Archive for the ‘Divya desams’ Category

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—41-50–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 3, 2019

யத் வைஷ்ணவம் ஹி பரமம் பதம் ஆம நந்தி
கம் வா யதேவ பரமம் தமஸ பரஸ்தாத்
தேஜோ மயம் பரம சத்வ மயம் த்ருவம் யத்
ஆனந்த கந்தம் அதி ஸூந்தரம் அத்புதம் யத் –41-

ஸ்ரீ வைகுண்ட மஹிமைபரமாக ப்ரவ்ருத்தமான இது முதல் ஐந்து ஸ்லோகங்கள் குளகமாகும்
ஐந்தாவது ஸ்லோகத்தில் -வைகுண்ட நாம தவ நாம ததாவ நந்தி -கிரியை இங்கும் அந்வயிக்கக் கடவது
இந்த ஸ்லோகத்தில் ஆம நந்தி பதபிரயோகம் அவாந்தர கிரியை

யாதொரு ஸ்தானத்தை விஷ்ணு சம்பந்தியான பரமபதம் என்கிறார்களா –
எந்த ஸ்தானமானது தமஸ்ஸுக்கு அப்பால் பரம ஆகாசம் எனப்படுகிறதோ
எந்த ஸ்தானமானதுதேஜு மயமாயும் நிஷ்க்ருஷ்ட சத்வமாயும் சாஸ்வதமாயும் உள்ளதோ –
எந்த ஸ்தானமானது ஆனந்த கந்தமாயும் மிக அழகியதாயும் ஆச்சர்யமாகவும் உள்ளதோ –

யத் வைஷ்ணவம் ஹி பரமம் பதம் ஆம நந்தி கம் வா யதேவ பரமம் தமஸ பரஸ்தாத்
ஷயந்தம் அஸ்ய ராஜஸ பராகே-என்றும்
தமஸஸ் து பாரே-என்றும்
தமஸஸ் பரஸ்தாத் -என்றும் சொல்லுகிறபடி ரஜஸ் தமஸ்ஸுக்களுக்கு அப்பால் அவை கலசாதபடி
பரம ஆகாசம் எண்ணப்படுகிறது யாதோ
தேஜோ மயம்
ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம் நேமா வித்யுதோ பந்தி குதோயம் அக்நி–என்றும்
அத்யர்க்கா நல தீப்தம் தத் ஸ்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மந ஸ்வயைவ ப்ரபயா ராஜந் துஷ் ப்ரேஷம் தேவதா நவை –என்றும்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதி என்றும் சொல்லும்படி
பரம சத்வ மயம்
ரஜோ குணம் தமோ குணங்கள் கலசாத சுத்த சத்வம் வடிவு எடுத்ததாய் இருக்கும்
த்ருவம் யத்
யத் தத் புராணம் ஆகாசம் சர்வ ஸ்மாத் பரமம் த்ருவம் யத் பரம் ப்ராப்ய தத்வஞ்ஞாம் உச்யந்தே சர்வ கில்பிஷை–
பிரமாண வசனத்தில் உள்ள த்ருவம் -அனு வதித்த படி
அநாதி நிதானமாய் இருக்கும் என்றபடி
ஆனந்த கந்தம்
நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு அன்றோ
அதி ஸூந்தரம்
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் அருளிச் செய்தபடி ஸுவ்ந்தர்யம் எல்லை காண ஒண்ணாதாய் இருக்கும்
அத்புதம் யத் —
அநு க்ஷணம் அபூர்வமாய் ஆச்சர்யாவாஹாமாய் இருக்குமது

ஆக இப்படிப் பட்ட யாதொரு ஸ்தானம் உளதோ –தத் தவ தாம ஆம நந்தி -என்று மேலோடே அந்வயம்

——————–

யத் ப்ரஹ்ம ருத்ர புருஹுத முகைர் துராபம்
நித்யம் நிவ்ருத்தி நிரதைஸ் சநகாதி பிர் வா
சாயுஜ்யம் உஜ்ஜ்வலம் உசந்தி யதா பரோஷ்யம்
யஸ்மாத் பரம் ந பதம் அஞ்சிதம் நாஸ்தி கிஞ்சித் –42-

எந்த ஸ்தானமானது அயன் அரன் இந்திரன் முதலானாராலும்
நிவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர்களான சனகாதிகளாலும் அடைய முடியாததோ
எந்த ஸ்தானத்தை சாஷாத் கரிப்பதை முக்கிய சாயுஜ்யமாகச் சொல்லுகிறார்களோ
எந்த ஸ்தானத்தில் காட்டிலும் சிறந்த ஸ்தானம் வேறே ஓன்று இல்லையோ

யத் ப்ரஹ்ம ருத்ர புருஹுத முகைர் துராபம்
நேரே கடிக்கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை அயன் —
பின்னிட்ட சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் துன்னிட்டுப் புகல் அரிய ஸ்தானம் இறே ஸ்ரீ வைகுண்டம்
நித்யம் நிவ்ருத்தி நிரதைஸ் சநகாதி பிர் வா
கீழே உள்ள துராபம் இங்கும் அந்வயம்
ஸமாஹிதைஸ் சாது சநந்தநாதி பிஸ் ஸூ துர் லபம் -ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவத்திலும் உண்டே
சாயுஜ்யம் உஜ்ஜ்வலம் உசந்தி யதா பரோஷ்யம்
ப்ரஹ்மணஸ் –சாயுஜ்யம் –என்று ஸ்ருதிகளிலே சாயுஜ்யமாகச் சொல்லப்படுவது பரமபத சாஷாத்காரத்தை இறே
ஸமான குண பாகித்வம் சாயுஜ்யம் இதி கத்யதே
மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலத்தில் வீழ்ச்சியினால் திரோஹிதமாய்க் கிடந்த ஞான ஆனந்தாதிகளுக்கு
ப்ராதுர்ப்பாவம் பரமபதபிராப்தி சமகாலித்வமே
உஜ்ஜ்வலம் சாயுஜ்யம் என்பது முக்கியமான சாயுஜ்யம் என்றபடி
யஸ்மாத் பரம் ந பதம் அஞ்சிதம் நாஸ்தி கிஞ்சித் —
இந்த லோகத்தைக் காட்டிலும் அந்த லோகம் மேம்பட்டது என்று சொல்லிக் கொண்டே போனாலும்
இதற்கு மேலும் சொல்லலாவதொரு ஸ்தானம் இல்லையே

—————–

ரூபேண சத் குண கணை பரயா சம்ருத்த்யா
பாவைர் உதார மதுரைர் அபி வா மஹிம்நா
தாத்ருக் தத் ஈத்ருக் இதம் இதி உப வர்ண யந்த்ய
வாச யதீய விபவஸ்ய திரஸ் க்ரியாயை –43-

தேஜஸ்ஸினாலும் சத்குண ஸமூஹங்களினாலும் சிறந்த ஸம்ருத்தியினாலும் மற்றுமுள்ள அதிசயத்தினாலும் –
அது அப்படிப்பட்டது இது இப்படிப்பட்டது என்று வருணிக்கின்ற வாக்குகளானவை
எந்த ஸ்தானத்தின் பெருமைக்குத் திரஸ்கார காரணம் ஆகின்றனவோ

பரமபதத்தை வருணிக்கப் புக்கால் திரஸ்காரம் செய்ததாகும் அத்தனையே போக்கி புகழ்ந்தது ஆக மாட்டாதே
யத் துர்க்ரஹம் மத் கிராம் தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -ஸ்ரீ குணரத்னகோசம்
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வு எல்லாம் பெரும்பாலும் பட்டுரையாய் பிற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி –திருவாய் -3-1-2-
புகழ்வோம் பழிப்போம் புகழோம் பழியோம் –பெரிய திருவந்தாதி
ஆயினும் புகழாது இருப்பார் உண்டோ
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் விரிக்கவும் இந்த ஸ்தவத்திலும் உண்டே
நற்பூவை பூ வீன்ற வண்ணன் புகழ்–நயப்புடைய நாவீன் தொடை கிளவியுள் பொதிவோம்–என்று ஆழ்வாரும் அருளினார்
ஆகவே மகிமையின் அப்ரமேயத்வம் சொன்னபடி

—————

யத் வ்ருத்தி அபஷய விநாச முகைர் விகாரை
ஏதைர் அசம்ஸ்துதம் அநஸ்தாமித அஸ்தி சப்தம்
யத் கௌரவாத் சுருதிஷு பல்கு பலம் கிரியாணாம்
ஆதிஷ்டம் அந்யத் அஸூ கோத்தரம் அத்ருவம் ச –44-

யாதொரு ஸ்தானமானது வளருதல் அழிதல் முதலான விகாரங்களினால் தொடப்படாததும்
அஸ்தி சப்தம் ஒரு நாளும் அஸ்தமிக்கப் பெறாததாயும் உள்ளதோ –
வேதங்களில் ஜ்யோதிஷ்டோமாதி கர்மங்களுக்கு ஓதப்பட்ட இதர பலனானது
யாதொரு ஸ்தானத்தின் பெருமையைப் பற்ற ஆசாரமாயும் துக்கோத்தரமாயும் அநித்யமாயும் உள்ளதோ

யத் வ்ருத்தி அபஷய விநாச முகைர் விகாரை ஏதைர் அசம்ஸ்துதம்
விகாரங்கள் ஒன்றுமே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தைத் தொடாதே –வளர்ச்சி தேய்வு அழிவு இவை
ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அப்ரஸக்தம்
அநஸ்தாமித அஸ்தி சப்தம்
அஸ்தி என்கிற வ்யபதேசம் ஒரு நாளும் அஸ்தமிக்கப் பெறாதது -விநாசம் இல்லை என்று
கீழே சொன்னதை முக பேதேந சொல்லப்பட்டதாயிற்று
அஸ்தி ஜாயதே பரிணமதே ஏததே அபஸீயதே ப்ரணச்யதி –ஷாட் பாவ விகாரங்கள் உண்டே
அஸ்தி என்றதும் மேற்பட்ட ஜனநாதிகளுக்கு ப்ரஸக்தி லேசமும் இல்லை என்றபடி
யத் கௌரவாத் சுருதிஷு பல்கு பலம் கிரியாணாம்-ஆதிஷ்டம் அந்யத் அஸூ கோத்தரம் அத்ருவம் ச —
ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகள் போன்ற கிரியைகளுக்கு சொல்லப்பட்ட பலன்கள் –
அல்பமாயும் அசாரமாயும் -அநித்யமாயும் -துக்க மிஸ்ரமமுமாயுமே இருக்கும்
கதாகதம் காமகாமா லபந்தே
ஷீனே புண்யே மர்த்ய லோகம் விசந்தி
தத் யதேஹ கர்மசிதோ லோக ஷீயதே ஏவமேவ அமூத்ர புண்ய சிதோ லோக ஷீயதே –இத்யாதி பிரமாணங்கள் உண்டே
இந்த ஸ்தானத்தின் பெருமையோ என்னில்
தத் அக்ஷரே பரமே வ்யோமன்
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா
நச புநரா வர்த்ததே நச புநரா வர்த்ததே–என்று அன்றோ பொலிந்து நிற்கும்
ஆக இப்படி சாஸ்வதமாயும் பரம பலமாயும் இருக்கும் இதன் பெருமை சொல்லப்பட்டது –

———————

நிஷ் கல்மஷைர் நிஹத ஜென்ம ஜரா விகாரைர்
பூயிஷ்ட பக்தி விபவை அபவை அவாப்யம்
அந்யைர் அதந்ய புருஷைர் மநசாபி அநாப்யம்
வைகுண்ட நாம தவ தாம தத் ஆம நந்தி –45-

கல்மஷம் அற்றவர்களாயும் -பிறப்பு மூப்பு முதலிய விகாரங்களைத் தொலைத்தவர்களாயும்
பக்திச் செல்வம் மிகுந்தவர்களாயும் உள்ள முமுஷுக்களாலே அடையத் தகுந்ததாய்
மற்றையோர்களான தரித்ரர்களாலே நெஞ்சினாலும் அணுகத் தகாததாய் உள்ள -அப்படிப்பட்ட
ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்னும் ஸ்தானத்தை -எம்பெருமானே -தேவரீருடைய இருப்பிடமாகச் சொல்லுகின்றார்கள் –

இந்த ஸ்லோகத்தோடே ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தான வர்ணனையைத் தலைக்கட்டி அருளுகிறார்
முன் இரண்டு பாதங்களில் அதில் புகும் அதிகாரி நிர்த்தேசமும்-
மூன்றாவது பாதத்தில் அநதிகாரி நிர்த்தேசமும்-செய்கிறார்
அதிகாரி சம்பத்து உடையார் யார் என்னில்
நிஷ் கல்மஷைர்
ததா வித்வான் புண்ய பாப விதூயே -என்றும்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் –என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல பாபங்களையும் உதறித் தள்ளப் பெற்றவர்கள் –
நிஹத ஜென்ம ஜரா விகாரைர்
புந ரபி ஜனனம் புநரபி மரணம் புந ரபி ஜநநீ ஜடரே சயனம் –என்னும்படியான
ஜனன மரணங்களும் தத் அநு பந்தியான ஜரை முதலான விகாரங்களும் அற்று
போர்த்த பிறப்பொடு நோயொடு மூப்பொடு இறப்பிவை பேர்த்துப் பெரும் துன்பம் வேரற நீக்கி விளங்குமவர்கள்
பூயிஷ்ட பக்தி விபவை
பர பக்தி பர ஞான பரம பக்திகள் பரி பக்குவமாகப் பெற்றவர்கள் –
அன்றிக்கே பூயிஷ்ட பக்தி என்று ப்ரபத்தியைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்
ப்ரபந்ந அதந் யேஷாம் நதிசதி முகுந்தோ நிஜ பதம் –என்கிறபடியே ப்ரபன்னர்களுக்கு ஒழிய
மற்றையோர்க்கு தந்து அருளான் ஆகையால் இவ்வர்த்தம் மிகப் பொருந்துமாயிற்று
அபவை
சம்சாரத்தில் ருசி அற்றவர்கள் என்று முமுஷுக்களை விவஷிக்கிறது
வேறு வகையாகப் பொருள் கொள்ளில் முதல் பாதத்தோடு புநர் யுக்தமாகுமே
ஆக இப்படிப்பட்டவர்களாலே அடையக் கூடியது
அவாப்யம் அந்யைர் அதந்ய புருஷைர் மநசாபி அநாப்யம் வைகுண்ட நாம தவ தாம தத் ஆம நந்தி —
இப்படிப்பட்டவர்கள் அல்லாத -கருவிலே திரு இல்லாதவர்க்கு நெஞ்சினாலும் அணுகத் தகாதது
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்னும் ஸ்தான விசேஷத்தை தேவரீருடைய திரு நாடாகக் கூறுகின்றார்கள்
இத்தோடு குளகம் ஸமாப்தம்

————

நித்யா தவ அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி
ஏதாத்ருஸீ நிரவதிர் நியதா விபூதி
ஞானாதயா குண கணாஸ் சமதீ தஸீமா
லஷ்மீ ப்ரியா பரிஜனா பத கேந்த்ர முக்க்யா–46-

வேறு ஒன்றை எதிர்பாராமல் இயல்பாகவே அமைந்த மஹா வைபவத்தை உடையீரான தேவரீருக்கும்
இப்படிப்பட்ட நிரவதிகமான நித்ய விபூதியானது நியத போக உபகரணமாய் இரா நின்றது –
ஞானாதி குணங்களோ எல்லை கடந்து இருக்கின்றன -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியோ வல்லபையாய் இரா நின்றாள்
பெரிய திருவடி முதலான நித்ய ஸூரிகளோ பரி ஜனங்களாய் இரா நின்றார்கள் –

தவ அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி
கீழே சொன்ன பெருமையை அநு வதித்து உப சம்ஹரித்து மற்றும் உள்ள சில அதிசயங்களையும்
அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
எம்பெருமானுடைய பெருமை ஒன்றை இட்டு நிரூபிக்க வேண்டியது அன்றே
குலத்தை இட்டோ -ரூபத்தை இட்டோ -ஐஸ்வர்யத்தை இட்டோ -வித்யையை இட்டோ
நமக்கு பெருமை பேச வேண்டுமே –
எம்பெருமான் பக்கலிலே தாம் நிறம் பெறுவதர்க்கவே இவை அவனை ஆஸ்ரயித்து இருக்குமே
ஸ்ரீ யபதியாய் -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிகேதனாய் -நித்ய முக்த அனுபாவ்யனாய்–என்று எம்பெருமானைப் பேசினாலும் –
இவற்றால் அவனுக்கு ஒரு பெருமை உண்டாகிறது என்று கருதி அன்றே -உள்ளது
உள்ளபடி உரைக்கவே -அவற்றை சொல்லுகிறது
இவ்விஷயம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் விவரிக்கப்படுகிறது
ஏதாத்ருஸீ நிரவதிர் -நித்யா – விபூதி –நியதா-
கீழே ஐந்து ஸ்லோகங்களால் சொல்லப்பட்ட பெருமையை உடைய நித்ய விபூதி ஒரு காலும் விட்டு நீங்காத
பெருமையாய் இரா நின்றது –என்கை
எம்பெருமானுடைய பெருமை இதர நிரபேஷமாய் இருக்கச் செய்தேயும் நித்ய விபூதி ஐஸ்வர்யமானது
பெருமைக்குத் தலை பெற்று இருக்கின்றது என்றபடி
மேலும் பல பெருமைகள் உண்டு என்கிறது மேல்
ஞானாதயா குண கணாஸ் சமதீ தஸீமா
ஞானாதி கல்யாண குணங்களும் எல்லை கடந்து உள்ளன
குணாநாம் நிஸ்ஸீம் நாம் கணந வி குணாநாம் ப்ரஸவபூ–என்று இவர் தாமே அருளிச் செய்தபடி
ஞானாதி ஷட் குணங்கள் அடியாக தோன்றி உள்ள மற்ற திருக்குணங்களும் எண்ணிறந்தவையாய் உள்ளன
லஷ்மீ ப்ரியா
பிராட்டியும் வல்லபையாய் வாய்த்து இருக்கின்றாள்
பரிஜனா பத கேந்த்ர முக்க்யா–
பெரிய திருவடி முதலான நித்ய ஸூரி களும் முக்தர்களும் நித்ய கிங்கரராய் உள்ளார்கள்
ஆக இப்படிப்பட்ட பெருமை அப்ரமேயம் என்றதாயிற்று –

—————

ஏகஸ்ய யேஷு ஹி குணஸ்ய லவா யுதாம்ச
ஸ்யாத் கஸ்ய சித் ச கலு வாங் மநசாதிக ஸ்ரீ
தே தாத்ருஸ அத்யவதயஸ் தமதீத சங்க்யா
த்வத் சத் குணாஸ் த்வமஸி த்வம் அஸீ தந் நிரபேஷ லஷ்மீஸ் –47-

எம்பெருமானே எந்த குணங்களுள் ஒரு குணத்தின் ஏக தேசமானது எவனேல் ஒருவனுக்கு உண்டாகி
அதனால் அவன் வாக்குக்கும் மனஸுக்கும் எட்டாத ஸ்ரீயை உடையவன் ஆகின்றானோ
நிரவதிகங்களாய்-எண்ணிறந்தவைகளான அப்படிப்பட்ட திருக்குணங்கள் தேவரீருக்கு அமைந்து உள்ளன
ஆதலால் தேவரீர் குணாதீனம் அல்லாமல் ஸ்வாதீனமான பெருமையையே யுடையீர்

கீழ் ஸ்லோகத்தில் -அந்யா நிரபேஷ மஹா மஹிம் நோபி -என்றதன் வியாக்யானம் இந்த ஸ்லோகம்
பஹவோ ந்ரூப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சந்திதே-என்றும்
தாதூநாமிவ சைலேந்த்ரோ குணா நாம் ஆகரோ மஹான் –என்றும்
சங்க்யாதும் நைவ ஸக்யந்தே குணா தோஷாச் ச சார்ங்கிண ஆனந்த்யாத் பிரதமோ ராசி அபாவாதேவ பச்சிம –என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஏகதேசம் ஒரு வியக்தியிலே இருந்து விட்டாலும் புகழா நின்றோமே
அது பல கோடி நூறாயிரம் மடங்கு விஞ்சி இருக்கும் அவன் பெருமைக்கு வாசகமான சொல் ஒன்றுமே இல்லையே
இந்த ஸ்லோகத்தையே புஷ்கலமாகக் கொண்ட ஸ்லோகம்
ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில் — யேஷ் வேகஸ்ய குணஸ்ய விப்ருடபி வை –இத்யாதியில் அருளிச் செய்கிறார்

நிர்க்குண ப்ரஹ்மமே வேதாந்த வேத்யம் என்னும் குத்ருஷ்டிகளை தெளிவிக்க
நிர்குணத்வ ப்ரதிபாதிக்க ஸ்ருதியின் தாத்பர்யத்தை -49-ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்யப் போகிறார்
இதில் கல்யாண குண புஷ்கல்யத்தை அருளிச் செய்கிறார்

——————

ஸர்வஸ்ய சைவ குணதோ ஹி வி லக்ஷணத்வம்
ஐஸ்வர்யதச் ச கில கச் கச் து தஞ்சி தஸ் ஸ்யாத்
தத் ப்ரத்யுத த்வயி விபோ விபவோ குணாச் ச
சம்பந்த தஸ் தவ பஜந்தி ஹி மங்கலத்வம் –48-

எம்பெருமானே உலகில் சர்வ புருஷர்களுக்கும் ஸ்வ சஜாதீயர்களில் காட்டில் வை லக்ஷண்யம் என்பது
குண ஸம்ருத்தியினால் அன்றோ ஆகின்றது
அவ்யபதேசனாய் இருந்த எவனிலும் ஒருவனும் ஐஸ்வர்யத்தினால் அன்றோ மேம்படுகின்றான்
ரத்னத்தில் தேஜஸ் மிக்கு இருப்பதால் புகழ்ச்சியும் புஷ்பத்தில் பரிமளத்தை இட்டுப் புகழ்ச்சியும் –
இப்படி குண சம்ருதியை கிட்டே உதகர்ஷ பிரகர்ஷம்
இவ்விரண்டு விஷயமும் தேவரீர் பக்கலில் மாறுபாடு அற்று இருக்கின்றது -ஏன் என்னில்
ஐஸ்வர்யமும் குணங்களும் தேவரீருடைய சம்பந்தினாலேயே மேம்பாடு பெறுகின்றன அன்றோ –

ஸர்வஸ்ய சைவ குணதோ ஹி வி லக்ஷணத்வம் ஐஸ்வர்யதச் ச கில கச் கச் து தஞ்சி தஸ் ஸ்யாத்
குணம் ஐஸ்வர்யம் இவற்றை கிட்டே லோகத்தில் உத்கர்ஷம் பேசப்படுகிறது
தத் ப்ரத்யுத த்வயி விபோ விபவோ குணாச் ச சம்பந்த தஸ் தவ பஜந்தி ஹி மங்கலத்வம் —
குணங்களும் ஐஸ்வர்யமும் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிப்பதாலேயே மேன்மை பெறுகின்றன
தந்யாநீ ஸ்தல வைபவேந கதிஸித் வஸ்த்தூணி கஸ்தூரிகாம் நோப லக்ஷதி பால பால பதிதே பங்கே
ந சங்கேத க –ஸ்லோகம் அனுசந்திக்கத் தக்கது
யதேதைர் நிச்சேஷை அபரகுண லுப்தைரிவ ஜகதி அசாவேகச் சக்ரே சதத ஸூக சம்வாச வசதி -என்று
ஸ்ரீ ராமபிரான் பக்கல் குணங்கள் எல்லாம் குடியேறி நமக்கு பெருமை உண்டாக வேணும் என்று ஆசைப்பட்டனவே
ஆபரணங்களும் அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் அன்றோ

——————-

தூரே குணாஸ் தவ து சத்வ ரஜஸ் தமாம் சி
தேன த்ரயீ ப்ரதயதி த்வயி நிர்குணத்வம்
நித்யம் ஹரே நிகில சத்குண சாரம் ஹி
த்வாம் ஆம நந்தி பரமேஸ்வரன் ஈஸ்வராணாம் –49-

எம்பெருமானே -சத்வ ரஜஸ் தமஸ்ஸூக்கள் ஆகிற முக்குணங்களும் தேவரீரை அணுக மாட்டாமல்
அப்பால் விலகி உள்ளன –
ஆனது பற்றியே வேதமானது தேவரீர் இடத்தில் நிர்குணத்தை ஓதுகின்றது
ஈஸ்வரர்கள் என்று பேர் பெற்றவர்களுக்கும் பரமேஸ்வரராய் இரா நின்ற தேவரீரை
எப்போதும் சகல கல்யாண கடலாக அன்றோ மறைகள் முறையிடுகின்றன
நிர்க்குணம் நிரஞ்சனம் –இத்யாதி சுருதிகள் குணங்களின் அத்யந்தா பாவத்தை சொல்லுகின்றன அல்லவே
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் –என்று அன்றோ குண புஷ்கல்யத்தை சுருதிகள் சொல்லும்
எனவே நிர்க்குணத்தைச் சொன்ன இடங்கள் ஹேய குண ராஹித்யத்தை சொன்னவாறே

தூரே குணாஸ் தவ து சத்வ ரஜஸ் தமாம் சி
முக்குணங்களும் தேவரீருக்கு நெடும் தூரத்தில் உள்ளன
பரம சத்வ சமாஸ்ரய க என்னும்படி எம்பெருமான் பக்கல் சுத்த சத்வம் ஒழிய மிஸ்ர சத்வம் இல்லையே
தேன த்ரயீ ப்ரதயதி த்வயி நிர்குணத்வம்
இத்தை இட்டே வேதத்தில் நைர் குண்ய வாதம் ப்ரவர்த்தம் ஆயிற்று
குண சாமான்ய அபாவத்தை சுருதி விவஷிக்கிறது என்ன ஒண்ணாதே
நித்யம் ஹரே நிகில சத்குண சாரம் ஹி
த்வாம் ஆம நந்தி பரமேஸ்வரன் ஈஸ்வராணாம் —
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச
சத்யகாம ஸத்யஸங்கல்ப -இத்யாதி சுருதிகள் சகல கல்யாண குண நிதியாக ஓதா நிற்க
அதுக்கு முரணாக பொருள் கொள்ள ஒண்ணாதே
கோந் ஸ்வாமிந் ஸம்ப்ராப்தம் –கேள்விக்கு குணக்கடலாக அன்றோ
பெருமாளை நாரதர் வால்மீகிக்கு அருளிச் செய்கிறார்
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சாந்தி தே
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ்
தாதூனாம் இவ சைலேந்த்ரோ குணா நாம் ஆகரோ மஹான்
தாமஸ பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தர
இப்படித் தொட்ட இடம் எல்லாம் குண பிரசுரமாக அன்றோ உள்ளது

—————————

ஞானாத்மநஸ் தவ ததேவ குணம் க்ருணந்தி
தேஜோ மயஸ்ய ஹி மணேர் குண ஏவ தேஜஸ்
தேநைவ விஸ்வ மபரோக்ஷ முதீஷசே த்வம்
ரஷா த்வதீக்ஷணத ஏவ யதோ கிலஸ்ய–50-

எம்பெருமானே ஞான ஸ்வரூபியான தேவரீருக்கு அந்த ஞானத்தையே தர்ம பூத குணமாகவும்
வேதாந்திகள் சொல்லுகின்றார்கள்
தேஜஸ் ஸ்வரூபியான ரத்னத்துக்கு தேஜஸ்ஸே குணமாக வுமிரா நின்றது அன்றோ –அது போலவே யாம் இதுவும் –
தேவரீர் அந்த ஞானத்தினாலேயே உலகம் முழுவதும் கை இலங்கு நெல்லிக் கனியாகக் காணா நினறீர்
தேவரீருடைய கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தினாலேயே அனைத்து உலகுக்கும் ரக்ஷணமாக வேண்டி இருப்பதனால் –

ஞானாத்மநஸ் தவ ததேவ குணம் க்ருணந்தி
பகவத் குணங்களுள் ஞானமும் ஒன்றாக அன்றோ சொல்லப்படுகிறது
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம என்று பகவத் ஸ்வரூபமே ஞானாத்மகமாக சொல்லப்படா நிற்க –
தர்மி ஸ்வரூபமே ஞானமாய் இருக்க -அந்த ஞானம் பகவானுக்கு எப்படி தர்மம் ஆகும் என்கிற
சங்கைக்கு பரிகாரமாகச் சொல்லுகிறது இது
ஞானமே தர்மியாக இருக்கச் செய்தேயும் தர்ம பூத ஞானமும் ஓன்று உண்டாகத் தட்டில்லையே
இதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் சொல்கிறது மேல்

தேஜோ மயஸ்ய ஹி மணேர் குண ஏவ தேஜஸ்
இங்கு மணி -ரத்னத்தைச் சொன்னது ப்ரபாவத் பதார்த்தங்களுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
ரத்னம் சூர்யன் தீபம் -தேஜோ மயங்களாக இருக்கச் செய்தேயும் தேஜஸ்ஸூ அவற்றுக்கு
குணமாகவும் இரா நின்றது இறே
அதே போலே ஞான ஸ்வரூபியான ஆத்மாவுக்கு ஞானம் குணமாகவும் இருக்கும் என்றதாயிற்று

தேநைவ
அந்த தர்ம பூத ஞானத்தால் -என்றபடி

விஸ்வ மபரோக்ஷ முதீஷசே த்வம் ரஷா த்வதீக்ஷணத ஏவ யதோ கிலஸ்ய–
சகல பிரபஞ்சத்தையும் கர தலா மலகமாகக் காணா நினறீர் –
அந்த ஈஷணத்தாலே உலகம் எல்லாம் ரக்ஷை பெறுகின்றது

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—31-40–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 2, 2019

யஸ் ஸ்தாவர க்ரிமி பதங்க மதங்க ஜாதிஷு
அந்யேஷு ஐந்துஷு சதைவ விஜாயமாந
த்வம் நித்ய நிர்மல நிரஞ்சன நிர்விகார
கல்யாண சத் குண நிதே ச இதீரிதஸ் தை –31-

எப்போதும் ஹேயபிரதிபடமாயும் நிர் லேபமாயும் நிர்விகாரமாயும் இருக்கிற கல்யாண குணங்களுக்கு நிதி போன்ற எம்பெருமானே
யாவன் ஒரு ஜீவன் ஸ்தாவரங்களான க்ரிமி பஷி கஷாதிகளும் மற்றுமான யோனிகளிலே இடையறாது பிறந்து கொண்டு இருக்கிறானோ
அவன் தேவரீரே என்று அந்த செவிடர்களால் சொல்லப்படா நினறீர்–
கௌதஸ்குதா –பிரலாபங்களில் ஒன்றை உதாஹரிக்கிறார் இதில்

பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்ஞம் பிரம பரிகதம் சம் சரதி தத் பரோபாத்யா லீடம் விவசமசு பஸ்யாஸ் பதமிதி சுருதி ந்யாயா பேதம்
ஜகதி விததம் மோஹனம் இதம் தமோ யேநாபாஸ்தம் ச ஹி விஜயதே யமுனமுனி –என்று ஸ்வாமி எம்பெருமானார்
வேதார்த்த ஸங்க்ரஹ உபக்ரமத்தில் ஆளவந்தாரை உப ஸ்லோகிக்கிறார் –
அந்த மாயா வாதிகளே கௌதஸ் குதர்கள் -என்றும் ஸ்திர குதர்க்க வஸ்யர்கள்-என்றும் தெரிவித்து
அவர்களுடைய பிரலாப பிரகாரத்தை எடுத்து உரைக்கிறார்

நித்ய -நிர்மல நிரஞ்சன நிர்விகார
கல்யாண சத் குண நிதே
இந்த பகவத் சம்போதனம் சாபிப்ராயம்
அகில ஹேயப்ரத்யநீக கல்யாணை குண கதாநரான தேவரீருடைய தன்மைக்குப் பொருந்தாதபடி அன்றோ பேசுகிறார்கள்
அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யு –இத்யாதியான கல்யாண குண ப்ரதிபாத்ய ஸ்ருதியோடே சேராது என்று காட்டுகிறபடி
நித்ய நிர்மல-
ஒன்றாகவும் இரண்டாகவும் பிரித்தும் அர்த்தம் ஸ்வரூபத்தோ நித்யமானவனே -அகில ஹேயப்ரத்யநீகனானவனே
நிரஞ்சன
சேதனர்களை அனுபிரவேசித்து நிற்கச் செய்தேயும் கர்மவஸத்வாதி ரூப தோஷங்கள் தொடரப் பெறாதவனே
நிர்விகார
அசேதனங்களிலே அனுபிரவேசித்து நிற்கச் செய்தேயும் விகாராஸ்பதமான அவற்றின் படி இன்றிக்கே இருக்குமவன்
கல்யாண சத் குண நிதே
கல்யாண குணம் என்றோ சத் குணம் என்றோ சொல்லாய் இருக்க இரண்டையும் சேர்த்துச் சொன்னது
கல்யாண -அனுசந்தானம் செய்பவர்களுக்கு சுபாவஹங்கள் என்றும்
சத் -எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் குறையாதே அக்ஷய்யமாய் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதாய இருக்கும் என்றதாயிற்று
இப்படிப்பட்ட கல்யாண சத் குணங்களுக்கு நிதி போன்றவனே
ஸ்தாவர க்ரிமி பதங்க மதங்க ஜாதிஷு
அந்யேஷு ஐந்துஷு சதைவ விஜாயமாந -யஸ் -த்வம் இதி தை ஈரிதஸ் —
ஸ்தாவர கீட பஷி ம்ருகாதிகளாய்-தேவரீருடைய ஸ்வரூப ஸ்வபாவங்களுக்கு விஜாதீயமான ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை
யுடையவனாய் இருக்கும் யோனிகளிலே மாறி மாறி பிறந்து கொண்டே இருக்கும் கர்மவஸ்யனான ஜீவனுக்கும்
அகர்மவசயரான தேவரீருக்கு அத்வைதம் சொல்லுகிறார்களே இந்த மாயைக்கு வசப்பட்ட செவிடர்கள்
ஷரம் பிரதானம் அம்ருத அக்ஷரம் ஹர ஷராத்மானா வீசதே தேவ ஏக –என்று சுருதி தத்வ த்ரயமும் சொல்ல நிற்க
ஒன்றே உள்ளது என்று சொல்வதில் வருமாபத்தி இதனால் தெரிவிக்கப்பட்டதாயிற்று
ஸ்தாவரங்களிலும் பிறப்பது உண்டோ என்னில்
நரக நாசனை நாவில் கொண்டு அழையாத மானிட சாதியார் பருகும் நீறும் உடுக்கும் கூறையும் பாவம் செய்தன தான் கொலோ -என்று
நாம ரூப விசிஷ்டமான சகல வஸ்துக்களிலும் ஒரோ ஜீவா அதிஷ்டானம் உண்டு என்று கொள்ள வேணும்
சக்தி ஷேத்ரஞ்ஞ சம்ஜ்ஜிதா சர்வ பூதேஷ்டபால –தார தம்யேந வர்த்ததே அப்ராணி மத்ஸூ ஸ்வல்பா சா
ஸ்தாவரேஷு ததோதிகா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -வசனம் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே –

——————

த்வத் த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம் இதம் ஆவிரபூத் அசேஷம்
நோ சேத் கடாக்ஷ யசி நைவ பவேத் ப்ரவ்ருத்தி
ஸ்த்தா துஞ்ச வாஞ்சதி ஜகத்தவ த்ருஷ்ட்டி பாதம்
தேந ஸ்ருதவ் ஜெகதிஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ –32-

எம்பெருமானே இவ்வுலகம் எல்லாம் தேவரீருடைய திருக்கண் நோக்கத்தை பெற்றதாய்க் கொண்டு ஆவிர்பாவம் அடைந்தது
தேவரீர் கடாக்ஷித்து அருளவில்லை என்றால் இவற்றுக்கு ஒரு ப்ரவ்ருத்தியே உண்டாக மாட்டாது
இந்த ஜகத்தானது சத்தை பெறுவதற்கும் தேவரீருடைய கடாக்ஷத்தையே விரும்புகின்றது
ஆக இக்காரணங்களால் வேதங்களில் தேவரீர் ஜகத்தாகச் சொல்லப்படா நின்றீர்

அத்வைத சுருதி நிர்வாஹம் காட்டி அருளுகிறார்
தேந ஸ்ருதவ் ஜெகதீஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ -சரம பாதம்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
ஜெகதாத்ம்யம் இதம் சர்வம் –இத்யாதி –அபேத சுருதிகள்
கார்ய காரண பாவம்-சரீர சரீரி பாவம் -சாமான தர்ம வைசிஷ்ட்யம் -இப்படி பலபடிகளிலே அபேத நிர்வாஹம்
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் -ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம்

த்வத் த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம் இதம் ஆவிரபூத் அசேஷம்
தத் ஐஷத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி–ஸ்ருஜ்ய வஸ்துக்களில் திருக்கண் சாத்துவதை சுருதி சொல்லுமே
இங்குள்ள -ஐஷத-பதத்தைக் கடாக்ஷித்து -த்ருஷ்ட்டி ஜுஷ்டம்-என்கிறார்
ஈஷணமாவது அனுக்ரஹத்தோடு கூடிய சங்கல்பம் -இதுவே த்ருஷ்ட்டி என்றதும்
நோ சேத் கடாக்ஷ யசி நைவ பவேத் ப்ரவ்ருத்தி
இந்த ஈஷணமே பிரவ்ருத்திகளுக்கும் காரணம்
ஜகத் -ஸ்த்தா துஞ்ச – தவ த்ருஷ்ட்டி பாதம் -வாஞ்சதி
ஸ்த்தாதும் என்றது ஸ்திதியைப் பெறுவதற்காக -நிலைத்து நிற்கைக்கும் ஈஷணம்
ந ஹி பாலான சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரீம்
தேந
கீழ் மூன்று பாதங்களிலும் அருளிச் செய்த மூன்று விசேஷங்களையும் ஹேதூ கரிக்கிற படி
ஸ்ருதவ் ஜெகதிஷே ஹி ஜகத் த்வமேவ -வேத வேதாந்தங்களிலே தேவரீர் ஜகத்தாக சொல்லப்படா நின்றீர்
விஸ்வம் த்வயபி மந்யேச ஜகதிஷே தேநாத் விதீயஸ் ததா –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம்
நாம் அவன் இவன் யுவன்
அவரவர் தமதமது
நின்றனர் இருந்தனர் –மூன்றாலும் சொன்ன உத்பத்தி ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்திகளை மூன்று பாதங்களாலும் சொன்னபடி
அபேத ஸ்ருதிக்கு இவையே நியாமாகம் என்று நான்காம் பாதத்தால் சொல்லப்பட்டது

——————————-

ஏவம் பகோ இஹ பவத் பரதந்த்ர ஏவ
சப்தோபி ரூபவத் அமுஷ்ய சராசரஸ்ய
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் இதம் சுருதி ஷு உதிதம் தே
பாபீய சாம் அயம் அஹோ த்வயி மோஹ ஹேது –33-

பகவானே இங்கு காணப்படுகின்ற சகல சராசரங்களினுடையவும் நாம ரூபங்கள் இப்படி தேவரீர் இட்ட வழக்கே
இப்படிப்பட்ட இந்த வைபவமானது தேவரீருடையதாக வேதாந்தங்களிலே ஓதப்பட்டது
ஆனால் இந்த ஐஸ்வர்ய குணமானது துர்ப்பாக்ய சாலிகளுக்கு தேவரீர் திறத்து மோஹ ஹேதுவாக ஆகின்றது அந்தோ –
கீழ் ஸ்லோகத்துக்கு சேஷபூதம் இது

ஏவம் பகோ
பகவந் -என்பதற்கு பர்யாயம்
அமுஷ்ய சராசரஸ்ய இஹ
கண்ணால் காணப்படும் இந்த சராசரங்களினுடைய
சப்தோபி ரூபவத் -பவத் பரதந்த்ர ஏவ
ரூபமும் நாமமும் நீ இட்ட வழக்கு
அநேக ஜீவேந ஆத்மனா அநு பிரவிஸ் நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –
ஜ்யோதீம் ஷி விஷ்ணுர் புவனானி விஷ்ணு
தீயாய் நீராய் நிலனாய் விசும்பாய் காலாய் தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றும் முற்றுமாய்
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் இதம் சுருதி ஷு உதிதம் தே
சர்வ வஸ்து சாமானாதி காரண்ய அர்ஹத்வமாகிற ஐஸ்வர்யம் -வஸ்து பரிச்சேத ராஹித்யம் அசாதாரண ஐஸ்வர்யம்
பாபீய சாம் அயம் அஹோ த்வயி மோஹ ஹேது —
இந்த உண்மையை தெரிந்து கொள்ளாமல் நாநா வஸ்துக்கள் கிடையாது என்று மருள் அடைந்து பேசுகிறார்கள்

————

யே த்வத் கடாக்ஷ லவ லஷ்யமிவ க்ஷணம் தை
ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் அலப்யம் அலம்பி பும்பி
யத் கேபி சஞ்ஜகரிரே பரமேசித்ருத்வம்
தேஷாமபி சுருதி ஷு தந் மஹிம பிரசங்காத்—34–

எம்பெருமானே எவர்கள் க்ஷண காலம் தேவரீருடைய ஸ்வல்ப கடாக்ஷத்துக்கு இலக்கானார்களோ –
அப்புருஷர்களால் அருமையான இப்படிப்பட்ட ஐஸ்வர்யம் அடையப்பட்டது
சிலர் அப்புருஷர்களுக்கும் வேதங்களில் பாரம்யம் சொல்லப்பட்டு இருப்பதாகச் சொல்லுகிறார்கள் என்பது
எதனாலே என்னில் அப்பெருமாளுடைய பெருமையில் ஏக தேசம் இருப்பதனால்

யே த்வத் கடாக்ஷ லவ லஷ்யமிவ க்ஷணம் தை ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருசம் அலப்யம் அலம்பி
நான்முகன் -14-லோகங்களைப் படைக்கிறான்
தச ப்ரஜாபதிகள் நித்ய ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தாக்களாக உள்ளார்கள்
விச்வாமித்திராதிகளும் அந்யமிந்த்ரம் கரிஷ்யாமி -என்று சங்கல்பித்து ஸ்ருஷ்ட்டி செய்கிறார்கள்
இது எல்லாம் அவனது கடாக்ஷ லேசத்தினாலே
யுககோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பபூவ புநஸ் த்ரை லோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்தவாநிதி சுச்ரும —
கடாக்ஷ லவ லஷ்யம் என்னாதே லஷ்யம் இவ -என்று அது தான் நன்றாக விழுந்ததோ என்ற சங்கையால்
அத்யல்ப கடாக்ஷ பலனால் என்றபடி

அலப்யம் ஐஸ்வர்யம்
சாமான்ய புருஷர்களுக்கு கிடைக்க மாட்டாத பெருமை என்றபடி

யத் கேபி சஞ்ஜகரிரே பரமேசித்ருத்வம் -தேஷாமபி சுருதி ஷு தந் மஹிம பிரசங்காத்
பரமேஸ்வரன் பிரசித்தி ருத்ரன் இடம் காணா நின்றோமே என்ன
தந் மஹிம பிரசங்காத்-ஏக தேச சம்பந்தம் இருப்பதாலேயே
அந் யத்ர தத் குண லேச யோகாதி ஓவ்ப சாரிக–ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்தி

——————-

நித்யேஷு வஸ்துஷு பவந் நிரபேஷ மேவ
தத் தத் ஸ்வரூபம் இதி கேஸிதிஹ பிரமந்த
ஐஸ்வர்யம் அத்ர தவ சாவதி சங்கிரந்தே
ப்ரூதே த்ரயீ து நிருபாதிகம் ஈசனம் தே –35-

எம்பெருமானே இவ்வுலகில் சில அறிவிலிகள் நித்ய வஸ்துக்களில் அவ்வவற்றின் ஸ்வரூபம்
தேவரை அபேஷியாமல் -ஸ்வத ஏவ நித்யமாக இருப்பதாக மருள் கொண்டவர்களாய்
இவ்விஷயத்தில் தேவரீருடைய ஐஸ்வர்யத்தை சாதிகமாக கூறுகின்றார்கள்
வேதமோ என்றால் நிருபாதிக ஐஸ்வர்யத்தையே தேவரீருக்கு கூறுகின்றது

பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆத்மேஸ்வரம்
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே –இத்யாதி சுருதி வாக்கியங்களில் நிரவாதிகமான பெருமை பேசப்படா நிற்க
அத்தை சங்குசிதம் ஆக்குவது சமுசிதம் அன்று என்றபடி
நித்ய வஸ்துக்கள் நிறத்திலும் காரணத்வம் இசையை வேண்டும் என்பதை
அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் அருளிச் செய்கிறார்

—————

இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்த சத்தா
நித்யம் பிரியாஸ் தவ து கேசந தே ஹி நித்யா
நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபா
பாவத்க மங்கள குணா ஹி நிதர்சனம் ந –36-

எம்பெருமானே சகல பதார்த்தங்களினுடைய சத்தையானது தேவரீருடைய இச்சையினாலேயே யாகும்
தேவரீருடைய நித்ய இச்சைக்கு விஷய பூதங்களான சில வஸ்துக்கள் நித்ய வஸ்துக்கள் ஆகும்
எப்போதும் தேவரீர் ஒருவருக்கே அதீனமான ஸ்வரூபத்தை யுடையவைகளான தேவரீரது
திருக்கல்யாண குணங்களே இவ்விஷயத்தில் நமக்கு உதாஹரணங்கள் ஆகும்

இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்த சத்தா நித்யம் பிரியாஸ் தவ து கேசந தே ஹி நித்யா
இவை நித்யமாக இருக்கக் கடவன என்னும் நித்ய இச்சா விஷய பூதங்களானவையே நித்ய வஸ்துக்கள் என்னப் படுகின்றன
நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபா பாவத்க மங்கள குணா ஹி நிதர்சனம் ந —
நித்யங்களாக இருக்கச் செய்தேயும் பகவத் ஏக பரதந்த்ர நிஜ ஸ்வரூபங்களாக இருக்கக் குறை இல்லையே –
நித்ய வஸ்துக்களின் ஸ்வரூபமும் பகவத் சா பேஷமே யல்லது தந் நிரபேஷம் அன்று என்று நிகமிக்கப் பட்டது ஆயிற்று –

——————–

விஸ்வஸ்ய விஸ்வ வித காரணம் அச்யுத த்வம்
கார்யம் ததேதத் அகிலம் சித் அசித் ஸ்வரூபம்
த்வம் நிர்விகார இதி வேத சிரஸ்ஸூ கோஷ
நஸ் ஸீம மேவ தவ தர்சயதி ஈஸித்ர்த்வம் –37-

எம்பெருமானே எல்லாவற்றுக்கும் -எல்லாவகையான காரணமும் நீரே ஆகின்றீர்
சேதன அசேதனாத்மகமான இவை எல்லாம் தேவரீருக்குக் காரியப் பொருள் ஆகின்றன
தேவரீர் விகாரம் அற்றவர் என்று வேதாந்தங்களில் முறையிடப்படுவதானது
தேவரீருடைய எல்லை கடந்த சக்தி விசேஷத்தைக் காட்டுகின்றது
உபாதான காரணம் என்றால் விகாரம் வருமே என்ன அதுக்கு பரிஹாரம் அருளிச் செய்கிறார்

தத்வத்ரயத்தில்–இவனே சர்வ ஜகத்துக்கும் காரண பூதன்–இவன் தானே ஜகத்தாய் பரிணமிக்கையாலே
உபாதானமுமாய் இருக்கும் –
ஆனால் நிர்விகாரன் என்னும்படி என் என்னில் -ஸ்வரூபத்துக்கு விகாரம் இல்லாமையால்
ஆனால் பரிணாமம் உண்டாம்படி என் என்னில் விசிஷ்ட விசேஷண சத்வாரமாக
ஒரு சிலந்திக்கு உண்டான ஸ்வ பாவம் சர்வ சக்திக்கு கூடாது ஒழியாது அன்றோ
எம்பெருமான் ஸ்வேந ரூபேண நிமித்த காரண பூதன்
சேதன அசேதன சரீரகனாய்க் கொண்டு உபாதான காரண பூதன்
சங்கல்ப விசிஷ்ட வேஷேண ஸஹ காரி காரண பூதன்
ஸ்வரூபம் விகாரம் அடையாமல் உபாதான காரணமாய் இருக்கையே எம்பெருமானுடைய மிகச் சிறந்த சக்தி விசேஷம் என்கிறார்
வீர்ய குணத்தை -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ உத்தர சதகத்தில்
ம்ருகநாபி கந்த இவயத் சகலார்த்தாந் நிஜ சன்னிதேர் அவிக்ருத அவிக்ருனோஷி பிரிய ரெங்க –
வீர்யம் இதி தத் து வந்தே -என்று அருளிச் செய்கிறார்
தான் விகாரம் உறாமலே ஸ்ருஜ்ய பதார்த்தங்களை விகரிப்பிக்கை ஷாட் குண்ய பரிபூர்ணனுடைய பிரபவ அதிசயம் அன்றோ –

————–

கிம் சாதன க்வ நிவசந் கிம் உபாதநாந
கஸ்மை பலாய ஸ்ருஜதீச இதம் சமஸ்தம்
இத்யாதி அநிஷ்டித குதர்க்கம் அதர்க்கயந்த
த்வத் வைபவம் சுருதி வித விது அப்ரதர்க்யம் –38-

பகவான் எதை சாதனமாகக் கொண்ட எவ்விடத்தில் இருந்து கொண்டு எப்பொருளை உதானமாகக் கொண்டு
எந்தப் பலனுக்காக இவ்வுலகங்களை எல்லாம் படைக்கிறான் -என்று இப்படி எல்லாம்
அமர்யாதமாகச் சிலர் செய்யும் குதர்க்கங்களைச் சிறிதும் பொருள் படுத்தாத வேதாந்திகள் –
எம்பெருமானே -தேவரீருடைய வைபவத்தை அப்ரமேயமாக அறிந்துள்ளார்கள்

ஏதேனும் ஒரு வஸ்துவைக் காட்டி இதை சாதனமாகக் கொண்டு ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் என்றால்
அந்த சாதன வஸ்துவை ஸ்ருஷ்டிக்கும் போது எந்த வஸ்துவை சாதனமாகக் கொள்கிறான் –
இப்படி ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
இப்படியே உபாதான காரண விஷயத்திலும் ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
எவ்விடத்தில் இருந்து ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் போன்ற ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
எந்த ப்ரயோஜனத்துக்காக ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் போன்ற -ப்ரஸ்ன பரம்பரைகளுக்கு ஒய்வு இல்லையே
அவாப்த ஸமஸ்த காமன் அன்றோ –இது போன்ற குதர்க்க வாதங்கள் பகவத் ப்ரபாவத்தை உள்ளபடி உணர்ந்த
ப்ரஹ்ம வித்துக்கள் கோஷ்டியிலே விலை செல்லாதே
சாரீரிக மீமாம்சையில் –க்ருத்ஸ்ன ப்ரஸக்திர் நிர் அவயவத்வ சப்த கோப வா –ஸூத் ரத்தில்
ஒரு சோத்யத்தை உத்ஷேபித்துக் கொண்டு
ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத்-என்று சித்தாந்த ஸூத்ரமாக அமைக்கப் பட்டது
த்வத் வைபவம் சுருதி வித விது அப்ரதர்க்யம்-உயிரான பாதம்
ஸாஸ்த்ரைக சமதிகம்யமான பர ப்ரஹ்மத்தின் இடத்தில் லௌகிக த்ருஷ்ட்யா ஒரு குசோத்தமும் செய்யத் தகாதே
கஸ்மை பலாய ஸ்ருஜதீச –என்கிற கேள்வியை சாரீரரக மீமாம்சையில்
ந ப்ரயோஜநவத்வாத் –ஸூத்ரத்தால் உத்க்ஷேபித்துக் கொண்டு
லோகவத் து லீலா கைவல்யம் -சமாதானம்
இத்தையே அடுத்த ஸ்லோகத்தால் அருளிச் செய்கிறார்

——————

யத் சம்வ்ருதம் தசை குணோத்தர சப்த தத்வை
அண்டம் சதுர்த்தச ஜகத் பாவ தாத்ரு தாம
அண்டாநி தத் ஸூ சத்ருஸாநி பரிச்சதாநி
கிரீடா விதேஸ் தவ பரிச்சத தாம கச்சந் —39-

எம்பெருமானே மேன்மேலும் பதின்மடங்காகப் பெருகி உள்ள ஏழு தத்வங்களாலே சூழப்பட்டும்
பதினான்கு உலகங்களை உடைத்தாயும்அயனுக்கும் அரனுக்கும் இருப்பிடமாயும் யாதொரு அண்டம் இரா நின்றதோ
அதனோடு மிகவும் ஒத்து இருப்பதையும் பல நூற்றுக்கணக்காக உள்ளவையுமான அண்டங்களானவை
தேவரீருடைய லீலைக்கு உபகரணமாக இருக்கும் தன்மையை அடைந்துள்ளன

பிரயோஜனம் அனுச்சித்ய ந மந்தோபி ப்ரவர்த்ததே
மண் பல்லுயிர்களுமாகிப் பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் –
லீலைக்காகவே லீலா விபூதி
கீழ் அண்டகடாஹத்துக்கு மேல் -8315000-யோஜனம் உயர்த்தி உடைய கார்ப்போதகத்தின் மேலே –
ஓர் ஒன்றே -14000-யோஜனத்து அளவு உயர்த்தியும் பரப்பையும் உடைத்தாய்
தைத்ய தானவ பன்னக ஸூ பர்ணாதிகள் வாழும் இடமாய்
மணலாயும் மலையாயும் பொன்னையும் இருக்கும் ஸ்தல விசேஷங்களை உடையவையாய்
அதலம் விதலம் நிதலம் (கபஸ்திமத் என்னும் மறு பெயர் )தலாதலம் மகாதலம் ஸூ தலம் பாதாலம்–என்றும்
பெயருடைய கீழ் லோகங்களும்
இதுக்கு மேலே –70000–யோஜனை அகலத்தை உடைத்தாய் சப்த த்வீப சாகர பர்வதாதி விசிஷ்டமாய்
பாதாசாரிகளான மநுஷ்யர்கள் வார்த்தைக்கும் தேசமாய் பத்ம ஆகாரமான பூ லோகமும்
பூ லோகத்துக்கு மேலே ஆதித்யனுக்கு கீழே -100000-யோஜனத்து அளவு கந்தர்வர்கள் வாழும் புவர் லோகமும்
ஆதித்யனுக்கு மேலே த்ருவனுக்கு கீழே -14000-யோஜனை அளவு உயர்த்தி யை உடைய க்ரஹ நக்ஷத்ர இந்த்ராதிகள்
வாழும் தேசமான ஸ்வர்க்க லோகமும்
த்ருவனுக்கு மேலே ஒரு கோடி யோஜனத்தளவு உயர்த்திய உடைத்தாய் அதிகார பதவியில் இருந்து விலகி
அதிகார அபேஷிகளான இந்த்ராதிகள் வாழும் மகர் லோகமும்
அதுக்கு மேலே இரண்டு கோடி யோஜனத்தளவு உயர்த்தியை உடைத்தாய் சனகாதிகள் வாழும் ஜனர் லோகமும்
அதுக்கு மேலே எட்டு கோடி யோஜனம் உயர்த்தியை உடைத்தாய் வைராஜர் என்னும் பிரஜாபதிகள் வாழும் தபோ லோகமும்
அதுக்கு மேலே -48-கோடி யோஜனை உயர்த்தி -ப்ரஹ்ம சிவன் வாழும் சத்யலோகமும் -சதுர்த்தச புவனங்கள்

தச குணோத்தர சப்த தத்வை சம்வ்ருதம்–அண்டம் சதுர்த்தச ஜகத் பாவ தாத்ரு தாம –
கீழ் சொன்ன -14-லோகங்களையும் அண்டகடாஹம் ஆவரித்து நிற்கும்
அண்ட கடாகத்தோடு கூடின இவ்வண்டம் தன்னில் பத்து மடங்கு கூடிய ஜலதத் வத்தால் ஆவரிக்கப் பட்டு இருக்கும்
இப்படியே தசோத்தரமாக தேஜஸ் தத்வம் வாயு தத்வம் ஆகாசம் அஹங்காரம் மஹத்தத்வம் அவ்யக்தம் இப்படி
தசோத்தரங்களான சப்த ஆவரணங்களாலும் சூழப் பட்டு இருக்கும்

அண்டாநி தத் ஸூ சத்ருஸாநி பரிச்சதாநி
அண்டா நாம் து சஹஸ்ராணாம் சஹஸ்ராணி அயுதாநி ச ஈத்ருஸா மாம் ததா தத்ர கோடி கோடி சதாநி ச-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண வசனம் அனுசத்தேயம்
கிரீடா விதேஸ் தவ பரிச்சத தாம கச்சந் —
க்ரீடாபரனான பாலகனுக்கு விளையாட்டுக் கருவிகள் போலே
கிரீட ரசம் அனுபவிக்க விரும்பிய எம்பெருமானுக்கு லீலா உபகரணங்களாக இருக்கும்
ஹரே விஹரசி கிரீடா கந்துகைரிவ ஐந்துப மோததே பகவான் பூதை பால கிரீட நகைரிவ –இத்யாதி
பிரமாணங்களை இங்கே நினைப்பது

—————————

இச்சா விஹார விதயே விஹிதானி அமூனி
ஸ்யாத் த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச
யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் சா
காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி –40-

எம்பெருமானே யதேஷ்டமான லீலைக்காகப் படைக்கப்பட்ட இவ்வண்டங்களானவை தேவரீருடைய ஐஸ்வர்யப் பரப்பிலே
மிகச் சிறிய பகுதியான ஏக தேசமாய் இருக்கும்
யாதொரு விபூதியானது ஒரு காலும் பரிணமிக்க மாட்டாததும் காலம் நடையாடப் பெறாததுமாய் இருக்கின்றதோ
அந்த நித்ய விபூதியானது தேவரீருக்கு மிகப் பெரிதாய் உள்ளது

த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச =
கஸ்யாயுதாயுத சதைக கலாம் சதாம் சே விஸ்வம் விசித்திர சித் அசித் பிரவிபாக வருத்தம் –ஆளவந்தார்
அருளிச் செய்ததை அடி ஒற்றி இங்கு
த்வத் விபூதி லவலேச கலாயுதாம் ச ஸ்யாத்-என்கிறார்

யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் -ஒரு காலும் பரிணாம பதாஸ்பதம் இல்லாதது நித்ய விபூதி
தத்வ த்ரயம் அசித் பிரகரணத்தில் –சுத்த சத்வமாவது –விமான கோபுர மண்டப ப்ரஸாதாதி ரூபேண பரிணமிக்கக் கடவதாய்–
என்று அருளிச் செய்வது எதனால் என்னில்
கர்மத்தால் அன்றிக்கே கேவல பகவத் இச்சையால் -தன்னுடைய போகார்த்தமாக -பரிணமியா நிற்கும்
ஆக கர்மக்ருத பரிணாமம் இல்லாமையைப் பற்றி -ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் -என்கிறது
காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி
காலம் ச பஸதே யத்ர ந காலஸ் தத்ர வை பிரபு -என்றும்
கலா முஹுர்த்தாதி மயச் ச காலோ ந யத் விபூதே பரிணாம ஹேது -என்றும்
அகால காலயமான நலம் அந்தமிலாதோர் நாட்டில் -தத்வ த்ரய வியாக்யானத்தில் ம முனிகள்
யா வை ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம் சா காலாதிகா தவ பரா மஹதீ விபூதி –இந்த ஸ்லோகப் பகுதியையும்
எடுத்துக் காட்டி உள்ளதால் -ந ஜா து பரிணாம பதாஸ்பதம்-என்றதும் காலக்ருத பரிணாமம் இல்லாமையையே சொன்னதாக

ஆக இப்படிப்பட்ட விபூதியானது மஹதீ -நித்ய முக்தராலும் ஈஸ்வரனாலும் அளவிட ஒண்ணாதாய் இருக்கும்
தேஷாமபி இயத் பரிமாணம் இயத் ஐஸ்வர்யம் ஈதருச ஸ்வ பாவம் இதி பரிச்சேதும் யோகியே -ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம்
இந்த நித்ய விபூதியின் பெருமையை மேலும் ஐந்து ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்வார் –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—21-30–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 2, 2019

நித்யஸ் சமாப்யதிக வர்ஜித்த ஊர்ஜித ஸ்ரீ
நித்யேஷரே திவி வசந் புருஷ புராண
சத்வ ப்ரவர்த்த நகரோ ஜகதோஸ்ய மூலம்
நாந்யஸ் த்வதஸ்தி தரணீ தர வேத வேத்ய –21-

ஸமஸ்த பூ மண்டலா நிர்வாஹகரான பகவானே –
தேவரீர் ஒருவரே நிருபாதிக நித்யத்வத்தோடு கூடியவராயும் -ஓத்தாரும் மிக்காரும் இல்லாதவராயும் –
திடமான ஸ்ரீ சம்பத்தை உடையவராயும் -சாஸ்வதமாய் பரம ஆகாச சப்த வாஸ்யமான பரமபத்திலே வசிப்பவராயும்
இந்த ஜகத்துக்கு காரண பூதராயும் -சத்வ குணத்தை ப்ரவர்த்திப்பிக்குமவராயும் -அநாதி புருஷராயும் இரா நின்றீர்
தேவரீரைக் காட்டிலும் வேறு ஒருவர் வேத ப்ரதிபாத்யராக இல்லை –

த்வம் ஏவ ஏக -கீழ் பாசுரத்தில் இருந்து இவ்விடத்துக்கும் ஆகர்ஷித்துக் கொள்வது
த்வம் ஏவ ஏக நித்யஸ்
ஜீவாத்மா காலம் ஆகாசம் -இவையும் நித்யமே ஆகிலும் நித்ய இச்சாதீனமான நித்யத்வமே -ஓவ் பாதிக்க நித்யத்வம்
சமாப்யதிக வர்ஜித்த
ந தத் சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன்
தானே தனக்குமவன் -தன் ஓப்பான் தானாய் உளன்

ஊர்ஜித ஸ்ரீ
ஸ்ரீ யபத்வமே பிரதான நிரூபகத்வம்
திருவில்லாத தேவரைத் தேறேன் மின் தீவு
அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜோ யஸ்ய யா ஜனகாத்மஜா
ஸ்ரத்தயா அதேவ -அதேவா ஸ்ரத்தாயா தேவத்வம் அஸ்நுதே

நித்யேஷரே திவி வசந்
நித்யமாயும் காலக்ருத பரிமாண ரஹிதம் -பரமாகாச பரம வ்யோம சப்த வாஸ்யமான பரமபதத்தில் உள்ளேறும் தேவரீர்
புருஷ புராண த்வம் ஏக ஏவ அஸீ
எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தந்தைக்கும் முந்தை
முனைவர் மூ உலகாளி யப்பன்

சத்வ ப்ரவர்த்த நகரோ
சத்வஸ்யைஷா ப்ரவர்த்தக -சுருதி
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பஸ்யத் மது ஸூதநா சாத்விகஸ் ச து விஜ்ஜேயஸ் வை மோஷார்த்த சிந்தக
கடாக்ஷத்துக்கு இலக்கானாவார் பக்கல் சத்வ குணம் வளரச் செய்பவன்

ஜகதோஸ்ய மூலம்
அஸ்ய ஜகதோ மூலம் த்வம் ஏவ -உபநிஷத்
அவையில் தனி முதல் அம்மான்

த்வத் அந்யஸ் வேத வேத்ய நாஸ்தி
வேதைஸ் ச சர்வைர் அஹமேவ வேத்ய
வேதங்கள் அக்னியாதி தேவதைகளை சொல்லுமே என்றால் –
ச ஆத்மா அங்காந் அந்யா தேவதா -சரீர பூதர்களே ஒழிய வேத வேத்யர்களாக வகை இல்லையே

நாந்யஸ் த்வத் அஸ்தி -என்பதை ஒவ் ஒன்றினோடும் கூட்டி அந்வயிக்கத்தகும் –

——————

யம் பூத பவ்ய பவதீச மநீச மாஹு
அந்தஸ் சமுத்ர நிலயம் யம் அநந்த ரூபம்
யஸ்ய த்ரி லோக ஜெநநீ மஹிஷீ ச லஷ்மீஸ்
சாஷாத் ச ஏவ புருஷோசி சஹஸ்ர மூர்த்தா –22-

யாவன் ஒருவனையே பூத பவிஷ்ய வர்த்தமான காலிக ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் ஈஸ்வரனாகவும் –
தமக்கு நியாமகர் இல்லாதவனாகவும் -வேதங்கள் ஓதுகின்றனவோ
யாவன் ஒருவனைக் கடலுள் வாழ்பவனாகவும் அபரிமித அவதார விக்ரஹ விசிஷ்டனாகவும் அந்த வேதங்கள் சொல்லுகின்றனவோ
யாவன் ஒருவனுக்கு திவ்ய மகிஷியான ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும் சகல லோக மாதாவாக இருக்கின்றாளோ
அப்படிப்பட்ட சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷ என்னப்பட்ட பரம புருஷன் சாஷாத் தேவரீரே ஆகிறீர் –

ஈஸாநோ பூத பவ்யஸ்ய –கடக வல்லி உபநிஷத் -முக்காலத்திலும் சகல பதார்த்தங்களும் நியாமகராய்
ந தஸ்யே சே கச்சந –ஸ்ருதியின் படியே தனக்கு வேறு ஒரு நியாமகர் இல்லாதபடியாய்
யமந்தஸ் சமுத்ரே கவயோ வயந்தி -ஸ்ருதியின் படி ஷீராப்தி சாயியாய்
ததேகம் அவ்யக்தம் அனந்த ரூபம் -ஸ்ருதியின் படி அபரிமித அவதார விக்ரஹ விசிஷ்டராய்
ஹ்ரீச் ச தே லஷ்மீச் ச பத்ந்யவ் –ஸ்ருதியின் படி ஸ்ரீ யபதியான தேவரீர்
சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷா -என்று தொடங்கி புருஷ ஸூக்தத்தில் ப்ரதிபாதிக்கப்பட்ட புருஷோத்தமராய் இரா நின்றீர் -என்றதாயிற்று

அநீசம்
தான் அனைவருக்கும் ஈசனாய் இருப்பது போல் தனக்கும் ஒரு ஈசன் உண்டோ என்ன இல்லை என்கிறது

————

சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் ஸ்திரம் அப்ரகம்ப்யம்
நாராயணாஹ்வயதரம் த்வாம் இவ அந வத்யம்
ஸூக்தம் து பவ்ருஷம் அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
த்வாம் உத்தமம் புருஷம் ஈசம் உதா ஜஹார–23-

எம்பெருமானே -தேவரீர் போலவே சர்வ வேதங்களிலும் ஓதப்பட்டும் -ஸ்திரமானதும் –
குதர்க்கங்களால் அசைக்க ஒண்ணாததும்
நாராயண திரு நாமத்தை உடையதும் நிர் துஷ்டமானதும் சர்வ லோக பாவனமுமான புருஷ ஸூக்தமோ என்றால்
தேவரீரை புருஷோத்தமராகவும் சர்வேஸ்வரராகவும் ஓதி வைத்தது

பகவத் பரதவ ப்ரதிபாதங்களுக்கும் புருஷ ஸூக்தமே பிரதானம் -என்று அருளிச் செய்து
எம்பெருமானுக்கு புருஷ ஸூக்தத்துக்கும் ஆறு விசேஷணங்களால் சாம்யா நிர்வாகத்தையும் அருளிச் செய்கிறார்

சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம்
மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச்சுடரே –சகல வேதங்களிலும் எம்பெருமான் திகழ்வது போலே
புருஷ ஸூக்தமும் ஒவ் ஒரு வேதத்திலும் உண்டாய் இருக்கும்
ருக்வேதே ஷோடசர்ச்சம் ஸ்யாத் -யஜுஷி அஷ்டா தச ர்ச்சகம் –சாம வேதே து சப்தர்ச்சம் ததா வாஜச நேயக-
ஆகவே -சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் -என்றது உபயத்துக்கும் சாதாரணமாய் இருக்கும்
ஸ்திரம்
நிலை நிற்கும் தன்மையும் சாதாரணம்
ப்ரமேய பூதனான எம்பெருமானும் பிரமாண மூர்த்தன்யமான புருஷ ஸூக்தமும்
நித்யஸ்ரீர் நித்ய மங்களமாய் விளங்கத் தட்டில்லையே
அப்ரகம்ப்யம்
இல்ல செய்ய குதர்க்கிகள் திரண்டாலும் அசைக்க ஒண்ணாதே –
அதே போலே புருஷ ஸூக் தத்தையும் அந்ய பரமாக்க ஒண்ணாதே
நாராயணாஹ்வயதரம்
அவனுக்கு நாராயண திரு நாமம் போலே புருஷ ஸூக்தமும்
நாராயண அநு வாகம் என்ற சிறப்பு பிரசித்தி பெற்று இருக்கும்

த்வாம் இவ அந வத்யம் -ஸூக்தம் து பவ்ருஷம்
அவன் அகில ஹேயபிரத்ய நீகனாய் இருப்பது போலே இதுவும் ஹேயபிரதி படம் –
தேவதாந்த்ர பாராம்யா சங்கைக்கு அல்பமும் அவகாசம் தாராதே
வேதேஷு பவ்ருக்ஷம் ஸூக்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷு மானவம்-பாரதே பகவத் கீதா புராணேஷு ச வைஷ்ணவம்
அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
பாவ நஸ் சர்வ லோகா நாம் த்வமேவ ரகு நந்தன -அசேஷ ஜகத் பவித்ரனாப் போலே இதுவும் தன்னை அனுசந்தித்தாரை
மனன் அகம் மலம் அறக் கழுவி பரம பரிசுத்தராக்கும்
ஆக இப்படிப்பட்ட புருஷ ஸூக்தமானது வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் -என்று தொடங்கி
தேவரீருடைய புருஷோத்தமத்தை முறையிட நின்றது
இந்த ஸ்லோகத்தில் உள்ள ஒவ் ஒரு விசேஷணமும் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்தை நிலை நாட்டை வல்லது
என்னும் இடம் குறிக்கொள்ளத் தக்கது

—————-

ஆனந்தம் ஐஸ்வர்யம் அ வாங்மனச அவகாஹ்யம்
ஆம்நாசிஷுச் சத குண உத்தரித்த க்ரமேண
சோயம் தவைவ ந்ருஷு ஹி த்வம் இஹ அந்தராத்மா
த்வம் புண்டரீக நயன புருஷச் ச பவ்ஷ்ண –24-

எம்பெருமானே ஈச்வரத்வ ப்ரயுக்தமான -ஆனந்தத்தை வேத வாக்குகளானவை நூறு நூறு மடங்காகப் பெருக்கிக் கொண்டே
போகிற முறைமையில் வாக்குக்கும் மனத்துக்கும் எட்டாததாகச் சொல்லி முடித்தன -இவ்வானந்தம் தேவரீருக்கே உற்றது –
ஏன் என்னில் இவ்வானந்த வல்லி பிரகரணத்தில் தேவரீர் சேதனர்களுக்கு உள்ளே அந்தர்யாமியாய் அன்றோ இருக்கிறீர்
அவ்வளவும் அல்லாமல் புண்டரீகாக்ஷராயும் ஆதித்ய மண்டலத்தின் உள்ளே உறையும் புருஷராயும் இரா நின்றீர் அன்றோ –

ஆம் நாசி ஷு -கிரியைக்கு ஆனந்த வல்லியில் உள்ள வாக்கியங்களை வருவித்துக் கொள்ள வேணும்
பர ப்ரஹ்மத்தின் ஆனந்தம் யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ -என்று மீண்டு தலைக் கட்டிற்றே
ஆனால் ச ஏகோ ப்ரஹ்மண ஆனந்த -என்று அங்கு என் சொல்லிற்று என்னில்
ஷிப்தேஷு ரிவ சர்ப்பதி–எறியப்பட்ட அம்பு போலே சூரியன் ஓடுகிறான் என்றால்
சூரியனுடைய கதி அமந்தம் என்பதிலே நோக்கு -அதேபோல் ஆனந்த ஆதிக்யத்தில் இதுக்கு நோக்கு
ந்ருஷு ஹி த்வம் இஹ அந்தராத்மா –
அவர்கள் யாவரும் தேவரீருக்கு சரீர பூதர்களாய் தேவரீர் சரீரியாய் இருக்கையாலே இங்கனே சொல்லக் குறையில்லை என்றபடி
பிராண மய மனோ மயங்களுக்குப் பிறகு விஞ்ஞான மயனைச் சொல்லி
தஸ்யைஷ ஏவ சாரீர ஆத்மா என்று விஞ்ஞான மயனான ஜீவனுக்கு ஆனந்த மயனான பரமாத்மாவையே
அந்தராத்மாவாக ஓதி இருப்பது உணரத் தக்கது
த்வம் புண்டரீக நயன புருஷச் ச பவ்ஷ்ண
ச யச்சாயம் புருஷே யச்சாசா வாதித்யே ச ஏக –தைத்ரியத்தில் சூர்யமண்டல வர்த்தியாக எம்பெருமானைச் சொல்லப்பட்டது
சாந்தோக்யமும் -ச ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே –என்று சொல்லி உடனே
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவம் அக்ஷணீ –என்று புண்டரீகாக்ஷத்வத்தையும் சொல்லி இருக்கையாலே
அவை இரண்டையும் எடுத்து உரைத்து பாரம்ய நிரூபணம் பண்ணி அருளிற்று

——————-

யந் மூல காரணம் அபுத்த்யத ஸ்ருஷ்ட்டி வாக்யை
ப்ரஹ்ம இதி வா சதிதிவ ஆத்மகிரா தவ தத்
நாராயணஸ் த்விதி மஹா உபநிஷத் பிரவீதி
ஸுவ்பாலிகீ ப்ரப்ருதயோபி அநு ஜக்முர் ஏநாம் –25-

ஸ்ருஷ்ட்டி பிரகரணத்தில் உள்ள காரண வாக்யங்களாலே -சத் என்றோ -ப்ரஹ்ம -என்றோ -ஆத்மா -என்றோ
எந்த வஸ்துவானது மூல காரணமாக அறியப்பட்டு இருக்கின்றதோ –
அந்த வ்யக்தி நாராயணனே என்று மஹா உபநிஷத்து ஓதுகின்றது–
இந்த மஹா உபநிஷத்தை ஸூபால உபநிஷத் முதலானவைகளும் பின் செல்லுகின்றன –

அதர்வ சிரஸ்ஸில்–கச்ச த்யேய–காரணம் து த்யேய –என்று ஜகத் காரண பூதமான வஸ்துவே உபாஸ்யம் என்று ஓதிற்று
அந்த வஸ்து ஏது என்று ஆராய்ந்து ஒவ்வோர் இடத்தில் ஒவ்வொரு சப்தத்தால் சொல்லிற்று
சாந்தோக்யத்தில் -ச தேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –என்று ஸச் சப்தத்தால் சொல்லிற்று
வாஜச நேயகத்தில் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏவ அக்ர ஆஸீத் -என்று ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லிற்று
சர்வசாகா ப்ரத்யய நியாயத்தால் சாமான்யமான ஸச் சப்த வாஸ்யம் விசேஷ உபஸ்தாக ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம் என்று நிரூபிக்கப்படுகிறது
இந்த ப்ரஹ்ம சப்தம் தானும் ஐதரேயத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவாகிற ஆஸீத் -என்று ஆத்ம சப்தத்தால் விசேஷித்து
மஹா உபநிஷத்தும் ஸூபால உபநிஷத்தும் இத்யாதிகளும் நிஷ்கர்ஷித்துக் கொடுத்தன –
இந்த ஸ்லோகத்தின் பிரமேயத்தை ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -16- ஸ்லோகத்தில் விரித்து அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்ருஷ்ட்டி வாக்யை என்றது காரண வாக்கியங்கள் என்றவாறு –

——————

ஜ்யோதிஸ் பரம் பரமதத்வம் அதோ பராத்மா
ப்ரஹமேதி ச சுருதி ஷு யத் பரவஸ்து அதீதம்
நாராயணஸ் ததிதி தத் விசி நஷ்டி காசித்
விஷ்ணோ பதம் பரமம் இது அபரா க்ருணாதி –26-

வேதங்களில் யாதொரு பரவஸ்துவானது பரஞ்சோதி என்றும் பரமதத்வம் என்றும் பரமாத்மா என்றும்
பர ப்ரஹ்மம் என்றும் ஓதப்படுகின்றதோ அந்த வஸ்துவை நாராயணன் என்று ஒரு சுருதி விவரிக்கின்றது
மற்ற ஒரு சுருதி அதே வஸ்துவை விஷ்ணோர் பரமம் பதம் என்று ஓதுகின்றது

நாராயணபரோ ஜ்யோதி –என்ற இடத்தில் ஸமஸ்த பதமாக இருந்தாலும் இதர சாகைகளில் உள்ள பாடத்தை
அனுசரித்து வ்யஸ்தமாகவே கொள்ளக் கடவது -பர என்றது ஜ்யோதிஸ்ஸூக்கு விசேஷணம்
பரமதத்வம்-தத்வம் நாராயண பர சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
பராத்மா-ஆத்மா நாராயண பர சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
ப்ரஹமேதி ச
நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம் சுருதி வாக்கியம் விவஷிதம்
சுருதி ஷு யத் பரவஸ்து அதீதம்
நாராயணஸ் ததிதி தத் விசி நஷ்டி காசித்–
நாராயண அநுவாகம் நாராயணனே என்று விளக்கி நின்றது
விஷ்ணோ பதம் பரமம் இது அபரா க்ருணாதி —
அபரா என்பதால் கடவல்லி சுருதி விவஷிதம்
விஞ்ஞான சாரதிர் யஸ் து மன ப்ரக்ரஹ வாந் நர சோத்வன பாரம் ஆப்நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பரம் –

ஆக இவற்றால் தேவதாந்த்ர பாராம்ய சங்கைக்கு அவகாசமே இல்லை என்றதாயிற்று

————-

சந்தீத்ருஸ சுருதி சிரஸ்ஸூ பரஸ் சஹஸ்ரா
வாஸஸ் தவ ப்ரதயிதும் பரமேசித்ருத்வம்
கிஞ்சேஹ ந வ்யஜ கண க்ருமி தாத்ரு பேதம்
க்ராமந் ஜகந்தி நிகிரந் புநருத் கிரம்ச் ச-27-

எம்பெருமானே தேவரீருடைய பரம ஐஸ்வர்யத்தைப் பரவச் செய்வதற்கு வேதாந்தங்களிலே
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் என்பதை விளக்க -இப்படிப்பட்ட பல்லாயிரம் வாக்குகள் உள்ளன –
அன்றியும் தேவரீர் இங்கு உலகங்களை அளக்கும் போதும் விழுங்கும் போதும் மறுபடி உமிழும் போதும்
கிருமி என்றும் பிரமன் என்றும் வாசி பார்த்திலீர்

கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
பார் இடந்து பாரை உண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன்
க்ராமந்-உலகு அளந்தமை
நிகிரந்–உலகு உண்டமை
புநருத் கிரந்–உலகு உமிழ்ந்தமை -ஸ்ருஷ்ட்டி செய்தமை
க்ருமி தாத்ரு பேதம் -ந வ்யஜ கண
க்ருமி கீடாதிகளோடு ப்ரஹ்மாதி தேவர்களோடு வாசி பார்க்காமல் செய்த செயல்கள் அன்றோ
நளிர்மதிச் சடையனும் நான்முகக் கடவுளும் தளிர் ஒளி இமையவர் தலைவனும் முதலா யாவையும் யுலகமும் யாவரும் அகப்பட
நில நீர் தீ கால் சுடர் இரு விசும்பும் மலர் சுடர் பிறவும் சிறிதுடன் மயங்க –ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த எம் பெரு மா மாயனை அல்லது
ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையோம் யாமே –திருவாசிரியம் -7-அனுசந்தேயம்

——————

ரூபஸ்ரியா பரமயா பரமேண தாம் நா
சித்ரைச் ச கைச்சித் உசிதைர் பவதச் சரித்ரை
சிஹ்நைர் அநிஹ்நவபரைர் அபரைச் ச கைச்சித்
நிச்சின்வதே த்வயி விபச்சித ஈஸித்ருத்வம்–28-

எம்பெருமானே மஹா விவேகியாய் உள்ளவர்கள் தேவரீருடைய மிகச் சிறந்த திரு மேனி விளக்கத்தினாலும் –
சிறந்த ஸ்தான விசேஷத்தினாலும் -அற்புதமாகும் தகுந்த மிக்கு இருக்கிற சில சரிதைகளினாலும்
பரத்வத்தை ஒளிக்காமல் நிர்ணயிக்கக் கூடிய சில அடையாளங்களாலும்
தேவரீர் இடத்திலேயே பாரம்யத்தை நிர்ணயிக்கிறார்கள்

பரமயா ரூபஸ்ரியா
காணிலும் உருப் பொலார்
பிணங்கள் இடு காடு அதனுள் நடமாடி வெந்தார் என்பும் சுடு நீறும் மெய்யில் பூசி விரூபாக்ஷனாய்
இருக்கும் இருப்பு போல் அன்றியே
எழிலுடைய அம்மனைமீர் என்னரங்கத்து இன்னமுதர் குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண்ணழகார் கொப்பூழில் எழு கமலப்பூ அழகர் –
தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் சுடர் முடி மேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த தண்ணம் துழாயுடை அம்மான்
கோல மணி யாரமும் முத்துத் தாமமும் முடி இல்லாதோர் எழில் நீல மேனி
என்றும் சொல்லுகிற திரு உருவ அழகு கொண்டும்

பரமேண தாம் நா
ஆதித்ய வர்ணம் தாமஸ பரஸ்தாத்
தத் அக்ஷரே பரமே வ்யாமன்
நலம் அந்தமிலா நாடு தன்னில் இருப்பதாலும்

சித்ரைச் ச கைச்சித் உசிதைர் பவதச் சரித்ரை
வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபத் விமோசனங்கள்
தூணில் இருந்து தோன்றி
கடலிலே அணை கட்டி
குன்று எடுத்து ஆ நிரை காத்து
மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை ஓதுவித்த தக்கணையா வுருவுருவே கொடுப்பதுவும்
சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன்னுடைச் சோதியில் வைதிகன் பிள்ளைகளை உடலோடும் கொண்டு கொடுப்பதும்
முதலானவை சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்குமே-அவற்றாலும்

சிஹ்நைர் அநிஹ்நவபரைர் அபரைச் ச கைச்சித்
ஸ்ரீ யபதித்வம் -சேஷ ஸாயித்வம்-கருட வாஹனத்வம் போன்றவைகளாலும்
அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை யாகம் புணர்வது
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து
ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை -போன்ற அருளிச் செயல்கள் அனுசந்தேயம்

அநிஹ்நவபரைர்-
நிஹ்நவமாவது அப லாபம் -அதிலே தத் பரங்கள் அல்லாதவை என்றது -ஸ்பஷ்டமாக நிர்ணயிப்பவை -என்றபடி
அநிஹ்நவ பதை–பாட பேதம் -அப லாபத்துக்கு ஆஸ் பதம் அல்லாத என்றபடி
அப லபிக்க முடியாதவை என்று கருத்து

விபச்சித
விவிதமாகப் பார்க்க வல்ல அறிவுடையார் -மஹா மதிகள் என்றபடி

———————-

யஸ்யா கடாக்ஷணம் அநு க்ஷணம் ஈஸ்வராணாம்
ஐஸ்வர்ய ஹேதுரிதி சர்வ ஜநீநம் ஏதத்
தாம் ஸ்ரீ ரிதி த்வத் உபஸம்ஸ்ரியணாத் நிராஹு
த்வாம் ஹி ஸ்ரியஸ் ஸ்ரியம் உதாஹு உதார வாச –29-

யாவளொரு பிராட்டியின் கடாக்ஷமானது இந்திராதி தேவர்களுக்கும் அடிக்கடி ஐஸ்வர்ய ஹேதுவாகிறது என்பது
சர்வ ஜன சம்மதம் ஆனதோ -அந்தப் பிராட்டியை தேவரீர் இடத்தில் ஆஸ்ரயித்து இருப்பது காரணமாகவே
ஸ்ரீ என்று நிருத்தி கூறுகின்றார்கள்
உதார வாக்குகளான திருமங்கை ஆழ்வார் போல்வாரும் தேவரீரை அன்றோ
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் என்கிறார்கள் –

அபாங்கா பூயாம் ஸோ யது பரி பரம் ப்ரஹ்ம ததுபூத் அமீ யத்ர த்வித்ராஸ் ச ச சதமகாதிஸ் தததராத் –ஸ்ரீ குணரத்னகோசம்
தாம் ஸ்ரீ ரிதி த்வத் உபஸம்ஸ்ரியணாத் நிராஹு
ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு ஆறு வ்யுத்பத்திகளிலும் -ஸ்ரயதே-என்று எம்பெருமானை ஆஸ்ரயித்து
ஸ்வரூப லாபம் அடைபவள் -என்பதே முதலானது
மலர் மகள் விரும்பும் நம் யரும் பெறல் அடிகள் அன்றோ

த்வாம் ஹி ஸ்ரியஸ் ஸ்ரியம் உதாஹு -உதார வாச
இருவருக்கும் இருவராலும் ஏற்றம் அன்றோ
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா
கச் ஸ்ரீச் ஸ்ரியா
உதார வாக்குகள் ஆகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் -ஆளவந்தார் பராசர பட்டர் போல்வார்

—————

மாயா த்வயா குணமயீ கில யா நிஸ்ருஷ்டா
சா தே விபோ கிமிவ நர்ம ந நிர்மிமீதே
கௌதஸ்குதா ஸ்திரகு தர்க்க வசநே கேசித்
சத்யம் ஸ்ருதவ் ச பதிராஸ் த்வயி தந் மஹிம் நா –30-

எம்பெருமானே குணத்ரயாத்மகமான யாதொரு மாயையானது தேவரீராலே பிணைக்கப் பட்டதோ –
அந்த மாயை தேவரீருக்கு எந்த விளையாட்டைத் தான் விளைக்க மாட்டாதது —
அதுவே தேவரீருடைய லீலைக்கு உப கரணம்
சில குத்ஸிதவாதிகள் தேவரீருடைய பரத்வத்தை விளக்க வல்ல சுருதிகள் விளங்கா நிற்கவும்
அவர்ஜயநீயமான துரா க்ரஹத்தினால் அந்த மாயையின் பெருமை அடியாக தேவரீருடைய பெருமையை
காது கொண்டு கேட்பதில் செவிடர்களாய் இருக்கிறார்கள்

தவ பரிப்ரடிமஸ்வ பாவம் மாயா பலேந பவதாபி நிகுஹ்யமாநம் –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -16-
தைவீஹ் யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்தயா
துய்க்கும் மயக்குடை மாயைகள் வானிலும் பெரியன
கிரீடா விதே பரிகரஸ் தவ யா து மாயா சா மோஹ நீ ந கதமஸ்ய து ஹந்த ஐந்தோ –அதிமானுஷ ஸ்தவம்
ஒரு குருவி பிணைத்த பிணை ஒருவரால் அவிழ்க்கப் போகிறது இல்லையே
மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே
தைவீம் குண மயீம் மாயாம் –தவாஸ்மி தாச இதி வக்தாரம் மாம் தாரய -சரணாகதி கத்யம்
மாயைக்கு வசப்பட்டு குதர்க்க வாதிகள் தேவரீருடைய பாரம்யத்தை அறியப்பெறாமல் தடுமாறுகின்றனர்

மாயா த்வயா குணமயீ கில யா நிஸ்ருஷ்டா–
தைவீஹ் யேஷா குணமயீ மம மாயா -என்கிற பகவத் வசனத்தை உட் கொண்டு அருளிச் செய்தபடி
குணமயீ -அஜாமேகாம் லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் -உபநிஷத் அனுசந்தேயம்-முக்குணங்கள் கலந்த கட்டி என்றபடி
சா தே விபோ கிமிவ நர்ம ந நிர்மிமீதே
அந்த மாயை செய்யாத கூத்து இல்லை என்றபடி
அதில் ஒரு கூத்தை மூதலிக்கிறார்
கௌதஸ்குதா ஸ்திரகு தர்க்க வசநே கேசித்
எது சொன்னாலும் ஒரு வரம்பில் நில்லாதே -தத் குத தத் குத -என்றே சோத்யம் செய்பவர் -கு யுக்தி மாத்ர அவலம்பிகள்
குதர்க்கமே செய்து கொண்டு இருக்கும் தன்மை
சத்யம் ஸ்ருதவ் ச பதிராஸ் த்வயி தந் மஹிம் நா —
தந் மஹிம் நா —கீழ்ச் சொன்ன மாயையின் பெருமையினாலேயே
த்வயி பதிராஸ்-தேவரீர் விஷயத்தில் செவிடராய் ஒழிகின்றார்கள்
லோகே த்வன் மஹிமாவபோத பதிரே -ஸ்ரீ குணரத்னகோசம் -என்றது இதை ஒட்டியே

ஆக மாயைக் கடந்து சுத்த சாத்விகர்களாய் உள்ளவர்கள் பகவத் பாரம்யத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து வாழ்ந்து போகா நிற்க
குணத்ரய வஸ்யர்களான சில அவ்யபதேஸ்யர்கள் இழந்து ஒழியா நின்றார்கள் என்கிறார் ஆயிற்று –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—11-20–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

November 1, 2019

கீழே பத்து ஸ்லோகங்களும் அவதாரிகை-பேசி அல்லது தரிக்க மாட்டாத தம்முடைய ஆர்த்தியை ஆவிஷ்கரித்து –
அவனது ஷமா குணத்துக்கு உத்தம்பகமாய் இருக்கையாலே -இந்த ஸ்தோத்ர ப்ரவ்ருத்தி உக்தமே
என்று நிஷ்கர்ஷித்தார் கீழே
அதுக்கு உறுப்பாக பிரமாண நிஸ்கர்ஷம் பண்ணுகிறார் இதில்
ஆழ்வார் சுடர் மிகு ஸ்ருதியும் இவை உண்ட சுரனே என்று உபக்ரமத்திலே அருளிச் செய்தார் அன்றோ
அதே போலே தாம் அருளிச்செய்யும் இவை வேதாந்த சித்தமே -என்கிறார்

ஆஜ்ஞா தவ அத்ர பவதீ விதிதா த்ரயீ சா
தாம் ஹி பிரமாணம் உப ஜக்முர் அதீந்திரியே அர்த்தே
ஆபாச பூயம் அபி யாந்தி அபராணி தோஷை
ஏஷா து தோஷ ரஹிதா மஹிதா புராணீ –11-

எம்பெருமானே பூஜிக்கத் தகுந்ததும் ப்ரசித்தமுமான வேதமானது தேவரீருடைய கட்டளையாக பிரசித்தி பெற்றுள்ளது
அந்த வேதத்தை இந்திரியங்களுக்கு எட்டாத பரோக்ஷ விஷயங்களில் பிரமாணமாக வைதிகர்கள் அங்கீ கரித்தார்கள்
வேதம் தவிர்ந்த மற்ற பாஹ்ய சாஸ்திரங்கள் பலவகைத் தோஷங்களினால் ஆபாசத் தன்மையை அடைந்து
அப்ரமாணங்கள் ஆகின்றன–
இந்த வேதமோ என்றால் அநாதி ஸித்தமாய்-தோஷம் அற்றதாய் -ப்ரமாணங்களுக்குள் தலையாகக் கொண்டாடப் பட்டது –

ஆஜ்ஞா தவ அத்ர பவதீ விதிதா த்ரயீ சா
ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிஸ் மமை ஆஜ்ஞா யஸ் தாம் உல் லங்க்ய வர்த்ததே -ஆஜ்ஞாச் சேதீ மம த்ரோஹீ
மத் பக்தோபி ந வைஷ்ணவ –என்ற திருமுகப்பாசுரம் படியே அவனுடைய ஆஜ்ஞா ரூபம் ஆகையால்-
அவன் கட்டளையாக சாஸ்திரங்களை மீறுவாருக்கு இங்கும் அங்கும் தண்டம் தப்பாது என்றபடி

தாம் ஹி பிரமாணம் உப ஜக்முர் அதீந்திரியே அர்த்தே
பிரமாதாவானவன் -பிரமாணத்தைக் கொண்டே ப்ரமேயத்தை நிச்சயிக்க வேண்டும்
ப்ரத்யஷாதி அஷ்ட பிரமாணங்கள் -என்றும் ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் ஆகமம் என்ற மூன்றும் மற்ற உவமானம் போன்ற
ஐந்தும் இவற்றுள் அடங்கும் என்றும் சொல்வர்
சாருவாகர் -கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் -ப்ரத்யக்ஷம் ஏகம்-என்பர்
ஆகமங்களிலும் -வேதே கர்த்ராத்ய பாவாத் பலவதி ஹி நயைஸ் த்வன் முகே நீயமாநே தந் மூலத் வேந மாநம்
தத் இதர அகிலம் ஜாயதே ரங்க தாமநின் -என்கிறபடியே
ஸ்வதா ப்ராமாண்யம் உடைய வேதமே பிரபல பிரமாணம்

அபராணி தோஷை-ஆபாச பூயம் அபி யாந்தி
வேத மூலங்கள் அல்லாதவை -பிரமம் பிரமாதம் விப்ரலிப்ஸை முதலிய தோஷங்களால் துஷ்டங்கள் –
ஆகவே பிராமண ஆபாசங்களாகும் -நிரவத்ய பிரமாணங்கள் ஆக மாட்டாவே

ஏஷா து தோஷ ரஹிதா மஹிதா புராணீ —
வைதிக சப்தங்களே வேதம் -நான்முகனுக்கு குறைக்கப்பட்டு சிஷ்ய பரம்பரைக்கு உபதேசிக்கப் பட்டு
ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் மூலம் அறிய முடியாதவற்றை காட்டுவதால் வேதம் -என்ற பெயர்
பிரத்யஷ்யேன அநு மித்யா வா யஸ்த் உபாயோ ந புத்த்யதே யத்தம் விதந்தி வேதேந தஸ்மாத் வேதஸ்ய வேததா-என்னக் கடவது அன்றோ
ஸ்ரவண பரம்பரையாக அதிகரிக்கப்பட்டு வருவதால் சுருதி எனப்படுகிறதே
அபவ்ரு ஷேயமாய்–நித்தியமாய் -நிர் தோஷமாய் -அவிச்சின்ன பரம்பரா பிராப்தம் -இதுவே நமக்கு பரம பிரமாணம் என்கிறார் –

————-

அந்தர் ஹிதோ நிதி ரஸி த்வம் அசேஷ பும்ஸாம்
லப்யோசி புண்யபுருஷைர் இதரைர் துராப
தத்ர த்ரயீம் ஸூக்ருதிந க்ருதிநோதி ஜக்மு
பாஹ்யேஷு பாஹ்ய சரிதைரிதரைர் நிபேதே–12-

எம்பெருமானே தேவரீர் அனைவருக்கும் -வைத்த மா நிதியாய் இரா நின்றீர் –
பாக்யசாலிகளாலே அடையத் தகுந்தவராயும் –
மற்றையோர்களால்-அடையக் கூடாதவராயும் இரா நின்றீர் –
இவ்விஷயத்தில் பாக்யசாலிகளான வித்வான்கள் வேதத்தைக் கைப் பற்றினார்கள் –
மற்ற அவைதிகர்களாலே வேத பாஹ்ய ஆமங்களிலே விழுகிற படி –

வேதைஸ் ச சர்வைர் அஹமேவ வேத்ய–என்றும்
வேதாந்த விழுப்பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு -என்றும்
வேத ப்ரதிபாத்யனான எம்பெருமானை உள்ளபடி உணரப் பெறுவது சில பாக்ய சாலிகளே
அந்தர் ஹிதோ நிதி ரஸி த்வம்-
இரா மடமூட்டுவரைப் போலே உள்ளே பதி கிடந்து சத்தையை பிடித்து நோக்கிக் கொண்டு போரும்-
உள்ளுறையும் நிதி அன்றோ -வைத்த மா நிதியாம் மது சூதன் அன்றோ –
நிதிர் அவ்யய -ஸ்ரீ சஹஸ்ர நாமம்

லப்யோசி புண்யபுருஷைர் –இதரைர் துராப
நிலத்தினுள்ளே நிதி கிடந்தாலும் பாக்யசாலிகளுக்கு அல்லது மற்றையோர்க்கு கிட்டாதே
அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியனை அறிகைக்கும் ஒரு புண்ணியம் வேண்டுமே
தேந அவலோக்ய க்ருதிந பரி புஞ்ஜதே தம் –என்று இவர் திருக் குமாரரும் அருளிச் செய்தார்
நித்யம் கரீச திமிராவில த்ருஷ்டயோபி சித்தாஞ்ஞநேந பவதைவ விபூஷிதாஷா பஸ்யந்த் யுபர்யு பரி சஞ்சர தாம த்ருஸ்யம்
மாயானி கூட மனபாய மஹா நிதிம் த்வாம் -ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாத் -ஸ்ரீ தேசிகன்
பத்துடை அடியவர்களுக்கு எளியவன் -என்று சொல்லி -பிறருக்கு அறிய வித்தகன் என்றால் போலே
அது சொன்னாலே இதுவும் ஸித்தமாய் இருக்க
இதரைர் துராப -என்கிறார் இங்கும்

தத்ர த்ரயீம் ஸூக்ருதிந க்ருதிநோதி ஜக்மு
தேவரீருடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை அறிய வேண்டும் இடத்திலே என்றபடி
ஸூக்ருதி க்ருதிந –என்றது ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சிகாமணிகளை -சகல சுருதி வாக்கியங்களையும்
சமன்வித அர்த்தமாக யுதபாதிக்க வல்லவர்கள் –

இ தரைர்—பாஹ்ய சரிதைரி -பாஹ்யேஷு நிபேதே—-
சாஸ்திரங்களை அனுவர்த்தியாதே அதிவர்த்திக்கின்ற துஷ்ட சரித்ரர்களான மற்றையோர் ஜைன புத்தாதி
பாஹ்ய ஆமங்களிலே வீழ்ந்து நசித்து ஒழிந்தனர்-

——————-

சித்ரம் விதேர் விலஸிதம் த்விதம் ஆவிரஸ்து
துஷ்டாத்மநாம் அயம் அஹோ கில துர் விபாக
யத் கேசி தத்ர பவதீம் ஸ்ருதிம் ஆஸ்ரயந்த அபி
அர்த்தே குத்ருஷ்ட்டி வினி விஷ்டதிய வி நஷ்டா–13-

தைவத்தினுடைய இந்த விலாசமோ என்றால் ஆச்சரியகரமாக விளங்குகின்றது –
அநேக ஜென்ம அநு வ்ருத்த கல்மஷ தூஷிதர்களான துஷ்டர்களுடைய இந்த துஷ்ட பரிபாகமானது ஆச்சர்யம் -ஏன் என்றால்
பிரச்சன்ன பவ்த்தர்கள் பூஜ்யமான வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீ கரித்து இருந்தும் பொருள் கொள்ளும் விஷயத்தில்
குத்ஸிதமான நிர்வாகங்களிலே ஊன்றின புத்தியை உடையவர்களாகி அழிந்து ஒழிந்தார்கள் இறே
வேதங்களின் அக்ஷர ராசி மாத்திரத்திலே ப்ரமண்யம் இசைந்தார்கள் இவர்கள் அர்த்தத்தில் குத்ருஷ்டிகளாய் இரா நின்றார்கள்

இதம் து விதேர் விலஸிதம் சித்ரம் ஆவிரஸ்து
குத்ருஷ்டிகளின் படியைத் தம் உள்ளே தாம் அனுசந்தித்து -அந்தோ இது என்ன
தேவ துர் விலஸிதம் என்று இரங்குகிறார்
இங்கனம் சாமான்யமாகச் சொன்னதை விசேஷித்துப் பேசுகிறார்

துஷ்டாத்மநாம் அயம் அஹோ கில துர் விபாக
அநேக ஜன்மாந்தர உபார்ஜித்த கல்மாஷ பரிபூர்ணர்களான துராத்மாக்களினுடைய துரதிருஷ்ட பரிபாகம் –
வாய் கொண்டு பேச ஒண்ணாதபடி ஆச்சர்யமாக இருக்கின்றதே

யத் கேசித் அத்ர பவதீம் ஸ்ருதிம் ஆஸ்ரயந்த அபி
நாம நிரதேசத்துக்கு அநர்ஹராக -அவ்யபதேசர்களாய் -இருப்பதால் கேசித் என்கிறார் –
பிரசன்ன பவ்த்தர்கள் -வி மதர்கள் -என்றபடி
அத்ர பவதீம் ஸ்ருதிம் ஆஸ்ரயந்த அபி —
பரம பூஜ்யமான வேதத்தை பிரமாணமாக இசைந்து இருந்தார்களே யாகிலும்

அர்த்தே குத்ருஷ்ட்டி வினி விஷ்டதிய வி நஷ்டா–
பதார்த்த வாக்யார்த்த தாத்பர்யங்களில் -வர்ணனங்களிலே -அப நியாயங்களை அவலம்பித்து
ஆக்ரஹ க்ராஹிகளாய் நசித்துப் போனார்கள்
ந து மாம் அபிஜா நந்தி தத்வே நாதச் ஸ்யவந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை -9-24-என்றபடி அசத் கல்பராய் ஒழிந்தார்கள்
இப்படியும் சில வ்யக்திகளை எம்பெருமான் ஸ்ருஷ்ட்டி வைப்பது என்ன லீலா விலாசமோ -என்று
உள்ளம் தளர்ந்து பேசுகிறார்
குத்ருஷ்ட்டி -குத்ஸிதா த்ருஷ்ட்டி யேஷாம் தே குத்ருஷ்டாய -பஹு வ்ரீஹி
குத்ஸிதா ச சா த்ருஷ்ட்டிச் ச குத்ருஷ்ட்டி -என்று கர்ம தாரயமாக -கோணலான புத்தி என்றபடி

—————–

பாஹ்யா குத்ருஷ்ட்ய இதி த்வி தயேபி அபாரம்
கோரம் தமஸ் சமுபயாந்தி ந ஹி ஈக்ஷசே தாந்
ஜக்தஸ்ய காந நம்ருகைர் ம்ருக த்ருஷ்ணிகா ஈப்சோ
காஸார சத்வ நிஹ தஸ்ய ச கோ விசேஷ –14-

எம்பெருமானே வேத பாஹ்யர்களான ஜைன பவ்த்தாதிகள் என்ன -சங்கராதி குத்ருஷ்டிகள் என்ன –
இரு கரையினரும் கரை இல்லா பயங்கர தமஸ்ஸை அடைகிறார்கள்
ஏன் என்றால் தேவரீர் அவர்களை கடாக்ஷிப்பது இல்லை அன்றோ
கானலைப் பார்த்து தண்ணீர் என்று மயங்கி ஓடிச் சென்றதும் புலி முதலிய காட்டு மிருகங்களினால்
பஷிக்கப்பட்டதுமான ம்ருகத்துக்கும்
மெய்யான தண்ணீரிலே இழிந்து முதலை முதலான தடாக ஜந்துக்களால் விழுங்கிப் பட்டொழிந்த ம்ருகத்துக்கும்
என்ன வாசி -ஒரு வாசியும் இல்லையே -அதே போலவே இதுவும்

வேத ப்ராமாண்யத்தை அங்கீ கரிப்பதானாலேயே இவர்களுக்கு ஒரு வை லக்ஷண்யம் இல்லையே
பி பேதி அல்ப ஸ்ருதாத் -வேதோ மாமயம் பிரதரிஷ்யதி –என்கிறபடி வேதத்தை விப்ரலம்பம் பண்ணிக் கெடுக்காதே
யதா வஸ்திதமான அர்த்தத்தில் ஊன்றி இருக்கும் அத்தனையே வேண்டுவது –

பாஹ்யா குத்ருஷ்ட்ய இதி த்வி தயேபி அபாரம் கோரம் தமஸ் சமுபயாந்தி
வேதத்தை பிரமாணம் என்று இசையாத மாத்யமிக வைபாஷிக சவ்த்ராந்திகர்களான பாஹ்யர்களும்
அநாதி பாப வாசனா தூஷித அசேஷ சேமுஷீகர்கள் -என்று பேசப்பட்டவர்களாய் வேத ஏக தேசத்தை
வ்யாவஹாரிக பிரமாணமாக ஸ்வீ கரித்தும் கூட அஸமீஸீந நியாய வாதிகளாய் இருக்கிற மாயாவதி ப்ரப்ருதிகளும் –
ஆகிய இருவரும் கரை காண ஒண்ணாத அதி குரூரமான தமஸ்ஸிலே கிடந்து உழல்வார்கள்

ந ஹி ஈக்ஷசே
இறந்த காலத்தில் கடாக்ஷம் பெறாதவர்கள் என்றும்
பூத காலத்திலும் கடாக்ஷம் பெறத்தகாதவர்கள் என்றும்
ஜாயமானம் ஹி புருஷம் யம் பஸ்யேத்
மது ஸூதந-சாத்விகஸ் ச து விஜ்ஜேயஸ் ச வை மோஷார்த்த சிந்தக-என்றும்
இனிமேலும் ஒரு நாளும் கண் எடுத்துப் பார்த்து அருளீர் என்றுமாம்
இருவரும் துல்ய யோக ஷேமர்கள் -என்பதை த்ருஷ்டாந்த முகேந மூதலிக்கிறார்

ஜக்தஸ்ய காந நம்ருகைர் ம்ருக த்ருஷ்ணிகா ஈப்சோ -காஸார சத்வ நிஹ தஸ்ய ச கோ விசேஷ —
விடாய் மிகுத்து தண்ணீர் தேடி இரண்டு மிருகங்கள் செல்ல
ஓன்று கானல் நீரை நீர் என்று பிரமித்து போகும் வழியில் புலி சிறுத்தை இவற்றால் தின்னப்பட்டு ஒழிய
இன்னும் ஓன்று தடாகத்துக்கே சென்றாலும் துறை தப்பி இழிந்து முதலையால் கவ்வப்பட்டு மாண்டு ஒழிந்தது
ஆக இருவரும் விநாசத்தில் வாசி அற்றவர்களே
கோரம் தமஸ்-என்றது
மாய வான் சேற்று அள்ளல் பொய்ந் நிலமாகிய சம்சாரத்தைச் சொன்னபடி
அதோ தஸ் பாபாத்மா சரணத நிமஜ்ஜாமி தமஸி –ஆளவந்தார்

—————-

நியாய ஸ்ம்ருதி ப்ரப்ருதிபிர் போவதா நிஸ்ருஷ்டை
வேதோ உப ப்ரஹ்மண விதவ் உசிதைர் உபாயை
ஸ்ருத்யர்த்தம் அர்த்தமிவ பாநு கரைர் விபேஜு
த்வத் பக்தி பாவித விகல்மஷ சேமுஷீகா –15-

எம்பெருமானே தேவரீர் இடத்தில் உண்டான பக்தியினால் நிஷ் கல்மஷமான புத்தி உண்டாகப் பெற்றவர்கள்
வேதத்தின் பொருள் கொள்ளும் திறத்தில் உசிதமான உபாயங்களாக தேவரீராலே அருளப்பெற்ற
தர்க்க மீமாம்சைகளை என்ன மன்வாதி ஸ்ம்ருதிகள் என்ன இவை முதலானவற்றால் சூர்ய கிரணங்களால்
கடபடாதி பதார்த்தங்களை பகுத்து அறிவது போலே வேதார்த்தத்தை பகுத்து அறிந்தார்கள்

ஸ்ருத்யர்த்தம்
பூர்வ பாக ப்ரதி பாத்யமான -ஆராதன ரூபமான -கர்மத்தையும்
உத்தர பாக ப்ரதி பாத்யமான -ஆராத்ய வஸ்துவான -ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுகிறது
அதாதோ தர்ம ஜிஜ்ஜாசா / அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஜாசா -என்று உபக்ரமம்
சா ஆத்மா அங்க அந்யந்யா தேவதா –பகவச் சரீர பூதர்கள் அன்றோ
யே யஜந்தி பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மணான் சாஹுதாச நாந் சர்வ பூதாந்த அந்தராத்மாநம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே –
கர்மம் புபுஷுக்களுக்கு -ஐஸ்வர்ய ஸாதனமாய்-முமுஸுக்களில் பக்தி நிஷ்டர்க்கு உபாசன அங்கமாய் –
ப்ரபன்னருக்கு கைங்கர்ய ரூபமாய் இருக்கும்
கர்மத்தின் வேஷத்தை உள்ளபடி அறியவே த்யாஜ்யங்களும் உபாதேயங்களும் இவ்வதிகாரிகளுக்கு வேறுபடுமே
ப்ரஹ்மத்தை அறியும் பொழுது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் எல்லாமே அறிய வேண்டுமே
அதில் ஞானானந்த லக்ஷணமான சேதன ஸ்வரூப வை லக்ஷண்யம் அடியாக வருவதால்
கைவல்யத்திண் வேஷத்தையும் அறியலாம்
த்வத் அர்ச்சா விதி முபரி பரிஷீயதே பூர்வ பாக -ஊர்த்தவோ பாகஸ் த்வதீஹா குண விபவ
பரி ஞாபநைஸ் த்வத் பதாப்தவ் –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம்

பவதா நிஸ்ருஷ்டை-
வியாசர் மனு போன்ற மகரிஷிகளை அநு பிரவேசித்து ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களை வெளியிட்டு
அருளுகையாலே அவனே கொடுத்ததாகச் சொல்லக் குரை இல்லையே

வேதோ உப ப்ரஹ்மண விதவ் உசிதைர் உபாயை
இதிஹாச புராணாப்யாம் வேதம் சம் உப ப்ருஹ்மயேத் -பிபேதி அல்ப ஸ்ருதாத் வேதோ மாமயம் பிரதர்ஷயதி–என்றும்
வேத உப ப்ரும்ஹணார்த்தாய தாவ க்ரஹயத பிரபு –

நியாய ஸ்ம்ருதி ப்ரப்ருதிபிர்
நியாய அநு க்ருஹீத்ய ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களாலே -என்றபடி
நியாய சப்தத்தால் தர்க்க மீமாம்ஸைகள் இரண்டும் விவஷிதம்
சமீஸீந தர்க்கமும் -பூர்வ உத்தர மீமாம்ச நியாயங்களும் வேத உப ப்ரும்ஹணத்துக்கு அனுகூலங்களாய் இருக்கும்
ஆர்ஷம் தர்ம உபதேஸஞ்ச வேத சாஸ்த்ரா விரோதிநா யஸ் தர்க்கேன அநு சந்தேத்தே ச தர்மம் வேத நேதர–என்றும்
வேத சாஸ்த்ரா தாரூடா ந்யார்கட்க தரா த்விஜா க்ரீடார்த்தம் அபி யத் ப்ரூயுஸ் ச தர்ம பரமோ மத –என்றும்
சொல்லக் கடவது அன்றோ

ஸ்ம்ருதி ப்ரப்ருதிபிர்
வேதமானது ஸ்வ ப்ரதிபாத்ய அர்த்தத்தாலே இரண்டு பாகம் ஆனால் போலே
உப ப்ரும்ஹணங்களும் ப்ரதிபாத்ய விசேஷத்தாலே
இதிஹாச புராணங்கள் என்றும் ஸ்ம்ருதி தர்ம சாஸ்திரங்கள் என்றும் பிரிவு உண்டாயின
ஸ்ம்ருதிகள் -கர்மா காண்டத்துக்கும் இதிஹாச புராணங்கள் ப்ரஹ்ம காண்டத்துக்கும்
இரண்டிலும் இரண்டும் உண்டானாலும் -அதாவது ஸ்ம்ருதிகளிலே பர ப்ரஹ்ம பிரதிபாதனமும்
இதிஹாச புராணங்களில் கர்ம ப்ரதிபாதனமும் இருந்தாலும்
ஆராதன ரூபார்த்த ஞாபகார்த்தமாகவும்
உபாசன அங்க ஞாபகார்த்தமாகவும் நேர்ந்ததாகவே நிர்வாஹம்
ப்சர்யேன பூர்வ பாகார்த்த பூரணம் தர்ம ஸாஸ்த்ரத இதிஹாச புராணாப்யாம் வேதாந்தார்த்த ப்ரகாஸ்யதே -என்றது இறே

அர்த்தமிவ பாநு கரைர் விபேஜு
இங்குள்ள அர்த்த சப்தம் கட படாதிகளைச் சொல்லுமது

த்வத் பக்தி பாவித விகல்மஷ சேமுஷீகா —
இவை இத்தனையும் உண்டானாலும் நிஷ் கல்மஷ பக்தி இல்லாதார்க்கு ஒரு பொருளும் தெரிய அரிதாகையாலே
பக்தியே பிரதான ஸாமக்ரி என்று தலைக்கட்டினார் ஆயிற்று
இதை விசேஷித்து நிரூபிக்கவே அடுத்த ஸ்லோகம் –

—————-

யே து த்வத் அங்க்ரி ஸரஸீருஹ பக்தி ஹீநா
தேஷாம் அமீ பிரபி நைவ யதார்த்த போத
பித்தக்ந மஞ்ஞநமநா புஷி ஜாது நேத்ரே
நைவ ப்ரபாபிர் அபி சங்கசி தத்வ புத்தி –16-

எம்பெருமானே யாவர் சிலர் தேவரீருடைய திருவடித் தாமரைகளிலே பக்தி இல்லாதவர்களோ அவர்களுக்கு
கீழ்ச் சொன்ன நியாய ஸ்ம்ருதி முதலானவற்றாலும் உண்மை உணர்வு உண்டாக மாட்டாது
காமாலை கொண்ட கண்ணானது பித்த ஹாரியான தோர் அஞ்சனத்தை அணிந்து கொள்ளாத அளவில்
ஸூர்ய கிரணம் முதலிய பிரகாச ஸாமக்ரிகள் பலவற்றாலும் சங்கு வெண்ணிறமாக உள்ளது என்கிற
உணர்ச்சி ஒருகாலும் உண்டாக மாட்டாது அன்றோ –
பக்தியே பிரதான ஸாமக்ரியை என்று வ்யதிரேக முகத்தால் த்ருடப்படுத்துகிறார்-

பித்தக்ந மஞ்ஞநமநா புஷி ஜாது நேத்ரே நைவ ப்ரபாபிர் அபி சங்கசி தத்வ புத்தி
பித்தத்தை போக்கடிக்க வல்லதான அஞ்சன விசேஷம் வேண்டுமே சங்கு வெண்மை என்று அறிய
மாயாம் ந சேவ பத்ரம் தே ந வ்ருதா தர்மம் ஆஸரே-சுத்த பாவம் கதோ பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேதமி ஜனார்த்தனம் –
உத்யோக பர்வம் சஞ்சயன் த்ருதராஷ்டரனை நோக்கி சொன்னது
இதுக்கு நம்பிள்ளை ஈடு -நீயும் நானும் ஓக்க சாஸ்த்ர வாசனைகள் பண்ணிப் போந்தோம் -இங்கனே இருக்கச் செய்தே
எனக்கு உன் பக்கலிலே கேட்டு அறிய வேண்டும் படி உனக்கு இவ்வர்த்தத்தில் வைஸத்யம் உண்டான படி
எங்கனே என்ன -எனக்கு வாசி கேளாய்
மாயாம் ந சேவ–நாண் வஞ்சனங்கள் செய்து போரேன்-
ராஜாவானவனுக்கு ஒரு தாழ்ச்சியும் தனக்கு ஒரு உத்கர்ஷம் சொல்லுகிறான் ஆகையால்
பத்ரம் தே -என்கிறான்
ந வ்ருதா தர்மம் ஆஸரே-நான் ஒரு நாளும் சல தர்மங்கள் அனுஷ்டியேன்
சுத்த பாவம் கதோ –நினைவும் செயலும் சொலவும் ஒருபடிப்பட்டவன்
பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேதமி ஜனார்த்தனம் –வரியடைவே கற்று அவனை அறிந்தவன் அல்லேன்-
பக்தி சஹ்ருத சாஸ்திரத்தாலே அவனை அறிந்தவன் என்றான் இறே–
என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணீர் –பாசுர ஈடு வியாக்யானம்

பித்த ஸ்தானே அந்யதா ஞான விபரீத ஞாநாதி களும்
அஞ்சன ஸ்தானே பக்தியும்
பிரபா ஸ்தானே நியாய ஸ்ம்ருதி ப்ரப்ருதிகளும்
சங்கசிதத்வ ஸ்தானே சாஸ்த்ரார்த்த யாதாத்ம்யம் கொள்ளத் தக்கன

———

தத்வார்த்த தத் பர பரச்சத வேத வாக்யை
சாமர்த்யத ஸ்ம்ருதி ப்ரப்யத தாத்ருஸீபி
த்வா மேவ தத்வ பர சாத்விக சத் புராணை
தேவஞ்ஞதீ பிரபி நிச்சி நும பரேசம்–17-

எம்பெருமானே -பர தத்வ பொருளை வெளியிடுவதில் ஊற்றமுடைய அநேக வேத வாக்யங்களைக் கொண்டும்
இன்னமும் அப்படிப்பட்ட -அதாவது
தத்வார்த்த-தத் பரங்களான ஸ்ம்ருதிகளைக் கொண்டும் –
ஸ்பஷ்டார்த்தக வாக்ய அநு குணமாகவே அஸ்பஷ்டார்த்தக வாக்கியங்களையும் நிர்வஹிக்க வேண்டுதல்
ஆகிற சாமர்த்தியத்தைக் கொண்டும்
தத்வ பரங்களும் ஸாத்விகங்களுமான புராண ஸ்ரேஷ்டங்களைக் கொண்டும்
ப்ரஹ்ம வித்துக்களான பராங்குச பரகால யதிவராதிகளின் திரு உள்ளங்களைக் கொண்டும்
தேவரீரையே சர்வேஸ்வரனாக நிச்சயிக்கின்றோம்

பக்தியே தலையான சாதனம் என்றார் கீழே –
அப்படிப்பட்ட சாதன சம்பன்னரானவர்கள் அவனுடைய பாரம்யத்தை நிஷ் கர்ஷிக்கும் வழிகள் இன்னினிவை என்று
அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
தத்வார்த்த தத் பர பரச்சத வேத வாக்யை
பரதத்வமாக ஓதப்பட்ட ஸ்ரீ மந் நாராயணன் பக்கலிலே தத் பரங்களாயும் அசங்க்யாதங்களாயும் உள்ள
வேத வாக்கியங்களைக் கொண்டும்

சாமர்த்யத ஸ்ம்ருதி ப்ரப்யத தாத்ருஸீபி—
சாமர்த்யமாவது ப்ரதிபாதித்தமான அர்த்தத்துக்கு அவிருத்தமான அர்த்தாந்தரத்தைத் தெரிவிக்க வல்லமையாம்-அதாவது
சில வாக்கியங்களில் அர்த்தம் ஸூ ஸ்பஷ்டமாயும் மற்றும் சில வாக்கியங்களில் அர்த்தம் அஸ்பஷ்டமாயும் இருக்கும் –
அங்கு ஸ்பஷ்டார்த்தகங்களான வாக்யங்களைக் கொண்டு அஸ்பஷ்டார்த்தகங்களான வாக்யங்களின் அர்த்தத்தையும்
தத் அனுகுணமாக நயப்பித்துக் கொள்வதேயாம்

தத்வ பர சாத்விக சத் புராணை
தத்வ பரங்களாயும் அதயேவ சாத்விகங்களாயும் இருக்கும் சிறந்த புராணங்களைக் கொண்டு
யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ரஹ்மணா ஸ்வயம் தஸ்ய தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத் ஸ்வரூபேண
வர்ணயதே -அக்நேச் சிவஸ்ய மஹாத்ம்யம் தாமஸேஷு ப்ரகீர்த்திதம் சங்கீர்ணேஷு சரஸ்வத்ய பித்ரூணாஞ்ச நிகத்யதே
ராக்ஷஸே ஷு ச கல்பே ஷு அதிகம் ப்ரஹ்மணோ வித்து சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷு மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரே
தேஷ்வேவ யோக சம்சித்தா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்–இத்யாதி பிரமாணங்களை இங்கே அனுசந்திப்பது –

தேவஞ்ஞதீ பிரபி
தேவஞ்ஞர் கள் ஆகிறார் -பரதேவதா பாரமார்த்தாய வித்துக்களான பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்
அவர்கள் வெளியிட்டு அருளின ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டும் என்றபடி

த்வமேவ -நிச்சி நும பரேசம்
தேவரீரையே பரம புருஷராக அறுதியிடா நின்றோம்
ஆக இவற்றால் ஸ்ரீ மந் நாராயணனுக்கே பாரம்யாம் அசைக்க ஒண்ணாதபடி தேறும் என்றார் ஆயிற்று –

————-

அந் யத்ர து க்வசந கேசித் இஹ ஈச சப்தாத்
லோக பிரசித்திம் உபகம்ய தமீசமாஹு
தைச் ச பிரசித்தி விபவஸ்ய சமூலதாயை
க்ராஹ்யா த்ரயீ த்வயி து சாச்யுத சம்முகீ நா –18-

அடியார்களை ஒருகாலும் நழுவ விடாத எம்பெருமானே -இவ்வுலகில் சில பேர்களோ என்றால் சில கிரந்தங்களில்
தேவதாந்த்ரங்கள் பக்கலிலே ஈச சப்த பிரசித்தி இருப்பதைக் கொண்டு அந்த ருத்ரனை ஈச சப்த வாச்யனாகச் சொல்லுவார்கள் –
அந்த ப்ரஸித்தியானது ச மூலம் என்பதற்காக -மூலாதாரம் -காட்டுவதற்காக
அந்த வாதிகளால் வேதமானது கொள்ளத் தகுந்தது -வேத மூல பிரமாணம் காட்ட வேணும் -என்கை –
அந்த வேதமோ என்றால் தேவரீர் பக்கலிலே ஆபிமுக்யம் உடையது –

க்வசந கேசித்-
சில நூல்களிலே சில ப்ராந்தர்கள் என்றபடி
அந் யத்ர து இஹ ஈச சப்தாத் லோக பிரசித்திம் உபகம்ய
சம்புரீச பசுபதி சிவச் சூலி மஹேஸ்வர –அமர கோசாதிகளைக் கொண்டும் –
ஈஸ்வரன் கோயில் -லோக பிரசித்த வழக்கு
வேத பிரசத்தியே முக்கியம்
த்ரயீ த்வயி து சாச்யுத சம்முகீ நா —
பதிம் விஸ்வஸ் யாத்மேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் -என்று நாராயண அநுவாகம் முதலானவற்றில் உள்ள
சுருதி வாக்யங்களானவை தேவரீர் பக்கலிலே ஈச சப்தார்த்த பவ்ஷ்கல்யத்தை வ்யவஸ்தை பண்ணித் தருகின்றன –
எனவே ஸ்ரீமந் நாராயணன் இடத்திலே முக்கிய விருத்தியை உடைத்தாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று

———————

ய கலு அணோர் அணுதர மஹதோ மஹீயான்
ஆத்மா ஜனஸ்ய ஜனகோ ஜகதச் ச யோ பூத்
வேதாத்மக பிரணவ காரண வர்ண வாஸ்யம்
தம் த்வாம் வயம் து பரமேஸ்வர மாம நாம –19-

எம்பெருமானே -யாவர் ஒரு தேவரீர் அணுவில் காட்டிலும் மிகவும் அணு பூதராயும்
மஹத்தான வஸ்துவில் காட்டிலும் மிகவும் மஹானாகவும் ஆனீரோ
யாவர் ஒரு தேவரீர் அசேதன வர்க்கத்திற்கும் சேதன வர்க்கத்திற்கும் உத்பாதகராயும் ஆனீரோ அப்படிப்பட்டவராய்
வேத வடிவமான ப்ரணவத்துக்கு காரண பூதமான அகாரமாகிற அஷரத்துக்குப் பொருளான தேவரீரையே
அடியோங்கள் பரமேஸ்வராக அனுசந்திக்கின்றோம்

சுருக்குவாரை இன்றியே சுருங்கினாய் பெருக்குவாராய் பெருக்கம் எய்து பெற்றியோய்
சகலத்துக்கும் உத்பாதகன் -அந்தர்யாமி -அகாரார்த்த பூதன் -பரமேச்வரத்வம் இவனுக்கே என்பது சுருதி சித்தம்
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம்
உதாம்ருதத்வஸ் யேசாந
பதிம் விஸ்வஸ் யாத்மேஸ்வரம் –முதலான ஸ்ருதிகளும்
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேசேர்ஜூந திஷ்டதி
அநாதி நிதனம் விஷ்ணும் சர்வ லோக மஹேஸ்வரம்
ஈஸாந ப்ரணத பிராண –இத்யாதி ஸ்ம்ருதிகளும் அனுசந்தேயங்கள்

—————–

ஆத்மேஸ்வர அஸீ ந பரோஸ்தி தவ ஈஸ்வர அந்ய
விஸ்வஸ்ய சாதிபதி ரஸ்ய பராயணஞ் ச
நாராயண அச்யுத பரஸ் த்வம் இஹைக ஏவ
ப்ரஹ்மாதயோபி பவதீ க்ஷண லப்த சத்தா –20-

நாராயணனே அச்யுதனே -இவ்விடத்து பரதத்வமான தேவரீர் ஒருவரே ஆதமேஸ்வராக ஓதப்படா நின்றீர்
தேவரீருக்கு வேறு ஒரு சிறந்த நியாமகர் இல்லை
இவ்வுலகுக்கு எல்லாம் ப்ராப்யமாயும் ப்ராபகமாயும் இரா நின்றீர்
சில இடங்களில் ஈஸ்வராகச் சொல்லப்படுகிற ப்ரஹ்மாதிகளும் தேவரீருடைய கடாக்ஷத்தினாலேயே சத்தை பெற்றவர்கள் இறே

கீழே உபநிஷத் வாக்யங்களையே பெரும்பாலும் தொடுத்து அருளிச் செய்தார்
இதில் உபநிஷத் வாக்கியங்களை உள்ளடக்கி அவற்றின் பொருள்களைப் பொழிந்து அருளிச் செய்கிறார்
ஆத்மேஸ்வர அஸீ
பதிம் விஸ்வஸ் யத்மேஸ்வரம் -என்று ஆதின படி சகல ஆத்ம வர்க்கங்களுக்கும் நியந்தாவாக இரா நின்றீர்
ந பரோஸ்தி தவ ஈஸ்வர அந்ய
நியாமகத்வமும் நியாம்யத்வமும் சாம நாதி கரண்யமாய் இருக்கிறபடியையும் உலகில் காணா நின்றோம் இறே
அப்படி இங்கு இல்லை என்கிறது
சர்வ அந்தர்யாமியாய்க் கொண்டு சர்வ நியாமகராய் இருப்பீர் தேவரீர் ஒருவரே ஆகையால்
தேவரீரை நியமிப்பார் மற்று யாவரும் இல்லை
விஸ்வஸ்ய சாதிபதி ரஸ்ய பராயணஞ் ச
உபாயமும் உபேயமும் தேவரீர் என்றபடி
ஸ்வ ப்ராப்தவ் ஸ்வயமேவ சாதன தயா ஜோ குஹ்யமான -குஷ்யாமான-ஸ்ருதவ் -ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்
நாராயண அச்யுத பரஸ் த்வம் இஹைக த்வமேவ ஏவ பர
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் ஈச்வரத்வம் கூடும் என்பற்கு அவகாசம் அற அருளிச் செய்கிறார்
பரத்வம் என்பது வ்யாஸஜ்ஜய வ்ருத்தியான தர்மம் அன்று -இரண்டு பொருள்களை கவ்வி இருக்குமது அன்றே
ஸ்ரீ மந் நாராயணன் ஒருவனுக்கே அசாதாரண தர்மம்
ப்ரஹ்மாதயோபி பவதீ க்ஷண லப்த சத்தா –
எம்பெருமானுடைய கடாக்ஷ விசேஷத்தாலே அவர்கள் தாமும் சத்தை பெற்றுக் கிடக்கிறது
யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பத்ம பூ -புநஸ் த்ரை லோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்தாவா நிதி சுச்ரும
மஹா தேவஸ் சர்வமேத மஹாத்மா ஹூத் வாத்மானம் தேவ தேவோ பபூவ -என்றும் உள்ள பிரமாண வசனங்கள் அனுசந்தேயம் –
அவர்கள் நெடும் காலம் ஆராதித்து ஒரோ அதிகாரங்கள் பெற்றார்கள் என்னும் போது அவர்களுக்கு ஒரு பரத்வம் உண்டாயிடுமோ –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—1-10–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 31, 2019

ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரேப்யோ நம யுக்தி மதீ மஹே
யத் யுக்தஸ் த்ரயீ கண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்ரதாம்

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை எழுந்து அருளும் பொழுது வழியிடையிலே –
பகவத் குண அனுபவத்தாலும் அனுபவ ஜெனித ப்ரீதிகார வாசிக்க கைங்கர்யத்தாலும்
தம்முடைய நெஞ்சாறல்களை மறக்கக் கருதி எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை விசதமாக அனுசந்தித்து
அவ்வனுசந்தான பரிவாக ரூபமாக
முதலில் ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவமும் அடுத்து ஸ்ரீ அதிமானுஷ ஸ்தவமும் ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவமும் அருளிச் செய்தார்
பின்பு எம்பெருமானார் நியமனத்தால் ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவமும் நிகமத்தில் ஸ்ரீ ஸ்தவமும் அருளிச் செய்தார்
பஞ்ச ரத்னம் போன்ற இவையே பஞ்ச ஸ்தவமாகும்
எனவே இதில் ஆச்சார்ய வந்தனத்துடன் உபக்ரமிக்கிறார்
இந்த ஸ்தவங்களில் சொல் நோக்கும் பொருள் நோக்கும் தொடை நோக்கும் மற்று எந்நோக்கும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன
உபய வேதாந்த ரஹஸ்ய அர்த்தங்கள் பொதிந்து இருக்கும்
வான் இள அரசன் வைகுண்டக் குட்டன் ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் தாணுமாய் நலம் அந்தமில்லதோர் நாட்டில்
நித்ய முக்தர் சேவிக்க ஓலக்கம் இருக்கும் இருப்பை இதில் அனுபவிக்கிறார்
திருநாட்டின் பெருமைகளை பரக்க பேசி-தமது பெரு விடாயை அருளிச் செய்கிறார்

————

யோ நித்யம் அச்யுத பதாம்புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாமோஹதஸ் தத் இதராணி த்ருணாய மேநே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக ஸிந்தோ ராமாநுஜஸ்ய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –1-

யாவர் ஒரு எம்பெருமானார் -எப்போதும் எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரை இணையாகிற ஸூவர்ணத்தில் உள்ள வ்யாமோஹத்தால்
அந்த பாதாரவிந்தங்கள் தவிர மற்ற விஷயங்களை த்ருணமாக எண்ணி தம் திரு உள்ளத்தால் திரஸ்கரித்தாரோ –
இப்படிப்பட்டவரும் கிருபைக்கு முக்கியமான கடலாக உள்ளவரும் -கல்யாண குண சாலியும்-
அஸ்மத் ஆச்சார்யருமான எம்பெருமானார் திருவடிகளை சரணம் புகுகிறேன் -என்கிறார்

மேல் -ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில் ஸ்ரீ ராமா வரஜ முனீந்திர லப்த போதாஸ் -என்று
தம் சத்தை பெறுவித்தமை அருளிச் செய்கிறார்

அச்யுத பதாம்புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாமோஹதஸ் தத் இதராணி த்ருணாய மேநே
வேதா த்வேதா பிரமம் சக்ரே காந்தாஸூ கநகேஷூ ச –ஸ்வர்ணத்தில் பிரமம் சார்வார்க்கும் அவர்ஜனீயம் என்பதால்
சமத்காரமாக அருளிச் செய்கிறார்
கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் -முதலான திருப்பதிகளில் நித்ய வாசம் செய்வதே ஆஸ்ரிதர்களை
நழுவ ஒண்ணாமைக்காக என்பதால் அச்யுத-பதாம்புஜம் –
த்ருணீ க்ருத விரிஞ்சாதி நிரங்குச விபூதயா ராமானுஜ பதாம்போஜ ஸமாச்ரயண சாலிநா -என்று
இவர் தம் பொன்னடியை பேணுமவர்கள் போலே இவரும் அச்யுத-பதாம்புஜத்தில் இருப்பாரே –
திருக்கச்சி நம்பியும் -நமஸ்தே ஹஸ்தி சைலே ப்ரணதார்த்திஹர அச்யுத -என்றார்
பச்சை மா மலை போல் மேனி –அச்யுதா அமரர் என்றே -தொண்டர் அடிப் போடி ஆழ்வார்
தென் அத்தியூரர் கழல் இணைக் கீழ் பூண்ட அன்பாளன் -பொன் அரங்கம் என்னில் மயிலே பெருகும் ராமானுஜன் அன்றோ

அஸ்மத் குரோர் -அஞ்ஞானத்தை போக்குபவரே குரு –
கடல் அளவாய திசை எட்டின் உள்ளும் கலி இருளே மிடை தரு காலத்து ராமானுஜன் மிக்க நான்மறையின்
சுடர் ஒளியால் அவ்விருளைத் துரந்திலனேல் உயிரை உடையவன் நாரணன் என்று அறிவார் இல்லை உற்று உணர்ந்தே
தஸ்மிந் ராமாநுஜார்யே குருரிதி ச பதம் பாதி நாந் யத்ர-
புண்யம் போஜ விகாஸாய பாப த்வாந்த ஷயாய ச ஸ்ரீமாந் ஆவிர்பூத் ராமானுஜ திவாகர–
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அனைவரையும் கூட்டிக் கொண்டு அஸ்மாத் சப்த பிரயோகம் –அஸ்மாகம் குரோ என்றபடி

பகவத்
ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் –
முக்கிய வ்ருத்தம் அவனுக்கே பொருந்தும் -இங்கு பொருந்துமாறு எங்கனே என்னில்
பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து -என்றும்
சாஷாந் நாராயணோ தேவ க்ருத்வா மார்த்ய மயீம் தநும் மக்நாந் உத்தரதே லோகான் காருண்யாத் சாஸ்த்ர பாணிநா –என்றும்
சாஷாத் சர்வேஸ்வர அவதாரமே அன்றோ ஸ்வாமியும்
மண் மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும் காணகிலா யுலகோர்கள் எல்லாம்
அண்ணல் ராமானுஜன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே நண்ணரு ஞானம் தலைக்கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே–
அவனுக்கும் பகவத் சப்தத்தை த்ருடமாக்கி அருளிய வீறு உண்டே ஸ்வாமிக்கு

அஸ்ய
யச் சப்த பிரயோகம் இல்லாமல் -அஸ்ய-என்று இதம் சப்தத்தால் பிரதி நிர்த்தேசம் பண்ணுவது
இதம் -ப்ரத்யக்ஷ கதம் -தத் இதி பரோக்ஷ விஜா நீயாத் –என்கிறபடி ப்ரத்யக்ஷ விஷயம் -ஸ்வாரஸ்ய அதிசயம் உண்டே
காஷாய சோபி கமனீய சிகா நிவேசம் தண்ட த்ர்ய உஜ்ஜ்வல்யகரம் விமல உபவீதம் உத்யத்திநேசநிபம்
உல்லச ஊர்த்வ புண்ட்ரம் ரூபம் தவாஸ்தி யதிராஜ த்ருசோர் மம அக்ரே –என்று இடைவிடாமல் சாஷாத்கோசாரமாய்
ஆழ்வானுக்கு இருப்பதால் தச் சப்தம் இல்லாமல் இதம் சப்தமே ஏற்குமாயிற்று

தயைக ஸிந்தோ
முலைக் கடுப்பாலே பீச்சுவாரைப் போலே -பயன் அன்றாகிலும் பங்கு அல்லராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்தி
பணி கொண்டு தம் பேறாக சிஷ்யர்களை உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் கிருபா மாத்ரா பிரசன்னாசார்யர் வர்க்கம் ஸ்வாமி தொடங்கிய அன்றோ
ஓராண் வழியா உபதேசித்தார் முன்னோர் ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் பார் உலகில் ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம்
ஆரியர்கள் கூறும் என்று பேசி வரம்பு அறுத்தார் பின் –
ருசி விசுவாச ஹீனரையையும் நிர்பந்தித்து சரம உபாயஸ்தராக்கியும்
அதிகாரம் பாராமல் இவர்களுடைய துர்க்கதியையே பார்த்து உபதேசித்து அருளுபவர் அன்றோ

ராமாநுஜஸ்ய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே —
ஸ்நந்த்ய பிரஜை முளையிலே வாய் வைக்குமா போலே ஸ்வாமி திருவடிகளில் சாய்ப்பதே நமக்கு பிராப்யம்

————–

மாறன் அடி பணிந்து உயந்த ராமானுஜன் திரு உள்ளம் உகக்கவும்
ஆழ்வாரை வணங்காமல் எம்பருமான் இடம் சென்றால் திருமுகம் பெறமாட்டாமையாலும்
இதிலும் அடுத்த ஸ்லோகத்தாலும் ஆழ்வாரைத் தொழுது இறைஞ்சுகிறார்

த்ரை வித்ய வ்ருத்த ஜன மூர்த்த விபூஷணம் யத்
சம்பச்ச சாத்விக ஜனஸ்ய யதேவ நித்யம்
யத்வா சரண்யம் அசரண்ய ஜனஸ்ய புண்யம்
தத் ஸம்ஸ்ரயேம வகுளாபரண அங்க்ரி யுக்மம் –2-

யாதொரு நம்மாழ்வார் திருவடி இணையானது பரம வைதிகர்களுடைய சிரஸ்ஸுக்கு அலங்காரமாய் இருக்கின்றதோ –
யாதொரு திருவடி இணையே சர்வகாலமும் சாத்விகர்களுக்கு சகல ஐஸ்வர்யமாக இருக்கின்றதோ
யாதொரு திருவடி இணையே புகல் ஒன்றும் இல்லாதவர்களுக்குத் தஞ்சமாக இருக்கின்றதோ
அப்படிப்பட்ட பரம பாவனமான நம்மாழ்வார் திருவடி இணையை ஆஸ்ரயிக்கக் கடவோம் –

தத் வகுளாபரண அங்க்ரி யுக்மம் –ஸம்ஸ்ரயேம–மகிழ் மாலை மார்பினன் -என்று தாமே
பேசிக் கொள்ளலாம் படி வகுளமாலையை நிரூபகமாக உடையவர்

யத்-த்ரை வித்ய வ்ருத்த ஜன மூர்த்த விபூஷணம்
த்ரை வித்ய வ்ருத்தர் ஆகிறார் மதுரகவிகள் போல்வார்
மேவினேன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
குருகூர் நம்பீ முயல்கிறேன் உன் தன் மொய் கழற்கு அன்பையே –
ப்ராவண்யம் உடையார் தம் தலைக்கு பூஷணமாக கொள்வர்
கோலமாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே
அரசமர்ந்தான் அடி சூடும் அரசை அல்லால் அரசாக எண்ண மாட்டேன்
மற்ற அரசு தானே
இங்கு -த்ரை வித்ய வ்ருத்தம் -சப்தம்
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்த ராமானுசனையே கருத்தில் கொண்டதாகும்
சொல்லார் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை இல்லா அற நெறி யாவும் தெரிந்த
ராமானுஜன் போன்ற மஹ நீயர்கள் என்கை

சாத்விக ஜனஸ்ய-நித்யம் -யதேவ -சம்பத்
தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று -என்று அன்றோ
சாத்விகர்களது அத்யவசாயம்
லௌகீகர்கள் சம்பத்தாக நினைத்து இருக்கும் வஸ்து வஸ்து ஸ்திதியில் விபத்தமாய் இருக்கும்
உபய விபூதியும் ஆழ்வார் திருவடிகளில் ப்ராவண்யம் உடையவர் இட்ட வழக்காய் இருக்குமே
பொய்யில் பாடல் ஆயிரத்துள் இவையும் பத்தும் வல்லார்கள் வையம் மன்னி வீற்று இருந்து விண்ணும் ஆள்வர் மண்ணூடே
மாதா பிதா யுவதயஸ் தனயா விபூதிஸ் சர்வம் யதேவ நியமேந மத் அந்வயா நாம் -என்று அருளிச் செய்த
ஆளவந்தார் போல்வாரை இங்கே சாத்விக ஜனம் என்கிறது
நித்யம்
அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம் யதீய சரணவ் சரணம் மதீயம்-என்னுமா போலே
யத்வா சரண்யம் அசரண்ய ஜனஸ்ய
எம்பெருமான் தன்னாலும் திருத்த ஒண்ணாது என்று கைவிடப்பட்டவர்கள்
அசரண்யர்
அவர்களையும் வலியப் பிடித்து இழுத்து –
சொன்னால் விரோதம் ஆகிலும் சொல்வன் கேண்மினோ –இத்யாதிகளை உபதேசித்து
திருத்திப் பணி கொண்டவர் அன்றோ

புண்யம்
புநா தீதி புண்
பொய்ந்நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்புமாய் நின்ற நிலையைப் போக்கி
சகல ஆத்மாக்களை பரிசுத்தமாக்க வல்லவை
புண்யம் ஸூந்தரம் -பர்யாயம் -அழகிய திருவடிகள் என்றுமாம் -என்றாலும் பாவனத்வத்திலே இங்கு நோக்கு

ஆக இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் திருவடிகளை வணங்கின படி சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————-

ஆழ்வாருக்கு மங்களா சாசனம் -கடலாக உருவகம் -நான்கு விசேஷணங்கள்
பயோநிதிக்கு இருக்கக் கடவ தன்மைகள் ஆழ்வார் இடம் குறைவற இருக்கும் படியை மூதலித்து அருளுகிறார்

பக்தி ப்ரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த
சந்துஷித ப்ரணய சார ரஸவ்க பூர்ண
வேதார்த்த ரத்ன நிதிர் அச்யுத திவ்ய தாம
ஜீயாத் பராங்குச பயோதிர் அஸீம பூமா –3-

பக்தியின் கனத்தினால் உண்டாகிய ஆச்சர்யமான அபிப்ராய விசேஷங்களினால் வளர்க்கப்பட்ட சார பூதமான
ப்ரணயமாகிற தீர்த்தத்தினுடைய ப்ரவாஹத்தாலே
நவ ரஸ சமூகத்தால் நிறைந்ததாயும் வேதப்பொருள் ஆகிற நவ ரத்னங்களுக்கு நிதியாயும்
எம்பெருமானுக்கு திவ்யமான ஸ்தானமாயும்
அளவில்லாப் பெருமையையும் உடைத்தாய் இருக்கிற நம்மாழ்வார் ஆகிற கடல் நெடு நாள் வாழ வேணும்

பக்தி ப்ரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த சந்துஷித ப்ரணய சார ரஸவ்க பூர்ண
கடலானது ரஸவ்க சப்த வாஸ்யமான ஜல பிரவாகத்தாலே பரிபூர்ணமாய் இருக்கும்
ஆழ்வாரோ சிருங்கார வீர கருணை அத்புத ஹாஸ்ய பய அநக ரௌத்ர பீபத்ச பக்தி ரசங்களாலே பரிபூர்ணராய் இரா நின்றார்
இவை விளைந்தமைக்கு நிதானம் விலக்ஷண பக்தி விசேஷத்தாலே ஆச்சர்யமான பாவ பந்தங்கள் உண்டாகி-
அவை பல தலைத்து நாநா ரஸ பரிபாகங்கள் ஆயின

பக்தி ப்ரபாவ
ஆழ்வார் பக்திக்கு ஒப்புச் சொலலாவது இல்லையே
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமார் மேனி -என்று முதலிலே கடல் போலதாய்
கொண்ட என் காதல் உரைக்கில் தோழீ மண் திணி ஞாலமும் ஏழு கடலும் நீள் விசும்பும் கழியப் பெரிதால் -என்றும்
அநந்தரம்
சூழ்ந்த அதனில் பெரிய என் அவா -என்று தத்வ த்ரயத்தையும் விளாக்குலை கொள்ள வல்லதாய்
ஆக இப்படி மென்மேலும் பெருகிச் செல்லும் பக்தி பிரபாவத்தாலே

பவத் அத்புத பாவ பந்த
உண்டான அத்புதமான பாவ பந்தங்களினாலே -அதாவது
அந்த பக்தி தானே சிருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமித்து -தலைமகள் -தாய் -தோழி பாசுரங்களாக பேசும்படிக்கு ஈடான ஆச்சர்யமான பாவ பந்தங்கள்

சந்துஷித ப்ரணய சார ரஸவ்க பூர்ண–
அப்படிப்பட்ட பாவ பந்தங்கள் ப்ரணய ரசத்தை வளரச் செய்யுமாயிற்று
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன்
வீடுமின் முற்றவும்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
பிறவித்துயர் அற
பொரு மா நீள் படை –இத்யாதிகளில் சாதாரண பக்தி ரசம் விளங்கும்
அஞ்சிறைய மட நாராய்
மின்னிடை மடவார்கள்
வேய் மறு தோளிணை–இவற்றில் அன்றோ அத்புத பாவ பந்த
சந்துஷித ப்ரணய சாரம் விளங்குவது
அப்படிப்பட்ட ப்ரணய மீதூர்ந்து வெளிவரும் ஸ்ரீ ஸூக்தி களில் நவ ரசமும் பொலிய நிற்கும் அன்றோ –
நவ ரசங்களுள் சிருங்காரம் வீரம் கருணம் அத்புதம் பயாநகம் சாந்தி ஆகிய பக்தி இந்த ரசங்கள்
ஓரோ திருவாய் மொழிகளிலே பிரதானமாகப் பொதிந்து இருக்கும்
மற்ற ஹாஸ்ய பீபீஸ்ய ரௌத்ர ரசங்கள் ஒரோ இடங்களிலே மறைய நின்று சிறிது சிறுது தலைக்கட்டி நிற்கும்
மின்னிடை மடவார்கள் -நங்கள் வரிவளை-வேய் மறு தோளிணை -முதலான திருவாய் மொழிகளில்
சிருங்கார ரசம் தலை எடுக்கும்
மாயா வாமனனே-புகழு நல் ஒருவன் -நல் குறைவும் செல்வமும் –இவற்றில் அத்புத ரசம் தலை எடுக்கும்
உண்ணிலாய ஐவரால் இத்யாதிகளில் பயாநக ரசம்
ஊரெல்லாம் துஞ்சி -வாயும் திரையுகளும் -ஆடியாடி யகம் கரைந்து இத்யாதிகளில் கருணரசம்
குரவை ஆய்ச்சியாரோடும் கோத்ததும் -வீற்று இருந்து ஏழு உலகும் -இத்யாதிகளில் வீர ரசம்
ஆக இங்கனே நாநா ரசங்கள் பொதிந்த ஸ்ரீ ஸூக்தி கள்-ரஸவ்க பரிபூர்ணராய் இருப்பார் ஆய்த்து ஆழ்வார் –

வேதார்த்த ரத்ன நிதிர்
கடல் ரத்நாகாரம் -பராங்குச பயோ நிதியும் -ஓதம் போல் கிளர் வேதம் என்றும் –
சுருதி சாகரம் என்றும் கடல் போன்ற சாஸ்திரங்களில் அல்ப சாரம் சாரம் சாரதமம் –
போக சார தமமாய் உள்ள அர்த்தங்கள் ரத்னமாகும்
த்ரை குண்யா விஷயங் வேதா -போல் இல்லாமல் மாற்றங்கள் ஆய்ந்து கொண்டு மது சூத பிரான் அடி மேல்
குருகூர் சடகோபன் சொன்ன சொற்களில் சாரதமமான அர்த்தங்களேயாய் இருக்கும் –
அப்படிப்பட்ட ரத்னங்களுக்கு நிதியாய் இருப்பர் ஆழ்வார்

அச்யுத திவ்ய தாம
மாலும் கரும் கடலே என் நோற்றாய் வையகம் உண்டு ஆலினிலைத் துயின்ற ஆழியான்
கோலக் கருமேனிச் செங்கண் மால் கண் படையுள் என்றும் திருமேனி நீ தீண்டப் பெற்று –என்கிறபடியே
எம்பெருமானுக்கு திவ்ய ஆலயமாய் இருக்கும்
ஆழ்வாரும் அப்படியேயாய் இருப்பர்
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வான் நாடும் புல் என்று ஒழிந்தன கொல் ஏ பாவம்
வெல்ல நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான் அடியேன் உள்ளத்து அகம் -என்றும்
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியின் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன் ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான்
ஒருவன் அடியேன் உள்ளானே -என்றும்
ஆழ்வார் எம்பெருமானுக்கு நித்ய நிகேதனமாய் இருப்பவர் அன்றோ
இவையும் அவையும் -திருவாய் மொழியில் இத்தை விசத தமமாக காணலாமே

அஸீம பூமா-
ப்ருஹத்வம் என்கிறபடியே -ஆகாரத்தாலும் குணத்தாலும் த்வி விதமாய் இருக்குமே ப்ருஹத்வம்
பெரிய மலை -பெரிய குளம்-பெரிய மாளிகை –இவை ஆகாரத்தினால் ப்ருஹத்வம்
பெரிய மனுஷர் -குணங்களால் ப்ருஹத்வம்
இருவகையில் ஆகார ப்ரயுக்தம் கடலுக்கும் குண ப்ரயுக்தம் ஆழ்வாருக்கும் உண்டே
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே –
எல்லை காண ஒண்ணாத கிருபா குணம் ஒன்றின் பெருமையே போதுமே

ஆக நான்கு விசேஷணங்களால்
நம்மாழ்வாருக்கு கடலுக்கும் உள்ள சாதரம்யம் நிர்வஹிக்கப் பட்டதாயிற்று

இப்படிப்பட்ட
பராங்குச பயோதிர் –ஜீயாத் —
நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களமாக வாழ வேணும் -என்றதாயிற்று –

—————–

யந் மங்கலாய மஹதே ஜகதா முசந்தி
த்ரை விஷ்ட பாந்யபி பதாநி யதாச்ரயாணி
வந்தா மஹே ஸரஸி ஜேஷண மத்விதீயம்
வேதாந்த வேத்யம் அநிதம் ப்ரதமம் மஹஸ் தத்-4-

பகவான் ஆகிற தேஜஸ்ஸை -உலகங்களின் மிகுந்த மங்களத்தின் பொருட்டு -மஹா மங்களகரமாக -என்றபடி
தத்வ ஞானிகள் அபிப்ராயப் படுகிறார்களோ -மூ வுலகங்களினுள்ளே ஸ்தான விசேஷங்களை எல்லாம்
யாதொரு தேஜஸ்ஸை ஆதாரமாக யுடையவைகளோ
அப்படிப்பட்டதும் செந்தாமரை போன்ற திருக்கண்களை யுடையதும் ஒப்பற்றதும் வேதாந்தங்களாலே அறியக் கூடியதும்
அநாதி ஸித்தமான தேஜஸ்ஸை ஸ்தோத்ரம் செய்கிறோம்

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி எம்பெருமானை ஸ்தோத்ரம் பண்ணத் தொடங்குகிறார்
தேஜஸாம் ராசி மூர்ஜிதம்-என்றும்
குழுமித் தேவர் குழாங்கள் கை தொழச் சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே எழுவதோர் உரு -என்றும் சொல்லுகிறபடி
தேஜஸ் -என்றும் அத்தை உடைய எம்பெருமான் -என்றும் இரண்டு படச் சொல்லும்படி அன்றிக்கே
தேஜஸ்ஸே உருவாக–தேஜஸ் தத்துவமே எம்பெருமான் என்று அத்வைதமாக பேசலாம் படி அன்றோ
அவனது தேஜஸ் விசேஷம் இருப்பது

யாதொரு தேஜஸ்ஸானது
சகல லோகங்களுக்கும் மங்கள பிரதமாய் இரா நின்றதோ
த்ரி லோகத்தில் உள்ள சகல ஸ்தானங்களும் யாதொரு தேஜஸ்ஸை ஆதாரமாகக் கொண்டு நிலை பெற்று உள்ளனவோ
யாதொரு தேஜஸ் தாமரை போன்ற திருக்கண்களுடன் பொலிய நின்றதோ
வேதாந்தங்களாலே அறியப்படுகின்றதோ
யந் மங்கலாய மஹதே
ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயா என்கிறபடியே நிஸ் சமாப்யதிகமாய் சாஸ்வதமாய் விளங்குகின்றதோ
அந்த தேஜஸ்ஸை வணங்கி ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவோம்
அநாதி ப்ரதமம் -அநாதி சித்தம் என்றபடி பதிம் விஸ்வஸ்ய சுருதியில் சாஸ்வதம் என்று உள்ளதை எடுத்து அருளிய படி –

—————-

பீதாம்பரம் வரத சீதல த்ருஷ்ட்டி பாதம்
ஆஜாநு லம்பி புஜம் ஆயத கர்ண பாசம்
தன் மேக மேச கமுதக்ர விசால வக்ஷஸ்
லஷ்மீ தரம் கிமபி வஸ்து மமாவிரஸ்து-5-

பீதகவாடை யுடையதும் -வர பிரதமுமாய் சீதளமான கடாக்ஷ பாதத்தை யுடையதும் –
திரு முழந்தாள் வரை தொங்கும் திருக்கைகளை யுடையதும்
மேகம் போல் ஸ்யாமளமானதும் உன்னதமும் விசாலமுமான திரு மார்பை உடையதும்
ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியைத் தரிப்பதுமான -எம்பெருமான் ஆகிற -அந்த ஒரு வஸ்து -அடியேன் பால் ஆவிர்பவிக்க வேணும்
கீழே -ஸரஸி ஜேஷணம் -என்று பிரஸ்துதமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகத்தை விசேஷேண அனுபவிக்கிறார் இதில்
இதிலும் அவன் திரு நாமத்தை சாஷாத்தாக நிர்த்தேசியாமல்-கிமபி வஸ்து -என்று அநிர்வசனீய தயா அருளிச் செய்கிறார்

பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் அறையில் பீதக வண்ண வாடை கொண்டு என்னை வாட்டம் தவிர வீசீரே -என்று
ஆண்டாள் போல்வார் அர்த்திக்கவே பீதக வாடை அணிந்ததும்
தொண்டரோர்க்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் என்று வேண்டும் அடியார்க்கு
சகல அபீஷ்ட பிரதமாய் நின்று குளிர நோக்கும் திருக்கண் பார்வை கொண்டும்
முழந்தாள் அளவும் நீண்ட திருக்கைகளோடு கூடியும்
தோள்கள் அளவும் தள தள என்று தொங்குகின்ற திருச் செவிகள் கொண்டும்
நீல மேக நிபஸ்யாமமாயும் –நீண்டு அகன்ற திரு மார்பை உடைத்ததாயும்
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறையும் மார்பா என்றபடி இடைவிடாது
திரு மார்பிலே திரு மா மகள் திகழப் பெற்றும் இரா நின்ற ஒரு விலக்ஷண வஸ்து என் முன்னே காட்சி தர வேணும் என்கிறார்
கர்ணபாசம் -பாச சப்தம் சிறந்தது என்ற பொருளில் வந்தது
உதக்ர விசால வக்ஷஸ் லஷ்மீ தரம் –என்று ஸமஸ்த பதமாகவும் கொள்ளலாம்
அப்போது வஷஸ்ஸிலே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியைத் தரிப்பதாகப் பொருள்

———————

யத் தத்வம் அக்ஷரம் அத்ருஸ்யம் அகோத்ரவர்ணம்
அக்ராஹ்யம் அவ்யயம் அநீத்ருசம் அத்விதீயம்
ஈஸாநாம் அஸ்ய ஜகதோ யத் அணோர் அணீய
தத் வைஷ்ணவம் பதம் உதாரம் உதாஹராம–6-

எம்பெருமானுடையதான யாதொரு ஸ்வரூபமானது சத்யமானதோ -நிர்விகாரமானதோ -கண்ணால் காணக் கூடாததோ –
நாமமும் ரூபமும் இல்லாததோ-அநு மானம் முதலியவற்றைக் கொண்டு க்ரஹிக்க முடியாததோ–விநாசம் இல்லாததோ –
நாம் கண்களால் காணும் வஸ்துக்கள் போல் அல்லாததோ -இணை இல்லாததோ –
யாதொரு ஸ்வரூபமானது இந்த ஜகத்துக்கு ஈஸ்வரமானதோ -அணுவான வஸ்துக்களில் காட்டிலும் மிகவும் அணுவானதோ –
மஹத்தானதோ -அப்படிப்பட்ட ஸ்வரூபத்தை ஸ்துதிக்கிறோம்

யாதொரு பகவத் ஸ்வரூபமானது சத்யமாயும் அநந்தமாயும்-என்றேனும் கட்கண்ணால் காணாத அவ்வுரு -என்கிறபடியே
மாம்ச சஷுஸ்ஸாலே காணக் கூடாததாயும் நாம ரூப ரஹிதமாயும் அநு மாநாதிகளுக்கும் அவிஷயமாயும்
அசங்கிசித கல்யாண குண விசிஷ்டமாயும் இப்படிப்பட்டது என்று ஒருபடி நிரூபித்துச் சொல்ல மூடியாததாயும்-அதாவது
அபரிச்சின்ன ஸ்வரூப குண விபூதிக மாயும்-சேதன அசேதன விசஜாதீயமாயும் -ஸமாப் யதிக வஸ்து வேறு ஓன்று இல்லாததாயும்
பதிம் விஸ்வஸ் யாத் மேஸ்வரம் –இத்யாதிப்படியே சேதன அசேதநாத்மக சகல ஜகத்துக்கும் நியாமகமாயும்-
அணுவைக் காட்டிலும் மிகவும் அணுபூதமாயும்-அதாவது
பரந்த தண் பரவையுள் நீர் தோறும் பரந்துளன் பரந்த அண்டம் மீதென நில விசும்பு ஒழி வற கரந்த சில் இடம் தோறும்
பரந்து உளன் இவை உண்ட கரனே –என்கிறபடியே மிக சிறிய வஸ்துக்கள் உள்ளே பிரவேசிக்க அநு குணமான
நிலையை உடையதாய் மஹதோ மஹீயஸ்சாயும் இரா நின்றதோ அப்படிப்பட்ட விஷ்ணு ஸ்வரூபத்தை வாய் கொண்டு பேசப் புகுகிறோம்
உதாரம் தாத்ரு மஹதோ -நிகண்டு –உதாத்தம் பாட பேதம் -அந்த பகவத் ஸ்வரூபத்தை உயர்த்திச் சொல்கிறோம்

—————–

ஆம் நாய மூர்த்தநீ ச மூர்த்த நீ சோர்த்வ பும்ஸாம்
யத் தாம வைஷ்ணவம் அபீஷ்ண தரம் ஸகாஸ்தி
தந் மாத்ருசாம் அபி ச கோசரம் ஏதி வாசஸ்
மந்யே ததீயம் ஆஸ்ரித வத்சலத்வம் –7-

யாதொரு பகவத் தேஜஸ்ஸானது -வேத அந்தத்திலும் பூர்வ புருஷர்களின் திரு முடியிலும் மிகவும் விளங்குகின்றதோ
அந்த தேஜஸ்ஸானது என் போன்றவர்களுடைய வாக்குக்கும் விஷயமாய் இருக்கையை அடைகின்றது
இப்படி ஆவதானது அவனுடைய ஆஸ்ரித வாத்சல்ய கார்யம் போலும்

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான் யான் யார்
அந்த உத்துங்க தத்வம் நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இல்லா அடியேனால் வாய் கொண்டு பேசும்படி –
வாத்சல்யம் கரை புரண்டு ஓடி வந்த கார்யம் அன்றோ
ஆம் நாய மூர்த்தநீ-
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு அன்றோ இந்த தேஜஸ்ஸூ
யந் மூர்த்நி மே சுருதி சிரஸ்ஸூ ச பாதி –ஆளவந்தார் திரு முடியிலும்
திருமாலிருஞ்சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே –
யச்ச மூர்த்தா சடாரே-நம்மாழ்வார் திரு முடியிலும் விளங்கும் இந்த தேஜஸ்ஸானது
இந்த தேஜஸ்ஸூ அன்றோ இளைய என் புன் கவிதைக்கும் இலக்கு ஆயிற்று
கோசரம் என்றது கோசரத்வம் என்றபடி -பாவ பிரதான நிர்த்தேசம்
ஆஸ்ரித வாத்சல்ய ப்ரயுக்தம் என்னாமல் ஆஸ்ரித வத்சலத்வம் என்றது கார்ய காரண அபேத உபசாரம் இருந்தபடி
அவன் தோஷ போக்யன் ஆகையால் என்னுடைய துஷ்ட வாக்குகளைக் கொண்டு நிர்ப்பயமாக
ஸ்துதி செய்யப் புகுந்தேன் -என்று தாத்பர்யம்

————-

ஜாநந் நபீஹ கில மாம் அந பத்ர பிஷ்ணு
விஷ்ணோ பாத பிரணயி நீம் கிரம் ஆத்ரி யேஹம்
ந ஸ்வ அவ லீடம் அபி அதீர்த்தம் தீர்த்தமாஹு
நோதந்யதாபி ச சுநா கில லஜ்ஜி தவ்யம்–8-

அடியேன் என்னை அஞ்ஞனாய் தெரிந்து கொண்டவனாய் இருந்தும் வெட்கப்படாதவனாய்
எம்பெருமானுடைய திருவடியில் ப்ரேமம் பொருந்திய வாக்கை இங்கு தொடுக்க விரும்புகிறேன் –
இயற்கையாகவே பவித்ரமான கங்கை முதலிய தீர்த்தம் நாயினால் நக்கப்பட்டதே யாகிலும்
அதனைத் தீர்த்தம் அல்லாததாகச் சொல்ல மாட்டார்கள் அல்லவா
தாஹம் கொண்ட நாயினாலும் நாணப் படத் தகுதி இல்லையே

நைச்ய அனுசந்தானத்தில் எல்லையின் நின்று அருளுகிறார்
மா சூணா வான் கோலத்து அமரர் கோமான் வழிப் பட்டால் மா சூணா யுன பாத மலர்ச்சோதி மழுங்காதே –என்று
இருக்க அல்பஞ்ஞரான தாம் ஸ்துதித்தால் நிறக்கேடாகாது என்று சமாதானம்
எனது புல்லிய வாக்கில் புகுந்து புறப்படுவதால் பகவத் விஷய தூய்மை குன்றாதே
வசிஷ்ட சண்டாள விபாகம் இன்றிக்கே எல்லாரும் படிந்து குடைந்து ஆடலாம் படி பரம பவித்ரம்
பகவத் விஷயத்தை பேசி அல்லது தரிக்க கில்லாத அடியேனும் பேசுவதற்கு லஜ்ஜிக்கவும் அவகாசம் இல்லையே
இவர் தாமே ஸ்ரீ ஸ்தவத்தில் -ஷோ தீயா நபி துஷ்ட புத்தி ரபி –என்கிறார்
உதந்யந் –தாக்கமுடையவன் என்றதாயிற்று

—————-

தேவஸ்ய தைத்யமத நஸ்ய குணேஷ் வியத்தா
சங்க்யா ச வாங் மனச கோசரமத்ய பூதம்
அப்யேவ மண்வபி ச தத்ர ம மார்த்தி சாந்த்யை
கீடஸ்ய த்ருஷ்யத உதன்வதி விப்ருஷாலம் –9-

அஸூர நிரசன சீலனான எம்பெருமானுடைய திருக் கல்யாண குணங்களில் எண்ணிக்கையும்
இவ்வளவு என்கைக்கும் வாக்குக்கும் நெஞ்சுக்கும் எட்டும் தன்மையைக் கடந்து விட்டன –
இப்படியான போதிலும் அக்குணங்களில் அணு அளவும் அடியேனுடைய ஆர்த்தி தணிவதற்குப் போதும்
தாஹித்து இருக்கின்ற புழுவுக்குக் கடலில் ஒரு திவலை மாத்திரத்தாலே பர்யாப்தி பிறக்கும் இறே

உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -கல்யாண குண சாகரம் –குணக்கூட்டங்களையும் எண்ணி முடிக்க முடியாதே —
அவற்றைப் பேச அல்ப ஞான சக்தனான அடியேன் இழியத் தகுமோ என்ற சங்கைக்கு சமாதானம் –
அமுதக்கடலில் யதா சக்தி வாய் வைத்து விடாய் தீருவேன் -அவற்றின் எல்லை கண்டு விடுவதற்காக அன்று என்கிறார்
யத்வா ஸ்ரமாவதி யதா மதி வாபி–ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்ன ஸ்லோகம் இதுக்கு அடி

——————-

ப்ரேம ஆர்த்த விஹ்வல கிரஸ் புருஷா புராணா
த்வாம் துஷ்டுவுர் மதுரிபோ மதுரைர் வசோபி
வாசோ விடம்பிதமதம் மம நீசவாச
ஷாந்திஸ் து தே ச விஷயா மம துர்வசோபி –10-

வாரீர் மது சூதனான பெருமானே -பக்தியினால் கனிந்த -தழ தழத்த குரலை உடைய ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களுமான
முன்னோர்கள் இனிய ஸ்ரீ ஸூக்தி களாலே தேவரீரை ஸ்துதித்தார்கள்
புல்லிய வாக்குகளை யுடைய அடியேன் இந்த ஸ்துதி அந்த முன்னோர்களின் வாக்கின் அநுகார ரூபமாம் அத்தனை –
அடியேனுடைய துர் உக்திகளினால் தேவரீருடைய ஷமா குணம் இலக்குப் பெற்றதாகின்றது –

ப்ரேம ஆர்த்த விஹ்வல கிரஸ்
உள்ளம் எல்லாம் உருகிக் குரல் தழுத்து ஒழிந்தேன் உடம்பு எல்லாம் கண்ண நீர் சோர -என்றும்
வேவாரா வேட்கை நோய் மேதாவி உள்ளுலர்த்த-என்றும்
ஆராவமுதே அடியேன் உடலம் நின் பால் அன்பாயே நீராய் அலைந்து கரைய உருக்குகின்ற –என்றும்
ப்ரேமத்தால் நெஞ்சு கனிந்து பேசும் ஆழ்வார்கள் -ஆச்சார்யர்கள்
புருஷா புராணா
மதுரைர் வசோபி-த்வாம் துஷ்டுவுர்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே -என்றும்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல்மாலைகள் சொன்னேன் -என்றும்
குழலின் மலியச் சொன்ன ஓர் ஆயிரம் -என்றும் ஸ்ரீ ஸூக்தி மாதுர்யம் அவர்களையே மெய் மறந்து
பேசப் பண்ணிற்றே -அப்படி அன்றோ தேவரீரை ஸ்துதித்தார்கள் –

மம -துர்வசோபி –நீசவாச – தே
ஷாந்திஸ் து ச விஷயா – அடியேன் பேசாது ஒழிந்தால் தேவரீர் ஷமா குணம் எங்கே காட்டி அருளுவீர்
அடியேன் விண்ணப்பம் செய்தவை தப்பும் தவறுமாக இருந்தாலும் சீறி அருளாதே
க்ஷமித்து அருள வேண்டும் என்கிறார் –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—117–132–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 30, 2019

த்வம் ஹி ஸூந்தர வநாத்ரி நாத ஹே வேங்கடாஹ்வய நகேந்த்ர மூர்த்தநி
தேவ சேவித பதாம்புஜ த்வய சம்ஸ்ரீதேப்ய இஹ திஷ்டசே சதா –117-

ஸ்ரீ கல்கி அவதார அனுபவம் -120-ஸ்லோகத்தில் –
இடையில் இம் மூன்றும் திருமலை பெருமாள் கோயில் திருவரங்கம் அனுபவம்
கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் என்று இருக்க இந்த கிரமத்துக்கு அடியாவது
தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும் இவையே முலையா –பெரிய திருமடல் -என்பதால்-
இத் திருமலையோடே சேர்த்தி உண்டாகையாலே அத்தை முதலில் எடுத்து –
இவ்விரண்டு திருமலைகளோடு ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரிக்கும் பர்வதத் வேந சேர்த்தி என்பதால் அத்தை அனுபவித்து
அனந்தரம் கோயில் அனுபவம்

ஹே – வநாத்ரி நாத-ஸூந்தர-அழகரே
த்வம் -தேவரீர்
வேங்கடாஹ்வய நகேந்த்ர மூர்த்தநி–திருவேங்கடம் என்னும் திருமலையின் உச்சியில்
தேவ சேவித-பதாம்புஜ த்வய சந் –சுரர்கள் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திருவேங்கடத்தானே
மந்தி பாய் வடவேங்கட மா மலை வானவர்கள் சாந்தி செய்ய நின்றான்
வானவர்கள் தொழும் திருவடி இணையை உடையராய்க் கொண்டு
இஹ சம்ஸ்ரீதேப்யஸ் சதா திஷ்டசே –இத்தலத்தில் அடியார்களுக்கு ஸ்வ அபிப்ராயத்தைத் தெரிவித்துக் கொண்டு
எஞ்ஞான்றும் எழுந்து அருளி இருக்கிறீர்

ஸ்வ அபிப்ராயமாவது -சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன்-என்பதாம்

—————

ஹஸ்தி சைல நிலயோ பவந் பவாந் சாம்ப்ரதம் வரத ராஜ ஸாஹ்வய
இஷ்டம் அர்த்தம் அநு கம்பயா ததத் விஸ்வமேவ தயதே ஹி ஸூந்தர –118-

ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகர உஜ்ஜ்வல பாரிஜாதத்தின் உதார குணத்தை அனுபவிக்கிறார் இதில்
ஹே ஸூந்தர –பவாந் சாம்ப்ரதம் வரத ராஜ ஸாஹ்வய-ஹஸ்தி சைல நிலயோ பவந் –வாரீர் அழகரே -தேவரீர் இப்போது
வரம் தரும் பெருமாள் என்று திரு நாமம் உடையீராய் திருவத்தி மலையிலே வாழ்பவராய்க் கொண்டு
அநு கம்பயா இஷ்டம் அர்த்தம் ததத் சந் –திருவருளால் அர்த்திதார்த்த பரிதாந தீஷிதராய்
விஸ்வமேவ ஹி தயதே –உலகுக்கு எல்லாம் அருள் புரியா நின்றீர்
சதுர்முகப்பெருமான் தான் சாஷாத் கரித்து அனுபவித்துக் கழிக்க அஸ்வமேத யாகம் செய்தான்
சாதகஸ் த்ரி சதுரான் பய கணான் யாசதே ஜலதரம் பியாசயா சோபி பூரயதி விஸ்வமம்பசா ஹந்த ஹந்த மஹதாம் உதாரதா -என்றும்
நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் வாய்க்கால் வழியோடி புல்லுக்கும் அங்கே பொசியுமால் -என்றும் சொல்லுகிறபடி
பேறு உத்தேஷ்டாவான அவன் ஒருவன் அளவிலே சுவரிப் போகாமல்
உலகம் எல்லாம் பேர் அருள் பெற்று வாளா நின்றது -என்கிறார்

——————-

மத்யே ஷீர பயோதி சேஷ சயநே சேஷே சதா ஸூந்தர
த்வம் தத் வைபவம் ஆத்ம நோ புவி பவத் பக்தேஷு வாத்சல்யத
விச்ராண்ய அகில நேத்ர பாத்ரம் இஹ சந் சஹ்யோத்பவாயாஸ் தடே
ஸ்ரீ ரெங்கே நிஜதாம் நி சேஷ சயநே சேஷே வநாத் ரீஸ்வர –119-

குடதிசை முடியை வைத்துக் குண திசை பாதம் நீட்டி வடதிசை பின்பு காட்டித் தென் திசை இலங்கை நோக்கிக்
கடல் நிறக் கடவுள் எந்தை அரவணைத் துயிலுமாற்றைத் திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே அனுபவித்து இனியராகிறார்
ஷீர சாகர தரங்க சீகரா சார தார கித சாரு மூர்த்தயே போக்கி போக சயநீய சாயிநே மாதவாய–என்கிறபடியே
திருப் பாற் கடலிலே அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும் கோலம் காட்டில் எறிந்த நிலா வாக அன்றோ உள்ளது
அது அங்கண் ஆகாயமே கண் படைத்தார் எல்லாம் கண்டு களித்து வாழலாம் படி
திருவரங்கப் பெரு நகருள் தெண்ணீர்ப் பொன்னி திருக்கையால் அடி வருடப் பள்ளி கொள்கின்ற படியை அனுபவிக்கிறார்

ஹே வநாத் ரீஸ்வர –ஸூந்தர –
மத்யே ஷீர பயோதி சேஷ சயநே சதா சேஷே –திருப் பாற் கடலினுடைய அரவணைப் பள்ளியிலே
அநவரதம் பள்ளி கொண்டு அருளா நின்றீர்
ஆத்ம நோ- தத் வைபவம் புவி பவத் பக்தேஷு வாத்சல்யத விச்ராண்ய –சேஷ ஸாயித்வ ரூபமான
அந்த ஸ்வ கீய வைபவத்தை இந்நிலை உலகத்திலும் பக்தர்கள் பக்கலில் வாத்சல்ய அதிசயத்தாலே
காட்டிக் கொடுக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி
அகில நேத்ர பாத்ரம் சந் –சகல ஜன நயன விஷயமாய்க் கொண்டு
இஹ சஹ்யோத்பவாயாஸ் தடே -இங்கே திருக்காவேரிக் கரையிலே
நிஜதாம் நி ஸ்ரீ ரெங்கே –விசேஷித்துத் தன்னிலமான திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே
சேஷ சயநே சேஷே –அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளா நின்றீர்–

——————

கல்கீ பவிஷ்யந் கலிகல்க தூஷிதாந்
துஷ்டாந் அசேஷாந் பகவந் ஹநிஷ்யசி
ச ஏஷ தஸ்யா வசரஸ் ஸூ ஸூந்தர
ப்ரஸாதி லஷ்மீ ச சமஷமேவ ந –120-

என்றைக்கோ செய்வதாகத் திரு உள்ளம் பற்றி இருக்கிற அந்த அவதாரத்தை சமத்காரமாக
மகா க்ரூரர்கள் மலிந்துல்ல இக்காலத்திலேயே செய்து அருளுவது நன்று என்கிறார்
ஹே லஷ்மீ ச பகவந்-ஸ்ரீ யபதியான திருமாலிருஞ்சோலை மலைப் பெருமாளே
கல்கீ பவிஷ்யந் –இனி ஒரு கால் கல்கி அவதாரம் செய்து
கலிகல்க தூஷிதாந் -அசேஷாந்-துஷ்டாந் ஹநிஷ்யசி —கலிகல்மஷ தூஷிதர்களான சகல துஷ்டர்களை
தொலைத்து அருளப் போகிறீர்
அதற்கு ஒரு சமய ப்ரதீஷை வேணுமோ
தஸ்ய ச ஏஷ அவசரஸ் ஸூ ஸூந்தர –அதற்கு இந்த சமயம் தான் மிக வாய்ப்பானது
ந சமஷமேவ ப்ரஸாதி –எங்கள் கண் முகப்பே பாபிகளை தொலைத்து அருள வேணும்
கல்கி அவதாரம் செய்து தொலைக்க வேண்டிய பாபிகள் மலிந்து இருப்பதாக
ஆழ்வான் திருவாக்கில் வெளிவந்தால் அக்காலத்தின் கொடுமையை என் என்போம்

——————————————

ஈத்ருசாஸ் த்வத் அவதார சத்தமா சர்வ ஏவ பவதாஸ்ரிதான் ஜநாந்
த்ராதுமேவ ந கதாசிதந்யதா தேந ஸூந்தர பவந்த மாச்ரயே –121-

ஸ்வ அபிமத சித்திக்காக திருவடிகளில் பிரபத்தி செய்து அருளுகிறார்
பிரபத்திக்கு அபேக்ஷிதங்களான குண விசேஷங்களை எல்லாம் கீழே பஹு முகமாக
அருளிச் செய்து இதில் சரணம் புகுகிறார்
ஹே ஸூந்தர-ஈத்ருசாஸ் த்வத் அவதார சத்தமா சர்வ ஏவ பவதாஸ்ரிதான் ஜநாந் -த்ராதுமேவ –இப்படிப்பட்ட உம்முடைய
மிக சிறந்த திரு அவதாரங்கள் எல்லாமும் உமது திருமுகப்படியே சாது பரித்ராணத்திற்கே யாகுமே
கதாசித் அந்யதா ந தே–திரு அவதாரத்துக்கு இதுவே பிரயோஜனம் அல்லது வேறு பிரயோஜனம் இல்லை ஒரு போதும்
தேந பவந்தம் ஆஸ்ரயே –இந்த திருமலையில் வந்து திரு அவதரிப்பதுவும் சாது பரித்ராணத்திற்காகவே
ஆதலால் அடியேனையும் ஒரு சாதுவாக திரு உள்ளம் பற்றி ரஷித்து அருள வேணும் என்று
தேவரீரை சரணம் புகுகிறேன் -என்கிறார்

————————

த்வாம் ஆம நந்தி கவய கருணாம் ருதாப்திம்
த்வா மேவ சமஸ்ரித ஜநிக்ந முபக்ந மேஷாம்
யேஷாம் வ்ரஜந் நிஹ ஹி லோசந கோசரத்வம்
ஹை ஸூந்தராஹ்வ பரிசஸ் கரிஷே வநாத்ரிம் –122-

கீழே பண்ணின சரணாகதி சபலமாகியே தீர வேணும் என்று நான்கு ஸ்லோகம் அருளிச் செய்கிறார்
ஹே ஸூந்தராஹ்வ-த்வாம் – கவய கருணாம் ருதாப்திம் -ஆம நந்தி–வாரீர் அழகரே -அப்ரத்யக்ஷ தத்வார்த்த
சாஷாத் கார ஷமர்களான பராசர பாரஸர்யாதிகள் தேவரீரை அருள் கடலாகச் சொல்லுகின்றார்கள்
த்வா மேவ சமஸ்ரித ஜநிக்நம் உபக்நம்-ஆம நந்தி–ஆஸ்ரிதர்களுக்கு சம்சார விமோசகராயும் –
அவர்களுக்கு ஆஸ்ரய பூதராகவும் தேவரீரையே சொல்லுகிறார்கள்
எவர்களுக்கு என்னில்
இஹ ஹி யேஷாம் லோசந கோசரத்வம் வ்ரஜந் -வநாத்ரிம் –பரிசஸ் கரிஷே –இந்நிலத்திலே யாவர் சிலருக்கு
கண் புலனுக்கு இலக்காகி திருமாலிருஞ்சோலை மலையை பரிஷ்க்ருதமாக்கி அருள்கின்றீரோ –
பராசர பாரஸர்யாதிகளான மகரிஷிகளின் வாக்கு பொய்யாகாது படி அருள் புரிய வேணும் என்கிறார்

—————————–

அசக்யம் நோ கிஞ்சித் தவ நச ந ஜாநாசி நிகிலம்
தயாலு ஷந்தா ஸாசீ அஹம் அபி ந ஆகாம்சி தரிதும்
ஷமோதஸ் த்வச் சேஷோ ஹ்யகதிரிதி ச ஷூத்ர இதி ச
ஷமஸ் வைதாவந் நோ பலமிஹ ஹரே ஸூந்தர புஜ –123-

ஹரே ஸூந்தர புஜ –தவ–அசக்யம் நோ கிஞ்சித் –சர்வ சக்தரான தேவரீருக்குச் செய்ய முடியாதது ஒன்றுமே இல்லையே –
சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே எத்தையும் செய்ய வல்லீர் அன்றோ
நிகிலம்-நச ந ஜாநாசி –சக்தியில் குறை இல்லாதாப் போலே ஞானத்திலும் குறை இல்லை கிடீர்
உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி–எண்ணப்பட்ட தேவரீர் அறியாதது ஒன்றும் இல்லையே
தயாலு ஷந்தாஸ அசீ –ஞான சக்திகளுக்கு மேலே தயா குணமும் ஷமா குணமும் உடையராய் இரா நின்றீர்
தேவரீர் படியை விண்ணப்பம் செய்த அடியேன் -என் படியையும் விண்ணப்பம் செய்து கொள்கின்றேன் -கேட்டு அருளீர்
அஹம் அபி ஆகாம்சி தரிதும் ந
ஷம–அடியேனோ செய்த பாபங்களை ப்ராயச்சித்தாதிகளாலே போக்கிக் கொள்ள ஷமனாகின்றிலேன்
பாபங்கள் கூடு பூரித்துக் கிடக்கிறேன்
அத -தேவரீர் சர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித்வ தயாளுதவ ஷமா நிதித்வாதி குண பூர்ணராய் இருப்பதாலும்
அடியேன் பாபா நிபர்ஹண ஷமன் இன்றிக்கே இருப்பதாலும்
த்வத் சேஷ இதி அகதிரிதி ஷூத்ர இதி ச –தேவரீருக்கு சேஷப்பட்டவன் -வேறு புகல் அற்றவன் –
பிறரும் கண் எடுத்துப் பார்க்கத் தகாத நீசனானவன் -என்னும் இக்காரணங்களைக் கொண்டும்
ஷமஸ்வ –சர்வ அபசாரங்களையும் க்ஷமித்து அருள வேணும்
ந இஹ ஏதாவத் பலம் –தேவரீருடைய ஞான சக்தியாதிகளை அனுசந்திப்பதும் –
அடியோங்களுடைய அஞ்ஞான அசக்தியாதிகளை அனுசதிக்கு இதுவே எங்கள் பக்கல் உள்ள கைம்முதல்
நோபலம் -ந அபலம்-ந ஏதாவத் அபலம் க்ஷமஸ்வ என்றும் அந்வயம் -அபலமாவது அபசாரம்

—————————————

லங்கா யுத்த ஹதரந் ஹரீந் த்விஜ ஸூதம் சம்பூக தோஷாந்ம்ருதம்
சாந்தீபந்ய பிஜம் ம்ருதம் த்விஜ ஸூதாந் பாலாம்ச் ச வைகுண்ட காந்
கர்ப்பஞ் சார்ஜூ நி சம்பவம் வ்யுத தரஸ் ஸ்வேநைவ ரூபேண ய
ஸ்வ அபீஷ்டம் மம மத் குருரோச் ச ததசே நா கிம் வநாத் ரீஸ்வர –124-

ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண அவதாரங்களில் செய்து அருளின மஹா உபகாரங்களை எடுத்து உரைத்து
இப்படி விலக்ஷண சக்தி உக்தரான தேவரீர் எம் அபேக்ஷிதம் தலைக்கட்டாமை என்று ஓன்று உண்டோ என்கிறார் –
ஹே வநாத் ரீஸ்வர –
லங்கா யுத்த ஹதரந் ஹரீந் -இலங்கையில் ராக்ஷஸ யுத்தத்தில் கொலை உண்ட வானர முதலிகளையும்
சம்பூக தோஷாந்ம்ருதம் -த்விஜ ஸூதம் -சூத்ர யோனியில் பிறந்த சம்புகன் தவம் புரிந்த குற்றத்துக்குப் பலனாக
அகால ம்ருத்யுவை அடைந்த அயோத்யா வாசி ப்ராஹ்மண குமாரனையும்
சாந்தீபந்ய பிஜம் ம்ருதம் –மா தவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை என்கிறபடியே
ப்ரபாஸ தீர்த்தத்தில் மாண்டு போன சாந்தீபந புத்ரனையும்
த்விஜ ஸூதாந் பாலாம்ச் ச வைகுண்ட காந் –பிறப்பகத்தே மாண்டு ஒழிந்த பிள்ளைகளை நால்வரையும் –என்கிறபடியே
தன்னடிச் சோதி சேர்ந்த ப்ராஹ்மண புத்ரர்களான நான்கு சிசுக்களையும்
கர்ப்பஞ்ச ஆர்ஜூ நி சம்பவம் –மருமகன் தன் சந்ததியை உயிர் மீட்டு –உத்தரை தன் சிறுவனையும் உய்யக் கொண்ட
யுயிராளன் -அஸ்வத்தாமாவின் அபாண்டவ அஸ்திர பிரயோகத்தால் கரிக்கட்டையாய் விழுந்த அபிமன்யு புத்ரனையும் –
அர்ஜுனஸ்ய அபத்யம் புமான்–ஆர்ஜு நீ
வ்யுத தரஸ் ஸ்வேநைவ ரூபேண ய –யாவரொரு தேவரீர் பண்டு இருந்த வடிவில் சிறிதும் குறையாமே சிதையாமே
அப்படியே புனருத்தாரணம் செய்து அருளிற்றோ -அப்படிப்பட்ட தேவரீர்
ஸ்வ அபீஷ்டம் மம மத் குருரோச் ச ததசே நா கிம் –அடியேனுக்கும் அடியேனுடைய ஆச்சார்யரான எம்பெருமானாருக்கும்
அபீஷ்டமானதைக் கொடுத்து அருளாது ஒழியுமோ
அவசியம் கொடுத்து அருளும் என்கிற ப்ரத்யயம் உள்ளது எமக்கு –

————–

ஆயோத் யிகாந் ச பசு கீட த்ருணாம்ச் ச ஐந்தூன்
கிங் கர்மனோ நு பத கீத்ருஸ வேத நாட்யான்
சாயுஜ்ய லப்ய விபவான் நிஜ நித்ய லோகான்
சாந்தா நிகான் அகமயோ வந சைல நாத –125-

அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி அருளியதை உட்க்கொண்டு இந்த ஸ்லோகம்
ஹே சைல நாத —
ஆயோத் யிகாந் ச பசு கீட த்ருணாம்ச் ச ஐந்தூன்–அயோத்யா வாசிகளாய் பசுக்களும் கீடங்களும் புற்களும்
உட்பட சகல ஜந்துக்களும்
சாயுஜ்ய லப்ய விபவான் நிஜ நித்ய லோகான் -சாந்தா நிகான் அகமயோ–சாயுஜ்யம் என்னும் மோக்ஷத்தில்
அடையக் கூடிய செல்வம் மல்கிய ஸ்ரீ வைகுண்டம் துல்ய பகவத் அனுபவ அனுகூலங்களான
சாந்தா நிகம் என்னும் லோக விசேஷங்களை பிராபிக்கச் செய்து அருளிற்றே-இது
கிங் கர்மனோ நு பத கீத்ருஸ வேத நாட்–யாந் –அந்த ஜந்துக்களை என்ன கர்ம யோகம் உடையனவாகவும்
எவ்விதமான ஞானயோகம் உடையனவாகவும் திரு உள்ளம் பற்றிற்றோ-
ஸ்வ கீய கிருபையால் அன்றோ செய்து அருளிற்று
இங்கும் அங்கனே ஆகாதோ

———————

ஹரித வாரண ப்ருத்ய சமாஹ் வயம்
கரி கிரவ் வரதஸ் த்வமபூர்விகாம்
த்ருஸ மலம்பய ஏவ ஹி ஸூந்தர
ஸ்புட மதாச்ச பரச் சத மீத்ருசம்–126-

அழகருக்கும் வரதருக்கும் உண்டான ஐக்கியத்தைப் பற்றி இந்த ஸ்லோகம்
பச்சை வாரண தாசர் -இவர் திருக் கச்சி நம்பிகளுக்கு பிதா என்றும் பிதாமகர் என்றும் பித்ருவ்யர் என்றும் சொல்வர் –
இவர் பிறவிக் குருடராக இருந்து தேவப்பெருமாள் கிருபையால் கண் பெற்ற ஐதிக்யம்
யஸ்ய பிரசாத கல–என்கிற ஸ்லோகத்தில் -ஆளவந்தார் -அந்த ப்ரபஸ்யதி என்று அருளிச் செய்ததும்
இந்த இதிகாசத்தை பற்றியே என்பர்
ஹே -ஸூந்தர-கரி கிரவ் வரதஸ் த்வம் -வாரீர் அழகரே வேகவத் யுத்தர தீரே புண்ய கோட்யாம் ஹரிஸ் ஸ்வயம்
வரதஸ் சர்வ பூதா நாம் அத்யாபி பரி த்ருச்யதே -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரியிலே வரதாதி ராஜனாக சேவை தந்து அருளா நின்ற தேவரீர்
ஹரித வாரண ப்ருத்ய சமாஹ் வயம் அபூர்விகாம் த்ருஸம் அலம்பய ஏவ ஹி –பச்சை வாரண தாசர் என்னும்
பரம பக்தருக்கு அபூர்வமான த்ருஷ்ட்டியைக் கொடுத்து அருளினது பிரசித்தம் அன்றோ –
இது த்வி கர்ம பிரயோகம்
ஸ்புடம் அதாச் ச பரச்சதம் ஈத்ருசம்-இது ஒன்றே அன்று இறே –
இப்படி அருள்செய்தது பரச்சதம் உண்டு அன்றோ -அடியேனுக்கும் திருவருள் செய்தலாகாதோ –

————————-

இஹ ச தேவ ததாஸி வரான் பரான்
வரத ஸூந்தர ஸூந்தர தோர்த்தர
வந கிரேர் அபிதஸ் தடம் ஆவசந்
அகில லோசந கோசார வைபவ –127-

ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரியில் போலவே இத்திருமலையிலும் வரம் தரும் பெருமையைப் பேசுகிறார் இதில்
ஹே -வரத ஸூந்தர ஸூந்தர தோர்த்தர –
இஹ ச -வந கிரேர் அபிதஸ் தடம் ஆவசந் -இங்கும் திருமலை தாழ்வரைகளிலே எழுந்து அருளி இருந்து
அகில லோசந கோசார வைபவ –சந் –எல்லாருடைய கண்ணுக்கும் இலக்கான வைபவத்தை உடையவராய்க் கொண்டு
ததாஸி வரான் பரான் –சிறந்த வரங்களைத் தந்து அருளா நின்றீர்

————

இதமிமே ஸ்ருணுமோ மலையத்வஜம்
நிருபமிஹ ஸ்வயமேவ ஹி ஸூந்தர
சரண ஸாத் க்ருத்வா நிதி தத் வயம்
வந கிரீஸ்வர ஜாத மநா ரதா –128-

மலய பர்வதத்தில் சென்று கொடி நாட்டிய -மலையத்வஜன் தேர் ஏறி கங்கை நீராட போகா நிற்க
தேர் மதி தவழும் குடுமி அளவிலே ஓடாமல் நிற்க -அழகரே அவனுக்கு நூபுர கங்கையை காட்டிக் கொடுத்து அருளிய ஐதிக்யம்
கொன்னவில் கூர் வேல் கோன் நெடு மாறன் தென் கூடல் கோன் தென்னன் கொண்டாடும் தென் திருமாலிருஞ்சோலையே
இவனையே பருப்பதத்துக் கயல் பொறித்த பாண்டியர் குலபதி-என்று கொண்டாடுகிறார்
ஹே -வந கிரீஸ்வர-ஸூந்தர
இஹ மலையத்வஜம் ந்ருபம்–இத்திருமலையிலே மலையத்வஜன் என்னும் அரசனை
ஸ்வயமேவ -அவனுடைய சாதன அனுஷ்டானாதி ப்ரதீஷை இன்றிக்கே தேவரீருடைய நிர்ஹேதுக கிருபையால்
சரண ஸாத் க்ருதவாநிதி இதமிமே வயம் ஸ்ருணுமோ–திருவடிக்கு ஆளாக்கிக் கொண்டீர் என்னும்
வரலாற்றை நாம் கேள்விப் படுகிறோம்
தத் வயம் ஜாத மநா ரதா –அப்படிப்பட்ட நிர்ஹேதுக கிருபையை தம் பக்கலிலும் பெருகும் என்று மநோ ரதிக்கிறார்

—————-

விஞ்ஞாபநாம் வநகிரீஸ்வர சத்யரூபாம்
அங்கீ குருஷ்வ கருணார்ணவ மாமகீநாம்
ஸ்ரீ ரெங்க தாமநீ யதாபுர மேகதோஹம்
ராமாநுஜார்ய வசகஸ் பரி வர்த்திஷீய–129-

இது முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களால் ஸ்வ அபீஷ்டத்தை அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார்
ஆச்சார்ய விஸ்லேஷம் அஸஹ்யமாய் இருக்கையாலே இந்த விஸ்லேஷ வியசனம் நீங்கப் பெற
பிரார்த்திக்கிறார்
கருணார்ணவ -வநகிரீஸ்வர-
சத்யரூபாம் –மாமகீநாம்-விஞ்ஞாபநாம் -அங்கீ குருஷ்வ –யதார்த்தமான அடியேனது விண்ணப்பத்தை
திரு உள்ளம் பற்றி அருள வேணும்
அஹம் யதாபுரம் ஸ்ரீ ரெங்க தாமநீ ஏகத-ராமாநுஜார்ய வசகஸ் பரி வர்த்திஷீய–அடியேன் முன்பு போலே
திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே ஒரு புறத்திலே எம்பெருமானார் திருவடி நிழலிலே வாழ்வேனாக –
எம்பெருமானாரும் கோயில் வந்து சேர –
அடியேன் அவர் திருவடிகளில் சேர்ந்து வாழ்வேனாம் படி அருள் செய்ய வேணும் என்கிறார் –

————–

கிஞ்சே தஞ்ச விரிஞ்ச பாவந வநாத் ரீச ப்ரபோ ஸூந்தர
ப்ரத்யாக்க்யாந பராங்முகோ வரததாம் பஸ்யன்ன வஸ்யம் ச்ருணு
ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரியம் அந்வஹம் ப்ரகுணயந் த்வத் பக்த போக்யாம் குரு
ப்ரத்யக்ஷம் ஸூ நிரஸ்த மேவ விததத் ப்ரத்யர்த்தி நாம் ப்ரார்த்தநம் –130-

ஹே -விரிஞ்ச பாவந வநாத் ரீச ப்ரபோ ஸூந்தர –உய்ய உலகு படைக்க வேண்டி உந்தியில் நான்முகனைத்
தோன்றுவித்த திருமாலிருஞ்சோலை அழகரே
வரததாம் பஸ்யந்–அடியார் வேண்டுமவற்றைத் தந்து அருளக் கடவோம் என்று இருக்கும் இருப்பைத் திரு உள்ளம் பற்றி
ப்ரத்யாக்க்யாந பராங்முகோ–உபேக்ஷித்து அருளால் -என்றபடி -நெறி காட்டி நீக்கி விடாமல் –
கிஞ்ச இதஞ்ச அவஸ்யம் ச்ருணு –கீழ் ஸ்லோகத்தில் சொன்னது அன்றிக்கே இதையும் கேட்டு அருளியாக வேணும்
ப்ரத்யர்த்தி நாம் ப்ரார்த்தநம் — ப்ரத்யக்ஷம் ஏவ ஸூநிரஸ்தம் — விததத் -அடியேன் போலவே
ப்ரதிபஷிகளும் விபரீதமாக ஏதேனும் பிரார்த்திக்கக் கூடும் –
அந்த பிரார்த்தனையை எல்லாம் எங்கள் கண் முகப்பே நிரஸ்தமாக்கி
ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரியம் அந்வஹம் ப்ரகுணயந் த்வத் பக்த போக்யாம் குரு–தென் திருவரங்கம் கோயில் செல்வத்தை
நாள் தோறும் அபி வ்ருத்தமாக்கி தேவரீருடைய பக்தர்களுக்கே போக்யமாம்படி செய்து அருள வேணும் –

——————–

காருண்யாம்ருத வாரிதே வ்ருஷபதே தே சத்ய சங்கல்பந
ஸ்ரீ மந் ஸூந்தர யோக்யதா விரஹிதாந் உத்ஸார்ய சத்வத்சல
ஷாம்யந் சாது ஜநைஸ் க்ருதாம்ஸ் து நிகிலாநே வாப சாராந் க்ஷணாத்
தத் போக்யாம் நிசம் குருஷவ பகவந் ஸ்ரீ ரெங்க தாம் ஆஸ்ரியம்–131-

காருண்யாம்ருத வாரிதே –கருணைக்கு அமுதக்கடல் போன்றவரே -பர துக்க அஸஹிஷ்ணுதவமே காருண்யம் ஆகையால்
அது தன்னை உடைய தேவரீருக்கு அடியேன் பிரார்த்திப்பது மிகை அன்றோ என்று காட்டுகிற படி –
வ்ருஷபதே -வ்ருஷபாத்ரி பதே -என்றபடி -வ்ருஷ பாத்ரி என்கிற திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்குத் தலைவரே –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஷீராப்தி முதலானவற்றை விட்டு தேவரீர் இங்கே எழுந்து அருளி இருப்பதை நோக்கி அருள வேண்டும் என்று காட்டுகிற படி
ஹே சத்ய சங்கல்பந –சத்ய சங்கல்பரான தேவரீருக்கு -எதுவும் சங்கல்ப மாத்ர சாத்யமாய் இருக்க –
அந்த சங்கல்பத்துக்கு வந்த துர்பிக்ஷம் என்னோ என்கை
ஸ்ரீ மந் ஸூந்தர பகவந்–தேவரீருடைய வடிவு அழகிலே கண் வைத்து இருக்கும் அடியோங்கள் இவ் வழகுக்கு
நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களம் என்று மங்களா சாசனம் பண்ண வேண்டும் இத்தனை போக்கி வேறு ஓன்று பிரார்த்திக்கத் தகாது —
ஆயினும் பிரார்த்திக்க நேர்கின்றது என்கை
பகவந்-தேவரீருடைய ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜஸ்ஸூக்கள் ஆகிற ஷாட் குண்யம் காட்டில் எறிந்த நிலா வாகாமே
சபலம் ஆகைக்காக பிரார்த்திக்கிறோம் என்று காட்டுகிறார் போலும்
சத்வத்சல -தேவரீருடைய வாத்சல்யம் ஆகிற குண விசேஷமும் பிரார்த்திக்கச் செய்கிறது என்கை
பிரார்த்தனை தான் ஏது என்னில்
யோக்யதா விரஹிதாந் உத்ஸார்ய –நல்லோர்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -என்கிறபடி நல்லார்களே வாழ்ந்த இடமான கோயிலிலே
இப்போது மண்ணின் பாரமான அயோக்கியர்கள் அன்றோ மலிந்து கிடக்கிறது
அவர்களை அங்கு நின்றும் அகல்வித்து
சாது ஜநைஸ் க்ருதாம்ஸ் து -நிகிலாநே வாப சாராந் க்ஷணாத் ஷாம்யந்–தேவரீருக்கு உயிர் நிலையான
சத்புருஷர்கள் தேவரீருடைய வாத்சல்யத்தை நம்பி அபசாரங்கள் பட்டு இருந்தாலும் அவற்றை
ஒரு நொடிப் பொழுதில் ஷமா விஷயமாகி அருளி
ஸ்ரீ ரெங்க தாம் ஆஸ்ரியம்–அநிசம்-தத் போக்யாம் குருஷ்வ –திருவரங்கம் பெரிய கோயில் செல்வம் எந்நாளும்
சத்புருஷர்களுக்கே போக்யமாம் படி செய்து அருள வேணும்
இதில் காட்டிலும் வேறே ப்ரார்த்த நீயம் இல்லை என்றதாயிற்று

——————–

இயம் பூயோ பூய புநரபி ச பூய புநரபி
ஸ்புடம் விஜ்ஞாப்சாமித்யக் அகதி அபுதஸ் அநந்ய சரண
க்ருதாகா துஷ்டாத்மா கலுஷமதிர் அஸ்மீ த்யநவதே
தயாயாஸ் தே பாத்ரம் வந கிரி பதே ஸூந்தர புஜ –132-

வாசா மகோசர மஹா குண தேசிகாக்ர்ய கூராதி நாத கொதித்த அகில நைச்ய -நைச்யமே வடிவு எடுத்த ஆழ்வான்
அகதி அபுதஸ் அநந்ய சரண
க்ருதாகா துஷ்டாத்மா கலுஷமதிர்–என்னும் இவை ஆழ்வான் திரு நாமத்துக்கு பர்யாய பூதங்களாக
யாயிற்று தம்மை நினைத்து இருப்பது
ஹே வந கிரி பதே ஸூந்தர புஜ —
அகதி -உபாய ஸூந்யனாய்
அபுதஸ் –ஞான ஸூந்யனாய்
அநந்ய சரண -தேவரீரைத் தவிர்த்து வேறே புகல் அறியாத வனாய் இருக்கும் அடியேன்
இயம் பூயோ பூய புநரபி ச பூய புநரபி
ஸ்புடம் விஜ்ஞாப்சாமி-இது தன்னையே மீண்டும் மீண்டும் திருப்பித் திருப்பி விண்ணப்பம் செய்யா நின்றேன்
இதி -இந்த விஞ்ஞாபநத்தையே மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறேன் என்ற காரணத்தினாலேயே
க்ருதாகா துஷ்டாத்மா கலுஷமதிர் த்யக் அஸ்மீ –குற்றவாளனாகிறேன்-துஷ்ட ஸ்வ பாவமுடையவன் ஆகிறேன்-
கலங்கின புத்தி உடையவன் ஆகிறேன்
இதி -என்று திரு உள்ளம் பற்றும்படியாகி
தயாயாஸ் தே பாத்ரம் -தேவரீருடைய திருவருளுக்குக் கொள்கலமாக ஆகிறேன் அத்தனை
தேவரீருடைய தயா குணம் அடியேன் பால் அவசியம் பிரசரிப்பதற்கு விஷய புஷ்கலம் உண்டு
என்று விண்ணப்பம் செய்து தலைக்கட்டுகிறார் –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—100–116–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 30, 2019

ஆஜ்ஞா தவ அத்ர பவதீ விதிதா த்ரயீ சா
தர்மம் ததுக்தம் அகிலேந வநாத்ரி நாத
அந்யூந மா சரிது மாஸ்திக சிக்ஷணார்த்தம்
அத்ர அவதீர்ய கில ஸூந்தர ராகவோ அபூ -100–

இது முதல் ஏழு ஸ்லோகங்களால் ஸ்ரீ ராம அனுபவம்
வநாத்ரி நாத ஹே ஸூந்தர த்வம் ராகவோ அபூ -பண்டு வேத யுக்த தர்மங்களை எல்லாம் குறை அற
அனுஷ்டிப்பதற்காகவே சக்ரவர்த்தி திருமகனாய் திரு அவதாரம் செய்து அருளியவரும்
இப்பொழுது அழகராய் சேவை சாதித்து அருளுபவரும் ஒருவரே
அத்ர பவதீ-சா-த்ரயீ -தவ -ஆஜ்ஞா விதிதா –பரம பூஜ்யமான வேதமானது-
சுருதிஸ் ஸ்ம்ருதிர் மமை வாஜ்ஞா –என்கிறபடியே தேவரீருடைய திவ்ய ஆஜ்ஜையாக பிரசித்தமானது
தர்மம் ததுக்தம் ஆஸ்திக சிக்ஷணார்த்தம் அகிலேந
அந்யூநம் ஆசரிதும் –வேதோ அகிலோ தர்ம மூலம் –என்கிறபடியே சகலவித தர்மங்களும் மூலம் அன்றோ
ஆச்ரித சிஷார்த்தமாக சகல வித தர்மங்களையும் தாம் குறை அற அனுஷ்டிப்பதற்காக
அத்ர அவதீர்ய ராகவ அபூ –ரகு குல திலகராக ஆனீர்
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -பித்ரு வாக்ய பரிபாலனம் போன்ற சாமான்ய தர்மங்களையும்
சரணாகத பரித்ராணாம் போன்ற விசேஷ தர்மங்களையும் அனுஷ்டித்துக் காட்டி
ஆஸ்ரிதர்களையும் அனுஷ்டிப்பிக்கவே ஸ்ரீ ராமாவதாரம் என்றதாயிற்று
ஆஸ்திக சிக்ஷணார்த்தம் –சிஷ்யனாய் நின்றது சிஷ்யனாய் இருக்கும் இருப்பு நாட்டார் அறியாமையால்
அத்தை அறிவிக்கைக்காக -ஸ்ரீ முமுஷுப்படி ஸ்ரீ ஸூக்தி அனுசந்தேயம்

——————

வந கிரி பதிரீசிதேதி தேவை த்ரி புரஹர த்ரி புரக்ந சாப பங்காத்
வ்யகணி பரசுராம தர்சி தஸ்ய ஸ்வக தநுஷ பரிமர்ச தர்சனாச் ச –101-

ஆத்மாநம் மானுஷே மன்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் –என்று பரத்வத்தை மறைத்து
மனிச்சை ஏறிட்டுக் கொண்டாலும் இரண்டு செயகைகளால் பரத்வம் தேவர்கள் அறியும் படி ஆயிற்றே
த்ரி புர ஹரத்ரி புரக்ந சாப பங்காத் –த்ரி புரம் எரித்த சிவபெருமான் வில் சிறிது முறிபட –
அவன் ஜனக குலத்து அரசன் தேவராதன் இடம் கொடுக்க அது வம்ச பரம்பரையாக ஜனக ராஜன் அளவும் வர –
ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி கன்யா சுல்கமாக வைக்க -அத்தை முறித்து தனது பேர் ஆற்றலை விளங்கச் செய்ததாலும்
பரசுராம தர்சி தஸ்ய ஸ்வக தநுஷ பரிமர்ச தர்சனாச் ச –விஸ்வகர்மா செய்த மற்ற ஒரு வில்லை
மஹா விஷ்ணு எடுத்து ரிஸீக முனிவருக்கு கொடுக்க அது அவன் குமரன் ஜமதக்கினி மூலம் பரசுராமன் பெற்று –
அத்தை வாங்கி–ஸ்வ கதநுஷு –தன்னுடைய தன்றோ – நாண் ஏற்றி அவன் தவத்தை கவர்ந்த வ்ருத்தாந்தம்
இந்த தர்சனத்தாலும் ஸ்ரீ ராமனே சர்வேஸ்வரன் என்று அறுதியிடப்பட்டானோ
அவனே ஸ்ரீ அழகராக சேவை சாதித்து அருளுகிறார்

—————–

அநவாப்தமத்ர கில லிப்ஸ்யதே ஜனை
நச லப்த மேததிஹ போக்தும் இஷ்யதே
அநவாப்தமத்ர கில நாஸ்தி ராம தத்
ஜெகதீ த்வயா த்ருண மவைஷி ஸூந்தர –102-

கூனி சொல் கேட்ட கூடியவள் தன் சொல் கொண்டு -குவலயத் துங்க கரியும் புரியும் ராஜ்யமும் எல்லாம் துறந்து
கானகமே மிக விரும்பிப் போனது அவாப்த ஸமஸ்த காமனாகையாலே
ஜகத்தை எல்லாம் த்ருணமாக நினைத்ததால் அன்றோ என்கிறார் இதில்
ராம ஸூந்தர —
ஜனை அத்ர அநவாப்தம் கில லிப்ஸ்யதே –மநுஷ்யர்கள் எல்லாம் தங்களுக்கு கிடைக்காத பொருள்களை
எல்லாம் பெற விரும்புவது இயல்பு
நச லப்த மேததிஹ போக்தும் இஷ்யதே -அனுபவிக்கப் பங்காகக் கிடைத்த வஸ்துவானது விரும்பப் படுகிறது இல்லை –
சித்தமானதில் விருப்பம் உண்டாக ப்ரஸக்தி இல்லாமையால்
ஆக கிடைக்காத வஸ்துவில் ஆசையும் கிடைத்து முடிந்த வஸ்துவில் ஆசை இல்லாமையும் உலக இயல்பு
மேல் எம்பருமான் படி சொல்கிறது
அநவாப்தமத்ர கில நாஸ்தி -அவாப்த ஸமஸ்த காமர் என்று புகழ் பெற்ற தேவரீருக்கு
அநவாப்தம் என்று ஓன்று இல்லை அன்றோ
தத் -ஆகையினாலே
ஜெகதீ த்வயா த்ருணம் அவைஷி -பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் ங்காதும் சோராமே ஆள்கின்ற
எம்பெருமானாய் உபய விபூதி நாதரான தேவரீராலே இஷுவாகு ராஜ்யமானது மிக அற்பமாக காணப்பட்டது –
அதனாலே அன்றோ நாடு துறந்து காடு சென்றீர் என்கை

———————-

சிகரிஷு விபிநேஷ்வப் யாபகா ஸ்வச்ச தோயா ஸூ
அநுபவசி ரசஞ்ஜோ தண்டகாரண்ய வாசாந்
ததிஹ தத் அநு பூதவ் சாபிலாஷோத்ய ராம
ஸ்ரயஸி வந கிரீந்த்ரம் ஸூந்தரீ பூய பூயஸ் –103 —

சித்ரகூடம் போன்ற மலைகள் -தண்டகாரண்யம் போன்ற காடுகள் கோதாவரி கங்கை போன்ற நதிகள் –
இவற்றால் உண்டான விலக்ஷண ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க வேண்டியே
இங்கே அழகராக சேவை சாதித்து அருளுகிறீர்
சித்ரா கூடாதி பர்வத ஸ்தானத்தில் இத்திருமலையும்
தண்டகாரண்யம் -ஸ்தானத்தில் வனராஜிகளும்
கங்கா நதி ஸ்தானத்தில் நூபுர கங்கையும் கொள்ளக் கடவன
ஹே ராம ரசஞ்ஜோ த்வம் –ரசிகரான தேவரீர்
சிகரிஷு –சித்ரா கூடாதி பர்வத ராஜங்களிலும்
விபிநேஷு-தே வநேந வானம் கத்வா -என்னும்படியான வனங்களிலும்
தண்டகாரண்ய வாசாந் -அநுபவசி -சித்ரகூட மனு ப்ராப்ய பரத்வாஜஸ்ய சாஸனாத் ரம்யமா வசதம் க்ருத்வா
ரமமானா வநே த்ரய தேவ கந்தர்வ சங்கா சாஸ் தத்ர சே ந்யவசன் ஸூகம் –இத்யாதிப்படியே
ஆரண்ய வாச ஸூ கத்தை அனுபவித்தீர்
அநுபவசி -வர்த்தமான பிரயோகம் –அனுபவம் தொடர்ந்து கொண்டே இருப்பது பற்றி
தத் -இங்கனம் திரு உள்ளத்துக்கு பங்காக அனுபவித்த ராசிக்ய அதிசயத்தாலே
இஹ பூய தத் அநு பூதவ் சாபிலாஷஸ் சன் –மீண்டும் அவ்வனுபவங்களைச் செய்து போர திரு உள்ளம்
பற்றினவராய்க் கொண்டு
ஸூந்தரீ பூயஸ்–வந கிரீந்த்ரம் –ஸ்ரயஸி –அழகராக திருவாவதரித்து
திருமாலிருஞ்சோலை மலையை உறைவிடமாகக் கொண்டு அருளிற்று

————–

உபவந தருஷண்டைர் மண்டிதே கண்ட சைல
பிரணயி பவது தந்தோத்காயி கந்தர்வசித்தே
வந கிரி தட பூமிப் ரஸ்தரே ஸூந்தர த்வம்
பஜஸி நு ம்ருகயாநா நுத்ரவ ஸ்ராந்தி சாந்திம் –104-

கீழ் ஸ்லோக அர்த்தத்தை பரிஷ்கரித்து-தண்டகாரண்ய வாச சிரமங்கள் ஆறுவதைக்காகவே
இங்கு உகந்து நித்யவாஸம் செய்து அருளுகிறீர் -என்கிறார்
ஹே ஸூந்தர -த்வம்
ம்ருகயாநா நுத்ரவ ஸ்ராந்தி சாந்திம் –வந கிரி தட பூமிப் ரஸ்தரே பஜஸி நு–பண்டு பஞ்சவடியில்
மாரீச மாயா மிருகத்தின் பின்னே தொடர்ந்து சென்றதால் உண்டான சிரமத்தின் பரிகாரத்தைத் திருமாலிருஞ்சோலைத்
தாழ்வரையிலே அடைகிறீர் போலும்
அத்தாழ்வரைக்கு இரண்டு விசேஷணங்கள்
உபவந தருஷண்டைர் மண்டிதே –ஆயிரம் ஆறுகளும் சுனைகள் பல ஆயிரமும் பூம் பொழிலுமுடை
மாலிருஞ்சோலை யதுவே –என்கிறபடியே பூஞ்சோலைகள் நிரம்பப் பெற்றது
கண்ட சைல பிரணயி பவது தந்தோத்காயி கந்தர்வ சித்தே –கந்தர்வர்களும் சித்தர்களும் பாறைகள் மேல் வீற்று இருந்து
எம்பெருமானுடைய திவ்ய சரிதைகளை உரக்கப் பாடுகின்றார்கள்
ஆக இப்பெருமைகள் வாய்ந்த திருமலை தாழ்வரையிலே பண்டு வனவாசத்தில் உண்டான
விடாய் தீரப் பெருகிறீர் போலும் என்கிறார் –

—————-

கூலேப்தே கில தஷிணஸ்ய நிவஸந் துரோத்ராம் பேதிகாந்
தைத்யா நேக பத த்ரினாஸ் சிந இதீயம் கிம் வதந்தீ ஸ்ருதா
தத்ரைவ ஈஸ்வரம் அம்பஸாம் வ்யஜய தாஸ் தஸ்மாத் வநாத்ரீஸ்வர
ஸ்ரீ மந் ஸூந்தர சேது பந்தன முகா க்ரீடாஸ் தவாடம்பரம்—105-

ஹே வநாத்ரீஸ்வர -ஸ்ரீ மந் ஸூந்தர
தஷிணஸ்ய-அப்தே-கூலே-நிவஸந்-த்வம் –தெற்குக் கடற்கரையிலே எழுந்து அருளி இருந்த தேவரீர்
துரோத்ராம் பேதிகாந் தைத்யாந் –மிகவும் தூரஸ்தமான வடபுறக்கடலில் –த்ரும குல்யம் என்கிற தீவில் – வாழ்ந்த
சமுத்திர ராஜனுடைய சத்ருக்களை -தைத்யர்களை –
ஏக பத த்ரினாஸ் அச்சிந இதீயம் கிம் வதந்தீ ஸ்ருதா –ஒரே அம்பினால் தொலைத்து அருளிற்று என்று கேள்விப்பட்டோம்
அது அன்றியும்
தத்ரைவ –தெற்கு கடற்கரையிலே
அம்பஸாம்–ஈஸ்வரம் – வ்யஜய தாஸ் –சமுத்திர ராஜனை வெற்றி கொண்டீர்
தஸ்மாத் –மனுஷ்யத்வே அபி பரத்வம் பொலிய நிற்கும் பெருமை குறையற்று இருக்கையாலே -என்றபடி
அங்கே இருந்து ஒரு பாணத்தையே லங்கைக்குப் போக விட்டு ராவணன் தலையையும் அறுக்கலாமாய் இருக்க
அப்படிச் செய்யாதே
சேது பந்தன முகா தவா க்ரீடாஸ் –குரக்கினத்தாலே குரை கடல் தன்னை நெருக்கி அணை கட்டினது முதலான
லீலைகளை தேவரீர் செய்து அருளினதானது
ஆடம்பரம்—இராவணனைத் தொலைத்து விட வேண்டும் என்ற திரு உள்ளமாகில் அப்படிச் செய்து இருக்கலாம்
யதி வா ராவணஸ் ஸ்வயம் என்றவருக்கு திரு உள்ளம் அப்படி இருக்காதே –
அவனையும் எப்படியாவது அபிமுகனாக்கிக் கொள்ளவே ஆடம்பரமாகச் செய்ததன்னை
த்வம் தஷிணஸ்ய நிவஸந்–அதிமானுஷ ஸ்தவம் -25- இந்த கேள்வியை எழுப்பி அனுசந்திக்கிறார்
அதுக்கு சமாதானம் இங்கே -சேது பந்தன முகா க்ரீடாஸ் தவாடம்பரம்–என்றதாயிற்று –

———————–

ரகு குல திலக த்வம் ஜாதுசித் யாது தாந
ச் சலம்ருக ம்ருகயாயாம் ஸம்ப்ர சக்த புரா பூ
தது பஜநித கேதச் சேதநா யாத்ய காயன்
மதுகரதரு ஷண்டம் ரஜ்ய சே கிம் வநாத் ரிம் –106-

ஸ்ரீ ராமாவதார அனுபவம் இந்த ஸ்லோகத்துடன் தலைக்கட்டி அருளுகிறார்
கீழே உபவன தரு ஷண்டை-104-ஸ்லோகத்தில் மாயமான் பின் சென்ற ஆயாசம் திரவே இங்குத்தை வாசம் என்றார் –
அந்த ஒரு விடாய் தானோ -ராக்ஷஸ வேட்டையடின விடாய் கனத்து இருக்குமே –
அது தீரவோ இங்குத்தை வாசம் -என்று கேட்க்கிறார் ஆயிற்று
ஹே ரகு குல திலக –பண்டு ஸ்ரீ ராமாவதாரம் செய்து அருளின அழகரே
புரா – ஜாதுசித்-த்வம்- யாது தாந ச் சலம்ருக ம்ருகயாயாம் ஸம்ப்ர சக்த அபூ –முன்னொரு கால் தேவரீர்
ராவணனாதி ராக்ஷஸர்கள் ஆகிய மிருகங்கள் இடையே வேட்டை யாடி விளையாடுவதில் வ்யாபாரித்தீர்
தது பஜநித கேதச் சேதநாய–அந்த வேட்டை ஆடியதால் வந்த சிரமம் தீர
காயன் மதுகரதரு ஷண்டம்-வநாத் ரி- அத்ய -ரஜ்யசே கிம் –பாண் தகு வண்டினங்கள் பண்கள் பாடி மது பருக-பெரியாழ்வார் –
படியே வண்டினம் முரலும் சோலைகளை உடைய இத்திருமலையிலே இப்போது உகந்து வர்த்திக்கிறீர் போலும்
யாது தாந ச் சலம்ருக ம்ருக-என்பதற்கு மாரீச மிருக வைத்த வ்ருத்தாந்தம் என்பர் சிலர் -அது பொருத்தம் அன்று –
முன்பே சொல்லிற்றே -இங்கு ஸ்ரீ ராமாவதார அனுபவம் தலைக்கட்டி அருளுகையாலே
ராக்ஷஸ வேட்டையையே மிருக வேட்டை ஆடினால் போலே அருளிச் செய்கிறார் –
இத்தால் பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தானை -என்றபடி அநாயாசேந அழித்தமை சொன்னதாயிற்று

—————-

ஹே ஸூந்தர ஏக தர ஜென்மநி கிருஷ்ண பாவே
த்வே மாதரவ் ச பிதரவ் ச குல அபி த்வே
ஏக க்ஷணா தநு க்ருஹீதவதஸ் பலம் தே
நீலா குலேந சத்ருசீ கில ருக்மிணீ ச –107

கீழே -7 -ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ ராமாவதார அனுபவம்
இது முதல் -10-ஸ்லோகங்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார அனுபவம் –
அழகருக்கு கண்ணனுக்கும் உள்ள அபேதத்தை திடப்படுத்துகிற படி
இரண்டு மனைவியரையும் பரிஹரிக்கைக்காகவே ஏக க்ஷணத்தில் இரண்டு மாதாக்கள் -இரண்டு பிதாக்கள் இரண்டு குலங்கள்-
என்று சமத்காரமாக அருளிச் செய்கிறார் இதில்
ஹே ஸூந்தர
ஏக தர ஜென்மநி கிருஷ்ண பாவே –கண்ணனாக ஆவிர்பவித்த ஒரு அவதாரம் தன்னிலே
த்வே மாதரவ் ச பிதரவ் ச த்வே குல அபி ச –தேவகி யசோதை -நந்தகோபர் வஸூ தேவர் -யது குலம் கோபால குலங்கள் –
ஆக எல்லாம் இரண்டாக
ஏக க்ஷணா தநு க்ருஹீதவதஸ் தே பலம் -ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் என்னும்படி
ஸ்வல்ப காலம் தன்னிலே பரிக்ரஹித்து அருளின தேவரீருக்கு உத்தேச்யம் யாது எனில் -அதை உள்ளபடி அறியப் பெற்றோம் கேளீர்
நீலா குலேந சத்ருசீ கில ருக்மிணீ ச –கோபால குலத்துக்குத் தகுதியாக நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் ஷத்ரிய குலத்துக்குத் தகுதியாக
ருக்மிணிப் பிராட்டியையும் பெறுவதற்கு யாமத்தனை
ஆயனாகி ஆயர் மங்கை தோள் விரும்பினாய் –
குல ஆயர் கொழுந்து என்று நம்மாழ்வார் சிறப்பித்து அருளிச் செய்வது திவ்ய மஹிஷி யானதாலே

——————-

த்வம் ஹி ஸூந்தர யதா ஸ்தந்தய
பூதநாஸ்த நமதாஸ் ததா நு கிம்
ஜீர்ணம் ஏவ ஜடரே பயோ விஷம்
துர்ஜரம் வத ததாத்மநா ஸஹ–108-

யசோதா ஸ்தந்தயனாகவும் பூதநா ஸ்தந்தயனாகவும் ஆன அத்புதத்தை அனுபவித்து பேசுகிறார்
ஸ்தந்யம் தத் விஷ சம்மிஸ்ரம் ரஸ்யமாஸீத் ஜகத் குரோ —
அவன் தன்னையே இதைப்பற்றி கேள்வி கேட்கும் முகத்தால் ஸ்வ அனுபவ ராஸிக்யத்தைக் காட்டி அருளுகிறார் –
ஹே ஸூந்தர
த்வம் யதா ஸ்தந்தய பூதநாஸ்தநம் அதாஸ் –அழகரே பண்டு கண்ண பிரானாகத் திரு அவதரித்த தேவரீர்
ஸ்தந்தய சிசுவாய் எப்போது போதனையின் முலைப்பால் அமுது செய்து அருளிற்றோ
ததா துர்ஜரம் பயோ விஷம் ததாத்மநா -ஸஹ–ஜீர்ணம் ஏவ கிம் வத –அப்போது பிறரால் உண்டு அறுக்க
முடியாத ஸ்தந்ய விஷமானது அவளுடைய ஆவியோடு கூடவே தேவரீருடைய திரு வயிற்றில் ஜீரணமாகி ஒழிந்ததோ-
இத்தைத் தேவரீர் தாமே அருளிச் செய்ய வேணும் என்கிறார் –
விஷம் முடித்து அல்லது விடாதே -அது உமக்கு ஜீரணமான அளவன்றிக்கே அவள் உயிரைத் தானே முடித்து நின்றதே
இது என் கொல் -சைசவத்திலும் பரத்வம் குலையாத பெருமை பேசப்பட்டது –

—————————-

ஆஸ்ரிதேஷு ஸூலபோ பவந் பவாந் மர்த்யதாம் யதி ஜகாம ஸூந்தர
அஸ்து நாம ததுலூகலே கியத் தாம பத்த இதி கிம் ததாஸ்ருதே –109-

ஸுவ்லப்ய பரம காஷ்டையில் ஈடுபடுகிறார் –
அழகரே கட்கிலியான உமது திரு உருவத்தை -துயரில் மலியும் மனுஷர் பிறவியில் தோன்றிக்
கண் காண வந்து அதுக்கும் மேலே
ஒளியா வெண்ணெய் உண்டான் என்று உரலோடு ஆய்ச்சி ஒண் கயிற்றால் விளியா ஆர்க்க ஆப்புண்டு விம்மி அழுது
எழில் கொள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும் வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும் அழுகையும்
அஞ்சி நோக்கும் அந்நோக்கும் அணி கொள் செஞ்சிறுவாய் நெளிப்பதுவும் -என்றும் சொல்லுகிறபடியும்
கண்ணி நுண் சிறுதாம்பினால் உரலோடு கட்டுண்டு ஏங்கி அழுது கிடந்தது எதற்க்காக
இக்குணத்தை எந்த வகுப்பில் சேர்ப்பது என்கிறார்
ஹே ஸூந்தர -பவாந் ஆஸ்ரிதேஷு ஸூலபோ பவந் மர்த்யதாம் யதி ஜகாம தத் அஸ்து நாம –அழகரே ஆஸ்ரிதர் பக்கல்
எளியராய் -மனுஷ்ய சஜாதீயராய்ப் பிறந்தீர் ஆகில் அது கிடக்கட்டும் –
அதில் விசிகித்சை ஒன்றும் செய்கின்றிலோம்-பின்னை விசிகித்சை உள்ளது எதிலே என்னில்–
ததுலூகலே கியத் தாம பத்த இதி கிம் அருதஸ் –அப்படி மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்த காலத்தில்
வெண்ணெய் களவு கண்டு அதற்காக உரலில் சிறு தாம்பினால் கட்டுண்டு கிடந்தது அழுது நின்றாயே-
அது எதற்க்காக -என்று இதிலே யாயிற்று என் போல்வார்க்குப் போர விசிகித்சை உள்ளது-என்கிறார்
இப்படி கேள்வி கேட்க்கும் இவருடைய திரு உள்ளம்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை ஆப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து
இருந்து ஏங்கிய எளிவே–என்று ஆழ்வாரை மோஹிப்பிக்கவே செய்த க்ருத்யம்
க்யத் தாம பத்த –என்றது ஸ்வல்ப தாம பத்து -என்றபடி
தாம பத்தஸ் சந் அருதஸ் –என்னாமல்-தாம பத்த இதி அருதஸ்-என்றது
இவனை ஆய்ச்சியர் கட்டினார் அல்லர்-நீயே கட்டுண்டவனாகச் செய்து கொண்டாய்
உனது குண அதிசயத்தைக் காட்டி அருளவே நீ செய்தவை –

———————-

ஸூந்தாரோரு புஜ நந்த நந்தஸ் த்வம் பவந் ப்ரமர விப்ரமாலக
மந்திரேஷு நவ நீத தல்லஜம் வல்லவீதிய முத வ்யஸூசுர–110-

களவு கண்டது வெண்ணெயை யோ ஆச்சியார் உள்ளத்தையோ -என்று வினவுகிறார்
ஸூந்தாரோரு புஜ த்வம் ப்ரமர விப்ரமாலக நந்த நந்தஸ் பவந் –தேவரீர் வண்டு ஒத்த திருக்குழல் கற்றையை உடைய
நந்தன் மதலையாய்க் கொண்டு
களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ் பூம் குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர நின்று -என்றும்
அண்டத்து அமரர் பெருமான் அழகு அமர் வண்டு ஒத்து இந்தக்குழல் -என்றும் போலே இவரும்
மந்திரேஷு நவ நீத தல்லஜம் வ்யஸூசுர–உத வல்லவீதியம் –ஆயர் மனைகளில் புக்கு வெண்ணெயைத் தான் களவு கண்டீரோ
அல்லது ஆய்ச்சியர் உள்ளத்தைத் தான் கொள்ளை கொண்டீரோ
இரண்டையும் கொள்ளை கொண்டேன் என்று அன்றோ அவனது பதில்
நவநீத சோரனாய் இருந்த நிலையிலே கோபி மனோஹரமாயும் இருந்தபடி
கோப க்ருஹேஷு கிம் த்வம் கோபீ மநாம் சி நவநீதம் உதாப்யமோஷீ -ஸ்ரீ அதிமானுஷ ஸ்தவ ஸ்லோகமும் இங்கே அனுசந்தேயம்
நவநீத தல்லஜம்–தல்லஜ சப்தம்-ஸ்ரேஷ்ட வாசகம் -கண்ணபிரானால் கைக் கொள்ளப் பெற்ற ஸ்ரேஷ்டம் உண்டே –

———————-

காலி யஸ்ய பணதாம் சிரஸ்து மே சத் கதம்ப சிகரத்வ மேவ வா
வஷ்டி ஜுஷ்ட வந சைல ஸூந்தர த்வத் பாதாப்ஜ யுக மர்பிதம் யயோ–110-

ஏகதா து விநா ராமம் கிருஷ்ணோ பிருந்தா வநம் யயவ் –என்றபடி நம்பி மூத்த பிரான் துணை இல்லாமல்
தனியாக கதம்ப மரத்தின் மேல் ஏறி மடுவில் காளியன் பணைகளின் மேல் குதித்து
நர்த்தனம் செய்ததை அனுபவித்து
காளிய நாகத்தின் மத்தமாகவோ -கதம்ப மரத்தின் உச்சியாகவோ ஆகப்பெற வேணும் என்று
தம்முடைய முடி விரும்புவதாக அருளிச் செய்கிறார் –
ஜுஷ்ட வந சைல ஸூந்தர
மே சிரஸ்து-அடியேனுடைய தலையோ என்றால்
காலி யஸ்ய பணதாம் சத் கதம்ப சிகரத்வ மேவ வா வஷ்டி –காளிய நாகத்தின் படமாய் இருக்கையையோ –
கதம்ப மரத்தின் உச்சியாய் இருக்கையையோ மெச்சுகின்றது -வஷ்ட்டி -விரும்புகிறது
அவற்றில் என்ன ஏற்றம் உண்டு என்னில்
யயோ–த்வத் பாதாப்ஜ யுகம் அர்பிதம் –தேவரீருடைய திருவடித் தாமரை இணையை வைத்து அருள பெற்றவை அன்றோ
அடிச்சியாம் தலை மிசை நீ அணியாய் ஆழி யம் கண்ணா யூன் கோலப்பாதம் -என்றும்
கோலமாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -என்றும்
கதா புந –த்வத் சரணாம்புஜ த்வயம் மதிய மூர்த்தா நாம் அலங்கரிஷ்யதி -என்றும்
பிரார்த்தித்துப் பெற வேண்டிய பேறு அவற்றுக்கு அநாயாச மாகக் கிடைக்கப் பெற்றதே என்று வியந்து பேசின படி

————–

கூஹித ஸ்வ மஹிமாபி ஸூந்தர த்வம் வ்ரஜே கிமிதி சக்ரம் ஆக்ரமீ
சப்த ராத்ர மததாச்ச கிம் கிரிம் ப்ருச்ச தச்ச ஸூஹ்ருத கிம் அக்ருத –111-

ஸுவ்லப்ய ஸுவ்சீல்யங்களைக் காட்டி அருள வந்த இடத்தில் பரத்வமும் பொலியும் படி
அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை ஊடே வெளியிட்டு அருளியது எதற்க்காக -என்கிறார்
ஸூந்தர த்வம்-கூஹித ஸ்வ மஹிமாபி வ்ரஜே கிமிதி சக்ரம் ஆக்ரமீ –அழகரே தேவரீர் ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து
ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர்ந்தது ஸ்வ கீரை சக்தி விசேஷங்களை எல்லாம் மறைத்து அன்றோ -அப்படி இருந்தும்
கேட்டு அறியாதது கேட்க்கின்றேன் கேசவா -கோவலர் இந்திரற்குக் காட்டிய சோறும் கறியும் தயிரும் கலந்து உடன் உண்டாய் போலும் –என்றும்
ஆயிரம் கண்ணுடை இந்த்ரனார்க்கு என்று ஆயர் விழவு எடுப்ப பாசன நல்லன பண்டிகளால் புகப்பெய்த யதனை எல்லாம்
போய் இருந்து அங்கு ஒரு பூத வடிவு கொண்டு உன் மகன் இன்று நங்காய் மாயன் அதனை எல்லாம் முற்றும் வாரி
வளைத்து உண்டு இருந்தான் போலும் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இந்த்ர பூஜையைத் தடை செய்து அவனை யுத்தோந் முகனாக ஆக்கிக் கொண்டது என்னோ
சப்த ராத்ரம் அததாச்ச கிம் கிரிம் ப்ருச்ச–வழு ஒன்றும் இல்லாச் செய்கை வானவர் கோன் வலிப்பட்டு முனிந்து
விடுக்கப்பட்ட மழை வந்து ஏழு நாள் பெய்து மாத்தடைப்ப மது சூதன் எடுத்து மறித்த மலை -என்றும்
செப்பாடுடைய திருமாலவன் தன் செந்தாமரைக்கை விரல் ஐந்தினையும் கப்பாக மடுத்து மணி நெடும் தோள்
காம்பாகக் கொடுத்துக் கவித்த மலை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
கொடியேறு செந்தாமரைக்கை விரல்கள் கோலமும் அழிந்தில வாடிற்றில வடிவேறு திரு யுகிர் நொந்துமில -என்னும் படியாக
ஏழு நாள் வாடாதே வதங்காதே மலையைத் தாங்கி நின்றது என்னோ
ப்ருச்சதச் ச ஸூஹ்ருத கிம் அக்ருத –மலை எடுத்து நின்ற அதி மானுஷ சேஷ்டிதம் கண்டு ஆச்சர்யப்பட்ட ஆயர்கள் –
நீ தேவனோ தானவனா யக்ஷனா கந்தர்வனா என்று கேட்க -நீ சீற்றம் கொண்டது ஏனோ

இதில் மூன்றுகேள்விகள்
தேவதாந்த்ர சமாராதனையைத் தடுத்தது ஏன்-தான் வளருகின்ற ஊரில் தேவதாந்தரத்துக்கு ஆராதனை எதற்கு -விடை
இந்திரன் பொறுக்க ஒண்ணாத தீங்கை விளைக்க அவனை தலை எரித்து
பொகடாமல் ஏழு நாள்கள் மலையைக் குடையாக எடுத்தது ஏன்
அவன் உணவைக் கொண்ட நாம் உயிரையும் கொள்ள வேணுமோ -மழையே ரக்ஷகம் என்ற வார்த்தையை மெய்ப்பிக்க வேணுமே
ஆந்ரு சம்சயம் கொண்டாடி அவன் கை சலித்தவாறே தானே ஓய்ந்து நிற்கிறான் என்று அன்றோ செய்தாய்
மூன்றாவது கேள்வி ஆயர்கள் கேட்டதற்கு சீற்றம் கொண்டது பரத்வத்திலே வெறுப்புக் கொண்டு
மனுஷ்ய சஜாதீயனாய் -அதிலும் கடை கேட்ட இடையனாய் ஆசையுடன் பிறந்து இருக்க வேறாக சங்கித்து கேட்டது –
தேவத்வமும் நிந்தையானவனுக்கு –என்றபடி நிந்தா ரூபமாக தோற்றுகையாலே சீற்றம் கொண்டான்
ஆக மூன்று கேள்விகளாலும் சமாதானங்களாலும் விலக்ஷண குண அனுபவம் செய்து அருளினார்

—————–

ஹே நந்த நந்தன ஸூ ஸூந்தர ஸூந்தரஹ்வ
பிருந்தா வநே விஹரதஸ் தவ வல்லவீ பி
வேணு த்வனி சரவண தஸ் தருபிஸ் ததா வை
சக்ரா வபிர் ஜதுவிலாயமஹோ விலில் யே –113-

வேணு கானத்தில் மலைகளும் மரங்களும் கூட உருகின படியைப் பேசி அனுபவிக்கிறார் இதில்
ஹே நந்த நந்தன ஸூ ஸூந்தர ஸூந்தரஹ்வ–நந்த கோப ஸூநு வாகத் திரு வவதரித்த அழகரே —
அழகரே என்ற திரு நாமம் படைத்தவரே
தத் பிருந்தா வநே வல்லவீ பிஸ் ஸஹ விஹரதஸ் தவ -முன்பு பிருந்தாவனத்தில் ஆயர் மங்கைகளோடே
லீலா ரசம் அனுபவியா நின்ற தேவரீருடைய
வேணு த்வனி சரவண தஸ் –குழலூதும் இசையைக் கேட்டதனாலே
ததா வை சக்ரா வபிர்-தருபிஸ்- ஜதுவிலாயம் –விலில் யே — அஹோ –மலைகளும் மரங்களும்
தீயோடு உடன் சேர் மெழுகு உருகுமா போலே உருகின படி என்னே
நாவலம் பெரிய தீவினில் –மருண்டு மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடைவாய் வழி சோர
இரண்டு பாடும் துலுங்கா புடை பெயரா எழுத்து சித்ரங்கள் போல நின்றனவே -என்றும்
மரங்கள் நின்று மது தாரைகள் பாயும் மலர்கள் வீழும் வளர் கொம்புகள் தாழும் இரங்கும் கூம்பும்
திருமால் நின்ற நின்ற பக்கம் நோக்கி அவை செய்யும் குணமே -பாசுரங்கள் இங்கே அனுசந்தேயங்கள்
சைல உக் நிச்ச ஜலாம் பபூவ—தொடங்கி உள்ள ஸ்லோகம் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -அனுசந்தேயம்

————-

காயம் காயம் வந கிரி பதே த்வம் ஹி பிருந்தா வநாந்த
கோபீ சங்கைர் விஹரசி யதா ஸூந்தர வ்யூட பாஹோ
ராசாரம்போத்சவ பஹு வித ப்ரேம ஸீமந்தி நீநாம்
சேதச் சேதஸ் தவ ச து ததா காம் தசாம் அந்வ பூதாம்–114-

வேணு கானத்தில் அசேதனங்கள் பட்ட பாடு கிடக்கட்டும் –
அவனுடைய ஹ்ருதயமும் கோபிகளுடைய ஹ்ருதயங்களும் பட்ட பாடு அவனது திரு உள்ளத்துக்கே தெரியும்
என்று தெளிந்து அவன் தன்னையே கேட்டு அருளுகிறார் இதில் –
ஹே-வந கிரி பதே -ஸூந்தர வ்யூட பாஹோ
த்வம் பிருந்தா வநாந்த -காயம் காயம் -கோபீ சங்கைர் ஸஹ -யதா – விஹரசி –தேவரீர் பிருந்தா வனத்தின் உள்ளே
வேணு கானத்தை அடுத்து அடுத்து செய்து கோபிகள் திரளோடே லீலா ரசம் கொண்டாடின காலத்திலே
ராசாரம்போத்சவ பஹு வித ப்ரேம ஸீமந்தி நீநாம் சேதச் -தவ ச-சேதஸ் து ததா காம் தசாம் அந்வ பூதாம்–
ராசாரம்போத்சவம் ஆவது–ராஸக்ரீடை -அதாவது குரவைக்கூத்து
அங்கநாம் அங்கநாம் அந்தரே மாதவ மாதவம் மாதவஞ்ச அந்தரேன அங்க நா–என்கிறபடி
பல வடிவு எடுத்துக் கொண்டு ராஸக்ரீடா மண்டலத்தின் நடுவே இருந்து ஆடின கூத்து –
இத்தமா கல்பிதே மண்டல மத்யகே சஞ்சகவ் வேணு நா தேவகி நந்தன –அற்புதமாக வேணு கானம் செய்ய
ஆய்ச்சிகளின் ப்ரேமம் பேச்சுக்கு நிலம் அன்றே –
அவர்கள் திரு உள்ளமும் கண்ணபிரான் திரு உள்ளமும் எந்த நிலையில் இருக்கும் என்று
அவன் தன்னையே கேட்க்கும் அத்தனை அன்றோ
இங்கனம் அழகர் இடம் கேட்ட கேள்விக்கு –
இப்போது நீரும் நாமும் கலந்து பரிமாறும் பொழுது நம் உள்ளம் இருக்கும் நிலையே அப்போதும்
என்கிற சமாதானம் உண்டே –

————–

இங்கிதம் நிமிஷிதம் ச தாவகம் ரம்யம் அத்புதம் அதி பிரியங்கரம்
தேந கம்சமுக கீட சாசனம் ஸூந்தர அல்பகம் அபி பிரசஸ்யதே–115-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் -தேனுகன் பிலம்பன் காளியன் என்னும் தீப்யப் பூடுகள் அடங்க உழக்கினதும்
வார்கெடா வருவி யானை மா மலையின் மருப்பின் இணைக் குவது இறுத்து உருட்டி ஊர் கொள் திண் பாகன்
உயிர் செகுத்து அரங்கின் மல்லரைக் கொன்று காஞ்சனை தகர்த்ததும் முதலான துஷ்க்ருதா விநாசக சரிதைகள் –
எம்பெருமானுக்கு கிருமி கீட நிரசன ப்ராயமே –
யா கம்ச முக்கிய அந்ரூப கீட நிபர்ஹண உத்தா சா நிர்ஜித த்ரி ஜெகதஸ் தவ நைவ கீர்த்தி –அதிமானுஷ ஸ்தவம்
இருந்தும் ஸ்தோதாக்கள் இவற்றை புகழ்ந்து பேசுவது –
செயல் சிறிது பெரிதோ என்று கொள்ளாமல் அவன் செய்தது என்பதாலேயே-சகல சரிதைகளையும் சம ரீதியாகவே பேசுவார் –
என்னும் அர்த்தத்தை இங்கே வெளியிட்டு அருளுகிறார்
ஹே ஸூந்தர
இங்கிதம் நிமிஷிதம் ச தாவகம் –இங்கிதமோ வீக்ஷிதமோ எதுவாகிலுமாம்–தேவரீருடையதாக இருக்கும்
அத்தனையே வேண்டுவது
அபிப்ராய அனுரூபமான சேஷ்டிதைக்கு இங்கிதம் என்று பெயர் –
கண் இமைத்தலுக்கு நிமிஷிதம் என்று பெயர் –
எங்களுக்கு சரித்திர பர்யந்தம் வேண்டா -இங்கித நிமிஷதங்களே போதும் உருகைக்கு-என்கைக்காக சொன்னபடி
ரம்யம் அத்புதம் அதி பிரியங்கரம் –தேவரீருடையது எல்லாம் ரமணீயமும் அத்புதமாயும் பரம பாக்யமுமாயும் இருக்குமே
தேந -இக்காரணம் பற்றியே
கம்சமுக கீட சாசனம் அல்பகம் அபி பிரசஸ்யதே–கம்சன் முதலான புழுக்களைத் தண்டித்தவை
சிறுச் சேவ கமாய் இருந்தாலும் குலாவப்படுகிறது
அது இது உது என்னாலாவன வல்ல என்னை யுன் செய்கை நைவிக்கும்–திருவாய் -5-10-2-விவரணம் இந்த ஸ்லோகம் –

—————–

வாராணஸீ தஹந பவுண்டரக பவ்ம பங்க
கல்பத்ருமா ஹரண சங்கர ஜ்ரும்பணாத்யா
அந்யாச் ச பாரத பல்க்ரத நாதயஸ் தே
க்ரீடாஸ் ஸூ ஸூந்தர புஜ ஸ்வரணாம்ரு தாநி–116-

கீழே அல்பகமபி என்றாரே -அல்பம் இன்ரிக்கே அநல்பம் என்று மதிக்கக் கூடிய சேஷ்டிதங்களும் உண்டே
அவற்றை எடுத்து இறைத்து இவை எல்லாம் கர்ண அம்ருதமான சரித்திரங்கள் என்கிறார் இதில்
வாராணஸீ தஹந பவுண்டரக பங்க–பவுண்டரக பங்கம் முன்பும் -வாராணஸீ தஹநம் பின்னும் நடந்தவை
பவ்ம பங்க கல்பத்ருமா ஹரண –பவ்ம-என்று நரகாசூரன் –
சக்ராயுதத்தால் அவன் மந்திரி முரனையும் அவனையும் பங்கப்படுத்தியது
கல்பத்ருமா ஹரண-ரி சத்யபாமா தேவிக்காக ஸ்ரீ துவாரகைக்கு கொண்டு வந்த வ்ருத்தாந்தம்
சங்கர ஜ்ரும்பணாத்யா –பாணாசூர யுத்தத்தில் ஜ்ரும்பகாஸ்த்ரம் பிரயோகம் பண்ணி
சிவபிரானை கொட்டாவி வீட்டுக் கிடைக்கும்படி செய்த சேஷ்டிதம்
அந்யாச் ச பாரத பல்க்ரத நாதயஸ் தே க்ரீடாஸ் –மலை புரை தோள் மன்னவரும் மா ரதரும் மற்றும் பலர் குலைய
நூற்றுவரும் பட்டு அழியப் பார்த்தன் சிலை வளையத் திண் தேர் மேல் முன் நின்று செய்த லீலைகளை எல்லாம்
ஸ்வரணாம்ரு தாநி–தேவரீர் திறத்திலே விஸ்மயப்பட தக்கவை அல்லவே யாகிலும்
ஒவ் ஒரு செயலும் செவிக்கு இன்பமாய் இருப்பது அன்றோ
செவிகளால் ஆர நின் கீர்த்திக் கனி என்னும் கவிகளே காலப் பண் தேன் உறைப்பத் துற்றிப்
புவியின் மேல் பொன்னெடும் சக்கரத்து உன்னையே ஒய்வின்றி ஆதரிக்கும் என் ஆவியே –திருவாய் மொழி
பாசுரம் இங்கே அனுசந்தேயம்

ஆக இவ்வளவும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதார அனுபவமாய் தலைக்கட்டிற்று

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—84–99–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 29, 2019

தேவஸ்ய ஸூந்தர புஜஸ்ய வநாத்ரி பர்த்து
ஹை சீலவத்த்வம் அதவா ஆஸ்ரித வத்சலத்வம்
ஐசஸ்வபாம் அஜஹத் பிரிஹ் அவதாரைஸ்
ய அலஞ்ச கார ஜகத் ஆஸ்ரித துல்ய தர்மா –84-

இனி மத்ஸ்ய கூர்மாதி விபவ அவதாரங்களை விரிவாக அனுபவிக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி
அதற்கு அவதரிணிகை போலே ஐந்தாறு ஸ்லோகங்கள் அருளிச் செய்கிறார்
அஜோபிசந் அவ்யயாத்மா பூதாநாம் ஈஸ்வரோபி சந் ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அதிஷ்டாய சம்பவாம் ஆத்ம மாயயா–என்றபடி
அஜஹத் ஸ்வ பாவனாய்க் கொண்டும் மனுஜய சஜாதீயனாய்க் கொண்டும் விபவ அவதாரங்கள் செய்து அருளினது
ஸுவ்சீல்ய ப்ரயுக்தமோ -அல்லது ஆஸ்ரித வாத்சல்ய நிபந்தநமோ-என்கிறார் இதில்
ய ஸூந்தர புஜஸ்ய–ஐசஸ்வபாம் அஜஹத் பிரிஹ் அவதாரைஸ்-இஹ -ஆஸ்ரித துல்ய தர்மா –சந் ஜகத் அலஞ்சகார–
யாவர் ஒரு அழகர் சர்வேஸ்வரத்துக்கு ஏற்ப ஸ்வரூப ரூப குண விபவாதிகளை-
அல்லது ஸர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித் வாதிகளை – விடாதே இருக்கின்ற திரு அவதாரங்களினால்
இந்நிலத்திலே அடியார்களான மனுஷ்யாதிகளோடு துல்ய சீலராய்க் கொண்டு
இந்த ஜகத்தை அலங்கரித்து அருளினாரோ
தஸ்ய வநாத்ரி பர்த்து ஸூந்தர புஜஸ்ய தேவஸ்ய சீலவத்த்வம் அதவா ஆஸ்ரித வத்சலத்வம் ஹை –அழகருடைய
சீல குணமோ அல்லது ஆஸ்ரித வாத்சல்ய குணமோ ஆச்சர்யமானது –

—————

சிம்ஹாத்ரி நாத தவ வாங் மனஸ அதி வ்ருத்தம்
ரூபம் தவ அதீந்திரியம் உதாஹ ரஹஸ்ய வாணீ
ஏவஞ்ச ந த்வம் இஹ சேத் சமவாதரிஷ்ய
த்வத் ஞான பக்தி விதயம் அத்ய முத்தா அபவிஷ்யத் –85-

சிம்ஹாத்ரி நாத
ரஹஸ்ய வாணீ -வாங் மனஸ அதி வ்ருத்தம் தவ ரூபம் அதீந்திரியம் உதாஹ–உபநிஷத்தானது தேவரீருடைய
அ வாங் மானஸ கோசரமான திரு உருவத்தை அதீந்த்ரியம் என்று ஓதி வைத்ததோ –
கண்ணால் காண முடியாதது என்றதோ
ஏவஞ்ச த்வம் இஹ ந சமவாதரிஷ்ய சேத்-இங்கனே உபநிஷத் ஓதி இருப்பதற்கு ஏற்ப தேவரீரும்
இந்நிலை உலகில் விபவ அவதாரங்களை செய்து அருளாமலே இருந்து விட்டீர்கள் ஆகில் –
ஒருவர் கண்ணுக்கும் இலக்காகது இருந்தீராகில்
த்வத் ஞான பக்தி விதயம் அத்ய முத்தா அபவிஷ்யத் –சாஸ்திரங்களில் விகிதங்களாய் இருக்கும்
விதிகளுக்கு ஒரு இலக்கு கிடையாமல் போனால் அந்த சாஸ்திரங்கள் நிரார்த்தங்கள் ஆகுமே
ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிர் மாமை ஆஜ்ஞா -என்கிற திருமுகப் பாசுரமும் பழுதேயாகுமே
அங்கன் ஆகாமைக்கு ஆயிற்று திருவவதாரங்கள் செய்து அருளினது

————–

யோ பக்தா பவத் ஏக போக மநசோ அநந்யத்ம சஞ்சீவநா
தத் சம்ஸ்லேஷண தத் விரோதி நிதநாத் யர்த்தம் வநாத்ரீஸ்வர
மத்யேண்டம் யதவா தரஸ் ஸூர நராத்யாகார திவ்யாக்ருதி
தேநைவ த்ரி தசைர் நரைச் ச ஸூ கரம் ஸ்வ பிரார்த்தித பிரார்த்தநம் –86-

விபவ அவதாரங்கள் செய்து அருளின காரணத்தையும் -அவதாரங்களால் விளைந்த ஸுவ்கர்த்தையும்
அருளிச் செய்கிறார் இதில்
ஹி வநாத்ரீஸ்வர
அநந்யத்ம சஞ்சீவநா பவத் ஏக போக மநசோ யே பக்தா–அநந்ய உபாயர்களும் அநந்ய உபேயர்களுமான
யாவர் சில பக்தர் உளரோ என்றபடி –
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் -என்றும்
உனக்கு பணி செய்து இருக்கும் தவமுடையேன் -என்றும் அனுசந்தித்து இருக்குமவர்களான பக்தர்கள் சிலர் உண்டே
தத் சம்ஸ்லேஷண தத் விரோதி நிதநாத் யர்த்தம் –அப்படிப்பட்ட பரம பக்தர்களோடு ஸம்ஸ்லேஷிக்கவும் –
அவர்களுடைய விரோதிகளை நிரசிக்கவும்
ஆதி சப்தத்தால் தர்ம ஸம்ஸ்தாபாநார்த்தம்
பரித்ராணாயா சாது நாம் –அங்கு உள்ள பரித்ராணாயா -இங்கு சம்ஸ்லேஷம் —
சாமான்யமான பரித்ராணாம் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே ஆகுமே -அதற்காக வந்து பிறக்க வேண்டாவே –
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் அந்தரதிகரணம் இரண்டிலும் எம்பெருமானார் பற்றின திரு உள்ளம் இதுவே
ஸூர நராத்யாகார திவ்யாக்ருதி –மத்யேண்டம் யத் அவாதரஸ்–தேவாதி சஜாதீயராய் -திவ்யமான உருவத்தைக் கொண்டு
அண்டங்களின் இடையே அவதரித்தீர் என்பது யாது ஓன்று உண்டு
தேநைவ –இப்படி அவதரித்து அருளியதனாலேயே –
த்ரி தசைர் நரைச் ச –தேவர்களாலும் மநுஷ்யர்களாலும்
ஸ்வ பிரார்த்தித பிரார்த்தநம் –ஸூ கரம் –தம் தமக்கு வேண்டியவற்றை வேண்டிக் கொள்வது எளிதாகவே
கண்ணுக்கு புலப்பட்டு நிற்கவே அன்றோ வணங்கி வழிபட்டு யாசிக்க அவகாசம் உண்டாயிற்று
ஸ்வ அபி லஷித வஸ்து -பிரார்த்தனம் -என்றதாயிற்று –

——————–

ஸ்ரீ மத் மஹா வந கிரீச விசீதயோர்ஸ் தே
மத்யே து விஷ்ணுரிதி ய பிரதம அவதார
தேநைவ சேத தவ மஹிம்நா ஜனா கில அந்தாத்
த்வந் மத்ஸ்ய பாவம் அவகம்ய கதம் பவேயு —87-

விபவ அவதாரம் பிரசுத்துதமாகவே இதில் விவஷிதமான விஷயங்களை எல்லாம் அடைவே அருளிச் செய்கிறார்
மத்யே விரிஞ்ச கிரிஸம் பிரதம அவதாரம் –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்த்வம் உத்தர சதகம் -51-ஸ்லோகம் இந்த ஸ்லோக விவரணம்
ஸ்ரீ மத் மஹா வந கிரீச –இரண்டும் சம்போதானம் -ஒன்றே-ஸ்ரீ மத்வத்தை திருமலைக்கு அழகருக்கு அன்வயித்து – என்றுமாம்
விசீதயோர்ஸ் மத்யே து விஷ்ணுரிதி தே ய பிரதம அவதார –பிரமன் சிவன் இவர்களின் இடையே
தேவரீர் விஷ்ணு என்று முதல் முதலிலே செய்த திரு அவதாரம் யாது ஓன்று உண்டு
தேநைவ தவ மஹிம்நா ஜனாந் அந்தாத் சேத் -அது கொண்டு ஜனங்கள் தேவரீருடைய பெருமையில்
குருடர்களாக ஆவார்கள் ஆனால் -தேவரீருடைய மஹிமையை உள்ளபடியே உணராதே
விபரீதமாககே கொள்வார்களாகில்
த்வந் மத்ஸ்ய பாவம் அவகம்ய கதம் பவேயு —தேவரீர் மத்ஸ்ய அவதாரம் செய்து அருளின படியை
அறிந்து என்னாவார்களோ –
தேவயானில் அவதரித்து இருந்தாலும் ப்ரபாவத்தை பிரமித்து இருக்க நீச யோனியில் ஜெனித்தது கொண்டு
அதிகமாக பிரமிப்பார்கள் அன்றோ என்றபடி
தவான் மத்ஸ்ய பாவம் -மர்த்ய பாவம் -பாட பேதங்கள்
நல்லரன் நாரணன் நான்முகனுக்கு –பெரிய திருமொழி -2-9-1-
பிரஹ்மேஸ மத்ய கணநா –அதி மானுஷ ஸ்தவம்
இவர்களோடு ஓக்க நினைப்பது அநுசிதம் அன்றோ

——————-

ஹே தேவ ஸூந்தர புஜ இஹ அண்ட மத்யே
ஸுவ்லப்யதோ விசத்ருசம் சரிதம் மஹிம்ந
அங்கீ கரோஷி யதி தத்ர ஸூரரைர் அமீபி
சாம்யாந் நிகர்ஷ பரிபாலநம் ஏவ சாது—88–

புருஷோத்தமனை இவர்களுக்கு சமமாக எண்ணுவதில் காட்டில் தாழ்வாக எண்ணுவதே நலம் –
ஷூத்ரர்களோடே சமமாக நினைப்பதும் தாழ்வாக நினைப்பதும் துல்யமே -என்பது கருத்து
ஹே ஸூந்தர புஜ -தேவ-
இஹ அண்ட மத்யே -இந்த அண்ட மத்யத்திலே திரு அவதரித்து
மஹிம்ந–விசத்ருசம்- சரிதம்-அங்கீ கரோஷி யதி-பரத்வத்துக்கு எதிர்த்தட்டாய் இருக்கும்
நிலைமை ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவில்
சாம்யாத் நிகர்ஷ பரிபாலநம் ஏவ சாது -சாம்யா பிரதிபத்தி கொள்ளுமத்தில் காட்டிலும்
அபகர்ஷ பிரதிபத்தி கொள்ளுமதே நன்றாம்
அபகர்ஷ பிரதிபத்தி எப்படி அவிவிவேக க்ருத்யமோ அப்படியே
சாம்யா பிரதிபத்தியும் அவிவிவேகம் -என்றதாயிற்று
ப்ரஹ்மாதி இடையில் அவதரித்து அவர்களுக்கு சாம்யம் சொல்லும்படி பிரமிப்பதில் காட்டில்
திர்யக்க்காதிகளின் இடையில் அவதரித்து அவர்களுக்கு சாம்யம் சொல்லும் படி இருப்பதே மேல் -என்றுமாம்

———–

இஹ அவதீர்ணஸ்ய வநாத்ரி நாத
நீ கூ ஹத ஸ்வம் மஹிமாநம் ஐஸ்வரம்
உமாபதே கிம் விஜய பிரியங்கர
பிரியங்கரா வா இந்த்ரஜிதஸ்த்ர பந்த நா –89-

அவதாரங்களில் எம்பெருமானுக்கு அபகர்ஷம் நினைக்கும்படியாக சில சரித்திரங்கள் உண்டே
தனது பெருமையை மறைத்துக் காட்ட விலக்ஷண சங்கல்ப விசேஷணத்தாலேயான அந்தச் சரித்ரங்களைக் கொண்டே
அந்யதா பிரதிபத்தி கொள்ளலாகாது என்கிற தாத்பர்யத்தை திரு உள்ளத்திலே கொண்டு
எம்பெருமானையே கேள்வி கிடக்கிறார் இதில்
ஹே வநாத்ரி நாத ஐஸ்வரம்-ஸ்வம் மஹிமாநம்-நீ கூ ஹத-இஹ அவதீர்ணஸ்ய தே –ஸர்வேச்வரத்வ நிபந்தமாய்
ஸ்வதஸ் ஸித்தமான பெருமையை மறைத்துக் கொண்டு இந்த லீலா விபூதியில்
அவதாரங்களைச் செய்து அருளா நின்ற தேவரீருக்கு
உமாபதே விஜய பிரியங்கர கிம்-இந்த்ரஜிதஸ்த்ர பந்த நா –பிரியங்கரா வா-பாணாசூர யுத்தத்தில் சிவனைப்
பங்கப்படுத்தின செயல் திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பானதோ அல்லது
இந்திரஜித்தின் மாயா அஸ்திரத்தால் கட்டுண்டு கிடந்தது–ஸ்ரீ ராமாயணம் உத்தர காண்டம் -45-சர்க்கத்தில் -உள்ள
வ்ருத்தாந்தம் – திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பானதோ -என்பர் சமஸ்க்ருத வ்யாக்யாதா
உமாபதே விஜய-என்பதற்கு உமாபதியான சிவனை தோற்ப்பித்தது -என்பதை விட
உமாபதியான சிவன் வெற்றி அடையும்படி செய்தது என்ற பொருளே சிறக்கும்
நீ கூ ஹத ஸ்வம் மஹிமாநம் ஐஸ்வரம் –என்று மேன்மையை மறைத்துக் கொண்டு அவதாரம் செய்து
அருளின படியை அன்றோ இங்கு பிரஸ்தாபம்
எம்பெருமான் சிவன் இடம் புத்ர வரம் கேட்பது முதலான அபதானங்களில் சிவனுக்கு
வெற்றி சொல்லலாம் படி அன்றோ உள்ளது
கள்வா எம்மையும் ஏழு உலகையும் நின்னுள்ளே தோற்றிய இறைவா என்று
வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே –திருவாய் -2-2-1-

——————–

புச்சோத் புச்சந மூர்ச்சந உத்ததிதுத வ்யாவ்ருத்தி தாவர்த்தவத்
சம்வர்த்தவ அர்ணவ நீர பூர விலுடத் பாடீந திவ்யாக்ருதே
ஸிம்ஹாத்ரீச ந வைபவம் தவ கதம் ஸ்வா லஷ்யம் அலஷ்யதே
பத்மா ஷஸ்ய ஜூ குஷதோபி விபவம் லஷ்மிதா அதோ ஷஜ–90-

எம்பெருமான் பரத்வம் மறைத்துக் கொள்ள நினைத்தாலும் மறைக்க உண்ணாமல் வெளிப்படும் இடங்கள் உண்டே
இது தொடக்கி மத்யாதி அவதாரங்களை அடைவே அனுபவிக்கிறார் -மத்ஸ்யாக்ருதியை அத்புதமாக வர்ணிக்கிறார்
ஹே ஸிம்ஹாத்ரீச–
லஷ்மிதா அதோ ஷஜ-
புச்சோத் புச்சந மூர்ச்சந உத்ததிதுத வ்யாவ்ருத்தி தாவர்த்தவத்
சம்வர்த்தவ அர்ணவ நீர பூர விலுடத் பாடீந திவ்யாக்ருதேஸ் தவ –மீனாய் அவதரித்த போது–
வாலை உயரத் தூக்குவது -குறுக்கே பரப்புவது -ஆகிய இச்செயல்களினால்
நடுக்கமுற்றதாகச் செய்யப்பட்டதும்
சுழற்சியை உடையதாய்ச் செய்யப்பட்டதுமான பிரளய ஆர்ணவத்தின் நீர் வெள்ளத்திலே புரளா நின்ற
திவ்ய மத்ஸ்யாக்ருதியைக் கொண்ட தேவரீருடைய
ஆவர்த்தவத்–என்றது -நீர்ச் சுழிகளை உடைய என்றபடி -இது ஸ்வபாவிக விசேஷணம்
சாமான்ய மீன் உருவம் இல்லையே -அப்ராக்ருத அதி விலக்ஷண மத்ஸ்ய விக்ரஹத்தைக் கொண்ட தேவரீருடைய
ஸ்வா லஷ்யம் – வைபவம் கதம் ந அலஷ்யதே -நன்கு காணக்கூடிய வைபவம் எங்கனே காண முடியாமல் போகும்
விபவம்-ஜூ குஷதோபி-பத்மா ஷஸ்ய -தவ -என்று கீழோடே அன்வயம் –
தேவரீர் பெருமையை மறைத்துக் கொள்ள வேணும் என்று தேவரீர் விரும்பின போதிலும் -என்று தாத்பர்யம்
இங்கு -பத்மா ஷஸ்ய-சாபிப்ராயம் -செந்தாமரைக் கண்ணரான தேவரீர் அவதாரத்தில் அக்கண் அழகை
மறைத்துக் கொள்ள முடியுமாகில் மற்றுள்ள பெருமைகளையும் மறைத்துக் கொள்ள முடியும் என்று காட்டின படி
பீஷ்ம த்ரோண வதிக்ரம்ய மாஞ்சைவ மது ஸூதந–கிமர்த்தம் புக்தம் வ்ருஷல போஜனம் -என்று
அதி ஷேபிக்க வந்த துர்யோதனும் -கிமர்த்தம் புண்டரீகாக்ஷ -என்று பரவசமாகச் சொல்லும்படி ஆயிற்றே

———————

சா சலா வட தடாக தீர்க்கிகா ஜாஹ்நவீ ஜல விவர்த்தித ஷயே
ச்ருங்க சங்கமித நவ்ர் மநோரபூ ர் அக்ர தோண்டஜ வபுர் ஹி ஸூந்தர -91-

க்ருதமாலா நதி -சத்யவ்ரதர் -ஏழு நாட்களுக்குப் பின் பிரளயம் -அண்டகடாஹத்து அளவும் துள்ளி விளையாட –
பிரளய ஆபத்தில் இருந்து பிரஜைகளை வேதத்தையும் ரஷித்து அருளின சரித்திரம்
இதிலும் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் அனுபவம்
ஹே ஸூந்தர –
ஷயே-பிரளய காலத்திலே
அண்டஜவபுஸ் சந் –மத்ஸ்ய திருமேனியை உடையராய்க் கொண்டு
சா சலா வட தடாக தீர்க்கிகா ஜாஹ்நவீ ஜல விவர்த்தித –அமர கோசாப்படி -அசலா என்று பூமிக்கு வாசகம்
அவடம் -என்பது பள்ளம்
தடாகம் என்பது ஏரி
தீர்க்கிகா -என்பது நடை வாவி
ஜாஹ்நவீ–என்பது கங்கை -இவற்றினுடைய தீர்த்தத்தினால் வளரச் செய்யப்பட்டவராய் -என்றபடி –
முதலிலே பூமியிலே விட -பின்பு பள்ளத்தில் விட -முடிவிலே கடலிலே விட்ட வருந்த்தாந்தம் உண்டே
ஜாஹ்நவி ஜலதி வர்த்தித -பாடம் திரிந்து ஜலவி வர்த்தித -என்று திரிந்து இருக்கும் என்பர்
மநோ-அக்ர தோ -ச்ருங்க சங்கமித நவ்ர் அபூ ர் –சத்யவ்ரதரே மனு என்னப்படுகிறார் இங்கு –
அவர் முன்னிலையில் சிரசில் தோன்றிய கொம்பிலே கட்டப்பட்ட படகை உடையீர் ஆனீர் என்றபடி –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகத்தில் –மீந தநுஸ் த்வம் நாவி நிதாய ஸ்திர சர பரிகரம் அநுமநு பகவன்
இத்யாதி ஸ்லோகமும் அனுசந்தேயம்

———————-

ப்ரலயஜ நீரபூர பரிபூரி தஸ்வ நிலய அவசந் நவ தந
ப்ரமத் அசரண்ய பூத சரணார்த்தி நாகி சரணம் பவந் ஸ்வ க்ருபயா
சலதுத தீரி தாம்பு கலுஷீ க்ரியாட்ய கமன ஸ்வ ப்ருஷ்ட வித்ருதா
சலகுல ஏஷ மீநதநு ரத்ர ஸூந்தர புஜோ வநாத்ரி நிலய–92-

நிலையிடம் எங்கும் இன்றி நெடு வெள்ளம் உம்பர் வளநாடு மூட இமையோர்
தலையிட மற்று எமக்கோர் சரண் இல்லை என்ன அரணாவான் என்னும் அருளால்
அலை கடல் நீர் குழம்ப வகடாடவோடி அகல் வான் உரிஞ்ச முதுகில்
மலைகளை மீது கொண்டு வரு மீனமாலை இறைஞ்சு என் மனனே –பெரிய திருமொழி
பாசுரத்தில் -பொருள் ஒற்றுமை -வ்ருத்த பங்கி -பாதம் தோறும் -23- அக்ஷரங்கள் கொண்டது இந்த ஸ்லோகம் –

ஸ்வ க்ருபயா –தன்னுடைய இயற்க்கை இன்னருளாலே

ப்ரலயஜ நீரபூர பரிபூரி தஸ்வ நிலய அவசந் நவ தந ப்ரமத் அசரண்ய பூத சரணார்த்தி நாகி சரணம் பவந் –
பிரளயத்தில் உண்டான பெரு வெள்ளத்தால் நிரப்பட்ட தம் தாம் இருப்பிடங்களை உடையவர்களாய் –
அத ஏவ மிக வருந்தின முகத்தை உடையவராய் –
தடுமாறினவர்களாய் –
நாதன் அற்றவர்களாய் –
புகலிடம் விரும்புவர்களான தேவர்களுக்குத் தஞ்சமாகக் கொண்டு
1-பரிபூரி தஸ்வ நிலய-2- அவசந் நவ தந-3-ப்ரமத் -4- அசரண்ய பூத -5-சரணார்த்தி-ஆகிய ஐந்தும்
நாகிகளுக்கு விசேஷணங்கள்

சலதுத தீரி தாம்பு கலுஷீ க்ரியாட்ய கமன ஸ்வ ப்ருஷ்ட வித்ருதா
சலகுல ஏஷ மீந தநுர–இவற்றை ஸமஸ்த பதமாகக் கொள்ளவுமாம் –இடையில் உள்ள –
கலுஷீ க்ரியாட்ய கமன என்று விஸர்க்க அந்தமாக்கி -அதை ஒருபதமாகவும்
மேல் உள்ளதை ஒருபதமாகவும் கொள்ளலாம் -பொருளிலும் கருத்திலும் வாசி இல்லை
அலை கடல் நீர் குழம்ப வகடாடவோடி அகல் வான் உரிஞ்ச-என்றதற்கான கருத்தை –
சலதுத தீரி தாம்பு கலுஷீ க்ரியாட்ய கமன-என்றதானாலே அருளிச் செய்கிறார் –
முதுகில் மலைகளை மீது கொண்டு வரு மீனமாலை-என்றதற்கான கருத்தை –
ஸ்வ ப்ருஷ்ட வித்ருதா சலகுல ஏஷ மீநதநு-என்றதானாலே அருளிச் செய்கிறார் –
கொந்தளிக்கின்ற கடல் நீர் வெள்ளத்தை எல்லாம் கலக்கிக் கொண்டு அதனுள்ளே சஞ்சரிப்பவரும் –
முதுகிலே மலைத் திரள்களைத் தாங்கிக் கொண்டு இருந்தவருமான மத்ஸ்யவதாரப் பெருமாள்
அத்ர ஸூந்தர புஜோ வநாத்ரி நிலய–இங்கே திருமாலிருஞ்சோலை மலை உறையும்
சுந்தரத் தோளராக சேவை சாதித்து அருளுகிறார் -என்கை –

————-

ஸ்வ ப்ருஷ்டே ப்ரஷ்டாத்ரி பிரமண கரணை கிஞ்ச பணிந
விக்ருஷ்டி வ்யாக்ருஷ்டி வ்யதி விதுத துக்தாப்தி சலிதை
அவிஷ் பந்தோ நந்தந் விகஸதர விந்தேஷண ருசிர்
புராபூஸ் சிம்ஹாத்ரே ப்ரியதம ஹரே கச்சப வபுஸ் –93-

ஸ்ரீ கூர்மாவதார வைபவ அனுபவம்
ஹே சிம்ஹாத்ரே ப்ரியதம ஹரே –திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கு அன்பரான அழகரே
புரா-பண்டு ஒரு காலத்தில் -தேவர்களுக்கு அமுதம் அளிக்கக் கடல் கடைந்த காலத்தில் -என்றபடி –
ஸ்வ ப்ருஷ்டே ப்ரஷ்டாத்ரி பிரமண கரணை –தம்முடைய முதுகின் மீது முந்துற முன்னம் வந்து நின்ற
மந்தர மலையைச் சுழற்றினதாலும்
ப்ரஷ்டாத்ரி-சிறந்த மலை என்று மந்த்ர மலையைச் சொல்லிற்றாகும்
கிஞ்ச பணிந விக்ருஷ்டி வ்யாக்ருஷ்டி வ்யதி விதுத துக்தாப்தி சலிதை –மந்த்ர மலையை மத்தாக நாட்டிச் சுழன்ற
அளவு அன்றிக்கே-வாசுகி நாகத்தைக் கடை கயிறாகப் பூட்டி இடம் வலம் கொள்ள இழுப்பதினாலே
மிகவும் அசைத்தல் உற்ற திருப் பாற் கடலின் அசைவினாலும்
அவிஷ் பந்தோ –தான் சிறிதும் அசைதல் அற்று
நந்தந் –ஆஸ்ரிதர்களான தேவர்கள் கார்யம் தலைக்கட்டப் பெறுகிறது என்று திரு உள்ளம் உகந்து
விகஸதர விந்தேஷண ருசிர் -அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரை போன்ற திருக் கண் அழகை உடைய
கச்சப வபுஸ் அபூஸ் –ஆமை வடிவை உடையீர் ஆனீர் -தம் உடலைப் பேணாமல்
ப்ரணத ஜன மனோ ரத பரிபூர்ணத்தையே விரதமாகக் கொண்டவர் என்கிற
குண அதிசயம் அனுபவிக்கப் பட்டதாயிற்று –

———————–

ஜகத் ப்ரலீ நம் புநருத்தி தீர்ஷத
ஸிம்ஹ ஷிதிஷிந் நிலயஸ்த ஸூந்தர
புரா வராஹஸ்ய தவேய முர்வரா
தம்ஷ்ட் ராஹ்வய இந்தோ கில லஷ்மி லஷிதா –94-

திவ்ய ஸ்ரீ வராஹ மூர்த்தி அனுபவம் -கோலா வராஹ திருமேனி பெருமையை யாவரும்
ஒரே சமத்கார வகையிலே பேசி அனுபவிப்பார்கள்
சிலம்பினிடைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக்குளம்பில் கண கணப்பத் திருவாகாரம் குலுங்க
நில மடந்தை தனை இடந்து புல்கிக் கோட்டிடை வைத்து அருளிய எம் கோமான் –என்றும்
தீதறு திங்கள் பொங்கு சுடர் உம்பர் உலகு ஏழு உடன் உடனே மாதிர மண் சுமந்த வட குன்று நின்ற மலை
யாறும் ஏழு கடலும் பாதமர் சூழ் குளம்பின் அக மண்டலத்தின் ஒரு பால் அடங்க வளர் சேர்
ஆதி முன் ஏனமாகி யரணாய மூர்த்தி யது –என்றும் திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவம்
இங்கு ஆழ்வானுடைய விலக்ஷணமான உல்லோகம் காணீர்
ஸிம்ஹ ஷிதிஷிந் நிலயஸ்த ஸூந்தர -சிம்ஹாத்ரியான திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே
எழுந்து அருளி இரா நின்ற அழகரே
ஷிதிஷித் -பர்வதம்
புரா ப்ரலீ நம் ஜகத் புநருத்தி தீர்ஷத வராஹஸ்ய தவ–பண்டு ஒருகால் ப்ரளய அர்ணவ மக்நமான ஜகத்தை
புனருத்தாரம் செய்ய நினைத்து அருளின ஸ்ரீ வராஹ ரூபியான தேவரீருடைய
தம்ஷ்ட் ராஹ்வய இந்தோ–கோரைப்பற்கள் என்னும் சந்திரனுக்கு
இயம் உர்வரா லஷ்மி கில லஷிதா –ஸஸ்யங்கள் நிறைந்த இந்த பூமியானது ஒரு களங்கமாக
அன்றோ காணப்பட்டது
பூ மண்டலம் முழுவதும் கோரப்பல்லிலே ஏக தேசமாகக் காணப்பட்டது என்றால்
அந்த ஸ்ரீ வராஹ மூர்த்தியின் வைபுல்யம் அளவிட முடியாது என்கை –

———————-

நவாயுர் பஸ் பந்தே யயதுர் அதவா அஸ்தம் சசிரவீ
திச அநஸ்யந் விஸ்வாபி அசலா அசலத் சா சலகுலா
நபச் ச ப்ரச்ச்சோதி க்வதி தமபி பாதோ நரஹரவ்
த்வயி ஸ்தம்பே சும்பத் விபூஷி சதி ஹே ஸூந்தர புஜ –95-

இது முதல் மூன்று ஸ்லோகங்களால் ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதார அனுபவம்
அங்கண் மா ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் தோன்றிய போது உலகம் எல்லாம் நடுங்க –
காற்றும் அசையாமல் -சந்த்ர சூரியர்கள் உதிக்காமல் -திசைகள் தென்படாமல் –
பர்வத சமூகங்களோடு கூடிய ஸமஸ்த பூ மண்டலமும் ஆடி அசைந்ததே -ஆகாசமும் விகாரப்பட்டது –
கடல் நீரும் கொதிப்படைந்து -இப்படியாக அந்த நிலைமையை என் சொல்வோம் என்கிறார் இதில்
ஹே ஸூந்தர புஜ —
த்வயி நரஹரவ் ஸ்தம்பே சும்பத் விபூஷி சதி –தேவரீர் ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ உருவினராய்க் கொண்டு
ஹிரண்யாசூர க்ருஹ ஸ்தம்பத்திலே பிரகாசித்த வடிவை யுடையவரான அளவிலே –
ப்ராதுர்பவித்து அருளின அளவிலே
வாயுர் ந பஸ் பந்தே –தேவரீருடைய திவ்ய ஆஜ்ஜைக்குக் கட்டுப்பட்டு சதாகாதியாய் இருக்கக் கடவனான
வாயுவும் கூட அசைந்திலேன்
அதவா-சசிரவீ- அஸ்தம் -யயதுர்-அதற்கு மேல் சந்த்ர சூர்யர்களும் அஸ்தமித்தே கிடந்தார்கள் -உதிக்கப் பெற்றிலர்
திச அநஸ்யந் –கிழக்கு முதலிய திசைகளும் தெரியாது ஒழிந்தன
சா சலகுலா விஸ்வாபி அசலா அசலத்–பர்வத சமூகங்களோடு கூடின நிலவுலகம் முழுவதும் ஆடல் கொடுத்தது
நபச் ச ப்ரச்ச்சோதி –ஆகாசமும் சரிந்து கடலில் ஆழ்ந்தது -என்று அதிசய யுக்தி இருக்கிற படி
பாத அபி க்வதிதம் -கடல் நீரும் கொதிப்படைந்ததாயிற்று

————-

அராலம் பாதாலம் த்ரிதச நிலய பிராபித லய
தரித்ரீ நிர்த்தூதா யயுரபி திச காமபி திசம்
அஜ்ரும்பிஷ்ட அம்போதி குமுகுமிதி கூர்ணந் ஸூரரிபோ
விபந்தாநே வக்ஷஸ் த்வயி நர ஹரவ் ஸூந்தர புஜ –96-

கீழ் ஸ்லோகத்தில் தூணில் நின்று ஆவிர்பவித்த போது நடந்தவை சொல்லிற்று
இதில் ஹிரண்யன் உடலைப் பிளந்த போது உண்டான சம்பவம் சொல்லுகிறது
ஹே ஸூந்தர புஜ –த்வயி நர ஹரவ் -ஸூரரிபோ-வக்ஷஸ் -விபந்தாநே -சதி–தேவரீர் ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ மூர்த்தியாகி
ஹிரண்யாசூரனுடைய மார்பைத் திரு உகிறாள் கீண்டு அருளின அளவிலே
பாதாலம்-அராலம் –பாதாள லோகமானது தலை தடுமாறிற்று
த்ரிதச நிலய பிராபித லய –தேவர்களின் குடியிருப்பான ஸ்வர்க்க லோகமும் லாயமடைந்ததாயிற்று –
இருந்த இடமே தெரியவில்லை என்றபடி
தரித்ரீ நிர்த்தூதா –பூமியானது மிகவும் கம்பம் அடைந்தது
திச அபி காமபி திசம் யயுர் –திக்குகளும் ஏதேனும் ஒரு திக்கை அடைந்தன –
திசைகளும் மறைந்தன என்றபடி
அம்போதி குமுகுமிதி கூர்ணந் அஜ்ரும்பிஷ்ட –கடலும் குழு குழு என்கிற ஓசையோடு சுழன்று கொந்தளித்தது
ஆக இவ்வளவு பயங்கரமான நிலை யாயிற்று -என்கை

————–

நக க்ரக சக பிரதி க்ரதித தைத்ய வக்ஷஸ் ஸ்தலீ
சமுத்த ருதிரச் சடாச்சுரித பிம்பிதம் ஸ்வயம் வபுஸ்
வி லோக்ய ருஷித புந பிரதி ம்ருகேந்த்ர சங்கா வசாத்
ய ஏஷ நரகேஸரீ ச இஹ த்ருச்யதே ஸூந்தர –97-

கீழ் இரண்டால் சீற்றத்தின் விளைவு அருளிச் செய்தார் –
இதில் மற்றும் ஒரு காரணத்தால் சீற்றம் விளைந்தது என்கிறார்
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -பார்த்த கடுவன் சுனை நீர் நிழல் கண்டு பேர்த்து ஒரு கடுவன் எனப் பேர்ந்து–என்று
அருளிச் செய்த கணக்கிலே பிரதிபிம்பம் கண்டு மிருகங்கள் சீறுமே -அது தன்னைச் சொல்கிறார் இதில்
ய ஏஷ நரகேஸரீ
நக க்ரக சக பிரதி க்ரதித தைத்ய வக்ஷஸ் ஸ்தலீ-சமுத்த ருதிரச் சடாச்சுரித பிம்பிதம் ஸ்வயம் வபுஸ் வி லோக்ய —
திரு நகங்களாகிற ரம்பங்களின் நுதியாலே பிளக்கப்பட்ட ஹிரண்யனின் மார்வகலத்தில் நின்றும் கிளர்ந்த
உதிர வெள்ளத்தால் தோன்றின பிரதிபிம்ப ரூபமான தம்முடைய திரு மேனியைத் தாமே பார்த்து
பிரதி ம்ருகேந்த்ர சங்கா வசாத் புநர் ருஷித -தமக்கு எதிராகத் தோன்றின மற்றொரு சிம்ஹமோ என்ற
சங்கையினால் முன்னிலும் அதிகமாக சீற்றம் உற்றனரோ
ஏஷ இஹ ஸூந்தர –த்ருச்யதே–அவர் தாமே இந்தத் திருமலையில் அழகராக சேவை சாதிக்கிறார் என்று
தர்மி ஐக்கியம் அனுசந்திக்கப்பட்டதாயிற்று
ஸ்வ ப்ரதிபிம்பத்தைக் கண்டு சீற்றம் உற்றதாகச் சொன்ன இதனால்
ஸிம்ஹ ஜாதியின் மெய்ப்பாடு சொல்லிற்று

——————-

ஷிதிரியம் ஜநி ஸம்ஹ்ருதி பாலநை நிகிரண உத்கிரண உத்தரணைர் அபி
வந கிரீச தவைவ ஸதீ கதம் வரத வாமன பிஷணம் அர்ஹதி-98–

ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்தில் ஈடுபடுகிறார்
சீரால் பிறந்து சிறப்பால் வளராது பேர் வாமனாகாக்கால் பேராளா-மார்பாரப் புல்கி நீ உண்டு உமிழ்ந்த பூமி
நீர் ஏற்பு அரிதே சொல்லு நீ யாம் அறியச் சூழ்ந்து -என்று பெரிய திருவந்தாதியில் எம்பெருமானை
மடி பிடித்து ஒரு கேள்வி கேட்டாரே -அத்தை தழுவியே இந்த ஸ்லோகம்
வந கிரீச -வரத வாமன-இயம் ஷிதி ஜநி ஸம்ஹ்ருதி பாலநை நிகிரண உத்கிரண உத்தரணைர் அபி
தவைவ ஸதீ கதம் பிஷணம் அர்ஹதி—திருமாலிருஞ்சோலைக்குத் தலைவனான வரம் தரும் வாமன மூர்த்தியே
இப்பூ மண்டலம் முழுதும் படைத்தல் துடைத்தல் காத்தல் உண்டு உமிழ்தல் இடந்து எடுத்தல் முதலிய செயல்களால்
சர்வாத்மநா உனக்கே அன்றோ வஸ்யமாய் இரா நின்றது
இதனை ஒரு பையல் பக்கல் பிஷுவாய்
சென்று யாசித்துப் பெற்றது என் கொல் என்று கேட்க்கிறார்
ஜன்ம வாசகமான ஜனி சப்தம் உபசாராத ஸ்ருஷ்டிக்கு வாசகம் –

சதுர்முக முகேன ஸ்ருஷ்ட்டித்தும் -ஸ்வேந ரூபேண ரஷித்தும் போருகிற பிரகாரங்களாலே உனக்கே ஸ்வம்மான
இந்த லோகத்தை ஒரு பையல் தன்னதாக அபிமானித்து இருந்தானாகில்
அவனை நேர் கொடு நேராக தண்டித்து வாங்கிக் கொள்ளலாய் இருக்க அது செய்யாதே யாசகனாய்ச் சென்று
பல் பன்னிரண்டும் காட்டி இரந்து தான் பெற வேணுமோ –
பெறுவதற்கு வேறே உபாயம் அறிந்திலையோ -என்று கேள்வியை விரித்துக் கொள்க
வரத–என்கிற சம்போதானம் சாபிப்ராயம் –
வரம் தரும் பெருமாள் என்று விருது வஹித்து அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கையனாய் இருந்து வைத்தும் பிஷுகனாகலாமோ
மகாபலியின் ஓவ்தார்யம் என்ற ஒரு தர்ம ஆபாசத்தை ஏன்று கொண்டு அதுக்குத் தக்க வேஷம் என்று சமாதானம்
ஸ்ரீ ரெங்கராஜா ஸ்தவம் உத்தர தசகத்திலும்–
தைத்ய ஓவ்தார்யேந்த்ர யாஸ்ஞா விஹதிமபநயந் –ஸ்லோகமும் அனுசந்தேயம்

—————

பார்க்கவ கில பவந் பவாந் புரா குந்த ஸூந்தர வநாசலேஸ்வர
அர்ஜுனஸ்ய பல தர்ப்பி தஸ்ய து ச்சேத்ஸ்யதி ஸ்மரதி பாஹு காநநம் –99-

ஸ்ரீ பரசுராம அனுபவம்
கார்த்த வீர்யார்ஜுனன் ஜமதக்கினி முனிவரைக்கொன்றுகாமதேனுவை கவர்ந்திட —
ஷத்ரிய -21-தலைமுறை பொருதுபி அழித்தபி சரித்திரம்
தெழித்திட்டு எழுந்தே எதிர் நின்ற மன்னன் சினத்தோள் அவை ஆயிரமும் மழுவால் அழித்திட்டவன்
அடல் புரை எழில் திகழ் திறல் தோள் ஆயிரம் துணிய அடல் மழுப் பற்றி மற்று
அவன் அகல் விசும்பு அணைய–திருமங்கை ஆழ்வார் -அருளிச் செய்ததை ஆதி ஒற்றி இந்த ஸ்லோகம்
கோகுல மன்னரை மூ வெழு கால் ஓர் கூர் மழுவால் போக்கிய தேவனை போற்றும் புனிதன் –ராமானுஜன்
பிருகு குலத்தில் தோன்றியபடியால் பார்க்கவ -என்றது

ஹே குந்த ஸூந்தர வநாசலேஸ்வர –குருந்த மரங்களால் அழகிய திருமாலிருஞ்சோலை
திருமலைக்குத் தலைவரே
புரா கில பவாந் பார்க்கவ பவந் –பண்டு தேவரீர் பரசுராமராக திருவவதரித்து
பல தர்ப்பி தஸ்ய அர்ஜுனஸ்ய–வலிமைச் செருக்கு உள்ளவனான கார்த்த வீர்யார்ஜுனனுடைய
பாஹு காநநம் சேத்ஸ்யதி ஸ்மரதி –புஜ வனத்தை அறுத்து ஒழித்தீர்

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்—69–83–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 28, 2019

கீழே -30-ஸ்லோகங்களாலே -39-முதல் -68-வரை அழகருடைய கேசாதி பாதாந்த திவ்ய அவயவ வர்ணனம்
இனி ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவிகள் ஆகிய திவ்ய மஹிஷிகளின் சேர்த்தியையும்
சேஷ சேஷாசந கருட பிரமுக நித்ய ஸூரி களின் பரிசார்யா விசேஷங்களையும் அனுபவிக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி
ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியின் நித்ய யோகத்தை அருளிச் செய்கிறார் இதில்
யாவள் ஒரு பிராட்டியின் கடாக்ஷமானது இந்திராதி தேவர்களுக்கும் ஐஸ்வர்ய ஹேது என்பது சர்வ ஜன சம்மதமோ –
அந்தப் பிராட்டியும் அழகரை ஆஸ்ரயித்தே ஸ்ரீ என்கிற திரு நாமம் பெறுகிறாள் –
அழகர் தாமும் திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வராக விளங்குகிறார் என்கிறார்

யஸ்யா கடாக்ஷணம் அநு க்ஷணம் ஈஸ்வரானாம்
ஐஸ்வர்ய ஹேதுரிதி சர்வ ஜநீ நமேதத்
ஸ்ரீஸ் சேதி ஸூந்தர நிஷே வணதோ நிராஹூ
தம் ஹி ஸ்ரிய ஸ்ரியம் உதாஹு ரு தாரவாச –69 –

யஸ்யா கடாக்ஷணம் –யாவள் ஒரு பிராட்டியின் கடைக்கண் பார்வை யானது
ஈஸ்வரானாம் -அநு க்ஷணம்-
ஐஸ்வர்ய ஹேதுரிதி ஏதத் சர்வ ஜநீ நம் –ஈஸ்வரர் என்று பேர் பெற்றவர்களுக்கு எல்லாம் அடிக்கடி
ஐஸ்வர்ய ஹேது வாகிறது என்பது நிர்விவாதமாய் இருக்கின்றதோ
சா ஸூந்தர நிஷே வணதோ ஸ்ரீ இதி நிராஹூ -அந்தப்பிராட்டி தானும் அழகரை ஆஸ்ரயிப்பதானாலேயே
ஸ்ரீ என்று பேர் பெறுகிறாள் என்று ஸ்ரீ சப்த நிர்வசன கர்த்தாக்கள் கூறுகின்றனர்
ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு ஆறு வகை வியுத்பத்திகள் உள்ளன
அவற்றுள் ஸ்ரேயதே என்பது ஒரு வ்யுத்பத்தி -எம்பெருமானைப் பற்றி ஸ்வரூப லாபம் அடைபவள் –
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -என்றதாயிற்று –
இனி பிராட்டிக்கு எம்பெருமானாலே ஏற்றம் என்பது போலே
எம்பெருமானுக்கும் பிராட்டியாலே ஏற்றம் என்பது ஓன்று உண்டு அன்றோ -அது சொல்லுகிறது நான்காவது பாதத்தினால்
உ தாரவாச –தம் ஸ்ரிய ஸ்ரியம் உதாஹு –திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா-என்று அருளிச் செய்த திருமங்கை ஆழ்வாரையும் –
க ஸ்ரீ ஸ்ரிய-என்று அருளிச் செய்த ஆளவந்தாரையும்-இங்கே உதார வாக்குகள் என்கிறார் –
திருவே துயில் எழாய்–திருப்பாவை -20-ஆறாயிரப்படியிலும் உதார வாக்குகள் ஆகிறார் –
திருமங்கை ஆழ்வாரும் ஆளவந்தாரும் பட்டரும் -என்று அருளிச் செய்ததும் காணலாம்

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில் -29-ஸ்லோகம் இதே போலே முதல் இரண்டு பாதங்களில் வாசி இல்லை
மூன்றாம் பாதம் –தாம் ஸ்ரீ ரிதி த்வத் உபசம் ஸ்ரயணான் நிராஹு –என்று அங்கே உள்ளது
இங்கு அழகர் திரு நாமம் இட்டு சொல்ல வேண்டுகையாலே -ஸ்ரீஸ் சேதி ஸூந்தர நிஷே வணதோ நிராஹூ என்று
சிறிது மாறுபட்டு உள்ளது –
இனி நான்காம் பாதத்திலும் -அங்கு த்வத் உப ஸம்ஸரயணாத்–என்று மத்யம புருஷ நிர்த்தேசமாக மூன்றாம் பாதத்தில்
இருப்பதுக்குச் சேர நான்காம் பாதத்திலும் த்வத் என்று – யுஷ்மத்-சப்த நிர்தேசம் பிராப்தம் ஆயிற்று –
இங்கு -ஸூந்தர நிஷே வணதோ–என்று பிரதம புருஷ நிரதேசமே உள்ளதால் அதுக்குச் சேர
நான்காம் பாதத்தில் -தம் -என்று இருக்கத் தாக்குமே அல்லது -த்வாம் -என்று இருக்காது தகாது –

————————

திவ்ய அசிந்த்ய மஹாத்புத உத்தம குணைஸ் தாருண்ய லாவண்யக
ப்ராயைர் அத்புத பாவ கர்ப்ப சததா பூர்வ பிரியைர் விப்ரமை
ரூப ஆகார விபூதி பிச்ச சத்ருசீம் நித்யாந பேதாம் ஸ்ரியம்
நீலாம் பூமி நபீ த்ருசீம் ரமயிதா நித்யம் வநாத் ரீஸ்வர–70-

கீழே பெரிய பிராட்டியாரை மட்டும் அருளிச் செய்து இதில் –
கூந்தல் மலர் மங்கைக்கும் மண் மடந்தைக்கும் குலவாயர் கொழுந்துக்கும் கேள்வன் -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவிகளின் பெருமையையும்
அப்பிராட்டிமார்களை அழகர் ரசிப்பித்து அருளும் பரிசையும் பேசுகிறார் –
திவ்ய அசிந்த்ய மஹாத்புத உத்தம குணைஸ் –அப்ராக்ருதங்களாயும் -அப்படிப்பட்டவை என்று
சிந்திக்க முடியாதவைகளாயும் மிக ஆச்சர்யங்களாயும் உத்தமங்களாயுமாய் இருக்கிற
வாத்சல்ய காருண்யாதி ஆத்ம குணங்களாலும்
தாருண்ய லாவண்யக ப்ராயைர் குணைஸ் –யவ்வனம் லாவண்யம் போன்ற
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணங்களாலும்
அத்புத பாவ கர்ப்ப சததா பூர்வ பிரியைர் விப்ரமை –ஆச்சர்யமான அபிப்ராய விசேஷங்களை உள்ளே
உடையவவைகளாய்-அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது அபூர்வங்களாய் பிரியங்களாயும் இருக்கின்ற விலாசங்களாலும்
ரூப ஆகார விபூதி பிச்ச –ஸ்வரூப விக்ரஹ விபவங்களினாலும்
சத்ருசீம் –துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் -துல்ய அபி ஜன லக்ஷணாம் -ராகவோ அர்ஹதி
வைதேஹீம் தஞ்சேயம் அஸி தேஷணா –என்றும்
பகவந் நாராயண அபிமத அநு ரூப ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாதி அநவதிக அதிசய அஸங்க்யேய
கல்யாண குண கணாம் –என்றும் சொல்லுகிறபடியே அநு ரூபையாய் இருக்கின்ற
நித்யாந பேதாம் ஸ்ரியம் –நித்ய அந பாயிநீ யான ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியையும்
ஈத்ருஸீம் பூமிம் நீலாம் அபி –பூர்வ யுக்த விசேஷண விசிஷ்டைகளான பூமி நீலைகளும்
வநாத் ரீஸ்வர-நித்யம்-ரமயிதா –அழகர் இடையறாமல் ரசிப்பிக்கும் தன்மையர்

இத்தால் அழகரைப் பற்றுவார்க்குக் காலம் பார்க்க வேண்டாதே
புருஷகார சாந்நித்யம் எப்பொழுதும் உள்ளது என்றார் ஆயிற்று –

——————-

அந்யோந்ய சேஷ்டித நிரீக்ஷண ஹார்த பாவ
பிரேமாநுபாவ மதுர ப்ரணய ப்ரபாவ
ஆஜஸ்ரநவ்யதர திவ்ய ரஸ அநு பூதி
ஸ்வாம் ப்ரேயஸீம் ரமயிதா வந சைல நாத –71-

அந்யோந்ய -பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும் சர்வாத்மனா உள்ள ஸுவ்மநஸ்யம் பேசப்படுகிறது –
திவ்ய தம்பதிகளுக்கு பரஸ்பரம் அநு பாவ்யம்
சேஷ்டித –புருவ நெறிப்பு -புன் சிரிப்பு முதலான விலாச வியாபார விசேஷங்ககள்
நிரீக்ஷண –கடைக்கண் பார்வை
ஹார்த பாவ –உள்ளே உறையும் அபிப்ராயம் -அதாவது தாருண்ய லாவண்யாதிகள் அநு த்யானம்
பிரேமாநுபாவ –பிரேமாதிசயம் ஆகிய இவற்றால்
மதுர ப்ரணய ப்ரபாவ –பரம போக்யமான அநு ராக அதிசயத்தை உடையரான
வந சைல நாத –அழகர்
ஆஜஸ்ர நவ்யதர திவ்ய ரஸ அநு பூதி சந் -அநவரதம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது அபூர்வமாய்த் தோன்றுகின்ற அப்ராக்ருதமான
ஆனந்த அனுபவத்தை உடையவராய்க் கொண்டு
ஸ்வாம் ப்ரேயஸீம் ரமயிதா -தம்முடைய தேவியாரை ரசிப்பியா நின்றார்

—————–

ஸூந்தரஸ்ய வன சைல வாசிநோ
போகமேவ நிஜ போகம் ஆபஜந்
சேஷ ஏஷ இதி சேஷதா க்ருதே
ஸ்வநாமநி- அஹிபதிஸ் -ப்ரீதிமாந் —72-

இந்த ஸ்லோகம் முதல் மூன்றால் அநந்த கருட விஷ்வக் சேனர்-முதலானோர் பரிசார்யா விசேஷங்களை
எடுத்து உரைக்கத் திரு உள்ளம் பற்றி –
இத்தால் திரு அனந்தாழ்வானுடைய பரிசார்யா விசேஷத்தை பேசுகிறார்
இந்தத் திருமலைக்கும் சேஷாத்ரி திரு நாமம் உண்டே –
தானே திருமலையாக வடிவு எடுத்து எம்பெருமானுக்கு பரம ஆனந்த ஸந்தோஹ சந்தயாக
ஸ்தான விசேஷமாய் அமைந்து இருக்கிற படி –
இப்படியான விலக்ஷண சேஷத்வம் வாய்த்த படியால் சேஷன் என்கிற தனது
திரு நாமத்தால் மிகவும் உகப்புடையான் என்கிறார் –
அஹிபதிஸ் –சர்ப்ப ராஜனான திருவனந்த ஆழ்வான்
வன சைல வாசிநோ –ஸூந்தரஸ்ய-போகமேவ நிஜ போகம் ஆபஜந் –அழகருடைய ஸ்வ இச்சா விகார
அனுபவத்தையே தன்னுடைய உடலுக்கு சாபல்யமாக நினைத்தவன் என்றபடி –
சர்ப்பத்தின் உடலுக்கு போகம் என்று வடமொழியில் உண்டே –
பகவத் போகத்தையே ஸ்வ பாகமாக கொண்டான் என்று சாடு யுக்தி இருக்கிறபடி
சேஷதா க்ருதே -பரகத அதிசய ஆதேய லக்ஷண -சேஷத்வம் சித்தித்த படியால்
சேஷ ஏஷ இதி ஸ்வநாமநி–ப்ரீதிமாந் –இவன் சேஷன் என்று பலரும் சொல்லும்படியாகத்
தனக்கு வாய்த்த சேஷ நாமத்தில் போர உகப்புடையான் -என்றபடி –

—————

வாஹந ஆசந விதாந சாமராத்யா க்ருதி ககபதிஸ் த்ரயீ மயஸ்
நித்ய தாஸ்ய ரதிரேவ யஸ்ய வை ஏஷ ஸூந்தர புஜோ வநாத்ரிகஸ் –73-

பெரிய திருவடியின் பரிசார்யா விசேஷங்களைப் பேசுகிறார் இதில் –
ககபதிஸ் த்ரயீ மயஸ் –வேதாத்மா விஹகேஸ்வரா என்று வேத ஸ்வரூபியாகச் சொல்லப் பட்ட பெரிய திருவடி
வாஹந ஆசந விதாந சாமராத்யா க்ருதிஸ் சந் —
தாஸஸ் சஹா வாஹனம் ஆசனம் த்வஜோ யஸ்தே விதாநம் வ்யஜனம் த்ரயீ மயஸ் –என்று ஆளவந்தார்
அருளிச் செய்த படியே சமய அநு குணமாக வாஹனமாயும் ஆசனமாயும் விதானமாயும் சாமரமாயும்
மற்றும் பலவாயும் வடிவு எடுத்தவனாய்க் கொண்டு
யஸ்ய வை நித்ய தாஸ்ய ரதி–யாவர் ஒரு அழகருக்கே நித்ய கைங்கர்ய நிரதராய் இரா நின்றாரோ
ஏஷ ஸூந்தர புஜோ வநாத்ரிகஸ் –அப்படிப்பட்ட சுந்தரத் தோளுடைய பெருமாள் திருமாலிருஞ்சோலை மலை உறைகின்றார்
திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் பெரிய திருவடியினுடைய சகலவித கைங்கர்யங்களையும் கொண்டு அருளுமா போலே
அடியேன் இடத்திலும் கொண்டு அருள வேணும் என்று விஞ்ஞாபித்த படி

————————

வநாத்ரி நாதஸ்ய ஸூ ஸூந்தரஸ்ய வை
ப்ரபுக்த சிஷ்டாச்யுத ஸைன்ய சத்பதி
ஸமஸ்த லோகைக துரந்தரஸ் சதா
கடாக்ஷ வீஷ்யோ அஸ்ய ச சர்வ கர்ம ஸூ -74-

இதில் சேனாபதி ஆழ்வானுடைய பரிசார்யா விசேஷத்தைப் பேசுகிறார்
ஸைன்ய சத்பதி-ஸ்ரீ சேனாபதி ஆழ்வான்
வநாத்ரி நாதஸ்ய ஸூ ஸூந்தரஸ்ய ப்ரபுக்த சிஷ்டாஸீ சந் –அழகருடைய போனகம் செய்த சேஷம்
உண்பவராய்க் கொண்டு சேனை முதலியாருக்கு சேஷா சநன் –என்றே திரு நாமம் அன்றோ
த்வதீய புக்த உஜ்ஜித சேஷ போஜிநா –ப்ரியேண சேநா பதிநா — என்றார் இறே ஆளவந்தாரும்
சர்வ கர்ம ஸூ-அஸ்ய -கடாக்ஷ வீஷ்யோ –ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்யாதி சகல வ்யாபாரங்களிலும்
அழகருடைய கடாக்ஷ வீக்ஷணம் ஒன்றையே எதிர்பார்ப்பவராய்
சதா ஸமஸ்த லோகைக துரந்தரஸ்–ஸ்ரீ மதி விஷ்வக் சேநே ந்யஸ்த ஸமஸ்த ஐஸ்வர்யம் -என்றும்
ஸ்ரீ ரெங்க சந்த்ர மசம் இந்திராயா விஹர்த்தும் விந் யஸ்ய விஸ்வ சித் அசிந்நயனாதிகாரம் யோ நிர்வஹதி–என்றும்
சொல்லுகிறபடியே எப்போதும் ஸமஸ்த லோக நிர்வாஹகராய் விளங்கா நின்றார்

——————

சத்ர சாமர முகா பரிச்சதா ஸூரய பரிஜநச்ச நைத்யகா
ஸூந்தரோரு புஜ மிந்ததே சதா ஞான சக்தி முக நித்ய ஸத் குணாஸ் –75-

அழகருடைய பரிஜன பரிச்சதா கல்யாண குண ஸம்ருத்தியை அருளிச் செய்கிறார்-
நைத்யகா- ஸூரய-நித்ய கைங்கர்ய பாகிகளான ஸூரிகளும்
பரிஜந–பரிஜனங்கள் என்று பேர் பெற்றவர்களும்
சத்ர சாமர முகா பரிச்சதா–குடை சாமரம் முதலிய எடுபிடு சாமான்களும்
ஞான சக்தி முக நித்ய ஸத் குணாஸ் ச –ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்யாதிகளான நித்ய கல்யாண குணங்களும்
ஸூந்தரோரு புஜம் சதா இந்ததே — அழகரை அடைந்து எப்போதும் விளங்கா நின்றன

—————-

த்வார நாத கண நாத தல்லஜா பாரிஷத்ய பத பாகிநஸ் ததா
மாமகாச்ச குரவ புரா தநா ஸூந்தரம் வந மஹீத் ரகம் ஸ்ரிதா-76–

சண்ட ப்ரசண்டாதிகளான த்வார பாலக ஸ்ரேஷ்டர்களும்
குமுதா குமுதாஷாதிகளான கண நாயக ஸ்ரேஷ்டர்களும்
பாரிஷத்யா பரச்சதம்–என்கிறபடியே பாரிஷத்ய பத வியபதேசர்யர்களானவர்களும்
ஸ்ரீ பராங்குச பரகால யதிவராதிகளான நம் முன்னோர்களும்
ஸ்ரீ அழகரை பணிந்து உந்து போனார்கள் என்றார் ஆயிற்று
தல்லஜ–சப்தம் ஸ்ரேஷ்ட வாசகம்

—————

ஈத்ருஸை பரிஜனை பரிச்சதை
நித்ய சித்த நிஜ போக பூமிக
ஸூந்தரோ வந கிரேஸ் தடீ ஷுவை
ரஜ்யதே சகல த்ருஷ்ட்டி கோசார —77-

கீழே சொல்லப்பட்ட அநந்த கருட விஷ்வக் சேனாதிகளான பரிஜனங்களோடும்
சத்ர சாமராதிகளான பரிச் சதங்களோடும்-அழகர் திருமாலிருஞ்சோலை மலை தாழ் வரையிலே அனைவரும்
கண்ணாரக் கண்டு களிக்கலாம் படி எழுந்து அருளி இருந்து சேவை சாதித்து அருளுமாற்றை
அனுபவித்துப் பேசுகிறார் இதில்
ஈத்ருஸை பரிஜனை பரிச்சதைஸ் ஸஹ –பூர்வ யுக்த பிரகாரங்களான பரி ஜன பரிச் சதங்களோடே கூட —
கீழே ஸூந்தரஸ்ய வந சைல வாசிந –என்கிற ஸ்லோகம் தொடங்கி முந்திய ஸ்லோகம் அளவாக ஐந்திலும்
அருளிச் செய்தவற்றைச் சேரப்பிடித்து -ஈத்ருஸை -என்று அருளிச் செய்தபடி
நித்ய சித்த நிஜ போக பூமிக–நித்ய சித்த -என்றது சதா ஏக ரூபமான என்றபடி
நிஜ போக பூமி-என்று தனக்கு அசாதாரணமான நலம் அந்தமில்லாதோர் நாடாகிய நித்ய விபூதியைச் சொல்கிறது
வைகுண்டே து பரேலோகே ஸ்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி -ஆஸ்தே விஷ்ணுர் அசிந்த்யாத்மா பக்தைர் பாகவதஸ் ஸஹ —
என்கிறபடியே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் எம்பெருமான்
சகல த்ருஷ்ட்டி கோசார —ஸூந்தரஸ் சந் –சகல ஜன நயன விஷய பூதரான அழகராய்க் கொண்டு
வந கிரேஸ் தடீ ஷுவை ரஜ்யதே – திருமாலிருஞ்சோலை மலை அடிவாரத்தில் திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திக்கிறார் என்றபடி –
திரு நாட்டிலே நம் போழ்வாருடைய கண்ணுக்கு இலக்கு ஆகாமல் இருக்கும் குறை தீர
அங்குத்தை நிலைமையோடே இங்கு இனக்குறவர்கள் உட்பட சகலருக்கும் சஷுர் விஷயனாய்க் கொண்டு
சேவை சாதிக்கிறார் என்றதாயிற்று

——————-

ஆக்ரீட பூமி ஷு ஸூகந்தி ஷு பவ்ஷ்பிகீஷு
வைகுண்ட தாமநி சம்ருத்தஸ் வாபிகாஸூ
ஸ்ரீ மல்ல தாக்ரு ஹவதீஷு யதா ததைவ
லஷ்மீ தரஸ் ஸஜதி ஸிம்ஹ கிரேஸ் தடீ ஷு –78-

வைகுண்ட தாமநி–ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிற நித்ய விபூதியிலே
சம்ருத்தஸ் வாபிகாஸூ —வாவித் தடங்கள் நிரம்பியவையாயும்
ஸ்ரீ மல்ல தாக்ரு ஹவதீஷு –அழகிய கொடி மண்டபங்களை உடையவனாயும்
பவ்ஷ்பிகீஷு–புஷ்பங்கள் நிறைந்தனவாயும்
ஸூகந்தி ஷு -நறுமணம் மிக்கவையாயும் இருக்கிற
ஆக்ரீட பூமி ஷு -விஹார உபயோகிகளான உத்யான வனங்களில்
லஷ்மீ தரஸ் யதா ஸஜதி–ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் எவ்விதமாகத் திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திக்கிறானோ
ததைவ ஸிம்ஹ கிரேஸ் தடீ ஷு –ஸஜதி-
அவ்விதமாகவே திருமாலிருஞ்சோலை மலை தாழ் வரைகளிலும் திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திக்கிறான் ஆயிற்று
இத்தால் திருமலை பூ லோக வைகுண்டம் என்றதாயிற்று-

—————-

ஆனந்த மந்திர மஹா மணி மண்டபாந்த
லஷ்ம்யா புவா அஹிபதவ் ஸஹ நீலயா ச
நிஸ் சங்க்ய நித்ய நிஜ திவ்ய ஜநைக ஸேவ்ய
நித்யம் வசந் ஸஜதி ஸூந்தர தோர் வநாத்ரவ்–79-

ஆனந்த மந்திர மஹா மணி மண்டபாந்த –ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளோடும் -நித்ய முக்தர்களோடும்
கூடி இருக்கும் இருப்பை அனுபவிப்பதால் உண்டாகும் மஹா ஆனந்தத்துக்கு பிறப்பிடமான
திரு மா மணி மண்டபத்தின் உள்ளே -என்றபடி –
அஹிபதவ் லஷ்ம்யா புவா நீலயா சஹ – திருவனந்த ஆழ்வான் மீது ஸ்ரீ தேவி பூ தேவி நீளா தேவிகளோடும் கூட
நிஸ் சங்க்ய நித்ய நிஜ திவ்ய ஜநைக ஸேவ்ய –த்ரிபாத் விபூதி ஆகையால் எண்ணிறந்த நித்ய முக்தர்கள் அன்றோ
அங்கு இருப்பது -அவர்களுக்கு மாத்திரமே ஸேவ்யனாய் இருக்கின்ற
ஸூந்தர தோர்–ஸூந்தரத் தோளுடைய பெருமாள்
வநாத்ரவ்–நித்யம் வசந் ஸஜதி –திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே நித்ய வாச ரசிகராய் இரா நின்றார்
விரஜையை மறக்கும்படியான நூபுர கங்கையும்
திரு மா மணி மண்டபத்தை மறக்கும் படியான திவ்ய ஆலய மண்டப ஸந்நிவேசமும் இருக்கையாலே
திருநாட்டு வாசமும் மறந்து இங்கே வர்த்திக்கிற படி –
ஸஜதி -சக்தோ பவதி -என்றபடி

————

ப்ரத்யர்த்திநி த்ரி குணிக ப்ரக்ருதே அஸீம்நி
வைகுண்ட தாமநி பராம் பரநாம் நி நித்யே
நித்யம் வசந் பரம சத்வ மயேபி அதீத
யோகீந்த்ர வாங் மநச ஏஷ ஹரிர் வநாத்ரவ் –80-

ஆவரண ஜலம் போலே பரத்வம் பெருக்காறு போலே விபவங்கள்-
அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம் –
அதன் ஏற்றத்தை திரு உள்ளத்தில் கொண்டு அருளிச் செய்கிறார்
வைகுண்ட தாமநி-நித்யம்- வசந் நபி -ஏஷ ஹரிர் வநாத்ரவ் –இவ்வழகர் திரு நாட்டிலே எழுந்து அருளி
இருப்பவராயினும் இத்திருமலையிலே ஸந்நிஹிதராய் இரா நின்றார் என்கிறார்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அநேக விசேஷணங்கள் இட்டு அருளுகிறார் –
பரம சத்வ மயே–சுத்த சத்வமயமாய் இருக்கை
த்ரி குணிக ப்ரக்ருதே ப்ரத்யர்த்திநி–முக்குணங்கள் கூட்டரவாகிய மூல பிரக்ருதிக்கு எதிராக உள்ளது
அ ஸீம்நி –லீலா விபூதியின் பரிமாணம் எல்லை கண்டு கூறப்பட்டுள்ளது
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் ஸ்வாமி அருளிச் செய்த படி -இது -நித்ய அங்குசித ஞானாதிகர்களுக்கும்
அளவிட ஒண்ணாத பரிமாணத்தை உடைத்தாய் இருக்கும்
பராம் பரநாம் நி-பரம ஆகாசம் என்னும் பெயரை உடைத்தாய் இருக்கும்
நித்யே வைகுண்ட தாமநி –நித்ய விபூதி எண்ணப்படும் ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்தில்
அதீத யோகீந்த்ர வாங் மநச ஏஷ –சப்தமந்தமாகவும் ப்ரதமம் சாந்தமாகவும் கொண்டு
ஸ்ரீ வைகுண்ட தாமத்துக்கும் ஸ்ரீ அழகருக்கும் விசேஷணமாய் இருக்கும்
வசந் நபி -ஏஷ ஹரிர் வநாத்ரவ் -ஸஜதி–பதத்தை கீழ் ஸ்லோகத்தில் இருந்து வருவித்து கொள்ள வேண்டும்

——————–

லோகான் சதுர்தச ததத் கில ஸூந்தரஸ்ய
பங்க்தீ குணோத்தரித சப்த வ்ருதீத மண்டம்
அண்டாநி சாஸ்ய ஸூ சத்ரும்ஸி பரச்சதா நி
கிரீடா விதேரிஹ பரிச்சததாம் அகச்சந் — –81-

இதிலும் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் லீலா விபூதி அனுபவம்
யத் அண்ட மண்டாந்தர கோசரஞ்ச யத் தச உத்தராண்ய ஆவரணாநி யாநி ச -ஸ்ரீ ஆளவந்தார் –
அருளிச் செய்ததை அடி ஒற்றி இதில் பூர்வார்த்தம்
சதுர்தச லோகான் ததத் பங்க்தீ குணோத்தரித சப்த வ்ருதீத மண்டம்–பதினான்கு லோகங்களையும்
தன்னுள்ளே அடக்கிக் கொண்டு இருப்பதும் மேலே ஒன்றுக்கு ஓன்று பதின் மடங்காகப் பெருக்கப் பட்ட
வைஸால்யத்தை யுடைய சப்த ஆவரணங்களை யுடையதுமான இவ்வண்டமும்
அஸ்ய ஸூ சத்ரும்ஸி பரச்சதா நி அண்டாநி ச –கீழ்ச் சொன்ன அண்டத்தோடு மிகவும் ஒத்து இருக்கின்ற
நூற்றுக்கணக்கான அண்டங்களும்
இஹ ஸூந்தரஸ்ய கிரீடா விதேரிஹ பரிச்சததாம் அகச்சந் — இங்குள்ள அழகருக்கு
கிரீடா பரிகரங்களாய் இரா நின்றன
அண்டக்குலத்துக்கு அதிபதியாய் அவற்றை லீலா உபகரணமாய்க் கொண்டவருமான
அழகர் இத்திருமலையிலே சேவை சாதிக்கிறார் என்றதாயிற்று –

—————-

ஸூர நர திர்யகாதி பஹு பேதக பின்னம் இதம்
ஜகத் அதச அண்டம் அண்ட வரணாநி ச சப்த ததா
குண புருஷவ் ச முக்த புருஷாச் ச வநாத்ரி பதே
உபகரணாநி நர்மவிதயேஹி பவந்தி விபோ –82-

ஸூர நர திர்யகாதி பஹு பேதக பின்னம் இதம் ஜகத் –தேவாதி பலவகைப்பட்ட விசேஷணங்களாலே
வேறு பட்டு இருக்கிற ஜகத்தும்
அ தச அண்டம் அண்ட வரணாநி ச சப்த ததா -இவ்வளவும் அன்றி அண்டமும் ஏழு அண்ட ஆவரணங்களும்
குண புருஷவ் ச –பிரக்ருதியும் ஜீவாத்ம வர்க்கமும்
முக்த புருஷாச் ச -பிரகிருதி சம்பந்த விநிர் முக்தர்களான புருஷர்களும்
தேஷாம் சதத யுக்தா நாம் —என்ற இடத்தில் சதத யோகம் காங்ஷ மாணாநாம் –என்று
ஸ்ரீ பாஷ்ய ரீதியா பொருள் போலே இங்கும் முக்தியை விரும்பும் புருஷர்கள் என்றுமாம் –
விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -என்னப்பட்டவர்களை விவஷித்ததாம்
வநாத்ரி பதே விபோ –உபகரணாநி நர்மவிதயேஹி பவந்தி –அழகருக்கு லீலா பரிகரங்கள் என்றதாயிற்று

————————

ஞானி நஸ் சதத யோகிநோ நோ ஹி யே
ஸூந்தர அங்க்ரி பர பக்தி பாகிந
முக்தி மாப்ய பரமாம் பரே பதே
நித்ய கிங்கர பதம் பஜந்தி தே —83-

கீழே முக்த புருஷாச்ச -என்று முமுஷு பிரஸ்தாபம் செய்து அருளி அவர்களை
விசேஷிக்கிறார் இதில்
தேஷாம் ஞாநீ நித்ய யுக்த ஏக பக்திர் விசிஷ்யதே —
ஞாநீ து ஆத்மைவ மே மதம் –என்னப் பட்ட ஞாநீகள்
அழகர் திருவடியில் பக்தி பண்ணியே மோக்ஷம் அடைவர் என்கிறார் இதில்
சதத யோகிநாம் ஞானி நஸ் நோ ஹி யே–என்றது
கீதையில் -சதத யுக்தா நாம் –எப்போதுமே கூடி இருந்து அனுபவிக்க விரும்புவர்கள்
ஸூந்தர அங்க்ரி பர பக்தி பாகிந –இங்கு ஸூந்தர அங்க்ரி பர-என்றும்
ஸூந்தர அங்க்ரி பத-என்றும் பாட பேதங்கள்
அங்க்ரி -பதம் புனர் யுக்தி அன்றி திருவடியே ஆஸ்பதம் என்றவாறு –
அழகர் திருவடிகளை ஆஸ்பதமாகக் கொண்ட பக்தி உடையவர்கள் என்றவாறு
பரே பதே –ஆப்ய-என்றது -ஆப்தவா -என்றபடி ஆங்-உபசர்க்கம் அந்தரகதம்
இதில் அதி மானுஷ ஸ்தவத்திலும் -ரஸ மஞ்சன மஞ்ச சாப்ய-என்ற இடம் போலே
தே -பரமாம்- முக்தி மாப்ய -பரே பதே-நித்ய கிங்கர பதம் பஜந்தி தே –அழகர் திருவடிகளில்
பக்தியை செலுத்தியவர்கள் அபுநா வ்ருத்தி லக்ஷணமான மோக்ஷத்தைப் பெற்று திரு நாட்டிலே
நித்ய கைங்கர்ய சாலிகள் ஆகின்றனர் -என்ற படி –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்–39 -54–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 27, 2019

அழகருடைய திருமுடியை அனுபவிக்கிறார் —

ஆஜாநஜ ஸ்வகத பந்துர கந்த லுப்த
ப்ராம்யத் விதக்த மது பாளி ஸதேச கேசம்
விசுவாதி ராஜ்ய பரி பர்ஹ கிரீட ராஜம்
ஹை ஸூந்தரஸ்ய பத ஸூந்தரம் உத்தம அங்கம் —39-

ஸூந்தரஸ்ய உத்தம அங்கம் ஸூந்தரம் —-அழகருடைய திரு முடியானது மிக அழகியது
ஹை -பத – இரண்டு அவ்யவங்களாலே
இந்த அழகை உள்ளபடி வருணிக்க முடியாமல் தளருகின்றமை தோற்றும்
திருமுடி எப்படிப்பட்டது -என்ன -சிறந்த கூந்தலையும் உயர்ந்த மகுடத்தையும் உடையது என்று
இரண்டு விசேஷணங்களால் அதன் சிறப்பைப் பேசுகிறார்
ஆஜாநஜ ஸ்வகத பந்துர கந்த லுப்த ப்ராம்யத் விதக்த மது பாளி ஸதேச கேசம்
ஸ்வ கத என்ற இடத்தில் ஸ்வ சப்தத்தால் கேசம் க்ரஹிக்கத் தக்கது -`அதன் விசேஷணங்களைச் சொல்லுவதால் –
இயற்கையான பரிமளத்தில் லோபத்தாலே சுழலம் இடா நின்ற வண்டுகளின் திரள் படிந்த கூந்தலை உடையது திருமுடி என்கை –
ஆஜாநஜ–என்றது ஆரோபிதம் இன்றிக்கே ஜென்ம ஸித்தமான என்றபடி –
சர்வ கந்த -உபநிஷத் பிரசித்தனானவனுடைய கூந்தல் அன்றோ -இயற்கையான நறுமணம் பெற்று இருக்குமாயிற்று –

பந்துர -சம்ருத்தம் என்றபடி -ஸ்வா பாவிகமாக தன்னிடத்தில் உள்ள சம்ருத்தமான நறு மணத்தில் லோபம்
உடையவையாய்க் கொண்டு மேலே சுழலம் இடா நின்ற ரசிக ப்ரமர பங்க்திகள் படியப்பெற்ற
திருக்குழல் கற்றையை யுடையது என்றது ஆயிற்று
ஸதேச கேசம் -மது பா வளிகளோடே சாமானாதி கரண்யமாய் –வண்டுகளும் கேசங்களும் உத்தம அங்கத்தில் உள்ளது என்றும்
மதுபா வளிகளோடே சமானமாய் –களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ் பூம் குழல்கள் தடம் தோள் மேல்
மிளிர நின்று -நாச்சியார் அருளிச் செய்த படி களி வண்டுகள் படிந்து இருக்கின்றனவோ என்று
சங்கிக்கலாம் படியான கூந்தலை யுடைய உத்தம அங்கம்

விசுவாதி ராஜ்ய பரி பர்ஹ கிரீட ராஜம் –ஸர்வேச்வரத்வ ஸூ சகமாய் இருக்கின்ற திரு அபிஷேகத்தை யுடையது என்கை
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே ஆள்கின்ற உபய விபூதி நிர்வாஹகன்
என்று கோள் சொல்லும் திரு அபிஷேகம்
பரி பர்ஹம் -என்று ஸாமக்ரிக்கு பெயர்
ஸூசகம் என்பது தாத்பர்ய சித்தம்

————————

கீழ் ஸ்லோகத்தில் கேசபாச வர்ணனம் விசேஷண மாத்ரம் -அது தன்னையே விசேஷ்யமாக்கி இதில் அனுபவம்
கொள்கின்ற கோள் இருளைச் சுகிர்ந்திட்ட கொழுஞ்சுருளின் உட் கொண்ட நீல நன்னூல் தழை கொல்–அன்று மாயன் குழல் -என்று
அந்த அபூத உவமையையும் சஹியாதபடி அன்றோ திருக்குழல் இருப்பது –
மாயன் திருக்குழல் என்றே சொல்லிப் போம் அத்தனை -அதே ரீதியில் இஸ் ஸ்லோகம்

அந்தம் தமஸ் திமிர நிர்மித மேவ யத் ஸ்யாத்
தத் சார சாதித ஸூ தந்த்வதி வ்ருத்த வார்த்தம்
ஈஸஸ்ய கேசவகிரே ரலகாலி ஜாலம்
தத் துல்ய குல்ய மது பாட்ய மஹாவநஸ்ய–40-

திமிர நிர்மித மேவ–அந்தம் தமஸ் – யத் ஸ்யாத் -தத் சார சாதித ஸூ தந்த்து அதி வ்ருத்த வார்த்தம் –இருளையே
உபாதானமாகக் கொண்டு நிருமிக்கப்பட்ட ஒரு காடாந்தகாரம் இருக்குமாகில் அதனுடைய சாரத்தைக் கொண்டு செய்யப்பட
நல்ல நூல் தொகுதி தான் அழகருடைய திருக்குழல் என்னப் பார்த்தால்
அதி வ்ருத்த வார்த்தம்-
அதை அதிக்ரமித்த வார்த்தை உடையது –அங்கனே சொல்ல ஒண்ணாதாய் இருக்கும் என்றபடி
அது தான் ஏது என்னில்
அளகாலி ஜாலம் –வண்டு ஒத்து இருந்த குழல் காற்றை
அது யாருடையது என்னில்
தத் துல்ய குல்ய மது பாட்ய-மஹாவநஸ்ய– கேசவகிரே ஈஸஸ்ய–
தத் சப்தமானது அகலஜாலத்தை பராமர்சிக்கக் கடவது
அந்த அகலஜாலத்தோடு துல்ய குல்யமான-ஸமான ஆகாரங்களான வண்டுகள் நிறைந்த சோலைகளை உடைத்தான
திருமலைக்குத் தலைவரான அழகருடையது –

அழகருடைய திருக்குழல் கற்றையானது -ஸூ தந்த்வதி வ்ருத்த வார்த்தம் -என்று முடிப்பது
கேசவகிரே–தேசம் எல்லாம் வணங்கும் திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற கேசவ நம்பி –பெரிய திருமொழி —
கேசவன் வர்த்திக்கிற படியால் கேசவ கிரி -இதனாலே ஸிம்ஹ கிரி என்று அடிக்கடி அருளிச் செய்வதும் பொருந்தும்
அலகாலி ஜாலம் –ஆளி என்றது ஆவளி என்றபடி -அதுக்கும் மேலே ஜால சப்தம் அடர்த்தியைக் காட்டும்

———————

ஜுஷ்ட அஷ்டமீக ஜ்வல திந்து ஸந்நிபம்
த்ருத ஊர்த்வ புண்ட்ரம் விலஸத் விசேஷகம்
பூம் நா லலாடம் விமலம் விராஜதே
வாநாத்ரி நாதஸ்ய சமுச்ச்ரித ஸ்ரீ யா –41-

சமுச்ச்ரித ஸ்ரீ யா –வாநாத்ரி நாதஸ்ய –லலாடம்–பூம் நா–விராஜதே –ஏறு திருவுடையான் என்னப்பட்ட
அழகருடைய திரு நெற்றியானது அதிசயித்து விளங்கா நின்றது -அந்த நெற்றி எப்படிப்பட்டது என்னில்
ஜுஷ்ட அஷ்டமீக ஜ்வல திந்து ஸந்நிபம் –அஷ்டமீ திதி அன்று விளங்கா நின்ற சந்திரனை ஒத்து இரா நின்றது –
பாதிச் சந்திரன் போலே என்றவாறு
ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்த்வம்-32-ஸ்லோகம் அனுசந்தேயாம்
தூப்புல் பிள்ளையும் பரமபத சோபானத்தில் -9-பராப்தி பர்வத்தில் –திருக்குழல் சேர்த்தியாலே ஒரு பாகம் இருளோடே
சேர்ந்த அஷ்டமீ சந்திரனை அநு கரிக்கிற திரு நெற்றியை அனுபவித்து –என்றும் உள்ளதே
த்ருத ஊர்த்வ புண்ட்ரம் –ஊர்த்வ புண்ட்ரம் அணிந்தும் உள்ளதே
விலஸத் விசேஷகம் –கஸ்தூரீ திலகமும் விளங்கப் பெற்றது
விமலம் –ஆக இப்படி திரு நெற்றி விமலமாக விளங்குகின்றது
விமலம் விபுலம் -பாட பேதங்கள்

———————

ஸூ சாருசாப த்வய விப்ரமம் ப்ருவோ
யுகம் ஸூ நேத்ராஹ்வ சஹஸ்ர பத்ரயோ
உபாந்தகம் வா மதுபர வலீ யுகம்
விராஜதே ஸூந்தர பாஹு சம்ஸ்ரயம் -42-

ஸூந்தர பாஹு சம்ஸ்ரயம் -ப்ருவோ யுகம்-விராஜதே-அழகருடைய திருப்புருவம் இரண்டும் விளங்கா நின்றது –
எங்கனே என்னில் –
ஸூ சாருசாப த்வய விப்ரமம் –தன் கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல் புருவ வட்டம் அழகிய பொருத்தமிலி–
பரம ஸூந்தரமான இரண்டு விற்களின் விலாசம் போன்ற விலாசத்தை உடையது
இந்த புருவ இணை எங்கனம் உல்லே கிக்கும் படி இரா நின்றது என்ன
ஸூ நேத்ராஹ்வ சஹஸ்ர பத்ரயோ உபாந்தகம் மதுபர வலீ யுகம் -வா-திருக்கண்கள் ஆகிற இரண்டு தாமரை மலர்களின்
சமீபத்தில் வந்து படிந்த வண்டுத்திரளோ இவை என்னலாம் படி இரா நின்றது –
வா -சப்தம் இவார்த்தகம் –
மதுபர வலீ யுகமிவ விராஜதே -என்றதாயிற்று –

———————

அதீர்க்கம் அப்ரேமதுகம் க்ஷண உஜ்ஜ்வலம்
ந சோரம் அந்தக்கரணஸ்ய பச்யதாம்
அநுப்ஜமப்ஜம் நு கதம் நிதர்சனம்
வநாத்ரி நாதஸ்ய விசாலயோர் த்ருசோ –43-

அதீர்க்கம் –நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் -என்றும்
இலங்கு ஒளி சேர் அரவிந்தம் போன்று நீண்ட கண்ணானை -என்று பேசும்படி யாகத் திருக்கண்கள்
நீண்டு இருப்பது போலே தாமரை நீண்டு இருக்க வில்லையே -நீட்சிக்குத் தாமரை ஒப்பாக மாட்டாதே
அப்ரேமதுகம் –நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் பேதைமை செய்தனவே –என்னும் படி பிச்சேற்றும் திறம்
திருக்கண்களுக்கு அல்லது தாமரைக்கு இல்லையே -பிரேம பிரகர்ஷத்தை விலைப்பதில் தாமரை ஒப்பாக மாட்டாதே
க்ஷண உஜ்ஜ்வலம் –எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி ஊழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப் பொழுது
என் ஆராவமுதமே –என்னும் படி நவம் நவமாய் விளங்கா நின்ற திருக்கண்களுக்கு அதி ஸ்வல்ப காலமே
விகாசத்தோடே கூடி விளங்கக் கடவதான தாமரை போய் ஒப்பாக மாட்டாதே
பச்யதாம்-அந்தக்கரணஸ்ய -ந சோரம்–கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் —
பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரிணாம் –
என்னும்படியான கண்டாருடைய மனத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் திருக்கண்களுக்கு தாமரை ஒப்பாக மாட்டாதே
அநுப்ஜம்–உப்ஜ -ஆர்ஜவே -என்ற தாது பாடம்–ஆர்ஜவம் அற்றது என்றபடி –குடிலமாய் இறே தாமரை மலர் இருப்பது –
ஆக ஆர்ஜவமே வடிவெடுத்த திருக்கண்களுக்கு ஒப்பாக மாட்டாதே
அப்ஜம் –ஆக அதீர்க்கத்வாதி விசிஷ்டமான அப்ஜமானது
வநாத்ரி நாதஸ்ய விசாலயோர் த்ருசோ – கதம் –நு-நிதர்சனம் –அழகருடைய கரியவாகிச் செவ்வரி ஓடி புடை பரந்து
நீண்ட அப்பெரியவாய திருக்கண்களுக்கு எங்கனே த்ருஷ்டாந்தம் ஆகவற்று–ஒரு போதும் ஆக மாட்டாதே
இங்கனம் அருளிச் செய்தவர் கீழே அப்ஜ பாதம் அரவிந்த லோசனம் பத்ம பாணி தலம்–என்றது
ஏதேனும் ஒன்றை த்ருஷ்டாந்தீ கரித்து போது போக்கவே
ஆழ்வாரும் -ஒட்டு உரைத்து இவ்வுலகு உன்னைப் புகழ்வு எல்லாம் பெறும் பாலும் பட்டுரையாய்ப் புற்கென்றே
காட்டுமால் பரஞ்சோதி –என்னா நிற்கச் செய்தேயும் ஒட்டு உரைத்து புகழாது ஒழியார் இறே –

—————–

ப்ரச் சோதத் ப்ரேம சார அம்ருத ரஸ சுளக பிரக்ரம ப்ரக்ரியாப்யாம்
வி ஷிப்தா லோகி தோர்மி பிரசரண முஷித ஸ்வாந்த காந்தா ஜநாப்யாம்
விஸ்வோத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி ஸ்திதி லய கரணை காந்த சாந்த க்ரியாப்யாம்
தேவோ லங்கார நாமா வநகிரி நிலயோ வீக்ஷதாம் ஈஷணாப்யாம் –44-

வநகிரி நிலயோ –அலங்கார நாமா –தேவ –வீக்ஷதாம் ஈஷணாப்யாம் -அழகன் அலங்காரன் திருக்கண்களாலே
குளிர நோக்கி அருள வேண்டும் —
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் விழியாவோ –
உன் தாமரைக்கு கண்களால் நோக்காய் –என்று பிரார்த்தனை –
அத்திருக்கண்கள் எப்படிப்பட்டவை என்னில்
ப்ரச் சோதத் ப்ரேம சார அம்ருத ரஸ சுளக பிராக்ரம ப்ரக்ரியாப்யாம் –பெருகு கின்ற அன்பு வெள்ளம் ஆகிற
அமுதப் பெருக்கை உடைய சிறாங்கையோ இவை–என்னலாம் படி
சுளகம் -சிறாங்கை–கண்களின் விசாலத்துக்கு இது உவமை
ஒரோ குடங்கைப் பெரியன கெண்டைக் குலம் –திரு விருத்தம் -11-
பிரேமசார ரசமாகிய அன்பு வெள்ளம் பெருகுகிற என்கிற இத்தால் அன்போடு கடாக்ஷித்து அருளுகின்றமை சொல்லிற்று
பிரக்ரம–பிரகாரம் என்றவாறு -பிரகிரியை என்றாலும் பிரகாரம்
சுலகத்தின் தன்மை போன்ற தன்மையை உடைய திருக்கண்கள் என்றவாறு –
விஷிப்தாலோகி தோர்மி பிரசரண முஷித ஸ்வாந்த காந்தா ஜநாப்யாம் –அலை எறிகின்ற கடாக்ஷ தாரைகளால்
கோபீ ஜனங்களின் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டவை என்கை –
விஷிப்தங்களான –ஆலோகிதங்கள் ஆகிற அலைகளின் பிரசரணத்தாலே கவரப்பட்ட காந்தா ஜன ஸ்வாந்தங்களை
யுடையவை திருக்கண்கள்
விஷிப்த –விசேஷண ப்ரேரித என்றபடி –ஆலோகிதமாவது -ஆலோகநம்
தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசி –என்றபடி திருக்கண்கள் நாக்காலே உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்பவர் அன்றோ
விஸ்வோத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி ஸ்திதி லய கரணை காந்த சாந்த க்ரியாப்யாம் –சகல சராசரங்களினுடைய உத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி
சம்ரக்ஷண சம்ஹாரங்களைச் செய்வதில் மிகவும் ஊக்கம் உடையவை
நா வேஷஸே யதி ததோ புவந அந்யமுநி நாலம் ப்ரபோ பவிதுமேவ குத ப்ரவ்ருத்தி –ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -படியே
ஆவேஷண மாத்திரத்தாலே அன்றோ விஸ்வோத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி ஸ்திதி லயங்கள் நடைபெறுகின்றன
ஆக இப்படிப்பட்ட திருக்கண்களாலே அழகர் கடாக்ஷித்து அருள வேணும் –

——————————–

பிரேம அம்ருதவ்க பரிவாஹி மஹாஷி சிந்து
மத்யே பிரபத்த சமுதஞ்சித சேது கல்பா
ருஜ்வீ ஸூ ஸூந்தர புஜஸ்ய விபாதி நாசா
கல்பத்ருமாங்குர நிபா வந சைல பர்த்து–45-

வந சைல பர்த்து–ஸூ ஸூந்தர புஜஸ்ய–
ருஜ்வீ–கல்பத்ருமாங்குர நிபா -நாசா –நேர்மை பொருந்திய கற்பகக் கொடியின் பல்லவம் போன்றதான நாசிகையானது
பிரேம அம்ருதவ்க பரிவாஹி மஹாஷி சிந்து மத்யே பிரபத்த சமுதஞ்சித சேது கல்பா விபாதி –அழகருடைய
திருக்கண்கள் ஆஸ்ரித வாத்சல்ய அதிசயத்தாலே -எப்போதும் அலை பாயா நின்று கொண்டு இருப்பதால் –
அலை எறிகின்ற பெறும் கடலோ இது -என்னலாம் படி இருக்கும்
அத் திருக் கண்களின் இடையே கோல நீள் கொடி மூக்கு அமைந்து இருப்பது கடலிடையே கட்டின
அணை தானோ இது என்னும்படி இரா நின்றது
திருக்கண்களை கடலாக ரூபம் பண்ணினத்துக்கு சேர -பிரேம அம்ருதவ்க பரிவாஹி–என்கிற விசேஷணம் இடப்பட்டது –
ப்ரேமமாகிற அமுத ப்ரவாஹத்தை பெருக்குமே
ஈட்டிய வெண்ணெய் யுண்டான் திரு மூக்கு –மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ அறியேன் -என்று
அருளிச் செய்ததை அடி ஒற்றி -கல்பத்ருமாங்குர நிபா–என்று அருளிச் செய்த படி –

——————

வ்யாபாஷித அப்யதிகநந்தந பந்ந நர்த்தி
மந்த ஸ்மித அம்ருத பரிஸ்ரவ சம்ஸ்தவாட்யம்
ஆபாதி வித்ரும சமாதரம் ஆஸ்யம் அஸ்ய
தேவஸ்ய ஸூந்தர புஜஸ்ய வநாத்ரி பர்த்து –46-

வநாத்ரி பர்த்து — ஸூந்தர புஜஸ்ய–அஸ்ய தேவஸ்ய
வித்ரும-சமாதரம் ஆஸ்யம் -ஆபாதி–பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப–என்கிறபடி சிவந்து கனிந்த
திருப்பவள வாயானது விளங்கா நின்றது -எப்படிப் பட்டது என்னில்
வ்யாபாஷித அப்யதிகநந்தந பந்ந நர்த்தி மந்த ஸ்மித அம்ருத பரிஸ்ரவ சம்ஸ்தவாட்யம் –திருப் பவள வாய் திறந்து
பேசுவதில் காட்டிலும் இனிதான புன்முறுவல் பூத்து இருக்கப் பெற்றது என்றவாறு
வ்யாபாஷி தம் –ஆவது வ்யா பாஷாணம் அதாவது –வாய் திறந்து ஓன்று பணிக்கை-
அதில் காட்டிலும் -அப்யதிகநந்தந–மிகவும் ஆனந்த கரமாயும் -கல்யாணாவஹமான ஸம்ருத்தியை
உடையதாவும் இருக்கிறது -மந்த ஸ்மிதம் -புன்னகை —
அதுவாகிற அம்ருத பரிஸ்ரவத்தாலே –அம்ருதப் பெருக்கினாலே -ஆட்யம் -நிறைந்தது
அபிமத ஜன தர்சன ஆனந்த வேகத்தால் அர்ச்சா சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற
அவ்யக்த மதுர மந்தகாச விலாசமானது திருவாய் திறந்து சொல்லுவதைக் காட்டிலும்
பரமானந்த ஸந்தோஹ சந்தாயகமாய் இருக்குமாய்த்து
அந்த மந்த ஸ்மிதம் அம்ருத ப்ரவாஹம் என்றும் சொல்லலாம் படி இருக்கும்
அது விஞ்சி இருக்கப் பெற்ற திருப் பவளச் செவ்வாய் அனுபவிக்கப் பட்டது

————–

யசோதா அங்குல்ய அக்ர உந்நமித சுபுகாக்ராண முதிதவ்
கபாலவ் அத்யாபி ஹ்ய அநு பரத தத்தர்ஷ கமகவ்
விராஜேதே விஷ்வக் விதத சஹகாரா சவரச
ப்ரமாத்யத் ப்ருங்காட்ய த்ருமவநகிரேஸ் ஸூந்தர ஹரே –47-

விஷ்வக் விதத சஹகாரா சவரச ப்ரமாத்யத் ப்ருங்காட்ய த்ருமவநகிரேஸ் ஸூந்தர ஹரே -கபாலவ்-விராஜேதே —
எங்கும் பரந்த தேன் மா மரங்களின் மதுவைப் பருகி களித்து இரா நின்ற வண்டுகள் நிரம்பிய சோலைகளை உடைய
திருமலையை உறைவிடமாக உடையரான ஸ்ரீ அழகருடைய திருக் கபோலங்கள் மிக விளங்குகின்றன
இவை எங்கனே இரா நின்றன என்னில்
யசோதா அங்குல்ய அக்ர உந்நமித சுபுகாக்ராண முதிதவ் அத்யாபி ஹ்ய அநு பரத தத்தர்ஷ கமகவ் –பண்டு
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ஸ்ரீ யசோதா பிராட்டி தன்னுடைய விரல் நுனியால் மோவாயைத் தூக்கி முத்தம் இட்டதனாலே
ரோமாஞ்சிதங்களாய் இன்னமும் அந்நிலை மாறாமல் இருப்பனவாம்
முத்தம் இடுவது கபோலத்தில் அன்று ஆகிலும் ஹர்ஷம் தோற்றுவது கபோலத்திலே யாகையாலே
இங்கனம் அருளிச் செய்யக் குறை இல்லையே
ஸ்ரீ அழகருடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாதாம்ய பாவனை முற்றி அருளிச் செய்ததாம் இது
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அண்டர் கோன் அணி யரங்கன் என்று அன்றோ
ஸ்ரீ திருப்பாண் ஆழ்வாரது அனுபவமும் –

——————-

வ்யாலம்பி குண்டலம் உத்க்ர ஸூவர்ண புஷ்ப
நிஷ் பந்ந கல்பலதிகா யுகளாநுகாரம்
யத் கர்ணா பாச யுகளம் நிகளம் தியாம் ந
சோயம் ஸூ ஸூந்தர புஜோ வநஸைல பூஷா–48-

வ்யாலம்பி குண்டலம் –மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி யாட –என்கிறபடியே
தள தள என்று தொங்குகின்ற கன மகரக் குழைகளை உடைத்தாய்
உத்க்ர ஸூவர்ண புஷ்ப -நிஷ் பந்ந கல்பலதிகா யுகளாநுகாரம் –மிகச் சிறந்த ஸ்வர்ண புஷ்பங்களோடு
விளங்கப்பெற்ற இரண்டு கல்பதைகள் போன்றதாய்
திருச்செவி மாடல்களின் ஸ்தானத்தில் கல்பதையும் —
கன மகரக் குழைகளின் ஸ்தானத்தில் ஸூ வர்ண புஷ்பமும் கொள்ளக் கடவது –
ஆக இப்படிப்பட்டதான
யத் கர்ணா பாச யுகளம் தியாம் ந–நிகளம்-யாவர் ஒரு அழகருடைய திருச்செவி மடல்கள் இரண்டும்
நம்முடைய புத்திக்கு விலங்கு போல் ஆகின்றதோ
விலங்கிடப் பட்டவன் இடம் விட்டுப் பெயர்ந்து வேறு இடம் செல்ல முடியாமல் திகைத்து போலே
தம்முடைய திரு உள்ளம் ஸ்ரீ அழகருடைய கர்ண பாசத்தை விட்டு மற்றொரு அவயவத்தில் ஈடுபட முடியாமல்
திகைத்து இருக்கிறது என்று காட்டியவாறு
சோயம் ஸூ ஸூந்தர புஜோ வநஸைல பூஷா—இத்தகைய கர்ண பாச ஸுவ்ந்தர்யம் வாய்ந்த ஸ்ரீ அழகர்
ஸ்ரீ திருமலைக்கு திவ்ய அலங்காரமாக விளங்குகின்றான் -என்கை –

—————–

களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ் பூம் குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர நின்று விளையாட –என்றும்
மை வண்ண நறுங்குஞ்சிக் குழல் பின் தாழ மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி யாட –என்றும்
தனித்தனியே அனுபவித்த அழகுகளைச் சேரப்பிடித்து அனுபவிக்கிறார் இதில்

சதம்ச சம் சஞ்சித குந்த லாந்திகா
வதீர்ண கர்ணா பரணாட்ய கந்தர
ஸூ பந்துர ஸ்கந்த நிபந்தநோ யுவா
ஸூ ஸூந்தரஸ் ஸூந்தரதோர் விஜ்ரும்பத -49–

சதம்ச சம் சஞ்சித குந்த லாந்திகா வதீர்ண கர்ணா பரணாட்ய கந்தர –அழகிய திருத் தோள்களில் வந்து அலையா நின்ற
திருக் குழல்களின் அருகே தொங்குகின்ற கன மகரக் குழை விளங்கா நின்ற திருக்கழுத்தை உடையவராய்
ஸூ பந்துர ஸ்கந்த நிபந்தநோ–ஸ்கந்த நிபந்தநமாவது –திருத் தோள் பட்டைகள் அமைப்பு –
திருக்கழுத்தின் பின்புறம் சந்தி பந்தம் -அது ஸூ பந்துரம் -மிக அழகியதாய் இருக்கின்றது –
இங்கனே இருக்கப் பெற்றவராய்
யுவா ஸூ ஸூந்தரஸ் –இளகிப்பதித்த திரு மேனியை உடையவர் ஆகையால் நித்ய யவ்வனசாலியாய்
அழகர் என்ற திரு நாமம் உடையரான
ஸூந்தரதோர் விஜ்ரும்பத —பெருமாள் ஓங்கி விளங்குகின்றார்

—————

வ்யூட கூட புஜ ஜத்ரும் உல்லஸத் கம்பு கந்தர தரம்
வ்ருஷ ஷண்ட மயூ பூப்ருதஸ் தடே ஸூந்தராயத புஜம் பஜா மஹே –50-

வ்ருஷ ஷண்ட மயூ பூப்ருதஸ் தடே–திருமலை தாழ் வரையில் அடியிலே
ஸூந்தராயத புஜம் பஜா மஹே –பெருமாளை பஜிக்கிறோம் –அவர் தாம் எப்படிப்பட்டவர் என்றால்
வ்யூட கூட புஜ ஜத்ரும் –ஸ்கந்தத்திற்கும் கஜத்திற்கும் சந்தியான இடம் -ஜத்ரு-என்னப் படும் –
அதன் மேல் பாகமானது புஜ ஜத்ரு-எனப்படும் -அது பருத்தும் அவ்யக்தமாயும் இருக்கிறதாயிற்று –
மாமசலத்வாதிசயத்தாலே அவ்யக்தமாய் இருக்கிற படி -இப்படிப்பட்ட புஜ்ஜத்ருவை உடையராய்
கம்பு கந்தர தரம் -சங்கு போன்ற அழகிய திருக்கழுத்தை உடையவராக அழகரை
ரேகா த்ரய விபக்த அங்கமான திருக்கழுத்துக்கு சங்கை உவமை சொல்வது கவி மரபு
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவத்தில் –க்ரமுக தருணக்ரீவா கம்பு ப்ரலம்ப மலிம் லுசஸ் கண்ட என்று -ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்தார்
சங்கு போன்ற திருக்கழுத்தை தரிப்பவர் என்றதாயிற்று

—————-

மந்த்ர ப்ரமண விப்ரமோத்படாஸ் ஸூந்தரஸ்ய விலசந்தி பாஹவஸ்
இந்திரா சமபிநந்த பந்த நாச் சந்தநாகரு விலேப பூஷிதா –51-

ஸூந்தர தோளுடையான் என்பதால் இது முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களால் திருத் தோள்கள் அனுபவம் –
நான்கு திருத் தோள்களுக்கும் நான்கு ஸ்லோகங்கள் போலும்

ஸூந்தரஸ்ய – பாஹவஸ் -விலஸந்தி–அழகருடைய பாஹுக்கள் அழகு பிழிந்து விளங்குகின்றன —
அவை எப்படிப்பட்டவை என்னில்
மந்த்ர ப்ரமண விப்ரமோத்படாஸ் -மந்த்ரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோளுடையான் —
ஸ்ரீ நாச்சியார் ஸ்ரீ ஸூக்தியைத் திரு உள்ளம் கொண்டு இந்த விசேஷணம் –
அத்தை சுழற்றுகிற விலாச காரியத்தில் உத்ஸாஹம் பொருந்தியவை அழகருடைய பாஹுக்கள் –
அநாயாசமாக மந்த்ர மலையை சுழற்றின என்றபடி
இன்னமும் எப்படிப் பட்டவை என்னில்
இந்திரா சமபி நந்த பந்த நாச் –ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியை சந்தோஷப்படுத்தி அதனாலே உகப்புப் பெற்றவை
விண்ணவர் அமுது உண்ண அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது உண்ட எம்பெருமான் ஆகையால்
சீதக்கடலுள் அமுதாக அவதரித்த ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியை ஆரத்தழுவி அவளையும் மகிழ்வித்துத் தாமும் மகிழ்ந்தவை
இன்னமும் எப்படிப்பட்டவை என்னில்
சாந்த நாகரு விலேப பூஷிதா –ஏவிற்றுச் செய்வான் ஏன்று எதிர்ந்து வந்த மல்லரைச் சாவத் தகர்த்த
சாந்தணி தோள் சதுரன் –பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்த படி
ஸ்ரீ வடமதுரையில் கூனி பூசின சாந்து குறி அழியாமே மல்லரோடே பொருது வெற்றி பெற்ற திருத் தோள்களே
இவை என்று காட்டின படி -ஸூ கந்த சந்தனம் அணிந்து விளங்குபவை

————————

ஜியா கிணாங்க பரிகர்ம தர்மினோ
பாந்தி பாஹவ புஜஸ்ய பாஹவ
பாரிஜாத விடபாயி தர்த்தய
ப்ரார்த்த தார்த்த பரிதாந தீக்ஷிதா –52-

இந்த ஸ்லோகமும் பாஹு வர்ணனம்
ஸூந்தர புஜஸ்ய பாஹவ பாந்தி–பாஹுக்கள் விளங்குகின்றன -அவை தாம் எப்படிப்பட்டவை என்னில்
ஜியா கிணாங்க பரிகர்ம தர்மினோ–மஹா வீரனுடைய பாஹுக்கள் கண்டவாற்றால் தெரிகிறபடி
தழும்பு இருந்த சார்ங்க நாண் தோய்ந்த வா மங்கை –பொய்கையார் பாசுரம் படியே
ஸ்ரீ சார்ங்க வில்லின் நாணித் தழும்பாலே அலங்கரிக்கப் பட்டவை –
விபவ அவதாரங்களில் ஆஸ்ரித விரோதிகளைத் தொலைக்கும் பொருட்டு -செய்த யுத்தங்களில் நேர்ந்த
வில் நாணியின் வடுக்கள் அவதார திசையில் ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணாதி மூர்த்திகளின் திருக்கைகளை அலங்கரித்து இருந்தன —
அவையே அர்ச்சையிலே இவர்களுடைய ப்ரத்யக் த்ருஷ்டிக்கு கோசாரம் ஆகிறபடி
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் –சகாசதம் ஜியாகிண கர்க்கஸைஸ் ஸுபைஸ் சதுர்ப்பிராஜாநு விலம்பிர் புஜை–என்று
பர தசையில் அனுசந்தித்தால் அர்ச்சையில் அனுசந்திக்கக் கேட்க வேணுமோ
இன்னமும் எப்படிப் பட்டவை என்னில்
பாரிஜாத விடபாயி தர்த்தய–கற்பகத்தருவின் கிளைகளோ என்னலாம் படி அமைந்த ஸம்ருத்தியை உடையன -மேலும்
ப்ரார்த்த தார்த்த பரிதாந தீக்ஷிதா –கேட்டார் கேட்டது எல்லாம் வழங்குவதில் தீக்ஷை கொண்டவை –
அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன் அன்றோ –

—————–

சாகர அம்பர தமால காநந ஸ்யாமள ருத்தயா உதார பீவரா
சேஷ போக பரி போக பாகிநஸ் தந்நிபா வந கிரீ ஸிதுர் புஜா –53-

சாகர அம்பர தமால காநந ஸ்யாமள ருத்தயா –கடல் போலவும் ஆகாசம் போலவும் –
பச்சிலைப் பொழில் போலவும் பேசலாம் படியான பசுமை வாய்ந்தவை
இவை வெறும் நிறத்துக்கு மாத்ரம் அன்றிக்கே வைஸால்யத்திற்கும் உவமையாம்-
அம்பர தமால காநந ஸ்யாமள -இவற்றின் சாம நிறத்தின் ஸம்ருத்தியை யுடையவை
அழகருடைய திருத்தோள்கள்
உதார பீவரா –இங்கு உதார பதத்தினால் தாத்ருத்வமும் மஹத்வமும் விவஷிதம் –
நீண்டு பருத்தவை என்றவாறு
மேலும்
சேஷ போக பரி போக பாகிநஸ் –திருவந்தாழ்வானுடைய திருமேனியின் மேல் கிடந்து ஆனந்தி அனுபவம் செய்யுமவை
வெள்ளை வெள்ளத்தின் மேல் ஒரு பாம்பை மெத்தையாக விரித்து அதன் மேல் கள்ள நித்திரை செய்யும் போது
தன் தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பல பரப்பித் திருக்கண் வளர்ந்து அருளுகிற படியை அனுசந்தித்து அருளிச் செய்கிறார்
ஆயிரம் தோள் பரப்பி முடி ஆயிரம் மின்னிலக ஆயிரம் பைந்தலைய அநந்த சயன ஆளும் மலை –மாலிருஞ்சோலை யதே –பெரியாழ்வார்
தந்நிபா –போகி போக சய நீயசாயிகள் –என்று கீழே சொல்லிற்று –
அவ்வளவே அன்றிக்கே அந்த திருவானந்தாழ்வானுடைய திருமேனியோடே சாம்யமும் உடையவை இவை என்கிறது இங்கே
ஆக இப்படிப்பட்டவை வந கிரீ ஸிதுர் புஜா

——————————-

அஹம் அஹம் இகா பாஜோ கோவர்த்தந உத்த்ருதி நர்மணி
பிரமதநவித்தா வப்தேர் லப்தே ப்ரபந்ந சமக்ரியா
அபிமத பஹு பாவா காந்தா அபிரம்பண ஸம்ப்ரமே
வந கிரி பதேர் பாஹாச் சும்பந்தி ஸூந்தரதோர் ஹரே –54-

இந்த ஸ்லோகத்துடன் பஹு வர்ணனம் தலைக் கட்டுகிறார் ஆயிற்று
வந கிரி பதேர்–ஸூந்தரதோர் ஹரே –பாஹாச் சும்பந்தி –அழகருடைய திருத்தோள்கள் சால விளங்குகின்றன —
அவை தாம் எப்படிப் பட்டவை என்னில்
கோவர்த்தந உத்த்ருதி நர்மணி அஹம் அஹம் இகா பாஜோ–கோவர்த்தனம் என்னும் மலையைக் கொற்றக் குடையாக
ஏந்தி நிற்கும் லீலா விசேஷத்திலே நான் முன்னே நான் முன்னே என்று முற்கோளி நிற்குமவை —
இத்தால் உத்ஸாஹ அதிசயம் சொன்னபடி –
உத்ஸாகத்தோடு கோவர்த்தன கிரியை குடையாக ஏந்தி நின்றவை என்றபடி -மேலும்
அப்தே பிரமதநவித்தா வப்தேர் ப்ரபந்ந சமக்ரியா –கடல் கடையும் வியாபாரத்தில் முயன்று நின்று
தேவ அசுரர்களுடன் ஓக்கத் தொழில் செய்தவை –
ப்ரபந்தமாவது -முயற்சி –
லப்த பிரபந்தா–முயன்று நின்றவர்கள் -அவர்கள் ஆகிறார்கள் சுரர்களும் அசுரர்களும் –
அவர்கள் இளைத்து நின்ற காலத்தில் இவை தானே கார்யம் செய்து தலைக்கட்டிற்று
அரங்கனே தரங்க நீர் கலங்க அன்று குன்று சூழ் மரங்கள் தேய மா நிலம் குலுங்க மாசுணம் சுலாய் நெருங்க
நீ கடைந்த போது நின்ற சூரர் என் செய்தார் –திருச்சந்த —
மேலும்
காந்தா அபிரம்பண ஸம்ப்ரமே அபிமத பஹு பாவா –கடைந்த கடலில் நின்று பிராட்டி தோன்ற
அவளை ஆரத் தழுவுகிற சம்பிரமத்தில் விஸ்வரூபம் எடுக்கக் கோலினவை –
இரண்டாயும் நான்காயும் இருந்து தழுவுகையிலே பர்யாப்தி பிறவாமையாலே பஹு பவந சங்கல்பம் கொண்டபடி –
அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளுடையான் அன்றோ

ஆக இப்படிப்பட்டவையாம் அழகருடைய திருத்தோள்கள் –

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்