Archive for the ‘Divya desams’ Category

ஸ்ரீ திரு நாராயண புரம் -ஸ்ரீ மேல் கோட்டை -ஸ்ரீ யாதவ கிரி மஹாத்ம்யம் -/ ஸ்ரீ யாதவகிரியில் ஸ்ரீ உடையவர் கைங்கர்யமான ஜீரண உத்தாரணம்- /ஸ்ரீ யதிகிரீச ஸூப்ரபாதம் —

March 23, 2020

ஸ்ரீ ராமானுஜர் அபிமானித்து ஒரு நாயகமாய் -பாசுரம் இதில் சமர்ப்பித்து அருளினார் –

ஒரு நாயகமாய் ஓட உலகு உடன் ஆண்டவர்
கரு நாய் கவர்ந்த காலர் சிதைகிய பானையர்
பெரு நாடு காண இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வர்
திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்துய்ம்மினோ.–4-1-1-

செல்வ நாரணன் என்ற சொல் கேட்டலும்
மல்கும் கண் பனி நாடுவன் மாயமே
அல்லும் நன் பகலும் இடைவீடு இன்றி
நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே–1-10-8-

எண் பெருக்கு அந் நலத்து, ஒண் பொருள் ஈறு இல
வண் புகழ் நாரணன், திண் கழல் சேரே-1-2-10-

சூழ் விசும்பு அணி முகில் தூரியம் முழக்கின
ஆழ்கடல் அலைதிரைக் கை எடுத்து ஆடின
ஏழ் பொழிலும் வளம் ஏந்திய என் அப்பன்
வாழ் புகழ் நாரணன் தாமரைக் கண்டு உகந்தே ––10-9-1-

*வண்புகழ் நாரணன் :- ஸ்நபனபேரர், (திரு நாராயண பகவான் பக்கத்தில்) நித்ய திருமஞ்ஜனம் கண்டருளிகிறார்.
*வாழ் புகழ் நாரணன், பலி செல்வர், செல்வப் பிள்ளை ஸந்நிதியில் ஸேவை ஸாதிக்கிறார்.
பகவத் ராமானுஜர் விரும்பி பல வருஷங்கள் வாசம் செய்த தலம் மேல்கோட்டை.
மேலும் இத்தல மூலவரும் உற்சவ மூர்த்தியும் அவர் திருக்கரங்களினாலேயே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட சிறப்பு உடையது.
அவர் சரம உபதேசத்திலும் இங்கே குடில் கட்டி நித்ய வாசம் செய்து படிப்படியாக வளர உபதேசித்து அருளினார் –
மூலவர் திரு நாரணன் ஒரு கரத்தில் அபய முத்திரையுடன், மற்ற மூன்று கரங்களில்
சங்கு, சக்கரம், மற்றும் கதையை ஏந்தியும் காட்சியளிக்கின்றார்

நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியில்
செல்வ நாரணன், திருநாரணன். வண் புகழ் நாரணன், வாழ் புகழ் நாரணன் என்று நான்கு திருநாமங்களையும் அனுபவிக்கலாம்.

கோயில் எனப்படும் திருவரங்கமும், திருமலை என்கிற திருப்பதியும், பெருமாள் கோயில் எனப் போற்றப்பெறும் காஞ்சிபுரமும்,
மேல்கோட்டை என அழைக்கப்பட்டு வரும் திருநாராயணபுரமும் வைணவச் சிறப்புடைய தலங்களாகும்.
தக்ஷிண பத்ரி என்று கொண்டாடப்படுகிறது -தல வ்ருஷம் -இலந்தை

பங்குனி மாதம் புஷ்ய (பூச) விழா
இராமன் முடிசூட்டு விழாவைக் காண தசரதருக்குக் கிடைக்காத பேறு இராமானுஜருக்கு கிடைத்தது.
வைர முடி சேவை பங்குனி மாதம் புஷ்ய (பூச) நக்ஷத்ரத்தில் மிக விமர்சையாக அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.
பக்தர்கள் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து வருகின்றனர். இதைத் தவிர ராஜமுடி, (க்ருஷ்ண ராஜமுடி) சேவையும் கொண்டாடப்படுகிறது.

முதலில் கருடாழ்வார் கோயிலைச் சுற்றி வலம் வருகின்றார்.
பிறகு வைரமுடி பல்லக்கில் ஏற்றப்பட்டு கோயிலைச் சுற்றி வருகின்றது.
இந்த வைரமுடி கிரீடத்தை மாண்டயா கஜானாவிலிருந்து சகல மரியாதையுடன் கலெக்டர் கொண்டு வருவார்.
வருடத்துக்கு ஒரு முறை மட்டுமே இந்த கிரீடம் பெருமாளுக்கு அணிவிக்கப்படுகிறது.
கருடன் கொண்டு வந்த அற்புத வைரமுடியை அணிந்து கொண்டு பல்லக்கில் வெளியே வருகிறார் சம்பத குமாரர்.
தாயார்களுடன் கருட சேவை சாதிப்பது இங்கு ஒரு தனி சிறப்பு.

மேல்கோட்டை இந்தியாவின் கர்நாடகம் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள மாண்டியா மாவட்டத்தில்
பாண்டவபுரா தாலுக்காவில் இருக்கும் ஒரு கிராமம் ஆகும்.

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு முற்பகுதியில் சோழர்கள் ஆட்சியில் வைணவ மகாசாரியர் ஸ்ரீ இராமானுசர்
இங்கு பன்னிரண்டு வருடம் தங்கியிருந்துள்ளார். அவரின் முயற்சியால் மண்ணில் புதையுண்ட
செல்லப்பிள்ளை (கன்னடத்தில் செலுவ நாராயணா) கோயில் அடையாளங் காணப்பட்டு ஹொய்சாள அரசன்
விஷ்ணுவர்த்தன் என்பவன் உதவியோடு நிர்மாணம் செய்து “திருநாராயணபுரம்” என அழைக்கும்படி அருளினார்.
ஊரின் உள்ளே நுழையும்போதே அழகிய சிறு குன்றும் அதன் மேல் ஒரு கோட்டை கோவிலும்,
குன்றின் அடிவாரத்தில் சகல பாவங்களை தீர்க்கும் கல்யாணி புஷ்கரணியும் காணப்படுகிறது.
அந்த குன்றின் மேல் கோட்டை கோவிலில் நரசிம்ஹ பெருமாள்.

அச்சமயம் தொலைந்ததாக சொல்லப்பட்ட இக்கோவிலின் உற்சவமூர்த்தி,டெல்லியை ஆண்டு வந்த முகலாய அரசரின்
அரண்மனையில் இருப்பது தெரிந்து அங்கு சென்று பார்க்க,
பெருமாளை அந்த அரசரின் மகள் வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருப்பது தெரிந்தது.
ராமனுஜர் அந்தப்பெண்னிடம் பெருமாளை தரும்படி கேட்க அவள் கொடுக்க மறுத்து விட்டாள்.
உடனே ராமனுஜர் பெருமாளை பார்த்து “ செல்லப்பிள்ளை வா” என்று அழைக்க பெருமாளும்,
“சல்! சல்!” என கொலுசு ஒசை படுத்த நடந்து ராமானுஜரிடம் வந்ததாக சொல்லப்படுகிறது.
பெருமாளை பிரிந்து இருக்க முடியாத அந்தப் பெண்னும் அவருடனே மேலக் கோட்டைக்கு வந்து விட்டதகவும்
அவர் அதன் பின்னர் துலுக்க நாச்சியார் என்று அழைக்கப்பட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது..
இராமானுஜர் சந்நிதிக்கு முன்னாள் உற்சவமூர்த்தியை நாச்சியாருடன் எழுந்தருளச் செய்து வைரமுடி அணிவித்து
விழா கொண்டாடுகின்றனர். இராமன் முடிசூட்டு விழாவைக் காண தசரதருக்குக் கிடைக்காத பேறு இராமானுஜருக்கு கிடைத்தது.

கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வந்த கோவிந்தனின் இந்த செய்கை “யதிராஜ சம்பத்குமார வைபவம்’ என்ற பெயரில்
உற்சவமாக உடையவரின் அவதாரத் தலமான ஸ்ரீபெரும்புதூரில் இன்றைக்கும் கொண்டாடப் படுகின்றது).
செல்லப்பிள்ளை, சம்பத்குமார், ராமப்பிரியர் என்று பெயர்கள் கொண்டு வாத்சல்யத்துடன் அழைக்கப்படும் இந்த விக்ரகத்தின் திருமேனி.

திருநாராயணபுரத்தில் தனிச்சந்நிதி கொண்டிருக்கும் தாயாரின் திருநாமம் யதுகிரி நாச்சியார் கருவறையில்
மூலவர் பாதத்தின் கீழ் பூமிதேவி, வரநந்தினி நாச்சியார் சிலா திருமேனிகள் அலங்கரிக்கின்றன.

வைர முடி சேவை பங்குனி மாதம் மிக விமர்சையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது
பிரஹலாதனின் மகன் விரோதசனன் பாற் கடலுக்குச் சென்று வைரமுடியை கொண்டு வந்து பாதாள லோகத்தில்
மறைத்து வைத்து விடுகிறான். கருடன் அதை மீட்டுக் கொண்டு வரும் போது கண்ணனின் வேய்ங்குழல் நாதம் கேட்டு
அவனுக்கு அணிவித்து விடுகிறார்.
கிருஷ்ணன் அதைப் பிறகு இந்த உற்சவ மூர்த்திக்கு அணிவித்து விடுகிறான்.
கலியுகத்தில் அதை வருடத்தில் ஒருநாள் பங்குனி உத்திரத்தன்று அணிவித்து அழகு பார்க்கிறார்கள்.
கருடனுக்கு வைநதேயன் என்றொரு பெயர் உண்டு. இந்த முடி பெரிய திருவடியின் பெயரால் வைநமுடி என்று வழங்கப்பட்டுப்
பின்னாளில் வைரமுடி என்று மருவியதாகவும் ஐதீகம்.
அந்த கருடன் கொண்டு வந்த வைர முடியில் கருடனில் பெருமாள் பங்குனி மாதம் புஸ்ய நட்சத்திரத்தன்று சேவை சாதிப்பதே
மேல்கோட்டை வைர முடி சேவை என்று சிறப்பித்து கூறப்படுகின்றது.

திருநாராயணபுரத்தின் வேறுபெயர்கள் பத்மகூடா, புஷ்கரா, புத்மசேகரா ,அனந்தமாயா , யாதவகிரி,
நாராயணாத்ரி, வேதாத்ரி , வித்யா (ஞான) மண்டல், தக்ஷிணபத்ரி,
யதி(து)ஶைலம், என்று பல பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டுள்ளது.

மேல்கோட்டைக்கு செல்ல முடியாதவர்கள் அதே போன்ற வைரமுடி சேவை நடத்தப்படும் சென்னையில்
மயிலை மாதவப்பெருமாள் ஆலயம், பாரிமுனை வரதாமுத்தியப்பன் தெருவில் உள்ள வரதராஜபெருமாள் ஆலயம்,
அயனாவரம் செல்லப்பிள்ளை ராயர் கோயில், பள்ளிக்கரணை ஜல்லடம்பேட்டையில் உள்ள முத்து திருநாராயணன் கோயில்
போன்ற இடங்களில் தரிசிக்கும் பேற்றினைப் பெறலாம்.

திருநாராயணபுரத்தின் சிறப்புகள்
புராணங்களில் மேல் கோட்டை–1. பத்மகூடா, 2. புஷ்கரா, 3. புத்மசேகரா ,4.அனந்தமாயா , 5. யாதவகிரி,
6. நாராயணாத்ரி, 7. வேதாத்ரி ,8. வித்யா (ஞான) மண்டல், 9. தக்ஷிணபத்ரி என்று பல பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டுள்ளது.
யதுகிரி பர்வதத்தில் அமைந்துள்ள இத்தலம் ஒரு மலை வாசஸ்தலம்.
இத்தலத்தில் இரண்டு முக்கிய கோயில்கள்., பல மடங்கள், புனித தீர்த்தங்கள், மற்றும் பல தர்ம சாலைகளும் உள்ளன.

பெருமாள் தம் கருணையினால் அர்ச்சா ரூபமாக எழுந்தருளி அருள் பாலிக்கும் நான்கு திருத்தலங்கள்
தென்னிந்தியாவில் நாற்கோணமாக அமைந்துள்ளன அவையாவன

1. தெற்கு திசை ஸ்ரீரங்கம்-(தமிழ்நாடு) ஸ்ரீ ரங்கநாதன்.
2. கிழக்கு திசை – காஞ்சீபுரம், ஸ்ரீ வரதராஜன்.
3. வடதிசை-திருப்பதி (ஆந்திரா) திருவேங்கடவவன்.
4. மேற்கு திசை-மேல் கோட்டை- திருநாராயணபுரம்.

தலம்-நான்கு யுக ப்ரஸித்தி

இவ்வளவு சிறப்புப் பெற்ற இந்த திவ்யஸ்தலம் திருநாராயணபுரம் நான்கு யுகங்களும் ப்ரஸித்தி பெற்றது.
க்ருத யுகத்தில் ஸநத்குமாரரால் நாராணாத்ரி என்றும்,
த்ரேதா யுகத்தில் தத்தாத்ரேயரால் வேதாத்ரி என்றும்
த்வாபர யுகத்தில் ஸ்ரீபலராமன் கிருஷ்ணரால் யாதவாத்ரி என்றும் வழங்கப்பட்டது.
இக்கலியுகத்தில் யதிராஜரால் யதிஸ்தலமென்றும் வழங்கப்படுகிறது.

தலம்–மண்டபம்
மேலும் ஸ்ரீரங்கத்தை போக மண்டபமென்றும்,
திருமலையை புஷ்ப மண்டபமென்றும்
பெருமாள் கோயிலை தியாக மண்டபமென்றும்
திருநாராயணபுரத்தை – ஞான மண்டபமென்றும் பெரியோர்கள் கூறுவர்.

தலம்–அழகு
மேலும் “நடை அழகு” ஸ்ரீரங்கம் எம்பெருமானுக்கு ப்ரஸித்தம்.
திருவேங்கடமுடையான் அமுது செய்யும் ப்ரஸாதங்களில் “வடை” ப்ரஸித்தம்.
பெருமாள் கோயிலில் பேரருளாளனுக்கு ஸமர்ப்பிக்கப்படும் ” குடை” மிகப் பெரியது.
திருநாராயணனுக்கே “முடி” (கிரீடம்) உரிய அழகுப் பொருத்தமாக விளங்குகிறது.

தலங்களில்_அழகு….

அரங்கனுக்கு_நடையழகு….-ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீரங்கநாதரின் நடையழகு சேவை….

வரதனுக்கு_குடையழகு… காஞ்சி வரதராஜப் பெருமாளின் திருக்குடை…–கொடை அழகு என்றுமாம் –பேர் அருளாளன் அன்றோ –

அழகருக்கு_படையழகு….-கள்ளழகருடன் மதுரைக்கு வரும் படை….

மன்னாருக்கு_தொடையழகு… ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் ரங்கமன்னாருக்கு ஆண்டாள் சூடிக்கொடுக்கும் மாலை….(தொடை_மாலை)

அமுதனுக்கு_கிடையழகு–குடந்தை ஆராவமுதன் பள்ளிகொண்ட(கிடை)திருக்கோலம்..

நாரணர்க்கு_முடியழகு.. திருநாராயணபுரத்து செல்லப்பிள்ளையின் வைரமுடி சேவை…

திருமலையான்_வடிவழகு… திருப்பதி வேங்கடவனின் தோற்றம் அதியற்புத அழகு–வடை அழகு என்பர்

சாரதிக்கு_உடையழகு…. திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி பெருமாளின் ரதசாரதி உடையலங்காரம் அழகு…

இந்த ராமாநுஜரின் அபிமான ஸ்தலத்தில் இரண்டு திருக்கோவில்கள்
மலை மேல் கோட்டையில் அமைந்துள்ளன அவை நரசிம்மர் ஆலயம், இரண்டாவது நாராயணர் ஆலயம்.
நாராயணர் ஆலயத்தில் மூலவர் :- திருநாராயணன், -சங்க சக்ர, கதை, முதலியவைகளுடன் நின்ற திருக்கோலம்,
மேற்கே திருமுக மண்டலம், சரணங்களில் பீபீ நாச்சியார் (வெள்ளி கவசத்துடன்) சரணங்களில் வணங்கிய முடி.

உத்ஸவர் :- ஸம்பத்குமாரர்,
இதர பெயர்கள் – ராம ப்ரியர், செல்வ பிள்ளை, செல்வ நாராயணன்.
தாயார்– யதுகிரி நாச்சியார், மேலும் பூமி தேவி, வரநந்தினி நாச்சியார்.
தீர்த்தம்– கல்யாணி தீர்த்தம், வேத புஷ்கரிணி, தனுஷ் கோடி தீர்த்தம், முதலிய 8 தீர்த்தங்கள்.
விமானம்– ஆனந்தமய விமானம்
இத்த்லத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் இதர மூர்த்திகள் :

வைர முடி சேவை
அன்றைய நாளில் கருடன் கொணர்ந்த வைரத்தாலான கிரீடம் செல்லப் பிள்ளைக்கு சாற்றப்பட்டு,
தங்கத்தாலான கருடன் மீது மாட வீதிகளில் உபய நாச்சிமார்களுடன் எழுந்தருள செய்யப்படுகிறது.
வைர முடியை பகலில் காண இயலாது என்ற நம்பிக்கையின் கண் இவ் வைர முடி சேவை இப்போதும்
இரவுப் பொழுதிலே தொடங்கி விடியும் முன் முடிக்கப்பட்டுவிடுகிறது.
மேலும் வைரமுடி சாற்றும் போதும் பிரதான அர்ச்சகர் தன் கண்களை மெல்லிய துணியால் கட்டிய பின்னரே வைரமுடியை
அதற்குண்டான பெட்டியிலிருந்து வெளியில் எடுக்கிறார்.

கருடனுக்கு வைநதேயன் என்ற பெயரும் உண்டு.
எனவே கருடனால் கொணரப்பட்டது “வைநதேய முடி” என்றழைக்கப்பட்டு,
“வைநமுடி” என சுருங்கி பின்னர் “வைரமுடி” என மருவியுள்ளது.

இந்த புஷ்கரணி சகல பாபங்களையும் நீக்க வலிமையுள்ளது. அதனால் அதன் நீரை தலையில் சிறிது தெளித்துக் கொண்டு
அதை சுற்றியுள்ள மணடபங்களையும் அதில் காணப்படும் சிற்பங்களையும் பார்த்து ரசித்து விட்டு
அங்கு அந்த குன்றின் மேல் உள்ள யோக நரசிம்மர் கோவிலுக்கு செல்லலாம்–

கிருமி கண்ட சோழன் என்ற அரசன் சைவ மதப்பற்றினால் ராமானுஜருக்கு பல தொல்லைகள் கொடுத்தான்.
இதனால் கூரத்தழ்வாரின் ஆலோசனைப்படி இராமானுஜர் வெள்ளை சாத்தி, தமிழ்நாட்டைவிட்டு கர்நாடக தேசத்துக்கு வந்தார்.
அப்போது ஜைன மதத்தை ஆதரித்து வந்த விட்டல தேவராயன் என்ற மன்னன் இந்த இடத்தை ஆண்டு வந்தான்.
அவனது மகளுக்கு சித்தபிரம்மை பிடித்திருந்தது. அதனை நீக்க ஜைனத் துறவிகளால் முடியாமல் போக, ராமானுஜர் உதவியால் அது நீங்கியது.
இதைக் கண்ட பிட்டிதேவன் ஜைன மதத்தைத் துறந்து, ஸ்ரீவைஷ்ணவன் ஆனான்.
ராமானுஜர் அவனுக்கு விஷ்ணு வர்தனன் என்ற பெயரைச் சூட்டினார்.
இந்த மன்னன் மேல்கோட்டை கோயிலுக்குப் பல உதவிகள் செய்துள்ளான். உதயகிரி மலையில் திருக்கோவிலைக் கட்டியவன் இவனே.

திருமண்
மேல்கோட்டையிலிருந்து 20 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் தொண்டனூர் ஏரி ராமானுஜர் ஏற்படுத்தியது.
அவர் தொண்டனூரில் வசித்து வந்த போது அவரது நெற்றியில் அணியும் திருமண் தீர்ந்துவிட,
அன்று இரவு அவர் கனவில் பெருமாள் தோன்றி, திருநாராயணபுரத்துக்கு செல்லும் வழியைச் சொல்லி
அங்கு ஒரு புற்றில் இருக்கிறேன் என்றும் தன்னை வெளியே கொண்டு வரவேண்டும் என்று கூறினார்.
ராமானுஜர் திருநாராயண புரத்துக்கு அங்கு வேதபுஷ்கரணியில் குளித்து விட்டு திருமண் அணிந்துக் கொண்டு,
கல்யாணி குளத்துக்கு பக்கத்தில் இருந்த எரும்புப் புற்றை, ஊர் மக்கள் உதவியுடன் பால், மற்றும் தீர்த்தத்தைக் கொண்டு கரைத்தார்.
திருநாராயணர் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை ராமானுஜர் பிரதிஷ்டை செய்தார். ராமானுஜருக்கு இங்கே திருமண் கிடைத்தால்
இன்றும் மேல்கோட்டையில் திருமண் விஷேசமாக விற்கப்படுகிறது.

திருக்குலத்தார்
ஒருமுறை உற்சவ மூர்த்தியான செல்லப்பிள்ளையை தில்லி முகலாய மன்னனிடமிருந்து ஸ்ரீ இராமானுசர் மீட்டுக் கொண்டு வரும் வழியில்
எதிர்ப்பட்ட கள்ளர் கூட்டத்திடமிருந்து இப்பகுதியை சேர்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் போராடி
உற்சவ மூர்த்தியையும் ஸ்ரீ இராமானுசரையும் காத்தனர்.
இதற்கு நன்றி நவிலும் வண்ணம் இராமானுசரின் ஆணைக்கிணங்க, இன்றும் தேர்த் திருவிழாவின் அடுத்த நாளிலிருந்து
மூன்று நாட்கள் “திருக்குலத்தார் உற்சவம்” மிகப் பிரம்மாண்டமாய் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.

இங்கிருக்கும் கல்யாணி தீர்த்தம் எனும் அழகிய குளம் பழமையான மண்டபங்கள் சூழ அழகுடன் காட்சித் தருகிறது.
திருத்தொண்டனூர், ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் ஆகியன அருகில் இருக்கும் வைணவத் தலங்களாகும்.
ஈஸ்வர சம்ஹிதையின்படி, பகவான் தனது வராஹ அவதாரத்தில் பூமியை பிரபஞ்சக் கடலில் இருந்து தூக்கியபோது,
அவரது உடலிலிருந்து சிதறிய நீர்த் துளிகளிலிருந்து கல்யாணி குளம் உருவானது.
மத்ஸ்ய புராணத்திலிருந்து, பகவான் விஷ்ணுவின் சேவகரான கருடன், இப்பிரபஞ்சத்தினுள் உள்ள விஷ்ணுவின்
திருத்தலமான ஸ்வேத-தீபத்திலிருந்து வெள்ளை நிற களிமண்ணைக் கொண்டு வந்து இக்குளத்தை வடிவமைத்தார்

இந்த கிராமத்தில் உள்ள ஊரின் தெரு முழுக்க தமிழ் மணம். அக்ரஹாரத்தின் பெரும்பாலான வீடுகளில் பெயர்ப் பலகைகள்,
“ஸ்ரீரங்கம் ராகவாச்சாரி, ஸ்ரீரங்கம் சீனிவாச அய்யங்கார்” என்று ஸ்ரீரங்கம் என்று ஊரின் பெயரும்
பலரது வீட்டில் தமிழிலேயே இன்றும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
சோழர்கள் காலத்தில் ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து பல குடும்பங்கள் இடம் பெயர்ந்தன. அவற்றில் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட
குடும்பங்கள் மேல்கோட்டைக்கு வந்தன.

இங்குள்ள கல்யாணி தீர்த்தத்திலிருந்து 400 படிகள் ஏறினால் மலைக்கோட்டை யோகநரசிம்மரைத் தரிசிக்கலாம்.
இவரது சன்னதிக்குச் செல்ல ஒன்பது படிக்கட்டுகள் உள்ளன.
யோகநரசிம்மரின் கட்டளைப்படி நவக்கிரகங்கள் இங்குப் படிகளாக இருப்பதாக ஐதீகம்.
நரசிம்மரைத் தரிசித்தவர்க்கு கிரகதோசம் அனைத்தும் நீங்கிவிடும் என்பது ஐதீகம்.
மலையில் இராமானுசரின் பாதம் உள்ளது.
இங்குள்ள கல்யாணி தீர்த்தம், வராக அவதாரத்தின் போது உருவானது.
மாசிமாதத்தில் கங்கை இந்தத் தீர்த்தத்துக்கு வருவதாக ஐதீகம்.
தீர்த்தக்கரையில் பிந்துமாதவன், நாராயணன், இலட்சுமிநரசிம்மர், மாருதி சன்னதிகள் உள்ளன.

இங்குள்ள நரசிம்மரின் விக்ரஹம் மாமன்னர் பிரஹலாதரால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது என்பதை நாரதீய புராணத்தின்படி அறியலாம்
இவ்விடத்தில் தவம் புரிந்து வந்த விஷ்ணு சித்தன் என்ற துறவியைக் காணவந்த பிரஹலாதர் நரசிம்மரை இங்கு பிரதிஷ்டை செய்துள்ளார்.

—————

ஸ்ரீ யாதவ கிரி மஹாத்ம்யம் –

ஸ்ரீ யபதியாய்-அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய்-ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -சர்வேஸ்வரனாய் உள்ள ஸ்ரீமந் நாராயணன்
வைகுண்டேது பரே லோகே ஸ்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி ஆஸ்தே விஷ்ணுர் அசிந்த்யாத்ம பக்தைர் பாகவத ஸஹ-என்னும்படி
ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்தில் அனந்த வைனதேயாதி நித்யர்களாலும் முக்தர்களாலும் சேவிதனாய் இருந்தாலும்
அண்டாந்தர வர்த்திகளான ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் வாங் மனஸ்ஸூ களுக்கு அகோசரனாய் இருக்கிற படியால்
இந்த பூமியில் வாழும் மனுஷ்யாதிகளும் தன்னை சேவித்து க்ருதார்த்தர்களாக வேண்டும் என்று தனது பரம கிருபையால்
ராம கிருஷ்ணாதி விபவ அவதாரங்களைச் செய்தாலும்
அவஜாநந்தி மாம் மூடா மானுஷீம் தனும் ஆஸ்ரிதம் -என்கிறபடியே அந்த ஸூலபன் விஷயத்திலும் பக்தி செய்யாது இருக்க
நம்மை எல்லாம் வசமாக்கிக் கொள்ளுகைக்காகப் பின்னானார் வணங்கும் சோதியான அர்ச்சாவதாரத்தை ஸ்வீ கரித்து-
இந்த ஸ்ரீ யாதவாத்ரி -மேல்கோட்டை திவ்ய தேசத்தில்
உடையவருடைய மங்களா சாசனத்தால் மிகவும் உகந்து இருந்து-செல்வ நாரணன் என்றும் திரு நாரணன் என்றும்
பெயர் பெற்று பிரகாசித்துக் கொண்டு இருக்கின்றான் –
இதனால் திரு நாராயண புரம் என்னும் திவ்ய நாமம் இந்த திவ்ய தேசத்துக்கு பிராப்தம் ஆயிற்று –

வரலாற்றின் தோற்றுவாய்
பூர்வம் கலியுக ஆரம்பத்தில் வியாஸாதி மஹரிஷிகள் எல்லாரும் வடபத்ரிக்குச் சென்று
கலி பிரவேசம் இல்லாத க்ஷேத்ரம் எது என்று நாராயண ரிஷியைக் கேட்கச்
சுருக்கமாக அவராலே சொல்லப்பட்ட யாதவ கிரி மஹாத்ம்யத்தைக் கேட்டு
அதை விஸ்தாரமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தார்கள் –
அதற்கு நாராயண ரிஷி -நாரதர் வருவார் -அவர் அதை விஸ்தாரமாகச் சொல்லுவார் -என்று நியமித்து மறைந்து விட்டார்
அப்பொழுதே அங்கு வந்த நாரதரை வ்யாஸாதிகள் கேட்டதற்கு நாரதர் யாதவகிரி மஹாத்ம்யத்தை
விஸ்தரித்ததின் சாராம்சம் கீழே விவரிக்கப்படுகிறது

நான்முகன் பிறப்பு –
சர்வேஸ்வரனான எம்பெருமான் பிரளய காலத்தில் ஆத்ம வர்க்கங்கள் எல்லாம் அசேதனத்தோடே ஒப்பாக இருக்கிறபடியைக் கண்டு –
தனது பரம கிருபையால் அவற்றுக்கு சரீர இந்த்ரியங்களைக் கொடுத்து ஸ்ருஷ்ட்டி செய்வதற்காக முதலில்
தனது திரு நாபி கமலத்தில் நான்முகனை ஸ்ருஷ்டித்து -அவனுக்கு பிரணவம் -அஷ்டாக்ஷரம் -நான்கு வேதங்கள் -எல்லாவற்றையும்
உபதேசித்து இந்தப் பிரகாரம் பிரபஞ்சத்தை ஸ்ருஷ்ட்டி செய் என்று நியமித்தான் –

தேவாதிகள் பிறப்பும் நான்முகன் அர்ச்சாவதார மூர்த்தியை ஆசைப்பட்டதும் –
அந்த நான்முகன் அவற்றை எல்லாம் ஆவ்ருத்தி செய்து -அர்த்தங்களைப் பாவித்துக் கொண்டு –
தாதா யதா பூர்வமகல்பயத்–என்கிறபடியே பூர்வ கல்பத்தின் படியே -ஸூர-நர -திரியக்-ஸ்தாவரங்கள் -என்கிற
நான்கு வர்க்கங்களையும் ஸ்ருஷ்டித்துத் தான் நித்தியமாக ஆராதனம் செய்வதற்கு
பகவானுடைய திரு உள்ளத்தில் உகந்து இருக்கும் அர்ச்சா மூர்த்தி வேண்டும் என்று த்யான சக்தனாய் இருக்கும் பொழுது
கர்ண அபிருதமான வாத்யங்களின் ஓசை கேட்டு கண் திறந்து பார்த்த சமயம் –
ஆனந்தமய திவ்ய விமானம் -திரு நாராயணன் விமானம் -தென்பட்டது –

முன்னம் வாத்யம் வாசிப்பவர்களையும்-பின்னர் முறையே கோஷ்டிகளையும்-
அந்த கோசடிகளை செவ்வனே நிற்க வைக்கும் மணியக்காரர்களையும் –
அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேனர் முதலான நித்ய ஸூரிகளையும்-
சத்திரம் சாமரம் விசிறி முதலான உபசாரங்களைச் சமர்ப்பிக்கும் கைங்கர்ய பரர்களையும் –
ஆனந்தமய திவ்ய விமானத்தையும் -அதற்கு வலது பக்கம் ஸூதர்சன ஆழ்வாரையும் –
இடது பக்கம் பிராட்டியையும் நடுவில் திரு நாராயணனையும் சேவித்தான்
இப்படி தான் நினைத்த பொழுதே தான் ஆசைப்பட்டபடி ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருந்து பகவான் அர்ச்சாவதாரமாக எழுந்து
அருளியதைப் பார்த்து ஆனந்த சாகரத்தில் மூழ்கி பின்பு ஸமாஹிதனாய் ஓடுவது விழுவது தொழுவது நர்த்தனம் செய்வது
உத்தரீயத்தை மேலே தூக்கி எறிவது சிரிப்பது ஆனந்த பாஷ்பம் விடுவது ஸ்தோத்ரம் செய்வது முதலான ஆனந்த வியாபாரங்களைச்
செய்து கொண்டு சேனை முதலியார் எழுந்து அருளிப் பண்ணிக் கொடுத்த அந்த திரு நாராயண மூர்த்தியைத் தனது
தர்ம பத்தினியான சரஸ்வதி தேவி யுடன் சேர்ந்து அநேக கல்பங்கள் வரையிலும் ஆராதித்துக் கொண்டு வந்தான்

திரு நாராயணன் சத்யலோகத்தில் இருந்து பூ லோகத்துக்கு எழுந்து அருளியது –
இப்படி இருக்கும் பொழுது நான்முகனுக்கு மானஸ புத்ரனாயும் சிஷ்யனாயும் இருக்கிற சனத்குமாரர்
இந்த ஆனந்தமய விமான மத்யஸ்தனான திரு நாராயணனை இந்த புவியில் தான் கை தொழுது வர வேண்டும்
என்று நான்முகனைப் பிரார்த்தித்தான் –
அவன் அந்தத் திரு நாராயணனை அந்தப் பகவான் நியமனப்படியே எழுந்து அருள பண்ணிக்க கொடுத்தான்
சனத்குமாரர் சத்யலோகத்தில் இருந்து மேரு பர்வதத்துக்கும் அங்கு இருந்து கைலாசத்திற்கும்
எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு வந்தார் –
அங்கே எல்லாம் தேவதைகள் முதலானவர்-அஞ்சலி பிரார்த்தனை தண்டனிடுகை முதலானவற்றை சமர்ப்பித்தார்கள்-
அந்த ஹிமவானில் இருக்கும் வடபத்திரியிலே மூன்று நாள்கள் ஆராதனம் செய்து அங்கு இருந்து தென் திசைக்குப் புறப்பட்டு வந்து
நான்முகனாலேயே முதலிலே குறிப்பிடப்பட்ட கல்யாணி தீர்த்தம் முதலான அஷ்ட தீர்த்தங்கள் -சப்த ஷேத்ரங்கள் கூடின
வேத பர்வதம் -வேதாத்ரி -என்கிற யாதவாத்ரியிலே கிழக்கு முகமாக பாஞ்சராத்ர பிரகாரமாக
அந்த திவ்ய விமானத்தை பிரதிஷ்டை செய்தான் –

யாதவாத்ரி இருக்கும் இடம் -மஹிமை முதலியவை –
யாதவாத்ரியான ஸஹ்ய பர்வதத்துக்குக் கிழக்கிலும் -காவேரிக்கு வடக்கிலும் -சாஷாத் ஆதிசேஷ அவதாரமாக –
பகவானுக்கு ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் காட்டிலும் மிகவும் உகந்து இருக்கும் நிலமாய் -தென் பத்ரி -என்றும்
சுற்றுப்புறம் இரண்டு யோஜனை வரையிலும் -ஸ்ரீ வைகுண்ட வர்த்தக க்ஷேத்ரம் -என்று பிரசித்தமாய் –
திரு எட்டு எழுத்தின் பொருளான ஸ்ரீ மந் நாராயணனுக்கு ஆஸ்ரயமாய் இருக்கின்றது –
பூர்வம் கிருத யுகத்திலே தத்தாத்ரேய பகவான் இந்த மலையிலே மறைகளை எல்லாம் பிரவசனம் செய்ததால் -வேத பர்வதம் -என்றும்
த்ரேதா யுகத்திலே திரு நாராயணன் ஆனந்தமய விமானத்தோடே இங்கே எழுந்து அருளினை போது நாராயணாத்ரி -என்றும் வழங்கப் பட்டது –
த்வாபர யுகக் கடைசியிலே கண்ணன் முதலான யாதவர்கள் வந்து சேவித்ததால் -யாதவாத்ரி -என்று பெயராயிற்று –
கலி யுகத்தில் ஆதிசேஷ அவதாரமான ஒரு சந்நியாசி வந்து ஜீரணோத்தாரணம் செய்வதனால் -யதி சைலம் -என்று பெயராகும் –
இப்படிப்பட்ட யாதவாத்ரியிலே -மேல்கோட்டையிலே -சனத்குமாரர் திரு நாராயணனுடைய திவ்ய விமானத்தை பிரதிஷ்டை செய்வித்தான் –

ஸ்ரீ செல்வப்பிள்ளை திருவவதார க்ரமம்-
நான்முகன் தனது மகனான ஸநத்குமாரனுக்குத் திரு நாரணனை எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொடுத்த பின்பு
திரு நாராயணனைப் பிரிந்ததால் மிகவும் அவசன்னன் ஆனான் –
அதைப் பார்த்து ஸ்ரீ மந் நாராயணன் தனது திரு மார்பில் இருந்து ஸ்ரீ பூ ஸமேதமான ஒரு திரு மூர்த்தியை ஆவிர்பாவம் செய்து கொடுத்தான் –
நான்முகன் அவனைத் தொழுது கொண்டு வாரா நிற்க ஒரு கால் சக்கரவர்த்தி திருமகன் லப்த்வா குலதனம் ராஜா -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கு பெரிய பெருமாளை எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொடுத்த பின்பு
தன்னகத்தில் திருவாராதனத்துக்கு அர்ச்சாவதார இல்லாமையால் இழவு பட்டு இருக்கும் சமயம் இந்த மூர்த்தியை
நான்முகன் சக்கரவர்த்தி திருமகனுக்கு எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொடுத்தான் –
அது முதல் -ஹ்ருத உத்பவன் -என்ற திருநாமம் உடைய இவருக்கு -ராம பிரியன் -என்ற திருநாமம் ஆயிற்று –

செல்லப்பிள்ளை கண்ணன் திரு மாளிகைக்கு சேர்ந்த க்ரமம்
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -என்றபடியே
திரு அயோத்யையில் இருந்த சராசரங்கள் எல்லாவற்றையும் கூட்டிக்கொண்டு தன்னுடைச் சோதிக்கு சேரும் பொழுது
இந்த ராம பிரியாணி திருவடி கையிலே கொடுத்தான் –
அவன் சக்கரவர்த்தி திருமகன் திருக்குமாரரான குசா மஹாராஜனுக்குக் கொடுத்தான் –
குசன் தனது பெண் குழந்தையான கனக மாலினிக்கு ஸ்த்ரீதனமாகக் கொடுத்தான் –
அந்த கனக மாலினி யது வம்சத்தில் யது சேகரன் என்கிற வரனைக் கைப்பிடித்ததால் -அந்த வம்சக் க்ரமத்தாலே
ஸ்ரீ ராமபிரியன் கண்ணனுடைய திரு மாளிகையிலும் சேவையைக் கைக் கொண்டு நின்றான்

வைரமுடி சரித்திரம்
ஒரு கால் விரோசனன் என்கிற அசுரன் -தனது தகப்பனாக ப்ரஹ்லாதன் விஷயத்தில் தேவதைகளுக்கு இருக்கும்
விஸ்வாசத்தைப் பற்றித் தானும் அவர்களோடே கூட பாற்கடலில் பள்ளி கொண்ட அநிருத்த பகவானை சேவித்துக் கொண்டு இருந்து –
பகவான் யோகத்துயில் கொண்டு இருக்கும் பொழுது யாரும் இல்லாத சமயத்தில்
பகவானுடைய கிரீடத்தைப் பறித்துக் கொண்டு பாதாள லோகம் சேர்ந்தான் –
பிறகு அந்தரங்க கைங்கர்ய பரர்கள் பகவானுடைய திருமுடியைக் காணாமல் -இது விரோசனன் செய்த தீம்பு என்று சங்கித்து
ஸ்ரீ கருடாழ்வானை அனுப்பினார்கள் –
வைநதேயன் பாதாள லோகம் சென்று விரோசனனை ஜெயித்து அநிருத்தனனுடைய கிரீடத்தை மீட்டுக் கொண்டு
மகா வேகத்துடன் வாரா நின்றான் –

வைரமுடியை கண்ணனுக்கு சமர்ப்பித்தது –
இப்படி பெரிய திருவடி ஆகாச மார்க்கத்தில் வரும் பொழுது தன்னுடைய கதி தடைப்பட்டதைப் பார்த்து விஸ்மதனாய்-
நான்கு பக்கமும் பார்த்தாலும் ஒன்றும் புலப்படாமல் கீழே பூமியைப் பார்த்தான் –
மயில் பீலிகளாலும் குஞ்சா மணிகளாலும் அலங்க்ருதனாய் வேணு கானம் பண்ணிக் கொண்டும் பிருந்தாவனத்தில்
ஆநிரைகளைக் காத்துக் கொண்டும் இருக்கிற கோபாலனைக் கண்டான் –
பரம ஆனந்த பூரிதனாய் -இவனால் தான் என்னுடைய கமனம் நழுவிற்று -என்று நிச்சயித்து –
பகவானுடைய கருத்தின் படியே அந்தக் கிரீடத்தை கண்ணனுடைய சிரஸ்ஸிலே சமர்ப்பித்தான்-
அநேக யோஜனை விஸ்தாரமான அந்த முடியானது பகவானுடைய சங்கல்பத்தாலே கண்ணனுடைய சிரஸ்ஸுக்குத் தகுதியாக மாறி விட்டது –
பிறகு கண்ணனை ப்ரதக்ஷிண நமஸ்காரங்களைப் பண்ணி வணங்கி கருடன் பாற் கடல் சேர்ந்தான் –
அங்கு எல்லாருக்கும் இந்த விஷயத்தைச் சொல்ல அவர்களும் ஆனந்தித்தார்கள் –

கண்ணன் செல்லப்பிள்ளைக்கு வைரமுடியை சமர்ப்பித்தது –
கண்ணன் தனது க்ருஹ அர்ச்சையான ராமப் பிரானுக்கு -அந்த முடியை சமர்ப்பித்தான் –
அது அவனுடைய சங்கல்பத்தாலே செல்வப்பிள்ளைக்குத் தகுதியாக போக்யமாய்த் தலைக்கட்டிற்று –
இவ்விதமாக வைரமுடியைச் சாற்றி ராமப் பிரியனை நித்ய ஆராதனம் செய்து கொண்டு இருந்தான் –
இப்படி இருக்கும் பொழுது ஒரு சமயம் நம்பி மூத்தபிரான் தீர்க்க யாத்திரைக்காக எழுந்து அருளினை காலத்தில்
இந்த நாராயணாத்ரிக்கு வந்து கல்யாணி தீர்த்தத்தில் அவகாஹித்து ஆனந்த மய திவ்ய விமான மத்யஸ்தரான
திரு நாராயணப் பெருமாளைச் சேவிக்க -தம்முடைய க்ருஹ அர்ச்சையான ராமப் பிரியனைப் போலவே இருக்கிறார் -என்று
அறிந்து ஸ்ரீ மத் துவாரகைக்கு எழுந்து அருளி
தென் திசையில் தென் பத்ரி -என்னும் நாராயணாத்ரியில் நம்முடைய ராமப் பிரியனைப் போலவே இருக்கும்
ஒரு பெருமாள் இருக்கிறார் -என்று சொன்னார் –
கண்ணன் இதை ஒப்புக் கொள்ளாமல் -நம்பி மூத்தபிரான் யாதவர்கள் எல்லாரையும் அழைத்து
தானே ஸ்ரீ ராமப் பிரியனையும் எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு நாராயணாத்ரிக்கு வந்து திரு நாராயணன் முன்பே
எழுந்து அருளப் பண்ணி எல்லாரும் சேவித்து இருவரும் ஒரே ரூபத்தை உடையவர்கள் என்று சம்மதித்து ஆனந்தித்தார்கள் –

நாராயணாத்ரிக்கு யாதவாத்ரி என்ற பெயர் வந்தது –
இப்படி யாதவர்கள் எல்லாரும் ஸ்ரீ ராமப் பிரியனை அங்கேயே எழுந்து அருளப் பண்ணி அந்தந்த உத்சவ காலங்களில்
தாங்களும் அங்கேயே சென்று உத்ஸவாதிகளை நடத்தி வந்த படியால் இந்த மலைக்கு யாதவாத்ரி என்று அது முதல் திரு நாமம் ஆயிற்று –
இப்படி திரு நாராயணன் -செல்வப்பிள்ளை இருவரும் ஒரே இடத்தில் மூல பேரராயும் உத்சவ பேரராயும்
நம்முடைய பாக்ய அதிசயத்தாலே சேர்ந்தார்கள் –

கல்யாணி தீர்த்தத்தின் மஹிமை
ஆதி வராஹன் ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டியை எடுத்து வந்த பொழுது அந்த சிரமத்தால் திரு மேனியில் உண்டான
வியர்வையானது -கல்யாணி தீர்த்தமாய் பரிணமித்தது –
ஸ்நாந மாத்ரத்தால் எல்லாருடைய பாவத்தையும் போக்கும் கங்கை எல்லா தீர்த்தங்களோடும் சேர்ந்து வந்து தன்னுடைய
சகல பாபங்களையும் போக்கிக் கொள்வதற்காக வருஷம் தொறும் பால்குன மாசத்தில் இந்த கல்யாணி தீர்த்தத்தில் வாசம் செய்கிறாள் –
பின்னும் இந்தத் தீர்த்தத்தின் கரையிலே பண்ணின தபஸ் தானம் முதலான புண்ய கார்யங்கள் எல்லாம்
இதர புண்ணிய க்ஷேத்ரங்களில் பண்ணுவதை விட மிகுதியான பலன்களைக் கொடுக்கும் –

ஸூ சரித உபாக்யானம்
வயது முதிர்ந்த ஏழையான ஸூ சரிதன் என்னும் ஒரு அந்தணன் தீர்த்த யாத்ர பரனாய் இருந்தான் –
அவன் இந்த யாதவாத்ரியையும் கல்யாணி தீர்த்தத்தையும் பற்றிக் கேட்டது இல்லை –
இரண்டு பிள்ளைகளுடனும் பத்னியுடனும் கங்கா ஸ்நானத்துக்குச் சென்றான் –
ஆனால் கங்கா நதி கண்ணுக்கு இலக்காக வில்லை -கங்கையில் ஸ்நானம் செய்து கொண்டு இருந்தவர்கள்
இது தான் கங்கை -என்று சொன்னாலும் கங்கை அவனுக்குத் தென் படாததால் ஸூ சரிதன் மிகவும் வருந்தினான் –
அப்பொழுது ஒரு பெண் வந்து ஐயா அந்தணரே-கல்யாணி தீர்த்தத்தில் குளித்திருப்பீரா என்று கேட்க –
ஸூ சரிதன் அந்த பெயரையே கேட்டு இருந்தது இல்லையே என்றான் –
அங்கே சென்று ஸ்நானம் செய்து விட்டு வாரும் என்றாள் அந்தப்பெண் –
அந்தணர் -எனக்கு அங்கே செல்ல சக்தி இல்லை -அப்படியே சென்றாலும் மறுபடியும் இங்கே திரும்பி வர முடியும்
என்கிற நம்பிக்கையும் இல்லை -என்ன
அந்தப்பெண்ணும் -ஆனால் கல்யாணி என்று நீங்கள் நால்வரும் மூன்று முறை அனுசந்தானம் செய்து
இங்கேயே கங்கையில் ஸ்நானம் செய்யுங்கோள்-என்றாள் –
இப்படி கன்யா ரூபமாகக் கங்கையின் வார்த்தையைக் கேட்ட பிறகு தான் அந்த அந்தணனுக்கு கங்கா நதி கண்ணுக்கு இலக்காயிற்று –
மூன்று தரம் கல்யாணி என்று சொல்லி ச பரிகரமாக கங்கையில் மூழ்கினான் ஸூ சரிதன் –
எழுந்து இருந்து பார்த்ததும் கல்யாணியாய் இருந்தது –
அங்கு இருந்தவர்கள் தீர்த்தத்தில் இருந்து எழுந்து வரும் நால்வரையும் பார்த்து ஆச்சர்யத்தாலே அவர்கள் வரலாற்றைக் கேட்டார்கள் –
ஸூ சரிதன் நடந்த விஷயம் எல்லாவற்றையும் சொல்லி இது என்ன இடம் என்ன தீர்த்தம் என்று கேட்க –
இது யாதவாத்ரி -கல்யாணி தீர்த்தம் -என்று அவர்கள் சொல்ல –
அந்த தீர்த்தத்தின் மஹிமையைக் கண்டும் கேட்டும் விஸ்மிதராய்க் கொண்டு ஸூ சரிதனும் அவன் பார்யா புத்திரர்களும்
அங்கேயே நித்ய வாசம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள்

யாதவாத்ரியில் ஸூ சரிதனுக்கு மூன்றாவது பிள்ளை பிறக்க -நாராயணன் என்று திரு நாமம் சாற்றினான் –
குழந்தையின் ஏழு எட்டு வருஷங்களுக்கு உள்ளாக அந்த தேசத்தில் ஷாமம் ஓன்று ஏற்பட்டது –
கஷ்டத்தைப் பொறுக்க முடியாமல் பத்னியுடைய நிர்பந்தத்துக்கு இணங்கி ஸூ சரிதன் இரண்டு பிள்ளைகளையும் கூட்டிக் கொண்டு
தமிழ் நாட்டு அரசனைப் பார்க்கப் போனான் -நான்கு ஆறு மாச காலம் காத்து இருந்து நகர வாசத்தின் கஷ்டத்தை எல்லாம் அனுபவித்து
கடைசியில் பெரிய பிரயத்தனம் செய்து அரசனைப்பார்த்து கொஞ்சம் த்ரவ்யத்தை வாங்கிக் கொண்டு திரும்பினான் –
யாதவகிரியில் ஸூ சரிதனின் மூன்றாவது மகன் நாராயணன் -அம்மா மிகவும் பசிக்கிறது -எனக்குக் கொஞ்சம் பிரசாதம் கொடு –
என்று தாயைக் கேட்டான் -அவள் ஒரு பாத்திரத்தில் பிரசாதம் கொடுத்தாள் –
இது பகவானுக்கு அமுதம் செய்யப்பட்டது அன்று என்று சொல்லி தான் சாப்பிடாமல் திரு நாராயணன் திரு முன்பே சமர்ப்பித்து
பக்தியுடன் நீ இதை அமுது செய் என்று சொல்லிக் கொண்டு வெளியிலே நின்று இருந்தான் –
திரு நாராயணன் பிராட்டியோடே கூட வந்து பிரசாதத்தை அமுது செய்து விட்டான் –

குழந்தை வெறும் பாத்திரத்தைப் பார்த்து மிகவும் சந்தோஷத்துடன் தாய் அருகே சென்று –
அம்மா நீ கொடுத்த பிரசாதத்தை பகவான் அமுது செய்து விட்டார் -எனக்கு மிகவும் பசிக்கிறது -வேறு பிரசாதம் கொடு என்று கேட்டான் –
அதற்கு அவள் -அர்ச்சா மூர்த்தியான பகவான் அமுது செய்வானா -பூனைக்குட்டி சாப்பிட்டு இருக்கும் –
இந்த ஷாமத்தில் இப்படிச் செய்தால் மீண்டும் உனக்குத் தர முடியுமா -பிச்சை எடுத்துச் சாப்பிடு போ -என்று சொல்லிக்
கையில் ஒரு பாத்திரத்தைக் கொடுத்து அனுப்பினாள்-
அக் குழந்தை அங்குள்ள வீடுகளுக்கு எல்லாம் போனான் -அவன் பிச்சைக்காக எங்கு எங்கு போனானோ
அந்த அந்த க்ருஹங்களில் பிராட்டியே வந்து பிச்சையாக பிரசாதத்தைக் கொடுத்தாள் –
குழந்தை தன் அகத்திலே போய் தாய் கையிலே தான் சம்பாதித்த பிக்ஷையைக் கொடுத்தான் –
உடனே அவை ரத்னங்களாக மாறின -அதைப் பார்த்த தாய்க்கு ஆசை பிறந்தது –

மறுபடியும் மறுபடியும் அனுப்பினாள் –இப்படி எட்டுத் தடவை தன் பிள்ளையை பிக்ஷைக்கு அனுப்பினாள் –
உலகிற்கு எல்லாம் தாயான பிராட்டி ஏழு தடவை ரத்ன பிக்ஷை கொடுத்து-எட்டாவது தடவையில் அன்ன பிக்ஷையாகக் கொடுத்தாள் –
இருவரும் அன்னத்தைச் சாப்பிட்டு திருப்தி அடைந்தார்கள் -ஏழு தரம் கிடைத்த ரத்ன பிக்ஷையாலே பிறவாத திருப்தி
இந்த அன்ன பிக்ஷை – பிரசாதத்தாலே – பிறந்தது –
இதுவரையிலும் கவலை இல்லாமல் இருந்த இவர்கள் தனம் கிடைத்ததும் கொஞ்சமும் உறங்க வில்லை –
அந்த தனத்தையே காத்து இருந்தார்கள் -அவ்வளவில் அரண்மனையில் இருந்து
ஸூ சரிதன் கொஞ்சம் த்ரவ்யத்தை எடுத்து க் கொண்டு தன் இரண்டு பிள்ளைகளுடன் வரும் பொழுது வழியில்
திருடர்கள் அவனை அடித்துக் கையில் இருந்ததை எல்லாம் பறித்துக் கொண்டு போனார்கள் –
அப்பொழுது ஸூ தர்சன் திரு நாராயண புரம் திவ்ய தேசத்தில் இருந்து புருஷோத்தமனான நாராயணன் கொடுக்கும்
பரம புருஷார்த்தத்தை விட்டு அனர்த்தத்தை விளைவிக்கும் அர்த்தத்தை ஆசைப்பட்டு புருஷ அதமனான மானிடனை ஆஸ்ரயித்தேனே –
நரக வாசமாகிற நகர வாசத்தைப் பண்ணினேனே-எனக்கு இந்த தண்டனை போதாது -என்று வருத்தப்பட்டுக் கொண்டு வந்து
வீட்டில் பார்த்த போது எல்லாம் ரத்னமயமாக இருக்க -குழந்தையை கேட்டதற்கு -குழந்தை அவனுக்கு எல்லாவற்றையும் சொல்லவே –
நிர்ஹேதுகமான பகவானுடைய கடாக்ஷத்தை ஆச்சர்யத்துடன் நினைத்து நினைத்து அந்தப் பணத்தாலே
பகவத் பாகவத கைங்கர்யத்தைப் பண்ணா நின்றான் –

அப்படி நித்ய ததீயாராதனம் செய்யும் இவனுடைய ஐஸ்வர்யத்தைக் கண்டு -சில திருடர்கள் -இவற்றைப் பறிக்க வேண்டும்
என்று வைஷ்ணவ வேஷத்தைப் பூண்டு கல்யாணி தீர்த்தத்தில் ஸ்நானத்தை நித்யமும் செய்து கொண்டு
பன்னிரண்டு திருமண் காப்பையும் சாத்தி -துளசி நளினாக்ஷ மாலைகளையும் தரித்து திரு நாராயணனை
தினமும் சேவித்துக் கொண்டு வந்தார்கள் -இப்படி ஸூ சரிதன் திரு மாளிகையில் பாகவத ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தையும்
பகவத் பிரசாதத்தையும் ஸ்வீ கரித்துக் கொண்டு -ஐஸ்வர்யத்தை அபகரிக்க சமயம் பார்த்திருந்த திருடர்களுக்கு –
இந்த சத் சங்கத்தாலும் நல்ல வேளையினாலும்-கர்மம் கழிந்து –நல்ல ஞானமும் -ஞானத்தால் பச்சாதாபமும் பிறந்து –
ஸூ தரிசனை தண்டனிட்டு -உம்முடைய பணத்தைப் பறிக்க வந்த மகா பாபிகள் நாங்கள் –
எங்களுடைய பாபத்திற்குத் தகுதியாக ப்ராயச்சித்தத்தை நியமித்து -எங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் -என்று பிரார்த்தித்தார்கள் –
அப்பொழுது ஸூ தரிசன்-தனம் மதீயம் தவ பாத பங்கஜம் -என்னும்படி திரு நாராயணன் திருவடிகள் என்கிற
அழியாத செல்வம் தான் என்னுடைய ஐஸ்வர்யம்
அது யாராலும் திருட முடியாது -என்று ஞான உபதேசம் செய்து -அவர்களுக்கு எல்லாம் மோக்ஷ சாம்ராஜ்யத்தை அனுக்ரஹம் செய்தான் –
இப்படி திருடர்களுக்கே மோக்ஷம் கிடைத்த பொழுது ஸூ சரிதனுக்கும் பகவத் அபிமுக்யம் உள்ளவர்களுக்கும் சொல்ல வேண்டா விறே-

சதுர்வேதி உபாக்யானம் –
முன்பு நான்கு வேதங்களையும் ஓதியதால் சதுர்வேதி என்றும் -பெயர் பெறுகைக்காக வந்தவர்களுக்கு எல்லாம் சோறு இடுகிறதால்
சர்வாதித்யன் என்னும் பெயருடையவனாயும் -த்ரவ்ய ஆர்ஜனத்தில் சதுரனாயும்-டம்பத்திற்காக யாகங்களைச் செய்கிறவனாயும் –
கேவல நாஸ்திகனாயும் உள்ள ஒரு ராஜ புரோகிதன் இருந்தான் –
ஒரு நாள் அவன் நான்கு அந்தணர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு ஸ்ரார்த்தம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் சமயத்தில்
யாதவாத்ரி நிவாசியான ஹரிராதன் என்கிற விருத்த ப்ராஹ்மணன் தன் குழந்தையை அழைத்துக் கொண்டு
சதுர்வேதி இருந்த ஊருக்கு வந்தான் –

வழி நடந்த ஆயாசத்தாலேயும் பசி தாகம் இவைகளினாலேயும் ரொம்பவும் ஸ்ரமப்பட்டு-சதுர்வேதியின் குணங்களை அறியாமல்
அவன் வீட்டுக்கு வந்தான் –
ஹரிராதன் திரு நாராயணன் திருவடிகளில் இருந்த திருத் துழாயைக் கொடுக்க –
சதுர்வேதி -நம் வீட்டிலேயே வேண்டின திருத் துழாய் தோட்டங்கள் இருக்கின்றன -இஷ்டம் இருந்தால் உபநயனம்
இல்லாத இந்த சிறு பையன் கையில் கொடு என்றான் –
ஹரிராதன்-பையனுக்கு அதிகப்பசி -கொஞ்சம் பிரசாதங்கள் கொடு என்று கேட்க –
சதுர்வேதி -நீ அந்தணன் அல்லவா என் வீட்டில் இன்றைக்கு ஸ்ரார்த்தம் என்பது தெரியாதா -என்றான் –
கொஞ்சம் அரிசியாவது கொடு என்றான் ஹரிராதன் –என்ன பிசாசத்தைப் போல் தொந்தரவு செய்கிறாய் -என்று
சதுர்வேதி கால்கள் தளர்ந்து போய் இருந்ததால் நிற்க முடியாமல் அங்கே முற்றத்தில் உட்கார்ந்த அந்தணச் சிறுவனை
கழுத்தைப் பிடித்து அப்பால் தள்ளிக் கதவை அடைத்தான் -கால் கதவுக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டதால் கீழே விழுந்த
அந்த பாலன் மிகவும் நொந்து நீ பாழாய்ப் போ என்று சபித்தான் –
அப்பொழுது ஹரிராதன் அக்குழந்தையைப் பார்த்து -அப்படிச் சொல்ல வேண்டாம் அப்பா -என்று புத்தி சொல்லி
ஏழு தடவை கோவிந்த நாம உச்சாரணம் செய்து விட்டு அந்தக் கிராமத்தில் இருந்து புறப்பட்டான் –

சமீபத்தில் உபாதானம் பண்ணி ஜீவித்துக் கொண்டு இருந்த விஷ்ணு ராதன் என்ற ஏழை பிராமணன்
இவர்கள் கஷ்டத்தைப் பொறுக்க மாட்டாது நடுப்பகல் நேரமாய் இருந்தாலும் தன் வீட்டுக்கு அழைத்துப் போய்
குழந்தையை தெளியப் பண்ணி வைத்து பகவந் நிவேதனம் செய்து -ஆனந்தமாகப் பிரஸாதஸத்தைப் பரிமாறினான்-
ஹரி ராதன் தன் குழந்தையுடன் உண்ண உட்கார்ந்து இருந்த பொழுது -ஒரு த்ரிதண்ட தாரியான சந்நியாசி
நான்கு சிஷ்யர்களுடன் வர ஏழு பெரும் சம பங்க்தியிலே உட்கார்ந்து அமுது செய்தார்கள்
அன்றிலிருந்து விஷ்ணு ராதன் வீட்டில் தளிகைப் பாத்திரங்கள் எல்லாம் அக்ஷயமாயிற்று –
அவர்கள் உண்ட இடத்தில் நிதி அகப்பட்டது –
அந்த சந்நியாசி தான் தத்தாத்ரேயர் திருவவதாரம் பண்ணி வந்த பகவான் -சிஷ்யர்கள் நாலு வேதங்கள் –
பாகவதர் அமுது செய்யும் இடத்தில் பகவான் பின்னாலேயே இருக்கிறான் என்கிறது இதனாலே தெரிய வரும் –
இப்படி யாதவாத்ரி வாசியான ஹரிராதனை ஆராதித்ததாலே விஷ்ணு ராதனுக்கு அமோகமான ஐஸ்வர்யம் உண்டாயிற்று –

இது நிற்க -ஹரி ராதனைத் தள்ளிக் கதவடைத்த சதுர்வேதி வீட்டில் நிமந்தரணக்காரர் வரும் முன் பாம்பு பாலில் விஷத்தை உமிழ்ந்தது –
அவர்கள் குடித்து இறந்தார்கள் -அவர்கள் புத்திரர்கள் போய் தங்கள் அரசன் இடத்தில் எங்கள் தகப்பனாரைச் சதுர்வேதி கொன்றான் –
என்று முறையிட ராஜபடர்கள் வந்து சதுர்வேதியை மர்ம ஸ்தானங்களில் அடித்தலால் அவன் முடிந்தான்-
தங்களையும் இப்படியே சாக அடிப்பார்கள் என்ற பயத்தால் அவனுடைய நான்கு பிள்ளைகளும் காட்டுக்கு ஓடினார்கள் –
அவர்களில் ஒருவன் பாழும் கிணற்றில் விழுந்தான் -ஒருவன் மரத்தில் ஏறி விழுந்தான் -ஒருவன் புலிக்கு இறையானான் –
இப்படியே நான்கு பிள்ளைகளும் மாண்டனர் -சதுர்வேதியின் மனைவி கழுத்தில் கயிற்றைக் கட்டிக் கொண்டு உயிர் நீத்தாள் –
இரண்டு பெண் பிள்ளைகளும் கதவை சாத்தி நெருப்பை மூட்டி உயிர் நீத்தார்கள் –
இப்படி வெகு விரைவிலேயே அந்தக் குழந்தையின் சாபப்படி எல்லாரும் இறந்தார்கள் –

பிறகு யமபடர்கள் சதுர்வேதியின் காலிலே பாசத்தைக் கட்டி யமதர்ம ராஜனிடம் இழுத்துக் கொண்டு போனார்கள் –
சதுர்வேதி தர்மராஜனைப் பார்த்து -நீ மிகவும் அநியாயம் செய்கிறாய்-சங்கமாக நான்கு வேதங்களையும் ஓதினேன்-
வருஷங்கள் தோறும் யாகங்கள் செய்து கொண்டே இருந்தேன் -அதிதிகளுக்கு எல்லாம் அன்னதானம் செய்து கொண்டே இருந்தேன் –
இப்படி தார்மிகனான எனக்கு யாதனைகளை நீ விதிக்கலாமோ-என்று கேட்டான்
அதுக்கு தர்மராஜன் -நீ செய்தது எல்லாம் உண்மைதான் -ஆனால் பணம் திரட்டவும் டம்ப அர்த்தமாகவும்
நீ எல்லாவற்றையும் செய்தாய் அல்லவா -பகவத் ஆராதன ரூபமாக நீ ஏதாவது செய்தது உண்டோ -சொல் -அது கிடக்கட்டும் –
அந்த யாதவாத்ரி வாசியான அந்தணன் உன் அகத்துக்கு வந்த பொழுது நீ செய்தது எல்லாம் நினைத்தாயா –
உனக்கு இவ்வளவு போதாது -அநேக நரகங்களை நீ அனுபவிக்க வேண்டி இருந்தது -ஆனால் அந்த ஹரிராதன் உன் அகத்தில்
இருந்து புறப்படும் பொழுது ஏழு தரம் கோவிந்த நாம உச்சாரணம் செய்ததனுடைய மகிமையினால்
நரக பாதைகள் உனக்கு இல்லாமல் போயிற்று -நீ ச குடும்பனாக பிரம்ம ரஷஸ்சாகப் போ –
உன் அகத்தில் நிகமந்த்ரணம் இருந்தவர்கள் பெரும் கழுகுகள் ஆவார்கள் -என்று சபித்தான் –

உடனே சதுர்வேதி யமனைத் தண்டன் இட்டு -என்னுடைய அபராதங்களை மன்னிக்க வேண்டும் –
இந்த சாபத்திற்கு அவதியைத் தெரியப்படுத்த வேணும் -என்று பிரார்த்திக்க –
யமன் -சில விஷ்ணு பக்தர்களுடைய தர்சனம் ஆனவுடன் சாபம் நீங்கும் -என்று அனுக்ரஹித்தான்
அந்த நிமிடமே சதுர்வேதி ச பரிவாரனாக அந்த ஜன்மத்துக்கு தகுதியான வேஷ பாஷா ரூபாதிகளை உடைத்தான்
ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸாய் விந்திய பர்வதக் காட்டிலே விழுந்தான் -அநேக வருஷங்கள் இப்படி இருக்க –
ஒரு சமயம் காஷ்மீர தேச யாத்ரீகர்கள் சிலர் தென் தேசங்களில் யாத்திரை செய்து கொண்டு யாதவாத்ரியிலே
கல்யாணி சரஸ்ஸிலே ஸ்நானத்தைச் செய்து திரு நாராயணனை சேவித்து வழி நடந்து வரும் பொழுது அவ்விடம் வந்து சேர்ந்தார்கள் –
அவர்களில் இரண்டு பாகவத உத்தமர்களையும் துணையில் அநேக வைஷ்ணவர்களையும் ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸான சதுர்வேதி பார்த்தான்-
அவர்கள் எல்லாரும் திருவடி சோதித்துக் கொண்டு நின்று இருந்த தீர்த்தத்தைக் குடித்து –
அவர்கள் அமுது செய்து கீழே விட்ட பிரசாத சேஷங்களை உண்டதும் அந்த ப்ரஹ்ம ரக்ஷஸ்ஸுக்கு
பூர்வ ஜென்மத்தினுடைய நினைவு உண்டாயிற்று –
நமன் சொல்லிய நம் சாப விமோசகர்கள் இவர்கள் தான் என்று தெரிந்து ஒதுங்கி நின்று அவர்களைத் தண்டன் இட்டான் –
தன்னுடைய வரலாற்றை எல்லாம் சொல்லி அனுக்ரஹிக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்க பரம தயாளுக்களான அவர்கள்
அவனுக்கு ஞான உபதேசம் செய்து -நீ யாதவாத்ரி வாசியான பாகவதர் இடத்தில் அபசாரப்பட்டதினால் வந்த
இந்தக் கஷ்டங்களை வாசத்தினாலேயே நீக்கிக் கொள்ளல் வேண்டும் –
நீ அங்கே போய் அந்த மலையை ப்ரதக்ஷிணம் செய்து கொண்டு அங்குள்ள பாகவதர்கள் ஸ்ரீ பாத தூளியை
சிரஸ்ஸா வகித்து உன்னுடைய பாபங்களைப் போக்கிக் கொள்–
அங்குள்ள பகவான் கிருபையால் இந்த சாபம் கிரமமாக நீங்கும் என்று நியமித்துப் போனார்கள் –

உடனேயே அந்த ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸூ ச பரிவாரமாக யாதவாத்ரிக்குச் சென்று அப்படியே செய்து கொண்டு இருந்த பொழுது
திரு நாராயணன் தன் த்வார பாலர்களான ஜெய விஜயர்களை அழைத்து -ப்ரஹ்ம ரஷஸ்ஸான சதுர்வேதியை கிரமமாக
அஷ்ட தீர்த்தங்களில் ஸ்நானம் செய்வித்து -மறுபடியும் அந்தண ஜென்மம் பெறுவித்து
திருக் கல்யாணியில் ஸ்நானம் செய்வித்து -ஸமாஸ்ரயணத்தைச் செய்து ச பரிவாரனாக வைஷ்ணவன் ஆக்கி
நம்மிடம் அழைத்து வாருங்கோள்-என்று நியமித்தான் -ஜெய விஜயர்களும் அப்படியே செய்த பின்பு-
திரு நாராயணன் ச பரிவாரமாக வந்த சதுர்வேதியைத் தன் கிருபையால் கடாக்ஷித்து
தன்னுடைச் சோதியான பரமபதத்தை கொடுத்து அருளினான் –

இப்படி யாதவாத்ரியில் நித்ய வாசம் செய்யும் பாகவதர்கள் இடத்தில் அபசாரம் செய்தவர்களுக்கு வரும் கஷ்டத்தையும் –
அந்தப் பாகவதர்களாலே அதனுடைய பரிஹாரத்தையும் நாரதர் வியாசாதிகளுக்கு உரைத்தார்

நாளீ ஜங்கன் உபாக்யானம் –
ஒரு கால் தத்தாத்ரேயரும் சாண்டில்யரும் கல்யாணி தீர்த்த கரையிலே ஸாஸ்த்ர அர்த்த விசாரங்களைச் செய்து கொண்டு
இருக்கும் பொழுது திக் விஷயம் செய்து வந்த தத்தாத்ரேய சிஷ்யர்கள் தங்கள் வரும் பொழுது
காட்டிலே பார்த்த ஆச்சர்யத்தை அவர்களிடம் சொன்னார்கள் –
ஒரு பெரிய புலியானது ஒரு வேடனைத் துரத்திக் கொண்டு போயிற்று –அவன் ஒரு மரம் ஏறினான் -அங்கே ஒரு குரங்கு இருந்தது –
அந்தப்புலி குரங்கைப் பார்த்து வேடனைத் தள்ளிவிட்டு என்று கேட்க -என் வீட்டுக்கு வந்தவனைத் தள்ள மாட்டேன் என்றது குரங்கு –
பிறகு குரங்கு உறங்குகின்ற பொழுது புலி வேதனைப் பார்த்து அதைத் தள்ளி விடு -நான் உன்னை விட்டுப் போவேன் என்று சொல்லிற்று –
பாவியான வேடன் குரங்கைத் தள்ளி விட்டான் -புலி குரங்கைப் பார்த்து -இப்பொழுதும் உன்னை விடுகிறேன் –
உன்னைத் தள்ளின க்ருதக்னனான வேடனைத் தள்ளிவிட்டு என்று சொல்லிற்று –
அதற்கு அந்தக் குரங்கு -இப்பொழுது அந்த வேடனைத் தள்ளாது இருப்பேனா -என்று சொல்லி மரத்தில் ஏறிப் போய் –
என் வீட்டுக்கு வந்தவனை எப்படி இருந்தாலும் தள்ள மாட்டேன் -நீ உன் வழியைப் பார்த்துக் கொள் -என்று சொல்லி விட்டது –
திர்யக்கான ஜென்மங்களிலும் இப்படிப்பட்ட தர்மம் உண்டா-என்ன ஆச்சர்யம் -என்று விண்ணப்பித்தார்கள்-

சாண்டில்யர் சரணாகத ரக்ஷணம் என்கிற இந்த தர்மம் தான் எல்லா தர்மங்களிலும் மேலானது –
இது பசுக்களிடமும் கூட இருக்கும் -இதைக் காட்டிலும் ஆச்சர்யமான மாற்று ஒரு சம்பவம் சொல்லுகிறேன்
கேளுங்கள் என்று சொல்லத் தொடங்கினார் –

ஒரு காட்டிலே ஒரு மரத்திலே -நாளீ ஜங்கன் -என்கிற அன்னம் இருந்தது -அந்த இடத்துக்கு
ரொம்ப ஏழையும் நீசனமுமான ஒரு ப்ராஹ்மணன் பசி தாகம் வெளி நடந்த களைப்பு -எல்லாவற்றாலும் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு வந்தான் –
அந்த அன்னமானது மிகவும் ஆதரவுடன் சர்வ உபசாரங்களையும் செய்து-அவன் கஷ்டத்தை எல்லாம் விசாரித்துக் கருணையால்
ஐயா -எனது தோழனான அரக்கர் அரசு அருகில் இருக்கிறான் -அவனைப் பார்த்து நான் சொன்னதாக சொல்லி
உனக்கு வேண்டிய பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு போ -என்று சொல்லிற்று –
அவன் மிகவும் சந்தோஷத்துடன் அன்னம் கூறிய இடத்துக்குச் சென்று தமக்கு முடிந்த வரையிலும் பணத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு
வந்த வழியாகவே வந்தான் -வரும் பொழுது அந்த அன்னம் படுத்து இருந்தது கண்டு பசித்து இருந்த இவன்
அந்த அன்னத்தைக் கொன்று சமைத்து சாப்பிட்டு பின்பு வழி நடந்தான் –
பிறகு அரக்கர் அரசன் அனுப்பின ஆட்கள் வந்து பார்த்த பொழுது அந்த அன்னம் தென் படவில்லை –
கீழே பார்த்த பொழுது அதன் சிறகுகள் முறிந்து விழுந்து இருப்பதைக் கண்டார்கள் –
அந்தப் பாவியே இதைச் செய்து இருக்க வேண்டும் என்று யோசித்து அந்த ப்ராஹ்மணனைத் தேடி வர –
அவனுடைய முக பாவம் பயம் மிச்சம் வைத்து இருந்த மாமிசம் இவற்றைப் பார்த்து இவனே இந்தத் தொழிலைச் செய்து
இருக்க வேண்டும் என்று நிச்சயித்து -அவனைக் கொன்றார்கள் –

அந்த நாளீ ஜங்கன் என்கிற அன்னம் தன்னுடைய ஸூஹ்ருத்தத்தாலே ஸ்வர்க்கத்துக்குப் போயிற்று –
அந்த அந்தணன் நரகத்துக்குப் போனான் -அந்த அன்னம் தேவதைகளைப் பிரார்த்தித்து நரகத்தில் இருந்து அந்த அந்தணனை
துணையாகவே ஸ்வர்க்கத்துக்கு அனுபவித்தது-
பாருங்கள் -நீங்கள் சொன்ன சம்பவத்தில் குரங்கு சாகவில்லை -நான் சொன்னதில் அன்னத்துக்கு உயிரே போயிற்று –
ஆனாலும் லோகாந்தரத்திலும் வேறு ஒரு உடல் பெற்ற போதும் அந்த அந்தணனைக் காப்பாற்றிற்று –
அது வானரம் -இது பக்ஷி-சரணாகத சம்ரக்ஷணம் என்கிற தர்மம் இப்படிப்பட்டது –
இப்படி இருக்கும் பொழுது சர்வஞ்ஞனாய் -சர்வ சக்தனாய் -சர்வ ஸ்வாமியாய் -ஸ்ரீயபதியான எம்பெருமான் இடத்தில்
இந்த சேதனன் ஸ்வரூப ஞானத்தைப் பெற்று சரணம் அடைந்தானே யானால் பலத்திலே சம்சயம் கிடையாது –
என்று சாண்டில்யர் உரைத்தார் –

இந்த சமயத்தில் வேத வ்யாஸ ரிஷிக்குத் தந்தையாயும் தத்துவங்களை யதாவத்தாக அறிந்து இருக்கிறவராயும் உள்ள
பராசர மகரிஷியும் அவருடைய சிஷ்யரான மைத்ரேயரும் அங்கே வந்து தத்தாத்ரேயர் சாண்டில்யர்களுக்குத் தண்டன் இட்டு
அவர்களாலே ஸத்காரத்தை அடைந்தனர் —
பின்னர் தத்தாத்ரேயர் -நீங்கள் இங்கே வந்தது என் -என்று கேட்க -பராசரர் -நான் வடபத்ரிக்குச் சென்ற போது
நாராயண ரிஷி -பராசரர் நீர் தென் பத்ரியான நாராயணாத்ரிக்குச் சென்று தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை நன்றாக உரைக்கும்
புராண ரத்னமும் -சர்வ பிரமாணமுமான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தை மைத்ரேயருக்கு பிரவசனம் செய்யும் என்று நியமித்தார் –
அதற்காக இங்கே வந்தேன் -என்றார்
இப்படி நான்கு பேரும் இந்த திவ்ய தேசத்தில் பகவானை அநேக காலம் சேவித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள் –

சப்த ஷேத்ரங்கள் –
ஸ்ரீ கல்யாணி தீர்த்தத்தின் கிழக்கே மலையின் மேலே ஸ்ரீ யோக நரஸிம்ஹர் ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானுக்குப் ப்ரத்யக்ஷமாய்
சாந்நித்யம் பண்ணி எல்லோருக்கும் எப்பொழுதும் வேண்டியவற்றை எல்லாம் அனுக்ரஹித்துக் கொண்டு இருக்கிறார் –
இது நரஸிம்ஹ க்ஷேத்ரம்

இந்த மலையின் கீழே கிழக்குக் கரையிலே ஸ்ரீ வராஹ க்ஷேத்ரம் செய்கிறது -இங்கு விரதம் தானம் ஜாபாதிகளைச் செய்தால்
சீக்கிரமாக சித்தியை அடையலாம் -இங்கே ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டியை ஏந்தி வந்து
தன் தொடையில் மேல் உகந்து வைத்து -ஸ்லோக த்வயம் -என்கிற ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகத்தை அவளுக்கு உபதேசித்தார் –

இந்த கல்யாணி தீர்த்தத்தின் தென் கரையில் இளைய பெருமாளாலே நிர்மாணம் செய்யப்பட்ட பர்ணசாலையிலே
சக்கரவர்த்தி திருமகன் வாசம் செய்து கொண்டு இருந்தான் -ஆகையால் ஸ்ரீ காரண்ய க்ஷேத்ரம் என்ற பெயர் ஆயிற்று –
இந்த இடத்தில் உள்ள திருத் துழாய் கட்டைகளால் ஆன மணி மாலைகளைத் தரித்தால் விசேஷமாகும்

இந்த தீர்த்தத்தின் மேற்குக் கரையிலே அஞ்ஞானத்தைப் போக்குமாதான ஞானஸ்வத்தம் என்கிற அரச மரம் இருக்கிறது –
அதன் கீழே சுகர் புண்டரீகர் ருக்மாங்கதன் அம்பரீஷன் ப்ரஹ்லாதன் ஆகிய ஐந்து பாகவதர்களும் தவம் செய்து
பகவானை சாஷாத் கரித்தார்கள் -ஆகவே பஞ்ச பாகவத க்ஷேத்ரம் ஆகிறது இது

இதன் மேற்கில் சிறிய தூரத்தில் தார்ஷ்ய க்ஷேத்ரம் என்கிறது இருக்கிறது –
அதில் பகவானுடைய நியமனப்படி பெரிய திருவடி ஸ்வேத தீபத்தில் இருந்து திரு மண் காப்பு கொண்டு வந்து வைத்தான் –
அது அன்றைக்கும் அக்ஷமாய் இருக்கும் -அந்த ஸ்வேத ம்ருத்திகையினால் யார் ஒருவர் திருமண் காப்பை
சாத்திக் கொள்வார்களோ அவர்கள் -அபராஜித -என்கிற திவ்ய வைகுண்ட கதியை அடைவார்கள் –

அடுத்த இரண்டு ஷேத்ரங்கள் தீர்த்தங்கள் பற்றி பின்பு விவரணம் வரும் –

அஷ்ட தீர்த்தங்கள் –
நாஸ்திகரும் வேத பாஹ்யரும் குத்ருஷ்டிகளும் வேதங்களைத் தூஷிக்க -வேத உதாரணம் செய்வதற்காக
பகவான் தத்தாத்ரேய அவதாரம் செய்து நான்கு வேதங்களை நான்கு சிஷ்யர்களாகவும் –
அங்க உப அங்கங்களை சிஷ்ய ப்ரசிஷ்யர்களாகவும் செய்து கொண்டு அவர்களுக்கு வேத அர்த்தங்களையும் எல்லாவற்றையும்
யாதவ கிரியில் உள்ள இத்தீர்த்தத்தின் கரையில் உபதேசித்தார் –
ஆகையால் இத் தீர்த்தத்துக்கு – வேத புஷ்கரணி -என்று பெயர்-
இந்த புஷ்கரணியின் கரையிலே இருக்கும் சிலையின் மேல் காஷாய வஸ்திரத்தை வைத்து தத்தாத்ரேயர் பரிக்ரஹித்ததனால் –
அந்த சிலைக்கு பரிதான சிலா -என்று பெயர் வந்தது -பரிதாபம் -என்றால் உடுத்திக் கொள்ளும் வஸ்திரம் –

தர்ப்ப தீர்த்தம் –
இந்த தீர்த்தத்தின் கரையிலே விளைந்த தர்ப்பங்களால் தத்தாத்ரேயர் தம்முடைய நித்ய அனுஷ்டாநங்களைச் செய்து கொண்டு இருந்தார் –
உயிர் போகும் காலத்தில் இந்த தர்ப்பங்களாலான ஆசனத்தில் இருந்து உயிர் விட்டால் மோக்ஷம் தவறாது –
இந்த தீர்த்தத்தின் கரையிலே சாண்டில்ய பகவான் ப்ரபன்னனுடைய பாஞ்ச காலிக அனுஷ்டானத்தையும் –
பகவத் சாஸ்திரமும் பகவத் ஆராதனத்துக்கு முக்கிய ப்ரமாணமுமான பாஞ்சராத்ர சாஸ்திரத்தையும் பிரவசனம் செய்தார் –

தர்ப்ப தீர்த்தத்தின் வடக்கே பலாச தீர்த்தம் உள்ளது -விச்வாமித்ர சாபத்தால் சண்டாளரான புத்ரர்களுக்கு இங்கே
ஸ்நானத்தால் சாப விமோசனம் ஆயிற்று –
இந்த தீர்த்தத்துக்கு மேற்கே யாதவி என்னும் ஆறு பெருகும் –
இதன் கரையிலே யாதவேந்திரன் என்னும் அரசன் யாகம் செய்து ஸ்வர்க்கம் அடைந்ததால் இந்த பெயர் –

பலாச தீர்த்தத்துக்கு வடக்கே பத்ம தீர்த்தம் உள்ளது -இதில் பிறந்த தாமரை புஷ்பத்தால் திரு நாராயணனை
நித்ய அர்ச்சனம் செய்து கொண்டு இருந்தார் சனத்குமாரர் -அதனாலே இந்தப் பெயர் –
இங்கே விளையும் தாமரை மணிகளைக் கழுத்திலே தரிப்பவர்கள் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் திவ்ய அப்சரஸ்ஸூக்கள்
கையினால் மாலை சாற்றிக் கொள்வார்கள் –

இதற்கு வடக்கில் மைத்ரேய தீர்த்தம் –ஸ்ரீ பராசரர் ஸ்ரீ மைத்ரேயருக்கு ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் உபதேசித்த ஸ்தானம்
தென் திசையார் சிஷ்யருடைய பெயராலே மைத்ரேய தீர்த்தம் என்றும் இதையே வடதிசையார்
பரசார தீர்த்தம் என்று ஆச்சார்யர் பெயரால் சொல்லுவார்கள் –

மைத்ரேய தீர்த்தத்தின் வடக்கே நாராயண தீர்த்தம் -இதன் சமீபத்தில் யார் சரம ஸம்ஸ்காரத்தை அடைகிறார்களோ
அவர்களுக்கு அதுவே சரம சரீரமாகும் –
இதன் கரையில் விஷ்ணு சித்தர் என்கிற ப்ரஹ்மச்சாரி ஸ்ரீ மன் நாராயணனை சாஷாத் கரித்து
விஷ்ணு சித்தர் நாராயணாத்ரியில் பிறந்து மாணியாய் இருந்து சாங்க வேத அத்யயனம் பண்ணி –
தாயும் தாமப்பனும் கல்யாணம் செய்விக்க யத்னம் செய்யும் அளவிலே நைமிசாரண்யம் போய் உக்ரமாக தவம் செய்தார் –
அங்கெ ஒரு அரசன் வந்து தனக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை இல்லாதபடியால் தன பெண்ணையும் ராஜ்யத்தையும் கொடுப்பதாக அழைத்தான் –
அதற்கு இவர் -உன் பெண்ணை ரத்னத்தால் ஸ்ருஷ்ட்டி செய்து இருக்கிறாயா -மல மூத்திர ரத்த மாம்ஸாதிகளாலே நிறைந்த
தோல் பை அல்லவா -உன் ராஜ்ஜியம் பஹு கிலேசகரமான நரகம் அல்லவா -என்று சொல்லி விட்டார் –
பிறகு இந்திரன் இவன் தாபத்தை கெடுப்பதற்காக அப்சரஸ்ஸூக்களை அனுப்பினான் –
விஷ்ணு சித்தர் அவர்களை குரங்குகள் போல் ப்ரவர்த்திப்பதால் குரங்குகள் ஆவீர் என்று சபித்தார் –
பிறகு இந்திரன் பிரார்த்தித்து இவர்களுக்கு சாப விமோசனம் பண்ணிக் கொண்டு போந்தான் –
ருத்ரன் வந்து என்ன வரம் வேண்டும் என்று கேட்க எனக்கு மோக்ஷம் வேண்டும் என்றான் -எனக்கு அதுக்கு
அதிகாரம் இல்லை என்று சொல்லிப் போந்தான் –
நான்முகன் வந்து என் லோகத்தை உனக்குத் தருகிறேன் என்று சொல்ல -உன்னையும் ஸ்ருஷ்டித்து இந்த அதிகாரத்தைக் கொடுத்து
வைத்து இருக்கிற ஸ்ரீமன் நாராயணனைத் தவிர மாற்று ஓர் தெய்வம் உண்டோ -தயவு செய்து போய் வாரும் என்றான் –

பிறகு சன்மார்க்க தேசிகன் -என்கிற ஆச்சார்யர் வந்து இவனுக்கு அஷ்டாக்ஷர திருமந்திரத்தை உபதேசித்து –
குழந்தாய் நீ நாராயணாத்ரியில் சென்று தவம் செய் என்று சொல்ல
மறுபடியும் இந்த நாராயணாத்ரிக்கு வந்து நாராயண தீர்த்தத்தில் நித்ய கர்மாநுஷ்டானங்களைச் செய்து கொண்டு
அதன் கரையில் இருக்கும் நயன ஷேத்ரத்தில் தவம் செய்து கொண்டு இருந்து பெரிய திருவடி மேல் திவ்ய மஹிஷீ
பரிஜன பரிச்சத்தங்களோடே சேவை சாதித்த ஸ்ரீமன் நாராயணனை சாஷாத் கரித்து க்ருதார்த்தனாய் அவனது பரம கிருபையால் மோக்ஷம் அடைந்தான் –
நயனீதி நயனம் -தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை மோக்ஷத்தில் சேர்க்கும் என்கிற அர்த்தத்தை கொண்டு நயன க்ஷேத்ரம் என்கிற பெயர் –
இங்கு கேசவனுடைய சாந்நித்யம் இருப்பதால் மந்த்ர சித்திகள் விரைவில் வளரும் -விஷ்ணு சித்தரும் இங்கே தான் தவம் செய்தார் –

த்ரிவிக்ரம அவதாரம் –
உலகம் அளந்த பொழுது மேல் நீட்டின திருவடியை நான்முகன் குண்டிகை -கமண்டல -தீர்த்தத்தால் கழுவ –
அப்பொழுது கங்கை பிறந்தாள்-
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருந்து நித்ய முக்தர்கள் விரஜா தீர்த்தம் கொண்டு திருவடி தொழுத போது சில துளிகள்
இந்த நாராயணாத்ரியின் வடக்கே விழுந்து பெருகின –
அதற்கு வைகுண்ட கங்கை என்னும் பெயர் ஆயிற்று -இதன் கரையிலே பக்தி சாரார் என்கிற யோகீஸ்வரர்
தவம் செய்து மோக்ஷத்தை அடைந்தார் –

இப்படி அஷ்ட தீர்த்தங்களையும்-சப்த ஷேத்ரங்களையும் சொல்லி நாரத பகவான் வ்யாஸாதிகளுக்கு யாதவகிரி மஹாத்ம்யத்தை
விசதீ கரித்து இந்த திவ்ய தேசத்திலே கலி பிரவேசம் இல்லை என்றும்
இந்த இடம் தான் தியானத்துக்கு ஏகாந்தமாய் இருக்கும் என்றும் சொல்லியதைக் கேட்டு வ்யாஸாதிகள் எல்லாரும்
அந்த யாதவாத்ரிக்குச் சென்று நேராக அந்த மகிமைகளை சேவிக்க வேண்டும் என்னும் த்வரையாலே
நாரதரையும் கூட்டிக் கொண்டு பிரயாணம் செய்தார்கள் –

வழியில் கங்கையில் ஓர் இடத்தில் ஏறி வரும் பொழுது பெரும் காற்று அடித்து என்ன செய்தாலும் நடத்த முடியாமல்
ஓடம் கடல் சேரும் வழியே சென்றது –
அதைப் பார்த்த ரிஷிகள் எல்லாரும் -நாம் இனி யாதவாத்ரியைச் சேரும் வழியை அறிய மாட்டோம் -என்று நிராசரானார்கள் –
அப்பொழுது பகவத் ஆவேச அவதாரமான வியாசர் ஓடத்தை நடத்துபவர்களைப் பார்த்து –
உங்கள் கையில் இருக்கும் சாதனங்களை எறிந்து விடுங்கள் என்றும்
ரிஷிகளைப் பார்த்து–நீங்கள் எல்லாரும் கண்ணைப் புதைத்து பகவானையே த்யானம் செய்யுங்கோள் என்று நியமித்தார் –
அவர்களும் அப்படியே செய்ய ஓடம் ஸூகமாக் அக்கரை சேர்ந்தது -ரிஷிகள் எல்லாரும் ஆச்சர்யப்பட்டு
கண்ணைத் திறந்து பார்த்து என்ன ஆச்சர்யம் என்ன
வியாசர் -ப்ரபன்னனுக்கு ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் வேண்டும் என்பதற்கு இதுவே சான்று -என்று அறிவித்தார் –
அவனாலே தான் பேறு என்றும் -நம் கைம்முதல் ஒன்றும் இல்லை என்றும் அறிய வேண்டும் என்றும் கருத்து –

அங்கு இருந்து புறப்பட்டு -அநேக தேசங்களையும் ஆறுகளையும் மலைகளையும் காடுகளையும் தாண்டி வந்து
ஆங்கு ஆங்கு தர்ம உபதேசம் செய்து கொண்டு தங்களுக்கு உத்தேசியமான யாதவாத்ரிக்குச் சென்று அங்கு இருக்கும்
தீர்த்தங்களில் ஸ்நானம் செய்து பாபங்களைத் தொலைத்து -ஸ்ரீ மத் ஆனந்த மய திவ்ய விமான மத்யஸ்தனான –
ஸுவ்ந்தர்ய ஸுவ்குமார்ய-ஸுவ்சீல்ய-ஸுவ்லப்ய -லாவண்யாதி குணங்களால் பரம போக்யனான திரு நாராயணனை சேவித்து –
வாங் மனஸ் அகோசரமான ஆனந்தத்தால் பூர்ணர் ஆனார்கள் –
சிலர் சிந்தயந்தி போலே பகவானை சேவித்த பொழுதே பாபங்களைத் தொலைத்து மோக்ஷத்தை அடைந்தார்கள் –
சிலர் சுபாஸ்ரயமான அந்த அர்ச்சா மூர்த்தியை மனசால் நினைத்து தம் தம் இடங்களில் சேர்ந்தார்கள் –
மற்றும் சிலர் அந்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை விட்டுப் பிரியாமல் அங்கேயே யாதவாத்ரியிலே
நித்ய வாசம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் –

இப்படி பராத்பரனாய் இருக்கிற திரு நாராயணன் சர்வ ஸூலபனாய் -சர்வ சேவ்யனாயும் கேட்டவர்களுடைய
இஷ்ட அர்த்தங்களை அனுக்ரஹித்துக் கொண்டு தன் மஹிமையை பக்தர்கள் இடத்தில் பிரகடனம் செய்து கொண்டு
பரமானந்த பூர்ணனாய் பிரகாசித்துக் கொண்டு இருந்தான்

நாரதீய புராண அந்தர் கதமான யாதவகிரியின் மஹாத்ம்யம் முற்றிற்று –

————

ஸ்ரீ யாதவகிரியில் ஸ்ரீ உடையவர் கைங்கர்யமான ஜீரண உத்தாரணம்- –

கலி யுகத்தில் இரண்டு மூன்று ஆயிரம் சம்வத்சரங்கள் கழிந்த பின்பு பகவத் சங்கல்பத்தின் படியே உண்டான
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் இந்த யாதவாத்ரியில் இருந்தவர்கள் அழிந்து போய் மிலேச்ச ராஜாக்கள் பிரபலமாய் இருந்த பொழுது
யோகிகளான ரிஷிகள் எல்லாரும் இந்த பிரஜைகளின் துராச்சார ஞானாதிகளைப் பார்த்து மிகவும் கவலைப்பட்டு
ஒருவர் கண்ணுக்கும் இலக்காமல் மானஸ ஆராதனம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் –
அப்பொழுது இந்த ஆனந்த மய திவ்ய விமானமானது மரம் புல் புதர் புற்று இவைகளால் மூடிப் போயிற்று –
பகவானுடைய சங்கல்பத்தின் படியே ஸ்ரீ பெரும்புதூரிலே அவதாரம் செய்த ஸ்ரீ உடையவர் சோழ ராஜன் பண்ணின
ஹிம்சை காரணமாக மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருளி தொண்டனூரிலே இருந்து -பெட்டில தேவன் -என்கிற ஜைன ராஜனை
ஞான உபதேசத்தாலும் பஞ்ச ஸம்ஸ்காராதிகளாலும் வைஷ்ணவன் ஆக்கி விஷ்ணு வர்த்தன்-என்ற பெயர் இட்டு
அங்கே எதிரிகளாய் வந்த ஜைனர்களை வாதத்தால் ஜெயித்து விஜய த்வஜம் எடுத்தார் –

தொண்டனூரில் இருக்கும் பொழுது அவரிடம் இருந்த திருமண் காப்பு தீர்ந்து விட்டது -அது பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டு
இருக்கும் சமயத்தில் த்யானத்தில் திரு நாராயணன் வந்து -என்னுடைய நியமத்தின் படியே
பெரிய திருவடி ஸ்வேத தீபத்தில் இருந்து திருமண் காப்பை இங்கே கொண்டு வந்து வைத்து இருக்கிறான் –
அதைக் கண்டு எடுத்து உபயோகித்துக் கொள்ளும் -இந்தக் கல்யாணி தீர்த்தத்தின் கரையில் இருக்கிற
என் சந்நிதியையும் ஜீரண உத்தாரணம் செய்யும் என்றும் சொன்னார் –
இந்த விஷயத்தை அரசருக்கும் சிஷ்யர்களுக்கு தெரிவித்து விஸ்மிதராய் -சிஷ்யர்களுடன் வடக்கே புறப்பட்டு
புக முடியாத காட்டிலே புகுந்து -அந்த யாதவாத்ரியைச் சேர்ந்து -வேத புஷ்கரணி தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்து –
பரிதான சிலா ஷேத்ரத்தில் -த்ரிதண்ட காஷாய பரிக்ரஹம் பண்ணி திரு நாராயணனைத் தேடி வந்தார் –
எத்தனை தேடியும் இருக்கிற இடம் அகப்படாமல் த்யான சக்தராய் இருந்த பொழுது
என்ன யோஜனை -இந்தத் திருத்துழாய் செடிகளின் வழியே வந்தால் இங்கே வடக்கே கல்யாணி தீர்த்தத்தின் –
நைருத்யத்தில்-தென் மேற்கில் பெரும் புற்றையும் அதன் மேல் பெரிய திருத்துழாய் செடியையும் காண்பீர் –
அதற்க்கு உள்ளே நான் இருக்கிறேன் -கல்யாணி தீர்த்தத்தின் மேற்கே திருமண் காப்பு அகப்படும் -எழுந்திரும் என்று அனுக்ரஹித்தான் –

அதே வழியில் வந்து கல்யாணி தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்து தார்ஷ்ய ஷேத்ரத்தில் இருக்கும் திருமண் காப்பை எடுத்து
சாத்திக் கொண்டு முன்பு கூறின படியே பெரும் புற்றையும் அதன் மேல் பெரிய திருத்துழாய் புதரையும் பார்த்து
பெறு மகிழ்ச்சியுடன் புற்றையும் சோதித்து -அதற்குள் ஆனந்தமய திவ்ய விமானத்தையும் அதன் நடுவில்
கர்ப்ப க்ருஹத்தில் திரு நாராயணனுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும் சேவித்து ஆனந்தம் என்கிற பெரிய பாற் கடலில் மூழ்கி
தம்மைப் போலே திரு நாராயணனையும் பால் குடங்களாலே அபிஷேகம் செய்வித்தார் –
பின்னையும் அவரை சேவித்து ஆனந்த பரவசராய் நம்மாழ்வாருடைய கருத்தை அறிந்து –
ஒரு நாயகமாய் -திருவாய் மொழியை திரு நாரணனுக்கே தகுதியாய் இருக்கிறது என்று சமர்ப்பித்தார் –
இப்படி தம் திருக் கையாலே மூன்று நாள் ஆராதித்து திரு வாராதனத்துக்காக ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் நன்றாக பாஞ்ச ராத்ர ஆகமத்தை
அறிந்த ஸ்ரீ ரெங்கராஜ பட்டர் என்னும் அர்ச்சகரை வரவழைத்து சாத்விக சம்ஹிதா பிரகாரமாக
ஸம்ப்ரோஷணாதிகளைச் செய்வித்து நித்ய ஆராதனம் செய்து கொண்டு இருந்தார் –

இவருக்குத் தகுதியாய் இருக்கிற உத்சவ மூர்த்தி எங்கே இருக்கிறார் -என்று சிந்திக்கும் சமயத்தில் –
டில்லீசன் இடத்தில் நம் உத்சவ மூர்த்தி இருக்கிறார் -அங்கே சென்று அழைத்து வாரும் -என்று திரு நாராயணன் நியமிக்க
உடையவர் டில்லிக்குப் போய் அரசன் இடம் தம் கருத்தைச் சொல்ல -அவன் சொல் படி தாமே போய் விக்கிரகங்களுக்கு
சமூகத்தில் தேடிய போதும் ராமப் பிரியன் என்கிற உத்சவ மூர்த்தி அகப்பட வில்லை –
மறுபடியும் யோசிக்கிற பொழுது அந்த ராமப் பிரியன் வந்து அரசனுடைய அந்தப்புரத்தில் அரசன் மகளுடன்
போகத்தில் இருக்கிறேன் -என்னை அழைத்துக் கொள்ளும் என்று சொன்னார் –
அனந்தரம் உடையவர் அரசனிடம் போய் -எமது பெருமான் உன் அந்தப்புரத்தில் இருப்பார் -என்று கூற –
அரசன் உடனே இவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்று
உமது பெருமாள் இங்கே இருந்தால் கூப்பிட்டு அழைத்துக் கொள்ளும் என்றான் –
உடனே உடையவர் என் ராமப்பிரியனே வா என்று அழைக்க -ராமப்பிரியன் இரண்டு மூன்று வயது குழந்தை போலே
சர்வ ஆபரணங்களாலும் அலங்க்ருதனாய்
திருக்காலில் சதங்கை ஓசையுடன் வந்து -என் தந்தையே -என்று சொல்லி உடையவர் மடியிலே அமர்ந்தான்
அப்போது உடையவர் -என் செல்வப்பிள்ளையே -சம்பத்குமாரா -என்று அழைத்து ஆனந்தக்கடலில் மூழ்கினார் –
இதைப் பார்த்த அரசன் ஆச்சர்யத்துடன் சத்திரம் சாமரம் வஸ்திர ஆபரணங்கள் முதலான ஸமஸ்த உபசாரங்களை
செல்வப்பிள்ளைக்கு சமர்ப்பித்து உபசரித்து பல்லக்கில் எழுந்து அருள ப் பண்ணி உடையவரையும் மிகவும் மரியாதையுடன் ஆதரித்து
அவருடன் எல்லா விருதுகளையும் அனுப்பிக் கொடுத்தான் –
அந்த அரசனின் மகள் செல்வப்பிள்ளையை விட்டு இருக்க மாட்டாமல் தானும் புறப்பட்டாள் –

இப்படி உடையவர் யதிராஜ சம்பத்குமாரனை மிகவும் வைபவத்துடன் எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு வந்து
நித்ய உத்சவ -பஷ உத்சவ-மாச உத்சவ -சம்வத்சர உத்ஸவாதிகளையும் ப்ரஹ்ம உத்ஸவாதிகளையும் நடத்திக் கொண்டு வந்து
யதிராஜ மடம் என்கிற மடத்தை ஸ்தாபித்து ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்தங்களை கால ஷேபம் சொல்லிக் கொண்டு
திரு நாராயணன் செல்வப்பிள்ளை இவர்களுக்கு சர்வவித கைங்கர்யங்களையும் சர்வ காலங்களிலும் நடத்திக் கொண்டு
தன்னுடைய அழகிய மணவாளனுடைய பிரிவையும் மறந்து பன்னிரண்டு சம்வத்சரம் இந்த யாதவகிரியில் எழுந்து அருளி இருந்தார்

அப்போது உடையவர் அந்த ஆனந்தமய திவ்ய விமானத்தைச் சுற்றி அழகான கோயில் கட்டி வைத்தார் –
அனந்தரம் குடை சாமரம் விசிறி வெற்றிலை பாக்கு பெட்டி காளாஞ்சி கண்ணாடி கரகம் முதலான சகலவித கைங்கர்யங்களுக்கும்
சோழியரை அழைப்பித்து ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருந்து திரு நாராயணப் பெருமாள் அரையரை விண்ணப்பம் செய்வதற்காகவும்
பல்லாண்டு பாடுவதற்காகவும் அழைத்து கைங்கர்யங்களை நடப்பித்துக் கொண்டு போந்தார் –
அவர்களுக்கு ஐம்பத்து இருவர் என்ற பெயர் கொடுத்து அருளினார் –
அவர்களை சாம்யங்கள் என்று நான்காகப் பிரித்து கிரமமாக திருவனந்த புர தாசர் மேலாக தாசர் திருக்குறுங்குடி தாசர் யதிராஜ தாசர்
என்ற தாஸ்ய நாமங்களைக் கொடுத்து அவர்களுக்கு விருது முதலானவைகளைக் கொடுத்து ஞான உபதேசம் செய்து
செல்வப்பிள்ளையை நீங்கள் கிணற்றின் கரையில் இருக்கும் குழந்தையைப் பார்த்துக் கொள்ளுவது போலே
பய பக்தியோடு ஜாக்ரதையாக பார்த்துக் கொண்டு எப்பொழுதும் மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டு இருக்க வேணும் என்று எச்சரித்து
தன் வஸ்துவை பிறர் கையில் ஒப்புவித்து வைப்பது போலே இவர்கள் இடம் செல்வப்பிள்ளையைக் கொடுத்தார்
உடையவர் திரு நாராயணனுக்கும் செல்வப்பிள்ளைக்கும் யாதொரு குறைகளும் இல்லாத படி ஏற்பாடுகளைச் செய்தார் –

உடையவர் ஒரு நாள் கல்யாணி தீர்த்தத்தில் ஸ்நானத்திற்காக சென்று இருந்த போது ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் இருந்து வந்த –
மாருதிச் சிறியாண்டான்-என்கிறவர் தண்டன் இட்டு-
தேவரீர் திருவரங்கத்தில் இருந்து இந்தப்பக்கம் எழுந்து அருளினை பிறகு கூரத்தாழ்வானுக்கும் பெரிய நம்பிக்கும் கண்ணை வாங்கின
பாவியான அந்த சோழ ராஜன் கழுத்திலே புண்ணால் புழுத்து மாண்டான் –என்று விண்ணப்பம் செய்தார்
இதைக் கேட்டவுடனே -இந்த வராஹ நாயனார் திரு மேனி வியர்வை தீர்த்தம் கல்யாணி என்ற பெயர் ரூடமாய் இருந்தது –
இப்போது லௌகிகம் ஆயிற்று -இப்போது நல்ல செய்தி செவிப்பட்டது -ஆகவே இது கல்யாணி தீர்த்தம் என்று சொல்லி
ஸ்நானம் செய்து மலையிலே யோக நரசிம்மனையும் சேவித்து -ஸ்வாமிந் உம்முடைய யோக அப்யாஸத்தை விட்டுக் கேட்க வேணும் –
அடியேன் சாளக்ராமத்தில் சோழ ராஜன் விஷயமாக பிரார்த்தித்து இருந்தேன் -பரம தயாளுவாகவும் தீன பந்துவாகவும் இருக்கிற நீர்
இப்பொழுது ச பலமாக்கினீர் -என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

பிற்பாடு தமக்கும் ஸ்ரீ ரெங்கநாதனுக்கும் சரணாகதி கத்ய ரூபமான சம்வாதம் நடந்த பொழுது –
யாவத் சரீரபாதம் அத்ரைவ ஸ்ரீ ரெங்க ஸூகமாஸ்வ -என்று அழகிய மணவாளன் நியமித்தத்தை நினைத்து –
சோழன் முடித்தான்-இங்கே அவசியம் செய்ய வேண்டியவை எல்லாம் செய்து முடித்தாயிற்று –
இனி கோயிலுக்குப் போக வேண்டும் என்று உத்தேசித்து திரு நாராயணனை நியமனம் கேட்டார்-
திரு நாராயணன் இஷ்டம் இல்லாமல் நிருத்தரனாய் இருந்தான் –
இவரும் புத்ர வாத்சல்யத்தாலே செல்வப்பிள்ளையை விட்டு இருக்க மாட்டாமல் போக முடியாமல் இருந்தார் –
ஐம்பத்து இருவர்களும் உடையவர் திருவடிகளைப் பிடித்து -தேவரீர் எங்களுக்குப் பெருமாள் –
தேவரீருக்கு செல்வப்பிள்ளை பெருமாள் -எங்கள் பெருமாளைப் பார்த்துக் கொள்வது எங்கள் கடைமை –
உம்முடைய பெருமாளை தேவரீர் தான் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் நீர் எங்கே போனாலும்
நாங்களும் அங்கேயே வருவோம் என்று விண்ணப்பித்தார்கள்-
இந்த மூன்று வித தடங்கல்களால் -அந்தப்பக்கம் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன் நியமனம் -இந்தப்பக்கம் திருநாராயணன் நியமனம் –
எனக்கும் விட்டுப் போக முடியாது -ஐம்பத்து இருவரும் இங்கே இருந்து கிளம்பினால் இவ்வளவு செய்தும் சிறிதும்
பிரயோஜனம் இல்லாமல் போய் விடும் என்று உடையவர் யோசித்து ஒன்றும் சரியாக தோன்றாமல் –
இரண்டு இடத்திலும் நாமே இருந்தே இருக்க வேண்டும் -என்று நிச்சயித்து நல்ல மேதாவியான ஒரு சிற்பியை வரவழைத்து
தம்முடைய திருமேனியைப் போலவே ஒரு குறை இல்லாமல் ஒரு விக்ரஹத்தைச் செய்வித்து –
அந்த விக்ரஹத்தை பாஞ்சராத்ர ஸாஸ்த்ர ஆகமத்தில் சொல்லுகிற பக்த விக்ரஹ பிரதிஷ்டா க்ரமத்தாலே பிரதிஷ்டை செய்வித்து
பிராண பிரதிஷ்டை செய்யும் பொழுது தம்முடைய யோக சக்தியின் மகிமையால் தாமே அந்த விக்ரகத்தில் சாந்நித்யம் செய்து
ஐம்பத்து இருவருக்கும் விஸ்வாசம் பிறப்பதற்காகத் தாமே அப்பாலே நின்று திரைக்குள்ளே இருக்கும் விக்ரஹத்தாலே பேச –
இங்கே இன்று நாம் விபவ அவதாரம் போல் இருக்கிறோம் -தெரிந்ததா -நீங்கள் உங்களுடைய
கைங்கர்யங்களில் சிரத்தையுடன் இருங்கள் என்று நியமித்து
திரு நாராயணன் தான் ஐம்பத்து இருவர் நம் போல்வார் எல்லாருக்கும் சந்தோஷமாம் படிக்கு
இங்கேயே நித்ய வாசம் செய்து கொண்டு இருக்கிறார் –

இப்பொழுதும் இன்றைக்கும் நித்தியமாக திரு நாராயணனுக்கு செல்வப்பிள்ளைக்கும் சர்வவித்த கைங்கர்யங்களையும்
தாமே செய்து கொண்டு த்ருடமான மஹா விஸ்வாசம் இருக்குமவர்களுக்கு தம்முடைய விசித்திர சக்தியைக் காண்பிபித்துக் கொண்டு
கலி புருஷனாலே தோஷம் ஏற்பட்டாலும் அதை போக்கிக் கொண்டு சேதனருக்காக திரு நாராயணன் இடத்தில் தாம் புருஷகாரித்து
ப்ரபத்தியும் செய்து கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிறார் –
இது எப்படித்தெரியும் என்றால் –
பகவத் அனுபவத்தால் பரமானந்த பூர்ணதையையும்
ஆனந்த பரிவாஹ ரூபமான புன்சிரிப்பையும்
த்ருணீக்ருத ஜகத்த்ரயராய் இருக்கிற காம்பீர்யத்தையும்
லோகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்க வேண்டும் என்று கிருபா மாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யராய் இருக்கும்
அத்திருமுக பிரசாதத்தையும் தேஜஸ்ஸையும் ஸுவ்லபயங்களையும்
ப்ரத்யக்ஷமாக இந்த மாம்ச சஷுஸ்ஸூக்களுக்கும் தெரிவிக்கும் அந்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சேவித்தால் அவருடைய
ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களும் விபவ அவதார சாம்யங்களும் நிதர்சனம் ஆகும்
இப்படி இருந்து இப்பொழுதும் திரு நாராயணன் சேவைகளை இன்றும் நடத்திக் கொண்டு வருகிறார் நம்முடைய உடையவர் –

————–

ஸ்ரீ யதிகிரீச ஸூப்ரபாதம் –

ஸ்ரீ மந் யதுஷிதி ப்ருதீச ஹரே முராரே
நாராயண ப்ரணத ஸம்ஸ்ருதி தாரகாங்க்ரே
ஸ்ரீ மந் திராயத மநோஜ்ஞ விசால வஷ
ஸ்ரீ யாதவா சலபதே தவ ஸூப்ர பாதம் -1-

ஆதவ் க்ருதே கமல ஜன்மநி சத்ய லோகே
த்வா அப்யர்ச்சிய தத்தவதிபோ வை குமாரகாயா
தேநா வதீர்ய வஸூதா க்ருத சந்நிதான
ஸ்ரீ யாதவா சலபதே தவ ஸூப்ர பாதம் -2-

இந்த்ரா நாலாந்தக நீர்ப்பூத்ய பயோதிராஜை
நித்யம் ஸமீரணதா நாதிபசர்த முக்யை
சம் ஸேவ்யமான சரணாம்புஜ திவ்ய தாமம்
ஸ்ரீ யாதவா சலபதே தவ ஸூப்ர பாதம் —3-

ஸ்ரீ ஸைன்ய நாயக பராங்குச நாத ஸூரி
பத்மாஷ ராம யமு நார்ய ஸூ பூர்ணவர்யை
ஸ்ரீ லஷ்மணாகில வரார்ய மதார்ய முக்யை
நித்யார்ச்சித அங்க்ரிக விபோ தவ ஸூப்ரபாதம் -4-

அஷ்டாஷராண்யபி ஸூ தீர்த்த மிஷேண வேத
தர்பாப்ஜயா தவ பலாச பராசராத்யை
நாராயண அச்யுத வநாக்ய சரித்பிருச்சை
சேவ்யத் பதாம் புஜ யதூத்தம ஸூப்ர பாதம் -5-

ஷேத்ரை படாஸ்ம நரஸிம்ஹ மஹீத்ர சம்வி
தச்வத்த தார்க்ஷய நயநாதி வராஹ முக்யை
சீதாடவி ப்ரப்ருதி ஸ்ரித திவ்ய தாமம்
ஸ்ரீ யாதவா சலபதே தவ ஸூப்ர பாதம் -6-

மந்த்ரார்த்த முத்கிரதி தே மம நாத வஷ
பாதவ் த்வயஸ்ய பரமார்த்த முதா ஹரந்தவ்
ஸ்லோகார்த்தமீச விவ்ருணோதி தவைஷ ஹஸ்தவ்
ப்யேவம் ஸமீரண யதூத்தம ஸூப்ர பாதம் -7-

யத் கௌதுகம் தவ கஜேந்திர விபத்விநோதே
யா ச த்வரா த்ரூபதஜா பரிபாலநேவா
தத் ரூபயா த்வரிதயா பவ சிந்து மக்நம்
மாம் தாரயேஹ யதுசைலமணே ப்ரபாதம் -8-

ப்ராதஸ் ஸூ நிச்சலமதிர் யதுசைல பந்தோ
யே வா படேதனுதிநம் யதி ஸூப்ர பாதம்
தஸ்மை விஹங்கத கமலா சஹாயா
நாராயண பரகதிம் ஸூலபம் ப்ரஸூத-9-

ஜய ஜய ஸூப்ர பாதம் அரவிந்த லோசந தே
ஜய ஜய யாதவாத்ரி சிகர உஜ்ஜ்வல தீப ஹரே
ஜய ஜய பாஷ்யகார க்ருத மங்கள பக்த நிதே
ஜய ஜய தேவ தேவ விநதா நபி நந்தயன்-10-

கல்யாணி விலசத்யதுகிரி நாராயணாத்ரி கல்பதரோ
சம்பத்குமார பவதே நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களம் பூயாத் -11-

ஸ்ரீ ரெங்க மங்கள மணிம் கருணா நிவாஸம்
ஸ்ரீ வேங்கடாத்ரி சிகராலய காள மேகம்
ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகர உஜ்ஜ்வல பாரிஜாதம்
ஸ்ரீசம் நமாமி சிரஸா யது சைல தீபம் –

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ யதுகிரி நாத வல்லி சமேத ஸ்ரீ திரு நாராயணன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்கள்–ஸ்ரீ திருக்குடந்தை டாக்ட ர்: உ.வே.வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் –

January 25, 2020

திருமாலின் ஐந்து நிலைகள்: அடியார்களுக்கு அருள்புரிவதற்காக ஐந்து விதமான நிலைகளில் திருமால் காட்சி தருகிறார். அவை,

1. பரநிலை – வைகுண்டத்தில் முக்தி அடைந்த ஜீவாத்மாக்களுக்குத் தரிசனம் தந்தருளும் பரவாசுதேவன்.
2. வியூஹ நிலை – தேவர்களின் குறைகேட்டு அவர்களுக்கு அருள்புரிவதற்குத் தயாராகப் பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் பெருமாள்.
3. விபவ நிலை – மத்ஸ்ய, கூர்ம, வராக, நரசிம்ம, வாமன, பரசுராம, ராம, பலராம, கிருஷ்ணாதி அவதாரங்கள்.
4. அந்தர்யாமி நிலை – அனைத்து உயிர்களுக்குள்ளும், உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுக்குள்ளும் ஒளிந்திருக்கும் இறைவன்.
5. அர்ச்சை நிலை – கோயில்களிலும் நம் இல்லங்களிலும் நமக்கு அருள்புரிவதற்காக விக்கிரக வடிவில் காட்சி தரும் இறைவன்.

அர்ச்சை நிலையின் சிறப்பு

இந்த ஐந்து நிலைகளுள் அர்ச்சை என்ற நிலை கடைசியாகச் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும், மற்ற நான்கு நிலைகளைக் காட்டிலும்
அர்ச்சையே மிக உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. எல்லையில்லாத கருணை நிறைந்தவராகவும், எளிமையின் எல்லை நிலமாகவும்
அர்ச்சை நிலையில் இருக்கும் இறைவனை நாத்திகர், ஆத்திகர், நல்லவர், தீயவர், மனிதர், மிருகம் என அனைவரும்
காணலாம், வணங்கலாம், வணங்கி அருள் பெறலாம்.
அர்ச்சை நிலையின் வகைகள் இந்த அர்ச்சை நிலையைப் பிரதிஷ்டை செய்பவர்களைப் பொருத்து நான்கு விதமாகப் பிரிக்கிறார்கள்:

1. ஸ்வயம் வியக்தம் – இறைவன் தானாகவே விக்கிரக வடிவில் ஓர் இடத்தில் தோன்றினால்,
அதை ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரம் என்று சொல்வார்கள். வியக்தம் என்றால் வெளிப்படுதல் என்று பொருள்.
ஸ்வயம் வியக்தம் என்றால் இறைவன் சுயமாகவே வெளிப்பட்ட திருத்தலம் என்று பொருள்.
ஸ்ரீ நாங்குநேரி, ஸ்ரீ திருவரங்கம், ஸ்ரீமுஷ்ணம், ஸ்ரீ திருவேங்கடம், ஸ்ரீ புஷ்கரம், ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம், ஸ்ரீ பத்ரிநாத், ஸ்ரீ முக்திநாத் ஆகிய
எட்டுத் திருத்தலங்களும் ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்களாகும்.

2. தைவிகம் – பிரம்மா, இந்திரன், சூரியன் போன்ற தேவர்கள் இறைவனை ஒரு கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்தால்,
அதை தைவிகப் பிரதிஷ்டை என்று சொல்வார்கள். தைவிகம் என்றால் தேவர்களால் செய்யப்பட்டது என்று பொருள்.
உதாரணமாக, ஸ்ரீ காஞ்சீபுரத்தில் பிரம்மாவால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ அத்தி வரதர்,
குடந்தையில் சூரியனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ சக்கரபாணிப் பெருமாள் உள்ளிட்டோர் தைவிகப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டவர்கள்.

3. ஆர்ஷம் – முனிவர்கள், ரிஷிகளால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட கோயில்களை ஆர்ஷம் என்று சொல்கிறோம்.
ஸ்ரீ மார்க்கண்டேய முனிவரால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன் கோயில்,
ஸ்ரீ கோபில கோப்பிரளய ரிஷிகளால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ மன்னார்குடி ராஜகோபால ஸ்வாமி திருக்கோயில் உள்ளிட்டவை
ஆர்ஷம் என்ற பிரிவின் கீழ் வரும்.

4. மானுஷம் – அரசர்கள், பக்தர்கள் உள்ளிட்ட மனிதர்களால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட திருத்தலங்கள் மானுஷம் என்றழைக்கப்படும்.
கீழத் திருப்பதியில் ஸ்ரீ ராமாநுஜரால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ கோவிந்தராஜப் பெருமாள் திருக்கோயில்,
ஸ்ரீ பஞ்ச பாண்டவர்களால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட கேரளாவில் உள்ள ஸ்ரீ திருவித்துவக்கோடு உள்ளிட்டவை இந்தப் பிரிவில் அடங்கும்.

இந்த நான்கு விதமான திருத்தலங்களிலும் இறைவன் முழு சக்தியுடனும் முழு சாந்நித்தியத்துடனும் திகழ்கிறார் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.
எனினும், இறைவன் தானே விக்கிரக வடிவில் ஆவிர்ப்பவித்த இடங்கள் என்பதால், இவற்றுள் ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்கள்
தனிச்சிறப்பு பெற்றவையாகக் கொண்டாடப் படுகின்றன.

எட்டு ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்கள்
ஸ்ரீ ரங்கம் ஸ்ரீ வேங்கடாத்ரிச்ச ஸ்ரீ முஷ்ணம் ஸ்ரீ தோதபர்வதம் ஸ்ரீ ஸாளக்ராமம் ஸ்ரீ புஷ்கரம் ஸ்ரீ நரநாராயணாச்ரமம் ஸ்ரீ நைமிஷம்
சேதி மே ஸ்தானானி அஸௌ முக்தி ப்ரதானி வையே து அஷ்டாக்ஷர ஏகைக: வர்ணமூர்த்தி: வஸாமி அஹம்”என்ற
ஸ்ரீ புராண ஸ்லோகம் கூறும் ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்களாகிய

1. ஸ்ரீரங்கம்
2. ஸ்ரீ திருவேங்கடம்
3. ஸ்ரீமுஷ்ணம்
4. ஸ்ரீ நாங்குநேரி
5. ஸ்ரீ முக்திநாத்
6. ஸ்ரீ புஷ்கரம்
7. ஸ்ரீ பத்ரிநாத்
8. ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம்

என்னும் எட்டு திருத்தலங்களும் நாராயண மந்திரமாகிய எட்டெழுத்து மந்திரத்தில் உள்ள எட்டு எழுத்துகளையும் குறிப்பதாகவும்
பெரியோர்கள் கூறுகிறார்கள். அந்த எட்டு திருத்தலங்களின் பெருமைகளை இக் கட்டுரையில் காண்போம்.

ஸ்ரீ திருவரங்கம்
“ஆராத அருளமுதம் பொதிந்த கோவில்!
அம்புயத்தோன் அயோத்தி மன்னர்க்கு அளித்த கோவில்!
தோலாத தனிவீரன் தொழுத கோவில்!
துணையான வீடணற்குத் துணையாம் கோவில்!
சேராத பயனெல்லாம் சேர்க்கும் கோவில்!
செழுமறையின் முதலெழுத்துச் சேர்ந்த கோவில்!
தீராத வினை அனைத்தும் தீர்க்கும் கோவில்!
திருவரங்கம் எனத்திகழும் கோவில் தானே!”-என்று ஸ்ரீ திருவரங்கம் கோவிலின் பெருமைகளைப் பட்டியலிடுகிறார் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்.

1. ஆராத அருளமுதம் பொதிந்த கோவில் எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் திகட்டாத அமுதம் போன்றவனும்,
கருணை நிறைந்தவனுமான திருவரங்கநாதன் கோவில் கொண்டிருக்கும் திருத்தலம் திருவரங்கமாகும்.
அத்தகைய அரங்கனின் கருணை உள்ளிட்ட குணங்களிலும், அமுதம் போன்ற அழகிலும் ஆழ்வார்கள் மிகவும் ஆழ்ந்திருந்தார்கள்.
ஸ்ரீ மதுரகவிகளைத் தவிர மீதமுள்ள அனைத்து ஆழ்வார்களாலும் பாடப்பட்ட ஒரே திருத்தலம் திருவரங்கமே ஆகும்.
தமிழ் மொழியில் உள்ள 247 எழுத்துகளுக்கு இணையாக 247 பாசுரங்களால் இப்பெருமாளை ஆழ்வார்கள் துதித்துள்ளார்கள்.

ஸ்ரீ ஆண்டாளும், ஸ்ரீ திருப்பாணாழ்வாரும் ஸ்ரீ அரங்கனின் திருவடிகளிலேயே கலந்து நித்திய கைங்கரியத்தைப் பெற்றார்கள்.
ஸ்ரீ தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையும் விரும்பாமல், ஸ்ரீ திருவரங்கத்திலேயே இருந்து கொண்டு
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை அனுபவித்து வருகிறார்.
ஸ்ரீ திருமங்கையாழ்வார் அரங்கனுக்காக மதில் சுவர் எழுப்பித் தொண்டு செய்தார்.

2. அம்புயத்தோன் அயோத்தி மன்னர்க்கு அளித்த கோவில் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரம்ம தேவரால்,
அயோத்தியை ஆண்டு வந்த இக்ஷ்வாகு மன்னருக்குப் பரிசாக வழங்கப்பட்ட கோவிலாகும் ஸ்ரீ திருவரங்கம்.
ஸ்ரீ திருப்பாற்கடல் கடையப்பட்ட போது, அதிலிருந்து ஸ்ரீரங்க விமானம் தோன்றியது. அந்த விமானத்தை ஸ்ரீ கருடன் ஏந்தி வர,
ஸ்ரீ ஆதிசேஷன் விமானத்தின் மேல் குடை பிடிக்க, ஸ்ரீ விஷ்வக்சேனர் கையில் பிரம்புடன் வழியில் உள்ளோரை விலக்க,
சூரியனும் சந்திரனும் சாமரம் வீச, நாரதரும் தும்புருவும் கானம் இசைக்க, தேவர்கள் பூமாரி பொழிய,
வெளிவந்த அவ்விமானத்தின் உள்ளே தேவி பூதேவியோடு துயில் கொண்ட நிலையில் ஸ்ரீமந்நாராயணன் பிரம்மாவுக்குக் காட்சி தந்தார்.

இந்த துயில் கொண்ட திருக்கோலம் திருமால் சுயமாக ஆவிர்ப்பவித்த திருக்கோலமாகும்.
ஸ்ரீமந்நாராயணன் என்று பெயர்பெற்ற இந்தப் பள்ளிகொண்ட பெருமாளைத் தனது சத்திய லோகத்தில் எழுந்தருளச் செய்து வழிபட்டு வந்தார் பிரம்மா.
பல யுகங்கள் கழித்து, பூமியை ஆண்டு வந்த இக்ஷ்வாகு மன்னர் சத்திய லோகத்துக்கு வந்த போது,
அந்தப் பள்ளிகொண்ட பெருமாளைத் தரிசித்துப் பரவசம் அடைந்தார். அவரைத் தனது தலைநகரான அயோத்திக்கு அழைத்துச் செல்ல
விரும்புவதாகவும் பிரம்மாவிடம் பிரார்த்தித்தார். இக்ஷ்வாகுவின் பிரார்த்தனையை பிரம்மாவும் ஏற்றதால், அந்தப் பெருமாளை
ஸ்ரீ அயோத்தியில் பிரதிஷ்டை செய்தார் இக்ஷ்வாகு. ஜகந்நாதன் என்ற பெயரோடு அங்கிருந்தபடி ஸ்ரீ அயோத்தியின்
மன்னர்களுக்கும் குடிமக்களுக்கும் அந்தப் பெருமாள் அருட்பாலித்து வந்தார். அவர் தான் பின்னாளில் திருவரங்கத்தை அடைந்தார்.

3. தோலாத தனிவீரன் தொழுத கோவில் தோலாத தனிவீரன் என்று போற்றப்படும் ஸ்ரீ ராமனால் பூஜிக்கப்பட்ட கோவிலாகும் ஸ்ரீ திருவரங்கம்.
இக்ஷ்வாகு குலத்தில் தோன்றிய மன்னர்கள் வழி வழியாக அயோத்தியில் திகழ்ந்த இப்பெருமாளுக்கு தினசரி பூஜைகளைச் செய்து வந்தார்.
அந்த வகையில், இறைவனே அந்த இக்ஷ்வாகு குலத்தில் ஸ்ரீ ராமனாக அவதரித்த போது, அவனும் இப்பெருமாளுக்குப் பூஜை செய்து வந்தான்.
ஸ்ரீ திருவரங்கத்தில் தான் கம்பர் தாம் இயற்றிய ஸ்ரீ ராமாயணத்தை அரங்கேற்றம் செய்தார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஸ்ரீ பெருமாளாலே ஆராதிக்கப்பட்ட ஸ்ரீ பெருமாள் என்பதால், ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் என்ற பெயர் இந்தப் பெருமாளுக்கு உண்டானது.
அதனாலேயே, இந்தப் பெரிய பெருமாளோடு தொடர்புடைய அனைத்துக்கும் பெரிய என்ற அடைமொழி ஏற்பட்டுவிட்டது.
ஊர் – பேரரங்கம், கோவில் – பெரிய கோவில், தாயார் – பெரிய பிராட்டியார், நிவேதனம் – பெரிய அவசரம்,
வாத்தியம் – பெரிய மேளம், பட்சணங்கள் – பெரிய திருப்பணியாரங்கள்.
இரவில் மற்ற திவ்யதேசத்துப் பெருமாள்கள் அனைவரும் சயனிப்பதற்குத் திருவரங்கநாதனின் கருவறைக்கு வருவதாகவும்,
காலையில் மீண்டும் தத்தம் திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று விடுவதாகவும் ஓர் ஐதீகம் உண்டு.

4. துணையான வீடணற்குத் துணையாம் கோவில் ராமனுக்குத் துணைநின்ற விபீஷணனுக்குத் துணையாக நின்று காப்பது திருவரங்கம் கோவிலாகும்.
ஸ்ரீ ராம பட்டாபிஷேகம் நிறைவடைந்தபின், விபீஷணனுக்குப் பரிசாக, ஸ்ரீரங்கவிமானத்தையும் அதில்
துயில்கொள்ளும் பெருமாளையும் ஸ்ரீ ராமன் அளித்தான். அந்தப் பெருமாளைத் தன் புஷ்பக விமானத்தில் எழுந்தருளச் செய்து
இலங்கை நோக்கி விபீஷணன் சென்ற போது, வழியில் காவிரிக் கரையில் உள்ள திருவரங்கத்தைக் கண்டான்.

“வண்டினம் முரலும் சோலை மயிலினம் ஆலும் சோலை
கொண்டல் மீதணவும் சோலை குயிலினம் கூவும் சோலை
அண்டர்கோன் அமரும் சோலை அணிதிருவரங்கம்”
என்று புகழப்படும் அந்த அழகிய ஊரில் பெருமாளுக்குப் பிரம்மோற்சவத்தைக் கொண்டாடவும் விரும்பினான் ஸ்ரீ விபீஷணன்.

அதனால் தற்காலிகமாகப் பெருமாளை அங்கே பிரதிஷ்டை செய்து பிரம்மோற்சவத்தை நடத்தினான் விபீஷணன். ஆனால், பெருமாளோ திருவரங்கத்திலேயே நிரந்தரமாகக் குடிகொண்டிருக்க விரும்பினார். அதனால் இலங்கைக்கு வரமறுத்து, திருவரங்கத்திலேயே துயில்கொண்டு விட்டார். எனினும், விபீஷணனுக்கு அருள்புரிவதற்காக அவன் இருக்கும் தென்திசையை நோக்கிப் பள்ளிகொண்டார் அரங்கன். தினந்தோறும் இரவில் விபீஷணன் திருவரங்கத்துக்கு வந்து பெருமாளை வழிபட்டுவிட்டுச் செல்வதாக ஐதீகம் உண்டு.

5. சேராத பயனெல்லாம் சேர்க்கும் கோவில் பெறுவதற்கு அரிய பலன்களையும் தரவல்லது திருவரங்கம் கோவிலாகும்.
ஸ்ரீ ராமாநுஜர் வாழ்ந்த காலத்தில், பங்குனி உத்திர நன்னாளில் ஸ்ரீ ரங்கநாயகித் தாயார் மற்றும் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் திருவடிகளில்
ஸ்ரீ ராமானுஜர் சரணாகதி செய்து, தமது அடியார்கள் அனைவருக்கும் முக்தி அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்க,
அதை ஸ்ரீ அரங்கனும் ஏற்று அருள்புரிந்தான். ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் நெறியில் வந்த ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன், அரங்கனின் திருவருளால்,
அரங்கனின் பாதுகைகளைக் குறித்து ‘பாதுகா ஸஹஸ்ரம்’ எனப்படும் 1008 ஸ்லோகங்களை ஒரே இரவில் பாடி,
கவிதார்க்கிக சிம்மம் என்னும் பட்டம் பெற்றார். ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் மறு அவதாரமான ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளுக்கு சிஷ்யனாக இருந்து,
ஓராண்டு காலம் திருவாய்மொழி விளக்கவுரையை அவரிடமிருந்து கேட்டு மகிழ்ந்தான் ஸ்ரீ அரங்கன்.
தனது ஆதிசேஷ சிம்மாசனத்தையே ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளுக்குப் பரிசாக அளித்தான் அரங்கன்.

6. செழுமறையின் முதலெழுத்துச் சேர்ந்த கோவில் வேதங்கள் அனைத்துக்கும் பிரணவமாகிய ஓம்காரமே முதல் எழுத்தாகும்.
அந்த ஓம்கார வடிவில் திருவரங்கத்தின் விமானம் இருப்பதால், ‘பிரணவாகார விமானம்’ என்று ஸ்ரீ ரங்க விமானம் அழைக்கப்படுகிறது.
அந்த வேதங்களால் போற்றப்படும் விழுப்பொருளான திருமால், அந்த ஓம்கார விமானத்தின் கீழே துயில்கொள்கிறார்.

7. தீராத வினையனைத்தும் தீர்க்கும் கோவில் ஸ்ரீ திருவரங்கம் எனத்திகழும் ஸ்ரீ கோவில் தானே
இக் கோவிலில் உள்ள ஏழு பிரகாரங்கள் ஏழு உலகங்களை குறிப்பதாகச் சொல்வார்கள்:

1. வெளி மாடங்கள் சூழ்ந்த சுற்று – பூலோகம்
2. திரிவிக்கிரம சோழன் சுற்று – புவர்லோகம்
3. கிளிச்சோழன் சுற்று – சுவர்லோகம்
4. திருமங்கை மன்னன் சுற்று – மஹர்லோகம்
5. குலசேகரன் சுற்று – ஜனோலோகம்
6. ராஜ மகேந்திர சோழன் சுற்று – தபோலோகம்
7. கருவறையைச் சுற்றி உள்ள தருமவர்ம சோழன் சுற்று – சத்யலோகம்.

எனவே, ஏழு உலகங்களும் ஸ்ரீ திருவரங்கம் பெரிய கோவிலுக்குள் அடக்கம் என்பார்கள்.
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் ஓடும் விரஜா நதிக்கு நிகராகக் காவிரியும், வைகுண்ட லோகத்தைப் போல ஸ்ரீ அரங்கனின் திருக்கோவிலும்,
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் உள்ள பெருமாளுக்கு இணையாகத் திருவரங்கநாதனும் திகழ்வதால், திருவரங்கம் ‘பூலோக வைகுண்டம்’ என்றழைக்கப்படுகிறது.
இத்தகைய சிறப்புகள் நிறைந்த திருவரங்கத் திருத்தலம் அனைத்துப் பாபங்களையும் – தீராத வினைகளையும் – தீர்க்க வல்லது.
ஸ்ரீ திருவரங்கநாதனைக் குறித்து ஸ்ரீ ரங்கநாதாஷ்டகம் பாடிய ஆதி சங்கரர்,
“இதம் ஹி ரங்கம் த்யஜதாம் இஹ அங்கம் புனர்ந சாங்கம் யதி சாங்கமேதி
பாணௌ ரதாங்கம் சரணேம்பு காங்கம் யானே விஹங்கம் சயனே புஜங்கம்” என்று பாடினார்.
அதாவது, “அனைத்துப் பாபங்களையும் போக்கவல்ல திருவரங்கத்தில் ஒருவன் உயிர் நீத்தால், அவன் மீண்டும் பிறக்க மாட்டான்.
அப்படிப் பிறக்க நேர்ந்தால், முக்தாத்மாவாக ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் தான் பிறப்பான்!” என்பது இதன் கருத்தாகும்.

திருவேங்கடம்
“கண்ணன் அடியிணை எமக்குக் காட்டும் வெற்பு!
கடுவினையர் இருவினையும் கடியும் வெற்பு!
திண்ணம் இது வீடென்னத் திகழும் வெற்பு!
தெளிந்த பெருந்தீர்த்தங்கள் செறிந்த வெற்பு!
புண்ணியத்தின் புகல் இதெனப் புகழும் வெற்பு!
பொன்னுலகில் போகம் எல்லாம் புணர்க்கும் வெற்பு!
விண்ணவரும் மண்ணவரும் விரும்பும் வெற்பு!
வேங்கடவெற்பு என விளங்கும் வேத வெற்பே!”-என்று திருவேங்கடமலையைப் போற்றுகிறார் வேதாந்த தேசிகன்.

1. கண்ணன் அடியிணை எமக்குக் காட்டும் வெற்பு
“குறையொன்றும் இல்லை! மறைமூர்த்தி கண்ணா!” என்று கிருஷ்ணனை நாம் புகழ்கிறோம். ஆனால், ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யசோதைக்கு
மட்டும் ஒரு குறை இருந்ததாம். ஸ்ரீ கண்ணனை வளர்த்து, அவனது ஆச்சரியமான பால லீலைகளைக் கண்டு களிக்கும் பேறு பெற்ற யசோதை,
ஸ்ரீ கண்ணனுக்குத் தான் ஏற்பாடு செய்து ஒரு கல்யாணத்தை நடத்திப் பார்க்க இயலவில்லையே என வருந்தினாளாம்.
ஸ்ரீ கண்ணன் பதினாறாயிரத்து எட்டு பெண்களைத் திருமணம் செய்து கொண்டாலும், அந்த அனைத்துத் திருமணங்களையும்
ஸ்ரீ ஆயர்பாடியை விட்டுச் சென்ற பின்னரே செய்து கொண்டார்.

எந்த திருமணத்தையும் யசோதை ஏற்பாடு செய்து நடத்தவில்லை, அவளால் வந்து காணவும் இயலவில்லை, அவளுக்கு அழைப்பிதழ் கூட வரவில்லை.
இதை எண்ணி வருந்திய யசோதையிடம் ஸ்ரீ கண்ணன், “கலியுகத்தில் நான் எடுக்க உள்ள அடுத்த அவதாரத்தில் இக்குறையைப் போக்குகிறேன்!” என்றான்.
அதனால் தான், கலியுகத்தில் ஸ்ரீ திருமலையில் ஸ்ரீநிவாசனாக இறைவன் அவதரித்த போது, அங்கே ஸ்ரீ வகுளமாலிகையாக வந்து பிறக்கும்படி
யசோதைக்கு அவன் அருள்புரிந்தான். அந்த ஸ்ரீ வகுளமாலிகையே ஸ்ரீ பத்மாவதிக்கும் ஸ்ரீ நிவாசனுக்கும் கல்யாண ஏற்பாடுகளைச் செய்வித்து,
திருமணத்தை நடத்தித் தனது கண்ணாறக் கண்டு களித்தாள்.

இவ்வாறு ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யசோதைக்கு ஏற்பட்ட குறையை நிவர்த்தி செய்து, குறையொன்றும் இல்லாத கோவிந்தனாக –
ஸ்ரீ கண்ணனின் மறுவடிவமாக – மலையப்பன் நமக்குக் காட்சி தருகிறார்.
ஸ்ரீ கண்ணனான அந்த மலையப்பனின் திருவடி இணைகளை நமக்குக் காட்டித் தருகிற மலையாகத்திருவேங்கட மலை திகழ்கிறது.

2. கடுவினையர் இருவினையும் கடியும் வெற்பு
“பரன் சென்று சேர் திருவேங்கட மாமலை ஒன்றுமே தொழ நம்வினை ஓயுமே!”என்று பாடினார் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்.
ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையானைத் தரிசிக்கிறோமோ இல்லையோ, ஸ்ரீ திருவேங்கட மலையைத் தரிசித்தாலே போதும்,
நமது பாபங்கள் அனைத்தும் விலகிவிடும் என்பது இப்பாடலின் கருத்தாகும்.
‘கடம்’ என்றால் பாபங்கள் என்று பொருள். ‘வேம்’ என்றால் போக்குவது.
பாபங்களைப் போக்கும் மலையாதலால், ‘வேங்கடம்’ என்று இம்மலை அழைக்கப் படுகிறது.

3. திண்ணம் இது வீடென்னத் திகழும் வெற்பு
பூலோக வைகுண்டம் என்று ஸ்ரீ ரங்கத்தைச் சொல்வது போல்,‘கலியுக வைகுண்டம்’ என்று ஸ்ரீ திருமலையைச் சொல்வார்கள்.
கலியுகத்தில் பிறவிப் பிணியில் துன்புறும் மக்களைக் கடைத்தேற்ற என்ன வழி என்று ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தாராம் ஸ்ரீ திருமால்.
அப்போது, ஸ்ரீ லட்சுமி தேவி, “நீங்கள் இங்கிருந்தபடிச் சிந்திப்பதால் ஒரு பயனும் இல்லை! நீங்கள் பூமியில் போய் ஸ்ரீ கோயில் கொண்டு
காட்சி தந்தால் தான் அடியார்கள் உங்களை வந்து சரணடைந்து உய்ய முடியும்! எனவே பூமியில் முதலில் குதியுங்கள்!” என்றாளாம்.

ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலிருந்து நேராகப் பூமியில் குதிப்பதற்குப் பதிலாக, முதலில் ஒரு மலையில் குதித்து விட்டு,
அதன்பின் பூமியில் இறங்க நினைத்த திருமால், வைகுண்டத்திலிருந்து நேராகத் திருவேங்கட மலையில் குதித்தார்.
அங்கிருந்து தான் மற்ற திருக்கோயில்களுக்கு எழுந்தருளினாராம். எனவே மற்ற திருத்தலங்களுக்கும் முன்னோடியாக,
கலியுகத்தில் நாம் கண்ணால் காணக் கூடிய வைகுண்டமாக – மோக்ஷ லோகமாக – திருவேங்கட மாமலை விளங்குகிறது.

4. தெளிந்த பெரும் தீர்த்தங்கள் செறிந்த வெற்பு சுவாமி
ஸ்ரீ புஷ்கரிணி, பாபநாச தீர்த்தம், தும்புரு தீர்த்தம், ராமகிருஷ்ண தீர்த்தம், ஆகாய கங்கை, பாண்டவ தீர்த்தம், குமார தாரா எனப்
பற்பல புண்ணியப் பொய்கைகள் ஸ்ரீ திருமலையில் மலிந்துள்ளன. அவற்றில் நீராடுவோர் அனைத்துப் பாபங்களில் இருந்தும் விடுபடுகிறார்கள்.

5. புண்ணியத்தின் புகல் இது என்னப் புகழும் வெற்பு
புண்ணியத்தின் மொத்த வடிவமாகவும், பாபங்களிலிருந்து விடுபட விரும்புவோர்க்கு ஒரே புகலிடமாகவும் விளங்கும்
ஸ்ரீ திருவேங்கடமுடையான் திகழும் மலை திருவேங்கட மலையாகும். ஸ்ரீ கீதையில் ஸ்ரீ கண்ணன் சொன்ன,
“ஸர்வதர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா சுச:” என்ற ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தின்
வடிவமாகவே திருமலையப்பன் காட்சி தருகிறார். “மற்ற மார்க்கங்களைக் கொண்டு என்னை அடையலாம் என்ற எண்ணத்தை விட்டு,
என்னையே வழியாகப் புரிந்து கொண்டு என் திருவடிகளைப் பற்றிக்கொள்! நான் உன்னை அனைத்துப் பாபங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கிறேன்!
சோகப்படாதே!” என்பது இந்த ஸ்லோகத்தின் கருத்தாகும்.
ஸ்ரீ திருவேங்கட முடையான் தன் வலது திருக்கரத்தைத் தன் திருவடி நோக்கிக் காட்டுகிறார்.

அதாவது, “பிற மார்க்கங்களைக் கொண்டு என்னை அடையலாம் என்ற எண்ணத்தை விட்டு, என் திருவடிகளை வந்து பிடித்துக் கொள்!” என்று
அந்த வலது திருக்கரத்தாலே சரம ஸ்லோகத்தின் முதல் பாதியை விளக்குகிறார். இடது திருக்கரத்தைத் தன் தொடையில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
அதன் மூலம், “அவ்வாறு நீ என்னைச் சரணடைந்தால் பிறவிப் பெருங்கடலையே தொடை அளவாக வற்றச் செய்துவிடுவேன்! சோகப் படாதே!” என்று
ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தின் இரண்டாம் பாகத்தில் அளித்த உறுதியை நமக்குத் தெளிவாக்குகிறார்.
எனவே ஸ்ரீ கீதையின் சரம ஸ்லோகமே ஒரு வடிவம் தாங்கி வந்திருப்பது போல் அமைந்துள்ளது மலையப்பனின் தோற்றம்.

“மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போட்ட பெருமாள்” என்று திருவேங்கடமுடையானை அழைப்பார்கள்.
தலைகனத்தை விட்டு இறைவனிடம் சரணாகதி செய்வதையே ‘மொட்டைத் தலை’ என்று இங்கே குறிப்பிடுகிறார்கள்.
அவ்வாறு தலைகனம் அற்றவர்களாக (மொட்டைத் தலையோடு) திருவேங்கடமுடையானிடம் சரணாகதி செய்பவர்களுக்குப் பிறவிக் கடலையே
முழங்கால் அளவாக வற்ற வைக்கிறார் அப்பெருமாள்.
எனவே தான் மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போட்ட பெருமாள் என்று அவரைச் சொல்கிறோம்.

6. பொன்னுலகில் போகம் எல்லாம் புணர்க்கும் வெற்பு
முக்தி பெற்று வைகுண்டத்தை அடையும் ஜீவாத்மா எத்தகைய மகிழ்ச்சியைப் பெறுவாரோ, அதே மகிழ்ச்சியை ஏழு மலை ஏறி வந்து
தன்னைத் தரிசிக்கும் அனைத்து அடியார்களுக்கும் இவ்வுலகிலேயே வழங்குகிறார் திருமலையப்பன்.
அதனால் தான் ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார், “செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே! நெடியானே! வேங்கடவா! நின் கோவிலின் வாசல்
அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்து இயங்கும் படியாய்க் கிடந்து உன் பவளவாய் காண்பேனே!” என்ற பாடலில்,
ஸ்ரீ திருமலையில் பெருமாள் சந்நதிக்கு எதிரே படியாக இருக்கும் பேறு தமக்கு வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார்.
ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைந்து பெறும் மகிழ்ச்சியை விட திருமலையில் படியாய் இருப்பது தமக்குப் பெருமகிழ்ச்சி என்று இதன் வாயிலாகத் தெரிவிக்கிறார்.

7. விண்ணவரும் மண்ணவரும் விரும்பும் வெற்பு
மண்ணவர்கள் ஏறி வந்து தரிசிக்கவும், விண்ணவர்கள் இறங்கி வந்து தரிசிக்கவும் வசதியாக, இருவருக்கும் நடுவே மலைக்கு மேல்
மலையப்ப சுவாமி எழுந்தருளியிருந்து அருட்பாலித்து வருகிறார். திருமலையில் ஸ்ரீநிவாசனாக அவதாரம் செய்த ஸ்ரீ பெருமாள்,
ஆகாச ராஜனின் மகளாகத் தோன்றிய பத்மாவதியை மணந்து கொள்வதற்காக குபேரனிடம் இருந்து பெருந்தொகையைக்
கடனாகப் பெற்றார் என்பதை நாம் அறிவோம். அதனால் தான் ஸ்ரீநிவாசனுக்கும் ஸ்ரீ பத்மாவதிக்கும் நடைபெற்ற
திருமணத்தைப் பத்மாவதி கல்யாணம் என்று சொல்லாமல்‘ஸ்ரீநிவாச கல்யாணம்’ என்கிறோம்.

(பொதுவாகப் பெண் வீட்டார் செலவு செய்து கல்யாணம் செய்வதால், ஸ்ரீ லட்சுமி கல்யாணம், ஸ்ரீ ருக்மிணி கல்யாணம்,
ஸ்ரீ ஆண்டாள் திருக்கல்யாணம், ஸ்ரீ சீதா கல்யாணம், ஸ்ரீ பார்வதி கல்யாணம், ஸ்ரீ வள்ளித் திருமணம் என்று மணமகளின் பெயரை இட்டுச் சொல்கிறோம்.
ஆனால் இங்கே மணமகனே கடன் வாங்கிச் செலவு செய்து கல்யாணத்த நடத்திக் கொண்டதால், மணமகனின் பெயரை இட்டு ஸ்ரீநிவாச கல்யாணம் என்று
அழைக்கும் வழக்கம் ஏற்பட்டு விட்டது.)
திருமாலை விட ஸ்ரீ மகாலட்சுமிக்கு அடியார்கள் மேலே கருணை அதிகம். அதனால் தான் தனது அடியார்கள் தன்னைத் தரிசிக்க
ஏழு மலை ஏறி வந்து சிரமப்பட வேண்டாம் என்று கருதிய ஸ்ரீ பத்மாவதித் தாயார், மலைக்குக் கீழேயே கோயில் கொண்டு நமக்கு அருட்பாலித்து வருகிறாள்.
அவளை முதலில் தரிசித்து விட்டு அவளுடைய பரிந்துரையோடு மலையப்பனிடம் செல்வோர்களின் அனைத்துக் கோரிக்கைகளும்
நிறைவேற்றப்படும் என்பது பெரியோர்களின் வாக்கு.

8. வேங்கட வெற்பு என விளங்கும் வேத வெற்பே
திருமலையில் உள்ள ஏழு மலைகள் என்ன? அடியார்கள் மேல் திருமலையப்பன் கொண்ட கருணை என்னும் கருப்பஞ்சாறு
திட வடிவம் பெற்று ஏழு மலைகளாக மாறி விட்டது என்கிறார் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்.
இந்த ஸ்ரீ வேங்கட மலையை ‘வேத மலை’ என்றும் அவர் அழைக்கிறார்.
ஏனெனில், ரிக் வேதத்தில் உள்ள ஒரு மந்திரம் இந்தத் திருமலையின் பெருமையைப் பேசுகிறது.

ரிக் வேதத்தில் உள்ள,
“அராயி காணே விகடே கிரிம் கச்ச ஸதான்வே சிரிம்பிடஸ்ய ஸத்வபி: தே பிஷ்ட்வா சாதயாமஸி”
என்ற மந்திரம், “மனிதா! நீ செல்வமில்லாதவனாகவோ, எதிர்காலம் பற்றிய பார்வை இல்லாதவனாகவோ, உலகியல் வாழ்க்கையில்
தவிப்பவனாகவோ, சுற்றி உள்ளவர்களால் ஒதுக்கப்படுபவனாகவோ இருக்கிறாயா? வருந்தாதே! அலர்மேல் மங்கைத் தாயாரைத்
திருமார்பில் கொண்ட திருவேங்கடமுடையானின் மலையைச் சென்று அடைவாயாக! பக்தர்களோடு இணைந்து
கோவிந்தா! கோவிந்தா! என கோஷம் இட்டபடி அந்தப் பெருமாளிடம் சென்றால், அவர் உன்னைக் காப்பார்!
திருப்பதி வந்தால் திருப்பம் வரும்!” என்று சொல்கிறது.

—————

ஸ்ரீ முஷ்ணம்
1. பெயர்க்காரணம்
‘முஷணம்’ என்றால் நமக்குத் தெரியாமல் அபகரித்துச் செல்லுதல் என்று பொருள். இந்தத் திருத்தலத்துக்கு வரும் அடியார்களின் பாபங்களை
எல்லாம் அவர்களுக்கே தெரியாமல் இவ்வூர் அபகரித்து விடுவதால் (முஷணம் செய்வதால்) இவ்வூர் ‘ஸ்ரீமுஷ்ணம்’ என்று பெயர் பெற்றது.
இந்தத் திருத் தலம் கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது.

2. தல வரலாறு
ஹிரண்யாட்சன் என்ற அசுரன் பூமியைக் கடலுக்கு அடியில் ஒளித்து வைத்த போது, ஸ்ரீ முஷ்ணம் என்னும் இந்த க்ஷேத்திரத்தில்
பன்றி வடிவில் வராகனாகத் தோன்றினார் திருமால். ஹிரண்யாட்சனைத் தாக்கி அவர் கீழே தள்ளிய போது, ஸ்ரீ வராகனின் திருமேனியில் இருந்து
சிந்திய வியர்வை இங்குள்ள நித்ய புஷ்கரிணி என்னும் பொய்கையாக உருவானது. ஸ்ரீ பூமிதேவியை மீட்டபின், மேற்கு நோக்கிய திருமேனியோடும்,
தெற்கு நோக்கிய முகத்தோடும், இரண்டு திருக்கரங்களையும் இடுப்பில் வைத்தபடி, ஸ்ரீ தேவி பூதேவியோடு இங்கே காட்சி தருகிறார் ஸ்ரீ பூவராகப் பெருமாள்.
இவரது திருமேனியில் அனைத்து யாக யக்ஞங்களும் இருப்பதால், யக்ஞவராக மூர்த்தி என்று இவர் அழைக்கப்படுகிறார்.

3. கோயிலின் சிறப்பம்சங்கள்
பன்றிக்கு மிகவும் விருப்பமானதான கோரைக் கிழங்கு இப்பெருமாளுக்குச் சிறப்பு பிரசாதமாக நிவேதனம் செய்யப்படுகிறது.
மாசி மக உற்சவத்தின் போது, இக்கோயிலின் உற்சவர் சிதம்பரம் அருகில் உள்ள கிள்ளை என்ற கிராமத்துக்கு எழுந்தருள்வார்.
அவ்வூரில் உள்ள தர்காவின் வாசலுக்குப் பெருமாள் எழுந்தருளும் போது, அங்குள்ள இஸ்லாமியப் பெரியவர்கள் பெருமாளுக்கு
அரிசி, பூ, பழம் சமர்ப்பித்து மரியாதை செய்வார்கள்.
ஹிரண்யாட்சனிடமிருந்து பூமியை மீட்பதற்காகச் சுயம்புவாக இங்கே திருமால் தோன்றியபடியால், ஸ்ரீ முஷ்ண க்ஷேத்திரம்
எட்டு ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

—————

ஸ்ரீ நாங்குநேரி
1. பெயர்க்காரணம்
நெல்லை மாவட்டத்தில் உள்ள இந்த க்ஷேத்திரத்தில் உள்ள ஒரு குளம் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப் பட்டுள்ளதால்,
இவ்வூர் நான்கு ஏரி என்றழைக்கப்பட்டது. அந்தப் பெயர் மருவி ‘நாங்குநேரி’ என்று மாறியதாகச் சொல்வார்கள்.
அல்லது, அந்த நான்கு ஏரிகளின் கூரிய முனைகள் சந்திக்கும் மையப் பகுதி ஆதலால், நான்கு கூர் ஏரி என்று இவ்வூர் அழைக்கப்பட்டு,
காலப்போக்கில் ஸ்ரீ ‘நாங்குநேரி’ என்று ஆனதாகவும் சொல்வார்கள்.

2. பெருமாளின் திருக்கோலம்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எப்படித் திருமால் காட்சி தருகிறாரோ, அதுபோன்ற தோற்றத்துடன், அமர்ந்த திருக்கோலத்தில்,
ஸ்ரீ ஆதிசேஷன் குடையாய் இருக்க, இருபுறமும் ஸ்ரீ தேவியும், ஸ்ரீ பூதேவியும் வீற்றிருக்க, ஊர்வசியும் திலோத்தமையும் சாமரம் வீச,
இவ்வூரில் சுயமாகவே ஆவிர்ப்பவித்த ஸ்ரீ பெருமாள், சூரியன், சந்திரன், பிருகு முனிவர், மார்க்கண்டேய முனிவர் ஆகியோருக்கு இங்கே காட்சி தந்தார்.
வானளவு ஓங்கிய மலை போன்ற தோற்றத்துடன் இங்கே திருமால் திகழ்வதால், அவருக்கு ஸ்ரீ ‘வானமாமலை’ என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.
அந்தப் பெருமாளின் பெயரை இட்டே ஸ்ரீ வானமாமலை என்ற பெயராலும் இவ்வூர் அழைக்கப்படுகிறது.
இங்கே ஸ்ரீ வரமங்கைத் தாயார் என்ற பெயரோடு மகாலட்சுமி அவதாரம் செய்தபடியால், ஸ்ரீவரமங்கல நகர் என்றும்இவ்வூருக்குப் பெயருண்டு.

3. எண்ணெய் அபிஷேகம்
இவ்வாறு சுயமாக இங்கே ஆவிர்ப்பவித்த பெருமாள், இடைக்காலத்தில் மண்ணுக்குள் புதைந்து கிடந்தார்.
சில காலம் கழித்து, திருக்குருகூரை ஆண்டு வந்த காரிமன்னரும் உடையநங்கையும், பிள்ளை வரம் வேண்டித் திருக்குறுங்குடி பெருமாளை வணங்கினார்கள்.
அவர்களின் கனவில் தோன்றிய திருக்குறுங்குடி பெருமாள், “உங்களுக்கு எப்படிப்பட்ட பிள்ளை வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.
“உன்னைப் போலவே ஒரு பிள்ளை வேண்டும்!” என்றார்கள் காரியும் உடைய நங்கையும்.
“என்னைப் போல் இன்னொருவன் இல்லை! அதனால் நானே வந்து உங்களுக்கு மகனாகப் பிறக்கிறேன்!” என்று சொன்ன திருக்குறுங்குடி பெருமாள்,
“இங்கிருந்து கிழக்கே சென்றால், நான்கு ஏரிகள் சூழ்ந்த ஓர் இடத்தில் எறும்புகள் சாரை சாரையாகச் செல்லும்.
அந்த எறும்புப் புற்றுக்கு மேலே கருடன் வட்டமிட்டுக் கொண்டிருப்பான். அந்த இடத்தைத் தோண்டினால் நான் தென்படுவேன்!
உங்களுக்கு அனுக்கிரகமும் புரிவேன்!” என்றும் கூறினார்.
அவ்வாறே காரி மன்னரும் அவ்விடத்தைக் கண்டறிந்து தோண்டுவதற்குரிய ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.
நிலத்தை அகழ்ந்த போது, கடப்பாறையானது பெருமாளின் விக்கிரகத்தின் நெற்றியில் பட்டு ரத்தம் கசியத் தொடங்கிற்று.
அதனால் பெருமாளின் தலையில் எண்ணெயை வைத்து ரத்தம் வழிவதைத் தடுத்தார்கள். அதன்பின் நிலத்தில் இருந்து வெளிவந்த
ஸ்ரீ வானமாமலை பெருமாளை நாங்குநேரியில் மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்தார்கள்.
அந்தப் பெருமாளின் அருளால் தான் காரிக்கும் உடையநங்கைக்கும்
மகனாக நம்மாழ்வார் அவதரித்தார்.
பூமியை அகழ்கையில் பெருமாளின் நெற்றியில் ரத்தம் வந்த போது எண்ணெய் தேய்த்து அதைத் தடுத்தார்கள் அல்லவா?
அதன் நினைவாக இன்றும் வானமாமலையில் பெருமாளுக்குத் தினந்தோறும் எண்ணெய் அபிஷேகம் செய்யும் வழக்கம் உள்ளது.
அவ்வாறு அபிஷேகம் செய்த எண்ணெயை இங்குள்ள நாழிக் கிணற்றில் சேமித்து வைப்பார்கள்.
அந்த எண்ணெயை உண்பவர்களுக்கு அனைத்து நோய்களும் தீரும் என்பது ஐதீகம்.

4.ஸ்ரீ ஆழ்வார் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் 11 பாசுரங்கள் பாடி இந்த திவ்யதேசத்தை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்.

————-

ஸ்ரீ முக்திநாத் க்ஷேத்திரம்

இறைவன் சுயமாக ஆவிர்ப்பவித்த திருத்தலங்களுள் இதுவும் ஒன்றாகும். ஸ்ரீ முக்திநாத் நேபாளத்தில் உள்ள ஸ்ரீ சாளக்கிராமம் எனப்படும்
ஸ்ரீ முக்திநாத் க்ஷேத்திரம் 108 திவ்ய தேசங்களுள் ஒன்று, 8 ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்களுள் ஒன்று.
அடியார்களுக்கு அருள் புரிவதற்காக ஸ்ரீ சாளக்கிராமக் கற்களின் வடிவிலே ஸ்ரீ திருமால் காட்சி அளிக்கத் திருவுள்ளம் கொண்டார்.
அதனால் இத் திருத்தலத்தில் ஓடும் கண்டகி நதியில் மலிந்து கிடக்கும் ஸ்ரீ சாளக்கிராமக் கற்களாக அவரே வடிவம் கொண்டார்.
அத்தகைய ஸ்ரீ சாளக்கிராம ரூபத்தில் இந்தத் திருக்கோயிலில் திருமாலே சுயமாகத் தோன்றியதாகத் தல வரலாறு சொல்கிறது.
இங்கு வந்து திருமாலை வணங்குவோர் அனைவருக்கும் திருமால் முக்தியை அருள்வதால், ஸ்ரீ முக்திநாத் என்று இத்தலம் வழங்கப்படுகிறது.
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார், ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்,ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகிய மூவரும் இப் பெருமாளைத் தங்கள் பாசுரங்களால் மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்கள்.

————-

ஸ்ரீ புஷ்கரம்
ராஜஸ்தானில் உள்ள அஜ்மீருக்கு அருகில் உள்ள ஸ்ரீ புஷ்கரம் என்னும் திருத்தலத்தில் கோயில் கொண்டுள்ள ஸ்ரீ வராகப் பெருமாளும்
சுயமாகத் தோன்றிய மூர்த்தி ஆவார். ஸ்ரீ முஷ்ணத்தைப் போலவே, ஹிரண்யாட்சனிடம் இருந்து பூமியை மீட்டுப் பழைய நிலையில்
பூமியை நிலைநிறுத்திய பின், இங்கே வந்து ஸ்ரீ வராகப் பெருமாள் கோவில் கொண்டதாகத் தலவரலாறு.
(ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் இப்படி இரண்டு திருத்தலங்களின் வரலாற்றில் குறிப்பிடப் பட்டிருந்தால், வெவ்வேறு யுகங்களில்
அந்தந்த ஊர்களில் அதே வரலாற்றை இறைவன் நிகழ்த்தி இருப்பார் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும் எனப் பெரியோர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள்.)
ஸ்ரீ பரமபுருஷன் என்ற பெயரோடு வராகனும், ஸ்ரீ புண்டரீகவல்லி என்ற பெயரோடு ஸ்ரீ பூமி தேவியும் இங்கே நமக்கு அருட்பாலிக்கிறார்கள்.

———————

ஸ்ரீ பத்ரிநாத்
அலகனந்தா நதிக்கரையில், பூமியில் இருந்து சுமார் 10000 அடி உயரத்தில் இமய மலைப்பகுதியில் இந்தத் திருத்தலம் அமைந்துள்ளது.
ஸ்ரீ அஷ்டாக்ஷரம் எனப்படும் எட்டெழுத்து மந்திரத்தை உலகில் பிரச்சாரம் செய்ய நினைத்த திருமால், தானே நாராயணன் என்னும் குருவாகவும்,
நரன் என்னும் சீடனாகவும் இங்கே சுயமாகத் தோன்றினார். நாராயணன் நரனுக்கு எட்டெழுத்து மந்திரத்தை உபதேசம் செய்தார்.
பத்மாசனத்தில் யோகம் செய்யும் திருக்கோலத்தில் இன்றும் திருமால் நமக்கு இங்கே காட்சி தருகிறார்.
திருமால் கடுங்குளிருக்கு மத்தியில் இங்கே தவம் புரிந்த போது, ஸ்ரீ லட்சுமி தேவி இலந்தை மரமாக வந்து திருமாலைச் சூழ்ந்து குளிரில் இருந்து காத்தாள்.
இலந்தை மரத்துக்கு ‘பதரி’ என்று பெயர். பதரி மரமாக இங்கே லட்சுமி தேவி தோன்றியதால், ‘பதரிகாசிரமம்’ என்று இத்தலம் பெயர்பெற்றது.
இத்திருத் தலத்தை ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரும் ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்கள்.

———-

ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம்
உத்திரப் பிரதேசத்தில் லக்னோவுக்கு வடக்கே உள்ளது இந்தத் திருத்தலம்.
இது எட்டு ஸ்வயம் வியக்த க்ஷேத்திரங்களுள் ஒன்று, 108 திவ்ய தேசங்களுள் ஒன்று, 9 தபோ வனங்களுள் ஒன்று.
ஆதி காலத்தில் தவம் புரிய விரும்பிய முனிவர்கள், தாங்கள் தவம் புரிவதற்கு ஏற்ற இடத்தைக் கூறுமாறு பிரம்மாவிடம் வேண்டினார்கள்.
ஒரு தர்ப்பைப் புல்லை வளையமாக வளைத்து உருட்டிய பிரம்மா, “இது எங்கே போய் நிற்கிறதோ, அங்கே தவம் புரியுங்கள்!” என்று கூறினார்.
அந்தப் புல் வளையம் இந்தத் திருத்தலத்தில் வந்து நின்றது. ‘நேமி’ என்றால் வளையம் என்று பொருள்.
நேமி நின்ற இடமாதலால், ‘நைமிசாரண்யம்’ என்று இவ்வூர் பெயர் பெற்றது. இங்கே தவம் புரிந்த முனிவர்களுக்குத்
திருமால் நேரில் வந்து காட்சி அளித்தார். இங்குதான் பதினெட்டு புராணங்களும் சூத பௌராணிகரால் உபதேசம் செய்யப்பட்டன.
இன்றும் இங்கே காட்டின் வடிவிலேயே திருமால் திகழ்கிறார். இப்பெருமானிடம் சரணாகதி செய்து பத்து பாடல்கள் பாடினார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக்குடந்தை டாக்டர்: உ.வே.வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ தில்லைவிளாகம் ஸ்ரீ கோதண்ட ராம ஸ்வாமி திருக்கோயில்–

January 20, 2020

ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஸ்ரீ இராமன் குடிகொண்ட அற்புத க்ஷேத்திரம் திருவாரூர் மாவட்டம் ஸ்ரீ தில்லை விளாகத்தில் உள்ள
ஸ்ரீ கோதண்டராம ஸ்வாமி திருக்கோவில். இன்றேறக் குறைய 150 ஆண்டுகளுக்கு முன் குளம் வெட்ட தோண்டியபோது
பூமியில் ஸ்வயம்புவாய் ஸ்ரீ சீதாதேவி ஸமேத ஸ்ரீ ராமப்பிரானின் 5அடி உயர பஞ்சலோக சிலைகள் கிடைத்தன.
மூலவரே பஞ்சலோக விக்ரஹமாய் எழுந்தருளி இருக்கும் க்ஷேத்திரம் இது.

ஸ்தலபுராணம்:

குரைகடலை அடலம்பால் மறுகவெய்து – குலைகட்டி மறுகரையை அதனாலேறி*
எரிநெடுவேல் அரக்கரொடு இலங்கை வேந்தன்-இன்னுயிர் கொண்டவன் தம்பிக்கு அரசும் ஈந்து –
பின் திரும்பும் வழியிலே
ஸ்ரீ பாரத்வாஜ முனிவரின் ஆசிரமத்தை அடைகிறார். முனிவர் அவருக்கு விருந்தளித்து உபசரிக்கிறார்.
அப்போது 14 ஆண்டு காலம் நிறைவுற்றதால் தமக்காக காத்திருந்து தாம் வராவிட்டால் அக்னியில் வீழ்வேன் என்று
ஸ்ரீ பரதன் வைத்த வேண்டுகோள் நினைவில் வர ஸ்ரீ அனுமனை அழைத்து ஸ்ரீ பரதனிடம் தாம் திரும்பும் செய்தியை தெரிவிக்க ஆக்ஞேபிக்கிறார்.
அவ்வண்ணமே செய்வதாய் ஸ்ரீ அனுமன் சொல்லின் செல்வனாய் கிளம்புகிறார்.
ஸ்ரீ பரத்வாஜ முனிவர் ஸ்ரீராமனை உபசரித்த இடமே தற்போது தில்லை விளாகமாக விளங்குகிறது.
கால ஓட்டத்தில் அனைத்தும் மறைந்து இது ஒரு சிவஸ்தலமாக விளங்கியது.
எம்பெருமான் கண்டெடுக்கப் பட்டபின் சிவன் கோவில் வளாகத்திலேயே எம்பெருமானுக்கு கோவில் எழுப்பப்பட்டது.
தேவும் எப்பொருளும் படைக்க பூவில் நான்முகனைப் படைத்த எம்பெருமானுக்கு பரமசிவனார் தம்மிடத்தினையே தந்ததால்
இது தில்லைவளாகம் ஆயிற்று.
ஸ்ரீ ராமபிரானின் கோவில் பக்கத்திலேயே சிவபெருமான் கோவிலும் நடராஜர் சன்னதியும் ஆறுகால பூஜையும் சிறப்பாக நடந்து வருகின்றன.

ஸ்ரீகோதண்டராமன். – நின்ற திருக்கோலம்.
கிழக்கே திருமுகமண்டலம்.
மின்னனைய நுண்மருங்குல் மெல்லியற்கா இலங்கை வேந்தன் முடியொருபதும் தோளிருபதும் போயுதிர
தன்னிகரிற் சிலைவளைத்து அன்று இலங்கை பொடி செய்த தடந்தோளன் மகிழ்ந்து இனிதுறை கோவில்.
ஸ்ரீ கோதண்டத்தையும் ஸ்ரீ இராமசரத்தினையும் தன் கைகளில் கொண்டு முடிவில்லாததோர் எழில் திருமுகத்தனாய் காட்சியளிக்கிறார் ஸ்ரீராமபிரான்.
காற்றிடைப் பூளை கரந்தென அரந்தையுறக் கடலரக்கர்தம் சேனை கூற்றிடைச் செல்லக் கொடுங்கணை துரந்த
ஸ்ரீ கோலவில்லிராமன் முகத்தில் வெற்றிப் புன்னகையுடன் காட்சி தருகிறார்.
திரிபங்கம் என்று சொல்லப்படும் மூன்று வளைவுகளுடன் கூடிய திருமேனி. திருவிளையாடு திண்தோள்,
இடுப்பு மற்றும் முழந்தாள் வளைவுகள். திருமார்வில் போரினால் ஏற்பட்ட வடுக்கள்,
தேமல்கள் மனிதர்களுக்கு உள்ளது போலவே சேவையாகின்றன.
கைகளில் விரல்களும் மனிதர்களைப் போலவே நீண்ட தனித்தனி விரல்களுடன், நகங்களுடன் சேவையாகின்றன.

காமாராம ஸ்திரகதலிகா ஸ்தம்ப ஸம்பாவநீயம்
க்ஷௌமாச்லிஷ்டம் கிமபி கமலா பூமி நீளோபதாநம்
ந்யஞ்சத் காஞ்சீ கிரண ருசிரம் நிர்விசத் யூருயுக்மம்
லாவண்யௌக த்வயமிவ மதிர் மாமிகா ரங்கயூந:

ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் அரங்கனது தொடையழகை மன்மதனது தோட்டத்தில் செழித்து வளர்ந்த
இரண்டு வாழைத்தண்டுகளுக்கு ஒப்பிடுவது போல எழிலார்ந்த தொடைகள்.
மனிதர்களின் முழந்தாள்களைப் போலவே உருண்டு திரண்ட முழந்தாள்கள்.
கால்களில் பச்சை நரம்போடுவது சேவையாகிறது.
கால்களில் “பாராளும்படர் செல்வம் பரதநம்பிக்கே யருளி ஆராவன்பு இளையவனோடு அருங்கானம் அடையுமும்
திருத் தாயார் ஸ்ரீ கௌசல்யை கட்டிய ரக்ஷையும் சேவையாகின்றது.
கால்களிலும் மச்சங்கள், தேமல்கள் வடுக்கள் மற்றும் காகுத்தன் தன் திருவடியிலும்
அதேபோல் நீண்ட திருவிரல்களும் பத்து சந்திரனையொத்த நகங்களும் சேவையாகின்றன.
திருக்கரங்களில் ஸ்ரீ கோதண்டம் மற்றும் ஸ்ரீ இராமசரம். மற்ற திருத்தலங்களில் அர்த்தசந்த்ர பாணத்துடன் காட்சியளிக்கும்
ஸ்ரீராமன் இங்கு ஸ்ரீ ராமசரம் எனப்படும் அம்புடன் காட்சி தருகிறார்.
ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில் ஸ்ரீ இராமசரம் மூன்று இடங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
காகாசுரன், வாலி மற்றும் இராவண வதத்திற்காக ஸ்ரீராமன் அதைப் ப்ரயோகிக்கிறார்.
சினத்தினால் தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கினியானைப் பாடி பரவசமடையலாம்.

ராமஸ்ய தயிதா பா4ர்யா நித்யம் ப்ராண ஸமாஹிதா
ஜனகஸ்ய குலே ஜாதா தேவமாயேவ நிர்மிதா
ஸர்வலக்ஷண ஸம்பந்நா நாரீணாம் உத்தமா வதூ: (ஸம்க்ஷேப ராமாயணம் )

ஜனகரின் குலத்தில் உதித்தவள், ராமனின் ப்ராணன் போன்றவள், தெய்வங்களின் மாயையால் பிறந்தவள்,
பெண்களில் சிறந்தவள், ராமனுக்கு மகிழ்ச்சி ஊட்டக்கூடிய காரியங்களையே செய்பவள்.
தசரதனின் மருமகள் ரோஹிணி சந்திரனை பற்றுவது போல் ஸ்ரீ ராமனைத் தொடர்ந்த வாராரும் முலை மடவாள் ஸ்ரீ வைதேவி!

மாற்றுத்தாய் வனம்போகேயென்றிட* ஈற்றுத்தாய்பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்றழ
* கூற்றுத்தாய் சொல்லக்கொடிய வனம் போன * ஸ்ரீ ராமனைப் பின்பற்றி சென்ற மத்தமாமலர்க்குழலி!
கனங்குழையாள் பொருட்டாக் கனை பாரித்து அரக்கர் தங்கள் இனம் கழுவேற்றுவித்த எழில்தோள் எம்மிராமனின்
ஸ்ரீ மைதிலி முகத்தில் தன் நாதனை திரும்ப அடைந்த மகிழ்ச்சி இலங்க கையில் தாமரையுடன் காட்சி யளிக்கிறாள்.
கல்யாணத் திருக்கோலம் என்பதால் ஸ்ரீ சீதையின் புடவையும் எம்பெருமானின் வஸ்திரமும் முடிந்து வைத்த கோலத்தில்
தான் எப்பொழுதும் சேவை சாதிக்கிறார்கள்.

ராமனுக்கு இடப்புறத்தில் இலக்குவன்.

ஓதமாகடலைக் கடந்தேறி * உயர்கொள் மாக் கடிகாவை யிறுத்து *
காதல் மக்களும் சுற்றமும் கொன்று கடியிலங்கை மலங்க எரித்து* தூது வந்த ஸ்ரீ வாயு புத்திரன்.
எல்லாத் தலங்களிலும் அனுமன் கூப்பிய கையோடு காட்சி தருவார்.
இந்த க்ஷேத்திரத்தில் ராமனின் ஆக்ஞையை ஏற்கும் தோற்றத்தில் தோளில் சார்த்திய கதையோடு சேவை சாதிக்கிறார்.

இந்த அனுமனுக்கு தயிர்சாத நைவேத்தியம் விசேஷம். வரப் ப்ரசாதி. அனுமனுக்கு தயிர் சாத ப்ரார்த்தனை செய்து கொண்டால்
ஒரு மண்டல்த்திற்குள் அவர்களின் ப்ரார்த்தனை கைகூடுவது கண்கண்ட உண்மை.
ஸ்ரீ இராமனை ஸ்ரீ ஜானகியோடு சேர்த்து வைத்த ஸ்ரீ அனுமன் நம்முடைய ப்ரார்த்தனைகளையும் செவ்வனே நிறைவேற்றி வைக்கிறார்.
திருமணம் கைகூடாதவர்களும், புத்திரபாக்யம் அற்றவர்களும் இந்த மாருதியை ப்ரார்த்தனை செய்ய மனம் போல் மாங்கல்யம் தான்.
முன்பு இரட்டைக் கொம்புடைய தேங்காய் இங்கு விசேஷம். இப்போது அந்த ம்ரம் பட்டுப் போய்விட்டது.

ஸ்ரீ சிறிய திருவடி அனுமன் அருகிருக்க, ஸ்ரீ பெரிய திருவடி கருடாழ்வார் கூப்பிய கரங்களுடன் சன்னதிக்கு எதிரே காட்சியளிக்கிறார்.
இவருக்கு பஞ்சமியில் உளுத்தம்பருப்பு மோதகம்(அமிர்தகலசம்) சுண்டல் செய்து நைவேத்தியம் செய்தால் ப்ரார்த்தனைகள் கைகூடும் என்பது உறுதி.
ஸ்ரீ ராமநவமி உற்சவம் வெகு சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.
உற்சவத்தின் ஆறாம் நாள் ஸ்ரீராம – ஸ்ரீ சீதாதேவி திருக்கல்யாணம் நிகழும்.
ஆலயத்தின் பின் பகுதியில் ஸ்ரீ ராம தீர்த்தமும், தெற்குப் பக்கத்தில் ஸ்ரீ சீதா தீர்த்தமும் வடக்கு திசையில் ஸ்ரீ அனுமார் தீர்த்தமும் உள்ளது.

ராமர் கோவிலின் வடக்குப்புறத்தில் சிவன் கோவில்.
கிழக்கு நோக்கி காட்சி தரும் ஸ்ரீ ராமனின் முன் மண்டபத்தில் நாம் வடக்கு நோக்கி நின்றோமானால் இருவரையும் ஒருசேர தரிசிக்கலாம்.
சிவன் கோவிலில் நடராஜர் சன்னிதியும் உண்டு. ஆகவே இந்த தலம் ஆதி தில்லை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

நேரடியாக ரயில் வசதியோ பஸ் வசதியோ இல்லை.
ஸ்ரீ மன்னார்குடியில் இறங்கி பெருகவாழ்ந்தான் வழியாக முத்துப்பேட்டை சென்று அங்கிருந்து
ஸ்ரீ தில்லை விளாகத்தை பேருந்தின் மூலம் அடையலாம்.
ஸ்ரீ மன்னார்குடி – திருத்துறைப்பூண்டி – முத்துப்பேட்டை சாலையில் கோபாலசமுத்திரத்தில் இறங்கி உள்சாலை வழியாக நடந்தோ
அல்லது வேறு வாகனங்கள் மூலம் சென்றடையலாம். தங்கும் வசதியோ உணவு வசதியோ இல்லை.
முன்பே தகவல் சொன்னால் ததியாராதனத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யலாம்.
சென்னையிலிருந்து திருவாரூர், மன்னார்குடி, கும்பகோணம் போன்ற இடங்களுக்கு ரயில் வசதி இருப்பதால்
அங்கே இறங்கி பின்னர் கார் மூலமாகவும் செல்லலாம்.
கோவில் நடை திறக்கும் நேரம் காலை 7.00 – 12.00. மாலை 5.00 – 8.00 .

தகவல் தொடர்புக்கு : ஸ்ரீ கோதண்டராம பட்டர்

அருள்மிகு ஸ்ரீ கோதண்டராமஸ்வாமி திருக்கோவில்

தில்லைவிளாகம், திருவாரூர் மாவட்டம் – 614706

தொலைபேசி : 8056856894

ஸ்ரீ சீதா தேவி, ஸ்ரீ லக்ஷ்மண ஹனுமத் சமேத ஸ்ரீ ராமசந்திரனுக்கு மங்களம்

——————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சீதா தேவி, ஸ்ரீ லக்ஷ்மண ஹனுமத் சமேத ஸ்ரீ ராமசந்திரன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் ஒரே பாசுரத்தில் பல திவ்ய தேச அனுபவம் —

January 16, 2020

அப்ஜ பாதம் அரவிந்த லோசனம் பத்ம பாணி தல மஞ்ஜன ப்ரபம்
ஸூந்தரோரு புஜம் இந்திரா பதிம் வந்தி ஷீய வரதம் வநாத்ரிகம் –33-
வந்தி ஷீய வரதம் வநாத்ரிகம் –ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரியில் எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்ரீ வரதனே
ஸ்ரீ வநாதரியிலும் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு

நின்றவூர் நித்திலத்தைக் கண்டது நான் கடல் மல்லை தல சயனத்தே –என்பவை போலே –

————

தட வரை வாய் மிளிர்ந்து மின்னும் தவள நெடும் கொடி போலே
சுடர் ஒளியாய் நெஞ்சின் உள்ளே தோன்றும் என் சோதி நம்பீ
வட தடமும் வைகுந்தமும் மதிள் த்வராவதியும்
இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே–ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி -5 4-10 –

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுரநகர்
வாட்டமின்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன்
ஓட்டரா வந்து என் கைப்பற்றி தன்னோடும்
கூட்டுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே- ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி –4-2-

காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள்
மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ
சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான்
ஆலினிலைப் பெருமான் அவன் வார்த்தை வுரைக்கின்றவே -ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி –9-8-

மன்னு மதுரை தொடக்கமாக வண் துவாராபதி தன்னளவும்
தன்னைத் தமருய்த்துப் பெய்ய வேண்டித் தாழ் குழலாள் துணிந்த துணிவை
பொன்னியல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும் புதுவையர் கோன் விட்டுச்சித் தன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை ஏத்த வல்லார்க்கு இடம் வைகுந்தமே -ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி–12-10-

அல்லல் விளைத்த பெருமானை ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கை
வில்லி புதுவை நகர் நம்பி விட்டுசித்தன் வியன் கோதை
வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள் வேட்கை யுற்று மிக விரும்பும்
சொல்லைத் துதிக்க வல்லார்கள் துன்பக் கடலுள் துவளாரே–ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி–13-10-

அனுங்க வென்னைப் பிரிவு செய்து ஆயர்பாடி கவர்ந்துண்ணும்
குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக் கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே
கணங்களோடு மின்மேகம் கலந்தால் போலே வனமாலை
மினுங்க நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே–-ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி– 14-2-

சுற்றம் எல்லாம் பின் தொடர தொல் கானம் அடைந்தவனே!
அற்றவர்கட்க்கு அரு மருந்தே! அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதியே!
கற்றவர்கள் தாம் வாழும் கண புரத்து என் கரு மணியே!
சிற்றவை தன் சொல் கொண்ட சீ ராமா! தாலேலோ –ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி –8-6–

ஆலின் இலை பாலகனாய் அன்று உலகம் உண்டவனே!
வாலியை கொன்று அரசு இளைய வானரத்துக்கு அளித்தவனே!
காலின் மணி கரை அலைக்கும் கண புரத்து என் கரு மணியே!
ஆலி நகர்க்கு அதிபதியே! அயோத்தி மனே! தாலேலோ— -ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி -8-7–

தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளையும் படைத்தவனே!
யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்க நகர் துயின்றவனே!
காவிரி நல் நதி பாயும் கண புரத்து என் கரு மணியே!
ஏவரி வெஞ்சிலை வலவா! ராகவனே! தாலேலோ— ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி -8-10-

அம் கண் நெடு மதில் புடை சூழ் அயோத்தி என்னும்
அணி நகரத்து உலகு அனைத்தும் விளக்கும் சோதி
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கோர் விளக்காய் தோன்றி
விண் முழுதும் உய்ய கொண்ட வீரன் தன்னை
செம் கண் நெடும் கரு முகிலை ராமன் தன்னை
தில்லை நகர் திரு சித்திர கூடம் தன்னுள்
எங்கள் தனி முதல்வனை எம்பெருமான் தன்னை
என்று கொலோ? கண் குளிர காணும் நாளே—ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி- 10-1-

செழும் கொழும் பெரும் பனி பொழிந்திட வுயர்ந்த வேய்
விழுந்து உலர்ந்து எழுந்து விண் புடைக்கும் வேம்கடத்துள் நின்று
எழுந்து இருந்து தேன் பொருந்து பூம் பொழில் தழைக் கொழும்
செழும் தடம் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே –-ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் -60-

நன்று இருந்து யோக நீதி நண்ணுவார்கள் சிந்தையுள்
சென்று இருந்து தீ வினைகள் தீர்த்த தேவ தேவனே
குன்று இருந்து மாட நீடு பாடகத்தும் ஊரகத்தும்
நின்று இருந்து வெக்கணைக் கிடந்தது என்ன நீர்மையே –ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் –63–

நின்றது எந்தை ஊரகத்து இருந்தது எந்தை பாடகத்து
அன்று வெக்கணைக் கிடந்தது என்னிலாத முன்னெலாம்
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்
நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும் என் நெஞ்சுளே ––ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் 64-

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய்
மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம்
அடைந்து மால பாதமே யடைந்து நாளும் உய்மினோ ––ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் -81-

அமலனாதிபிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த
விமலன் விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன் நீண் மதிள் அரங்கத்தம்மான் திருக்
கமல பாதம் வந்து என் கண்ணினுள்ளன ஒக்கின்றதே —ஸ்ரீ அமலனாதி பிரான்-—1-

மந்தி பாய் வட வேங்கட மாமலை வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்
அந்தி போல் நிறத்தாடையும் அதன் மேல் அயனைப் படைத்த தோர் எழில்
உந்தி மேலதன்றோ அடியேன் உள்ளத்து இன்னுயிரே–-ஸ்ரீ அமலனாதி பிரான் -3–

————–

கோடிய மனத்தால் சினத் தொழில் புரிந்து திரிந்து நாயினத்தொடும் திளைத்திட்டு
ஓடியும் உழன்றும் உயிர் களே கொன்றேன் உணர்விலேன் ஆதலால் நமனார்
பாடியைப் பெரிதும் பரிசழித்திட்டேன் பரமனே பாற் கடல் கிடந்தாய்
நாடி நான் வந்துன் திருவடி யடைந்தேன் நைமி சாரணி யத்துள் எந்தாய்––ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 1-6-6-

ஏவினார் கலியார் நலிக வென்று என் மேல் எங்கனே வாழுமாறு ஐவர்
கோவினார் செய்யும் கொடுமையை மடித்தேன் குறுங்குடி நெடும் கடல் வண்ணா
பாவினாரின் சொல் பன் மலர் கொண்டு உன் பாதமே பரவி நான் பணிந்து என்
நாவினால் வந்துன் திருவடி யடைந்தேன் நைமி சாரணி யத்துள் எந்தாய்—1-6-8-

பள்ளியாவது பாற் கடல் அரங்கம் இரங்க வன் பேய் முலை
பிள்ளையாய் உயிர் உண்ட வெந்தை பிரானவன் பெருகுமிடம்
வெள்ளியான் கரியான் மணி நிற வண்ணன் என்று எண்ணி நாள் தொறும்
தெள்ளியார் வணங்கும் மலைத் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சே –1-8-2-

பார்த்தற்காய் அன்று பாரதம் கை செய்திட்டு வென்ற பரஞ்சுடர்
கோத்தங்காயர் தம் பாடியில் குரவை பிணைந்த வெம் கோவலன்
ஏத்துவார் தம் மனத்துள்ளான் இட வெந்தை மேவிய வெம்பிரான்
தீர்த்த நீர்த் தடம் சோலை சூழ் திருவேம்கடம் அடை நெஞ்சே–1-8-4-

வண் கையான வுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய்
மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்துள்ளான் இருஞ்சோலை மேவிய வெம்பிரான்
திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திருவேம்கடம் அடை நெஞ்சே –1-8-5-

அன்றாயர் குலக்கொடியோடு அணி மா மலர் மங்கை யொடன்பாளாவி அவுணர்க்கு
என்றானுமிரக்க மிலாதவனுக்கு உறையுமிடமாவது இரும் பொழில் சூழ்
நன்றாய புனல் நறையூர் திருவாலி குடந்தை தடந்திகழ் கோவல் நகர்
நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் நடந்தாற் கிடம் மா மலையாவது நீர் மலையே–2-4-1-

உடம்புருவில் மூன்று ஒன்றாய் மூர்த்தி வேறாய்
உலகுய்ய நின்றானை அன்று பேய்ச்சி
விடம்பருகு வித்தகனைக் கன்று மேய்த்து
விளையாட வல்லானை வரை மீ கானில்
தடம்பருகு கருமுகிலைத் தஞ்சைக் கோயில்
தவ நெறிக்கோர் பெரு நெறியை வையம் காக்கும்
கடும்பரி மேல் கற்கியை நான் கண்டு கொண்டேன்
கடி பொழில் சூழ் கடல் மல்லைத் தல சயனத்தே –2-5-3-

பிச்சச் சிறு பீலி சமண் குண்டர் முதலாயோர்
விச்சைக் கிறை யென்னும் அவ் விறையைப் பணியாதே
கச்சிக் கிடந்தவனூர் கடல் மல்லைத் தல சயனம்
நச்சித் தொழுவாரை நச்சென்றன் நன்னெஞ்சே—2-6-5-

உளம் கனிந்து இருக்கும் உன்னையே பிதற்றும் உனக்கன்றி எனக்கன்பு ஒன்றிலளால்
வளங்கனி பொழில் சூழ் மாலிருஞ்சோலை மாயனே யென்று வாய் வெருவும்
களங்கனி முறுவல் காரிகை பெரிது கவலையோடே வலம் சேர்ந்திருந்த
இளங்கனி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே-2-7-7-

அலங்கெழு தடக்கை யாயன் வாயாம்பற்கு அழியுமால் என்னுள்ளம் யென்னும்
புலங்கெழு பொரு நீர்ப் புட்குழி பாடும் போதுமோ நீர் மலைக்கு யென்னும்
குலங்கெழு கொல்லி கோமளவல்லி கொடி இடை நெடு மழைக் கண்ணி
இலங்கெழில் தோளிக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே—2-7-8-

குயிலாலும் வளர் பொழில் சூழ் தண் குடந்தைக் குடமாடீ !
துயிலாத கண் இணையேன் நின் நினைந்து துயர்வேனோ !
முயலாலும் இள மதிக்கே வளை இழந்தேற்கு இது நடுவே
வயலாலி மணவாளா கொள்வாயோ மணி நிறமே !–3-6-8-

வேடார் திருவேங்கடம் மேய விளக்கே
நாடார் புகழ் வேதியர் மன்னிய நாங்கூர்
சேடார் பொழில் சூழ் திரு வெள்ளக் குளத்தாய்
பாடாவருவேன் வினையாயின பாற்றே –4-7-5-

சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய
மைந்தா அம் தண் ஆலி மாலே சோலை மழ களிறே
நந்தா விளக்கின் சுடரே நறையூர் நின்ற நம்பீ என்
எந்தாய் இந்தளூராய் அடியேற்கு இறையும் இரங்காயே–4-9-2-

பேரானைக் குறுங்குடி எம்பெருமானைத் திருத் தண் கால்
ஊரானைக் கரம்பனூர் உத்தமனை முத்திலங்கு
காரார் திண் கடல் ஏழும் மலை யெழ் இவ்வுலகு யெழ் உண்டு
ஆராது என்று இருந்தானைக் கண்டது தென்னரங்கத்தே –5-6-2-

சிந்தனையைத் தவநெறியைத் திருமாலைப் பிரியாது
வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை வரி வண்டார்
கொந்து அணைந்த பொழில் கோவல் உலகு அளப்பான் அடி நிமிர்த்த
வந்தணனை யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே-5-6-7-

மானேய் நோக்கு நல்லார் மதி போல் முகத்து உலவும்
ஊனேய் கண் வாளிக்கு உடைந்து ஓட்டந்து உன்னடைந்தேன்
கோனே குறுங்குடியுள் குழகா திரு நறையூர்த்
தேனே வரு புனல் சூழ் திரு விண்ணகரானே–6-3-3-

மான் கொண்ட தோல் மார்வில் மாணியாய் மாவலி மண்
தான் கொண்டு தாளால் அளந்த பெருமானைத்
தேன் கொண்ட சாரல் திரு வேங்கடத்தானை
நான் சென்று நாடி நறையூரில் கண்டேனே –6-8-1-

அறுகாத பயணம் போய் பரம பதத்தில் காண்கை அன்றிக்கே விடாய்த்த இடத்தில்
தண்ணீர் குடிக்கப் பெறுவாரைப் போலே திரு நறையூரிலே காணப் பெற்றேன்

முந்நீரை முன்னாள் கடைந்தானை மூழ்த்த நாள்
அந்நீரை மீனாய் அமைத்த பெருமானைத்
தென்னாலி மேய திருமாலை யெம்மானை
நன்னீர் வயல் சூழ் நறையூரில் கண்டேனே—6-8-2-

தூவாய புள்ளூர்ந்து வந்து துறை வேழம்
மூவாமை நல்கி முதலை துணித்தானைத்
தேவாதி தேவனைச் செங்கமலக் கண்ணானை
நாவாயுளானை நறையூரில் கண்டேனே –6-8-3-

ஒடாவரியாய் இரணியனை ஊன் இடந்த
சேடார் பொழில் சூழ் திரு நீர் மலையானை
வாடா மலர்த் துழாய் மாலை முடியானை
நாடோறும் நாடி நறையூரில் கண்டேனே –6-8-4-

கட்டேறு நீள் சோலைக் காண்டவத்தைத் தீ மூட்டி
விட்டானை மெய்யமர்ந்த பெருமானை
மட்டேறு கற்பகத்தை மாதர்க்காய் வண்டு வரை
நட்டானை நாடி நறையூரில் கண்டேனே —6-8-7-

பொங்கேறு நீள் சோதிப் பொன்னாழி தன்னோடும்
சங்கேறு கோலத் தடக்கை பெருமானைக்
கொங்கேறு சோலைக் குடந்தை கிடந்தானை
நங்கோனை நாடி நறையூரில் கண்டேனே–6-8-9-

மன்னு மதுரை வசுதேவர் வாழ் முதலை
நன்னறையூர் நின்ற நம்பியை வம்பவிழ் தார்க்
கன்னவிலும் தோளான் கலியன் ஒலிவல்லார்
பொன்னுலகில் வானவர்க்குப் புத்தேளி ராகுவரே–6-8-10-

கல்லார் மதிள் சூழ் கச்சி நகருள் நச்சிப் பாடகத்துள்
எல்லா வுலகும் வணங்க விருந்த வம்மான் இலங்கைக் கோன்
வல்லாளாகம் வில்லால் முனிந்த வெந்தை விபீடணற்கு
நல்லான் உடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே -6-10-4-

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த பெருமான் மருவாத
விடை தான் ஏழும் வென்றான் கோவல் நின்றான் தென்னிலங்கை
அடையா வரக்கர் வீயப் பொருது மேவி வெங்கூற்றம்
நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே –6-10-5-

பேரானைக் குடந்தை பெருமானை இலங்கொளி சேர்
வாரார் வனமுலையாள் மலர்மங்கை நாயகனை
ஆராவின்னமுதைத் தென் அழுந்தையில் மன்னி நின்ற
காரர் கரு முகிலைக் கண்டு கொண்டு களித்தேனே –7-6-9-

சேயோங்கு தண் திருமாலிரும் சோலை யுறையும்
மாயா வெனக்கு உரையாய் இது மறை நான்கினுளாயோ
தீயோம்புகை மறையோர் சிறுபுலியூர்ச் சலசயனத்
தாயோ வுனதடியார் மனத்தாயோ வறியேனே –7-9-7-

ஏற்றினை இமயத்துள் எம் மீசனை இம்மையை மறுமைக்கு மருந்தினை
ஆற்றலை யண்டத்தப் புறத்து உய்த்திடும் ஐயனைக் கையில் ஆழி ஓன்று ஏந்திய
கூற்றினைக் குரு மா மணிக் குன்றினைக் நின்றவூர் நின்ற நித்திலத் தொத்தினைக்
காற்றினைப் புனலைச் சென்று நாடிக் கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே–7-10-5-

அருவி சோர் வேங்கடம் நீர்மலை என்று வாய்
வெருவினாள் மெய்யம் வினவி இருக்கின்றாள்
பெருகு சீர்க் கண்ண புரம் என்று பேசினாள்
உருகினாள் உள் மெலிந்தாள் இது என் கொலோ -8-2-3-

மிக்கானை மறையாய் விரிந்த விளக்கை என்னுள்
புக்கானைப் புகழ் சேர் பொலிகின்ற பொன் மலையை
தக்கானைக் கடிகைத் தடங்குன்றின் மிசையிருந்த
அக்காரக் கனியை அடைந்து உய்ந்து போனேனே –8-9-4-

பண்ணுலா மென் மொழிப் பாவைமார் பணை முலை யணைது நாம் என்று
எண்ணுவார் எண்ணமது ஒழித்து நீ பிழைத்து உய்யக் கருதினாயேல்
விண்ணுளார் விண்ணின் மீதியன்ற வேங்கடதுளார் வளங்கொள் முந்நீர்
வண்ணனார் வல்ல வாழ் சொல்லுமால் வல்லையாய் மருவு நெஞ்சே –9-7-4-

புனை வளர் பூம் பொழிலார் பொன்னி சூழ் அரங்க நகருள்
முனைவனை மூவுலகும் படைத்த முதல் மூர்த்திதன்னைச்
சினை வளர் பூம் பொழில் சூழ் திருமால் இருஞ்சோலை நின்றான்
கனை கழல் காணும் கொலோ கயற்கண்ணி எம் காரிகையே -9-9-2-

நேசமிலாதவர்க்கும் நினையாதவர்க்கும் அரியான்
வாச மலர்ப் பொழில் சூழ் வட மா மதுரைப் பிறந்தான்
தேசமெல்லாம் வணங்கும் திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
கேசவ நம்பி தன்னைக் கெண்டை யொண் கண்ணி காணும் கொலோ –9-9-6-

வலம்புரி யாழியானை வரையார் திரடோளன் தன்னைப்
புலம் புரி நூலவனைப் பொழில் வேங்கட வேதியனைச்
சிலம்பிய லாறுடைய திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
நலந்திகழ் நாரணனை நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே –9-9-9-

ஒரு நல் சுற்றம் எனக்கு உயிர் ஒண் பொருள்
வரு நல் தொல் கதியாகிய மைந்தனை
நெருநல் கண்டது நீர் மலை இன்று போய்
கரு நெல் சூழ் கண்ண மங்கையுள் காண்டுமே –10-1-1-

பொன்னை மா மணியை யணி யார்ந்ததோர்
மின்னை வேங்கடத் துச்சியில் கண்டு போய்
என்னை யாளுடை யீசனை யெம்பிரான்
தன்னை யாம் சென்று காண்டும் தண் காவிலே —10-1-2-

துளக்கமில் சுடரை அவுணன் உடல்
பிளக்கும் மைந்தனைப் பேரில் வணங்கிப் போய்
அளப்பில் ஆரமுதை அமரர்க்கு அருள்
விளக்கினைச் சென்று வெள்ளறை காண்டுமே —10-1-4-

சுடலையில் சுடு நீறன் அமர்ந்ததோர்
நடலை தீர்த்தவனை நறையூர்க் கண்டு என்
உடலையுள் புகுந்து உள்ளம் உருக்கி யுண்
விடலையைச் சென்று காண்டும் மெய்யத்துள்ளே —10-1-5-

வானையார் அமுதம் தந்த வள்ளலைத்
தேனை நீள் வயல் சேறையில் கண்டு போய்
ஆனை வாட்டி யருளும் யமரர் தம்
கோனை யாம் குடந்தை சென்று காண்டுமே —10-1-6-

கூந்தலார் மகிழ் கோவலனாய் வெண்ணெய்
மாந்து அழுந்தையில் கண்டு மகிழ்ந்து போய்
பாந்தள் பாழியில் பள்ளி விரும்பிய
வேந்தனைச் சென்று காண்டும் வெக்கா வுளே —10-1-7-

பத்தராவியைப் பான்மதியை யணித்
தொத்தை மாலிருஞ்சோலை தொழுது போய்
முத்தினை மணியை மணி மாணிக்க
வித்தினைச் சென்று விண்ணகர் காண்டுமே –10-1-8-

கம்ப மா களிறு அஞ்சிக் கலங்க வோர்
கொம்பு கொண்ட குரை கழல் கூத்தனைக்
கொம்புலாம் பொழில் கோட்டியூர்க் கண்டு போய்
நம்பனைச் சென்று காண்டும் நாவாயுளே ———————10-1-9-

————-

இம்மையை மறுமை தன்னை எமக்கு வீடாகி நின்ற
மெய்மையை விரிந்த சோலை வியன் திருவரங்கம் மேய
செம்மையைக் கருமை தன்னைத் திருமலை யொருமையானைத்
தன்மையை நினைவார் என் தன் தலைமிசை மன்னுவாரே—ஸ்ரீ திருக் குறும் தாண்டகம்-7-

பிண்டியார் மண்டை ஏந்திப் பிறர் மனை திரி தந்து உண்ணும்
முண்டியான் சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர் உலகம் ஏத்தும்
கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கச்சி பேர் மல்லை என்று
மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றை யார்க்கு உய்யலாமே –-19-

——–

அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை யமரர் வேந்தன்
அஞ்சிறைப் புள் தனிப்பாகன் அவுணர்க்கு என்றும்
சலம் புரிந்து அங்கு அருள் இல்லா தன்மையாளன்
தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் பாடி
நிலம் பரந்து வரும் கலுழிப் பெண்ணை யீர்த்த
நெடு வேய்கள் படு முத்தம் உந்த வுந்திப்
புலம் பரந்து பொன் விளைக்கும் பொய்கை வேலிப்
பூம் கோவலூர் தொழுதும் போது நெஞ்சே –6-

நீரகத்தாய் நெடு வரையின் உச்சி மேலாய்
நிலாத் திங்கள் துண்டத்தாய் நிறைந்த கச்சி
ஊரகத்தாய் ஒண் துறை நீர் வெக்கா வுள்ளாய்
உள்ளுவார் உள்ளத்தாய் யுலகமேத்தும்
காரகத்தாய் கார் வனாத்துள்ளாய் கள்வா
காமரு பூம் காவிரியின் தென்பால் மன்னு
பேரகத்தாய் பேராது என் நெஞ்சின் உள்ளாய்
பெருமான் உன் திருவடியே பேணினேனே – ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம்–8-

வங்கத்தால் மா மணி வந்துந்து முந்நீர்
மல்லையாய் மதிட்கச்சி யூராய் பேராய்
கொங்குத்தார் வளம் கொன்றை யலங்கல் மார்வன்
குலவரையன் மடப்பாவை இடப்பால் கொண்டான்
பங்கயத்தாய் பாற்கடலாய் பாரின் மேலாய்
பனி வரையின் உச்சியாய் பவளவண்ணா
எங்குற்றாய் எம்பெருமான் உன்னை நாடி
ஏழையேன் இனி இங்கனே உழி தருகிறேனே–9-

பொன்னானாய் பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட
புகழானாய் இகழ்வாய தொண்டனேன் நான்
என்னானாய் என்னானாய் என்னால் அல்லால்
என்னறிவேன் ஏழையேன் உலகமேத்தும்
தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலனாய்
குணபால மதயானாய் இமையோர்க்கு என்றும்
முன்னானாய் பின்னானார் வணங்கும் சோதி
திரு மூழிக் களத்தனாய் முதலானாயே–10-

நெஞ்சுருகிக் கண் பனிப்ப நிற்கும் சோரும்
நெடிதுயிர்க்கும் உண்டு அறியாள் உறக்கம் பேணாள்
நஞ்சரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பீ என்னும்
வம்பார் பூம் வயலாலி மைந்தா வென்னும்
அஞ்சிறைய புட்கொடியே ஆடும் பாடும்
அணியரங்கம் ஆடுதுமோ தோழீ என்னும்
என் சிறகின் கீழ் அடங்காப் பெண்ணைப் பெற்றேன்
இரு நிலத்தோர் பழி படைத்தேன் ஏ பாவமே–12-

கல்லெடுத்து கன்மாரி காத்தாய் என்னும்
காமரு பூம் கச்சி ஊரகத்தாய் என்னும்
வில்லிறுத்து மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் என்னும்
வெக்காவில் துயில் அமர்ந்த வேந்தே என்னும்
மல்லடர்த்து மல்லரையன் அட்டாய் என்னும்
மா கீண்ட கைத்தலத்து என் மைந்தா என்னும்
சொல்லெடுத்து தன் கிளியைச் சொல்லே என்று
துணை முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே–13-

முளைக் கதிரைக் குறும் குடியுள் முகிலை
மூவா மூ வுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற
அளப்பரிய ஆராமுதை யரங்கமேய யந்தணனை
யந்தணர் தம் சிந்தையானை
விளக்கொளியை மரகதத்தைத் திருத் தண் காவில்
வெக்காவில் திருமாலைப் பாடக் கேட்டு
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக வென்று
மடக்கிளியைக் கை கூப்பி வணங்கினாளே –-14-

கல்லுயர்ந்த நெடு மதிள் சூழ் கச்சி மேய
களிறு என்றும் கடல் கிடந்த கனி என்றும்
அல்லியம்பூ மலர்ப் பொய்கை பழன வேலி
அணி அழுந்தூர் நின்று உகந்த அம்மான் என்றும்
சொல்லுயர்ந்த நெடு வீணை முலை மேல் தாங்கித்
தூ முறுவல் நகை யிறையே தோன்றநக்கு
மெல்விரல்கள் சிவப்பெய்தத் தடவியாங்கே
மென் கிளி போல் மிக மிழற்றும் என் பேதையே–15–

கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்றும்
கடி பொழில் சூழ் கணபுரத்து என் கனியே என்றும்
மன்ற மரக் கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும்
வட திருவேங்கடம் மேய மைந்தா என்றும்
வென்று அசுரர் குலம் களைந்த வேந்தே என்றும்
விரி பொழில் சூழ் திரு நறையூர் நின்றாய் என்றும்
துன்று குழல் கரு நிறத்து என் துணையே என்றும்
துணை முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே–16-

பொங்கார் மென் இளம் கொங்கை பொன்னே பூப்பப்
பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் போந்து நின்று
செங்கால மடப் புறவம் பெடைக்குப் பேசும்
சிறு குரலுக்கு உடல் உருகிச் சிந்தித்து ஆங்கே
தண் காலும் தண் குடந்தை நகரும் பாடித்
தண் கோவலூர் பாடி யாடக் கேட்டு
நங்காய் நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை என்ன
நறையூரும் பாடுவாள் நவில்கின்றாளே–17-

கார் வண்ணம் திரு மேனி கண்ணும் வாயும்
கைத்தலமும் அடி இணையும் கமல வண்ணம்
பார்வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர்
பனி மலர் மேல் பாவைக்கு பாவம் செய்தேன்
ஏர் வண்ணம் என் பேதை என் சொல் கேளாள்
எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும்
நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் என்னும்
இது வன்றோ நிறை வழிந்தார் நிற்குமாறே–18-

முற்றாரா வன முலையாள் பாவை மாயன்
மொய்யகலத்துள் இருப்பாள் அஃதும் கண்டும்
அற்றாள் தன் நிறைவு இழந்தாள் ஆவிக்கின்றாள்
அணி யரங்கம் ஆடுதுமோ தோழீ என்னும்
பெற்றேன் வாய் சொல் இறையும் பேசக் கேளாள்
பேர்பாடித் தண் குடந்தை நகரும் பாடிப்
பொற்றாமரைக் கயம் நீராடப் போனாள்
பொருவற்றாள் என் மகள் உம் பொன்னும் அஃதே ––19-

அன்று ஆயர் குலமளுக்கு அரையன் தன்னை
அலை கடலைக் கடைந்த அம்மான் தன்னைக்
குன்றாத வலி யரக்கர் கோனை மாளக்
கொடுஞ்சிலை வாய்ச் சரம் துரந்து குலங்களைந்து
வென்றானைக் குன்றெடுத்த தோளினானை
விரிதிரைநீர் விண்ணகரம் மருவி நாளும்
நின்றானைத் தண் குடந்தை கிடந்த மாலை
நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –29—

————

வேங்கடமும் விண்ணகரும் வெக்காவும் அக்காத
பூங்கிடங்கின் நீள் கோவல் பொன்னகரும் நான்கிடத்தும்
நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் நடந்தானே
என்றால் கெடுமா மிடர் ——ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி—77-

மனத்துள்ளான் வேங்கடத்தான் மா கடலான் மற்றும்
நினைப்பரிய நீள் அரங்கதுள்ளான்-எனைப்பலரும்
தேவாதி தேவன் எனப்படுவான் முன்னொரு நாள்
மாவாய் பிளந்த மகன் —-ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி -28-

பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி பன்னாள்
பயின்றதுவும் வேங்கடமே பன்னாள் -பயின்ற
தணி திகழும் சோலை யணி நீர் மலையே
மணி திகழும் வண் தடக்கை மால் —46-

வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ்விரண்டும்
நிற்பென்று நீ மதிக்கும் நீர்மை போல் -நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று –54-

தமருள்ளும் தஞ்சை தலை யரங்கம் தண் கால்
தமருள்ளும் தண் பொருப்பு வேலை -தமருள்ளும்
மா மல்லை கோவல் மதிள் குடந்தை என்பரே
ஏவல்ல வெந்தைக்கு இடம் –70-

சிறந்த வென் சிந்தையும் செங்கண் அரவும்
நிறைந்த சீர் நீள் கச்சி யுள்ளும் உறைந்ததுவும்
வேங்கடமும் வெக்காவும் வேளுக்கைப் பாடியுமே
தாங்கடவார் தண் துழாயார் —ஸ்ரீ—மூன்றாம் திருவந்தாதி–26–

சேர்ந்த திருமால் கடல் குடந்தை வேங்கடம்
நேர்ந்த வென் சிந்தை நிறை விசும்பும் -வாய்ந்த
மறை பாடகம் அனந்தன் வண்டுழாய்க் கண்ணி
இறைபாடி யாய இவை —-30–

பாற் கடலும் வேங்கடமும் பாம்பும் பனி விசும்பும்
நூற் கடலும் நுண்ணூல தாமரை மேல் -பாற் பட்டு
இருந்தார் மனமும் இடமாகக் கொண்டான்
குருந்து ஒசித்த கோபாலகன் ——-32-

பண்டெல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம்
கொண்டு அங்கு உறைவாற்குக் கோயில் போல் -வண்டு
வளம் கிளரும் நீள் சோலை வண் பூங்கடிகை
இளங்குமரன் தன் விண்ணகர் —–61-

விண்ணகரம் வெக்கா விரிதிரை நீர் வேங்கடம்
மண்ணகரம் மா மாட வேளுக்கை மண்ணகத்த
தென் குடந்தை தேனார் திருவரங்கம் தென் கோட்டி
தன் குடங்கை நீரேற்றான் தாழ்வு ——62-

இசைந்த வரவும் வெற்பும் கடலும்
பசைந்தங்கு அமுது படுப்ப -அசைந்து
கடைந்த வருத்தமோ கச்சி வெக்காவில்
கிடந்தது இருந்து நின்றதுவும் அங்கு – —–64-

——–

பாலில் கிடந்ததுவும் பண்டு அரங்கம் எய்ததுவும்
ஆலில் துயின்றதுவும் ஆர் அறிவார் -ஞாலத்
தொரு பொருளை வானவர் தம் மெய்ப் பொருளை அப்பில்
அரு பொருளை யான் அறிந்தவாறு –- ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 3-

குறிப்பு எனக்குக் கோட்டியூர் மேயானை ஏத்த
குறிப்பு எனக்கு நன்மை பயக்க -வெறுப்பனோ
வேங்கடத்து மேயானை மெய்வினை நோய் எய்தாமல்
தான் கடத்தும் தன்மையான் தாள்-34-

தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்
வாளா கிடந்தருளும் வாய் திறவான் -நீளோதம்
வந்தலைக்கும் மா மயிலை மா வல்லிக் கேணியான்
ஐந்தலை வாய் நாகத்தணை-35-

நாகத்தணைக் குடந்தை வெக்கா திரு எவ்வுள்
நாகத்தணை யரங்கம் பேரன்பில் –நாகத்
தணைப் பாற் கடல் கிடக்கும் ஆதி நெடுமால்
அணைப்பார் கருத்தானாவான்–36-

—————–

காரார் திருமேனி காணும் அளவும் போய்
சீரார் திருவேங்கடமே பேரகமே
பேரா மருது இறுத்தான் வெள்ளறையே வெக்காவே
பேராலி தண் கால் நறையூர் திருப் புலியூர்
ஆராமம் சூழ்ந்த வரங்கம் கண மங்கை
காரார் மணி நிறக் கண்ணனூர் விண்ணகரம்
சீரார் கணபுரம் சேறை திருவழுந்தூர்
காரார் குடந்தை கடிகை கடல் மலை
ஏரார் பொழில் சூழ் இட வெந்தை நீர் மலை
சீராரும் மால் இரும் சோலை திரு மோகூர்
பாரோர் புகழும் வதரி வட மதுரை–ஸ்ரீ சிறிய திருமடல்

தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும்——பெரிய திருமடல்—6
என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த-

இரும் பொழில் சூழ் —72
மன்னு மறையோர் திரு நறையூர் மா மலை போல்
பொன்னியலும் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு ——–73-

மின்னிடையாள் நாயகனை விண்ணகருள் பொன்மலையைப்—-113
பொன்னி மணி கொழிக்கும் பூங்குடந்தைப் போர்விடையைத்
தென்னன் குறுங்குடியுள் செம்பவளக் குன்றினை —–114
மன்னிய தண் சேறை வள்ளலை மா மலர் மேல்
அன்னம் துயிலும் அணி நீர் வயலாலி ——–115
என்னுடைய வின்னமுதை எவ்வுள் பெரு மலையைக்
கன்னி மதில் சூழ் கணமங்கைக் கற்பகத்தை ——116
மின்னை யிரு சுடரை வெள்ளறையுள் கல்லறை மேல்
பொன்னை மரகதத்தைப் புட்குழி எம் போரேற்றை ——117
மன்னு மரங்கத் தெம் மா மணியை வல்ல வாழ்
பின்னை மணாளனைப் பேரில் பிறப்பிலியைத் ——–118
தொன்னீர்க் கடல் கிடந்த தோளா மணிச் சுடரை
என் மனத்து மாலை யிடவெந்தை ஈசனை ——–119
மன்னும் கடன்மலை மாயவனை வானவர்தம்
சென்னி மணிச் சுடரைத் தண் கால் திறல் வலியைத் ——–120
தன்னைப் பிறர் அறியாத் தத்துவத்தை முத்தினை
அன்னத்தை மீனை யரியை யருமறையை——-121
முன்னிவ் வுலகுண்ட மூர்த்தியைக் கோவலூர்
மன்னு மிடை கழி எம்மாயவனைப் பேயலறப் ——-122
பின்னும் முலையுண்ட பிள்ளையை அள்ளல் வாய்
அன்னம் இரை தேரழுந்தூர் எழுஞ்சுடரைத்——-123
தென் தில்லைச் சித்திர கூடத்தென் செல்வனை
மின்னி மழை தவழும் வேங்கடத் தெம் வித்தகனை —–124
மன்னனை மாலிருஞ்சோலை மணாளனைக்
கொன்னவிலும் ஆழிப் படையானைக் கோட்டியூர் —-125
அன்ன வுருவில் அரியைத் திரு மெய்யத்து
இன்னமுத வெள்ளத்தை இந்தளூர் அந்தணனை —-126
மன்னு மதிட் கச்சி வேளுக்கை யாளரியை
மன்னிய பாடகத் தெம் மைந்தனை -வெக்காவில்—127
உன்னிய யோகத் துறக்கத்தை ஊரகத்துள்
அன்னவனை அட்ட புயகரத் தெம் மானேற்றை ——128
என்னை மனம் கவர்ந்த வீசனை வானவர் தம்
முன்னவனை மூழிக் களத்து விளக்கினை ———-129
அன்னவனை யாதனூர் ஆண்டளக்கும் ஐயனை
நென்னலை இன்றினை நாளையை நீர்மலை மேல் ——130
மன்னு நான் மறை நான்கும் ஆனானைப் புல்லாணித்
தென்னன் தமிழை வடமொழியை நாங்கூரில் ———131
மன்னு மணி மாடக் கோயில் மணாளனை
நன்னீர்த் தலைச் சங்க நாண் மதியை நான் வணங்கும் ——–132
கண்ணனைக் கண்ணபுரத் தானைத் தென்னறையூர்
மன்னு மணிமாடக் கோயில் மணாளனைக் ——–133
கன்னவில் தோள் காளையைக் கண்டாங்குக் கைதொழுது
என்னிலைமை எல்லாம் அறிவித்தால் எம்பெருமான் ——–134-

——–

மாரி மாறாத தண் அம் மலை வேங்கடத்து அண்ணலை
வாரி மாறாத பைம் பூம் பொழில் சூழ் குருகூர் நகர்க்
காரி மாறன் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்து இப் பத்தால்
வேரி மாறாத பூமேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 4-5-11-

அறிவரிய பிரானை ஆழி அம் கையனையே அலற்றி
நறிய நன் மலர் நாடி நன் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
குறி கொள் ஆயிரத்துளிவை பத்தும் திருக் குறுங்குடி யதன் மேல்
அறியக் கற்று வல்லார் வைட்ணவர் ஆழ் கடல் ஞாலத் துள்ளே–5-5-11-

தெய்வ நாயகன் நாரணன் திரிவிக்கிரமன் அடியிணை மிசைக்
கொய் கொள் பூம் பொழில் சூழ் குருகூர்ச் சடகோபன்
செய்க ஆயிரத் துள்ளிவை தண் சிரீ வர மங்கை மேய பத்துடன்
வைகல் பாட வல்லார் வானோர்க்கு ஆராவமுதே–5-7-11-

நாமங்க ளாயிரமுடைய நம் பெருமானடி மேல்
சேமங்கொள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் தெரிந்துரைத்த
நாமங்க ளாயிரத்துள் இவை பத்தும் திருவல்ல வாழ்
சேமங்கொள் தென்னகர் மேல் செப்புவார் சிறந்தார் பிறந்தே–5-9-11–

மின் கொள் சேர் புரி நூல் குறளாய் அகல் ஞாலம் கொண்ட
வன் கள்வ னடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
பண் கொள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் திருவண் வண்டூர்க்கு
இன் கொள் பாடல் வல்லார் மதனர்; மின்னிடை யவர்க்கே–6-1-11-

காண்மின்கள் உலகீர்! என்று கண்முகப்பே நிமிர்ந்த
தாளிணையன் தன்னைக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
ஆணை ஆயிரத்துத் திருவிண்ணகர்ப் பத்தும் வல்லார்
கோணை இன்றி விண்ணோர்க் கென்று மாவர் குரவர்களே–6-3-11-

சிந்தை யாலும் சொல் லாலும் செய்கை யினாலும் தேவ பிரானையே
தந்தை தாய் என்றடைந்த வண் குருகூ ரவர் சட கோபன்
முந்தை ஆயிரத் துள் இவை தொலை வில்லி மங்கலத்தைச் சொன்ன
செந்தமிழ் பத்தும் வல்லார் அடிமை செய்வார் திருமா லுக்கே–6-5-11-

கட்டெழில் சோலை நல் வேங்கட வாணனைக்
கட்டெழில் தென் குருகூர்ச் சடகோபன்சொல்
கட்டெழில் ஆயிரத்துஇப் பத்தும் வல்லவர்
கட்டெழில் வானவர் போகம் உண்பாரே–6-6-11-

வைத்த மா நிதியாம் மது சூதனையே அலற்றிக்
கொத்தலர் பொழில் சூழ் குருகூர்ச் சட கோபன் சொன்ன
பத்து நூற்றுள் இப் பத்து அவன் சேர் திருக் கோளூர்க்கே
சித்தம் வைத்துரைப்பார் திகழ் பொன்னுல காள்வாரே–6-7-11-

அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் என்றென் றருள் கொடுக்கும்
படிக் கேழில்லாப் பெருமானைப் பழனக் குருகூர்ச் சடகோபன்
முடிப்பான் சொன்ன ஆயிரத்துத் திரு வேங்கடத்துக் கிவை பத்தும்
பிடித்தார் பிடித்தார் வீற்றிருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே–6-10-11-

முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் மொய் புனல் பொருநல்
துகில் வண்ணத் தூநீர்ச் சேர்ப்பன் வண் பொழில் சூழ் வண் குருகூர்ச் சட கோபன்
முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரத்து இப் பத்தும் வல்லார்
முகில் வண்ண வானத்து இமையவர் சூழ இருப்பர் பேரின்ப வெள்ளத்தே–7-2-11-

ஊழி தோறு ஊழி உருவும் பேரும் செய்கையும் வேறவன் வையம் காக்கும்
ஆழி நீர் வண்ணனை அச்சுதனை அணி குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
கேழில் அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள் இவை திருப் பேரெயில் மேய பத்தும்
ஆழி அம் கையனை ஏத்த வல்லார் அவர் அடிமைத் திறத்து ஆழியாரே–7-3-11-

கொடியார் மாடக் கோளூரகத்தும் புளிங்குடியும்
மடியாதின்னே நீ துயில் மேவி மகிழ்ந்தது தான்
அடியார் அல்லல் தவிர்த்த வசவோ அன்றேலிப்
படி தான் நீண்டு தாவிய வசவோ பணியாயே–8-3-5-

கோயில் கொண்டான் தன் திருக்கடித்தானத்தை
கோயில் கொண்டான் அதனொடும் என் நெஞ்சகம்
கோயில் கொள் தெய்வம் எல்லாம் தொழ வைகுந்தம்
கோயில் கொண்ட குடக்கூத்த வம்மானே —-8-6-5-

சோலைத் திருக் கடித்தானத்து உறை திரு
மாலை மதிள் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
பாலோடு அமுதன்ன ஆயிரத்து இப்பத்தும்
மேலை வைகுந்தத்துக்கு இருத்தும் வியந்தே –8-6-11-

புளிங்குடிக் கிடந்து வரகுண மங்கையிருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று
தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே என்னை யாள்வாய் எனக்கு அருளி
நளிர்ந்த சீர் உலகு மூன்றுடன் வியப்ப நாங்கள் கூத்தாடி நின்று ஆர்ப்ப
பளிங்கு நீர் முகிலின் பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப நீ காண வாராய் –9-2-4-

ஒழிவின்றித் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடரை
ஒழிவில்லா அணி மழலைக் கிளி மொழியாள் அலற்றிய சொல்
வழு வில்லா வண் குருகூர்ச் சடகோபன் வாய்ந்து உரைத்த
அழிவு இல்லா ஆயிரத்து இப்பத்தும் நோய் அறுக்குமே–9-7-11-

வண்ணம் மணிமாடம் நல் நாவாய் உள்ளானைத்
திண்ணம் மதிள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
பண்ணார் தமிழ் ஆயிரத்து இப்பத்தும் வல்லவர்
மண் ஆண்டு மணம் கமழ்வர் மல்லிகையே–9-8-11-

ஏத்துமின் நமர்காள் என்று தான் குடமாடு
கூத்தனை குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்கள்
வாய்த்த வாயிரத்துள் இவை வண் திரு மோகூர்க்கு
ஈத்த பத்திவை ஏத்த வல்லார்க்கு இடர் கெடுமே–10-1-11-

அந்தமில் புகழ் அனந்த புர நகராதி தன்னை
கொந்தலர் பொழில் குருகூர் மாறன் சொல் லாயிரத்துள்
ஐந்தினோடு ஐந்தும் வல்லார் அணைவர் போய் அமர் உலகில்
பைந்தொடி மடந்தையர் தம் வேய் மரு தோள் இணையே–10-2-11-

காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த
வாட்டாற்று எம் பெருமானை வளம் குருகூர்ச் சடகோபன்
பாட்டாய தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லே–10-6-11-

மான் ஆங்கார மனம் கெட ஐவர் வன்கையர் மங்க
தான் ஆங்கார மாயப் புக்கு தானேதானே ஆனானைத்
தேன் ஆங்காரப் பொழில் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் ஆயிரத்துள்
மான் ஆங்காரத் திவை பத்தும் திருமால் இரும் சோலை மலைக்கே–10-7-11-

திருமால் இரும் சோலை மலை என்றேன் என்ன
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
குரு மா மணி உந்து புனல் பொன்னித் தென் பால்
திருமால் சென்று சேர்விடம் தென் திருப் பேரே—10-8-1-

பேரே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து
பேரேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
காரேழ் கடல் ஏழ் மலை ஏழ் உலகு உண்டும்
ஆரா வயிற்றானை அடங்கப் பிடித்தேனே–10-8-2-

திருப் பேர் நகரான் திருமால் இரும் சோலைப்
பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து
இருப்பேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
விருப்பே பெற்று அமுதம் உண்டு களித்தேனே –10-8-6–

நில்லா அல்லல் நீள் வயல் சூழ் திருப் பேர் மேல்
நல்லார் பலர் வாழ் குருகூர்ச் சடகோபன்
சொல்லார் தமிழ் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும்
வல்லார் தொண்டர் ஆள் வது சூழ் பொன் விசும்பே–10-8-11-

—————

நின்ற வண் கீர்த்தியும் நீள் புனலும் நிறை வேங்கடப் பொற்
குன்றமும் வைகுண்ட நாடும் குலவிய பாற் கடலும்
உன்றனக் கெத்தனை இன்பந்தரு முன்னிணை மலர்த்தாள்
என்றனக்கு மது இராமானுசா !இவை ஈந்தருளே – ஸ்ரீ இராமானுஜ நூற்றந்தாதி -76 –

இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கென்பர் நல்லோர் -அவை தன்னொடும் வந்
திருப்பிடம் மாய னிராமானுசன் மனத்தின்றவன் வந்
திருப்பிடம் என் தனி தயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே – – 106- –

————–

எண்ணரும் சீர் பொய்கை முன்னோர் இவ் உலகில் தோன்றிய ஊர்
வண்மை மிகு கச்சி மலை மா மயிலை –மண்ணியில் நீர்
தேங்கும் குறையலூர் சீர்க் கலியன் தோன்றிய ஊர்
ஓங்கும் உறையூர் பாணனூர்—-ஸ்ரீ உபதேச ரத்னமாலை – 30-

தொண்டர் அடிப் பொடியார் தோன்றிய ஊர் தொல் புகழ் சேர்
மண்டங்குடி என்பர் மண்ணுலகில் -எண்டிசையும்
ஏத்தும் குலசேகரனூர் என உரைப்பர்
வாய்த்த திரு வஞ்சிக் களம் ——–31–

மன்னு திருமழிசை மாடத் திருக் குருகூர்
மின்னு புகழ் வில்லி புத்தூர் மேதினியில் -நன்னெறியோர்
ஏய்ந்த பத்தி சாரர் எழில் மாறன் பட்டர் பிரான்
வாய்ந்து உதித்த ஊர்கள் இவை———32-

சீராரும் வில்லிபுத்தூர் செல்வத் திருக் கோளூர்
ஏரார் பெரும் பூதூர் என்னும் இவை –பாரில்
மதி யாரும் ஆண்டாள் மதுர கவி யாழ்வார்
எதிராசர் தோன்றிய ஊர் இங்கு ———33-

————-

முன்னம் அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்
இன்ன வளவென்ன எனக்கு அரிதாய்த் -தென்ன
கரணக் குறையின் கலக்கத்தை கண்ணன்
ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து——ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி -22-

————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி எனும் அத்யயன உற்சவம் —— (ஸ்ரீரங்கம் முரளீ பட்டர்)

January 9, 2020

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி எனும் அத்யயன உற்சவம்-(ஸ்ரீரங்கம் முரளீ பட்டர்)

இதற்கு ஏன் “அத்யயன உற்சவம்“ என்று பெயர் வந்தது..?

“அத்யயனம்“ என்றால் சொல்லுதல் என்று பொருள்..! “அனத்யயனம்“ என்றால் சொல்லாமலிருத்தல்..!
பாஞ்சராத்ர ஆகமம், பல உற்சவங்களை, அததற்குரிய காலத்தில் செய்யச் சொல்கின்றது..!
ஆகமம், தனுர் மாதம் சுக்ல பட்ச ஏகாதசி தொடங்கி வேதங்கள் ஓதி பகவானை வழிபடச் சொல்கின்றது.
இவ்விதம் செய்யப்படும் இந்த உற்சவத்திற்கு “மோக்ஷோத்ஸவம்“ என்று பெயர்.
அதில் மார்கழி மாத சுக்ல பட்ச ஏகாதசியன்று ஆரம்பித்து, பத்து நாட்கள், “வேத அத்யயனம்“ செய்யச் சொல்கின்றது..!
ஆகமத்தினால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட சிறப்பான உறசவம் இது..!
இது போன்று சயனத்திற்கு ஏன் ஊடல் குறித்துக் கூட ஒரு உற்சவத்தினைப் பரிந்துரைக்கின்றது..!
இந்த ஊடல் உற்சவம்தான் பங்குனி மாத பிருமமோற்சவத்தில் மட்டையடி உற்சவமாக நடைபெறுகின்றது..!
மார்கழி (தனுர்) மாதம் மிகச் சிறப்பு வாய்ந்தது. உத்ராயண புண்ய காலம் என்பது தேவர்களுக்கு ஒரு பகற் பொழுது..!
தேவர்களின் பகற் பொழுதின் விடியற்காலம் என்பது மார்கழி மாதம் ஆகும்..!
பகவான் கண்ணன் கீதையில் “மாதங்களில் நான் மார்கழி“ என்று சொல்கின்றான்..!

வைகுந்த வாசல் – வடக்குப்புறம் அமைந்திருப்பது ஏன்..?

“உத்ரம்“ என்ற வடமொழி சொல் வடக்குத் திக்கைக் குறிக்கும்.
இந்த “உத்ரம்“ என்ற பதத்திற்கு “ஸ்ரேஷ்டம்” (உன்னதமானது) என்ற பொருளுண்டு.
“உத்தராயண புண்ய காலம்” உன்னதமான காலம் என்றழைக்கப்படுகின்றது.
மிக உன்னதமான இந்த வடக்குத் திக்கு மோக்ஷ வாசலான வைகுந்தவாசல் அமையக் காரணமாயிற்று.

வைகுந்த வாசல் – சிறப்பு..!

( வைகுண்ட ஏகாதசி -பரமபத வாசல் –
பிரமன் ஸ்ருஷ்ட்டி -மது கைடபர் -மிருதுவானவனுக்கு மது -அவனுக்கு கடினம் கைடபர் -இருவரும் -வேதம் அபகரித்து —
ஹயக்ரீவர் அவதாரம் -பல வருஷம் சண்டை -மின்னல் பார்த்து
ஐ மின்னல் துர்க்கா தேவி -தேவி பாகவத புராணம் கதை -பீஜா மந்த்ரம் -நாங்கள் சங்கல்பம் செய்தால் தான் மரணம் -வரம் பெற்றார்கள்
அஹங்கரித்து உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும் என்றும் கேட்டார்கள் –
சாக சங்கல்பம் செய்யும் வரம் கேட்கச் சொல்லி அவர்களும்-கேட்டு -அழிக்க –
அவர்களுக்கும் மோஷம்-வடக்கு வாசல் வழியாக மார்கழி சுக்ல பஷ ஏகாதசி கூட்டிப் போனார்கள் –
கும்பகோணம் -ஸ்ரீ ப்ரஸ்ன சம்ஹிதை பாஞ்சராத்ர ஆகமம் -ஸ்ரீ கேள்வி பெருமாள் பதில் -அதிலும் இந்த வரலாறு
கும்பகோணம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகவே தனியாக வைகுண்ட வாசல் இல்லை
பதினோரு இந்திரியங்கள் பாபம் பிராயச்சித்தம் ஏகாதசி –
மார்கழி உகந்த மாதம் -அதில் இது வருவதால் ஸ்ரேஷ்டம்- )

வேதத்தினை அபகரித்துச் சென்ற மது, கைடபன் என்ற இரு அரக்கர்களை திருமால் அழித்தார்.
திருமாலின் கையினால் மோஷம் பெற்ற அவர்கள் வைகுண்டத்தில் வாசம் செய்ய வேண்டினர்.
திருமாலின் கருணையினால், அவர்கள் சுக்லபக்ஷ ஏகாதசி யன்று வைகுந்த விண்ணகரத்தின் வடக்கு வாயிலின்
மூலமாக மோக் ஷலோகம் சென்றனர். அப்போது அவர்கள், மார்கழி சுக்ல ஏகாதசி யன்று, திருக் கோயில்களிலுள்ள
சுவர்க்க வாசல் வழியே எழுந்தருளும் பெருமாளைத் தரிசிப்பவர்கள் அனைவருக்கும் மோக்ஷம் கிட்ட வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்க,
பெருமாளும் இசைந்து ஆசி வழங்கினார். அதன் படியே இந்த வாசலானது முக்தி தரும் வாசலாயிற்று..

எப்போது திருவாய்மொழித் திருநாளாக மாறியது..?

இந்த வேத அதயயன உற்சவமானது, திருமங்கையாழ்வார் காலம் வரையில் வேதத்திற்கு ஏற்பட்ட உற்சவமாகத் தான் நடந்து வந்தது..!
திருமங்கையாழ்வார், நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி உற்சவமாக, சுக்லபட்ச ஏகாதசி தொடங்கி பத்து நாட்கள்,
இந்த உற்சவத்தினை அரங்கனருளுால் மாற்றியமைத்தார்..!,
திருமங்கையாழ்வார் அரங்கனிடத்து ஒரு கார்த்திகை மாதத்தில் திருக்கார்த்திகைத் தினத்தன்று,
அரங்கனிடத்து விசேஷமாக பிரார்த்திக்கின்றார் திருமங்கை மன்னன்…!

அரங்கனிடத்துத் திருமங்கையாழ்வார் யாசித்தது மூன்று வரங்கள் தாம்..!

1) புத்த விஹாரங்களில் உள்ள தங்கத்தினை ஸ்ரீரங்கம் விமானத்திற்காகக் கொள்ளை யடித்தப்போது நிறைய
புத்த பிட்சுக்களும் புத்த மதத்தினரும் பலியானர். இவர்கள் அனைவருக்கும் நற்கதி கிடைக்கவேண்டும் என்று யாசித்தார்..!

2) திருமங்கைமன்னன் படித்துறையில் (இது வடதிருக் காவேரி கொள்ளிடம் அருகேயுள்ளது..)
பிரேத சம்ஸ்காரம் ஆனவர்களுக்கு வைகுண்ட பிராப்தி வேண்டும் என்றார்..!

3)ஆழ்வார்கள் அருளிச்செயலுக்கு ஏற்றம் தரும் வகையிலும், நம்மாழ்வாரின் மோட்ச வைபவம் சிறப்பாக நடைந்தேற வேண்டியும்,
அத்யயன உற்சவத்திற்கு அரங்கன் அனுமதியளிக்க வேண்டும் எனவும் வேண்டினார்.

ஆழ்வார் வேண்டி அரங்கன் என்ன மறுக்கவா போகிறார்…?

மனப்பூர்வமாக சம்மதித்தார் அரங்கன்..!

ஆழ்வார்களுக்கு ஏற்றம் தரும் “அத்யயன உற்சவம்“ ஆரம்பமானது..!

தமிழ் மறை உற்சவமாக மாற்றி யமைத்தார்..! அதனுடன் கூட வேதம் ஓதுதலும் நடந்து வருகின்றது..!

நாதமுனிகள் காலத்தில் எப்படி நடந்தது..? உற்சவங்கள் எப்படி மாற்றப்பட்டன..,?

வெகுகாலம் வரை ஆழ்வார் திருநகரியிலிருந்து, ஸ்ரீரங்கம் கோயில் பரிஜனங்களோடு, வேத பாராயணம், திவ்ய பிரபந்தத்தோடு,
நம்மாழ்வார் எழுந்தருளுவார்..! அந்த சமயம், சில முக்ய கைங்கர்ய பரர்களைத் தவிர, யாருமில்லாததால்,
வேத பாராயணம் போன்ற கைங்கர்யங்கள் நடைபெறவியலாததால், கைசிக ஏகாதசி தொடங்கி,
நம்மாழ்வார் இங்கு எழுந்தருளும் காலம் வரை “அனத்யயன” காலம் ஆனது..!
இந்த ஸம்பிரதாயங்களை எல்லாம் நாம் மறந்து விடக்கூடாது என்பதற்காக இம்மாதிரி பல நிகழ்வுகள் இன்னமும் ஸ்ரீரங்கத்தில் நடைமுறையிலிருந்து வருகின்றது..!

நாதமுனிகள் காலத்தில், நாதமுனிகள் இவ்வைபவத்தினை, பகல் பத்து, இராப்பத்து, என இரண்டாக பிரித்து,
பகல் பத்தில் நம்மாழ்வார் தவிர்த்த இதர ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை “திருமொழித் திருநாளா”கவும்,
இராப்பத்தினை “திருவாய்மொழி”த் திருநாளாகவும், தம் மருமகன்களான மேல அகத்தாழ்வார்,
கீழை அகத்தவார்களுக்கு இயல், இசை, நாடகமாக, திவ்யபிரபந்தங்களுக்கு மெருகூட்டி, திறம்பட போதித்து
அரையர் ஸேவைக்கு ஆதாரமானார்..!
அன்றுந்தொட்டு இன்று வரை இவ்வைபவம் சிறப்புற, வேதம் தமிழ் செய்த மாறனுக்கு பொலிவு தரும் வைபவமாக
“நம்மாழ்வார் மோட்ச“த்துடன் இனிதே தொடர்ந்து நடந்து வருகின்றது..!

எம்பெருமானாரின் விடாய் தீர்த்த உற்சவம்….!

தாம் ஜீவித்திருக்கும் வரை, தமது தீராத ஒர் ஆசையினை, எ்ம்பெருமானாருக்கு, அவருக்குப் பின் வந்த தரிசன ப்ரவர்த்தகர்கள்,
அவரது அர்ச்சா திருமேனியுடன் இருககும் போது பூர்த்தி செய்துள்ளார்கள்..! ஆம்..! திருக்கச்சி நம்பிக்கு பிரஸாதம் அமுது செய்தபின்,
எம்பெருமானார், அவரது சேஷத்தினை பிரஸாதம் கண்டுருளுவார்..!
ஜீவிதத்துடன் இருந்தபோது உள்ள உள்ளக்கிடக்கையினை, ஏக்கத்தினை, அவர் அர்ச்சா திருமேனியுடனிருக்கும் போது தீர்த்து வைத்துள்ளார்கள்..!

வேறு சில விசேஷங்கள்..!

இந்த உற்சவத்தின் போது நம்பெருமாளே ஒரு பக்தன் எவ்விதம் மோக்ஷ உலகம் செல்கிறான் என்பதனை காண்பிக்கின்றார்..!

இந்த ஆத்மா முக்தி பெறும் போது, வைகுண்டத்தில் “விரஜா நதி” எனும் நதிக்கரையினை அடைகின்றது.
விரஜா நதியினில் அந்த ஆத்மா திவ்யமான ஒளி பொருந்திய தேஜோ மயமாகின்றது.
தேவர்கள் எதிர் கொண்டழைத்து வைகுந்தம் அழைத்துச் செல்கின்றனர்..!

ஸ்ரீரங்கத்தில் நம்பெருமாள் மூல ஸ்தானத்தினை விட்டு புறப்படுகையில் போர்வை சாற்றிக் கொண்டு கிளம்புவார்.
மூன்றாம் பிராகாரத்தில் அமைந்துள்ள “விரஜா நதி“க்கு ஒப்பான “விரஜாநதி” மண்டபத்தினை அடைந்தபோது,
அங்கு வேதகோஷங்கள் நடைபெறும். இது தேவர்கள், அந்த முக்திபெற்ற ஆத்மாவினை எதிர்கொண்டழைப்பதற்கு ஒப்பாகும்.
சற்று தள்ள வைகுந்த வாசல் முன்பு, அரங்கன் தம் போர்வையினைக் களைந்து, ஒளி பொருந்திய திருவாபரணங்களை,
தம் மேல் சாற்றிக் கொண்டு தேஜோ மயமாய், மிக்கக் காந்தியுடன் சேவை சாதித்தருளுவார்.
இது விரஜா நதியில் தீர்த்தமாடிய அந்த ஆத்மா தேஜோமயமாய் விளங்குவதற்கு ஒப்பாகும்…!

இவ்விதம் அரங்கன் பெருங்கருணையுடன், தாமே ஒரு சேதனனாகயிருப்பது, தம் பக்தன் எப்படி மோக்ஷம் பெறுகின்றான்
என்பதனை தாமே நிகழ்த்திக் காட்டுகின்றார்.

நாச்சியார் திருக்கோலம், நம்பெருமாளின் வேடுபறி, நம்பெருமாள் கைத்தல சேவை, நம்மாழ்வார் கைத்தல சேவை,
நம்மாழ்வார் மோக்ஷம் ஆகிய உற்சவங்கள் அவசியம் கண்டு, உள்வாங்கி, நாம் உணர்ந்து, உய்ய வேண்டிய ஒரு அற்புத உற்சவம்,
இந்த அத்யயன உற்சவம்..!

இவ்வைபவத்தில் அரங்கனுக்கு, ஆழ்வார் மீதும் அவர்கள் பாடிய தீந்தமிழ் பாசுர்ங்கள் மீதும் கொண்ட பாசம் அபரிமிதமானது..!
எல்லா உற்சவத்தினைக் காட்டிலும், இந்த உற்சவம்தான் நெடிய உற்சவம்..!
எல்லா உற்சவத்தினைக் காட்டிலும், இந்த உற்சவ காலத்தில், அரங்கன் தம்மை அலங்கரித்துக் கொள்வதிலும்,
ஆழ்வார் பின்னே அலைந்து திரிவதிலும் அதிக நாட்டமுடையவனாக உள்ளான்..!
இந்த உற்சவத்தில் அவனது தேஜஸ், காந்தி, கீர்த்தி, தயை மிக மிக அதிகம்..!

சூரிய குல வம்ச அரசர்கள் (கட்வாங்கன், இஷ்வாகு, தசரதன், ராமன்) போன்றவர்களும்,
சந்திர குல வம்ச அரசர்கள் (சந்தனு) போன்றவர்களும் வணங்கி உய்வடைந்தனர்..!
இதனைத் தெளிவுபடுத்தும் விதமாக சூரியனுக்குரிய நவரத்னமாகிய ரத்னாங்கியை நம்பெருமாள் அணிந்தும்,
சந்திரனுக்குரிய நவரத்னமாகிய, நல்முத்த்ங்கியைப் பெரிய பெருமாள் அணிந்தும்,
எளியவராகிய நாமும் உய்யும் வண்ணம், வைகுண்ட ஏகாதசியன்று சேவை சாதித்தருளுகின்றார்..!

எல்லா பெரிய ரக்ஷா பந்தன உற்சவத்தின் போதும், ஏழாம் திருநாள் தாயார் ஸந்நிதி எழுந்தருளி, திருமஞ்சனம் கண்டருளிச் செல்வார்..!
ஆனால் இந்த இருபது நாள் உற்சவத்தில் ஒரு நாள் கூட தாயார் ஸந்நிதி பக்கம் திரும்பமாட்டார்..!
ஆழ்வார்களையும், அரையர் கொண்டாட்டத்தினையும் ரசிப்பதில், அவன் அதில் லயித்து கிடப்பதில் அலாதி பிரியம் அவனுக்கு..!

இந்த மார்கழி மாத சுக்ல பட்ச ஏகாதசியன்றுதான், தேவர்களுக்கு அமிர்தம் கிடைத்தது.
இன்றுதான் கண்ணன் அர்ச்சுனனுக்கு கீதை உபதேசம் செய்த நாள் – கீதா ஜெயந்தி.

வைகுந்த ஏகாதசி நிர்ணயம் செய்வது எப்படி?

ஸ்ரீஸ்ரீ கிருஷ்ண ப்ரேமி அண்ணா அவர்கள் ஏகாதசி விரதத்தினைப் பற்றி பல புராணங்கள்,
சாஸ்திரங்களிலிருந்து தமது “ஸ்ரீபாகவத தர்ம சாஸ்திரம்“ என்னும் நூலில் விரிவாகக் கூறியுள்ளார்.
அவரது திருவடிகளை மனதினால் வணங்கி, வைகுண்ட ஏகாதசி சம்பந்தமான சில செய்திகளைக் காண்போம்.

மார்கழி மாதத்தில் வரும் ஏகாதசியில் விரதமிருந்து, துவாதசியில் கேசவனை ஆராதித்தால் அஸ்வமேத யாகம் செய்த பலன் கிடைக்கும்.
பிரும்மஹத்தி தோஷம் கூட விலகும் – பாத்ம புராணம்-

இப்போது ஏகாதசி நிர்ணயம் பற்றிய சர்ச்சைகள் பல ஏற்படுகின்றன. இந்த ஏகாதசி நிர்ணயம் பற்றி சில வரிகள்..!

கங்காஜலம் பவித்ரமாயினும், கள்ளு கலந்துவிட்டால் அசுத்தமே.
பஞ்சகவ்யம் பவித்ரமாயினும் நாய் முகர்ந்தால் அசுத்தமே.
அதுபோன்று இரண்டு பக்ஷங்களிலும் வரும் ஏகாதசியில் தசமி கலந்தால் அதை விட்டுவிடவேண்டும்.
தசமி கலந்த ஏகாதசி அஸூர ப்ரீதி – ப்ருஹன் நாராயணீயம் –

தசமி கலந்த ஏகாதசி அசுரர்களுக்கு ஆயுளும் பலமும் தரும். இந்த ஏகாதசி விரதம் பகவானுக்குப் பிடிக்காது. – பாத்ம புராணம்-

தசமி ஒரு வினாடி இருந்தாலும், அந்த ஏகாதசி ஆகாது. பல கேடுகளை விளைவிக்கும் – ப்ரம்ம வைவர்த்தம்-
உதயத்திற்கு முன்பே தசமி வேதையிருந்தாலும் ஏகாதசியினை விட்டு விட வேண்டும் -கருட புராணம்-

ஆக எக்காரணம் கொண்டும் ஏகாதசியன்று தசமி திதி கலக்கக்கூடாது.
சூர்யோதயத்திற்கு முன்பு வரும் பிரும்ஹமுகூர்த்த காலத்தில் தசமியிருந்தாலும் கூடாது.
(சூர்யோதயம் முன்பு நான்கு நாழிகைகள் (ஒரு நாழிகை என்பது 24 நிமிடங்கள்) பிரும்ஹமுகூர்த்தக் காலம்).

தாஸன் – முரளீ பட்டர்

——————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ முரளீ பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ சிங்கப்பிரான் பெருமை அனுபவம் –

December 27, 2019

அசேஷ ஜகத் ஹித அநு சாசனம் -ஸ்ருதி நிகர சிரஸி -சம்யக் அதிகத -மாதா பித்ரு சஹஸ்ரபி வாத்சல்யதர –
நம் பெருமாள் விஜய தசமி அன்று ஸ்ரீ காட்டு அழகிய சிங்கர் கோயிலுக்கு எழுந்து அருளுகிறார் –
ஸ்ரீ ரெங்க ரக்ஷை
ரஹஸ்யங்கள் விளைந்த பூமி
பரியனாகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட அமரர்க்கு
அரிய வாதிப்பிரான் அரங்கத்து அமலன் முகத்துக்
கரிய வாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி யோடி நீண்ட வப்
பெரிய வாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே —-8-

வரத்தினால் சிரத்தை வைத்து -ஆணவம் –
விராமம் -வரத்தையும் வரம் கொடுத்தவனையும் -வரம் வாங்கினவனுக்கும் ஒய்வு –
நேரத்தாலே நீட்சி -ஒரு முஹூர்த்தம் மட்டும் இல்லாமல் –
ஒருவருக்கே இல்ல அனைவருக்கும் –
எப்பொழுதும் –
இரண்டு தூணுக்கு நடுவில் இருக்கும் அமலன் -காட்டு அழகிய சிங்கர்
எல்லார்க்கும் உதவும்படி கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகையாலே வந்த சுத்தி —
ஒரு கால் தோற்றிப் போதல் -அவதாரம் போலே தீர்த்தம் பிரசாதித்துப் போதல்
செய்யாமையாலே வந்த சுத்தி ஆகவுமாம்

இமையா பிலவாய்–வெருவ நோக்கி -பைம் கண்ணால் அரி உருவாய் -ஏறி வட்டம் கண்ணன் -உக்ர நரசிம்மர்
இங்கு கருணையே வடிவான ஸ்ரீ லஷ்மி நரஸிம்ஹர்
பாதுகா வைபவம் -ராகவ சிம்மம் -பாதுகை -பெண் சுகம் ராமர் ஆண் சிங்கம் –
ராவணனான ஆனையை அழிக்க பெருமாள் போலே பரதன் குட்டி சிங்கத்தை கூட்டிப் போனதே
பாகவத அபசாரம் பொறுக்காத நான்கு சிங்கங்கள்
ஏவம் முக்தி பலம் ந அந்ய ஸ்ரீ பாஷ்யம் நிகமத்தில் அருளிச் செய்கிறார் -பாகவத அபசாரம் வலிமை மிக்கதே –
அவனது கருணா சாகாரத்தையும் வற்ற வைக்கும்
நர சிங்கம் ராகவ சிங்கம் -யாதவ சிங்கம் இழந்த நமக்காகவே -ஸ்ரீ ரெங்க சிங்கம்

சிங்கப்பெருமான் பெருமை -ரிஷிகள் -ஆழ்வார்கள்-ஆச்சார்யர்கள் -பார்வை வேறே வேறே கோணங்கள்
அவர்கள் கண் கொண்டு நாம் பார்க்கலாம்
எங்கும் உளன் -2-8-9-மகனைக் காய்ந்து -ஆழ்வார் ஸ்வீகாரம்-கொள்கிறார் –
தத்துப்பிள்ளை
பள்ளியில் ஓதி -தன் மகனை -திருமங்கை ஆழ்வாரும் தன் சிறுவன் – ஸ்வீகாரம்-
வியாபகன் -ரிஷிகள்-சர்வ வியாபகம் -இது வாயிற்று இவன் செய்த குற்றம்
சேராச் சேர்க்கை -பாலும் சக்கரையும் போலே ஆச்சார்யர்கள்
அழகியான் தானே நரசிம்ம வபுஸ் ஸ்ரீ மான் -ஆழ்வார்கள்

எங்கும் உளன் என்றேனோ பிரகலாதனைப் போலே –
இங்கு இல்லை என்றேனோ ததி பாண்டனைப் போலே திருக் கோளூர் பெண் பிள்ளை ரஹஸ்யங்கள் -81-உண்டே
ஸ்ரீ கீதை ஒப்பித்ததுக்கு பரிசு பிரகலாதனுக்கு –
மயா ததம் இதம் சர்வம் -அவ்யக்த மூர்த்தி -மானுஷ மாமிச கண்களுக்கு விஷயம் இல்லை
காட்சி -சுவை -மணமாகவே இருக்கிறானே -கண்ணாகவும் பொருளாகவும் காட்சியாகவும்
மஸ்தாநி சர்வ பூதாநி-நான் அனைத்திலும் உள்ளே தங்கி -நான் அவற்றினுள் நியமிக்க –
உடனே ந ச மஸ்தாநி பூதாநி -நான் அவற்றினுள் இல்லை -வியாப்கத தோஷம் இல்லை

சர்வ சப்த வாஸ்யம் அவனே –
மகனைக் கடிந்து -கோபம் இவன் மூலம் கற்றுக் கொண்டான்
முதலை மேல் சீறி வந்தார் –
கொண்ட சீற்றம் உண்டு என்று அறிந்து சரண் அடைவோம் –
அரி என உன் உடலையும் தின்பேன் என்ற ஹிரண்யன் பேச்சால் -அப்பொழுது தான் முடிவு பண்ணினார்
ஓர் ஆள் அரி -அழகியான் தானே -ஸுவ்ந்தர்ய லாவண்ய வபுஸ் ஸ்ரீ மான் –ஆழ்வார் பார்வை
கோப பிரசாதம் ஒரு சேரக் காட்டி அருளுபவர் –
ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் -பிராட்டி கூட அஞ்சும் படி இருக்க -குழந்தை பிரகலாதன் மேல் குளிர்ந்து -எரிமலையாக இருந்தவர்
தெள்ளிய சிங்கமானான்
வாயில் ஆயிரம் நாமம் –பிள்ளை சொல் -குழல் இனிது யாழ் இனிது தன் மழலைச் செல்வம் கேளாதவர்
ஆயிரத்துக்கும் சாம்யம் -ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி -சஹஸ்ர நாம தஸ் துல்யம் அன்றோ –
ப்ரேமம் -கலங்கி நிழலை பார்த்து வேறே சிங்கம் என்று நினைக்கப் பண்ணிற்றே-

ஆச்சார்யர் -பார்வை -சேராச் சேர்க்கை –
கடக ஸ்ருதி -சர்வ சாகா நியாயம் –
அமிருத்யு -சந்தாதா –அஜக –
பிறப்பிலி பல் பிறவிப்பெருமான் -அஜாயமான பஹுதா விஜயதா
கர்மத்தால் இல்லை -கருணையால் கிருபையால் இச்சாக்ருஹீதம்
ஆராதனப் பெருமாள் எங்கும் ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹர் -தானே -நம்மைக் கூட
நித்ய ஸூரிகள் கோஷ்டியில் ஒரு கோவையாகச் சேர்க்க வல்லமை வேண்டுமே
ப்ராப்ய பிராபக ஐக்யம் -த்ரிவித காரணமாக இருந்தும் வ்யாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன்
ச குணத்வம் நிர்குணத்வம் சேர்த்து
கோபம் பிரசாதம் சேர்த்து
புண்ய ஈஸ்வர ப்ரீதி -பாபம் -ஈஸ்வர அப்ரீதி –
நர ஹரி -திரு உகிர் -திரு ஆழி அம்சம்
வாகனம் பெரிய திருவடி அம்சம் -திருப்படுக்கை -திரு அனந்தாழ்வான் அம்சம்

———

ஸ்ருதி -super–market-போலே -குண அநு குணமாக அனைத்தும் உண்டே
ஸ்ருதி நியாய பேதம் -கொண்டு சம்ப்ரதாயம்
அசேஷ -ஸமஸ்த -சேதன அசேதன -அகிலாத்மா -விஷ்ணு -நாராயண -ஸ்ரீ மான் -நிர்மல ஆனந்த –
சரீரம் -சீரியதே சரீரம் அழிந்து கொண்டே போகும்
யஸ்ய த்ரவ்யம் சேதனஸ்ய -தன்னாலே தனக்கு பிரயோஜனமாக தரித்து நியமித்து –
சேஷ பூதனாக ஆக்கி –சேஷ தைக ஸ்வரூபம் –
இங்கு என்ன குறை -வழி பட்டோட அருளினால் –

வேதாந்த தீபம்
மே மனசே தொண்டு செய்யும் -பாதாயீ திருவடித்தாமரையில்
ஸ்ரீ யகாந்த -அநந்த-வரகுண வபுஸ்
ஹதா தோஷம் அற்ற
பரம் அபகத-ஸ்ரீ வைகுண்டம் வாசஸ்தானம் -வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாதவன் –
பூமயே-பூர்த்தியாக அனுபவிக்க முடியாதே –
அணுகில் அணுகும் அகலில் அகலும்
வபுஸ் -ரூபம் விஷயம் ஆகும் -ஸ்வரூபம் ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய லீலா –
தானோர் உருவே -தனி வித்தாய் –வானோர் பெருமான் மா மாயன் –

அடுத்த மங்கள ஸ்லோகம் பிரணம்ய ஆச்சார்யர் -சிரஸா –அந்த பாதையால் ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரார்த்தங்கள்
-51-ஸ்லோகம் யதிராஜ சப்ததியில் -புதுசு இல்லை -உரைகல்-சோதித்து பார்த்தால் -பூர்வர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

வடுக நம்பி -ஷீர கைங்கர்யம் -மஹநீய குணம் –
அந்தர் ஜுரம் -தஸ்மை ராமானுஜ பரம யோகி -ஸ்ருதி ஸ்ம்ர்தி ஸூத் ரன்கள் -சுருதி பிரகாசர் அருளிய தனியன்
ஸ்ரீ சைல பூர்ணர் -ஹரே தீர்த்தம் புஷ்பம் கைங்கர்யம் -ஆளவந்தார் கால ஷேபம் ஒழிவில் காலம் –
ஸ்ருதி அந்தம் அனைத்தையும் கற்ற பின்னர் வந்தார் –
அனந்தாழ்வான் -ராமானுஜர் கோஷ்டியில்-வந்த மாதிரி –
மதுர மங்களம் -பூத புரி –
ஸ்ரீ தேவி -இளைய சகோதரி கமலநயன பட்டர்-
பூமா தேவி – கேசவ சோமயாஜி – –இருவருக்கும் ஸமாச்ரயணம் பண்ணி வைத்தார் –
வேதாந்த சித்தாந்த ஸம்ஸநார்த்த -பாஹ்ய அந்தர -நிரசனார்த்தம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் திரு அவதாரம்
ரஷார்த்த -சங்க லாஷணம் -த்ருஷ்ட்டி கழிக்க –
உபநயனம் -திருக் கல்யாணம் -பூர்வ பக்ஷம் சித்தாந்தம் -கற்க -அத்வைத சாஸ்திரம் -யாதவ பிரகாசர் இடம் –

சர்வம் கலு இதம் ப்ரஹ்மம் -கலு -indeed-
ஆளவந்தார் -கடாக்ஷம் -பங்கமாகாமைக்காக அசம்பாஷய- -பேசாமல் -தேவபிரான் இடம் பிரபத்தி -மஹா விசுவாசம்

சிற்றத்தின்-செற்றத்தின்- வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தைத் தின்று எங்கே கிடக்கும் -இந்த ஸ்லோகத்தை கொண்டே பிறந்தது
அடியேன் சிறிய ஞானத்தன்-சிறியது – -ஜீவாத்மா-ஆக்கையின் வழி உழல்வோம் —
நிலம் மாவலி மூவடி -குழந்தை அம்மா அப்பிச்சி சொல்வது போலே கொடு என்று சொல்லாதே –

திருமலை நம்பி -பிள்ளை பிள்ளான் -இரண்டு பிள்ளைகள் –ஸ்ரீ வெங்கடேசராகவே பிரதிபத்தி பண்ணி
சேவிக்க சொல்லி அனுப்பினார்
கிடாம்பி ஆச்சானும் பிள்ளானும்-சேவிக்க-
ப்ரணதார்த்தி ஹரன் -திருமலை நம்பி சகோதரி பிள்ளை -இவரே -கிடாம்பி ஆச்சான் –
திரு மேனி சம்ரக்ஷணம் கைங்கர்யம் கிடாம்பி ஆச்சான் –

சரணாகதி தீபிகை -தேசிகன் -முதல் ஸ்லோகத்தில் -மடப்பள்ளி மணம் -ஸ்ரீ லஷ்மீ பத்தி சம்ப்ரதாயம் –
அஜகத் ஸ்வபாவம் -மஹாநஹம் -மடப்பள்ளி –
கிடாம்பி அப்புள்ளார் மூலம் பெற்ற விஷயம் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் -18-ரஹஸ்யங்கள் -படி கொண்ட கீர்த்தி ஸ்ரீ ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம்
குடி கொண்ட கோயில் குணம் கூறும் அன்பர்–என்னையும் ஆள் அவர்க்கு ஆக்கினார்
ஆளும் என்று அடைக்கலம் –தாஸ்யம் – என் தம்மை -விற்கவும் பெறுவார்
கோவிந்தரை தரலாகாதோ –விற்ற மாட்டுக்குப் புல் இடுவார் உண்டோ –

திருமலை நம்பி -ஆளவந்தார் வம்சம் -பிள்ளான் -திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்ன திரு மால் வந்து
நெஞ்சுள் புகுந்தான் -பாசுரம் அபிநயம் -ஞான புத்ரன் -அபிமானம் –நாத அந்வயம்-என்று ஆலிங்கனம் -செய்தாராம்

கோன் வஸ்மி குணவான் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் போலவே குணங்களில் இழிந்து

ஆசைக்கு அடிமையானால் லோகத்துக்கு அடிமை –
ஆசை தாசியானால் -ஆசையை வென்றால் -லோகத்தை வெல்லலாம்

ஐ யங்கார் -நெல்லிக்காய் மூட்டை -பிரித்தால் சேராமல் -ஐ -அஹங்காரம் நிறைந்து -கோபம் நிறைந்து –

————–

கபில வாதம் வேதம் ஒத்துக் கொண்டாலும் -நிரீஸ்வர வாதி-கடவுள் இல்லை என்பான்
நாஸ்திகர் -வேதம் இல்லை என்பவன்
வேதாந்தம் -வேத அந்தம் -வேத சித்தாந்தம் -உபநிஷத்
ப்ரத்யக்ஷம் -பக்கத்து பையனை பார்த்து எழுதி -அனுமானம் -இஞ்சி பிஞ்சி பாங்கி -புஸ்தகம் பார்த்து எழுதுவது
பிப்பில மரம் -பரமாத்மா ஜீவாத்மா -ஆப்பிள்– adam eve -கதை மட்டும் கொண்டு தத்வம் விட்டார்கள்

சுக்ல அம்பரம்-பால் ஆடை -விஷ்ணு-கருப்பு dicaation- -சசி வர்ணம் -நிறம் மாறுமே -சதுர் புஜம் –
கொடுப்பவர் கைகள் இரண்டு -வாங்குபவர்கள் கைகள் இரண்டு -காபி பிரசன்ன வதனம் –
சர்வ விஞ்ஞானம் சாந்தயே -மற்ற வியாதிகள் போகும்
கண் முக்கு வாய் படைத்ததே காபி
excuse -me –x -24-அசித் தத்வம்
y ஆத்மா
z பரமாத்மா
25 படிகள் ஏறி அவனை அடைகிறோம்

தர்சனம் பேத ஏவ ச -சோதி வாய் திறந்து -கடக ஸ்ருதி -வைத்து இணைத்து –
நான் -என் உடம்பு -நான் கருப்பு குள்ளம் -ஜீவனான நான் இந்த மாதிரி உடம்பில் –
நெருங்கிய உறவால் சொல்வதை தப்பாக கொள்ள மாட்டோம் –
யானும் நீயே நீ என்னுள் இருப்பதால் -தீ எம்பெருமான் நீர் எம்பெருமான் -உடலாகக் கொண்டு அவன் இருக்கிறான்
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -சொம்பில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து தண்ணீர் கொண்டு வந்தேன் சொல்லுவது போலே
பரமாத்மாவை உள்ளே வைக்கும் ஜீவாத்மாவை சொல்லலாம்
மணி மாலை -ஒன்றா பலவா -மாலை ஓன்று தான் -மணிகளைப் பார்க்க போலவே

—————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ சமேத சிங்கப்பிரான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களும் ஸ்ரீ அருளிச் செயல்கள் பாசுரங்களும் –

December 23, 2019

ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களும் ஸ்ரீ அருளிச் செயல்கள் பாசுரங்களும்

ஸ்ரீ சோழ நாட்டுத் திருப்பதிகள்-

001. ஸ்ரீ ரெங்கம்
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி – 6
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 28, 46, 70, 88
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 62
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 3, 30, 36, 60
ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம் – 21, 49-55, 93, 119
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திரு விருத்தம் – 28
ஸ்ரீ திருவாய் மொழி — 7-2-1 to 11
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி – 1-1to 11, 2-1 to10 , 3-1 to 9
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-8-1 to 10, 4-9- 1 to 11, 4-10-1 to 10
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 11-1 to 10
ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திருமாலை – 1 to 45
ஸ்ரீ திருப்பள்ளி எழுச்சி – 1 to 10
ஸ்ரீ திருப் பாண் ஆழ்வார் -ஸ்ரீ அமலனாதி பிரான் – 1 to 10
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -5-4-1 to 5-8-10

002. ஸ்ரீ உறையூர் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-2-5

003. ஸ்ரீ திருத் தஞ்சை –
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் – ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 70
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 1-1-6, 2-5–3, 7-3-9

004. ஸ்ரீ திரு அன்பில் –
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி 36

005. ஸ்ரீ உத்தமர் கோயில் -கரம்பனூர் -ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 5-6-2-

006. ஸ்ரீ திருவெள்ளறை –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 2-8-1 to 10
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் -37
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 37
ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 5-3-1 to 10, 10-1-4-

007. ஸ்ரீ புள்ளம் பூதங்குடி
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 5-1-1 to 5-1-10-

008. ஸ்ரீ திருப்பேர் நகர் -அப்பக்குடத்தான் சந்நிதி -ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி 36
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி 2-5-1, 2-6-2, 2-9-4
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி 10-8-1 to 11
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 1-5-4, 5-6-2, 5-9-1 to 10, 7-6-9, 10-1-4,10-1-10
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 8, 9, 19
ஸ்ரீ திருக் குறும் தாண்டகம் – 17, 19
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 58-

009. ஸ்ரீ திரு ஆதனூர் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் 65 – To 78-

010. ஸ்ரீ திருவழுந்தூர் -ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 7-5-1 to 7-8-10
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 15, 26
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 61-

011. ஸ்ரீ திருப்புலியூர் –
ஸ்ரீ திரு சிறுப்புலியூர் -ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி –

012. ஸ்ரீ திருச்சேறை –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 7-4-1 to 10, 10-1-6
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 56-

013. ஸ்ரீ திருத் தலைச் சங்காடு
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 8-9-9
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் — 67-

014–ஸ்ரீ திருக் குடந்தை –
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 70, 97
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 30, 62
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 36
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்- 1
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 1-3-3, 1-7-4, 2-6-2, 2-6-6
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 2-7-7
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 5, 8-1 to 11, 8-2-6, 10-9-7
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி– 1-1-2, 1-1-7, 1-5-4, 2-4-1, 3-6-5, 5-5-7, 6-8-9
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 6,14
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 54-

015.–ஸ்ரீ திருக்கண்டியூர் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -திருக் குறும் தாண்டகம் — 19-

016. ஸ்ரீ விண்ணகரம் -ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன் திருக் கோயில்
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 61, 62
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 6-3-1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 6-1-1 to 10, 6-2-1 to 10, 6-3-1 to 10, 10-1-8
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 29
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 53-

017. ஸ்ரீ திருக் கண்ணபுரம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 1-6-8
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி – 4 -2
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி – 8-1 to 10
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -9-10- 1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 8-1-1 to 8-10-10-

018. ஸ்ரீ திருவாலி –
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் – 8-7-1
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 2-4-1, 3-5-1 to 3-7-10, 4-9-2, 6-8-2, 8-9-6, 8-9-8
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 12
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 67-

019. ஸ்ரீ திரு நாகை-ஸ்ரீ நாகப்பட்டினம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-2-1 to 10-

020. ஸ்ரீ திரு நறையூர்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 2-4-1, 4-9-2, 6-4-1 to 7-3-10
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 16,17
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 30
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 38-

021. ஸ்ரீ நந்தி புர விண்ணகரம் -ஸ்ரீ நாதன் கோயில்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 5-10-1 to 10-

022. ஸ்ரீ திரு இந்தளூர் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-9-1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 63-

023. ஸ்ரீ தில்லை திருச் சித்ர கூடம் – ஸ்ரீ சிதம்பரம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவாய் மொழி – 2-6-7
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி – 10-1 to 10
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-2-1 to 3-3-10
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 24-

024. திருக் காழிச் சீராம விண்ணகரம் -ஸ்ரீ சீர்காழி –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-4-1 to 10

025. ஸ்ரீ கூடலூர் திருமங்கை ஆழ்வார் -திருமங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 5-2-1 to 10

026. ஸ்ரீ திருக் கண்ணங்குடி –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-1-1 to 10

027. ஸ்ரீ திருக் கண்ணமங்கை
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 7-6-5, 7-10-1 to 10, 10-1-1, 11-6-7
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 57

028. ஸ்ரீ திருக் கபிஸ்தலம்
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி -50-

029. ஸ்ரீ திரு வெள்ளியங்குடி
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -4-10-1 to 10

030. ஸ்ரீ திரு மணி மாடக் கோயில்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-8-1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 68

031. ஸ்ரீ திரு வைகுண்ட விண்ணகரம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-9-1 to 10-

032. ஸ்ரீ திரு பரிமேய விண்ணகரம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-10-1 to 10

033. ஸ்ரீ திருத் தேவனார் தொகை -ஸ்ரீ மாதவப் பெருமாள் கோயில்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-1-1 to 10

034. ஸ்ரீ திரு வண் புருஷோத்தமம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-2-1 to 10

035. ஸ்ரீ திருச் செம் போன் கோயில்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-3- 1 to 10

036. ஸ்ரீ திருத் தெற்றி அம்பலம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-4-1 to 10

037. ஸ்ரீ திரு மணிக் கூடம் –
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-5-1 to 10

038. ஸ்ரீ திருக்காவலம்பாடி
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-6- 1 to 10

039. ஸ்ரீ திரு வெள்ளக் குளம்-ஸ்ரீ அண்ணன் கோயில் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-7-1 to 10

040. ஸ்ரீ பார்த்தன் பள்ளி –
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி – 67
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 4-8-1 to 10

————-

ஸ்ரீ பாண்டிய நாட்டுத் திருப்பதிகள்

041. ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 46, 48, 54
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 61
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 1-6-8, 3-4-5, 4-2-1 to 11, 4-3-1 to 11, 5-3-1 to 10
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 4-1-1, 9-1 to 10
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 3-10-1 to 11, 10-7-1 to 11, 10-8-1, 10-8-6
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-8-1 to 10, 9-9-1 to 10

042. ஸ்ரீ திருக் கோஷ்டியூர்
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 46,87
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 62
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 34
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவாய் மொழி – 1-2- 1 to 10, 4-4-1 to 11, 2-6-2
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-10-1 to 10, 10-1-9, 7-1-3
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 63-

043. ஸ்ரீ திரு மெய்யம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 2-5-8, 3-6-9, 5-5-2, 6-8-7, 8-2-3, 10-1-5, 11-7-5
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 19-

044. ஸ்ரீ திருப்புல்லாணி -ஸ்ரீ தர்ப்பை சயனம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-3-1 to 10, 9-4-1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் – 67-

045. ஸ்ரீ திருத் தங்கல்
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 70
ஸ்ரீ திரு மங்கை யாழ்வார்-ஸ்ரீ பெரிய திரு மொழி – – 5-6-2
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 17
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 59-

046. ஸ்ரீ திரு மோகூர்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 10-1-1 to 10
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39

047. ஸ்ரீ திருக் கூடல் -ஸ்ரீ தென் மதுரை –
திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி – 39
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 4-1 to 10
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-2-5

048. ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர்
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 2-2-6
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 5-5

049. ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு நகரி -ஸ்ரீ திருக் குருகூர்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -4-10-1 to 10

050. ஸ்ரீ திருத் தொலை வில்லி மங்கலம்-ஸ்ரீ இரட்டைத் திருப்பதி –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 6-5-1 to 11

051.ஸ்ரீ திரு ஸ்ரீ வர மங்கை -ஸ்ரீ வான மா மலை -ஸ்ரீ நாங்குநேரி -ஸ்ரீ தோத்தாத்ரி
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 5-7-1 to 11-

052. ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடி
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 9-2-1 to 11, 8-3-5

053. ஸ்ரீ தென் திருப்பேரை
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 7-3-1 to 10

054. ஸ்ரீ வைகுண்டம்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 9-2-4, 9-2-8

055. ஸ்ரீ வரகுண மங்கை -ஸ்ரீ நத்தம் –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 9-2-4

056. ஸ்ரீ பெரும் குளம்–ஸ்ரீ திருக் குளந்தை
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 8-2-4

057. ஸ்ரீ திருக் குறுங்குடி
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் – 62
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திரு மொழி – 1-6-8
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -i 5-5-1 to 10, 1-10-9, 3-9-2
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 5-6-2, 6-3-3, 9-5-1 to 9-6-10
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 14
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 55-

058. ஸ்ரீ திருக் கோளூர்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி — 6-7-1 to 11, 8-3-5

————–

ஸ்ரீ -மலை -கேரள நாட்டுத் திருப்பதிகள்

059. ஸ்ரீ திரு வனந்தபுரம் -ஸ்ரீ அனந்த சயனம் –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 10-2- 1 to 11

060. ஸ்ரீ திரு வண் பரிசாரம் -ஸ்ரீ திருப்பதி சாரம் –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 8-3-7

061. ஸ்ரீ திருக் காட்கரை –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 9-6-1 to 11

062. ஸ்ரீ திரு மூழிக் களம்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 9-7-1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 7-1-6
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 10
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 65

063. ஸ்ரீ திருப் புலியூர் -ஸ்ரீ குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் – ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 8-9-1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39

064. ஸ்ரீ திருச் செங்குன்றூர் திருச் சிற்றாறு
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 8-4- 1 to 11

065. ஸ்ரீ திரு நாவாய் –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 9-8- 1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 6-8-3, 10-1-9

066. ஸ்ரீ திரு வல்ல வாழ் —
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -5-9-1 to 11
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 9-7- 1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 58

067. ஸ்ரீ திரு வண் வண்டூர்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 6-1-1 to 11

068. ஸ்ரீ திரு வாட்டாறு
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 10-6-1 to 11

069. ஸ்ரீ திரு வித்துவக்கோடு
ஸ்ரீ குலசேகராழ்வார் ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி — 5-1 to 10

070. ஸ்ரீ திருக் கடித்தானம்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 8-6-1 to 11

071. ஸ்ரீ திருவாறன்விளை -ஸ்ரீ ஆரமுலா
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 7-10-1 to 11

—————-

ஸ்ரீ நடு நாட்டுத் திருப்பதிகள்

072. ஸ்ரீ திரு வயீந்திர புரம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 3-1-1 to 10

073. ஸ்ரீ திருக் கோவலூர ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி 1-100
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 1-100
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி 1-100

————

ஸ்ரீ தொண்டை நாட்டுத் திருப்பதிகள்

074. ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 2
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி -1
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 6-10-4
ஸ்ரீ திருக் குறும் தாண்டகம் – 19
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 1

075. ஸ்ரீ அஷ்ட புஜ பெருமாள் கோயில் ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 99
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 2-8-1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் 64

076. ஸ்ரீ திரு தண்கா -ஸ்ரீ தீப பிரகாசர் திருக்கோயில்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவிருத்தம் — 26
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 10-1-1
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 14

077. ஸ்ரீ திரு வேளுக்கை
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி– 26, 34, 62
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 63-

078. ஸ்ரீ திருப் பாடகம் -ஸ்ரீ பாண்டவ தூதர் கோயில் –
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி – 94
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி – 30
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் 63, 64
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 6-10-4
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 63-

079. ஸ்ரீ திரு நீரகம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 8
080. ஸ்ரீ திரு நிலாத் திங்கள் துண்டம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 8
080–ஸ்ரீ திரு ஊரகம் –ஸ்ரீ உலகு அளந்த பெருமாள் திருக் கோயில்
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் — 63, 64
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 8, 13
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 63

082. ஸ்ரீ திரு வெக்கா –திருவெஃகணை
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி — 77
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் –ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி –26, 62, 64, 76
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 36
ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் — 63, 64
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –ஸ்ரீ திரு விருத்தம் – 26
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-6-5, 10-1-7
ஸ்ரீ சிறிய திருமடல் — 39
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 64

083. ஸ்ரீ திருக்காராகம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் — 8-

084. ஸ்ரீ திருக் கார் வண்ணன்
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் — 8

085. ஸ்ரீ திருக் கள்வனூர்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் — 8

086. ஸ்ரீ திருப் பவள வண்ணன்
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் — 9

087. ஸ்ரீ பரமேஸ்வர விண்ணகரம் -ஸ்ரீ வைகுந்தபுரம் கோயில்
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -2-9- 1 to 10

088. ஸ்ரீ திரு புட் குழி
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-7-8
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் – 57

089. ஸ்ரீ திரு நின்றவூர்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி –2-5-2, 7-10-5

090. ஸ்ரீ திருவள்ளூர்
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — ௩௬
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-2-1 to 10
ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் — 57

091. ஸ்ரீ திரு நீர் மலை -ஸ்ரீ தோயாசலம் ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் –ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி —
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-4-1 to 10

092. ஸ்ரீ திரு இடவெந்தை –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி —

093. ஸ்ரீ திருக் கடல் மல்லை –
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி — 70
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-5-1 to 10, 2-6-1 to 10, 3-5-8, 7-1-4
ஸ்ரீ திருக் குறும் தாண்டகம் — 19
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் — 9
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் — 58

094. ஸ்ரீ திரு வல்லிக் கேணி
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி — 16
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 35
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 2-3-1 to 10, 8-9-4, 8-9-9,
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் — 39
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி — 61-

ஸ்ரீ வட நாட்டுத் திருப் பதிகள் –

096. ஸ்ரீ திரு வேங்கடம்
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி — 5, 26, 28, 37, 38, 39, 40, 53, 58, 64, 65, 68, 74, 76, 77, 82, 99
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் –ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி — 25, 28, 33, 45, 46, 53, 54, 70, 72, 75
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் –ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி — 14, 26, 30, 32, 39, 40, 45, 58, 61, 62, 63, 68, 69, 70, 71,72,
73, 75, 89, 90, 91, 92, 93, 94
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 31, 34, 39-48, 90; ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் — 48, 60, 81
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 1.5.3, 1.9.8, 2.6.9. 2.7.3, 2.9.6, 3.3.4, 5.4.1
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி — 1.1, 1.3, 4.2, 5.2, 8.1-8.10, 10.5, 10.8
ஸ்ரீ திருப் பாண் ஆழ்வார் –ஸ்ரீ அமலனாதிபிரான் – 1, 3
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி — 4.1-4.11
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –ஸ்ரீ திருவாய்மொழி — 1.8.3, 2.6.9-10, 2.7.11, 3.3 (full),3.5.8, 3.9.1, 4.5.11,6.6 (full),
6.9.5, 6.10 (full),8.2.1, 9.3.8, 10.5.6, 10.7.8
ஸ்ரீ திருவிருத்தம் — 8, 10, 15, 31, 50, 60, 67, 81
ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி — 68
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 1.8 (full), 2.1 (full), 3.5.9, 4.3.8, 4.7.5, 5.3.4, 5.5.1, 5.6.7, 6.8.1,
7.1.3, 7.3.5, 7.10.3, 8.2.3, 9.7.4, 9.9.9, 10.1.2, 10.9.2, 10.10.5, 11.3.7, 11.5.10
ஸ்ரீ திருக் குறும் தாண்டகம் – 7
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 16
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39
ஸ்ரீ பெரிய திரு மடல் — 62

097. ஸ்ரீ அஹோபிலம் -ஸ்ரீ சிங்க வேள் குன்றம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி– 1-7-1 to 10

098. திரு அயோத்தியை
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி — 3-9-6, 8-10, 3-10-4, 8-4-7, 9
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி — 8-6-7, 10-1-8
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -10-3-8

099. ஸ்ரீ நைமிசாரண்யம் —
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -6-1 to 10

100. ஸ்ரீ சாளக்கிராமம் —
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 2-9-5, 4-7-9
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி – 1-5-1 to 10

101. ஸ்ரீ திருவதரி -ஸ்ரீ பத்ரிகாஸ்ரமம் –
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 4-7-9
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 1-3-1 to 10, 1-4-1 to 10
ஸ்ரீ சிறிய திரு மடல் – 39-

102. ஸ்ரீ திருக் கண்டம் என்னும் கடி நகரம் -ஸ்ரீ தேவ பிரயாகை
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி — 4-7-1 to 11-

103. ஸ்ரீ திருப் பரிதி-ஸ்ரீ ஜோஷிர்மட்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி- 1-2-1 to 10-

104. ஸ்ரீ திருத் துவாரகை
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 71
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-1-6, 4-7-8, 94-9-4, 5-4-10
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 5-3-6
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி– 6-6-7, 6-8-7-

105. ஸ்ரீ வடமதுரை -ஸ்ரீ கோவர்தனம் –ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி–6-7-5, 6-8-10, 9-9-6
ஸ்ரீ சிறிய மடல் -39
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-3, 4-7-9, 4-10-8
ஸ்ரீ ஆண்டாள் –ஸ்ரீ திருப்பாவை — 5
ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி –4-5-6, 6-5, 7-3, 12-1
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 7-10-1, 8-5-9, 9-1- t o11

106. ஸ்ரீ திரு ஆய்ப்பாடி –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி — 2-2-5, 2-3-7, 3-4-10
ஸ்ரீ ஆண்டாள் –ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி – 12-2, 13-௧௦

107. ஸ்ரீ திருப் பாற் கடல் –
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் –ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி — 25
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் –ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி — 3, 28
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் –ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி –11, 31, 32, 61
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 3, 36
ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் — 17, 18, 23, 28, 29
ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் –ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி — 2-8, 4-4
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி –2-6-2, 4-10-5, 5-1-2, 5-1-7, 5- 4-9, 5-10-2
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -ஸ்ரீ திருப்பாவை – 2
ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி -2-3, 5-7
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –ஸ்ரீ திருவாய் மொழி — 2-5-7, 2-6-5, 3-6-3, 3-7-1, 4-3-3, 5-3-7, 6-9-5, 8-1-8, 8-2-8, 8-5-4
ஸ்ரீ திரு விருத்தம் — 79
ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி – 34, 77
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி –1-6-6, 1-6-9, 1-8-2, 3-5-2, 5-4-2, 5-6-1, 5-7-6, 7-1-3, 7-4-10,
8-10-7, 9-6-2, 9-9-1, 10-1-3, 11-5-10
ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – 9,15

108. ஸ்ரீ பரம பதம்
ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார் –ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி –68-77
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி –61
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் –ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி — 95
ஸ்ரீ திருச் சந்த விருத்தம் — 48
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் –ஸ்ரீ திருவாய்மொழி – 3-10-5, 4-4-1, 5-3-9, 6-9-5, 8-2-8, 9-8-7, 10-7-3
ஸ்ரீ திருவிருத்தம் — 75
ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி — 68

————-

001. Srirangam
Poigaiazhwar Mudal Thiruvandathi – 6
Boothatalwar IrandamT.Andadi – 28, 46, 70, 88
Peyazhwar Moonraam T.Andadi – 62
Thirumazhisai Azhwar Naanmuhan T.Andadi – 3, 30, 36, 60
Tiruchandavirutham 21, 49-55, 93, 119
Nammazhwar Tiruvirutham 28
Thiruvoimozhi 7-2-1 to 11
Kulasekara Azhwar PerumalThirumozhi 1-1to 11, 2-1 to10 , 3-1 to 9
Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 4-8-1 to 10, 4-9- 1 to 11, 4-10-1 to 10
Andal NachiarThirumozhi 11-1 to 10
Tondaradippodialwar Tirumalai 1 to 45
Tiruppallieluchi 1 to 10
Tiruppanalwar Amalanadippiran 1 to 10
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-4-1 to 5-8-10
002. Varaiyur Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-2-5
003. Tirutthanjai Boodathazhwar IrandamT.Andad 70
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 1-1-6, 2-5–3, 7-3-9
004. Tiruanbil Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 36
005. UttamarKoil (Karambanur) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-6-2
006. Tiruvellarai Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 2-8-1 to 10
Thirumangai Azhwar Siriathirumadal 37
PeriyaThirumadal 37
PeriyaThirumozhi 5-3-1 to 10, 10-1-4
007. Pullumbhhothamgudi Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-1-1 to 5-1-10
008. Tirupper (Koiladi) Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 36
Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 2-5-1, 2-6-2, 2-9-4
Nammazhwar Thiruvoimozhi 10-8-1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 1-5-4, 5-6-2, 5-9-1 to 10, 7-6-9, 10-1-4,10-1-10
Tirunedundandakam 8, 9, 19
Tirukkrunandagam 17, 19
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 58
009. Adanur Thirumangai Azhwar PeriyaThirumadal 65 – To 78
010. Tiruvalandur (Therezhundur) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 7-5-1 to 7-8-10
Tirunedundandagam 15, 26
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 61
011. Tiruppuliyaar (Tiruchirupuliyur) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi
012. Tirucherai Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 7-4-1 to 10, 10-1-6
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 56
013. Talaichengadu (Tiruthalaichenga) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 8-9-9
PeriyaThirumadal 67
014. Tirukudanthai (Kumbakonam) Boodathazhwar IrandamT.Andadi 70, 97
Peyazhwar MoonramT.Andadi 30, 62
Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 36
Tiruchandavirutham 1
Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 1-3-3, 1-7-4, 2-6-2, 2-6-6
Andal NachiarThirumozhi 2-7-7
Nammazhwar Thiruvoimozhi 5, 8-1 to 11, 8-2-6, 10-9-7
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 1-1-2, 1-1-7, 1-5-4, 2-4-1, 3-6-5, 5-5-7, 6-8-9
Tirunedundandagam 6,14
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 54
015. Tirukkandiyur (Kandanpuram) Thirumangai Azhwar Tirukkurandandaham 19
016. Tiruvinnaharam (Uppiliappan koil) Peyazhwar MoonraamT.Andadi 61, 62
Nammazhwar Thiruvoimozhi 6-3-1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 6-1-1 to 10, 6-2-1 to 10, 6-3-1 to 10, 10-1-8
Tirunedundandaham 29
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 53
017. Tirukkannapuram Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 1-6-8
Andal NachiarThirumozhi 4 -2
Kulasekara Azhwar PerumalThirumozhi 8-1 to 10
Nammazhwar Thiruvoimozhi 9-10- 1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 8-1-1 to 8-10-10
018. Tiruvali Kulasekara Azhwar PerumalThirumozhi 8-7-1
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-4-1, 3-5-1 to 3-7-10, 4-9-2, 6-8-2, 8-9-6, 8-9-8
Tirunedundandaham 12
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 67
019. Tirunagai (Nagapattinam) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-2-1 to 10
020. Tirunaraiyur Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-4-1, 4-9-2, 6-4-1 to 7-3-10
Tirunedundandaham 16,17
SiriyaThirumadal 30
PeriyaThirumadal 38
021. Nandipuravinnaharam (Nathan Koil) Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 5-10-1 to 10
022. Tiruvindalur (Indalur) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-9-1 to 10
PeriyaThirumadal 63
023. Tillaitirucchitrakutam (Chidambaram) Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 2-6-7
Kulasekara Azhwar PerumalThirumozhi 10-1 to 10
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-2-1 to 3-3-10
PeriyaThirumadal 24
024. Tirukalichiramavinnagaram ( Sirghazhi) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-4-1 to 10
025. Koodalur Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-2-1 to 10
026. Tirukkannangudi Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-1-1 to 10
027. Tirukkannamangai Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 7-6-5, 7-10-1 to 10, 10-1-1, 11-6-7
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 57
028. Kapisthalam (Tirukkavitthalam) Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 50
029. Tiruveliangudi Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-10-1 to 10
030. Tirumanimadakoil Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-8-1 to 10
PeriyaThirumadal 68
031. Tiruvaikuntavinnaharam Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-9-1 to 10
032. Tiruaprameyavinnaharam Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-10-1 to 10
033. Tiruthevanarthohai (Madhavaperumalkoil) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-1-1 to 10
034. Tiruvanpurushothamam Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-2-1 to 10
035. Tiruchembonkoil Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-3- 1 to 10
036. Tiruthetriambalam Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-4-1 to 10
037. Tirumanikudum Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-5-1 to 10
038. Tirukkavalambadi Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-6- 1 to 10
039. Tiruvellakulam (Annankoil) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-7-1 to 10
040. Tiruparthanpalli Poigai Azhwar MudalT.Andadi 67
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 4-8-1 to 10
Pandyanaattu Tirupatigal
041. Tirumaalirumsholai Boodathazhwar Irandam T.Andadi 46, 48, 54
(Alahar sannidhi / Kallalahar sannidhi) Peyazhwar MoonramT.Andadi 61
Periyazhwar PeriyalarThirumozhi 1-6-8, 3-4-5, 4-2-1 to 11, 4-3-1 to 11, 5-3-1 to 10
Andal NachiarThirumozhi 4-1-1, 9-1 to 10
Nammazhwar Thiruvoimozhi 3-10-1 to 11, 10-7-1 to 11, 10-8-1, 10-8-6
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-8-1 to 10, 9-9-1 to 10
042. Tirukkottiyur (Goshtipuram) Boodathazhwar Irandam T.Andadi 46,87
Peyazhwar MoonramT.Andadi 62
Thirumazhisai Azhwar Naanmuhan T.Andadi 34
Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 1-2- 1 to 10, 4-4-1 to 11, 2-6-2
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-10-1 to 10, 10-1-9, 7-1-3
PeriyaThirumadal 63
043. Tirumeyyam Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-5-8, 3-6-9, 5-5-2, 6-8-7, 8-2-3, 10-1-5, 11-7-5
Tirunedundandaham 19
044. Tirupullani (Darbhashayanam) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-3-1 to 10, 9-4-1 to 10
PeriyaThirumadal 67
045. Tiruttangal Boodathazhwar Irandam T.Andadi 70
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-6-2
Tirunedundandaham 17
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 59
046. Tirumugur Nammazhwar Tiruvoymozhi 10-1-1 to 10
Thirumangai Azhwar SiriyaThirumadal 39
047. Tirukkudal Thirumazhisai Azhwar Naanmuhan T.Andadi 39
(Koodal / Thenmadurai) Andal NachiarThirumozhi 4-1 to 10
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-2-5
048. Srivilliputtur Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 2-2-6
Andal NachiarThirumozhi 5-5
049. Alwartirunagari (Kurukapuri) Nammazhwar Thiruvoymozhi 4-10-1 to 10
050. Tirutollaivillimangalam (Ratte Tirupati) Nammazhwar Thiruvoymozhi 6-5-1 to 11
051.Tirusirivaramangai Nammazhwar Thiruvoymozhi 5-7-1 to 11
(Vanamamalai,Thothadri, Naanguneri)
052. Tiruppulingudi Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-2-1 to 11, 8-3-5
053. Tirupperai /(Tentirupparai) Nammazhwar Thiruvoymozhi 7-3-1 to 10
054. Sreevaikuntam Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-2-4, 9-2-8
055. Varagunamangai (Nattham) Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-2-4
056. Perumkulam (Tirukulandai) Nammazhwar Thiruvoymozhi 8-2-4
057. Tirukurungudi Thirumazhisai Azhwar Tiruchendavirutham 62
Periyazhwar PeriyazhwarThirumozhi 1-6-8
Nammazhwar Thiruvoymozhi 5-5-1 to 10, 1-10-9, 3-9-2
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 5-6-2, 6-3-3, 9-5-1 to 9-6-10
Tirundundandaham 14
PeriyaThirumadal 55
058. Tirukkolur Nammazhwar Thiruvoymozhi 6-7-1 to 11, 8-3-5
Keralanaattu Tirupatigal
059. Tiruvananthapuram (Ananthashayanam) Nammazhwar Thiruvoymozhi 10-2- 1 to 11
060. Tiruvanparisaram (Tirupatisaram) Nammazhwar Thiruvoymozhi 8-3-7
061. Tirukatkarai (Tentirukatkarai) Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-6-1 to 11
062. Tirumalikkalum Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-7-1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 7-1-6
Tirundundandaham 10
PeriyaThirumadal 65
063. Tiruppuliyur (Kuttanadutiruppuliyur) Nammazhwar Thiruvoymozhi 8-9-1 to 11
Thirumangai Azhwar SiriyaThirumadal 39
064. Tiruchenganrur (Tiruchitraru) Nammazhwar Thiruvoymozhi 8-4- 1 to 11
065. Tirunavai Nammazhwar Thiruvoymozhi 9-8- 1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 6-8-3, 10-1-9
066. Tiruvella (Tiruvella vala) Nammazhwar Thiruvoymozhi 5-9-1 to 11
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 9-7- 1 to 10
PeriyaThirumadal 58
067. Tiruvanvandur Nammazhwar Thiruvoymozhi 6-1-1 to 11
068. Tiruvattaru Nammazhwar Thiruvoymozhi 10-6-1 to 11
069. Tirumittorukodu (Mittakodu,Vittavakotu) Kulasekara Azhwar PerumalThirumozhi 5-1 to 10
070. Tirukkaditanam Nammazhwar Thiruvoymozhi 8-6-1 to11
071. Tiruvaranvilai (Aramula) Nammazhwar Thiruvoymozhi 7-10-1 to 11
Nadunaattu Tirupatigal
072. Tiruvahindrapuram Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 3-1-1 to 10
073. Tirukkovalur *Poigaiazhwar Mudal T.Andadi 1-100
*Boothatazhwar Irandam T.Andadi 1-100
*Peyazhwar Moonram T.Andadi 1-100
*The first 100s of the three Andadis were sung here.

Thondadesa Tirupatigal
074. Atthigiri (Hastigiri – Kaanchipuram) Boodathazhwar IrandamT.Andadi 2
Peyazhwar MoonramT.Andadi 1
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 6-10-4
Tirukurandandam 19
Tirunedundandaham 1
075. Astabhujaperumalkoil Peyazhwar Moonram T.Andadi 99
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-8-1 to 10
PeriyaThirumadal 64
076. Tiruttanka (Deepaprakasankoil) Nammazhwar Tiruvirutham 26
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 10-1-1
Tirunedundandaham 14
077. Velukkai (Kamasikaperumalkoil) Peyazhwar Moonram T.Andadi 26, 34, 62
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumadal 63
078. Tiruppatakam (Pandavathootarkoil) Boodathazhwar Irandam T.Andadi 94
Peyazhwar MoonramT.Andadi 30
Thirumazhisai Azhwar Tiruchendavirutham 63, 64
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 6-10-4
PeriyaThirumadal 63
079. Tiruneerakam Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8
080. Tirunilathingal thundam Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8
Tiruooragam (Ulagalandaperumalkoil) Thirumazhisai Azhwar Tiruchendavirutham63, 64
Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8, 13
SiriyaThirumadal 39
PeriyaThirumadal 63
082. Tiruveqa Poigai Azhwar Mudal T.Andadi 77
Peyazhwar Moonram T.Andadi 26, 62, 64, 76
Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 36
Tiruchendavirutham 63, 64
Nammazhwar Tiruvirutham 26
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-6-5, 10-1-7
Siriya Tirumadal 39
PeriyaThirumadal 64
083. Tirukkarakam Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8
084. Tirukkaravanam Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8
085. Tirukkalvanur Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 8
086. Tiruppavalavannam Thirumangai Azhwar Tirunedundandaham 9
087. Paramechuravinnaharam (Vaikuntaperumalkoil) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-9- 1 to 10
088. Tiruputkuzhi Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-7-8
PeriyaThirumadal 57
089. Tiruninravur (Thinnanur) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-5-2, 7-10-5
090. Tiruvellur (Tiruevvul) Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 36
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-2-1 to 10
PeriyaThirumadal 57
091. Tiruneermalai (Thoyachalam) Boodathazhwar Irandam T.Andadi
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-4-1 to 10
092. Tiruvidavendai (Tiruvidunthai) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi
093. Tirukadanmallai Boodathazhwar Irandam T.Andadi 70
(Maamallapuram. Mahabalipuram) Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-5-1 to 10, 2-6-1 to 10, 3-5-8, 7-1-4
Tirukurandandam 19
Tirunedundandaham 9
Siriya Tirumadal 39
PeriyaThirumadal 58
094. Tiruvallikeni (Triplicane) Peyazhwar Moonram T.Andadi 16
Thirumazhisai Azhwar NaanmuhanT.Andadi 35
Thirumangai Azhwar PeriyaThirumozhi 2-3-1 to 10, 8-9-4, 8-9-9, Siriya Tirumadal 39
Peyazhwar Moonram T.Andadi 61
Vadanadu Tirupatigal
096. Tiruvengadam (Tirupati) Poygai Alwar Mudal Thiruvandadi 5, 26, 28, 37, 38, 39, 40, 53, 58, 64, 65, 68, 74, 76, 77, 82, 99
Bhoodataazhwar4 Irandaam Thiruvandadi 25, 28, 33, 45, 46, 53, 54, 70, 72, 75
Pey Alwarar Moonram T.andadi 14, 26, 30, 32, 39, 40, 45, 58, 61, 62, 63, 68, 69, 70, 71,72,
73, 75, 89, 90, 91, 92, 93, 94
Thirumazisai Alwar Naanmuhan Thiruvandadi 31, 34, 39-48, 90; Thiruchanda Viruttam 48, 60, 81
Periyalwar Thirumozhi 1.5.3, 1.9.8, 2.6.9. 2.7.3, 2.9.6, 3.3.4, 5.4.1
Andal Nachiyaar Thirumozhi 1.1, 1.3, 4.2, 5.2, 8.1-8.10, 10.5, 10.8
Thiruppan Alwar Amalanadipiran 1, 3
Kulasekhara Alwar Perumal Thirumozhi 4.1-4.11
Nammalwar Thiruvoimozhi 1.8.3, 2.6.9-10, 2.7.11, 3.3 (full),3.5.8, 3.9.1, 4.5.11,6.6 (full),
6.9.5, 6.10 (full),8.2.1, 9.3.8, 10.5.6, 10.7.8
Tiruviruttam 8, 10, 15, 31, 50, 60, 67, 81
Periya Thiruvandathi 68
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 1.8 (full), 2.1 (full), 3.5.9, 4.3.8, 4.7.5, 5.3.4, 5.5.1, 5.6.7, 6.8.1,
7.1.3, 7.3.5, 7.10.3, 8.2.3, 9.7.4, 9.9.9, 10.1.2, 10.9.2, 10.10.5, 11.3.7, 11.5.10
Tirukkurundandakam 7
Tirunedundandakam 16
Siriya Tirumadal 39
Periya Tirumadal 62
097. Ahobilam (Singavelkunram) Tirumangai Alwar Periya Thirumozhi 1-7-1 to 10
098. TiruAyodhya (Ayodhya) Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 3-9-6, 8-10, 3-10-4, 8-4-7, 9
Kulasekhara Alwar Perumal Thirumozhi 8-6-7, 10-1-8
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 10-3-8
099. Naimisharanyam Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi1-6-1 to 10
100. Tirusaligramam (Saligramam) Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 2-9-5, 4-7-9
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 1-5-1 to 10
101. Tiruvadari (Badarikashram) Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 4-7-9
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 1-3-1 to 10, 1-4-1 to 10
Siriya Tirumadal 39
102. Tirukkandan (Devaprayag / Ghatinagar) Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 4-7-1 to 11
103. Tiruppiriti (Joshimutt / Nandaprayag) Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 1-2-1 to 10
104. Thuvarai (Dwaraka) Thirumazisai Azhwar Naanmuhan Thiruvandadi 71
Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 4-1-6, 4-7-8, 94-9-4, 5-4-10
Andal Nachiyaar Thirumozhi 4-8, 9-8, 12-9
Nammazhwar Thiruvoimozhi 5-3-6
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 6-6-7, 6-8-7
105. Vadamadurai (Govardhan / Mathura) Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 3-6-3, 4-7-9, 4-10-8
Andaal Tiruppavai 5
Nachiyaar Thirumozhi 4-5-6, 6-5, 7-3, 12-1
Nammazhwar Thiruvoimozhi 7-10-1, 8-5-9, 9-1- t o11
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 6-7-5, 6-8-10, 9-9-6
Siriya Tirumadal 39
106. Tiruaypadi (Gokul) Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 2-2-5, 2-3-7, 3-4-10
Andaal Nachiyaar Thirumozhi 12-2, 13-10
Eternal Abodes
107. Tirupparkadal (Ksheerabdisagaram) Poigai Azhwar Mudal Thiruvandathi 25
Bhoothataazhwar Irandaam Thiruvandathi 3, 28
Peyazhwar Moonram Thiruvandathi 11, 31, 32, 61
Thirumazisai Azhwar Naanmuhan Thiruvandathi 3, 36
Tiruchanda Viruttam 17, 18, 23, 28, 29
Kulasekhara Azhwar Perumal Thirumozhi 2-8, 4-4
Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 2-6-2, 4-10-5, 5-1-2, 5-1-7, 5- 4-9, 5-10-2
Andaal Tiruppavai 2
Nachiyaar Thirumozhi 2-3, 5-7
Nammazhwar Thiruvoimozhi 2-5-7, 2-6-5, 3-6-3, 3-7-1, 4-3-3, 5-3-7, 6-9-5, 8-1-8, 8-2-8, 8-5-4
Tiruvirutham 79
PeriyaT.Andadi 34, 77
Thirumangai Azhwar Periya Thirumozhi 1-6-6, 1-6-9, 1-8-2, 3-5-2, 5-4-2, 5-6-1, 5-7-6, 7-1-3, 7-4-10,
8-10-7, 9-6-2, 9-9-1, 10-1-3, 11-5-10
Tirunedundandakam 9,15
108. Paramapadam – (Vaikuntham – Tirunadu) Poigai Azhwar Mudal Thiruvandathi 68-77
Peyazhwar Moonram Thiruvandathi 61
Thirumazisai Azhwar Naanmuhan Thiruvandathi 95
Tiruchanda Viruttam 48
Periyazhwar Periyazhwar Thirumozhi 3-6-3, 4-7-9, 5-4-10
Nammazhwar Thiruvoimozhi 3-10-5, 4-4-1, 5-3-9, 6-9-5, 8-2-8, 9-8-7, 10-7-3
Tiruvirutham 75
PeriyaT.Andadi 68

—————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திவ்ய தேசங்களில் வர்த்திக்கும் திர்யக்குகள் தான் திரு நாமங்களைச் சொல்ல வற்றாய் இறே இருப்பது-

December 2, 2019

திவ்ய தேசங்களில் வர்த்திக்கும் திர்யக்குகள் தான் திரு நாமங்களைச் சொல்ல வற்றாய் இறே இருப்பது –
ஆகையால் –
சகு நா நூதித ப்ர்ஹ்ம கோஷம் -என்றும்
பூ மருவி புள்ளினங்கள் புள்ளரையன் புகழ் குளறும் புனல் அரங்கமே -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி  4-9-5–என்றும்
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிர நாமம் சொல்லி சிறுகாலைப் பாடும் -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி-4-2-8-என்றும்
எல்லியம் போது இரு சிறை வண்டு எம்பெருமான் குணம் பாடி -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி  -4-8-8-என்றும்
அல்லியம் பொழில் வாயிருந்து வாழ் குயில்கள் அரியரி என்று அவை அழைப்ப -என்றும்
செவ்வாய்க் கிளி நான் மறை பாடும் -என்றும் –

காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள் மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ
சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான் ஆலினிலைப் பெருமான்
அவன் வார்த்தை வுரைக்கின்றவே-நாச்சியார் திரு மொழி –9-8-என்றும்

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று உயரக் கூவும்
நாட்டில் தலைப் பழி எய்தி உங்கள் நன்மை இழந்து தலையிடாதே
சூட்டுயர் மாடங்கள் தோன்றும் துவாராபதிக்கு என்னை யுய்த்திடுமின்–12-9-என்றும் சொல்லுகையாலே

————–

சிறு விரல்கள் தடவி பரிமாற செம்கண் கோட செய்ய வாய் கொப்பளிக்க
குறு வெயர்ப்புருவம் கூடலிப்ப கோவிந்தன் குழல் கொடூதின போது
பறைவையின் கணங்கள் கூடு துறந்து வந்து சூழ்ந்து படு காடு கிடப்ப
கறைவையின் கணங்கள் கால் பரப்பி இட்டுக் கவிழ்ந்து இறங்கி செவி ஆட்டகில்லாவே -3 6-8 – –

திரண்டு எழு தழை முகில் வண்ணன் செங்கமல மலர் சூழ் வண்டினம் போலே
சுருண்டு இருண்ட குழல் தாழ்ந்த முகத்தால் ஊதுகின்ற குழலோசை வழியே
மருண்டு மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வழி சோர
இரண்டு பாடும் துலுங்கா புடை பெயரா வெழுது சித்திரங்கள் போலே நின்றனவே -3-6 9- –

கரும் கண் தோகை மயில் பீலி அணிந்து கட்டி நன்கு உடுத்த பீதகவாடை
அரும் கல வுருவின் ஆயர்பெருமான் அவன் ஒருவன் குழலூதின போது
மரங்கள் நின்று மது தாரைகள் பாயும் மலர்கள் வீழும் வளர் கொம்புகள் தாழும்
இரங்கும் கூம்பும் திருமால் நின்ற நின்ற பக்கம் நோக்கி யவை செய்யும் குணமே -3 6-10 –

குறுகாத மன்னரை கூடு கலக்கி வெம் கானிடை
சிறு கால் நெறியே போக்குவிக்கும் செல்வன் பொன் மலை
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிர நாமம் சொல்லி
சிறுகாலை பாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே – 4-2 8-

பெருவரங்கள் அவை பற்றி பிழக்கு உடை இராவணனை
உருவரங்க பொருது அழித்து இவ்வுலகினை கண் பெறுத்தானூர்
குருவு அரும்ப கொங்கு அலற குயில் கூவும் குளிர் பொழில் சூழ்
திருவரங்கம் என்பதுவே என் திரு மால் சேர்விடமே – 4-8 5- –

கீழ் உலகில் அசுரர்களை கிழங்கு இருந்து கிளராமே
ஆழி விடுத்தவருடைய கருவழித்த வழிப்பனூர்
தாழை மடலூடு உரிஞ்சித் தவள வண்ண பொடி அணிந்து
யாழினிசை வண்டினங்கள் ஆளம் வைக்கும் அரங்கமே – 4-8 6-

வல் எயிற்று கேழலுமாய் வாள் எயிற்று சீயமுமாய்
எல்லை இல்லாத் தரணியையும் அவுணனையும் இடந்தானூர்
எல்லியம்போது இரும் சிறை வண்டு எம்பெருமான் குணம் பாடி
மல்லிகை வெண் சங்கூதும் மதிள் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8 8-

———————–

புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்ளரையன் கோயிலில்
வெள்ளை விளி சங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ
பிள்ளாய் எழுந்திராய் பேய் முலை நஞ்சுண்டு
கள்ளச் சகடம் கலக்கழிய காலோச்சி
வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேரரவம்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்––திருப்பாவை-6-

கீசுகீசு என்று எங்கும் ஆனைச் சாத்தன் கலந்து
பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப் பெண்ணே
காசும் பிறப்பும் கலகலப்ப கை பேர்த்து
வாச நறும் குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்
ஓசைப் படுத்த தயிர் அரவம் கேட்டிலையோ
நாயகப் பெண் பிள்ளாய் நாராயணன் மூர்த்தி
கேசவனைப் பாடவும் கேட்டே கிடத்தியோ
தேசமுடையாய் திறவேலோ ரெம்பாவாய்-7-

புள்ளின் வாய் கீண்டானை பொல்லா அரக்கனைக்
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்
பிள்ளைகள் எல்லோரும் பாவைக் களம் புக்கார்
வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்றுப்
புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய்
குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே
பள்ளிக் கிடத்தியோ பாவாய் நீ நன்னாளால்
கள்ளந்தவிர்ந்து கலந்தேலோ ரெம்பாவாய்–13-

—————

மன்னு பெரும் புகழ் மாதவன் மா மணி வண்ணன் மணி முடி மைந்தன்
தன்னை உகந்தது காரணமாக என் சங்கு இழக்கும் வழக்குண்டே
புன்னை குருக்கத்தி நாழல் செருந்திப் பொதும்பினில் வாழும் குயிலே
பன்னி எப்போதும் இருந்து விரைந்து என் பவளவாயன் வரக் கூவாய்––நாச்சியார் திரு மொழி–5-1-

வெள்ளை விளி சங்கு இடம் கையில் கொண்ட விமலன் எனக்கு உருக் காட்டான்
உள்ளம் புகுந்து என்னை நைவித்து நாளும் உயிர்ப்பெய்து கூத்தாட்டுக் காணும்
கள்ள விழ் செண்பகப் பூ மலர்க் கோதிக் களித்து இசை பாடும் குயிலே
மெள்ள இருந்து மிழற்றி மிழற்றாது என் வேங்கடவன் வரக் கூவாய்–5-2-

மாதலி தேர் முன்பு கோல் கொள்ள மாயன் இராவணன் மேல் சரமாரி
தாய் தலை யற்று யற்று வீழத் தொடுத்த தலைவன் வர எங்கும் காணேன்
போதலர் காவில் புதுமணம் நாறப் பொறி வண்டின் காமரம் கேட்டு உன்
காதலியோடு உடன் வாழ் குயிலே என் கரு மாணிக்கம் வரக் கூவாய் —5-3-

என்புருகி இனவேல் நெடும் கண்கள் இமை பொருந்தா பல நாளும்
துன்பக் கடல் புக்கு வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன்
அன்புடையாரைப் பிரிவுறு நோயது நீயுமறிதி குயிலே
பொன்புரை மேனிக் கருளக் கொடி யுடைப் புண்ணியனை வரக் கூவாய்–5-4-

மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லி புத்தூர் உறைவான் தன்
பொன்னடி காண்பதோர் ஆசையினால் என் பொரு கயல் கண் இணை துஞ்சா
இன்னடிசிலொடு பாலமுதூட்டி எடுத்த வென் கோலக் கிளியை
உன்னோடு தோழமைக் கொள்ளுவன் குயிலே உலகளந்தான் வரக் கூவாய்–5-5-

எத்திசையும் அமரர் பணிந்து ஏத்தும் இருடீகேசன் வலி செய்ய
முத்தன்ன வெண் முறுவல் செய்ய வாயும் முலையும் அழகு அழிந்தேன் நான்
கொத்தலர் காவில் மணித் தடம் கண் படை கொள்ளும் இளங்குயிலே
என் தத்துவனை வரக் கூகிற்றி யாகிற்றிலை யல்லால் கைம்மாறு இலேனே –5-6-

பொங்கிய பாற்கடல் பள்ளி கொள்வானைப் புணர்வதோர் ஆசையினால் என்
கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்து ஆவியை ஆகுலம் செய்யும்
அங்குயிலே உனக்கு என்ன மறைந்து உறவு ஆழியும் சங்கும் ஒண் தண்டும்
தங்கிய கையவனை வரக் கூவில் நீ சாலத் தருமம் பெறுதி–5-7-

சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும் தடக்கைச் சதுரன் பொருத்தமுடையன்
நாங்கள் எம்மில் இருந்தொட்டிய கச் சங்கம் நானும் அவனும் அறிதும்
தேன்கனி மாம் பொழில் செந்தளிர் கோதும் சிறு குயிலே திருமாலை
ஆங்கு விரைந்து ஒல்லைக் கூகிற்று யாகில் அவனை நான் செய்வன காணே–5-8-

பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதரன் என்பதோர் பாசத்தகப் பட்டிருந்தேன்
பொங்கொளி வண்டிரைக்கும் பொழில் வாழ் குயிலே குறிக் கொண்டிது நீ கேள்
சங்கோடு சக்கரத்தான் வரக் கூவுதல் பொன்வளை கொண்டு தருதல்
இங்குள்ள காவினில் வாழக் கருத்தில் இரண்டைத் தொன்றேல் திண்ணம் வேண்டும்–5-9-

அன்று உலகம் அளந்தானை யுகந்து அடிமைக் கண் அவன் வலி செய்ய
தென்றலும் திங்களும் ஊடறுத்து என்னை நலியும் முறைமை அறியேன்
என்றும் இக்காவில் இருந்து இருந்து என்னைத் ததைத்தாதே நீயும் குயிலே
இன்று நாராயணனை வரக் கூவாயேல் இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்–—-5-10-

விண்ணுற நீண்டடி தாவிய மைந்தனை வேல் கண் மடந்தை விரும்பி
கண்ணுற வென் கடல் வண்ணனைக் கூவு கரும் குயிலே என்ற மாற்றம்
பண்ணு நான் மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன
நண்ணுற வாசக மாலை வல்லார் நமோ நாராயணாய என்பாரே–——————5-11-

விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்காள்
தெண்ணீர் பாய் வேங்கடத்து என் திரு மாலும் போந்தானே
கண்ணீர்கள் முலைக் குவட்டில் துளி சோரச் சோர்வேனை
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்குமிது தமக்கோர் பெருமையே –8-1-

மா முத்த நிதி சொரியும் மா முகில்காள் வேங்கடத்துச்
சாமத்தின் நிறம் கொண்ட தாளாளன் வார்த்தை என்னே
காமத் தீயுள் புகுந்து கதுவப் பட்டிடைக் கங்குல்
ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே—8-2-

ஒளி வண்ணம் வளை சிந்தை உறக்கத்தோடு இவை எல்லாம்
எளிமையால் விட்டு என்னை ஈடு அழியப் போயினவால்
குளிர் அருவி வேங்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி
அளியத்த மேகங்காள் ஆவி காத்து இருப்பேனே—-8-3-

மின்னாகத் தெழுகின்ற மேகங்காள் வேங்கடத்துத்
தன்னாகத் திருமங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு
என்னகத் திளம் கொங்கை விரும்பித் தாம் நாடோறும்
பொன்னகம் புல்குதற்கு என்புரிவுடைமை செப்புமினே –8-4-

வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள் வேங்கடத்துத்
தேன் கொண்ட மலர் சிதறத் திரண்டு ஏறப் பொழிவீர் காள்
ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால் இரணியனை யுடலிடந்தான்
தான் கொண்ட சரி வளைகள் தருமாகில் சாற்றுமினே–8-5-

சலம் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த தண் முகில்காள் மாவலியை
நிலம் கொண்டான் வேங்கடத்தே நிரந்து ஏறிப் பொழிவீர் காள்
உலங்கு உண்ட விளங்கனி போல் உள் மெலியப் புகுந்து என்னை
நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே–8-6-

சங்க மா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள் வேங்கடத்துச்
செங்கண் மால் சேவடிக் கீழ் அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம்
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து ஒரு நாள்
தங்கு மேல் என்னாவி தங்கும் என்றும் உரையீரே–8-7-

கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில் காள் வேங்கடத்துப்
போர் காலத்து எழுந்து அருளிப் பொருதவனார் பேர் சொல்லி
நீர் காலத் தெருக்கில் அம்பழ விலை போல் வீழ்வேனை
வார் காலத்தொரு நாள் தம் வாசகம் தந்து அருளாரே –8-8-

மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள் வேங்கடத்தைப்
பதியாக வாழ்வீர்காள் பாம்பணையான் வார்த்தை என்னே
கதி என்றும் தானாவான் கருதாது ஓர் பெண் கொடியை
வதை செய்தான் என்னும் சொல் வையகத்தார் மதியாரே–8-9-

நாகத்தின் அணையானை நன்னுதலாள் நயந்து உரை செய்
மேகத்தை வேங்கடக் கோன் விடு தூதில் விண்ணப்பம்
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை தமிழ்
ஆகத்து வைத்துரைப்பார் அவர் அடியார் ஆகுவரே–8-10-

சிந்துரச் செம்பொடிப் போல் திரு மால் இருஞ்சோலை எங்கும்
இந்திர கோபங்களே எழுந்தும் பரந்திட்டனவால்
மந்திரம் நாட்டி யன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட
சுந்தரத் தோளுடையான் சுழலையில் நின்றுய்தும் கொலோ–9-1-

போர்க் களிறு பொரும் மாலிரும் சோலை யம்பூம் புறவில்
தார்க் கொடி முல்லைகளும் தவள நகை காட்டுகின்ற
கார்க்கொள் படாக்கள் நின்று கழறிச் சிரிக்கத் தரியேன்
ஆர்க்கிடுகோ தோழீ அவன் தார் செய்த பூசலையே–9-2

கருவிளை யொண் மலர்காள் காயா மலர்காள் திருமால்
உரு வொளி காட்டுகின்றீர் யெனக்குய் வழக்கொன்று உரையீர்
திரு விளையாடு திண் தோள் திருமால் இரும் சோலை நம்பி
வரி வளையில் புகுந்து வந்தி பற்றும் வழக்குளதே –9-3-

பைம் பொழில் வாழ் குயில்காள் மயில்காள் ஒண் கரு விளைகாள்
வம்பக் களங்கனிகாள் வண்ணப்பூவை நறும் மலர்காள்
ஐம் பெரும் பாதகர்காள் அணி மால் இரும் சோலை நின்ற
எம்பெருமான் உடைய நிறம் உங்களுக்கு என் செய்வதே —9-4-

துங்க மலர்ப் பொழில் சூழ் திருமால் இருஞ்சோலை நின்ற
செங்கட் கருமுகிலின் திருவுருப் போல் மலர் மேல்
தொங்கிய வண்டினங்காள் தொகு பூஞ்சுனைகாள் சுனையில்
தங்கு செந்தாமரைகாள் எனக்கோர் சரண் சாற்றுமினே–9-5-

காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள்
மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ
சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான்
ஆலினிலைப் பெருமான் அவன் வார்த்தை வுரைக்கின்றவே –9-8-

பாடும் குயில்காள் ஈதென்ன பாடல் நல்வேங்கட
நாடர் நமக்கு ஒரு வாழ்வு தந்தால் வந்து பாடுமின்
ஆடும் கருளக் கொடி யுடையார் வந்து அருள் செய்து
கூடுவர் ஆயிடில் கூவி நும் பாட்டுக்கள் கேட்டுமே –10-5-

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று உயரக் கூவும்
நாட்டில் தலைப் பழி எய்தி உங்கள் நன்மை இழந்து தலையிடாதே
சூட்டுயர் மாடங்கள் தோன்றும் துவாராபதிக்கு என்னை யுய்த்திடுமின்–12-9-

———————–

ஊனேறு செல்வத்து உடன் பிறவி யான் வேண்டேன்
ஆன் ஏறு ஏழ் வென்றான் அடிமை திறம் அல்லாமல்
கூனேறு சங்கம் இடத்தான் தன் வேங்கடத்து
கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே ––பெருமாள் திருமொழி–4-1-

ஆனாத செல்வத்து அரம்பையர்கள் தற் சூழ
வானாளும் செல்வமும் மண் அரசும் யான் வேண்டேன்
தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட சுனையில்
மீனாய் பிறக்கும் விதி வுடையேன் ஆவேனே— 4-2-

ஒண் பவள வேலை வுலவு தண் பாற் கடலுள்
கண் துயிலும் மாயோன் கழல் இணைகள் காண்பதற்கு
பண் பகரும் வண்டினங்கள் பண் பாடும் வேம்கடத்து
செண்பகமாய் நிற்கும் திரு உடையன் ஆவேனே –4-4-

கம்ப மத யானை கழுத்தகத்தின் மேல் இருந்து
இன்ப மரும் செல்வமும் இவ் அரசும் யான் வேண்டேன்
எம்பெருமான் ஈசன் எழில் வேம்கட மலை மேல்
தம்பகமாய் நிற்கும் தவம் உடையன் ஆவேனே –4-5-

மின் அனைய நுண்ணி இடையார் உருப்பசியும் மேனகையும்
அன்னவர் தம் பாடலொடும் ஆடல் அவை ஆதரியேன்
தென்னவென வண்டு இனங்கள் பண் பாடும் வேங்கடத்துள்
அன்னனைய பொற் குவடாம் அரும் தவததேன் ஆவேனே –4-6-

வான் ஆளும் மா மதி போல் வெண் குடை கீழ் மன்னவர் தம்
கோனாகி வீற்று இருந்து கொண்டாடும் செல்வறியேன்
தேனார் பூம் சோலை திரு வேங்கட மலை மேல்
கானாறாய் பாயும் கருத்துடையன் ஆவேனே– 4-7-

பிறையேறு சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும்
முறையாய பெரு வேள்வி குறை முடிப்பான் மறை யானான்
வெறியார் தண்சோலை திருவேங்கட மலை மேல்
நெறியாய் கிடக்கும் நிலை வுடையேன் ஆவேனே– 4-8-

செடியாய வல் வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே!
நெடியானே! வேம்கடவா! நின் கோயிலின் வாசல்
அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்தது இயங்கும்
படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேன –4-9-

உம்பர் உலகாண்டு ஒரு குடை கீழ் உருப்பசி தன்
அம் பொற் கலை அல்குல் பெற்றாலும் ஆதரியேன்
செம் பவள வாயான் திரு வேம்கடம் என்னும்
எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே –4-10–

மீன் நோக்கும் நீள் வயல் சூழ் வித்துவ கோட்டு அம்மா ! என்
பால் நோக்காய் ஆகிலும் உன் பற்று அல்லால் பற்றி இலேன்
தான் நோக்காது எத் துயரம் செய்திடினும் தார் வேந்தன்
கோல் நோக்கி வாழும் குடி போன்று இருந்தேனே— 5-3-

————————-

நாகம் ஏந்து மேரு வெற்பை நாகம் ஏந்து மண்ணினை
நாகம் ஏந்து மாகம் மாகம் ஏந்து வார் புனல்
மாகம் ஏந்து மங்குல் தீ ஓர் வாயு ஐந்து அமைந்து காத்து
ஏகம் ஏந்தி நின்ற நீர்மை நின் கணேயியன்றதே -திருச்சந்த விருத்தம்–6-

குரக்கினப் படை கொடு குரை கடலின் மீது போய்
அரக்கர் அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வாதி நீ
இரக்க மண் கொடுத்து அவற்கு இரக்கம் ஒன்றும் இன்றியே
பரக்க வைத்து அளந்து கொண்ட பற்ப நாபன் அல்லையே –32-

———————

வண்டினம் முரலும் சோலை மயிலினம் ஆலும் சோலை
கொண்டல் மீது அணவும் சோலை குயிலினம் கூவும் சோலை
அண்டர் கோன் அமரும் சோலை அணி திருவரங்கம் என்னா
மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமின் நீரே–திருமாலை–14-

குரங்குகள் மலையை நூக்கக் குளித்து தாம் புரண்டிட்டு ஓடித்
தரங்க நீர் அடிக்கல் உற்ற சலமிலா வணிலம் போலேன்
மரங்கள் போல் வலிய நெஞ்சம் வஞ்சனேன் நெஞ்சு தன்னால்
அரங்கனார்கு ஆட்செய்யாதே அளியத்தேன் அயர்க்கின்றேனே ––27-

ஆர்த்து வண்டு அலம்பும் சோலை அணி திருவரங்கம் தன்னுள்
கார்த்திரள் அனைய மேனிக் கண்ணனே உன்னைக் காணும்
மார்க்கம் ஒன்றும் அறிய மாட்டா மனிசரில் துரிசனாய
மூர்க்கனேன் வந்து நின்றேன் மூர்க்கனேன் மூர்க்கனேனே–32-

——————————————————

பணங்கள் ஆயிரம் உடைய நல் அரவணைப் பள்ளிகொள் பரமா வென்று
இணங்கி வானவர் மணி முடி பணி தர இருந்த நல் இமயத்து
மணம் கொள் மாதவி நெடும் கொடி விசும்புற நிமிர்ந்தவை முகில் பற்ற
பிணங்கு பூம் பொழில் நுழைந்து வண்டிசை சொலும் பிரிதி சென்று அடை நெஞ்சே –1-2-6-

ஊரான் குடந்தை யுத்தமன் ஒரு கால் இரு கால் சிலை வளைய
தேரா வரக்கர் தேர் வெள்ளம் செற்றான் வற்றா வரு புனல் சூழ்
பேரான் பேர் ஆயிரம் உடையான் பிறங்கு சிறை வண்டறைகின்ற
தாரான் தாரா வயல் சூழ்ந்த சாளக்கிராமம் அடை நெஞ்சே–1-5-4-

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கோராளரியாய் அவுணன்
பொங்காவாகம் வள்ளு கிரால் போழ்ந்த புனிதன் இடம்
பைம் கணானைக் கொம்பு கொண்டு பத்திமையால் அடிக்கீழ்
செங்கணாளி யிட்டு இறைஞ்சும் சிங்க வேள் குன்றமே–1-7-1-

செங்கணாளி யிட்டிறைஞ்சும் சிங்க வேள் குன்றுடைய
எங்கள் ஈசன் எம்பிரானை இரும் தமிழ் நூல் புலவன்
மங்கை யாளன் மன்னு தொல் சீர் வண்டறை தார்க் கலியன்
செங்கை யாளன் செஞ்சொல் மாலை வல்லவர் தீதிலரே-1-7-10-

உறவு சுற்றம் என்று ஓன்று இலா ஒருவன் உகந்தவர் தம்மை
மண் மிசைப் பிறவியே கெடுப்பான் அது கண்டு என்நெஞ்சம் என்பாய்
குறவர் மாதர்களோடு வண்டு குறிஞ்சி மருள் இசை பாடும் வேங்கடத்து
அறவனாயாக்ற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-2-

இண்டை யாயின கொண்டு தொண்டர்கள் ஏத்துவார் உறவோடும் வானிடைக்
கொண்டு போயிடவும் அது கண்டு என்னெஞ்சம் என்பாய்
வண்டு வாழ் வட வேங்கடமலை கோயில் கொண்டு அதனோடும் மீமிசை
அண்டம் ஆண்டு இருப்பாற்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-3-

துவரி யாடையர் மட்டையர் சமண் தொண்டர்கள் நந்தி யுண்டு பின்னரும்
தமரும் தாங்களுமே தடிக்க என்னெஞ்சம் என்பாய்
கவரி மாக் கணம் சேரும் வேங்கடம் கோயில் கொண்ட கண்ணார் விசும்பிடை
அமர நாயகற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-6-

தருக்கினால் சமண் செய்து சோறு தண் தயிரினால் திரளை மிடற்றிடை
நெருக்குவாரலக்கண் அது கண்டு என்னெஞ்சம் என்பாய்
மருட்கள் வண்டுகள் பாடும் வேங்கடம் கோயில் கொண்டதனோடும் வானிடை
அருக்கன் மேவி நிற்பாற்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-7-

இண்டை கொண்டு தொண்டர் ஏத்த எவ்வுள் கிடந்தானை
வண்டு பாடும் பைம் புறவில் மங்கையர் கோன் கலியன்
கொண்ட சீரால் தண் தமிழ் செய் மாலை ஈரைந்தும் வல்லார்
அண்டமாள்வதாணை அன்றேலாள் வர மருலகே—2-2-10-

தாங்கரும் போர் மாலி படப்பறவை யூர்ந்து தாரலத்தோர் குறை முடித்த தன்மையானை
ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூறும் அடியவர்கட்கு ஆரமுதமானான் தன்னை
கோங்கரும் புசுர புன்னை குரவர் சோலைக் குழா வரி வண்டு இசைபாடும் பாடல் கேட்டு
தீங்கரும்பு கண் வளரும் கழனி சூழ்ந்த திருக் கோவலூர் அதனுள் கண்டேன் நானே–2-10-4-

நெய் வாயழ்லம்பு துரந்து முந்நீர் துணியப் பணி கொண்டு அணி யார்ந்து இலங்கு
மையார் மணி வண்ணன் எண்ணி நுந்தம் மனத்தே இருத்தும்படி வாழ வல்லீர்
அவ்வாய் இள மங்கையர் பேசவும் தான் அருமா மறை யந்தணர் சிந்தை புக
செவ்வாய்க் கிளி நான் மறை பாடு தில்லைத் திருச் சித்ரகூடம் சென்று சேர்மின்களே–3-2-6-

பிறை தங்கு சடையானை வலத்தே வைத்து பிரமனை தன் உந்தியிலே தோற்றுவித்து
கறை தங்கு வேல் தடம் கண் திருவை மார்பில் கலந்தவன் தாள் அணைகிற்பீர் கழி நீர் கூடி
துறை தங்கு கமலத்துயின்று கைதைத் தோடாரும் பொதி சோற்றுச் சுண்ணம் நண்ணிச்
சிறை வண்டு களி பாடும் வயல் சூழ் காசிச் சீராம விண்ணகரம் சேர்மின் நீரே——3-4-9-

தூவிரிய மலர் உழக்கித் துணையோடும் பிரியாதே
பூவிரிய மது நுகரும் பொறி வரிய சிறு வண்டே
தீ விரிய மறை வளர்க்கும் புகழாளர் திருவாலி
ஏவரி வெஞ்சிலை யானுக்கு என் நிலைமை உரையாயே–3-6-1-

பிணியவிழும் நறு நீல மலர்கிழியப் பெடையொடும்
அணி மலர் மேல் மது நுகரும் அறுகால சிறு வண்டே
மணி கெழு நீர் மருங்கலரும் வயலாலி மணவாளன்
பணி யறியேன் நீ சென்று என் பயலை நோய் உரையாயே–3-6-2-

நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நெடுமால் தன்
தாராய நறும் துளவம் பெருந்தகையேற்கு அருளானே
சீராரும் வளர் பொழில் சூழ் திருவாலி வயல் சூழும்
கூர்வாய சிறு குருகே குறிப்பறிந்து கூறாயே–3-6-3-

தானாக நினையானேல் தன் நினைந்து நைவேற்கு ஓர்
மீனாய கொடி நெடு வேள் வலி செய்ய மெலிவேனோ
தேன் வாய வரி வண்டே திருவாலி நகராளும்
ஆனாயற்கு என்னுறு நோய் அறியச் சென்று உரையாயே–3-6-4-

முற்றிலும் பைங்கிளியும் பந்தும் ஊசலும் பேசுகின்ற
சிற்றில் மென் பூவையும் விட்டகன்ற செழும் கோதை தன்னைப்
பெற்றிலேன் முற்றிழையை பிறப்பிலி பின்னே நடந்து
மற்றெல்லாம் கை தொழப் போய் வயலாலி புகுவர் கொலோ ?–3-7-8-

துளையார் கரு மென் குழல் ஆய்ச்சியர் தம் துகில் வாரியும் சிற்றில் சிதைத்தும் முற்றா
இளையார் விளையாட்டோடு காதல் வெள்ளம் விளைவித்த அம்மானிடம் வேல் நெடுங்கண்
முளை வாள் எயிற்று மடவார் பயிற்று மொழி கேட்டிருந்து முதிராத இன் சொல்
வளைவாய கிள்ளை மறைபாடு நாங்கூர் மணி மாடக் கோயில் வணங்கு என் மனனே–3-8-8-

அண்டமும் இவ் வலை கடலும் அவனிகளும் எல்லாம்
அமுது செய்த திரு வயிற்றன் அரன் கொண்டு திரியும்
முண்ட மது நிறைத்து அவன் கண் சாபமது நீக்கும்
முதல்வனவன் மகிழ்ந்து இனிது மருவி யுறை கோயில்
எண் திசையும் பெரும் செந்நெல் இளம் தெங்கு கதலி
இலைக் கொடி ஒண் குலைக் கமுகோடு இசலி வளம் சொரிய
வண்டு பல இசை பாட மயில் ஆலு நாங்கூர்
வைகுந்த விண்ணகரம் வணங்கு மட நெஞ்சே–3-9-3-

கன்றதனால் விளவெறிந்து கனி யுதிர்த்த காளை
காமரு சீர் முகில் வண்ணன் காலிகள் முன் காப்பான்
குன்றதனால் மழை தடுத்துக் குடமாடு கூத்தன்
குலவும் இடம் கொடி மதிள்கள் மாளிகை கோபுரங்கள்
துன்று மணி மண்டபங்கள் சாலைகள் தூ மறையோர்
தொக்கு ஈண்டித் தொழுதி யொடு மிகப் பயிலும் சோலை
அன்று அலர் வாய் மது வுண்டு அங்கு அளி முரலும் நாங்கூர்
அரிமேய விண்ணகரம் வணங்கு மட நெஞ்சே–3-10-8-

போதலர்ந்த பொழில் சோலைப் புறம் எங்கும் பொரு திரைகள்
தாதுதிர வந்தலைக்கும் தடமண்ணித் தென் கரை மேல்
மாதவன் தான் உறையுமிடம் வயல் நாங்கை வரி வண்டு
தேதென என்று இசை பாடும் திருத் தேவனார் தொகையே–4-1-1-

அண்டரானவர் வானவர் கோனுக்கு என்று அமைத்த சோறது எல்லாம்
உண்டு கோனிரை மேய்த்தவை காத்தவன் உகந்து இனிது உறை கோயில்
கொண்டலார் முழவில் குளிர் வார் பொழில் குல மயில் நடமாட
வண்டு தான் இசை பாடிடு நாங்கூர் வண் புருடோத்தமமே–4-2-3-

பாரினை யுண்டு பாரினை யுமிழ்ந்து பாரதம் கை எறிந்து ஒரு கால்
தேரினை யூர்ந்து தேரினைத் துரந்த செங்கண் மால் சென்றுறை கோயில்
ஏர் நிறை வயலுள் வாளைகள் மறுகி எமக்கு இடம் அன்று இது என்று எண்ணிச்
சீர்மலி பொய்கை சென்று அணைகின்ற திருவெள்ளியங்குடி யதுவே —4-10-5-

ஒள்ளிய கருமம் செய்வன் என்று உணர்ந்த மாவலி வேள்வியில் புக்குத்
தெள்ளிய குறளாய் மூவடி கொண்டு திக்குற வளர்ந்தவன் கோயில்
அள்ளியம் பொழில் வாய் இருந்து வாழ் குயில்கள் அரி அரி என்று அவை அழைப்ப
வெள்ளியார் வணங்க விரைந்து அருள் செய்வான் திருவெள்ளியங்குடி யதுவே–4-10-7-

அறிவது அரியான் அனைத்து உலகும் உடையான் என்னை யாளுடையான்
குறிய மாண் உருவாகிய கூத்தன் மன்னி யமரும் இடம்
நறிய மலர் மேல் சுரும்பார்க்க எழிலார் மஞ்ஞை நடமாடப்
பொறி கொள் சிறை வண்டிசை பாடும் புள்ளம் பூதங்குடி தானே –5-1-1-

மின்னின் அன்ன நுண் மருங்குல் வேயேய் தடந்தோள் மெல்லியற்காய்
மன்னு சினத்த மழம் விடைகள் ஏழு அன்று அடர்த்த மாலதிடம்
மன்னு முதுநீர் அரவிந்த மலர் மேல் வரி வண்டு இசை பாட
புன்னை பொன்னேய் தாது உதிர்க்கும் புள்ளம் பூதங்குடி தானே —5-1-6-

செறும் திண் திமில் ஏறு உடைய பின்னை
பெறும் தண் கோலம் பெற்றாரூர் போல்
நறும் தண் தீன் தேனுண்ட வண்டு
குறிஞ்சி பாடும் கூடலூரே—-5-2-2-

முன் இவ் யெழ் உலகு உணர்வு இன்றி இருள் மிகு யும்பர்கள் தொழுது ஏத்த
அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே
மன்னு கேதகை சூதகம் என்று இவை வனத்திடை சுரும்பு இனங்கள்
தென்ன வென்று வண்டு இன்னிசை முரல் திரு வெள்ளறை நின்றானே –5-3-8-

ஆங்கு மாவலி வேள்வியில் இரந்து சென்று அகலிடம் முழுதினையும்
பாங்கினில் கொண்ட பரம நின் பணிந்து எழுவன் எனக்கு அருள் புரியே
ஓங்கு பிண்டியின் செம்மலர் ஏறி வண்டுழி தர மா வேறித்
தீங்குயில் மிழற்றும் படைப்பைத் திரு வெள்ளறை நின்றானே—5-3-9-

உய்யும் வகை யுண்டு சொன செய்யில் உலகு ஏழும் ஒழியாமை முன நாள்
மெய்யின் அளவே யமுது செய்ய வல ஐயன் வான் மேவு நகர் தான்
மைய வரி வண்டு மதுவுண்டு கிளையோடு மலர் கிண்டி யதன் மேல்
நைவளம் நவிற்று பொழில் நந்தி புர விண்ணகரம் நண்ணு மனமே —5-10-2-

முனையார் சீயமாகி யவுணன் முரண் மார்வம்
புனை வாள் உகிரால் போழ்பட வீர்ந்த புனிதனூர்
சினையார் தேமாம் செந்தளிர் கோதிக் குயில் கூவும்
நனையார் சோலை சூழ்ந்து அழகாய நறையூரே –6-5-2-

உண்ணாது வெங்கூற்றம் ஓவாத பாவங்கள் சேரா மேலை
விண்ணோரும் மண்ணோரும் வந்து இறைஞ்சும் மென் தளிர் போல் அடியினானைப்
பண்ணாரா வண்டு இயம்பும் பைம் பொழில் சூழ் தண் சேறை யம்மான் தன்னைக்
கண்ணாரக் கண்டு உருகி கையார தொழுவாரைக் கருதும் காலே -7-4-8-

என் ஐம் புலனும் எழிலும் கொண்டு இங்கே நெருநல் எழுந்து அருளிப்
பொன்னங்கலைகள் மெலிவெய்தப் போன புனிதரூர் போலும்
மன்னு முது நீர் அரவிந்த மலர் மேல் வரி வண்டு இசை பாட
அன்னம் பெடையோடு உடனாடும் அணியார் வயல் சூழ் அழுந்தூரே –7-5-9-

காலையும் மாலை யொத்துண்டு கங்குல் நாழிகை யூழியின் நீண்டுலாவும்
போல்வதோர் தன்மை புகுந்து நிற்கும் பொங்கழலே யொக்கும் வாடை சொல்லில்
மாலவன் மா மணி வண்ணன் மாயம் மற்றுளவை வந்திடா முன்
கோல மயில் பயிலும் புறவில் குறுங்குடிக்கே யென்னை உய்த்திடுமின் —9-5-3-

நின்ற வினையும் துயரும் கெட மா மலரேந்திச்
சென்று பணிமின் எழுமின் தொழுமின் தொண்டீர்காள்
என்றும் இரவும் பகலும் வரி வண்டு இசை பாடக்
குன்றின் முல்லை மன்றிடை நாறும் குறுங்குடியே —9-6-9-

கரையாய் காக்கைப் பிள்ளாய்
கருமா முகில் போல் நிறத்தன்
உரையார் தொல் புகழ் உத்தமனை வரக்
கரையாய் காக்கைப் பிள்ளாய் –10-10-2-

கூவாய் பூங்குயிலே
குளிர்மாரி தடுத்துகந்த
மாவாய் கீண்ட மணி வண்ணனை வரக்
கூவாய் பூங்குயிலே —10-10-3-

கொட்டாய் பல்லிக் குட்டி
குடமாடி உலகளந்த
மட்டார் பூங்குழல் மாதவனை வரக்
கொட்டாய் பல்லிக் குட்டி—10-10-4-

சொல்லாய் பைங்கிளியே
சுடராழி வலனுயர்த்த
மல்லார் தோள் வட வேங்கடவனை வரச்
சொல்லாய் பைங்கிளியே –10-10-5-

கோழி கூவென்னுமால்
தோழி நான் என் செய்கேன்
ஆழி வண்ணர் வரும் பொழுதாயிற்றுக்
கோழி கூவென்னுமால் –10-10-6-

தேனோடு வண்டாலும் திருமால் இருஞ்சோலை
தானிடமாக்கிக் கொண்டான் தட மலர்க் கண்ணிக்காய்
ஆன் விடை ஏழ் அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாத
மானிடவர் அல்லர் என்று என் மனத்தே வைத்தேனே –11-7-9-

——

காவியை வென்ற கண்ணார் கலவியே கருதி நாளும்
பாவியேனாக எண்ணி அதனுள்ளே பழுத்து ஒழிந்தேன்
தூவி சேர் அன்னம் மன்னும் சூழ் புனல் குடந்தையானை
பாவியேன் பாவியாது பாவியேன் ஆயினேனே –திருக் குறும் தாண்டகம் –14-

————

முளைக் கதிரைக் குறும் குடியுள் முகிலை
மூவா மூ வுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற
அளப்பரிய ஆராமுதை யரங்கமேய யந்தணனை
யந்தணர் தம் சிந்தையானை
விளக்கொளியை மரகதத்தைத் திருத் தண் காவில்
வெக்காவில் திருமாலைப் பாடக் கேட்டு
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக வென்று
மடக்கிளியைக் கை கூப்பி வணங்கினாளே –திரு நெடும் தாண்டகம்–14-

தேமருவு பொழிலிடத்து மலர்ந்த போதைத்
தேனதனை வாய் மடுத்து உன் பெடையும் நீயும்
பூ மருவி யினிதமர்ந்து பொறியிலார்ந்த
அறுகால சிறுவண்டே தொழுதேன் உன்னை
ஆ மருவி நிரை மேய்த்த யமரர் கோமான்
அணியழுந்தூர் நின்றானுக்கு இன்றே சென்று
நீ மருவி அஞ்சாதே நின்றோர் மாது
நின்னயந்தாள் என்று இறையே இயம்பிக் காணே -26-

செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று
திருக் கண்ணபுரம் புக்கு என் செங்கண் மாலுக்கு
என் காதல் என் துணைவர்க்கு உரைத்தி யாகில்
இது வொப்பது எமக்கு இன்பம் இல்லை நாளும்
பைம் கானம் ஈதெல்லாம் உனதே யாகப்
பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணத் தருவன் தந்தால்
இங்கே வந்து இனிது இருந்து உன் பெடையும் நீயும்
இரு நிலத்தில் இனிது இன்பம் எய்தலாமே–27-

———————————————————

ஊரும் வரியரவ மொண் குறவர் மால் யானை
பேர வெறிந்த பெரு மணியை காருடைய
மின்னென்று புற்றடையும் வேங்கடமே மேலசுரர்
எம்மென்னு மால திடம் ——முதல் திருவந்தாதி–38-

பெருவில் பகழிக் குறவர் கைச் செந்தீ
வெருவிப் புனந்துறந்த வேழம் இரு விசும்பில்
மீன் வீழக் கண்டஞ்சும் வேங்கடமே மேலசுரர்
கோன் வீழக் கண்டுகந்தான் குன்று —–40—

இடரார் படுவார் எழு நெஞ்சே வேழம்
தொடர்வான் கொடு முதலை சூழ்ந்த படமுடைய
பைந்நாகப் பள்ளியான் பாதமே கை தொழுதும்
கொய்ந்நாகப் பூம் போது கொண்டு —–78-

————————

தொடரெடுத்த மால் யானை சூழ் கயம் புக்கு அஞ்சி
படரெடுத்த பைங்கமலம் கொண்டு -அன்று இடர் அடுக்க
ஆழியான் பாதம் பணிந்து அன்றே வானவர் கோன்
பாழி தான் எய்திற்றுப பண்டு—–இரண்டாம் திருவந்தாதி–13-

போதறிந்து வானரங்கள் பூஞ்சுனை புக்கு ஆங்கு அலர்ந்த
போதரிந்து கொண்டேத்தும் போது உள்ளம் -போது
மணி வேங்கடவன் மலரடிக்கே செல்ல
அணி வேங்கடவன் பேராய்ந்து-72-

ஆய்ந்து உரைப்பன் ஆயிரம் பேர் ஆதி நடு அந்திவாய்
வாய்ந்த மலர் தூவி வைகலும் -ஏய்ந்த
பிறை கோட்டுச் செங்கண் கரி விடுத்த பெம்மான்
இறைக்கு ஆட்பட துணிந்த யான் –73-

பெருகு மத வேழம் மாப்பிடிக்கு முன்னின்று
இரு கண் இள மூங்கில் வாங்கி -அருகிருந்த
தேன் கலந்து நீட்டும் திருவேங்கடம் கண்டீர்
வான் கலந்த வண்ணன் வரை-75-

———————-

வந்துதித்த வெண் திரைகள் செம்பவள வெண் முத்தம்
அந்தி விளக்காம் மணி விளக்காம் -எந்தை
ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன்
திருவல்லிக் கேணியான் சென்று -மூன்றாம் திருவந்தாதி —-16–

விரும்பி விண் மண்ணளந்த அஞ்சிறைய வண்டார்
சுரும்புதுளையில் சென்றூத -அரும்பும்
புனந்துழாய் மாலையான் பொன்னங்கழற்கே
மனந்துழாய் மாலாய் வரும் —23-

புரிந்து மத வேழம் மாப் பிடியோடூடித்
திரிந்து சினத்தால் பொருது -விரிந்த சீர்
வெண் கோட்டு முத்து உதிர்க்கும் வேங்கடமே மேலொரு நாள்
மண் கோட்டுக் கொண்டான் மலை ——–45-

தெளிந்த சிலா தலத்தின் மேலிருந்த மந்தி
அளிந்த கடுவனையே நோக்கி -விளங்கிய
வெண் மதியம் தா வென்னும் வேங்கடமே மேலோருநாள்
மண் மதியில் கொண்டுகந்தான் வாழ்வு ——-58-

குன்று ஒன்றினாய குற மகளிர் கோல்வளைக்கை
சென்று விளையாடும் திங்கழை போய் -வென்று
விளங்குமதி கோள் விடுக்கும் வேங்கடமே மேலை
இளங்குமரர் கோமான் இடம் —–72-

—————–

வைப்பன் மணி விளக்காம் மா மதியை மாலுக்கு என்று
எப்பொழுதும் கை நீட்டும் யானையை -எப்பாடும்
வேடு வளைக்கக் குறவர் வில் எடுக்கும் வேங்கடமே
நாடு வளைத்தாடுது மேல் நன்று -நான்முகன் திருவந்தாதி –46-

நன் மணி வண்ணனூர் ஆளியும் கோளரியும்
பொன் மணியும் முத்தமும் பூ மரமும் -பன் மணி நீர்
ஓடு பொருதுருளும் கானமும் வானரமும்
வேடுமுடை வேங்கடம் -47-

—————-

மாயோன் வட திருவேங்கட நாட வல்லிக் கொடிகாள்
நோயோ யுரைக்கிலும் கேட்கின்றிலீர் உரையீர் நுமது
வாயோ அதுவன்றி வல்வினையேனும் கிளியும் எள்கும்
ஆயோ ஆடும் தொண்டையோ அறையோ விதறிவரிதே—–திரு விருத்தம் -10-

அன்னம் செல்வீரும் வண்டானம் செல்வீரும் தொழுது இரந்தேன்
முன்னம் செல்வீர்கள் மறவேல்மினோ,கண்ணன் வைகுந்தனோடு
என் நெஞ்சினாரை கண்டால் என்னை சொல்லி அவர் இடை நீர்
இன்னும் செல்லீரோ இதுவோ தகவு என்று இசைமின்களே –30-

மேகங்களோ உரையீர் திருமால் திருமேனி யொக்கும்
யோகங்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பெற்றீர் உயிர் அளிப்பான்
மாகங்கள் எல்லாம் திரிந்து நன்னீர் சுமந்து நுந்தம்
ஆகங்கள் நோவ வருந்துத்தவ மா மருள் பெற்றதே –32-

வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது
பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது நெய் தொடு வுண்
டேசும்படி யன்ன செய்யும் எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார்
மாசின் மலரடிக் கீழ் எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே -54 –

வண்டுகளோ வம்மின் நீர்ப் பூ நிலப் பூ மரத்தில் ஒண் பூ
உண்டு களித் துழல் வீரக்கு ஓன்று உரைக்கியம் ஏனம் ஒன்றாய்
மண்டுகளாடி வைகுந்த மன்னாள் குழல்வாய் விரை போல்
விண்டுகள் வாரும் மலருளவோ நும்வியலிடத்தே–55-

—————————————————————–

அஞ்சிறைய மடநாராய்! அளியத்தாய்! நீயும் நின்
அஞ்சிறைய சேவலுமாய் ஆ ஆ என்று எனக்கு அருளி
வெஞ் சிறைப் புள் உயர்த்தாற்கு என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால்
வன் சிறையில் அவன் வைக்கில் வைப்புண்டால் என் செயுமோ––திருவாய் மொழி –1-4-1-

என் செய்ய தாமரைக் கண் பெருமானார்க்கு என் தூதாய்
என் செய்யும் உரைத்தக்கால் இனக் குயில்காள்! நீரலிரே
முன் செய்த முழு வினையால் திருவடிக் கீழ்க் குற்றேவல்
முன் செய்ய முயலாதேன் அகல்வதுவோ விதியினமே?–1-4-2-

விதியினால் பெடை மணக்கும் மென்னடைய அன்னங்காள்!
மதியினால் குறள் மாணாய் உலகு இரந்த கள்வர்க்கு
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ என்று ஒருத்தி
மதி எல்லாம் உள் கலங்கி மயங்குமால் என்னீரே–1-4-3-

என் நீர்மை கண்டு இரங்கி இது தகாது என்னாத
என் நீல முகில் வண்ணர்க்கு என் சொல்லி யான் சொல்லுகேனோ
நன்னீர்மை இனி யவர் கண் தங்காது என் றொரு வாய் சொல்
நன்னீல மகன்றில்காள்! நல்குதிரோ நல்கீரோ?–1-4-4-

நல்கித்தான் காத்தளிக்கும் பொழில் ஏழும் வினையேற்கே
நல்கத்தான் ஆகாதோ நாரணனைக் கண்டக்கால்
மல்கு நீர்ப் புனல் படப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே!
மல்கு நீர்க் கண்ணேற்கு ஓர் வாசகங் கொண்டருளாயே–1-4-5-

அருளாத நீர் அருளி அவர் ஆவி துவரா முன்
அருள் ஆழிப் புட் கடவீர் அவர் வீதி ஒரு நாள் என்று
அருள் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி
யருள் ஆழி வரி வண்டே! யாமும் என் பிழைத்தோமே–1-4-6-

என்பு இழை கோப்பது போலப் பனி வாடை ஈர்கின்ற
என் பிழையே நினைந் தருளி அருளாத திருமாலார்க்கு
என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக் கென்று ஒரு வாய் சொல்
என் பிழைக்கும் இளங்கிளியே! யான் வளர்த்த நீ யலையே?–1-4-7-

நீ யலையே சிறு பூவாய்! நெடுமாலார்க்கு என் தூதாய்
நோய் எனது நுவல் என்ன நுவலாதே இருந்தொழிந்தாய்
சாயலொடு மணிமாமை தளர்ந்தேன் நான் இனி உன்து
வாய் அலகில் இன் அடிசில் வைப்பாரை நாடாயே–1-4-8-

வாயும் திரை உகளும் கானல் மடநாராய்!
ஆயும் அமர் உலகும் துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால்
நோயும் பயலைமையும் மீதூர எம்மே போல்
நீயும் திருமாலால் நெஞ்சம் கோட் பட்டாயே?–2-1-1-

கோட் பட்ட சிந்தையையாய்க் கூர் வாய அன்றிலே!
சேட் பட்ட யாமங்கள் சேராது இரங்குதியால்
ஆட் பட்ட எம்மே போல் நீயும் அரவணையான்
தாட் பட்ட தண் துழாய்த் தாமம் காமுற்றாயே?–2-1-2-

கிறி என நினைமின் கீழ்மை செய்யாதே
உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில்
மறி யொடு பிணை சேர் மாலிருஞ் சோலை
நெறி பட அதுவே நினைவது நலமே–2-10-6-

வழக்கு என நினைமின் வல் வினை மூழ்காது
அழக்கொடி அட்டான் அமர் பெருங் கோயில்
மழக் களிற்று இனம் சேர் மாலிருஞ் சோலை
தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே–2-10-9-

மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்த்
தொழுங்காதல் களிறு அளிப்பான் புள் ஊர்ந்து தோன்றினையே!
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலர் உலகில்
தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச்சோதி மறையாதே?–3-1-9-

வைகல் பூங்கழி வாய் வந்து மேயும் குருகினங்காள்!
செய் கொள் செந் நெல் உயர் திரு வண் வண்டூ ருறையும்
கை கொள் சக்கரத் தென் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் வினையாட்டியேன் காதன்மையே–6-1-1-

காதல் மென் பெடையோடு உடன் மேயுங் கருநாராய்!
வேத வேள்வி ஒலி முழங்கும் தண் திரு வண் வண்டூர்
நாதன் ஞாலமெல்லாம் உண்ட நம் பெருமானைக் கண்டு
பாதம் கை தொழுது பணியீர் அடியேன் திறமே–6-1-2-

திறங்களாகி எங்கும் செய்களூடுழல் புள்ளினங்காள்!
சிறந்த செல்வ மல்கு திரு வண் வண்டூ ருறையும்
கறங்கு சக்கரக் கைக் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
இறங்கி நீர் தொழுது பணியீர் அடியேன் இடரே–6-1-3-

இடரில் போகம் மூழ்கி இணைந்தாடும் மட அன்னங்காள்?
விடலில் வேத ஒலி முழங்கும் தண் திரு வண் வண்டூர்
கடலின் மேனிப் பிரான் கண்ணனை நெடுமாலைக் கண்டு
உடலம் நைந்து ஒருத்தி உருகும் என்று உணர்த்துமினே–6-1-4-

உணர்த்தல் ஊடல் உணர்ந்து உடன் மேயும் மட வன்னங்காள்!
திணர்த்த வண்டல்கள் மேல் சங்கு சேரும் திரு வண் வண்டூர்
புணர்த்த பூந் தண் துழாய் முடி நம் பெருமானைக் கண்டு
புணர்த்த கையினராய் அடியேனுக்கும் போற்றுமினே–6-1-5-

போற்றி யான் இரந்தேன் புன்னை மேலுறை பூங் குயில்காள்!
சேற்றில் வாளை துள்ளும் திரு வண் வண்டூ ருறையும்
ஆற்றல் ஆழி யங்கை அமரர் பெருமானைக் கண்டு
மாற்றம் கொண் டருளீர் மையல் தீர்வதொரு வண்ணமே–6-1-6-

ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு எனக்கொன்றுரை; ஒண்கிளியே!
செரு ஒண் பூம் பொழில் சூழ் செக்கர் வேலைத் திருவண்வண்டூர்
கரு வண்ணம் செய்ய வாய் செய்ய கண் செய்ய கை செய்ய கால்
செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு அடையாளம் திருந்தக் கண்டே–6-1-7-

திருந்தக் கண்டு எனக்கு ஒன்றுரையாய்; ஒண் சிறு பூவாய!
செருத்தி ஞாழல் மகிழ் புன்னை சூழ் தண் திருவண் வண்டூர்
பெருந் தண் தாமரைக் கண் பெரு நீண் முடி நாற்றடந்தோள்
கருந் திண் மா முகில் போல் திருமேனி அடிகளையே–6-1-8-

அடிகள் கை தொழுது, அலர் மேல் அசையும் அன்னங்காள்!
விடிவை சங்கொலிக்கும் திருவண் வண்டூ ருறையும்
கடிய மாயன் தனைக் கண்ணனை நெடுமாலைக் கண்டு
கொடிய வல் வினையேன் திறம் கூறுமின்; வேறு கொண்டே–6-1-9-

வேறு கொண்டு உம்மை யான் இரந்தேன்; வெறி வண்டினங்காள்!
தேறு நீர்ப் பம்பை வட பாலைத் திருவண் வண்டூர்
மாறில் போர் அரக்கன் மதிள் நீறு எழச் செற்றுகந்த
ஏறு சேவகனார்க்கு என்னையும் உளள் என்மின்களே–6-1-10-

நிழல் வெய்யில் சிறுமை பெருமை குறுமை நெடுமையுமாய்ச்
சுழல்வன நிற்பன மற்றுமாய் அவை அல்லனுமாய்
மழலை வாய் வண்டு வாழ் திருவிண்ணகர் மன்னு பிரான்
கழல்கள் அன்றி மற்றோர் களை கண் இலம்; காண்மின்களே–6-3-10-

பூவை பைங்கிளிகள் பந்து தூதை பூம்புட்டில்கள்
யாவையும் திருமால் திரு நாமங்களே கூவி எழும் என்
பாவை போய் இனித் தண் பழனத் திருக் கோளூர்க்கே
கோவைவாய் துடிப்ப மழைக் கண்ணொடு என் செய்யுங்கொலோ?–6-7-3-

பொன் னுல காளீரோ? புவனி முழு தாளீரோ?
நன்னலப் புள்ளினங்காள்! வினை யாட்டியேன் நான் இரந்தேன்
முன் னுலகங்க ளெல்லாம் படைத்த முகில் வண்ணன் கண்ணன்
என் னலங் கொண்ட பிரான் தனக்கு என் நிலைமை உரைத்தே–6-8-1-

மையமர் வாள் நெடுங்கண் மங்கைமார் முன்பு என் கை இருந்து
நெய்யமர் இன்னடிசில் நிச்சல் பாலொடு மேவீரோ?
கையமர் சக்கரத்து என் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
மெய்யமர் காதல் சொல்லிக் கிளி காள்! விரைந்தோடி வந்தே–6-8-2-

ஓடி வந்து என் குழல் மேல் ஒளி மா மலர் ஊதிரோ?
கூடிய வண்டினங்காள்! குரு நாடுடை ஐவர்கட்காய்
ஆடிய மா நெடுந் தேர்ப் படை நீறு எழச் செற்ற பிரான்
சூடிய தண் துளபம் உண்ட தூ மது வாய்கள் கொண்டே–6-8-3-

தூ மது வாய்கள் கொண்டு வந்து, என் முல்லைகள் மேல் தும்பிகாள்!
பூ மது உண்ணச் செல்லில் வினையேனைப் பொய் செய்தகன்ற
மா மது வார் தண் துழாய் முடி வானவர் கோனைக் கண்டு
தாம் இதுவோ தக்கவாறு என்ன வேண்டும் கண்டீர் நுங்கட்கே–6-8-4-

நுங்கட்கு யான் உரைக்கேன் வம்மின் யான் வளர்த்த கிளிகாள்!
வெங்கட் புள்ளூர்ந்து வந்து வினையேனை நெஞ்சம் கவர்ந்த
செங்கட் கருமுகிலைச் செய்ய வாய்ச் செழுங் கற்பகத்தை
எங்குச் சென்றாகிலும் கண்டு இதுவோ தக்கவாறு என்மினே!-6-8-5-

என் மின்னு நூல் மார்வன் என் கரும் பெருமான் என் கண்ணன்
தன் மன்னு நீள் கழல் மேல் தண் துழாய் நமக்கன்றி நல்கான்
கன்மின்கள் என்று உம்மை யான் கற்பியா வைத்த மாற்றம் சொல்லிச்
சென்மின்கள் தீ வினையேன் வளர்த்த சிறு பூவைகளே!–6-8-6-

பூவைகள் போல் நிறத்தன் புண்டரீகங்கள் போலும் கண்ணன்
யாவையும் யாவருமாய் நின்ற மாயன் என்னாழிப் பிரான்
மாவை வல் வாய பிளந்த மதுசூதற்கு என் மாற்றம் சொல்லிப்
பாவைகள்! தீர்க்கிற்றிரே வினையாட்டியேன் பாசறவே–6-8-7-

பாசற வெய்தி இன்னே வினையேன் எனை ஊழி நைவேன்?
ஆசறு தூவி வெள்ளைக் குருகே! அருள் செய்தொரு நாள்
மாசறு நீலச் சுடர் முடி வானவர் கோனைக் கண்டு
ஏசறும் நும்மை அல்லால் மறு நோக்கிலள் பேர்த்து மற்றே–6-8-8-

பேர்த்து மற்றோர் களை கண் வினையாட்டியேன் நான் ஒன்றிலேன்
நீர்த் திரை மேல் உலவி இரை தேரும் புதா இனங்காள்!
கார்த் திரள் மா முகில் போல் கண்ணன் விண்ணவர் கோனைக் கண்டு
வார்த்தைகள் கொண்டருளி யுரையீர் வைகல் வந்திருந்தே–6-8-9-

வந்திருந்து உம்முடைய மணிச் சேவலும் நீருமெல்லாம்
அந்தரம் ஒன்றுமின்றி அலர் மேல் அசையும் அன்னங்காள்!
என் திரு மார்வற்கு என்னை இன்னவா றிவள் காண்மின் என்று
மந்திரத் தொன் றுணர்த்தி உரையீர் மறு மாற்றங்களே–6-8-10-

அன்றி மற்று ஒன்று இலம் நின் சரணே என்று அகலிரும் பொய்கையின் வாய்
நின்று தன் நீள் கழல் ஏத்திய ஆனையின் நெஞ்சிடர் தீர்த்த பிரான்
சென்று அங்கு இனி துறைகின்ற செழும் பொழில் சூழ் திரு வாறன் விளை
ஒன்றி வலஞ்செய ஒன்றுமோ? தீ வினை உள்ளத்தின் சார் வல்லவே–7-10-8-

திருவருள் மூழ்கி வைகலும் செழு நீர் கண்ண பிரான்
திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த உள
திருவருள் அருளால் அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர்
திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே–8-9-6-

இன்னுயிர்ச் சேவலும் நீரும் கூவிக் கொண்டு இங்கு எத்தனை
என்னுயிர் நோவ மிழற்றேன்மின் குயில் பேடைகாள்
என்னுயிர்க் கண்ண பிரானை நீர் வரக் கூவ கிலீர்
என்னுயிர் கூவிக் கொடுப்பார்க்கும் இத்தனை வேண்டுமோ–9-5-1-

இத்தனை வேண்டுவது அன்று அந்தோ அன்றில் பேடைகாள்
எத்தனை நீரும் உன் சேவலும் கரைந்து ஏங்குதீர்
வித்தகன் கோவிந்தன் மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும்
அத்தனை ஆம் இனி என் உயிர் அவன் கையதே–9-5-2-

அவன் கையதே என் ஆர் உயிர் அன்றில் பேடைகாள்
எவன் சொல்லி நீர் குடைந்து ஆடுதிர் புடை சூழவே
தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன் உயிர் இங்கு உண்டோ
எவன் சொல்லி நிற்றும் நும் ஏங்கு கூக்குரல் கேட்டுமே–9-5-3-

கூக்குரல் கேட்டும் நம் கண்ணன் மாயன் வெளிப்படான்
மேற் கிளை கொள்ளேன் மின் நீரும் சேவலும் கோழி காள்
வாக்கும் மனமும் கருமமும் நமக்கு ஆங்கு அதே
ஆக்கையும் ஆவியும் அந்தரம் நின்று உழலுமே–9-5-4-

அந்தரம் நின்று உழல்கின்ற யானுடைப் பூவைகாள்
நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை குழறேன்மினோ
இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி இவ் ஏழ் உலகும் கொண்ட
நம் திரு மார்வன் நம் ஆவி உண்ண நன்கு எண்ணினான்–9-5-5-

நன்கு எண்ணி நான் வளர்த்த சிறு கிளிப் பைதலே
இன் குரல் நீ மிழற்றேல் என் ஆர் உயிர்க் காகுத்தன்
நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன் கண்ணன் கை காலினன்
நின் பசுஞ்சாம நிறத்தன் கூட்டு உண்டு நீங்கினான்–9-5-6-

கூட்டுண்டு நீங்கிய கோலத் தாமரைக் கண் செவ்வாய்
வாட்டமில் என் கரு மாணிக்கம் கண்ணன் மாயன் போல்
கோட்டிய வில்லோடு மின்னும் மேகக் குழாங்கள் காள்
காட்டேன்மின் நும் உரு என் உயிர்க்கு அது காலனே–9-5-7-

உயிர்க்கு அது காலன் என்று உம்மை யான் இரந்தேற்கு நீர்
குயிற் பைதல் காள் கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர்
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து சொல்
பயிற்றிய நல் வளம் ஊட்டினீர் பண்பு உடையீரே –9-5-8-

பண்புடை வண்டொடு தும்பிகாள் பண் மிழற்றேன்மின்
புண்புரை வேல்கொடு குத்தால் ஒக்கும் நும் இன் குரல்
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்
கண் பெரும் கண்ணன் நம் ஆவி உண்டு எழ நண்ணினான்–9-5-9-

எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
பழன நல் நாரைக் குழாங்கள் காள் பயின்று என் இனி
இழை நல்ல ஆக்கையும் பையவே புயக்கு அற்றது
தழை நல்ல இன்பம் தலைப் பெய்து எங்கும் தழைக்கவே–9-5-10-

எம் கானல் அகம் கழிவாய் இரை தேர்ந்து இங்கு இனிது அமரும்
செங்கால மட நாராய் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
கொங்கார் பூம் துழாய் முடி எம் குடக் கூத்தர்க்கு என் தூதாய்
நும் கால்கள் என் தலை மேல் கெழுமீரோ நுமரோடே—9-7-1-

நுமரோடும் பிரியாதே நீரும் நும் சேவலுமாய்
அமர் காதல் குருகினங்காள் அணி மூழிக் களத்து உறையும்
எமராலும் பழிப்புண்டு இங்கு என் தம்மா விழிப்புண்டு
தமரோடு அங்கு உறைவார்கு தக்கிலமே கேளீரே –-9-7-2-

தக்கிலமே கேளீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேரும்
கொக்கினங்காள் குருகினங்காள் குளிர் மூழிக் களத்து உறையும்
செக்கமலத்து அலர்போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய்
அக்கமலத்து இலைபோலும் திரு மேனி அடிகளுக்கே–9-7-3-

திருமேனி அடிகளுக்குத் தீ வினையேன் விடு தூதாய்
திரு மூழிக் களம் என்னும் செழு நகர் வாய் அணி முகில்காள்
திரு மேனி அவட்கு அருளீர் என்றக்கால் உம்மைத்தன்
திருமேனி ஒளி அகற்றித் தெளி விசும்பு கடியுமே–9-7-4-

தெளி விசும்பு கடித்து ஓடித் தீ வளைத்து மின் இலகும்
ஒளி முகில்காள் திரு மூழிக் களத்து உறையும் ஒண் சுடர்குத்
தெளிவிசும்பு திரு நாடாத் தீ வினையேன் மனத்து உறையும்
துளிவார்கள் குழலார்க்கு என் தூதுரைத்தல் செப்புமினே–9-7-5-

தூதுரைத்தல் செப்புமின்கள் தூ மொழி வாய் வண்டினங்காள்
போதிரைத்து மது நுகரும் பொழில் மூழிக் களத்து உறையும்
மாதரைத் தம் மார்பகத்தே வைத்தார்க்கு என் வாய் மாற்றம்
தூதுரைத்தல் செப்புதிரேல் சுடர் வளையும் கலையுமே–9-7-6-

சுடர் வளையும் கலையும் கொண்டு அரு வினையேன் தோள் துறந்த
படர் புகழான் திரு மூழிக் களத்து உறையும் பங்கயக் கண்
சுடர் பவள வாயனைக் கண்டு ஒரு நாள் ஒரு தூய் மாற்றம்
படர் பொழில் வாய்க் குறுகினங்காள் எனக்கு ஓன்று பணியீரே–9-7-7-

எனக்கு ஓன்று பணியீர்காள் இரும் பொழில் வாய் இரை தேர்ந்து
மனக்கு இன்பம் பட மேவும் வண்டினங்காள் தும்பிகாள்
கனக் கொள் திண் மதிள் புடை சூழ் திரு மூழிக் களத்து உறையும்
புனக் கொள் காயா மேனிப் பூந்துழாய் முடியார்க்கே–9-7-8-

பூந்துழாய் முடியார்க்கு பொன் ஆழிக் கையார்க்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே திரு மூழிக் களத்தார்க்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக் கொண்டதனால் தகவன்று என்று உரையீரே–9-7-9-

தகவன்று என்று உரையீர்கள் தடம் புனல் வாய் இரை தேர்ந்து
மிக வின்பம் பட மேவும் மெல் நடைய அன்னங்காள்
மிக மேனி மெலிவு எய்தி மேகலையும் ஈடு அழிந்து என்
அகமேனி ஒழியாமே திரு மூழிக் களத்தார்க்கே–9-7-10-

வேய் மரு தோளிணை மெலியும் ஆலோ
மெலிவும் என் தனிமையும் யாதும் நோக்காக்
காமரு குயில்களும் கூவும் ஆலோ
கண மயில் அவை கலந்து ஆலும் ஆலோ
ஆ மருவு இன நிரை மேய்க்க நீ போக்கு
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி ஆலோ
தாமரைக் கண்கள் கொண்டு ஈர்தி ஆலோ
தகவிலை தகவிலையே நீ கண்ணா–10-3-1-

சூழ் விசும்பு அணி முகில் தூரியம் முழக்கின
ஆழ்கடல் அலைதிரைக் கை எடுத்து ஆடின
ஏழ் பொழிலும் வளம் ஏந்திய என் அப்பன்
வாழ் புகழ் நாரணன் தாமரைக் கண்டு உகந்தே ––10-9-1-

நாரணன் தாமரைக் கண்டு உகந்து நன்னீர் முகில்
பூரண பொற் குடம் பூரித்தது உயர் விண்ணில்
நீரணி கடல்கள் நின்றார்த்தன நெடுவரைத்
தோரணம் நிரைத்து எங்கும் தொழுதனர் உலகே–10-9-2-

————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ர நாமம் -1-4–பரத்வம்–முக்தர்களுக்கு மேலான கதியாய் உள்ளவன் -12-17 திரு நாமங்கள்-

November 12, 2019

ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ர நாமம்

ஸ்ரீ பராசுர பட்டர் –
1-122-பரத்வம் சொல்லும் திரு நாமங்கள்
1-1- வ்யாப்தி -சர்வேஸ்வரத்வம்—முதல் நான்கு திரு நாமங்கள்
1-2-சர்வ சேஷித்வம் -சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் நிர்வஹிக்கை -5-9 -ஸ்வாமித்வம் – சொல்லும் திரு நாமங்கள்
1-3–தோஷம் தட்டாத பரமாத்மா -10/11-திருநாமங்கள்
1-4-முக்தர்களுக்கு மேலான கதியாய் உள்ளவன் -12-17 திரு நாமங்கள்-
1-5- முக்திக்கு உபாயமாய் உள்ளவை -18/19 –திரு நாமங்கள்
1-6-நியாமகன்-20-திரு நாமம்
1-7- சமஸ்த இதர விலஷணன் -21-65- திருநாமங்கள் –
1-8-த்ரிவித சேதன வ்யதிரிக்த -நியாமகன் -66-88-திரு நாமங்கள்
1-9-உபாய ஸ்வரூபி -உபேய ஸூக ஸ்வரூபி –89-100 திரு நாமங்கள் –
1-10-ஆஸ்ரித வத்சலன் -101-122-திரு நாமங்கள்

—————

பூதாத்மா பரமாத்மா ச முக்தாநம் பரம கதி அவ்ய புருஷஸ் சாக்ஷி ஷேத்ரஜ்ஞ அஷர ஏவ ச -2–

——–

12-
முக்தாநாம் பரமா கதி –
கலக்கமில்லா நல் தவ முனிவர் கரை கண்டோர்
துளக்கமில்லா வாவன வெல்லாம் தொழுவார்கள் -8-3-10-

மாமுபேத்ய புநர்ஜந்ம துக்காலயமஷாஷ்வதம்.–நாப்நுவந்தி மஹாத்மாந ஸம் ஸித்திம் பரமாம் கதா—৷৷8.15৷৷
மூன்றையும் சொல்லி -இதில் பகவல் லாபார்த்தி உடைய ஏற்றம் -சித்தி மூவருக்கும் -சம்சித்தி இவருக்கே –
யாதாம்யா ஸ்வரூப ஞானம் பெற்று -விஸ்லேஷத்தில் தரிக்காமல் -சம்ச்லேஷத்தில் நித்ய மநோ ரதம் கொண்டு –
என்னை அடைந்து பரம ப்ராப்யம் பெறுகிறார்கள் –
மகாத்மாக்கள் இவர்கள் -மற்ற இருவர் கூட சேர்ந்து நினைக்க கூடாதே –
ஜென்மம் தேகம் இனிமேல் இல்லை –கைவல்யார்த்தி மாம் உபாத்தியே இல்லையே-அல்பம் -அவனும் சித்தி -இவர் சம்சித்தி –
தேகம் -துக்கத்துக்கு ஆலயம் -சாஸ்வதம் இல்லாதது —நித்யம் அல்லாதது -புறம் சுவர் ஓட்டை மாடம் -புரளும் பொழுது அறிய மாட்டீர் –
வியன் மூ உலகு பெறினும் தானே தானே ஆனாலும் – சயமே அடிமை -பகவல் லாபம் விட்டு -அடியார் அடியார் -ஆழ்வார்கள் நிலைமை –
புண்ய பாபே விதூய நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி

எல்லாருக்கும் தலைவரான தாமே – -அவித்யை கர்மம் சம்ஸ்காரம் ஆசை விபாகம் போன்ற தடைகளை முற்றும் துறந்த 
முக்தர்கள் முடிவாக அடையும் இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
ஏவம் சர்வ சேஷிணமேவ பராமாத்மா பிராப்யத்வம் முக்தாநாம் பரமாத்மா கதி –

தத் ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருதே தூனுதே -கௌஷீதகீ -உபாசகன் புண்ய பாபங்களை உதறுகிறான்
அஸ்வ இவ ரோமாணி விதூய பாபம்–சந்தோக்யம் -8-13-1-
புண்ய பாபே விதூய –முண்டகம் -3-1-3-
ததா வித்வான் நாம ரூபாத் விமுக்த –முண்டக -3-2-1-
ஞாத்வா தேவம் முச்யதே ஸர்வபாசை -ஸ்வேதாஸ்வரம்
பித்யதே ஹ்ருதய கிரந்தி –முண்டகம் -2-2-8-
மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை -7-14–
ஏ ஹீநா சப்த தசாபி குணை கர்ம அபிரேவ ச கலா பஞ்ச தசா த்யக்த்வா தே முக்தா இதி நிச்சய –சாந்தி பர்வம்

திவ்யேன சஷுஷா மனசா ஏதாந் காமாந் பஸ்யந் ரமதே–சாந்தோக்யம் -8-12-5-
நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி -முண்டகம்
மம சாதரம்யம் ஆகதா
ஏவம் அபி உந்யாசாத் பூர்வ பாவாத் அவிரோதம் பாதராயண –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூதரம் -4-4-7-
ச ஏகதா பவதி -சாந்தோக்யம்
ஐஷத் க்ரீடந் ரம மாண–சாந்தோக்யம்
காமாந் நீ காம ரூப்ய அநு ஸஞ்சரன்–தைத்ரியம்
தம் ப்ரஹ்ம கந்த ப்ரவிசதி தம் ப்ரஹ்ம ரஸ ப்ரவிசதி –கௌஷீதகீ
தம் ப்ரஹ்ம அலங்காரேண அலங்குர்வந்தி -கௌஷீதகீ
த்வா தசா ஹவத் உபயவீதம் பாதாரயாண –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -4-4-12-

முக்தா நாம் -பன்மை -பலர் உண்டே
பராம்ருதாத் பரி முச்ச யந்தி சர்வே –முண்டக
மஹிமாநஸ் ச சந்தே
சா தர்ம்யம் ஆகதா –ஸ்ரீ கீதை -14-2-
மாம் உபாயந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை -10-10-
இங்கு திரு நாமங்கள் -15-517-மூலம் அவனே சாக்ஷி என்றும் அவனே இலக்கு என்றும் சொல்லி
எம்பெருமானுக்கு முக்தர்களுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டையும் காட்டுகிறார்

ஜுஷ்டம் யதா பஸ்யத்யந்யம் ஈசம் அஸ்ய மஹிமாநம் இதி வீத சோக –முண்டகம் -3-1-2-
ப்ருதக் ஆத்மா நம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா–ஸ்வேதாஸ்வரம்
புருஷம் உபைதி திவ்யம் –முண்டகம்
ஸஹ ப்ராஹ்மணா விபச்சிதா -தைத்ரியம்
பரம் ஜ்யோதி ரூப சம்பத்யா -சாந்தோக்யம்
முக்த உபஸ் ருப்ய வ்யபதேசாத் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூதரம் -1-3-2-
ச ஹி நாராயனோ ஜேய சர்வாத்மா புருஷோ ஹி ச ந லிப்யதே மலைச்சாபி பதமபத்ரம் இவ அம்பசா கர்மாத்மா
து அபரோ யஸ் அசவ் மோக்ஷ பந்தே ச யுஜ்யதே ச சப்த தசகே நாபி ராசிநா யுஜ்யதே து ச –சாந்தி பர்வம் -352-14-/15-

ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்ம ஏவ பவதி –முண்டக
தத் பாவ பாவம் ஆபந்ந ததா அசவ் பரமாத்மநா பவதி அ பேதீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-95-வேறுபாடு இல்லை என்றும்
தேவாதி பேதோ அபத்வஸ்தே நாஸ்த்யே வா வரேண ஹி ஸஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -திரை விலகுவதைச் சொல்லும்

முக்தனுக்கும் அவனுக்கும் சேஷ சேஷி பாவம் என்பதை
ஏதம் ஆனந்த மயம் ஆத்மாநம் உப சங்க்ரம்ய–தைத்ரியம் –ஆனந்தமயமான ப்ரஹ்மத்தை அடைந்த பின்
அநு ஸஞ்சரன் -தைத்ரியம் -முக்தன் பரமாத்மாவை பின் செல்கிறான்
ஏந ஏந காதா கச்சதி தேந தேந ஸஹ கச்சதி தத் யதா தருண வத்சா வத்சம் வத்சோ வா மாதரம் -பசு கன்று போலே
சாயா வா சத்வம் அநு கச்சேத் –நிழல் போலே
பிரதிபந்தகங்கள் நீங்கி சேஷத்வம் பிரகாசிக்குமே

ஸ்வேந ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே–சாந்தோக்யம்
யதா ந க்ரியதே ஜ்யோத்ஸ்நா பல ப்ரஷால நாத்மனே ததா ஹேய குணத்வம்சாத் அவபோதா தயோ குணா ப்ரகாசயந்தே
ந ஜந்த்யந்தே நித்யா ஏவ ஆத்மநோ ஹி தே ஞானம் வைராக்யம் ஐஸ்வர்யம் தர்மம்ச் ச மனுஜேஸ்வர
ஆத்மநோ ப்ரஹ்ம பூதஸ்ய நித்யாமேதத் சதுஷ்டயம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -104-55-/56–
சம்பத்ய ஆவிர்பாவ ஸ்வேந சப்தாத் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -4-4-1-

இங்கு ஒரு ஆஷேபம் –
ஆப் நோதி ஸ்வா ராஜ்யம்-தைத்ரியம்
ஸ்வ ராட் பவதி -சாந்தோக்யம்
அத ஏவ ச அநந்ய அதிபதி –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -4-4-9-
என்றும் உள்ளதே -முக்தன் எப்படி பரமாத்மாவுக்கு வசப்பட்டது என்றும் அவனுக்காகவே உள்ளார்கள் என்றும் எவ்வாறு கூறலாம்

இதுக்கு பட்டர் சமாதானம் -அநாதி பதி என்று சொல்லாமல் -அநந்ய அதிபதி-
ஆனந்தமயமாகும் தன்மையில் மட்டும் சாம்யம்
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் –4-4-17-
போக மாத்ர சாம்யா லிங்காச்ச -4-4-21–
பாரதந்தர்யம் பரே பூம்சி ப்ராப்ய நிர்கத பந்தன ஸ்வா தந்தர்யம் அதுலம் லப்த்வா தேநேவ ஸஹ மோததே –ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம்
ஸ்வத்வம் ஆத்மநி சஞ்ஜாதம் ஸ்வாமித்வம் ப்ரஹ்மநி ஸ்திதம் உபயோர் ஏஷ சம்பந்தோ ந பரோ அபிமதோ மம –ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம்
பிரதாவசாநே ஸூசுபாந் நராந் தத்ரு சீமோ வயம் ஸ்வேதாந் சந்த்ர பிரதீகாசாந் சர்வ லக்ஷண லஷிதாந்
நித்யாஞ்சலி க்ருதாந் ப்ரஹ்ம ஜபத பிராகுதங்க முகாந் –மவ்சல பர்வம்
க்ருத அஞ்சலி புடா ஹ்ருஷ்டா நம இத்யேவ வாதிநா —மவ்சல பர்வம்
அதீந்திரியா அநாஹார அநிஷ் யந்த ஸூ கந்திந-
யே அபி முக்தா பவந்தீஹ நரா பரத சத்தம தேஷாம் லக்ஷணாம் ஏதத்தி யஸ் ஸ்வேத த்வீப வாசி நாம் –ஸ்ரீ கீதை -7-29–

கதி என்ற பதத்துக்கு பரமா -சிறப்பு விசேஷணம் இருப்பதால் ஒரு சிலர் கைவல்யம்
ஜரா மரண மோஷாயா மாம் அஸ்ரித்ய யதந்தி யே –ஸ்ரீ கீதை -7-29–
யோகி நாம் அம்ருதம் ஸ்தானம் ஸ்வ ஆத்மா சந்தோஷ காரிணாம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-6-38–
சா காஷ்டா ச பரா கதி –கட -3-11-
மாம் ஏவ அநுத்தமாம் கதிம்–ஸ்ரீ கீதை -7-18-
சோ அத்வந பாரம் ஆப்னோதி –கட -3-9-
ஆத்ம லாபாத் ந பரம் வித்யதே –என்று பரமாத்மாவை விட உயர்ந்த குறிக்கோள் கதி ஏதும் இல்லை என்றதே

இவ்வாறு பாஷ்யம் குத்ருஷ்ட்டி நிரசனம் செய்யும் பொருட்டு விஸ்தாரம் இதில்

முக்தர்களுக்கு உயர்ந்த கதி -அவரைத் தவிர வேறு தேவதைகளை அடைய வேண்டியது இல்லை –
அவரை அடைந்தவர் திரும்புவது இல்லை -ஸ்ரீ சங்கரர்–

மிக உயர்ந்தவர்களான முக்தர்களால் மட்டுமே அடையத் தக்கவர் -ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்-

ஓம் முக்தானாம் பரமாம் கதி
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம்

—————-

13-அவ்யய -விலக்காதவன் –
நச புனராவர்த்தததே-நச புனராவர்த்தததே
அநாவ்ருத்திச்சப்தாத் -அநாவ்ருத்திச்சப்தாத் -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்
திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய் –நம் கண்ணன் கண்ணல்லது இல்லையோர் கண்ணே -2-2-1-

அவ்யய-
தம்மை விட்டு ஒருவரும் அகலாமல் இருப்பவர் -சம்சார பெரும் கடலை கடந்து தன்னை அடைந்தார்
மீளாத படி அருளுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
ந ச புன ஆவர்த்ததே -ஸ்ரீ பாஷ்யம்-தன்னைப் போலே ஆக்கி பிரியாமல் வைத்து கொள்பவன் அன்றோ —
ந வீயதே ந வீயகம்யதே அஸ்மாத் இதி –

அவன் இடம் இருந்து யாரும் திரும்ப அனுப்படுவது இல்லை என்பதால் அவ்யய –
இதே போலே ப்ரத்யய -94-/ விநய -510-/ ஜய -511-திரு நாமங்களும் உண்டே
ஏதேந பிரதிபத்யமாநா இமம் மாநவம் ஆவர்த்த ந ஆவர்த்தந்தே –சாந்தோக்யம் –4-15-6-
ந ச புந ராவர்த்ததே -ந ச புந ராவர்த்ததே —சாந்தோக்யம் -8-15-1-
அநா வ்ருத்தி சப்தாத் அநா வ்ருத்தி சப்தாத் -4-4-4-
சத்வம் வஹதி ஸூஷ்மத்வாத் பரம் நாராயணம் ப்ரபும் பரமாத்மாநம் ஆ ஸாத்ய பரம் வைகுண்டம் ஈஸ்வரம்
அம்ருதத்வாய கல்பதே ந நிவர்த்ததே வை புந –எம ஸ்ம்ருதி
யதி தர்ம கதி சாந்த சர்வ பூத சமோ வசீ ப்ராப் நோதி பரமம் ஸ்தானம் யத் ப்ராப்ய ந நிவர்த்ததே

நாசம் அற்றவர் -விகாரம் அற்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்–

சூர்யன் ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்க நியமனம் தந்தவர்-ஆட்டைப் போலே எதிரிகளை எதிர்க்கச் செல்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்-

ஓம் அவ்யய நம
நச புநராவ்ருத்தி லக்ஷணம் -யதா -நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக –கல்யாணை கதான–
ஜகஜ் ஜன்மாதிகாரணம் -சமஸ்த வஸ்து விலஷணம் — சர்வஜ்ஞ– சத்யசங்கல்ப –ஆஸ்ரித வாத்சல்யை கஜலதி–
நிரஸ்த சமாப்யதிக –சம்பாவன பரம காருணிக –பர ப்ரஹ்ம அபிதான –பரம புருஷ
அனாவ்ருத்திச் சப்தாத் அனாவ்ருத்திச் சப்தாத்
நச பரமபுருஷ சத்யசங்கல்ப அத்யர்த்தப்ரியம் ஜஞாநினம் லப்த்வா கதாசிதாவர்த்தயிஷ்யதி
சேதன லாபம் எம்பெருமானுக்கு பரம புருஷார்தம் அன்றோ
வாரிக் கொண்டு என்னை விழுங்குவன் காணில் என்று ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம்
பாரித்து தான் என்னை முற்றப் பருகினான் கார் ஒக்கும் காட்கரை யப்பான் கடியனே -9-6-10-

——————-

14-புருஷ -மிகுதியாக கொடுப்பவர்
வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் என் வள்ளல் -3-9-5-
எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் -2-7-1
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர்
ஸோஅச்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மனா விபச்சிதா
ரசோவை ச ரசக்குஹ்யேவாயம் லப்த்வா ஆனந்தீ பவதி
புருஷ -407- ஸ்ரீ ராம பரமான திருநாமம் –

புருஷ –
மிகுதியாகக் கொடுப்பவர் -முக்தர்களுக்கு தம் குண விபவ அனுபவங்களை கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
தன்னையே தன் பக்தர்களுக்கு அர்ப்பணிப்பவன் -தன்னையே எனக்குத் தந்த கற்பகம் -செல்லப்பிள்ளை -வந்தானே –

புரு -மிகுதி / ஸநோதி–அளிக்கும் செயல்-முக்தர்கள் மீது தன்னை அனுபவிக்கும் ஆனந்தம் குணங்கள் மேன்மைகள்
அனைத்தும் நெஞ்சாலும் நினைக்க முடியாத அளவு வாரி வழங்குகிறான்
ஏஷ ப்ரஹ்ம ஏவ ஆனந்த்யாதி –தைத்ரியம் -1-2-
ஸோ அஸ்னுதே சர்வான் காமான் ஸஹ ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா –சாந்தோக்யம்
திவ்யேந சஷுஷா மனசா ஏதாந் காமாந் பஸ்யன் ரமதே -சாந்தோக்யம்
ச தத்ர பர் யேதி ஐஷத் க்ரீடந் ரமமாணா –தைத்ரியம்
காமாந்தி காமரூபீ –தைத்ர்யம்
ரஸோ வை ச ஹி ஏவம் அயம் லப்தவா ஆனந்தீ பவதி –தைத்ரியம்
அஸ்மின் அஸ்ய ச தத் யோகம் அஸ்தி -4-4-12-
தத்தே து வ்யபதேசாத் ச -1-1-5-

புரம் என்னும் யுடலில் இருப்பவர் -உயர்ந்த பொருள்களில் இருப்பவர் -முன்பே இருந்தவர் –
பலன்களைக்   கொடுப்பவர் -சர்வ வியாபி -சம்ஹாரம் செய்பவர்  -ஸ்ரீ சங்கரர்–

மோஷ ரூபம் ஆகிய முழுப் பலத்தையும் பூர்ணனான தன்னைத் தருபவன் -முன்பே உள்ளவர் –
பல செயல்களை யுடையவர் -அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்-

ஓம் புருஷாய நம
முக்தர்களுக்கு நிரவதிக ஆனந்தம் -சாயுஜ்யம் அளிப்பவன் -எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் –

———————-

15-சாஷீ
பார்த்து இருப்பவன் –தனை அனுபவிப்பித்து மகிழும் முக்தர்களை பார்த்து மகிழுமவன்-
சர்வஞ்ஞன் –
அளிக்கின்ற மாயப் பிரான் அடியார் குழாங்களையே -2-3-10-

-சாஷீ-
முக்தர்களை மகிழ்வித்து தாமும் மகிழ்ந்து பார்த்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
ஏவம் தாநு ஆனந்தாயன்னு ஸ்வயம் அபி த்ருப்தாயன்னு சாஷாத் கரோதி –

முக்தர்கள் தன்னால் அளிக்கப்பட ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பதை நேரடியாக காண்கிறான்
ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா –ஆனந்த வல்லி –அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் காண்கிறான்

சஹகாரி இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் நேரில் பார்ப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

நேரில் பார்ப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் சாக்ஷி நம
சர்வஞ்ஞன்–முக்காலத்தில் நடப்பதை யுகபத் நேராக காண்பவன் அன்றோ -சர்வவித்
சூர்யன் தேஜஸ்ஸால் அனைத்தையும் காட்டி -எதனாலும் தான் பாதிக்காமல் இருப்பானே –
முக்தர் நித்யர் சதா பஸ்யந்தி காண்பதை காண்பவன்

—————

16-ஷேத்ரஜ்ஞ-
இடத்தை அறிபவன் -நித்ய விபூதியை அறிந்தவன் –
பரமே வ்யோமன் ஸோஅச்நுதே
அயோத்யை-அபராஜிதா ஸ்ரீ வைகுண்டம்

ஷேத்ரஜ்ஞ-
தம்மை முக்தர்கள் அனுபவிக்க ஏகாந்தமான இடத்தை அறிந்தவர் –
போக சம்ருத்தி யுண்டாகும் பரம பதம் -அத்தை சரீரமாக யுடையவன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
திருக் கண்ண புரம் வரச் சொல்லி நடந்து காட்டி அருளி பழையவற்றை ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கு
நினைவு பட வைத்து அருளி -ஷேத்ரஜ்ஞ்ஞன்
இத்தம் தேப்யாக ஸ்வானுபவம் தாதும் ததேகாந்தம் ஷேத்ரம் ஜாநாதீதி –

எல்லை அற்ற ஆனந்தம் என்ற பயிர் ஓங்கி வளரும் வயல் தானே ஸ்ரீ வைகுண்டம் –
அன்றிக்கே அதே தன்மை கொண்ட திரு மேனி என்றுமாம்
ஆகாசா சரீரம் ப்ரஹ்ம -தைத்ரியம் -ப்ரஹ்மம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்னும் ஆகாயத்தை சரீரமாகக் கொண்டது
முக்தாநாம் து கதி ப்ரஹ்மன் ஷேத்ரஞ்ஞ இதி கல்ப்யத–மோக்ஷ பர்வம்
பரமே வ்யோமன் ச அஸ்னுதே -தைத்ரியம் முக்தன் பகவானை ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் அனுபவிக்கிறான்
தே நாஹம் மஹிமாந ச சந்தே –புருஷ ஸூக்தம் –ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் முக்தர் அவன் மேன்மையை அனுபவிக்கிறார்கள்
நாக ப்ருஷ்டே விராஜதி–முக்தன் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் ஒளிர்கிறான்
ச மோதேத த்ரி விஷ்டபே
ராத்திரி காமேதத் புஷ்பாந்தம் யத் புராணம் ஆகாசம் தத்ர மே ஸ்தானம் குர்வன் ந புந பவேயம்

யத் கத்வா ந நிவர்த்தந்தே தத்தாம் பரமம் மம –ஸ்ரீ கீதை -8-21-
சுருதி ப்ரமாணகம் மங்களைஸ்து யுக்தே ஜரா ம்ருத்யு பயாத் அதீத ததோ நிமித்தே ச பலே விநஷ்டேஹி
அலிங்கம் ஆகாஸே அலிங்க ஏஷ–மோக்ஷ தர்மம்
ஏகாந்திந சதா ப்ரஹ்ம த்யாயந்தே யோகிநோ ஹி யே தேஷாம் தத் பரமம் ஸ்தானம் யத்வை பஸ்யந்தி ஸூரய –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
யத் தந்ந கிஞ்சித் இதி யுக்தம் மஹா வ்யோம தத் உச்யதே -ப்ரஹ்ம புராணம்
தந் மோக்ஷ தத் பரம் தேஜோ விஷ்ணோரிதி விநிச்சய
பஸ்ய லோகம் இமம் மஹ்யம் யோ ந வேதைஸ்து த்ருச்யதே த்வத் பிரியார்த்தம் அயம் லோக தர்சிதஸ்தே த்விஜோத்தம -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –
அகஸ்தியருக்கு காட்டிய ஸ்ரீ வைகுண்டம்
பகவன் த்வன் மயோ லோக சர்வ லோக வரோத்தம சர்வ லோகா மயா த்ருஷ்டா ப்ரஹ்ம சக்ராதி நாம் முநே அயம் த்வத் பூர்வ லோகோ
மே ப்ரதிபாதி தபோதந சம்பத் ஐஸ்வர்ய தேஜாபிர் ஹர்மயைர் ரத்ந மயைஸ் ததா அத்யாபி தம் லோகவரம் த்யாயந் திஷ்டாமி
ஸூ வ்ரத கதா ப்ராப்ஸ்யேத் து அசவ் லோக சர்வ லோக வரோத்தம இதி சிந்தாபர அபவந் –கண்டதை அகஸ்தியர் எம்பெருமான் இடம் சொல்வது
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வ வசசாம் வாஸ்யம் உத்தமம் யோகாநாம் பரமாம் சித்திம் பரமம் தே பதம் விது -ருக் வேதம்
யமாஹு சர்வ பூதாநாம் ப்ரக்ருதே ப்ரக்ருதி த்ருவாம் அநாதி நிதனம் தேவம் ப்ரபும் நாராயணம் பரம் ப்ரஹ்மண
சதநாத் தஸ்ய பரம் ஸ்தானம் ப்ரகாஸதே -வன பர்வம்
தத்ர கத்வா புநர் நேமம் லோகம் ஆயாந்தி பாரத ஸ்தானம் ஏதத் மஹா ராஜ த்ருவம் அக்ஷரம் அவ்யயம்
ஈஸ்வரஸ்ய சதா ஹி ஏதத் பிராண மாத்ரம் யுதிஷ்ட்ர -வன பர்வம்

ப்ரஹ்ம தேஜோ மயம் திவ்யம் ஆச்சர்யம் த்ருஷ்டவாந் அஸி அஹம் ச பரத ஸ்ரேஷ்ட மத் தேஜஸ் தத் சனாதனம்
ப்ரக்ருதி சா மம பரா வ்யக்த அவ்யக்த ச பாரத தாம் பிரவிஸ்ய பவந்தீஹ முக்தா பரத சத்தம சா சாங்க்யானாம் கதி
பார்த்த யோகி நாம் ச தபஸ்வி நாம் தத் பரம் பரமம் ப்ரஹ்ம சர்வம் விபஜதே ஜகத் –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம்
ஹ்ருத் பத்ம கர்ணி காந் தஸ்த புருஷ சர்வதோமுக ஸர்வஞ்ஞ சர்வக சர்வ சர்வம் ஆவ்ருத்ய திஷ்டதி தஸ்மாத்
து பரமம் ஸூஷ்மம் ஆகாசம் பாதி நிர்மலம் சுத்த ஸ்படிக ஸங்காசம் நிர்வாணம் பரமம் பதம் தத் பரம் ப்ராப்ய
தத்வஞ்ஞா முச்யந்தே ச சுபாசுபாத் த்ரசரேணு பிரமாணாஸ்தே ரஸ்மி கோடி விபூஷிதா பூயஸ்தே
நைவ ஜாயந்தே ந லீயந்தே ச தே க்வசித் –ப்ரஹ்ம சம்ஹிதை

ஷேத்ரம் ஆகிய சரீரத்தை அறிந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்—

ஷேத்ரம் என்று பரமான பிரசித்தமான அவயகதம் முதலிய சரீரத்தை அறிந்தவர்  –
தம் சரீரத்தையும் அனைவருடைய சரீரத்தையும் அறிந்தவர்-ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் ஷேத்ரஞ்ஞ நம
க்ஷேத்ரம் -சரீரம் -தத்வங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவன் -பக்த முக்த நித்யர் சரீரங்களை அறிந்தவன்

———————-

17-அஷர –
குறையாதவன் –
திவ்ய சௌந்தர்யம் கல்யாண குணங்கள் -எல்லை காண முடியாதவை –
கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம் கோதில தந்திடும் என் வள்ளல் -4-7-2-
அதோஷஜ -416-
சத் அஷரம்-480
இதே அர்த்தங்களில் மேலே வரும்

அஷர-
முக்தர்களின் அனுபவ ஆனந்தம் முடிவு பெறாமல் மேலும் மேலும் வளரும்  படி
கல்யாண குணங்கள் நிறைந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் —
அழியாதவர் -அச் -வினை யடியால் அனுபவிப்பவர் – ஏவகாரம் -அஷரன் ஷேத்ரஜ்ஞன் -பேதம் இல்லை –
ஜ்ஞானத்துக்கு அடி -ஆதாரம் -அஷரம்-
ஜ்ஞானாந்த நிர்மல ஸ்படிகாக்ருதம் ஆதாரம் சர்வ வித்யாநாம் -ஹயக்ரீவர் உபாஸ்மகே அஷரமாக இருப்பவர் –
தத்ர முக்தைஸ் –ததானுபூயமான -அபி மது சத்வ நிச்சீம குண உன்மஜ்ஜன உபரி உபரி போக்யதயா உபசீததய நது ஷரதி அஷர –

தத்த்வமஸி-சகாரம் பேதம் வ்யவஹாரத்தில் மட்டும் உள்ளத்தைக் காட்டுகிறது -ஸ்ரீ சங்கரர்—

அழிவற்ற வைகுண்டம் முதலியவற்றை அருளுபவர் -வைகுண்டம் முதலிய உலகங்களில் ரமிப்பவர் –
அளிவில்லாதவர் -இந்த்ரியங்களில் விளையாடுபவர்-ஸ்ரீ சத்ய  சந்த தீர்த்தர்–

ஓம் அக்ஷர நம
அழிவில்லா கீர்த்தி -ஆனந்தம் -பரமாகதிக்கு உரித்தான லக்ஷணம்

————–

முக்தர்களால் அடையத் தக்கவன் –

12-முக்தாநாம் பரமாம் கதி -முக்தர்கள் அடையும் இடமாய் இருப்பவர்
13-அவ்யய-யாரும் தம்மை விட்டு விலகாமல் இருப்பவர் –வைகுந்தம் அடைந்து திரும்புவது இல்லையே
14-புருஷ -முக்தர்களுக்கு தன்னையும் தன் குணங்களையும் பேர் ஆனந்தத்தோடு அனுபவிக்கக் கொடுப்பவர்
15-சாஷீ-மகிழும் முக்தர்களை நேரே கண்டு மகிழ்பவன் –
16-ஷேத்ரஜ்ஞ -முக்தர்கள் தம்மோடு மகிழும் நிலமான வைகுந்தத்தை அறிந்து இருப்பவர்
17-அஷர -முக்தர்கள் எத்தனை அனுபவித்தாலும் குணங்களால் குறையாதவன் –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்–உத்தர சதகம்–ஸ்லோகங்கள்–51-107-

November 9, 2019

மத்யே விரிஞ்ச கிரிஸம் பிரதம அவதார
தத் சாம்யத ஸ்தகயிதும் தவ சேத் ஸ்வரூபம்
கிம் தே பரத்வ பிசுநை இஹ ரங்க தாமந்
சத்த்வ ப்ரவர்த்தந க்ரூபா பரிபாலந ஆத்யை –51-

————–

மது கைடபச்ச இதி ரோதம் விதூய
த்ரயீ திவ்ய சஷு விதாது விதாய
ஸ்மரசி அங்க ரங்கிந் துரங்க அவதார
சமஸ்தம் ஜகத் ஜீவயிஷ்யஸி அகஸ்மாத் –52-

————–

ரங்கதே திமிர கஸ்மர சீத ஸ்வச்ச ஹம்ஸ தநு இந்து இவ உத்யந்
வேதபாபி அநு ஜக்ரஹித அர்த்தாந் ஞான யஜ்ஞ ஸூதயா ஏவ சம்ருத்த்யந் — 53-

—————

வடதலம் அதிசய்ய ரங்க தாமந் சயித இவ அர்ணவ தர்ணக பதாப்ஜம்
அதிமுகம் உதரே ஜகந்தி மாதும் நிதித வைஷ்ணவ போக்ய லிப்சயா வா –54-

—————

உந் மூல்ய ஆஹர மந்த்ர அத்ரிம் அஹிநா தம் சம்பதாந அமுநா
தோர்ப்பி சஞ்சல மாலிகை ச ததி நிர்மாதம் மதாந அம்புதிம்
ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர சந்த்ர கௌஸ்துப ஸூதா பூர்வம் க்ருஹாண இதி தே
குர்வாணஸ்ய பலே க்ரஹி ஹி கமலா லாபேந சர்வ ச்ரம –55-

————–

தேவீ ஹஸ்த அம்புஜேப்ய சரண கிசலயே சம்வஹத்ப்ய அபஹ்ருத்ய
ப்ரத்யஸ்ய அநந்த போகம் ஜடிதி ஸலபுடே சஷுஷீ விஸ்த்ருணாந
ஆஷிப்ய உரஸ் ச லஷ்ம்யா ஸ்தந கலச கநத் குங்கும ஸ்தோம பங்காத்
தேவ ஸ்ரீ ரெங்க தாம கஜபதி குஷிதே வியாகுல ஸ்தாத் புரோ ந –56-

ஸ்ரீ கஜேந்திரன் கூக்குரல் கெட்டு நிலை குலைந்த படியை வர்ணிக்கிறார்

—————

அதந்த்ரித சமூபதி ப்ரஹித ஹஸ்தம் அஸ்வீக்ருத
ப்ரணீத மணிபாதுகம் கிம் இதி ச ஆகுல அந்தப்புரம்
அவாஹந பரிஷ் க்ரியம் பதக ராஜம் ஆரோஹத
கரிப்ரவர ப்ரும்ஹிதே பகவத் த்வராய நம –57-

——————-

யம் பஸ்யன் விஸ்வ துர்யாம் தியம் அஸக்ருத் அதோ மந்தாரம் மந்ய மாந
ஹுங்கார ஆஸ்பாலந அங்க்ரி ப்ரஹதிபி தம் தார்ஷ்ட்யம் அத்யஷிபஸ் த்வம்
கிஞ்ச உதஞ்சந் உதஸ்தா தமத கஜபதே ப்ரும்ஹதே ஜ்ரும்பமானே
தேவ ஸ்ரீ ரெங்க பந்தோ பிரணமதி ஹி ஜனே காந்தி சீகீ தசா தே –58-

பெரிய திருவடி சங்கல்பத்தை விட வேகமாக சென்றாலும் பொறாமல் தூக்கி சென்றாயே -ரக்ஷண பாரிப்பு இருந்தபடி

——————-

ஸ்ரீ ரெங்கேசய சரணம் மம அஸி வாத்யா
வ்யாலோலத் கமல தடாக தாண்டவேந
ஸ்ரக் பூஷா அம்பரம் அயதாயதம் ததாந
திக் மாம் இதி அநு கஜ கர்ஷம் ஆஜ கந்த —59-

—————

மீந தநுஸ் த்வம் நாவி நிதாய ஸ்திர சர பரிகரம் அநுமநு பகவந்
வேதசநாபி ஸ்வ யுக்தி விநோதை அகலித லய பயலவம் அமும் அவஹ –60-

இது முதல் ஸ்லோகம் -73-வரை தசாவதார அனுபவம் -இதில் மீனாவதாரம் -மநு மகரிஷி -சத்யவ்ரதன்

—————-

ஸ்ரீ நய நாப உத்பாஸூர தீர்க்க ப்ரவிபுல ஸ்ருசிர சுசி சிசிர வபு
பக்ஷநிகீர்ண உத்கீர்ண மஹாப்தி ஸ்தல ஜல விஹரண ரதகதி அசர –61-

————–

சகர்த்த ஸ்ரீ ரங்கிந் நிகில ஜகத் ஆதாரகமட
பவந் தர்மாந் கூர்ம புந அம்ருத மந்தாசல தர
ஜகந்த ஸ்ரேய த்வம் மரகத சிலா பீட லலித
ஜலாத் உத்யத் லஷ்மீ பத கிசலய ந்யாஸ ஸூ லபம்—62-

—————-

ஹ்ருதி ஸூரரிபோ தம்ஷ்ட்ரா உத்காதே ஷிபந் பிரளய அர்ணவம்
ஷிதி குச தடீம் அர்ச்சந் தைத்ய அஸ்ர குங்கும சர்ச்சயா
ஸ்புட துத சடா பிராம்யத் ப்ரஹ்ம ஸ்தவ உந் முக ப்ரும்ஹிதஸ்
சரணம் அஸி மே ரங்கிந் த்வம் மூல கோல தநுஸ் பவந் –63-

—————–

ந்ருஹரி தசயோ பஸ்யன் ஓவ்பத்திகம் கடநா அத்புதம்
நரம் உத ஹரிம் த்ருஷ்ட்வா ஏகைகம் சமுத்விஜதே ஜந
இதி கில சிதாஷீர ந்யாயேந சங்கமித அங்கம்
ஸ்புட சட மஹா தம்ஷ்ட்ரம் ரங்கேந்திர சிம்மம் உபாஸ்மஹே —64-

————-

த்விஷாண த்வேஷ உத்யத் நயநவாவஹ்னி பிரசமந
பிரமத் லஷ்மீ வக்த்ர ப்ரஹித மது கண்டூஷ ஸூக்ஷமை
நக ஷூண்ண அராதிஷதஜ படலை ஆப்லுதசடா
ச்சடாஸ் கந்த ருந்தே துரிதம் இஹ பும்ஸ் பஞ்ச வதந –65-

————-

நகாக்ர க்ரஸ்தேபி த்விஷதி நிஜபக்தி த்ருஹி ருக்ஷஸ்
ப்ரகர்ஷாத் விஷ்ணுத்வ த்வி குண பரிணாஹ உத்கட தநு
விருத்தே வையக்ரீ சிகடித சமா நாதி கரணே
ந்ருஸிம்ஹத்வே பிப்ரத் வரத பிபராமாசித–66-

—————

தைத்ய ஓவ்தார்ய இந்த்ர யாஸ்ஞா விஹதிம் அப நயந் வாமன அர்த்தீ த்வம் ஆஸீ
விக்ராந்தே பாத பத்மே த்ரிஜகத் அணுசமம் பாம் ஸூலீ க்ருத்ய லில்யே
நாபீ பத்மச்ச மாந ஷமம் இவ புவந க்ராமம் அந்யம் சிச்ருஷு
தஸ்தவ் ரெங்கேந்திர வ்ருத்தே தவ ஜயமுகர டிண்டிம தத்ர வேத –67-

———————-

பவாந் ராமோ பூத்வா பரசு பரிகர்மா ப்ருகு குலாத்
அலாவீத் பூ பாலாந் பித்ரு கணம் அதார்ப் ஸீத் தத் அஸ்ருஜா
புவோ பார ஆக்ராந்தம் லகு தலம் உபா ஸீக்ல்பத்
த்விஷாம் உக்ரம் பஸ்ய அபி அநக மம மாஜீ கணத் அகம் —68-

————–

மனுஜசமயம் க்ருத்வா நாத அவதேரித பத்மயா
க்வசந விபேந சா சேத் அந்தர்த்தி நர்ம விநிர்மமே
கிம் அத ஜலதிம் பத்த்வா ரக்ஷஸ் விதி ஈச வர உத்ததம்
பலிமுக குல உச்சிஷ்டம் குர்வன் ரிபும் நிரபத்ரய –69-

சங்கல்பம் கொண்டு ராமன் சீதா அவதாரம் -அசோகவனம் சோலையில் ஒளிந்து பிராட்டி விளையாட –
அவளை அடையவே அணை கட்டினாய் –
ராவணாதிகளை காக்கைக் கூட்டம் கண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் போன்றவனாக்கி ஒழித்தாய் -இது என்ன விளையாட்டு

———————-

யத் த்யூதே விஜயாபதாந கணந காளிங்க தந்த அங்குரை
யத் விஸ்லேஷ லவஸ் அபி காலியபுவே கோலாஹலாயா அபவத்
தூத்யேந அபி ச யஸ்ய கோபவநிதா க்ருஷ்ண ஆகசாம் வ்யஸ்மரந்
தம் த்வாம் ஷேம க்ருஷீ வலம் ஹலதரம் ரங்கேச பக்தாஸ்மஹே –70-

——————

ஆ கண்ட வாரி பர மந்தர மேக தேசயம்
பீதாம்பரம் கமல லோசந பஞ்ச ஹேதி
ப்ரஹ்ம ஸ்தநந்தயம் அயாசத தேவகீ த்வாம்
ஸ்ரீ ரெங்க காந்த ஸூத காம்யதி கா அபர ஏவம் –71-

—————-

சைல அக்நிச்ச ஜலாம் பபூவ முநய மூடாம் பபூவு ஜடா
ப்ராஞ்ஞாமாஸூ அகா ச கோபம் அம்ருதாமாஸூ மஹா ஆஸீ விஷா
கோ வ்யாக்ரா ஸஹஜாம் பபூவு அபரே து அந்யாம் பபூவு ப்ரபோ
த்வம் தேஷு அந்ய தமாம் பபூவித பவத் வேணு க்வண உந்மாதநே –72-

———————

கல்கி தநு தரணீம் லகயிஷ்யந் கலி கலுஷான் விலுநாசி புரம் த்வம்
ரங்க நிகேத லுநீஹி லுநீஹி இதி அகிலம் அருந்துதம் அத்ய லுநீஹி—73-

ரெங்கா காளியின் முடியில் பூ பாரம் குறைக்க அவதரிக்கப் போகிற நீ இன்றே அவதரித்து
கொடியவர்களை அழித்து-அழித்தேன் அழித்தேன் என்று அருளிச் செய்ய வேணும்

————————————-

ஆஸ்தாம் தே குணராசிவத் குண பரீவாஹ ஆத்மாநம் ஜன்மனாம்
சங்க்யா பவ்ம நிகேத நேஷு அபி குடீ குஞ்சேஷு ரெங்கேஸ்வர
அர்ச்சயஸ் சர்வ ஸஹிஷ்ணு அர்ச்சக பராதீன அகில ஆத்ம ஸ்திதி
ப்ரீணீஷே ஹ்ருதயாலுபி தவ ததச் சீலாத் ஐடீ பூயதே –74-

குணங்களும் அவதாரங்களும் எண்ணிறந்தவையாய் இருந்தும் கோயில்கள் வீடுகள் ஆசிரமங்களில்
அர்ச்சக பராதீனமாக மகிழ்ந்து இருக்கும் ஸுவ்சீல்யம் என்னே

—————-

ஸ்ரீ மத் வ்யோம நஸீம வாக்மநசயோ சர்வே அவதாரா க்வசித்
காலே விஸ்வ ஜெனீனாம் ஏதத் இதி தீ ஸ்ரீ ரெங்க தாமந்யத
ஆர்த்த ஸ்வா கதிகை க்ருபா கலுஷிதை ஆலோகிதை ஆர்த்ரயந்
விஸ்வ தாரண விமர்சந ஸ்கலிதயா நித்ராஸி ஜாகர்யயா –75-

பின்னானார் வணங்கும் ஜோதி -நம் போல்வாருக்கு அன்றோ ரெங்கா நீ உன்
கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களை வழங்கி யோக நித்திரை பன்னி அருள்கிறாய்

————–

சர்க்காப்யாஸ விசாலயா நிஜதியா ஜாநந் அனந்தே சயம்
பாரத்யா ஸஹ தர்ம சாரரதயா ஸ்வாதீந சங்கீர்த்தந
கல்பாந் ஏவ பஹுந் கமண்டலு கலத் கங்காப்லுத அபூஜயத்
ப்ரஹ்மா த்வாம் முக லோசந அஞ்ஜலி புடை பத்மை இவ ஆவர்ஜிதை –76-

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி மூன்று ஸ்லோகத்தால் சத்யலோகத்தில் இருந்து வந்தமை–
இதில் நான்முகன் கமண்டல நீரால் புருஷ ஸூக்தாதிகள் கொண்டு சரஸ்வதி தேவி உடன் ஸ்துதித்தது –

—————————-

மநு குல மஹீபால வ்யாநம்ர மௌலி பரம்பரா
மணி மகரி காரோசி நீராஜித அங்க்ரி ஸரோருஹஸ்
ஸ்வயம் அத விபோ ஸ்வேந ஸ்ரீ ரெங்க தாமனி மைதிலீ
ரமண வபுஷா ஸ்வ அர்ஹாணி ஆராததானி அஸி லம்பித –77-

மனு குல சக்கரவர்த்திகள் மீன் வடிவ க்ரீடங்களில் ரத்னங்களின் தேஜஸ்ஸூ உனது திருவடிகளுக்கு ஆலத்தி கழிக்க
பின்பு பெருமாளாலே திரு ஆராதனை -உன்னாலே உன்னை ஆராதனை –

—————-

மநு அந்வ வாயே த்ருஹீனே ச தந்யே விபீஷனேந ஏவ புரஸ் க்ருதேந
குணைஸ் தரித்ராணம் இமம் ஜனம் த்வம் மத்யே சரித் நாத ஸூகா கரோஷி –78-

—————-

தேஜஸ் பரம் தத் ஸவிதுஸ் வரேண்யம் தாம்நா பரேண ஆ பிரணகாத் ஸூ வர்ணம்
த்வாம் புண்டரீக ஈஷணம் ஆம நந்தி ஸ்ரீ ரெங்க நாதம் தம் உபாசி ஷீய –79-

ய ச ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ–கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணி–உபநிஷத் சாயல்

—————

ஆத்மா அஸ்ய கந்து பரிதஸ்துஷஸ் ச மித்ரஸ்ய சஷுஸ் வருணஸ்ய ச அக்நே
லஷ்ம்யா ஸஹ ஓவ்பத்திக காட பந்தம் பஸ்யேம ரங்கே சரதச் சதம் த்வாம் –80-

—————

யஸ்ய அஸ்மி பத்யு ந தம் அந்தரேமி ஸ்ரீ ரெங்க துங்க ஆயதநே சயாநம்
ஸ்வ பாவ தாஸ்யேந ச ய அஹம் அஸ்மி ச சந் யஜே ஞான மயை மகை தம் –81-

நான் உனக்கு பழ வடியேன்–சேஷத்வ ஞானம் கொண்டே உன்னை ஆராதிப்பேன்

—————-

ஆயுஸ் பிரஜாநாம் அம்ருதம் ஸூ ராணாம்
ரெங்கேஸ்வரம் த்வாம் சரணம் ப்ரபத்யே
மாம் ப்ரஹ்மணே அஸ்மை மஹஸே
ததர்த்தம் ப்ரத்யஞ்ஞம் ஏனம் யுநஜை பரஸ்மை–82-

————-

ஆர்த்திம் திதீர்ஷுரத ரங்க பதே தநயாந்
ஆத்மம் பரி விவிதிஷு நிஜ தாஸ்ய காம்யந்
ஞாநீ இதி அமூந் சம மதாஸ் சமம்
அத்யுதாராந் கீதா ஸூ தேவ பவத் ஆச்ரயண உபகாரான்–83-

சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜனா ஸூஹ்ருதிந அர்ஜுந ஆர்த்த ஜிஜ்ஞாஸூ அர்த்தார்த்தீ ஞானீ ச பரதர்ஷப–ஸ்ரீ கீதை -7-16-

—————–

நித்யம் காம்யம் பரம் அபி கதிசித் த்வயி அத்யாத்ம ஸ்வ மதிபி அமமா
ந்யஸ்ய அசங்கா விதததி விஹிதம் ஸ்ரீ ரெங்க இந்தோ விதததி ந ச தே –84-

ஆத்ம ஸ்வரூபம் உணர்ந்து த்ரிவித த்யாகத்துடன் கர்மம் செய்கிறார்கள்

————-

ப்ரத்யஞ்சம் ஸ்வம் பஞ்ச விம்சம் பராச
சஞ்சஷானா தத்வராஸே விவிஸ்ய
யுஞ்ஞாநாச் சர்த்தம் பராயாம் ஸ்வ புத்தவ்
ஸ்வம் வா த்வாம் வா ரங்க நாத ஆப்நு வந்தி–85-

———–

அத ம்ருதித கஷாயா கேசித் ஆஜான தாஸ்ய
த்வரித சிதில சித்தா கீர்த்தி சிந்தா நமஸ்யா
விதததி நநு பாரம் பக்தி நிக்நா லபந்தே த்வயி கில
ததேம த்வம் தேஷு ரங்கேந்திர கிம் தத் –86-

————-

உபா தத்தே சத்தா ஸ்திதி நியமந ஆத்யை சித் அசிதவ்
ஸ்வம் உத்திஸ்ய ஸ்ரீ மாந் இதி வததி வாக் ஓவ்பநிஷதீ
உபாய உபேயத்வ தத் இஹ தவ தத்வம் ந து குணவ்
அத த்வாம் ஸ்ரீ ரெங்கேசய சரணம் அவ்யாஜம் அபஜம்–87-

அனைத்தும் உனக்காகவே உன் சொத்துக்களை அடையவே செய்கிறார் –
உபாய உபேயம் உன் ஸ்வரூபம் -சரண் அடைகிறேன்

———————-

படு நா ஏக வராடிகா இவ க்ல்ப்தா ஸ்தலயோ கா கணி கா ஸூ வர்ண கோட்யோ
பவ மோக்ஷ ணயோ த்வயா ஏவ ஐந்து க்ரியதே ரெங்க நிதே த்வம் ஏவ பாஹி –88-

நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரன் -நீயே அடியேனை ரக்ஷிப்பாய்

————–

ஞான க்ரியா பஜன சமத் அகிஞ்சன அஹம்
இச்சா அதிகார சகந அநுசய அந பிஞ்ஞ
ரெங்கேச பூர்ண வ்ருஜின சரணம் பவேதி
மௌர்க்க்யாத் ப்ரவீமி மனசா விஷய ஆகுலேந —89-

———–

த்வயி சதி புருஷார்த்தே மத் பரே ச அஹம்
ஆத்ம க்ஷய கர குஹநார்த்தான் சரத்ததத் ரங்க சந்த்ர
ஜனம் அகிலம் அஹம் யு வஞ்சயாமி த்வத்
ஆத்ம பிரதிம பவத் அநந்ய ஞானி வத் தேசிக சன்–90-

என்னை பெற ஆவலாக நீ உள்ளாய் -விஷயாந்தரங்களில் மண்டி உள்ளேன் -ஸ்ரீ கீதையில் நீ அருளிச் செய்தபடி
ஆத்மாவாக உள்ள ஞானி என்றும் உன்னை விட மாறுபடாத ஆசார்யன் என்றும் கூறிக் கொண்டு வஞ்சிப்பவனாக உள்ளேன்

———————

அதிக்ராமந் ஆஞ்ஞாம் தவ விதி நிஷேதேஷு பவதே அபி
அபித்ருஹ்யன் வாக்தீக்ருதிபி அபி பக்தாய சததம்
அஜாநந் ஜாநந் வா பவத் அஸஹநீய ஆகஸீ ரத
ஸஹிஷ்ணு த்வாத் ரங்க ப்ரவண தவ மா பூவம் அபர–91-

———

ப்ர குபித புஜக பணாநாம் இவ விஷயானாம் அஹம் சாயாம்
சதி தவ புஜ ஸூர விடபி பரச் சாயே ரங்க ஜீவித பஜாமி —92-

———–

த்வத் சர்வசக்தே அதிகா அஸ்மதாதே கீடஸ்ய சக்தி பத ரெங்க பந்தோ
யத் த்வத் க்ருபாம் அபி அதி கோசகார ந்யாயாத் அசவ் நஸ்யதி ஜீவ நாசம் –93-

சர்வசக்தனான உனது சக்திக்கும் விஞ்சினா பாபிஷ்டன் -கோசாரம் பூச்சி தன் வாய் நூலாலால் கூட்டைக் கட்டிக் கொண்டு
வாசலையும் அடைத்து அழியுமா போலே ஜீவனும் தன்னை அழித்துக் கொள்கிறான்

——————————-

ஸ்ரீ ரெங்கேச த்வத் குணா நாம் இவ அஸ்மத் தோஷணாம் க பாரத்ருச்வா யத அஹம்
ஓகே மோகோ தன்யவத் த்வத் குணா நாம்
த்ருஷ்ணா பூரம் வர்ஷதாம் நாஸ்மி பாத்ரம் –94-

கல்யாண குணங்களுக்கு எல்லை இல்லாதப்ப போலே என்னுடைய தோஷங்களுக்கும் எல்லை இல்லையே
வெள்ளம் எவ்வளவு இருந்தாலும் பிசாசுக்கள் மனிதர்களைக் கொன்றே தங்கள் தாகத்தை தீர்த்துக் கொள்ளுமே
உனது கர்ணாம்ருத வர்ஷத்துக்கும் தப்பினேன்

——————

த்வத் சேத் மனுஷ்ய ஆதி ஷு ஜாயமான தத் கர்ம பாகம் க்ருபயா உபயுங்ஷே
ஸ்ரீ ரெங்க சாயிந் குசல இதராப்யாம் பூய அபி பூயே மஹி கஸ்ய ஹேதோ —95-

எத்தனை காலம் கர்மத்தால் பீடிக்கப்பட்டு உழல்வோம்

—————

ஷமா சாபராதே அநு தாபிநி உபேயா கதம் சாபராதே அபி திருப்தே மயி ஸ்யாத்
ததபி அத்ர ரங்காதி நாத அநு தாபவ்ய பாயம்ஷமதே அதி வேலா ஷமா தே –96-

அனுதாப கேசமும் இல்லாமல் அபராதங்களே பண்ணிப் போரும் அஸ்மதாதிகள் இடத்திலும்
உனது ஷமா குணம் பலிதமாகிறதே –

————–

பலிபுஜி சிசுபாலே தாத்ருக் ஆகஸ்கரே வா
குண லவ ஸஹ வாஸாத் த்வத் ஷமா சங்கு சந்தீ
மயி குண பரமாணு உதந்த சிந்தா அநபிஜ்ஜே
விஹரது வரத அசவ் ஸர்வதா ஸார்வ பவ்மீ–97-

காகாசூரன் சிசுபாலாதிகள் இடம் உள்ள லவ லேச நற்குணங்களும் இல்லாத அஸ்மதாதிகளுக்கு அன்றோ நீ

—————————

தயா பர வ்யசன ஹரா பவவ்யதா ஸூகாயதே மம தத் அஹம் தயாதிக
ததாபி அசவ் ஸூகயதி துக்கம் இதி அத தயஸ்த மாம் குணமய ரங்க மந்த்ர –98-

————–

கர்ப்ப ஜென்ம ஜரா ம்ருதி கிலேச கர்ம ஷட் ஊர்மக
ஸ்வா இவ தேவ வஷட் க்ருதம் த்வாம் ஸ்ரீ யஸ் அர்ஹம் அகாமயே–98-

நாய் புரோடாசம் நக்குவது போலே பெரிய பிராட்டியாருக்கே உரியவனாக உன்னை விரும்பினேன்

———–

அநு க்ருத்ய பூர்வ பும்ஸ ரங்க நிதே விநயடம்பத அமுஷ்மாத்
சுந இவ மாம் வரம் ருத்தே உபபோக த்வத் விதீர்ணயா –100-

என் முன்னோர் போன்றவன் என்று போலியாக உன்னுடன் குழைந்து நிற்கலாம்
அதை விட அடி நாயேன் சம்சார வாழ்க்கையே களித்து நிற்பது நல்லது அன்றோ

———————

ஸக்ருத் ப்ரபந்நாய தவ அஹம் அஸ்மி
இதி ஆயாசதே ச அபயதீஷ மாணம்
த்வாம் அபி அபாஸ்ய அஹம் அஹம்பவாமி
ரங்கேச விஸ்ரம்ப விவேக ரேகாத் -101-

ஸக்ருத் சரண் அடைந்தாரையும் ரஷிக்க விரதம் கொண்டுள்ளாய் -விசுவாச கேசமும் இல்லாமல்
தியாக உபாதேயங்களையும் அறியாமல் அஹம்பாவத்துடன் திரிகிறேன்

—————————

தவ பர அஹம் அகாரிஷி தார்மிகை சரணம் இதி அபி வாசம் உதைரிரம்
இதி ச சாக்ஷி கயன் இதம் அத்ய மாம் குரு பரம் தவ ரங்க துரந்தர—102-

ஆச்சார்யர்களாலே திருத்தி உனக்கு ஆளாகும்படி ஆக்கப்பட்டு சரணம் புகுந்தேன்
இத்தையே பற்றாசாக அடியேனை ரக்ஷித்துக் கைக்கொண்டு அருள வேணும் –

————-

தயா அந்யேஷாம் துக்க அப்ர ஸஹ நம் அநந்ய அசி சகலை
தயாளு த்வம் நாத ப்ரணமத் அபராதாந் அவிதுஷ
ஷமா தே ரெங்க இந்தோ பவதி ந தராம் நாத ந தமாம்
தவ ஓவ்தார்யம் யஸ்மாத் தவ விபவம் அர்த்திஸ்வம் அமதா–103-

குற்றங்களை அறியாமல் இருக்கிறாய் அதனால் -ஷமா-இல்லை என்னலாம்-
உனது சர்வமும் அடியார்களுக்கே என்றே இருப்பதால் உதார குணம் இல்லை என்னலாம்
குணம் வெளிப்பட காரணம் இல்லை என்றால் குணம் இல்லை என்னலாமே என்றவாறு

——————-

குண துங்க தயா ரங்க பதே ப்ருச நிம் நம் இமம் ஜனம் உந்நமய
யத் அபேஷ்யம் அபேக்ஷிது அஸ்ய ஹி தத் பரிபூர்ணம் ஈஸிதுஸ் ஈஸ்வர -104-

உனது கல்யாண குண பூர்த்தி எனது தண்மையின் தாழ்ச்சியை நிரப்பி உனது
ஸர்வேஸ்வரத்வம் நிலை பெறட்டும்

—————–

த்வம் மீந பாநீய நயேந கர்ம தீ பக்தி வைராக்ய ஜூஷு பிபர்ஷி
ரங்கேச மாம் பாசி மிதம்பஸம் யத் பாநீய சாலம் மருபுஷு தத் ஸ்யாத் –105-

உபாசகர்களை ரக்ஷிப்பது மீனுக்கு தண்ணீர் வார்ப்பது போன்றதாகும் –
என்னை ரக்ஷிப்பது பாலைவனத்தில் தண்ணீர் பாய்ச்சுவது போலே அன்றோ –

——————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்