Archive for the ‘Divya desams’ Category

ஸ்ரீ பகவத் விஷய சாரம் -ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் –

May 25, 2022

ஸ்ரீ பகவத் விஷயம் –
ஸ்ரீ பகவானை விஷயமாகக் கொண்டது ஸ்ரீ பகவத் விஷயம் -ஸாதாரண பொருளில்
ஸாரீரகம் -ப்ரஹ்ம மீமாம்ஸா ஸாஸ்த்ரமும் -ஸ்ரீ ராமாயணமும் -ஸ்ரீ மத் பாகவதமும் -அருளிச் செயல்களும் இதுவே

ஸம்ப்ரதாயத்தில் கிரந்த சதுஷ்டய கால ஷேபம் –
1-ஸ்ரீ பாஷ்ய கால ஷேபம்
2-ரஹஸ்ய கால ஷேபம்
3-ஸ்ரீ இராமாயண கால ஷேபம்
4-பகவத் விஷய கால ஷேபம் -திருப்பல்லாண்டு -கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு -திருவாய் மொழி –

ஆக
பகவத் விஷயம் திருவாய் மொழியையும்
அதன் சாரம் பெரிய பெருமாளையும் குறிக்கும்-

நம் ஸ்வாமி எம்பெருமானார் திருமாலை ஆண்டான் இடம் இந்த பகவத் விஷய கால ஷேபம் கேட்டு அருளினார் –
பகவத் விஷயத்தை அந்தரங்கமாக நிரூபிக்கும் கிரந்தமாகையாலும்
அங்கியான ப்ரபந்தமாக இருக்கும்படியாலும்
ஸ்ரீ நாயனார் ஆச்சார்ய ஹ்ருதய ஸூத்ரத்தில் –

இப் பிரபந்த வைலஷண்யம் தன்னை பிரதிபாதிக்கிறார்- –

ஸ்ரீ ராமாயணம் ,நாராயண கதை என்று தொடங்கி ,
கங்கா காங்கேய சம்பவாத் யசத் கீர்த்தனம் பண்ணின எச்சில் வாய் சுத்தி பண்ணாமல் ,
திரு மால் அவன் கவி என்றே , வாயோலை படியே மாற்றங்கள் ஆய்ந்து கொண்டு உரிய சொல் வாய்த்த இது
வேதாதிகளில் , பௌருஷ மாநவ கீதா வைஷ்ணவங்கள் போலே அருளிச் செயல் சாரம்-சூரணை-63-

( வேதங்களில் புருஷ ஸூக்தமும் -தர்ம சாஸ்த்ரங்களுக்குள் மனுவால் சொல்லப்பட்ட மனு தர்ம சாஸ்திரமும் –
மஹா பாரதத்தில் ஸ்ரீ கீதையும் -புராணங்களில் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும் )
என்று வேதங்களில் புருஷ சூக்தமும் ,
தர்ம சாஸ்த்ரங்களில் மனு பிரனீதமும் ,
மகா பாரதத்தில் ஸ்ரீ கீதையும்
புராணங்களில் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணமும்
சாரமாய் இருக்குமா போலே –
அந்யகதா கந்த ரஹிதமான அருளிச் செயலிலே சாரமாய் இருக்கும் என்கை-

இத்தால்-தீதில் அந்தாதி -திருவாய் -8-2–11-என்கிற படியே கதாந்திர பிரஸ்தாப தோஷ ராஹித்யாலே ,
ஆர்ஷ பிரபந்தங்களில் ,வ்யாவிருத்தமாய் ,பகவத் பிரதிபாதன சாமர்த்தியத்தாலே ,
பகவத் ஏக பரமான மற்றை ஆழ்வார் பிரபந்தங்களிலும் ,சாரமாய் இருக்கும் என்று
இப் பிர பந்த வைலஷண்யம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

—————

வேதேஷு பவ்ருக்ஷம் ஸூக்தம் தர்ம ஸாஸ்த்ரேஷு மாநவம் பாரதே பகவத் கீதா புராணேஷு ச வைஷ்ணவம் –
புருஷ ஸூக்தத்துக்கும் பகவானுக்கும் உள்ள ஸாம்யத்தை

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில் -ஸர்வ ஸ்ருதிஷ் வநு கதம் –யம் பூத பவ்ய -என்று
ஸர்வ ஸ்ருதி வாக்யங்களிலும் அவனும் புருஷ ஸூக்தமும் அந்தர் கதம் என்று அருளிச் செய்கிறார் –

சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் ஸ்திரம் அப்ரகம்ப்யம்
நாராயணாஹ்வயதரம் த்வாம் இவ அந வத்யம்
ஸூக்தம் து பவ்ருஷம் அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
த்வாம் உத்தமம் புருஷம் ஈசம் உதா ஜஹார–23-

எம்பெருமானே -தேவரீர் போலவே சர்வ வேதங்களிலும் ஓதப்பட்டும் -ஸ்திரமானதும் –
குதர்க்கங்களால் அசைக்க ஒண்ணாததும்
நாராயண திரு நாமத்தை உடையதும் நிர் துஷ்டமானதும் சர்வ லோக பாவனமுமான புருஷ ஸூக்தமோ என்றால்
தேவரீரை புருஷோத்தமராகவும் சர்வேஸ்வரராகவும் ஓதி வைத்தது

பகவத் பரதவ ப்ரதிபாதங்களுக்கும் புருஷ ஸூக்தமே பிரதானம் -என்று அருளிச் செய்து
எம்பெருமானுக்கு புருஷ ஸூக்தத்துக்கும் ஆறு விசேஷணங்களால் சாம்யா நிர்வாகத்தையும் அருளிச் செய்கிறார்

1-சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம்
மறையாய நால் வேதத்துள் நின்ற மலர்ச்சுடரே –சகல வேதங்களிலும் எம்பெருமான் திகழ்வது போலே
புருஷ ஸூக்தமும் ஒவ் ஒரு வேதத்திலும் உண்டாய் இருக்கும்
ருக்வேதே ஷோடசர்ச்சம் ஸ்யாத் -யஜுஷி அஷ்டா தச ர்ச்சகம் –சாம வேதே து சப்தர்ச்சம் ததா வாஜச நேயக-
ஆகவே -சர்வ ஸ்ருதிஷு அநுகதம் -என்றது உபயத்துக்கும் சாதாரணமாய் இருக்கும்

2-ஸ்திரம்
நிலை நிற்கும் தன்மையும் சாதாரணம்
ப்ரமேய பூதனான எம்பெருமானும் பிரமாண மூர்த்தன்யமான புருஷ ஸூக்தமும்
நித்யஸ்ரீர் நித்ய மங்களமாய் விளங்கத் தட்டில்லையே

3-அப்ரகம்ப்யம்
இல்ல செய்ய குதர்க்கிகள் திரண்டாலும் அசைக்க ஒண்ணாதே –
அதே போலே புருஷ ஸூக் தத்தையும் அந்ய பரமாக்க ஒண்ணாதே

4-நாராயணாஹ்வயதரம்
அவனுக்கு நாராயண திரு நாமம் போலே புருஷ ஸூக்தமும்
நாராயண அநு வாகம் என்ற சிறப்பு பிரசித்தி பெற்று இருக்கும்

5-த்வாம் இவ அந வத்யம் -ஸூக்தம் து பவ்ருஷம்
அவன் அகில ஹேயபிரத்ய நீகனாய் இருப்பது போலே இதுவும் ஹேயபிரதி படம் –
தேவதாந்த்ர பாராம்யா சங்கைக்கு அல்பமும் அவகாசம் தாராதே
வேதேஷு பவ்ருக்ஷம் ஸூக்தம் தர்ம சாஸ்த்ரேஷு மானவம்-பாரதே பகவத் கீதா புராணேஷு ச வைஷ்ணவம்

6-அசேஷ ஜகத் பவித்ரம்
பாவ நஸ் சர்வ லோகா நாம் த்வமேவ ரகு நந்தன -அசேஷ ஜகத் பவித்ரனாப் போலே இதுவும் தன்னை அனுசந்தித்தாரை
மனன் அகம் மலம் அறக் கழுவி பரம பரிசுத்தராக்கும்

ஆக இப்படிப்பட்ட புருஷ ஸூக்தமானது வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் -என்று தொடங்கி
தேவரீருடைய புருஷோத்தமத்தை முறையிட நின்றது
இந்த ஸ்லோகத்தில் உள்ள ஒவ் ஒரு விசேஷணமும் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்தை நிலை நாட்டை வல்லது
என்னும் இடம் குறிக் கொள்ளத் தக்கது

—————-

ப்ரஹ்ம ஸூத்ரங்களிலே பல உபநிஷத்துக்கள் விசாரங்கள் இருந்தாலும்

வேத வியாசர் ஸ்ரீ புருஷ ஸூக்த விசாரம் பண்ண தேவை இல்லாமலே இருந்ததே –
அதில் அபிப்ராய பேதத்துக்கு இடமே இல்லையே

திராவிட வேதம் தமிழ் மறை போல் நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த நான்கு பிரபந்தங்களும்
குருகூர் சடகோபன் சொன்ன என்று இருந்தாலும் அது த்ரஷ்டாவாய்ப் பார்த்துச் சொன்னதே தானே அன்று

அவரால் உண்டாக்கப் பட்டவை அல்லவே

இதற்கு திருமங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த ஆறு பிரபந்தங்களும் அங்கங்கள்
மற்ற எண்மர் பிரபந்தங்களும் உப அங்கங்கள்-

வேத சதுஷ்ட (த்தயத்துக்கு-இங்கும் லுப்தம் ) அங்க உபாங்கங்கள் போலே
இந் நாலுக்கும்
இரும் தமிழ் நூல் புலவர் பனுவல் ஆறும்
மற்றை எண்மர் நன் மாலைகளும்-(இருமை -பெருமை -)–சூரணை-43-

ஸ்ரீ பீஷ்மாச்சார்யார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமம் கண்ணபிரான் தானும் ஒருவனாக அமர்ந்து கேட்டு அருளுகிறான்
இதே போல் திருவாய் மொழித் திருநாள் அன்று திவ்ய ஸ்தானத்தில் அமர்ந்து கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் என்று சொல்லப்படும் கண்ணன் தானே

வேதத்துக்கு ஓம் என்னுமது போல் உள்ளதுக்கு எல்லாம் சுருக்காய் ஓங்கார ஸ்தானத்திலே திருப்பல்லாண்டும்
வாய்த்த திருமந்திரத்தின் மத்யமாம் பதம் போலே நமஸ் ஸப்த ஸ்தானத்திலே சீர்த்த மதுரகவி செய்த கலையான கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு
27 நக்ஷத்திரங்களில் நடுவானது தானே சித்திரையும்
நாராயண ஸப்தத்திலே கொண்டாடப்பட்ட அர்த்த விசேஷங்களை திருவாய் மொழி அருளிச் செய்யுமே
மற்ற திவ்ய தேசங்களில் முதலில் திருப்பல்லாண்டு பின்பு கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு பின்பு திருவாய் மொழி பகவத் விஷய கால க்ஷேபமாகும்
ஆழ்வார் திரு நகரியிலும் திரு நாராயண புரத்திலும் மட்டும் கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு பிரபந்தம் முதலிலே எடுப்பார்கள்
திருவாய் மொழியைக் காத்த குணவாளர்கள் திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளை வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் ஆவார்கள்

விஷயம் என்றால் ராஜ்யம் என்ற பொருளில் உபய விபூதியும் அவனுக்கு உடைமையாக இருந்தாலும் அவன் அபிமானித்து ராஜ்யமாகக் கொள்ளுவதும் திருவாய் மொழியே

—————

இனி பகவத் விஷய சாரத்தைப் பார்ப்போம்
திருவாய் மொழியில் சொல்லப்படுவது உயர்ந்த த்வயார்த்தம்
திருமந்த்ரத்துக்கு விவரணம் த்வயம் –
த்வயத்துக்கு விவரணம் சரம ஸ்லோகம்
மூன்றையும் உபதேசிப்பவனே ஆச்சார்யன் –
நேரே ஆச்சார்யன் என்பது ஸம்ஸார நிவர்த்தகமான பெரிய திருமந்திரத்தை உபதேசிப்பவனையே -என்று ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார்

இதற்கு ஸ்ரீ மா முனிகள் –

ஸர்வ மந்த்ர உத்க்ருஷ்டமான பெருமை யுடைத்தான திருமந்திரத்தை ஸம்ஸார நிவர்த்தகத்வ ப்ரபத்தியோடே உபதேசிப்பவன் என்கை
த்வயம் பூர்வ உத்தர வாக்யங்களாலே திருமந்திரத்தில் மத்யம சரம பத விவரணமாய்
சரம ஸ்லோகம் பூர்வ உத்தர அர்த்தங்களாலே திரு மந்திரத்தில் பூர்வ உத்தர வாக்ய விவரணமாய் இருக்கையாலே
மற்ற ரஹஸ்ய த்வயமும் பிரதம ரஹஸ்யத்தோடே அநந்யமாய் இருக்கையாலே
இத்தைச் சொல்லவே அவற்றினுடைய உபதேசமும் தன்னடைவே சொல்லிற்று ஆயிற்று
ஆகையால் இது ரஹஸ்ய த்ரயத்துக்கும் உப லக்ஷணம்
-என்று அருளிச் செய்துள்ளார்

————

ஸ்ரீ தேசிகனும்
வ்யங்யந்தம் மநும் தத் ப்ராயஞ்ச த்வயம் அபி விதன் ஸம்மதஸ் ஸர்வ வேதீ -என்று
ஸர்வ வேதீ -எல்லாம் அறிந்த வித்வான் என்று யாரைச் சொல்லலாம் என்னில்
வ்யங்யந்தம் மநும்-அர்த்த பஞ்சகத்தை நன்றாகத் தெரிவிக்கிற மந்த்ர ராஜமான திருமந்திரம்
தத் ப்ராயஞ்ச த்வயம் -அந்தத் திருமந்த்ரத்துக்கு அனுகுணமான த்வயம்
த்வயம் அபி விதன்ந -அபி ஸப்தத்தாலே சரம ஸ்லோகத்தையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமே –

—————

நம் பெருமாள் நம்மாழ்வார் நஞ்சீயர் நம் பிள்ளை என்பர் அவரவர் தம் ஏற்றத்தால் -என்பதற்கு
சாதாரணமாக நம் பெருமாள் என்பர் நம்மாழ்வார் என்பர் நஞ்சீயர் என்பர் நம் பிள்ளை என்பர் என்று கொண்டு
இவை எல்லாம் அவரவர் ஏற்றத்தால் சாற்றும் திருநாமங்கள் என்று கொள்ளுவர்
ஆனால் வேறுவிதமாக -நம்மாழ்வார் நஞ்சீயர் நம் பிள்ளை என்று எல்லாம் நம் பெருமாள் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பர்
ஏன் என்றால்-நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழி அருளிச் செய்ய
நஞ்சீயரும் நம் பிள்ளையும் அதற்கு வியாக்யானம் செய்து அருள
மற்ற வியாக்கியானங்கள் இவற்றுக்கு விஸ்தார ஸங்க்ரஹ பாவமாகையாலே இவையே பரம சாரபூதம் என்று அபிமானித்து இருப்பாரே

————

வான் திகழும் சோலை மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் –
ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால்
வளர்த்த இதத்தாய் ராமானுஜன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

உயர்ந்த சோலையையும் மதிளையும் யுடைய கோயிலே நிரூபகமான பெரியபெருமாளுடைய

ஸ்லாக்யமான கல்யாண குண விஷயமாய்
விஸ்திருதமாயிற்று ஆயிரம் திருவாய் மொழியும் -என்றும்
ஆழ்வார்களில் நம்மாழ்வார் அதிகரானால் போலே யாயிற்று

எம்பெருமான்களிலே நம் பெருமாள் அதிகராய் இருப்பாரே –

அத்தைப் பற்றியும் சொல்லிற்று -என்பர் பிள்ளை லோகம் சீயர்
கண்ணனுக்கு தேவகிப்பிராட்டியும் யசோதை பிராட்டியும் போலே திருவாய் மொழிக்கு நம்மாழ்வாரும் ராமானுஜரும்

வான் திகழும் சோலை
உயர்ந்த சோலையையும் மதிளையும் யுடைய கோயிலிலே நிரூபகமான பெரிய பெருமாளுடைய –
ஸ்லாக்யமான கல்யாண குண விஷயமாய் விஸ்திருதமாயிற்று ஆயிரம் திருவாய் மொழியும்
முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரம் –7-2-11-என்னக் கடவது இறே

அது தான்
சீர்த் தொடை ஆயிரம் –1-2-11- என்று சீர் கலந்த சொல்லாய் இறே இருப்பது –
நலமுடையவன் –1-1-1-
ஈறில வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10-என்று உபக்ரமித்து
வாழ் புகழ் நாரணன் –10-9-1-என்று இறே தலைக்கட்டி அருளினார் –

பெரிய பெருமாள் தான் நலம் திகழ் நாரணன் –பெருமாள் –10-11- இறே –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம
நாராயணா பரா வேதா –என்னக் கடவது இறே —
அத்தாலே -மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும்-என்கிறது –

இனித்தான்
திருவாய் மொழி பத்துப் பத்தாலும் ப்ரதிபாதிக்கிற
1-பரபரன் –1-1-8- என்கிற பரத்வமும்

2-சோராத எப்பொருட்க்கும் ஆதி -2-1-11-என்கிற காரணத்வமும்

3-முழுதுமாய் முழுதியன்றாய் –3-1-8-என்கிற வியாபகத்வமும்

4-மறுகல் ஈசன் –4-1-10- என்கிற நியந்த்ருத்வமும்

5-ஆவா என்று அருள் செய்து -5-1-6- என்கிற காருணிகத்வமும்

6-ஏறு சேவகனார்க்கு என்னையும் உளள் –6-1-10-என்றும்
வரம் கொள் பாதம் அல்லால் இல்லை யாவர்க்கும் வன் சரண் –6-3-7-என்றும் –
சொல்லுகிற சரண்யத்வமும்

7-எண்ணிலாப் பெரு மாயன் –7-1-1- என்கிற சக்தி மதத்வமும்

8-தேவிமார் ஆராவார் திருமகள் பூமி ஏவ மற்ற அமரர் ஆட் செய்வார் –8-1-1- என்கிற ஸத்ய காமத்வமும்

9-எண்டிசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான் –9-1-1-என்கிற ஆபத் ஸகத்வமும்

10-சுரி குழல் கமலக் கட் கனிவாய்க் காள மேகம் –10-1-1-என்ற ஆர்த்தி ஹரத்வமும்

ஆகிற அதில் பத்து அர்த்தமும்
பெரிய பெருமாளைப் பிரதிபாதிக்கிற
கங்குலும் பகலிலும் –7-2- காணலாய் இருக்கும் –

1- வடிவுடை வானோர் தலைவனே -7-2-10-என்று பரத்வமும்

2-முன் செய்து இவ்வுலகம் -7-2-2- என்றும்
விண்ணோர் முதல் -7-2-6- என்றும்
காரணத்வமும்

3-கட்கிலி–7-2-3- என்றும்
என்னுடை ஆவி -7-2-9-என்றும் வியாபகத்வமும்

4- பால துன்பங்கள் இன்பங்கள் படைத்தாய் –7-2-7–என்றும்
கால சக்கரத்தாய்–7-2-5- –என்றும்
மூ உலகாளி –7-2-10- என்றும்
நியந்த்ருத்வமும்

5- இவள் திறத்து அருளாய் –7-2-6–என்று காருணிகத்வமும்

6-பற்றிலார் பற்ற நின்றானே -7-2-7- என்று சரண்யத்வமும்

7- அலை கடல் கடைந்த ஆரமுதே –7-2-5- என்று சக்தி மத்வமும்

8-என் திருமகள் சேர் மார்பனே –என்றும்
நில மகள் கேள்வனே –என்றும்
ஆய் மகள் அன்பனே –7-2-9- என்றும்
சக்தியால் நித்யமாகக் கற்பித்த பத்நீ பரிஜா நாதிகளை யுடைய ஸத்ய காமத்வமும்

9- இவ்வுலகம் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய் -7-2-2- என்று ஆபத் ஸஹத்வமும்

10- முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் –7-2-11- என்று ஆர்த்தி ஹரத்வமும் அருளிச் செய்தார் இறே –

ஆக -எல்லாவற்றாலும் –
மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் -என்னத் தட்டு இல்லை இறே

ஆழ்வார்களில் நம்மாழ்வார் அதிகரானால் போலே
எம்பெருமான்களில் நம் பெருமாள் அதிகாரய் இறே இருப்பது
அத்தைப் பற்றவும் சொல்லிற்று –

இப்படிப் பெரிய பெருமாள் விஷயமாகவே ப்ரதிபாதித்த திருவாய் மொழியை
ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் இராமானுசன்
நெடும் காலம் நோற்றுப் பெற்ற முந்தின மாதா ஆழ்வார்
வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் —4-5-10–என்றார் இறே

வருந்திப் பெற்ற பிள்ளையை வளர்த்து எடுக்கும் மாதாவைப் போலே திருவாய் மொழியை வளர்த்த இதத்தாய் –
வர்த்திப்பித்த மாதா -எம்பெருமானார் ஆயிற்று
ஞானக் கலையான -1-9-8- திரு வாய் மொழிக்கு ஜென்ம பூமி ஆழ்வார் -தத் வர்த்தகர் எம்பெருமானார் –
இப்படி யாயிற்று ஞான சந்தானம் வளர்த்தியோடே நடந்து செல்வது –

பெற்றார் பெற்று ஒழிந்தார் பின்னும் நின்று அடியேனுக்கு உற்றானாய் வளர்த்து –பெரிய –8-9-7-என்னுமா போலே

மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் ஆவது –
ஈன்ற தாய் பெற்றுப் பொகட்டுப் போனால் வளர்க்கும் தாய் தன் மிடுக்காலே காத்து நோக்குமா போலே ஆயிற்று –
இவரும் அத்தைக் காத்து வளர்த்த படியும் –

தேவகி பெற்ற யுருவு கரிய ஒளி மணி வண்ணனை –பெரிய –1-3-17–
வளர்க்கும் தாயான யசோதை தன் மிடுக்காலே எடுத்து –
ஏதேனும் சொல்லி அசல் அகத்தார் ஏதேனும் பேச நான் கேட்க மாட்டேன் –பெரியாழ்வார் –2-9-6-என்றும்
தூசனம் சொல்லும் தொழுத்தை மாரும் தொண்டரும் நின்ற இடத்தே நின்று –2-9-8-
போதர் கண்டாய் –2-9-6-
தாய் சொல் கொள்வது தன்மம் கண்டாய் –2-9-8-என்று
குற்றம் சொல்லுமவர்களையும் தன் சொல்லாலே வாய்ப் புடை புடைத்து தன் வசமாக்கி
தீய புஞ்சிக் கஞ்சன் –2-2-5-என்று கருத்தைக் குலைத்து
காப்பாரும் இல்லை -2-3-1—என்று இரந்து

அசோதை வளர்க்கின்ற செய்த்தலை நீல நிறத்துச் சிறு பிள்ளை –1-3-12-என்னும்படி
நிறம் பெற வளர்த்து ப்ரமேய சாரத்தை வர்த்திப்பால் போலே
பிரமாண ஸாரத்தை வர்த்திப்பித்த பிரகாரமும் –

அது எங்கனே என்னில் —
இங்கும் ஆழ்வார் அவதரித்து
அவா அற்று வீடு பெற்று எழுந்து அருளின –10-10-11- பின்பு
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால்
பாஷா கானமான திருவாய் மொழி அபி பூதமாய் வருகிற படியைக் கண்டு

ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளாலே அத்தை நிரோதித்து-அத்தை இதுக்குக் காவலான வேலியாகக் கற்பித்துத்
திருவாய் மொழியைத் தன் கை வசம் ஆக்கி
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளானைக் கொண்டு இதன் அர்த்தத்தை வெளியிடுவித்து வர்த்திப்பித்துக் கொண்டு போந்தார் இறே –

மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் -என்னும்படியான அடியார் ஆகையால் –
ஆண்டவன் இட்ட பயிரை வர்த்திப்பிக்க வேணும் இறே அடியானுக்கு —

—————

திருவாய் மொழியிலே பல திவ்யதேசத்து எம்பெருமான்களும் மங்களா ஸாஸனம் செய்யப்பட்டுள்ளார்களே என்னில்
திருவேங்கடத்துக்கு இவை பத்தும்
திரு மோகூருக்கு ஈத்த பத்து -என்றும்
முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரத்தை ஆழ்வார் -எடுத்துக் கொடுத்ததாக அனுபவம்

ஆக
திருவரங்கத்து எம்பெருமானான பெரிய பெருமாளே பகவத் விஷய சாரம் என்பதே

முன்னோர் மொழிந்த முறையிலே நிரூபித்தமாயிற்று –

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ வரதராஜ பெருமாள் ஸ்லோகம்

May 23, 2022

ஸ்ரீ வரதராஜ பெருமாள் ஸ்லோகம்

ஸத்ய வ்ரத க்ஷேத்ரவாஸீ ஸத்யஸ் ஸஜ்ஜன போஷக:

ஸர்கஸ்தித்யுபஸம்ஹார காரீஸுகுணவாரிதி:
வரதாபயஹஸ்தாப்ஜ: வனமாலாவிராஜித:
ஸங்க சக்ரலஸத்பாணி: ஸரணாகத ரக்ஷக: – ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தோத்திரம்.

சத்ய விரதம் என்று போற்றப்படும் காஞ்சிபுரத்தில் அருளும் வரதராஜப் பெருமாளே நமஸ்காரம்.

அப்பாவிகளைக் கரையேற்றும் ஆபத்பாந்தவரே நமஸ்காரம். படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய

முத்தொழில்களையும் மேற்கொண்டிருப்பவரே,

ஒரு சமுத்திரம் போல சீரிய கல்யாண குணங்களைக் கொண்டு அருள் மழை பொழிபவரே நமஸ்காரம்.

தாமரை போன்ற கரங்களில் அபய-வரத முத்திரைகளைத் தாங்கியிருப்பவரே,

வனமாலையினால் பிரகாசிக்கின்றவரே, நமஸ்காரம்.

சங்கம், சக்கரம் தாங்கியவரே, சரணடைந்தோரைக் காப்பவரே, நானும் சரணடைகிறேன், என்னையும் காத்தருளுங்கள்.

————-
வரதராஜப் பெருமாளைக் குறித்து வரதராஜ பஞ்சாசத் என்ற ஐம்பது ஸ்லோகங்கள் இயற்றினார் வேதாந்த தேசிகன்.
அதன் நான்காவது ஸ்லோகத்தில்,
“கிம் வ்யாஹராமி வரத ஸ்துதயே கதம் வா
கத்யோதவத் ப்ரலகுஸங்குசித ப்ரகாச:
தன்மே ஸமர்ப்பய மதிம் ச ஸரஸ்வதீம் ச
த்வாம் அஞ்ஜஸா ஸ்துதிபதைர்யதஹம் தினோமி”

“வரதா! உன்னைத் துதிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு விட்டேன்.

ஆனால் என்னால் உன்னை எப்படித் துதிக்க இயலும்?
நீயே உனது கருணையால் எனக்கு அறிவையும் வார்த்தைகளையும் தந்தாயாகில்,
நீ தந்தவற்றைக் கொண்டு உன்னையே துதிசெய்வேன்!” என்கிறார்.

இக்கருத்தையே சுருக்கமாக “ஆறும் அவனே, பேறும் அவனே” என்று சொல்வார்கள்

இதைக் கடோபநிஷத் “ஸா காஷ்டா ஸா பரா கதி:” என்கிறது.
காஷ்டா என்றால் இலக்கு, கதி என்றால் வழி.
இறைவனை அடைய இறைவனே வழி என்று உணர்வது தான் சரணாகதி.
அதை உணர்த்திய வரதராஜப் பெருமாளின் திருவடிகளிலே தாம் சரணாகதி செய்தமையை,
அடைக்கலப்பத்து என்ற பத்துப் பாடல்களாலே தெரிவிக்கிறார்
—————

திருக்கச்சி அல்லது காஞ்சி வரதராஜ பெருமாள் கோயில் என்பது பெருமாள் கோயில் என்று வைணவர்களால் போற்றப்படுகிறது.

வைணவ பாரம்பரியத்தில் திருவரங்கம் மற்றும் திருவேங்கடம் ஆகிய தலங்களுக்கு அடுத்ததாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தலம். இது சென்னைக்கு அடுத்த காஞ்சிபுரத்தில் அமைந்துள்ள முப்பதோராவது திவ்ய தேசமாகும்.

இக்கோயிலில் பாஞ்சராத்திரம் ஆகமப்படி பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.

கோயில் அமைப்பும் உட்சன்னதிகளும்

மலைமீது காட்சி தருவதால மூலவருக்கு மலையாளன் என்ற பெயரும் உண்டு.

மேலும் அவர் வரதராஜர், பேரருளாளன், தேவாதிராஜன், தேவப்பெருமாள், அத்தியூரான் என்ற பல திருப்பெயர்களைக் கொண்டுள்ளார்.

மேற்கே நோக்கிய நிலையில் நின்ற கோலத்தில் உள்ளார்.

இரண்டாவது மாடியான மேல் மாடி வரதராஜப்பெருமாள் சன்னதியான அத்திகிரி என்றழைக்கப்படுகிறது.

பெருந்தேவித் தாயாருக்கு தனி சன்னதி உள்ளது.

வாரணகிரி என்ற முதல் மாடியில் நரசிம்மன் சன்னதி உள்ளது.

இரண்டாவது திருச்சுற்றில் 24ஆவது படிக்கு எதிராக தங்கத்தினாலும், வெள்ளியாலும் ஆன இரண்டு பல்லிகள் உள்ளன.

கடுமையான நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இவற்றைத் தொட்டு, பெருமாளை வணங்கினால் நோயிலிருந்து விடுபடுவதாக நம்பிக்கை உள்ளது.

இராஜகோபுரம் 96 அடி உயரமுள்ளது. திருக்குளத்தின் கிழக்குத்திசையில் சக்கரத்தாழ்வார் என பேசப்படுகின்ற

சுதர்சன ஆழ்வார் சந்நிதி அமைந்துள்ளது. தமிழகத்தில் எங்கும் காணமுடியாத அளவில் 16 கைகளுடன் உள்ளார்.

இவரைச் சுற்றியுள்ள அலங்கார வளைவில் 12 சக்கரத்தாழ்வார் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

அத்தி வரதர் எனப்படும் அத்தி மரத்தால் செய்யப்பட்ட பெருமாள், அனந்தசரஸ் திருக்குளத்தில் பள்ளி கொண்டிருக்கிறார்.

முழுதும் அத்திமரத்தால் ஆன பள்ளிகொண்ட பெருமாள் நீண்ட நெடிய உருவம். 40 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை,

குளத்து நீரை முழுவதும் வெளியேற்றி ஸ்ரீ அத்தி வரதரின் திருவுருவச் சிலையை வெளியே எழுந்தருளச் செய்து,

கோயிலின் வசந்த மண்டபத்தில் வைப்பர். அவர் 48 நாட்கள் பொது மக்களுக்கு சேவை சாதிப்பார்.

இதில் முதல் 24 நாட்கள் சயன திருக்கோலம், அடுத்த 24 நாட்கள் நின்ற திருக்கோலம் என சேவை சாதித்து

ஒரு மண்டல காலத்துக்கு பிறகு மறுபடியும் அனந்தசரஸ் திருக்குளத்தில் எழுந்தருளச் செய்வார்கள்.

கடைசியாக, அவர் 2019ல் எடுக்கப்பட்டு, பக்தர்கள் அனைவருக்கும் தனது அருளை கொடுத்தார்.

மறுபடியும் இவரது சேவை 2059ல் கிடைக்கும்.

பிரம்மாவால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட மர சிலையானது “ஸ்ரீ ஆதி ஹஸ்திகிரி நாதர்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.

பிரம்மாவின் கட்டளைப்படி இந்த சிலையை தேவ லோக சிர்பி – விஸ்வகர்மா வடிவமைத்தார்.

——————–

என்னெஞ்சம் மேயான் என் சென்னியான், தானவனை-

வன்னெஞ்சம் கீண்ட மணிவண்ணன், முன்னம்சேய்-

ஊழியான் ஊழி பெயர்த்தான், உலகேத்தும்-

ஆழியான் அத்தியூரான்.

————–

அத்தியூரான் புள்ளை ஊர்வான், அணிமணியின்-

துத்திசேர் நாகத்தின் மேல்துயில்வான், – மூத்தீ-

மறையாவான் மாகடல் நஞ்சுண்டான் தனக்கும்

இறையாவான் எங்கள் பிரான்.

அயோத்தி, மதுரா, மாயா (ஹரித்வார்), காசி (வாரணாசி), காஞ்சி (காஞ்சிபுரம்), அவந்திகா (உஜ்ஜைன்) மற்றும் துவாரவதி (துவாரகா);

இந்த புனித ஷேத்ரங்களை ஒரு ஸ்லோகம் மூலம் கூறலாம்:

“அயோத்யா மதுரா மாயா காசி காஞ்சி அவந்திகா த்வராவதி சைவ ஸப்தைத மோக்ஷ தாயகா::”

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீகஜேந்தர வரதர் ப்ரஹ்ம உத்சவ அனுபவம் 🙏—– ஸ்ரீ யதுகிரி ஸ்ரீ ராம் ஸ்வாமிகள் —

May 23, 2022

மீனமர் பொய்கை நாண் மலர் கொய்வான் வேட்கையினோடு சென்று இழிந்த
கானமர் வேழம் கை எடுத்து அலறக் கரா வதன் காலினைக் கதுவ
ஆனையின் துயரம் தீரப் புள்ளூர்ந்து சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை
தேனமர் சோலை மாட மா மயிலைத் திருவல்லிக்கேணிக் கண்டேனே🙏🙏

அன்னத்தை ஆசார்யனோடு ஸாம்யம் சொல்லும் பூர்வாசார்யர்கள்….

செல்வ நம்பி பெரியாழ்வார் நாதமுனிகள் ஆளவந்தார் போல்வாரை அன்னம் என்று கொள்ளலாம்…
நீரையும் பாலையும் கலந்து வைத்தால் அவற்றை பிரிக்க வல்லது அன்னம் –

அது போலே ஆச்சார்யர்கள் சார அசார விவேக குசலர்கள்
வேத சாஸ்திரங்களை வெளியிட்டது பகவத் அவதாரமான ஹம்சம் –

அது போல் சிஷ்யர்களைக் குறித்து சாஸ்திர உபதேசம் பண்ணுவார்கள்…
ஹம்சம் சேற்றில் பொருந்தாது -அது போலே மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந்நிலத்து அழுந்தார்கள்
அன்னம் மாதர் நடை அழகைக் கண்டு அப்படியே தானும் நடை பயிலும் -அது போலே *

*அன்ன நடைய அணங்கானபிராட்டியின்* புருஷகாரத்வம் ஆகிற நடத்தையை அநுசரிப்பர்கள் ––
அன்னமானது மேலே எழுந்த தாமரை இலையைக் குடையாகவும்

பக்குவமான செந்நெல் பயிர் அசைந்து ஆடுவதை சாமரம் வீசுதலாகவும்
சங்குகளின் முழக்கத்தை விஜய கோஷமாகவும் வண்டுகளின் மிடற்று ஓசையைப் பாட்டாகவும் கொண்டு
மானஸ சரஸ் சிலே உள்ள தாமரையை ஆசனமாகக் கொண்டு வீற்று இருக்குமே

அப்படியே தாமரை இலை போலே சாமளமான பகவானது திரு மேனியை தமக்கு சம்சார தாப ஹரமாகவும்
செந்நெல் பயிர் போலே

*அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம்* என்னும்படி

பரிபக்குவ ஞானம் உடையவர்கள் ஸ்தோத்ரம் செய்யவும் ….

விதியினால் பெடை மணக்கும் மென்னடைய அன்னங்காள் என்கையால்

சாஸ்திர முறைப்படி க்ருஹஸ்த ஆஸ்ரமத்தில் இருப்பவர்கள் ஆகவுமாம் …
அந்தரம் ஓன்றும் இன்றி அலர் மேல் அசையும் அன்னங்காள் என்கையாலே சம்சார பற்று அற்ற யுத்திகள் ஆகவுமாம்🙏

*எம்பெருமானின் ஹம்ஸாவதாரம்*–பற்றி ஆழ்வார்கள்

அங்கமாறும் சங்க வண்ண மன்ன மேனி சார்ங்க பாணி
புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய்!!🙏

துன்னிய பேரிருள் சூழ்ந்து உலகை மூட மன்னிய நான்மறை முற்றும் மறைந்திட
*பின் இவ்வுலகினில் பேரிருள் நீங்க* அன்று அன்னமது ஆனானே அரு மறை தந்தானே!

அன்னமாய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை!!

அன்னமாய் நிகழ்ந்த அமரர் பெருமானை!

துன்னி மண்ணும் விண்ணாடும் தோன்றாது இருளாய் மூடிய நாள் அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச் செய்த அமலன்!!!!

🙏
முன் இவ்வேழ் உலகு உணர்வு இன்றி இருள் மிக உம்பர்கள் தொழுது ஏத்த அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே!!

🙏
ஒருநாள் அன்னமாய் அன்று அருமறை பயந்தான்!!

🙏
புள்ளாய் ஏனமுமாய்ப் புகுந்து என்னை யுள்ளம் கொண்ட….!

அன்னமாய் நூல் பயந்தாற்கு……!!

முன் இவ்வுலகங்கள் ஏழும் இருள் மண்டி யுண்ண முதலோடு வீடும் அறியாது என்னிது வந்தது என்ன விமையோர் திசைப்ப
எழில் வேதம் இன்றி மறைய பின்னையும் வானவர்க்கும் முனிவருக்கும் நல்கி இருள் தீர்ந்து இவ்வையம் மகிழ
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்தவைத்து நம்மை யாளும் அரசே !!

🙏
புள்ளாய் என்றும்
ஆழ்வார்கள்…!!🙏

ஸ்ரீகஜேந்த்ர வரதர்
ஹம்ச வாகனத்தில்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்.. 🙏

———————

யாளி என்பது தமிழ் கோயில்களில் காணப்படும் ஒரு தொன்ம உயிரினச் சிற்பமாகும்.

இதை வியாழம், என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
இவற்றைப் பொதுவாக தமிழ் கோயில்களின் தூண்களில் காணலாம்.
தென்னிந்தியச் சிற்பங்களில் பரவலாகக் காணப்படும் யாளி இந்துத் தொன்மக் கதைகளில் வரும் சிங்கம் போன்ற ஓர் உயிரினமாகும்.

இது சிங்கத்தையும் யானையையும் விட மிகவும் வலிமையானது என நம்பப்படுகிறது.

பொதுவாக யாளி யானையைத் தாக்குவது-தூக்குவது போன்று உள்ளதைச் சிற்பங்களில் காணலாம்.

யாளி வாஹனத்தில்
ஸ்ரீகஜேந்த்ர வரதர்

திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏

இரண்டாம் திருவந்தாதி

தொடர் எடுத்த மால் யானை* சூழ் கயம் புக்கு அஞ்சி*
படர் எடுத்த பைங் கமலம் கொண்டு அன்று,* இடர் அடுக்க-
ஆழியான்* பாதம் பணிந்து அன்றே,* வானவர் கோன்-
பாழி தான் எய்திற்று பண்டு?🙏

காற்சங்கிலியை முறித்துக் கையிற்கொண்டு பதறியோடுந் தன்மையதான மதயானையானது

(கரைகாண வொண்ணாதபடி) விசாலமாயிருந்த பொய்கையிலே இழிந்து

மலர்ந்து ஓங்கியிருக்கிற அழகிய தாமரைப் பூவை (எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பிப்பதற்காக)க் கையிற் கொண்டு
அந்த நிலைமையிலே (முதலையின் வாயிலகப்பட்டு விடுவித்துக் கொள்ள முடியாத) பெருந்துன்பமுண்டாக
செவ்வியழிவதற்கு முன்னே இந்த மலர்களை எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பிக்க முடியாமற் போய் விடுமோவென்று) மனம் பதறி,
முதலையைத் துணிக்குங் கருவியான) திருவாழியைக் கையிலேந்தின எம்பெருமானுடைய திருவடிகளை (தியானித்து) வணங்கியதனாலன்றோ
அந்த கஜேந்திரன்
முற்காலத்தில்
தேவாதி தேவனுடைய இருப்பிடமான பரமபதத்தை
அடைந்தது…🙏

உயர்ந்தவர்களான தேவர்கள் தாம் எம்பெருமானை ஆச்ரயிப்பதற்கு உரியவரேயன்றி

நம்போன்ற எளியவர் அப்பரமனை அடையுந்தரத்தினரன்று போலும் என்பதாக ஒரு சங்கை பிறக்கக்கூடுமாதலால்

எம்பெருமானை ஆச்ரயிக்கும் விஷயத்தில் சிறியார் பெரியாரென்னும் வாசியில்லை;
பிறப்பு முதலியவற்றால் தாழ்ந்தவர்களும் கூசாதே ஆச்ரயிக்கலாமென்னும் விஷயத்தை நிலைநாட்டுவதற்காக

ஸ்ரீகஜேந்திராழ்வானது செய்தியை அருளிச்செய்கிறாரிதில்.

மஹாவிஷ்ணு பக்தனான இந்த்ரத்யும்நனென்னும் அரசன் வழக்கப்படி ஒருநாள் விஷ்ணுபூஜை செய்து கொண்டிருந்தபோது

அகஸ்த்ய மஹாமுனிவன் அவனிடம் எழுந்தருள, அப்பொழுது அவ்வரசன் தன் கருத்து முழுவதையும்

திருமாலைப் பூஜிப்பதில் செலுத்தியிருந்ததனால் அம்முனிவனது வருகையை அறியாதவனாய்

அவனுக்கு உபசாரமொன்றுஞ் செய்யாதிருக்க,

அம்முனிவன் இப்படி அரசன் நம்மை அலக்ஷியஞ் செய்தானென்று மாறாகக் கருதிக் கோபித்து ,

‘யானைபோலச் செறுக்குற்றிருந்ததனால் யானையாகக் கடவை’ என்று சபிக்க,

அங்ஙனமே அவன் ஒரு காட்டில் யானையாகத் தோன்றினனாயினும்

முன்செய்த விஷ்ணுபக்தியின் மஹிமையினால் அப்பொழுதும் விடாமல் நாள்தோறும்

ஆயிரந்தாமரை மலர்களைக் கொண்டு திருமாலை அர்ச்சித்துப் பூஜித்துவருகையில்,

ஒருநாள் பெரியதொரு தாமரைத் தடாதகத்தில் அர்ச்சனைக்காகப் பூப்பறிப்பதற்குப்போய் இறங்கிற்று;

முன்பொருகால் தேவலனென்னும் முனிவன் ஒரு நீர்நிலையில் நின்று தவஞ்செய்து கொண்டிருந்த போது

அவனது காலைப்பற்றியிழுத்து அனாதற் கோபங்கொண்ட அவனது சாபத்தாற்

பெரிய முதலையாய்க் கிடந்த ஹூஹூவென்னுங் கந்தர்வன் அவ்யானையின் காலைக்கௌவிக்கொள்ள,

அதனை விடுவித்துக் கொள்ள முடியாமல் கஜேந்திராழ்வான் ‘ஆதிமூலமே!’ என்று கூவியழைக்க,

உடனே திருமால் கருடாரூடனாய் அப்பொய்கைக் கரையிலே அரைகுலையத் தலைகுலைய விரைந்தெழுந்தருளித்
தனது திருவாழியைப் பிரயோகித்து முதலையைத் துணித்து யானையை அதன் வாயினின்று விடுவித்து

இறுதியில் அதற்கு முக்தியை அருளினன் என்ற வரலாறு உணர்க.

“தொடரெடுத்த” என்று யானைக்கு இட்ட விசேஷணம் சாதியியல்வைக் குறிப்பதாம். காலிலிட்ட விலங்கை

முறித்துக் கையிலே கொண்டு யதேச்சையாகத் திரியுந்தன்மை யானைச்சாதிக்கு இயற்கை யென்க.

எம்பெருமானை ஆச்ரயிப்பதற்கு இன்னார் ஆவார், இன்னார் ஆகார் என்கிற நியதியில்லாமை

இப்பாட்டால் வெளியிடப்பட்டதாயிற்று.-🙏🙏🙏🙏

நளிர்மதிச் சடையனும் நான்முகக் கடவுளும்,
தளிர் ஒளி இமையவர் தலைவனும் முதலா,
யாவகை உலகமும் யாவரும் அகப்பட,
நிலம் நீர் தீ கால் சுடர் இருவிசும்பும்,
மலர் சுடர் பிறவும் சிறிதுடன் மயங்க,
ஒரு பொருள் புறப்பாடின்றி முழுவதும்
அகப்படக் கரந்து ஓராலிலை சேர்ந்த எம்பெருமா மாயனை அல்லது
ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையமோ யாமே 🙏

கார்கலந்த மேனியான் கைகலந்த ஆழியான்

பார்கலந்த வல்வயிற்றான் பாம்பணையான்

சீர்கலந்த சொல் நினைந்து போக்காரேல் சூழ்வினையின்

ஆழ்துயரை  என்நினைந்து போக்குவர் இப்போது  ?🙏

ஓரடியும் சாடுதைத்த  வொண் மலர்ச் சேவடியும்
ஈரடியும் காணலாம் என்நெஞ்சே ஓரடியில்
தாயவனைக் கேசவனைத் தண் துழாய் மாலை சேர்
மாயவனையே மனத்து வை 🙏

எம்பெருமானுடைய அவதாரங்கள் பலவற்றினுள்ளும் த்ரிவிக்ரமாவதாரமும் க்ருஷ்ணாவதாரமுமே

இவ்வாழ்வார் தாம் மிகவும் ஈடுபட்ட துறைகள் என்பதை விளக்குதற்கே

உலகளந்த திருவடியையும் சாடுதைத்த திருவடியையும் பேசிப் பிரபந்த்த்தை முடித்தருளினாரென்று பெரியோர் நிர்வஹிக்கும்படி….
பின்னடியிலும் “தாயவனைக் கேசவனை” என்றது காண்க.

உபாயமும் உபேயமும் எம்பெருமானே; சைதந்ய கார்யமான இந்த அத்யவஸாயமொன்றே

நமக்கு வேண்டியது-என்று அருளிச்செய்கிறார்🙏🙏

மன்னும் பவளக் கால் செம்பொன்செய் மண்டபத்துள்………..என்று
ஸ்ரீ திருமங்கையாழ்வார் அருளிச்செய்த படி-பவளக் கால் விமானத்தில்

ஸ்ரீ கஜேந்த்ரவரதன் ஸ்ரீதேவி பூதேவி நாச்சிமார்களுடன் பரமபத திருக்கோலத்தில்

திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏🙏

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

ஸ்ரீ திவ்ய தேச ப்ரஹ்மோத்சவ விவரணம் —ஸ்ரீ திவ்ய தேச கருட சேவைகள்

May 4, 2022

ஸ்ரீ ரெங்கம் விருப்பன் திருநாள் – 21.04.22 முதல் 01.05.22 முடிய

திருமுளை 19.04.22
நகரசோதனை – 20.04.22

21.04.22 – முதல் திருநாள் – காலை: துவஜாரோஹணம்
மாலை நம்பெருமாள் உபயநாச்சியார்களுடன் திருச்சிவிகையில் புறப்பாடு .

22.04.22 – இரண்டாம் திருநாள் – காலை: பல்லக்கு
மாலை : கற்பகவிருட்சம்.

23.04.22 – மூன்றாம் திருநாள் – காலை: சிம்ம வாகனம்
மாலை : யாளி வாகனம்

24.04.22 – நான்காம் திருநாள் -காலை : இரட்டை பிரபை
மாலை : கருட சேவை.

25.04.22 – ஐந்தாம் திருநாள் – காலை : சேஷ வாகனம்
மாலை : ஹனுமந்த வாகனம்.

26.04.22 – ஆறாம் திருநாள் – காலை : தங்க ஹம்ஸ வாகனம்
மாலை : யானை.

27.04.22 – ஏழாம் திருநாள் – மாலை நம்பெருமாள் உபயநாச்சியார்களுடன்
திருச்சிவிகையில் புறப்பாடு. (பூந்தேர்)

28.04.22 – எட்டாம் திருநாள் – காலை : வண்டலூர் சப்பரம்.
வெள்ளி குதிரை வாகனம்.
மாலை : தங்க குதிரை வாகனத்தில் வையாளி…

29.04.22 – ஒன்பதாம் திருநாள் – காலை : திருத்தேர். .

30.04.22 – பத்தாம் திருநாள் – மாலை : சப்தாவரணம்.

01.05.22- பதினோராம் திருநாள் இரவு : ஆளும் பல்லக்கு

———–

நாலாம் நாள் மாலை கருட உத்சவம்
மாசி கருடன் வெள்ளி கருடன்
மற்ற தங்க கருடன்
தங்க ஹம்ச வாஹனம் சித்திரை -விருப்பம் திரு நாள் -ஆறாம் நாள்
வெள்ளிக்குதிரை சித்திரை
ஒரே நாள் இரண்டு குதிரை வாஹனம் எட்டாம் நாள் -தங்க குதிரை வாஹனம்
வையாளி தங்க குதிரையில்
திரு ஆபரணங்கள் சாத்தி வெள்ளிக்குதிரை வாஹனம்
காலையில் வெள்ளிக் குதிரை வாஹனம் மாலையில் தங்க குதிரை வாஹனம்

பங்குனி ப்ரஹ்மோத்சவம் விபீஷணன் மட்டும் எழுந்து அருளி மிருத ஸங்க்ரஹம்
மற்றவற்றில் திருவடியும் சேர்ந்து எழுந்து அருளிச் செய்வார்
ஐப்பசி திருவோணத்தில் திருப்பாற்கடலில் தோன்றியவர்
முன்பும் ஐப்பசி ஸ்ரவண ப்ரஹ்மோத்சவமும் பிள்ளை லோகாச்சார்யார் காலம் வரை நடந்து வந்ததாம்

ஐப்பசி திருவோணம் -திருப்பாற்கடலில் ஆவிர்பாவம்
முன்பு ப்ரஹ்மோஸ்த்வம் நடந்ததாம்
ரோஹிணி -பிரதிஷடை -பங்குனி ரோஹிணி தொடங்கி உத்தரம் முடியும்
தீர்த்தவாரிக்கு அடுத்த நாள் திருத்தேர்
சித்திரை ரேவதி தீர்த்தவாரி-திருத்தேர் -மீண்டும் பிரதிஷ்டை 1371 வைகாசி ரேவதி
தண்டோரா போட்டு துலா பாரம் -செய்து பொருள் சேர்த்து 12 வருஷம் சரிப்படுத்தி
60 வருஷம் கழித்தே நடந்ததாம் –
வெங்கல திருத்தேர் தட்டு -குண்டு சார்வன் காட்டியது -அங்கு எழுந்து அருளி கொடி ஏற்றம் நடக்கும்
தை புனர்வசு -பூபதி ராஜா நக்ஷத்ரம் -1413 தொடங்கி நடக்கிறது –
மா முனிகள் வந்த இதே வருஷம் -மா முனிகள் அனுமதி உடன் தொடங்கிற்றாம்
கதிர் அலங்காரம் தாயார் சந்நிதியில் -நடக்கும் –

————

கோயில் என்று அழைக்கப்படும் திருவரங்கத்தில்– இன்று ஸ்ரீராமநவமி….

ஸ்ரீரங்கம் அரங்கனாதருக்கு ஏழு நாச்சிமார்கள்…
1) ஸ்ரீதேவி.,
2) பூதேவி.,
3) துலுக்க நாச்சியார்.,
4) சேரகுலவல்லி நாச்சியார்.,
5) கமலவல்லி நாச்சியார்.,
6) கோதை நாச்சியார்.,
7) ரெங்க நாச்சியார் ஆகியோர்….

இன்று சித்திரை வளர்பிறை, நவமி….
ஸ்ரீராமபிரான் அவதார திருநாள்.
இன்று தான்
ஸ்ரீரங்கம் பெரிய கோவிலில் ஸ்ரீராம நவமி கொண்டாடப் படுகிறது.
(மற்ற திவ்ய தேசங்களிலும் கோவில்களிலும் பங்குனி மாதத்திலேயே கொண்டாடப் படுகிறது)

இன்றைய சேர்த்தி ஸேவையில் அரங்கனும் சேரகுலவல்லித் தாயாரும்……!!!*

அரங்கனோடு அற்புதமாகச் சேர்ந்தவர்கள்…

பெரிய பிராட்டியார் ஸ்ரீரங்கநாயகித் தாயார்
உறையூர் கமலவல்லித் தாயார்
சேரகுலவல்லி நாச்சியார்
பூமிப்பிராட்டி ஆண்டாள்
துலுக்கநாச்சியார்
மற்றும் திருப்பாணாழ்வார் ஆகியோர்.
குலசேகராழ்வாரின் திருமகள்
சேரகுலவல்லி நாச்சியார்

ஸ்ரீராமபிரான் ஒருவரையே சதா சிந்தனையில் நிறுத்தி அரசாட்சி செய்தவர் குலசேகர ஆழ்வார் .
இவர் இராமபிரானின் ஜன்ம நட்சத்திரமான புனர்வசு அன்று அவதரித்தவர். இவரது இராமபக்தி அளவற்றது.
இராமாயணம் கேட்கும் போதெல்லாம் நெகிழ்ந்து விடுவார்.சில கட்டங்களில் மெய்ம்மறந்து,கொதித்தெழுந்து
தன் சேனைகளுடன், இராவண சேனையுடன் யுத்தம் செய்யப் புறப்பட்டிருக்கின்றார்.
இத்தனைக்கும் இவருக்கு திடவ்ரதன் என்று பெயர்.. மாமன்னன்..!
சோழ, பாண்டிய அரசுகள் மீது படையெடுத்து அவர்களை ஓட ஓட விரட்டியிருக்கின்றார்.

இராம என்னும் நாமம் இவரை மெய்மறக்கச் செய்தது. அனைத்தையும் மறந்து, அவர் ஒருவரை மட்டுமே
சிந்தையில் நிறுத்துபவர்கள் நெகிழத்தான் செய்வார்கள்.
இவர்கள் அந்தந்த அனுபவங்களோடு சிந்தையில் கலந்தவர்கள்.
இவரது அளவற்ற ஈடுபாட்டினால் இவரது பாசுரங்கள் பெருமாள் திருமொழி என்றே அழைக்கப்படுகின்றது.

இராமன் மீது இவ்வளவு அன்பு கொண்டவர்க்கு இராமன் ஆராதித்த அரங்கன் மீது எவ்வளவு ஆசையிருக்கும்!
மற்ற ஆழ்வார்க்கு இல்லாத பெருமாள்’ என்னும் பேரினைப் பெற்றவர் இந்த குலசேகரப் பெருமாள்!
இவர் பாடிய முதல் பாசுரமே அரங்கன் மீது தான்!

இருளரியச் சுடர்மணிகள் இமைக்கும் நெற்றி
இனத்துத்தியணிபணம் ஆயிரங்களார்ந்த
அரவரசப் பெருஞ்சோதி அனந்தனென்னும்
அணிவிளங்கும் உயர்வெள்ளை
அணையை மேவி
திருவரங்கப் பெருநகருள் தெண்ணீர்ப் பொன்னி
திரைக்கையால் அடிவருடப் பள்ளிகொள்ளும்
கருமணியைக் கோமளத்தைக் கண்டுகொண்டு
என்கண்ணிணைகள் என்றுகொலோ களிக்கும் நாளே?

(மிகவும் தெளிந்து விளங்கும் நீரினையுடையகாவிரியானது, தனது அலைகள் என்ற கைகளால்
இதமாகத் திருவடிகளைப் பிடித்து விடும்படி தழுவி ஓடும் இடமான திருவரங்கம் என்னும் பெரிய நகரத்தில்,
இருளானது சிதறி ஓடும்படி, ஓளி வீசும்,
மாணிக்கக் கற்கள் பொருத்தியுள்ள நெற்றி யினையும், மிகவும் நேர்த்தியான ஆயிரம் படங்கள் கொண்டு
நாகங்களுக்கு அரசன் என்னும் மிகுதியான கம்பீரத்தையுடைய ஆதிசேஷனாகிய அழகுள்ள வெண்மை
நிற படுக்கையில் கண்வளர்கின்ற நீல ரத்னக்கல் போன்ற பெரியபெருமாளை,
என்னுடைய கண்கள் குளிர்ந்து வணங்கி நான் மகிழ்வுறும் நாளானதுஎந்நாளோ? என்றவாறு
அரங்கனைநினைத்து ஏங்குகிறார். அரங்கனை அடைவதற்கு இந்த ஏக்கம் மிக முக்யம்.

இந்த தாபம்/பாரிப்பு இருந்தால் போதும்…
பெருமாள் அழைத்துக் கொள்வார்.

ஆழ்வாரின் திருமகள் சேரகுல வல்லி நம்பெருமாளையே ஸ்ரீராமபிரானாக வரித்து
ஆழ்ந்த பக்தியில் லயித்திருந்தார்.

(ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திலும்,
நம்பெருமாளை ஸ்ரீராமராகவும்
பள்ளி கொண்டிருக்கும் பெரிய பெருமாளை
ஸ்ரீகிருஷ்ணராகவும் வழிபடும் வழக்கம் உள்ளது)

அரங்கனை அனுதினமும் தரிசித்த குலசேகராழ்வார் கண்கள் மட்டும் பேறு அடையவில்லை.
யாரை எண்ணி எண்ணி, அவரும் அவரது மகளான சேரகுலவல்லியும் ஏங்கினார்களோ
அவரையே மாப்பிள்ளையாக அடையும் பேறு பெற்றார்.
அரங்கன் மனமுவந்து ஏற்ற பக்தை இந்த சேரகுலவல்லி!

நம்பெருமாள்-சேரகுலவல்லித் தாயார் சேர்த்தி:

ஸ்ரீராமநவமியன்று இவரை மணந்தார் அரங்கன்.
இன்று கோயில் ஸ்ரீராமநவமியன்று இருவருக்கும் ஸ்ரீரங்கம் கோவில் அர்ச்சுன மண்டபத்தில் சேர்த்தி! 🙏

அரையர்கள் பெருமாள் திருமொழி சேவிக்க, அடியார்கள் சூழ்ந்திருக்க, இருவருக்கும் திருமஞ்சனம் நடைபெற்று
ஏக ஆசனத்தில் பக்தர்களுக்கு அனுக்ரஹிப்பார்கள்!
சேரகுலவல்லி நாச்சியார் சந்நிதி அர்ச்சுன மண்டபத்தின் வலது(மேற்குப்) புறத்தில் உள்ளது.

நம்பெருமாள் வருடத்தில் மூன்று சேர்த்தி கண்டருள்கிறார்

1-பங்குனி ஆயில்ய நட்சித்திரத்தில் உறையூர் கமலவல்லி நாச்சியாருடன் சேர்த்தி
2-பங்குனி உத்திரத்தில் பெரியபிராட்டியாருடன் சேர்த்தி
3-சித்திரை ஸ்ரீராமநவமியில் சேரகுலவல்லி நாச்சியாருடன் சேர்த்

————

ஸ்ரீ ரெங்கநாதப்பெருமாள் திருக்கோயில் திருநீர்மலை

முதல் நாள் -மாலை அங்குரார்ப்பணம் –
ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி கோயில் போல் சித்திரை திருவோணம் தீர்த்தவாரி

இரண்டாம் நாள் –
காலை துவஜ ஆரோஹணம்
காலை -தோளுக்கு இனியான்
இரவு -தோளுக்கு இனியான்

மூன்றாம் நாள்
காலை -ஸிம்ஹ வாஹநம்
மாலை -ஹம்ஸ வாஹநம்

நான்காம் நாள்
காலை -பல்லக்கு
மாலை -ஹனுமந்த வாஹநம்

ஐந்தாம் நாள்
காலை -பல்லக்கு
மாலை -சேஷ வாஹநம்

ஆறாம் நாள்
காலை -பல்லக்கு -நாச்சியார் திருக்கோலம்
மாலை -கருட சேவை

ஏழாம் நாள்
காலை -சூர்ண உத்ஸவம்
மாலை -யானை வாஹநம்

எட்டாம் நாள்
காலை -திருத்தேர்

ஒன்பதாம் நாள் –
காலை -பல்லக்கு
மாலை -திருமஞ்சனம்
மாலை -குதிரை வாஹநம்

பத்தாம் நாள்
காலை -பல்லக்கு -தீர்த்த வாரி
மாலை -த்வஜ அவரோஹணம்

பதினோராம் நாள்
மாலை -தோளுக்கு இனியான் -துவாதச ஆராதனம்

பன்னிரண்டாம் நாள்
மாலை -விடையாற்றி உத்ஸவம்

———-

சித்திரை திருவோணம்
ஸ்ரீ மாதவப்பெருமாள் திருக்கோயில் -மயிலாப்பூர்
த்வஜ ஆரோஹணம்

————-

ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி ப்ரஹ்மோத்சவம்

முதலில் இரவில் -செல்வர் உத்சவம் -புஷ்ப பல்லாக்கு
அடுத்த நாள் -மாலை -அங்குரார்ப்பணம் –சேனை முதன்மையார்

முதல் நாள்
காலை –தர்மாதி பீடம்
மாலை –புன்னை மர வாஹனம்

இரண்டாம் நாள்
காலை –சேஷ வாஹனம் –பரமபத நாதன் திருக்கோலம்
மாலை -ஸிம்ஹ வாஹனம்

மூன்றாம் நாள்
காலை -கருட சேவை
பகல் -ஏகாந்த சேவை
மாலை -ஹம்ஸ வாஹனம்

நான்காம் நாள்
காலை –ஸூர்ய ப்ரபை
மாலை –சந்த்ர ப்ரபை

ஐந்தாம் நாள்
காலை -பல்லக்கு -நாச்சியார் திருக்கோலம்
மாலை -ஹனுமந்த வாஹனம்

ஆறாம் நாள்
காலை -ஸூர்ணாபிஷேகம்
காலை -ஆனந்த விமானம்
மாலை -யானை வாஹனம்

ஏழாம் நாள்
காலை –திருத்தேர்
இரவு –தோட்டத் திருமஞ்சனம்

எட்டாம் நாள்
காலை -வெண்ணெய் தாழிக் கண்ணன்
மாலை -குதிரை வாஹனம்

ஒன்பதாம் நாள் -சித்திரை திருவோணம்
காலை -ஆளும் பல்லாக்கு
மதியம் -தீர்த்தவாரி
மாலை -கண்ணாடி பல்லாக்கு

பத்தாம் நாள்
மதியம் -துவாதச ஆராதனம்
இரவு -சப்தாவரணம் -சிறிய தேர்

பிரதி தினம் மாலை -பத்தி உலாத்தல்

விடையாற்று உத்சவம் -பத்து நாள்கள்

————–

ஸ்ரீ கனக வல்லி ஸமேத ஸ்ரீ வீர ராகவ பர ப்ரஹ்மணே நம

வீஷாவநே விஜய கோடி விமான மத்யே வேதாந்தம் ருக்யமபி நித்யம் அசேஷ த்ருஸ்யம்
ஹ்ருத் தாப நாஸந ஸரஸ் தடே பாரிஜாதம் ஸ்ரீ வீர ராக்வம் அஹம் சரணம் ப்ரபத்யே
ஸ்ரீ பூமிலாலித பதம் ஸ்ரித சேஷ தல்பம் கல்பாந்த யோக்ய புவந யோக நித்ரம்
ஸ்ரீ சாலி ஹோத்ர சிரஸா த்ருத ஹஸ்தம் ஸ்ரீ வீர ராகவா விபும் ஸ்ரயதாம் மநோ மே

முனிவன் மூர்த்தி மூவராகி வேதம் விரித்துரைக்க
புனிதன் பூவை வண்ணன் அண்ணல் புண்ணியன் விண்ணவர் கோன்
தனியன் சேயன் தான் ஒருவனாகிலும் தன்னடியார்க்கு இனியன்
எந்தை எம்பெருமான் எவ்வுள் கிடந்தானே –

சுபக்ருத் வருஷம் சித்திரை -23-வெள்ளிக்கிழமை ஆரம்பம்
வைகாசி மாதம் -1-ஞாயிற்றுக்கிழமை
முதல் நாள்-
6-5-2022– மே -வெள்ளி – –
காலை 4-45- மேஷ லக்கினம் த்வஜ ஆரோஹணம்
தங்கச்சப்பரம் காலை 5 மணிக்குப் புறப்பாடு
பக்தி உலா காலை 9-30-
திருமஞ்சனம் காலை -11 -00
இரவு
பக்தி உலா -மாலை 5 மணி
புறப்பாடு -ஸிம்ஹ வாஹனம் -7 மணி

இரண்டாம் நாள் காலை -ஹம்ஸ வாஹனம் -5-00 மணி
பக்தி உலா காலை 8-00 மணி
திருமஞ்சனம் -காலை 9-30 மணி
இரவு
பக்தி உலா -மாலை 5 -00 மணி
புறப்பாடு -7-00 மணி -ஸூர்ய பிரபை

மூன்றாம் நாள்
காலை 4-00 மணி கோபுர தர்சனம்
கருட சேவை புறப்பாடு -காலை 5-30-மணி
திருமஞ்சனம் 12-00 மணி

பக்தி உலா -5-00-மணி
புறப்பாடு -7-30- மணி ஹநுமந்த வாஹனம்

நான்காம் நாள்
காலை -புறப்பாடு -5-00 மணி சேஷ வாஹனம்
பரமபத நாதன் திருக்கோலம்
பக்தி உலா -8-00 மணி
திருமஞ்சனம் -காலை -10-00 மணி

இரவு –
பக்தி உலா மாலை -5-00 மணி
புறப்பாடு –7-00 மணி -சந்த்ர பிரபை –

ஐந்தாம் நாள்
புறப்பாடு -காலை 4-00 மணி நாச்சியார் திருக்கோலம்
திருமஞ்சனம் -காலை 10-30 மணி
ஸ்ரீ ராம நவமி ஆஸ்தானம்

இரவு
பக்தி உலா -மாலை 5-00 மணி
புறப்பாடு -7-00 மணி -யாளி வாஹனம்

ஆறாம் நாள்
வேணுகோபாலன் திருக்கோலம்
சூர்ணாபிஷேகம் காலை 5-00 மணி
புறப்பாடு -காலை -6-00 மணி வெள்ளி சப்பரம்
திருமஞ்சனம் -காலை -11 மணி

இரவு
பக்தி உலா -மாலை 5-00 மணி
புறப்பாடு -யானை வாஹனம் -7-00 மணி

ஏழாம் நாள்
காலை திருத்தேர்
மீனா லக்கினம் -காலை 4-00 மணிக்கு தேருக்கு எழுந்து அருளுதல்
7-30 மணி திருத்தேர் புறப்பாடு

மாலை 5-00 திருத்தேரில் இருந்து எழுந்து அருளுதல்
திருமஞ்சனம் -மாலை 6-30-மணி
கோயிலுக்கு பெருமாள் எழுந்து அருளுதல் இரவு 9-30 மணி

எட்டாம் நாள்
காலை 9-30 மணி திருமஞ்சனம்
திருப்பாதம் சாடி
திருமஞ்சனம் மாலை -3-00 மணி
பக்தி உலா மாலை 4-30 மணி
புறப்பாடு -இரவு 7-30 மணி குதிரை வாஹனம்

ஒன்பதாம் நாள்
காலை -4-00 ஆள் மேல் பல்லக்கு
தீர்த்தவாரி -காலை -10-30 மணி
திருமஞ்சனம் -காலை 9-30 மணி
பக்தி உலா 5-30-
புறப்பாடு 7-00 மணி விஜயகோடி விமானம்
திருவாய் மொழி சாற்றுமுறை

பத்தாம் நாள்
காலை 9-30 திருமஞ்சனம்
துவாதச ஆராதனம் -காலை -10-30
பக்தி உலா -இரவு 7-00 மணி
புறப்பாடு கண்ணாடி பல்லக்கு-9-0 மணி
த்வஜ அவரோஹணம் -இரவு 11-30மணி

————–

ஸ்ரீ வைகுண்டம் –
ஸ்ரீ திருக்கோஷ்டியூர் –
உத்தமர் கோயில்
ஆராவமுதாழ்வான்
திருப்புல்லாணி கல்யாண ஜெகந்நாதப்பெருமாள்
இதே சமயத்தில் ப்ரஹ்மோத்சவம்

—————–

ஸ்ரீ திவ்ய தேச கருட சேவைகள்

வையம் கண்ட வைகாசி திருநாள்-

பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக புகழ் பெற்றிருக்கும் நகரம் காஞ்சி, ‘நகரேஷு காஞ்சி’ என்பர்.
‘அயோத்யா மதுரா மாயா காசி காஞ்சி அவந்திகாபுரி த்வராவதி சைவ சப்த ஏகா மோக்ஷ தாயகா’ என்ற
வாக்கியத்தின்படி அயோத்யா, மதுரா, ஹரித்வார், காசி, காஞ்சி, உஜ்ஜயினி மற்றும் துவாரகா என்ற
ஏழு க்ஷேத்திரங்களும் முக்தி தரும் ஸ்தலங்களாகும்.
பெண்கள் இடையில் அணியும் ஒரு அணிகலனுக்கு காஞ்சி என்று பெயர்.
இந்த நகரம், அந்த அணிகலன் வடிவில் இருந்ததால் காஞ்சி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.
காஞ்சி ஒரு புண்ணிய பூமி.
தொண்டை மண்டலத்தில் உள்ள 22 திவ்ய தேசங்களில் 14 திவ்ய தேசங்களை காஞ்சியிலே காணலாம்.

பெரிய காஞ்சியில் 9 திவ்ய தேசங்களும்
(திருப்பாடகம், திருநிலாத்திங்கள் துண்டம், திரு ஊரகம், திரு நீரகம், திருக்காரகம்,
திருக்கார்வானம், திருக்கள்வனூர், திருப்பவளவண்ணம்-திருப்பச்சைவண்ணன், திருப்பரமேச்சுர விண்ணகரம்)
சின்னக் காஞ்சியில் 5 திவ்ய தேசங்களும்
(திருக்கச்சி, திருஅட்டபுயகரம், திருத்தண்கா, திருவேளுக்கை, திருவெஃகா ) உள்ளன.

அனைவருக்கும் கேட்கும் வரமெல்லாம் கொடுப்பதால் எம்பெருமானுக்கு வரதர் என்னும் திருநாமம் ஏற்பட்டது.

தேவலோகத்தில் உள்ள ஐராவதம் என்ற யானையே மலை வடிவம் கொண்டு எம்பெருமானைத் தாங்கி நின்றதால்,
இதற்கு அத்திகிரி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.

ஐராவதம் என்பது வெள்ளை நிற யானை என்பதால் ஸ்வேதகிரி என்றழைக்கப்பட்டு வேதகிரி என மருவியது.

மலை மீது காட்சி தருவதால், மூலவருக்கு மலையாளன் என்ற திருநாமுமம் உண்டு.

இவர் பல யுகம் கண்ட எம்பெருமான்.
கிருத யுகத்தில் பிரம்மனும்,
திரேதாயுகத்தில் கஜேந்திரனும்,
துவாபர யுகத்தில் பிருஹஸ்பதியும்,
கலியுகத்தில் அனந்தனும் வழிபட்டு பல நற்பலன்களை அடைந்தனர்.
பிரம்மனே இங்கு நேரில் வந்து எம்பெருமானை வழிபடுவதாகஐதீஹம்.
அதே போல் திருவனந்தாழ்வான் எனப்படும் ஆதிசேஷனுமும் இங்கு வந்து வழிபடுவதாக சொல்லப் படுகிறது.

வாரணகிரி, அத்திகிரி என்ற ஒரு சிறிய மலைகளால் ஆனது இந்த திருத்தலம்.
வாரணகிரி என்ற முதல் தளத்தில் நரசிம்ம அவதார அமர்ந்த திருக்கோலத்தில் அழகிய சிங்கர்
ஹரித்ரா தேவித் தாயாருடன் எழுந்தருளி உள்ளார்.
இரண்டாவது தளமான அத்திகிரியில் தேவப்பெருமாள் எழுந்து அருளி உள்ளார்.

இங்குள்ள அனந்தசரஸ் என்ற திருக்குளத்தில் இரண்டு நீராழி மண்டபங்கள் உள்ளன.
அதில் தெற்கில் உள்ள மண்டபத்தில் அத்திவரதர் என்றழைக்கப்படும் அத்தி மரத்தால் ஆன
எம்பெருமானை 40 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை வெளியே எடுத்து பூஜை செய்து அடியார்கள் தரிசனத்திற்குப்
பிறகு மீண்டும் திருக்குளத்தில் உள்ள நீராழி மண்டபத்திலேயே எழுந்தருள செய்கிறார்கள்.

இந்த குளக்கரையில் உள்ள சுதர்சன ஆழ்வார் என்று அழைக்கப்படும் சக்கரத்தாழ்வார் சன்னதி மிகவும் விஷேசமானது.
மிக பெரியவடிவில், பதினாறு திருக்கரங்களுடன், காட்சி அளிக்கும் இந்த சக்கரத்தாழ்வாரை சுற்றி உள்ள
அலங்கார வளைவில் 12 சக்கரத்தாழ்வார் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டு உள்ளன.

ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் தாயார் புறப்பாடு,
ஒவ்வொரு ஏகாதசியும் எம்பெருமான் புறப்பாடு.
இரண்டும் சேர்ந்து வந்தால், இருவருக்கும் சேர்ந்து புறப்பாடு என்று அடியவர்களுக்கு ஆனந்தம்.

இங்கு நடைபெறும் வைகாசி விசாக கருட சேவை (3ம் நாள்) மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது.
இதனை வையம் கண்ட வைகாசி திருநாள் என்று கொண்டாடுவர்.
இந்த கருட சேவையை குறிப்பிட்டு சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரான தியாகராஜர் கீர்த்தனை பாடி உள்ளார்.

உடையவர் திருமாளிகை என்று இராமானுஜர் இளமை காலத்தில் வாழ்ந்த இல்லம் இன்றும் இங்கு உள்ளது.
இந்த கோவிலின் பிரகாரத்தில் தான் ஸ்ரீஆளவந்தார் என்ற ஆச்சாரியார், இராமானுஜரை முதன் முதலில் கண்டு
ஆம், முதல்வன் இவன் என்று அருளியது.
ஸ்வாமி இராமானுஜரை திருவரங்கத்திற்கு தந்தருளியதும் இந்த தேவப்பெருமாள் தான்.

ஸ்தல வரலாறு

ஒரு முறை பிரம்மா எம்பெருமானிடம் தான் ஓர் அஸ்வமேதயாகம் நடத்த வேண்டும் என்று கேட்க,
அதற்கு எம்பெருமான், பிரம்மாவை சத்தியவ்ரத க்ஷேத்திரமான இந்த திருக்கச்சிக்கு வந்து யாகம் செய்ய சொன்னார்.
ப்ரம்மா சரஸ்வதி தேவி இல்லாமல் இந்த யாகத்தை காயத்திரி தேவியுடன் தொடங்கினார்.
இதனால் கோபம் கொண்ட சரஸ்வதி தேவி, இந்த யாகத்தைத் தடுக்க பல தடைகளை உருவாக்கினார்.
ஒவ்வொரு முறையும் எம்பெருமான் அந்த தடைகளை உடைத்து,
பிரம்மாவின் யாகத்தை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்ற காரணமாக இருந்தார்.

சரஸ்வதி, இருள்மயமாக, யாக குண்டத்தை மாற்றியபோது,
திருத்தண்கா தீப பிரகாசராக (விளக்கொளிபெருமாள்) எம்பெருமான் வந்தார்.
சரஸ்வதி அரக்கர்களை அனுப்பி வைத்தார்.
அப்பொழுது எம்பெருமான் அஷ்டபுஜகரத்தானாக ஆதிகேசவ பெருமாளாக வந்து அரக்கர்களை விரட்டி அடித்தார்.

தொடர்ந்து, சரஸ்வதி யானைகளை கூட்டம் கூட்டமாக அனுப்பி வைத்து இந்த யாகத்தை தடை செய்ய முயற்சித்த போது,
எம்பெருமான் வேளுக்கை யோகநரசிம்மராக வந்து யானைகளை விரட்டினார்.

சரஸ்வதி வேகவதி என்ற நதியில் வெள்ளமாக வந்தபோது,
சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாளாக வந்து நதியின் குறுக்கே படுத்துக்கொண்டார்.

இப்படி, இங்குள்ள திவ்யதேச எம்பெருமான்கள் ஒரே காரணத்திற்காக ஒரே காலத்தில் எழுந்தருளி உள்ளனர்.

இப்படி எல்லா தடைகளையும் தாண்டியபின்,
பிரம்மாவின் யாககுண்டத்தில் இருந்து புண்ணியகோடி விமானத்துடன் தோன்றியவர் தான் இந்த திருக்கச்சி தேவப்பெருமாள்.
யாககுண்டத்தில் இருந்து அக்னி ஜுவாலைகளுக்கு மத்தியில் இருந்து வந்ததால் தான் இன்றும்
எம்பெருமானின் திருமுகத்தில் அக்னி வடுக்கள் இருப்பதை நாம் காணலாம்.
பிரம்மா அத்தி மரத்தால் வடித்த ஒரு எம்பெருமானை இங்கே அத்தி வரதர் என்ற திருநாமத்துடன் பிரதிஷ்டை செய்தார்.

ஸ்ருங்கிபேரர் என்ற முனிவரின் இரண்டு சிஷ்யர்கள், குருவிற்கு எடுத்துவைத்த தீர்த்தத்தில் பல்லி ஒன்று விழுந்து
இருந்ததை கவனிக்காததால், முனிவர் கோபம் கொண்டு அவர்கள் இருவரையும் பல்லியாக மாற சபித்தார்.
அவர்கள் தங்கள் தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்க, முனிவர் இந்திரன் திருக்கச்சிக்கு வரும்வரை காத்து இருந்தால்,
அவர்கள் மீண்டும் பழைய நிலை அடைவார்கள் என்று கூற அவர்களும், பல்லிகளாக திருக்கச்சியில் காத்து இருந்து,
பின் கஜேந்திரன் என்ற யானையாக இந்திரன் இங்கு நுழைந்த போது,
இருவரும் சாபம் தீர்ந்து பழைய நிலை அடைந்தார்கள் என்பது வரலாறு.
அந்த பல்லிகளே இன்று தங்க, வெள்ளி பல்லிகளாக பிரகாரத்தில் உள்ளன.
இவற்றை தரிசித்தால் எல்லா நோய்களும் அகலும் என்று நம்பிக்கை.

வைகாசி விசாக கருட சேவையைப் பற்றி ஒரு நிகழ்ச்சி.
சோளிங்கரில் வசித்த தொட்டாச்சார்யார் என்ற பக்தர் தவறாமல் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த தரிசனத்தை காண்பார்.
ஒரு வருடம் உடல் நலம் குன்றியபோது அவரால் காஞ்சி வந்து இந்த திவ்ய சேவையை காண இயலவில்லை.
அதனால் அவர் சோளிங்கரில் உள்ள குளக்கரை அருகே வந்து நின்று எம்பெருமானிடம் உருகி
தன்னுடைய நிலையை சொல்லி வருந்தினார். எம்பெருமான் அவருக்கு உடனே அங்கேயே கருட சேவை காட்சியைக் கொடுத்தார்.
அதனால் இன்றும், காஞ்சியில் இந்த கருட சேவை போது, எம்பெருமானை ஒரு வினாடி குடைகளால் மூடி
அந்த அடியவருக்கு காட்சி கொடுத்ததை நடத்தி காண்பிப்பார்கள்.

பூதத்தாழ்வார் அருளிய இரண்டாம் திருவந்தாதியில் (96), அத்தியூரான் புள்ளை ஊர்வான் என்று பாடி இருப்பது,
இந்த திவ்யதேச எம்பெருமானான பேரருளாளன், கருட சேவையை முன்னிட்டு என்பதால் இன்றும் வரதனின் கருடசேவை பிரசித்தம்.

பேயாழ்வார் அருளிய மூன்றாம் திருவந்தாதியில் (26), நிறைந்தசீர் நீள்கச்சி யுள்ளும் என்று திருக்கச்சிக்கு நிரந்தசீர் என்று
சிறப்பு அடைமொழி கொடுத்து உள்ளார்.
இதற்கு உரையாசிரியர், நிறைய திவ்யதேசங்களை உடைய காஞ்சி என்று விளக்கம் கொடுத்து உள்ளார்.

இங்கு வாழ்ந்த திருக்கச்சி நம்பிகள் இந்த எம்பெருமானுக்கு ஆலவட்ட கைங்கர்யம் செய்தார்.
அதாவது பெருமாளுக்கு விசிறி வைத்து காற்று வீசுவார். திருக்கச்சி நம்பிக்கு காஞ்சி பூர்ணர் என்ற சிறப்பு பெயர் உண்டு.
எம்பெருமான், திருக்கச்சி நம்பிகள் தன்னுடன் நேரடியாக உரையாடும் அளவுக்கு அவருக்கு அருள் புரிந்து இருந்தான்.

ராமானுஜர், தம் முதல் குருவான யாதவப்பிரகாசருடன் வடநாட்டு யாத்திரை சென்ற போது, அவருக்கு எதிரான சதி,
அவரின் சித்தி பிள்ளை கோவிந்தபட்டர், (பின்னாளில் எம்பார் என்ற ஆச்சார்யர்) மூலம் தெரிய வந்ததால்
யாருக்கும் தெரியாமல் விந்திய மலையிலேயே தங்கிவிட்டார்.
பிறகு ஒரே இரவில், தேவப்பெருமாளும், பெரிய பிராட்டியும், வேடன், வேடுவச்சி வேடம் புனைந்து
ராமானுஜரை காஞ்சிக்கு அருகில் உள்ள சாலைக்கிணறு என்ற இடத்தில கொண்டு விட்டார்கள்.

தமக்கு உதவி புரிந்தது தேவப்பெருமாளும் தாயாரும் என்று உணர்ந்து கொண்ட ராமானுஜர்,
திருக்கச்சி நம்பிகளை ஆச்சாரியனாக ஏற்றுக்கொண்டு, சாலைக் கிணற்றிலிருந்து தேவப்பெருமாளுக்கு
திருமஞ்சனத்திற்குத் தீர்த்தம் கொண்டு வரும் கைங்கர்யத்தை மேற்கொண்டார்.
சுவாமி ராமானுஜருக்கு ஆரம்ப காலத்தில், நம் சம்பிரதாயத்தில் எழுந்த சந்தேகங்களுக்கு தேவப்பெருமாளுடன் பேசி,
தேவப்பெருமாள் அருளிய ஆறு வார்த்தைகளை ராமானுஜருக்கு சொல்லியவர் திருக்கச்சி நம்பி ஆவார்.

இராமானுஜருக்கு அருளிய அந்த ஆறு வார்த்தைகள்.

1-அஹமேவ பரம்தத்வம் ஸ்ரீமந் நாராயணனே எல்லாவற்றிக்கும் தத்துவமாய் விளங்கும் பரம்பொருள்
2-தர்சனம் பேத ஏவச ஜீவாத்மா, பரமாத்மா இரண்டும் வெவ்வேறானவை.
3-உபாயேஷு ப்ரபத்தி ஸ்யாத் மோட்சம் அடைய சரணாகதியே சிறந்தவழி
4-அந்திமஸ்ம்ருதி வர்ஜனம் இறுதி காலத்தில் எம்பெருமானை நினைக்க முடியாவிட்டால் தவறில்லை
5-தேஹாவஸானே முக்திஶ்யாத் அவனை உபாயமாகக் கொண்டவர்களுக்கு, பிறவி முடிந்ததும் மோக்ஷம் தருகிறார்.
6-பூர்ணச்யார்ய ஸமாச்ரய பெரிய நம்பியை ஆச்சார்யராக ஏற்றுக் கொள்ளத்தக்கது

ஸ்ரீ இராமானுஜருக்காக கிருமி கண்ட சோழ மன்னனிடம் தன்னுடைய கண்களை இழந்த
கூரத்தாழ்வான், ராமானுஜரின் ஆணைப்படி வரதராஜ ஸ்தவம் என்ற ஸ்தோத்ரத்தை இந்த எம்பெருமானுக்குகாக எழுதி,
அவர் முன்னே சொல்ல, உடனே இந்த எம்பெருமான் அவருக்கு மீண்டும் கண் பார்வையை அருளினார்.

வேதாந்த தேசிகரிடம் ஒரு ஏழை பிரம்மச்சாரி பையன் தன் திருமணத்திற்காக நிதி உதவி கேட்க,
அவர் பெருந்தேவி தாயார் சந்நிதியில், ஸ்ரீ ஸ்துதி என்ற இருபத்திஐந்து ஸ்லோகங்களை பாட,
தாயாரின் மனதை தொட்ட ஸ்லோகங்கள், அங்கே ஒரு பொன்மழையை கொட்ட செய்து அந்த பையனின் துயரைத் தீர்த்தது.
இது கனகதாரா ஸ்தோத்திரத்தின் மூலம் ஆதி சங்கரர் ஓர் ஏழைப் பெண்ணிற்காக தங்கமழை பெய்வித்ததைப் போலவே
இந்த திவ்யதேசத்தில் நடந்த சரித்திர நிகழ்ச்சி. இதனால் இந்த தாயாருக்கு தங்கத்தாயார் என்ற திருநாமமும் உண்டு.

———–

24 கருட சேவை
மூன்று திவ்ய தேசப் பெருமாள் கோயில் உட்பட 24 கோயில்களைச் சேர்ந்த கோயில்களைச் சேர்ந்த உற்சவ மூர்த்திகள்
வெண்ணாற்றங்கரையிலிருந்து புறப்பட்டு தஞ்சாவூர் கீழ வீதி, தெற்கு வீதி, மேல வீதி, வடக்கு வீதி
ஆகிய வீதிகளில் எழுந்தருளுகின்றனர். கருட சேவைக்கு அடுத்த நாள் நவநீத சேவை கொண்டாடப்படுகிறது.

————

12 கருட சேவை தரிசனம்

கும்பகோணத்தில் புகழ்பெற்ற திருவிழாக்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது 12 கருட சேவை தரிசனம்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் சித்திரை மாதம் வளர்பிறையில் அமாவாசைக்குப் பிறகு வரும் 3-வது திதியான
அட்சய திருதியை தினத்தில் கும்பகோணத்தில் உள்ள 12 வைணவ கோயில்களிலிருந்து 12 கருட வாகனங்களில்
உற்சவப் பெருமாள் சுவாமிகள் புறப்பட்டு பெரிய கடைத் தெருவில் ஒரே இடத்தில் பொதுமக்களுக்கு அருள்பாலிப்பார்கள்.

12 பெருமாள் சுவாமிகளையும் ஒரு சேர ஒரே இடத்தில் கருட வாகனத்தில் தரிசனம் செய்வது மிகவும் விசேஷமானதாகும்.
ஆண்டுக்கு ஒருமுறை ஒரே இடத்தில் இந்த தரிசனம் காண கண் ஆயிரம் வேண்டும் என்பார்கள்.

விதியை மாற்றும் சக்தி திதிக்கு உண்டு. அந்த திதிகளில் சிறப்பானது அட்சய திருதியை என்று கருதப்படுகிறது.
இந்த திதியில் எந்தச் செயலை செய்தாலும் வெற்றி கிட்டும்.
எட்டு வகை லட்சுமிகளையும் இல்லத்திற்கு வரவழைக்கும் நாள் என்பது புராணம் கூறும் ஐதீகம்.
குசேலன், குபேரன் ஆனதும் இந்த தினத்தில் தான்.
எனவே இந்த தினத்தில் தங்கம், வீடு, மனை, துணிகள் என எது வாங்கினாலும் இல்லத்தில் தங்கும் என்பது
பொதுமக்களிடையே சமீப காலமாக அதிகரித்து வரும் நம்பிக்கையாகும்.

அதன்படி அட்சய திருதியை நாளான மே-9 ம் தேதி கும்பகோணம் பெரிய கடைத் தெருவில் அமைக்கப்பட்டுள்ள பந்தலில்
சாரங்க பாணி,
சக்கரபாணி,
ராமசுவாமி,
ராஜகோபாலசுவாமி,
ஆதிவராகபெருமாள்,
பட்டாபிராமர்,
சந்தான கோபாலகிருஷ்ணன்,
நவநீதகிருஷ்ணன்,
வேணு கோபாலசுவாமி,
வரதராஜபெருமாள்,
பட்டாச்சாரியார் தெரு கிருஷ்ணன்,
சோலையப்பன் தெரு ராமசுவாமி ஆகிய
12 கோயில்களிலிருந்து பெருமாள் சுவாமிகள் கருட வாகனத்திலும்,
இந்த சுவாமிகளுக்கு நேரெதிரே ஆஞ்சநேயர் சுவாமியும் எழுந்தருளி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்க உள்ளனர்.

————-

ஒரே இடத்தில் 11 திவ்ய தேச பெருமாள்

நாகை மாவட்டம், சீர்காழி அடுத்த நாங்கூரில் மணிமாடக்கோவில் நாராயணப் பெருமாள் ஆலயத்தில்
ஆண்டு தோறும் தை அமாவாசைக்கு மறுநாள் 11 கருட சேவை நடைபெறும்.

ஒரே இடத்தில் 11 திவ்ய தேச பெருமாள்

நாகை மாவட்டம், சீர்காழி அடுத்த நாங்கூரில் மணிமாடக்கோவில் நாராயணப் பெருமாள் ஆலயம் இருக்கிறது.
இந்த ஆலயத்தில் ஆண்டு தோறும் தை அமாவாசைக்கு மறுநாள் 11 கருட சேவை நடைபெறும்.
108 வைணவத் தலங்களில் நாங்கூர் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில் 11 ஆலயங்கள் இருக்கின்றன.
மணிமாடக்கோவில் நாராயணப் பெருமாள் ஆலயத்தில், 11 ஆலயங்களின் சுவாமிகளும் தங்க கருட வாகனத்தில் எழுந்தருள்வார்கள்.

108 வைணவத் தலங்களில் திருநாங்கூரில் மட்டும் 6 திவ்ய தேசங்கள் உள்ளன.
தவிர இந்த ஊரைச் சுற்றி சுமார் 4 கிலோமீட்டர் சுற்றளவுக்குள் மேலும் 5 திவ்ய தேசங்கள் இருக்கின்றன.
நாங்கூர் மணிமாடக் கோவில் நாராயணப் பெருமாள்,
அரிமேய வின்னகரம் குடமாடு கூத்தர்,
செம்பொன்னரங்கர்,
பள்ளிகொண்ட பெருமாள்,
வண்புருடோத்தம பெருமாள்,
வைகுந்தநாதன்,
திருவெள்ளக்குளம் அண்ணன் பெருமாள்,
திருமேனிக்கூடம் வரதராஜப் பெருமாள்,
கீழச்சாலை மாதவப்பெருமாள்,
பார்த்தன் பள்ளி பார்த்தசாரதிப் பெருமாள்,
திருகாவாளம்பாடி கோபாலன் ஆகிய தலங்களே, அந்த 11 திவ்ய தேசங்கள் ஆகும்.

ஸ்ரீமன் நாராயணன், தன் திருப்பெயரையே அஷ்டாட்சர மந்திரமாக்கி, அதை உபதேசம் செய்தார்.
அதாவது தானே ஆசானாகி, தன் நாமத்தையே மந்திரமாக்கி, தன்னையே சீடனாக்கி,
தனக்கே உபதேசம் செய்து கொண்ட அற்புதம் அந்த நிகழ்வு.
அதன் மூலம் உலகின் அனைத்து ஜீவராசிகளிலும் நானே நிறைந்திருக்கிறேன் என்பதை நாராயணர் உரைக்கிறார்.

பிரம்மனின் ஐந்தாவது தலையை கொய்ததால், சிவபெருமானுக்கு பிரம்மஹத்தி தோஷம் பிடித்தது.
அது நீங்க சிவபெருமானை கோகர்ணம் என்ற தலத்தில் திருமாலை நோக்கி தவம் இருந்தார்.
அவர் முன்பாக தோன்றிய திருமால், சிவபெருமானை பலாச வனத்தில் உள்ள நாங்கூர் திருத்தலம் சென்று,
11 ருத்ர தோற்றங்கள் கொண்டு அஸ்வமேத யாகம் செய்யும் படி கூறினார்.

சிவபெருமானும் 11 ருத்ர தோற்றம் கொண்டு, யாகம் செய்தார்.
அதன் நிறைவு சமயத்தில் நாராயணர், பிரணவ விமானத்தில் தோன்றி சிவபெருமானின் தோஷத்தைப் போக்கினார்.
அதுவும் 11 ருத்ர தோற்றத்திற்கும், 11 பெருமாள்களாக தோன்றி திருமால் காட்சி தந்தார்.
அப்படி பெருமாள் கொண்ட 11 கோலங்களே, திருநாங்கூரில் அமைந்துள்ள 11 திவ்ய தேசங்களாக இருக்கின்றன என்பது தல வரலாறு.

திருநாங்கூர் மணிமாடக் கோவிலில், தை அமாவாசைக்கு மறுநாள், 11 திவ்ய தேச பெருமாள்களும்,
மதியம் 1 மணி முதல் மாலை 6 மணிக்குள், ஒவ்வொருவராக தங்க கருட வாகனத்தில் வந்து சேருவார்கள்.
அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் திருமஞ்சனம் செய்யப்பட்டு அலங்காரம் நடைபெறும்.
பின்னர் அவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக வீதி உலா புறப்படுவர்.
பின்னர் ஒவ்வொரு பெருமாளுக்கும், மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்டு, கற்பூர ஆரத்தி காட்டப்படும்.

மறுநாள் அதிகாலை 5 மணிக்கெல்லாம், அந்தந்த பெருமாள்கள் மீண்டும், தங்களது கருட வாகனத்தில்
தங்களின் திவ்ய தேசத்திற்குப் புறப்பட்டுச் செல்வார்கள்.

இந்த வைபவத்தில் கலந்துகொள்ளும் பக்தர்களுக்கு, மறுபிறவி கிடையாது என்று சொல்லப்படுகிறது.
அதே நேரம் இந்த வைபவத்தில் கலந்து கொள்ளும் பக்தர்களுக்கு 11 திவ்ய தேச பெருமாள்களை வழிபட்ட பேறும் கிடைத்து விடுகிறது.

——————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

வாராரு, வாராரு அழகர் வாராரு… ஸ்ரீ மதுரையில் ஸ்ரீ கள்ளழகர் ஆற்றில் இறங்கிய காட்சி…!

April 25, 2022

ஸ்ரீ அழகர் ஆற்றில் இறங்குவது ஏன்? 10 நாள் விழாவின் சுவாரஸ்யக் கதை!
எல்லோருக்கும் ஐப்பசியில் தீபாவளி வரும். ஆனால், மதுரைவாசிகளுக்கு, சித்திரையிலும் ஒரு தீபாவளி.
அழகர் ஆற்றில் இறங்கும் வைபவத்தை அந்த அளவுக்கு மிக விமரிசையாகக் கொண்டாடி வருகிறார்கள்.
திருவிழா நடக்கும் பத்து நாட்களும் ஊரே திமிலோகப்படும்.
மதுரை மற்றும் சுற்றிலுமுள்ள ஊர்களில் இருந்து குடும்பத்துடன் புறப்பட்டு வந்து சேருவார்கள்.
சுமார் பத்து லட்சம் பேருக்கு மேல் ஒரே இடத்தில் கூடும் திருவிழா இது.
கள்ளழகர் ஆற்றில் இறங்கும் வைபவத்தைச் சொல்வதற்கு முன்,
அவர் குடிக்கொண்டிருக்கும் அழகர்மலையின் சிறப்பையும் சொல்லியாக வேண்டும்.

மதுரைக்கு வடக்கே சுமார் இருபது கிலோ மீட்டர் தொலைவில், அழகர்மலை கம்பீரமாகக் காட்சி தருகிறது.
பார்ப்பதற்கு காளை வடிவிலிருப்பதால் இந்த மலைக்கு ‘விரிஷபாத்ரி’ என்று ஒரு பெயர் உண்டு.
தன்மேல் ஏவி விடப்பட்ட சாபத்துக்கு விமோசனம் கேட்டு, எமதர்மன் இந்த மலைக்கு வந்து பெருமாளை வேண்டித் தவமிருந்தான்.
தவத்தை மெச்சி, எமதர்மனுக்கு பெருமாள் சாபவிமோசனம் தந்தபோது,
‘இதேபோல் இங்கேயே தங்கியிருந்து பூலோக பக்தர்களுக்கும் அனுக்கிரகம் பண்ண வேண்டும்’ என்று
எமதர்மன் கேட்டுக்கொண்ட காரணத்துக்காக, இந்த மலையில் பெருமாள் குடிகொண்டதாகப் புராணம் சொல்கிறது.

எங்கும் இல்லாத சிறப்பாக இங்கு கள்ளழகராக அவதாரம் எடுத்து எழுந்தருளியிருக்கும் சுந்தரராஜப் பெருமாள்
சங்கு, சக்கரம், வில், வாள், கதை என பஞ்சாயுதங்களுடன் காட்சி தருகிறார்.
அதுமட்டுமின்றி, இங்கு மட்டும்தான் பெருமாளின் கையில் உள்ள சக்கரம் புறப்படத் தயாராக இருக்கிறது.
பக்தர்களிடமிருந்து அபயக்குரல் வந்தால், கண நேரமும் தாமதிக்காமல் துஷ்டர்களை அழிக்க வேண்டும்
என்பதற்காக சக்கரத்தைப் பிரயோக நிலையிலேயே வைத்திருக்கிறார் பெருமாள்.

மூலவருக்கு அடுத்தபடியாக அதிமுக்கியமானவர் சோலைமலைக்கரசராக விளங்கும் உற்சவர்தான்.
‘அபரஞ்சி’ என்ற அரியவகை தங்கத்தாலானவர் சோலைமலைக்கரசர்.
‘அபரஞ்சி’ என்பது தேவலோகத் தங்கம் என்பதால், இந்தப் பெருமாளையும் தேவலோகப் பெருமாளாக பூஜிக்கிறார்கள்.
உலகத்திலேயே அபரஞ்சி தங்கத்திலான பெருமாள் சிலைகள் இரண்டு இடங்களில்தான் இருக்கின்றன.
ஒன்று – அழகர் கோயிலில்! இன்னொன்று திருவனந்தபுரத்திலுள்ள அனந்த பத்மநாபசுவாமி கோயிலில்.

அழகர் ஆற்றில் ஏன் இறங்குகிறார் என்று பார்ப்போமா?

அழகர்மலை அடிவாரத்திலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. உயரத்தில் முருகனின் ஆறுபடை வீடுகளில்
ஆறாவதான பழமுதிர்சோலை முருகன் கோயில் உள்ளது. பழமுதிர்சோலை முருகன் கோயிலிலிருந்து
ஒரு கி.மீ. தொலைவில் ராக்காயி அம்மன் கோயில் உள்ளது.
இந்த ராக்காயி அம்மன் சந்நதியிலிருந்து தான் நூபுரகங்கை நீரூற்று உருவாகி வருகிறது.
இந்த நீருற்றில் சுதபமுனிவர் நீராடுவதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தார்.
ஒரு முறை நீராடும்போது எதிர்பட்ட துர்வாசர் முனிவரை, கண்டும் காணாதது போல் இருந்து விட்டார்.
இதனால் ஆத்திரம் கொண்ட துர்வாச முனிவர், சுதபமுனிவரை மண்டூகமாக (தவளையாக) போகக்கடவாய் என சாபமிட்டார்.

சுதபஸ் என்ற முனிவர், நூபுரகங்கையில் தீர்த்தமாடி, பெருமாளை நோக்கித் தவமிருந்தார்.
அந்தச் சமயத்தில் துர்வாச மகரிஷி, தன் பரிவாரங்களோடு அவ்வழியாக வந்தார்.
பெருமாளையே நினைத்துக் கொண்டிருந்த முனிவர், ரிஷி வந்ததைக் கவனிக்காமலிருக்கவே ஆத்திரமடைந்த துர்வாசர்
‘மண்டூகோ பவ’ (தவளையாக போகக் கடவாய்!) என சாபமிட்டார்.
உடனே தவளையாகிப் போன சுதபஸ், சாபவிமோசனத்துக்கு வழிகேட்டபோது,
‘விவேகவதி தீர்த்தக்கரையில் (வைகை) நீ தவம் பண்ணிக்கொண்டிரு.
சித்ரா பௌர்ணமிக்கு மறுநாள் அழகர் அங்கு வந்து உனக்கு சாபவிமோசனம் கொடுப்பார்’ என சொல்லியிருக்கிறார் துர்வாசர்.
அதன்படி வைகைக் கரையில் தவம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த சுதபஸ் முனிவருக்கு,
விமோசனம் கொடுக்க அழகர் மதுரைக்கு வந்து போனதாகப் புராணங்கள் விவரிக்கின்றன.

சித்ரா பௌர்ணமிக்கு நான்கு நாள் முன்னதாகச் சித்திரைத் திருவிழா தொடங்கிவிடுகிறது.
முதல் இரண்டு நாட்கள் கோயிலில் இருப்பார் அழகர்.
மூன்றாம் நாள் மாலை மதுரையை நோக்கிப் புறப்படுகிறார்.
ஆரம்ப காலத்தில் கோயிலை விட்டு கிளம்பும் அழகர், அலங்காநல்லூர் போய்ச் சேருவார்.
அங்கு அழகரை குதிரை வாகனத்தில் தூக்கிவைத்து (ஆற்றில் இறங்குவதற்காக) அலங்காரம் செய்வார்கள்.
அழகருக்கு அலங்காரம் செய்யும் ஊர் என்பதால், அலங்காரநல்லூராக இருந்து,
பின்பு அலங்காநல்லூராக மாறிப்போனதாகச் சொல்கிறார்கள்.
அலங்காநல்லூரில் இருந்து தேனூருக்கு வந்து வைகை ஆற்றில் இறங்கும் அழகர்,
அதன் பிறகு வண்டியூருக்கு வந்து மண்டூக முனிவருக்கு (சுதபஸ்) சாபவிமோசனம் கொடுப்பார்.
இதனால் மண்டூர் என அழைக்கப்பட்டு அதுவே மண்டியூராகிப் பிறகு வண்டியூராகிப் போனதாம்.

கள்ளர் கொண்டை, கொண்டையில் குத்தீட்டி, கையில் வலைதடி (பூமராங்), இடுப்பில் ஜமதாடு (ஒருவகை கத்தி)
என விதவிதமான ஆயுதங்களுடன் மதுரை நோக்கிப் புறப்படுகிறார் கள்ளழகர்.
அழகர் மலையிலிருந்து தங்கப்பல்லக்கில் புறப்பட்டுவரும் அவர், வழிநெடுக பக்தர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிற
ஐந்நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மண்டகப்படிகளில் ஆசி வழங்கிவிட்டு,
நான்காம் நாள் இரவு தல்லாகுளம் பெருமாள் கோயிலுக்கு வந்து சேருகிறார்.
அதற்கு முன்னதாக மதுரை எல்லையான மூன்றுமாவடியில் அழகரை மக்கள் எதிர்கொண்டு
அழைக்கும் எதிர்சேவை நிகழ்ச்சி களைகட்டுகிறது.

நான்காம் நாள் இரவு தல்லாகுளம் பெருமாள் கோயிலில் கள்ளழகருக்கு அபிஷேகம் நடக்கும்.
இந்த அபிஷேகத்துக்கும் நூபுர கங்கையிலிருந்து தீர்த்த நீர் தலைச்சுமையாகக் கொண்டு வரப்படுகிறது.
அபிஷேகம் முடிந்ததும் அழகருக்கு அலங்காரம். இதிலும்கூட ஒரு நம்பிக்கை.
அழகருக்கான ஆடைகள், அலங்காரப் பொருட்கள் அனைத்தும் ஒரு பெரிய மரப்பெட்டியில் இருக்கும்.
இந்தப் பெட்டிக்குள் சிவப்பு, வெள்ளை, பச்சை, மஞ்சள், ஊதா…என பல வண்ணங்களில் பட்டுப்புடவைகள் இருக்கும்.
கோயிலின் தலைமைப் பட்டர் அந்தப் பெட்டிக்குள் கைவிட்டு ஏதாவதொரு புடவையை எடுப்பார்.
அவர் கையில் எந்த வண்ணப் புடவை சிக்குகிறதோ, அது அன்றைய தினம் அழகருக்கு அணிவிக்கப்படும்.
அழகர் எந்த வண்ணப் புடவை கட்டி ஆற்றில் இறங்குகிறாரோ அதற்கேற்ப
அந்த வருடத்தில் நல்லது – கெட்டது நடக்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை.

பச்சைப்பட்டு கட்டி வந்தால் நாடு செழிப்பாக இருக்கும்.
சிவப்புப் பட்டு கட்டிவந்தால் அந்த வருடம் போதிய விளைச்சலுமிருக்காது.
நாட்டில் அமைதியும் இருக்காது. பேரழிவு ஏற்படும்.
வெள்ளை மற்றும் ஊதாப்பட்டு கட்டி வந்தால் நாடு இடைப்பட்ட நிலையில் இருக்கும்.
மஞ்சள்பட்டு கட்டிவந்தால், அந்த வருடத்தில் மங்களகர நிகழ்வுகள் நடக்கும்.
இப்படி நம்பிக்கை இருப்பதால் ‘ஆற்றில் இறங்க வரும்போது அழகர் என்ன கலர் பட்டுடுத்தி வரப் போறாரோ?’
எனப் பக்தர்கள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

ஐந்தாம் நாள் பௌர்ணமியன்று, அழகர் ஆற்றில் இறங்கும் வைபவம்.
இதற்கு தல்லாகுளத்தை விட்டு கள்ளழகர் கிளம்பியதுமே தண்ணீர் பீய்ச்சும் வைபவம் தொடங்குகிறது.
அந்தக் காலத்தில் அழகர் வருவதற்குப் புதிதாகப் பாதை அமைத்ததால் தூசி கிளம்பாமல் இருப்பதற்காகவும்,
வெப்பத்தைத் தணிப்பதற்காகவும் தண்ணீர் பீய்ச்சும் வழக்கத்தை வைத்திருக்கிறார்கள்.
காலப்போக்கில் தண்ணீர் பீய்ச்சுவது ஒரு முக்கிய வைபவமாக மாறிப்போனது.
அழகர் ஆற்றில் இறங்கி வண்டியூர் போய்ச் சேரும் வரை இந்த வைபவம் கலகலப்பாக நடக்கிறது.

ஆற்றிலிறங்கும் அழகரை மதுரையில் உள்ள வீரராகவப் பெருமாள் எதிர்கொண்டு அழைப்பார்.
ஆற்றுக்குள் இருவரும் மாலை மாற்றி மரியாதை பண்ணிக் கொள்வார்கள்.
அதன்பிறகு மண்டூக முனிவருக்கு சாபவிமோசனம் தருவதற்காக வண்டியூரை நோக்கிக் கிளம்புவார் அழகர்.
வழிநெடுக வரவேற்பு பெற்றுக்கொண்டு ஐந்தாம் நாள் இரவு வண்டியூர் போய்ச் சேருகிறார் அழகர்.

ஆறாம் நாள் அதிகாலையில் அழகருக்கு ஏகாந்த சேவை.
பயணக்களைப்பு நீங்குவதற்காக சந்தன அலங்காரம் பண்ணிக்கொள்ளும் கள்ளழகர்,
வண்டியூர் பெருமாள் கோயிலை வலம் வருவார்.
அதன்பிறகு சர்ப்பவாகத்தில் புறப்பட்டு தேனூர் மண்டபம்
(இந்த மண்டபம் வைகை ஆற்றுக்குள் திருமலைநாயக்கரால் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டது.
ஏற்கெனவே தேனூரில் நடந்து கொண்டிருந்த வைபவங்கள் இப்போது இந்த மண்டபத்தில் நடக்கிறது) வந்து சேருகிறார் அழகர்.

தேனூர் மண்டபத்தில் தங்க கருட வாகனத்துக்கு மாறும் அழகர்,
அங்கிருந்து மண்டூக முனிவருக்கு சாபவிமோசனம் தருகிறார்.
பிறகு தேனூர் மண்டபத்திலிருந்து மதுரை நோக்கிவரும் அழகர்,
ராமராயர் மண்டகப்படி மண்டபத்துக்கு ஆறாம்நாள் இரவு வந்து சேருகிறார்.
அன்றிரவு அங்கு தங்குகிறார்.
இரவு முழுவதும் தசாவதார அலங்காரங்களில் தோன்றி பக்தர்களைப் பரவசப்படுத்தும் அழகர்,
ஏழாம் நாள் காலையில் அங்கிருந்து அனந்தராயர் பல்லக்கில்
(திருமலை நாயக்கரின் திவானால் செய்து கொடுக்கப்பட்ட இது முழுக்கத் தந்தத்தால் இழைக்கப்பட்டது)
தல்லாகுளத்திலுள்ள சேதுபதிராஜா மண்டபம் வரைக்கும் வருவார்.

அன்றிரவு அங்கு அழகருக்கு அலங்காரம் கலைக்கப்பட்டு பூப்பல்லக்கில் ஜோடனை நடக்கும்.
எட்டாம்நாள் அதிகாலையில் பூப்பல்லக்கில் மலைநோக்கிக் கிளம்பும் அழகர் வழிநெடுக
பூஜை புனஸ்காரங்களை ஏற்றுக்கொண்டு ஒன்பதாம் நாள் காலையில் அழகர் கோயிலைச் சென்றடைவார்.
பத்தாம் நாள் பயணக்களைப்பு நீக்குவதற்காக உற்சவசாந்தி அபிஷேகம் நடக்கிறது.
அத்துடன் சித்திரைத் திருவிழாவின் பத்து நாள் கொண்டாட்டங்கள் சுபமாக நிறைவுற்று
மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்புகிறது மதுரை.

கோயில் வளாகம் வந்ததும், பல இடங்களில் பலபேர் கண் பட்டிருக்குமே அழகருக்கு
அதனால் திருஷ்டி சுத்தி போடும் வகையில் 18 பூசணிக்காய் களுடன் 18 கன்னிப்பெண்கள் நிற்பார்கள்.
அவர்களிடம் இருந்து பூசணிக்காய்களை வாங்கி காளையர்கள் அழகருக்கு சுற்றிப் போட்டு உடைப்பார்கள்.
பின்னர் செம்பில் சர்க்கரை நிரப்பி அதை வாழ இலையில் மூடி, அதன் மேல் கற்பூரம் வைத்து தீபம் ஏற்று வார்கள்.
இதற்கு சர்க்கரை தீபம் ஏற்றுதல் என்று பெயர்.

காவல் ஜமீன்!

அந்தக் காலத்தில் கள்ளழகரின் பாதுகாவலராக வெள்ளியங்குன்றம் ஜமீன்தார் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.
இன்றுவரை அந்த ஜமீன் வாரிசுகள் தான் கள்ளழகருக்குப் பாதுகாப்பு.
இன்றும் ஜமீன்தார் வந்து அவருக்குரிய மரியாதைகள் வழங்கப்பட்ட பிறகுதான் கோயிலை விட்டு மதுரைக்குக் கிளம்புவார் அழகர்.
அந்தக் காலத்தில் அழகருக்குப் பாதுகாவலாகக் குதிரை பூட்டிய சாரட் வண்டியில்
அழகரைப் பின்தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருப்பார் ஜமீன். இப்போது வண்டிதான் மாறியிருக்கிறது.
பத்து நாட்களும் அவர் அழகருடன் இருப்பார். இப்போதும் அதே வழக்கம் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

பாண்டிய நாட்டின் இளவரசி தடாகை என்னும் மீனாட்சி போர்கலைகளில் கொடி கட்டி விளங்கி சென்ற
இடமெல்லாம் பாண்டிய நாட்டின் வெற்றிக் கொடியை ஏற்றி வந்தாள்.
வெற்றித் தொடரின் இறுதியில் திருகைலாயம் சென்றபோது சிவனை எதிர்த்து போரிட்டவள்
அவர் மீதான காதலில் தன் மனம் இழந்தாள். இந்த போரும் வெற்றி தான்.
ஆம் பாண்டிய நாட்டு மருமகனாக எம்பெருமான் சிவனை கொண்டு வந்தது மாபெரும் வெற்றிதானே.
போர்க்காயங்களை வெற்றித் தழும்புகளை சிவனின் காதல் மடை மாற்றியது.
மாறாத காதலுடன் மதுரை திரும்பிய தடாகை அன்னை மீனாட்சியானாள்.

அன்னை மீனாட்சியை மதுரையில் கரம் பிடித்து திருமணக்கோலம் கண்டார் சுந்தரேசர்.
தமக்கை மீனாட்சியின் திருமண வைபவத்தில் கலந்து கொள்ள சகோதரர் அழகர்,
மதுரையிலிருந்து 25கிமீ தொலைவில் உள்ள அழகர் மலையிலிருந்து புறப்பட்டார்.
அந்த கால கட்டத்தில் அழகர் மலைப் பகுதியில் கள்ளர்கள் (திருடர்கள்) அதிகம்.
எனவே அழகர் கள்ளர் வேடமிட்டு கள்ளழகராக மாறி தங்கை மீனாட்சிக்கு சீர் கொண்டு வந்த பொருட்களை
பாதுகாத்து வைகை ஆற்றின் அருகே வந்தடைந்தார்.
அதற்குள் மீனாட்சி கல்யாணம் நடந்து முடிந்தது என்பதை அறிந்த அழகர் பெருங் கோபம் கொண்டு
வைகை ஆற்றில் இறங்கினார். தமது சகோதரர் அழகரின் கோபம் அறிந்த மீனாட்சி தனது கணவரான
சுந்தரேஸ்வரருடன் வைகை ஆற்றிற்கே சென்று ஆசி பெற்று சீர் பொருள்களை பெற்றார்.
இன்றைக்கும் இந்த சடங்குகள் மிகச்சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது.

அழகர்கோவிலுக்குள் ஆயிரமாயிரம் அதிசய தகவல்கள் மூழ்கிக் கிடக்கின்றன.
குறிப்பாக, அழகர்கோவில் கருவறையை ‘நங்கள் குன்றம்’ என்கின்றனர்.
கோயில் கருவறைப்பகுதிக்கு மட்டுமே தனி பெயர் இங்கு மட்டுமே அழைக்கப்படுகிறது.

என்கொல் அம்மான் திருஅருள்கள்?* உலகும் உயிரும் தானேயாய்*
நன்கு என் உடலம் கைவிடான்* ஞாலத்தூடே நடந்து உழக்கி*
தென் கொள் திசைக்குத் திலதமாய் நின்ற* திருமாலிருஞ்சோலை*
நங்கள் குன்றம் கைவிடான்* நண்ணா அசுரர் நலியவே.

ஞாலத்தூடே நடந்து உழக்கி – பூமியெங்கும் நடையாயடியுலாவி
தென்கொள்திசைக்கு நிலதம்ஆய் நின்ற திருமாலிருஞ்சோலை – தெற்குத் திக்குக்குத் திலகமாயிராநின்ற திருமாலிருஞ்டசோலையாகிற
நாங்கள் குன்றம் கைவிடான் – நமது திருமலையைக் கைவிடாதவனா யிருக்கிறான்;
என் உடலம் நன்கு கைவிடான் – என்னுடம்பிலே மிகவும் விருப்பம் பண்ணா நின்றான்;
அம்மான் திரு அருள் என்கொல் – எம்பெருமானுடைய வியாமோஹத்தின்படி என்னே!

கருவறை அடி முதல் முடி வரையான இக்கோயில் விமானம் வட்ட வடிவ அமைப்புடையது.
வட்ட வடிவ கருவறை அமைப்பு தமிழகத்தில்
அழகர் கோயிலுடன்,
காஞ்சிபுரம் கரபுரீஸ்வரர்,
புதுக்கோட்டை நார்த்தாமலை விசயாலயச் சோழீஸ்வரம் ஆகிய
3 பழமைக் கோயில்களில் மட்டுமே இருக்கின்றன.

அழகர்கோவிலின் இந்த வட்ட வடிவக் கருவறையைச் சுற்றி,
அதனுள்ளேயே வட்ட வடிவில் ஒரு திருச்சுற்று பிரகாரமும் இருக்கிறது.
இக்கோயிலின் இந்த கருவறை அமைப்பானது பிற்கால சோழர் காலத்திற்கும் முந்தியது.
பவுத்த கோயிலுக்குரிய வடிவமிக்க இக்கோயிலின் ஆதி தல விருட்சம் போதி (அரச) மரமாக இருந்ததும் அறியப்படுகிறது.
இக்கோயிலில் யுகத்திற்கு ஒன்றாக நான்கு யுகங்களிலும் நான்கு தல விருட்சங்கள் இருந்தாக
அழகர் குறவஞ்சி, சோலைமலைக் குறவஞ்சி இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன.
இன்னும் ஸ்ரீரங்கம் கோயில், அழகர்கோயில் இடையே கோட்டை மதிற்சுவர்கள்,
சுதர்சன வழிபாடு, ஆர்யன் வாசல், ஆர்யபடான் வாசல் என பிரதான வாயில்கள்,
தனி நெய்யில் பிரசாதம், விளக்கிடுதல் என்பதுடன் திருவிழாக்களிலும் ஒற்றுமை காண முடிகிறது.

ஆனாலும்.. பக்தர்கள் இறைவனைத் தேடிச் செல்வது ஒருபுறமிருக்க,
தன் மலையிலிருந்து பல்லக்கு பயணத்தில் இறைவனே பக்தர்களைத் தேடி
மதுரை நகர் வரை வந்து 400க்கும் அதிக மண்டகப்படிகளில் எழுந்தருளி அருள் பாலிக்கிற
அதிசயம் ஆண்டுக்கொரு முறை இங்கு மட்டுமே நடக்கிறது.
மீனாட்சி கோயில் திருவிழாவை தொடர்ந்து அழகர் பெருமாள் வந்து செல்வதென ஒரு அற்புதப் பெருவிழா
ஒட்டு மொத்த சித்திரை விழாவாக இரண்டரை வாரங்கள் இந்த மதுரை மண்ணில் நடந்தேறி கடந்திருக்கிறது.
இவ்விழா கொட்டிச் சென்றுள்ள குதூகலம், அடுத்த ஆண்டு வரையிலும் மனதின் ஆழத்திற்குள் அமர்ந்து,
எண்ணும் போதெல்லாம் இதம் சுகம் நிறைக்கும்.

ஸ்ரீ கள்ளழகருக்குரிய திருவிழாக்களில் மிகவும் முக்கியமானது சித்ரா பௌர்ணமித் திருநாள் தான் .
மதுரை ஸ்ரீ மீனாட்சிக் கோயிலில் தொடங்கும் சித்திரைத் திருவிழாவும் இவ் விழாவும் ஒரே சமயத்தில் நடக்கின்றன .
திருமலை நாயக்கர் காலத்திற்கு முன்பு இந்த இரண்டு உற்சவங்களும் வெவ்வேறு மாதங்களில் நடந்தன.
இதனால் தான் மாசி மாதத்தில் நடக்கும் இத் திருவிழாவில் மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர்களுடைய ரதம்
செல்லும் வீதிகளுக்கும் மாசி வீதிகள் என்று பெயர் ஏற்பட்டது .

திருமலை காலத்திற்கு முன்பு ஸ்ரீ அழகர் சித்திரை மாதத்தில் அலங்காநல்லூர் , தேனூர் முதலிய ஊர்கள்
வழியாக வந்து வைகை ஆற்றில் இறங்கி வண்டியூரில் தங்கியிருந்து , மீண்டும் அழகர் மலையையைடைவது வழக்கம் .
திருமலை நாயக்கர் , இந்த இரண்டு விழாக்களையும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தால் அது மிகவும் சிறப்பாக இருக்கும்
என்று கருதி அப்படியே செய்தார் . அவருடைய ஏற்பாட்டின் படியே இப்பொழுதும் நடந்து வருகிறது.

ஸ்ரீ அழகர் ஆற்றுக்குச் செல்லும் பொழுது முதலில் வெட்டி வேர் சப்பரத்திலும் ,
பிறகு மைசூர் மண்டபத்திலிருந்து ஆயிரம் பொன் சப்பரத்திலும் எழுந்து அருள்வார்.
ஆற்றில் எழுந்தருளியருளும் மதுரை ஸ்ரீ வீர ராகவப் பெருமாள் அவரை எதிர் கொண்டு அழைக்கிறார் .
இந்த வைபவம் அழகர் ஆற்றில் இறங்குதல் என்று சொல்லப்படும் இதனைக் காண
இலட்சக்கணக்கான மக்கள் திரண்டு இதைக் காண வருகை தருவார்கள்.

பெரும்பாலும் ஆறுகள் மலைகளில் தோன்றி சமவெளிகளில் பாய்ந்து கடலை அடையும்.
ஆனால், வைகை கடலை அடையாத ஆறு.
அது ஏன் கடலை அடையவில்லை என்பதற்கு கவிஞர் ஒரு கற்பனையான காரணத்தைப் பாட்டாகக் கூறினார்.
பெருந்தொகை என்னும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ள அப்பாடல்,
‘நாரி இடப்பாகர்க்கு நஞ்சளித்த பாவி’ என்று
வாரி இடம் போகாத வையையே நதி பெண். கடல் ஆண். தேவர்கள் பாற்கடலை கடைந்தார்கள்.
அப்போது ஆலகால நஞ்சு வந்தது. கடலில் வந்த அந்த நஞ்சை சிவபெருமான் ஏற்றுக்கொண்டார்.
வைகை நினைத்ததாம். “ஏ கடலே..எங்கள் அன்னை மீனாட்சியின் நாயகனுக்கு நஞ்சு கொடுத்த
உன்னைச் சேர என் மனம் ஒப்பவில்லை. எனவே, உன்னை அடைய மாட்டேன்.”
மீனாட்சியின் நாயகனுக்கு நஞ்சு கொடுத்த கடலை அடைதல் பாவம் என்பதால் வையை கடலை அடையவில்லை!

பாற்கடலை கடைந்த போது, அந்த கடல் சிவனுக்கு நஞ்சை கொடுத்தது. அந்த பாற் கடலுக்கு
இந்த கடல் எல்லாம் உறவுதானே என்று நினைத்து,
இப்படி பட்ட கடலுக்கு நாம் ஏன் நீர் தரவேண்டும் என்று வைகை நதி தன்னிடம் உள்ள நீரை எல்லாம்
வரும் வழியில் இரு புறமும் உள்ள வயல்களுக்குத் தந்து விட்டு மீதி உள்ள கொஞ்ச நீரை
ஒரு ஏரியில் கொண்டு செலுத்தி விடுவதாக புகழேந்திப் புலவர் கற்பனை செய்கிறார்…..

பாடல்

நாரியிட பாகருக்கு நஞ்சளித்த பாவியென்று
வாரியிடம் புகுதா வைகையே – மாறி
இடத்தும் புறத்தும் இருகரையும் பாய்ந்து
நடத்தும் தமிழ்ப் பாண்டிய நாடு.

நாரியிட பாகருக்கு = நாரி என்றால் பெண். பெண்ணை இடப் பாகம் கொண்டவருக்கு
நஞ்சளித்த பாவியென்று = நஞ்சு அளித்த பாவியென்று
வாரியிடம் = கடலிடம்
புகுதா வைகையே = புகாத வைகையே
மாறி = அதற்க்கு மாறாக
இடத்தும் புறத்தும் = இடப் புறமும் வலப் புறமும்
இருகரையும் பாய்ந்து = இரண்டு கரைகளும் பாய்ந்து
நடத்தும் = நல்வழி நடத்தும்
தமிழ்ப் பாண்டிய நாடு.= தமிழ் வளர்க்கும் பாண்டிய நாடு
இப்பவாவது தெரிஞ்சுக்குங்க ஏன் வைகை கடலில் கலக்கவில்லை என்று.

தமிழகத்திலேயே உற்பத்தியாகி இங்கேயே கடல் சேர்கிற வைகை ஆற்றின் நீளம் 258 கி.மீ. ஆகும்.
இது தமிழகத்தின் நான்காவது பெரிய ஆறு ஆகும். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைதான் வைகை உற்பத்தியாகிற இடம்.
வருசநாடு, மேகமலை பகுதிதான் வைகையின் பிறப்பிடம்.
கடல் மட்டத்திலிருந்து 5,333 அடி உயரத்தில் இருக்கிற மேகமலையில் உள்ள ஒரு சிகரமான வெள்ளி மலையில் தான் அது உற்பத்தியாகிறது.
சுருளியாறு, தேனியாறு, வரட்டாறு, வராகநதி, மஞ்சளாறு, நாகலாறு, மருதநதி, சிறுமலையாறு, சாத்தையாறு முதலியவை
வைகையின் துணை ஆறுகளாகும். பழனி மலையில் உற்பத்தியாகும் வராகநதி கொடைக்கானல் மலையிலிருந்து வரும்
பாம்பாற்றுடன் (வெள்ளி அருவி உள்ள ஆறு) இணைந்து தேனிக்குக் கிழக்கே குன்னூருக்குத் தெற்கில் வைகையுடன் கலக்கிறது.
பின்னர் முல்லையாறாக பயணிக்கிறது. இவ்வாறு பயணிக்கும் பொழுது சுருளியாறு இதனுடன் கலக்கிறது.
பின்னர், வள்ளல் நதி என்று சொல்லப்படும் வருசநாட்டு பள்ளத்தாக்கிலிருந்து உருவாகும் வள்ளல் நதியுடன்
கலந்து வைகையாறாக வைகை அணையைச் சென்று அடைகிறது.

சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவடிகள் காட்டும் அழகர் கோயிலின் சிறப்பு

‘‘அவ்வழி படரீர் ஆயின், இடத்து செவ்வழி பண்ணிற் சிறைவண்டு அரற்றும் தடந்தால் வயலொடு
தண்பூங் காவொடு கடம்பல கிடந்த காடுடன் கழிந்து திருமால் குன்றத்து செல்குவிர் ஆயின் ”என
சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவடிகள் அழகர் கோயிலின் சிறப்பு பற்றி கூறுகிறார்.

மதுரையைச் சுற்றி மூன்று அழகர்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஒருவர் மாலிருஞ் சோலை அழகர்.
இன்னொருவர் திருமோகூர் அழகர்.
மூன்றாமவர் மதுரையிலேயே இருக்கக்கூடிய கூடல் அழகர்.
திருமாலிருஞ்சோலை அழகருக்கு கள்ளழகர் என்று பெயர்.
கருவறையில் பெருமாள் ஸ்ரீ பரமசுவாமி எனப்படுகிறார்.

இங்கு பெருமான் மட்டும் அழகரல்ல. மலை அழகு, மண்டபங்கள் அழகு, சிலை அழகு, சோலைகள் அழகு.
கண்ணதாசன் ஒரு பாடலில் இந்த அழகை ‘‘மலை அழகா? அழகர் சிலை அழகா” என்று வர்ணிப்பார்.
மூலவரின் கருவறை மீது எழுப்பப்பட்டுள்ள சோமசந்த விமானம் வட்ட வடிவமானது.
ஆரியன் மண்டபத்தில் இசைத் தூண்கள் உள்ளன.
கல்யாண சுந்தரவல்லி தாயாரின் சந்நதியும் கலைநயத்துடன் உள்ளது.
இராயகோபுரம் திருமலை மன்னரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு முற்றுப்பெறா நிலையில் உள்ளது.
சிதைந்த நிலையிலும் இக்கோபுரத்தின் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் சிற்பிகளின் உன்னத உளி வேலைப்பாட்டினை வெளிப்படுத்துகிறது.

திருக்கல்யாண மண்டபத்தில் நரசிம்மர் அவதாரம், கிருஷ்ணன், கருடன், மன்மதன், ரதி, திரிவிக்கிரமன் அவதாரம்,
லட்சுமி வராகமூர்த்தி ஆகிய பெயர்களைக் கொண்ட கற்றூண்களில் உள்ள சிற்பங்கள் நாயக்கர் கால சிறந்த படைப்புகளாகும்.
வசந்த மண்டபத்தில் இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் நிகழ்ச்சிகளைச் சித்திரிக்கும் அழகிய ஒவியங்கள் உள்ளன.

கோயிலின் காவல் தெய்வம் பதினெட்டாம்படிக் கருப்பசாமி சந்நதியில் உள்ள கோபுரம் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் மிக்கது.
இந்தச் சந்நதியும் இங்கு ஒரு சிறப்புதான். மக்கள் திரளாக வருகிறார்கள். பெருங்கதவு முன் நிற்கிறார்கள்.
பிரமாண்டமான இரட்டைக் கதவு. கதவு உள்பக்கமாகத் தாழிடப்பட்டிருக்கிறது.
அதில் சந்தனம், குங்குமம், கற்பூரம் முதலியன பூசி மாலையும் மலர்களும் சாத்தி கதவையே தெய்வமாக எண்ணி வணங்குகிறார்கள்.

தலையில் உருமால், தோளில் வல்லவேட்டு, இடுப்பில் சுங்குவைத்துக் கட்டிய கச்சை,
கையில் கத்தி, ஈட்டி, வல்லயம், வீச்சரிவாள், தோளில் சாத்திய கட்டாரி, காலில் சல்லடம் என்று
கம்பீரமாகக் காட்சி தருபவராம் கருப்பசாமி.
சித்திரைத் திருவிழாவுக்குப் புறப்படும்போது முதலில் கருப்பசாமியின் சந்நதிக்குதான் அழகர் வருகிறார்.

அங்கே அழகர் அணிந்திருக்கும் நகைகளின் பட்டியல் வாசிக்கப்படுகிறது.
திருவிழாக்கண்டு திரும்பிக் கோயிலுக்குள் செல்லும் முன்பு, கொண்டு சென்ற நகைகள் எல்லாம் திரும்ப
பத்திரமாகக் கொண்டு வந்துவிட்டதை கருப்பசாமியிடம் காட்டிச் செல்ல வேண்டும்.
அழகருக்கு அபிஷேகம் செய்ய கொண்டுவரப்படும் தீர்த்தத்தைக் கூடக் கருப்பசாமியிடம் காட்டிவிட்டுத்தான் எடுத்துச் செல்வது வழக்கம்.

பக்தர்களின் உள்ளம் கவர்ந்தவன். வெண்ணையை திருடித் தின்றவன் என்ற காரணங்களால் கள்ளழகர் எனப்பெயராயிற்று.
கள்ளர் கொண்டை, கொண்டையில் குத்தீட்டி, கையில் வலைதடி (வளரி), இடுப்பில் ஜமதாடு (ஒருவகை கத்தி) என
விதவிதமான ஆயுதங்களுடன் மதுரை நோக்கிப் புறப்படுகிறார் கள்ளழகர்.
அழகர் கள்ளர் வேடத்தில் வருவதால், அழகர் என்ற பெயர் கள்ளழகர் என மாறியது.

(ஆண்டாள் கோயில் மாலை 3 பேருக்கு மட்டும்தான்.
1, சித்திரை மாகம் கள்ளழகர்.
2,புரட்டாசி மாதம் திருப்பதி திருவேங்கடநாதன்.
3, பங்குனி மாதம் ஸ்ரீ ரங்க நாதர்.)

————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கல்யாண ஸூந்தர வல்லித் தாயார் ஸமேத ஸ்ரீ கள்ளழகர் ஸ்ரீ பரம ஸ்வாமி திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி ப்ரஹ்மோத்சவ அனுபவம் — ஸ்ரீ யதுகிரி ஸ்ரீ ராம் ஸ்வாமிகள் —

April 23, 2022

ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி ப்ரஹ்மோத்சவம்

முதலில் இரவில் -செல்வர் உத்சவம் -புஷ்ப பல்லாக்கு
அடுத்த நாள் -மாலை -அங்குரார்ப்பணம் –சேனை முதன்மையார்

முதல் நாள்
காலை –தர்மாதி பீடம்
மாலை –புன்னை மர வாஹனம்

இரண்டாம் நாள்
காலை –சேஷ வாஹனம் –பரமபத நாதன் திருக்கோலம்
மாலை -ஸிம்ஹ வாஹனம்

மூன்றாம் நாள்
காலை -கருட சேவை
பகல் -ஏகாந்த சேவை
மாலை -ஹம்ஸ வாஹனம்

நான்காம் நாள்
காலை –ஸூர்ய ப்ரபை
மாலை –சந்த்ர ப்ரபை

ஐந்தாம் நாள்
காலை -பல்லக்கு -நாச்சியார் திருக்கோலம்
மாலை -ஹனுமந்த வாஹனம்

ஆறாம் நாள்
காலை -ஸூர்ணாபிஷேகம்
காலை -ஆனந்த விமானம்
மாலை -யானை வாஹனம்

ஏழாம் நாள்
காலை –திருத்தேர்
இரவு –தோட்டத் திருமஞ்சனம்

எட்டாம் நாள்
காலை -வெண்ணெய் தாழிக் கண்ணன்
மாலை -குதிரை வாஹனம்

ஒன்பதாம் நாள் -சித்திரை திருவோணம்
காலை -ஆளும் பல்லாக்கு
மதியம் -தீர்த்தவாரி
மாலை -கண்ணாடி பல்லாக்கு

பத்தாம் நாள்
மதியம் -துவாதச ஆராதனம்
இரவு -சப்தாவரணம் -சிறிய தேர்

பிரதி தினம் மாலை -பத்தி உலாத்தல்

விடையாற்று உத்சவம் -பத்து நாள்கள்

————–

வைநதேயஸ்ச பக்ஷிணாம் பறவைகளுக்குள் நான் பக்ஷிராஜ னான கருடனாக இருக்கிறேன்
என்று கண்ணன் கீதையில் கூறியிருக்கின்றான்.

பொலிந்திருண்ட கார்வானில் மின்னேபோல் தோன்றி
மலிந்து திருவிருந்த மார்வன் பொலிந்து
கருடன்மேல் கொண்ட கரியான் கழலே
தெருடன்மேல் கண்டாய் தெளி பேயாழ்வார்

வேத ஸ்வரூபி வேதாத்மா விஹகேஸ்வர….
வேதப்பகுதி – கருடனின் அங்கம்
காயத்ரி மந்திரம் – கண்கள்
த்ரிவ்ருத் – தலை
வாமதேவ்யம் – உடல்
ஸ்தோமம் – ஆத்மா
சந்தஸ் – கால்கள்
தீஷ்ண்யம் – நகங்கள்
யஜ்ஞாயஜ்ஞம் – வால்
ப்ருஹத், ரதாந்தரம் – இறக்கைகள்

கருடனுக்கு கருத்மான் சுபர்ணன் பந்தகாசனன் பதகேந்திரன்
பக்ஷிராஜன் தார்ச்டயன் மோதகாமோதர் மல்லீபுஷ்யபிரியர் மங்களாலயர் சோமகாரீ
பெரிய திருவடி விஜயன் கிருஷ்ணன் ஜயகருடன்
புள்ளரசு கலுழன் சுவணன்கிரி என்றும்
ஓடும்புள் கொற்றப்புள் என்றும் பெயர்கள் உண்டு.

எம்பெருமானும் உவண கேதனன் -உவணமுயர்த்தோன்
வெஞ்சிறைப்புள் உயர்த்தான், அரவப்பகை கொடியோன் -கருடத்வஜன், கருட கமனன்,
ஆடும் கருளக்கொடியுடையான் வெற்றிக்கொடியுடையான் என்றெல்லாம் அழைக்கப்படுகின்றான்.

உதவப் புள்ளூர்ந்து அங்கு உறுதுயர் தீர்த்த“ என்று பெரியாழ்வார்….

தாஸஸ் ஸகாவாஹந மாஸநம் த்வஜ:
யஸ்தே விதானம் வ்யஜனம் த்ரயீமய:
உபஸ்திதம் தேந புரோ கருத்மதா
த்வதங்க்ரி ஸம்மர்த்த கிணாங்க சோபினா II

“ வேதங்களைத் தனக்கு அவயவங்களாகக்கொண்டவனும், அடியவனாகவும், நண்பனாகவும்,
சிம்மாஸனமாகவும், வாகனமாகவும், மேற்கூரையாகவும், ப்ரகாசமான கொடியாகவும்,
நீர் ஏறிச்செல்லும் போது, உமது திருவடிகளின் நெருக்கத்தினால் உண்டான தழும்பை ஏந்தி
அடையாளமாகக் கொண்டவனும், நீர் ஏறிச்செல்லும் போது சந்தோஷத்தை அளிக்கும்
சாமரங்கள் போன்று வீசும் சிறகுகளை உடையவனும், நின்முன் கைகட்டி நிற்பவனுமான,
கருடனென்கிற பழையவனை உடையவனாக உள்ளாய். ” என்று
ஸ்ரீஆளவந்தார் தமது ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் ” ஒரு ஸ்தோத்திரத்தில் குறிப்பிடுகிறார்….

எம்பெருமானைக் கருட வாகனத்தில் சேவித்தவர்க்கு வைகுண்ட பேறு உண்டு
மறு பிறவி கிடையாது என்பது ஐதீகம்.

———–

முன்னுலகங்கள் ஏழும் இருள் மண்டி யுண்ண முதலோடு வீடுமறியாது
என்னிது வந்ததென்ன இமையோர் திசைப்ப எழில் வேதமின்றி மறைய
பின்னும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கி இருள் தீர்ந்து இவ்வையம் மகிழ
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூலுரைத்த அது நம்மை யாளும் அரசே…..

அன்னமும் கேழலும் மீனுமாய ஆதியை…..

ஆமையாகி அரியாகி அன்னமாகி அந்தணர் தம் ஓமமாகி ஊழி யாகி -முன் காமற்பயந்தான்……..

முன் இவ் வேழ் உலகு உணர்வின்றி இருள் மிக உம்பர்கள் தொழுது ஏத்த அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே

அன்னமும் மீனும் ஆமையும் அரியும் ஆய எம் மாயனே அருளாய்……

துன்னி மண்ணும் விண்ணாடும் தோன்றாது இருளாய் மூடிய நாள் அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச் செய்த அமலன்….

என்றெல்லாம் ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்… 🙏🙏

கல்வி கரையில! கற்பவர் நாள் சில
மெல்ல நினக்கிற் பிணி பல – தெள்ளிதின்
ஆராய்ந்து அமைவுடைய கற்பவே *நீர் ஒழிய
பால் உண் குருகின் தெரிந்து* (நாலடியார்)

கற்கவேண்டிய விஷயம் கடல் போலப் பரந்தது. நம்முடைய வாழ்நாளோ சிறியது.
போதாக் குறைக்கு நோய்கள் வேறு நம்மைப் பிடித்து ஆட்டுகின்றன.
இதனால்தான் சான்றோர்கள் அன்னப் பறவை எப்படி தண்ணீரை விட்டுவிட்டு பாலை மட்டும் பிரித்து
எடுத்துக் கொள்கிறதோ அப்படியே நல்ல நூல்களை மட்டும் எடுத்துப் படிப்பார்கள்.

பூமியில் நடக்கவும், வானத்தில் பறக்கவும், தண்ணீரில் நீந்தவும் கூடிய அன்னப்பறவைகள் குறித்து,
இந்தியப் புராணங்கள் கூறுகின்றன

நீரில் வாழ்ந்தாலும் அதன் இறகில் ஒருதுளி நீர் கூட ஒட்டாது.
பாலும் நீரும் கலந்திருந்தாலும், அன்னம் தனியாகப் பாலினை பிரித்து அருந்தும்.
நீரின் அழுக்குகளில் வாழ்ந்தாலும், தான் உண்பவற்றை, அருந்துபவற்றை சுத்தமாக்கி உண்ணும் பண்புடையது அன்னப்பறவை …

அன்னப் பறவைகளில் ராஜ ஹம்சம், கால ஹம்சம், க்ஷுத ஹம்சம், மஹா ஹம்சம், காதம்ப ஹம்சம், மத்த ஹம்சம்
என்று பல வகைகளை வடமொழி நூல்கள் பாடுகின்றன….

சாந்தோக்ய உபநிஷதத்தில் அன்னப் பறவை கற்பிக்கும் பாடம் வருகிறது.

அன்னம் என்பதை புகழ், தூய்மை, உயர்வு, ஞானம், தெய்வீகம், அன்பு, பாசம், ஏகபத்னி விரதம், அழகிய நடை,
கிண்கிணி ஓசை என்னும் பல பொருள் தொனிக்க நயம்படப் பாடினர் நம் முன்னோர்கள்!

ஆசார்யர்களை அன்னத்திற்கு ஒப்பாகக் கூறுவர்
அஸாரங்களைத் தள்ளி ஸாரத்தை உணர்த்துபவர்கள்… 🙏

———–

ஆதித்யானாம் அஹம் விஷ்ணு:

ஆதி³த்யாநாம் விஷ்ணு:…..

ஜ்யோதிஷாம் அம்ஸு²மாந் ரவி:……

ஆண்டாளும்
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல் அங்கண் இரண்டும் கொண்டு… என்கிறாள்…………

காரார் புரவி ஏழ் பூண்ட தனி ஆழி…….

சூரிய ரதத்தின் ஏழு குதிரைகள்
காயத்ரி பிருஹதி, உஷ்ணிக், ஜகதி, திருஷ்டுப், அனுஷ்டுப், பங்க்தி என்று ஏழு சந்தஸ்ஸுக்கள்.

ஸப்த யுஞ்ஜந்தி ரதம் ஏக சக்ரம்……

முக்தி மார்க்கத் தலைவாசல்……..

ஜகத் ஏக சக்ஷுஷே…..

ஸவித்ருமண்டல மத்யவர்த்தி நாராயண: ஸரஸிஜாஸந ஸந்நிவிஷ்ட:……. …..

செய்யதோர் ஞாயிற்றைக்காட்டி சிரீதரன் மூர்த்தி ஈதென்னும்…..…..

புரவியேழ் ஒருகாலுடைய தேரிலே…….

ஏழு குதிரைகளும்
(ஏழு சந்தஸ்ஸுக்களும்) ஒரு சக்கரத்தையும் உடைத்தாகையாலே விலக்ஷணமான பெருமை வாய்ந்த தேரிலே
தேஜோ விசேஷத்தாலே
திருவாழியுடன் ஒத்து
கால சக்ர நிர்வாஹகனான எம்பெருமான் ஆஞ்ஜையை நடத்தி
நக்ஷத்ரம் முதலிய சோதி மண்டல தேஜஸைக் குறைத்து அக்னியினுடைய தேஜஸ் ஸூக்கும்
சந்திரனுடைய அம்ருதத்துக்கும் பிறப்பிடமாயும்

மந்தேஹர் என்னும் ராக்ஷஸர்களுக்கு சிவந்த நெருப்பாயும்

அர்ச்சிராதி கதிக்கு முதல் வாசலாயும்

ஜகத் சக்ஷுஷே-
என்கிற படியே அனைவருக்கும் கண் போன்ற
ஸர்வேஸ்வரன் கண்ணிலே பிறந்த கண் மணியாயும்
வேத மயமுமாய் இருக்கும் ஸூர்ய மண்டலத்தில்
சீர் பூத்த செழும் கமலத் திருத் தவிசில் வீற்று இருப்பவனாய்

தோள் வளையும் மகரக் குண்டலங்களும் கிரீடமும் ஹாரமும்
திரு வாழி திருச் சங்கும் பொன்னிறமான திரு மேனியும்
செந்தாமரைக் கண்களும் உடையனாய் பகவத் விக்ரஹத்தையும்
ஆதித்ய மண்டலத்தையும் தன்நிறம் ஆக்குகின்ற சிவந்த திரு நிறத்தை உடையளான பிராட்டியோடே கூட ஆதித்யன் உள்ளே இருப்பவனாய்
எப்போதும் சிந்திக்க உரிய தேஜோ ரூபியாய் இருக்கிற விலக்ஷண பரம புருஷனை ப்ரதிபாதிக்கின்ற

சூர்யப்ரபை.. யில்
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்….🙏🙏

————-

சந்த்ரமா மநசோ ஜாத…

புருஷ ஸூக்தத்தின்படி
பரம் பொருளின் மனத்தில் இருந்து சந்தரன் உண்டானான் என்கை…

ஆண்டாளும்…
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல்–என்கிறாள்..

விஷ்ணோ கடாட்சம் !! குளிர்ச்சியான கண் ஞானத்தை பெருக்க வல்லது,
வெப்பம் தரும் கண் அஞ்ஞான இருளை விலக்க வல்லது–திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல் …
ஆண்டாள் பரமனின் கண்களில் ஒரு சேரக் காணப்படும் குளிர்ச்சியையும், வெப்பத்தையும் பற்றிச் சொல்வது,
அடியவரைக் காப்பவனாகவும், அதே நேரம் பகைவர்க்கு நெருப்பாகவும் விளங்கும் பரமனின் தன்மையைச் சொல்வதாம்….

ஏககாலத்தில் ஞாயிறும் திங்களும் உதித்தால் தாமரைமலர் பாதி முகுளிதமாயும், பாதி விகஸிதமாயுமிருக்கு மென்று கொண்டு,
கண்ணபிரானுடைய திருக்கண்களுக்கு அந்த நிலைமையை வேண்டுகின்றனர்.
இஃது, இல்பொருளுவமை’ வடநூலார், அபூதோபமை’ என்பர்.
கண்ணனுடைய திருக்கண்கள் சேதனருடைய குற்றங்குறைகளை நினைத்துப் பாதி மூடியும்,
அவர்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டுப் பாதிதிறந்து மிருக்கு மாதலால், அதற்கு இந்த உவமை கூறியது மிகப் பொருந்தும்.

மகாவிஷ்ணுவின் இரண்டு கண்களும் சூரியன் மற்றும் சந்திரனாகப் பிரகாசிக்கிறது.
இரண்டுமே உதய காலத்தில் குளிர்ந்த கிரணங்களைப் பெற்றிருக்கும்.
எனவே, எழுந்தாற்போல் உதயமான சூரிய *சந்திரனைப் போன்று, இரண்டு கண்களால் எங்களை நோக்கினால்,
நாங்கள் சாபம் நீங்கியவர்களாக ஆவோம் என அழைக்கிறாள் ஆண்டாள் . 

சந்த்ரப்ரபை வாஹனத்தில் ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏🙏

———-

அஹம் ராமஸ்ய ஸந்தேசாத் தேவி தூதஸ்தவாகத: என்று
வந்தவர் பிராட்டி ஸம்பந்தத்தாலே
தாஸோ(அ)ஹம் கோஸலேந்த்ரஸ்ய *ராமஸ்யாக்லிஷ்ட
கர்மண:*
என்றாரிரே!!!! 🙏🙏

ஹனுமன் கருடனை போல் நித்யசூரி அல்ல! அவன் ஒரு சிரஞ்சீவி!
இன்னும் பூமியில் தானே வசிக்கிறான் அப்படியிருக்க ஏன் ஹனுமந்த வாகனம்…

இராமாயணத்தில் ஶ்ரீராம ராவண யுத்தத்தில் ஒரு நிகழ்வு

ஶ்ரீராமனுடன் போரிட வந்த இராவணனை ஶ்ரீராமானுஜனான இலக்குமணன் முதலில் எதிர்த்து போரிடுகிறான்

இராவணன் எய்யும் ஒவ்வொரு அஸ்திரத்தையும் செயலிழகச்செய்து கொண்டே வருகிறான்

ஒரு சில நிமுடத்துளியில் இலக்குமணன் விட்ட அம்பு
இராவணனின் பத்து கைகளிலில் இருந்த ஆயுதங்களையும் கீழே விழச் செய்ததுடன்
மேலும் தீவீரமாக ராவணனுடன் போர் புரிய தொடங்குகிறான்

ஶ்ரீலக்குமணனின் போர் திறமையை கண்டு வியந்த ராவணன்
இலக்குமணனை அவ்வளவு எளிதில் அழிக்க முடியாது என கண்டு கொண்டு
பிரம்மா விசேடமாக தனக்கு தந்த வில்லை இலக்குமணன் மேல் ஏவுகிறான்

தன் மார்பை நோக்கி வரும் வில்லின் மகிமையை உணர்ந்த லக்குமணன்
அதனை எதிர்க்காமல் விட அந்த வில் மார்பில் பட்டு இலக்குமணன் மூர்ச்சை ஆகிறான்

இராவணன் வேகமாக வந்து இலக்குமணனை இலங்கையின் உள்ளே தூக்கி செல்ல எத்தனிக்கிறான்
அவனால் துளி கூட லக்ஷ்மணன் உடலை அசைக்க முடியவில்லை பத்து கைகளை கொண்டும் முயல்கிறான் முடியவில்லை

இதை தூரத்தில் இருந்த கவனித்த ஹனுமான் இலக்குமணன் உடல் அருகே வேகமாக வந்து
ஒரு குழந்தையை நெஞ்சோடு அணைத்துக் காக்கும் தாயைப் போல
இலக்ஷ்மணனை கைகளால் தூக்கிக் கொண்டு இராவணன் கண் முன்னாடியே வேக வேகமாக
ஶ்ரீஇராமன் இருக்குமிடம் சென்றடைந்தான்

மூர்ச்சையாகிக் கிடந்த இலக்ஷ்மணனை அவனெதிரே கிடத்தினான்

செயலற்றவனாய் மூர்ச்சையாகி கிடந்த இலக்ஷ்மணனைப் பார்த்து தன்னிலை இழந்த இராமன்
சற்றைக்கெல்லாம் தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டு
மிகுந்த சினம் கொண்டு தம்பியை இந்நிலைக்கு ஆளாக்கிய இராவணனை போரில் சந்திக்கப் புறப்பட்டான்

அதே நேரம் இராவணனும் ஶ்ரீஇராமனுடன் போர் புரிய எண்ணி ஶ்ரீஇராமன்முன் தனது தேரை கொண்டுவந்து நிறுத்த
அதர்மத்தையே தொழிலாக கொண்ட இராவணன் தேரில் போரிட வருகின்றபோது
தர்மத்தின் தலைவனான ஶ்ரீராமன் அவனெதிரே வெறும் தரையில் நின்று கொண்டிருப்பதை கண்ட வாயு புத்திரன்
மனம் நெகிழ, விழிகளில் அவனறியாமல் கண்ணீர் சுரக்க,
ஶ்ரீராமன் அருகே சென்று இருகரம் கூப்பி நாத்தழுதழுக்க ஶ்ரீஇராமனை பார்த்து

ஐயனே அந்த அதர்ம சொரூபமான ராவணன் ஆயிரம் குதிரை பூட்டின தேரில் உங்கள் முன் போரிட வந்துள்ளான்
அவன் எதிரில் தர்மமே வடிவமான ராமா !!!வெறும்தரையில நின்று போரிடப் போவது எனக்கு ரொம்ப வருத்தமாக உள்ளது
தேவரீர் அடியேனை ஒரு அல்பமான வானரம் என எண்ணாமல் பெரிய மனது கொண்டு
என்னோட தோள்மேல ஏறிகொண்டு அவனுடன் போரிட வேண்டும் என வேண்ட
அனுமனின் அன்பு வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஆனந்தித்த இராமனின் விழியோரம் நீர்துளிர்க்க

ஹே! வாயுபுத்ரா!!எனக்கு இதைவிடச் சிறந்த உபகாரம் இந்நேரத்தில் வேறென்ன இருக்கமுடியும்
அதுவும் இல்லாமல் உன்னை போன்ற அன்பான சீடன் என்னுடன் இருக்கும் போது
எனக்கு ஏதுகுறை என சொல்லிக்கொண்டே அனுமனின் தோள்களில் ஏறி அமர்ந்தான் தசரத நந்தன்

ஹனுமானும் ஆனந்தத்தில் ஜொலித்தான்
ஶ்ரீராமனோ மேன்மை மிகுந்த மேருமலை மேல் கம்பீரமாய் அமர்ந்திருக்கும்
ஒரு ஆண் சிங்கம் போல் ஹனுமன் தோளில் காட்சி கொடுக்க

இந்தக் காட்சியை கண்ட விண்ணுலக தேவர்கள் தங்களது நல்லாசியை
இருவருக்கும் பூமாரி பொழிந்து வாரி வழங்க….
காலம் காலமாய், நடந்தால் குடையாக நின்றால் மரவடியாக சயனித்தால் படுக்கையாக
திருமாலைத் தாங்குகின்ற பெருமையை கொண்டிருந்த ஆதிசேஷனும்
திருமாலுக்கு ஊர்தியாய் வாயுவேக மனோவேகமாய் எப்போதும் சுமந்து செல்லும் பெரிய திருவடியான கருடனும்
விஸ்மயமாகி நோக்கிக்கொண்டிருக்க…..!!!

ஹனுமனின் மீதமர்ந்த ஶ்ரீஇராமனோ ,
ஹே! வானரவீரா!!
வெகுகாலமாக நான் தேடிய எனக்கேற்ற வாகனம், ஆசனம் இன்றே கிட்டியது என்னும் விதமாக
அனுமனின் தோள்களில் வெகு பாந்தமாய் ஆரோகணித்திருந்தான்

அதே கோலத்துடன் இராவணனுடன் அதிதீவீரமாக போர் புரிந்து அவனது அரக்கர் படைகளையும்
அழகிய தேரையும் பலவித அஸ்திரங்களையும் அவனின் வில்லையும் செயலிழக்கச்செய்து நிராயுத பாணியாக நிறுத்தி
ஹே! ராவணா!!நிராயுதபாணியான உன்னை இன்று கொல்ல மனம் ஒப்பவில்லை.
நீ இன்றுபோய் நாளை வா என கூறி அனுப்பியது வரலாறு…..

அந்த போர்க்கள ஶ்ரீராமனின் வாகனமான ஹனுமந்த வாகனத்தை நினைவு கூறவே
இன்றும் பூர்வர்களால் ஏற்படுத்தபட்டு இன்றும் வைணவ திவ்யதேச மற்றும்
அபிமான கோயில்களில் ஹனுமந்த வாகனம் மேல் பகவான் புறப்பாடு கண்டருளபடுகிறது

ஹனுமன் வானரமோ மானுடமோ அல்ல
அவன் அளப்பறிய இயலாத சக்தி கொண்ட ஶ்ரீராம தூதன்/ஸ்ரீ ராமதாஸன்🙏🙏

தூதோஹம் ராமஸ்ய என்று வந்தவன்,
பிராட்டி ஸம்பந்தத்தால்
தாஸோஹம் கோஸலேந்த்ரஸ்ய
என்றானிறே🙏🙏

நவ வ்யாகரண பண்டித:* என்று பெருமாளே கொண்டாடிய ஹனூமந்தன்…
,
மாயா காலமிமம் ப்ராப்யதத்தம் தஸ்ய மஹாத்மந:
அவிஸ்தரம் அஸந்திக்தம் அவிலம்பிதம் அவ்யதம் !
உரஸ்த: கண்டகம் வாக்யம் வர்ததே மத்யமஸ்வரம் !!

ஏஷ ஸர்வஸ்வபூதஸ் து பரிஷ்வங்கோ ஹனூமத:
ஏஷ ஸர்வஸ்வபூதஸ் து பரிஷ்வங்கோ ஹனூமத:
அலப்யலாபமான ராம பரிஷ்வங்கம்🙏

இவ்வாறு பல பெருமைகள் வாய்ந்த ஹனுமந்த வாஹனத்தில்
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏🙏

————

சூர்ணத்தால் எம்பெருமானுக்குச் செய்யும் அபிஷேகமான சூர்ணாபிஷேகம் நிறைவடைந்தவாறே,
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி ஸ்ரீதேவி, பூதேவி ஸமேதனாய்த்
தங்கச்சப்பரத்தில் திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்..
🙏🙏🙏

——–

தொடர் சங்கிலி கை சலார் பிலார் என்னத் தூங்கு பொன்மணி ஒலிப்பப்
படு மும்மதப் புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போல்
உடன் கூடி கிண்கிணி யாரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்கத்
தடம் தாளிணை கொண்டு சார்ங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ –பெரியாழ்வார் திருமொழி..1-7-1-

யானையை இரும்புச் சங்கிலியால் கட்டிப் போட்டிருப்பார்கள்..
கிளர்ச்சியுற்ற அந்த யானையின் மதநீர், அதன் இரு கன்னங்களிலும் வழிந்தோட, கால்கள் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால்
அகலமாக வைக்க இயலாது, அருகருகே அடி வைத்து மெல்ல மெல்ல நடப்பதை போல
தூங்கு பொன்மணியொலிப்ப உடன்கூடிக் கிண்கிணி ஆரவாரிப்ப உடைமணி பறை கறங்க
கண்ணன் அணிந்துள்ள பொன் ஆபரணங்களின் மணிகள் ஒலி எழுப்ப,
அவ்விசைக்கேற்றவாறு காலில் அணிந்துள்ள கிண்கிணி சதங்கைகள் ஆர்ப்பரிக்க,
இடையில் கட்டிய அரைஞாண் கயிற்றிலுள்ள மணிகளும் இவற்றோடு சேர்ந்து பறை ஓசையினைப் போல்
பெருமளவு சத்தம் உண்டாக்க தன்னுடைய பெரிய பாதங்களை மெல்ல மெல்ல
தன் கால் எட்டுகின்ற அளவு அடி வைத்து,சாரங்கம் என்ற வில்லினை ஆயுதமாகக் கொண்டவன்
தளர்நடை நடக்கிறான்…!!!🙏

அநுபவரசிகர்களான ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானை யானையாகவே பல இடங்களில் பேசுவார்கள்.
யானைக்கும் எம்பெருமானுக்கும் பல விதங்களில் ஒத்த கருத்து நிலவும்

1.யானையை எத்தனை தடவை பார்த்தாலும்பார்க்கும் போதெல்லாம் அபூர்வ வஸ்து போலவே இருந்து பரமாநந்தம் பயக்கும்.
எம்பெருமானும் எப்பொழுதும் நாள், திங்கள், ஆண்டு ஊழி யூழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது
என்னாராவமுதம் என்னும்படி யிருப்பான்.
2.யானையின் மீது ஏற வேண்டியவன் யானையின் காலைப் பற்றியே ஏறவேண்டும்.
எம்பெருமானிடம் சென்று சேர வேண்டியவர்களும் அவனதுதிருவடியைப் பற்றியே சேர வேண்டும்.
3.யானை தன்னை கட்ட தானே கயிற்றை எடுத்துக் கொடுக்கும். எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் (திருச்சந்த விருத்தம்) என்கிறபடியே,
எம்பெருமானை கட்டுப் படுத்தும் பக்தியாகிறகயிற்றை அவன் தந்தருள்வான்.
4. யானையை நீராட்டினாலும் அடுத்த க்ஷணத்திலேயே அழுக்கோடு சேரும். எம்பெருமான் சுத்த ஸத்வ மயனாய் பரம பவித்ரனாய்
இருக்கச் செய்வதாயும் பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்குமுடைய நம் போல்வாரோடு
சேர திருவுள்ள மாயிருப்பான் வாத்ஸல்யத்தாலே.
5.யானையைப் பிடிக்க வேண்டில் பெண் யானையைக் கொண்டே பிடிக்க வேண்டும்
அதன் போன்றே பிராட்டியின் புருஷாகாரமின்றி எம்பிரான் வசப்படான்
6.யானை பாகனுடைய அனுமதியின்றி தன்னிடம் வருபவர்களை தள்ளி விடும்.
எம்பெருமானும் வேதம் வல்லார் துணைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து என்கிறபடியே
பாகவதர்களை முன்னிட்டுப்
புகாதாரை அங்கீகரித்தருளான்.
7. யானையின் மொழி யானைப் பாகனுக்குத் தெரியும், எம்பெருமானின் மொழி திருக்கச்சி நம்பிகள் போல்வார்க்கே தெரியும்
(பேரருளானப் பெருமானோடே பேசுபவர் நம்பிகள்).
8. யானை உண்ணும் போது இறைக்கும் அரிசி பல கோடி நூறாயிரம் எறும்புகளுக்கு உணவாகும்
எம்பெருமான் அமுது செய்து சேஷித்த பிரசாதத்தாலே பல கோடி பக்தவர்கங்கள் உஜ்ஜீவிக்கக் காண்கிறோம்.
9.யானைக்கு கை நீளம் எம்பெருமானும் அலம் புரிந்த நெடுந்தடக்கையன் இறே….
நீண்ட அந்தக் கருமுகிலையெம்மான் தன்னை”(பெரிய திருமொழி )
10.யானை இறந்த பின்பும் உதவும் எம்பெருமானும் தீர்த்தம் பிரசாதித்துத் தன்னுடைய சோதிக்கு எழுந்தருளின பின்பும்
இதிகாச புராணங்கள் உணர்த்த உதவுகின்றன.
11. யானை ஒரு கையே உள்ளது எம்பெருமானுக்கும் கொடுக்கும் கையொழிய கொள்ளும் கையில்லை
12. யானை பாகனுக்கு ஜீவனங்கள் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும். எம்பெருமானும் அர்ச்சக பரிசாரகம் ப்ரப்ருதிகளுக்கு சம்பாத்யத்திற்கு வழி செய்கிறார்.
13. யானை மெல்ல அசைந்து அசைந்து செல்லும். எம்பெருமானும் உலா வரும் பொழுது அசைந்து அசைந்து வருவார்.
14. யானை சாதுவானது எம்பெருமானும் சாதுவானவரே…!!!!

(காஞ்சி ஸ்வாமி )
🙏🙏
இனி

ஆழ்வார்கள் ஈரச்சொல்லால் எம்பெருமானை யானையாக அநுபவித்த ஒரு சில பாசுரங்கள்….. 🙏

மத்தக் களிற்று வசுதேவர் தம்முடை சித்தம் பிரியாத தேவகி தன் வயிற்றில்
அத்ததின் பத்தா நாள் தோன்றிய அச்சுதன்–பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-2-6-

தந்த களிறு போல் தானே விளையாடும் நந்தன் மதலை–1-2-8-

தேனுகனும் முரனும் திண் திறல் வெந்நரகம்
என்பவர் தாம் மடிய *செரு வதிரச்
செல்லும்ஆனை* எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போர் ஏறே! ஆடுக ஆடுகவே – 1-5 4-

தொடர் சங்கிலிகை சலார் பிலார் என்ன தூங்கு பொன் மணி ஒலிப்ப
படு மும் மதப்புனல் சோர வாரணம் பைய நின்றூர்வது போலே
உடன் கூடி கிண் கிணி ஆரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்க
தடம் தாள் இணை கொண்டு சாரங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ -1 7-1 –

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்தது ஒரு வேழத்தின் கரும் கன்று போல்
தெள் புழுதி யாடி திருவிக்ரமன் சிறு புகர் விட வியர்த்து
ஒண் போது அலர் கமல சிறுக் கால் உறைத்து ஒன்றும் நோவாமே
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே தளர் நடை நடவானோ -1 7-9 –

மதுரைப் பிறந்த மா மாயனே என் ஆனாய் நீ என்னைக் காக்க வேண்டும்
அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே – 4-10 8-

வேழ போதக மன்னவன் தாலோ-பெருமாள் திருமொழி –7-1-

கைம்மாவின் நடை அன்ன மென்னடையும் கமலம் போல் முகமும் காணாது
எம்மானை என் மகனை இழந்திட்ட இழி தகையேன் இருகின்றேனே– 9-6–

மானேய் கண் மடவார் மயக்கில் பட்டு மா நிலத்து
நானே நானாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன்
தேனேய் பூம் பொழில் சூழ் திருவேம்கட மா மலை என்ஆனாய் வந்தடைந்தேன் அடியேனை யாட் கொண்டருளே—1-9-2-

திருவேங்கடம் மேய என்னானை என்னப்பன் என் நெஞ்சில் உளானே –1-10-6-

உறியார்ந்த நறு வெண்ணெய் ஒளியால் சென்று அங்கு உண்டானைக் கண்டு ஆய்ச்சி உரலோடு ஆர்க்க
தறியார்ந்த கருங்களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை–2-10-6-

கவள யானை கொம்பு ஒசித்த கண்ணன் என்றும் *காமரு சீர்க்
குவளை மேகம் அன்ன மேனி கொண்ட கோன் என் ஆனை* என்றும்–4-8-1-

அண்டர் கோன் என் ஆனை என்றும் –4-8-3-

சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய
மைந்தா அம் தண் ஆலி மாலே சோலை மழ களிறே -4-9-2-

கைம்மானம் மழ களிற்றைக் கடல் கிடந்த கரு மணியை
யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-1-

மண் சேர முலை உண்ட மா மதலாய் வானவர் தம் கோவே என்று-7-4-1-

கற்றினம் தோறும் மறித்துக் கானம் திரிந்த களிறே
எற்றுக்கு என் அம்மம் உண்ணாதே எம்பெருமான் இருந்தாயே-10-4-9-

என் ஆனாய் தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலானாய் குணபால மதயானாய் -திரு நெடும் தாண்டகம்-10-

கல்லுயர்ந்த நெடு மதிள் சூழ் கச்சி மேய களிறு என்றும் –
திரு நெடும்தாண்டகம்-15

திரு வேங்கடத்து என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமான் உளனாகவே -திருவாய்மொழி–3-9-1-
அமுதனாரும் இராமானுசனை
யானையாய் பாவித்து…..

பண் தரும் மாறன் பசுந்தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மாதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம் என்றாரிறே..
🙏🙏🙏🙏

இவ்வாறெல்லாம் எம்பெருமானை ஒரு யானை யோடு
ஸாம்யம் தெரிவிக்கப்பட்டதெனினும்….

கஜேந்த்ரனுக்கு மோக்ஷமளித்த எம்பெருமானை ஆழ்வார்களின் ஈரச்சொல்லால்* அனுபவிப்போம்..

பதக முதலைவாய்ப் பட்ட களிறு, கதறிக் கை கூப்பி என் கண்ணா, கண்ணா என்ன உதவப் புள் ளூர்ந்து அங்கு உறுதுயர் தீர்த்த, அதகன்………

ஒரு ஆரணம் பணி கொண்டவன் பொய்கையில் கஜேந்திரன் என்ற யானையின் கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, குவலயாபீடம் என்ற யானையை கொன்று, . . ..

ஒரு யானையைக் காத்து, ஒரு யானையைக் கொன்றான்;…….
ஒப்பிலேன் ஆகிலும், நின்னை அடைந்தேன், ஆனைக்கு நீஅருள்
செய்தமையால்…..

குண்டு நீருறை கோளரீ மத யானை கோள்விடுத்தாய்…..

ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்றது….

மதித்தாய் மடுகிடந்த மாமுதலை கோள் விடுப்பான்…….

உம்பரால் அறியலாகா ஒளியுளார் ஆனைக்காகி, செம்புலால் உண்டு வாழும் முதலை மேல் சீறி வந்தார்…..

விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை யீந்த கண்ணறா……

விழுங்கிய முதலையின் பிலம்புரை பேழ்வாய், வெள் எயிறு உற அதன் விடத்தி னுக்கு அணுங்கி ,
அழுங்கிய ஆனையின் அரும் துயர் கெடுத்தான்….

மீனமர் பொய்கை நாண்மலர் கொய்வான் வேட்கையினோடு சென்றிழிந்த,
கானமர் வேழம் கையெடுத்து அலறக் கரா அதன் காலினைக் கதுவ,
ஆனையின் துயரம் தீரப் புள் ஊர்ந்து சென்று நின்று ஆழிதொட் டானை,
தேனமர் சோலை மாடமா மயிலைத் திருவல்லிக்கேணி….

பொய்கைக் கோள் முதலை வாள் எயிற்றுக் கொண்டதற்கு எள்கி, அழுந்தி யமா களிற்றினுக்கு
அன்று ஆழி யேந்தி அந்தரமே வரத்தோன்றி யருள் செய்தான்….

முதலைத் தனிமா முரண்தீர அன்று முதுநீர்த் தடத்துச் செங்கண் வேழம் உய்ய,
விதலைத் தலைச் சென்றதற்கே உதவி வினை தீர்த்த அம்மான்….

தூம்பு உடைப் பனைக் கை வேழம் துயர் கெடுத்து அருளியவன்….

தடமலர்ப் பொய்கை புக்கு, நாவளம் நவின்று ஏத்த நாகத்தின் நடுக்கம் தீர்த்தாய், ….

பொள்ளைக் கரத்த போதகத்தின் துன்பம் தவிர்த்த புனிதன்….

இன்னும் பல…. 🙏

யானை வாகனத்தை ஆரோஹித்த
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
திருவீதி புறப்பாடு
கண்டருள்கிறார்🙏🙏

———-

*இன்று …
திரு அல்லிக்கேணி
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி எம்பெருமானின் தேர்த்திருவிழா!!!!*!

தேர்கள், நான்கு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கனமான சக்கரங்களைக் கொண்டவையாகும்.
இவற்றின் மூன்று பக்கங்களிலும் இறையுருவங்களும், புராணக்கதைத் தொகுதிகளைக் காட்டும் சிற்பத் தொகுதிகளும்,
மிருகங்கள், செடி கொடிகள் ஆகியவற்றின் உருவங்களும், ஆங்காங்கே பக்தர்கள் உருவங்களும்
செதுக்கப் பட்டிருப்பதைக் காணலாம்…………. .. 🙏

திருவிழாக் காலங்களில் அவற்றின் மீது எண்ணெய் பூசுவதால் இச்சிற்பங்கள்
அழகாகக் கற்சிற்பங்கள் போன்று காட்சியளிக்கும்…… . . 🙏

தேரின் அமைப்பைப் பொறுத்தவரை அது கோயில் விமானத்தின் அமைப்பைப் பிரதிபலிப்பதாகவே அமைகிறது.
இத்தேர் சதுரம், அறுகோணம் என பல வகைகளில் அமைக்கப்படுகிறது…. . 🙏

வண்ண வண்ண மலர்த் தோரணங்கள், உதிரிப் பூக்கள், அழகிய வேலைப்பாடுகள் கொண்ட திரைச்சீலைகள்,
குஞ்சங்கள் கொண்டு தேர் அலங்காரம் செய்யப்படும்……….. 🙏

வாழை மரங்கள், அழகிய வண்ணக்கொடிகள், பல்வேறு சிற்பங்கள் என்பன கொண்டு தேர் அலங்காரம் செய்யப்படும்……….. 🙏

அர்ச்சுனனை
(பார்த்தன்) வில் எடுக்கும்படி பண்ணி அவனுடைய
திண்தேர்மேல் முன் நின்ற–வண்மையான- தேரில்…….
எம்பெருமான் தானே சாரதியாக முன்னின்று

அர்ஜூனன்… மேல் விழவேண்டிய அம்புகளை தன்மேல் தாங்கி!!

செங்கண்-செம்மையான அருள் நோக்கு நோக்கும் திருமால்
வாத்ஸல்யம் மிக்க- கண்களால் பரிவுடனே பாண்டவர்களை ரக்ஷித்த கண்ணழகு!!!!
செங்கண்மாலின் செந்தாமரைக் கண்ணழகு!!

அலவலை தன்னால் வந்த வெற்றி என்று இல்லாமல்
அப்படி ஆகிவிடாதவாறு அர்ஜூனன் வெற்றி பெற்றான் என்பது போல அவனைப் புகழ்ந்த கண்ணன்.!!!!

பக்தர்களுக்குத் தன்னை நம்பி சரணடைந்தவர்களின் பால் பகவான் அருளும் பாங்கு அப்படிப்பட்டது!!

அலவலை என்றால், தான் சொன்ன உபதேசத்தின் அர்த்தமும் கேட்பவர்கள் தகுதியும் பார்க்காது…….
அலை!! அலையாக!!! உபதேசம் பண்ணின சீர்மை!…. எளிமை!
🙏🙏🙏🙏

மங்கல நன் வனமாலை மார்வில் இலங்க
மயில் தழைப்பீலி சூடி பொங்கிள வாடை அரையில் சாத்திப்
பூங்கொத்து காதில் புணரப் பெய்து ……. …

தேரில் எழுந்தருளி உலா வரும் எம்பெருமான் …
🙏🙏🙏🙏

அழகுடன் அலங்காரம் செய்யப்பட்ட பீடத்தின்
நடுவில்

ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி எம்பெருமான்*
*ஸ்ரீதேவி பூதேவி
ஸஹிதனாய்த்* தேரில் ஆரோஹித்துத் திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏🙏

கோஷ்டியார் தொடக்கத்தில்…

திருமங்கையாழ்வார்
அருளிச் செய்த

திருவெழுகூற்றிருக்கை என்னும் ப்ரபந்தமும், தொடர்ந்து
வாடினேன் வாடி வருந்தினேன் மனத்தால்………….என்னும் பெரிய திருமொழியும்
சேவிக்கப்படுகிறது
🙏🙏

பெரிய கயிறுகள், சங்கிலிகள் தேரில் இணைக்கப்படும், அவற்றை வடம் என்று கூறுவர்.
இவ்வடத்தைப் பற்றி இழுத்துச் செல்வதை வடம் பிடித்தல் என்பர்.
கோவிலைச் சுற்றி தேர் செல்லக்கூடிய அளவு அகலமான வீதி அமைந்த இடங்கள் ரத வீதிகள் என்று அழைக்கப்படும்…….

தேர் செல்லும் வழி எங்கும் மக்கள் தத்தம் வீட்டு வாசலில் வண்ணக் கோலம் போட்டு,
வழிபாட்டுப் பொருட்களுடன் வாசலில் நின்று கொண்டு இருப்பார்கள்…………

தேரோட்டத்தன்று எம்பெருமான் எழுந்தருளிய எழில்மிகு தேரை வடம் பிடித்து ஊர்மக்கள் யாவரும்,
அந்த ரதவீதிகளில் தேரை இழுத்து வருவர்.
எம்பெருமானின் திருநாமத்தைச் சொல்லித் தேர் இழுப்பவர்களுக்கு நீர்மோர், பானகம், தண்ணீர்
என வழங்க பந்தல்கள் அமைக்கப் பெற்று விளங்கும்….
கோவிலின் நாற்புறமும் உள்ள ரத வீதிகளைக் கடந்து திரும்பவும் தேர்
தன் நிலை வந்து அடையும் வரை தேரோட்டம் நடைபெறும்….. 🙏

இன்று உதயம் 7 மணி முதல் திருத்தேர்த் திருவிழா நடைபெற்று வருகிறது.
இதில் ஏராளமான பக்தர்கள் கலந்து கொண்டு திருத்தேரை வடம் பிடித்து இழுத்து
கோவிந்தா!! பார்த்தஸாரதி!! கோவிந்தா!!!! ….என்னும் முழக்கத்துடன் வடம்பிடித்து வருகின்றனர்….
🙏🙏🙏🙏

——–

கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்டவாயன் என்று திருப்பாணாழ்வார்…
விரலொடு வாய்தோய்ந்த வெண்ணெய் என்று பொய்கையாழ்வார்..

ஆய்ச்சி பாலையுண்டு வெண்ணெயுண்டு மண்ணையுண்டு என்று திருமழிசையாழ்வார்.

கானாயன் கழமனையில் தயிருண்டு நெய்பருக நந்தன் பெற்ற ஆனாயன்
என்று திருமங்கையாழ்வார்

ஆழ்வார்களின் ஈடுபாட்டை வ்யாக்யானிக்கும் ஆசாரியர்களின் ஸ்ரீஸூக்திகள் அற்புதமானவை.

மஹதா தபஸா என்று சக்ரவர்த்தி நாடாள ஒரு பிள்ளை பெறவேணும் என்று
நோன்பு நோற்றுப் பெற்றாப்போலே.
கவ்யங்கள் பாழ்போக வொண்ணாது. இவற்றை புஜிப்பானொருபிள்ளை வேணும் என்று
இதுக்கன்றோ இவனைப் பெற்றது.
என்பன இவ்விடத்து வ்யாக்யான ஸ்ரீஸூக்திகள்……..

இப்படியிருக்கக் கண்ணன் வெண்ணெய் உண்ட போது இவர்கள் மகிழாமல்
அவனைக் கட்டவும் அடிக்கவும் காரணமென்ன
வெண்ணெய்தானமுது செய்ய வெகுண்டு *மற்றாய்ச்சி யோச்சி
கண்ணியார் குறுங்கயிற்றால்* கட்டவெட்டென்றிருந்தான்

அளவுக்கு அதிகமாக உண்டானாகில் இவனுக்கு ஜரிக்காதே என்று அவர்கள் அவற்றை
இவனுக்கு அகப்படாத வண்ணம் உறிகளிலே சேமித்து வைப்பார்கள்.
அவர்கள் அவற்றை மறைக்க மறைக்க இவனுக்கு அதிலே ஆசை அதிகமாகும்.
எப்படியாவது அவற்றைத் திருடி உண்டு விடுவான். அகப்பட்டுக் கொள்வான்.
அவர்கள் அவனை உரலோடு வைத்துக் கட்ட வெட்டென்றிருந்தான் – அதற்கு இசைந்திருந்தான் கண்ணன்.
தனது ஸௌசீல்யம் ஸௌலப்யம், ஆச்ரித பாரதந்தர்யம் முதலிய குணங்களை வெளியிடுவதற்காகவே
அவதரித்திருக்கிற தன்னுடைய விருப்பம் நிறைவேறிய இசைந்திருந்தானாம்.

நின்றார் முகப்புச் சிறிதும் நினையான் வயிற்றை நிறைப்பான் உறிப்பால் தயிர்நெய்
அன்றாய்ச்சியர் வெண்ணெய் விழுங்கி உரலோடாப்புண்டிருந்த பெருமான்
பெற்ற தாயாலாப்புண்டிருந்தழுதேங்கும் தாடாளா!!.. என்று
திருமங்கையாழ்வார்!!!

முழுதும் வெண்ணெயளைந்து தொட்டுண்ணும் முகிழிளம் சிறுத் தாமரைக் கையும்
எழில்கொள் தாம்பு கொண்டு அடிப்பதற்கு எள்கு நிலையும் வெண் தயிர் தோய்ந்த செவ்வாயும்,
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந்நோக்கும் தொழுகையும்” என்று குலசேகராழ்வார்……

பெரியாழ்வார்…………..
“பொத்த உரலைக் கவிழ்த்து அதன்மேலேறி தித்தித்த பாலும் தடாவினில் வெண்ணெயும்
மெத்தத் திருவயிறு ஆரவிழுங்கிய அத்தன்” என்றும்

“மிடறுமெழுமெழுத் தோட வெண்ணெய் விழுங்கிப் போய்” என்றும் அனுபவித்தார்…

ஆண்டாளும்
தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரன் என்று…

திருமங்கையாழ்வாரும்.. …

ஓராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று, தாரார் தடந்தோள்கள் உள்ளளவும் கை நீட்டி
ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி அருகிருந்த மோரார் குடமுருட்டி முன்கிடந்த தானத்தே
ஓராதவன் போல் கிடந்தானைக் கண்டவளும்………… ஆராவயிற்றினோடு ஆற்றாதான் என்று…

உன்னுடைய விக்கிரமம் ஒன்று ஒழியாமல் எல்லாம் என்னுடைய நெஞ்சகம் பால் சுவர்வழி எழுதிக்கொண்டேன்
என்று அருளிச் செய்கின்றார் பெரியாழ்வார்.

இங்கு
ஒன்றொழியாமல்
என்பதன் தாத்பர்யமாவது…
ஆழ்வார்களுக்கு அத்வாரகமாயும் ரிஷிகளுக்கு ஸத்வாரகமாயும் திருவருள் செய்தருளின எம்பெருமான்…….
இமையோர் தமக்கும் நெஞ்சால் நினைப்பரிது!
கண்ணனுடைய வெண்ணெய்க் களவு சரித்ரத்திலேயே ஈடுபட்ட நம்மாழ்வாரும் கூட,
இந்தச் சரித்திரத்தை நெஞ்சால் நினைக்கவும் முடியாது என்கிறார்.

*துஞ்சா முனிவரும் அல்லாதவரும் தொடர நின்ற
எஞ்சாப் பிறவியிடர் கடிவான் இமையோர் தமக்கும்*
*தஞ்சார்விலாததனிப்பெருமூர்த்திதன் மாயம் செவ்வே
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால்* வெண்ணெயூணென்னும் ஈனச்சொல்லே
(திருவிருத்தம் 98)

மிகவும் தாழ்ந்தவர்களான இந்நிலவுலகத்தவர்கள் இவ்வுலகத்து போகங்களையும் கூட முழுமையாக அனுபவிப்பதற்குச் சக்தியற்றவர்கள்.
ஆனால் பரமபதத்திலுள்ள நித்யஸூரிகள் எப்போதும் எம்பெருானோடு கூடியிருப்பவர்களாய் நிரந்தரமாக
அவனையே அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்களுக்குங்கூட கண்ணபிரானுக்கு
வெண்ணெய் உணவாயிற்று என்று சொல்லப்படும் இழிசொல் நெஞ்சால் நினைப்பதற்கும் அரிதானது என்கிறார் நம்மாழ்வார்.

இங்கு நம்பிள்ளை ஈடு:

ஸர்வேச்வரனாய் ப்ரஹ்மாதிகளுக்குங்கூட ஆச்ரயணீயனாய், அவாப்த ஸ்மஸ்தகாமனாய் இருக்கிறவன்,
ஆச்ரித ஸ்பர்சமுள்ள த்ரவ்யமே தனக்கு தாரகமாய், நேர்கொடு நேர்கிட்டப் பெறாதே, இப்படிக் களவு கண்டாகிலும் புஜிக்கவேண்டி,
அதுதான் தலைக்கட்ட பெறாதே, வாயது கையதாக அகப்பட்டு, கட்டுண்டு, அடியுண்டு, ப்ரதிக்ரியையற்று,
உடம்பு வெளுத்துப் பேகணித்து நின்ற நிலை சிலர்க்கு நிலமோ?”

கண்ணபிரானுடைய வெண்ணெய்க் களவை அனுபவிப்பதிலேயே திளைத்திருக்கும் நம்மாழ்வார்
“கண்ணபிரானுடைய மற்ற சரிதங்களை அனுபவித்தாலும் அனுபவிக்கலாம். .
ஆனால் இந்த வெண்ணெய்க்களவை அனுபவிப்பது என்பது நெஞ்சினால் நினைக்கவும் முடியாது.
நித்யசூரிகளுக்கும் நெஞ்சினால் நினைக்கவும் முடியாததை நாம் அனுபவிப்பது முடியுமோ? என்கிறார்.

வெண்ணெய்த்தாழிக்கண்ணனாய்

ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்
🙏🙏🙏🙏

———————

மா வாய் பிளந்து மருதிடை போய் மண் அளந்த மூவா முதல்வா –நம்மாழ்வார்

மாவாய்ப்பிளந்தா னை– ஆண்டாள்..

கேசி என்ற அரக்கனின் வாயைப் பிளந்து கொன்றவர்…

அதுவுமன்றிக்கே….

குதிரை முகனாய் ஹயக்ரீவனாய்….
மாவாகி ஆமையாய் மீனாகி என்ற நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்திப்படியே…

அவதாரக் காரணம்
மது, கைடபன் எனும் அசுரர்கள் படைக்கும் கடவுளான பிரம்மாவிடமிருந்த வேதங்களைப் பறித்துக் கொண்டனர்.
அத்துடன் பாதாள உலகத்திற்குச் சென்றனர்.
அதனை மீட்டுத் தரும்படி பிரம்மா, காக்கும் கடவுளான விஷ்ணுவை வேண்டினார்.
மதுவும், கைடபனும் படைக்கும் தொழிலை செய்ய ஆசை கொண்டனர்.
அவர்கள் குதிரை முகம் உடையவர்கள் என்பதால் விஷ்ணுவும் குதிரை முக அவதாரம் எடுத்து அவர்களுடன் போர் புரிந்தார்.
இந்த ரூபமே ஹயக்ரீவர் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அசுரர்களுடன் போரிட்டு வேதங்களை மீட்டு பிரம்மனிடம் தந்தார்.

குதிரை……….

புராணங்களிலும், சங்க இலக்கியங்களிலும், மன்னர் காலத்திலும், சிறப்பாக கருதப்பட்டு வந்து உள்ளது.
இளவரசர்கள் யானை ஏற்றம், குதிரை ஏற்றம் ரதம் ஓட்டுதல் இவற்றில் தேர்ச்சி அடைந்தனர்.
பண்டையஅரசுகளின் படைகளில் குதிரைப்படை இன்றியமையாத ஒன்றாக இருந்துள்ளது.
குதிரைகள் மிக வேகமாக ஓடும் வல்லமை பெற்றது.

நமது வைணவ திருக்கோவில்களில் பிரஹ்மோத்சவத்தில் குதிரைவாஹனம் சிறப்பானது.

குதிரை….

புரவி தவிர ~
மா பரி மான், இவுளி, *கலிமா – என்று குதிரையின் வேறு பெயர்கள்.

குதிரை வாகன புறப்பாட்டில், திருமங்கை மன்னனின் திருவவதார மகிமையை
விளக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது.

கலியன் நீலன் திருவாலிநாடன் என பலவாறு பெயர்பெற்ற திருமங்கை ஆழ்வார், ஒரு மன்னர்.
தினமும் 1008 பாகவத அடியார்களுக்கு நித்யம் ததீயாராதனை செய்து உபசரிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு கட்டத்தில் அவரிடமிருந்த செல்வம் குறைந்து, அப்பணியைச் செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டது.
ஆனாலும் கலங்காத அவர் ஒருகட்டத்தில் களவு செய்தாவது அடியார்களுக்கு அன்னமிடும் சேவையைத் தொடர்ந்தார்.
அவரது பக்தியை வெளிப்படுத்துவதற்காக எம்பெருமான் திருமணக்கோலத்தில் சென்று எட்டெழுத்து மந்திரத்தை உபதேசித்தார்
அதன்பின் அவர் ஆழ்வார்களில் ஒருவராகி, திருமங்கையாழ்வார்’ என்று பெயர்பெற்றார்.

இந்த உன்னத நிகழ்வை நினவு கூறும் விதமாக இன்று
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி தங்க குதிரையின் மீது எழுந்து அருளுகிறார்
🙏
திருமங்கை மன்னன் தன்னுடைய ஆடல்மா என்கிற குதிரை மேல் ஏறிக்கொண்டு புறப்பாடு காண்கிறார்.
பெருமாளுடன் வரும் கொத்து பரிசாரங்களையும் மிரட்டி அவர்களிடம் உள்ள எல்லா பொருட்களையும் கவர்கிறார்.
ஸ்ரீமன் நாராயணன், ஆலி நாடனை கலியனாக ஆட்கொண்டு நம் கலியனோ?!!? என்று…

ஓம் நமோ நாராயணா என்னும் அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை உபதேசிக்கிறார்;
🙏
சிந்தை தெளிந்து அருள் பெற்ற ஆழ்வாரும்,
திருமொழி பாசுரங்களை வாடினேன் வாடி வருந்தினேன் என தொடங்குகிறார்.
🙏🙏

சிங்கராச்சாரி தெருவும் தேரடி வீதியும் சேரும் இடத்தில் உள்ள குதிரை வாகன மண்டபதிற்கருகே,
ஏசல் முடிந்து ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் நடந்து பட்டோலை வாசித்தல் நடைபெறுகிறது.
இன்று பெருமாள் திருப்பரிவட்டத்துடன் திருவல்லிக்கேணி தல புராணத்தில் உள்ள
இந்தப் பட்டோலை வாசிக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது
🙏

ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
குதிரை வாகனத்தில்..
திருமங்கையாழ்வாரைக் கடாக்ஷிக்கும் பொருட்டு
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார்…
🙏🙏🙏🙏

————

அழகான கண்ணாடி பல்லக்கு–
முழுதும் கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளுடன், பெரிய குஞ்சலங்கள் போன்று தொங்கும் கண்ணாடிகள் உடன் அழகாக இருக்கும்
பெரிய கண்ணாடி பல்லக்கில் இன்று ..

மின் இலங்கு திருஉருவும் பெரிய தோளும், கைத்தலமும், அழகான திருக்கண்களும்
என்கிற ஆழ்வார் ஸ்ரீஸூக்திப்படி…
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
கண்ணாடி பல்லக்கில் …
எதிரே உபயநாச்சிமார் எழுந்து அருளி இருக்க, வாண வேடிக்கைகளுடன், விமர்சையாக புறப்பாடு நடைபெற்றது…. 🙏

கண்ணாடி உருவத்தைக் காட்டும்.
ஆனால், உருவத்தில் ஒட்டியுள்ள அழகையோ, அழுக்கையோ தன்னில் ஒட்டிக்கொள்ளாது.
கண்ணாடி ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்திற்கு ப்ரதீகை…….

ஆண்டாள் ……
உக்கமும் * *தட்டொளியும் தந்து என்கிறாள்…
உக்கம் என்பது விசிறி=ஆலவட்டம்
தட்டொளி என்பது கண்ணாடி….
ஆலவட்டம் கைங்கர்யத்தையும்
தட்டொளி என்பது ஸ்வரூப ஜ்ஞானத்தையும்……
ஒன்று கைங்கர்யத்துக்கு. ஒன்று ஸ்வரூபத்தைக் காட்டுவதற்கு……..
கைங்கர்யமும், ஸ்வரூப ஞானத்தையும் பிராட்டியிடம் கேட்டுப் பெற்று
ப்ரஹ்மத்தை அடைவதே மோக்ஷம். அதையே ஆண்டாள் கூறுகிறாள்….

கண்ணாடிப் பல்லக்கில்
ஸ்ரீதேவி பூதேவி ஸஹிதனாய் சேவை சாதிக்கும்
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி எம்பெருமான்… 🙏

———–

நம்மாழ்வார் வைபவம்

காஸார ஸம்யமி முகா: கமலா ஸஹாய
பக்தா: ப்ரபத்தி பதவீ நியதா மஹாந்த: |
யஸ்யாபவந் அவயவா இவ பாரநந்த்ர்யாத்
தஸ்மை நமோ வகுளபூஷண தேசிகாய ||……. பராங்குச பஞ்ச விம்சதி… 🙏

ஆழ்வார்களில் தலைவர் நம்மாழ்வார்.
இவரே ஆழ்வார் கோஷ்டியிலும், ஆசார்யர்கள் கோஷ்டியிலும் அக்ரேஸரர் ( முன்னே இருப்பவர்).
* ப்ரபன்ன ஜன கூடஸ்த்தர் * என்று இவருக்குத் திருநாமம் ப்ரபன்னர்களான ஜனங்களுக்கு மூலபுதர் என்றபடி.
இவரை வைத்துத் தான் ப்ரபத்தி மார்க்கம் நன்றாகப் பரவும்படிச் செய்தான் பகவான்.
ஸம்ஸாரிகளைக்காட்டிலும் பெருமை படைத்தவர் என்று ஒப்புக்கொண்டாலும்

விண்ணுளாரிலும் சீரியர் * என்று ஆழ்வார் நித்யசூரிகளைக்காட்டிலும் வ்யாவ்ருத்தரே !
யாவர்நிகர் அகல்வானத்தே ( எம்பெருமானைக் கவிபாட வல்ல எனக்குப் பரமபதத்தில் ஸூரிகளும் நிகரல்லர்
என்று ஆழ்வாரும் ப்ரஸ்தாவிக்கும்படியாயிற்று இவர் புகழ்🙏

வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் * என்றே திருநாமமிட்டுக் குறிப்பிடுகிறார் உபதேசரத்தினமாலையில் ஸ்ரீமத் வரவரமுனிகள்🙏

இவரது ஆப்ததமத்வம் தோற்ற * மெய்யன் * என்றார் ஸ்ரீமத்வரவரமுனிகள்.
ஆப்தர் என்றால் * यथार्थद्रष्टुत्वेसति यथार्थवक्त्रुत्वम् – आप्तत्वम्* – அதாவது தான் உள்ளதை உள்ளபடி அறிந்து கொண்டு
அது தன்னையேபிறர்க்கும் உபதேஸித்துப் போருபவர்கள். இவர்களில் தலைவரன்றோ ஆழ்வார் !🙏

யச் ச்ருதே: உத்தரம் பாகம் சக்ரே த்ராவிட பாஷயா யாவரொரு நம்மாழ்வார் வேதத்தின் உத்தர பாகத்தை
த்ராவிட பாஷையினால் அருளிச் செய்தாரோ ] என்று பராங்குசாஷ்டகம்.🙏

ஈட்டில் முதல் ச்ரியப்பதிப்படியில், ஆழ்வார் ப்ரபாவம் சொல்லுமிடத்து நம்பிள்ளையின் ஸ்ரீஸுக்திகள். …
இப்படியிருக்கிற சிதசிதீஶ்வரர்கள் ஸ்வரூபஸ்வபாவங்களை அறியக்கடவார் ஒருவருமில்லை.
இவற்றையுள்ளபடி அறிவாரில் தலைவராயிற்று இவ்வாழ்வார். இவர்க்கு ஒப்புச் சொல்லலாவார் ஸம்ஸாரிகளிலுமில்லை
நித்யஸூரிகளிலும் இல்லை. தம்படி தாமுமறியார், ஸம்ஸாரிகளுமறியார்கள் ஸர்வேஶ்வரனும் அறியான் *
ஆழ்வார் ப்ரபாவம் அருளிச் செய்யுமிடம் இது!. …

பகவத் விஷயம்
இன்றளவும் திருவாய்மொழி காலக்ஷேபத்தை * பகவத் விஷயம் என்றே வ்யவஹரிப்பர்கள் பூர்வர்கள்.

இதற்குக் காரணம் என்னென்னில்
திருவாய்மொழியில் உள்ள பகவதேகபரத்வம்

இங்கு எம்பெருமான் தானும் திருவாய்மொழியில் மகிழ்ந்து உறைகிறான் என்பதனை
ஸ்ரீபராசரபட்டர் தம்முடைய ஸ்ரீரங்கராஜஸ்தவத்திலே

வடதலதேவகீ ஜடரவேதஶிர: கமலாஸ்தந ஶடகோபவாக்வபுஷி ரங்கக்ருஹே சயிதம்
வரதமுதாரதீர்க்கபுஜலோசநஸம்ஹநநம் புருஷமுபாஸிஷீய பரமம் ப்ரணதார்த்திஹரம் || ( பூர்வ சதகம் – 78)

என்ற ஸ்லோகத்தினால் அருளிச்செய்தார்.
எம்பெருமான் மகிழ்ந்து உறையும் இடங்களைக் குறிப்பிட்டு வருகையிலே
ஆலிலை, தேவகீ பிராட்டியின் திருவயிறு முதலானவற்றோடு ஆழ்வார் அருளிச்செயலான திருவாய்மொழியிலும்
எம்பெருமான் ஆதரத்தோடு உறைகிறான் என்பது இதனால் கிடைக்கப்பெற்ற அர்த்தமாகும்…🙏

எம்பெருமானுடைய மயர்வற மதிநலம் ஆகிய அருள் கொண்டு அன்றோ ஆயிரம் இன்தமிழ் பாடினது.
இப்படி இருக்கும்இன்தமிழும் பகவதேகபரமாய் போக்யமுமாய் ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகமுமாய்
ஈச்வர ப்ரீதிஹேதுவுமாய் ஸம்ஸார விச்சேதமுமாய் சீக்ர பலப்ரதமுமாய் இருக்கை..
இவையனைத்தும் பிள்ளைலோகஞ்சீயர் காட்டியருளிய விசேஷணங்கள்… 🙏

பகவதேகபரத்வம்
மாற்றங்களாய்ந்து கொண்டு என்று சொற்களை ஆராய்ந்தெடுத்து வேறு ப்ரஸ்தாவம் அன்றிக்கே
எம்பெருமானையே விஷயமாகக் கொண்டது திருவாய்மொழி.

போக்யத்வம்
தொண்டர்க்கமுதுண்ணச் சொன்மாலைகள் சொன்னேன்

ஸ்ரீமந்நாதமுனிகள் தொடங்கும்போதே பக்தாம்ருதம் என்றருளிச்செய்தது இந்தப் பாசுரத்தையுட்கொண்டேயாம்.
முதலிலேயே பாலேய்தமிழரிசைகாரர் பத்தர் பரவுமாயிரம் என்று அருளிச்செய்திருந்தாலும்
*தொண்டர்க்கமுதுண்ணச் சொன்மாலைகள் சொன்னேன் என்கிற இப்பாசுரம் இணையற்றது.”
இது இவ்வுலகில் உள்ளார்க்கும் மட்டுமன்றி வானவர்களான நித்ய ஸூரிகளுக்கும் பரம போக்யமாய் இருக்கும்.
இதனை ஆழ்வார் * கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கினிய செஞ்சொல்லே என்றவிடத்தில் அருளினார்… 🙏

ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகமுமாய் இதனால் அர்த்த பஞ்சகம் சொல்லப்பட்டது.
* அறிய வேண்டும் அர்த்தமெல்லாம் இதற்குள்ளே உண்டு – அதாவது அஞ்சர்த்தம் * என்று முமூக்ஷுப்படி……….
.
திருவாய்மொழி அறிவிக்கும் பொருளானது அர்த்த பஞ்சகமே என்பதை,

மிக்க இறைநிலையும் மெய்யாம் உயிர்நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ்வினையும் வாழ்வினையும் ஓதும் குருகையர்கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல்…

என்கிற தனியனினால் அருளிச்செய்கிறார்
ஸ்ரீபராசரபட்டர்🙏

ஈச்வர ப்ரீதிஹேதுவுமாய்
இத்திருவாய்மொழியினை கேட்டதால் எம்பெருமான் தானே தனக்கு ப்ரீதி உள்ளடங்காமல்
போக்கு வீடாகத் தென்னா தென்னா என்று ஆனந்திக்கிறான் என்பதனை ஆழ்வார் தாமும்
* தென்னா வென்னும் என்னம்மான் திருமாலிருஞ்சோலையானே என்றருளினார்….. 🙏

ஸம்ஸார விச்சேதமுமாய்……
அளவு காண இயலாத ஸம்ஸாரத்தையும் * ஸம்ஸாரம் ஸாகரம் கோரம் என்றிருப்பதையும் வற்றச் செய்வதாய்
இருப்பது திருவாய்மொழி.
* ஆயிரத்துள் இப்பத்து அருளுடையவன்தாள் அணைவிக்கும் முடித்தே என்றாறிரே ஆழ்வார்.
ஒப்பற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களில் இப்பத்துப் பாசுரங்களே பாவங்களை ஒழித்து, எம்பெருமான் திருவடிகளில் சேர்ப்பிக்கும்என்றபடி.🙏

இத்தகைய திருவாய்மொழியை செவி சாய்த்துக் கொண்டு
ஆனந்திக்கும் ஸர்வேஸ்வரனும்
ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்களும்
ஸுக்ருதின: ஜனா:
என்கிறபடியே
ஸர்வஜன ஸுக்ருத்துக்களும்…
🙏🙏🙏🙏

———-

வெட்டிவேர்!!!!! நறுமணத்துடன் குளிர்ச்சியையும் தரக்கூடியது!!!!!
வெட்டிவேர்சப்பரம் என்று பிரபலமாக அறியப்படும் *சின்ன திருத்தேர்..
இந்த வெட்டிவேர்…… இந்தியாவை பூர்வீகமாகக் கொண்டது.
வெட்டிவேர் என்று அழைக்கப்படும் இவை 1.5 மீட்டர் உயரம் வரை வளரக்கூடியது…..
மற்றும் அகலமான கொத்துக்களை உருவாக்குகிறது……
இந்த தேர் வெட்டிவேர்சப்பரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது…
இந்த புல்லால் செய்யப்பட்ட பல தாள்கள் கோயில் தேரின் மீது வைக்கப்பட்டுள்ளன…
தூரத்திலிருந்தே தெய்வீக வாசனையை ஒருவரால் உணர முடியும்…..
புல் வெட்டிவேரின் தண்டு வெட்டப்பட்டு, மிருதுவாகி பாய் போடப்படுகிறது…..
இந்த பாய்கள் முன்பு கூட வீடுகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன,
மேலும் காற்று அதன் வழியாக செல்லும்போது, ​​​​காற்றின் நறுமணமும் இயற்கையான குளிர்ச்சியும் இருக்கும்……….

இன்று …..
ஸ்ரீ பார்த்தஸாரதி
ஸ்ரீதேவி மற்றும் பூதேவி ஸமேதனாய்
வெட்டிவேர்ச்சப்பரத்தில்
எழுந்தருளி திருவீதி புறப்பாடு கண்டருள்கிறார்🙏

புறப்பாட்டில் கோஷ்டியாரால் திருவரங்கத்து அமுதனாரின் இராமானுச நூற்றந்தாதி
சேவிக்கப்படுகிறது… 🙏🙏🙏

—————————————————–———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ திருவல்லிக்கேணி ஸ்ரீ சீதா ராம சந்த்ர ப்ரஹ்மோத்சவம் அனுபவம் -ஸ்ரீ யதுகிரி ஸ்ரீ ராம் ஸ்வாமிகள் —

April 12, 2022

ஸ்ரீ ராகவம் தசரதாத்மஜம் அப்ரமேயம் ஸீதாபதிம் ரகுகுலான்வய ரத்னதீபம்
ஆஜானுபாஹும் அரவிந்த தளாயதாக்ஷம் ராமம் நிசாசர விநாஸகரம் நமாமி … 🙏

நாரத மஹர்ஷி, ப்ரஹ்மாவின் நியமனத்தினால்
வால்மீகி ஆஸ்ரமத்திற்கு வந்து சேர, அந்த நாரதமுனிவரை‌ வால்மீகி வணங்கி வழிபட்டு
*கோநு அஸ்மின்
ஸாம்ப்ரதம் லோகே* குணவாந் கச்ச வீர்யவான்.. என்று தொடங்கி
ஒரு பதினாறு திருக்குணங்களைச் சொல்லி இத்திருக்குணங்கள் அமைந்த ஒரு மனிதன்
இப்போது இப்பூவுலகில் உளனாயின் எனக்கு சொல்லியருளவேணும் என்று விண்ணப்பம் செய்கிறார்…

அதற்கு அந்த நாரதமுனி மிக மகிழ்ந்து ,
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்து ஸ்ரீராமன் என்ற திருநாமம் பெற்றவன் ஒருவன் உளன்
;அவன் உலகம் நிறைந்த புகழாளன்; அளவற்ற சக்தி வாய்ந்தவர்;
அவனது திருக்குணங்கள் என்னால் எடுத்துரைக்க முடியாது..
அவனே கோசலராஜன் திருமகளான கௌசல்யா தேவியின் வயிற்றில் பிறந்த தசரத புத்திரன்……
;கடல் போல் மஹாகம்பீரன்;
மாவீரன்; மிக்க பொறுமையாளன்;
*ஸத்ய சீலன் என்றுரைத்து ஸ்ரீராமனுடைய சரிதையையும் சுருக்கமாக உபதேசித்து முடிக்கிறார் … 🙏

வால்மீகி கேட்ட அத்திருக்குணங்கள் எண்ணிக்கையில் பதினாறாக அமைந்திருப்பதால்,
ஸ்ரீராமசந்த்ரன் என்று சந்த்ரனாகக் கூறப்படுகிறவனுடைய பதினாறு கலைகளோ இவை
என்னலாம்படியுள்ளன அத்திருக்குணங்கள்:🙏
பகவான் இராமனாக இவ்வுலகில் திருவவதாரம் செய்தது தன்னுடைய திருக்குணங்களை
வெளியிடுவதற்காகவே யென்றும் ராவணஸம்ஹாரம் முதலியவை வ்யாஜமாத்ரமான ப்ரயோஜனமென்றும் தத்வமுள்ளது.
பட்டரும் தம் ஸ்ரீஸூக்தியில் குணபரீவாஹாத்மனாம் ஜந்மனாம் என்று
வெளியிட்டருளினார்🙏

முதல் வினா….
1. கோ குணவாந்?

குணவான் என்பதற்கு
சீலகுணவாந் என்பதே பொருள் எனலாம்….அதுவே
சௌசீல்யம் என்று பூர்வாசார்யர்கள் திருவுள்ளம் தன் மேன்மை பாராமல் தாழ்ந்தவர்களோடும்
புரையறக்கலந்து பரிமாறும் சீலகுணத்திற்கே சௌசீல்யம் என்று பொருள்
இத்திருக்குணத்திற்குச் சேர ஸ்ரீராமசரிதத்தை அநுஸந்திக்கவேணும்..
அவதாரமே சீலகுணத்தை விளக்குகிறது.. 🙏

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அதிமாநுஷ ஸ்தவத்தில்
சீல: க ஏஷ தவ ஹந்த என்கிறார். அந்த குணத்தை விளக்குகையில்
அத்ராவதீர்ய நநு லோசன கோசரோபூ: என்று அசுரர் அரக்கன் மனிசரிடையே வந்து அவதரித்தது…
ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாதிரங்கி என்று குஹனோடு கூடி ….
குஹனொடும் ஐவரானோம் என்று கம்பனும்
குஹனொடு சீரணிந்த தோழமை கொண்டதுமோர் அடையாளம் என்று பெரியாழ்வாரும்……
தயாசஸதக ஸ்ரீஸூக்தியின்படி நிஷாதாநாம் நேதா கபிகுலபதி: காபி சபரி என்று சபரியையும் எடுத்துக் காட்டியுள்ளபடி….
சபர்யா பூஜிதஸ் ஸம்யக் என்றபடி……
சசால சாபஞ்ச முமோச வீர: என்று நிலைகலங்கி நின்ற ராவணனை இன்று போய் நாளை வா என்றதும்…
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவாக்குப்படி சீலவத்தையாகிறது அபிஷேகவிக்னம் பிறந்ததென்று வெறுப்பின்றியே
*வனவாசோ மஹோதய என்று காடேறப்புறப்பட்டது….

கம்பனும்
.திருமுகச்செவ்வி நோக்கின் அப்போதலர்ந்த செந்தாமரையினை வென்றதம்மா..என்றலும்….
இனி ரிஷிகள் பக்கலிலே சென்று தாழநின்ற சீலம்..தான் சென்று குசலம் விசாரிக்க வேண்டியிருக்க
அவர்கள் முற்பட்டு வந்து தம் தம் குறைகளை விண்ணப்பித்தது கண்டு தான் பொறை வேண்டிநின்றதும்….
அஹம் வேத்மி மஹாத்மாநம் ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் என்ற விஸ்வாமித்ரரிடம்
இமௌ ஸ்ம முநிசார்த்தூல! கிங்கரௌ ஸமுபஸ்திதௌ ஆக்ஞாபய யதேஷ்டம் வை சாஸநம் கரவாவ கிம் என்று
தன்னையும் தம்பியையும் வேலையாட்களாக விண்ணப்பித்துக்கொண்டதும் ஒப்புயர்வற்ற மஹாகுணமன்றோ!!!!🙏🙏🙏🙏🙏

*வேதவேத்யே பரே பும்ஸி ஜாதே தஸரதாத்மஜே/
வேத:ப்ராசேத ஸாதஸீத் ஸாக்ஷாத் ராமாயணாத்மநா//🙏

சக்ரவர்த்தித் திருமகனான ஸ்ரீராமசந்த்ரனின் திருக்குணங்களைப்
பற்றிய வால்மீகி மமஹர்ஷியின் இரண்டாவது வினா..

க : வீர்யவான்..
வீர்யமுடையவன் யாவன்?….

பகவானுடைய திருக்குணங்களில்
வீர்யம் சௌர்யம் பராக்ரமம் இம்மூன்றும் ஒருசேர அநுஸந்திக்கப்படுகிறது…
மூன்றுக்கும் வாசியில்லாதாப்போல் தோன்றினாலும் வாசியுண்டு..
1.எதிரிகள் சேனையைக்கண்டு அஞ்சாமை,
2.அந்தச்சேனையிலேயே புகுந்து எதிரிகளை அநாயாசமாக கொன்று விடுவது,
3. தனக்குச் சிறிதும் பங்கம் நேராதபடி ஸகலவித பங்கங்களும் எதிரிகளுக்கே சாரநிற்றல்….
இங்கு வீர்யமொன்றுமே சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் மற்றையிரண்டுக்கும் இது உபலக்ஷணமேயாம்.

இதனை அடுத்த வினாவாக வைத்தது, சௌலப்யத்தை நினைத்து உருகுமவர்கள்
ஈடுமெடுப்புமில்லாத மேன்மையை யநுஸந்தித்து ஒருவாறு தரிக்கைக்காக வென்று
ஆசார்யர்களின் அருமருந்தான அருளிச் செயல்..

ரகுவீரகத்யத்தில் *ஜய ஜய மாவீர! என்று தேசிகர்.

சென்று கொன்று வென்றிகொண்ட வீரனே
இலங்கை நீறுசெய்துவென்றிகொண்ட வீரனார்
என்று திருமழிசை ஆழ்வார்…

வீரராகவனென்றே ஒரு திவ்யதேசத்தில் திருநாமம்…
இராவணனே வியந்து போற்றும் வீர்யம்….
விக்ரமை: ரஞ்சநீயஸ்ய என்று….
மூலம் திரட்டப்பட்டு இராமனுடைய அதிமாநுஷப் போர் வல்லமையை வால்மீகி…
சிந்நம் பிந்நம் சரைர் தக்தம் ப்ரபக்னம் சஸ்த்ரபீடிதம்.பலம் ராமேண தத்ருசுர் ந ராமம் சீக்ரகாரிணம் என்று
இராமனால் பலவாறு தகர்ப்புண்ட சேனைகளைக்கண்டார்களொழிய
பம்பரமாகச் சுழன்ற ராமனை ஒருவரும் காணமாட்டிற்றிலர்…என்கிறார்….

தேது ராமஸஹஸ்ராணி ரணே பஸ்யந்தி ராக்ஷஸா: என்றும்
மன: பஸ்யந்தி காகுத்ஸ்தம் ஏகமேவ மஹாஹவே என்றும்…..
இராமனைக்காணவேயில்லையென்றும்,ஆயிரம் ராமர்களைக்கண்டார்களென்றும்,
ஒரேயொரு இராமனையே கண்டார்களென்றும் ஒன்றுக்கொன்று சேராத படி பேசும்
வண்ணம் பெருமாள் விசித்ரமாகப்போர் செய்தானென்கை…

ஓருவரிருவரோர் மூவரென நின்று உருவுகரந்து–
உருக்கெட வாளிபொழிந்தவொருவன் என்று ஆழ்வார் பாசுரம்…

பொல்லாவரக்கனைக் கிள்ளிக்களைந்தானை என்று ஆண்டாளும்,
இலங்கைக்கிறைவன் தலைபத்துதிரவோட்டி ஓர் வெங்கணைவுய்த்தவன் என்று திருப்பாணாழ்வாரும்…

ஒரே அம்பினால் வாலியை முடித்தமையும்…
கார்த்தவீர்யார்ஜுனனைப் பங்கப்படுத்திய பரசுராமனைப் படுத்தியபாட்டையும்போலல்லாமல்..
எப்படியாவது ராவணன் உடன்பட்டு வழிபட்டு உஜ்ஜீவிக்கைக்கு ப்ராப்தமாமோ! என்கிற நசையிருந்தபடியால்
ஸம்ஹரிக்கைக்குக் காலதாமதம்…..

சூர்ப்பணகை விஷயமாய் கரன் தலையும் துண்டித்து
அவனனுப்பின பதினாலாயிரம் சேவைகளையும் ஏகாகியாய் கொன்று வென்றி..
அஸஹாய சூர! என்று ரகுவீரகத்யத்தில்.. 🙏

யுத்தகாண்டத்தில்…
மரணாந்தாநி வைராணி நிர்வ்ருத்தம் ந: ப்ரயோஜனம் க்ரியதாம் அஸ்ய ஸம்ஸ்காரோ மமாப்யேஷ யதாதவ… என்கிற இதில்…..
இதுவரை ராவணனே பெருமாள் மீது பகைபாராட்டினானன்றி,
பெருமாள் இவனுக்கு நன்மையே செய்யக்கருதியிருந்தாரென்பது….

யதி வா ராவணஸ் ஸ்வயம் என்றாரிறே….
நாம் செய்யும் நன்மையை விலக்காதொழியுமது இவனிடம் பெறப்பெற்றிலோம்..இனி ஸித்திக்கப் பெற்றோமிறே…. என்று….
ப்ராதிகூல்ய வர்ஜனமும் அப்ரதிஷேதமுமே வேண்டுவது… 🙏

ஆழ்வானும் ஸ்ரீவைகுண்டஸ்தவத்தில்
யத்ப்ரஹ்மகல்பநியுதாது பவேபி என்கிற ஸ்லோகத்தில் க்ஷாம்யஸ்யஹோ ததபிஸந்தி விராம மாத்ராத் என்று
சேதநன் ஸுக்ருதவிஷயங்களைச் செய்யாமற் போனாலும்
துஷ்க்ருதமாவதொன்றும் செய்யாமலிருந்தால் அதையே பற்றாசாகக்கொண்டு அருள்புரிந்து தீருகிறான்… 🙏

கச்சாநுஜாநாமி என்ற பெருமாள் நியமனத்தைப்பற்றி மறுநாள் போருக்கு வாராதிருந்திருந்தால்
ராவணனை இலங்கைக்கரசனாக்கி வைத்தருள்வானே..
அப்பேற்றுக்கவகாசம் கொடுத்திலனே….

ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் என்ற விஸ்வாமித்ரவாக்யம்..
எதிரியை சோர்வு பார்த்து வதைத்திடாதே ஆந்தனையும் ஆபிமுக்யம் கொள்ளப்பார்த்து
கைகூடாதே கொன்றொழிப்பதே ஸத்யபராக்ரமமுடைமை…. 🙏

வீர்யமாவது ஏதென்பதை பட்டர்
ம்ருகநாபிகந்த இவ யத் ஸகலார்த்தாந் நிஜஸந்நிதே ரவிக்ருதோ விக்ருணோஷி ப்ரியரங்க!
*வீர்யமிதி தத் து வதந்தே… கஸ்தூரி பரிமளம் தான் விகாரமடையாமல் பிறர் மனங்களை
விகாரமடையச்செய்கிறாப்போல் பகவான் தான் விகாரமடையாமல்
சேதந அசேதந வாசியற ஸகலபதார்த்தங்களையும் விகாரப்படுத்துகையாகிற குணம் என்று
மனனஞ்செய்து வால்மீகி
க: வீர்யவாந்? என்று வினவினார் .
(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)
🙏🙏🙏
வாசக தோஷ:க்ஷந்தவ்ய:🙏

——–

ராமாய ராமபத்ராய ராமசந்த்ராய வேதஸே
ரகுநாதாய நாதாய ஸீதாயா:பதயே நம: 🙏🙏

சக்ரவர்த்தித் திருமகனைக் குறித்து வால்மீகியின் மூன்றாம் வினா..

க: தர்மஜ்ஞ: ??
தர்மஜ்ஞ: என்பதற்கு தர்மமறிந்தவன் என்று பொருள்..

ஆண்டாள் தர்மமறியாக்குறும்பனை (நா.தி) என்று கண்ணபிரானைக் குறிப்பிடுகிறாள்….
அவ்வியல்புக்கு மாறாக தர்மமறிந்தவனெனப்படுகிறான் இராமபிரான்…
சாஸ்த்ரங்களில் பலவகைத்தர்மங்கள் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் இராமன் அறிந்ததாக் கொள்ளும் தர்மம் எதுவெனில்
ஆந்ருஸம்ஸ்யம் ப்ரோ தர்ம:த்வத்த ஏவ மயா ச்ருத: என்ற
பிராட்டியின் வாக்குப்படி இராமன் இரக்கமறிந்தவன்,இரக்கமுடையவன்…..

ஸ்வாமி தேசிகனும்
கருணா காகுத்ஸ்த: என்றாரிறே..

அமரகோசத்தில் காருண்யம் கருணா க்ருணா க்ருபா தயா அநுகம்பா ஸ்யாத் அநுக்ரோசோபி.. என்று
கருணைக்குப் பர்யாய பதங்கள்…
இதில் அநுகம்பா பிறர் துக்கப்படுகை கண்டு தான் துக்கப்படுகையும்
அநுக்ரோசம் என்பது பிறர் துக்கத்தில் அழுகையில் தான் அழுகையும்…

அயோத்தி ப்ரஜைகள் தசரதனிடம் இராமனுடைய திருக்குணங்களைச் சொல்லுமளவில்
வ்யஸநேஷு மநுஷ்யாணாம் ப்ருசம் பவதி து:க்கித: உத்ஸவேஷு ச ஸர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி என்று
பிறர் துயருறக்கண்டால் தான் அபரிமிதமாய் துக்கப்படுவதும்
பிறர்க்கொரு மகிழ்ச்சி யுண்டானால் தான் மிக மகிழ்பவன்…..என்று
ஸ்வார்த்த து:க்கத்தைக் காட்டிலும் பரார்த்த து:க்கமே (பரதுக்க துக்கித்வம்) மிகச்சிறந்தது..

ஸ்ரீ பட்டரும் ஸஹஸ்ரநாம பாஷ்யத்தில் விகர்த்தா என்கிற திருநாமத்திற்குப்
பரதுக்க துக்கித்வ திருக்குணத்தைக் கொண்டாடுகிறார்…

கண்ணனும் த்ரௌபதியின் துயரைத் தீர்த்திருக்கச் செய்தேயும் ,நேரிலே வந்து உதவாதது குறித்துத்
திருவுள்ளம் வருந்தி
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தத் க்ருஷ்ணா மாம் தூரவாஸிநம் ருணம் ப்ரவ்ருத்த மிவ மே ஹ்ருதயாத் நாபஸர்ப்பதி என்றானிறே..

மடுவின் கரையிலே முதலை தன்னால் அடர்ப்புண்ட ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வானின் துயரம் தீர்த்த பின்னும்…
ஆழ்வானும் பட்டரும் கெட்டேன்! கெட்டேன்! என்று நொந்துகொண்டே
எம்பெருமான் அரைகுலைய தலைகுலைய ஓடிவந்தானென்று உருகினவர்களே யன்றோ…

ஸுக்ரீவனுக்காக வாலியைக் கொன்றபின் ஸுக்ரீவனைவிட அபரிமித துக்கமடைந்தானென்றும்
ஸஜ்ஞாத பாஷ்ப: என்றும்
முஹூர்த்தம் விமநா: பபூவ என்றும் சொல்கிறபடி…..
ஸமான ஸோக: காகுத்ஸ்த என்று வாலியின் மரணத்தால் தாரைக்கும் அங்கதனுக்கும்
ஸமமான துக்கத்தில் இராமன் இருந்தானென்று…..

பிராட்டியும் இராவணனுக்கு ஹிதோபதேசம் பண்ணும்போது
விதிதஸ் ஸ ஹி தர்மஜ்ஞஸ் சரணாகத வத்ஸல: தர்மஜ்ஞரென்று சொல்லி
உடனே அதன் விவரணமாக சரணாகத வத்ஸலன் என்கிறாள்…

தேசிகனும் தசாவதாரஸ்தோத்ரத்தில்
ஸம்ரக்ஷணைகவ்ரதி தர்மோ விக்ரஹவாந் என்கிறார்….

மேலும் பிராட்டி அருகிலிருக்க, எப்படிப்பட்ட அபராதிகளுக்கும் விநாசம் ப்ராப்தமாகிறதில்லை..
பிராட்டியைப் பிரிந்திருந்த காலத்தில் தான்
வாலி வதம்,
கரதூஷணாதிகள் வதம்,
விராதவதம்,
மாரீச வதம் எல்லாம்…. …..

கம்பனும்
தேவியைப் பிரிந்த பின்னை திகைத்தனை போலும் செய்கை என்றாரிறே..

ஸ்ரீ ஜனகராஜன் ஸீதையைக் கன்யாதானம் செய்யுங்காலத்தில்
இயம் ஸீதா மம ஸுதா ஸஹதர்மசரீ தவ
“இராமா!நீ அனுட்டிக்கும் தர்மத்திற்குத் துணைவியாமவள் இந்த ஸீதை” என்கிறார்…

ஆக,பிராட்டி இராவணனுக்கு உபதேசித்த ஹிதவசனத்தில்
தர்மஜ்ஞ: சரணாகத வத்சல: என்று கூறியதையும் ஸீதா விவாஹகாலத்தில் மம ஸுதா ஸஹதர்மசரீ தவ என்று
ஜனக சக்ரவர்த்தி சொல்லியிருந்ததையும் இணக்கி,தேறின ஸாரப்பொருளாம் இந்த காருண்யம் என்கிற
திருக்கல்யாண குணத்தையுடையவன் ஸ்ரீராமன் என்று….🙏🙏

(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)🙏
வாசகதோஷ: க்ஷந்தவ்ய:🙏

பெரிய திருவடியாம்
பக்ஷிராஜனை ஆரோஹித்துத் திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார்
சக்ரவர்த்தித் திருமகன்🙏🙏

——-

வைதேஹி ஸஹிதம் ஸுரத்ருமதலே ஹைமே மஹாமண்டபே
மத்யே புஷ்பகமாஸநே மணிமயே வீராஸனே ஸுஸ்திதம்
அக்ரே வாசயதி ப்ரபஞ்ஜன ஸுதே தத்வம் முநிப்ய: பரம்
வ்யாக்யாந்தம் பரதாதிபி: பரிவ்ருதம் ராமம் பஜே ஶ்யாமலம்
🙏🙏
வால்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் இதுவரை குணவாந் வீர்யவாந் தர்மஜ்ஞன் என்று
இராமனின் திருக்கல்யாணகுணங்களை விவரித்துச்சொல்லியபிறகு நான்காவது வினா…
க: க்ருதஜ்ஞ:??

க்ருதம் ஜாநாதி இதி க்ருதஜ்ஞ: என்ற வ்யுத்பத்தியின்படி
செய்கிற காரியங்களை உணருபவன் என்று பொருள்…….

மனிதர்களுக்கு உரிய குணங்களுள் மிக முக்கியமான குணம்
செய்ந்நன்றி மறவாத க்ருதஜ்ஞதை.
என்னும் குணம்…

எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு என்று திருவள்ளுவர்..
வடமொழி அறநூல்களும் க்ருதக்னே நாஸ்தி நிஷ்க்ருதி என்றே அறைகின்றன.

எல்லாப் பாவங்களுக்கும் ப்ராயச்சித்தங்களினால் போக்கடியுண்டு.செய்ந்நன்றி மறந்தார்க்கு-
கொன்றார்க்கு மாத்ரம் ப்ராயச்சித்தம் ஒரு சாஸ்த்ரத்திலும் காணக்கிடைக்காதென்றே
வடநூலாரும் தமிழ்நூலாரும் ஒரு மிடறாகக்கூறியுள்ளார்கள்…

ஸங்கல்ப ஸூர்யோதய த்தில் வேதாந்த தேசிகர்
ப்ரதிதம் பாதகிவர்க்கம் க்ருதக்ந ஏகோ ஹி க்ருத்ஸ்னமதிசேதே,தமிமம் க்ரியமாணக்ந: தமபி துராத்மா கரிஷ்யமாணக்ந:
பிறர்செய்த உபகாரங்களை மறக்குமளவன்றிக்கே ப்ரதியாக அபகாரம் செய்பவன் க்ருதக்னன் எனப்படுவான்
பஞ்சமஹாபாதகிகளிலும் மேம்பட்டவன்.

க்ருதஜ்ஞதை என்னும் குணம் வாய்ப்பதரிது…
இப்பெருங்குணம் அஃறிணைப் பொருட்களிடத்துக் காணமுடியுமேயன்றி
உயர்திணைப் பொருள்களிடத்துக்காண்பது மிகவும் அரிது..

ஒரு பெரியாரும் நின்று தளரா வளர் தெங்கு தாளுண்ட நீரைத் தலையாலே தான் தருதலால்
இத்தகைய க்ருதஜ்ஞதாகுணம் உலகில் சில வ்யக்திகளிடத்தில்தான் காணமுடியும்.இராமபிரானிடத்துக்காணும்
இக்குணம் லோகோத்தரமானது..

ஸ்ரீராமாயணத்தில்
(அயோத்யாகாண்டம்)
கதஞ்சிதுபகாரேண க்ருதேநைகேந துஷ்யதி,ந ஸ்மரத்யபகாராணாம் சதமபி ஆத்மவத்தயா
தனக்கு எவரேனும் உபகாரம் செய்யவேணுமென்கிற எண்ணத்தோடு செய்கையன்றியே
அபுத்திபூர்வகமாகச் செய்ததாயிருந்தாலும்,
அதையும் பேருதவியாகக் கொண்டு மகிழ்பவனாம் இராமன்..
நெஞ்சாரவே நூற்றுக்கணக்கான தீங்குகள் செய்யினும் அவற்றை நெஞ்சில் கொள்ளானாம்…

வெறிதேயருள் செய்வர் என்ற ஆழ்வார் வாக்குப்படி
ஒன்றும் செய்யாதவர்க்குங்கூட மிகச்சிறந்த அருள்செய்யுமியல்வினன் அன்றோ!!.

விபீஷணனுக்கும் ஸுக்ரீவனுக்கும் இராமபிரான் காட்டியருளின திருவருள் வாயால் சொல்ல வொண்ணாது..
நெஞ்சாலும் நினைப்பதரிது..
இதற்கீடாக அவர்கள் செய்ததென்னென்னில்
வீபீஷணனாவது சரணாகதி செய்தானென்னக்கொள்ளலாம்..
ஸர்வலோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மநே என்றபடி…

குலபாம்ஸநம் என்றே இராவணனால் அழைக்கப்பட்ட விபீஷணனை
நின்னொடும் எழுவரானோம் என்றல்லவா தோழமை கொண்டான்..
திருமங்கையாழ்வாரும் செல்வ விபீடணற்கு வேறாக நல்லான் என்றாரிறே..

இதற்கு மாறாக ஸுக்ரீவனிடம் இராமனே சரணாகதி செய்ததாய்க்காண்கிறோம்..
லோகநாத:புரா பூத்வா ஸுக்ரீவம் நாதமிச்சதி என்றும்
ஸுக்ரீவம் ஸரணம் கத: என்றும் ப்ரமாணம்…..

பம்பாதீரே ஹனுமதா ஸங்கதோ வானரேண ஹ
என்று ஸுக்ரீவன் கட்டளையாகவே ஹனுமான் இராமனிடம் வந்து சேர்ந்ததையே பேருதவி என்று கொண்டான்..

பொதுவாக நாம் செய்யும் காரியங்கள் இருவகை..
ஸுக்ருதம் துஷ்க்ருதம்
நல்வினை,தீவினை…
ஸுக்ருதம் இருவகை..

ஜ்ஞாத ஸுக்ருதம்…
மனப்பூர்வமாகத் தெரிந்து செய்யும் நன்மைகள்.. “இது செய்யக்கடவோம்”
என்று ஸங்கல்பித்துக் கொண்டு
பேராயிரம் ஓதுமின்கள் என்கிறபடி நாமஸங்கீர்த்தனம், திருவிளக்கெரிக்கை,திருமாலையெடுக்கை போன்றவை..

அஜ்ஞாத ஸுக்ருதம்..
நமக்கும் தெரியாமல் விளையும் நன்மைகள்..
யாத்ருச்சிக, ஆனுஷங்கிக, ப்ராஸங்கிக வழிகளில் நம்மையுமறியால் செய்யும் ஸுக்ருதங்கள்..
இவைகளை எம்பெருமான் தானாக அறிந்து நம்மை விஷயீகரிப்பதற்கு ஹேதுவாகவோ
வ்யாஜமாகவோ கொள்வதைப் பற்றியே அவனுக்கு *க்ருதஜ்ஞன் என்னும் புகழ் ஏற்பட்டது.

ஆளவந்தாரும் தமது ஸ்தோத்ரரத்னத்தில் வசீ வதாந்ய: என்று
எம்பெருமானின் திருக்குணங்களைக்கூறி வருகையில்
க்ருதி க்ருதஜ்ஞ: என்று இக்குணத்தையும் கூட்டிக் கூறியுள்ளார்.

இத்தகைய குணம் இராமனுக்கு உண்டென அறிந்து….
வீபீஷணனுக்கு அபயம் அளிக்கவேண்டாவென அறிவித்த ஸுக்ரீவனின் பாதங்களைக் கண்டித்து
“விபீஷணனுக்குத் திருவுள்ளம் பற்றியே தீருவேன்,அவனை நீயே அழைத்து வா” என்று
ஆநயைநம் ஹரிஸ்ரேஷ்ட! தத்தமஸ்யாபயம் மாயா என்று கூறி
மேலும் விபீஷணோ வா ஸுக்ரீவ! யதிவா ராவண ஸ்வயம்! என்றாரிரே!🙏🙏🙏

(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)

வாசகதோஷ: க்ஷந்தவ்ய:🙏🙏

பட்டாபிஷேக திருக்கோலத்தில்
சக்ரவர்த்தித் திருமகன் திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏🙏

———–

வான்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் ஐந்தாவது வினா…
க: ஸத்யவாக்ய: ??
ஸத்யவாக்யன் யாவன்??.

பகவத்கீதையில் 10வது அத்யாயத்தில் 4வது ஸ்லோகத்தில்
க்ஷமா ஸத்யம் தமச் சம: என்னுமிடத்தில் .. தான் கண்டபடியே சொல்வது ஸத்யம் என்று ஸ்ரீ ராமானுஜ பாஷ்யம்….

வ்யாஸஸ்ம்ருதியில்
ஸத்யம்பூதஹிதம்ப்ரோக்தம்….ப்ராணிகளுக்கு ஹிதமாயிருப்பதொன்றே ஸத்யமென்றும்
அஹிதமானால் ஸத்யமன்று அஸத்யமே.. என்று….

மேலும் ஸத்யம் ப்ரூயாத் ப்ரியம் ப்ரூயாத் ந ப்ரூயாத் ஸத்யம் அப்ரியம்..
என்று ஒரு வசனம்….

ஒருவன் சொல்கிற வசனத்தினால் அனர்த்தம் விளையுமாயின் அது ஸத்யவசனமாகாது..
அஸத்யவசனமாகவே கொள்ளத்தகும்…

மஹாபாரதத்தில் வீதஹவ்யனென்னும் க்ஷத்திரியனுடைய கதையில் ,அரசன் தன் நூறு புதல்வர்களையும்
சத்ருவிடம் பறிகொடுத்துவிட்டு தான் ப்ருகுமஹர்ஷியின் ஆஸ்ரமத்தில் தஞ்சமடைகையில்
சத்ரு அரசன் இவனைத் தேடி வந்து மஹர்ஷியிடம் வினவ,
முனிவன் நேஹாஸ்தி க்ஷத்ரிய: கச்சித் ஸர்வே ஹீ மே த்விஜாயத: என்று
க்ஷத்ரியர் ஒருவருமில்லை அந்தணர்களே உள்ளோம் என்றார்..

தர்மஸ்ய தத்த்வம் நிஹிதம் குஹாயாம்என்று மஹாபாரதத்திலும் ஸூக்ஷ்ம: பரமதுர்ஜ்ஞேயஸ் ஸதாம் தர்ம: ப்லவங்கம! என்று
ஸ்ரீராமாயணத்திலும் கூறப்பட்டுள்ளபடி.

தர்மஸூக்ஷ்மங்கள் அல்ப ச்ருதர்கட்கு அறிவரிது…..

ராமோ த்விர் நாபி பாஷதே என்று ஸ்ரீராமனே கைகேயியிடத்திலும்
அந்ருதம் நோக்த பூர்வம் மே ந ச வக்ஷ்யே கதாசன
ஏதத்தே ப்ரதிஜாநாமி ஸத்யேநைவச தே சபே என்று ஸுக்ரீவனிடத்திலும் சொன்னானாயிற்று.

ஸ்ரீக்ருஷ்ணாவதாரத்தில் யசோதை ததிபாண்டனிடம் *என் மகன் இங்கு வந்தானா?”என்ன,
ததிபாண்டன்”அவன் இங்கு வரவில்லை அவனை நான் அறியேன்”என்று சொல்லி
தயிர்த்தாழிக்குமுட்பட மோக்ஷம் பெற்றுப்போனான்….

ஆனால் தசரதன் கைகேயிக்குக் கொடுத்தவரமோவென்னில்
ராமோ விக்ரஹவாந் தர்ம: என்கிற ஸித்த தர்மத்தை இழக்கைக்குறுப்பாயிற்று…

மேலும் தசரதன் கைகேயியிடம் இராமனைப் பற்றி எடுத்துரைக்கையில்
ஸத்யேந லோகாந் ஜயதி என்கிற ப்ரஸித்த ஸ்லோகரத்னத்தைக்கூறுகிறான்…..
இது நம்பிள்ளை வைபவத்தில் ப்ரஸித்தமாய்க்கூறப்பட்டுள்ளது..

பட்டர் ஸந்ததியில் மஹாவித்வானான நடுவில் திருவீதிப்பிள்ளை பட்டர் ஒருமுறை ராஜஸபைக்குச்சென்றிருந்தார்.
அரசன், இராமன் நாராயணத்வப்ரயுக்தமான பெருமையை மறைத்துக்கொண்டு
அஜ்ஞரைப்போலவும் அசக்தரைப்போலவும்இருந்துகொண்டு
மயா த்வம் ஸமநுஜ்ஞாதோ கச்ச லோகாந் அநுத்தமாந் என்றது எப்படிப் பொருந்தும் என்ன..

நடுவில் திருவீதிப்பிள்ளை பட்டர் சொல்வதறியாது திகைக்க,

அச்சமயம் அரசன் சிறுபோது அந்யபரராயிருக்க,

அச்சபையில் யாத்ருச்சிகமாய் நம்பிள்ளையின் பழுத்த சிஷ்யரைக் காணநேரிட அவரிடம்
“நம்பிள்ளை இதனை எப்படி நிரவஹிப்பர்”என்று வினவ

அவரும் ஸத்யேன லோகாந் ஜயதி என்ற ஸ்ரீஸூக்தி கொண்டு நிர்வஹிப்பர் என்று சொல்ல,

அரசனும் திரும்பிவந்து மீண்டும் பட்டரை வினவ, தசரதன் வாக்குப்படி ஸத்யத்தினாலேயே
லோகங்களை வென்றாராதலால் ஸாத்யமாயிற்று என்று கூற அபரிமித ஸன்மானங்களோடு கௌரவித்தான்.

பட்டரும் நம்பிள்ளையின் பெருமையுணர்ந்து நேரே அவரிடம் தெண்டனிட்டு
*தேவரீருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளில் சிந்திப்போம் ஒரு சொல்லு பெற்ற ஸத்காரமிது” என்று
ஸமர்ப்பித்தாரென்பது ஐதீஹ்யங்களினின்று தெரியவருகிறது..

மேலும்…
தசரதன் இராமனுக்கு மகுடாபிஷேகஞ் செய்ய நிச்சயித்த ஸமயத்தில் கைகேயியின் வாக்குக்குக் கட்டுப்பட்டு,
காட்டுக்கு போகச்சொன்ன போது இராமனுக்கு வருத்தமேயில்லையென்றும்
வநவாஸோ மஹோதய என்று இராமனும் வநவாசம் மகிழ்ச்சியே என்றான்.

கம்பனும் அவன் திருமுகச்செவ்வி அப்போதலர்ந்த தாமரையை வென்றதம்மா! என்கிறார்…

ஆனால் ஸ்ரீ ராமனை அஸத்யவாதியென்கிற பூர்வபக்ஷம்…
எங்ஙனமென்னில்
இராமன் பஞ்சவடியில் ஸீதையைப் பிரிந்த வருத்தத்தில்
ராஜ்யாத் ப்ரம்சோவநேவாசோ நஷ்டா ஸீதா ஹதோ த்விஜ: ஈத்ருசீயம் மமாலக்ஷ்மி: நிர்தஹேபி பாவகம் என்று
“கிடைக்கவேண்டிய ராஜ்யம் அந்தோ!கிடைக்காமல் போயிற்று;காட்டில் வந்து திண்டாட வேண்டியதாயிற்று”.. என்று
பெருந்துயராக அடிவயிற்றில் உள்ளபடியால் வநவாஸோ மஹோதய என்பது அஸத்யமே….
என்கிற ஸங்கைக்குப்பரிஹாரமாவது….

ராஜ்யாத் ப்ரம்சோ வநேவாஸ: என்று பரிதபித்துச்சொன்னது,
எதனால் எந்த ஸமயத்தில் என்றால் பிராட்டியையும்பிரிந்து,
பரமபாகவதோத்தமரான ஜடாயுமஹாராஜரையுமிழந்த பரிதாபம் பொறுக்கொணாதிருந்த ஸமயத்திலேயாதல்
தன் திருவுள்ளம் உடைகுலைப்படவேயாதலால்…
எந்த விருப்பத்தினால் முதலில் குதூஹலம்உண்டாயிற்றோ
அந்த விருப்பம் முட்டுப்பட்டால் முன்னிருந்த குதூஹலம் மாறுபடும் இது உலகநீதியேயாம்.
இதனால் வநவாஸோ மஹோதய என்கிற வசனம் பொய்யாக நினைக்கவொண்ணாததே….. 🙏🙏
(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)

வாசக தோஷ: க்ஷந்தவ்ய:🙏🙏

ஸத்யவாக்யனான
சக்ரவர்த்தித் திருமகன் இன்று நாச்சியார் திருக்கோலத்தில்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏🙏🙏🙏

———-

ராம்:கமலபத்ராக்ஷ:ஸர்வஸத்த்வ மனோகர: ரூபதாக்ஷிண்ய ஸம்பந்ந: ப்ரசூதோ ஜனகாத்மஜே🙏

வான்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் ஆறாவது வினா…..
கோ த்ருடவ்ரத:?
ஒரு கார்யத்தைச்செய்து முடிக்க வேண்டுமென்கிற திடமான ஸங்கல்பத்தில்
சிறிதும் தளராமல் திடமாக இருக்கப்பெறுவதே
திடமான விரதமுடையவன்
(த்ருடவ்ரதன்)……
இராமனின் திடமான விரதம் சரணாகத பரித்ராணம்🙏

பிராட்டி இராவணனுக்கு உபதேசிக்கையில்., விதிதஸ் ஸஹி தர்மஜ்ஞ: சரணாகத வத்ஸல: என்று……
அடைக்கலம் புகுந்தவர்களுக்கு அஞ்சேல் என்று அபயமளித்து
இஷ்டப்ராப்தியையும் அநிஷ்டநிவ்ருத்தியையும் செய்து காத்தருள்வதே இவ்வவதாரப்ரயோஜனம் ….என்றாளிறே..

ஸ்ரீவேதாந்ததேசிகனும்
நமஸ்தஸ்மை கஸ்மைசந பவது நிஷ்கிஞ்சன ஜநஸ்வயம் ரக்ஷா தீக்ஷா ஸமதிக ஸமிந்தாநயசஸே
என்று அகிஞ்சநர்களான ப்ரபந்நர்களைத்
தம் பேறாகக் காத்தருள்வதில் தீக்ஷைகொண்ட பெரும்புகழாளன் என்று அபயப்ரதானஸாரத்திலும்…

ஸர்வாவஸ்த ஸக்ருத் ப்ரபந்ந ஜநதா ஸம்ரக்ஷணைகவ்ரதீ என்று
தசாவதார ஸ்தோத்ரத்தில் அடியார்களைக்காப்பதில் திடமானவுறுதியையுடையவன் என்றும்
ஸ்ரீ ஸூக்தி……

ஸ்ரீராமாயணத்தில் ஆரண்யகாண்டத்தில்
சரபங்கமுனி ஆஸ்ரமத்தில் அங்குள்ள முனிவர்கள்,”சரபங்கமுனிவரை அனுக்ரஹித்த
கீர்த்தியையும் விராதனைக்கொன்றவீரமுமுடைய ராமா!!!
அந்தணர்களான நாங்களனைவரும் அநாதர்களாக,
தேஹம் முழுவதும் அரக்கர்களால் அடியுண்டு காயங்களுடன் பொறுத்திருக்கவும் பரிஹரிக்கவும் வல்லமையற்றிருக்கிறோம்..
உன்னை சரணடைகிறோம் என்று சொல்ல,

இராமன்
“முனிவர்காள்! நீங்கள் எனக்கு கட்டளையிவேண்டுமன்றி இங்ஙனம் வேண்டலாகாது.
தந்தைசொல்
பேணுதலென்னும் வ்யாஜத்தினால் உங்கள் கார்யத்தை நிறைவேற்றவே வந்துள்ளேன்.
இன்னல் விளைக்கும் அரக்கர்களை வதஞ்செய்தொழிப்பது திண்ணம்”
என்று அவர்கட்கு அபயம் அளித்துச் சென்றான்….

ஆனால் பிராட்டி அதை மறுக்கும் விதமாக “ராமா!, உலகில் மிகக்கொடியனவென்று சொல்லப்பட்ட
மூன்று தீயசெயல்களுள் முதல் இரண்டாகிய பொய் சொல்லுதலும் பிறர் மனைவியை வேட்டலும்
நீர் நெஞ்சாலும் நினைக்கமாட்டீரென்பதை நன்கறிவேன்..
ஆனால் மூன்றாவதான பகையின்றிப் பரஹிம்சை செய்தல் என்பது க்ஷத்திரிய வ்ருத்தியைவிட்டுத்
தாபஸ வ்ருத்தியைக் கைப்பற்றியிருக்கும் உமக்குத் தர்மமெனக்கொள்ளகில்லேன்..
ஆழி சூழ் உலகமெல்லாம் பரதனேயாள நீ போய்த் தாழிருஞ்சடைகள் தாங்கித் தாங்கருந்தவ மேற்கொண்டு
பூழிவெங்கான நண்ணிப் புண்ணிய புனல்களாடிவா! என்று நியமிக்கப்பட்டுக்
கானகம் வந்த நீர் ஆயுதமேந்துதல் தகாத தொன்று… என்று விண்ணப்பித்தாள்….

பிராட்டிக்கு மறுமாற்றமுரைத்த இராமன்,
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம்வா ஸீதே ஸலக்ஷ்மணாம் ந து ப்ரதிஜ்ஞாம் ஸம்ச்ருத்ய ப்ராஹ்மணேப்யோ விசேஷத:
இதன் பொருள்….
ஸீதே! நான் என்னுயிரைவிட்டாலும் விடுவேன்.உன்னையும் இலக்குமணனையும் விட்டாலும் விடுவேன்..
கொடுத்த ப்ரதிஜ்ஞையை அதிலும் ப்ராஹ்மணர்களுக்குக் கொடுத்த ப்ரதிஜ்ஞையை எள்ளளவும் தவறமாட்டேன் என்பதாம்…..

மேலும்…
ஸத்ருசஞ் சாநுரூபஞ்ச குலஸ்ய தவ சாத்மந: ஸதர்மசாரிணீ மே த்வம் ப்ராணாப்யோபிகரீயஸீ…
இதன்பொருள்…
ஸீதே! நான் செய்ய நினைக்கும் தர்மத்தையே நீயும் ஸங்கல்பிக்கவேண்டும்.
நீ என் வழியொழுகுவதே உற்றது… என்பதே என்றான்…….

விபீஷணன் தன்னோடொத்த நால்வருடன் கிளம்பி வந்து வானத்திலே நின்று இராமபிரான் தன்னை
அங்கீகரிக்குமாறு செய்யவேண்டும் என்று வானர
முதலிகளை வேண்ட, சுக்ரீவன் முதலானோர் விபீஷணன் சேர்த்துக் கொள்ள தகுதியற்றவனென்று ஆக்ஷேபிக்க,
அப்போது இராகவன்
சரணாகதனைக் கைவிடுதல் தகுதியன்று என்று தனக்குள்ள ஆச்ரிதரக்ஷண பக்ஷபாதத்தையும்
*அதில் திடமான வ்ரதத்தையும் எடுத்துரைத்தானாயிற்று….

இக்கருத்தைக் கபோதோபாக்கியானத்திலும்….
வ்யாக்ர வாநர ஸம்வாதத்திலும்
கண்டுகொள்க…..

இப் ப்ரகரணத்தில் இராமனுடைய அமுதமொழியாக வால்மீகி
காட்டியுள்ள ஸ்லோகங்களில் இரண்டு ஸ்லோகங்கள் உயிரான வை…….
மித்ரபாவேன ஸம்ப்ராப்தம் ந த்யஜேயம் கதஞ்சன
தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் ஸதா மேததகர்ஹிதம்…

ஸக்ருதேவ ப்ரபந்நாய தவாஸ்மீதி ச யாசதே
அபயம் ஸர்வபூதேப்யோ ததாம்யேதத் வ்ரதம் மம….
என்னுமிவையிரண்டும் ஸ்ரீராமசரமஸ்லோகங்களென்றே குலாவப்படும்..

முதல் ஸ்லோகத்தில்
ந த்யஜேயம் கதஞ்சன என்பதும் இரண்டாம் ஸ்லோகத்தில்
ஏதத் வ்ரதம் மம என்பதும்
உயிரான வார்த்தைகள்…

ஆக, இராமபிரான் அடைக்கலம் புகுந்தவரைக் காத்தருள்வதில் திடவ்ரதன் என்பதை
அவனுடைய திருமுகப் பாசுரங்களினாலும் அவரது சரிதைகளினாலும் தெரியவருகிறது.

(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)

வாசக தோஷ: க்ஷந்தவ்ய:
🙏🙏🙏🙏

ஒரு தனி அரந்தையை ஒரு நால் இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை என்னும்படி…..
சக்ரவர்த்தித் திருமகன் இன்று
யானை வாகனத்தில்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

———

கூஜந்தம் ராம ராமேதி மதுரம் மதுராக்ஷரம்
ஆரூஹ்ய கவிதாஸாகாம் வந்தே வால்மீகி கோகிலம்🙏

வான்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் இராமனின் திருக்குணங்கள் பற்றிய வினாக்களில் அடுத்து ஏழாவது வினா….
சாரித்ரேண ச கோ யுக்த:…??

சாரித்ரமாவது நன்னடத்தை,நல்லொழுக்கம்..இவையிரண்டும் உள்ளவன் யாவன்??
நல்லொழுக்கமென்பது பொதுப்பெயர்…
பெரியார்களைப் பணிதல்
தந்தை தாய் பேணுதல்
சாஸ்த்ரங்களில் விதிக்கப்பட்ட கருமங்களை வழுவறச்செய்தல்
தெய்வபக்தியுடைமை
பிறரை நலியாமை
பிறர் பொருள் தாரம் என்றிவற்றைக்கவர நெஞ்சாலும் நினையாமை என்று
இனைய வொழுக்கங்களுக்குப் பொதுப்படையான பெயர்.

பெரியார்களைப் பணிதல்
மனிதர்களுக்கு தன்னோடொத்தவர, தன்னிலும் பெரியோர்,தன்னைவிடத்தாழ்ந்தவரென்று
மூன்று வகுப்பினர் உண்டாயினும் இராமன் ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மாமாயா வென்னும் பரத்வமுடையவனாயினும்..
ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம்

———————

தர்மாத்மா சத்யசந்தஸ்ச ராமோ தாசரதிர் யதி |

பௌருஷே சாப்ரதித்வந்த்வ: ஶரைனம் ஜஹி ராவணிம் ||🙏

வான்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் எட்டாவது வினா….
ஸர்வபூதேஷுகோ ஹித:?
இனிமையாயிருப்பது ப்ரிய மென்றும்
இனிதாகவல்லாமல்
வெறுக்கத்தக்கதாயிருந்தாலும் பிற்காலத்தில் மிக்க நன்மை பயக்கக்கூடியதாக இருப்பது
எதுவோ அது ஹித மெனப்படும்…

உலகில் தாயாரை ப்ரியபரையென்றும் தகப்பனாரை ஹிதபரரென்றும் சொல்வர்….
மேலாத் தாய்தந்தையும் அவரேயினி யாவாரே என்றும்
தஞ்சமாகிய தந்தைதாயொடு தானுமாய் என்றும்
தாயாய்த்ந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய்என்றும் ஆழ்வார்களருளிச் செய்தபடி
தாயாயுமுளன் தந்தையாயுமுளன்.

உபநிஷத்துக்களும் .. மாதா பிதா ப்ராதா நிவாஸச்சரணம் ஸுஹ்ருத் கதிர் நாராயண:.. என்று..
அப்ரியமான ஹிதங்களைச்
செய்வதுபற்றியே
ஸர்வபூதேஷு கோ ஹித: என்னும் வினா விளைந்தது…

குலசேகராழ்வாரும்
தான் நோக்காது எத்துயரம் செய்திடினும் தார்வேந்தன் கோல்நோக்கி வாழுங் குடிபோன்றிருந்தேனே என்றும்
வாளாலறுத்துச்சுடினும் மருத்துவன்பால் மாளாதகாதல் நோயாளன்போல் என்றும்
த்ருஷ்டாந்தங்கள் குறிக்கொள்ளத்தக்கவை…

ஹரிர் துக்கானி பக்தேப்யோ ஹிதபுத்த்யா கரோதிவை சஸ்த்ரக்ஷாராக்நி கர்மாணி ஹிதபுத்த்யா யதா பிஷக் என்று
வடமொழிப் புலவர்களும் மேற்கூறிய அரசனும் மருத்துவரும் போலே
பகவானும் பக்தர்களுக்கு ஹிதபுத்தியினாலேயே துக்கங்களை விளைவிக்கிறான்..

தத்வத்ரய ரஹஸ்யத்தில் பிள்ளை லோகாச்சார்யர்யர்….
சிலரை ஸுகிகளாகவும் சிலரை துக்கிகளாகவும் ஸ்ருஷ்டித்தால் ஈஸ்வரனுக்கு
வைஷம்ய நைர்க்ருண்யங்கள்வாராதோ வென்னில்*
*கர்மமடியாகச் செய்கையாலும் மண்தின்றப்ரஜையை
*நாக்கிலே குறியிட்டு அஞ்சப்பண்ணும் மாதாவைப்போலே* *ஹிதபரனாய்ச் செய்கையாலும்
வாராது* என்று ஸ்ரீ ஸூக்தி🙏

ஸ்ரீராமாயணத்தில் , மழைக்காலம் வந்தவளவிலும் முன்பே சொன்னபடி சுக்ரீவன் சேனைகளுடன்
வந்திலனென்று திருவுள்ளத்தில் மிக்க சீற்றம் பிறந்து இலக்குவனையழைத்து
வெம்புகண்டகர் விண்புக வேரறுத்து இம்பர் நல்லறஞ்செய்ய எடுத்தவில்
கொம்புமுண்டு அருங்கூற்றமுமுண்டு உங்களம்புமுண்டென்று சொல்லு நம்மாணையே……
துஷ்டநிக்ரக்ஹஞ்செய்து இவ்வுலகில் தர்மத்தை நிலைநாட்டுதற்பொருட்டு
நாம் கையிலேந்திய வில் வாலியோடு தொலைந்திலது இன்னமுமுளது.
யமதர்மராஜனுமுளன்வானரவீரர்களாகிய உங்களையும் கொல்லவல்ல அம்பும் நம்மிடமுண்டு.
என்றிங்ஙனம் நமது கட்டளையாக சுக்ரீவனுடன் சொல்லுக என்றும்
வாரலிராவெனின் வானரப்பேரும் மாளுமெனும் பொருள் பேசுவாய் என்று வராமற்போனால்
வானரமென்கிற பேரும் உலகத்தில் இல்லாதொழியுமென்கிற உண்மையை நீ சென்று தெரிவிப்பாயாக என்று
சொல்லியனுப்புகிறார் பெருமாள்… என்று கம்பன் கூற்று..

வால்மீகி இராமாயணத்திலும் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இராமன்,
“லக்ஷ்மணா சுக்ரீவன் செய்ந்நன்றி மறந்து இன்னம் வாராதிருக்கிறான்.
வாலி சென்ற வழி அவனுக்கும் திறந்திருக்கறதென்பதையும்,
சுற்றத்தோடு யமபுரம் அனுப்ப நான் சித்தமாயிருப்பதையும் தெரிவிப்பாயாக” என்று சொன்னான்.

கதஞ்சிதூபகாரேண க்ருதேநைகேன துஷ்யதி ந ஸ்மரத்யபகாராணாம் சதமபி ஆத்மவத்தயா என்று
நூற்றுக்கணக்கான தீங்குகள் செய்யினும் அவற்றை நெஞ்சில் கொள்ளாதே,
புத்தி பூர்வமாகவோ அபுத்திபூர்வமாகவோ சிறு உதவி செய்தாலும் மிகவும் மகிழ்ச்சி கொள்கிறான் என்று சொல்லியிருக்க,
அக்னிசாக்ஷியாகக் கொள்ளப்பட்ட உயிர் நண்பன் சுக்ரீவனிடத்தில் த்ரோஹசிந்தனை கொள்வது ஏதென்னில்
ப்ரியஞ்செய்வதிற்போலேயே ஹிதஞ்செய்வதிலும் ஊற்றமுடையவன் என்றபடி ஹிதவகுப்பில் சேர்க்கத்தக்கதே…..

இராவணவதம் ஆனபிறகு பிராட்டி அக்னிப்ரவேசம் செய்வதற்குறுப்பாகப்
பெருமாள் சொன்ன கடுஞ்சொற்களும் ஹிதவகுப்பிலே சேர்க்கத்தக்கதே…

நாரதமுனிவரை நோக்கி, கோ ஹித: என்று இவ்வளவே கேளாமல் வால்மீகி,
ஸர்வபூதேஷு கோ ஹித: என்று கேட்டிருத்தலால் ஸர்வபூதங்களிடத்தும் ஹிதபரனாக இருப்பவன் என்று
ஸர்வேஸ்வரன் தன்மையை நெஞ்சில் கொண்டே கேட்டதாக விளங்குகிறது..
ஹரிர் துக்கானி பக்தேப்யோ ஹிதபுத்த்யா கரோதி வை என்று சாஸ்த்ரமும் சொல்லிவைத்ததன்றோ…!!🙏

(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)
வாசக:தோஷ: க்ஷந்தவ்ய:
🙏🙏🙏🙏

இன்று திருத்தேரில்
ஆரோஹித்து திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளும்,
ஸீதா லக்ஷ்மண ஹனுமத் ஸமேத
ஸ்ரீ ராமச்சந்த்ரப்ரபு

————-

ஜயத்யதிபலோ ராமோ லக்ஷ்மணஸ்ச மஹாபல:/
தாஸோஹம் கோசலேந்த்ரஸ்ய ராமஸ்ய அக்லிஷ்ட கர்மண://🙏

வான்மீகி நாரத ஸம்வாதத்தில் ஒன்பதாவது வினா…
க:வித்வாந் ??
அநேக சாஸ்த்ரங்களை விசேஷமாக அறிந்தவர்களையே வித்வானென்று வழங்குவர்…

நாரதர்
வேதவேதாங்க தத்வஜ்ஞ: தநுர்வேதேச நிஷ்டித:
ஸர்வசாஸ்த்ரார்த்த தத்வஜ்ஞ: ஸ்ம்ருதிமாந் ப்ரதிபாநவாந் என்று
வேத,வேதாங்கங்கள் தத்வங்கள்,தநுர்வேதம் சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் மற்றும் ஜ்ஞாபக,ப்ரதிபா ஸக்தியுடையவன்
இராமபிரானென்று அவன் வித்வத் தன்மையை தெரிவிக்கிறார்…
பகவதம்சமாகையாலே ஸ்வத: ஸர்வஜ்ஞனாயிருக்கச்செய்தேயும் வசிஷ்டரிஷி பக்கலில் சிஷ்யவ்ருத்தி செய்து
ஸகலசாஸ்த்ரங்களையும் வரியடைவே ஓதியுணர்ந்து இளமையிலேயே வித்வாந் என்று பெயர் பெற்றவன்….

விராதனும்
வேதங்களறைகின்ற உலகெங்கும் விரிந்தனவுன்
பாதங்களிவையென்னில் படிவங்களெப்படியோ?
ஓதங்கொள் கடலன்றி யொன்றினோடொன்றொவ்வாப்
பூதங்கள் தொறுமுறைந்தால் அவையுன்னைப் பொறுக்குமோ? என்றும்,

கவந்தனும்
ஆதிப்பிரமனுநீ ஆதிப்பரமநுநீ
ஓதியுறுபொருளுக் கப்பாலுண்டாயினுநீ
சோதிச்சுடர்ப்பிழம்பு நீயென்று சொல்லுகின்ற
வேதமுரைசெய்தால் வெள்காரோ வேறுள்ளார் என்று இராமனை வேதவேத்யனாகவே சொல்லித்துதிக்கின்றனர்…

ஸ்ரீராமாயணத்தநியனும்
வேதவேத்யே பரே பும்ஸி ஜாதே தஸரதாத்மஜே என்று ப்ரஸித்தி…

வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம்
என்று புருஷஸூக்தத்தையுட்கொண்டே
விஸ்வாமித்ரமுனிவனும்
அஹம் வேத்மி மஹாத்மாநம் ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் வசிஷ்டோபி மஹாதேஜா யேசேமே தபஸி ஸ்திதா: என்று
தசரதனிடம் சொல்லப்பட்டதாக வ்யாக்யானங்கள்….

ஆக, வேதமுதற்பொருளாய்
ஸகலசாஸ்த்ரப்பொருளாய் தன்னைப்பற்றி தோன்றிய சாஸ்த்ரங்களைத்
தாமே கற்பனோ?வசிஷ்டமுனிவர் தாம் கற்பிப்பரோ? யென்னில்……

தசரதமன்னவன் புத்ரகாமனாய் வேள்வியியற்றும்போது அங்கு வந்த தேவர்கள்
இராவணனது நலிவுகளைக்கூறி வருந்துகையில்
ஏதஸ்மிந்நந்தரே விஷ்ணுரூபயாதோ மஹாத்யுதி: என்று
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு அவ்விடம் வந்து தோன்றி அபயமளித்து மறைந்ததாகச்சொல்லிற்று….

மேல் அயோத்யா காண்டம் முதல் ஸர்க்கத்தில்
ஸஹிதேவைருதீர்ணஸ்ய ராவணஸ்ய வதார்த்திபி: அர்த்திதோ மாநுஷே லோகே ‌ஜஜ்ஞே விஷ்ணுஸ்ஸநாதந: என்று
கொழுத்துத் திரியுமவனான இராவணனது வதத்தை விரும்பின தேவர்களால் ப்ரார்த்திக்கப்பட்ட
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு மாநிடவுலகில் வந்து பிறந்தானென்று…….

இதெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க…..
யுத்த காண்டத்தில் பிராட்டி அக்னிப்ரவேசம் செய்யும் ப்ரகரணத்தில் ஸகலதேவர்களும்,
கர்த்தா ஸர்வஸ்ய லோகஸ்ய ச்ரேஷ்டோ ஜ்ஞானவதாம் வர:
உபேக்ஷேஸ கதம் ஸீதாம் பதந்தீம் ஹவ்யவாஹனே கதம் *தேவகணஸ்ரேஷ்டம்
ஆத்மாநம் நாவபுத்யஸே*
“இராமா!! ஸர்வேஸ்வரன் என்பதை அறியகில்லாயோ? என்று……..

அதற்கு இராமன்
ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே என்று நாராயணனாயினும் மானிடவேடம்பூண்டு வந்திருக்கிறேன் என்று…..
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் வேதாந்தங்களையும் ஓதினானென்பதையும்,
ஸஹபத்ந்யா விசாலாக்ஷ்யா நாராயணமுபாகமத் என்று ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவுக்கு ஆராதனமான
யஜ்ஞங்களை நடத்தினானென்பதையும் வைத்து வித்வான் என்று பெயர் பெற்றதில் யாதொரு குறையுமில்லை…

வித்வாந் என்பதற்கு ஸர்வஜ்ஞன் என்றபடி…
பகவான் என்பது ஞானம் சக்தி பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் தேஜஸ் ஆகிய குணங்களுடைமை…

இதில் ஞானத்தைப் பற்றி பட்டர் ஸ்ரீரங்கராஜஸ்தவ உத்தர சதகத்தில்…
யுகபதநிசமக்ஷை:ஸ்வைஸ் ஸ்வதோவாக்ஷகாரயே நியமம் அநியமம் வா ப்ராப்ய ரங்காதி ராஜ
கரதலவதசேஷம் பச்யஸி ஸ்வப்ரகாசம் ததவரணமமோகம் ஜ்ஞானமாம்நாஸிஷுஸ்தே என்று
ப்ரத்யக்ஷம் பரோக்க்ஷம் என்கிற வாசியின்றிக்கே
அனைத்தையும் கையிலங்கு நெல்லிக்கனி போல் காணவல்லர் என்று…..

உபநிஷத்துக்களிலும்
பச்யதி அசக்ஷுஸ்(கண்கிடையாது;காணாத தில்லை)
ஸ ஸ்ருணோதி அகர்ண: (காதுகிடையாது;கேளாத தில்லை)
அபாணிபாதோ ஜவநோ க்ரஹீதா(கால் கிடையாது; ஆனால் எங்கும் விரைந்து செல்கிறான்)என்று…..

உள்ளுவாருள்ளிற்றெல்லாம் உடனிருந்தறிதி என்று தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரும் …..
கருதரியவுயிர்க்குயிராய்க் கரந்தெங்கும் பரந்துறையுமொரு தனி நாயகமென்றால் உன் பெருமைக்களவாமோ? என்று
பிள்ளைப்பெருமாளையங்கார் பணித்தபடி
எங்கும் நிறைந்துறையும் பரம்பொருளான பெருமான் அறியாததொன்றுண்டோ??

காளிதாஸமஹாகவி
ரகுவம்சத்தில் கார்த்தவீர்யார்ஜுனனுடைய பெருமையை எடுத்துரைக்குமிடத்தில்
அகார்யசிந்தா ஸமகாலமேவ ப்ராதுர்ப்பவந் சாபதர:புரஸ்தாத்
யாரேனுமொருவன் தப்புக்கார்யத்தை நெஞ்சால் நினைத்தாலும் அப்பொழுதே
இவ்வரசன் வில்லுங்கையுமாய் நின்று சிக்ஷிக்குமவன் என்று…….

அற்பனான ஓர் அரசனது பெருமையிதுவானால் உபநிஷத்துக்களில் அற்புதமான ஞானசக்திகள் வாய்ந்த
பகவானது பெருமை யஸ் ஸர்வஜ்ஞஸ் ஸர்வவித்;பரா அஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ச்ரூயதே என்று புகழப்பட்டுள்ளது….

கஜேந்த்ராழ்வான் முதலைதன்னால் அடர்ப்புண்டபோது
பரமாபதமாபந்நோ மனஸா அசிந்தயத் ஹரிம் என்று நெஞ்சால் நினைத்தவளவிலும்
அதேக்ஷணத்தில் அதையறிந்து திருநாட்டிலிருந்து அரைகுலையத் நிலைகுலைய ஓடிவந்து
காத்தருளின பெருமானது அறிவின் கனம் யாரே அறிகிற்பார்???

வித்வாந் என்பதற்கு
தோஷங்களையறியுமவன் வித்வாந் விபச்சித் தோஷஜ்ஞ: என்று அமரகோசம்….
ஆனால் லோகவிலக்ஷணனான இராமபிரான் குணஜ்ஞனான வித்வாநன்றி தோஷஜ்ஞனான வித்வாநல்லன்…..

விபீஷண சரணாகதி யில் *துஷ்டனாகையாலே கொள்ளலாகாதென்று சுக்ரீவபக்ஷம்..
யோக்யனாகையாலே கொள்ளலாமென்பது மாருதி பக்ஷம்..
மூன்றாம் பக்ஷமாக பெருமாள் துஷ்டனாகையாலே கொள்ளவேண்டும் என்றாரென்று தேசிகர் திருவுள்ளம் பற்றுகிறார்…

ஸ்ரீராமாயணத்தில் தோஷோயத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் ஸதா மேததகர்ஹிதம்
என்று ஸ்லோகம்…
யத்யபி என்பதை
வெறும் வாக்யாலங்காரமாகத் தள்ளிவிட்டு தோஷ: தஸ்ய ஸ்யாத் ..தோஷம் அவனுக்கு இருக்க வேணும்
என்பதாகப் பொருள் காட்டுகிறார்.

குன்றனைய குற்றஞ்செய்யினும் குணங்கொள்ளும் என்று பொய்கையாழ்வார் பாசுரத்தின் படி
குணங்கொள்ளும் இயல்வினனான இராமன் குற்றங்களை நெஞ்சில் கொள்ளான்… என்றபடி..

ஆக,இவ்விஷயங்களெல்லாம் க:வித்வாந்? என்கிற கேள்வியில் அடங்கியுள்ளன
என்றுணர்க…. 🙏
(ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமி)

வாசகதோஷ:
க்ஷந்தவ்ய:🙏.

ஏஷ ஸர்வஸ்ய பூதஸ்து பரிஷ்வங்கோ ஹநூமத மயா காலமிமம் ப்ராப்ய தத் தஸ் தஸ்ய மஹாத்மந ….. 🙏
பெருமாள் திருவடிக்கு கொடுத்த பரிஷ் வங்கம்🙏
இப்படிப்பட்ட பெருமை வாய்ந்த

ஹனுமந்த வாகனத்தை
ஆரோஹித்த
ஸ்ரீ ராமபிரான்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ என்னை ஆளுடை அப்பன் பல்லவ உத்சவம்அனுபவம் -ஸ்ரீ தெள்ளிய சிங்கர் ப்ரஹ்மோத்சவம் அனுபவம் -ஸ்ரீ யதுகிரி ஸ்ரீ ராம் ஸ்வாமிகள் —

March 28, 2022

பல்லவம் – இலை : கிளை : கொப்பு : கையணி : சாயம் : தளிர் : தேயம்..

பங்குனி உத்திரத்தில் முடியுமாறு ஐந்து நாட்கள் பல்லவ உத்சவம் நடக்கிறது.
இந்த பல்லவ உத்சவம் என்பது பல்லவர்கள் சம்பந்தபட்டதல்ல ! பல்லவம் என்பது காலம்.
பூந்தளிர்கள் துளிர் விடும் பருவம். ஸ்ரீ ரங்கநாதர் திருவாய்மொழி மண்டபத்தில் எழுந்தருளி
அவர் முன் ப்ருந்தாரண்ய தல மகிமை சேவிக்கப்படுகிறது🙏

பெருமாள் புறப்பாடு கண்டு அருளுமுன் ஏழு மெல்லிய திரைகள் விலக்கி கற்பூர ஆர்த்தி கண்டு அருள்வார்
தினமும் ஸ்ரீரங்கநாதர் பெரியவீதி புறப்பாடு கண்டு அருள்கிறார்.
பங்குனி உத்திரத்தன்று அழகான கண்ணாடி கருடசேவையும் பிறகு
ஸ்ரீரங்கநாதர் ஸ்ரீவேதவல்லித்தாயார் திருக்கல்யாணம் சிறப்பாக நடக்கிறது 🙏🙏🙏🙏

ஏழ் பிறப்பும் யான் அறுத்தேன் என்கிறபடியே
ஒரு ஜீவாத்மா ஏழ் பிறப்பையும் கடந்து /அறுத்து அந்த பரமாத்மாவிடம் செல்கிறான்… 🙏

ஏழு திரை விலகி ஸ்ரீ ரெங்கநாதர் சேவை
அவஸ்தா ஸப்தகங்கள் நீங்கி….எம்பெருமானுடன் கூடி…

வேதத்தை வேதத்தின் *சுவைப்பயனை விழுமிய முனிவரர் விழுங்கும்*
கோது இல் இன் கனியை நந்தனார் களிற்றை* குவலயத்தோர் தொழுதுஏத்தும்*
ஆதியை அமுதை என்னை ஆள் உடை அப்பனை ஒப்பவர் இல்லா மாதர்கள் வாழும்*
மாட மா மயிலைத்* திருவல்லிக்கேணிக் கண்டேனே.

எம்பெருமானை ஸாக்ஷாத் வேதமாகச் சொன்னது வேத ப்ரதிபாத்யனா யிருக்குந் தன்மைபற்றியாதல்,
வேதங்களை வெளியிட்டருளினமை பற்றியாதல்,
உலகத்தில் ஒவ்வொருவருடைய விருப்பம் ஒவ்வொருவகையாக இருக்குமாதலால்
அவரவர்களுடைய விருப்பத்திற்கிணங்க உபாயங்களையும் பலன்களையும் வேத மூலமாகக்
காட்டிக் கொடுத்திருக்கின்றமை பற்றி வேதத்தின் சுவைப்பயனை எனப்பட்டது.

என்னையாளுடையப்பன் தமது தேவியருடன்* திருத்தேரில் புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

எம்பெருமான் சந்நதிக்கு நேராகக் கருடன் சந்நிதி இருப்பதைக் காணலாம்.
அலங்காரப் பிரியரான திருமால் அலங்காரம் செய்துகொண்டால் அழகு பார்க்க
ஒரு கண்ணாடியாய் எம்பெருமானைக் காட்டும் கண்ணாடியே வேதம்!

வேதாத்மா விஹகேஸ்வர:
கருடன் வேத சொரூபியாகவே இருப்பதால், கருடனையே கண்ணாடியாகக் கொண்டு திருமால் அழகு பார்க்கிறார்.
அதனால் தான் பெருமாள் சந்நதிக்கு நேரே, கண்ணாடி போல் கருடன் சந்நதி இருக்கிறது…..

எம்பெருமானை நமக்குக் காட்டித் தரும் கருவியாக வேதம் உள்ளது.
ஆனால் நம் போன்ற சாமானியர்களுக்கு, வேதத்தைக் கற்று, அதன் பொருளை அறிந்து,
அதைப் பின்பற்றி அவனை அறிவது என்பது மிகவும் கடினமான காரியம்.
எனவே நம்மேல் கருணைகொண்ட வேதமே, எம்பெருமானை நமக்கு எளிதில் காட்டிக்கொடுக்கிறான்.. கருடாழ்வாராக🙏

பட்சிராஜன், வைனதேயன், கருத்மான், சுபர்ணன்,
தார்க்ஷ்யன், காச்யபி, சுதாஹரன், ககேச்வரன்,
நாகாந்தகன், விஷ்ணுரதன், புள்ளரசன், புள்ளரையன், மங்களாலயன், பெரிய திருவடி, கலுழன் எனப்
பல்வேறு பெயர்களால் இவர் அழைக்கப்படுகிறார்.

*ஆளவந்தார் என்னும் மஹாசார்யரும்…

​“தாஸ: ஸகா வாஹநம் ஆஸநம் த்வஜோ யஸ்தே விதாநம் வ்யஜநம் த்ரயீமய: என்ற ஸ்லோகத்தில்

கருடன் திருமாலுக்குத் தொண்டராகவும் நண்பராகவும் வாகனமாகவும் இருக்கையாகவும்
கொடியாகவும் மேல்கட்டாகவும் விசிறியாகவும் இருப்பதாகக் காட்டுகிறார். 🙏

நம்மாழ்வாரும் தமது முதல் ப்ரபந்தத்தில்
அப்புள்ளின்பின் போன என் தனி நெஞ்சமே என்கிறார் 🙏
திருவடியை வாஹனமாகக்கொண்டு நடத்தியருளும்போது
என்னுடைய நெஞ்சு என்னையும் விட்டு விட்டு அத்திருவடியின் பின்னே தனியாய்ப் போய்விட்டது… என்கிறார் 🙏

ஸ்ரீ மந்நாதன் கண்ணாடி கருடனில் ஆரோஹித்துத் திருவீதிகளில் எழுந்தருளுகிறார். 🙏

————–

ஸ்ரீரங்கசந்த்ரமஸம் இந்திரயா விஹர்தும்
விந்யஸ்ய விஸ்வசித சிந்நயநாதிகாரம்
யோ நிர்வஹத்ய நிஸமங்குளி முத்ரயைவ
ஸேநாந்யம் அந்ய விமுகாஸ்தமஶிஶ்ரியாம🙏

நம் குருபரம்பரையில் பெரிய பிராட்டியாரை ஆசார்யராய்க் கொண்டவரும் ,
ஆழ்வார்கள் அனைவரையும் சிஷ்யராய்க்கொண்டவரும்
நித்ய சூரிகளில் ஒருவராக, ஸேநாதிபதியாக, எம்பெருமானின் அதீநத்திற்குட்பட்ட
நித்யவிபூதியையும், லீலாவிபூதியையும் தன் மேற்பார்வையில் பார்த்துக்கொள்ளும்
ஸேனை முதல்வர்..
ஸேநாதிபதி
வேத்ரதரர்
வேத்ரஹஸ்தர்
என்று பல திருநாமங்களைக் கொண்ட இவருடைய திவ்யமஹிஷி சூத்ரவதி என்பவர்.

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் தமது ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில்

த்வதீய புக்த உஜ்ஜித ஶேஷ போஜிநா
த்வயா நிஸ்ருஷ்ட ஆத்ம பரேண யத்யதாப்ரியேண ஸேநாபதிநா ந்யவேதி
தத் ததாநுஜாநந்தம் உதார வீக்ஷணை:
எம்பெருமானுடைய ஸேஷப்ரசாதத்தை முதலில் உட்கொள்பவரும்,
உபயவிபூதியை நிர்வஹிக்கும் அனுமதி பெற்று அவன் கடாஷத்தாலேயே அவன் திருவுள்ளமறிந்து
கார்யம் செய்பவரும் எல்லாராலும் விரும்பப்படுமவர்–என்று கொண்டாடுகிறார்🙏

எம்பெருமானின் ஶேஷ ப்ரசாதத்தை முதலில் கொள்பவராதலால்,
இவருக்கு ஶேஷாஶநர் என்ற திருநாமமும் உண்டு.

நாம் அநுபவித்து வரும் குருபரம்பரையின் மூன்றாவது ஆசார்யனாக விஷ்வக்ஸேனர் கொண்டாடப்படுகிறார்.
பெரிய பிராட்டியாரே இவருக்கு ஆசார்யனாக இருக்கிறாள்.
ஆழ்வார்கள் அனைவரும் இவருடைய ஶிஷ்யர்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஸேனை முதலியாரிடம் உலக விஷயங்களை நடத்தும் பொறுப்பை விட்டு, எம்பெருமான் உகந்தருளின நிலங்களிலே ப்ரவணராய்,
பரமபதமான நித்ய விபூதி மற்றும் ஸம்ஸாரமாகிற லீலா விபூதியையும் ஆனந்தமாக அனுபவிக்கிறார் என்று பூர்வாசார்யர்கள்… 🙏
மேலும், எம்பெருமான் ராஜகுமாரனைப் போலேயும், ஸேனை முதலியார் மூத்த அமைச்சராகவும் பேசப் படுகிறார்🙏

ஓங்கு துலாப் பூராடத்துதித்த செல்வன் வாழியே
ஒண்டொடியாள் சூத்ரவதி உறை மார்பன் வாழியே
ஈங்குலகில் சடகோபற்கிதமுரைத்தான் வாழியே
எழிற் பிரம்பின் செங்கோலை ஏந்துமவன் வாழியே
பாங்குடன் முப்பத்துமூவர் பணியுமவன் வாழியே
பங்கயத்தாள் திருவடியைப் பற்றினான் வாழியே
தேங்குபுகழ் அரங்கரையே சிந்தை செய்வோன் வாழியே
சேனையர்கோன் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே

ஸ்ரீ அழகிய சிங்கர்
ப்ரஹ்மோத்ஸவ அவசரத்தில்
ஸ்ரீ சேனை முதலியார் திருவீதி புறப்பாடு 🙏

———

கோப்புடைய சீரிய சிம்மாசனம் பரமபதத்தில் உன் இருக்கைக்கு ஒப்பானது
பரமபத சிம்மாசனம் எட்டு கால்கள் கொண்டதாக விவரிக்கப்படுகிறது

தர்மம்
அதர்மம்
ஞானம்
அஞ்ஞானம்
வைராக்கியம்
வைராக்கியமின்மை
பொருள்,
பொருளின்மை என்ற எட்டு கால்களைக் கொண்ட தர்மாதிபீடம்🙏

ஏழுலகம் தனிக்கோல் செய்ய வீற்றிருந்து என்கிற படியே

ஸ்ரீ நரசிம்மர்…
தர்மாதிபீடத்தை அலங்கரித்து…
திருவீதி எழுந்தருளிய ஸந்நிவேசம். 🙏

———

நாவலம் பெரிய தீவினில் வாழும்
நங்கை மீர்களி தோரற்புதங்கேளீர்!
தூவலம் புரியுடைய திருமால்
தூய வாயிற் குழலோசை வழியே
கோவலர் சிறுமியரிளங் கொங்கை குதூகலிப்ப
உடலுள விழ்ந்து எங்குங்
காவலுங் கடந்து கயிறு மாலையாகி
வந்து கவிழ்ந்து நின்றனரே 🙏

ஜம்பூத்வீபம் என்கிற மிகப் பெரிய தீவில் வசிக்கும்
பெண்களே!
ஓர் ஆச்சர்யமான செய்தியைக் கேளுங்கள்! சுத்தமான வலம்புரி சங்கை திருக்கையில்
வைத்திருக்கும் ஸ்ரீமன் நாராயணனுடைய *பவள வாயினால் ஊதப்பெற்று வரும் குழலோசையானது*
திருவாய்ப்பாடியிலிருக்கும் இடைப்பெண்களின் காதில் ஒலித்தவுடன், அவர்கள், தங்களின் உடலும்
உள்ளமும் கண்ணனிடம் இழந்தவர்களாக, காவல்களை மீறி அவனிடம் ஓடி
வந்து, கயிறில் கோத்த மாலை போல் அவனைச் சூழ்ந்து வெட்கத்துடன் தலையை கீழ் நோக்கி
தொங்கவிட்டு நின்றார்கள்!!!! 🙏

புன்னை மர வாகனத்தில்
திருக்குழல் ஊதிக்கொண்டு கோபியர்களை
மெய்ம்மறப்பித்துக் கொண்டு எழுந்தருளும் ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்🙏

திரண்டெழு தழை மழை முகில் வண்ணன்
செங்கமல மலர் சூழ் வண்டினம் போலே
சுருண்டிருண்ட குழல் தாழ்ந்த முகத்தான்
ஊதுகின்ற குழலோசை வழியே
மருண்டு மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து
மேய்ந்த புல்லுங் கடை வாய் வழி சோர
இரண்டு பாடுந் துலங்காப் புடை பெயரா
எழுது சித்திரங்கள் போல நின்றனவே
🙏

———-

அனந்தம் ப்ரதமம் ரூபம்…..
என்கிற படியே
எம்பெருமானுக்கு
நிரந்தர கைங்கர்யம் பண்ணும்
ப்ரதம சேஷன்….. 🙏

சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம்
நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும்
புணையாம் அணி விளக்காம்
பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு
போலே ஸர்வதேச ஸர்வகால ஸர்வ அவஸ்தைகளிலும்
எல்லா கைங்கர்யங்களையும் எல்லா காலங்களிலும் செய்ய
திரு உள்ளம் கொண்ட ஆழ்வார்
அவன் செய்யும் அடிமைகளை எடுத்து காட்டுகிறார்….. 🙏

சென்றால் குடையாம்
அவன் உலாவி அருளும் போது
மழை வெய்யில் படாதபடி
குடையாக வடிவு எடுப்பான்.

இருந்தால் சிங்காசனமாம்
எழுந்து அருளி இருந்த காலத்தில்
திவ்ய சிம்ஹாசன ஸ்வரூபியாய் இருப்பான்

நின்றால் மரவடியாம்
நின்று கொண்டு இருந்தால் பாதுகையாய் இருப்பான்

நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம்
திருப் பாற் கடலில் திருக் கண் வளர்ந்து அருளும் போது
மெத்தையாய் இருப்பான்

புணையாம் திருப் பாற்கடலில் அழுந்தாதபடி தெப்பமாவான்

அணி விளக்காம்–
ஏதேனும் ஒன்றை விளக்கு கொண்டு காண அவன் விரும்பும் பொழுது விளக்கும் ஆவான்

மணி விளக்காம் என்றுமாம்

பூம் பட்டாம்
சாத்திக் கொள்ளும்படி திரு பரியட்டத்தை அவன் விரும்பும் பொழுது அதுவும் ஆவான்

புல்கும் அணையாம்
சாய்ந்து அருளும் போது தழுவிக் கொள்ளுவதற்கு
உரிய உபாதாநமும் ஆவான்

பிரணய கலஹத்தினில் விரஹ துக்கம் தோன்றாதபடி அணைத்துக் கொள்வானாம் என்றுமாம்…

ஆளவந்தாரும்
பணிபதி:ஸய்யாஸனம் வாகனம் என்று
ஆதிசேஷனின் நிரந்தர நிரவதிக கைங்கர்யத்தைக்கொண்டாடுகிறார்🙏

ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்

நித்யசூரிகளில் ப்ரதம சேஷனான ஆதிசேஷன் ஸிம்மாஸனமாகக் கொண்டு திருவீதிகளில் புறப்பாடு கண்டருளுகிறார்🙏

———-

முடிச்சோதி யானது முகச்சோதியாய் மலர்ந்ததுவோ என்று கோவிந்த அபிஷேகத்தால்
திரு முடியில் நல் தரித்த ஸ்வாமித்வ பிரகாசமாய் கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எறிந்தால் ஒத்த நீண் முடியும்

ச விலாச ஸ்மித அதரம் பிப்ராணம் முக பங்கஜம் -என்கிறபடியே
முறுவல் எடுத்த கலம் என்றலாய் -ஸ்வாமித்வ பல உபாதான ஸுசீல்ய ப்ரகாசகமான ஸ்மயமான முகாரவிந்தமும் –

அலர்ந்து குளிர்ந்து இருக்கிற இரண்டு தாமரைப் பூக்களை மதத்தாலே அமுக்கு ஆடுகிற
இரண்டு வண்டு ஒழுங்கு போல் இருக்கிற தன் கைச் சார்ங்கம் அதுவே போல் அழகிய திருப் புருவ வட்டங்களும்

பதிம் விஸ்வஸ்ய-என்கிற பிரமாணம் வேண்டாதே அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன் என்று
ஸர்வேஸ்வரத்வ சிஹ்னமாய் ஸ்மிதோபத்தஸ் பர்த்த ஸ்ப்புரித ச பரதவ த்வந்த்வ லலிதங்களான திருக் கண்களும்

கஸ்தூரீ கலிதோர்த்வ புண்டர திலகம் -என்று திரு நெற்றியில் சாத்தின கஸ்தூரி திலகமும்

மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ -என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமான கோல நீள் கொடி மூக்கின் அழகும்”

அதினுடைய பல்லவ உல்லாசம் போல் இருக்கிற திருக் கபோலங்களும்

அதினுடைய நவ குஸூமம் போலேயாய்-
பன்னிலா முத்தம் தவழ் கதிர் முறுவல் செய்து -என்கிறபடியே
பூர்ண சந்திரன் முழு நிலாவைச் சொரிந்தால் போலே திரு முகத்தின் ஒளியை ப்ரவஹிக்கிற ஸ்மித விலாசமும்
என்கிற படியே
திருமுகத்தின் அழகு
இருந்தபடி,…. 🙏

———

திருவோணத் திருவிழவில்
அந்தியம் போதில் அரியுருவாகி அரியை அழித்தவனை
பந்தனை தீரப்பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டென்று பாடுதுமே! 🙏

எம்பெருமான் எடுத்த அவதாரங்களிலேயே மிகவும் குறுகிய காலத்திற்கு ஏற்பட்ட அவதாரம் நரசிம்ம அவதாரம்தான்.
எந்த தூணை பிரகலாதன் கை காட்டுவான் அங்கிருந்து ஆவிர்பவித்துத் தோன்றி எழுந்து
பிரகலாதன் வார்த்தையை மெய்ப்பிப்போம் என்று பெருமாள் ஆவலுடன் அண்டமெங்கும் வியாபித்துக்
காத்துக் கிடந்ததில்தான் அவருக்கு களைப்பு ஏற்பட்டதாம், இரணியனை கொன்றதால் அல்ல.
அந்த களைப்பைத்தான் பந்தனை என்று பெரியாழ்வார் பாடுகின்றார்..

பாலும் சர்க்கரையும் சேர்ந்தது போலவாம் நரசிம்ஹ அவதாரம்.
நரனும் சிங்கமும் கலந்த அழகனாம்.
ஆகையால் தான்
திருமழிசை ஆழ்வாரும் அழகியான் தானே அரியுருவம் தானே
என்று கொண்டாடுகிறார்🙏

முன் நரசிங்கமதாகி அவுணன் முக்கியத்தை முடிப்பான்*.. 🙏

அதிருங்கழற் பொருதோள் இரணியனாகம் பிளந்து அரியாய்
உதிரமளைந்தகையோடிருந்தானை *உள்ளவா கண்டார் உளர்*🙏
இடந்திட்டிரணியன் நெஞ்சை இருபிளவாக முன் கீண்டாய்! என்று ஆழ்வார்கள்.. 🙏

ஆண்டாளும் திருப்பாவையில்….

மாரிமலைமுழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்துறங்கும்
சீரியசிங்கம் அறிவுற்றுத் தீவிழித்து
வேரிமயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரிநிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போதருமா போலேநீ பூவைப்பூவண்ணா! உன் கோயில் நின்றும் இங்ஙனே போந்தருளி…..
மழைக் காலத்தில் மலைக்குகையில் படுத்துத் தூங்கும் வீரமுள்ள சிங்கம், தூக்கம் தெளிந்து எழும்பொழுது
நெருப்புப் போல சிவந்த கண்களைத் திறந்து, பிடரி மயிர் சிலிர்த்து
உடம்பை நாலு பக்கமும் அசைத்துச் சோம்பல் முறித்துக் கர்ஜனை செய்து வெளியில் வருவது போல
காயம்பூ போன்ற நீல நிறமுடையவனே, நீ உன் கோயிலிலிருந்து புறப்பட்டு வந்து ….
என்று அவன் சிம்ஹ நடையைக் கொண்டாடுகிறாள்🙏

ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்
ஸிம்ஹ வாகனத்தில்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

———-

எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து
இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப,
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய, *என்
சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே?*🙏

எம்பெருமானுடைய வ்யாபகத்வத்திலே விப்ரதிபத்தியுடையார் இரணியன்பட்ட பாடுபடுவார்கள்;
ஆகையாலே கெடுவிகாள்! அவன் பட்டபாடு படாதே கிடிகோள்-என்கிறார்.
வேறேயொரு தூணிலிருந்து நரசிங்கமூர்த்தி தோன்றினால், முன்னமே ஒரு நரசிங்கத்தை உள்ளே வைத்து நாட்டிய தூண்
அது என்று சொல்லிவிடக் கூடுமாகையாலே, அந்த வார்த்தைக்கு இடமில்லாதபடி,
அந்த இரணியன் தானே தனது உயரம் பருமனுக்குப் பொருந்தப் பார்த்து அளந்து நாட்டிய அவன் வாசல் தூணிலிருந்தே
திருமால் நரசிங்கமாய்த் தோன்றினானென்பதும்,
வேறு யாரேனும் கையால் தட்ட அத் தட்டியவிடத்திலிருந்து தோன்றினால் அவர் தம் கையில் நரசிங்கத்தை அடக்கிக் கொண்டு
வந்து தூணிலே பாய்ச்சினார் என்று சொல்லிவிடக் கூடுமாகையாலே,
அந்த வார்த்தைக்கு அவகாசமில்லாதபடி அவ்விரணியன் தானே தன் கையால் தட்டினவளவில் திருமால் தோன்றினானென்பதும்,
அவன் ஓரிடத்தில் தட்ட மற்றோரிடத்திலிருந்து நரசிங்கம் தோன்றினால் எங்குமுளன்’ என்று ப்ரஹ்லாதன் செய்த
பிரதிஜ்ஞை தவறி நீ சொல்லுகிறவன் இங்கில்லை என்று இரணியன் செய்த பிரதிஜ்ஞை நிலை நிற்குமாகையாலே,
அதற்கு இடமில்லாதபடி அவன், தட்டின இடத்திலிருந்தே திருமால் தோன்றினானென்பதும்,
அவன் தட்டினபிறகு சிறிதுபோது கழித்து நரசிங்கம் தோன்றினால் ‘நான் தட்டினபொழுது திருமால் அங்கில்லை’ என்று
அவன் சொல்லி, திருமால் எங்கும் எப்பொழுதும் உள்ளும் புறமும் வியாபித்திருக்கிற உண்மை. 🙏

————-

அன்னத்தை ஆசார்யனோடு ஸாம்யம் சொல்லும் பூர்வாசார்யர்…. 🙏🙏
செல்வ நம்பி பெரியாழ்வார் நாதமுனிகள் ஆளவந்தார் போல்வாரை அன்னம் என்று கொள்ளலாம்…
நீரையும் பாலையும் கலந்து வைத்தால் அவற்றை பிரிக்க வல்லது அன்னம் -அது போலே ஆச்சார்யர்கள் சார அசார விவேக குசலர்கள்-
வேத சாஸ்திரங்களை வெளியிட்டது பகவத் அவதாரமான ஹம்சம் -அது போல் சிஷ்யர்களைக் குறித்து சாஸ்திர உபதேசம் பண்ணுவார்கள்…
ஹம்சம் சேற்றில் பொருந்தாது -அது போலே மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந்நிலத்து அழுந்தார்கள்-
அன்னம் மாதர் நடை அழகைக் கண்டு அப்படியே தானும் நடை பயிலும் -அது போலே அன்ன நடைய அணங்கான
பிராட்டியின் புருஷகாரத்வம் ஆகிற நடத்தையை அநுசரிப்பர்கள் –
அன்னமானது மேலே எழுந்த தாமரை இலையைக் குடையாகவும் பக்குவமான செந்நெல் பயிர் அசைந்து ஆடுவதை சாமரம் வீசுதலாகவும்
சங்குகளின் முழக்கத்தை விஜய கோஷமாகவும் வண்டுகளின் மிடற்று ஓசையைப் பாட்டாகவும் கொண்டு
மானஸ சரஸ் சிலே உள்ள தாமரையை ஆசனமாகக் கொண்டு வீற்று இருக்குமே
அப்படியே தாமரை இலை போலே சாமளமான பகவானது திரு மேனியை தமக்கு சம்சார தாப ஹரமாகவும்
செந்நெல் பயிர் போலே
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் என்னும்படி பரிபக்குவ ஞானம் உடையவர்கள் ஸ்தோத்ரம் செய்யவும் ….
விதியினால் பெடை மணக்கும் மென்னடைய அன்னங்காள் என்கையால் சாஸ்திர முறைப்படி க்ருஹஸ்த ஆஸ்ரமத்தில் இருப்பவர்கள் ஆகவுமாம் …
அந்தரம் ஓன்றும் இன்றி அலர் மேல் அசையும் அன்னங்காள் என்கையாலே சம்சார பற்று அற்ற யுத்திகள் ஆகவுமாம்🙏

ஸ்ரீ ஹம்ஸாவதாரம் 🙏

அங்கமாறும் சங்க வண்ண மன்ன மேனி சார்ங்க பாணி
புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய்!! 🙏
துன்னிய பேரிருள் சூழ்ந்து உலகை மூட மன்னிய நான்மறை முற்றும் மறைந்திட பின் இவ்வுலகினில்
பேரிருள் நீங்க அன்று அன்னமது ஆனானே அரு மறை தந்தானே! 🙏
அன்னமாய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை!! 🙏
அன்னமாய் நிகழ்ந்த அமரர் பெருமானை! 🙏
துன்னி மண்ணும் விண்ணாடும் தோன்றாது இருளாய் மூடிய நாள் அன்னமாகி அருமறைகள் அருளிச் செய்த அமலன்!!!! 🙏
முன் இவ்வேழ் உலகு உணர்வு இன்றி இருள் மிக உம்பர்கள் தொழுது ஏத்த அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே!! 🙏
ஒருநாள் அன்னமாய் அன்று அருமறை பயந்தான்!! 🙏
புள்ளாய் ஏனமுமாய்ப் புகுந்து என்னை யுள்ளம் கொண்ட….! 🙏
அன்னமாய் நூல் பயந்தாற்கு……!! 🙏
முன் இவ்வுலகங்கள் ஏழும் இருள் மண்டி யுண்ண முதலோடு வீடும் அறியாது என்னிது வந்தது என்ன விமையோர் திசைப்ப
எழில் வேதம் இன்றி மறைய பின்னையும் வானவர்க்கும் முனிவருக்கும் நல்கி இருள் தீர்ந்து இவ்வையம் மகிழ
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்தவைத்து நம்மை யாளும் அரசே !!🙏
புள்ளாய் என்றும்
ஆழ்வார்கள்…!! 🙏

————

*ஆதித்யானாம் அஹம் விஷ்ணு:

ஆதி³த்யாநாம் விஷ்ணு:…..

ஜ்யோதிஷாம் அம்ஸு²மாந் ரவி:

ஆண்டாளும்
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல் அங்கண் இரண்டும் கொண்டு… என்கிறாள்🙏

காரார் புரவி ஏழ் பூண்ட தனி ஆழி

ஸப்த யுஞ்ஜந்தி ரதம் ஏக சக்ரம்

முக்தி மார்க்கத் தலைவாசல்

ஜகத் ஏக சக்ஷுஷே

ஸவித்ருமண்டல மத்யவர்த்தி நாராயண: ஸரஸிஜாஸந ஸந்நிவிஷ்ட:

செய்யதோர் ஞாயிற்றைக்காட்டி சிரீதரன் மூர்த்தி ஈதென்னும்🙏……..

புரவியேழ் ஒருகாலுடைய தேரிலே….🙏

ஏழு குதிரைகளும்
(ஏழு சந்தஸ்ஸுக்களும்) ஒரு சக்கரத்தையும் உடைத்தாகையாலே விலக்ஷணமான பெருமை வாய்ந்த தேரிலே
தேஜோ விசேஷத்தாலே
திருவாழி உடன் ஒத்து கால சக்ர நிர்வாஹகனான எம்பெருமான் ஆஞ்ஜையை நடத்தி
நக்ஷத்ரம் முதலிய சோதி மண்டலம் தேஜஸை குறைத்து அக்னியினுடைய தேஜஸ் ஸூக்கும் சந்திரன் உடைய அம்ருதத்துக்கும் பிறப்பிடமாயும்
மந்தேஹர் என்னும் ராக்ஷஸர்களுக்கு சிவந்த நெருப்பாயும் அர்ச்சிராதி கதிக்கு முதல் வாசலாயும்
ஜகத் சக்ஷுஷே-என்கிற படியே அனைவருக்கும் கண் போன்ற
ஸர்வேஸ்வரன் கண்ணிலே பிறந்த கண் மணியாயும் -வேதமயமுமாய் இருக்கும் ஸூர்ய மண்டலத்தில்
சீர் பூத்த செழும் கமலத் திருத் தவிசில் வீற்று இருப்பவனாய் -தோள் வளையும் மகரக் குண்டலங்களும் கிரீடமும் ஹாரமும்-
திரு வாழி திருச் சங்கும் பொன்னிறமான திரு மேனியும் -செந்தாமரைக் கண்களும் உடையனாய் -பகவத் விக்ரஹத்தையும்
ஆதித்ய மண்டலத்தையும் தன்நிறம் ஆக்குகின்ற சிவந்த திரு நிறத்தை உடையளான பிராட்டியோடே கூட ஆதித்யன் உள்ளே இருப்பவனாய்
எப்போதும் சிந்திக்க யுரிய தேஜோ ரூபியாய் இருக்கிற விலக்ஷண பரம புருஷனை ப்ரதிபாதிக்கின்ற
சூர்யப்ரபை.. யில்
ஸ்ரீ அழகியசிங்கர் திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

—————-

சந்த்ரமா மநசோ ஜாத -புருஷ ஸூக்தம் படி
பரம் பொருளின் மனத்தில் இருந்து சந்தரன் உண்டானான் என்கை…
ஆண்டாளும்…
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல்–என்கிறாள்..
விஷ்ணோ கடாட்சம் !! குளிர்ச்சியான கண் ஞானத்தை பெருக்க வல்லது,
வெப்பம் தரும் கண் அஞ்ஞான இருளை விலக்க வல்லது–திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தாற்போல் …
ஆண்டாள் பரமனின் கண்களில் ஒரு சேரக் காணப்படும் குளிர்ச்சியையும், வெப்பத்தையும் பற்றிச் சொல்வது,
அடியவரைக் காப்பவனாகவும், அதே நேரம் பகைவர்க்கு நெருப்பாகவும் விளங்கும் பரமனின் தன்மையைச் சொல்வதாம்….

ஏககாலத்தில் ஞாயிறும் திங்களும் உதித்தால் தாமரைமலர் பாதி முகுளிதமாயும், பாதி விகஸிதமாயுமிருக்கு மென்று கொண்டு,
கண்ணபிரானுடைய திருக்கண்களுக்கு அந்த நிலைமையை வேண்டுகின்றனர்.
இஃது, இல்பொருளுவமை’ வடநூலார், அபூதோபமை’ என்பர்.
கண்ணனுடைய திருக்கண்கள் சேதனருடைய குற்றங்குறைகளை நினைத்துப் பாதி மூடியும்,
அவர்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்டுப் பாதிதிறந்து மிருக்கு மாதலால், அதற்கு இந்த உவமை கூறியது மிகப் பொருந்தும்.

மகாவிஷ்ணுவின் இரண்டு கண்களும் சூரியன் மற்றும் சந்திரனாகப் பிரகாசிக்கிறது.
இரண்டுமே உதய காலத்தில் குளிர்ந்த கிரணங்களைப் பெற்றிருக்கும்.
எனவே, எழுந்தாற்போல் உதயமான சூரிய சந்திரனைப் போன்று, இரண்டு கண்களால் எங்களை நோக்கினால்,
நாங்கள் சாபம் நீங்கியவர்களாக ஆவோம் என அழைக்கிறாள் ஆண்டாள் . 🙏

சந்த்ரப்ரபை வாஹனத்தில் ஸ்ரீ அழகியசிங்கர் 🙏🙏

————

தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்து திருப்பாற்கடலில் அமிர்தம் கடைகின்றனர்.
அப்போது அவர்களுக்குள் சண்டை ஏற்பட்டது. அசுரர்கள் தேவர்களுக்கு தொல்லை தருகின்றனர்.
அசுரர்களின் தொல்லை தாங்கமுடியாமல் தேவர்கள் பெருமாளிடம் சென்று முறையிடவே,
பெருமாளும் மோகினி (நாச்சியார் திருக்கோலம்) அவதாரம் எடுத்து தேவர்களை காத்தருளினார். 🙏

ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்
நாச்சியார் திருக்கோலத்தில்
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏

———

யோக நரசிம்மர் திருக்கோலம்

அனுமந்த வாகனம்

——-

சூர்ணாபிஷேகம்

——–

வாரணம் பைய நின்று ஊர்வது போல்.. பெரியாழ்வார் 🙏

யானைக்கு எப்போ மதம் பிடிக்கும் ன்னு யார்க்கும் தெரியாது.
ஆனா, எந்த யானைக்கு மதம் பிடிச்சாலும் என்ன நடக்கும்னு எல்லார்க்கும் தெரியும்.
அதனால் முன்னெச்செரிக்கையா யானையை இரும்புச் சங்கிலியால் கட்டிப் போட்டிருப்பார்கள்..
கிளர்ச்சியுற்ற அந்த யானையின் மதநீர், அதன் இரு கன்னங்களிலும் வழிந்தோட, கால்கள் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால்
அகலமாக வைக்க இயலாது, அருகருகே அடி வைத்து மெல்ல மெல்ல நடப்பதை போல
தூங்கு பொன்மணியொலிப்ப உடன்கூடிக் கிண்கிணி ஆரவாரிப்ப உடைமணி பறை கறங்க
கண்ணன் அணிந்துள்ள பொன் ஆபரணங்களின் மணிகள் ஒலி எழுப்ப,
அவ்விசைக்கேற்றவாறு காலில் அணிந்துள்ள கிண்கிணி சதங்கைகள் ஆர்ப்பரிக்க,
இடையில் கட்டிய அரைஞாண் கயிற்றிலுள்ள மணிகளும் இவற்றோடு சேர்ந்து பறை ஓசையினைப் போல்
பெருமளவு சத்தம் உண்டாக்க தன்னுடைய பெரிய பாதங்களை மெல்ல மெல்ல தன் கால் எட்டுகின்ற அளவு அடி வைத்து,
சாரங்கம் என்ற வில்லினை ஆயுதமாகக் கொண்டவன் தளர்நடை நடக்கிறான்…!!!🙏

அநுபவரசிகர்களான ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானை யானையாகவே பல இடங்களில் பேசுவார்கள்.
யானைக்கும் எம்பெருமானுக்கும் பல விதங்களில் ஒத்த கருத்து நிலவும்.

1.யானையை எத்தனை தடவை பார்த்தாலும் பார்க்கும் போதெல்லாம் அபூர்வ வஸ்து போலவே இருந்து பரமாநந்தம் பயக்கும்.
எம்பெருமானும் எப்பொழுதும் நாள், திங்கள், ஆண்டு ஊழி யூழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது
என்னாராவமுதம் என்னும்படி யிருப்பான்.
2.யானையின் மீது ஏற வேண்டியவன் யானையின் காலைப் பற்றியே ஏறவேண்டும்.
எம்பெருமானிடம் சென்று சேர வேண்டியவுர்களும் அவனது திருவடியைப் பற்றியே சேர வேண்டும்.
3.யானை தன்னை கட்ட தானே கயிற்றை எடுத்துக் கொடுக்கும். எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் (திருச்சந்த விருத்தம்) என்கிறபடியே,
எம்பெருமானை கட்டுப் படுத்தும் பக்தியாகிற கயிற்றை அவன் தந்தருள்வான்.
4. யானையை நீராட்டினாலும் அடுத்த க்ஷணத்திலேயே அழுக்கோடு சேரும். எம்பெருமான் சுத்த ஸத்வ மயனாய் பரம பவித்ரனாய்
இருக்கச் செய்வதாயும் பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்குமுடைய நம் போல்வாரோடு
சேர திருவுள்ள மாயிருப்பான் வாத்ஸல்யத்தாலே.
5.யானையைப் பிடிக்க வேண்டில் பெண் யானையைக் கொண்டே பிடிக்க வேண்டும்
அதன் போன்றே பிராட்டியின் புருஷாகாரமின்றி எம்பிரான் வசப்படான் .
6.யானை பாகனுடைய அனுமதியின்றி தன்னிடம் வருபவர்களை தள்ளி விடும்.
எம்பெருமானும் வேதம் வல்லார் துணைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து என்கிறபடியே
பாகவதர்களை முன்னிட்டு புகாதாரை அங்கீகரித்தருளான்.
7. யானையின் மொழி யானைப் பாகனுக்குத் தெரியும், எம்பெருமானின் மொழி திருக்கச்சி நம்பிகள் போல்வார்க்கே தெரியும்
(பேரருளானப் பெருமானோடே பேசுபவர் நம்பிகள்).
8. யானை உண்ணும் போது இறைக்கும் அரிசி பல கோடி நூறாயிரம் எறும்புகளுக்கு உணவாகும்
எம்பெருமான் அமுது செய்து சேஷித்த பிரசாதத்தாலே பல கோடி பக்த வர்கங்கள் உஜ்ஜீவிக்கக் காண்கிறோம்.
9.யானைக்கு கை நீளம் எம்பெருமானும் அலம் புரிந்த நெடுந்தடக்கையன் இறே
“நீண்ட அந்தக் கருமுகிலை யெம்மான் தன்னை.”(பெரிய திருமொழி 205-2)
10.யானை இறந்த பின்பும் உதவும் எம்பெருமானும் தீர்த்தம் பிரசாதித்துத் தன்னுடைய சோதிக்கு எழுந்தருளின பின்பும்
இதிகாச புராணங்கள் உணர்த்தி உதவுகின்றன.
11. யானை ஒரு கையே உள்ளது எம்பெருமானுக்கும் கொடுக்கும் கையொழிய கொள்ளும் கையில்லை
12. யானை பாகனுக்கு ஜீவனங்கள் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும். எம்பெருமானும் அர்ச்சக பரிசாரகம் ப்ரக்ருதிகளுக்கு சம்பாத்யத்திற்கு வழி செய்கிறார்.
13. யானை மெல்ல அசைந்து அசைந்து செல்லும். எம்பெருமானும் உலா வரும் பொழுது அசைந்து அசைந்து வருவார்.
14. யானை சாதுவானது எம்பெருமானும் சாதுவானவரே…!!!! 🙏🙏
(காஞ்சி ஸ்வாமி 🙏)

————-

அர்ச்சுனனை
(பார்த்தன்) வில் எடுக்கும்படி பண்ணி அவனுடைய
திண்தேர்மேல் முன் நின்ற–வண்மையான- தேரில்… எம்பெருமான் தானே சாரதியாக முன்னின்று
அர்ஜூனன்… மேல் விழவேண்டிய அம்புகளை தன்மேல் தாங்கி!!
செங்கண் செம்மையான அருள் நோக்கு நோக்கும் திருமால்
வாத்ஸல்யம் மிக்க கண்களால் பரிவுடனே பாண்டவர்களை ரக்ஷித்த கண்ணழகு
செங்கண்மாலின் செந்தாமரைக் கண்ணழகு
அலவலை தன்னால் வந்த வெற்றி என்று இல்லாமல்
அப்படி ஆகிவிடாதவாறு அர்ஜூனன் வெற்றி பெற்றான் என்பது போல அவனைப் புகழ்ந்த கண்ணன்.
!! பக்தர்களுக்கு தன்னை நம்பி சரணடைந்தவர்களின் பால் பகவான் அருளும் பாங்கு அப்படிப்பட்டது!!

அலவலை என்றால் தான் சொன்ன உபதேசத்தின் அர்த்தமும் கேட்பவர்கள் தகுதியும் பார்க்காது…….
அலை!! அலையாக!!! உபதேசம் பண்ணின சீர்மை!…. எளிமை! 🙏!
மங்கல நன் வனமாலை மார்வில் இலங்க
மயில் தழைப்பீலி சூடி பொங்கிள வாடை அரையில் சாத்திப்
பூங்கொத்து காதில் புணரப் பெய்து- ….
தேரில் எழுந்தருளி உலா வரும் எம்பெருமான் … 🙏
ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்

———

தெள்ளியசிங்கமாகிய தேவை திருவல்லிக் கேணி கண்டேனே என்பது திருமங்கையாழ்வார் பாசுரம்.
பெருமாள் ரொம்பவும் தெளிவாய் இருக்கிறாராம்.

மிக்கானை மறையாய்த் தெரிந்த விளக்கை என்னுள்
புக்கானைப் புகழ் சேர் பொலிகின்ன பொன்மலையைத்
தக்கானைக் கடிகைத் தடம் குன்னின் மிசை இருந்த
அக்காரக்கனியை அடைந்துய்ந்து போனேனே🙏

அக்காரம் என்றால் சர்க்கரை. அந்த சர்க்கரையில் கனி செய்தால் எப்படி இருக்கும்?

இரணிய வதம் முடிந்தும், ஆவேசம் தணியாமல் இருந்தார் நரசிம்மர்.
இரணியனின் ரத்தம் பூமியில் சிந்தாதபடி வாயில்வைத்து உறிஞ்சியதால், உக்கிரத்துடன் இருந்தார் நரசிம்மர்.
இதனால் கிழக்குத்தொடர்ச்சி மலை வழியாக மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைக்கு வந்த நரசிம்மர்,
அங்கிருந்த வனத்தில் சிங்கமாகவே திரிந்தார். அதேசமயம், தம்முடைய அவதார நோக்கம் பூரணமாகிவிட்டதை மறந்திருந்தார்.
இதனால் உலக இயக்கம் தடைப்பட்டது. தேவலோகம் களை இழந்தது. பூமியிலுள்ள உயிரினங்கள் அஞ்சி நடுங்கின.
நரசிம்மரின் உக்கிர சொரூபத்தையும், ஆவேசத்தையும் பார்த்து அங்கிருந்த வனவிலங்குகள் அபயக்குரல் எழுப்பின.

அதேசமயம் மகாவிஷ்ணு வைகுண்டத்தில் இல்லாததால் மகாலட்சுமி சோகத்தில் ஆழ்ந்தார்.
அவ்வேளையில் மகாலட்சுமியின் நிழல், வனத்தில் இருந்த நரசிம்மரின் மீது படர்ந்தது.

அக்கணமே நரசிம்மர் சாந்த சொரூபியாக மாறினார். தம்முடைய அவதார நோக்கம் முழுமையாக நிறைவேறிவிட்டதை உணர்ந்தார்.
தம்மீது படர்ந்த அந்நிழலுக்கு உயிர் கொடுத்து, மகாலட்சுமியை ஆலிங்கனம் செய்து மனநிறைவு கொண்டார்.
பின்னர் தம் இடது மடியில் லட்சுமியை அமர்த்தி அரவணைத்தபடி சிவன், பிரம்மாவுக்குத் தரிசனம் தந்தார்.
அப்போது பிரம்மா, சிவன், தேவாதி தேவர்கள் அனைவரும் பூமாரி பொழிந்து லட்சுமி நரசிம்மரை வாழ்த்தி வணங்கினர்.

எங்குமுளன் கண்ணனென்ன மகனைக்
காய்ந்திங்கில்லையாலென்று இரணியன் தூணுடைப்ப
அங்கப்போதே அவன் வீயத் தோன்றிய
என் சிங்கப்பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே

ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் இந்தப் பெருமானை ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்து அனுபவித்திருக்கிறார்கள்.
அவருடைய பெருமை யாருக்குத் தெரியும்? ஒருத்தருக்கும் தெரியாது.
சிங்கப் பெருமான் பெருமை சொல்லி முடியாது என்றே நம்மாழ்வார்… ஆனந்தப்படுகிறார். 🙏
நரசிம்மாவதாரத்துக்குத் தனிச்சிறப்பு உண்டு. யாதெனில்,
நரசிம்மப் பெருமானுக்கு முன்னே இருந்தவர்களெல்லாம் மிருகமாக மட்டும் அவதரித்தவர்கள்.
நரசிம்மருக்குப் பின்னே இருந்தவர்கள் எல்லாம் மனுஷ்யர்களாகவோ தேவர்களாகவோ அவதரித்தவர்கள்.
ஆனால் நரசிம்மாவதாரம்தான் மிருகத்வம் நரத்வம் மிருகமான தன்மை, மனிதனான தன்மை
இந்த இரண்டும் சேர்ந்திருக்கிற அவதாரம். இதை சிதாக்ஷீரநியாயம் என்று சொல்வர்கள்.. 🙏

————

குதிரை–புராணங்களிலும், சங்க இலக்கியங்களிலும், மன்னர் காலத்திலும், சிறப்பாக கருதப்பட்டு வந்து உள்ளது.
இளவரசர்கள் யானை ஏற்றம், குதிரை ஏற்றம் ரதம் ஓட்டுதல் இவற்றில் தேர்ச்சி அடைந்தனர்.
பண்டையஅரசுகளின் படைகளில் குதிரைப்படை இன்றியமையாத ஒன்றாக இருந்துள்ளது.
குதிரைகள் மிக வேகமாக ஓட வல்லவை. அவற்றின் சக்தி ப்ரமிப்பூட்ட வல்லது.
நமது வைணவ திருக்கோவில்களில் பிரஹ்மோத்சவத்தில் குதிரைவாஹனம் சிறப்பானது.

குதிரை,
புரவி தவிர ~ மா பரி மான், இவுளி, *கலிமா – குதிரையின் வேறு பெயர்கள்.

குதிரை வாகன புறப்பாட்டில், திருமங்கை மன்னனின் திருவவதார மகிமையை விளக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது.

கலியன், நீலன் திருவாலிநாடன் என பலவாறு பெயர்பெற்ற திருமங்கை ஆழ்வார், ஒரு மன்னர்.
தினமும் 1008 பாகவத அடியார்களுக்கு நித்யம் ததீயாராதனை செய்து உபசரிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு கட்டத்தில் அவரிடமிருந்த செல்வம் குறைந்து, அப்பணியைச் செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டது.
ஆனாலும் கலங்காத அவர் ஒருகட்டத்தில் களவு செய்தாவது அடியார்களுக்கு அன்னமிடும் சேவையைத் தொடர்ந்தார்.
அவரது பக்தியை வெளிப்படுத்துவதற்காக எம்பெருமான் திருமணக்கோலத்தில் சென்று எட்டெழுத்து மந்திரத்தை உபதேசித்தார்
அதன்பின் அவர் ஆழ்வார்களில் ஒருவராகி, திருமங்கையாழ்வார்’ என்று பெயர்பெற்றார்.

இந்த உன்னத நிகழ்வை நினவு கூறும் விதமாக இன்று தெள்ளியசிங்கர் தங்க குதிரையின் மீது எழுந்து அருளுகிறார் 🙏
திருமங்கை மன்னன் தன்னுடைய ஆடல்மா என்கிற குதிரை மேல் ஏறிக்கொண்டு புறப்பாடு காண்கிறார்.
பெருமாளுடன் வரும் கொத்து பரிசாரங்களையும் மிரட்டி அவர்களிடம் உள்ள எல்லா பொருட்களையும் கவர்கிறார்.
ஸ்ரீமன் நாராயணன், ஆலி நாடனை கலியனாக ஆட்கொண்டு-நம் கலியனோ?!!?
ஓம் நமோ நாராயணா என்னும் அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தை உபதேசிக்கிறார்;🙏
சிந்தை தெளிந்து அருள் பெற்ற ஆழ்வாரும், திருமொழி பாசுரங்களை வாடினேன் வாடி வருந்தினேன்” என தொடங்குகிறார். 🙏🙏

சிங்கராச்சாரி தெருவும் தேரடி வீதியும் சேரும் இடத்தில் உள்ள குதிரை வாகன மண்டபதிற்கருகே,
ஏசல் முடிந்து ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் நடந்து பட்டோலை வாசித்தல் நடைபெறுகிறது.
இன்று பெருமாள் திருப்பரிவட்டத்துடன் திருவல்லிக்கேணி தல புராணத்தில் உள்ள
இந்தப் பட்டோலை வாசிக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது🙏

ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்
*குதிரை வாகனத்தில்..
திருமங்கையாழ்வாரைக் கடாக்ஷிக்கும்…
திருவீதி புறப்பாடு கண்டருளுகிறார் 🙏🙏

————

ஆளும் பல்லக்கு – இந்த பல்லக்கு நான்கு ஆட்கள் தங்கள் தோள்கள் மீது பல்லக்கை சுமப்பது போன்றே
அமைந்து இருப்பதால் ஆள் மேல் பல்லக்கு..
இந்த பல்லக்கில் ஸ்ரீ அழகியசிங்கர் நிறைய (9) போர்வைகளை போற்றிக்கொண்டு எழுந்து அருளுகிறார்.
புறப்பாடுக்கு பிறகு மட்டையடி சேவை,

திருமங்கை மன்னனை ஆட்கொண்ட படலத்தில்,
பெருமாள் ஒரு கணையாழியை [மோதிரத்தை] தொலைப்பதாகவும்,
அதிகாலை பெருமாள் நாச்சிமாருக்கு கூட தெரியாமல் தனது மோதிரத்தை தேடி போர்வையுடன் வந்து,
முன்தினம் கலியன் வைபவம் நடந்த அதே இடத்தில் நகையை தேடும் வைபவம் 🙏
நடந்த அதே இடத்தில் நகையை தேடும் வைபவம் போர்வை களைதல் என கொண்டாடப்படுகிறது.
கலியன் வைபவம் நடந்து, திருத்தி பணி கொண்டாடப்பட்டு, பட்டோலை வாசிக்கப்பட்ட அதே இடத்தில்
பெருமாள் பல்லக்கு ஒன்பது சுற்றுக்கள் சுற்றி ஏளப்பண்ணப்படும்.

ஒவ்வொரு சுற்றின் போதும், ஒவ்வொரு போர்வையாக களையப்பட்டு,
பெருமாள் பிறகு அழகான மலர் மாலைகள் அணிந்து எழுந்து அருள்வார்.
அழகான பட்டாடைகள் உடுத்தி வருவார்;
அழகான பல வண்ணத் திருமாலைகள் சாற்றப்படுகிறது…🙏

ஸ்ரீபாதம்தாங்கிகள் அழகு மிளிர சுற்றி வரும்போது ஒவ்வொரு சுற்றுக்கும் ஓரோர் போர்வை நீக்கி,
கற்பூர ஆரத்தி கண்டருளி அனைத்து போர்வைகளும் களையப்பட்ட கணத்தில், சில நிமிடங்கள்
எம்பெருமான் சௌந்தர்யம் திகழும் திருமேனியை –
சங்கு சக்ர கதாபாணியை அணிகலன்களுடன் சேவிக்கும் ஒரு அற்புத வாய்ப்பு🙏
உடன் சில நிமிடங்களில் மணம்கமழும் மாலை அணிந்து வேறொரு சேவை அளிக்கிறார்
ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்
🙏🙏

————-

திருக்கோவிலை சென்றடைந்ததும் மட்டையடி எனப்படும் ப்ரணய கலஹம்’ –
பிணக்கு – ஊடலில் பெருமாள் எழுந்து அருளும் போது, உபய நாச்சிமார் திருக்கதவை சாற்றி விட,
பெருமாள் மறுபடி திரும்ப திரும்ப ஏளும் வைபவமும்,
சுவாமி நம்மாழ்வார் வந்து பிணக்கை தீர்த்து வைப்பதும் நடைபெறுகிறது.
ப்ரணய கலஹ ஊடலை திருக்கோவில் கைங்கர்யபர பட்டர் சுலோகம் (பட்டோலை)அதன்
அர்த்தத்துடன் படிக்கும் வைபவம் கோவில் வாசலில் நடக்கிறது.

கணையாழி மோதிரம் காணாமல் போனதே மெய்யானால், விடியப் பத்து நாழிகைக்குப் புறப்பட்டருளி,
மின்னிடை மடவார் சேரியெலாம் புகுந்து யதா மனோரதம் அனுபவித்து அவ்வனுபவத்தாலே உண்டாயிருக்கிற
அடையாளங்கள் எல்லாம் திருமேனியிலே தோற்றா நிற்கச் செய்தேயும் …என நாச்சியார் வினவ,

பெருமாள் அலங்கார வார்த்தைகளால் மறுமொழி அருளிச் செய்யும் பிரபாவம் விமர்சையாக கொண்டாடப்படுகிறது.
பிறகு, பெருமாளும் நாச்சிமாரும் பூப்பந்து எறிந்து விளையாடுகின்றனர்

இதோ இங்கே ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரின் அற்புத பாசுரம் – நாயிகா பாவத்தில் :

மின்னிடை மடவார்கள் நின்னருள் சூடுவார் முன்பு நானதஞ்சுவன்
மன்னுடை இலங்கை அரண்காய்ந்த மாயவனே!
உன்னுடைய சுண்டாயம் நானறிவன் இனியது கொண்டு செய்வதென்
என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பீ!

சங்கப் பாடல்களில் தலைவன், தலைவி ஊடலும், விளையாட்டும் பிரசித்தம்.
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கண்ணபிரானோடு பரிமாறிய கோபியர் இங்ஙனே ப்ரணய ரோஷத்தாலே ஊடல் செய்ததுண்டு.
அவர்களுடைய பாவனை உறவே ஆழ்வாருக்கும் ஆகி முற்றியிருக்கின்றது.
கோபியர் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு ஜீவன்கள். இறைவன் என்னை ஆட்கொள்ள மாட்டானா?
என் துக்கம் எல்லாம் போகும் வண்ணம் என்னுடன் புணர மாட்டானா?
மாயவனே, உனது சுண்டாயம் (விளையாட்டு) நான் அறிவேன்.
நீ கிளம்ப ஆயத்தப் படுமுன் என் விளையாட்டுச் சாமான்களை (கழல்- அம்மானை ஆடும் காய்) மறக்காமல் வைத்து விட்டுப் போ,
நம்பீ! என்கிறார். 🙏

———–

பகவதேகபரமாய்
போக்யமுமாய்
தொண்டர்க்கமுதன்ன சொல்மாலைகள்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கினிய செஞ்சொல்லே

ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகமுமாய்
ஈச்வர ப்ரீதிஹேதுவுமாய்
ஸம்ஸார விச்சேதமுமாய்
*பகவதேகபரமாய்
போக்யமுமாய்
தொண்டர்க்கமுதன்ன சொல்மாலைகள்
கேட்டு ஆரார் வானவர்கள் செவிக்கினிய செஞ்சொல்லே

ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகமுமாய்
ஈச்வர ப்ரீதிஹேதுவுமாய்
ஸம்ஸார விச்சேதமுமாய்
சீக்ர பலப்ரதமுமாய்
பகவத் விஷயம்
திருவாய்மொழி யில் உள்ள பகவதேகபரத்வம்

இத்தால்
பகவத் விஷயம்
என்றே அழைக்கப்படும் திருவாய்மொழி
எம்பெருமான் தானும் திருவாய்மொழியில் மகிழ்ந்து உறைகிறான் என்பதனை
ஸ்ரீபராசரபட்டர் தம்முடைய ஸ்ரீரங்கராஜஸ்தவத்திலே

வடதலதேவகீ ஜடரவேதஶிர: கமலாஸ்தந ஶடகோபவாக்வபுஷி ரங்கக்ருஹே சயிதம்
வரதமுதாரதீர்க்கபுஜலோசநஸம்ஹநநம் புருஷமுபாஸிஷீய பரமம் ப்ரணதார்த்திஹரம்| ( பூர்வ சதகம் – 78)

என்ற ஸ்லோகத்தினால் அருளிச்செய்தார்.

எம்பெருமான் மகிழ்ந்து உறையும் இடங்களைக் குறிப்பிட்டு வருகையிலே
ஆலிலை,

தேவகீ பிராட்டியின் திருவயிறு முதலானவற்றோடு ஆழ்வார் அருளிச்செயலான திருவாய்மொழியிலும்
எம்பெருமான் ஆதரத்தோடு உறைகிறான் என்பது இதனால் கிடைக்கப்பெற்ற அர்த்தமாகும்.! 🙏

இத்தகைய திருவாய்மொழியை செவிசாய்த்துக் கொண்டு
ஆனந்திக்கும் ஸர்வேஸ்வரனும்

ஸுக்ருதின: ஜனா: என்கிறபடியே
ஸர்வஜன ஸுக்ருத்துக்களும்…. 🙏🙏🙏

—–

வெட்டிவேர் சப்பரத்தில்
ஸ்ரீ அழகியசிங்கர்

இது வெட்டிவேர் சப்பரம் என்று பிரபலமாக அறியப்படும் சின்ன திருத்தேர்..
இந்தியாவை பூர்வீகமாகக் கொண்டது.
வெட்டிவேர் என்று அழைக்கப்படும் இவை 1.5 மீட்டர் உயரம் வரை வளரக்கூடியது
மற்றும் அகலமான கொத்துக்களை உருவாக்குகிறது.
இந்த தேர் வெட்டிவேர்சப்பரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது –
இந்த புல்லால் செய்யப்பட்ட பல தாள்கள் கோயில் தேரின் மீது வைக்கப்பட்டுள்ளன.
தூரத்திலிருந்தே தெய்வீக வாசனையை ஒருவர் உணர முடியும்.
புல் வெட்டிவேரின் தண்டு வெட்டப்பட்டு, மிருதுவாகி பாய் போடப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
இந்த பாய்கள் முன்பு கூட வீடுகளில் பயன்படுத்தப்பட்டன,
மேலும் காற்று அதன் வழியாக செல்லும்போது, ​​​​காற்றின் நறுமணமும் இயற்கையான குளிர்ச்சியும் இருக்கும்.
புறப்பாடில் கோஷ்டியாரால் திருவரங்கத்து அமுதனாரின் இராமானுஜ நூற்றந்தாதி
சேவிக்கப்பட்டது🙏

—————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ நாராயண தீக்ஷிதர் இயற்றிய ஸ்ரீ தென் திருப்பேரை ஸ்ரீ மகரநெடுங் குழைக்காதர் பாமாலை==

March 22, 2022

ஸ்ரீ நாராயண தீக்ஷிதர் இயற்றிய
ஸ்ரீ தென் திருப்பேரை ஸ்ரீ மகரநெடுங் குழைக்காதர் பாமாலை

காப்பு

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்

கட்டளைக்கலித்துறை

அடியேங்க டுன்ப மகல்வதற்கா வந்த நான்மறையின்
முடியே பரவுங் குழைக்காதர் மீது முது தமிழாற்
படியேழு மோங்கிய பாமாலை யீரைம்பது மளிப்பான்
கடியே றிலஞ்சித் தொடை ஞான முத்திரைக் கைத்தலனே. 1

ஸ்ரீ பெரிய திருவடிகள்

பொன் சிறை நீக்கி விரித்தே பறக்கின்ற புள்ளரசே
என் சிறை நீக்குவித் தாயில்லையே யிக லாடரவ
வன் சிறை நீக்கினை வானவர்க் காக மகிழ் விநதை
தன் சிறை நீக்கினை யாரா வமுதமுந் தந்தனையே. 2

நூல்

கன்றுக் கிரங்கிய கற்றாவைப் போலக் கருணையுடன்
என்றைக் கிரங்குவரோ வறி யேனெழு பாருமுய்யக்
குன்றைக் கவிகை யெனத் தரித்தோர் குழைக் காதரை நாம்
சென்றெப் பொழுது தொழுவதும் பாவங் கடீர்வதுமே. 1

எப்போது நின்னை நினைப்போ மங்கே வந் தெதிர் முகமாய்
அப்போது நீயும் வந் தஞ்சலென் பாயடி யாருளத்தில்
மெய்ப் போத ஞான விளக்கே கராங்கௌவ வீரிட்டந்தக்
கைப்போத கஞ்சொன்ன மாலேதென் பேரையிற் காகுத்தனே. 2

நூற்றெண் மருக்கிடர் வந்தாலு மவ்விடர் நோயகற்றி
மாற்றும் பரஞ்சுடர் நீயல்லவோ தமிழ் வாணர்தினம்
போற்றுஞ் சுருதிப் பொருளே மதுரம் பொழிந்து நறை
ஊற்றுந் துளவப் புயத்தாய் தென் பேரையி லுத்தமனே. 3

உத்தம னைத் தமிழ்ப் பேரை யம்மானை யன் புற்றவர்க்கு
நித்த மனத்தந் தவிர்க்குஞ்செஞ் சோதியை நீண்டசுடர்
அத்த மனம் பட வாழி தொட்டானை யனுதினமும்
தத்த மனத்து ணினைப் பார்க்கொரு துயர் தானிலையே. 4

எந்தெந்த வேளை யினுமலங் காம லிருசரணம்
தந்தந்த கார வினை தவிர்ப்பா யிந்தத் தாமதமென்
உன்றன் றிருவடிக் காளான வெங்கட் குவகைநல்காய்
கொந்துந்து தாமப் புயனே மகரக் குழைக் கொண்டலே. 5

பூரண சந்த்ர முகமுங்கத் தூரியும் பொற் புயமும்
ஆரணந் தேடு நின் பாதாம் புயமு மபயமென்றே
வாரணங் காத்த கர புண்ட ரீகமும் வந்து தொழாக்
காரண மேதென் றறியேன் றென் பேரரையிற் காகுத்தனே. 6

அன்னையல் லாமன் மகவுக்கு வேறில்லை யாதுலர்க்குப்
பொன்னையல் லாமற் புகல்வே றிலையிப் புலைதவிர்க்க
நின்னையல் லாமன்மற் றாரையுங் காண்கில னீதியுடன்
நன்னயஞ் சேருந் தமிழ்ப்பேரை வாழ்கின்ற நாரணனே. 7

பொல்லாத வஞ்சனை வாராமற் போக்கினை போக்கினதும்
அல்லாம லெங்கட் கபயமென் றாயடி யேங்கள்வினை
எல்லா மகற்றிநின் சந்நிதிக் கேவர ரட்சிகண்டாய்
நல்லார் தொழுந்தென் றிருப்பேரை வாழ்கின்ற நாரணனே. 8

வஞ்சம் புணர்ந்த கொடுவினை யாவையு மாற்றியெங்கள்
நெஞ்சங் கலங்கி யழியாமற் காத்தரு ணின்னையெந்நாள்
கொஞ்சுங் குழந்தையுங் கூடத் தொழுவது கோவியர்பால்
துஞ்சுந் தயிருண்ட மாலேதென் பேரையிற் றூயவனே. 9

காவா யெனப்பல தேவரை வாழ்த்திக் கவலையுடன்
நாவா யுலர்ந்ததல் லாற்பய னேதெம்மை நாடிவந்த
தாவா வினையைத் தவிர்ப்பா யினியுன் சரணங்கண்டாய்
தேவா தியர்தொழுந் தேவேதென் பேரையிற் சீதரனே. 10

பித்தனைப் போன்மன மேங்காம லிந்தப் பிணியகல
எத்தனை நாட்செல்லு மோவறி யேனிசை தேர்குருகை
முத்தனைப் போற்று மகிழ்மாறன் கூறு முகுந்தமலர்க்
கொத்தலர் பேரைக் கதிபா மகரக் குழைக்கொண்டலே. 11

அடியா ரிடத்தில் வினைகள்வந் தாலு மவையகற்றி
நொடியாகத் தீர்ப்பது நீயல வோமின் னுடங்குவஞ்சிக்
கொடியா ரிடைச்சியர் மத்தா லடிக்கக் குழைந்துநின்ற
வடிவா கருணைக் கடலேதென் பேரையின் மாதவனே. 12

ஆயிரங் கோடி வினைகள்வந் தாலு மவையகற்றி
நீயிரங் காவிடின் மற்றாரு மில்லை நிறைந்ததமிழ்ப்
பாயிர மாறன் கவிகேட் டுருகும் பரமவிசை
வேயிரங் குங்கனி வாயா தென்பேரையில் வித்தகனே. 13

அவலப் படாப்பழி வாராமற் காத்தடி யேங்கண்மனம்
கவலைப் படாமற் கடாட்சிகண் டாய்கற்ற நாவலரும்
நுவலப் படாவரை மத்தாக நாட்டி நுடங்குதிரைத்
திவலைக் கடலைக் கடைந்தாய்தென் பேரையிற் சீதரனே. 14

உனையா தரிக்கு மடியேங்கண் முன்செய்த வூழ்வினையால்
நினையாமல் வந்த நெடுந்துயர் தீர்த்தரு ணேமிசங்கம்
புனையா ரணப்பொரு ளேபல காலன்பு பூண்டவர்பால்
அனையா கியகுழைக் காதா வினியு னடைக்கலமே. 15

நெஞ்சினு நீயென் னினைவினு நீநெடும் பூதமெனும்
அஞ்சினு நீகலை யாறினு நீயறி வோடிருகண்
துஞ்சினு நீயன்றி வேறறி யேனித் துயர்தவிர்ப்பாய்
மஞ்சினு மேனி யழகா கருணை வரோதயனே. 16

வண்ணங் கரியன் கனிவாய் முகுந்தன் மலர்ப்பதமும்
கண்ணுங் கரமுங் கமலமொப் பான்கஞ்ச மாமயிலை
நண்ணுங் கருணைத் திருப்பேரை மாதவ னாமஞ்சொன்னால்
எண்ணுங் கவலையுந் துன்பமுந் தீரு மெமக்கினியே. 17

நிலையாக் கயத்துட் படிந்தவர் போலெங்க ணெஞ்சழிந்து
மலையாம லித்துயர் மாற்றுகண் டாய்மலர்ச் சேவடியாற்
சிலையா ரணங்கி னுருவாக்குந் தெய்வ சிகாமணியே
அலையாழி சூழுந் தமிழ்ப்பேரை வாழச்சு தானந்தனே. 18

எண்ணாத வெண்ணி யிடைந்திடைந் தேங்கி யிருந்துமனம்
புண்ணாய் மெலிந்து புலம்பாம னீயிப் புலைதவிர்ப்பாய்
பண்ணார் மதுரத் தமிழ்ப்பா வலரும் பழமறையும்
விண்ணாட ருந்தொழு மெந்தாய்தென் பேரையில் வித்தகனே. 19

இழைக்குங் கொடிய வினையா வையுமாற்றி யெங்களுயிர்
பிழைக்கும் படிக்கருள் செய்தனை யேசுவை பெற்றபசுங்
கழைக்கண்டு செஞ்சொல் வசுதேவி கண்டிரு கண்களிக்கும்
மழைக்கொண்ட லேயண்டர் வாழ்வேதென்பேரை மணிவண்ணனே. 20

திங்களொன் றாகச் சிறையிருந் தோமிச் சிறையகற்றி
எங்கடம் பாலிரங் காததென் னோவிசை நான்மறையின்
சங்கமுங் கீதத் தமிழ்ப்பாட லுஞ்சத்த சாகரம்போற்
பொங்குதென் பேரைப் புனிதா கருணைப் புராதனனே. 21

இன்றாகு நாளைக்கு ணன்றாகு மென்றிங் கிருப்பதல்லால்
ஒன்றா கிலும்வழி காண்கில மேயுன் னுதவியுண்டேல்
பொன்றாம னாங்கள் பிழைப்போங் கருணை புரிந்தளிப்பாய்
அன்றா ரணந்தொழ நின்றாய்தென் பேரைக் கதிபதியே. 22

வள்வார் முரசதிர் கோமான் வடமலை யப்பன்முன்னே
விள்வாரு மில்லை யினியெங்கள் காரியம் வெண்டயிர்பாற்
கள்வா வருட்கடைக் கண்பார் கருணைக் களிறழைத்த
புள்வாக னாவன்பர் வாழ்வேதென் பேரைப் புராதனனே. 23

பறவைக் கரசனைக் கண்டோடும் பாம்பெனப் பாதகமாம்
உறவைக் கரங்கொண் டொழிப்பதென் றோபவத் தூடழுந்தித்
துறவைக் கருது மவர்க்கருள் பேரையிற் றூயவமா
சறவைத்த செம்பொற் றுகிலுடை யாயச்சு தானந்தனே. 24

வீயாம னாங்கண் மெலியாம லிந்த வினையகற்றி
நாயா கியவெங்க ளைக்காத் தருணவ நீதமுண்ட
வாயா வொருபத்து மாதஞ் சுமந்து வருந்திப்பெற்ற
தாயா கியகுழைக் காதாதென் பேரைத் தயாநிதியே. 25

கண்டோ மிலைமுனங் கேட்டோ மிலையவன் கைப்பொருளால்
உண்டோ மிலையிவ் வினைவரக் காரண மொன்றுளதோ
தண்டோடு சக்கரஞ் சங்கேந்து மும்பர் தலைவநெடு
விண்டோய் பொழிற்றடஞ் சூழ்பேரை வந்தருள் வித்தகனே. 26

நாவையண் ணாந்தசைத் துன்றிருநாம நவிலமற்றோர்
தேவையெண் ணோமித் துயர்தீர்த் திடாத திருவுளமென்
கோவைவண் ணாகமுடிமே லொருபதங் குந்திநின்ற
பூவைவண் ணாவிண் ணவர்போற்றும் பேரைப் புராதனனே. 27

ஒருநாளு நின்னை வணங்காதி ரோங்கண் ணுறங்கினுநின்
திருநாம மன்றிமற் றொன்றறி யோமிந்தத் தீங்ககற்றாய்
பொருநா கணையொன்றி வேரோடு மைம்மலை போற்பொலிந்த
கருநாயி றேயன்பர் கண்ணேதென் பேரையிற் காகுத்தனே. 28

உரகதங் கொண்ட கொடியோனை நீக்கி யுறுதுணையாய்ப்
பரகதி யாகவந் தஞ்சலென் பாய்பவ ளக்கதிர்பூங்
குரகத மாமுகம் போற்கவி பேரைக் குழக செம்பொன்
மரகத மேனி யழகா கருணை வரோதயனே. 29

சிந்தா குலந்தவிர்த் தெங்களை யூரிற் றிரும்பவழைத்
துன்றா மரைச்சர ணந்தொழ வேயரு ளும்பர்தொழும்
எந்தாய் பொருநைத் துறைவா வரிவண் டிசைபயிற்றும்
கொந்தார் துளவப் புயத்தாய் மகரக் குழைக்கொண்டலே. 30

உய்வண்ண மெங்கட் குதவியஞ் சேலென்று றுதுணையாய்
எவ்வண்ண மித்துய ரந்தவிர்ப் பாய்கதி ரீன்றுபுனற்
செய்வண்ணப் பண்ணை வளமே செறிந்ததென் பேரைவளர்
மைவண்ண மேனி யழகா கருணை வரோதயனே. 31

பலகா லிருந்து மெலிந்தூச லாடும் பழவினையை
விலகா திருந்த திருவுள மேதுகொல் விண்ணவர்க்கா
உலகா ளிலங்கையர் கோமா னுயிர்க்கும்வண் டோதரிக்கும்
குலகால னாகிய கோவே மகரக் குழைக்கொண்டலே. 32

அடங்காத் தனம்புதைத் தார்போன் மெலிந்தடி யேங்களிந்த
மடங்காத் திருந்து சலியாம லித்துயர் மாற்றுகண்டாய்
தடங்காத் திகழுந் தமிழ்ப்பேரை வாழுந் தயாபரபொற்
குடங்காத்து வெண்டயிருண்டாய் மகரக் குழைக்கொண்டலே. 33

பங்கே ருகத்தை யிரவி புரந்திடும் பான்மையைப்போற்
செங்கேழ்க் குமுதத்தைத் திங்கள் புரக்குஞ் செயலினைப்போற்
கொங்கே கமழு மிருசர ணாம்புயங் கொண்டுதினம்
எங்கே யிருந்துங் குழைக்காத ரெம்மை யிரட்சிப்பரே. 34

எங்களை யுந்தொண்ட ரென்றே யிரங்கி யினியெங்கள்பா
வங்களை யும்படிக் கேயருள் வாய்கனி வாயமுதம்
பொங்களை யுண்டு தெவிட்டியன் பாற்பரி பூரணமாம்
திங்களை வென்ற முகத்தாய்தென் பேரையிற் சீதரனே. 35

விடனட வாது கருமஞ்செய் தானை விலக்கினியெம்
முடலடு மாதுயர் தீர்த்தெமை யாண்டரு ளுண்மையிது
திடனட மாத ருடனே பதாம்புயஞ் சேப்பநின்று
குடநட மாடு முகுந்தா மகரக் குழைக்கொண்டலே. 36

இரவும் பகலு மெலியாம வெங்கட் கிரங்கியுனைப்
பரவும் படிக்கிவ் வினைதீர்த் தருணெடும் பாரதப்போர்
விரவுங் கொடுந்துயர் நூற்றுவர் மாள விசயனுக்கா
அரவுந்து தேர்முன மூர்ந்தாய்தென் பேரையி லச்சுதனே. 37

பாற்கொண்ட நீரன்னம் வேறாக்கு முன்னைப் பரவுமெங்கள்
மேற்கொண்ட வல்வினை வேறாக்க நீயன்றி வேறுமுண்டோ
சூற்கொண்ட செந்நெல் வயற்பேரை யந்தணர் சூழ்ந்துதொழும்
கார்க்கொண்ட லேகுழைக்காதா கருணைக் கருங்கடலே. 38

அறிவு மறமுந் தரும்பல பூதமு மாரணத்தின்
பிறிவும் பிறிதொரு தெய்வமு நீயிப் பெருவினையாற்
செறியுந் தமியர் துயர்தீர்த் திடாததென் றெண்டிரைநீர்
எறியும் பொருநைத் துறைவாதென் பேரைக் கிறையவனே. 39

நெருங்கடர் தீவினை நீக்கியுன்னாம நினைப்பதற்குத்
தருங்கட னெங்களைக் காப்பதன் றோதளர்ந் தேமெலிந்த
மருங்கட வீங்கும் படாமுலைப் பூமட மான்றழுவும்
கருங்கட லேகுழைக் காதாதென் பேரையிற் காகுத்தனே. 40

செழுந்தா மரையிலைத் தண்ணீ ரெனநின்று தீவினையால்
அழுந்தாம னாங்கண் மலங்காமற் காத்தரு ளாரணத்தின்
கொழுந்தாதி மூலமென் றேதௌிந் தோதிய கொண்டல்வண்ணா
கழுந்தார் சிலைக்கை யரசேதென் பேரையிற் காகுத்தனே. 41

பெய்யுங் கனமழை கண்டபைங் கூழெனப் பேருதவி
செய்யுங் கடவுளர் வேறிலை காணிந்தத் தீங்ககற்றி
உய்யும் படிக்கெங் களைக்காத் தருணற வூற்றிருந்து
கொய்யுந் துளவப் புயத்தாய் மகரக் குழைக்கொண்டலே. 42

பஞ்சின்மென் சீறடிப் பாண்டவர் பாவை பதைபதையா
தஞ்சலென் றேயன் றவண்மானங் காத்தனை யப்படியிவ்
வஞ்சகந் தன்னையும் தீர்த்தருள் வாய்கர வால்வருந்தும்
குஞ்சரங் காத்த முகிலே மகரக் குழைக்கொண்டலே. 43

மறுகாம னாங்கண் மனஞ்சலி யாமலிவ் வஞ்சகர்வந்
திறுகாம லெங்களைக் காத்தருள் வாய்துண ரீன்றமணம்
பெறுகாவில் வாசச் செழுந்தேற லுண்டிளம் பேட்டுவரி
அறுகால் வரிவண் டிசைபாடும் பேரையி லச்சுதனே. 44

காக்குங் தொழிலுனக் கல்லாது வேறு கடவுளரை
நாக்கொண்டு சொல்லத் தகுவதன் றேநணு காதுவினை
நீக்கும் படிக்கருட் கண்பார்த் திரட்சி நிறைந்தபுனல்
தேக்கும் பொழிற்றென் றிருப்பேரை வாழும் செழுஞ்சுடரே. 45

கண்ணுக் கிடுக்கண் வரும்போ திமைவந்து காப்பதுபோல்
எண்ணுக்கு ணீங்கு துயர்தவிர்த் தேயெங்க ளுக்கருள்வாய்
விண்ணுக்கு ளோங்கும் பொழிற்குரு கூரன் விரித்ததமிழ்ப்
பண்ணுக் கிரங்கும் பரமாதென் பேரைப் பழம்பொருளே. 46

சத்துரு வைத்தள்ளி யெங்களைக் காத்துத் தயவுபுரிந்
தித்துரு வத்தையு மாற்றுகண்டா யிலங் காபுரியோன்
பத்துரு வங்கொண்ட சென்னிக டோறும் பதித்தமுடிக்
கொத்துரு வக்கணை தொட்டாய் மகரக் குழைக்கொண்டலே. 47

இரும்பான கன்னெஞ்ச வஞ்சக னார்க்கு மிடர்விளைப்போன்
திரும்பாம னீக்கி யெமைக்காத் தருணறை தேங்குமுகை
அரும்பாரு மென்மல ராராமந் தோறு மமுதம்பொழி
கரும்பாருஞ் செந்நெல் வயற்பேரை வாழ்கரு ணாநிதியே. 48

முன்னிற் புரிந்த பெருவினை யான்முற்று மேமலங்கி
இன்னற் படாம லெமைக்காத் தருளிறை தீர்த்தருள்பூங்
கன்னற் றடமுங் கமுகா டவியுங் கதிர்ப்பவளச்
செந்நெற் பழனமுஞ் சூழ்பேரைத் தெய்வ சிகாமணியே. 49

தீதாம் பரத்தர்செய் தீவினை யாவையுந் தீர்த்தளிக்கும்
மாதாம் பரத்துவ னீயல்ல வோமறை யோர்பரவும்
வேதாம் பரத்தி னடுவே யரவின் விழிதுயின்ற
பீதாம் பரத்தெம் பெருமான்றென் பேரையிற் பேரொளியே. 50

ஆலமென் னோருருக் கொண்டானை நீக்கி யகற்றவிது
காலமன் றோவெங் களைக்காத் தருளக் கடனிலையோ
ஞாலமென் றோகையும் பூமாது மேவிய நாததும்பி
மூலமென் றோதிய மாலே நிகரின் முகில்வண்ணனே. 51

மெய்கொண்ட பொய்யென வித்துயர் மாற்றி விலக்கமுற்றும்
கைகண்ட தெய்வ முனையன்றி வேறிலை கான்றவிடப்
பைகொண்ட நாக முடிமேற் சரணம் பதித்துநடம்
செய்கண் டகர்குல காலாதென் பேரையிற் சீதரனே. 52

முத்தித் தபோதனர்க் குங்கலை வேத முதல்வருக்கும்
சித்தித்த நின்பதஞ் சேவிப்ப தென்றுகொ றேவகிமுன்
தத்தித்த தித்தி யெனநடித் தேயிடைத் தாயர்முனம்
மத்தித்த வெண்ணெய்க் குகந்தாய்தென் பேரை மணிவண்ணனே. 53

நிம்ப வளக்கனி போற்கசப் பாகிய நீசனுளம்
வெம்ப வளத்த வினையணு காமல் விலக்கிவிடாய்
கும்ப வளத்தயி ருங்குடப் பாலும் குனித்தருந்தும்
செம்ப வளத்தெம் பெருமான்றென் பேரையிற் சீதரனே. 54

ஊழ்வே தனைசெய்ய வாராதுன் னாம முரைத்தவர்க்குத்
தாழ்வேது மில்லை மிகுநன்மை யேவரும் சஞ்சரிகம்
சூழ்வேரி தங்கும் துழாய்ப்புய லேயெங்கள் துன்பகற்றும்
வாழ்வே மரகத வண்ணாதென் பேரையின் மாதவனே. 55

முன்னம் பழகி யறியோ மவனை முகமறியோம்
இன்னம் பழவினை வாராமற் காத்தரு ளேற்றசெங்கால்
அன்னம் பழன வயறோறுந் துஞ்சு மடர்ந்தபசும்
தென்னம் பழஞ்சொரி யுந்திருப் பேரையிற் சீதரனே. 56

ஆக நகைக்கும் படிதிரி வோன்கடந் தப்புறமாய்ப்
போக நகத்திற் புகுந்தோட வேயருள் போர்க்களத்தில்
மாக நகப்பெயர் கொண்டானை மார்வம் வகிர்ந்தசெழும்
கோக நகச்செங்கை யானே மகரக் குழைக்கொண்டலே. 57

பொய்யா னிறைந்த கொடியவெம் பாதகன் பொய்யும்வம்பும்
செய்யாம லெங்களைக் காத்தருள் வாய்செழுந் தாரரசர்
மொய்யாக வந்தனிற் பாண்டவர்க் காக முழங்குசங்கக்
கையா கருமுகில் மொய்யாதென் பேரையிற் காகுத்தனே. 58

இகலிட மான புலையனை மாற்றினி யெங்களுக்கோர்
புகலிட நீயன்றி வேறுமுண் டோபுகல் கற்பமெலாம்
பகலிடமான சதுமுகத் தேவொடு பண்டொருநாள்
அகலிட முண்ட பிரானேதென் பேரைக் கதிபதியே. 59

கையக நெல்லிக் கனிபோ லெமைத்தினங் காத்தளிக்கும்
துய்யகண் ணன்செழுங் காயா மலர்வண்ணன் சுக்கிரனார்
செய்யகண் ணைத்துரும் பாலே கிளறிச் சிறுகுறளாய்
வையக மன்றளந் தான்றமிழ்ப் பேரையின் மாதவனே. 60

கலகக் கொடிய புலையனெம் பாற்செய்த காரியத்தை
விலகக் கடனுனக் கல்லாது வேறிலை வேலைசுற்றும்
உலகத் தனிமுத லென்றறி யாம லுபாயம் செய்த
அலகைத் துணைமுலை யுண்டாய்தென் பேரையி லச்சுதனே. 61

கைச்சக டைத்தொழில் கொண்டே திரியுங் கபடன் செய்த
இச்சக டத்தையு மாற்றி விடாயிடை மாதருறி
வைச்ச கடத்தயி ருண்டே தவழ்ந்தன்று வஞ்சன்விட்ட
பொய்ச்சக டத்தை யுதைத்தாய்தென் பேரையிற் புண்ணியனே. 62

புண்ணிய நந்தகு மாராமுன் னாட்செய்த புன்மையினார்
பண்ணிய நந்தம் வினைதவிர்ப் பாய்பல காலுமுளம்
கண்ணி யனந்தன் முடிமே னடிக்கும் கருணைமுகில்
எண்ணி யனந்த மறைதேடும் பேரைக் கிறையவனே. 63

இறையவ னெம்பெரு மானெடு மாலெறி நீர்ப்பொருநைத்
துறையவ னேழை யடியார் சகாயன் சுடரிரவி
மறைய வனந்திகழ் நேமிதொட் டானென் மனக்கருத்தில்
உறைய வனஞ்சுடும் தீப்போலப் பாதகக மோடிடுமே. 64

அக்கணஞ் சாதெந்த வேளையென் றாலு மளித்தனைநீ
இக்கணஞ் சால வருந்துமெம் பாலிரங் காததென்னோ
மைக்கணஞ் சாயன் மடமாதுக் காக வளர்மிதிலை
முக்கணன் சாப மிறுத்தாய்தென் பேரை முகில்வண்ணனே. 65

ஆடகச் சேவடி யாலெம தாவி யளித்தனைகார்க்
கோடகப் பாவிகள் வாராமற் காத்தனை கோசலநன்
னாடகத் தோர்சிலை தாங்கிவெங் கூற்றை நகைக்குமந்தத்
தாடகைக் கோர்கணை தொட்டாய்தென் பேரைத் தயாநிதியே. 66

பரனே பராபர னேபதி யேபதி கொண்டசரா
சரனே நெடும்பர தத்துவ னேசமர் வேட்டெழுந்த
கரனே முதற்பதி னாலாயி ரங்கண் டகரைவெல்லும்
உரனே நிகர் முகில் வண்ணாவிந் நாள்வந் துதவினையே. 67

காலிக் கொருவரை யேந்தினை நெஞ்சங் கலங்குமெங்கள்
மேலிக் கொடுவினை வாராமற் காத்தனை மேன்மைதரும்
பாலுக் கினிய மொழியாளைத் தேடிப் பகையையெண்ணா
வாலிக் கொருகணை தொட்டாய்தென் பேரை மணிவண்ணனே. 68

அராமரி யாதை யறியாத வஞ்ச னதட்டவெமைப்
பொராமர ணாதிகள் வாராமற் காத்தனை பூதலத்தில்
இராமா வெனும்படிக் கேநீ யொருகணை யேவிநெடு
மராமர மேழுந் துளைத்தாய்தென் பேரையின் மாதவனே. 69

மாதவ னேகரு ணாகர னேயென் மனவிருட்கோர்
ஆதவ னேகரு மாணிக்க மேமல ராசனத்திற்
போதவனேக மெனவே பரவிப் புகழ்ந் தகுழைக்
காத வநேகம் பிழைசெய்த வெங்களைக் காத்தருளே. 70

அதிபாவஞ் செய்து பிறந்தாலு மப்பொழு தஞ்சலென்னல்
விதிபார மன்றுனக் கெங்களைக் காப்பது வேரிமடற்
பொதிபாளை மீறி நெடுவாளை யாளைப் பொருதுவரால்
குதிபாய் பொருநைக் கதிபா மகரக் குழைக்கொண்டலே. 71

மகரக் குழையு முககாந்தி யும்மணி மார்பமும் பொற்
சிகரக் குழையும் புயபூ தரமுநற் சேவடியும்
பகரக் குழையுந் திருநாம முந்நெடும் பாதகநோய்
தகரக் குழையும் படியுரை யீருயிர் தாங்குதற்கே. 72

ஓருரு வாயிரண் டாய்மூவ ராகி யுபநிடதப்
பேருரு நான்கைம் புலனா யறுசுவைப் பேதமதாய்ப்
பாருரு வேழெட் டெழுத்தாய்ப் பகரும் பிரணவமாய்க்
காருரு வாங்குழைக் காதருண் டேயெமைக் காப்பதற்கே. 73

இடைந்தோ ரிருப்பிட மில்லாத வஞ்சக னேங்கிமனம்
உடைந்தோட நோக்கி யெமைக்காத் தனையுயர் வீடணனொந்
தடைந்தே னெனவன் றரசளித் தாயறு காற்சுரும்பர்
குடைந்தோகை கூரு மலர்ப்பொழிற் பேரையிற் கோவிந்தனே. 74

கோவிந்த னாயர் குலத்துதித் தோன்செழுங் கொவ்வைச் செவ்வாய்
மாவிந்தை நாயகன் பூமாது கேள்வன் பொன் வானவர்தம்
காவிந்த நானிலத் தாக்கிய பின்னை கணவன் பொற்றாள்
மேவிந்த நாளெண்ணு நெஞ்சேதென் பேரை விமலனையே. 75

விண்டலத் தாபத ரும்மிமை யோருநல் வேதியரும்
பண்டலத் தால்வருந் தாதவர்க் காகப் பகைதவிர்த்தாய்
மண்டலத் தாதவன் போற்கதிர் வீசு மணிமகர
குண்டலத் தாய்தண் டமிழ்ப்பேரை யெங்கள் குலதெய்வமே. 76

புராதனன் மாயன் புருடோத் தமன்பரி பூரணன்வெவ்
விராதனை மாய வதை செய்த காரணன் விண்ணவர்கோன்
சராதன மாய மெனவே யிறுத்தவன் றன்றுணையாம்
கிராதனை மாலுமி கொண்டான்றென் பேரையிற் கேசவனே. 77

வலையுற் றினம்பிரி யுங்கலை போல மறுகிமனம்
அலைவுற்று நைந்து மெலியாமற் காத்தனை யம்புவிக்கே
நிலையுற்ற தெண்டிரை முந்நீரைச் சீறு நெடும்பகழிச்
சிலையுற்ற செங்கை முகிலேதென் பேரையிற் சீதரனே. 78

சீதர னேமது சூதன னேசிலை யேந்துபுய
பூதர னேபுல வோரமு தேபுவி தாங்கியகா
கோதர னேயன்றொ ராலிலை மேற்பள்ளி கொண்டருள்தா
மோதர னேகுல நாதா நிகரின் முகில்வண்ணனே. 79

சேரீர் செனன மெடுத்தவந் நாண்முதற் றீங்கு செய்வ
தோரீர் சடைப்பட் டுழலுந்தொண் டீர்நற வூற்றிதழித்
தாரீச னார்க்கு மிரவொழித் தேயொரு சாயகத்தால்
மாரீச னைவென்ற மால்குழைக் காதர் மலரடிக்கே. 80

புங்கவ னெம்பெரு மானெடி யோன்புடை தோள்புனையும்
சங்கவ னம்பெரு மாநிலம் போற்றுந் தயா பரன்மா
துங்க வனந்திரி யுஞ்சூர்ப் பணகை துணைமுலைகள்
வெங்க வனத்தி லறுத்தான்றென் பேரையில் வித்தகனே. 81

வித்தக னேமிப் பிரான்றிரு மாறிரி விக்கிரமன்
பத்தர்க ணெஞ்சுறை யும்பர மானந்தன் பண்டொருநாள்
மத்தக மாமலைக் கோடொடித் தான்முகில் வண்ணனென்றே
கத்தக மேயிக மேபெற லாநற் கதியென்பதே. 82

கூசுங்கண் டீர்முன் வரக்கொடுங் கூற்றுங் குளிர்ந்தமணம்
வீசுங்கண் டீர்நறுந் தண்ணந் துழாய்விதி யால்விளைந்த
மாசுங்கண் டீர்வினை யும்மருண் டோடு மகிழ்ந்தொருகாற்
பேசுங்கண் டீர்தண் டமிழ்ப்பேரை வானப் பிரானெனவே. 83

அன்பர்க் கருள்வ துனக்கே தொழிலடி யேங்களிந்தத்
துன்பப் படாமற் றுணைசெய்வ தென்றுகொல் சூட்டுமணி
இன்பப் பஃறலைப் பாம்பணை யிற்கண் ணிணை துயிலும்
என்பற்ப நாப முகுந்தாதென் பேரைக் கிறையவனே. 84

முராரி கராவை முனிந்தான் றயாபர மூர்த்திமுக்கட்
புராரி கபால மொழித்தான் சதுமறை போற்றநின்றான்
பராரித யத்தி லிரானன்ப ரேத்தும் படியிருப்பான்
சுராரி களைப்பட வென்றாறென் பேரையிற் றூயவனே. 85

வேலிக்கு ணின்று விளைபயிர் போல விரும்புமெங்கள்
பாலிக் கொடுந்துயர் தீர்த்தளித் தாய்பகை வென்றபுய
வாலிக்கும் வேலைக்கு மானுக்கு மாய மயன்மகடன்
தாலிக்குங் கூற்றுவ னானாய்தென் பேரைத் தயாநிதியே. 86

பாரதி நாவி லுறைவோனுந் தேவர் பலருமன்பு
கூரதி காந்தி மலர்ச்சே வடியினை கூறுமைவர்
சாரதி பேரை வளர்சக்ர பாணி சரணமென்றே
மாருதிக் கீந்த திருநாம நாளும் வழுத்துவனே. 87

பேராழி வையக மெல்லா மனுமுறை பேதலியா
தோராழி யோச்சி யரசளித் தேபின் னுறுவர்பதம்
கூராழி யேந்துந் தமிழ்ப்பேரை வாழ்குல நாதனெழிற்
காராழி நீர்வண்ணன் பேரா யிரத்தொன்று கற்றவரே. 88

சிகரந் திகழுநின் கோபுர வாசலிற் சேவிக்கநாம்
பகருந் தவமுனம் பெற்றில மோமடப் பாவையர்தம்
தகரந் தடவு மளகா டவியிற் றவழ்ந்திளங்கால்
மகரந்த மொண்டிறைக் குந்திருப் பேரையின் மாதவனே. 89

மந்தர மாமலை மத்தாக வேலை மதித்தனைகா
மந்தர மீது புரியாம னூற்றுவர் மாயவைவர்
மந்தர ஞால மரசாள வைத்தனை வான்பகைமுன்
மந்தர சூழ்ச்சியின் வென்றாய்தென் பேரையின் மாதவனே. 90

வாமன னூற்றெண்மர் போற்றும் பிரான்மல ராள்கணவன்
பூமனை நாபியிற் பூத்தோ னடங்கப் புவியிடந்தோன்
காமனைத் தந்த திருப்பேரை வாழ்கரு ணாநிதிதன்
நாமனைச் சிந்தையில் வைத்திலர் வீழ்வர் நரகத்திலே. 91

அருங்கொடிக் கோர்கொழு கொம்பென வெம்மை யளிப்பதுஞ்செய்
திருங்கொடி யோனையு மாற்றிவிட் டாயிறு மாந்துவிம்மி
மருங்கொடித் தோங்கு முலைச்சா னகியை வருத்தஞ்செய்த
கருங்கொடிக் கோர்கணை தொட்டாய்தென் பேரையிற் காகுத்தனே. 92

அரந்தரும் வேல்விழி யாரனு ராக மகற்றியுயர்
வரந்தர வல்லவன் வானப் பிரானெங்கள் வல்வினையைத்
துரந்தர னாகவந் தஞ்சலென் றோன்றன் றுணைமலர்த்தாள் 93
நிரந்தரம் போற்று மவரே புரந்தரர் நிச்சயமே.

காண்டா வனமெரித் தான்றரித் தானென் கருத்திலன்பு
பூண்டா னெழின்மணிப் பூணா னறிவற்ற புன்மையரை
வேண்டா னடியவர் வேண்டநின் றான்விரி நீர்ப்புடவி
கீண்டான் றமியனை யாண்டான்றென் பேரையிற் கேசவனே. 94

கேசவன் பேரை வளர்வாசு தேவன்கை கேசிசொல்லால்
நேச வனம்புகுந் தோர்மானை வீட்டி நிசாசரரை
வாசவன் செய்த தவத்தாற் றொலைத் தருண் மாதவன் பேர்
பேச வனந்த லிலும்வரு மோபெரும் பேதைமையே. 95

கழகா ரணத்தின் பயனறி யாத கபடனெம்மைப்
பழகாத வஞ்சனை நீக்குவித் தாயிடைப் பாவையர் தம்
குழகா வழுதி வளநாட கோவர்த் தனமெடுத்த
அழகா மகரக் குழையாய்தென் பேரையி லச்சுதனே. 96

அச்சுதன் பேரை யபிராமன் செஞ்சொ லசோதக்கன்பாம்
மெய்ச்சுத னெங்களை யாட்கொண்ட மாயன் விசயனுக்கா
அச்சுத நந்தைக் குறித்தா னரவிந்த லோசனன்முன்
நச்சு தனஞ்சுவைத் துண்டானென் பார்க்கு நரகில்லையே. 97

இல்லைப் பதியென் றிருந்துழல் வீரௌி யேங்கள் சற்றும்
தொல்லைப் படாதருள் பேரையெம் மான்பதத் தூளிகொடு
கல்லைப்பெண் ணாக்குங் கருணா கரன்முன்பு கஞ்சன்விட்ட
மல்லைப் பொருதவ னென்றோதத் துன்பம் வராதுமக்கே. 98

வாரா யணுவெனு நெஞ்சேயஞ் சேல்வஞ் சகமகலும்
கூரா யணிந்தவன் சேவடிக் கேயன்பு கூர்ந்துமறை
பாரா யணம்பயி னூற்றெண்மர் நாளும் பரிந்துதொழும்
நாரா யணன்றிருப் பேரையெம் மான்றனை நண்ணுதற்கே. 99

பதமும் பதச்சுவை யுங்கவிப் பாகமும் பாகச்செஞ்சொல்
விதமும் விதிவிலக் கில்லா விடினும் வியந்தருளற்
புதமென் றளிரிளந் தேமாவும் பூகப் பொழிலுமழைக்
கிதமென் பசுந்தென்றல் வீசுந்தென் பேரைக் கிறையவனே. 100

வாழ்த்து

பார்வாழி நூற்றெண்ப பதிவாழி மாறன் பனுவலியற்
சீர்வாழி நூற்றெண்மர் நீடூழி வாழியிச் செந்தமிழ்நூல்
ஏர்வாழி மன்ன ரினிதூழி வாழியெந் நாளுமழைக்
கார்வாழி பேரைக் குழைக்காதர் வாழியிக் காசினிக்கே.

தென் திருப்பேரை மகரநெடுங் குழைக்காதர் பாமாலை முற்றிற்று

—————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ குழைக்காது வல்லி நாச்சியார் ஸமேத ஸ்ரீ மகர நெடும் குழைக்காதர் -ஸ்ரீ நிகரில் முகில் வண்ணன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ தென் திருப்பேரை ஸ்ரீ நிகரில் முகில் வண்ணன் கருட சேவை

March 22, 2022

ஸ்ரீ தென் திருப்பேரை ஸ்ரீ நிகரில் முகில் வண்ணன் கருட சேவை

ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநகரி ஒன்பது கருட சேவை -12

தாமிரபரணியாற்றின் தென் கரையில் திருநெல்வேலி- திருச்செந்தூர் சாலையில் திருச்செந்தூருக்கு அருகில்,
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநகரியிலிருந்து 5 கி.மீ தொலைவில் ஸ்ரீ தென்திருப்பேரைத்தலம் அமைந்துள்ளது.
ஸ்ரீ திருக்கோளூரிலிருந்து பேருந்திலும் நடந்தும் வரலாம்.

மூலவர்: மகரநெடுங்குழைக்காதர், உபய நாச்சியார்களுடன் அமர்ந்த திருக்கோலம் கிழக்குப்பார்த்த திருமுக மண்டலம்.
உற்சவர்: நிகரில் முகில் வண்ணன்
தாயார்: குழைக்காது வல்லி, திருப்பேரை நாச்சியார்.
விமானம்: பத்ர விமானம்.
தீர்த்தம்: சுக்ர புஷ்கரணி, சங்க தீர்த்தம்,
பிரத்யட்சம்: சுக்கிரன், ஈசான்ய ருத்திரன், பிரம்மா.
ஆகமம் : வைகானஸம் – சம்பிரதாயம்: தென்கலை.
மங்களாசாசனம்: நம்மாழ்வார் ஒரு பதிகம் (7ம் பத்து -3ம் திருவாய் மொழி)..
கிரகம்: சுக்கிரன் ஸ்தலம்.

தாய்மாரும் தோழிமாரும் தடுக்கவும், பராங்குச நாயகியாகிய தலைவி திருப்பேரைக்கு செல்வேன் என்று
துணிந்து கூறும்படி பாடியுள்ளார் அதில் ஒரு பாசுரம்

கண்டதுவே கொண்டு எல்லாரும் கூடி கார்கடல் வண்ணனோடு என் திறத்துத்
கொண்டு, அலர் தூற்றிற்று; அது முதலாக் கொண்ட என் காதல் உரைக்கில், தோழி,
மண் திணி ஞாலமும் ஏழ் கடலும் நீள் விசும்பும் கழியப் பெரிதால்;
தென் திரை சூழ்ந்து அவன் வீற்றிருந்த தென் திருப்பேரெயில் சேர்வன் – சென்றே.

தோழீ! எம்பெருமானிடத்து நான் கொண்டுள்ள காதலின் தன்மை எவ்வளவு பெரியது தெரியுமா?
அவனை நான் காதலித்ததால் என் உடம்பில் பலவகை மெய்ப்பாடுகள் தோன்றின.
அவற்றைப் பார்த்த பலரும் ஒன்று கூடி கரிய நிறம் கொண்ட கடல் போன்ற எம்பெருமானிடத்தில்
நான் வைத்துள்ள காதலைப் பற்றி இழிவாகப் பேசினார்கள்.
ஊராரெல்லாம் இதனைக் காரணமாகக் கொண்டு என்னை பழித்தார்கள். இதனால் என் காதல் குறைந்ததா? இல்லை:
மாறாக அது மேன் மேலும் வளர்ந்தது, எவ்வளவு பரந்து வளர்ந்தது தெரியுமா?
மண் நிறைந்த இப்பூவுலகமும், ஏழு கடல்களும், மற்றும் நீண்ட வானமும், ஆக இவையாவும் எவ்வளவு பெரியவையோ,
அவற்றை விடவும் பெரிதாக வளர்ந்து விட்டது. ஆகவே அக்காதலுக்கு உரியவனாகிய பெருமான் வீற்றிருக்கும் தெளிந்த
அலைகளையுடய நீர் சூழ்ந்த தென்திருப்பேரெயில் என்னும் தலத்தை நான் அடைவேன்:
ஆள் விடுதல், அவன் வரவு பார்த்தல் செய்யாமல் நானே அங்குச் சென்று சேர்வேன்.

ஸ்ரீ பூமாதேவி மகரக்குழை அளித்த வரலாறு: பெண்களுக்கு பொறாமை மற்றும் கர்வம் கூடாது என்பதை விளக்கும்
வகையில் இத்திருக்கோவிலின் தல வரலாறு அமைந்துள்ளது.
ஒரு சமயம் மஹாலக்ஷ்மி தன்மை விட பூமாதேவியிடம் பெருமாள் அதிக ஈடுபாடு கொண்டிருப்பதாக நம்பி,
துர்வாச முனிவரிடம் தான் பூமாதேவியை விட அழகாக இல்லாதத் காரணத்தால்தான் ஸ்ரீமந்நாராயணன் தன்னை வெறுக்கின்றார்.
அதனால் பூமாதேவியைப் போலவே அழகும் திறமும் தனக்கு ஏற்பட வேண்டும் என்று கேட்டார்.
துர்வாசரும் பூமாதேவியைக் காண வந்த பொழுது தனது வடிவில் கர்வம் கொண்ட பூமாதேவி பெருமாளின் மடியை விட்டு
எழுந்திருக்கவில்லை அவரை உபசரிக்கவில்லை.
கோபம் கொண்ட துர்வாசர் “ நீ லக்ஷ்மியின் ரூபத்தை அடையக் கடைவாய்” என்று சபித்தார்.
பூமிதேவியும் முனிவரிடம் சாப விமோசனம் வேண்ட, தாமிரபரணி நதியின் தென் கரையில் உள்ள ஹரிபதம் என்னும்
க்ஷேத்திரத்தில் சென்று நதியில் நீராடி தவம் புரிய உனக்கு சாப விமோசனம் கிட்டும் என்றார்.

துர்வாசர் உபதேசித்த திருவெட்டெழுத்தை ஜபித்துக்கொண்டு பூமிதேவி, ஸ்ரீபேரை(லக்ஷ்மியின் உடல்) என்ற
நாமத்தை தரித்து தவம் செய்து வரும் போது ஒரு பங்குனி பௌர்ணமி தினத்தன்று ஜெபம் செய்து ஆற்றின் நீரைக்
கையில் எடுத்த போது இரண்டு அழகிய மகர குண்டலங்கள் (மீன் வடிவிலான காதில் அணியும் ஒரு அணிகலன்) கிட்டியது.
உடனே பூமிதேவியும் இவை பெருமாளின் திருக்காதுகளுக்கே இவை உகந்தவை என்று நினைத்தவுடன்,
பெருமாள் அங்கு தோன்றி பிரியே! அந்த மகர குண்டலங்களை எனக்கு தர வேண்டும் என்று கூற ,
அவளும் மகிழ்ச்சியுடன் அவற்றை பெருமாளுக்கு கொடுத்தாள்.
அவரும் தனது அழகிய நீண்ட திருக்காதுகளில் அவற்றை அணிந்து கொண்டார். தேவர்கள் பூமாரி பொழிந்தனர்,
தேவ துந்துபிகள் முழங்கின. பூமாதேவியின் திருமேனி முன் போலவே அழகானது.
தேவர்கள் வேண்டிக்கொண்டபடி பெருமாள் மகர நெடுங்குழைக்காதர் என்னும் திருநாமத்துடன் இன்றும் சேவை சாதிக்கின்றார்.
அந்த தீர்த்தமும் மத்ஸ்ய தீர்த்தம் என்று வழங்கப்படலாயிற்று. இத்தலத்தின் பெயரும் பூமிதேயின் பெயரான திருப்பேரை ஆயிற்று.
சோழ நாட்டு திவ்ய தேசங்களில் திருப்பேர் நகர் என்னும் திவ்ய தேசம் உள்ளதால் இத்தலம் தென்திருப்பேரை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.

வருணன் பாசம் பெற்ற வரலாறு:
இந்திரனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அசுரர்கள் மேற்கே சென்று வருணனுடன் போரிட்டனர்.
குருவின் சாபத்தினால் நாகத்தையும் பாசத்தையும் இழந்தார். உடனே அவன் மனைவி குருவை சரணடையக் கூற,
அவனுன் குருவிடம் சென்று வேண்ட, அவரும் நீ முன் போல் உன் ஆயுதங்களைப்பெற தெற்கு திக்கில்
பார்வதி தேவியின் சரீரத்தில் இருந்து உண்டான் தாமிரபரணி நதி தீரத்தில் உள்ள “ஸ்ரீபேரை” என்னும் தலத்தில்
பூமி தேவியுடன் சேவை சாதிக்கும் பெருமாளை திருவெட்டெழுத்தால் வழிபட உன் எண்ணம் நிறைவேறும் என்று அருளினார்.
வருணனும் தென்திருப்பேரை வந்து மகர தீர்த்தத்தில் நீராடி மகரநெடுங்குழைக்காதரை பங்குனி பௌர்ணமியன்று வழிபட,
மாதவன் மகிழ்ந்து தீர்தத்தை தாரையாக விட அது பாசமாயிற்று. அப்பாசத்தைக் கொண்டு வருணன் அசுரர்களை வென்றான்.
எனவே இத்தலத்திம் மழை வேண்டி செய்யுன் பிரார்த்தணைகள் பொய்ப்பதில்லை.

விதர்ப்ப தேசத்தில் பஞ்சம் நீங்கிய வரலாறு:
ஒரு சமயம் விதர்ப்ப தேசத்தில்12 வருடம் மழையில்லாமல் கொடிய பஞ்சம் ஏற்பட்டது.
எனவே விதர்ப்ப மன்னன் குருவை அழைத்து பரிகாரம் கேட்க, அவரும் தென்திருப்பேரை சென்று
மகரநெடுங்குழைக்காதரை பூஜிக்க பஞ்சம் நீங்கும் என்றார். அரசனும் அவ்வாறே செய்ய பஞ்சம் நீங்கியது.

சுந்தர பாண்டியன் வரலாறு:
சுந்தர பாண்டியன் பிள்ளை வரம்வேண்டி பெருமாளுக்கு பூசை செய்வதற்காக 108 அந்தணர்களை அழைத்து வந்தான்.
வரும் வழியில் ஒருவர் காணாமல் போய்விட்டார். ஊர் வந்து சேர்ந்தபோது 107 பேர்தான் இருந்தனர்.
ஆனால் அரசம் வந்து பார்த்தபோது 108 பேர் சரியாக இருந்தனர்.
பெருமாளே காணாமல் போனவர் வடிவில் வந்து அரசன் முன் தோன்றினார் எனவே பெருமாள் எங்களில் ஒருவர் என்று
இந்த ஊர் அந்தணர்கள் கூறுகின்றனர். பல அறக்கட்டளைகளை ஏற்படுத்தி பல்வேறு கைங்கரியங்களை செய்து வருகின்றனர்.

இக்கோவில் மிகப்பெரிய கோவில். மூலவர் மகர நெடுங்குழைக்காதர் நீண்ட மீன் போன்ற குழைகளை காதணியாக
அணிந்து கொண்டு குழைக்காது நாச்சியார், திருப்பேரை நாச்சியார் இருவருடனும் எழிலாக அமர்ந்த் கோலத்தில்
ஈசான்ய ருத்திரருக்கும், பிரம்மனுக்கும் காட்சி தரும் பரமபத திருக்கோலத்தில் சேவை சாதிக்கின்றார்.

வேதம் ஒதி வரும் வேத வித்களைக் காணவும், குழந்தைகள் விளையாடுவதைக் காணவும் பெருமாள்,
கருடனை இடப்பக்கமாக விலகி இருக்குமாறு கூறியதால்.கருடாழ்வார் சன்னதி பெருமாளுக்கு நேராக இல்லாமல்
இடப்பக்கம் சிறிது விலகி உள்ளது. இதை நம்மாழ்வார்

வெள்ளைச்ச்சுரிசங்கொடாழியேந்தித் தாமரைக் கண்ணன் என்னெஞ்சினூடே
புள்ளைக் கடாகின்ற வாற்றைக்காணீர் என் சொல்லிச் சொல்லுகேன் அன்னைமீர்காள்!
வெள்ளச் சுகமவ வீற்றிருந்த வேதவொலியும் விழாவொலியும்
பிள்ளைக் குழா விளையாட்டொலியுமராத் திருப்பேரெயில் சேர்வன் நானே.

என்ற பாசுரம் இதையே காட்டுவதாகக் கூறப்படுகின்றது.

இத்தலத்தில் பங்குனி பிரம்மோற்சவத்தின் போது ஐந்தாம் திருநாள் இரவு பெருமாள் கருட சேவையில்
பிரதான வாயிலில் இருந்து வெளி மண்டபத்திற்கு எழுந்தருளும் போது பெருமாளை சேவிக்கும் அழகே அழகு.
வார்த்தகளால் வர்ணிக்க முடியாத காட்சி அது.

திருவரங்கனின் அழகை முகில்வண்ணன் (அழகுடையவன்) என்று பாடிய நம்மாழ்வார் தமது

நகரமும்நாடும்பிறவும்தேர்வேன் நாணெனக்கில்லைஎன்தோழிமீர்காள்
சிகரமணிநெடுமாடநீடு தென்திருபேரெயில்வீற்றிருந்த
மகரநெடுங்குழைக்காதன்மாயன் நூற்றுவரையன்றுமங்கநூற்ற
நிகரில்முகில்வண்ணன்நேமியான் என் நெஞ்சங்கவர்ந்தென்னையூழியானே.

என்னும் பாசுரத்தில் நிகரில் முகில் வண்ணன் (ஈடு இணையற்ற அழகுடையவன்) என்று மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்.

“கூடுபுனல் துறையும் குழைக்காதன் திருமாலையும் கிடைக்க கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்” என்று
போற்றப்படும் நிகரில் முகில் வண்ணரின் கருட சேவையைக் காணலாம் –

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ குழைக்காது வல்லி நாச்சியார் ஸமேத ஸ்ரீ மகர நெடும் குழைக்காதர் -ஸ்ரீ நிகரில் முகில் வண்ணன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்