாதுற்ற மார்வன் மருவ இன் கீதையின் வண் பொருளைக்
கோதற்ற நான் மறை மௌலி யின் ஆசிரியன் குறித்தான்
காதல் துணிவுடையார் கற்கும் வண்ணம் கருத்துடனே –21-

நான் மறை மௌலி யின் ஆசிரியன்-வேதாந்த சாரியார் -என்றபடி –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பார்த்த சாரதியின் பிரபாவம் /ஸ்ரீ கீத உபன்யாச சாரம் /-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள்-

April 1, 2016

ஸ்ரீ பார்த்த சாரதியின் பிரபாவம்-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் எது செய்தாலும் பெருமை மிக்கதே -ஸ்வா பாவிகமான பெருமை பெற்றவன் அன்றோ
ஜாதோசி தேவ தேவேச சங்கு சக்ர கதா தர -திவ்யாயுதங்கள் உடனே திருவவதரித்து
தந்தை காலில் பெரு விலங்கு தாள விழ நள்ளிருட்கண் வந்த எம்பெருமானார் அன்றோ
யமு நாஞ்ச அதி கம்பீராம் நாநா வர்த்த ஜஷாகுலம் வ ஸூ தேவோ வஹன் க்ருஷ்ணம் ஜாநு மாத்ரோ தகோ யயௌ-
இவன் எவ்வளவு தாழ நின்றாலும் அத தாழ்ச்சி எல்லாம் புகழ்ச்சிக்கே உறுப்பாம் –

நமந்தி சந்தஸ் த்ரைலோக்யாதபி லப்தும் சமுன் நதிம் -மேம்பட்டவர்கள் தாழ்ச்சியையே காட்டிக் கொண்டு இருப்பார்கள் –
கேட்பார் செவி சுடு கீழ்மை வசவுகளே வையும் சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் –
பாவ பந்தம் உடன் ஆண்டாள்
-கற்றினம் மேய்க்கலும் மேய்க்கப் பெற்றான் காடு வாழ் சாதியும் ஆகப் பெற்றான்
பற்றி யுரலிடை யாப்பும் உண்டான் பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ –
கற்றினம் இத்யாதி –
கெடுவாய்-நீ இங்கனே கிடந்து படா நிற்கிறது என் —கன்றுகளின் பின்னே அவற்றின் ரஷணதுக்காக திரிவான் ஒரு பாலனுமாய் –
ஒரூரிலே தங்குகையும் அன்றிக்கே பசுக்களுக்கு புல்லும் தண்ணீரும் உள்ள இடத்தே தங்குவான் ஒருத்தனாய்
எளியராய் இருப்பார் செய்யுமவற்றை செய்து -எளிய த்ரவ்யங்களைப் புஜித்து -குற்றவாளனாய்க் கட்டுண்டு திரிவான் ஒருவன் காண்
அவனைப் பெறுகைக்கோ நீ இப்படி படுகிறது என்ன
கற்றினம் இத்யாதி –
வான் இளவரசாய் இருக்குமவன் -திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி -என்கிறபடியே பசுக்களை மேய்க்கையை உகந்தான் –
அது தன்னிலும் ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் இல்லாத கன்றுகளை மேய்க்கையே மிகவும் பெறாப் பேறு பெற்றதாக நினைத்து இருந்தான் –
இவனுக்கு ஒரு ஜன்மம் இல்லை காண் என்னும் இழவு தீர பசுக்களுக்கு புல்லும் தண்ணீரும் உள்ள காட்டித் தேடி
அங்கேயே தங்கும் படியான ஜன்மமும் ஆகப் பெற்றான்
வெண்ணெயைத் தனக்கு தாரகமாகக் கொண்டு அது தானும் நேர் கொண்டு நேர் கிடைக்கப் பெறாமல் களவு கண்டு புஜிக்கப் புக்கு
அதுவும் தலைக் கட்ட மாட்டாமே ஒரு அபலை கையிலே அகப்பட்டு அவர் வர வீரத்து ஒன்றோடு ஓன்று கட்டக் கண்டு
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேதுவான தான் பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே நின்றான் —
பாவிகாள் –
மகா பாபத்தை பண்ணினி கோளோ
உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ –
குணமே குற்றம் ஆகைக்கு நீங்கள் சிசுபாலன் பிறந்த முகூர்த்தத்திலேயோ பிறந்தது
எங்கள் வர்க்கத்தில் உள்ளார் எத்திறம் என்னுமது உங்களுக்கு ஏச்சுக்கு உடலாவதே –
விஷயத்தில் வாசி இல்லை -மனப் பான்மையில் மட்டுமே வாசி –
வல்வினையேனை ஈர்க்கின்ற குணங்களை யுடையாய் -நம்மாழ்வார் -ஆழ்வார்கள் வாய் வெருவுவது -ஜார சோர சிரோமணே சோர ஜார சிரோமணே-

நாமும் அவனுக்கு பூ சூட்டும் போதும் நித்யமும் -மச்சொடு மாளிகை ஏறி மாதர்கள் தம்மிடம் புக்கு
கச்சோடு பட்டைக் கிழித்து காம்பு துகிலவை கீறி நிச்சலும் தீமைகள் செய்வாய் -என்கிறோம்
இத்தை செவி மடுத்து அவன் திரு உள்ளம் மலர்ந்ததை பார்க்கிறோம்
அது இது உது என்னலாவன வல்ல என்னை உன் செய்கை நைவிக்கும் –
சாந்தீபினி புத்ரா நயனம் -வைதிக புத்ரா நயனம் -இத்தகைய அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை ஆழ்வார்கள் கனக்க நினைத்திலர்-
இமையோர் தமக்கும் தஞ்சார்விலாத தனிப் பெரு மூர்த்தி தன் மாயம் செவ்வே நெஞ்சே நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் யூண் என்னும் ஈனச் சொல்லே –
பாண்டவர்களுக்காக கழுத்திலே ஓலை கட்டிச் சென்றதையும் பற்றாளர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றதையும்
அனுசந்தித்து நீர் பண்டமாக உருகிப் போகிறார்கள் -இரும்பு போல் வழிய நெஞ்சம் கொண்ட நாமும் உருகுகிறோம்

பெருமாளும் வேள்விகளை ரஷித்த பரத்வம் அல்லாமல்
இமௌ ஸ்ம முநிசார்த்தூல கிங்கரௌ சமுபச்திதௌ ஆஜ்ஞாபாய யதேஷ்டம் வை சாசனம் கரவாவ கிம் -என்று
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் சத்யா பராக்கிரமம் -எண்ணப் பெற்ற பெருமாள் அன்றோ இந்த பேச்சு சொல்லி அருளினான்
ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -தூது சென்றதையும் தேர் பாகனாயும் நின்ற நிலையை அன்றோ அருளினான் –
விஜிதாத்மா விதே யாத்மா -சத்கீர்த்தீ -பாஷ்யம் இந்த சௌலப்ய குணம் -ஔஜ்வல்ய ஹேது என்று அன்றோ அருளிற்று –
கலபம் க ஏவ ஸ்நாத்வா தூளீ ரசிகம் நிஷேத்தா -பட்டர் –
தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலனாய் குண பால மதயானாய்-சோலை மலை களிறு அன்றோ –
கோதிலின் கனி நந்தனார் களிறு –
தசரதாத்மாஜன் -வா ஸூ தேவாத் மஜன் -நந்தகோபன் குமரன் -என்பதிலேயே பெருமை கொள்பவன் –
காபபாரும் இல்லை கடல் வண்ணா விண்ணைத் தனியே போய் எங்கும் திரிதி -என்று வயிறு பிடிக்கும் படி நிற்கிறவன் –

ஸூ ர நரதிர் இச்சாம் அவதரன் சஜாதீயஸ் தேஷாமிதது விபவாக்யாம் அபி பஜன் -தன்னுடைய வைபவங்கள் குறையாமல்
தேவாதி சஜாதீயனாய் திருவவதரிக்கையால் தானே விபவம் என்கிறோம்
கோதை வேலை ஐவர்க்காய் மண்ணகலம் கூறிடுவான் தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் காணேடீ -என்று ஏசிப் பேசும்படி நிற்கச் செய்தேயும்
அரவு நீள் கொடியோன் அவையுள் ஆசனத்தை அஞ்சிடாதே இட அதற்கு பெரிய மா மேனி அண்டமூடுருவ பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தவன் அன்றோ –
பார் மன்னர் மங்க படை தொட்டு வெஞ்சமத்து தேர் மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான் காணேடீ -என்று சொல்லப்படுபவனே
மன்னர் மறுக மைத்துனன் மார்க்கு ஓர் தேரின் மேல் முன்னங்கு நின்று மோழை எழுவித்தவன் அன்றோ –

———————————————–

ஸ்ரீ கீத உபன்யாச சாரம் –

பரம காருணிகன் -பேர் அருளாளன் –
கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பமும் சொற்பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும் வானவர்க்கும் பிறர்க்கும் நீர்மையினால் அருளிச் செய்தான் –
ஹர்த்தும் தமஸ் சதஸ தீச விவேக்து மீசோ மாநம் ப்ரதீபமிவ காருணிகோ ததாதி -பட்டர்
முனிவரை இடுக்கியும் முந்நீர் வண்ணனாயும் வெளியிட்ட -சத்வாரக சாஸ்த்ரங்களை விட அத்வாரகமாக சாஸ்திரங்கள் பல வெளியிட்டு அருளினான் –
வேதேஷூ பௌருஷம் ஸூ க்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷூ மாநவம் பாராதே பகவத் கீதா புராணே ஷூ ச வைஷ்ணவம் -அஞ்சாமோத்தும் அறு மூன்றும் –

பரமாத்மா சாஷாத்காரத்துக்கு ஏணி போன்ற ப்ரத்யகாத்ம யாத்தாமிய ஞானத்துக்கு சஹகாரிகளான
கர்ம யோக ஞான யோகங்கள் பரிகாரங்கள் உடன் முதல் ஷட்கம் அருளினான் –
பகவத் தத்வ ஞான சம்பத்தி ஹேதுவாய் ஜ்ஞான கர்ம பரிகர்மிதமான பக்தி யோகம் த்விதீய ஷட்கத்தில் அருளிச் செய்தான் –
மூல பிரகிருதி மஹதாதிகள் தத் கார்யங்கள் போக்தாவான புருஷன் கர்ம ஞான பக்தி யோகங்கள் -இவற்றின்
விவேசனம் மூன்றாவது ஷட்கத்தில் அருளிச் செய்தான் –

கிருஷ்ணாஸ்ரையா கிருஷ்ண பல கிருஷ்ண நாதாச்ச பாண்டவா -என்பதால் அருளிச் செய்தான்
கேட்டதும் ஸ்திதோஸ்மி கத சந்தேக கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்று தெளிவு பெற்று போர் புரிய இசைந்தான்
அர்ஜுனனுக்கு நிர்வேதத்தை யுண்டு பண்ணி அவனை சிஷ்யனாக்கிக் கொண்டு உபதேசிக்க வேண்டி இருந்ததனால் மாயத் தேர்பாகன் ஆனான் –
ப்ருச்சாமி த்வா தர்ம சம்மூட சேதா சிஷ்யச் தேஹம் சாதி மாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்று அவன் வாயால் வருவித்து
ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரத்தை வெளியிட்டு அருளினான்
அர்ஜுனனை வியாஜமாக கொண்டு பக்தி யோகத்தை -முமுஷுக்களுக்கு உப ஜீவ்யங்களான
சகலார்த்த சாரங்களும் ப்ரசக்த அனுப்ரசக்தமாக இதில் நிரூபிக்கப் பட்டன

2-12- சாஸ்திர ஆரம்பம் -ந த்வேவாஹம் ஜாது நாசம் ந த்வம் நே மே ஜநாதிப -ந சைவ ந பவிஷ்யாமஸ் சர்வே வயமத பரம் –
உபநிஷத் சாரம் -ஜீவாத்மா பரமாத்மா பேதமும் -ஜீவர்கள் பரஸ்பர பேதமும் –
அடுத்த ஸ்லோகத்தால் பிரகிருதி ஆத்மா விவேகம் காட்டி அருளினான் –
2-45-த்ரைகுண்ய விஷயா வேதா நிஸ்த்ரை குண்யோ பவார்ஜுநா -அனைவர்க்காகவே வேதங்கள் –
பரஹிம்சை உபாயங்களும் புபிஷுக்களுக்கும் முமுஷுக்களுக்கும் –
நிஸ்த்ரை குண்யோ -ஒன்றையும் கைக் கொள்ளாதே-என்கிறான் அல்லன்
முக்குணத்து இரண்டு அவை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று -மேலே- நித்ய சத்வச்த-என்று அருளிச் செய்வான்
ரஜஸ் தமஸ் உள்ளோர்க்கு காட்டிய உபாயங்களில் கண் வையாமல் சாத்விகர்களுக்கு காட்டியுள்ள
உபாயங்களில் மாத்ரம் கண் வைக்கக் கடவாய் -என்றபடி –

3-10–சஹ யஜ்ஞ்ஞை ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஷ்ட்வா புரோவாச பிரஜாபதி அநேன ப்ரசவிஷ்யத்வம் ஏஷ வோஸ்த் விஷ்ட காமதுக்
யஜ்ஞ்ஞத்தைக் கொண்டே அபிவருத்தி -இதுவே பரம புருஷார்த்த மோஷ காமத்தையும் அதற்கு சார்பான மற்ற காமங்களையும் பூர்த்தி செய்யும்
யஜ தேவ பூஜாயாம் -பகவத் ஆராதனத்தால் அபீஷ்ட காமங்கள் நிறைவேறும் என்று அருளிச் செய்தான்
3-11-தேவான் பாவ யதா நே ந தே தேவா பாவயந்து வ பரஸ்பரம் பாவயந்த ஸ்ரேய பரம் அவாப்ச்யத –
படிப்படியாக அருளிச் செய்கிறான்
மேலே -9-22- அனந்யாச் சிந்தயந்தோ மாம் யே ஜநா பர்யுபாசதே -என்று தன்னை உபாசிக்க உபதேசித்து
9-23-யே த்வன்ய தேவதா பக்தா யஜந்தே ஸ்ரத்ய அந்விதா தேபி மாமேவ கௌந்தேய யஜந்த்ய விதி பூர்வகம் -என்றும்
9-24-அஹம் ஹி சர்வ யஜ்ஞ்ஞானாம் போக்தா ச ப்ரபுரேவச-என்று தன்னையே சேரும் பலனும் தானே அருளுகிறான் என்கிறான்
3-12-இஷ்டான் போகன் ஹி வோ தேவா தாஸ்யந்தே யஜ்ஞ பாவிதா தைர்த்தத்தான் அப்ரதா யைப்போ யோ புங்க்தே ச்தேன ஏவ ச –
தைர்தான்-முந்தி வானம் மழை பொழிய மூவா வுருவின் மறையாளர் அந்தி மூன்றும் அனல் ஓம்பும் அணியார் வீதி அழுந்தூரே –

பஹூ நி மே வ்யாதீதா நி ஜந்மானி-உன்னைப் போலேவே நானும் பிறந்து -என்று தொடங்கி திரு அவதார பிரகாரமும்
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அதிஷ்டாய சம்பவாமி -என்று திவ்ய மங்கள விக்ரஹ உண்மைத் தன்மையும்
திருவவதார ஹேதுக்களையும் அருளிச் செய்கிறான் நான்காவது அத்யாயத்தில் –

5-18- வித்யா விநய சம்பன்னே –கவி கஸ்தினி சுனி ஸ்வபாகே — –ப்ராஹ்மணே –பண்டிதாஸ் சம தர்சினா –
கேவல பிராமணன் இடத்திலும் என்று தனித் தனியாக பாஷ்யம் –
பசுவினால் ஆகும் கார்யம் -பால் -யானையால் ஆகாதே -பிரியமானது கிடைத்தால் சந்தோஷிக்காமல் அபிரியமானம் கிடைத்தால் வெறுப்புக் கொள்ளாமல்
சர்வத்ர சமதர்சன ரூபமாக ஜ்ஞான விபாகம் இப்படிப்பட்டவனுக்கே உண்டாகும் -அப்படிப்பட்ட அதிகாரியே சர்வத்ர சமர்தசித்வம் அறிய முடியும் என்றவாறு –

6-5- உத்தரே தாத்ம நாத்மாநம் நாத்மா நம வ சாதயேத் ஆத்மைவ ஹ்யாத்ம நோ பந்து ஆத்மைவ ரிபுராத்மான-மனமே மோஷ பந்து இரண்டுக்கும் ஹேது –
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம் -இனி என்ன குறைவிலம் –
ஊனில் வாழ் உயிரே நல்லை போ யுன்னைப் பெற்றே
முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே -இயற்றுவாய் எம்மோடு நீ கூடி
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை யுடையேன் என் செய்கேன் –
ஜிதேந்த்ரியிலே தலைவன் அர்ஜுனன் -6-34-சஞ்சலம் ஹி மன கிருஷ்ண பிரமாதி பலவத் த்ருடம் தச்யாஹம் நிக்ரஹம் மன்யே வாயோரிவ ஸூ துஷ்கரம் –
இதற்கு மறுமொழி கண்ணன் -6-35-அசம்சயம் மஹா பாஹோ மநோ துர்நிக்ரஹம் சலம் அப்யாசேன து கௌந்தேய வைராக்யேண ச க்ருஹ்யதே –
சஞ்சலம் மனதுக்கு இயற்க்கை -அத்தை போக்கி ஒன்றில் ஒன்ற வைப்பது கடினம் -மனத்தை அடக்கப் பழக்கம் செய்து நாளடைவில் சாதிக்க வேணும் –
அசம்சயம் -என்று இத்தையே அருளிச் செய்கிறான் –

7-15-ந மாம் துஷ்க்ருதி நோ மூடா ப்ரபத்யந்தே நராதமா மாயயாபஹ்ருத ஜ்ஞானா ஆ ஸூ ரம் பாவமஸ்ரிதா -நிந்தையே நிறைந்த ஸ்லோகம்
7-16-சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜ நாஸ் ஸூ க்ருதி நோர்ஜுநா ஆர்த்தோ ஜிஜ்ஞா ஸூ ரர்த்தார்த்தீ ஜ்ஞாநீ ச பரதர்ஷப -ஸ்துதி நிறைந்த ஸ்லோகம்
மொய்ம்மாம் பூம் பொழில் பொய்கைப் பதிகமும் இதே ஏழாம் அத்யாயம் போலேவே ஒரே நிகர் என்னலாம் –
அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும் அன்பிலா மூடரை நிந்தித்ததும் மொழிந்து அருளும் மாறன் பால் -மா முனிகள்
பிரஷ்ட ஐஸ்வர்ய காமனை ஆர்த்தன்-அபூர்வ ஐஸ்வர்ய காமனை அர்த்தார்த்தி -கைவல்ய காமனை ஜிஜ்ஞா ஸூ -ஸ்வ ஸ்வரூபம் உணர்ந்தவன் ஞானி
ஆழ்வார்கள் பாசுரம் -திருப்பல்லாண்டு -ஒரு நாயகமாய் -இந்த நான்கு வகையும் -திவ்ய பிரபந்த சாயையிலே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தார் –

விஹித விஷய போகமும் த்யாஜ்யம் சத்சம்ப்ரதாய நிஷ்டர்களுக்கு -கிம் கர்ம -அர்ஜுனன் கேட்ட கேள்விக்கு
8-3-பூத பாவோத் பவகரோ விசர்க்க கர்ம சம்ஜ்ஞித -ஸ்திரீ புருஷ சம்யோகமும் த்யாஜ்யம் –

9-26- பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி ததஹம் பக்த்யுபஹ்ருத மச் நாமி ப்ரயதாத்மன-என்று ஆராதனைக்கு எளியவன் என்றார்
கடலில் மேகம் வர்ஷிப்பது கடலை நிறைக்க அன்றே -வர்ஷ பிந்தோரி வாப்தேள சம்பந்தாத் ஸ்வா த்மலாப –ஸ்ரீ ரங்க ராஜ ஸ்தவம் -என்கிறபடியே
தான் சத்தை பெறுவதற்காகவே மேகம் கடலில் வர்ஷிக்கிறது –
கள்ளார் துழாயும் கணவலரும் கூவிளையும்-முள்ளார் முளரியும் ஆம்பலும் முன் கண்டக்கால்
புள்ளாய் ஓர் ஏனமாய் புக்கிடந்தான் பொன்னடிக்கு என்று உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக் கொள்ளோமே
பக்திப் பெரும் காதலே வேண்டுவது -இடுகிற பொருளில் வாசி பார்ப்பது இல்லை -இடுகிறவன் நெஞ்சிலே ஈரம் உள்ளதா என்ற ஒன்றையுமே பார்க்கிறான்
யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி -என்று சொல்லி மீண்டும் -தத் பக்த்யுபஹ்ருதம் -அருளிச் செய்கிறான் –

10-விபூத்யத்யாயம் -11- விச்வரூபாத்யாயம் -கீழே பக்தி யோகம் சாங்கமாக விவரித்து அருளிச் செய்து -பக்தி உண்டாக்குவதற்கும் வளர்வதற்கும்
தன்னுடைய நிகரற்ற ஐஸ்வர்யம் முதலிய திருக் கல்யாண குணங்களின் திரள்கள் அளவு கடந்து இருக்கிறபடியும்
உலகம் எல்லாம் அவனது சரீரமாகவும் அவன் ஏவச் செல்லும்படியாய் இருக்கின்றமையையும் விஸ்தரித்து அருளிச் செய்கின்றான்
அர்ஜுனன் கேட்காமலே -1–1-பூய ஏவ மஹா பாஹோ ச்ருணு மே பரமம் வஸ–யத்தேஹம் ப்ரீயமாணாய வஹ்யாமி ஹித காம்யயா-என்று
ச்ரோதாவான அர்ஜுனன் முகத்தில் ப்ரீதி விசேஷத்தைக் கண்டு விரிவாக சொல்லியே யாக வேண்டும் என்று திரு உள்ளம் பற்றினான்
ப்ரியமாணா தே -என்று அர்ஜுனன் பிரியம் காட்டி-ப்ரீதனாய் இல்லா விடிலும் -வஹ்யாமி ஹித காம்யயா-ஹிதத்தை உத்தேசித்து அருளிச் செய்கிறான்
ஆக இவ்விரண்டு அத்யாயங்களால் பிரியமாயும் ஹிதமாயும் உள்ளவற்றை அருளிச் செய்கிறான் –
10-19-ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி விபூதி ராத்ம நச் சுபா ப்ராதான்யத குருஸ்ரேஷ்ட -நாச்த்யந்தோ விச்தரச்ய மே
-முக்கியமான வற்றைச் சொல்லுகிறேன் கேளாய் என்று சொல்லி
10-21-ஆதித்யானாம் அஹம் விஷ்ணு என்று தொடங்கி-10-39-அளவும் அருளிச் செய்தான்
இவற்றைக் கேட்ட அர்ஜுனன் 11-1- யத் த்வயோக்தம் வசஸ் தேன மோஹோயம் விகதோ மம -மோஹம்தொலைந்தது என்று சொல்லி
மேலே -11-3-த்ரஷ்டும் இச்சாமி தே ரூபம் ஐஸ்வர்யம் புருஷோத்தம -என்று கேட்க
திவ்யம் ததாமி தே சஷூ பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -என்று திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்து அருளி
கண்ட அர்ஜுனன் -11-40-அனந்த வீர்யம் இத விக்ரமஸ் த்வம் சர்வம் சமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -என்று –
11-38-த்வயா ததம் விச்வம் ஆனந்த ரூப – சர்வம் சமாப்நோஷி ததோசி சர்வ -உலகில் அனைத்தும் நீயே -என்றதற்கு காரணம்
அனைத்திலும் ஆத்மாவாக வியாபித்து இருப்பதால் –

12-18/19-சமச் சத்ரௌ ச மித்ரே ச ததா மாநவா மாநயோ-சீதோஷ்ண ஸூக துக்கேஷூ சமஸ் சங்க விவர்ஜித -துல்ய நிந்தாஸ்துதிர் மௌநீ
சந்துஷ்டோ யேன கேனசித் அநிகேத ஸ்திரமதிர் பக்திமான் மே ப்ரியோ நர -இப்படி பட்ட ஞானி துர்லபன் –

13-1/- இதம் சரீரம் கௌந்தேய ஷேத்ரம் அப்யதீயதே ஏதத் யோ வேத்தி தம் ப்ராஹூ-ஷேத்ரஜ்ஞ இதி தத்வித –
13-2-ஷேத்ரஞ்ஞம் சாபி மாம் வித்தி சர்வ ஷேத்ரேஷூ பாரத ஷேத்ர ஷேத்ரஜ்ஞ யோர் ஜ்ஞானம் யத் தத் ஜ்ஞானம் மதம் மம-
தேவோஹம் மனுஷ்யோஹம் -அஹம் ஆத்மாவை தான் குறிக்கும் தேகத்தை இல்லையே -ஒன்றை விட்டு தனித்து நிற்பது இல்லை
என்பதாலே நான் தேவன் நான் மனுஷ்யன் என்கிறது -இதே போலே -ஷேத்ரஞ்ஞம் சாபி மாம் வித்தி-சரீராத்மா பாவம் –

14-24/25-குணா தீதஸ் ச உச்யதே -குணங்களைக் கடந்தவன் – முக்குணத்து வாணியத்து இரண்டில் ஓன்று நீசர்கள் –
முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று
சுத்த சத்வமே உபாதேயம் -த்யாஜ்யம் அன்று
சமதுக்க ஸூ கஸ் ஸ்வஸ்த சம லோஷ்டாச்ம காஞ்சன துல்ய ப்ரியாப்ரியோ தீரஸ் துல்ய நிந்தாத்மா சம்ஸ்துதி மா நாவ
மாநயோஸ் துல்யஸ் துல்யோ மித்ராரிபஷயோ சர்வாரம்ப பரித்யாகீ குணா தீதஸ் ச உச்யதே
ஸ்வஸ்த -தன்னிடமே இருப்பவன் என்றபடி -சம லோஷ்டாச்ம காஞ்சன-லோஷ்டத்தையும் கல்லையும் பொன்னையும் துல்யமாக நினைப்பவன் –

15-15- அஹம் சர்வச்ய ச ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட -என்றும் ஸ்ம்ருதி ஜ்ஞானம் அபோஹநஞ்ச மத்த -என்று உத்தம புருஷனை இட்டு தெளிவாக
அஹம் சர்வச்ய ப்ரபவோ மத்தஸ் சர்வம் ப்ரவர்த்ததே -10-8 என்று அருளிச் செய்தது போலே
மேல் உத்தரார்த்தத்தில் -சர்வைர் வேதைச்ச அஹமேவ வேத்ய -என்றதும் அஹமேவ வேதாந்த க்ருத் -என்றும்
-அஹமேவ வேதவித் -என்றும் அருளிச் செய்கிறான்
தேவதைகள் தாமே பலன் தராதே –இவனுக்கு சரீர பூதர்கள் -அந்தர்யாமியாய் தானே ஆராதிக்கப் படுகிறான் -தானே பலனும் அளிப்பவன் –

16-6-த்வௌ பூத சர்கௌ லோகேச்மின் தாய்வ ஆசூர ஏவ ச -தேவாசூரா விபாகம் –
16-5- தைவீ சம்பத் விமோஷாய நிபந்தாய ஆ ஸூ ரீ மதா-சத்காதி அடையும் சிந்தனையே தெய்வ வகுப்பு –
மா சுசஸ் சம்பதம் தைவிம் அபிஜாதோசி பாண்டவா -சோகப்படாதே-அருளிச் செய்வதை ருசி விச்வாசங்கள் உடன் கேட்கிறானே
ந சௌசம் நாபி சாசாரோ ந சத்யம் தேஷு வித்யதே அசத்யம் அப்ரதிஷ்டம் தே ஜகதாஹூர நீச்வரம் -ஆசூர தன்மை –

17 மூவகை தபஸ்ஸூ க்களை -சாரீர –வாங்மய –மானச தபஸ் ஸூ க்கள்
உடல் தபஸ் -ஊன் வாட உண்ணாது உயிர் காவலிட்டு உடலில் பிரியா புலன் ஐந்தும் நொந்து தான் வாட வாட தவம் செய்வது
கையோடு நீடு கனியுண்டு வீசு கடுங்கால் நுகர்ந்து நெடுங்காலம் ஐந்து தீயூடு நின்று தவம் செய்தல் -என்பார்கள் ஆழ்வார்கள்
கீதாசார்யன் சற்றே மாறி -பகவத் பாகவத ஆசார்யர் வழிபாடு செய்து புண்ய தீர்த்தங்களில் குடைந்தாடி -போல்வன காயிக தபஸ்
பிறரை நோவாமல் வார்த்தை சொல்வது உண்மை பிரியம் ஹிதம் சொல்வது வேதம் ஓதுவது வாங்மய தபஸ்
கோபம் கொள்ளாமை-பகவான் இடம் நெஞ்சை செலுத்தி த்யானிப்பது-வேறு விஷய சிந்தனை இல்லாமை மானச தபஸ்
சாத்விக ராஜஸ தாமஸ என்றும் மூ வகை தபஸ் ஸூ க்கள் வகையை அருளிச் செய்கிறான் –

18- ஷத்ரிய தர்மங்களை -சௌர்யம் தேஜோ த்ருதிர் தாஷ்யம் யுத்தே சாப்யபலா யனம் தானமீச்வர பாவச்ச ஷாத்ரம் கர்ம ஸ்வ பாவஜம்
சௌர்யம் -போர்க்களத்தில் கூசாமல் புகுவது -தேஜஸ் -பிறரால் அசைக்க முடியாத தன்மை -த்ருதி மன உறுதி –
தாஷ்யம் -எடுத்த கார்யம் நிறைவேற்ற வல்லமை –
யுத்தே சாப்யபலா யனம்-முது காட்டி உடைமை
தன்னையே தஞ்சமாக பற்ற சரம ஸ்லோகத்தில் அருளி
அர்ஜுனன் -நஷ்டோ மோஹ ச்ம்ருதிர் லப்தா த்வத் பிரசாதாத் மயா அச்யுத ஸ்திதோச்மி கத சந்தேக கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்கிறான்
ந ச மாம் யோப்ய ஸூ யதி-அசூயை உள்ளாருக்கு சொல்லாதே -காண கண் ஆயிரம் வேண்டும் கேட்க காது ஆயிரம் வேண்டும்
பேச நா ஆயிரம் வேண்டும் என்னும் ஆசை மிக்க உள்ளாருக்கே சொல்ல வேண்டும்

அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி –

—————————————————————————————–

ஆச்சார்யர்கள்

ஆசி நோதி ஹி சாஸ்தரார்த்தான் ஆசாரே ஸ் தாபயத்யபி ஸ்வயம் ஆசரதே யஸ்மாத் தஸ்மாத் ஆசார்ய உச்யதே -ஆசார்ய லஷண வசனம்
ஆசி நோ தீதி ஆச்சார்யா -சாஸ்திர அர்த்தங்களை தேக்கி வைத்தும்
ஆசார்ய தீதி ஆசார்ய -பிறருக்கும் போதித்து
ஆசர தீதி ஆசார்ய -தாமும் அனுஷ்டித்து
மூன்று வகை வ்யுத்பத்திகள்
குரு–கு சப்தஸ் து அந்த காரஸ் ஸ்யாத்–ரு சப்தஸ் தந் நிரோதக–அந்தகார நிரோதித்வாத்-குரு ரித்யபி தீயதே
திசதீதி -தேசிக -உபதேசிக்க வல்லவர்

நியாச விம்சதி முதல் ஸ்லோகம் ஆச்சார லஷணம்-ஸ்ரீ தேசிகன் அருளிச் செய்கிறார்
சித்தம் சத்சம்ப்ரதாயே ஸ்திரதியமநகம் ச்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம்
சத்வஸ்தம் சத்யவாசம் சமய நியதயா சாதுவ்ருத்த்யா சமேதம்
டம்பாஸூ யா விமுக்தம் ஜிதவிஷயி கணம் தீர்க்க பந்தும் தயாளும்
ஸ் காலித்யே சாசிதாரம் ஸ்வ பரஹிதபரம் தேசிகம் பூஷ்ணு ரீப்சேத்–

சித்தம் சத்சம்ப்ரதாயே –
சுத்த சம்ப்ரதாய சித்தர்கள் -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு பின்னோர்ந்து தாம் அதனைப் பேசுவர்
பூர்வே பூர்வேப்யோ வச ஏது தூசு -காலஷேப கிரந்தங்களை ஓதி உணர்ந்தவர்களாக இருப்பர்
ஸ்திரதியம் –
ஸ்திற புத்திகள் உடையவர்கள் ஆக இருப்பர்
அநகம்
தேவதாந்திர பிராவண்யம் -உபாயாந்தர சங்கம் -சூத்திர பலன்களில் ஸ் ப்ருஹை போன்ற குற்றங்கள் அற்று இருப்பர்
ச்ரோத்ரியம்
வேதாத்யயன சம்பன்னர்
ப்ரஹ்ம நிஷ்டம்
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று இருப்பவர்
சத்வஸ்தம்
முக்குணங்களில் இரண்டை அகற்றி ஒன்றிலே ஒன்றி சுத்த சத்விகராய் இருப்பர்
சத்யவாசம்
யதா பூதார்த்த வாதி
சமய நியதயா சாதுவ்ருத்த்யா சமேதம்
தர்மஜ்ஞ சமய வ்யவச்திதமான நன்னடத்தை கொண்டு இருப்பர்
டம்பாஸூ யா விமுக்தம்
டம்பம் அசூயை இல்லாதவர்
ஜிதவிஷயி கணம்
ஜிதேந்த்ரியர்
தீர்க்க பந்தும்
தம் பேறாக சிஷ்யர்களை உஜ்ஜீவிப்பவர்
தயாளும்
துர்க்கதி கண்டு பொறுக்காதவர்
ஸ் காலித்யே சாசிதாரம்
பணி மானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொள்பவர்
ஸ்வ பரஹிதபரம்
பர ஹிதம் போலே ஸ்வ ஹிதமும் நோக்குபவர்
தேசிகம் பூஷ்ணு ரீப்சேத்
ஆப் நுயாத் என்னாதே ஈப்சேத்-என்பதால் இப்படிப்பட்ட ஆசார்யனை அடைவதில் காட்டிலும்
அடைய வேணும் என்கிற ஆசை தான் பெறாப் பேறு என்றபடி –

சமஸ்க்ருத வேதாந்தம் -பய வேதாந்தம்
அருளிச் செயல்கள் அபய வேதாந்தம் –
பிரமாதாக்கள் -திவ்ய ஸூ ரிகள் –பிரமாணம் -திவ்ய பிரபந்தம் -பிரமேயம் -திவ்ய தேசம்
மண்டினாருக்கு உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க்கு உய்யலாமே
நாத முனிகள் -ஆனி அனுஷம் /உய்யக் கொண்டார் சித்தரை கார்த்திகை /மணக்கால் நம்பி மாசி மகம்
ஆளவந்தார் ஆடி உத்தராடம் /பெரிய நம்பி -மகா பூர்ணர் -பராங்குச தாசர் –
நஞ்சீயர் பங்குனி உத்தரம் /பிள்ளை லோகாச்சார்யர் -ஐப்பசி திருவோணம்
திருவாய்மொழிப் பிள்ளை வைகாசி விசாகம்
வரவர முனி அடி வணங்கும் வேதியர் திருவடி இணைகள் என் சிரம் மேல் சேர்க்கவே

———————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கீதா சாரம் -ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

January 2, 2016

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாஸ்ரைய –ஸ்ரீ கிருஷ்ணபல –ஸ்ரீ கிருஷ்ண நாதாச்ச –பாண்டவா –
அஸ்தானே கலங்கிய -அர்ஜுனனை -ஸ்தி தோஸ்மி கத சந்தேஹ கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்று சொல்ல வைத்து அருளினான்
ஜிதேந்த்ரியரில் தலைவனாய் ஆஸ்திக அக்ரேசரனாய்-கேசவஸ்யாத்மா என்று கிருஷ்ணனுக்கு தாரகனாய் இருக்கும் அர்ஜுனன் -ச்நேஹிதன் சிஷ்யன்–ஆக்கிக் கொண்டு இவனுக்கே ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரத்தை உபதேசிக்க -திரு உள்ளம் பற்றினான் –
சிஷ்யத்வம் உண்டாக நிர்வேதம் அங்கம் என்பதால் -தேர்ப்பாகனாகிக் கொண்டு பந்துக்களைக் கண்டு மோகிக்கச் செய்து -சோக விஷாதங்களை உண்டாக்கி –
அஹம் சர்வஸ்ய பிரபவோ மத்தஸ் சர்வம் ப்ரவர்த்ததே –என்று தானே அருளிச் செய்கிறபடி –
சிஷ்யஸ் தேஹம் சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் -மாயத்தேர் பாகனுடைய மாய மந்த்ரம் செய்வித்த செயல் அன்றோ –
ஜ்ஞான கர்மங்களை அங்கமாக உடைத்தான பக்தி யோகத்தை திருவவதரிப்பித்து அருளிச் செய்ய திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் அருளிச் செய்தான்
இதுவே பிரதான லஷ்யம்
வேத வியாச பகவான் அருளிச் செய்த அனுக்ரஹத்தால் யுத்தரங்கத்தில் வந்து ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்வாவின் முகார விந்தத்தில் நின்றும்
கீதாம்ருதத்தை சாஷாத்தாக ஸ்ரவணம் பண்ணி விவித விசித்திர யுத்த விருத்தாங்களை எல்லாம் கரதலாமலமாக கண்டு உணர்ந்து
த்ருதார்ஷ்டனுக்கு யுத்தத் செய்திகளை சொல்லி –த்ருஷ்ட்ராஷ்ர உவாச -தொடங்கி
சம்வாத ரூபமாக ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் ஆரம்பித்து 18-74 /75/76/77/78–ஸலோஹங்கள் சஞ்சயன் சொல்லி முடிப்பதாக முடிகிறது
ஆத்மா மாயயா சம்பவாமி –இச்சாக்ருஹீ தாபி மதோரு தேஹ-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்கிறபடி
இச்சையினால் திவ்ய மங்கள விக்ரஹங்களைக் பரிஹரித்துக் கொண்டு திருவவதரிக்கிறான் –

ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யம் ஏவம் யோ வேத்தி தத்த்வத –த்யக்த்வா தேஹம் புநர் ஜன்ம நைதி மாமேதி சோர்ஜூன-
மாயை என்கிறது விசித்திர சிருஷ்டியைப் பண்ணுகையாலே –
ஓன்று போல் ஒன்றாய் அன்றிக்கே விசமாய நீயங்களான கார்யன்களை ஜனிப்பிக்கை –தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்யயா–7-14-

2-12- முதல் சாஸ்திர ஆரம்பம் -நத்வே வாஹம் ஜாது நாஸம் ந த்வம் நேமே ஜநாதிபா ந சைவ ந பவிஷ்யாமஸ் சர்வே வயமத பரம் -என்று
பரமாத்மா ஜீவாத்மாக்கள் உடைய நித்யத்வத்தையும் -பேதத்தையும் -ஜீவாத்மாக்களுக்குள் பரஸ்பர பேதத்தையும் வியக்தமாய் -கையிலங்கு நெல்லிக்கனியாக
-காட்டி அருளுகிறான் -யதா பூதஸ்வார்த்தா யதி ந்ருபதி ஸூ க்திர் விஜயதே –யதிராஜ சப்ததி-
அடுத்த ஸ்லோஹத்தில் பிராகிருதி ஆத்மா விவேகமும் காட்டப் படுகிறது -ஆத்மா நித்யம் -தேஹம் அநித்தியம் -சேதன அசேதனங்களின் சத்பாவம் –
என்று காட்டப் படுகிறது -விசிஷ்டாத்வைதிகளுக்கு கிடைத்த நிதி இந்த கீதா சாஸ்திரம்-

2-27-த்ருவம் ஜன்ம ம்ருதஸ்ய ச –ஜா தஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ருத்யோ -என்றது அசேதனமான தேஹத்துக்கு -ஆத்மாவுக்கு அல்ல –
உத்பத்தி வி நாசம் -அவஸ்தா பேதங்கள் – தேஹம் உண்டாயிற்று என்பது பஞ்ச பூதங்கள் ஓன்று சேர்ந்த அவஸ்தையே
மண்ணாய் நீர் எரி கால் மஞ்சுலாவும் ஆகாசமுமாம் புண்ணாராக்கை –
மஞ்சு சேர் வான் எரி நீர் நிலம் கால் இவை மயங்கி நின்ற அஞ்சு சேர் ஆக்கை —
சூஷ்ம அவஸ்தையை விட்டு ஸ்தூல அவஸ்தையை பஜிப்பதே உத்பத்தி -அத்தை விட்டு மீண்டும் மீண்டும் சூஷ்ம அவஸ்தை பஜிப்பதே வி நாசம் –
உள்ளது -அல்லது –சத் அசத் –இதனாலே வேதாந்திகள் சத் கார்ய வாதிகள் -சதேவ நீ யதே வியக்திம் –

2-45-த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவார்ஜூன
இங்கு சங்கர பாஷ்யம் -த்ரை குண்யம் -சம்சாரம் -நிஸ்த்ரைகுண்யோ பவ -நிஷ்காமோ பவ -என்ற பொருள்
நம் ஸ்வாமி பாஷ்யம் -த்ரை குண்ய விஷயா வேதா-முக்குண மக்களைப் பற்றி சொல்லும் வேதங்கள் –
வேதங்கள் முமுஷுக்கள் புபுஷுக்களுக்கும் வழி காட்டும் நிஸ்த்ரைகுண்யோபவ -ரஜஸ் தமஸ் -குண வாங்கலுக்கு காட்டும் வழி அகற்றி
சத்வ குணநிஷ்டர்களுக்கு–முக்குணத்து அவை இரண்டு அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று —
மேலே நித்ய சத்வஸ்த-மூன்று குணங்களும் பிசிறி இருக்கப் பெறாதவன் –சத்வ குண வழியிலே வாழ்பவன் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

2-47-கர்மண்யே வாதிகாரஸ்தே மா பலேஷூ கதாசன -நித்ய நைமித்திக்க கர்மம் செய்வதிலேயே கண் வைத்து பலனை விரும்பக் கூடாது
-தன்னடையே வாய்த்தாலும் அனுபவிக்கலாமோ –
பிரயோஜனம் அநு த்திச்ய ந மந்தோபி ப்ரவர்த்ததே –பலனைக் கோலாதே-உத்தம பலனைக் கோல நமக்குத் தெரியாதே -அத்தை என்னிடம் விடு
-தன்னடையே வரும் உயர்ந்த பலனை அனுபவிக்கலாமே -என்கிறான் -இத்தையே -மா பலேஷூ கதாசன-என்று அருளிச் செய்கிறார் –

2-69-யா நிசா சர்வபூதா நாம் தஸ்யாம் ஜாகரத்தி சம்யமீ–யஸ்யாம் -ஜாக்ரதி பூதாநி சா நிஸா பஸ்யதோ மு நே —
சர்வ பிராணிகளுக்கு இரவானது -ஜிதேந்த்ரியன் விழித்துக் கொண்டும் -சர்வ பிராணிகள் விழித்துக் கொண்டு இருக்கும் பகல் இவனுக்கு இரவாகும்
ஸ்வரூப அநு ரூபமான விஷயங்களில் கண்ணோட்டம் செலுத்தி ஸ்வரூப நாசகங்களான விஷயங்களில் செலுத்தாமல் இருக்க வேண்டும் என்றதாயிற்று

3-10- சஹ யஜ்ஞை ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஷ்ட்வா புரோவாச பிரஜாபதி அநேந பிரஸவிஷ்யத்வம் ஏஷ வோஸ்த்விஷ்ட காமதுக்-
சங்கர பாஷ்யம் -சஹயஜ்ஞை ஏக் பதம் -யஜ்ஞ சஹிதா –பிரஜா –பிரஜாபதி -நான் முகன்
சர்வேஸ்வரனே நிருபாதிக பிரஜாபதி -ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பிரஜாபதி சப்தார்த்தம் -நம் ஸ்வாமி பாஷ்யம் -நான்முகனும் ஆஜ்ஞாப்ய கோடியிலே
சேர்ப்பதே உசிதம் -சிருஷ்டி காலத்தில் பிரஜைகள் உடன் யஜ்ஞங்களோடு கூடவே படைத்து இவற்றைக் கொண்டு அபிவிருத்தி அடையக் கடவீர்கள்
என்று நான்முகனுக்கும் சேர்த்து நமக்கு அருளிச் செய்கிறான்
இவையே நமக்கு மோஷம் மற்றும் அனைத்து இஷ்டங்களையும் தந்து அருளும் என்றவாறு -யஜ -தேவ பூஜாயாம் –
பகவத் ஆராதனத்தால் தான் அபீஷ்ட காமங்கள் நிறைவேறும் என்று அருளிச் செய்கிறான் அடுத்த ஸ்லோஹத்தால்
3-11-தேவான் பாவயதா நே ந தே தேவா பாவ யந்து வ பரஸ்பரம் பாவ யந்த ஸ்ரேய பரம் அவாப்ஸ்யத –
சரீர பூதர்களான தேவர்களை ஆராதித்து -பரஸ்பரம் திருப்தி பெறுவித்துக் கொண்டு ஸ்ரேயசான மோஷத்தை அடைவீர்கள் -என்றவாறு
நேராக தன்னை ஆஸ்ரயிக்கச் சொல்லாமல் படிப்படியாக கூட்டிச் செல்ல அருளுகிறான்
மேலே -9-22- அனந்யாச் சிந்தயந்தோ மாம் யே ஜநா பர்யுபாஸதே -என்று தன்னை ஆஸ்ரயிக்க அருளிச் செய்து
மேலே -9-23- யே த்வயன்ய தேவதா பக்தா யஜந்தே ஸ்ரத்தயா அந்விதா–தேபி மாமேவ கௌந்தேயே யஜந்த்ய விதி பூர்வகம் -என்று
இதர தேவதைகளை பஜிப்பவர்களும் ஒருவாறு தன்னையே பஜித்து ஆராதனை செய்கிறார்கள் என்று அருளிச் செய்து
மேலே 9-24-அஹம் ஹி சர்வ யஜ்ஞானாம் போக்தா ச ப்ரபுரேவச –என்று அருளிச் செய்து எந்த தேவதையை ஆராதனை செய்தாலும்
அது எல்லாம் தன்னிடமே சேருகிறது என்றும் தானே சத்வாரகமாக பலனும் கொடுப்பதாக அருளிச் செய்கிறான் –

3-12-இஷ்டான் போகான் ஹி வோ தேவா தாஸ் யந்தே யஜ்ஞ பாவிதா தைர்த்தான் அப்ரதாயைப்யோ யோ புங்க்தே ஸ்தேந ஏவ ஸ-
ஆராதிக்கப் படும் தேவர்கள் சரீர பூதர்கள் -உங்கள் அபேஷிதங்கள் -போகங்களை கொடுப்பார்கள் -ஆராதன உபகரணங்கள் அவர்களால் கொடுக்கப் பட்டவை –
அவர்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்யாமல் புஜிப்பவன் கள்வனாவான் –அவர்களுக்கு நரகமே பலிக்கும்
முந்தி வானம் மழை பொழிய மூவாவுருவின் மறையாளர் அந்தி மூன்று அனல் ஓம்பும் அணியார் வீதி அழுந்தூரே –

சிஷ்டாசார மகிமை -3-21-யத் யதாசரதி ஸ்ரேஷ்டஸ் தத் ததே வேதரோ ஜன -ஸ யத் பிரமாணம் குருதே லோகஸ் தத் அநு வர்த்ததே –
சங்கர பாஷ்யம் -ஸ்ரேஷ்டர் எத்தை பிரமாணமாகக் கொள்கிறார்களோ அது தன்னையே லோகமும் பிரமாணமாகக் கொள்ளுகிறது
-யத் தனிப்பதமாக கொண்டு சங்கரரும் மாத்வாசார்யர்களும் இவ்வண்ணமே அருளிச் செய்து இருக்கிறார்கள் –
நம் ஸ்வாமி -யத் பிரமாணம் -பஹூ வ்ரீஹி சமாசத்தால் -ஸ்ரேஷ்டராய் இருப்பார் எந்த கர்மங்கள் அனுஷ்டிக்கிரார்களோ அவற்றையே லோகம் பின்பற்றும் என்றபடி -மேலையார் செய்வனகள் கேட்டியேல் என்னாமல் -வேண்டுவன கேட்டியேல் -என்று ஆண்டாள் பிரயோகம் -கொண்டே இவ்வாறு அருளிச் செய்கிறார் நம் ஸ்வாமிகள் –

3-22-ந மே பார்த்தாஸ்தி கர்த்தவ்யம் த்ரிஷூ லோகேஷூ கிஞ்சன நானவாப்த மவாப்தவ்யம் வர்த்த ஏவ ஸ கர்மணி -என்று
தானும் கர்ம அனுஷ்டானத்தில் ஊன்றி இருப்பதை வற்புறுத்தி அருளிச் செய்கிறான் –
கௌசல்ய ஸூ ப்ரஜாராம் பூர்வா சந்த்யா ப்ரவர்த்ததே உத்திஷ்ட நரசார்த்தூல கர்த்தவ்யம் தைவமாஹ் நிகம் –
ப்ராதஸ் சந்த்யா அனுஷ்டானம் வழுவாமல் செய்த பெருமாள் போலே –

3-1/2-அர்ஜுனன் கேள்விகள் –3-3-முதல் 3-35- வரை பகவான் பதில்கள் -3-36- அர்ஜுனன் கேள்வி –3-37 முதல் 3-43-பகவான் பதில்கள்
மேலே நான்காம் அத்யாயம் -இந்த மோஷ சாதனமான யோகத்தை நான் 28 சதுர் யுகங்களுக்கு முன்பு விவஸ்வானுக்குச் சொன்னேன்
-விவஸ்வான் மனுவுக்குச் சொன்னான் – -மனு இஷ்வாகுக்குச் சொன்னான் -இவ்வாறு உபதேச முறையில் ராஜ ரிஷிகள் அறிந்து கொண்டார்கள் –
-இடையில் அதிகாரிகள் இல்லாமல் வி நஷ்ட பிராயமாய் இருந்தது -இத்தையே உன்னுடைய பக்தி நேசம் காரணமாக உபதேசிக்கிறேன்
வேதாந்த உசிதமான உத்தம ரஹஸ்யம் -அவரம் பவதோ ஜன்ம பரம் ஜன்ம விவஸ்வத–அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை இடைப்பிள்ளை என்று
என்னாமல் சாஷாத் பரம புருஷனாகவே உறுதி கொண்டு இருக்கிறான் –
மேலே -4-5/6-ஸ்லோஹங்களால் திரு அவதார பிரகாரம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ உண்மைத் தன்மை -திருவவதார ஹேதுக்கள்-தெரிவிக்கப் படுகின்றன –
அஜத்வம் அவ்யத்வம் சர்வேஸ்வரத்வம்-விடாமலே திருவவதரிக்கிறான்
இச்சையாலே திருவவதரிக்கிறான் -இதுவே ஹேது -பவித்ராணாயா-இத்யாதியால் -திருவவதார காலம் அருளுகிறான் –
ததா ஆத்மா நம் ஸ்ருஜாம்யஹம் –ஜ்ஞாநிகளை அவதரிப்பிக்கிறேன் -ரஹஸ்யார்த்தம் –ஜ்ஞாநீ து ஆத்மைவ மே மதம் –
மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா யுலகோர்கள் எல்லாம் அண்ணல் இராமானுசன் தோன்றிய
அப்பொழுதே நண்ணரு ஜ்ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆளானாரே –
தத்வ தர்சிகள் வாக்கியம் சிறக்கும் அடி பணிந்து கேட்டு அனுவர்த்தித்து உஜ்ஜீவிக்க வேண்டும் என்கிறான் மேலே –
பீதகவாடைப் பிரானார் பரம குருவாகி வந்து -என்றும்
சேமம் குருகையோ செய்ய திருப் பாற் கடலோ நாமம் பராங்குசமோ நாரணமோ தாமம் துளவோ வகுளமோ தோள் இரண்டோ நான்கு உளவோ
பெருமான் உனக்கு -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே
4-8- திருவவதார பிரயோஜனம் -துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து –என்றும் –
-நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்காய் -என்றும் சொல்லும் படி –
விளையாட்டாக அவதரிப்பதாக -லோகவத் து லீலா கைவல்யம் –என்பர்
நம் ஸ்வாமி -லோகவத் து லீலா -என்றது ஸ்ருஷ்டிக்காக -அருளிச் செய்தது -திரு வவதாரத்துக்காக இல்லை
அந்தர் அதிகரண பாஷ்யத்தில் சாது பரித்ராணத்துக்கவே-
எங்கே காண்கேன் ஈன் துழாய் யம்மான் தன்னை யான் என்று என்று –
காண வாராய் என்று என்றே கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து –
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தி கொடியேன் பால் வாராய் ஒருநாள் –
தாமரை நீள் வாசத் தடம் போல் வருவானே ஒரு நாள் காண வாராயே –
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழியாலோ
தெய்வங்காள் என் செய்கேன் ஓர் இரவு ஏழு ஊழியாய்
ஊழியில் பெரிதால் நாழிகை என்னும்
காலும் எழா கண்ண நீரும் நில்லா உடல் சோர்ந்து நடுங்கி குரல் மேலும் எழா மயிர் கூச்சம் அறா
காலாழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும்
உள்ளெலாம் உருகி குரல் தழுத்து ஒளிந்து உடம்பு எலாம் கண்ண நீர் சோர –
மழுங்காத வை நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஜ்ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும் பாயர்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –
சங்கல்பத்தால் தீர்க்க முடியாதே –

கர்மணோ ஹ்யபி போத்தவ்யம் போத்தவ்யஞ்ச விகர்மண அகர்மணச்ச போத்தவ்யம் கஹநா கர்மணோ கதி –4-17-
கர்ம -அகரமா -விகரம -மூன்று பதங்கள்

5-18- வித்யா விநய சம்பன்னே –ப்ராஹ்மணே –பண்டிதாஸ் தம தர்சின -சர்வத்ர சம தர்சித்வம் –
பிரியத்தால் ஹர்ஷன் அன்றிக்கே அப்ரியத்தால் வெறுப்பு கொள்ளாதவன் –

6-5- உத்தரேதாத்ம நாத்மானம் நாத்மா நமவ சாதயேத் ஆத்மைவ ஹ்யாத்மநோ பந்து ஆத்மைவ ரிபுராத் மன –
உஜ்ஜீவனதுக்கு முக்கிய ஸ்தானம் மனமே யாம் -உறவாகவும் பகையாகவும் இருக்கும் –
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம் இனி என்ன குறைவினம் –
ஊனில் வாழ் உயிரே நல்லை போ உன்னைப் பெற்று –
முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற நெஞ்சே இயற்றுவாய் எம்மோடு நீ கூடி -கொண்டாடியும்
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் என் செய்கேன் -இகழ்ந்தும் பேசுவர்
அர்ஜுனனும் 6-34-சஞ்சலம் ஹி மன கிருஷ்ண -பிரமாதி பலவத் த்ருடம் தஸ்யாஹம் நிக்ரஹம் மன்யே வாயோரிவ ஸூ துஷ்கரம் –
இதற்கு கண்ணபிரான் -6-35-அசம்சயம் மஹா பாஹோ மநோ துர் நிக்ரஹம் சலம் அப்யாசேன து கௌந்தேய வைராக்யேண ஸ க்ருஹ்யதே –
–சஞ்சலத்வம் இயற்கைக் குணம் -ஒன்றில் வைப்பது முடியாத கார்யம் தான் இதில் சந்தேகம் இல்லை
-மனத்தை அடக்கிப் பழக்கம் செய்து நாளடைவில் சாதிக்க வேண்டும்-

7-15-ந மாம் துஷ்க்ருதி நோ மூடா ப்ரபத்யந்தே நராதமா -மாயயாபஹ்ரு தாஜ்ஞ்ஞான ஆ ஸூ ரம் பாவம் ஆஸ்ரிதா –என்று நிந்தித்து
7-16-சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜ நாஸ் ஸூ க்ருதி நோர் ஜூனா ஆர்த்தோ ஜிஞ்ஞாஸூ ரர்த்தார்த்தீ ஜ்ஞாநீ ஸ பரதர்ஷப -ஸ்துதித்து –
பர நிந்தை பத்து அத்யாயம் -ஆத்மா ஸ்துதி ஆறு அத்யாயம் -இன்னும் வேறு ஏதாவது விஷயம் இரண்டு அத்யாயம் –என்று மருள் பட பேசுவர் –
மொய்ம்மாம் பூம் பொழில் பொய்கைப் பதிகமும் -ஏழாம் அத்யாயமும் ஒக்கும் -அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும்
அன்பிலா மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்து அருளும் மாறன் பால்-
சதுர்விதா பஜந்தே மாம் –ஆர்த்தா ஜிஜ்ஞ்ஞா ஸூ அர்த்தார்த்தீ ஜ்ஞாநீ -வாழாட் பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல் -ஜ்ஞானிகள் /ஏடு நிலத்தில் இடுவதின் முன்னம் -கைவல்யார்த்திகள் /அண்டக்குலத்து அதிபதியாகி -அபூர்வ ஐஸ்வர்ய காமர் -பிரஷ்ட ஐஸ்வர்ய காமர் –
ஒரு நாயகமாய் -பதிகத்திலும் இந்த நால் வகை அதிகாரிகள் உண்டே -அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஜ்ஞானானந்தங்கள் தடஸ்தம் என்று தாஸ்யம் இறே அந்தரங்க நிரூபகம் –
திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி ஸ்ரீ பாதத்திலே ஆள்வான் ஆறு மாசம் சேவித்து நின்று மஹா நிதியாக அர்த்தம் இ றே இது
ஜ்ஞானி -பகவச் சேஷ தைகரச-பகவத் சேஷ பூதன் என்பதை அறியுமவன் –
7-17-தேஷாம் ஜ்ஞாநீ நித்யயுக்த —ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞானி நோத்யர்த்தம் அஹம் ஸ மம ப்ரிய–அவன் ஞானிகள் இடம் கொள்ளும் பிரியமே அதிகம் என்பதால் –
ஜ்ஞாநின அஹம் ப்ரிய -ஸ ஸ மம அத்யர்த்தம் ப்ரிய –என்று அன்வயித்து பாஷ்யம் அருளிச் செய்தார் –

விஹித விஷய போகம் -நிஷித்த விஷய போகம் -இரண்டு வகை –அனன்யார்ஹ சேஷத்வம் -அநந்ய சரண்யத்வம் -அநந்ய போக்யத்வம்
-அதிகாரிக்கு விஹித விஷய போக்யத்வமும் த்யாஜ்யம் -என்பதை -8-3- /8-17 ஸ்லோஹங்களால் அருளிச் செய்கிறான் –

9-26-பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி ததஹம் பக்த்யுபஹ்ருத மஸ் நாமி பிரயதாத்மன -ஆராதனைக்கு எளியவன் –
வர்ஷ பிந்தோரி வாப்தௌ சம்பந்தாத் ஸ்வாத் மலாப –தான் சத்தை பெற மேகம் வர்ஷிப்பது போலே –
நாம் சத்தை பெற -ப்ரீதி பூர்வகமாக -ஒன்றே நியதம்
கள்ளார் துழாயும் கண வலரும் கூவிளையும் முள்ளார் முளரியும் அம்பலமும் முன் கண்டக்கால் புள்ளாய் ஓர் ஏனமாய் புக்கு இடந்தான்
பொன்னடிக்கு என்று உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாகக் கொள்ளோமே-
இடுகிற பொருளில் வாசி பார்ப்பது இல்லை -இடுகிறவன் நெஞ்சில் ஈரம் உள்ளதா என்பது ஒன்றையே பார்ப்பான் என்பதை ஸ்பஷ்டமாகக் காட்டி அருளுகிறான்
யோ மாம் பக்த்யா ப்ரயச்சதி -என்று சொல்லி -தத் பக்த்யுபஹ்ருதம் –என்று அருளி -தத் -என்று மட்டும் அருளிச் செய்யாமல் இத்தையே காட்டி அருளுகிறார் –

மன்மநா பவ -என்னிடம் மனசை வை –இடைவிடாமல் த்யானம் செய் -ப்ரீதி உடன் -மத பக்த மன்ம நா பவ -அன்பு செலுத்திக் கொண்டே த்யானம் செய் –
-மாரீசனைப் போலே அன்பு இல்லாமல் த்யானம் செய்யாதே -என்றபடி –
மத யாஜி -மத பக்த மன்ம நா பவ -என்னைப் பரி பூரணமாக ஆதரிக்கும் அளவுக்கு முதிர்ந்த அன்பு உடையவனாய் -த்யானம் செய்து ப்ரீதி அடைந்து
அத்தாலே தூண்டப் பட்டு பரி பூரணமாக ஆதரிக்க வேண்டும் என்றபடி
அனுபவ ஜனித அநவதிக அதிசய ப்ரீதி காரித அசேஷ அவஸ்தோசித அசேஷ சேஷ தைகதி –
மாம் நமஸ் குரு -மூன்று சொற்களையும் கூட்டி கைங்கர்யத்தின் முதிர்ந்த தசை ஆத்மா சமர்ப்பணம்
இத்தையே ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் -ப்ரணம்ய ஆத்மானம் பகவதே நிவேதயேத் -என்று அருளிச் செய்கிறார் –

கீழே பக்தி யோகம் சாங்கமாக விவரித்து அருளி -மேலே 10-விபூதி அத்யாயம் -11- விஸ்வரூப அத்யாயம் -பக்தி உண்டாகவும் வளருவதற்காகவும்-
தானாகவே -10-1- பூவா ஏவ மஹா பாஹோ ச்ருணு மே பரமம் வாச —யத் தேஹம் ப்ரீயமாணாய வஹ்யாமி ஹித காம்யயா-
ப்ரீய மாணாய-ப்ரீதியாயும்-வஹ்யாமி ஹித காம்யயா–ஹிதமாயாயும் -இருக்கும் என்று அருளிச் செய்கிறான் –
10-19-ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி விபூதீ ராத்மனஸ் சுபா ப்ராதான்யத குரு ஸ்ரேஷ்ட நாஸ்த்யந்தோ விஸ்தரஸ்ய மே -என்று
விபூதிகளை சொல்ல முடியாது முக்கியமானவற்றைச் சொல்லுகிறேன் –
10-21- ஆதித்யானாம் அஹம் விஷ்ணு -என்று தொடங்கி 10-30 வரை அருளிச் செய்கிறான் –
இவற்றைக் கேட்ட அர்ஜுனன் -11-1- யத் த்வயோக்தம் வசஸ் தேன மோஹோயம் விகதோ மம -என்று மோஹம் தீர்ந்தது என்றும்
11-3- த்ரஷ்டும் இச்சாமி தே ரூபம் ஐஸ்வர்யம் -என்று கேட்க
திவ்யம் ததாமி தே சஷூ பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -என்று கொடுத்து காட்டி அருள
11-38-த்வயா தத்தம் விச்வம் அநந்த ரூப -என்றும்
11-40- அநந்த வீர்யம் இதம் விக்ரமஸ்த்வம் சர்வம் சமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -என்றும்
பிரபஞ்சம் எல்லாம் சத்யம் -என்று அத்வைதிகள் வாதம் நிரசனம் –

12-18/19-சமச் சத்ரௌ ஸ மித்ரே ஸ ததா மாநாவ மாநயோ சீதோஷ்ண ஸூ க துக்கேஷூ சமஸ் சங்க விவர்ஜித -துல்ய நிந்தாஸ் துதிர் மௌநீ சந்துஷ்டோ யேன கேநசித் அ நிகேத ஸ்திரமதிர் பக்திமான் மே ப்ரியோ நர —
இப்படி உள்ளவன் தனக்கு ப்ரீதிபூதன் -துர்லபன் -இப்படி இருக்க ஆசைப்பட்டு வாழ வேணும் என்று அருளிச் செய்கிறான் –

13-1-இதம் சரீரம் கௌந்தேய ஷேத்ரம் இத்யபிதீயதே ஏதத் யோ வேத்தி தம் ப்ராஹூ–ஷேத்ரஜ்ஞ தத்வீத –
13-2- ஷேத்ரஜ்ஞம் சாபி மாம் வித்தி சர்வ ஷேத்ரேஷூ பாரத ஷேத்ர ஷேத்ரஜ்ஞயோர் ஜ்ஞானம் யத் தத் ஜ்ஞானம் மதம் மம
தேஹத்தில் காட்டிலும் ஆத்மா வேறுபட்டவன் என்று அறிந்தும் -தேவோஹம் மனுஷ்யோஹம் -தேஹம் அப்ருதக் விசேஷணம் -அஹம் ஆத்மார்த்தம்
தேஹத்துக்கு ஆத்மா போலே அசேதனம் சேதனம் இரண்டையும் சரீரமாக கொண்டவன்

14-24/25-குணாதி தஸ் ஸ உச்யதே –குணாதிதன் உத்தம அதிகாரி -குணங்களைக் கடந்தவன் –சமதமதாதி குணங்கள் அல்ல
-ரஜஸ் தமஸ் சத்வ குணங்கள் என்றவாறே –
சமதுக்க ஸூ கஸ் ஸ்வஸ்த சமலோஷ்டாச்மி காஞ்சன துல்ய ப்ரியப்ரியோ தீரஸ் துல்ய நிந்தாத்மா ஸம்ஸ்துதி
மா நாவ மா நாயோஸ் துல்யஸ் துல்யோ நிந்தாரி பஷயோ சர்வாரம் பபரித்யாகீ குணாதிதஸ் ஸ உச்யதே
ஸ்வஸ்த -தன்னிடத்திலேயே இருப்பவர் என்றபடி -சமலோஷ்டாச்ம காஞ்சன-லோஷ்டம் கல் பொன் சமமாக கொள்பவன்

15-18-யஸ்மாத் ஷரமதீ தோஹம்–அ தோஸ்மி லோகே வேதே ஸ பிரதித புருஷோத்தம –
லோகத்திலும் சாஸ்திரத்திலும் -சாதாரணமான பொருள்
லோகார்த்த அவலோக நாத் லோக இதி ஸ்ம்ருதி ரிஹோ ச்யதே ச்ருதௌ ஸ்ம்ருதௌ ஸ இத்யர்த்த
லோகம் -சாஸ்திரம் -எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகில்லை என்றே -உலகு சாஸ்திரம் என்றே பொருள்
தத்தத் கர்ம அநு ரூபம் பலவித ரணத -தாத்பர்ய ரத்னாவளி
அதோஸ்மி லோகே வேதே ஸ -லோக சப்தத்தை சாஸ்திரம் –
ஸ்தோத்ர தத்னம் -23-ந நிந்திதம் கர்ம ததஸ்தி லோகே —ஆயிர மடங்கு என்னால் பண்ணப் படாதது யாதொரு நிந்தித்த கர்மம் உண்டு
அதிபாதக மஹா பாதகாதிகள் –அது சாஸ்திரத்திலும் இல்லை —அனுஷ்டாதக்கள் பக்கல் இல்லாத நிஷித்தங்களும்
சாஸ்த்ரத்தில் காணலாம் இ றே -பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -ஆளவந்தாரும் லோகே சாஸ்திரம் அர்த்தத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –

16-6-த்வௌ பூத சர்கௌ லோகேஸ் மின் தாய்வ ஆ ஸூ ர ஏவ ஸ –தைவீ சம்பத் விமோஷாய நிபந்தாய ஆ ஸூ ரீ மாதா -16-5-
மா சுசஸ் சம்பதம் அபிஜாதோசி பாண்டவ –சோகப்படாதே- நீ உபதேசம் ருசி விச்வாசங்கள் உடன் கேட்டதால் தெய்வ வகுப்பு என்றானே
ந சௌ சம் நாபி சாசாரோ ந சத்யம் தேஷு வித்யதே அசத்யமப்ரதிஷ்டம் தே ஜகதா ஸூ ர நீஸ்வரம்–இத்யாதிகள் காண்க –

17-மூவகைப் பட்ட தபஸ் -காயிக -வாசிக தபஸ் –
அனுத்வேககரம் வாக்யம்சத்யம் ப்ரியஹிதம் ஸ யத் ஸ்வாத்யாயா த்யயனம் சைவ வாங்மயம் தப உச்யதே –
மன பிரசாதஸ் சௌம்யத்வம் மௌனமாத்மவி நிக்ரஹ பாவ சம்சுத்தி ரித்யேதத் தபோ மானஸ முச்யதே -மானஸ தபஸ் –
18-37-யத் ததக்ரே விஷமிவ பரிணாமே அம்ருதோபமம் தத் ஸூ கம் சாத்த்விகம் ப்ரோக்தம் ஆத்மசுத்தி பிரசாதஜம் -என்று
ஸூகம் சாத்விக ரஜஸ் -தமஸ் மூன்று வகைகள்
18-38-விஷய இந்த்ரிய சம்யோகாத் யத்ததக்ரே அம்ருதோபமம் பரிணாமே விஷமிவ தத் ஸூ கம் ராஜஸம் ஸ்ம்ருதம் –
இன்னமுது எனத் தோன்றி ஓரிவர் யாவரையும் மயக்க -திருவாய்மொழி -7-1-8–இதுவே ராஜஸ தமஸ் –
18-39-யதக்ரே சானு பந்தே ஸ ஸூ கம் மோஹந மாத்மன நித்ராலஸ்ய பிரமாதோத்தம் தத் தாமசம் உதாஹ்ருதம் –
அனுபவ வேளையிலும் விபாக தசையிலும் விஷம் -தாமச ஸூ கம்

ஷத்ரிய தர்மம் -சௌ ர்யம் தேஜோ த்ருதிர் தாஷ்யம்யுத்தே சாப்யபலாயனம் தானமீச்வர பாவஸ்ச ஷாத்ரம் கர்ம ஸ்வ பாவஜம்
சௌ ர்யம் –போர்க்களத்தில் கூசாமல் புகும் வல்லமை
தேஜஸ் -பிறரால் அசைக்கவும் முடியாமை
த்ருதி-இடையூறுகள் நிறைந்தாலும் சிலைக்காமல் நிறைவேற்றியே தீரும் மன உறுதி உடைமை
தாஷ்யம் -எந்த கார்யத்தையும் இனியதாக நிறைவேற்ற வல்லனாகை –
யுத்தே சாபி அபலாய நம் – போர் புகுந்த பின் மரணமே சம்பவிக்கும் என்று தோற்றினாலும் முது காட்டி உடைமை –
நஷ்டோமோஹ ஸ்ம்ருதிர் லப்தா த்வத் பிரசாதாத் மயா அச்யுத ஸ்தி தோஸ்மி கத சந்தேக கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்று தானே சொல்லும் படி அருளிச் செய்தான்
அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி -திருவாய் -4-8-6–அன்றோ –

இதம் தே நாத பஸ்காய ந பக்தாய கதா சன ந சாகஷவே வாச்யம் ந ஸ மாம் யோப்ய ஸூ யதி
அதபச்கனுக்கு சொல்லாதே அபக்தனுக்கு சொல்லாதே அசுச்ரூஷூவுக்குச் சொல்லாதே என்னிடம் அ ஸூ யை உள்ளவனுக்குச் சொல்லாதே –
காணக் கண் ஆயிரம் வேண்டும் -கேட்கக் காதாயிரம் வேண்டும் நாவில் நாலாயிரம் வேண்டும் –

பிரபத்தியும் ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரத்தில் ஸூ பிஷம்
ஆரம்பத்தில் அர்ஜுனன் சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் –சரணாகதி செய்தான் –
கீதாச்சார்யனும் பழ இடங்களில் -மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே —தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே –தமேவ சரணம் கச்ச -மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ —
என்று சரணா கதியின் பெருமையை அருளிச் செய்கிறான்
ஆசார்யன் பெருமையையும் -தத் வித்தி –உபதேஷ்யந்தி தே ஜ்ஞானம் ஜ்ஞாநின தத்வ தர்சின —என்று அருளிச் செய்கிறான்
ததா ஆத்மானம் ஸ்ருஜாமி அஹம் – என்று தனக்கு ஆத்மாவான ஜ்ஞாநியையும் அவதரிப்பிக்கிறேன் என்றும் அருளிச் செய்து உள்ளான் –

நம்மை திருத்தி ஆட்கொள்ளவே சிருஷ்டித்து -சாஸ்திரங்கள் உபதேசித்து அருளி -திருவவதாரங்கள் செய்து அருளி -சோம்பாமல் செய்து அருளுவதை
தஸ்மின் கர்ப்பம் ததாம்யஹம் -என்றும்
அஹம் பீஜப்ரத பிதா -என்றும் ஸ்ருச்டியை அருளி
சர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ மத்த ஸ்ம்ருதி ஜ்ஞானம் அபோஹனம் ஸ -என்றும்
ஈஸ்வர சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜூன திஷ்டதி -என்றும் இதயத்தில் வீற்று இருந்து ஜ்ஞானம் அளிப்பதை அருளிச் செய்தும்
ததாமி புத்தியோகம் -ஞானம் முதிர்ந்த பக்தி யோகமும் கொடுத்து அருளி -அஹம் அஜ்ஞ்ஞானம் தம நாசயாமி -அஜ்ஞ்ஞானம் போக்கி அருளியும்-
இவற்றுக்கு வேண்டிய போஷணமும்-யோகஷேமம் வஹாம் யஹம் -என்று அருளிச் செய்து –
சம்சார விமோசனம் செய்து அருளியவற்றை -தேஷமஹம் சமுத்தர்யா ம்ருத்ய சம்சார சாகராத் –என்று அருளிச் செய்து –
அஹம் தவா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி மாசுச -என்று தலைக் கட்டி அருளினார் –
இந்த ஸ்ரீ ஸூ க்திகளைக் கொண்டே ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்கள் அருளிச் செய்தார்கள் –
ஸ்ரீ கீதையே இந்த விசேஷ உபகாரத்துக்கு ஸூ சகம் -அர்ஜுன விஷாத யோகம் -விருப்பம் இல்லாமல் உபதேசிக்கக் கூடாதே
-அதனாலே சங்கல்பித்து கலக்கம் உண்டாக்கி அருளினான் –இவனும் கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யனே ஆகும் –
போக்தாரம் யஜ்ஞ தபஸாம் சர்வ லோக மகேஸ்வரம் ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதா நாம் ஜ்ஞாத்வா மாம் சாந்திம்ருச்சதி -என்று
கர்மம் இவனுக்கு பூஜை என்றும் -அவனே வகுத்த சேஷீ என்றும் -சர்வ பூத ஸூ ஹ்ருத் என்றும் பாவித்து கர்மம் இன்பமாக ஆகுமே –
ஸூஹ்ருத ஆராத்நயா ஹி சர்வே பிரயதந்தே -என்று அருளிச் செய்கிறார் –
வகுத்த விஷயத்தில் கைங்கர்யம் துக்க ரூபம் இல்லை -என்பதைக் காட்டி அருளுகிறார்
பக்தியை அனுஷ்டித்து விக்னம் ஏற்பட்டாலும் அடுத்த ஜன்மத்தில் தொடர்ந்து பலன் பெறலாம் என்று காட்டி அருளுகிறான்

—————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் —

December 31, 2015

http://www.prapatti.com/slokas/tamil/giitaarthasangraha.pdf

ஸ்வ தர்ம ஜ்ஞ்ஞான வைராக்ய சாத்ய பக்த்யேக கோசர
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம கீதா சாஸ்திரே சமீரித–1-

ஜ்ஞான கர்மாத்மிகே நிஷ்டே யோக லஷ்யே ஸூ ஸம்ஸ்க்ருதே
ஆத்மாநுபூதி சித்த்யர்த்தே பூர்வ ஷட்கே ந சோதிதே —-2-

மத்யமே பகவத் தத்தவ யாதாத்ம்யாவாப்தி சித்தயே
ஜ்ஞான கர்மாபி நிர்வர்த்த்யோ பக்தி யோக பிரகீர்த்திதே –3

பிரதான புருஷ வ்யக்த சர்வேஸ்வர விவேச நம்
கர்ம தீர் பக்திரித்யாதி பூர்வ சேஷோஅந்தி மோதித –4-

அஸ்தான ஸ்நேக காருண்ய தர்ம அதர்ம தியாகுலம்
பார்த்தம் ப்ரபன்ன முத்திச்ய சாஸ்திர ரவதரணம் க்ருதம்–5-

நித்யாத்மா சங்க கர்மேஹா கோசரா சாங்க்ய யோகதீ
த்வதீய ஸ்திததீ லஷா ப்ரோக்தா தந்மோஹ சாந்தயே –6-

அசக்த்யா லோக ரஷாயை குணேஷ் வாரோப்ய கர்த்ருதாம்
சர்வேஸ்வரே வா ந்யஸ் யோகதா த்ருதீயே கர்மகார்யதா –7-

பிரசங்காத் ஸ்வ ஸ்வ பாவோக்தி கர்மணோ அகரமா தாஸ்ய ச
பேதா ஜ்ஞாநஸய மஹாத்ம்யம் சதுர்த்தாத்யாய உச்யதே –8-

கர்ம யோகச்ய சௌகர்யம் சைக்ர்யம் காஸ்சன தத்விதா
பிராமஜ்ஞான பிரகாரச்ச பஞ்சமத்யாய உச்யதே –9-

யோகாப்யாப்ஸ விதிர்யோகீ சதுர்த்தா யோக சாதனம்
யோக சித்திஸ் ஸ்வ யோகஸ்ய பாரம்யம் ஷஷ்ட உச்யத –10-

ஸ்வ யாதாத்ம்யம் ப்ரக்ருத்யாஸ்ய திரோதிஸ் சரணாகதி
பக்தபேத ப்ரபுத் தஸ்ய ஸ்ரைஷ்ட்யம் சப்தம உச்யதே -11-

ஐஸ்வர்யா அஷர யாதாத்ம்ய பகவச் சரணார்த்தி நாம்
வேத்யோ பாதேய பாவா நாம் அஷ்டமே பேத உச்யதே –12-

ஸ்வ மஹாத்ம்யம் மனுஷ்யத்வே பரத்வம் ச மஹாத்ம நாம்
விசேஷோ நவமே யோகோ பக்தி ரூப ப்ரகீர்த்தித –13-

ஸ்வ கல்யாண குண அனந்த்ய க்ருத்ஸ்ன ஸ்வா தீன தாமதி
பக்த்யுத்பத்தி விவ்ருத்த்யர்த்தா விஸ்தீர்ணா தஸமோதிதா–14-

ஏகாதசே ஸ்வ யாதாம்ய சாஷாத்கார அவலோகனம்
தத்தமுக்தம் விதி ப்ராப்த்யோ பக்த்யே கோபா யதா ததா –15-

பக்தேஸ் ஸ்ரைஷ்ட்யம் உபாயோக்தி அசக்தஸ் யாத்ம நிஷ்டதா
தத் பிரகாராஸ் த்வதி ப்ரீதி பக்தே த்வாதச உச்யதே –16-

தேஹ ஸ்வரூபம் ஆத்மாப்தி ஹேது ஆத்மவிசோதநம்
பந்த ஹேதுர் விவேகஸ்ஸ த்ரயோதச உதீர்யதே –17-

குண பந்த விதா தேஷாம் கர்த்ருத்வம் தந் நிவர்த்தனம்
கதி த்ரய ஸ்ய மூலத்வம் சதுர்தச உதீர்யதே –18-

அசின் மிஸ்ராத் விஸூத்தாச்ச சேத நாத் புருஷோத்தம
வ்யாப நாத் பரணாத் ஸ்வாம் யாத் அந்ய பஞ்சத சோதித–19-

தேவா ஸூ ர விபாகோக்தி பூர்விகா சாஸ்திர வஸ்யதா
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞானஸ் தேமநே ஷோடஸ உச்யதே –20-

அசாஸ்த்ரம் ஆஸூரம் க்ருத்ஸ்நம் சாஸ்த்ரீயம் குணத ப்ருதக்
லஷணம் சாஸ்திர சித்தஸ்ய த்ரிதா சப்தத சோதிதம்–21-

ஈஸ்வரே கர்த்ருதா புத்தி சத்த்வோ பாதே யதாந்தி மே
ஸ்வ கர்ம பரிணா மஸ்ஸ சாஸ்திர சாரார்த்த உச்யதே –22-

கர்ம யோகஸ்த பஸ் தீர்த்த தான யஜ்ஞாதி சேவனம்
ஜ்ஞான யோகோ ஜிதஸ் வாந்தை பரி ஸூ த்தாத்மநி ஸ்திதி –23-

பக்தியோக பரைகாந்த ப்ரீத்யா த்யாநாதி ஷூ ஸ்திதி
த்ராயாணாம்பி யோகா நாம் த்ரிபிரன் யோன்ய சங்கம –24-

நித்ய நைமித்திகா நாஞ்ச பராராத நரூபிணாம்
ஆத்ம த்ருஷ்டே ஸ்த்ரயோ அப்யேதே தத் யோகத்வாரேண சாதகா –25-

நிரஸ்த நிகிலா ஜ்ஞாநோ த்ருஷ்டவாத்மா நம் பரா நுகம்
பிரதிலப்ய பராம் பக்திம் தயைவாப் நோதி தத்பதம் –26-

பக்தி யோகஸ் ததர்த்தீ சேத் சமைக்ரஸ் வர்யசாதக
ஆத்மார்த்தீ சேத்த்ர்யோஅப்யேதே தத் கைவல்யஸ்ய சாதகா –27-

ஐ காந்த்யம் பகவத் யேஷாம் சமா நமதி காரிணாம்
யாவத் ப்ராப்தி பாரார்த்தீ சேத்த தேவாத் யந்த மஸ் நுதே –28-

ஜ்ஞாநீ து பரமை காந்தி ததா யத்தாத் மஜீவன
தத் சம்ச்லேஷ வியோகைக ஸூக துக்கஸ் தேகதீ –29-

பகவத் த்யான யோகோக்தி வந்தன ஸ்துதி கீரத்த நை
லப்தாத்மா தத்கத பிராண மநோ புத்தீந்த்ரிய யக்ரிய -30-

நிஜகர்மாதி பக்த்யந்தம் குர்யாத் ப்ரீத்யைவ காரித
உபாயதாம் பரித்யஜ்ய ந்யஸ்யேத் தேவே து தாமபீ –31-

ஏகாந்தாத் யந்த தாஸ்யை கரதிஸ் தத் பதமாப்நுயாத்
தத் பிரதான மிதம் சாஸ்திரம் இதி கீதார்த்த சங்க்ரஹ–32-

—————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தேசிகன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்கிரகம் —

December 31, 2015

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் -ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

கட்டப் பொருள் விரித்த காசினியில் நான்மறையில்
இட்டப் பொருள் இயம்பும் இன் பொருளைச் -சிட்டர் தொழும்
வேதாந்த தேசிகனை மேவுவார் தங்கள் திருப்பாதம்
புயம் அடியேன் பற்று –1-

கீதை மொழிந்து அருளும் வேதாந்த தேசிகனார் பாதாரவிந்த மலர் பற்று –2-

கருமமும் ஞானமும் கொண்டு எழும் காதலுக்கோர் இலக்கு என்று
அருமறை உச்சியுள் ஆதரித்தோதும் அரும் பிரமம்
திருமகளோடு வரும் திருமால் என்று தான் உரைத்தான்
தருமம் உகந்த தனஞ்சனயனுக்கு அவன் சாரதியே –1-

உகவை அடைந்த உறவுடையார் பொரலுற்ற அந்நாள்
தகவுடன் அன்பு கரை புரளத் தருமத் தளவில்
மிக உளம் அஞ்சி விழுந்து அடி சேர்ந்த விசயனுக்கோர்
நகையுடன் உண்மை யுரைக்க அமைந்தனன் நாரணனே —2-

உடலம் அழிந்திடும் உள்ளுயிர் அழியாது எனைப் போல்
விடுமது பற்று விடாததடைத்த கிரிசைகளே
கடுக உனக்குயிர் காட்டு நினைவு அதனால் உளதாம்
விடு மயல் என்று விசயனைத் தேற்றினன் வித்தகனே –3-

சங்கம் தவிர்ந்து சகம் சதிர் பெற்ற தனஞ்சயனே
பொங்கும் குணங்கள் புணர்ப்பனைத்தும் புக விட்டவற்றுள்
நங்கண் உரைத்த கிரிசை எலாம் எனவும் நவின்றார்
எங்கும் அறிவர்களே நாதன் இயம்பினனே –4-

பிறவாமை தந்திடத் தானே பிறக்கும் பெருமைகளும்
துறவாக் கிரிசைகள் தூயமதி தன்னால் துலங்குகையும்
இறவா உயிர் நன்னிலை கண்டிடும் உலகின் நிலையும்
மறை வாழு மாயவன் நேயனுக்கு அன்று அறிவித்தனனே –5-

கண்டெளிதாம் கருமம் உயிர் காட்டக் கடுகுதலும்
மண்டி அதன் படியில் மனம் கொள்ளும் வரிசைகளும்
கண்டறியா உயிரைக் காணலுற்ற நினைவுகளும்
வண் துவரேசன் இயம்பினான் வாசவன் மைந்தனுக்கே –6-

யோக முயற்சியும் யோகில் சமநிலை நால் வகையும்
யோகின் உபாயமும் யோகு தன்னால் வரும் பேறுகளும்
யோகு தனில் தன் திறமுடை யோகு தன் முக்கியமும்
நாகணை யோகி நவின்றனன் நன் முடி வீரனுக்கே –7-

தான் நின்ற உண்மையைத் தன் தனி மாயை மறைத்தமையும்
தானன்றி மாயை தனித் தவிர்ப்பான் விரகற்றமையும்
மேனின்ற பத்தர்கள் நால்வரில் ஞானி தன் மேன்மைகளும்
தேன் நின்ற செங்க ழ லான் தெளிவித்தணன் பார்த்தனுக்கே –8-

ஆராத செல்வமும் ஆருயிர் காணும் அரும் பயனும்
பேராது தன் கழல் கீழ் அமரும் பேரு வாழ்ச்சிகளும்
சோராதுகந்தவர் தூ மதி கொள்வதுவும் செய்வனவும்
தேரா விசயனுக்குத் திரு நாரணன் செப்பினனே –9-

தன் மேன்மையும் தன் பிறப்பில் தளராத் தனி நிலையும்
பன் மேனி நண்ணினன் பால் பிரியா அன்பர் ஆசைகளும்
புண் மேனி விண்ணவர் பால் புரியாத தன் புத்தியையும்
நன் மேனி நாரணன் தான் நரனுக்கு நவின்றனனே –10-

எல்லையில்லா தன் சீலமாம் இன்னமுதக் கடலும்
எல்லையில்லா விபூதி எலாம் தனதானமையும்
எல்லையில் பத்தி தனை எழுவிக்கத் திருவருளால்
எல்லையில் ஈசன் இயம்பினான் இந்திரன் மைந்தனுக்கே –11-

எல்லாம் தனக்குருவாய் இலங்கும் வகைத் தானுரைத்துச்
சொல்லால் அறிந்தது சோராமல் கண்டிட வேண்டும் என்ற
வில்லாளானுக்கு அன்று மெய்க்கண் கொடுத்திது வேறுமுண்டோ
நல்லார்கள் காண்பார் என்று நவின்றான் நாங்கள் நாயகனே –12

தன் கழலில் பக்தி தாழாததும் அதன் காரணமாம்
இன் குண சிந்தையும் ஈது அறியார்க்கு அவ்வடிமைகளும் –
தன் கருமங்கள் அறியாதவர்க்கு இலகு நிலையும்
தன் கழல் அன்பர்க்கு நல்லவன் சாற்றினான் பார்த்தனுக்கே –13

ஊனின் படியும் உயிரின் பிரிவும் உயிர் பெறுவார்
ஞானம் பெறுவகையும் ஞானம் ஈன்ற உயிர்ப் பயனும்
ஊன் நின்றதற்கடியும் உயிர் வேரிடும் உள் விரகும்
தேன் நின்ற பாதன் தெளிவித்தனன் சிலைப் பார்த்தனுக்கே –14-

முக்குணமே உயிர் முற்றவும் கட்டிட மூண்டமையும்
முக்குணமே அனைத்தும் வினை கொள்ள முயன்றமையும்
முக்குண மாயை கடத்தலும் முக்கதி தந்தளிப்பும்
முக்குணம் அற்ற பிரான் மொழிந்தனன் முடியோன் தனக்கே –15–

மூவெட்டிலும் அதின் மோகம் அடைந்த உயிர்களிலும்
நா வெட்டு எழுத்தோடு நல் வீடு நண்ணின நம்பரிலும்
மேவெட்டு வன் குண விண்ணோர் களினும் விசயனுக்குத்
தாவிட்டுலகு அளந்தான் தனை வேறு என்று சாற்றினனே –16

ஆணை மறாதவர் தேவர் அல்லா வழக்கோர் அசுரர்
கோனை மாராத குணச் செல்வா நீ குறிக்கொள் மறையைப்
பேணிய தத்துவமும் பிணியற்ற கிரிசைகளும்
காண் இதனால் விசயா என்று கண்ணன் இயம்பினனே –17-

மறை பொருந்தாதவை வல் அசுரர்க்கு வகுத்தமையும்
மறை பொருந்தும் நிலையும் வண் குணப்படி மூவகையும்
மறை நிலை தன்னை வகுக்கும் குறி மூன்றின் மேன்மையும் அம்
மறை உமிழ்ந்தான் உரைத்தான் வாசவன் தன் சிறுவனுக்கே –18-

சத்துவ வீடுடை நற் கருமம் தான் உகந்தமையும்
சத்துவமுள்ளது தான் குறிக்கொள் வகை செய்ததுவும்
சத்துவ நற் கிரிசை பயனும் சரணா கதியும்
சத்துவமே தருவான் உரைத்தான் தனிப் பார்த்தனுக்கே –19-

வன் பற்று அறுக்கும் மருந்து என்று மாயவன் தான் உரைத்த
இன்பக்கடல் அமுதாம் என நின்ற இக்கீதை தனை
அன்பர்க்கு உரைப்பவர் கேட்பவர் ஆதரித்து ஒதுமவர்
துன்பக் கடலில் துளங்குகை நீங்கித் துளங்குவரே–20-

தீதற்ற நற்குணப் பாற்கடல் தாமரைச் செம்மலர் மேல்
மாதுற்ற மாயன் மருவ இன் கீதையின் வண் பொருளைக்
கோதற்ற நான் மறை மௌலியின் ஆசிரியன் குறித்தான்
காதல் துணிவுடையார் கற்கும் வண்ணம் கருத்துடனே –21-

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கீதா சாரம் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

December 30, 2015

சர்வ உபநிஷதோகாவ தோக்தா கோபால நந்தன -பார்த்தோ வத்ஸ -ஸூதி போக்தா துக்தம் கீதாம்ருதம் மவாத் —

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன் ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற மாயன் அன்று ஓதிய
வாக்கதனை கல்லார் உலகத்தில் ஏதிலராம் மெய்ஜ்ஞ்ஞானமில் –

1/2/3/–தத்வ விவேக
4-நித்யத்ய அநித்யத்ய
5-நியந்த்ருத்வ
6-சௌலப்ய
7-சாம்ய
8/9-அஹங்கார இந்த்ரிய தோஷ பல
10-மன -பிரதான்ய
11-கரண நியமன
12- ஸூ க்ருதி பேத
13- தேவ ஸூர விபாக
14-விபூதி யோக
15-விஸ்வரூப தர்சன –
16-சாங்க பக்தி –
17-/18-பிரபத்திதவை வித்யாதிகள் –அன்று ஓதிய கீதாசமம்

அஜாய மாந பஹூதா விஜாயதே –வேதம் —-பஹூ நிமே ஜன்மானி –வேத்யன் -சன்மம் பல பல செய்து வைதிக அக்ரேசர்-
-பகவத் திருவவதாரம் அசங்க்யேயம்-
அவற்றுள் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் பரம பிரதாந்யம் -மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து –மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும்
உலகோர்க்கு ஒரு சேம வைப்பாக ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் அருளிச் செய்ததே தனிச் சிறப்பாகும் –
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்திலும் -மித்ரா பாவேன சம்ப்ராப்தம் நத்யஜேயம் –சக்ருத்தேவ பிரபன்னாய –அபயம் ததாமி –இத்யாதி ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் இருந்தாலும்
-பரம வேதார்த்த சாரார்த்த கர்ப்பிதமான ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் திருவவதரித்தது -ஸ்ரீ கீதாசார்யனாக ஆசைப்பட்டு திருவவதரித்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்திலே தான் –

பாரத பஞ்சமோ வேதா –மஹத்வாத்-பாரவத்வாச்ச -மஹா பாரதம் உச்யதே –கோஹ்யன்யோ புவி மைத்ரேய மஹா பாரத க்ருத்பவேத் –
விஷய கௌரவத்தாலும் –பிரபந்த கௌரவத்தாலும் –வக்த்ரு கௌரவத்தாலும் –பரம பிரமாணம் ஆகும் மஹா பாரதம்
ஸ்ரீ வேத வியாசர் பகவான் சம்சாரிகளுக்குக் கொடுத்த மஹா பாரதம் சம்சார விமோசகம் இ றே –
வங்கக் கடல் கடைந்து அமரர்க்கு அமுதம் ஈந்தான் ஆயர் கொழுந்து -அது பந்தமாயிற்று
சமயக் நியாய கலா பேன மஹதா பார தேன ச
உபபப்ருஹ்மித வேதாய நமோ வ்யாசாய விஷ்ணவே -என்று அருளிச் செய்தார் ஸ்ரீ மஹா பாரத வைபவத்தை ஸ்ருதி பிரகாச பட்டர் –
அம்மஹா பாரதமே கோது அசாரம் என்னும்படி யாய்த்து ஸ்ரீ கீதை –

வேதேஷூ வே பௌருஷம் ஸூ க்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷூ மனுவம் -பாரதே பகவத் கீதா புராணேஷூ வைஷ்ணவம் -எண்ணக் கடவது இ றே –
கீதா ஸூ கீதா கர்தவ்யா கிமன் நயு சாஸ்திர சங்க்ரஹ யா ஸ்வயம் பத்ம நாபச்ய முக பத்மாத் விநஸ் ஸ்ருதா–இத்யாதிகளால் ஸ்ரீ கீதா பிரபாவம் ஸூ பிரசித்தம்
வேத வியாசர் ஸ்ம்ருதே ச -1-2-6- என்றும் -ஸ்மரன் நிச -4-1-10-என்றும் ஸ்ரீ கீதையை சம்வாதி பிரமாணமாக காட்டி அருளினார் இ றே –

பார்த்தம் பிரபன்னம் உத்திச்ய சாஸ்திர அவதரணம் க்ருதம்-என்று ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹத்தில் ஆளவந்தார் அருளிச் செய்கிறார் –
உத்திச்ய -என்றது -வ்யாஜி க்ருத்ய -என்றபடி
அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி
-ஆழ்வார் திருவாக்கை ஒற்றி ஆளவந்தார் அருளிச் செய்கிறார்
நாட்டார் அன்ன பாநாதிகள் எல்லா வற்றாலும் கார்யம் உடையராய் இருப்பார் -அறிவு ஒன்றிலும் யாய்த்து குறைவு பட அறியாதது –
சாஸ்த்ரார்த்த ஞானம் இல்லாமையே யன்று -அறிவில்லாமையைப் பற்றி குறைவும் இன்றிக்கே இருக்கும்
சம்சாரிகள் படும் அனர்த்தத்தைக் கண்டு ஆற்றாமையாலும் மிக்க கிருபையாலும் இ றே பகவான் கீதோபதேசம் செய்து அருளிற்று
இவன் உபதேசத்துக்கு ஆஸ்ரித வ்யோமோஹமும் ஒரு காரணம் ஆகுமே
அர்ஜுனனுக்கு தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும் பிரபத்யுபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காக -பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்
மால் என்கோ–என்ற இடத்து நம்பிள்ளை ஈடு
-உபநிஷதம் உதாராம் உத்வமன் பாண்டவார்த்தம் -சரணம் உபகதான் நஸ்த்ராயதே சார்ங்க தந்வா –தாத்பர்ய சந்த்ரிகா –
ஆக அகல் ஞாலத்தவர் அறிய கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமில் ஆதி பகவன் உபதேசித்து அருளியது ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் –

சார சாஸ்த்ரார்த்தமான ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரத்திலே பல பல சாரார்த்தங்கள்-மாறன் அன்று ஓதிய வாக்கு –திருமழிசை பிரான் –
வார்த்தை அறிபவர் -நம்மாழ்வார் –திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -ஆண்டாள்
தே து சரமம் வாக்யம் ஸ்மரன் சாரதே-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சாரோத்தரம் -என்று இ றே பெரியோர் இது தன்னை அனுபவித்து உள்ளார்கள் –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி மாசுச —
தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பண்ணப் பிறந்தவன் தானே இந்த ஸ்லோஹத்தில் சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்னைப் பற்று என்கையாலே சாஷாத் தர்மம் தானே -என்கிறது –

பர தத்வமும் -பரம ப்ராப்யமுமானவன் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே எனபது சகல வைதிக சம்மதம் -ஆயினும் ஹிதாம்சத்திலே இ றே விசாரம் உள்ளது –
கர்மம் ஞானம் பக்தி பக்தி பிரபத்தி -இத்யாதிகளாக தர்மாந்தரங்கள் பலவாறாக சாஸ்திர சம்ப்ரதாய சித்தங்கள் –
அதிலே இ றே நிஷ்கர்ஷம் தேவைப்படுகிறது -அத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளும் ஸ்லோஹமே சரம ஸ்லோஹம்-
இனி இதுக்கு அவ்வருகு இல்லை என்னும் படியான சரம உபாயத்தை அருளிச் செய்கையாலே சரம ஸ்லோஹம் என்று இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது -தேசிகன் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -ரஹச்ய தம உபாயத்தை ச்ரோதவ்ய சேஷம் இல்லாதபடி உபதேச பர்யவசானமாக சரம ஸ்லோஹத்தால் சகல லோக ரஷார்த்தமாக அருளிச் செய்கிறான் ஸ்ரீ கீதாசார்யன்
யே ச வேத வயதோ விப்ரா யே ச அத்யாத்ம விதோ ஜநா — தேவ தந்தி மஹாத்மநம் க்ருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் –
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம –
திருவாய்மொழியில் முதல் பத்தால் -ஸ்ரீ மன் நாராயணனே உபாயம் -என்றும் -இரண்டாம் பத்தால் -அவனே பிராப்யன் என்றும்
மூன்றாம் பத்தால் அவன் திவ்ய மங்கள விசிஷ்டன் என்றும் அறுதியிட்டு மேல்
நான்காம் பத்தால் மற்றை பிராப்யங்கள் ப்ராப்ய ஆபாசங்கள் –உண்மையான ப்ராப்யங்கள் அல்ல என்று மூதலித்து-
பகவானைத் தவிர மற்ற உபாயங்கள் பிராபக ஆபாசங்களே என்றும் மூதலித்து அருளுகிறார் –
ஷட்பி ஸ்வாம் பஞ்ச மாத்யை அந்தரகதிதா ஆசசசேஷ மு நீந்த்ர-என்ற சார வாக்கியம் அனுசந்தேயம் –
சர்வ தர்மாம்ச்ச சந்த்யஜ்ய சர்வ காமாஞ்ச சாஷரான் லோக விக்ராந்த சரனௌ சரணம் தேவ்ரஜம் விபோ -என்று இ றே புராண நிஷ்கர்ஷம்

ஸ்ரீ கீதா சரம ஸ்லோஹமே-கீதா சாரம் –அவனே சாஷாத் தர்மம் -என்பதே கீதா சாரார்த்தம்
உந்தனைப் பிறவி பெரும் தனை புண்ணியம் யாம் உடையோம் என்று இ றே ஆண்டாள் அறுதி இட்டு அருளுகிறாள்
சாதனமும் சரண நெறி யன்று உனக்கு என்று இ றே தூதனும் நாதனுமான ஸ்ரீ பார்த்த சாரதி கீதாசார்யன் அர்ஜுனனுக்கு அறுதி இட்டான் –

சரம ச்லோஹத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் -மாம் -என்று தன்னுடைய சௌலப்யத்தை வெளியிட்டான்
-இது ஆஸ்ரயண சௌகர்ய ஆபாதகமான குணம் –
வ்ரஜ -என்று ஆஸ்ரயண விதாயகம் இ றே பூர்வார்த்தம் –
நம்மாழ்வாரும் கடி சேர் துழாய் முடி கண்ணன் கழல்கள் நினைமினோ -4-1-3- என்று மாம் -உடைய அர்த்தத்தை வெளியிட்டு அருளினார் –

சரம ஸ்லோஹத்தில் உத்தரார்த்தில் -அஹம் -என்று தன்னுடைய பரத்வத்தை வெளிட்டான்
-இது ஆஸ்ரய கார்ய ஆபாதகமான குணமாகும்
மோஷயிஷ்யாமி-என்று இ றே மேலில் வார்த்தை -அவனுக்கு எளிமை இல்லையேல் நாம் அவனை ஆஸ்ரயிக்க முடியாது –
அவனுக்கு மேன்மை இல்லையேல் நம் கார்யம் அவனால் செய்து தலைக் கட்ட இயலாது –
காருணீகன் இ றே ஆஸ்ரயணீயன்-சக்தன் இ றே கார்யாகரன் -ஸ்மர்த்த காருணிக விஷயம் இ றே பகவத் விஷயம் –
தேர் மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான் ஆகிலும் தார் மன்னர் தகங்கள் தலை மேலான் இ றே -இதிலே பராவர சப்தார்த்தம் –

கையும் உழவுகோலும் பிடித்த சிறு வாய்க்கயிரும் சேனா தூளி தூசரிதமான திருக் குழலும் தேருக்குக் கீழே நாற்றின திருவடிகளுமாய்
நிற்கிற சாரதியான தான் -என்றான் -மாம் என்று நித்ய சம்சாரியாய் போந்த இவனை -சரணம் என்றதே கொண்டு நித்ய ஸூரி பரிஷத்துக்கு
ஆளாக்குகிற சர்வ சக்தித்வத்தை -அஹம் -என்று காட்டுகிறான் என்பர் நம் பெரியோர்

சேயன் மிகப் பெரியன் அணியன் சிறியன் மாயன் -என்றார் இ றே திருமழிசை பிரான்
மாம் -என்ற சௌலப்யமும் அஹம் என்ற பரத்வமும் -ஸ்ரீ மத்வத்தாலே யாகிறது -ஆகையால் மாம் என்கிற இடத்தில் ஸ்ரீ மானே கூறப்பட்டான் என்பர் –
-மாதவ பக்தவத்சல -ஸ்ரீ கர்ப்ப பரமேஸ்வர —என்றும் பரதவ சௌலப்ய நிதானம் ஸ்ரீ மாதவம் என்று காட்டப்பட்டது
திருவுடை யடிகள் -திருமகளார் தனிக் கேள்வன் –பெருமை யுடைய பிரான் -என்று ஸ்வாமித்வமும்
கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -திருவின் மணாளன் என்னுடைச் சூழல் உளானே -என்று சௌலப்யமும் –
அவற்றின் அடியான ஸ்ரீ யபதித்வமும் கூறப்பட்டது இ றே

ஆக -சரம ஸ்லோஹத்தில் கூறப் பட்ட பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே – ஏஷ நாராயணனே–ஸ்ரீ மான் ஆகாதோ மதுராம் புரீம் என்னா நின்றது இ றே
உத்தரார்த்தத்தில் அஹம் என்று ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தனான தன்னையும் -தவா -என்று அறிவு ஒன்றும் இல்லாத இவனையும் நிர்தேசித்தால்
ஒரு மேட்டுக்கு ஒரு பள்ளம் நேராம் இ றே
குண துங்க தயா தவ ரங்கபதே ப்ருச நிம் நமிமம் ஜனம் உன்னமய-என்று அருளிச் செய்தார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய -என்ற பிறகு மாம் என்றான் -அது தர்ம நிவர்த்தக வேஷம்
-சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி என்றதற்கு முன்னே அஹம் என்றான் -இது அதம நிவர்தகமான வேஷம் –
மாம் என்று இவன் கால் தன தன தலையிலே படும்படி கூறினான் -அஹம் என்று தன கால் அவன் தலையில் படும்படி கூறுகிறான்
மாம் -என்று கையும் உழவு கோலுமான வேஷம்
அஹம் என்று கையும் திரு வாழி யுமான வேஷம்
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் இ றே –
ஆப நிவ்ருத்தியான விரோதி நிவ்ருத்தி சொன்னது இஷ்ட பிராப்திக்கும் உப லஷணம் என்பர்
அநிஷ்டம் தொலைந்த வாறே -சேது பங்க ஸ் ரோத பர ஸ்ருதி நியாயத்தாலே இஷ்ட பிராப்தி தன்னடையாம் என்றும் கூறுவார் –
பிரபன்னனுக்கு பாவ நிவ்ருத்தியில் பக்தனைக் காட்டிலும் ஏற்றம் உள்ளதாகையால் அது தனித்து கூறப் பட்டதும் என்றும் சொல்லுவர்
–பக்தி பிராரப்த வ்யதிரிக்தாக நாசி நீ-பிரபத்தி பிராரப்த ஸ்யாபி நாசி நீ -என்று இ றே சாஸ்திர நிஷ்கர்ஷம் இருப்பது
முக்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் ஏத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -என்று இவ்வளவில் கூறப்பட்டது

இதுவே கீதா சாரம்
———————————————————————————————
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் -சாரம் –

September 27, 2015

அறிவினால் குறை இல்லா –நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்தான்
அர்ஜுனன்  வியாஜ்யம் -கன்றுக்கு கொடுக்கும் பால் நமக்கும்
சு கீதா -பெண் பால் சொல்
உபநிஷத் தேனு பெண்ணாகா
மாலை இசை உடன் தொடுத்த
இசைப்பா

சேயன் அணியன் -சிரியன் மிகப் பெரியன் ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்றான் -மாயன் -அன்று ஓதின வாக்கு –

கரும்பின் தோகை போலே கீதா சாஸ்திரம்
அவதாரம் வேர் போலே –
பால சேஷ்டிதம் -நாடு பாகம் -நிறைய அனுபவம்  -அருளிச் செயலில்

இரண்டும் கண் போலே
கீதை
விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம அத்யாயம்

-சாரம் இரண்டும்
கீதை பொருளை சொல்ல வந்ததால் ஏற்றம் இதுக்கு
700 ஸ்லோகம்
பீஷ்ம பர்வம்
சேனைகள் நடுவில்
புருஷ சூக்தம் -வேதங்களில் போலே
தர்ம சாஸ்திரம் மனு தர்ம சாஸ்த்ரம்
பாரதம் -கீதை 125000 லஷம் ஸ்லோகங்கள் உள்ள பாரதத்தில் இது சாரம்
விஷ்ணு புராணம்
திரட்டு பால் போலே கீதை

பராசரர்  வியாசர் சுகர் -பரம்பரை -கை தொழும் பிள்ளையை பிள்ளை -தெள்ளியீர் பதிகம்
கிருஷ்ணன் கடைந்தது திருப் பாற் கடலை
கிருஷ்ண த்வை பாதாயநர் மதி மந்தர பர்வதம் நட்டு
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம்   மறை பாற் கடல் நாக்கு பர்வதம்
பாம்பணை பள்ளியான் அன்பர் ஈட்டம் ஆனந்த பட -கழல் அன்னி சென்ம விடாய்க்கு நிழல் இல்லையே –

விராட பர்வம் அர்ஜுனன் சக்தி விசேஷம்
தசானன் கோ க்ருகணம் வன பங்கம்
எதுக்கு -அடியைப் பிடி பாரத பட்டா -நான்கு இல்லை கேட்பதே புருஷார்தம்
வைசம்பாயனர் –
சுகர் பரிஷித் உபதேசம் போலே

பரமன் அடி பாடி நெய் உண்ணோம் உண்ணார்க்கு உண்ண வேண்டாம் இ றே -பிரபந்த வை லஷண்யம்
கண்ணனே அருள்
அதி சுருக்கமும் இல்லை விஸ்தாரமும் இல்லை 700 ஸ்லோகம்
திரட்டு போலே
கங்கா கீதா காயத்ரி கோவிந்தா -நான்கு ககாரங்கள்

அனுஷ்டுப் சந்தஸ் வெண்பா போலே 32 எழுத்துகள் -கண்ணன் சொல்லி வேத வியாசர் எழுதி வைத்து என்பர் –

பொறாமை உள்ளவர் இடம் சொல்லாதே
பக்தி இல்லாதவன் இடம் சொல்லாதே
பரிட்சை வைக்காமல் கண்ணன் கொட்டி
த்ரௌபதி விரித்த குழலை காண முடியாமல் கொட்டி
பதன் பதன் என்று -பட்டர்

வக்தா ஸ்ரோதா வை லஷண்யம் –
சாஸ்திர அர்த்தங்கள்
குடாகேசன் தூக்கம் வென்ற அர்ஜுனன்-ஊர்வசி வந்தாலும் தாயைப் போலே பார்ப்பான்-கேசவச்ய ஆத்மா -சகா
ஒரே படுக்கை
தத்வ ஹித பரம் உபநிஷத் /ஸ்ம்ருதி /
பிரஸ்தான த்ரயம் இம் மூன்றும்
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் மூன்றையும் சொல்லும் கீதை
மூன்று ஆகாரம் அவனே பரதவ வேஷம் தத்வம்
போக்யதா விசிஷ்டன் புருஷார்த்தம்
ஹிதம் -பிரசாத விசிஷ்டன்

ஆளவந்தார் சம்ப்ரதாயம் கொண்டு வந்ததே ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரம்
எத் பதாம்-ஆரம்ப ஸ்லோகம் -வஸ்து ஆனதே இவரால்
கீதார்த்த சந்க்ரகம்

அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
கண்கள் சிவந்து -தன்னைக் காட்டி ஆத்மாவின் சிறப்பை சொல்லி அருளி
ஸ்ரீயபதியாய் நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய்
கல்யாண குணா ஏக தானனாய்
அகில -நிகில
அமலன் நிமலன் விமலன் நின்மலன்
சீரிய நான் மறைச் செம்பொருள் –தரிக்க வைத்த பாண் பெருமாள்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -பன்ன பன்ன பணித்து பரண் இவன் என காட்டி அருளி

உபய லிங்க விசிஷ்டன் அடையாளம்
உபய விபூதி –
ஸுவ இதர சமஸ்த வஸ்து விலஷணன்
ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
தரித்திரன் –

ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபமாய் –

பஞ்ச கோசம் -அன்னம் -பிராணன் -மநோ -விஞ்ஞானம் ஆனந்தம்
உணர் முழு நலம்
முழு உணர்
முழு நலம்
சர்வஞ்ஞ்த்வம்
அநந்த திரிவித பரிச்சேத ரஹீதன் காலம் -தேசம் -உருவம் வஸ்து
உத்தி –  சமுத்ரம் கல்யாண குண கடல்
ஸ்வா பாவிகம் இயற்க்கை வந்தேறி இல்லை
அநவதிக அள்ள அள்ள குறை இல்லாத ஆரா அமுதம்
அதிசய மாகாத்ம்யம்

குண ராசி சொல்லி அருளி
அடுத்த சூர்ணிகை திவ்ய மங்கள விக்ரகம்   -ஸ்வரூப குணங்கள் விட
வேதாந்தம் அப்படி அப்படி ஸ்வரூப குணங்களை காட்டும்
ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ரூப குணங்களையே சொல்லி நம்மை ஈர்க்கும்

அஸ்த்ர பூஷண அதிகாரம் பராசர மகரிஷி விஷ்ணு புராணம்
புருடன் மணி வரமாக கௌஸ்துபம்-ஸ்வரூப ரூபா குண விபூதி விளக்கி-

பர ப்ரஹ்மம்- சர்வ சாமானாதி காரண்யம்
புருஷோத்தமன் -சர்வ வை லஷ்ண்யம்
நாராயணன் – சர்வ அந்தராமி
சகல மனுஜ நயன-விஷயம் ஆக  அவதரித்து அருளி

பரம புருஷார்த்தமான கைங்கர்ய சாதனதயா பக்தி யோகம்அருளி
அர்ஜுனன்  வியாஜ்யம்
அங்கம் ஞான கர்ம யோகம்
அவதாரிகை

ச -அந்த பகவான் கல்யாண குணங்கள் மிக்க
சர்வேஸ்வர ஈஸ்வர -ஐந்து விரல்
அபுருஷன் அசித் தொடங்கி
புருஷோத்தமன் -எண்ணிலும் வரும்

உபய பிரதானம்
அர்ஜுனன் தேர் தட்டு
பிரணவம்
ராச கிரீடை
ஆழ்வார் ஆதி நாதர் திருக் கோயில்

சஜாதீய
விஜாதீய
சுவகத–மூன்றும்
பேதம் இல்லை -அத்வைதி நிர்குண நிர்விசேஷ ப்ரஹ்மம்
அநிர் வசநேயம்  -சின் மாத்திர ப்ரஹ்மம்
அறிவு  அறிவாளி அறியப் படும் பொருள் மூன்றும் இல்லை
அறிவு மட்டுமே
தந்தை -பிள்ளை உண்டே
சர்வேஸ்வரன் என்றாலே ஆத்மா வேற தான்
நியமிக்கப் பட வேண்டுமே
ஆத்மாக்கள் பலர்
விசிஷ்ட அத்வைதம் -பிரகாரி -பிரகாரம் –
கூடினது
அசித் சரீரம் -ஞான சூன்யம்
சைதன்யம் ஆத்மா
அத்வைதம் கொஞ்சம் கிட்டே
த்வைதம் ஆத்மா ஸ்வ தந்த்ரம் என்பதால்
சித்தி த்ரயம் சோழ தேசன் திருஷ்டாந்தம் ஆளவந்தார்
உனக்கே இல்லை எனபது இல்லை
உன்னைப் போலே இல்லை
பிரகாரி அத்வைதம்
பிரகாரத்திலும் அத்வைதி
நாமும் அவன் போலே
நம்முக்குள்ளும் வாசி உண்டே
இமே ஜனா பொது சொல் ஆத்மா -ஒரே சொல்லால் சொல்லலாம் ஆகாரம் ஒத்து இருக்கும்

லோகோ பின்ன ருசி –
சரீரத்தால் வேறு பாடு உண்டே
தேசிகன் பால் -ஒரே வர்ணம் பசு மாடுகள் பல நிறமாக இருந்தாலும் –
சரீரமும் கர்மாமும் வேறு படுத்தும்
சேஷ பூதன் ஆத்மா
புல்லாங்குழல் -ஸ்வரம் த்வாரம் வாசி போலே -ஒரே காற்று தான் –

பாரமார்த்திகம் -உண்மை
ஐக்கியம் இல்லை –
அவர் அவரே நாம் நாமே
கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் அங்கும்

பாரமார்த்திக நித்ய தத்வ உபதேச சமயத்தில்
பேதமே சித்தாந்தம்
அனுப பந்தி
வேதாந்தம்
தர்க்க ரீதியாகவும் காட்டி அருளி
புலி விரட்டி -சிஷ்யர் –
அனைத்தும் பொய் –
ஔபாதிக
ப்ரஹ்மத்துக்கே  அஞ்ஞானம்
ஓன்று என்று அறிந்து மோஷம்
உபாதி பட்டு பிரதி பிம்பம் சந்தரன்
உபாதியும் பொய் -சங்கரர்
பாஸ்கரர் உபாதி உண்மை –
ப்ரஹ்மம் குணம் யாதவ பிரகாசர் ஒத்துக் கொண்டு
குரங்கின் ஆசன  வாயைப் போலே கண் என்றார் –

தேகம் வேறு பட்டதால் பகு வசனம் -சங்கரர்
மரம் கிளை மேலே இருந்து வேரை அறுப்பது போலே

கண்டு கேட்டு உற்று -ஒவ் ஒன்றுக்கும் ஒவ்வாமை காட்டி அருளி
உபதேசமே -பொய்யா -விகல்பம்
தாத்பர்ய சந்த்ரிகையில் விளக்கி ரஷித்து கொடுத்த சம்ப்ரதாயம் –
பாதித அனுவிருத்தி
தண்ணீர் குடிக்காமல்
புடைவை உடுத்தாமல்
அஞ்ஞானம் -கண் நோய்
அவித்யா கண் நோய் பலவாக காட்சி கொடுக்கும் –

நித்யம் சாமான்ய ஞானம் பிறந்து
கர்மம் அனுஷ்டித்து
த்ரிவித த்யாகம் உடன் அனுஷ்டித்து
அனுஷ்டானம் சித்த சுத்தி பெற்று
ஆத்மா சாஷாத்காரம் பெற படிக் கட்டுகள்
நத்வே –2-12 ஸ்லோகம்
நான் நேற்று இருந்தேன் அல்லேன் எனபது இல்லை
பவிஷ்யாம் நாளைக்கு இருப்போம் அல்லோம் என்பதும் இல்லை
பாதித அனுவ்ருத்தி -ஓன்று -அஞ்ஞானம்
த்வி சந்திர –கண்ணில் நோய் -இரண்டாவது விகல்பம் பார்த்தோம்
மகா வாக்கியம்
தத் த்வம் அஸி
ஸ்வேதகேது பிள்ளைக்கு  உத்தாலகர் வார்த்தை-

ஐக்கிய ஞானமும் -அத்விதீய ஞானம் -அபேத ஞானம் –
பேத ஞானமும் பொய் தானே
இரண்டும் அவித்யையால் பிறந்தது
ஆசார்ய சிஷ்ய பாவமும் ஒவ்வாதே
பிரதி பிம்பம் -கண்டு
நான் -என் பிரதி பிம்பம் -புத்தி சுவாதீனம் மூன்றும் அறிவோமே
பேச மாட்டோமே பிரதி பிம்பத்துடன் –
அவித்யையும் பொய் -அத்வைதம்
உபாதி இல்லையே –

ஸ்வரூப ஞானம் -சுயம் பிரகாசம்
தர்ம பூத ஞானம்
ஞான ஸ்வரூபமாய்
ஞான குணமாய் -இரண்டு ஆகாரம் உண்டே

வேத விசாரம் –
பெரிய சித்தாந்தம் -அனுபபத்தி ஏழும் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளிஜிஞ்ஞாச அதிகரணம் அவதாரிகை
சப்த வித அனுபபத்தி ஒவ்வாமை
ஆஸ்ரய அனுப பத்தி
திரோதான
ஸ்வரூப
அநிர் வச நீயா
பிரமாண
நிவர்த்தாக
நிவ்ருத்தி

சத் பாவம் -அசத் பாவம்
தேகாந்தர  பிராப்தி -ஆத்மா சரீரம் பாவம் -ஷட் பாவ வேறு பாடு இல்லையே

நித்யம் -வ்யாபகத்வம்
ஏக ரூபம்
அவயவங்கள் கூட இருப்பதால்
போத்ருத்வம் -ஷேத்ரஞ்ஞன்
அப்ரமேயம் -அறியும் ஆத்மா

பஷ்யம் சாத்தியம் ஹேது அனுமானம்
மலை நெருப்பு புகை

தார்க்கிக் சிம்மம் தேசிகன் பர பஷ நிரசனம்

சப்த ஸ்பர்சாதிகள் அவயவம் இல்லா ஏக ரூபம்
பூநிலா ஐந்துமாய்–ஒன்றுமாய் – -இவை அநித்தியம்
மகான் அகங்காரங்கள் அப்படி -இவை அநித்தியம் வ்யாப்தி இல்லாமல்
இப்படி ஆஷேபம் செய்ய
த்ரவ்யம்
குணம் கோஷ்டி -சப்தம் ஸ்பர்சாதிகள்

இரண்டாம் அத்யாயம்
11-12-13 ஆத்மா நித்யத்வம் தேகம் அநித்தியம் –
11 -அவதாரிகை
12 நித்யம்
தேகம் அநித்தியம் 12
14–15- பொறுத்துக் கொள்ள சீத உஷ்ண சுகம் துக்கம் அநித்தியம்
16 25 ஆத்மா நித்யம் தேகம் அநித்தியம் விளக்கி தத்வ தர்சன
இது காறும் சொன்ன வற்றால் சோகம் படாதே
26 27 28 -பிரதி பஷ நிரசனம் -சாறு வாக மதம்
29 ஞானி பெருமை சொல்லி
கோடியில் ஒருவன் பார்க்கிறான்
அதிலும் கோடி யில் ஒருவன் பேச
அதிலும் கோடி யில் ஒருவன் உணர்கிறான்
30 சமமான ஆகாரம்
31-சு தர்ம அதர்ம வியாகுலம் தவிர்த்து
34 வரை
35 36 37 சிநேகம் எங்கே காட்ட வேண்டும்
அன்பை பார்க்க
யுத்தம் ஆரம்பம் ஆனபின்பு ஆஸ்தான சிநேகம்
38 கர்ம யோகம் -சுக துக்கம் லாபம் அலாபம்
யுத்தத்தின் பொருட்டு
போவான் போகின்றாரை
கர்த்தா அல்லை -அடுத்த விஷயம் ஆவலைத்தூண்ட
39 -கர்ம யோக மாகாத்ம்யம்,52 வரை இதே
53 54 -ஸ்தித பிரதிஞ்ஞன் ஞான யோகம் சொல்லி நிறுத்தி விட்டான்
அடுத்த விஷயம் ருசிக்க இதுவும்
கொண்டாடி -சொன்னதை கேட்டாய்
அசலஞ்சனமான புத்தி
ஞான யோகம் அத்தை விட
ஞான யோகி பற்றி
பெருமை சொல்லி அது போல ஆக தூண்டி
55-
58 நான்கு தசைகள்
அனுஷ்டிக்க இடையூறு
78 ஸ்லோகம் வரைஞான யோகம் விளக்கி
புத்தி மோஹம் செய்தாய்
ஸ்ரேயஸ் எது
இரண்டில் ஓன்று நிச்சயப் படுத்தி சொல்லு

சாங்க்யம் நித்யம் ஆத்மதத்வம் நித்யம் 30 ஸ்லோகம் வரை
கர்ம அனுஷ்டானம் மோஷ சாதனம் மேலே
உபாயம் அனுஷ்டிக்க அதிகாரம் தேவை

சாங்க்ய யோகம் இதுக்கு இதனால் பெயர்
மூன்றாவது கர்ம யோகம்

சர்வ கர்ம சமாராதனாய் -12 -அத்யாயம் -காண்டம் கர்ம பாகம்
அடுத்து சர்வ தேவதா -தேவ பாகம்
அந்தர்யாமி நாராயண -ப்ரஹ்ம பாகம்
ஆக 20 அத்யாயம் காண்டம் –

மனஸ் வேற புத்தி வேற
மகான் மூலம் புத்தி
அதனால் மமகாரம் அஹங்காரம் தொடர்பு

அவாந்தர பலங்களில் சம புத்தி
இறுதி பலத்தில் த்யாஜ்ய புத்தி
ஐவர் உண்டே ஆத்மா பிராணன் இந்த்ரியங்கள் மனஸ் பரமாத்மா கார்யம் செய்ய

பிரதான பல த்யாக
அவாந்தர புத்தி சமத்வ புத்தி
புத்தி யோகம் உடன் கூடிய கர்ம யோகம்  உத்கர்ஷம் -மோஷம் ஹேது -நிகில சாம்சாரிக்க துக்கம்
பரம புருஷார்த்த மோஷம் ஹேது

ஞானம் தான் சாதனமும்  பலமும்  கர்ம யோகத்துக்கு
சாமான்ய அறிவு
பரி பக்குவம் ஆனபின்பு
ஆத்மா ஞான மாயன்
சாமான்ய ஞானம் கொண்டு கர்மா யோகம் தொடங்கி
ஞான யோகம் அடைகிறோம்  –

பிரயத்ன தசை முதல் நிலை இந்த்ரியங்களை இழுத்து யஜமான சம்யா
வ்யதிரேகா சம்யா- வாசனை ஒட்டி இருக்கும் வேறுபடுத்தி அறிந்து கழுவி விட -அடுத்த நிலை
மனஸ் விலக்கியது அடுத்த
மனஸ் வாசனை விலக்குவது வசீகார சம்யா இறுதி நிலை
ஜித பிராஞ்ஞன் நான்கு பெயரையும் கண்ணன் பிடிக்கும் என்கிறார் –

நிர் அஹங்காரம் முதல் படி ஆத்மாசஷத்காரம் -நான் செய்தேன் என்கிற எண்ணம் இன்றி
நிர் மமகாரம் -என்னது என்ற எண்ணம் விட்டு
அப்படியானால் ஆசை போகுமே -பீத ராகம் இன்றி
பலம் ஆசை போனால் விஷயம் போகுமே
அப்புறம் ஆத்மசாஷ்ஹாத்காரம்
கூர்மம் போலே அஹங்காரம் இன்றி அடக்கி
விஷயான் வர்ஜ-
அவரோஹனம்
விஷய அனுபவம் தொலைய
ஆசை விட்டு
என்னுடைய மமகாரம் விட்டு
அஹங்காரம் விட்டு –

ஆத்மா தர்சனம் பக்திக்கு அங்கமே -ஹர்ஷம் சோகம் தவிர்த்து -பரவித்யை அங்கம் –
பிரத்யக் ஆத்மா ஸ்வரூபம் -தனக்கு தானே பிரகாசிக்கும் ஆத்மஞானம்
கடவல்லியிலேயும் இப்படி சொல்லிற்று
அத்தை விளக்கவே கீதா ஸ்லோகம்
ஒரே சப்தம் மாற்றி
ந ஜாயதே பிறப்பதும் இல்லை அழிவதும் இல்லை
ஆசை தூண்டி
அவனே பரமாத்மாவின் சரீரம்
அநூர் அணியான் -மகதோ மகியான் ஆத்மா குஹைக்குள் இருப்பவன் –

உபாசனம் சொல்லி –
யாரை வரிக்கிரானோ அவனுக்கு காட்டி
நாயமாத்மா சுருதி
ச்நேஹம் பூர்வ பக்தி
பிரீதியே சிநேகம்
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம்
விஞ்ஞானம் சாரதி
மனஸ் கடிவாளம் –
ஆறு வாக்யங்கள் கடவல்லியில் அங்கு அங்கு இருப்பதை சேர்த்து -ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் –
பர வித்யை கடைசி பலம் -7 அத்யாயம் பக்தி யோகம் அருளி
6 வரை ஆத்மா தர்சனம் சொல்லி

ஜனார்தனன் கேசவன் சப்தம் வைத்தான் அர்ஜுனன்
உன்னுட்டைய பிரயோஜனத்துக்கு என்னை உபயோகித்து

இஷ்டான் போகான் -தேவர்கள் தங்கள் இஷ்டமான போகங்களை ஆராதனதுக்கு அருள
அன்யதீயே தத் பிரயோஜநாயா -வஸ்து ஸு புத்தி பண்ணி ஸூ போஷணம்   செய்வது திருட்டு

அன்னம் சுழல் சக்கரம் -குரு பரம்பரை போலே  அன்ன பரம்பரை
ஆராமம் தோட்டம்
இந்த்ரியாராமன்
ஆத்மா ராமன்
ஈடுபாடு -திருப்தி- சந்தோசம் மூன்று நிலை

த்ரீ லோகேஷூ -மூன்று யோனி-ஸ்தாவாரம்-கண்டு பின் பற்றுவார்  இல்லையே
தர தமம் ஸ்ரேஷ்ட தமம் -சாஸ்திரம் அறிந்து அனுஷ்டித்து பிறர் புலந்து பின் பற்றும் படி
வாசுதேன் பிள்ளை -நம்பி பின் பற்றுவர்
அதானால் கர்மம் செய்து காட்டி அருளி

அசக்தி
லோக ரஷை
குணத்தின்
சர்வேஸ்வரன் தலையில் ஏத்தி
ஆளவந்தார் ஸ்லோக வாக்கியம் படி ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்களை பிரித்து அனுபவிக்க வேண்டும்

உக்தாயா -கர்ம யோகம் யுகத சமாச்ரையன்
கர்ம யோகம் நேராக
சமாசரண் நன்றாக நடத்திக் கொண்டு

கர்த்தா சாஸ்த்ராத்வத்வாத்-கர்த்தா அல்லன் குணங்கள் தூண்ட –
அதுவும் அவன் நிர்வாகம்  எனபது அடித்த நிலை –
பராரத்து-சூத்ரம்  -அந்தர் ஜுரம் நீக்கி விரோதம் தவிர்த்து –

குணங்கள்  தலையில் ஆரோபித்து
ந்யச்ய -திருவடிகளில் சமர்ப்பித்து -சரீரம் தயா -என்கிற புத்தி
கொல்லை அரக்கியை மூக்கரிந்திட்ட குமரனார்
சொல்லு வார்த்தை பேச்சு -மூன்று சரம ஸ்லோகங்கள்

கர்த்ருத்வம் பரார்த்தம் -து காரம் வேறு  பாடு தோற்ற   சுருதி சொல்லுகிற படியால்

ரத்னமணி போலே இறுதி 7 ச்லோஹங்கள் -37 ஸ்லோகம் முக்கியம்
-காமம் ஆசையே குரோதத்துக்கு காரணம்
எத்தனை தீனி போட்டாலும் நீங்காத ஆசை

அக்னி புகை
கண்ணாடி தூசி
கர்ப்பம்
மூன்று உதாரணங்கள்
பிரபலம் காமம் ஆத்மா சம்பந்தம் காட்ட
துர்லபம்
அனலம் போதாது பேராசை
அவனாலே தான் போக்கிக் கொள்ள முடியும் காட்ட

தர்ம பூத ஞான சுருக்கம்
ஆத்மஞானம் மறைத்து
விஷய ஞானம் மறைக்காமல்

பர பிரத்யனத்தில் இருந்த ஆழ்வாருக்கு
பரமாத்மாவை பற்றி அருளி
பின்பு ஜீவாத்மா பற்றி கண்கள் சிவந்து
இங்கே அர்ஜுனன் சுயத்ன த்தில் இருந்ததால்
ஆத்மா சாஷாத்காரம் சொல்லி பின்பு பரமாத்மா சாஷாத் காரம் அருளுகிறான்
நித்ய நிருபாதிக சம்பந்தம் -அவனது

ஏகத்வம் பிரகாசத்வம் அனுகூலத்வம் -ஸ்வரூப நிரூபிதக தர்மம் -இன்னது
நிரூபித்த ஸ்வரூப தர்மம் -இனியது
அணு மாதரம் கர்த்தா போல்வன

இந்த்ரியம்
மனஸ்
புத்தி
காமம்
விரோதிகள் படிக்கட்டு -விஷயங்கள் ஆத்மா பரமாத்மா
சேர்த்து கடோ உபநிஷத் -வசீகார பிரக்ரியை

அவதார ரகசியம் அறிந்த பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கும் பிரபன்னன் போலே சரீர அவதானத்திலே பரம பிரா ப்தி
ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம் -சங்கை இல்லாமல் அறிந்தவன்
ஐயம் திரிபுர -மறு ஜன்மம் அடைய மாட்டான்

பிறந்தவாறும் -இரண்டாவது ஆறு மாசம் மோகம்
கண்கள் சிவந்து மூன்றாவது
கிடந்த வாறும் நின்றவாறும் இருந்தவாறும்
அர்ச்சை –
விபவம்
தொட்டிலிலே

கர்ம -விகரம -அகர்ம-
முதல் பத்து ஞானம்
ஞான பலன் பக்தி இரண்டன் பத்து
பக்தி தூண்ட கைங்கர்யம் மூன்றாம் பத்து -கீதாசார்யன் அருள் கொண்டே அருளினான் மாறன்
பஸ்யதி-உணர்ந்து
மனஸ்
உறுதி
ஞானம்
புத்தி -தர்ம பூத ஞானம்
மனஸ் நினைவின் இருப்பிடம்
மனஸ் என்னுடையது அஹங்காரம்
நினைப்பது சித்தம்
மனஸ் உறுதி  கொண்டால் புத்தி
சித்தம் அடக்கி -நினைவு அடக்கி
அத்யவசாய -உறுதியான எண்ணம் புத்தி
அபிமானம் -அஹங்காரம் விட்டு
சிந்தனை
மூன்று நிலை மனஸ் –

போக்கியம்
போக உபகரணம்
போக ஸ்தானம்
மூன்றிலும் ஆசை இல்லாமல் -இங்கே –
பரம பதத்தில் மூன்றும் உத்தேச்யம் கதய த்ரயம்
புலன் அடக்கம்-

யத்ருச்சா லாப சந்துஷ்டா -கிடைத்ததை கொண்டு திருப்தி
துவந்தம் -சுகம் துக்கம் சீதம் உஷ்ணம் விகாரம் இல்லாமல்
மாத்சர்யம் இல்லாமல் அசூயை
சம புத்தி தோல்வியோ  ஜெயமோ
நான்கையும்   சொல்லி
கர்மாவை செய்தாலும் சம்சாரத்தில் ஒட்டா மாட்டான்
22 ஸ்லோகம் 4த் அத்யாயம்
ஞானாகாரமாக பார்ப்பவன்-

21-24 ஸ்லோகம் ஒரு பிரகரணம்
கர்மம் ஞானம் ஆகாராம் விளக்கி
ஆத்மா யாதாம்ய ஞானம் உடன் கர்மம் செய்து -ஞானாகாரம் ஆகும் –
கர்ம உபகரணங்கள் ப்ரஹ்மாத்மகம் என்ற ஞானம் கொண்டு செய்தாலும் -அதுவும் கர்மா ஞானாகாரம்

கர்ம யோகம் – பல வித  முறைகள் அடுத்த பிரகரணம்

25 ஸ்லோகம் தொடங்கி
ஊற்றம் ஒவ் ஒன்றிலும்
நாயனார் திவ்ய தேச குணங்கள் காட்டியது போலே
தெய்வ ஆராதனம் முதல் வகை
நித்ய திருவாராதானம் -சாஸ்திர வசப் பட்டு
யக்ஞம் செய்து ஹவிஸை கொடுத்து -சற்றுக் முதலான உபகரணங்களால் கொடுத்து ஹோமம் செய்வதில் ஊற்றம் –

பீதி இல்லாமல் ப்ரீதி உடன்
த்வாரகை திருவாராதனம் போலே

விஷயங்கள் இந்திரியங்கள் புலன் அடக்கம் மனஸ் ஆகுதி கொடுப்பது அடுத்து அடுத்த நிலை
ஆத்மா யாதாம்ய ஞானம் இதை தூண்ட

திவ்ய தேச வாசம்
வேத அத்யாயனம்
அர்த்தம் அறிய முயல்பவர்கள்
பிராயாணம்   –

லஷணம் -ஞானாகாரம் அறிந்து
13 -வகை -பேதம் -தேவ  ஆராதனம் -பிராணாயாமம் வரை -25-29-ஸ்லோகம்
புரிந்து கொண்டு
நித்ய நைமித்திய கருமங்களை பண்ணி ஆளுக்கு போக்கி ஊற்றம் உடன் கர்ம யோகம் செய்ய –
இனி ஞான பாக மகாத்மயம் அருளுகிறார் -33 ஸ்லோகம் தொடங்கி-ஞானச்ய மாஹாத்ம்யம் –

விசிஷ்ட வேஷம் -சரீரத்துடன் சேர்ந்து
நிச்க்ருஷ்ட  வேஷம் -ஆத்மா
ஞானா காரத்தால் சாம்யம் பரமாத்மாவுடன்-

கடல் கடக்க நாவாய்
ஆத்மா ஞானம் இல்லாதவன் கடலில் முழுகுவான்
ஓட்டை உள்ள ஓடம்
விறகு அடுப்பு உதாரணம்
அவசியம் அனுபவ நாச்யம்
ஞானம் என்னும் அக்னியில் எரித்து கொள்ளலாம் -37 ஸ்லோகம்

ஞானாக்னி கண்ணால் பார்க்க முடியாது
அத்தால் வரும் நிரதிசய ஆனந்தம் உணர்ந்தே அறிய முடியும்  –

ஒன்பது வாசல்
11 வாசல்
நாபி
101 நாடி உச்சி -பிராமரத த்வாரம்
ஏகாதச
எங்கும் சென்று எங்கும் வர –
ரராஜ புத்திரன் -ஆத்மா நிரதிசய ஆனந்த ரூபமாய் இருக்க
செய்வேனும் அல்லேன் செய்விப்பனும் அல்லேன்
சன்யாச அத்யாயம் ஐந்தாம்

கர்த்ருத்வம் பிரயத்ன ஆகாரம் ஞானம் கொண்டே முயல்கிறோம்
கர்த்தா சாஸ்த்ரத்வத்யாத் –

தேஷாம் -பகு வசனம் விசிஷ்டாத்வைதம்
உபக்கிரமம் பேசப் பட்டது விவரித்து –
பகுத்வம் உபாதி யாழ் ஏற்பட்டது அல்ல -அத்வைதி
உபாதியும் பொய் -சங்கர மதம்
யாதவ பிரகாசர் மதம்
அஞ்ஞானம் ஞானத்தால் மூடப் பட்டு
போன பின்பு தேஷாம் -இருப்பதால்

பிரியா பிரியங்கள் -சம நிலை முதல் நிலை
வெளி இந்த்ரியங்கள் அடக்கி -அடுத்த நிலை
தோஷ தர்சனம் பார்த்து மாற்றி
காம குரோத வேகம் குறைத்து
சமாதி நிலை யமம் அஷ்டாங்க யோகம்
போகம் போக  உபகரணம் போக ஸ்தானம் எல்லாம் ஆத்மாசாஷாத்காரம்
சர்வ பூதம் நல்லதே
அத்வேஷம் ஆபி முக்கியம்
விஷ்ணு கடாஷம்
யத்ருசா லாபம்
சாது சமாகம்
ஆறு படிக்கட்டுகள் போலே -விஜிதாத்மா -வந்து தலைப் பெய்தோம் –

ஆறாவது அத்யாயம்
ஐஞ்சு அர்த்தங்கள்
முதல் நான்கு முன்னுரை 28 ஸ்லோகம் வரை அப்யாசம்
அடுத்து 4 ச்லோககங்கள் வகை
அடுத்து 4
அடுத்து 8
இறுதியில் பக்தி ஒன்றே ஸ்ரேஷ்டம்
விஸ்வரூபம் காட்டுகிறான் சொல்ல வில்லை
சஷூஸ் கொடுத்து அருளினான் என்பர்

ஞானம்
விஞ்ஞானம்
அறிந்து அறிந்து தேறி தேறி
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம்
நிரூபித்த ஸ்வரூப விசெஷனங்கள் -ஸ்வரூபம் ஸ்வாபம் போலே

கூடஸ்தர்
கொல்லன் பட்டறை
மலை சிகரம்
சரீரங்கள் பிரவாஹம்
கூடஸ்த ஜீவாத்மா
சரீரம் விலக்கி பார்க்கும் குலம் கூடஸ்தர்

மண் கட்டி கல் ஸ்வர்ணம் சமமாகபார்க்கிறான்
அனுகூல ஞானம் ஆனந்தம் ஆகும்

ஆத்மா தனக்கு அனுகூலம்
தற்கொலை பண்ணுகிறவன் அணு கூலம் நினைத்தே செய்கிறான்
நினைவு தப்பாக இருக்கலாம்

சம தர்சனம் -சரீரம் தள்ளி பிரித்து  பார்த்தால் ஞான வடிவு தானே

முதல் ஒன்பது ஸ்லோகங்கள் கர்ம யோகி பற்றி சொல்லி
மேல் அப்யாசம் செய்வது சொல்லி
கூட்டம் இல்லா இடத்தில்
தர்ப்பம் மான் தோல் பட்டுத் துணி
சுத்த பவித்ரா தேசம்
ஆசனம் –
மனஸ் ஒரு நிலைப் படுத்து
சாமாஸ்ரைய –

-மச் சித்தா -அன்பு அவர் கண் வைத்து
மத பர -துளக்கமில் சிந்தை
13 ச்லோஹம்
பிரசாந்தா ஆத்மா -நிர்பயமாய் –

திருப் பாதம்
கமலபாதம் இரண்டும் மத சித்த மத்பர
ஆரா அமுதே-

பந்து -விபூதி
விபூதிமான் ஒரு கையிலும் விபூதி ஒரு கையிலும்
எப்படி சேர்ப்போம் என்கிற சிந்தனை பிராட்டிக்கு
சிந்தனை  -ஆத்மா சாஷாத் காரத்துக்கு அடிப்படை
மூளை முக்கியம் இல்லை
தர்மபூத ஞானம்தான் புத்தி
மனஸ் இந்த்ரியம்
புத்தி நல்லதை அறிவிக்க
மனஸ் நினைக்க
கர்மம் மூட

கர்மம் செயல்
செயல் கொண்டே போக்க வேண்டும்
கர்ம யோகம்
புத்தி  வளர
மனஸ் சுக்கு சொல்ல
அத்தால் கர்மம் போகும்
கர்ம யோகத்தின் முக்கியத்வம் மீண்டும் மீண்டும் சொல்ல
அது பாபம் தொலைத்து புத்தி வளர -ஆசார்ய உபதேசம் கிரந்தங்கள் மூலம்
அநிஷ்டம் தொலைத்து இஷ்டம் -வளர
சிந்தித்தால் தான் தொடர்பு தெரியும்
சூஷ்ம கட்டு -மயர்வற மதி நலம் அருளி
கட்டை கண்டு பயந்தால் தான் புத்தி நிலை நிற்கும்-

அகல்மஷம்-யோகம் பண்ண பண்ண வரும்
சாந்த மானசம் பெற்று
ப்ருஹ்ம பூதம் கிலேசம் தொலைந்து
ஞான விகாசம் பெற்று சுகம் அடைகிறான் –
கர்ம யோகம் -வேற -மூன்று வித த்யாகம் உடன் வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் செய்வதுகர்ம யோகம்
யோகம் ஆத்மாவை தொடர்ந்து காண்கை யோகம்  –
குருவி கடல் -முட்டை இழுத்து போக
நாரதர் நடக்கும் சொல்லிப் போக -கருடனை உதவ சொல்லி –
சிறகு அடித்த வேகம் பயந்து முட்டைகளை திரும்பிகடல் கொடுக்க –
உறுதி ஒன்றே வேணும் –
முயற்சி வினையாக்கும் திரு அருள் இருந்தால்
முயற்சி  திரு வினை ஆக்கும் அர்த்தம் –
26 ச்லோஹம் -சுகமாக பலன் அடைகிறான்

எப்போதும்
எளிதில்
அளவற்ற
அழிவற்ற
யோகம் அடைகிறான்
யோக அப்யாச விதி இத்தால் முடிகிறது -28 ச்லோஹம் வரை –
மற்ற நான்கும் 20 ஸ்லோகங்களில் அருளி
யோகி சதுர்தா – நான்கு வித
யோகம் முற்றும் நிலை விபாக நிலை –
நான்கும் சமதர்சனத்தின் நான்கு நிலை
எத்தை எத்தொடே எதனாலே -நான்கு விதம்
ஞான ஆனந்தம் வடிவு தானே எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் முதல் நிலை
ஏகம் சங்கரர் -சமம் நம் சித்தாந்தம்  -ஒன்றாக பார் வேற சமமாக பார்
சாம்யம் சித்தாந்தம் -ஐக்கியம் இல்லையே
தர்சனம் பேத ஏவச
சாம்யாபத்தி தான் பேச்சு
கர்மம் தொலைந்த நிலையில் பரமாத்மா போலே-அடுத்த நிலை
முக்த ஆத்மா ஸ்வரூபம் சரீரம் தொலைந்ததும்
ஞான விகாசம் ஏற்பட்டு
நிரஞ்சனா பரமம் சாம்யம் உபாதி
புண்ய பாபம் தொலைத்த பின்பு
இயற்க்கை நிலை ஆவிர்பாகம் ஞானம் விகாசம்
மூன்றாவது நிலை
கர்மம் கழிந்து எட்டு குணங்களில் சாம்யம் இரண்டாது
ஞான ஆனந்தம் மூன்றாவது நிலை
ஆத்மா ஒவோருத்தருக்கு சமம் மீண்டும் முதிர்ந்த நிலை
அவனுக்கு சரீரம் சேஷமாய் அபிரக்ருத சித்த சரீரம் என்கிற ஞானம்  ஏற்பட்டு
சரீரத்துடன் தொடர்பு இல்லை
ஞானம் வந்த பின்பு -இன்பம் துன்பம் தாக்காதே
வசிஷ்ட வாமனா தேவாதிகள் விட உயர்ந்த நிலை
புத்திர வ்யோஹம்  அழுதார்களே
இப்படி நான்கு நிலைகள்

ஞானத்தால் மோஷம்
உபாசனம்
வேதனம்
பக்தியால் மோஷம்
எல்லாம் ஒன்றே
பக்தி கேவல த்யானமா
உபாசனம் நாராயணன் மேல் தான்
கேள்விகளுக்கு
கர்ம ஞான சமுச்சயம் மோஷம்
தாத்பர்ய சந்த்ரிகை விரித்து அருளி
கட்டில் மெத்தை ஜமக்காளம் மேல் மாடியில் படுத்து கொண்டது போலே
எல்லாம் பக்தி
அறிக்கை -நீடித்து ஸ்மிர்தி
இடைவிடாமல் த்யானம்
அன்புடன் செய்து உபாசனனம்
பரம புருஷனுக்கு செய்வதே
பக்தி ஞான விசேஷம்  -தஸ்மின் திருஷ்ட
தர்சன சமானாகாரம் நிலை
பரமாத்மா பிராப்தி
படிக்கட்டு இவைகள்

ராம தர்சனம் எங்கும்
மரம் பார்த்தாலும் மாரீசன் -சொல்லி
பயத்தால் பரம பக்தன் போலே வ்யதிரேக திருஷ்டாந்தம்
நிறைந்து என் உள்ளே நின்று ஒழிந்தான் -ஜோதி ரூபம் ஆழ்வாருக்கு

உண்மை நிலை சு யாதாம்யம் எல்லாம் தன் சொத்து
சுவை முதலிய பொருள்கள் தானே சேஷி ஜகத் காரணன் சொல்லி முடித்தார் -7 அத்யாயம் 6-12 ஸ்லோஹம் சொல்லி
பிரகிருதி மறைக்கும் என்பதை மேல் 13 ஸ்லோகம் சொல்லி

நித்ய யுக்தா -கூடவே இருக்கும் ஆசை கொண்டவன் ஞானிகள் -நித்ய சூரிகள் போலே
சிறிது பிரிவும் பொறுக்காத
ஏக பக்தி
அத்யந்த பிரியன்
சச மம பிரிய -திரும்பி அவர்கள் போலே காட்ட முடிய வில்லை
பரம புருஷன் உத்தமன் -சொல்லிக் கொள்வானா செய்வது எல்லாம் சொல்லிக் கொள்ள மாட்டானே
சரணாகதி கத்யம் எடுத்துக் காட்டி அருளி –

14 ஸ்லோகங்கள் இனி ஞானி விசிஷ்யதே எதனால் எப்படி காட்டி அருளி

சிந்தனையை தவ நெறியை திருமாலை
பிராப்யம் பிராபகம் திருமால் என்பதால்
இதுவே சம்ப்ரதாயம் ஆழ்வார்கள்
ரகஸ்ய த்ரயம் போலே சப்த த்ரயம் இவை

ஆர் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய்
கண்ணே உன்னைக் காண எண்ணே கொண்ட

அதிகார பிராபக பிராப்ய ஸ்வரூபம்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்

தேஷாம் ஞானி அவர்களுக்குள் ஞானி

ஞானி முதிர்ந்த நிலை ஞானவான்
பாரார்த்தமாக
அவன் ஆனந்தம் குறிக்கோள்
மற்றை நம் காமம் மாற்று நிலை அறிந்தவன் -பஹூ  நாம் புண்ய ஜன்மம் அந்தே –

பரம பிராப்யம்
பிராபகம் -ஓன்று தானே இருக்க முடியும்
உண்ணும் சோறு -எல்லாம்
பிதா எல்லாமும்

தேஷாம் ஞானி அவர்களுக்குள் ஞானி-ஞானவான்

அறிந்து ஆசை கொண்டு பிரயத்னம் செய்து

ப்ரஹ்ம-பிராப்யம்
அத்யாயம் -பிராபகம் –
கர்மா -செயல்கள்
அறிமுகம் செய்து 8 அத்யாயம் விளக்கி அருளுகிறான்
வேத்ய உபாதேய -அறிய வேண்டியவை –கை கொள்ள வேண்டியவை -த்யாஜ்யம் -மூவருக்கும்
அதி புக்தம் அதி தைவம் அதி யஞ்ஞம்,
ஐஸ்வர்ய
அஷர யாதாம்ய-கைவல்ய -அநித்திய வஸ்து இல்லாத முக்த ஆத்மா ஸ்வரூபம்
பகவத்  லாபார்த்தி மூவருக்கும்
28 ஸ்லோகங்கள் –
7 அத்யாயம் சுருக்கி விளக்கி அருளி
பரச்ர ப்ரஹ்மன வாசுதேவச்ய-பரத்வம் சௌலப்யம்
பிராமணீ ஸ்ரீனிவாசா போலே –
உபாச்யத்வம் உபாசனைக்கு விஷயம் என்பதையும்
காரனந்து  தேயாக
நிகில சேதன அசேதன சேஷித்வம் அருளி
காரணத்வம், ஆதாரத்வம் -இதம் சர்வம் சூத்ரே மணி கனா போல் கோர்க்கப் பட்டு
சர்வ சரீரதயா சர்வ பிரகாரதயா சர்வ சப்த வாச்யன்

குணம் சரீரம் ஆகாதே -பிரகாரம் எல்லாம் சரீரம் இல்லை அப்ருக்த் சித்த விசேஷணம்

8-10 -ஐஸ்வர் யார்த்தி
11-13-கைவல்யம்
14 பலவத் லபார்த்தி
பெரியாழ்வார் கிரமம் இல்லை

தத்வ புருஷார்த்த ஹித கேள்வி பீஷ்மர் இடம்
பதில் பிராபகம் நான்கும் சொல்லி
அப்புறம் பிராப்யம்
முதல் கேள்வி கடைசியில்

மகாத்மா மகா மனஸா
மாம் உபாச்ய
ஞானிகளையும் ஞான வான்களையும் சேர்த்து அருளுகிறான்

22 ஸ்லோகம் பிரபன்னம் விவரித்து
23/24 சொல்ல போவதை
ஆத்மா யாதாம்ய ஞானம் தெரிந்தவனுக்கு சாதாரண அர்ச்சிராதி கதி சொல்லி

கைவல்யம் பஞ்சாக்னி வித்யா
இரண்டும் சமன்வயப்படுத்தி தேசிகன் ஏக க்ரந்த சகல அச்வாரஸ்யம்
பிரகரணம் விரோதம்

மோஷ விரோதி போக்க பக்தி
பக்தி ஆரம்ப விரோதிபோக்க கர்ம யோகம்

ஞானம் பக்குவம் பட்டு பக்தி
9 அத்யாயம் கடைசி ஸ்லோஹம் பக்தி -முதல் ஸ்லோஹம் ஞானம் சொல்லுமே
ராஜ வித்யை ராஜ குஹ்யம் பவித்ரம் இதி உத்தமம் சூசுகம் கர்த்தவ்யம் –

அவ்யயம் அழியாது
பலம் கொடுத்த பின்பும்
அங்கேயும் பக்தி

1-7 ஈட்டில் கோலிய பலன்களை கொடுத்த பின்பும் ஒன்றும் செய்யாதவனாய்
இருக்கையாலே தான் முதல் அழியாது கிடக்கும்
போக ரூபமாயும் அழியாத பக்தி
சாதன தசையிலே இனிய
இத்தை விட்டு சூத்திர விஷயம் போகிறார்கள்
ஆஸ்ரயனியம் இனியது
என்று பிறவி துயர்  –மனத்து வைப்பாரே ஆழிப் படை அந்தணனை

ஸ்ரீ பாஷ்யம் -2-1-35
நைர்க்ரண்யம் வராது
ததாகீஉபனிஷத்சொல்லுகிர படியால்
சாதி பவதி பாவோகாரி பாவோ பவதி -கர்மம் பயனாக
அவன் தூண்டுவதில்லை
வைஷ்ண்யம் நைகர்ம்யம் வாராது ப்ரஹ்மத்துக்கு
அடுத்தசங்கை
சதேவசொம்யா சத்தாகவே ஒன்றாக இருந்தது
கர்மா இல்லையே
ந கர்ம அபிவிபாகாத் -சூத்ரம்
இதி சேத அப்படி சொன்னீர் ஆனால்
பூர்வ பாஷா சூத்தரம்

அநாதிவத்வாத்
உப லப்யதே ஒத்து போகும் உபநிஷத்தும் சொல்லுமே

9-24-ஸ்லோஹம்

அஹம் ஹி சர்வ யஞ்ஞானாம், போக்தா
செய்கை பயன் உண்பேனும் யானே என்னும் -அனைத்துக்கும் அந்தராத்மா யானே –
போக்தா ச –
செய்வேனும் யானே என்னும்
சகாரம்  ஹி இங்கு உம்மைத் தொகை  ஏவகாரம் இரண்டும் ஆழ்வார்

3-2-37 சாதனா
பலம் அதே உபபத்த்யே -பலம் கொடுக்கும்
போக மோஷங்கள்
அப்படி சுருதி சொல்வதால்
ஏஷ ஹேவ ஆனந்த வாகி
நாம் அனுஷ்டிக்க
அவன் நமக்கு அந்தராத்மா
தேவதைகள் பலம் கொடுக்கிறார்
தேவதைகளுக்கு அந்தராத்மா
அவனே பலம்
சமன்வயப் படுத்த கடக  சுருதி –

இவை என்ன விசித்ரம்
அஹோ -9-25 ஸ்லோஹம் கண்ணன் வார்த்தையே ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்தி
சங்கல்ப பேதத்தால் பலன் வாசி உண்டே
ஒரே கர்மத்துக்கு
அஹோ மக வித ஆச்சர்யம்
சிறை-ரயில் தண்டவாளம் எடுத்தால்
சிலை சுதந்தரம் வாகி தந்தவர்க்கு  கதை போலே-

30-33 ஸ்லோகங்கள் ஆழ்ந்த கருத்து
அனைவருக்கும் முக்தி உண்டு
ராமானுஜர் தர்சனம்
தெளிவாக காட்டும் ஸ்லோகங்கள்
மத்-பராயனா
எப்படி பக்தி பண்ண வேண்டும் ஆனந்தமாக அருளி
சஜாதிய பக்தி
பக்தி சுழல்

———————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமி திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்வாமி ராமானுஜர் அருளிச் செயலில் அமிருத சாகரத்தில் ஆழ்ந்தமை-

November 22, 2014

 

திருவாய்மொழி -சாவித்திர வித்யை-இந்த்ரன் பரத்வாஜருக்கு உபதேசித்து சகல வித்யா சர்வமும் இது –
யத் கோசஹச்ரம் அபஹந்தி தமாம்சி பும்ஸாம் நாராயணோ வசதி யத்ர சங்க சக்ர
யந்மண்டலம் ஸ்ருதிகதம் பிரணமந்தி விப்ராஸ் தஸ்மை நமோ
வகுல பூஷண பாச்கறாயா -நாத முனிகள் நம் ஆழ்வாரை சவிதாவாகவே அருளினார்
ஆதித்ய ராம திவாகர அச்யுத பாநுக்களுக்கு
போகாத உள்ளிருள் நீங்கி
சோஷியாத பிறவிக்கடல் வற்றி
விகசியாத போதில் கமலம் மலர்ந்தது
வகுல பூஷண பாஸ்கர உதயத்திலே -நாயனார்
தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளியப் பெற்றோம் -தேசிகன்
சவிதா வெளியிட்டு அருளியது சாவித்ரம் -நாலாயிரமும்
நாதனுக்கு நாலாயிரம் உரைத்தான் வாழியே-

சாந்தோக்யம் -சஹச்ர பரமா தேவீ சதமூலா சதாங்குர சர்வம் ஹரது மே பாபம் தூர்வா துஸ் ஸ்வப்ன நாசிநீ
தூர்வா தேவீ -பசும் தமிழ்
வடமொழி வேதம் சுஷ்கம்
சதமூல -நூறு பாசுரங்கள் கொண்ட திரு விருத்தம் ஆயிரமாக விரிந்த திருவாய்மொழி சஹஸ்ரபரமா
துஸ் ஸ்வப்ன நாசிநீ -ஊமனார் கண்ட கனவிலும் பழுதாய் ஒழிந்தன –
சம்சாரம் ஆர்ணவம் ஒழியும்
இப்பத்தினால் சன்மம் முடிவு எய்து நாசம் கண்டீர் எம் கானலே
மே சர்வம் பாபம் ஹரது -என்கிறது ஸ்ருதியும் இதையே

—————————————————————————————————————————————————————————————————————

மன்மநாபவ மத் பக்த
மன்மநாபவ-மயி சர்வேஸ்வர நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதான
சர்வஞ்ஞே சத்யசங்கல்பே
நிகில ஜகத் ஏக காரணே
பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணி புருஷோத்தமே
புண்டரீக தலாம லாய தேஷணே
ச்வச்சநீல ஜீமூத -சங்காசே யுகபதுதித தி நகர சஹச்ர
சத்ருச தேஜஸி லாவண்யாம்ருத மஹோ ததௌ
உதாரபீவர சதுர பாஹூ
அத்யுஜ்வல பீதாம்பரே
அமலக்ரீட மகர குண்டல ஹார கேயூர கடக பூஷிதே
அபார காருண்யா சௌசீல்ய சௌந்தர்ய மாதுர்ய காம்பீர ஔதார்ய வாத்சல்ய ஜலதௌ
அனலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யே
சர்வ ஸ்வாமிநி
தைலதாராவத் அவிச்சேதன நிவிஷ்ட மநா பவ -அதி கம்பீரமான ஸ்ரீ ஸூ கதிகள்-

இதில் -18 -விசேஷணங்கள் எம்பெருமானுக்கு
பண்டரு மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதமாய்
விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம் –
கலி மிக்க செந்நெல் கழனிக் குறையல் கலைப் பெருமான்
ஒலி மிக்க பாடலைப் யுண்டு தன்னுள்ளம் தடித்து அதனால் வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன்
———————————————————————————
அனாவ்ருத்திச் சப்தாத் அனாவ்ருத்திச் சப்தாத் –
யதா நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதான
ஜகஜ் ஜன்மாதிகாரணம் சமஸ்த வஸ்து விலஷணம் சர்வஜ்ஞ சத்யசங்கல்ப ஆஸ்ரித வாத்சல்யை கஜலதி
நிரஸ்த சமாப்யதிக சம்பாவன பரம காருணிக பர ப்ரஹ்ம அபிதான பரம புருஷ

—————————————————————————————————————————————————————————–

புரா ஸூ த்ரைர் வியாச ஸ்ருதிசத சிரோர்த்தம் க்ரதிதவான்
விவவ்ரே தத் ச்ராவ்யம் வகுளதர தாமேத்ய ஸ புன
உபாவேதௌ க்ரந்வௌ கடயிதுமலம் யுக்தி பிரசௌ
புநர் ஜஜ்ஞே ராமாவரஜ இதி ஸ ப்ரஹ்ம முகுர -இதை எம்பார் அல்லது முதலி ஆண்டான் அருளிச் செய்வதாக சொல்வர்

வேத வியாசர் -சாரீரிக மீமாம்சை ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் அருளி –
அவரே நம் ஆழ்வார் மூலம் திருவாய்மொழி அருளி அத்தை விவரித்து அருளி
அவரே எம்பெருமானார் மூலம் இரண்டையும் சமன்வயப்படுத்தி அருளினார்-

———————————————————————————————————————————————————————————-

சாது வைஷ்ணவ அக்ரேசரா-
உகத லஷண
தர்ம சீல
மத் சமாஸ்ரயணே ப்ரவ்ருத்தா -துயர் அரு சுடர் அடி தொழுது எழு மனனே
மன் நாம கர்ம ஸ்வரூபாணாம் வாங்மனச அகோசரதயா -என் சொல்லிச் சொல்லுகேனோ
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் எனும் ஈனச் சொல்லே
மத் தர்சநேன விநா ஸ்வாத்ம தாரண போஷண அதிகம் அலபமாநா – தொல்லை மாலைக் கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர்
காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -என்றும்
காண வாராய் என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து
ஷணம் மாத்ர காலம் கல்ப சஹச்ரம் மன்வாநா -ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழியாலோ -என்றும்
ஊழியில் பெரிதால் நாழிகை என்னும் -என்றும்
ஓயும் பொழுது இன்றி ஊழியாய் நீண்டதால் -என்றும்
ப்ரசிதல சர்வகாத்ரா -கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் –

அனந்த குணசாகரம்
அபரிமித உதார குணசாகாரம்
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளில் பார்க்கிறோம்-
இரண்டாம் அத்யாயம் தொடக்கத்தில்
அபரிமித குணசாகரம் பரம் ப்ரஹ்ம வேதாந்த வேத்ய மித்யுக்திம்
குணங்களுக்கு கடல் போன்று இருப்பவன் இல்லை
குணங்களை கடலாக சொல்லி அக்கடலை எம்பெருமான் உடையவன்
சாகர சப்தம் நித்ய பும்லிங்கம் -குணா சகரோ ப்ரஹ்மம்
குணா நாம் சாகரம்
மிகும் திருமால் சீர்க்கடலை யுள் பொதிந்த சிந்தனையேன் -பெரிய திருவந்தாதி -69-
இதில் குணங்களை கடலாக அருளிச் செய்து இருக்கிறார்
பூண்ட நாள் சீர்க்கடலை உட்கொண்டு -நாயனார்-
அகதா பகவத் பக்தி சிந்தவே -பக்திம் வா சிந்துத்வேன ரூபயித்வா பஹூவ்ரீஹி
இப்படி பஹூவ்ரீஹி யாக கொண்டதே -காதல் கடல் புரைய விளைவித்த – பக்தியைக் கடலாக அருளியது போலே

——————————————————————————————————————————————————————————–

கப்யாசம்
கம்பீர -அம்பஸ் சமுத்பூத ஸூ ம்ருஷ்ட நாள–ரவிகர விகசித -புண்டரீக தலா மலாய தேஷண
ஆழ்ந்த தண்ணீரில் வாழ்வதும்
நாளம் என்ற தண்டோடு கூடியிருப்பதும்
இரவியின் கதிர்களால் மலரப் பெற்றதுமான புண்டரீகத்தின் இதழ் போலே நீண்ட திருக்கண்களை உடையவன்
அம்பஸ் சமுத்பூத -நீரை விட்டு பிரியாமல்
தாமரையை அலர்த்தக் கடவ ஆதித்யன் தானே நீரைப் பிரித்தால் அத்தை உலர்த்துமா போலே
நீரார் கமலம் போல் செங்கண்மால் என்று ஒருவன் -சிறிய திருமடல்
அழல் அலர் தாமரைக் கண்ணன் -திருவிருத்தம்
தண் பெரும் நீர்த் தடம் தாமரை அலர்ந்தால் ஒக்கும் கண் பெரும் கண்ணன் -திருவாய் மொழி

ஸூ ம்ருஷ்ட நாள புண்டரீக –
எம்பிரான் தடம் கண்கள் -மென்கால் கமலத் தடம் போல் பொலிந்தன -திருவிருத்தம்
மென்கால் -மெல்லிய நாளத்திலே இருக்கின்ற –

ரவிகர விகசித புண்டரீக –
(அஞ்சுடர வெய்யோன் } செஞ்சுடை தாமரைக் கண் செல்வன் -திருவாய்மொழி -5-4-9-
செந்தண் கமலக் கண்ணன் ——சிவந்த வாயோர் கரு நாயிறு அந்தமில்லாக் கதிர் பரப்பி அலர்ந்தது ஒக்கும் அம்மானே -திருவாய்மொழி
செங்கமலம் அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோற்கு அல்லால் அலராவால் -பெருமாள் திருமொழி—–

கப்யாசம் புண்டரீகமேவம் அஷிணி-மூலம்
இதில் தள-அமல -ஆயத
தாமரைக் கண்ணன்
தாமரைத் தடம் கண்ணன்
கமலத் தடம் கண்ணன்
கமலத் தடம் பெரும் கண்ணன்
தடம் -விசாலம் -தளம் -இரண்டுமே உண்டே
நீலத் தடவரை மேல் புண்டரீக நெடும் தடங்கள் போலே –எம்பிரான் கண்கள் கோலங்களே -திரு விருத்தம் -தடம் -தடாகம் அர்த்தத்தில்
தாமரை நீள் வாசத் தடம் போல் வருவானே –
கமலக் கண்ணன் –அமலன்களாக விளிக்கும் –
கரியவாகி புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட அப்பெரிய வாய கண்கள் –
ராம கமல பத்ராஷ
அருளிச் செயல் அனுபவத்துக்கு பின்பு வெறும் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணி சொல்லி நிற்பரோ எம்பெருமானார்
ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவாப்ராமா விலாசாய பராங்குச பாத பக்தர் அன்றோ

————————————————————————————————————————————————————————————————-

-ஸ்வ ஆதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதம்
நாம் அவன் இவன் உவன் -1-1-4-
அவரவர் தமதமது -1-1-5-
நின்றனர் இருந்தனர் -1-1-6-
நஹி பாலன சாமர்த்தியம் ருதே சர்வேச்வரம் ஹரிம் –
ந சம்பதாம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தனே சமர்த்தோ த்ருச்யதே கச்சித் தம் விநா புருஷோத்தமம் -என்றும்
உள்ள பிரமாணங்களைக் கொண்டே அருளிச் செய்கிறார் கத்யத்தில்-

————————————————————————————————————————————————————————–

கிரீட மகுட சூடாதவம்ச
திரு அபிஷேகம் கொண்டை தொப்பாரம்
பார் அளந்த பேரரசே எம் விசும்பரசே எம்மை நீத்து வஞ்சித்த தோரரசே
சௌலப்யம் -பரத்வம் -பிரணயித்வம்-மூன்றையும் காட்டி அருள
அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே
விநத விவித பூத வ்ராத ரஷை
ஸ்தேம-சாமான்ய புபுஷூக்கள் ரஷணம் சொல்லி
தனியாக முமுஷூக்கள் ரஷணம் சொல்லி ஸ்ருளியது போலே
உண்டியே உடையே உகந்தொடும் சம்சாரிகள் பக்கலிலும் சௌலப்யம்
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் என்று கொண்ட ஆழ்வார் பக்கல் விசேஷ சௌலப்யம் -பிரணயித்வம்
ஆக மூன்று திருக் கல்யாண குணசாம்ராஜ்யத்துக்கு மூன்று காட்டி அருளுகிறார்

ஒளிவரும் முழுநலம் முதலில கேடில—வீடாம் தெளிதரு நிலைமையது ஒழிவிலன் –
மோஷப்ரதத்வம் தனியாக அருளி
இதனால் தான் தனியாக விந்த விவித பூத வ்ராத ரஷைகதீஷை –

லோகவத்து லீலா கைவல்யம் -சிருஷ்டி போல்வன ஒழிய திரு வவதாரங்களை சொல்ல வில்லை
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் -சங்கல்பத்தால் செய்ய முடியாதே
விநத விவித பூத வ்ரத ரஷைக தீஷ
விநத-வணங்கிய
விவித -பலவகைப்பட்ட
பூத வ்ரத -பிராணி சமூகங்கள்
ரஷா ஏக தீஷை -ரஷிப்பதையே முக்கியமான விரதமாகக் கொண்டவன்
விநத பிராணிகளின் சம்பந்தம் பெற்றார்களையும் ரஷிப்பவன்
என்பதால் வ்ராத சப்த பிரயோகம்
பஸூர் மனுஷ்ய பஷீவா
பிடித்தார் பிடித்தார் வீற்று இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே -6-10-11-
எமர் கீழ் மேல் ஏழ் பிறப்பும் விடியா வென்னகரத்து என்றும் சேர்த்தல் மாறினரே -2-6-7-
ஸ்ரீநிவாசே -திருவில்லா தேவர்
பக்தி ரூபா ஷேமுஷி பவது –மம பக்திர் பவது என்றோ மம பக்திரஸ்து-என்றோ சொல்லாமல் -மதிநலம் அருளினான் என்பதால்
புத்திர் மனீஷா தீஷணா தீ ப்ராஜ்ஞா சேமுஷீ மதி -அமரகோசம்
மதியும் சேமுஷீயும் பர்யாயம்
பக்தியும் நலமும் பர்யாயம்

———————————————————————————————————————————————————————————————————
அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே -ஆழ்வார் பர்யந்தம் –
எம்பெருமான் உடைய லீலா ரசம் அனுபவிப்பவர் ஆழ்வார் என்கிறார்
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போக்கு நம்பி
விளையாடப் போதின் என்னப் போந்தோமை
அன்றிக்கே
அகிலம் ஜன்மம் ஸ்தேம பங்காதி லீலே-யஸ்ய -எல்லாம் கண்ணன் என்று இருக்கும் ஆழ்வார்
விந்த விவத பூத வ்ராத ரஷைக தீஷை -ரஷகத்வம் எம்பெருமானுக்கு சொல்லப் பட்டாலும்
அனதிக்ரமணீயம் ஹி சரண க்ரஹணம் என்கிற நியாயத்தாலும்
மந்திர ரத்னா பிரக்ரீயையாலும்
திருவடிகளுக்கு ரஷகத்வம் -சடகோபர் இடம் அன்வயிக்குமே
பாதுகா சஹச்ரம் -42- ஜகதாம் அபிரஷணே த்ரயாணாமதிகாரம் மணி பாதுகே வஹந்த்யோ -அனுசந்தேயம்
சுருதி சிரசி விதீப்தே -உபநிஷத்தில் விசேஷண தீப்தர் ஆழ்வார்
தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ர்வாம்சஸ் சமிந்ததே -என்றும்
ந சூத்ரா பகவத் பக்தா விப்ரா பாகவதச் ஸ்ம்ருதா -என்றும்
தேவில் சிறந்த திருமாலுக்குத் தக்க தெய்வக் கவிஜன்
பாவில் சிறந்த திருவாய்மொழி பகர் பண்டிதனே
ஜாக்ர்வாம்ச -கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே
அன்றிக்கே
சுருதி -திருவாய்மொழி
அதில் தீப்தர் ஆழ்வார்
பதிகம் தோறும் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் என்பதால் விளங்குமவர்
பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணீ-மிகப் பெரியவர் -புவியும் இரு விசும்பும் நின்னகத்தே –யான் பெரியன் நீ பெரியை யார் அறிவார் –
ப்ரஹ்மணீ எம்பெருமான்-
பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணீ ஆழ்வார்
ஸ்ரீ நிவாசே -கைங்கர்ய ஸ்ரீ நிறைந்த ஆழ்வார் இடமே அன்வயிக்கும்

அனாவ்ருத்திச் சப்தாத் அனாவ்ருத்திச் சப்தாத்
நச பரமபுருஷ சத்யசங்கல்ப அத்யர்த்தப்ரியம் ஜஞாநினம் லப்த்வா கதாசிதாவர்த்தயிஷ்யதி
சேதனலாபம் எம்பெருமானுக்கு பரமபுருஷார்தம் அன்றோ
வாரிக் கொண்டு என்னை விழுங்குவன் காணில் என்று
ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம்
பாரித்து தான் என்னை முற்றப் பருகினான்
கார் ஒக்கும் காட்கரை யப்பான் கடியனே -9-6-10-

பஹூ நாம் ஜன்ம நாமந்தே ஜ்ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யே
வாசூதேவஸ் சர்வமிதி ச மகாத்மா ஸூ துர்லப –7-19-
ஆழ்வாரை நோக்கியே கீதாச்சார்யன் அருளிச் செய்தது
ஜ்ஞானவான் -மத் சேஷைதைக ரச ஆத்ம யாதாம்ய ஜ்ஞானவான்
ஜகத் சர்வம் வாசூதேவ என்பதாக சங்கரர் கொண்டார்
மமசர்வம் வாசூதேவ -என்பதாக ஸ்வாமி கொண்டார் -திருவாய்மொழிக்கு சேர்ந்து –
ஜ்ஞானி -பகவத் சேஷைதைக ரச ஆத்மஸ்வரூப வித் ஜ்ஞானி -அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -அர்த்தம்-

——————————————————————————————————————————————————————————————————–

சரணாகதி கத்யத்தில் -அபார காருண்ய சௌசீல்ய வாத்சல்ய ஔதார்ய ஐஸ்வர்ய சௌந்தர்ய மகோததே-அருளிச் செய்த பின்பும்
ஆஸ்ரித வாத்சல்ய ஜலதே -தனியாக சம்போதனம் அருளிச் செய்வதில் சூஷ்ம அர்த்தம் –
நிகரில் புகழாய் என்று நிகரற்ற வாத்சல்யத்தை ஆழ்வார் கொண்டாடினது போலே
—————————————————————————————–
துஷ்யந்திச ராமந்திச -போதாத பரஸ்பரம்
தெரித்து எழுதி வாசித்தும் கேட்டும் -தரித்து இருந்தேனாகவே
ஒரே அதிகாரிக்கும் இரண்டும் வேண்டுமே தரிக்க
தெரிகை -பிரவசனம் பண்ணுகையும் கேட்டும் வேண்டுமே
மத்கதபிராணா=மயா விநா ஆத்மதாரண மலபமாநா -என்று தரித்து இருந்தேனாகவே அருளிச் செயலில் ஆழ்ந்து ஸ்வாமி அருளிச் செய்கிறார்
—————————————————————————————–
தேஷாம் சத்த யுக்தாநாம் பஜதாம் ப்ரீதிபூர்வகம் ததாமி புத்தியோகம் தம் -கீதை -10-10-
சங்கரர் ப்ரீதிபூர்வகம் பஜதாம் என்று அன்வயிக்க
ப்ரீதிபூர்வகம் ததாமி என்று அன்வயித்து
என்னை யாளும் பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர் உகந்து-8-7-8-
————————————————————————————
நித்ய கிரந்தத்திலும்-சுருதி ஸூ கை ஸ்தோத்ரை ரபிஷ்டூய
கேட்டார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே –
சுருதி ஸூ கை ஸூ க்தை ரபிஷ்டீய-என்றும் பாட பேதம்
செவிக்கினிய என்பதையே ஸூ கை சப்தத்தால் ஸ்வாமி வெளியிடுகிறார்
—————————————————————————————————————————————————————————————————————

யத்பதாம் போருஹ த்யாநா வித்வஸ்தா சேஷ கல்மஷ
வஸ்துதாம் உபயாதோஹம் யாமுநேயம் நமாமி தம் –
ஆளவந்தார் உடைய இரண்டு திருவடிகளை மட்டும் உத்தேசிக்கப் படுகின்றன அல்ல
யதோதாம் போருஹ -ஆறு எழுத்துக்களுக்கு வர்ணக்ரமம் சொன்னால் 14 எழுத்துக்கள் தேறும்
யகார -அகார -தகார -பகார -அகார – ககார -ஆகார -மகார-மாகார ஓகார -ரெப -உகார -ஹகார -அகார
நம் ஆழ்வார் -ஆளவந்தார் -தம்முடைய பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளை
யஸ்ய பதாம் போரு ஹி -சம்பந்த சாமானே ஷஷ்டி -மாதா பிதா -வகுளாபிராமம் ஸ்ரீ மத் ததங்க்ரி யுகளம் ப்ரணமாமி மூர்த்த்னா
பத -ஆளவந்தார் திருவடிகளை சொல்லி
அம்போருஹ-தாமரைக்கு வாசகமான -தம்முடைய பஞ்ச ஆச்சார்யர்களையும்
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரைகட்கே போலே
பராங்குச தாசர் -பெரிய நம்பி
——————————————————————————————–

உடன் மிசை உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -சரீர ஆத்மா பாவம் இத்தைக் கொண்டே பிரதானமாக விசிஷ்டாத்வைதம்
நிதி போன்ற பாசுரம்
1-1-7- ஆறாயிரப்படி இதற்கு விரிவான வியாக்யானம்
——————————————————————————-
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா
ப்ரஹ்ம சப்தேன ஸ்வ பாவதோ நிரஸ்த நிகில தோஷ
அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய புருஷோத்தம அபிபீதயதே
அநவதிக அதிசய -உயர்வற
அசங்க்யேய -உயர்
கல்யாண குண-நலம் உடையவன்
புருஷோத்தமன் -யவனவன்—
———————————————————————————————————————————————————————————————–

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

கீதா சாரம் –

November 17, 2012

மத்யாஜி மத் பக்த மன்மனா பவ -அனுபவ ஜனித அநவதிக  அதிசய ப்ரீதி காரித
அசேஷ அவஸ் தோசித அசேஷ சேஷ தை கரதி -அனுபவிக்க அனுபவிக்க ப்ரீதி உண்டாக –
ப்ரீதி வளர -கைங்கர்யத்தில் மூட்டும் -கைங்கர்யம் செய்து அல்லது தரிக்க முடியாத நிலை
எய்தி -உடலும் மனமும் தளர்ந்து போய் கைங்கர்யம் கூட செய்ய முடியாமல் போனாலும்
பாரிப்பு மட்டும் தொடர்ந்து ஓங்கி வளர -அந்த பாரிப்பே கைங்கர்யம் ஆகும் –
இதுவே த்யானம் -இனி மாம் நமஸ்குரு -கீழே சொல்லிய மூன்று சொற்களையும்
ஏக வசனமாக கூட்டி -ஆத்மா சமர்ப்பணம் வரை அர்த்தம் கொள்ளுவார் -இதையே
பிரணம்ய ஆத்மாநாம் பகவதே நிவேதயேத் -என்று கத்யத்தில் அருளி காட்டுகிறார் ஸ்வாமி –
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சரணா கதி பற்றி பேச சூத்தரங்கள் இல்லை
கீதா பாஷ்யத்தில் -அர்ஜுனன் -சாதிமாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்று சரணாகதி செய்தான் –
கீதாசார்யானும் -மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே -தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே –
தமேவ சரணம் கச்ச -மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -என்றான் -இதானால் அங்கெ சரணாகதி
பற்ற ஸ்வாமி  க்கு வாய்ப்பு கிட்டியதே –
ஆசார்யன் பெருமையையும் –

தத் வித்தி ——உபதேஷ்யந்தி  தே  ஜ்ஞானம் ஜ்ஞாநின தத்வ தர்சின  -என்று கீதாசார்யன் காட்டி -அருளுகிறான்
ததா ஆத்மாநம் ஸ்ருஜாமி அஹம் -அவனும் அவதரித்து ஆச்சார்யர்களையும் அவதரிப்பிக்கிறான் –
தஸ்மின் கர்ப்பம் ததாம் யஹம் -என்றும் —அஹம் பீஜப்ரத பிதா -என்றும் சிருஷ்டியையும்
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ மத்த ஸ்ம்ருதி ஜ்ஞானம் அபோஹனம் ச -என்றும்
ஈஸ்வர சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேச அர்ஜுன திஷ்டதி -என்றும் எம்பருமான் ஹிருதயத்தில்
வீற்று இருந்து ஜ்ஞானம் அஞ்ஞானம் மறைவு இவற்றை உண்டு பண்ணுவதாக அருளுகிறான் –
இதனால் சிலருக்கு பகவத் ஜ்ஞானமும் அவன் அருளால் தான் கிட்டுகிறது –
ததாமி புத்தி யோகம் -ஜ்ஞானத்தின் பரிபாகமான பக்தியையும் அவனே அருளுவதாக -சொல்லி
அஹம் அஞ்ஞானம் தம நாசயாமி -என்றும் அருளி -யோக ஷேமம் வஹாம் யஹம் -என்று
இதற்க்கு வேண்டிய போஷணமும் தானே செய்வதாக அருளுகிறான் –
போக்தாரம் யஜ்ச தபஸாம் சர்வலோக மகேஸ்வரம் ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதாநாம் ஜ்ஞாத்வா மாம் சாந்திம் ருச்சதி –
என்று ஐந்தாம் அத்யாய இருதியில் -எல்லா தபஸூ முதலிய கர்மாக்களால் ஆராதிக்கப் படுவனாகவும்
அதாவது கர்மம் எனபது பூஜை என்றும் -நான் எல்லோருக்கும் பிரபு என்றும் -அதாவது வகுத்த
சேஷி என்றும் -உனது நண்பன் என்றும் பாவித்தாய்  ஆனால் கர்ம யோகம் பேரின்பம் கொடுக்கும்
அதுவே ஸ்வயம் புருஷார்த்தமாக தோன்றும் -ஸூ ஹ்ருத ஆராத்நாய ஹி சர்வே ப்ரயதந்தே –
நண்பனை ஆராதிக்க என்றால் அனைவரும் முயல்வார்கள் அன்றோ –
இத்தால் பகவத் கைங்கர்ய புருஷார்த்தம் இனிக்கும் என்று காட்டி அருளுகிறார் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் –

ஸ்ரீ கீதா சாரம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி வரதாசார்யர் ஸ்வாமிகள் —

November 13, 2012

ஸ்ரீ கீதா சாரம்–

சர்வ உபநிஷதோ காவ தோக்தா  கோபால  நந்தன

பார்த்தோ வத்ஸ ஸூ தீ  போக்தா துக்தம் கீதாம்ருதம்  மவாத் —

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன்
ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற மாயன் அன்று
ஓதிய வாக்கதனை கள்ளர் உலகத்தில்
 ஏதிலராம் மெய்ஞ்ஞானமில் —
 – 1-2 3- -தத்வ விவேக –
– 4- நித்யத்யா நித்யத்வ
– 5- நியந்த்ருத்வ
– 6- சௌலப்ய
– 7- சாம்ய
– 8- – 9- அஹங்கார   இந்திரிய தோஷ  பல
– 10 -மன  பிரதான்ய
– 11- கரண நியமன
– 12- ஸூ கருதி பேத
-13- தேவ அ ஸூ ர விபாக
–14 -விபூதி யோக
– 15- விஸ்வரூப  தர்சன
-16 – சாங்க பக்தி
-17 – 18- – பிரபத்தி
இத்வை  வித்யாதிகளாலே அன்று ஓதிய கீதாசமம் -கீதா சாரம் பல பல
பிரமாணங்களாலே  உக்தம் –
அஜாயமான பஹூதா விஜாயதே -கர்ம  வச்யன் அன்றி கிருபா வச்யனாய் எம்பெருமான்
பல படிகளால் அவதரிக்கிறான்
அஜாயமான  பஹூதா என்று வேதமும் -பஹூ நிமே  ஜன்மானி -என்று வேத்யனும்
சன்மம் பல பல செய்து -என்று வைதிக  அக்ரேசரும் -பகவத் அவதாரம் அசந்க்யேயம் என்று அறுதி இட்டது
பகவத் அவதாரங்களுள் கிருஷ்ணா அவதாரம் பரம பிரதானம் –
மண் மிசை யோநிகள்  தோறும்  பிறந்து –மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும்
காணகில்லா உலகோருக்கு ஒரு சேம  வைப்பாகா கீதா சாஸ்த்ரத்தை அருளிச் செய்தது
கிருஷ்ணா அவதாரத்தின்தனி சிறப்பாகும் –
ஸ்ரீ ராம அவதாரத்தில் -மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்தம் நத்யஜேயம் -சக்ருதேவ பிரபந்நாய –அபயம் ததாமி –
இத்யாதி சில வாக்யங்கள் காண கிடைத்தவையே யாயினும் –
பரம வேதாந்த சாரார்த்த கர்ப்பிதமான தோர்  திவ்ய சாஸ்திரம் -ஸ்ரீ கீதை -அவதரித்தது ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்தில் இறே –
பாரத பஞ்சமோ வேத -என்றும் -மகத்வாத் பாரவத் வாச்ச மஹா பாரதம் உச்யதே -என்றும்
கோஹ்யந்யோ புவி மைத்ரேய  மஹா பாரத க்ருத்பவேத் -என்றும்
விஷய கௌரவத்தாலும் பிரபந்த கௌரவத்தாலும் வக்த்ரு கௌரவத்தாலும் -பரம
பிரமாணம் ஆகும் பாரதம் -ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் சம்சாரிகளுக்கு கொடுத்த மகா பாரதம்
சம்சார விமோசகம்  இறே -வங்கக் கடல் கடைந்து அமரர்க்கு அமுத ஈந்தான் ஆயர் கொழுந்து
அது பந்தம் ஆயிற்று -சம்யக்  ந்யாய  கலாபேன மஹதா பாரதேன  ச
உபப்பருஹ்மித  வேதாய நமோ வ்யாசாய விஷ்ணவே -என்று
அருளிச் செய்தார் சுருதி பிரகாச பட்டர் -இப்படியாய்  இறே  மஹா  பாரத வைபவம் இருப்பது –
அம்  மஹா  பாரதமே கோது -அசாரம்  என்னும்படி ஆய்த்து -ஸ்ரீ கீதை –
தஷூ வேத பௌ ருஷம் ஸூ க்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷூ மாருவம்
பாராதே பகவத் கீதா புராணே ஷூ ச வைஷ்ணவம் -என்னக் கடவது இரே –
கீதா ஸூ கீதா கர்தவ்ய கிமன் நயு சாஸ்திர சங்கரக
யா ஸ்வயம் பத்ம நாபச்ய முகபத்மாத் விநிஸ் ஸ்ருதா -என்று இத்யாதிகளில் கீதா வைபவம் ஸூ பிரசித்தம் –
நாராயண அவதாரமான ஸ்ரீ வியாசர் தம்முடைய சாரீரகத்திலே -ச்ம்ருதே  ச -1 2-6 – – என்றும்
ஸ்மரந்நிச – 4-1 10- – என்றும் கீதையை சம்வாதி பிரமாண மாக காட்டி அருளினார் இறே
பார்த்தம் பிரபன்னம் உத்திச்ய சாஸ்த்ரா வத ரணம் க்ருதம் என்று கீதார்த்த சந்க்ரகத்திலே
ஆளவந்தார் அருளிச் செய்தார் -உத்திச்ய -என்றது -வ்யா ஜீ க்ருத்ய -என்றபடி –
அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்துரைத்த
நிறை ஞானத்தொரு மூர்த்தி -என்ற ஆழ்வார் திரு வாக்கை ஒற்றி இறே ஆளவந்தார் அருளிச் செய்தது –
நாட்டார் அன்ன பாநாதிகள் எல்லாவற்றாலும் கார்யம் உடையராய் இருப்பார் –
அறிவு ஒன்றிலும் ஆய்த்து குறைவுபட அறியாதது -சாஸ்த்ரார்த்த ஜ்ஞானம் இல்லாமையே அன்று –
அறிவில்லாமை பற்றி குறைவும் இன்றிக்கே இருக்கும் சம்சாரிகள் படும் அநர்த்தம் கண்டு
ஆற்றாமையாலும் -மிக்க கிருபையாலும் இறே பகவான் கீதோ உபதேசம் பண்ணினான் –
இவன் உபதேசத்துக்கு ஆஸ்ரித  வ்யாமோஹமும்  ஒரு காரணம் ஆகும்-
அர்ஜுனனுக்கு தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும் பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காக –
என்று இறே பிள்ளை உலகாரியன் திருவாக்கு -மால் என்கோ -என்ற ஆழ்வார் ஸ்ரீ சூக்திக்கு  நம்பிள்ளை ஈட்டு
ஸ்ரீ சூக்திகள் அவசியம் அனுசந்தேயங்கள் —
உபநிஷதம்  உதாரம் உத்வமன் பாண்டவார்த்தம்
சரண முபகதான் நச்த் ராயதே சாரங்க தந்வா -என்று இறே தாத்பர்ய சந்த்ரிகா –
ஆக அகல் ஞாலத்தவர் அறிய -கணக்கறு நலத்தனன் -அந்தமில் ஆதி அம் பகவன்
உபதேசித்தது கீதா சாஸ்திரம் -என்றது ஆயிற்று -இனி கீதா பிரமேய சாரத்தை அனுபவிப்போமாக -கெதியில் இது அசாரம் இது சாரம்
என்று கூற இயலுமா -இயலாது -கீதையே சாரமாகும் –
சார சாஸ்த்ரமான  கீதா சாஸ்த்ரத்தில் பல பல சார அர்த்தங்கள் –
அவற்றுள் ஒன்றினை அனுபவிப்போம் ஈங்கு
மாயன் அன்றோதிய வாக்கு -என்று திருமழிசைப் பிரானும்
வார்த்தை யறிபவர் -என்று நம் ஆழ்வாரும் –
திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மை பெரு  வார்த்தை -என்று ஆண்டாளும்
தே  து சரமம் வாக்கியம் ஸ்மரன் சாராதே -என்று ஸ்ரீபராசர பட்டரும் அனுபவித்த வார்த்தையை
ஈங்கு அனுபவிப்போம் -சாரோத்தாரம்  -என்று இறே பெரியோர் அனுபவித்து உள்ளார்கள் –
சர்வ தர்மான்  பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி மாசுச –
தர்ம சமஸ்தானம் பண்ணப் பிறந்தவன் தானே இந்த ஸ்லோகத்தில் சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு
என்னைப் பற்று -என்கையாலே -சாஷாத் தர்மம் தானே என்கிறது –
பரதத்வமும் பரம ப்ராப்யமுமானவன் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே -என்று சகல வைதிக சம்மதம் –
ஆயினும் ஹிதாம்சத்தில் இறே விசாரம் உள்ளது –
கர்மம் ஜ்ஞானம் பக்தி பிரபத்தி -இத்யாதிகளாக தர்மாந்தரங்கள் பலவாறாக சாஸ்திர சம்ப்ரதாய
சித்தங்கள் ஆகையாலே -அதிலே இறே  நிஷ்கர்ஷம் தேவைப் படுகிறது -அதனை நிஷ்கர்ஷிக்கும்
ஸ்லோகமே இது -சரம ஸ்லோகம் எனப் படுகிறது -இனி இதுக்கு அவ்வருகு இல்லை என்னும்படி யான
சரம உபாயத்தை அருளிச் செய்கையாலே சரம ஸ்லோகம் என்று இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது -என்று
இறே  ஸ்ரீ மன் லோக தேசிகன் ஸ்ரீ சூக்தி -ரஹச்ய தம உபாயத்தை ச்ரோதவ்ய சேஷம் இல்லாதபடி
உபதேச பர்யவசானமாக -சரம ஸ்லோகத்தால் -சகல லோக ரஷார்த்தமாக அருளிச் செய்கிறான்
கீதாசார்யன் -என்றபடி -யே ச வேத விதோ விப்ரா யே ச அத்யாத்ம விதோ ஜநா
தேவ தந்தி மஹாத்மானம் க்ருஷ்ணம் தர்மம்சனாதனம் -என்றும்
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்று இறே பிரமாண கதி இருப்பது –
ஆழ்வார் திருவாய் மொழியிலே ஸ்ரீ மன் நாராயணனே உபாயம் என்று முதல் பத்தாலும்
அவனே ப்ராப்யன் என்று இரண்டாம் பத்தாலும் –
அவன் திவ்ய மங்கள விசிஷ்டன் என்று மூன்றாம் பத்தாலும் அறுதி இட்டு -மேலே
நான்காம் பத்தான ஒரு பத்தாலே மற்றை பிராப்யங்கள் பிராப்ய ஆபாசங்கள் -உண்மையாக
பிராப்யங்கள் அல்ல -என்று மூதலித்து -மேலிட்டு ஆறு பத்துக்களாலே அவனைத் தவிர
மற்றைய உபாயங்கள் ப்ராப்ய ஆபாசங்களே என்று மூதலிக்கிறார் –
ஷட் பி ஸ்வாம் பஞ்சமாத்யை அந்தர கதிதாம் ஆசசஷே முநீந்திர -என்ற சார வாக்கியம் இங்கே அனுசந்தேயம் –
சர்வ தர்மாம்ச சந்த்யஜ்ய சர்வ காமாஞ்ச சாஷரான் -லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணம் தே வ்ரஜம் விபோ -என்று
இறே புராண நிஷ்கர்ஷம்
கீதா சரம ஸ்லோகமே கீதாசாரம் -அவனே சாஷாத்தர்மம் என்பதே கீதாசாரார்த்தம்
உன் தன்னைப் பிறவி பெறும்தனை  புண்ணியம் யாம் உடையோம் -என்று இறே ஆண்டாள் அறுதி இட்டது
சாதனமும் சரண நெறி யன்று என்று இறே -தூதனும் நாதனுமான ஸ்ரீ பார்த்த சாரதி
கீதாசார்யன் அர்ஜுனனுக்கு அறுதி இட்டான் –
சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் மாம் -என்று தன்னுடைய சௌலப்யம் வெளி இட்டான்
இது ஆஸ்ரயண சௌகர்ய ஆபாதாக மான குணமாகும் -வ்ரஜ  என்று ஆஸ்ரயண விதாகம்
இறே பூர்வார்த்தம் -நம் ஆழ்வாரும் கடி சேர் துழாய் முடிக் கண்ணன் கழல்கள் நினைமினோ
என்று -திரு வாய் மொழி – 4-1 3- -மாமின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார் –
சரம ஸ்லோகத்தில் உத்தரார்த்தத்தில் -அஹம் என்று தன்னுடைய பரத்வத்தை வெளி இட்டான் –
இது ஆச்ரயண கார்ய ஆபாதகமான குணமாகும் -பாபேப்யோ யிஷ்யாமி -என்று இறே மேலில் வார்த்தை –
அவனுக்கு எளிமை இல்லையேல் அவனை  ஆஸ்ரயிக்க முடியாது
அவனுக்கு மேன்மை இல்லையேல் அவனுக்கு நம்கார்யம்செய்த்து தலைக் கட்ட இயலாது –
காருணிகன்  இறே  ஆஸ்ரயநீயன் –சக்தன் இறே  கார்யாகரன் -சமர்த்த காருணிக்க விஷயம் இறே
பகவத் விஷயம்
தேர் மன்னர்க்காய் அன்று தேர் ஊர்ந்தான் ஆகிலும் -தார் மன்னர் தங்கள் தலை மேலான் இறே –
இதிலே பராவர சப்தார்த்தம் –கையும் உழவு  கோலும் பிடித்த சிறு வாய்க் கயிறும் –
சேநா தூளித தூசரித மான திருக் குழலும் -தேருக்கு கீழே நாற்றின திருவடிகளுமாய் நிற்கிற
சாரதியான தான் -என்றான் -மாம் -என்று நித்ய சம்சாரியாய்  போந்த இவனை -சரணம் -என்றதே
கொண்டு -நித்ய ஸூ ரி பரிஷத்துக்கு ஆளாக்கிகிற சர்வ சக்தித்வத்தை -அஹம் -என்று
காட்டுகிறான் -என்பர் நம் பெரியோர் -சேயன்  மிகப் பெரியன் அணியன் சிறியன் மாயன் -என்றார்
இறே திரு மழிசைப் பிரானும் -மாம் -என்ற சௌலப்யமும் -அஹம் -என்ற பரத்வமும் -ஸ்ரீ மத்வத்தாலே
யாகிறது –ஆகையால் -மாம் -என்கிற இடத்தில் ஸ்ரீ மானே கூறப்பட்டான் என்பர் பெரியோர் –
மாதவ பக்தவத்சல -என்றும் -ஸ்ரீ கர்ப பரமேஸ்வர -என்றும் பரத்வ  சௌலப்ய நிதானம் ஸ்ரீ மத்வம்
என்று காட்டப்பட்டது –
திரு வுடை  அடிகள் –திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் -பெருமை உடைய பிரான் -என்று ஸ்வாமித்வமும் –
கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய  என் அன்பேயோ –
திருவின் மணாளன் என்னுடை சூலளுலானே -என்று சௌலப்யமும் –
அவற்றின் அடியான ஸ்ரீயபதித்வமும் கூறப்பட்டது இறே –
ஆக -சரம ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட்ட பகவான் ஸ்ரீ  மன் நாராயணனே –
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஆகதோ  மதுராம் புரீம் -என்னா நின்றது இறே –
உத்தரார்த்தத்தில் -அஹம் -என்று -குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தனான  தன்னையும் –
த்வா -என்று அறிவு ஒன்றும் இல்லாத இவனையும் நிர்தேசித்தால் –
ஒரு மேட்டுக்கு ஒரு பள்ளம் நேராம் இறே
குண துங்க தயா தவ ரங்க பதே ப்ருச நிம் நமிமம் ஜனம் உந் நமய -என்று அருளிச்
செய்தார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்ற பிறகு -மாம் -என்றான் –
அது தர்ம நிவர்த்தக வேஷம் -சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -என்றதற்கு முன்னே
அஹம் என்றான்-இது அதர்ம நிவர்தகமான வேஷம் –
மாம் -என்று இவன் கால் தன்  தலையில்  படும்படி கூறினான் –
அஹம் -என்று தன கால் அவன் தலையில் படும்படி கூறுகிறான் –
மாம்-என்று கையும் உழவு கோலுமான  வேஷம்
அஹம் -என்று கையும் திருவாழி யாலுமான வேஷம் –
எப்போதும் கை கழலா  நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் இறே –
பாப நிவ்ருத்தியான விரோதி நிவ்ருத்தி சொன்னது இஷ்ட ப்ராப்திக்கும் உப லஷணம் –
என்று சொல்வார்கள்
அநிஷ்டம்  தொலைந்தவாறே -சேது பங்த ஸ்ரோத ப்ரஸ்ருதி ந்யாயத்தாலே -இஷ்ட
பிராப்திதன்னடையேயாம் என்று கூறுவார் -பிரபன்னனுக்கு பாப நிவ்ருத்தியில்
பக்தனைக் காட்டிலும் ஏற்றம் உள்ளது ஆகையால் அது தனித்து கூறப்பட்டது
என்றும் சொல்லுவர் -பக்தி பிராரப்த வ்யதிரிக்தாக நாசி நீ -பிரபத்தி பிராரப்த ஸ்யாபி நாசி நீ –
என்று இறே  சாஸ்திர நிஷ்நிஷ்கர்ஷம் இருப்பது –
முக்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார்
எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -என்று இவ்வளவில் கூறப்பட்டது –
இதுவே கீதாசாரம் –
ஸ்ரீ ருக்மிணி சமேத பார்த்த சாரதி  திருவடிகளே சரணம் ..
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்