Archive for the ‘Divya desams’ Category

ஸ்ரீ திருவரங்கன் -ஸ்ரீ கண்ணபிரான் சேர்த்தி அனுபவ -அருளிச் செயல்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்–

November 30, 2020

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -35-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -10-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் -14-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் -31-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் -55-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ திருப் பாண் ஆழ்வார் 10-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் -73-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -12-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் 1-பாசுரம் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் 4-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் -2-பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்

மொத்தம் –247–பாசுரங்கள் மங்களாசாசனம்

——————-

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்–

சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும் வல்லாய்
சாமாறு அவனை நீ எண்ணி சக்கரத்தால் தலை கொண்டாய்
ஆமாறு அறியும் பிரானே அணி அரங்கத்தே கிடந்தாய்
ஏமாற்றம் என்னைத் தவிர்த்தாய் இருவாட்சி பூ சூட்ட வாராய் 2-7 8-

வண்டு களித்து இரைக்கும் பொழில் சூழ் வரு புனல் காவிரித் தென் அரங்கன்
பண்டு அவன் செய்த கிரீடை எல்லாம் பட்டர்பிரான் விட்டு சித்தன் பாடல்–2-9-11-

தென்னரங்கம் மன்னிய சீர் மதுசூதனா கேசவா பாவியேன் வாழ்வு உகந்து
உன்னை இளம் கன்று மேய்க்க சிறுகாலே யூட்டி ஒருப்படுத்தேன்–3-3-2-

மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மறி கடல் வாய் மாண்டானை
ஓதுவித்த தக்கணையா வுருவுருவே கொடுத்தானூர்
தோதவத்தி தூய் மறையோர் துறை படிய துளும்பி எங்கும்
போதில் வைத்த தேன் சொரியும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8 1-

பிறப்பகத்தே மாண்டு ஒழிந்த பிள்ளைகளை நால்வரையும்
இறைப் பொழுதில் கொணர்ந்து கொடுத்து ஒருப்படுத்த உறைப்பனூர்
மறைப்பெரும் தீ வளர்த்து இருப்பார் வரு விருந்தை அளித்து இருப்பார்
சிறப்புடைய மறையவர் வாழ் திருவரங்கம் என்பதுவே – 4-8-2 –

மருமகன் தன் சந்ததியை உயிர் மீட்டு மைத்துனன் மார்
உரு மகத்து வீழாமே குருமுகமாய்க் காத்தானூர்
திருமுகமாய் செங்கமலம் திருநிறமாய் கரும் குவளை
பொரு முகமாய் நின்று அலரும் புனல் அரங்கம் என்பதுவே – 4-8-3-

கருளுடைய பொழில் மருதம் கதக் களிறும் பிலம்பனையும் கடிய மாவும்
உருளுடைய சகடரையும் மல்லரையும் உடைய விட்டோசை கேட்டான்
இருளகற்றும் எரி கதிரோன் மண்டலத்தோடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி
அருள் கொடுத்திட்டு அடியவரை ஆள்கொள்வான் அமருமூர் அணி அரங்கமே – 4-9 3-

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பணி செய்ய துவரை என்னும்
அதில் நாயகராகி வீற்று இருந்த மணவாளர் மன்னு கோயில்
புது நாள் மலர்க் கமலம் எம்பெருமான் பொன் வயிற்றில் பூவே போல்வான்
பொது நாயகம் பாவித்து இறுமாந்து பொன் சாய்க்கும் புனல் அரங்கமே – 4-9 4-

ஆமையாய் கங்கையாய் ஆழ கடலாய் அவனியாய் அரு வரைகளாய்
நான்முகனாய் நான்மறையாய் வேள்வியாய் தக்கணையாய் தானும் ஆனான்
சேமமுடை நாரதனார் சென்று சென்று துதித்து இறைஞ்சக் கிடந்தான் கோயில்
பூ மருவிப் புள்ளினங்கள் புள்ளரையன் புகழ் குழறும் புனல் அரங்கமே -4 9-5 –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய திரு முக மண்டலத்தைப் பார்த்து –
ஆச்சர்யராகா நின்றீர த்யேனராகா நின்றீர் -என்று மகரிஷி சொன்ன அளவிலே
ஸ்ரீ நாரத பகவானுக்கு தன் வைபவத்தை பிரகாசிப்பித்த ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் -அவன் பக்கலிலே
ஸ்தோத்ரம் பண்ணி வணங்க -கண் வளர்ந்த தேசம் இது என்கிறார்-
இப்படி ஸ்ரீ நாரத பகவான் சேவிக்கும் படியாகவும் –
ருசி உடையார்க்கு எல்லாம் கண்ணாலே கண்டு ஆஸ்ரயிக்கைகும் அனுபவிகைக்கும் உடலாகவும்
கிடந்தோர் கிடக்கை -என்கிறபடியே கிடை அழகால் வந்த மினுக்கம் தோற்றும்படியாக-
கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனுடைய தேசம்

மைத்துனன்மார் காதலியை மயிர் முடிப்பித்து அவர்களையே மன்னராக்கி
உத்தரை தன் சிறுவனையும் உய்யக் கொண்ட உயிர் ஆளன் உறையும் கோயில்
பத்தர்களும் பகவர்களும் பழ மொழி வாய் முனிவர்களும் பரந்த நாடும்
சித்தர்களும் தொழுது இறைஞ்சி திசை விளக்காய் நின்ற திருவரங்கமே – 4-9 6-

தேவுடைய மீனமாய் யாமையாய் ஏனமாய் அரியாய் குறளாய்
மூவுருவில் ராமனாய் கண்ணனாய் கல்கியாய் முடிப்பான் கோயில்
சேவலோடு பெடை அன்னம் செங்கமல மலர் ஏறி யூசலாடி
பூவணை மேல் துதைந்து எழு செம்பொடியாடி விளையாடும் புனல் அரங்கமே -4-9 9-

நான் ஏதும் உன் மாயம் ஒன்றும் அறியேன் நமன் தமர் பற்றி நலிந்திட்டு இந்த
ஊனே புக என்று மோதும் போது அங்கு உன்னை நான் ஒன்றும் நினைக்க மாட்டேன்
வானேய் வானவர் தங்கள் ஈசா மதுரைப் பிறந்த மா மாயனே என்
ஆனாய் நீ என்னைக் காக்க வேண்டும் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே – 4-10 8-

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த ஆயா கோநிரை மேய்த்தவனே எம்மானே
அன்று முதல் இன்று அறுதியா ஆதியம் சோதி மறந்து அறியேன்
நன்றும் கொடிய நமன் தமர்கள் நலிந்து வந்து என்னைப் பற்றும் போது
அன்று அங்கு நீ என்னை காக்க வேண்டும் அரங்கத்து அரவிணைப் பள்ளியானே -4-10-9 –

மாயவனை மதுசூதனனை மாதவனை மறையோர்கள் ஏத்தும்
ஆயர்கள் ஏற்றினை அச்சுதனை அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே
வேயர் புகழ் வில்லி புத்தூர் மன் விட்டு சித்தன் சொன்ன மாலை பத்தும்
தூய மனத்தனராகி வல்லார் தூ மணி வண்ணனுக்கு ஆளர் தாமே – 4-10 10-

——

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு–ஸ்ரீ ஆண்டாள்

கண்ணாலம் கோடித்து கன்னி தன்னைக் கைபிடிப்பான்
திண்ணார்ந்து இருந்த சிசுபாலன் தேசு அழிந்து
அண்ணாந்து இருக்கவே ஆங்கு அவளைக் கை பிடித்து
பெண்ணாளன் பேணுமூர் பேரும் அரங்கமே–11-9-

செம்மை யுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த
மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை விட்டு சித்தர் கேட்டிருப்பார்
தம்மை யுகப்பாரைத் தாம் உகப்பர் என்னும் சொல்
தம்மிடையே பொய்யானால் சாதிப்பார் ஆர் இனியே —11-10-

————

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு-ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள்

மாவினை வாய் பிளந்து உகந்த மாலை வேலை
வண்ணனை என் கண்ணனை வன் குன்றம் ஏந்தி
ஆவினை அன்று உய்ய கொண்ட ஆயர் ஏற்றை
அமரர்கள் தம் தலைவனை அம் தமிழ் இன்ப
பாவினை அவ் வடமொழியை பற்றற்றார்கள்
பயில் அரங்கத்து அரவு அணை பள்ளி கொள்ளும்
கோவினை நாவுற வழுத்தி என் தன் கைகள்
கொய்ம் மலர் தூ என்று கொலோ கூப்பும் நாளே—-1-4-

தோடுலா மலர் மங்கை தோள் இணை தோய்ந்ததும் சுடர் வாளியால்
நீடு மா மரம் செற்றதும் நிரை மேய்த்ததும் இவையே நினைந்து
ஆடி பாடி அரங்காவோ! என்று அழைக்கும் தொண்டர் அடி பொடி
ஆட நாம் பெறில் கங்கை நீர் குடைந்து ஆடும் வேட்கை என்னாவதே ?–2-2-

ஏறு அடர்த்ததும் ஏனமாய் நிலம் கீண்டதும் முன்னி ராமனாய்
மாறு அடர்ததும் மண் அளந்ததும் சொல்லி பாடி வண் பொன்னி பேர்
ஆறு போல் வரும் கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் கோவில் திரு முற்றம்
சேறு செய் தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே -2-3-

தோய்த்த தண் தயிர் வெண்ணெய் பால் உடன் உண்டலும் உடன்று ஆய்ச்சி கண்டு
ஆர்த்த தோள் உடை எம்பிரான் என் அரங்கனுக்கு அடியார்களாய்
நா தழும்பு எழ நாரணா என்று அழைத்து மெய் தழும்ப தொழுது
ஏத்தி இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே–2-4-

பொய் சிலை குரல் ஏறு எருத்தம் இறுத்து போர் அரவீர்த்த கோன்
செய் சிலை சுடர் சூழ் ஒளி திண்ண மா மதிள் தென் அரங்கனாம்
மெய் சிலை கரு மேகம் ஓன்று தம் நெஞ்சில் நின்று திகழ போய்
மெய் சிலிர்ப்பவர் தம்மையே நினைந்து என் மனம் மெய் சிலிர்க்குமே -2-5-

உண்டியே வுடையே உகந்து ஓடும் இம்
மண்டலத்தோடோம் கூடுவதில்லை யான்
அண்ட வாணன் அரங்கன் வன் பேய் முலை
உண்ட வாயன் தன் உன்மத்தன் காண்மினே–3-4-

தீதில் நல் நெறி நிற்க அல்லாது செய்
நீதி யாரொடும் கூடுவதில்லை யான்
ஆதி ஆயன் அரங்கன் அம் தாமரை
பேதை மா மணவாளன் தன் பித்தனே– 3-5-

————–

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு-ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான்

கொண்டை கொண்ட கோதை மீது தேனுலாவு கூனி கூன்
உண்டை கொண்டு அரங்கவோட்டி யுண் மகிழ்ந்த நாதனூர்
நண்டை உண்டு நாரை பேர வாளை பாய நீலமே
அண்டை கொண்டு கெண்டை மேயும் அம் தண் நீர் அரங்கமே –49-

பொற்றை யுற்ற முற்றல் யானை போர் எதிர்ந்து வந்ததைப்
பற்றி உற்று மற்றதன் மருப்பு ஒசித்த பாகனூர்
சிற்றெயிற்று முற்றல் மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றினார்
அற்ற பத்தர் சுற்றி வாழும் அம் தண் நீர் அரங்கமே –52-

மோடியோட இலச்சையாய சாபம் எய்தி முக்கண்ணான்
கூடு சேனை மக்களோடு கொண்டு மண்டி வெஞ்சமத்து
ஓட வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த வாதிமால்
பீடு கோயில் கூடு நீர் அரங்கம் என்ற பேரதே –53-

மன்னு மா மலர்க்கிழத்தி வைய மங்கை மைந்தனாய்ப்
பின்னும் ஆயர் பின்னை தோள் மணம் புணர்ந்தது அன்றியும்
உன்ன பாதம் என்ன சிந்தை மன்ன வைத்து நல்கினாய்
பொன்னி சூழ் அரங்கமேய புண்டரீகன் அல்லையே –55-

————–

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு-ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்

பச்சை மா மலை போல் மேனி பவள வாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமரர் ஏறே ஆயர் தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர நான் போய் இந்திர லோகம் ஆளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்க மா நகர் உளானே -2-

மற்றுமோர் தெய்வம் உண்டே மதியிலா மானிடங்காள்
உற்ற போது அன்றி நீங்கள் ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர்
அற்றமேல் ஓன்று அறியீர் அவனை அல்லால் தெய்வம் இல்லை
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை பணிமின் நீரே-9-

ஊரிலேன் காணி இல்லை உறவு மற்று ஒருவர் இல்லை
பாரில் நின் பாத மூலம் பற்றிலேன் பரம மூர்த்தி
கார் ஒளி வண்ணனே கண்ணனே கதறுகின்றேன்
ஆருளர் களைகண் அம்மா அரங்க மா நகர் உளானே –29-

மழைக்கன்று வரை முன் ஏந்தும் மைந்தனே மதுரவாறே
உழைக்கன்றே போல நோக்கம் உடையவர் வலையில் பட்டு
உழைக்கின்றேற்கு என்னை நோக்காது ஒழிவதே யுன்னை என்னே
அழைக்கின்றேன் ஆதி மூர்த்தி அரங்க மா நகர் உளானே –36-

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை யரங்கமாலைத்
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே

———–

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு-ஸ்ரீ திருப் பாண் ஆழ்வார்

கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணெய்
உண்ட வாயன் என்னுள்ளம் கவர்ந்தானை
அண்டர் கோன் அணி யரங்கன் என் அமுதினைக்
கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே —10–

————-

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு–ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்

பள்ளியாவது பாற் கடல் அரங்கம் இரங்க வன் பேய் முலை
பிள்ளையாய் உயிர் உண்ட வெந்தை பிரானவன் பெருகுமிடம்
வெள்ளியான் கரியான் மணி நிற வண்ணன் என்று எண்ணி நாள் தொறும்
தெள்ளியார் வணங்கும் மலைத் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சே -1-8-2-

கலை யுடுத்த வகலல்குல் வன் பேய் மகள் தாயென
முலை கொடுத்தாள் உயிர் உண்டவன் வாழும் இடம் என்பரால்
குலை எடுத்த கதலிப் பொழிலூடும் வந்துந்தி முன்
அலை எடுக்கும் புனல் காவிரி சூழ் தென்னரங்கமே—5-4-6-

கஞ்சன் நெஞ்சும் கடு மல்லரும் சகடமும் காலினால்
துஞ்ச வென்ற சுடர் ஆழியான் வாழும் இடம் என்பரால்
மஞ்சு சேர் மாளிகை நீடு அகில் புகையும் மறையோர்
செஞ் சொல் வேள்விப் புகையும் கமழும் தென்னரங்கமே –5-4-7-

மானாய மென்னோக்கி வாள் நெடுங்கண் கண்ணீர் மல்கும் வளையும் சோரும்
தேனாய நறுந்துழாய் அலங்கலின் திறம் பேசி யுறங்காள் காண்மின்
கானாயன் கடி மனையில் தயிர் உண்டு நெய் பருக நந்தன் பெற்ற
ஆனாயன் என் மகளைச் செய்தனகள் அம்மனைகீர் அறிகிலேனே–5-5-3-

பூண் முலை மேல் சாந்தணியாள் பொரு கயல் கண் மை எழுதாள் பூவை பேணாள்
ஏண் அறியாள் எத்தனையும் எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும்
நாண் மலராள் நாயகனாய் நாம் அறிய வாய்ப்பாடி வளர்ந்த நம்பி
ஆண் மகனாய் என் மகளைச் செய்தனகள் அம்மனைமீர் அறிகிலேனே —5-5-5-

தாதாடு வன மாலை தாரானோ என்று என்று தளர்ந்தாள் காண்மின்
யாதானும் ஓன்று உரைக்கில் எம்பெருமான் திருவரங்கம் என்னும் பூ மேல்
மாதாளன் குடமாடி மது சூதன் மன்னர்க்காய் முன்னம் சென்ற
தூதாளன் என் மகளைச் செய்தனகள் எங்கனம் நான் சொல்லுகேனே–5-5-6-

வாராளும் இளம் கொங்கை வண்ணம் வேறாயின வாறு எண்ணாள் எண்ணில்
பேராளன் பேரல்லால் பேசாள் இப் பெண் பெற்றேன் என் செய்கேன் நான்
தாராளன் தண் குடந்தை நகராளன் ஐவர்க்காய் அமரில் உய்த்த
தேராளன் என் மகளைச் செய்தனகள் எங்கனம் நான் செப்புகேனே—5-5-7-

ஏனாகி உலகிடந்து அன்று இரு நிலமும் பெரு விசும்பும்
தானாய பெருமானைத் தன் அடியார் மனத்து என்றும்
தேனாகி அமுதாகித் திகழ்ந்தானை மகிழ்ந்து ஒரு கால்
ஆனாயன் ஆனானைக் கண்டது தென்னரங்கத்தே—5-6-3-

தஞ்சினத்தை தவிர்த்து அடைந்தார் தவ நெறியைத் தரியாது
கஞ்சனைக் கொன்று அன்று உலகம் உண்டு உமிழ்ந்த கற்பகத்தை
வெஞ்சினத்த கொடும் தொழிலான் விசை யுருவை யசைவித்த
அஞ்சிறைப் புட்பாகனை யான் கண்டது தென்னரங்கத்தே–5-6-6-

ஆ மருவி நிரை மேய்த்த வணி யரங்கத்து யம்மானைக்
கா மரு சீர்க் கலிகன்றி யொலி செய்த மலி புகழ் சேர்
நா மருவு தமிழ் மாலை நால் இரண்டோடு இரண்டினையும்
தா மருவி வல்லார் மேல் சாரா தீ வினை தானே —5-6-10-

இந்திரன் பிரமன் ஈசன் என்று இவர்கள் எண்ணில் பல் குணங்களே யியற்ற
தந்தையும் தாயும் மக்களும் மிக்க சுற்றமும் சுற்றி நின்று அகலாப்
பந்தமும் பந்தம் அறுப்பதோர் மருந்தும் பான்மையும் பல் உயிர்க்கு எல்லாம்
அந்தமும் வாழ்வுமாய எம்பெருமான் அரங்க நகர் அமர்ந்தானே —5-7-2-

ஊழியாய் ஓமத்து உச்சியாய் ஒரு காலுடைய தேர் ஒருவனாய் உலகினில்
சூழி மால் யானைத் துயர் கெடுத்து இலங்கை மலங்க வன்று வடு சரம் துரந்து
பாழியால் மிக்க பார்த்தனுக்கு அருளிப் பகலவன் ஒளி கெடப் பகலே
ஆழியால் அன்று அங்கு ஆழியை மறைத்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே —5-7-8-

பேயினார் முலை யூண் பிள்ளையாய் ஒரு கால் பெரு நிலம் விழுங்கி யது உமிழ்ந்த
வாயனாய் மாலாய் ஆலிலை வளர்ந்து மணி முடி வானவர் தமக்குச்
சேயனாய் அடியேற்கு அணியனாய் வந்து என் சிந்தையுள் வெந்துயர் அறுக்கும்
ஆயனாய் அன்று குன்றம் ஓன்று எடுத்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே —5-7-9-

மன்னு நான்மறை மா முனி பெற்ற மைந்தனை மதியாத வெங்கூற்றன்
தன்னை யஞ்சி நின் சரண் எனச் சரணாய் தகவில் காலனை யுக முனிந்து ஒழியாப்
பின்னை என்றும் நின் திருவடிப் பிரியா வண்ணம் எண்ணிய பேரருள் எனக்கும்
அன்னதாகும் என்று அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே –5-8-6-

ஒது வாய்மையும் உவனியப் பிறப்பும் உனக்கு முன் தந்த அந்தணன் ஒருவன்
காதல் என் மகன் புகலிடம் காணேன் கண்டு நீ தருவாய் எனக்கு என்று
கோதில் வாய்மையினான் உனை வேண்டிய குறை முடித்தவன் சிறுவனைக் கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே —5-8-7-

வேத வாய் மொழி யந்தணன் ஒருவன் எந்தை நின் சரண் என்னுடை மனைவி
காதல் மக்களைப் பயத்தலும் காணாள் கடியதோர் தெய்வம் கொண்டு ஒளிக்கும் என்று அழைப்ப
ஏதலார் முன்னே இன்னருள் அவர்க்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே –5-8-8-

தாராளன் தண்ணரங்க வாளன் பூ மேல் தனியாளன் முனியாளர் ஏத்த நின்ற
பேராளன் ஆயிரம் பேருடைய வாளன் பின்னைக்கு மணவாளன் பெருமை கேட்பீர்
பாராளர் அவரிவர் என்று அழுந்தை ஏற்றப் படை மன்னர் உடல் துணியப் பரிமா வுய்த்த
தேராளன் கோச் சோழன் சேர்ந்த கோயில் திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே —-6-6-9-

உரங்களால் இயன்ற மன்னர் மாளப் பாரதத்து ஒரு தேரை ஐவர்க்காய்ச் சென்று
இரங்கி யூர்ந்தவர்க்கு இன்னருள் செய்யும் எம்பிரானை வம்பார் புனல் காவிரி
அரங்கமாளி என்னாளி விண்ணாளி ஆழி சூழ் இலங்கை மலங்கச் சென்று
சரங்கள் ஆண்ட தண் தாமரைக் கண்ணனுக்கு அன்றி என் மனம் தாழ்ந்து நில்லாதே –7-3-4-

தரங்க நீர் பேசிலும் தண் மதி காயினும்
இரங்குமோ வெத்தனை நாள் இருந்து எள்கினாள்
துரங்கம் வாய் கீண்டு கந்தானது தொன்மையூர்
அரங்கமே எனபது இவள் தனக்காசையே —8-2-7-

மன்னு மரங்கத்து எம் மா மணியை – வல்லவாழ்
பின்னை மணாளனைப் பேரில் பிறப்பிலியை –பெரிய திருமடல் – 118

————-

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு-ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்

என் செய்கின் றாய்? என் தாமரைக் கண்ணா!
என்னும் கண்ணீர் மல்க இருக்கும்
என் செய்கேன் எறி நீர்த் திருவரங்கத்தாய்!
என்னும் வெவ் வுயிர்த் துயிர்த் துருகும்
முன் செய்த வினையே முகப்படாய் என்னும்
முகில்வண்ணா! தகுவதோ என்னும்
முன் செய்திவ் வுலகம் உண்டு மிழ்ந் தளந்தாய்!
என் கொலோ முடிகின்றது இவட்கே?–7-2-2-

வட்கிலள் இறையும் ‘மணிவண்ணா!’ என்னும்;
வானமே நோக்குமை யாக்கும்
‘உட்குடை அசுரர் உயிரெலாம் உண்ட
ஒருவனே!’ என்னும் உள் ளுருகும்;
‘கட்கிலீ! உன்னைக் காணுமாறு அருளாய்
காகுத்தா! கண்ணனே!’ என்னும்;
திட்கொடி மதிள் சூழ் திருவரங்கத்தாய்’
இவள் திறத் தென் செய்திட்டாயே–7-2-3-

‘பால துன்பங்கள் இன்பங்கள் படைத்தாய்!
பற்றிலார் பற்ற நின்றானே!
கால சக் கரத்தாய்! கடலிடங் கொண்ட
கடல்வண்ணா! கண்ணனே!’ என்னும்;
‘சேல்கொள் தண் புனல்சூழ் திருவரங்கத்தாய்!’
என்னும்’என் தீர்த்தனே!’ என்னும்;
கோல மா மழைக்கண் பனி மல்க இருக்கும்
என்னுடையக் கோமளக் கொழுந்தே.–7-2-7-

‘கொழுந்து வானவர்கட்கு!’ என்னும்’குன்றேந்திக்
கோ நிரை காத்தவன்!’ என்னும்;
அழும் தொழும் ஆவி அனல வெவ்வுயிர்க்கும்;
‘அஞ்சன வண்ணனே!’ என்னும்;
எழுந்து நின்று மேல் நோக்கி இமைப்பிலள் இருக்கும்;
‘எங்ஙனே நோக்குகேன்?’ என்னும்;
செழுந்தடம் புனல் சூழ் திருவரங் கத்தாய்!
என் செய்கேன் என் திரு மகட்கே?–7-2-8-

‘என் திரு மகள் சேர் மார்பனே!’ என்னும்;
‘என்னுடைய ஆவியே!’ என்னும்;
‘நின் திரு எயிற்றால் இடந்து நீ கொண்ட
நிலமகள் கேள்வனே!’ என்னும்;
‘அன்றுரு ஏழும் தழுவி நீ கொண்ட
ஆய்மகள் அன்பனே!’ என்னும்;
தென் திரு அரங்கம் கோயில் கொண் டானே!
தெளிகிலேன் முடிவு இவள் தனக்கே–7-2-9-

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருவேங்கடமும் ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலையும் மங்களா சாசனம் ஒரே பாசுரத்தில் –

November 25, 2020

கிளர் ஒளி–பிரவேசம்

கீழ் எம்மா வீட்டில் நிஷ்கர்ஷித்த ப்ராப்யம் –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -2-9-4-பெறுகைக்கு
ஸ்ரீ திருமலையை –
ஸ்ரீ திருமால் இரும் சோலையை -ஆஸ்ரயிக்கிறார்—
சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றம் –2-10-5-என்று ஸ்ரீ ஆளவந்தார் என்று
அருளிச் செய்தாராக ஸ்ரீ திருமாலை யாண்டான் பணிக்கும் படி –

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -அங்கன் அல்ல -இவர் பாட்டுத் தோறும் –
ஒல்லை 2-9-1–ஒல்லை -2-9-10-என்றும் 2-9-2–காலக் கழிவு செய்யேல் -என்றும் த்வரிக்கப் புக்கவாறே –
நமக்கும் அறிவித்து நாமும் இவர் கார்யம் செய்வதாக அறுதி இட்டால் -சரீர சம நந்தரம் பேறு தப்பாது –
என்று அறுதி இட்டு இருக்கலாய் இருக்க இவர் இப்படி த்வரிக்கிறது –
இச் சரீரத்தோடு நாம் அடிமை கொள்ள வேணும் -என்று போலே இருந்தது -இனி இவருக்கு நாம் நினைத்தபடி
பரிமாறுகைக்கு ஏகாந்தமான தேசம் ஏதோ என்று
ஞாலத்தூடே நடந்து உழக்கி பார்த்து -10-7-4-வரச் செய்தே -இவ்விடம் சால ஏகாந்த ஸ்தலமாய் இருந்தது என்று –
ஸ்ரீ திருமலையிலே சந்நிதி பண்ணி யருளி -நாம் உமக்கு முகம் தருகைக்காக வந்து நிற்கிறோம் –
நீர் இங்கே வந்து நினைத்த வகைகளில் எல்லாம் பரிமாறி அனுபவியும் என்று
ஸ்ரீ தெற்குத் திருமலையில் நிற்கும் நிலையை காட்டிக் கொடுக்க இவரும்
அத்தை அனுசந்தித்து பகவான் பிராப்யனானால் அவன் வர்த்திக்கும் தேசமும் பிராப்யமாகக் கடவது இறே

அத்தாலே திருமலையோடு-
அத்தோடு சேர்ந்த அயன் மலையோடு
புற மலையோடு
திருப்பதியோடு
போம் வழியோடு
போகக் கடவோம் என்று துணியும் துணிவோடு வாசியற பிராப்ய அந்தர்கதமாய் அனுபவித்து இனியராகிறார் –
என்று -(அதனாலே பர உபதேசத்தில் இழிகிறார் )

தெற்குத் திரு மலை -சுந்தர தோளுடையான்-முதல் திவ்ய தேசம் இதில் மங்களா சாசனம் –
மேலே வடக்குத் திருமலை மங்களா சாசனம்-
(மூன்றாம் பத்தில் -தாம் அவதரித்த திருக் குருகூர் அடுத்த பத்தில் -இப்படி ஒவ் ஒன்றையே அனுபவம் )
பிராபகமாக பற்றுகிறார் -திருமாலை ஆண்டான் நிர்வாகம் –கிறி-பதத்தில் நோக்கு
பிராப்யமாக பற்றுகிறார் -எம்பெருமானார் நிர்வாகம் –பயன் -பதத்தில் நோக்கு
ஸுவ அனுபவம் –ஐந்தும் பரோபதேசம் ஐந்துமாக அருளிச் செய்கிறார் –

முதல் இரண்டு பத்துக்கள் –பர ஸ்வரூபம் -என்றார் வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்-
அர்த்த பஞ்சகம் பரமாகவே பத்து பத்தும் –
அதில் 1-1-பர ரூபம் –வ்யூஹ –அஞ்சிறைய தூது -1-10- பெரு நிலம் கடந்த நல்லடிப்போது –-
ஜகதாதிஜா -விஷ்ணு –திண்ணன் வீடு -விபவம்
நெஞ்சின் உள்ளே புகுந்து –என்னுள் மன்னி -தீ மனம் கெடுத்தாய் -அந்தர்யாமித்வம் –
இதில் அர்ச்சை -2-10-சொல்லி பர ஸ்வரூபம் நிகமிக்கிறார் –(ஆக பஞ்ச பிரகாரங்களும் அருளிச் செய்கிறார் )

ஆறு ஆழ்வார்கள் -மங்களா சாசனம் -128 பாசுரங்கள் -மலையத்வஜன்-இந்த்ரத்வஜன் திருக் குமாரர் இவர் -பாண்டிய மன்னன் –
சுதபா ரிஷி- மண்டூக மகரிஷி யாக- துர்வாசர் சாபம் -தர்மாத்ரி மலை – ரிஷபாத்ரி மலை -யம தர்ம ராஜன் ரிஷப ரூபம் தபம் இருந்த திருமலை –
18 படி கருப்பன் -18 மாந்த்ரிகர்கள் -இடம் மாற்ற வர -அழகைக் காட்டி கள்ளத் தனத்தால் உள்ளம் திருந்தி -கருப்பன் ஸ்வாமி ஆனாராம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவரசு -இங்கே -தீ பிடித்து -சமீபத்தில் ஆனதே-
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகச்சார்யர் திருவரசு -பாறை விழுந்து -சமீபத்தில் ஆனதே –
ஸ்ரீ நூபுர கங்கை தீர்த்தம் கொண்டு தான் திரு மஞ்சனம் –தொட்டித் திரு மஞ்சன சேவை த்வாதசி அன்று –
தலை வாரி விட்டு சீயக்காய் சாத்தி சேவை –
இரும் -இருமை பெருமை என்றுமாம் -நெருக்கமான -சோலை -ஸ்ரீ திரு மால் இரும் சோலை –

————–

முடிச் சோதி -பிரவேசம் –

பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல் மருளில் வண் குருகூர் வண் சடகோபன் –2-10-1-என்று
அவன் கல்யாண குண விஷயமாக அஜ்ஞ்ஞானம் இல்லை என்றார் கீழில் திருவாய்மொழியில் –
அந்த குணாதிக விஷயம் தன்னில் ஒரு அஜ்ஞ்ஞானம் அனுவர்த்திக்கிற படி சொல்லுகிறார் இதில் –
கீழ்ச் சொன்ன அஜ்ஞானத்துக்கு அடி கர்மமாய் இருக்கும்-
இங்குத்தை அஜ்ஞானத்துக்கு அடி விஷய வைலஷண்யமாய் இருக்கும் –
நித்ய ஸூரிகளுக்கும் உள்ளதொரு சம்சயம் ஆயிற்று இது –
ஸ்வரூப அனுபந்தியாய் இருப்பதொரு சம்சயம் ஆகையாலே ஸ்வரூபம் உள்ளதனையும் நிற்பது ஓன்று இறே இது

திருமலையை அனுபவித்துக் கொண்டு வாரா நிற்கச் செய்தே -வட மா மாலை உச்சியை -என்னுமா போலே
திருமலையில் ஏக தேசம் என்னலாம் படியாய் கல்பக தரு பஹூ சாகமாய்ப் பணைத்துப் பூத்தால் போலே நிற்கிற
அழகருடைய சௌந்தர்யத்தை அனுபவித்தார் –
வேதங்களோடு வைதிக புருஷர்களோடு ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளோடு வாசியற ஸ்வ யத்னத்தால் காணும் அன்று
காண ஒண்ணாதபடி இருக்கிற இருப்பரையும் தானே கொடு வந்து காட்டும் அன்று
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் குறைய நின்றார்க்கும் காணலாய் இருக்கிற இருப்பையும்
அனுசந்தித்து விஸ்மிதர் ஆகிறார் –

———

முந்நீர் ஞாலம் பிரவேசம் –

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் திருக் கோஷ்டியூரிலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே ஸ்ரீ இராமப் பிள்ளை
இவர் பரத்வ அனுபவத்தை ஆசைப்பட்டு ஒரு தேச விசேஷத்தில் போனால் அனுபவிக்குமதாய் நோவு படுகிறார் அல்லர் –
அவதாரங்களில் அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு பிற்பாடார் ஆனோம் என்று நோவு படுகிறார் அல்லர் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலேயாய் -அது தன்னிலும் திருமலையில் யாகில் அனுபவிக்க இழிந்தது –
பின்னை மேன் மேல் என அனுபவிக்குமது ஒழிய இவர் இழந்து நோவு படுக்கைக்கு காரணம் என் என்று கேட்க –

பர வியூஹ விபவங்களோடு அர்ச்சாவதாரத்தோடு வாசியற தர்மைக்யத்தாலே விஷயம் எங்கும் ஒக்க பூரணமாய் இருக்கும்
குறைந்து தோற்றுகிற இடம் பிரதிபத்தாக்கள் உடைய பிரதிபத்தி தோஷத்தாலே –
கடல் அருகே போகா நின்றால் தன் கண்ணாலே முகக்கலாம் அளவிறே காண்பது –
அப்படியே அழகருடைய சௌந்தர்யாதிகளை அனுபவிக்க புக்க இடத்தில் விளாக்குலை கொண்டு அனுபவிக்கலாய் இருந்தது இல்லை
பெரு விடாய் பட்டவன் சேர்ந்து குளிர்ந்த தண்ணீர் சந்நிஹிதமாய் இருக்க ஆஸ்யம் பிஹிதமானால் துடிக்குமா போலே
விஷயமும் சந்நிஹிதமாய் விடாயும் மிக்கு இருக்கச் செய்தே அபரிச்சின்ன விஷயம் ஆகையாலே
பரிச்சேதித்து அனுபவிக்க ஒண்ணாது ஒழிய
இது விஷய தௌர்ஜன்யத்தாலே வந்தது என்று அறிய மாட்டாதே
தம்முடைய கரண சங்கோச நிபந்தனமாக வந்தது என்று அனுசந்தித்து –

அவன் தானே முதலில் இத்தைக் கழித்து தன்னை அனுபவிக்கைக்கு உறுப்பாக –
1-ஜகத் சிருஷ்டியைப் பண்ணினான்
2-ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்திலே தானே வந்து திருவவதரித்தான்
3-அதற்கு மேலே அந்தர்யாமி ரூபேண நின்று சத்தாதிகளை நிர்வஹித்தான்
அவன் இப்படி உபகார பரம்பரைகளைப் பண்ண நான் அவற்றை எல்லாம் அசத் சமம் ஆக்கிக் கொண்டேன்
இனி நான் அவனை கிட்டுகை என்று ஓன்று உண்டோ -என்று நிர்மர்யாத வ்யசன சாகராந்தர் நிமக்னராய்
முடிந்தேனே யன்றோ யன்று இவர் சோகிக்க-
ஞாலம் படைத்த –எம் வாமனா -எங்கும் நிறைந்த எந்தாய் -ஆக்கையின் வழி உழல்வேன் -என்று எய்தி தலைப் பெய்வன் –

நீர் கரண சங்கோசத்தாலே வந்தது என்று சோகிக்க வேண்டா
கரண சங்கோசம் இல்லாதவரும் நம்மை அனுபவிக்கும் இடத்தில் இப்படியே காணும் படுவது
என்று இவர் இழவைப் பரிஹரிக்க கோலி-நீர் நினைத்த வகைகள் எல்லாம் பரிமாறுகைக்கு ஈடாக
வடக்கில் திருமலையில் நின்றோம்
அங்கே கிட்டு அனுபவியும் என்று தான் அங்கே நிற்கிற நிலையைக் காட்டி சமாதானம் பண்ண-
நிலை பெற்று என்நெஞ்சம் -3-2-10- என்று சமாஹிதராய் தலைக் கட்டுகிறார் –

தெற்குத் திருமலையில் நிற்கிற நிலையை அனுபவிக்க கோலி பெறாதே நோவே பட்ட இவரை
வடக்குத் திருமலையில் நிற்கிற நிலையைக் காட்டி
சமாதானம் பண்ணின படி என் என்னில் –
முலை வேண்டி அழுத பிரஜைக்கு முலையைக் கொடுத்து பரிஹரிக்கும் அத்தனை -இறே
இன்ன முலையைத் தர வேணும் என்று அழுதால் அம்முலையையே கொடுத்து ஆற்ற வேண்டாவோ -என்னில் -வேண்டா –
தென்னன் உயர் பொருப்பும் வடக்குத் திருமலையும் இரண்டு முலைகள் –
இவர் தாம் வழி திகைத்து அலமருகையாலே -வழி திகைத்து அலமருகின்றேன் -3-2-9-என்கிறாரே –
1-அதுவே வேணும் -அதுவன்று இது என்கிற தெளிவில்லை யாயிற்று
2-இன்னமும் தான் ஒரு வஸ்து தானே ஒரு போது தாரகமாய் மற்றைப் போது அது தானே பாதகமாய் காணா நின்றோம் இறே
அஜீர்ண வியாதி இருந்தால்-ஆமத்தில் பாதகமான சோறு தானே அது கழிந்தவாறே தாரகம் ஆகா நின்றது இறே
இவருக்கு- இன்னது இன்ன போது தாரகமாம் -இன்னது இன்ன போது பாதகமாம் -என்று தெரியாது
குண ஆவிஷ்காரத்தாலே தரிப்பித்துக் கொண்டு போருகிற ஈஸ்வரனுக்கும் – தரித்த இவர்க்கும் – தெரியும் அத்தனை இது தான்
3-ஆரியர்கள் இகழ்ந்த ம்லேச்ச பூமியில் உள்ளோருக்கும் முகம் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிற நீர்மை இறே -அங்கு
கானகமும் வானரமும் வேடும் ஆனவற்றுக்கு முகம் கொடுத்த நீர்மை உண்டு இறே – இங்கு –

முந்திய திருவாய் மொழி-வாசா மகோசரத்வம்- குணம் காட்டி அருளி – –
இதில் -கரண அபரிச்சேத்ய குண புஷ்கல்யம் –

———-

ஒழிவு இல் காலம் எல்லாம்–பிரவேசம் –

நிலைப்பெற்று என்னெஞ்சம் பெற்றது நீடு உயிர்’-3-2-10- என்று அவனைக் கிட்டித் தம்முடைய
சேஷத்வ விசிஷ்ட ஸ்வரூபம் பெற்றவாறே,
ஸ்வரூபத்திற்குத் அனுரூபமான தகுதியான அடிமை பெற வேணும் என்று பாரிக்கிறார் இத் திருவாய்மொழியில்.

பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் வந்த கரணங்களின் குறைவை அநுசந்தித்து –
அழகர் உடைய சௌந்தர்யாதிகளை -நினைத்த வகைகளெல்லாம் பரிமாறப் பெறாமையாலே நொந்து
இறைவன் முதலிலே இதனைத் தவிர்த்துத் தன்னை யனுபவித்தற்கு உறுப்பாகப் பல உபாயங்களைப் பாரித்து வைத்தான்;
அவற்றிற்குத் தப்பினேன்; அவதாரங்களுக்குத் தப்பினேன்;
உயிருக்குள் உயிராயிருக்கும் தன்மைக்குத் -அந்தராத்மாத்வதையும் -தப்பினேன்;
இப்படி அவன் பாரித்து வைத்த வழிகள் முழுதிற்கும் தப்பின யான்,
இனிக் கிட்டி அனுபவித்தல் என்று ஒரு பொருள் உண்டோ? இழந்தேனேயன்றோ!’ என்று நைராச்யத்துடன்
ஆசையற்றவராய் முடியப் புக,

‘வாரீர் ஆழ்வீர்! நாம் உமக்காக அன்றோ திருமலையில் வந்து நிற்கிறது?
உம்மை இவ்வுடம்போடே அனுபவிக்கைக்காக இங்கே வந்து நின்றோமே!
நீர் அங்குச் சென்று காணக் கூடிய காட்சியை நாம் இங்கே வந்து காட்டினோமே!
இனி, உம்முடைய இவ் வுடம்பு நம்முடைய அனுபவத்துக்கு விரோதியுமன்று காணும்;
நீர் தாம் கரணங்களின் குறைவினை நினைத்தலாலே நோவு படுகிறீராகில், முதலிலே இது இல்லாதாரும்
நம்மை யனுபவிக்கும் போது படும் பாடு இது காணும்; அவர்களும் வந்து அனுபவிக்கிற இடங் காணும் இத்திருமலை;
ஆன பின்னர், நீரும் இவ்வுடம்போடே நினைத்த அடிமைகளெல்லாம் செய்யும்,’ என்று தான் திருமலையிலே வந்து நிற்கிற
நிலையைக்காட்டிச் சமாதானம் பண்ண சமாதானத்தை யடைந்தவராய், அடிமை செய்யப் பாரிக்கிறார்.-

ந வேதாந்தாது சாஸ்திரம் -ந மது மதனது -தத்வம் -ந சத்வாது ஆரோக்கியம் ந த்வம மந்த்ரம் ஷேம கரம் –
மந்திர ரத்னம் -ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம் -த்வயம் -உத்தர வாக்யம் -பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் செய்த அநந்தரம்
வாசிகமாய் அங்கு அடிமை செய்தான் வாய்ந்து –
பூர்வ வாக்யம் -சரணா கதி அனுஷ்டானமும் திருமலையிலே –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் /அகலகில்லேன் இறையும் -இரண்டு பாசுரங்களும் சார தமம் –
பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை அறுக்கல் அறா-பொல்லா ஆக்கை இல்லை -அறுக்கவும் வேண்டாமே -ஈஸ்வராயா நிவேதிதும்
உடம்புடன் தானே கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் -10 புராணம் -ருக் வேதம் சொல்லும் திருவேங்கடம் -கலௌ வேங்கடேசன் –
இதம் பூர்ணம் –சர்வம் பூர்ணம் -குணங்களாலே பூர்ணம் -எழில் கொள் சோதி இங்கே பரஞ்சோதி அங்கே-

திருமந்திரம் -ப்ராப்ய பரம் / த்வயம் உபய பரம் / சரம ஸ்லோகம் ப்ராபக பரம் /
த்வய உத்தர வாக்யார்த்தம் திருமந்த்ரார்த்தம் இப்பதிகம் –

‘யாங்ஙனம்?’ எனில்,
1-தர்மி ஒன்றே ஆகையாலே, விஷயம் எங்கும் ஒக்கப் பூர்ணமான பின்பு, ஒரு தேச விசேடத்திலே சென்றால்
செய்யக்கூடிய அடிமைகளெல்லாம் இந்நிலத்திலே செய்யலாம்படிக்குத் தகுதியாகக் குறையற்றிருந்ததாகில்,
2-நமக்கும் இவ்வுடம்பு விரோதியாதலின்றி அடிமை செய்கைக்குப் பாங்காயிருந்ததேயாகில்,
3-இனித்தான் அங்குப் போனாலும் -சோஸ்நுதே -சர்வான் காமான் -‘அவன் கல்யாண குணங்களனைத்தையும்
முற்றறிவினனான இறைவனோடு அனுபவிக்கிறான்,’ என்கிறபடியே, குண அனுபவமன்றோ பண்ணுகிறது?
4-அந்தச் சௌலப்யம் முதலிய நற் குணங்கள் தாம் விளங்கிக் காணப்படுவதும் இங்கேயாகில், –
அங்குள்ளார் சாம்யாபத்தி அடைந்தவர்கள் -இங்கு தானே ஸ்பஷ்டமாக இருக்கும்
5-இனி அங்குள்ளாரும் வந்து அடிமை செய்வதும் இங்கேயாகில், நாமும் அங்கே சென்று புக்கு அடிமை செய்வோம்,’ என்று கொண்டு,
பசியுமிருந்து கையிலே சோறும் உண்டாயிருக்குமவன், நீரும் நிழலும் கண்டால் உண்ணப் பாரிக்குமாறு போன்று,
இவரும் அடிமை செய்யப் பாரிக்கிறார்.

‘பாரிக்கிறது என்? அடிமை செய்யவொண்ணாதோ?’ எனின், இவ்விஷயத்தில் அடிமை செய்ய
ஒருப்படுவார்க்கெல்லாம் உள்ளது ஒன்றாயிற்று-முன்பே பாரித்துக் கொண்டு இழியுமது; –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -‘நான் எல்லாக்காலத்திலும் எல்லா அடிமைகளும் செய்வேன்,’ என்பதன்றோ இளைய பெருமாள் படி? –
அஹம் -நாம் இவர் /கேசவன் தமருக்கு-2-7- பின் கூடக் கூட்டியே செல்வர் –
-ஒழிவில் – வழு விலா-அடிமை -இவர் -சர்வம் விட ஏற்றம் வ்யதிரேக முகத்தில் அர்த்தம் புஷ்டி
-கிரி சானுஷுசி ரம்யதே-இவரும் திருமலை தாழ் வரைகளில் கைங்கர்யம்-
உணவையே முக்கியமாகக் கொண்ட ஒருவன், ஊண் அத்தியாயம் படிக்குமாறு போன்று இருப்பது ஒன்றாயிற்று

————

வண் கையான வுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய்
மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்துள்ளான் இருஞ்சோலை மேவிய வெம்பிரான்
திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திருவேம்கடம் அடை நெஞ்சே –-பெரிய திருமொழி –1-8-5-

இருஞ்சோலை மேவிய வெம்பிரான் –
மிலேச்ச பூமியான
தெற்கிலே
திருமலையிலே வந்து
சந்நி ஹிதன் ஆனவன் –

திருவேம்கடம்
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் வ்யாபாரம் ஓவும் தனையும்
பார்த்து இருந்து பிற்பாடனான குறை தீர
ஆஸ்ரிதருக்கு முற்பாடனாக உதவுகைக்காக
வந்து இருக்கும் தேசம் ஆயிற்று –
அந்த திவ்ய தேசம்
அடை நெஞ்சே –

————–

வலம்புரி யாழியானை வரையார் திரடோளன் தன்னைப்
புலம் புரி நூலவனைப் பொழில் வேங்கட வேதியனைச்
சிலம்பிய லாறுடைய திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற
நலந்திகழ் நாரணனை நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே -பெரிய திருமொழி -–9-9-9-

புலம் புரி நூலவனைப் பொழில் வேங்கட வேதியனைச் –
ரஷித்து இலனேயாகிலும் விட ஒண்ணாத படி
கண்டார் இந்த்ரியங்கள் தன் பக்கலில் துவைக்கு ஈடான
திரு யஞ்ஞோபவீதத்தை உடையவனை –
ரஷிக்கைக்கு பாங்காக ரஷ்ய வர்க்கம் உள்ள இடம் தேடி
வேதைக சமதிகம்யனாய் வைத்து
கண்ணுக்கு இலக்காகும் படி திரு மலையிலே நின்றவனை –

சிலம்பிய லாறுடைய திரு மாலிருஞ்சோலை நின்ற –
அது தன்னை பரதத்வோடு ஒக்கச் சொல்லலாம் படி
எத்தனையேனும் சாலத் தண்ணியர்க்கும்
முகம் கொடுத்துக் கொடு நிற்கிற இடம் இறே இவ்விடம் –
ஸ்வர்க்கத்தில் அப்சரஸ்கள் வந்து ஆஸ்ரயிக்க
அவர்கள் உடைய சிலம்பின் உடைய ஸ்வபாவத்தை உடைத்தான ஆற்றை உடைய
திருமலையிலே வந்து நிற்கிற-

நலந்திகழ் நாரணனை நணுகும் கொல் என் நன்னுதலே –
கல்யாண குணங்களாலும் உஜ்ஜ்வலிதனாகா நின்றுள்ள
சர்வாதிகனான சர்வேஸ்வரனை கிட்டுக்கைக்கு யோக்யமான
அழகை உடைய இவள் அவனைக் கிட்டி விட வல்லளேயோ –

—————

பொன்னானாய் பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட
புகழானாய் இகழ்வாய தொண்டனேன் நான்
என்னானாய் என்னானாய் என்னால் அல்லால்
என்னறிவேன் ஏழையேன் உலகமேத்தும்
தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலனாய்
குணபால மதயானாய் இமையோர்க்கு என்றும்
முன்னானாய் பின்னானார் வணங்கும் சோதி
திரு மூழிக் களத்தனாய் முதலானாயே–திரு நெடும் தாண்டகம்–10–

உலகமேத்தும் -இத்யாதி –
திருமங்கை மன்னன் கட்டின திக் விஜயங்கள் இருக்கிறபடி –

உலகமேத்தும் தென்னானாய் –
உபய விபூதியும் வந்து ஆஸ்ரயிக்கும் படி தெற்குத் திருமலையிலே நின்று அருளினவனே –
இருந்ததே குடியாக தெற்கு திக்கில் உள்ளார் வாழ்க்கை அன்றிக்கே –
வலம் செய்யும் வானோர் மாலிரும் சோலை -என்கிறபடியே –
நித்ய ஸூரிகளும் ஏற்று அங்கு அக்கம் உண்ண வரும் படி இறே திரு மலையிலே நின்று அருளிற்று
தெற்கு திக்கில் ஆனாய்

வடவானாய் –
அப்படியே இறே வடக்குத் திக்கிலும் நின்று அருளிற்று –
வானவர் வானவர் கோனுடன் சிந்து பூ மகிழும் திருவேங்கடம் –என்றும்
எல்லா உலகும் தொழும் ஆதி மூர்த்தி -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே
நித்ய ஸூரிகளோடு -ப்ரஹ்மாதிகளோடு -மனுஷ்யர்களோடு வாசி அற வாழும் படி
இறே திருவேங்கடமுடையான் நின்று அருளிற்று –

———–

திருமால் இரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே
திருமால் வைகுந்தமே தண் திரு வேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே
ஒருமா நொடியும் பிரியான் என் ஊழி முதல்வன் ஒருவனே–10-7-8-

திருமால் இரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே –
தெற்கில் திருமலையையும்-திருப் பாற் கடலையும்-இவருடைய தலையையும் ஒக்க விரும்பினான் –

திருமால் வைகுந்தமே தண் திரு வேங்கடமே எனது உடலே –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையும்-வடக்கில் திருமலையையும்-இவர் திரு மேனியையும் ஒக்க விரும்பா நின்றான் –
ஸ்ரீயா ஸார்த்தம் ஜகத்பதி -பிராட்டியோடு கூட உலகங்கட்கு எல்லாம் தலைவன் எழுந்தருளி இருக்கிறான்-
என்கிறபடியே இருப்பது ஒன்றாதலின் -திருமால் வைகுந்தம் -என்கிறார் –
ஆக
இரண்டு திருமலைகளிலும்-பரத்வத்திலும்-வியூகத்திலும்-பண்ணும் விருப்பம் முழுவதினையும்-
இவர் திருமேனி ஒன்றிலும் பண்ணா நின்றான் -என்றபடி –

—————–

பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி பன்னாள்
பயின்றதுவும் வேங்கடமே பன்னாள் -பயின்ற
தணி திகழும் சோலை யணி நீர் மலையே
மணி திகழும் வண் தடக்கை மால் -ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்—46-

சௌபரி பல வடிவு கொண்டு நின்று புஜித்தாப் போலே யாய்த்து இவனும் பல திரு மேனியைக் கொண்டு புஜிக்கிற படி –
அவன் பிரசாதம் அடியாக இவன் இத்தன வடிவு கொள்ள வல்லனானால் –
இச்சாதீனமாகப் பல வடிவு கொள்ள அவனுக்குச் சொல்ல வேண்டாக் இறே –
இவர்களை அப்படி பயிலப் பண்ணுகைக்கு இவர்கள் பட்டதன்று -அவன் பட்டது என்கிறது
ஆஸ்ரிதர்க்காக உகந்து அருளின திருப்பதிக்கு எல்லை இல்லை -என்கிறார் –

அவதாரங்கள் போலே தீர்த்தம் பிரசாதியாதே -என்றும் ஒக்க உகந்து நித்ய வாசம் பண்ணுகிற இடம் கோயில்
திருக்கோட்டி –
அங்கும் அப்படியே -இங்கு பயிலும் போது புறம்பு விட வேண்டாவே –
பன்னாள் பயின்றதுவும் வேங்கடமே-
சிரகாலம் வர்த்திக்கிறதும் திருமலையிலே -முந்துற பொற்கால் பொலிய விட்ட தேசம் –
பன்னாள் -பயின்றதணி திகழும் சோலை யணி நீர் மலையே-
இப்படி நின்று அருளுகிறவன் தான் ஆர் என்னில்
மணி திகழும் வண் தடக்கை மால் —
நீல மேனி போலே ஸ்ரமஹரமான வடிவையும்
உதாரமாகச் சுற்றுடைத்தான திருக் கைகளையும் -யுடையனான சர்வேஸ்வரன் –
தன்னை சம்சாரிகளுக்குக் கொடுக்கையால் வந்த ஔதார்யமும் சௌலப்யமும்-
எனக்கு தன்னைத் தந்த கற்பகம் -திருவாய் -2-7-1-
விட்டிலங்கு செஞ்சோதி-திருவாய் -2-7-5-
மால்
சர்வாதிகன் -பிச்சன் என்றுமாம்-

———–

வெற்பு என்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ்விரண்டும்
நிற்பென்று நீ மதிக்கும் நீர்மை போல் -நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம் கோயில் கை விடேல் என்று -ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்–54-

இவனுக்கு எல்லை நிலமான திருமலை அளவும் அவர் விரும்பின வாறே அவனும் தனக்கு
வாஸ ஸ்தானமாக நினைத்து இருக்கும் திருமலைகள் இரண்டிலும் பண்ணக் கடவ ஆதாரத்தை
இவர் திரு உள்ளம் ஒன்றிலுமே பண்ணினானாய் இருக்கிறது –

இரும் சோலை வெற்பு என்று -அதாகிறது -தெற்கில் திருமலை -திருமால் இரும் சோலை மலை என்றும்
வேங்கடம் என்று இவ்விரண்டும்-
வேங்கட வெற்பு -திருவேங்கடம் -என்று சொல்லுகிற இவ்விரண்டு ஸ்தானமும் –
நிற்பென்று –
நமக்கு வாஸ ஸ்தானம் என்று –
நீ மதிக்கும் நீர்மை போல் –
நீ புத்தி பண்ணும் ஸ்வ பாவம் போல்
நிற்பென்று உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் –
என்னுடைய ஹ்ருதயம் ஆகிற கோயிலும் தேவர்க்கு வாஸ ஸ்தானம் என்று புத்தி பண்ணி –
வெள்ளத்து இளம் கோயில் கை விடேல் என்று உள்ளினேன் –
திருமலையைக் காட்டில் என் ஹ்ருதயத்தில் பண்ணின அபி நிவேசம் கண்டு எனக்காக
அவ்வோ திருமலைகளிலும் வந்து நிற்கைக்கும் அடியான திருப் பாற் கடலிலே சாய்ந்து அருளின படி
புல் எழுந்து போய்த்ததோ என்று இரா நின்றேன் –
ஆன பின்பு என் பாடு வருகைக்கு பாலாலயமான திருப் பாற் கடல் உண்டு –
அவ்விடத்தை விட்டதாகாது ஒழிய வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறேன் -வேண்டிக் கொண்டேன் -என்கிறார்
கல்லும் கனைகடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல்லென்று ஒழிந்தன கொல்-பெரிய திரு -68–என்னக் கடவது இறே-
இளம் கோயில் கை விடேல் –
க்ருதஜ்ஞனாக வேணும் காண்-உபகரித்த இடத்தை மறக்கலாமோ –
சௌ பரிக்கு ஐம்பது ஸ்திரீகளை மாந்தாதா கொடுத்து ஒரு நாள் வந்து -பெண்காள் உங்களுக்கு ஒரு குறை இல்லையே -என்ன
ஒரு குறை யுண்டு -என்னை அல்லது புறம்பு அறி கிறிலேன்-என்றாப் போலே இவரும் புறம்பு இல்லை -என்று அஞ்சுகிறார் –

————-

பண்டெல்லாம் வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம்
கொண்டு அங்கு உறைவாற்குக் கோயில் போல் -வண்டு
வளம் கிளரும் நீள் சோலை வண் பூங்கடிகை
இளங்குமரன் தன் விண்ணகர் —-ஸ்ரீ பேயாழ்வார்-–61-

பிரதி பந்தகங்கள் போக்கும் அளவேயோ –
பரம பதத்தை கலவிருக்கையாக உடையவன்
சம்சாரத்திலே
உகந்து அருளின திருப்பதிகளைத் தனக்கு இருப்பிடமாக கொள்ளுகிறது –
இப்படிப் பட்ட சர்வேஸ்வரன் உகந்து அருளின நிலங்களிலும் காட்டில்
தம்முடைய திரு உள்ளத்தை மிகவும் ஆதரியா நின்றான்
என்னும் தாத்பர்யம் தோற்ற
அருளிச் செய்கிறார் –

வைகுந்தம் கொண்டு அங்கு உறைவாற்குக் –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை தனக்கு வாசஸ் ஸ்தானமாக
மிகவும் ஆதரித்துக் கொண்டு
அங்கே
நித்ய வாசம் பண்ணுகிறவற்கு –

பாற்கடல் வேங்கடம் –
திருப்பாற்கடல் திருமலை –

வண்டு வளம் கிளரும் நீள் சோலை வண் பூங்கடிகை –
வண்டுகளின் உடைய திரள் மிக்கு வாரா நின்றுள்ள
பரப்பை உடைத்தான சோலையை உடைய
அழகியதாய்
போகி பூதமான
திருக் கடிகை –

இளங்குமரன் தன் விண்ணகர் –
பாற்கடல் வேங்கடம்–
நித்ய யுவாவானவன் வர்த்தியா நின்றுள்ள
திரு விண்ணகர் –

இவை இவனுக்கு –
பண்டெல்லாம்-கோயில் போல் –
என்னை விஷயீ கரிப்பதற்கு முன்பு கோயில் போலே
இத்தால்
இப்போது வாசஸ் ஸ்தானம்
தம்முடைய ஹிருதயம் -என்று கருத்து –

பண்டெல்லாம்-கோயில் போல் –
இன்று என் துரிதத்தைப் போக்கி
என்னை அல்லது அறிகிறிலன்
என்றபடி –
இத்தால்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை விட்டு
திருப்பாற்கடலையும் விட்டு
திருப்பதிகளைப் பற்றி
இவை இத்தனையோடும்
தம்முடைய திரு உளத்திலே வந்து புகுந்தான் –
என்றபடி –

அங்கன் அன்றிக்கே
வேங்கடம்
பாற்கடல்
வைகுந்தம் பண்டெல்லாம் கொண்டு அங்கு உறைவாற்கு
என்றாக்கி
இவற்றை பண்டு எல்லாம் வாசஸ் ஸ்தானமாக உடையவன் –

இத்தால் –
திருமால் வைகுந்தமே தண் திரு வேங்கடமே -திருவாய் மொழி -5-7-8–என்று
பரமபதத்தோபாதி
திருப்பாற்கடலோ பாதி யாக
திருமலையைச் சொல்லுகிறது –

வண் பூங்கடிகை விண்ணகர் கொண்டு அங்கு உறைவாற்கு
வேங்கடம் பாற்கடல் வைகுந்தம்
பண்டெல்லாம்
கோயில் போலே
என்றுமாம் –

————

தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும்——
என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த
அன்ன நடைய வணங்கேய் அடி இணையைத்——பெரிய திருமடல்

ஆர்யர்கள் இகழ்ந்த ம்லேச்ச பூமியில் உள்ளார்க்கு நிர்வாஹகரான ஷத்ரியர்கள்
என்னது என்னது -என்று அபிமா நிக்கும் படி இருக்கிற
தெற்குத் திருமலையும்
சம்சாரிகளும் வந்து ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி இருக்கிற மேன்மையிலே ஏற்றத்தை உடைய வடக்குத் திரு மலையும்
இப்படிச் சொல்லப் படுகிற இவை இரண்டும் முலையாக-
பெரியன சில மலைகளைச் சொல்ல வமையும் ஆகில் மேரு ப்ரப்ருதிகளைச் சொல்லாது ஒழி வான் ஏன் என்னில்
காந்தன் விரும்பி விடாதே கிடககுமாவை இறே முலை யாவன –
அப்படியே சர்வேஸ்வரன் விரும்பி விடாதே கிடக்கிற தேசம் இறே
நங்கள் குன்றம் கை விடான் -திருவாய் மொழி -10-7-4–இறே –
ஆகையால் இ றே அவற்றை முலையாகச் சொல்லுகிறது –

ஸூ பக்ஸ் சித்ரா கூடோ அசௌ கிரி ராஜோபமோ கிரி -அயோத்யா -98-12-
இந்த சித்ர கூடத் தினத்தனை வீறுடையார் இல்லை –
கண்ணுக்கு அழகியதாய் இருக்கச் செய்தே விருப்பம் இல்லாதன சில உண்டு இறே
அங்கன் அல்ல இறே இதின் படி
திரு முலைகளோடு ஒக்கச் சேர்க்கலாம்
காகுத்ச்த யஸ்மின் வசதி –
நல்லது கண்டால் விட மாட்டாது விருப்பத்தைப் பண்ணி இருக்கிறார்
யதத் யாஸ்தே மஹா தேஜா –குபேர இவ நந்த நே –
துஷ்ட சத்வ பிரசுரமான இந்த பிரதேசத்திலே குபேரனானவன் தன் பூந்தோட்டத்தை விடாதே
வர்த்திக்குமா போலே வர்த்திக்கிறார்
அப்படிப் பட்ட சித்ர கூடத்தோபாதி வீறுடையார் இல்லை –

வடிவமைந்த –
அம முலைகளுக்குத் தக்கபடி அவ்வடிவு தானும் பொருந்தி இருக்கை –

————

இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிரும் சோலை யென்னும்
பொருப்பிடம் மாயனுக்கென்பர் நல்லோர் -அவை தன்னொடும் வந்
திருப்பிடம் மாய னிராமானுசன் மனத்தின்றவன் வந்
திருப்பிடம் என் தனி தயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே – ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி-– 106- –

இப்படி இவர் தமக்கு -தம் பக்கல் உண்டான அதி மாத்திர ப்ராவண்யத்தை கண்டு –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -இவர் திரு உள்ளத்தை மிகவும் விரும்பி யருள –
அத்தைக் கண்டு உகந்து அருளிச் செய்கிறார் .
இப்போது -அந்த ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களோடும் –
அந்த ஸ்ரீ திவ்ய தேசங்களுக்கு நிர்வாஹனான ஸ்ரீ சர்வேச்வரனுடனும் கூட வந்து
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தாமும் நிரதிசய சுகமாக எழுது அருளி இருக்கிற ஸ்தலம்
தம்முடைய திரு உள்ளம் என்று அனுசந்தித்து பிரீதர் ஆகிறார்

ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் – ஆச்சர்ய பூதனான ஸ்ரீ சர்வேச்வரனுக்கு வச்தவ்ய தேசம்
ஸ்ரீ வைகுண்டமும் -ஸ்ரீ வடக்குத் திரு மலையும் -ஸ்ரீ திரு மால் இரும் சோலை என்று பிரசித்தமான -ஸ்ரீ திருமலை யாகிற –
(என்னும் -திருநாமத்துக்கே -திரு மால் இரும் சோலை மலை என்னே என்னே என் மனம் புகுந்தான் –
அதனால் தான் இதற்கு மட்டும் என்னும் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஸ்ரீ வேங்கடம் -இரண்டுக்கும் சொல்லாமல் -) ஸ்த்தலமுமாக-
வைகுந்தம் கோயில் கொண்ட -திருவாய் மொழி – 8-6 5-
வேங்கடம் கோயில் கொண்டு -திருவாய் மொழி – 2-1 7-
அழகர் தம் கோயில் -திருவாய்மொழி – -2 9-3 – என்று சொல்லா நிற்பவர்கள்-
(நித்யர் / மண்ணோர் திர்யக் -அவனுக்கு என்று இருப்பவர்களுக்கு /
விமுகனுக்கும்-மலையத்வஜனை சேர்த்துக் கொண்டாயே -இப்படி மூன்றும் )
பகவத் தத்வத்தை சாஷாத்கரித்து இருக்கிற விலஷணரானவர்கள் —
அப்படிபட்டு இருந்துள்ள ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
அழகிய பாற்கடலோடும் -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி 5-2 10– என்கிறபடியே
அந்த ஸ்த்தலங்கள் தன்னோடே கூட வந்து எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்த்தலம் என்னுடைய ஹ்ருதயத்துக்குள்ளே –

வேங்கடம்
நித்ய சூரிகளிடையே விளங்கா நிற்கும் மாயன் -சம்சாரிகளையும் விடமாட்டாத வாத்சல்யத்தாலே –
அங்கு நின்று வந்து இறங்கிய இடம் வேங்கடம் .
விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன் -என்றார் பாண் பெருமாள் .
நித்ய சூரிகளுக்கும் சம்சாரிகளுக்கும் ஒக்க அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் இரண்டு குழந்தைகளுக்கு இடையே கிடந்தது
பாலூட்டும் தாய் போலே – தரையிலும் இறங்காமல் -விண்ணகத்திலும் தங்காமல் -இடையே வேங்கடம் எனப்படும்
வடமா மலையின் உச்சியாய் விளங்குகிறான் அம்மாயன் –
வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -என்றும்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்குத் தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே -திருவாய் மொழி -1 8- 3- என்றும்
இருவருக்கும் பொதுவாக கூறப்பட்டமை நோக்குக –
வைகுந்தத்தின் நின்றும் திரு வேங்கடத்துக்கு வந்து தன்னை அடைந்தார் திறத்து தன் வாத்சல்யத்தை காட்டி -கொண்டு இருக்கும்

திரு மால் இரும் சோலையில் கோயில் கொண்டான் –
மலயத்வஜ பாண்டியன் கங்கை நீராடப் போகும் போது – தானே அவனை வலுவில் இழுத்து -நூபுர கங்கையிலே நீராட செய்து –
தன்பால் ஈடுபடும்படி செய்ததாக சொல்லப் படுவதில் இருந்து இவ் உண்மையை உணரலாம் ..
தென்னன் திரு மால் இரும் சோலை -திருவாய் மொழி – 10-7 3- -என்று நம் ஆழ்வாரும்
தென்னன் கொண்டாடும் தென் திரு மால் இரும் சோலையே -பெரியாழ்வார் திருமொழி – 4-2 7- என்று
பெரியாழ்வாரும் இந்த பாண்டியனைப் பற்றி குறிப்பிட்டு உள்ளார்கள் –

கூரத் ஆழ்வான் – இந்த பாண்டியன் விருத்தாந்தத்தை சிறிது விளக்கமாக அருளிச் செய்கிறார்
இதமிமே ஸ்ருணுமோ மலயத்த்வஜம் ந்ருபமிஹா ச்வயமேவஹி சுந்தர சரண சாத்க்ருதவாநிதி
தத்வயம் வனகிரீச்வர ஜாதமநோரதா -சுந்தர பாஹூஸ்தவம் -125 -எனபது அவர் திரு வாக்கு
திரு மால் இரும்சோலைக்கு ஈஸ்வரனாகிய அழகரே – மலயத்த்வஜா பாண்டியனை தானாகவே இங்கே
திருவடிக்கு ஆளாக்கி கொண்ட விருத்தாந்தத்தை நாங்களும் கேள்விப் படுகிறோம் -ஆகையினால் எங்கள்
விருப்பம் அந்த முறையில் நிறை வேறப் பெற்றவர்களாக ஆகி விட்டோம் –
இந்த பாண்டியன் வரலாற்றினாலே உயிர் இனங்களை உறு துயரினின்றும் தானாகவே காப்பதற்கு
என்றே எம்பெருமான் மிக்க அன்புடன் இங்கே எழுந்து அருளி இருக்கிறான் என்பது புலனாகும் .

இங்கு –
மன்பதை மறுக்கத் துன்பம் களைவோன் அன்புதுமேயே யிரும் குன்றத்து இருந்தான் -பரிபாடல் -15 51- 52- –என்னும் பரிபாடலும் –
மால் இரும் சோலை தன்னைக் கருதி உறைகின்ற கார்க்கடல் வண்ணன் அம்மான் தன்னை -என்னும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி யும் -4 2-11 –காணத் தக்கன –
திரு மால் இரும் சோலை யென்னும் பெயர் அழகார்ந்ததும் -சோலைகள் நிறைந்துதுமான
மாலின் -அடியாரிடம் வ்யாமோஹம் கொண்டவனின் -பெருமை வாய்ந்த மலை யென்னும் பொருள் கொண்டது .
திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும் இப் பெயரே தனி இனிமை வாய்ந்தது –
அதன் மகிமை நாடு எங்கும் பரவியது -விரும்பும் பயனைத் தர வல்லது –
இதனைச் சொல்வது விரும்பிய பயனுக்கு விதைப்பதாகும் -விளைவை -பயனை -உடனே எதிர்பார்க்கலாம் என்கிறது பரி பாடல் –

சிலம்பாறு அணிந்த சீர் கெழு திருவில்
சோலை யொடு தொடர் மொழி மாலிரும் குன்றம்
தாம் வீழ் காமம் வித்தி விளைக்கும்
நாமத் தன்மை நன் கனம்படி எழ
யாமத் தன்மையில் வையிரும் குன்றத்து – 15- 22-26 –
அழகு பொருந்திய திரு யென்னும் சொல்லோடும் சோலை யென்னும் சொல்லோடும்
மால் இரும் குன்றம் யென்னும் சொல் தொடர்ந்த மொழி யாகிய திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும்
நாமத்தினது பெரும் தன்மை நன்றாக பூமியின் கண் பரக்க –
மகளிரும் மைந்தரும் தாம் வீழ் காமத்தை வித்தி விளைக்கும் யாமத்தியல்பை உடைய இவ்வையிரும் குன்றத்து எனக் கூட்டுக –
எனபது பரிமேல் அழகர் உரையாகும் .

பயன் கருதாது இப்பெயரை நம் ஆழ்வார் கூறினமையில் வீடு பேறு பெற்றனர் -என்பர் .’
பெயருக்கு உள்ள இத்தகைய பிரசித்தி தோற்ற –மால் இரும் சோலை -யென்னும் பொருப்பு என்று அருளிச் செய்தார் –

பொருப்பிடம் –
பொருப்பாகிற இடம்- இரு பெயரொட்டுப் பண்புத் தொகை –
வைகுந்தம் வேங்கடம் பொருப்பிடம் யென்னும் இவற்றில் உம்மைகள் தொக்கன –
மாயனுக்கு -ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி -அனைத்திலும் வியக்கத்தக்கவனான சர்வேஸ்வரனுக்கு
மாயனுக்கு வைகுந்தமும் -வேங்கடமும்-பொருப்பிடமும் இருப்பிடம் -என இயைக்க –

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை —

November 25, 2020

ஸ்ரீ அழகர் கோயில் மதுரையிலிருந்து 21 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள அழகர் மலையில் அமைந்துள்ள திருமால் கோவிலாகும்.
ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை என்று வைணவர்களால் அழைக்கப்படும் இக்கோயில் ஆழ்வார்களால்
மங்களாசாசனம் (பாடப்பெற்ற) செய்யப்பட்ட 108 வைணவ திவ்யதேசங்களுள் ஒன்று.

இத்தலம் சோலை மலை, திருமாலிருஞ்சோலை, மாவிருங்குன்றம் என்ற பெயர்களையும் கொண்டுள்ளது.
கருவறையில் பெருமாள் ஸ்ரீபரமசுவாமி எனப்படுகிறார்.
உற்சவ மூர்த்தி ஸ்ரீஅழகர், அல்லது ஸ்ரீ சுந்தரராசப் பெருமாள் எனப்படுகிறார்

பாண்டிய மன்னர்கள், விஜயநகர மன்னர்கள், மதுரை நாயக்க மன்னர்கள் ஆகியோரின் திருப்பணிகளை இக்கோயில் கொண்டுள்ளது.

மூலவரின் கருவறை மீது எழுப்பப்பட்டுள்ள ஸ்ரீ சோமசந்த விமானம் வட்ட வடிவமானது.
ஆரியன் மண்டபத்தில் கொடுங்கைகள் மற்றும் இசைத் தூண்கள் உள்ளன.
இசைத் தூணின் உச்சியிலுள்ள சிங்கத்தின் வாயில், சுழலும் நிலையில் ஆனால் வெளியே எடுக்க முடியாதபடி உள்ளது.
ஸ்ரீ கல்யாண சுந்தரவல்லி தாயாரின் சன்னதி கலைநயத்துடன் உள்ளது.
திருக்கல்யாண மண்டபத்தில் நரசிம்மர் அவதாரம், கிருஷ்ணன், கருடன், மன்மதன், ரதி, திரிவிக்கிரமன் அவதாரம்,
இலக்குமி வராகமூர்த்தி ஆகிய பெயர்களைக் கொண்ட கற்றூண்களில் உள்ள சிற்பங்கள் நாயக்கர் கால சிறந்த படைப்புகளாகும்.
வசந்த மண்டபத்தில் இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் நிகழ்ச்சிகளைச் சித்திரிக்கும் அழகிய ஒவியங்கள் உள்ளன.

ஸ்ரீ கோயிலின் காவல் தெய்வம் பதினெட்டாம்படிக் கருப்பசாமி சந்நிதியில் உள்ள கோபுரம் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் மிக்கது.
இராயகோபுரம் திருமலை மன்னரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு முற்றுப்பெறா நிலையில் உள்ளது.
சிதைந்த நிலையிலும் இக்கோபுரத்தின் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் சிற்பிகளின் உன்னத உளி வேலைப்பாட்டினை வெளிப்படுத்துகிறது.
கோவிலைச் சுற்றி உள்கோட்டை மற்றும் வெளிக்கோட்டை எனப்படும் இரணியன் கோட்டை , அழகாபுரிக் கோட்டை அமைந்துள்ளது.

அழகர்மலை அடிவாரத்திலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. உயரத்தில் முருகனின் ஆறுபடை வீடுகளில் ஆறாவதான பழமுதிர்சோலை முருகன் கோயில் உள்ளது.
பழமுதிர்சோலை முருகன் கோயிலிலிருந்து ஒரு கிமீ தொலைவில் அமைந்த ராக்காயி அம்மன் நூபுரகங்கை நீரூற்று உள்ளது.
புராண அடிப்படையில் கள்ளழகர், மீனாட்சியம்மனின் உடன்பிறந்தவர். சித்திரைத் திருவிழாவின்பொழுது,
ஸ்ரீ கள்ளழகர் கோவிலிலிருந்து புறப்பட்டு மீனாட்சி திருக்கல்யாணத்திற்கு மதுரை நகருக்கு வருகிறார்
கள்ளர் கொண்டை, கொண்டையில் குத்தீட்டி, கையில் வலைதடி (வளரி), இடுப்பில் ஜமதாடு (ஒருவகை கத்தி) என
விதவிதமான ஆயுதங்களுடன் மதுரை நோக்கிப் புறப்படுகிறார் கள்ளழகர்.
ஸ்ரீ அழகர் கள்ளர் வேடத்தில் வருவதால், அழகர் என்ற பெயர் கள்ளழகர் என மாறியது.
இதனால் கள்ளர் இனத்திற்கு தலைவராகவும் குல தெய்வமாகவும் ஸ்ரீ அழகர் இருக்கிறார்.
வைகை ஆறு வரை வந்து பின் வண்டியூர் சென்று ஸ்ரீ அழகர் மலை திரும்புகிறார்.
திருமலை மன்னர் காலத்திற்கு முன் கள்ளழகர் வைகை ஆற்றில் இறங்கும் விழா சித்திரை மாதத்தில் முழு நிலவன்று
மதுரையை அடுத்துள்ள தேனூரில் நடைபெற்றது. மன்னர் திருமலை நாயக்கர் காலத்தில், ஸ்ரீ கள்ளழகரை மதுரை
வைகையாற்றில் எழுந்தருளச் செய்து, மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவாக நடத்தியவர்.

சித்திரைத் திருவிழாவின் போது ஸ்ரீ கள்ளழகர் மதுரைக்கு வரும் நிகழ்வை எதிர் சேவை என்று கொண்டாடப்படுகிறது.
முக்கிய விழாவாக கள்ளழகர் வைகை ஆற்றில் இறங்கும் நிகழ்வு ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது.

கள்ளழகருக்கு செங்குந்தர் கைக்கோள முதலியார் மரபினர்கள் தொன்று தொட்டு சீர்பாத சேவை செய்து வருகின்றனர்.

தேரோட்டம்
ஆண்டுதோறும் ஆடி மாதம் பௌர்ணமி அன்று நடைபெறும் அழகர் கோயில் தேரோட்டம் புகழ் பெற்றது.

தலவரலாறு
சுதபமுனிவர் திருமாலிருஞ்சோலையில் உள்ள நூபுர கங்கை எனும் சிலம்பாற்றில் நீராடும்போது எதிர்பட்ட
துர்வாசர் முனிவரை கவனியாது இருக்கக்கண்டு கோபமுற்ற துர்வாசர்
சுதபமுனிவரை மண்டூகமாக (தவளை) மாறும்படி சாபமிட்டார்.
சாபம் நீங்க சுதபமுனிவர் வைகை ஆற்றில் மண்டூக வடிவில் நீண்டகாலம் தவமியற்றி திருமாலால் சாபம் நீங்கப்பெற்றார்.
முனிவர் கண்டு வணங்கிய அவ்வுருவே ஸ்ரீ சுந்தரபாஹூ என்று வடமொழியிலும்
ஸ்ரீ அழகர், ஸ்ரீ மாலிருஞ்சோலைநம்பி என்று தமிழிலும் அழைக்கப்படுகிறார்.

சிலப்பதிகாரத்தில்
அவ்வழி படரீர் ஆயின்,இடத்து செவ்வழி பண்ணிற் சிறைவண்டு அரற்றும் தடந்தால்
வயலொடு தண்பூங் காவொடு கடம்பல கிடந்த காடுடன் கழிந்து திருமால் குன்றத்து
செல்குவிர் ஆயின் பெருமால் கெடுக்கும் பிலமுண்டு. என சிலப்பதிகாரத்தில்
இளங்கோவடிகள் அழகர் கோவிலின் சிறப்பு பற்றி கூறுகிறார்.

மேலும் விண்ணோர் ஏத்தும் வியத்தகு மரபில் புண்ணிய சரவணம்,பவகாரணி யோடு இட்ட சித்தி எனும் பெயர்
போகி விட்டு நீங்கா விளங்கிய பொய்கை முட்டாச் சிறப்பின் மூன்றுள ஆங்கு என்று மூன்று பொய்கைகள் இருப்பதாகவும் கூறுகிறார் .
ஆனால் நாம் அறிந்தது நூபுர கங்கை என அழைக்கப்படும் ஒரே ஒரு பொய்கை.
இதன் மூலம் சிலப்பதிகாரத்திற்கு முன்பே ஆழகர் கோவில் அமைக்கப்பட்டது என தெரியவருகிறது.
ஆழ்வார்களின் காலத்திற்கு பிறகும் கோட்டைகள் கட்டப்பட்டதாக கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஸ்ரீ ஜ்வலா நரசிம்மர்
ஸ்ரீ ஜ்வால நரசிம்மர், ஸ்ரீ அழகர் கோவில்
கோவிலின் பிரகாரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ ஜ்வலா யோக நரசிம்மர் பிரசித்த பெற்றதாகும்.
இவர் உக்கிர ரூபத்தில் உள்ளதால் நரசிம்மரின் உக்கிரத்தை தனிப்பதற்காக தினமும்
நூபுர கங்கை நீர், தயிர், வெண்நெய், தேன் முதலியவைகளால் திருமஞ்சனம் நடைபெறுகிறது .
ஸ்ரீ யோக நரசிம்மரின் கோபத்தை தனித்து சாந்தி அடைவதற்காக சன்னதிக்கு மேல் காற்று வருவதற்காக
அடிக்கூரை திறந்த நிலையில் உள்ளது.
மற்ற விஷ்ணு கோயிலில் நரசிம்மர் முலவரின் இடது ஓரத்தில் இருப்பார்.
இங்கு நரசிம்மர் மூலவர்க்கு நேர் பின்புறம் உள்ளார்

தலத் தகவல்
மூலவர் – ஸ்ரீ அழகர் அல்லது அழகியத்தோளுடையான் (தமிழில்), ஸ்ரீ சுந்தரபாஹூ (வடமொழியில்)
தாயார் – ஸ்ரீ சுந்தரவல்லி (தனிக்கோயில் நாச்சியார்)
காட்சி – சுதபமுனி, தர்மதேவன், மலையத்வஜ பாண்டியன்
திசை – கிழக்கே திருமுக மண்டலம்
தீர்த்தம் – ஸ்ரீ நூபுர கங்கை எனும் சிலம்பாறு
விமானம்- ஸ்ரீ சோமசுந்தர விமானம்
உற்சவர் – ஸ்ரீ கள்ளழகர்

மூலவர் சிறப்பு
மூன்றாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மூலவர் சுந்தரராஜபெருமாளுக்கு நடத்தப்படும் தைலப்பிரதிஷ்டை
மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகின்றது.
இந்தப் பிரதிஷ்டை உற்சவம் தை அமாவாசை தொடங்கி ஆடி அமாவாசை வரை ஆறுமாதக் காலத்துக்கு நடைபெறும்.
இந்த நாட்களில் பக்தர்கள் உற்சவரை மட்டும் வழிபட அனுமதிக்கப்படுகின்றனர்.

நைவேத்தியம்
அழகர் மலை அழகருக்கு வித்தியாசமாக தோசை நைவேத்தியம் செய்யப்படுகின்றது.
அரிசி, உளுந்து, மிளகு, சீரகம், நெய் கலந்த சிறப்பு தோசை தயாரிக்கப்படும்.

பாடல்கள்
பெரியாழ்வார் – 24 பாடல்கள்
ஆண்டாள் – 11 பாடல்கள்
பேயாழ்வார் – 1 பாடல்
திருமங்கையாழ்வார் – 33 பாடல்கள்
பூதத்தாழ்வார் – 3 பாடல்கள்
நம்மாழ்வார் – 36 பாடல்கள்
ஆக மொத்தம் 108 பாடல்கள்

பரிபாடலில்
இக்காலத்தில் இம் மலையடி திருமாலை கள்ளழகர் என்கின்றனர். இதற்கு அடிப்படையாக அமைந்த பரிபாடல் அடிகள்

கள்ளணி பசுந்துளவினவை– கருந்துளசி மாலை அணிந்தவன்
கருங்குன்று அனையவை — கருங்குன்றம் போன்றவன்
ஒள்ளொளியவை — ஒளிக்கு ஒளியானவன்
ஒரு குழையவை — ஒரு காதில் குழை அணிந்தவன்
புள்ளணி பொலங்கொடியவை– பொலிவுறும் கருடக்கொடி உடையவன்
வள்ளணி வளைநாஞ்சிலவை– மேலும் கீழும் வளைந்திருக்கும் கலப்பை கொண்டவன்
சலம்புரி தண்டு ஏந்தினவை– சிலம்பாறு என்னும் நீர் வளைந்தோடும் வில்லை உடையவன்
வலம்புரி வய நேமியவை– சங்கும், சக்கரமும் கொண்டவன்
வரிசிலை வய அம்பினவை– வரிந்த வில்லில் வலிமை மிக்க அம்பு கொண்டவன்
புகர் இணர் சூழ் வட்டத்தவை– புள்ளி புள்ளியாக அமைந்த பூங்கொத்து விசிறி கொண்டவன்
புகர் வாளவை — புள்ளி போட்ட வாள் ஏந்தியவன்

எங்கும் இல்லாத சிறப்பாக இங்கு ஸ்ரீ கள்ளழகராக அவதாரம் எடுத்து எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்ரீ சுந்தரராஜப் பெருமாள்
சங்கு, சக்கரம், வில், வாள், கதை என பஞ்சாயுதங்களுடன் காட்சி தருகிறார்.
அதுமட்டுமின்றி, இங்கு மட்டும்தான் பெருமாளின் கையில் உள்ள சக்கரம் புறப்படத் தயாராக இருக்கிறது.
பக்தர்களிடமிருந்து அபயக்குரல் வந்தால், கண நேரமும் தாமதிக்காமல் துஷ்டர்களை அழிக்க வேண்டும்
என்பதற்காக சக்கரத்தைப் பிரயோக நிலையிலேயே வைத்திருக்கிறார் பெருமாள்.

மூலவருக்கு அடுத்தபடியாக அதி முக்கியமானவர் சோலைமலைக்கரசராக விளங்கும் உற்சவர்தான்.
‘அபரஞ்சி’ என்ற அரியவகை தங்கத்தாலானவர் சோலைமலைக்கரசர்.
‘அபரஞ்சி’ என்பது தேவலோகத் தங்கம் என்பதால், இந்தப் பெருமாளையும் தேவலோகப் பெருமாளாக பூஜிக்கிறார்கள்.
உலகத்திலேயே அபரஞ்சி தங்கத்திலான பெருமாள் சிலைகள் இரண்டு இடங்களில்தான் இருக்கின்றன.
ஒன்று – அழகர் கோயிலில்! இன்னொன்று திருவனந்தபுரத்திலுள்ள அனந்த பத்மநாபசுவாமி கோயிலில்.

ஆகமத்தின்படி, திருமேனிகள் மூவகை. ஒன்று, கற்சிலைகள், அதாவது `சிலா பேரம்’ எனப்படும்.
பால், வெண்ணெய் உள்ளிட்டவற்றால் திருமஞ்சனம் செய்ய உகந்தது.
இரண்டாவது சுதைச் சிற்பம். அதை `சுதாபேரம்’ என்பர்.
இத்தகைய மூர்த்திகளுக்குத் தைலப்பிரதிஷ்டைகள் செய்யப்படுவது, வழக்கம்.
திருமாலிருஞ்சோலை, திருப்புல்லாணி, திருவரங்கம் காஞ்சிபுரம் பாண்டவ தூத பெருமாள் திருமேனி
தலங்களில் இவ்வகைத் திருமேனிகளே உள்ளன.
மூன்றாவது, `வர்ண கலாபம்.’ மூலிகைத் திருமேனி செய்து அதில் இயற்கை வர்ணம் பூசுதல். வடபத்ரசாயி திருமேனி இவ்வகையே!’’
இந்தத் திருமேனிகளுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுவதில்லை.
திருமஞ்சன சேவை உற்சவமூர்த்திகளுக்கே செய்யப்படுகின்றன.

மாறாக இந்த மூல விக்கிரகங்களுக்கு ஆண்டுக்கு ஒரு முறை தைலக் காப்பு செய்யப்படும்.
அதிலும் சுந்தரராஜ பெருமாளுக்கு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறையே தைலக்காப்பு உற்சவம் நடைபெறும்.
தைலக்காப்பு என்பது சந்தனத் தைலம், அகில், பச்சை கற்பூரம் உள்ளிட்ட எட்டு வாசனைத் திரவியங்கள் சேர்த்து
உருவாக்கப்படும் தைலம். இந்தத் தைலத்தைத் தயாரிக்க 20 நாள்கள் ஆகும்.
இதை மூலவர் திருமேனியில் சாற்றுவதே தைலக்காப்பு எனப்படுகிறது.
ஆண்டுதோறும் தை 2-ம் நாள் தாயாருக்கு கனு திருவிழா விசேஷமாக நடைபெறும்.
அழகர் கோயில் வளாகத்தில் இருந்து நூபுரகங்கைக்குச் செல்லும் மலைப்பாதையின் தொடக்கத்தில் உள்ள
பெரிய திருக்குளமான `நாராயண வாவி’யில்தான் இந்த விழா நடைபெறும்.
இந்தத் திருக்குளத்தின் தீர்த்தத்தில்தான் கோயிலின் பரிவார தேவதைகளுக்கான அபிஷேகமும் நடைபெறும்.

ஸ்ரீ அழகர் கோயில் உற்சவ மூர்த்தியின் திருமஞ்சனத்துக்காக நாள்தோறும் மலைமீது அமைந்துள்ள
ஸ்ரீ நூபுர கங்கையில் இருந்து தீர்த்தம் கொண்டுவரப்படும். சித்திரைப் பெருவிழா நாள்களில் மதுரைக்கு வந்துவிட்டபோதும்
அழகர் ஸ்ரீ நூபுர கங்கை தீர்த்தத்திலேயே திருமஞ்சனம் கொள்வார். மலையின் வேறு தீர்த்தங்களில் திருமஞ்சனம் செய்தால்
ஸ்ரீ அழகர் உருவம் கறுப்பாகிவிடும் என்பது நம்பிக்கை.
மூன்றாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நிகழும் தைலப் பிரதிஷ்டை அல்லது தைலக்காப்பு தை அமாவாசை தொடங்கி
மூன்று நாள்களுக்கு நடைபெறுகின்றது. இந்தத் திருநாள்களில் மூலவர் சுந்தரராஜ பெருமாளின் திருமேனிக்குத் தைலம் சாற்றப்படும்.
இந்தத் தைலக்காப்போடே இறைவன் தொடர்ந்து ஆறு மாதங்களுக்கு அருள் புரிவார்.

மூலவர்களாய் அமர்ந்து நலம் புரிகின்ற ஸ்ரீதேவி, பூதேவி தாயார்கள், விஸ்வக்சேனர், க்ஷேத்திரபாலகர்கள்,
கருடாழ்வார், சக்கரத்தாழ்வார் ஆகிய ஆறு விக்கிரகங்களுக்கும் தைலம் சாற்றப்படும்.
இந்தத் தைலக்காப்பு தரிசனம் ஆறு மாதங்கள் அதாவது ஆடி அமாவாசை வரை நீடிக்கும்.
அதுவரை, திருமாலிருஞ்சோலை பெருமாளின் திருமுகத்தையும் திருவடியையும் மட்டுமே பக்தர்கள் தரிசிக்க முடியும்.
பற்றிக்கொண்டு சரணாகதி செய்ய வேண்டியது திருவடி. கண்டு இன்புற வேண்டியது இறைவனின் திருமுகம்.
இந்தக் கால கட்டத்தில் பக்தர்கள் மனம் ஒருமித்துத் திருவடி தரிசனம் செய்ய சகல நன்மைகளும் கிட்டும் என்பது ஐதிகம்.

திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும் இப் பெயரே தனி இனிமை வாய்ந்தது –
அதன் மகிமை நாடு எங்கும் பரவியது -விரும்பும் பயனைத் தர வல்லது –
இதனைச் சொல்வது விரும்பிய பயனுக்கு விதைப்பதாகும் -விளைவை -பயனை -உடனே எதிர்பார்க்கலாம் என்கிறது பரி பாடல் –

சிலம்பாறு அணிந்த சீர் கெழு திருவில்
சோலை யொடு தொடர் மொழி மாலிரும் குன்றம்
தாம் வீழ் காமம் வித்தி விளைக்கும்
நாமத் தன்மை நன் கனம்படி எழ
யாமத் தன்மையில் வையிரும் குன்றத்து – 15- 22-26 –
அழகு பொருந்திய திரு யென்னும் சொல்லோடும் சோலை யென்னும் சொல்லோடும்
மால் இரும் குன்றம் யென்னும் சொல் தொடர்ந்த மொழி யாகிய திரு மால் இரும் சோலை மலை யென்னும்
நாமத்தினது பெரும் தன்மை நன்றாக பூமியின் கண் பரக்க –
மகளிரும் மைந்தரும் தாம் வீழ் காமத்தை வித்தி விளைக்கும் யாமத்தியல்பை உடைய இவ்வையிரும் குன்றத்து எனக் கூட்டுக –
எனபது பரிமேல் அழகர் உரையாகும் .

பயன் கருதாது இப்பெயரை நம் ஆழ்வார் கூறினமையில் வீடு பேறு பெற்றனர் -என்பர் .’
பெயருக்கு உள்ள இத்தகைய பிரசித்தி தோற்ற –மால் இரும் சோலை -யென்னும் பொருப்பு என்று அருளிச் செய்தார் –

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பழைய சங்க நூல்களில் காட்டும் – ஸ்ரீ திரு வேங்கட மலை-

November 22, 2020

வீங்கு நீர் அருவி வேங்கடம் என்னும்
ஓங்கு உயர் மலையத்து உச்சி மீமிசை-
விரி கதிர் ஞாயிறும் திங்களும் விளங்கி,
இரு மருங்கு ஓங்கிய இடைநிலைத் தானத்து,
மின்னுக் கோடி உடுத்து, விளங்கு வில் பூண்டு,
நல் நிற மேகம் நின்றது போல
பகை அணங்கு ஆழியும், பால் வெண் சங்கமும்,
தகை பெறு தாமரைக் கையின் ஏந்தி,
நலம் கிளர் ஆரம் மார்பில் பூண்டு,
பொலம் பூ ஆடையின் பொலிந்து தோன்றிய
செங் கண் நெடியோன் நின்ற வண்ணமும்!–மதுரைக் காண்டம் – காடு காண் காதை (lines 41-51)

———

வீங்கு நீர் அருவி வேங்கடம் என்னும் ஓங்கு உயர் மலையத்து உச்சி மீமிசை
நீர் பெருகி அருவிகள் பாயும் வேங்கட மலை! அந்த ஓங்கிய மலை உச்சியிலே…

விரி கதிர் ஞாயிறும் திங்களும் விளங்கி, இரு மருங்கு ஓங்கிய இடைநிலைத் தானத்து
கதிரவனும் திங்களும் மாறி மாறிக் காயும் மலை உச்சி!-ஆங்கே, இரண்டு பக்கத்து மலைக்கும் இடையே…

மின்னுக் கோடி உடுத்து, விளங்கு வில் பூண்டு, நல் நிற மேகம் நின்றது போல
கோடி = புதுத் துணி
குறையொன்றுமில்லாக் குன்றத்து விளக்கன்;
கோடி = திருமணக் கூறைப் பட்டு; அதை உடுத்தி, தோளிலே வில்லேந்தி–
நல்ல கருப்பான மேகம்00மழை பொழியத் தயாராய் நிற்பது போல், மலை மேல் நிற்கிறான் –

பகை அணங்கு ஆழியும், பால் வெண் சங்கமும்,தகை பெறு தாமரைக் கையின் ஏந்தி

பகை அஞ்சும் ஆழி = (சக்கரம்)
பால் வண்ணச் = (சங்கு)
தன் தாமரைக் கையிலே ஏந்தி
அவனே அவன்! = வேங்கட மலை மேல் நிற்பவன்!

நலம் கிளர் ஆரம் மார்பில் பூண்டு பொலம் பூ ஆடையின் பொலிந்து தோன்றிய

அழகான ஆரம் – அதை மார்பிலே பூண்டு..
பொற்பூ ஆடையில், பொலியத் தோன்றும்
பூலங்கி சேவை உண்டு; ஒவ்வொரு வியாழக் கிழமையும் “பூலங்கி தரிசனமுலு“;
பூவால் நெய்த ஆடை = பொலம் பூ ஆடையில் பொலியத் தோன்றிய அன்றே காட்டும் இளங்கோ
பூலங்கி சேவை எவ்வளவு தொன்மையானது என்று இந்தப் பாடலின் மூலம் தெரிகிறது.

செங் கண் நெடியோன் நின்ற வண்ணமும்!

செங் கண், நெடியோன்! திருமால் என்னும் அவன் = அவனே, வேங்கட மலையில் நின்ற வண்ணமே!

ஒரு பக்கம் கதிரவன் – மறு பக்கம் நிலவு! நடுவிலே கரு மேகமாம்
அதே போல்…
ஒரு பக்கம் ஆழி(சக்கரம்) – மறு பக்கம் வெண் சங்கு! நடுவிலே கருத்த மாயோன்
உவமை காட்டும் இளங்கோ அடிகளின் தமிழ்ச் சுவை, சொல் அடர்த்திச் சுவை!

————

இளங்கோ மட்டுமல்லாது, முற்பட்ட எட்டுத் தொகையிலும்.. “வேங்கட மலை மேல் திருமால்”!

பருவம் வாய்த்தலின் இரு விசும்பு அணிந்த,
இரு வேறு மண்டிலத்து இலக்கம் போல,
நேமியும் வளையும் ஏந்திய கையாற்,
கருவி மின்ன விரி இலங்கும் பொலம் பூண்,
அருவி உருவின் ஆரமொடு அணிந்த, நின் திருவரை அகலம்!

வேங்கடத்தின் மேல் நிற்பது = நேமியும் வளையும்/ சக்கரமும் சங்கும்..
ஏந்திய கையான் என்றே காட்டும் தமிழ்த் தகைமை!

——————-

ஈன்று நாள் உலந்த மென்னடை மடப்பிடி,
கன்று பசி களைஇய, பைங்கண் யானை
முற்றா மூங்கில் முளைதருபு, ஊட்டும்
வென் வேல் திரையன் வேங்கட நெடு வரை–அகநானூறு 85 ஆம் பாடல்

வேங்கட நாட்டை ஆண்ட திரையன், வெற்றி தரும் வேலை உடைய மன்னன்!
அவன் காட்டில், முற்றாத மூங்கிலை/ பிஞ்சு மூங்கிலை, பசிக்கு ஊட்டி மகிழும் யானைகள்.. இதுவே பாடல்!
இப் பாட்டில் முருகனும் இல்லை! வேங்கடத்து இறைவனும் இல்லை!–

—————

வட வேங்கடம் தென் குமரி ஆயிடைத்
தமிழ் கூறும் நல் உலகத்து
வழக்கும் செய்யுளும் ஆயிரு முதலின்
எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் நாடிச்

செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு
முந்து நூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணிப்
புலம் தொகுத்தோனே போக்கு அறு பனுவல்
நிலம் தரு திருவின் பாண்டியன் அவையத்து
அறம் கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய
அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில் தபத் தெரிந்து
மயங்கா மரபின் எழுத்து முறை காட்டி
மல்கு நீர் வரைப்பின் ஐந்திரம் நிறைந்த
தொல்காப்பியன் எனத் தன் பெயர் தோற்றிப்
பல் புகழ் நிறுத்த படிமையோனே.—தொல்காப்பியரின் தொல்காப்பியம்-பனம்பாரனார் இயற்றியது

வடவேங்கடம் தென்குமரி அவ்இடை என்பது = வடக்கின்கண் வேங்கட மலையும் தெற்கின்கண் குமரி மலையுமாகிய
அவ் இரண்டனையும் எல்லையாக உடைய நிலத்து வழங்குகின்ற என்றவாறு:

தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்து என்பது = தமிழ்மொழியைக் கூறும் நல்லாசிரியரது என்றவாறு:

வழக்கும் செய்யுளும் அ இரு முதலின் என்பது = வழக்கும் செய்யுளும் ஆகிய அவ்இரண்டு இடத்துள்ள என்றவாறு:

எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் நாடி என்பது = எழுத்தையும் சொல்லையும் பொருளையும் ஆராய்ந்து என்றவாறு:

செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு என்பது = செந்தமிழ் இலக்கணம் முற்றும் நிரம்பிய தலைச்சங்கத்து வீற்றிருந்த புலவரொடு பயின்று என்றவாறு:

முந்து நூல் கண்டு என்பது = அகத்தியன் முதலாய முந்து நூல்களை ஐயமும் மருட்கையும் அற அவர்பால் கற்றுணர்ந்து என்றவாறு:

முறைப்பட எண்ணி என்பது = கற்று உணர்ந்தன முந்து நூலின்கண் முறை இன்றி விரவிக் கிடத்தலான் அவை முறையொடு பொருந்தி நிற்குமாறு கருதி என்றவாறு:

புலம் தொகுத்தோன் என்பது = முந்து நூலின்கண் உள்ள அவ்இலக்கணங்களைத் தன் நூலுள்ளே தொகுத்துக் கூறினான் என்றவாறு;

(அவன் யாவனோ எனின்) போக்கு அறு பனுவல் நிலம் தரு திருவின் பாண்டியன் அவையத்து என்பது = குற்றமற்ற நூலாராய்ச்சியினை
உடைய மாற்றாரது நிலத்தைத் தன்னை அடுத்தார்க்கு நல்கும் திருவினை உடைய பாண்டியன் மாகீர்த்தி என்பானது அவையின் கண்ணே என்றவாறு:

அறம் கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டு ஆசாற்கு என்பது = அறமே கூறும் நாவினகத்து நான்மறையும் முற்றப் பயின்ற
அதங்கோடு என்னும் ஊரின் ஆசிரியனுக்கு என்றவாறு:

அரில்தபத் தெரிந்து மயங்கா மரபின் எழுத்து முறை காட்டி என்பது = நூற்குச் சொல்லப்பட்ட குற்றங்கள் அற விளங்கி ஒன்றனுள்
பிறிதொன்று கலவாத மரபினையுடைய தனதுநூல் முறையைக் காட்டி என்றவாறு:

மல்கு நீர் வரைப்பின் ஐந்திரம் நிறைந்த தன்பெயர் தொல்காப்பியன் எனத் தோற்றி என்பது = அந்நூற் பெயரானே கடல் சூழ்ந்த
நில உலகத்தின்கண் ஐந்திர வியாகரண நிறைய உணர்ந்த தன்பெயரைத் தொல்காப்பியன் என்று தோன்றச் செய்து என்றவாறு:

பல்புகழ் நிறுத்த படிமையோன் என்பது = பல் புகழையும் ஆயாமை நிறுத்திய தவ ஒழுக்கத்தை உடையோன் என்றவாறு:
தொகுத்தோனே படிமையோனே என்பவற்று ஏகாரம் அசைநிலை என்பது.

திருவேங்கடத்தினை முதன்முதலில் குறிப்பிடுகின்ற சான்று தொல்காப்பியத்தில் காணப்படும்
பனம்பரனாரின் சிறப்புப்பாயிரச் செய்தியே ஆகும். இப்பாயிரம்,
‘வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்து’எனக் குறிப்பிடுகிறது.
இதில் குறிக்கப்படும் வேங்கடம் என்பது வேங்கடமலை என்னும் மலை குறித்த பதிவு மட்டும்தானா? என்ற ஐயம் எழுவது இயல்பானதே ஆகும்.
இத்தகைய ஐயத்திற்குப் புறநானூற்றுப் பாடல் ஒன்று தெளிவான விளக்கம் தருகின்றது.
புறநானூற்றின் 381 வது பாடலில் அரிய குறிப்பு ஒன்று காணப்படுகிறது.

இப்பாடலைப் பாடிய புலவர் கரும்பனூர்கிழான் என்பவனின் கொடைத் தன்மையைக் குறிப்பிடுகின்றார்.
இத்தகைய வள்ளலானவன் ஆற்றுத்துறை அம்பி போன்றவன். அதாவது ஆற்றில் செல்லும் ஓடமானது மக்களைக் கரையில் கொண்டு சேர்க்கும்.
இது ‘ஆற்றுத்துறை அம்பி’ என்று குறிக்கப்படும். ஆனால், கரும்பனூரனோ ‘அறத்துறை அம்பி’ எனப்படுவான்.
நாடிச் சென்றோருக்கு வாரி வழங்கும் வள்ளல்தன்மை கொண்டவன் என்பதால் இவன் ‘அறத்துறை அம்பி’ எனப்பட்டான்.
இவன் நாடானது வேங்கட நாட்டின் கரும்பனூர் என்பதாகும் எனக் குறிப்பிடுகின்றார்.
இதன் மூலமாக வேங்கட மலையினைச் சுற்றி வேங்கடநாடு என்னும் பகுதி இருந்தது என்பதும் பெறப்படுகிறது.

இதனை,
“சிறு நனி, ஒரு வழிப் படர்க என்றோனே எந்தை,
ஒலி வெள்அருவி வேங்கட நாடன்,
உறுவரும் சிறுவரும் ஊழ் மாறு உய்க்கும்
அறத்துறை அம்பியின் மான மறப்பு இன்று,
இருங் கோள் ஈராப் பூட்கை,
கரும்பனூரன் காதல் மகனே”–(புறம் 381 ) என்பதால் அறியலாம்.

சங்க இலக்கியங்களின் பல பாடல்களில் இவ்வேங்கட மலையினைப் பற்றிய குறிப்புகள் பல்வேறு இடங்களில் காணப்படுகின்றன.
அகநானூற்றின் இருபத்தேழாவது பாடல் மதுரைக் கணக்காயனார் என்னும் புலவரால் பாடப்பட்டதாகும்.
இப்பாடலானது வடதிசைக்கண் வேங்கடமலைப் பக்கத்திலுள்ள அரசர் திறையாகக் கொடுத்த வெண்மையான தந்தங்களை
உடைய யானைகளைப் பெற்ற போரில் வல்ல பாண்டியர்கள் அறநெறி தவறாது கொற்கையைப் பாதுகாக்கின்றனர் என்ற செய்தியைத் தருகின்றது.

இதன் மூலம் வேங்கடம் என்னும் பகுதியானது பாண்டியரின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டு இருந்தது என்பதும்
அம்மலையில் யானைகள் நிறைந்து காணப்பட்டன என்ற செய்தியும் தெரியவருகின்றது. இத்தகைய செய்தியை,
“வடவயின் வேங்கடம் பயந்த வெண்கோட் டியானை
மறப்போர்ப் பாண்டியர் அறத்திற் காக்குங்
கொற்கையம் பெருந்துறை” (அகம் – 27 ) என்ற பாடல் அடிகள் எடுத்துரைக்கின்றன.

அகநானூற்றின் அறுபத்தொன்றாம் பாடல் வேங்கடமலையினை ‘புல்லி’ என்னும் அரசன் ஆண்டான் என்னும் செய்தியைத் தருகின்றது.
மேலும் இப்பாடல் புல்லி மிகச் சிறப்புடன் ஆண்ட தன்மையையும் மழவர்களின் நாட்டினை இவ்வரசன் வென்ற சிறப்பினையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.
மேலும் இப்பாடல் வேங்கட மலையானது தினந்தோறும் விழாக்களால் சிறப்புற்று விளங்கியது என்ற குறிப்பினையும் தருகின்றது.
இதன் மூலம் திருவேங்கடம் இன்று மட்டுமல்ல. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னமேயும் விழாக்களால் சிறந்திருந்தது என்பதனை அறிய முடிகிறது.

“கழல் புனை திருந்தடிக் கள்வர் கோமான்
மழபுலம் வணக்கிய மாவண் புல்லி
விழவுடை விழுச்சீர் வேங்கடம் பெறினும்
பழகுவ ராதலோ அரிதே”(அகம் – 61 )

அகநானூற்றின் எண்பத்து மூன்று மற்றும் இருநூற்று ஒன்பதாம் பாடல் போன்றனவும் வேங்கட மலை வேடர் குலத் தலைவனான
புல்லி என்பவனால் ஆளப்பெற்றது என்ற செய்தியையே தந்து நிற்கின்றன..இதனை,

“கல்லா இளையர் பெருமகன் புல்லி
வியன்றலை நன்னாட்டு வேங்கடங் கழியினும் ( அகம் – 83 )
மாஅல் யானை மறப் போர்ப் புல்லி
காம்புடை நெடு வரை வேங்கடத்து உம்பர்;” ( அகம் -209 ) – என்ற அடிகளால் அறியலாம்.
மேலும் மேற்கண்ட அடிகள் வேங்கட மலையில் மூங்கில்கள் நிறைந்து காணப்பட்டன என்ற செய்தியையும் தருகின்றன.
அகநானூற்றின் நூற்று நாற்பத்து ஒன்றாவது பாடல் வேங்கடமலை பற்றிய கூடுதல் தகவல்களைத் தருகின்றது.
வேங்கட மலையில் உள்ள நரந்தம் என்னும் மரங்களானவை உடலில் பல புள்ளிகளை உடைய புலியின் நிறத்தினைப் பொருந்திய பூக்களை உதிர்த்தன.

அம்மரங்களின் பெரிய கிளைகளில் குரங்கினங்கள் விளையாடி மகிழ்ந்தன. வேங்கட மலையானது தேன்நிறைந்த
பல மலைச் சிகரங்களைத் தன்னுட் கொண்டதாய் அமைந்திருந்தது.

அதனைக் கடந்தே சங்கத் தமிழர் பொருள் தேடிச் சென்றனர் என்பதே அத்தகவல்கள் ஆகும்.
மேலும் இப்பாடலில் தமிழர்களின் கார்த்திகை விளக்கீடு பற்றிய குறிப்பும் காணப்படுகிறது.
“புலிக்கேழ் உற்ற பூவிடைப் பெருஞ்சினை
நரந்த நறும்பூ நாண்மலர் உதிரக்
கலைபாய்ந்து உகளுங் கல்சேர் வேங்கைத்
தேங்கமழ் நெடுவரைப் பிறங்கிய
வேங்கட வைப்பிற் சுரன்இறந் தோரே”.(அகம்141 )

அகநானூற்றின் இருநூற்றுப் பதினொன்றாம் பாடலில் வேங்கடமலை பற்றிய மேலும் சில குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.
வேங்கட மலையில் வெண் கடம்ப மரங்கள் மிகுந்து காணப்பட்டன. அம்மரங்களில் திண்மையான தந்தங்களை உடைய
யானைகள் தம் தினவு தீர்வதற்காக உரசும்.அப்பொழுது மரத்தில் இருந்து பூக்கள் உதிரும்.
இப்பூக்கள் பனிக்கட்டிகள் உதிர்வது போல் காணப்படும்.அவ்வாறு உதிர்ந்த பூக்கள் உழவர்கள் பாறைகளில்
உலர வைக்கும் வெந்நெல் விதைபோல உலர்ந்து கிடக்கும் என்பன போன்ற செய்திகளை,

“ வாலிய சுதைவிரிந் தன்ன பல்பூ மராஅம்
பறைகண் டன்ன பாவடி நோன்தாள்
திண்ணிலை மருப்பின் வயக்களிறு
உரிஞ்தொறும்
தண்மழை ஆலியில் தாஅய் உழவர்
வெண்ணெல் வித்தின் அறைமிசை உணங்கும்
பனிபடு சோலை வேங்கடத் தும்பர்
மொழிபெயர் தேஎத்த ராயினும் நல்குவர்” (அகம் 211 )

அகநானூற்றின் இருநூற்று அறுபத்து ஐந்தாம் பாடல் வேங்கட மலை குறித்தபிறிதோர் செய்தியைப் பதிவு செய்கின்றது.
வேங்கட மலையில் வாழும் கையில் வில்லினை ஏந்திய வேடர்கள் மலையின் உச்சியில் ஒரு காளையைக் கண்டு அதனைக் கொன்றனர்.
அதன் மாமிசத் துண்டுகளை நெருப்பில் சுட்டு உண்டனர். அவர்கள் உண்கின்ற காட்சியானது பேய்கள் உண்பது போல் காணப்பட்டது.

அதனை உண்டதும் அதனால் உண்டாகிய தாகத்தினைப் போக்க கள்ளினை அருந்தினர்.
அவர்கள் புலால் நாற்றம் வீசும் தம் கைகளையும் வாயினையும் கழுவவில்லை. இத்தகைய காட்சியினை உடையது வேங்கடமலை.
அங்கு யானைகள் மிகுதியாகக் காணப்படும். மறவர் வாழும் குடியிருப்புகளும் மிகுதியாக உண்டு என்று குறிப்பிடுகின்றது.

“இன்சிலை எழிலேறு கெண்டிப் புரைய
நிணம்பொதி விழுத்தடி நெருப்பின் வைத்தெடுத்து
அணங்கரு மரபிற் பேஎய் போல
விளரூன் தின்ற வேட்கை நீங்கத்
துகளற விளைந்த தோப்பி பருகிக்
குலாஅ வல்வில் கொடுநோக்கு ஆடவர்
புலாஅற் கையர் பூசா வாயர்
ஒராஅ உருட்டுங் குடுமிக் குராலொடு
மராஅஞ் சீறூர் மருங்கில் தூங்கும்
செந்நுதல் யானை வேங்கடந் தழீஇ
வெம்முனை அருஞ்சுரம் இறந்தோர்
நம்மினும் வலிதாத் தூக்கிய பொருளே”( அகம்- 265 )

புறநானூற்றின் 385 ஆவது பாடலைப் பாடிய கல்லாடனார் என்னும் புலவர் அம்பர்கிழான் அருவந்தை என்பவனை வாழ்த்தும் பொழுது
வேங்கட மலையின் மழைவளத்தினை உவமைப்படுத்துகின்றார். பொழுதானது புலர்ந்தது. பறவை இனங்கள் பாடின.
புலவர் தடாரிப் பறையை வேறொருவன் வாயிலில் முழக்கிக்கொண்டிருந்தார். அதனைக் கேட்ட ஒருவன் அப்புலவர் பால்
இரக்கம் கொண்டு அவரது வறுமை நீங்குவதற்காக, அழுக்கால் நீலநிறம் பட்டுக் கிழிந்திருந்த அவர்களின் ஆடையை நீக்கிவிட்டு
வெண்ணிறப் புத்தாடை அணிவித்தான்.

இத்தகைய வள்ளல்தன்மை கொண்டவனின் ஊர் காவிரி பாய்ந்து நெல் விளையும் அம்பர் என்பதாகும். அருவந்தை அவன் பெயராகும்.
இத்தகைய சிறப்புடைய அருவந்தை, புல்லி அரசன் ஆளும் வேங்கட மலையில் பொழியும் மழைத்துளியின் எண்ணிக்கையை விட
அதிக நாள் வாழவேண்டும் என்று வாழ்த்துகின்றார். இதன் மூலம் வேங்கட மலையின் மழைவளம் வெளிப்பட்டு நிற்கின்றது.
இதனை,
‘‘வாழியர்; புல்லிய வேங்கட விறல்வரைப் பட்ட ஓங்கல் வானத்து உறையினும் பலவே”(புறம் 385 )என்பதனால் அறியலாம்.

புறநானூற்றின் 389 ஆவது பாடல் வேங்கடத்தினை ஆண்ட ஆதனுங்கன் என்னும் மன்னனைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றது.
நுங்கு விளையும் காலத்தில், வேம்பு காய்க்கும் காலத்தில், குளம் நீர் குறைந்து களிமண் ஆகும் காலத்தில் நிலம் வறண்டுபோகும்.
அந்தக் காலத்தில் சிறுபிள்ளை போன்ற பொருநனாகிய புலவன் என்னை நினைப்பானோ! மாட்டானோ! என்று நினைத்துப் பார்த்து
முதியன் ஆதனுங்கன் முன்கூட்டியே மிகுந்த பொருள்களை வழங்கினான். ஒரு நாளில் சென்றடையும் வழித்தூரத்தில் அவன் இருப்பிடம் இல்லை.

சென்றால் காணமுடியாதவனும் அல்லன். பெண்யானை வருந்தும்படி அதன் கன்றுகளைப் பிடித்துவந்து ஊர் மன்றத்தில் கட்டும்
குன்றுகள் நிறைந்த அருவிகள் பாயும் ஊர்களைக் கொண்ட வேங்கட நாட்டு மன்னன் ஆதனுங்கன். அவன் புகழ் பெற்ற நெடுந்தகை.
முதியன் ஆதனுங்கன் என்பது அவன் பெயராகும். மன்னனே! நீயும் உன் முன்னோனாகிய ஆதனுங்கன் போல
எனக்குப் பெருமை மிக்க பொருள்களை வழங்கவேண்டும். என வேண்டி நிற்கின்றார் புலவர்.

புலவரின் இத்தகைய கூற்றிற்கு,
“புன்தலை மடப்பிடி இனையக், கன்றுதந்து,
குன்றக நல்லூர் மன்றத்துப் பிணிக்கும்,
கல்லிழி அருவி வேங்கடங் கிழவோன்,
செல்வுழி எழாஅ நல்லேர் முதியன்”(புறம் -389 ) என்ற பாடல் அடிகள் சான்றாகும்.

புறநானூற்றின் 391 ஆவது பாடல் ஒரு அரிய செய்தியைப் பதிவு செய்கின்றது. இப்பாடலைப் பாடிய புலவரான கல்லாடனார்
வேங்கடமலையில் மேகங்கள் குளிர்ச்சி பொருந்தி மழைத்துளிகளைப் பெய்து குளிர்விக்கும்.
அங்கு வாழும் மக்கள் அரிசிச் சோற்றோடு இறைச்சித் துண்டங்களை வெட்டிப் போட்டு மகிழ்வோடு உண்பர்.
அத்தகைய சிறப்புடைய வேங்கட மலையானது வறட்சியுற்றது. எனவே நான் என் சுற்றத்தோடு உன்னைத் தேடி வந்து
இங்கிருக்கும் நிலையினை உடையவன் ஆனேன் என்று மன்னன் பொறையாற்றுக்கிழானைப் பாடினார்.

இதனை,
“வேங்கட வரைப்பின் வடபுலம் பசித்தென,
ஈங்குவந்து இறுத்தஎன் இரும்பேர் ஒக்கல்” (புறம் -391) என்ற பாடல் அடிகளால் அறியமுடிகிறது.

நச்சினார்க்கினியர் என்னும் உரையாசிரியர் வேங்கடத்தினைக் குறிக்கும் இடத்து
‘நிலம் கடந்த நெடுமுடி அண்ணலாகிய திருமால் உறையும் மலை’ என்பதாகத்தான் குறிப்புத் தருகின்றார்.
பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் திருவேங்கடத்தைப் பாடியிருக்கிறார். இவர் பாரதத்தை வெண்பாச் செய்யுட்களாகப் பாடியுள்ளார்.
இவர் இதில் திருமலை, திருமாலிருஞ்சோலை, திருவரங்கம், காஞ்சி போன்ற தலங்களையும் பாடியுள்ளார்.
மேற்படி தலங்களின் பெயர்களைச் சொன்னவர்க்குத் துயர் உண்டோ, துயரில்லை என்னும் பொருள் அமையும்படிப் பாடியுள்ளார்.

இத்தகைய சிறப்புமிக்க பாடல்,
“தேனோங்கு நீழற் திருவேங்கடமென்றும்
வானோங்கு சோலை மலையென்றும் தானோங்கு
தென்னரங்க மென்றுந் திருவத்தியூர் என்றுஞ்
சொன்னார்க்கு உண்டோ துயர்” என்பதாகும்.

‘சிந்துபூமகிழ் திருவேங்கடம்’ என நம்மாழ்வார் இதனைக் குறிப்பிடுகின்றார். திருமாலின் நின்ற கோலமும் கிடந்த
கோலமும் கூடச் சிலப்பதிகாரத்தில் காட்டப்படுகின்றன. சிலம்பின் காடுகாண் காதையில் மாமறையாளன் என்பவன்
தன் கண்கள் திருமாலின் நின்ற கோலத்தினையும் கிடந்த கோலத்தினையும் காட்டுக! என்று
உள்ளத்தினைக் கலக்கியமையால் காண வந்தேன் என்று குறிப்பிடுகின்றான்.

இதனை,
“திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணமும்
வீங்குநீ ரருவி வேங்கடமென்னும்
ஒங்குயர் மலையத்து உச்சி மீமிசை
செங்கணெடியோன் நின்ற வண்ணமும்
என்கண் காட்டென் றென்னுளங் கவற்ற
வந்தேன் குடமலை மாங்காட்டுள்ளேன்.” (சிலம்பு ) என்பதனால் அறியலாம்.
திருவேங்கடம் தமிழ்நாட்டின் எல்லைக்கு உட்பட்டே இருந்தது என்பதனை
“நெடியோன் குன்றமும் தொடியோள் பௌவமும் தமிழ்வரம் பறுத்த தண்புனல் நன்னாட்டு”.( சிலம்பு ) என்பதனால் தெளிவாகத் தெரியவருகின்றது.

பரிபாடல் என்னும் பழந்தமிழ் இலக்கியம் திருமாலின் வராக அவதாரம் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது.
இதனை,

“உரு அறிவாரா ஒன்றன் ஊழியும் :
உந்து வளி கிளர்ந்த ஊழுள் ஊழியும்:
வெந்தீச் சுடரிய ஊழியும்: பனியொடு
தண்பெயல் தலைஇய ஊழியும்: அவையிற்று
உள்முறை வௌ;ளம் மூழ்கி ஆர்தருபு,
மீண்டும் பீடு உயர்பு ஈண்டி”( பரிபாடல் ) என்ற அடிகளால் அறியலாம்..

திருமால் இத்தகைய வராக அவதாரம் எடுத்துப் பூமியை மீட்ட பிறகு சிறிது காலம் திருமலையில் உள்ள
பொய்கைக் கரையில் வசித்தார் என்று புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இத்தகைய சிறப்புடைய வேங்கட மலையில்
மதங்கொண்ட ஆண்யானை ஒன்று செழித்து வளர்ந்தோங்கியுள்ள மூங்கில் கழைகளை கடிக்கின்றது.
அதைத் தனது துதிக்கையில் வைத்து அருகில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தேன்போன்று இனிக்கும் தன்மையுடைய
ஓடையில் நனைத்து அதனைக் கலக்குகிறது.

*அவ்வாறு நன்றாகக் கலக்கி தனக்கு முன்னே நின்றுகொண்டிருக்கும் பெண் யானைக்கு ஊட்டுகிறது. இவ்வாறு
விலங்குகளிடத்தும் அன்பின் பிணைப்பினை உருவாக்கும் வேங்கடத்தின் சிறப்பினை,

“பெருகு மதவேழம் மாப்பிடிக்கு முன்னின்று
இருகணிழ மூங்கில் வாங்கி – அருகிருந்த
தேன் கலந்து நீட்டும் திருவேங்கடம் கண்டீர்
வான்கலந்த வண்ணன் வரை”00எனக் குறிப்பார் பூதத்தாழ்வார்.

விலங்குகளிடத்தும் அன்பினை உருவாக்கும் வேங்கடத்தில் உறையும் மாலவன் மக்களிடத்து கருணை கொண்டு
வரம் அருளும் வள்ளல்தன்மை உடையவர் ஆவார்.
அத்தகைய மாலவனின் மலர்ப்பாதம் போற்றி வரம்பிலா அருள் பெற்று உய்வோமாக!!

————-

ஏழுமலையான் குடிகொண்டுள்ள திருப்பதி கோயில், கடல் மட்டத்திலிருந்து 2,799 அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ளது.
திருமலை நகரம் மட்டும் 26.75 கி.மீ பரப்பளவை கொண்டதாகும்.
சுயம்புவாக உருவான ஏழுமலையானுக்கு முதன்முதலில் தொண்டமான் சக்கரவர்த்தி தற்போதைய இடத்தில்
ஆனந்த நிலையம் எனப்படும் கற்ப கோயிலை நிறுவியுள்ளார். இவர் ஆகாச ராஜனின் சகோதரர் ஆவார்.
ஆகாச ராஜனின் மகள்தான் பத்மாவதி தாயார் என புராணங்கள் கூறுகின்றன.

கடந்த 1944-ம் ஆண்டு வரை, அலிபிரி, ஸ்ரீவாரி மெட்டு, மாமண்டூரில் உள்ள அன்னமய்யா பாதை உட்பட 4 வழிகள்
மூலம் பக்தர்கள் திருமலைக்கு சென்றனர். இந்த வழிகளில் கொடிய மிருங்கள், பாம்பு உள்ளிட்ட விஷ ஜந்துக்களை
தாண்டி நடந்து சென்று ஏழுமலையானை தரிசித்தனர்.

1944-ல் திருப்பதி அலிபிரி மலையடிவாரத்தில் இருந்து திருமலைக்கு சாலை அமைக்கப்பட்டது.
அதன் பிறகு கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்களின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்காண்டு அதிகரித்து வருகிறது.
இப்போது தினமும் 50 ஆயிரம் முதல் 1 லட்சம் பக்தர்கள் வரை ஏழுமலையானை தரிசிக்கின்றனர்.
பிரம்மோற்சவ காலத்தில் இது மேலும் அதிகரிக்கிறது.

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பத்மாவதித் தாயார் சமேத ஸ்ரீ நிவாசன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஒப்பிலி அப்பன் ப்ரஹ்மோத்சவம் -ஸ்ரீ ஆசு கவி வில்லூர் ஸ்ரீ நிதி ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ -வஸூமதி ஸதக ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ திருக்குடந்தை ஸ்ரீ உ .வே . வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் –

November 20, 2020

ஸ்ரீ நிவாஸன் திரு அவதாரம்
பங்குனி மாச ஏகாதசி திருவோண நக்ஷத்ரம் அபிஜித் முஹூர்த்தம் திரு அவதாரம்
ஸ்ரீ பூமா தேவி திருமணம் கொண்டு அருளவும்
ஆஸ்ரிதர்களுக்கு அருள்வதற்காகவும்

தபஸ்யே பால் குனே மாஸே ஏகாதஸ்யாம் திதவ் முநே
புண்யே ஸ்ரவண நஷத்ரே முஹுர்த்தே அபி ஜித் ஆஹ்வயே
ஆஜ காம வஹா யோகீ ஸாஷாத் நாராயணோ ஹரி
ஸ தேவ ஸ்ரீ நிவாஸாக்யோ பூமி தேவ்யா பதி விபு
வஸூந்தரா விவாஹார்த்தம் லோக அநுக்ரஹ காம்யயா –ஸ்தல புராண ஸ்லோகம்

பங்குனி திருவோணத்துடன் நிறைவு பெரும் ப்ரஹ்மோத்சவம்

முதல் நாள் மாலை -இந்த்ர விமானம்
ஐந்தரம் விமானம் அதிருஹ்ய சமுஜ்ஜ்வலந்தீம்
இந்த்ரேண சர்வ ஜகதாம் தயிதேன சாகம்
இந்த்ராதி தேவ வினுதாம் அவ லோக்ய மாதா
இந்த்ர பிரியா இதி பவதீம் நிஜகாத வேத –
பூமா இந்த்ரப் பிரியா -வேதம் சொல்லுமே -ஆகவே இந்த்ர விமானத்தில் சேர்த்தி உலா

இரண்டாம் நாள் மாலை -சந்த்ர பிரபை வாஹனம்
ஒளஷ தீச ப்ரபா வாஹ மத்யக ஸூன பூஷித
நிஷ் கலங்கம் யசோ தத்தே ஸூ வம்ஸ கர பங்கஜ –
வெண்ணிலவை களங்கம் அற்றதாக ஆக்கி அருளவே இந்த வாஹனம்

மூன்றாம் நாள் சேஷ வாஹனம்
த்வாம் யோ வஹேத பஹவ கில தம் வஹந்தி
தத்ர பிரமாணம் இஹ மே புஜகாதி போஸவ்
யஸ் த்வாம் நி ஜேன சிரஸா வினதோ ததான
சர்வை அமீபி அதுனா த்ரியதே மஹே தே
பூமா தேவியைத் தாங்கும் ஆதி சேஷனைத் தலையால் கொண்டாடுவார்களே
அத்தைக் காட்டி அருளவே இந்த சேஷ வாஹனம் –

நான்காம் நாள் -பெருமாள் கருட வாஹனம் -தாயார் ஹம்ஸ வாஹனம்
த்விஜே ஷு ஹம்ஸோ பவதீம் ததாதி
த்விஜே ஷு ய குண்டலி நாம் நிஹந்தா
நாதம் த்வதீயம் யுவயோ ப்ரதீதம்
ஸ்புடம் ஹி லோகே ப்ருது தார தம்யம்
பரம ஹம்ஸர்கள்- உள்ளத்தில் தாங்கும் -பிரதிநிதியான ஹம்ஸ வாஹனம் -எழுந்து அருளும் -தாயார்
அடியார் பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி அருளும் -சர்ப்பங்களை அழிக்கும் -பெரிய திருவடி வாஹனம் –

ஐந்தாம் நாள் -பெருமாள் ஹனுமந்த வாஹனம் -தாயார் -கமல வாஹனம் –
பட்டாபிஷேக திருக்கோலத்தில் சேவை சாதித்து திருவடியை மகிழ்விக்கிறாள்
லங்கா புர்யாம் கில ஆஸீத் அதி கமலம் அலம் ஸ்வாமினீ யா ஸதீநாம்
தஸ்யா மாதா ஹி சேயம் ஸ்வயம் இதி ஹனுமான் தர்சயதி ஆதரேண

ஆறாம் நாள் -யானை வாஹனம்
ராஜதே கஜ வரே விராஜதே
ராஜ ராஜ நத பாத பங்கஜே
நாயகோ கஜ கதி ஸூ ஹம்ஸகா
த்வம் து ஹம்ஸ கமநேதி சாம்ப்ரதம்
சேர்த்தி யானை வாகனத்தில்
அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று அங்கு ஆனை மேல் மஞ்சனம் ஆட்டக் கனாக் கண்டேன்
தோழீ நான் -என்று ஹம்ஸ நடையான ஸ்ரீ ஆண்டாள் ஆசை தீரும்படியே சேவை –

ஏழாம் நாள் காலையில் -சூர்ணாபிஷேகம் –
ஆந்தோ லி காந்த அவனீ ரமணம் யுவாநாம்
ஆ ஸாத்ய ஸாது திஷணா ஸமயம் ஸ சாயம்
த்ருஷ்ட்வா ரதிம் கலயிதும் க்ருத கௌது கேயம்
தத்ர ஷமேதி பவதீம் அவ லோக்ய த்ருத்யா
சேவையைக் கண்டதுமே அடியார்கள் அனைவரும் அவன் மேல் காதல் மிக்கு ஆள் படுவார்களே –

புன்னை மர வாஹனத்தில் பெருமாளும் -தோளுக்கு இனியானில் தாயாரும் மாலையில் புறப்பாடு
புன்னாகம் அம்ப புருஷே புரத அதி ரூடே
சந்நாகம் அம்ச மதுரே பவதீ ததாதி
கிந்நாம தேன ஸஹ வாஹநதா கதா ஸ்யாத்
யந்நாம கோப வனிதாஸூ ததா க்ஷமா வான்
கோபிகள் வஸ்திர அபஹாரம் செய்து குருந்த மரம் ஏறி அனுபவித்த வ்ருத்தாந்தம் நினைவூட்டவே இந்த சேவை –

எட்டாம் நாள் -குதிரை வாகனத்தில் பெருமாள் -தோளுக்கு இனியானில் தாயார்
ஸூபக துரக வாஹே நாயகே அஸ்மின் த்விதீயே
த்வம் அஸி நனு புரஸ்தாம் அம்ச ரம்யே நிவிஷ்டா
துரக முக தவ ஏதத் யுஜ்யதே யுஜ்யதே அதோ
துரக வதன பேத்து ச இதி மந்த ஸ்மி தாஸ்யா
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவராக திருவவதாரம் செய்து அருளி யது பொருத்தமே என்று
மந்தஸ்மிதம் செய்து கொண்டே தாயார் சேவை சாதித்து அருளுகிறார் –

ஒன்பதாம் நாள் திருத்தேர் ஓட்டம்
ரதஸ் யாந்த ஸ்தாயாம் த்வயி ஜனனி பவ்யே தவ பாதேயயவ்
தஸ்யாம் வீத்யாம் ரத இதி லசன் வர்தத இதி —
ஆஸ்ரிதர்களை ரஷித்து அருளவே வீதிக்கு தேரிலே பவனி செய்து அருளுகிறார் –

பத்தாம் நாள் காலை பல்லக்கு புறப்பாடு
ஆந்தோலிகா ஸூ பவதீம் ஜனதா வஹந்தீ
ஸாகாச பத்தன கதாம் தரணீம் ஸ்மரந்தீ
ஆனந்தம் அம்ப நியதம் ஹ்ருதயே பஐந்தீ
சாரோ ஹயந்தீ அத ச பாதி அவரோ ஹயந்தீ

இரண்டாம் நாள் தொடங்கி எட்டாம் நாள் வரை காலையில் திருப்பல்லக்கு சேவை உண்டே
விண்ணகரத்தில் மண் மடந்தை நித்யவாஸம் இங்கேயே அன்றோ

டோலாய மானம் கோவிந்தம் மஞ்சஸ்தம் மது ஸூ தனம்
ரதஸ்தம் கேஸவம் த்ருஷ்ட்வா புனர் ஜன்ம ந வித்யதே
ப்ரஹ்ம உத்சவத்தில் பெருமாள் தாயாரை சேர்த்து சேவிப்பாருக்கு புனர் ஜென்மம் இல்லையே –

——————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராஜ கோபால மன்னார் -பரமான -ஸ்ரீ கோபால விம்சதி -ஸ்ரீ மா முனிகள்

November 14, 2020

ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்த தனியன் –

ஸ்ரீ மான் ரெங்க புரீஸ ஆர்ய குதிர்ஷ்டி கஜ கேசரி
ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீநே தந்ய தத்தாம் சதா ஹ்ருதி

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கு ஆச்சார்யரும் –
குத்ருஷ்ட்டி கஜங்களை அடக்கிய ஸிம்ஹமான ஸ்வாமி சிந்தனையில் அடியேன்
திரு உள்ளம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும்

—————

ஸ்ரீ மான் ஸுவ்ம்யோ பயந்தா ஸடரி புரசித த்ராவிடாம் நாய ப்ருந்தே
ய ப்ராதாத் ப்ரீதி பூர்வம் த்வி தச கமமலம் ராஜ கோபால நாம் நே
ரெங்கா பிக்யாம்ச முக்யாம் ஸமதி சத துலாம் விம்சதிம் ச ஸ்வ கல்ப்தாம்
தம் வந்தே ஷ்டத் விபேந்ராஹ்வய குரு ஸஹிதம் சேஷ மூர்த்திம் யதீந்த்ரம்

ஸ்ரீ மான் ஸுவ்ம்யோ பயந்தா ஸடரி புரசித த்ராவிடாம் நாய -நம்மாழ்வார் சாதித்து அருளிய –
ஆம்னாயம் -வேதம் -தமிழ் செய்த மாறன்
ப்ருந்தே-திருத் துழாய் -வேறாயினும் மண்ணாயினும் கொள்பவன் அன்றோ –
திருவாய் மொழியை திருத்துழாய் போலவே கொள்பவன் அன்றோ –
நவவித பகுதிகள் செய்ய இயலாத நம் போல்வாருக்கு திருத்துழாய் இதழை திருவடியில் சமர்ப்பித்தால் போதுமே
அதே போல் திருத்துழாய் பாசுரத்தில் ஓர் பாதம் ஒன்றே அவனை அடைவிக்குமே –
ய ப்ராதாத் -ஸமர்ப்பிப்பதாலேயே
ப்ரீதி பூர்வம் த்வி தச கமமலம் ராஜ கோபால நாம் நே -ப்ரீதி பூர்வகமாக -சமர்ப்பிக்க –
இரண்டு திருவாய் மொழி சமர்ப்பித்தார் அன்றோ –
ஆயர் குலக் கொழுந்து அன்றோ -செம்பகாரண்யம் -வண்டு வாரா -வண் துவாரா —
மாசறு சோதி -தீர்ப்பாரை யாமினி -இரண்டையும் சமர்ப்பித்தார் அன்றோ
ரெங்கா பிக்யாம்ச முக்யாம் ஸமதி சத துலாம் விம்சதிம் ச ஸ்வ கல்ப்தாம்- -ஆயிரமும் அரங்கனுக்கே –
பள்ளி கொள்ளும் இடம் அன்றோ -ராஜாதி ராஜன் –
ரெங்கனுக்கு உண்டான மங்களாசானம் இவனுக்கும் துல்யமாக உண்டே –
ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் தானாகவே ஸ்ப்ரித்த இந்த கோபால விம்சதிக்கு சமமாக துல்யமாக எதுவும் இல்லையே
தம் வந்தே ஷ்டத் விபேந்ராஹ்வய குரு ஸஹிதம் சேஷ மூர்த்திம் யதீந்த்ரம் -அஷ்ட திக் கஜங்கள் சூழ்ந்த
சேஷ மூர்த்தியான மா முனிகளை ஆஸ்ரயிப்போம் –

——————————————–

பூர்ணம் ப்ரஹ்ம ஸ்வயமிஹ விகாயாஹி பர்யங்க வார்யம்
கோ ரஷார்த்தம் வர யது குல வாஸூ தேவோ வதீர்ண
வேலாதீத ஸ்வ பல விஜி தாராதி ராஸ் சர்ய சர்யோ
கோப ஸ்த்ரீ ணாம் ப்ரதி க்ருஹ மடந் கோ படிம்போ விபாதி –1-

பூர்ணம் ப்ரஹ்ம ஸ்வயமிஹ விகாயாஹி பர்யங்க வார்யம் -தானே யோக நித்திரைக்கு
ஸ்வயமே வ்யூஹ ஸ்தானம் -கூப்பீடு கேட்டு அருளவே –
பூர்ணம் ப்ரஹ்ம-பரத்வம் வ்யூஹம் இவற்றால் –
கோ பாலனாக சேவை சாதித்தாலும் பூர்ணன் அன்றோ
கோ ரஷார்த்தம் வர யது குல வாஸூ தேவோ வதீர்ண -அவதார ரஹஸ்யம் –
நப்பின்னையை திருமணம் கொள்ளவே ஆய்க்குலம் புக்கான் அன்றோ
வேலாதீத ஸ்வ பல விஜி தாராதி ராஸ் சர்ய சர்யோ -ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்கள்
கோப ஸ்த்ரீ ணாம் ப்ரதி க்ருஹ மடந் கோ படிம்போ விபாதி -கோபிகளுக்காகவே -செய்த லீலைகள் அன்றோ
அட -நகந்து கொண்டே போவது -பஞ்ச லக்ஷம் பெண்களுக்கும் தன்னைக் கொடுத்து இட்டீடு கொள்ளவே அன்றோ அவதாரம் –
இவர்களது ப்ரேமையை பிரகடனம் பண்ணி தேஜஸ் மிக்கு விளங்குகிறான் –

————————–

சோயம் தேவ பிரதித மஹிமா சம்ப காரண்ய ஸீமா
மேத்யா தீவ ப்ரமுதித மநா திவ்ய லாவண்ய சாலீ
குர்வன் ஸ்வேச்சா விஹ்ருதிம் அநிசம் ராஜ கோபால நாம
பக்தவ் காநாம் ஜயதி நிகிலா பீப்ஸி தார்த்த ப்ரதாதா -2-

சோயம் தேவ பிரதித மஹிமா -மஹிமையில் பிரதமர்
சம்ப காரண்ய ஸீமா -சம்ப காரண்யத்தில் ஸீமா -திவ்ய தேச மங்களா சாசனம்
மேத்யா தீவ ப்ரமுதித மநா -ஹ்ருதயம் பேர் ஆனந்தம் அடைந்து
திவ்ய லாவண்ய சாலீ -திவ்யமான லாவண்ய அழகைக் காட்டி அருளி
குர்வன் ஸ்வேச்சா விஹ்ருதிம் அநிசம்-எப்பொழுதும் ஸ்வ இச்சையே செய்து கொண்டு இருக்க வேண்டும்
ராஜ கோபால நாம -அவனது ஆனந்தத்துக்காகவே -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே –
பேரே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து பேரேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் –
பக்தவ் காநாம் ஜயதி நிகிலா பீப்ஸி தார்த்த ப்ரதாதா-பக்தர்களுக்கு அபீஷ்டங்கள் எல்லாம்
அருளிச் கொண்டே -வெளிப்படை அர்த்-தம் -உள்ளுறையிலோ
அநந்யார்ஹ அடியார்களுக்காக தன்னையே நல்கும் கற்பகம் -அன்றோ ஜெயதி –
அவர்களுக்கும் ராஜ கோபாலனுக்கும் ஜெய கோஷம்
இத்தால் அர்ச்சாவதாரமம் அந்தர்யாமியும் இங்கு -கீழே பரத்வமும் வ்யூஹமமும் விபவமும் –

——————

ஷீராம் போதா வருண கமலா ப்யந்த ராலா துதீதாம்
யாம்கந்யாம் ஸ்வாம் ப்ருகுரபி ஸூ தாம் மான்ய மாந பு பாஷு
குரவந்தீம் தாம் தப இஹ பரம் ராஜ கோபால ஏஷ
ப்ரேம்நோ த்வாஹ்ய த்ரித சவி நுத பாதுமாம் பங்க ஜாஷ -3-

ஷீராம் போதா வருண கமலா ப்யந்த ராலா துதீதாம் -அம்போதம் நீர் நிலை -திருப்பாற் கடல் –
வருணன் அவதாரம் சமுத்திரம் -நதிகள் பாதியாக வருணனைச் சொல்வர்
அப்யந்த ரால -நன்றாகக் கடைந்து -முதலில் ஸூ ரபி -உச்சரவஸ் ஐராவதம் நவ ரத்தினங்கள் பாரிஜாதம் –
அப்சரஸ் ஸ்த்ரிகள் -பின்பே அவள் -இவர்களைக் கரை ஏற்றிய பின்பே -அவனுக்கு கைங்கர்யத்துக்காகவே –
அவன் அடியார்களுக்கு சதம் மாலா ஹஸ்தா -உண்டே –
பின்பு சாஷாத் மஹா லஷ்மீ ஆவிர்பாவம் -ரமிக்க செய்வதால் ரம்யா -வித்யுத் இவ –
இது வ்யூஹத்தில் இனி அர்ச்சையில் –
யாம்கந்யாம் ஸ்வாம் ப்ருகுரபி ஸூ தாம் மான்ய மாந பு பாஷு -பிருகு மகரிஷி திருக்குமாரியாக
ஆவிர்பாவம் -அவரால் நன்றாகக் போஷிக்கப்பட்டு
குரவந்தீம் தாம் தப இஹ பரம் ராஜ கோபால ஏஷ -தபஸ் -இவனை அடையவே –
இந்த ராஜ கோபாலனையே -நமக்காகவே –
ப்ரேம்நோ த்வாஹ்ய த்ரிதச விநுத பாதுமாம் பங்க ஜாஷ-உத்வாஹ்யம் -திருக்கல்யாணம் –
த்ரிதச-முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள்-விநுத- சூழ
பாதுமாம் பங்க ஜாஷ–பங்க ஜாக்ஷன் நம்மை ரக்ஷித்து அருளட்டும்

——————–

கோ ரஷார்த்தம் கிரி வர தரம் கோபிலஸ் தூய மானம்
காளீ யாஹி ப்ரவர த மனம் ரெளடி நாட் யாங்க்ரி பத்மம்
ஸம்ஸ்லிஷ் யந்தம் ப்ரணய பரிதாம் ருக்மிணிம் ஸத்ய பாமாம்
தேவா தீஸம் ஸ்வயம் இஹ ஜகன் மோஹனம் கிருஷ்ண மீடே -4-

கோ ரஷார்த்தம் கிரி வர தரம் -குன்று எடுத்து ஆ நிரை காத்த குணம் போற்றி –
கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -கோபாலனுக்கு கோவிந்த பட்டாபிஷேகம் –
லீலைகளை முதலில் கோ ரக்ஷணத்துடன் உபக்ரமிக்கிறார்
கோபிலஸ் தூய மானம் -கோபிலர் கோ ப்ரளயருக்காகாவே இங்கே சேவை
காளீ யாஹி ப்ரவர த மனம் ரெளடி நாட் யாங்க்ரி பத்மம் -காளியனை அடக்கி நர்த்தனம் செய்து அருளி –
ஆயிரம் தலைகளும் இவன் திருவடி தாமரையின் ஸ்பர்சதுக்கு துடிக்க -தந்து அருளிய வ்ருத்தாந்தம் –
ஸம்ஸ்லிஷ் யந்தம் ப்ரணய பரிதாம் ருக்மிணிம் ஸத்ய பாமாம் -உபய நாச்சியார் உடன் இன்றும் சேவை –
ப்ரணய கலஹத்தையும் காட்டி அருளியதால் அத்தையும் அனுபவிக்கிறார் –
தேவா தீஸம் ஸ்வயம் இஹ ஜகன் மோஹனம் கிருஷ்ண மீடே-தேவாதி தேவன் இவனே -ப்ரஹ்ம பூர்ணன் -அன்றோ
ஜகத்தில் உள்ளார் அனைவரையும் மோஹிக்கப் பண்ணி -கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் படி அன்றோ இவனது ஸுந்தர்யம் –

—————————

வம்சீ நாதம் ஸ்ரவண மதுரம் ஸ்ரோது காமா யதீ யம்
காவஸ் த்யக்த த்ருண கபலநா தத்த கர்ணா பபூவ
தம் கஸ்தூரீ கலித திலக அலோல ப்ருங்காள காளீ
ஸ்ரீ மத் ராஜத் வதன கமலம் ராஜ கோபால மீடே –5-

வம்சீ நாதம் ஸ்ரவண மதுரம் ஸ்ரோது காமா யதீ யம் -நாவலாம் பெரிய தீவில் வேணு கான அனுபவம்
காவஸ் த்யக்த த்ருண கபலநா தத்த கர்ணா பபூவ -புல் மேய்ப்பு மறந்து –செவிகள் ஆட்ட கில்லாவே
தம் கஸ்தூரீ கலித திலக அலோல ப்ருங்காள காளீ -கஸ்தூரி திலகம் ஆட -வண்டுகள் ஆச்சார்யர்கள் கூடித்
திரண்டு இருப்பதையும் காட்டி அருளுகிறார் –வண்டு வராத துவாரகாவாக இருந்தாலும்
ஸ்ரீ மத் ராஜத் வதன கமலம் ராஜ கோபால மீடே -அனைவரும் திருமுகத் தாமரையை
அனுபவிப்பதை நம் ஸ்வாமியும் அனுபவிக்கிறார் -தாமரைக்காடு அன்றோ –

———————-

கோபீ தத் யுன் மதன ஸமயே பவ்ய ஹை யங்க வீநம்
க்ரோஹோத் யுக்த ப்ரசுர நடனம் கோடி காமாபி ராமம்
மாத்ரா ஸோலூ கல நியமிதம் ரிங்கணே நார்ஜூ நத்ரு
ஷேபப் ரௌடம் வர குண பதம் வாரி ஜா ஷம் பஜாமி -6-

கோபீ தத் யுன் மதன ஸமயே பவ்ய ஹை யங்க வீநம் -தத்யம் -தயிர் -கடையும் பொழுது
வரும் வெண்ணெயை தானே விரும்புவான்
பவ்யமாக -இவன் பார்ப்பதாகவும் -அந்த வெண்ணெயும் பவ்யமாக உருகி இவனைக் கண்டதும்
பிரேமை வசப்பட்டு இருக்கும் சேதனமோ அசேதனமோ ப்ரேமம் இரண்டு இடங்களிலும் பெருகி வழியுமே
க்ரோஹோத் யுக்த ப்ரசுர நடனம் கோடி காமாபி ராமம் -க்ரோஹ -கோபிகள் என்றவாறு-ஆடிக்காட்டினால்
வெண்ணெய் தருவதாகச் சொல்ல -கோடி மன்மதனன் அன்றோ இவன் -அவர்களுக்கு இப்படி சுலபம் ஆவதே
மாத்ரா ஸோலூ கல நியமிதம் ரிங்கணே நார்ஜூ நத்ரு-கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயத்தை அனுபவிக்கிறார் –
தன்னைத் தானே நியமித்துக் கொண்டு –
உரலுடனே தவழ்ந்து சென்று இரட்டை மரத்துக்கு நடுவில் -அவர்களுக்கு சாப விமோசனம்
தந்து அருளியதையும் சேர்ந்து அனுபவிக்கிறார்
ஷேபப் ரௌடம் வர குண பதம் வாரி ஜா ஷம் பஜாமி-மேலே தூக்கி எறிந்து -ஆத்மாவை அவன் இடம் சமர்ப்பித்து –
கல்யாண குணங்களுக்கு ஆச்ரயமான திருவடிகளில் கடாஷாத்தாலே அருளி சேர்த்துக் கொள்வானே
அவனை நித்தியமாக பஜித்துக் கொண்டு இருப்போம் –

——————-

வேதாந்தே ஷு பிரதித விபவம் தத்வ தேவ வ்ரஜேபி
க்யாத க்ரீடா சரித மஹிதம் பர்ஹி பர்ஹா வதம்சம்
யோகி த்யேயம் விபுத விநுதம் வல்லபீ பாக தேயம்
வந்தே நித்யம் ஸ்ரித ஜன ஹிதம் ராஜ லீலா விதேயம் -7-

வேதாந்தே ஷு பிரதித விபவம் தத்வ தேவ வ்ரஜேபி -உபநிஷத்தாலே ப்ரதிபாத்யன் -இவனே அன்றோ –
அவன் அன்றோ வ்ரஜ சிசுவாக இங்கே –
க்யாத க்ரீடா சரித மஹிதம் பர்ஹி பர்ஹா வதம்சம் -க்யாத க்ரீடா -புகழ் பெற்ற பால சேஷ்டிதங்கள் –
பர்ஹா பீடம் மயில் தோகை சூடிக் கொண்டு –
யோகி த்யேயம் விபுத விநுதம் வல்லபீ பாக தேயம் -யோகிகளால் -ஹ்ருதயத்தில் –
மஹான்களால் சேவிக்கப்பட்டு -கோபிகளுக்கு வல்லபன் -பிரேமை பிரகடனம் பண்ணவே இங்கும் சேவை
வந்தே நித்யம் ஸ்ரித ஜன ஹிதம் ராஜ லீலா விதேயம் -நித்தியமாக சேவித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் –
வேதத்தின் சுவைப்பயனே நந்தனார் களிறு -ஆஸ்ரிதர்களைக் கை விடாமல் -திரௌபதிக்காக அன்றோ
அனைத்தும் செய்து அருளினான் -ராஜ லீலை -பாண்டவர்களை கேவல லீலையாலே ஜயம் அடையச் செய்து அருளினான் –
விதேயமாகவும் பல பல லீலைகள் உண்டே -கோபாலா விளிக்க ஓடி வந்து உதவுபவன் அன்றோ

—————

கோபீ கேஸீ ரசிக மநிசம் தத் பரீசார துர்யம்
வாக் சாதுர்யாத் ப்ரகடி தருஷா தத் குரூன் வஞ்ச யந்தம்
பாணவ் த்ருத்வா ப்ரமத பரிதம் ஸ்வாது ஸஹ் யங்கவீநம்
ராதா சங்கே விர சித ருதுகம் ராஜ கோபால மீடே -8-

கோபீ கேஸீ ரசிக மநிசம் தத் பரீசார துர்யம் -கேளிக்கை விளையாட்டு -அனிசம் -எப்பொழுதும் –
பரீசாரம் -தாஸ வ்ருத்தி -இதுக்காக அன்றோ திரு அவதாரம் -ப்ரேமையில் தட்டு மாறி இருக்கும் அன்றோ –
அன்புக்கு நாம் அடிமை ஆகிறோம்
வாக் சாதுர்யாத் -அதுக்கும் மேல் வாக் சாதுர்யமும் உண்டே -ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் அன்றோ –
அருள் கொண்டு அன்றோ திருவாய் மொழியும் மலர்ந்தது
ப்ரகடி தருஷா தத் குரூன் வஞ்ச யந்தம் -குரு வம்சம் -பாண்டவர்களுக்காக –
இவள் குழல் முடிக்க அன்றோ அனைத்து ஆனைத் தொழில்களும் செய்தானே –
வாக் சாதுர்யத்தால் வெண்ணெய் பெண்கள் களவு க்ருத்யங்கள் செய்து அருளினான் என்றுமாம்
பாணவ் த்ருத்வா ப்ரமத பரிதம் ஸ்வாது ஸஹ் யங்கவீநம் -பிரேமையால் ஆஸ்ரிதர் ஸ்பர்சம் பட்ட த்ரவ்யமே தாரகம்-
ப்ரேமையை லோகத்தார் காணாமல் ஒளித்து வைத்தால் அன்றோ இவன் விரும்புவான் –
வெண்ணெய் போல் சுத்தம் உருகி உள்ள மனம் அன்றோ இவர்களுக்கு -அவர்களுக்கு இவனும் உருகுவானே
ராதா சங்கே விர சித ருதுகம் ராஜ கோபால மீடே –நப்பின்னை ஆழ்வார்கள் –ஆயர் மட மகள் -நீளா தேவி –
அஷ்ட சஹி -ராதிகா ரமணன் -ராதா கோஷ்ட்டி -கோலாட்டம் -ராசக்க்ரீடை -வல்லபீ மண்டலே மாதவோ ந்ருத்யதீ –
திவ்ய பீதாம்பரம் வைஜயந்தி நவ கோடி மன்மதன் ப்ரேமையை சொல்ல
வியாசர் ஆழ்வார்கள் ராதா என்று ஸ்பஷ்டமாக சொல்ல மாட்டாமல் இருக்க இங்கே ஸ்பஷ்டமாகக் காட்டி அருளுகிறாரே –
தீபாவளி சமயம் -கோலாட்ட உத்சவம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை -மீண்டும் நடத்தி இன்றும் –
ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் கையிலே கிளி உடன் சேவை -கிளியே ராதை
ஸ்ரீ மத் பாகவதம் பிரேமை பெயராலே ராதாவைச் சொல்லும்
அஷ்ட சஹி -என்பதால் ராதா சங்கே என்பதை மட்டும் -எட்டு தடவை பாட வைத்து அருளும் ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன்

——————

அஸ்வா நிந்த்ராத்மஜ ரத க தாநாக ஸஞ்சார யந்தம்
பஸ்வா தீனா மவன நிபுணம் வேணு மா பூர யந்தம்
விச்வா சாட்ய ப்ரணத நிக மாந்தார்த்த முத்கோஷ யந்தம்
விச்வா தீஸம் வ்ரஜ சிசு மஹம் வேத சம்பால யந்தம் -9-

அஸ்வா நிந்த்ராத்மஜ ரதக தாநாக ஸஞ்சார யந்தம் -இந்திர குமாரன் அர்ஜுனனுக்காக -தேர் ஒட்டியும் –
பூர்ண ப்ரஹ்மம் -பார்த்த சாரதி என்னும் பெயர் பெறவே ஜகத் ஸ்ரஷ்டா -அவாப்த ஸமஸ்த காமன்
அலாப்ய லாபம் -குதிரை ஒட்டியும் சஞ்சாரம் -தூது சென்று பாண்டவர்களுக்காக தானம் வாங்கவும் சஞ்சாரம் –
பஸ்வா தீனா மவன நிபுணம் வேணு மா பூர யந்தம் -கறவைக் கணங்கள் –
பஸ்வாதி -ஆதி சப்தத்தால் அடியோங்களும் -அவனம் நிபுணன் சம் ரக்ஷணத்தில் வல்லவன் –
வேணு நாதத்தாலே ரக்ஷித்து அருளுவான்-ப்ரேமையை அன்றோ நாதம் வெளியிடுகிறது
விச்வா சாட்ய ப்ரணத நிக மாந்தார்த்த முத்கோஷ யந்தம் -பிரபஞ்சம் ஈர் ஏழு லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
அகில அண்டங்களுக்கும் அதிபதி தானே விஸ்வாதீசன்-வேதாந்தங்கள் இவனையே உத்கோஷிக்கும் –
விச்வா தீஸம் வ்ரஜ சிசு மஹம் வேத சம்பால யந்தம்-அதே விச்வா தீசனே வ்ரஜ சிசுவாக -ஆயர் கொழுந்தாய் –
உண்டாய் உலகு ஏழும் முன்னமே – உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு -உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் –ஆக்கை எய்தி -ஆழ்வார் –
அஹம் வேத சம்பால யந்தம்–அவனை ஸ்வாமி இரண்டு திருவாய் மொழி சமர்ப்பிக்கப் பெற்றேன்
அடியோம் பஜிப்போம் -ஸ்வாமி உடன் சேர்ந்து அவர் நிழலிலே ஒதுங்கி -என்றுமாம் –

————-

கம்ஸ த்வம்ஸே கலித குதுகம் காந்த கல்யாண சேலம்
தாநாதாநாத் தத்த விபவாதிக்ய நந்தத் குசேலம்
தேஹச் சாயா ஹஸித ஜல முக் கும்பஜம் பாரி நீலம்
சாம்பேயாட வ்யாடன நிபுணம் நவ்மி கோபால பாலம் -10-

கம்ஸ த்வம்ஸே கலித குதுகம் -கம்சனைத் தொலைத்து குதுகூலம் -தெய்வ தேவகியைப் பார்க்கப் போவதால்
காந்த கல்யாண சேலம் -பிரியமானவள் -ராதைக்காக கல்யாண குணக்கடல் -பீதாம்பர வஸ்திரம் தரித்து
மங்களம் உண்டாக்கி அருளுபவர்
தாந அதாநாத் தத்த விபவாதிக்ய நந்தத் குசேலம் –அன்புடன் தந்த அவல் –தானம் -அதானம் –
தேஹச் சாயா ஹஸித ஜல முக் கும்பஜம் பாரி நீலம் -நிழல் கூட தெரியாமல் ததி பாண்டத்துக்குள் –
ஒழித்து வைக்க –கும்பஜன் என்ற திரு நாமம் பெற்றான் இதனால் -முகில் வண்ணனாய் இருந்து மோக்ஷம் வாரி வழங்கினான்
சாம்பேயாட வ்யாடன நிபுணம் நவ்மி கோபால பாலம்-அடவி -சம்பகாரண்யம் -நிபுணனாய் அன்றோ இங்கே சேவை –
சாவிக் கொத்து தொங்கும் சேவை -மோக்ஷம் நிச்சயம் இத்தைச் சேவிக்கவே –

—————-

நத்யாஸ் தீரே ஜலமதி வசந் கோபிகா சேல ஜாலம்
ஹ்ருத்வா குந்த த்ரும விட பகம் தாஸூ தத் வ்ரீடி தா ஸூ
யா சந்தீ ஷு ஸ்வத இஹ புநஸ் சாஞ்சலீந் யாச மானம்
தேவா தீம்ச் ஸாத்ய வன சதுரம் நந்த ஸூ நும் நமாமி -11-

நத்யாஸ் தீரே ஜலமதி வசந் கோபிகா சேல ஜாலம் -வஸ்திர அபஹார லீலை அனுபவம் –
குருந்திடை கூறை பணியாய் –
ஹ்ருத்வா குந்த த்ரும விட பகம் தாஸூ தத் வ்ரீடி தா ஸூ -கதம்ப மரம் ஏறி -வஸ்திர ஜாலங்கள் உடன் இருக்க
யா சந்தீ ஷு ஸ்வத இஹ புநஸ் சாஞ்சலீந் யாச மானம் -கெஞ்சி -மீண்டும் -அஞ்சலி -தோழியும் நானும் தொழுதோம் –
துகிலைப் பணித்து அருளாயே –வஸ்திரத்துடனே ஸ்நானம் பண்ண வேண்டுமே -மாதா ஸ்தானமே யமுனை நதி –
அத்தை உணர்த்தும் கடமை இவனுக்குத் தானே கோபி சிறுமியர் களுக்கு –
தேவா தீம்ச் ஸாத்ய வன சதுரம் நந்த ஸூ நும் நமாமி-தேவாதி தேவன் -அத்ய இப்பொழுது –
வனத்தில் வாசம் -நந்தகோபன் குமாரனே இவன் அன்றோ

————-

ஜாதம் சோரம் ஸகல புவநா தார மத்யம் கிசோரம்
ஸா லங்காரம் வ்ரஜ யுவதிபி க்ல்ப்த ஸர்வோ பசாரம்
காரம் காரம் த நுஜ நித நம் தார யந்தம் ந தார்த்திம்
தீரோ தாரம் ப்ரதித ஸூ குணம் நவ்மி ஸாரம் ஸூ ராணாம் -12-

ஜாதம் சோரம் ஸகல புவநா தார மத்யம் கிசோரம் -வெண்ணெயும் நமது சித்தங்களையும் கொள்ளை கொள்பவன் அன்றோ –
அகில புவனங்களையும் ஆள்பவன் -பூர்ணம் ப்ரஹ்மம் -கிசோரம் -ஆல மா மரத்தின் மேல் ஒரு பாலகனாய் –
தனது திருவடி அம்ருதம் பருகிக் கொண்டு
ஸா லங்காரம் வ்ரஜ யுவதிபி க்ல்ப்த ஸர்வோ பசாரம் -ப்ரேமையை பிரகடப்படுத்தி கோபிமார்கள்-க்ல்ப்த- சூழ்ந்து -அலங்கரித்து –
காரம் காரம் த நுஜ நித நம் தார யந்தம் ந தார்த்திம் –கோபிகளுக்கு ராசா லீலை -யார் ஊராருக்கு எது அபிமதமோ அப்படியே –
ஒவ் ஒருவருக்கும் ஒரு கண்ணனாக -யத் பாவம் தத் பவது யசோதைக்குப் பிள்ளை —
பதினாறாயிரம் தேவிமார் பணி செய்ய –
நத -சேவிப்பதும் -நர்த்தனம் பண்ணும் -இரண்டுமே உண்டே -கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ணன் அன்றோ
தீரோ தாரம் ப்ரதித ஸூ குணம் நவ்மி ஸாரம் ஸூ ராணாம்-தீரனாயும் உதாரனாயும் -திருவடி ஆஸ்ரயித்து –
பிரகாசமான கல்யாண குணங்கள் –
செண்டும் கையுமாக திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -சேவிக்கவே ஸாம்யா பத்தி அருளுவான் –
தன்னை வணங்கித் தொழுவாரை தம்மாக்கி தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வான் –

—————

ஆபீ ராணாம் மஹதி ஸதஸி ப்ராஜ மாநம் ப்ர காமம்
தத் ப்ரதான்ய பிரகடித நிஜா லப்ய ஸுவ்லப்ய பாஜம்
பாஸ்வத் சந்த்ராத்மக நிஜ த்ருசம் யாதவானா மதீஸம்
சேவே யாஹம் சபய விநயம் ராஜ கோபால மேனம் -13-

ஆபீ ராணாம் -ஆ பீர அதி பயங்கர -சரீர பலத்தால்
மஹதி ஸதஸி -மஹான்கள் உள்ள சபை -க்ஷத்ரியர் கூட்டம்
ப்ராஜ மாநம் ப்ர காமம் -பிரகாசமாக -விஸ்வரூபம் -புண்டரீகாக்ஷன் துரியோதனனும் சொல்லும் படி
த்ருதராஷ்டனுக்குக் கூட காட்சி தந்து தன்னை அடைய வைத்து -உன்னைக் கண்ட கண்கள்
வேறே ஒன்றைப் பார்க்க வேண்டாம் மீண்டும் குருடனாக்கி அருள்வாய் என்று வேண்டிக் கொள்ளும் படி அன்றோ பண்ணி அருளினாய்
தத் ப்ரதான்ய பிரகடித நிஜா லப்ய ஸுவ்லப்ய பாஜம் -விதுரர் ப்ராதான்யமாக இவன் திரு உள்ளத்தில் –
பாஸ்வத் சந்த்ராத்மக நிஜ த்ருசம் யாதவானா மதீஸம் -யாதவ கோன் நந்த கோப குமரன் -சந்த்ரன் போல் கடாக்ஷங்கள்
சேவே யாஹம் சபய விநயம் ராஜ கோபால மேனம் -சேவை கைங்கர்யம் செய்து கொண்டே இருக்குமாறு அருள வேண்டும் –
விவித விநித வேஷ தாரி -விபவத்திலும் அர்ச்சையிலும் -உண்டே
ஏனம்-இந்த ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் என்று நமக்குக் காட்டி அருளுகிறார் –

———————

மித்ரைர் ஜூஷ்டோ வ்ரஜ க்ருஹ வரான் ஸம் ப்ரவிஷ்டோதி ஹ்ருஷ்ட
சிக்யே பாண்டாந் யபி நவ பயோ தத் யுபேதாநி ஹ்ருத்வா
பீத்வா கிருஷ்ண ஸ்வயமபி சதான் பாயயன் பாலயேன் மாம்
ஆயாஸ் யத் தத் யுவதி நயன ஷீர பூத் கார காரீ –14-

மித்ரைர் ஜூஷ்டோ வ்ரஜ க்ருஹ வரான் ஸம் ப்ரவிஷ்டோதி ஹ்ருஷ்ட -தன்னேறாயிரம் பிள்ளைகள் உடன் –
கோபிகள் க்ருஹங்கள் தோறும் – பிரவேசம் -அதி ஹ்ருஷ்டராய் –
சிக்யே பாண்டாந் யபி நவ பயோ தத் யுபேதாநி ஹ்ருத்வா –நவ பாண்டத்துக்கும் தயிருக்கு வெண்ணெய்க்கும் –
பானையை உடைப்பானே வெண்ணெய் உண்ட பின்பு -சப்தம் கேட்டு உகக்குமே –
குயவனுக்கு பல நாள் வேலை தடியனுக்கு ஒரு நாள் வேலை –
பீத்வா கிருஷ்ண ஸ்வயமபி சதான் பாயயன் பாலயேன் மாம் -குடித்து -குடிக்கவும் பண்ணி அருளுவானே –
அடியேனையும் பரிபாலனம் பண்ணி அருளட்டும்
ஆயாஸ் யத் தத் யுவதி நயன ஷீர பூத் கார காரீ-பால் வெண்ணெய் மாமா மாட்டுப்பெண் உண்ணுவது போல்
லீலை -ஹாஸ்யமான கதை -தனது வாயில் உள்ளதை அவள் முகத்தில் துப்பி விட்டு ஓடினானாம் –

——————-

மித்ரைஸ் ஸாஹம் மிஹி ரத நயா வாரி பூரே விஹா ரான்
வ்யாதன் வாநா ஸபதி சகலா ஷால யன் தத் பயோபி
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவி ச தஸ் சாரயன் ஹ்ருஷ்ட சேதா
சாயம் ஸர்வா க்ருஹ முப நயன் கோப டிம்போவ தாந்ந –15-

மித்ரைஸ் ஸாஹம் மிஹி ரத நயா வாரி பூரே விஹா ரான் -அனைவரும் சேர்ந்து – துள்ளிக் குதித்து ஓடும் கறவைகள் –
இவன் பின்னே வருவதால் வந்த ஹர்ஷம் -செண்டு கையில் கொண்ட சேவை –
லோகத்தை வழி நடத்தும் பர ப்ரஹ்மம் தங்கள் பின்னால் வருவதால் வந்த ஹர்ஷம் -கோ பாலனம் செய்து அருளுவான் –
நீர் நிலைகளில்
வ்யாதன் வாநா ஸபதி சகலா ஷால யன் தத் பயோபி -கன்றுகள் பருகின பின்பு பாலைக் கறந்து –
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவி ச தஸ் சாரயன் ஹ்ருஷ்ட சேதா -குளிப்பாட்டி மேலே பூமியில் கொண்டு வந்து –
மீண்டும் புழுதி வர -அவற்றுக்கு ஹர்ஷம் -ஓட-வாலைப் பிடித்துக் கொண்டே இவனும் ஓடி-
கோபாலன் லீலையை கோ மடத்தார் அனுபவம்
சாயம் ஸர்வா க்ருஹ முப நயன் கோப டிம்போவ தாந்ந -சாயங்காலம் -திரும்ப -கோபிகள் விரஹ தாபத்தால்
இவன் வரவையே எதிர் பார்த்துக் கொண்டு இருந்து -திவத்திலும் பசி நிரை மேய்ப்பு உவத்தி –
அடம் பிடிப்பதிலும் ராஜா அன்றோ ராஜ கோபாலன் –
நய -முன்னே கூட்டிப் போவது உப நயனம் -ப்ரஹ்மம் அருகில் கூட்டிச் செல்ல யோக்யதை
டிம்ப -தலைவன் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

—————

ப்ரக்யா தாஷ்ட த்வி குணித ஸஹஸ்ரேண கோபாங்க னானாம்
தோயே க்ரீடாம் ஸஹ விரஸயன் யாம்ஹி குல்யா முபேத்ய
ஹரி த்ராக்யா ஸரிதிதி ச தாம் க்யாபயன் தன் நிஜாங்கை
பூஜா ஜாலை ஜயதி லலிதோ ராஜ கோபால பால -16-

ப்ரக்யா தாஷ்ட த்வி குணித ஸஹஸ்ரேண கோபாங்க னானாம் -பிரக்யா பிரசித்தி பெற்ற –
இன்பப் பூ ஈயாதாள்-பாரிஜாதம் -பதினாறாயிரம் பெண்களையும் மீட்டு -தானே கைக்கொண்டு மஹிஷிகள் ஆக்கி அருளினானே –
அஷ்ட த்வி -16- குணிதம் -பெருக்கி என்றபடி -சஹஸ்ரம் -16000
தோயே க்ரீடாம் ஸஹ விரஸயன் யாம்ஹி குல்யா முபேத்ய -தோயம் -ஜலம்- ஜல க்ரீடை -ஸஹ விரஸயன்-
இவர்கள் உடன் -குல்ய -மறைந்து கண்ணாம் மூச்சி விளையாட்டு
ஹரி த்ராக்யா ஸரிதிதி ச தாம் க்யாபயன் தன் நிஜாங்கை -ஹரித்ரா நதி -ஹரித்ரம் -மஞ்சள்-
கோபிகைகள் உடன் ஜலக்ரீடையும் காட்டிக் கொடுத்தானே -மஞ்சள் நதி போல் ஆனதே –
கொப்பழித்த தூய்மை நீர் -குளம் இருந்தாலும் நதி என்றே பெயர் – தீர்த்தவாரி கண்டு அருளும் –
நிஜ ஸ்வரூபம் காட்டவே கண்டு மங்களா சாசனம் இதில்
பூஜா ஜாலை ஜயதி லலிதோ ராஜ கோபால பால –ஆனந்தம் -ஹர்ஷம் பொங்க வைத்த தர்சனம் –
ஜாலைகள் -பால லீலைகள் -லலித லீலைகள் -ஜெய கோஷம் இட்டு மகிழ்வோம்

————-

தோய க்ரீடா ஸமய மிஷதா பீர யோஷிஜ் ஐநா நாம்
பூஜா ஜாலம் மணி வில சிதம் ஸ்வஸ்ய ச ஸ்தாப யித்வா
தத்தத் பூஷா க்ரஹண ஸமயே ராஜ கோபால டிம்ப
ஸ்தா டங்கம் ச த்யுதி வில சிதம் குண்டலம் சாப்ய தத்த –17-

தோய க்ரீடா ஸமயம் இஷத ஆபீர யோஷிஜ் ஐநா நாம் -இதுவும் ஜல க்ரீடை சமயம் –
இஷ்டத்துடன் -ஆபீர-சூழ்ந்து -கோபிகள் கூட்டம்
பூஜா ஜாலம் மணி வில சிதம் ஸ்வஸ்ய ச ஸ்தாப யித்வா -தத்தத் பூஷா க்ரஹண ஸமயே-ஆனந்தமாக
ஹரித்ரா நதியில் இறங்க -முன்பு ஆபரணங்கள் கழற்றி வைத்ததைப் பார்த்து
மீண்டும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் -அந்த சமயத்தில் –
ராஜ கோபால டிம்ப -ஸ்தா டங்கம் ச த்யுதி வில சிதம் குண்டலம் சாப்ய தத்த-மகர குண்டல தாரி –
ஒரு காதில் கோபியுடைய தோட்டைப் பூண்டு அந்த கோபியும் வெல்ல முடியாமல் –
அனைவரும் தனக்கு சாம்யம் -வெல்பவர் யாரும் இல்லை என்று காட்டவே இந்த லீலை –

————-

பூத்வா சாந்யை மணி விலஸிதை பூஷணைர் பூஷி தாங்கோ
வேத்ரம் த்ருத்வா த்ரிண திரு சிரம் கோ வ்ரஜ த்ராண யோக்யம்
தேவ ஸ்ரீ மான் த்ரிண தில விதோ தக்ஷிண த்வார காயாம்
ஆஸ்தே நித்யம் மஹித விபவோ தேவதா ஸார்வ பவ்ம-18-

பூத்வா சாந்யை மணி விலஸிதை பூஷணைர் பூஷி தாங்கோ -ஆபரணங்களுக்கு அழகு கொடுக்கும்
பெருமாள் அன்றோ -விலசிதை-பிரகாசிக்கும் படி ஆயினவே –
அசேதனங்களும் ஹர்ஷிக்கும் படி அன்றோ அவன் உடன் உள்ள ஸம்ச்லேஷம் –
வேத்ரம் த்ருத்வா த்ரிண திரு சிரம் கோ வ்ரஜ த்ராண யோக்யம் -வேத்ரம் கோல் சாட்டை –
செண்டு -திருக்கையில் கொண்டு –த்ரிணம் -புல் – கறவைகளும் இவனையே இமை கொட்டாமல் -அநந்யமாக ஆயினவே –
தேவ ஸ்ரீ மான் த்ரிண தில விதோ தக்ஷிண த்வார காயாம் ஆஸ்தே–இவனே தேவ ராஜன் ஸ்ரீ யபதி – –
திவ்ய அவயவ திவ்ய ஆபரண சேவை -தக்ஷிண துவாரகா தீசன் -செங்கமல வல்லித் தாயார் ஸமேதன் –
த்ரி புவனத்தில் உள்ள புல்லையும் எள்ளையும் அறிந்த ஸர்வஞ்ஞன் –
நித்யம் மஹித விபவோ தேவதா ஸார்வ பவ்ம-நித்ய வாஸம் பண்ணி அருளி –
பர வாஸூ தேவன் மூலவர் ராஜ கோபாலன் சந்தான கோபாலன் –திவ்ய மங்கள விக்ரகங்கள் உடன் சேவை
மஹா வைபவம் விளங்கும் படி சேவை சாதித்து அருளுகிறானே –

—————-

பார்ஸ்வ த்வந்த்வே சதத நிவ ஸத் ருக்மிணி ஸத்ய பாமா
ப்ரேமா லோக த்வி குணித தநுஸ் யாம தாமாபி ராம
தேவ ஸ்வா யம்புவ வர விமானாந்தரே ஸன்னிதாய
ப்ரம்ம ஆராத்யோ விலசதி ஸதா ராஜ கோபால நாமா –19-

பார்ஸ்வ த்வந்த்வே சதத நிவ ஸத் ருக்மிணி ஸத்ய பாமா -புருஷகார பூதைகள் அருகிலேயே எப்பொழுதும்
ப்ரேமா லோக த்வி குணித தநுஸ் யாம தாமாபி ராம -ஆலோகம் -கடாக்ஷம் -பிரேமை பொழியும் திருக்கண்கள் —
பலவிதமாகக் காட்டி அருள -பரஸ்பரம் திருக்கண்கள் ஒவ் ஒருவரை பார்த்து ரமிக்க -ரமிக்கச் செய்த –
தேவ ஸ்வா யம்புவ வர விமானாந்தரே ஸன்னிதாய –ஸ்வா யம்புவ விமானத்தின் கீழே -நித்ய ஸந்நிதானம் –
செய்து அருள -ஸ்யாம -நிற வண்ணத்துடன்
ப்ரம்ம ஆராத்யோ விலசதி ஸதா ராஜ கோபால நாமா-நான்முகன் தபஸ்ஸூ பண்ண -அன்றோ இங்கே சேவை –
பிரகாசமாக எப்பொழுதும் சேவை சாதித்து அருளும் –

————–

தப்தஸ் வர்ணாந்தர பரில ஸத் திவ்ய ரத்நாபி ராமை
பூஷா ஜாலை ஸூ ருசிர தரை கோடி ஸூர்ய பிரகாஸை
தீப்யன் முக்தா மணி விலசிதை பூஷி தாங்க ப்ரகாமம்
கோவிந்தோ கோ ப்ரளய விநுத பாது கோபால நேதா –20-

தப்தஸ் வர்ணாந்தர பரில ஸத் திவ்ய ரத்நாபி ராமை -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் ஒளி ஒவ்வாதே –
இவன் சூட்டிக் கொண்டதால் திவ்யம் ஆகுமே –
பூஷா ஜாலை ஸூ ருசிர தரை கோடி ஸூர்ய பிரகாஸை -ஹர்ஷ பெருக்கு -அடியார்கள் குழாங்கள் –
ஸர்வ ரஸம் -கோபால நாம சங்கீர்த்தனம் தானே ஆனந்தப் பெருக்கு –
கோடி ஸூர்ய பிரகாசமாக இருந்தும் நமக்கு சேவிக்கும் படி தன்னை ஆக்கிக் கொண்டு அருளும்
தீப்யன் முக்தா மணி விலசிதை பூஷி தாங்க ப்ரகாமம் – முத்துக்களும் -விளக்கு -ஒளி -கொடுக்குமவன் அன்றோ –
அவைகளும் ஹர்ஷம் மிக்கு -அங்கங்கள் தோறும் ஸ்பர்சிக்க இவை பேர் ஆவல் பிரேமை கொண்டு
கோவிந்தோ கோ ப்ரளய விநுத பாது கோபால நேதா-நமது ஹிருதயம் அவனுக்கு ஆபரணம் -ஹ்ருதயத்துக்கு அவன் ஆபரணம் –
கோபலர் கோ ப்ரளயரால் தொழப்பட்ட கோ பாலனே கோவிந்தன்-நமக்கு ஆத்ம பூஷணமான அவன் -நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

——————

ஸா தூத்தம் ஸா வதம் ஸாயித நிஜ சரணாம் போஜ யுக்மாபி ராம
ஸ்ரீ மச் சாம்பேய வன்யாந்தர சததநி வஸத் ராஜ கோபால நந்தா
பத்யை ஹ்ருத்யா நவத்யை சமத நு த நுதிம் ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ
ஸேவத்வம் ப்ரேம பக்தா படத நர வராஸ் ஸந்ததம் மங்களம் வ –21-

ஸா தூத்தம் ஸா வதம் ஸாயித நிஜ சரணாம் போஜ யுக்மாபி ராம -ஸாதுக்களால் சூழப்பட்ட –
ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் திருவடிகளில் அபி நிவேசம் கொண்டு -யுகளம் -திருவடி இணைகள் –
ஸ்ரீ மச் சாம்பேய வன்யாந்தர சததநி வஸத் ராஜ கோபால நந்தா -சம்பகாரண்யம் -வனத்துக்குள் -நித்ய வாஸம் –
பல யுகங்கள் -பர வாஸூ தேவனே இங்கு நமக்காக –
பத்யை ஹ்ருத்யா நவத்யை சமத நு த நுதிம் ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ -ஹ்ருதயத்தில் பிரவாஹமாக வழிந்த
இந்த ஸ்ரீ மா முனிகளுடைய ஸ்துதியை -பக்தைர் பாகவத ஸஹிதமாக -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ ஸேவை பண்ணி ஸ்துதிக்க
ஸேவத்வம் ப்ரேம பக்தா படத நர வராஸ் ஸந்ததம் மங்களம் வ -ப்ரேமையுடன் நமக்காக அருளிச் செய்ததை
ப்ரேமையுடன் நாமும் அனுசந்தித்து சேவிக்க மங்களம் -நமக்கும் எங்கும் உண்டாகும் –

————– ———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ செங்கமல வல்லித் தாயார் ஸமேத ஸ்ரீ ராஜகோபால மன்னார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ செங்கமல வல்லித் தாயார் -பரமான -ஸ்ரீ கமலா ஸ்துதி -ஸ்ரீ மா முனிகள்

November 12, 2020

ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்த தனியன் –

ஸ்ரீ மான் ரெங்க புரீஸ ஆர்ய குதிர்ஷ்டி கஜ கேசரி
ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீநே தந்ய தத்தாம் சதா ஹ்ருதி

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கு ஆச்சார்யரும் –
குத்ருஷ்ட்டி கஜங்களை அடக்கிய ஸிம்ஹமான ஸ்வாமி சிந்தனையில் அடியேன்
திரு உள்ளம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும்

————

ஸ்ரீ -ஆறு செயல்கள் –
கேட்டு கேட்க செய்பவள்
ஆஸ்ரயித்து ஆஸ்ரயிக்கச் செய்பவள்
பாபங்களை போக்கி பக்தியை வளர்க்கிறாள்
ஸ்லோகம் -2-ஸ்ருனோதி -இதில் -கேட்க்கிறாள்
ஸ்லோகம் -5-ஸ்ராவயதி -அவனை கேட்பிக்கச் செய்கிறாள்
ஸ்லோகம் -7-ஸ்ரயதே-அவள் நமக்காக ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
ஸ்லோகம் -10-ஸ்ரணாதி -பாபங்களை போக்கி புனிதம் ஆக்கி புருஷகாரம்
ஸ்லோகம் -14-ஸ்ரீ ணாதி -பக்தி அனுக்ரஹம்
ஸ்லோகம் -17-ஸ்ரீயதே -ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் -புருஷகார பிரதிபத்தி

ஶ்ரீ: என்பது “ஶ்ரிங் ஸேவாயாம்” என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து பெறப்படும்.
ஶ்ரீ: – ஶ்ரயதே இதி ஶ்ரீ: என்பது வ்யுத்பத்தி.
இதற்கு ஸ்ரீ நாராயணனை இருப்பிடமாக உடையவள்/ வணங்குபவள் / தொண்டு புரிபவள் என்பது பொருள்
(பாரதந்த்ர்ய, அந்ந்யார்ஹங்களுக்கு விளக்கம்).
ஶ்ரீ: ஶ்ரீயதே இதி ஶ்ரீ: என்று கொண்டால் பிற ஜீவாத்மாக்களுக்கு இருப்பிடம், வணங்கத்தக்கவள் ,
தொண்டினை ஏற்பவள் என்றும் பொருள்(க்ருபைக்கு விளக்கம்).
இதையே ஸ்ரீ மஹரிஷியும் “தப ஸ்வாத்யாய” என்று “சிறையிருந்தவள் ஏற்றமாக” காவியத்தை தொடங்குகின்றார்.

———–

ப்ரஹ்மாதி மாந்யாம் கலஸாபி கந்யாம்
தேவேந நாந்யாம் ஹரினாஸி தன் யாம்
ஸ்ரீ ராஜ கோபால மனப் பிரியாம் தாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீ ம் சரணம் பிரபத்யே –1-

ப்ரஹ்மாதி மாந்யாம் -ப்ரஹ்மாதிகளால் ஆராதிக்கப்பட்ட தாயார்
கலஸாபி கந்யாம் -திருக்கையில் கலசம் கொண்டவள்-தேவர்களும் கலசங்களுடன் திருமஞ்சனம் செய்வார்களே
தேவேந நாந்யாம் -தேவர்களுக்கும் அப்பால் பட்டவள்
ஹரினாஸி தன்யாம் -மாழை மான் மட நோக்கி -மானய் நோக்கி மடப்பின்னை –
மானும் நையும் படியான அஸி தேக்ஷிண-அன்றோ
தன்யாம் -ஐஸ்வர்யம் -அக்ஷர கதிம் பரமபதம் வா -அஞ்சலி பரம் -லஜ்ஜசே உதார பாவ – பட்டர்
தன்யை உடையவளாய் -அவனையும் தன்யை ஆக்குபவள் -வாத்சல்யம் மிக்கு –
இவர்களை அருளாலே திருத்தும் -அவனை அழகாலே திருத்தும்
ஸ்ரீ ராஜ கோபால மனப் பிரியாம் தாம் -பொற்றாமரைக் குளம் பிருகு திருக் குமாரியாக -ஆவிர்பூதம் –
தபஸ்ஸு பண்ணியே -ஷீராப்தியிலே திருமணம் புரிந்து -நம் போல்வாரை உஜ்ஜீவிக்கவே இங்கே தபஸ்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் பிரபத்யே -இவ்வளவையும் அனுசந்தித்து சரணம் புகுகிறார் –

————-

பக்தானுகூலாம் த்ருத சத் குதுகூலாம்
ஐஸ்வர்ய மூலாம் ரமணீய பாலாம்
யசோபி சாலம் மஹநீய சீலாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லி சரணம் ப்ரபத்யே -2-ஸ்ருனோதி -இதில்

பக்தானுகூலாம் -சீதாயா சரிதம் மஹத் -ராமஸ்ய கோஷ்ட்டி லகுவாகப் போனதே
அதனாலேயே-
த்ருத சத் குதுகூலாம் – -சத்துக்களுக்கு குதூகூலம் அளிப்பவள் தரித்து
ஸ்ரீ -ஆறு செயல்கள் –
கேட்டு கேட்க செய்பவள்
ஆஸ்ரயித்து ஆஸ்ரயிக்கச் செய்பவள்
பாபங்களை போக்கி பக்தியை வளர்க்கிறாள்
தாமரை தரித்து -தண்டனையே அறியாதவள் -தப்பு செய்தாலும் தாமரைத் தண்டாலே தடவித் திருத்தும் தாயார்
ஐஸ்வர்ய மூலாம் -செல்வத்துக்கு எல்லாம் மூலம் பிராட்டி தானே
ரமணீய பாலாம் -அழகாக பரிபாலனம் செய்பவள் -அழகிய முக்த கன்னிகை என்றுமாம் –
யசோபி சாலாம் -யஸஸ் மிக்கு -ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் ஸ்ரீ தாயார் சேர்த்தி புறப்பாட்டிலே அறிவோம் –
கண் அழகில் மயங்கி
மஹநீய சீலாம் -மஹநீயர்கள் உடன் புரையறக் கலந்து –
ஸுசீல்யம் காட்டி அருளிய ஸ்ரீ சீதாபிராட்டி தானே நம் தாயார் இங்கும்
ஹேமாப்ஜ வல்லி சரணம் ப்ரபத்யே

——————–

ஸூப்ருஸூ நாஸாம் ஸூ ஸீம மந்த ஹாஸாம்
மாணிக்ய பாஸாம் ஸ்தித புல்ல வாஸாம்
ஸ்ரீ லாதி வாஸாம் கச ப்ருங்க பாஸாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே –3-

பெருமாளை திருவடி தொடங்கி திருமுடி வர்ணனை அருளிச் செய்வார்கள்
புருஷகார பூதைகளை திருமுடி தொடங்கியே அருளிச் செய்வார்கள்
அணைத்த வேலும் -கலியனையும் திரு முடி தொடங்கி அருளிச் செய்தார் அன்றோ

ஸூப்ருஸூ நாஸாம் -அழகிய புருவம் -திரு மூக்கு
ஸூ ஸீம மந்த ஹாஸாம் -காஷ்டையான மந்தஹாஸம்
மாணிக்ய பாஸாம் -திவ்ய ஆபாரணங்களுக்கும் அழகு கொடுப்பவள்
ஸ்தித புல்ல வாஸாம் -புல்லாக்கு -பூஷிதை -புல்லம் -ஸூ கந்தம் -என்றுமாம் –
அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரை பரிமளம் –
ஸ்ரீ லாதி வாஸாம் -ஸுவ்சீல்யாதிகள்
கச ப்ருங்க பாஸாம் -வண்டுகள் மொய்க்க தேஜஸ்ஸு மிக்கு -சேர்ப்பாரைகளை பக்ஷிகள் ஆக்கி –
ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் பிராட்டி பரிகரங்களே –
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே

—————————————–

மைதில்ய பிக்யாம் கருணா நிவாஸாம்
சத் சீல வாத்சல்ய குண அபி பூர்ணாம்
ஸூபாதிகாம் ஷாந்தி குணைக லஷ்யாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே –4-

ஸ்ரீ அவதார புருஷர் -ஸ்ரீ பெருமாளையும் ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டியையுமே திரு உள்ளத்தில் ஓடுமே
மைதில்ய பிக்யாம் -ஜகன் மாதா மாதர் மைதிலி –

——————–

ஹேமாமலங்கீம் கமலாஸநாஸ்தாம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு வக்ஷஸ்தல நித்ய வாஸாம்
ப்ரத்யாத் ஸூ வ்யக்த யஸோ விஸாலாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே–5-ஸ்ராவயதி

ஹேமாமலங்கீம் கமலாஸநஸ்தாம் –ஸூவர்ண ரஜஸ தாம் -நிர்மலம் -அமலம் -கமல ஆஸனம்
இத்தை விட்டு விட்டு அவனைக் கேட்க வைப்பதற்காகவே -அவனை சூழ்ந்து
ருக்மிணி சத்ய பாமா பிராட்டி இரண்டு பக்கமும் -திரு மார்பிலும் அமர்ந்து
ஸ்ரீ விஷ்ணு வக்ஷஸ்தல நித்ய வாஸாம் -ஸ்ரீ மத்-அகலகில்லேன் இறையும் என்று
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன் –
ப்ரத்யாத் ஸூ வ்யக்த யஸோ விஸாலாம் -ப்ரஸித்தி பெற்ற -குரு பரம்பரையில்
ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் இடம் கேட்டு ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனருக்கு அருளிய பிரசித்தி உண்டே
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே-

——————

மஹா பாஹே நித்யே நிரவதிக மஹா மங்கள குணே
ப்ரபத்யே தேவி த்வாம் பிர குண யதி யம் த்வத் பத யுகே
பிரமாத் யத் கோப ஸ்த்ரீ வர கண ஸஹஸ்ராதி பதயே
மமே மாம் விஜ் ஞப்திம் பிரகடய யதீஸான கிருபயா -6-

மஹா பாஹே நித்யே-திருமார்பில் நித்ய வாஸம் செய்யப் பெற்ற பாக்யம் -நித்ய அநபாயினி அன்றோ –
நிரவதிக மஹா மங்கள குணே -அவதி -எல்லை -எல்லையற்ற மங்கள குணங்களை நமக்கு வழங்க புருஷகாரம் –
கடாக்ஷ லேசத்தாலே -அருளுபவள் அன்றோ –
ப்ரபத்யே தேவி த்வாம் பிர குண யதி யம் த்வத் பத யுகே -தாயாரைப் பற்றியே -கத்யத்திலே போலவே -நமக்கும் காட்டி அருள
யுகளம் -இணை அடிகள் -அனைத்து குணங்களையும் வழங்க பற்ற வேண்டுமே –
தீ மனம் கெடுத்து மருவித் தொழும் மனம் வழங்குவாளே
பிரமாத் யத் கோப ஸ்த்ரீ வர கண ஸஹஸ்ராதி பதயே -கோபீ கள் பாவம் -கோபாலனே உள்ளம் நிறைந்து –
அவனையும் விற்கவும் வாங்கவும் பெற்றவர்கள் அன்றோ –
பதினாறாயிரம் தேவிமார் -ஹர்ஷமும் நமக்கு வழங்குவாள் அன்றோ –
மமே மாம் விஜ் ஞப்திம் பிரகடய யதீஸான கிருபயா -அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் -கோபாலன் இடம்
பிரகடனம் செய்து அருள வேண்டும்
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா -தெய்வத்துக்கு அரசே -செய்ய கண்ணா –
கிருபையை கிளப்பி விடுபவள் அன்றோ –

———————–

ஹேமாப்ஜ வல்லி மம தைர்யம் இதம் ஸ்ருணு த்வம்
ஸ்ரீ கூர நாத சடகோப யதீஸ்ய முக்யா
விஞ்ஞாப் யந்தி பவதீம் ப்ரதி தச்ச தேவி
நாராயணே பகவதீ பிரசரேத் த்வயா ஹி -7-ஸ்ரயதே-அவள் நமக்காக ஆஸ்ரயிக்கிறாள்

ஹேமாப்ஜ வல்லி மம தைர்யம் இதம் ஸ்ருணு த்வம் -என்னுடைய விண்ணப்பம் கேட்டு அருள வேணும் –
கீழே ப்ரபத்யே என்றதை விரித்து அருளுகிறார் மேலே
ஸ்ரீ கூர நாத சடகோப யதீஸ்ய முக்யா -பூர்வர்கள் அனைவரும் செய்த க்ருத்யமே –
இவர்களைப் புருஷகாரமாகக் கொண்டு பிராட்டியிடம் விண்ணப்பம் செய்கிறார்
விஞ்ஞாப் யந்தி பவதீம் ப்ரதி தச்ச தேவி -அதே போல் உம்மைப் பற்றுகிறேன்
நாராயணே பகவதீ பிரசரேத் த்வயா ஹி-தேவரீரே அடியேனையும் சேர்த்து அருள வேண்டும் –

——————–

ஸ்ரீ வைகுண்டம் விமல மனஸாம் ஸூரி நாம் சத் ஸமூஹை
சேவ்யம் விஷ்ணோ கநக லலிதே தேவி திவ்யாம் பதம் தே
வாபீ கூப ப்ரவர ஸரிதாம் யத்ர பீ யூஷ தோயே
ப்ரஸ்யோ தந்தி த்ரும பல ரஸா போக்ய பூதாஸ் ரிதாநாம் -8-

ஸ்ரீ வைகுண்டம் விமல மனஸாம் ஸூரி நாம் சத் ஸமூஹை -போம் வழியைத் தரும் இன்பம் எல்லாம் புசித்து –
விரஜை ஆற்றில் மூழ்கி மலம் அற்று தெளிவுற்று -தெளி விசும்பை நண்ணி –அமரர் வந்து அலங்கரித்து சத்கரிப்ப –
மா மணி மண்டபத்து சென்று மா மலராள் மடியில் அமரும் வாழ்வு நமக்கு எதிராசன் வழங்கும் வாழ்வு -ஆர்த்தி பிரபந்தம் –
சூழ் விசும்பு -பாதிக்க அர்த்தமே ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் இருக்க இந்த பதம் அமைத்து அருளுகிறார்
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியார் உடன் இருந்தமை -அடியார்கள் குழாங்கள் உடன் சேர்ந்து அவனை அனுபவித்து கைங்கர்யம் வேண்டுமே –
சேவ்யம் விஷ்ணோ கநக லலிதே தேவி திவ்யாம் பதம் தே-பொன்னிறம் -மாதவன் -புருஷகாரம் மா நித்ய வாசம்
வாபீ கூப ப்ரவர ஸரிதாம் யத்ர பீ யூஷ தோயே -தடாகம் கிணறுகள் -பொழில்கள் சூழ்ந்த -பிரவாகமாக ஓடும் நீர் நிலைகள்
ப்ரஸ்யோ தந்தி த்ரும பல ரஸா போக்ய பூதாஸ் ரிதாநாம் -போக்யமான -பழ சாறு -செங்கமல வல்லித் தாயார் அருளே இது –
குழந்தைகளும் அருந்தும்படி -மந்த மத்தியான நமக்கும் இப்படி அன்றோ அருளுகிறாள் தாயார் -திவ்ய மான பதம் அருளி –
ஊட்டி விடுகிறாள் தனது கடைக்கண் கடாக்ஷ லேசத்தாலே –

—————–

உத்யா நாநி விசித்திர கோகிலரவை நதி யூஹ சக்ராஹ்வயை
அந்யை வாரி விஹாரிபி விஹகமை நித்யைஸ் ச முக்தைரபி
ஸம் சேவ்யாநி ஸாதாப் ஸரோவர ஸ்தம்யை ஸஹஸ்ரைர் யுதே
திவ்யே மண்டபே மத்யமே மணி மயே மாம் ஸூரிபிர் யோஜயேத் –9-

உத்யா நாநி –நாநா வித உத்யானங்கள் -வண்டினம் முரலும் சோலை —
விசித்திர கோகிலரவை -குயிலினம் -பஞ்சமம் மாறாத சுரம் -அவனைப்பார்த்த ஹர்ஷத்தாலே பல வேறே பாடுமே
நதி யூஹ சக்ராஹ்வயை-சக்ரவாஹம் -பறவையும் -ராகமும் இந்தப்பெயரில் -நதி தீரங்களில்
சக்ரவாகம் -ஆச்சார்யர்கள் –
அந்யை -இவற்றையும் தவிர வேறே பலவும் உண்டே
வாரி விஹாரிபி -ஜலத்தில் விளையாடும் ஹம்சம் -தூவி சேர் அன்னம் துணை யுடன் -சூழ் புனல் குடந்தை போல் இங்கும்
விஹகமை நித்யைஸ் ச முக்தைரபி -பறவைகளும் நித்யரும் முக்தரும் சூழ்ந்து இருக்க –
பக்ஷிகள் -ஆச்சார்ய ஸ்தானம் -மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூர் உறைவான் போல் –
இன்னடிசில் உடன் பால் அமுது உட்டும் குயில் -நம்மாழ்வார் -மாதவிப்பந்தல் -மாதவி -வைகாசி மாதம் –
கிளி குயில் இரண்டும் தோழமை –மடக்கிளியை காய் கூப்பி வணங்கி -எல்லே இளம் கிளி கலியன்
ஆகவே இந்த பாசுரம் -பெரியாழ்வார் -நம்மாழ்வார் -கலியன் -மூவரும்
அதே போல் இங்கும் ஹம்சம் கோகிலம் -குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் –
குயிலான நம்மாழ்வார் -தன்னைப்போல் உலகோரை ஆக்கி அருளி அனைவரும் குயில்கள் -விசித்திர விதித்த குயில்கள்
ஸம் சேவ்யாநி -இவர்கள் உடன் சேர்ந்து தாமும் சேவிக்க அருள் செய்ய வேண்டுமே –
ஸாதாப் ஸரோவர -சதமான முக்தர்கள் உடன்
ஸ்தம்யை ஸஹஸ்ரைர் யுதே -திவ்யே மண்டபே மத்யமே ஆயிரம் கால் மண்டபம் -நடுவிலே
மணி மயே மாம் ஸூரி பிர் யோஜயேத் –அடியேனை அங்கே கொண்டு சேர்த்து அருள வேண்டும் –

————————-

க்ருபயா பரயா ஹி கேவலம் த்வம்
பதிதம் ஸூந்ய கதிம் பவாம் பராசவ்
கருணா சரணி க்ருதாப்ஜ நேத்ரே
கமலே த்ராஹி பரம் ஹிரண்ய கர்போ — 10-ஸ்ரணாதி -பாபங்களை போக்கி புனிதம் ஆக்கி புருஷகாரம்

க்ருபயா பரயா ஹி கேவலம் த்வம் -கிருபையே மட்டுமே அறிந்த தாயாரே -நித்யம் அநுக்ரஹம் –
பதிதம் ஸூந்ய கதிம் -நமக்காக -சம்சாரத்தில் உழன்று பதிதவர்களாகவே உள்ளோம் –
புகல் ஒன்றுமே இல்லாத அநந்ய கதிகள்
பவாம் பராசவ் -சம்சார சாஹரம் -இருளே விளைவிக்கும் பவமாம் என்ற நீண்ட இரவு -ஆர்த்தி பிரபந்தம்
லோகாயதமான லௌகிக விஷயங்களில் உழன்று உள்ள அடியோங்களை
கருணா சரணி க்ருதாப்ஜ நேத்ரே -கருணையே திருவடிகள் -ப்ரேம மகரந்தங்கள் உள்ள திருக் கண்கள்
கமலே த்ராஹி பரம் ஹிரண்ய கர்போ — கமலா தேவி ஸ்துதி அன்றோ இது -நேராக விண்ணப்பம் –
அடியோங்களைக் காத்து அருள வேண்டும் -ஹிரண்ய வர்ணாம் -ஸ்ருதி பிரசித்தம் –
பரம் -ஸம்ஸார பாரத்தில் இருந்து அடியோங்களை ரஷித்து அருள வேண்டும் –

பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்கும் –

——————–

பரமம் அபி பதம் விஹாய பத்மே
சமாதி கதா புவமப்ஜ நாப பாந்தே
த்ரி புவனா ஜநநீதி மர்த்ய லோகே
த்விஜ குண சாம்யமிதம் நஸ அம்ப விசித்ரம் –11-

பரமம் அபி பதம் விஹாய பத்மே -பத்மா -நேராக தாயார் இடம் விண்ணப்பம் –
விண்ணாட்டு இருப்பை இகழந்து அடியோங்களை ரஷித்து அருளவே இங்கு வந்தீர்
சமாதி கதா புவமப்ஜ நாப பாந்தே -ஸம்யக் -பொருந்தி மன்னி உறைந்து அருளுகிறாயே –
பத்ம நாபன் -நான்முகனை – தாயைப் போலவே குழந்தை -இவளும் பத்மாஸனே –
இருவருக்கும் திருமேனியில் இடம் கொடுத்து -பந்துவாக்கி -சீல குணம் காட்டி அருளி –
கணையாழி-சூடாமணி -மாற்றி -ஹ்ருதய ரஹஸ்யம் -ஸரணாகதி ஸாஸ்த்ரம் –
அபய பிரதானம் ஸூ சகம் கணையாழி -தலையால் வணங்கி தொழுது எழுவது ஸூசகம் சூடா மணி –
ஆத்ம பந்து -காட்டவே இங்கே பாந்தே ஸப்த பிரயோகம்
த்ரி புவனா ஜநநீதி மர்த்ய லோகே -க்ருத அக்ருத க்ருதக்ருத மூ உலகுக்கும் அரசியும் அரசனும் –
மூ வுலகும் படைத்த முதல் மூர்த்தி -பரம ஸ்வாமி -பதிம் விஸ்வஸ்ய-ஆதமேஸ்வரீம்
த்விஜ குண சாம்யமிதம் நஸ அம்ப சித்ரம் -ப்ரஹ்ம் அறிய குணங்கள் அடியோங்களுக்கு லேசமும் இல்லையே
அம்ப-அம்மா -ஆனாலும் நீசர்களாக அடியோங்களையும் உஜ்ஜீவிக்க அன்றோ இங்கே பரம பதம் தன்னை இகழந்து வந்து அருளுகிறார்
என்ன விசித்திரம் –

———————–

ஸூவர்ண ரஜதஸ் ரஜாம் ஹிரண்ய விமலாங்க காம்
சிந்தன ஸரஸ்வதீ நிரந்தரம் அபீஷ்டி தாம்
விதி ப்ரமுக தைவதை பிரதி க்ஷண ஸூ பூஷிதாம்
ப்ருகு ப்ரிய ஸூதா மஹம் பஜே அப்ரதி தேவதாம் –12

ஸூவர்ண ரஜதஸ் ரஜாம் ஹிரண்ய -பொன்னும் வெள்ளியும் கலந்து பிரகாசிக்கும் படி
விமலாங்க -நிர்மல அங்கங்கள் –
காம் -பூமி -காம் கங்கை -ஸம்ஸாரத்தில் ரக்ஷண அர்த்தமாக
கூவத்தில் வீழும் கிணற்றில் விழுந்த நம்மை உஜ்ஜீவிக்கவே –
சிந்தன ஸரஸ்வதீ நிரந்தரம் அபீஷ்டி தாம் -சிந்தனா வாக் ஸூத்தி -நிரந்தரமாக இருக்க அருள வேணும் —
அஞ்சலி பரம் -காந்தஸ்யே புருஷோத்தமா -அவன் அடையும் அபிலாஷை ஒன்றே கொடுத்து அருள வேண்டும் –
விதி ப்ரமுக தைவதை பிரதி க்ஷண ஸூ பூஷிதாம் -ப்ரஹ்மாதிகள் -இடைவிடாமல் நன்றாக பூஜிக்கும் படி –
ப்ருகு ப்ரிய ஸூதா மஹம் பஜே அப்ரதி தேவதாம் -பிருகு ரிஷிக்கு -அபிமான புத்ரி அன்றோ –
தேவர்களுக்கு எல்லாம் அப்பால் -குரு பரம்பரையில் ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதனுக்கு அடுத்து –
அடியோங்களை உஜ்ஜீவித்து அருளவே அன்றோ –

——————————

துக்காவஹம் ஸூஹ்ருத லேசம் விவர்ஜிதம் மாம்
அப்ஜாய பாத யுகளே யதி சேகரஸ்ய
பக்த்யா விஹீநபி தாவக பாத பத்மே
லஜ்ஜா விஹீந மதி ரத்ர பவாமி தேவி –13-

துக்காவஹம் -துக்க ஸாஹாரத்தில் ஆழ்ந்து
ஸூஹ்ருத லேசம் விவர்ஜிதம் மாம் -துளியும் நல்ல சிந்தனையோ செயலோ வாக்கோ இல்லையே
அப்ஜாய பாத யுகளே யதி சேகரஸ்ய பக்த்யா விஹீநபி-தாவக பாத பத்மே லஜ்ஜா விஹீநம் –எம்பெருமானார்
திருவடித் தாமரை களிலும் கூட பக்தி இல்லாமல் -பாபே க்ருதே -பயமோ லஜ்ஜையும் இல்லாமல் –
தேவரீர் திருவடித் தாமரைகளிலும் இல்லாமல் -உத்தாரகர் அவர் -புருஷகார பூதை தேவரீர் –
அதி ரத்ர பவாமி தேவி –தேவரீர் அடியோங்களின் பக்தி ரஸத்தை உண்டாக்கி பெருக்கி அருள வேண்டும் –

—————-

பத்ம பிரியே பத்மநி பத்ம ஹஸ்தே
பத்மாஷ காந்தே பவ தாப ஹந்த்ரீ
பவே பவே தே பவது ப்ரஸாதாத்
பக்திர் பவத்யா பத பத்ம யுக்மே –14-ஸ்ரீ ணாதி -பக்தி அனுக்ரஹம் –

பத்ம பிரியே பத்மநி பத்ம ஹஸ்தே பத்மாஷ காந்தே –தாமரை மேல் பிரியம் –
செங்கமலத் தாயார் -கமல வாஹனம் -ஆடிப்பூரம் ஒட்டி இங்கே சேவிக்கிறோம் –
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண் இணையும் அரவிந்தம் அடி இணையும் அஃதே –
அனுக்ரஹங்கள் அருளிய சிவந்த திருக்கண்கள் –காருண்யத்தாலே நீண்ட பெரியவாய மிளிரும் திருக்கண்கள்
பத்மநி -ஸ்வயமே தாமரை -தாமரைக்காடே பூத்தது போல் -சேவை சாதித்து அருளுகிறாயே
ஸ்ரீ ராஜகோபால மன ப்ரியாம் -அன்றோ -ஸூ ப்ரஸன்னமாமாகவே நித்தியமாக சேவை –
பவ தாப ஹந்த்ரீ -பவே பவே தே பவது ப்ரஸாதாத் பக்திர் பவத்யா பத பத்ம யுக்மே –பிரதிபந்தகங்களைப்
போக்கி அருளி -மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தாலும் தேவரீர் பக்தியை விடாமல் இருக்க அருளி
திருவடி இணைகளிலே நித்ய வாசம் பண்ணும் படி அருள வேணும் –
தாயார் பிரசாதம் பெற்ற பின்பே ஸ்ரீ ரெங்கம் சென்று ஈட்டுப் பெருக்கர் ஆகிறார் –

———————-

மித்ரை சாகம் மிஹி ரத நயா வாரி பூரே விஹாராந்
வ்யாதந் வாநா ஸ பதி ஸகலா ஷாலயந் தத்ப யோபி
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவிச தாஸ்யா ராயந் ஹ்ருஷ்ட சேத
சாயம் சர்வா க்ருஹ உப நயன் கோ படிம் போவதாந் ந – 15-

மித்ரை சாகம் -நண்பர்கள் கூட்டம் -தன்னேராயிரம் பிள்ளைகள்
மிஹி ரத நயா -துள்ளிக் குதித்து ஓட-செண்டு கோலும் கையுமாக சேவை ஸ்ரீ ராஜகோபாலன் –
சாட்டைக்குச் செண்டு பத பிரயோகம் -ஸ்வாமி நாத ஐயர் அறிந்து கொண்ட அர்த்தம் இவரை
செண்டு அலங்கார ராஜ கோபால மன்னார் ஜீயர்- மன்னார் குடி ஜீயர்-மா முனிகள் ஏற்படுத்திய மடம் -இன்றும் உண்டே –
கற்றுக் கறவை கணங்களும் மித்ரர்கள் தானே இவனுக்கு
வாரி பூரே விஹாராந் -வ்யாதந் வாநா ஸ பதி ஸகலா ஷாலயந் தத்ப யோபி – நீர் நிலைகளில் அவற்றைக் குளிப்பாட்டி —
கன்றுகள் பாலைக் குடிக்கப் பண்ணி -மீதிப் பாலைக் கறந்து –
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவிச -மேலே கூட்டி வந்து
தாஸ்தா ராயந் ஹ்ருஷ்ட சேத -மீண்டும் புழுதி அடைந்து ஹ்ருஷ்டராக
சாயம் சர்வா க்ருஹ உப நயன் கோ படிம் போ வதாந் ந – சாயங்காலம் மீண்டும் வர -கோபிகள் காத்து இருந்து
விரஹ தாபம் போக்கிக் கொண்டு -கோ பரிபாலனம் ஒன்றாலே மகிழ்ந்து –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உகப்பவன் -கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளை அன்றோ –
கோ மடத்தார் கோ பாலன் அனுபவம்

——————-

சரணா கத ஜன சரண ஆபரணே
கருணா த்ருஸம் ப்ரசாராய தாம்
பவ மரு கேலேந கிந்நம் பாலய
கோபால நாயிகே தேவி –16-

சரணா கத ஜன -சரணாகதர்கள் -அனைவரும் ஜனித்த த்ரியக்குகளும் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானும் சரணாகதன் தானே
சரண ஆபரணே -அவள் திருவடிகளுக்கு ஆபரணமாகவே கொண்டு அருளுபவள் அன்றோ
ஆபரணங்கள் அவளை அடைந்து அழகு பெறுமா போலவே நாமும் மிதுன தம்பதிகளை அடைந்து அழகு பெறுவோம்
தானே சூட்டிக் கொள்ளும் ஆபரணங்கள் ஆவோம் சரணாகதி செய்த உடனே
கருணா த்ருஸம் -கருணையே வடிவானவள் அன்றோ -கிருபா சமுத்திரம் –
த்ருஸம் ப்ரசாராய தாம் -கடாக்ஷம் பெருகி வந்து -வழிய வேண்டும் என்று நமக்காக பிரார்த்தனை இதில் பண்ணி அருளுகிறார் –
பவ மரு கேலேந கிந்நம் —ஸம்ஸாரம் -விளையாட்டு -அவனுக்கு -துக்கம் நமக்கு -கந்துகம் -பந்து-முக்குண சேர்க்கை – –
லோக வத்து லீலா கைவல்யம் -அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
பாலய கோபால நாயிகே தேவி -பரி பாலனம் பண்ணி அருளவே இங்கே சேவை பண்ணி அருளுகிறீர் –

—————-

ஸ்ரீ ராஜ கோப தயிதே ஸ்ரித லோக பாலே
ஸீலாதி ஸீலந பரிஷ்க்ருத தேவ தேவி
காமாதி தோஷ கண பூர்ணம் அஸூய யாட்யம்
மாம் கார்யாஸூ க்ருபயா வசகா ஸூ தந்யம் -17-ஸ்ரீயதே -ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் -புருஷகார பிரதிபத்தி

ஸ்ரீ ராஜ கோப தயிதே -ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் தயையே அன்றோ -செங்கமல வல்லித் தாயார்
ஸ்ரித லோக பாலே -அதனாலே ஆஸ்ரிதர்கள் அனைவரையும் பரி பாலனம் செய்து அருளுகிறாள்
அனைத்தும் அவளது ஸங்கல்பம் அடியாகவே
ஸீலாதி ஸீலந பரிஷ்க்ருத தேவ தேவி -புரையறக் கலந்து
ஸீலவானான அவன் இடம் அடியோங்களைச் சேர்த்து அருள வேண்டும் –
காமாதி தோஷ கண பூர்ணம் அஸூய யாட்யம் -ஈனமாய் எட்டும் –போக்கி அருளும்- –
ஏனமாய் கிடந்த எந்தை பாதம் வணங்கி வாழ்த்து -திருமழிசை பிரான் –
காமம் க்ரோதம் கோபம் மோகம் மதம் மாச்சரியம் -அஸூயை ஆகிய எட்டும் போக்கி அருளி
மாம் கார்ய ஆஸூ க்ருபயா வசகா ஸூ தந்யம் –அடியோங்களையும் தேவரீர் கிருபை ஒன்றாலே ரக்ஷித்து அருளி –
அந்தமில் பேரின்பம் அருள அன்றோ தேவரீர் இங்கே நித்ய வாஸம் பண்ணி அருளிற்று –
ஸூ தந்யம் ஒன்றையே அறியும் குழவிகள் அன்றோ அடியோங்கள் –

——————

ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்த பல ஸ்ருதி ஸ்லோகம்
ஸ்ரீ உபதேச ரத்னமாலை
ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதியிலும் இது போல் உண்டே

வர வர முனி க்ருதிரிய நபி கமலா கமலாஷா யோகாய
கமலா ஸ்துதிரிதி புவநே ஜயது ஜநா நாம் பவாப்தி நைவ்ர் பஜதாம்

வர வர முனி க்ருதிரிய நபி கமலா கமலாஷா யோகாய- நம் ஸ்ரீ ஸ்வாமி செங்கமல திருக்கண்கள்
கொண்ட செங்கமல வல்லித் தாயாருக்காக ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்துதி அன்றோ
கமலா ஸ்துதிரிதி புவநே ஜயது
இந்த ஸ்துதி லோகத்தில் ஜயம் அடையட்டும் -இந்த ஸ்துதிக்கே மங்களா சாசனம் இது
அதுக்கு மேலே
ஜநா நாம் பவாப்தி நைவ்ர் பஜதாம்-சம்சார சாகரம் தாண்டுவிக்கும் நாவாயும் – ஓடம் –
தோணியும் ஆகுமே இது –
பஜதாம்-ஆகவே இந்த ஸ்துதியைப் பஜிப்போம்

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ செங்கமல வல்லித் தாயார் ஸமேத ஸ்ரீ ராஜகோபால மன்னார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வேங்கடாத்ரி சிகராலய காள மேகம் -உத்சவங்கள் -பிரசாதிகளும்–ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

November 6, 2020

ஸ்ரீ கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் திரு நாராயண புரம்
சரம ஸ்லோகார்த்தம் நாட்டியமாடிக் காட்டி அருளும்
பக்தாநாம் –பிரசாதிகளும் –

மூலவர் -சிலா திருமேனி
புராதனம் -ஸ்ரீ வைகுண்ட விரகித்தாயா
மூன்று ஸ்ரீ நிவாஸர் -போக ஸ்ரீ நிவாஸர் -சயனத்துக்கும் மூலவர் போலவே இவர்
கொலு ஸ்ரீ நிவாஸர் ராஜ தர்பார்
உக்ர ஸ்ரீ நிவாஸர் -சூர்ய உதயம் முன்பு வெளியில் சில நாள் புறப்பாடு
உத்சவர் -மலையப்ப ஸ்வாமி -வந்து சேவை சாதிப்பவர்
சக்கரத்தாழ்வார் -தீர்த்தவாரி கண்டு அருளுகிறார்
கண்ணன்-நாட்டிய கண்ணன் ருக்மிணி தேவி உடன் சேர்ந்து சேவை இங்கு கர்ப்ப க்ருஹத்தில்
ராமர் -லஷ்மணன் சீதை

தொண்டை மான் சக்ரவர்த்தி
ஒன்பது ஆழ்வார்கள்
பெரிய திருமலை நம்பி
ராமானுஜர்
அனந்தாழ்வான்
பெரிய கேள்வி அப்பன் ராமானுஜ ஜீயர்
சிறிய கேள்வி அப்பன் ராமானுஜ ஜீயர்

தனிமை விரும்பி தவத் திருக் கோலம்
திருமலை ஒழுகு
15000 பேர் இன்று கைங்கர்யம்
திருவடி முத்ரை மோதிரம் பெரிய ஜீயர் இடம்
ராமானுஜர் முத்ர மோதிரம் சின்ன ஜீயர் இடம்
1939-41- பாடசாலையில் படித்து -வியாழன் சாயங்காலம் -சென்று வெள்ளிக்கிழமை திரும்புவார்களாம்
புஷ்ப மண்டபம்

ஸூ ப்ரபாத சேவை முதலில் -ஹஸ்திகிரி அண்ணா -பிரதிவாதி பயங்கர
பங்காரு வாசி -ஸ்வர்ண கதவு சாத்தி வெளியில் அனைவரும்
அர்ச்சகர் -பரிசாரகர் -ஏகாங்கிகள் உள்ளே
அன்ன மாச்சார்யார் கீர்த்தனை
போக ஸ்ரீ நிவாஸர் -உள்ளே -சயன மண்டபம்
கதவு திறந்து ஹாரத்தி
வெண்ணெய் பால் சக்கரை -அமுது செய்கிறார்
மைசூர் மஹாராஜர் சமர்ப்பிக்க இவை
விஸ்வரூப சேவை
பிரஹ்மா ஆராதனா தீர்த்த பிரசாதம்
சந்தனம் தீர்த்தம் இரவில் எடுத்து வைத்து இருப்பார்
வானவர் வானவர் கோன் உடன் –
சுத்தி பண்ணி
மாலை -தோ மாலை பொழுது களைந்து
ஏகாந்த சேவைக்கு முன்பும் களைந்து
பூலை பாவி -பூ கிணறு புஷ்ப்பம்
பங்காரு பாவி -தீர்த்தம் எடுக்க கிணறு
பாபநாசம் ஆகாச கங்கை -பெரிய திருமலை வம்ச இன்றும் இந்த கைங்கர்யம்

தோ மாலை சேவை அடுத்து -தோள் மாலை தொடுக்கப்பட்ட மாலை -தொங்கும் மாலை –
புஷ்ப மண்டபம் -குறும்பு அறுத்த நம்பி –
சிந்து பூ மகிழும் திருவேங்கடம் –
சுமந்து மா மலர் பொட்டு -பெரிய ஜீயர் எழுந்து அருளப் பண்ணி
சுருக்கமான திருமஞ்சனம் -பேரர்களுக்கு -பூ புனை கண்ணி புனிதன் –

போக ஸ்ரீனிவாசர் திருவடிக்கும் சாளக்ராமங்களுக்கும் திருமஞ்சனம்
சேவா காலம் -ஜீயர் தொடங்கி -வெண்ணெய் அளைந்த —
திரு வால வட்டம் ஜீயர் -குளிர் அருவி வேங்கடம் –
இரண்டு சரம் திருவடிக்கு
திரு மார்பு நாச்சியாருக்கு
போக கொலு ஸ்ரீநிவாசன்
கண்ட சரம்
மூன்று தொங்கு மாலைகள்
சங்கு சக்கரம் -வைரம் இருந்தால் மாலை இல்லை
சிகா வளி -மாலை
சூர்யா கடாரி மாலை
சாளக்ராம மாலை

கொலு தர்பார் சேவை அடுத்து
வெள்ளி நாற்காலி -கொடை -முன்னாள் வரவு -படிப்பார்கள் –
அகிலாண்ட கோடி ஸ்வாமி -அனைவரும் கணக்கு -எத்தனை ஜீவாத்மாக்கள் பக்தர்
பஞ்சாங்க ஸ்ரவணம் -இன்று நாளை மீண்டும் இன்று
குடை ஆதிசேஷன் -திருமலையே ஆதி சேஷன் -சென்றால் இத்யாதி –
அநத்யன காலம் -எம்பெருமானார் தர்சனம் பாசுரம் -உபதேச ரத்ன மாலையில் இருந்து

சஹஸ்ர நாம அர்ச்சனை -வெங்கடேஸ்வர -வெள்ளிக்கிழமை மட்டும் அஷ்டோத்திரம்

பிரசாதம் -எள்ளுப்பொடி வெள்ளம் கொலு
முதல் மணி -5-மணி
இரண்டாம் மணி -சனி ஞாயிறு 10-மற்ற நாள் 7 மணிக்கே
மூன்றாம் மணி -மாலை
கங்காளம் பச்சேர் -எத்தனை சேர் பொங்கல் பத்து சேர் சேர்ந்து
கடுகு இல்லாமல் வெண்ணெய் பிரசாதம் -மாத்ரை பிரசாதம் –
குலசேகர படிக்கு முன் -பலி சுத்த அன்னம் -ராமானுஜர் -இந்த வெண்ணெய்
வெளியில் 12கங்காளம்
லட்டு –51- படி கணக்கு -பொட்டு
வடை -51-
ஏகாதசி மட்டும் கதம்பமும் மாத்திரை பிரசாதம் இல்லை
அதுக்கு பதில் தோசை அமுது செய்வர்

ராமானுஜர் -கண்டு அருள பண்ணின பின்பு சாத்து முறை ஜீயர்
இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் -விட்டு உள்ளம் புகுந்து -ஆச்சார்யர்களும் இவர் இடம்
திருப்பள்ளி திருப்பாவை தோ மாலை
சாத்து முறை -கோவிந்தா -ஆண்டாள் மூன்று தடவை –
நித்ய ஹாரத்தி -ரூப்யா ஹாரத்தி
மடத்தவர் ரூபாய் சமர்ப்பிப்பார்களாம்
சர்வ தர்சனம் பின்பு

இரண்டாம் மணி
அஷ்டோத்தர அர்ச்சனை நடந்து
திதியோதனம் சீரா ஒரு கங்காளம்
1100 சேர் அன்னக்கூட உத்சவம் திருப்பாவாடை உத்சவம் வியாழக்கிழமை –
முடிந்த பின் நேத்ர சேவை -திருமஞ்சனம் அடுத்த நாள் வரை –
பூலங்கி சேவை வியாழக்கிழமை மாலை தோமாலை சேவைக்கு பின்பு
சேவா காலம் -பெருமாள் திரு மொழி
ஸ்ரீ நிவாஸ கத்யம் வியாழக் கிழமை காலையில்
ஆதி வாரம் ஞாயிறு -பிண்டி -நேராக கருடனுக்கு வெல்லப்பாகு மிளகு பயத்தம் பயிறு அம்ருத கலசம்
நிஜ பாத சேவை –
திருமண் காப்பு சமர்ப்பணம் -நாச்சியார் திருமொழி சேவை காலம் -ராமானுஜர் ஏற்பாடு –
வக்ஷஸ்தல நாச்சியார் திருமஞ்சனம்
வெண்ணெய் -ஸ்வர்ண ஹாரத்தி
தோ மாலை வெள்ளிக்கிழமை மட்டும் இரண்டாவது -சிறிய திரு மடல்
ஞாயிற்று கிழமை ஆஞ்சநேயர் திரு மஞ்சனம்
பெரிய ஜீயர் மடம் அருகில்
வரதன் திருமஞ்சனம் செவ்வாய்
வியாழன் வராஹ
வெள்ளி -இரண்டு மடப்பள்ளி -வகுள மாலிகா -பிரசாதம் -பஷணம் மடப்பள்ளி அருகிலும் திருமஞ்சனம்
சனி யோக நரசிம்மர்
சம்பங்கி பிரகாரம் -கல்யாண உத்சவம் உத்சவர்

—————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ அஹோபில மடம் 44ஆவது பட்டம் ஸ்ரீமத்அழகியசிங்கரின் ஸ்ரீ ராஜ கோபுரத் திருப்பணி-

November 6, 2020

ஸ்ரீ அஹோபில மடம் 44ஆவது பட்டம் ஸ்ரீமத்அழகிய சிங்கரின் ஸ்ரீ ராஜகோபுரத் திருப்பணி

1. ஆவணி ஹஸ்த நக்ஷத்ரத்தில் தோன்றியவர் ஸ்ரீஅஹோபில மடம் 44ஆவது பட்டம் ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் ஜீயர் ஸ்வாமி.

2. ஸ்ரீரங்கஸ்ரீயை வளர்த்த பெரியோர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் ஸ்ரீ முக்கூர் அழகியசிங்கர் என்று
ப்ரஸித்தி பெற்ற 44ஆவது பட்டம் ஸ்ரீ அழகியசிங்கர் ஸ்வாமியாவார்.

3. 236அடி உயரமும், 13 நிலைகளும் கொண்ட தென்கிழக்கு ஆசியாவிலேயே மிக உயர்ந்த கோபுரமான ஸ்ரீரங்கம்
தெற்கு ராய கோபுரத்தைக் கட்டி முடித்தவர் ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் ஸ்வாமி.

4. ஸ்ரீமதழகியசிங்கரின் அயராத உழைப்பினால் இக் கோபுரம் இனிதே கட்டி முடிக்கப்பட்டது.

5. பதின்மூன்று நிலைகள் கொண்ட இந்தக் கோபுரத்தைக் கட்டப் பல தார்கமீகர்களின் உதவி கொண்டு
சில நிலைகளைக் கட்டுவித்து, வேலை செய்பவர்களை உத்ஸாஹப்படுத்தி, கோபுரத்தைக் கட்டி முடித்தார்.

6. ஸ்ரீ அழகியசிங்கரின் உழைப்பு பல கோடி ரூபாய்க்கு நிகராகும்.

7.ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் 25-3-1987ஆம் தேதியிட்ட ஸ்ரீநரஸிம்ஹப்ரியாவில் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.
“அத்ய மே ஸபலம் ஜந்ம ஜீவிதம் ச ஸுஜீவிதம் ஐ கோபுரம் ரங்கநாதஸ்ய ஸம்பூர்ணம் பƒயதோ மம ஐஐ”
(‘எப்பொழுதும் செய்யக்கூடிய கைங்கர்ய ஸாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகமானது முக்த தசையில்தான் கிடைக்கும்.
பரமபதம் போய் நான் நிரந்தரமாகச் செய்யக்கூடிய கைங்கர்யத்தை இந்த தசையிலேயே ஸ்ரீ பூலோக வைகுண்டம் எனப்படும்
ஸ்ரீரங்கக்ஷேத்திரத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதன் எனக்கு அநுக்ரஹித்தருளினான்.
இங்கு எனக்கு இந்த ஸ்ரீ ராஜகோபுர கைங்கர்யத்திற்காகத்தான் ஸ்ரீவைகுண்டத்திலிருந்து ஸ்ரீரங்கவிமானத்தில்
ஸ்ரீமந்நாராயணன் எழுந்தருளினானோ என்று நினைப்பதுண்டு”.

8. “இந்த உயர்ந்த ஸ்ரீ ராஜகோபுர கைங்கர்யத்தை அன்று அவனே ஆரம்பித்தான். இன்று அவனே பூர்த்தி செய்து கொண்டான்”
அதாவது இந்த கோபுர நிர்மாண கைங்கர்யத்தை ஸ்ரீரங்கநாதன் தன் ப்ரீதிக்காகத் தானே செய்து முடித்து விட்டான்.

9. 1980ஆம் ஆண்டு ஒருநாள் ஸ்ரீமதழகியசிங்கர் கனவில் திவ்யதம்பதிகள் தோன்றி, ‘நம்முடைய ஸந்நிதிக்கு முன்புள்ள
மொட்டை ராயகோபுரத்தை மிகப் பெரிய கோபுரமாகக் கட்டி முடிக்கக் கடவீர்’ என்று நியமித்ததாகவும்,
அதற்கு ஸ்ரீமதழகிய சிங்கர் ‘எனக்கு வயதாகி விட்டதே! கிழவனான என்னால் இவ்வளவு
பெரிய கைங்கர்யத்தைச் செய்து முடிக்க முடியுமா?’ என்று கேட்க,
‘அதனால் என்ன? இந்தக் கிழவனுக்குக் கிழவனான நீர் தான் கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும்’ என்று நியமிக்க,
‘இதைக் கட்டுவதற்கு வேண்டிய பணத்திற்கு என்ன செய்வேன்?’ என்று கேட்க,
‘நாம் கடாக்ஷிக்கிறோம்’ என்று ஸ்ரீ பிராட்டி அநுக்ரஹிக்க, ‘திவ்ய தம்பதிகள் நியமனப்படி செய்கிறேன்’ என்று
விண்ணப்பித்துக்கொண்டார் ஸ்ரீ ஜீயர் ஸ்வாமி.

10. “இந்த ராஜகோபுர கைங்கர்யத்தைச் செய்ய ஆரம்பித்தபோது அந்தரங்கர்களாக இருந்தவர்களும்,
சில ஸ்ரீரங்கக்ஷேத்திர வாஸிகளும் கோபுரத்தைக் கட்டக்கூடாது என்று தடுத்தார்கள்”.

11. நாலாவது, ஐந்தாவது நிலைகள் கட்டும்போது தாராளமாகப் பணம் கிடைக்கவில்லை.

12. “இவ்விதம் பல இடையூறுகள் நேர்ந்தபோதும் ஸ்ரீரங்கநாதன் நியமனத்தால் ஆரம்பிக்கப் பட்டதாகையால்
அவனே இந்தக் கைங்கர்யத்தை குறைவின்றி நடத்தி முடித்துக்கொண்டான்” என்று
ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்

13. அன்று ஸ்ரீ கலியன் இந்தத் திருக்கோயிலில் பல திருப்பணிகளைச் செய்ததாக வரலாறு கூறுகிறது.

14. தாம் விட்டுச் சென்ற இன்னும் சில கோபுரங்களைக் கட்டுவதற்காகக் ஸ்ரீ கலியனே ஸ்ரீமதழகியசிங்கர்மேல் ஆவேசித்து
இந்தத் திருப்பணியைப் பூர்த்தி செய்துகொண்டார் என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.

15. எண்பத்தைந்து வயதிற்குமேல் கோபுரத்தைக் கட்ட ஆரம்பித்துத் தொண்ணூற்றிரண்டாவது வயதில்
பெரியதொரு ஸ்ரீ ராஜ கோபுரத்தைக் கட்டி முடித்தார் என்ற விஷயம் பொன்னெழுத்தால் பொறிக்கத் தக்கதாகும்.

16. ஸ்ரீரங்கநாதனின் நியமனப்படி கோபுரத்தைக் கட்டுவது தான் எனக்கு முக்கியமே தவிர, ஸ்ரீ கோயில் ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு
விரோதமாக யாதொரு கார்யமும் செய்கிறதில்லை என்று ஸ்ரீமதழகியசிங்கர் வாக்களித்ததோடு மட்டுமல்லாமல்
அதை நடைமுறையிலும் நிறைவேற்றிக் காட்டினார்.

17. இந்தத் தெற்கு ராஜகோபுர திருப்பணி 1979ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. 1986ஆம் ஆண்டு பூர்த்தி செய்யப்பட்டது.

18. ஸ்ரீ திருவரங்க ஸ்ரீ ராஜகோபுரத் திருப்பணிக்குப் பல மதத்தவரும், பல இனத்தவரும், பல்வேறு வகைப்பட்ட தொழில் செய்வோரும்,
செல்வர்களும், வறியவர்களும்கூட தங்கள் பங்காக நன்கொடைகளை இயன்ற அளவு வழங்கினர்.

19. ஸ்ரீ ராஜகோபுரத்தைக் கட்ட சுமார் ஒன்றரை கோடி ரூபாய் செலவாகியுள்ளது.

20. மஹாஸம்ப்ரோக்ஷண வைபவத்தில் (25.03.1987) அந்நாளைய தமிழக முதலமைச்சர்
திரு.எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன், துணை ஜனாதிபதி திரு.ஆர்.வெங்கட்ராமன் ஆகியோர் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தனர்.
சிறப்புத் தபால் தலையும், தபால் உறையும் அன்றையதினம் வெளியிடப்பட்டது.

21. கல்காரம் பலப்படுத்துதல், முதல்நிலை ஆகிய பணிகளை ஸ்ரீஅஹோபிலமடம்ஜீயர் ஸ்வாமி,

2ஆம் நிலை ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸ்வாமி,
3ஆம் நிலை காஞ்சி சங்கராசார்யர் ஸ்வாமி,
4ஆம் நிலை ஆந்திர அரசு,
5ஆம் நிலை கர்நாடக அரசு,
6ஆம்நிலை புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளரான இளையராஜா,
7ஆம் நிலை திருச்சி, ஸ்ரீரங்கம் பொது மக்கள்,
8ஆம் நிலை உதவி ஜனாதிபதி திரு.ஆர் வெங்கட்ராமன்,
9ஆம் நிலை சேஷம்மாள் சாரிடீஸ்,
10ஆம் நிலை காஞ்சி காமகோடி சிஷ்யசபை,
11ஆம் நிலை ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி டிரஸ்ட்,
12ஆம் நிலை ஸ்ரீரங்கநாதாசார்யர்,
13ஆம் நிலை தமிழக அரசு, கலசங்கள் திரு. எஸ். ஆர்.ஜி. ஆகியோர் அளித்த நிதி கொண்டு
இந்த ஸ்ரீ ராஜகோபுரம் எழுப்பப்பட்டது.

——— —————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் “ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் வைபவம்”–

November 5, 2020

ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் “ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் வைபவம்”

1. ஸ்ரீ பூலோக வைகுண்டம் எனப்படும் ஸ்ரீரங்கம் க்ஷேத்திரத்தில், ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் விசேஷமாக ஸேவை ஸாதிக்கிறார்.

2. ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் நம்பெருமாளான ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய ஸ்ரீ திருவாழி யாழ்வானானபடியாலே
ஸ்ரீரங்க திவ்ய க்ஷேத்திரத்திலே இவருக்குத் தனி மஹிமை உண்டு.

3. இவரை வந்து ஸேவித்துப் பிரதக்ஷிணம் செய்து வந்தால் ஸகல தோஷங்களுக்கும் பரிஹாரம் கிடைக்குமாதலால்,
இன்றும் எல்லோரும் வந்து வழிபட்டுப் பலன் பெற்று வருவதைக் கண் கூடாகக் காணலாம்.

4. ஸ்ரீமன் நாராயணன் வலக்கரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ சக்கரத்தில் வீற்றிருக்கும் தேவனே ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனர்.

5. இதையே ஸுதர்ஸந சக்கரம் என்கிறோம். இவர் சக்கரராஜர், திருவாழி ஆழ்வான், ஹேதிராஜன், நேமி, என்றும்,
சக்கரத் தண்ணல் என்றும் பல பெயர்களால் போற்றப்படுகிறார்.

6. ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனர் அனைத்து சக்திகளையும் பெற்றவர், அழிக்க முடியாத பகையை அழித்து, நீக்க முடியாத பயத்தைப் போக்கவல்லவர்.

7. ஸ்ரீ எம்பெருமான் பஞ்சாயுதங்களை தரித்துக் கொண்டு இருக்கிறார். இந்த ஐவருள் ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வாரே முதல்வர்.

8.ஸ்ரீ சக்ரத்தாழ்வாருடைய அற்புத சக்தியை ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஒருவனே அறிய வல்லவன்.

9. ‘வலத்துறையும் சுடராழி’, ‘ஆழிவலவன்’, ‘வலன் ஏந்து சக்கரத்தன்’, ‘சக்கர நல்வலத்தையாய்’,
‘வலந்தாங்கு சக்கரத்தண்ணல்’, ‘திருநேமி வலவா’ என்றெல்லாம் ஸ்ரீ ஆழ்வார்களால் கொண்டாடப்படுபவர் ஸ்ரீ சக்ரத்தாழ்வார்.

10. ‘வட்டச் சுடராழி’, ‘வளை ஆழி’, ‘கூர்ஆழி உருவச் செஞ்சுடர் ஆழி’, ‘ஆர்மலி ஆழி’, ‘ஆர்படு… நேமி’, ‘நுதிநேமி’,
‘வளைவாய்த் திருச்சக்கரத்து’, ‘சுடர் வட்டவாய் நுதிநேமியீர்’, ‘மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல்வலத்தையாய்’,
‘வளைவாய் நேமிப்படையாய்’, ‘கூர் ஆர் ஆழி’, ‘வட்டவாய் நேமி’ என்றெல்லாம் ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ சக்ரத்தாழ்வரைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

11. ‘கையார் சக்கரப் புறப்பாடு’ என்ற ஒரு நிகழ்ச்சி ஸ்ரீ திருவரங்கத்தில் பிரஹ்மோத்ஸவங்களின் தொடக்கத்தின் போது
நிகழ்ந்து வந்ததாக பூர்வர்களின் வ்யாக்யானங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது.

12. லோக ஸம்ரக்ஷண காரியங்களில், ஸ்ரீ எம்பெருமான் குறிப்பறிந்து, அவர் நினைப்பதை ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனாழ்வார் நொடியில் முடித்துத் தருகிறார்.
இந்தச் செயலை ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ‘கருதுமிடம் பொருது புனல் கை நின்ற சக்கரத்தன்’ என்று குறிப்பிட்டு உள்ளார்கள்.

13. ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் பகவான் திருவவதார காலங்களில் சில இடங்களில் நேரிடையாகவும், பல இடங்களில் மறைமுகமாகவும்,
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு உதவி அநேக செயல்களைப் புரிந்து உள்ளார்.

14. ஸ்ரீ வராஹ அவதாரத்தில் ஸ்ரீ எம்பெருமானின் கோரைப் பற்களாக இருந்து இரண்யாக்ஷனை ஸம்ஹரிக்க உதவினார்.

15.ஸ்ரீ நரஸிம்ம அவதாரத்தில் ஸுதர்ஸனர் அவர் கைகளில் நகங்களாக உருவெடுத்து இரணிய வதம் செய்தார்.

16. ஸ்ரீ பரசுராம அவதாரத்தில் கோடரியாக மாறினார்.

17.ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில், ஜ்வாலா மூர்த்தியாகி, அவரது வில், அம்பு பாணங்களில் அக்னியை கக்கி, எதிரிகளை அழித்தார்,
ராவண ஸம்ஹாரத்துக்கு துணை நின்றார்.

18. ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார காலத்தில் பகவானுடன் நேருக்கு நேராகவே அநேக ஸமயங்களில்,
ஸ்ரீ எம்பெருமான் குறிப்பறிந்து எதிரிகளை அழித்துள்ளார்.

19. ஸ்ரீ எம்பெருமான் கண்ணன் ஸ்ரீ ஸுதர்சனாழ்வானைப் பெரிதும் பயன்படுத்திக் கொண்டு இருந்ததால்,
ஸ்ரீ சக்ரத்தாழ்வான் மகிமை, ஸ்ரீ க்ருஷ்ணாவதார காலத்தில் விசேஷமாகப் பரிணமிக்கிறது.

20. ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனர் ப்ரத்யக்ஷ தெய்வம். நெறிமுறையுடன் தீவிரமாக உபாஸிப்பவர்களுக்கு வேண்டிய வரங்களைக் கொடுப்பவர்.

21. உடல்நோய், அறிவு நோய், மன நோய் அனைத்தையும் தீர்க்கவல்லது. ஜயத்தை அளிக்கும், பயத்தைப் போக்கும்.

22. “ஸ்ரீ ஸுதர்ஸநன்” என்பதற்கே நல்வழி காட்டுபவர் என்று பொருள். இந்நாளில் ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனாழ்வானின் அருளே நமக்குத் தேவை.

23. பகவானுக்கோ பஞ்சாயுதங்கள்; ஆனால் ஸ்ரீ ஸுதர்ஸநருக்கோ 16 ஆயுதங்கள்.

24. இருகரங்களிலும் பதினாறு ஆயுதங்களைத் தரித்துக்கொண்டு ஷட்கோண சக்ரவடிவில் யோக பீடத்தில் அமர்ந்து அருள் புரிகிறார்.
இவருக்குப் பின்புறம் திரிகோண வடிவில் ஸ்ரீ யோக நரஸிம்மர் அருள் பாலிக்கிறார்.

25. தேசிகன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸுதர்ஸநாஷ்டகத்தில்,
திருவாழி ஆழ்வான் (ஸுதர்ஸனர்) பெருமைகளாகிய எதிரிகளுக்குப் பயங்கரமாயிருத்தல், வேதங்களால் போற்றப்படுதல்,
உலகு நிலைக்கக் காரணமாதல், எம்பெருமானுக்கு அழகு செய்தல், பிரமன் முதலிய தேவரால் போற்றப்படுதல்,
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்குப் பல வகையிலும் துணை புரிதல், ஸம்ஸாரபந்தம் நீங்க காரணமாயுள்ளமை,
யந்த்ரத்தில் அமர்ந்துள்ளமை, உலகில் அச்சத்தை ஒழித்தல் முதலியவைகளை விளக்கி அருளிச் செய்துள்ளார்.

26. ஸ்ரீ கூரநாராயண ஜீயர் ஸ்வாமியால் இயற்றப்பட்ட ஸ்தோத்ரம் ‘ஸ்ரீ ஸுதர்ஸன ஸதகம்’ எனப்படும்.

27. ஸ்ரீ ஸ்வாமி சிறந்த ஸ்ரீ ஸுதர்ஸன உபாஸகர். ஸ்ரீ திருவரங்கத்தில் அரையர் ஒருவருக்கு கொடிய கண்டமாலை என்ற
வியாதி ஏற்பட்டு மிகவும் துன்புற்றார்.
ஸ்ரீ அரையர் இவ்வாறு வருந்துவதைக் கண்டு மனம் பொறுக்காத ஸ்ரீ ஜீயர் ஸ்வாமி, ஸ்ரீ ஸுதர்ஸனாழ்வானை ப்ரார்த்தித்து,
அந்த அரையரும் நோயிலிருந்து பூரண குணம் பெற ஸுதர்ஸனரை ப்ரார்த்தித்து இயற்றிய அருட்பாமாலை இது.
இந்த நூலுக்கு ‘ ஸ்ரீஸுதர்ஸன ஸதகம்’ என்று பெயர்.

28. இந்த ஸ்ரீ ஸுதர்ஸன சதகத்தை பக்தி சிரத்தையுடன் பாராயணம் செய்பவர்கள், எப்படிப்பட்ட தீராத வியாதியில் இருந்தும்
நிச்சயம் நிவாரணம் பெறலாம்.
இந்த சதகத்தின் கடைசி இரண்டு ஸ்லோகங்களில் ஸ்ரீ எம்பெருமானே ஸ்ரீ ஸுதர்ஸநரை அழைத்து
“ஸ்ரீ திருவாழியே! உலக வாழ்க்கைக்கு முக்யமாக தேவைப்படும் ஆரோக்யம், ஐச்வர்யம், நீண்ட ஆயுள், ஆகியவற்றை
அனைவரும் என்னிடம் வேண்டி ப்ராத்திக்கின்றனர். தகுதி உடையவர்களுக்கு அவற்றை நான் அளித்து வந்தேன்.
இனி கேட்கும் மக்களுக்கு நீரே இவற்றை அளியும். இதைத் தவிர வேறு எதை அபேக்ஷித்தாலும் கொடும்”, என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஆணையிட்டார் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

——————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-