Archive for the ‘Divya desams’ Category

ஸ்ரீ மத் த்வாரகா விஷயமான அருளிச் செயல்கள் -வியாக்யானங்களுடன்–

May 31, 2019

ஸ்ரீ மத் த்வாரகா விஷயமான அருளிச் செயல்கள் –
பெரியாழ்வார் -4–1–6-/-4-7-8-/-4-7–9-/-4–9–4-/-5–4–10-/
நாச்சியார் -1–4-/-9-8-/-12–9-/-12–10-/
பெரிய திருமொழி -6–6–7-/-6–8–7-
நான்முகன் -71-
திருவாய் மொழி -4-6-10-/-5-3–6-/

———————-

பொல்லா வடிவுடைப் பேய்ச்சி துஞ்ச புணர் முலை வாய் மடுக்க
வல்லானை மா மணி வண்ணனை மருவும் இடம் நாடுதிரேல்
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு பவளம் எறி துவரை
எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் – -4 1-6 –

பொல்லா வடிவுடைப் பேய்ச்சி துஞ்ச-
வரண்டு வளைந்து -நரம்பும் எலும்பும் -தோன்றும்படி இருக்கையாலே
பொல்லாதான வடிவை உடைய பேய்ச்சியான அவள் முடியும்படியாக –
புணர் முலை வாய் மடுக்க வல்லானை —
அந்த வடிவை மறைத்து -பெற்ற தாய் போல் வந்த பேய்ச்சி -என்கிறபடியே
யசோதை பிராட்டி யோடு ஒத்த வடிவைக் கொண்டு வருகையாலே
தன்னில் தான் சேர்ந்துள்ள முலையில் -அவள் முலை கொடா விடில்
தரியாதாளாய் கொண்டு -முலைப்பால் உண்-என்று கொடுத்தால் போல் –
தானும் முலை உண்ணா விடில் தரியாதானாய் கொண்டு பெரிய அபிநிவேசத்தோடே
வாயை மடுத்து உண்ண வல்லவனை –
உள்ளத்தின் உள்ளே அவளை உற நோக்கி -என்கிறபடியே வருகிற போதே அவள் க்ர்த்ரிமம் எல்லாம்
திரு உள்ளத்திலே ஊன்ற தர்சித்து இருக்க செய்தே -அவள் தாயாகவே இருந்து
முலை கொடுத்தால் போலே -தானும் பிள்ளையாகவே இருந்து முலை உண்டு அவளை முடித்த
சாமர்த்தியத்தை சொல்லுகிறது -வல்லானை-என்று
மா மணி வண்ணனை
விடப்பால் அமுதால் அமுது செய்திட்ட -என்கிறபடியே அவளுடைய விஷப் பாலை
அம்ர்தமாக அமுது செய்து -அவளை முடித்து ஜகத்துக்கு சேஷியான தன்னை நோக்கிக்
கொடுக்கையாலே -நீல ரத்னம் போலே உஜ்ஜ்வலமான திருமேனியை உடையவனாய் இருந்தவனை
மருவும் இடம் நாடுதிரேல்
திரு உள்ளம் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தலம் தேடுகிறி கோள் ஆகில்
பல்லாயிரம் பெரும் தேவிமாரோடு- பவளம் எறி துவரை
எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தானைக் கண்டார் உளர் –

—————————————————

திரை பொரு கடல் சூழ் திண் மதிள் துவரை வேந்து தன் மைத்துனன் மார்க்காய்
அரசனை அவிய அரசினை அருளும் அரி புருடோத்தமன் அமர்வு
நிரை நிரையாக நெடியன யூபம் நிரந்தரம் ஒழுக்கு இட்டு இரண்டு
கரை புரை வேள்விப் புகை கமழ் கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே – -4 7-8 –

திரை பொரு கடல் சூழ் திண் மதிள் துவரை வேந்து-
கடலை செறுத்து-அணை கட்டி – படை வீடு செய்தது ஆகையாலே -திரை பொரு கடலால்
சூழப் பட்டு இருப்பதாய் -திண்ணியதான மதிளை உடைத்தாய் இருக்கிற ஸ்ரீ மத் த்வாரகைக்கு ராஜாவானவன்
வண் துவராபதி மன்னன் -இறே
தன் மைத்துனன் மார்க்காய் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஆஸ்ரய ஸ்ரீ கிருஷ்ண பலா ஸ்ரீ கிருஷ்ண நாதச்ச பாண்டவா –என்கிறபடியே
தன்னையே தங்களுக்கு ஆஸ்ரயமும் -பலமும் -நாதனும் ஆகப்
பற்றி இருக்கிற -தன் மைத்துனமாரான பாண்டவர்களுக்கு பஷ பாதியாய் நின்று
அரசனை அவிய அரசினை அருளும்-
பொய் சூதிலே அவர்களை தோற்ப்பித்து-அவர்கள் ராஜ்யத்தை தாங்கள் பறித்து கொண்டு
பத்தூர் ஓரூர் கொடுக்க சொன்ன இடத்தில் கொடோம் என்று தாங்களே அடைய
புஜிப்பதாக இருந்த துரியோததா நாதி ராஜாக்கள் விளக்கு பிணம் போலே விழுந்து போகப்
பண்ணி -ராஜ்யத்தை பாண்டவர்களுக்கு கொடுத்து அருளும்
அரி புருடோத்தமன் அமர்வு –
மகத்யாபதி சம்ப்ப்ராப்தே ச்மர்தவ்யோ பகவான் ஹரி -என்று
ஆபத் தசையிலே ஸ்மரிக்க படுபவனாக -ஸ்ரீ வசிஷ்ட பகவானாலே
திரௌபதிக்கு சொல்லப் பட்டவனாய் –
ஹரிர் ஹராதி பாபானி துஷ்ட சித்ரை ரபி ஸ்மர்த-என்கிறபடியே
ஸ்மரித்த வர்களுடைய சகல பாபங்களையும் போக்கும் அவனான புருஷோத்தமன் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தலம்
நிரை நிரையாக நெடியன யூபம் –
ஓரோர் ஒழுங்காய் கொண்டு -நெடிதாய் இருந்துள்ள -பசுக்கள் பந்திக்கிற யூபங்கள் ஆனவை
நிரந்தரம் ஒழுக்கு இட்டு-
இடைவிடாமல் நெடுக சென்று இருப்பதாய்
இரண்டு கரை புரை வேள்விப் புகை கமழ் கங்கை-
இரண்டு கரையும் ஒத்து யாக தூமம் கந்தியா நிற்கிற கங்கையினுடைய கரை மேல்
கண்டம் என்னும் கடி நகரே –

———————————————

வட திசை மதுரை சாளக் கிராமம் வைகுந்தம் துவரை யயோத்தி
இடமுடை வதரி இடவகயுடைய வெம் புருடோத்தமன் இருக்கை
தடவரை அதிர தரணி விண்டிடிய தலை பற்றி கரை மரம் சாடி
கடலினை கலங்க கடுத்திழி கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே -4 7-9 –
வட திசை மதுரை

வடக்கு திக்கில் மதுரை –
தென் திசை மதுரை உண்டாகையாலே விசேஷிககிறது
சாளக் கிராமம்
புண்ய ஷேத்ரங்களில் பிரதானமாக எண்ணப்படும் ஸ்ரீ சாளக் கிராமம்
வைகுந்தம்-
அப்ராக்ருதமாய் -நித்ய வாசத்தலமான ஸ்ரீ மத் வைகுண்டம்
துவரை –
பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய மணவாளராய் வீற்று இருந்த ஸ்ரீ மத் த்வாரகை
யயோத்தி
அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதி -என்கிற படியே ஸ்ரீ ராம அவதார ஸ்தலமாய் அத்யந்த அபிமதமாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ அயோதியை
இடமுடை வதரி
-நர நாராயண ரூபியாய் கொண்டு -திரு மந்த்ரத்தை வெளி இட்டு அருளி
உகப்புடனே எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்தலமாய் -இடமுடைத்தாய் இருந்துள்ள ஸ்ரீ பதரி
இடவகயுடைய –
இவற்றை வாசச்தானமாக உடையனான
வெம் புருடோத்தமன் இருக்கை
ஆஸ்ரிதரான நமக்கு இனியனான புருஷோத்தமன் உடைய இருப்பிடம்
தடவரை அதிர தரணி விண்டிடிய –
பகீரதன் தபோ பலத்தாலே இறக்கிக் கொடு போகிறபோது
வந்து இழிகிற வேகத்தைச் சொல்லுகிறது -உயர்ந்த நிலத்தில் நின்றும்
வந்து இழிகிற வேகத்தால் மந்த்ராதிகளான பெரிய மலைகள் சலிக்கும்படி
தரணி வண்டிடிய
பர்வதத்தில் நின்றும் பூமியில் குதிக்கிற அளவிலே பூமி விண்டு இடிந்து விழ
தலை பற்றி கரை மரம் சாடி
வர்ஷங்களுடைய தலை அளவும் செல்லக் கிளம்பி
கரையில் நிற்கிற மரங்களை மோதி முறித்து
கடலினை கலங்க கடுத்திழி கங்கை கண்டம் என்னும் கடி நகரே
ஒன்றாலும் கலங்காத கடலும் கலங்கும்படி -வேகித்து கொண்டு இழியா நின்ற கங்கை உடைய கரை மேலே
கண்டம் என்னும் கடி நகரே –

———————–

ஸ்ரீ மத் த்வாரகையிலே -பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய இருந்தவன்
வர்த்திக்கிற தேசம் இது என்கிறார் –

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய துவரை என்னும்
அதில் நாயகராகி வீற்று இருந்த மணவாளர் மன்னு கோயில்
புது நாள் மலர்க் கமலம் எம்பெருமான் பொன் வயிற்றில் பூவே போல்வான்
பொது நாயகம் பாவித்து இறுமாந்து பொன் சாய்க்கும் புனல் அரங்கமே – 4-9 4-

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய-
நரகாசுரன் திரட்டி வைத்த -ராஜ கன்னிகைகளாய் -அவனை நிரசித்த அநந்தரம்
அங்கு நின்றும் கொண்டு வந்து -திருமணம் புணர்ந்து அருளின பதினாறாயிரம் தேவிமார்
ஆனவர்கள் -தங்களுடைய பிரேம அனுகுணமாகவும் -ப்ராப்ய அனுகுணமாகவும் நித்ய பரிசர்யை பண்ண
துவரை என்னும் அதில்-
ஸ்ரீ மதுரையில் எழுந்து அருளி நிற்க செய்தே -இங்கு உள்ள எல்லாரையும் அங்கு கொடு
போய் வைக்க திரு உள்ளம் பற்றி -ஸ்வ சங்கல்ப்பத்தாலே உண்டாகினது ஆகையாலே
அத்யந்த விலஷணமாய்-ஸ்ரீ மத் த்வாரகை என்று பிரசித்தமான திருப் படை வீட்டிலே
நாயகராகி வீற்று இருந்த மணவாளர்-
அவர்களுக்குத் தனித் தனியே -என்னை ஒழிய அறியார்-என்னும்படி நாயகராய் கொண்டு
தன்னுடைய வ்யாவர்த்தி தோன்ற எழுந்து அருளி இருந்த மணவாளர் ஆனவர் –
மன்னு கோயில் –
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருக்கும் மங்கள சூத்தரத்தை தரித்து –
தமக்கு
அனந்யார்ஹராய் -அநந்ய போகராய்-இருக்கும் அவர்களோடு கலந்து
அடிமை கொள்ளுகைகாக -அழகிய மணவாளப் பெருமாளாய்க் கொண்டு –
அவதாரம் போலே தீர்த்தம் பிரசாதியாதே -நித்ய வாசம் பண்ணுகிற கோயில் –
புது நாள் மலர் கமலம்-
அப்போது அலர்ந்த செவ்வி தாமரைபூ வானது
எம்பெருமான் பொன் வயிற்றில் பூவே போல்வான் –
ஜகத் காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்பர்ஹநீயமான திரு வயிற்றிலே
பூவை ஒப்பான் -பூவையே போல்வதாக என்றபடி
பொது நாயகம் பாவித்து-
சர்வ நிர்வாஹகத்தை பாவித்து
அதாவது
ஜகத் காரண தயா சர்வ நிர்வாஹகமாய் இருக்கிற இருப்பை -தான் உடையதாகப் பாவித்து -என்கை-
இறுமாந்து –
இந்த நினைவாலே கர்வித்து
பொன் சாய்க்கும்-
மற்று உண்டான தாமரைகளின் உடைய அழகைத் தள்ளி விடா நிற்கும்
புனல் அரங்கமே –
இப்படி இருந்துள்ள ஜல ஸம்ருத்தியை உடைத்தாய் இருந்துள்ள திருவரங்கமே –

———————————————-

பத்தாம் பாட்டு -தட வரை -இத்யாதி -அவதாரிகை –
கீழில் பாட்டிலே உகந்து அருளின நிலங்களோடு ஒக்க தம் திரு மேனியை விரும்பினான் -என்றார் –
இப்பாட்டில் -அவற்றை விட்டு தம்மையே விரும்பின படியை அருளி செய்கிறார் –

தட வரை வாய் மிளிர்ந்து மின்னும் தவள நெடும் கொடி போலே
சுடர் ஒளியாய் நெஞ்சின் உள்ளே தோன்றும் என் சோதி நம்பீ
வட தடமும் வைகுந்தமும் மதிள் த்வராவதியும்
இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பால் இடவகை கொண்டனையே -5 4-10 –

தட வரை வாய் மிளிர்ந்து மின்னும் தவள நெடும் கொடி போலே –
பரப்பை உடைத்தான மலையிலே பிரகாசமுமாய் –
தேஜஸ்சாலே விளங்கா நிற்பதுமாய் –
பரிசுத்தமுமான பெரிய கொடி எல்லாருக்கும் காணலாம் இருக்குமா போலே –
பெரிய பர்வத சிகரத்திலே அதி தவளமாய் மிளிருகிற பெரிய கொடி போலே –
மிளிருகை -திகழுகை
சுடர் ஒளியாய் –
நிரவதிக தேஜசாய்
நெஞ்சின் உள்ளே தோன்றும் –
ஹ்ருதய கமலத்துள்ளே தோன்றா நிற்கும்
என் சோதி நம்பீ –
தேஜஸ்சாலே பூரணன் ஆனவனே
சுடர் -திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம்
ஒளி -திவ்ய மங்கள விக்ரகம்
சோதி -குணங்கள்
நம்பீ -குறை வற்று இருக்கிற படி
என் -என்று இவை எல்லாம் தமக்கு பிரகாசித்த படி
தம்முடைய திரு உள்ளத்தே திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தோடே பிரகாசித்த படி
இவர் திரு உள்ளத்தே புகுந்த பின்பு திரு மேனியிலே புகர் உண்டாய் -பூர்த்தியும் உண்டான படி –
சிக்கனே சிறிதோர் இடமும் -இத்யாதி
இவர் சரமத்திலே இப்படி அருளி செய்கையாலே -அனுபவித்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண விஷயம் உள்ளே பூரித்த படி
வட தடமும் வைகுந்தமும் மதிள் த்வராவதியும்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு முகம் கொடுக்கிற திரு பாற் கடலும் –
சதா பச்யந்தி -படியே நித்ய சூரிகளுக்கு முகம் கொடுக்கிற பரம பதமும் –
ப்ரனயிநிகளுக்கு முகம் கொடுக்கிற ஸ்ரீ மத் த்வாரகையும் –
இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு-
இப்படிக்கொத்த இடங்களை எல்லாம் –
கல்லும் கனை கடலும் வைகுந்த வானாடும் புல் -என்கிறபடியே உபேஷித்து
என்பால் இடவகை கொண்டனையே-
இவற்றில் பண்ணும் ஆதரங்கள் எல்லாவற்றையும் என் பக்கலிலே பண்ணினாயே –
உனக்கு உரித்து ஆக்கினாயே –
என் பால் இட வகை கொண்டனையே -என்று
இப்படி செய்தாயே என்று அவன் திருவடிகளில் விழுந்து கூப்பிட
இவரை எடுத்து மடியில் வைத்து -தானும் ஆஸ்வச்தனான படியைக் கண்டு-ப்ரீதராய் தலை கட்டுகிறார் –
அதனில் பெரிய என் அவா -என்று நம் ஆழ்வாருக்கு பகவத் விஷயத்தில்
பிறந்த அபிநிவேசம் எல்லாம் -இப் பெரியாழ்வார் பக்கலிலே ஈஸ்வரனுக்கு பிறந்த படி -இத் திரு மொழி –
தனிக் கடலே –
ஈஸ்வரனுடைய முனியே நான்முகன் -வட தடமும் -இத்யாதி-

—————————————-

சுவரில் புராண நின் பேர் எழுதிச்
சுறவ நற் கொடிக்களும் துரங்கங்களும்
கவரிப் பிணாக்ககளும் கருப்பு வில்லும்
காட்டித் தந்தேன் கண்டாய் காம தேவா
அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும்
ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள்
துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத்
தொழுது வைத்தேன் ஒல்லை விதிக்கிற்றயே–1-4-

சுறவ -நற் கொடிக்களும்–சுறா என்னும் மத்ச்யங்கள் எழுதின நல்ல துகில் கொடிகளையும் –
அவரைப் பிராயம்-பால்ய பிராயம்-

சுவரில் புராண நின் பேர் எழுதிச்-
தன் த்வரையாலே ஒன்றைச் செய்கிறாள் இத்தனை போக்கி -கிருஷ்ணனை ஸ்மரித்த வாறே இவனை மறக்கக் கூடுமே –
அதுக்காக அவன் பெயரை ஒரு பித்தியிலே எழுதி வைக்கும் யாய்த்து –
எழுதி வாசித்து கேட்டும் வணங்கி –வழி பட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது –நான்முகன் -63-என்கிறது எல்லாம்-
இவன் விஷயத்திலே யாய்த்து இவளுக்கு –புராண -பழையதாகப் பிரிந்தாரை சேர்த்துப் போருமவன் அன்றோ நீ

சுறவ நற் கொடிக்களும் துரங்கங்களும்-
கருடத்வஜனோடே வாசனை பண்ணிப் போருமது தவிர்ந்து –மகரத்வஜனை நினைக்கும்படியாய் வந்து விழுந்தது
சுறவம் -ஒரு மத்ஸ்ய விசேஷம் –

துரங்கங்களும்-
கிருஷ்ணனுடைய தேர் பூண்ட புரவிகளை நினைத்து இருக்குமது தவிர்ந்து இவனுடைய குதிரைகளை நினைத்து இருக்கிறாள்-
கவரிப் பிணாக்ககளும் –
விமலாதிகளை ஸ்மரிக்கும் அது தவிர்ந்து -இவனுக்கு சாமரம் இடுகிற ஸ்திரீகளை யாய்த்து நினைக்கிறது –பிணா -என்று பெண் பேர் –
கருப்பு வில்லும்-
சார்ங்கம் என்னும் வில்லாண்டான் -என்னுமது தவிர்ந்து கருப்பு வில்லை யாய்த்து நினைக்கிறது
காட்டித் தந்தேன் கண்டாய் –
இவள் தன் நெஞ்சில் படிந்தவற்றை நமக்கு அறிவித்தால் என்று நீ புத்தி பண்ணி இரு கிடாய் –
வாஹ நாதிகள் சமாராதன காலத்தில் கண்டு அருளப் பண்ணும் வாசனையால் இங்குச் செய்கிறாள் –
சவிபூதிகனாய் இருக்குமவனுக்கு உபாசித்துப் போந்த வாசனை –
காம தேவா-
அபிமத விஷயத்தை பெறுகைக்கு-வயிற்றில் பிறந்த உன் காலில் விழும்படி யன்றோ என் தசை –
அவரைப் பிராயம் தொடங்கி -அரை விதைப் பருவம் தொடங்கி-பிராயம் தொடங்கி அவரை என்றும் ஆதரித்து –
பால்யாத் பிரப்ருதி ஸூ ஸ நிக்தோ லஷ்மணோ லஷ்மி வர்த்தன -ராமஸ்ய லோக ராமஸ்ய ப்ராதுர் ஜ்யேஷ்டச்ய நித்யச -பால -18-27-
என்று பருவம் நிரம்பாத அளவே தொடங்கி
என்றும் ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள்-
என்றும் ஒக்க அவனை ஆதரித்து –
அவ்வாதரமே எருவாக வளர்ந்து -போக்தாவால் உண்டு அறுக்க ஒண்ணாதபடி இருக்கிற முலைகளை –
துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத்-
பதினாறாயிரம் பெண்களுக்கும் -7-9-முன்னோட்டுக் -முந்தி சம்ச்லேஷிக்கை -கொடுத்தவன் வேண்டுமாய்த்து இவற்றுக்கு ஆடல் கொடுக்கைக்கு –
தொழுது வைத்தேன்-
அவனுக்கு என்று சங்கல்ப்பித்தால் பின்னை அவன் குணங்களோ பாதி உபாச்யமாம் இத்தனை இறே-
இந்த முலைகளை தொழுது வைத்தேன் -இவற்றை தொழுது வைக்கக் குறை இல்லையே –
ஒல்லை விதிக்கிற்றயே-
என் ஆற்றாமை இருந்தபடி கண்டாயே
இனி இம் முலைகளிலே செவ்வி அழிவதற்கு முன்பே சேர்க்க வல்லையே –

————————————————————————————

காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள்
மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ
சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான்
ஆலினிலைப் பெருமான் அவன் வார்த்தை வுரைக்கின்றவே –9-8-

சிறியாத்தான் பணித்ததாக நஞ்சீயர் அருளிச் செய்யும் படி –
இவள் பிறந்த ஊரில் திர்யக்குகளுக்குத் தான் வேறு பொது போக்கு உண்டோ
கண்ணுறக்கம் தான் உண்டோ –என்று
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -திருவாய் -6-7-2-வி றே பண்ணிக் கொண்டு இருப்பது –
காலை எழுந்து கரிய குருவிக் கணங்கள் மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ-
ப்ராஹ்மே முஹூர்த்தே சோத்தாய சிந்தையே தாத்மனோ ஹிதம் ஹரிர் ஹரிர் ஹரிரிதி
-வ்யாஹரேத் வைஷ்ணவ புமான் -வங்கி புரத்து நம்பி நித்ய கிரந்தம் –
என்னுமா போலே யாய்த்து
கரிய குருவிக் கணங்கள்-
வடிவாலும் பேச்சாலும் உபகரிக்குமவை யாய்த்து –
மாலின் வரவு சொல்லி –
அவன் முன்னடி தோற்றாதே வரும்படியைச் சொல்லி
மருள் இந்தளம் என்கிற பண்ணைப் பாடுகிறது மெய்யாக வற்றோ
கிந்நு ஸ்யாச் சித்த மஓஹோ அயம் -சீதா பிராட்டி பட்டது எல்லாம் ஆண்டாளும் படுகிறாள் –

சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான் ஆலினிலைப் பெருமான் அவன் வார்த்தை வுரைக்கின்றவே —
எல்லாருடையவும் ரஷணத்தில் ஒருப்பட்டு இருக்கிறவன்
பதினாறாயிரம் பெண்களோடு ஆனைக்கு குதிரை வைத்து பரிமாறின பரம ரசிகன்
ப்ரணய தாரையிலே விஞ்சி இருக்கும் பெருமான்
அகடிதகட நா சாமர்த்தியத்தை உடையவன்
அவன் வார்த்தை சொல்லா நின்றன –

மாலின் வரவு சொல்லிக் மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ-
இது மெய்யாக வற்றோ –

———————————————————————————————–

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்
ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று உயரக் கூவும்
நாட்டில் தலைப் பழி எய்தி உங்கள் நன்மை இழந்து தலையிடாதே
சூட்டுயர் மாடங்கள் தோன்றும் துவாராபதிக்கு என்னை யுய்த்திடுமின்–12-9-

கூட்டில் இருந்து கிளி எப்போதும் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைக்கும்-

இவள் விரஹத்தாலே தரிப்பற்று நோவு படுகிற சமயத்திலே -வளர்த்த கிளியானது முன்பு கற்பித்து வைத்த திரு நாமத்தை
இவளுக்கு சாத்மியாதே தசையிலே சொல்லிக் கொண்டு அங்கே இங்கே திரியத் தொடங்கிற்று
இது தான் ச்வைரமாக சஞ்சரிக்கும் போது அன்றோ நம்மை நலிகிறது -என்று பார்த்து கூட்டிலே பிடித்து அடைத்தாள்-(கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொல்ல கூட்டில் அடைக்க கோவிந்தா என்றதே )
அங்கே இருந்து கோவிந்தா கோவிந்தா என்னத் தொடங்கிற்று –
கோவிந்தா கோவிந்தா –
நாராயணாதி நாமங்களும் உண்டு இ றே –
இவள் தான் நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று கற்பித்து வைக்கும் இ றே
அது மர்மம் அறிந்து உயிர் நிலையிலே நலியா நின்றது –
இவன் தான் பசுக்களை விட்டுக் கொண்டு தன்னைப் பேணாதே அவற்றினுடைய ரஷணத்துக்காக அவற்றின் பின்னே போம்
தனிமையிலே யாய்த்து -கோவிந்தன் -பசுக்களை அடைபவன் -இவள் தான் நெஞ்சு உருகிக் கிடப்பது –
இப்போது அந்த மர்மம் அறிந்து சொல்லா நின்றதாய்த்து –

ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில் உலகளந்தான் என்று உயரக் கூவும்
இது சோற்றுச் செருக்காலே இ றே இப்படிச் சொல்லுகிறது -அத்தைக் குறைக்கவே தவிருகிறது -என்று பட்டினியே விட்டு வைத்தாள்
ஊண் அடங்க வீண் அடங்கும் -என்று இ றே அவள் நினைவு –
விண்ணப்பம் செய்வார்கள் -அத்யயன உத்சவத்தில் -மிடற்றுக்கு எண்ணெய் இட்டு -பட்டினி விட்டு- மிடற்றிலே கணம் மாற்றிப்
பாடுமா போலே உயரப் பாடுகைக்கு உடலாய் விட்டது
அவன் திருவடிகளைப் பரப்பின இடம் எங்கும் இது த்வநியைப் பரப்பா நின்றது
கிருஷ்ணாவதாரத்தை விட்டு அவ்வருகே போந்ததாகில் அத்தோடு போலியான ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்தை சொல்லியாய்த்து நலிவது –

நாட்டில் தலைப் பழி எய்தி
நாட்டிலே தலையான பழியை பிராபித்து -நாட்டார்க்கு துக்க நிவர்த்தகமாய் நமக்கு தாரகமான(-திரு நாமம் ) -இவளுக்கு மோஹ ஹேது வாகா நின்றது
இது என்னாய்த் தலைக் கட்ட கடவதோ -என்று நாட்டிலே தலையாய் இருப்பதொரு பழியை பிராபித்து –

உங்கள் நன்மை இழந்து தலையிடாதே-
அவன் தானே வரும் அளவும் பார்த்து இருந்து இலள்-இவள் தானே போவதாக ஒருப்பட்டாள்-என்று உங்கள் நன்மையை இழந்து கவிழ தலை இடாதே
முகம் நோக்க முடியாதபடி லஜ்ஜையால் தலை கவிழ்ந்து கிடப்பதைக் சொல்கிறது –

சூட்டுயர் மாடங்கள் தோன்றும் துவாராபதிக்கு என்னை யுய்த்திடுமின்–
நெற்றிகள் உயர்ந்து தோன்றா நின்றுள்ள மாடங்களால் சூழ்ந்து தோன்றா நின்றுள்ள ஸ்ரீ மத் த்வாரகையிலே கொடு போய் பொகடுங்கோள்-
பதினாறாயிரத்து ஒரு மாளிகையாக எடுத்து -என்னை அதிலே வைத்து அவன் அவர்களோடு ஒக்க அனுபவிக்கலாம் படியாக-
என்னை அங்கே கொடு போய் பொகடுங்கோள்

———————————————————————————–

மன்னு மதுரை தொடக்கமாக வண் துவாராபதி தன்னளவும்
தன்னைத் தமருய்த்துப் பெய்ய வேண்டித் தாழ் குழலாள் துணிந்த துணிவை
பொன்னியல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும் புதுவையர் கோன் விட்டுச்சித் தன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை ஏத்த வல்லார்க்கு இடம் வைகுந்தமே –12-10-

மன்னு மதுரை -பகவத் சம்பந்தம் மாறாத -என்றபடி தொடக்கமாக –வண் துவாராபதி தன்னளவும்
அவ்வளவு போலே பூமி உள்ளது –
அவன் உகந்து அருளின தேசங்களே பூமி –வாசஸ் ஸ்தவயமான தேசம் – என்று இருக்கிறாள் போலும்-

தன்னைத் தமருய்த்துப் பெய்ய வேண்டித்
மதுரைப் புறத்து -என்று தொடங்கி–துவராபதிக்கு உய்த்திடுமின் -என்கிறாள் இ றே
தன்னை உறவுமுறையார் உய்த்து பெய்து கொடு போய் விட வேண்டி
தாழ் குழலாள் துணிந்த துணிவை-
தன் மயிர் முடியை பேணாமையிலே தோற்று அவன் தன் வழி வரும்படி இருக்கிற இவள் தான் துணிந்த துணிவை –

பொன்னியல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும்
ஸ்ரீ மத் த்வாரகையிலே மாளிகையோடு ஒக்குமாய்த்து இவ் ஊரும்

புதுவையர் கோன் விட்டுச்சிதன் கோதை இன்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை ஏத்த வல்லார்க்கு இடம் வைகுந்தமே –
இனி தான் பண் மிக்கு -பாவ பந்தம் வழிந்து புறப்பட்ட சொல் என்று தோற்றி இருக்கிற வற்றை அப்யசிக்க வல்லார்கள் –
தனக்கு கால் நடை தாராத தசையிலே- தேசிகரைப் பார்த்து- நீங்கள் என்னை கொடு போங்கோள்- என்ன வேண்டாதே –
அவன் அனுமதிப்படியே- ஆதி வாஹிக குணம் நடத்த – அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே போய்- ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே-அனுபவிக்கப் பெறுவர்

————————–

முலைத்தடத்த நஞ்சுண்டு துஞ்சப் பேய்ச்சி முது துவரைக் குலபதியாக் காலிப் பின்னே
இலைத் தடத்த குழலூதி ஆயர் மாதர் இனவளை கொண்டான் அடிக் கீழ் எய்த கிற்பீர்
மலைத் தடத்த மணி கொணர்ந்து வையம் உய்ய வளம் கொடுக்கும் வருபுனலம் பொன்னி நாடன்
சிலைத் தடக்கை குலச் சோழன் சேர்ந்த கோயில் திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே–6-6-7

முலைத்தடத்த நஞ்சுண்டு துஞ்சப் பேய்ச்சி –
பூதனை முடியும்படி
அவளுடைய வடிவுக்கு தக்க
பெரிய முலையை உண்டு

முது துவரைக் குலபதியாக் காலிப் பின்னே இலைத் தடத்த குழலூதி ஆயர் மாதர் இனவளை கொண்டான்அடிக் கீழ் எய்த கிற்பீர் –
ஸ்ரீ மத் த்வாரகைக்கு நிர்வாஹகனாய்
பசுக்களின் பின்னே பெருத்த இலைக் குழலை ஊதிக் கொடு போய் -அவற்றை மேய்த்து –
மீண்டு திரு வாய்ப்பாடியிலே புகுந்து –
இடைப் பெண்கள் உடைய வளை தொடக்கமான வற்றை கொண்டவன்
திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிக்க வேண்டி இருப்பீர்

மலைத் தடத்த மணி கொணர்ந்து வையம் உய்ய வளம் கொடுக்கும் வருபுனலம் பொன்னி நாடன் –
மலைத் தாழ்வரைகளில் உண்டான ரத்னங்களைக் கொடு வந்து
பூமி அடைய உஜ்ஜீவிக்கும்படி சம்ருத்தியைத் தள்ளா நின்றுள்ள
ஜல சம்ருத்தியை உடைத்தாய்
தர்ச நீயமான பொன்னி நாட்டை உடையவன் –

சிலைத் தடக்கை குலச் சோழன் சேர்ந்த கோயில் திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே –
பெரிய ஆண் பிள்ளை யானவன்
அவ் வாண் பிள்ளை தனத்தை நிர்வஹித்துக் கொடுக்கைக்காக
ஆஸ்ரயிக்கிற தேசம் –

——————————————————-

கட்டேறு நீள் சோலைக் காண்டவத்தைத் தீ மூட்டி
விட்டானை மெய்யமர்ந்த பெருமானை
மட்டேறு கற்பகத்தை மாதர்க்காய் வண்டு வரை
நட்டானை நாடி நறையூரில் கண்டேனே —6-8-7-

கட்டேறு நீள் சோலைக் –
இந்த்ரன் உடைய காவல் காடு என்கிற மதிப்பாலே மிக்க அரணை உடைத்தாய் இருக்கிற-

காண்டவத்தைத் தீ மூட்டி விட்டானை –
அர்ஜுனனும் தாமுமாய் யமுனா தீரத்தில் பூம் பந்து இறட்டு
விளையாடா நிற்க
அக்னி ஒரு ப்ராஹ்மன வேஷத்தை கொண்டு வந்து நிற்க
நீ இந்த்ரன் உடைய காட்டை புஜி-என்று விட்டான் –

மூட்டி விட்டானை –
துஷ்ட மிருகங்களின் மேலே விட்டானாய்
தான் கிட்டுகைக்கு பயப்படுமா போலே
பிரவேசிப்பிக்கையில் உண்டான அருமை சொன்னபடி –

மெய்யமர்ந்த பெருமானை –
இன்னும் ஆரேனும் அர்த்தித்து வரில் செய்வது என்-என்று
திரு மெய்யத்தில் வந்து சந்நிஹிதன் ஆனவனை-

மட்டேறு கற்பகத்தை –
பரிமளம் மிக்கு வாரா நின்றுள்ள
கல்பக விருஷத்தை –

மாதர்க்காய் –
ஸ்ரீ சத்ய பாமைப் பிராட்டி பக்கல்
தாதர்த்தத்தை முடிய நடத்தின் படி –

வண்டுவரை நட்டானை –
இந்தரனுக்கு நரகாசுரன் உடன் விரோதம் விளைய
அவனுக்காக எடுத்து விட்டு
அவனை அழித்து
மீண்டு வந்து ஸ்வர்க்கத்தை குடி ஏற்றுகிற அளவிலே
இந்த்ராணி யானவள் -கல்பக வருஷத்தின் பூ வர
உங்களுக்கு இது பொராது இறே
உடம்பு வேர்க்கும் இறே
தரையில் அல்லது கால் பாவாதே -என்று இங்கனே
தன்னுடைய தேவதத்வத்தையும்
இவள் உடைய மனுஷ்யத்வத்தையும் சொல்லி
ஷேபித்துச் சூடினாள்-
அவளும் கிருஷ்ணன் தோளைப் பற்றி -இத்தை என் புழக் கடையில் நட வேணும் -என்ன
அத்தை பிடுங்கிக் கொடு போந்து
ஸ்ரீமத் த்வாரகையிலே நட்டு
பின்னை யாய்த்து திரு மஞ்சனம் பண்ணிற்று
தான் சோபன -நன்றாக -குடி ஏறுவதற்கு முன்பே தன்னைக் குடி இருத்தினவன்
தன் புழக் கடையிலே ஒரு குப்பை மேனியைப் பிடுங்கினான் என்று
வஜ்ரத்தை கொண்டு தொடருவதே -என்று
பிள்ளை அமுதனார் பணிக்கும் படி –

நாடி நறையூரில் கண்டேனே –
என்னுடைய அபேஷிதம் செய்கைக்காக
திரு நறையூரிலே வந்து நின்றவனைக்
காணப் பெற்றேன் –

—————————————————-

எம்பெருமான் தன்னை ஆஸ்ரயிக்கைக்கு உபாயமாக அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கீதையை
அறிவு கேட்டாலே அப்யசிப்பார் இல்லை -என்கிறார்-

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன்
ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற -மாயன் அன்று
ஓதிய வாக்கதனை கல்லார் உலகத்தில்
ஏதிலாராய் மெய்ஞ்ஞானம் இல்-71-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –

சேயன் இத்யாதி –
எம்பெருமான் தன்னை ஆஸ்ரயிக்கைக்கு –
ஆஸ்ரிதர்க்கு பவ்யனாய் அணியனாயும்-
அநாஸ்ரிதர் எட்ட ஒண்ணாத படி மிகவும் பெரியனாய்க் கொண்டு
சேயனாய் -அதி தூரஸ்தனாயும் இருக்கும்
ஆயன் துவரைக்கோன் –
நின்ற இரண்டு படியையும் காட்டுகிறது –
கிருஷ்ணனுமாய் ஸ்ரீ மத் த்வாரகைக்கு அதிபதியுமாய் நிற்கும் பெருமையை யுடையானவன் –
மாயன் –
ஒரு ஷூத்ரனுக்குத் தோற்று
அவ்விரவிலே கடலைச் செறுத்து படை வீடு பண்ணினான் –
மதுரையில் கட்டளையிலே யங்கே குடியேற்றி
அதுக்கு மேலே நரவதம் பண்ணிக் கொண்டு வந்த கந்யகைகள் பதினாறாயிரத்து ஒரு நூற்றுவரையும் ஒரு முஹூர்த்தத்திலே
அத்தனை வடிவு கொண்டு அவர்களோடு புஜித்த படி தொடக்கமான ஆச்சர்யங்கள்
அன்று -இத்யாதி
அன்று அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கீதையை அப்யசியார்-உலகத்திலேதிலராய்
லோகத்தில் அந்யராய் ஒரு நன்மைகளை யுடையார் அன்றிக்கே என்றுமாம்
மெய் ஞானமில் –
மெய்யான ஞானம் இல்லை –

————————————————————————–

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன்
ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற -மாயன் அன்று
ஓதிய வாக்கதனை கல்லார் உலகத்தில்
ஏதிலாராய் மெய்ஞ்ஞானம் இல்-71–

பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்து ரஷித்தது
அறியாது இருந்த அளவேயோ –
சம்சார பிரளயத்தில் நின்றும் எடுக்க
அவன் அருளிச் செய்த வார்த்தையைத் தான்
அறியப் போமோ -என்கிறார்
சேயன் மிகப் பெரியன் –
யதோவாசோ நிவர்த்தந்தே -என்று
வாக் மனஸ் ஸூ களுக்கு நிலமில்லாத படியாலே
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் தூரச்தனாய் இருக்கும்
அணியன் சிறியன்-
சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகாய் பிறந்து
அனுகூலர்க்கு அண்ணி யானாய் இருக்கும்
ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற -மாயன்
அண்ணி யனானமைக்கு உதாரஹனம்
இடையனாய்
ஸ்ரீ மத் த்வாரகைக்கு நிர்வாஹகனாய்
ஒரு ஷூத்ரனுக்கு-ஜராசந்தன் – தோற்க வல்ல ஆச்சர்ய குணத்தை உடையவன் –
அன்று ஓதிய வாக்கதனை கல்லார் உலகத்தில் ஏதிலாராய் மெய்ஞ்ஞானம் இல்
தேர் தட்டிலே நின்று
உன்னுடைய சகலத்துக்கும் நானே கடவன்
நீ சோகிக்க வேண்டா –
என்று அருளிச் செய்த வார்த்தையை தஞ்சமாக
நினைத்து இருக்கைக்கு அடியான
தத்வ ஞானம் இன்றிக்கே ஈஸ்வரன்
தா நஹம் த்விஷத க்ரூரான் -என்று
நினைக்கும்படி சத்ருக்களாய்
தாங்களும் கிருஷ்ணன் எங்களுக்கு சத்ரு என்றும் இருப்பார்கள்

————————-

இவளுக்குக் கிருஷ்ணன் திருவடிகளில் உண்டான ஐகாந்தியத்தை நினைத்து,
அவனை ஏத்துங்கோள்; இவள் பிழைப்பாள்,’ என்கிறாள்.

உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள், அவனை அல்லால்;
நும் இச்சை சொல்லி,நும் தோள் குலைக்கப்படும் அன்னைமீர்!
மன்னப் படு மறை வாணனை வண் துவ ராபதி
மன்னனை ஏத்துமின்! ஏத்துதலும்,தொழுது ஆடுமே–4-6-10-

உன்னித்து மற்று ஒரு தெய்வம் தொழாள் அவனை அல்லால் –
தன் நெஞ்சாலே மதித்து வேறு ஒரு தெய்வத்தைத் தொழுது அறியாள் இவள்.
பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸூஸ் நிக்த–ஸ்ரீ ராமா. பால. 18 : 27 தொட்டில் பருவமே தொடங்கிப் பரம சினேகிதராய் இராநின்றார்’ என்கிறபடியே,
பிறை தொழும் பருவத்திலும் பிறை தொழுது அறியாள்.
முலையோ முழுமுற்றும் போந்தில; பெருமான் மலையோ திருவேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகம் இவள் பரமே!’-திருவிருத்தம், 60 என்று
நீங்கள் ஆச்சரியப்படும்படி அன்றோ அவ் விளமைப் பருவத்திலும் இருந்தது?
இனி, ‘இப்போது பர்வதத்தை விட்டுப் பதர்க் கூட்டத்தைப் பற்றுமோ?
ஆகையாலே, இன்னார்க்கு இன்னது பரிஹாரம் என்று ஒன்று இல்லையோ? அது அறிந்து பரிஹரிக்க வேண்டாவோ?
முழங்கால் தகர மூக்கிலே ஈரச்சீரை கட்டுமாறு போலே யன்றோ நீங்கள் செய்கிற பரிஹாரம்?
தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -வேறு தெய்வங்களின் சம்பந்தம் இவளுக்குப் பொறாது,’ என்று அறிய வேண்டாவோ?’ என்கிறாள் என்றபடி.
அநந்ய தைவத்வம் – ‘வேறும் பற்றக்கூடிய ஒரு தெய்வம்-ஆஸ்ரய தேவதை – உண்டு, அது ரஷிக்கிறது -காப்பாற்றுகிறது,’ என்று
நினைக்க விரகு இல்லை கண்டாய் எனக்கு.
ஸஹபத்நியா -சுந். 28 : 12– என்று, பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே இவர் புகும் போதும் இவர்க்கு எடுத்துக் கை நீட்டப் புகுமத்தனை போக்கி,
பெரியபெருமாள் தாம் உத்தேசியமாகப் புக்கு அறியேன்.
இயம்க்ஷமாச -ராவணன் பலவாறாகப் பிதற்றிய வார்த்தைகளையும் ராக்ஷசிகளுடைய கைகளாலும் வாயாலும் அச்சம் உறுத்துதலையும் –
தர்ஜன பர்த்தஸ்னங்களையும் பொறுத்திருந்ததும் ‘அவருடைய ஓர் இன் சொல் கேட்கலாம்’ என்று கண்டாய்.
பூமௌசஸய்யா – ‘இத் தரைக் கிடை கிடந்ததும்– தவாங்கே சமுபாவிசம் -தேவரீருடைய மடியில் படுத்துக்கொண்டேன்,’ என்கிறபடியே, ‘
அவருடைய மடியில் இருப்பு ஒருகால் சிந்திக்குமோ?’ என்னுமதனாலே கண்டாய்.
நியமஸ்தர்மமே – ரக்ஷகத்வம் -காப்பாற்றும் தர்மம் அவர் தலையிலே’ என்னுமதனாலே கண்டாய் நான் இருந்தது; என்றது, –
ந த்வா குர்மி தசக்ரீவ பஸ்ம பஸ்மார்க தேஜஸா -ஸ்ரீ ராமா. சுந். 22 : 20– பத்துத் தலைகளையுடையவனே! எரிக்கப்படுவதற்குத் தகுந்தவனே!
எனக்கு ஆற்றல் இருந்தும், என்னுடைய கற்பாகிய ஒளியால் உன்னைச் சாம்பலாகச் செய்யேன்,’ என்று
ராவணனைப் பார்த்துக் கூறியது ஸ்ரீ ராமபிரானை நினைத்து’ என்றபடி.
பதிவிரதாத்வம் – ஏதத் விரதம் மம -சரணாகதி அடைந்தவர்களைப் பாதுகாத்தல் எனக்கு விரதம்,’ என்றவருடைய விரதம் ஒழிய,
எனக்கு’ என ஒரு சங்கல்பத்தை உண்டாக்கி இவற்றை அழிக்க நினைத்திலேன் கண்டாய்.
விபலம் மம இதம் – தப்பாதவையும் தப்பிவிட்டன. ‘எது போலே?’ என்னில்,
மாநுஷாணாம் கிருதக்னேஷூ கிருதமிவ –ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே ‘நான் என்னை மனிதனாகவே நினைக்கிறேன்,’ என்றவர்க்கும்
உண்டே அன்றோ மனிதத் தன்மை? அவரை ஒழிந்தார் திறத்துச் செய்த காரியங்களைப் போன்று விழுந்தது. என்றது,
தப்பாதது தப்பிற்று,’ என்றபடி, ‘அதற்கு அடி என்?’ என்னில்,
மம இதம் – ‘அவர் பக்கல் குறையில்லை; அதற்கு இலக்கு நான் ஆகையாலே,’ என்றாள் பிராட்டி.

அல்லன் மாக்கள் இலங்கைய தாகுமோ
எல்லை நீத்த உலகங்கள் யாவும் என்
சொல்லினாற்சுடு வேன்!அது தூயவன்
வில்லினாற்றற்கு மாசு என்று வீசினேன்.’– என்ற கம்ப நாடர் திருவாக்கு

நும் இச்சை சொல்லி –
உங்களுக்கு இஷ்டமானவற்றைச் சொல்லி; என்றது, ‘பொருளின் உண்மையைப் பார்த்தாலும் இவளைப் பார்த்தாலும்
வேறு தெய்வங்களின் சம்பந்தம் பொறாததாய் இருந்ததே அன்றோ?
இனி உள்ளது உங்களுக்குத் தோற்றிய வார்த்தைகளைச் சொல்லுகையாயிற்றே அன்றோ?’ என்றபடி.
நும் தோள் குலைக்கப்படும் அன்னைமீர் –
துர்விருத்தர் செய்வதை விருத்தவான்கள் செய்வர்களோ?
தோள் அவனை அல்லால் தொழா’ என்றே அன்றோ நீங்கள் சொல்லுவது?
ஆதலால், நீங்கள் -விக்ருதர்கள் -இவற்றுக்கு வேறுபட்டவர்களாமவர்கள் அல்லிரே,’ என்றபடி. ‘ஆனால், செய்ய அடுப்பது என்?’ என்ன,

மன்னப்படு மறை வாணனை –
வேதைக சமைதி கம்யனை -நித்யமான வேதங்களாலே சொல்லப்படுகையாலே வந்த ஏற்றத்தினையுடையவனை;
மன்னப்படுதல் -நித்தியமாய் இருத்தல். என்றது, மனிதனுடைய புத்தியினாலே உண்டானவை அல்லாமையாலே,
வஞ்சனை முதலான தோஷங்கள் இன்றிக்கே, முன்னே முன்னே உச்சரித்துப் போந்த கிரமத்திலே பின்னே பின்னே
உச்சரித்து வருகின்ற தன்மையைப் பற்றச் சொன்னபடி.
அன்றிக்கே ‘மன்னுகையாவது, பயிலுதலாய், ஓதுகின்ற விதியின்படி வந்துகொண்டிருக்கும் வேதங்களால் சொல்லப்படுகின்றவனை’ என்னுதல்.
ஆக, ‘ஆகமம் முதலானவைகளில் சொன்னவற்றைக்கொண்டோ பரிஹரிக்கப் பார்ப்பது?
வேதங்களால் அறியப்படுகின்றவனைப் பற்றப் பாருங்கோள்,’ என்கிறாள் என்றபடி.

வண் துவராபதி மன்னனை –
கேட்டார் வாய்க் கேட்டுப் போகாமே கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கலாம்படி வந்து அவதரித்தவனை.
நீரிலே புக்கு அழுந்தினாரை முகத்திலே நீரைத் தெளித்துப் பரிஹரிக்குமாறு போலே,
தேர்ப் பாகனார்க்கு மோஹித்த இவளை, வண் துவராபதி மன்னன் திருநாமத்தைச் சொல்லித் தெளியச் செய்யப் -ஆஸ்வசிக்க –
பாருங்கோள்,’ என்பாள், ‘வண் துவராபதி மன்னனை ஏத்துமின்’ என்கிறாள்.

ஏத்துமின் –
வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெற ஏத்துங்கோள்.
சீர் பரவாது, உண்ண வாய் தான் உறுமோ ஒன்று?’-பெரிய திருவந். 52- என்று அன்றோ நீங்கள் சொல்லுவது?

ஏத்துதலும் தொழுது ஆடும் –
நீங்கள் க்ருதார்த்தைகளாம் – செய்யத்தகும் காரியத்தைச் செய்து முடித்தவர்கள் ஆகுமளவே அன்று;
அதசோ அபயங்கதோ பவதி ‘பிறகு அவன் அச்சம் இல்லாதவன் ஆகிறான்,’ என்கிறபடியே,
ஏத்தின உடனேயே -ப்ரபுத்தையாய் -தெளிவை யுடையவளாய்த் தொழுது ஆடுவாள்.

தொழுது ஆடுமே
உணர்த்தி உண்டானால் செய்வது அது போலே காணும். என்றது, ‘தரித்து –
வியாபார க்ஷமை -ஆடுதற்குத் தக்க ஆற்றலை யுடையவளும் ஆவாள்,’ என்றபடி.

—————————————————————-

கீழ் -அன்னை, நீ செய்கிற இதனைப் பொறுக்க மாட்டாள்’ என்ன, “அன்னை என் செய்யும்” என்று,
அவள் பொறாமல் செய்வது என்? என்னுமளவிலே நின்றாள்.
இப் பாசுரத்தில், நீ இப்படி ஒரு விஷயத்தில் வியவசிதையானபடி -அறுதியிட்டிருப்பதை அறிந்தால்,
அவள் ஜீவியாள் கிடாய் – பிழைக்க மாட்டாள் என்ன,
அவள் பிழைத்தால் என்? முடிந்தால் என்? என்கிறாள்.

அன்னை என் செய்யில் என்? ஊர் என் சொல்லில் என்? தோழிமீர்!
என்னை இனி உமக்கு ஆசை இல்லை அகப்பட்டேன்
முன்னை அமரர் முதல்வன் வண் துவராபதி
மன்னன் மணி வண்ணன் வாசுதேவன் வலையுளே–5-3-6-

அன்னை என் செய்யில் என்-
அவள் பிழைத்தால் என்? முடியில் என்? என்கிறாள்.
குரவ : கிம் கரிஷ்யந்தி தக்தாநாம் விரஹாக்நிநா”- ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம், 5. 18 : 22
விரக அக்னியினால் கொளுத்தப்பட்டிருக்கிற நமக்குப் பெரியோர்கள் என்ன செய்வார்கள்” என்கிறபடியே,
முடியாதே இருப்பார்க்கு அன்றோ இதனை பரிஹரிக்க – நீக்க வேண்டுவது,
கையற்றார்க்கு இது கொண்டு காரியம் என்?
நன்று-தாயாருடைய நாசம் ஒரு தலையாகவும் மீளாதபடியாய்,
இவள் நாயகனுடைய ஸுந்தரியாதிகளில் -அழகு முதலானவைகளில்- ஈடுபட்டவள் ஆனாள்’ என்று
ஊரார் பழி சொல்லுவார்களே என்ன,

ஊர் என் சொல்லில் என்-
அவர்கள் பழி சொல்லில் என்?
குணங்களைச் சொல்லில் என்?
“கொல்லை” என்னுதல், “குணமிக்கனள்” என்னுதல், இத்தனை அன்றோ அவர்கள் பழி சொல்லுவது.

தோழிமீர்-
தாய் என் செய்யில் என், ஊர் என் சொல்லில் என்’ என்று நீங்கள் மேல் விழுந்து என்னை இவ் விஷயத்தில் –
பிரவணையாக்குகை -ஈடுபாடு உடையவளாக ஆக்குகை அன்றிக்கே,
தாய் பிழையாள், ஊரார் பழி சொல்லுவர்கள்’ என்று இதனைப் பழியாகச் சொல்லுமளவு உங்களது ஆன பின்பு.

என்னை –
“தாய் வாயிற் சொற்கேளாள் தன் ஆயத்தோடு அணையாள்” என்கிற
தாயார் பிழையாள், ஊரார் பழி சொல்லுவார்கள்’ என்றால் மீளாதபடி இவ் விஷயத்தில் ஈடுபாடுடையவளாய்
இருக்கிற என்னை.

இனி-
உங்கள் சொல்லும் கேளாதபடி கைகழிந்த பின்.

உமக்கு –
இது பழி’ என்று மீட்கப் பார்க்கிற அளவிலே நிற்கிற உங்களுக்கு.

ஆசை இல்லை-
இனி என் பக்கல் உங்களுக்கு நசை அற அமையும்.

தோழிமீர் –
இதற்கு முன்பு எல்லாம் ‘தோழி’ என்று உயிர்த் தோழி ஒருத்தியையும் பார்த்து வார்த்தை சொல்லிப் போந்தாள்;
இப்போது இவளுடைய துணிவின் மிகுதியைக் கண்டவாறே
ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வார்த்தை சொல்லி யாகிலும் மீட்க வேணும்’ என்று ஆய வெள்ளம் எல்லாம் திரண்டன;
அதனாலே ‘தோழிமீர்’ என்கிறாள்.

அகப்பட்டேன்-
இப்போது ‘ஹிதம்’ என்கிற புத்தியாலே ஒரு வார்த்தை சொன்னோமே யாகிலும், ஊரார்க்கும் தாய்மார்க்கும்
இவ்வருகே எங்களிடத்தில் ஒரு வாசி நினைத்திருக்க வேண்டாவோ உனக்கு” என்ன,
அது அப்படியே, அதில் குறை இல்லை; என்னைக் கடல் கொண்டது காணுங்கோள், நான் என் செய்வேன் என்கிறாள்.

முன்னை அமரர் முதல்வன் வண் துவராபதிமன்னன் –
“சிறியார் பெரியார்’ என்ற வாசி இன்றிக்கே எல்லாரையும் ஒரு சேர ஆழப் பண்ணும் கடலிலே அன்றோ நான் அகப்பட்டது.
ரூப ஒளதார்ய குணை:”-ரூபம் என்றது, வடிவழகை. ஒளதார்யம் என்றது, அதனை எல்லாரும் அநுபவிக்கலாம்படி
தன்னை முற்றக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கையை.
“குணம்” என்றது, கொள்ளுகிறவனைக் காட்டிலும் தாம் தாழ நின்று கொடுக்கும் சீலத்தை.
தன் மேன்மை தோற்ற இருந்து கொடுக்கும் அன்று ஆள் பற்றதே அன்றோ;
அதற்காகத் தாழ நின்றாயிற்றுத் தன்னைக் கொடுப்பது.
“பும்சாம்” – அந்த அழகும் கொடையும் சீலமும் வயிர உருக்கானவாம்; என்றது, பலம் அற்ற பெண்கள் படுமதனை
வன்னெஞ்சரையும் படுத்த வல்லனவாம் என்றபடி.
அன்றிக்கே, “பிரகிருதி புருஷர்கள்” என்றால் போலேயாய், அசித்துக்கு வேறுபட்டவர்கள் எல்லாரையும்
ஈடுபடுத்த வல்லன என்னவுமாம்.
“திருஷ்டி சித்தாபஹாரிணம்”-கண்களுக்கு மனத்தின் துணை வேண்டாமலே, கண்களைப் பின் செல்லுமத்தனை நெஞ்சு.
தாய் வேறு, கன்று வேறு ஆக்கும் விஷயம் அன்றோ என்றபடி.
(மனத்தினைத்‘தாய்’ என்றும், மற்றைக் கரணங்கள் மனத்தினைப் பின் செல்லுவன ஆதலின், அவற்றைக் ‘கன்று’ என்றும்
அருளிச்செய்கிறார். ஸ்ரீ பரதாழ்வானையும் கைகேசியையும் வேறாக்கின விஷயம் அன்றோ இது என்பது, தொனிப் பொருள்,)
யத்ருஷ்ய பிரதமஜாயே புராணா “எந்தப் பரம பதத்தில் எல்லாவற்றையும் காண்கிறவர்களும், எப்பொழுதும் உள்ளவர்களும்,
பகவானுடைய அநுபவத்தில் எப்பொழுதும் ஒருபடிப் பட்டவர்களும்” என்னும்படி இருக்கிறவர்கள்
ஆகையாலே ‘முன்னை அமரர்’ என்கிறது.
நித்ய ஸூரிகளுக்கும் சத்தைக்குக் காரணமாயிருக்கிற மேன்மையுடையவன் ஆதலாலே முதல்வன்’ என்கிறது.
அன்றிக்கே, அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆசைப் படக்கூடிய-நித்ய ஸ்ப்ருஹா- விஷயமானவன் என்னுதல்.
ஆக, அத்தகைய விஷயத்திலே அன்றோ நான் அகப்பட்டது என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

வண் துவராபதி மன்னன்’
என்றதனால், முதன்மை தோற்ற ஓலக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிற துறை அல்லாததிலேயோ நான் இழிந்தது’
பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்யத் துவரை என்னுமதில் நாயகராக வீற்றிருந்த மணவாளர் மன்னு கோயில்”
என்கிறபடியே பெண்களுக்கு உடம்பு கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிற நம் துறையிலே அன்றோ இழிந்தது
என்பதனைத் தெரிவிக்கிறாள்.
அன்றிக்கே, ‘மன்னன்’ என்றதனால் மேன்மை தோற்ற ஓலக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிற இடமே நன்றாய் விட்டது
நீர்மை தோற்ற இருக்கிற இடத்தில் விழுகிற பிரம்புகளிற் காட்டில் என்பதனைத் தெரிவிக்கிறாள் ஆதலுமாம்.

மணி வண்ணன்-
அவ் விரண்டும் இல்லையே யாகிலும் விட ஒண்ணாததாயிற்று வடிவழகு.
காதலி துவக்குண்பது வடிவழகிலே அன்றோ.

வாசுதேவன்-
வடிவழகு இல்லையாகிலும் விட ஒண்ணாததாயிற்றக் குடிப் பிறப்பு.
ஸ்னுஷா தசரதஸ் யாஹம் -நான் தசரத சக்கரவர்த்தியினுடைய மருமகள்” என்கிறபடியே,
பிராட்டி தனக்குப் பேற்றுக்கு உடலாக நினைத்திருப்பது ‘சக்கரவர்த்தி மருமகள்’ என்னும் இதனையே காணும்.
ப்ருதிவ்யாம் ராஜசிம்ஹாநாம் முக்யஸ்ய விதிதாத்மந: ஸ்நுஷா தசரதஸ்யாஹம் சத்ருசைந்ய பிரதாபிந:”- சுந். 33 : 15, 16
சத்ரு சைன ப்ரதாபி ந -எதிரியின் படையினை வருந்தச் செய்யுமவர்” என்கிறபடியே,
எங்கள் மாமனார் உளராகில் எனக்கு இவ்விருப்பு இருக்க வேணுமோ? பகைவர்களும் ஜீவிக்க, ஜீவித்தவரோ அவர்.

முன்னை அமரர் முதல்வன் வண் துவராபதி மன்னன்-
அவனுடைய நைர் க்ருண்யத்தோடே -அருள் அற்ற தன்மையோடு நீர்மையோடு,
ஊராருடைய பழியோடு புகழோடு வாசி அற்றால் போலே,
அவன் மேன்மையோடு சௌலப்யத்தோடு வாசி அற இரண்டும் ஆகர்ஷகமாய் -மனக் கவர்ச்சியாய் இருக்கிறதாயிற்று இவளுக்கு.

வலையுள் . . . அகப்பட்டேன் –
அந்தப் பொதுவானதில் அன்றிக்கே, அவன் என்னைக் குறித்து நோக்கின
நோக்கிலும் புன் முறுவலிலும் அன்றோ நான் அகப்பட்டது.
ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் வலையாக அபிநயித்துப் பாடா நிற்க,
எம்பெருமானார் திருக் கண்களைக் காட்டி யருளினார்,
“கமலக்கண் என்னும் நெடுங்கயிறு” எனக் கடவதன்றோ.
அநுகூலம் போலே இருந்து தப்பாதபடி அகப்படுத்திக் கொள்ளும் நோக்கிலே அகப்பட்டேன்-

————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கோமளா தண்டகம் –

April 26, 2019

ஸ்ரீ கோமளா தண்டகம் –

சகல புவந மாதா சாகராதீச ஜாதா ப்ரணமத் அவந காமா பாஸ்கர க்ஷேத்ர தாமா
சகலித பய மூலா சார்ங்க தன்வானுகூலா ப்ரவிமல முக பிம்பா பாது மாம் கோமளாம்பா–

ஸ்ரீ கோமளவல்லி நாச்சியார் -சகல லோக மாதா -சமுத்ரராஜ திருப் புத்ரி -ஆஸ்ரித ரக்ஷண ஏக சங்கல்பம் கொண்டு
ஸ்ரீ பாஸ்கர ஷேத்ரத்தில் ஸ்ரீ சாரங்கபாணி ஆராவமுதாழ்வானுக்கு பிரியையாய் –
மாசற்ற திருமுக மண்டலத்துடன் எழுந்து அருளி -நம்மை ரஷித்து அருளுகிறாள் –

நான்கு ஸ்லோகங்கள் —
1 -ஸ்ரீ திருக்குடந்தை திவ்ய தேச வைலக்ஷண்யத்தையும் —
சீரார் செந்நெல் கவரி வீசும் செழு நீர்த் திருக்குடந்தை –சூழ் புனல் குடந்தை -அன்றோ —
ஸ்ரீ கோமள வல்லி நாச்சியாரை நமக்கு கொடுத்த மஹா உபகாரகத்துக்கு ஸ்ரீ திவ்ய தேசத்தை கொண்டாடுகிறார்
2–அடுத்த தண்டகத்தால் ஸ்ரீ கோமள வள்ளி நாச்சியாரின் மஹிமையையும்
3/4–பின் இரண்டு தண்டகங்களால் நாச்சியாரின் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் வர்ணிக்கப்படுகின்றன

புவந தல லலாம பூதாம் நிமஜ் ஜத்-வ்யதா தாப ஹ்ருத் பூர ஜாதாம் புஜாந்தர் நிபீதாசவ
ஸ்த்ரீ ஸமேதா -அலி ஜங்கார கீதா பிராமாதி ஸீதாம்பு சஹ்யாத்ரி ஜாதா தரங்கோத்த வரத அங்குராஸ்ராந்த-
தூதாதி கூல-ஸ்த சூதாதி புஷ்பா ப்யுதீதா துலா மோத ஜாதா திரேக ப்ரீணீதா-
தநூத்ரேக வாதாயநா சன்மித ஸீதாம் ஸூ முக்யாஸ்ய லீலோத்பவத் சர்வ காலோன்மிஷ துங்க ஸை லோலாசன்
நிர்மலா லோக ஸூப்ராம்ஸூ -ஜாலோத்கட ப்ராந்திம் அஸ்ராந்த சத் த்ரவ்யவி ஸ்ராணநா சக்த விஸ்ராந்தி பூமி ஷமா பால
வர்யை சதா பாலிதாம் த்வஸ்த பாபா ப்ரமாத்யத் கஜாளீ–கநத் -கண்ட -பாளீ -மதா சவாத -கேளீ ஸமுத்யத் ரவளீந்த்ர-
ஸோபி-ப்ரதோளீ -ஸமுத்யன் -நிஷத்யா-லசன்-பண்ய-ஹ்ருத்யாம்-உதாரம் அவத்யா
நபிஞ்ஞாம் ச வித்யா – வதூ -விப்ரமோத்யாந -வேதாந்த -வித்யா ஸ்ரிதாம் -சாந்த தேஜ்யா வ்ரதாரப்த-
யாஜ்யந்த-வேலா -ஹூ தாஜ்யாதி–ஹவ்யாம்-ச போஜ்யா திதேயா
க்ர்ய- ராஜ்யாத்ருத-ஸ்தோத்ர -கோஷா ஹதா-சேஷ -தோஷாம்-க்வசின்னிர் நிமேஷா ங்கநா-நிர்விசேஷா –
க்ருதி-ஸ் பூர்ஜத் -ஏணாஷ்யுபா-ஸ்லிஷ்ட வீணா -ராவோஜ்ஜீவிதை-ணாங்க சூடா ஷி கோணா-க்நிஸாத்-
பஞ்ச பாணம் புரீம் கும்ப கோணாஹ்வயாம்-பூஷயந்தீ–ஸூரான் தோஷ யந்தீ நதான் போஷயந்தீ-பயம் சோஷ யந்தீ -மராளீ –
கருத்-வாதவேகா -வாமக்நா-ப்ஜ கர்ப்போத் பதத் -புஷ்பலிட்–ஸூசித-ஸ் வாம்பு-மஜ்ஜஜ்-ஜநாம்ஹோ -விமுக்தே –
ஸூ வர்ணாம் புஜின்யா-தடாந்தே -நமஸ்யார்த்தம் -அப்யாகதை-விஸ்மயான்-நிஸ் சலாங்கைர்-
இவா லங்க்ருதே புத்ரிகா ரூப தேவைர் -விமாநே சமாநே ஸ்திதா கோமளாம்ப-தவம் அஸ்மான் அவே -1-

தாயே ஸ்ரீ கோமள வல்லி -ஸ்ரீ திருக்குடந்தை என்னும் திவ்ய தேசத்தில் பொற்றாமரைக் கரையில்
இணையற்ற விமானத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கிற நீ அடியோங்களை ரஷித்து அருள வேண்டும் –
இந்த திவ்ய தேசம் பூ மண்டலத்துக்கே திலகம் போன்றது -ஸஹ்யம் என்ற பர்வதத்தில் இருந்து உண்டான
திருக் காவேரி நதி சமீபத்தில் ஓடுகிறது -அதின் பிரவாகத்தில் முழுகுகின்றவர்களுடைய துன்பமும் தாபமும் நீங்குகின்றன –
அதில் உள்ள தாமரைகளில் வண்டுகள் தன் பேடைகளோடு மதுவைப் பருகிப் பாடிக் கொண்டு மநோ ஹரமாய் இருக்கின்றன –
அதின் அலைகளில் இருந்து எழும் குளிர்ந்த காற்று கரைகளில் வளர்ந்து இருக்கும் மா முதலிய மரங்களின் புஷ்பங்களில் இருந்து
வாசனையை ஏறிட்டுக் கொண்டு வீசுகிறது -இந்தக் காற்று பட்ட மாத்ரத்திலே நகரத்தில் உள்ள மதி முக மடந்தையர்களுக்கு
மன்மத தாபம் உண்டாகிறது -அதை ஆற்றிக் கொள்ளும் பொருட்டு அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் மாளிகைகளின் மேல் மெத்தையின்
ஜன்னல்களில் உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள் -இவர்களுடைய லாகிய முக சோபையைப் பார்த்தால்
பர்வத சிகரம் போன்ற மாளிகைகளில் சர்வ காலமும் மாசு மறுவற்ற பூர்ண சந்திரர்கள் தான் இவ்வூரில் இருந்து
வெளிச்சம் கொடுக்கிறார்களோ என்று பிரமிக்கும் படியாக இருக்கிறது

இத்தை ஆளும் அரசர்கள் நல்ல த்ரவ்யங்களை எப்போதும் கொடுத்துக் கொண்டு இருப்பதிலேயே
ருசி யுடையவர்களாய் இருப்பதால் அவர்களை தானத்திற்கு எல்லை நிலம் என்னலாம்-
வீதிகளில் யானைகள் கூட்டம் கூட்டமாக கன்னங்களில் மத ஜலம் பெருக சஞ்சரிக்கின்றன –
அத்தைப் பருகி வண்டுகள் கழித்து ரீங்காரம் செய்து கொண்டு இருக்கின்றன –
வீதிகளில் இரு புறமும் உயர்ந்த கடைகளில் வியாபாரத்திற்காக சாமான்கள் ஒழுங்காக வைக்கப்பட்டு வெகு அழகாக இருக்கின்றன –
நகரம் விசாலமாயும் தோஷம் என்பதே தெரியாததாயும் சகல பாபங்களையும் போக்குகிறதாயும் இருக்கிறது

சரஸ்வதி தேவிக்கு விளையாடும் உத்யான வானம் போன்றவர்களும் வேதாந்த ஞானம் நிரம்பியவர்களுமான
ஞானிகள் பலர் இங்கே இருக்கிறார்கள் -எப்போதும் பகவத் ஆராதனத்தையே செய்து கொண்டு யாகங்களையும் செய்கிறார்கள் –
யாகத்தின் முடிவில் செய்யப்படும் ஆஹூதிகளை தேவ ஸ்ரேஷ்டர்கள் உன்ன வருகிறார்கள் -அவர்களும் ஆராதிக்கும்படியாக
அப்போதும் ஓதப்படும் வேத மந்திரங்களின் கோஷம் சகல தோஷங்களையும் போக்க வல்லதாய் இருக்கிறது –
ஓர் இடத்தில் தேவ ஸ்த்ரீகள் தானோ என்று சந்தேகிக்கத்தக்க ஸூ லோசனைகளான ஸூந்தரிகள் வீணையை
அணைத்துப் பாடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் -அந்த வீணா கானம் சந்த்ர சேகரனான ருத்ரனால் நெற்றிக்கண்ணால் எரிக்கப்பட்ட
மன்மதனனையும் உயிர்ப்பிக்கும்படி சிருங்கார ரசம் பொருத்தியதாய் இருக்கிறது

இவ்வாறு மஹிமையுள்ள ஸ்ரீ கும்பகோணத்தை அலங்கரித்துக் கொண்டு தேவதைகளை சந்தோஷிப்பித்து
ஆஸ்ரிதர்களை வாழ்வித்து அனைவரின் பயத்தையும் போக்கிக் கொண்டு நீ எழுந்து அருளி இருக்கிறாய் –
நீ திரு அவதரித்து அருளிய பொற்றாமரையில் விளையாடும் ஹம்ஸங்கள் சிறகுகளை அடித்துக் கொள்ளும் போது
அந்த வேகத்தினால் பக்கத்தில் உள்ள தாமரைப் புஷ்பங்கள் ஜலத்தில் அமிலவும் -அவற்றுள் வசிக்கும் கருத்த வண்டுகள்
திடீர் என்று மேலே கிளம்புவதை பார்த்தால் பொற்றாமரையில் நீராடும் பாக்யவான்களுடைய பாபங்கள்
அவர்களை விட்டு விலகி ஓடுவது இவ்விதமே என்று காட்டுவதாக உள்ளது –
இந்தக் கரையில் நீ கோயில் கொண்டு இருக்கும் திவ்ய ஒப்பற்ற விமானம் விளங்குகிறது –
அதை அலங்கரிக்கும் பிரதிமைகளைக் கண்டால் உன்னை சேவிக்க வந்த தேவதைகள்
இந்த திவ்ய தேச சீர்மையையும் உன் நீர்மையையும் கண்டு ஆச்சர்யத்தால் திகைத்து நிற்கிறார்களோ என்று நினைக்கும்படி இருக்கிறது

இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ திருக் குடந்தையில் பொற்றாமரைக் கரையில் அழகிய விமானத்தில் கோயில் கொண்டு இருக்கும்
ஸ்ரீ கோமள வள்ளித் தாயே நீ எங்களை ராஷ்ட்டித்து அருள்வாய்

————————

இவ்விதம் அழகும் செல்வமும் புண்யமும் நிரம்பிய திவ்ய தேசத்தில் தனது ஸுலப்ய குணத்தால்
ஸ்ரீ கோமள வல்லி நாச்சியார் எழுந்து அருளி இருந்த போதிலும் அவருடைய மேன்மைக்கு எல்லையில்லை என்று
சகல பல ப்ரதத்வம் முதலான குணங்களை சொல்லி அவள் மஹிமையைக் கொண்டாடுகிறார்கள் இரண்டாவது தண்டகத்தில்

அகில ஜனனி –
சார்ங்க பாணி ப்ரியே
கீர வாணி
ப்ரசர்ப்பத் க்ருபாணி ப்ரபா பந்துராணி வ்யதா
மோஷாணா நிஸ்துவத்-ரக்ஷணாநி ஸ்புடாநீ-ஈஷணாநி பிரகாமம் நிதேஹி ப்ரமோதம் விதேஹி
பிரணம்ரே மயி ப்ரோல்லஸத் பத்ம வாடீ க்ருஹே
ஸ்வர்ண சாடி யுதே-ஸ்வர் வதூடீ கரோத் ஷிப்த வீடி தல ஸ்வாத தாடீ-ஸூ சோனோஷ்டி
சேடீ பவத் -தேவ கோடீ-சிரஸ் -ஸ்தாஸ்னு -கோடீர ஜுஷ்டாங்க்ரி -யுக்மே
பிரியோரோ விஹாரே-ப்ரக்ருஷடாம் ஸூ ஹாரே -மராளீ ப்ரஸாரே மஹிஷ்டோ பஸாரே
க்ருதா கவ்யு தாஸே க்ருபா குப்தா தாஸ் பவத் த்ருஷ்ட்டி லேசோ பவேச் சேத் அதீஸோ
விசாம் வாதிசாம் வா ஜானோ ஜாயதே அல்போபி மூடோ அப்யஹோ
கல்ப வல்லீ ஸூமா நல்ப-மாத்வீ-ஜரீ -கல்ப -பூயோ -பவஜ்-
ஜல்ப -பாக்கம்சஜித் – தல்ப-பங்கம் -கிராகல்பயத்-யந்திகே-சார்ங்க தன்வா –
ஹ்வயம் பாஸேந யன் மஹஸ் தத் -பிரியாயாம் ரமாயாம் மஹோ தாரதா நித்ய –
சித்தா த்விதா அபீதி சர்வே புதாஸ் த்வாம் ரமே சவ்ரி-ராமே அரவிந்தாலயே-மே கதிர் -நத்வத் -அந்யே-ஸூரா
சிந்து -கன்யே -அம்பா லஷ்மீந்திரே
மந்திரேஷ் வஷி நிஷிப்யதாம்-நஸ் த்வயேத் -யாமந்தி -பிரகாமம் ஜகந்தி பிரமோ
தோல்ல சந்தி த்வயா அமூனி சந்தி-ஸ்புரச்–சந்த்ர -ரஸ்மிச்-சடா
மிஸ்ரிதே நேவ மேக வ்ரஜேந ஸ்வ-வக்த்ராத்மநா பூர்ண சந்த்ரேண பாச சாத்ய தேசே சீதை ரஜ்ஜூ ஜாலைர் –
நிபத் தாத்ம நேவா -அந்தகாரேண-கங்கா ஜரீ -சங்க -பாஜேவ–ஸூர்யாத்மஜா –
ஸ்ரோதசா மல்லிகா மாலிகா ஸோபிநா கேச பாசேன நீல பிரகாசேந சம்சோபிதே –
ஹேமா பாஅபித்வம் அத்யத்புதம்-
க்ருஷ்ண காந்தே ப்ரஸீதேதி ஸம்ப்ரார்த்யசே சாதுபி-2-

ஹே ஸ்ரீ கோமளாம்பா -நீயே சகல லோகங்களுக்கும் மாதா -ஸ்ரீ சார்ங்கபாணியின் பிரியை -கிளி போன்ற இனிய மொழியாள்
உன்னுடைய கடாக்ஷங்களில் கருணை ததும்புகிறது -அவை உன்னை ஸ்துதிப்பார் ஆபத்தைப் போக்கி அவர்களை ரஷித்து அருளும் –
அந்த கருணை கடாக்ஷங்கள் அடியேன் இடத்திலும் பரிபூர்ணமாக அருளத்தட்டும்
மலர்ந்த தாமரைகளோடு விளங்கும் பொய்கையையே உனது வாசஸ்தானம் -அழகிய பொன்னொத்த பட்டே உனது ஆடை –
தேவ ஸ்த்ரீகள் பக்தியுடன் வெற்றிலை ஏந்திக் கொடுக்க அத்தை அமுது செய்து உன் ஆதாரங்கள் சிவந்து இருக்கின்றன –
சகல தேவர்கள் க்ரீடங்களும் உன் திருவடிகளில் -ஸ்ரீ ஆராவமுத ஆழ்வானது திரு மார்பே உனக்கு விளையாடும் இடம்-
உனது நடை ராஜ ஹம்சம் போன்றது

உன்னுடைய திரு ஹாரமோ தேஜஸ்ஸால் வீசுகிறது–உன்னை அனைவரும் உபசரித்து பூஜிக்கிறார்கள் –
அனைவருடைய பாபங்களையும் நீக்கி கருணையால் திருத்தி ரஷித்து அருள்கிறாய் –
உன்னுடைய கடாக்ஷ லேசத்தாலே அல்பரும் சகல தேசாதிபதியாகிறார்கள் –
உனது கடாக்ஷ லேசத்தினால் மூடன்கூட கற்பக வருஷத்தில் புஷபங்களில் பெருகும் மது தாரை போலே
இனிமையான சொற்களால் ஆயிரம் நாவுடைய ஆதிசேஷனையும் ஜெயித்து விடுகிறான்
உன்னருகில் ஸ்ரீ சாரங்க பாணி -மஹ-பரஞ்சோதி மிளிர்கிறது -அதன் தாரமான -பத்னியான உன்னிடத்தில்
மஹோ தாரதை-மஹா உதாரமாய் -இருப்பதாலே உன் மூலமே அவனை ஆஸ்ரயிப்பது–
மல்லிகைப் பூ மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு கறுத்து நீண்டு அடர்ந்து இருக்கும் உன் கூந்தல்கள் பிரகாசம் –
பூர்ண சந்த்ர காந்தி மேகக் கூட்டங்கள் உடன் கலசி-கங்கா பிரவாஹமும் யமுனைப் பிரவாஹமும் கலந்தால் போலேயும் அழகாக உள்ளதே –
நீ ஹிரண்ய வர்ணமாய் இருந்தாலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண காந்தே -விரோதம் இல்லையே –

———————–

ஸ்ரீ கோமளவல்லி நாச்சியாரின் பரத்வம் ஸுலப்யம் முதலான ஆத்ம குணங்களை அனுபவிக்க இறங்கினர்
பள்ளமடையான திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணத்தின் அனுபவத்தில் வந்து சேர்ந்தார் –
இனி மேல் இரண்டு தண்டகங்களால் அந்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையே அனுபவிக்கிறார் –
அவற்றுள் முதல் தண்டகத்தால் எல்லா விதத்தாலும் மநோ ஹரமான
திரு முக மண்டலத்தின் ஸுந்தர்யத்தில் ஈடுபட்டு அத்தை வர்ணிக்கிறார்

ஸூம -சர-லலாத -பிராமே க்ருதா பத்விராமே-ரமே சார்ங்கி -ராமே
சதா சாதரா மே மநோ வ்ருத்திர் ஆஸ்தாம் த்வயி ஸ்ரீ ஸ்புடம் மூர்த்த ஜாநாம் த்விதா சம் விபக்தாத்ம நாம்
அந்தரே பாஸ்வதா பவ்ய சிந்தூர ரேகான் விதேநாம்-
புதாந்தர் லசச் சஞ்சலா வல்லி சந்தேக சந்தாயிநா-தீர்க்க சீமந்த மார்கேண சாம் பூஷிதம் குங்குமை ரூஷிதம்
ஸூஷ்ம லஷ்மான்விதார்த் தேந்து துல்யேச கஸ்தூரிகா சித்ர கோத்பாஸிநா பால -பாகேந சோத் பாசிதம்
ரோசநா வாசிதும் மஞ்சிமா த்யாசிதம் மந்த ஹாலைஸ் சிதம்-வக்த்ர காந்தி ப்ரவாஹோத்த வீசி ப்ரமாதயிநா ருத்ர
நேத்ராக்நி நா அஸ்யாபி சார்த்தம் மாயா மா ஸ்ம பூத்தாஹ கர்மேதி நிச்சித்ய மாத்ருத்வ சம்பந்தத
ஸூந சாபா ஹிதே நேவ சாபோத்த மேந ப்ருவோர் த்வந்த்வத சோபமாநம் ஸ்ரியா நிஸ் சமானம் நிரஸ் தேந்து மாநம்
ஸ்ரவ-பூரா நீலோத்பல த்வந்த்வ மாத்வீக-பாநார்த்தம் அப்யாக தாப்யாம் புரோ விஷ்ய நா சாத்மகம் சமபகம் தத்-
பயே நேவ பாரி ப்லவாப்யாம் இவேந்திந்திராப்யாம் மணீ கர்ணா தாடங்க-ரஸ்மி ப்ரவாஹ ஸ்புரன் மீந சங்கா
வஹாப்யாம் முகே ஸ்வீய-பந்து -பிரமாத்-ஆகதாப்யாம் -இவேனத்தீ வராப்யாம் லசல லோசா நாப்யாம்–
ஜ்வலத் குண்டல த்வந்த்வ ரத்னா பிரபா சித்ரிதாப்யாம் முராராதி லீலா மணீ தரப்பணாப்யாம் கபோல-
ஸ்தலாப்யாம் ஸ்ரிதம் லோச நேந்தீவா -த்விட்-ப்ரமா-தாயி நீலோத்பலா -லங்க்ருத -ஸ்ரோத்ர யுக்தம் –
ஸூ கோத்பாத-சக்தம் -ப்ரஸாதாது-ஷக்தம்-ஸ்வ -பர்வோத்தித-ப்ராந்தி-சந்தாயி முக்தா –
ல சந்தஸிகா வம்ச-வல்ல யுஜ்ஜ்வலம் வக்த்ர சந்த்ராந்தர்-உத்பாஸி -பியூஷ பிந்து –
பிரமாதாயி -தந்தா ஸ்ரிதம் சந்த தத்யாம் முகம் -3-

ஹே ஸ்ரீ லஷ்மீ –ஸ்ரீ சாரங்க பாணி ப்ரியே -உன் திரு முக மண்டலத்தில் கேசங்களை சமமாகப் பிரித்து நீளமாக வகிடு எடுத்து
மங்களமான சிந்தூரத்தை இட்டு அலங்கரித்து இருப்பது மேக மண்டலத்தில் மின்னல் கொடி போன்று உள்ளதே –
ஸ்ரீ கஸ்தூரி திலகம் கூடிய திரு நெற்றி அர்த்த சந்திரன் போலே திரு முக மண்டலம் புன் முறுவல் பூத்து-
சோதி வெள்ளத்தில் எழுந்த அலை போன்று திருப் புருவங்கள் இருக்க –
மன்மதனை ருத்ரன் எரிக்கும் பொழுது தனது சீரிய வில் எரிந்து போகாது இருக்க தனது தாயான
உன்னிடத்தில் இருக்கும்படி அன்றோ திருப்புருவங்கள் –
திருக் காதில் அணிந்த நீலோத்பலங்களில் இருந்து பாயும் மதுவைப் பருக வந்து எதிரில் தோன்றிய திரு மூக்கு என்னும்
செண்பகப் பூவைக் கண்டு என் செய்வோம் என்று திகைத்து நடுங்கும் இரண்டு வண்டுகளைப் போலே திருக் கண்கள்-
திருக் காது அணிகலன்கள் தேஜோ ப்ரவாஹத்தில் நீந்தும் மீன்கள் போலே -திருமுகமும் தாமரையாய் இருப்பதால்
தங்கள் இனம் என்று எண்ணி பிரமிக்கும் திருக் கண்கள் -திருக் கபோலங்கள் ரத்னக் கண்ணாடிகள் போலே —
திருக் கண்கள் ஆகிற நீலோத்பல காந்தியே திருக்காதுகளில் அணியப்பட்ட நீலோத்பலம் –
திரு மூக்கின் நுனியில் தொங்கும் முத்து தானாகவே தோன்றியது போலே -திருப் பற்கள் அம்ருத பிந்துக்கள் போலே –
பர அனுக்ரஹ ஏக ஹேது வான திரு முக மண்டலத்தை கொண்ட உன்னிடம் என்னுடைய மனஸ்
பக்தி உள்ளதாகும் படி நீயே அருள வேண்டும் –

———————————————–

திரு முக மண்டல அனுபவம் படிப்படியாக திவ்ய அவயவ சோபையைக் காட்டி அவற்றை அனுபவித்து
திருவடிகள் அளவும் செல்லக் கொண்டு போயிற்று –
இனி வர்ணிக்க இயலாது என்று அறிந்து நீயும் உன் பதியுமே பர தத்வம் –
அடியேன் உங்கள் இருவருக்கும் தாஸபூதன்-என்று ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து
அடியேனுடைய ரக்ஷண பரம் உன் பொறுப்பு என்று சரணம் புகுகிறார் நிகமத்தில் –

கலித-நமதபீஷ்ட-பூர்த்தே-விதூ தாமரார்த்தே -ஸூரீ கீத கீர்த்தே -ஸ்புரந் -பவ்ய மூர்த்தே
த்வதீ யஸ்ய கண்ட ஸ்யபாச ஜிதஸ்ய ஸ்வகீய -ப்ரபோ சந்நிதவ் பங்க ஆஸீன் மமே திஸ்வ
வாசா விசிஷ்டா பிதாநே ஹ்ரியா பம்பம் இத்யே கதே சம்ப்ருவாணஸ்ய சங்கே சிது-
பாஞ்ச ஜன்யஸ்ய கோஷேண யுத்தாங்கணே சர்வ சங்காபிமான பராஹங்ப தேகிம் –
விதூத்யத் -கர ஸ்பர்ச-ஜாதா தரா-சக்ர வாகாயதி ஸ்யு பவேயுஸ்
ததைதத் -சமானா இதி ப்ராஞ்ஞ வர்யை ஸ்துதா ப்யாம்லசன்
நாபி-கூபாந்த -சமரோட ரோமாளி -வல்லீ-குளூச்ச பிரமாதா யகாப்யாம்
அமர்த்யாபகா-சோபித -ப்ராந்த-நீலாம் புதா ஸ்லே பவ ஸ்ருங்க
மேரு த்வய ப்ராந்த சந்தாய காப்யாம் சமுக்தா சராப்யாம் குசாப் யாம் லசத்-
க்ரோட -பாகே -நமத் தேவ பூகே ஹரவ் சானுராகே -ஸ்தநோர் வீதர-ப்ராந்தே
சஞ்சாத -வல்லீ -பிரமாதாயி-பாஹாக்ர தேசோல் லசத் -பல்லவ -ப்ராந்த சந்தாயி -பாண்யங்குலீ
பங்க்த்யுபர்யுத் பவ த் கோரக ஸ்ரேணி சந்தேக க்ருத்பிர் நகை ராஜிதே
யோகிபி–பூஜிதே -மத்திய சம்யோஜிதே மேகலா தாம்நி ஸர்பத்வம்-ஆ சங்க மாநேந லோகேந வல்மீக மேவேதி
சம்பா விதாயாம் ஸ்வகீ யாங்க பூஷாம் ஸூ பூரேசதாஸ் வர்த-சோபாம் வஹந்யாம் ஸ்வ நாப்யாம்
ப்ரமச் -சார்ங்கி -சித்தே ப்ரசஸ்த பிரபத்தே தவோரு ஸூ சாரூ ஜி தா தர்ச பாநூ ஜகத் தாத்ரி
ஜாநூ க்ருதாம் போஜ கேதவ்-க்ருபா வாபி பாதவ் -சமஸ்தே அபி லோகே சமாநாஸ் -த்வயா கே
த்வமேவாசி மாதா -ச சார்ங்க்யேவ நேதா தவை வாஸ்மி நித்யத் ததா வஸ்மி சத்யம் ரமே
பாஹி மாம் பாஹிமாம் தேவி துப்யம் நம-4-

ஹே ஸ்ரீ கோமளாம்பா ஆசிரித்தார்கள் மநோ ரதங்களை நிறைவேற்று அருளுகிறாய் –
தேவதைகளின் துன்பங்களைப் போக்கி அருளுகிறாய் -தேவ ஸ்த்ரீகள் உன்னை ஸ்துதிக்கிறார்கள் –
உன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ தேஜஸ் எங்கும் பரந்துள்ளது-
உனது திருக்கழுத்தின் அழகு ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை தோற்கடிக்க -இப்படி கர்வ பங்கம் ஏற்பட்டத்தை
ஸ்ரீ சார்ங்க பாணி எதிரில் இருக்கும் போது பங்கம் என்று முழுதாக சொல்ல முடியாமல் –
பம் பம் என்று மாத்திரம் சொல்லி முடிக்கிறது -இப்படி பம் பம் ஒலியால் மற்ற சங்கங்களை அழைத்து
நானே தோற்ற பின்பு உங்கள் தோல்வியைச் சொல்ல வேண்டுமோ என்று அறிவிப்பது போலே இருக்கிறது –

சக்ரவாகங்கள் சந்திரனுடைய கர ஸ்பர்சத்தை ஸஹித்துக் கொண்டு இருக்குமாகில்-
அவைகளை முத்து மாலையுடன் கூடிய உனது ஸ்தனங்களுக்கு உபமானமாகச் சொல்லலாம் -என்பர்
இவை கொப்பூழ் என்னும் கிணற்றில் முளைத்த ரோமவரிசை என்னும் கொடியினால் தரிக்கப்பட்ட
இரண்டு பூம் கொத்துக்கள் போலே இருக்கின்றன –
ஸ்வச்சமான முத்து மாலைகளோடு உன் திரு மார்பில் விளங்கும் இரு ஸ்தனங்களும் இரண்டு சிறிய கார் மேகங்கள்
சிகரங்களில் வீற்று இருக்க -நாலா பக்கமும் வெண்மையான கங்கா ப்ரவாஹத்தின் காந்தி வீச உயர்ந்து நிற்கும்
இரண்டு மேரு பர்வதங்களோ என்று சந்தேகிக்கும் படியாய் இருக்கிறது –

உனது இரு திருப் புஜங்களும் ஸ்தனங்கள் ஆகிற மலைகளின் சாரலில் தோன்றிய இரண்டு அழகிய கொடிகள் போன்று உள்ளன –
திரு விரல்கள் கொடிகள் தளிர்த்த தளிர்களோ-என்றும் –
திரு நகங்கள் கொடிகள் புஷ்பித்த மொட்டுக்கள் வரிசைகளோ என்று சந்தேகிக்கும் படியாய் உள்ளன –
திரு ஒட்டியாணம் சலங்கை முதலான திவ்ய ஆபரணங்களின் கயிற்றை சர்ப்பம் என்று சந்தேகிக்கும் ஜனங்கள்
திரு நாபியை சர்ப்பம் வசிக்கும் புற்று என்று சந்திக்கும்படி இருக்கிறது –
தேஜஸ் வெள்ளத்தில் தோன்றிய சூழல் போலவும் உள்ளது –
ஸ்ரீ சார்ங்கபாணியின் மனஸ் அந்த சுழலில் அகப்பட்டுச் சுழன்று கொண்டே இருக்கிறது –
ஸ்ரீ சர்வ லோகேஸ்வரீ உனது திருவடிகளில் செய்யப்படும் பிரதிபத்தி சர்வ அபீஷ்டங்களையும் அருளும் –
ஓத்தார் மிக்கார் இலாயா மா தேவீ -அடியேன் தாஸபூதன் —
அடியேன் ஆத்மாவை உன்னிடம் சமர்ப்பித்து உன்னையே சரணம் அடைகிறேன் –

————————————-

நிகமத்தில் இந்த ஸ்தோத்ரம் ஸ்ரீ கோமளவல்லி பிராட்டியின் பொருட்டு ஆகட்டும் என்று சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

அதி மிருதுல வசன குமீபமீ -வரமேதத் வராத விஷ்ணு -கவி கதி தமீ
தண்டக ரூபமீ ஸ்தோத்ரம் கோமளவல்லீ மநோ முததே பவது–

மிகவும் மிருதுவான இந்த தண்டக ஸ்தோத்ரம் -ஸ்ரீ வரத விஷ்ணு என்ற கவியினால் இயற்றப்பட்டது –
இத்தை அப்யசிப்பார் ஸ்ரீ கோமள வல்லீ நாச்சியாருடைய திரு உள்ளத்திற்கு உகப்பு ஏற்பட்டு
சகல ஸ்ரேயஸ்ஸூக்களும் பெற்று ப்ரீதி காரித நித்ய கைங்கர்யமும் பெறுவார்

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வரத விஷ்ணு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கோமள வல்லீ சமேத ஸ்ரீ சாரங்க பாணி பெருமாள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திருவல்லிக்கேணி – ஸ்ரீ ப்ரஹ்மோத்ஸவ விவரணம் –ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்

April 25, 2019

ஸ்ரீ திருவல்லிக்கேணி -ஸ்ரீ ப்ரஹ்மோத்ஸவ விவரணம்

முதல் நாள் காலை -தர்மாதி பீடம் -ஸ்ரீ உபய விபூதி நாத ஸூசகம் – -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி -திரு வீதியில்

மாலை புன்னை மர வாஹனம் -ஸ்ரீ கண்ணன் திருப் புல்லாங்குழல் ஊதும் திருக்கோலம்
மெச்சூது சங்கம் இடத்தான் நல்வே யூதி பொய்ச்சூதில் தோற்ற பொறையுடை மன்னர்க்காய் புத்தூர் பெறாத அன்று
பாரதம் கை செய்த அத்தூதன் -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -2-1-1-

இரண்டாம் நாள் காலை -ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி சேவை –
விடங்காலும் தீவாய் அரவணை மேல் தோன்றல் -71-என்றும் பொங்கு பட மூக்கில் ஆயிரவாய்
பாம்பணை மேல் சேர்ந்தாய் -97-என்பதற்கு ஏற்ப சேஷ வாஹனம்
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் -81-என்பதற்கு ஏற்ப ஸ்ரீ பரமபத நாதன் திருக்கோலம்

இரண்டாம் நாள் மாலை -பற்றார் நடுங்க முன் பாஞ்ச சன்னியத்தை வாய் வைத்த போர் ஏறே
என் சிற்றாயர் சிங்கமே -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –3-3-5-என்பதற்கு ஏற்ப ஸிம்ஹ வாஹனம்

மூன்றாம் நாள் காலை -ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி சேவை -பொலிந்த கருடன் மேல் கொண்ட கரியான் கழலே
தெருள் தன் மேல் கண்டாய் தெளி –57-என்பதற்கு ஏற்ப ஸ்ரீ கருட வாஹனம் சேவை

ஏகாந்த சேவையில் திருக்கண்டேன் — என் ஆளி வண்ணன் பால் இன்று -1-சேவை

மூன்றாம் நாள் மாலை –உரக மெல்லணையான் கையில் உரை சங்கம் போலே மட அன்னங்கள் –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் –4-4-4-
என்பதற்கு ஏற்ப ஹம்சா வாகனத்தில் பறவை ஏறு பரம் புருடனாக-5-4-2-சேவை
இவன் தானே உலகினில் பேர் இருள் நீங்க அன்று அன்னமதாய்-1-8-10-பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து
போதில் கமல வன் நெஞ்சம் புகுந்தும் என் சென்னித் திடரில் பாத இலச்சினை வைத்தார் -5-2-8-

நான்காம் நாள் காலை -ஸ்ரீ நான்முகன் திருவந்தாதி சேவை -நீயே எரி சுடரும் -20-என்பதற்கு ஏற்ப –
நான்முகனை படைத்த நாராயணன் -1-என்பதால் பரத்வம் பொலிய ஸூர்ய மண்டல மத்யவர்த்தி -ஸூர்ய பிரபையில் சேவை

நான்காம் நாள் மாலை -ஸ்ரீ திருப்பாவை ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி சேவை –
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -1-என்றும்
சந்த்ர மண்டலம் போலே தாமோதரன் கையில் -7-4-என்பதற்கு ஏற்ப சந்த்ர பிரபை சேவை –

ஐந்தாம் நாள் காலை -ஸ்ரீ திருவிருத்தம் சேவை -நாயகா பாவனையில் பூர்ணமாக அருளிச்செய்த
ஸ்ரீ திவ்ய பிரபந்தம் அன்றோ ஆகவே நாச்சியார் திருக்கோலம்

ஐந்தாம் நாள் மாலை -ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி சேவை –
திறல் விளங்கு மாருதியோடு அமர்ந்தான் தன்னை -10-11-என்பதற்கு ஏற்ப ஸ்ரீ ஹனுமந்த வாஹனம்

ஆறாம் நாள் காலை -திருச்சந்த விருத்தம் சேவை -ஆதியான வானவர்க்கும் ஆதியான ஆதி நீ -8-என்பதற்கு ஏற்ப
திரு அபிஷேகம் அணிந்து பரத்வம் பொலிய ஆனந்த விமானத்தில் எழுந்து அருளுகிறார் –

ஆறாம் நாள் மாலை ஸ்ரீ முதல் ஆயிரம் நிகமித்து-
உம்பரால் அறியலாகா ஒளியுளார் ஆனைக்காகிச் செம்புலால் உண்டு வாழும் முதலை மேல் சீறி -28-என்றும்
விண்ணுளார் வியப்ப வந்த ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணறா -44 -என்பதற்கு என்ற ஆனை வாஹனம்

ஏழாம் நாள் காலை ஸ்ரீ திருவெழு கூற்று இருக்கை சேவிக்கப் பெற்று ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி சேவை -என்பதற்கு ஏற்ப திருத்தேரில்
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றானை -2-3-1-என்றும்
பார்த்தன் தன் செல்வத் தேர் ஏறி சாரதி -2-10-8-என்பதற்கு ஏற்பவும் திருத்தேரில் சேவை –

எட்டாம் நாள் காலை முதலில் ஸ்ரீ சிறிய மடல் சேவிக்கப் பெற்று பின்பு ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி தொடர்ந்து சேவை
தாரார் தடம் தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி-என்றும்
பண்டு இவன் வெண்ணெய் உண்டான் என்று ஆய்ச்சியர் கூடி இழிப்ப-3-3-3-என்றும்
ஆய்ச்சியர் வைத்த தயிர் வெண்ணெய் உளம் குளிர அமுது செய்து -3-9-7-என்றும்
பாடல் அடைத்த சிறு குரம்பை நுழைந்து புக்குப் பசு வெண்ணெய் பதமார –4-4-3-என்பதற்கும் ஏற்ப
வெண்ணெய்த் தாழிக் கண்ணனாக சேவை

எட்டாம் நாள் மாலை -ஆடல் மா வலவன் கலிகன்றி பாசுரங்கள் சேவைக்கு ஏற்ப குதிரை வாஹனம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திரு ஆபரணங்கள் கொள்ளை அடிக்க எழுந்து அருளுவதும் –
ஸ்ரீ திருமந்திர உபதேசம் செய்து திருத்திப் பணி கொள்வதும் –
மீண்டும் வாடினேன் வாடி வருந்தினேன் -முதல் பதிகம் அனுசந்திப்பதும் -முக்கிய நிகழ்வுகள்

ஒன்பதாம் நாள் காலை -மட்டை அடி உதவும் -எட்டாம் நாள் மாலை சேர்த்தியில் எழுந்து அருளி –
வேடு பறியின் போது தொலைத்த திரு மோதிரத்தை தேடிக்கொண்டு தனியாக எழுந்து அருளி –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -பெரியவருக்காக பொறுத்தோம் என்பதும் -மின்னிடை மடவார் –திருவாய் மொழி -7-2-சேவித்து

அன்று இரவில் காதில் கடிப்பிட்டு -10-8-பதிகம் சேவை -உத்சவத்தில் பூர்த்தியாலும்
ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி பூர்த்தியை முன்னிட்டும் தங்க சப்பரத்தில் எழுந்து அருளி சேவை

பத்தாம் நாள் -துவாதச ஆராதனம் -பூர்ணமாக ஸ்ரீ திருவாய் மொழி திருச்செவி சாத்தி அருளுகிறார்

அன்று இரவில் குளிர்ச்சியாக வெட்டிவேர் திருத்தேரில் புறப்பாடு –
ஸ்ரீ பெருமாள் திரு உள்ளம் குளிரும்படி ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி சேவை

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ரெங்கம் -மட்டை அடி என்னும் -ஸ்ரீ ப்ரணய கலக-உத்சவம் –

February 2, 2019

ஸ்ரீ ரெங்கம் -ஸ்ரீ ப்ரணய கலக உத்சவம் –
பங்குனி மாத சுக்ல பக்ஷம் ஆதி ப்ரஹ்ம உஸ்தவத்தில் பங்குனி உத்தரம் -ப்ரணய கலகம் –
பெருமாளுக்காக அரையரைக் கொண்டும் -நாச்சியாருக்காக பண்டாரிகளைக் கொண்டும் வாதிப்பார்கள் –

திரு பங்குனி உத்தர நக்ஷத்ரம் -ஸூர்ய உதய காலத்தில் நம் பெருமாள் திருப் பல்லக்கில் ஏறி அருளி
முன்னும் பின்னும் ஸ்ரீ வைஸ்ணவ உத்தமர்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ண
திரு வெண் சாமரம் திரு முத்துக் கொடை முதலிய உபசாரத்தோடும்
ஒவ்வொரு திரு மாளிகையிலும் திருக் காவனம் பரிமாறி -வாழை மரம் பாக்கு கொலை முத்து பவளம் இவற்றால்
அலங்கரித்து ரமணீயமாய் இருக்கிற உள் திரு வீதி சித்திர திரு வீதிகளை வளம் வந்து
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் திருச் சந்நிதிக்கு அதீதமான ப்ரேமையுடன் எழுந்து அருளும் போது
பெருமாள் உறையூர் நாச்சியார் இடம் போய் வந்தார் என்ற கோபத்தால் பெரிய பிராட்டியார்
திருக் காப்புச் சேர்த்துக் கொண்டு பூப் பந்துக்களாலும் -வாழைப் பழம் பலாச் சுளை முதலவைகளாலும் எறிவித்து
வாசலிலே நிறுத்தி வைக்கும் இருவருக்கும் போது நடக்கிற சம்வாதம் –

ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –
நாம் உத்சவ அர்த்தமாக புறப்பட்டு அருளி திரு வீதிகள் எல்லாம் வலம் வந்து
தேவர்கள் புஷ்ப வர்ஷம் வர்ஷிக்க ஸ்ரீ வைஷ்ண உத்தமர்கள் முன்னும் பின்னும் ஸ்தோத்ரம் பண்ண
இப்படி பெரிய மநோ ரதத்தோடே தங்கள் இடத்திலே வந்தால் தாங்கள் எப்போதும் எதிரே விடை கொண்டு
திருக் கை கொடுத்து உள்ளே எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு போய் திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே
ஏறி எழுந்து அருள பண்ணி திருவடி விளக்கி – திரு ஒத்துவாடை சாத்தி -திரு ஆலவட்டம் பரிமாறி –
மங்கள ஆலத்தி கண்டு அருள பண்ணி சுருள் அமுது திருத்தி சமர்ப்பித்து இப்படி அநேக உபசாரங்கள் எல்லாம் நடக்குமே
இன்றைக்கு நாமே எழுந்து அருளின இடத்திலே திருக் காப்புச் சேர்த்துக் கொண்டு திரு முக மண்டலத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு
திருச் சேவடிமார்கள் கைகளால் பந்துக்களாலும் பலன்களாலும் விட்டு எறிவித்து இப்படி ஒரு நாளும் பண்ணாத அவமானங்களை
எல்லாம் இன்றைக்கு பண்ண வந்த கார்யம் ஏது என்று கேட்டு வரச் சொல்லி
ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்

ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
தாம் எப்போதும் போலே எழுந்து அருளினதே மெய்யானால் திருக் கண்கள் எல்லாம் சிவந்து இருப்பான் என்
திருக் குழல் கற்றைகள் எல்லாம் கலைந்து இருப்பான் என்
திருக் கஸ்தூரி திரு மன் காப்பு கரைந்து இருப்பான் என்
திரு அதரம் வெளுத்து இருப்பான் என்
திருக் கழுத்து எல்லாம் நகச் சிஹ்னங்களாக இருப்பான் என்
திரு மேனி எல்லாம் குங்குமப் பொடிகளாக இருப்பான் என்
திருப் பரி வட்டங்கள் எல்லாம் மஞ்சள் வர்ணமாய் இருப்பான் என்
திருவடிகள் எல்லாம் செம்பஞ்சுக் குழம்பாய் இருப்பான் என்
இப்படிப்பட்ட அடையாளங்களை பார்த்து நாச்சியாருக்கு திரு உள்ளம் மிகவும் கலங்கி இருக்கிறது
ஆனபடியினாலே உள்ளே இருக்கிறவர்களை வெளியே விட வேண்டாம் என்றும்
வெளியிலே இருக்கிறவர்களை உள்ளே விட வேண்டாம் என்றும்
இப்படி கட்டுப்பாடு பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற சமயத்திலே உள்ளே விண்ணப்பம் செய்ய சமயம் இல்லை
ஆனபடியினாலே நேற்றைக்கு எழுந்து அருளின இடத்திலே தானே இன்றைக்கும் எழுந்து அருளச் சொல்லி
நாச்சியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
திருக் கண் சிவந்து இருப்பான் என் என்றால் நாம் செங்கோலுடைய திருவரங்கச் செல்வரான படியால்
கவரி முடித்து கல் கச்சை கட்டி வல்லபம் ஏந்தி குதிரை நம்பிரான் மேலே ராத்திரி முழுவதும் நித்திரை இன்றி
ஜகத் ரக்ஷண அர்த்தமாக ஜாக ரூகனாய் இருந்த படியினால் திருக் கண் சிவந்து போச்சுது
திருக் குழல் கற்றைகள் எல்லாம் கலைந்து இருப்பான் என் என்றால் காற்று அடித்து கலைந்து போச்சுது
கஸ்தூரி திரு மண் காப்பு கரைந்து இருப்பான் என் என்றால் அதுகடோரமான ஸூர்ய கிரணத்தால் கரைந்து போச்சுது
திரு அதரம் வெளுத்து இருப்பான் என் என்றால் அசுரர் நிரசன அர்த்தமாய் தேவதைகளுக்காக சங்கத்வானாம் பண்ணின படியால் வெளுத்துப் போச்சு
திருக் கழுத்து எல்லாம் நகச் சின்னமாய் இருப்பான் என் என்றால் அதி பிரயாசமான காடுகளில் போகிற போது பூ முள்ளு கிழித்தது
திருமேனி எல்லாம் குங்குமப் பொடிகளாய் இருப்பான் என் என்றால் தேவதைகள் புஷ்ப வர்ஷம் வர்ஷித்த படியால் புஷ்ப ரேணு படிந்தது
திருப் பரிவட்டங்கள் எல்லாம் மஞ்சள் வர்ணமாய் இருப்பான் என் என்னில் சந்த்யா ராகம் போலே இருக்கிற
திவ்ய பீதாம்பரமான படியால் உங்கள் கண்ணுக்கு மஞ்சள் வர்ணமாய்த் தோன்றுகிறது
திருவடிகள் எல்லாம் செம்பஞ்சக் குழம்பாய் இருப்பான் என் என்றால் குதிரை நம்பிரான் மேல் ஏறி அங்கை மேல்
திருவடிகளை வைத்துக் கொண்டு போனபடியாலே திருவடிகள் சிவந்து போயின
இப்படிப்பட்ட அடையாளம் ஒழிய வேறே இல்லை -ஆனால் போது கழித்து வருவான் என் என்றால்
வேட்டையாடி வேர்த்து விடாய்த்து வருகிற சமயத்திலே திருமங்கை ஆழ்வான் என்பான் ஒருவன் வந்து
சர்வ ஸ்வ அபஹாரத்தையும் பண்ணிக் கொண்டு போனான்
அவனை சில நல் வார்த்தைகளைச் சொல்லி திரு ஆபரணங்களை மெள்ள வாங்கிக் கொண்டு போய்
கரு வூலத்தில் எண்ணிப் பார்க்கும் இடத்து கணையாழி மோதிரம் காணாமல் போச்சுது –
அதற்காக விடிய பத்து நாழிகைக்கு புறப்பட்டு அருளி திரு வீதிகள் எல்லாம் வலம் வந்து கணையாழி மோதிரத்தைக் கண்டு
எடுத்துக் கொண்டு மீள வாரா நிற்கச் செய்தே அப்பொழுது தேவர்கள் பாரிஜாத புஷ்பங்கள் கொண்டு சேவிக்க வந்தார்கள்
நாம் நம்முடைய பெண்டுகள் அன்னியிலே சூடுகிறது இல்லை என்று தமக்கு முன்னமே வரக்காட்டி நாமும் பின்னே எழுந்து அருளினோம்
ஆனபடியினாலே நாம் கொடுத்த புஷ்பத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு நம்மையும் உள்ளே அழைக்கச் சொல்லி
ஸ்ரீ நம்பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்

ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
கணையாழி மோதிரம் காணாமல் போனதே மெய்யானால் விடிய பத்து நாழிகைக்குப் புறப்பட்டு அருளி உறையூரில் போய்
மின்னிடை மடவார் சேரி எல்லாம் புகுந்து யதா மநோ ரதம் அனுபவித்து அவ்வனுபவத்திலே உண்டாய் இருக்கிற
அடையாளங்கள் எல்லாம் திருமேனியில் தோற்றா நிற்கச் செய்தேயும்
அவ்வடையாளங்களையும் அந்யவதாவாகக் கொண்டு நாங்கள் ஏழைகளான படியால் இப்படிப்பட்ட இருக்கிற வஞ்சந யுக்திகளை
எல்லாம் நேற்றைக்கு எழுந்து அருளின இடத்திலே தானே சொல்லிக் கொண்டு இன்றைக்கும் அங்கே தான் எழுந்து அருளச் சொல்லி
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ நம்பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
நாமானால் உறையூரைக் கண்ணாலே கண்டதும் இல்லை -காதாலே கேட்டதும் இல்லை
துஷ்டர்களாய் இருக்கிறவர்களும் மனதுக்கு சரிப்போன படி சொன்னால் நீரும் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டுக் கொண்டு
நம்மையும் ஒரு நாளும் பண்ணாத அவமானங்களை எல்லாம் பண்ணலாமா
நீங்கள் ஸ்த்ரீகளான படியால் முன்பின் விசாரியாமல் பண்ணினீர்களாம் என்கிற அவமானம் உங்களுக்கே ஒழிய நமக்குத் தேவை இல்லை
ஆனபடியால் நாம் கொடுத்த புஷ்பத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு நம்மையும் உள்ளே அழைக்கச் சொல்லி
ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்

ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
முந்தா நாள் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் வேட்டையாடி வேர்த்து விடாய்த்து எழுந்து அருளினார் என்று
அடியோங்கள் அதி ப்ரீதியுடனே எதிரே விடை கொண்டு திருக் கை கொடுத்து உள்ளே
எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு போய் திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே ஏறி அருள பண்ணி திருவடி விளக்கி
திரு ஒத்து வாடை சாத்தி திரு ஆலவட்டம் பரிமாறினோம்
அப்போது அதிக சிரமத்தோடு எழுந்து அருளி இருந்தார் –
ஆனால் இளைப்போ என்று வெந்நீர் திரு மஞ்சனம் சேர்த்து சமர்ப்பித்தோம்
அதை நீராடினது பாதியும் நீராடாதது பாதியுமாகவே எழுந்து அருளி இருந்தார்
ஆனால் இளைப்போ என்று திருவறைக்குத் தகுதியான திவ்ய பீதாம்பரம் கொண்டு வந்து சமர்ப்பித்தோம்
அதையும் எப்போதும் போலே சாத்திக் கொள்ளாமல் ஏதோ ஒரு விதமாக சாத்தி அருளினார்
ஆனால் இளைப்போ என்று கஸ்தூரித் திரு மண் காப்பு சேர்த்து சமர்ப்பித்தோம்
அதையும் எப்போதும் போல் சாத்திக் கொள்ளாமல் திரு வேங்கடமுடையான் திரு மண் காப்பு போலே
கோணாமாணாவாய்ச் சாத்தி அருளினார்
ஆனால் இளைப்போ என்று தங்க பள்ளயத்தில் அப்பம் கலந்த சிற்றுண்டி அக்காரம் பாலில் கலந்து
வர்க்க வகைகள் முதலானதுகளைச் சேர்த்து சமர்ப்பித்தோம்
அதையும் அமுது செய்தது பாதியும் செய்யாதது பாதியும் எழுந்து அருளி இருந்தார்
ஆனால் இளைப்போ என்று சுருள் அமுது சேர்த்து சமர்ப்பித்தோம் –
அதையும் அமுது செய்யாதபடி தானே எழுந்து அருளி இருந்தார்
ஆனால் இளைப்போ என்றுதிரு அநந்த ஆழ்வானைத் திருப் படுக்கையாக விரித்து அதன் மேல்
திருக் கண் வளரப் பண்ணி அடியோங்கள் திருவடிகளைப் படித்து இருந்தோம்
தாம் வஞ்சகரான படியால் எங்களுக்கு ஒரு மாயா நித்திரையை உண்டாக்கி எங்கள் கருகூலம் திறந்து
எங்கள் ஸ்த்ரீ தனங்களான -அம்மானை -பந்து கழஞ்சு -பீதாம்பரங்களையும் கைக் கொண்டு இன்ன இடத்துக்கு
எழுந்து அருளுகிறோம் என்று சொல்லாதபடி எழுந்து அருளினார்
அந்த உத்தர க்ஷணமே அடியோங்கள் அச்சமுடன் திடுக்கிட்டு எழுந்து இருந்து திருப் படுக்கையை பார்க்கும் இடத்தில்
பெருமாளைக் காணாமையாலே கை நெரித்து வாய் அடித்து அணுக விடும் வாசல் காப்பாளரை அழைத்து
கேட்கும் அளவிலே அவர்கள் வந்து – அம்மானை -பந்து கழஞ்சு -பீதாம்பரமான ஸ்த்ரீ தனத்தையும் கைக் கொண்டு
இன்ன இடத்துக்கு எழுந்து அருளுகிறோம் என்று சொல்லாதபடி எழுந்து அருளினார் என்று சொல்ல வந்தார்கள்
அந்த உத்தர க்ஷணமே அந்தரங்க பரிஜனங்களாய் இருக்கிற திருச் சேவடிமார்களை அழைப்புவித்தோம்
அவர்கள் வந்து அடி பிடித்து அடி மிதித்துக் கொண்டு போன இடத்திலே உறையூரில் கொண்டு போய் விட்டது
அங்கே மச்சினி என்று ஒருத்தி முறைமை சொல்லி மற்று ஒருத்தியை மடியைப் பிடித்ததும் –
கச்சணி பொன் முலை கண்ணால் அழைத்ததும் -கனிவாய்க் கொடுத்ததும் -கையிலே நகக் குறி மெய்யாக ஆனதும் –
கார் மேனி எங்கும் பசு மஞ்சள் பூத்ததுமாய்க் கரும்புத் தோட்டத்தில் யானை சஞ்சரிக்குமா போலே
தேவரீர் சஞ்சரிக்கிறார் என்று நாங்கள் உசிதமாகப் போக விட்ட தூதியோடி வந்து அங்க அடையாளம் உள்ளபடி வந்து சொன்னாள்
உம்மாலே எமது மனது உலை மெழுகாய் இருக்கிறது -ஒன்றும் சொல்லாதே போம் போம் என்று
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
ஒருவருக்கு ஒருவர் சம்சயப்பட்டால் அந்த சம்சயம் தீராமல் போனால் ப்ரமாணத்தாலே தீர்த்துக் கொள்வார்கள்
அந்தப்படி பிரமாணம் பண்ணித் தருகிறோம்
நாம் தேவாதி தேவனான படியால் தேவதைகளைத் தாண்டித் தருகிறோம் -சமுத்ரத்திலே மூழ்குகிறோம் –
அக்னி பிரவேசம் பண்ணுகிறோம் -பாம்புக்கு குடத்தில் கை இடுகிறோம் -மழு ஏந்துகிறோம் –
நெய்க்குடத்திலே கை இடுகிறோம் -இப்படிப்பட்ட பிரமாணங்களை யானாலும் வாங்கிக் கொண்டு
நாம் கொடுத்த புஷ்பத்தையும் வாங்கி சூட்டிக் கொண்டு நம்மையும் உள்ளே அழைக்கச் சொல்லி
ஸ்ரீ நம் பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
ஒருவருக்கு ஒருவர் சம்சயப்பட்டால் அந்த சம்சயம் ஒரு பிரகாரத்தாலும் தீராமல் போனால் ப்ரமாணத்தாலே தீர்த்துக் கொள்வார்கள்
லோகத்தில் ப்ராஹ்மணனுக்கும் ப்ராஹ்மணனுக்கும் வாக்குவாதம் வந்தால் ப்ராஹ்மணன் ப்ராஹ்மனைத் தாண்டிக் கொடுப்பான்
தாம் தேவாதி தேவனான படியால் தேவதைகளைத் தாண்டிக் கொடுக்கிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே
அந்தத் தேவதைகள் தம்முடைய திருவடிகளை எப்போ காணப் போகிறோம் என்று சதா பிரார்த்தித்துக் கொண்டு இருக்கிறவர்களை
வலுவிலே தாண்டித் தருகிறோம் என்றால் வேண்டாம் என்பார்களா
சமுத்ரத்திலே மூழ்கிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே -பிரளய காலத்திலே சகல லோகங்களையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து ரக்ஷித்து
ஒரு ஆலிலைத் தளிரிலே கண் வளர்ந்த தமக்கு சமுத்ரத்திலே முழுகுகிறது அருமையா
அக்னிப் பிரவேசம் பண்ணுகிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே -ப்ரஹ்மாவுக்காக உத்தர வீதியிலே ஆவிர்பவித்த தமக்கு
அக்னியில் மூழ்கிறோம் என்றால் அக்னி சுடுமா
பாம்புக் குடத்தில் கை இட்டுத் தருகிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே -சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காதனமாம் என்று
சதா சர்வ காலமும் திரு அநந்த ஆழ்வான் மேல் திருக் கண் வளர்ந்து இருக்கிற தமக்குப்
பாம்புக் குடத்தில் கை விட்டால் பாம்பு கடிக்குமோ
மழு ஏந்துகிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே -கோடி ஸூர்ய பிரகாசகமான திருவாழி ஆழ்வானை சதா திருக் கையிலே
தரித்துக் கொண்டு இருக்கிற தமக்கு அப்ரயோஜகமான இரும்பு மழு ஏந்துகிறது அருமையோ
நெய்க்குடத்திலே கை இடுகிறோம் என்று சொல்ல வந்தீரே -கிருஷ்ண அவதாரத்தில் பஞ்ச லக்ஷம் குடியில் உள்ள
நெய்யுண்ட தமக்கு நெய்க்குடத்திலே கை இடுவது அருமையா
இப்படிப்பட்ட இருக்கிற பரிஹாஸ பிரமாணங்களை எல்லாம் தமக்கு சரிப்போன இடத்திலே தானே பண்ணிக் கொண்டு
இன்றைக்கும் அங்கே தானே எழுந்து அருளச் சொல்லி
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ நம்பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
நாம் உத்சவ அர்த்தமாகப் புறப்பட்டு அருளி திரு வீதிகள் எல்லாம் உலா வந்து தேவதைகள் புஷ்ப வர்ஷம் வர்ஷிக்க
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் எல்லாரும் ஸ்தோத்ரம் பண்ண இப்படி பெரிய மநோ ரதத்தோடே தங்கள் இடத்தில் வந்தால்
தாங்கள் எப்போதும் போல் ஆதரியாமல் படிக்கு அபராதங்களைப் பண்ணினோம் என்கிறீர்கள்
நாமானால் உறையூரைக் கண்ணாலே கண்டதும் இல்லை காதாலே கேட்டதும் இல்லை என்று சொன்னோம்
அத்தை அப்ரமாணமாக நினைத்தீர்கள்
ஆனால் பிரமாணம் பண்ணித்தருகிறோம் என்று சொன்னோம் அத்தை பரிஹாஸ பிரமாணம் என்று சொன்னீர்கள்
இப்படி நாம் எத்தனை சொன்ன போதிலும் அத்தனையும் அந்யதாவாகக் கொண்டு சற்றும் திரு உள்ளத்தில் இரக்கம் வாராமல்
கோபத்தால் திரு உள்ளம் கலங்கி திரு முக மண்டலம் கறுத்துத் திருக் கண்கள் சிவந்து இப்படி எழுந்து அருளி இருந்தால்
நமக்கு என்ன கதி இருக்கிறது
அழகிய மணவாள பெருமாள் ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் சந்நிதி வாசலிலே தள்ளுப பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார் என்கிற அவமானம்
உங்களுக்கே ஒழிய நமக்குத் தேவை இல்லை
ஆனபடியால் நாம் கொடுத்த புஷ்பத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு நம்மையும் உள்ளே அழைக்கச் சொல்லி
ஸ்ரீ நம்பெருமாள் அருளிச் செய்த பிரகாரம் –

ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்
தாம் வருஷா வருஷம் அடமா எழுந்து அருளி தமக்குச் சரிப்போன படி நடந்துப் போட்டு பின்னும்
இங்கே வந்து நாம் என்றும் அறியோம் என்றும் பிரமாணம் பண்ணித் தருகிறோம் என்றும் பரிஹாஸங்களைப் பண்ணி
இப்படிப் பட்டு இருக்கிற அக்ருத்யங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு வருகிறீர்
நாமானால் பொறுக்கிறது இல்லை –
நம்முடைய அய்யா நம்மாழ்வார் வந்து மங்களமாகச் சொன்ன வாய் மொழியினாலே பொறுத்தோம் –
உள்ளே எழுந்து அருளச் சொல்லி
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் அருளிச் செய்த பிரகாரம்

பிரணய கலகம் முடிந்து உடனே ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருடன்
ஒரே சிம்ஹாசனத்திலே எழுந்து அருளி சகல மனுஷ நயன விஷயமாகி சேர்த்தி சேவை சாதித்து அருளுகின்றார் –

——————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பிரசித்த ஸ்லோகங்கள் / ஸ்ரீ பரமபதம்-திருக்குறுங்குடி -ஆழ்வார்கள் அனுபவம் – /ஸ்ரீ அஹோபில மஹாத்ம்யம் /-

February 2, 2019

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம சக்திர் நாராயணீ ச சா
வியாபகாவதி சம்ஸ்லேஷாத் ஏக தத்வமிவோ திதவ் –அஹிர் புத்ந்ய சம்ஹிதை

லஷ்ம்யா ஸமஸ்த அசித் சித் பிரபஞ்ச சேஷஸ் ததீசஸ்ய து ஸாபி சர்வம்
ததாபி சாதாரண மீசித்ருத்வம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ சயொத்வவ் ச சதைக சேஷீ–ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர சம்ஹிதை

யாமா லம்ப்ய ஸூகே நேமம் துஸ்த்ரம் ஹி குணோ திதம்
விஸ்தரந்த்ய சிரேணைவ வயக்த த்யான பராயண –ஸ்ரீ ஸாத்வத சம்ஹிதை

சர்வ காமப்ரதாம் ரம்யாம் சம்சார ஆர்ணவ தாரிணீம்
ஷிப்ர ப்ரஸாதி நீம் தேவீம் சராண்யா மனுசிந்தயேத் –காஸ்யப ஸ்ம்ருதி

லஷ்ம்யா ஸஹ ஹ்ருஷீகேசோ தேவ்யா காருண்ய ரூபயா
ரஷக சர்வ சித்தாந்தே வேதாந்தே அபி ச கீயதே –ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம்

தேவ திர்யங் மனுஷ்யேண புந்நாம பகவான் ஹரி
ஸ்த்ரீ நாம் நீ லஷ்மீர் மைத்ரேய நாநயோர்வித்யதே பரம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

வைகுண்ட து பரே லோகே ச்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி
ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த் யாத்மா பக்தைர் பாகவதைர் ஸஹ –லிங்க புராணம்

நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோர் ஸ்ரீர் அநபாயிநீ
யதா சர்வ கதோ விஷ்ணுஸ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

————————————————-

பரம பதம் -8-ஆழ்வார்கள் -36- மங்களா சாசனப் பாசுரங்கள் / நம்மாழ்வார் மட்டும் -24-திரு விருத்தத்தில் -3-
அண்டத்து அமரர்கள் சூழ அத்தாணி யுள் அங்கு இருந்தாய் -பெரியாழ்வார்
வான் இளவரசு வைகுண்ட குட்டன் வா ஸூ தேவன்
அமரர் கோவை அந்தணர் அமுதத்தினை
ஆண்டாள் -மா மாயன் மாதவன் வைகுந்தன்
திருமழிசை ஆழ்வார் -அனந்தன் மேல் கிடந்த எம் புண்ணியா
இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை –நற்கிரிசை நாரணன் நீ —
ஏன்றேன் அடிமை இழிந்தேன் –மேலை இட நாடு காண இனி ஆன்றேன்
திருப்பாண் ஆழ்வார் -விண்ணவர் கோன்
திருமங்கை -சந்தோகா தலைவனே தாமரைக்கு கண்ணா அந்தோ அடியேற்கு அருளாய் அருளே
திருக் குறும் தாண்டகத்தில் -ஆதியாய் நீதியான பண்டமாம் பரம் சோதி நின்னையே பரவுவேனே
முதல் ஆழ்வார்கள் -பண்டு எல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம் கொண்டு அங்கு உறைவார்க்கு கோயில் போல்
விண்ணகத்தாய் மண்ணகத்தாய் வேங்கடத்தாய் நால் வேதப் பண்ணகத்தாய்
வேங்கடமும் விண்ணகரும் வெக்காவும் அக்காத பூம் கிடங்கின் நீள் கோயில்
நம்மாழ்வார் -இமையோர் தலைவா -/
எம்பெருமான் தனது வைகுந்தம் அன்னாய்
வேலைப் புணரி யம் பள்ளி அம்மான் அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ வையமோ உம் நிலையிடமே
எம்பெருமான் தனது வைகுண்ட மன்னாள் கண்ணாய்
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல் என்று ஒழிந்தன

ஸ்ரீ சப்தம் -ஸ்ரீயதே -ச்ரயதே –ஸ்ருனோதி-ஸ்ராவயதி -ஸ்ருணாதி -ஸ்ரீணாதி-என்று ஆறு படியாக
ஸ்ருனோதி ஸ்ராவயதி -என்கிற வ்யுத்பத்திகளில்
சாபராதரான அடியோங்களை சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில் காட்டிக் கொடுத்து அருள வேணும் என்று
இப் புடைகளிலே ஆஸ்ரிதருடைய ஆர்த்த த்வனியைக் கேட்டு சர்வேஸ்வரனுக்கு விண்ணப்பம் செய்து
இவர்களுடைய ஆர்த்தியை சமிப்பிக்கும் என்றதாம் –
புருஷகார க்ருத்யத்தைச் சொல்லுகிற இதுக்கும் புருஷகார பாவத்தில் நோக்கு –
ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம –என்றும் -இத்யாதிகளை அவன் பக்கலிலே கேட்டு
கபோதத்தை கபோதி கேட்பித்தால் போலே அவசரத்தில் கேட் பிக்கும் என்னவுமாம்
சர்வேஸ்வரன் பக்கல் லோக ஹிதத்தைக் கேட்டு மித்ர மவ்பயிகம் கருத்தும் இத்யாதிகளில் படியே விபரீதரையும் கூடக் கேட்பிக்கும் என்னவுமாம் –
ஸ்ருணாதி நிகிலான் தோஷான் -என்று வ்யுத்புத்தி யானபோது
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே உபாய அதிகாரிகளுக்கு விரோதிகளான கர்மாதிகளைக் கழிக்கும் என்றதாம்
ஸ்ரீர்ணாதி ச குணைர் ஜகத் -என்று நிருக்தியில்
தன் காருண்யாதி குணங்களால் -நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு
இத்யாதிகளில் படியே ஆஸ்ரிதற்கு கைங்கர்ய பர்யந்த குண பரிபாகத்தை உண்டாக்கும் என்றதாம் –
நம்மாழ்வாரும் –
அகலகில்லேன் இறையும் என்றும் அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா – என்றும்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -என்றும் –
இங்கும் அங்கும் திருமால் அன்றி இன்மை கண்டு -என்றும்
உபாய தசையிலும் பல தசையிலும் ஸ்ரீமத் சப்தத்தில் சொன்ன நித்ய யோகத்தை அனுசந்தித்தார்
ஸ்ருணாதி நிகிலான் தோஷான் ஸ்ரீ ணாதி ச குணைர் ஜகத் –
ஸ்ரீ யதே ச அகிலைர் நித்யம் ச்ரயதே ச பரம் பதம் -என்றும் –இத்யாதிகளில் படியே
அநேக அர்த்தங்கள் உண்டே யாகிலும் ஸ்ரீஞ்சேவாயாம் -என்கிற தாதுவிலே
சேவ்யத்வாதிகளைச் சொல்லிக் கொண்டு கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தித்வ பரம் –

———————————————–

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ நம்பி ஸ்ரீ குறுங்குடி வல்லி தாயார் -ஸ்ரீ பஞ்சகேதக விமானம் -கிழக்கே பார்த்து நின்ற நம்பி
இருந்த நம்பி கிடந்த நம்பி சந்நிதியும் கோயிலுக்கு உள்ளே
திருப்பாற் கடல் நம்பி தனி சந்நிதி –
திருப்பரிவட்ட பாறை -ஸ்ரீ ராமானுஜர் சந்நிதி –
மலை மேல் நம்பி
நாமே வருவோம் -காரியாருக்கும் உடைய நம்பிக்கும் அருளி -நம்மாழ்வார் திருவவதாரம்
திருமங்கை ஆழ்வார் திருவரசு சேவை இங்கே

பெரியாழ்வார் -1-/ திருமழிசை ஆழ்வார் -1-/ நம்மாழ்வார் -13-/ திருமங்கை ஆழ்வார் -20-ஆக -40-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்

உன்னையும் ஓக்கலையில் கொண்டு தமிழ் மருவி உன்னோடு தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும்
கன்னியரும் மகிழக் கண்டவர் கண் குளிரக் கற்றவர் தெற்றி வரப் பெற்ற எனக்கு அருளி
மன்னு குறுங்குடியாய் வெள்ளறையாய் மதிள் சூழ் சோலை மழைக்கு அரசே கண்ணபுரத்து அமுதே
என் அவலம் களைவாய் ஆடுக செங்கீரை ஏழு உலகும் உடையாய் ஆடுக ஆடுகவே –பெரியாழ்வார்-1-5-8-

நான்கு திவ்ய தேசங்களையும் சேர்த்து மங்களா சாசனம்
மன்னு -நாஸ்தி விஷ்ணோ பரம் தத்வம் தஸ்ய காலாத் பரா தநு –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அஞ்ஞசைவ விஸ்வ ஸ்ருஜோ ரூபம் -ஜகத் காரணன் -ஆதி -ரூபம் நித்யம் என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்

கரண்டை மாடு பொய்கையுள் கரும்பனைப் பெரும் பழம்
புரண்டு வீழ வாளை பாய் குறுங்குடி நெடுந்தகாய்
திரண்ட தோள் இரணியன் சினம் கொள் ஆகம் ஒன்றையும்
இரண்டு கூறு செய்து உகந்த சிங்கம் என்பது உன்னையே —

நாரஸிம்ஹ வபு ஸ்ரீ மான் கேசவ புருஷோத்தம –
தம்ஷ்ட்ரா கராலம் ஸூர பீதீ நாசனம் க்ருத்வா வபுஸ் திவ்ய ந்ருஸிம்ஹ ரூபிணா-ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –
பயங்கரமான கோரைப்பற்களுடன் திரு அவதரித்து தேவர்களின் பயத்தைப் போக்கி ஹிரண்யனை சம்ஹாரம் செய்து
லோகத்தை ரக்ஷித்து அருளிய எம்பெருமானுக்கு ஆழ்வார் மங்களா சாசனம்

நம்பியைத் தென் குறுங்குடி நின்ற அச்
செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி யம் சோதியை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ -திருவாய் -1-10-9-

அச் செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை —
ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே –ஹிரண்ய கேச ஆப்ரணகாத் சர்வ ஏவ ஸூவர்ண -ஸ்ருதி –

உளனாகவே எண்ணித் தன்னை ஒன்றாகத் தண் செல்வத்தை
வளனா மதிக்கும் இம்மானிடத்தைக் கவி பாடி என்
குழனார் கழனி சூழ் கண்ணன் குறுங்குடி மெய்ம்மையே
உளனாய எந்தையை எந்தை பெம்மானை ஒழியவே

ஜ்யேஷ்டாய நம –
பகவான் வாஸூ தேவோ ஜ்யாயஸீ விபூதி -புராதான புண்ய புருஷன்
ஏஷ ப்ரக்ருதி அவ்யக்த கர்தா சைவ சநாதந
பரச்ச சர்வ பூதேப்ய தஸ்மாத் வ்ருத்த தாமோச்யுத-இவனே அனைத்தும் -அனைத்துக்கும் தாரகம் –
ப்ரேரிதன் –சர்வ ஸ்வாமி -சர்வ நியாந்தா -ஜெகதாதாரன்
இத்தையே -குறுங்குடி மெய்ம்மையே
உளனாய எந்தையை எந்தை பெம்மானை ஒழியவே-என்கிறார்

இந்த இரண்டு பாசுரங்களுக்கு மேலே -5-5-திருவாய் மொழியில் -11-பாசுரங்களும் திருக்குறுங்குடி நம்பிக்கு மங்களா சாசனம்

எங்கனேயோ அன்னைமீர்காள் என்னை முனைவது நீர்
நாங்கள் கோலத் திருக் குறுங்குடி நம்பியைக் கண்ட பின்
சங்கினோடும் நேமியோடும் தாமரைக் கண்களொடும்
செங்கனி வாய் ஒன்றினொடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே

என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணிர் என்னை முனியாதே
தென்னன் சோலைத் திருக் குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்
மின்னும் நூலும் குண்டலுமும் மார்பில் திரு மறுவும்
மன்னும் பூணும் நான்கு தோளும் வந்து எங்கும் நின்றிடுமே

நின்றிடும் திசைக்கும் னையும் என்று அன்னையரும் முனிதிர்
குன்ற மாடத் திருக்குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்
வென்றி வில்லும் தண்டும் வாழும் சக்கரமும் சங்கமும்
நின்று தோன்றிக் கண்ணுள் நீங்கா நெஞ்சுள்ளும் நீங்காவே

திவ்ய பஞ்சாயுதங்களை நம்பி திருமேனியில் சேவிக்கப் பெற்றேன்-
இமம் ஹரே பஞ்ச மஹாயுதாநாம் ஸ்தவம் படேத்ய அநு தினம் ப்ரபாதே
ஸமஸ்த துக்காநி பயாநி ஸத்ய பாபாநி நச்யந்தி ஸூகாநி சந்தி–என்று அன்றோ நீங்கள் எனக்கு கற்று வைத்தீர்கள்

குறுங்குடி நெடும் கடல் வண்ணா பாவினார் இன் சொல் பண் மலர் கொண்டு உன் பாதமே பரவி
நான் பணிந்து என் நாவினால் வந்து உன் திருவடி அடைந்தேன் –என்று முதலில் சரண் அடைகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார் –
அடுத்து திரு விண்ணகர் பாசுரத்தில் குறுங்குடியில் குழகா -என்று கூப்பிட்டு ஆனந்தப்படுகிறார்

திரு நெடும் தாண்டகத்தில் -குறுங்குடியுள் முகிலை திருமாலைப் பாடக் கேட்டு வளர்த்ததனால்
பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக்கிளியைக் கை கூப்பி வணங்கினாளே

பெரிய திருமொழி -9-5—மூலம் தோழிகளை தன்னை குறுங்குடிக்கே உய்த்திடுமின் என்று
பத்தும் பத்தாக அருளிச் செய்கிறாள் பரகால நாயகி

அடுத்த பத்தால் அவன் கல்யாண குணங்களையும் திரு மேனி அழகையும் அனுபவித்து அருளிச் செய்கிறார்
பொங்கார் அரவில் துயிலும் புனிதனூர் போலும் -திருப் பாற் கடல் நம்பிக்கு மங்களா சாசனம்
செங்கால் அன்னம் திகழ் தண் பணையில் கொங்கு ஆர் கமலத்து அலரில் -இயற்க்கை அழகையும் சொல்லி

தீ நீர் வண்ண மா மலர் கொண்டு விரை ஏந்தி
தூ நீர் பரவித் தொழுமின் எழுமின் தொண்டீர்காள்
மா நீர் வண்ணன் மருவு உறையும் இடம் வானில்
கூனீர் மதியை மாடம் தீண்டும் குறுங்குடியே
நின்ற வினையும் துயரும் கெட மா மலர் ஏந்தி
சென்று பணிமின் எழுமின் தொழுமின் தொண்டீர்காள்
என்றும் இரவும் பகலும் வரி வண்டு இசை பாட
குன்றின் முல்லை மன்றிடை நாறும் குறுங்குடியே

ஒலி மாலை பாடப் பாவம் நில்லாவே -பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார்

ஸ்ரீ வாமன தக்ஷிண பத்ரிகாஸ்ரம க்ஷேத்ரே ஷீர சாகர புஷ்கரணி சிந்து நதீ தீர்த தடே பஞ்ச கேதக விமான சாயம்
ஸ்திதாய பூர்வாபி முகாய ஸ்ரீ மதே வாமன ஷேத்ரா வல்லி குறுங்குடி வல்லி நாயிகா சமேத ஸ்ரீ வாமன க்ஷேத்ர பூர்ணாய
குறுங்குடி நம்பி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பூர்ணா ஸ்ரீ வைஷ்ணவ நம்பி நாமயுதாயா இதர த்ரிவிக்ரம பூர்ணா ஆஸீன
ஸ்ரீ தர பூர்ண ஸ்ரீ பூமி சமேத பத்ம நாப பூர்ண பார்ஸ்வே பர்வதே ஹ்ருஷீகேசா பூர்ண இத்யபி தர்சன ப்ரதாத்ரே பர ப்ரஹ்மணே நம –

——————————————–

ந நாரஸிம்ஹாத் அதி கச்ச தேவோ
ந தீர்த்தம் அந்யத் பாவ நாச ஹேதோ
ந காருடாத்ரே அபரோஸ்தி சைலோ
ந பக்த ஐந்தோர் அப ரோஸ்தி யோகீ

நாராயணம் நமஸ்க்ருத்ய நரம் சைவ நரோத்தமம்
தேவீம் சரஸ்வதீம் வ்யாசம் ததோ ஜெயமு தீரயேத்
கயை பிரயாகை காசி கங்கை -விட உத்க்ருஷ்ட திவ்ய தேசம் அஹோபிலம் -சதுர அஷரி –
சதுர்வித புருஷார்த்தங்களையும் அளிக்கும்
பாப நாசினி -மேற்கு முகமாக பிரவகிக்கும் புண்ய நதி இங்கு
இதன் கரையில் கஜ குண்டத்தின் சமீபத்தில் பெரிய திருவடி தவம் இருந்ததால் கருடாத்ரி பெயர்

நரஸிம்ஹ ரஹிதம் க்ஷேத்ரம் ந பூதம் ந பவிஷ்யதி
நரஸிம்ஹ நாயகோ விஸ்வம் வ்யாப்தவான் புருஷோத்தம
பூமவ் நரஸிம்ஹோ புவநே நரஸிம்ஹோ வாயவ் நரஸிம்ஹோ வசநே நரஸிம்ஹ
அக்நவ் நரஸிம்ஹோ அப்யம்ருதே நரஸிம்ஹோ அப்ய ஆகாச தேசேப் யகில நரஸிம்ஹ
காயோ நரஸிம்ஹோ கானகம் நரஸிம்ஹ
காயோ நரஸிம்ஹ சவனம் நரஸிம்ஹ வனம் நரஸிம்ஹ வனதா நரஸிம்ஹ
யத் அஸ்தி யந் நாஸ்தி சதந் நரஸிம்ஹ
நரஸிம்ஹ தேவதா பரம் விஜாநந் நர பசு பாதயுக ப்ரஸூத
ததோ வரம் ஹ்ய பிரசவோ ம்ருதிர் வா யதோ ஹரீம் சர்வகதம் ந வேத
ஜாந்தோபி ந ஜாநந்தி ஜாட்யா சக்தஸ மநீஷிகா
கிமு தேஹாத்மவி ஞான ரஹி தானாம் துராத்ம நாம்

சிறுக்கன் பிரார்த்திக்க பல நரஸிம்ஹ திவ்ய ரூபம் இங்கே

1–ஸ்ரீ அஹோபில நரஸிம்ஹர் –
2–ஸ்ரீ வராஹ நரஸிம்ஹர்-
3–ஸ்ரீ மாலோல நரஸிம்ஹர் – ஈசான பாகத்தில் கனக நதி தடாகம் -தாரை பிரவாகம் நித்யம் -லஷ்மி குடி அம்மவாரு குடி –
க்ருத யுகத்தில் சோமகன் வேத அபஹாரம் -செய்ய மீட்டுக் கொடுத்து அருளிய பின்பு
வேதங்களே இங்கே தவம் இருந்ததால் வேத கிரி -வேத மலை -வேதாச்சலம் -பெயர்
4–யோகாந்த நரஸிம்ஹர் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதனுக்கு யோகம் பயிற்சி அளித்தவர்
5–பாவன நரஸிம்ஹர் –ஸ்ரீ பரத்வாஜருக்கு ப்ரஹ்மஹத்தி தோஷம் போக்கி அருளினவர்
6—காரஞ்ச நரஸிம்ஹர் -சங்கு சக்கரம் வில் ஏந்தி சேவை -துர்வாச சாபம் தீர்க்க கபில முனியூவர் தவம் செய்த க்ஷேத்ரம்
7—சத்ரவட நரஸிம்ஹர் -கிழக்கு பார்த்து சேவை -ஹாஹா- ஹாஹூ கந்தர்வர்கள் -காண பாடி வரம் பெற்ற ஸ்தலம்
நிஷாதம் ரிஷபம் காந்தாரம் ஷட்ஜம் மத்யமம் தைவதம் பஞ்சமம் -சப்த ஸ்வரங்கள்
8–பார்கவ நரஸிம்ஹர் -அக்ஷய தீர்த்தம் -பார்க்கவ முனிவர்-வசிஷ்டர் போல்வார் – தவம் செய்த க்ஷேத்ரம்
9—ஜ்வாலா நரஸிம்ஹர் –
போகும் வழியில் பாவநாசி தாரை அருவி –
உத்யுத் பாஸ்வத் சஹஸ்ர ப்ரபம் அசநிபம் ஸ்வேஷணைர் விஷ்க்ரந்தம்
வஹ்நீ நஹ்நாய வித்யுத்த திவித திசடா பீஷணம் பீஷணைச்ச
திவ்யைரா தீப்த தேஹம் நிசித நகலசத் பாஹு தண்டைர நேக
சம் பின்னம் பின்ன தைத் யேச்வர தனு மத நும் நாரஸிம்ஹம் பஜாமா

இந்த ஷேத்ரங்கள் யாவும் ஸ்வயம்பூ ஷேத்ரங்கள்

பஷீந்த்ரம் ப்ரோத்ர சம்ஜ்ஞம் ஜல நிதி தநயா சம்ஜ்ஞிதம் யோக சம்ஜ்ஞம்
காரஞ்ஜம் க்ஷேத்ர வர்யம் பலித பலசயம் சத்ர பூர்வம் வடம் ச
ஜ்வாலாக்யம் பார்கவாக்யம் பிமதம் பாவிதம் யோகி வர்ய புண்யம் தத்
பாவ நாக்யம் ஹ்ருதி ச கலயதாம் கல்பதே சத்பலாய –

சனகர் சனாதனர் சனத்குமாரர் சனத்சுஜாதர் –நால்வரும் -ஜய விஜயர் சாபம் –

ஜிஷ்ணுர் விபுர் யஜ்ஜவ் யஜ்ஞ பாலக பிரப விஷ்ணுர் க்ரஸிஷனுச்ச லோகாத்மா லோக நாயக
மோதக புண்டரீகாக்ஷ ஷீராப்தி க்ருத கேதந பூஜ்ய ஸூரா ஸூரைரீச பிரேரக பாப நாசன
வைகுண்ட கமலா வாச சர்வ தேவ நமஸ்க்ருத த்வம் யஜ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வமோங்கார த்வமக்நய
த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வத தேவஸ் த்வம் ஸூ தா புருஷோத்தம
நமோ தேவாதி தேவாய விஷ்ணவே சாஸ்வதய ச அனந்தாயா ப்ரேமேயாய் நமஸ்தே கருடத்வஜ
இதி ஸ்தோத்ரம் மஹச் சக்ரே பகவான் பார்வதீ பதி –என்று அனைத்து தேவர்களும் ஸ்துதிக்க
ஹிரண்யகசிபுவை நிரசித்து -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதாழ்வானை ரக்ஷித்து அருளினார்
அநுஹ்லாதான் -ஹ்லாதன் -சம்ஹ்லாதான் – ப்ரஹ்லாதன் -நால்வரும் சகோதரர்கள்
அஹோ வீர்யம் அஹோ சவ்ரயம் அஹோ பஹு பராக்ரமம் நாரஸிம்ஹ பரம் தைவதம்
அஹோ பலம் அஹோ பலம் –என்று கொண்டாட அஹோபிலம் திரு நாமம்

ஆவிர்பவித்த ஸ்தம்பம் உக்ர ஸ்தம்பமாக இன்றும் சேவை

சம்புர் பவந் ஹி சரப சலபோ பூவ -பரமசிவனால் அதிஷ்டிக்கப்பட்ட சரபத்தை நரஸிம்ஹர் கொன்றார்

தத க்ருத்தோ மஹா காயோ நரஸிம்ஹோ பீமநிஸ்வந சஹஸ்ர கரஜை த்ரஸ்த தஸ்ய காத்ராணீ பீடயன்
தத் ஸ்புரச் சடாடோப ருத்ரம் சரப ரூபிணம் வயதாரயன் நகை தீக்ஷணை ஹிரண்ய கசிபும் யதா
நிஹதே சரபே தஸ்மிந் ரௌத்ரே மது நிகாதினா துஷ்டுவு புண்டரீகாக்ஷம் தேவா தேவர்ஷயஸ் ததா –ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம்

ஹந்தும் அப் யாதகம் ரௌத்ரம் சரபம் நர கேஸரீ நகை விதாராயாமாஸ ஹிரண்யகசிபும் யதா –ஸ்ரீ வராஹ புராணம்

நமோஸ்து நரஸிம்ஹாய லஷ்மீ சதத ஜிதக்ருத யத் க்ரோத அஃனவ் புரா ரௌத்ர சரப சலபாயிம்–புராணாந்தரம்

நாரதர் -நரர் களுக்கு அஞ்ஞானம் போக்குபவர்
பாவ நாசினி திவ்ய நதியும் திருப் புளிய மரத்தின் அடியிலே -ஸ்ரீ சடகோபரை போலவே உண்டாக்கிற்று
கங்கையைப் போன்ற பவித்ரமானது –

நமஸ்தே சர்வ ரூபாய துப்யம் கட்கதராய ச
மாமுத்தராஸ்மாத் அத்ய த்வம் த்வத்தோஹம் பூர்வ முத்திதா
த்வத்தோஹம் உத்திதா பூர்வம் த்வன்மயாஹம் ஜனார்த்தன
ததா அன்யாதி ச பூதாநி ககநாதீந்ய சேஷத
நமஸ்தே பரமார்த்தாத்மன் புருஷாத்மன் நமோஸ்து தே
ப்ரதா நமஸ்து பூதாய கால பூதாய தே மம
த்வம் கர்த்தா சர்வ பூதா நாம் த்வம் பிதா த்வம் விநாச க்ருத்
ஸ்வர்க்காதிஷூ பரோ ப்ரஹ்மா விஷ்ணு ருத்ராத்ம ரூபாத்ருத்
சம்பஷயித்வா சகலம் ஜகத் யே கார்ண வீக்ருத
சேஷே த்வமேவ கோவிந்த சிந்த்ய மாநோ மநீஷிபி
பவதோ யத் பரம் ரூபம் தத் ந ஜா நந்தி கேசந
அவதாரேஷூ யத் ரூபம் தத் தர்சயதி திவவ் கச
வாஸூதேவ மநாராத்ய கோ மோக்ஷம் சமவாப்நுயாத்
யத் கிஞ்சித் மனஸா க்ராஹ்யம் அக்ராஹ்யம் சஷூராதிபி
புத்யா ச யத் பரிஜ்ஜேயம் தத் ரூபம் அகிலம் தவ
த்வன் மயாஹம் த்வதா தாரா த்வத் ஸ்ருஷ்டா த்வாம் உபாஸ்ரிதா
மாதா வீதி ச விஜ்ஜேயம் அபி தத்தே ததோ ஹ மாம்
ஜயாகிலஜ்ஞா நமய ஜய ஸ்தூல மயாய ச
ஜெயா அநந்த மயா வ்யக்த ஜய வ்யக்த மய ப்ரபோ
பராவராத்மந் விஸ்வாத்மந் ஜய யஜ்ஞபதே அநக
த்வம் யஜ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வம் அங்காரஸ் த்வம் அக்நிஜ
த்வம் வேதாஸ் த்வம் ஷடங்காநி த்வம் யஜ்ஞ புருஷா ஹரே
ஸூர்யாதயோ க்ரஹாஸ் தாரா நக்ஷத்ராண் யகிலம் ஜகத்
மூர்த்தாமூர்த்தமத் ருஸ்யம் ச த்ருஸ்யம் ச புருஷோத்தம
யச் சோக்தம் யச்ச நை வேக்தம் மயோக்தம் பரமேஸ்வர
தத் சர்வம் த்வம் நமஸ் துப்யம் பூயோ பூயோ நமோ நாம
இதம் ஸ்தோத்ரம் பகவதோ தரண்யா பரிகீர்த்திதம்
யே படந்தி நரா லோகே ஸ்ராவயந்தி ச மாநவாந
தே யாந்தி பரமம் சித்திம் லபந்தே பிரார்த்திதம் பலம் –ஸ்ரீ வராஹ ஸ்தோத்ரம் –

பால்குனி பவ்ர்ணமி விசேஷம் அஹோபிலத்தில் / வைகாசி மாத ப்ரஹ்மோத்சவம் /

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -7-ஸ்கந்தம் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ அவதார விவரணம்
ஸ்ரீ மத் நாராயணீயம் -24-25-தசகங்களும் விவரிக்கும்

நம்பனை நரஸிம்ஹனை -அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றி -திரௌபதிக்கு கொஞ்சம் விளம்பம்-
நேரில் போனால் பாண்டவர்களை நிரசிக்க ப்ராப்தமாக இருக்குமே -நேராக வர வில்லை புடவை அனுப்பி ரக்ஷணம் –
ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுக்கும் பல காலம் ஸூ வய ரக்ஷணத்தில் இழிந்து பின்பு –1000-ஆண்டுகள் -நேரம் கழித்து
இங்கோ கூப்பிட்ட அந்த க்ஷணத்தில் வந்தார்
எம்பார் சாதித்த படி இப்படி மூன்று பரீஷைகளிலும் வந்து தனது ரக்ஷணத்வம் காட்டி –
நம்பனை நரஸிம்ஹனை ரக்ஷணத்தில் ஊற்றம் -அவனையே போற்றுவோம்

———————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திவ்ய தேச மஹாத்ம்யம் –

October 11, 2018

திவ்யமான மங்கள அர்ச்சாரூபம் -திவ்ய பிரபந்தமாகிய மங்களாசாசன பா மாலையால் கட்டுண்டு
திவ்யதேசமாகி நித்ய சம்சாரிகளான நம்மை நித்ய முக்தர்களுக்குள் ஒரு கோவையாக்கி வைக்கும் –

கோயில் பெருமாள் -அருளிச்செயல் -மூன்றும் திவ்யம் மூன்று பாத அஷ்டாக்ஷம் போலே –
க்ஷேத்ரம் -வனம் -நதி -சிந்து -புரம் -புஷ்கரணி -ததா -விமானம் சப்த புண்யஞ்ச யாத்ரா தேச -என்றபடி
திவ்ய பிரபந்தத்துடன் திரு அஷ்டாக்ஷரம் போலே -அஷ்ட திவ்யம் –

ஸ்வயம் வ்யக்த ஸ்தலம் / ஆர்ஷம் -ரிஷிகளால் /பவ்ராணிகம்-புராணங்களில் விரித்து உரைக்கப்பட்டவை /
தைவதம் -பிரம்மாதி தேவர்களால் / மாணவன் -மன்னர்கள் அடியார்களால் –
ஆச்சார்யர்களால் அபிமானிக்கப்பட்ட ஸ்தலங்களும் உண்டு –

-108-திவ்ய தேசங்களுக்கும் -96-வகை விமானங்கள்
இவற்றில் முக்கியமானவை –
1–ப்ரணவாக்குருதி விமானம்
2–விமலாக்ருதி விமானம்
3–சுத்த சத்வ விமானம்
4–தாரக விமானம்
5–சுக நாக்ருதி விமானம்
6–வைதிக விமானம்
7–உத்பலா விமானம்
8–ஸுந்தர்ய விமானம்
9–புஷ்கலாவர்த்த விமானம்
10–வேத சக்ர விமானம்
11–சஞ்சீவி விக்ரஹ விமானம்
12–அஷ்டாங்க விமானம்
13–புண்ய கோடி விமானம்
14–ஸ்ரீ கர விமானம்
15–ரம்ய விமானம்
16–முகுந்த விமானம்
17–விஜய கோடி விமானம்
18–சிம்மாக்கர விமானம்
19–தப்த காஞ்சன விமானம்
20–ஹேம கூட விமானம்

அஷ்டாங்க விமானம் பரமபதத்தில் / ப்ராண வாக்குருதி விமானம் -தைவதை ஸ்தலங்களில் –
தரித்ரீ சாரம்–பூமிக்குள்ளே ஜீவாதார சக்திக்கு வேண்டிய நரம்பு உள்ள இடங்களிலே திவ்ய தேசம் –
ஆகவே தென்னாட்டிலே -96- திவ்ய தேசங்கள்
ஈர் இருபதாம் சோழம் ஈர் ஒன்பதாம் பாண்டி ஓர் பதிமூன்றாம் மலை நாடு ஓர் இரண்டாம் சீர் நடுநாடு
ஆறோடு ஈர் எட்டு தொண்டை அவ்வட நாடு ஆறு இரண்டு கூறும் திரு நாடு ஒன்றாகக் கொள்-

பொய்கையார் -6-/ பூதத்தார் -13-/ பேயார் -15-/திருமழிசையார் -17-/ நம்மாழ்வார் -37-/குலசேகரர் -9-/
பெரியாழ்வார் -18-/ ஆண்டாள் -11-/ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -1-/ திருப்பாணாழ்வார் -3-/
திருமங்கை ஆழ்வார் -86-திவ்ய தேசங்களுக்கு மங்களா சாசனம் –

11-ஆழ்வார்கள் –திருவரங்கம் –
9-ஆழ்வார்கள் -திருமலையும் திருப்பாற் கடலும் –
8-ஆழ்வார்கள்–பரமபதம் –
7-ஆழ்வார்கள் –திருக்குடந்தை –
6-ஆழ்வார்கள் –திருமாலிருஞ்சோலை –
5-ஆழ்வார்கள்-6-திவ்ய தேசங்கள்
4-ஆழ்வார்கள்-3-திவ்ய தேசங்கள் –
3-ஆழ்வார்கள் -5-திவ்ய தேசங்கள் –
2-ஆழ்வார்கள்-21-திவ்ய தேசங்கள்
1–ஆழ்வார்-67-திவ்ய தேசங்கள்

ஐவர் மங்களாசாசனம் –6-திவ்ய தேசங்கள்
-1-திரு அயோத்தியை –பெரியாழ்வார் / குலசேகரர் /தொண்டர் அடிப் பொடியார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-2-திருக் கண்ணபுரம் –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / குலசேகரர் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-3-திருக் கோட்டியூர் –பூதத்தார் / பேயார் /திரு மழிசையார் / பெரியாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-4-திருத் துவாரகை –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-5-திரு வடமதுரை –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / தொண்டர் அடிப் பொடியார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
திருக் கோவர்த்தனம் –பெரியாழ்வார் -10-பாசுரங்கள் / ஆண்டாள் -3-பாசுரம்
திரு விருந்தாவனம் –ஆண்டாள் -10-பாசுரங்கள்
–6-திரு வெக்கா -பொய்கையார் /-பேயார் /திரு மழிசையார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்

நால்வர் மங்களா சாசனம் -3-திவ்ய தேசங்கள்
-1-திருக்குறுங்குடி –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
-2-திருப்பாடகம் –பூதத்தார் / பேயார் / திருமழிசையார் / திருமங்கை ஆழ்வார்
திருவாய் -5–10–6-நின்றவாறும் இருந்தவரும் கிடந்தவாறும் வியாக்யானத்தால் மங்களாசாசனம் உண்டே -என்பாரும் உண்டு
-3-திருப்பேர் நகர் –திருமழிசையார் / பெரியாழ்வார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கை ஆழ்வார்

மூவர் மங்களா சாசனம் -5-
-1-திரு அத்திகிரி –பூதத்தார் / பேயார் / திருமங்கையார்
-2-திரு வல்லிக் கேணி –பேயார் / திருமழிசையார் / திருமங்கையார்
-3-திரு ஆய்ப்பாடி –பெரியாழ்வார் / ஆண்டாள் / திருமங்கையார்
-4-திருக் கோவலூர் –பொய்கையார் -பூதத்தார் -திருமங்கையார்
-5-திரு விண்ணகர் –பேயார் / நம்மாழ்வார் / திருமங்கையார்

இருவர் மங்களா சாசனம் -20-திவ்ய தேசங்கள்
திரு அட்டபுயகரம் –பேயார் -கலியன் /திருவாலி –கலியன் -குலசேகரர் /திரு ஊரகம் -கலியன்-திருமழிசையார் /
திருக்கடிகை –பேயார் -கலியன் /திரு எவ்வுள்ளூர் –திருக் கடல் மல்லை –திரு சாளக்கிராமம் -திருச் சித்ர கூடம் –திரு தஞ்சை –
-திருத் தண் கால் –திரு நாவாய் –திரு மோகூர் திரு பதரி -திரு வல்ல வாழ் -ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் -திரு வெள்ளறை –திரு வேளுக்கை –

பாஞ்சராத்ர பாத்மம் ஐந்து வகை பிரதிஷ்டைகளைச் சொல்லும்
1–ஸ்தாபனா -நின்ற திருக்கோலம் /
2–அஸ்தாபனா -அமர்ந்த திருக்கோலம் /
3–சமஸ்தாபனா –கிடந்த திருக்கோலம்
4–பரஸ்தாபனா –வாஹனங்களிலே பல திருக்கோலம் உத்சவர் அலங்காரம்
5–ப்ரதிஷ்டானா–சன்மார்ச்சையுடன் அமைப்பது –

நின்ற திருக்கோலம் -67-/ கிழக்கு நோக்கி -39-/ மேற்கு நோக்கி -12-/ தெற்கு நோக்கி -14-/ வடக்கு நோக்கி -2-
அமர்ந்த திருக்கோலம் -17-/ கிழக்கு நோக்கி -13-/ மேற்கு நோக்கி -3-/ தெற்கு நோக்கி -0-/ வடக்கு நோக்கி -1-
கிடந்த திருக்கோலம் -24-/ கிழக்கு -18-/ மேற்கு -3-/ தெற்கு -3-/ வடக்கு -0-

ஜல சயனம் / தல சயனம் / புஜங்க சயனம் -சேஷ சயனம் /உத்தியோக சயனம் /வீர சயனம் /போக சயனம் /
தர்ப்ப சயனம் /பத்ர -ஆலிலை -சயனம் /மாணிக்க சயனம் /உத்தான சயனம்

திருவரங்கம் -ப்ரணவாக்குருதி விமானம் -புண்ணை ஸ்தல வ்ருக்ஷம்/ சந்த்ர புஷ்கரணி -247-மங்களா சாசனப்பாடல்கள்-
விபீஷண அபி தர்மாத்மா ஸஹதைர் நைர்ருதைர்ஷபை -லப்த்வா குலதனம் ராஜா லங்காம் ப்ராயாந்த மஹாயா -யுத்த -128-87-
நீல மேகம் நெடும் பொற்குன்றத்துப் பால் விரிந்து அகலாது படிந்தது போல
ஆயிரம் விரித்து எழு தலையுடை அரும் திறல் பாயற்பள்ளிப் பலர் தொழுது
ஏத்த விரி திரைக் காவிரி வியன் பெருந்துருத்தி திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணம் -இளங்கோவடிகள்

பாஞ்ச ராத்ரம் -சாண்டில்யர் -ஒவ்பாசயனர்-மௌஞ்சாயனர்-கௌசிகர் -பரத்வாஜர் -ஐவருக்கும் அருளி அவர்கள் மூலம்

வைகானஸம் -மரீசி – அத்ரி – கஸ்யபர் மூலமாய் வந்தது -ஸ்காந்தம் விகஸனர்-பத்மபூ பரமோ தாதா தஸ்பின் நாராயணா த்ரயம் –

ப்ரஹ்லாத நாரத பராசர புண்டரீக வ்யாஸ அம்பரீஷ சுக சவ்நக பீஷ்ம தால்ப்யான் ருக்மாங்கத அர்ஜுன
வசிஷ்ட விபீஷணா தீன் புண்யா நிமான் பரம பாகவதான் ஸ்மராமி-

காலக்ஷேபோ ந கர்த்தவ்ய ஷீணமாயு ஷணே ஷணே யமஸ்ய கருணா நாஸ்தி கர்த்தவ்யம் ஹரி கீர்த்தனம்

கலவ் கல்மஷ சித்தா நாம் பாபா த்ரய உபஜீவினாம் விதி க்ரியா விஹீநாநாம் கதிர் கோவிந்த கீர்த்தனம்

சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் முத் ருத்ய புஜ முச்யதே வேதாஸ் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ந தைவதம் கேஸவாத் பரம்

சரீரே ஜர்ஜரீ பூதே வியாதி க்ரஸ்தே களேபரே ஒளஷதம் ஜாஹ்ன வீதோயம் வைத்தியோ நாராயணோ ஹரி

ஆலோட்ய சர்வ சாஸ்த்ராணி விசார்ய ச புன புன இத மேகம் ஸூ நிஷ்பந்தம் த்யேயா நாராயணோ ஹரி

ஏக ஸ்லோகி பாகவதம் –
ஆதவ் தேவகி தேவி கர்ப்ப ஜனனம் கோபி க்ருஹே வர்தனம்
மாய பூதன ஜீவிதாப ஹரணம் கோவர்த்தனோ தாரணம்
கம்சஸ் சேதன கௌரவாதி ஹனனம் குந்தி சுத பாலனம்
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் புராண கதிதம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண லீலாம்ருதம் –

நம பங்கஜ நாபாய நம பங்கஜ மாலிநே நம பங்கஜ நேத்ராய நமஸ்தே பங்கஜாநாஸ்ரியே–ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –1-8-22-

ஏக ஸ்லோகீ மஹா பாரதம் –
ஆதவ் பாண்டவ தார்த ராஷ்ட்ர ஜனனம் லாஷா க்ருஹே தஹநம்
த்யூதம் ஸ்ரீ ஹரணம் வனே விஹரணம் மத்ஸ்ய ஆலயே வர்த்தனம்
லீலா கோ கிரஹணம் ரணே விஹரணம் சந்தி க்ரியாஜ் ரும்பணம்
பீஷ்ம த்ரோண சுயோதனா திகம்பனம் ஏதன் மஹா பாரதம் –

ஏக ஸ்லோகீ ஸ்ரீ ராமாயணம்
ஆதவ் ராம தபோ வனானு கமனம் மாயா ம்ருத சேதனம்
வைதேகி ஹரணம் ஜடாயு மரணம் சுக்ரீவ சம்பாஷணம்
வாலி நிக்ர ஹரணம் சமுத்ர தரணம் லங்காபுரி தகனம்
பச்சாத் ராவண கும்ப கர்ண நிதனம் ச ஏதத்தி ராமாயணம் –

இச்சா மோஹி மஹா பாஹும் ரகுவீரம் மஹா பலம் கஜேன மஹதா யாந்தம் ராமம் சத்ராவ்ரு தானனம்-

வேங்கடாத்ரி சமம் ஸ்தானம் ப்ருஹ்மாண்டே நாஸ்தி கிஞ்சன வேங்கடேச சமோ தேவோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி –திருமலை மஹாத்ம்யம்

தேசாந்தர கதோ வாபி த்வீ பாந்தர கதோபிவா ஸ்ரீ ரெங்காபி முகோ பூத்வா ப்ரணிபத்ய ந சீததி –ஸ்ரீ ரெங்கம் மஹாத்ம்யம்

ஷஷ்டிம் வர்ஷ சஹஸ்ராணி காசீ வாஸேன யத்பலம் தத்பலம் நிமிஷார்த்தேன கலவ் தாசரதே புரே–திரு அயோத்யா மஹாத்ம்யம்

அஹோ பாக்யம் மஹா பாக்யம் நந்த கோப வ்ரஜவ்கசாம் யன் மித்ரம் பரமானந்தம் பூர்ணம் ப்ரஹ்ம சனாதனம் –ஸ்ரீ கோகுல மஹாத்ம்யம்

ராஜ தாநீ ததஸ்சாபூத் சர்வ யாதவ பூபுஜாம் மதுரா பகவான் யத்ர நித்யம் சன்னிஹிதோ ஹரி -ஸ்ரீ வடமதுரா மஹாத்ம்யம்

ஜயகிருஷ்ண ஜெகந்நாத ஜய ஸர்வாக நாசன ஜய லீலா தாரு ரூப ஐயாபீஷ்ட பலப் ப்ரத–ஸ்ரீ பூரி மஹாத்ம்யம்

காவேரி தோயம் ஆஸ்ரித்ய வாதோ யத்ர ப்ரவர்த்ததே தத்தேசி வாசினாம் முக்தி கிமுதத் தீர வாசினாம் –திருக்காவேரி மஹாத்ம்யம்

கங்கா கங்கேதி யோ ப்ரூயாத் யோ ஜனானாம் சதைரபி முச்யதே சர்வ பாபேப்யோ விஷ்ணுலோகம் ச கச்சதி —
கங்கே ச யமுனே சைவ வ கோதாவரி சரஸ்வதி நர்மதே சிந்து காவேரி ஜலேஸ்மின் சந்நிதிம் குரு — ஸ்ரீ கங்கா மஹாத்ம்யம்

யன் மூலே சர்வ தீர்த்தானி யன் மத்யே சர்வ தேவதா யதக்ரே சர்வ தேவாஸ் ச துளஸீம் தாம் நமாம்யஹம் –
ப்ருந்தாயை துளஸீ தேவ்யாயை ப்ரியாயை கேசவஸ்ய ச விஷ்ணு பக்தி ப்ரியே தேவி ஸத்ய வித்யை நமோ நம –ஸ்ரீ திருத் துளஸீ மஹாத்ம்யம்

ஒளஷதே சிந்தயேத் விஷ்ணும் போஜனே ச ஜனார்த்தனம் சயனே பத்ம நாதம் ச விவாஹே ச ப்ரஜாபதிம்
யுத்தே சக்ரதரம் தேவம் பிரவாஸே ச த்ரிவிக்ரமம் நாராயணம் தனுத்யாகே ஸ்ரீ தரம் ப்ரய சங்கமே
துர் ஸ்வப்னேன ஸ்மர கோவிந்தம் சங்கதி மது சூதனம் கானநே நரஸிம்ஹம் ச பாவகே ஜல சாயிநாம்
ஜலமத்யே வராஹம் ச பர்வதே ராகு நந்தனம் காமனே வாமனம் சைவ சர்வ கார்யேஷூ மாதவம்
ஷோடஷை தானி நாமானி ப்ராத ருத்தாய ய படேத் சர்வ பாப விநிர் முக்தோ விஷ்ணுலோகே மஹீயதே –ஸ்ரீ விஷ்ணு ஷோடஷ நாம ஸ்தோத்ரம் —

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு அரங்கனே திருவேங்கடத்தான் -அருளிச் செயல்களில் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

July 30, 2018

திரு வேங்கட மா மலை …அரவின் அணையான் -3
பைத்த பாம்பணையான் திருவேம்கடம் -திருவாய் மொழி -3-3-10-
அரவின் அணையான் தான் திரு வேம்கடத்தான் என்று ஆழ்வார்கள் அனுபவித்த படி –

உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து –திரு வரங்கத்து அம்மானே -5-8-9-
வேங்கட மா மலை நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான் -அமலனாதி பிரான் -3
உலகம் அளந்து –அரங்கத்தம்மான் -என்கிறார் –
அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் சென்று சேர் திருவேங்கடம் –திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளை அடைய பாரிக்கும் ஸூரிகளும்
எந்நாளே நாம் மண் அளந்த இணைத் தாமரைகள் காண்பதற்கு-என்று பிரார்த்திக்க –
தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசன் -பூமியை அடைய தன் திருவடிகளால் ஆக்கிரமித்து
அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் -என்று தனது திருக்கையாலே
உலகம் அளந்த பொன்னடியைக் காட்டி -தானோங்கி நிற்கின்றான் தண்ணருவி வேங்கடம் –
அவன் தானும் இங்கே கண் வளர்ந்து அருளும் பெரிய பெருமாள் -நீள் மதிள் அரங்கம்
என்று திருப் பாண் ஆழ்வார் அருளிச் செய்ததை கேட்டு திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு மதிள் செய்து அருளியது –
திருப் பாண் ஆழ்வார் பாசுரம் ஒட்டியே துளங்கு பாசுரத்தில் திரு வேங்கடமுடையான் சரித்ரத்தை கூறி
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத்து அம்மானே -என்று
திருவரங்கன் திருவடிகளை சரணாக பற்றுகிறார் -இருவரும் கார்த்திகை மாதத்தில் அவதரித்த சேர்த்தியும் உண்டு இ றே –
திரு நஷத்ரங்களும் அடுத்து அடுத்து நஷத்ரங்கள் இ றே-

கட்டு எழில் சோலை நல் வேங்கட வாணனை -கட்டு எழில் தென் குருகூர் சடகோபன் சொல்
கட்டு எழில் ஆயிரம் -என்றும் -முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரம் -என்றும் -இ றே நம் ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்கிறார் –
திரு வேங்கடத்து என்னானை –உளனாகவே என்னாவில் இன் கவி யான் ஒருவருக்கும் கொடுக்கிலேன் -என்றார் ஆழ்வார் –
வான் திகழும் சோலை மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் -என்றார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
திருவேங்கடவன் வடவானை -திருவரங்கன் குடபாலானை -இருவரும் ஒருவரே –

பள்ளியாவது பாற்கடல் அரங்கம் –நாடொறும் தெள்ளியார் வணங்கும் மலைத் திருவேங்கடம் அடை நெஞ்சமே -1-8-2-

திருவோணத் திரு விழாவில் காந்தியம் போதில் அரியுருவாகி அரியை அழித்தவனை–தர்மி ஐக்கியம்

திருவோணத் திரு விழவில் படுத்த பைந்நாகணைப் பள்ளி கொண்டானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே –தர்மி ஐக்கியம்

திருவுடையாள் மணவாளா திருவரங்கத்தே கிடந்தாய் -2-7-2-/நிச்சலும் தீமைகள் செய்வாய் நீள் திருவேங்கத்து எந்தாய் -2-7-3-

குலமுடைக் கோவிந்தா கோவிந்தா -இவனே திருவேங்கடத்தான் -என்று அழைத்தக்கால்
நலமுடை நாரணன் -இவனே ஜகந்நாதன் -பெரிய பெருமாளானார்-நம்மன்னை நரகம் புகாள்-4-6-5-

அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உரை மார்பன் அன்றோ திருவேங்கடமுடையான் –
திருவாளர் திருப்பதியே திருவரங்கம் – 4-8-10-

சென்னியோங்கு தண் திருவேங்கடமுடையாய் உலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பீ தாமோதரா சதிரா -5–4–1-/
கொண்டல் வண்ணன் கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் என்னுள்ளம் கவர்ந்தானை
அண்டர் கோன் அணி யரங்கன் ஏன் அமுது அன்றோ – அமலனாதி -10-

நல் வேங்கடத்துள் நின்ற அழகப்பிரானார் -11-8-/ நாகணை மிசை நம்பரர் செல்வர் பெரியர்-11-10-/

விரையார் பொழில் வேங்கடவன் -நிமலன் நின்மலன் -நீதி வானவன் -நீள் மதிள் அரங்கத்தம்மான் -அமலனாதி -1-

மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மாமலை வானவர்கள் சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்-அமலனாதி –3-

பள்ளியாவது பாற்கடல் அரங்கம் –நாடொறும் தெள்ளியார் வணங்கும் மலைத் திருவேங்கடம் அடை நெஞ்சமே –பெரிய திருமொழி -1-8-2 —

வெருவதாள் வாய் வேறுவி வேங்கடமே வேங்கடமே என்கின்றாளால் –என் மகளைச் செய்தனகள் எங்கனம் நான் சிந்திக்கேனே -5-5-1-/
வந்தானோ திருவரங்கன் வாரானோ என்று என்றே வளையும் சோரும்-9-/
சேலுகளும் வயல்புடை சூழ் திருவரங்கத்தம்மானைச் சிந்தை செய்த -10-/

சிந்தனையைத் தவநெறியைத் திருமாலை பிரியாது வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை
வருவண்டார் கொந்தணைந்த பொழில் கோவில் உலகளப்பான் நிமிர்த்த அந்தணனை
யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-7-

துளங்கு நீண்முடி யரசர் தம் குரிசில் தொண்டை மன்னவன் திண் திறல் ஒருவற்கு
உளம் கொள் அன்பினோடு இன்னருள் சுரந்து அங்கோடு நாழிகை ஏழுடன் இருப்ப
வளம் கொள் மந்திரம் மற்று அவற்கு அருளிச்செய்தவாறு அடியேன் அறிந்து
உலகம் அளந்த பொன்னடியே யடைந்து உய்ந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத்தம்மானே -5-8-9-

வம்பார் புனல் காவிரி அரங்கமாளி என்னாளி விண்ணாளி–தாமரைக் கண்ணனுக்கு அன்றி
என் மனம் தாழ்ந்து நில்லாதே -7-3-4- /
உம்பர்க்கு அணியாய் நின்ற வேங்கடத்து அரியை –தீம் கரும்பினை தேனை
நன் பாலினை அன்றி என் மனம் சிந்தை செய்யாதே -5-

புனை வளர் பூம் பொழிலார் பொன்னி சூழ் அரங்க நகரில் முனிவனை–
கனை கழல் காணும் கொலோ கயல் கண் எம் காரிகையே -9-9-2-/
பொழில் வேங்கட வேதியனை நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே -9-9-9-

—————————–

இம்மையை மறுமை தன்னை எமக்கு வீடாகி நின்ற மெய்ம்மையை விரிந்த சோலை
வியன் திருவரங்கம் மேய செம்மையைக் கருமை தன்னைத்
திருமலை ஒருவனையானை தன்மையை நினைவார் என் தன் தலை மிசை மன்னுவாரே–திருக் குறும் தாண்டகம் -7-

உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலனாய் குண பாலமதயானாய்–திரு நெடும் தாண்டகம் -9-

உலகமுண்டா பெருவாயா–திருவேங்கடத்தானே –உலகுண்ட பெருவாயர் இங்கே வந்து
என் பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் புலவி தந்து புனல் அரங்கமூர் என்று போயினாரே-24-

—————————————————-

என் அமுதம் கார்முகில் போலும் வேங்கட நல் வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரன் -திருவாய்மொழி -2-7-11-

—————————————————-

மனத்துள்ளான் வேங்கடத்தான் மா கடலான் மற்றும் நினைப்பரிய நீள் அரங்கத்துள்ளான் -இரண்டாம் திருவந்தாதி -28-

பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி பன்னாள் பயின்றதுவும் வேங்கடமே -46

விண்ணகரம் வெக்கா விரிதிரை நீர் வேங்கடம் மாநகரம் மா மாட வேளுக்கை
மண்ணகத்த தென் குடந்தை தேனார் திருவரங்கம் தென் கோட்டி தென் குடங்கை நீர் ஏற்றான் தாழ்வு –மூன்றாம் திருவந்தாதி -62-

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹ ஸ்தவம் –ஸ்ரீ உ வே மையூர் கந்தாடை ஸ்ரீ நிவாஸாசார்ய ஸ்வாமிகள் –

July 28, 2018

ஸ்ரீ வந்தே தம் கடிகாசலம் சலதியாம் சைதன்ய சிந்தாமணிம்
சத்வ உன்மேஷ விநஷ்ட காம கலுஷன்யூநாதி கத்வைர்முதா
நம்ரைர் பக்த யுபஹாரகை ஸூர நரைரா பத்த ஸு ஜன்யகை
முக்த்யை ய கமலா ந்ருஸிம்ஹ ஸததா வாச சமா ஸேவ்யதே-1-

சத்வகுணம் தலை எடுக்கையாலே -காமம் கோபம் ஏற்றது தாழ்வுகள் ஆகியவை நீங்கப் பெற்றவர்களும்
ஒருவருக்கு ஒருவர் ஒற்றுமை நிலவாய் பெற்றவர்களும்
உகப்பாலே வணங்கி இருப்பவர்களும்
பக்தியைக் காணிக்கையாக உடையவர்களுமான தேவர்களாலும் மநுஷ்யர்களாலும் முக்தியின் பொருட்டு யாதொரு
திருக்கடிகை திரு மலை ஆஸ்ரயிக்கப்படுகிறதோ-
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனுக்கு நித்ய வாச ஸ்தானமாய் இருப்பதும்
சஞ்சலமான மனத்தை யுடையாரின் அறிவுக்கு விரும்பியது எல்லாம் கொடுக்கும் சிந்தாமணியாய் இருப்பதுமான
அத் திருக் கடிகை திருமலையை அடியேன் வணங்குகிறேன் –

————————————————-

தி நோதி கண்டீரவ தேவ தம்ஷ்ட்ரா
த்யுதி பிரசாரை கடிகாசலோ ந
ததத் வி ஸூத்த ஸ்படிகாத்ரி சோபாம்
திவவ்கசாம் திவ்ய திருச்சாம் ச திஷ்ண்யம்-2-

பரிசுத்தமான பளிங்கு மலையின் ஒளியையுடையதாய்
தேவர்களுக்கும் ஆழ்வார்களும் இருப்பிடமானதான திருக் கடிகை மலை
சிங்கப்பிரான் பற்களின் ஒளிப் பெருக்கால் நம்மை உகப்பிக்கிறது –

———————————————-

கடிகாசல துங்க ஸ்ருங்க தீபம்
த்ரிஜகத் க்ருத்ஸன தமோ நிராச தக்ஷம்
ப்ரலயோத் கதவாத துஷ் பிரதர்ஷம்
சரணம் யாமி சரண்ய மிந்திரேசம் -3-

ஊழிக் காற்றாலும் அணையாததும் –
மூ உலக இருளையும் போக்க வல்லதும்
திருக் கடிகை உயர் குன்றத்து உச்சியிட்ட விளக்காய் இருப்பதும்
அகல உலகத்துக்கும் புகலாய் இருப்பதுமான ஸ்ரீ யபதியை சரணம் அடைகிறேன் –

—————————————–

வியத்து நீ ஹேம ம்ருணாளி நீபி
சமர்ச்சி தாங்க்ரிம் ஸூ ரா ராஜ முக்யை
ஸூ பம்யு யோகாசன ஸூ ந்தராங்கம்
ஹரிம் பிரபத்யே கடிகாத்ரி நாதம் -4-

ப்ரஹ்மாதிகள் ஆகாச கங்கையில் பூத்த பொற்றாமரை மலர்களைக் கொண்டு பூஜிக்கப்பெற்ற திருவடிகளை யுடையவனும்
மங்களகரமான யோகாசனத்தால் அழகிய திருமேனியை யுடையவனுமான திருக் கடிகை மலைப் பெருமானை சரணம் அடைகிறேன் –

————————————–

தேவோ ந ஸூப மாத நோது பகவான் கண்ட கண்டீரவா
யோ வைகுண்ட மகுண்ட வைபவமஸவ் ஹித்வா ப்ரபந்நார்த்தித
தாம ஸ்ரீ கடிகாசலம் ஸூமந சாமா நந்த
தூதாகம் ஸமபத் யதா அம்ருத லதா திவ்யா ச நாத ஸ்ரீ யா -5-

சரணாகதர்களால் யாசிக்கப் பெற்று –
ஸ்ரீ அம்ருத வல்லித் தாயார் சமேதராய் –
தடையற்ற பரமபதத்தை விட்டு நல்லோர்களுக்கு பேரின்பத்தை விளைப்பதும்
தோஷம் அற்றதுமான திருக்கடிகைக் குன்றத்தை வந்து நித்ய வாசம் செய்து அருளும்
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் நமக்கு நன்மையை அளிப்பானாகா –

———————————————–

கயாது ஸூதசார சத்யுமணி ரார்த்த ஸத்பாந்தவ
சடாபடல பீஷனோ தநுஜவம் சதாவாநல
திவாகர நிசாகரா நல விலோசநோ விஸ்ருத
வி நம்ர விபுந த்ருமோ விஜயதே நர கேஸரீ-6-

ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் ஆகிற தாமரைக்கு சூரியனும்
வருந்தினவர்களுக்கு நல்ல உறவினனனும்
பிடரி மயிராலே பயங்கரனானவனும்
அசுரவம்சமாகிற மூங்கிலுக்கு காட்டுத்தீ போன்றவனும்
சூரியன் சந்திரன் அக்னி மூன்று தேஜஸ் ஸூக் களையும் திருக் கண்களாக யுடையவனும்
புகழ் பெற்றவனும்
வணங்குவார்களுக்கு கற்பகமுமான ஸ்ரீ நரசிம்மன் வெற்றி வீரனாக விளங்குகிறான் –

———————————————-

திர்யங் மானுஷதாம் உபேத்ய சபதி ப்ராதுர்பவன் ஸ்தாவரத்
அத்யந்த அகடித க்ரியாஸூ கடநா ஸாமர்த்யம் உத்யோதயன்
துர்ஜ்ஜேய அத்புத சக்திமத்வம் அகிலைர் வேதை சமுத்கோஷிதம்
ஸூ வ் யக்தம் ப்ரகடீகரோதி பகவான் ப்ரஹ்லாதம் ஆஹ்லாதயன் -7-

ஸ்தாவரமான திருத் தூணில் இருந்து விரைவிலே நரம் கலந்த சிங்க உருவை யடைந்து தோன்றி
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை உகப்பித்துக் கொண்டு
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ -இத்யாதியாலே எல்லா வேதங்களாலும் உத்கோஷிக்கப்பட்ட
அறிவரிய அத்புத சக்தியை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தி அருளுகிறார் பகவான் –

————————————————-

தேவ ப்ரார்த்தநயா ஹிரண்யகசிபும் ஸம்ஹ்ருதய தேவாந்தகம்
ஸ்வஸ்தா நேஷூ திவவ் கஸாம் நியம நாத் தேவாதிபம் ப்ரீனயன்
அவ்யர்த்தான் கலயன் வராநபி ததா விஸ்ராணிதான் வேதஸா
ஸம்ஹ்ருஷ்டா க்ருதக்ருத்யகோ கிரிவரே விஸ்ராம்யதி ஸ்ரீ பதி-8-

தேவர்கள் பிரார்த்தனையால் ஹிரண்யகசிபுவை அழித்து
தேவர்களுக்கு குடியிருப்பை அளித்ததன் மூலம் தேவேந்திரனை உகப்பித்து
பிரமனால் அளிக்கப்பட வரங்களையும் பழுது ஆகாமல் நோக்கி
தன கார்யம் முடிந்ததால் உகந்தவனாய்
திருக் கடிகை மலையிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹன் களைப்பு ஆற்றுகிறான்-

————————————————

அநந்ய சாத்யை ரபிதைஸ் தபோபி ஆராத்யா வாணீ ரமணம் சிரேண
வராந மோகான் சமவாப்ய தைத்யோ வித்ராவ யாமாச யதா திகீசான் -9-

செயற்கு அரிய தவங்களால் நெடும் காலம் பிரமானைப் பூஜித்து வீணாக்காதே வரங்களைப் பெற்று
ஹிரண்யன் என்னும் அரசன் எப்போது திக்பாலர்களை விக்டரி அடித்தானோ –

ஆஸ்தே ச ஸர்வத்ர சராசரேஷூ ஸ்தூலேஷு ஸூஷ் மேஷ் வபி சர்வ சம்ஸ்த
ப்ருவந்தமேவம் தனுஜஸ்த நூஜம் நிர்பர்த்சயாமாச யதாச்யுதோத்கம்-10-

அசைவனவற்றிலும்-அசையாத வற்றிலும் -பெரியவற்றிலும் சிறியவற்றிலும் எல்லா இடத்திலும்
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்று உரைத்தவனும்
அச்சுதனிடம் ஆராத காதல் கொண்டவனுமான மகனை எப்போது ஹிரண்யன் பயமுறுத்தினானோ –

குர்வன்நாபி குசேசயோத்பவ கிரோ அமோகா ககேச த்வஜ
சத்யம் கர்த்துமநா ஸ்வ பக்த பணிதம் வ்யாப்திம் ச சர்வேஷ்வபி
க்ரோதோத்யன் நயனா ஸூ ஸூ க்ஷணிகணை தைத்யாதிபம் நிர்தஹன்
ஸ்தம்பாதாவிரபூத்த தைவ பகவான் கண்ட பஞ்சாநத-11-

அப்போதே கருடக் கொடி யுடையவனான பகவான் ஸிம்ஹ உருக்கொண்டு
பிரமன் வரங்களை வீணாக்காமல் நோக்கிக் கொண்டு
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் வார்த்தையையும் -வியாப்தி குணத்தையும் உண்மையாக்க விரும்பி
கோபத்தால் எரி விழிக்கும் திருக் கண்களில் இருந்து பறக்கும் நெருப்புப் பொறிகளாலே
ஹிரண்யனைப் பொசுக்கிக் கொண்டு திருத் தூணில் இருந்து தோன்றி அருளினான் –

—————————————————

தனுஜா அத காந்தி ஸீகதாம் அகமன் நஸ்த ப்ருஷத்க கார்முகா
உதிதே தநுஜேந்த்ர தாரனே நரசிம்ஹே நவநிஸ் துலா க்ருதவ் -12

ஹிரண்யனைப் பிளக்கும் புதிய ஒப்பற்ற உருவையுடைய ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ பெருமாள் தோன்றியவுடன்
அசுரர் அனைவரும் வில்லையும் அம்பையும் எரிந்து விட்டு திசைகள் தோறும் ஓடினர் –

———————————–

மித்வா நைஜ கரேண நிர்மிதசரம் ஸ்தம்பம் யதா சோஸ்ப்ருசத்
சாவஞ்ஞாம் கதையா ததய்வ பகவான் பூத்வா நர கேஸரீ
சக்ரோதம் ததுரோ விதார்ய க்ருபயா ப்ரஹ்லாத மன்வக்ரஹீத்
சாது த்ராண ந்ருசம்ச நிக்ரஹ பலோ ஹ்ய ஆவிர்பவ ஸ்ரீ பதே -13-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட -அங்கே அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றி கோபத்துடன்
அவன் மார்பை பிளந்து கருணையுடன் ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை அனுக்ரஹித்து அருளினான் –
பரித்ராணாயா சாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் -துஷ்ட நிக்ரஹ சிஷ்ட பரிபாலனம் அவதார காரணம் –

————————————————

ஆவிர்பாவம் இதே நரஸிம்ஹ வபுஷா தேவேதி நாந்தே ஸூ பே
ஸ்ரோணாயாம் ஹரித ப்ரசேது அநிலோ வாதிஸ்ம கந்தம் வஹன்
நேதுர் துந்துபயோ திவி க்ரதுபு ஜோ வர்ஷன் ப்ரஸூநான்யத
சர்வம் மங்கள ஸம்ஸி ஸுரி ஜனனம் க்ஷேமாய ஹி ஷ்மாதலே -14-

திருவோணத் திரு விழவில் அந்தியம்போதில் அரியுருவாகிப் பெருமாள் திருவவதரித்த வுடன்
திக்குகள் பொலிந்து -மந்தமாருதம் மனம் கொண்டு வீச -சுவர்க்கத்தில் துந்துபிகள் முழங்க –
தேவர்கள் பூமியின் மேல் பூ மழை பொழிய–எல்லா அறிகுறிகளும் மங்களத்தை உணர்த்த –

—————————————————

பித்வா ஸ்தம்பம் அரிந்தமே நரஹரா வாக்ரோசதி க்ரோதநே
பஸ்பந்தே ந சதாகாதி சசிரவீ சாஸ்தம்கதவ் ஸாத்வசாத்
ப்ருத்வீ பிரத்னகுலாசலை சமசலத் பாதோதி ருத்வேலித
பாதாளத்ரித சாலயவ் கதலயவ் ஆசா தசை ஷ்வேளிதா –15-

தூணை பிளந்து வந்து கர்ஜித்த பின்பு காற்று அசையவில்லை –
சூர்ய சந்திரர்கள் பயந்து அஸ்தமிக்க –
குலமலைகளோடே பூமி அசைய -கடல் கரையைக் கடக்க -பாதாளமும் சுவர்க்கமும் அழிய –
பத்து திக்குகளும் ஆர்த்த கோஷமே மிக்கு இருந்தது –

———————————————-

பாவோ மே ராகு புங்கவம் ஜனக ஜாஜாநிம் விநான்யத்ர நோ
கச்ச த்யேவமுவாச தத்கதமநா வாதாத்மஜோ ய புரா
தம் பத்தாஞ்சலி மந்தி கஸ்தம நகம் ப்ரேமணா நுக்ருஹ்ணந் க்ருபா
பாதோதிர் கடிகாதராதரபதி கோபாயது பிராணிந –16-

பாவோ நான்யத்ர கச்சதி என்று யாவனொரு வாய் புத்ரன் முன்பு உரைத்தானோ
கை கூப்பியவனாய் அருகே சின்ன திருமலையில் இருப்பவனாய் –
அவ்வனுமனை அன்புடன் அனுக்ரஹித்துக் கொண்டு இருக்கும் கருணைக்கடல்
திருக் கடிகை மலைப்பெருமாள் உயிர்களை உய்விப்பானாகா —

——————————————-

சாகேத பூஜ நிஜூ ஷாம் பவதா விதீர்ணாம்
முக்திம் விதன்னபி தவா நக திவ்ய சேவாம்
வாஞ்சன் நி ஹைவ ஹனுமான் பவத புரஸ்தாத்
பத்தாஞ்சலிர் பஜதி போ ந்ருஹரே த்ரிதாமன் -17-

பரமபதாதி நிலயனான நரஸிம்ஹனே அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி அருளிய வற்றை
அறிந்து இருந்தும் உனது திவ்ய சேவையையே விரும்பி உன் திரு முன்பே அனுமன் கை கூப்பி நிற்கிறான் –

—————————————–

ஹித்வா தாம் அஸி தேஷணம் ந ச புனர் ஜீவேய மித்யாஹ ய
சோயம் மர்த்ய ம்ருகாதி போ அம்ருத லதா தேவ்யா ச நாத ஸ்ரீ யா
நிம்நே பூதாமஸ் தகே நிருபமே ஸ்வாத்மா நமன்தஸ் சதா
த்யாயந்தம் பவநாத் மஜம் கருணயா பஸ்யன் சகாஸ்தி ஸ்வயம் –18-

ந ஜீவேயம் க்ஷணம் அபி வினாதாம் அஸி தேஷனாம்-என்று அருளிச் செய்த பெருமாளே
ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ பிரானாகி ஸ்ரீ அம்ருத வல்லித் தாயாராகிய ஸ்ரீ தேவியோடு கூடி –
ஒப்பற்ற திருக்கடிகை மலையுச்சியில் தன்னை நெஞ்சத்து இருத்தி எப்பொழுதும் தியானிக்கும்
ஸ்ரீ வாயு புத்ரனை கடாஷித்திக் கொண்டு ஒளி பெற்று விளங்குகிறான் –

———————————————

பரகால பராங்குசாதிபி பணிதோ பாதி நவோ நவோ ஹரி
மணி ராகர சம்பவோ யதா நிகஷோத்தேஜித நிஸ்துலத்யுதி-19-

பரகாலன் பராங்குசன் போன்ற ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பற்று
ஒப்பற்ற ஒளியையுடைய மாணிக்கம் போலெ புதிது புதிதானவனாய் ஒளி விடுகிறான் சிங்கப்பெருமான் –

—————————————————-

பக்திசார மஹதாஹ்வயபூ தை பட்ட நாத முநிதல்லஜமுக்யை
நாத யமுனா யதீஸ்வரமிஸ்ரை வர்ணிதோ விஜயதே வநமாலீ -20-

ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்களால் மங்களா சாசனம் செய்யப்பெற்று வனமாலையை தரித்து உஜ்ஜவலமாக விளங்குகிறான்

——————————————–

ஸ்ரீ வைகுண்ட நிகேத வாச ரசிக நித்யோல்ல சத் யவ்வன
துக்தாம்போ நிதி வேங்கடஷிதரவ் க்ருத்வா நிகாய்யே புரா
சங்கீபூத மதத் விரேபமுக ராராமை ப்ரஸூநாநதை
அத்யாஸ்தே கடிகாசலம் பரிவ்ருத்தம் பூத்வாத்ய ரம்யோ ஹரி -21-

பண்டு எல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம் கொண்டு அங்கு உறைவார்க்குக் கோயில் போல்
வந்து வலம் கிளறும் நீள் சோலை வ கண் பூம் கடிகை இளங்குமரன் தன விண்ணகர் —
மூன்றாம் திருவந்தாதி -61-பாசுரம் அடியானை ஸ்லோகம் –

——————————————————

திவ்யம் பதம் ஸவித்ரு மண்டல மத்ய தேசம்
துக்கதாம் புத்தம் முனி மநோ நிகமோத்த மாங்கம்
லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ கடிகாசல மவ்ளிமக்ர்யம்
நித்யாநுஸந்தி வசதிக்கு தவ யோகிவர்யா -22-

பரமபதம் -சூர்ய மண்டல மத்யம்– திருப்பாற் கடல் –முனிவர் ஹிருதயம் –வேதாந்தம்–
திருக்கடிகை மலையுச்சி இவை எல்லாம் உனக்கு நித்யவாஸம் என்பர் ரிஷி ஸ்ரேஷ்டர்கள் –

————————————————————

சைலே த்வதீய பாத பத்மபராக
வாஞ்சந்தி ஜென்ம முனிபுங்கவ ஸூறி வர்யா
நிஸ்ரேணிஷூ ஷிதி ருஹேஷூ விஹங்க மேஷூ
வ்யாளேஷூ கோஷூ ஹரிணேஷூ தரிஷூ சாப்ஸூ -23-

உன் திருவடித்தாமரை மகரந்த துகளால் புனிதமான திருக்கடிகை மலையிலே-
படிகளிடையேயும் -மரங்களினுடையேயும் -பறைவைகள் யானைகள் மாடுகள் மான்கள் இடையேயும்–
குகைகளிலும் நீர் நிலைகளிலும் முனிவர் தலைவர்களும் நித்ய ஸூரிகளும் பிறக்க விரும்புகின்றனர்

————————————————————

அகாத பாதோதி நிகேதன வசன்
சிரம் சயா ன சயனே புஜங்கமே
அநாஸ் தயா தத்ர நனு ஸ்ரீ தோ பவான்
அதித்ய காமாசன பந்த லோலுப -24-

ஷீராப்தி நாதனே திருக்கடிகை மலை மேலே வீற்று இருந்து சேவை சாதிக்க விருப்புற்று எழுந்து அருளி உள்ளார் –

———————————————————————

யாமாஸ்ரித்ய ஸூ ரஷித க்ருதயுகே தைத்யேந்திர ஸூனுர் மயா
நைவா லஷ்யத அந்த சா மம புநர் திவ்யா க்ருதிர் தேஹிபி
மத்வைவம் சமுபேயி வான் சமுதயம் பூதாத்ம பூஜ்யே கிரவ்
புண்யை சர்ம த்ருஸாம் பிரதர்சயசி தாம் திவ்யாக்ருதிம் மாத்ருஸாம் -25-

கிருத யுகத்தில் ஆவிர்பவித்த திருமேனி பின்புள்ளவரும் வணங்கி வழிபட அன்றோ
புனித திருக்கடிகை மலையிலே சேவை சாதித்து அருளுகிறாய் –

——————————————–

புஜைஸ் சதுர்பி ஸ்வபதாஸ்ரி தேப்ய விஸ்ரானயம் ஸ்த்வம் சதுர புமர்த்தாந்
துரீய ஸூ நோரவ நாய நூநம் ஜனிம் துரீயாம் ப்ரத யஸ்ய பூர்வாம்-26-

நான்கு திருக்கரங்களால் அறம் பொருள் இன்பம் வீடு நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் –
ஹிரண்யன் பிள்ளைகளான ஸம்ஹ்லாதன் -அநுஹ்லாதன் -ஹ்லாதன் -ப்ரஹ்லாதன் -என்னும் நால்வரில்
நான்காவனான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை ரக்ஷிப்பதற்காக அன்றோ
நான்காவது அவதாரமான ஸ்ரீ நரசிம்ஹ திருவவதாரம் வெளிப்பட்டு அருளினீர் –

—————————————————————

ப்ரதிஷ்டதே யோ கடிகாசலாய நிபத்த சித்தோ நரகே சரீந்த்ரே
நிபத்த மூலோபி சிரேண தஸ்ய மஹா ந கௌகோ கடிகாசல ஸ்யாத் -27-

ஈடுபட்டு திருக்கடிகை தடம் குன்றை நோக்கி புறப்படும் மனிதனுடைய
நெடும் காலம் வேரூன்றி இருக்கும் பெரு வினைக்கூட்டங்கள் அனைத்தும்
ஒரு கடிகை -நாழிகை -போதிலே அகன்று போம்

தஸ்மிந் தத்ர அம்ருத ஸரஸீ புஸ்கரே பாத கக்நே
ஸ்நாத்வாஸ் அ ஸீநம் நரஹரி வரம் ஹேமா கோட்யாம் விமாநே
சேவந்தே யே ப்ரணிஹித திய தே பரஸ்தாத் ப்ராயணே
ஸ்தாநம் ஸுரே ஸூப க கடிகா கால மாத்ராத்ச் ச லந்தி-28-

அம்ருத புஷ்கரணியிலே நீராடி ஹேம கோடி விமானத்தில் வீற்று இருந்து சேவை சாதித்து அருளும்
ஸ்ரீ யோக நரஸிம்ஹ பெருமாளை சேவிக்க
மரண காலத்தில் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை ஒரு கடிகை போதிலே அடைகின்றனர் –

———————————————————

ப்ரதிஷ்டதே யோ கடிகாசலாய நிபத்த சித்தோ நரகே சரீந்த்ரே
நிபத்த மூலோபி சிரேண தஸ்ய மஹா ந கௌகோ கடிகாசல ஸ்யாத் -27-

ஈடுபட்டு திருக்கடிகை தடம் குன்றை நோக்கி புறப்படும் மனிதனுடைய நெடும் காலம் வேரூன்றி இருக்கும்
பெரு வினைக்கூட்டங்கள் அனைத்தும் ஒரு கடிகை -நாழிகை -போதிலே அகன்று போம்

—————————————————————-

தஸ்மிந் தத்ர அம்ருத ஸரஸீ புஸ்கரே பாத கக்நே
ஸ்நாத்வாஸ் அ ஸீநம் நரஹரி வரம் ஹேமா கோட்யாம் விமாநே
சேவந்தே யே ப்ரணிஹித திய தே பரஸ்தாத் ப்ராயணே
ஸ்தாநம் ஸுரே ஸூப க கடிகா கால மாத்ராத்ச் ச லந்தி-28-

அம்ருத புஷ்கரணியிலே நீராடி ஹேம கோடி விமானத்தில் வீற்று இருந்து சேவை சாதித்து அருளும்
ஸ்ரீ யோக நரஸிம்ஹ பெருமாளை சேவிக்க
மரண காலத்தில் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை ஒரு கடிகை போதிலே அடைகின்றனர் –

—————————————–

சாந்நித்ய பூம்நா ந்ருஹரேர் நகேந்த்ரேம் மஹீருஹா பிராஜ்ய பல ப்ரஸூ நா
ஸூ கந்த வாஹாஸ்ச ததா நளின்ய வலாஹகா வர்ஜித வாரி பூர்ணா -29-

இவனுடைய சாநித்யத்தாலே மரங்களில் இனிய பழங்கள்-பூக்களில் நறுமணம் விஞ்சி –
மேகங்கள் பரிசுத்த நீரை பொழிகின்றன –

———————————————–

நிர்மர்யாத நிசர்க்க வைர நிப்ருதா பஷீச பஞ்சா தந
வ்யாக்ரா பன்நாக வாரேணந்த்ர ஹரினைர் யுக்தா யசஸ்யே கிரவ்
யத் சாந்நித்ய வசாத் சமுஜ்ஜித மிதோ வைரா ஸூஹ் ருத் தர்மின
ச ஸ்ரீ மான் ஸூரா நாயகோ விஜயதே விஸ்தாரயன் வாஞ்சி தம் -30-

பாம்பு யானை மான் -இவற்றோடு இயற்கையிலே த்வேஷம் கொண்ட கருடன் சிங்கம் புலி ஆகியவை
இவன் சாந்நித்யத்தாலே விரோதம் விட்டு நடிப்புடன் வாழுகின்றன
இந்த ஸ்ரீ யபதி அபீஷ்டங்கள் அனைத்தையும் அருளுகிறார்

——————————————————————————-

அத்ருஷ்ட பூர்வம் தநுஜேந்த்ர தாரணம் ரமாசகம் வாங் மனசாதி தூரகம்
அனுஸ்ரவைர் ம்ருக்ய குணம் மஹோ அத்புதம்
சகாசத்தி சித்தரே கடிகாத ராதரே -31-

வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாத -முறைகளாலும் தேடப்படும் கல்யாணகுணங்களுடன்
நாட்டில் நடைஓடாத அத்புத தேஜஸ் அன்றோ -பிரதிகூல நிரசனம் செய்து அருளியதும்
திருக்கடிகை குன்றின் மேல் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————————————-

சிரந்த நாக்ராந்த மஹா ருஜார்திதா பயா நகைர் பூத கணைஸ்ச பர்த்சிதா
பவன் நிகாய்யாத் ர்யவலோக நாத ஹோ நிரா மயா நிர்ஜாதேஸ்ய விக்ரஹா -32-

பெரும் வியாதியால் பீடிக்கப்பட்டவர்களும் -பூதகனங்களால் பயமுறுத்தப் பெற்றவர்களும்
தேவரீர் நித்யவாஸம் செய்யும் திருகே கடிகை மலையைக் கண்டதுமே
அனைத்து பயமும் துன்பங்களும் நீங்கப் பெற்று தேவரீருடன் சாம்யா பத்தி பெற்று விடுகிறார்களே –

———————————————————

ரமா வபுஸ் தேஸ்ருத த்ருஷ்ட பூர்வம் வி சங்கிதா பூச்சகிதா சத்ருஷ்ட்வா
வியோக பீதா அம்ருத வல்லயபிக்யா
ததா விரா ஸீரசலே கிலாஸ் மின் -33-

அம்ருதவல்லி தாயாருடன் நித்யயுக்தனாய் இருப்பதற்காகவே இந்த திருக்கடிகை மலையிலே நித்யவாஸம் பண்ணி அருளுகிறீர் –

——————————————–

கந்தர்வ கின்னர ஸூராஸ்ச சஹா வரோதா
வீணா மிருதங்க லய சம்விதா நகேஸ்மின்
காயந்தி யாவதாம்ருதம் தவ சச் சரிதரம்
தாவணி ந்ருஸிம்ஹ கடிநா த்ருஷ தோத்ரவந்தி -34-

கந்தருவர் கின்னரர் தேவர்கள் ஆகியோர் தம் அந்தப்புரத்தோடு கூடி நின்று வீணை மிருதங்கம் தாளம் ஆகியவற்றோடு கூடியவர்களாய்
இந்த திருக் கடிகை மலையிலே அணுத்தில் இனிய உன் திவ்ய சரித்திரத்தை பாட கற்களும் கரைகின்றனவே –

————————————————

வநவ் கசோ ஹ் யத்ர நிசர்க்க வைரிணை த்வி பேந்த்ர பஞ்சாஸ்ய ம்ருகீ தரஷவ
பிபாசிதா நிர்ஜர நீர மேகத
பிபந்தி மைத்ரீ முபகம்ய பூதரே -35-

இயற்கையில் விரோதிகளான கட்டு மிருகங்கள் யானையும் சிங்கமும் மானும் மான் தின்னியும்
இந்த திருமலையில் நட்ப்புக் கொண்டு தாகம் தீர்க்க நீரைக் குடிக்கின்றனவோ —

———————————

ஸ்வ குலய கபிராஜ பூஜிதாய
ப்லவக கணா பிரணிபத்ய யோக தாம்நே
ஸ்திமிதா ஹ்ருதய நேத்ர பாணி பாதம்
தத நுக்ருதிம் விதத த்யஹோ மஹீத்ரே -36-

வானர கணங்களும் சிறியதிருவடியால் தியானிக்கப்படும் ஸ்ரீ யோக நரசிம்மனை வணங்கி
அசையாத கண் காய் கால்களையும் சஞ்சலம் இல்லா மனங்களையும் யுடையவையாய் நிற்கின்றனவோ –

———————————

வஜ்ர அங்குச த்வஜ ஸரோருஹ சங்க சக்ர
கல்பத்ரு தோரண ஸூதா கலசாதா பத்ரை
நித்யாங்கிதேந நரசிம்ஹ பத த்வயேந
பூதம் பவிஷ்யதி கதாநும மோத்த மாங்கம்-37-

வஜ்ரம் -அங்குசம் -கொடி-தாமரை -சங்கம் -சக்ரம் -கற்பக மரம் -தோரணம் -மிருத கலசம் -குடை ஆகியவற்றால்
எப்போதும் அடையாளம் செய்யப்பெற்ற ஸ்ரீ நரசிம்ம பெருமானின் திருவடி இணையால் என்று தான் என் தலை பரிசுத்தி அடையும் –

—————————————————

லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ கடிகா தரணீத ரேச
ந்யஸ்தாத்மனாய் ரக்ஷண பரம் தவ பாத பத்மே
ஆர்த்ராபராத சத பாஜன மாதி தூதம்
அவ்யா சரணம் க்ருபயா ஸ்வயம் மாம் -38-

உன் திருவடித்தாமரையில் பரந்யாசம் செய்தவனாய் -நூற்றுக்கணக்கான புதிது புதிதான குற்றங்களுக்கு கொள்கலனாய்
மநோ வியாதிகளால் கலங்கியவனாய் -வேறு புகலற்ற அடியேனை தேவரீர் கருணையால் காத்து அருள வேணும் –

——————————————-

த்வயி ஸ்தி தேக்ரே ஜெகதாம் சரண்யே சரண்ய மன்யம் ஹாய் கதம் வ்ரஜாமி
தாடக மா ஸாத்ய பயஸ் சமக்ரம்
வலாஹகம் வாஞ்சதி கஸ்த்ருஷார்த்த-39-

அகில லோக சரண்யனான நீ முன்னால் நிற்கையில் வேறொரு சரண்யனை எப்படி அடைவேன்
தாகம் மிக்க ஒருவன் நீர் கிறைந்த குளம் இருக்க மேக நீரை வேண்டுவானோ –

——————————-

காயா தவ த்ருபதஜா த்விப புங்க வாத்யா
த்ராதாஸ் த்வயா நனு விபத்திஷூ தாத்ருசீஷூ
ஸ்வாமின் அநந்ய சரணஸ்ய மம த்ரிதாமன்
சம்ரக்ஷணம் நர ஹரே தவ கிம் கரீய–40 —

காயாது புத்திரனான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான்–திரௌபதி –ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் -போன்றோர்
ஆபத்துக்களில் உன்னாலே ரக்ஷிக்கப்பட்டார்கள் அன்றோ
த்ரிபாத் விபூதி -லீலா விபூதி நாயகனான உனக்கு வேறு கதியற்ற அடியேனை ரஷித்து அருளுவது ஒரு பரமோ –

——————————————-

த்வயா விநான்யா நாகே சரின் ந மே கதீ ருஜாயா விபதோ விதூதயே
தவார்சிஷா தாபமுபேயுஷோ வநே வலாஹகாத் கோ ஹரிணஸ்ய ரக்ஷிதா -41-

ஆதி வியாதிகளில் இருந்து அடியேனை விடுவிக்க உன்னை ஒழிய வேறு கத்தி இல்லை
காட்டுத்தீயினால் தபிக்கப் பெறும் மானுக்கு மழை பொழியும் மேகத்தைக் காட்டில் வேறு ரஷகம் ஏது-

———————————————————-

ரோஷா தாம்ர விலாசன சரப சப்ரூ பங்க பீமா க்ருதி பீநம் தாநவபூ பதேர் ப்ருஹதுரோ
பிந்தன் நபி ஸ்வைர் ந கை ப்ரஹ்லாதம் ஸ்வ ஜனம் தயா சிசிரயா
யத் வீக்ஷயா ந்வக்ராஹீ
வாத்சல்யம் ஹி விராஜதே தவ ஹரே சேதோ வசோ தூரகம்-42-

கோபத்தால் சிவந்த திருக்கண்கள் -பரபரப்பாய் நெறித்த திருப் புருவங்கள் -பயங்கர திருமேனி
ஹிரண்யனை திரு நகங்களால் மார்பை பிளந்த போதும் உன் அடியானான ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானை
குளிர்ந்த திருக் கண்களால் கடாக்ஷித்து அருள் அனுக்ரஹித்த வாத்சல்யம் நெஞ்சுக்கும் வாக்குக்கும் எட்டாதாய் விளங்குகிறது

———————————————————————————-

சாமாப்யதி கவர்ஜித த்ரித சப்ருந்த வந்த்ய ப்ரபோ
த்வமேவ நிருபாதி கஸ் த்ரி ஜெகதாம் பிதா ப்ராணத
நிதர்ச நமி ஹேஷிதம் நரம் ருகேந்திர ஸம்ரக்ஷித

ஹிரண்ய தனு சம்பவோ நிரவாதி வ்யதா விஹவ்ல -43-

ஓத்தார் மிக்கார் இலா மா மாயனே -வடிவுடை வானோர் தலைவனே –எம்பிரானே-
மூ உலகுக்கும் ஸ்வாபாவிக தந்தை தாய் நீயே யாவாய் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானே ப்ரத்யக்ஷ உதாஹரணம் –

———————————————————

ஸ்வாமின் அவாப்யம் அநாவாப்தமிஹ த்ரிலோக்யாம்
நைவாஸ்தி தே நர ஹரே கடிகாத்ரி நாத
மன்யே ததாபி ஜன நஸ்ய ஹி வன்ய ஜாதவ்
த்வச் சித்த பக்த ஜன வத்சலா நிதானம் -44-

அவாப்த ஸமஸ்த காமநோய் இருந்து வைத்தும் அடியான் இடம் கொண்ட
வாத்சல்யம் அடியாகவே ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனாக திரு அவரதாரம் செய்து அருளினாய் –

————————————————

ஸ்ரீ லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ பகவஸ் சரணாரவிந்த கைங்கர்ய நிர்வ்ருத்தி ரஸோஸ் கலித ப்ரவாஹ
நிர்வாபயிஷ்யதி கதா கடிகாசலேச ப்ராக் ஜென்ம சங்கலித பாதக தீப்த தாவம்-45-

தேவரீருடைய திருவடித்தாமரையிலே தடையற்ற பெருக்கையுடைய கைங்கர்ய ஆனந்த ரசம்
முற்பிறப்புக்களிலே ஈட்டப்பெற்ற என் பாவக்கட்டுத்தீயை எப்போது அணைக்கப் போகிறது —

—————————————————

அஸ்தித்வே கமலா பதேஸ் திரிபுவனே ப்ராத்யஷிகீ கா ப்ரமே
த்யாக்ருஷ்டோ தனுஜோ யதா ஸ்வகதயா ஸ்தம்பம் ருஷாதாடயத்
நாஸ்தாஸ்யோ யதி தத்ர தேவ ந்ருஹரே நைவாப விஷ்யத்சதாம்
விஸ்ரம்பஸ் த்வபிநைகமேபி வசநே த்வத் வ்யாப்தி வாதோஜ்ஜ்வலே -46-

ஸ்ரீயப்பதியின் ஸத்பாவத்தில் மூவுலகிலும் ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம் என்ன உள்ளது
என்று கோபம் கொண்ட அசுரன் தூணைகே கோபத்தோடு கதையால் எப்போது புடைத்தானோ
அப்போதே நீ அங்கு தோன்றி இராவிடில் நீ எங்கும் நிறைந்தவன் என்று கோஷிக்கும்
வேத வசனங்கள் இடம் நல்லோர்க்கு நம்பிக்கை அற்றுப் போயிருக்கும் –

————————————————————

ஷோதீயச கர்க்க சதாரு தேசாத்
நாவா தரிஷ்யத் ச பாவம்ஸ் ததா சேத்
ச ஹைவ வாக்பி ஸ்வ ஜனஸ்ய சர்வா
மித்யார்த்தி கா வேத கிரோஸ் பவிஷ்யன் -47-

தூணில் இருந்து அப்பொழுதே நீ தோன்ற வில்லையாகில் உன் அடியார்கள் வார்த்தைகளோடு
வேத வாக்கியங்களும் பொய்யுரைகளாய் இருந்து இருக்குமே –

—————————————————–

தாபத்த்ரயீத வஹுதாச நதஹ்யமாநம்
மோஹாகுலம் கமபி நாதம நாப் நு வந்தம்
ஆர்த்ராபராத மயமாம் கருணாம்பு பாதை
ஆப்லாவயஸ்வ கடிகா சல வாரிவாஹ-48-

திருக் கடிகை குன்ற காளமேகமே–ஆதியாத்மிக ஆதிபவ்திக ஆதி தைவிகங்கள் ஆகிற மூவகைத் தாபங்கள்
ஆகிற காட்டுத்தீ யாலே எரிக்கப்படுமவனும் மோஹ இருட்டால் திசை தெரியாமல் மயங்குமவனும்
வழிகாட்டும் தலைவன் ஒருவனை அடையாதவனும்
கொள்கலமுமான என்னைக் கருணை மழையைப் பொழிந்து நீராடி அருளுவாயாக –

——————————————-

நிரா யுதோ அபி த்விஷதோ நிபர்ஹணே
பஜஜ்ஜநா நுக்ரஹ தத்பரோ பவான்
ரங்க சங்க அஸி கதா தநுர்த்தர
ப்ரகாஸதே சைல இஹ ஸ்ரீயா ஸஹ-49-

பிரதிகூலனான ஹிரண்யாசூரனை நிரசிக்க திவ்யாயுதங்கள் ஒன்றுமே தேவை அற்றவனாயும்
அடியார்களுக்காக சங்க சக்ர வாள் கதை வில் ஆகியவற்றை தரித்தவராயும்
திருக் கடிகை மலையிலே பிராட்டியோடு விளங்குகிறீர் –

——————————————-

ஸூர த்விஷ பீவாபா ஹூ மத்யம்
சலீலம் உர்வாருக நிர்விசேஷம்
விதாரயத்பிர் கமிதம் நகைஸ்தே
பிரசாத நத்வம் ஹி வராயுதா நாம் -50-

ஹிரண்யாசூரனை திரு உகிராலே விளையாட்டாக வெள்ளரிப்பழம் கிழிப்பது போலே கிழித்து
உனது திவ்யாயுதங்கள் அலங்காராரார்த்தமாகவே யுள்ளன என்னுமத்தை காட்டி அருளினீர் –

—————————————————-

ம்ருகோ நபீம குசரோ கிரிஷ்டா
ஸ்ருதிம் யதார்த்தாம் ஹி விதாது காம
ம்ருக ஸ்வ கண்டோபரி மாரகல்ப
விராஜதே விஸ்வபதிர் வநாத்ரவ்–51

ம்ருகோ நபீம குசரோ கிரிஷ்டா-என்று ருக்வேதம் விஷ்ணு ஸூ க்தம் -பூமியில் சஞ்சரிப்பவனும்
நிற்பவனும் அழகியவனான ஸிம்ஹம்-என்கிற வேத வாக்கியத்தை மெய்ப்பிக்க விரும்பி
மன்மதனை ஒத்து கழுத்துக்கு மேலே ஸிம்ஹ ரூபனாய் திருகே கடிகை குன்றின் மேல்
அகில ஜகத் ஸ்வாமி ஸ்ரீ விஷ்ணு சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

————————————————–

த்ருணாய மத்வா நரகேசரின் ஹரே
விநாச நத்தாநி பதாநி ஸர்வஸ
புனஸ் ஸமாவ்ருத்தி விவர்ஜிதம் பரம்
த்வாபி வாஞ்சந்தி பதம் முமுஷவ-62-

அனைத்தையும் துரும்பாக நினைத்து உனது பரமபதத்தை மோக்ஷத்தில் இச்சை யுடையோர் விரும்புகிறார்கள் –

—————————————–
ந்ருஹரே ஸ்மரணேந கேவலம்
புருஷன் பாதகிநம் புநாஸ்யபி
புஜத்தை சரணார்த்தி நோ அனகான்
நுதி நிஷ்டான் கிமுத தவத்தை ஆஸ்ரிதான் -63-

உன் சங்கல்ப லேசத்தாலே பெரும் பாவியையும் புனிதப்படுத்துகின்றாயே
உன்னை பஜிப்பவர்களையும் உன்னையே உபாயமாக விரும்புமவர்களையும் குற்றம் அற்றவர்களுமாக
உன்னையே ஸ்துதிப்பவர்களுமான உன் அடியார்களை நீ ரஷித்து அருளுகிறாய் என்று சொல்லவும் வேண்டுமோ —

————————————————————————-

வ்யஸன அர்ணவ மக்நம் உன்முகம்
யதி மாம் நோத தரசே தயா நிதே
வ்யஸனேஷூ ந்ருணாம் பாவத்தசாம்
வததோ வாக் விததா முநேர் பவேத் -64-

கருணைக்கடலே துன்பக்கடலில் மூழ்கிக் கரை சேர விரும்பும் அடியேனைக் கை தூக்கி விடாவிடில்
வ்யசனேஷூ மனுஷ்யானாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித்த –மனிதர்கள் துன்புறும் போது அவர்களிலும்
ஸ்ரீ ராமபிரான் அதிகம் துன்புறுகிறான் என்கிற ஸ்ரீ வாலமீகி பகவான் ஸ்ரீ ஸூக்தி வீணாகுமே —

—————————————————-

அஹமஸ்மி தவேதி யாசதே
யதி சத்யோ ந ததாஸி மே அபயம்
சரணாகதம் ரக்ஷண விரதம்
பவிதா தே விததம் த்ருட வ்ரத-65-

அடியேன் உனக்கே உரியேனாவேன் என்று யாசிக்கும் அடியேனை அபயம் அளித்து அருள வில்லை யாகில்
சக்ருதேவ ப்ரபந்நாய தவாஸ் மீதி ச யாசதே அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம-என்ற
தேவரீருடைய சரணாகத ரக்ஷண விரதம் வீணாகுமே –

——————————————–

அபி நாம நிசாமயிஷ்யதி-ஸ்வத் ருசா சந்நிஹிதம் க்ருதாகசம்
சகிதம் கடிகாசலேஸ்வர கருணாம்போதி தரங்க கல்பயா -66-

அருகில் இருப்பவனும் -பாவமே செய்பவனும் -அதனாலே நடுங்கி இருக்குமவனான அடியேனை
திருக் கடிகை மலைப் பெருமாள் கருணைக்கடல் போன்ற திருக் கண்களாலே கடாக்ஷித்து அருளுவானோ –

—————————–

துரதிக்ரம துஷ்க்ருதாகரம் த்ரபயா வாங்முக மந்திகா கதம்
கருணா வருணாலய ப்ரபோ பிரதிக்ருணீஷ்வ ஹரே ரமா சக -67-

கருணைக்கடலான ஸ்ரீ லஷ்மீ நரசிம்ஹப்பிரானே -கடக்கமுடியாத பாவங்களுக்கு கொள்கலமாய் இருப்பவனும்
வெட்க்கி தலை கவிந்து உன் திரு முன்பே நிற்பவனுமான அடியேனை ஸ்வீ கரித்து அருள வேணும்–

————————————————–

அநஹங்க்ருத நித்ய ஸுஹ்ருதை அகதங்கார நிபைரவேஷணை
அநக ஸ்மித முக்த சீதளை அகாதமி மாமசிராத் குரு ப்ரபோ -68-

ஸ்வாமி -அகங்கார லேசமும் இல்லாமல் எப்போதும் அன்பு மட்டுமே செலுத்துமவனாய்
பிறவி என்னும் பெரும் நோய்க்கு வைத்தியன் போன்ற திருக் கண் கடாக்ஷத்தாலும்
குளிர்ந்த அழகிய குற்றம் அற்ற புன்சிரிப்புகளாலும் அடியேனை ஆக்கி அருளுவாய்

—————————————————–

கல்பத்ருமோ திசைதி காங்ஷிதமேவ காமம்
சிந்தாமணிஸ் சணதி சிந்திதமேவ சார்த்தம்
அப்ரார்த்தி தேப்சி தசயம் விகிரன வதான்ய
திவ்யாவுபாவபி பவான் ப்ரதயா அதிசேதே -69-

கற்பகமரம் விரும்பியவற்றையே தரும் -சிந்தாமணி சிந்தையில் கொண்ட விஷயத்தையே அளிக்கும்
வேண்டாத பொருள்களையும் வாரி வாரி வழங்கி இசைவித்து உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் தேவரீர்
தேவலோகத்தில் உள்ள அவ்விரண்டையும் விட புகழ் விஞ்சி இருக்கிறீர் அன்றோ –

—————————————————-

தாதோ தைத்ய பதிஸ் தவாக்ருதி கலாம் திவ்யா மநா லோகயன்
வவ்ரே பத்ம பவோ வரான் கில முத்தா சங்க்யாதிகா நஸ்திரான்
தத் ஸூநுஸ்து நிசாமயன் வபுரஹோ பாலோப்ய மோகம் ஸ்திரம்
த்வத் பாதாம்புஜ நித்யபக்தி மசலாம் வவ்ரே வரந்த் வேககம் -70-

தந்தை ஹிரண்யன் தேவரீர் மூர்த்தி பல் கூற்றில் ஒன்றுமே காணமாட்டாமல் நிலையற்ற வரங்கள்
பிரமனிடம் இடம் இருந்து வீணாக வேண்ட
அவன் பிள்ளையோ சிறுவனாய் இருந்த போதிலும் உன் திரு உருவாக் கண்டவுடன்
நிலையானதாய் சஞ்சலம் அற்ற உன் திருவடித்தாமரை இணைகளிலே அன்பாகிறா வரம் ஒன்றையே வேண்டினான் –
என்ன ஆச்சர்யம் –

———————————————

மன்னாத அம்ருத வல்லரீசஹசரே ப்ரத்யக்ர பஞ்சாநந
த்வன் நாமான்ய நிசம் க்ருணன் குண கணான் கீர்வாண கம்யே கிரவ்
திவ்யே தாம்நி புநாநிவ்ருத்தி ரஹிதே அப்யபிராக்ருதே நிஸ்ப்ருஹ
த்வத் பாதாம் புஜ கிங்கரத்வ நிரதோ பக்தோ பவான் யன்வஹம் -71-

எம்பிரானே-ஸ்ரீ அம்ருதவல்லி நாயகனே -தேவரீருடைய திருநாமங்களை திருக் கல்யாண குணங்களையும்
எப்போதும் சங்கீர்த்தனம் பண்ணிக் கொண்டு
பரமபதத்திலும் விருப்பம் இல்லாமல் உன் திருவடித்தாமரைகளிலே இங்கேயே கைங்கர்யம் செய்வதில் ஈடுபட்டு
எப்போதும் உன் பக்தனாகவே அடியேனை ஆக்கி அருள வேண்டும் –

———————————————————

ஆப் யா யயந்த மவநிம் கருணாம்பு பாதை
விதயுத் ரமா விலஸிதம் த்ருத சார்ங்க சாபம்
தா பக்ன மார்த்த ஜன மானஸ சாதகா நாம்
ஜீவாது மேமி சரணம் கடிகாத்ரி மேகம் -72-

கருணை மழையினால் உலகை தளிர்ப்பித்து -மின்னல் கொடி போலெ பிராட்டியுடன் கூடி இருப்பதும்
இந்திர தநுஸ் சார்ங்கம் தரித்துக் கொண்டு சம்சார வெம்மையைப் போக்கி
வருந்தும் மாந்தர் மனங்களாம் சாதகப்பறவைகளுக்கு உயிரூட்டும்
திருக் கடிகைக்குன்ற கார்மேகத்தை சரணம் அடைகிறேன் –

———————————————————-

ந்ருத்யன் ந்ருத்யன் சிதில ஹ்ருதயோ பங்குரோ பக்தி பூம்நா
காயன் காயன் தவ ஸூ சரிதம் கத்கதா முக்த பாஷ்ப
ஆசாதே சேஷ்வகி லந்தி ஷூ த்வாம் விசின்வன் விசின்வன்
க்லாநோக்லா யாம்ய நிதர கதி நாரஸிம்ஹேதி நர்த்தன்-73-

ஆடியாடி அகம் கரைந்து இசை பாடிப்பாடி கண்ணீர் மல்கி நாடி நாடி நரசிங்கா என்று வாடி வாடும்–என்கிறபடியே
பக்திப் பெருக்கால் நைந்து அந்தக் கண்ணீர் பெருகப் பெற்று
அநந்ய கதியாக கதறிக் கொண்டு வாடல் மாலை போலே வாடி வதங்குகிறேன் –

———————————————

ரங்கே தாமனி திவ்ய ஸூரி வி நுதே சேஷ சயாநோ அநகே
திஷ்டன் வேங்கட பூதரே பவபயம் வியாபாதயன் தேஹினாம்
ஆஸீநோ கடிகாத்ரி துங்க சிகரே த்வம் நாரஸிம்ஹா க்ருதி
சர்வ அபீஷ்ட பல ப்ரதோ விஜயசே வாத்சல்யவாராம் நிதி -74-

பதின்மரால் பாடப்பெற்ற திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே திருவனந்த ஆழ்வான் மேல் கண் வளர்ந்து அருளுபவராயும்
சம்சார பயத்தை நிரசித்துக் கொண்டு திருவேங்கட திருமலையில் நின்று சேவை சாதிப்பவராயும்
தேவரீர் திருகே கடிகை குன்றின் மேல் ஸ்ரீ நரேஸிம்ஹ ரூபியாய் எழுந்து அருளி இருந்து வாத்சல்ய கடலாயும்
அபீஷ்டங்களை எல்லாம் வழங்கும் வள்ளலாயும் இருந்து அருளுகிறீர் –

————————————————-

பிரபுல்ல ராஜீவ தளாய தேஷண
ரமா சமாஸ் லஷ்ட ப்ருஹத் பூஜாந்த்ர
தித்ருஷிதோ யோக த்ருஸா ஜிதாத்மபி
விராஜதாம் மே ஹ்ருதி ரம்ய கேஸரீ-75-

மிக அலர்ந்த தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட திருக் கண்கள் /
பெரிய பிராட்டியார் நித்யவாஸம் செய்யும் திரு மார்பு /
இந்திரிய கிங்கரர்கள் யோகக் கண்ணால் காண விரும்பும் அழகிய சிங்கர் அடியேன் மனசிலும் விளங்குவாராக –

————————————————

ஹேத் யங்கை பரிகர்மிதம் த்ரி நயனம் பாருங்க பந்த உஜ்ஜ்வலம்
பிப்ராணம் வனமாலிகாம் ச துளஸீம் பீதாம்பரம் கௌஸ்துபம்
பாஸ்வத் ரத்ன கிரீட ஹாரா கடக ஸ்ரக் ஹேம காஞ்ச் யஞ்சிதம்
மந்நாதம் கடிகாத்ரி மௌலி முதிரம் லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹம் பஜே -76

திவ்யாயுத தழும்பால் அலங்கரிக்கப் பெற்றவரும்
முக்கண்கள் படைத்தவரும்
பர்யங்க பந்தத்தால் விளங்குபவரும்
திருத் துளசி உடன் கூடிய திரு வனமாலை-திருப் பீதாம்பரம் -திருக் கௌஸ்துபம் இவற்றை தரித்தவரும்
ஹாரம் தோள்வளை மாலை பொன்னரை நாண் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப் பெற்றவரும்
எம்பிரானும் திருக் கடிகைக் குன்றின் உச்சியில் மேகமுமான ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனை பஜிக்கிறேன் –

——————————————–

ஜய ஜய நிசர்க்க பந்தோ
ஜய ஜய லஷ்மீ பதே தயா ஸிந்தோ
ஜய ஜய ஜகத் த்ர யேந்தோ
ஜய ஜய கடிகாத்ரி சேகரானந்த-77-

இயற்க்கை யுறவினனே போற்றி போற்றி
இலக்குமி மணாளனே போற்றி போற்றி
கருணைகே கடலனையாய் போற்றி போற்றி
காணுலகச் சந்திரனே போற்றி போற்றி
கடிகை மலை யுச்சியனே போற்றி போற்றி
காலம் எல்லாம் உள்ளவனே போற்றி போற்றி
எங்கும் நிறைந்தவன் போற்றி போற்றி
எல்லாமுமானவனே போற்றி போற்றி –

—————————————————

ஸூப வ்யவ்ருத்தவ் த்வயி லோக நாதே
அநுராக நிக்நேந மயா க்ருதேயம்
விதாது மர்ஹாதிசயம் ந கஞ்சித்
ஸ்துதிர் யதாஜ்ஜேந க்ருதா ஸூரத்னே -78-

அதி மங்கள சேஷ்டிதங்களை யுடைய ஜெகந்நாதனான தேவரீர் இடத்தில் அன்பு நிறைந்த அடியேனால் இயற்றப்பட்ட இந்த ஸ்துதி
ரத்னத்தின் வாசி அறியாதவனால் செய்யப்பட நல்ல ரத்னத்தைப் பற்றிய ஸ்துதி போல
உன்னிடத்தில் ஒரு பெருமையையும் விளைக்காதே-

———————————————————-

சர்வாப்யர்த்தித ஸித்திதம் பகவதோ பக்தைக சிந்தாமனே
கல்யாணம் ஸ்தவம் இந்திரா நரஹரோ தேவஸ்ய திவ்யாஜ்ஞயா
ஸ்ரீ வாசேந வதூல ஜேந ரசிதம் ப்ரேம்ணா படந்தீஹயே
தி விந்தந்தி அசலாம் ஸ்ரீயம் நவ நவாம ஆரோக்ய பூர்ணாம் புவி -79-

ஷாட் குண பரிபூர்ணனும் அடியார்க்கு அபீஷ்டங்களை எல்லாம் அளிக்கும் சிந்தாமணியுமான
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹனுடைய திரு ஆணையால் வாதூல குலத்தவரான ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யரால் இயற்றப் பெற்றதும்
வேண்டுவார்க்கு வேண்டியவற்றை எல்லாம் தருவதும் -பரம மங்களமுமான இந்த ஸ்துதியை
எவர்கள் அன்புடன் படிக்கின்றார்களோ அவர்கள் நிலை பெற்றதாய் ஆரோக்யம் நிறைந்ததாய்
புதிது புதிதான செல்வத்தை அடைகின்றனர் -அந்தமில் பேரின்பமே பலன் என்று நிகமிக்கிறார் –

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வாதூல குல -ஸ்ரீ உ வே மையூர் கந்தாடை ஸ்ரீ நிவாஸாசார்ய ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

அருளிச் செயல்களில் -சரணாகதி –

June 9, 2018

பெரியாழ்வார் -அருளிச் செயல்களில் -சரணாகதி —
1–துப்புடையாரை –திருவரங்கம் –4–10-பதிகம்
2–வாக்குத் தூய்மை -5–1-பதிகம்
3–துக்கச் சூழலை –திருமாலிரும் சோலை –5–3-பதிகம்
4–சென்னியோங்கு –5–4-பதிகம் –

திருப்பாவை -அங்கண் / மாலே / கூடாரை / கறைவைகள்/சிற்றம் சிறு காலை /வங்கக் கடல் /

நாச்சியார் திருமொழி
தையொரு திங்கள் பதிகம் -முதல் -/தெள்ளியார்–கூடிடு கூடலே-நாலாம் பதிகம் /
நல்லை என் தோழி –விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே -11–10-

குலசேகர பெருமாள்
தரு துயரம் தடாயேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை -ஐந்தாம் -பதிகம்

திருமழிசை பிரான் –
நாயினேன் வீடு பெற்று சிறப்போடும் பிறப்பு இருக்குமா சொல் -திருச் சந்த விருத்தம் -46-
சேர்விடத்தை நாயினேன் தெரிந்து இறைஞ்சு மா சொல் -47-
உன்ன மாதம் என்ன சிந்தை மன்னா வைத்து நல்கினாய் -55-
நின் மாயமே உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே -85-
நின் பற்றலால் ஓர் பற்று மற்ற துற்றிலேன் உரைக்கிலே -87-
சீர் மிகுத்த நின்னலால் ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே -89-
நின் இலங்கு பாதமின்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம் ஈசனே -90-
எண்ணிலாத மாய நின்னை என்னுள் நீக்கல் ஒன்றுமே -91-
நின் தனக்கு அடைக்கலம் புகுந்த வென்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே -92-
இரங்கு அரங்க வாணனே -93-
கடல் கிடந்த நின்னலால் ஓர் கண்ணிலேன் எம் அண்ணலே -95-
நின் கழல் பொருந்துமாது இருந்த நீ வரம் செய் புண்டரீகனே -96-
நின்னடைந்து உய்வதோர் உபாயம் நீ எனக்கு நல்க வேண்டுமே -97-
நின்ன பாத பத்தியான பாசம் பிறர்க்கு அரிய மாயனே எனக்கு நல்க வேண்டுமே -100-
நின்ன பாத பங்கயம் நிரந்தரம் நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டுமே -101-
நின்ன பொற் கழல் தொடர்ந்து விள்விலாது ஓர் தொடர்ச்சி நல்க வேண்டுமே -104-
நின் கழற்கு அலால் நேச பாசம் எத்திறத்தும் வைத்திடேன் எம் ஈசனே -107-
மீளவிலாத போகம் நல்க வேண்டும் மால பாதமே -112-
நம்மை ஆட்க்கொள்வான் முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -115-
வல்லி நாண் மலர்க் கிழத்தி நாத பாத பூதனை புல்லி யுள்ளம் விள் விலாது பூண்டு மீண்டதில்லையே -118-
என்னாவி தான் இயக்கெலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே -120-

பொய்கையாழ்வார் —
பழுதே பல பகலும் போயின வென்று அஞ்சி அழுதேன் -அரவணை மேல் கண்டு தொழுதேன் -18-
அயல் நின்ற வல்வினையை அஞ்சினேன் அஞ்சி உய நின் திருவடியே சேர்வான் -57-
தொழுது மலர் கொண்டு தூபம் கையேந்தி எழுதும் எழு வாழி நெஞ்சே -58-
தோள் அவனை அல்லால் தொழா-என் செவி இரண்டும் கேளவனது இன் மொழியே கேட்டிருக்கும்
நா நாளும் கோள் நாகணையான் குரை கழலே கூறுவதே நாணாமை நள்ளேன் நயம் -63-
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -67-
நாட்டிலும் நின்னடியே நடுவன்-88-
ஓரடியும் சாடுதைத்த ஒண் மலர்ச் சேவடியும் ஈரடியும் காணலாம் என் நெஞ்சே ஓரடியில்
தாயவனைக் கேசவனைத் தண் துழாய் மாலை சேர் மாயவனையே மனத்து வை -100-

பூதத்தாழ்வார் –
போராழி ஏந்தினான் பொன் மலர்ச் சேவடியே ஓராழி நெஞ்சே யுகந்து -7-
ஏத்திய நாவுடையேன் பூவுடையேன் நின்னுள்ளி நின்றமையால் காவடியேன் பட்ட கடை -10-
கோல் தேடியோடும் கொழுந்ததே போன்றதே மால் தேடியோடும் மனம் -27-
நமக்கு என்றும் மாதவன் என்னும் மனம் படைத்து மற்றவன் பேர் ஒத்துவதே நாவினால் ஒத்து -38-
ஒத்தின் பொருள் முடிவும் இத்தனையே –மாதவன் பேர் சொல்லுவதே ஒத்தின் சுருக்கு -39-
அருளாலே மா மறையோர்க்கு ஈந்த மணி வண்ணன் பாதமே நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை -41-
அறம் தாங்கும் மாதவன் என்னும் மனம் படைத்து மற்றவன் பேர் ஒத்துவதே நாவினாலுள்ளு-44-
மதிக்கண்டாய் நெஞ்சே மணி வண்ணன் பாதம் -51-
பணிந்தேன் திருமேனி பைம் கமலம் கையால் அணிந்தேன் உன் சேவடிமேல் அன்பாய் -65-
யானே இரும் தமிழ் நன்மாலை இணை யடிக்கே சொன்னேன் பெரும் தமிழன் நல்லேன் பெரிது -74-
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –81-
இரு நிலத்தைச் சென்று அங்கு அளந்த திருவடியை அன்று கருக் கோட்டியுள் கிடந்தது கை தொழுதேன் -87-

பேயாழ்வார் –
இன்றே கழல் கண்டேன் ஏழ் பிறப்பும் யான் அறுத்தேன் -2-
மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே -4-
கழல் தொழுதும் வா நெஞ்சே -7-
நாமம் பல சொல்லி –கண்ணனையே காண்க நம் கண் -8-
இணை அடிக்கே ஆளாய் மறவாது வாழ்த்துக என் வாய் -17-
புனம் துழாய் மாலையான் பொன் அம் கழற்கே மனம் துழாய் மாலாய் வரும் -23-
பொருந்தும் சுடராழி ஒன்றுடையான் சூழ் கழலே நாளும் தொடராழி நெஞ்சே தொழுது -24-
பைம் பொன் முடியான் அடி இணைக்கே பூரித்து என் நெஞ்சே பூரி -44-
கரியான் கழலே தெருள் தன் மேல் கண்டாய் தெளி -57-
குட நயந்த கூத்தனாய் நின்றான் குரை கழலே கூறுவதே நாத்தன்னால் உள்ள நலம் -73-
அரவணையான் சேவடிக்கே நேர்படுவான் தான் முயலும் நெஞ்சு -80-
பொது நின்ற பொன் அம் கழலே தொழுமின் முழு வினைகள் முன்னம் கழலும் முடிந்து -88-
வாணன் தோள் செற்றான் கழலே நிறை செய்து என்னெஞ்சே நினை -92-
வெள்ளத்துயின்றானை உள்ளத்தே வை நெஞ்சே யுய்த்து -93-
அரியாய்– திருமால் திருவடியே வந்தித்து என் நெஞ்சமே வாழ்த்து -95-
குட்டத்துக் கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான் தாள் முதலே நங்கட்குச் சார்வு -99-
சார்வு நமக்கு என்றும் –தேன் அமரும் பூ மேல் திரு -100-

நான்முகன் திருவந்தாதி –
நன்றாக நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணன் நீ என்னை அன்றி இலை-7-
வாழ்த்துக வாய் காண்க கண் கேட்க செவி -மகுடம் -தொல்லை மால் தன்னை -11-
கோளரியை வேறாக ஏத்தி இருப்பாரே வெல்லுமே மற்றவரைச் சாத்தி இருப்பார் தவம் -18-
வெற்பென்று வேங்கடம் பாடினேன் வீடாக்கி நிக்கிறேன் -40-
காகுத்தன் அல்லால் ஒரு தெய்வம் யானிலேன் -53-
மா மேனி மாயவனை அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா -74-
கண்ணனையே நாளும் தொழாக் காதல் பூண்டேன் தொழில் -84-
பழுதாகாது ஓன்று அறிந்தேன் பாற்கடலான் பாதம் வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை
கண்டு இறைஞ்சி வாழ்வார் கலந்த வினை கெடுத்து விண் திறந்து வீற்று இருப்பார் மிக்கு-89-
காப்பும் மறந்து அறியேன் கண்ணனே என்று இருப்பன் -93-
இனி அறிந்தேன் ஈசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம் இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை
இனி அறிந்தேன் காரணன் நீ கற்றவை நீ கற்பவை நீ நற்கிரிசை நாரணன் நீ நன்கு அறிந்தேன் நான் -96-

திருவிருத்தம் –
தென் பால் இலங்கை வெம் களம் செய்த நம் விண்ணோர் பிரானார் துழாய் துணையா நங்களை மாமை கொள்வான்-77-
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும் சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே -79-
யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல் வீடு செய்யும் மாதாவினைப் பிதுவை திருமாலை வணங்குவனே -95-
ஏனத்துருவாய் இடந்த பிரான் –ஞானப்பிரானை யல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே -99-

திருவாசிரியம் –
அறை கழல் சுடர்ப்பூம் தாமரை சூடுதற்கு அவாவார் உயிர் உருகி யுக்க-2-
ஓர் ஆலிலைச் சேர்ந்த எம் பெரு மா மாயனை யல்லது ஒரு மா தெய்வம் மாற்றுடையோமோ யாமே -7-

பெரிய திருவந்தாதி –
கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கண்டாய் வழக்கு -12-
வல்வினையைக் கானும் மலையும் புகக் கடிவான் தானோர் இருளன்ன மா மேனி எம் இறையார் தந்த அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து -26-
அவனாம் அவனே எனது தெளிந்து கண்ணனுக்கே தீர்ந்தால் -36-
செங்கண் மால் நீங்காத மா கதியாம் வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு நீ கதியாம் நெஞ்சே நினை -46-
ஆனீன்ற கன்றுயரத்தாம் எறிந்து காயுதிர்த்தார் தாள் பணிந்தோம் வன் துயரையாவாமருங்கு -54-
மட நெஞ்சே கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல் -67-
சுடர் ஆழியானை இடர் கடியும் மாதா பிதுவாக வைத்தேன் எனதுள்ளே -70-
சார்ங்கன் தொல் சீரை நல் நெஞ்சே ஓவாத ஊணாக யுண்-78-
என் நெஞ்சே எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் மொய் கழலே ஏத்த முயல் -87-

திரு எழு கூற்று இருக்கை
செல்வம் மல்கு தென் திருக் குடந்தை அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க
ஆடரவம் அளியில் அறி துயில் அமர்ந்த பரம நின் அடி இணை பணிவன் வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே

-திருமங்கை ஆழ்வார் -அருளிச் செயல்களில் -சரணாகதி –
1–நைமிசாரண்யம் – -பெரிய திருமொழி –1–6-பதிகம்
2–திருவேங்கடம் –பெரிய திருமொழி-1–9-பதிகம்
3–திருக் காவளம் பாடி -பெரிய திருமொழி–4–6-பதிகம்
4–திரு வெள்ளக் குளம் -பெரிய திருமொழி-4–7-பதிகம்
5–திருவரங்கம் -பெரிய திருமொழி–5-8-பதிகம்
6–திரு விண்ணகர் -பெரிய திருமொழி–6–2-பதிகம்
7–திருவழுந்தூர் -பெரிய திருமொழி–7–7-பதிகம்
8–திருச் சிறு புலியூர்–பெரிய திருமொழி- -7–9-பதிகம்
9–திருப் புல்லாணி –பெரிய திருமொழி–9–4-பதிகம்
10–திருக் குறுங்குடி –பெரிய திருமொழி—9–5-பதிகம்
11–திரு நெடும் தாண்டகம் –29–அன்றாயர் குல மகளுக்கு அரையன் தன்னை –அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –

திருவாய் மொழி
நோற்ற நான்கு பதிகங்கள் -/ உலகுமுண்ட பெருவாயா/

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பார்த்த ஸ்வாமி திருமஞ்சனக் கட்டியம்-

May 27, 2018

நாயந்தே ! நாயந்தே !

அக்ரே க்ருத்வா கமபி சரணம் ஜாநுநைகேந திஷ்டன்
பச்சாத் பார்த்தம் விவலந ஜூஷா சஷூஷா ப்ரேஷமாண
சவ்யே தோத்ரம் கர சரசிஜே தஷிணே ஞானமுத்ராம்
ஆபிப் ப்ராணோ ரதமதி வசந் பாதுநஸ் ஸூதவேஷ

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதன நாக பர்யங்க முத்ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் –
தாஸாம் ஆவீரபூத சவ்ரி ஸ்மயமாந முகாம் புஜ -பீதாம்பர தர ஸ்ரக்வீ சாஷான் மன்மத மன்மத –

ஆழ்வார்கள் மடல் எடுக்கும் அழகுடைய பெருமாள் –
ஆய்ச்சியரைப் பணி கொண்ட மணவாளப் பெருமாள் –
ஆழ்ந்தாரைக் கரையேற்ற அவதரித்த பெருமாள் –
ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த அருளாளப் பெருமாள் –
ஆழி கொண்டு அன்று இரவி மறைத்து அருள் செய்த பெருமாள் –
ஆனை மறித்து அழகாலே வெல்ல வல்ல பெருமாள் –
ஆழ் கடலைக் கடைந்து அமரர்க்கு அமுதூட்டும் பெருமாள் –
ஆழ்வார்க்குப் பின்னெறியை அளித்து உகந்த பெருமாள் –
நம் தெய்வ சிகாமணிப் பெருமாள் –

திருவுக்கும் திருவாகிய வான் இளவரசான தேவர் –
அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கு விடை கொண்டு நீளா துங்க ஸ்தந கிரி தடீ ஸூ ப்தராய்
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பு அழகை பின்னானார் வணங்க வந்து
திரு மடந்தை மண் மடந்தை இருப்பதாலும் திகழ
சிங்காசனத்தின் மேல் தண் தாமரை சுமக்கச் செங்கமலக் கழலும் சிற்றிதழ் போல் விரலுமாய்
அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ -என்னும்படி நிலையார நின்ற அழகும் –

கறையினார் துவருடுக்கைக் கடையாவின் கழி கோல் கைச் சறையினராய்
பசு நிரை மேய்ப்பு உகந்து-கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த வாத்சல்யம் விளங்கும்படி
நல் அங்கம் உடையதோர் கோலூன்றி நின்ற அழகும் –

முடிச்சோதி யானது முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ என்று கோவிந்த அபிஷேகத்தால்
திரு முடியில் நல் தரித்த ஸ்வாமித்வ பிரகாசமாய் கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எறிந்தால் ஒத்த நீண் முடியும் –

ச விலாச ஸ்மித அதரம் பிப்ராணம் முக பங்கஜம் -என்கிறபடியே
முறுவல் எடுத்த கலம் என்றலாய் -ஸ்வாமித்வ பல உபாதான ஸுசீல்ய ப்ரகாசகமான ஸ்மயமான முகாரவிந்தமும் –

அலர்ந்து குளிர்ந்து இருக்கிற இரண்டு தாமரைப் பூக்களை மதத்தாலே அமுக்கு ஆடுகிற
இரண்டு வண்டு ஒழுங்கு போல் இருக்கிற தன் கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல் அழகிய திருப் புருவ வட்டங்களும்

பதிம் விஸ்வஸ்ய-என்கிற பிரமாணம் வேண்டாதே அனைத்து உலகும் யுடைய வரவிந்த லோசனன் என்று
ஸர்வேஸ்வரத்வ சிஹ்னமாய் -மிதோபத்தஸ் பர்த்தஸ்ப் புரித ச பரதவ த்வந்வ லலிதங்களான திருக் கண்களும்

கஸ்தூரீ கலிதோர்த்வ புண்டர திலகம் -என்று திரு நெற்றியில் சாத்தின கஸ்தூரி திலகமும்

மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ -என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமான கோல நீள் கொடி மூக்கின் அழகும்

அதினுடைய பல்லவ உல்லாசம் போல் இருக்கிற திருக் கபோலங்களும்

அதினுடைய நவ குஸூமம் போலேயாய்-பன்னிலா முத்தம் தவழ் கதிர் முறுவல் செய்து -என்கிறபடியே
பூர்ண சந்திரன் முழு நிலாவைச் சொரிந்தால் போலே திரு முகத்தின் ஒளியை ப்ரவஹிக்கிற ஸ்மித விலாசமும்

சீலாஜ்ஜடீ பூயதே -என்று அந்த ஸுசீல்ய காஷ்டா பூத ஸுலப்ய ப்ரகாசகமாய்
அலவலமை தவிர்த்த அழகன் என்றும்
ஆதரம் பெறுக வைத்த அழகன் என்றும்
குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண் அழகர் கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகர் -என்றும்
அனுகூல பிரதிகூல விபாகமற -ஆண் பெண் வாசி அறுத்து
மற்று ஒன்றினைக் காணாமல் -கண்டவர் தம் மனம் வழங்க
சகல மனுஜ நயன விஷய தங்காதமாய்
மாம் என்னும் தொட்டுக் காட்டின வெளுத்து இளைத்த திரு மேனியும் –

அர்ச்சக பராதீன அகிலாத்ம ஸ்திதி -என்று அர்ச்சக பாரதந்தர்யத்தைத் தன்னை இட்டுப் பார்த்து அஞ்சின அச்சமற
திருக் கையிலே ஞான சக்தி பிரகாசமாய் எடுத்துக் பிடித்த திவ்யாயுதங்களும்

அனைத்து உலகுமுடைய அரவிந்த லோசனன் என்று சேஷித்வ ஸூசகமாய்
கரியவாகிப் புடை பெயர்ந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி ஆழ்வார்கள் அளவும் நீண்டு அலை எறிந்த நெடு நோக்கின் அழகும்

இத்தலையைத் தேற்றி யன்றித் தரியாத அளவான பூர்த்திக்கு பிரகாசமாய்
மாஸூச என்று கொண்டு வைத்த அஞ்சல் என்ற திருக் கையும்

இரண்டு இடத்திலும் மரகத கிரியைக் கடைந்து மடுத்தால் போல் –
திண்ணியவாய் -அலம் புரிந்து என்கிறபடியே தனக்கு உபய விபூதியும் வழங்கி
திவ்ய அஸ்திர புஷ்பிதங்களான கற்பகக் காவென நற்பல தோள்களும் –

பெரிய பிராட்டியாருக்குக் கோயில் கட்டணமாய் -நித்ய அனுபவம் பண்ணச் செய் தேயும் இறையும் அகலகில்லேன் என்று
அவளைப் பிச்சேற்றக் கடவதாய்-கோல மா மணி ஆரமும் முத்துத் தாமமும்
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் தொடக்கமான குருமா மணிப் பூண் குலாவித் திகழ்கிற திரு மார்பின் அழகும் –

காளமேகத்தில் மின்னல் கொடி படர்ந்தால் போலே திரு மேனிக்கு பரபாக ரசாவகமாய் –
அழகு வெள்ளத்துக்கு அணை காட்டினாள் போலே இருக்கிற வெண் புரி நூலின் அழகும் –

ஸுந்தர்ய சாகரம் இட்டளப்பட்டுச் சுழித்தால் போல் நெஞ்சையும் கண்ணையும் சுழியாறு படுத்துகிற திரு வுந்தியும் –

ஸுந்தர்ய ராக ரஞ்சிதமான ஆகாசம் போலே திருமேனிக்குப் பரபாக ரசாவகமாய்த்
திருவரை பூத்தால் போலே இருக்கிற அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும்

ரம்பா ஸ்தம்பாதி கம்பீரங்களான திருத் தொடைகளும் –
அங்கராகம் ப்ரவஹிக்கும் போது இரண்டு குமிழி நீர் எழுந்தால் போல் இருக்கிற திரு முழம் தாள்களும் –

கள்ளச் சகடத்தைக் கலக்கு அழியச் சாடிக்
கன்று மறித்தோடிக்
காளியன் மீதாடிக்
காளிந்தி நீராடிக்
குரவை பிணைந்து ஆடிக்’
குடம் ஏறிட்டு ஆடிக்
கருணையால் தூதோடிக்
கன்னியரோடூடிக்
கழகம் மிதித்து ஏறிச்
சிற்றில் அழித்து ஆடிச்
சரணாகதி தந்து ஒழிந்த
திண் கழல் இருந்த அழகும் –

சீரியதோர் நிதி போலே திரு முன்பே வீற்று இருந்த ஸ்ரீ சடகோபன் இருந்த அழகும் –

இவ்வழகில் ஆழங்கால் பட்டு அலைகின்ற உலகு எல்லாம் சூழ்ந்து இருந்து ஏத்தும் அழகுமாய்
நீராட எழுந்து அருளி இருக்கும் அழகு இது ஏதேனும் சிந்தை மருளோ –
ஜெகன் மோகன மந்த்ர ப்ரபாவமோ
சகல ரசகுளிகா விலாசமோ
சர்வ போக சிந்தாமணி ப்ரகாசமோ
சகல ஜன ஸூஹ்ருத விபாகமோ –
நிகில பல கல்ப லதா பிரசரமோ –
அகில ஜெகஜ் ஜீவன மூலமோ –
அதுலாநந்த கந்தாவதாரமோ –
ஸமஸ்த சம்பத் சாம்ராஜ்ய வேஷமோ
சர்வ மங்கள சந்தான ப்ரஸவமோ –
சகல கலா ரஹஸ்ய சர்வ ஸ்வமோ –
ஈது எல்லாம் திரண்டு எழுந்து கொண்டதோர் வடிவோ –
இதுவும் அன்றியில் அப்ரமேய தேஜஸ் ஸோ-
நாங்கள் ஏது என்று அறியா இவ்வழகுடன் தேவரீர் ஊழி தோறும் ஊழி தோறும் வாழ்ந்திடுகவே
யது ஸார்வ பவ்மனே -திருமஞ்சனம் கண்டு அருளவே ஜய விஜயீ பவ —

சஹஸ்ர தாரைக் திருமஞ்சன கட்டியம்

நாயந்தே நாயந்தே
த்வம்மே அஹம்மே குதஸ்தத் ததபி தவ குதோ வேத மூல பிராமணத்
ஏதச்சா நாததி சித்த அனுபவ விபவாத் தர்ஹி சாக்ரோச ஏவ க்வாக்ரோச
கஸ்ய கீதாதிஷூ மம விதிதி கோத்ர சாஷீ ஸூதி
ஸ்யா ஹந்த த்வத் பஷ பாதீச இதி ந்ருகல ஹே ம்ருக்ய மத்த்யஸ்த் த்வத்தவம்
ச இதா நீமபி முநே த்ருச்யதே தத்ர மாநவை
ருக்மிண்யாச அநிருத்தேனே ப்ரத்யும்நேந ச சேவித ஹலாயுதே ந சஹிதஸ் ததா சாத்யகி
நா ஸஹ பார்த்தசாரதி ரித்யேவ விஸ்ருதோ ஜெகதீபதி
பராக் பராக் ஸ்வாமீ பராக்
அன்றிய வாணன் ஆயிரம் தோளும் துணிய அன்று ஆழி விடுத்த அசைவோ –
கன்று அதனால் விளவு எறிந்து கனி யுதிர்த்து ஆ நிரை மேய்த்த அசைவோ –
கும்ப மிகு மத யானை மருப்பு ஓசித்து கஞ்சன் குஞ்சி பிடித்து அடித்த அசைவோ –
பாழியால் மிக்க பார்த்தனுக்கு அறு மூன்றும் அளித்து உரைத்த அசைவோ –
ஆழியால் அன்று அங்கு ஆழியை மறைத்து ஐவர்க்குத் திறங்கள் காட்டியிட்ட அசைவோ –
அடியார்கள் வினைத்தொடரை அருள் என்னும் ஓள் வாள் உருவி வெட்டிக் கலைந்த அசைவோ –
வடிவாரும் மா மலராள் வலவருகும் மற்றை மண் மகள் இடவருகும் இருக்க
நடுவாக வீற்று இருக்கும் இவ்வழகுடன் தேவரீர் ஊழி தோறும் ஊழி தோறும் வாழ்ந்திடுக வாழ்ந்திடுகவே
ஸ்ரீ பார்த்த ஸூதனே-திருமஞ்சனம் கண்டு அருளவே -ஜய விஜயீ பவ –

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –