Archive for the ‘Acharyarkall’ Category

ஸ்ரீ நியாய மீமாம்ச வேதாந்த பாடங்கள்–ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள்–பகுதி 1 : ந்யாய சாஸ்த்ரம்– பாடங்கள் -25-32—

March 24, 2021

ஒன்பது த்ரவ்யங்கள்
24 குணம்
சப்த பதார்த்தங்கள்
லக்ஷணம் பரீஷை பார்த்தோம்
ப்ரமேயம்
பிரமாணம்
ஞானம் எப்படி ஏற்படும் -வகைகள் என்ன -ப்ரத்யக்ஷம் இத்யாதி -இவற்றின் தன்மைகள்-சரியான அறிவு என்ன
ப்ராசீன நவீன நியாயம் -இவற்றைப் பார்ப்போம் –

————–

பாடம் –25-பிரமாணம்

ப்ரமேயம் பிரமாணம் பிரமாதா மூவரும் சாத்விக -கூடி என்றும் எப்பொழுதும் ஜெயிக்க வேண்டும்
மாண மேய சித்தி -பிரமாணம் கொண்டே ப்ரமேயம் சித்திக்கும் –

ஞானம் என்னும் ஆத்மாவின் குணம் ஸ்ம்ருதி -அனுபவம் -என்ற இரண்டு வகை –
அனுபவம் -யதார்த்த அனுபவம் என்றும் அயதார்த்த அனுபவம் என்று இரண்டு வகை
யதார்த்த அனுபவத்துக்கு ப்ரமா என்ற மற்ற ஒரு பெயரும்
அயதார்த்த அனுபவத்துக்கு அப்ரமா -அல்லது பிரமம் -என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

அப்படிப்பட்ட ப்ரமா என்னும் உண்மை அறிவுக்கு விஷயமாக -அறியப்படும் பொருளாக இருக்கும்
பொருளுக்கு ப்ரமேயம் என்று பெயர்
அந்த ப்ரமா என்னும் ஞானத்தை உடைய ஆத்மாவுக்கு ப்ரமாதா என்று பெயர்
அந்த ப்ரமா வை உண்டு செய்யும் கருவிக்கு ப்ரமாணம் என்று பெயர்
ப்ரமா-யின் கரணம் தான் ப்ரமாணம் என்ற முறையில் இந்தச் சொல் ஏற்படுகிறது

ப்ரமேயங்கள் பதார்த்தங்கள் த்ரவ்யம் இத்யாதி பிரமாதா முன்பு பார்த்தோம்
இனி பிரமாணம் பார்ப்போம்
விக்ரஹ வாக்கியம் -பிரித்துப் பொருள்
நான்கு கால்களை உடையது நாற்காலி
லோக நாதன் -லோகங்களுக்கு நாதன் -லோகம் எதுக்கு நாதனோ
ராம தாசன் இப்படி
ப்ரமாவின் கரணம் -பிரமாணம் –

கரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய
காரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய வேண்டும்
காரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய காரியம் என்றால் என்ன என்று அறிய வேண்டும்

காரியம்
எந்தப் பொருள் உண்டாகிறதோ அதுக்குக் காரியம் என்று பெயர்
ஆகாசம் திக் ஆத்மா இவற்றைக் கார்யம் என்று சொல்ல முடியாதே நித்தியமான படியால் -அநாதி யான படியால் –
ஒரு காலத்தில் இல்லாமல் இருந்து பிறகு உண்டாகக் கூடிய பொருளை காரியம் என்று அழைக்கிறோம்
ஒரு பொருளின் தோற்றம் -உத்பத்திக்கு -முன்பு அந்தப் பொருளின் அபாவம் தான் இருக்கும் –
இதுக்கு ப்ராக் அபாவம் என்று பெயர்
ஆகவே காரியம் என்று அழைக்கப்படும் பொருள்கள் அனைத்துக்கும் ப்ராக் அபாவம் கண்டிப்பாக இருக்கும்
ப்ராக் அபாவம் இல்லாத பொருள்கள் ஆகாசம் காலம் ஆத்மா போன்ற தோன்றாத நித்யமான பொருள்கள் தான்

எந்த ஒரு பொருளுக்கு ப்ராக் அபாவம் உள்ளவையே கார்யம் ஆகும் -இதுவே லக்ஷணம்
எந்தப் பொருளின் அபாவத்தைச் சொல்லுகிறோமோ அதற்கு பிரதியோகி என்று பெயர்
இருக்கும் இடம் அநு யோகி பிரதியோகியின் எதிர்மறை –
அந்தத் தன்மைக்கு பிரதியோகித்வம் என்று பெயர்
கார்யம் என்று சொல்லும் பொருளுக்கு ப்ராக் அபாவம் உண்டு என்று பார்த்தோம்
அதாவது ப்ராக் அபாவத்தின் பிரதியோகியாய் இருக்கும் பொருள் தான் காரியம் என்றும்
அழைக்கப்படுகிறது என்றும் சொல்லலாம்
ப்ராக பாவத்துக்கு பிரதி யோகி யாக உள்ளதே கார்யத்வம் லக்ஷணம் என்றது ஆயிற்று –

காரணம்
காரியம் என்று ஓன்று இருந்தால் அதற்கு காரணம் என்ற ஓன்று கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும்
காரணம் என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம்
ஒரு வஸ்து உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் எந்தப் பொருள் தவறாமல் இருக்கிறதோ
அந்த வஸ்துவுக்கு அந்தப் பொருள் காரணம் என்று சொல்லப் படுகிறது
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் அதன் காரணம் இருந்து இருக்க வேண்டும்
ஒரு காரணம் தானே இல்லாத போது தன்னுடைய காரியத்தை ஏற்படுத்த முடியாது
ஆகையால் முன் வினாடியில் இருப்பது என்பது அவசியம்
பூர்வ வ்ருத்தி –முன் க்ஷணத்தில் இருப்பவை எல்லாம் காரணம் ஆக மாட்டாதே –
ஏதோ ஒரு குடம் உண்டாகும் போது அருகில் ஒரு கழுதையோ இருந்து இருக்கலாம்
ஆனால் தவறாமல் அனைத்து குடங்கள் உண்டாவதற்கு முன்பும் அவ்விடத்தில் சுவரோ கழுதையோ
இருக்கும் என்று சொல்ல இயலாது
ஆகையால் அவை குடத்துக்கு காரணங்கள் ஆக மாட்டாதவை ஆகும்
நியத பூர்வ வ்ருத்தி -தவறாமல் முன் க்ஷணத்தில் இருப்பதே காரணத்தின் -லக்ஷணம் –

கரணம்
எவை தவறாமல் இருக்கும் என்றால்
மண் -கபாலங்கள் -குயவன் -சக்கரம் -தடி -ஈஸ்வரன் -காலம் -திக் -அத்ருஷ்டம் -முதலியவை
அவற்றுள் ஈஸ்வரன் தொடக்கமானவர்கள் அனைத்து கார்யங்கள் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் தவறாமல் இருப்பார்கள்
ஆகையால் அவை உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களுக்கும் காரணம்
ஆகையால் சாதாரண காரணம்-Common Causes- என்று அழைக்கப் படுகின்றன

மண் குயவன் முதலியவை குடம் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் மட்டும் தான் இருக்கும்
ஆகையால் குடத்துக்கு மட்டுமே காரணம் ஆகும்
ஒரு புடவைக்கோ நாற்காலிக்கோ குயவனும் மண்ணும் தேவை இல்லை
ஆகையால் அவற்றுக்கு அசாதாரண காரணங்கள் -Special Causes-என்று பெயர்
அந்த அசாதாரண காரணத்துக்குத் தான் கரணம் என்ற மற்ற ஒரு பெயர் கொடுக்கப் பட்டு உள்ளது
நெசவாளி குடத்துக்கு காரணம் ஆக மாட்டார் போன்ற வியவஸ்தை உண்டே –

நியத பூர்வ வ்ருத்தி -காரணம் என்றவாறு –
கார்யத்துக்கு பிரதி யோகியாக இருப்பதே காரணம்
ஞானத்துக்கு ப்ராக் அபாயம் -ஞானம் இல்லாமல் இருக்க படிக்க போகிறோம்
ஞானம் கார்யம் -ப்ரமா-யதார்த்த ஞானம்
இதுக்குத் தனிப்பட்ட காரணமே கரணம் –

ப்ரமா கரணம் -ப்ரமா என்ற கார்யம் உண்டாவதுக்குத் தனிப்பட்ட காரணம் பிரமாணம்
ப்ரத்யக்ஷம் -அநு மிதி உபமிதி சாப்த போதம் -நான்குக்கும்
நான்கு பிரமாணங்கள் -உண்டே
ப்ரத்யக்ஷம் -அனுமானம் -உபமானம் -சாப்தம் இவை நான்கும் அந்த நான்குக்கும்
ப்ரத்யக்ஷம் என்பது ஞானத்துக்கும் இந்த்ரியங்களுக்கும் ஒரே சொல்

லக்ஷண ஞானமும் வேண்டும் பிரமாணமும் வேண்டும் பிரமேயங்களை அறிய –
இவற்றின் விவரணம் பின்பு பார்ப்போம்

காரணம் மூன்று வகைப்படும்
சமவாயி காரணம் -Inherent Cause-material cause-
அசமவாயி காரணம்
நிமித்த காரணம் -Efficient or Instrumental Cause

சமவாயி காரணம்
ஒரு பொருள் உண்டாகும் பொழுது எந்த வஸ்துவில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு உண்டாகுமோ –
அந்தப் பொருளுக்கு அந்த வஸ்து சமவாயி காரணம் -என்று சொல்லப் படுகிறது
துணி -என்ற கார்யம் உண்டாகும் பொழுது
துணி என்கிற அவயவி -நூல்கள் என்கிற அவயவங்களில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு தான் தோன்றும்
அவயவிக்கும் அவயவங்களுக்கும் இடையில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தம் இருக்கிறபடியால் –
ஆகையால் நூல்கள் தான் துணியின் சமவாயி காரணம்

அதே போல் அந்தத் துணியில் இருக்கும் நிறம் சுவை மணம் போன்ற குணங்களும்
உத்க்ஷேபணம் முதலான செயல்களும் அந்தத் துணியில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு தான் உண்டாகின்றன
குணங்களுக்கும் கிரியைகளுக்கும் அவற்றின் இருப்பிடங்களுக்கு இடையில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தம் உள்ளபடியால்
ஆகையால் குணங்களுக்கும் கிரியைகளுக்கும் அவை இருக்கும் பொருள் தான் சமவாயி காரணம்

ஆத்மாவில் ஞானம் சுகம் இச்சை இத்யாதி
ஞானம் குணம் ஆஸ்ரயமான ஆத்மா இடத்தில் சமவாய காரணம்
சமயாவ சம்பந்தத்தால் ஏற்படுவது –

அசமவாயி காரணம் -இரண்டு வகைப்படும்
ஒரு கார்யப் பொருள் தன்னுடைய சமவாயி காரணத்தில் இருந்து உண்டாகும் பொழுது அந்த சமவாயி காரணத்தில்
சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு இந்தக் காரியத்தை உண்டாக்கும் ஒரு வஸ்துவுக்கு அசமவாயி காரணம் என்று பெயர்
துணி உண்டாக நூல்கள் மட்டும் இருந்தால் போதாது
அவற்றுள் சம்யோகம்- சேர்க்கை -ஏற்பட வேண்டும் –
ஆகையால் நூல்களின் சேர்க்கையும் -அவயவங்கள் சம்யோகமும் -துணி -அவயவி -உண்டாக ஒரு காரணம்
நூல்கள் என்கிற சமவாயி காரணத்தில் இருந்து துணி என்ற கார்யம் உண்டாகும் பொழுது அந்த நூல்கள்
சமவாயி காரணத்தில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கக் கூடிய சம்யோகமும் சேர்க்கையும் -துணிக்குக் காரணம் ஆகிறது
ஆகையால் நூல்களின் சேர்க்கை துணிக்கு அசமவாயி காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது –

குருத்வம்
கிரியை -கிரியாவான் -இடையில் சமவாய சம்பந்தம்
பந்து விழுவது
பந்தில் எடை குருத்வம் -பந்தின் இடத்தில் சமவாயம் சம்பந்தம்
எடை விழுவதும்- கிரியைக்கு அசமவாய காரணம் போல்
முன் க்ஷணத்தில் கட்டாயம் இருப்பதால் காரணம்
விழுவதுக்கு பந்து சமவாய சம்பந்தம்
குருத்வம் விழுவதும் அசமவாயி காரணம்

துணி போன்ற ஒரு அவயவி
நூல்கள் போன்ற தனது அவயவங்களில் இருந்து உண்டாகும் பொழுது அந்தத் துணியில்
எந்த நிறம் சுவை மணம் வெப்பம் அளவு ஆகியவை இருக்க வேண்டும் என்பது அந்த அவயவங்களில் இருக்கும்
நிறம் சுவை மணம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது
ஆகவே நூல் என்ற சமவாயி காரணத்தில் இருந்து துணி என்ற கார்யப் பொருள் உண்டாகும் பொழுது
அந்த சமவாயி காரணத்தில் இருக்கும் ரூபம் ரசம் முதலியவை கார்யப் பொருளில் இருக்கும் ரூபம் ரசம்
முதலியவற்றுக்கு அசமவாயி காரணம் ஆகின்றன
இது மற்ற ஒரு வகையான அசமவாயி காரணம்

நிமித்த காரணம்
ஒரு பொருள் உண்டாகத் தேவைப்படும் காரணங்களுக்குள் சமவாயி காரணமாகவோ
அசமவாயி காரணமாகவோ இல்லாமல்
ஆனால் அந்தக் காரியப் பொருளைக் குறித்துக் காரணமாக இருக்கும் அனைத்துமே
நிமித்த காரணம் என்று அழைக்கப் படுகின்றன
குடத்துக்கு சமவாயி காரணம் அதன் அவயவங்களான கபாலங்கள் மண்
அசமவாயி காரணம் -அந்தக் கபாலங்களின் -அவயவங்கள் -சேர்க்கை -சம்யோகம்
ஆகவே இவ் விரண்டையும் தவிர்ந்த குயவன் சக்கரம் கடவுள் காலம் திசை அதிருஷ்டம் போன்றவை அனைத்தும்
குடத்தின் நிமித்த காரணங்கள் தான் –

————–

பாடம் –26-ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம்

ப்ரமா என்று அழைக்கப்படும் யதார்த்த அனுபவம் -நான்கு வகைகள்
ப்ரத்யக்ஷம் முதல் வகை
அக்ஷம் -என்றால் இந்திரியம் -ப்ரதி என்றால் முன்னால்-இந்திரியங்களுக்கு முன்னால் இருக்கும் பொருள்களைப்
பற்றிய யதார்த்த அனுபவம் தான் ப்ரத்யக்ஷம் என்னப்படும் –
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமா-புலன்களால் ஏற்படும் எதார்த்த அனுபவம்
அறிவுக்கும் அறிவுக்கு கருவியாக உள்ள புலன்களுக்கும் ப்ரத்யக்ஷம் –
இந்திரிய அர்த்த சந்நிகர்ஷ ஜன்ய ஞானம் ப்ரத்யக்ஷம் –பொருளுக்கும் இந்திரியங்களுக்கு தொடர்பு இருந்தால் தானே அறிவு ஏற்படும் –
இந்த்ரியத்துக்கும் கிரஹிக்கப்படும் பொருளுக்கும் அர்த்தத்துக்கும் இடையில் உள்ள தொடர்பால் ஏற்படக்கூடிய ஞானம்
என்பது தான் ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவின் லக்ஷணம்
அப்படிப்பட்ட ப்ரத்யக்ஷம் என்னும் ப்ரமாவிக்குக் காரணமாக இருக்கக் கூடியவை இந்திரியங்கள்
அவற்றுக்கும் பிரத்யக்ஷம்-ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம் என்று பெயர் –

ப்ரத்யக்ஷம் இரண்டு வகைப்படும்
ச விகல்பகம் என்றும் நிர் விகல்பகம்

ச விகல்பகம்
விகல்பம் என்றால் பிரிவு -விகல்பங்களோடே பிரிவுகளோடே கூடிய ப்ரத்யக்ஷம் ச விகல்பகம் எனப்படும்
ஞானம் என்கிற குணத்தில் பகுதிகளோ இருக்க முடியாதே
ஆகவே ஞானத்தின் பிரிவுகள் என்றால் ஞானத்தால் அறியப்படும் விஷயங்களின் பிரிவுகளே ஆகும்
விசேஷயத்தில் பிரிவுகள் என்றால்
விசேஷ்யம்
பிரகாரம்
சம்சர்க்கம் –போன்ற பாகுபாடுகள்

எந்த ஒரு ஞானமும் தன்மைகளுடன் கூடிய விஷயத்தையே கிரகிக்கும்
சிவப்பான குடம் என்ற அறிவு-சிவப்பு நிறம் என்ற குடத்தோடே கூடிய குடமாகிய த்ரவ்யம் என்பதையே கிரகிக்கும்
இது குடம் என்ற அறிவு கூட குடத்தன்மை என்கிற சாமான்யத்தோடு கூடினதாக கண் முன்னே இருக்கும் த்ரவ்யத்தை க்ரஹிக்கிறது
அப்படி ஞானத்தால் கிரஹிக்கப்படும் தன்மைக்கு -பண்புக்கு -சிவப்பு நிறத்துக்கு -தர்மம் பிரகாரம் விசேஷணம் என்ற பெயர்
அந்தப் பண்பை உடைத்தாய் இருக்கும் கிரஹிக்கப்படும் பொருளுக்கு -குடத்துக்கு -தர்மீ -விசேஷ்யம் -என்று பெயர்
அந்தக் குடத்துக்கும் சிவப்பு நிறத்துக்கும் இடையில் இருக்கும் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தத்துக்கு சம் சர்க்கம் என்று பெயர்
இப்படி இந்தப் பகுதி பிரகாரம்
இந்தப் பகுதி விசேஷ்யம்
இது சம் சர்க்கம்
என்று எந்த ஞானத்தில் பிரித்து அறிய முடிகிறதோ அது ச விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் ஆகும்

நிர் விகல்பகம்
எந்த ஒரு ப்ரத்யக்ஷத்தால் அதில் கிரஹிக்கப்படும் பொருளை பிரகாரம் விசேஷ்யம் சம் சர்க்கம் என்று
பிரித்து அறிய முடியாதோ அந்த ப்ரத்யக்ஷம் நிர் விகல்பகம் எனப்படும்
இப்படி ஒரு ப்ரத்யக்ஷம் ஏற்படுவதை நம்மால் நேராக அறிய முடியாது
ச விகல்பகம் ஏற்பட்டால் மட்டும் தான் -நான் குடத்தை அறிந்தேன் -என்பதைப் போன்ற அறிவு ஏற்படும்
நிர் விகல்பகம் ஏற்பட்டால் இப்படி அறிவு ஏற்படாதே
ஆனால் நிர் விகல்பகம் என்ற ஒரு ப்ரத்யக்ஷம் இருக்க வேண்டும் என்று அனுமானத்தாலே அறியலாம்
தடியை உடைய மனிதன் -என்ற ஒரு அறிவு ஏற்படுகிறது
தடி பிரகாரம்
மனிதன் விசேஷ்யம்
ஸம்யோகம் தான் ஸம் சர்க்கம்
இப்படிப்பட்ட அறிவு ஏற்பட வேண்டும் என்றால் அதற்கு முன்னால் பிரகாரம் -தடியைப் பற்றிய அறிவு
இருந்து இருக்க வேண்டும் என்று உலகத்தில் காண்கிறோம்
ஆகையால் பிரகாரத்தைப் பற்றின அறிவு ஏற்பட்ட பிறகு தான் அந்த பிரகாரத்தோடே கூடின பொருளைப்
பற்றின அறிவு ஏற்பட முடியும் என்று தெரிகிறது
அந்த நியாயத்தைக் கொண்டு பார்த்தால் இது குடம் என்ற அறிவு ஏற்படுவதற்கு முன்பு பிரகாரமான
குடத் தன்மையைப் பற்றிய ஒரு அறிவு ஏற்பட்டு இருக்க வேண்டும்
அப்படி ஏற்படுவதாக நமக்குத் தெரியாத போதும் அனுமானத்தால் அது சித்திக்கிறது
அது தான் நிர் விகல்பகம்
அதில் பிரகாரம் விசேஷ்யம் போன்ற பிரிவுகள் கிடையாது

சந்நிஹர்ஷங்கள்
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவை உண்டாக்குவது இந்த்ரியத்துக்கும் அர்த்தத்துக்கும் ஏற்படக் கூடிய தொடர்பே என்று பார்த்தோம்
அந்த தொடர்பு தான் -சந்நிஹர்ஷம் -என்று அழைக்கப் படுகிறது
ஆறு வகையான -சந்நிஹர்ஷங்கள்-நமக்கு உபயோகப்படுகின்றன

கண்ணால் ஏற்படக் கூடிய -சிவப்பான குடம் விழுகிறது -என்ற ஒரு ஞானத்தைக் கொண்டு ஆராய்வோம்
இது ஓரு ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமா -இந்த ஞானத்தில்
1-குடம் -என்கிற த்ரவ்யம் –
2-குடத்தில் இருக்கும் கடத்வம் -குடத்தன்மை என்ற சாமான்யம்
3-குடத்தில் இருக்கும் சிவப்பு நிறம் -ரக்த ரூபம் -என்ற குணம்
4-அந்த ரூபத்தில் இருக்கும் ரூபத்வம் நிறத்தன்மை என்ற சாமான்யம்
5-குடத்தில் இருக்கும் விழுதல் என்ற கர்ம-கிரியை -செயல்
6-அதில் இருக்கும் கர்மத்வம் -செயல் தன்மை என்கிற சாமான்யம்
என்கிற ஆறு விஷயங்கள் கிரஹிக்கப் படுகின்றன
ஒரு ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவில் ஒரு பொருள் விஷயம் ஆக வேண்டும் என்றால் அந்த ப்ரமாவை உண்டு செய்யும்
புலனுக்கும் அந்தப் பொருளுக்கும் கண்டிப்பாக ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருக்க வேண்டும்

சிவப்பான குடம் விழுகிறது
குடம் முதல் நிலை -த்ரவ்யம் சஷுஸால் கிரகிக்கும் இந்திரியம் சென்று விரிந்து குடம் தொட்டு –
த்ரவ்யம் தொட்டால் சம்யோகம் தானே -குடத்தையும் குடத்தன்மையும்
ரூபமும் ரூபத்வம் -குணம் குணத்தன்மை -சமவாயம் சம்பந்தம் இவற்றுக்கும் -குடத்துக்கும் குணத்துக்கும் சமவாய சமவாயம்
கிரியை -செயல் தன்மை -இங்கும் சமவாயம்
இந்திரிய அர்த்த ஸந்நிகர்ஷம் -சம்யோக சம்பந்தத்தால்
சமயோகப்பட்டது சம்யுக்த சமவாயம் – -தொடர்பு உள்ளவை-

சந்நிஹர்ஷங்கள்-
1-சம்யோகம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு த்ரவ்யத்தை க்ரஹிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் -சம்யோகம் –
ஏன் என்றால்
இந்த்ரியமும் ஒரு த்ரவ்யம்
குடமும் ஒரு த்ரவ்யம்
த்ரவ்யங்களுக்கு இடையில் ஏற்படும் சேர்க்கை சம்யோகம் தான் ஆகும்

2-ஸம்யுக்த சமவாயம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு குடத்தில் இருக்கும் குடத்தன்மை என்ற சாமான்யத்தையோ
சிவப்பு நிறம் என்ற குணத்தையோ
விழுதல் என்ற கிரியையோ
கிரஹிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் -ஸம்யுக்த சமவாயம்
ஸம்யுக்தம் என்றால் சமயோகப்பட்டது
கண்ணோடு சம்யோகப் பட்ட குடத்தில் சமவாய சம்பந்தத்தால் குணம் கிரியை சாமான்யம் ஆகியவை இருக்கிற படியால்
கண்ணுக்கும் அவற்றுக்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லா விட்டாலும் பரம்பரத் தொடர்பு உண்டு
ஆகவே இங்கு சம்யுக்த சமவாயமே ஸந்நிகர்ஷம் ஆகிறது

3-ஸம்யுக்த சமவேத சமவாயம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு குணத்தில் இருக்கும் சாமான்யத்தையோ
ஒரு கிரியையில் இருக்கும் சாமான்யத்தையோ
கிரஹிப்பதற்கு உபயோகப்படும் சந்நிகர்ஷம் ஸம்யுக்த சமவேத சமவாயம் என்று சொல்லப் படுகிறது
ஏன் என்றால்
கண்ணோடு சம்யுக்தமான தொட்டுக் கொண்டு இருக்கும் குடத்தில் சமவேதமான-சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கக் கூடிய
குணத்திலோ கர்மத்திலோ சமவாய சம்பந்தத்தால் அந்த சாமான்யம் உள்ளது

கண்ணும் தோலும் தான் த்ரவ்யத்தை -புஷ்பத்தை கிரகிக்கும் -மூன்று சன்னிகர்ஷங்களும் இவற்றுக்கு

மூக்கு மணத்தையும் மணத்தன்மையும் தான் கிரகிக்கும்
ரசன இந்த்ரியமும் இப்படி –
நேரடியாகத் தொட்டு வந்த சமவாயம் இல்லையே இவற்றுக்கு
இரண்டு ஸந்நிகர்ஷங்கள் தான் இவற்றுக்கு

4-சமவாயம்
சப்தம் என்பது ஆகாசத்தில் குணம்
ஆகையால் தொலைவில் உண்டாகும் ஒரு சப்தமானது அடுத்து அடுத்து ஆகாசப் பகுதியில் மற்ற
ஒரு சப்தத்தை உண்டு செய்து நம் காது வரை வந்து அடைகின்றது
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்பது நம் காதுக்குள் இருக்கும் ஆகாசமே தான்
ஆகவே கடைசியாக ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்கிற ஆகாசப் பகுதியிலேயே ஒரு சப்தம் உண்டாகிறது
அந்த சப்தத்தை கிரகிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் சமவாயம் தான் –
ஏன் என்னில் ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்பது ஆகாசம் தான்
சப்தம் என்பது ஆகாசத்தில் குணம் தான்
குணத்திற்கும் அது இருக்கும் இடத்துக்கும் இருக்கும் தொடர்பு சமவாயம் தான்
சம்யோகம் இங்கு வேண்டாமே –

5-சமவேத சமவாயம்
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்கிற ஆகாசப் பகுதியில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கும் சப்தத்தில்
சமவாய சம்பந்தத்தால் சப்தத்வம் என்ற சாமான்யம் உள்ளது
ஆகையால் அதை க்ரஹிக்கத் தேவைப்படும் சன்னிகர்ஷம் சமவேத சமவாயம்
சப்தத்வம் சாமான்யம் கிரகிக்க இது வேண்டும்

6-விசேஷண விசேஷ்ய பாவம்
எந்த ஒரு இந்த்ரியமும் ஒரு அபாவத்தைக் கிரஹிக்கப் பயன்படும் ஸந்நிகர்ஷம்
விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் என்று சொல்லப் படுகிறது
குடத்தின் அபாவத்தை உடையது பூமி என்ற அறிவில்
குடத்தின் அபாவம் விசேஷணம் ஆகிறது
பூமி விசேஷ்யம் ஆகிறது
கண்ணுக்கும் பூமிக்கும் இடையில் சம்யோகம் உள்ளது
ஆகையால் கண்ணோடு சமயோகப்பட்ட பூமிக்கு விசேஷணமாக அபாவம் இருக்கிற படியால்
அந்த விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் தான் ஸந்நிகர்ஷம் என்று சொல்லப் படுகிறது

பூமியையும் குடத்தின் அபாவத்தையும் கண்ணால் பார்க்கிறோம் -இரண்டு உடன் தொடர்பு இந்த ஸந்நிகர்ஷம்
அபாவத்துக்கும் அது இருக்கும் இடத்துக்கும் சமவாய சம்பந்தம் இல்லை
குடத்தின் அபாவம் உடைய பூமி -விசேஷணம் உடன் கூடிய விசேஷ்யம் தானே இது –
கல்லில் மணம் இல்லை -கந்த அபாவம் -மூக்குக்கும் இதே போல் –

முதல் மூன்று சன்னிகர்ஷங்களைக் கொண்டு தான் சஷூஸ் த்வக் மனஸ் என்ற மூன்று இந்திரியங்களும்
த்ரவ்யங்களையும் -அதில் இருக்கும் குணம் முதலியவற்றையும்
அவற்றில் இருக்கும் சாமான்யங்களையும் கிரஹிக்கின்றன

க்ரண இந்த்ரியமும் ரசன இந்த்ரியமும் -இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது சன்னிகர்ஷங்களைக் கொண்டு
குணங்களையும் அவற்றில் இருக்கும் சாமான்யங்களையும் கிரஹிக்கின்றன
அவை இரண்டும் த்ரவ்யத்தை கிரஹித்தும் சக்தி அற்றவை
ஆகையால் சம்யோகம் ஸந்நிகர்ஷத்தைக் கொண்டு எதையும் கிரஹிக்க மாட்டா

ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியமும் சப்தத்தைக் கிரஹிப்பதற்கு சமவாயம் என்கிற சன்னிகர்ஷமும்
சப்தத்வம் என்கிற சாமான்யத்தை கிரகிக்க சமவேத சமவாயம் என்கிற சன்னிகர்ஷமும் உபயோகப் படுகின்றன

அனைத்து இந்த்ரியங்களாலும் அபாவத்தைக் கிரஹிப்பதற்கு தேவையான ஸந்நிகர்ஷம்
விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் என்பது –

ஆறாவது-ஆந்திர இந்திரியம் -ஆத்மா த்ரவ்யம்- மனஸ்ஸூ -சம்யோகம்
ஆத்மத்வம் ஞானத்தவம் -சம்யுக்த சமயோக சன்னிகர்ஷம்
ஸூகம் துக்கம் இச்சை -ஆசையத்வம் சாமான்யம் காட்டிக் கொடுக்கும் -சம்யுக்த சமவேத சமவாயம்
சஷூஸ் த்வக் போல் மனஸ்ஸூ ஆறையும் பயன்படுத்தும்
என்னிடம் அறிவு இல்லை ஞானம் இல்லாதா ஆத்மா-விசேஷணம் விசேஷ்ய சன்னிகர்ஷம்

—————————–

பாடம் 27-அனுமானம் -அறிமுகம்

நியாய ஸாஸ்த்ரம் அனைத்துக்கும் தேவை -ஆன் வீஷிதி-அனுமானம் முக்கியமாகக் கொண்டதால் –
இதுவும் நியாய ஸாஸ்த்ரத்தையே சொல்லும்
ஈஷணம் -ப்ரத்யக்ஷம் சாஸ்திரம் கொண்டு முதன் முதலில் அறிவது –
அனுமானம் முன்னமே அறியப்பட்ட ஒரு பொருளை மீண்டும் நோக்குதல் -ஆராய்தல்
அனுமானம் தான் பிரதான விஷயம் இதுக்கு -நவீன நியாய சாஸ்திரம் அனுமானத்தை நுட்பமாக ஆராய்ந்து உள்ளார்கள்

நான்கு பிரமானங்களில் இரண்டாவது அனுமானம்
அநு -பின் தொடர்வது
மானம் – உண்டாக்கும் கருவி
ப்ரத்யக்ஷத்தாலோ சாஸ்திரத்தாலோ முன்னமே அறியப்பட்ட ஒரு பொருளை மீண்டும் நோக்குதல் -ஆராய்தல்
நான்கு வகை யதார்த்த அனுபவங்களில் -பிரமாக்களுக்குள் இரண்டாவது அநு மிதி என்று பார்த்தோம்
ப்ரத்யக்ஷம் என்றது ஞானத்துக்கும் கருவிக்கும் ஒரே பெயர் அது போல் இங்கு இல்லை
அனுமானம் வேறே அநுமிதி வேறே

அந்த அநுமிதிக்கு கருவியாக -கரணமாக- அசாதாரண காரணமாக இருப்பதே அனுமானம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
ஆகையால் அநுமிதிக்குக் கரணமாக இருத்தல் தான் அனுமானத்துக்கு லக்ஷணம்
அநுமிதியின் லக்ஷணம் யாது என்னில்
பராமர்ச ஜன்ய ஞானம் அநுமிதி –
ஒரு ஞானம் வேறே ஒரு ஞானத்துக்கு காரணம்
இந்திரியங்கள் பொருள்கள் ப்ரத்யக்ஷ ஞானத்துக்கு காரணம் பார்த்தோம்
பராமர்சம் என்ற ஞானத்தில் இருந்து உண்டாகக் கூடிய ஞானம் தான் அநுமிதி
வியாப்தி விஸிஷ்ட பக்ஷ தர்மதா ஞானம் பராமர்ச
பராமர்சம் வியாப்தியைப் பற்றியும் பக்ஷ தர்மதா என்பதைப் பற்றியும் ஏற்படக் கூடிய ஞானம்
இப்படி அபேஷா -ஆசை உருவாக- லக்ஷணம் சொல்லி ஒன்றை அறிய வேறே ஒன்றைச் சொல்லி
பலவற்றையும் அறிய ஆசை வர -விளக்கும்

அநுமானம் செய்யும் முறை
முதலில் அடுப்பு விளக்கு போன்ற இடங்களில் புகை யையும் நெருப்பையும் சேர்ந்தே பார்ப்பதனால்
எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்று அறிந்து கொள் கிறோம்
அடுத்து ஒரு சமயம் மலையைப் பார்க்கிறோம் –
அந்த மலையின் மேல் ஒரு நெருப்பு உள்ளதோ இல்லையோ என்கிற சங்கை ஏற்படுகிறது
பிறகு மலையில் தொடர்ந்து புகை வருவதைக் கண்ணால் காண்கிறோம்
புகையைப் பார்த்த உடன் நாம் முன்னமே இருந்து வைத்த தகவல் நினைவுக்கு வருகிறது –
எங்கு எங்கு புகை உள்ளதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்று
முன் ஏற்பட்ட இரண்டு அறிவுகளையும் சேர்த்து நெருப்பு விட்டுப் பிரியாத புகையை உடையது
இந்த மலை என்ற அறிவு ஏற்படுகிறது
இது தான் பராமர்சம்
கடைசியாக -ஆகையால் -இந்த மலையில் கண்டிப்பாக நெருப்பு இருக்கிறது என்று அறிகிறோம்
இதுவே அநுமிதி ஆகும்

வியாப்தி
வியாபித்தல் -பரந்து இருத்தல் –
கடவுள் உலகு அனைத்தும் வியாபித்து இருக்கிறார் -அனைத்து இடங்களிலும் இருக்கிறார் என்றபடி –
சாஹசர்ய நியமம் வியாப்தி -என்று சொல்கிறார்கள் -அதாவது -தவறாமல் சேர்த்து இருத்தல்
நியத சாஹசர்யம் வியாப்தி

புகை எப்பொழுதுமே நெருப்பை விட்டு இருக்காது -அதாவது நெருப்பு இல்லாத இடத்தில் புகை ஒரு நாளும் இருக்காது –
புகை இருக்கும் இடங்களில் எல்லாம் நெருப்பு கண்டிப்பாக இருக்கும்
ஆகையால் நெருப்பின் வியாப்தி புகையில் உள்ளது என்று கூறுகிறோம்
நெருப்பு இருக்கும் இடங்களோ -புகை இருக்கும் இடங்களும் காய்ச்சின இரும்பு போன்ற சில இடங்களிலும் அன்றோ
எந்தப் பொருள் மற்ற ஒரு பொருளை விட்டு இருக்காதோ அந்தப் பொருள் தான் வியாப்தி என்ற தன்மையைக் கொண்டது –
அதற்கு வியாப்யம் என்று பெயர்
அந்த மற்ற ஒரு பொருளுக்கு வியாபகம் என்று பெயர்
புகை நெருப்பை விட்டு இருக்காது -ஆகையால் புகைக்கு வியாப்தி உள்ளது -புகைக்கு வியாப்யம் என்று பெயர்
நெருப்புக்கு வியாபகம் என்று பெயர்
நாம் உபயோகிக்கும் ஹேது புகை
ஸாத்யத்தை -நெருப்பை -விட்டுப் பிரியாததாகத் தான் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்றால் அனுமானம் செய்ய இயலாது –

பக்ஷ தர்மதா
அநுமிதி infer பண்ண -பக்ஷம் -சாத்தியம் -ஹேது -இவை மூன்றும் தேவை –
மலையில் புகை இருக்கிற படியால் நெருப்பு இருக்கிறது என்று அநுமானம் செய்கிறோம்
இதில் எந்தப் பொருளைப் பற்றி அனுமானம் செய்கிறோமோ அதற்குப் பக்ஷம் என்று பெயர்
இவ்விடத்தில் மலை தான் பக்ஷம்
அதில் தான் நெருப்பு உள்ளது என்று அநுமானம் செய்கிறோம்
அடுத்து அந்த பக்ஷத்தில் -எந்த ஒரு பொருள் -தன்மை இருப்பதாக அநுமானம் செய்கிறோமோ அதற்கு
ஸாத்யம் -சாதிக்கப் பட வேண்டியது என்று பெயர்
கீழ் உள்ள எடுத்துக் காட்டில் நெருப்பு தான் ஸாத்யம்
அதைத் தான் மலை என்னும் பக்ஷத்தில் இருப்பதாக அனுமானிக்கிறோம்
எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டு நெருப்பு இருப்பதாக அனுமானம் செய்கிறோமோ
அந்தப் பொருளுக்கோ தன்மைக்கோ ஹேது -லிங்கம் -ஸாதநம்-என்று பெயர் –
ஆகவே ஏதோ ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஏதோ ஒரு பக்ஷத்தில் ஏதோ ஒரு சாத்யம் உள்ளது
என்று அறிவது தான் அனுமானம்
பக்ஷ தர்மதா என்றால்
பக்ஷத்தில் இருத்தல்
ஹேது என்று நாம் எதைச் சொல்கிறோமோ அது பக்ஷத்தில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்னில் அதைக் கொண்டு ஸாத்யத்தை அறிய முடியாது
பக்ஷ தர்மதா என்றால் -பக்ஷத்தில் இருக்கும் தன்மை உடைய பொருளாக இருத்தல்

பராமர்சம்
பராமர்சம் என்றால் வியாப்தியையும் பக்ஷ தர்மதா என்ற தன்மையையும் பற்றிய அறிவு
நாம் அனுமானம் செய்யும் பொழுது ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு ஸாத்யம் ஒரு பக்ஷத்தில் இருக்கிறது என்று அறிகிறோம்
இது சரியாக நடக்க அந்த ஹேதுவுக்கு இரண்டு தன்மைகள் அவசியமாகும்
அந்த ஹேது அந்த சாத்யத்தில் இருந்து பிரியாததாக -வியாப்யமாக – இருக்க வேண்டும் -அதாவது
அந்த ஸாத்யத்தினுடைய வியாப்தி அந்த ஹேதுவில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்னில் இந்த ஹேது இருக்கிற படியால் இந்த சாத்தியமும் கண்டிப்பாக இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாதே
அந்த ஹேது நமது பக்ஷத்தில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை எனில் அதைக் கொண்டு எப்படி பக்ஷத்தில் சாத்தியம் உள்ளது என்று அறிய முடியும்
ஆகவே ஹேதுவுக்கு இருக்க வேண்டிய இரண்டு தன்மைகள் தான் வியாப்தியும் பக்ஷ தர்மதாவும்
இவ்விரண்டையும் உடையதாக ஹேதுவை அறியும் அறிவை தான் பராமர்சம் ஆகும்
நெருப்பை விட்டுப் பிரியாத புகையை உடையது இந்த மலை என்பது தான் பாரமர்சம் என்ற ஞானத்தின் வடிவம்
பொதுவாகச் சொன்னால்
இந்த சாத்யத்துக்கு வியாப்யமான இந்த ஹேதுவை உடையது இந்த பக்ஷம் என்பது தான் அதன் வடிவம்
இந்த அறிவு ஏற்பட்டு விட்டால் அடுத்து இந்த மலையில் நெருப்பு உள்ளது என்ற அநுமிதி ஏற்பட்டு விடும்
பராமர்சம் தான் அனுமானத்துக்கு கரணம் கருவி-

அனுமானம் இரண்டு வகைப்படும்
ஸ்வார்த்த அனுமானம் -பரார்த்த அனுமானம்

ஸ்வார்த்த அனுமானம்
ஒருவன் தன்னுடைய பயனுக்காகச் செய்யும் அனுமானம் ஸ்வார்த்த அனுமானம்-இதன் படிகள்
தானே அடுப்படி போன்ற இடங்களில் நெருப்புக்கும் புகைக்கும் உள்ள வியாப்தியை கிரஹித்து
பின்பு வேறு ஒரு நாள் பிரயாணிக்கும் பொழுது மலையைக் கண்டு
மலையில் நெருப்பு உள்ளதா இல்லையா என்ற சங்கை கொண்டு
மலையில் புகை இருப்பதைக் கண்டு
உடனே எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்கிற வியாப்தியை நினைவு படுத்திக் கொண்டு
கண்ணால் கண்டதையும் நினைவுக்கு வந்ததையும் சேர்த்து
நெருப்புக்கு வியாப்யமான புகையை உடையது இந்த மலை என்ற பராமர்சத்தை அடைந்து
அதில் இருந்து இந்த மலையில் நெருப்பு இருக்கிறது என்ற அநுமிதியை அடைந்தால்
அது ஸ்வார்த்த அனுமானம் ஆகும்

பரார்த்த அனுமானம்
மற்றவரின் பயனுக்காச் செய்யும் அனுமானம்
ஒருவன் முன் சொன்ன வகையில் தான் நெருப்பை அனுமானம் செய்து விட்டு அது மற்றவருக்குப் புரிவதற்காகச் செய்யும்
போதனையில் இருந்து மற்றவருக்கும் மலையில் நெருப்பு உள்ளது என்ற அறிவு வருகிறதோ
அதுவே பரார்த்த அனுமானம்
ஆத்மாவின் நித்யத்வம் அர்ஜுனனுக்கு சொல்ல பல சொல்லி புரிய வைத்தது போல்-

நியாயமும் அதன் ஐந்து அங்கங்களும்
பரார்த்த அனுமானத்துக்காக ஒருவன் மற்ற ஒருவனுக்குச் செய்யும் போதனைக்கு நியாயம் -என்று பெயர்
நியாயம் என்பதில்
ஐந்து அவயவங்கள் கண்டிப்பாக இருக்க வேணும் என்பர்

1-ப்ரதிஜ்ஜை-வாக்யம்-அந்த மலையில் நெருப்பு உள்ளது -thesis-
2-ஹேது-வாக்யம்-புகை இருக்கிற படியால் -reason-
3-உதாஹரணம்-வாக்யம்-எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் -அடிப்படியைப் போல் -ex amble
4-உபநயம்-வாக்யம்-அப்படி நெருப்பை விட்டுப் பிரியாத-நெருப்புக்கு வியாப்யமான புகையை உடையது தான் இந்த மலை -co relation
5-நிகமனம்-வாக்யம்-ஆகையால் நெருப்பை உடையது இந்த மலை -conclusion

இப்படி ஐந்து சொல் தொடர்களைப் பயன்படுத்தித் தான் மற்றவருக்கு மலையில் நெருப்பு இருப்பதைப் போதிக்க வேண்டும்

ஸ்வார்த்த அனுமானத்திலும் பரார்த்த அனுமானத்திலும் அநுமிதி என்ற ஞானம் ஏற்படுவதற்கு
கரணமாக-அசாதாரண காரணமாக -இருப்பது பராமர்சம் தான்
அநுமிதிக்கு கரணம் எதுவோ அது தான் அனுமானம் என்றும் பார்த்தோம்
ஆகையால் அனுமானம் என்னும் சொல் பராமர்சத்தைத் தான் குறிக்கிறது –
வியாப்தி ஞானத்துக்கே அனுமானம் என்பர் சிலர்-

————

பாடம் -28-அனுமானத்தின் வகைகளும் தோஷங்களும்

தத்வ சிந்தாமணி மங்கள ஸ்லோகம் –

அனுமானம் என்பது ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு பக்ஷத்தில் ஒரு சாத்தியம் இருப்பதை அறிவது
ஹேது என்பதற்கு இரண்டு தன்மைகள் தேவை
1-வியாப்தியும்
2-பக்ஷதர்மதா வும்

வியாப்தியில் இரண்டு வகை உண்டு
1-அந்வய வியாப்தி
2-வியதிரேக வியாப்தி

அந்வய வியாப்தி
எங்கு எங்கு ஹேது உள்ளதோ அங்கு அங்கு சாத்தியம் உள்ளது என்று இரண்டு பொருள்களின்
இருப்புகளுக்கு இடையில் உள்ள வியாப்தி அந்வய வியாப்தி என்று சொல்லப்படும்

வியதிரேக வியாப்தி
எங்கு எங்கு சாத்தியம் இல்லையோ அங்கு அங்கு ஹேது இருக்காது என்று இரண்டு பொருள்களின்
அபாவங்களுக்கு இடையிலே உள்ள வியாப்தி வியதிரேக வியாப்தி ஆகும்

வியாப்தியின் தன்மையைக் கொண்டு ஹேதுக்கள் மூன்றாகப் பிரிக்கப்படும்
1-அந்வய வியதிரேகி –அந்வய வியாப்தி -வியதிரேக வியாப்தி இரண்டையும் உடையது
2-கேவல அந்வயி -அந்வய வியாப்தி மட்டுமே உடையது
3-கேவல வியதிரேகி -வியதிரேக வியாப்தி மட்டுமே உடையது –

அந்வய வியதிரேகி
அந்வயத்திலும் வியதிரேகத்திலும் வியாப்தியை ஹேது அந்வய வியதிரேகி என்று அழைக்கப் படுகிறது
நெருப்பு சாத்யமாக இருக்கும் பொழுது புகை போல் -புகைக்கும் நெருப்புக்கும் இடையில்
இரண்டு வகையான வியாப்தியும் உண்டே
எங்கு எங்கு புகை உள்ளதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு உள்ளது -அடுப்பு விளக்கு போல் -என்று
வியாப்தியைச் சொல்லலாம் -எனவே அந்வய வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு நெருப்பு இல்லையோ அங்கு அங்கு புகை இல்லை -கடலில் போல் என்று எதிர்மறையிலும் கூறலாம் –
ஆகவே வியதிரேக வியாப்தியும் உண்டு
இப்படி இரண்டு வகையான வியாப்தியும் உடைய ஹேதுவுக்கு அந்வய வியதிரேகி -என்று பெயர் –

கேவல அந்வயி
அந்வய வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேது கேவல அந்வயி -என்று அழைக்கப் படுகிறது –
த்ரவ்யத்வம் என்ற சாமான்யத்தை ஹேதுவாகக் கொண்டு
குடம் என்ற பக்ஷத்திலே பெயராலே குறிக்கப் படுதல் என்ற தன்மை உள்ளது என்று சாதிக்கும் பொழுது
எங்கு எங்கு த்ரவ்யம் உள்ளதோ அங்கு அங்கு பெயராலே குறிக்கப் படுதல் உள்ளது –
துணியைப் போலே கண்ணாடியைப் போலே என்று வியாப்தியை அறிய இயலும்
ஆகையால் பெயராலே குறிக்கப் படுதல் என்ற தன்மைக்கும் த்ரவ்யத்வம் என்ற சாமான்யத்துக்கும் இடையில்
அந்வய வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு பெயராலே குறிக்கப்படுதல் இல்லையோ அங்கு அங்கு த்ரவ்யத்வம் இல்லை –போலே
எதிர்மறையில் வியாப்தியை அறியவே முடியாது
உலகில் இருக்கும் பொருள்கள் அனைத்துமே பெயராலே குறிக்கப்படுவது தான்
ஆகையால் பெயராலே குறிக்கப்படுதல் இல்லா இடம் ஒன்றே உலகில் அறியப்படாதது -ஆகையால்
வியதிரேக வியாப்தியை கிரஹிக்க வழியே இல்லை
இப்படி அந்வய வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேதுவுக்கு கேவல அந்வயி என்று பெயர்
உலகில் இருக்கும் அனைத்துப் பொருள்களிலும் இருக்கும் ஒரு தன்மையை சாத்யமாகக் கொண்டால் மட்டும் தான்
ஒரு ஹேது கேவல அந்வயி ஆகும்
இதே த்ரவ்யத்வம் என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு வேறு ஒரு சாத்யத்தை சாதிக்க முயற்சித்தால் அப்பொழுது
இதே ஹேது அந்வய வியதிரேகியாக இருக்கலாம் –

கேவல வியதி ரேகி
வியதி ரேக வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேது -கேவல வியதி ரேகி -என்று அழைக்கப் படுகிறது
கந்தம் -மணம் -என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு பிருத்வீ என்ற பக்ஷத்தில் -மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களில் நின்றும் வேறுபாடு –
என்ற சாத்தியத்தை அனுமானம் செய்யும் பொழுது
எங்கு எங்கு மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டிலும் வேறுபாடு என்ற சாத்தியம் இல்லையோ
அங்கு அங்கு மணம் இருக்காது என்று சொல்லலாம்
ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டிலும் வேறுபாடு இல்லாத இடம் ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்கள் தான்
அவற்றிலே எதற்கும் மணம் கிடையாதே
ஆகையால் வியதி ரேக வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு மணம் இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டில் வேறுபாடு இருக்கும்
என்ற அந்வய வியாப்தியை நம்மால் அறியவே முடியாது
ஏன் எனில் ப்ருத்வீ முழுவதுமே பக்ஷமாகி விட்டது -அதைத் தவிர்ந்த எந்த இடத்திலும் மணம் என்ற ஹேது இருக்காது –
ஆகையால் ஹேதுவுக்கும் வியாப்தியை அறிய இடமே இல்லை
இப்படி வியதி ரேக வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேதுவுக்கு கேவல வியதி ரேகி என்று பெயர்
ஒரு ஹேது இருக்கும் அனைத்து இடங்களையுமே ஆக்கினால் மட்டும் தான் அந்த ஹேது கேவல வியதி ரேகி ஆகும்
இதே மணம் என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு குடம் என்ற பக்ஷம் ஜலம் முதலிய எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டில்
வேறுபட்டது என்ற அனுமானம் செய்யப் பார்த்தால் மற்ற பிருத்வீ பொருள்களில் அந்வய வியாப்தியை கிரஹிக்க முடியும்
ஆகையால் இதே ஹேது அந்வய வியதி ரேகி ஆகும்

பக்ஷம் -ச பக்ஷம் -வி பக்ஷம்
பக்ஷம் -எந்த ஒரு பொருளில் சாத்யம் உள்ளதா இல்லையா என்று சந்தேகிக்கப் படுகிறதோ அது பக்ஷம் ஆகும்
ச பக்ஷம் -எந்த ஒரு இடத்தில் சாத்தியம் உள்ளது என்று நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ அது ச பக்ஷம்
வி பக்ஷம் -எந்த ஒரு இடத்தில் சாத்தியம் இல்லை என்று நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ அது வி பக்ஷம்

எடுத்துக் காட்டு
குடம் மணத்தை உடையது -பிருத்வீ யானபடியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
சாத்யம் -மணம்
ஹேது -பிருத்வீயாய் இருத்தல் -பிருத்வீத்வம் என்ற சாமான்யம் -நிலத் தன்மை
இந்த அனு மானத்துக்கு முன் குடத்தில் மணம் உள்ளதா இல்லையா என்ற சந்தேகம் உள்ளது –
ஆக இப்படிப்பட்ட சந்தேகத்துக்கு விஷயமான குடம் தான் பக்ஷம் ஆகும்

மணம் என்ற சாத்யம் துணி மரம் போன்றவற்றில் உள்ளது என்ற நிச்சயம் நமக்கு உள்ளது
குடத்தில் மட்டும் தான் சந்தேகிக்கப் படுகிறது
ஆகையால் துணி மரம் ஆகியவை ச பக்ஷங்கள்

மணம் என்ற ஸாத்யம் ஜலம் தேஜஸ் வாயு ஆகாசம் போன்ற மற்றத் த்ரவ்யங்களில் இல்லை
என்ற நிச்சயம் நமக்கு உள்ளது -ஆகவே அவை வி பக்ஷங்கள்

ஹேத்வ ஆபாசங்கள்
சரியான ஹேதுக்களின் வகைகளையும் தன்மைகளையும் பார்த்தோம்
இனி தவறான பயன் இல்லாத ஹேதுக்களைப் பார்ப்போம்
அவற்றைக் கொண்டு நாம் விரும்பும் சாத்யத்தை நாம் தேர்ந்து எடுத்த பக்ஷத்தில் சாதிக்க முடியாது
இரண்டு கருத்தாளர்களுக்கு இடையில் வாதம் நடக்கும் போது நமது தத்வத்தை நிலைநாட்ட ஹேதுக்களைச் சொன்னால் மட்டும் போதாது
எதிர் கருத்திலும் அதை நிலை நாட்ட உபயோகப்படுத்தப்படும் ஹேதுக்களையும் தவறானவை என்றும் காண்பிக்க வேண்டும்
ஆகையால் நியாய சாஸ்திரம் பயில்வார்களுக்கு தவறான ஹேதுக்களையும் கண்டு அறியும் திறமையும் தேவை
இந்த தவறான ஹேதுக்களே ஹேது ஆபாசங்கள் என்று பெயர்
ஆபாசம் என்றால் தோற்றம்
இந்த ஹேதுக்கள் சரியான ஹேதுக்கள் போலே தோற்றம் அளித்தாலும் சரியானவை அல்ல –
ஆகவே ஹேது ஆபாசங்கள் -ஹேது போலே தோற்றம் அளிப்பவை -என்று அவற்றுக்குப் பெயர்
ஐந்து ஹேது ஆபாசங்கள் உள்ளன
1-ஸ வியபிசாரம் -straying reason
2-விருத்தம்
3-ஸத் ப்ரதிபக்ஷம்
4-அஸித்தம்
5-பாதிதம் -என்ற இந்த ஐந்தும்

ஸ வியபிசாரம்
வியபிசாரம் என்றால் வியாப்தி இல்லாமை
வியாப்தி என்பது ஒரு பொருள் இல்லாத இடத்தில் தானும் இல்லாமல் இருத்தல் என்று பார்த்தோம்
அப்படி ஒரு பொருளோடு மாறாத -தவறாத -தொடர்பைக் கொள்ளாமை தான் வியபிசாரம் ஆகும்
இதற்கு அனைகாந்திகம் -பல் முனைப்பட்டது -என்றும் பெயர்
அதாவது சாத்தியம் என்ற ஒரு பொருளோடு முனையோடே மட்டும் சம்பந்தப்படாமல் பல பொருள்களோடு முனைகளோடே இருத்தல்
இது மூன்று வகைப்படும்
1-A –சாதாரணம்
1-B –அசாதாரணம்
1-C –அநுப ஸம்ஹாரீ-non conclusive

1-A –சாதாரணம்
சரியான ஹேதுவானது சாத்யம் இல்லாத இடத்தில் இருக்கக் கூடாது -அது தான் வியாப்தி என்று பார்த்தோம்
எந்த ஒரு ஹேது சாத்யம் இல்லாத இடங்களிலும் இருக்குமோ அது சாதாரணம் ஆகும்
சாத்யத்தின் இருப்புக்கும் சாத்யத்தின் இல்லாமைக்கும் பொதுவான படியால் இது
சாதாரணம் -பொதுவானது -என்று அழைக்கப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு மலை நெருப்பை உடையது -ஞானத்தால் அறியப் படுகிறபடியால் -என்று அனுமானம்
பக்ஷம் –மலை
சாத்யம் –நெருப்பு
ஹேது -ஞானத்தால் அறியப்படுதல்
இங்கு நாம் சொன்ன ஹேதுவானது நெருப்பு இருக்கும் இடங்களில் அடுப்பு விளக்கு போன்றவற்றிலும் இருக்கும்
நெருப்பு இல்லாத கடல் குளம் போன்றவற்றிலும் இருக்கும்
அடுப்பும் விளக்கும் எப்படி ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகின்றனவோ அதே போலே தானே கடலும் குளமும் ஆகின்றன –
ஆகையால் ஞானத்துக்கு விஷயமாய் இருத்தல் -ஞானத்தால் அறியப்படுதல் என்பது
சாத்யம் இருக்கும் இடங்களிலும் இருக்கும் -சாத்தியமான நெருப்பு இல்லாத இடங்களிலும் இருக்கும்
ஆகையால் இந்த ஹேது சாதாரணம் ஆகிறது –

1-B –அசாதாரணம்
சரியான ஹேதுவானது -ச பக்ஷங்களில் -சாத்யம் இருப்பதாக நிச்சயிக்கப் பட்ட இடங்களில்
சிலவற்றிலாவது இருக்க வேண்டும்
வி பக்ஷங்களில் -சாத்யம் இல்லாததாக நிச்சயிக்கப் பட்ட இடங்களில் -இருக்கக் கூடாது
அப்பொழுது தான் வியாப்தியை அறிய முடியும்
எந்த ஒரு ஹேது ச பக்ஷத்திலும் இல்லாமல் எந்த வி பக்ஷத்திலும் இல்லாமல்
பக்ஷத்தில் மட்டும் உள்ளதோ அதற்கு அசாதாரணம் என்று பெயர் –
அசாதாரணம் என்றால் தனித்தன்மை
இந்த ஹேது பக்ஷத்துக்கு மட்டும் தனித்தன்மையாக இருக்கிறபடியால் அசாதாரணம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு
சப்தம் நித்யமானது சப்தத்வம் என்ற சாமான்யத்தை உடைய படியால் -என்ற அனுமானம்
பக்ஷம் -சப்தம்
சாத்யம் -நித்யத்வம் -அழியாமை
ஹேது -சப்தத்வம் என்ற சாமான்யம்
இங்கு நாம் சொன்ன சப்தத்வம் என்ற ஹேதுவானது சப்தம் என்ற பக்ஷத்தில் மட்டுமே இருக்கும் ஒரு சாமான்யம் ஆகும் –
ஆகையால் அழியாமை நிச்சயிக்கப்பட்ட ஆகாசம் காலம் முதலான ச பக்ஷங்களிலும் சப்தத்வம் இல்லை
அழியாமையின் அபாவம் நிச்சயிக்கப்பட்ட குடம் புத்தகம் போன்ற வி பஷங்களிலும் இல்லை
ஆகையால் வியாப்தி அறியவே வழி இல்லாமல் போகிறது –

1-C –அநுப ஸம்ஹாரீ
ஒரு ஹேதுவுக்கு சாத்யத்தோடே உள்ள வியாப்தியை கிரஹிக்க வேண்டுமானால் அது சாத்யத்தோடு சேர்ந்து
சில இடங்களில் பார்க்க வேண்டும்
சாத்யம் இல்லாத இடங்களில் பார்க்காமல் இருக்கவும் வேண்டும்
ஆகவே அந்வய த்ருஷ்டாந்தம் -ஹேதுவும் சாத்யமும் சேர்ந்து இருக்கும் இடங்கள் –
வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தம் -ஹேது சாத்யம் இரண்டுமே சேர்ந்து இல்லாத இடங்கள் -என்ற
இரண்டு த்ருஷ்டாந்தங்களும் ஒரு ஹேதுவுக்குத் தேவை
அப்படிப்பட்ட அந்வய த்ருஷ்டாந்தமும் வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தமும் அற்றது தான் அநுப ஸம்ஹாரீ என்று சொல்லப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு
உலகில் இருக்கும் அனைத்துமே அழியக் கூடியது -ஞானத்துக்கு விஷயமான படியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -உலகில் இருக்கும் அனைத்தும்
சாத்யம் -அழிவு
ஹேது –ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகுதல் -அறியப்படுதல்
உலகில் இருக்கும் அனைத்துமே பக்ஷமான படியால் அதைத் தவிர்ந்த ஒன்றை அந்வய த்ருஷ்டாந்தம் என்றோ
வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தம் என்றோ காட்டவே இயலாது
ஆகவே வியாப்தியை நம்மால் கிரஹிக்க முடியாது –

2-விருத்தம் -adverse reason
விருத்தம் என்றால் எதிர்மறையானது என்று பொருள் -அதாவது கொடுக்கப்பட்ட காரியத்துக்கு எதிர்மறையான
ஒரு காரியத்தைச் செய்யும் பொருளை விருத்தம் என்று சொல்கிறோம்
எந்த ஒரு ஹேது சாத்யத்தை சாதிப்பதற்காக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளதோ அதே ஹேது சாத்யத்தின் அபாவத்தை
சாதித்து விட்டால் அந்த ஹேது விருத்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் அழியாதது உண்டாகிற படியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -சப்தம்
சாத்யம் -அழியாமை
ஹேது -உண்டாகுதல் உத்பத்தி
இங்கு உண்டாகுதல் என்கிற ஹேது அழியாமை என்கிற சாத்யத்தை சாதிக்கப் பிரயோகிக்கப் பட்டுள்ளது
ஆனால் உண்மையில் உலகில் உண்டாகும் பொருள்கள் எல்லாமே அழியக் கூடியவை தான்
ஆகையால் இந்த ஹேது அழியாமை என்ற நம் சாதனத்துக்கு வியாப்யமானதே அல்ல –
அதுக்கு நேர் மாறான அழிவு என்பதுக்கு வியாப்யமானது -அதைத் தான் நிலை நாட்டி விடும்
ஆகையால் இது விருத்தம் என்று சொல்லப் படுகிறது –

3- ஸத் ப்ரதிபக்ஷம் -opposable reason
பிரதி பக்ஷம் என்றால் எதிர் கட்சி
பக்ஷத்தில் சாத்யத்தின் இருப்பை நிலை நாட்ட பிரயோகிக்கப் பட்ட எந்த ஒரு ஹேதுவுக்கு எதிரான பக்ஷத்தில்
சாத்யத்தின் – அபாவத்தை -இல்லாமையை -நிலை நாட்டக் கூடிய மற்ற ஒரு ஹேது காண்பிக்கப் படுகிறதோ
அந்த ஹேது எதிர் கட்சியோடு கூடிய படியால் ஸத் பிரதிபக்ஷம் ஆகும்
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் அழியாதது -காதால் கேட்க்கிறபடியால் -சப்தத்வம் என்ற சாமான்யத்தைப் போலே என்று நாம் ஒரு அனுமானத்தைச் சொல்ல
அதற்கு எதிராக -சப்தம் அழியக் கூடியது -உண்டாகிற படியால் -குடத்தைப் போலே -என்று முரண் பட்ட ஹேதுவைச் சொல்ல முடியும்
இப்படி எதிர் ஹேது பிரயோகிக்கப் பட்டால் எது சரி என்று தெரியாமல் எந்த ஹேதுவிலும் குற்றங்களே தெரியாமல் போனால்
இரண்டு ஹேதுக்களில் இருந்தும் அநு மிதியே ஏற்படாது
ஆகையால் நாம் சொன்ன கேட்கப்படுதல் என்கிற ஹேது ஸப்ரதிபக்ஷம் ஆகிறது

4-அஸித்தம் -un established
அஸித்தி என்ற தோஷத்தை உடைய ஹேது அஸித்தம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
அஸித்தி என்றால் இல்லாமை -அறியாமை –
இது மூன்று வகைப்படும்
4-A–ஆஸ்ரய அஸித்தம்
4-B ஸ்வரூப அஸித்தம்
4-C-வியாப்யத்வ அஸித்தம்

4-A–ஆஸ்ரய அஸித்தம் pasham un established
ஆஸ்ரயம் என்று அழைக்கப் படும் பஷமே அஸித்தமாக -அறியப் படாததாக இருக்கும் ஒரு ஹேது
எடுத்துக் காட்டு
ஆகாயத் தாமரை மணமானது தாமரை யானபடியால் -குளத்துத் தாமரை போலே என்ற அனுமானத்தின்
ஆகாயத் தாமரை என்ற ஒன்றே உலகில் இல்லாதது அறியாதது

4-B ஸ்வரூப அஸித்தம் hethu un established
நாம் சொல்லும் ஹேது நமது பக்ஷத்தில் இல்லாமை –
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் ஒரு குணம் கண்ணால் காணப் படுகிற படியால் என்ற அனுமானத்தின்
சப்தம் என்கிற பக்ஷத்தில் கண்ணால் காணப்படுதல் என்கிற ஹேதுவே கிடையாது -சப்தம் காதால் கேட்கிற படியால்

4-C-வியாப்யத்வ அஸித்தம்
நாம் சொன்ன ஹேதுவில் சாத்யத்தோடு வியாப்தி இல்லாமை
உபாதியோடு கூடிய ஹேது வியாப்யத்வ அஸித்தம் ஆகும்
இதை ஆழமாகப் பார்ப்போம்

உபாதி என்றால்
ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமாகவும் ஹேதுவுக்கு அவ்யாபகமாகவும் இருக்கும் ஓன்று
எடுத்துக் காட்டு
மலை புகையை உடையது -நெருப்பு உடைய படியால் என்ற தவறான அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -மலை
ஸாத்யம் -புகை
ஹேது -நெருப்பு
இங்கு நெருப்பு என்ற ஹேதுவுக்கு உபாதி உள்ளது
அந்த உபாதி -ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு -ஆர்த்ர இந்த்ன ஸம்யோகம் –
உபாதியின் முதல் தேவை -ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமாய் இருத்தல்
எங்கு எங்கு புகை என்ற சாத்தியம் உள்ளதோ அங்கு அங்கு ஈரமான பொருளோடு தொடர்பு உள்ளது -அடுப்பு போலே என்று கூறலாம்
ஆகையால் சாத்யத்துக்கு வியாபகம் தான் இந்த உபாதி
அடுத்து எங்கு எங்கு நெருப்பு உள்ளதோ அங்கு அங்கு ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு உள்ளது என்று சொல்ல இயலாது
நன்கு காய்ச்சப்பட்ட இரும்பில் ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு இல்லா விட்டாலும் நெருப்பு இருக்கிற படியால்
ஆகையால் ஹேதுவுக்கு அவ்யாபகம் தான் இந்த உபாதி
இப்படி இரண்டு தன்மைகளையும் கொண்ட ஒரு உபாதியை இந்த அனுமானத்தின் கண்டு பிடித்து விட்ட படியால்
இந்த ஹேது ஸோ பாதிகம் -உபாதியோடு கூடியது என்றும் வியாப்யத்வ அஸித்தம் என்றும் பெயர்

உபாதி என்று ஓன்று இருந்தால் ஹேது ஏன் தவறானது என்று பார்ப்போம்
சாத்யத்துக்கு வியாபகம் உபாதி -அதாவது சாத்யம் இருக்கும் இடத்தில் எல்லாம் உபாதி இருக்கும்
ஹேதுவுக்கு வியாபகம் அல்ல உபாதி -அதாவது உபாதி இல்லாத இடங்களிலும் ஹேது இருக்கும்
ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமான உபாதியே இல்லாத இடம் என்பது கண்டிப்பாக சாத்தியம் இல்லாத இடமாகத் தான் இருக்கும்
ஆகையால் உபாதி இல்லாத இடத்திலும் ஹேது இருக்கும் என்பதைக் கொண்டு
சாத்யம் இல்லாத இடத்திலும் ஹேது இருக்கும் என்று தாராளமாக அறியலாம்
ஒரு மாணவனை அறிபவர் அனைவரும் அவனது குருவை அறிவார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்
வேறு சிலரும் குருவை அறிந்து இருக்கலாம் குரு மாணவனுக்கு வியாபகம் ஆகிறார்
ஒருவருக்கு குருவையே தெரியாது என்று சொன்னால் சிஷ்யனையும் தெரியாது என்று என்று தானாகவே கிடைக்கும்
ஆக சாத்யம் இல்லாத இடத்தில் ஒரு ஹேது இருந்தால் அந்த ஹேது சாத்யத்துக்கு வியாப்யமே அல்ல என்றதாகும்
ஆகையால் ஹேது வியாப்யத்வ அஸித்தம் ஆகிறது

5-பாதிதம் –
பாதம் என்றால் எதிர்மறை நிச்சயம்
ஆக எந்த ஒரு ஹேதுவுக்கு எதிரான விஷயம் வேறு ஒரு பிரமாணத்தால் நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ
அந்த ஹேது பாதிதம் என்று சொல்லப் படுகிறது
எடுத்துக் காட்டு
நெருப்பு சுடாதது -த்ரவ்யமான படியால் -என்ற அனுமானம்
பக்ஷம் -நெருப்பு
சாத்யம் –சுடாமை
ஹேது -த்ரவ்யத்வம் என்கிற சாமான்யம்
இந்த அனுமானத்தைக் கொண்டு நாம் நெருப்பு சுடாது என்று சாதிக்கப் பார்க்கும் போது
ப்ரத்யக்ஷம் -புலன்கள் -என்கிற வேறே ஒரு பிரமாணத்தால் நெருப்பு சுடும் என்ற அறிவு ஏற்படுகிறது
நெருப்பைத் தொட்டதும் த்வக் இந்த்ரியத்தால் அதில் இருக்கும் சூட்டை உணர்கிற படியால்
ஆகவே நாம் இந்த ஹேதுவைக் கொண்டு எந்த சாத்யத்தை சாதிக்க நினைத்தோமோ அந்த சாத்யத்தை
இந்த பக்ஷத்தில் இல்லை என்று வேறே ஒரு பிரமாணத்தால் முடிவாகி விட்டது
ஆகையால் இனி நெருப்பு சுடாது என்கிற அநுமிதி ஏற்பட முடியாது
ஆகையால் இந்த ஹேது பாதிதம் என்று சொல்லப் படுகிறது –

வாயு ரூபவான் ஸ்நேஹம் உள்ள படியால்-என்னும் அனுமானத்தில் ஐந்து ஹேது ஆபாசங்களும் உண்டு

————————

பாடம் -29-உபமானமும் சப்தமும்

யதார்த்த அனுபவத்தில் மூன்றாவது வகை உபமிதி
அந்த உபமிதிக்குக் கரணமான -அசாதாரண காரணமாக இருப்பதற்கு -உபமானம் -என்று பெயர்
உபமிதி என்றால் ஸம்ஜ்ஞா ஸம்ஜ்ஞி சம்பந்த ஞானம் -வாசக வாத்ஸ்ய சம்பந்த ஞானம் –
ஸம்ஜ்ஞா -என்றால் பெயர்
ஸம்ஜ்ஞி-என்றால் பெயரை உடைய பொருள் -வஸ்து –
இரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பு -சம்பந்தம் -பற்றிய ஞானமே உப மிதி
இந்தச் சொல் இந்தப் பொருளைக் குறிக்கலாம் என்று பல-எட்டு – வழிகளாலே அறியலாம்
அவற்றை மேலே சப்த பிரமாணம் பார்க்கும் பொழுது பார்ப்போம்
அதில் ஒரு வகையான அறிவு உப மிதி
அதுக்குக் கரணம் உபமானம் -அது சாத்ருஸ்ய ஞானம் -அதாவது ஒற்றுமையைப் பற்றின அறிவு

நகரத்தில் உள்ள ஒருவன் மாடு -கோ -என்ற விலங்கைப் பார்த்து இருக்கிறான்
ஆனால் காட்டில் உள்ள கவ்யம் என்ற விலங்கைப் பார்த்தது இல்லை
காட்டில் இருந்து வந்த ஒருவர் அவன் இடத்தில் கோ என்ற மாட்டைப் போல் இருப்பது தான் கவ்யம்
என்று அழைக்கப் படுகிறது என்று கூறினார்
அவர் கூறிய சொல் தொடரில் இருந்து மாட்டைப் போல் இருப்பது கவ்யம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
என்று அறிந்து கொண்டான் இவன்
வேறே ஒரு காலத்தில் இவனே காட்டுக்குப் போகும் பொழுது சில விலங்குகளை பார்த்தான் –
அவை மாட்டைப் போலவே இருந்தன -similar-
மாட்டுக்கும் இந்த விலங்குகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளை சாத்ருசத்தை அவன் கண்ணால் கண்டான் –
இது தான் உபமானம்
உடனே அந்த மனிதர் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது-வாக்யார்த்த ஸ்மரணம் –
மாட்டைப் போலவே இருப்பது தான் கவ்யம் என்று அழைக்கப் படுகிறது -என்று அடுத்து
இந்த விலங்குகள் தான் கவ்யம் என்ற சொல்லால் அழைக்கப் படுகின்றன
என்ற ஞானம் ஏற்பட்டது
இதுவே உபமிதி
அதுக்கு கரணமாக இருப்பது உபமானம் என்று சொல்லப் படுவது அந்த விலங்கிற்கும் மாட்டுக்கும் உள்ள
ஒற்றுமையைப் பற்றின அறிவே ஆகும்
பிரத்யஷத்துக்கு இந்திரியங்கள் கரணம்
இந்த பிரத்யக்ஷ ஞானமே கரணமாக நினைவு வர உபமிதி –
சப்தத்துக்கும் வஸ்துவுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் கிரஹிக்க ஒரு வழி உபமானம் –
பராமர்ச ஞானம் அநுமிதி முன்பே பார்த்தோம்

சப்த பிரமாணம் –
யதார்த்த அனுபவத்தின் நான்காவது வகை -சாப்த போதம் –
போதம் என்றால் அறிவு
சாப்தம் -சப்தத்தில் இருந்து உண்டானது -தாசாரதி -தசரதி திருக்குமாரர் போல் –
அதுக்கு கரணம் சப்தம் என்னும் பிரமாணம்
சப்தம் என்றால் சொல் என்பது பொதுவான வழக்கு -ஆனால் இங்கு அப்படி அல்ல
இங்கு சொல் தொடர் -வாக்கியம் என்று பொருள்
சப்தம் பற்றிய அறிவே -வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம் -verbal cognition –

யதார்த்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய ஒலியை சப்தம் என்று முன்பு பார்த்தோம் –
ஒரு சொல்லுக்கு அர்த்தத்தைப் பற்றிய ஸ்ம்ருதியை ஏற்படுத்தும் வலிமை உண்டே தவிற
ஒரு அனுபவத்தை ஏற்படுத்தும் வலிமை கிடையாது
அனுபவம் என்றால் அறியாத விஷயத்தைப் பற்றின அறிவு –
ஒரு சொல் எந்த புதிதான அறிவையும் ஏற்படுத்த முடியாது
முன்னமே இன்ன சொல்லுக்கு இன்ன பொருள் என்று அறிந்து வைத்தாய் நினைவு தான் படுத்தும்
ஒரு சொல் தொடர் தான் நமக்குத் தெரியாத விஷயத்தை நமக்கு அறிவிக்க முடியும்
எனவே சப்தம் இங்கு சொல் தொடர் வாக்கியம் என்றே பொருள்

ஆகையால் சப்த பிரமாணத்தை லக்ஷணம் என்ன என்றால் –
ஆப்த வாக்கியம் சப்த -ஆப்தனாலே சொல்லப்பட்ட சொல் தொடர் தான் சப்த பிரமாணம் ஆகும்
ஆப்தன் -நம்பத் தக்கவர் -நலன் விரும்பி -ஒன்றை உள்ளபடி அறிந்தது நமக்கு அப்படியே சொல்ல வல்லவர்
அறியாதவர் நமக்கு நன்மையை செய்ய முடியாது -அறிந்து இருந்தாலும் வஞ்சனை உள்ளம் கொண்டவர் நன்மை செய்ய மாட்டார்

வாக்கியம் என்றால் பத ஸமூஹம் -இதுவே சொல் தொடர்
பதம் என்றால் என்ன -சக்தம் பதம் -சத்தியை உடைய ஓன்று சக்தம்
ஒரு பொருளைப் போதிக்கும் சக்தியை -திறமையை – உடைய சொல்லுக்கு பதம் என்று பெயர்
சக்தி என்றால் என்ன –
ஏழு பதார்த்தங்களைப் பார்க்கும் பொழுது சக்தி என்ற ஒன்றைப் பார்க்க வில்லையே -எதனால் என்ற கேள்வி எழும்
உலகில் இந்த சொல்லுக்கு இந்த பொருள் இருக்கட்டும் என்று விளையாட்டாகவோ கேலியாகவோ செய்வது ஸங்கேதம்
பாணினியும் அ ஏ ஓ எழுத்துக்களுக்கு குணம் என்றும்
ஆ ஐ ஒவ் எழுத்துக்களுக்கு வ்ருத்தம் என்றும் வியாகரண ஸூத்ரங்களைச் சொல்லும் பொழுது சொன்னதும் ஸங்கேதம் தான்
இதே போல் அனைத்து சொற்களைப் பற்றியும் பகவான் முடிவு செய்கிறார் -குடம் என்ற சொல் குடத்தைக் குறிக்கட்டும் –
நதி என்ற சொல் நதியைக் குறிக்கட்டும்
இவை தான் ஈசுவரனுடைய ஸங்கேதம் -இது தான் சக்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது
ஸங்கேதம் என்றால் அதை செய்பவர்களின் இச்சை ஆசை தான் -ஆகவே ஈஸ்வரனின் இச்சையே சக்தி
நாம் செய்யும் ஸங்கேதங்கள் அநித்யங்கள்
ஈசுவரனுடைய ஆசை ஸங்கேதம் என்னும் சக்தி நித்யம்
ஸ்ருஷ்டி பிரளயங்கள் மாறி மாறி வந்தாலும் இது மாறாது -இது தான் வேறுபாடு
உத்பன்னன் -உத்பத்தி அறிந்தவன் –

சக்தியை அறியும் வழிகள்
1–வியாகரணம்
சமஸ்கரதத்தில் பூ சைத்தாயாம் இருத்தல் / லட் என்று நிகழ் காலம்
2-உபமானம்
முன்பே பார்த்தால் போல் கவயம் என்ற சொல் எந்த பிராணியைக் குறிக்கும் என்று உபமானத்தாலே அறிகிறோம்
3-கோசம்
அமரர்கள் நிர்ஜரர்கள் தேவர்கள் த்ரிசதர்கள் விபுதர்கள் ஸூரர்கள் -பர்யாய சொற்களை
சொல் களஞ்சியம் கோசம் மூலம் அறிகிறோம்
4-ஆப்த வாக்யம்
ஆப்தர் தேஜஸ் என்றால் நெருப்பு என்று சொல்ல அறிகிறோம்
5-வியவஹாரம்
ஒரு பெரியவர் ஏவ மற்ற ஒரு பெரியவர் வேலை செய்ய இதைப் பார்க்கும் சிறுவன் எடுத்தல் கழித்தல் என்ற
முறையால் எந்தச் சொல்லுக்கு எந்த அர்த்தம் என்று அறிகிறான்
6-வாக்ய சேஷம்
வேதத்தில் ஒரு சொல்லின் பொருளில் சந்தேகம் இருக்கும் பொழுது பின் வரும் பகுதிகளில் -வாக்ய சேஷத்தில்
சொல்லப்பட்ட அந்த தன்மைகளைக் கொண்டு முடிவு செய்தல்
7-விவரணம்
சமைக்கிறான் என்று சமையல் செய்வதை விவரித்தல் -ஒவ் ஒரு பகுதியின் பொருளையும் அறிவது
பஸதி -சமைக்கிறான் -பாகம் கரோதி -சமையல் செய்கிறான் -விவரணம் –
8-பிரசித்தமான சொற்களோடு சேர்க்கை -சித்த பத ஸாந்நித்யம் –
ஒரு சொல் தொடரில் ஒரு சொல்லைத் தவிற மற்றவற்றில் பொருள்களை அறிந்தால்
வசந்த காலத்தில் மரத்தில் அமர்ந்து பிகம் அழகாகப் பாடும் என்றால் பிகம் குயிலைக் குறிக்கிறது
என்று அறிவது போலே
பிகம் குயில் என்று நேராக சொல்லிக் கொடுத்தால் அது ஆப்த வாக்கியம் ஆகும்

சக்தி இரண்டு வகைப்படும்
1-அவயவ சக்தி
2-சமுதாய சக்தி

அவயவ சக்தி -அவயவம் என்றால் பகுதி-சக்தி என்றால் போதிக்கும் திறமை –
ஒரு சொல்லை பகுதிகளாகப் பிரித்து ஒவ் ஒரு பகுதியின் அர்த்தத்தைக் கொண்டு முழு சொல் தொடரின்
பொருளை அறிய முடியும் என்றால் அந்தபி பொருளைப் போதிக்கும் திறமைக்கு அவயவ சக்தி என்று பெயர்
நாற்காலி -நான்கு பகுதியால் எண்ணையும் கால் என்ற பகுதியால் தாங்கும் உறுப்பையும் அறிவது போல்
இதற்கு யோக சக்தி என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

சமுதாய சக்தி
சமுதாயம் -கூட்டம் -சொல் என்பதே எழுத்துக்களின் கூட்டம் வரிசை தானே
ஒரு சொல்லை பகுதிகளாகப் பிரிக்க முடியாமல் இந்த எழுத்துக்களின் வரிசைக்கு இது பொருள் என்று
உலகில் வழக்கத்தில் இருந்தால் அந்த சொல்லினுடைய அந்தப் பொருளைப் போதிக்கும் திறமைக்கு
சமுதாயசக்தி என்று பெயர்
குடம் குளம் நீர் புத்தகம் -இந்த சொற்களைப் பிரித்து பகுதியின் பொருளை அறிய முடியாது
இந்த சொல்லுக்கு இது பொருள் என்று தான் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்
இதற்கு ரூடி சக்தி என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

பதங்களின் வகைகள்
தங்களுக்கு இருக்கும் சக்தியைக் கொண்டு நான்கு வகை
1– யவ் கிகம்
அவயவ சக்தியால் மட்டும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
நாற்காலி -காலணி -தலையணை போலே
2-ரூடம்
சமுதாய சக்தியால் மட்டும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
புத்தகம் -ஆடு -மாடு -போலே
3- யோக ரூடம்
அவயவ சக்தியாலும் ரூடி சக்தியாலும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
பங்கஜம் -பங்கம் – சேறு / ஜம் – தோன்றியது –அவயவ சக்தியால் சேற்றிலே தோன்றின பொருளைக் குறிக்கும்
தாமரை குமுதம் கிருமிகள் -பலவற்றையும் குறித்தாலும் பங்கஜம் தாமரையை குறிக்கப் பயன்படும்
ஆகையால் இந்த சொல்லுக்கு தாமரை என்ற பொருளில் சமுதாய சக்தி ரூடி சக்தியும் உண்டு
இரண்டு சக்திகளாலும் ஒரே பொருள் போதிக்கப் படுகிறது
4- யவ்கிக ரூடம்
அவயவ சக்தியால் ஒரு பொருளையும் சமுதாய சக்தியால் வேறே ஒரு பொருளையும் போதிப்பது
உத்பித் என்ற சமஸ்க்ருத சொல்
உத் மேலே / பித் -பிளந்து கொண்டு வருவது
எனவே அவயவ சக்தியால் மரங்களையும் செடிகளையும் குறிக்கும்
வேதத்தில் இதே சொல் யாகத்தைக் குறிக்கும் –
ஆகையால் அந்த யாகம் என்னும் பொருள் சமுதாய சக்தியால் போதிக்கப் பட வேண்டும்

—————-

பாடம் –30-
சப்தம் பிரமாணம் தேவைகள் -வகைகள்

உலகில் வாக்கியங்கள் இரண்டு வகை –
லௌகிகம் -வைதிகம் –
லௌகிக வாக்கியங்களில் ஆப்தராலே சொல்லப் பிற்பட்டவையே பிரமாணம்
வைதிக வாக்கியங்கள் அனைத்தும் பிரமாணம் -ஈஸ்வரனாலே சொல்லப் பட்ட படியால்
மீமாம்சத்திலும் வேதாந்தத்திலும் வேதம் யாராலும் இயற்றப்பட வில்லை -அவை நித்யம் –
அவை தானாகவே பிரமாணம் -வேதத்தால் போதிக்கப் படுவதால் ஈஸ்வரனும் உளன் ஆகிறான்
நியாய மாதத்தில் ஈஸ்வரனை அறிய வேதம் தேவை இல்லை -அனுமானத்தாலேயே அவரை அறியலாம் –
அவராலே இயற்றப்பட்ட படியால் வேதம் பிரமாணம் என்பர்

லக்ஷணா வ்ருத்தி
ஒரு சொல்லுக்கும் அதனால் போதிக்கப்படும் அர்த்தத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு -வ்ருத்தி -எனப்படும் –
வ்ருத்தி -இரண்டு வகை – சக்தி -லக்ஷணா –
சக்தி என்பது பரமாத்மாவால் ஏற்படுத்தப் பட்ட நித்தியமான தொடர்பு என்பதை முன்பே பார்த்தோம்
அது தான் முக்கியமான வ்ருத்தி
முடிந்தவரை அதைக் கொண்டே சொற்களுக்குப் பொருள் சொல்ல வேண்டும்
ஒரு சொல் சக்தி என்கிற வ்ருத்தி மூலம் எந்தப் பொருளை உணர்த்துகிறது
அதற்கு சக்யம் அல்லது ஸக்ய அர்த்தம் என்று பெயர்

சில இடங்களில் சக்தியால் போதிக்கும் படும் பொருளை எடுத்துக் கொள்ள முடியாமல் போகும்
அந்த இடங்களில் வேறு வழி இல்லாமல் சக்யம் என்பதை -சக்தியால் போதிக்கப்படும் அர்த்தத்தை விட்டு
அதோடு தொடர்பு உள்ள வேறே ஒரு அர்த்தத்தை அந்தச் சொல்லுக்கு கொள்ள வேண்டும்
அப்பொழுது பயன்படும் விருத்திக்கு லக்ஷணா என்று பெயர்
லக்ஷணா -என்றால் ஸக்ய சம்பந்தம் -அதாவது ஒரு சொல்லின் ஸக்யமான அர்த்தத்தோடு
இருக்கக் கூடிய தொடர்பு தான் லக்ஷணா ஆகும் –
லக்ஷணம் வேறே லக்ஷணா வேறே

லக்ஷணா -எடுத்துக்காட்டு
கங்கையில் கிராமம் -இடைச்சேரி- கோசா -அஸ்தி
கங்கை -சக்தியால் நதியை பிரவாஹத்தைத் தான் குறிக்கும்
நதியில் கிராமம் இருக்க சாத்தியம் இல்லையே
நதி உடன் தொடர்பு உள்ள நதிக்கரையைத் தான் கொள்ள வேண்டும்
கங்கைக்கரையில் கிராமம் என்ற ஞானத்துக்கு குற்றம் ஒன்றும் இல்லையே
கங்கை -சக்தியால் உணர்த்தப்படும் அர்த்தமான -சக்யார்த்தம்-பரம்பரா சம்பந்தம் –
சங்கிலித் தொடர் தான் -ஸக்ய சம்பந்தம் தான்
லக்ஷணா விருத்தியால் கங்கை சொல் கங்கைக் கரையைத் தான் குறிக்கும் என்றவாறு
கங்கையில் மீன்கள் என்று சக்தி வ்ருத்தியால் நதி அர்த்தத்தையே தான் குறிக்கும்

லக்ஷணாவின் வகைகள்
1-ஜஹல் லக்ஷணா-
ஜஹத் என்றால் கை விடுதல் -தனது சக்யார்த்தத்தைக் கை விட்டு வேறு ஒரு அர்த்தத்தை மட்டும்
போதிக்கும் லக்ஷணா ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்
கங்கையில் கிராமம் -நதிக்கரையில் கிராமம் -நதிக்கும் கிராமத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லையே
இதுவே ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

2-அ ஜஹல் லக்ஷணா-
தனது சக்யார்த்தத்தை கை விடாமல் லேயே வேறு அர்த்தங்களையும் போதிக்கும் லக்ஷணா –
அ ஜஹல் லக்ஷணா–ஆகும்
காக்கையிடம் இருந்து தயிரைக் காப்பாற்று
தயிரை உண்ணும் காக்கை பூனை நாய் போன்ற அனைத்தையும் குறிக்குமே
இங்கு காக்கை என்னும் சொல் -அ ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

3-ஜஹத ஜஹல் லக்ஷணா-
சோயம் தேவ தத்தன் -அன்று காசியில் பார்த்த மனிதனே இவன் -என்ற அறிவில்
மனிதன் என்பதை மட்டும் கைக் கொண்டு -மற்றவற்றை கை விட்டு இருவரும் ஒருவரே என்று போதிக்கிறது
ஒரு பகுதியைக் கைக்கொண்டு ஒரு பகுதியைக் கை விட்டதால் இது -ஜஹத ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

(மஞ்சா க்ரோசி -மெத்தையில் இருக்கும் குழந்தைகள் சப்தம் இடுகின்றன
அன்வய அனு பபத்தி ஒவ்வாமை -தொடர்பு உள்ள
தாத்பர்ய அனுப பத்தி -ஒவ்வாமை -)

சாப்த போதம் ஏற்படும் முறை
1-ஒருவர் ராமன் மாரீசனைக் கொன்றார் -என்ற சொல் தொடரை உச்சரிக்க -ஒலிகளின் வரிசை –
2- இந்த ஒலிகளின் வரிசை ஆகாசம் மூலமாகப் பரவி நம் காதை வந்து அடைகின்றன
3- காது என்ற இந்திரியம் புலன் -ஒலியைக் கிரகிக்கும் -இந்த அறிவு இந்த்ரியத்தில் இருந்து
ஏற்படுகிற படியால் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகும்
4- ஒவ் ஒரு சொல்லின் பொருளைப் பற்றிய நினைவு ஸ்மரணம் -ஸ்ம்ருதி ஏற்படும்
இந்த நினைவு ஏற்படுவதற்குத் தான் நாம் முன்னமே சப்தத்துக்கும் அர்த்தத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை —
சக்தியை அறிந்து இருக்க வேண்டும் -இல்லை என்றால் நினைவு ஏற்படாது
5- கடைசியாக அந்த பொருள்களையும் அவற்றுக்குள் ஒன்றோடும் ஒன்றுக்கும் உள்ள சம்பந்தத்தையும்
பற்றியும் அறிவு ஏற்படும்
ஒருவனான ஆண் மகனான ராமன் மாரீசனைக் கொன்றான் –
சொல் தொடரின் பொருளை பற்றிய அறிவு –வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம்

சாப்த போதத்துக்கு வேண்டியவை –அர்த்தம் புரிய சில தேவைகள் உள்ளன
1-ஆ காங்ஷா –என்பதைப் பற்றின அறிவு -verbal expectancy –
2-யோக்யதா -என்பதைப் பற்றின அறிவு -அர்த்த அபாதம் -யோக்யம் -பாதிதம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே –
3-ஸந்நிதி -என்பதின் அறிவு
4-தாத்பர்யம் -என்பதின் அறிவு

1-ஆ காங்ஷா –என்பதைப் பற்றின அறிவு
ஒரு பதத்துக்கும் மற்ற ஒரு பதத்துக்கும் இடையில் இருக்கும் எதிர் பார்ப்பு தான் -ஆகாங்ஷை
ஒரு வினைச் சொல் தனியாக இருக்க முடியாது -ஒரு பெயர்ச் சொல்லை எதிர்பார்க்கும் –
பெயர்ச் சொல்லும் வினைச் சொல்லை எதிர்பார்க்கும் -இது ஒரு வகையான
ஆகாங்ஷா –தனித்தனியாக வினைச் சொல்லையோ பெயர்ச் சொல்லையோ உபயோகித்தால் சாப்த போதமே ஏற்படாது
அதே போல் ஒரு சொல்லுக்கு உள்ளேயே பகுதி என்பது விகுதியை எதிர்பார்க்கும் -விகுதி பகுதி இல்லாமல் இருக்காதே
நடக்கிறான் என்று சேர்ந்தே பிரயோகம் -கிறான் ஆன் தனியாக உச்சரித்தால் சாப்த போதம் ஏற்படாது
கிறு ஆன் என்பதைத் தான் பகுதி எதிர்பார்க்கும்
அதே அர்த்தத்தை உடைய நிகழ் காலம் என்ற சொல்லைச் சேர்த்து –
நடத்தல் நிகழ் காலம் ஒருமை ஆண்பால்-என்று சொன்னால் சாப்த போதம் ஏற்படாது
ஆகவே எந்த பதங்களோடு சேர்ந்தால் மட்டுமே ஒரு பதம் விஷயத்தைப் போதிக்குமோ
அந்த ஆங்ஷையை நாம் அறிந்தால் தான் சாப்த போதம் ஏற்படும்

2-யோக்யதா -என்பதைப் பற்றின அறிவு
சொல் தொடரின் அர்த்தம் ஸாத்யமான ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்
நெருப்பால் நனைக்கிறான் -என்கிற சொல் தொடரால் சாப்த போதம் ஏற்படாதே
நனைத்தல் என்ற செயலில் கருவியாக ஜலம் தானே இருக்க முடியும் -நெருப்பு இருக்க முடியாதே
அப்படி இல்லாமல்
இந்த சொல் தொடரின் பொருள் ஸாத்யமானது தான் என்ற புரிதல் நம்மிடம் இருந்தால் தான் சாப்த போதம் ஏற்படும்

3-ஸந்நிதி -என்பதின் அறிவு
சொற்களின் இடை வெளி இல்லாத உச்சரிப்பு
இப்பொழுது ராமனை என்று சொல்லி சில மணி நேரம் கழித்து ராவணனை என்று சொல்லி பின்பு
பல மணி நேரம் கழித்து கொன்றான் என்று சொன்னால் கேட்பவருக்கு சாப்த போதம் ஏற்படாதே
சொற்கள் அடுத்து அடுத்து உச்சரிக்கப்பட்டு ஒரே சமயத்தில் கேட்பவரின் மனத்தில் இருக்க வேண்டும்
இது தான் ஸந்நிதியைப் பற்றிய ஞானம் ஆகும்

4-தாத்பர்யம் -என்பதின் அறிவு
தாத்பர்யம் என்றால் -வக்து இச்சா -அதாவது பேசுபவரின் இச்சா -கருத்து –
அதை அறிந்தால் தான் சரியான புரிதல் ஏற்படும்
சைந்தவம் -என்றால் குதிரை என்றும் உப்பு என்றும் இரண்டு பொருள்களும் உண்டு
சாப்பிடும் பொழுது சைந்தவம் கொண்டு வா என்றால் உப்பைக் கொண்டு வா என்றும்
பிரயாணத்தின் பொழுது சைந்தவம் கொண்டு வா என்றால் குதிரையை அழைத்து வா என்றும் பொருள்
ஆகவே பேசுபவரின் சூழ்நிலையை வைத்து அவருடைய தாத்பர்யத்தை அறிந்தால் தான்
சரியான சாப்த போதத்தை அறிய முடியும் –

கூஜந்தம் ராம ஸ்லோக ஆலாபனை பண்ணி -சந்நிதி -இடை வெளி இல்லாமல் –
ஆனாலும் சிலருக்கு ஞானம் ஏற்படலாம் -மனசில் சேர்க்க தெரிந்தவர்
சந்நிதி ஞானம் இருக்க வேண்டும்
சந்நிதி இருக்கா இல்லையா என்பது இல்லை -இருப்பதை அறிவதே முக்கியம்
பாத ஞானம்
பதார்த்த ஸ்மரணம்
வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம்
ப்ரத்யக்ஷம் மட்டும் இந்திரிய -த்ரவ்ய ஜென்ம ஞானம்
மற்றவை மூன்றுமே ஞானத்தில் இருந்து ஞானம் உண்டாவது –

———

பாடம் -31-சம்சாரமும் முக்தியும் –

தத்வ ஞானத்தால் மோக்ஷம் அஞ்ஞானத்தால் சம்சாரம் -எல்லா தர்சனங்களிலும் உண்டே –
ஞானம் -அனுபவம் ஸ்ம்ருதி -யதார்த்தம் அயதார்த்தம் -இரண்டும் உண்டே

ப்ரத்யக்ஷம் என்று அழைக்கப்படும் இந்த்ரியங்களோ
அனுமானம் என்று சொல்லப்படும் பாரமர்சம் என்கிற ஞானமோ
உப மானம் என்று சொல்லப்படும் ஸாத்ருஸ்ய ஞானமும்
சப்த பிரமாணம் என்று சொல்லப்படும் வாக்கியங்களை பற்றிய ஞானமோ
இவை சரியாக வேலை செய்தால் பிரமா -எனப்படும் ஞானம் ஏற்படும்
இவற்றில் ஏதாவது ஒரு குற்றம் ஏற்பட்டு தவறாக செயல்பட்டால் -அயதார்த்த ஞானம் -பிரமம் -ஏற்படும் –
ஒரு பொருளில் இல்லாத தன்மையை அதில் இருப்பதாகக் காட்டிக் கொடுக்கும் அனுபவமே –
அயதார்த்த அனுபவ லக்ஷணம் –
அந்த அயதார்த்த அனுபவம் மூன்று வகைப்படும்
1-சம்சயம்
2-விபர்யயம்
3-தர்க்கம்

சம்சயம்
ஒரு தர்மியில் முரண் பட்ட பல தர்மங்களைக் கிரஹிக்கும் ஞானம் -சம்சயத்தின் லக்ஷணம்
மூன்று தளங்கள் -ஒரு தர்மி – தர்மங்கள் – விருத்த நா நா தர்ம – முரண்பட்ட-இப்படி மூன்றும் வேண்டும் –
விரோதம் -சேர்ந்து இல்லாமை -ஸஹ -அந வஸ் தானம்
கயிற்றைப் பார்த்து இது கயிறா பாம்பா என்கிற சந்தேகம்
கயிற்றுத் தன்மை பாம்புத் தன்மை முரண்பட்ட தர்மங்கள் ஒன்றில் கிரஹிக்கும் ஞானம் -யதார்த்த ஞானம்
ஒரு தர்மியில் -என்று சொல்லாமல் போனால் குடமும் துணியும் என்ற சமூக அலம்பந ஞானத்தில் அதி வியாப்தி ஏற்படும் –
குடத்தன்மை துபித்தன்மை இரண்டு வேறே வேறே முரண் பட்ட தர்மங்கள் இரண்டு வேறே வேறே பொருளில் கிரஹிக்கிற படியால்
முரண்பட்ட என்று சொல்லாமல் போனால் -சிவப்பு குடம் -சிவப்புத்தன்மையும் குடத்தன்மையும் முரண் படாத
இரண்டு தர்மங்கள் ஒரு தர்மியில் கிரஹிக்கிற படியால் அதி வியாப்தி ஏற்படும் –

விபர்யயம்
ஒரு பொருளில் இல்லாத தன்மையை அதில் இருப்பதாக முடிவு செய்து விட்டால் அந்த முடிவு நிச்சம் தான் என்ற விபர்யயம் ஏற்படும் –
ஒரு கயிற்றைப் பார்த்து இது கயிறு -இதில் கயிற்றுத் தன்மை உள்ளது என்று நிச்சயித்தால் அது யதார்த்த அனுபவ ம்
கயிறா பாம்பா சங்கித்தால் சம்சயம்
இது பாம்பு -இதில் பாம்புத் தன்மை உள்ளது என்று நிச்சயித்தால் அது விபர்யயம்
விபர்யயம் -மித்யா ஞானம் -தவறான ஞானம் என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டே
இந்த மித்யா ஞானமே அஞ்ஞானம் -இதனாலே நான் சம்சாரத்தில் இருந்து துன்பம் அனுபவிக்கிறோம்
மித்யா ஞானம் நீங்கி விட்டால் சம்சாரத்தில் இருந்து விடுபடலாம் –

தர்க்கம்
இது வாதத்துக்கு உபயோகிக்கப் படும் கருவி -தர்க சாஸ்திரம் அன்றோ -இதனாலே பெயர் –
மலையில் புகையைப் பார்த்து நெருப்பு உள்ளதாக அனுமானம் செய்து மற்ற ஒருவர் இடம் சொல்ல
புகை இருக்கட்டும் நெருப்பு எதனால் இருக்க வேண்டும் –
அப்ரயோஜகதா சங்கா -இது தான்
அதற்கு பதிலாக நான் -நெருப்பு இல்லை என்றால் புகையும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே என்றேன்
நெருப்பின் அபாவம் வியாப்யம்-
புகையின் அபாவம் வியாபகம் –
மலையில் நெருப்பின் அபாவத்தை ஏறிட்டு அதன் மூலம் புகையின் அபாவத்தை ஏறிட்டு
புகையின் அபாவம் இல்லை என்று எதிராளி மறுக்க இயலாதே
இதுவே தர்க்கம் ஆகும் –

16 பதார்த்தங்கள் உண்மையான அறிவாலேயே முக்தி
வைசேஷிக தர்சனம் 7 பதார்த்தங்கள்
நியாய சாஸ்திரம் 16 பதார்த்தங்கள் கௌதமர்
ஏழும் -16 ஆகப் பிரித்து சொல்வர்
1-பிரமாணம்
2-பிரமேயம்
3-சம்சயம்
4-பிரயோஜனம்
5-த்ருஷ்டாந்தம்
6-சித்தாந்தம்
7-அவயவ
8-தர்க்க
9-நிர்ணய
10-வாதம் -தத்வம் அறியும் ஆசையால் செய்யும் debate –
11-ஜல்பம் -வெற்றி அடைய debate
12-விதண்டா வாதம் -ஸ்வ பக்ஷம் சொல்லாமல் பிறர் பக்ஷ கண்டனம்
13-ஹேது ஆபாசங்கள்
14-சலம் -சாதுர்யத்தால் வேறே அர்த்தம் -நவ ஒன்பது புதிய துணி உடையவன் தேவ தத்தன் –
15-ஜாதி -தனது பக்ஷம் தோற்கும் படி வாதம்
16-நிக்ரஹ ஸ்தானம் -சாதிக்க முடியாமல் ப்ரதிஜ்ஜை மாற்றுவது —

முக்தி
நியாய ஸாஸ்த்ரம் படி முக்தி துக்கம் நீங்குதல்
ஆத்யந்த்திக துக்க நிவ்ருத்தியே மோக்ஷம் -அந்தம் -முடிவு அத்யந்தம் எல்லையைத் தாண்டியது –
முக்தி நிலையில் ஆத்மா
சுகம் துக்கம் விருப்பு வெறுப்பு முயற்சி பாபம் புண்ணியம் பதிவுகள் -முதலிய
எந்தக் குணங்களும் இல்லாமல் கல்லைப் போலே இருப்பதே முக்தி ஆகும் என்பர்

துக்கம் –21- வகைகள் என்பர்
ஆறு இந்திரியங்கள் -மனஸ் -ஞான இந்திரியங்கள்
அவற்றில் இருந்து தோன்றும் ஆறு அறிவுகள் -சப்தாதிகள்
அறிவுக்கு விஷயமான ஆறு பொருள்கள்
சரீரம்
சுகம் என்கிற குணம் (ஸ்வர்க்கம்-தள்ளும் பொழுது பார்க்க துக்கம் வருமே )
துக்கம் என்கிற குணம் –ஆகிய இவையே
இவை அனைத்தும் நீங்கி மீண்டு வராதபடி அழிவதே முக்தி என்பர்

துக்க ஜென்ம பிரவிருத்தி தோஷம் மித்யா ஞானம் -உத்தர உத்தரம் வர முன் உள்ளவை போகுமே
தோஷம் ராக த்வேஷங்கள் சொன்னவாறு
ப்ரவ்ருத்தி தர்ம அதர்மங்கள் சொன்னவாறு

தத்வ ஞானம் ஏற்பட்டு தவறான புரிதல் மித்யா ஞானம் போகும்
அஞ்ஞானம் நீங்க விருப்பு வெறுப்பு ராகம் த்வேஷம் போகும் -இவை இரண்டுமே தோஷம்
இவை நீங்கினால் புண்ய பாப செயல்களில் பிரவிருத்தி இல்லாமல் போகும்
இவை இல்லா விடில் அடுத்த பிறவி கிட்டாது
மீதம் இருக்கும் புண்ய பாபங்களைக் கழித்து சரீரம் துறந்து கல்லைப் போலே ஆன பின்பு முக்தி அடைகிறான்
இதுவே முக்தி என்பர் நியாய சாஸ்திரத்தில் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ நியாய மீமாம்ச வேதாந்த பாடங்கள்–ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள்–பகுதி 1 : ந்யாய சாஸ்த்ரம்– பாடங்கள் -13-22—

March 24, 2021

கீழே உத்தேச கிரந்தம் பார்த்தோம் -விபாகம் உட் பிரிவுகளையும் பார்த்தோம் –
இனி லக்ஷணம் பரீஷை பார்ப்போம் –

பாடம் -13-

த்ரவ்யங்கள் –

த்ரவ்யம் –
குணாஸ்ரயம்-குணத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டதாகவே இருக்கும் -குணாஸ்ரயத்வம் –
இதுவே லக்ஷணம்

ப்ருத்வீ –
நிலம் மட்டும் இல்லை -செடி கொடிகள் துணி சரீரம் அனைத்துமே குறிக்கும் –
கந்தவதி கந்தத்துக்கு உடையவள் -ப்ருத்வீ பெண் பால் சமஸ்க்ருதம் -சொல்லுக்குத் தான் பால் -விஷயத்துக்கு இல்லை

லக்ஷணம் -மணம் என்றால்
அசம்பவ தோஷம் உள்ளதா -இல்லை
மண் மரம் துணி போன்றவற்றில் மணம் இருக்கிறது

அவ்யாப்தி தோஷம் உள்ளதா -இல்லை –
பாஷாணம் -கல்லில் தெரியா விட்டாலும்-பஸ்மம் – உடைத்த துகள்களில் மணம் இருக்கிறதே
கல்லில் மணம் நமக்கு புலப்பட வில்லை -ப்ரத்யக்ஷம் இல்லா விட்டாலும் அனுமானம் கொண்டு
யத் த்ரவ்யம் த்வம்ச ஜன்யம் தத் தது உபாதானம் உபாதேயம் நியாயம் –பரமாணுக்கள் சேர்ந்த கல் -அதே சேர்ந்த துகள்
இதில் கந்தம் இருப்பதால் அதிலும் உண்டு அனுமானிக்கலாம் -உத்பூதம் இல்லை -அநுத்பூதமாக-விளங்காமல் உள்ளது

அதி வியாப்தி தோஷம் உள்ளதா -இல்லை –
நீரிலும் காற்றிலும் திண்ணிய ப்ருத்வீ பொருள்கள் கலந்து இருப்பதாலேயே மணம் தோற்றுகிறது
ஸூத்த ஜலத்துக்கும் காற்றுக்கும் மணம் இல்லை
ஏலக்காய் தீர்த்தம் மணம் போலே –
பூவில் இருந்து மணத்தை பிரிக்க முடியாதே -சிறு அவயவங்கள் நுண்ணியதாக உள்ளவற்றைக் கவர்ந்து
வாயு மணம் வீசுகிறது

ஆக லக்ஷணம் பரீஷை பார்த்தோம்
இனி விபாகம் பார்ப்போம்

ப்ருத்வீயின் வகைகள் இரண்டு-
நித்யமான ப்ருத்வீ –
அநித்யமான ப்ருத்வீ –

நித்யமான ப்ருத்வீ பரமாணு வடிவத்தில் இருக்கும் -உத்பத்தியோ அழிவோ இல்லையே
அநித்யமான ப்ருத்வீ கார்யங்கள் அனைத்தும் -பரமாணுக்கள் சேர்ந்து கல் மண் மரம் துணி போன்ற அனைத்தும்

எந்தப்பொருளின் அபாவம் சொல்லப்படுகிறதா அது பிரதியோகி
எந்த இடத்தில் அந்த அபாவம் இருப்பதாகச் சொல்லுகிறமோ அது அநு யோகி
பூமியில் குடமில்லை என்று சொன்னால்
குடம் பிரதியோகி
பூமி அநு யோகி
இல்லை -அத்யந்த பாவம் -குடம் பிரதியோகி -எங்கு இருக்கு பூமி -அநு யோகி -இத்தை முன்னமே பார்த்தோம்
த்வம்சம் -துணி கிழிந்து விட்டது -ப்ரத்வம்சா பாவம் -துணியின் துவம்சம் நூலில் உள்ளது நூல் தானே அதிகரணம்
இங்கு -துணி பிரதியோகி -இத்தை நூல்களை பார்த்து அறிந்தோம் –

அநித்யமாக இருத்தல் ஆவது
ஒரு நாள் அழிவுக்கு உட்படுதல் -அதாவது அந்தப் பொருளுக்கு ஒரு நாள் அழிவு உண்டு
அழிவு என்றால் ப்ரத்வம்ச அபாவம்
ஆகையால் இந்தப் பொருளை பிரதியோகியாகக் கொண்ட துவம்சம் ஒரு நாள் ஏற்படும் என்றதாயிற்று
அழிவு என்று அழைக்கப்படும் த்வம்சத்துக்கு ப்ரதியோகியாக அந்தப் பொருள் இருக்கும்
த்வம்சத்துக்கு ப்ரதியோகியாய் இருத்தல் தான் அநித்யத்வம் -அநித்யமாக இருத்தல்
அநித்யத்வம் என்றால் த்வம்சத்துக்கு பிரதி யோகியாய் இருக்கும் தன்மை-

நித்யமாக இருத்தல்-ஒரு நாளும் அழியாமல் இருத்தல் –
அதாவது எந்த த்வம்சத்துக்கும் பிரதி யோகியாய் ஆகாமை –

ப்ருத்வீ -பரமாணுக்கள்–இவை சேர்ந்து உண்டான பொருள்கள் -இரண்டாக பிரித்து
பரமாணு -காரணம் என்றும் -நித்யம்
கார்யம்-உண்டாகும் பொருள் -அநித்யம் என்று இரண்டு வகை என்றபடி
நித்யா பரமாணு ரூபம் அநித்யா கார்ய ரூபம் -என்றவாறு

தர்க்க ஸங்க்ரஹம் இன்னும் ஒரு வகையாகவும் பிரித்து அருளுகிறார்
அறிவு -ஞானம் ஆத்மாவுக்கே -இதுக்கு ப்ருத்வீ எப்படி உபயோகம்
புந த்ரிவித -சரீர இந்திரிய விஷய பேதாத்

ஆத்மாவுக்கு ஞானம் ஏற்பட ப்ருத்வீ எப்படி உதவுகிறது என்ற கண் நோட்டத்தில் பார்த்தால்
ப்ருத்வீயை மூன்றாகப் பிரிக்கலாம்
1-சரீரம்
2-இந்திரியம்
3-விஷயம்

சரீரத்துக்கு இரண்டு வகையில் லக்ஷணம் சொல்லலாம் –
1-அதன் கார்யத்தைக் கொண்டும் –
2-அதன் தன்மையைக் கொண்டும்
ஜன்மாத்யத்ய அஸ்ய யத -ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் -கார்யம் கொண்டு தனித்து அறிகிறோம்

கார்யத்தைக் கொண்டு லக்ஷணம்
போகம் -ஸூக துக்கங்கள் -இவற்றை வரையறைப் படுத்துவது
ஆத்மா விபுவாய் இருக்கும்
குறிப்பிடட இடத்தில் தான் ஸூ கத்தையும் துக்கத்தையும் அனுபவிக்க முடியும் என்று வரையறைப் படுத்துவது சரீரம்
ஆத்மா எங்கும் பரவி இருந்தாலும் இந்த உடல் இருக்கும் இடத்தில் தான் இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்க முடியும் –

போக ஆயதனம் சரீரம்–ஸூக துக்க
சந்தனம் பற்றிய ஞானம்- அறிந்து–இச்சை ஆசை -பிரயத்தனம் -முயற்சி -ஸூகம் -சுகமாக இருக்கிறேன் ஞானம் -அனுபவம்
இதே போலே முள்ளில் கால் வைத்து அஹம் துக்கி
இதுவே போகம்
சோக துக்க சாஷாத்காரம் போகம்
போக ஆயதனம் -சரீரம்
இவர் தர்சனம் ஆத்மா விபு -நம் தர்சனம் அணு

தன்மையைக் கொண்டு
சேஷ்டைக்கு இருப்பிடமானது சரீரம்
கை கால்களைத் தனித்தனியே சரீரம் என்று குறிப்பிடக் கூடாது
சேஷ்டையை உடைய இறுதியான -அந்த்ய -அவயவி தான் சரீரம்
இறுதியான அவயவி என்றால் மற்ற ஒரு அவயவியைத் தோற்றுவிக்காது என்று பொருள்
கை கால்கள் இறுதியான அவயவி ஆகாது -உடல் என்னும் அவயவியைத் தோற்றுவிக்கும் படியால்

சேஷ்டாஸ்ரயத்யம் -முயற்சி வேறே –ஆத்மாவின் குணம் -செயல் வேறே -கர்மம் -சரீரம் செய்வது -ஐந்து வகை பார்த்தோம் –
கீழே மேலே செல்ல கையயை நகர்த்த ஆத்மா முயர்சசி
மரம் கூட சரீரம் தான் -வெட்டினால் வளரும் -பிராண சஞ்சாரம் உண்டே –

போக ஆயதனம் சரீரம்-சேஷ்ட ஆஸ்ரயமாகவும் –அந்த்ய அவயவியாகவும் இருக்க வேண்டும் -இதுவே சரீர லக்ஷணம் –

இந்திரியம் மற்றும் விஷயம்
ப்ரத்யக்ஷம் என்று அழைக்கப்படும் ஏற்படக் கருவியாக இருக்கும் நம் புலன்கள் தான் இந்திரியங்கள்

ஞானத்தால் அறியப்படும் பொருள்கள் அனைத்துமே விஷயங்கள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன –

ப்ருத்வியாலான சரீரம்
இவ்வுலகில் வாழும் மனிதர்கள் விலங்குகள் செடிகள் முதலானவற்றின் சரீரம்
நம் சரீரம்-பாஞ்ச பவ்திகம் – ஐந்து பூதங்களாலும் ஆக்கப்பட்டது என்று சொல்லப்பட்டாலும்
முக்கியமாக ப்ருத்வியால் தான் ஆக்கப் பட்டுள்ளது –
நீர் நெருப்பு முதலியவை உதவுகின்றன

ப்ருத்வியாலான இந்திரியம் -கிராணம் -என்ற பெயர் பெற்ற முகர் புலன்
அது மணத்தைக் காட்டிக் கொடுக்கும் -மூக்கின் நுனியில் இருக்கும்
பார்த்திவ இந்திரியம் -கிராண இந்திரியம் -நாச அக்ர வர்த்தி

ப்ருத்வியாலான விஷயங்கள் மண் கல் மரம் போன்றவை -ம்ருத் பாஷாணாதிகள் –

இந்த விபாகத்தில்
பரமாணுக்களை -எங்கே -என்றால்
சரீரம் இந்திரியம் -இவற்றுள் இல்லை
விஷயத்துக்குள்ளே உண்டு

——————

பாடம்-14-ஜலம் -தேஜஸ் -வாயு –

அன் வீஷா-அனுமானம் -ஆன்வீஷீகா -அனுமானம் கொண்டு நியாய சாஸ்திரம் –
தர்க்க ஸங்க்ரஹம் அன்னம் பட்டர் எழுதியவற்றைக் கொண்டு பார்க்கிறோம்

ப்ருத்வியினால் ஆன சரீரம்
1-யோனிஜம் -கருவில் இருந்து உண்டானது
2-அயோனிஜம் -கருவில் இருந்து உண்டாகாதது

யோனிஜம்
1-ஜராயுஜம் -கர்ப்பையில் இருந்து தோன்றியவை -மனிதர்கள் விலங்குகள் போலே -ஜராயு -கர்ப்பப்பை –
2-அண்டஜம் -முட்டையில் இருந்து தோன்றியவை -பறவைகள் பாம்புகள் போலே

அயோனிஜம்
1-ஸ்வேதஜம் -வியர்வையில் இருந்து தோன்றியவை -கிருமிகள் போல்வன -கிருமி கீடாதிகள்-
2-உத்பிஜ்ஜம் -முளையில் இருந்து தோன்றுபவை -மரம் செடி கொடி போல்வன
3-ஸ்வர்க்கத்திலும் நரகத்திலும் எடுத்துக் கொள்ளும் சரீரங்கள்

க்ராணம் என்று அழைக்கப்படும் முகர் புலன் பிருத்வியால் ஆனது என்று எப்படி அறிவது
அனுமானத்தால் தான்
குங்குமத்தில் நிறம் ரூபம் மணம் சுவை போன்ற பல பண்புகள் இருந்தாலும் அவற்றுள் மணத்தை மட்டும்
அபி வியஞ்சனம் – வெளிப்படுத்தும் பசும் நெய்-அது பிருத்வி
அதே போலே ஒரு பொருளில் எத்தனை பண்புகள் இருந்தாலும் அதில் இருக்கும் மணத்தை மட்டும்
வெளிப்படுத்துகிறது முகர் புலன்
ஆகையால் இதுவும் பிருத்வியாகத் தான் இருக்க வேண்டும்

——–

ஜலம்
குளிர்ந்த ஸ்பர்சத்தை உடையது நீர்
குளிர்ந்த ஸ்பர்சம் தான் அதனுடைய லக்ஷணம்
அப்பு -சீதா ஸ்பர்சவத் யா ஆப -பன்மையில் பிரயோகம் எப்பொழுதும் –

தண்ணீர் -அசம்பவ தோஷம் இல்லை
வெந்நீர்-தண்ணீர் ஸ்வ பாவம் இல்லை அக்னி -தேஜஸ் அவயவங்கள் சேர்ந்து வெந்நீர் -அவ்யாப்தி தோஷம் இல்லை
அதி வியாப்தி தோஷமும் இல்லை –காலையில் தரை குளிர்ந்து உள்ளதே -பனி நீர் அவயவங்கள் இருப்பதால் தான் –
பனிக் கட்டிகள்-பிருத்வி என்று சொல்லலாமோ என்னில் எது த்ரவ்யம் த்வம்ஸ உபாதான உபாதேய -உருக்கினால் த்ரவ்யம் வருமே –

விபாகம் முன்பு போலவே பார்ப்போம்
நீர் இரண்டு வகை
பரமாணு வடிவில் இருக்கும் நீர் -நித்யமானது
பரமாணுவில் இருந்து உருவாகும் நீர் -அநித்யமானது

மற்ற ஒரு விபாகம்
சரீரம் -வருண லோகத்தில் இருப்பவர்களுடையது -அங்கும் பிருத்வி உண்டு -பிரதானம் ஜலம்
இந்திரியம் -சுவை -ரஸம் -என்னும் பண்பைக் க்ரஹிக்கும் ரஸந இந்திரியம் -நாக்கின் நுனியில் இருப்பது –
ஜிஹ்வா அக்ர வர்த்தி -சுவையைப் பற்றின ஞானத்தை ஆத்மாவுக்கு காட்டும் ரசந இந்திரியம் –

ரஸந இந்திரியம் நீராலே ஆனது என்பதற்கு அனுமானம்
மாவு பொடியில் இருக்கும் சுவையை மட்டும் வெளிப்படுத்தும் நீர் -அது ஜலம் தான்
அதே போல் பொருள்களில் இருக்கும் சுவையை மட்டும் -அபி வியஞ்சனம் -வெளிப்படுத்துவது ரஸந இந்திரியம்
ஆகையால் இதுவும் ஜலத்தாலே ஆக்கப் பட்டதாகவே இருக்க வேண்டும்

விஷயம் -நதி கடல் முதலியவை

——–

தேஜஸ்
உஷ்ணமான ஸ்பர்சத்தை உடையது தேஜஸ்
உஷ்ணமான ஸ்பர்சம் தான் தேஜஸ்ஸின் லக்ஷணம்
உஷ்ண ஸ்பர்சவத் தேஜஸ்ஸூ -ந பும்ஸ லிங்கம் இது

அசம்பவத் தோஷம் இல்லை
சந்த்ர கிரணங்கள் ஆஹ்லாதமாக இருக்க -உள்ளே நீர் அவயவங்கள் இருப்பதால் -அவ்யாப்தி தோஷம் இல்லை
ரத்னம் தேஜஸ்ஸூ -கூட பிருத்வி இருப்பதால் தேஜஸ் வெப்பம் அடி பட்டுப் போகுமே –
அபிபவம் ஆகுமே-அமுக்கி விடும் -அவ்யாப்தி இல்லை
வெந்நீர் -வெப்பம் -அதி வியாப்தி இல்லை நீர் தேஜஸ் சேர்ந்ததால் தானே

நித்யமான தேஜஸ்ஸூ -பரமாணு வடிவில் இருப்பது
அநித்யமான தேஜஸ்ஸூ -பரமாணுவில் இருந்து உருவான கார்யங்கள்

வேறு ஒரு வகை விபாகம்
சரீரம் –ஆதித்ய லோகத்தில் இருப்பவர்களுடையவை -பிரசித்தம் -தேஜஸ் பிரதானம் என்றவாறு-

இந்த்ரியம் -நிறம் -ரூபம் -என்னும் பண்பைக் க்ரஹிக்கும் சஷுஸ்ஸூ இந்த்ரியம் -கரு விழியின் நுனியில் இருப்பது
கிருஷ்ண தாரா அக்ர வர்த்தி

சஷுஸ்ஸூ என்னும் இந்திரியம் தேஜஸ்ஸாலே ஆனது என்பதற்கு அனுமானம்
ஒரு விளக்கு தன் முன் இருக்கும் பொருளின் ஸ்பர்சம் முதலியவற்றை வெளிப்படுத்தாமல்
நிறத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்துகிறது –
அது தேஜஸ்ஸால் ஆனது –
அதே போல் சஷுஸ்ஸூம் தன் முன் இருக்கும் மற்ற பண்புகளை விட்டு நிறத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்துகிறது
ஆகையால் இதுவும் தேஜஸ்ஸூ தான்

விஷயம் –
1-பவ்மம்-பொதுவான நெருப்பு முதலியவை -பவ்மம்-பூமி உடன் தொடர்பு –
இந்தநம் -எரி பொருள் பூமி உடன் சம்பந்தம் –
2-திவ்யம்-வானத்தில் இருக்கும் மின்னல் போன்றவை –
த்யு லோகம் -வானம்- அபிந்தனம் வித்யுதாதிகள் -மேகத்தில் உள்ள ஆப அப்பு இந்தனமாகக் கொண்டது
3-உதர்யம்-வயிற்றில் இருந்து ஜெரிமானம் செய்யும் அக்னி -ஜாடராக்னி-
4-ஆகரஜம்–சுரங்கங்களில் கிடைக்கும் தங்கம் முதலியவை -தேஜஸ் மழுங்க அடிப்பட்டு -பிருத்வியால்

———–

வாயு
நிறம் இல்லாமலும் ஸ்பர்சம் உடையதாயும் இருப்பது வாயு
நிறத்தின் இன்மையோடு -அபாவத்தோடு -கூடிய ஸ்பர்சம் தான் வாயுவின் லக்ஷணம்
ரூப ரஹித சூன்ய ஸ்பர்சவான் –ரூப அபாவ ஸ்பர்சவான் –

பிருத்வி அப்பு தேஜஸ் மூன்றுக்கும் ரூபம் -இவற்றைக் கழிக்க ரூப ரஹிதம்
மீதி ஆறு -இவற்றில் ஐந்தும்
ஆகாசம் காலம் திக்கு மனஸ் ஆத்மா இவற்றுக்கு ஸ்பர்சம் இல்லையே
அசம்பவ -அவ்யாப்தி அதி வியாப்தி தோஷங்கள் இல்லாத லக்ஷணம் இதுவே –

நித்யமானது –பரமாணு வடிவில் இருக்கும் வாயு
அநித்யம் -பரமாணுவில் இருந்து உருவாகும் கார்யங்கள்

வேறே விபாகம்
சரீரம் -வாயு லோகத்தில் இருப்பவர்களுடையவை

இந்த்ரியம் -ஸ்பர்சம் என்னும் பண்பைக் க்ரஹிக்கும் த்வக் இந்த்ரியம் -உடல் முழுவதும் பரவி தோலில் இருக்கும்
த்வக் -சர்வ சரீர வர்த்தி –
நாக்கு இனிமையும் ரஸத்தையும் உஷ்ணத்வமும் காட்டும்–நாக்கின் நுனியில் ரஸந இந்த்ரியமும் த்வக் இந்த்ரியமும் உள்ளதே –

த்வக் இந்திரியம் வாயுவினால் ஆனது என்பதற்கு அனுமானம்
விசிறியில் இருந்து வரும் காற்று நம் உடலில் இருக்கும் நீரில் இருக்கும் குளிர்ச்சியை மட்டும்
வெளிப்படுத்துகிறது அது வாயுவினால் ஆக்கப் பட்டது
அதே போல் த்வக் இந்த்ரியமும் ஒரு பொருளின் ஸ்பர்சத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்துகிற படியால்
அதுவும் வாயுவால் ஆனது தான் –

விஷயம் -மரம் முதலியவற்றை அசைக்கும் காற்று

பிருத்வி அப்பு தேஜஸ் கண்ணால் பார்க்கலாம்
மத பேதம் ப்ராசீன வாயுவை -ஸ்பர்சம் -குணம் -மட்டும் கிரஹிக்கிறது -பொருள் இருக்க வேண்டும்
வாயுவை அனுமானம் செய்கிறார்
நவீனம் -காற்றும் அறியப்படுகிறது என்பர் –காற்றைத் தொடுகிறேன் பிரத்யக்ஷம் என்பர்

—————

பாடம் –15-அவயவம் -அவயவி –

வேதங்களுக்கு விருத்தமான தர்க்கம் ஒத்துக் கொள்ள ஒண்ணாது -மனு பகவான் –

ரூப ரஹித ஸ்பர்ஸவான் வாயு லக்ஷணம் பார்த்தோம்
ப்ராண வாயு
வாயுவை சரீரம் -இந்திரியம் -விஷயம் -என்று பிரித்தோம்
அதில் விஷயம் என்பதற்குள் ப்ராண வாயுவும் அடங்கும்
நம் உடலுக்குள் சஞ்சரிக்கும் வாயு ப்ராண வாயு
இது நம் உடலில் வெல்வேறு பகுதிகளில் இருந்து வெவ்வேறு செயல்களைச் செய்வதால்
ப்ராணம் -அபானம் -வ்யானம்-உதானம் -சமானம் -என்று ஐந்து வாயுக்களாகப் பிரித்து அழைக்கப்படுகிறது

ப்ராண வாயு ஹ்ருதயத்திலும்-மேல் நோக்கி சஞ்சரிக்கும் –
அபான வாயு குடலிலும்
சமான வாயு நாபியிலும்
உதான வாயு தொண்டையிலும்
வ்யான வாயு சரீரம் முழுவதிலும் இருக்கும்
காரியம் வேறே இருக்கும் இடங்கள் வேறே என்பதால் ஐந்தாக பிரித்து சொல்வர்

——–

பிருத்வி அப்பு தேஜஸ் வாயு நான்குக்கும் பரமாணுக்கள் உண்டு என்று பார்த்தோம் –
பரமாணுக்கள் என்றால் என்ன -அத்தை எதற்கு ஒத்துக் கொள்ள வேண்டும் –
இவை சேர்ந்து -சேர்க்கை -பொருள்கள் வேறே வேறே என்பதைப் பார்ப்போம் –

உலகில் உண்டாக்க கூடிய பொருள்கள் எல்லாம் வெவ்வேறு அளவுகளில் உள்ளன
ஒரு பொருள் பகுதிகளால் -அவயவங்களால் -ஆக்கப் பட்டு இருந்தால் தான் அளவு மாறுபட முடியும்
ஆக ஒரு பொருளை உடைத்தால் அதன் அவயவங்கள் கிடைக்கும்
எவ்வளவு தூரம் உடைக்க முடியும் -எவ்வளவு அவயவங்கள் இருக்க முடியும்
முடிவில்லாமல் உடைக்கலாம் -அநந்தமான அவயவங்கள் உண்டு என்றால் -மலைக்கும் கடுகுக்கும் வேறுபாடு இருக்க முடியாது –
இரண்டுக்கும் எண்ணற்ற அவயவங்கள் உண்டு என்கிற பக்ஷத்தில்
ஆகையால் அவயவங்களுக்கு முடிவு உண்டு-அதாவது கடைசி அவயவம் ஓன்று இருந்தே ஆக வேண்டும்
அந்த கடைசி அவயவத்திற்கு அவயவங்கள் இருக்க முடியாது
அவயவங்கள் அற்ற ஒரு பொருள் உண்டாகவோ அழியவோ முடியாது
ஆகவே அது நித்யமாக இருக்கும்
அப்படிப்பட்ட அவயவங்கள் குறைவாக சேர்ந்தால் கடுகு பிறக்கும் -அதிகமான எண்ணிக்கையில் சேர்ந்தால் மலை பிறக்கும்

நியாய மாதத்தில் கடைசி அவயவத்தை இப்படி அறிகிறார்கள்
உலகில் நுண்ணிய பொருள்களை எடுத்துக் கொள்வோம் -ஜன்னல் வழியே வரும் ஸூர்ய ஒளி கற்றை –
அதில் கண்ணுக்குத் தெரியும் பொருள் -த்ரி யணுகம் என்று பெயர் வைத்தார்கள்
கண்ணுக்குத் தெரியும் எந்தப் பொருள்களும் பகுதிகளாக ஆக்கப்பட்டுள்ளது என்று முன்பே பார்த்துள்ளோம் –
குடம் துணி போன்றவை
மிக நுண்ணிய த்ரி யணுகம் நம் கன்னுக்குத் தெரிவதால் அதுக்கும் கூட அவயவங்கள் இருக்க வேண்டும் –
அவை நம் கண்ணுக்குத் தெரிய மாட்டா
அவற்றுக்குத் த்வி யணுகம் என்று பெயர்
உலகில் கண்ணுக்குத் தெரியும் ஒரு பொருளை உருவாக்கக் கூடிய எந்த அவயவத்துக்கும் தனக்கே
அவயவங்கள் உண்டு என்று பார்த்து இருக்கிறோம்
துணியை உருவாக்கும் நூல் பஞ்சின் அவயவங்களால் ஆக்கப்பட்டுள்ளது போல்
அதே போலே கண்ணுக்குத் தெரியும் இந்த த்ரி யணுகத்தை உருவாக்கும் இந்த த்வி யணுகமும்
அவயவங்களைக் கொண்டதாகவே தான் இருக்க வேண்டும்
அவற்றுக்கு பரமாணுக்கள் என்று பெயர் -அவையே கடைசி அவயவம்
இதே போல் பரமாணுவையும் பிரித்தால் முடிவு இல்லாமல் பிரிக்க வேண்டி வரும்
அதாவது அநவஸ்தா தோஷம் வரும்–infinite regression -ஆகையால் பரமாணுவோடே நிறுத்திக் கொள்கிறார்கள்

பரிமாணம் ஏற்றத் தாழ்வு -தார தம்யம்-இருந்தாலே ஏதோ ஒரு இடத்தில் முடிய வேண்டும்
மேல் எல்லை பரம மஹத்வம் -விபு பதார்த்தங்கள் ஆகாசம் காலம், திக்கு ஆத்மா -எங்கும் பரவி உள்ளவை
பரம பதம் என்கிறோமே
அதே போல் கீழ் எல்லை -அணுக்களிலும் இதுக்கு கீழ் எல்லையும் இருக்க வேண்டுமே –
இதுவே பரமாணு -இது இரண்டாவது காரணம் -பரம அணுத்வம் உள்ளது பரமாணு –

ப்ராசீன நியாயம் இப்படி நிர்வாகம்
த்ரி அணுகம் அளவிலே நின்று இருக்கலாமே
எதுக்கு த்வி அணுகம் -பரமாணு -கல்பிக்க வேண்டும் –
நவீன நையாயிகம்-

பொருள்கள் உருவாக்குவதில் இரண்டு கண்ணோட்டங்கள் உண்டு –
ஸத் கார்ய வாதம் –இருக்கும் ஒரு பொருள் மற்ற ஒரு பொருள் ஆகும்
அ ஸத் கார்ய வாதம் –புதிதாக பொருள்கள் உண்டாகும்

ஸத் கார்ய வாதமே வேதாந்திகள் ஒப்புக் கொள்வது
இதில் ஒரு பொருள் வெவ்வேறே நிலைகளை அடைந்தால் வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப் படுகின்றன
ஆனால் பொருள் ஓன்று தான்
பிருத்வியால் ஆக்கப்பட்ட பஞ்சு–,முதலில் பந்துக்களாக இருக்கும் -பின்பு நூல் ஆகும் -பின் துணி ஆகும் –
கிழிந்து நூல் ஆகும் -கொளுத்தி விட்டால் சாம்பல் ஆகும்
ஆக அந்த அந்த நிலை உண்டாகி அழிந்தது என்று தானே சொல்ல வேண்டுமது ஒழிய
பொருள் உண்டாயிற்று அழிந்தது என்று சொல்ல ஒண்ணாது
ஆகவே அவயவியும் அவயவமும் வெவ்வேறு பொருள் அல்ல
பிருத்வி பரமாணுவே -பஞ்சாகவும் -நூலாகவும் -துணி யாகவும் -சாம்பலாகவும் ஆகிறது –

நியாய மதம் சொல்லும் அ ஸத் கார்ய வாதம்
இந்த வாதத்தில்
அவயவங்கள் சேரும் பொழுது அவயவி என்ற புதிய த்ரவ்யம் உண்டாகும் –
அந்தப் பொருள் இதற்கு முன்னால் இல்லவே இல்லை -அதனால் தான் ப்ராகபாவம் என்பதைச் சொல்கிறார்கள் –
ஒரு பொருள் அழியும் பொழுது அது மற்ற ஒரு பொருளாகாது -முழுவதாகவே அழிந்து விடும் –
அதன் அவயவங்கள் மட்டும் தான் மீதம் இருக்கும்-அதனால் தான் ப்ரத்வம்சாபாவம் என்று ஓன்று உள்ளது –
ஆக ஒவ் ஒரு அவயவியும் அதன் அவயவங்களைக் காட்டிலும் வேறு பட்ட ஒரு த்ரவ்யமான படியால்
ஒரே கோட்டில் அவற்றைக் காட்ட முடியாது
ஒவ் ஒரு பொருள்களுக்கும் தனித் தனி கோடுகள் வேண்டும்
நூலில் இருந்து துணி என்ற புதிய பொருள் உண்டாகும்
அப்போது நூலும் அப்படியே இருக்கும்
துணி அழிந்த பின்பு துணி என்பது இருக்கவே இருக்காது –
நூல் என்ற பழைய பொருள் மட்டுமே இருக்கும் –
இப்படி இரண்டு வெவ்வேறு பொருள்களான அவயவத்துக்கும் அவயவிக்கும் இடையில்
சமவாயம் என்னும் சம்பந்தம் இருக்கும்
துணி -சமவாயம் –நூல்
நூல் -சமவாயம் -பஞ்சு பந்துக்கள்
பஞ்சு பந்துக்கள் -சமவாயம் -பிருத்வீ பரமாணு

அவயவி -அவயவங்கள் -இவற்றுக்கும் சமவாயம் சம்பந்தம் –
குணம் ஆஸ்ரயத்தில்
கிரியை ஆச்ரயத்தில்
சாமான்யம் ஆஸ்ரயத்தில்
நித்ய -பரமாணு -இவற்றில் உள்ள விசேஷம் ஆஸ்ரயம் போலே இங்கும்
அவயவி அவயவங்களில் உள்ளவையும் சமவாயம் சம்பந்தம் –

மேஜைக்கும் குடத்துக்கும் -சம்யோக சம்பந்தம் -ஆதாரமாக கொண்டதால்
கபாலங்கள் -கடம் -இதுவும் ஆதாரம் -சம்பந்தம் வேறே
அது சம்யோகம் -இது சமவாயம்
கபாலம் அண்டியே குடம் இருக்கும் -பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம்
குடத்தை மேஜையில் இருந்து பிரிக்கலாம் -எடுத்து தரையில் வைக்கலாம் –
ப்ராக் அபாவம் சொல்வதால் த்ரவ்யங்கள் வேறே வேறே -தொடர்பு சமவாயம் –
ப்ராக் அபாவம் த்வம்ச அபாவம் சொல்வதால் அஸத் கார்ய வாதிகள்

சிலர் செய்யும் ஆஷேபம்
அவயவி என்று தனியே ஓன்று தேவை இல்லை
பரமாணுக்களின் கூட்டங்களே தான் குடம் என்றும் துணி என்றும் அழைக்கப் படுகின்றன –
நம் கேள்வி –
பரமாணுவை நாம் கண்ணால் காண முடியாத படியால் அதன் கூட்டமான குடத்தையும் நம்மால் காண முடியாமல் போகுமே
இதுக்கு அவர்கள் பதில்
ஒரு மயிரைப் பார்க்க முடியா விடிலும் மயிர்க் கற்றையைப் பார்க்கிறோமே
ஒரு பெரிய குடம் -குடம்–என்று எல்லாம் சொல்கிறோமே -குடம் பல பரமாணுக்களின் கூட்டம் என்றால்
ஓன்று என்றோ பெரியது என்றோ எப்படி அழைக்கலாம்
ஒருமை -சங்க்யை -சிறிய பெரிய -பரிமாணம்

பல சிறிய நெல் குவியலைப் பார்த்து ஒரு பெரிய நெல் குவியல் என்று சொல்வதைப் போல் சொல்லலாமே
இதுக்கு -அவர்கள் பதில் –
ஒரு தலை முடி கண்ணுக்குத் தெரியும் பொருள் தான் அருகில் இருந்தால் தெரியும்-தொலைவில் இருந்தால் தெரியாது –
ஆகவே தலை முடிக் கற்றை கண்ணுக்குத் தெரிவதில் தப்பில்லை
பரமாணு கண்ணுக்குத் தெரியாத பொருள் -அதன் கூட்டமும் கண்ணுக்குப் புலப்பட முடியாதே –
எங்கள் மதத்தில் பரமாணுக்கள் சேர்ந்து த்வி அணுகம் -த்ரி அணுகம் -குடம் -என்று வெவ்வேறு பொருள்கள் உண்டாகின்றன –
அவற்றில் ஒவ் ஒன்றும் முன்புள்ள பொருள்களைக் காட்டிலும் பெரியது -ஆகவே கண்ணுக்குத் தெரிவதில் தவறு இல்லை –

பரமாணு த்வி அணுகம் -கண்ணுக்குத் தெரியாதவை
த்ரி அணுகம் கண்ணுக்குத் தெரியும் –
இவைகள் சேர்ந்து அவயவி-

————

காரிகா வளி -ஒன்பது த்ரவ்யங்கள் தேஹி ஆத்மா குணி குணம் உடையவன் போல் –

பாடம் -16-ஆகாசம் –காலம் –திக்கு –

ஆகாசம்
சப்தத்தைக் குணமாகக் கொண்டது -ஆகாசம் -லக்ஷணம்
சப்தம் குணத்தைக் காதாலே க்ரஹிக்கிறோம்
குணம் த்ரவ்யத்தை ஆஸ்ரயித்துத் தான் இருக்க முடியும் -சமவாய சம்பந்தம்-
ஆகவே சப்தத்துக்கு ஆஸ்ரயமாக ஆகாசம் இருப்பதை அனுமானிக்கிறோம் –
சப்த குணகம் ஆகாசம் –சப்தம் என்னும் ஒரே குணத்தைக் கொண்டது ஆகாசம் -பஹு வ்ரீஹி சமாசம் –
உலகில் பல ஆகாசங்கள் இருந்தாலும் லகுவாக ஆகாசம் ஒன்றே என்பதே எளிதாகும் –
குடம் வகை பல குடங்கள் போல் இல்லாமல் ஒரே ஆகாசம் -ஏகம் –
உலகம் முழுவதும் சப்தம் கேட்பதால் ஆகாசம் விபு -உலகம் எங்கும் பரந்துள்ளது என்று அறியலாம் –
ஆகாசத்துக்கு அவயவங்கள் என்று கொண்டால் -அவை சேர்ந்து பெரிய ஆகாசம் என்று கடினமாக கொள்ள வேண்டி வரும்
ஆகவே ஆகாசம் பகுதிகள் இல்லாமல் நித்யம் என்றும் அறிகிறோம்

விபாகம்
முன்பு ஒவ் ஒரு த்ரவ்யத்தையும் சரீரம் இந்திரியம் விஷயம் என்று மூன்றாகப் பிரித்துப் பார்த்தோம்
ஆகாசத்தாலான சரீரம் கிடையாது –
ஆகாசத்தாலான இந்திரியம் உண்டு -சப்தத்தைக் கிரஹிக்கும் ஸ்ரோத்ரம் -ஸ்ரோத்ர இந்திரியம்
ஆனால் ஆகாசம் ஓன்று என்று பார்த்தோம் –
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஒவ் ஒருவருக்கும் தனித்தனியாக உள்ளதே
எப்படி ஆகாசமே ஸ்ரோத்ரம் ஆகும்
பகுதிகள் இல்லாத ஆகாசத்தைக் கூட பொருள்களின் சேர்த்தியைக் கொண்டு உலகில் பிரித்துப் பார்க்கிறோம்
இந்திய வான் வெளி -அமெரிக்க வான் வெளி-air space-flying space -குட ஆகாசம் -என்று பிரித்துப் பார்ப்பது போல்
ஒவ் ஒருவரின் காதால் வரையறுக்கப் பட்ட ஆகாசம் வெவ்வேறு தானே –
அதுவே ஸ்ரோத்ரம் எனப்படுகிறது –
ஆகாசத்தால் ஆக்கப் பட்டது என்று சொல்லாமல் ஆகாசமே ஸ்ரோத்ரம் இந்திரியம்
கரண சஸ்குளிக்கு உள்ளே-வரையறுக்கப் பட்ட ஆகாசம் -அவச்சின்னம் –

——–

காலத்தை நிலை நாட்டுதல்
இப்பொழுது குடம் உள்ளது என்று சொல்லும் பொழுது -இப்பொழுது என்ற சொல்லில் இருந்து
ஸூர்யனின் கிரியைக்கும் குடத்துக்கும் உள்ள சம்பந்தம் தோற்றுவதால்
இந்த ஸூர்ய கிரியை உடன் கூடிய குடம் என்றே இதற்குப் பொருள் என்பர் நியாய தரிசனத்தில்
இதில் ஒரு கேள்வி வரும் -ஸூர்யன் கிரியை பூமியில் உள்ள குடத்துடன் எப்படி சம்பந்தம் உண்டாகும் என்றால்
அந்த கிரியை உடைய ஸூர்யன் ஒரு த்ரவ்யத்தைத் தொட்டுக் கொண்டு உள்ளது -சமயோக சம்பந்தம் கொண்டுள்ளது
அதே த்ரவ்யத்தை இந்தக் குடம் தொட்டுக் கொண்டு உள்ளது
கிரியைக்கு இருப்பிடமான ஸூர்யன் தொட்டுக் கொண்டு இருக்கும் த்ரவ்யத்தைத் தொட்டுக் கொண்டு இருக்கும் குடம்
பரம்பரா சம்பந்தத்தால் அந்தக் கிரியை உடன் கூடிய குடம்
அந்த இடையில் உள்ள த்ரவ்யத்தை காலம் என்று அனுமானிக்கிறார்கள்
கிரியை கிரியாவான் -இரண்டுக்கும் சமவாய சம்பந்தம் -விட்டுப் பிரிக்க முடியாத -சமவாய சம்யோக சம்பந்தம் இல்லாமல்
பரம்பரயா சம்பந்தம் -இப்பொழுது -இதானி -ஞானம் -ஸூர்யன் -கிரியைக்கும் பொருளுக்கும் சம்பந்தம் -காலம்

காலத்தை நிரூபிக்க மற்ற ஒரு வழி
குணங்களின் வகைகள் –24-இவற்றில்
பரத்வம் அபரத்வம் பார்த்தோம்
தேசத்தாலும் காலத்தாலும் பரத்வம் அபரத்வம் பார்த்தோம் முன்பு
பழையவை பரத்வம் புதிதானவை அபரத்வம் –
இவை தானாக உண்டாக மாட்டாதே -ஏதோ காரணம் இருக்க வேண்டும் –
அதுவே காலம் என்னும் த்ரவ்யத்துடன் சம்யோக சம்பந்தம்
சம்யோகத்துக்கு இருப்பிடமான த்ரவ்யம் காலம் என்றவாறு
பல காலங்களுடன் தொடர்பு உள்ள பொருள் முதிர்ந்து பரத்வம் என்ற குணம் உள்ளது என்றும்
குறைவான காலங்கள் உடன் தொடர்பு -சம்யோகம் -உள்ள பொருள் இளையது -அபரத்வம் என்ற குணம் உள்ளது என்கிறோம்

காலத்தின் தன்மைகள்
இப்படி அனுமானிக்கும் காலமும் ஆகாசம் போல் லகுவாக உலகம் முழுவதும் ஒன்றாகவே கொள்ள வேண்டும் –
ஒவ் ஒரு இடத்தில் ஒவ் ஒரு காலம் என்பது இல்லை
காலம் ஓன்று -எங்கும் காணப்படுகிறது என்பதால் விபு
லாகவத்தைப் பற்றி ஆகாசம் போலவே இதுக்கும் அவயவங்கள் இல்லை இதுவும் நித்யம் என்றே கொள்ள வேண்டும்
காலம் ஏகம் -விபு -நித்யம் -அதீத வியவகார ஹேது காலம் –

காலம் என்பது மாம்பழம் பழுக்கவும் பூக்கள் பூக்கவும் போன்ற செயல்களுக்கு காரணமாக இருப்பதை பார்க்கிறோம்
உலகில் உண்டாகும் அனைத்துப் பொருள்களுக்கும் காலமும் ஒரு காரணம் என்பது நியாய மதக் கொள்கை —
பூமியில் குடம் உள்ளது போல் காலையில் குடம் உள்ளது என்று சொல்வதால் பூமி போலே
காலமும் உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களுக்கும் இருப்பிடம்- ஆஸ்ரயம் ஆகிறது

காலம் ஒன்றே என்றால் வினாடி நிமிஷம் முஹூர்த்தம் பகல் பக்ஷம் மாதம் வருஷம் யுகம் போன்ற பிரிவுகள் எப்படி
மஹா காலம் நித்தியமாக இருந்தாலும் ஒவ் ஒரு பொருளுடன் தொடர்பு பட்ட -சம்யோகம் பட்ட -காலம்
அளவுபட்டதாகவே இருக்கும் –அந்தப் பொருள் அளவு பட்டதாக இருப்பதால்
நான் 30 வயசுடன் இருந்தாலும் காதில் கடுக்கனுடன் ஐந்து வருஷம் இருந்தேன் என்பது போல்
அதே போல் காலம் நித்யமாக இருந்தாலும் குடத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட காலம் -இமைத்தல் என்கிற செயலால்
வரையறுக்கப் பட்ட காலம் அளவுபட்டதாகவே இருக்குமே

ஒரு க்ஷணம் -வினாடி -என்பதை எவ்வாறு வரையறுப்பது
இதை அறிய -கர்மம் -கிரியை -செயல் -என்பதைப் பற்றி புரிந்து கொள்ள வேண்டும் –

எந்த ஒரு செயலை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதில் என்ன நடக்கும்?
ஒரு பொருள் ஓர் இடத்திலிருந்து மற்ற ஓர் இடத்திற்குச் செல்லும்.
அந்தப் பொருள், செயலுக்கு முன்னால் எந்த இடத்தில் இருந்ததோ அதற்கு“முன் இடம் (பூர்வ தேசம்) என்று பெயர்.
அந்தப் பொருளுக்கும் பூர்வ தேசம் என்று சொல்லப்படும் மு்ன்னிடத்துக்கும் ஸம்யோகம் இருந்தது.
அந்தப் பொருளில் க்ரியை ஏற்பட்டால், அது முதலில் மு்ன்னிடத்திலிருந்து பிரிந்து விடும்,
அதாவது, அந்தப் பொருளுக்கும் பூர்வ தேசத்துக்கும் இருந்த ஸம்யோகம் அழிந்து விடும்.

க்ரியையானது நேரடியாக சம்யோகத்தை அழிக்காது.
இடையில் அந்தப் பொருளில் விபாகம் (பிரிவு) என்ற குணம் உண்டாகும்,
அதற்குப் பி்ன் தான் முன் தேசத்தோடு இருந்த சம் யோகம் அழியும் –.
அடுத்து, அந்தப் பொருள், க்ரியையி்ன் காரணமாக எந்த இடத்தை அடைகிறதோ,
அதற்கு “அடுத்த இடம் (உத்தர தேசம்) என்று பெயர்.
ஆக, அந்த உத்தர தேசத்துக்கும் இந்தப் பொருளுக்கும் இடையே ஸம்யோகம் ஏற்படுகிறது என்று பொருள்.

உத்தர தேசத்தோடே சம்யோகம் ஏற்பட்ட பிறகு அந்தச் செயல் முடிந்துவிடும்.
ஆக, கீழுள்ள க்ரமத்தில் தான் இது நடக்கிறது
1-க்ரியை உண்டாகும்-
2-விபாகம் உண்டாகும்
3-பூர்வ தேச சம்யோகம் அழியும்
4-உத்தர தேச சம்யோகம் ஏற்படும்
5-க்ரியை அழிந்து விடும்

இப்படி ஒரு செயலிலிருந்து அடுத்தடுத்து ஏற்படும் மாற்றங்களைப்
பயன் படுத்தித் தான் நாம் ’ஒரு வினாடி’ என்பதை வரையறுக்கப் போகிறோம்
மனதில் கொள்க
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன் வினாடி வரை தொடக்கமே இல்லாததான அதன் ப்ராக அபாவம் இருக்கும்.
ஒரு பொருள் அழியும் வினாடி தொடங்கி , முடிவில்லாத காலம் வரை அதன் ப்ரத்வம்ச அபாவம் இருக்கும்

ஆக, கீழே உள்ளவை ஒவ் ஒன்றும் ஒவ் ஒரு வினாடி மட்டுமே இருக்கக் கூடியவை
விபாகத்தின் ப்ராக் அபாவத்தினுடன் கூடிய கிரியை
பூர்வ தேச சம்யோகத்துடன் கூடிய விபாகம்
உத்தர தேச சம்யோகத்தின் ப்ராக் அபாவத்துடன் கூடிய பூர்வ தேச சம்யோக நாசம்
உத்தர தேச சம்யோகத்துடன் கூடிய கிரியை

கால உபாதிகள் இவை – இப்படி ஒவ் ஒரு கிரியைக்கும் நான்கு க்ஷணங்கள் இருக்குமே
ஆக -ஒரு விநாடி என்றால்
கிரியை ஏற்பட்டு ஆனால் அதில் இருந்து விபாகம் ஏற்படாத காலம்
விபாகமும் பூர்வ தேச சம்யோகமும் சேர்ந்து இருக்கும் காலம்
பூர்வ தேச சம்யோகத்தின் அழிவும் உத்தர தேச சம்யோகத்தின் ப்ராக் அபாவமும் சேர்ந்து இருக்கும் காலம்
கிரியை இடம் உத்தர தேச சம்யோகமும் சேர்ந்து இருக்கும் காலம்

———-

24 குணங்களுக்குள் பரத்வம் அபரத்வம் என்று இரண்டு குணங்களைப் பார்த்தோம்.
தொலைவில் இருக்கும் பொருளிடம் பரத்வமும், அருகிலிருக்கும் பொருளிடம் அபரத்வமும் இருக்கும் என்றும் பார்த்தோம்.
இந்த குணங்கள் தானாக உண்டாக முடியாது, ஏதோ ஒரு காரணம் வேண்டும். அது என்ன என்றால் –
“திக் என்ற த்ரவ்யத்தோடு இருக்கும் தொடர்பு (சம்யோகம்)” என்கிறது ந்யாய மதம்.
ஆகையால், “இருக்குமிடத்தை வைத்து வரக் கூடிய பரத்வம் மற்றும் அபரத்வத்துக்குக் காரணமான சம்யோகத்துக்கு
இருப்பிடமான த்ரவ்யம்” என்கிற முறையில் திக் என்று ஒரு த்ரவ்யம் உள்ளது என்று நாம் நிரூபிக்கலாம்

ஆகாசத்துக்கும் காலத்துக்கும் சொன்னது போல் லாவகம் என்கிற கொள்கையைப் பின் பற்றிப் பார்த்தால்
திக் என்பதும் ஒன்று தான், விபு (எங்கும் பரந்து இருப்பது), அவயவங்கள் அற்றது, நித்யமானது
காலத்தைப் போலவே திசையும் உலகில் உண்டாகும் அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் காரணமானது,
அனைத்துப் பொருட்களையும் தாங்கக் கூடியது

திசை என்னும் த்ரவ்யம் ஒன்றாக இருந்தாலும் அந்த அந்த இடத்தில் இருக்கும் பொருள்களைக் கொண்டு
அதை வரையறுத்துப் பார்க்க முடியும்
அப்படிச் செய்யும் போது தான் கிழக்கு மேற்கு போன்ற பிரிவுகள் ஏற்படுகின்றன
அஸ்தாசலம்–மாடு -மேரு மலை -ஆடு -உதயாசலம்
ஆடு மாட்டுடன் ஒப்பிட்டால் கிழக்கு
அஸ்தாசல மலைக்கு அருகில் மேற்கு
மேரு மலையில் அருகில் வடக்கு
தொலைவில் தெற்கு என்று பிரித்துச் சொல்கிறோம்

உதயாசலம் அஸ்தாசலம் மேரு பர்வம் மூன்றையும் வைத்து நான்கு திக்குகள்

காலம் திக்கு இவை சர்வ ஆதாரம் -அனைத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு இருக்கும் -அனைத்துக்கும் காரணம்
பூதலே – பூமியில் ஏழாம் வேற்றுமை -காலையில் பூமியில் குடம் உள்ளது இங்கும் ஏழாம் வேற்றுமை
அதிகரணம் -தாங்கும்

ஆத்மா மனஸ் இவற்றைப் பற்றி மேல் பார்ப்போம்

——————-

பாடம் –17-ஆத்மா

ஆச்சர்யம் உடைய ஜீவாத்மா–ஆயிரக்கணக்கான மக்களில் யாரோ ஒருவன் காண்கிறான் –
அதில் சொல்லி புரிய வைப்பவர் மிக சிலர் -கேட்பதற்கும் சுலபத்தில் ஆள் இல்லை -உள்ளபடி அறிபவர் துர்லபம் கீதை
குணத்துக்கு ஆஸ்ரயம் த்ரவ்யம் -ஆகவே ஆத்மா த்ரவ்யம்
சிகப்பு நிறத்துக்கு மணம் இல்லை –
அறிவு உடையவன் புத்திக்கு இருப்பிடம் தான் ஆத்மா சைதன்யன் ஞானம் உடையவன் –
ஞானாதிகரணம் ஞானத்துக்கு இருப்பிடம் ஆத்மா -குணம் த்ரவ்யம் சமவாயம் சம்பந்தம் –
த்ரவ்யங்களுக்குள் தானே சம்யோக சம்பந்தம் இருக்கும்

ஞானத்தின் இருப்பிடம் ஆத்மா -அதாவது ஞானம் தான் ஆத்மாவின் லக்ஷணம் –
அதுவே மற்ற பொருள்களின் இடத்தும் ஆத்மாவை வேறு படுத்துகிறது –
ஞானம் -என்பது ஒரு குணம் –
அதன் இருப்பிடம் ஆத்மா என்று அழைக்கப்படும் த்ரவ்யம்
தொடர்பு -சமவாயம் -சம்பந்தம் –
சமவாய சம்பந்தத்தால் ஞானத்தைக் கொண்டு இருக்கும் த்ரவ்யம் ஆத்மா -இதுவே லக்ஷணம்

ஆத்மா இரண்டு வகைப்படும்
ஜீவாத்மா
பரமாத்மா
ஆத்மா என்னும் சொல் வேதாந்தத்தில் “ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்ய: ஸ்ரோதவ்ய: மந்தவ்ய: நிதித்யாஸி தவ்ய:” போன்ற
இடங்களில் பரமாத்மாவைக் குறிப்பதாகவும் காணப்படுகிறது.
ஜ்ஞாநத்தை உடையவன் ஆத்மா என்னும் லக்ஷணம் பரமாத்மாவுக்கும் பொருந்துவது தான் -ஆகையால் குறையில்ஸல.

பரமாத்மா –ஈஸ்வரன்
தத்ர ஈஸ்வர –சர்வஞ்ஞன்– ஏக ஏவ -உலகை ஆள்பவன் –
பரமாத்மா என்பவர் “ஈஸ்வரர் ” என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
இதற்கு “உலகத்தைப் படைத்து ஆள்பவர்” என்று பொருள்.
ஈஸ்வரனாக இருப்பதால் சர்வஞ்ஞனாகவே இருக்க வேண்டும் –
ஈர் அரசு கூடாதே –
ஒரு குடம் மண்ணைக் கொண்டு குயவனாலே செய்யப்படுகிறது. குடத்துக்குக் கார்யம் என்று பெயர்.
மண்ணுக்கு உபாதாந காரணம் என்று பெயர்.
குயவனுக்கு நிமித்த காரணம் என்று பெயர். அந்தக் குயவனுக்கே “கர்த்தா”-செய்பவன் – என்று மற்ற ஓரு பெயரும் உண்டு.
கர்த்தா என்றால், ஒரு பொருளை உருவாக்கத் தேவைப்படும் உபாதாந காரணத்ஸத முதலில் அறிந்து கொண்டு,
பி்ன் அந்தக் கார்யத்ஸத உண்டாக்க ஆசைப்பட்டு, அதற்கான முயற்சியை எடுப்பவர்.

கர்த்தா -உபாதான கோசர -அபரோக்ஷ ஞானம்–ஆசை -இச்சை – அடைய பிரயத்தனம் -மூன்று படிகள்
கார்த்தாவுக்கு இச்சா ஸூகீரிஷா-கிருதி -புத்தி-ஞானம் ஆசை கிரியை மூன்றையும் ஆத்மா குணமாகவே முன்பே பார்த்தோம்

ஒரு குயவன் , குடத்தை உருவாக்கத் தேவையான மண்ணை முதலில் காண்கிறார்,
அடுத்து இந்த மண்ணிலிருந்து குடத்தை உருவாக்க ஆசைப்படுகிறார்,
பி்ன் குடத்தை உருவாக்க முயற்சி செய்கிறார்.
ஆகையால் தான் அவர் குடத்தி்ன் கர்த்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அதே போல் பரமாத்மா இந்த உலகத்தை உண்டாக்கத் தேவையான பரமாணுக்களை முதலில் அறிகிறார்,
பி்ன் உலகை உருவாக்க ஆசைப்படுகிறார்,
பி்ன் அதற்கான முயற்சியை எடுக்கிறார்.
ஆகையால் பரமாத்மா இந்த உலகத்தி்ன் கர்த்தா ஆகிறார்.

பரமாத்மா சர்வஞ்ஞன் -ஒருவன்
ஆக, நம் புலன்களுக்கு எட்டாதவையான நுண்ணிய பரமாணுக்கள் அனைத்தையும் பரமாத்மா காண்கிறார்,
நுண்ணிய பரமாணுக்களையே பார்க்க முடிந்தவரால் நிச்சயமாக குடம், துணி, வளையல் போன்ற பெரிய
பொருட்களையும் பார்க்க முடியும். ஆகையால், உலகிலிருக்கும் அனைத்துப் பொருள்களையும் அவர்
காண்கிறபடியால், அவர் ஸர்வஜ்ஞன் (அனைத்னையும் அறிந்தவர்) என்று கொண்டாடப்படுகிறார்.

நாம் ஒரு சமயத்தில் ஒன்றை அறிகிறோம், பிறகு மறந்து விடுகிறோம்.
ஈஸ்வரனுக்கு அப்படி எந்த குறைபாடுகளும் கிடையாது. ஆகையால், ஈஸ்வரர் எப்படி நித்யமோ , அதே போல்
அவரிடத்திலிருக்கும் ’அனைத்துப் பொருள்களைப் பற்றின ஜ்ஞாநமும்’ நித்யமானது என்று சொன்னால் ஒரு தவறும் இல்லை .
ஆகவே, “நித்யமான அறிவைக் கொண்டிருப்பவர் பரமாத்மா” என்று பரமாத்மாவுக்கு லக்ஷணம் சொல்லலாம்.
நித்தியமான ஞானம் உடையவர் சர்வேஸ்வரன் —
ஜீவாத்மாவுக்கு ஜ்ஞாநம் இருந்தாலும், நித்யமான ஜ்ஞாநம் கிடையாது. நம் ஜ்ஞானம் உருவாகும் அழியும்.
உலகுக்கு இரண்டு ஆள்பவர்கள் இருந்தால் குழப்பம் தான் ஏற்படும். ஆகையால், ஈஸ்வரராக இருக்கும் பரமாத்மா
ஒருவர் தான் உள்ளார். இரண்டாவது ஈஸ்வரர் தேவை இல்லை

ஜீவாத்மா
ஜீவாத்மாவின் லக்ஷணம்
ஸூகம், துக்கம், த்வேஷம், தர்மம், அதர்மம் என்ற குணங்களி்ன் இருப்பிடமாயிருத்தல்.
பரமாத்மாவுக்கு ஜ்ஞாநம், இச்சை , ப்ரயத்நம் இருந்தாலும்,ஸூகம் துக்கம் முதலாைனவை கிடையாது.
ஆகவே இது ஜீவனுக்கு மட்டுமிருக்கும் தனித்தன்மை யாகும் –

ஸூகாதிகள் ஆஸ்ரயத்வம் ஜீவாத்மா –பரமாத்மாவுக்கு இல்லை -இதுவே லஷ்ணம்
ஆசை உண்டு ஞானம் உண்டு ப்ரயத்தனம் உண்டு பரமாத்மாவுக்கு
ராக த்வேஷம் ஸூகம் துக்கம் பாபம் புண்ணியம் இல்லையே –பரமாத்மாவுக்கு -ஜீவாத்மாவுக்கே உண்டு

இந்த ஜீவாத்மா ஒவ் ஓரு உடலிலும் வேறாக உள்ளார்.
ஒரு உடலில் இருப்பவர் ஸூகப்படும் போதே மற்றொரு உடலில் இருப்பவர் துக்கப்படு வதைக் காண்கிறோம்.
ஆகையால், அந்த இரண்டு சரீரங்கிளிலும் ஒரே ஆத்மா இருக்க முடியாது, ஒவ் ஓரு சரீரத்தில் ஒவ் ஓரு ஆத்மா
தான் இருக்கவேண்டும்.
பிரதி சரீரம் பின்னமாகவே ஆத்மா இருக்க வேண்டும்
சரீரங்கள் எண்ணிலடங்காதபடியால் ஆத்மாக்களும் எண்ணிலடங்காதவையே –

கேள்வி – ந்யாய மதத்தி்ன்படி நம் சரீரம் ஒவ் ஓரு நொடியும் மாறுகிறதே . அப்பொழுது ஆத்மா மாறி விடுமா?
பதில் – இல்லை -. ஒரே காலத்தில் இரண்டு சரீரங்களில் ஒரு ஆத்மா இருக்க முடியாதே
தவிர வேவ்வேறு காலங்களில் இருக்கலாம்.

கேள்வி – ரிஷிகள் ஒரே காலத்தில் பல உடல்களை எடுத்துக் கொள்கிறார்களே ? அவர்கள் ஆத்மா மாறுமா?
பதில் – இல்லை . யோகத்தி்ன் பலத்தால் ஒரே காலத்தில் பல சரீரங்கள் எடுக்கலாம். மற்றவரால் முடியாது-

ஆத்மாவின் அளவு என்ன
பொருட்களை அவற்றி்ன் அளவை வைத்து அணு (நுண்ணியது),
மத்யம பரிமாணம் (நடுத்தர அளவு),
விபு (எங்கும் பரந்திருப்பது) என்று மூன்றாகப் பிரிக்கலாம். -ஆகாசம் போல் –
அவற்றில் ஆத்மா எந்தப் பிரிவில் அடங்கும் என்று பார்ப்போம் .

ஆத்மா அணுவாக இருக்க முடியாது. ஏன் என்றால் –
இரண்டு காரணங்கள் சொல்கிறார்கள்
ஓன்று
அணுவான பொருள்களையும், அவற்றிலிருக்கும் குணங்களையும் நம் புலன்களால் அறிய முடியாது.
பரமாணுவாக உள்ளவற்றையும் அவற்றின் குணங்களையும் இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே –
ஆனால் நான் என்று ஆத்மாவையையும் அதிலிருக்கும் ஜ்ஞாநம் ஸூகம் முதலான குணங்களையும் நாம் அறிகிறோம் –
இரண்டு
“நான் குடத்தை அறிகிறேன் , “நான் ஸூகமாக உள்ளேன் ” என்று ஒரே சமயத்தில் உடலில் இரு பகுதிகளில் ஸூகத்தையும்
துக்கத்தையும் நாம் அநுபவிக்கிறோம் – “காலுக்கு ஸூகமாக உள்ளது ஆனால் தலை வலிக்கிறது” என்று.
ஆத்மா அணுவாக இருந்தால் அவர் ஒரு காலத்தில் காலிலும் தலையிலும் இருக்க முடியாது.

ஆத்மா நடுத்தர அளவை உடையது என்றும் சொல்ல முடியாது,
ஏன் என்றால் உலகில் “எந்தப் பொருள் நடுத்தர அளவில் உடையதோ அது நிச்சயமாக ஒருநாள் அழியும்” என்ற நியமம் உள்ளது.
ஆத்மாவுக்கு அழிவை ஒப்புக் கொள்ள முடியாது என்று அடுத்து பார்க்கப் போகிறோம்.

ஆகையால் ஆத்மா விபுவாகத் தான் (உலகு எங்கும் பரந்து விரிந்து இருக்கும் பொருளாகத்) தான் இருக்க வேண்டும்.
பல ஆத்மாக்கள் உண்டே அவை எல்லாம் விபுவாக இருக்க முடியுமா
ஸூஷ்ம வஸ்து ஆகாசம் ஆத்மா திக்குக்கள் விபுவாக இருந்தாலும் ஒன்றுடன் ஓன்று முட்டிக் கொள்ளாதே
ஒளி எவ்வளவும் நுழையலாம்

ஆகையால் ஆத்மா விபு என்பர் நியாய வாதிகள்
வேதாந்த சித்தம் ஆத்மா அணு

ஆத்மா நித்யமானதா அல்லவா ?
ஆத்மா அநித்யமானது, அதாவது ஒரு நாள் உண்டாகி ஒரு நாள் அழியக்கூடியது என்று ஒப்புக் கொண்டால் பல சிக்கல்கள் ஏற்படும்

அக்ருத அப்யாகமம் –
நாம் இந்தப் பிறவியை எடுப்பதற்கும், இந்தப் பிறவியில் அநுபவிக்கும் ஸூக துக்கங்களுக்கு ஏதோ
ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். காரணமில்லாமல் எதுவும் நடக்காது.
ஆனால் இந்த ஆத்மா இப் பொழுது தான் உண்டான படியால் இவன் இதற்கு முன்னால் எந்தச் செயலும் செய்திருக்க முடியாது.
ஆகவே, செய்யாத செயல்களுக்கான பலனை நாம் அநுபவிக்கிறோம் என்பதாகும்.
இது ஒப்புக் கொள்ள முடியாத ஒரு கண்ணோட்டம்

க்ருத ஹாநம் –க்ருத நாசம்
நாம் அடுத்தடுத்த பிறவிகளில் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இந்தப் பிறவியில் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் வீணாகப் போகும்,
ஆத்மா இந்த பிறவியி்ன் முடிவில் அழிந்து விடுவார் என்றால். அந்தச் செயல்களை போதித்த வேதங்களும் தவறானவை ஆகி விடும்

ஐஹிக பலன்கள் இங்கேயே இந்தப்பிறவியில் அடையும் பலன்கள்–ஸ்வர்க்காதி பலன்கள் கிடைக்க
வேதங்கள் சொல்லுவது செய்து நாசம் ஆகுமே கர்மங்களும் சாஸ்திரங்களும் வியர்த்தமாகும்

மேலும் மூன்றாவது காரணம் -ஸ்தன்ய பாந ப்ரவ்ருத்தி –
ஆத்மா இந்த உடலோடு பிறக்கும் போது தான் உருவாகிறது என்றால்,
முதன் முதலில் பசியைப் போக்கிக் கொள்ளப் பால் குடிக்க வேண்டும்,
அதையும் இப்படித் தான் குடிக்க வேண்டும் என்று எப்படி ஒரு குழந்தை அறிகிறது?
பிறந்தவுடன் இதை அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் இல்லா விட்டாலும் பால் குடிக்க அதற்குத் தெரிந்துள்ளது.
ஆகவே முன் பிறவிகளி்ன் பழக்கதால்-பதிவினால் -ஸம்ஸ்காரங்களால் – மட்டும் தான் இதை ந்யாயப்படுத்த முடியும்.

ஆகையால் ஆத்மா நித்யமானது என்று ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும்

1-பிரதி சரீர பின்னம்
2-விபு
3-நித்யஸ் ச ஆத்மா என்றபடி –

———

பாடம் –18-த்ரவ்யங்கள் –ஆத்மா மனஸ் —

மனா ஏக மனுஷ்யானாம் காரணம் பந்த மோஷாயா
பந்தாயா விஷயா சங்கீ
மனசும் ஆந்திர புலன் -ப்ரத்யக்ஷம் -இந்த்ரியங்களால் அறிய படும் -என்னும் பொழுது மனசும் சேரும் –

ஆத்மாவை ஏன் ஏற்க வேண்டும் -இதற்கு பிரமாணம் -சான்று -என்பதைப் பார்ப்போம் –
முதலில் நம் அனுபவத்தில் இருந்தே ஆத்மாவை அறிய முடியும்
நான் அறிகிறேன் -நான் பார்க்கிறேன் -போன்ற அனுபவங்களில் அறிவை உடையவனாக நான் என்னும் ஆத்மா அறியப்படுகிறது அன்றோ –
மேலும் இது என் உடல் என்று நாம் சொல்லுகிறபடியால் நான் என்பவன் உடலைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவன் என்றும் அறிந்து விடலாம்
ஆகவே ப்ரத்யக்ஷம் -புலன்களால் ஏற்படும் அறிவு தான் ஆத்மாவை அறிய முதல் பிரமாணம்

ஆத்மா இந்த்ரியானாம் -மனஸ் புத்தி பிராண இவற்றைத் தாண்டி ஞான ஆச்ரயமான ஓன்று
இந்திரியங்கள் கருவி -பயன் படுத்தி -அறிகிறோம்
நான் கண்ணாலே பார்க்கிறேன் என்பது கோடாலியால் வெட்டுகிறேன் போல் கருவி வேறே கர்த்தா வேறே
ஆத்மாவை அனுமானம் செய்தும் அறியலாம் -நான் கத்தியால் வெட்டுகிறேன் என்று சொல்லும் பொழுது
அறிவற்ற அசேதனப் பொருளான கத்தி தானாகவே எதையும் வெட்டாது
அத்தை இயக்க அறிவுள்ள ஒருவர் வேண்டும்
அதே போலே கண்ணால் பார்க்கிறேன் நாக்கால் சுவைக்கிறேன் என்னும் பொழுது இந்திரியங்களும்
அறிவற்ற பொருள்களான படியால் அவற்றை இயக்க அறிவுள்ள ஒருவர் தேவை -அவர் தான் ஆத்மா

இந்த உடலே தான் ஆத்மாவா
சாருவாக மதத்தில் சரீரமே தான் ஆத்மா என்று சொல்கிறார்கள்
நான் மனுஷ்யன் நான் உயரமானவன் என்று எல்லாம் நமக்கு அறிவு ஏற்படுகிற படியால்
மனிதத்தன்மை உயரம் இவை எல்லாம் சரீரத்தின் தன்மைகள் ஆகிறபடியால்
நான் என்பது சரீரமாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்பது அவர்கள் வாதம்
மனுஷ்ய சரீரத்தை உடைய நான் என்று சொல்லாமல் நான் மனுஷ்யன் என்பதால் உடலே ஞானம் உடைய
ஆத்மா என்பர் லோகாயுத சாருவாகர்

ஆனால், அப்படி ஒப்புக் கொண்டால் பல.தோஷங்கள் ஏற்படுகி்றன
1-சரீரம் என்பது கை கால் முதலான பல அயவங்களி்ன் சேர்க்கையால் உருவான ஒரு அவயவி –
ந்யாய மதத்தி்ன் படி, ஒரு அவயவம் குஸறந்தாலும், அதிலிருந்து உருவான அவயவி மாறி விடும்.
ஆகவே ஒரு கையோ காலோ குறைந்தாலும் இந்த சரீரம் மாறி விடுகிறது.
சரீரமே ஆத்மா என்று ஒப்புக் கொண்டால், கை வெட்டுப் பட்டால் ஆத்மாவே அழிந்து விடும் என்று ஒரு தோஷம் –
2-ந்யாய மதத்தி்ன்படி நமது சரீரம் ஒவ் ஓரு விநாடியும் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது,
பல அவயவங்கள் சேருகிறபடியாலும் பிரிந்து போகிறபடியாலும்.
ஆகவே சிறு வயதில் நமக்கு இருந்த சரீரமும் இப்போது இருக்கும் சரீரமும் வேவ்வேறு.
சரீரமே தான் ஆத்மா என்றால் வயதாகும் போது ஆத்மாவே மாறி விடுகிறது என்பதாகும்.
ஆகவே சிறு வயதில் பார்த்த ஒரு பொருளை இப் பொழுது நினைத்துப் பார்க்க முடியாமல் போகும்,
அன்று பார்த்த ஆத்மா இ்ன்று இல்லாதபடியால்.
3-பார்த்தவர் வேறே நினைப்பவர் என்றாலும் பதிவு சம்ஸ்காரம் -அனுபவித்ததால் வந்த பதிவு என்று கொண்டு சாமதானம் செய்பவர் –
இதை விட லாகவமாக ஆத்மா வேறே தேகம் சரீரம் வேறே என்று கொள்ளலாமே –
4-ஸ்தன்ய பாநம் – சரீரமே ஆத்மா என்றால், சரீரம் இப் பொழுது தான் உண்டானபடியால் அதற்குப் பால் குடிக்கும் முறை
தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை-

இந்த்ரியங்களே ஆத்மா என்று சொல்லலாமா
கண் பார்க்கிறது”, “காது கேட்கிறது”போன்ற வ்யவஹாரங்கஸளக் கொண்டு கண், காது முதலான
இந்த்ரியங்களே தா்ன் ஆத்மா என்று சொல்லலாம் என்று சிலர் கூறுகி்றனர். ஆனால், இந்த மதமும் ஒவ்வாது.
i. கண் என்ற இந்த்ரியம் தான் ஆத்மா என்று கொண்டால், ஒருவருக்கு கண் மட்டும் அழிந்தால் ஆத்மாவே
அழிந்து விட்டது என்று ஆகும். ஆனால் உலகில் அப்படி நாம் காண்பதில்ஸல.
கண் இழந்தவர்களும் மற்றப் புலன்களைக் கொண்டு வாழ்கின்றனர்
ii. ஒருவர் கண்ணிருக்கும் போது ஒரு பூவைப் பார்த்திருந்தால், ஏதோ காரணத்தால் அவர் கண்ணை இழந்தாலும்,
பிற் காலத்தில் அந்தப் பூவை நினைத்துப் பார்க்க முடிகிறது உலகில்.
ஆனால், கண் தான் ஆத்மா என்று கொண்டால், கண் அழிந்து விட்டால், அந்தப் பூவை அறிந்த ஆத்மாவே
அழிந்து விட்டபடியால் பிற்காலத்தில் எப்படி நினைவு வரும்?
iii. இந்த்ரியமே தான் ஆத்மா என்றால், கண் என்பது ஒரு ஆத்மா, தோல் என்பது வேறே ஓரு ஆத்மா என்பதாகும்.
அப்படி இருந்தால், நேற்று இந்தக் குடத்தைப் பார்த்த நானே இ்ன்று கண்ணை மூடி அதைத் தொடுகிறவன் என்கிற ஜ்ஞாநம் ஏற்படவே முடியாது.
ஏன் என்றால், குடத்தைப் பார்த்த கண் வேறே ஓரு ஆத்மா, இப்பொழுது தொடும் தோல் வேறே ஒரு ஆத்மா.

மனது தான் ஆத்மா என்றும் கொள்ளலாமா
சரீரமோ இந்த்ரியமோ அழியக் கூடிய பொருள்கள் -ஆகையால் அவை தான் ஆத்மா என்று கொண்டால்
முன்னால் சொன்ன தோஷங்கள் வரும்
மனதோ நித்தியமானது -அதையே ஆத்மா என்று கொண்டால் என்ன என்று சிலர் ஆக்ஷேபிக்கின்றனர்
ஆனால் அதுவும் சரியில்லை
நியாய மதத்தின் படி அணுவாக நுண்ணியதாக இருக்கும் பொருள்களையும் அவற்றில் இருக்கும் குணங்களையும்
இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு அறிய முடியாது
மனது என்பதோ நுண்ணிய பொருள் -அதனால் தான் மனதை நம்மால் காண முடிவது இல்லை
மனது தான் ஆத்மா என்று கொண்டால் ஆத்மாவையும் ஆத்மாவின் இடத்தில் இருக்கும் ஞானம் ஸூகம் துக்கம்
முதலான குணங்களையும் நம்மால் அறிய முடியாமல் போகும்
இது உலகிற்குப் புறம்பானது -நமக்கு நான் அறிகிறேன் நான் ஸூகமாக உள்ளேன் நான் துக்கமாக உள்ளேன் என்று
ஆத்மாவையும் ஆத்மாவின் குணங்களையும் பற்றின அறிவு கண்டிப்பாக ஏற்படுகிறது
இது ஏற்பட முடியாது மனது தான் ஆத்மா என்று கொண்டால்-

தேகாத்ம பிரமம் தவிர்த்தால் தானே வேறே லோகம் என்று கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும் என்ற எண்ணம் வரும்
இனி ஆத்மாவின் குணங்கள் பார்ப்போம்

ஜீவாத்மாவின் குணங்கள்
ஞானம் -அறிவு
சம்ஸ்காரம் -பதிவு
ஞானம் -இச்சை -ஆசை என்றும் த்வேஷம் வெறுப்பு -என்றும் தூண்டி
பிரயத்தனம் -முயற்சி மூலம்
தர்மம் -புண்யம் / அதர்மம் -பாபம் -செய்து
ஸூகம் -துக்கம் ஏற்பட்டு
ஞானம் சம்ஸ்காரம்
இப்படி சுழன்று சுழன்று இருக்குமே

1-ஞானம் -புத்தி
2-ஆசை -இச்சா
3-த்வேஷம்
4-பிரயத்தனம் –க்ருதி
5-சுகம்
6-துக்கம்
ஏற்பட்டு சுகம் உடையவன் என்ற ஞானம் ஏற்படும்
7-தர்மம் -புண்யம்
8-அதர்மம் -பாபம் –
9-சம்ஸ்காரம் -ஞானம் முதலில் பின்பும் வந்து இது சம்ஸ்காரம் -பதிவு

இனி மனஸ்-ஒன்பதாவது த்ரவ்யம் பார்ப்போம்
சுகாதி உபலப்தி சாதனம்-இந்திரியம் -வழியாகவும் -கருவியாகவும் இருப்பது லக்ஷணம்
காரணமாக சாதனம் மட்டும் என்றால் ஆத்மாவும் காலமும் திக்குக்கும் சேரும் -அதி வியாப்தி தோஷம் வரும்

ஸூகம் -துக்கம் முதலான ஆத்மாவின் குணங்களை நாம் அறிவதற்கு காரணமாக இருக்கும் இந்திரியம் மனது
என்று மனதின் லக்ஷணம் சொல்லப்படுகிறது

மற்ற ஒரு லக்ஷணம் –
ஸ்பர்சம் அற்றதாகாவும் -செயல் உடையதாகவும் இருப்பது மனஸ்ஸூ –
ஸ்பர்சம் ரஹித -ஆகாசம் திக்கு காலம் ஆத்மா மனஸ் ஐந்துக்கும் உண்டு –
முதல் நான்கும் விபு -பரவி இருப்பதால் நகர முடியாதே -செயல் இருக்காதே –
செயல் உடையதாகவும் -கிரியாவத்வம்-மனசுக்கே
கண்ணால் பார்க்கிறோம் -ஒரு ஞானத்துக்கு ஒரு கருவி
நினைவு -ஸ்ம்ருதிக்கு கருவி மனசு –

நாம் பார்ப்பதுக்குக் கண் கருவியாக இருப்பது போல் நாம் சிந்திப்பதற்கு கருவியாக மனஸ்ஸூ உள்ளது
இரண்டு ஆத்மாக்களுக்குப் பொதுவாக ஒரே மனஸ்ஸூ இருந்தால் ஒருவர் நினைப்பதுவே மற்ற ஒருவரும்
நினைக்க வேண்டும் -அப்படி உலகில் காண்பது இல்லை
ஆகையால் ஒவ் ஒரு ஆத்மாவுக்கும் தனித்தனியாக ஒரு மனது உள்ளது
ஆத்மாக்கள் அனந்தமாக எண்ணில் அடங்காததாக இருக்கிறபடியால் மனசுக்களும் உலகில் அனந்தங்கள்
ப்ரத்யாத்ம நியதத்வாத் அனந்தம் –

மனத்தின் அளவு என்ன
இந்த்ரியத்தில் இருந்து ஒரு ஞானம் உண்டாவதற்கு
ஆத்மா –மனஸ் – இந்திரியம் -விஷயம் -என்கிற வரிசையில் சம்யோகம் ஏற்பட வேண்டும்
மனது விபுவாக இருந்தால் விபுவான மனதுக்கும் விபுவான ஆத்மாவுக்கும் சம்யோகம் ஏற்படவே முடியாது –
இரண்டு இடத்திலும் கிரியை ஏற்பட முடியாதபடியால் –
சம்யோகம் உண்டாகத் தானே கிரியை வேண்டும் நித்தியமான சம்யோகமாய் இருக்கட்டுமே என்றால் அதுவும் ஒவ்வாது

ஆத்மா மனசா சம்யுக்த-மனசா இந்திரியம் -அது விஷயம் இப்படி சங்கிலி தொடர்பால் ஞானம் –
இது இல்லாமல் தூங்கும் பொழுது விஷயமோ இந்த்ரியங்களோ இல்லாமல் -மனசு நினைத்தே சம்யோகம்
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஸூஷுப்தி -நிலையில் இந்த சம்யோகம் போகும்
ஆத்மாவுக்கும் மனசுக்கும் சம்யோகம் இல்லா விட்டால் தான் ஆத்மா ஆழ்ந்த தூக்கத்தை அடைய முடியும்
ஆத்மாவுக்கும் மனசுக்கும் நித்தியமான சம்யோகம் இருந்தால் சம்யோகம் இல்லாத காலமே இல்லாமல் போகும் —
ஆத்மாவுக்கு தூக்கமே ஏற்படாமல் போய் விடும் –
ஆகையால் மனஸ்ஸூ விபுவாக இருக்க முடியாது –

மனது நடுத்தர அளவை -மத்யம -பரிணாமத்தை -உடையதாக இருந்தால் அதுக்கு அழிவு நிச்சயம் ஏற்பட வேண்டும்
அதுவும் ஒப்புக் கொள்ள முடியாது
ஆகையால் மனஸ்ஸூ அணுவான நுண்ணியதாக த்ரவ்யமாகவே தான் இருக்க வேண்டும்
ஆத்மாவும் மனசும் அணு என்றால் மனஸ் ஸ்பிருதத் நாடிக்குள் போகும் -ஸ்ப்ருதத் குகைக்குள் மனசு இருந்தால் ஞானம் ஏற்படாது

மனசுக்கு மூன்று நிலை
இந்திரியங்கள் தொடர்பால் -ஞானம் –
ஸ்வப்னம் நிலையில் நினைவால் ஞானம் –
ஸ்ப்ருத்தத் உள்ளே போய் ஞானம் வராதே

அணுவாக இருப்பதால் அதை அழிப்பதற்கு வேறு ஒரு பொருள் உலகில் இல்லை
ஆகையால் மனஸ்ஸூ நித்யமாகத் தான் இருக்க வேண்டும் –
மோக்ஷம் -எப்படி நித்யம் என்றால் –
நியாய படி முக்தி -ஆத்மாவும் மனசும் தொட்டுண்டே இருந்தாலும் இயக்க மாட்டார் -சிந்திக்க மாட்டார்
நான் புஸ்தகத்தை தொட்டுக் கொண்டு இருக்கிறேன் போல் முக்தியிலும் அழியாமல் நினைக்க கருவியாக இல்லாமல்
மனசால் பாதிக்கப் பட மாட்டார்

இதுவரை ஒன்பது த்ரவ்யங்களைப் பார்த்தோம்
இனி -24-குணங்களைப் பார்த்து எந்த குணங்கள் எந்த த்ரவ்யங்களில் உள்ளன என்பதைப் பார்ப்போம்

————–

பாடம் –19-குணங்கள் -ரூபம் முதல் –சங்க்யா வரை –

ரூபம்
வடிவம் அல்ல நிறம் என்பதையே இங்கு ரூபம் என்கிறது
சஷூர் மாத்ர க்ராஹ்யம் குண -என்பது லக்ஷணம் -மூன்று தன்மைகள் -தலங்கள் –
சஷுர் இந்த்ரியத்தால் மட்டும் கிரஹிக்கப்படும் குணம் ரூபம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
சஷுர் இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப்படுதல்
மற்ற இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கப்படாமல் இருத்தல்
குணமாய் இருத்தல்
ஆகிய மூன்று பண்புகளின் சேர்க்கை தான் ரூபத்தின் லக்ஷணம் ஆகும்

இதில் முதலாவதான தலத்தை விட்டால் -எந்த இந்த்ரியத்தாலும் கிரஹிக்கப் படாத குருத்வம் -அதி வியாப்தி ஏற்படும் –
(பாரம் -எடை -புலன்களுக்கு எட்டாதது அனுமானித்துத் தான் அறியலாம் நியாய மதம் )
ஆகவே தலம் தேவை
இரண்டாவது தலத்தை விட்டால் -சம்யோகம் சங்க்யா முதலிய குணங்களில் அதி வியாப்தி உண்டாகும் –
அவையும் சஷுர் இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப்படும் குணங்கள் தான்
ஆகவே இரண்டாவது தலமும் தேவை
சம்யோகம் சங்க்யா முதலிய குணங்கள் த்வக் இந்த்ரியத்தாலும் கிரஹிக்கப்படுபவை
ஆகையால் மற்ற இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப்படாமல் இருக்கும் பண்பு அவற்றுக்கு இல்லை
(இது குடம் ஒரு குடம் என்பதை கண்ணை மூடி தொட்டு அறியலாமே )
மூன்றாவது தலத்தை விட்டால் ரூபத்வம் என்ற சாமான்யத்தில் அதி வியாப்தி வரும்
ஒரு குணம் எந்த இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப் படுகிறதோ அதே இந்திரியம் தான் அந்த குணத்தில் இருக்கும்
சாமான்யத்தையும் அந்த குணத்தின் அபாவத்தையும் கிரகிக்கும் என்ற நியமம் உள்ளது
ஆகையால் சஷுஸ்ஸால் கிரஹிக்கப் படுதல் -மற்ற இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கப்படாமை என்ற இரண்டும்
ரூபத்வம் -நிறத்தன்மை –என்கிற சாமான்யத்துக்கும் உண்டு -ஆகையால் அதி வியாப்தி –
(ரூபத்வத்தின் அபாத்வமும்-இல்லாமையும் கண்ணாலே கிரஹிக்கிறோம்
ரூபத்வம் சாமான்யமாகத் தானே இருக்கும் குணம் ஆகாதே )
அத்தைப் போக்க மூன்றாவது தலத்தைச் சேர்க்க வேண்டும் ரூபத்வம் சாமான்யமே ஒழிய குணம் ஆகாது

இப்படி லக்ஷணம் பரீஷை பண்ணி அறிந்தால் மற்ற வித்யைகளுக்கு பழக்கம்- கை விளக்காக இருக்கும்

ரூபத்தின் வகைகள்
வெளுப்பு கருப்பு மஞ்சள் பச்சை சிவப்பு பழுப்பு சித்ரம்-கலவை இப்படி ஏழு வகை
White, Black, Yellow, Green, Red, Brown and Mixed.

ரூபம் என்கிற குணம் பிருத்வீ ஜலம் தேஜஸ்-ஆகிய மூன்று த்ரவ்யங்களில் உண்டு
பிருத்வியில் ஏழு வகை ரூபங்களும் உண்டு
ஜலத்தில் அபாஸ்வர சுக்லம் ஒளி விடாத வெண்மை -transparent என்ற நிறம் உள்ளது –
ஒரு பொருளில் நிறம் இருந்தால் தான் அது கண்ணுக்குப் புலப்படும் என்கிற நியமம் உண்டே –
(ஆகாசம் இதனால் தான் கண்ணுக்குத் தெரிய வில்லை என்கிறார் )
ஆகையால் ஜலத்திலும் ரூபம் உண்டு
தேஜஸ்ஸிலே பாஸ்வர சுக்லம்-ஒளி விடும் வெள்ளை -என்ற நிறம் உள்ளது
நெருப்பில் மஞ்சள் போன்ற நிறங்கள் அதில் சேர்க்கப்பட்ட பிருத்வியாலான எரி பொருள்களின் நிறங்கள்

வெவ்வேறு நிறங்களைக் கொண்ட அவயவங்களில் இருந்து -நூல்களில் இருந்து -ஒரு அவயவி -துணி -உண்டானால்
அது கண்ணுக்குப் புலப்படுகிற படியால் அதில் ரூபம் இல்லை என்று சொல்ல முடியாது —
(துணி ரூபம் தெரிகிறது அவயவங்கள் நிறம் தான் என்று சொல்ல முடியாதே –
ரூபம் வியாப்த்த விருத்தி ஒன்றாகவே இருக்கும் என்பர் )
ஒரு பொருளில் எங்கும் ஓக்க ஒரு நிறம் தான் இருக்க முடியும் என்கிறபடியால்
ஒவ் ஒரு பகுதியில் ஒவ் ஒரு நிறம் உள்ளது என்று சொல்ல முடியாது
ஆகையால் புதிதான சித்ர -ரூபம் -கலவை -கலந்த ரூபம் என்ற ஓன்று அந்த துணியில் இருப்பதாக
ஒப்புக் கொள்ளப் படுகிறது

————–

ரஸம் -சுவை
ரசன இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப்படும் குணம் -என்று ரஸத்தின் லக்ஷணம்
இங்கு மாத்ர விசேஷணம் இல்லை -இரண்டு தலங்கள் தான் –
ரஸத்வம் -சாமான்யம் -சாமான்யத்துக்கும் உண்டே அதி வியாப்தி -வரும் ஆகவே குணம் விசேஷணம் –

அது ஆறு வகைப்படும்
மதுரம் -இனிமை -அம்லம் புளிப்பு -ஆசிட் -லவணம்-உவர்ப்பு -கடு-கார்ப்பு -கஷாயம் -துவர்ப்பு -மற்றும் திக்தம் -கசப்பு
ரஸம் என்பது பிருத்வீ ஜலம்-இரண்டு த்ரவ்யங்களிலும் இருக்கும்
பிருத்வீயில் ஆறு வகைகளான சுவைகளும் இருக்க முடியும்
ஜலத்தில் மதுர ரசம் இனிப்பு மட்டும் தான் உண்டு -பொதுவாக இது நமக்குத் தெரியா விட்டாலும்
கசப்பான நெல்லிக்காயை உண்ட பின்பு ஜலத்தைப் பருகினால் அதில் இருக்கும் இனிப்பு நமக்குத் தெரிய வரும்

—————-

கந்தம்–மணம்
க்ராண இந்த்ரியத்தால் கிரஹிக்கப்படும் குணம் -கந்தத்தின் லக்ஷணம்
அது ஸூரபி -நறு மணம் என்றும்
அஸூரபி-துர் நாற்றம் என்று இருவகைப்படும்
கந்தம் என்பது பிருத்வியில் மட்டும் தான் உண்டு –
பிருத்வியில் இரண்டு வகையான கந்தங்களும் இருக்க முடியும்

சித்ர ரூபத்தை ஒப்புக் கொண்டதைப் போல்
சித்ர ரஸம் சித்ர கந்தம் என்பதை ஒப்புக் கொள்வது இல்லை
வெவ்வேறு நிறங்களைக் கொண்ட நூல்களில் இருந்து உண்டான துணியில் சித்ர ரூபம் என்ற ஓன்று இல்லாவிடில்
அந்தத் துணி கண்ணுக்குத் தெரியாமல் போய் விடும் -ஆகையால் அத்தை ஒப்புக் கொண்டோம்
இங்கு வெவ்வேறு ரசங்களைக் கொண்ட பகுதிகளில் இருந்து ஒரு த்ரவ்யம் உண்டானால்
அதில் ரஸம் இல்லாவிட்டாலும் குறை இல்லை
கண்ணும் தோலும் தான் த்ரவ்யத்தை அறியும்
க்ராண இந்திரியம் மணம் மட்டுமே கிரகிக்கும்
பச்சிடியில் சித்ர ரசம் இருக்கு என்று கொள்ள வேண்டாம் அதில் உள்ள அவயவங்கள் சுவைகள் ரசம் அறிகிறோம்

————–

ஸ்பர்சம் –தொடு உணர்ச்சி
த்வக் இந்த்ரியத்தால் மட்டும் கிரஹிக்கப்படும் குணம் என்று ஸ்பர்சத்தின் லக்ஷணம்
இங்கும் மாத்ர விசேஷணம் உண்டு –
அது மூன்று வகைப்படும் -சீதம் -குளிர்ச்சி -உஷ்ணம் -வெப்பம் -அனுஷ்ணா சீதம்-
ஸ்பர்சம் என்பது – பிருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் வாயு -என்ற நான்கு த்ரவ்யங்களிலும் இருக்கும்
குளிர்ந்த ஸ்பர்சம் ஜலத்தில் இருக்கும்
வெப்பமான ஸ்பர்சம் தேஜஸ்ஸிலே இருக்கும்
பிருத்வியிலும் வாயுவிலும் மிதமான ஸ்பர்சம் இருக்கும்

வாயுவில் ஸ்பர்சம் மட்டும்
தேஜஸ்ஸில் ரூபமும் ஸ்பர்சமும் இரண்டும்
ஜலத்தில் ரூபம் ரஸம் ஸ்பர்சம் மூன்றும்
பிருத்வியில் ரூபம் ரஸம் கந்தம் ஸ்பர்சம் நான்கும் உண்டு

ரூபம் ரஸம் கந்தம் ஸ்பர்சம் -இவற்றின் நித்யத்வமும் அநித்யத்வமும்
பிருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் மற்றும் வாயுவின் கார்யங்கள் அநித்யமான படியால்
அவற்றில் இருக்கும் ரூபங்கள் முதலானவை அநித்யங்கள்

ஜலம் தேஜஸ் மற்றும் வாயுவின் பரமாணுக்கள் நித்தியமான படியால்
அவற்றில் இருக்கும் ரூபம் முதலானவைகளை நித்யங்கள்

பிருத்வீ பரமாணுக்கள் நித்தியமாய் இருந்தாலும் அவற்றில் இருக்கும் ரூபம் முதலானவை நித்யங்கள் அல்ல
ஏன் என்றால் பிருத்வியில் பாகம் -ஒருவகை சமையல் -ஒரு விதமான வெப்பத்தின் சேர்க்கை ஏற்பட்டால்
மாங்காய் மாம்பழம் ஆகுதல் பால் தயிர் ஆகுதல் போன்ற இடத்தில் பரமாணு முதல் மாங்காய் பால் வரை உள்ள
அனைத்து த்ரவ்யங்களிலும் நிறம் சுவை மணம் இவை மாறுகின்றன
ஆகையால் பிருத்வீ பரமாணுக்களில் இருக்கும் ரூபம் முதலியவை நித்தியமாக இருக்க முடியாது

——————-

சங்க்யா–எண்ணிக்கை
ஏகாத்வாத் வியவஹார ஹேது சங்க்யா –
ஓன்று இரண்டு போன்ற சொல்லாடலுக்குக் காரணமாக இருப்பது சங்க்யா–என்று சொல்லப்படும் -எண்ணிக்கை
ஒரு பொருளில் இருக்கும் ஒருமை இருமை முதலியவையை இட்டுத்தான்
இது ஓன்று இவை இரண்டு போன்ற வார்த்தைப்பாடுகள் வருகின்றன

எண்ணிக்கை என்பது ஒன்பது த்ரவ்யங்களுக்கும் உண்டு
ஆகாசம் காலம் திக்கு ஒன்றே ஆகவே சங்க்யா இவற்றுக்கும் உண்டே –
ஓன்று இரண்டு மூன்று நான்கு –பத்து நூறு ஆயிரம் பதினாயிரம்–என்று தொடங்கி பரார்த்தம் வரை எண்ணிக்கை உள்ளது

ஒவ் ஒரு த்ரவ்யத்திலும் இயற்கையாக ஒருமை மட்டும் இருக்கும்
எண்ணிக்கை த்ரவ்யங்களை ஆஸ்ரயித்தே இருக்கும்
ஏகத்துவம்-பரமாணு நித்யம் -அதில் உள்ள ஏகத்துவம் நித்யம்
குடமே உண்டாகும் பொழுது அதில் உள்ள ஏகத்வமும் உண்டாகும்
அது நித்தியமான வஸ்துவாக இருந்தால் அதில் இருக்கும் ஒருமையும் நித்யமாகவே இருக்கும்
அது அநித்யமாக இருந்தால் அதில் இருக்கும் ஒருமையும் அநித்யம்

இருமை மும்மை முதலானவை அனைத்துப் பொருள்களிலும் அநித்யமானது தான்
அபேஷா புத்தி -தெரிந்து கொள்ளும் புத்தி வந்தால் தானே இருமை போன்றவை ஆகியவை தோன்றும் –
எப்பொழுது ஒருவனுக்கு இவை இரண்டு இவை மூன்று என்ற ஞானம் ஏற்படுகிறதோ
அப்பொழுது மட்டும் இருமை மும்மை ஆகியவை தோன்றும் –
அந்த ஞானம் அழிந்த உடன் அந்த எண்ணிக்கையும் அழிந்து விடும்

——————

பாடம் –20-
குணங்கள் –பரிமாணம் முதல் சப்தம் வரை –

6-வது குணம் -பரிமாணம் -அளவு
ஒரு பொருளைப் பற்றி ’இது சிறியது’, ’இது பெரியது’ போன்ற சப்த ப்ரயோகங்களுக்கு
(சொல்லாடல்களுக்குக்) காரணமாக இருப்பது பரிமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
’சிறியது’ என்று ஒரு பொருளைச் சொல்ல, அதைப் பற்றிச் ’சிறியது’ என்ற ஜ்ஞாநம் இருக்க வேண்டும்.
’சிறியது’ என்ற ஜ்ஞாநம் ஏற்படுவதற்கு அந்தப் பொருளில் சிறுமை என்ற ஒரு அளவு (பரிமாணம்) இருக்க வேண்டும்,
சிறுமை இல்லாமல் சிறியது என்ற ஜ்ஞாநம் ஏற்பட முடியாது என்பது ந்யாய மதம்.

• பரிமாணம் -அளவு -என்பது ஒன்பது த்ரவ்யங்களிலும் உண்டு
நவ த்ரவ்ய வ்ருத்தி -ஸங்க்யை போல்

• அளவு -பரிமாணம்) நான்கு வகைப்படும் –
அணு (நுண்ணியதாயிருக்கும் தன்மை —
மஹத் (பெரியதாயிருக்கும் தன்மை )
தீர்க்கம் (நீண்டதாயிருக்கும் தன்மை ) மற்றும்
ஹ்ரஸ்சம் (குள்ளமாயிருக்கும் தன்மை ).

• ப்ருத்வி ஜலம் தேஜஸ் வாயு ஆகிய நான்கு பூதங்களின் பரமாணுக்களும் த்வ்யணுகங்களும்,
(இதுவும் கண்ணுக்குத் தெரியாது முன்பே பார்த்தோம் )
மனது (மனஸ்) என்ற த்ரவ்யமும் நுண்ணியவை — நம் கண்களுக்குப் புலப்பட மாட்டா.
ஆகையால் அவற்றுக்கு அணு பரிமாணம் உள்ளது.

ப்ருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் வாயு ஆகியவற்றில் த்ர்யணுகம் தொடங்கி
நாம் பார்க்கும் குடம், மரம், துணி, புத்தகம், நம் உடல், யானையின்
உடல், கடல், மஸல, சூறாவளி ஆகியவை அனைத்துமே மஹத்
(பெரியதாயிருக்கும் தன்மையை உடையவை )

• ஆகாசம் காலம் திக் ஆத்மா ஆகிய நான்கும் விபு (எங்கும் பரந்து
இருப்பவை ). இவற்றின் பரிமாணம் பரம மஹத்வம் (பெரியதாய்
இருப்பதன் மேல் எல்லை ) என்று சொல்லப்படுகிறது.

———

7-வது குணம் -ப்ருதக்த்வம்–வேறுபாடு –

இதி அஸ்மாத் ப்ருதக்

• “இந்தப் பொருள் அந்தப் பொருளிடம் இருந்து தனிப்பட்டது / வேறுபட்டது” என்ற வ்யவஹாரத்திற்கு
(சப்த ப்ரயோகத்திற்கு / வார்த்தைப் பாட்டிற்குக்) காரணம் ப்ருதக்த்வம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
• இது ஒன்பது த்ரவ்யங்களிலும் இருக்கும்.
ஒரு ப்ருத்வீ பரமாணு மற்ற ஒரு ப்ருத்வீ பரமாணுவைக் காட்டிலும் தனியானது,
ஜல பரமாணுவைக் காட்டிலும் கூடத் தனியானது,
ஆகாசம் காலம் ஆத்மா முதலியவற்றைக் காட்டிலும் கூடத் தனியானது.
அதே போல் , ஆகாசம் என்பது காலம், திக், ஆத்மா, மனது, ப்ருத்வீ ஜலம் முதலானவற்றைக் காட்டிலும் தனியானது.
ஆகையால், ப்ருதக்த்வம் என்பது அனைத்து த்ரவ்யங்களிலும் உண்டு

———

8-வது குணம் -சம்யோகம் –சேர்க்கை –

அவயவி அவயவங்கள் சம்பந்தம் நூல்கள் துணி சமவாயம் முன்பு பார்த்தோம்
அவயவி இரண்டும் தொட்டுக் கொண்டு இருக்கும் -மேஜை கை -வெறுமனே தொட்டுக் கொண்டே இருக்கும் -சம்யோகம்

• “இந்தப் பொருட்கள் சேர்ந்துள்ளன / தொட்டுக் கொண்டுள்ளன” என்ற வ்யவஹாரத்திற்குக்
காரணம் சம்யோகம் என்று சொல்லப்படுகிறது. இருபொருள்களுக்கிடையே சம்யோகம் -சேர்க்கை –
இருப்பதால் தான் அவற்றை நாம் சம்யுக்தங்கள்-சேர்ந்தவை – என்று சொல்கிறோம்.
• இது ஒன்பது த்ரவ்யங்களிலும் இருக்கும்
• குடம் பூமியைத் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும், துணி நம் உடலைத் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும்,
ஆகாசம் உலகிலிருக்கும் அனைத்தையும் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும்.
இதே போல் எந்த த்ரவ்யத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் அது எதாவது ஒரு த்ரவ்யத்தைத் தொட்டுக் கொண்டு தான் இருக்கும்

கபாலம் குடம் பூமியில் இருக்கும் பொழுது
கபாலத்துக்கும் குடத்துக்கும் சமவாயம் குடத்துக்கும் பூமிக்கும் சம்யோக சம்பந்தம்
சம்யுக்த வ்யவகார ஹேது சம்யோகம்

———-

9-வது குணம் -விபாகம் –பிரிவு

• சம்யோகத்தை அழிக்கும் குணத்திற்கு விபாகம் என்று பெயர்.
• விபாகம் ஒன்பது த்ரவ்யங்களிலும் ஏற்பட முடியும்.
• இரண்டு பொருட்கள் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, ஏதாேது ஒரு பொருளிலோ இரண்டு பொருள்களிலுமோ
க்ரியை ஏற்பட்டால், முதலில் விபாகம் என்ற குணம் இரண்டு பொருள்களிலும் ஏற்படும்.
அந்த விபாகம், அந்தப் பொருட்களுக்கு இடையில் இருக்கும் சம்யோகத்தை அழிக்கும் .
சம்யோகம் அழிந்த பிறகு தான் அந்தப் பொருட்கள் விலகிச் செல்கி்ன்றன

தேர் நகர -க்ஷணம் தோறும் -சம்யோகம் அழிந்து பூர்வ தேசம் சம்யோக நாசம் -உத்தர தேசம் –
கிரியை -விபாகம் -காலம் முன்பே பார்த்தோம்
கிரியை விபாகம் நாசம் சம்யோகம் இப்படி நான்கும் முன்பே பார்த்தோம்

———–

10/11-வது குணம் -பரத்வம் -அபரத்வம் —

• ’பரம்’, ’அபரம்’ போன்ற வ்யவஹாரங்களுக்குக் காரணமாக இருக்கும் குணங்கள் பரத்வமும் அபரத்வமும்.
• இவை ப்ருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் வாயு மற்றும் மனஸ் என்ற ஐந்து த்ரவ்யங்களில் இருக்கும்,
ஏன் என்றால் இவை தான் தேசத்தாலோ காலத்தாலோ அளவு பட்டவையாக இருக்க முடியும்.
எங்கும் பரந்து இருக்கும் ஆகாசத்ஸதப் பார்த்து, ஆகாசம் குடத்தைக் காட்டிலும் அருகில் உள்ளது என்று சொல்ல முடியாது
• பரத்வமும் அபரத்வமும் இரண்டிரண்டு வகைப்படும் –
திசையால் ஏற்பட்ட பரத்வம் அபரத்வம், காலத்தால் ஏற்பட்ட பரத்வம் அபரத்வம் என்று.
• தொலைவில் இருக்கும் பொருளில் திசையால் ஏற்பட்ட பரத்வம்
• அருகிலிருக்கும் பொருளில் திசையால் ஏற்பட்ட அபரத்வம்
• பழையதான பொருளில் காலத்தால் ஏற்பட்ட பரத்வம்
• புதியதான பொருளில் காலத்தால் ஏற்பட்ட அபரத்வம்-

ப்ராசீன நியாய மதஸ்தர் இந்த நான்கையும்-ப்ருதக்த்வம் -விபாகம்-பரத்வம் -அபரத்வம் –ஒத்துக் கொள்கிறார்கள்
நவீனர் ஒத்துக் கொள்வது இல்லை -சம்யோகங்கள் மூலமே இவற்றைச் சொல்லலாமே -என்பர் –

———————–

12-வது குணம் -குருத்வம் –எடை —

ஆத்ய பதன முதலில் விழுவதற்கு -அசமவாய காரணம்-குருத்வம்
• ஒரு பொருள் முதன் முதலில் விழுவதற்குக் காரணமான குணம் குருத்வம் என்று அழைக்கப் படுகிறது.
• நாம் கையில் ஒரு பந்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்து, அதை விடுவித்தால், அந்தப் பந்து விழுகிறது.
விழுதல் என்பது அபேக்ஷணம் –பதநம் என்ற ஒரு வகையான செயல் (கர்ம / க்ரியை ).
10 அடி உயரத்திலிருந்து பூமிக்கு அந்தப் பந்து விழுவதற்குள் அந்தப் பந்தில் எத்தனையோ க்ரியைகள் அடுத்தடுத்து ஏற்படுகி்றன.
• அதில் முதல் விழுதல் மட்டும் குருத்வம் என்று அழைக்கப் படும் -பொருளின் எடை காரணமாக ஏற்படுகிறது,
•விழத் தொடங்கியதும், அந்தப் பந்தில் ’வேகம்’ என்று ஒரு வகையான சம்ஸ்காரம் ஏற்படும்.
சம்ஸ்காரம் கடைசி குணம் -அதன் உள் பிரிவு தான் வேகம் —
ஆகையால், இரண்டாவது விழுதல் தொடங்கி அனைத்து க்ரியைகளும் வேகத்தி்ன் காரணமாகத் தான் உண்டாகி்றன,
குருத்வம் என்ற எடையால் அல்ல.
• ஆகவே, குருத்வத்துக்கு லக்ஷணம் சொல்லும் போது ’முதல் விழுதலுக்குக் காரணமானது’ என்று தான் சொல்ல வேண்டும்

• குருத்வம் (எடை ) என்னும் குணம் ப்ருத்வீ ஜலம் என்ற இரண்டு த்ரவ்யங்களில் மட்டும் தான் உண்டு

——————-

13-வது குணம் -த்ரவத்வம் –நீர்மை

ஆத்ய ஸ்யந்தன அசமவாய காரணம் இது

• ஒரு பொருள் முதன் முதலில் ஓடுவதற்குக் (ப்ரவஹிப்பதற்குக்) காரணமான குணம்
த்ரவத்வம் என்று அழைக்கப் படுகிறது.
• ஓர் அணையில் நீரைத் தேக்கி வைத்து, அணையின் மதகைத் திறந்தால், நீர் ஓடுகிறது.
விழுதல் என்பது ஸ்யந்தனம் என்ற ஒரு வகையான செயல் (கர்ம / க்ரியை ).
நீர் ஒரு அடி தூரம் ஓடுவதற்குள் அந்த நீரில் எத்தனையோ க்ரியைகள் அடுத்தடுத்து ஏற்படுகி்றன.
• அதில் முதல் ஓடுதல் மட்டும் த்ரவத்வம் என்று அழைக்கப்படும்–
பொருளின் நீர்மை காரணமாக ஏற்படுகிறது,
• ஓடத் தொடங்கியதும், அந்த நீரில் ’வேகம்’ என்று ஒரு வகையான சம்ஸ்காரம் ஏற்படும்.
ஆகையால், இரண்டாவது ஓடுதல் தொடங்கி அனைத்து க்ரியைகளும் வேகத்தி்ன் காரணமாகத் தான் உண்டாகி்றன,
த்ரவத்வம் என்ற நீர்மையால் அல்ல.
• ஆகவே, த்ரவத்வத்துக்கு லக்ஷணம் சொல்லும் போது
’முதல் ஓடுதலுக்குக் காரணமானது’ என்று தான் சொல்ல வேண்டும்

• த்ரவத்வம் (நீர்மை) என்னும் குணம் ப்ருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் ஆகிய மூன்று த்ரவ்யங்களில் மட்டும் தான் உண்டு

த்ரவத்வதின் வகைகள்

• த்ரவத்வம் இரண்டு வகைப்படும்–
சாம் சித்திக (இயற்கையான) த்ரவத்வம்,
ஸந மித்திக (செயற்கையான ) த்ரவத்வம் என்று.
• இயற்கையான த்ரவத்வம் ஜலத்திற்கு மட்டும் தான் உண்டு.
• செயற்கையான த்ரவத்வம் ப்ருத்வீயிலும் தேஜஸ்ஸிலும் ஏற்படும்.
• ப்ருத்வீ யாலான அனைத்து த்ரவ்யங்களிலும் த்ரவத்வம் செயற்கையாகக் கூட ஏற்படுவதில்லை . உதாஹரணத்திற்கு,
ஒரு குடமோ துணியோ எப்போதும் த்ரவமாக ஆகாது.
ஆனால், நெய் மெழுகு , அரக்கு போன்ற ப்ருத்வீ பொருட்கள், நெருப்பி்ன் வெப்பம் பட்டால், தனது கெட்டிப்பட்ட நிலையை
விட்டு, த்ரவமாக ஆவதைக் காண்கிறோம். ஆகையால், ப்ருத்வீயாலான சில பொருட்களில் த்ரவத்வம் உண்டு.
• அதே போல், தங்கம்,வெள்ளி இரும்பு போன்ற தேஜஸ்ஸாலான பொருட்களுக்கும் நெருப்பி்ன் தொடர்பால்
த்ரவத்வம் ஏற்படுவதைக் காண்கிறோம்.
• ஆகையால், ப்ருத்வீ யாலான சில பொருட்களுக்கும் தேஜஸ்ஸாலான சில பொருட்களுக்கும் த்ரவத்வம் செயற்கையாக ஏற்படுவதுண்டு.

—————-

14-வது குணம் -ஸ்நேஹம்–பசை

• சூர்ணம் (பொடி) முதலியவை பிண்டமாக (கட்டியாக) ஆகுவதற்குக் காரணமான குணம் தான் –
ஸ்நேஹம்–பசை- என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• ஸ்நேஹம்– என்பது ஜலத்தில் மட்டும் தான் உண்டு.
• நெய் எண்ணெய் , முதலியவற்றில் நாம் காணும் ஸ்நேஹம்–பசை கூட, அதிலிருக்கும் ஜலத்தினுடையது தான்

————

15-வது குணம் -சப்தம் –ஒலி

ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியத்தால் க்ரஹிப்படும் குணம் தான் சப்தம் என்று அழைக்கப் படுகிறது.
• ஆக, (i) ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியத்தால் க்ரகிக்கப்படுதல்
(ii) குணமாக இருத்தல் ஆகிய இரண்டு பண்புகளும் சேர்ந்து தா்ன் சப்தத்தி்ன் லக்ஷணம் ஆகி்றன.
• இதி முதல் தலத்தை விட்டு விட்டால்
குணமாய் இருப்பது சப்தத்தி்ன் லக்ஷணம் என்று ஆகும்.
இந்த லக்ஷணத்திற்கு மற்ற அனைத்து குணங்களிலும் அதி வ்யாப்தி சேரும்.
அதைப் போக்குவதற்குத் தான் முதல் பண்பு சேர்க்கப்படுகிறது
• இரண்டாவது தலத்தைச் சேர்க்காமல் போனால், ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியத்தால் க்ரஹிக்கப்படுதல் என்ற பண்பு
சப்தத்தில் இருப்பது போல் , சப்தத்வம் என்ற சாமாந்யத்திலும் இருக்கும்படியால் அதி வ்யாப்தி ஏற்படும்.
அதைப் போக்கத் தான் இரண்டாேது தலம் சேர்க்கப்படுகிறது.

• சப்தம் என்னும் குணம் ஆகாசத்தில் மட்டும் தான் இருக்கும்
வாயு இவற்றை எடுத்து வரும் –

• சப்தம் இரண்டு வகைப்படும் – (i) த்வநி (ii) வர்ணம்
• த்வநி என்பது ம்ருதங்கம், பேரீ முதலானவற்றிலிருந்து வருவது
• வர்ணம் (எழுத்து) என்பது தமிழ், சம்ஸ்க்ருதம் முதலான மொழிகளின் வடிவமாக இருக்கும் ஒலிகள்

சப்தம் உண்டாகும் முறைகள்

• சப்தம் மூன்று வழிகளில் உண்டாகிறது
• (i) சம்யோகத்திலிருந்து – நம் கையால் ஒரு ம்ருதங்கத்தை அடிக்கும் போது ஏற்படும் சப்தம்,
நம் கைக்கும் அந்த வாத்தியத்துக்கும் ஏற்பட்ட சம்யோகத்தால் ஏற்படுகிறது
• (ii)விபாகத்திலிருந்து – ஒரு மூங்கிலை எடுத்து, கையால் இரண்டாக முறித்தால், ஒரு ஒலி ஏற்படும்.
அந்த ஒலி, மூங்கிலி்ன் இரு பகுதிகளுக்குள் ஏற்படும் விபாகம் என்ற குணத்திலிருந்து உண்டாகிறது
• (iii) சப்தத்திலிருந்து – ம்ருதங்கத்தை அடிப்பதால்,
வாத்தியம் இருக்கும் இடத்தில் உள்ள ஆகாசப் பகுதியில் சப்தம் உண்டாகும்.
அந்த சப்தம் தனக்கு அருகிலிருக்கும் தேசத்திலுள்ள ஆகாசப் பகுதியில் தன்னைப் போன்ற வேறு ஒரு சப்தத்தை உண்டாக்கும்.
இதே போல் தொடர்ந்து அடுத் தடுத்த ஆகாசப் பகுதியில் ஒரு சப்தம் அடுத்த சப்தத்தை உண்டு செய்வதால் தான்
சப்தம் நம் காது வரையில் வந்து அடைகிறது-
தண்ணீரில் ஒரு கல்லை போட்டால் எப்படி சிறு சிறு அலைகள் நடுவில் தொடங்கி கரை வரை வந்து சேருமோ
அதே போல் தான் -வீஸீ தரங்க நியாயம்

மேலே புத்தி தொடங்கி மீதம் உள்ள ஒன்பது ஆத்ம குணங்களைப் பார்ப்போம்

———————-

பாடம் –21-குணங்கள் –புத்தி -அறிவு –

16th குணம் -சர்வ வியவஹார ஹேது ஞானம் புத்தி –

தத்வ ஞானத்தால் மோக்ஷம் -அஞ்ஞானத்தால் சம்சார சூழலில் அழுந்துகிறோம் -எல்லா தர்சனங்களிலும் இது உண்டே –

புத்தி என்கிற சொல்லுக்கு சில இடங்களில் அந்த:கரணம் (உள்-இந்த்ரியம் / உட் புலன் ) அதாவது
மனது என்ற பொருள் உண்டு.
அதே போல் புத்தி என்றால் ’உறுதி’ என்ற அர்த்தமும் உண்டு.
ஆனால் இங்கு இவை குறிக்கப் படுவது இல்லை —
புத்தி என்ற சொல் ஜ்ஞாநம் (அறிவு) என்பதைத்தான் இங்கு சொல்லுகிறது.
’புத்தி’, ’ஜ்ஞாநம்’, ’உபலப்தி’ என்ற சொற்கள் எல்லாம் ஒரே அர்த்தத்தைத் உடையவையே
-அநர்த்தாந்தரம்-என்று கௌதமர் அவரது ஸூத்ரத்தில் கூறுகிறார்.

• கீழே ப்ருதக்த்வம், சம்யோகம், பரிமாணம் ஆகியவற்றுக்கு இலக்கணம் சொல்லும் போது
(i) “இவை தொட்டுக் கொண்டுள்ளன என்கிற வ்யவஹாரத்திற்குக் (சொல்லாடலுக்குக்) காரணமானது ஸம்யோகம்
(ii) ’இது தனி யாயது” என்கிற வ்யவஹாரத்துக்குக் காரணமானது ப்ருதக்த்வம்
(iii) ’இது சிறிது”, ’இது பெரிது” என்கி்ற வ்யவஹாரங்களுக்குக் காரணமானது பரிமாணம் (அளவு)
என்று எல்லாம் இலக்கணம் சொன்னோம் —
ஆக, ஒரு பொருளைப் பற்றின ஒவ் ஒரு குறிப்பிட்ட வ்யவஹாரத்திற்கு,
அந்தப் பொருளிலிருக்கும் ஒவ் ஓரு குணம் அறியப் பட்டிருக்க வேண்டும்.

• இப்பொழுது புத்தியி்ன் இலக்கணம் யாது எனில் –
“அனைத்து வ்யவஹாரங்களுக்கும் ( சப்த ப்ரயோகங்களுக்கும்) காரணமானது புத்தி” என்பது தான் .
சர்வ வியவஹார ஹேதுவே புத்தி
• ’அர்த்தம் புத்த்வா சப்த ரசநா (ஒரு பொருளை அறிந்து கொண்ட பிறகு தான் அதைப் பற்றிப் பேச முடியும்’ என்கிற
ந்யாயத்தி்ன் படி எந்த ஒரு வ்யவஹாரத்திற்கும் முன்னால் பேசப்படும் பொருளைப் பற்றின ஜ்ஞாநம் இன்றியமையாதது —
ஆகையால் அனைத்து வ்யவஹாரங்களுக்கும் காரணமானது புத்தி என்கிற அறிவு தான் –

ஞானத்தின் வகைகள் –
• அந்த புத்தி (அறிவு) இரண்டு வகைப்படும்
(i) ஸ்ம்ருதி – நினைவு
(ii) அநுபவம்

• ஸ்ம்ருதியி்ன் இலக்கணம் – “ஸம்ஸ்காரத்திலிருந்து மட்டுமே உண்டாகக் கூடிய ஜ்ஞாநம் தான் ஸ்ம்ருதி” என்று சொல்லப் படுகிறது.
• நாம் ஒரு பொருளை பார்க்கும் பொழுதோ கேட்க்கும் பொழுதோ அந்த அறிவு சில விநாடிகள் தான் இருக்கும்.
ஆனால், அது ஆத்மாவில் ஒரு பதிவை (ஸம்ஸ்காரத்தை ) ஏற்படுத்தி விட்டுச் செல்கிறது.
பிற்காலத்தில், இந்தப் பொருளோடு தொடர்பு பட்ட வேறு ஒரு பொருளை நாம் கண்டால், இந்த சம்ஸ்காரம் தூண்டப்பட்டு இந்தப்
பொருளைப் பற்றின நினைவு நமக்கு ஏற்படுகிறது.
ஸம்ஸ்கார ஜன்ய ஞானம் -உத்போதகம் -சம்ஸ்காரம் தானே எழுப்பும் –
யானைப் பாகனைப் பார்த்து யானை உடன் சேர்ந்து பார்த்த அனுபவத்தின் பதிவு -தொடர்பு பட்ட சம்ஸ்காரம்
ஆக, ஸ்ம்ருதி என்பது சம்ஸ்காரத்திலிருந்து மட்டும் தான் தோன்றுகிறது ,
அதற்கு புலன்கள் (இந்த்ரியங்கள்) தேவையில்லை . அதனால், நாம் சொன்ன இலக்கணம் பொருந்தும்.

• ’சம்ஸ்காரத்திலிருந்து மட்டுமே ’ என்று சொல்லாமல் போனால் , ப்ரத்ய பிஜ்ஞா என்ற ஒரு வகையான அநுபவத்தில் அதி வ்யாப்தி ஏற்படும்.
ப்ரத்யபிஜ்ஞா என்பது,recognition-அவனே தேவதத்தன் – முன்னால் பார்த்த ஒருவரை இன்று மறுபடியும் காணும் போது
“அன்று நான் பார்த்தவரே தான் இவர் என்று நமக்கு ஏற்படும் அறிவு. கண் முன் இருப்பவரைக் காண்பதற்கு இந்த்ரியங்கள் தேவை ,
கடந்த காலத்தில் இவரைத் தான் பார்த்தேன் என்று அறிய சம்ஸ்காரம் தேவை –
ஆக இந்த்ரியமும் ஸ்ம்ஸ்காரமும் சேர்ந்து இந்த ஜ்ஞாநத்தை உண்டு செய்கி்ன்றன.
ஆகவே, “மட்டும்” என்று சொல்லாமல், ’சம்ஸ்காரத்திலிருந்து ஏற்படுவது ஸ்ம்ருதி’என்று சொன்னால் , ப்ரத்யபிஜ்ஜையில் அதிவ்யாப்தி ஏற்படும்

• “ஸ்ம்ருதியைத் தவிர்ந்த ஜ்ஞாநம் அனைத்துமே அனுபவம் தான் என்று அநுபவத்திற்கு இலக்கணம்

யதார்த்த அனுபவம்
• அநுபவம் என்பதும் இரண்டு வகைப்படும் – (i) யதார்த்தம் – சரியான அறிவு (ii) அ யதார்த்தம் – தவறான அறிவு.
• யதார்த்த அநுபவம் என்றால் –
“ஒரு தன்மையை உண்மையாக உடைய ஒரு பொருளை அந்தத் தன்மையை உடையதாக அறியும் அநுபவம்”.
நான் ஒரு குடத்தைப் பார்த்து ’இது குடம்’ என்று அறிகிறேன் , அதாவது
“(இது) என் கண் முன் இருக்கும் பொருள் (குடம்) குடத் தன்மை என்னும் சாமாந்யத்தைக் கொண்டது’ என்று அறிகிறவன்
என் கண் முன் இருக்கும் அந்தப் பொருள் உண்மையாகவே குடமானபடியால், அதில் உண்மையாகவே
குடத்தன்மை இருக்கிறது. -ஆகவே என்னுடைய அறிவு யதார்த்தம் (சரியான அறிவு) ஆகிறது.

• அறியப்படும் பொருளுக்கு ’விசேஷ்யம் / தர்மி’ என்று பெயர்.
அந்தப் பொருளில் இருப்பதாக அறியப்படும் தன்மைக்குப் ’ப்ரகாரம் / தர்மம்’ என்று பெயர்.
• ஒரு அறிவில் ப்ரகாரமாக (தர்மமாக) எந்த ஒரு தன்மை ஆகிறதோ அந்தத் தன்மை , அந்த அறிவுக்கு விசேஷ்யமாய் இருக்கும்
பொருளில் உண்மையாகவே இருந்தால், அந்த ஜ்ஞாநம் யதார்த்த ஜ்ஞாநம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
• ’இது குடம்’ = “என் கண் முன் இருக்கும் பொருள் குடத் தன்மையை உடையது’ என்ற அறிவில்,
கண் முன் இருக்கும் பொருள் விசேஷ்யம், குடத் தன்மை ப்ரகாரம் ஆகிறது.
நீலமான குடம் -விசேஷணம் -தன்மை தர்மம் நீலம் பண்பு -விசேஷ்யம் த்ரவ்யம் தர்மி -குடம் -பண்பை உடையது –
இவற்றையே பிரகாரம் பிரகாரி என்பர் -குடத்தன்மை கடத்தவம் potness சாமான்யம் உடையது –
அறிவுக்கு விசேஷ்யமான கண் மு்ன் இருக்கும் பொருளில், அறிவுக்கு ப்ரகாரமான குடத்தன்மை
உண்மை யாகவே உள்ளபடியால், இது சரியான ஜ்ஞாநம்.

அயதார்த்த அநுபவம்-
அயதார்த்த அநுபவம் என்றால் –
“ஒரு தன்மை இல்லாத ஒரு பொருளை அந்தத் தன்மையை உடையதாக அறியும் அநுபவம்”.
நான் ஒரு கயிற்றைப் பார்த்து ’இது பாம்பு’ என்று அறிகிறேன்
அதாவது “(இது) என் கண்முன் இருக்கும் பொருள் (பாம்பு)
பாம்புத் தன்மை என்னும் சாமான்யத்தைக் கொண்டது’ என்று அறிகிறேன் —
என் கண் முன் இருக்கும் அந்தப் பொருள் உண்மையாகவே பாம்பு அல்ல, கயிறு தான் , அதில்
உண்மையாகவே பாம்புத் தன்மை இல்லை , கயிற்றுத் தன்மை தான் உள்ளது.
ஆகவே என்னுடைய அறிவு அயதார்த்தம் (தவறான அறிவு) ஆகிறது.

• அறியப்படும் பொருளுக்கு ’விசேஷ்யம் / தர்மி’ என்று பெயர். அந்தப்
பொருளில் இருப்பதாக அறியப்படும் தன்மைக்குப் ’ப்ரகாரம் / தர்மம்’என்று பெயர்.
• ஒரு அறிவில் ப்ரகாரமாக (தர்மமாக) எந்த ஒரு தன்மை ஆகிறதோ அந்தத் தன்மை , அந்த அறிவுக்கு விசேஷ்யமாய் இருக்கும்
பொருளில் உண்மையில் இல்லை என்றால், அந்த ஜ்ஞாநம் அயதார்த்த ஜ்ஞாநம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
• ’இது பாம்பு’ = “என் கண் முன் இருக்கும் பொருள் பாம்புத் தன்மையை உடையது’ என்ற அறிவில்,
கண் முன் இருக்கும் பொருள் விசேஷ்யம்,
பாம்புத் தன்மை தான் ப்ரகாரம் ஆகிறது.
அறிவுக்கு விசேஷ்யமான கண் மு்ன் இருக்கும் பொருளில் (கயிற்றில்), அறிவுக்கு ப்ரகாரமான பாம்புத் தன்மை உண்மையில்
இல்லாதபடியால், இது தவறான ஜ்ஞாநம்.

யதார்த்த அனுபவத்தின் வகைகள்
யதார்த்த அனுபவம் நான்கு வகைப்படும்
1-ப்ரத்யக்ஷம் –
நம் புலன்களால் ஏற்படும் அறிவு -கண்ணால் காண்கிறோம் -காட்சி ஒருவகை ப்ரத்யக்ஷம்
மூக்கால் மணத்தை முகர்கிறோம் -அந்த மணத்தைப் பற்றின ஞானம் ஒரு வகை ப்ரத்யக்ஷம்
2- அநு மிதி –
சமையல் அறையில் புகையையும் நெருப்பையும் சேர்த்தே பார்த்து இருக்கிற படியால்
நெருப்பை விட்டுப் பிரிந்து புகை இருக்காது என்று அறிந்து கொண்டு
பிரயாணம் பொழுது ஒரு மலையின் மேல் புகையைப் பார்த்த உடன் அங்கு நெருப்பு கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று ஊகிக்கிறோம்
அந்த ஊகத்தால் ஏற்பட்ட ஞானத்துக்குத் தான் அநுமிதி என்று பெயர்
3-உபமிதி –
இந்தச் சொல் இந்தப் பொருளைக் குறிக்கும் என்று சொல்லுக்கும் பொருளுக்கும் உள்ள தொடர்பை க்ரஹிக்கும் ஞானம் உபமிதி ஆகும்
4–சாப்த போதம்
ஒரு சொல் தொடரைக் கேட்டவுடன் அதன் பொருளைப் பற்றின அறிவு நமக்கு ஏற்படுகிறது -அதுவே சாப்த போதம் -என்று சொல்லப்படுகிறது

இவற்றின் விளக்கம் மேலே பார்ப்போம்

அயதார்த்த அனுபவம் மூன்று வகைப்படும்
1-சம்சயம்
சந்தேகம் -ஒரு பொருளைப் பார்த்து இது கயிறா அல்லது பாம்பா -இது கிளிஞ்சலோ அல்லது வெள்ளியோ என்று
ஏற்படும் சந்தேகத்துக்கு சம்சயம் என்று பெயர்
2-விபர்யயம்
தவறான நிச்சயம் -வெள்ளையான சங்கைப் பார்த்து -எனக்கு மஞ்சக் காமாலை நோய் இருக்கிறபடியால் –
இது மஞ்சளான சங்கு என்ற அறிவு எனக்குப் பிறக்கிறது
வெள்ளையா மஞ்சுளா என்று சந்தேகப்பட வில்லை -மஞ்சள் தான் என்று தவறாக முடிவு செய்து விட்டேன் -இதுவே விபர்யயம்
3–தர்க்கம்
ஒரு பொருளின் தன்மைகளை பார்த்து இப்பொருள் இப்படிப்பட்டதாக இருந்தால் கண்டிப்பாக அதற்கு அந்தத் தன்மையும்
இருக்க வேண்டும் என்று வாதம் செய்வதே தர்க்கம் என்கிறோம்

இவற்றின் விளக்கம் மேலே பார்ப்போம் –

ஞானம் -புத்தி என்பதை இரண்டாக –
அதாவது -ஸ்ம்ருதி நினைவு -அனுபவம்
இந்த ஸ்ம்ருதி அனுபவம் இவற்றை யதார்த்தம் அயதார்த்தம் என்று இரண்டு வகை
யதார்த்தம் ப்ரத்யக்ஷம் அநு மிதி உபமிதி சாப்த போகம் என்று நான்கு வகை என்றும்
அயதார்த்தம் -சம்சயம் விபர்யயம் தர்க்கம் என்று மூன்று வகை என்று பார்த்தோம்

———-

பாடம் -22-ஸூகம் –முதல் அபாவம் வரை-

ஏழு த்ரவ்யங்கள் –24-குணங்கள் -7 பதார்த்தங்கள்

17th குணம்-ஸூகம் –

ஸர்வேஷா அனுகூல தயா வேதநீயம் ஸூகம்
ஸர்வேஷா பிரதிகூல தயா வேத நீயம் துக்கம்

அனைவராலும் -அனுகூலமாக -அறியப்படும் பொருள் தான் ஸூகம் என்று சொல்லப்படுகிறது
ஸூகம் ஏற்படுத்தும் கருவிகளில் ஒவ் ஒருவருக்கு ஓன்று ஓன்று பிடித்து இருக்கலாம் -பிடிக்காமலும் இருக்கலாம்
ஒருவருக்கு குளிர் பிடித்து இருக்கலாம் மற்று ஒருவருக்கு பிடிக்காமலும் இருக்கலாம்
ஒருவருக்கு இனிப்பு பிடித்து இருக்கலாம் -மற்ற ஒருவருக்கு அது பிடிக்காமல் கசப்பான ஓன்று பிடித்து இருக்கலாம்
ஆனால் அந்த கருவியின் மூலம் இறுதியில் ஒரு ஆனந்தம் ஏற்படுகிறதே -அது அனைவருக்கும் பிடித்தே இருக்கும்
அந்த ஸூகத்தை அடையும் வழிகளில் தான் மனிதருக்குள் விருப்பு வெறுப்புக்கள் மாறுபட்டு இருக்கும்
ஆகையால் அனைவராலும் விரும்பத்தக்க அறியப்படும் பொருள் என்ன என்றால்-ஸூகம் ஓன்று தான் –
ஆக அதுவே ஸூகத்தின் லக்ஷணம் ஆகும்

18th குணம்–துக்கம்

ஸர்வேஷா அனுகூல தயா வேதநீயம் ஸூகம்
ஸர்வேஷா பிரதிகூல தயா வேத நீயம் துக்கம்

அனைவராலும் பிரதிகூலமாக அறியப்படும் பொருள் தான் துக்கம் என்று சொல்லப்படுகிறது
ஒருவருக்குத் துக்கத்தை ஏற்படும் பொருள் தானே மற்ற ஒருவருக்கு துக்கத்தைக் கொடுக்காமல் இருக்கலாம்
ஆகையால் அவர் அத்தை வெறுக்க வேமாட்டார்
ஆனால் அவருக்கு துக்கம் தரும் பொருள் வேறு சில இருக்கலாம்
ஆகையால் துக்கம் ஏற்படுத்தும் பொருள்கள் தான் மனிதனுக்கு மனிதன் வேறுபட்டு இருக்கலாமே ஒழிய
துக்கம் என்பது அனைவருக்குமே வெறுக்கத் தக்கதாய் இருக்கும் ஒரு பொருளாகத் தான் உள்ளது
ஆகையால் அனைவருக்கும் வெறுக்கத் தக்கதாக அறியப்படும் பொருள் என்ன என்றால் துக்கம் தானே –
ஆக அதுவே துக்கத்தின் லட்ஷணம் ஆகும்

ஆத்மாவின் மற்ற குணங்கள்
19th குணம்–இச்சை –ஆசை
20th குணம்-த்வேஷம் – வெறுப்பு -கோபம்
21st குணம்-பிரயத்தனம் -முயற்சி -உடலில் செயலை உண்டு செய்வது
22nd குணம்–தர்மம் -புண்யம் -வேத விஹித கர்ம க்ருத்யத்தால் வருமவை -விஹித கர்ம ஜெனிதம் தர்மம் –
நித்ய கர்ம -நைமித்திக கர்ம -காம்ய கர்ம —
23rd குணம்–அதர்மம் -பாபம் -வேத நிஷேதித்த கர்ம க்ருத்யத்தால் வருமவை -நிஷித்த கர்ம ஜெனிதம் அதர்மம் –
24th குணம்–ஸம்ஸ்காரம் -பதிவு –

சம்ஸ்காரம் -மூன்று வகைப்படும்
1-வேகம் -ஒரு பொருளில் ஏற்படும் செயலால் -கர்மத்தால் -அதில் வேகம் என்ற குணம் ஏற்படுகிறது –
மேற்கொண்டு அந்தப்பொருள் நகருவதற்காக காரணம் இந்த வேகம் உள்ளது –
இது செயலினுடைய அனைத்துப் பதார்த்தங்களிலும் இருக்கும்
ஆகையால் இது பிருத்வீ ஜலம் தேஜஸ் வாயு மற்றும் மனம் ஆகிய ஐந்து த்ரவ்யங்களிலும் உண்டு
2- பாவனா -பதிவு
ஒரு அனுபவித்தில் இருந்து உண்டாகி பின்பு நினைவு ஏற்படக் காரணமாக இருப்பதுவே இந்த சம்ஸ்காரம்
இது ஆத்மாவில் மட்டுமே இருக்கும்
அனுபவ ஜனித ஸ்ம்ருதி ஹேது பாவனா -ஆத்மாவுக்கு மட்டும் ஏற்படும் சம்ஸ்காரம்
ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு சம்ஸ்காரம்
நினைவும் ஒரு வகையான ஞானம் -பலமான சம்ஸ்காரம் பலம் இழந்த சம்ஸ்காரம் -இரண்டு வகை –
திரும்பி திரும்பி நினைக்க பதிவு அழுத்தமாக -உரு சொல்லச் சொல்ல திடமான சம்ஸ்காரம் –
ஒரே விஷயத்தைப் பற்றி பலவித சம்ஸ்காரம் இப்படி இரண்டு விதம் என்பர்
3-ஸ்த்தி ஸ்தாபக
ஒரு பொருளின் வடிவை மாற்றினால் அது மீண்டும் பழைய வடிவைக் கொள்வது –(Elasticity) –
சுத்தி வைத்துள்ள பாயை விரித்தால் மீண்டும் அது தானே சுருண்டு கொள்வது போல்
சில வகை பிருத்வியில் தான் இது இருக்கும்

த்ரவ்யங்களும் அவற்றின் குணங்களும்-
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக=எல்லா த்ரவ்யங்களிலும் உண்டு

1-பிருத்வீயில் உள்ள குணங்கள்
ரூப -ரஸ -கந்த -ஸ்பர்ச -சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -பரத்வ -அபரத்வ -குருத்வ -த்ரவத்வ –
ஸம்ஸ்காரத்தில் வேகமும் ஸ்த்திஸ்தாபகமும் –ஆகிய -14-குணங்கள்

2-ஜலத்தில் உள்ள குணங்கள்
ரூப -ரஸ –ஸ்பர்ச -சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -பரத்வ -அபரத்வ -குருத்வ -த்ரவத்வ -ஸ்நேகம்
ஸம்ஸ்காரத்தில் வேகம் –ஆகிய -14-குணங்கள்

3-தேஜஸ்ஸில் உள்ள குணங்கள்
ரூப-ஸ்பர்ச -சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -பரத்வ -அபரத்வ –த்ரவத்வ –
ஸம்ஸ்காரத்தில் வேகம் –ஆகிய -11-குணங்கள்

4-வாயுவில் உள்ள குணங்கள்
ஸ்பர்ச -சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -பரத்வ -அபரத்வ -ஸம்ஸ்காரத்தில் வேகம் –ஆகிய -9-குணங்கள்

5-ஆகாசத்தில் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக –சப்த –ஆகிய -6-குணங்கள்

6-காலத்தில் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -ஆகிய -5-குணங்கள்

7-திசையில் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக –ஆகிய -5-குணங்கள்

8-ஜீவாத்மாவின் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக –புத்தி -ஸூகம் –துக்கம் -இச்சை -த்வேஷம் -ப்ரயத்ன –
தர்மம் -அதர்மம் -ஸம்ஸ்காரத்தில் -பாவனா -ஆகிய -14-குணங்கள்

9-பரமாத்மாவின் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -புத்தி–இச்சை -ப்ரயத்ன–ஆகிய -8-குணங்கள்

10-மனசில் உள்ள குணங்கள்
சங்க்ய -பரிமாண -பிருதக்த்வ -சம்யோக -விபாக -பரத்வ-அபரத்வ -ஸம்ஸ்காரத்தில் -வேகம் -ஆகிய -8-குணங்கள்

————

கர்ம –செயல்
எந்த ஒரு அசைவும் கிரியை -கர்ம -என்று சொல்லப் படுகிறது

இது ஐந்து வகைப்படும்
1-உத்க்ஷேபணம் -(Upward Motion)-இப்பொழுது உள்ள இடத்தில் இருந்தும் மேல் உள்ள இடத்துக்கு தொடர்பு ஏற்படக் காரணம்
ஊர்த்வ தேச சம்யோக ஹேது-
2- அபஷேபணம் -(Downward Motion)இப்பொழுது உள்ள இடத்தில் இருந்தும் கீழ் உள்ள இடத்துக்கு தொடர்பு ஏற்படக் காரணம்
3- ஆகுஞ்சனம் (Folding) –உடலுக்கு அருகில் உள்ள பொருளோடு தொடர்பு ஏற்படக் காரணமான செயல் -மடித்தல்
சரீர சன்னிகிருஷ்ட சம்யோக ஹேது
4-ப்ரசாரணம் -(Stretching)-உடலில் இருந்து தள்ளி இருக்கும் பொருளோடு தொடர்பு ஏற்படக் காரணமான செயல் -விரித்தல்
சரீர விப்ரக்ருஷ்ட சம்யோக ஹேது
5–கமனம் -மற்ற அனைத்து செயல்களும் இதில் அடங்கும் like linear motion, circular motion, rotation, etc

———–

சாமான்யம் –பொதுத் தன்மை
நித்யமாகவும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பொருள்களில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தத்தால் இருப்பதாகவும் உள்ள
பொருள் சாமான்யம் எனப்படுகிறது

ஆகவே
1-நித்தியமாக இருப்பதாயும்
2-ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பொருள்களில் இருப்பதாயும்
3-அதுவும் சமவாயம் என்ற சம்பந்தத்தால் இருப்பதாயும்
ஆகிய மூன்று தன்மைகளையும் கூட்டி தான் சாமான்யத்தின் லக்ஷணம் ஆகும்

நித்யம் -அநேகம்-அநேக பொருள்களில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருப்பதே லக்ஷணம் -மாட்டுத் தன்மை போல்

இதில் முதல் தலத்தை விட்டால் -சம்யோகம் -என்ற குணத்தில் அதி வியாப்தி வரும்
சம்யோகம் என்பதும் தொடர்வு ஏற்படும் பொருள்களில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருப்பது தான் –
ஆனால் நித்தியமாக இருக்காது
இரண்டாவது தலத்தை விட்டால் -நித்தியமாக இருத்தலும் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருத்தலும்
ஜலம் தேஜஸ்ஸூ ஆகியவற்றின் பரமாணுக்களில் இருக்கும் ரூபம் ரசம் முதலானவற்றிலும் இருக்கிற படியாலும்
அதி வியாப்தி உண்டாகும்
மூன்றாவது தலத்தை விட்டால் அபாவத்தில் அதி வியாப்தி வரும் -மாட்டைக் காட்டிலும் வேறுபாடு என்கிற
அந்யோன்ய அபாவம் சிங்கத்தின் இடமும் குதிரையின் இடமும் உள்ளபடியால்
ஆனால் அபாவம் அதின் இருப்பிடத்தில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்காது

சாமான்யம் த்ரவ்யம் குணம் செயல் மூன்றிலும் இருக்கும்

————-

விசேஷமும் சமவாயமும்
நித்தியமான த்ரவ்யங்களில் -பிருத்வீ -ஜலம் -தேஜஸ்ஸூ -வாயு -என்கிற நான்கின் பரமாணுக்கள் –
ஆகாசம் காலம் திக்கு ஆத்மாக்கள் மனஸ்ஸூக்கள்-இவற்றில் இருந்து கொண்டு –
அவற்றை மற்ற அனைத்துப் பொருள்களில் இருந்தும் வேறுபடுத்திக் காட்டுபவை தான் விசேஷங்கள்

சமவாயம் -என்பது ஒரு நித்தியமான தொடர்பு–
இந்தத் தொடர்பு -அயுத சித்தங்களான -பிரிக்க முடியாதவையாக –பொருள்களின் இடையில் இருக்கும்
எந்த இரண்டு பொருள்களுக்குள் ஓன்று தான் இருக்கும் வரை மற்ற ஒன்றை ஆஸ்ரயித்து -அண்டி தான் இருக்குமோ
அந்த இரண்டு பொருள்களும்-அயுத சித்தங்கள் -பிரிக்க முடியாதவை -என்று கூறப்படுகின்றன

அவையாவன
அவயவியும் அவயவங்களும் -நூல் துணி –
ஒரு குணமும் அதன் இருப்பிடமும் -குடமும் சிகப்பு நிறமும்
ஒரு செயலும் அதன் இருப்பிடமும் -ராமர் நடக்கிறார் -நடத்தல் செயல் அண்டியே இருக்கும்
ஒரு சாமான்யமும் அதன் இருப்பிடம்
ஒரு விசேஷமும் அதன் இருப்பிடமான நித்ய த்ரவ்யமும்

———————

அபாவம் -இன்மை -a (Non-Existence)
1-ப்ராக் அபாவம்
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன் க்ஷணம் வரை அந்தப் பொருளின் ப்ராக் அபாவம் இருக்கும்
ஆகவே -ப்ராக் அபாவம் -என்பது -தொடக்கம் அற்றது -முடிவு உடையது -அநாதி -ச அந்த-
2-ப்ரத்வம்ச அபாவம்
ஒரு பொருள் அழிந்த பிறகு அந்தப் பொருளின் -ப்ரத்வம்ச அபாவம் -அழிவு -இருக்கும்
ஆகவே -ப்ரத்வம்ச அபாவம் -என்பது தொடக்கம் உடையது முடிவு அற்றது -ச ஆதி -அநந்தம் –
3- அத்யந்த அபாவம்
முக்காலத்திலும் இருக்கும் அபாவம் இது
வாயுவில் நிறம் இல்லை -வெல்லத்தில் கசப்பு இல்லை என்பது போன்ற அபாவங்கள்
4- அந்யோன்ய அபாவம்
ஒரு பொருளில் மற்ற பொருள்களில் காட்டிலும் வேறு பாடு இருக்கும்
இந்த வேறுபாடு தான் அந்யோன்ய அபாவம் -என்று சொல்லப்படுகிறது
குடம் புடவை இல்லை மாடு ஆடு அல்ல போல்வன

———–

ஒன்பது த்ரவ்யங்கள்
24 குணம்
சப்த பதார்த்தங்கள்
லக்ஷணம் பரீஷை பார்த்தோம்
ப்ரமேயம்
பிரமாணம்
ஞானம் எப்படி ஏற்படும் -வகைகள் என்ன -ப்ரத்யக்ஷம் இத்யாதி -இவற்றின் தன்மைகள்-சரியான அறிவு என்ன
ப்ராசீன நவீன நியாயம் -இவற்றைப் பார்ப்போம்
கேள்வி பதில்கள் -self exams paarppom –

———-

பாடம் –23-கேள்வி பதில்கள் –

பிருத்வீ -பூவின் மணம் நுகரும் பொழுது -பூவின் துகள் -அணுக்கள் -பகுதிகள் பிருத்வீயாகவே இருக்க வேண்டும்
ரூபம் உண்டே -கண்ணுக்கு தெரியாமல் இருப்பது எதனால்
அணு பரிமாணம் -தெரியாதே -மிக சிறிய த்வி யணுகங்கள்-வரை தெரியாதே
பூக்கள் துகள்கள் அணு என்று சொல்ல முடியாது
அணுவாக இருந்து இருந்தால் அதில் உள்ள மணத்தை கிரகிக்க முடியாமல் இருக்குமே
த்ரி அணுகமோ பெரியதாகவோ தான் இருக்க வேண்டும்
ரூபம் எதனால் தெரியவில்லை
உத்பூதம்-நன்றாக விளங்கும் /manifest ஆகாமல் அநு பூதமாய் இருக்கும் -வெளிப்படாமல் அடங்கி இருக்கும்
தங்கக்கட்டி -தேஜஸ் உடன் -பாஸ்வர ஸூக்லம் -உடன் பிருத்வீ பகுதியும் சேர்ந்த கூட்டு போல்
தேஜஸ் உஷ்ண -இருந்தாலும் தொட்டால் சுடாமல் இருப்பது பிருத்வி பகுதி கலசி இருப்பதால் அநுபூதமாய் இருப்பது போல்
இப்படி இரண்டு விதமாக அநுபூதமாய் இருக்கும்
ஆகவே அணு அல்ல மஹத் தான் ரூபம் அனுபூதம்

சரீரம் இந்திரியம் விஷயம் மூன்றாக பிரித்து பார்த்தோம்
விஷயத்துக்குள் இந்திரியங்களும் சரீரமும் அடங்கும்
ஞானத்தால் அறியப்படும் தன்மை பொது தான்
அனைத்துமே விஷயம் என்றாலும் நமக்குத் பிரித்து அறிவதற்காக
இந்திரியங்கள் ஞானத்தை உண்டு பண்ணுதல் என்ற கோணத்தில் தனி ஸ்தானம்
அதே போல் சரீரமும் தனி ஸ்தானம்
எனவே பிரித்துப் பார்க்கிறோம்

காலம்
லக்ஷணம் அதீதாதி வியவகார ஹேது -கடந்த காலப் பொருள் போன்ற சப்த பிரயோகம் –
அநாகதம் -இன்னும் வராதது
வர்த்தமானம் -நிகழ் காலம் -verbal expression

திக்கு
லக்ஷணம் -இது கிழக்கில் இருக்கும் பொருள்-வடக்கத்திக்காரன் – போன்ற வார்த்தைப் பாடுகளுக்கு காரணம்
திக்கு என்ற ஓன்று இருப்பதால் தானே

ஆத்மா
விபு -பலர் -என்றால் எப்படி பொருந்தும்
ஓன்று விபுவாக இருக்க மற்ற ஓன்று எப்படி
tangible -ஸ்பர்சம் இல்லாமல் இருந்தால் இருக்கலாம்
ஆகாசமும் பிருத்வியும் -குடம் இருக்கும் இடத்தில் ஆகாசமும் உண்டே
space எங்கும் -உண்டே தனக்குள் இடம் அளிக்கும் ஸூஷ்மம் பெரியதாக இருந்தாலும்
ஒரு இடத்தில் பல வெளிச்சம் வருமா போல்
subtle ஆக இருப்பதால் பொருந்தும்

ஒரு ஆத்மாவுக்கு ஒரு சரீரம் ஒரு மனஸ்ஸூ -ஆத்மாவுக்கும் சரீரத்துக்கு சம்யோகம்
விபுவாக இருக்க நான் ஆத்மா அனைவரையும் தொட்டுக் கொண்டு இருக்க வேண்டுமே
அனைத்து சரீரங்களையும் மனசுக்களையும் சம்யோகம்
அதிஷ்டானம் -என்று -என்னுடைய உடலை சம்யோகமும் தரித்தும் கொண்டு இருப்பதால்
மற்றவற்றை அதிஷ்டானம் பண்ணாதே

ஆத்மாக்களை எப்படி பிரித்து அறிவது
ஒருவருக்கு சுகம் மற்ற ஒருவருக்கு துக்கம்
இத்தை வைத்து அறியலாம்
ஸூஷ்ப்தி தசையில் மனஸ் வேறுபாடு
முக்தி -வேறுபாடு -விசேஷம் என்ற பதார்த்தம் ஒன்றால் வேறுபாடு காணலாம்

மூளை -வைதிக தரிசனத்தில் தனியாக இல்லை -ஒரு மாமிச பிண்டம் தான்
புத்தி ஞானம் -மனஸ் கருவி -ஆத்மா தான் சிந்திக்கும்

மனஸ் அணு -பார்த்தோம் -சம்யோகம் வைத்தே ஞானம் –
மத்யம பரிமாணம் -நடுத்தர அளவாக இருந்தால் அழியும்
அணுவான படியால் நித்யம்

ஆத்மா மனஸ் தொட்டு -மனஸ் இந்திரியம் தொட்டு -இந்திரியம் விஷயம் தொட்டு -ஞானம் என்றால்
ஒரே காலத்தில் பல புலன்கள் வேலை செய்வதைக் காண்கிறோம்
மனஸுக்கு மிக வேகமாக நகரும் சக்தி உண்டே
அடுத்து அடுத்த ஞானம் வந்தாலும் இடைவெளி தெரியாமல் ஒரே சமயத்தில் அறிகிறோம்
ஒரே காலத்தில் ருசித்துக் கொண்டே காண்கிறோம் என்று அறியும் படி –

கனவு -என்ன
ஸ்ம்ருதி -அனுபவம் -யதார்த்தம் -அயதார்த்தம்
கனவு –ஸ்மரணம் தான் -பார்த்த விஷயங்களை சேர்த்து -ஆட்டின் தலை வெட்டப்பட்டது என்னுடைய தலை -அயதார்த்தம்

இந்திரியங்கள் அணுவா மஹத்தா –
அணுவாக இருந்தால் அதன் குணங்களை அறிய முடியாது
அவயவங்களைக் கொண்டே இருக்கும் -ஆகாசம் ஸ்ரோத்ரம் இந்திரியம் மட்டும் இதுக்கு விதி விலக்கு
அணுவாக இருந்தால் அவயவங்கள் இருக்காதே
ஆனால் இந்திரியங்கள் கண்ணுக்கு எதனால் புலப்பட வில்லை –
அநுத் பூதம் -வெளிப்படாமல் இருப்பதால் புலப்பட வில்லை -manifest ஆகாமல் இருப்பதால்

இச்சா த்வேஷா -நடுவில் உதாசீனம் –indifferent தனி குணமா
இரண்டின் அபாவமே

சம்ஸ்காரம் -பதிவு -முன் பிறவிகள் பதிவு எதனால் ஸ்மரிக்க முடியவில்லை
பதிவு -இந்தப்பிறவியிலே கீழ் உள்ளதை மறக்கிறோம்
வியாதி -காலம் ஆனால் அழியலாம்
பெரிய துக்கம் மரணம் வந்தால் பதிவுகளை அழிக்கலாம்
சில ரிஷிகள் தான் அறிவார்கள்

திடமான சம்ஸ்காரம் ஆக்க அத்தை மீண்டும் மீண்டும் நினைக்க வேண்டும் அப்பியாசம் வேண்டும்

சத்தா –சாமான்யம்
மாடு -மாட்டுத்தன்மை -பொதுத்தன்மை
பரம் அபரம்-இரண்டு வகை -அதிகமான இடங்களில் உள்ள சாமான்யம்
குடத்தன்மை -பிருத்வித்வம் இதற்குள் குடத்தன்மை ஒரு வகை தானே
குடத்தன்மை அபரம்–பிருத்வித்வம் பரம்
த்ரவ்யத்வம் -ஒன்பது வகை த்ரவ்யங்களிலும் உண்டு -பிருத்வித்வம் இதற்குள் ஓன்று தானே
சத்தா -exisடீence -இருத்தல் -அஸ்தி -அனைத்துக்கும் மேலே -சாமான்யம் -த்ரவ்யங்களிலும் குணங்களுலும் கிரியைகளில் இருக்கும்
இதற்குள் ஓன்று ஓன்று
இதுவே பரத்வம்

சாமான்யம் விசேஷயம் சமவாயம் உள்ளது என்று சொல்லாமல் இந்த மூன்றில் மட்டும் சத்தா என்பது ஏன்
ஜாதி -சாமான்யம் -இந்த மூன்றில் தான் இருக்க முடியும்
அங்கு எல்லாம் சாமான்யம் இல்லையே
சாமான்யத்வம் விசேஷத்வம் சமவாயத்வம் போன்றவை இல்லையே

—————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ நியாய மீமாம்ச வேதாந்த பாடங்கள்–ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள்–பகுதி 1 –ந்யாய சாஸ்த்ரம்–முதல் பத்து பாடங்கள் —

March 24, 2021

பகுதி 1 : ந்யாய சாஸ்த்ரம்

——————

பாடம் 1 : வேதமும் அதன் அங்கங்களும்-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் -ஸ்ரீ ஞானப்பிரான் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் -நம் ஆச்சார்யர் –
கிருபையால் இந்த விஷயங்கள் நம் நெஞ்சில் படியட்டும்

ஆசீர்வாதம் -நமஸ்காரம் -வஸ்து நிர்த்தேசம் –மூன்று வகை மங்களா சாசனம்

சுக்லாம் பரதரம் விஷ்ணும் சசிவர்ணம் சதுர்புஜம் |
ப்ரசன்ன வதனம் த்யாயேத் சர்வ விக்நோப சாந்தயே ||–ஆசீர்வாதம்

வ்யாசம் வசிஷ்ட நப்தாரம் சக்தே பௌத்ரம் அகல்மஷம் |
பராசராத்மஜம் வந்தே சுக தாதம் தபோ நிதிம் ||–நமஸ்காரம்

முன் சொன்ன இரண்டு ஸ்லோகங்களிலும் பல மங்களமான பெருமைகள் பொருந்திய
விஷ்ணுவையும் வ்யாஸரையும் உரைத்ததே வஸ்து நிர்தேசமும் ஆகும்

1131-சாகைகள் -21-ரிக் -101-யஜுர் -1000-சாமம் -9-அதர்வணம் -அநந்தாவை வேதா

வேதங்களைக் கண்டவர்கள் ரிஷிகள் -சிலருக்கு உபதேசம் -கேட்டு அறியும் சக்தர்கள் –
அங்கங்கள் கொண்டு ரக்ஷணம் -பலருக்கும் உபயோகப்பட –
சொற்களை -பொருளை -அனுஷ்டானம் -மூன்றையும் ரக்ஷிக்க வேண்டும் –
ஸ்வரூப ரக்ஷணம் சொற்கள் ரக்ஷணம் இரண்டு -அர்த்தம் ரக்ஷணம் இரண்டு -அனுஷ்டானம் பிரயோகம் ரக்ஷணம் இரண்டு
சிஷா -சந்தஸ் –சொற்கள் ரக்ஷணம்
வியாகரணம் நிருத்தம் -பொருள் ரக்ஷணம்
கல்பங்கள் ஜ்யோதிஷம் -அனுஷ்டானம் ரக்ஷணம்

சிஷா எழுத்துக்கள் பற்றிய -வர்ணங்கள் -உச்சரிப்பு
சந்தஸ் -விருத்தம் -அக்ஷரங்கள் சேர்க்கை -அனுஷ்டுப் -32-அக்ஷரங்கள் -குறில் நெடில் வரிசைகள் –
வியாகரணம் -பிரித்து பிரித்து -பகுதி விகுதிகள் -ஒருமை பன்மை -இறந்த நிகழ் எதிர் காலம் -ஆண் பால் பெண் பால் –
ந்ருத்தம்-நிஹி நிச்சயமாக -ப்ரஹ்மம் -ப்ருஹத்வாத் –இத்யாதி -தான் பெரியதாகி தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை பெரியவர்களாக்கும்
கல்பம் -பிரயோகம் செய்யும் பொழுது இதுக்கு அடுத்து அடுத்து –
மந்த்ரங்கள் ஒரு இடத்தில் கட்டளைகள் வேறே இடத்தில் இருப்பதை-க்ருத்ய ஸூத்ரங்கள்-
ஜ்யோதிஷம் -astronamy–astrology –நித்ய நைமித்திக கர்மங்களை செய்யும் காலம் –

1. சிஷா – எழுத்துக்களின் உருவாக்கம் மற்றும் உச்சரிப்பைக் கற்க
2. சந்தஸ் -செய்யுள்களி்ல் எழுத்துக்களின் அளவு மற்றும் தன்ஸமகளைப் பயில
3. வ்யாகரணம்- ஒரு சொல்லின் பகுதிகளையும் அவற்றின் பொருள்களையும் அறிய
4. நிருக்தம் -வேதத்திலிருக்கும் கடினமான பதங்களுக்குப் பொருள்கள் தெரிய
5. கல்பம்–வைதிக வேதிக கர்மங்களைச் செய்யும் முறை புரிய
6. ஜ்யோதிஷம்–வைதிக கர்மங்கஸளச் செய்ய வேண்டிய காலத்தை நிர்ணயிக்க

பாடம் -2-வித்யா ஸ்தானங்கள்-

வேத அந்தம் -உபநிஷத் -அர்த்தம் முடிவு -செய்யும் ஞான காண்டம் ப்ரஹ்ம காண்டம்
பார்த்து கேட்டு சிந்தனை மனனம்-த்யானம் -நான்கு நிலைகள் -சாஷாத்காரம் பார்ப்பது கடைசி நிலை
கேட்டு –ஸ்ரவணம் அத்தை மனனம் சிந்தனை–ஆலோசனை பண்ணுதல் – -நிதித்யாஸம் -த்யானம் –
அப்புறம் பார்ப்பது -நான்கும் அனைத்துக்கும் இவை உண்டே –

வேதமும் அங்கங்களும் -ஸ்ரவணத்துக்கு உபயோகம் -ஆச்சார்யர் உபதேசிக்க கேட்டு –
மந்தவ்ய -அடுத்து –தூணை அசைத்து பார்க்கும் நியாயம் -விஷயம் உண்மை விசுவாசம் நம்பி -யுக்திகளைக் கொண்டு பரீஷை
நான் -ஆத்மா -தான் உடல் இல்லை -என்னுடைய கண் சொல்கிறோம் -நான் மனுஷ்யன் சொல்கிறோம் -இதை ஆலோசனை பண்ணி –
இதுக்கு பல சாஸ்திரங்கள் உண்டே -உப அங்கங்கள் இவற்றுக்கு
புராணம் நியாயம் மீமாம்சை தர்ம சாஸ்திரம் ஆயுர் வேதம் தனுர் வேதம்
காந்தர்வ வேதம் அர்த்த சாஸ்திரம் -இவை எட்டும் உப அங்கங்கள்

வேதங்களுக்கு எட்டு உபாங்கங்கள் உள்ளன
1. புராணங்கள் – நற்பண்புகளை வளர்க்க
2. ந்யாயம் – பொருள்களின் தன்மைகளை அறிய
3. மீமாம்ஸை – வேதங்கஸை ஆராய
4. தர்ம சாஸ்த்ரம் –ஆசாரம் கடைப்பிடிக்க
5. ஆயுர்வேதம் – உடலைப் பராமரிக்க
6. தநுர்வேதம் – அரசர்கள் நாட்டைக் காக்க
7. காந்தர்வ வேதம் – மனசை சாந்தமாக்க
8. அர்த்த சாஸ்த்ரம் – அரசர்கள் ராஜ்யம் செய்ய

புராணம் -புரா-அபி -நவம் -சர்க்கம் இத்யாதி – -பஞ்ச லக்ஷணம் -ஸ்ருஷ்டி -வம்சம் -பிரளயம் -மன்வந்தரம் -14-மனுக்கள் நான்முகனுக்கு உதவ –
நியாயம் -யுக்தி சாஸ்திரம் -logic-தீபம் -திரி எண்ணெய் குறைய -ஜ்வாலை ப்ரவாஹ நித்யம் -அனுமானம் கொண்டு பிரத்யக்ஷம் சரியாக புரிகிறோம்
மீமாம்சை -உயர்ந்த விஷய விசாரம் -பூர்வ உத்தர மீமாம்சை -கர்ம ப்ரஹ்ம மீமாம்சை இவை இரண்டும் உண்டு
தர்ம சாஸ்திரம் -கர்மம் -ஆசாரம் -யாகாதிகளை வேதம் சொல்லும் -நித்ய வாழ்க்கை தர்மம் இவை சொல்லும்
ஆயுர் வேதம்
தனுர் வேதம்
அர்த்த சாஸ்திரம்
காந்தர்வ சாஸ்திரம் -சங்கீதம் -மனசை சாந்தமாக வைத்துக் கொள்ள

ந வேதாந்தாத் சாஸ்திரம் ந மது மத நாத் சாத்விக பதம் ந சத்வாத் ஆரோக்யம் ந புத பஜனாத் போத ஜனகம்
ந முக்தே ஸுக்யம் ந த்வய வஸனாத் ஷேம கரணம் -என்றார் இறே ஸ்ரீ மன் நிகமாந்த மஹா தேசிகன் –

வேத -வேதவித் -அவ்யங்க- வேதாங்க -வேத வித்–ஐந்து திரு நாமங்கள்
வேதத்தை கொடுப்பவன் -கம்பனை படித்தாயா -வேதம் கொடுத்தவனை வேத
வேத வித் -முழுவதுமாக அறிந்தவன்
அவ்யங்க –அங்கங்கள் கீழே பார்த்தோம் -அவற்றுடன் கூடியவன் -வி அங்க–அங்கங்களில் நின்றும் நழுவி -அ வி அங்க-நழுவாமல் –
வ்யாசயா விஷ்ணு ரூபாயா -பல ரிஷிகளுக்குள் அந்தர்யாமியாக வெளிப்படுத்தினவன் என்றவாறு –
யுகம் -த்யானம் -யாகம் -அர்ச்சனை -நாம சங்கீர்த்தனம் -கலி யுகம்
வேதாங்க -வேதத்தை சரீரமாக கொண்டவன் – இவனைக் காட்டிக் கொடுக்கும் வேதம்
வேத வித் -மறுபடியும் -அர்த்த மான தர்மம் -அறிந்து-நம்மையும் மூட்டி அருளுபவர்

அங்காநி வேதா: சத்வார: மீமாம்ஸா ந்யாய விஸ் தர: |
புராணம் தர்ம சாஸ் த்ரம் ச வித்யா ஹ் ஏதா : சதுர்தச ||(ஸ்ரீ விஷ் ணு புராணம் 3-6-27)

ஆயுர்வேத: தநுர்வேத: காந்தர்வஸ் சைவ தே த்ரய: |
அர்தசாஸ் த்ரம் சதுர்தம் து வித்யா ஹ்யஷ்டாத சைவ தா: || (விஷ் ணு புராணம் 3-6-28)

கற்குங் கல்விக்கும் எல்லை இலனே என்னும்
கற்கும் கல்வி ஆவேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி செய்வேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி தீர்ப்பேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்விச் சாரமும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி நாதன் வந்து ஏறக்கொலோ?
கற்கும் கல்வி யீர்க்கு இவை என் சொல்லுகேன்?–5-6-2-

நம்மாழ்வார் அநு கரித்து -கற்கும் கல்வி –வேதங்கள் அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் எல்லாம் நாதன் வந்து ஏறக் கொலோ
எல்லை இல்லாதவன் –வித்யைகள் -கற்கும் கல்வி -ஆவேனும் யானே என்னும் – –
செய்வேனும் யானே -உபதேசம்-அந்தர்யாமியாய் இருந்து –
தீர்ப்பேனும் நானே -பிரளயம் -அழிந்து -ஸ்ருஷ்ட்டி -வரை காத்து -சங்கைகளை போக்கி சித்தாந்தம் ஸ்தாபனம்
சாரமும் நானே -பயன் நானே -ப்ரஹ்மம் அடைவதே லஷ்யம்

பண்டை நான் மடையும் வேள்வியும் கேள்விப் பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் *
பிண்டமாய் விரிந்த பிறங்கு ஓளி அலனும் பெருகிய புலனொடு நிலனும்
கொண்டல் மருதமும் குரை கடல் ஏழும் ஏழு மா மலைகளும் விசும்பும் *
அண்டமும் தானாய் நின்ற எம் பெருமான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே -5-7-2-

வேள்வி -கேள்விப் பதங்கள்-வியாகரண சாஸ்திரம் -பதங்களின் பொருள்களும் –
பஞ்ச பூதங்களும் இவனே -சப்த மலைகள் அண்டமும் தானேயாய் நிற்கிறான் –

சாமான்ய சாஸ்திரங்கள் நியாயம் மீமாம்சை வியாகரணம் மூன்றும்-

—————-

பாடம் -3-நியாயத்தின் முக்யத்வம்-

த்யாஜ்ய உபாதேயங்களை சாஸ்திரம் சொல்லும் -பிரவ்ருத்தி செயலையும் நிவ்ருத்தி செய்யக் கூடாதவை
நித்ய நூல் -வேதம் -சுருதி -க்ருத்ய நூல் -இன்னாரால் செய்யப்பட்டவை -ஸ்ம்ருதிகள்
வேதங்களை நினைத்து மனு போல்வரால்-செய்யப்பட்டவை
செய்யும் கிரிசைகளில் -செய்யாதன செய்யோமும் உண்டே -ஆண்டாள் –

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்
ஹர்த்தும் தமஸ் சத் அஸதீ விவேக்தும்
ஈச மாநம் ப்ரதீபம் இவ காருணிகா ததாதி
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–-உத்தர சதகம்-1-

காருணிகா ஈச-பேர் அருளாளனான எம் பெருமான் -கிருபா விஸிஷ்ட ஸ்வ தந்த்ரன் –
கிருபாவாளனாகிலும் ஸ்வ தந்த்ரன் இல்லாத அன்று நினைத்தபடி கார்யம் செய்யப் போகாது –
கேவலம் ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தாலும்-சம்சார மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாக இருப்பதால்
சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமான கிருஷிக்கு உறுப்பாக்காதே –
ஆன பின்பு கிருபையும் ஸ்வ தந்த்ரமுமான வேஷமே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
அன்றிக்கே
ஈசன் -என்று ஸ்வாமியைச் சொல்லி பிராப்தம் -நம்முடையவன் என்று அபிமானதுடன் கூடி
பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ கிருபையும் சேர்ந்தே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
ஹர்த்தும் தமஸ் -அஞ்ஞானம் ஆகிற இருளை நீக்கிக் கொள்ளவும்
சத் அஸதீ விவேக்தும் ச -உள்ளது இல்லது என்னும்படியான நன்மை தீமைகளை ஆராய்ந்து உணர்வதற்கும்
மாநம் ப்ரதீபம் இவ ததாதி-திரு விளக்கு போன்ற ஸாஸ்த்ர பிரமாணத்தை கொடுத்து அருளுகின்றார் –
மாநம் -பிரமாணம் -வேதம் என்றபடி –
மறையாய் விரிந்த விளக்கு -துளக்கமில் விளக்கு -அகாரம் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தத்தால் எம்பெருமானைச் சொல்லும்
கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பகமும் சொல் பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும் வானவருக்கும்
பிறருக்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து அருளினான்
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் -பாக்கியசாலிகள் அந்த திரு விளக்கைக் கொண்டு அந்த எம்பெருமானை கண்டு அறிந்து
நாத யமுனா யதிவராதிகள்
பரி புஞ்ஜதே -அனுபவிக்கப் பெறுகிறார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–கருவிலே திருவில்லாத சில அவிவிகேகிகளோ என்றால்
அந்தத் திரு விளக்கில் வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து சாகிறார்கள் –

காருணிகா-தயாளுவான
ஈச மாநம்-சர்வ ஸ்வாமியான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள்
ஹர்த்தும் தமஸ்-அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்குவதற்கும்
சத் அஸதீ விவேக்தும்-நல்லதும் தீயதும் அறிகைக்கும்
ப்ரதீபம் இவ ததாதி-பெரு விளக்குப் போலே இருக்கிற பிரமாணத்தை பிரகாசிக்கிறார் –
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே–பாக்யாதிகர் அந்த ஈசனை அந்த பிரமாணத்தாலே நன்றாக அறிந்து
ததீய பர்யந்தமாக அனுபவிக்கின்றார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி-சஞ்சல ஹ்ருதயராவார் அந்த பிராமண விஷயத்தில்
வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து நசிக்கிறார்கள் –

வேதம் -மறை -விசுவாசம் ஸ்ரத்தை இல்லாதாருக்கு மறைக்கும்
அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் கொண்டு ரக்ஷணம்
சப்த -அர்த்த -அனுஷ்டானம் ரக்ஷணங்கள்
முன்பே பார்த்தோம்

சிஷா சந்தஸ்ஸூ -சொற்களைக் காக்கவும்
வியாகரணம் நிருக்தம் -பொருளைக் காக்கவும்
கல்பம் ஜ்யோதிஷம் -வைதிக கர்மங்களின் பிரயோகம் காக்கவும்

உப அங்கங்கள்
புராணங்கள்
ந்யாயம்
மீமாம்ஸை
தர்மசாஸ்த்ரம்
ஆயுர்வேதம்
தநுர்வேதம்
காந்தர்வ வேதம்
அர்த்த சாஸ்த்ரம்

—————–

சீஷாயாம் வர்ண சிஷா பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் ஸ்யாத் கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் ரங்க நாத
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் ஹி உசிதகமிதயோ நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா –18-

ஹே ரங்க நாத
சீஷாயாம் –சீஷாய் என்கிற வேத அங்கத்தில்
வர்ண சிஷா –அக்ஷரங்கள் உச்சாரண க்ரமாதிகள் சிஷை செய்யப்பட்டுள்ளது –
பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்–வியாகரணம் நிருத்தி என்கிற வேதங்களில் பாதங்களின்
ப்ரக்ருதி ப்ரத்யய விபாகம் அர்த்த சிஷை முதலானது செய்யப்படுகிறது –
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் –சந்தஸ் ஸ்யாத்–சாஸ்திரத்தில் காயத்ரி உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ருஷ்டுப் பிருஹதி பங்க்தி ஜெகதீ
முதலான சப்த சந்தஸ் ஸூக்கள் சொல்லப்பட்டதாய் இருக்கும்
கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் -ஜ்யோதிஷ சாஸ்திரமானது வைதிக கர்மங்களின் அனுஷ்டானத்துக்கு உரிய காலத்தை தெரிவிக்கின்றது –
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் –கல்ப ஸூத்ரத்திலே வைதிக கர்மங்களை அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய முறைமை சொல்லப் பட்டது
ஹி உசிதகமிதயோ –வைதிக சித்தாந்தத்துக்கு அநு குணமாக நயிப்பிக்கப் பட்ட
நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்-நியாய மீமாம்சைகளிலும்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு –புராண ஸ்ம்ருதிகளிலும் அர்த்த விவேசனம் உண்டாகும்
புராண சப்தம் இதிஹாசங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
தர்ம சாஸ்திரம் பூர்வ கர்ம பாக உப ப்ரும்ஹமணமாயும் இதிஹாச புராணங்கள் உத்தர ப்ரஹ்ம பாக உப ப்ரும்ஹணமாயும் இருக்குமே
தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா-கீழ் சொன்னவற்றால் அநு சரிக்கப் பட்ட வேதங்கள் தேவரீரை தேடுகின்றன –
விசாரிக்கின்றன -என்றவாறு
பேச முயலுமே ஒழிய பேசி முடிக்க வல்லவை அன்றே
நான்மறைகள் தேடி ஓடும் செல்வன் அன்றோ -பெரிய திருமொழி —-

ஸீஷா–அக்ஷரங்கள் உச்சரிப்பு போன்றவை /வ்யாக்ரணம் -இலக்கணம் /ந்ருக்தி -அர்த்த பிரயோகம்
சந்தஸ் -காயத்ரீ உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ரிஷ்டுப் ப்ருஹதீ பங்க்தி ஜெகதீ -சப்தம்
ஜ்யோதிஷம் -அனுஷ்டான கால நிர்ணயம் / கல்பம் -அனுஷ்டான விதி முறைகள்
நியாயம் மீமாம்சை புராணங்கள் ஸ்ம்ருதி –இவை போன்ற அங்கங்கள் கூடிய அங்கி யான வேதம்
உன்னையே தேடியபடி இருக்கும்
வேதங்கள் உப ப்ரும்ஹணங்களான இதிஹாச புராணங்கள் -நியாய மீமாம்சைகளை அனைத்தும்
தேவரீரையே விசாரித்து நிஷ்கர்ஷிக்கிறது

—————-

இனி நியாய சாஸ்திரம் பார்ப்போம்

காணாதம் பாணிநீயம் ச ஸர்வ சாஸ்த்ர உபகாரகம் – ந்யாயமும் வ்யாகரணமும் அனைத்து
சாஸ்த்ரங்களுக்கும் உதவுகின்றன

காணாதம் -காணாதர் கௌதமர் ரிஷிகள்
பாணினி -வ்யாக்ரணம்
சர்வ ஸாஸ்த்ர உபகாரம் பண்ணும் இவை இரண்டும்

ஸ்ருஷ்ட்டி சாந்தோக்யம் ஆறாவது பிரகடனம் ஸத்வித்யை – உத்காலகர் ஸ்வேதகேதுவுக்கு உபதேசம்
அநேந ஜீவநே ஆத்மந அநு ப்ரவேஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரிக்க -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பம்
ஸ்ருஷ்ட்டி அறிய இந்த இரண்டு சாஸ்திரங்களும் வேண்டும்
பெயர்களை அறிய வியாகரண சாஸ்திரம்
பதார்த்த விஸ்லேஷ அப்பியாசம் நியாய சாஸ்திரம் பிரயோஜனம்
பிரித்து அறியும் அப்பியாசம் ப்ரஹ்மம் பற்றி கற்க உபயோகம் ஆகுமே

இலக்கண சாஸ்திரங்கள் இவை –
பத சாஸ்திரம் -சொற்களை -வியாகரணம்
வாக்ய சாஸ்திரம் -சொல் தொடர் மீமாம்சம்
பிராமண சாஸ்திரம் -நியாயம்

ப்ரதீப: சர்வ வித்யாநாம் உபாய: சர்வ கர்மணாம் | ஆச்ரய:சர்வ தர்மாணாம் சச்வத்
ஆந்வீஷிகோ மதா || (அர்த்தசாஸ்த்ரத்தில் -கௌடில்யர்)

நியாயம் என்றால்; பிரமாணம் -கருவிகளைக் கொண்டு பரீஷை நியாயம்
ஈஷணம்-பார்ப்பது
அநு ஈஷணம் -பின் தொடர்ந்து -யுக்திகளை கொண்டு புலன்களாலோ சாஸ்திரதத்தாலோ அறிந்தவற்றை ஆலோசனம்

இந்த ந்யாயம் தான் என்ன ?
ப்ரமாணங்களைக் கொண்டு பொருள்களைச் சோதித்தல் ந்யாயம். ப்ரத்யஷத்தையும் புலன்களையும் ஆகமத்தையும்
(வேதத்தையும்) தழுவியது அநுமானம், அதுதான் அந்வீஷா என்று சொல்லப்படுகிறது.
புலன்களாலும் வேதத்தாலும் முதலில் பார்க்கப்பட்ட–ஈஷிதம் – பொருள்களைத் திரும்பவும் (அநு) சோதித்தல் (ஈஷணம் ) அந்வீஷா
அதைக் கொண்டு சொல்லும் படியால் ஆந்வீஷீகீ என்பது ந்யாய வித்யா எனப்படும் ந்யாய சாஸ்த்ரம் .
எந்த அநுமானம் புலன்களாலோ வேதத்தாலோ ஏற்பட்ட அறிவுக்கு புறம்பாக உள்ளதோ அது ந்யாயம் போல்
தோற்றம் அளித்தாலும் சரியான நியாயம் அல்ல- வாத்ஸ்யாயனனர் ந்யாய பாஷ்யத்தில

அனுமானம் ப்ரத்யக்ஷ வேத விரோதம் -யுக்தி நியாய ஆபாசம் -தோற்றம் அளிக்கும்

ஆர்ஷம் தர்மோபதேசம் ச வேத ஸாஸ்த்ர விரோதிநா |
யஸ் தர்கேண அநு சந்தத்தே ச தர்மம் வேத நேதர: ||(மநுஸ்ம்ருதி: 2-106)

ஆர்ஷம் என்னும் வேதத்ஸதயும், தர்ம உபதேசம் என்னும் ஸ்ம்ருதிகஸையும்
வேதத்தோடு முரண்படாத தர்கத்தைக் கொண்டு எவன் ஆராய்கிறானோ அவன் தான்
தர்மத்தை அறிகிறான், மற்றவன் அறிவ தில்லை .

மனு -தர்க்க ஸாஸ்த்ர பெருமை
ஆர்ஷம் ரிஷிகளால் பார்க்கப்பட்ட
தர்ம உபதேசம்
இரண்டையும் யுக்தி கொண்டு பரீஷை -தர்க்கம் கொண்டு
வேத சாஸ்திரம் அவிரோதமாக இருக்க வேண்டும் –

அங்கம் வேதத்துக்கு விருத்தமாக கூடுமோ என்னில் -நியாய மீமாம்ச வியாகரணம் இவையே தர்சனமும் ஆகுமே
பரதத்வம் அறிய தர்சனம் –
எதுக்கு பிறந்தோம் -எது மோக்ஷம் -போன்றவற்றையும் காட்டும்
உப அங்கங்களுமாக மட்டும் இல்லாமல் இருக்கும்

கண்ணால் பார்க்க ஒரே தீபம் -திரி எண்ணெய் குறைந்து வருமே –
புதிதாக ஜ்வாலை -அனுமானம் கொண்டு -inference-புகை நெருப்பு -உதாரணம்

கண்ணால் வித்யாசம் கிரகிக்க முடியாமல் இருக்க -பிரமாணங்களை பரீஷை பண்ண இது உதாரணம் –
அர்த்த பரீஷை -இது நல்லதுக்கு உதாரணம்
வேதத்துக்கு முரண் -2-4-1-களி மண்-குடம் -ஒரு பகுதி -ப்ரஹ்மம் -உலகமாக மாறி –
பகுதிகள் இல்லாத படியால் -ஜகத்
சுருதி சப்த மூலத்வாத்-விகாரம் இல்லா ப்ரஹ்மம்
உலக விஷயம் கொண்டு ப்ரஹ்மம் அறிய முடியாது
உண்மை பொருள்களை அறிய ஆஸ்திக தர்சனம் -நாஸ்திக தர்சனம்

அஸ்தி மதி உள்ளவன் ஆஸ்திகன்
நாஸ்தி புத்தி உள்ளவன் -நாஸ்திகன்
திஷ்டம் முன்னால் முடிவு செய்யப்பட்டது -தைஷ்டிகன்

வேறு உலகம் உண்டு -இல்லை
ஈஸ்வரன் ஒருவன் உண்டு இல்லை உண்டு
வேதம் பிரமாணம் என்பவன் ஆஸ்திகன்

ஆஸ்திக தரிசனங்கள் ஆறு
1-சாங்க்யம்
2-யோகம்
3-4-வைசேஷிகம்-கணாதர் -நியாயம் -கௌதமர் அஷ பாதர்-இரண்டும் தர்க்க சாஸ்திரம்
5-மீமாம்சம் -பூர்வ பாக
6-வேதாந்த தர்சனம் –

நாஸ்திக தரிசனங்கள்
புத்த ஜைன சாருவாக மதங்கள் மூன்றும் பிரபலம்

காணாதம் ஆஷபாதம் வா காபிலம் தந்த்ரமேவ வா | தந்த்ராண் ஏதாதாநி சர்வாணி ந தந்த்ராணி ஆத்மநிர்ணவய ||
(கணாத ரிஷியின் வைசேஷிகமோ அஷபாதரின் ந்யாயமோ , கபிலரின் சாங்க்யமோ தர்சநங்களாகுமே தவிர ஆத்மாவை
உள்ளபடி அறிய அவை வழிகள் ஆகமாட்டா

காணாதம் அஷ பாதம் தந்திரங்கள் ஆத்மாவின் உண்மையான தன்மை அறிய இவை கூடாதே

நைஷா தர்கேண மதி: ஆபநேய ப்ரோக்தா அந்யே நைவ ஸூஜ்ஞாநாய ப்ரேஷ்ட (கட உபநிஷத் 2-9)
ஆத்மாவைப் பற்றிய அறிவு தர்கத்தால் மட்டும் அடையப்படக் கூடாது.
ஆச்சார்யராலே உபதேசிக்கப் பட்டது தான் மோக்ஷத்துக்கு வழி வகுக்கும்

கட உபநிக்ஷத் நசிகேத -நைஷா தர்க்கம் யமன் உபதேசம் -ஆச்சார்யர் மூலமே அறிய வேண்டும்

———-

பாடம் -4-

ஆதவ் வேதா பிரமாணம் ஸ்ம்ருதி உப குருதே ச இதிஹாஸை புராணை
ந்யாயை சார்த்தம் த்வத் அர்ச்சா விதம் உபரி பரி ஷீயதே பூர்வ பாக
ஊர்த்வ பாக த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை த்வத் பத ஆப்தவ்
வேத்ய வேதை ச சர்வை அஹம் இதி பகவந் ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த –19-

ஹே பகவந்
ஆதவ் வேதா-வேதங்கள் முதலிலே வேறு ஒரு பிரமாணத்தை அபேஷியாமல் ஸ்வயமாகவே
பிரமாணம்-பிரமாணம் ஆகின்றதே
ஸ்ம்ருதி –மந் வாதி ஸ்ம்ருதி யானது –
மனு அத்ரி விஷ்ணு ஹாரீதர் யாஜ்ஜ்வல்க்யர் போன்ற மஹரிஷிகளால் இயற்றப்பட்ட தர்ம சாஸ்திரங்கள் –
ச இதிஹாஸை புராணை-இதிஹாசங்களோடு புராணங்களோடும்
ந்யாயை சார்த்தம் -பூர்வ உத்தர மீமாம்சைகளோடே
உப குருதேத்வத்-அந்த வேதங்களுக்கு அர்த்த விவரணம் பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை
பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை செய்கின்றன
அந்த வேதத்தில்
பூர்வ பாக-பூர்வ பாகமான கர்ம காண்டம்
அர்ச்சா விதம் உபரி -தேவரீருடைய திருவாராதனம் பண்ணும் முறையைச் சொல்லும் வகையாலே
வாயு இந்திரன் வருணன் அக்னி இவர்கள் யாவரும் ப்ரஹ்ம சரீர பூதர்களே
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
ஊர்த்வ பாக –ப்ரஹ்ம காண்டம் ஆகிற உபநிஷத் பாகமோ என்னில்
த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை–தேவரீருடைய ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்கள் ஆகியவற்றைத்
தெளிய விளங்க தெரிவிப்பதனால்
த்வத் பத ஆப்தவ்-தேவரீருடைய திருவடிகளைச் சேர்வதில்
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
வேதை ச சர்வை-கர்ம ப்ரஹ்ம காண்ட ரூபமான சகல வேதங்களும்
வேத்ய அஹம் இதி–நானே அறியக் கூடுவேன் என்று
ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த–தேவரீர் தாமே சோதி வாய் திறந்து அருளிச் செய்ததும் உண்டு அன்றோ –

வேதங்கள் மூல பிரமாணம்–வேறு ஒன்றை அபேஷியாமல் ஸ்வத பிரமாணம் —
அதுகளுக்கு இதிஹாச புராண நியாய மீமாம்சைகளோடு கூடி ஸ்ம்ருதி உபகாரிகை ஆகிறது –
கர்ம ப்ரதிபாதிதமான பூர்வ பாகம்- ஸ்ம்ருதி விசேஷ பூர்வ மீமாம்சைகளோடே ஆராதன விதியில் பர்யவசிக்கும்
உத்தர பாகமான உபநிஷத் இதிஹாச புராண ப்ரஹ்ம மீமாம்சைகளோடே கூடி ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதைகளைத்
தெரியப்படுத்தி தேவரீர் திருவடிகளில் சேர்க்கையில் பக்தியில் பர்யவசிக்கிறது-
இவ்வர்த்தத்தை தேவரீரே ஸ்ரீ கீதையில் வெளியிட்டு அருளினீர்-

ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி ஸந்நிவிஷ்டோ–மத்த ஸ்ம்ருதிர் ஜ்ஞாந மபோஹநம் ச–
வேதைஸ்ச ஸர்வைரஹமேவ வேத்யோ-வேதாந்த க்ருத் வேத விதேவ சாஹம்–৷৷15.15৷৷

ஸர்வஸ்ய = அனைத்திலும்
ச = மேலும்
அஹம் = நான்
ஹ்ருதி = இதயமாக
ஸந்நிவிஷ்டோ = அமர்ந்து இருக்கிறேன்
மத்த: = என்னில் இருந்து
ஸ்ம்ருதிர் = வேதங்கள்
ஜ்ஞாநம் = ஞானம்
அபோஹநம் = எடுத்துச் செல்வது, மறப்பது
ச = மேலும்
வேதை³ஸ் = வேதங்களும்
ச = மேலும்
ஸர்வை = அனைத்திலும்
அஹம் = நான்
ஏவ = நிச்சயமாக
வேத்யோ = அறிந்து கொள்ள , புரிந்து கொள்ள
வேதாந்த க்ருத் = வேதாந்தங்களை செய்பவன்
வேத விதே = வேதாந்தங்களை அறிந்து கொள்பவன்
ஏவ = நிச்சயமாக
ச = மேலும்
அஹம் = நான்

நான் எல்லா ஜீவர்களுடையவும் ஹ்ருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன்
அனைவருடைய நினைவும் வஸ்து நிர்ணயமும் மறதியும் என்னிடமிருந்தே உண்டாகின்றன
எல்லா வேதங்களாலும் நானே அறியப் படுகிறேன் –
வேத விதிகளின் பலனை அளிப்பவனும் வேதத்தை அறிந்தவனுக்கு நானே
ஆச்சர்யமான ஸ்லோகம் -நிறைய இடங்களில் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே —
கீழே சாமானாதிகரண்யம்-அனைத்தும் இவனே
அந்தராத்மாவாக இருந்து -சரீராத்மா நிபந்தனம்-பின்ன பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஏகஸ்மின் -விசேஷணங்கள் ஒன்றுக்கே –
விலை பெற்ற நீல வாயும் வயிறுமான மண் குடம் போலே -வேறு வேறு பிரயோஜனத்துக்காக
வேறே வேறே விசேஷணங்கள் -பிரதம விபக்தி -முதல் வேற்றுமையில் படிக்கலாம் –
ஹிருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன் அனைத்துக்குள்ளும் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா நியாந்தா
ஸ்ம்ருதியும் – ஞானம் மறதி எல்லாம் என் ஆதீனம் –
வேதங்கள் -சொல்லப் படுகிறேன் -நானே -ஏவ காரம் மூன்று இடங்களிலும் -வேதங்களினால் நானே -அறியப் படுகிறேன்
வேதங்களினாலே சொல்லப் படுகிறேன் -வேறே ஒன்றும் சொல்லாதே -வேதம் என்னை சொல்லி அல்லால் நில்லாது
வேதம் எத்தை சொல்லப் போனாலும் -இவனது சரீரமே
வேதங்களின் படி செய்யும் கர்மங்களுக்கும் பலம் கொடுப்பவனும் நானே

ஸ்வத பிரமாணம் -நிரபேஷ பிரமாணம் வேதம்

——————-

பாடம் 4 : ந்யாயத்தின் வரலாறு

வைசேஷிக தர்சனம்
கணாத மகரிஷி -வைசேஷிக ஸூத்ரங்கள்–
பிரசஸ்த பாதர் -பதார்த்த தர்ம ஸங்க்ரஹம் –
ஸ்ரீ தரர்-நியாய கந்தலி
வ்யோமசிவர்-வ்யோமவதீ
உதயனர்-கிரணாவலீ
ஜெகதீசர் -ஸூக்தி
வல்லபாச்சார்யர் -நியாய லீலாவதி
உதயனர் -லக்ஷணா வலீ
சிவாதித்யர் -சப்த பதார்த்தீ
விஸ்வநாதர் -பாஷா பரிச்சேதம்
லௌகாஷி பாஸ்கரர் -தர்க கௌமுதீ

மஹர்ஷி கணாதர் – உலூகர்
த்வாந்தஸ்ய வா மோரு விசாரணாயாம் வைசேஷிகம் சாரு மதம் மதம் மே |
ஔலூகமாஹு: கலு தர்சநம் தத் க்ஷமம் தமஸ் தத்த்வ நிரூபணாய ||–(ஶ்ரீஹர்ஷர் – ஸநஷத சரிதம் 22.35)

கணங்கள் தான்ய மணிகளை புஜிப்பவர் -காணாதர் -வைராக்ய பூதர்
கணங்கள் அணுக்கள் சேர்ந்து வஸ்து இவர் மதம் என்றுமாம்
த்வாந்தஸ்ய வா மோரு விசாரணாயாம் வைசேஷிகம் சாரு மதம் மதம் மே |
ஔலூகமாஹு: கலு தர்சநம் தத் க்ஷமம் தமஸ் தத்த்வ நிரூபணாய |
தமஸ்ஸைப் பற்றி நிரூபணம் -இதுக்கு சிறந்த மதம் வைசேஷிகம் -அழகான பொருந்திய –
ஔலூக-ஆந்தைக்கு இருட்டைப் பார்க்கும் சக்தி போலே இதுக்கும்

சூத்ரம் -பாஷ்யம் -விருத்தி -பலவும் உண்டே தரிசனத்துக்கு-
பத்து அத்தியாயங்கள் இதுக்கு -ஒவ் ஒன்றுக்கும் இரண்டு பாகங்கள்
இதுக்கு வியாக்யானம் -பதார்த்த தர்ம ஸங்க்ரஹம்-பிரசஸ்த பாதர்-
அதுக்கு மேலே வியாக்கியானங்கள்-

ப்ராசீன நியாய தர்சனம்
கௌதம மகரிஷி நியாய ஸூத்ரங்கள்
ஜயந்த பட்டர் -நியாய மஞ்சரி
வாத்ஸ்யாயனர் –நியாய பாஷ்யம்
உத்யோதகரர் -நியாய வார்த்திகம் –
வாசஸ்பதி மிஸ்ரரின் நூல்கள் -நியாய வார்திக தாத்பர்ய டீகா –
உதயநாச்சார்யரின் நூல்கள்–லக்ஷணா வலீ -கிரணா வலீ -வைசேஷிக-பரமான நூல்கள்
லக்ஷண மாலா நியாய வார்திக தாத்பர்ய டீகா பரிசுத்தி -நையாயிக நிரசன பரமான நூல்கள்
ஆத்ம தத்வ விவேகம் -நியாய குஸூ மாஞ்ஜலி-நியாய பரிசிஷ்டம்

கௌதமர் – அக்ஷபாதர் – மேதாதிதி
அக்ஷபாதோ மஹாயோகீ கௌதமாக்ய: அபவந் முநி: |
கோதாவரீ சமாநேதா அஹல்யாயா: பதி: ப்ரபு: || (ஸ்கந்தபுராணம் 55.5)–அகலிகையின் பதியே இவர்-
காலிலே கண்ணை உடையவர் -ஆஷ பாதம் -இந்த தரிசனத்துக்கும் பெயர் உண்டே –

மேதாதிதி: மஹாப்ராஜ்ஞ: கௌதம: தமஸி ஸ்தித: |
விம்ருச்ய தேந காலேந பத்ந்யா:ஸம்ஸ்தா வ்யதிக்ரமம் ||-(மஹாபாரதம் சாந்தி பர்வம் 265.45)–
மேதாதிதி-பெயர் இவருக்கும் உண்டே –
ஐந்து அத்தியாயங்கள் இதற்கு உண்டு-
நியாய -புத்த வாதங்கள் பல -இதனால் பல கிரந்தங்கள் வளர்ந்தன –
வாசஸ்பதி மிஸ்ரரின் நூல்கள்-பல தர்சனத்துக்கும் உண்டே –

உதயநாச்சார்யரின் நூல்கள்-புத்தர்கள் உடன் வாதம் -ஆஸ்திகன் நாஸ்திகன் மலை மேல் தள்ளி –
பூரி ஜகந்நாதர் பக்தர் -ஐஸ்வர்யம் மதம் -மாம் ந ஜானாதி கேசவ -உன்னை புத்தர்கள் அவமானம் பண்ண பார்த்தால் –
நானே ரக்ஷிக்க வேண்டும்
உன் இருப்பே எனது அதீனம் -என்று ஸ்லோகம் -காட்சி கொடுத்த கதை உண்டே -11-நூற்றாண்டு

நவீன நியாய தர்சனம் 12-நூற்றாண்டு-
கண்டனங்கள் ப்ராசீனத்தில் -புத்தர்களை நோக்கி –
பின்பு உட் கட்சி பூசல் -சாங்க்ய-வைசேஷிக -மீமாம்ச -ஆஸ்திக தர்சனங்களில் போட்டி
அறியப்படும் வஸ்து ப்ரமேயம் -அறிய பிரமாணங்கள் -கருவிகள்
ப்ராசீனத்தில் பிரமேயம் பற்றி அநேகமாக விசாரங்கள்
நவீன நியாயம் பிரமாணம் பற்றி அநேகமாக விசாரங்கள் –

நவீன நியாய தர்சனம்
கங்கேச உபாத்யாயர்–தத்வ சிந்தாமணி
பக்ஷதர மிஸ்ரர்–ஆலோகம்
ருசிதத்த மிஸ்ரர் –பிரகாசம்
வாஸூ தேவர் –தத்வ சிந்தாமணி வியாக்யானம்
ரகுநாத சிரோமணி -தத்வ சிந்தாமணி தீதிதி
ஜெகதீச தர்கா லங்காரர் -ஜாகதீசீ
கதாதர பட்டாச்சார்யர்–தீதிதி பிரகாசிகை

பிரகரண கிரந்தங்கள் –
அன்னம் பட்டர் -தர்க ஸங்க்ரஹம்-தர்க ஸங்க்ரஹ தீபிகை
விஸ்வநாதர் -பாஷா பரிச்சேதம்–நியாய முக்தா வலீ

கங்கேச உபாத்யாயர்–தத்வ சிந்தாமணி

அந்வீக்ஷாநயம் ஆகலய்ய குருபி: ஜ்ஞாத்வா குரூணாம் மதம்
சிந்தா திவ்ய வி லோசநேந ச தயா: சாரம் விலோக்ய அகிலம் |
தந்த்ரே தோஷ கணேந துர்கமதரே ஸித்தாந்த தீக்ஷாகுரு:
கங்கேச : தநுதே மதேந வசசா ஶ்ரீதத்வ சிந்தாமணிம் || (தத்வ சிந்தாமணி ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

அந்வீக்ஷாநயம் ஆகலய்ய குருபி–நியாய சாஸ்திரம் குருவின் இடம் கற்று :
ஜ்ஞாத்வா குரூணாம் மதம்-ப்ராபகர் மதம் அறிந்து -மீமாம்சகர்
சிந்தா திவ்ய வி லோசநேந ச தயா: சாரம் விலோக்ய அகிலம் |-சிந்தனை -என்னும் உள் கண் கொண்டு சாரம் அறிந்து
தந்த்ரே தோஷ கணேந துர்கமதரே ஸித்தாந்த தீக்ஷாகுரு:-நியாய சாஸ்திரம் அறிய கடினம் -சுருக்கமாக இருக்கும்
சித்தாந்தம் உபதேசிக்க குரு நானே
கங்கேச : தநுதே மதேந வசசா ஶ்ரீ தத்வ சிந்தாமணிம் ||-மிதமான வாக்கால் இந்த கிரந்தம் என்கிறார்-

ரகுநாத சிரோமணி –15-நூற்றாண்டு – தத்வ சிந்தாமணி தீதிதி
(சந்த்ர கிரணங்கள் போலே தீதிதி -சிறு வயசில் தந்தையை இழந்தவர் –
வாஸூ தேவர் இடம் படித்தார் மிதிலையில் சென்றும் கற்றார்

ந்யாயம் அதீதே சர்வ தநுதே குதுகாத் நிபந்தமப்யத்ர |
அஸ்ய து கிமபி ரஹஸ்யம் கேசந விஜ்ஞாதும் ஈசதே ஸூதிய: ||
(தத்வ சிந்தாமணி-தீதிதி ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

ந்யாயம் அதீதே சர்வ தநுதே குதுகாத் நிபந்தமப்யத்ர |-நியாய சாஸ்திரம் பலரும் படிக்கிறார்கள் -கிரந்தங்களை உண்டு
அஸ்ய து கிமபி ரஹஸ்யம் கேசந விஜ்ஞாதும் ஈசதே ஸூதிய:-ரஹஸ்யம் சிலருக்கே –

கதாதர பட்டாசார்யர் –17-நூற்றாண்டு-– தீதிதி ப்ரகாசிகை
தரித்ரராக இருந்தார் -;படகு சென்று -ராஜா -நீர் கதாதரா என்று கேட்ட விருத்தாந்தம் -நியாய சாஸ்திரம் பிரசித்தம்

நத்வா நந்த் தநூஜ ஸூந்தரபதத் வந்த்வம் குரோராதராத்
உர்வீ மண்டல மண்ட நாயிதய சோராசே : அவசேஷா கிர: |
ஸங்க்ஷிப் தோக்த்யதி தஷ தீதிதி க்ருத: ப்ரத்யக்ஷ சிந்தாமணே :
வ்யாக்யாம் வ்யாகுருதே கதாதரபுத: மோதாய வித்யா வதாம் ||
(தத்வ சிந்தாமணி-தீதிதி-ப்ரகாச: ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

நத்வா நந்த் தநூஜ ஸூந்தரபதத் வந்த்வம் குரோராதராத்-நந்தகோபாலன் குமரன் திருவடி வணங்கி
உர்வீ மண்டல மண்ட நாயிதய சோராசே : அவசேஷா கிர: |-பூமிக்கு ஆபரணமாக தனக்கு குரு -ஆதாரத்துடன் ஸ்மரித்து
ஸங்க்ஷிப் தோக்த்யதி தஷ தீதிதி க்ருத: ப்ரத்யக்ஷ சிந்தாமணே :-சுருக்கமாக சொல்வதில் சாதுர்யம் -உள்ளவர்
ரகுநாத சிரோமணி -அதுக்கு நான் வியாக்யானம்
வ்யாக்யாம் வ்யாகுருதே கதாதரபுத: மோதாய வித்யா வதாம் |-கதாதரனான நான் சாஸ்திரம் அறிந்தவர் இது கண்டு மகிழ்வர்

உபகார ஸ்ம்ருதிக்காக நாம் இவற்றை அறிய வேண்டும் –

—————-

பாடம் 5 : ந்யாயத்தின் செயல் முறை –

ப்ரணம்ய ஹேதும் ஈஸ்வரம் முநிம் கணாதம் அந்வத: |
பதார்த்த தர்ம சங்க்ரஹ: ப்ரவக்ஷ்யதே மவோதய: || (ப்ரசஸ்தபாத பாஷ்யம் – மங்கள ஸ்லோகம்)
காணாதர் ஸூத்ரங்களுக்கு பாஷ்யம் செய்தவர்-ப்ரசஸ்தபாதர்

பொருள் – உலகிற்குக் காரணமான பகவானை வணங்கி, அதற்குப் பின் கணாத முநிவரை வணங்கி, மிகுந்த
ஜ்ஞாத்தை உண்டாக்கக் கூடிய, உலகப் பொருட்களின் தன்மைகளைச் சுருக்கமாகச் சோல்லும்
பதார்த்த-தர்ம-சங்க்ரஹம் என்னும் நூல் மேலே சொல்லப்படப் போகிறது–

ந்யாய சாஸ்த்ரத்தின் நோக்கம்
பதார்த்தாநாம் சா தர்ம்ய வை தர்ம்யாப்யாம் தத்வ ஜ்ஞாநாத் நிஸ் ஸ்ரேயஸம் (மஹரிஷி கணாதர் –வைசேஷிக ஸூத்ரம் 1-1-3)
பொருள் –பொதுத் தன்மைகளாலும் தனித் தன்மைகளாலும் பொருட்களின் உண்மையான அறிவிலிருந்து முக்தி உண்டாகிறது–

ந்யாய சாஸ்த்ரத்தின் செயல் முறை –
அதன் படிகள்

1—உத்தேச்யம் –பெயராலே பொருள்களைக் கூப்பிடுதலின் -பட்டியல் இடுதல்
2–பொருள்களின் இலக்கணத்தை -தனித்தன்மையை – அசாதாரண தர்மத்தை-உரைத்தல்
3—பரீஷா–பொருளையும் அதன் தனித் தன்மையையும் சோதித்து நிலை நாட்டுதல்

உதாரணம் –

1—உத்தேச்யம் –பெயராலே பொருள்களைக் கூப்பிடுதலின் -பட்டியல் இடுதல்
உலகத்தைப் படைத்தவர் ஸ்ரீ நாராயணன்
2–பொருள்களின் இலக்கணத்தை -தனித் தன்மையை -உரைத்தல் -definition –
ஸ்ரீ நாராயணன் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ தாயாரின் கணவர் –
திரு மகள் கேள்வன் -கருடா ருடன்–அரவணைப் பள்ளியான் –
3—பரீஷா–பொருளையும் அதன் தனித் தன்மையையும் சோதித்து நிலை நாட்டுதல் –
ஸ்ரீ நாராயணன் என்று ஒருவர் உள்ளாரா
ஆம். “ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத்” என்று வேதம் சொல்லுகிறது
• ஸ்ரீ நாராயணன் தனிப் பொருள் தானா? ஆம். நாராயணன்
மற்றப் பொருள்களைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவன் என்று
வேதம் சொல்லுகிறது.
• ஸ்ரீ நாராயணன் ஸ்ரீ மஹா லக்ஷ்மியின் கணவர் தானா? ஆம்.
“ஹ்ரீஶ்ச தே லக்ஷ்மீஶ்ச பத்ந்யௌ” என்று வேதம் சொல்லுகிறது
• இந்தத் தன்மை மற்றேர்களுக்கும் உண்டா? இல்லை
ஸ்ரீ நாராயணன் ஒருவருக்கே உள்ளது இது

இந்த மூன்றுக்கும் மேலே நான்காவதாக -விபாகம் -classification
நியாய சாஸ்திரத்தில் பொருட்களின் பொதுத் தன்மைகளையும் தனித் தன்மைகளையும் கொண்டு
அவற்றை வர்க்கங்களாக வகுத்தலும் செய்யப்படுகிறது
விபாகம் என்றால்
ஒரு பொருளின் அனைத்து முரண்பட்ட உட்ப் பொருள்களையும் பட்டியல் இடுவது

ஸ்ரீ மந் நாராயணனுக்கு ஐந்து நிலைகள் உண்டே
பர ரூபம் -வ்யூஹ ரூபம் -விபவங்கள்-அந்தர்யாமி -அந்தப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா -ஹார்த்த ரூபம் -அர்ச்சா ரூபம் –
இப்படி பிரித்து அறிதல்
இந்த ஐந்துக்கும் லக்ஷணம் பரீஷை செய்து விபாகம் பண்ண வேண்டும் –

வஸ்திரம்
பல நூல்கள் சேர்ந்து உருவானது
துணிகள் பருத்தி பட்டு கதர் போன்ற விபாகங்கள்
அனைத்து விபாகங்களையும் சொல்ல வேண்டும் –
உள் பிரிவுகள் ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண் பட்டு இருக்க வேண்டும்
பட்டு -வேஷ்ட்டி புடவை போன்ற விபாகங்கள் உண்டே
பிருத்வி குடம் என்று வகைகள் சொல்லாமல் பிருத்வி நீர் இத்யாதி சொல்ல வேண்டும்

லக்ஷணம் -அசாதாரண தர்மம்-
ஒரு பொருளின் தனித் தன்மையே அதன் லக்ஷணம் -அடையாளம் -ஆகிறது
லக்ஷணத்துக்கு இரண்டு பயன்கள்
1–வ்யாவ்ருத்தி–மற்ற பொருள்களைக் காட்டிலும் வேறு பட்டதாக அறிதல்
2–வ்யவஹாரம் -ஒரு சொல்லால் அந்தப் பொருளைக் குறிப்பிடுதல் -designation

வ்யூஹம் -லீலா விபூதியில் உள்ள தன்மை சொல்லாமல் பாற் கடல் சயனம் என்பதே அசாதாரணம்-

லக்ஷணம் மூன்று தோஷங்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்
1–அ சம்பவம்
2–அ வியாப்தி
3–அதி வியாப்தி

1–அ சம்பவம் -applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது அந்தப் பொருளிலேயே இல்லா விட்டால்
அது லக்ஷணமாக முடியாது. இந்த தோஷத்திற்கு அ சம்பவம் என்று பெயர்
மாட்டுக்கு ஒரு குளம்பைக் கொண்டு இருத்தல் லக்ஷணம் என்றால் அ சம்பவம் தோஷம் வரும்
குதிரைக்கு தான் ஒரு குளம்பு-மாட்டுக்கு இரண்டு குளம்புகள் உண்டே

2–அ வியாப்தி -partial applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது -அந்தப் பொருளின் சில எடுத்துக் காட்டுகளில் இருந்து
சிலவற்றில் இல்லாமல் போனால் அந்த தோஷத்துக்கு அ வியாப்தி என்று பெயர்
மாட்டுக்கு கருமை நிறம் லக்ஷணம் என்றால் அ வ்யாப்தி தோஷம் வருமே
வெள்ளையான பழுப்பான பசுக்களும் இருப்பதால் இது பொதுவான லக்ஷணம் ஆக முடியாதே

3–அதி வியாப்தி -over applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது அந்த பொருளில் மட்டும் இல்லாமல்
வேறு பொருள்களிலும் இருந்தால் அது எப்படி இந்த பொருளின் தனித் தன்மையாகும்
இந்த தோஷத்துக்கு அதி வியாப்தி என்று பெயர்
மாட்டுக்கு கொம்பு தான் லக்ஷணம் என்று சொன்னால் அதி வியாப்தி தோஷம் வரும்
கொம்பு மாட்டுக்கு இருப்பது போலே ஆட்டுக்கும் மானுக்கும் கூட இருக்கிறதே
ஆகவே இது மாட்டின் தனித்தன்மை அல்ல -ஆகவே இது மாட்டின் லக்ஷணம் ஆக முடியாதே

தோஷ த்ரய ரஹிதமாய் லக்ஷணம் இருக்க வேண்டும்
நாம் நாம் பதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -உத்தேச்யம்
அனைத்தையும் குறிப்பிடும் சொல் தானே பதார்த்தம்
பதஸ்ய அர்த்தம் -சொல்லாலே குறிக்கப்படும் பொருள் என்றவாறு
சொல்லால் குறிக்கப்படாத வஸ்துவே இல்லையே உலகில் –
பொருள்கள் எல்லாம் ஞானத்துக்கு விஷயமாகவே இருக்கும்-

உலகில் இருக்கும் அனைத்தும் –
நியாய சாஸ்திரத்தில் உலகில் இருக்கும் அனைத்துக்கும் லக்ஷணம் சொல்லி –
அதை பரீஷை செய்து -பின் அதன் உள் பொருள்களைக் காட்ட வேண்டும்
அதற்கு முதலிலே உலகில் உள்ள அனைத்தையும் உத்தேச்யம் -பெயராலே குறிப்பிடுதல் -செய்ய வேண்டுமே
எந்தச் சொல்லாலே அத்தைச் செய்வது –
பதார்த்தம் என்ற சொல் உலகில் உள்ள அனைத்தையும் கூறும்
சரி -அனைத்துக்கும் பொதுவான லக்ஷணம் என்ன
அதையும் அந்த சொல்லே காட்டிக் கொடுக்கிறது
ஒரு சொல்லின் பொருளாக இருத்தல் -ஒரு சொல்லாலே குறிப்பிடுதல் -தான் உலகில் உள்ள
அனைத்து பொருள்களுக்கும் லக்ஷணம்
பதார்த்தம் சொல்லே லக்ஷணம்
நாற்காலி -அதே சொல் லக்ஷணம் நான்கு கால்கள் உள்ளது என்பது போலே –
சொல்லால் குறிக்கப்படும் பொருள் பதார்த்தம் என்பதில் மூன்று தோஷங்களும் இல்லையே –

—————–

பாடம் -6-
பதார்த்தங்கள் ஏழு வகைகள் –
1-த்ரவ்யம் -வஸ்து
2-குணம் -பண்பு
3-கர்மம் -செயல்
4-சாமான்யம் -பொதுத் தன்மை
5-விசேஷம் -தனித் தன்மை
அநு கதமான ப்ரதீதி -தொடர்ந்து வரும் ஞானம் -6-சமவாயம் -Inherence
7-அபாவம்-இன்மை -Non-Existence

சாமான்யம் -பொதுத் தன்மை
கருப்பு மாடு -கருப்பு ஆடு -மாடு வேறு ஆடு வேறு ஆனாலும் நிறம் கருமை என்பதால் ஒரே மாதிரி புத்தி ஏற்படுமே
கருப்பு மாடு -வெள்ளை மாடு -மாட்டுத் தன்மை சாமான்யம் -கோத்வம்-பொதுத் தன்மை
நிறம் சுவை அளவு இவற்றாலும் வேறு பட்டாலும்
இது மாடு -அதுவும் மாடு
இது குடம் –அது மற்றொரு குடம்
இப்படி ஒரே மாதிரியான புத்தி ஏற்படுவது சாமான்யம் –

அநு கதமான ப்ரதீதி -தொடர்ந்து வரும் ஞானம் –
மனுஷ்யத்வம் -ஸிம்ஹத்வம்-கடத்வம்-கோத்வம்-கோ வாக இருக்கும் தன்மை
ஆகிருதி -வடிவு பார்த்து -கடத்வம்-ஜாதி -க்ரஹிக்கிறோம் -உயரமனான வெள்ளையான குடம் -என்றால்
உயரத்தையும் -வெண்மையையும் -கடத்துவத்தையும் க்ரஹிக்கிறோம்
ஜங்கத்வம்-எல்லா விலங்குகளுக்கும்
ஸ்தாவரத்வம்-
அநு கதமான ப்ரதீதி நியாமகம் -ஒருங்கு இணைத்து பேசுவது

விசேஷம் -தனித் தன்மை
விசேஷம் -பரமாணுக்கள் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் வேறுபடும்

விசேஷம் -அறிந்து -வை சேஷிக மதம் -தனித்தன்மை அறிந்து பிரித்து அறிவது
சர்வ ஈஸ்வரன் -தனித்தன்மை அவனுக்கு -நியமிக்கிற படியால் வேறுபட்டவன்
குடம் வேறே புஸ்தகம் வேற ஜாதி பேதம் -குடத்வம் -புஸ்தகத்தவம் கொண்டு அறிகிறோம்
சின்ன குடம் பெரிய குடம் -அளவு கொண்டு வேறுபாடு அறிகிறோம்
நிறம் -அளவு -எல்லா பண்புகளிலும் ஒன்றாக இருக்க -வேறு படுத்த –
உருவாக்கப்பட்ட அவயவங்கள் பகுதிகள் வேறே
நூல் வாசி கொண்டு வஸ்திரம் வேறே
காரணம் வேறாக- என்றால் காரியமும் வேறாகவே இருக்கும்
அனுமானித்து -கண்ணால் தெரியாமல் இருக்க –
அவயவங்கள் வேறு பட்டன என்று எப்படி அறிவது -அதனுடைய அவயவங்கள் வாசி கொண்டு அறிய வேண்டும்

பரமாணு கார்ய வாதிகள் இவர்கள் மதம்-
பரமாணுக்கு அவயவங்கள் கிடையாது
அணுக்கள் நித்யம் இவர்கள் சித்தாந்தம்
பிரளய காலத்திலும் இவை இருக்கும்
இவற்றை வேறு படுத்த -விசேஷம் -சிறப்பு -தன்மை ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்
தேவைப்பட்ட இடங்களில் மட்டும் விசேஷம் கல்பித்து -லாகவம்- – அவயவம் இல்லாத பரமாணு –
நித்ய த்ரவ்யங்களில் அனைத்திலும் விசேஷம் என்ற தன்மை உள்ளது கல்பிக்கப் பட்டது

சமவாயம்
த்ரவ்யம் -குணம் -கர்மம் -சாமான்யம் -விசேஷம் -ஐந்துக்கும்
தன் தன் ஆச்ரயத்தோடே இருக்கும் தொடர்பே -சமவாயம் எனப்படும்

விசேஷம் சமவாயம் -இரண்டையும் சாஸ்திரம் கொண்டே அறிய வேண்டும்
காற்றில் மணம் -பூக்களில் இருந்து நுகர்ந்து -குணம் த்ரவ்யத்தை அண்டியே இருக்கும்
செயலும் த்ரவ்யத்தையே அண்டியே இருக்கும்
இப்படி சாமான்யமும் விசேஷமும் த்ரவ்யத்தில் இருக்கும்
துணி நூல் வேறே ஆகவே த்ரவ்யத்திலும் த்ரவ்யத்திலும் இருக்கும்
அசத் கார்ய வாதிகள் இவர்கள்
அவயவி -அவயவங்களை அண்டியே இருக்கும்
இந்த சம்பந்தத்துக்கு -சமவாயம் -என்கிறார்கள்-

அ பாவம் -ஏழாவது –
இங்கு இல்லை -இப்பொழுது இல்லை -இவ்விடத்தில் இல்லை-இல்லவே இல்லை -போல்வன

—————–

லஷ்யம் -இலக்கு –goal-அறிய வேண்டிய பொருள்
லக்ஷணம் -அடையாளம் -தனித்தன்மை -அசாதாரண தன்மை -definition –specific-attribute-
அ சம்பவம்-அ வ்யாப்தி -அதி வ்யாப்தி -மூன்று தோஷங்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்
லஷ்யத்தை -வஸ்துவை -பெயரை இட்டுக் குறிப்பது -உத்தேச்யம்
பரிஷா –investigation-
விபாகம் -உள் பிரிவுகள்
பதார்த்தங்கள் -அனைத்தையும் சொல்லும் -அவற்றில் -ஏழு வகைகள் முன்பு பார்த்தோம
த்ரவ்யம் -குணம் -கர்ம -சாமான்யம் -விசேஷம் -சமவாயம் -அ பாவம்
இதுக்கு லக்ஷணமும் பதார்த்தம் -ஒரு சொல்லாலே குறிப்பிடப் படும் பொருள் –
பரமாணுக்கள் -அவயவம் இல்லாதவை -ஒவ் ஒன்றுக்கும் -விசேஷம் என்று கல்பித்தார்கள் – வேறு படுத்திக் காட்ட
இதனாலே வை சேஷிக தர்சனம்-சமவாயம் -என்பதும் இவர்கள் சொல்வதே –
நையாயிகர் -நியாய ஸாஸ்த்ர காரர்-
முன்பு இவற்றைப் பார்த்தோம்-

பாடம் 7 : பதார்த்தங்களின் உட்பிரிவுகள் – பகுதி 1–த்ரவ்யம், குணம் மற்றும் கர்ம-

த்ரவ்யங்களின் வகைகள் -9-
1-ப்ருத்வீ
2-அப்பு
3-தேஜஸ்ஸூ
4-ஆகாசம்
5-வாயு
6-காலம்
7-திக்கு
8-ஆத்மா
9-மனஸ்ஸூ

ஜாதி மாறாது -குணம்-மாறும்
குணம் பல ஜாதிகளில் இருக்குமே –

குணங்களின் வகைகள் -24-
1-ரூபம் -நிறம்
2-ரசம் -சுவை
3-கந்தம் -மணம்
4-ஸ்பர்சம் -தொடு உணர்வு
5-சமக்யா-எண்ணிக்கை

6-பரிமாணம் -அளவு
7-ப்ருதக்த்வம்-வேறுபாடு
8-சம்யோகம் -சேர்க்கை
9-விபாகம் -பிரிவு
10-பரத்வம் -தொலைவு

11-அ பரத்வம் -அருகாமை

இங்கு பரத்வம்–அ பரத்வம்-உயர்வை தாழ்வை சொல்லாமல் -தொலைவையும் அருகாமையும் சொல்கிறது

12-குருத்வம் -எடை
13-த்ரவத்வம்-த்ரவத்தன்மை
14-ஸ்நேஹம்-பசை
15-சப்தம் -ஒலி

இனி மேல் உள்ள எட்டு குணங்களும் ஆத்மாவுக்கே உள்ளவை-

16-புத்தி -அறிவு
17-ஸூகம் -இன்பம்
18-துக்கம் -துன்பம்
19-இச்சா -ஆசை
20-த்வேஷம் -வெறுப்பு

21-பிரயத்தனம் -முயற்சி
22-தர்மம் -நல் வினை
23-அதர்மம் -தீ வினை
23-சம்ஸ்காரம் -பதிவு

கர்மங்களின் வகைகள் -காயிக வியாபாரங்கள் –சேஷ்டைகள் -ஐந்து
1-உத் ஷேபணம்–மேலே செல்லுதல்
2-அப ஷேபணம் -கீழே செல்லுதல்
3-ஆ குஞ்சனம் -மடித்தல்-contraction
4-ப்ரசாரணம் -விரித்தல் -expansion
5-கமனம்–பக்கவாட்டில் செல்லுதல் -கீழே சொல்லாதவை அனைத்துக்கும்-

———–

பாடம் -8-சாமான்யம் –பொதுத் தன்மை
கருப்பான ஆடு -கருப்பான மாடு -கருமை-பொதுவான தன்மை இல்லா விட்டால் ஏற்படாதே –
இங்கு குணம் -பண்பை வைத்து –
இதே போலே கருப்பான ஆடு கருப்பான மாடு -இங்கு ஜாதியை வைத்து
வெண்மை நூல் -வெண்மை வஸ்திரம் -வெண்மையான புத்தகம் -வெண்மையான பால் –
இப்படி பல விதமாக வெண்மை த்ரவ்யங்களில் இருக்கும்

நிறம் மணம் சுவை மாறினாலும் ஜாதி -பொதுத் தன்மை -கோத்வம்-மாட்டுத் தன்மை -சாமான்யம்

இப்படிக் கல்பிக்கப்படும் சாமான்யம்
ஒரே மாதிரியான அனைத்து மாடுகளிலும் உள்ள மாட்டுத் தன்மையாகிற சாமான்யம்
வஸ்து உருவாகும் பொழுது உருவாகி அழியும் பொழுது அழியும் என்று கொண்டால்
கடினமாக -கௌரவமாக -கல்பிக்க வேண்டும்

எளிமையாக -லாகவமாக -மாட்டுத்தன்மை -நித்யம் -மாடு அழியும் பொழுதும் அழியாமல் நித்யம் என்று கல்பிக்கலாம்
ஆகவே சாமான்யம்
ஒன்றே என்றும்
நித்யம் என்றும் கொள்ள-கல்பிக்க – வேண்டும்

சாமான்யம் இருக்கும் இடங்கள்
த்ரவ்யங்களிலும்
குணங்களிலும்
செயல்களிலும் -இருக்கும்
வெள்ளை மாடு ஓடுகிறது -வெள்ளை மாடு நடக்கிறது -வெள்ளை ஆடு நடக்கிறது

த்ரவ்யத்வம் -த்ரவ்யத் தன்மை -அதிக இடங்களிலும்
ப்ருத்வீத்வம் -நிலத்தன்மை–மரம் -மணல் -துணி -குடம் -இப்படி குறைந்த இடங்களிலும் இருப்பதால்
த்ரவ்யத்வம் -பர சாமான்யம் என்றும்
பிருத்வீத்வம்-அ பர சாமான்யம் -என்றும் சொல்லப்படும் -இப்படி இரு வகை சாமான்யம்

ஆனால் அதே ப்ருத்வீத்வம் கடத்துவத்தைக் காட்டிலும் அதிக இடங்களில் இருப்பதால்
அது பர சாமான்யம் என்றும் கடத்வம் அபர சாமான்யம் ஆகும்

இப்படி ஒன்றை ஒன்றை ஒப்பிட்டு பர அபர சாமான்யங்களை அறிய வேண்டும்

பண்புகள் வேறே வேறே வஸ்துக்களில் ஒன்றாக –same -வேறே -similar-வேறே
வெள்ளை நிறம் கருப்பு நிறம் -நிறத்தன்மை சாமான்யம்
குணம் ரூபம் செயல் இவை ஆஸ்ரயமாக த்ரவ்யம் கொண்டே இருக்கும் -தனியாக இருக்க முடியாதே
கர்ம -செயல்தனம் -கர்மத்வம் -activitiness- ஆடு மாடு பொதுவான சாமான்யத்வம் விலங்கத்வம்
வெள்ளை கருப்பு -நிறத்தனம் பொதுவான தன்மை ரூபத்வம் இதுவே
பதார்த்தம் -த்ரவ்யங்களுக்கும் சாமான்யம்
குடத்வம் -பிருத்வீத்வம்–ஒப்பீடு
பொதுவான சாமான்யம் -சத்தா -த்ரவ்யத்வம் -குணத்வம் -கர்மத்வம் -இவை மூன்றுக்கும்
இது எப்பொழுதுமே பர சாமான்யமாகவே இருக்கும் –

ஆத்மாவும் த்ரவ்யம் -நாமும் உலகில் ஒரு சிறு பகுதி -என்று அறிந்து இயற்கையுடன் நாமும் ஒன்றி இருக்க வேண்டும்
ஞானம் இருப்பதால் மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களையும் சரியாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் பொறுப்பு வேண்டும்

——-

பாடம் -9–

கணாத -கௌதம -நியாய மதம் -சிறுவர்களுக்கும் -அன்னம் பட்டர் -தர்ம ஸங்க்ரஹம் -நூலை இயற்றி அருளுகிறார்

ஒரே பதார்த்தத்தில் பல சாமான்யங்கள் இருக்கலாமே –சிகப்புத்தன்மை -குணத்தன்மை,-ரூபத்தன்மை
மாட்டுத்தனம் -விலங்குத்தனம்-த்ரவ்யத்வம்
கடத்தவம் -ப்ருத்விதனம் -த்ரவ்யத்வம்
நிறம் -சிவப்புத் தனம் -redness-ரூபம் -வர்ணங்கள் வகைகளில் ஒரு வகை -பலவகை சாமான்யங்கள்

இனி விசேஷம்
பரமாணு போன்று எந்த த்ரவ்யத்துக்கு -அவயவங்கள் பகுதிகள் இல்லையோ -அதை மற்ற த்ரவ்யங்களில் இருந்து
வேறுபடுத்த வேறே வழி இல்லாததால் விசேஷம் என்று ஒரு பதார்த்தம் கல்பிக்கப் படுகிறது
அவ்வாறு அவயவங்கள் இல்லாத த்ரவ்யங்கள் -நித்யம் -என்றும் இருப்பது -உண்டாக்குவதும் அழிவும் இல்லாமல் இருப்பவை
அவயவங்கள் உள்ள த்ரவ்யம் அவற்றின் சேர்க்கையால் உண்டாகி அவற்றின் பிரிவால் அழியும்
எனவே விசேஷம் நித்ய த்ரவ்யங்களில் தானே இருக்க வேண்டும் என்று அறியலாம்

நிலம் -நீர் -நெருப்பு -காற்று -இவை போன்ற பெரிய பொருள்களுக்கு அவயவங்கள் உண்டு -நித்யம் அல்ல
இவற்றின் பரமாணுக்களுக்கு அவயவம் அல்ல -அவை நித்யம்

ஆகாயம் -காலம் -திசை -இவை உலகில் ஓன்று தானே -அவயவங்கள் இல்லாதவை -இவை நித்யம்

ஆத்மா -மனஸ்ஸூ-இவை கணக்கற்றவை -அவயவங்கள் இல்லாதவை -இவையும் நித்யம்

ஒவ் ஒரு நித்ய த்ரவ்யத்திலும் ஒரு விசேஷம் உண்டு

குடம் -நதி -நெருப்பு -காற்று -இவை போன்ற பெரிய பொருள்களில் விசேஷம் இல்லை
நித்ய த்ரவ்ய வ்ருத்தமே விசேஷம்-குடத்திலில்லை -ஆனால் பரமாணுவில் உண்டு -இது நித்யம் இவர்கள் பக்ஷத்தில்-
நித்ய த்ரவ்யங்களில் இருப்பதே விசேஷம்
ஐந்தில் முழுவதிலும் உண்டு
நான்கில் பரமாணுவுக்கு மட்டும்
இவை அநந்தம்
நித்ய வஸ்துக்களில்/பதார்த்தங்களில் இருப்பது விசேஷம் என்று சொல்லாமல்
நித்ய த்ரவ்யங்களில் -என்பதால் குணம்-கிரியைகள்- போன்றவற்றில் இல்லை என்றபடி-

விசேஷம் த்ரவ்யங்களில் மட்டும் தான் இருக்க வேண்டுமா -குணங்களில் இருக்க வேண்டாமா என்னில்
ஒரு பரமாணுவில் உள்ள ஒரு குணத்தை மற்ற குணங்களில் இருந்து வேறுபடுத்த விசேஷம் கல்பிக்க வேண்டாமோ என்னில்
பரமாணுவில் இருக்கும் விசேஷத்தைக் கொண்டு பரமாணுக்களில் உள்ள வேறுபாட்டை அறிந்து விட்டால்
ஆஸ்ரயம்-இருப்பிடம் வேறுபட்ட படியால் அவற்றில் உள்ள குணங்களையும் நாம் வேறுபடுத்தி விடலாமே
இரண்டு வெவ்வேறு பொருள்களின் இருக்கும் குணம் ஒன்றாக இருக்க மூடியாத படியால்
ஆகையால் குணங்களுக்கு தனியாக ஒரு விசேஷம் தேவை இல்லை

விசேஷங்களைக் கொண்டு இரண்டு பரமாணுக்களின் வேறுபாட்டை அறிந்தோம் –
விசேஷங்களை எப்படி வேறுபடுத்துவது-அதற்கு இன்னும் ஒரு விசேஷம் வேண்டுமா
இப்படி விசேஷத்தில் ஒரு விசேஷத்தை கலப்பித்தோம் ஆகில் –
அதற்கும் இன்னும் ஒரு விசேஷம் கல்பிக்க வேண்டி வரும்
எனவே இப்படி முடிவு இல்லாத படி கல்பித்தால் அநவஸ்தை தோஷம்-infinte regress- வரும் –
இங்கு ஆஸ்ரயம் இருப்பிடம் வேறு பாட்டால் விசேஷங்களில் வேறுபாடு அறியலாம் என்றால்
அந்யோந்ய ஆஸ்ரய தோஷம் உண்டாகும்
ஆகவே விசேஷங்கள் ஸ்வத வ்யாவருத்தமாக-இயற்கையாகவே வேறாக- தான் அறியப் படுகின்றன
அவற்றின் வேறுபாட்டை அறிய வேறே ஒன்றின் தேவை இல்லை என்பதே நியாய மதம் –

———–

பாடம் -10-
சமவாயம் -அபாவம் விளக்கம்

சமவாயம் – விளக்கம்
பதார்த்தங்களின் சேர்க்கை -சம்பந்தம்
தண்டீ புருஷா -தண்டம் வைத்துள்ளவன்
கை என்ற த்ரவ்யத்துக்கும் தடி என்ற த்ரவ்யத்துக்கும் சம்பந்தம் –
சம்யோகம் -24 -குணங்களின் பட்டியலில் -8-வதாக முன்பே சம்யோகம் பார்த்தோம்

சம்யோகம் வேறே சமவாயம் வேறே
அது காண்கிறோம் -இது கல்பிக்கப்படுகிறது
ஒளி உடைய ரத்னம் -மணம் உடைய பூ –சமவாயம் –
புடவை கையில் வைத்த -இது சம்யோகம் -கண்ணால் பார்க்கிறோம்

பரமாணுக்கள் சேர்ந்து த்வி–த்ரி -என்பதால் சமவாயம் த்ரவ்யங்களுக்குள் இருக்கும் என்பர் இவர்கள்
நூல்களை ஆஸ்ரயித்தே துணி -அதுவே சமவாயம்
அவயவங்கள் இருந்தால் தானே அவயவி இருக்க முடியும் –

த்ரவ்யங்கள் குணங்கள் செயல்கள் சாமான்யங்கள் விசேஷங்கள் -இவற்றுடன் சேர்ந்ததாக பல த்ரவ்யங்களைப் பார்க்கிறோம்
கருப்பான மாடு நடக்கிறது -கருமைத்தனம்-மாட்டுத்தனம் -நடத்தல்
துணி த்ரவ்யம் நூல்களான த்ரவ்யங்களுடன் சேர்ந்து பார்க்கிறோம்
பரமாணுக்களில் விசேஷங்கள் சேர்க்கை பார்க்கிறோம்
த்ரவ்யத்துக்கும் -அதில் இருக்கும் த்ரவ்யம் குணம் செயல் சாமான்யம் விசேஷம் இவற்றுடன் உள்ள சம்பந்தம்
சம்யோகமாக இருக்க முடியாது ஏன் எனில் த்ரவ்யங்களுக்கு இடையில் மட்டுமே சம்யோகம் இருக்கிற படியால்

மேலும் சம்யோகத்தால் சேர்ந்த இரு பொருள்களை நம்மால் பிரிக்க முடியும்
ஆனால் குணமோ செயலோ சாமான்யமோ விசேஷமோ அதன் ஆஸ்ரயமான -இருப்பிடமான -த்ரவ்யத்தை விட்டுப் பிரிவதே இல்லை
ஆகவே சாமான்யம்-சமவாயம் – என்கிற புதிய தொடர்பை கல்பிக்கிறோம்

சமவாயம் என்னும் சம்பந்தம் அயுத சித்தர்கள் என்னும் பொருள்களுக்கு இடையே இருக்கும் –
அயுத சித்தம் -பிரிக்க முடியாதவை –
தான் இருக்கும் வரை மற்ற ஒன்றை அண்டியே தான் இருக்குமோ -இவ்விரண்டு பதார்த்தங்களும்
அயுத சித்தர்கள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன
1-குணம் -குணத்தை உடைய த்ரவ்யம்
2-க்ரியா -செயல் -செயலை உடைய த்ரவ்யம்
3-சாமான்யம் -அது இருக்கும் இடம் குணமோ செயலோ த்ரவ்யமோ
4-விசேஷம் -அது இருக்கும் நித்ய த்ரவ்யம்
5-அவயவி -த்ரவ்யங்களும் -அதில் இருக்கும் அங்கங்களும் (நூல்கள் துணி போலே பிரிக்க முடியாத த்ரவ்யங்கள்)
ஆகிய ஐந்து இரட்டைகள்
(மேசை மேலே குடம் -சமவாயம் இல்லையே -தொட்டுக் கொண்டு உள்ளது -காரண கார்ய பாவம் இல்லையே
பிரிந்தும் ஸ்திதி உண்டே–பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் -விசிஷ்டம் -சமவாயம் -என்று கல்பிக்கிறார்கள்-)

அபாவம்
1-இங்கு குடம் இல்லை -த்ரவ்யத்தின் இன்மை
2-இது சிவப்பாக இல்லை -குணத்தின் இன்மை
3-இது நகரவில்லை -செயலின் இன்மை
4-இது மாட்டுத்தன்மை இல்லை -சாமான்யத்தின் இன்மை
5-குடத்தில் விசேஷம் இல்லை -விசேஷம் இன்மை
6-இரு த்ரவ்யங்களுக்கும் சமவாயம் இல்லை -சமவாயத்தின் இன்மை
ஆகவே அபாவம் என்னும் ஏழாவது பதார்த்தமும் கண்டிப்பாக ஏற்கப் பட வேண்டியதே

அபாவத்தின் வகைகள்
1-ப்ராக் அபாவம்
2-ப்ரத்வம்ச அபாவம்
3-அத்யந்த அபாவம்
4-அந்யோந்ய அபாவம்

1-ப்ராக் அபாவம்
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன்னால் காணப்படும் அதன் இன்மை தான் ப்ராக் அபாவம்
ப்ராக் -முன்னால்
நூல்களைப் பார்த்து -இங்கு துணி உண்டாகப் போகிறது -என்று நினைக்கிறோம்
இதனால் இப்பொழுது இல்லை என்று தெரிகிறது

2-ப்ரத்வம்ச அபாவம்
ஒரு பொருளின் அழிவால் -அழிவால் ஏற்படும் இன்மை -த்வம்ச -அழிவு
குடம் அழிந்து விட்டது என்று நமக்குப் புத்தி ஏற்படுகிறது
இது ப்ரத்வம்ச அபாவத்தைக் காட்டுகிறது
குடம் உத்பத்திக்கு முன்புள்ள அனைத்து காலங்களிலும் ப்ராக் அபாவம் உண்டே
குடம் உத்பத்தி
குடம் அழிவுக்குப் பின்புள்ள அனைத்து காலங்களிலும் ப்ரத்வம்ச அபாவம் உண்டே

3-அத்யந்த அபாவம்
முக்காலத்திலும் இருக்கும் அபாவம்
எல்லை அற்ற அபாவம்
எந்த இடத்தில் ஒரு பொருள் எக்காலத்திலும் இருக்கவே முடியாதோ அங்கு அதன் அத்யந்த அபாவம் இருக்கிறது
காற்றில் நிறம் இல்லை (பூக்களின் மணத்தை தானே கொண்டு வரும் )
வெல்லக்கட்டியில் கசப்பு இல்லை போல்வன

4-அந்யோந்ய அபாவம்
பொருள்களுக்கு இடையே பரஸ்பர வேறுபாடு
இது குடம் துணி இல்லை -அல்ல-
இது மாடு குதிரை இல்லை-அல்ல- போன்றவை
அந்யோந்யம் -ஒன்றுக்கு ஓன்று

இல்லை -என்னும் சொல் எப்போதும் அத்யந்த அபாவத்தைத் தான் குறிக்கும்
என்னிடத்தில் இல்லை
அல்ல -என்னும் சொல் எப்போதும் அந்யோந்ய அபாவத்தைத் தான் குறிக்கும்
பேதம் -மாடு ஆடு அல்ல-

——-

பாடம்–11-கேள்வி பதில்கள் சுருக்கம்

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி -ஸ்வத பிரமாணம் –
வித்யா ஸ்தானங்கள் -18-பார்த்தோம் –
இதிகாசங்கள் -ஸ்ம்ருதிகள் -ஆகமங்கள் -புராணங்களில் சேரும் -உப லக்ஷணம் முறையில் –
அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் கொண்டு வேத அர்த்தங்கள்
மென்மை -கடினம் -இப்படியும் சம்யோகம் காட்டும்
அறிகிறோம்
தரிசனங்கள் -உப அங்கங்கள் ஆகும் பொழுது வேத முரண்பாடு இருந்தால் -கொள்ளக் கூடாதே
நியாய சாஸ்திரம் ஆலோசனை பண்ண உதவும்

உத்தேசம் -லக்ஷணம் -பரிக்ஷை -வியாவ்ருத்தம் -வியவஹாரம் -பெயரால் குறிப்பிடுவது –
அறிந்த பொருள்களை குறிப்பிடுவது உத்தேசம் -லக்ஷணம் சொல்வதற்கு முன்னால் –

பதார்த்தத்வம் -பதஸ்ய அர்த்தம் -சொல்லின் பொருள் –
ஆகாச தாமரை -சொல் இருக்கு -பொருள் இல்லையே -பொதுவான லக்ஷணம் -என்று சொல்ல முடியாதே
ஆகாச தாமரை என்று ஓன்று இல்லை என்று தானே சொல்வோம்
ஆகாசத்தில் தாமரை இல்லை என்றே சொன்ன படி –முயல் கொம்பு -இப்படியே –

அதி வியாப்தி அவ் வியாப்தி -தோஷம் வருமே
நக்ஷத்ரம் பின்பு கண்டு அறிந்து -பெயரால் பின்பு -அவ் வியாப்தி -இன்றும் உள்ளது –
ரூபம் -நிறம் -வடிவம் இரண்டையும் சொல்லும்
நியாய சாஸ்திரம் -வடிவம் தனியாக இல்லை –
அவயவங்கள் சேர்க்கை -வடிவம் -சம்யோகம் -தனியாக குணம் சொல்லிய பின்பு –

பர அபர -சமவாயம் -சொல்லும் பொழுது அதிகம் குறைய என்றும்
குணம் சொல்லும் பொழுது தூரம் அருகில் என்றும் பொருள்களில் வரும்

அபாவம் -அந்யோகி -இடம் -பிரதியோகி –எதன் அபாவம் -எங்கு உள்ளது -இரண்டும் வரும் –
இந்த குடம் -ப்ராக் அபாவம் -த்வம்ச அபாவம் -தனித்தன்மை -பொதுத்தன்மை இல்லை
அத்யந்த அபாவம் -பொதுத்தன்மை —
அந்யோன்ய அபாவம் -பொதுத்தன்மை-

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கைவல்ய உபநிஷத்

March 22, 2021

வேதாந்தம் என்பது வேத + அந்தம் என்று பிரித்து, வேதத்தின் இறுதி பாகம் என்று அர்த்தம் கொள்ளலாம்.
இது ஞானத்தை கொடுக்ககூடியது. ஒரு பிரமானத்தின் மூலம் அறிந்ததை வேறொரு பிரமானத்தால் அறியவும் முடியாது, நீக்கவும் முடியாது.

ஆறுவிதமான லிங்கங்களை (குறிப்புக்கள், அடையாளங்கள்) வைத்து
உபநிஷத்தின் மையக்கருத்தை (தாத்பர்யம்) கண்டுபிடித்து விடலாம், உறுதி செய்து விடலாம். அவைகள்
1. உபகிரம, உபசம்ஹாரம் – துவக்கம், முடிவு.
சாஸ்திரத்தின் துவக்கமும், முடிவும் அது சொல்ல வருகின்ற மையக்கருத்தை தெரிவிக்கும்,
துவக்கம் என்பது உபதேசம் துவங்கும் இடம், முடியும் இடம் நாம் பார்க்க வேண்டும்.
2. அப்யாஸஹ:
மீண்டும், மீண்டும் கூறுதல். எந்தக் கருத்து திரும்ப திரும்ப சொல்லப்படுகிறதோ,
அதுவே அது கூற விரும்பும் மையக்கருத்து என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.
3. அபூர்வதா – புதிய அறிவு
உபநிஷத்தினால் மட்டும் அறியக்கூடிய கருத்துதான் அது கூற விரும்பும் மையக்கருத்து.
4. பிரயோஜனம்: உபநிஷத்தை படிப்பதால் அடையும் பலனை கொண்டு அதன் மையக்கருத்தை என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.
5. அர்த்தவாதம்: எந்த அறிவை உபநிஷத் புகழ்கின்றதோ அதுதான் மையக்கருத்தாக் இருக்கும்.
எதை நிந்தனை செய்கின்றதோ அது மையக்கருத்தல்ல என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.
6. உபபத்தி: யுக்திபூர்வமான விளக்கத்தை சொல்கின்ற கருத்து.

நாம் உபநிஷத்தை படிப்பதற்கு முன்னர் கீழ்கண்ட மூன்று விதமான கருத்துக்களை வைத்து
உறுதி செய்த பிறகு அதை படித்தால், குழப்பம் இல்லாமல் ஞானத்தை அடையலாம்.
1. ஆத்ம ஞானம் மோட்சத்தை அடைவதற்கு உதவி புரியம் சாதனம்
2. இந்த ஞானத்தை உபநிஷத் மூலம்தான் அடைய முடியும்.
3. உபநிஷத் கொடுக்கின்ற ஞானம் ஜீவ-ஈஸ்வர ஐக்கியம்.

உபநிஷத் என்றால் ரகசியம் என்ற அர்த்தமும் உண்டு. பிரம்ம வித்யா எல்லாவற்றைக் காட்டிலும்
மேலானது, உயர்வானது எனவே ரகசியம் என்று பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.
மோட்சத்தை கைவல்யம் என்று இந்த உபநிஷத் அழைப்பதால் இதற்கு கைவல்ய உபநிஷத் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பிரம்மம் ஒன்றாக் இருப்பதை குறிப்பதற்கும் கைவல்யம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.
இருமையிலிருந்துதான் பயம் வருகின்றது.
நான் ஒருவன்தான் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறேன் என்று உணரும் நிலையை கைவல்யம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

——-

சாந்தி பாடம்

நாங்கள் தெய்வீகமான விஷயஙளையே கேட்க வேண்டும், உண்மையை போதிக்கும் விஷயங்களையே கேட்க வேண்டும்,
சாஸ்திரம் உரைக்கும் உபதேசங்களை குரு மூலம் சிரத்தையுடன் கேட்கும் வாய்ப்பை அடைய வேண்டும்.
அந்த உபதேசங்கள் அனைத்தும் புரிய வேண்டும், மனதில் நிற்க வேண்டும்.
இவைகள் மூலம் நாங்கள் இந்த சம்சாரத்திலிருந்து முற்றிலுமாக விடுதலையடைய வேண்டும்.

தேவர்கள் எங்களை சம்சார பந்தத்திலிருந்து காப்பாற்றட்டும்.
(யஜத்ரா என்ற சொல், தம்மை புகழ்பவர்களுக்கு உதவி செய்யும் ஒருவகையான தேவர்கள் என்று குறிக்கிறது.
இது ஈஸ்வரனையும் குறிப்பால் உணர்த்துகிறது.) நாங்கள் மோக்‌ஷத்தை அடைவதற்கு உதவியாக இருப்பனவற்றையே பார்க்க வேண்டும்,
மனத்தூயமையை தரக்கூடிய விஷயங்களையே பார்க்க வேண்டும்.
பார்க்கும் அனைத்திலும் அந்த ஈஸ்வரனையே பார்க்கும் புத்தியை அடைய வேண்டும்.
(வெறும் கண்ணால் பார்க்காமல், புத்தியின் துணை கொண்டு வெளி விஷயங்களை பார்க்க வேண்டும்.)

எங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட வாழ்நாள் முழுவதும் தேவர்களை புகழ்ந்து கொண்டும்,
உறுதியான, நலமான, திடமான உடலுறுப்புகளைக் கொண்டு தேவர்கள் மகிழும் வண்ணம் நல்லதையே செய்து கொண்டும் வாழ வேண்டும்.

போற்றுதலுக்கும், வணங்குதலுக்கும் உரிய தேவர்கள எங்களுக்கு உடல்நலத்தையும், மனநலத்தையும் கொடுக்கட்டும்.
அனைத்தையும் அறிகின்ற சூரியபகவான் எங்களுக்கு நல்லதையே கொடுக்கட்டும்.

———-

ஸ்லோகம்-1
ஆஷ்வலாயன் என்ற சிஷ்யர் கேட்கும் கேள்வியாக இந்த மந்திரம் அமைந்திருக்கிறது.

அத: பிறகு, சாதன சதுஷ்டய சம்பத்தி என்ற தகுதியை அடைந்த பிறகு,
ஆஷ்வலாயன் என்பவர் பகவான் பிரம்மாவை பணிவுடனும், சிரத்தையுடனும் அணுகி
வரிஷ்டாம் : மேலான, உயர்ந்த அறிவான
பிரம்ம வித்யாம் அதீஹி – பிரம்ம ஞானத்தை உபதேசம் செய்யுங்கள் என்று வேண்டினார்.
உயர்ந்த அறிவு என்று சொல்வதற்கு காரணம் அதனால் அடையப்படும் விஷயமும் மிக உயர்ந்ததாக இருக்கிறது.
सदा எப்பொழுதும்
सद्भिः மேலானவர்களால், சத்புருஷர்களால், சான்றோர்களால்
सेव्यमानाँ – தேடப்படுகின்ற, நாடுகின்ற இந்த அறிவானது
निगूदाम् – கிடைத்தற்கரியது, மிகவும் ரகசியமானது
இந்த வித்யாவின் பலனையும் கூறுகிறார்.
ய்யா – அந்த அறிவினால்
அசிராத் – அப்பொழுதே, அறிவை அடைந்த அந்தக்கணமே
ஸர்வ பாபம் – எல்லா பாவ-புண்ணியங்களும், அக்ஞானமும்
வ்யபோஹ்ய – நீங்கி
பராத்பரம் – மேலானவற்றுக்கெல்லாம் மேலான பிரம்மத்தை, மாயையை காட்டிலும் மேலான
புருஷம் – பரம்பொருளை
யாதி வித்வான் – அடைகின்றான் இந்த ஞானத்தை அடைந்தவன்.

————

ஸ்லோகம்-2
தஸ்மை – அவருக்கு (சிஷ்யனுக்கு)
ஸஹ பிதாமஹன் உவாச – குருவான பிரம்மதேவன் உபதேசம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
பிரம்மத்தை அடைவதற்கான வழியை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.
ஸ்ரத்தாபக்தித்யானயோகாதவேஹி – சிரத்தை, பக்தி, தியானம் ஆகியவற்றின் உதவியால் அந்த பிரம்மத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
இங்கே இவை மூன்றும் சாஸ்திரத்தின் மேலுள்ள நம்பிக்கையும் அதனால் அதை பிரமானமாக் வைத்துக் கொண்டு
பிரம்ம வித்யாவை குருமுகமாக கேட்டல் என்ற சிரவணம் என்ற சாதனத்தையும்,
பக்தி என்பது மனமானது முழுமையாக இதில் ஈடுபடுதல் இது மனனத்தை குறிக்கிறது. தியானம் என்பது நிதித்யாஸனத்தை குறிக்கிறது.
பிறகு எவைகளெல்லாம் பிரம்மத்தை அடைவதற்கு பயன்படாது, சாதனங்களாக இருக்காது என்று விவரிக்கப்படுகிறது.
ந கர்மணா – கர்மத்தினால் அதை அடைய முடியாது
ந ப்ரஜயா – நமது சந்ததிகள் இருந்தாலும் அடைய முடியாது
ந தனேன – செல்வத்தாலும், வேறெந்த பொருட்களினாலும் அடைய முடியாது
த்யாகேன ஏகே – தியாகத்தினால் மட்டும்தான் ( தியாகம் என்பது வைராக்யத்தை குறிக்கிறது)
அம்ருதத்வமானஷு – பிறப்பு-இறப்பற்ற நிலையான மோட்சத்தை சிலர் அடைந்துள்ளார்கள்.
தியாகம் என்ற சாதனத்துடன் சிரவண, மனன, நிதித்யாஸனத்தையும் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து சிலர் மோட்சத்தை அடைந்துள்ளார்கள்.

——–

ஸ்லோகம்-3
பரேன நாகம் – சொர்க்கத்தைக் காட்டிலும் மேலான
நிஹிதம் குஹாய – மனதில் வெளிப்படுகின்ற
யத3யஹ விஷந்தி – இவ்வாறு தியாகத்துடன் முயற்சி செய்பவர்கள்தான் அடைகிறார்கள்.
எந்த தத்துவமானது ஸ்வயம் பிரகாசமாக அவரவர்களின் மனதில் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கிறதோ
விப்ராஜதே – அதையேதான் அடைகிறார்கள்.

மோட்சத்தை அடையும் சாதனத்தை படிப்படியாக சொல்லப்படுகிறது. மோட்ச லட்சணத்தையும் கூறுகிறது.

வேதாந்த விக்ஞானம் – வேதாந்தத்திலிருந்து பெறும் அறிவிலிருந்து
அர்த்தஹ – அதன் மையக்கருத்தை, தாத்பர்யத்தை
சுனிஷ்சித: – திடமாக புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
சுத்3த4 சத்வா: – தூய்மையான மனதை அடைந்து, ( விருப்பு, வெறுப்பில்லாத மனம்.
இந்த நிலையில்தான் தர்மப்படி வாழும் நிலை தானே உருவாகும். இது விவேகத்தை கொடுக்கும்.
எதை அடைந்தால் நிலையான மனநிறைவை கொடுக்கும் என்ற அறிவு.
இதனால் எது நிலையானது, எது நிலையற்றது என்று பிரித்தறியும் அறிவு உண்டாகும்.)
அடுத்து லட்சியத்தை அடைய முயற்சி செய்யும் நிலைக்கு முமுக்‌ஷுத்வம் என்று பெயர்.
சந்நியாஸ யோகாத் யதய: – இந்த முயற்சியை தொடர்ந்து செய்வதற்கு சந்நியாஸ வாழ்க்கையை மேற்கொள்கிறார்கள்.
சந்நியாஸம் என்பது அநித்தியமானவைகளையெல்லம் விட்டுவிடுதல் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

————

ஸ்லோகம்-4
தே பிரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராம்ருதாத் பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–
இவர்கள் இறந்த பிறகு பிரம்ம ஸ்வரூபத்தில் ஐக்கியமாகி விடுவார்கள், ஒன்றாகி விடுவார்கள்.
இவர்கள் உயிரோடிருக்கும்போதே பிரம்ம மாகவே மாறி விடுவார்கள், பூரணமான மனநிறைவை அடைந்தவர்களாவார்கள்.
ஜீவன் முக்தனாகி விடுவார்கள். பிராரப்த கர்மபலன் முடியும்வரை இந்த நிலையில் இருப்பார்கள்.
இவர்கள் அடையும் மரணம் இறுதியானதாக இருக்கும்.

————

ஸ்லோகம்-5
இதில் நிதித்யாஸனம் செய்வதற்கான நிபந்தனைகள் சொல்லப்படுகிறது.
விவிக்த தேஷே – தனிமையான, ஆள் அரவமில்லாத, தூய்மையான இடமாக இருக்க வேண்டும்.
·ஸம்ஸ்காரத்தாலான தூய்மை, இடமும் தூயமையாக இருக்க வேண்டும்.
·அமரும் இடம் சமமாகவும், பயமற்றதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
ஆசனத்தில் அமரும் விதம்:
·நாம் அமரும் நிலை நமக்கு சௌகரியமாகவும் இருக்க வேண்டும்.
ஷுசிஹி – தூய்மையான சூழ்நிலை, உடலைத் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்.
ஸம, சிர, திரிவ சரீரம் – தலை, கழுத்து, உடல்பாகம் மூன்றும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்குமாறு அமர வேண்டும்,
அத்யாஸ்ரம் – சந்நியாஸி – எல்லா ஆசிரமங்களை விட மேலானதாக சந்நியாஸ ஆசிரமம் சொல்லப்படுகிறது.
சந்நியாஸம் என்பது யாருடனும் சம்பந்தமில்லாத நிலையில் இருக்க வேண்டும்.
தியானத்தில் அமரும்போது நான் யாரோடும் சம்பந்தமற்றசன் என்ற நினைப்போடு இருக்க வேண்டும்.
சகலேந்திரியானி நிருத்3ய – எல்லா இந்திரியங்களையும் கட்டுபடுத்திய நிலையில் இருக்க வேண்டும்.
பக்தியா – பக்தி என்ற பாவனையுடன் குருவை மானசீகமாக நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்.

————–

ஸ்லோகம்-6
நிதித்யாஸனத்தில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் விளக்குகிறது.
சாஸ்திரம் மூலம் பெற்ற அறிவினால் பயனடைய வேண்டுமென்பதற்காகத்தான் இந்த தியான முறை.
இதை எப்படி செய்ய வேண்டும், எந்த இடத்தில் அமர்ந்து செய்ய வேண்டும்,
அந்த நேரத்தில் மனம் எதைப்பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதையெல்லம் இதில் விவரிக்கப்படுகிறது.

விரஜம் – ரஜோ குணத்திலிருந்து விடுதலையடைய வேண்டும். சத்துவ குணத்திற்கு மனதை கொண்டு செல்ல வேண்டும்.
விசித்திய – கவனத்தை திருப்புதல், மனமானது பிரம்மத்தை அறியும் விஷயத்தில் இருக்க வேண்டும்.
அதைக் குறித்து தியானித்து கொண்டிருக்க வேண்டும், விசாரம் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்.
பிரஹ்ம லக்‌ஷணங்கள்:
1. விஸத்த4ம் – தூய்மையானது, அசுத்தங்கள் எல்லாம் மனதைத்தான் சார்ந்தது, சரீரத்தை சார்ந்ததல்ல. நான் மனமும் அல்ல, உடலும் அல்ல என்ற உணர்வுடன் இருத்தல்
2. விசோகம் – நான் துயரமற்றவன். துயரம் என்பதை அனுபவிப்பது மனமும், சரீரம்தான் நானல்ல என்ற நிலை.
3. அசிந்தியம் – சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டவனாக இருக்கின்றேன். நான் ஞான ஸ்வரூபமாகவே இருக்கிறேன். எல்லாமும் என் சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டவைகள்.
4. அவ்யக்தம் – வெளித்தோற்றத்திற்கு வராதது. நான் இந்திரியங்கள் மூலம் அனுபவிக்கப்படுபவன் அல்ல.
5. அனந்த ரூபம் – நான் எண்ணிக்கையிலடங்காத ரூபங்கலாக இருக்கிறேன்.
6. சிவம் – மங்கலம், பாவங்களை போக்குபவர் சிவன். நான் மங்கலம் ஸ்வரூபமாக இருக்கிறேன்.
7. ப்ரசாந்தம் – நான் முழுமையான அமைதி ஸ்வரூபமானவன்
8. அம்ருதம் – நான் மரணமற்றவன்
9. பிரஹ்மயோனி – இந்த பிரபஞ்சத்திற்கு உபாதான காரணமாக இருக்கின்றேன். நான் ஆதியும், அந்தமும் அற்றவன்
10. ஏகம் – நான் ஒன்றாக இருக்கின்றேன்.
11. விபும் – நான் விதவிதமாகவும் தோன்றிக் கொண்டிருக்கின்றேன்.
12. சிதானந்தம் – ஞான ஸ்வரூபமாக இருக்கின்றேன்.
13. ஆனந்தம் – வரையறுக்கப்படாதவனாக, பூரணமாக இருக்கின்றேன்.
14. அரூபம் – உருவமற்றவனாக இருக்கின்றேன்.
15. அற்புதம் – ஆச்சரியமானவன் – தன்னையே ஆச்சரியமாக பார்த்து ஆனந்தமடைவது

——————

ஸ்லோகம்-7
இதில் சகுண பிரம்மத்தை தியானிப்பது பற்றி விளக்கபடுகிறது.

உமாசகாயம் – உமாதேவியுடன் காட்சியளிப்பவர்
பரமேஸ்வரன் – எல்லா தேவதைகளுக்கும் ஈஸ்வரனாக இருப்பவர்
பிரபும் – தலைவன், கர்மபலதாதா
திரிலோச்சனம் – மூன்று கண்களையுடையவனர்
நீலகண்டம் – நீலவர்ண கழுத்தையுடைவர்
பிரசாந்தம் – அமைதி ஸ்வரூபமாக இருப்பவர்
இப்படிபட்ட சிவபெருமானை தியானம் செய்ய வேண்டும். இது மோகஷத்தின் கடைசி படி வரை நம்மை கொண்டு செல்லும்.
இதுதான் சகுண பிரஹ்ம தியானம். இந்த தியானம் நம்மை நிர்குண பிரம்ம தியானத்திற்கு கொண்டு சென்று பிறகு
அதன் மூலம் மோக்‌ஷத்தை அடையச் செய்யும். எல்லா ஜீவராசிகளும் தோன்றுவதற்கு காரணமாக இருக்கின்ற பிரம்மத்தை அடையலாம்.
சமஸ்த சாக்‌ஷிம் – எல்லாவற்றையும் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பிரம்மத்தை அடையலாம்.
தமஸ – அறியாமை, அக்ஞானம்
பரஸ்தா – கடந்து இருக்கின்ற பிரம்மம்.

—————-

ஸ்லோகம்-8
இதில் சகுண பிரம்மம் எல்லாமாக இருக்கின்றது என்பதை விளக்குகிறது.

ஸஹ பிரம்மா – பிரம்மனாக இருக்கின்றார், சிவபெருமானாகவும், இந்திரனாகவும், விஷ்ணுவாகவும் இருக்கின்றார்.
ஜீவனிடத்தில் இருக்கும் பிராண சக்தியாகவும், காலனாகவும் அக்னியாகவும், சந்திரனாகவும் அனைத்து பிரபஞ்சமாகவும் இருக்கிறார் அதுவே ஈஸ்வரன்.
அக்‌ஷரம் – அழிவற்றவராக, பரம் – மேலான ஆனந்தம்
ஸ்வராட் – அறிவு ஸ்வரூபம்,
ஸ்வயம் ஜோதிஹி – ஒளிர்கின்ற ஸ்வரூபம்.

—————

ஸ்லோகம்-9
தேச, காலம் இவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது பிரம்மம். இதை ஞானத்தால் மட்டும்தான் அடைய முடியும்.
அவரே அனைத்துமாக இருக்கின்றார், மூன்று காலங்களிலும் இருக்கின்ற பிரம்மம்.
முன்பு இருந்தது இப்பொழுது இருப்பது, பிற்காலத்தில் இருக்கப்போவது இந்த மூன்று கால வஸ்துக்களிலும் இருப்பது
( ஸனாதானம் – எப்பொழுதும் ) அப்படிபட்ட பிரம்மத்தை அறிந்து மரணத்தை (சம்சாரத்தை) கடந்துவிடுகின்றான்.
விமுக்தயே – இப்படிபட்ட பிரம்மத்தை
ந பந்தயா – வேறு மார்க்கமானது கிடையாது.
பிரம்மத்தை பற்றிய அறிவே அதை அடைதலுக்கு சமமாகும். முக்திக்கு வேறு வழியே கிடையாது.

———————

ஸ்லோகம்-10
ஆத்மஞானம், ஞானப்பலன் என்ற இரு கருத்துக்களை விளக்கப்படுகிறது.
தியானத்தில் அமர்ந்து இதில் சொல்லப்பட்ட கருத்துக்களை சிந்திக்க வேண்டும்.
பானக்குள் உள்ள ஆகாசம்தான் பானைக்கு வெளியிலும் இருக்கிறது. இந்த பானையே ஆகாசத்தில்தான் இருக்கிறது.
ஜீவன் தன்னை எல்லா ஜீவராசிகளின் உடலுக்குள்ளும் இருப்பதாக பார்க்க வேண்டும்.
அதே போன்று எல்லா ஜீவராசிகளும் தன்னிடத்தில் இருப்பதாக பார்க்க வேண்டும்.
இப்படி யார் பார்த்து கொண்டிருக்கின்றார்களோ அவன் தான் மேலான அந்த பிரம்மத்தை அடைகின்றான்.
இதைத்தவிர வேறெந்த அறிவினாலும் பிரம்மத்தை அடையமுடியாது. இந்த மந்திரத்தோடு நிதித்யாஸனம் முடிவடைகிறது.

————-

ஸ்லோகம்-11
இதிலிருந்து 14வது ஸ்லோகம் வரை சிரவணம் பற்றி கூறப்படுகிறது.

இரு மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு நெருப்பு உண்டாக்குவதில் நமது மனமானது அசையாத மரக்கட்டை
அதை உரசுகின்ற மேலே இருக்கின்ற மரக்கட்டை உபநிஷத்- வேதாந்த வாக்கியங்கள்,
உரசுவது என்பது விசாரம் செய்வதற்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. நெருப்பானது நாம் அடையும் ஆத்ம ஞானம்.
நெருப்பின் குணமானது எதையும் எரிக்கும் தன்மை அதைப்போன்று ஆத்மஞானமானது நமது பாவ-புண்ணியங்களை,
அக்ஞானத்தை, சம்சாரத்தை எரித்து விடுகிறது.
ஆத்மானம் – மனதை,
அரணிம் க்ருத்வா – கீழேயுள்ள கட்டை
ப்ரணவம் ச உத்தராணி – மேலேயுள்ள கட்டை, ஓம்காரம், இதை உபநிஷத் வாக்கியங்களாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
ஞான நிர்மதன அப்4யாஸ – இரண்டு கட்டைகளையும்
தொடர்ந்து உரசுவதால் – விசாரம் செய்தல்
பாஷம் தஹ்திஹி பண்டிதா – சம்சாரத்தை எரிக்கின்றான்.
பண்டிதன் – ஆத்மஞானத்தை அடைந்தவன்.

————

ஸ்லோகம்-12
எப்படி விசாரம் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் விளக்குகிறது.

ஸஹ ஏவ – அந்த பிரம்ம ம்தான் (ஈஸ்வரன் தான்)
மாயா பரிமோகதாத்மா – மாயையினால் வசப்பட்ட மனதினால் மோகத்தினால் விழிப்பு நிலையை அனுபவிக்கின்றோம்.
சரீரம் – உடல், ஆஸ்தாய – அமர்ந்து-அபிமானம் கொண்டு
சர்வம் கரோதி – எல்லா விவகாரங்களையும் செய்கின்றோம்
மாயைக்கு இரண்டு சக்தி இருக்கின்றது. 1. ஆவரணம் (மறைத்தல்) 2. விக்‌ஷேபம் ( பொய் தோற்றம்).
விசித்ர போகைஹி – விதவிதமான போகத்தை அனுபவிக்கின்றோம்.
அன்னபாநாதி – குடிப்பதற்கு பானங்கள்
ஸஹ ஏவ ஜாக்ரத் – அந்த ஜீவன் விழித்துக் கொண்டு
பரிதிருப்திம் ஏதி – வித விதமான பொருட்களின் மூலமாக திருப்தியையும், அதிருப்தியையும் அனுபவிக்கின்றான்.

—————-

ஸ்லோகம்-13
ஸ்வமாயயா – மாய சக்தியினால்
கல்பிதா விஸ்வலோகே – கற்பணை செய்யப்பட்டு உருவான ஜீவலோகம் அதில் சுக-துக்கங்களை கனவு நிலையில் அனுபவிக்கின்றான்.
சுஷூப்தி காலே – ஆழ்நிலை உறக்கத்திலிருக்கும் வேளையில் மனமானது காரண சரீரத்தில் ஒடுங்கி விடுகின்றது
சகலே விலீனே – எல்லா அனுபவங்களும் வேற்றுமைகளும் ஒடுங்கி விடும்போது
தமோ அபிபூதஹ – அக்ஞானத்தால் மறக்கப்பட்டவனாக
சுகரூபமேதி – சுக ரூபமாக இருக்கிறான், ஆனந்தத்துடன் இருக்கின்றான்.

———————

ஸ்லோகம்-14
மூன்று அவஸ்தைகளையும் ஆராய்வதால் அடையும் பலன் இதில் விவரிக்கப்படுகிறது.
மஹா வாக்கிய மந்திரம். நாம் ஒரு பொருளை அனுபவிக்கிறோம் என்றால், நாம் அந்த பொருளிலிருந்து வேற்பட்டிருக்கிறோம் என்பது நியதி.
இதே போல மூன்று நிலைகளிலும் நாம் அனுபவிக்கும் விஷயங்களில் இருந்து நாம் வேறுபட்டவர்கள்.

நான் என்ற ஒருவன் மூன்று நிலைகளிலும் மாறாமல் இருக்கின்றேன்.
(பிரத்யபிக்ஞா) இந்த மூன்று நிலை அனுபவங்களும் நமக்கு நன்றாக நினைவில் இருக்கிறது.
எனவே மாறாமல் ஸ்வரூபமாக நானிருக்கின்றேன். இந்த மூன்று நிலைகளும் மாறிக்கொண்டேயிருக்கின்றது.
எது மாறாமல் இருக்குமோ அது நித்யம்; எவையெல்லாம் வந்து போகின்றதோ அவைகள் அநித்யம், நிலையற்றவைகல், அழியக்கூடியது.
இதிலிருந்து நான் என்றும் இருக்கின்றவன் ஸத் ஸ்வரூபமானவன், இந்த அனுபவங்களையெல்லாம் அனுபவிப்பதால் அறிவு ஸ்வரூப்மானவன்,
அனுபவிக்கும் பொருட்கள் எல்லாம் ஜடம். இந்த மூன்று அவஸ்தைகளும் உனக்குள் இருக்கின்றது,
அனுபவங்கள் எல்லாம் வந்து போவது என்று உபநிஷத் கூறுகின்றது.

விசாரம்:
இந்த உலகம் தோன்றுவதற்கு காரணம் ஈஸ்வரன். அவர் இரண்டு ஸ்வரூபமானவர். இரண்டு தத்துவங்களை உடையவர்.
அவைகள மாயா, பிரம்ம (சத்யம், நித்யம், ஞானம்) எந்த ஜீவன் மூன்று அவஸ்தைகளையும் அனுபவிக்கின்றானோ
அவனிடத்திலேதான் மூன்று அவஸ்தைகளும் ஒடுங்குகின்றது.
ஜீவனின் உண்மையான ஸ்வரூபமும் இந்த பிரபஞ்சத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கின்ற பிரம்ம ஸ்வரூபமும் ஒன்றேதான்.

————

ஸ்லோகம்-15
யே தஸ்மாத் – இதனிடமிருந்து – இந்த ஜீவனிடமிருந்து
உடல் மீது அபிமானம் வைக்கும் போதுதான் ஜீவனாக இருக்கின்றான்.
என்னுடைய உண்மையான ஸ்வரூபம் ஆத்மா என்று நிச்சயிக்கும் போது என்னிடமிருந்துதான் இந்த பிரபஞ்சம் தோன்றியது,
இதனால் ஜீவ-ஈஸ்வர ஐக்கியத்தை புரிந்து கொள்ளலாம்.
ஜாயதே – தோன்றியது
கம் – ஆகாசம்; வாயு, ஜோதி (அக்னி), ஆப(நீர்), ப்ருத்வி (நிலம்)
விஸ்வஸ்ய தாரிணி – அனைத்தையும் தாங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற நிலம்.
இந்த சூட்சும பூதங்கள்தான் முதலி தோன்றியது.
பிராணஹ, மனஹ, இந்திரியங்கள் à சூட்சும சரீரங்கள் தோன்றின.
இந்த சூட்சும பூதங்களிலிருந்து ஸ்தூல பூதங்களும், சூட்சும சரீரத்திலிருந்து ஸ்தூல சரீரம் தோன்றியது.
அ. பரிணாமி உபாதான காரணம் – தானே உருமாறி, மாற்றமடைந்து வேறொன்று தோன்றுவதற்கு காரணமாக இருப்பது.
உ-ம்: பால் மாற்றமடைந்து தயிராவது
ஆ. விவர்த்த உபாதான காரணம் – ஒன்று எந்தவித மாற்றமும் அடையாமல் வேறொன்று தோன்றுவதற்கு காரணமாக இருப்பது.

————

ஸ்லோகம்-16 – மஹா வாக்கியம்
யத் பரம்பிரம்ம – எது பூரண ஸ்வரூபமாக இருக்கின்றதோ
ஸர்வாத்மா – எல்லா ஜீவரசிகளுக்குள்ளும் ஆத்மாவாக இருக்கின்றது. அதுவே எல்லாமுமாக இருக்கின்றது.
விஸ்வஸ்ய ஆயதனம் – ஸத் ஸ்வரூபமாகவும், இந்த உலகத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கின்றது
மகத் – மிகப்பெரியது, இதற்கு மேல் வேறொன்றுமில்லை.
சூட்சுமாதி சூட்சுமம்- சூட்சுமமானதைக்காட்டிலும் சூட்சுமமாக இருக்கின்றது
ஆத்மஸ்வருபத் நித்யம் – என் ஸ்வரூபமாக நித்தியமாக இருக்கின்றது.
தத்-த்வம்-ஏவ – இப்படிப்பட்ட பரம்பொருள் நீயாக இருக்கிறாய்
த்வம்-தத்-ஏவ – நீயே அந்த பரம்பொருளாக இருக்கிறாய்.
நிஷ்கலம் – பிளவுபடாதது, பூரணமானது, அவயவங்களற்றது.

—————–

ஸ்லோகம்-17 – மஹா வாக்கியம்
விழிப்பு, கனவு, சுஷூப்தி என்கின்ற இந்த மூன்று நிலைகளிலும் எந்த தத்துவம் பிரபஞ்சத்தை பிரகாசிக்கின்றதோ,
அந்தந்த நிலைகளில் பிரபஞ்சத்தை அனுபவிக்கும் தத்துவமே பிரம்மம் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
அதுவே நான் என்று அறிந்து கொள்வதால் எல்லாவித பந்தங்களிலிருந்து முழுமையாக விடுதலையடைவோம் (ப்ரமுச்யதே).

பிரம்மனிடமிருந்து வேறுபடாத இந்த ஜீவனிடமிருந்துதான் எல்லாவிதமான அவஸ்தைகளும் தோன்றுகிறது.
தத்ஸ்வ ஜாதம் சகலம் விசித்ரம் – நாமே கனவுலகை சிருஷ்டி செய்துவிட்டு நாமே சுக-துக்கங்களை அனுபவிக்கின்றோம்.
இதுதான் மாயையின் விளையாட்டு. இதேமாதிரிதான் விழிப்பு நிலையிலும் நாம் அனுபவிக்கும் இந்த பிரபஞ்சத்தையும்
அதிலுள்ள ஜீவராசிகளையும் நம்மிடமிருந்தேதான் தோன்றியுள்ளன இருந்தாலும் அறியாமையினால் சுக-துக்கங்களை அனுபவிக்கின்றோம்.
ஆத்மஞானத்தினால்தான் நம்மால் இதுவும் மாயை என்று அறிய முடியும்.

கனவுலக சிருஷ்டிகள் விழித்த தும் எப்படி என்னிடமே லயமடைகின்றதோ
அதேமாதிரி விழிப்பு நிலை சிருஷ்டிகளும் என்னிடமே அழிவிற்குப்பின் லயமடைகிறது.
ஆதாரம் – கயிறானது பாம்பின் மாயத்தோற்றதிற்கு ஆதாரமாக இருப்பது போல,
பாம்பல்ல என்ற ஞானம் வந்தவுடன் அது மறைந்து ஆதாரமான கயிறு தோன்றுகிறது.
ஆனந்தம் – பூரணமான, வரையறுக்குட்பட்டதல்ல (காலத்தால், தேசத்தால்)
அகண்டம் – பிளவுபடாதது, அறிவு ஸ்வரூபம் இந்த ஆத்மா.

எது மூன்று அவஸ்தைகளுக்கும் ஆதாரமாகவும், வரையறுக்கப்படாததாகவும், பிளவுபடாததாகவும்,
மூன்று அவஸ்தகளும் லயமடைவதற்கு இடமாகவும் இருப்பது ஆத்மா.
இந்த மூன்று அவஸ்தகளுக்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் நிலை துரியம்.

—————

ஸ்லோகம்-18 – நிதித்யாஸனம்
இந்த மந்திரத்தில் உள்ளதை பற்றி தியானித்து அறிவை அடைந்து அதில் நிலை பெற்றிருக்க வேண்டும்.
த்ரிஷு தா4ம – மூன்று அவஸ்தகளிலும்
யத்3 – எந்த, போ4க்3யம் – அனுபவிக்கப்படும் பொருட்கள் – உலகம்
போ3க்3தா – அனுபவிப்பவன்;
போ4க்3 கரணம் – அனுபவிக்க உதவும் கருவியாக
யத் பவேத் – எது இருக்கின்றதோ
தேப்4ய – அவைகளைக்காட்டிலும்
விலக்‌ஷண – வேறுபட்டவன் நான்
ஸாக்‌ஷி – இவைகளைப் பார்த்து கொண்டிருக்கும் சாட்சியாக இருக்கின்றேன்.
சின்மாத்ர – சைதன்ய ஸ்வரூபமாக மட்டும் நான் இருக்கின்றேன்.
ஸதா3ஷிவஹ – எப்பொழுதும் ஆனந்தஸ்வரூபமானவன்.

————-

ஸ்லோகம்-19
மயி ஏவ – என்னிடத்தில்ருந்துதான்
ஸகலம் ஜாதம் – அனைத்தும் தோன்றியது
மயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் – என்னிடத்தில்தான் அனைத்தும் சார்ந்திருக்கின்றது
மயி ஸர்வம் லயம் யாதி – அனைத்தும் என்னிடத்திலேதான் ஒடுங்குகிறது
தத்3 ப்ரஹ்ம அத்வயம் அஸ்மி அஹம் – இரண்டற்ற பூரணமாக நான் இருக்கின்றேன்.

——————-

ஸ்லோகம்-20
அணோஹ அணியான் – அணுவைக் காட்டிலும் அணுவாக இருக்கின்றேன். சிறியதைக் காட்டிலும் சிறியதாக இருக்கின்றேன்.
தத்3வத் மஹான் அஹம் – பெரியதைக்காட்டிலும் பெரியதாக இருக்கின்றேன்.
விசித்ரம் விஸ்வம் அஹம் – இந்த விதவிதமான உலகமாக இருக்கின்றேன்.
புராதனோஹம் – நான் என்றும் இருப்பவன்
புருஷ: அஹம் – பூரணமாக இருப்பவன் நான்
ஈஷஹ அஹம் – நான் எல்லாவற்றையும் ஆள்பவனாக இருக்கின்றேன்
ஹிரண்மய அஹம் – ஞான ஸ்வரூபமாக, சைதன்ய ஸ்வரூபமாக இருக்கின்றேன்
ஷிவரூபம் அஸ்மி – ஆனந்த ஸ்வரூபமாக இருக்கின்றேன்.

—————-

ஸ்லோகம்-21
அசிந்தயம் சக்தி – அளவுக்கதிகமான சக்தியுடையவன்
அபாணிபாதம் அஸம் – எனக்கு கர்மேந்திரியங்கள் கிடையாது
பஷ்யாமி – நான் பார்க்கின்றேன்
அசக்‌ஷுஹு – கண்கள் இல்லாமல் இருந்தாலும்
அகர்ணஹ ஸ்ருனோதி – காது கிடையாது ஆனால் நன்றாக கேட்கின்றேன்.
இவைகள் இந்திரியங்களும் என்னைச் சார்ந்திருக்கின்றது என்பதை உணர்த்துகிறது. நான் தொடர்ந்து இருக்கின்றேன்.
இந்திரியங்கள் வந்து செல்வதால் அவைகள் மித்யா.
விவிக்தரூபஹ – விதவிதமான ரூபத்தில் இருந்து கொண்டு
விஜானாமி – நான் அனைத்தையும் அறிகின்றேன்.
மமவேத்தா – என்னை அற்கின்றவன்
ந ச அஸ்தி – யாரும் இல்லை
ஸதா சித் அஹம் – எப்பொழுதும் ஞான ஸ்வரூபமாகவே இருக்கின்றேன்.

————–

ஸ்லோகம்-22
அனைகைஹி வேதைஹி – எல்லா வேதங்களின் மூலமாக
அஹம் ஏவ வித்யஹ – நான்தான் அறியப்படுபவனாக இருக்கிறேன்.
வேதந்தக்ருத் அஹமேவ – நானேதான் வேதாந்தத்தை உபதேசித்தவன்
வேதவித் அஹம் ஏவ – வேதத்தை அறிபவனும் நானே
ந புண்ய பாபே மம நாஸ்தி – புண்ணியமும் பாவமும் எனக்கு கிடையாது.
மம நாஷ நாஸ்தி – எனக்கு அழிவு என்பதும் கிடையாது.
ந ஜென்ம நாஸ்தி – பிறப்பே கிடையாது
ந தேஹ, புத்தி, இந்திரிய அஸ்தி – ஸ்தூல உடல், இந்திரியங்கள், புத்தி இவைகளும் கிடையாது
ந பூமி அஸ்தி – இந்த நிலமும் நானல்ல
ந ஆப அஸ்தி – இந்த நீரும் நானல்ல
ந ச வன்னிஹி – நெருப்பும் நானல்ல
ந ச அனிலஹ – வாயுவும் நானல்ல
ந ச அம்பரம் – ஆகாசமும் நானல்ல.

————

ஸ்லோகம்-23
ஏவம் – இவ்விதம் (குரு உபதேசித்த விதம் , சிஷ்யன் புரிந்து கொண்டபடி)
ப்ரமாத்மாரூபம் – பரமாத்மாவினுடைய தன்மையை இவ்விதம் புரிந்து கொண்டு, பரமாத்மாவையே அடைகின்றான்.
குஹாஷயம் – புத்தியில் சாட்சியாக இருந்து கொண்டு
நிஷ்கலம் – பிளவுபடாத
அத்விதீயம் – இரண்டற்ற
சமஸ்த சாக்‌ஷி – அனைத்திற்கும் சாட்சியாக இருக்கின்ற
ஸத்-அஸத் விஹீனம் – காரண-காரியத்திற்கு அப்பாற்பட்டது. மாயைக்கும் இந்த பிரபஞ்சத்திற்கும் வேறுபட்டவன்.
ப்ரயாதி சுத்தம் ப்ரமாத்மரூபம் – தூய்மையான பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை அடைகின்றான்.

—————

ஸ்லோகம்-24
யஹ – எவனொருவன்
ஷதருத்ரீயம் அதீயதே – ஸ்ரீருத்ரத்தை ஒதுகின்றவன்
ஸஹ அக்னி பூதஹ – அவன் நெருப்பினால் தூய்மையாக்கபட்டவனாகின்றான்.
சுராபானாதி பூதா பவதி – மது அருந்தியதால் அடைந்த பாவத்திலிருந்து விடுதலை அடைகின்றான்.
ப்ரஹ்மஹத்யாத் – பிராமணனை கொன்ற பாவத்திலிருந்தும் விடுதலையடைகின்றான்
க்ருதயாத் அக்ருத்யாத பூதோ பவதி – செய்யக்கூடாததை செய்து, செய்ய வேண்டியதை செய்யாமல் வரும் பாவத்திலிருந்தும் விடுதலை.
தஸ்மாத் அவிமுக்தாம் ஆஸ்ரிதஹ – இவ்வாறு ஸ்ரீருத்ரத்தை ஓதியதால் சிவபெருமானை சார்ந்தவனாகின்றான்.
அத்யாஸ்ரம் – சந்நியாஸி, ஸர்வதா ஜபேத் – எப்பொழுதும் ஜபம் செய்ய வேண்டும், ஒருமுறையாவது சொல்ல வேண்டும்.,

————–

ஸ்லோகம்-25
அனேன – இவ்விதம் தன்னை தூய்மைபடுத்தி கொண்ட காரணத்தால்
ஞானம் ஆப்னோதி – ஞானத்தை அடைகின்றான்
ஸம்சார அர்ணவ நாஷனம் – சம்சாரமெனும் கடலை கடந்துவிடுகின்றான்
தஸ்மாத் – ஆகவே
ஏவம் – இவ்விதம், இந்த உபநிஷத்தில் சொல்லியதை
ஏனம் – இந்த ஆத்ம தத்துவத்தை அறிந்து
கைவல்யம் பலம் அஸ்னுத – மோட்சம் என்ற பலனை அடைகின்றான்.
கைவல்யம் – அதுவாக மட்டுமே இருக்கின்ற நிலை.

———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உடையவருக்கு ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ அஷ்டாதச பதினெட்டு ரஹஸ்யங்கள்/ ஸ்ரீ ப்ரமேய சாரம் /—-

March 19, 2021

1-முமுஷுவுக்கு சம்சார பீஜம் நசிக்க வேணும்
அது நசித்தால் ஒழிய அகங்கார மமகார நிபிருத்தி ஆக மாட்டாதே -அஹங்காரம் -கர்வம் -மமகாரம் -மாத்சர்யம் –
2- அஹங்கார மமகாரம் நிவ்ருத்தியானால் ஒழிய தேஹாத்ம அபிமானம் போகாது
3- தேஹாத்ம அபிமானம் போனால் ஒழிய ஆத்ம ஞானம் பிறவாது
4-ஆத்ம ஞானம் பிறந்தால் ஒழிய ஐஸ்வர்ய போகாதிகளில் உபேக்ஷை பிறவாது –
5-ஐஸ்வர்ய போகாதிகளில் உபேக்ஷை பிறந்தால் ஒழிய பகவத் ப்ரேமம் பிறவாது
6-பகவத் ப்ரேமம் பிறந்தால் ஒழிய விஷயாந்தர ருசி விடாது
7-விஷயாந்தர ருசி விட்டால் ஒழிய பாரதந்தர்யம் பிறவாது
8-பாரதந்தர்யம் பிறந்தால் ஒழிய அர்த்த காம ராக த்வேஷாதிகள் ஒழியாது
9-ராக த்வேஷாதிகள் ஒழிந்தால் ஒழிய ஸ்ரீ வைஷணத்வம் உண்டாகாது
10-ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்வம் கை கூடினால் ஒழிய ஸாத்விக பரிக்ரகம் ஏற்படாது
11-சாத்விக பரிக்ரஹம் பிறந்தால் ஒழிய பாகவத பரிக்ரஹம் பிறக்க மாட்டாது
12-பாகவத பரிக்ரஹம் பிறந்தால் ஒழிய பகவத் பரிக்ரஹம் பிறக்க மாட்டாது
13-பகவத் பரிக்ரஹம் பிறந்தால் ஒழிய அநந்ய ப்ரயோஜனன் ஆக மாட்டான்
14- அநந்ய ப்ரயோஜனன் ஆகாதே அநந்யார்ஹ சேஷ பூதன் ஆகான்
15-அநந்யார்ஹ சேஷ பூதன் ஆகாதே அநந்ய சரண்யன் ஆக மாட்டான்
16-அநந்ய சரண்யன் ஆகாதே அதிகாரி புருஷன் ஆக மாட்டான்
17-அநந்ய சரண்யன் ஆணவனுக்கே திரு மந்த்ரம் கை கூடும்
18-இப்படி 18 படிகள் தாண்டிய பின்பே எம்பெருமானாருக்கு திருக்கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்தார்

———

ஸ்ரீ உடையவருக்கு ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்த ப்ரமேய சாரம்

முமுஷுவாய் ப்ரபன்னனுக்கு அஞ்சு குடி த்யாஜ்யம் -மூன்று குடி -உபாதேயம் -பதிவிரதைக்கு போல்
அவளுக்கு த்யாஜ்யர் -கன்னிகைகள் -வேஸியைகள் -வேஸ்யாதிபதிகள் –
ஒருவனுக்கு கை கொடுத்து வைத்து இழந்து போனவள் -உள்ளே இருந்து மசக்குகிறவள்
உபாதேயம் -மாதா பிதாக்கள் -தன் பார்த்தாவுக்கு அவர்ஜனீய பந்துக்கள் -தன்னைப் போன்ற பதி வ்ரதைகள்
இவனுக்கு த்யாஜ்யர்கள் சம்சாரிகள் தேவதாந்த்ரங்கள் -தேவதாந்த்ர பரதந்த்ரர்கள் –
தர்சனத்தில் புகுந்து நின்று தர்சன பராங்முகராய்ப் போருமவர்கள் –
ரூப நாமங்களை உடையராய் உள்ளே புகுந்து அநந்ய ப்ரயோஜனரோடு மசக்குப் பாராட்டித் திரிகிறவர்கள்
இவர்களுக்கு உபா தேயர் -ஆச்சார்யர்கள் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அநந்ய ப்ரஹ்மசாரிகள் –

————-

ப்ரபன்னனுக்கு பரிஹார்யமாம் ஆறு
ஆஸ்ரயண விரோதி -ஸ்ரவண விரோதி -அனுபவ விரோதி -ஸ்வரூப விரோதி -பரத்வ விரோதி -ப்ராப்தி விரோதி

ஆஸ்ரயண விரோதி -யாவது அஹங்கார மமகாரங்கள் -பலாபி சந்தி -புருஷார்த்தத்தை இகழ்தல் -பேற்றில் சம்சயம்
ஸ்ரவண விரோதி -யாவது -தேவதாந்த்ர கதா விஷயங்களில் அவஸமாகவும் செவி தாழ்க்கை
அனுபவ விரோதி -யாவது -போக த்ரவ்யம் கொண்டு புக்கு ஸ்நாந த்ரவ்யம் கொண்டு புறப்படுகிற விஷய அனுபவ இச்சை –
ஸ்வரூப விரோதி யாவது -தன்னைப் பரதந்த்ரனாக இசையாதே ஸ்வ தந்த்ரனாக இசைகை
பரத்வ விரோதி யாவது -ஷேத்ரஞ்ஞாரான ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளை ஈஸ்வரனாக ப்ரமிக்கை –
ப்ராப்தி விரோதி -யாவது -கேவலரோட்டை சேர்த்தி என்றும்

பகவத் பிராப்தி பிரதிபந்தகம் சரீரம் –
ஆத்ம ஆத்மீய அநு வர்த்தன பிரதிபந்தகம் புத்ர மித்ராதிகள் –
பாகவத அனுவர்த்தன பிரதிபந்தகம் -இதர ஸஹ வாஸம்
பகவச் சேஷத்வ பிரதிபந்தகம் -அஹங்காரம்
உபாயத்வ அத்யவசாய பிரதிபந்தகம் -மமகாரம்
உபேய ருசி பிரதிபந்தகம் -விஷய ப்ராவண்யம்

வியாக்ர ஸிம்ஹங்களோ பாதி உபாய வேஷம்
யூத பதியான மத்த கஜம் போலே உபேய வேஷம்
ஸ்வரூபம் வாய் திறக்க ஒட்டாது
விரோதி வாய் திறவ ஒட்டாது
த்வரை நல் தரிக்க ஒட்டாது

ஸ்வரூபம் தனி பொறாது -தேஹம் திரள் பொறாது
வ்ருத்தி சோற்றோடு போம் -சோறு உடம்போடு போம் -உடம்பு மண்ணோடு போம் –
ஆத்மா கர்மத்தோடே போம் –
ஈஸ்வரன் கண்ண நீரோடு போம்

சேதனன் ஒன்றை நினைக்கும் போது ஈஸ்வரன் திரு உள்ளத்திலே ஆறு பிரகாரமாக
நினைவு கூடினால் ஆய்த்து நினைக்கலாவது -எவை என்னில்
கர்த்ருத்வம்
காரயித்ருத்வம்
உதாஸீ நத்வம்
அநு மந்த்ருத்வம்
ஸஹ காரித்வம்
பல பிரதத்வம் –

கர்த்ருத்வம் ஆவது -தான் முதல் நினைக்கை
காரயித்ருத்வம் ஆவது -அந் நினைவு இவனை நினைப்பிக்கை
உதாஸீ நத்வம் -நினைப்பிக்கும் இடத்தில் இவன் கர்மம் அடியாக நினைக்கை
அநு மந்த்ருத்வம் -இவன் நினைக்கும் இடத்தில் விலக்க வல்லனாய் இருக்கச் செய்தே விலக்காது ஒழிகை
ஸஹ காரித்வம் -சேதனன் ஈஸ்வரனை ஒழிய ஒரு ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஷமன் இன்றிக்கே இருக்கை
பல பிரதத்வம் -இவை இத்தனையும் இவன் பண்ணின கர்மத்தின் பலமாம் படி பத்தும் பத்துமாக அறுத்துத் தீர்க்கை –

ஸ்வரூபத்துக்கு
ஸம்சரண யோக்யதை பரதந்த்ர சேதனத்வம்
ஸஹ காரி காரணம் அநாதி அஞ்ஞாதி லங்கநமாகிற அபராதம்
பிரதான காரணம் ஈசுவரனுடைய நிரங்குச ஸ்வா தந்தர்யம்

ஸ்வரூபத்துக்கு
பரம ப்ராப்யமான கைங்கர்ய யோக்யதை சேஷத்வே சதி சேதனத்வம் –
ஸஹ காரி காரணம் அநுகூல வ்ருத்திகள் ஆகிய பக்தி ப்ரபத்திகள் –
பிரதான காரணம் ஈஸ்வரனுடைய ஸஹஜ காருண்யம் என்றும் –

ஞானம் ஞானத்தை விநியோகம் கொள்ளும் படி என் என்னில் –
இவன் காரணத்வாரா விநியோகப்படும் –
அவன் விக்ரஹ த்வாரா விநியோகம் கொள்ளும் –

ஞானம் ஞானத்துக்கு சேஷமான படி என் என்னில்
யாது ஒன்றின் ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்திகள் யாது ஒன்றிலே கிடக்கிறது அது சேஷியாகத் தட்டில்லை –
இப்படி இருக்கிற ஞானத்தை அவித்யை மூடினபடி என் என்னில் -கல் கலங்காதே நீர் கலங்கும் அத்தனை இறே –
அப்ராப்தத்திலே கலங்குதல் -ப்ராப்தத்திலே கலங்குதல் -ஞானம் த்ரவ்யம் ஆகையால் எப்போதும் ஓக்க கலங்கி அல்லாது இராது இறே
ஸ் தூலத்திலே ஸூஷ்மம் இருந்தபடி என் என்னில் -ஞான இந்த்ரியங்களிலே வியாபித்து நிற்கும் –
சரீரம் யதவாப்நோதி யச்சாப் யுத்காரமதீஸ்வர –க்ருஹீத்வை தாநி ஸம்பாதி வாயுர் கந்தா நிவாஸயாத் -என்கிறபடி
வாயு கந்தத்தைக் கடிதாக் கொண்டு போமா போலே இந்திரியங்களையும் ஸூ ஷ்ம சரீரத்தோடு க்ரஹித்துக் கொண்டு போரா நிற்கும் –

ஸ்தூலம் விட்ட போதே ஸூஷ்மம் விடாது ஒழிவான் என் என்னில் பிராகிருத தேசத்தில் அப்ராக்ருத தேகம் இல்லாமையாலே
இது யாதொரு தேசத்திலே விட்டது அது அப்ராக்ருத தேசமாம் அத்தனை –
இது கமன ஸாதனம் ஆகையாலும் போகிற வழியில் உள்ள தேவ ஜாதிகள் இவனை ஸத்கரித்து தம் தாம் ஸ்வரூபம் பெற வேண்டுகையாலும்
ஸூஷ்மம் விட்டால் பன்னிரண்டு கோடி ஆதித்யர்கள் அழலைக் கழற்றி ஒளியைத் தோற்றினால் போலே இருக்கிற
இவன் தேஜஸ்ஸூ புற வெள்ளப் பட்டால்
தேச தேசங்களில் உள்ளார் எதிரே நின்று கிஞ்சித் கரித்து ஸ்வரூபம் பெற ஒண்ணாமையாலும் இறே இது அவ்வருகும் கிடக்கிறது –

அதவா
ராஜ மஹிஷி அந்தப்புரத்துக்குப் போகும் போது தட்டுப் பாயிட்டு மூடியே போகை ஸ்வரூபம் இறே
அப்படியே தேவ ஜாதிகளும்
இடர் கெட எம்மைப் போந்து அளியாய் என்றும்
நீண் நகர் நீண் நெறிவைத் தருளாய் என்றும் -சொல்லித் தலைக் கட்டினால் எதிர் அம்பு கோர்க்கும்
மனஸ்ஸை உடையவர்கள் ஆகையாலே அப்படிப்பட்ட ஹேயர்கள் கண் படாமல் போய்
வைகுந்தத் திரு வாசலிலே இழிந்து தட்டுப்பாய் வாங்கும் அத்தனை –
அதாவது -ஸ்ரீ வைகுந்த நாதனை உகப்பிக்கக் கடவ அப்சரஸ்ஸூக்கள் -சதம் மாலா ஹஸ்தா சதம் அஞ்சனம் ஹஸ்தா
சதம் ஸூர்ணம் ஹஸ்தா சதம் வாஸோ ஹஸ்தா சதம் ஆபரணம் ஹஸ்தா -என்று
இவனையும் உகப்பிக்க வந்தால் அவர்கள் முகத்திலே இறே இவன் விழிப்பது

ஸ்வரூபம் இருக்கும் படி ஞானம் இருக்கும் – அவன் உகப்பிலே கிடைக்கையாலே -அதாவது
அவனுடைய ஞான ஆனந்தத்திலே இவன் சத்தை கிடக்க -அவனைத் தண்ணீர் தண்ணீர் என்னைப் பண்ணுகிறது என்று
ஸ்ரீ உடையவருக்கு ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்த ப்ரமேய சாரம்

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஈஸாவாஸ்யம் உபநிஷத்–

March 17, 2021

ஸ்ரீ ஈஸாவாஸ்யம் உபநிஷத்

முகவுரை
மீமாம்ஸ என்கின்ற பூஜ்ய விசாரமானது வணங்கத்தக்கதும், போற்றுதலுக்கு உரியதான மேன்மையான விசாரம்.
வேதத்தை ஜெய்ம்னி மகரிஷியும், .வியாஸ பகவானும் விசாரம் செய்துள்ளார்கள்.
ஜெய்மினி வேதத்தின் முதல் பாகத்தை எடுத்துக் கொண்டு விசாரம் செய்துள்ளார்.
அதற்கு பூர்வமீமாம்ஸம் என்று பெயர். அதை பின்பற்றுபவர்கள் பூர்வமீமாம்ஸகர்கள் என்று கூறுவர்.
வியாஸ பகவான் வேதத்தின் இறுதிபகுதியான வேதாந்தத்தை விசாரம் செய்துள்ளார். வேதாந்தம் என்பதை உபநிஷத் என்று அழைப்பர்.
இதற்கு உத்தர மீமாம்ஸ என்ற பெயரும் பிரம்ம சூத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு.
உபநிஷத்திலுள்ள வாக்கியங்களுக்கு அர்த்தத்தை நிர்ணயம் செய்துள்ளார்.
உபநிஷத் கருத்துக்களுக்கு முரண்பாடாக உள்ள மற்ற மதங்களின் கருத்தை நிராகாரம் செய்துள்ளார்.

நான் மூன்று காரணங்களினால் இந்த விசாரம் செய்கின்றேன் என்று கூறியுள்ளார். அவைகள்.
1.பரமாத்மாவை பற்றிய ஸ்வரூபத்தை உபநிஷத் விளக்குவதாலும்
2.இந்த அறிவினால் மோட்சம் என்று பலன் கிடைப்பதாலும்
3. இந்த அறிவையும், மோட்ச பலனையும் நாடும் சாதகர்களுக்காகவும்
ஆகியவைகளாகும்.

இவைகளெல்லாம் ஏற்கனவே பூர்வ மீமாம்ஸத்திலேயே இருக்கின்றதே என்று கேட்கும் போது
1.பூர்வமீமாம்ஸையில் விதவிதமான கர்மங்கள், யாகங்கள் கூறப்படுகின்றது.
ஏதாவது ஒரு தேவதையைக் குறித்தும், பலனுக்காகவும் யாகங்கள் செய்வதால் ஈஸ்வரனைப் பற்றி ஏற்கனவே பேசப்பட்டுவிட்டது.
2.தியாகம், உபாஸனை,யாகங்கள் மூலமாக சொர்க்கத்திற்கும்,பிரம்ம லோகத்திற்கும் செல்வதே மோட்சத்தை அடைவதாகும்
3.இவைகளை நாடும் சாதகர்கள் எங்களிடத்தில்தான் இருக்கிறார்கள்

இதற்கு வியாஸ பகவான் அளிக்கும் பதில்:
1.ஈஸ்வரன் என்ற சொல்லில் இரண்டு தத்துவங்கள் இருக்கின்றது.
அவரோடு மாயை சேர்ந்திருக்கின்றது. இந்த ஈஸ்வர தத்துவம் விசாரம் செய்யப்படுவதில்லை.
ஈஸ்வர நிர்குண ஸ்வரூபம், ஜீவனின் ஸ்வரூபம் உபநிஷத்தில்தான் பேசப்பட்டிருக்கிறது. எனவே இதை விசாரம் செய்கின்றேன்.
2.சொர்க்கம், பிரம்மலோகம் இறுதி லட்சியமல்ல, இவைகளுக்கு அப்பால் அடைய வேண்டியது ஒன்று இருக்கிறது.
பிரம்மத்தை அடைதலே மோட்சமாகும். பரம்பொருள் ஸ்வரூபமே நான் என்ற அறிவை அடைவதே பிரம்மத்தை அடைவதாகும்.
அதனால் சம்சாரம் முழுவதுமாக நீங்கிவிடும். ஆகவே உபநிஷத்துக்கு விளக்கம் எழுத வேண்டியதாக இருக்கிறது.
ஜீவனும், ஈஸ்வரனும் ஒன்றுதான் என்ற அறிவை அடைந்தவுடன் மனநிறைவை அடைகிறான். துயரங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
3.இந்த பயனை அடைவதில் ஆசையுள்ளவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
சொர்க்க லோக இன்பங்களில் வைராக்கியம் அடைந்தவர்களுக்காக இந்த விசாரம் செய்யப்படுகிறது.
வைராக்கியமானது இந்த உலகத்தை விசாரம் செய்வதினால் வருவது.

பூர்வமீமாம்ஸாவில் கூறப்பட்டுள்ள விதவிதமான உபாஸனைகள் யாகங்கள் விதவிதமான பலன்களில்
வைராக்கியம் உடையவர்கள். உத்தரமீமாம்ஸாவிற்கு வருவான்.
மோட்சத்தை அடைய உதவும் சாதனம் பிரம்ம ஞானம் அதை அடைய விரும்புகின்றவனே அதிகாரியாக இருக்கின்றான்.
சாதன-சதுஷ்டய சம்பத்தி இந்த ஞானத்தை அடைவதற்கான தகுதிகளாகும்.
ஞானத்தை அடைய விரும்புபவனை முமூக்ஷு என்று அழைப்பர்.

இந்த உபநிஷத் ஶுக்ல யஜுர் வேதத்தில் அமைந்துள்ளது. உபநிஷத் என்ற சொல்லுக்கு பிரம்ம வித்யா என்ற அர்த்தமாகின்றது.
உப – மிக அருகில் இருக்கின்றது – அபே4தம் – வேறில்லாதது
நி – நிச்சயமானது, உறுதியான அறிவு
ஷத் – சம்சாரத்தை நாசம் செய்தல்
உபநிஷத் – ஆத்மாவும், பிரம்மனும் ஒன்றுதான் என்ற உறுதியான அறிவு. இந்த அறிவு சம்சாரத்தை நாசம் செய்கின்றது..
ஶாந்தி – நீங்குதல், நமக்கு வரும் தடைகளிலிருந்து நீங்கி இருத்தல்

சாந்தி பாடம்
ஓம் பூர்ணமத3 பூர்ணமிதம் பூர்ணாத் பூர்ணமுத3ச்யதே |
பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவஶிஷ்யதே ||
ஓம் ஶாந்தி! ஶாந்தி!! ஶாந்தி!!!

பூர்ணம் அத3:: – ஈஸ்வரன் வரையறுக்கப்படாத பூரண ஸ்வரூபமாக இருக்கிறார்
பூர்ணம் இதம் – இந்த ஜீவன் பூரண ஸ்வரூபமாக இருக்கிறான்
பூர்ணாத் – பூரணமான ஈஸ்வரனிடமிருந்து
பூர்ணமுதச்யதே – பூரணமான ஜீவன் தோன்றுகிறான்
பூர்ணஸ்ய – பூரணமான ஜீவனுடைய
பூர்ணமாதாய – பூரண ஸ்வரூபத்தை எடுத்துவிட்டால்
பூரணமேவ – பூரண ஸ்வரூபம் மட்டும்
அவஶிஷ்யதே – எஞ்சியிருக்கின்றது

விசாரம்
பூரணம் என்றால் வரையறுக்கப்படாதது. கால,தேச,வஸ்து, குணம் இவைகளால் வரையறுக்கப்படாதது.
பூரணம் என்ற சொல் பிரம்மனையும் குறிக்கும். எனவே பிரம்மன் மட்டும்தான் இருக்கிறது என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது.
மற்றவைகள் எல்லாம் மித்யா, அபூரணம் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நமக்கு ஈஸ்வரன், ஜீவன், ஜகத் என்கின்ற மூன்று தத்துவங்கள் தோன்றுகிறது.
இவைகளின் உண்மையான ஸ்வரூபம் சாந்தி பாடத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

பூரணமான பிரம்மத்திற்கு பொய்யான “காரணம்” என்ற தன்மையை தற்காலிகமாக கொடுக்கிறது.
காரண பிரம்மன் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதையே ஈஸ்வரன் என்றும் கூறப்படுகிறது.
பிரம்மன் + காரணம் = ஈஸ்வரன். இதிலிருந்து பூரணத்திலிருந்து வந்த ஈஸ்வரன் பூரணமானவர்.
பூரணத்திற்கு காரியம் என்ற தன்மையும் கொடுக்கப்படுகிறது. எனவே பூரணம் + காரியம் = ஜீவன் என்ற சமன்பாடு கிடைக்கின்றது.
காரணத்திலிருந்து வரும் காரியத்திற்கு காரணத்தின் தன்மை நிச்சயமாக இருப்பதைப்போல,
பூரணமான ஈஸ்வரனிடமிருந்து வந்த காரியமான ஜீவன் பூரணமானவனே என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.
கடலிலிருந்து அலைகள் தோன்றின என்ற வாக்கியத்தில் அலைகள் வெறும் நாம-ரூபம்தான்.
இரண்டிலும் பொதுவக இருப்பது நீர்தான். நாம-ரூபத்திற்கு வேறொரு பெயர் உபாதி.
அலைகளில் உள்ள நீரை நீக்கிவிட்டால் அலைகள் இருக்காது.
நாம-ரூபத்துடன் கூடிய ஜீவனிடத்தில் உள்ள பூரணத்தை எடுத்து விட்டால் பூரணம் மட்டும் இருக்கும். நாம-ரூபம் இருக்காது.
நாம-ரூபம் வெறும் தோற்றம் பொய் என்று சொன்னால் காரணம் பொய்யாகிவிடும்.
எனவே காரியமும், காரணமும் நீங்கி விட்டதால் எஞ்சியிருப்பது பிரம்மன், பூரணம் மட்டும்தான் என்பது தெளிவாக தெரிகின்றது.

—————

ஈஶா வாஸ்யம் இத3ம் ஸர்வம் யத்கிஞ்ச ஜக3த்யாக் ஜக3த் |
தேன த்யக்தேன பு4ஞ்ஜீதா2 மா க்3ருத4: கஸ்ய ஸ்வித்3த4னம் ||

இத3ம் ஸர்வம் – நம்முடைய அனுபவத்திற்கு வருகின்ற அனைத்தும்
ஈஶா – ஈஸ்வரனால், பரமாத்மாவினால்
வாஸ்யம் – வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது
யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் ஜகத் – இந்த பிரபஞ்சத்தில் உலகம் போன்ற எவைகள் உண்டோ அவைகள் அனைத்தும்
ஈஶா – ஈஸ்வரன் என்கின்ற அறிவினால்
வாஶ்யம் – மறைக்கப்பட வேண்டும்
தேன த்யக்தேன – தியாகத்தினால் உன்னை
புஞ்ஜீதா – காப்பாற்றிக் கொள்
கஸ்யவித் – யாருடைய
த4னம் – பொருட்களையும், செல்வத்தையும்
மா க்3ருத4: – அபகரிக்காதே, ஆசைக் கொள்ளாதே

களிமண்ணால் பானைகள் வியாபிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இந்த வாக்கியத்தில் களிமண் பானைகளுக்கு உபாதான காரணமாக இருப்பதைக் காணலாம்.
ஸ்ருஷ்டி, ஸ்திதி, லயம் இவைகளுக்கு காரணமாக இருப்பது உபாதான காரணம் என்று கூறுவர்.
நிமித்த காரணம் ஸ்ருஷ்டிக்கு மாத்திரம் காரணமாக இருப்பது. குயவன் பானை உற்பத்தி செய்வதற்கு நிமித்த காரணமாக இருக்கிறன்.
ஈஸ்வரனால் இந்த உலகம் வியாபிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லும்போது அவர் ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.

களிமண் பானையை வியாபித்திருக்கிறது என்பது களிமண்ணே வெறும் நாம-ரூபமாக இருக்கும் போது அதற்கு பானை என்று கூறுகிறோம்.
உண்மையில் பானை என்ற ஒன்றுமில்லை. அதேபோல இந்த ஜகத்தை ஈஸ்வரன் வியாபித்திருக்கிறார் என்றால்
அவரேதான் நாம-ரூபங்களாக காட்சியளிக்கிறார் என்று புரிந்து கொள்ளலாம்.
பூரண ஸ்வரூபமான பரமாத்மா நாம-ரூபங்களாக தோன்றும்போது அவரே பரமேஸ்வரனாக உலகமாக காட்சியளிக்கின்றான்.

இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து படைப்புக்களையும் ஈஸ்வரன் என்ற அறிவைக் கொண்டு மறைத்துவிட வேண்டும் என்று சங்கரர் வலியுறுத்துகிறார்.
பார்த்து அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் ஜகத் வெறும் நாம-ரூபங்கள்தான் என்ற அறிவுடன் பார்க்கும் போது ஜகத் மறைந்து பரமேஸ்வரன் தெரிவார்.
நாம-ரூபத்தில் திருஷ்டியை வைத்தால் உபாதானம் தெரியாது. அதை மறைத்து விட்டால் உபாதானத்தை உணர முடியும்.
கண் வழியே பார்க்கின்ற அனைத்துமே ஈஸ்வரன் ஸ்ருஷ்டி, மனதால் பார்ப்பவைகள் அனைத்தும் ஜீவன் ஸ்ருஷ்டி.
நாம் மனதிலுள்ள ராக-துவேஷங்களினால் நாம் ஒரு உலகத்தையே படைத்து அதைத்தான் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

மனிதனிடம் இருக்கும் ஆசைகளை மூன்று பிரிவுகளாக பிரிக்கலாம்.
அவைகள் மகன், சொத்து, உலகம் அதாவது தன்னுடைய மனைவி, மக்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள்
இவைகளை துறப்பதன் மூலம் உன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள். தியாகம் செய்யப்பட்ட பொருட்களிலிருந்து இந்த உலகத்தை
மித்யா என்று புரிந்து கொள்வதுதான் இதை தியாகம் செய்தல் இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது.
நம்மிடம் இருக்கும் செல்வம், பொருட்கள் மீது ஆசைக் கொள்ளாதே. மற்றவர்கள் பொருட்கள் மீது ஏன் ஆசைப்படக்கூடாது
என்ற கேள்வி வரும்போது இவ்வாறு எண்ணிப்பார்த்து கொள்ள வேண்டும். அவைகள் எல்லாமும் ஈஸ்வரனுடையதாக இருக்கும் போது
நானே ஈஸ்வரன் என்ற அறிவுடன் பார்க்கும்போது உலகிலுள்ள அனைத்துப் பொருட்கள் என்னுடையதாக நினைத்துக் கொள்வோம்.
இதுவே ஈஸ்வர திருஷ்டி. அனைத்தும் மித்யா என்ற அறிவுடன் இருத்தல்.

———–

பிரவிருத்தி, நிவிருத்தி என்ற இரண்டுவிதமான வாழ்க்கைப் பாதைகள் உண்டு.
பிரவிருத்தி மார்க்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கு தாங்கள் அறியாமையில் இருக்கின்றோம் என்பதே தெரியாது.
நிவிருத்தி மார்க்கத்தில் இருப்பவர்கள் தன்னிடத்தில் இருக்கின்ற அறியாமையை அறிந்து அதை நீக்கும் முயற்சியில் இருப்பவர்கள்.
இந்த ஸ்லோகத்தில் பிரவிருத்தி மார்க்கத்திலிருப்பவர்கள் எப்படி வாழ்ந்தால் நிவிருத்தி மார்க்கத்திற்கு செல்ல முடியாது என்பதை கூறுகிறது.

குர்வன்ன ஏவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச்ச2தம் ஸமா: |
ஏவம் த்வயி நான்யதே2தோSஸ்தி ந கர்ம லிப்யதே நரே || 2 ||

குரவன் ஏவ இஹ – நாம் உலகத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்போது
கர்மாணி – வேதத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள கடமைகளை செய்து கொண்டு,
ஶதம் ஸமா: – நூறு வருடங்கள் அதாவது எவ்வளவு வருடங்கள் வாழ்வதற்கு பிராரப்தம் இருக்கின்றதோ அவ்வளவு நாட்கள்
ஜிஜீவிஷேத் – வாழ்வதற்கு விருப்பம் கொள்ள வேண்டும்.
ஏவம் – இப்படி வாழ விரும்புகின்ற
த்வயி நரே – மனிதனாகிய உனக்கு
இதஹ – இவ்விதம் செயல்பட்டு கொண்டிருப்பதை தவிர
அன்யதா ந அஸ்தி – வேறு வழி கிடையாது
கர்ம லிப்யதே – இவ்விதம் செயல் செய்து வாழ்வதினால் அந்த செயல்களினால் பந்தப்படாமல் இருக்கலாம்.
அதாவது கர்மயோகப்படி செயல்களை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்.

————–

அஸுர்யா நாம தே லோகா அந்தே4ன தமஸாவ்ருதா: |
தாம்ஸ்தே ப்ரேத்யாபி4க3ச்ச2ந்தி யே கே சாத்மஹனோ ஜனா: ||

அஸுர்யா நாம – அஸுர்யா என்ற பெயருடைய
தே லோகோ – எந்த லோகங்கள் உண்டோ அவைகள்
அந்தே4ன தமஸ – ஆத்மஞானம் இல்லாத அறியாமை என்ற அடர்ந்த இருளால்
ஆவ்ருதா – மூடப்பட்டுள்ளது
இங்கே லோகங்கள் என்பதற்கு சரீரங்கள் என்று பொருட் கொள்ளப்படுகிறது.
அக்ஞானிகளுக்கென்று படைக்கப்பட்ட சரீரங்கள். இந்த உடலின் மீது அதிகப்பற்று கொண்டு வாழ்பவர்களே அசுரர்கள் என்று கூறப்படுகின்றனர்.
யே தே ஆத்மனஹ – எந்த மனிதர்கள் ஆத்மாவான தன்னை அழித்துக் கொள்கின்றார்களோ
தான் தே – அவர்கள் மேலே சொல்லப்பட்ட சரீரங்களை
ப்ரேத்ய அபி கச்சந்தி – இந்த சரீரத்தை விட்ட பிறகு அடைகிறார்கள்

ஆத்மாவை அழித்து கொள்வது என்பது அனாத்மாவை அதன் மீது ஏற்றி வைத்துக் கொள்வது என்று பொருட் கொள்ள வேண்டும்.
இதனால் சம்சாரத்தில் சிக்கி தவிப்பதையே ஆத்மாவை அழித்துக் கொள்பவர்கள்,
தன்னையே அழித்துக் கொள்பவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

—————

எப்படிபட்ட அறிவினால் ஒருவன் தன்னை அழித்துக் கொள்வதில்லையோ அப்படிபட்ட அறிவை இங்கு உபநிஷத் கொடுக்கிறது.
இது இந்த ஞானத்தை நேரடியாக விளக்கவில்லை. ஏனென்றால் அது ஒரு பொருளாக இல்லாமல் இருப்பதால்
அதை மறைமுகமாக புகட்டுகிறது. அதாவது அத்யாரோப – அபவாதம் என்ற முறையில் ஆத்ம ஞானத்தை நமக்கு உபதேசிக்கிறது.
அத்யாரோபம் என்பது ஒரு பொருளின் மீது அதற்கப்பாற்பட்ட வேறொரு பொருளை தெரிந்தே ஏற்றி வைத்தலாகும்.
தெரியாமல் ஏற்றி வைத்தால் அதற்கு அத்யாஸம் என்று பெயர். அபவாதம் என்பது ஏற்றி வைத்த தை நீக்கி விடுதலாகும்.

அக்ஞானிகள் உண்மையான வஸ்துவின் மேல் அனாத்மா வஸ்துவை பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்ற காரணத்தால்
உபநிஷத் இந்த முறையை கையாண்டு உபதேசிக்கிறது. எனவே முதலில் ஜீவனின் பார்வையை,
அவஸ்துவை இருப்பதாக ஏற்றுக் கொண்டு பிறகு அதனுடைய மித்யா தன்மையை உபதேசிக்கிறது.
அதன் மூலம் அவனிடத்தில் உள்ள அறியாமையை நீக்கி ஆத்ம த்த்துவமானது விளக்கப்படும்போது நன்கு புரிந்து விடுகிறது.
பிரம்மனான ஆத்மாவின் மீது நம்முடைய மூன்று சரீரங்களும் ஏற்றி வைக்கப்படுகிறது.
அறியாமையில் இருப்பவர்கள் இந்த மூன்று சரீரங்களைத் தான் நான் என்று சுபாவமாக புரிந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அனேஜத்3 ஏகம் மனஸோ ஜவீயோ நைனத்3தே3வா ஆப்னுவன்பூர்வமர்ஷத் |
தத்3தா4வதோSன்யானத்யேதி திஷ்ட2த் தஸ்மின்னபோ மாதரிஶ்வா ததா4தி ||

தத்3- அந்த ஆத்மா
அனேஜத் – சலனமற்றது, அசைவற்றது, தன்னுடைய நிலையிலிருந்து என்றும் மாறாமல் இருப்பது
ஏகம் – ஒன்றாகவே இருக்கிறது
மனஸ: ஜவீயஹ – மனதைக் காட்டிலும் வேகமானது.
இவ்விதம் கூறி ஆத்மாவானது எல்லாவிடத்திலும் வியாபித்திருப்பதைக் என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறது.
ஏனத் – இந்த ஆத்ம தத்துவத்தை
தேவா: – நம்முடைய இந்திரியங்களால்
ந ஆபுனுவன் – அடைய முடியாது, அறிந்துக் கொள்ள முடியாது. இது புலன்களுக்கு விஷயமாக இல்லாததால் அவைகளால் கிரகிக்க முடியாது
பூர்வம் அர்ஷத் – மனதுக்கு முன்னாடியே சென்றுவிடுவதால் புலன்களால் அறியப்பட முடியவில்லை. புலன்கள் மனதைச் சார்ந்திருப்பதால்தான் இந்த நிலை
தத்3 – இந்த ஆத்மா
தா4வத் அன்யானதஹ – ஓடுகின்ற மற்றவைகளையும்
அத்யேதி – கடந்து சென்று கொண்டிருக்கின்றது
திஷ்டத் – நின்று கொண்டிருக்கிறது. ஆத்மாவானது எங்கும் வியாபித்திருப்பதால் இதை தாண்டி வேறொன்றும் கிடையாது என்று குறிப்பிடப்படுகிறது
தஸ்மின் – ஆத்மா இருக்கின்ற காரணத்தால்
அபஹ – எல்லா செயல்களையும்
மாதரிஶ்வா ததா4தி – ஹிரண்யகர்ப்பன் பிரித்துக் கொடுக்கிறார்

ஈஸ்வரனே ஹிரண்யகர்ப்பனாக தோன்றி அனைத்து செயல்களையும் விதவிதமான தேவதைகளுக்கு பிரித்துக் கொடுக்கின்றார்.
தானே விதவிதமான தேவதைகளாக தோன்றி கொண்டுமிருக்கிறார்.

———–

இதில் ஆத்மாவை உபாதியுடனும், உபாதியை நீக்கியும் பார்க்கப்படுகிற்து-

தத்3 ஏஜதி தன் நைஜதி தத்3 தூ3ரே தத்3வந்திகே |
தத3 அந்தர அஸ்ய ஸர்வஸ்ய தத்3 உஸர்வஸ்யாஸ்ய பா3ஹ்யத: ||

தத்3 ஏ3ஜதி – இந்த ஆத்மாவானது அசைகின்றது, செயல்படுகின்றது
தத்3 ந ஏஜதி – செயல்படாமலும், அசையாமலும் இருக்கின்றது
ஆத்மாவானது அறிவு ஸ்வரூபமாகவும், உணர்வு ஸ்வரூபமாகவும் இருப்பதால் அசையாது, நகராது.
அனாத்மாவானது ஜட ஸ்வரூபம் எனவே செயல்படும் சக்தி அற்றது, இதுவும் நகராது.
ஆனால் உடலோடு சிதாபாஸனும் இருந்தால் அங்கே செயல்படும் தன்மையை பார்க்கலாம். அசைகின்ற தன்மையுடையதாக இருக்கும்.
நம்முடைய மனமும்,புலன்களும் செயல்படுவதற்கு காரணம் சைதன்ய ஸ்வரூபமான ஆத்மாதான்.
செயல்படும் பொருட்களுக்கு ஆத்மாதான் காரணம். ஆனால் அது செயலெதுவும் செய்யாமல் இருந்து கொண்டிருக்கின்றது
தத3 தூ3ரே – மிகவும் தொலைவில் இருக்கிறது
தத்3 அந்திகே – மிகவும் அருகிலும் இருக்கிறது
ஆத்மாவை பற்றி அறியாதவர்களுக்கு மிகவும் தொலைவில் இருக்கிறது. அறிந்தவர்களுக்கோ மிகவும் அருகில் இருக்கிறது.
பத்தாவது மனிதனான தன்னை தேடுபவனுக்கு மிக தொலைவில் இருக்கிறது.
அவனே தான் தான் அவன் என்று அறிந்த பிறகு மிகவும் அருகில் இருக்கின்றான்.
இதிலிருந்து அவன் தொலைவிலும் கிடையாது, அருகிலும் கிடையாது. ஏனென்றால் அவனே பத்தாவது மனிதான இருக்கின்றான்.
அதுபோல ஆத்மாவையும் புரிந்து கொள்ளலாம்.
தத்3 அந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய – இது அனைத்திற்கும் உள்ளேயும் இருக்கிறது. அதே சமயம் அனைத்திற்கும் வெளியேயும் இருக்கிறது.
இதிலிருந்து நாம் ஆத்மா எங்கும் இருக்கின்றது என்ற அறிவை அடையலாம்.
பானைக்கு உள்ளேயும் ஆகாசம் இருக்கிறது வெளியேயும் இருக்கிறது என்று சொல்லும் போது பானையை உபாதியாக கொண்டு
ஆகாசம் எங்கும் இருக்கிறது என்று புரிந்து கொள்வது போல ஆத்மாவை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நம்முடைய சரீரங்களை உபாதியாகக் கொண்டு உள்ளே, வெளியே என்று கூறப்படுகின்றது.

————-

யஸ்து ஸர்வாணி பூ4தான்ய ஆத்மன்ய ஏவானுபஶ்யதி |
ஸர்வபூ4தேஶு சாத்மானம் ததோ ந விஜுகு3ப்ஸதே ||

யஹ து – யாரொருவன்
ஸர்வாணி பூதானி – எல்லா ஜீவராசிகளையும், பூதங்களையும்
ஆத்மனி ஏவ – தன்னிடத்திலேயும்
ஸர்வ பூ4தேஷு – எல்லா பூதங்களிடத்திலும், ஜீவராசிகளிடத்திலும்
சாத்மானம் – தன்னை பார்க்கின்றானோ
தத3 – இப்படிபட்ட பார்வையினால்
ந விஜுகு3ப்தஸதே – யாரையும் நிந்திக்கவோ, வெறுக்கவோ மாட்டான், யாரிடத்திலும் பரிதாபப்படவோ மாட்டான் கருணையே கொள்வான்

———-

யஸ்மின் ஸர்வாணி பூதான்ய ஆத்மைவாபூ4த்3 விஜானத: |
தத்ர கோ மோஹ:: க: ஶோக ஏகத்வம் அனுபஶ்யத: ||

விஜானத: – ஆத்ம ஞானத்தை அடைந்த ஞானிக்கு
யஸ்மின் – எப்பொழுது, எந்தக் காலத்திலும்
ஸர்வாணி பூதானி – எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும்
ஏகத்வம் அனுபஶ்யதஹ – ஒன்றையே பார்ப்பவனாக இருப்பதால்
தத்ர – அந்த காலத்தில்
கஹ மோஹ கஹ ஶோக – மோகமும் இல்லை, சோகமும் இல்லை
ஆட்சேப முறையில் சொல்லுதல் கருத்து அதன் இருப்பை ஆழமாக சொல்வதற்காக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
இந்த ஞானமானது அவ்வளவு சுலபமாக மனதில் பதியாது. எனவே எந்த நேரத்தில் இந்த அறிவு மனதில் இருக்கிறதோ
அந்த நேரத்தில் கோபமும், மோகமும் இருக்காது. எந்த ஞானியிடத்தில் எல்லா ஜீவராசிகளிடத்தில்
தானாகவே இருப்பதாக அறிவுடன் இருக்கின்றானோ அவனிடத்தில் சோகமும், மோகமும் இல்லை.
மோகம் – ஆத்ம ஆவரண லட்சணம், ஆத்மாவை மறைக்கும் நிலை
ஶோகம் – விக்ஷேபம் – பொய்யானவை தோற்றுவிக்கும், மனம் கொந்தளிப்பை கொடுப்பது
ஆத்மாவைப்பற்றிய அக்ஞானம் இல்லை, தன்னைக் குறித்து எந்த சோகமும் இருக்காது. மோகத்துக்கும், சோகத்துக்கும் அனுபவங்கள்,
சம்பவங்கள் இருந்து கொண்டிருக்கும். ஆனால் அதை பொருட்படுத்துவதும் விதத்தில் அவைகளில் இல்லாமை உணரப்படும்.
அவைகளால் பாதிக்கப்படாமல் இருப்போம். சோகத்திற்கு காரணம் மோகத்தினால்தான் என்று சொல்லப்படுகிறது.

————

ஸ பர்யகா3ச சு2க்ரம் அகாயம்
அவரணம் அஸ்னாவிரம் ஶுத்3த4ம் அபாபவித்3த4ம் |
கவிர்மனீஷீ பரிபூ4; ஸ்வயம்பூ4ர யாதா2தத்2யதோர்Sதா2ன்
வ்யத3தா4ச்சா2ஶ்வதீப்4ய: ஸமாப்4ய: ||

ஸஹ – மேற்சொன்ன ஆத்ம தத்துவம்
பர்யகாத்3 – எல்லா இடத்திலும் பரவியிருப்பது, வியாபித்திருப்பது
ஶுக்ரம் – பிரகாச ஸ்வரூபமானது, சைதன்ய ஸ்வரூபமானது அறிவு ஸ்வரூபமானது
அகாயம் – சூட்சும சரீரங்களற்றது, மனது, புத்தி இவைகள் கிடையாது
அவரணம் – காயபடுத்த முடியாதது
அஸ்னாவிரம் – நரம்புகள் கிடையாது
இவையிரண்டும் கிடையாது என்று சொல்வதிலிருந்து ஸ்தூல சரீரமும் அற்றது என்று புரிந்து கொள்ளலாம்
ஶுத்தம் – தூய்மையானது, காரண சரீரமற்றது.
மேற்கூறியதிலிருந்து மூன்று சரீரங்களும் கிடையாது என்பதை அறியலாம்.
அபாபவித்3த4ம் – பாவ-புண்ணியங்களற்றது, தர்ம-அதர்மங்கள் இல்லாதது
கவி – அனைத்தையும் அறிந்தவன், எல்லோருடைய மனதிற்குள்ளேயும் இருப்பதால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகிறது.
மனீஷீ – மனதை ஆள்பது, மனதை செயல்படுத்துவது
பரிபூ4 – எல்லாவற்றிற்கும் மேலானது, எல்லாமாகவும் இருக்கின்றது
ஸ்வயம்பூ4: – தானாகவே இருக்கிறது, தனக்கு காரணாமாக எதுவும் இல்லாதது
யாதா2தத்2யத: – அவரவர்கள் செய்த கர்ம உபாஸனைகளுக்கு தக்கபடி
அரா2ன் – ஆற்ற வேண்டிய கடமைகளை
ஶாஶ்வதிப்4ய ஸமாப4ய: வ்யத3தாத் – அதிக காலம் இருக்கின்ற தேவதைகளுக்கு, பிரஜாபதிகளுக்கு பிரித்துக் கொடுத்தார்
இயற்கை சக்திகள் நியமப்படி ஒழுங்காக இயங்குவதற்கு காரணமாக யாரோ ஒருவன் ஈஸ்வரன் இருக்கிறான் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

———–

கர்மங்கள் என்று சொல்வது வைதீக கர்மங்கள். உபாஸனா வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட வைதீக தியானங்கள்.
கர்மத்தின் பலனில் ஆசைப்பட்டு செய்வது சகாம கர்மங்கள், இவைகளை செய்வதால் பித்ரு லோகத்தை அடையலாம்.
கர்மம் செய்பவர்களின் மனம் பரபரப்பாகவே இருக்கும். உடலாலும், வாக்காலும் செய்யப்படும் செயல்களையும்,
மனதால் செய்யப்படும் தியானம், போன்றவற்றையும் ஆசைவசப்பட்டு செய்வதால் அதன் பலனாக போகத்தை அனுபவிக்கிறான்.
அசுவமேத யாகத்தை செய்வதால் சொர்க்க லோகத்தை அடைகிறார்கள்.
இதே யாகத்தை பிராமணன் உபாஸனையாக செய்தாலும் அதே பலனை அடைகிறான்.
ஸமுச்சயஹ – சேர்த்தல் – கர்மத்தையும், உபாஸனையும் சேர்த்து செய்பவன் அடையும் பலன் பிரம்மலோகத்தை அடைவது
கர்மத்தை நிஷ்காமமாக செய்தால் மனத்தூய்மை அடையலாம். நிஷ்காம உபாஸனையின் பலனாக அடைவது மன ஓருமுகப்பாடு.

அந்த4ம் தம: ப்ரவிஶந்தி யேSவித்3யாம் உபாஸதே |
ததோ பூ4ய இவ தே தமோ ய உவித்3யாயாம் ரதா: ||

யஹ – எவர்கள்
அவித்யாம் உபாஸதே – கர்மத்தை மட்டும் செய்து கொண்டிருக்கிறார்களோ
அந்தம் தம: – அவர்கள் அடர்ந்த இருளை, சொர்க்கலோகத்தை
பிரவிஶந்தி – அடைகிறார்கள்
சொர்க்கலோகத்கில் ஆத்ம வித்யாவை படிக்க முடியாது. ஆத்ம ஞானத்தை அடைய முடியாத அறியாமையுடன் கூடிய உலகம் நான்,
என்னுடைய என்கின்ற அபிமானம் மட்டும் உடைய இருள் நிறைந்த உலகத்தை அடைகிறார்கள்.
ய உ – யார்
வித்யாயாம் ரதா – உபாஸனையை மட்டும் செய்து கொண்டு மகிழ்ந்திருக்கிறார்களோ
தத்2 பூ4ய இவ தே தம் – அவர்கள் அதைவிட அதிகமான அடர்ந்த இருளை அடைவார்கள்.
அதிகமான சுகத்தையும், மமகார, அகங்காரத்தையும் கொண்ட உலகத்தை அடைகிறார்கள்.

————–

அன்யத்3 ஏவாஹுர் வித்3ய்யான் யத்3 ஆஹுர் அவித்3ய்யா |
இதி ஶுஶ்ரும தீ4ராணாம் யே நஸ் தத்3 விச்சக்ஷிரே ||

அன்யத்3 ஏவ ஆஹு வித்யயா – .உபாஸனை செய்வதினால் ஒரு வகையான பலன் ஏற்படுகிறது என்று கூறுகிறார்கள்
அனய்த்3 ஆஹு: அவித்3யயா – கர்மத்தை செய்வதனால் வேறொரு பலன் கிடைக்கிறது என்றும்கூறுகிறார்கள்
தீராணாம் – கற்றறிந்தவர்களுடைய வார்த்தைகளாக
இதி ஶுஶ்ரும – இவ்விதம் நாங்கள் கேள்விபட்டிருக்கிறோம்
யே தத் விச்சக்ஷிரே – அவர்கள் எங்களுக்கு எடுத்து சொன்னார்கள்

——–

வித்யாம் சாவித்3யாம் ச யஸ்தத்3 வேதோ3ப4யம் ஸஹ |
அவித்3யயா ம்ருத்யும் தீர்த்வா வித்3யயாம்ருதம் அஶ்னுதே ||

யாரொருவன் தியானத்தையும், கர்மாவையும் ஒன்று சேர்ந்து செய்யக்கூடியவை என்று புரிந்து கொள்கின்றானோ
அவன் செயல் செய்வதனாலேயே மரணத்தையும் வென்று தியானத்தினாலேயே அழிவற்ற நிலையை அடைகின்றான்.
இங்கே ம்ருத்யு என்ற சொல்லானது நமக்கு இயல்பாகவே எந்த செயல்களை செய்ய விரும்பி செய்கின்றோமோ அதைக் குறிக்கிறது.
இதையே ஸ்வாபீக கர்மம் என்றும் கூறப்படுகிறது.
நமக்கு என்ன செயல் செய்யலாம் என்பதை தேர்ந்தெடுக்கும் அறிவை இயல்பாகவே இருக்கிறது.
இந்த கர்மத்தின் பலனாக சுபாவமாக செய்யும் நிலையிலிருந்து விடுபட்டு சாஸ்திர தர்மப்படி இயல்பாகவே செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள்.
உபாஸனையின் மூலம் தேவதையை தியானித்துக் கொண்டிருப்பதால் அந்த ஸ்வரூபமாகவே உயர்ந்து விடுகின்றான்.
இதையே அம்ருதம் என்று கூறப்படுகிறது.

—————-

அந்தம் தம: ப்ரவிஶந்தி யேSஸம்பூ4திம் உபாஸதே |
ததோ பூ4ய இவ தே தமோ ய உ ஸம்பூ4த்யாம் ரதா: ||

எது தோன்றியுள்ளதோ அதை ஸம்பூதி என்று பொருட் கொள்ள வேண்டும்.. எது வெளித்தோற்றத்திற்கு வராமல் இருக்கிறதோ
அதை அஸம்பூதி என்று பொருட்கொள்ள வேண்டும். இங்கே ஸம்பூதி உபாஸனம் என்பது ஹிரண்யகர்ப்ப உபாஸனம் என்று பொருட் கொள்ள வேண்டும்.
அஸம்பூதி என்பதை ப்ரகிருதி உபாஸனம் என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்
யார் பிரகிருதியை மட்டும் உபாஸிக்கிறார்களோ அவர்கள் அடர்ந்த இருளை அடைகிறார்கள்.
யார் ஹிரண்யகர்ப்ப உபாஸனையில் மட்டும் பற்று உள்ளவர்களாக அதை செய்து கொண்டிருக்கிறார்களோ
அவர்கள் மேற்சொன்ன இருளை காட்டிலும் அதிகமான இருளை அடைகிறார்கள்

————-

அன்யத்3 ஏவாஹு: ஸம்ப4வாத்3 அன்யத்3 ஆஹுர் அஸம்ப4வாத் |
இதி ஶுஶ்ரும தீராணாம் யே நஸ் தத3 விச்சக்ஷிரே ||

ஸம்பூதி உபாஸனையை செய்வதால் ஒருவகையான பலன் கிடைக்கின்றது.
அஸம்பூதி உபாஸனை செய்வதால் வேறுவகையான பலன் கிடைக்கின்றது.
இது கற்றறிந்தவர்கள் எங்களுக்கு கூறியதையே நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
இவ்விதம் எங்களுக்கு யார் சொன்னார்களொ அந்த தீரர்களுடைய வார்த்தையை நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
ஸம்பூதி உபாஸனையின் பலன் – அஷ்டமகா சித்திகளை அடைவது
அஸம்பூதி உபாஸ்னையின் பலன் – பிரகிருதியுடன் லயத்தை அடைவது

——————

ஸம்பூ4திம் ச வினாஶம் ச யஸ் தத்3 வேதோ3ப4யம் ஸஹ |
வினாஶேன ம்ருத்யும் தீர்த்வா ஸம்பூ4த்யாம்ருதம் அஶ்னுதே ||

யார் பிரகிருதி உபாஸனையையும், ஹிரண்யகர்ப்ப உபாஸனையும் சேர்த்து செய்கின்றானோ, அனுஷ்டிக்கின்றானோ
அவர் ஹிரண்யகர்ப்ப உபாஸனையின் பலனாக மரணத்தை தாண்டி, பிரகிருதி உபாஸனையின் பலனாக பிரகிருதியுடன் லயமாகின்ற அடைகின்றார்.

—————

இந்த பிரார்த்தனை உபாஸனை செய்பவர்களால் செய்யப்படுகிறது. நல்ல உலகத்தை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக செய்வது.
முமூக்ஷூவின் பிரார்த்தனையாகவும் இவைகளை விசாரம் செய்தால் அவன் மோட்சத்தை அடைவதற்காக செய்கின்றான் என்று புரியும்.
முமூக்ஷுவின் பிரார்த்தனை
உலகத்தில் இருக்கின்ற புலனுகர் போகப் பொருட்களால் பரபிரம்மத்தினுடைய உண்மையான இருத்தல் மறைத்திருக்கின்றது.
மாயையின் சக்தியால் மனதை கவர்ந்திழுக்கும்படி தோன்றியிருக்கின்ற பொருட்களின் மாயையில் விழுந்து விடாமல் என்னை பாதுகாப்பீர்களாக.
நற்பண்புகளை பின்பற்றி கொண்டிருக்கும் முமுஷுவான என்னிடத்திலிருந்து மாயையை நீக்கி விடுவீர்களாக.

ஹிரண்மயேன பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதம் முக2ம் |
தத். த்வம் பூஷன்ன அபாவ்ருணு ஸத்யத4ர்மாய த்3ருஷ்டயே ||

ஸத்யஸ்ய முக2ம் – ஹிரணயகர்ப்பனுடைய லோகத்தின் வாயில், பிரம்மத்தை அடைவதற்கான நுழைவாசல்
அபிஹிதம் – மூடப்பட்டிருக்கிறது
ஹிரண்மயேன பாத்ரேண – தங்கம் போன்ற ஓளிமயமான மறைப்பானால்
பூஷண் – சூரியதேவரே!
தத் த்வம் – அதை நீங்கள்
அபாவ்ருணு – நீக்கிவிடுங்கள், விலக்கி விடுவீர்களாக
ஸத்யதர்மாய – உண்மையான பிரம்மத்தை உபாஸிக்கின்ற,
திருஷ்டயே – என்னுடைய பார்வைக்காக
பிரம்ம லோகத்திற்கே சுக்லகதியாக செல்லும்போது தடையாக இருக்கும் ஒளிமயமான மறைப்பை எடுத்து வழி விடுவீர்களாக
இது உபாஸனின் பிரார்த்தனை.

—————-

பூஷன்ன ஏகர்ஷே யம ஸூர்ய ப்ராஜாபத்ய
வ்யூஹ ரஶ்மீன் ஸமூஹ தேஜ: |
யத் தே ரூபம் கல்யாணதமம்.தத் தே பஶ்யாமி
யோSஸாவ் அஸௌ புருஷ: ஸோSஹம் அஸ்மி

உபாஸகனின் பிரார்த்தனை ( கர்மத்தையும், உபாஸனையும் சேர்த்து செய்து கொண்டிருப்பவர்கள், பிரம்மலோகத்தை அடைவதற்காக)

பூஷன் – சூரியதேவனே! உலகத்தை போஷிப்பவரே!
ஏகர்ஷே – ஒருவராகவே இருந்து செய்பவரே!
யம – எல்லாவற்றையும் தன்வசம் வைத்துள்ளவரே
ஸூர்ய – சூரிய பகவானே! எல்லாவற்றையும் கிரகித்துக் கொண்டவரே!
ப்ரஜாப்த்ய – பிரஜாபதியின் புதல்வரே
ரஶ்மின் வ்யூஹ – உங்களின் ஒளிக்கதிர்களை விலக்கி கொள்வீர்களாக
தேஜ: ஸமூஹ – உங்களுடைய உஷ்ணமான ஓளியை ஒடுக்கிக் கொள்வீர்களாக
யத் தே கல்யாண தமம் ரூபம் – எந்த உங்களுடைய மங்களகரமான ரூபம் உண்டோ
தத் தே பஶ்யாமி – அதை உங்களுடைய அருளால் பார்க்க விரும்புகிறேன்
ய:: அஸௌ புருஷ: – யார் இந்த புருஷனோ, ஆதித்ய மண்டல தேவதையோ
ஸஹ அஹம் அஸ்மி – அவரே நானாக இருக்கிறேன்
உலகத்தில் மனதை கவர்ந்திழுக்கும் பொருட்களை அவைகளை நீக்கிக் கொள். மோட்சத்தை அறிய வேண்டும்.
அந்த ஆதித்ய மண்டலத்திலிருக்கின்ற பிரம்ம தத்துவம் நானாக இருக்கிறேன். என்ற அறிவை உடையவனாக இருக்கிறேன்

————-

வாயுர் அனிலம் அம்ருதம் அதே2த3ம் ப4ஸ்மாந்தம் ஶரீரம் |
ஓம் க்ரதோ ஸ்மர க்ருதம் ஸ்மர க்ரதோ ஸ்மர க்ருதம் ஸ்மர ||

அக்னிதேவனை குறித்து, மனதிடமே பிரார்த்தனை. இப்பொழுது இறக்கும் தறுவாயில் இருக்கும் எனக்கு பிராணனானது.
அம்ருதம் – என்றும் இருக்கின்ற ஹிரண்யகர்ப்பனான
அனிலம் – சமஷ்டி பிராணனுடன் கலந்து விடட்டும்.
அத இத3ம் – பிறகு இந்த உலகமானது
பஸ்மாந்தம் – அக்னியில் சாம்பலாகட்டும்
ஓம் க்ரதோ = ஹிரண்யகர்ப்பனே, அக்னிதேவனே
ஸ்மர க்ருதம் – நீங்கள் என்னால் செய்யப்பட்ட நற்காரியங்களை நினைத்துப்பார்த்து தகுந்த கதியை அடைய உதவ வேண்டும்
க்ரதோ க்ருதம் ஸ்மர – ஏ மனமே! இதுவரை செய்த நல்ல காரியங்களை, உபாஸனையை நினைத்துப் பார்ப்பாயாக
க்ரதோ ஸ்மர க்ருதம் ஸ்மர – அக்னிதேவன், நான் செய்த உபாஸனைகளை, நற்காரியங்களை வைத்துக் கொண்டு
நற்கதியை அடைய உதவி செய்வீர்களாக. ஏ மனமே நீயும் இதையே நினைப்பாயாக

—————

அக்3னே நய ஸுபதா2 ராயே அஸ்மான் விஶ்வானி தே3வ வயுனானி வித்3வான் |
யுயோட்4ய அஸ்மஜ் ஜுஹுராணம் ஏனோ பூ4யிஷ்டா2ம் தே நம உக்திம் விதேம ||

ஓ அக்னிபகவானே எங்களை நற்கதியை அடையக் கூடிய நல்ல மார்க்கத்தில் அழைத்து செல்ல வேண்டும்.
திரும்பி வராத உலகமான பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்து செல்ல வேண்டும்.
ராயே – செய்த கர்மபலன்களின் போகத்திற்காக
தேவ – அக்னிபகவானே
வஶ்வானி வ்யுனானி – நாங்கள் செய்த அனைத்து கர்மங்களையும், உபாஸ்னைகளையும்
வித்வான் – அறிந்துள்ள நீங்கள்
அஸ்மாத் – எங்களிடமிருந்து
ஜுஹுராணம் ஏனம் – கீழான பாவங்களை
யுயோதி4 – நீக்கிவிடுவீர்களாக
தே பூ4யுஷ்டாம் – உங்களுக்கு பலமுறை
நம: உக்திம் விதே4ம – நமஸ்காரத்தை சமர்ப்பிக்கின்றோம்

—————–

தொகுப்புரை
01-08 வேதாந்த கருத்துக்கள் உடையது
01-01: இதில் வேதாந்தத்தின் மையக்கருத்து கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த உலகத்தில் உள்ள படைக்கப்பட்ட
அனைத்திலும் ஈஸ்வரனே வியாபித்திருக்கிறார். இந்த உலகத்திற்கு அவரே உபாதான காரணமாக இருக்கிறார்.
இந்த உலகத்தை ஈஸ்வரனைக் கொண்டு மூடி விடவேண்டும். இருமையை நீக்கி அனைத்திலும் ஈஸ்வர ஸ்வரூபத்தையே பார்க்க வேண்டும்.
இந்த அறிவை தியாகத்தினால் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.
தியாகம் என்பது அகங்காரம், மமகாரம் இவைகளை நீக்கிவிடுவதையே குறிக்கின்றது.
யாருடைய பொருளையும் அபகரிக்க கூடாது.
02-02 மேற்சொன்ன அறிவை அடைய தகுதியில்லாதவர்களுக்கு மனதிலுள்ள ராக, துவேஷங்கள் தடையாக இருந்தால்
கர்மயோகத்தை செய்து தகுதிபடுத்தி கொள்ள வேண்டும். சாஸ்திர விதித்த கடமைகளை செய்து கொண்டுதான் வாழ வேண்டும்.
இப்படி வாழ்வதால் கர்மத்தால் பந்தப்படாமல் ராக, துவேஷங்கள் நீங்கி எது உண்மை எது பொய் என்று பிரித்தறியும் அறிவை அடைவோம்.
மேற்சொன்ன அறிவை அடைய தகுதிப்படுத்தும்
03-03 அறியாமையில் உள்ளவர்களை நிந்தனை செய்கின்றது. இத்தகையவர்கள் தன்னைத்தானே கொலை செய்வது
போன்ற நிலைக்கு சமானமாகும் என்று கூறுகிறது
04-05 ஆத்ம தத்துவத்தை அத்யாரோப அபவாதம் முறையில் உபதேசிக்கின்றது. இருப்பதை, அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பதால்
அவைகளை முதலில் ஏற்றுக் கொண்டு பிறகு அவைகள் மித்யா என்று நீக்கி பிரம்ம ஞானத்தை உபதேசிக்கிறது.
பிரம்மத்தின் லட்சணங்களான அசைவற்றது, வேகமாக செயல்படக் கூடியது போன்றவற்றை எடுத்துக் கூறி
பிரம்மத்தின் துணைக் கொண்டுதான் பிரபஞ்சம் செயல்படுகின்றது என்பதையும் விவரித்துள்ளது
06-07 இதில் பிரம்ம ஞானத்தினுடைய லட்சணங்களும், பலனும் கூறப்பட்டுள்ளது.
யார் எல்லா ஜீவராசிகளையும் தன்னிடத்திலேயும், அவைகளில் தன்னையும் பார்ப்பதே ஞானபலன் லட்சணம்.
எந்த காலத்தில் இந்த அறிவு நிலைபெறுகின்றதோ அப்போதே அவனிடத்திலிருந்து மோகமும், சோகமும் விடைபெற்று சென்றுவிடும்
09-14 கர்ம-உபாஸனம்

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ ஸகல வஸ்து விலக்ஷணஸ்ய ஸாஸ்த்ர ஏக ஸமதிகம் யஸ்ய -அசிந்த்ய -அப்ரமேய -அத்புத -ஸக்தி -யுக்தஸ்ய -பரஸ்ய -ப்ரஹ்மண -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரேஸ்வரனது – ஸர்வ சக்தி -அத்புத சக்தி –

March 17, 2021

ஸ்ரீ ஸகல வஸ்து விலக்ஷணஸ்ய ஸாஸ்த்ர ஏக ஸமதிகம் யஸ்ய -அசிந்த்ய -அப்ரமேய -அத்புத -ஸக்தி -யுக்தஸ்ய -பரஸ்ய -ப்ரஹ்மண
ஸ்ரீ பாஷ்ய தீப சாராதி களிலே நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் இவை –

ஸ்ரீ வேதத்தாலே மட்டும் அறியப்படுபவன்
சாஸ்த்ர ஞானம் பஹு கிலேசம் புத்தேஸ் சலன காரணம் உபதேசாத் ஹரிம் புத்தவா -என்று
தத்வ தர்ஸிகள் வெண்ணெய் திரட்டி ஊட்டுமா போல் ஸூ லலிதமாக பூர்வாச்சார்யர்களையுடைய
ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டே தத்வ நிர்தேசம் செய்வதே ராஜ மார்க்கம் –

அந்தர் பஹிஸ்த தத் ஸர்வம் -உள்ளும் வெளியிலும் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –
அணு பதார்த்தங்களும் உள்ளே தன்னுடைய விபுவான ஸ்வரூபம் அடங்க வியாபித்திறகு உள்ளான் –
ஒவ்வொரு வஸ்துவிலும் நிச் சேஷமாக நிரம்பி உள்ளான் –
இந்த வியாப்தி விஷயமே அத்புத அகடி கடநா ஸாமர்த்யம்

வஹஸி ணிமித்தணம் வி அப்புய சத்தீ வஹஸி நிமித்த த்வம் அபி அத்புத ஸக்தி —
உபாதான நிமித்த ஸஹகாரி -த்ரிவித -காரணத்வம்

ஸகல வஸ்து விலக்ஷணஸ்ய ஸாஸ்த்ர ஏக ஸமதிகம் யஸ்ய -அசிந்த்ய -அப்ரமேய -அத்புத -ஸக்தி -யுக்தஸ்ய -பரஸ்ய -ப்ரஹ்மண
ஸ்ரீ பாஷ்ய தீப சாராதி களிலே நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் இவை –

பரா அஸ்ய சக்திர் விவிதை ஸ்ரூயதே –ஸ்ருதி வாக்யம்

விருத்த விபூதிகனான சர்வேஸ்வரனை ஸ்ரீ திரு விண்ணகரிலே காணப் பெற்றேன் என்கிறார்.
நல் குரவும் செல்வும் நரகும் சுவர்க்கமுமாய்
வெல் பகையும் நட்பும் விடமும் அமுதமுமாய்ப்
பல் வகையும் பரந்த பெருமான் என்னை ஆள்வானைச்
செல்வம் மல்கு குடித் திருவிண்ணகர்க் கண்டேனே–6-3-1-
ஸம்பத் தாரித்ய பாவாத் -அகடி தகடநம் ப்ராஹ கிருஷ்ணம் சடாரி -தாத்பர்ய ரத்னாவளி சுருக்கம் இத்திருவாய் மொழிக்கு –

வன் சரண் சுரர்க்காய் அசுரர்க்கு வெங் கூற்றமுமாய்த்
தன் சரண் நிழற் கீழ் உலகம் வைத்தும் வையாதும்
தென் சரண் திசைக்குத் திரு விண்ணகர்ச் சேர்ந்த பிரான்
என் சரண் என் கண்ணன் என்னை ஆளுடை என்னப்பனே–6-3-8-
இப்படி நல்லாருக்கு நல்லனாய் தீயோர்க்குத் தீயனாய் இருக்க அகடி தகடநா சாமர்த்தியம் வேண்டாவே
இத்திருவாய் மொழியில் -ஸர்வ நியந்த்ருத்வம் -என்று ஸ்ரீ பிள்ளான் வழியில்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் இல்லாமல் ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அடி ஒற்றியே அருளிச் செய்துள்ளார் –

பகவத் ஸ்வரூபம் அர்ச்சா திவ்ய மங்கள விக்ரஹங்களிலும் பரிபூர்ணமாக வியாபித்து உள்ளது –
பக்தஸ்ய தா வசிதோ பரிபாலயா –
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து -அனைத்து தூண்களிலும் வியாபித்து இருந்தான் என்பது அதி வாதம் இல்லையே –
வஸ்து தோறும் பரி ஸமாப்தி ஸ்வரூபம் உண்டே –
நியாய ஸித்தாநஞ்சத்திலும் -ஸர்வத்ராபி பூர்ண ஏவ என்று சாதித்த உடனே
ஓர் இடத்தில் பரிபூர்ண ஸமாப்தியாய் இருக்க வேறே ஓர் இடத்தில் எவ்வாறு இருக்க இயலும் என்ற ஆஷேபம் பிறக்க
அதற்கும் சமாதானம் அருளிச் செய்கிறார் அன்றோ –

ஸ்ருதியும் ஆத்மநி திஷ்டந் -என்ற அளவுடன் நில்லாமல் ஆத்மநி அந்தர இத்யாதிகளை சொல்லிற்றே –
எள்ளில் எண்ணெய் இருக்கிறது என்றால் எள்ளின் உள்ளே இருப்பத்தைச் சொல்லிற்றே அன்றி வெளியில் இருப்பத்தைச் சொல்லிற்று இல்லையே —
தீ திண்ணையில் இருக்கிறது என்றால் திண்ணை மேல் இருப்பதையே சொல்லிற்றே அன்றி உள்ளே இருப்பத்தைச் சொல்லிற்று ஆகாதே –
எனவே ஆத்மநி திஷ்டந் – ஆத்மநி அந்தர -இரண்டு படியாகவும் ஸ்ருதி ஓதிற்று –

ஜாதி வியக்தி தோறும் பரி சமாப்யா வர்த்திக்குமா போல் எல்லாவற்றிலும் தனித்தனியாகக் குறைவற வியாபித்து நிற்கும் என்றால்
அசேதனத்துக்கு அது கூடும் -பரம சேதனனுக்கு அது கூடுமோ என்று சங்கித்து விப்ரதிபத்தி பண்ணிப் போருவார்கள்
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் ஒன்றினில் பரி சாமாப்யமாக வர்த்தித்தால் மற்ற ஒன்றில் அது காண முடியாது என்பது
ஊமனார் கண்ட கனவிலும் பழுதாய் ஒழிந்தது என்று ஆகுமே –
ஸ்ருதி ப்ரகாசரும் -ஏகஸ்மின் ஸர்வ வஸ்துநி ஸ்வரூபஸ்ய பூர்ண வ்ருத்தி தயா
நரசிம்ஹத்வம் -விருத்தே வையாக் ஸூ கடித சமா நாதி கரணே ந்ருஸிம்ஹத்வே பிப்ர-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

ஸர்வத்திலும் சிறியனான ஜீவாத்மாவுக்கு உள் என்று ஒரு பிரதேசம் இல்லை –
விபுக்களான காலாதிகளுக்கு புறம்பு என்ற ஒரு பிரதேசம் இல்லை –
இப்படி இருக்க ஈஸ்வரன் உள்ளும் புறமும் வியாபித்து நிற்கிறான் என்பது கூடுமோ என்னில்
இப்படிச் சொல்லுகிற வாக்யங்களுக்கு சர்வ த்ரவ்யங்களிலும் ஈஸ்வரன் இல்லாத பிரதேசம் இல்லை என்கையிலேயே தாத்பர்யம் –
சர்வ வியாப்தி சொன்ன இடத்தில் -அந்தர் வியாப்த்தியாவது -நிர் அவயவங்களோடே ச அவயவங்களோடே
வாசி அற அவை உள்ள இடத்தில் இவன் இல்லை என்னாத படி பிரதிகாதம் அற்று நீங்காதே நிற்கை

————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் –

March 13, 2021

தனியன்
துலா ரேவதி ஸம்பூதம் வரயோகி பதாஸ்ரிதம்
ஸர்வ வேதாந்த ஸம்பூர்ணம் அப்பாச்சார்ய மஹம் பஜே
ஐப்பசி ரேவதியில் அவதரித்தவரும் மணவாள மா முனிகளின் திருவடிகளைப் பற்றியவரும்
எல்லா வேதாந்தங்களாலும் நிறைந்தவருமான ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவை வழிபடுகிறேன்.

தனியன்
சௌம்யஜா மாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட்பதம்
தேவராஜம் குரும் வந்தே திவ்யஜ்ஞாந ப்ரதம் ஸுபம்
அழகிய ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளின் திருவடித் தாமரைகளில் வண்டு போல் படிந்து ரஸாநுபவம் செய்பவரும்,
தம்மை அண்டினவர்களுக்கு உயர்ந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானத்தை அளிப்பவரும், அறிவினாலும் அநுஷ்டானத்தாலும்
சோபிப்பவருமான ஸ்ரீ தேவராஜகுரு என்னும் ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவை வழிபடுகிறேன்.

—————————–

ஸ்ரீ ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரண அம் புஜ ஷட் பதம்
தேவ ராஜ குரு வந்தே திவ்ய ஞான பிரதம் ஸூபம் –

யோகிகளுக்குள் தலைவரான ஸ்ரீ மா முனிகளின் திருவடித் தாமரைகளில் படிந்த வண்டு
மது போன்ற திவ்யமான-அசாதாரணமான – ஞானம் அருளிய உபகாரகர் அன்றோ இவர் –

———

வரவரமுனிவர்ய பாது ரத்னம் வரதகுரும் குருமாச்ரயே குரூணாம் |
உபநிஷதுப கீதமர்த்த தத்வம் ததிஹ யதீய வசம் வதம் ஸமிந்தே || 1

வரவர முனிம் = மணவாள மாமுனிகளின்
பாது ரத்நம் = திருவடிகளுக்கு ரத்நம் போல் சிறந்த அடியார்
குரூணாம் குரு =ஆசார்யர்களுக்கு ஆசார்யராய் இருப்பவர்
உபநிஷதுபகீதம் அர்த்த தத்வம் = உபநிஷத்துகளில் ஓதப்படும் பொருளை
ததிஹ யதீய வசம் வதம் ஸமிந்தே =தம் அதீனமாக உடையவர் ஆகிய
வரதகுரும் ஆச்ரயே = வரதகுருவை வணங்குகிறேன்.

மணவாள மாமுனிகளின் திருவடிகளுக்கு ரத்னம் போல் சிறந்த அடியவர், ஆசார்யர்களுக்கு ஆசார்யராய் இருப்பவர்,
உபநிஷத்துகளில் ஓதப்படும் உண்மைப்பொருளைத் தம் அதீனமாக உடையவர் ஆன வரதகுருவை வணங்குகிறேன்.

—————

ஆகல்பமத்ர பவது ப்ரதயந் தரித்ரீம்
அஸ்மத் குருர் வரவர ப்ரவரோ முநீநாம் |
அந்தஸ்தமச் சமநம் அந்தத்ருசாம் யதீயம்
அம்லாந பல்லவ தலாருணம்அங்க்ரி யுக்மம் || 2

எந்த மணவாள மாமுனிகள் வாடாத தளிர்போல் சிவந்த இரண்டு திருவடிகள் பார்வை இழந்தவர்களுடைய
உள் இருளைப் போக்க வல்லதோ அந்த முனிவர்களின் தலைவர், எமது குருவான மாமுனிகள்
இந்த பூமியைப் ப்ரகாசப் படுத்திக்கொண்டு கல்பம் முடியும்வரை இங்கிருக்கவேண்டும்.

—————–

குணமணி நிதயே நமோ நமஸ்தே
குருகுல துர்ய நமோ நமோ நமஸ்தே |
வரவரமுநயே நமோ நமஸ்தே
யதிவர தத்வ விதே நமோ நமஸ்தே || 3

நமஸ்தே-தே நம -உமக்கு நமஸ்காரங்கள் -உனக்கே ஆட்பட்டு எனக்கு அல்லேன் -பல்லாண்டு
நமோ நமோ நமஸ்தே -ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் -பல்லாண்டு –

குண மணி நிதயே நமோ நமஸ்தே -கல்யாண குணங்களின் -பொக்கிஷம்
குருகுல துர்ய நமோ நமஸ்தே-குரு பரம்பரையில் ஸ்ரேஷ்டர்
வர வர முநயே நமோ நமஸ்தே –
யதி வர தத்த்வ விதே நமோ நமஸ்தே -உண்மையான -சரம உபாயம் அறிந்தவர் –
விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ -ஸ்ரீ யதீந்த்ர பிரவணர் அன்றோ

சிறந்த குணங்களுக்கு நிதியாக இருப்பவரின் பொருட்டு வணக்கம். ஆசார்யர்களில் சிறந்தவரே உமக்கு வணக்கம்.
மணவாள மாமுனிகளே உமக்கு வணக்கம். யதிராஜரின் திருவுள்ளம் அறிந்தவரே உமக்கு வணக்கம்.

———————-

மேலே தன்னுடைய ஆராதன பெருமாள் ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனுக்கும்
ஸ்ரீ ஸீதாப் பிராட்டிக்கும் பிராணாமங்களை அருளிச் செய்கிறார்

குரு மயி விமலம் த்ருகஞ்சலம் தே
குசல நிதாந தயா நிதே நமஸ்தே |
நிசிசர பரிபந்தி நித்ய யுக்தே
நிமிகுல மங்கல தீபிகே நமஸ்தே || 4

குசல நிதாந-குசலம் -ஸுவ்க்யம்-அதுக்கு நிதானம் -பெரிய பிராட்டியார் தானே –
இவள் புருஷகார பலமாகவே -பரம புருஷார்த்தம் கிட்டும்
இவருக்கும் மா முனிகள் திருப்பாதம் இவள் மூலமே தானே கிட்டியது –
நிமி அரச வம்சம் தானே ஜனகன் – -ஜனக குல ஸூந்தரி -ஸ்ரீ சீதாப்பிராட்டி –

க்ஷேமத்துக்குக் காரணமான கருணைக் கடலே! உமது சுத்தமான கடைக்கண் பார்வையை என்னிடம் செலுத்தும்.
உமக்கு வணக்கம். அரக்கர்களின் விரோதிகளுடன் கூடியவளே நிமிகுல தீபமானவளே! வணக்கம்.
(நிமிகுல தீபம்= சீதாப் பிராட்டி)

————————

ரவி ஸுத ஸுஹ்ருதே நமோ நமஸ்தே
ரகுகுல ரத்ந நமோ நமோ நமஸ்தே |
தச முக மகுடச் சிதோ நமஸ்தே
தசரத நந்தன ஸந்ததம் நமஸ்தே || 5

சுக்ரீவனுடைய நண்பனான உனக்கு வணக்கம். ரகுகுல ச்ரேஷ்டரான உமக்கு வணக்கம்.
பத்துத்தலை உடைய ராவணன் கிரீடத்தை அறுத்த உமக்கு வணக்கம். தசரத குமாரனான உமக்கு வணக்கம்.

—————-

யதி புனரபிதேய மத்விதீயம்
க்ருதிபிரத: பரமீக்ஷ்யதே நகிஞ்சித் |
விஜஹதி நஹிஜாது ஸூ க்தி முக்தம்
விசத சதி த்யுதி மௌக்திகம் விதக்தா: || 6

ஒப்புயர்வற்ற ஒரு பொருள் இருக்குமானால் இதற்கு மேல் முயற்சிகளால் ஒன்றும் காணப்படவில்லை என்றால்
நிர்மல சந்த்ரன் போன்ற காந்தியுள்ள முத்தை நிபுணர்கள் சிப்பியிலிருந்து வந்தது என்று ஒருபோதும் விட மாட்டார்கள்.

————————-

தேவ ப்ரஸீத மயி திவ்ய குணைக ஸிந்தோ: |
த்ருஷ்ட்யா தயாம்ருத துஹா ஸக்ருதீக்ஷிதும் மாம் ||
நைதேந க்ருத்வமஸிதேதி நசிந்தயித்வா |
நாராயணம் குருவரம் வரதம் விதந் மே || 7

தேவனே! திவ்ய குணங்களுக்குக் கடல் போன்றவரே! தயை எனும் அம்ருதத்தைப் பெருக்குகிற பார்வையால்
என்னை ஒரு தடவை பார்ப்பதற்கு தயை புரிவீராக. இந்த அஸத்தால் ஆக வேண்டியது ஒன்றுமில்லை என்று
நினைக்காமல் எனக்கு ஆசார்யர் வரத நாராயண குரு என்பதை அறிந்து அருள் புரிய வேண்டும்.

———————-

ஸ்ரீமத் ரங்கம் ஜயது பரமம் தாம தேஜோ நிதாநம் |
பூமா தஸ்மிந் பவது குசலீ கோபி பூமா ஸஹாய: ||
திவ்யம் தஸ்மை திசது பகவந் தேசிகோ தேசிகாநாம் |
காலே காலே வரவரமுநி: கல்பயந் மங்கலானி || 8-

மங்களா ஸாஸன ஸ்லோகம் இது
பூமா – உபநிஷத் சொல்லும் – அதிசய ஆனந்த குணக்கடல்
பூமா ஸஹாயா -ஸ்ரீ தேவி ஸ்ரீ பூமா தேவிமார்கள் உடன் –
அடியார்கள் வாழ அருளிச் செயல் வாழ குரவர் வாழ
வியாக்யானம் வாழ -அரங்க நகர் வாழ -மணவாள மா முனியே -நீர் நூற்று ஆண்டு இரும்

ஒளிக்கு நிதி போன்ற சிறந்த தலமான செல்வமுள்ள ஸ்ரீரங்க நகரம் விளங்க வேண்டும்.
அதில் ஒளிகளுக்கெல்லாம் ஒளி(யான எம்பெருமான்) க்ஷேமமாக வாழ வேண்டும்.
ஆசார்யர்களுக்கு ஆசார்யரான மணவாள மாமுனிகள் காலந்தோறும் மங்களங்களைச் செய்து கொண்டு
அவருக்கு ஓர் ஒளியை அளிக்க வேண்டும்.

——————–

தஸ்யை நித்யம் ப்ரதிசத திசே தக்ஷிணஸ்யை நமஸ்யாம் |
யஸ்யாமாவிர் பவதி ஜகதாம் ஜீவநீ ஸஹ்ய கந்யா ||
புண்யைர் யஸ்யா: க்ஷிதிஜல ஜுஷம் பூருஷம் ரங்க பூஷாம் |
பஷ்யந்தந்யோ வரவரமுநி: பாலயந் வர்த்ததே ந: || 9

எல்லா உலகத்தின் வாழ்வுக்கும் காரணமான காவிரி நதி எந்த திசையில் பெருகுகிறதோ
அந்தத் தெற்குத் திசையை நோக்கி, எந்தத் திசையின் புண்யங்களால் பூமியை அடைந்த
ரங்க நகருக்கு ஆபரணமான புருஷோத்தமனை ஸேவித்துக்கொண்டு தம்மைக் க்ருதார்த்தனாக நினைத்து
மணவாள மாமுனிகள் நம்மைக் காத்துக் கொண்டுள்ளாரோ அந்த திசையை தினமும் வணங்குங்கள்.

———————–

ஆசா பாசைரவதி விதுரை: ஸ்வைரமாக்ருஷ்யமாணம் |
தூராத் தூரம் புநரபி ந மே தூயதாமேவ சேத : ||
அந்த: க்ருத்வா வரவர முநே நித்யமங்ரி த்வயம் தே |
தாராகார ஸ்மரண ஸுபகம் நிஸ்சலீ பூய தத்ர || 10

முடிவில்லாத பல ஆசைகளால் தன் இஷ்டம் போல் வெகுதூரம் இழுக்கப்பட்ட என் மனம் மறுபடி வருந்த வேண்டாம்.
வரவர முநியே! தினந்தோறும் உமது திருவடிகளையே நினைப்பதால் புனிதமாகி அங்கேயே ஸ்திரமாக இருக்கக் கடவது.

————————

த்வம் மே பந்து: த்வமஸி ஜநக: த்வம் ஸகா தேஷிகஸ்த்வம் |
வித்யா வ்ருத்தம் ஸுக்ருதமதுலம் வித்தமப்யுத்தமம் த்வம் ||
ஆத்மாஷேஷீ பவஸி பகவந் ஆந்தர: ஷாஸிதாத்வம் |
யத்வா ஸர்வம் வரவரமுநே! யத்யத் ஆத்மாநுரூபம். || 11||

நீரே எனக்கு உறவினரும், காரணபூதரும், தோழரும், ஆசிரியரும், கல்வியும், நன்னடத்தையும், நிகரில்லாத புண்யமும்,
சிறந்த தனமும், ஆத்மா என்னும் தாரகமும், தேவரீரே அடியேனை உள் இருந்து நியமிக்கும் ஸேஷியும், ஸேஷனுக்கு ஏற்ற எல்லாமும் ஆவீர்.

———————

ஆம்நாயேஷு ஸ்ம்ருதிபிரமிதைஸ் ஸேதிஹாஸை : புராணை:
த்ருஷ்யம் யத்நை: யதிஹ விதுஷாம் தேஷிகாநாம் ப்ரஸாதாத் ||
ஸ்வைராலாபைஸ் ஸுலபயஸி தத் பஞ்சமோபாய தத்வம்
தர்ஷம் தர்ஷம் வரவரமுநே தைந்யம் அஸ்மத் விதாநாம். || 12||

ஆம்நாயே ஷு ஸ்ம்ருதி பிரமிதைஸ் ஸேத் இதிஹாஸை புராணை -ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாசம் இவற்றை
த்ருஸ்யம் யத்நைர் யதிஹ விதுஷாம் தேஸிகா நாம் ப்ரஸாதாத் –ஆச்சார்யர் உபதேசிக்க –
யத்னமும் செய்ய வேண்டும் -ஸ்ரவணம் மனனம் இத்யாதிகளால்
ஸ்வைராலா பைஸ் ஸூலபயஸி தத் பஞ்சம உபாய தத்வம் -ஆலாபங்கள் பேச்சுக்கள்
கால க்ஷேபங்களால்-பஞ்சம உபாயத்தை – சுலபம் ஆக்கி
தர்சன் தர்சம் வர வர முநே தைன்ய மஸ்மத் விதாநாம்-பரம காருண்யத்தால் –
ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்று உபதேசித்து அருளினார் –

அளவற்ற ஸ்ம்ருதிகளாலும் இதிஹாசங்களுடன் கூடிய புராணங்களாலும் அறிஞர்களான ஆசார்யர்களுடைய
கருணையாலும் முயற்சிகளாலும் எது அறியப்படுகிறதோ அந்த ஐந்தாவது (பஞ்சம உபாயம்) உபாயத்தின்
உண்மையை என்னைப் போன்றவர்களின் எளிமையைப் பார்த்துப் பார்த்து ஸாதாரண பேச்சுகளால் எளிதாகப் புரியச் செய்கிறீர்!

————————

ஸத் ஸம்பந்தோ பவதி ஹித மித்யாத் மநைவோபதிஷ்டம் |
ஷிஷ்டாசாரம் த்ருடயிதுமிஹ ஸ்ரீ ஸகோ ரங்கதுர்ய: ||
த்வாரம் ப்ராப்ய ப்ரதித விபவோ தேவ தேவஸ்த்வதீயம் |
த்ருஷ்ட்வைவத்வாம் வரவரமுநே த்ருஷ்யதே பூர்ண காம: || 13||

நல்லோர் உறவு உபாயமாகிறது என்று தாம் உபதேசித்த சிஷ்டாசாரத்தை உறுதிப்படுத்த
பெரிய பிராட்டியுடன் கூடிய ஸ்ரீரங்கநாதன் ப்ரஸித்த மஹிமை உடைய தேவதேவர் உமது வாயிற்படியை அடைந்து
உம்மை ஸேவித்த பின்பே பூர்த்தி அடைந்த எண்ணம் உடையவராகக் காணப்படுகிறார்.

——————–

ஸோயம் பூய: ஸ்வயமுபகதோ தேஷிகைஸ் ஸம்ஸதம் தே|
ஷ்ருத்வா கூடம் ஷடரிபு கிராமர்த்த தத்வம் த்வ துக்தம் ||
ஆகோபாலம் ப்ரதயதி தராமத்விதீயம் த்விதீயம்|
வாசாம் தூரம் வரவரமுநே வைபவம் ஷேஷஷாயீ || 14||

அப்படிப்பட்ட இந்த அரவணைப் பள்ளியான் மறுபடி உம்மை ஆசார்யராக அடைந்து உம்மால் கூறப்பட்ட
ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்திகளின் உண்மைப் பொருளை ரஹஸ்யத்தில் கேட்டு நிகரில்லாத
வாக்குக்கு எட்டாத உமது வைபவத்தை மூடரும் அறியப் பரவச் செய்கிறார்.

—————————

ஸித்தோபாயஸ்த்வமிஹ ஸுலபோ லம்பயந் பூருஷார்த்தாந்
அஞ்ஞாதாஷ்ச க்ரதயதி புந: யத்ததோ தேஷிகஸ்த்வம் ||
தேவீ லக்ஷ்மீர் பவஸி தயயா வத்ஸலத்வேந ஸத்வம் |
கோஸௌ யஸ்த்வாம் வரவரமுநே மந்யதேநாத்மநீநம். || 15||

ஸித்த உபாயஸ் த்வமிஹ ஸூலபோ லம்பயன் பூருஷார்த்தான் – மூன்றாகவும் இவரே –
ஸித்த உபாயமும் இவரே -அடைவிப்பவரும் இவரே ஸூலபமாக பெற்றுக் கொடுத்து அருளுபவர் –
அஞ்ஞாதாம்ஸ் ச ப்ரதயஸி புநஸ் யத்தகோ தேஸிகஸ் த்வம்-அஞ்ஞானங்களைப் போக்கும் ஆச்சார்யரும் இவரே
தேவீ லஷ்மீ பவஸி தயயா வத்சலத்வேந ச த்வம் -வாத்சல்யம் தயை மிக்கு உள்ள பிராட்டி -புருஷகாரமும் தேவரீரே
கோசவ் யஸ் த்வாம் வர வர முநே மன்யதே நாத்ம நீநம் -உயர்ந்த ஸித்த உபாயம் –
தேவரீர் என்று காட்டிக் கொடுத்து அருளினீர்

இப்போது புருஷார்த்த லாபத்தைச் செய்து கொண்டு சுலபமான ஸித்தோபாயமான நீர் அறியாதவைகளை அறிவிப்பிக்கிறீர்.
ஆகையால் நீர் ஆசார்யராகவும் இருக்கிறீர். வாத்ஸல்யத்தாலும் கருணையாலும் பிராட்டி தேவி ஆகிறீர்.
வரவர முநியே! உம்மைத் தம்முடையனாக நினைக்காதவன் யார்?

———————–

நித்யம் பத்யு: பரிசரணதோ வர்ணதோ நிர்மலத்வாத் |
வ்ருத்யா வாசாம் விபூதசரிதஸ் சாதுரீமுத்கிரந்த்யா ||
ஷேஷ ஸ்ரீமாநிதி ரகுபதேரந்தரேணாபி வாணீ: |
கோ நாமத்வாம் வரவரமுநே கோவிதோ நாவ கந்தும்.|| 16||

தினந்தோறும் சேஷியானவனுக்குப் பணிவிடை செய்வதாலும் சுத்தமான நிறம் பெற்றிருப்பதாலும்
தேவ கங்கையின் திறமையை வெளிப்படுத்துகின்ற வாக்கின் தன்மையாலும் சேஷன் ஸ்ரீமாந் என்று ரகுபதியான
ஸ்ரீராமருடைய வார்த்தையை விட்டு எவர்தான் உம்மை அறிய ஸமர்த்தன்?

————————-

ஸத்யம் ஸத்யம் புநரிதிபுரா ஸாரவித்பிர்யதுக்தம் |
ப்ரூம ஸ்ரோத்ரை: ஷ்ருணுத ஸுதியோ மத்ஸரம் வர்ஜயித்வா ||
தத்வம் விஷ்ணு: பரமநுபமம் தத்பதம் ப்ராப்யமேவம் |
தத் ஸம்ப்ராப்தௌ வரவரமுநி: தேஷிகோ தீர்க்கதர்சீ: || 17||

ஸாரத்தை அறிந்தவர்களால் முன்பு உண்மை உண்மை என்று எது கூறப்பட்டதோ சொல்லுகிறோம்
காதுகளால் கேளுங்கள் புத்திமான்களே! பகைமையை வீட்டுக் கேளுங்கள்; விஷ்ணுவே உண்மைப் பொருள்,
அவர் திருவடியே அடைய வேண்டியது, இப்படியே அதை அடைவதில் தீர்க்க தர்சியான ஆசார்யர் ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள்.

————————

லக்ஷ்யம் யஸ்தே பவதி பகவந் சேதஸஸ் சக்ஷுஷோ வா |
துப்யம் த்ருஹ்யந்த்யபி குமதயோ யே வ்ருதா மத்ஸரேண ||
முக்திம் கச்சேந்முஷித கலுஷோ மோஹமுத்தூய ஸோயம் |
நாநா பூதாந் வரவரமுநே நாரகான் ப்ராப்நுயுஸ்தே. || 18||

ஹே பகவந்! உமது திருவுள்ளத்திற்கோ அல்லது பார்வைக்கோ எவன் குறியாகிறானோ அவன் பாபத்தைத் துறந்து
மோகத்தை விட்டு மோக்ஷத்தை அடைவான். உம்மை வீணாக த்வேஷத்துடன் பார்த்த கெட்ட புத்தியுடன்
த்ரோஹம் செய்பவர்கள் பலவகைப்பட்ட நரக துன்பத்தை அனுபவிப்பார்கள்.

——————–

ஸ்வப்நேபி த்வத் பத கமலயோரஞ்ஜலிம் கல்பயித்வா |
ஷ்ருத்வா யத்வா ஸக்ருதபி விபோ நாமதேயம் த்வதீயம் ||
நிஷ்ப்ரத்யூஹம் வரவரமுநே மாநவ: கர்ம பந்தாந் |
பஸ்மீ க்ருத்ய பிரவிஷதி பரம் ப்ராப்யமேவ ப்ரதேஷம்.|| 19||

உமது திருவடித் தாமரைகளில் கனவிலும் அஞ்ஜலி செய்தவன் அல்லது உமது திருநாமத்தை ஒரு தடவை கேட்டவனும்
தடையினின்றி ஹே வரவரமுநியே! கர்ம பந்தங்களைச் சாம்பலாக்கி மிகவும் அடைய வேண்டிய இடத்தையே அடைகிறான்.

——————–

யஸ்மிந் கிஞ்சித் விதி ரபி யதா வீக்ஷிதும் ந க்ஷம:ஸ்யாத் |
வக்தும் ஷக்த: க இஹ பகவந் வைபவம் தத் த்வதீயம் ||
ய: ஸர்வஜ்ஞ: ஸகலு பகவாந் ஈக்ஷதே தத் ஸமக்ரம் |
தஸ்யாபித்வம் வரவரமுநே மந்யஸே தத்வமேக: || 20||

எந்த விஷயத்தில் கொஞ்சம் ப்ரம்ஹனும் பார்ப்பதற்குத் திறமையற்றவனாகிறானோ ஹே பகவானே!
அந்த விஷயத்தில் உமது மஹிமையை யார் சொல்ல வல்லவன்?
எல்லாமறிந்த அந்த பகவானே அதை எல்லாம் பார்க்கிறான். அதற்கும் நீர் ஒருவரே தத்வமாக நிற்கிறீர்.

————————

காலோநந்த: கமல ஜனுஷோ ந வ்யதீதா: கியந்த:
திர்யங் மர்த்யஸ் த்ருண வந லதா: ப்ரஸ்தரோவாப்யபூவம்|
இத்தம் வ்யர்த்தைர் ஜநி ம்ருதி சதைரேநஸாமேவ பாத்ரம்
திஷ்ட்யா ஸோஹம் வரவரமுநே த்ருஷ்டி கம்யஸ்தவாஸம் || 21

காலமோ முடிவில்லாதது. ப்ரம்மனுக்கு எத்தனை காலம் கடக்கவில்லை. திர்யக், மனுஷ்யன், புல், காட்டில் கொடி, புதர் ,
இப்படிப் பலவகையாக இருந்தேன். இது போல் வீணான பிறப்பு இறப்புகளால் பாபத்துக்கு உறைவிடமானேன்.
அப்படிப்பட்ட நான் தெய்வாதீனமாக, வரவரமுநியே! உமது பார்வைக்கு இலக்காக ஆனேன்.

———————

முக்த்வைவத்வாம் வரவரமுநே ஸம்பதாம் மூல கந்தம் |
க்ஷேமம் கிஞ்சிந் ந கலு ஸுலபம் கேசவைகாந்த்ய பாஜாம் ||
த்ருஷ்டோ தைவாத் தவ புநரநுக்ரோசகோசைரபாங்கை: |
நிர் மர்யாத: பசுபரபிப்ருஷம் நீயதே நிர்மலத்வம் || 22

வரவர முநியே! செல்வங்களுக்கு மூல காரணமான உம்மை விட்டு, கேசவனிடத்திலேயே பக்தி செலுத்துபவர்களுக்கு
ஒரு வகை க்ஷேமமும் இல்லையன்றோ! விதி வசத்தால் உமது தயை நிறைந்த பார்வைகளால் பார்க்கப் பட்டவன்
ஒன்றும் அறியாத பசுவாயிருந்த போதிலும் மிகவும் பாபமற்றவன் ஆகிறான்.

———————-

மர்த்யங்கஞ்சந் வரவரமுநே மாந ஹீந ப்ரசம்ஸந் |
பாதௌ தஸ்ய ப்ரபதன பர: ப்ரத்யஹம் ஸேவமாந: ||
தச்சேஷத்வம் நிரயமபிய: ஷ்லாக்யமித்யேவ புங்க்தே |
ஸோயம் ப்ராப்த: கதமிவ பரம் த்வத்பதைகாந்த்யவ்ருத்திம் || 23

வரவரமுநியே! மனிதன் ஒருவனை அஹங்காரமற்ற எவன் ஒருவன் புகழ்ந்து அவனுடைய திருவடிகளில்
சரணாகதி நோக்குடன் தினந்தோறும் சேவை செய்துகொண்டு அவனுடைய அடிமையை நரகத்துக் கொப்பாக இருந்தும்
சிறந்ததாக அனுபவிக்கிறானோ அப்படிப்பட்ட நான் இதோ வந்தேன்;
எப்படியோ உம் திருவடிகளில் அடிமையையே தொழிலாகக் கொண்டேன்.

——————-

நித்யாநாம் யத் ப்ரதம கணநாம் நீயஸே ஷாஸ்த்ர முக்யை: |
க்ருத்யாSSக்ருத்யா பவஸி கமலா பர்துரேகாந்த மித்ரம் ||
தேவ:ஸ்வாமீ ஸ்வயமிஹ பவந் ஸௌம்யஜாமாத்ரு யோகீ |
போகீஷத்வத் விமுகமபிமாம் பூயஸா பஷ்யசி த்வம் || 24

எந்த நீர் சாஸ்த்ரமறிந்தவர்களால் நித்யர்களுக்குள் முதல்வராக எண்ணப் படுகிறீர்,
செய்கையாலும் உருவத்தாலும் கமலாபதியின் ரஹஸ்யத் தோழனாகிறீர் —
தேவனாகவும் உடையவனாகவும் உள்ள தாமே இங்கு வரவர முநியாகி ஹே அநந்தனே!
உம்மைப் பாராதிருந்தும் என்னை நிறையக் கடாக்ஷிக்கிறீர்.

——————-
அர்த்த ஒளதார்யாத் அபிச வசசாமஞ்சஸா ஸந்நிவேசாத் |
ஆவிர் பாஷ்பைரமல மதிபி: நித்ய மாராதநீயம் ||
ஆசாஸாநைர் வரவரமுநே நித்ய முக்தைரலப்யம் |
மர்த்யோ லப்தும் ப்ரபவதி கதம் மத்வித: ஸ்ரீமுகம் தே || 25

ஆழ்ந்த பொருளுடைமையாலும், வெகு சீக்கிரத்தில் வாக்கியங்களை அமைப்பதாலும்,
வெளித்தோன்றுகிற கண்ணீர்களை உடைய தூய புத்தி உள்ள மங்களாசாஸனம் செய்கின்றவர்களால்
தினந்தோறும் கௌரவிக்கத் தகுந்ததும்
நித்யர்களுக்கும் முக்தர்களுக்கும் கிடைக்காததுமான உமது திருமுக மண்டலத்தை என் போன்ற மனிதன் எப்படி அடைய முடியும்?

—————————

ஸாராஸார ப்ரமிதி ரஹித: ஸர்வதா ஷாஸநம் தே |
ஸத்ய ஸ்ரீமந் கபிகர க்ருதாம் மாலிகாமேவ குர்யாம் ||
நோசேதே தத் வரவரமுநே! தூர தூர: ச்ருதீநாம் ||
மௌலௌ குர்யாத் புருஷ வ்ருஷபோ மைதிலீ பாகதேயம் || 26

நன்று தீதென்றறிவற்றவனே எல்லா விதத்திலும் உமது நியமனத்தைக் குரங்குக்கை மாலையாகச் செய்பவன்.
ஸ்ரீமானே! இல்லாவிட்டால் உபநிஷத்தில் இந்த மைதிலியின் வைபவத்தை வெகு தூரத்தில் செய்பவன் புருஷர்களின் சிறந்தவன்.

———————-

லக்ஷ்யம் த்யக்த்வா யதபி விபவோ ஜாயதே ராம பாணோ |
வாணீ திவ்யா வரவரமுநே ஜாது நைதத் த்விதீயா ||
ஸோயம் ஸர்வம் மதபிலஷிதம் வர்ஷதி ஸ்ரீ முகாப்த: |
தஸ்யை நித்யம் ததிஹ பரமம் தாம கஸ்மாத் துராபம் || 27

வரவர முநியே! ஸ்ரீராம பாணமும் குறிதவறி வீணாக ஆனாலும் ஆகலாம்,
ஆனாலும் உமது வாக்கு ஒருபோதும் வீணாவதில்லை.
அப்படிப்பட்ட இந்த ஸ்ரீமுக வர்ஷம் என் இஷ்டத்தை எல்லாம் வர்ஷித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அப்படிப்பட்டவனுக்கு நித்யமான பரமபதம் ஏன் கிடைக்காமல் போகிறது?

——————

ப்ரேமஸ்தாநம் வரவரமுநே ஸந்து ஸந்த: ஷதம் தே |
துல்ய: கோ வா வரத குருணா தேஷு நாராயணேன ||
ஸாநுக்ரோஷஸ் ஸது மயி த்ருடம் ஸர்வ தோஷாஸ்பதேஸ்மிந் |
மாமேவம் தே மநஸி குருதே மத் ஸம: கோ ஹி லோகே || 28

வரவர முநியே! உமது அன்புக்குரிய பெரியோர்கள் பலர் இருக்கட்டும்.
அவர்களில் வரத நாராயண குருவுக்கு ஒப்பானவர்கள் எவர்?
அந்த வரத நாராயண குருவானவர் என்னிடம் திடமான அன்பு கொண்டவர்.
நானோ எல்லாக் குறைகளுக்கும் உறைவிடம். உமது திருவுள்ளத்தில் என்னை இவ்விதம் செய்கிறார்,
எனக்கு நிகர் இவ்வுலகில் யார் இருக்கிறார்கள்?

—————————-

பக்த்யுத்கர்ஷம் திஷதி யதி மே பாத பத்மே த்வதீயே |
தஸ்மாதஸ்மை பவதி வரதஸ்ஸார்த்த நாமா குருர்மே ||
யத்வா தஸ்மை வரவரமுநே யத்யஹம் ப்ரேமயுக்த: |
தந்யஸ்த்வம் மாம் அநு பஜஸி தத் கிந்நு மந்யே யதந்யை: || 29

உமது திருவடித் தாமரைகளில் எனக்கு பக்தியைத் தருகிற எனது வரதகுரு பொருள் செறிந்த பெயர் படைத்தவராவார்.
அல்லது, வரவர முநியே! அவர் பொருட்டு நான் அன்புடையவன் ஆனால் நீர் தந்யர் ஆகிறீர்,
என்னை அநுஸரித்தவர் ஆகிறீர். ஆகவே மற்றவர்களைப் பற்றி என்ன நினைப்பேன்!

—————————–

யத் ஸம்பந்தாத் பவதி ஸுலபம் யஸ்ய கஸ்யாபி லோகே |
முக்தைர் நித்யைரபி துரதிகம் தைவதம் முக்தி மூலம் ||
தம் த்வாமேவம் வததி வரதே ஸௌஹ்ருதம் மே யதி ஸ்யாத் |
தஸ்யைவஸ்யாத் வரவரமுநே ஸந்நிதௌ நித்ய வாஸ: || 30

இவ்வுலகில் எவன் ஒருவனுக்கும் எவருடைய ஸம்பந்தத்தால் முக்தர்களுக்கும் நித்யர்களுக்கும் அடையமுடியாத
முக்தி காரணமான தேவதை ஸுலபமாகக் கிடைக்கிறதோ அப்படிப்பட்ட உம்மை இவ்வாறு சொல்லுகிற
வரதகுரு வினிடத்தில் எனக்கு ஸ்நேஹம் இருக்குமானால் வரவரமுநியே! அவர் அருகிலேயே நித்ய வாஸம் உண்டாகட்டும்.

—————–

ஸர்வாவஸ்தா ஸத்ருச விவிதா சேஷகஸ்த்வத் ப்ரியாணாம் |
த்யக்த்வா பர்த்துஸ் ததபி பரமம் தாம தத் ப்ரீதி ஹேதோ: ||
மக்நாநக்நௌ வரவரமுநே மாத்ருசாநுந்நீநீஷன் |
மர்த்யாவாஸோ பவஸி பகவந் மங்கலம் ரங்கதாம்ந: || 31

எல்லா தசைகளிலும் தகுந்த பலவகையான கைங்கர்யத்தைச் செய்கிற வரவரமுநியே! பகவானே!
அவருக்குப் ப்ரீதி உண்டாவதற்காக அவருடைய அந்தப் பரமபதத்தையும் விட்டு (ஸம்ஸார) அக்னியில் மூழ்குகிற
என்னைப் போன்றவர்களை மீட்பதற்கு விரும்பி மனிதர்களுடன் வசிப்பவராக ஸ்ரீரங்கத்திற்கு மங்களாவஹமாக வந்திருக்கிறீர்.

——————–

ப்ரத்யூஷார்க்க த்யுதி பரிசய ஸ்மேர பத்மாபி தாம்ரம் |
பச்யேயம் தத் வரவரமுநே பாதயுக்மம் த்வதீயம் ||
பாதோ பிந்து: பரமணுரபி ஸ்பர்ச வேதீ யதீயோ |
பாவே பாவே விஷயமுஷிதாந் பாவயத்வேவ லோகாந் || 32

விடிந்த ஸூர்யன் கிரணத்தின் ஸம்பந்தத்தால் அழகிய தாமரைபோல் சிவந்த உமது இரண்டு திருவடிகளையும்
எப்போதும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கக் கடவேன். அந்தத் திருவடி ஸம்பந்தம் பெற்ற நீர்த்துளியும் தனது ஸம்பந்தம் பெற்ற
உலகங்களை (மனிதர்களை) சுத்தப் படுத்துகிறது. உலகங்களால் அபஹரிக்கப்பட்ட மனிதர்களை அடிக்கடி சுத்தப் படுத்துகிறது.

———————

நித்யேலோகே நிவஸதி புந: ஸ்ரீமதி க்ஷ்மாகதாநாம்
தூரீ பாவம் ப்ரபவதி புரா துஷ்க்ருதை: துர்விபாகை: ||
ஸம்ப்ரத்யேவம் ஸகல ஸுலபோ யத்யபித்வம் தயாப்தே
மாமேவைகம் வரவர முநே மன்யஸே வர்ஜநீயம் || 33

நித்ய லோகமான பரமபதத்தில் நீர் வஸிக்கும்போது பூமியில் உள்ளவர்களுடைய பாபங்களால் அணுக முடியாதவராயிருந்தும்
இப்போது எல்லாருக்கும் ஸுலபராக இருக்கிறீர்.
கருணைக் கடலே! வரவர முநியே! என் ஒருவனையே விடாத் தகுந்தவனாக நினைக்கிறீர்.

——————-

த்வத் பாதாப்ஜ ப்ரணய விதுரோ தூரகஸ்த்வத் ப்ரியாணாம் |
த்வத் ஸம்பந்தஸ்மரண விமுகோ வீத ராகஸ் த்வதுக்தௌ ||
த்வத் கைங்கர்ய த்வத் உபஸதந த்வத் ப்ரணாமா நபிஞ்ஜோ |
தூயே தூரம் வரவரமுநே தோஷ லக்ஷைக லக்ஷ்யம் || 34

உமது திருவடித் தாமரைகளில் அன்பில்லாதவன், உமது ஸம்பந்தத்தை நினைக்காதவன்,
உமது பக்தர்களுக்கு வெகு தூரத்தில் இருப்பவன், உமது வார்த்தைகளில் ஆசையற்றவன்,
உமது கைங்கர்யம் உம்மை அநுஸரிப்பது உம்மை வணங்குவது முதலியன அறியாதவன் ஆன நான்
லக்ஷக் கணக்கான குற்றங்களுக்கிருப்பிடமாக வெகு தூரத்திலேயே வருந்துகிறேன்.

—————–

ப்ராதுர்பூத ப்ரசுர மதயோ யே பர ப்ரம்ஹஸாம்யாத் |
பச்யந்தஸ்தத் பதமநுபவம் யே புந: சுத்த ஸத்வா: ||
ஸர்வைரேதைர் வரவரமுநே சச்வதுத்திச்ய ஸேவ்யம் |
காங்க்ஷத்யேதத் கதமயமஹோ காம காம: பதாப்ஜம் || 35

மலர்ந்த புத்தியுடைய எவர்கள் பரமபதத்தைப் பரப்ரஹ்மத்துக்கு ஒப்பாகக் காண்கிறார்களோ
சுத்த ஸத்வ குணமுள்ளவர்கள் எவர்களோ அவர்கள் உமது திருவடியை வரவரமுநியே!
அடிக்கடி பூசித்து விரும்புகிறார்கள். இதென்ன ஆச்சர்யம் !

———————

ப்ராப்த: க்ஷேமம் ப்ரக்ருதி மதுரை: ப்ராகபி த்வத் கடாக்ஷை: |
ஸோயம் ஜந்து: ஸ்த்வதநுபஜநத்வத்த ஏவாப்துமிச்சந் ||
க்ரந்தத்யுச்சை: கலுஷமதிபி: ஸம்வஸந் காம காமை: |
காலக்ஷேபோ வரவரமுநே தத்கதம் யுஜ்யதே தே || 36

இயற்கையில் இனிமையான உமது கடாக்ஷங்களால் முந்தியே க்ஷேமத்தை அடைந்த இந்த பிராணி
உம்மைத் துதிப்பதை உம்மிடமிருந்தே அடைய விரும்பி உலக விஷயங்களில் பற்றுள்ள கலக்கமுள்ள
புத்தியுள்ளவர்களுடன் வசித்துக்கொண்டு கதறுகிறது.
வரவரமுநியே! உமக்குக் காலக்ஷேபம் எப்படி நடைபெறுகிறது?

————–

கோணைரக்ஷ்ண: குமநஸ மிமம் நிர்மலம் கல்பயித்வா |
ஹாதும் தூரே வரவரமுநே ஹா கதம் யுஜ்யதே தே ||
பாத: பாதும் ப்ரயதநபர: பங்கிலம் சோதயித்வா |
பங்கேமுஞ்சந் புநரிதமத: ப்ராப்நுயாதேவ கிம்வா || 37

வரவரமுநியே! தேவரீர் திருக்கண்களின் மூலையால் கெட்ட மனமுள்ள என்னைப்
பரிசுத்தப்படுத்தி விட்டுவிடுவதற்கு எப்படித் தகும்? தண்ணீர் குடிக்க முயற்சியுள்ள ஒருவன் கலங்கிய நீரை
சுத்தப் படுத்தி மறுபடி சேற்றில் விட்டு அதையே மறுபடி ஏற்றுக் கொள்வானா?

————-

கால: கிம்ஸ்விந்ந பவதி ஸமம் காங்க்ஷித: காங்க்ஷிதாநாம் |
யஸ்மிந் அஸ்மாத் அநல ஜலதேருப்லுதஸ்த்வாம் நமஸ்யந் ||
ஸிக்த: ஸ்ரீமந் வரவரமுநே சீதலை: த்வத் கடாக்ஷை:
முக்தஸ்தாபைரம்ருதமதுலம் காஹதே மோதமாந: || 38

விரும்பத் தகுந்தவைகளுக்குள் விரும்பாத தகுந்த காலம் நமக்குக் கிட்டாதா?
இந்த நெருப்புக்குக் கடலிலிருந்து மேலே கிளம்பி உம்மை வணங்கிக்கொண்டு வரவமுநியே
குளிர்ந்த உமது பார்வைகளால் நனைக்கப்பட்டு தாபங்களால் விடுபட்டவனாகி
நிகரற்ற அமுதக் கடலை சந்தோஷத்துடன் ப்ரவேசிப்பேன்.

—————–

பாரா வாரப்ல வந சதுர குஞ்ஜரோ வாநராணாம்
பத்மா பர்த்து ப்ரிய ஸஹ சர பத்ரிணா மீஸ்வரோ வா
வாயுர் பூத்வா ஸபதி யதி வா மார்க்க முல்லங்க்ய துர்க்கம்
காலே காலே வர வர முநே காமயே வீஷிதும் த்வாம்—

காற்றாகவோ
பெரிய திருவடியாகவோ
திருவடியாகவோ
இருந்தால் மா முனிகள் இருக்கும் ஸ்ரீ ரெங்கம் உடனே செல்வேனே

—————–

காமக்ரோத க்ஷுபித ஹ்ருதயா: காரணம் வர்ஜயித்வா
மர்த்யௌபம்யம்வரவரமுநே யே புநர் மந்வதே தே ||
துஷ்டம் தேஷாமபிமததயா துர்வஸந் தேசம்ருச்சந்
அந்த: ஸ்வாந்தம் கதமபி மிதோ பாவயேவம் பவந்தம் || 39

காம க்ரோதங்களால் கலங்கிய மனதை யுடையவர்கள் காரணமின்றியே வரவரமுநியே!
உம்மை மனிதர்களுக்கு ஸமமாக நினைக்கிறார்கள்.
அவர்கள் விருப்பத்திற்காகக் கெட்ட என் மனத்தில் உம்மை ச்ரமப்பட்டு நினைக்கக் கடவேன்.

———————

நாவை தத்தே நவநவ ரஸம் நாத ஸங்கீர்த்ய ந்ருத்யந் |
அந்த: கர்த்தும் வரவரமுநே நித்யமிச்சத்யயம் த்வாம் ||
அர்த்தம் நித்ரா ஹரதி திவஸஸ்யார்த்த மந்யந்ந்ருசம்ஸ
வாஸோ மூடைர் மலிநமதிபி: வாக் ப்ரவ்ருத்திம் நிருந்தே: || 40

வரவரமுநியே! நாதனே! புதிய ரஸமுள்ள இந்தத் திருநாமத்தைச் சொல்லி ஆடிக்கொண்டு
மனதிலேயே வைத்துக்கொள்ள இவன் எண்ணுகிறான். இதில் பாதி காலம் தூக்கத்தால் போகிறது.
பகலில் பாதி பாகம் வேறு வாஸத்தில் மூடமானவர்களால் வாக் ப்ரவ்ருத்தியையும் தடுக்கிறது.

—————–

அந்தர் த்யாயந் வரவரமுநே யத்யபி த்வாமஜஸ்ரம் |
விச்வம் தாபைஸ்த்ரிரபி ஹதம் வீக்ஷ்ய முஹ்யாம்யஸஹ்யம் ||
க்ஷுத்ஸம்பாத க்ஷுபித மநஸாம் கோஹி மத்யே பஹுநாம் |
ஏக ஸ்வாது ஸ்வயமநுபவந் நேதி சேத: ப்ரஸாதம் || 41

வரவரமுநியே! உம்மை எப்போதும் மனதில் த்யாநம் செய்துகொண்டு மூன்று வகையான தாபங்களால்
அடிபட்ட பொறுக்க முடியாத உலகத்தைக் கண்டு மோஹத்தை அடைகிறேன்.
பசி தாஹங்களால் கலங்கிய மனமுள்ள பலர் மத்தியில் உள்ள எவன் ஒருவன் தான்
ஸுகத்தை அநுபவித்து மனத்தெளிவைப் பெறுகிறான்?

தாபத் த்ரயத்தால் உள்ளோர் அறியும் படி
நல்லது தனி அருந்தேல் என்றபடி
மா முனிகளின் வைபவம் அருளிச் செய்யவே இந்த ஸ்துதி –

——————–

ஸத்வோதக்ரைஸ் ஸகல புவநச்லாகநீயைச் சரித்ரை: –
த்ரையந்தார்த்த ப்ரகடநபரை: ஸாரகர்ப்பைர்வசோபி: ||
லோகோத்தீர்ணம் வரவரமுநே லோக ஸாமாந்ய த்ருஷ்ட்யா |
ஜாநாநஸ்த்வாம் கதமபி ந மே ஜாயதாமக்ஷிகம்ய: || 42

ஸத்வ குணம் நிறைந்து, எல்லா உலகத்தவர்களும் புகழத்தக்க சரித்திரங்களாலும் வேதாந்தப் பொருளை
வெளிப்படுத்துவதில் நோக்கமுள்ள ஸாரமுள்ள வார்த்தைகளும் உடைய வரவரமுநியே!
உலகத்தில் ஸாமான்யமாக அறிந்து கண்களுக்குப் புலப்பட்டவராக எனக்கு ஆக வேண்டா.

————–

கல்யாணைக ப்ரவண மநஸம் கல்மஷோப ப்லுதாநாம் |
க்ஷாந்தி ஸ்தேம த்ரடிம ஸமதா சீல வாத்ஸல்ய ஸிந்தோ ||
த்வாமேவாயம் வரவரமுநே சிந்தயந்நீப்ஸதித்வாம் |
ஆர்த்தம் ஸ்ரீமந் க்ருபணமபி மாம் அர்ஹஸித்ராதுமேவ || 43

பொறுமை, உறுதி, மனோதிடம், ஸமத்வ புத்தி, நன்னடத்தை, அன்பு இவைகளுக்குக் கடல் போன்ற வரவரமுநியே!
பாபம் நிறைந்த ஜனங்களுக்கு சுபத்தையே விரும்புகின்ற திருவுள்ளத்தைப் படைத்த உம்மையே நினைத்து
விரும்பும் துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்ட இந்த க்ருபணனையும் ரக்ஷிக்கத் தகுந்தவராகிறீர்.

——————–

தோஷைகாந்தீ துரித ஜலதி: தேசிகோ துர்மதீநாம் |
மூடோ ஜந்து: த்ருவமயமிதி ஸ்ரீமதா மோசநீய: ||
பாதூயுக்மம் பவதநுசரை: அர்ப்பிதம் பக்தி நம்ரே |
மௌலௌ க்ருத்வா வரவரமுநே வர்த்ததாம் தத்ர தந்ய: || 44

தோஷங்கள் நிறைந்தவன், பாபக்கடல், கெட்ட புத்தி உள்ளவர்களுக்குக் குரு,
இந்தப் ப்ராணி மூடன் என்று நினைத்து தேவரீரால் விடத்தக்கவன்;
உமது பக்தர்களால் பக்தியால் வணங்கி தலையில் வைக்கப்பட்ட இரண்டு திருவடிகளை வைத்து அதனால் தன்யனானேன்.

——————–

நித்யம் நித்ரா விகம ஸமயே நிர்விஷங்கைரநேகை: –
த்வந்நாமைவ ச்ருதி ஸுமதுரம் கீயமாநம் த்வதீயை: ||
ப்ராயஸ் தேஷாம் ப்ரபதந பரோ நிர்ப்பரஸ் த்வத் ப்ரியாணாம் |
பாதாம்போஜே வரவரமுநே! பாதுமிச்சாம்யஹம் தே || 45

தினந்தோறும் தூங்கப் போகும்போதும் உம்முடையதான பல சங்கைகளால் காதுக்கு இனிமையான
உமது திரு நாமத்தையே பாடிக்கொண்டு உமது அன்பர்களான அவர்களின் ப்ரபத்தியில் நோக்கமுள்ளவனாக
நிர்ப்பரனாக நான் உமது திருவடித்தாமரைகளையே பானம் பண்ண விரும்புகிறேன்.

————————-

அந்தஸ்வாந்தம் கமபி மதுரம் மந்த்ரமாவர்த்தயந்தீ –
முத்யத்பாஷ்பஸ்திமிதநயநாமுஜ்ஜிதாசேஷவ்ருத்திம் ||
வ்யாக்யாகர்ப்பம் வரவரமுநே த்வன்முகம் வீக்ஷமாணாம் |
கோணே லீந: க்வசிதநுரஸௌ ஸம்ஸதம் தாமுபாஸ்தாம் || 46-

அந்தஸ் ஸ்வாந்தம் கமபி மதுரம் மந்த்ரம் ஆவர்த்த யந்தீம் –கால ஷேபம் கோஷ்ட்டி அனுபவம் —
ஸ்ரீ ரெங்கன் முன்னிலையில் ஈடு காலஷேபம் செய்து அருள
உள்ளே மந்த்ரம் -மந்த்ரம் சொல்பவரை ரக்ஷிக்கும் –
மதுரமாக மங்களா சாசனம் -செய்து கொண்டே இருக்கும் கோஷ்ட்டி
உத்யத் பாஷ்பஸ் திமித நயநாம் உஜ்ஜித அசேஷ வ்ருத்திம்–கண்களில் நீர் பெறுக –
ஸகல கைங்கர்யங்களும் செய்ய ஆசை கொண்டு
வ்யாக்யா கர்பம் வர வர முநே த்வன் முகம் வீக்ஷ மாணாம்-காலஷேபம் செய்து அருளும் மா முனிகள்
திரு முகம் அழகையே -சேவித்துக் கொண்டே
கோணே லீந க்வசி தநுரசவ் ஸம் சதம் தாம் உபாஸ் தாம்-சபையில் ஒரு மறைந்து என்றும்
சேவித்துக் கொண்டே இருக்கும் படி அருள வேணும்
பரிக்ஷித் இதுவே வேண்டும் என்று அருளிச் செய்த படியே இவரும் பிரார்திக்கிறார்

உள்ளத்துக்குள்ளேயே ஓர் இனிமையான மந்த்ரத்தை உருச் சொல்லிக் கொண்டு வெளிக் கிளம்புகிற
அசைவற்றுக் கிடக்கிற கண் விழிகளை உடையதாயும் மற்றெல்லாத் தொழில்களையும் விட்டு,
வரவரமுநியே! விளக்கிக் கூறுகிற உமது முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிற
அந்த கோஷ்டியில் ஒரு மூலையில் இருக்க வேண்டும்.

————–

ஆபிப்ராண: சரணயுகளீமர்ப்பிதாம் த்வத் ப்ரஸாதாத் –
வாதம் வாதம் வரவரமுநே வந்தமாநேந மூர்த்நா ||
ச்ருண்வண்வாச: ச்ருதி சத சிரஸ் தத்வ சஞ்ஜீவிநீஸ்தே |
பச்யந் மூர்த்திம் பரிஷதி ஸதாம் ப்ரேக்ஷணீயோ பவேயம் || 47

வரவரமுநியே! உமது அருளால் வைக்கப்பட்ட இரண்டு திருவடிகளையும் வணங்குகிற தலையால்
அடிக்கடி சுமந்துகொண்டு, உமது பல உபநிஷத் வாக்யங்களின் உண்மைப் பொருளை விவரிக்கின்ற
வார்த்தைகளைக் கேட்டுக்கொண்டு, உமது திருமேனியைப் பார்த்துக்கொண்டு
பெரியோர்கள் அவையில் பார்க்கத் தக்கவனாக வேணும்.

———————

காலேயஸ்மின் கமலநயனம் தேவமாலோகயிஷ்யன் –
நிர்யாஸித்வம் வரவரமுநே நித்யயுக்தைஸ்த்வதீயை : ||
அக்ரே ந்ருத்யந்நயமபி ததா காஹதாம் ஹர்ஷ ஸிந்தௌ
மஜ்ஜம் மஜ்ஜம் மதுமதந ஜூஷாம் வைபவம் யூதபாநாம் || 48

எந்த சமயத்தில் புண்டரீகாக்ஷனான எம்பெருமானை ஸேவிக்க உம்முடன் தினந்தோறும் கூடியிருக்கிற
அடியார்களுடன் நீர் புறப்படுகிறீரோ அந்த சமயம் உமக்கு எதிரில் இந்த அடியேனும் கூத்தாடிக் கொண்டு
ஆனந்தக் கடலில் அமிழ்ந்து அமிழ்ந்து மது வனத்தை அநுபவித்த வானரர்களுடைய வைபவத்தை நினைத்துப் ப்ரவேசிக்கட்டும்.

——————-

பூத்வா பச்சாத் புநரயமத வ்யோம்நி கோபாய மாநோ |
பூய: பார்ச்வத்விதய ஸுஷமா ஸாகரம் காஹமாந: ||
ஜல்பந்நுச்சை: ஜயஜய விபோ ஜீவ ஜீவேதி வாசம் |
சம்ஸந் மார்க்கம் வரவரமுநே ஸௌவிதல்லோபவேயம் || 49

பிறகு ஆகாயத்தில் க்ரஹம் போல மறுபடி பின்புறத்தில் வந்து இரண்டு பக்கங்களிலும் காந்திக் கடலில் ப்ரவேசித்து
உரத்த குரலில் ப்ரபுவே! நீ வாழ வேண்டும், வெற்றி உண்டாக வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டு
உமது வழியில் வழிகாட்டியாய் இருக்கக் கடவேன்.

—————–

தேவீ கோதா யதிபதி சடத்வேஷிநௌ ரங்கச்ருங்கம் |
ஸேநா நாதோ விஹக வ்ருஷப: ஸ்ரீநிதிஸ் ஸிந்து கந்யா ||
பூமா நீளா குருஜந வ்ருத: பூருஷச்சேத்ய மீஷாம் |
அக்ரே நித்யம் வரவரமுநேரங்க்ரியுக்மம் ப்ரபத்யே || 50

தேவத்தன்மை குன்றாத கோதை, எம்பெருமானார், நம்மாழ்வார், ஸ்ரீரங்க விமானம், சேனை முதலியார்,
பக்ஷி ச்ரேஷ்டனான ஸ்ரீ பெரிய திருவடி, பெருமாள், பிராட்டி, ஸ்ரீதேவி பூதேவி நீளா தேவி முதலிய
ஆசார்யர்களுடன் கூடிய புருஷன், இவர்கள் எல்லார் எதிரிலும்
தினந்தோறும் உமது திருவடிகளைச் சரணாகதி அடைகிறேன்.

———–

ப்ருத்யைர் த்வித்ரை: ப்ரியஹித பரைரஞ்சிதே பத்ரபீடே |
துங்கம் தூலாஸந வரமலங்குர்வதஸ் சோபதாநம் ||
அங்க்ரிர்த்வந்த்வம் வரவரமுநேரப்ஜபத்ராபிதாம்ரம் |
மௌலௌ வக்த்ரே புஜ சிரஸி மே வக்ஷசிஸ்யாத் க்ரமேண || 51

உமது ப்ரியத்திலும் ஹிதத்திலும் நோக்கமுள்ள பரிசாரகர்கள் இருவர் மூவரால் அலங்கரிக்கப்பட்ட
பத்ர பீடத்திலுள்ள தலையணையுடன் கூடிய உயர்ந்த மெத்தையை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்கும்
ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளின் தாமரை இதழ்போல் சிவந்த திருவடியிணை
சிரஸ்ஸிலும் முகத்திலும் தோளிலும் என் மார்பிலும் முறையே ஸ்பர்சிக்க வேணும்.

————–

அக்ரே பச்சாதுபரி பரிதோ பூதலம் பார்ச்வதோ மே |
மௌலௌ வக்த்ரே வபுஷி ஸகலே மானஸாம்போருஹேச ||
தர்ஷம் தர்ஷம் வரவரமுநே திவ்யமங்க்ரி த்வயம் தே |
மஜ்ஜந் மஜ்ஜந்நம்ருத ஜலதௌ நிஸ்தரேயம் பவாப்திம் || 52

முன்புறம், பின்புறம், மேலே, நாற்புறம், பூமி, என் பக்கங்கள், தலை, முகம், எல்லா உடல், உள்ளத் தாமரை
இவ்வெல்லா இடங்களிலும் வரவரமுநியே! உமது திவ்ய திருவடியிணையினைப் பார்த்து
அம்ருதக் கடலில் அமிழ்ந்து அமிழ்ந்து ஸம்ஸாரக் கடலைத் தாண்டுவேன்.

———————-

கர்மாதீநே வபுஷி குமதி: கல்பயந் நாத்ம பாவம் |
து:கே மக்ந: கிமிதி ஸுசிரம் தூயதே ஜந்துரேஷ: ||
ஸர்வம் த்யக்த்வா வரவரமுநே ஸம்ப்ரதி த்வத் ப்ரஸாதாத் –
திவ்யம் ப்ராப்தும் தவ பதயுகம் தேஹி மே ஸுப்ரபாதம் || 53

கர்ம வச்யமான இந்த உடலில் கெட்ட புத்தியுள்ள மனிதன் ஜீவ புத்தியை ஏற்படுத்திக்கொண்டு
துக்கத்தில் மூழ்கிக்கொண்டு இந்த ப்ராணி வெகு நாள்களாக வருந்துகிறான்.
வரவரமுநியே! எல்லாவற்றையும் விட்டு இப்போது உமது அநுக்ரஹத்தால் உமது திவ்யமான திருவடியிணை கிடைத்திருக்கிறது.
எனக்கு நல்லொளி என்னும் ஸுப்ரபாதத்தைக் கொடுப்பீராக!

—————–

யா யா வ்ருத்திர் மநஸி மம ஸா ஜாயதாம் ஸம்ஸ்ம்ருதிஸ்தே |
யோ யோ ஜல்பஸ் ஸ பவது விபோ நாம ஸங்கீர்த்தநம் தே ||
யா யா சேஷ்டா வபுஷி பகவந் ஸா பவேத் வந்தநம் தே |
ஸர்வம் பூயாத் வரவரமுநே ஸம்யகாராதநம் தே || 54

என் உள்ளத்தில் என்ன தொழில் உண்டாகிறதோ அது எல்லாம் உம் நினைவாகவே இருக்க வேண்டும்.
என் வாயில் என்ன பேச்சு உண்டாகிறதோ அவையெல்லாம் உமது திருநாமத்தைப் பேசுவதாகவே அமைய வேண்டும்.
என் உடலில் ஏற்படும் சேஷ்டைகள் எல்லாம் உமக்கு வந்தனமாகவே அமைய வேண்டும்.
எல்லாம் உமக்குத் த்ருப்தி அளிக்கும் திருவாராதாநம் ஆக வேண்டும்.

—————

காமாவேச: கலுஷ மனஸாம் இந்த்ரியார்த்தேஷு யோஸௌ |
பூயோ நாதே மம து சததா வர்த்ததாமேவ பூயாந் ||
பூயோப்யேவம் வரவரமுநே பூஜநேத்வத் ப்ரியாணாம் |
பூயோ பூயஸ் ததநு பஜனே பூர்ண காமோ பவேயம் || 55

பாப மனம் படைத்தவர்களுக்கு லௌகிக விஷயங்களில் எவ்வகையான ஆசை இருக்கிறதோ
அவ்வாசை நூறு மடங்காகப் பெருகி உம்மிடத்தில் உண்டாகட்டும்.
அப்படியே உமதன்பர்களைப் பூசிப்பதிலும், அவர்களை அநுவர்த்திப்பதிலும்
நிறைந்த மனம் படைத்தவனாக இருக்கக் கடவேன்.

————–

பக்ஷ்யாபக்ஷ்யே பய விரஹித: ஸர்வதோ பக்ஷயித்வா |
ஸேவ்யாஸேவ்யௌ ஸமய ரஹித: ஸேவயா தோஷயித்வா ||
க்ருத்யாக்ருத்யே கிமபி ந விதந் கர்ஹிதம் வாபி க்ருத்வா |
கர்த்தும் யுக்தே வரவரமுநே காங்க்ஷிதம் த்வத் ப்ரியாணாம் || 56

புசிக்கத் தக்கவை புசிக்கத் தகாதவை என்று பகுத்தறியாமல் பயமின்றி எல்லாவற்றையும் எல்லா இடத்திலும் புசித்தும்,
அடிமை செய்யத் தக்கவர்கள் செய்யத் தகாதவர்கள் என்கிற பேதமில்லாது எல்லாரையும் அடிமையினால் மகிழ்வித்து
வாசியறியாத நீசனுக்கு மணவாளமாமுநியே! உமதன்பர்களின் விருப்பத்தைச் செய்வது எப்படிப் பொருந்தும்?

————–

வ்ருத்திம் த்ராதும் வரவரமுநே விச்வதோ வீத ராகை: |
ப்ராப்யம் ஸத்பி: பரமிதமஸௌ நேச்சதி ப்ரஹ்ம ஸாம்யம் ||
நிர்மர்யாத: பதது நிரயே நிந்திதைரப்யனல்பை: |
லப்த்வா கிஞ்சித் த்வதநு பஜநம் த்வந் முகோல்லாஸ மூலம் || 57

வரவரமுநியே! உலகப் பற்றற்ற பெரியோர்களால் அடையத் தகுந்த ப்ரஹ்ம ஸாம்ராஜ்யத்தை இவன் விரும்புகிறதில்லை.
மர்யாதை இல்லாமல் தவறு புரிந்து அளவில்லா இழிதொழில்களால் நரகத்தில் விழட்டும் –
கொஞ்சம் உமக்குத் தொண்டு புரிந்து உமது முகத்துக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பதையே விரும்புகிறேன்.

———————

நாஸௌ வாஸம் நபஸி பரமே வாஞ்சதி த்வத் ப்ரஸாதாத் |
மர்த்யா வாஸோ யதிஹ ஸுலப: கோபி லாபோ மஹீயாந் ||
கிஞ்சித் க்ருத்வா வரவரமுநே! கேவலம் த்வத் ப்ரியாணாம் |
பச்யந் ப்ரீதிம் பவதி பவதோ வீக்ஷிதாநாம் நிதாநம் || 58

இவன் உமது அருளால் பரமபதத்தில் வாஸத்தை விரும்புகிறதில்லை.
இந்த மனிதப் பிறவியே ஒரு சிறந்த லாபத்தைத் தருகிறது.
உமது பக்தர்களுக்குக் கொஞ்சம் பணிவிடை செய்து பார்த்துக்கொண்டு
உமது கடாக்ஷங்களுக்கு நிதியாக இருப்பேன்.

————————–

அஸ்மாத் பூயாந் த்வமஸி விவிதா நாத்மந: சோதயித்வா |
பத்மா பர்த்து: ப்ரதி திநமிஹ ப்ரேஷயந் ப்ராப்ருதாநி ||
தஸ்மிந் திவ்யே வரவரமுநே தாமநி ப்ரஹ்ம ஸாம்யாத் |
பாத்ரீ பூதோ பவது பகவந் நைவ கிஞ்சித் தயாயா: || 59

பிராட்டியின் கணவனான ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்குப் பரிசாக இங்கு தினந்தோறும் பல ஜீவன்களைச் சுத்தி செய்து
எங்களை அனுப்பிக் கொண்டு நீர் மதிக்கத் தக்கவராக இருக்கிறீர்.
ஹே வரவரமுநியே! அந்தப் பரமபதத்தில் பரப்ரஹ்ம ஸமமாக இருப்பதால்
உமது கருணைக்குப் பாத்திரமாக ஒரு வஸ்துவும் ஆகிறதில்லை.

——————-

ஜப்யந்நாந்யத் கிமபி யதி மே திவ்ய நாம்நஸ்த்வதீயாத் –
நைவோபாஸ்யம் நயந ஸுலபாத் அங்க்ரி யுக்மாத்ருதே தே ||
ப்ராப்யம் கிஞ்சித் ந பவதி பரம் ப்ரேஷ்ய பாவாத்ருதே தே |
பூயாதஸ்மிந் வரவரமுநே பூதலே நித்ய வாஸ: || 60

ஹே வரவரமுநியே! உமது திருநாமத்தை யன்றி வேறு ஜபிக்கத்தக்க சொல் எனக்கில்லை.
கண்களுக்குத் தெரிந்த உமது திருவடியிணை யன்றித் த்யானம் செய்யத் தகுந்த வேறொன்று கிடையாது.
உமது அடிமையைத் தவிர வேறொன்று கதி எனக்கு இல்லை.
ஆகையால் இந்நிலவுலகிலேயே எனக்கு நித்ய வாஸம் உண்டாகட்டும்.

பூமியிலே நித்யவாஸம் செய்து -இருந்தாலும் குறை இல்லை
திவ்ய நாமம் ஜபித்துக் கொண்டே வாழ்வேன்
திருவடித் தாமரைகளையே த்யானம் செய்து கொண்டே இருப்பேன்
கைங்கர்யம் செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்
முக்கரணங்களாலும் -கைங்கர்யம் செய்து கோரமான பூமியிலே இருப்பேன்

————————

மந்த்ரோ தைவம் பலமிதி மயா வாஞ்சிதம் யஸ்யபிஸ்யாத்
மத்யே வாஸோ மலிந மநஸாமேவமேவம் யதிஸ்யாத் |
யத்வா கிஞ்சித் த்வதநு பஜநம் ஸர்வதா துர்லபம் ஸ்யாத்
தேஹம் த்யக்தும் வரவரமுநே தீயதாம் நிச்சயோ மே. || 61

மந்த்ரம் தேவதை பலம் இவை என்னால் விரும்பத் தக்கவையாக இருந்தால்,
கெட்ட எண்ணமுள்ள மனிதர் மத்தியில் எனக்கு வாஸம் இருக்குமானால்,
அல்லது உமது ஸேவை எனக்கு எல்லா விதத்திலும் துர்லபமாக இருக்குமானால்
இந்த உடலை விட்டுப்போக எனக்கு நிச்சயத்தை உண்டாக்குவீராக!

கீழே சொன்னது –அழுக்கு படிந்த மனஸ்ஸால் -ஸாதுக்கள் சேர்க்கை கிட்டா விடில்
கைங்கர்யம் கிட்டா விட்டால் -இங்கே இருக்க முடியாதே
தேகத்தை போக்கி தேவரீரே அருள வேண்டும்
ஸீதா பிராட்டி -ராக்ஷஸிகள் மத்யம் இருந்து இழந்தது போல் ஆகக் கூடாதே –

———————

ஆசார்யத்வம் தததிகமிதி க்யாதம் ஆம்நாய முக்க்யை:
ஏஷ ஸ்ரீமாந் பவதி பகவாந்! ஈஸ்வரத்வம் விஹாய ||
மந்த்ரம் தாதா வரவரமுநே மந்த்ர ரத்நம் த்வதீயம்
தேவஸ்ரீமாந் வரவரமுநிர் வர்த்ததே தேசிகத்வே || 62

வேத வாக்யங்களால் ஆசார்யனாக இருப்பது ஈஶ்வரத் தன்மைக்கு மேற்பட்டது எனக் கூறப்பட்டது என்று
இந்த பகவான் ஈஶ்வரத்தன்மையை விட்டு ஹே வரவரமுநியே!
உம்மிடத்தில் மந்த்ரத்தைக் கொடுப்பவராயும்
உமது த்வயத்தையும் தேவனான ஶ்ரிய:பதியாகவும் ஆசார்யனாக இருப்பதிலும் இருக்கிறார்.

——————–

ஆத்மாநாமாத்ம ப்ரமிதி விரஹாத் பத்யுரத்யந்த தூரே
கோரே தாபத்ரிதய குஹரே கூர்ணமாநோ ஜநோயம் ||
பாதச்சாயாம் வரவரமுநே ப்ராபிதோ யத் ப்ரஸாதாத்
தஸ்மை தேயம் ததிஹ கிமிவ ஸ்ரீநிதே வித்யதே தே || 63

ஜீவன் ப்ரக்ருதி என்னும் அறிவில்லாமல் எம்பெருமானுக்கு வெகு தூரத்தில் கடுமையான
ஆத்யாத்மிகம், ஆதி தைவிகம், ஆதி பௌதிகம் என்று சொல்லக்கூடிய மூன்று வகையான தாபம் என்னும் பள்ளத்தில்
சுழன்று கொண்டிருக்கிற இந்த ஜநம் வரவரமுநியே! எவர் அநுக்ரஹத்தால் எம்பெருமான் திருவடி நிழலை அடைவிக்கப்பட்டதோ
அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டியது (உமக்கு) இங்கு என்ன இருக்கிறது எம்பெருமானே!

—————-

விக்யாதம் யத் ரகுகுல பதேர் விச்வத: க்ஷ்மாதசேஸ்மிந்
நித்யோதக்ரம் வரவரமுநே நிஸ்ஸபத்நம் மஹத்த்வம் ||
பஶ்யந் நந்த ப்ரக்ருதி விவசோ பாலிஸோ யாத்ருசோயம்
தத்வம் தஸ்ய ப்ரகடயஸி மே தாத்ருசைரேவ யோகை: || 64

இந்நிலவுலகில் நாற்புறங்களிலும் சக்கரவர்த்தி திருமகனுடைய எந்தப் பெருமை தினந்தோறும் வளர்ந்து
ப்ரஸித்தமாக , எதிரில்லாமல் இருக்கிறதோ அதைப் பார்த்துக்கொண்டும் குருடனான இந்த பாலன்
இந்த ப்ரக்ருதி வசமாக இருப்பவனுக்கு அவருடைய உண்மைகளை அப்படிப்பட்ட யோகங்களாலேயே (எனக்கு) வெளிப்படுத்துகிறீர்.

——————–

லக்ஷ்மீ பர்த்ரு: பரம குருதாம் லக்ஷயந்தீ குரூணாம் |
பாரம்பர்ய க்ரம விவரணீ யாஹி வாணீ புராணீ ||
அர்த்தம் தஸ்யா: ப்ரதயதி சிராத் அந்யதோ யத்துராபம் |
திவ்யம் தன்மே வரவரமுநே வைபவம் தர்சயித்வா || 65

வரவரமுநியே! எந்தப் புராதன வாக்கான வேதம் குரு பரம்பரையை விவரிப்பதாகப் பிராட்டியின் கணவனுக்குப்
பரம குருவாக இருக்கும் தன்மையைக் குறிக்கிறதோ அதை வேறு ஒருவருக்கும் கிடைக்காத பொருளாக
அந்தத் திவ்யமான வைபவத்தைக் காட்டிக்கொண்டு பொருளை விளக்குகிறீர்.

லஷ்மீ பர்த்து பரம குருதாம் லக்ஷ யந்தீ குருணாம் -ரஹஸ்ய த்ரய ஞானத்தால் அறிந்து –
இது அன்றோ சரம ப்ரஹ்ம ஞானம்
பாரம்பர்ய க்ரம விவரணீ யா ஹி வாணீ புராணீ -அவிச்சின்னமான குரு பரம்பரை மூலம்
வந்த அஷ்டாதச ரஹஸ்ய அர்த்தங்கள்
அர்த்தம் தஸ்யா ப்ரதயசி சிரா தந்யதோ யத் துராபம் -இவற்றை அருளிச் செய்து அருளவே -ஸ்வாமி –
வேறே யாராலும் அருளிச் செய்ய முடியாதே
திவ்யம் தன்மே வர வர முநே வைபவம் தர்சயித்வா–வைபவம் எடுத்துச் சொல்லி
பக்குவம் படுத்தி பின்பு அன்றோ உபதேசம்
சித்த உபாயம் ஆச்சார்ய அபிமானமே என்று காட்டி அருளினார் –

———————

தத்வம் யத்தே கிமபி தபஸா தப்யதாமப்ய் ருஷீணாம் |
தூராத் தூரம் வரவரமுநே! துஷ்க்ருதை காந்திநோ மே ||
வ்யாகுர்வாண ப்ரதி பதமிதம் வ்யக்தமேவம் தயாவாந்
நாதோ நைதத் கிமிதி ஜகதி க்யாபயத் யத்விதீயம். || 66

தவத்தினால் தபிக்கப்படுகிற முனிவர்களுக்கும் வெகு தூரத்திலுள்ள தத்வம் (ஆகிய தேவரீர்) பாபத்தையே
நிரம்பப் பெற்றிருக்கும் எனக்கு அடிக்கடி தயையுடன் இவ்வாறு விவரித்துக் கொண்டு நாதனாக இருக்கிறீர்.
இது என்னவென்று இந்த உலகில் ஒருவராகவே வெளிப்படுத்துகிறீர்.

————-

காலே காலே கமலஜநுஷாம் நாஸ்தி கல்பாயுதம் கிம் |
கல்பே கல்பே ஹரிரவதரன் கல்பதே கிம் ந முக்த்யை ||
ம்ருத்வா ம்ருத்வா ததபி துரிதை ருத்பவந்தோ துரந்தை:
அத்யாபித்வாம் வரவரமுநே ஹந்த நைவாச்ரயந்தே || 67

ஹே வரவரமுநியே! அந்தந்தக் காலத்தில் ப்ரஹ்மாக்களுக்குப் பதினாயிரம் கல்பம் இல்லையா,
கல்பந்தோறும் எம்பெருமான் அவதரித்து அவர்களுக்கு முக்தி அளிக்க வல்லவராகவில்லையா?
முடிவில்லாத பாபங்களால் அவர்கள் இறந்து இறந்து பிறந்து கொண்டு இப்போதும்
தேவரீரை ஆச்ரயிப்பதில்லை. மஹா கஷ்டம்! ஆச்சர்யம்!

—————-

காரா காரே வரவரமுநே வர்த்தமானஸ் சரீரே |
தாபைரேஷத்ரிபிரபி சிரம் துஸ்தரைஸ் தப்யமாந: ||
இச்சந் போக்தும் ததபி விஷயானேவ லோக: க்ஷுதார்த்தோ |
ஹித்வைவ த்வாம் விலுடதி பஹிர்த்வாரி ப்ருத்வீ பதீநாம் || 68

ஹே வரவரமுநியே! உடல் என்னும் சிறையில் இருந்து கொண்டு தாண்ட முடியாத மூவகையான தாபங்களால்
வெகு காலமாகத் தடுக்கப்பட்டவனாக இருந்தபோதிலும் இந்த ஜனம் விஷயங்களை அநுபவிப்பதிலே ஆசை கொண்டு
பசியால் பீடிக்கப் பட்டவனாக உம்மை விட்டு அரசர்களுடைய வெளி வாயிற்படிகளில் புரளுகிறான்.

————————-

மத்யே மாம்ஸ க்ஷத ஜக ஹநம் விட் பூஜா மேவ போஜ்யம் |
தீநோ வோடும் த்ருடமிதி வபுஸ் சேஷ்டதேராத்ர்ய ஹாநி ||
பக்னே தஸ்மிந் பரிணமதிய: பாதகீ யாதநாப்யோ |
தேஹீ நித்யோ வரவரமுநே! கேன ஜிக்னாஸனீய: || 69

ஹே வரவரமுநியே! மத்தியில் மாம்ஸம் இரத்தம் இவைகளால் நிறைந்தும் அமேத்யத்தை ருசிப்பவர்களுக்கே
அனுபவிக்கத் தக்கதுமான இந்த உடலை சுமக்க திடமாக எண்ணி இந்த எளியவன் இரவும் பகலும் நடமாடுகிறான்.
அது முறிந்தவுடன் எந்தப் பாபி நரக வேதனைகளில் ப்ரவ்ருத்திக்கிறானோ அவனுக்கு
நிலையான உடலையுடைய ஜீவாத்மா எவனால் அறியத்தக்கது? ஒருவரும் அதை அறிய ஆவலுடையாரில்லை என்று பொருள்.

————————

அல்பாதல்பம் க்ஷணிகமஸக்ருத் துஷ்க்ருதான்யேவ க்ருத்வா
து:கோதக்ரம் ஸுகமபிலக்ஷந் துர்லபை ரிந்திரியார்த்தை: ||
மோஹம் க்ருத்வா வரவரமுநே! முக்திமூலம் ஶரீரம் |
மஜ்ஜத்யந்தே தமஸி மநுஜஸ் தவப்ரியஸ் த்வத் ப்ரியாணாம். 70

ஹே வரவரமுநியே! மிகவும் சிறியவையும் க்ஷணத்தில் செய்யக் கூடியவையுமான பாபங்களையே
அடிக்கடி செய்து விட்டு துக்கம் நிறைந்த ஸுகத்தை ஆசைப்பட்டு (அடைய முடியாத) இந்திரிய விஷயங்களால்
முக்திக்குக் காரணமான சரீரத்தை வீணாக்கி உமதன்பர்களுக்கு வெறுப்பை யூட்டிக் கொண்டு
அந்த தமஸ் என்னும் நரகத்தில் மூழ்குகிறான்.

———————-

பஶ்யந்நேவம் ப்ரபவதி ஜநோ நேக்ஷிதும் த்வத் ப்ரபாவம் |
ப்ராஞைருக்தம் புநரபி ஹஸந் தர்சயத்யப்யஸூயாம் ||
நஸ்யத்(யஸ்மின்) யேவம் வரவரமுநே நாதயுக்தம் ததஸ்மிந் ||
ப்ரத்யக்ஷம் யத் பரிகலயிதும் தத்வ மப்ராக்ருதம் தே. || 71

பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே உமது பெருமையை அறிய முடியவில்லை.
பெரியோர்கள் சொல்லக் கேட்டுச் சிரித்துக் கொண்டு பொறாமையைக் காட்டுகிறான்.
நாதா வரவரமுநியே இப்படி இவன் அழிகிறான். அது இவனிடத்தில் யுக்தமே.
ஏனென்றால் உமது அப்ராக்ருதமான உண்மையை இந்த்ரியங்களால் அறியப் போகாதல்லவா?

———————

ஸத்வோன்மேஷ ப்ரமுஷித மந:கல்மஷைஸ் ஸத்வ நிஷ்டை: |
ஸங்கம் த்யக்த்வா ஸகலமபிய: ஸேவ்யஸே வீத ராகை: ||
தஸ்மை துப்யம் வரவரமுநே தர்சயந் நப்யஸூயாம் |
கஸ்மை க்ருத்வா கிமிவ குமதி கல்பதாமிஷ்ட ஸித்யை: || 72

ஸத்வ குண வளர்ச்சியால் அபஹரிக்கப்பட்ட மன மலங்களையுடைய ஸத்வ நிஷ்டர்களால்,
எல்லாப் பற்றையும் விட்டு ஆசையற்றவர்களால் ஸேவிக்கப்படுகிற உமது விஷயத்தில்
பொறாமையைக் காட்டிக் கொண்டு கெட்ட புத்தியுள்ள நான் யாருக்கு இஷ்டமானதைச் செய்ய வல்லவன்?

——————–

திவ்யம் தத்தே யதிஹ க்ருபயா தேவதேவோபதிஷ்டம் |
தத்வம் பூயாத் வரவரமுநே ஸர்வ லோகோபலப்யம் ||
வ்யக்தே தஸ்மிந் விதததி பவத் த்வேஷினோயே |
த்வேஷம் த்யக்த்வா ஸபதி துரித த்வம்ஸிநீம் த்வத் ஸபர்யாம் || 73

ஹே வரவரமுநியே! எல்லா ஜனங்களாலும் அறியக்கூடிய எம்பெருமானால் க்ருபையுடன் உபதேசிக்கப்பட்ட
உமக்குத் தத்வமுண்டாக வேணும். வ்யக்தமான அந்தத் தத்வத்தில் உமது பெருமையை த்வேஷிக்கிறவர்கள்
உடனே பாபத்தைப் போக்குகின்ற உமது பூஜையை த்வேஷத்தை விட்டுச் செய்கிறார்கள்.

————–

கேசித் ஸ்வைரம்வரவரமுநே கேசவம் ஸம்ச்ரயந்தே |
தாநப்யந்யே தமபி ஸுதிய: தோஷயந்த்யாத்ம வ்ருத்யா ||
த்வத்தோ நான்யத் கிமபி ஸரணம் யஸ்ய ஸோயம் த்வதீய: |
ப்ருத்யோ நித்யம் பவதி பவத: ப்ரேயஸாம் ப்ரேம பாத்ரம் || 74

ஹே வரவரமுநியே சிலர் தாமாகவே எம்பெருமானை ஆச்ரயிக்கிறார்கள்.
அவர்களையும் எம்பெருமானையும் பிற புத்திமான்கள் தமது கர்மத்தால் மகிழ்ச்சி அடையச் செய்கிறார்கள்.
உம்மைத் தவிர வேறு ரக்ஷகர் இல்லாத எனக்கு மிக்க அன்புக்குரியவராயிருக்கிறீர்.

—————-

தீனே பூர்ணாம் பவதநுசரே தேஹி த்ருஷ்டிம் தயார்த்ராம் |
பக்த்யுத்கர்ஷம் வரவரமுநே தாத்ருசம் பாவயந்தீம் ||
யேந ஸ்ரீமந் த்ருத மஹமித: ப்ராப்ய யுஷ்மத் பதாப்ஜம் |
த்வத் விஶ்லேஷே தநு விரஹித: தத்ர லீனோ பவேயம் || 75

ஹே வரவரமுநியே உமது கருணை தோய்ந்த கடாக்ஷத்தைப் பூர்ணமாக எளியவனான
உமது பணியாளனான அடியேனிடத்தில் வைப்பீராக. அந்தக் கடாக்ஷமே உம்மிடத்தில் மேலான பக்தியைத் தரவல்லது.
அந்தக் கடாக்ஷத்தாலேயே இங்கிருந்து உமது திருவடித் தாமரையை அடைந்து
உமது பிரிவு ஏற்படும்போது சரீரமற்றவனாக அங்கேயே மறைந்தவனாவேன்.

——————

த்வத் பாதாப்ஜம் பவது பகவந் துர்லபம் துஷ்க்ருதோ மே |
வாஸோபிஸ்யாத் வரவரமுநே! தூரதஸ்த்வத் ப்ரியாணாம் ||
த்வத் வைமுக்யாத் விபல ஜநுஷோ யே புநஸ் தூர்ண மேஷாம் |
தூரீ பூத: க்வசந கஹநே பூர்ண காமோ பவேயம் || 76

மஹா பாபியான அடியேனுக்கு தேவரீர் திருவடித் தாமரை துர்லபமாகவே இருக்கட்டும்.
அடியேனுக்கு வாஸமோ உமது பக்தர்களுக்கு வெகு தூரத்திலேயே அமையட்டும்.
எவர்கள் உம்மிடத்தில் பராங் முகமாயிருந்து பிறந்த பயனை வீணாக்குகிறார்களோ அவர்களுக்கு
வெகு தூரத்தில் எங்காவது காட்டில் இருந்து கொண்டு என் விருப்பம் நிறைந்தவனாக வேணும்.

—————–

ஸிம்ஹ வ்யாக்ரௌ ஸபதி விபிநே பந்நக: பாவகோவா |
குர்யு: ப்ராணாந்தகமபி பயம் கோ விரோதஸ்ததோ மே ||
நை தே தோஷ க்ரஹண ருசயஸ் த்வத் ப்ரியைர் நிர்நிமித்தை: |
நாநா ஜல்பைர் வரவரமுநே நாசயந்த்யந்திகஸ்தாந் || 77

புலி சிங்கம் ஸர்ப்பம் நெருப்பு இவைகள் காட்டில் உடனே எனக்கு உயிருக்கு ஆபத்தைக் கொடுத்தாலும்
அவைகளிடத்தில் எனக்கு பயம் ஏது? வரவரமுநியே! குற்றங்களைக் காணும் இவர்கள் உமக்குப் ப்ரியமில்லாத,
காரணமற்ற பல வாதங்களால் அருகிலுள்ளவர்களை அழிப்பதில்லை.

———————

த்வத் ப்ருத்யாநா மநு பஜதி ய:ஸர்வதோ ப்ருத்ய க்ருத்யம் |
தத் ப்ருத்யாநாமபிலஷதி ய: தாத்ருசம் ப்ரேஷ்ய பாவம் ||
மத்ப்ருத்யோ ஸா விதிமயி ஸ சேத் ஸாநுகம்பை ரபாங்கை: |
க்ஷேமம் குர்யாத் வரவரமுநே| கிம் புன: ஶிஷ்யதே மே ||78

எல்லா விதத்திலும் எவர்கள் தேவரீரிடத்தில் அடிமைத் தொழில் புரிகிறார்களோ அவ்வடியவர்களிடத்தில்
அடிமையை எவர் விரும்புகிறார்களோ அவர் அடியேனை இவன் நமது அடியவன் என்று
தயையுடன் கடாக்ஷிப்பாரானால் அதுவே க்ஷேமகரம். அடியேனுக்கு வேறு என்ன தேவை?

——————-

க்வாஹம் க்ஷுத்ர: குலிஸ ஹ்ருதய: துர்மதிக்வாத்ம சிந்தா |
த்ரய்யந்தானாமஸுலபதாம் தத்பரம் க்வாத்ம தத்வம் ||
இத்தம் பூ தே வரவரமுநே யத் புநஸ்வாத்ம ரூபம் |
த்ரஷ்டும் தத்தத் ஸமய ஸத்ருசம் தேஹிமே புத்தி யோகம் || 79

மிகவும் அல்பனான நான் எங்கே! உறுதியான நெஞ்சும் கெட்ட புத்தியும் உள்ளவன் ஆத்ம சிந்தை எங்கே!
உபநிஷத்துகளுக்கே துர்லபமான ஆத்ம தத்வம் எங்கே! ஹே வரவரமுநியே!
நிலைமை இவ்வாறிருக்கும் போது ஸ்வாத்ம ரூபத்தை அறிவதற்கு அந்தந்த சமயத்துக்கு ஏற்றவாறு புத்தியை அளிப்பீராக.

————————

பரம பக்தி -பிரிந்தால் ஸஹியாமை –

ஸோடும் தாவத் ரகு பரிவ்ருடோ ந க்ஷமஸ்த்வத் வியோகம் |
ஸத்ய காங்க்ஷந் வரவரமுநே ஸந்நிகர்ஷம் தவைஷ: ||
ஸாயம் ப்ராதஸ் தவபத யுகம் ஸச்வ துத்திச்ச திவ்யம் |
முஞ்சந் பாஷ்பம் முகுளித கரோ வந்ததே ஹந்த மூர்த்நா || 80

ச்ரேஷ்டரான ஹே வரவரமுநியே! உமது பிரிவை ஸஹியாதவராக உடனே உமது ஸேவையை விரும்பி
ஸாயங்கால வேளையிலும் காலை வேளையிலும் உமது இரண்டு திருவடிகளையும் உத்தேசித்து
அடிக்கடி கண்ணீர் பெருக்கிக்கொண்டு கைகூப்பிய வண்ணம் சிரஸ்ஸால் வணங்குகிறார். ஆச்சர்யம்!

தனக்கு இந்த நிலைமை சக்ரவர்த்தி திரு மகன் அறிவித்தது
மா முனிகளை விட்டுப் பிரிய முடியாமல் பெருமாள் தரிக்க முடியாமல்
தலை மேல் கை கூப்பி அஞ்சலி பண்ணி இந்த நிலைமை அருளப் பிரார்திக்கிறார் இதில்

—————————

அந்தஸ்தாம் யந் ரகுபதி ரஸாவந்திகே த்வாமத்ருஷ்ட்வா |
சிந்தாக்ராந்தோ வரவரமுநே சேதஸோ விச்ரமாய ||
த்வந் நாமைவ ச்ருதி ஸுகமிதி ச்ரோது காமோ முஹுர்மாம் |
க்ருத்யைரந்யை: கிமிஹ ததிதம் கீர்த்தயேதி ப்ரவீதி || 81.

மனதிற்குள் தபித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த ரகுபதி அருகில் உம்மைக் காணாமல் கவலை யுற்றவராக,
உள்ளம் ஆறுதலடைய வந்து உமது திருநாமமே காதுக்கு இனிமையானது என்று கேட்க விரும்பியவராக,
அடிக்கடி வேறு வ்யாபாரங்களால் என்ன பயன்? அந்தத் திருநாமத்தையே கூறுவாயாக என்று சொல்லுகிறார்.

பிரிவால் -பெருமாள் -வருந்தி உமது திருநாமம் கேட்க ஆசைப்பட்டான்
ம்ருத் ஸஞ்சீவியான ராமரையும் உமது திரு நாமமே கேட்க ஆசைப்படுகிறான்

—————–

புங்க்தே நைவ ப்ரதமகபலே யஸ்த்வயா நோப புக்தே |
நித்ரா நைவ ஸ்ப்ருசதி ஸுஹ்ருதம் த்வாம் விநா யஸ்ய நேத்ரே ||
ஹீநோ யேந த்வமஸி ஸலிலோ க்ஷிப்த மீநோப மாந: |
கோஸௌ ஸோடும் வரவரமுநே! ராகவஸ்த்வத் வியோகம் || 82.

ஹே வரவரமுநியே! உம்மால் அநுபவிக்கப் படாத போது முதல் கவளத்தில் எவன் அநுபவிக்கிறதில்லையோ,
நண்பனான உம்மை விட்டு எவர் கண்களைத் தூக்கம் தொடுவதில்லையோ எவர் நீர் இல்லாமல்
ஜலத்திலிருந்து எடுத்துப் போடப்பட்ட மீன்போல் துடிக்கிறாரோ –
உமது பிரிவைப் பொறுக்கவல்ல இந்த ராகவன் யார்?

இளைய பெருமாளை விட்டுப் பிரியாமல் முன்பு இருந்தது போல்
தூங்காமல் உண்ணாமல் –
அக்குளத்து மீன் –
இவரது முன் அவதார லீலைகள் கைங்கர்யங்கள் எல்லாம் பட்டியல் இட்டுக் காட்டி அருளுகிறார் மேல்

—————

பத்ரம் மால்யம் ஸலில மபியத் பாணிநோ பாஹ்ருதம் தே |
மாத்ரா தத் தாதபி பஹுமதம் பத்யுரேதத் ரகூணாம் ||
சாகா கேஹம் வரவரமுநே ஸம்மதம் ஸௌரச்ருங்கம் |
பூத்வா வாஸோ மஹதபி வநம் போக பூமிஸ் த்வயா பூத் || 83

ஹே வரவரமுநியே! உமக்குக் கையால் அளிக்கப்பட்ட இலையாகிலும் புஷ்பமாகிலும் ஜலமேயாகிலும்
தாயால் அளிக்கப் பட்டதைவிட மேலாக எண்ணப்பட்டது.
இது ஸ்ரீராமனுக்கு விளையாடுகிற வீடு மாளிகையாகி பெரிய காடும் உம்முடன் வாழ போக பூமியாகிவிட்டது.

——————-

அத்வ ச்ராந்திம் ஹரஸி ஸரஸை ரார்த்ர சாகா ஸமீரை: |
பாதௌ ஸம்வாஹயஸி குருஷே பர்ணசாலாம் விசாலாம் ||
போஜ்யம் தத்வா வரவரமுநே! கல்பயந் புஷ்ப சய்யாம் |
பச்யந் தன்யோ நிசி ரகுபதிம் பாத்தி பத்நீ ஸஹாயம் || 84

ஹே வரவரமுநியே!
ஈரமான கிளைகளில் பட்டு வருகின்ற ரஸத்துடன் கூடிய காற்றால் வழி நடந்த ச்ரமத்தைப் போக்குகின்றீர்;
பாதங்களைப் பிடிக்கின்றீர்; விசாலமான பர்ணசாலையை அமைக்கின்றீர்.
உணவை அளித்து இரவில் புஷ்பப் படுக்கையை ஏற்படுத்தி தேவிகளுடனிருக்கும் ஸ்ரீ ராமனைக் கண்டு
புண்ய சாலியாக ரஸித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்.

————————

பச்யந் நக்ரே பரிமித ஹித: ஸ்நிக்த வாக் வ்ருத்தி யோகம் |
ஸத்யச் சோக ப்ரஸமந: பரம் ஸாந்த்வயந்தம் பவந்தம் ||
ப்ராக்ஞயோ ரக்ஜியே ஸகலு பகவாந் தூயமாநோ வநாந்தே |
பஸ்சாத் கர்த்தும் வரவரமுநே ஜாநகீ விப்ரயோகம் || 85

ஹே வரவரமுநியே! சுருக்கமும், ஹிதமும், அன்பும் நிறைந்த, (வார்த்தை) தற்சமயம் சோகத்தைக் குறைக்க வல்ல
நல்வார்த்தை கூறுகிற உம்மை எதிரில் பார்த்து அந்த பகவானான ஸ்ரீராமனே
காட்டில் வருந்துபவராக இருந்தும் பிராட்டியின் பிரிவை மறைப்பதற்கு அறிஞராக ஆனார்.

——————–

ஸுக்ரீவோ ந: ஶரணமிதி ய: ஸூந்ருதம் ப்ராதுரர்த்தே |
பம்பா தீரே பவந ஜநுஷா பாஷிதம் சோபதே தே ||
காலாதீதே கபிகுல பதௌ தேவ தத்ரைவ பஶ்சாத் |
சாபம் தூந்வந் வரவரமுநே யத் பவாந் நிக்ரஹே பூத் || 86

ஹே வரவரமுநியே! தம் ப்ராதாவுக்காக எங்களுக்கு ஸுக்ரீவன் ரக்ஷகனாக வேண்டும் என்று
பம்பைக் கரையில் வாயு குமாரனான ஹநுமானுடன் வார்த்தை அழகாக இருக்கிறது.
காலம் கடந்தபின் அந்த ஸுக்ரீவனிடத்தில் அங்கேயே பிறகு வில்லை அசைத்துக்கொண்டு
அவனை அடக்குவதில் முயற்சி உள்ளவராக ஆனீர்.

———————-

யஸ்மின் ப்ரீதிம் மதபிலஷிதாம் ஆர்ய புத்ரோ விதத்தே |
யே நோ பேத: ஸ்மரதி ந பிது:ஸோS தி வீரோ கதிர்மே ||
இத்யேவம் த்வாம் ப்ரதி (ரகுபதி) ப்ரேயஸீ ஸந்திஸந்தீ |
வ்யக்தம் தேவீ வரவரமுநே தத்வமாஹ த்வதீயம் || 87

ஹே வரவரமுநியே! ஸ்ரீ ஸீதாப்பிராட்டி உம்மைப் பற்றிக் கூறுவது:
பெருமாள் எனக்குப் ப்ரியமான அன்பை எவரிடத்தில் செலுத்துவாரோ,
எவருடன் கூடிய போது தம் தந்தையையும் நினைப்பதில்லையோ, அப்படிப் பட்ட வீரரே எனக்குக் கதி ஆகிறார்–
என்று உம்மைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார். வெளிப்படையான உமது விஷயமான உண்மையைக் கூறுகிறார்.

——————-

பாணைர் யஸ்ய ஜ்வலந வதநைர்வாஹிநீ வாநராணாம் |
வாத்யா வேக ப்ரமிதஜலதஸ் தோம ஸாதர்ம்ய மேதி ||
ஸோ யம் பக்நோ வரவரமுநே மேகநாதச் சரைஸ்தே
ரக்ஷோநாத: கதமிதரதா ஹான்யதே ராகவேண || 88

அக்நியை முகத்தில் வைத்துக் கொண்டுள்ள எவருடைய பாணங்களால் வாநரங்களுடைய சேனை
சுழற்காற்றின் வேகத்தால் சுழற்றப்பட்ட மேகக் கூட்டங்களின் ஸாம்யத்தைப் பெறுகிறதோ
அப்படிப்பட்ட இந்த்ரஜித் உம்மால் கொல்லப்பட்டான்.
இல்லா விட்டால் ராமனால் எப்படி ராவணன் கொல்லப்படுவான்?

—————–

ப்ருத்வீம் பித்வா புந ரபி திவம் ப்ரேயஸீ மச்னுவானாம் |
த்ருஷ்ட்வா ஸ்ரீமத் வதன கமலே தத்த த்ருஷ்டி: ப்ரஸீதந் ||
ப்ரேமோ தக்ரை: வரவரமுநே ப்ருத்ய க்ருத்யைஸ் த்வதீயை:
நீத: ப்ரீதிம் ப்ரதி திநமஸௌ சாஸி தாநை ருதாநாம். 89

ஹே வரவரமுநியே! மறுபடி பூமியைப் பிளந்து கொண்டு ஸ்வர்கத்தை அடைகின்ற காதலியைப் பார்த்துக் கொண்டு
ஒளி வீசுகின்ற முகத் தாமரையைப் பார்த்துக் கொண்டு அன்பு நிறைந்த உமது அடிமைக் கார்யங்களால்
அரக்கர்களுக்கு சிக்ஷகரான இந்த ஸ்ரீராமர் தினந்தோறும் ப்ரீதியை அடைவிக்கப் படுகிறார்.

—————–

சோதர்யேஷு த்வமஸி தயிதோ யஸ்ய ப்ருத்யுஸ் ஸுஹ்ருத்வா |
ஸோடவ்யோ பூத் த்வயி ஸஹ சரே ஜாநகீ விப்ரயோக: ||
த்யாயம் த்யாயம் வரவரமுநே! தஸ்ய தே விப்ரயோகம் |
மந்யே நித்ரா மரதி ஜநிதாம் மாநயத்யக்ரஜோயம் || 90

எவருடைய நண்பனோ பணியாளோ அந்த ராமனுக்கு ஸஹோதரர்களில் நீர் அன்புக்குரியவர் ஏனென்றால்
நீர் உடன் இருக்கும் போது பிராட்டியின் பிரிவு அவருக்குப் பொறுக்கத் தக்கதாக இருந்தது.
ஹே வரவரமுநியே! உமது பிரிவை நினைத்து நினைத்து வெறுப்பாலுண்டான நித்ரையாக
இந்த மூத்த ஸஹோதரர் கௌரவிக்கிறார்.

———————

முக்தாலோகம் முகமநுபவந் மோததே நைவ தேவ்யா: |
ஸ்நிக்தா லாபம் கபிகுலபதிம் நைவ ஸிஞ்ச்யத்யபாங்கை:||
த்வாமேவைகம் வரவரமுநே ஸோதரம் த்ரஷ்டு காமோ:|
நாதோ நைதி க்வசிதபி ரதிம் தர்சநே யூதபாநாம் || 91

அழகிய பார்வையுடன் கூடிய தேவியான பிராட்டியின் முகத்தை அநுபவித்து ஸந்தோஷிப்பதில்லை.
அன்பு நிறைந்த பேச்சாளரான ஸுக்ரீவனையும் கடாக்ஷங்களால் நனைப்பதில்லை.
ஹே வரவரமுநியே! உம்மை ஒருவரையே, ஸஹோதரனை, பார்க்க விரும்பி முதலிகள் தலைவரான
ஸ்ரீராமன் ஓரிடத்திலும் மகிழ்ச்சியைப் பெறுவதில்லை.

———————

ஏவம் தே ஸ்வயமபிலஷந் நேஷ தே ஸேஷவ்ருத்திம் |
ஜஃனே பூய: ததநு ஜகதாநந்தநோ நந்த ஸூநு: ||
தூரீ பாவம் வரவரமுநே துஸ்ஸஹம் பூர்வஜஸ்தே |
தந்யஸ் த்யக்த்வா தயது ந சிராத் சக்ஷுஸா ராகவஸ் த்வாம் || 92

இந்த மாதிரி தேவரான ஸ்ரீராமர் தாமாகவே செய்ய விரும்பி மறுபடி உலகத்துக்கு ஆனந்தத்தை
அளிக்க வல்ல நந்தகுமாரனாக ஆனார். ஹே வரவரமுநியே! பொறுக்க முடியாத இந்தப் பெருமையை
உமது தமையனான ஸ்ரீராமர் விட்டுக் கண்ணால் உம்மை மகிழ்விக்கட்டும்.

——————-

பாயம் பாயம் ப்ரணய மதுரே பாத பத்மே த்வதீயே |
பச்யேயம் தத் கிமபி மநஸா பாவயந்தம் பவந்தம் ||
காமக்ரோத ப்ரக்ருதி ரஹிதை: காங்க்ஷித த்வத் பிரஸாதை: |
ஸத்பிஸ்ஸாகம் வரவரமுநே! ஸந்ததம் வர்த்திஷீய || 93

அன்பு கனிந்த உமது திருவடித் தாமரையைப் பருகிப் பருகி, எதையோ மனத்தால் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்
உம்மைப் பார்க்க வேண்டும். காமத்துக்கும் கோபத்துக்கும் ப்ரக்ருதியில்லாத, வேண்டிய
உமது அருள் பெற்ற நல்லவர்களோடு எப்போதும் இருக்கவேண்டும், வரவரமுநியே!

——————

பச்யத்வேநம் ஜநகதநயா பத்மகர்பைரபாங்கை: |
ப்ராரப்தாநி ப்ரஸமயது மே பாகதேயம் ரகூணாம் ||
ஆவிர் பூயா தமல கமலோ தக்ர மக்ஷ்னோ: பதம் மே |
திவ்யம் தேஜோ வரவரமுநே ஸந்ததம் வர்த்திஷீய || 94

என்னைப் பிராட்டி குளிர்ந்த கடாக்ஷங்களால் பார்க்கவேண்டும்.
ஸ்ரீராமர் எனது ப்ராரப்த பாபங்களை ஒழிக்கட்டும். வரவரமுநியே!
எனது கண்களுக்கு உமது நிர்மலமான தாமரை போன்ற ஒளி எதிரில் எப்போதும் தோன்றுவதாக.

——————–

ராம: ஸ்ரீமாந் ரவி ஸுத ஸ கோ வர்த்ததாம் யூத பாலை: |
தேவீ தஸ்மை திசது குசலம் மைதிலீ நித்ய யோகாத் ||
ஸாநுக்ரோஶோ ஜயது ஜநயந் ஸர்வதஸ் தத் ப்ரஸாதம் |
ஸௌமித்ரிர் மே ஸகலு பகவாந் ஸௌம்யஜாமாத்ரு யோகீ || 95

ஸுக்ரீவ நண்பனான அந்த ஸ்ரீராமர் வாநர முதலிகளுடன் ஓங்கட்டும்.
நித்யம் உடனிருந்து பிராட்டி க்ஷேமத்தை அளிக்கட்டும்.
எல்லா வகையிலும் அவர் அருள் கூடிய ஸுமித்ரா புத்ரரான (உமக்கு) மணவாள மாமுனிகளுக்கு வெற்றி உண்டாகட்டும்.

———————

யஸ்மா தேதத் யதுப நிஷாதாம் அப்ரமேயம் ப்ரமேயம் |
குர்வாணஸ் தத் ஸகல ஸுலபம் கோமளைரேவ வாக்யை: ||
நீரோகஸ்த்வம் வரத குருணா நித்ய யுக்தோ தரித்ரீம் |
பாஹி ஸ்ரீமந் வரவரமுநே பத்ம யோநேர் திநாநி || 96

ஹே ஸ்ரீமானான வரவரமுநியே! எதிலிருந்து இந்த உலகம் ஏற்பட்டதோ,
எது உபநிஷத்துகளுக்கும் எட்டாத விஷயமோ அதை ம்ருதுவான வார்த்தைகளால் எல்லாருக்கும்
எளிதாக்கிக் கொண்டு நீர் ரோகமற்றவராக வரத குருவுடன் நித்யமாகச் சேர்ந்து கொண்டு
இந்த பூமியை ப்ரஹ்மா ஆயுள் உள்ளவரை பாலநம் செய்வீராக.

——————-

அபகத கதமாநைரந்திமோபாய நிஷ்டை:
அதிகத பரமார்த்தைரர்த்த காமாநபேக்ஷை: ||
நிகில ஜந ஸுஹ்ருத்பி: நிர்ஜித க்ரோத லோபை:
வரவரமுநி ப்ருத்யை ரஸ்து மே நித்ய யோக:|| 97

மதம் மானம் என்று சொல்லக்கூடிய துர்க்குணங்களற்றவர்கள்,
சரமோபாயம் என்று சொல்லக்கூடிய ஆசார்ய நிஷ்டை உள்ளவர்கள், உண்மைப் பொருள் அறிந்தவர்கள்,
அர்த்தம் காமம் இவற்றை வெறுத்தவர்கள், எல்லா ஜனங்களுக்கும் நண்பர்களாயுள்ளவர்கள், –
இவர்களுடன் எனக்கு ஸம்பந்தம் நித்யமாக இருக்க வேண்டும்.

——————-

வரவரமுநிவர்ய சிந்தா மஹம் தாம் உஷம் தாவகீம்
அவிரதமநுவர்த்த மாநா நமாநா வ மாநா நிமாந் ||
நிரவதி பத பக்தி நிஷ்டாந் அநுஷ்டா நநிஷ்டாநஹம்
ப்ரதி திந மநு பூய பூயோ ந பூயாஸ மாயா ஸ பூ: || 98

வரவரமுநியே! உமது விஷயமான சிந்தையை எப்போதும் அநுபவித்துக் கொண்டு ஓயாது
அஹங்காரம் அவமானம் இவைகளை விட்டு உமது திருவடிகளில் பக்தி செலுத்துகின்ற அநுஷ்டான நிஷ்டர்களான
இந்த பாகவதர்களை தினந்தோறும் அநுபவித்துக் கொண்டு மறுபடியும்
ச்ரமத்துக்குக் காரணம் ஆகாதவனாக ஆகக் கடவேன்.

—————-

வரவரமுநிவர்ய பாதாவுபாதாய ஸௌதாமிநீ
விலஸித விபவேஷு வித்தேஷு புத்ரேஷு முக்தேஷணா: ||
கதி ச நயதி வர்ய கோஷ்டீ பஹிஷ்டீ க்ருதஷ்டீ வநா:
விஜஹதி ஜநி ம்ருத்யு நித்யாநுவ்ருத்யாய தத்யாஹிதம் || 99

வரவரமுநியே! உமது திருவடிகளைச் சரணமாக ஏற்று, மின்னல் போல் விளங்குகிற பெருமைகளிலும்,
தனங்களிலும், புத்ரர்களிடத்திலும் ஆசையை விட்டவர்களுக்கு
எம்பெருமானாருடைய கோஷ்டியிலிருந்து கொண்டு சிலர்
பிறவி மரணம் இவை தொடர்ந்து வருவதால் ஏற்படும் பயத்தை விடுகிறார்கள்.

————————

நிரவதி நிகமாந்த வித்யா நிஷத்யாந வத்யாசயான் |
யதிபதி பத்ம பந்தாநு பந்தாநு ஸந்தாயிந: ||
வரவர முநிவர்ய ஸம்பந்த ஸம்பந்த ஸம்பந்தின: |
ப்ரதிதிநமநுபூய பூயோ ந பூயாஸமாயாஸபூ: || 100

எல்லையற்ற வேதாந்த வித்யையைக் கற்றவர்களும், குற்றமற்ற மனம் படைத்தவர்களும்,
எதிராசருடைய திருவடித் தாமரைகளில் ஸம்பந்தத்தை தினந்தோறும் நினைப்பவர்களும் (ஆன) –
ஹே வரவரமுநியே! உமது ஸம்பந்தம் பெற்றவர்களையும் தினந்தோறும் அநுபவித்துக் கொண்டு
மறுபடி ஆயாஸத்தை அடைந்தவன் ஆக மாட்டேன்.

————–

யன்மூலமாஸ்வயுஜமாஸ்யவதார மூலம் |
காந்தோ பயந்த்ரு யமிந:கருணைக ஸிந்தோ: ||
ஆஸீத ஸத்ஸுகணிதஸ்ய மமாபி ஸத்தா மூலம் |
ததேவ ஜகதப்யுதயைக மூலம் || 101

கருணைக் கடலான ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளுக்கு ஐப்பசி மாதத்தில்
எந்த மூலம் அவதாரத் திருநக்ஷத்ரம் ஆகிறதோ –
அஸத் என்பவைகளில் கணக்கிடப்பட்ட எனக்கு ஸத்தைக்கு அதுவே காரணமாக ஆயிற்று,
அதுவே ஜகத்துக்கு க்ஷேம காரணமாகவும் ஆகிறது.

யந் மூலம் ஆஸ்வ யுஐமாஸ் யவதார மூலம் -ஐப்பசி மூலம் திரு அவதாரம்
காந்தோ பயந்த்ருய மிந கருணைக ஸிந்தோ -கருணைக் கடலாகவே அன்றோ தேவரீர்
ஆஸீத் அஸத் ஸூகணி தஸ்ய மமா அபி சத்தா -அசத்துக்களில் கடை நிலையில் உள்ள
அடியேனைக்கூட சத்தாக்கி-அருளிய திரு நக்ஷத்ரம்
மூலம் ததேவ ஜகத் அப்யுதயைக மூலம்-ஜகம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு மூலம்
மந்த மதியில் உள்ள மானிடரை வானில் உயர்த்தவே அவதாரம்

—————

யதவதரணமூலம் முக்தி மூலம் ப்ரஜானாம் |
சடரிபு முநி த்ருஷ்டாம்நாய ஸாம்ராஜ்ய மூலம் ||
கலி கலுஷ ஸமூலோன் மூலனே மூலமேதத் |
ஸ பவது வரயோகீ ந: ஸமர்த்தார்த்த மூலம் || 102

எந்த வரவரமுநி அவதாரத் திருநக்ஷத்ரமான மூலமானது ப்ரஜைகளுடைய முக்திக்கு காரணமாகவும்,
நம்மாழ்வாருடைய திவ்ய ஸூக்தியான ஸாம்ராஜ்யத்துக்கு மூலமாகவும்
கலியுகத்தால் ஏற்பட்ட பாபத்தை வேருடன் களையக் கூடியதாகவும் இருக்கிறதோ
அப்படிப்பட்ட மணவாளமாமுனிகள் நமக்கு எல்லாப் பொருள்களுக்கும் மூலமாகிறார்.

———————-

மூலம் சடாரி முக ஸூக்தி விவேசநாயா: |
கூலம் கவேரதுஹிது: ஸமுபாகதஸ்ய ||
ஆலம்பநஸ்ய மம ஸௌம்ய வரஸ்ய ஜந்ம |
மூலம் விபாதி ஸதுலம் விதுலம் ச சித்ரம் || 103

ஆழ்வாருடைய திருமுகத்திலுதித்த வாக்குகளைப் பரிசீலிப்பதற்குக் காரணமாயும்
காவேரி நதியின் கரையை அடைந்த எனது ஆலம்பனமான ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளுடைய
அவதாரமான மூல திருநக்ஷத்ரம் துலா மாதத்துடன் கூடி நிகரற்றதாக, ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

———————

ஜயது யஸஸா துங்கம் ரங்கம் ஜக த்ரய மங்களம்
ஜயது ஸூ சிரம் தஸ்மிந் பூமா ரமா மணி பூஷணம்
வரத குருணா சார்த்தம் தஸ்மை ஸூபாந் யபி வர்த்தயன்
வர வர முநி ஸ்ரீ மான் ராமானுஜோ ஜயது ஷிதவ் –104-

————–

படதி சதக மேதத் ப்ரத் யஹம் ய ஸூ ஜநாந்
ஸ ஹி பவதி நிதாநம் ஸம்பதா மீப்ஸிதா நாம்
பிரசமயதி விபாகம் பாதகா நாம் குரூணாம்
ப்ரதயதி ச நிதாநம் பார மாப்தும் பவாப்தே –105-

அர்த்த அனுசந்தானம் வல்லவர்களுக்கு
பிரதம மத்யம சரம நிலைகளை இவர்களும் கிடைக்கும்
இவர்கள் கடாக்ஷத்தால் மற்றவர்களுக்கும் அருளுவார்
ஸித்த உபாய நிஷ்டர்கள் இங்கே இருக்கும் வரை கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டியதை அருளும்
பாபங்கள் கழியும் -ஸம்ஸார கடல் கடத்தும் -ஞானம் பரப்பும் படி ஆவார்கள்

—————

அநுதிநமநவத்யை: பத்ய பந்தைரமீபி: |
வரவரமுநி தத்வம் வ்யக்த முத்கோஷயந்தம் ||
அநுபதமநுகச்சந் நப்ரமேயம் ச்ருதீநாம் |
அபிலஷித மஸேஷம் ச்ரூயதே ஸேஷசாயீ || 106-

தினந்தோறும் குற்றமற்ற இந்த ச்லோகங்களால் மணவாள மாமுனிகளுடைய உண்மையை
வெளிப்படையாகப் ப்ரகாசிப்பித்து க்கொண்டு அடி தோறும் பின் தொடர்ந்து கொண்டு
வேதங்களுடைய அப்ரமேயமான வஸ்து(வான) ஸேஷ சாயீ கேட்கப் படுகிறார்.

———————-

ஜயது யசஸா துங்கம் ரங்கம் ஜகத் த்ரய மங்களம் |
ஜயது ஸுசிரம் தஸ்மிந் பூமா ரமாமணி பூஷணம் ||
வரத குருணா ஸார்த்தம் தஸ்மை ஸுபாந்யபிவர்த்தயந் |
வரவரமுநி: ஸ்ரீமாந் ராமாநுஜோ ஜயது க்ஷிதௌ || 107

உயர்ந்த கீர்த்தியை யுடைய மூவுலகங்களுக்கு மங்களகரமான ஸ்ரீரங்க திவ்ய தேசம் ஜய சீலமாக இருக்கட்டும்.
வெகு காலமாக அங்கே பூ தேவி ஸ்ரீ தேவிகளுக்கு ஆபரணம் போன்ற பெருமாளும் ஜய சீலமாக இருக்கட்டும்.
வரத குருவுடன் அங்கே சுபங்களை வ்ருத்தி செய்து கொண்டு ஸ்ரீமானான ராமாநுஜ முநியும் மணவாள மாமுநியும் வாழட்டும்.

—————

படதி ஸததமேதத் ப்ரத்யஹம் ய: ஸுஜந்மா |
ஸஹி பவதி நிதாநம் ஸம்பதாமீப்ஸிதாநாம் ||
ப்ரஸமயதி விபாகம் பாதகாநாம் குரூணாம் |
ப்ரதயதி ச நிதாநம் பாரமாப்தும் பவாப்தே: || 108

எந்த நற் பிறவி எடுத்தவன் இந்த நூறு ச்லோகங்களையும் தினந்தோறும் படிக்கிறானோ அவனுக்கு,
இது விருப்பமான ஸம்பத்துகளுக்குக் காரணமாகிறது. பெரிய பாபங்களுடைய பரிபாக தசையைத் தணிக்கிறது.
ஸம்ஸார ஸாகரத்தின் கரையைக் கடக்க முக்ய காரணமாகத் திகழ்கிறது.

அர்த்த அனுசந்தானம் வல்லவர்களுக்கு
பிரதம மத்யம சரம நிலைகளை இவர்களும் கிடைக்கும்
இவர்கள் கடாக்ஷத்தால் மற்றவர்களுக்கும் அருளுவார்
ஸித்த உபாய நிஷ்டர்கள் இங்கே இருக்கும் வரை கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டியதை அருளும்
பாபங்கள் கழியும் -ஸம்ஸார கடல் கடத்தும் -ஞானம் பரப்பும் படி ஆவார்கள்

————–

அநுதிந மந வத்யை பத்ய பந்தை ரமீபி
வர வர முநி தத்துவம் வியக்த முத்தோஷ யந்தம்
அநு பத மநு கச்சன் ந ப்ரமேய ஸ்ருதீ நாம்
அபி லஷிதம சேஷம் ஸ்ரூயதே சேஷ ஸாயீ –109-

தினந்தோறும் குற்றமற்ற இந்த ச்லோகங்களால் மணவாள மாமுனிகளுடைய உண்மையை
வெளிப்படையாகப் ப்ரகாசிப்பித்து க்கொண்டு அடி தோறும் பின் தொடர்ந்து கொண்டு
வேதங்களுடைய அப்ரமேயமான வஸ்து(வான) ஸேஷ சாயீ கேட்கப் படுகிறார்.

ஸ்ரீ ரெங்க நாதனே இப்பலன்களை அளித்து அருளுவான்
நமக்கு ஆசை இருந்தால் மட்டும் போதும் என்று அருளிச் செய்து நிகமிக்கிறார்

———

இதி வர வர முநி சதகம் ஸமாப்தம்

———————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஸும்யோ பயந்த்ரு முனி பிரபத்தி —

March 13, 2021

ஸ்ரீ ஸ்வாமி உடைய திருக்குமாரர் ஸ்ரீ எம் ஐயன் ராமாநுஜனரது ஜ்யேஷ்ட திருக்குமாரர்
ஸ்வாமியே ஸூவ இச்சையால் திருப்பேரனாக திரு அவதாரம் –
இரண்டு தனியன்கள் –

ஸ்ரீ ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு முநே ஸூ பவுத்ரம்
ஸ்ரீ பாஷ்ய கார அங்கரி ஸரோஜ பக்தம்
தந் மங்களம் ஸ்தோத்ர முதாஹரத்ய
தம் ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு குரும் ப்ரபத்யே

ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முநி வர்ய பதார விந்தே
ஸம்யத் பிரபத்தி மத மங்கள மாத நோத்ய
தத் பவுத்ரம் ஆர்ய மபிராம வரம் ப்ரபத்யே
சத்வோத்தரம் ஸகல ஜீவ தயாம்பு ராஸீம் —

ஆர்ய -ஆச்சார்யர் -அபிராம வரம் -இயற் பெயர் –
நிகில ஜன ஸூஹ்ருத்துகள் -ஸ்ரீ மா முனி ப்ருத்ய சிஷ்யர்கள் போல் அன்றோ இவரும் சரம உபாய நிஷ்டர் அன்றோ –

————-

ஸ்ரீ மன் யதீந்த்ர சரண பிரவண அமலாத்மன்
தீ பக்தி சாந்தி கருணாதி குணாம்ருதாப்தே
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முநி வர்ய ஸதாம் ஜநாநாம்
ப்ராப்யவ் த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –1-

———–

பத்மாலயா ரமண திவ்ய பாதாப்ஜ யுக்ம
ப்ரேம அம்ருதாப்தி பரிவாஹ நிமக்ந சேத
சவும்ய யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய ஸத் ஆஸ்ரிதநாம்
ஸேவ்யவ் த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –2-

—————–

ஸ்ரீ மத் பராங்குச வஸோ அம்ருத பூர் அபாந
ஸம் புத்த ஸுவ்ரி சரண அநுபவ ப்ரவாஹ
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய ஜகத்திதார்ய
பவ்யவ் த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –3-

—————

முக்தி பிரதவ் முரரி போரிவ பாத பத்மே
பக்த்யாத் யுபாய ரஹி தஸ்ய பரம் முமுஷோ
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ருமுனி வர்ய ஸமஸ்த லோக
சேவ்யவ் த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –4-

————

ராமாநுஜார்ய வர தர்சன தூர்வ ஹேந்த்ர
காமாதி தோஷ குண தூரக தேஸி கேந்த்ர
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய ஸமஸ்த ஜீவ பந்தோ
த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –5-

———–

வாநாத்ரி யோகி வர மானஸ ராஜ ஹம்ஸ
வாதூல நாத வரதார்ய வராபி வந்த்யவ்
ஸும்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய சரோஜா சங்க சிந்நவ்
த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –6-

———-

ஸ்ரீ பட்ட நாத முனி வர்ய வர இஷ்ட தேவவ்
ஸ்ரீ தேவ ராஜ குரு புங்கவ பாரிஜாதவ்
ஸும்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய சத அந்தரங்க
சிஷ்ய த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –7-

————–

ராமாநுஜார்ய வர வேங்கட யோகி வர்ய
ஸ்ரீ மன் நதார்த்தி ஹர ஸூரி பிராட்ய மாநவ்
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ருமுனி வர்ய ஸதாஸ் மதீய
பாக்யே த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –8-

ராமாநுஜார்ய -அப்புள்ளார்-இயற் பெயர் ராமானுஜர் – -ஆர்ய -ஆச்சார்யர்
வர வேங்கட யோகி வர்ய-திருவேங்கட ராமானுஜ ஜீயர் –
மூன்று ஜீயர்களையும் இது வரை மூன்று ஸ்லோகங்களில் அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்ரீ மன் நதார்த்தி ஹர-ப்ரணதார்த்தி ஹரர் -அப்பிள்ளை -அப்பாச்சியார் அண்ணா இவருக்கும் இதே திரு நாமம் –

—————————-

ஆம்லாந கோமல ஸூகந்தி ஸரோஜ ரம்யவ்
வார்யை நந்ய சரணைர் அநு பாவ்ய மானவ்
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய ஸதா சரண்ய நாதவ்
த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –9-

————————

மஞ்சு ப்ரவாளம் ம்ருது லவ் மம பாபிநோ அபி
ஸம்ஸார சாகர ஸமுத்தரண ப்ரவீண
ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு முனி வர்ய ஸூ ஷீல போக்ய
ஸ்வாமின் த்வதீய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –10-

————–

அஸ்மாத் குலாதிப குரூத்தம யோகி வர்ய
வாதீந்த்ர பீதர குரோர் மஹித ஆர்ய வர்ய
ஸூவ்ம்ய பயந்த்ரு முனி வர்ய பவத் க்ருபாயா
பாத்ரம் குருஷ்வ பகவன் சரணம் கதம் மாம் –11-பல ஸ்ருதி

கீழே ஏழு அஷ்ட திக் கஜங்களை அருளிச் செய்து
பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகளை இத்தால் அருளிச் செய்கிறார்
குலாதிபர் -கோமட குலம் -ஸ்ரீ கோமடத்தாழ்வான் -74 சிம்ஹாசனபதிகளில் -இருந்தவாறே மூல புருஷர்

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ உடையவர் –பிங்கள வருஷம் -961-ஆண்டு-16 வது சஷ்டியப்த பூர்த்தி மஹோத்சவ – மலரில் சாரம் —

March 11, 2021

புண்யம் போஜ விகாஸாய பாப த்வாந்த ஷயாய ச
ஸ்ரீ மான் ஆவிரபூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர –

காஷாய ஸோபி கம நீய ஸிகா நிவேசம் தண்ட த்ரய உஜ்ஜ்வல கரம் விமல உபவீதம்
உத்யத் திநேசநிபம் உல்லஸ தூர்த்வ புண்ட்ரம் ரூபம் தவாஸ்து யதிராஜ த்ருசோர் மம அக்ரே

செக்கர் உடையும் சிகையின் செழிப்பும் திருக்கரத்தில்
ஓக்க உயர்த்த முக்கோலும் உபவீதத்து ஓர் எழிலும்
மிக்கு விளங்கக் கதிரின் உயர் நாம மின்னுடனே
புக்கு என் விழியுள் பொலியும் எதிபதி நின் பொன்னுருவே –

திருவளர் அல்லிக் கேணியன் சீதரன்
அருளுடை இராமானுசன் இவ்வவனியில்
ஒரு முனி இராமானுசன் என உதித்தனன்
மருள் அற அவன் தன் மலரடி வணங்குவம் –பலராமாநுஜனே நம் ராமானுஜனாக ஆவிர்பாவம் –

ஸ்ரீ ரெங்கம் கரி சைலம் அஞ்சன கிரிம் தார்ஷ்யாத்ரி சிம்ஹாசலவ்
ஸ்ரீ கூர்மம் புருஷோத்தமஞ்ச பத்ரீ நாராயணம் நைமிசம்
ஸ்ரீ மத் த்வாராவதீம் பிரயாக மதுரா அயோத்யா கயா புஷ்கரம்
ஸாளக்ராம க்ரிம் நிஷேவ்ய ரமதே ராமாநுஜோயம் முநி –

ஒருவன் நின் கழல் அருமை ஒரு நன் மருவு நன்னெறி யுற்றவன்
பொருவிலன் மதியிரும் கடல் பலர் தெருளன் என்றிடு புந்தியன்
அருகு நிற்கும் துறவன் அன்பனை அவனி உய்ந்திட அருளுதி
திரு அணை தரு பெரும என்றனன் திருவரங்கனின் அரையரோ –

தென் தில்லைச் சித்ர கூடத்து என் செல்வனை மின்னி மழை தவழும் வேங்கடத்து என் வித்தகனை -என்று
பெரிய திருமடலில் அருளிச் செய்தது போல்
இரண்டு திவ்ய தேசங்களும் இணைந்தனவே என்று மகிழ்ந்தார் உடையவர் –

உலகு இகந்த உத்தமன் –
உலகு உகந்த உரகனாய் –
உலக நாதன் உடைமையால் –
உலகின் ஆதி ஆயினன் –

ஒருவருக்கும் உறவேதும் ஆகாத இறையோனாம்
ஒருவற்குக் குருவாகி -ஒருவற்குத் தகப்பனுமாய் –
ஒருவற்கு சங்கு ஆழி அளித்த தனி உத்தமனாய் –
ஒருவருக்கும் நிகர் இல்லா இம் முனிவன் ஒளிர்ந்தனனே –

ஸத்யம் ஸத்யம் புனஸ் ஸத்யம் யதி ராஜோ ஜகத் குரு
ச ஏவ ஸர்வ லோகாநாம் உத்தர்த்தா நாத்ர ஸம்சய

நந்தா நரகத்து அழுந்தாமை வேண்டிடில் நானிலத்தீர்
என்தாதையான எதிராசனை நண்ணும் என்றும் அவன்
அந்தாதி தன்னை அநுஸந்தியும் அவன் தொண்டருடன்
சிந்தாகுலம் கெடச் சேர்ந்து இரும் முத்தி பின் சித்திக்குமே

வேத அபஹாரிணம் தைத்யம் மீந ரூபி நிரா கரோத் -தத் அர்த்த அபஹாரிணஸ் ஸர்வ வ்யாஸ ரூபி மஹேஸ்வர –
வேத அபகாரம் செய்த சோமுகன் அசுரனை நிரசிக்க மத்ஸ்ய அவதாரம்
அதன் அர்த்த அபஹாரிகளை நிரசிக்கவே வேத வியாசர்
திருவாய் மொழி முதல் ஐந்து பத்துக்கள் ஸித்த பரங்கள்-மேல் இட்ட ஐந்தும் ஸாத்ய பரங்கள்
அதே போலவே சாரீர சாஸ்திரத்திலும் ஸித்த த்வீகம் -ஸாத்ய த்வீகம்
அது பக்தாம்ருதம் -இது பாராசர்ய வஸஸ் ஸூ தா
16 பாதங்களிலும் 16 கல்யாண குணங்கள்
1-ஸ்ரஷ்டா
2-தேஹீ
3-ஸ்வ நிஷ்டா
4-நிரவதி மஹிமா
5-அபாஸ்த பாத
6-ஆஸ்ரித ஆப்தன்
7-ஆகாத்மாதே உசித ஜநந க்ருத்
8-இந்த்ரியாதே உசித ஜநந க்ருத்
9-ஸம்ஸ்ருதவ் தந்த்ர வாஹீ -ஜாக்ரதாதி அவஸ்தா நிர்வாஹகன்
10-நிர்தோஷத்வாதி ரம்ய
11-பஹு பஜன பதம் -நாநா வித வித்யா உபாஸ்யன்
12-ஸ்வார்ஹ கர்ம ப்ரஸாத்ய
13-பூர்வ உத்தர அக விநாச அஸ்லேஷ கர்த்தா
14-ப்ரஹ்ம நாடீ கதி க்ருத்
15-அதி வஹன்
16-சாம்யத் -நிரஞ்சன பரமம் ஸாம்யம் உபைதி –
பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்த அசேஷ சேஷ வ்ருத்தி

——–

யதீந்த்ரருக்கும் யதீந்த்ர பிரவணருக்கும் உள்ள ஸாம்யங்கள்
1-வ்யாக்யான கிரந்த தாநாத்
2-பரிவதன கதா கந்தவை தேசிகத்வாத்
3-நாநா ஸாஸ்த்ரார்த்த ப்ருந்த ப்ரசுர பணிதிபி ப்ராஞ்ஞ ஹ்ருத் ரஞ்ஜ கத்வாத்
4-பூர்வாச்சார்ய யுக்தி ராகாத்
5-சடரிபு முனிராட் ஸூக்தி ஸம் வர்த்தகத்வாத்
6-பீடாதி ச ப்ரதிஷ்டாபன க்ருதி கரணாத்
7-திவ்ய தேச அபிமாநாத்
8-பணி ராஜ அவதாரத்வாத்
9-ஸ்ரீ ரெங்க விவர்த்த நாத்

—————-

ஸூ தேயம் ஸூத்ர காரேண ஹரிணேவ சமுத்ருதா
ஆ நீதா பாஷ்ய காரேண த்வி ஜேந்த்ரேண அதி சாஸய –தத்வ டீகா ஸ்லோகம்

ப்ரஹ்ம ஸூத்ர அமுதமே வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம்

வேதார்த்த ஸங்க்ரஹ ஸூ தாம் வேதாந்தாப் தேர்ய ஆஹரத்
ராமாநுஜாய முநயே தஸ்மை பகவதே நம –ஸ்ருத ப்ரகாசாச்சார்யார்

சார அசார விவேகஜ்ஞா கரீயாம்ஸோ விமத்சரா
பிரமாண தந்த்ரா சந்தீதி க்ருதா வேதார்த்த ஸங்க்ரஹ –

————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாள தாசர் -ஸ்ரீ பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிச் செய்த –ஸ்ரீ எதிராசர் அந்தாதி –

அந்தாதி தொடையால் அமைந்த ஒன்பது கட்டளை கலித்துறை பாடல்கள் கொண்ட திவ்ய பிரபந்தம் –

பூ மான் பிறந்து சிறந்தது வேலை புவி படைத்த
கோ மான் பிறந்து சிறந்தது நான்மறை கூடல் சங்கம்
நா மான் பிறந்து சிறந்தது பண்டு எதிராசன் என்னும்
சீ மான் பிறந்து சரணாகதியும் சிறந்ததுவே –1-

வேலை-கடலானது
பூ மான் -பூவிலே எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி
பிறந்து சிறந்தது -பெருமை உள்ளது
புவி படைத்த கோ மான் -புற்றில் இருந்து பூத்த-ஸ்ரீ பூமா தேவி உண்டாக்கிய ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான்
பிறந்து சிறந்தது நான்மறை -வேத ப்ராஸேத ஸாதா ஸீத் ஸாஷாத் ராமாயணா மநா —
முனிவனைக் கோமான் என்றது வாக்கின் சீர்மையை நோக்கி -கோ வாக்கு -கோதா என்னுமா போலே –
நா மான் பிறந்து சிறந்தது கூடல் சங்கம் –நா வீறு படைத்த நம்மாழ்வார் -திரு அவதாரம் -மதுரை தமிழ் சங்கம் –
கண்ணன் கழலிணை -அடி பொறித்த முறியைச் சங்கப்பலகை தாங்கிய விருத்தாந்தம்
சேமம் குருகையோ –ஈ யாடுவதோ கருடர்க்கு எதிரே –
பண்டு -இங்கனம் வேலை -நான்மறை கூடல் சங்கம் -முதலியன சிறந்தன ஒவ்வொருவராலே பண்டு –
எதிராசன் என்னும் சீ மான் பிறந்து சரணாகதியும் சிறந்ததுவே -இவர் ஒருவரால் அம்மூன்றும் ஒரு சேரச் சிறப்புற்றதுடன்
சரணாகதியும் சரணாகதி ஸாஸ்த்ரமும் சிறந்த பிரபத்தி ஸாஸ்த்ர பலனும் ஸமஸ்த ஜகத்தும் உஜ்ஜீவிக்கும் படி இவரால் சிறப்புற்றது –
ஆதிசேஷன் அவதாரம் என்பதால் வேலை -திருப்பாற் கடல் சிறப்புற்றது
ஸ்ரீ பாஷ்யம் வேதாந்த சாரம் வேதாந்த ஸங்க்ரஹம் வேதாந்த தீபம் இவற்றால் நான்மறை சிறப்புற்றது
மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் என்பதால் கூடல் சங்கம் சிறப்புற்றது –

சிறந்தது செல்வம் சிறவாதது கலி சில் சமய
மறந்தது மாதவன் பேர் வாழ்த்த வைகுந்த மன்னு முனி
திறந்தது வாசல் திறவா நரகம் தெரிந்த வையம்
பிறந்தது பூதூர்ப் பிறவா முனிவன் பிறந்த பின்னே –2-

பிறவா முனிவன்-நம்மைப் போல் கர்மவஸ்யராய் பிறவாமல் இச்சா மாத்ரத்தால்
ஸங்கல்பித்துக் கொண்டு திரு அவதரித்த எம்பெருமானார்
பிறந்தது பூதூர்-திரு அவதரித்த ஸ்ரீ பெரும் பூதூர்
இவர் பிறந்த பின்னே –
சிறந்தது செல்வம் -கைங்கர்ய ஸ்ரீ சிறப்புற்றது
பணி மானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்ட -இத்யாதி
சிறவாதது கலி -கலியின் கொடுமை சிறப்பு இழந்து நலிந்தது -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –
சில் சமயம் -அல்ப சமயமான சைவம்
மறந்தது மாதவன் பேர் வாழ்த்த -பெண்ணை இடப்பக்கம் கொண்ட சிவன் போரையும் சொல்லக் கை விட்டது –
அதனால் அன்றோ ஆழ்வானும் கண் இழந்தது –
தாழ் சடையான் சொல் கற்ற சோம்பரும் மாண்டனர்
மாதவன் பேர் வாழ்த்த என்று இடை நிலைத் தீவகமாய் ஸ்ரீ யபதியான திரு மாலின் நாமம் பலவும் நவிலச் செய்ய
வைகுந்த வாசல் திறந்தது-
நரகம் வாசல் திறவா-நலியும் நரகமும் நைந்த
தெரிந்த வையம் -லீலா விபூதி காணும் சக்தியைப் பெற்றது -உலகில் நல்லறிவு தலைப்படல் ஆயிற்று –
கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல் பண் தான் பாடி நின்றாடிப் பரந்து உலவச் செய்தமையால் வையம் கண் பெற்றது –
முனி மன்னும் -இவ்வளவு அரிய செயல்களை ஆற்றியது எதிராச முனி
மன்னும் -நிலை பெற்று நிற்கும் -தென் ஆனாய் வடவானாய் குடபாலானாய் குணபால மத யானாய் -என்பதற்கு ஏற்ப
ஸ்ரீ ரெங்கம் ஸ்ரீ திருவேங்கடம் ஸ்ரீ திருநாராயண புரம் ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை ஆகிய திவ்ய தேசங்களில் நித்ய வாசம் செய்து அருளும் –

——-

பின்னே தொடரும் பிறவிப் பெரும் பிணி பேர்க்கும் வண்ணம்
இன்னே இதற்கு மருந்து அறிந்தேன் இந்த மேதினியில்
தன்னேர் ஒருவர் ஒவ்வா எதிராசர் சரணம் என்று
சொன்னேன் அறிந்திலையோ மனமே இந்தத் துக்கம் விட்டே -3-

பின்னே தொடரும் பிறவிப் பெரும் பிணி பேர்க்கும் வண்ணம் -எழுமையும் எழு பிறப்பும் பின்னே தொடருவதால் பெரும் பிணி
பேர்த்தல் -வேரோடு கல்லிக் களைந்து எறிதல்
எருத்துக் கொடி யுடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் மற்றும் ஒருத்தரும் இப்பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்து அறிவார் இல்லையாய் இருக்க
இவர் மருந்து அறிந்தேன் என்பது
சொன்னேன் அறிந்திலையோ மனமே இந்தத் துக்கம் விட்டே–அறிந்திலையோ -சஞ்சல வியப்பு –
எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் – -எதிராசன் சரணம் என்று சொல்வதாலேயே –
பூர்வர்கள் அனைவரும் தங்கள் தங்கள் சிஷ்யருக்கு எம்பெருமானார் திருவடிகளே தஞ்சம் என்று இருங்கோள்
என்று அன்றோ உபதேசித்துப் போர்வார்கள்
மேதினி -திருமாலால் வதைக்கப் பட்ட மது கைடபர்களின் மேதசினால் -கொழுப்பினால் நனைந்தது என்றவாறு –

————

விட்டது தீ வினை மாண்டது கோவம் மெய்ஞ்ஞானம் நெஞ்சில்
பட்டது வேறு பர வச்சம் தீர்ந்தது பாவம் எல்லாம்
கெட்டது வீடு தகும் என்று கேசவன் தாள் தலை மேல்
இட்டது எங்கள் ராமானுஜன் என்று இருப்பவர்க்கே –4–

கோவம் -கோபம் -கோபமே பாபங்களுக்குத் தாய் தந்தை யாதலால் -அது மாளவே மெய்ஞ்ஞானம் தத்வ அறிவு தலைப்பெறுமே –
அந்த அறிவினால் பாரமாய பழ வினை யச்சம் தீருமே
பாபம் கெடவே புடமிட்ட பொன் போலாகக் கேசவன் வீடு தகும் என்று திருவடி சம்பந்தம் செய்து தமர் ஆக்குவனே –

————–

இருக்கின் பொருளும் அறிவின் பொருளும் எழுத்து எட்டினால்
உருக்கும் பொருளும் உணர்வின் பொருளும் ஒன்றாக வெல்லாம்
சுருக்கும் பொருளும் துணிவின் பொருளும் துணிந்த பின்பு
செருக்கும் பொருளும் எதிராசன் தெரிந்தனனே –5–

இருக்கின் பொருளும் -ருக்கு என்றது நான்கு வேதங்களுக்கும் உப லக்ஷணம் -கர்ம காண்ட அர்த்தம்
அறிவின் பொருளும் -ஞான காண்ட அர்த்தம்
எழுத்து எட்டினால் உருக்கும் பொருளும் -திருமந்திர பொருளும்
உணர்வின் பொருளும் -த்வயத்தின் ஆழ் பொருளும் -ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு –
ஆத்மா முக்கியமாக அறிய வேண்டுவது பிராட்டியாலேயே பேறு என்று உணர்வதுவே –ஆகவே இங்கு த்வயத்திலேயே நோக்கு
ஒன்றாக வெல்லாம் சுருக்கும் பொருளும் -சரம ஸ்லோக பொருளும் -பஞ்சம வேத சார பூத கீத உபநிஷத் தாத்பர்யமே சரம ஸ்லோகம் தானே –
இதனது சார அர்த்தம் அறிவதற்காகவே திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் 18 பர்யாயம் எழுந்து அருளினார் –
துணிவின் பொருளும் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரத்தின் பொருளும் –
துணிந்த பின்பு -ப்ரஹ்மத்தை இன்னது என்று முடிவு காட்டுவதால் வந்த துணிவு –
செருக்கும் பொருளும் -விசிஷ்டாத்துவைத ஆழ்ந்த தேறின பொருளும் -ப்ரபத்தியே தஞ்சம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் -உத்தாரகம்
எதிராசன் தெரிந்தனனே –இவை அனைத்தும் நமக்கும் தெரிய வைத்து அருளினார் எதிகளுக்கு எல்லாம் அரசரான படியால் –

————

தெரியாத வாதியர் தேற்றம் விட்டே திரு எட்டு எழுத்தின்
உரியார் அருள் பெற வேண்டுதிரேல் உடுவும் பிறையும்
பிரியா மதிள் பெரும் பூதூர் முனி சொன்ன பேச்சை நெஞ்சில்
தரியாதவர் அறியார் இனி வேறு இல்லை சத்தியமே –6-

திரு எட்டு எழுத்தின் உரியார் –ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -திருமால் –
அவர் அருள் பெற வேண்டுதிரேல் -அவரது கிருபைக்குப் பாத்திரமாக விரும்புவீர் ஆகில்
தெரியாத வாதியர் தேற்றம் விட்டே -தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் இன்னவை என்று அறியாத
சமயச் சழக்கர் கத்தும் சூழ் அறவுகளை உதறித் தள்ளி –
உடுவும் பிறையும் -நக்ஷத்ரங்களும் சந்திரனும்
பிரியா மதிள் -விட்டுப் போக முடியாத உயர்ந்த மதிள்களை உடைய
பெரும் பூதூர் முனி சொன்ன பேச்சை நெஞ்சில் தரி-தரியும் -நிலவ நிறுத்துங்கள் –
அங்கன் தரிப்பீர் ஆகில்
யாதவர் அறியார்-தரித்த அவர் அறியாதது ஏதும் உண்டோ -அனைத்தையும் அறிவர்
இனி வேறு இல்லை சத்தியமே –இதுக்கு மாறு கிடையாது -தொட்டுப் பிரமாணம் செய்கிறேன் –

சமய வாதியரால் குழம்பி தத்வ யாதாத்ம்யம் அறியாத சேதனன் ஒருவனைக் குறித்து அருளிச் செய்யும் பாசுரம் இது –

பெரும் பூதூர் முனி சொன்ன பேச்சாவது
சகல வேதங்களிலும் -சகல ஸாஸ்த்ரங்களிலும் -சகலமான அருளிச் செயல்களிலும் -சகல ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளிலும்
ஏக கண்டமாக -ஒரு அதிகாரிக்கு த்வயம் ஒழிய வேறே மந்த்ரம் இல்லை -மிதுனம் ஒழிய ஒரு வஸ்து இல்லை –
கைங்கர்யம் ஒழிய புருஷார்த்தம் இல்லை -ஆச்சார்ய அபிமானம் ஒழிய மோக்ஷ உபாயம் இல்லை –
பாகவத அபசாரம் ஒழிய மோக்ஷ விரோதம் இல்லை -என்பதே –

————–

சத்தியத்தின் பொருள் தத்துவத்தின் பொருள் தன்னின் உன்னும்
புத்தியத்தின் பொருள் புண்ணியத்தின் பொருள் பூ சுரர் தம்
பத்தியத்தின் பொருள் பற்று அறுக்கும் பொருள் பற்றுதலால்
முத்தியத்தின் பொருள் பூதூர் முனிவன் மொழிந்தனனே –7-

எம்பெருமானார் மொழிந்த அர்த்த விசேஷங்கள் இவை இவை என்று பட்டியல் இட்டுக் காட்டி அருளுகிறார் ஐயங்கார் இதில்

1-சத்தியத்தின் பொருள் -ஸத்யம் -உண்மை -எம்பெருமானார் தரிசனத்தில் தத்வ த்ரயங்கள் மூன்றுமே உண்மையாக இருந்தாலும் மேலே
தத்துவத்தின் பொருள் வருவதால் இங்கு ஸத்யம் என்று ஈஸ்வரனையே சிறப்பாகக் காட்டும் –
ருதம் ஸத்யம் பரம் ப்ரஹ்மம் –
அவனுக்குப் பொருளாவது -அஸங்க்யேய கல்யாண குண கணங்களும் அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும்

2-தத்துவத்தின் பொருள் -தத்வ த்ரயங்கள் -கீழே ஸத்யம் பொருள் என்று ஈஸ்வர பொருளைப் பார்த்தோம் –
சித் -ஜீவாத்மா -பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூவகைப்படும் –
இதன் பொருளாவது
1- கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களில் வேறுபட்டு இருத்தல்
2-ஸூயம் ப்ரகாசகமாய் இருத்தல்
3-ஆனந்த மயமாய் இருத்தல்
4-ஸாஸ்வதமாய் இருத்தல் –
5- அணுவாய் இருத்தல்
6-கட் புலனுக்குத் தெரியாமல் இருத்தல்
7-மனத்தினாலும் நினைக்க முடியாது இருத்தல்
8-நிர் அவயவமாய் இருத்தல்
9-நிர் விகாரமாய் இருத்தல்
10-அறிவுக்கு இருப்பிடமாய் இருத்தல்
11-ஈஸ்வரனுக்கு சரீரமாய் -அவன் இட்ட வழக்காய் இருத்தல் –

இனி அசித்தின் பொருளாவது
1-முக்குண வசப்பட்டு இருத்தல்
2-ஞான ஸூந்யமாய் இருத்தல்
3- ஸாஸ்வதமாய் இருத்தல்
4-ஈஸ்வரனுக்கு போக உபகரணமாய் இருத்தல்
5- சதத பரிணாமம் -விகாரம் உடைத்தாய் இருத்தல்
இதனை ப்ரக்ருதி மாயை அவித்யை என்றும் சொல்வர்

3-தன்னின் உன்னும் புத்தியத்தின் பொருள் –
தன்னின் -அசித் தத்துவத்தின் நின்றும் வேறுபட்டு
உன்னும் -நினைவாற்றல் படைத்த
புத்தியம் -புத்தி என்று ஆராய்ந்து தெளியும் அந்தக்கரணம்
புத்தி -அறிவு -சித்துக்கே உரித்தாகை
இதன் பொருளாவது
ஜடமான அசித்துடன் வேறு பட்டு இருந்தே -அஜடமான ஜீவாத்மாவுடன் தான் ஒன்றி இருந்து –
உடல் மிசை உயிர் -எனக் கரந்து இருக்கும் தன்மையை வெளிப்படுத்துவது –
இதனால் பெற வைப்பது -சரீர சரீரி சம்பந்தம் -விழுமிய விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தின் அசாதாரணம் அன்றோ இது –
உற்று நோக்கினால் சித் ஈஸ்வரனுக்கு சரீரமாகும் தன்மையையே குறிக்கும் –

யாவையும் யவரும் தானாய் அவரவர் சமயம் தோறும்
தோய்விலன் புலன் ஐந்துக்கும் சொலப்படான் உணர்வின் மூர்த்தி
ஆவி சேர் உயிரினில் உள்ளாள் ஆதுமோர் பற்று இலாத
பாவனை யதனைக் கூடில் அவனையும் கூடலாமே

ஆக -சத்தியத்தின் பொருள் என்று ஈஸ்வர குணங்களையும் –
தத்துவத்தின் பொருள் என்று சித் அசித் இவற்றின் இயல்புகளையும்
தன்னின் உன்னும் பொருள் -என்றதால் தத்வங்களின் இடையில் உள்ள சரீர சரீரீ சம்பந்தத்தையும் மொழிந்தபடி காட்டிய வாறு –
எனவே இம் மூன்றிலும் ஸ்ரீ பாஷ்யம் குறித்த படி –

4-புண்ணியத்தின் பொருள்
புண்ணியம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் -ஸாஷாத் புண்ணியத்துக்கு பாலும் சோறும் இட்டு அன்றோ வளர்க்கிறோம் என்கிற படி
கிருஷ்ணம் தர்மம் ஸனாதனம்
கருத்து ஆகு பெயராலே அவன் வெளியிட்டு அருளிய ஸ்ரீ கீதா ஸாஸ்த்ரத்தைச் சொன்னவாறு –

5-பூ சுரர் தம் பத்தியத்தின் பொருள்
பூ சுரர் -அந்தணர் -வேதியர் -அவரது பத்தியம் -வேதம் -செய்யுள் -வேத மந்த்ரம் -வேதியருக்கு குல தனம் வேதமே
இந்த வேதங்களின் விழுப் பொருளைப் பூதூர் முனிவன்
வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -வேதார்த்த தீபம் – வேதார்த்த சாரம் -ஆகிய திவ்ய கிரந்தங்களால் மொழிந்தார் –

6-பற்று அறுக்கும் பொருள்
ஸ்ரீ சரணாகத கத்யத்தின் பொருள்கள்
ஸ்ரீ ரங்க கத்யம் சரணாகதி கத்யத்தின் சுருக்கமே

7-பற்றுதலால் முத்தியத்தின் பொருள்
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தின் பொருள்

பூதூர் முனிவன் மொழிந்தனனே
ஆக பூதூர் முனிவரின்
ஸ்ரீ பாஷ்யம்
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
ஸ்ரீ வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -வேதார்த்த சாரம் -வேதார்த்த தீபம் –
சரணாகதி கத்யம் ரெங்க கத்யம்
வைகுண்ட கத்யம்
ஆகிய அஷ்ட கிரந்தங்களை மொழிந்துள்ளார் என்றவாறு –

——————-

மொழிக்கே கரும்பையும் தேனையும் வைத்தந்த மொய் குழலார்
விழிக்கே யகப்பட்டு உழல்கின்றீர்கள் மெய் ஞான நெஞ்சில்
சுழிக்கே கொழிக்கும் யமுனைத் துறை முனி சொலச் சொன்ன
வழிக்கே நினையும் கிடீர் எதிரே வரும் வைகுந்தமே –8-

மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனை -மீட்டு அறிவூட்டி அருளிய வாறு –
மொய் குழலார் மொழிக்கே கரும்பையும் தேனையும் வைத்து தந்த விழிக்கே யகப்பட்டு உழல்கின்றீர்கள்-
அவர்கள் பேச்சு -உவமையாகச் சொல்லி வைத்து என்பதால் அநாதரவு தோற்றச் சொன்னவாறு –
மெய் ஞான நெஞ்சில் சுழிக்கே கொழிக்கும் யமுனைத் துறை முனி -தத்வ உணர்வு ஒருங்கே திரண்டு செழிப்பு உறும் —
மால் பால் மனம் சுழிப்ப –
சொலச் சொன்ன வழிக்கே –ஆளவந்தார் சொல்லியது ஆவது
பெரிய நம்பி இளைய ஆழ்வாருக்கு ஸமாச்ரயணம் செய்விக்க வேணும்
திருக்கோட்டியூர் நம்பி சரம ஸ்லோஹார்த்தம் உபதேசித்து அருள வேணும்
திருமாளையாண்டான் திருவாய் மொழிப் பொருளை உபதேசித்து அருள வேண்டும்
பெரிய திருமலை நம்பி ஸ்ரீ ராமாயணப் பொருளை அருளிச் செய்ய வேணும்
திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் திவ்ய பிரபந்தங்கள் ஸ்தோத்திரங்கள் நல் வார்த்தைகள் அருளிச் செய்ய வேணும்
என்றும் ஆணை இட்டது –

அங்கனம் உபதேசம் பெற்ற எதிராசர் சொன்ன வழிக்கே நினையும் கிடீர் என்று அந்வயம்
வழி -உபாயம் -மார்க்கம் -பிரபத்தி –
த்வத் பாத மூலம் சரணம் ப்ரபத்யே
வேறு மோக்ஷ உபாயங்கள் கூறுபவரோடு உறவு அறுத்து எப்போதும் பிரபத்தி உபாயத்தையே பின் பற்றி
நினையும் கிடீர் எதிரே வரும் வைகுந்தமே வாழ்வார் உடனே நித்ய வாசம் பண்ணுங்கோள்
உடையவர் அருளிச் செய்த சரம 72 வார்த்தைகளில் -56 வது வார்த்தையை ஸ்மரிக்க வேண்டும்

வழிக்கே -ஏவகாரம்-பிரிநிலையோடு தேற்றம்
கிடீர் -முன்னிலைப்பன்மை உரையசை
பிரபத்தி வழி நினைத்தால் எதிரே வரும் வைகுந்தமே
ஆளவந்தாரோடு நான் கூடி இருந்து குளிர பெற்றேன் ஆகில் பரமபதத்துக்குப் படி கட்டி இருப்பேன் என்று பலகாலும் எதிராசர் பணிப்பரே

———-

வையகத்தே தன்னை வள்ளல் என்று ஏத்தினும் வாய் திறவாக்
கையரகத்தே நின்று கண் குளிர்வீர் – கருணா கரணை –
மெய்யகத்தே வைத்த பூதூர் முனி தன் விரை மலர்த்தாள்
பொய்யகத்தே நிற்கினும் அகலாள் மணப் பூ மகளே –9-

வையகத்தே -பொருள்களை வைக்கும் இடம் -பூமிக்குக் காரணப் பெயர்
கையரகத்தே -கையர் கீழ் மக்கள் -மூடர்
கையர் -கை ஆகு பெயராய் ஆளைக் காட்டிற்று -எத்தனை கை வேலை செய்தன என்னுமா போலே
அகம் -வீடு -வாசல் கடை
கண் குளிர்வீர் -விளிச் சொல்
கருணா கரணை -ராமபிரானை
படி கொண்ட கீர்த்தி ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் –
இராமபிரானை மெய்யகத்தே வைத்தல் இயல்பே
மெய்யகம் – உண்மை உள்ளம்
கருணாகரன் -திருமால் என்னவுமாம் –
விரை -பரிமளம்
மலர்த்தாள்-உவமைத் தொகை
மெய்யகத்தே வைத்த பூதூர் முனிவன்
பொய்யகத்தே -வஞ்ச உள்ளம்
மணப் பூ மகளே –நறு மண ம் வீசும் செந்தாமரையில் எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மித் தாயார்
அகலாள் -விட்டு நீங்காள்

எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் -என்று மனப்பூர்வகமாக இன்றிப் பொய்யாக நினைத்தாலும் சகல ஸுவ்பாக்யங்களும்
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரது கடாக்ஷ லேசத்தாலே ஏற்படும் என்று மங்கள கரமாக அருளிச் செய்து தலைக் கட்டுகிறார் –

——————-

சந்தார் புயத்து எங்கள் ஆழ்வார் தமக்கும் ததியருக்கும்
அந்தாதி பத்து மணவாள தாசர் அலற்றியதால்
நந்தாத குற்றம் உண்டாகாது அவர்க்கு ஒரு நாய் கங்கை நீர்
தன் தாபம் தீரக் குடித்தாலும் தீர்த்தத்துக்கு தாழ்வு இல்லையே –10-

சந்து -அழகு -மணம் -நாள் கமழ் மகிழ் மாலை மார்பன் –
புயத்து-திருத்தோள்களில்
எங்கள் ஆழ்வார் -நம்மாழ்வார்
தமக்கும் ததியருக்கும் -ஆழ்வாருக்கும் மாறன் அடி பணிந்து உயந்த எதிராசருக்கும் –
அந்தாதி பத்து -ஒன்பதாக இருந்தாலும் அந்தாதி பத்து என்ற அந்தாதி வகையை நோக்கி அருளிச் செய்கிறார்
அழகிய மணவாள தாசர் -திவ்ய கவி -பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார்
அலற்றியதால் -இடைவிடாமல் முறை இன்றியும் பேசியது
0–பக்திப் பெருக்கை வெளியிட்டவாறு –
பத்தர் சொன்னவும் பித்தர் சொன்னவும் பன்னப் பெறுபவோ
நந்தாத குற்றம் உண்டாகாது அவர்க்கு -அந்த எதிராசருக்கு -கெடாத மறையாத -அவியாத குற்றம் உண்டாகாது –
ஒரு நாய் கங்கை நீர் தன் தாபம் தீரக் குடித்தாலும் தீர்த்தத்துக்கு தாழ்வு இல்லையே –
கங்கை நீரின் புனிதம் -தோஷம் குற்றம் வாராமல் -ஒரே சீராய் இருப்பது போல் –
நஸ்வா வலீடமபி தீர்த்தம் அதீர்த்தம் ஆஹு -ஸ்ரீ வைகுண்டஸ்தவம் போல் இங்கும் –
தன்னைப் பிறர் போல் நாந்தி கூறும் பதிகச் செய்யுள் –தற் சிறப்பு பாசுரம் –

———————

அநந்தம் ப்ரதமம் ரூபம் லஷ்மணஸ்து ததஸ் பரம் பல பத்ரஸ் த்ருதீயஸ்து கலவ் ராமாநுஜஸ் ஸ்ம்ருத –

ஸ்ரீ யபதி நிஜ அந்தரங்க கிங்கரம் தல்பபூதம் அநந்தம் தரணீ தலே அவதீர்யே -ஸ்ரீ வெங்கடேச இதிஹாச மாலை –
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்தது

வேதாந்த சித்தாந்த ஸமர்த்த நாய பாஹ்ய அந்தர் பிராந்த மதாப நுத்த்யை சேஷ அம்சக
கேசவ யஜ்வ தேவ்யாம் தேஜோ நிதி கச்சி திஹா விராஸீத் -ஸ்ரீ எதிராஜா வைபவம் -ஸ்ரீ வடுக நம்பி அருளிச் செய்தது

பவ்ஜங்கம் வபுர பஹாய சேஷ போகீ யத் ரூபம் த்ரி புவந வந்திதம் ஜகாம -திவ்ய ஸூரி மஹாத்ம்யம் -கருட வாஹந பண்டிதர் –

த்ரஸ் தோஹம் தவ ஸவி தோஷிதாத முஷ்மாத் சேஷ அம்ஸாத் புவ மவிதும் க்ருத அவதாராத் – திவ்ய ஸூரி மஹாத்ம்யம் -கருட வாஹந பண்டிதர் –

————-

ஸ்ரீ நரசிம்ம ப்ரதிஷ்டை திருமலையில் ஸ்ரீ ராமானுஜர் செய்து அருளினார் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய கார ப்ரஸன்னாய பரம ஆனந்த ரூபிண ஸ்வேதாசல நிவாஸாய கூர்ம நாதாய மங்களம் –

——————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .