Archive for the ‘Acharyarkall’ Category

ஸ்ரீ பாஷ்யம்–ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்வாமிகள்- -2-1-4 : சிஷ்ட அபரிக்ருஹ அதிகரணம் —

July 8, 2020

இரண்டாம் அத்யாயம்-அவிரோத அத்யாயம் -முதல் பாதம் -ஸ்ம்ருதி பாதம் -10-அதிகரணங்கள்–
நான்காவது-சிஷ்ட அபரிக்ருஹ அதிகரணம்-1 சூத்திரம்–

2-1-4 : சிஷ்ட அபரிக்ருஹ அதிகரணம் :

சூத்திரம் – 2-1-13 : ஏதேந சிஷ்ட அபரிக்ருஹா அபி வ்யாக்யாதா :

வேத புறம்பான -ப்ரஹ்மமே உபாதான காரணம் -என்று கொள்ளாத
காணாபர் -கௌதமர் -வைசேஷிகம்
அஷ பாதகர் நியாயம்
புத்தர் –
இந்த வாதங்களை நிரசனம் பண்ணி
நிமித்தம் ஒத்துக் கொள்கிறார்கள் –
பரம அணு உபாதானம் என்கிறார்கள் இவர்கள் –
கீழே வேத விருத்த தர்க்க பாகத்துக்கு நிரசனத்துக்கு அருளிச் செய்தவையே இதற்கும் பொருந்தும்

ஏதேந -கீழே சாங்க்ய நிரசனம் பண்ணி ப்ரஹ்மமே உபாதான காரணம் என்று காட்டியது போலே

வேதத்தில் சொன்னதை ஒத்துக் கொள்ளாதவை-vetha sanction-இல்லையே –
கண பஷ
அஷ பாதக -கௌதமர் -காலில் கண் உள்ளவர் –
ஷபனகர்-ஜைனர்கள்
பிஷு -புத்தர்
இவர்கள் பக்ஷங்களும் நிராகரணம் -பரம அணு வாதிகள் என்பதால் இவர்களைச் சேர்த்து –தர்க்கம் அப்ரதிஷிஷ்டிதம் -அ பிரமாணம் –
இவர்களை நிரசிக்கவே இங்கு தனியாக அதிகரணம் -தர்ம மூலத்தவம் இருந்தாலும்
ஞாநாத்மகம் நித்யத்வம் க்ஷணிகம் ஏகாந்தத்தவ அநேகாந்தத்தவ இவ்வாறு பல வேறு பாடுகள் உண்டே இவர்கள் வாதங்களில் —
பரஸ்பர விரோதம் -நித்யத்வம் அநித்யத்வம் –
ஜைனர் இரண்டும் இருக்கலாம் -அநேகாந்த வாதம் அவர்களது –
அநேகாந்தம் ஜகத் சர்வம் -மனுஷ்யத்வம் கஜத்வம் ஒரே இடத்தில் கணபதி –
நரஸிம்ஹர்-ஸிமஹத்வமும் மனுஷ்யத்வமும் சேர்ந்து -என்று த்ருஷ்டாந்தங்கள் காட்டி
நித்யத்வமும் அநித்யத்வமும் சேர்ந்து இருக்கலாம் என்பர் ஜைனர்கள்
சிஷ்ட அபரிக்ருஹா அபி வ்யாக்யாதா :-அதே போலே இவர்களது வாதங்களும் நிரசனம்
வைபாஷிகர் -ஸுத்ராத்ம்யகர் -யோகாச்சார்யார்-ஞானம் மட்டும் -மாத்யாத்மீகர் -சர்வம் சூன்யம் –
இப்படி நான்கு வித புத்தர் வாதங்களும் நிரசனம்-

ஏதேந சிஷ்ட அபரிக்ருஹா –
வேத சாஸ்திரத்துக்கு விருத்தமான கணாத , கௌதம , பௌத்த மத கோட்பாடுகள்
அபி வ்யாக்யாதா –
கீழில் பிரகாரங்களால் நிராகரிக்கப் பட்டதாகவே கொள்ள வேண்டும்.
காரணம். வைதிக மதத்துக்கு உயிரான நிலைப்பாடு, பிரஹ்மம் ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் என்று.
வைசேஷிக மத பிரவர்த்தகரான கணாதர், நியாய மத பிரவர்த்தகரான கௌதமர் இவர்கள் எல்லாம்
ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் என்பதை ஒத்துக்க கொண்டாலும், பரமாணுதான் உபாதான காரணம் என்பதாக கொள்கின்றனர்.
சாங்கியர்கள் பிரஹ்மா அதிஷ்டியாத மூலப் பிரக்ருதித்தான் உபாதான காரணம் என்கின்றனர்.

வேத பிராமாண்யத்தை ஒத்துக்க கொள்கிற கணாத, கௌதம ரிஷிகளையும்
ஜைன, பௌத்தர்களோடு சேர நிராகரித்தமைக்கு காரணம் , இவர்களுடைய வாதங்கள் தர்க்கத்துக்கு அனுகுணமாக இருந்ததாயினும்
வேத சாஸ்திரத்துக்கு விருத்தமானவை அதாவது இவர்கள் நால்வரும் தர்க்கத்தைக் கொண்டு,
பரமாணுதான் ஜகத் காரணம் என்பாதாலேயாம்.
எனவே இங்கு தர்க்கம் அப்பிரமாணம் என்று சொல்லாமல், அப்பிரதிஷ்டிதம் என்பதாக ஸ்ரீபாஷ்யம்,

தர்கா பிரதிஷ்டாநாம் அபி என்று சொல்லிய பிறகு,
இந்த அதிகாரணத்துக்கு அவசியம் என்னவோ என்றால் நால்வருடைய வாதங்களிலும் தர்க்கம் பிரதானமாக இருந்தாலும் ,
பரமாணு என்றால் யாது என்கிற விஷயத்தில் அவர்களுக்குள் விசம்வாதம் உண்டு.
பௌத்தன் அதை க்ஷணிகம் என்கிறான்.
கணாதர் அத்தை நித்யம் என்கிறார்.
ஒருத்தர் அது க்ஞாநாத்மகம் என்ன, ஒருத்தர் அர்த்தாத்மகம் என்கிறார்.
ஹேரம்ப, நரசிம்மவது அநேகாந்தம் என்று ஜைனர்கள் சொல்ல
நித்யத்வ அநித்யத்வாதி , ஏகத்துவ, அநேகாந்த விசம்வாதம் அவர்களுக்குள் உண்டு.

மாத்யமிகனும் , யோகாசாரனும் இருவருமாக சேர்ந்து மஹாயான பிரிவு.
சௌத்திராந்திக, வைபாஷிகர்கள் ஹீனயான பிரிவு. நாலு பிரிவுக்கும் பொதுவான கொள்கை ஸர்வம் க்ஷணிகம் என்பது.
வேற்றுமையாவது,
வைபாஷிகன் – பாஹ்யார்த்தம், ஆந்தரார்த்தம் இரண்டும் சத்யம் .
சௌத்திராந்தன் – பாஹ்யார்த்தம் சூன்யம் (அ ) மித்யா.
யோகாசாரன் – விஜ்ஞானம் சத்தியம். மற்றவை மித்யா.
மாத்யமிகன் – ஸர்வம் சூன்யம்.

ஸது
அஸது
ஸதஸது
ஸதஸத் விலக்ஷணம்
என்கிற 4 ஸ்திதியை தாண்டினது சூன்யம்.

சதுஸ் கோடி விநிர்முக்தம் சூன்யம் மாத்யமிகா விதும்.

நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில், வேத மூலம் தான் பிரதானம். எல்லா வஸ்துவும் ஸது என்பதாக.
அஸது என்பதே கிடையாது, முயல் கொம்புபோல.
ஸதஸது என்றால் ஸ்வ – ரூபேண ஸது, பர – ஸ்வரூபேணா அஸது
புத்தகம் என்பது புத்தகம் என்ற கணக்கில் சத்யம்.
மாடு பேனா இன்னும் தன்னைத் தவிர்ந்த எல்லா கணக்கிலும் அசத்தியம்.

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திரு அவதார விவரணம்–

June 28, 2020

ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திரு அவதார விவரணம்–

ஆழ்வார்கள் அம்சம் பாசுரங்கள் இயற்றிய நூல்கள்
பொய்கையாழ்வார் பஞ்சசன்யம் 100 முதல் திருவந்தாதி
பூதத்தாழ்வார் கதை 100 2-ம் திருவந்தாதி
பேயாழ்வார் நந்தகம் (வாள்) 100 3-ம் திருவந்தாதி
திருமழிசையாழ்வார் சக்கரம் 216 திருச்சந்தவிருத்தம் 120-நான்முகன்திருவந்தாதி 96
மதுரகவியாழ்வார் வைநதேயர் 216 கண்ணின் நுண் சிறுத்தாம்பு
நம்மாழ்வார் நாம்சம் 1296 திருவாய்மொழி
குலசேகரர் கௌஸ்துபம் 105 பெருமாள்திருவாய்மொழி
பெரியாழ்வார் கருடன் 473 திருப்பல்லாண்டு, பெரியாழ்வார்திருமொழி.
ஆண்டாள் பூமி 173 திருப்பாவை 30, திருமொழி 140
தொண்டரடி பொடியாழ்வார் வைஜயந்தி (எ) வனமாலை-55-திருமாலை, திருப்பள்ளியெழுச்சி, திருமறை திருமலை திருப்புகழ்ச்சி
திருப்பாணர் வத்சம் 10 அமலான் ஆதிபிரான்
திருமங்கை சாரங்கம் (வில்) 1361 ஆறு அங்கங்கள்

திவ்விய பிரபயதத்தை அருளியதால் – திராவிடாச்சாரியர்கள் எனப்படுவர்.
இரும் தமிழ் புலவர்கள் , ஆதிபக்தர்கள் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுவர்.
முற்காலத்து ஆழ்வார்கள் – பொய்கையாழ்வார் , பேய் ஆழ்வார் , திருமழிசை ஆழ்வார்.
இடைக்காலத்து ஆழ்வார்கள் – நம்மாழ்வார் , மதுரகவியாழ்வார் , குலசேகர ஆழ்வார், பட்டர்பிரான் என்ற பெரியாழ்வார் , கோதை நாச்சியார் என்ற ஆண்டாள்
பிற்காலத்து ஆழ்வார்கள் – தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் , திருப்பாணாழ்வார், கலியன் என்ற திருமங்கை ஆழ்வார்.
முதலாழ்வார்கள் எனப்படுவோர் – பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார்.

———————-

பொய்கையாழ்வார்

பிறப்பிடம் – கச்சி (காஞ்சி) நகரிலுள்ள திருவெ:.கா
அவதரித்த மலர் – தாமரை
நட்சத்திரம் – ஐப்பசி திருவோணம்.
அம்சம் – பஞ்சசன்யம் (சங்கு)
இஷ்டதெய்வம் – திருப்பதி ஏழுமலையான்
அருளிய திருநாமம் – ‘வேங்கடவர் திருமலையை விரும்புமவன் வாழியே”
அருளியது – முதல் திருவந்தாதி
வையம் தகழியா வார் கடலே நெய்யாக எனத் தொடங்கும்

——————–

பூதத்தாழ்வார்

பிறப்பு – தொண்டைநாட்டிலுள்ள திருக்கடல்மல்லை(மாமல்லபுரம்)
அவதரித்த மலர் – குருக்கத்தி மலர்
நட்சத்திரம் – ஐப்பசி அவிட்டம்.
அம்சம் – கௌமோதகி எனும் கதாயுதம்.
இஷ்டதெய்வம் – ஸ்ரீரங்கம் திருவரங்கர்.
அருளிய திருநாமம் – ‘பொன்புரையும் திருவரங்கப் புகழுரைத்தான் வாழியே”
அருளியது – 2 -ம் திருவந்தாதி
“ அன்பே தகழியா , ஆர்வமே நெய்யாக” எனத் தொடங்கும்

———————

பேயாழ்வார்

பிறப்பு – மயிலாப்பூர்
அவதரித்த மலர் – செவ்வல்லிப்பூ
நட்சத்திரம் – ஐப்பசி சதயம்.
அம்சம் – நந்தகம் (வாள்)
இவரின் வேறுபெயர் – மஹதாஹ்வயர் (திருமழிசையாழ்வாரை திருத்தியதால்)
இஷ்டதெய்வம் – திருக்கோவிலூர் இடைகழியில் உள்ள திருமால்
அருளிய திருநாமம் – ‘நேமிசங்கண் வடிவழகை நெஞ்சில் வைப்போன் வாழியே”
‘திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன்” – பேயாழ்வார்.
அருளியது – 3 -ம் திருவந்தாதி
திருக்கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் எனத் தொடங்கும் .
முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் சந்தித்த இடம் – திருக்கோவிலூர் இடைகழி.

———————

திருமழிசையாழ்வார்(புகழ்மழிசை ஐயன்)

பிறப்பு -திருமழிசை
அம்சம் – தயீருவாடியீ (சக்கர அம்சம் )
சிவ வாக்கியர் என்ற பெயருடன் சைவ சமயத்தில் இருந்தார். பேயாழ்வார் மூலம் வைணவத்திற்கு மாறினார்.
அருளியது – நான்முகன் திருவந்தாதி , திருச்சந்த விருத்தம்
எல்லாம் திருமால் என எண்ணுகிறார்

—————————

நம்மாழ்வார்(அருள் மாறன்)

பிறப்பு -18 திருப்பதிகளையுடைய பாண்டி நாட்டில் தாமிரபரணி கரையில் ஆழ்வார் திருநகரியில் (திருக்குருகூர்)
நட்சத்திரம் – வைகாசி விசாகம்
அம்சம் – திருக்குறுங்குடி நம்பியின் அம்சமும், ஸ்ரீகௌஸ்துபம் எனும் இரத்தினாம்சமும், ஸேனை முதலியோரது அம்சம்
சிறப்புப் பெயர்கள் – மாறன் , சடகோபன் , பராங்குசன் , வகுளபூஷணன்
இவர் பாடிய பாசுரங்களை நான்காவது ஆயிரம் என்பர்
இவர் பாடிய மொத்த பாசுரங்கள் – 1296
உலகப் பற்றினை விட்டு இறைவனை சரண் அடையதால் அனைத்தும் பெறுவது எளியது என்றார்

சடம் எனும் வாயுவை ஓட்டி ஒழித்ததினால் ‘சடகோபன்” என பெயர் பெற்றார்.
இவர் 16 வயது வரை மௌனமாய் இருந்தார். ஸேனை முதலியார் இவருக்கு திருவிலச்சினை செய்து, உபதேசம் செய்து வைஷ்ணவராக்கினார்.
இவர் எழுதிய நூல்கள் – திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி, திருவாய்மொழி. இந்நான்கும் ‘நான்கு வேதங்கள்” எனப்படுகின்றன.
‘பொய்யில் பாடல்” என அழைக்கப்படுவது – திருவாய்மொழி.

இவர் அவதரிக்கும் போதே இறைவனிடம் பேரன்பு கொண்டதால் இவர் இறைவன் மீது கொண்டுள்ள பக்தியை ‘ஸஹஜபக்தி” எனக் கூறுவர்.
இஷ்டதெய்வம் – கிருஷ்ணன்.
இவர் ‘கிருஷ்ண த்ருஷ்ணாத த்வம்” என்று கொண்டாடப்பட்டவர்.
‘ஆழ்வார்களுக்கெல்லாம் தலைவர்” எனப் போற்றப்படுபவர் – நம்மாழ்வார்.

——————

குலசேகராழ்வார்(சேரலர்கோன்)

தந்தையார் – சேரநாட்டில் கோழிக்கோடு(திருவஞ்சிக்களம்) எனும் இராஜதானியில் அரசுபுரிந்த திரடவிருதன்.
பிறப்பு – மாசி புனர்பூச நட்சத்திரம்
அம்சம் – ஸ்ரீகௌஸ்துப மணி
இயற்பெயர் – கௌஸ்துபாமசரர், சேரலர்கோன்.
சிறப்பு பெயர்கள் – கொல்லிகாவலன், கூடல்நாயகன், கூடலர்கோன், கோழிக்கோன்குலசேகரன்.
இவர் வடமொழியில் பாடியது – முகுந்தமாலை.
இவர் இராமபிரானை வழிபட்டவர்.
இவர் பாடிய பிரபந்தம் – பெருமாள் திருமொழி.
பெருமாள் திருமொழியில் கூறப்படும் பொருள்கள் :

முதல் மூன்று திருமொழிகள் ஸ்ரீரங்கம் கோயிலைப் பற்றியது
4-ம் திருமொழி திருவேங்கடத்தைப் பற்றியது
5-ம் திருமொழி விற்றுவக்கோட்டையைப் பற்றியது
6-ம் திருமொழி ஆய்ச்சியர் ஊடலைப் பற்றியது
7-ம் திருமொழி தேவகியின் புலம்பலைப் பற்றியது
8-ம் திருமொழி நாமரின் தாலாட்டைப் பற்றியது
9-ம் திருமொழி தசரதன் புலம்பலைப் பற்றியது
10-ம் திருமொழி இராமாயணக் கதைச் சுருக்கம்

————————–

பெரியாழ்வார் (துய்யபட்டநாதன் (அ) பட்டர்பிரான்)

பிறப்பிடம் – ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்
குலம் – வேயர் குலம்
நட்சத்திரம் – ஆனி சுவாதி
அம்சம் – கருடாம்சம்
இயற்பெயர் – விஷ்ணு சித்தர்.
வடபெருங்கோயிலுடையானுக்கு திருமாலை கட்டி சமர்பித்து வந்தார்.
இவர் அருளியது – திருப்பல்லாண்டு, பெரியாழ்வார் திருமொழி.
நாராயணர் இவர் கனவில் கூறியபடி, மதுரை பாண்டியன் அவைக்களம் சார்ந்து திருமாலே பரம்பொருள் என நிறுவிக் கிழியை இறுத்தார்.
நாலாயிர திவ்விய பிரபயதத்தில் முதல் பாடல் இவருடையது
வரலாற்று குறிப்புகள் உள்ளடங்கிய பாடல்களை பாடியவர் – பெரியாழ்வார்

————————

தொண்டரடிபொடியாழ்வார் (அன்பர் தாளி தூளி)

பிறப்பு – சோழநாட்டில் கும்பகோணம் திருமண்டங்குடி
நட்சத்திரம் – மார்கழி கேட்டை
அம்சம் – திருமாலது வைஜயந்தி எனும் வனமாலை
குலம் – பிராமணர்
ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளை வழிபட்டார்.
இயற்பெயர் – விப்ர நாராயணர்.
இயற்றிய நூல்கள் – திருமாலை, திருப்பள்ளியெழுச்சி,

——————

திருப்பாணாழ்வார் (நற்பாணன்)

பிறப்பு – சோழநாட்டு உறையூர்
நட்சத்திரம் – கார்த்திகை மாத ரோகிணி
அம்சம் – ஸ்ரீவத்ஸத்தின்(திருமறு) அம்சம்
அந்தணனது நெற்பயிர்கதிரில் பிறந்ததால் முதலாழ்வார்களை போல ‘அயோனிஜர்” எனப்பட்டார்.
இவர் ஒரு கான ஞானி. இவரை ஸோகஸாரங்கமாமுனிகள் தோளில் ஏற்றி ஸ்ரீரங்கம் பெருமாள் முன்விட்டார்.
இவர் ‘அமலான் ஆதிப்பிரான்” எனும் பாசுரம் பாடி இறைவனோடு ஐக்கியமானார்.
இவர் பாடல் பெரும்பாலும் அரங்கநாதனைப் பற்றியதாகும்

———————–

திருமங்கையாழ்வார்(நற்கலியன்)

பிறந்த இடம் – சோழநாட்டு திருவாழிதிருநகரி எனும் திவ்விய தேசத்துக்கு அருகேயுள்ள திருக்குறையலூர்
பிறபெயர்கள் – நீலன், பரகாலன், கலியன், மங்கைவேந்தன், ஆலிநாடான், நாலுகவிபெருமாள்.
பிறப்பு – சேனைத் தலைவன் மகனாய் கார்த்திகை மாத கார்த்திகை நட்சத்திரம்
அம்சம் -திருச்சாரங்கத்தின்(வில்) அம்சம்.
மனைவி – குமுதவல்லி
வயலாலி மணவாளனிடம் மந்திர உபதேசம் பெற்றவர்.
பெரியபெருமாள்(ஸ்ரீரங்கம்) சந்நிதியில் திருப்பணி செய்தவர்.
இவர் எழுதியவை – பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம்
திருவெழுக்கூற்றிருக்கை, சிறிய, பெரிய திருமடல், என்ற ஆறு பிரபந்தங்கள்(இவை
‘மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு அங்கங்கள்” என கூறப்படுகின்றன)
திருவரங்க கோவிலின் சுற்று சுவர் கட்டியவர்

————————–

ஆண்டாள்

இயற்பெயர் – சுரும்பார் குழல் கோதை.
சிறப்புப் பெயர்கள் – கோதை , சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார். பிறப்பு – திருவில்லிப்புத்துர்
பெரியாழ்வாரின் வளர்ப்பு மகள்
பாடியது – நாச்சியார் திருமொழி , திருப்பாவை
“அஞ்சுகுடிக்கு ஒரு சந்ததி” எனக் கொண்டாடப்படுபவர் – ஆண்டாள்.

————————-

மதுரகவியாழ்வார்

பிறப்பு – பாண்டிய நாடு திருநெல்வேலி, ஆழ்வார்திருநகரருகே திருக்கோளுர்
நட்சத்திரம் – சித்திரை மாத சித்திரை
அம்சம் – கணநாதரான குமுதரது அம்சம்
சூரியோதத்திற்கு அருணோதயம் போன்று நம்மாழ்வார் அவதாரத்திற்கு முன் மதுரகவியாழ்வார் பிறந்தார்.
பாடிய பிரபந்தம் – ‘கண்ணின் நுண் சிறுத்தாம்பு” (நம்மாழ்வார் பற்றி பாடியது)

———————-

நாதமுனிகள்

நம்மாழ்வாரால் அருளப்பட்டவர்.
விசிஷ்டாத்வைதம் அழியும்போது அதனை நன்கு பரப்பினார்.
நாலாயிர திவ்விய பிரபந்தப் பாடல்களை தொகுத்தவர்.
இவரின் பேரனான ஆளவந்தார் பரப்பிய சித்தாந்தத்தின் பெயர் – எம்பெருமானார் தர்சனம்.
———————-

எம்பெருமானார்

இயற்பெயர் – திருவனந்தாழ்வான்.
பிறப்பு – ஸ்ரீபெரும்புதூரில் சித்திரை மாத திருவாதிரையில் பிறந்தார்.
பெற்றோர் – ஆஸரிகேசவபெருமாள் – பூமிபிராட்டி
‘பஞ்சாயுதங்களின் அவதாரம்” என திருவரங்கத்தமுதனாரால் அழைக்கப்பட்டவர்- எம்பெருமானார்
பஞ்சாயுதங்களாவன : சுதர்சனம், நந்தகம், கதை, சாரங்கம், பாஞ்சசன்யம்.
விஷ்வக்சேனருடைய அவதாரம், திரி தண்டம் செங்கோலின் அவதாரம் என வேதாந்ததேசிகனாரால் அழைக்கப்பட்டவர் – எம்பெருமானார்.
தொண்டனூரில் ஜைனர்களுடன் வாதம் செய்தார் எனக் கூறும் நூல் – குருபரம்பராப்பிரபாவம்.
பன்னிரு ஆழ்வார்களின் வைபவங்களை விரிவாக ‘குருபரம்பராப்பிரபாவம்” முதலிய நூல்களில் காணலாம்.
பெருமாளை எப்போதும் நினைந்து வாழும் 12 ஆழ்வார்களும் ‘நித்தியஸரிகள்”
என்று திவ்வியஸரிய சரிதம், குருபரம்பராப்பிரபாவம் முதலிய நூல்கள் கூறுகின்றன.
புராணங்களைத் தழுவி நிற்கும் நூல்கள் – திவ்வியஸரிய சரிதம், குருபரம்பராப்பிரபாவம்
எம்பெருமானாரை திருவனந்தாழ்வான் அவதாரம் என உரைக்கும் சான்றுகள் – குருபரம்பராப்பிரபாவம், திவ்வியசூரியசரிதம்.

———————-

நாலாயிர திவ்வியபிரபந்த நூலின் அனைத்து பாசுரங்களுக்கும் உரை எழுதியவர் – பெரியவாச்சான்பிள்ளை.
நம்மாழ்வார் பாசுரங்களுக்கு மட்டும் உரை எழுதியவர் – வடக்குதிருவீதிபிள்ளை
மணவாள மா முனிகளாக அவதாரம் செய்தவர் – எம்பெருமானார்
திருவனந்தாழ்வான், முதலில் எம்பெருமானாராய் அவதரித்து பின்பு மணவாளமாமுனிகளாய் அவதாரம் செய்தார் என
‘வரவரமுனிசதகம்” எனும் நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளவர் – எரும்பியப்பர்.
நம்மாழ்வார் அருளியவை “நான்கு வேதங்கள்” என்றும்,
திருமங்கையாழ்வார் அருளியவை ‘ஆறு அங்கங்கள்” என்றும்,
பிற ஆழ்வார்கள் அருளியவை ‘உபாங்கங்கள்” (உதவிபுரியும் நூல்கள்) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.
தேசிகன் எழுதியது ‘ஸ்ரீமத்ரஹஸ்யத்ரஸாரம்”. இதன் வியாக்யானம்(விளக்கம்) ‘ஸாராஸ்வாதிநீ”
இராமாயணம், மகாபாரதம், புராணங்கள் போன்றவை வேதக் கருத்துக்களை தெளிவாக தெரிவிக்க வந்தமையால்
அவை ‘ வேதோப ப்ரும்மஹணங்கள்” எனப்படும்.
நாதமுனிகள் முதல் எம்பெருமானார் நடுவாய், மணவாளமாமுனிகள் ஈறாக உள்ள குருபரம்பரையை சேர்ந்த மஹான்கள் –
பூர்வாச்சாரியார்கள் எனப்படுவர்.

————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஆகம சாஸ்திரத்தில் உள்ள – ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்த்ரம் –அத்தியாயம் –28-உபாசகனின் ஒழுக்கங்கள் /

June 18, 2020

நமஸ்தே கமலா வாஸே நமஸ் த்ரயந்த வாஸிநி
த்வத் ப்ரஸாதேந விதிவச் ச்ருதோ மந்த்ர சமாதிநா –1-
பிரதிபத்திச்ச சகலா ஸ்வரூபம் ச யதாஸ்திதம்
ஆஹோராத்ரிகம் ஆசாரம் இதா நீம் வக்தும் அர்ஹஸி -2-

ஸ்ரீ
ஏகோ நாராயண ஸ்ரீமான் அநாதி புஷ்கரேஷண
ஞான ஐஸ்வர்யா மஹா சக்தி வீர்ய தேஜோ மஹோததி –3-
ஆத்மா ச சர்வ பூதாநாம் ஹம்ஸோ நாராயணோ வசீ
தஸ்ய சாமர்த்ய ரூப அஹமேகா தத் தர்ம தர்மிநீ–4-
சாஹம் ஸ்ருஷ்ட்யாதிகாந் பாவாந் விதாதநா புந புந
ஆராதிதா ஸதீ ஸர்வாம்ஸ் தாரயாமி பவார்ணவாத்-5-

அவனுடைய சாமர்த்தியமும் குணங்களுமாக நான் -சம்சாரம் தாண்டி அக்கரைக்கு போகும் வழி காட்டுகிறேன் –

ததாமி விவிதான் போகான் தர்மேண பரிதோஷிதா
சத்தர்ம பர சமஸ்தாநா மமபி சத்த்வாதிகா தநு -6-
ஆசார ரூபோ தர்ம அசாவாசாரஸ் தஸ்ய லக்ஷணம்
தமாசாரம் ப்ரவஷ்யாமி ய சத்பிரநு பால்யதே -7-
ஹித்வா யோக மயீம் நித்ரா முத்தாயா பர ராத்ரத
பிரபத்யேத ஹ்ருஷீ கேசம் சரண்யம் ஸ்ரீ பதிம் ஹரிம்-8-
ப்ரபத்தேச்ச ஸ்வரூபம் தே பூர்வமுக்தம் ஸூ ரேஸ்வர
பூயச்ச ச்ருணு வஷ்யாமி ச யதா ஸ்யாத் ஸ்திரா த்வயி -9-
ஆசம்ய ப்ரயதோ பூத்வா ஸ்ம்ருத்வாஸ்த்ரம் ஜ்வலாநாக்ருதி
தத் ப்ரவிஸ்ய விநிஷ்க்ராந்த பூதோ பூத்வாஸ்த்ர தேஜஸா –10-

பிரபத்தியில் மஹா விசுவாசம் வேண்டும் -பின் க்ரீம் அஸ்த்ராய பட் அஸ்திர மந்த்ரம் கொண்டு
உள் புறத் தூய்மைப் படுத்திக் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் பெற வேண்டும்

ப்ரபத்திம் தாம் ப்ரயுஞ்ஜீத ஸ்வாங்கை பஞ்ச பிரந் விதாம்
பிராதி கூல்யம் பரித்யக்தம் ஆனு கூல்யம் ச சம்ஸ்ரிதம் -11-
மயா சர்வேஷு பூதேஷு யதா சக்தி யதா மதி
அலஸஸ்ய அல்ப் ஸக்தேச்ச யதா வஸ்வா விஜாநத -12-
உபாய க்ரியமாணாஸ்தே நைவ ஸ்யுஸ்தாரகா மம
அத அஹம் க்ருபனோ தீநோ நிர்லேபச் சாப்ய கிஞ்சன -13-
லஷ்ம்யா ஸஹ ஹ்ருஷீகேஸோ திவ்யோ காருண்ய ரூபயா
ரக்ஷக சர்வ சித்தாந்தே வேதாந்ததே அபி ச கீயதே -14-
யந்மே அஸ்தி துஸ்த்யஜம் கிஞ்சித் புத்ரா தார க்ரியாதகம்
ஸமஸ்த மாத்மநா ந்யஸ்தம் ஸ்ரீ பதே தவ பாதயோ-15-
சரணம் பவ தேவேச நாத லஷ்மீ பதே மம
சக்ருதேவம் ப்ரபந்நஸ்ய க்ருத்யம் நைவாந்ய திஷ்யதே -16-

அநு கூல்ய சங்கல்பாதி பஞ்ச அங்கங்களுடன் சரணம் அடைந்தவனுக்கு மேலே செய்ய வேண்டியவை ஒன்றும் இல்லையே

உபாய அபாய முக்தஸ்ய வர்த்தமாநஸ்ய மத்யத
நரஸ்ய புத்திர் தவ்ர்பல்யாத் உபாயாந்தரம் இஷ்யதே -17-
அத பரம் சதாசாரம் ப்ரோஸ்யமாநம் நிபோத மே
ஆஸம் சாந சமுதிஷ்டேத் சர்வ பூத ஸூகோதயம்–18-
பவந்து சர்வ பூதாநி சாத்விகே விமலே பதி
பஜந்தாம் ஸ்ரீ பதிம் ஸாத்வத் விசந்து பரமம் பதம் -19-
இத்யாசாஸ்ய பிரியம் சம்யக் பூதேப்யோ மநசா கிரா
சரீர சோதநம் க்ருத்வா தர்ம சாஸ்த்ர விதாநதா-20-
ஸுவ்சம் ச விதிவத் க்ருத்வா பஷயே த்ருந்ததாவநம்
அதா சம்ய விதாதேந பவித்ரை சாஸ்த்ர சோதிதை -21-
ப்லாவயித்வாப் யுபாஸீத ஸந்த்யாம் த்ரை லோக்ய பாவ நீம்
மந்வயீ த்ரிவிதா சக்திர் ஸூர்ய சோமா அக்னி ரூபேண -22-

சூர்யன் அக்னி சோமன் ஆகிய மூன்று வடிவில் காணப்படும் எனது சக்தியே –

சுத்தயே சர்வ பூதாநாம் சந்த்யா தேவீ ப்ரவர்த்ததே
உபஸ்தாய விவஸ்மந்த வந்தஸ்தம் புருஷோத்தமம் -23-
குர்யாத் அக்னிவிதம் சம்யக் உபாதான மதாசரேத்
சதி வித்தே ந குர்வீதே உபாதானம் து விசஷண-24-
சப்த வித்தாகமா தர்ம்யா தாயோ லாப க்ரியா ஜய
பிரயோக கர்மா யோகச்ச சத் ப்ரதிக்ரஹ ஏவ ச -25-

செல்வம் சேர்க்க ஏழு நியாய வலிகள் -தாய பிராப்தி -லாபம் -செயல்கள் -விற்பது வாங்குவது -ஜெயம் –
அறிவு பிரயோகம் -கர்மயோகம் -நேர்மையான அன்பளிப்பு

ஸ்நானம் க்ருத்வா விதா நேந த்ரிவிதம் ஸாஸ்த்ர சோதிதம்
பூத சுத்தம் விதாயாத யாகமாந்தரம் ஆசரேத் -26-
ஸ்வயம் உத்பாதிதைர் ஸ்பீதைர் லப்தை சிஷ்யாதி தஸ்ததா
போகைர் யஜேதே மாம் விஷ்ணு பூமவ் வா ஸாஸ்த்ர பூர்வகம் -27-
அஷ்டாங்கேந விதாநேந ஹி அனுயாகாவசாநகை
ஸ்வாத்யாயம் ஆசரேத் சம்யக் பராஹ்ணே விசஷணே-28-

எங்களுக்கு அர்ப்பணித்து வேத அத்யயனம் செய்வானாக –

திவ்ய சாஸ்த்ராண் யதீயீத நிகமாம்ச்சைவ வைதிகான்
சர்வாநனுசரேத் சம்யக் சித்தாந்தாநாத்ம ஸித்தயே -29-
அலோலுபேந சித்தேந ராக த்வேஷ விவர்ஜித
ந நிந்தேந் மனசா வாசா சாஸ்த்ராண் யுச்ச வசாந்யபி -30-
தாவாந் மாத்ரார்த்த மாதத்யாத் யாவதா ஹி அர்த்த ஆத்மந
பூதாநாம் ஸ்ரேயசே சர்வே சர்வ சாஸ்த்ராணி தந்வதி -31-
தாம் தாம வஸ்தாம் ஸம்ப்ராப்ய தாநி ஸ்ரேயோ விதன்வதே
ஆதவ் மத்யே ச ஸர்வேஷாம் சாஸ்த்ராணாம் அந்திமே ததா -32-
ஸ்ரீ மான் நாராயண போக்தோ விதயைவ தயா தயா
அஹம் நாராயணஸ்தாபி சர்வஞ்ஞா சர்வ தர்சிநீ -33-
நிதா நஞ்ஞா பிஷக்கல்பா தத் தத் குர்வாதி ரூபிணீ
ப்ரவர்த்தயாமி சாஸ்த்ராணி தாநி தாநி ததா ததா -34-
அதிகாரானு ரூபேண பிரமாணாநி ததா ததா
அத்யந்த ஹேயம் ந க்வாபி ஸாஸ்த்ரம் கிஞ்சந வித்யதே -35-

சாகைகளைச் சேர்ந்த ஆச்சார்யர்கள் மூலம் உபதேசிக்கிறேன்
எந்த சாஸ்திரங்களையும் இகழக் கூடாது

ஸர்வத்ர ஸூலபம் ஸ்ரேய ஸ்வல்பம் வா யதி வா பஹு
தத கார்யோ ந வித்வேஷா யாவதர்த்தம் உபாஸ்ரயேத்–36-
சமயம் ந விசேத் தத்ர நைவ தீஷாம் கதாசன
தத ஸந்த்யாம் உபாஸீத பச்சிமாம் சார்த்த பாஸ்கராம் -37-
விதாயாக்ந் யர்த்த கார்யம் து யோகம் யூஞ்சீத வை தத
ஸூவி விக்தே கசவ் தேசே நிஸ் சலாகே மநோ ரமே -38-
ம்ருத்வாஸ் தரண சங்கீர்ணோ சேலாஜி நகு சோத்தரே
அந்தர் பஹிச்ச சம் சுத்தே யமாதி பரி சோதித-39-

சாஸ்திரங்களின் மேல் த்வேஷம் காட்டாமல் -தனது வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -சந்தியாவந்தனம் போன்ற
நித்ய கர்மங்களை சாஸ்திரப்படி செய்ய வேண்டும்
யம நியமாதி த்யானம் -தர்ப்பம் மேல் அமர்ந்து சுத்தமான இடத்தில் அக்னி கார்யங்களைச் செய்ய வேண்டும் –

த்யானம் முறை விளக்கம் -அடுத்த ஐந்து ஸ்லோகங்கள் –

ஆசனம் சக்ரமாஸ்தாய பத்மம் ஸ்வஸ்திக மேவ வா
யத்ர வா ரமதே புத்திர் நாடீ மார்க்காந் நிபீட யந்-40-

விஜித்ய பவன க்ராமம் ப்ரத்யஹார ஜிதேந்த்ரிய
தாரணா ஸூ ஸ்ரமம் க்ருத்வா மாம் த்யாயேத் ஸூ ஸமாஹிதா -41-

அநவ் பம்யாம நிர்தேஸ்யாம விகல்பாம் நிரஞ்சனாம்
ஸர்வத்ர ஸூலபாம் லஷ்மீம் சர்வ ப்ரத்யயாம் கதாம் -42-

சாகாராமதவா யோகீ வரா பயகராம் பராம்
பத்ம கார்போ பமாம் பத்மம் பத்ம ஹஸ்தாம் ஸூ லக்ஷணாம்–43-

யத்வா நாராயண அங்கஸ்தாம் ஸமாஸ்ரயம் உபாகதாம்
சிதா நந்த மயீம் தேவீம் தாத்ருசம் ச ஸ்ரீயபதிம் -44-

பஹுதா யோக மார்க்காஸ் தே வேதி தவ்யாஸ் ஸூரேஸ்வர
தேஷ் வேகம் தர்ம மாஸ்தாயா பக்தி ஸ்ரத்தா ச யத்ர தே –45-

சம்யக் நித்யாநமுத் பாத்ய சமுதிம் சமு பாஸ்ரயேத்
த்யாதா த்யாநம் ததா த்யேயம் த்ரயம் யத்ர விலீயதே–46-
ஏகைவாஹம் ததா பாஸே பூர்ணா ஹந்தா சநாதநீ
ஏகத்யமனு சம் ப்ராப்தே மயி சம்விந் மஹோ ததவ்–47-

நாந்யத் ப்ரகாஸதே கிஞ்சி தஹ மேவ ததா பரா
யோகாச் ஸ்ராந்தோ ஜபம் குர்யாத் தஸ்ராந்தோ யோகமாசரேத் –48-

தஸ்ய ஷிப்ரம் ப்ரஸீதமி ஜப யோகாபி யோகிந
நீத் வைவம் பிரதமம் யாமம் ஜெப யோகாதிநா ஸூ தீ –49-

யோகஸ்த ஏவ தந்தீரஸ்ததோ யாம த்வயம் ஸ்வபேத்
உத்தாய பர ராத்ரே து பூர்வோக்த மனு சஞ்சரேத்–50-

இதி வ்யாமிஸ்ர க்ருத்யம் தத் ப்ரோக்தம் பல ஸூதந
அச்சித்ரான் பஞ்ச காலாம்ஸ்து பகவத் கர்மணா நயேத்—51

தீஷித பஞ்சகாலஞ்சோ லஷ்மீ மந்த்ர பராயணா
அந்தரம் நாநயோ கிஞ்சித் திஷ்டாயாம் பல ஸூதந–52–
லஷ்மீ மந்த்ர உச்சாரணம் பஞ்ச கால பாராயண உபாசனுக்கு போலே பலத்தில் துல்யம்

உபாவேதவ் மதவ் விசத்தோ மாம் தனுஷயே
சக்ர பத்ம தரோ நித்யம் பவேத் லஷ்மீ பாராயண -53-

ஸ்வ தார நிரதச்ச ஸ்யாத் ப்ரஹ்மசாரீ சதா பவேத்
மத மந்த்ரம் அபி அசேத் நித்யம் மத் ஸிதோ மத் பாராயண -54-

சர்வ அநுச்சா வசாஞ் சப்தாம்ஸ் தத் பாவேந விபாவயேத்
அக்நீ ஷோம விபாகஞ்ச க்ரியா பூதி விபாகாவித் –55-

ஸ்தூல ஸூஷ்ம பரத்வாநாம் வேதிதா ச யதார்த்ததா
அங்கோ பாங்காதி தந்த்ரஞ்ஜோ முத்ரா பேத விதாநவித் –56-

அந்தர்யாக பஹிர் யாக ஜெப ஹோம விசஷண
புரச் சரண பேதஞ்ஞ சித்தி சாதன தத்தவித்–57-

சம்ஜ்ஞா மூர்த்திர் விதாநஜ்ஞஸ் தத் சாதன விதாநவித்
சாரீர ஆதாரார தத்வஞ்ஜோ யோக தத்வ விசஷண–58-

ஏவம் பிரகார சாஸ்த்ரார்த்தா வேதீ தீரோ விசஷண
அஹிம்ஸ்நோ தமதாநஸ்தோ மாம் பஜேத ஸ்ரியம் நர -59-

உபாசகன் என்னையே சப்த ப்ரஹ்மமாக அறிந்து
அக்னி சோமன் இவற்றின் பேதங்களையும் -க்ரியா சக்தி பூதா சக்தி பேதங்களையும்
ஸ்தூல சக்தி ஸூஷ்ம சக்தி பேதங்களையும்
தந்திரங்களையும் அங்கங்களையும் முத்திரைகளையும்
அந்தர்யாகம் பஹிர்யாகம் ஜபம் ஹோமம் இவற்றையும்
உபேயம் உபாயம் இவற்றையும் ஆதார சக்ரம் யோக தத்வம் சாஸ்திரங்களையும் அறிகிறானோ
அஹிம்சை சாந்தி கருணை கடைப்பிடிக்கிறானோ அவனே ஸ்ரீ யாகிய என்னை விரும்பி வழி படுகிறான்

——————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மா முனிகள் வைபவம் –ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை–ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள்–

June 10, 2020

ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திருத்தாயார்
அழகு பொலிவு -திகழக் கிடந்தான் திரு நாவீறு உடைய பிரான் தாதர் அண்ணர் ஐயர் -திருத் தகப்பனார்
அழகிய மணவாளன் -சிக்கில் -கிடாரம் -தாய் மாமன் -க்ரஹத்தில் வாழ்ந்தாராம்
எம் ஐயன் இராமானுஜன் -திருக்குமாரர் –

எம் எம் பச்யதி எம் எம் ஸ்பர்சதி–அக்றிணை பொருள்களும் –
கிம் புன பாந்தவா ஜனகா -புளிய மரத்தை மோஷம் புக வைத்து அருளினார் –
பாகவதர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி மோஷம் பெறலாமே –
உடையவர் சரம காலத்தில் அருளிச் செய்த ஆறு வார்த்தைகளில் இறுதியானது –
அழகிய மணவாள நகர் -முத்தப்ப நகர் -பாண்டியன் சமர்ப்பித்த -நகர் –
அந்த பாண்டிய மன்னன் திரு மால் இரும் சோலை திருக்கோயில் புநர் நிர்மாணம் செய்தானாம் –
பட்டர் பிரான் ஜீயர் -கோவிந்த தாசர் -வடுக நம்பி பரம்பரை -என்பர் –

———————————————————————

ஆதியிலே அரவரசை அழைத்து அரங்கர்
அவனியிலே இரு நூறு ஆண்டு இரும் நீர் என்னப்
பாதியிலே உடையவராய் வந்து தோன்றிப்
பரமபதம் நாடி அவர் போவேன் என்ன
நீதியாய் முன் போலே நிற்க நாடி
நிலுவை தன்னை நிறைவேற்றி வாரும் என்னச்
சாதாரணம் என்னும் மா வருஷம் தன்னில்
தனித் துலா மூல நாள் தான் வந்தாரே—1-

நற்குரோதன வருட மகரமாத
நலமாகக் கன்னிகையை மனம் புணர்ந்து
விக்கிரம வற்சரக்கில் வீட்டிருந்து
வேதாந்த மறைப் பொருளைச் சிந்தை செய்து
புக்கத்தில் பெண் பிள்ளை போலே சென்று
புவனியுள்ள ஸ்தலங்கள் எல்லாம் வணங்கி வந்து
துக்கமற வைணவர்கள் தொண்டு செய்யத்
துரிய நிலை பெற்று உலகை உயக் கொண்டாரே –2-

செய நாமமான திருவாண்டு தன்னில்
ஸ்ரீ ரங்க ராஜருடைத் திருநாள் தன்னில்
செயமாகத் திருவீதி வாரா நிற்கத்
தென்னாட்டு வைணவர் என்று ஒருவர் வந்து
தயையுடைய மணவாளப் பெருமாணைனார்
தன முன்னே ஓரருத்தம் இயம்பச் சொல்லி
சயனம் செய்து எழுந்து இருந்து சிந்தித்து ஆங்கே
சந்தித்துக் கோயில் காத்து அருளினாரே –3-

வதரியாச் சிரமத்தில் இரு மெய்த் தொண்டர்
வகையாக நாரணனை அடி வணங்கிக்
கதியாக ஒரு பொருளை அளிக்க வேண்டும்
கண்ணனே அடியேங்கள் தேற வென்ன
சதிராகச் சீர்சைல மந்திரத்தின்
சயமான பாதியை ஆங்கு அருளிச் செய்து
பதியான கோயிலுக்கு சென்மின் நீவீர்
பாதியையும் சொல்லுதும் யாம் தேற வென்றார் –4-

சென்றவர்கள் இருவருமே சேர வந்து
திருவரங்கன் தினசரியைக் கேளா நிற்பச்
சந்நிதி முன் கருடாழ்வார் மண்டபத்தில்
தாம் ஈடு சாற்றுகின்ற சமயம் தன்னில்
பொன்னி தனில் நீராடி புகழ்ந்து வந்து
புகழ் அரங்கர் சந்நிதி முன் வணங்கி நிற்பச்
சந்நிதியின்று அரங்கர் தாமே அந்தத்
தனியனுரை செய்து தலைக் கட்டினாரே –5–

நல்லதோர் பரிதாபி வருடம் தன்னில்
நலமான ஆவணியின் முப்பத்தொன்றில்
தொல்லரிய சோதியுடன் விளங்கு வெள்ளித்
தொல் கிழமை வளர் பக் நாலாம் நாளில்
செல்வமிகு பெரிய திரு மண்டபத்தில்
செழும் திருவாய் மொழிப் பொருளை செப்பும் என்றே
வல்லி யுரை மணவாளர் அரங்கர் நங்கண்
மணவாள மா முனிக்கு வழங்கினாரே –6–

ஆனந்த வருடத்தில் கீழ்மை ஆண்டில்
அழகான ஆனி தனில் மூல நாளில்
பானுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய
பௌரணையில் நாளிட்டுப் பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்
அழகாக மணவாளர் ஈடு சாற்ற
வானவரும் நீறிட்ட வழக்கே என்ன
மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே –7–

தேவியர்கள் இருவருடன் சீர் அரங்கேசர்
திகழ் திரு மா மணி மண்டபத்தில் வந்து
தாவிதமா இந்த உலகோர்கள் வாழத்
தமிழ் மறையை வர முனிவன் வரக் கேட்டே
ஆவணி மாசம் தொடங்க நடக்கும் நாளில்
அத்தியனத் திருநாள் அரங்க நாதர்
தாவமற வீற்று இருந்து தருவாய் என்று
தாம் நோக்கி சீயர் தமக்கு அருளினாரே –8–

அருளினதே முதலாக அரங்கருக்கும்
அன்று முதல் யரும் தமிழை அமைத்துக் கொண்டு
தெருளுடைய வியாக்கியை ஐந்துடனே கூட்டித்
திகழ் திரு மா மணி மண்டபத்தில் வந்து
பொருள் உரைக்கும் போது எல்லாம் பெருமாளுக்குப்
புண் சிரிப்பும் பாவனையும் மகிழ்வும் கொள்ள
அருளுடைய சடகோபர் உரைத்த வேத
மது கேட்டுச் சாற்றியது இத் தனியன் தானே –9-

நாமார் மெருஞ்சீர் கொள் மண்டபத்து நம் பெருமாள்
தாமாக வந்து தனித்து அழைத்து –நீ மாறன்
செந்தமிழின் வேதத்தின் செழும் பொருளை நாள் தோறும்
வந்துரையாய் என்னுரையால் வாய்ந்து –10-

சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தலைப்பப்
போற்றித் தொழும் நல்ல அந்தணர் வாழ விப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி யல்லவோ தமிழ் ஆரணமே –11-

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்தில் -44-தளங்கள் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்–

June 8, 2020

1–ஸ்ரீ பர வாஸூதேவன் -1-138-/ ஸ்ரீ வ்யூஹ வாஸூ தேவன் -139-146-

2–ஸ்ரீ சங்கர்ஷணன் -123-124-/-129-133-
3–ஸ்ரீ ப்ரத்யும்னன் –125-126-./-133–134-
4–ஸ்ரீ அநிருத்தன் -127-128-/-135-138-
5–ஸ்ரீ விஷ்ணு –147–170-
6–ஷாட் குண்யன்–171-187-

7–ஸ்ரீ ஹம்ஸ அவதாரம் –188–194-
8–ஸ்ரீ பத்ம நாபன் –195–199-
9–ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன்–200–210-
10-ஸ்ரீ மத்ஸயம்–211-225–
11-ஸ்ரீ உபநிஷத்தில் திரு நாமங்கள்–226-246–
12-ஸ்ரீ நாராயண பரமான திரு நாமங்கள்–247–271-

13–ஸ்ரீ விஸ்வ ரூப ஸ்வரூபி –272–300-
14–ஸ்ரீ வடபத்ரசாயி –301–313-
15–ஸ்ரீ பராசுராமர் –314 –321-
16–ஸ்ரீ கூர்ம அவதாரம் –322–332-

17–ஸ்ரீ வாஸூ தேவ –333–344-
18–ஸ்ரீ திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்–345-350–
19–அவனது ஐஸ்வர்ய பரமான திரு நாமங்கள் –351-360-
20–ஸ்ரீ லஷ்மீ பதி –361-384–
21–ஸ்ரீ துருவன் –385-389–

22–ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் –390–421-
23–ஸ்ரீ கல்கி அவதாரம் –422–435-
24–ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்ம முயற்சி –436-452-
25–ஸ்ரீ நர அவதாரம் –453–456-

26–அம்ருத மதன பரமான திரு நாமங்கள் –457–470 —
27—தர்ம ஸ்வரூபி –471–528-
28–ஸ்ரீ கபிலர் –529–543-
29–சுத்த சத்வம் –544–562-
30–ஸ்ரீ நாராயணனுடைய கல்யாண குணங்கள் –563–574-

31–ஸ்ரீ வியாசர் –575-607-
32–ஸ்ரீ ஸூப தன்மை –608-625-
33–ஸ்ரீ அர்ச்சா பரமான திரு நாமங்கள் -626-643-
34–ஸ்ரீ புண்ய ஷேத்ரங்கள் -644-660-
35–ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்ம சக்தி பரமான திரு நாமங்கள் -661-696-

36–ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் –697-786-
37–ஸ்ரீ புத்தாவதாரம் -787-810-
38–ஸாஸ்த்ர வஸ்யர் அனுக்ரஹம் –811–827-
39–வைபவ பாரமான திரு நாமங்கள் -828–837-

40–அணிமாதி அஷ்ட மஹா சித்திகள் -838–870-
41–முக்தி ப்ரதன்–871–911-
42–ஸ்ரீ கஜேந்திர மோக்ஷம் –912–945-
43–ஜகத் வியாபார பிரயோஜனம் –946-992-
44–ஸ்ரீ திவ்யாயுத தாரி –993–1000-

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஹேதி புங்கவ ஸ்தவம் –ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -ஸ்ரீ திருக்குடந்தை டாக்டர்: உ.வே.வெங்கடேஷ்-

June 6, 2020

ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மகான், ஸ்ரீ கும்பகோணத்தில் சில காலம் தங்கியிருந்தார்.
அப்போது ஸ்ரீ குடந்தையைச் சேர்ந்த கந்தளன் என்ற வேதியருக்குப் பிசாசு பிடித்து விட்டதாகச் சொல்லி அவரது உறவினர்கள்
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாளிடம் அழைத்து வந்தார்கள்.
கந்தளனின் நடவடிக்கைகளைக் கூர்ந்து கவனித்த ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள், அவரது உறவினர்களிடம்,
“இவரைப் பிடித்த பிசாசு எது தெரியுமா? அவர் மனத்தில் தோன்றிய பேராசை என்னும் தீய குணமே!
அந்தப் பேராசை அளவுக்கு மீறிச் சென்ற நிலையில், தன்னிலை மறந்து பித்துப் பிடித்தவர் போல் இவர் செயல்படுகிறார்!” என்று கூறினார்.

“இதற்கு ஏதாவது தீர்வு உண்டா?” என்று உறவினர்கள் கேட்க,
“ஸ்ரீ திருமால் கையில் சுதர்சனச் சக்கரமாக அமர்ந்திருக்கும் ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் தான் காலச் சுழற்சிக்கு அதிபதி.
அந்த ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வாரின் அருள் இருந்தால், முற்காலத்தில் இவர் எப்படி நல்ல மனநிலையில் இருந்தாரோ,
அதே நிலையை அடையலாம்!” என்று சொன்ன ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள், ஸ்ரீ குடந்தை ஸ்ரீ சக்ரபாணிப் பெருமாள் கோயிலுக்குக்
கந்தளனை அழைத்துச் சென்றார். ஸ்ரீ சக்ரபாணிப் பெருமாளைக் குறித்து முப்பத்தி இரண்டு வரிகள் கொண்ட
‘ஸ்ரீ ஹேதி புங்கவ ஸ்தவம்’ என்ற துதியை இயற்றினார்.
அந்தத் துதியின் ஒவ்வொரு வரியும் ‘ஜய’ என்ற சொல்லுடன் தொடங்கும் விதமாக அமைத்தார்.

1.ஜய! ஹேதீச! லக்ஷ்மீச பாஹ்வலங்கார பூத! – திருமாலின் கரத்துக்கு ஆபரணமாய்த் திகழும் ஆயுதங்களின் தலைவனே!
2.ஜய! பஞ்சாயுதீமுக்ய! நிர்தக்த காசீபுர! – திருமாலின் ஐந்து ஆயுதங்களுள் முதன்மையானவனே! காசீ நகரத்தை எரித்தவனே!
3.ஜய! விஷ்ணு ஹ்ருத்தத்த்வ ஸஞ்ஜாத சக்ர ஸ்வரூப! – திருமாலின் இதயத்திலிருந்து கனிந்து வந்தவனே!
4.ஜய! விஷ்ணு மூர்த்திஷு ஸர்வாஸு விக்க்யாத சிஹ்ந! – திருமாலின் திருமேனிக்கு அடையாளமாகத் திகழ்பவனே!
5.ஜய! விஷ்ணு தாஸ்ய தாந க்ஷம ஸ்ரீஷடாக்ஷர! – உனது ஆறெழுத்து மந்திரத்தால் அடியவர்களை விஷ்ணுவின் தாஸர்களாக ஆக்குபவனே!
6.ஜய! ஸம்ஸ்பர்ச நிர்தக்த ஸர்வாகவாராம் நிதே! – உனது ஸ்பரிசம் ஏற்பட்ட மாத்திரத்தில் அனைத்துப் பாபங்களையும் போக்குபவனே!
7.ஜய! கர்ப்ப ஸம்ஸ்பர்ச ஜாத காஷ்டாகுமார! – கர்ப்பத்திலிருந்து கரிக்கட்டையாகத் தோன்றிய பரீக்ஷித்தைக் காத்தளித்தவனே!
8.ஜய! விப்ரசித்த்யாஸுரீ கல்பநா கல்ப ஸூர்ய! – ப்ரஹ்லாதனை அச்சுறுத்திய விப்ரசித்தியின் ஜாலத்தைத் தவிடுபொடி ஆக்கியவனே!
9.ஜய! தாபேந யஸ்த்வாம் வஹந் கர்மயோக்ய:! – உன்னைத் தோளில் தரிப்பவர்களுக்கு வைதிகக் கர்மங்கள் செய்யும் அதிகாரத்தைத் தருபவனே!
10.ஜய! ஹரிஸ்த்வாம் ததத் ஸவ்யபாணௌ யுத்தயோக்ய: -உன்னை இடக்கையில் ஏந்துகையில் திருமால் போருக்குத் தயாராகிறார்!
11.ஜய! தேவாச்ச மஸ்தேஷு த்வாம் ததுர்தேவ பூதா:! – தேவர்கள் எந்தச் செயலைத் தொடங்கும் முன்பும் உன்னை வணங்குவர்!
12.ஜய! பாஸா விருந்தன் பாஸாம் பதிம் ராத்ரிமாதா:! – உன் ஒளியால் சூரியனை மறைத்து, இருட்டை உண்டாக்கியவனே!
13.ஜய! ஸர்வைநஸாம் தாரணம் யத்வி சிஹ்நம் தவ! – உனது சின்னம் தோளில் இருந்தால் அனைத்துப் பாபங்களும் தொலையும்!
14.ஜய! க்ருஷ்ணார்ஜுநாபீஷ்ட விப்ரக்ரியா தேஜஸா! – அந்தணனின் மகன்களை மீட்கச் சென்ற கண்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் வழியில் ஒளி தந்தவனே!
15.ஜய! யஸ்ய மூர்த்திர்பவத் சிஹ்நிதா தஸ்ய முக்தி:! – உனது சின்னத்தைத் தோளில் பொறித்துக் கொண்டவர்கள், மோட்சம் அடைவதற்குத் தகுதியானவர்கள் ஆகிறார்கள்.
16.ஜய! யே அநங்கிதாஸ்தே பத்யமாநா பாசஹஸ்தை:! – உனது சின்னம் இல்லாதவர்கள் யமனின் பாசக் கயிற்றால் பீடிக்கப்படுகிறார்கள்.
17.ஜய! ஸம்ஸ்கார முக்க்யார்ய பாச்சாத்ய துக்தாபிஷேக! – சங்கசக்ர லாஞ்சனம் நிறைவடைந்த பின் பால் திருமஞ்சனம் கண்டருள்பவனே!
18.ஜய! சங்காஸி கௌமோதகீ சார்ங்க ஸுப்ராத்ருபாவ! – பெருமாளின் மற்ற ஆயுதங்களுடன் சகோதர உறவோடு பழகுபவனே!
19.ஜய! மாலேஸ்ஸுமாலேச்ச நக்ரஸ்ய க்ருத்தாஸ்ய கண்ட! – ராவணனின் பாட்டன்களாகிய மாலி, சுமாலி, கஜேந்திரனைப்
பீடித்த முதலை உள்ளிட்டோரின் கழுத்தைக் கொய்தவனே!
20.ஜய! ரக்ஷோஸுராணாம் தநூபாத்த ரக்தார்த்ர மால! – அசுர-ராட்சசர்களின் ரத்தக்கறை படிந்த மாலையை அணிந்தவனே!
21.ஜய! வித்ராவிதோ த்வேஷக்ருத் பௌண்ட்ரகஸ் தேஜஸா தே!- கண்ணனை வெறுத்த பௌண்ட்ரக வாசுதேவனை அழித்தவனே!
22.ஜய! வித்வேஷிணீ தாஹமாஸாதிதா கோட்டவீ ஸா! – பாணாஸுர யுத்தத்தின் போது இடையூறு செய்த பாணாஸுரனின் தாயான கோட்டவியை அழித்தவனே!
23.ஜய! ஹரிஸ்த்வம்பரீஷம் ஹி ரக்ஷந் பவந்தம் வ்யதாத்! – திருமால் அம்பரீஷனை ரக்ஷிப்பதற்கு உதவி செய்தவனே!
24.ஜய! தூர்வாஸஸம் த்வம் பராஜிக்யிஷே தஸ்ய ஹேதோ! – திருமால் துர்வாஸரை வெற்றி கொள்ளக் காரணமாய் இருந்தவனே!
25.ஜய! வேதாச்ச தைவம் பரம் மந்வதே த்வாம் வஹந்தம்! – உன்னை ஏந்தியவனே பரம்பொருள் என்று வேதங்கள் சொல்கின்றன.
26.ஜய! ஹேதீஷு ஸத்ஸ்வேவ ஹந்தா ரிபூணாம் த்வமேவ! – திருமால் எந்த ஆயுதத்தை எடுத்தாலும் அது நீயாகவே ஆகிறாய்.
27.ஜய! தேவஹேதிசிஹ்நேஷு ஸர்வேஷு முக்யோ பவாந்! – ஆயுதச்சின்னங்கள் அனைத்தினுள்ளும் முதன்மையானது உன்னுடைய சக்கரச் சின்னமே!
28.ஜய! விஷ்ணு பக்தேஷு தாஸ்யப்ரதாநம் த்வயைவாங்கநம்! – உனது சின்னத்தை ஏற்பதால், விஷ்ணுபக்தன் தொண்டு செய்வதற்கான தகுதியைப் பெறுகிறான்!
29.ஜய! லீலாவிஹாரே சோத்ஸவே சரஸ்யக்ரணீஸ்த்வம்! – திருமாலின் உற்சவங்களிலெல்லாம் முன்னே செல்பவன் நீயன்றோ?
30.ஜய! தைவாஸுரே ஸங்கரே ரக்தபுக் நிர்பயஸ்த்வம்! – தேவாசுர யுத்தத்தில் பயமின்றிப் போரிட்டுத் தீய சக்திகளின் ரத்தத்தைப் பருகுபவனே!
31.ஜய! தர்சயாத்மபாஸா விரோதீந்யகாநி த்வம் நுத – உன்னை வணங்குபவர்களின் விரோதிகளான பாபங்கள் அனைத்தையும் போக்குபவனே!
32.ஜய! தேஹி விஷ்ணுலோகம் ஏவம் விதே பக்திஹீநே!

பக்தியில்லாத அடியேனுக்கும் ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகத்தை அருள்வாயாக! உனக்கு ஜெயம் உண்டாகட்டும்!
“ஸ்ரீ ஸுதர்சன ஸ்தோத்ரம் இதம் வரதார்யேண நிர்மிதம்
படந் ஸித்யதி வை ஸத்யோ ந பயம் தஸ்ய ஹி க்வசித் ”
இந்தத் துதியைப் படிப்பவர்களுக்கு ஸ்ரீ சக்ரபாணிப் பெருமாள் அருளால், அனைத்து வெற்றிகளும் உண்டாகும்.
அவர்களின் அனைத்து பயங்களும் விலகும்.

(வரலாற்றில், ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வாரைக் குறித்து எழுந்த முதல் ஸ்தோத்திரம் இதுவே என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.
ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் தனிக் கோயில் கொண்டு எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்ரீ குடந்தையில் இத்துதி தோன்றியது. 32 முறை ‘ஜய’ என்ற சொல்
இடம் பெற்றுள்ள இந்தத் துதியைச் சொல்லும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் அனைத்து ஜயங்களும் உண்டாகும்.)

இத்துதியை ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் நிறைவு செய்த போது, ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் எதிர்த்திசையில் சுற்றினார்.
அவரது சுழற்சிக்கேற்றபடி காலம் இயங்குவதால், அவர் நேர்த் திசையில் சுற்றினால் காலம் முன் நோக்கியும்,
எதிர்த்திசையில் சுற்றினால் காலம் பின் நோக்கியும் செல்லும். இப்போது அவர் எதிர்த்திசையில் சுற்றியதால்,
கடந்த காலத்தில் இருந்த நல்ல மனநிலையை அடைந்தார் கந்தளன்.
அவரைப் பிடித்த பேராசை என்னும் பிசாசு இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்து விட்டது.

இவ்வாறு காலத்தை நிர்வகிக்கும் காலச் சக்கரமாகிய ஸ்ரீ சுதர்சனச் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தியிருப்பதால்,
ஸ்ரீ திருமால் ‘அஹஸ் ஸம்வர்த்தக:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘அஹ:’ என்பதற்கு நாள் என்று பொருள். ‘ஸம்வர்த்தக:’ என்றால் சுழற்றுபவர் என்று பொருள்.
நாட்களைச் சுழற்றுவதால், அதாவது காலச் சுழற்சியை உண்டாக்குவதால், ஸ்ரீ திருமாலுக்கு ‘அஹஸ் ஸம்வர்த்தக:’ என்று திருநாமம்.
அதுவே ஸ்ரீ ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 234-வது திருநாமம்.
வாழ்வில் ஒளிமயமான எதிர்காலம் அமைய விரும்புவோர் “அஹஸ் ஸம்வர்த்தகாய நமஹ” என்ற இத் திருநாமத்தைத் தினமும் சொல்லலாம்.

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக்குடந்தை டாக்டர்: உ.வே.வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஹேதி புங்கவ – ஸ்ரீ ஹேதி ராஜ பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -1-

May 22, 2020

ஸ்ரீ ப்ரஹ்மத்தைப் பற்றிய அறிவை கொடுப்பது. அதனால் அடையும் பலன் மோட்சம்..

யதா3த்த2 மாம் மஹாபா4க்3 தச்சிகீர்ஷிதமேவ மே |
ப்ரஹ்மா ப4வோ லோகபாலா: ஸ்வர்வாஸம் மேSபி4காங்க்ஷிண: || 1 ||

ஹே உத்தவா! என்னுடைய விஷயத்தில் என்ன பேசினாயோ அது என்னால் விரும்பபட்டதுதான்
(யது குலத்தின் நாசம், அவதார தோற்றத்தை விட்டு விடுதல்). பிரம்மாவும் சிவனும் மேலும் மற்ற தேவர்களான இந்திரன்
போன்ற லோக பாலகர்களும் நான் வைகுண்டத்துக்கு வந்துவிட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள்.

மயா நிஷ்பாதி3தம் ஹயத்ர தே3வகார்யமஶேஷத: |
யத3ர்த2மவதீர்ணோSஹமம்ஶேன ப்3ரஹமணார்தித: || 2 ||

பூலோகத்தில் என்னால் தேவ காரியங்களும் குறைவில்லாமல் முடிக்கப்பட்டுவிட்டன.
என்னுடைய ஒரு அம்சமான பலராமனுடன் சேர்ந்து, பிரம்ம தேவரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி
எந்தக் காரணத்திற்காக நான் அவதாரம் எடுத்தேனோ அது முடிவடைந்துவிட்டது.

குலம் வை ஶாப நிர்த3க்3த4ம் நங்க்ஷ்யத்யன்யோன்யவிக்3ரஹாத் |
ஸமுத்3ர: ஸப்தமே ஹயேனாம் புரீம் ச ப்லாவயிஷ்யதி || 3 ||

அந்தணர் சாபத்திற்கு ஆளாகிவிட்ட இந்த யதுகுலம் பரஸ்பர சண்டைகளினால் முற்றிலுமாக அழிந்துவிடப்போகின்றது.
இன்றிலிருந்து ஏழாவது நாளில் சமுத்திரமானது இந்த நகரை மூழ்கடிக்கப்போகிறது.

யஹர்யேவாயம் மயா த்யக்தோ லோகோSயம் நஷ்டமங்க3ல: |
ப4விஷ்யத்யசிராத்ஸாதோ4 கலினாபி நிராக்ருத: || 4 ||

நான் இந்த பூமியை விட்டு சென்ற பிறகு இந்த நகரமானது தர்மத்தை இழந்து விடும்.
இது உடனடியாக நடக்கப்போகிறது. பிறகு உலகமானது கலியினால் வியாபிக்கப் போகின்றது.

ந வஸ்தவ்யம் த்வயைவேஹ மயா த்யக்தே மஹீதலே |
ஜனோSப4த்3ர்ரூசிர்ப4த்3ர ப4விஷ்யதி கலௌ யுகே3 || 5 ||

நான் இந்த பூமியை விட்டு சென்ற பின், நீ இங்கே இருக்கத்தகாது.
ஹே உத்தவா! கலியுகத்தில் மக்கள் அதர்மத்தில் பற்று கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள்

த்வம் து ஸர்வம் பரித்யஜ்ய ஸ்னேஹம் ஸ்வஜனப3ந்து4ஷு |
மய்யாவேஶ்ய மன: ஸம்யக்ஸமத்3ருக்3விசரஸ்வ கா3ம் || 6 ||

நீ அனைத்தையும் ( பொருட்களையும், உறவினர்களையும் ) துறந்து விடு, முழுமையாக தியாக செய்துவிடு.
உன்னுடைய உற்றார், உறவினர்களிடம் கொண்டுள்ள பற்றை தியாக செய்து விடு. என்னிடமே மனதை நன்றாக நிலைநிறுத்தி,
எல்லா பிராணிகளிடத்திலும் சமநோக்குடன் உலகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிரு.

யதி3த3ம் மனஸா வாசா சக்ஷுர்ப்4யாம் ஶ்ரவணாதி3பி4: |
நஶ்வரம் க்3ருஹ்யமாணம் ச வித்3தி4 மாயாமனோமயம் || 7 ||

யத்3 இத3ம் – நாம் பார்த்து அனுபவிகின்ற இவைகள்
க்3ருஹ்யமாணம் – அனுபவிக்கப்படுகின்றதோ, கிரகிக்கப்படுகின்றதோ
நஶ்வரம் – அழியக்கூடியது
மாயா மனோமயம் – ஜாக்ரத் உலகத்தில் அனுபவிக்கப்படும் பொருட்கள் ஈஸ்வரனின் மாயையினால்
தோற்றுவிக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

பும்ஸோSயுக்தஸ்ய நானார்தோ2 ப்4ரம: ஸ கு3ணதோ4ஷபா4க் |
கர்மாகர்மவிகர்மேதி கு3ணதோ3ஷதி4யோ பி4தா3 || 8 ||

பும்ஸஹ – ஜீவனுக்கு;
அயுக்தஸ்ய – சேராதிருப்பவன், ஞானமில்லாதவன், ஆத்ம ஞானத்துடன் இல்லாத ஜீவனுக்கு, அஞானத்துடன் கூடியிருப்பவனுக்கு
நானார்த2: ப்4ரமஹ – அப்ரஹ்மாத்மகமாக ஒன்றுமே இல்லையே
ஸ கு3ணதோ3ஷ பா4க்3 – இது நல்லது, இது கெட்டது என்ற பாகுபாடும் தோன்றுகின்றது
பொருளிடத்தில் குணதோஷம் இருக்கிறதா அல்லது மனதிலிருந்து வருகின்றதா என்று பார்க்கும் போது
இது ஒன்றையொன்று சார்ந்திருக்கின்றது என்று அறியலாம்.
மனதிலிருந்தால் ராக-துவேஷம் என்றும், பொருட்களிலிருந்தால் அதுவே குண-தோஷம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.
கு3ணதோ3ஷதி4யஹ – முக்குண வசப்பட்டு
பி4தா3 – கர்ம – செயலில் ஈடுபடுதல்
அகர்ம – செய்ய வேண்டிய செயல்களை செய்யாமல் இருத்தல்
விகர்ம – செய்யக்கூடாத செயலை தவறாக செய்தல்
புத்தியில் குண-தோஷம் உள்ளவனுக்கு மேலே கூறப்பட்ட செயல் வேறுபாடுகள் தோன்றுகிறது.
செயல்களினால் பாவ-புண்ணியங்களை அடைகின்றோம். இவைகள் சுக-துக்கத்தை கொடுத்துத்தான் தீரும்.
எனவே அதற்கேற்ற உடல் எடுத்தாக வேண்டும். இவ்வாறு பிறப்பு எற்படுகின்றது.
மீண்டும் கர்மம்àபாவ-புண்ணியங்கள்àபிறப்பு இவ்வாறு சம்சார சக்கரத்தில் ஜீவன் சுழன்று கொண்டிருப்பான்

தஸ்மாத3 யுக்தேந்த்3ரியக்3ராமோ யுக்தசித்த இத3ம் ஜகத் |
ஆத்மநீக்ஷஸ்வ விததமாத்மானம் மய்யாதீ4ஶ்வரே || 9 ||

இதில் ஶமஹ (மனக்கட்டுபாடு), த3மஹ – இந்திரியக் கட்டுப்பாடு என்ற சாதனங்களைப் பயன்படுத்தி
ஞானத்தை அடைய வேண்டும் என்று பகவான் கூறுகின்றார்.
தஸ்மாத்3 – ஆகவே, சம்சார சக்கரத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும்.
யுக்த இந்திரிய கி3ராமஹ – அனைத்து இந்திரியங்களையும் கட்டுப்படுத்தியவனாக இரு, உன் வசத்துக்குள் கொண்டு வா.
ஞான இந்திரியங்கள் பிரத்யக்ஷ பிரமாணமாகவும், போகத்தை அனுபவிக்கும் கருவியாகவும் பயன்படுத்துகின்றோம்.
யுக்த சித்த – மனமும் உன் வசத்துக்குள் இருக்க வேண்டும்.
விததம் ஆத்மானாம் – எங்கும் வியாபித்திருக்கின்ற உன்னை
ஆத்மனீக்ஷஸ்வ – உன்னிடத்திலே காண்பாயாக.
மயி அதீ4ஶ்வரே – அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருக்கின்ற என்னிடத்திலும் பார்.

கனவில் தோன்றியிருக்கும் அனைத்தும் என்னால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. என்னாலே அழிக்கப்பட்டு,
என்னிடத்திலே லயமடைந்திருக்கின்றது. அதேபோல ஜாக்ரத் அவஸ்தையில் இந்த உலகம் பிரம்மனான என்னால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
என்னாலே அழிக்கப்படும், என்னிடத்திலே லயமடைகின்ற என்ற உணர்வு பூர்வமான அறிவை அடைய வேண்டும்.

ஞானவிக்ஞான ஸம்யுக்த ஆத்மபூ4த: ஶரீரிணாம் |
ஆத்மானுப4வதுஷ்டாத்மா நாந்தராயைர்விஹன்யஸே || 10 ||

ஞான விக்ஞான ஸம்யுக்த – ஞானத்துடனும், விக்ஞானத்துடனும் (ஞான நிஷ்டையில் இருக்கும் நிலை) இருப்பவன்,
ஞான நிஷ்டையை அடைந்திருக்கும் ஞானியானவன்.
ஆத்மபூ4த ஶரீரிணாம் – சரீரங்களையுடைய எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும் தன்னையே பார்க்கின்றான்
ஆத்ம அனுப4வ துஷ்ட ஆத்மா – ஆத்ம ஞானமே அனுபவமாக கொண்டதினால், ஆத்ம அபரோக்ஷ ஞானத்தை அடைந்திருப்பதால்
மன திருப்தியை அடைந்திருப்பான் ஞானி
ந விஹன்யஸே அந்தராயஹ – பிராரப்தத்தினால் உனக்கு வரும் கஷ்டங்களினாலும், தடைகளாலும் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பாய் உத்தவா!

தோ3ஷபு3த்3யோ ப4யாதீதோ நிஷேதா4ன்ன நிவர்ததே |
கு3ணபு3த்3த்4யா ச விஹிதம் ந கரோதி யதா2ர்ப4க: || 11 ||

யதா2 அர்ப4கஹ – ஞானியானவன் சிறு குழந்தையைப் போல
உப4யாதீதஹ – இரண்டையும் கடந்தவன், நன்மை-தீமை, தர்ம-அதர்மம் போன்ற இருமைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன்,
இருமையை கடந்தவன்
தோ3ஷ புத்3தி4 – தோஷ புத்தியினால், அதர்மம், கோபம், வெறுப்பு போன்ற தீயகுணங்களுடைய புத்தியிருப்பதால்
நிஷேதா4த் ந நிவர்த்தே – செய்யக்கூடாததை செய்யாமல் விலகுவதில்லை
குணபுத்3த்4யா – குண புத்தியால், நல்லது, தர்மம்
ச விஹிதம் ந கரோதி – செய்ய வேண்டியதை செய்வதும் இல்லை
இவனுக்கு விதி நிஷேதம் எதுவும் கிடையாது

ஸர்வபூ4தஸுஹ்ருச்சா2ந்தோ ஞானவிக்3ஞான நிஶ்சய: |
பஶ்யன்மதா3த்மகம் விஶ்வம் ந விபத்3யேத வை புன: || 12 ||

ஸுஹ்ருத் – நண்பன் – எதிர்ப்பார்ப்பின்றி நட்புடன் பழகுபவன்
ஸர்வபூத – எல்லா ஜீவராசிகளினுடைய மகிழ்ச்சியினால் மகிழ்ந்திருப்பான்–மனம் சாந்தத்துடன் இருப்பான், மனம் மென்மையாக இருக்கும்
ஶாந்தஹ – அவனுடைய மனம் என்றும் அமைதியுடன் இருந்து கொண்டு இருக்கும். அவனுடைய சித்தமும் அமைதியாக இருக்கும்
ஞான விக்ஞான நிஶ்சய – ஞானத்திலும், ஞான நிஷ்டையிலும் உறுதியை அடைந்து விட்டான்.
பஶ்யன் மதா3த்மகம் விஶ்வம் – இந்த உலகத்தை என் ஸ்வரூபமாகவே பார்க்கின்றான்
ந விபத்3யேத வை புன: – இதனால் சம்சாரத்தில் மீண்டும் வீழ்ந்து விட மாட்டான்

ஶ்ரீஶுக உவாச
இத்யாதி3ஷ்டோ ப3க3வதா மஹாபா4க3வதோ ந்ருப |
உத்3த4வ: ப்ரணிபத்யாஹ தத்3 த்வம் ஜிக்3ஞாஸுரச்யுதம் || 13 ||

ஶ்ரீஶுகர் கூறுகிறார்
கிருப – ஹே பரீக்ஷித் ராஜனே!
இதி ஆதி3ஷ்டஹ – இவ்விதம் உபதேசிக்கப்பட்டபின்
மஹாபாகவதஹ – பரமபக்தரான, பக்தர்களுக்குள் மேலானவரான, மோட்சத்தை அடைய விரும்புகின்ற பக்தனான
உத்தவ – உத்தவர்
தத் த்வம் ஜிக்ஞாஸு – ஆத்ம தத்துவத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்புபவனாக
ப்ரணிபத்யாஹ அச்யுதம் – அச்சுதனான ஸ்ரீகிருஷ்ண பகவானை பணிவுடன் வணங்கிக் கேட்டார்.

ஶ்ரீஉத்3த4வ உவாச
யோகே3ஶ யோகா3வின்யாஸ யோகா3த்மன்யோக3ஸம்ப4வ |
நி:ஶ்ரேயஸாய மே ப்ரோக்தஸ்த்யாக3: ஸன்னயாஸலக்ஷண: || 14 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்
யோகே3ஶ – யோகத்திற்கு தலைவரே! எல்லா சாதனங்களுக்கும் பலனை தருபவரே
யோகவின்யாஸ – சாதகர்களை காப்பாற்றுபவர்; பக்தர்களை ரக்ஷிப்பவர்
யோகா3த்மன் – சாதனங்களின் ஸ்வரூபமாக இருப்பவரே
யோக3ஸம்ப4வ – சாதனங்களின் தோற்றத்திற்கும் காரணமானவரே1
ஸந்ந்யாஸ லக்ஷண – சந்நியாஸ ஸ்வரூபமானது
தியாகஹ – தியாகமானது
நிஶ்ரெயஸாய – மோட்சத்தைப் பற்றி, ஆன்மீக மேன்மைக்காக
மே ப்ரோக்தஹ – எனக்கு உங்களால் உபதேசிக்கப்பட்டது

த்யாகோ3Sயம் துஷ்கரோ பூ4மன்காமானாம் விஷயாத்மபி4: |
ஸதராம் த்வயி ஸர்வாத்மன்னப4க்தைரிதி மே மதி: || 15 ||

பூமன் – எல்லையற்றவரே! பிரஹ்ம ஸ்வரூபமாக இருப்பவரே!
காமானாம் விஷயாதமபி4: – புலனுகர் இன்பங்களில் பற்றுக் கொண்டு பற்பல விஷயங்களில் சிக்கியுள்ளவர்களால்
அயம் த்யாக3ஹ – இந்த தியாகத்தை செயல்படுத்துவது மிகவும் கடினம்
த்வயி அபக்தைஹி ஸுதராம் – அதிலும் தங்களிடம் பக்தி செலுத்தாதவர்களுக்கு கண்டிப்பாக மிகவும் கடினம்.
ஸர்வாத்மா – அனைத்துமாக இருக்கின்றவரே!
இதி மே மதி: – இது என்னுடைய கருத்து

ஸோSஹம் ம்மாஹமிதி மூட4மதிர்விகா3ட4ஸ்
த்வன்மாயயா விரசிதாத்மனி ஸானுபந்தே4 |
தத்த்வஞ்தஸா நிக3தி3தம் ப4வதா யதா2ஹம்
ஸம்ஸாத4யாமி ப4க3வன்னனுஶாதி4 ப்4ருத்யம் || 16 ||

ப்4ருத்யம் – உங்கள் சேவகனான எனக்கு
ப4வதா நிக3தி3தம் – உங்களால் உபதேசிக்கப்பட்ட தியாகத்தை
யதா2 அஹம் – எவ்விதம் நான்
அஞ்ஜஸா ஸம்ஸாத4யாமி – உடனடியாக, நன்கு அடையமுடியுமோ
பகவன் அனுஶாதி4 – பகவானே அதை உபதேசித்து அருளுங்கள்
மூ4டமதிஹி – தவறான புத்தியுடையவனாக, அறியாமையுடனும், மோகத்தில் இருக்கின்றேன்
ஸஹ அஹம் – இப்படிபட்ட நான்
அஹம மம இதி = நான் என்னுடையது என்று புத்தியை உடையவனாக, இந்த அனாத்மாவான உடலில்
நான் என்னுடையது என்ற மதிமயக்கத்தில் மூழ்கி இருக்கின்றேன்.
த்வன் மாய்யா விரசித ஆத்மனி – உங்களுடைய மாயையினால் உருவக்கப்பட்ட இந்த சரீரத்தில்
விகா3த4 – மூழ்கி இருக்கின்றேன்
ஸானுப3ந்தே4 – உற்றார்-உறவினர்களிடத்திலும் நான், என்னுடையது என்ற பற்றில் மூழ்கியவனாக இருக்கின்றேன்.

ஸத்யஸ்ய தே ஸ்வத்3ருஶ ஆத்மன ஆத்மனோSன்யம்
வக்தாரமீஶ விபு3தே4ஷ்வபி நானுசக்ஷே |
ஸர்வே விமோஹித்தி4யஸ்தவ மாய்யேமே
ப்3ரஹமாத3யஸ்தனுப்4ருதோ ப3ஹிர்ர்த2பா4வா: || 17 ||

இதில் உத்தவருக்கு பகவானிடத்தல் இருக்கும் சிரத்தையை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.
ஈஶ – ஈஶ்வரரே
ஆத்மனஹ – எனக்கு
விபு3தே4ஷ் அபி – தேவர்களுக்குள்ளும் கூட
அன்யம் வக்தாரம் – உங்களைத் தவிர உபதேசிப்பவர் வேறொருவரை
ந அனுசக்ஷே – பார்க்கவில்லை
ஸத்யஸ்ய – என்றும் இருக்கின்ற
ஸ்வத்3ருஶ – சுயமாக பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்ற சைதன்ய ஸ்வரூபமாக
ஆதமன – ஆத்ம தத்துவமாக இருக்கின்ற பகவானே
மாயயா – உங்களுடைய வசத்தினால்
ஸர்வே விமோஹித தி4ய – எல்லா ஜீவராசிகளும் ஆத்மா-அனாத்மா விஷயத்தில் மோக வசப்பட்டுள்ள புத்தியை
உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்
தனுப4ருதோ – உடலைத் தாங்கியுள்ள
ப்3ரஹ்மாத4யஹ – பிரம்மா முதலிய எல்லோரும்
ப4ஹிரர்த2பா4வா – எல்லா ஜீவராசிகளும் வெளி விஷயத்தையே பார்க்கும் உணர்வு உடையவர்களாக
இயற்கையாகவே இருக்கிறார்கள். யாருமே உட்புறமாக மனதை திருப்பி விசாரம் செய்வதில்லை

தஸ்மாத்3 ப4வந்தமனவத்3யமனந்தபாரம்
ஸர்வக்3ஞமீஶ்வரமகுண்ட2விகுண்ட2தி4ஷ்ண்யம் |
நிர்விண்ணதீ4ரஹமு ஹே வ்ருஜினாபி4தப்தோ
நாராயணம் நரஸக2ம் ஶரணம் ப்ரபத்3யே || 18 ||
ஶரணம் ப்ரபத்3யே – நான் சரணடைகிறேன்.

தஸ்மாத்3 ப4வந்தம் – ஆகவே உங்களை
அனவத்யம் – குற்றமற்றவர், குறையொன்றுமில்லாதவர், வஞ்சகமற்றவர்
அனந்தபாரம் – காலத்தாலும், தேசத்தாலும் வரையறுக்கப்படாதவர், நித்யமானவர். இது குரு அடைந்துள்ள ஞானத்தை குறிக்கின்றது)
ஸர்வஞம் – அனைத்தையும் அறிந்தவர், ஆத்ம தத்துவத்தை உபதேசிக்க தேவையான அனைத்து அறிவையும் கொண்டவர்.
இது பகவானுக்கு பொருந்தாது மற்ற ஸத்குருவிற்கு பொருந்தும்.
ஈஶ்வரம் – பகவானைக் குறிக்கும் போது இது ஸ்துதியாக இருக்கின்றது.
குருவைக் குறிக்கும் போது சாமர்த்தியம் உடையவராக இருப்பதை குறிக்கும்.
மன்னிக்கும் குணமும், பொறுமையும் உடையவர். சிஷயனிடத்தில் இருக்கும் குறைகளை நீக்கி
அரவனைத்து உயர்த்தும் சாமார்த்தியம் உடையவர்
அகுண்ட2விகுண்ட2 த்4ருஷ்ன்யம் – அழிவில்லாத வைகுண்டத்தை இருப்பிடமாக கொண்ட பகவானே!
பிரம்ம நிலையில் குரு இருக்குமிடம் அழியாததாகும். அதாவது பிரம்மனாகவே இருக்கின்றவர்.
நாராயணம் – பகவானை குறிக்கும் போது நீங்கள் நாராயணனாக இருக்கிறீர்கள்.
நாரம் என்ற சொல்லுக்கு மனித சமூகம், அயணம் என்பது இருப்பிடம், லட்சியம் குறிக்கின்றது.
எல்லா ஜீவர்களுக்குள்ளும் இருக்கின்ற சாட்சி ஸ்வரூபமாக இருப்பவர்
ஜீவர்கள் அடைய வேண்டிய லட்சியமாக இருப்பவர்
நரஸக2ம் – எல்லா மனிதர்களுக்கும் நண்பராக இருப்பவர், அஜாதசத்ருவாக இருக்கும் தங்களை நான் சரணடைகின்றேன்.
நிர்விண்ணதீ4ரஹம் – நான் துயரமடைந்த மனதுடையவனாக இருக்கின்றேன்
வ்ரஜின அபிதப்தஹ – பாவத்தினால் கூட நான் வாடிக் கொண்டிருக்கின்றேன்.
மனதிலிருக்கும் விருப்பு-வெறுப்பு, பொறாமை போன்ற தீய குணங்களினால் வதைக்கப்பட்டு கொண்டு இருக்கின்றேன்.

ஶ்ரீப4கவான் உவாச
ப்ராயேண மனுஜா லோகே லோகதத்த்வ்விசக்ஷணா: |
ஸமுத்3த4ரந்தி ஹயாத்மானமாத்மனைவாஶுபா4ஶயாத் || 19 ||

ஶ்ரீபகவான் கூறினார்.
மனிதர்கள் தம்மைத்தாமே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும். ஒருவருடைய முன்னேற்றத்திற்கு அவனே தான் காரணமாக இருக்கின்றான்.
ஒரு விஷயத்தில் முடிவெடுப்பதற்கு முன்னர் ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும்.
ப்ராயேண – பொதுவாக எப்பொழுதும்
லோகே மனுஜா – இந்த உலகத்திலுள்ள மனிதர்கள்
லோகதத்த்வ விசக்ஷணா: – இந்த உலகத்திலுள்ள விஷயங்களை, தத்துவங்களை ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கிறார்கள்.
அஶுப4 ஆஶயாத் – அவர்களிடத்திலிருக்கும் விஷய, அசுப வாஸனைகளிலிருந்து, எல்லாவித தீய குணங்களிலிருந்து
ஆத்மானாம் ஆத்மனா ஏவ – தன்னை தன்னாலேயே
ஸமுத்3த4ராந்தி – உயர்த்திக் கொள்கிறார்கள்
நிகழ்காலத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள்தான் வருங்காலத்தில் ஊழ்வினையாக வருகின்றது.
எனவே ஆராய்ந்து அறியும் பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆத்மனோ கு3ருராத்மைவ புருஷஸ்ய விஶேஷத: |
யத்ப்ரத்யக்ஷானுமானாப்4யாம் ஶ்ரேயோSஸாவனுவிந்ததே || 20 ||

ஆத்மனஹ – ஜீவனான எனக்கு (ஸ்தூல, சூட்சும, காரண சரீரங்களை உடையவன்)
ஆத்மா ஏவ குரு – புத்தியானது குருவைப்போல உள்ளது. எல்லா பிரமாணங்களுக்கும் பின்னால் மனம்
இருந்து கொண்டு இருக்கின்றது. புத்தியானது அறிவைக் கொடுக்கும் பொதுவான பிரமாணமாக இருக்கின்றது.
யத் – எப்படி குருவாக இருப்பது என்றால்
பிரதியக்ஷ, அனுமானம் இவைகளின் மூலமாக தனக்கு தானே நன்மையை தேடிக் கொள்கின்றான்-
குருவினுடைய கிருபையை பணிவு மூலம் அடைய வேண்டும். சாஸ்திரத்தின் கிருபையை அடைய வேண்டும்.
ஆத்ம கிருபையை அடைய வேண்டும். அதாவது நம்மிடத்தில் நமக்கே கிருபையிருக்க வேண்டும்.
ஈஸ்வர, குரு கிருபை அடைந்தவர்களுக்கு இந்த ஆத்ம கிருபை நிச்சயமாக கிடைக்கும்

புருஷத்வே ச மாம் தீ4ரா: ஸாங்க்2ய்யோக3விஷாரதா3: |
ஆவிஸ்தராம் ப்ரபஶ்யந்தி ஸர்வஶக்த்யுப ப்3ரும்ஹிதம் || 21 ||

இதில் பகவான் மனிதப்பிறவியின் மதிப்பைக் கூறுகின்றார்.
புருஷத்வே – மனிதனுடைய ஜென்மத்தில்தான்
தீ4ரா: – விவேகமுடையவர்கள்
ஸாங்க்2ய யோக3 – சாங்கியத்திலும், யோகத்திலும்
விஶாரதா3: – தேர்ச்சி அடைந்தவர்களாக இருப்பதால்
ஸர்வஶக்த்யுப ப்3ரும்ஹிதம் – அனைத்து ஆற்றலும் கொண்ட பரமாத்வான
மாம் ஆவிஸ்தராம் ப்ரபஶ்யந்தி – என்னை அடைகின்றார்கள்

ஏகத்3வித்ரிசதுஸ்பாதோ3 ப3ஹுபாத3ஸ்ததா2பத3: |
ப3ஹவ்ய: ஸந்தி புர: ஸ்ருஷ்டாஸ்தாஸாம் மே பௌருஷீ ப்ரியா || 22 ||

படைக்கப்பட்ட அனைத்து ஜீவராசிகளில் மனிதப்பிறவிதான் எனக்கு பிடித்தமானது.
ஒரு கால்களுடையவைகள், இரண்டு கால்களுடையவைகள், மூன்று கால்களுடையவைகள், நான்கு கால்களுடையவைகள்,
பல கால்களுடையவைகள், கால்களே இல்லாதவைகள் என பலவகைப்பட்ட படைப்புக்கள் உருவாக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.
அவைகளிலே எனக்கு மனித சரீரம்தான் பிடித்தமானது

அத்ர மாம் ம்ருக3யந்த்யத்3தா4 யுக்தா ஹேதுபி4ஶ்வரம் |
க்3ருஹயமாணௌர்கு3ர்ணௌர்லிங்கை3ர் க்3ராஹயமனுமானக்த: || 23 ||

மனித சரீரத்திலிருந்து கொண்டு புத்தியின் துணைக்கொண்டு என்னை அறிகின்றார்கள்.
சரியான பிரமாணத்தை பயன்படுத்தி புத்தியில் என்னை அடையும் வழியை அறிகின்றார்கள்.
வெறும் புலன்களைக் கொண்டு என்னை அறியமுடியாது.

அத்ராப்யுதா3ஹரந்தீம்மிதிஹாஸம் புராதனம் |
அவதூ4தஸ்ய ஸ்ம்வாத3ம் யதோ3ரமித்தேஜஸ: || 24 ||

இந்த விஷயமாக மிகப் பழமையான ஒரு இதிகாசத்தை, கதையை நம் முன்னோர்கள் கூறி இருக்கின்றார்கள்.
அது யது மகராஜாவுக்கும், மிகுந்த தேஜஸ்வியான அவதூதருக்கும் இடையே நடந்த உரையாடலாக இருக்கின்றது.

அவதூ4தம் த்3வியம் கஞ்சிச்சரந்தமகுதோப4யம் |
கவிம் நிரீக்ஷ்ய தருணம் யது3: பப்ரச்ச2 த4ர்மவித் || 25 ||

த்3விஜம் – இருபிறப்பாளர் (பிராமணர்), ஞானத்தினால் வேறொரு பிறப்பை எடுத்த
கஞ்சித் சரந்தம் – யாரோ ஒருவர் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தார்
அகுதோப4யம் – எதனாலும் பயப்படுத்த முடியாதவர்; எதைக் கண்டும் பயப்படாதவர்
கவிம், தருணம் – ஆத்ம ஞானி, அறிவாளி, இளம் வயதுடையவர்
நிரீக்ஷ்ய – இப்படிப்பட்டவரை பார்த்து
த4ர்மவித் – தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்த
யது3: – யது3 என்ற அரசன்
ப்ப்ரச்ச2 – கீழ்கண்ட கேள்விகளை கேட்டார்

ஶ்ரீயது3ருவாச
குதோ பு3த்3தி4ரியம் ப்3ரஹ்மன்னகர்து: ஸுவிஶாரதா3 |
யாமாஸாத்3ய ப4வால்லோகம் வித்3வாம்ஶ்சரதி பா3லவத் || 26 ||

யது மகராஜன் கேட்டான்.
அவதூ3தர் – சந்நியாஸ ஆசிரமத்தில் இருக்கும் ஒரு வகையினர். இதற்கு நன்கு அனைத்தையும் துறந்து விடுதல் என்று பொருட்படும்.
அ – அக்ஷரத்வாத் – அழியாத ஞானத்தை உடையவர்
வ – வரேன்யாத் – நாடப்பட வேண்டியவர்
தூ3 – தூ3த சம்சாராத் – சம்சாரத்தை விட்டவர்
த – தத்வமஸி என்ற வாக்கியத்தை உணர்ந்தவர்.
குதஹ இயம் ஸுவிஶாரதா3 புத்3தி4 – எங்கிருந்து இந்த மிகமிக நுட்பமான, ஆழ்ந்த, தெளிவான அறிவை அடைந்தீர்கள்?
ப்ரஹமன் ப4வான் – ஹே பிராம்மணரே, தாங்கள்
யாம் ஆஸாத்3ய – எந்த அறிவை அடைந்து
பா4லவத் சரதி – பாலகனைப் போல சஞ்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்
அகர்து – எந்த செயலையும் செய்யாமல், செயல் எதுவும் செய்வதில்லை, இன்பத்திற்காகவும்,
அறிவை அடைவதற்காகவும் எந்தச் செயலும் செய்வதில்லை
லோகம் வித்3வான் – இந்த உலகத்தின் தன்மை நன்கு அறிந்து கொண்டு, இந்த உலகத்திற்கு இன்பத்தை,
சுகத்தைக் கொடுக்கும் சக்தி கிடையாது- நிலையற்றது என்று தெரிந்தும் சந்தோஷமாக எப்படி இருக்கின்றீர்கள்.

ப்ராயோ த4ர்மா4ர்த2காமேஷு விவித்ஸாயாம ச மானவா: |
ஹேதுனைவ ஸமீஹந்த ஆயுஷோ யஶஸ: ஶ்ரிய: || 27 ||

ப்ராயஹ – பொதுவாக
தர்ம அர்த்த2 காமேஷு – புருஷார்த்தமான அறம், பொருள், இன்பம் இவைகளை அடைவதற்கு,
புண்ணியத்தை அடைவதற்கான தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தும், வாழ்க்கைக்கு தேவையான பொருட்களை அடைவதிலும்,
சுகத்திற்கு தேவையான பொருட்களை அடைவதிலும் செயல்படுகிறார்கள்
விவித்ஸா – இவைகளை அடைவதற்கு தேவையான அறிவை நாடுகிறார்கள்
மானவா ஹேதுனா ஏவ – மனிதர்கள் இதற்காகவே
ஸமீஹந்த – முயற்சி செய்கிறார்கள்
ஆயுஶஹ, யஶஹ, ஶ்ரியஹ – நீண்ட ஆயுளோடும், புகழோடும், செல்வ செழிப்போடும்
இருக்க வேண்டும் என்று முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். செயலில் ஈடுபட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்

த்வம் து கல்ப: கவிர்த3க்ஷ: ஸுப3கோ3 அம்ருதபா4ஷண: |
ந கர்தா நேஹஸே கிஞ்சிஜ்ஜடோ3ன்மத்தபிஶாசவத் || 28 ||

த்வம் து கல்ப: – நீங்கள் செயல்திறன் படைத்தவர், அறிவு திறன் படைத்தவராக இருக்கிறீர்கள்,
சாஸ்திர ஞானமும் இருக்கிறது, சாமர்த்தியம் கொண்டவர்
ஸுப4க3: – பார்ப்பதற்கு அழகாகவும் இருக்கிறீர்கள்
அம்ருதபா4ஷண – நல்ல பேச்சாற்றல் உடையவராக இருக்கிறீர்கள், மற்றவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் வகையில்
பேசும் திறன் உடையவராக இருக்கிறீர்கள்
ந கர்தா – ஆனால் எதையும் செய்வதில்லை
ந ஈஹஸே கிஞ்சித் – எதற்கும் ஆசைப்படாமல் இருக்கிறீர்கள்
ஜ்ட3ம் – உயிரற்ற பொருள் போலவும்
உன்மத்த – சித்தம் கலங்கியவரைப் போலவும்
பிஶாசவத் – தீயசக்தியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவனைப் போலவும், பிசாசைப் போலவும் இருக்கிறீர்கள்.

ஜனேஷு த3ஹயமானேஷு காமலோப3த3வாக்3னினா |
ந தப்யஸேSக்3னினா முக்தோ க3ங்கா3ம்ப4:ஸ்த2 இவ த்3விப: || 29 ||

கங்கையின் நீருக்குள் இருக்கும் யானையானது சுற்றி எரியும் காட்டு நெருப்பால் பாதிக்கப்படாதது போல
இந்த உலகிலிருக்கும் மனிதர்கள் காமம், லோபம், என்கின்ற காட்டுத் தீயினால் எரிக்கப்படுகிறார்கள்.
காமம், கோபம், மதம், மோஹம், மாத்ஸர்யம் போன்ற துன்பத்தைக் கொடுக்க்க்கூடிய உணர்வுகளால், எண்ணங்கள் –
காட்டு தீக்கு உவமையாக கூறப்படுகிறது-ஆனால் இந்த அக்னியால் எரிக்கப்படாமல் முற்றிலும் விடுபட்டவராக நீங்கள் ஆனந்தமாய நிற்கிறீர்கள்.

த்வம் ஹி ந: ப்ருச்ச2தாம் ப்3ரஹ்மன்னாத்மன்யானந்தகாரணம் |
ப்3ரூஹி ஸ்பர்ஶாவிஹீனஸ்ய ப4வத: கேவலாத்மன: || 30 ||

ஹே பிரம்மனே! கேட்கின்ற எங்களுக்கு நீங்கள் உபதேசம் செய்ய வேண்டும்.
உங்களிடத்திலேயே நீங்கள் ஆனந்தமாக இருப்பதற்கும், எந்த பொருட்களில்லாமல் தனிமையிலே இருந்து கொண்டும்,
சுகம் தரும் விஷயங்களை எதுவும் இல்லாமல் இருந்து கொண்டும் எவ்வாறு ஆனந்தமாக இருக்கிறீர்கள்.
எங்களுக்குத் தாங்கள் தயவு செய்து உபதேசித்தருள வேண்டும்.

ஶ்ரீபகவான் உவாச
யது3னைவம் மஹாபா4கோ3 ப்3ரஹ்மண்யேன ஸுமேத4ஸா |
ப்ருஷ்ட: ஸபா4ஜித: ப்ராஹ ப்ரஶ்ரயாவனதம் த்3விஜ: || 31 ||

ஶ்ரீபகவான் கூறுகிறார்.
ஹே உத்தவா! வேதத்தையும், குருவையும் மதிக்கின்றவரும், புரிந்து கொள்ளும் ஆற்றலமுடைய யது மன்னனால்
பணிவுடனும், பக்தியுடனும் வணங்கிக் கேட்கப்பட்டதும் அவர் கீழ்கண்டவாறு உபதேசம் செய்யத் தொடங்கினார்.
சிஷ்யனுக்கு இருக்க வேண்டிய தகுதிகளை பகவான் இங்கு குறிப்பால் உணர்ந்து இருக்கின்றார்.

ஶ்ரீப்3ராஹ்மண உவாச
ஸந்தி மே கு3ரவோ ராஜன் ப3ஹவோ பு3த்3த்4யுபஶ்ரிதா: |
யதோ பு3த்3தி4முபாதா3ய முக்தோSடாமீஹ தான்ஶ்ருணு || 32 ||

ஶ்ரீபிராமணர் பதிலளிக்கிறார்.
ஹே அரசே! எனக்கு பல குருமார்கள் எனக்கு இருக்கிறார்கள். அவர்களிடமிருந்து அறிவைப் பெற்றேன்.
இவர்கள் என்னுடைய புத்தியினால் அடையப் பெற்றவர்கள். அந்த குருமார்களிடம் இருந்து ஞானத்தை அடைந்து
இந்த உலகத்தில் முக்தனாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன். அந்த குருமார்களை பற்றிக் கூறுகிறேன். கேட்பாயாக!

ப்ருதி3வீ வாயுராகாஶமாபோSக்3னிஶ்சந்த்3ரமா ரவி: |
கபோதோSஜகர: ஸிந்து4: பதங்கோ3 மது4க்ருத்3க3ஹ: || 33 ||
மது4ஹா ஹரிணோ மீன: பிங்க3லா குர்ரோSர்ப4க: |
குமாரீ ஶரக்ருத்ஸர்ப ஊர்ணனாபி4: ஸுபேஶக்ருத் || 34 ||

இந்த இரண்டு ஸ்லோகங்களில் அவருடைய குருமார்களாக யார் யார் என்று கூறியிருக்கின்றார்.
நிலம், வாயு, ஆகாஶம், நீர், அக்னி, சந்திரன், சூரியன், புறா(கபோதஹ), மலைப்பாம்பு (அஜகர), ஸிந்து4-கடல்,
பதங்க3-விட்டிற்பூச்சி, மது4க்ருத்-தேனி, க3ஜ-யானை, மது4ஹா-தேனெடுப்பவன், ஹரிண-மான், மீனஹ-மீன்,
பிங்க3லா-வேசி, குரா-ஒருவிதமான பறவை, அர்ப4கஹ-குழந்தை, குமாரீ-இளம்பெண், ஶரக்ருத்-அம்பு தொடுப்பவன்,
ஸர்பஹ-பாம்பு, ஊர்ணநாபி4-சிலந்தி, ஸுபோஶக்ருத்- குளவி.

ஏதே மே கு3ரவோ ராஜன் சதுர்விஶதிராஶ்ரிதா: |
ஶிக்ஷா வ்ருத்திபி4ரேதேஷாமன்வஶிக்ஷமிஹாத்மன: || 35 ||

அரசே! இந்த 24 குருமார்களிடமிருந்து எந்தெந்த அறிவைப் பெற்றேன் என்பதைச் சொல்கிறேன்.
இவைகளின் செயல்களை கவனித்து படிப்பினையைக் கற்றுக் கொண்டேன்.

யதோ யதனுஶிக்ஶாமி யதா2 வா நாஹுஷாத்மஜ |
தத்ததா2 புருஷவ்யாக்4ர நிபோ3த4 கத2யாமி தே || 36 ||

எந்த குருவிடமிருந்து எந்த அறிவை நான் கற்றுக் கொண்டேனோ எவ்விதம் கற்றுக் கொண்டேன்.
ஹே நாஹுஶாத்மஜ! யயாதி மகராஜனின் மகனே! யயாதி குலத்தென்றலே!
அதை அவ்விதம் உனக்கு நான் சொல்லப்போகிறேன். வீரபுருஷனே! கவனமாக கேள்.

பூ4தைராக்ரம்யமாணோSபி தீ4ரோ தை3வ வஶானுகை: |
த்த்3வித்3வான்ன சலேன்மார்காதன்வஶிக்ஷம் க்ஷிதேர்வ்ரதம் || 37 ||

இதில் பூமியிடமிருந்து பொறுமை என்ற பண்பைக் கற்றுக் கொண்டேன் என்று கூறியிருக்கிறார்.
பொறுமையானது பலமும், சகிப்புத்தன்மையும் கலந்திருக்கும் ஒரு குணம்.

ஶஶ்வத்பரார்த2ஸர்வேஹ: பரார்தை2காந்தஸம்ப4வ: |
ஸாது4: ஶிக்ஷேத பூ4ப்4ருத்தோ நக3ஷிஷ்ய பராத்மதாம் || 38 ||

மரங்களும், மலைகளும் பரோபகார சிந்தனையைக் கற்பிக்கின்றன. பூமியின் எல்லா செயல்களும் பிறர் நன்மைக்காகவே நடைபெறுகின்றன.
இவ்வாறு மலைகள், மரங்கள் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்தல் என்கின்ற பண்பைக் கற்றுக் கொடுக்கின்றது

ப்ராணவ்ருத் த்யைவ ஸந்துஷ்யேன்முனிர் நைவேந்த்3ரிய ப்ரியை: |
ஞானம் யதா2 ந நஶ்யேத நாவகீர்யேத வாங்மன: || 39 ||

புலன்களை சந்தோஷப்படுத்தும் உணவை அதிகமாக உட்கொள்ளக் கூடாது. \
நம் அறிவுத்திறன் இழந்துவிடாத அளவுக்கு உணவை உட்கொள்ள வேண்டும்.
மேலும் வாக்கும், மனமும் அறிவையும், சக்தியையும் இழக்காதவாறு உணவை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

விஷயேஷ்வாவிஶன்யோகீ3 நானாத4ர்மேஷு ஸர்வத: |
கு3ணதோ3ஶவ்யபேதாத்மா ந விஷஜ்ஜேத வாயுவத் || 40 ||

ஒரு மனிதன், சாதகன் விஷயங்களை அனுபவிக்கும் போது, எதிர்நோக்கும் போது
ஆவிஶன் – விஷயங்களை சந்திக்கும் போது
நானாத4ர்மேஷு – விதவிதமான தர்மத்தையுடைய, குணத்தையுடைய விஷயங்கள்
ஸர்வதஹ – எல்லா இடங்களிலும் சுற்றித் திரிந்தாலும்
ஆத்மா – அந்தக் கரணம்
குண-தோஷ வ்யபேதா – அந்தந்த விஷயங்களில் உள்ள இன்ப-துன்பங்களால் பாதிக்கப்படாமல்
வாயுவத் – காற்றைப் போல
ந விஷஜ்ஜேத – பற்றற்று இருக்க வேண்டும்.
காற்று எல்லா இடங்களிலும் வீசிக் கொண்டிருந்தாலும் எதனுடன் ஒட்டுறவு கொள்வதில்லை.
பிற பொருட்களின் மணத்தை தாங்கிச் சென்றாலும் பிறகு விட்டுவிடுகின்றது.

பார்தி2வேஷ்விஹ தேஹேஷு ப்ரவிஷ்டஸ்தத்3 கு3ணாஶ்ரய: |
கு3ணைர் ந யுஜ்யதே யோகீ3 க3ந்தை4ர்வாயுரிவாத்ம த்3ருக் || 41 ||

இந்த ஸ்தூல சரீரத்தில் நான் என்று அபிமானம் வைக்காமல், இது நான் பயன்படுத்தும் கருவி என்று நினைக்க வேண்டும்.

பார்தி2வேஷு இஹ – பஞ்ச பூதங்களால் உருவான இந்த
தே3ஹேஷு ப்ரவிஷ்டஹ – உடலுக்குள் பிரவேசித்தவர்கள், ஜீவர்கள்
தத்3 குண ஆஶ்ரயஹ – அதனுடைய குணங்களை சார்ந்திருந்தாலும் கூட
க3ந்தை4வாயுஃ இவாதி – காற்று எப்படி வாஸனைகளுடன் எப்படி ஒட்டுவதில்லையோ,
கு3ணைஹி ந யுஜ்யதே யோகீ – யோகியும் நான் என்ற புத்தியை உடல் மீது வைப்பதில்லை
ஆத்ம த்3ருக் – ஆத்மாவை அறிந்த ஞானியும் இதே மாதிரி இருப்பான்
அக்ஞானி உடல் மீது அபிமானம் வைக்கின்றான், சாதகன் அதை ஒரு கருவியாக கருதுகின்றான்.
ஞானிக்கு அதுவே வேடிக்கைப் பொருளாக இருக்கின்றது.

அந்தர்ஹிதஶ்ச ஸ்தி2ர ஜங்க3மேஷு
ப்3ரஹ்மாத்ம பா4வேன ஸமன்வயேன |
வ்யாப்த்யாவ்யவச்சே2த3மஸங்க3மாத்மனோ
முனிர்னப4ஸ்த்வம் விததஸ்ய பா4வயேத் || 42 ||

ஆகாசத்திடமிருந்து ஆத்மாவின் சில லட்சணங்களைக் கண்டு கொண்டார். இதில் ஆத்ம தியானத்தை கூறுகின்றார்.
ஆத்மாவிற்கும், ஆகாசத்திற்கும் பொருந்திவரும் லட்சணங்கள்
அந்தர்யாமி – அனைத்துக்குள்ளும் ஊடுருவி இருப்பது
ப4ரஹ்மன் – பெரியது
வியாபித்தல் – எல்லா இடத்திலும் வியாபித்திருக்கின்றது
பூரணஹ – முழுமையாக இருப்பது
அஸங்காஹ – எதனோடும் ஒட்டாமல் இருப்பது
ஸ்தி2ரஜங்க3மேஷு – அசைவதும், அசையாமல் இருப்பதுமான படைப்புக்கள் அனைத்துக்கும்
அந்தர்ஹிதஹ ச ஆத்மா – உள்ளே வீற்றிருப்பது ஆத்மா;
பிரஹ்மாத்ம பா4வேன – பிரம்ம ஸ்வரூபமாக நான்
ஸமன்வயேன – வெற்றிடம் இல்லாமல் முழுவதுமாக
வ்யாப்த்யா – அனைத்தையும் வியாபிப்பவன்
அவ்யவச்சேதம் – பிளவுப்படாதவன், பூரணமானவன்
அஸங்கம் – எதனுடனும் ஒட்டுதல் இல்லாதது, சம்பந்தப்படாதது
விததஸ்ய ஆத்மா – எங்கும் நிறைந்திருக்கின்ற ஆத்மா
முனி நப4ஸ்த்வம் – ஆகாசத்தின் இந்த லட்சணமாக ஆத்மாவில்
பா4வயேத – இருப்பதாக பாவிக்க வேண்டும்.

தேஜோSப3ன்னமயைர்பா4வைர் மேகா4த்3யைர் வாயுனேரிதை: |
ந ஸ்ப்ருஶ்யதே ந ப4ஸ்த த்3வத்காலஸ்ருஷ்டைர் கு3ணை: புமான் || 43 ||

தேஜோ, ஆப அன்னம் – நீர், நெருப்பு, அன்னம் இவைகளைப் போன்ற பஞ்சபூதங்களை
பா4வைஹி – உருவாக்கப்பட்ட இந்த உடல்
மேகா4த்3யைஹி வாயுனஹ ஈரிதை: – காற்றினால் அலைக்கழிக்கப்படுகின்ற மேகங்கள்
ந ஸ்ப்ருஶ்யதே – ஆகாசத்தில் ஒட்டுவதில்லை
தத்3வத்3 – அதைப்போல
காலஸ்ருஷ்டை கு3ண: – பிராரப்தத்தினால் உருவான உடலினால்
புமான் ந ஸ்ப்ருஶ்யதே – மனிதன் என்று பாதிப்பதில்லை என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்வச்ச2: ப்ரக்ருதித: ஸ்னிக்3தோ4 மாது4ர்யஸ்தீர்த2பூ4ர் ந்ருணாம் |
முனி: புனாத்யபாம் மித்ரமீக்ஷோபஸ்பர்ஶகீர்தனை: || 44 ||

நீருக்குள் நான்கு குணங்களை ஞானியிடத்துப் பார்க்கலாம் என்று கூறுகிறார். அவைகள்
ஸ்வச்ச2: ப்ரக்ருதித – .தூய்மையானது இயற்கையில்
ஸ்னிக்3தோ4 – இணைத்து வைக்கும் குணத்தையுடையது, ஒன்றையொன்றுடன் சேர்க்கும் குணம்,
மாது4ர்யஸ் – இயற்கையிலே சுவையென்ற குணத்தையுடையது
தீர்த2பூ3ர் ந்ருணாம் – மனிதர்களை தூய்மைப்படுத்துவது (ஸம்ஸ்கார ரூபமாக நீரை தூய்மைபடுத்துதல் )
ஈக்ஷணம் – புனித நீரை பார்த்தாலே நம்மிடத்திலே உள்ள பாவங்கள் குறையும்
உப ஸ்பர்ஶ – புனித நீரை தலையில் தெளித்துக் கொள்ளுதல், நீராடினால் புண்ணிய கிடைக்கும்
கீர்த்தனம் – புனித நீரை புகழ்ந்து பாடுதல்,
இவைகள் மூலமாக தூய்மைப்படுத்தப்படுத்தப்படுகின்றது. நீரினுடைய குணங்கள் தன்னிடத்திலே கொண்டுள்ள
ஞானி மக்களை தூய்மைப்படுத்துகிறார்.

ப்ரக்ருதித: – ஞானியானவன் முழுமையாக, சுபாவமாக
ஸ்வச்சஹ – தூய்மை அடைந்தவன். குழந்தையைப் போல யாரையும் வஞ்சிக்காத குணமுடையவன்,
தர்மவான்- யாரிடமும் விருப்பு-வெறுப்பு கொள்ளாதவர், நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமானவர்
நல்ல ஸம்ஸ்காரத்தினால் நல்லவனாக இருப்பவன் கெட்டவனாக மாறிவிடலாம்.
ஆனால் ஞானத்தினால் தூய்மை அடைந்து இருப்பதால் அவன் எப்பொழுதுமே அப்படியேதான் இருப்பான்.
ஸ்னிக்4த4ஹ – இணைப்பது, நட்புணருவுடையவன், யாரிடமும் வெறுப்பு கொள்ள மாட்டான்
மாது4ர்யஹ – சொல்லிலும், செயலிலும் மென்மையானவன், மற்றவர்களை சொற்களாலும், மனதாலும் துன்புறுத்தமாட்டான்.
தீர்த2பூ4ஹு ந்ருணாம் – மற்றவர்களையும் தூய்மைப்படுத்துகிறான்
அபாம் மித்ரம் – நீருக்கு நண்பனாக இருப்பதால் நீரைப்போல மூன்று விதத்தில் மற்றவர்களை தூய்மைப்படுத்துகிறான்.
ஞானியைப் பார்த்தாலே புண்ணியம் கிடைக்கும். அவருடைய ஆசிர்வாததை பெறுவதாலும், தொடுவதாலும், புகழ்வதினாலும் நாம் தூய்மை அடையலாம்.

தேஜஸ்வீ தபஸா தீ3ப்தோ தீ3ப்தோ து3ர்த4ர்ஷோத3ரபா4ஜன: |
ஸர்வப4க்ஷ்யோSபி யுக்தாத்மா நாத3த்தே மலமக்3னிவத் || 45 ||

இனி அக்னியை ஞானியுடன் ஒப்பிட்டு கூறுகின்றார். இதில் நெருப்பினுடைய ஐந்து குணங்களைக் கூறி
அதை ஞானியிடத்து இருக்கும் சில குணங்களோடு ஒப்பிட்டு கூறுகின்றார்.
அக்னியின் 5 குணங்கள்
தேஜஸ்வீ தபஸா = அக்னியிடம் இருக்கும் உஷ்ணத்தன்மை, உஷ்ணத்தால் உருக்கும் தன்மை
தபஸா தீ3ப்தஹ – வெளிச்சம்
து3த4ர்ஷஹ – நெருங்க முடியாது; அருகில் செல்ல முடியாது
உத3ரபா4ஜனஹ – வயிற்றையே பாத்திரமாகக் கொண்டுள்ளது. எரிந்து கொண்டிருக்கும் தீயில் எதைப் போட்டாலும் பொசுக்கி விடும்
ஸர்வ ப4க்ஷ அபி மல மத்3னிவத் நாத3த்தே – யாகத்தில் இருக்கும் அக்னியின் போகும் பொருட்கள் நல்லதாக இருந்தாலும்,
கெட்டதாக இருந்தாலும் அதனால் அக்னிக்கு தோஷம் வராது, அசுத்தம் வராது (மலம் அக்னிவத் ந ஆதத்தே)
ஞானியின் லட்சணங்கள்
தேஜஸ்வீ தபஸா = தவத்தால் வைராக்கியம் உடையவர்; வைராக்கியத்தையே காட்டிக் கொள்ள மாட்டார்
தபஸா தீ3ப்தஹ – விவேகம், ஞானத்தினால் ஓளிர்ந்து கொண்டிருப்பவர்
து3த4ர்ஷஹ – சம்சாரம் ஞானியை நெருங்காது; அசுர குணங்கள் இவனை நெருங்காது, தன்னைத் தானே சந்திக்கும் சக்தி உடையவன்
உத3ரபா4ஜனஹ – அபரிக்ரஹம் – தேவைக்கு மேல் எதையும் வைத்திருக்க மாட்டான்
ஸர்வ ப4க்ஷ்யோ அபி அக்னிவத் – அஸத் ப்ரதிக்ரஹம் தோஷம் – பாவிகளிடம் இருந்து உணவை பெற்றுக் கொண்டால்
வரும் தோஷம் இவருக்கு கிடையாது. அதர்மமான வழியில் சேர்த்து செல்வத்தை பெற்றாலும் தோஷம் வரும்,
தீயவர்கள் கொடுக்கும். உணவும் பாவத்தைக் கொடுக்கும். ஞானிக்கு இப்படிப்பட்ட தோஷங்கள் எதுவும் கிடையாது.

க்வசிச்ச3ன்ன: க்வசித ஸ்பஷ்ட உபாஸ்ய: ஶ்ரேய இச்ச2தாம் |
பு3ங்க்தே ஸ்ர்வத்ர தா3த்ருணாம் த3ஹன்ப்ராகு3த் தராஶுப4ம் || 46 ||

அக்னியின் குணங்கள்
க்வசிச்ச2ன்னஹ – சாம்பலால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் அக்னி
க்வசித ஸ்பஷ்ட – சில இடங்களில் தெளிவாக தெரியும்
உபாஸ்யஹ – வணங்கதக்கது
ஶ்ரேய இச்ச2தாம் – மேன்மையை விரும்புபவர்களால்
தஹன் – எரித்து விடுதல்
ஞானியிடத்து இருக்கும் இந்த குணங்கள்
சில ஞானிகள் தன்னை மறைத்துக் கொள்வார்கள்
சில ஞானிகள் தன்னை உள்ளபடிக் காட்டிக் கொள்வார்கள்
ஞானிகள் வணங்கதக்கவர்கள், யாருக்கு நன்மை வேண்டுமோ அவர்களால் வணங்கத்தக்கவர்கள்
ஞானிக்கும் பிறருடைய பழைய, புதிய, வரப்போகின்ற பாவங்களை எரித்து விடும் சக்தி உடையவர்.
யார் அவரை வணங்குகின்றார்களோ அவர்களுடைய பாவங்களை எரித்து விடுவார்கள்

ஸ்வமாயயா ஸ்ருஷ்டமித3ம் ஸத3ஸல்லக்ஷணம் விபு4: |
ப்ரவிஷ்ட ஈயதே தத்தத் ஸ்வரூபோSக்3னிரிவைதா4ஸி || 47 ||

விபு: – பரமாத்மா, பரம்பொருள்
ஸ்வமாயயா – தன்னிடம் இருக்கின்ற மாயையின் துணைக்கொண்டு
இத3ம் ஸ்ருஷ்டம் – இந்த உலகத்தை படைத்தார்.
ஸத் – புலன்களுக்கு புலப்படுவது, காரியம் – உருவம்
அஸத் – புலன்களுக்கு புலப்படாதது – காரணம் – அருவம்
லக்ஷணம் – தன்மையுடைய
ப்ரவிஷ்டஹ – இந்த உலகத்தினுள் பரமாத்மா நுழைந்திருக்கிறார்
தத் தத் ஸ்வரூப ஈயதே – அந்தந்த உருவமாக இருப்பதாக தோன்றுகின்றது. இந்த உலகமாகவே அவர் இருப்பதாக நினைக்கிறேன்
அக்னி இவ ஏதஸி – அக்னி எந்தப் பொருளோடு சம்பந்தம் வைக்கும்போது அதன் உருவமாக காட்சியளிப்பது போல இருக்கிறது

விஸர்க3த்3யா: ஶ்மஶானாந்தா பா4வா தே3ஹஸ்ய நாத்மன: |
கலானாமிவ சந்த்3ரஸ்ய காலேனாவ்யக்தவர்த்மனா || 48 ||

காலேன – காலத்தினால் இவ்வாறு
கலானாமிவ சந்த்ரஸ்ய – சந்திரனுடைய பகுதிகளாக தோன்றுவது
சந்திரனின் வளர்பிறை; தேய்பிறை இவைகளெல்லாம் நாம் நிலவின் மீது ஏற்றி வைத்திருக்கும் கற்பணையான எண்ணம்.
உண்மையில் நிலவு எப்பொழுதும் முழுமையாகத்தான் இருக்கிறது
அவ்யக்த வர்தமனா – கண்ணுக்கு புலப்படாமல் ஓடிக்கொண்டு இருக்கின்றது. அதுபோல்

தேஹஸ்ய – இந்த உலகினுடைய
விஸர்கா3த3யா – பிறப்பில் ஆரம்பித்து
ஶ்மஶானாந்தா – மயானத்திற்கு செல்லப்படும் வரையில்
பா4வா – வருகின்ற மாற்றங்கள் (இருத்தல், பிறத்தல், வளர்தல்)
ந ஆத்மனஹ – ஆத்மாவாகிய எனக்கல்ல
நம் உடலுக்கு வரும் கஷ்ட-நஷ்டங்கள், மாற்றங்கள் அனைத்தையும் நாம் வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
இவைகள் ஆத்மாவான எனக்கு ஒரு சம்பந்தமில்லை என்று தியானம் செய்ய வேண்டும்.

காலேன ஹயோக4வேகே3ன பூ4தானாம் ப்ரப4வாப்யயௌ |
நித்யாவபி ந த்3ருஶ்யேதே ஆத்மனோSக்3னேர்யதா3ர்சிஷாம் || 49 ||

காலேன ஹயோக4வேகேன – கால வெள்ளத்தைப் போல
பூதானாம் – எல்லா ஜீவராசிகளின்
ப்ரப4வாப்யௌ – பிறப்பு-இறப்பும் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும்
நித்யா அபி – எப்பொழுதும் இருந்தாலும் கூட
ந ஆத்மத்3ருஶ்யதே – ஆத்மாவுக்கு இது சம்பந்தமில்லை
அக்னேர்யதா2ர்சிஷாம் – அக்னியிலிருந்து புறப்படும் ஜுவாலைகள் தோன்றினாலும் மறைகின்றன.
ஆனால் அக்னிக்கு இதற்கு சம்பந்தமில்லை.

கு3ணைர்கு3ணானுபாத3த்தே யதா2காலம் விமுஞ்சதி |
ந தேஷு யுஜ்யதே யோகீ3 கோ3பி4ர்கா3 இவ கோ3பதி: || 50 ||

கோ3பதி – ஒளிப்பொருந்திய சூரியனுடைய
கோ3பி4ஹ – கிரணங்களின் மூலம்
கா3 இவ – நீரை உறிஞ்சி
யதா2காலம் விமுஞ்சதி – தண்ணீரையே சில காலம் கழித்து மழையாக பொழிகிறது
யோகீ3 – அதுபோல ஒரு சாதகன்
குணைஹி – இந்திரியங்களின் மூலம்
குணான் – விஷயங்களை
உபாத3த்தே – அனுபவிக்கின்றோம்
யதா2 காலம் – சரியான நேரத்தில், தேவையான காலத்தில்
விமுஞ்சதி – விட்டுவிட வேண்டும்
ந தேஷு யுஜ்யதே – தன்னிடத்திலே வைத்திருக்க கூடாது

பு3த்4யதே ஸ்வே ந பே4தே3ன வ்யக்திஸ்த2 இவ தத்3 க3த: |
லக்ஷ்யதே ஸ்தூ2லமதிபி4ராத்மா சாவஸ்தி2தோSர்கவத் || 51 ||

நாம் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்ற பயன்படுத்துகின்ற மனிதர்கள், பொருட்கள் மீது பற்று வைக்கக்கூடாது.
அர்கவத் ஆத்மா – சூரியனைப் போல ஆத்மாவானது
வியக்திஸ்த2 – அந்தந்த உடலில் தனித்தனியான உடலில்
ச அவஸ்தி2தஹ – இருந்து கொண்டிருக்கின்றது
இவ தத்3க3தஹ – அதற்குள் இருப்பது போல தெரிகின்றது
லக்ஷ்யதே – இவ்விதம் கருதப்படுகிறது
ஸ்தூ2லமதி பிஹி – ஸ்தூல புத்தியையுடையவர்கள், சூட்சுமமான அறிவில்லாதவர்கள்,
அனுபவத்தை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்பவர்கள்.
ஸ்வே ந பே3தே3ன – தானே ஒவ்வொரு உடலிலும் பிளவுபட்டதாக, ஆத்மாவை உடலிலிருந்து வேறுபட்டதாக அறிவதில்லை.

நாதிஸ்னேஹ: ப்ரஸங்கோ3 வா கர்தவ்ய: க்வாபி கேனசித் |
குர்வன்விந்தே3த ஸந்தாபம் கபோத இவ தீ3னதீ4: || 52 ||

அதி ஸ்னேஹம் – அதிகமான பற்றுடைய உறவு
ப்ரஸங்கஹ – ஸ்தூலமாக அது இருக்க வேண்டும் என்று அதிகமன பற்றும்
க்வாபி கேனசித் – எந்த மனிதர்களிடனும், பொருட்களிடனும் ஜடப்பொருளான வீடு, இடம், உறவுகள் மீது வைத்திருக்கும்
அதிகமான பற்று வைக்கக்கூடாது.
குர்வன் – அப்படி வைத்தால்
விந்தே3த ஸந்தாபம் – துயரத்தை அடைவாய்
கபோத இவ – புறாவைப் போல
தீ3னதீ4: – அடிமைப்பட்ட மனதையுடையவன்; தாபத்தை அடைவான்
அஶக்தி – யாரும் என்னைச் சார்ந்தவர்களல்ல என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
அனபிஷிவங்கஹ – நாமும் யாரையும் சார்ந்திருக்க கூடாது.

கபோத: கஶ்சனாரண்யே க்ருதனீதோ3 வனஸ்பதௌ |
கபோத்யா பா4ர்யா ஸா4த4முவாஸ் கதிசித்ஸமா: || 53 ||

கபோதஹ க்ருதனீடோ3 – காட்டில் ஒரு புறா
கபோத்யா பா4ர்யயா ஸார்த4ம் – மனைவியான பெண் புறாவுடன்
கதிசித்ஸமா: உவாஸ – சிலவருடங்கள் வசித்து வந்தது.

கபோதௌ ஸ்னேஹகு3ணித ஹ்ருதயௌ கு3ஹத4ர்மிணௌ |
த்3ரிஷ்டம் த்3ருஷ்த்யாங்க3மங்கே3ன பு3த்3தி4ம் பு3த்3த்4யா ப3ப3ந்த4து: || 54 ||

நட்பு என்பது மனதளவில் பற்று வைத்திருப்பது.
இரண்டு புறாக்களும் அன்பினால் சேர்ந்துள்ளது. இல்லறத்தில் ஈடுபட்ட அந்த இரண்டு புறாக்களுக்கும் இடையே
அன்பு வளர்ந்து கொண்டே வந்தது. பரஸ்பர மரியாதையுடனும் இருவருடைய ஒரே குறிக்கோளையும்,
இப்படிபட்ட ஒரே பண்புகளூடனும் சேர்ந்து வாழ்ந்து வந்தன.

ஶய்யாஸனாடனஸ்தா2ன வார்தா க்ரிடா3ஶனாதி3கம் |
மிது2னீபூ4ய விஶ்ரப்3தௌ4 சேரதுர்வனராஜிஷு || 55 ||

ஒருவருக்கொருவர் முழு நம்பிக்கையுடன் சேர்ந்து வாழ்ந்து வந்தார்கள். ஒரே கூட்டில் ஒன்றாக படுத்து உறங்கின.
அமர்ந்திருந்தன, பேசிக் கொண்டிருந்தன, சாப்பிடுவார்கள், சுற்றித்திரிந்தன.

யம் யம் வாஞ்ச2தி ஸா ராஜன் தர்பயந்த்யனுகாம்பிதா |
தம் தம் ஸமனயத்காமம் க்ருச்ச்2ரேணாப்யஜிதேந்த்3ரிய: || 56 ||

ஹே ராஜன்! ஆண்புறாவால் அரவனைக்கப்பட்ட ஆண்புறாவை திருப்திபடுத்திய பெண்புறா எதையெல்லாம் விரும்பியதோ
அவைகளனைத்தும் இந்திரிய சுகத்திற்கு அடிமையாகிவிட்ட ஆண்புறா நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தது.
இதிலிருந்து ஒருவரையொருவர் சார்ந்திருக்கும் நிலைக்கு சென்று விட்டன. அதில் தர்ம-அதர்மத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.

கபோதீ ப்ரத2மம் க3ர்ப4ம் க்3ருஹணந்தீ கால ஆக3தே |
அண்டா3னி ஸுஷுவே நீடே3 ஸ்தபத்யு: ஸன்னிதௌ4 ஸதீ | 57 ||

உரிய காலத்தில் பெண்புறா கருவுற்று ஆண் புறா இருக்கும்போதே முட்டைகளை போட்டது.

தேஷு காலே வ்யஜாயந்த ரசிதாவயவ ஹரே: |
ஶக்திபி4ர்து3ர்விபா4வ்யாபி4: கோமலாங்க3தனூருஹா: || 58 ||

உரிய காலத்தில் அந்த முட்டைகளிலிருந்து குஞ்சுகள் பொரிந்தன. இறைவனின் சக்தியால் உருவாக்கப்பட்ட உடலுறுப்புக்களுடன்
நம்மால் புரிந்து கொள்ளாத வகையில் குஞ்சுகள் தோன்றின. அவைகள் மென்மையான அங்கங்களையும், இறகுகளுமுடையதான இருந்தன.

ப்ரஜா: புபுஶது: ப்ரீதௌ த3ம்பதீ புத்ரவத்ஸலௌ |
ஶ்ருண்வந்தௌ கூஜிதம் தாஸாம் நிர்வ்ருதௌ கலபா4ஷிதை: || 59 ||

புறாத் தம்பதிகள் தம் குஞ்சுகளிடம் மிகுந்த அன்பு கொண்டு மகிழ்ச்சியோடு சீராட்டி வளர்த்தன.
அவைகளின் குரலைக் கேட்டு கேட்டு மகிழ்ந்தன.

தாஸாம் பதத்ரை: ஸுஸ்பர்ஶை: கூஜிதைர்முக்3த4சேஷ்டிதை: |
ப்ரத்யுத்3க3மைரதீ3னானாம் பிதரௌ முத3மாபது: || 60 ||

புறா பெற்றோர்கள் தன்னையே சார்ந்துள்ள தம்முடைய குஞ்சுகளினுடைய மென்மையான சிறகுகளை தொட்டுப் பார்த்தும்,
கலகலவென்ற மழலை குரலையும், வேடிக்கையான விளையாட்டையும், தத்தி தத்தி நடந்து வருவதைப் பார்த்தும் மகிழ்ச்சி அடைந்தன.

ஸ்னேஹானு ப3த்3த4 ஹ்ருத3யாவன்யோன்யம் விஷ்ணுமாயயா |
விமோஹிதௌ தீ3னதி4யௌ ஶிஶூன்புபுஷது: ப்ரஜா: || 61 ||

ஸ்னேஹம் – பாசம், பற்று; மோஹம் – தீ3ன பா4வம்

ஏக்த3 ஜக்3மதுஸ்தாஸாமன்னர்த2ம் தௌ குடும்பி3னௌ |
பரித: கானனே தஸ்மின்னர்தி2னௌ சேரதுஶிசரம் || 62 ||

ஒரு நாள் அந்த இரண்டு பறவைகள் குஞ்சுகளுக்கு உணவை தேடி கூட்டை விட்டு, காட்டில் வெகுதூரம் சுற்றித் திரிந்தன.

த்3ருஷ்ட்வா தான்லுப்3த4க: கஶ்சித்3யத்3ருச்சா2தோ வனேசர: |
ஜக்3ருஹே ஜாலமாதத்ய சரத: ஸ்வாலயாந்திகே || 63 ||

ஒரு சமயம் வேடன் ஒருவன் தற்செயலாக புறாக்கூடு இருந்த மரத்தின் பக்கமாக வந்தான். அந்தக் குஞ்சுகளை வலைவீசி பிடித்தான்.

கபோதஶ்ச கபோதீ ச ப்ரஜாபோஷே ஸ்தோ3த்ஸுகௌ |
க3தௌ போஶணமாதா3ய ஸ்வனீட3முபஜக்3மது: || 64 ||

அந்த ஆண்-பெண் புறாக்கள், தம் குஞ்சுகளின் பராமரிப்பில் ஆர்வமுடையதாக இருந்து கொண்டு
அவைகளுக்கு உணவை எடுத்துக் கொண்டு தம் கூட்டுக்குத் திரும்பி வந்தன.

கபோதீ ஸ்வாத்ம ஜான்வீக்ஷ்ய பா3லகான் ஜாலஸம்வ்ருதான் |
தானப்4யதா4வத் க்ரோஶந்தீ க்ரோஶதோ ப்4ருஶ து3:கி2தா || 65 ||

வலையில் சிக்கியிருந்த தன் குஞ்சுகளை கண்ட பெண்புறா முனகிக் கொண்டிருக்கும் அவைகளை
மிகவும் துயரத்துடன் அரற்றிக் கொண்டு ஒடிற்று.

ஸாஸக்ருத்ஸ்னேஹகு3ணிதா தீ3னசித்தாஜமாயயா |
ஸ்வயம் சாப3த்4யத ஶிசா ப3த்3தா4ன்பஶ்யந்த்ய பஸ்ம்ருதி: || 66 ||

பாசக் கயிற்றினால் இறுக்கிக் கட்டப்பட்டதும் பந்த த்தில் வீழ்ந்து கிடக்கும் பெண்புறா, பகவானுடைய மாயையினால்
தன் நினைவு, அறிவை இழந்த துமான பெண்புறா, குஞ்சுகள் சிக்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து தானும் வலையில் விழுந்தது.
மோக வலையில் வீழ்ந்து விட்டால் அதுவரை அடைந்த அறிவெல்லாம் நினைவுக்கு வராது.

கபோத: ஸ்வாத்ம ஜான்ப3த்3தா4னாத்மனோSப்யதி4கான் ப்ரியான் |
பா4ர்யாம் சாத்மஸமாம் தீ3னோ வில்லாபாதி து3:கி2த: || 67 ||

தன் உயிருக்கும் மேலான குஞ்சுகளும் தன் உயிருக்கு உயிரான மனைவியும் வலையில் மாட்டிக் கொண்டு விட்டதைப் பார்த்து,
உள்ளம் கலங்கிய ஆண்புறா மிக்க துயரத்துடன் புலம்பத் துவங்கியது.

அஹோ மே பஶ்யதாபாயமல்ப புண்யஸ்ய து3ர்மதே: |
அத்ருப்தஸ்யா க்ருதார்த2ஸ்ய க்3ருஹஸ்த்ரைவர்கி3கோ ஹத: || 68 ||

அய்யோ! எனக்கு வந்த கஷ்டத்தைப் பாருங்கள். நான் அற்பமான புண்ணியத்தை உடையவன். கெட்ட மதியுடையவன்,
அறிவில்லாதவன், வாழ்க்கையில் மனத்திருப்தி ஏற்படவேயில்லை. செய்ய வேண்டியவைகளை செய்யாதவன்.
ஆசைகள் எதுவும் நிறைவேறவில்லை. இல்லற ஆசிரமத்தில் மூன்று லட்சியங்களான தர்ம-அர்த்த-காமம் இவைகள் அழிந்து போய்விட்டதே

அனுரூபானுகூலா ச யஸ்ய மே பதிதே3வதா
பூ4ன்யே க்3ருஹே மாம் ஸந்த்யஜ்ய புத்ரை: ஸ்வர்யாதி ஸாது4பி4: || 69 ||

அனுரூபா – ஒரே மாதிரியாக சிந்திப்பவன், என் விருப்பபடி நடப்பவன்
அனுகூலா – எல்லா வகையில் எனக்கு இணையாக இருந்தாள்
ச யஸ்ய மே பதிதே3வதா – மேலும் என்னுடைய மனைவிக்கு நானே இஷ்ட தேவதை
ஸூன்யே க்3ருஹே மாம் ஸந்த்3யஜ்ய – பாழடைந்த கூட்டில் என்னை தவிக்க விட்டுவிட்டு
புத்ரை: ஸ்வர்யாதி ஸாது4பி4: – நல்ல குஞ்சுகளுடன், அவள் மேலுலகம் செல்லப் போகிறாள்

ஸோSஹம் பூ4ன்யே க்3ருஹே தீ3னோ ம்ருத்தரோ ம்ருதப்ரஜ: |
ஜிஜீவிஷே கிமர்த2ம் வா விது4ரோ து3:க2ஜீவித: || 70 ||

இப்படிபட்ட நான் பாழடைந்த வீட்டில் நான் இப்பொழுது பரிகாபத்திற்குட்பட்டவனாக இருக்கிறேன். மனைவியை பறிகொடுத்தவன்.
குழந்தைகளையும் பறிகொடுத்தவனாக, இனி எதற்காக நான் வாழ வேண்டும் அனாதையாகி விட்டேன். எனது வாழ்க்கையே துயரமாக மாறிவிட்டது.

தாம்ஸ்ததை2வாவ்ருதான்ஶிக்3பி4ர்ம்ருத்யுக்ரஸ்தான்விசேஷ்டத: |
ஸ்வயம் ச க்ருபணா: ஶிக்ஷு பஶ்யன்னப்யபு3தோ4Sபதத் || 71 ||

வலையில் சிக்கிக் கொண்ட புறாக்கள், மரணத்தின் பிடியில் அகப்பட்டு தவித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தும்,
மதி கேட்டுப் போன ஆண்புறா அறிவை இழந்து வலையில் விழுந்தது.

தம் லப்3த்4வா லுப்3த4க்: க்ரூர்: கபோதம் த்3ருஹமேதி4னம் |
கபோதகான்கபோதீம் ச ஸித்3தா4ர்த2: ப்ரயயௌ த்3ருஹம் || 72 ||

மனைவி குழந்தைகளோடு கூடிய இல்லறத்தில் இருந்த சம்சாரியான அந்த ஆண்புறாவை குரூரமான வேடன்
எடுத்துக் கொண்டு, தான் வந்த வேலை முடிந்துவிட்ட திருப்தியுடன் தன் வீட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்

ஏவம் குது3ம்ப்3யஶாந்தாத்மா த3வந்த்3வாராம: பத்த்ரிவத் |
புஷ்ணான்குது3ம்ப3ம் க்ருபண: ஸானுப3ந்தோ4Sவஸீத3தி || 73 ||

இவ்வாறுதான் இல்லறத்தில் இருக்கும் மூட மனிதன், மனம், புலன்கள் கட்டுப்பாடு இல்லாதவன் இருமைகளில் மூழ்கியிருப்பவனாக,
புறாக்களைப் போல தன் குடும்பத்தினரின் பராமரித்துக் கொண்டு, சுயநலத்துடன் இருந்து கொண்டு,
குடும்பத்துடன் சேர்ந்து அழிந்து போகிறான். இல்லறத்தில் இருந்து கொண்டு சுயநலவாதியாக இருக்க கூடாது.
மனம் விரிவடைந்திருக்க வேண்டும். தூய்மை அடைந்திருக்க வேண்டும் என்பதுதான் நீதி.

ய: ப்ராப்ய மானுஷம் லோகம் முக்தித்3வாரமபாவ்ருதம் |
க்3ருஹேஷு க2த3வத்ஸக்தஸ்தமாரூட4ச்யுதம் விது3: || 74 ||

இதில் மனிதப்பிறவியின் மகத்துவத்தை கூறுகின்றார்.
மனிதனுடைய உண்மையான இறுதி லட்சியம் எது என்பதையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றார்.

எவனொருவன் மனித சரீரத்தை அடைந்து, முக்தி அடைவதற்காக திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் வாயில் போன்றது.
புறாவைப்போல உலகப் பற்றில் ஆழ்ந்திருப்பவர், ஆன்மீக உன்னதப் படிகளில் ஏறி வழுக்கி விழுந்தவர் ஆவார்.
அடைந்த மனித சரீரத்தை வீணாக்கி விட்டவனாக இருக்கிறான்

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தேவராஜ குரு என்ற ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த பூர்வ தினச்சர்யா —

May 16, 2020

ஸ்ரீ ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட் பதம்
ஸ்ரீ தேவராஜ குரும் வந்தே திவ்ய ஞான ப்ரதம் ஸூபம் –

———

அங்கே கவேரே கந்யாயா துங்கே புவன மங்கலே
ரெங்கே தாம்நி ஸூகா ஸீநம் வந்தே வர வர முநிம் -1-

மயி ப்ரவசிதி ஸ்ரீமாந் மந்திரம் ரெங்க சாயிநே
பத்யு பத்தாம் புஜம் த்ரஷ்டும் ஆயாந்தம் அவி தூரத-2-

ஸூதா நிதிம் இவ ஸ்வைர ஸ்வீ க்ருதோ தக்ர விக்ரஹம்
பிரசந்நார்க்க ப்ரதீகாச பிரகாச பரிவேஷ்டிதம் -3-

பார்ஸ்வத பாணி பத்மாப்யாம் பரிக்ருஹ்ய பவத் ப்ரியவ்
விநஸ் யந்தம் சனை அங்க்ரீ ம்ருதுலவ் மேதிநீதிலே –4-

ஆம்லாந கோமலாகாரம் ஆதாம்ர விமலாம்பரம்
ஆபீந விபிலோரஸ்கம் ஆஜானு புஜ பூஷணம் -5-

ம்ருணால தந்து சந்தான சம்ஸ்தான தவலத் விஷா
சோபிதம் யஜ்ஞ ஸூத்ரேண நாபி பிம்ப சநாபிநா -6-

அம்போஜ பீஜ மாலாபி அபி ஜாத புஜாந்தரம்
ஊர்த்வ புண்ட்ரை உபஸ் லிஷ்டம் உச்சித ஸ்தான லக்ஷணை-7-

காஸ்மீர கேஸரஸ்தோம கடாரஸ் நிக்த ரோஸிஷா
கௌசேயேந சமிந்தாநம் ஸ்கந்த மூல அவலம்பிதா -8-

மந்த்ர ரத்ன அநு சந்தான சந்தன ஸ்புரிதாதரம்
ததர்த்த தத்வ நித்யான சந் நத்த புலகோத்தமம்-9-

ஸ்மயமாந முகாம் போஜம் தயமான த்ரு கஞ்சலம்
மயி பிரசாத ப்ரவணம் மதுர உதார பாஷாணம் -10-

ஆத்ம லாபாத் பரம் கிஞ்சித் அந்யந் நாஸ் தி இதி நிஸ்சயாத்
அங்கீ கர்த்தும் இவ பிராப்தம் அகிஞ்சனம் இமம் ஜனம்-11-

பவந்தம் ஏவ நீரந்தரம் பஸ்யந் வஸ்யேந சேதஸா
முநே வர வர ஸ்வாமிந் முஹு த்வாம் ஏவ கீர்த்தயந் -12-

த்வதந்யா விஷய ஸ்பர்ச விமுகை அகிலேந்த்ரியை
பவேயம் பவ துக்காநாம் அசஹ்யாநாம் அநாஸ் பதம் -13-

ப்ரேத்யு பஸ்ஸிமே யாமே யாமிந்யா சமுபஸ்திதே
பிரபுத்ய சரணம் கத்வா பராம் குரு பரம்பராம் -14-

த்யாத்வா ரஹஸ்யம் த்ரிதயம் தத்வ யாதாம்ய தர்ப்பணம்
பர வ்யூஹாதிகாந் பத்யு பிரகாராந் ப்ரணிதாய ச -15-

தத ப்ரத்யுஷஸி ஸ்நாத்வா த்ருத்வா பவ்ர்வாஹ்நிகீ க்ரியா
யதீந்த்ர சரண த்வந்த்வ பிரவேணனைவ சேதஸா -16-

அத ரெங்க நிதிம் சம்யக் அபி கம்ய நிஜம் ப்ரபும்
ஸ்ரீ நிதாநம் சனை தஸ்ய ஸோதயித்வா பத த்வயம் -17-

தத் தத் சந்நிதி ஸ்தம்ப மூல பூதல பூக்ஷணம்
ப்ராங் முகம் ஸூகம் ஆஸீநம் பிரசாத மதுர ஸ்மிதம் -18-

ப்ருத்யை ப்ரிய ஹிதைகாக்ரை ப்ரேம பூர்வம் உபாசிதம்
தத் ப்ரார்த்தநா அநு சாரேண சம்ஸ்காராந் சம் விதாய மே -19-

அநு கம்பா பரீ வாஹை அபி ஷேசந பூர்வகம்
திவ்யம் பத த்வயம் தத்வா தீர்க்கம் ப்ரணமதோ மம -20-

சாஷாத் பல ஏக லஷ்யத்வ பிரதிபத்தி பவித்ரிதம்
மந்த்ர ரத்னம் ப்ரயச் சத்தம் வந்தே வர வர முநிம்-21-

தத சார்தம் விநிர் கத்ய ப்ருத்யை நித்ய அநபாயி பிர்
ஸ்ரீ ரெங்க மங்கலம் த்ருஷ்டும் புருஷம் புருகேசயம் -22-

மஹதி ஸ்ரீ மதி த்வாரே கோபுரம் சதுராநநம்
ப்ரணிபத்ய சனை அந்த ப்ரவிசந்தம் பஜாமி தம் -23-

தேவி கோதா யதிபதி சடத்வேஷிணவ் ரெங்க ஸ்ருங்கம்
சேநாநாதவ் விஹக வ்ருஷப ஸ்ரீ நிதி சிந்து கந்யா
பூமா நிலா குரு ஜன வ்ருத்தஸ் புருஷ சேத்ய மீஷாம் அக்ரே
நித்ய வர வர முநே அங்க்ரி யுக்மம் ப்ரபத்யே -24-

மங்களா சாசநம் க்ருத்வா தத்ர தத்ர யதோ உசிதம்
தாம்ந தஸ்மாத் விநிஷ்க்ரம்ய ப்ரவிஸ்ய ஸ்வம் நிகேதநம் -25-

அத ஸ்ரீ சைல நாதார்ய நாம்நி ஸ்ரீ மதி மண்டபே
தத் அங்கரி பங்கஜ த்வந்த்வ சாயா மத்ய நிவேசிநாம் -26-

தத்வம் திவ்ய ப்ரபந்தாநாம் சாரம் சம்சார வைரிணாம்
ச ரசம் ச ரஹஸ்யானாம் வ்யாஸ க்ஷாணம் நமாமி தம் -27-

தத ஸ்வ சரணாம்போஜ ஸ்பர்ச சம்பந்த சவ்ரபர்
பாவனை அர்தி நஸ் தீர்தை பாவ யந்தம் பஜாமி தம் -28-

ஆராத்ய ஸ்ரீ நிதிம் பஸ்ஸாத் அநு யாகம் விதாய ச
பிரசாத பாத்ரம் மாம் க்ருத்வா பஸ்யந்தம் பாவயாமி தம் -29-

தத சேத சமாதாய புருஷே புஷ்கரேஷணே
உத்தம் சிர கர த்வந்தம் உபவிஷ்டம் உபஹ்வரே -30-

அப்ஜாஸநஸ்தம் அவதாத ஸூ ஜாத மூர்த்திம்
ஆமீலி தாக்ஷம் அநு சம்ஹித மந்த்ர ரத்னம்
ஆநம்ர மௌலிபிர் உபாசிதம் அந்தரங்கை
நித்யம் முநிம் வரவரம் நிப்ருதோ பஜாமி -31-

தத ஸூபாஸ்ரயே தஸ்மிந் நிமக்நம் நிப்ருதம் மனஸ்
யதீந்த்ர ப்ரவணம் கர்த்தும் யதமாநம் நமாமி தம் -32-

இதி பூர்வ திநசர்யா சமாப்தம் —

—————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்–உத்தர சதகம்–ஸ்லோகங்கள்-51-105-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் -தத்வார்த்த சிந்தாமணி —-

May 15, 2020

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் திருக் கோஷ்ட்டியூரில் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் திரும்பி வரும் போது திருக் காவேரி தொடக்கமாக
ஸ்ரீ ரெங்கத்தை வருணிக்க படி எழுந்து அருளினார்
பூர்வ சதகம் -127-ஸ்லோகங்கள்
உத்தர சதகம் -105-ஸ்லோகங்கள்

ஸ்ரீ பராசர பட்டார்யா ஸ்ரீ ரெங்கேச புரோஹித
ஸ்ரீ வத் சாங்க ஸூதா ஸ்ரீ மாந் ஸ்ரயசே மேஸ்து பூயஸே-

பூர்வ சதகம் -127-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ த்வய பூர்வ வாக்ய விவரணம்
உத்தர சதகம் –105-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ த்வய உத்தர வாக்ய விவரணம் –

———-

மத்யே விரிஞ்ச கிரிஸம் பிரதம அவதார
தத் சாம்யத ஸ்தகயிதும் தவ சேத் ஸ்வரூபம்
கிம் தே பரத்வ பிசுநை இஹ ரங்க தாமந்
சத்த்வ ப்ரவர்த்தந க்ரூபா பரிபாலந ஆத்யை –51-

ஹே ரங்க தாமந்
மத்யே விரிஞ்ச கிரிஸம்–பிரம ருத்ராதிகளின் நடுவே
தவ பிரதம அவதார–தேவருடைய முதன்மையான அவதாரமானது
தத் சாம்யத –அவர்களுடன் ஒற்றுமை நயம் காட்டி
ஸ்தகயிதும் தவ சேத் ஸ்வரூபம்–தேவருடைய பரத்வ ஸ்வரூபத்தை மறைத்துக் கொள்வதற்காகில்
தே பரத்வ பிசுநை –தேவருடைய பரத்வத்தை கோள் சொல்லக் கடவதான
சத்த்வ ப்ரவர்த்தந க்ரூபா பரிபாலந ஆத்யை–வேத உபதேச யோக உபதேசத்தி ரூபமான சத்வ ப்ரவர்த்தனம் என்ன
கிருபையினால் ரஷித்து அருளுவது என்ன இவை முதலிய கார்யங்களினால்
இஹ கிம் -இங்கே என்ன பயன் –
நீர்மையைக் காட்டி அருளவே இந்த அவதாரம்
பரத்வத்தை வருந்தியும் மறைக்க முடியாதே –

இப்படி அவதரிக்கும் இடத்தில் முந்துற ப்ரஹ்ம ருத்ரர்கள் நடுவில் அவதரித்து அவர்களோடு சாம்யா புத்தியால்
சுருதிகள் பறை சாற்றும் பரத்வத்தை மறைப்பதற்கு என்றால்
பரத்வத்தை கோள் சொல்ல வல்ல ஸாஸ்த்ர உபதேச ரூபமாயும் யோக உபதேச ரூபமாயும் உள்ளவையும்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் சத்வ ப்ரவர்த்தனத்தாலும் பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் அடியாக அவர்களுக்கு வந்த
குரு பாதக தைத்ய பீடாதி இத்யாதிகள் செய்து அருளும் ரக்ஷணாதிகளாலும் தேவருக்கு
என்ன பிரயோஜனம் உண்டு -ப்ரத்யுத்த விரோதம் அன்றோ -என்கிறார்

————–

மது கைடபச்ச இதி ரோதம் விதூய
த்ரயீ திவ்ய சஷு விதாது விதாய
ஸ்மரசி அங்க ரங்கிந் துரங்க அவதார
சமஸ்தம் ஜகத் ஜீவயிஷ்யஸி அகஸ்மாத் –52-

அங்க ரங்கிந்
துரங்க அவதார-ஹயக்ரீவ ரூபியாகி
மது கைடபச்ச இதி–மது என்றும் கைடபர் என்றும் சொல்லப்பட்ட
ரோதம் விதூய–இடையூறு தன்னை அகற்றி
விதாது–நான்முகற்கு
த்ரயீ திவ்ய சஷு விதாய–வேதங்களாகிற சிறந்த கண்ணை அளித்து
அகஸ்மாத் –நிர்ஹேதுகமாகவே
ஸ்மரசி சமஸ்தம் ஜகத் ஜீவயிஷ்யஸி–எல்லா உலகத்தையும் வாழ்வித்தீர் –

இதில் தேவர் ஸாஸ்த்ர உபதேச ரூபமான -கீழ்ச் சொன்ன சத்வ ப்ரவர்த்தனம் பண்ண –
அந்த வேத ஸாஸ்த்ர அபஹாரிகளான மது கைடபர்களை தேவர் ஒரு விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ணி நிரசித்து அருளி
ஹயக்ரீவராக அவதரித்து அருளி ஸ்ருஷ்டிக்கப் புகுகிற பிரம்மாவுக்கு ருக் யஜுஸ் சாம வேதமாகிய நல்ல கண்ணைத்
தந்து அருளி ஸமஸ்த ஜகத்தையும் நிர்ஹேதுக கிருபையால் உஜ்ஜீவிப்பித்து அருளி ஸ்மரிக் கிறதோ என்கிறார் –
ஸ்மரஸி -என்றதால் -நாம் நினைப்பூட்டும் படி உத்தர உத்தரம் உபகார கரணத்தால் அந்ய பரத்தையால்
பூர்வ உபகார விஸ்ம்ருதி யாகிற ஒவ்தார்யம் ஸூஸிதமாய்த்து

——————-

ரங்கதே திமிர கஸ்மர சீத ஸ்வச்ச ஹம்ஸ தநு இந்து இவ உத்யந்
வேதபாபி அநு ஜக்ரஹித அர்த்தாந் ஞான யஜ்ஞ ஸூதயா ஏவ சம்ருத்த்யந் — 53-

ரங்கதே
ஞான யஜ்ஞ ஸூதயா ஏவ –ஞான யஜ்ஜமாகிற அமுதத்தினாலேயே சம்ருத்த்யந் — பரிபூர்ணராய்
இந்து இவ–சந்திரன் போலே
திமிர கஸ்மர சீத ஸ்வச்ச ஹம்ஸ தநு –அஞ்ஞான அந்தகாரங்களை கபளீ கரிக்கின்ற குளிர்ந்த நிர்மலமான
ஹம்சத்தின் உருவத்தை உடையராய்
உத்யந்–அவதரியா நின்று கொண்டு
வேதபாபி அநு ஜக்ரஹித அர்த்தாந் –ஆர்த்தியை உடையாரை வேத ஒளிகளாலே அனுக்ரஹித்தீர்
ஆர்த்தான் -நஷ்ட ஐஸ்வர்ய காமன் -பரி கொடுத்த வேதத்தை அர்த்தித்தானே-
பன்னு கலை நால் வேதப் பொருள்களை எல்லாம் பரி முகமாய் அருளிய எம் பரமன் தானே
அன்னமாய் அன்று அரு மறை பயந்தவன் –

சில புராணங்களிலும் வசையில் நான் மறை -என்கிற பாட்டிலும் ஹயக்ரீவ அவதாரம் பண்ணி
பிரம்மாவுக்கு வேத பிரதானம் பண்ணினதாக இருப்பதை கீழே அருளிச் செய்து
முன் இவ் வெழில் குணா என்கிற பாட்டிலும் புராணாந்தரங்களிலும் ஹம்ஸ ரூபியாய் பண்ணினத்தை இதில்
ஞான மயமானது யஜ்ஜமாகிற அம்ருதத்திலே அபி வருத்தமாய் அந்தகார நிவர்த்தகமாய் குளிர்ந்த தெளிந்த
ஹம்ஸ ரூபத்தை யுடையராய் உதித்த சந்திரன் போலே வேதமாகிய கிரணங்களால் வேத அபஹாரத்தால் ஆர்த்தனாய்
சேதன சமஷ்டி ரூபனான பிரம்மாவை அனுக்ரஹித்து அருளினார் என்கிறார் –

————-

வடதலம் அதிசய்ய ரங்க தாமந் சயித இவ அர்ணவ தர்ணக பதாப்ஜம்
அதிமுகம் உதரே ஜகந்தி மாதும் நிதித வைஷ்ணவ போக்ய லிப்சயா வா –54-

ரங்க தாமந்
சயித இவ அர்ணவ தர்ணக -சயனித்த கடல் குட்டி போலே
வடதலம் அதிசய்ய–எஞ்சாமல் வயிற்றில் அடக்கி ஆலிலையில் பள்ளி கொண்டு
பதாப்ஜம் அதிமுகம் நிதித–பேதைகே குளவி பிடித்து உண்ணும் பாதக் கமலங்கள் என்றபடி –
திருப் பவளத்தை பாதார விந்தத்திலே வைத்து அருளினீர்
இது
உதரே ஜகந்தி மாதும்–திரு வயிற்றில் உள்ள உலகங்களை அளப்பதற்காகவா
அன்றிக்கே
வைஷ்ணவ போக்ய லிப்சயா வா-தேனே மலரும் திருப்பாதம் என்றபடியே -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு
போக்யமான மதுவை திருவடியில் நின்றும் பெற வேணும் என்கிற விருப்பத்தினாலா

சத்வ ப்ரவர்த்தன அநு குணமான ஸாஸ்த்ர பிரத அவதாரங்களைக் கீழே அனுபவித்து
கிருபா பரிபாலன அநு கொள்ள அவதாரங்களை அனுபவிக்க இழிந்து முதலில் ஒரு சமுத்ரசிசு-சமுத்திர குட்டி –
பள்ளி கொண்டால் போலே ஆலந்தளிரிலே பள்ளி கொண்டு தன் திருவடித் தாமரையை திரு வாயில் வைத்து அருளி
உள்ளுக் கிடைக்கும் ஜகத்தையும் அளக்கைக்கோ-
அன்றியிலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆகாரமான ஆகாரத்தாலே அத்தை லபிக்கையில் உண்டான
அபேக்ஷையாலேயோ என்கிறார் –

——————

உந் மூல்ய ஆஹர மந்த்ர அத்ரிம் அஹிநா தம் சம்பதாந அமுநா
தோர்ப்பி சஞ்சல மாலிகை ச ததி நிர்மாதம் மதாந அம்புதிம்
ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர சந்த்ர கௌஸ்துப ஸூதா பூர்வம் க்ருஹாண இதி தே
குர்வாணஸ்ய பலே க்ரஹி ஹி கமலா லாபேந சர்வ ச்ரம –55-

ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர
உந் மூல்ய ஆஹர மந்த்ர அத்ரிம்–மந்த்ர மலையைப் பறித்து கொணர்ந்தீர்
தம் அமுநா–அந்த மலையை பிரசித்தமான
அஹிநா சம்பதாந–வாஸூகி என்னும் பாம்பினால் கட்டினீர்
தோர்ப்பி சஞ்சல மாலிகை –திரு மாலைகள் அசையப் பெற்ற திருக் கைகளினால்
ச ததி நிர்மாதம் மதாந அம்புதிம்-அந்தக் கடலை தயிர் கடைவது போல் கடைந்தீர்
சந்த்ர கௌஸ்துப ஸூதா பூர்வம் க்ருஹாண –சந்திரன் ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் அம்ருதம் முதலானவற்றைக் க்ரஹித்தீர்
இதி தே குர்வாணஸ்ய-இவ்வண்ணமாக கார்யம் செய்யா நின்ற -ஆயிரம் தோளால் தோளும் தோள் மாலையுமாக
அலை கடல் கடைந்த தேவருடைய
பலே க்ரஹி ஹி கமலா லாபேந சர்வ ச்ரம –ஸ்ரமம் எல்லாம்-அமுதினில் வரும் பெண் அமுதான –
கோதற்ற அமுதான பிராட்டியைப் பெற்றதனால் சபலமாயிற்றுக் காணீர்–

அநந்தரம் சமுத்திர மதன வேளையில் மந்த்ர பருவத்தை வேர் பிடுங்கலாகப் பிடுங்கிக் கொண்டு வந்து
அத்தை பந்தத்துக்கு யோக்கியமான வாஸூகியாலே சுற்றி பந்தித்து அலையா நின்றுள்ள மாலையை யுடைத்தான
திருக் கைகளால் மஹத் தத்துவமான ஷீர சமுத்திரத்தை தயிர் தாழியில் தயிரைக் கடையுமா போலே கடைந்து
சந்திரனையும் கௌஸ்துபத்தையும் அம்ருதத்தையும் பாரிஜாதத்தையும் முதலானவைகளையும் கிரஹித்து
இப்படி ப்ரயோஜனந்தர்களுக்காக வியாபாரித்து பட்ட ஸ்ரமம் எல்லாம் தீரும்படி-
அகலகில்லேன் இறையும் என்று இருக்கிற பிராட்டி ஸ்வயம் வரத்தாலும்
விண்ணவர் அமுத்தினாள் வந்த பெண்ணமுது தேவர்கள் எல்லாம் பார்த்து இருக்க தேவரீரையே ஆஸ்ரயித்த
பரத்வத்தை அறிந்து அநந்ய பிரயோஜனர் ஈடுபடுகையாலும் சபலமாய்த்து என்கிறார் –

—————

தேவீ ஹஸ்த அம்புஜேப்ய சரண கிசலயே சம்வஹத்ப்ய அபஹ்ருத்ய
ப்ரத்யஸ்ய அநந்த போகம் ஜடிதி ஸலபுடே சஷுஷீ விஸ்த்ருணாந
ஆஷிப்ய உரஸ் ச லஷ்ம்யா ஸ்தந கலச கநத் குங்கும ஸ்தோம பங்காத்
தேவ ஸ்ரீ ரெங்க தாம கஜபதி குஷிதே வியாகுல ஸ்தாத் புரோ ந –56-

கஜபதி குஷிதே சதி –ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் கூவின போது
சம்வஹத்ப்ய–திருவடி வருடா நின்ற
தேவீ ஹஸ்த அம்புஜேப்ய –தேவிமாருடைய தாமரைக் கைகளில் நின்றும்
சரண கிசலயே –தளிர் போன்ற திருவடிகளை
அபஹ்ருத்ய–இழுத்துக் கொண்டும்
ப்ரத்யஸ்ய அநந்த போகம் ஜடிதி –ஆதி சேஷன் திரு மேனியை திடீர் என்று துறந்தும்
லஷ்ம்யா ஸ்தந கலச கநத் குங்கும ஸ்தோம பங்காத்-பெரிய பிராட்டியாருடைய செப்பன்ன மென் முலைகளில்
விளங்கா நின்ற குங்கும குழம்புகளில் நின்றும்
ஆஷிப்ய உரஸ்–திரு மார்பை மீட்டுக் கொண்டும்
ஸலபுடே சஷுஷீ விஸ்த்ருணாந–துடிக்கின்ற இமைகளை உடைய திருக் கண்களை மலர மலர விழித்தவராய்
ஸ்ரீ ரெங்க தாம வியாகுல ஸ்தாத் புரோ ந–நிலை கலங்கி நின்ற ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள்
நம் கண் முகப்பே எழுந்து அருளி நிற்க வேணும் –
பஞ்ச இந்திரியங்களின் வாயில் அகப்பட்ட நம்மை -அங்கு போன்ற நிலைமையுடன் வந்து
கண் முகப்பே தோன்றி ரஷித்து அருள வேணும் –

ஸ்ரீ கஜேந்திரன் கூக்குரல் கெட்டு நிலை குலைந்த படியை வர்ணிக்கிறார்
எம்பெருமான் திருவடிகளில் இடத் தாமரைப் பூக்களைத் தேடித் திரிந்து ஒரு தாமரை மடுவில் இழிந்து
அங்கு பலவத்தான ஒரு நீர்ப் புழுவாலே இழிப்புண்டு அத்தை ஆயிரம் வருஷம் யுத்தம் பண்ணி
ச்ராந்தியாலே ஸ்வ பிரயத்தன நிவ்ருத்தி பிறந்து கஜேந்திர ஆழ்வான் கூப்பிட்ட போது தளிர் போன்ற
திருவடிகளைப் பிடியா நின்றுள்ள பிராட்டிமார் திருக்கைகளில் நின்றும் பலாத்கரித்து இழுத்தும் –
திருவனந்த ஆழ்வான் ஆகிற படுக்கையை அப்பொழுதே விட்டும் திருக் கண்களை மலர விழித்தும்-
பெரிய பிராட்டியார் திரு முலைத்தடத்தில் குங்குமக் குழம்பில் நின்றும் திரு மார்பைப் பேர்த்தும்-
இப்படி வ்யாகுலரான பெரிய பெருமாள் ஆ பன்னரான எங்கள் முன்னே நிரந்தரமாக இருக்கக் கடவது என்கிறார் –

————–

அதந்த்ரித சமூபதி ப்ரஹித ஹஸ்தம் அஸ்வீக்ருத
ப்ரணீத மணிபாதுகம் கிம் இதி ச ஆகுல அந்தப்புரம்
அவாஹந பரிஷ் க்ரியம் பதக ராஜம் ஆரோஹத
கரிப்ரவர ப்ரும்ஹிதே பகவத் த்வராய நம –57-

கரிப்ரவர ப்ரும்ஹிதே–ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய கூக்குரல் செவிப்பட்ட அளவில் –
அதந்த்ரித சமூபதி ப்ரஹித ஹஸ்தம் -ஸ்ரீ சேனை முதலியார் கொடுத்த கைலாக்கை மதியாமலும்
அஸ்வீக்ருத ப்ரணீத மணிபாதுகம்–சஜ்ஜமாக்கப் பட்ட மணி பாதுகைகளை ஸ்வீ கரிக்காமலும்
கிம் இதி ச ஆகுல அந்தப்புரம்–இது என் இது என் என்று திவ்ய மஹிஷிகள் திகைக்கவும் –
அவாஹந பரிஷ் க்ரியம் –வாகன பரிஷ்காரம் ஒன்றும் செய்யாமலும்
பதக ராஜம் ஆரோஹத-ஸ்ரீ பெரிய திருவடி மேல் ஏறா நின்ற
பகவத் த்வராய நம–எம்பெருமானுடைய பதற்றத்துக்கு நமஸ்காரம்
நம்மை ரஷித்து அருளவும் இவ்வாறு த்வரித்து அருளுவான் –

நாராயணாவோ மணி வண்ணா நாகணையாய் வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய் என்று
கஜேந்திராழ்வான் கூப்பிட்ட போது வியாகுலராய் எழுந்து அருளும் பொழுது சேனை முதலியார் கை கொடுக்க
அத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளாமலும் அந்தப்புரத்தில் அந்தரங்கர் மணி மயமான திருவடிகளை சமர்ப்பிக்க
அத்தை அங்கீ கரியாமலும் அந்தப்புரத்தில் உள்ளார் இது என்ன வ்யாகுலதை என்று கை நெருக்கி இருந்தபடியே
வாகனத்துக்கு வேண்டிய அலங்கார சூன்யராய் இருந்துள்ள பெரிய திருவடியில் மேலே எழுந்து அருளி த்வரித்த
அந்த த்வரைக்குத் தோற்றோம் என்கிறார்

————–

யம் பஸ்யன் விஸ்வ துர்யாம் தியம் அஸக்ருத் அதோ மந்தாரம் மந்ய மாந
ஹுங்கார ஆஸ்பாலந அங்க்ரி ப்ரஹதிபி தம் தார்ஷ்ட்யம் அத்யஷிபஸ் த்வம்
கிஞ்ச உதஞ்சந் உதஸ்தா தமத கஜபதே ப்ரும்ஹதே ஜ்ரும்பமானே
தேவ ஸ்ரீ ரெங்க பந்தோ பிரணமதி ஹி ஜனே காந்தி சீகீ தசா தே –58-

ஸ்ரீ ரெங்க பந்தோ
கஜபதே ப்ரும்ஹதே ஜ்ரும்பமானே சதி –ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய கூக்குரல் ஓங்கும் அளவில்
யம் தார்ஷ்ட்யம்-வேகம் நிறைந்த யாது ஒரு திருவடியை
யம் பஸ்யன்–பாரா நின்றவராய் -பார்த்து –
அஸக்ருத்-ஒழிவில்லாமல்
விஸ்வ துர்யாம்–உலகங்களை எல்லாம் நிர்வகிக்கின்ற
தியம் அதோ –தனது சங்கல்ப ரூப ஞானத்தையும்
மந்தாரம் –வேகம் அற்றதாக என்னால் நின்றவராய் இருந்தும்
மந்ய மாந அபி -ஸ்ரீ பெரிய திருவடியுடைய அப்படிப்பட்ட வேகமும் போராது என்று பண்ணி
தவம் ஹுங்கார ஆஸ்பாலந அங்க்ரி ப்ரஹதிபி–தேவரீர் அதட்டுவதும் தட்டுவதும் காலால் உதைத்துமான கார்யங்களினால்
தம் அத்யஷிபஸ் –அந்த கருடனை வெருட்டி ஒட்டினீர்
மிஞ்ச -அன்றியும்
தம் தார்ஷ்யம் -அந்த கருத்மானையும்
உதஞ்சந் சந் உதஸ்தா–உயரத் தூக்கிக் கொண்டு கிளம்பினீர்
இந்தச் செய்தியை ஆராயும் இடத்து
பிரணமதி ஜனே தி தசா –ஆச்ரித ஜன விஷயத்தில் உமது நிலைமை
காந்தி சீகீ–வெருவி பயந்து ஓடுகின்றவனுடைய நிலைமையாய் இரா நின்றது –

பெரிய திருவடி சங்கல்பத்தை விட வேகமாக சென்றாலும் பொறாமல் தூக்கி சென்றாயே –
ரக்ஷண பாரிப்பு இருந்தபடி-
பெரிய திருவடி வேகத்தை நிரூபித்து தேவர் ஸமஸ்த ஜெகன் நிர்வாஹகமான சங்கல்ப ரூப ஞானத்தையும்
மந்த கதியாக அடுத்து அடுத்து நிச்சயித்து இருக்கச் செய்தேயும் கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய கூப்பீடு உயர்வற –
அப்படிப்பட்ட பெரிய திருவடி வேகமும் போறாதே அவரையும்ம் ஹுங்காரத்தாலும் திருக்கைகளாலும் திருவடிகளாலும்
ஆஸ்பாலனம் முதலானவற்றால் ப்ரேரிப்பித்து பின்னையும் அவரையும் இடுக்கிக் கொண்டு தேவர் எழுந்து அருளிற்று –
இப்படி ஆஸ்ரித ஜன விஷயத்தில் தேவருக்கு உண்டான அவஸ்தை பயத்ருதன்–பயத்தால் ஓடுமவன் –
படியாய் அன்றோ இருந்தது என்கிறார் –

———————-

ஸ்ரீ ரெங்கேசய சரணம் மம அஸி வாத்யா
வ்யாலோலத் கமல தடாக தாண்டவேந
ஸ்ரக் பூஷா அம்பரம் அயதாயதம் ததாந
திக் மாம் இதி அநு கஜ கர்ஷம் ஆஜ கந்த —59-

ஸ்ரீ ரெங்கேசய
அநு கஜ கர்ஷம்–ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய கூக்குரல் செவிப்பட்ட உடனே
திக் மாம் இதி–கெட்டேன் கெட்டேன் என்று இழவுக்கு நொந்து கொண்டு
ஸ்ரக் பூஷா அம்பரம் அயதாயதம் ததாந-மாலை ஆபரணம் திருப் பரிவட்டம் ஆகிய இவற்றை
அடைவு கெட அணிந்து கொண்டவராய் –
வாத்யா வ்யாலோலத் கமல தடாக தாண்டவேந–பெரும் காற்றிலே அலைந்த ஒரு தாமரைத் தடாகத்தில்
விலாசத்தோடு கூடியவராய்
ஆஜ கந்த-எழுந்து அருளினீர்
இப்படி ஆச்ரித பக்ஷபாதியான தேவரீர்
சரணம் மம அஸி –அடியேனுக்கு புகலிடம் ஆகின்றீர்

வன் காற்று அறைய ஒருங்கே மரிந்து கிடந்தது அலர்ந்த மீன்கள் கமலத் தடம் போல்
பொலிந்தன–எம்பிரான் தடம் கண்கள் -திரு விருத்தம்

பெரும் காத்தாலே தாமரைத் தடாகம் போலே திருமாலை திரு ஆபரணம் திருப் பரியட்டங்களை
அக்ரமமாகத் தரித்து பிற்பாடானேன் என்று கர்ஹித்துக் கொண்டு எழுந்து அருளின
தேவரீர் எனக்கும் ரஷகம் ஆகிறது என்கிறார்

————

மீந தநுஸ் த்வம் நாவி நிதாய ஸ்திர சர பரிகரம் அநுமநு பகவந்
வேதசநாபி ஸ்வ யுக்தி விநோதை அகலித லய பயலவம் அமும் அவஹ –60-

பகவந்
மீந தநுஸ் த்வம் –மீன் உருக் கொண்ட தேவரீர்
நாவி அநுமநு–ஒரு கப்பலில் மனு மஹரிஷியின் அருகே -சத்யவ்ரதர் என்பவர் இவரே –
நிதாய ஸ்திர சர பரிகரம் -ஸ்தாவர ஜங்கம ஆத்மக சகல பதார்த்தங்களையும் வைத்து
வேதசநாபி ஸ்வ யுக்தி விநோதை –வேத ரூபங்களான தனது வேடிக்கை வார்த்தைகளினால்
அகலித லய பயலவம் அமும் அவஹ –பிரளய ஆபத்தை பற்றி சிந்தா லேசமும் இல்லாத
கீழ்ச் சொன்ன பரிகரத்தை வஹித்தீர்

இது முதல் ஸ்லோகம் -73-வரை தசாவதார அனுபவம் –
இதில் மீனாவதாரம் -மநு மகரிஷி -சத்யவ்ரதன்-
மீனாவதார அனுபவம் இதிலும் அடுத்ததிலும் –
ஒரு ஓடத்தில் மனுவையும் அவன் சமீபத்தில் ஸ்தாவர ஜங்கம ரூபமான பரிச்சதத்தையும் ஸ்தாபித்து
வேதங்கள் ஒத்த லீலா வசனங்களால் பிரளய பய லேசமும் இன்றிக்கே இந்த ஸ்தாவர ஜங்கமத்தை வஹித்தது என்கிறார் –
ஸ்ருஷ்ட்டி பீஜ பூத சராசர வர்க்கத்தோடே மனுவையும் ஓடத்தில் வைத்து தம்ஷ்ட்ரையாலே தரித்துக் கொண்டு
வேத உபதேசம் பண்ணி அருளினான் என்று ஸ்ரீ மத் பாகவதாதிகளில் உண்டே

————–

ஸ்ரீ நய நாப உத்பாஸூர தீர்க்க ப்ரவிபுல ஸ்ருசிர சுசி சிசிர வபு
பக்ஷநிகீர்ண உத்கீர்ண மஹாப்தி ஸ்தல ஜல விஹரண ரதகதி அசர –61-

ஸ்ரீ நய நாப உத்பாஸூர –ஸ்ரீ பிராட்டியின் திருக் கண் போலே விளங்கா நிற்பதும்
கயல் கன்னி சேலேய் கன்னி கெண்டை ஒண் கண்ணி
தீர்க்க ப்ரவிபுல –நீண்டதும் மிக விலாசமுமான
ஸ்ருசிர சுசி சிசிர வபு-மிக அழகியதும் நிர்மலமும் குளிர்ந்ததுமான திரு மேனியை உடையவரான தேவரீர்
பக்ஷநிகீர்ண உத்கீர்ண மஹாப்தி –இறகுகளினால் உள் கொள்ளப் பட்டும் வெளி இடப்பட்டதுமான பெரும் கடலை உடையவராய்
ஊழிப் பொழுது ஒரு சேலாய் ஒரு செலு உள் கரந்த ஆழிப் பெரும் புனல் –திருவரங்கத்து மாலை –
ஸ்தல ஜல விஹரண ரதகதி-அசர– -தரையிலும் நீரிலும் விளையாடும் ஆசக்த மான கமனத்தை உடையவராய் உலாவினீர்

பெரிய பிராட்டியார் திருக் கண் போல் மலர்ந்த காந்தி யுடைத்தாய் நீண்டு விசாலமாய் ஸூந்தரமாய் ஸ்வச்சமாய்
குளிர்ந்த திரு மேனியாய் யுடைய தேவாச்சிறகாலே முழுங்கப்பட்ட சமுத்திரத்தில் ஸ்தலத்திலும் கக்கப்பட்ட
சமுத்ரத்திலும் நிலத்திலும் விளையாடி லா சக்தையான கதியை யுடையவராய் சஞ்சரித்தார் என்கிறார் –

—————

சகர்த்த ஸ்ரீ ரங்கிந் நிகில ஜகத் ஆதாரகமட
பவந் தர்மாந் கூர்ம புந அம்ருத மந்தாசல தர
ஜகந்த ஸ்ரேய த்வம் மரகத சிலா பீட லலித
ஜலாத் உத்யத் லஷ்மீ பத கிசலய ந்யாஸ ஸூ லபம்—62-

ஸ்ரீ ரங்கிந்
நிகில ஜகத் ஆதாரகமட பவந் –எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமான ஸ்ரீ கூர்ம ரூபியாய்க் கொண்டு
தர்மாந் சகர்த்த–தர்மங்களை வியாக்யானம் பண்ணினீர் –ஆதி கூர்ம ரூபி -மேலே மந்தர மலை தாங்கிய கூர்ம ரூபி –
புந-அன்றியும்
கூர்ம அம்ருத மந்தாசல தர-அம்ருதம் கடைவதற்காக மந்த்ர பர்வதத்தைத் தாங்குகிற ஆமையாகி –
ஜகந்த ஸ்ரேய த்வம் மரகத சிலா பீட லலித–மரகதக் கவ்யமான ஆசனம் போன்று அழகியவராய் –
ஜலாத் உத்யத் –கடல் நீரில் நின்றும் உதயமாகா நின்ற
லஷ்மீ பத கிசலய ந்யாஸ ஸூ லபம்–பிராட்டியினுடைய தளிர் போன்ற அழகிய திருவடிகளை
வைப்பதற்கு உறுப்பான நன்மையை அடைந்தீர் –

சகல ஜகத்துக்கும் ஆதார ரூபியான கூர்மமாய் தர்மங்களை அருளிச் செய்து பின்பு அம்ருத மதனத்தில்
மந்த்ர பருவத்தை தரித்து மரகதக் கல் மயமானதோர் சந்தானத்துடன் -சமுத்திரத்தில் அவதரித்த
பெரிய பிராட்டியாருடைய தளிர் போன்ற திருக்கைகளால் ஸ்பர்சித்த அதிசயத்தையும் அடைந்தீர்

————–

ஹ்ருதி ஸூரரிபோ தம்ஷ்ட்ரா உத்காதே ஷிபந் பிரளய அர்ணவம்
ஷிதி குச தடீம் அர்ச்சந் தைத்ய அஸ்ர குங்கும சர்ச்சயா
ஸ்புட துத சடா பிராம்யத் ப்ரஹ்ம ஸ்தவ உந் முக ப்ரும்ஹிதஸ்
சரணம் அஸி மே ரங்கிந் த்வம் மூல கோல தநுஸ் பவந் –63-

ரங்கிந்
த்வம் மூல கோல தநுஸ் பவந் –ஆதி வராஹ ரூபியான தேவரீர்
தம்ஷ்ட்ரா உத்காதே -கோரைப் பல்லினால் பிளக்கப்பட்ட
ஹ்ருதி ஸூரரிபோ –ஹிரண்யாக்ஷ அசுரன் மார்பிலே
ஷிபந் பிரளய அர்ணவம்–பிரளயக் கடலைக் கொண்டு தள்ளினவராய்
தைத்ய அஸ்ர குங்கும சர்ச்சயா–அந்த அசுரனுடைய ரத்தமாகிற குங்குமச் சாறு பூசுவதனால்
ஷிதி குச தடீம் அர்ச்சந்–பூமிப் பிராட்டியின் திரு முலைத் தடத்தினை அலங்கரித்தவராய்
ஸ்புட துத சடா –நன்றாக உதறப் பட்ட பிடரி மயிர்களினால்
பிராம்யத் ப்ரஹ்ம ஸ்தவ –சத்ய லோகம் வரை வளர்ந்ததால் -அஞ்சி மருண்ட நான்முகன் செய்த ஸ்தோத்ரங்களுக்கு
உந் முக ப்ரும்ஹிதஸ் சரணம் அஸி மே–எதிர் முகமான கர்ஜனை உடையரான தேவரீர் அடியேனுக்கு புகலிடம் ஆகிறீர்

தேவரீர் ஆதி வராஹ ரூபியாய் ஆஸ்ரிதர் பக்கல் ஆக்கிரஹ அதிசயத்தால் கோரைப்பல்லால் பிளந்து
பெரும் பள்ளமாகப் பண்ணப் பட்ட ஹிரண்யாக்ஷன் ஹிருதயத்தில் பிரளய ஆரணவ ஜலத்தைப் பாய்ச்சி
அவனுக்கு மஹா பயத்தை உண்டாக்கி அவனுடைய ரக்தமாகிற குங்குமக் குழம்பாலே வீர பத்னி யாகையாலே
பூமிப் பிராட்டியினுடைய திரு முலைத் தடத்தை அலங்கரியா நின்று கொண்டு ப்ரம்ம லோக பர்யந்தமாக வளர்ந்த
தேவருடைய பிடரி மயிருடைய வலைத்தலாலே பீதனான ப்ரம்மாவினுடைய ஸ்தோத்ரத்தில் அபிமுகமாய்
கர்ஜனத்தைப் பண்ணி இப்படி விரோதி நிராசனத்தாலும் ஆஸ்ரித ரஷணத்தாலும் விளங்கும்
ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் வேறு புகல் அற்ற எனக்கும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் ஒரே புகல் என்கிறார் –

——————–

ந்ருஹரி தசயோ பஸ்யன் ஓவ்பத்திகம் கடநா அத்புதம்
நரம் உத ஹரிம் த்ருஷ்ட்வா ஏகைகம் சமுத்விஜதே ஜந
இதி கில சிதாஷீர ந்யாயேந சங்கமித அங்கம்
ஸ்புட சட மஹா தம்ஷ்ட்ரம் ரங்கேந்திர சிம்மம் உபாஸ்மஹே —64-

ந்ருஹரி தசயோ –மனுஷ்யத்வ ஸிம்ஹத்வங்களினுடைய
பஸ்யன் ஜந ஓவ்பத்திகம் கடநா அத்புதம்–இயற்கையான சேர்த்தி அழகை -சேவிக்கின்ற ஜனமானது
நரம் உத ஹரிம்–மனுஷ்ய ஜாதியையோ அல்லது சிம்ம ஜாதியையோ
த்ருஷ்ட்வா ஏகைகம் சமுத்விஜதே–பிரத்யேகமாக பார்த்து வெறுப்படையும்
இதி கில –என்கிற கருத்தினால்
சிதாஷீர ந்யாயேந –சர்க்கரையும் பாலையையும் சேர்க்கின்ற கணக்கிலே
சங்கமித அங்கம்–இரண்டு திரு உருவங்களை ஒன்றாக புணர்த்துக் கொண்டவராய்
ஸ்புட சட மஹா தம்ஷ்ட்ரம் –அழகிய பிடரி மயிர்களையும் பெரிய கோரப் பற்களையும் உடையவராய்
ரங்கேந்திர சிம்மம் உபாஸ்மஹே-ஸ்ரீ சிம்ம மூர்த்தியான ஸ்ரீ ரெங்கநாதனை சிந்திக்கிறோம் –
அழகியான் தானே அரி யுருவன் தானே

இனி அழகிய சிங்கர் விஷயமாக மூன்று ஸ்லோகங்கள் –
முதலில் நரத்வ ஸிமஹத்வ அவஸ்தைகளுடைய உத்பத்தி ஸித்தமான விசித்திரமான ஸுவ்கட்யத்தை அனுபவித்து
பிரத்யேக நரனையும் சிம்மத்தையும் பார்த்து பயப்படுக என்று போலே பாழும் கண்ட சக்கரையும் கலந்தால் போல்
சேர்க்கப்பட்ட அவயவங்களை உடையவராய் ஸ்பஷ்டங்களான பிடரி மயிரையும் பெரிதான கோரப்பல்லையும் உடையரான
பெரிய பெருமாளாகிற நரசிம்மத்தை அந்த அழகுக்குத் தோற்று எப்போதும் அனுபவிக்கிறோம் என்கிறார் –

—————–

த்விஷாண த்வேஷ உத்யத் நயநவாவஹ்னி பிரசமந
பிரமத் லஷ்மீ வக்த்ர ப்ரஹித மது கண்டூஷ ஸூக்ஷமை
நக ஷூண்ண அராதிஷதஜ படலை ஆப்லுதசடா
ச்சடாஸ் கந்த ருந்தே துரிதம் இஹ பும்ஸ் பஞ்ச வதந –65-

த்விஷாண –ஆஸ்ரித விரோதியான ஹிரண்யன் இடத்தில்
த்வேஷ உத்யத் -பகையினால் உண்டாகின்ற நயநவாவஹ்னி பிரசமந-திருக் கண்களில் நெருப்பை அணைக்கும் பொருட்டு
பிரமத் லஷ்மீ வக்த்ர ப்ரஹித–பர பரப்புக் கொள்கின்ற ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியின் திரு வாயில் இருந்து
மது கண்டூஷ ஸூக்ஷமை–உமிழப் பட்ட தாம்பூல கண்டூஷம் போன்ற
நக ஷூண்ண அராதிஷதஜ படலை–திரு நகங்களினால் பிளக்கப் பட்ட அப்பகைவனது ரத்த தாரைகளினால்
ஆப்லுதசடா ச்சடாஸ் கந்த–நனைக்கப்பட்ட பிடரி மயிர்களோடே கூடிய திருத் தோள்களை உடைய
ருந்தே துரிதம் இஹ பும்ஸ் பஞ்ச வதந–ஸ்ரீ நரசிம்ம மூர்த்தி யானவர் இத்திருவரங்கத்தில் நமது
பாவங்களைத் தொலைத்து அருளுகிறார் –
பூம் கோதையாள் வெருவ அன்றோ -ஸ்ரீ பிராட்டியும் சம்பிரமிக்கும் படி அன்றோ கொண்ட சீற்றம் –

ஆஸ்ரிதனான பிரகலாதன் விஷயத்தில் த்வேஷியான ஹிரண்யன் இடத்தில் த்வேஷத்தால் உண்டான
மூன்று திருக் கண் மலரினுடைய வநஹியை சமிப்பிக்கையில் பறபறக்கை யுடைத்தான பெரிய பிராட்டியாருடைய
திருப் பவளத்தால் கொப்பளித்தது என்னும் படி யாதல் -மத்யம் என்னும்படி யாதலால் கொப்பளித்தத்தினுடைய
சிவந்த நிறத்தை யுடைத்தான திரு உகிராலே பிளக்கப்பட்ட ஹிரண்யனுடைய ரக்த சமூகங்களாலே ஈரித்த பிடரிமயிர்
கற்றையை தோளில் உடைத்தான அழகிய சிங்கர் இஸ் சம்சாரத்தில் என் விரோதியான பாபத்தைத் தகையக் கடவர் என்கிறார் –

—————————

நகாக்ர க்ரஸ்தேபி த்விஷதி நிஜபக்தி த்ருஹி ருக்ஷஸ்
ப்ரகர்ஷாத் விஷ்ணுத்வ த்வி குண பரிணாஹ உத்கட தநு
விருத்தே வையக்ரீ சிகடித சமா நாதி கரணே
ந்ருஸிம்ஹத்வே பிப்ரத் வரத பிபராமாசித–66-

வரத
விருத்தே அபி -ஓன்று சேர மாட்டாதவைகளாய் இருந்த போதிலும்
வையக்ரீ சிகடித சமா நாதி கரணே–ஆஸ்ரித விரோதியைத் தொலைக்க வேணும் என்கிற ஊற்றத்தினால்
மிகவும் பொருந்தின சாமா நாதி காரண்யத்தை யுடைய
ந்ருஸிம்ஹத்வே பிப்ரத் தவம் -நரத்வ ஸிம்ஹத்வங்களை ஏற்றுக் கொள்ளா நின்ற தேவரீர்
நகாக்ர க்ரஸ்தேபி த்விஷதி நிஜபக்தி த்ருஹி–ஆஸ்ரித விரோதியான இரணியன் திரு உகிர் நுனியால் பிளக்கப் பட்ட போதிலும்
ருக்ஷஸ் ப்ரகர்ஷாத் –சீற்றத்தினுடைய மிகுதியினால்
விஷ்ணுத்வ த்வி குண பரிணாஹ உத்கட தநு–ஸ்ரீ விஷ்ணுத்வத்தைக் காட்டிலும் இரட்டித்த பெருமையை யுடையதும்
பயங்கரமான திரு மேனியை யுடையவராய்
ஜகத் பிபராமாசித–உலகத்தை நிர்வகித்தார் –
ஸ்ரீ நரசிம்ம அனுஷ்டுப் மந்திரத்தில் மஹா விஷ்ணு பதம் உண்டே -வியாப்தியில் காட்டிலும் இரட்டித்த பரப்பு அன்றோ –
எங்கும் உளன் -என்றவன் வார்த்தை பொய்யாக்க உண்ணாமல் வியாப்தி எங்கும் என்றவாறு –

விருத்தங்களான நரத்வ சிம்ஹங்களை ஓர் இடத்தில் பொருந்த சேர்த்து திரு உகிர் நுனியால் பிளக்கப்பட்டு
ரோஷ அதிசயத்தாலே வியாபகத்வ ரூபமான விஷ்ணுத்வத்தில் இரட்டித்த வைஸால்யம் உண்டாகும் படி வளர்ந்த
ருதி மேனி உடையராய்க் கொண்டு ஜகத்தை நிரீஸ்வரம் ஆகாமலும் சாரஞ்ஞர் ஈடுபடும்படியாகவும் நிர்வகித்தது என்கிறார் –

————-

தைத்ய ஓவ்தார்ய இந்த்ர யாஸ்ஞா விஹதிம் அப நயந் வாமன அர்த்தீ த்வம் ஆஸீ
விக்ராந்தே பாத பத்மே த்ரிஜகத் அணுசமம் பாம் ஸூலீ க்ருத்ய லில்யே
நாபீ பத்மச்ச மாந ஷமம் இவ புவந க்ராமம் அந்யம் சிச்ருஷு
தஸ்தவ் ரெங்கேந்திர வ்ருத்தே தவ ஜயமுகர டிண்டிம தத்ர வேத –67-

ரெங்கேந்திர
வாமன த்வம்–ஸ்ரீ வாமன அவதாரம் எடுத்த தேவரீர்
தைத்ய ஓவ்தார்ய இந்த்ர யாஸ்ஞா விஹதிம் அப நயந் –அஸூரனான மஹா பலியின் ஓவ்கார்யம் என்ன –
இந்திரனின் யாசநத்வம் என்ன
இவ்விரண்டுக்கும் நிஷ் பலத்தைப் போக்குவதற்காக -இரண்டையும் ச பலமாக்குவதற்காக
அர்த்தீ ஆஸீ–மாவலி பக்கல் யாசகராக ஆனீர்
அதன் பிறகு
த்ரிஜகத் அணுசமம்-மூ உலகும் பரம அணு பிராயமாய்க் கொண்டு
விக்ராந்தே பாத பத்மே-தன்னை அளக்கப் புகுந்த திருவடித் தாமரைகளை
பாம் ஸூலீ க்ருத்ய லில்யே-தும்பு தூசிகள் ஓட்டப் பெற்றவைகளாக்கி லயம் அடைந்ததாயிற்று
மூ உலகங்களும் தும்பு தூசிகள் போலே ஆயின என்று சமத்காரமாக அருளிச் செய்கிறார் –
நாபீ பத்மச்ச –திருக் கமலமோ என்னில்
மாந ஷமம் அந்யம் புவந க்ராமம் -அளப்பதற்கு உரிய மற்ற ஒரு லோக சமூகத்தை
சிச்ருஷு இவ -சிருஷ்ட்டிக்க விரும்பியது போல்
தஸ்தவ் -இருந்தது
வ்ருத்தே தவ ஜயமுகர டிண்டிம தத்ர வேத –தேவருடைய அந்தாதிருவிக்ரம ஆபத்தானத்திலே வேதமானது
விஜய ஒலி மிக்க பெரும் பறையானது
ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்தை நான் ஸ்துதிக்க வேண்டா -வேதமே ஸ்துதித்தது –

கோடியைக் காணி ஆக்கினால் போலே தேவரை அழிய மாறி அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை கொண்டு
இரப்பாளனாய் நீர் வார்த்த ஹர்ஷத்தால் ப்ரஹ்ம லோகம் அளவும் வளர்ந்த திருவடியில் ஏக தேசத்தில்
மூன்று லோகமும் பரம அணு சமமாய் அந்த திருவடியை தூளீ தூ சரிதமாக்கி லயித்து விட
திரு நாபி கமலமானது அளக்கைக்கு யோக்கியமான வேறு லோகங்களை ஸ்ருஷ்டிக்க நினைத்தால் போலே இருக்கிறது –
இப்படி திரிவிக்ரம அபதானத்தில் வேதம் ஜய ஜய என்று கோஷிக்க வாத்ய விசேஷம் என்கிறார்

——————-

பவாந் ராமோ பூத்வா பரசு பரிகர்மா ப்ருகு குலாத்
அலாவீத் பூ பாலாந் பித்ரு கணம் அதார்ப் ஸீத் தத் அஸ்ருஜா
புவோ பார ஆக்ராந்தம் லகு தலம் உபா ஸீக்ல்பத்
த்விஷாம் உக்ரம் பஸ்ய அபி அநக மம மாஜீ கணத் அகம் —68-

ஹே அநக–குற்றம் அற்ற பெருமானே
தந்தை சொல் கொண்டு தாய் வதம் செய்து இருந்தாலும் பாபா சம்பந்தம் இல்லாமை -என்றபடி –
பவாந் ராமோ பூத்வா பரசு பரிகர்மா ப்ருகு குலாத்–தேவரீர் பிருகு குலத்தில் நின்று மழுப் படை அணிந்த ராமனாகி
ஸ்ரீ பரசுராம அவதாரம் செய்து அருளி
அலாவீத் பூ பாலாந்–துஷ்ட ஷத்ரியர்களை அழித்து ஒழித்தீர்
பித்ரு கணம் அதார்ப் ஸீத் தத் அஸ்ருஜா–அவ்வரசர்களின் ரத்தத்தினால் ஸ்வ கீய பித்ரு குலத்தைத் தர்ப்பித்தீர்
புவோ பார ஆக்ராந்தம் லகு தலம் உபா ஸீக்ல்பத்-பாரம் மிகுந்த பூ தலத்தை சுமை நீக்கி லேசாகச் செய்து அருளினீர்
த்விஷாம் உக்ரம் பஸ்ய அபி -இவ்வண்ணமாக பகைவர்களுக்கு பயங்கரமாக இருந்தாலும்
மம மாஜீ கணத் அகம்–அடியேனுடைய பாபத்தைப் பொருள் படுத்த வேண்டா —

மாத்ரு வதம் பண்ணியும் அநேக ராஜாக்களைக் கொன்ற தோஷமும் ஆஸ்ரிதர் குற்றம் பார்க்கிற தோஷமும் தட்டாத தேவர்
பிருகு வம்சத்தில் வடிவாய் மழுவே படையாக என்றபடி மழுவான ஆயுதத்தால் பரிஷ்க்ருதாரான பரசுராமராய் அவதரித்து
ஆசூர ப்ரக்ருதிகளான ராஜாக்களை மூ வேழு படியாக அரசுகளை களை கட்ட என்கிறபடி நிரசித்து குருதி கொண்டு
திருக் குலத்தோர்க்கு தர்ப்பணம் செய்து பித்ரு வம்சத்தை திருப்தமாகி பூ பாரம் நிரசனம் பண்ணி இப்படி
சத்ருக்களுக்கு பயங்கரம் ஆனாலும் ஆஸ்ரிதனான என்னுடைய குற்றங்களை என்னாது இருக்க வேண்டியது என்கிறார் –

—————

மனுஜசமயம் க்ருத்வா நாத அவதேரித பத்மயா
க்வசந விபேந சா சேத் அந்தர்த்தி நர்ம விநிர்மமே
கிம் அத ஜலதிம் பத்த்வா ரக்ஷஸ் விதி ஈச வர உத்ததம்
பலிமுக குல உச்சிஷ்டம் குர்வன் ரிபும் நிரபத்ரய –69-

ஹே நாத
மனுஜசமயம் க்ருத்வா அவதேரித பத்மயா-மனுஷ்ய அவதார அனுகூலமான சங்கல்பத்தைச் செய்து
கொண்டு பிராட்டியுடன் அவதரித்தீர்
அப்போது
சா -அந்த பிராட்டி
க்வசந விபேந சா சேத் அந்தர்த்தி நர்ம விநிர்மமே–அசோக வனம் என்னும் பொழிலிலே ஒளிந்து இருப்பதான
ஒரு விளையாட்டை செய்தாள் ஆகில்
பிராட்டி வலிய அன்றோ சிறை புகுந்தாள்
கிம் அத ஜலதிம் பத்த்வா ரக்ஷஸ் விதி ஈச வர உத்ததம்-கடலிலே அணை கட்டி பிரம ருத்ராதிகள் இடம் பெற்ற
வரத்தினால் செருக்கிக் கிடந்த
பலிமுக குல உச்சிஷ்டம் குர்வன் ரிபும் நிரபத்ரய–ராக்ஷசனான சத்ருவை காக்கைகளும் கழுகுகளும் உண்ணும் படி
சாய்த்து அருலிட்டரே -‘இவ்வளவு சப்ரமம் எதற்க்காக –

சங்கல்பம் கொண்டு ராமன் சீதா அவதாரம் -அசோகவனம் சோலையில் ஒளிந்து பிராட்டி விளையாட –
அவளை அடையவே அணை கட்டினாய் –
ராவணாதிகளை காக்கைக் கூட்டம் கண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் போன்றவனாக்கி ஒழித்தாய் -இது என்ன விளையாட்டு
மனுஷ்ய சஜாதீயனாக அவதரிக்க சங்கல்பம் செய்தேயும் அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களைச் செய்து
அருளினது எதுக்காக என்று அருளிச் செய்ய வேணும் என்கிறார்

———————-

யத் த்யூதே விஜயாபதாந கணந காளிங்க தந்த அங்குரை
யத் விஸ்லேஷ லவஸ் அபி காலியபுவே கோலாஹலாயா அபவத்
தூத்யேந அபி ச யஸ்ய கோபவநிதா க்ருஷ்ண ஆகசாம் வ்யஸ்மரந்
தம் த்வாம் ஷேம க்ருஷீ வலம் ஹலதரம் ரங்கேச பக்தாஸ்மஹே –70-

ஹே ரங்கேச
யத் த்யூதே –ஸ்ரீ பலராமராக-தேவரேறுடைய சூதாட்டத்தில்
விஜயாபதாந கணந -இத்தனை ஆட்டங்களில் வென்றோம் என்ற கணக்கை
காளிங்க தந்த அங்குரை-அந்த களிங்க தேச அரசனின் பற்களைக் கொண்டே எண்ணும்படி
வெற்றிக்கு அறிகுறியாக ஒவ் ஒன்றாக உதிர்க்க -இவற்றைக் கொண்டே விஜய ஆட்ட கணக்கு என்றவாறு
யத் விஸ்லேஷ லவஸ் அபி காலியபுவே கோலாஹலாயா அபவத்–தேவரீர் உடன் கூட செல்லாமல் காளிய நாகத்தின்
வாயில் விழுந்து கோலாகலம் உண்டானதே
தூத்யேந அபி ச யஸ்ய கோபவநிதா க்ருஷ்ண ஆகசாம் வ்யஸ்மரந்-தேவருடைய தூத்தினால் கோபிமார்கள்
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய குற்றங்களை மறந்தார்களே
தம் த்வாம் ஷேம க்ருஷீ வலம் ஹலதரம் பக்தாஸ்மஹே–ஆஸ்ரித ஷேமத்துக்கு கிருஷி பண்ணுபவரும் கலப்பை
திவ்ய ஆயுதம் தரித்து இருப்பவருமான தேவரீரை அடைவோம் –
உழுவதோர் நாஞ்சில் கொண்டு பெருக முயலும் பக்தி உழவன் கிருஷி பலம் –ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம்

யாது ஓத்தர் கலிங்க தேசாதிபதியோடே அநேகம் ஆவர்த்தி த்யூதம் ஆடி ஜெயித்த பின் ஓர் ஆவர்த்தியில் அவன் சலத்தாலே
தான் ஜெயித்ததாக சொல்ல கபோல தாடனத்தாலே அவன் தந்தங்களை உதிர்த்து உதிர்த்து தந்த சங்கையாலே
தாம் அவனை ஜெயித்ததாக கணக்கிட்டார்
யாவர் ஒருவர் விஸ்லேஷ லேசத்தில் கிருஷ்ணன் காளியன் பொய்கையில் குதிக்க அவன் இளைக்கும் படி
அவன் தலையில் நடனமாடி -களகநா சப்தம் உண்டாயத்து –
யாருடைய சாம கான வசங்களால் கோப ஸ்த்ரீகள் கிருஷ்ணன் அபராதங்களை மறந்தார்கள்
அப்படி எல்லாருடைய ஷேமத்துக்கும் கிருஷி பண்ணா நின்று கொண்டு ஒத்தக் குழையும் நாஞ்சிலும் இத்யாதிப் படியே
கலப்பையை தரியா நின்ற தேவரை ப்ரீதி ரூபா பன்ன ஞான விஷயமாக்கப் புகுகிறேன் என்கிறார் –

—————-

ஆ கண்ட வாரி பர மந்தர மேக தேசயம்
பீதாம்பரம் கமல லோசந பஞ்ச ஹேதி
ப்ரஹ்ம ஸ்தநந்தயம் அயாசத தேவகீ த்வாம்
ஸ்ரீ ரெங்க காந்த ஸூத காம்யதி கா அபர ஏவம் –71-

ஸ்ரீ ரெங்க காந்த
ஸ்ரீ தேவகி பிராட்டியானவள்
ஆ கண்ட வாரி பர மந்தர மேக தேசயம்–கழுத்து அளவும் ஜல பாரத்தை யுடையதும்
மெதுவாகச் செல்லும் காள மேகம் போன்றதாயும்
பீதாம்பரம் –திரு பீதாம்பரம் தரித்தவரும்
கமல லோசந பஞ்ச ஹேதி–தாமரைக் கண்களை யுடையதாயும் -பஞ்ச திவ்ய ஆயுதங்களை யுடையதாயும் இருக்கிற
ப்ரஹ்ம த்வாம்–பாரா ப்ரஹ்மமான தேவரீரை
ஸ்தநந்தயம் அயாசத-குழந்தையாக வேண்டினாள்
ஸூத காம்யதி கா அபர ஏவம் –வேறே ஏவல் இப்படிப்பட்ட புத்ர ஆசை- பாரிப்பை -கொள்ளுவாள் –
அதி விலக்ஷணையானவள் என்றபடி –

ஸ்ரீ கிருஷ்ண விஷயமாக இரண்டு ஸ்லோகங்கள் -இதில் கழுத்தே கட்டளையாக நீருண்ட மேக ஸ்வ பாவமாய்
பரபாகமான பீதாம்பரத்தையும் குளிர நோக்குகைக்கு தாமரை போன்ற கடாக்ஷத்தையும் அனுபவ விரோதி நிரசன
பரிகரமான பஞ்ச திவ்ய ஆழ்வார்களையும் உடைத்தாய் -ஸ்வரூப குணங்களால் நிரதிசய ப்ருஹத்தான தேவரை
ஸ்ரீ தேவகி தாயார் தனக்கு தேவகி சிறுவன் என்னும் படி புத்திரனாக இருந்தான் –
சர்வ ரக்ஷகனான பிள்ளையை பிரார்த்திப்பார் வேறு ஒருவரும் இல்லை என்கிறார் –

—————–

சைல அக்நிச்ச ஜலாம் பபூவ முநய மூடாம் பபூவு ஜடா
ப்ராஞ்ஞாமாஸூ அகா ச கோபம் அம்ருதாமாஸூ மஹா ஆஸீ விஷா
கோ வ்யாக்ரா ஸஹஜாம் பபூவு அபரே து அந்யாம் பபூவு ப்ரபோ
த்வம் தேஷு அந்ய தமாம் பபூவித பவத் வேணு க்வண உந்மாதநே –72-

ப்ரபோ
பவத் வேணு க்வண உந்மாதநே –-உம்முடைய வேணு கானத்தால் நேர்ந்த உன்மாதத்தால்
சைல அக்நிச்ச ஜலாம் -மலையும் நெருப்பும் நீர் பண்டமாயிற்று
பபூவ முநய மூடாம் பபூவு–முனிவர்கள் நெஞ்சில் ஒன்றும் தோற்ற மாட்டாமல் மூடர்கள் ஆயினர்
ஜடா ப்ராஞ்ஞாமாஸூ அகா ச கோபம் –ஜடங்களாய் இருந்த மரங்களும் இடையர்களும் சேர்ந்து மஹா ஞானிகள் ஆயின
வேணு கான ஸ்வ ரஸ்ய அனுபவ ரசிகர்கள் ஆனார்கள் –
அம்ருதாமாஸூ மஹா ஆஸீ விஷா–பெரிய பாம்புகள் அம்ருத மயங்கள் ஆனது
கோ வ்யாக்ரா ஸஹஜாம் பபூவு -சஹஜ சத்ருக்களான மாடுகளும் புலிகளும் உடன் பிற்ந்தவை ஆயின
அபரே து அந்யாம் பபூவு -மற்றும் பலவும் இப்படி வேறு பட்டவை ஆயின
பல சொல்லி என்
த்வம் தேஷு அந்ய தமாம் பபூவித–தேவரீரும் வேறுபட்ட அவற்றில் ஒருவராய் இருந்தீர் –
தன்னையும் விஹாரப் படுத்த வற்றாய் அன்றோ தேவரீருடைய வேணு கானம் –

தேவர் வேணு கானம் பண்ணி சித்த விப்ரமத்தை உண்டாக்கும் காலத்தில் கடினமான மலை த்ரவித்தது –
உஷ்ணமான அக்னி குளிர்ந்து -பகவத் விஷயத்தில் காகர சித்தரனா ரிஷிகள் அந்த வேகாக்ரத்தைத் தவிர்ந்தார்கள் –
ஞான சூன்யங்களான மரங்களும் தத் ப்ராயரான விடைகளும்-இடையரும் – பிராஜ்ஞர் என்னும்படி ஆயினர் –
த்ருஷ்ட்டி விஷங்களான சர்ப்பங்களும் அம்ருத மய சந்திரன் போலே தர்ச நீயமாக ஆயின –
பரஸ்பர கோ வ்யாக்ராதிகள் விரோதம் அற்று உடன் பிறந்தவை போலே ஆயின –
கிம் பஹுனா சொல்லிச் சொல்லாததுகளும் வேணு கான ரச கிரஹணத்துக்கு விரோதியான ஆகாரத்தை பரித்யஜித்துக்கள்
கிமுத -தேவரும் அவர்கள் ஒருவராய்த்து என்கிறார் –

—————-

கல்கி தநு தரணீம் லகயிஷ்யந் கலி கலுஷான் விலுநாசி புரம் த்வம்
ரங்க நிகேத லுநீஹி லுநீஹி இதி அகிலம் அருந்துதம் அத்ய லுநீஹி—73-

ரங்க நிகேத
கல்கி தநு தவம் -கல்கி சரிரீயான தேவரீர்
தரணீம் லகயிஷ்யந் -பூமியைப் பாரம் நீக்கி லேசாகச் செய்யப் போகிறவராய்
கலி கலுஷான் விலுநாசி–கலிகாலப் பாவிகளை அடி அறுக்கப் போகிறீர்
அங்கனம் தாமதம் செய்யாமல்
அகிலம் அருந்துதம் அத்ய -இன்றிக்கே கொடிய வர்க்கம் முழுவதையும்
லுநீஹி லுநீஹி இதி லுநீஹி–அறுத்து விட்டேன் அறுத்து விட்டேன் என்று சொல்லிக் கொண்டே
அறுத்து அருள வேணும்

ரெங்கா கலியின் முடியில் பூ பாரம் குறைக்க அவதரிக்கப் போகிற நீ இன்றே அவதரித்து
கொடியவர்களை அழித்து-அழித்தேன் அழித்தேன் என்று அருளிச் செய்ய வேணும்-
துஷ்ட ஜன நி வஹங்களை வஹிக்க ஷமயன்றிக்கே இருக்கிற பூமியை பாரம் இன்றிக்கே லகுவாகப் பண்ணத் திரு உள்ளமாய்
கல்கி அவதாரம் செய்து கலி தோஷ கசித்தியை பக்க வேரோடு களையப் போகிறது –
இப்போதும் அப்படி பராங்குச சம்பிரதாய விரோதிகளை -மர்ம ஸ்பர்சியான விரோதிகளை –
நிஸ் சேஷமாகச் சோதித்து அருள வேணும் என்கிறார் –

————–

ஆஸ்தாம் தே குணராசிவத் குண பரீவாஹ ஆத்மாநம் ஜன்மனாம்
சங்க்யா பவ்ம நிகேத நேஷு அபி குடீ குஞ்சேஷு ரெங்கேஸ்வர
அர்ச்சயஸ் சர்வ ஸஹிஷ்ணு அர்ச்சக பராதீன அகில ஆத்ம ஸ்திதி
ப்ரீணீஷே ஹ்ருதயாலுபி தவ ததச் சீலாத் ஐடீ பூயதே –74-

ஹே ரெங்கேஸ்வர
தே குணராசிவத் குண பரீவாஹ ஆத்மாநம் –தேவரீருடைய குண சமூகங்களுக்குப் போலே
ஆத்ம குணங்களுக்கு பரிவாக ரூபமான
ஜன்மனாம் சங்க்யா ஆஸ்தாம்–அவதாரங்களும் எண்ணிக்கை யானது கிடக்கட்டும்
ஆஸ்தாம் – அநாதார யுக்தி–எண்ணிறந்த வித்துவான்கள் சேஷ்டிதங்கள் இருந்தாலும்
அர்ச்சாவதாரங்களைப் பார்த்தால் பரத்வ ஸ்தானமே
பவ்ம நிகேத நேஷு அபி குடீ குஞ்சேஷு -இப் பூ மண்டலத்தில் உள்ள ஆலயங்களிலும் க்ருஹங்களிலும் ஆஸ்ரயங்களிலும்
அர்ச்சயஸ் –ஆராதிக்க அரியவராயும்
சர்வ ஸஹிஷ்ணு –எதையும் சகிப்பவராயும்
அர்ச்சக பராதீன அகில ஆத்ம ஸ்திதி–அர்ச்சகர்களுக்கு பரவசப்பட்ட சகல நிலைமைகளையும் உடையராய்
ப்ரீணீஷே –உக்காந்து அருளா நின்றீர்-
ஹ்ருதயாலுபி தவ ததச் சீலாத் ஐடீ பூயதே–அப்படிப்பட்ட தேவருடைய சீல குணத்தினால்
ச ஹ்ருதயர்–ஆழ்வாராதிகள் – மோஹிக்கிறார்கள்

குணங்களும் அவதாரங்களும் எண்ணிறந்தவையாய் இருந்தும் கோயில்கள் வீடுகள் ஆசிரமங்களில்
அர்ச்சக பராதீனமாக மகிழ்ந்து இருக்கும் ஸுவ்சீல்யம் என்னே-

பின்னானார் வணங்கும் ஜோதி -நம் போல்வாருக்கு அன்றோ ரெங்கா நீ உன்
கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களை வழங்கி யோக நித்திரை பன்னி அருள்கிறாய்-

அர்ச்சாவதார பரமான ஸ்லோகம் -தேவருடைய ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குணங்கள் போலே
அவற்றுக்கு பிரகாசகங்களான வ்யூஹ விபவ அவதாரங்களும் அசங்க்யாதங்கள் ஆகையால் பேச முடியாது–
குணங்களைப் போலவே ப்ரவாஹ ரூபமான அவதாரங்களும் எண்ணிறந்தவை அன்றோ -அது இருக்கட்டும் –
தேவர் பூமியில் உண்டான கோயில்களிலும் மாளிகைகளும் ஆஸ்ரமங்களிலும் அஞ்ஞாபிஞ்ஞ வர்ணாஸ்ரம விபாகமற
எல்லாராலும் பாஞ்சராத்ர விதிப்படி ஆராத நீயனாய் -மத்யே சம்பாவிதங்களான அபராதங்களையும் பொறுத்து
ஆசன போஜன சயனாதிகள் அவர்கள் இட்ட வழக்காய் அவர்கள் இட்டது கொண்டு திருப்தராகிறது –
அப்படிக்கொத்த அந்யாத்ருசமான தேவர் சில குணத்தால் சஹ்ருதயர் எல்லாம் ஈடுபடும்படி யாய்த்து என்கிறார் –
மத்துறு கடை வெண்ணெய் எத்திறம் என்று ஈடுபடுவபர்கள் இதில் ஈடுபடச் சொல்ல வேணுமோ -என்றபடி –

—————–

ஸ்ரீ மத் வ்யோம நஸீம வாக்மநசயோ சர்வே அவதாரா க்வசித்
காலே விஸ்வ ஜெனீனாம் ஏதத் இதி தீ ஸ்ரீ ரெங்க தாமந்யத
ஆர்த்த ஸ்வா கதிகை க்ருபா கலுஷிதை ஆலோகிதை ஆர்த்ரயந்
விஸ்வ தாரண விமர்சந ஸ்கலிதயா நித்ராஸி ஜாகர்யயா –75-

ஸ்ரீ மத் வ்யோம நஸீம வாக்மநசயோ–ஸ்ரீ பரமபதம் வாக்குக்கும் மனசுக்கும் எட்டாதது அன்றோ
சர்வே அவதாரா க்வசித் காலே–சர்வ விபவ அவதாரங்களோ ஏதோ ஒரு காலத்தில்
விஸ்வ ஜெனீனாம் ஏதத் இதி தீ ஸ்ரீ ரெங்க தாமந்யத–இந்த அர்ச்சாவதார நிலா தான் சகல ஜன ஹிதமானது-என்று
இப்படி திரு உள்ளத்தை உடையரீராய் ஸ்ரீ திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே
ஆர்த்த ஸ்வா கதிகை –ஆஸ்ரிதர்களை நோக்கி குசல ப்ரச்னம் பண்ணுகையும்
க்ருபா கலுஷிதை -கிருபையினால் கலங்கி சேதனர்களின் குண தோஷங்களை விசாரம் பண்ண மாட்டாதவையுமான
ஆலோகிதை–கடாக்ஷங்களால்
ஆர்த்ரயந் த்வம்–தாப த்ரயத்தால் உள்ளோரை குளிரச் செய்து அருளா நின்ற தேவரீர்
விஸ்வ தாரண விமர்சந ஸ்கலிதயா நித்ராஸி ஜாகர்யயா–ஜகத் ரக்ஷண சிந்தனையோடு கூடின ஜாகர்ண ரூபமாக
திருக் கண் வளர்ந்து அருளா நின்றீர்
அபிமத ஜன தரிசன ஆனந்த வேகத்தால் அர்ச்சாவதார சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற அவ்யக்த
மதுர மந்த காச விலாசத்தோடு கூடின கடாக்ஷ வீக்ஷணங்கள் ஆர்த்தர்களை ஆதரவுடன் குளிர வைக்கும் –

இப்படி அர்ச்சாவதார சாமான்யமான ஸுவ்சீல்யத்தை பெரிய பெருமாள் இடத்தில் உப சம்ஹரியா நின்று கொண்டு தேவர்
பரமாசமானது வாக் மனஸ் அபரிச்சேத்யமாய் தேச விப்ரக்ருஷ்டமாகையாலும்
ராம கிருஷ்ணாவதாரங்கள் காதாசித்கமாகையாலும்-இது சர்வருக்கு ஹிதம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி கோயிலிலே
சம்சார தாப ஆர்த்தராய் வந்தவரை நல்ல வரவா என்று கேட்க்கிறது போலே இருக்கிறதுகளாய்
நிர்ஹேதுக கிருபையால் குணாகுண நிரூபணம் பாராமே கடாக்ஷங்களாலே குளிரப் பண்ணி
நித்ர வ்யாஜேன-ஜாகரண ரூபமாக – எல்லாருடைய ரக்ஷண உபாய சிந்தை பண்ணுகிறது என்கிறார் –

—————–

சர்க்காப்யாஸ விசாலயா நிஜதியா ஜாநந் அனந்தே சயம்
பாரத்யா ஸஹ தர்ம சாரரதயா ஸ்வாதீந சங்கீர்த்தந
கல்பாந் ஏவ பஹுந் கமண்டலு கலத் கங்காப்லுத அபூஜயத்
ப்ரஹ்மா த்வாம் முக லோசந அஞ்ஜலி புடை பத்மை இவ ஆவர்ஜிதை –76-

கமண்டலு கலத் கங்காப்லுத –ப்ரஹ்மா–குண்டிகையில் நின்றும் பெருகுகிற கங்கையில் நீராடின நான்முகன்
அனந்தே சயம் த்வாம்–சேஷ சாயியான தேவரீரை
கல்பாந் ஏவ பஹுந்-அநேக கல்பங்களிலே
சர்க்காப்யாஸ விசாலயா நிஜதியா –சிருஷ்ட்டி பரிசயித்தினால் விகாசம் அடைந்த தன் உணர்வினால்
ஜாநந் –த்யானியா நின்று கொண்டு
பாரத்யா ஸஹ தர்ம சாரரதயா –தன்னுடைய சக தர்ம சாரிணியான சரஸ்வதியினால்
ஸ்வாதீந சங்கீர்த்தந–ஸ்வாதீநமான சங்கீர்த்தனத்தை யுடையனாய்
பத்மை இவ ஆவர்ஜிதை-சம்பாதிக்கப்பட்ட தாமரைப் பூக்கள் போலே இருக்கிற
அபூஜயத் முக லோசந அஞ்ஜலி புடை–முகங்களாலும் கண்களாலும் அஞ்சலி புடங்களாலும் பூஜித்தான் –

எம் மாண்பின் அயன் நான்கு நாவினாலும் எடுத்து ஏத்தி ஈரிரண்டு முகமும் கொண்டு எம்மாடும்
எழில் கண்கள் எட்டினோடும் தொழுது ஏத்தி இறைஞ்சி நின்ற –பெருமாள் திருமொழி -1-3-

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி மூன்று ஸ்லோகத்தால் சத்ய லோகத்தில் இருந்து வந்தமை–
இதில் நான்முகன் கமண்டல நீரால் புருஷ ஸூக்தாதிகள் கொண்டு சரஸ்வதி தேவி உடன் ஸ்துதித்தது –
ப்ரம்மா அடுத்து அடுத்து ஸ்ருஷ்டிக்கையால் வந்த விகாசத்தை யுடைய புத்தியால் திருவானந்தாழ்வான் மேலே
சாய்ந்து அருளினை தேவரை அநேக கல்பங்களில்-தியானித்து – உபாசியா நின்று கொண்டு சக தர்ம சாரிணியான
சரஸ்வதி உடன் ஸ்வாதீநமான புருஷ ஸூக்தாதி களாலே சங்கீர்த்தனம் பண்ணி தேடி சம்பாதித்த தாமரைகளாலே
தன்னுடைய முகங்களாலும் அஞ்சலிகளாலும் கண்களாலும் ப்ரணாமித்தும் கும்பிட்டும் அனுபவித்தும்
தேவரை உகப்பித்தான் என்கிறார் –
த்யான சங்கீர்தன ப்ரனமாதிகள் என்று முக் கரணங்களாலும் ஆராதித்தமை சொல்லிற்று –

—————-

மநு குல மஹீபால வ்யாநம்ர மௌலி பரம்பரா
மணி மகரி காரோசி நீராஜித அங்க்ரி ஸரோருஹஸ்
ஸ்வயம் அத விபோ ஸ்வேந ஸ்ரீ ரெங்க தாமனி மைதிலீ
ரமண வபுஷா ஸ்வ அர்ஹாணி ஆராததானி அஸி லம்பித –77-

ஹே விபோ
மநு குல மஹீபால வ்யாநம்ர மௌலி பரம்பரா-மனு குல சக்கரவர்த்திகளினுடைய வணங்கின கிரீட பங்க்திகளில் உள்ள
மணி மகரி காரோசி நீராஜித அங்க்ரி ஸரோருஹஸ்–மகரீ ஸ்வரூபமான ரத்னங்களின் ஒளிகளினால்
ஆலத்தி வழிக்கப் பட்ட திருவடித் தாமரைகளை உடைய
த்வம் -தேவரீர்
அத -பின்னையும்
மைதிலீ ரமண வபுஷா ஸ்வேந–ஸ்ரீ ராம மூர்த்தியான தம்மாலேயே
ஸ்ரீ ரெங்க தாமனி ஸ்வ அர்ஹாணி ஆராததானி–ஸ்ரீ ரெங்க விமானத்தில் தமக்கு உரிய திரு ஆராதனங்களை
ஸ்வயம் அத அஸி லம்பித –தம்மாலேயே அடைவிக்கப் பட்டீர்-
ஸ்வயம் -ஸ்வேந –இரண்டாலும்
தாமே ஸ்ரீ ராம பிரானாக திரு அவதரித்ததும்
ஆள் இட்டு அந்தி தொழாமல் தாமே ஆராதித்த படியையும் சொல்லிற்று

மனு குல சக்கரவர்த்திகள் மீன் வடிவ க்ரீடங்களில் ரத்னங்களின் தேஜஸ்ஸூ உனது திருவடிகளுக்கு ஆலத்தி கழிக்க
பின்பு பெருமாளாலே திரு ஆராதனை -உன்னாலே உன்னை ஆராதனை –
ஸத்ய லோகத்தில் நின்றும் இஷுவாகு பிரார்த்தனையால் திரு அயோத்யைக்கு எழுந்து அருளி அங்கு தேவர்
மனு வம்சத்தில் ராஜாக்களால் ஸேவ்யமான
அபிஷேகங்களில் உள்ள மணி மயங்களான ஆபரண காந்திகளாலே ஆலத்தி வழிக்கப்பட்ட சரண யுகளராய்-
பின்பு சக்கரவர்த்தி திரு மகனாய் அவதரித்து தேவரே அவதரித்து அவராலே சாஷாத்தாக கோயில் ஆழ்வாரிலே
தேவர்க்கு உசிதமான ஆராதனங்களை அர்ச்சக பராதீனை இன்றிக்கே வேண்டியன கண்டு அருளிற்று என்கிறார் –

—————

மநு அந்வ வாயே த்ருஹீனே ச தந்யே விபீஷனேந ஏவ புரஸ் க்ருதேந
குணைஸ் தரித்ராணம் இமம் ஜனம் த்வம் மத்யே சரித் நாத ஸூகா கரோஷி –78-

ஹே நாத
மநு அந்வ வாயே மனு குலமும்
த்ருஹீனே ச தந்யே –க்ருதார்த்தனான பிரமனும்
இருக்கச் செய்தே
விபீஷனேந ஏவ புரஸ் க்ருதேந–திரு உள்ளத்துக்கு இசைந்த ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானாலேயே
மத்யே சரித்–திருக் காவேரியின் இடையே சந்நிதி பண்ணி
குணைஸ் தரித்ராணம்–ஒரு குணமும் இல்லாத
இமம் ஜனம் த்வம் ஸூகா கரோஷி–அடியேன் போல்வாரை மகிழ்விக்கின்றீர்
அந்த மஹாநுபாவன் நமக்கு ஒரு தண்ணீர் பந்தல் வைத்தான் என்று கொண்டாடுகிறார்

இப்படி ஞானாதிகாரான பிரம்மாவும் அப்படிப்பட்ட மனு வம்ச ராஜாக்களும் தேவர் ப்ரத்யாசக்தியாலே தன்யரான பின்பு-
அந்த பிரம்மாவுக்கு ப்ரபவ்த்ரனாயும் பெருமாளை சரணம் புகுந்ததும் அவராலே இஷுவாகு வம்சனாகவே அபிமானிக்கப் பட்டும்
இருக்கையாலே தேவர் புரஸ்காரம் பெற்ற ஸ்ரீ விபீஷ்ண ஆழ்வான் படியாக இரண்டு ஆற்றுக்கும் நடுவே கண் வளர்ந்து அருளி
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்-என்றபடி என் போல்வாரையும்-குணங்களால் சூன்யரான ஜகத்தையும் –
ஸ்வாமித்வ சம்பந்த்ததாலே திவ்ய மங்கள விக்ரஹ ஸுவ்ந்தர்யாதிகளை அனுபவிப்பித்து
தேவர் தன்யராக்கி அருளுகிறீர் என்கிறார் –
யோகீச்வர அக்ர கண்யரான ப்ரஹ்மாதி களாலும் சக்கரவர்த்தி திருமகனாலும் ஆராதித்தரான தேவர்க்கு
சம்சார அக்ர கண்யரான என் போல் வராலும் சேவ்யராகையும் அர்ச்ச நீயராகையும்
ஸுவ்சீல்ய அதிசய ப்ரயுக்தம் என்று கருத்து –

—————

இது முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களால் உபநிஷத் வாக்யங்களால் ஸ்துதிக்கிறார்-

தேஜஸ் பரம் தத் ஸவிதுஸ் வரேண்யம் தாம்நா பரேண ஆ பிரணகாத் ஸூ வர்ணம்
த்வாம் புண்டரீக ஈஷணம் ஆம நந்தி ஸ்ரீ ரெங்க நாதம் தம் உபாசி ஷீய –79-

தேஜஸ் பரம் தத் ஸவிதுஸ் வரேண்யம் –தேவரீரை ஸூர்யனுடைய ப்ரஸித்தமாயும் உபாஸ்யமாயும் இருக்கும் சிறந்த தேஜஸ்ஸாக
ஆம நந்தி–காயத்ரீ பதங்கள் ஒதுகின்றன –
இன்னமும்
தாம்நா பரேண ஆ பிரணகாத் ஸூ வர்ணம்–சிறந்த தேஜஸ்ஸானால் திரு முடி தொடக்கி திரு நகம் ஈறாக ஸூ வர்ணமயராகவும்
த்வாம் புண்டரீக ஈஷணம் –செந்தாமரைக் கன்னராகவும்
ஆம நந்தி–சில சுருதிகள் ஒதுகின்றன
தம் ஸ்ரீ ரெங்க நாதம் உபாசி ஷீய–அப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ ரெங்க நாதராகிற தேவரீரை உபாஸிக்கக் கடவேன்
இத்தால் தர்மி ஐக்கியம் உணர்த்தப்படுகிறது

ய ச ஏஷ அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ–கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணி–உபநிஷத் சாயல்
காயத்ராதி சுருதி ப்ரதிபாத்யர் பெரிய பெருமாளாக அத்யவசித்து பெரிய பெருமாள் விஷயத்தில் அந்தவந்த சுருதி
விஹித அனுஷ்டானங்களைக் காட்டுகிற நான்கு ஸ்லோகங்களால்
நிரவதிக தேஜோ ரூபத்வ ஸவித்ரு மண்டல அந்தர் வர்த்தித்வாதிகள் தேவருக்கே சித்திக்கையாலே
காயத்ரியின் தேஜோ வாசியாய் வரேண்ய பதம் உபாஸ்ய வாசியாக காயத்ரீ பதங்கள் தேவரை சுருதி பிரசித்தமான
தேஜோ ரூபமாயும் ஸவித்ரு மண்டலா அந்தர் வர்த்தியாயும் உபாஸ்யராயும் சொல்லும்
பல சுருதி ஸ்ம்ருதி வசனங்களும் தேவரையே நிரதிசய தேஜஸ்சாலே ஆ பாத சூடம் ஸூவர்ணமய விக்ரஹராயும்
புண்டரீகாக்ஷராயும் பிரதிபாதிக்கின்றனவே
இப்படி ஆஸ்ரித ஸூலபராய் கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற தேவரை அநந்ய சாதனை யாலே
காயத்ரியில் சொல்லுகிறபடியே ப்ராப்யமாக உபாஸிக்கக் கடவேன் என்கிறார்

——————-

ஆத்மா அஸ்ய கந்து பரிதஸ்துஷஸ் ச மித்ரஸ்ய சஷுஸ் வருணஸ்ய ச அக்நே
லஷ்ம்யா ஸஹ ஓவ்பத்திக காட பந்தம் பஸ்யேம ரங்கே சரதச் சதம் த்வாம் –80-

அஸ்ய கந்து –தென்படுகின்ற ஜங்கம சமூகத்துக்கும்
பரிதஸ்துஷஸ் ச –ஸ்தாவர வாஸ்து சமூகத்துக்கும்
ஆத்மா பவஸி –உயிராய் இருக்கின்றீர்
மித்ரஸ்ய சஷுஸ் வருணஸ்ய ச அக்நே–ஸூர்யனுக்கும் வருணனுக்கு அக்னிக்கும் கண்ணாக இருக்கின்றீர்
தேவாநாம் -என்றபடி இவர்கள் உப லக்ஷணம்
லஷ்ம்யா ஸஹ ஓவ்பத்திக காட பந்தம் –பிராட்டியுடன் ஸ்வ பாவ சுத்தமான த்ருடமான சம்பந்தத்தை யுடைய
க பஸ்யேம ரங்கே சரதச் சதம் த்வாம் -தேவரீரை ஸ்ரீ ரெங்கத்திலே நூறாண்டுகள் சேவிக்கக் கடவோம்
அடியோமோடும் நின்னோடும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு -என்கிறார்

ஸமஸ்த ஜகத்துக்கும்-விசித்திரமான ஸ்தாவரங்களுக்கும் ஜங்கமங்களுக்கும் -அந்தர்யாமியாயும்
ஸூர்யாதிகளுக்கு -ஸூர்யன் -வருணன் -அக்னி முதலானவர்களுக்கும் கண்ணாகவும் தேவர் ஆகையால்
பெரிய பிராட்டியாரோடு -த்ருட ஆலிங்கனத்துடன் -நித்ய ஸம்ஸ்லிஷ்டரான தேவரை நூறாண்டு கோயிலிலே
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கக் கடவோம் என்கிறார் –

—————

யஸ்ய அஸ்மி பத்யு ந தம் அந்தரேமி ஸ்ரீ ரெங்க துங்க ஆயதநே சயாநம்
ஸ்வ பாவ தாஸ்யேந ச ய அஹம் அஸ்மி ச சந் யஜே ஞான மயை மகை தம் –81-

யஸ்ய அஸ்மி பத்யு –யார் ஒரு ஸ்வாமிக்கு அடியேனாக இருக்கிறேனோ
ந தம் அந்தரேமி ஸ்ரீ ரெங்க துங்க ஆயதநே சயாநம்–ஸ்ரீ ரெங்கம் -சிறந்த ஸ்ரீ கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற
அந்த ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை விட்டு நீங்குவேன் அல்லேன்
ஸ்வ பாவ தாஸ்யேந ச ய அஹம் அஸ்மி–நான் இயற்கையான அடிமையினால் யாவனாக இருக்கிறேனோ
அவனாகவே இருந்து கொண்டு
ச சந் யஜே ஞான மயை மகை தம்–அந்த ஸ்ரீ ரெங்க நாதரை ஞானம் ஆகிற யாகங்களினால் ஆராதிக்கிறேன்
அநந்யார்ஹ சேஷத்வ பாரதந்தர்ய தாஸ்ய ஸ்வரூபத்தில் வழுவாமல் இருந்து ஆராதிக்கிறேன் என்றபடி –

நான் உனக்கு பழ வடியேன்–சேஷத்வ ஞானம் கொண்டே உன்னை ஆராதிப்பேன்-
யார் ஒரே ஸ்வாமிக்கே நாம் ஸ்வம் ஆகிறோமோ அப்படிப்பட்ட பெரிய பெருமாளைத் தவிர
வேறு ஒருவரையும் பற்றுவேன் அல்லேன்
யார் ஒருவருக்கு ஸ்வா பாவிக தாஸ்யம் உடையேனோ அந்த பெரிய பெருமாளையே ஞான யஜ்ஜ்ங்களாலே
யஜித்து அதிசயத்தை விளைவிக்கிறேன் என்கிறார் –
உபாயமாகவும் உபேயமாகவும் பெரிய பெருமாளையே போற்றுகிறேன் என்றபடி –

—————-

ஆயுஸ் பிரஜாநாம் அம்ருதம் ஸூ ராணாம்
ரெங்கேஸ்வரம் த்வாம் சரணம் ப்ரபத்யே
மாம் ப்ரஹ்மணே அஸ்மை மஹஸே
ததர்த்தம் ப்ரத்யஞ்ஞம் ஏனம் யுநஜை பரஸ்மை–82-

ஆயுஸ் பிரஜாநாம்–பிரஜைகளுக்கு ரக்ஷகராயும்
அம்ருதம் ஸூ ராணாம்–தேவர்களுக்கு போக்யராயும்
ரெங்கேஸ்வரம் –ஸ்ரீ ரெங்க திவ்ய தேசத்துக்கு தலைவராயும் இருக்கிற
த்வாம் சரணம் ப்ரபத்யே–தேவரீரை சரணம் புகுகின்றேன்
மாம் ப்ரஹ்மணே–பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபியாகவும்
அஸ்மை மஹஸே–தேஜஸ் ஸ்வரூபியுமாய் இருக்கிற இப்பெருமாள் பொருட்டு
ததர்த்தம் ப்ரத்யஞ்ஞம் ஏனம் யுநஜை பரஸ்மை–சேஷ பூதனான ப்ரத்யக் ஆத்மாவான அடியேனை
விநியோகிக்கக் கடவேன்-யுஞ்ஜீத–சுருதி வாக்யம் படியே –

சம்சாரிகளுக்கு ஆயுஸ்ஸூ போலவும் முக்த உபாய பூதராயும்-நிவர்த்த சம்சாரருக்கும் தத் பிராயருக்கும்
நிரதிசய போக்ய பூதராயும் ஸூலபராயும் கோயிலுக்கு நியாமகராயும் இருக்கிற தேவரை சரணம் புகுகிறேன் –
நாராயணா பர ப்ரஹ்ம நாராயண பரஞ்சோதி என்றபடியே பர ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யராயும் ஜ்யோதிஸ் சப்த வாஸ்யராயும்
இருந்து கைங்கர்ய உத்தேச்யத் வராய் கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற பெரிய பெருமாள் பொருட்டு
நானான இந்த பிரத்யாகாத்மாவை கிங்கரனாய் -அவர் பிரயோஜனம் பிரயோஜனமாம் படி –
விநியோகிக்கக் கடவேன் என்கிறார்

——————

ஆர்த்திம் திதீர்ஷுரத ரங்க பதே தநயாந்
ஆத்மம் பரி விவிதிஷு நிஜ தாஸ்ய காம்யந்
ஞாநீ இதி அமூந் சம மதாஸ் சமம்
அத்யுதாராந் கீதா ஸூ தேவ பவத் ஆச்ரயண உபகாரான்–83-

ஹே ரங்க பதே
பவத் ஆச்ரயண உபகாரான்–தேவரீரையே அடி பணிவதுவையே உபகாரமாக
ஆர்த்திம் திதீர்ஷுரத –நஷ்ட ஐஸ்வர்ய காமன் என்ன
தநயாந்–அபூர்வ ஐஸ்வர்ய காமன் என்ன
ஆத்மம் பரி –கைவல்ய காமன் என்ன
விவிதிஷு -ஜிஜ்ஞாஸூ என்ன
நிஜ தாஸ்ய காம்யந் ஞாநீ–ஸ்வ ஸ்வரூபமான சேஷ விருத்தியை விரும்புகிற ஞானி என்ன
இதி அமூந் சம –என்கிற இவர்களை வாசியற
மதாஸ் சமம் அத்யுதாராந் கீதா ஸூ தேவ–ஸ்ரீ பகவத் கீதையில் மிகவும் உதாரராக திரு உள்ளம் பற்றினீர் –
அவர்கள் இவற்றுக்காகவாது தன்னிடம் வராவிடில் சர்வ பல பிரதத்வ சக்தி குமர் இருந்து போகுமே

சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜனா ஸூஹ்ருதிந அர்ஜுந ஆர்த்த ஜிஜ்ஞாஸூ அர்த்தார்த்தீ ஞானீ ச பரதர்ஷப–ஸ்ரீ கீதை -7-16-
பெரிய பெருமாளுக்கு தன்னையே வேண்டி வரும் அநந்ய பக்தன் அத்யந்த அபிமதம்
ஐஸ்வர்யம் இழந்து அத்தை பெறவும் தானம் வீண்டுவானும் கைவல்யம் வேண்டுவானும் மற்ற மூவர்
இவற்றை கேட்டு வருபவரையும் உதாரர் என்னுமவர் அன்றோ

———————-

நித்யம் காம்யம் பரம் அபி கதிசித் த்வயி அத்யாத்ம ஸ்வ மதிபி அமமா
ந்யஸ்ய அசங்கா விதததி விஹிதம் ஸ்ரீ ரெங்க இந்தோ விதததி ந ச தே –84-

ஸ்ரீ ரெங்க இந்தோ
கதிசித்-சில அதிகாரிகள் –
கீழே ஸ்ரீ கீதை பிரஸ்த்துதம் -இதில் கர்ம யோக அதிகாரிகள் பற்றி –
அத்யாத்ம ஸ்வ மதிபி -ஆத்ம விஷயங்களான தம் ஞானங்களாலே
அமமா-மமகாராம் அற்றவர்களாயும்
அசங்கா-பல சங்கம் அற்றவர்களாயும்
த்வயி ந்யஸ்ய–தேவரீர் இடத்தில் கர்த்ருத்வத்தை அநு சந்தித்து
நித்யம் -நித்ய கர்மமாயும்
காம்யம்–காம்ய கர்மமாயும்
பரம் அபி –நைமித்திக கர்ம ரூபமாயும் இருக்கிற விதததி
விஹிதம் விதததி–சாஸ்திரங்களில் விதிக்கப்பட்ட கர்மாவை அனுஷ்டிக்கிறார்கள் –
ந ச தே விதததி-அவர்கள் அனுஷ்டிக்கிறார்கள் அல்லர் –
இவை பாதகம் ஆக மாட்டாதே இவ்வாறு அனுஷ்ட்டிக்கும் அதிகாரிகளுக்கு –

ஆத்ம ஸ்வரூபம் உணர்ந்து த்ரிவித த்யாகத்துடன் கர்மம் செய்கிறார்கள்-
பகவச் சரணார்த்திகள் பகவத் ஆதீன ஸ்வ கர்த்ருத்வ அத்யாவசாயங்களாலே நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்மங்களை
எல்லாம் ஸ்வ தந்த்ர போக்யரான தேவர் இடத்தில் சமர்ப்பித்து ஸ்வாதீந கர்த்ருத்வ புத்தி ரஹிதமாயும்
பலாபி சந்தி ரஹிதமாயும் ஸாஸ்த்ர ஆஜ்ஜை தேவர் ஆஜ்ஜை என்றே கொண்டு அனுஷ்டிக்கிறார்கள் –
அவர்கள் கர்மங்களை அனைத்தையும் விட்டவர் ஆகிறார்கள் –
அந்த அனுஷ்டாதாக்கள் அனுஷ்டிக்காதவர்களே ஆகிறார்கள் என்றபடி –

——————————

ப்ரத்யஞ்சம் ஸ்வம் பஞ்ச விம்சம் பராச
சஞ்சஷானா தத்வராஸே விவிஸ்ய
யுஞ்ஞாநாச் சர்த்தம் பராயாம் ஸ்வ புத்தவ்
ஸ்வம் வா த்வாம் வா ரங்க நாத ஆப்நு வந்தி–85-

ரங்க நாத
ப்ரத்யஞ்சம்–தனக்குத் தானே பிரகாசிப்பவனான
ஸ்வம் பஞ்ச விம்சம் –ஸ்வ ஆத்மாவை இருபத்தஞ்சாம் தத்துவமாக
சஞ்சஷானா–சொல்லா நிற்பவர்களாய்
பராச–பிறருக்கே பிரகாசிக்கின்ற
தத்வராஸே –தத்துவங்களின் கூட்டங்களில் இருந்து
விவிஸ்ய–பகுத்து அறிந்து
ருதம் பராயாம்-சம்சயம் விபர்யயம் அஞ்ஞானம் ஒன்றும் இன்றிக்கே சமாதி காலத்தில் உண்மையான உணர்ச்சியை உடைய
ஸ்வ புத்தவ் ஸ்வம் யுஞ்ஞாநாச்–தங்கள் புத்தியில் ஸ்வ ஆத்மாவை த்யானிக்கிறார்கள்
ஸ்வம் ஆப்நு வந்தி-ஸ்வ ஆத்ம அனுபவம் பண்ணப் பெறுகிறார்கள் –
த்வாம் யுஞ்ஞாநாச் த்வாம் ஆப் னுவந்தி –தேவரீரை த்யானிக்கிறவர்கள் தேவரீரையே அனுபவிக்கப் பெறுகிறார்கள் –
விவிதுஷு –ஆத்ம அனுபவம்
ஜிஜ்ஞாஸூ -பகவத் லாபார்த்தி
காம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் அன்றோ அந்தரங்க நிரூபனம்
பரமாத்மாக ஸ்வ ஆத்ம உபாசனம் என்றும் ஸ் வ ஆத்ம சரீரிக பரமாத்மா உபாசனம்
தத்க்ரது நியாயத்தாலே–சகல கல்யாண குண விசிஷ்டா பரமாத்மா உபாசகர்கள் தாதாவித்த பகவத் அனுபவத்தை பெறுகிறார்கள் –

கேவலனுக்கும் ஞானிக்கும் ப்ரக்ருதி விவிக்த ஆத்ம ஸ்வரூப ஞானம் அவசியம் என்கைக்காக
ஸ்வஸ்மை பாவமான தன்னை பிரகிருதி இத்யாதி -24-தத்துவங்களுக்கும் மேலே -25 -வது தத்துவமாக
சொல்லிக் கொண்டு விலக்ஷணனாக அத்யவசித்து-அப்படியே உபாசிக்கிற கேவலர் அந்த ஆத்மாவை லபிக்கிறார்கள்-
இப்படி ப்ரக்ருதி ஆத்ம விவேகம் பிறந்து தத் அந்தர்யாமியான தேவரை உபாசிக்கும் ஞானிகள்
தேவரை லபிக்கிறார்கள் என்கிறார் –
அன்றிக்கே
ப்ரக்ருதி விலக்ஷணரான ஆத்மாவை பகவதாத்மகமாக உபாசிப்பார் பகவாதாத்மகமான ஆத்மாவை லபிக்கிறார்கள்-
ஆத்ம சரீரகமாக உபாசிப்பவர்கள் அப்படியே தேவரை லபிக்கிறார்கள் என்னவுமாம்

————-

அத ம்ருதித கஷாயா கேசித் ஆஜான தாஸ்ய
த்வரித சிதில சித்தா கீர்த்தி சிந்தா நமஸ்யா
விதததி நநு பாரம் பக்தி நிக்நா லபந்தே த்வயி கில
ததேம த்வம் தேஷு ரங்கேந்திர கிம் தத் –86-

ரங்கேந்திர
அத ம்ருதித கஷாயா -அகற்றப்பட்ட பாபத்தை உடையவராயும்
ஆஜான தாஸ்ய த்வரித–இயற்கையான தாஸ்யத்தில் பதற்றத்தை உடையவராயும்
சிதில சித்தா –உள்ளம் நைந்தவர்களாயும் இருக்கிற
ரங்கேந்திர-சில அதிகாரிகள்
கீர்த்தி சிந்தா நமஸ்யா–சங்கீர்த்தனம் -சிந்தனம் -நமஸ்காரம் ஆகிய இவற்றை
விதததி–செய்கிறார்கள்
பாரம் பக்தி நிக்நா லபந்தே–பக்தி பரவசர்களாய் பரம ப்ராப்யரான தேவரீரை அடைகிறார்கள் –
ததேம-அன்னவர்கள்
த்வயி கில-தேவரீர் இடத்தில் அன்றோ உள்ளார்கள் -இது யுக்தம் –
த்வம் -தேவரீர்
தேஷூ–அவர்கள் இடத்தில் இருக்கிறீராமே
தத் கிம் -அது என்ன –
ந னு –பிராமண பிரசித்தி –ஸ்ரீ கீதை -9-29-
பக்த ஜன அதீன பாரதந்தர்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டு அருளுகின்றீர்

ஞானிகள் சாத்விக தியாக யுக்த கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே பக்தி யுதப்பத்தி விரோத பாபம் நிவ்ருத்தமானவாறே
உனக்கு பழ வடியேன் -ஸ்வாபாவிக தாஸ்யத்தில் த்வரை யுண்டாய் அப்போதே பிரேமையால் சிதில அந்தக்கரணராய்
கீர்த்தனா த்யான ப்ரணாமங்களைப் பண்ணா நிற்பார் -அப்படி பக்தி பரவசராய்க் கொண்டு
பரம ப்ராப்யரான தேவரை லபிக்கிறார்கள் -அப்படிப்பட்ட ஞானிகள் தேவர் ஆதீனமான
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிறவிருத்தி நிவ்ருத்திகளை உடையவராகை அன்றோ என்று இருக்க தேவர்
ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டு ஸ்வ ஆதீனரான தேவர் தத் ஆதீன ஸ்வரூபாதிகளை
உடையவராகை யாகிற ஆஸ்ரித வாத்சல்ய கார்யம் அத்யாச்சர்யம் என்கிறார் –

—————

உபா தத்தே சத்தா ஸ்திதி நியமந ஆத்யை சித் அசிதவ்
ஸ்வம் உத்திஸ்ய ஸ்ரீ மாந் இதி வததி வாக் ஓவ்பநிஷதீ
உபாய உபேயத்வ தத் இஹ தவ தத்வம் ந து குணவ்
அத த்வாம் ஸ்ரீ ரெங்கேசய சரணம் அவ்யாஜம் அபஜம்–87-

ஸ்ரீ ரெங்கேசய
ஓவ்பநிஷதீ வாக் –உபநிஷத் த்தில் உள்ள வாக்கானது என் சொல்கிறது என்றால்
ஸ்ரீ மாந் -திரு மால்
ஸ்வம் உத்திஸ்ய-தன்னை நோக்கி
தன்னை பலபாகியாக எண்ணிய படி
சித் அசிதவ்–சேதன அசேதனங்களை
உபா தத்தே சத்தா ஸ்திதி நியமந ஆத்யை இதி –ஸ்ருஷடி ஸ்திதி நியமனம் முதலிய வியாபாரங்களால்
ஸ்வீ கரிக்கிறான் என்று வததி -ஒதுகின்றன
தத் –அதனால் வாக்
உபாய உபேயத்வ தத் –உபாயத்வமும் உபேயத்வமும் தேவரீருக்கு
தத்வம் ந து குணவ்–ஸ்வரூபமாகும் -குணங்கள் அல்ல –
இவை ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் –நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் அல்லவே –
சத் சம்ப்ரதாயம் நிஷ்கர்ஷம் பண்ணி அருளுகிறார்
அத -உபாயத்வமும் உபேயத்வமும் தேவரீருக்கு ஸ்வரூபங்களாக இருப்பதனால்
த்வாம் சரணம் அவ்யாஜம் அபஜம்–தேவரீரை வியாஜ்யம் ஒன்றும் இன்றியே சரணம் புகுகிறேன் –
அநந்ய சாதனர் என்று சரணம் புகுகிறார் –

அனைத்தும் உனக்காகவே உன் சொத்துக்களை அடையவே செய்கிறார் –
உபாய உபேயம் உன் ஸ்வரூபம் -சரண் அடைகிறேன்-
பக்த்யாதி ரூப சாதனாந்தரத்தில் இழியுமவருக்கு ப்ராப்ய பூதராகுகை மாத்திரம் அன்றிக்கே
அநந்ய சாதனருக்கும் பெரிய பெருமாள் உபாயம் உபேயம் இரண்டும் தாமே யாகிற படியையும்
தாம் அநந்ய சாத்யன் என்னுமத்தையும் அறிவைக்காக
சுருதி வாக்கியங்களைக் காட்டி அருளி ஸ்ரீ யபதியானவன் சேதன அசேதனங்களை சத்தா ஸ்திதி நியமன
சம்ஹார மோக்ஷ ப்ரதானாதிகளாலே சர்வ சேஷியான தன்னை உத்தேசித்து உபாதானம் பண்ணுகிறான் –
ஆகையால் உபாயத்வமும் உபேயாதவமும் ஞான ஆனந்த அமலத்வாதிகளைப் போலே ஸ்வரூப நிரூபகம்-
ஞான சக்த்யாதிகளைப் போலே நிரூபித்த ஸ்வரூப விருத்தி குணம் அல்லவாகையாலே கோயிலிலே கண் வளர்ந்து
அருளிக் கொண்டு ஸூலபுராண தேவரை அநந்ய ப்ரயோஜனனாய்க் கொண்டு
நிர்வ்யாஜமாக சரணம் புகுந்தேன் என்கிறார் –

—————–

படு நா ஏக வராடிகா இவ க்ல்ப்தா ஸ்தலயோ கா கணி கா ஸூ வர்ண கோட்யோ
பவ மோக்ஷ ணயோ த்வயா ஏவ ஐந்து க்ரியதே ரெங்க நிதே த்வம் ஏவ பாஹி –88-

ரெங்க நிதே
படு நா -சமர்த்தனான ஒருவன்
கா கணி கா ஸூ வர்ண கோட்யோ–ஒரு பைசா வகுப்பும் ஒரு சவரன் வகுப்புமான
க்ல்ப்தா ஸ்தலயோ–இடங்களில் ஏற்படுத்தப் பட்ட
ஏக வராடிகா இவ –ஒரு பலகறை போலே
த்வயா ஏவ ஐந்து –சேதனனானவன் தேவரீராலேயே
பவ மோக்ஷ ணயோ –சம்சாரத்திலும் முக்தியிலும்
க்ரியதே -பண்ணப் படுகிறான்
த்வம் ஏவ பாஹி –ஆதலால் தேவரீர் ரஷித்து அருள வேணும் –

நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரன் -நீயே அடியேனை ரக்ஷிப்பாய்-
எம்பெருமானுக்கு உபாயத்வம் ஸ்வரூபமாகில் சர்வ முக்தி பிரசங்கமாய் லீலா விபூதி விச்சேதம் வாராதோ என்கிற
சங்கையில் நிராங்குச ஸ்வா தந்தர்யத்தாலே வாராது என்று பரிஹாரம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
சமர்த்தனாய் ஸ்வ தந்திரனாய் இருக்கும் ஒரு ராஜா தன் ராஜ்யத்தில் ஒரு பலகறையை ஸ்வல்ப பரிமாணமான
ஸூவர்ண ஸ்தானத்தில் யாக்கி அத்தாலே சில நாள் கிரய விக்ரய ரூப கார்யம் செல்லா நிற்க –
பின்பு ஒரு காலத்திலேயே அத்தையே ஸூவர்ண கோடி ஸ்தானத்தில் ஆக்கிச் செலுத்துமா போலே
ஒரு சேதனனை தேவரும் ஸ்வ தந்தரராய் சில நாள் சம்ஸ்பரிப்பித்து-பின்பு ஒரு கால் கர்ம ஞான பக்தி பிரபத்தி
இத்யாதி வியாஜங்களை உண்டாக்கி முக்தனாம் படி பண்ணுகிறது
ஆகையால் அடியேனையும் தேவரீர் பிரபத்தி வியாஜ்யத்தை உண்டாக்கி தேவரீர் இடமே அன்விதனாக்கி
ரக்ஷித்து அருள வேணும் என்கிறார் –

—————-

ஞான க்ரியா பஜன சமத் அகிஞ்சன அஹம்
இச்சா அதிகார சகந அநுசய அந பிஞ்ஞ
ரெங்கேச பூர்ண வ்ருஜின சரணம் பவேதி
மௌர்க்க்யாத் ப்ரவீமி மனசா விஷய ஆகுலேந —89-

ரெங்கேச
ஞான க்ரியா பஜன சமத் அகிஞ்சன–ஞான யோகம் கர்ம யோகம் பக்தி யோகம் ஆகிய சம்பத் இல்லாதவனும்
இச்சா அதிகார சகந அநுசய அந பிஞ்ஞ–முமுஷுத்வம் என்ன ஆகிஞ்சன்ய அநந்ய கதித்வம் இத்யாதி அதிகாரம் என்ன
சக்தி என்ன அநு தாபம் என்ன -இவற்றை அறியாதவனாயும்
பூர்ண வ்ருஜின –நிரம்பிய பாபங்களையும் யுடையனாய் இருக்கிற
அஹம்–அடியேன்
மௌர்க்க்யாத்–மூர்க்கத்தனத்தால்
மனசா விஷய ஆகுலேந-விஷயங்களில் கலங்கின நெஞ்சோடு
சரணம் பவேதி இதி ப்ரவீமி–சரணமாகு -என்கிறேன்
இச்சா அதிகார சகந அநுசய அந பிஞ்ஞ
கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர் -போதுவீர் போதுமினோ -இச்சைக்கே மேற்பட்ட
வேறே ஒன்றுமே வேண்டாமே பிரபத்திக்கு -அதுக்கும் கூட சக்தன் அல்லன்
சம தமாதிகள் அதிகாரமும் இல்லை -சகநம் -அத்யவாசாய திருடத்வமும் இல்லை –
இவை இல்லை என்னும் அனுசயம்-அனுதாபமும் இல்லை -இவை என்ன என்ற அறிவும் இல்லை

ஸ்வந்தரராகச் சொன்னீர் ஆகிலும் சாஸ்திரம் சித்திக்க வேண்டும் அன்றோ -நீரும் இதம் குரு -என்றத்தைச் செய்து –
இதம் ந குரு என்றத்தை தவிர்க்க வேணும் காணும் -அபுனா விருத்தி லக்ஷண மோக்ஷம் பெரும் போதைக்கு என்று
பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளமாக
கர்மா யோகாதிகளில் அன்வயம் இல்லாமை அன்றிக்கே மட்டும் இல்லாமல் மேல் அன்வயம் உண்டாகைக்கு ஹேதுவான
குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் இத்யாதி ப்ராஹ்மண்யாதிகள்-அனுஷ்டான ஞான சக்த்யாதிகளும் அனுதாமும் இன்றிக்கே –
இவைகள் உண்டு என்கிற வ்யுத்பத்தியும் கூட இல்லாமல் இருக்க -இப்படி விகிதங்களில் ஒன்றுமே இல்லாதது போலே
நிஷித்தங்களில் என்னிடம் இல்லாதது ஒன்றுமே இல்லை -இப்படி முமுஷுத்வாதிகளும் இன்றிக்கே இருக்க
அபாய பஹுளனாய் நெஞ்சம் ப்ரவணராய் இருக்க ஸ்வ அதிகாரம் தெரியாதே –
கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன்-என்னுமா போலே சரணம் அஹம் -தேவரே உபாயமாக வேணும் -என்று பிரசித்தமாக
விடாதே சொல்லி இவ்வளவு அநு கூல்யம் உடையானை ரக்ஷித்திலன் என்று தேவருக்கும் அவத்யமாய்
கோயில் நித்ய சந்நிதியையும் அகிஞ்சித் கரம் ஆக்கினேன் என்கிறார்

———–

த்வயி சதி புருஷார்த்தே மத் பரே ச அஹம்
ஆத்ம க்ஷய கர குஹநார்த்தான் சரத்ததத் ரங்க சந்த்ர
ஜனம் அகிலம் அஹம் யு வஞ்சயாமி த்வத்
ஆத்ம பிரதிம பவத் அநந்ய ஞானி வத் தேசிக சன்–90-

ரங்க சந்த்ர
புருஷார்த்தே –பரம புருஷார்த்த பூதரும்
மத் பரே ச த்வயி சதி –என் திறத்திலே ஊற்றம் உடையவருமான தேவரீர் எழுந்து அருளி இருக்க
அஹம்ஆத்ம க்ஷய கர குஹநார்த்தான் ச
ரத்ததத் –அடியேன் ஆத்ம நாசத்தை விளைகின்ற போலிப் பொருள்களை விரும்பினவனாயும்
அஹம் யு–அஹந்காரியுமாயும் இருந்து கொண்டு
த்வத் ஆத்ம பிரதிம –தேவரீருடைய ஆத்மாவைப் போன்று
பவத் அநந்ய ஞானி–தேரில் வேறுபடாத ஞானி போல்
ஜனம் அகிலம் வஞ்சயாமி வத் தேசிக சன்–குருவாக இருந்து எல்லாரையும் வஞ்சித்து வருகிறேன் –
நைச்ய அனுசந்தானத்தில் தலை நிற்கிறார் –

என்னை பெற ஆவலாக நீ உள்ளாய் -விஷயாந்தரங்களில் மண்டி உள்ளேன் -ஸ்ரீ கீதையில் நீ அருளிச் செய்தபடி
ஆத்மாவாக உள்ள ஞானி என்றும் உன்னை விட மாறுபடாத ஆசார்யன் என்றும் கூறிக் கொண்டு வஞ்சிப்பவனாக உள்ளேன்-
உம்முடைய மனஸ்ஸூக்கு விஷய ப்ராவண்யம் விலக்ஷணமான உபாய உபேய துர் லப்யத்தால் வந்தது-
அதுவும் சிஷ்டர் அறியில் அவர்கள் கர்ஹித்து அச்சத்தை விளைத்த தாதல் உபதேசத்தால் ஆதல்
நிவ்ருத்தம் ஆகிறது என்று பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளமாய்
அதுவோ -ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன்-என்றும் -ஐயப்பாடு அறுத்து தோன்றும் அழகன் -என்றும்
எனக்கு உபாய உபேய பூதரான தேவர் கோயிலிலே நித்ய சன்னிஹிதராய் இருக்கையாக இருந்தும் அன்றோ
அநாதரித்து விழுக்காட்டில் ஆத்ம நாசமாய் முகப்பில் ஓன்று போல் இருக்கிற விஷயாந்தரங்களை விரும்பினது –
அதுவும் ப்ரசன்னமாகையாலே சரணம் அஹம் என்கிற யுக்தியைக் கொண்டு பாமரரோ பாதி சிஷ்டரும்
அஹங்காரியனான என்னை அநன்யன் என்று தேவர் ஆத்மாவோடு துல்யனாகவும் அபிமதனாக உள்ள ஞானியாகவும்
தன் உபதேசத்தால் பிறரையும் ஞானி யாக்க வல்லவனாயும் -சதாச்சார்ய அக்ரேஸராக ஸமஸ்த ஜகத்தும் -பிரமிக்கும் படி
இருப்பதே யாத்திரையாக இருக்கையாலே நான் உபதேசாதிகளுக்கும் அவிஷயம் என்கிறார்

—————————-

அதிக்ராமந் ஆஞ்ஞாம் தவ விதி நிஷேதேஷு பவதே அபி
அபித்ருஹ்யன் வாக்தீக்ருதிபி அபி பக்தாய சததம்
அஜாநந் ஜாநந் வா பவத் அஸஹநீய ஆகஸீ ரத
ஸஹிஷ்ணு த்வாத் ரங்க ப்ரவண தவ மா பூவம் அபர–91-

ரங்க ப்ரவண
சததம் தவ –எப்போதும் தேவரீருடைய
அதிக்ராமந் ஆஞ்ஞாம் விதி நிஷேதேஷு –விதி நிஷேத ரூபமான கட்டளையை மீறி நடப்பவனாயும்
வாக்தீக்ருதிபி அபி–வாக்கினாலும் நெஞ்சினாலும் செய்கையினாலும்
பக்தாய பவதே அபி–தேவர் விஷயத்திலும் தேவரீர் பக்தர்கள் விஷயத்திலும்
அபித்ருஹ்யன் -அபசார ப் படுபவனாயும்
அஜாநந் ஜாநந் வா –தெரிந்தோ தெரியாமலோ
பவத் அஸஹநீய ஆகஸீ—-தேவரேருக்கும் அஸஹ்யமான அபசாரங்களில் ஆஸக்தனமாயும் இருக்கிற அடியேன்
ஸஹிஷ்ணு த்வாத் –தேவரீர் சர்வ ஸஹிஷ்ணுவாதலால்
தவ மா பூவம் அபர–தேவரீருக்கு அனுக்ரஹம் ஆகாது ஒழியக் கடவேன் அல்லேன்
தவ பர ஏவ பவேயம் என்றபடி

சமர்த்தனான பிஷக்கின் பக்கல் ரோகியானவன் தன் அபத்யத்தை வெளியிடுமா போலே
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் பெரிய பெருமாள் பக்கல் பிரகிருதி நிவ்ருத்த பரமாய் -தேவர் ஆஜ்ஜா ரூபமான
சுருதி ஸ்ம்ருதி இத்யாதிகளை லஜ்ஜா பயன்கள் இன்றி பரித்யஜித்து சர்வ பூத ஸூஹ்ருதான தேவர் பொருட்டும்-
மத் பக்த ஜன வாத்சல்யம் இத்யாதி அஷ்ட வித பக்தி உக்தனாய் சதா தரிசனத்துக்கு அவரிடம் போக மாட்டாதே
சதா தர்சனாதி போக்யனான பாகவதம் பொருட்டும் கரண த்ரயத்தாலும் புத்தி பூர்வகமாகவும் அபுத்தி பூர்வகமாகவும்
காதாசித்கமாகவும் இன்றிக்கே ஸம்பந்த சம்பந்திகளில் அளவும் பயம் இல்லாமல் துரோகித்து
சர்வ ஸஹிஷ்ணுத்வமான தேவருக்கும் அஸஹநீயமான அபராதத்திலும் சந்தோஷிக்கிறேன்
இப்படி அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகரண பகவத் அபசார பாகவத அபசார அஸஹ்ய அபசாரங்களைப் பண்ணிப் போருகிற நானும்
ஸஹிஷ்ணுத்வத்தாலும் நிர்தோஷ ரக்ஷணமாகில் பரமபதத்தில் இருந்து செய்யலாய் இருக்க
ச தோஷ ரக்ஷண அர்த்தமாக கோயில் ப்ராவண்யத்தாலும் தேவர்க்கு துர் பரனாக ஒண்ணாது என்கிறார் –

——————–

ப்ர குபித புஜக பணாநாம் இவ விஷயானாம் அஹம் சாயாம்
சதி தவ புஜ ஸூர விடபி பரச் சாயே ரங்க ஜீவித பஜாமி —92-

ரங்க ஜீவித
தவ புஜ ஸூர விடபி –தேவரீருடைய திருத் தோள்களாகிற கற்பக விருஷத்தினுடைய –
கற்கபக் கா என நல் பல தோள்கள் அன்றோ –
சதி பரச் சாயே–நிழல் பங்கு இருக்கும் போது
ப்ர குபித புஜக பணாநாம் இவ விஷயானாம்–சீறிய பாம்பின் படம் போன்ற துர் விஷயங்களினுடைய
அஹம் சாயாம் பஜாமி–நிழலை நான் அடைகிறேன்

புருஷார்த்தத்தையும் குஹ்யமான அர்த்தங்களையும் ச த்ருஷ்டாந்தமாக விவரிக்கக் கோலி ப்ராப்த சேஷியான தேவருடைய
கற்பகக் கா வென நல் பல தோள்கள் -என்ற படி ஆஸ்ரித ரஷ்யத்து அளவு அன்றிக்கே விஞ்சியதாய் தாப ஆர்த்தருக்கு
தாபம் தீரும்படியும் நிவ்ருத்த ஆர்த்தருக்கு நிரதந்தர அனுபாவ்யமாயும் பலவன்றியே ஏகமாய் இருக்கிற திருக் கையாகிற
கற்பக வ்ருஷத்தின் நிழலானது நாம் தேடிப் போக வேண்டாதபடி நமக்கு தாரகமாயும் -கோயில் உமக்கு தாரகம் –
நீர் கோயிலுக்கு தாரகம் -கோயிலிலே நித்ய சந்நிஹிதையாய் இருக்குமத்தையும் அநாதரித்து
மிகவும் குபிதமான சர்ப்பத்தின் படத்தின் நிழல் போல் முகவாய் மயிர் கத்தியாய் இருக்க ஆபாத ராமணீயதையாலே
ஆகர்க்கஷமாயும் உத்தர ரக்ஷணத்தில் அனர்த்த கரமாயும் ஓன்று அன்றிக்கே பலவாயும் புறம்பு போக ஒட்டாதே
பந்தகமாய் இருக்கிற விஷயாந்தரங்களுடைய நிழலை அஸேவ்யம் என்று பார்க்க ஒட்டாதே பாவத்தை உடைய
நான் நிரந்தரம் சேவிக்கிறேன் என்கிறார் –

———–

த்வத் சர்வசக்தே அதிகா அஸ்மதாதே கீடஸ்ய சக்தி பத ரெங்க பந்தோ
யத் த்வத் க்ருபாம் அபி அதி கோசகார ந்யாயாத் அசவ் நஸ்யதி ஜீவ நாசம் –93-

ரெங்க பந்தோ-பர்தோ
அஸ்மதாதே கீடஸ்ய சக்தி–என் போன்ற புழுவினுடைய சக்தியானது –
த்வத் சர்வசக்தே–சர்வ சக்தி யுக்தரான தேவரீரைக் காட்டிலும்
அதிகா யத் –விஞ்சியது என் என்றால்
அசவ் த்வத் க்ருபாம் அபி அதி -இந்த புழுவானது தேவரீருடைய திருவருளையும் மீறி
அசவ் -பரோக்ஷ நிர்த்தேசம்-வெறுத்து தம்மை அருளிச் செய்தபடி –
கோசகார ந்யாயாத் – ஒரு பூச்சியின் செயல் போலே
நஸ்யதி ஜீவ நாசம்-தன்னடையே மடிகின்றது
பத–அந்தோ
இரு கரையும் அழியப் பெருகும் உமது திருவருள் பிரவாஹத்துக்கும் தப்பி விலக்கி ஆத்ம நாசம் அடைகிறேன்

சர்வசக்தனான உனது சக்திக்கும் விஞ்சினா பாபிஷ்டன் -கோசாரம் பூச்சி தன் வாய் நூலாலால் கூட்டைக் கட்டிக் கொண்டு
வாசலையும் அடைத்து அழியுமா போலே ஜீவனும் தன்னை அழித்துக் கொள்கிறான்
நான் சர்வ சக்தன் அன்றோ -உம் விஷய ப்ராவண்யத்தைத் தவிர்க்க எனக்கு பிராப்தி தான் இல்லையோ -என்ன
நான் சக்தன் இல்லை என்றேனோ நானாகிய ஷூத்ர ஜந்துவின் சக்தி அதுக்கும் மேலானது –
எப்படி என்னில் தயை வந்த இடத்தில் அன்றோ தேவர் சக்தி -அந்த தயை ஸ்வ விஷயத்தில் வர ஒட்டாமல்
சம்சாரிகள் துக்கத்தில் ஸூகத்வ பிராந்தி பண்ணி
கோஸகாரம் என்கிற கிருமி தன் வாயில் உண்டான நூல்களால் கூண்டு கட்டி வழியும் அடைத்து நிர் கமிக்க மாட்டாதே
உள்ளே கிடந்தது நசிக்குமா போலே ஜீவித்துக் கொண்டே இது நசிக்கிறதாலே இது என்ன படு கொலை என்கிறார்

—————————

ஸ்ரீ ரெங்கேச த்வத் குணா நாம் இவ அஸ்மத் தோஷணாம் க பாரத்ருச்வா யத அஹம்
ஓகே மோகோ தன்யவத் த்வத் குணா நாம் த்ருஷ்ணா பூரம் வர்ஷதாம் நாஸ்மி பாத்ரம் –94-

ஸ்ரீ ரெங்கேச
த்வத் குணா நாம் இவ -தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களுக்குப் போலே
அஸ்மத் தோஷணாம்–எனது குற்றங்களுக்கும்
க பாரத்ருச்வா யத–கரை கண்டவர் யாவர்
ஏன் என்றால் அஹம்
ஓகே மோகோ தன்யவத் –பெரு வெள்ளத்தில் பிசாசுகள் தாகம் தீரப் பருக மாட்டாததது போலே
த்ருஷ்ணா பூரம் வர்ஷதாம் –ஆசை தீர வர்ஷிக்கின்ற
த்வத் குணா நாம் –தேவரீருடைய திருக் குணங்களுக்கு
நாஸ்மி பாத்ரம் –பாத்திரம் ஆகிறேன் அல்லேன் அன்றோ –

கல்யாண குணங்களுக்கு எல்லை இல்லாதப்ப போலே என்னுடைய தோஷங்களுக்கும் எல்லை இல்லையே
வெள்ளம் எவ்வளவு இருந்தாலும் பிசாசுக்கள் மனிதர்களைக் கொன்றே தங்கள் தாகத்தை தீர்த்துக் கொள்ளுமே
உனது கர்ணாம்ருத வர்ஷத்துக்கும் தப்பினேன்-
தயை மாத்ரத்தை அன்றோ நீர் அதிக்ரமித்தது-எனக்கு ஷாமா வாத்சல்யயாதி அநேக கல்யாண குணங்கள் உண்டே என்ன
தேவருடைய கல்யாண குணங்கள் அஸங்க்யேயாமாம் போலே என்னுடைய தோஷங்களும் தேவராலும்
பரிச்சேதிக்க ஓண்ணாமல் அநேகங்கள் -ஆகையால் இறே பிரவாகத்தில் ப்ரஹ்ம ரஜஸ்ஸூ தாஹசாந்தி
பண்ணிக் கொள்ள மாட்டாதாப் போலே அடியேனும் மநோரதித்தார் மநோ ராதித்த அளவும் வர்ஷிக்கிற
தேவருடைய ஷமாதி குணங்களுக்கும் விஷயம் ஆகிறேன் அல்லேன் என்கிறார்

——————

த்வத் சேத் மனுஷ்ய ஆதி ஷு ஜாயமான தத் கர்ம பாகம் க்ருபயா உபயுங்ஷே
ஸ்ரீ ரெங்க சாயிந் குசல இதராப்யாம் பூய அபி பூயே மஹி கஸ்ய ஹேதோ —95-

ஸ்ரீ ரெங்க சாயிந்
த்வத் மனுஷ்ய ஆதி ஷு ஜாயமான–தேவரீர் மனுஷ்யாதி யோனிகளில் அவதரியா நின்றவராய்
தத் கர்ம பாகம் க்ருபயா உபயுங்ஷே சேத் –அப்பிறவிக்கு உரிய கர்ம பரிபாகத்தை கிருபை அடியாக அனுபவியா நிற்க
வயம் -நாங்கள்
குசல இதராப்யாம்-இன்ப துன்பங்களினால்
பூய அபி பூயே மஹி கஸ்ய ஹேதோ–பலகாலும் எதற்க்காக நோவு படக் கடவோம்

எத்தனை காலம் கர்மத்தால் பீடிக்கப்பட்டு உழல்வோம்-
குணா நாம் த்ருஷ்ணா பூரம் வர்ஷதாம்-என்று வர்ஷித்த இடங்கள் எங்கே என்ன
ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ண ரூபேண அவதாரங்களிலும் ஸ்ரீ கோயில்களிலும் கோகுல கோசல சராசரசங்களையும்
ஆழ்வார்கள் முதலானவர்களையும் புண்ய பாபங்களால் அபிபவம் இன்றிக்கே த்வத் சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷங்களிலே
ஸூக துக்கராம் படி பண்ணவில்லையோ -அப்போது நான் பாத்ரனாகத படி அன்றோ
என்னுடைய தோஷ பூயஸ்த்தை இருப்பது என்று திரு உள்ளம் பற்றி -தேவாதி ஜென்மங்களில் அவதரித்து
அந்த அந்த ஜன்மத்துக்கு அடுத்த கர்மபலத்தையும் சாதுக்கள் பக்கல் அனுக்ரஹித்தால் அனுபவித்ததாகில்
நாங்கள் புண்ய பாபங்களாலே எதனாலே பரிபவிக்கப் படுகிறோம் என்கிறார் –
பாப பிராசுரயத்தாலே அன்றோ –

—————

ஷமா சாபராதே அநு தாபிநி உபேயா கதம் சாபராதே அபி திருப்தே மயி ஸ்யாத்
ததபி அத்ர ரங்காதி நாத அநு தாபவ்ய பாயம்ஷமதே அதி வேலா ஷமா தே –96-

ரங்காதி நாத
ஷமா சாபராதே அநு தாபிநி உபேயா–பொறுமையானது அபராதியாய் இருந்தாலும் அநு தாபம்
உள்ளவன் இடத்தில் அணுக கூடியது
அப்படி இருக்க
சாபராதே அபி திருப்தே மயி–அபராதியாய் இருந்தும் கழிவிரக்கம் இன்றிக்கே கொழுத்து இருக்கின்ற என் விஷயத்தில்
அந்தப் பொறுமையானது
கதம் ஸ்யாத்–எப்படி உண்டாகும்
ததபி அதி வேலா –ஆயினும் கங்கு கரையற்றதான
ஷமா தே–தேவரீருடைய பொறுமையானது
அத்ர அநு தாபவ்ய பாயம்ஷமதே -இவ் வடியேன் திறத்தில் ஸமஸ்த அபராதங்களைப் பொறுத்து
அருளுவது பிளே அநு தாபம் இல்லாததையும் ஷமிக்கும்

இப்படி பாப ப்ரஸுர்யமும் உண்டாய் அனுதாப லேசமும் இன்றிக்கே இருக்க நாம் ஷமிக்கும் படி எங்கனே-
அனுதாபம் பிறந்த இடத்தில் க்ஷமை என்ற ஒரு வரம்பை நீர் தோன்றி அழிக்கப் பார்க்கிறீரோ என்ற திரு உள்ளமாக
அப்படி வரம்பு அழிக்காமல் ஷமிக்கும் இடத்தில் பரமபதத்தில் இருக்க அமையாது -வரம்பை அழித்து ஷமிக்காகா அன்றோ
கோயிலில் நித்ய சந்நிதிஹித்தார் உள்ளீர் -அதனால் என் அனுதாப ஸூந்யதையும் ஷமித்து அருள வேணும் என்கிறார் –
அனுதாப கேசமும் இல்லாமல் அபராதங்களே பண்ணிப் போரும் அஸ்மதாதிகள் இடத்திலும்
உனது ஷமா குணம் பலிதமாகிறதே –

————–

பலிபுஜி சிசுபாலே தாத்ருக் ஆகஸ்கரே வா
குண லவ ஸஹ வாஸாத் த்வத் ஷமா சங்கு சந்தீ
மயி குண பரமாணு உதந்த சிந்தா அநபிஜ்ஜே
விஹரது வரத அசவ் ஸர்வதா ஸார்வ பவ்மீ–97-

வரத
தாத்ருக் ஆகஸ்கரே–வாசா மகோசரமான அபராதங்களைச் செய்த
பலிபுஜி சிசுபாலே வா–காகாசூரன் இடத்திலும் சிசுபாலன் இடத்திலும்
குண லவ ஸஹ வாஸாத்–ஸ்வல்ப குணமும் கூட இருந்ததனால்
த்வத் ஷமா சங்கு சந்தீ–சங்கோசம் உடையதான இந்த தேவரீருடைய பொறுமையானது
மயி குண பரமாணு உதந்த சிந்தா அநபிஜ்ஜே–சத் குண லவலேச பிரசக்தியும் அற்ற அடியேன் திறத்தில்
விஹரது அசவ் ஸர்வதா ஸார்வ பவ்மீ–எப்போதும் செங்கோல் செலுத்திக் கொண்டு விளையாடட்டும்
தேவரீருடைய ஷமா குணம் அடியேன் திறத்திலே தானே நன்கு வீறு பெரும் –
நைச்ய அனுசந்தான காஷ்டை இருக்கும் படி –

காகாசூரன் சிசுபாலாதிகள் இடம் உள்ள லவ லேச நற்குணங்களும் இல்லாத அஸ்மதாதிகளுக்கு அன்றோ நீ-
இப்படி குணம் இல்லாமையே தேவர் உடைய நிரவாதிக மகிமையான ஷமைக்கு அங்குசித ப்ரவ்ருத்திக்கு
ஹேது என்று திரு உள்ளம் பற்றி
சிறு காக்கை முலை தீண்ட என்றும் கேழ்ப்பார் செவி சுடு கீழ்மை வசவுகளையே வையும் என்றும்
அந்தப்புர விஷயத்திலும் ஸ்வ விஷயத்திலும் வாசோ மகோசரமான அபராதங்களைப் பண்ணின
காகம் விஷயத்திலும் சிசுபால விஷயத்திலும்
பித்ராதி பரித்யாகத்தால் வேறு புகல் அற்று விழுந்தமையாலும் வசவு தோறும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண நாம உச்சாரணம்
ஆகிற குண லேசம் உண்டாகையாலும்
அங்குசித பிரவிருத்தையான ஸ்வதஸ் அஸஹிஷ்ணுவான தேவர் க்ஷமை குண லேச விருத்தாந்த விசாரம் இன்றிக்கே
இருக்கிற அடியேன் இடத்தில் சர்வ பிரதேசத்தையும் ஆள்வதாகக் கொண்டு எப்போதும் க்ரீடிக்கக் கடவது என்கிறார் –

—————————

தயா பர வ்யசன ஹரா பவவ்யதா ஸூகாயதே மம தத் அஹம் தயாதிக
ததாபி அசவ் ஸூகயதி துக்கம் இதி அத தயஸ்த மாம் குணமய ரங்க மந்த்ர –98-

குணமய ரங்க மந்த்ர–கல்யாண குணங்களே வடிவெடுத்த ஸ்ரீ ரங்க நாதரே
தயா–தேவரீருடைய தயாவானது
பர வ்யசன ஹரா –பிறருடைய துன்பங்களைப் போக்கடிக்க வல்லது
மம -எனக்கோ என்றால்
பவவ்யதா-சம்சார துக்கமானது
ஸூகாயதே -துக்கமாக இல்லாமல் இன்பமாகவே உள்ளதே
தத் அஹம் தயாதிக–ஆகையால் அடியேன் தேவரீருடைய தயைக்கு இலக்காகக் கூடாதவனாக உள்ளேன்
ததாபி அசவ் ஸூகயதி துக்கம் இதி அத தயஸ்த மாம் -ஆயினும் இந்தப் பையல் துன்பத்தை
இன்பமாக பிரமித்து உள்ளான் என்று திரு உள்ளம் பற்றி அடியேன் மீது இரங்கி அருள வேணும்

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுடைய க்ஷமை போலே தயையும் உத்வேலையாய்க் கொண்டு குண லேசம் இல்லாத விஷயத்தில்
அசங்குசித ப்ரவ்ருத்திகை என்று திரு உள்ளம் பற்றி -தயையாவது -பரனுடைய பிரதி கூல ஞான ரூப துக்கத்தைப் போக்குவது –
எனக்கு சம்சார அனுபவம் பிரதி கூல ஞானமாய் இராதே அனுகூல ஞானமாயேயாய் இரா நின்றது –
ஆகையால் அடியேன் தேவருடைய தயயையும் அதிக்ரமித்தவன்-
ஆகையால் கோயிலிலே தயா பிரசுரமாக நித்ய வாசம் பண்ணி அருளும் தேவர் இவன் ஸூகம் என்று பிரமிக்கிறான் –
துக்கம் என்றே திரு உள்ளம் பற்றி அடியேனையும் கிருபை பண்ணி அருள வேணும் என்கிறார்

————

கர்ப்ப ஜென்ம ஜரா ம்ருதி கிலேச கர்ம ஷட் ஊர்மக
ஸ்வா இவ தேவ வஷட் க்ருதம் த்வாம் ஸ்ரீ யஸ் அர்ஹம் அகாமயே–98-

கர்ப்ப ஜென்ம ஜரா ம்ருதி கிலேச கர்ம ஷட் ஊர்மக–கர்ப்பவாசம் முதலாக நேருகின்ற ஷட் பாவ விகாரங்கள்
ஆகிற அலைகளில் உழல்கின்ற அடியேன்
ஸ்வா இவ தேவ வஷட் க்ருதம்–தேவர்களுக்காக வகுக்கப் பட்ட ஹவிஸ்ஸை நாய் விரும்புவது போலே
த்வாம் ஸ்ரீ யஸ் அர்ஹம் அகாமயே–பிராட்டிக்கே உரியரான தேவரீரை அடியேன் விரும்பினேன் –

நாய் புரோடாசம் நக்குவது போலே பெரிய பிராட்டியாருக்கே உரியவனாக உன்னை விரும்பினேன்
பஞ்சக் கிலேசம் புண்ய பாப ரூப கர்மம் இவற்றிலே சுழன்று இருந்தும் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு அர்ஹமான தேவரை –
தேவர்களுக்கு என்று மந்த்ர பூதமான -மந்திரத்தால் ஸம்ஸ்க்ருதமான -புரோடாசத்தை நாய்
ஆசைப்படுமா போலே ஆசைப்பட்டேன் -என்கிறார்

———–

அநு க்ருத்ய பூர்வ பும்ஸ ரங்க நிதே விநயடம்பத அமுஷ்மாத்
சுந இவ மாம் வரம் ருத்தே உபபோக த்வத் விதீர்ணயா –100-

ரங்க நிதே
அநு க்ருத்ய பூர்வ பும்ஸ –முன்னோர்களை அநு கரித்துச் செய்யப்படுகின்ற
விநயடம்பத அமுஷ்மாத்–இந்த கள்ளக் குழைச்சலை விட
சுந இவ மாம் –நாய் போன்ற அடியேனுக்கு
வரம் ருத்தே உபபோக த்வத் விதீர்ணயா–தேவரீராலே கொடுக்கப் பட்டு இருக்கிற சம்ருத்தியை அனுபவிப்பது நன்று
நைச்சிய அனுசந்தானமும் முன்னோர்களை அநு கரித்து செய்தவையே

என் முன்னோர் போன்றவன் என்று போலியாக உன்னுடன் குழைந்து நிற்கலாம்
அதை விட அடி நாயேன் சம்சார வாழ்க்கையே களித்து நிற்பது நல்லது அன்றோ-
உத்துங்க விஷயத்தை ஆசைப்படுகை மட்டுமே அன்றிக்கே -நீசனேன் இத்யாதி ரூபைகளான பூர்வ புருஷர்களுடைய
விநய உக்திகளை அநு கரிக்கையும் அபராதம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி பரங்குசாதிகளான பூர்வ புருஷர்களை அநு கரித்து
ஆந்தரமான விநயம் இன்றிக்கே இருக்க சர்வஞ்ஞரான தேவரையும் பகடடும் படியாக இந்த விநய பாஷணங்கள் அடியாக
நல் கன்றுக்கு இரங்குவது போலே தோல் கன்றுக்கும் இறங்குவது போலே தேவர் தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வர்
என்கிறபடியே தருகிற பரம சாம்யா பத்தியைப் பற்ற அத்யந்த ஹேயனான எனக்கு காம அநு குணமான
தேவர் தந்த சம்ருத்ய அனுபவமே அமைந்தது என்கிறார் –

———————

ஸக்ருத் ப்ரபந்நாய தவ அஹம் அஸ்மி
இதி ஆயாசதே ச அபயதீஷ மாணம்
த்வாம் அபி அபாஸ்ய அஹம் அஹம்பவாமி
ரங்கேச விஸ்ரம்ப விவேக ரேகாத் -101-

ரங்கேச
ஸக்ருத் ப்ரபந்நாய–ஒரு கால் சரணம் அடைந்தவன் பொருட்டும்
தவ அஹம் அஸ்மி இதி ஆயாசதே ச –அடியேன் உனக்கு உரியேனாக வேணும் -என்று கோருகிறவன் பொருட்டும்
அபயதீஷ மாணம்-அபயம் அளிப்பதில் தீக்ஷை கொண்டு இருக்கின்ற
த்வாம் அபி அபாஸ்ய –தேவரீரையும் விட்டு விட்டு
விஸ்ரம்ப விவேக ரேகாத்–நம்பிக்கையும் நல் அறிவும் இல்லாமையினால்
அஹம் அஹம்பவாமி–அடியேன் அஹம்பாவத்தை அடைந்து இருக்கிறேன் –
அபயப்ரதான தீஷிதராய் இருந்தும் விசுவாச ஞானம் இல்லாமையால் ஸ்வதந்திரம் அடித்து திரியா நின்றேன் –

ஸக்ருத் சரண் அடைந்தாரையும் ரஷிக்க விரதம் கொண்டுள்ளாய் -விசுவாச லேசமும் இல்லாமல்
தியாக உபாதேயங்களையும் அறியாமல் அஹம்பாவத்துடன் திரிகிறேன்
இப்படி அபராத பூயமே எனக்கு உண்டு என்று சொன்னீர் -இதுக்களுக்கு பயப்பட வேண்டாதபடி அன்றோ நீர் சரணம் புகுந்தது –
ஒரு கால் நான் உனக்கு அடிமை -என் காரியத்துக்கு நீயே கடவை என்று துணிந்து இருந்தவனுக்கு சகல பய அபஹாரத்தில்
தீஷிதனாய் இருக்க குறை என் என்று பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளமாய்
அழகிது தேவர் இடத்தில் உபாயத்வ அத்யாவஸ்யமும் சேஷித்வ ஞானமும் எனக்கு உண்டாகில் –
அது இல்லாமையால் ஸ்வரூப உபாயங்களில் ஸ்வ தந்திரனாய் பயப்படுகிறேன் என்கிறார் —

—————————

தவ பர அஹம் அகாரிஷி தார்மிகை சரணம் இதி அபி வாசம் உதைரிரம்
இதி ச சாக்ஷி கயன் இதம் அத்ய மாம் குரு பரம் தவ ரங்க துரந்தர—102-

ரங்க துரந்தர
அஹம்-அடியேன்
தார்மிகை–தார்மிஷ்டர்களான ஆச்சார்யர்களினால்
இங்கு எம்பெருமானார் விவஷிதம் -நமக்காக அன்றோ பங்குனி உத்தரத்தில் சேர்த்தியில் சரணம் அடைந்து
கத்ய த்ரயம் அருளிச் செய்தார்
தவ பர அகாரிஷி –தேவரீருடைய பாரமாக செய்யப் பட்டேன்
சரணம் இதி அபி வாசம் உதைரிரம்–சரணம் என்கிற சொல்லையும் வாய் விட்டுச் சொன்னேன்
இதி இதம் -என்கிற இதனை
ச சாக்ஷி கயன் –பிரமாணமாகக் கொண்டு
அத்ய மாம் குரு பரம் தவ -இன்று அடியேனை தேவரீர் பொறுப்பாக செய்து கொண்டு அருள வேணும் –
எம்பெருமானாருடைய ப்ரபத்தியில் அடியேனும் அந்தர் பூதன் என்று திரு உள்ளம் கொண்டு
அடியேன் வாய் வார்த்தையாக சரணம் என்று சொன்னதையே பிரமாணமாக பற்றாசாகக் கொண்டு
கைக் கொண்டு அருள வேணும் –

ஆச்சார்யர்களாலே திருத்தி உனக்கு ஆளாகும்படி ஆக்கப்பட்டு சரணம் புகுந்தேன்
இத்தையே பற்றாசாக அடியேனை ரக்ஷித்துக் கைக்கொண்டு அருள வேணும் –
இப்படி எனக்கு அத்யாவசிய ஞானம் இல்லையே யாகிலும் -ஸ்வ சம்பந்த பர்யந்த உஜ்ஜீவன காமராய் தார்மிகரான-
பரம தர்மத்தில் நிஷ்டரான -பூர்வாச்சார்யர்களால் தம் பிரபத்தி பலத்தால் அகிஞ்சனனும் அநந்ய கதியுமான அடியேன்
சர்வ சரண்யரான தேவருக்கு பரணீயனாகப் பண்ணப் பட்டு அடியேனும் அவர்கள் பாசுரமான சரணம் என்றத்தை
அநு கரிக்கையாலும் இத்தைப் பிரமாணமாகக் கொண்டு தேவர் அடியேனையும் பரணீயனாக அங்கீ கரிக்க வேணும் -என்கிறார் –

————-

தயா அந்யேஷாம் துக்க அப்ர ஸஹ நம் அநந்ய அசி சகலை
தயாளு த்வம் நாத ப்ரணமத் அபராதாந் அவிதுஷ
ஷமா தே ரெங்க இந்தோ பவதி ந தராம் நாத ந தமாம்
தவ ஓவ்தார்யம் யஸ்மாத் தவ விபவம் அர்த்திஸ்வம் அமதா–103-

ரெங்க இந்தோ
தயா அந்யேஷாம் துக்க அப்ர ஸஹ நம் -தயையாவது பிறருடைய துயரத்தை ஸஹித்து இருக்க நாட்டாமை யாகும்
த்வம் அநந்ய அசி சகலை–தேவரீரோ என்னில் எல்லோரோடும் வேறுபடாதவராக இரா நின்றீர்
பிறர் என்று சொல்ல விஷயமே இல்லையே தேவர் இடத்தில் -எல்லார் இடமும் தேவரீர் அபின்னராகவே இருப்பதால்
அத தயாளு ந –ஆதலால் தயை உடையீர் அல்லர்
ப்ரணமத் அபராதாந் அவிதுஷ தே -பக்தர்களின் அபராதங்களை அறியாது இருக்கும் தேவரீருக்கு -அவிஞ்ஞாதா அன்றோ -தேவர்
ஷமா தே பவதி ந தராம்–பொறுமையானது இருக்க பராசக்தி இல்லை
யஸ்மாத் தவ விபவம் –யாதொரு காரணத்தால் தேவரீருடைய செல்வத்தை
அர்த்திஸ்வம்- அமதா-யாசகர்களான பக்தர்களின் சொத்தாக எண்ணி இருக்கின்றீரோ
அதனால்
ந பவதி தமாம் தவ ஓவ்தார்யம் –தேவரீருக்கு உதாரத்வம் இருப்பதற்கு பிரசக்தியும் இல்லை
ஆபாத ப்ரதீதியில் நிந்தை போலே தோன்றினாலும் ஸ்துதி யாகவே பர்யவசிக்கும்
எல்லாரையும் உடலாகக் கொண்டு இருப்பவன் -அடியார் குற்றங்களைக் காணாக் கண் இட்டு இருப்பவன் –
யாசகர்களையும் உதாரர்கள் என்பவன் அன்றோ

தாம் பிரார்த்தித்த ஸ்வ ரக்ஷகத்வ உபயோகிகளான தயா ஷாந்தி ஓவ்தார்யாதிகள்
பிராமண ப்ரதிபன்னமான சரீரத்தோடும் அபராத அதர்சன ஹேது ஸ்நேஹ ரூப வாத்சல்யத்தோடும் தம்முடைமை அனைத்தும்
பக்தானாம் -என்றபடி சங்கல்பத்தோடும் கூடியதாய் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் ஸ்வ ரஸ வாஹிகள் ஆகையால்
லௌகீகருக்கு உண்டான தாயாதிகள் போல் இன்றிக்கே அதி விலக்ஷணங்கள் என்று வெளிட்டு அருள திரு உள்ளம் பற்றி
அநன்யர் ஆகையால் தயை இல்லை
குற்றங்களை அறியாமல் இருக்கிறாய் அதனால் -ஷமா-இல்லை என்னலாம்-
உனது சர்வமும் அடியார்களுக்கே என்றே இருப்பதால் உதார குணம் இல்லை என்னலாம்
தயை பிறந்த இடத்தில் ஷமையாய் அது பிறந்த இடத்தில் ஓவ்தாரமாய் –ஹேது த்ரயத்தையும் சொன்னபடி
குணம் வெளிப்பட காரணம் இல்லை என்றால் குணம் இல்லை என்னலாமே என்றவாறு
புண்யவான்களோடே பாபிஷ்டரோடு வாசியற தன்னில் ஸ்நாநம் பண்ணும் அவரை ஸ்வர்க்கம் ஏற்றி வைக்கும்
கங்கை யுடைய மஹாத்ம்யத்தை வர்ணிக்க இழிந்து நிந்திக்குமா போலே நிந்தா ஸ்துதி பண்ணுகிறார் இதில்

——————-

குண துங்க தயா ரங்க பதே ப்ருச நிம் நம் இமம் ஜனம் உந்நமய
யத் அபேஷ்யம் அபேக்ஷிது அஸ்ய ஹி தத் பரிபூர்ணம் ஈஸிதுஸ் ஈஸ்வர -104-

ரங்க பதே
ப்ருச நிம் நம் இமம் ஜனம் –மிகவும் பள்ளமான இவ்வடியேனை
தவ குண துங்க தயா உந்நமய–தேவரீருடைய திருக் குணங்களின் மீட்டினால் நிரப்பி அருள வேணும் –
அபேக்ஷிது அஸ்ய–யாசகனான இவ்வடியேனுக்கு
யத் அபேஷ்யம் –எது விருப்பமோ
ஹி தத் பரிபூர்ணம் ஈஸிதுஸ் ஈஸ்வர–அதை நிறைவேற்றுவது அன்றோ ஈஸ்வரனுக்கு ஈஸ்வரத்வம் ஆகும்

நிகரின்றி நின்ற வென் நீசதைக்கு நின்னருளின் கண் அன்றிப்
புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்கும் அக்தே புகல் புன்மையிலோர்
பகரும் பெருமை இராமானுச இனி நாம் பழுதே
யகலும் பொருள் என் பயன் இருவோருக்கும் ஆன பின்னே – இராமானுஜ நூற்றந்தாதி வியாக்யானம்–48 —

உனது கல்யாண குண பூர்த்தி எனது தண்மையின் தாழ்ச்சியை நிரப்பி உனது
ஸர்வேஸ்வரத்வம் நிலை பெறட்டும்-
இப்படி தாயாதி குண பூர்த்திக்கும் சர்வேஸ்வரத்துக்கும் தேவருக்கு மேல் எல்லை இல்லாதாப் போலே
குண ஹீனதைக்கும் தயநதைக்கும் எனக்கு மேல் எல்லை இல்லாமையால் இந்த விதி நிர்மிதமான
அந்வயத்தை விட்டுக் கூடாதே அடியேனை ரக்ஷித்து பரி பாலனம் பண்ணி அருள வேணும்
லோகத்தில் தயாவானான சர்வேஸ்வரனுக்கு சர்வேஸ்வரத்வமாவது தயநீயனுடைய அபேக்ஷிதம்
பூர்ணம் பண்ணி அன்றோ என்கிறார் –

—————–

த்வம் மீந பாநீய நயேந கர்ம தீ பக்தி வைராக்ய ஜூஷு பிபர்ஷி
ரங்கேச மாம் பாசி மிதம்பஸம் யத் பாநீய சாலம் மருபுஷு தத் ஸ்யாத் –105-

ஹே ரங்கேச
த்வம் மீந பாநீய நயேந –தேவரீர் மீனுக்குத் தண்ணீர் வார்ப்பது போலே
கர்ம தீ பக்தி வைராக்ய ஜூஷு பிபர்ஷி–கர்ம ஞான பக்தி பிரபத்தி யோக நிஷ்டர்களை பரிபாலிக்கின்றீர்
மாம் மிதம்பஸம் அகிஞ்சனான அடியேனை
பாசியத்-ரஷித்து அருளுவீராகில்
பாநீய சாலம் மருபுஷு தத் ஸ்யாத்-அவ்வருள் பாலை வனங்களில் தண்ணீர் பந்தல் வைத்தது போலே ஆகும் அன்றோ

உபாசகர்களை ரக்ஷிப்பது மீனுக்கு தண்ணீர் வார்ப்பது போன்றதாகும் –
என்னை ரக்ஷிப்பது பாலைவனத்தில் தண்ணீர் பாய்ச்சுவது போலே அன்றோ –
தாயாதி குண பூர்னரான தேவர் நித்ய சம்சாரியில் தலைவனாய் தயநீயனான என்னை நித்ய ஸூரி களோடு
ஒரு கோவையாக்கி தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே வேணும் என்று கீழே அருளிச் செய்தீர்
நாம் அது செய்யும் போது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிகாரமாக கர்ம ஞான பக்தி பிரபத்திகளில் ஏதேனும் ஓன்று இருக்க வேண்டும் –
அது இல்லாமல் செய்தால் குற்றம் அன்றோ என்று ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளமாக
ஒன்றை வ்யாஜீகரித்துச் செய்யில் குற்றம் ஒழியா நிர் வ்யாஜமாக உபகரிக்கை குற்றம் ஆகாதே -குணமேயாம் என்னும் அத்தை
தேவர் கர்ம ஞான பக்தி பிரபத்தி நிஷ்டருக்கு அருளுவது மீனுக்கு தண்ணீர் வார்ப்பது போலே ரக்ஷித்து அருளுகிறது –
ஸ்ரீ கோயிலிலே நித்ய சந்நிதி பண்ணுகை முதல் இல்லாத அடியேனை ரக்ஷித்து அருளுமது
ஜலம் இல்லாத பிரதேசத்தில் தண்ணீர் சாலை வைக்குமா போலே என்று அருளிச் செய்து
ஸ்ரீ த்வயார்த்தமான இப் பிரபந்தத்தைத் தலைக் கட்டி அருளுகிறார் –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்–உத்தர சதகம்–ஸ்லோகங்கள்-1-50-ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் -தத்வார்த்த சிந்தாமணி —

May 13, 2020

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் திருக் கோஷ்ட்டியூரில் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் திரும்பி வரும் போது திருக் காவேரி தொடக்கமாக
ஸ்ரீ ரெங்கத்தை வருணிக்க படி எழுந்து அருளினார்
பூர்வ சதகம் -127-ஸ்லோகங்கள்
உத்தர சதகம் -105-ஸ்லோகங்கள்

ஸ்ரீ பராசர பட்டார்யா ஸ்ரீ ரெங்கேச புரோஹித
ஸ்ரீ வத் சாங்க ஸூதா ஸ்ரீ மாந் ஸ்ரயசே மேஸ்து பூயஸே-

பூர்வ சதகம் -127-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ த்வய பூர்வ வாக்ய விவரணம்
உத்தர சதகம் –105-ஸ்லோகங்கள் -ஸ்ரீ த்வய உத்தர வாக்ய விவரணம் –

———-

பூர்வ சதகத்தாலே -பூர்வ கண்டார்த்தத்தை -பூர்வாச்சார்ய பரம்பரா அநு சந்தான பூர்வகமாக
அனுசந்தித்து அருளினார் கீழே –
மேல் உத்தர சாதகத்தாலே உத்தர கண்டார்த்தமான ப்ராப்யத்தை அனுசந்திக்கைக்காக
அது சர்வ ஸ்மாத் பரனுக்கே உள்ளது ஓன்று ஆகையால் அத்தை பரக்க வ்யவஸ்தாபிக்கக் கோலி-

ஸ்ரீ த்வய உத்தர கண்ட -ப்ராப்யத்வம் -ஸ்ரீமந் நாராயணனே சர்வ சேஷி என்று நிரூபித்து
அது பிரமாணம் அதீனம் ஆகையால் அத்தை ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் நிர்ஹேதுக கிருபையால்
ஸ்வரூப நிரூபக திருக் கல்யாண குணங்களையும் நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷண திருக் கல்யாண குணங்களையும்
அவதார சேஷ்டிதங்களையும் அனுபவித்து இனியராகிறார் –

பெரு விளைக்கைப் போலே பிரகாசிக்க அத்தாலே பாக்யாதிகர் சத் அசத் விபாகம் பண்ணி அனுபவிக்க –
அது இல்லாதார் விட்டில்கள் போலே விருத்த பிரதிபத்தி பண்ணி நசிக்கிறார்கள் என்கிறார் முதல் அடியில்

காருணிகனான பெரிய பெருமாள் அஞ்ஞானம் இருளை போக்கவும் த்யாஜ்ய உபாதேயங்களை விவேகிக்கவும்
சாஸ்திரமான விளைக்கை அளித்தான் -புண்யம் செய்தவர்கள் அந்த விளக்கை கொண்டு அவனை அறிந்து கொள்ள
விவேகம் அற்றவர்கள் வீட்டில் பூச்சி போலே அந்த விளக்கில் மடிகின்றனர் —
முரணாக அர்த்தம் செய்து வீண் வாதம் செய்கிறார்

ஹர்த்தும் தமஸ் சத் அஸதீ விவேக்தும் ஈச மாநம் ப்ரதீபம் இவ காருணிகா ததாதி
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–1-

காருணிகா ஈச-பேர் அருளாளனான எம் பெருமான் -கிருபா விஸிஷ்ட ஸ்வ தந்த்ரன் –
கிருபாவாளனாகிலும் ஸ்வ தந்த்ரன் இல்லாத அன்று நினைத்தபடி கார்யம் செய்யப் போகாது –
கேவலம் ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தாலும்-சம்சார மோஷன்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாக இருப்பதால்
சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமான கிருஷிக்கு உறுப்பாக்காதே –
ஆனபின்பு கிருபையும் ஸ்வ தந்த்ரமுமான வேஷமே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
அன்றிக்கே
ஈசன் -என்று ஸ்வாமியைச் சொல்லி பிராப்தம் -நம்முடையவன் என்று அபிமானதுடன் கூடி
பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ கிருபையும் சேர்ந்தே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
ஹர்த்தும் தமஸ் -அஞ்ஞானம் ஆகிற இருளை நீக்கிக் கொள்ளவும்
சத் அஸதீ விவேக்தும் ச -உள்ளது illathu என்னும்படியான நன்மை தீமை களை ஆராய்ந்து உணர்வதற்கும்
மாநம் ப்ரதீபம் இவ ததாதி-திரு விளக்கு போன்ற ஸாஸ்த்ர பிரமாணத்தை கொடுத்து அருளுகின்றார் –
மாநம் -பிரமாணம் -வேதம் என்றபடி –
மறையாய் விரிந்த விளக்கு -துளக்கமில் விளக்கு -அகாரம் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தத்தால் எம்பெருமானைச் சொல்லும்
கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பகமும் சொல் பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும் வானவருக்கும்
பிறருக்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து அருளினான்
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் -பாக்கியசாலிகள் அந்த திரு விளக்கைக் கொண்டு அந்த எம்பெருமானை கண்டு அறிந்து
நாத யமுனா யதிவராதிகள்
பரி புஞ்ஜதே -அனுபவிக்கப் பெறுகிறார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–கருவிலே திருவில்லாத சில அவிவிகேகிகளோ என்றால்
அந்தத் திரு விளக்கில் வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து சாகிறார்கள் –

காருணிகா-தயாளுவான
ஈச மாநம்-சர்வ ஸ்வாமியான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள்
ஹர்த்தும் தமஸ்-அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்குவதற்கும்
சத் அஸதீ விவேக்தும்-நல்லதும் தீயதும் அறிகைக்கும்
ப்ரதீபம் இவ ததாதி-பெரு விளக்குப் போலே இருக்கிற பிரமாணத்தை பிரகாசிக்கிறார் –
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே–பாக்யாதிகர் அந்த ஈசனை அந்த பிரமாணத்தாலே நன்றாக அறிந்து
ததீய பர்யந்தமாக அனுபவிக்கின்றார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி-சஞ்சல ஹ்ருதயராவார் அந்த பிராமண விஷயத்தில்
வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து நசிக்கிறார்கள் –

—————–

வேத பாஹ்யர்–ஜைனாதிகள் குத்ருஷ்டிகள் –கபிலாதிகள்–துர்வாதங்கள் –
உன்னை அடையும் மார்க்கத்துக்கு தடைகள் என்று மனு ஸ்ம்ருதி சொல்லுமே-

யா வேத பாஹ்யா ஸ்ம்ருதய அர்ஹத் ஆதே வேதேஷு யா காச்ச குத்ருஷ்டய தா
ஆகஸ் க்ருதாம் ரங்க நிதே த்வத் அத்வனி அந்தம் கரண்ய ஸ்ம்ருதவான் மநு தத் –2-

ஹே ரங்க நிதே–வாரீர் திருவரங்கச் செல்வனாரே –
அர்ஹத் ஆதே வேத பாஹ்யா-ஜைனாதிகளுடைய வேதங்களுக்கு புறம்பான
யா ஸ்ம்ருதவான்– யாவை சில ஸ்ம்ருதிகள் இருக்கின்றனவே
வேதேஷு-வேதங்களுக்கு உள்ளே
யா காச்ச குத்ருஷ்டய தா ஸ்ம்ருதய-குத்ஸிதமான த்ருஷ்ட்டியை உடைய யாவை சில ஸ்ம்ருதிகள் இருக்கின்றனவோ
ஆகஸ் க்ருதாம்–பாபிகளான அந்த வேத பாஹ்யர் வேத குத்ருஷ்டிகளினுடைய
தா -அப்படிப்பட்ட ஸ்ம்ருதிகள் எல்லாம்
த்வத் அத்வனி–தன்னைப் பெறும் வழியாகிய வைதிக மார்க்கத்தில்
அந்தம் கரண்ய–மோகத்தை விளைவிப்பவனாம்
மநு தத் ஸ்ம்ருதவாந்-என்னும் விஷயத்தை மனு மஹரிஷியானவர் தம்முடைய ஸ்ம்ருதியில் சொல்லி வைத்தார் –
மனு மகரிஷி யாது ஓன்று சொன்னாரோ அதுவே பேஷஜம் -மருந்து

யா வேத பாஹ்யா ஸ்ம்ருதய அர்ஹத் -ஜைனாதிகளுடைய யாவை சில
ஆதே வேதேஷு -வேத விருத்தங்களான
யா காச்ச குத்ருஷ்டய தா-வேதங்களுக்கும் யாவை விபரீத போதகங்களான
ஆகஸ் க்ருதாம் ரங்க நிதே த்வத் அத்வனி–அந்த ஸ்ம்ருதிகள் அபராதிகளுக்கு தேவரீருடைய வழி
விஷயத்தில் தெரியாமையைப் பண்ண சாதனங்கள் ஆகின்றன
அந்தம் கரண்ய ஸ்ம்ருதவான் மநு தத் –-அந்த அர்த்தத்தை மனு ஸ்ம்ருதியில் காணலாம்

—————–

மேலே எட்டு ஸ்லோகங்களால் இவை அங்கயேதங்கள் என்று அருளிச் செய்கிறார்
பாஹ்யர்கள் பிரத்யக்ஷமானவற்றையே இல்லை என்பர் -தூர்வாதிகள் -வேதத்துக்கு புறம்பான கருத்தை
துர்வாதத்தால் சாதிப்பார் -வைதிகர்கள் இவர்களை புறக்கணிப்பர்-

ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமதன பஸ்யதோ ஹரத்வாத் நிர்த்தோஷ சுருதி விமதேச்ச பாஹ்ய வர்த்ம
துஸ்தர்க்க ப்ரபவதயா ச வக்த்ரு தோஷ ஸ்ப்ருஷ்ட்யாச ப்ரஜஹதி ரங்க விந்த வ்ருத்தா –3-

ஹே ரங்க விந்த -கோயிலிலே நித்ய வாசம் செய்து அருளும் பெருமானே
வ்ருத்தா-வைதிக வ்ருத்தர்கள்
பாஹ்ய வர்த்ம-வேத பாஹ்யரின் வழியை
ப்ரஜஹதி-விட்டு ஒழிகின்றனர்
ஏன் என்றால்
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமதன -கண்ணால் கண்ட விஷயத்தை இல்லை செய்வதாகிற
பஸ்யதோ ஹரத்வாத் -ப்ரத்யக்ஷ ஸுவ்ர்யத்தாலும்
முன்பு எந்த வஸ்துவை நான் அனுபவித்தேனோ அதுவே இது என்கிற ப்ரத்யாபிஞ்ஞான ரூபமான ப்ரத்யக்ஷ
பிரமாணத்தை இல்லை செய்தார்கள் என்பது உணரத் தக்கது
நிர்த்தோஷ சுருதி விமதேச்ச -குற்றம் அற்ற பிரமாணங்களை மாறு பட்டு இருப்பதாலும்
துஸ்தர்க்க ப்ரபவதயா ச–குதர்க்க சித்தமாகையாலும் -தர்க்கம் -நியாயம் -நியாயங்களைக் கொண்டே அர்த்த சிஷை பண்ணுவது –
வக்த்ரு தோஷ ஸ்ப்ருஷ்ட்யாச–வக்தாக்களின் பிரமாதம் முதலிய தோஷ சம்பந்தத்தாலும்
பிரமம் -இரண்டு வகை -ஒன்றை மற்று ஒன்றாகவும் -விபரீத ஞானம் —
ஒன்றில் உள்ள குணங்களை மாறாடி நினைக்கையும் -அன்யதா ஞானம்
பிரமாதம் -பிசகிப் போகை –கவனக் குறைவு
விப்ரலிப்ஸை -பிறரை வஞ்சிப்பதே நோக்கம்
இப்படிப்பட்ட தோஷங்கள் நிரம்பி இருக்கும் பாஹ்ய நூல்கள் வைதீகர்களால் வெறுக்கப் படுமே –

ரங்க விந்த வ்ருத்தா –ஞான விருத்தங்கள்
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமதன பஸ்யதோ ஹரத்வாத் -வேத பாஹ்யனுடைய மார்க்கத்தை பிரத்யக்ஷ சித்தத்தை இல்லை
செய்கையாலே வந்த ப்ரத்யக்ஷ ஸுவ்ர்யத்தாலும்
நிர்த்தோஷ சுருதி விமதேச்ச பாஹ்ய வர்த்ம-துஸ்தர்க்க ப்ரபவதயா-பவ்ருஷேயத்வாதி தோஷ ரஹிதமான
சுருதி விரோதத்தாலும் குதர்க்க சித்தம் ஆகையாலும்
ச வக்த்ரு தோஷ ஸ்ப்ருஷ்ட்யாச –வக்த்தாக்களுடைய ப்ரமாதி தோஷ சம்பந்தத்தாலும்
ப்ரஜஹதி -நன்றாக த்யஜிக்கிறார்கள் –

————————-

உடல் -இது -காட்டும் படி -அவயவங்களுடன் உள்ளது –
ஜீவாத்மா -அஹம் சப்தம் -இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே
அவிவேகிகள்–சாருவாகர் போல்வார் தேகமே ஆத்மா என்பர் –
சாஸ்திரம் மூலமே உண்மையை அறியலாம்-

அவயவிதயா இதம் குர்வாணை பஹி கரணை வபு நிரவயவக அஹங்கார அர்ஹ புமாந் கரண அதிக
ஸ்புரதி ஹி ஜனா ப்ரத்யாசத்தே இமவ் ந விவிஞ்சதே தத் அதிகுருதாம் சாஸ்திரம் ரெங்கேச தே பரலோகினி -4-

ஹே ரெங்கேச
வபு -தேகமானது
அவயவிதயா -அவயவங்களுடன் கூடியதாகையாலே
இதம் குர்வாணை -இதம் என்று விஷயீ கரிக்கின்ற
பஹி கரணை –பாஹ்ய இந்த்ரியங்களால்
ஸ்புரதி–ஜீவாத்மாவுக்கு ஆதேயமாயும் பிரகாரமாயும் நியாம்யமாயும் தார்யமாய் தோற்றுகின்றது
நிரவயவக புமாந் -அவயவம் அற்ற ஜீவாத்மாவானவன்
கரண அதிக-பாஹ்ய இந்திரியங்களுக்கு விஷயம் இல்லாதவனாய்க் கொண்டு
அஹங்கார அர்ஹ -அஹம் என்கிற ப்ரதீதிக்கு அர்ஹனாய்
ஸ்புரதி-விளங்குகிறான்
இமவ்-இந்த தேஹத்தையும் ஆத்மாவையும்
ப்ரத்யாசத்தே -பிரிக்க ஒண்ணாத படி பொருந்தி இருக்கை யாகிற சேர்க்கையின் உறுதியினால்
ஜனா–அவிவிவேகிகளான ஜனங்கள்
சார்வாகன் போல்வார் கண்டதே காட்சி கொண்டதே கோலம் என்று இருப்பார் போல்வார் –
ந விவிஞ்சதே–பகுத்து அறிவது இல்லை –
தத் தே சாஸ்திரம்–ஆகையினால் தேவருடைய ஆஜ்ஞா ரூபமான வேத சாஸ்திரமானது –
பரலோகினி -தேகம் போலே இந்த லோகத்தோடு உரு மாய்ந்து போவது அன்றிக்கே பர லோக பிராப்தி
யோக்யனான ஜீவாத்மாவின் இடத்தில்
அதிகுருதாம் -பிரமாணம் ஆயிடுக –
ஆத்ம ஸத்பாவம் இல்லை என்றால் ஸ்வர்க்காதி லோகங்களின் பிராப்தியும் அதற்கு சாதனங்களாக சொல்லும்
சுருதி வாக்யங்களுக்கும் அர்த்தம் இல்லாமல் போகுமே -பாதித அர்த்தங்களாகவே ஒழியு மே –

அவயவிதயா இதம் குர்வாணை பஹி கரணை வபு–தேகமானது ச அவயவம் ஆகையால் இதம் என்று
விஷயீ கரியா நிற்கிற பாஹ்ய இந்த்ரியங்களாலே ஆதேயமாயும் பிரகாரமாயும் விளங்குகிறது
நிரவயவக அஹங்கார அர்ஹ புமாந் கரண அதிக ஸ்புரதி ஹி -நிரவயவனான ஆத்மாவானவன்
பாஹ்ய கரணங்களுக்கு அ விஷயனாய்க் கொண்டு அஹம் என்று வியவகார அர்ஹனாய் விளங்குகின்றான்
ஜனா ப்ரத்யாசத்தே இமவ் ந விவிஞ்சதே -தேக ஆத்மாக்களை பிண்ட அக்னிகளுக்கு உண்டான
சம்சரக்க விசேஷத்தால் அவிவிவேகிகள் வேறாக அறிகின்றிலர் –
தத் அதிகுருதாம் சாஸ்திரம் ரெங்கேச தே பரலோகினி -ஆகையால் தேவரீருடைய சுருதி
பரலோக யோக்யனான ஆத்மாவின் இடத்தில் அதிகரிக்கலாம் –

———

வேதங்கள் காதுகளுக்கு பிரத்யக்ஷம் -அர்த்தங்கள் அந்தக்கரணம் -சித்தம் புத்தி மனம் அஹங்காரம் -இவற்றுக்கு ப்ரத்யக்ஷம்
வேதங்களால் கூறப்படும் தர்மம் அதர்மம் ஈஸ்வரன் தேவதைகள் -இவை ப்ரத்யக்ஷத்தால் பாதிப்பு அடைவது இல்லை
சாருவாகனுக்கும் ஸ்ருதிகளே ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம் யோகத்தால் தெளிந்த புத்தி கொண்டு வேதார்த்தங்களை அறியலாம்-

ப்ரத்யஷா சுருதி அர்த்த தீ ச ந ததா தோஷா தத் அர்த்த புந
தர்ம அதர்ம பர அவா ஈஸ்வர முகா ப்ரத்யக்ஷ பாத்ய ந ச
தத் சார்வாக மதே அபி ரங்க ரமண ப்ரத்யக்ஷ வத் சா ப்ரமா
யோக உந்மிலீ ததீ தத் அர்த்தம் அதவா ப்ரத்யக்ஷம் ஈஷேத ச –5-

ப்ரத்யஷா சுருதி அர்த்த தீ ச-வேதமானது செவிக்கு ப்ரத்யக்ஷமாயும் அந்த வேதங்களின் அர்த்த ஞானமும்
அந்தக் கரணத்துக்கு ப்ரத்யக்ஷமாயும் இரா நின்றன –
கண்ணைப் போலவே காதும் இந்திரியம் அன்றோ –
ந ததா தோஷாஸ் -மனிதரால் செய்யப்படுவதால் வந்த தோஷமும் -பிரமம் விப்ரலம்பம் -பிரமாதம் –
போன்றவை -இல்லாதவை வேதங்கள்
தத் அர்த்த புந–தர்ம அதர்ம பர அவா ஈஸ்வர முகா –அந்த வேதத்தின் பொருளான -தர்மங்கள் என்ன
அதர்மங்கள் என்ன சர்வேஸ்வரேஸ்வரன் என்ன அவர ஈஸ்வரர்கள்-ப்ரஹ்மாதிகள் என்ன இவை முதனாவையும்
ப்ரத்யக்ஷ பாத்ய ந ச-ப்ரத்யக்ஷத்தால் பாதிக்கப் படுவது இல்லை
ஹே ரங்க ரமண
தத் சார்வாக மதே அபி -ஆகையினால் சாருவாக மதத்திலும்
ப்ரத்யக்ஷ வத் சா ப்ரமா–ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணத்தோடே ஒப்ப பிரமாணம் ஆகும்
அதவா–அன்றிக்கே
ச -அந்த சாருவாகன்
யோக உந்மிலீ ததீ சந் -யோகத்தினால் விகசித்த புத்தி உடையவனாய்க் கொண்டு -அகக் கண் மலரப் பெற்றால்
தத் அர்த்தம்–கீழ்ச் சொன்ன அந்த வேதார்த்தங்களை
ப்ரத்யக்ஷம் ஈஷேத –ப்ரத்யக்ஷமாகவே காணக் கடவன் –

ப்ரத்யஷா சுருதி அர்த்த தீ ச ந ததா தோஷா தத் அர்த்த புந-வேதமானது ப்ரத்யக்ஷம் -அதனுடைய அர்த்த ஞானமும்
ப்ரத்யக்ஷ என்ற அநு ஷங்கம் -ப்ரத்யக்ஷத்தால் பாதிக்கப் படாதவை –
தர்ம அதர்ம பர அவா ஈஸ்வர முகா ப்ரத்யக்ஷ பாத்ய ந ச-அவ்வாறு வேத அர்த்தமான தர்மமும் அதர்மம் என்ன
பரமேஸ்வரன் என்ன அவர ஈஸ்வரனான ப்ரஹ்மாதிகள் என்ன இது முதலானதும் ப்ரத்யக்ஷத்தால் பாதிக்கப் படாதவை –
தத் சார்வாக மதே அபி ரங்க ரமண ப்ரத்யக்ஷ வத் சா ப்ரமா–ஆகையால் சாருவாக மதத்திலும் அந்த சுருதியானது
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாணத்தோடே சத்ருசமான பிரமாணம்
யோக உந்மிலீ ததீ தத் அர்த்தம் அதவா ப்ரத்யக்ஷம் ஈஷேத ச –அன்றிக்கே ப்ரத்யக்ஷமே பிரமாணம் என்கிற நிர்பந்தத்தில்
யோக அப்யாஸத்தால் விகசித்த புத்தி யுடையவ சேதனன் வேதத்தின் அர்த்தத்தை ப்ரத்யக்ஷமாகப் பார்ப்பான்

——————-

சர்வ சூன்யவாதி நிரசனம் -அனைத்தும் இல்லை இப்போதும் இல்லை எப்போதும் இல்லை -என்பர்-

ந சத் அசத் உபயம் வா ந உபயஸ்மாத் பஹிர் வா
ஜகத் இதி ந கிலைகாம் கோடிம் ஆடீ கதே தத்
இதி ந்ருபதி சர்வம் சர்விகாத நிஷேதந்
வரத ஸூக தபாஸ சோரலாவம் விவால்ய–6-

ஹே வரத
ஜகத்-காண்கின்ற இந்த ஜகத்தானது
ந சத் அசத்–சத்தும் இல்லை -அசத்தும் இல்லை –
உத்பத்தி விநாசங்கள் காண்பதால் சத் இல்லை -கண்ணால் காண்பதால் முயல் கொம்பு மலடி மகன் போல அசத்தும் இல்லையே
உபயம் வா ந–இரு படிப்பட்டதும் அல்ல -ஒரே வஸ்து இரண்டு விருத்த தன்மைகளை கொள்ள முடியாதே
உபயஸ்மாத் பஹிர் வா-இரு படிப் பட்டதின் புறம்பானதும் அல்ல –
இதி ந கிலைகாம் கோடிம்–இவ்விதமாக -நான்கு கோடிகளில் ஒரு வகையான கோடியையும்-
ஆடீ கதே தத்- அந்த ஜகத்தானது அடைகின்றது இல்லை
இதி–என்று இங்கனே
ந்ருபதி யதா ததா -ஒரு அதிஷ்டானமும் இன்றிக்கே
சர்வம் சர்விகாத நிஷேதந்-சர்வம் நாஸ்தி -சர்வம் நாஸ்தி என்றே சொல்லிக் கொண்டே சர்வ சூன்ய வாதம் பண்ணுகிற
சா திஷ்டா நிஷேதம் -என்பது அது இங்கே இப்பொழுது இல்லை -கால தேசங்களை முன்னிட்டு நிஷேப்பித்து–
அப்படி இல்லாமல் இப்படி நிஷேபிப்பது சர்வ சூன்ய வாதம் –
ஸூக தபாஸ -குத்ஸிதனான புத்தன்–பரம நீசனான ஸூகதன் –
சோரலாவம் விவால்ய-திருடன் வெட்ட தக்கவைத்து போலே வெட்டத் தக்கவன் –

ந சத் அசத் உபயம் வா ந உபயஸ்மாத் பஹிர் வா ஜகத் இதி –ஜகத்தானது சத்தாகவும் அன்று -சத்தாகவும் அன்று –
உபய ஆகாரமாயும் உபய ரூபிக்கும் வேறுபட்டதும் ஆகையால்
ந கிலைகாம் கோடிம் ஆடீ கதே தத்
இதி ந்ருபதி சர்வம் சர்விகாத நிஷேதந்–அந்த ஜகத்தானது நான்கு ஆகாரங்களில் ஒன்றும் அடைகின்றது அல்ல அன்றோ –
வரத ஸூக தபாஸ சோரலாவம் விவால்ய–இப்படி அதிகரணாதி ரூபமான உபாதி இல்லாமையால் குத்ஸினனான
புத்தன் சோரனைப் போல் என்ற படி -நன்றாக சேதிக்கப்படுபவன் –

———————

அனைத்தும் சூன்யம் என்றால் இப்படி சொன்ன வார்த்தையும் சூன்யம் ஆகுமே
நாஸ்தி என்று சொல்லும் சூன்ய வாதம் பொருந்தாதே –
வேதங்களே பிரமாணம் ஆகும் என்றவாறு

ப்ரதீதி சேத் இஷ்டா ந நிகில நிஷேத யதி ந க
நிஷேத்தாதோ ந இஷ்டா நிருபதி நிஷேத சதுபதவ்
நிஷேத அந்யத் ஸித்த்யேத் வரத கட பங்கே சகலவத்
ப்ரமா ஸூந்யே பக்ஷே சுருதி அபி மதே அஸ்மின் விஜயதாம் -7-

ஹே வரத
ப்ரதீதி–சர்வம் நாஸ்தி என்னும் ப்ரதீதியானது
சேத் இஷ்டா-உண்மை என்று கொள்ளப் பட்டால்
ந நிகில நிஷேத-சர்வ வஸ்துக்களும் நாஸ்தி என்று கொள்ளப் பட மாட்டாது
யதி ந -அப்படி அந்த ஒரேதீதி உண்மை என்று கொள்ளப் படா விடில்
நிஷேத்தாதோ க -ஜகத்தை இல்லை செய்பவர் யார் -ஒருவனும் இல்லை –
அத நிருபதி நிஷேத–ஆகையால் வெறுமனே நாஸ்தி என்கிற நிஷேதமானது –
ந இஷ்டா–கொள்ளத் தக்கது அன்று –
சதுபதவ் நிஷேத–ஒரு உபாதியை முன்னிட்டு நிஷேதிக்கும் அளவில்
அந்யத் ஸித்த்யேத்–வேறு ஒரு பொருள் சித்திக்கப் படும்
எப்படிப் போலே என்றால்
கட பங்கே சகலவத்–குடம் உடைந்து போனாலும் அதன் கண்டங்கள் சித்திக்குமா போலே
அபி மதே அஸ்மிந் -இந்த புத்த மதத்திலும்
ப்ரமா ஸூந்யே பக்ஷே–சர்வ சூன்யத்வ பிரமையையும் கொள்ளாத பக்ஷத்தில்
சுருதி விஜயதாம்-வேத ப்ரமாணமே சிறப்புற்று ஓங்குக –
சர்வம் சூன்யம் என்கிற பக்ஷத்தில் இப்படி சொல்வதும் சர்வத்துக்குள்ளே அடங்கும் –
ஏதேனும் ஒன்றை உண்மை என்று கொள்ளில் சர்வம் சூன்யம் என்னக் கூடாதே
இப்படி சர்வ சூன்ய வாதம் வேர் அறுக்கப் பட்டது –

ப்ரதீதி–சர்வம் நாஸ்தீதி என்கிற ப்ரதீதி யானது
சேத் இஷ்டா ந நிகில நிஷேத யதி
ந க நிஷேத்தாதோ–அங்கீ கரிக்கப் பட்டதாகில் ஸமஸ்த வஸ்துவுக்கும் இல்லாமை சித்தியாது –
பிரத்யதி அங்கீ கரிக்கப் படா விடில் நிஷேதிப்பவர் எவர் -ஒருவரும் இல்லை என்றபடி
ந இஷ்டா நிருபதி நிஷேத சதுபதவ் நிஷேத அந்யத் ஸித்த்யேத்-ஆகையால் உபாதி ரஹிதமான நிஷேதம்
வெறும் நாஸ்தி அங்கீ கரிக்கப் படுமது அன்று –
உபாதி உடைத்தான அத்ரி நிஷேதத்தில் கடத்தவம் நாஸ்தி போலே சகலத்வமும் சித்திக்கும் –
வரத கட பங்கே சகலவத்ப்ரமா ஸூந்யே பக்ஷே சுருதி அபி மதே அஸ்மின் விஜயதாம் -புத்த சம்பந்தியான நான்கிலும்
மாத்யாத்மீக சர்வ ஸூந்ய பஷத்திலும் வேதமே உத்க்ருஷ்ட பிரமாணமாகக் கடவது –
ஞான விருத்தராலே அங்கீ க்ருதமான அர்த்தத்தில் வேதமே பிராமண தமமாகக் கடவது –

——————

யோகாசாரம் ஒன்றுமே இல்லை என்கிறான் -ஸுவ்த்ராந்திகன் அநு மான ஹேது என்பான் –
வைபாஷிகன் க்ஷணம் தோறும் அழிக்கூடியது என்பான் -மூவரையும் நிரசிக்கிறார்

யோகாசார ஜகத் அபலபதி அத்ர ஸுவ்த்ராந்திக தத்
தீ வைசித்ர்யாத் அநு மிதி பதம் வக்தி வைபாஷிகஸ்து
ப்ரத்யக்ஷம் தத் க்ஷணி கயதி தே ரெங்க நாத த்ரய அபி
ஞான ஆத்மத்வ க்ஷண பிதுரத சஷதே தாந் ஷிபாமே –8-

ஹே ரெங்க நாத
அத்ர–இந்த ஸுகத சமயத்தில்
யோகாசார–யோகாசாரன் என்கிற புத்த வகுப்பினன்
ஜகத் அபலபதி–ஜகத்தை இல்லை செய்கிறான் –
ஸுவ்த்ராந்திக–ஸுவ்ராந்திகன் என்னும் வகுப்பினன்
தத்-அந்த ஜகத்தை
தீ வைசித்ர்யாத்–பலவகைப்பட்ட ப்ரதிதிகள் உண்டாவது காரணமாக
அநு மிதி பதம் வக்தி-அநு மான கோசாரம் என்கிறான் –
வைபாஷிகஸ்து-வை பாஷிக வகுப்பினானோ என்னில்
ப்ரத்யக்ஷம் தத் க்ஷணி கயதி -ப்ரத்யக்ஷமான அந்த ஜகத்தை க்ஷணிகம் என்கிறான் –
தே த்ரய அபி-ஆக கீழே சொன்ன மூன்று வகுப்பினரும்
ஞான ஆத்மத்வ க்ஷண பிதுரத -ஞானமே ஆத்மா என்றும் க்ஷண பங்குரம் என்றும்
வேறு பட்ட ஞாதா இல்லை என்பர்
சஷதே -சொல்லுகிறார்கள்
தாந் ஷிபாமே-மேல் ஸ்லோகத்தில் அவர்களை நிரசிக்கிறோம் –

யோகாசார ஜகத் அபலபதி-யோகாசார்யன் ஜகத்தே இல்லை என்பான்
அத்ர ஸுவ்த்ராந்திக தத் தீ வைசித்ர்யாத் அநு மிதி பதம் வக்தி–ஸூவ்ராந்திகன் அநு மான க்ராஹ்யமாக
அந்த ஜகத்தைச் சொல்கிறான்
வைபாஷிகஸ்து ப்ரத்யக்ஷம் தத் க்ஷணி கயதி தே-வைபாஷிகன் ப்ரத்யக்ஷமான ஜகத்தை க்ஷணிகம் என்பான்
ரெங்க நாத த்ரய அபி ஞான ஆத்மத்வ க்ஷண பிதுரத சஷதே தாந் ஷிபாமே –மூவரையும் நிரசிக்கிறோம்

——————-

க்ஷணம் தோறும் அழியும் என்னும் வாதிகள் நிரசனம்
இதில் ஜகத்து ஷணிகம்–தத் விஷய ஞானமும் க்ஷணிகம் -அதே ஆத்மா என்கிற பக்ஷமும் நிரசனம்-
ஒரு காலத்தில் கடாதி அனுபவ ஞானம் உண்டாகில் அது அப்போதே நசிக்கையாலும்-தஜ்ஜன்ய ஸம்ஸ்காரமும்
ஷணத்வ அம்சமாகையாலும் காலாந்தரத்தில் ஹேது இல்லாமையால் ச கடம் என்கிற ஸ்மரணமும் ஏக காலத்தில்
இருக்கிறதை காலாந்தரத்தில் இருக்கிறதாக அவகாஹிக்கிற சாயம் என்கிற ப்ரத்யபிஜ்ஜையும்
உண்டாகக் கூடாமையாலே -இதுவும் நிரசனம் என்கிறார்

ஜகத் பங்குரம் பங்குரா புத்தி ஆத்மா இதி
அசத் வேத்ரு அபாவே ததா வேத்ய வித்த்யோ
க்ஷண த்வம்ஸதச் ஸ்ம்ருதி ப்ரத்யபிஞ்ஞா
தரித்திரம் ஜகத் ஸ்யாத் இதம் ரெங்க சந்த்ர –9-

ஹே ரெங்க சந்த்ர
ஜகத் பங்குரம்-ஜகத்தானது க்ஷணிகமானது
பங்குரா புத்தி ஆத்மா–க்ஷணிகமான ஞானமே ஆத்மா
இதி அசத்–என்கிற இது பிசகு
ஏன் என்றால் –
வேத்ரு அபாவே–ஞானத்தில் காட்டில் வேறுபட்ட ஞாதா இல்லையானால்
ததா–அப்படியே
வேத்ய வித்த்யோ க்ஷண த்வம்ஸதச்–அறியப் படும் பொருள்கள் என்ன -அறிவு என்ன -இவை க்ஷணிகம் என்னில்
இதம் ஜகத் -இந்த ஜகத்தானது –
ஸ்ம்ருதி ப்ரத்யபிஞ்ஞா தரித்திரம் ஸ்யாத் –ஸ்ம்ருதியும் ப்ரத்யபிஜ்ஜையும் அற்றதாகும்–

ஜகத் பங்குரம் பங்குரா புத்தி ஆத்மா இதி–பிரபஞ்சமானது க்ஷணிகம் -க்ஷணிகமான ஞானமே
ஆத்ம சப்தார்த்தம் என்று சொல்லுகை நல்லது அன்று –
யாதொரு ஹேதுவால்
அசத் வேத்ரு அபாவே ததா வேத்ய வித்த்யோ-ஞான வியாதிரிக்த ஞாதா இல்லா விட்டால்
அப்படி ஞான ஜேயங்களுக்கு
க்ஷண த்வம்ஸதச் ஸ்ம்ருதி ப்ரத்யபிஞ்ஞா தரித்திரம் ஜகத் ஸ்யாத் இதம் ரெங்க சந்த்ர –க்ஷணிகத்வம் ஆனாலும்
அதுகளாலே சூன்யமாக வேண்டி வரும்-

—————-

அஹம் இதம் அபி வேத்மி இதி ஆத்ம வித்த்யோ விபேதே
ஸ்புரதி யதி தத் ஐக்யம் பாஹ்யம் அபி ஏகம் அஸ்து
பிரமிதி அபி ம்ருஷா ஸ்யாத் மேய மித்யாத்வ வாதே
யதி ததபி சஹேரந் தீர்க்கம் அஸ்மாத் மத ஆயுஸ்–10-

அஹம் இதம் அபி வேத்மி இதி -நான் இதை அறிகிறேன் என்று
ஆத்ம வித்த்யோ –ஆத்மாவுக்கும் ஞானத்துக்கும்
விபேதே ஸ்புரதி–வேற்றுமை தோற்றா நிற்க
யதி தத் ஐக்யம் -அவற்றுக்கு ஒற்றுமை சொல்வதானால்
பாஹ்யம் அபி -அவ்விரண்டிலும் வேறு பட்டதாய் ஞான விஷயம் ஆகின்ற
கட படாதிகள் ஆகிற பஹிர் விஷயமும்
ஏகம் அஸ்து–ஞானத்தில் காட்டில் வேறு படாது இருக்கட்டும்
மேய மித்யாத்வ வாதே–ப்ரமேயம் எல்லாம் பொய் என்னும் பக்ஷத்தில்
பிரமிதி அபி –ப்ரமேயம் எல்லாம் பொய் என்கிற அந்த ப்ரதீதியும்
ம்ருஷா ஸ்யாத்–பொய்யாகும்
யதி ததபி -அத்தனையும்
சஹேரந் அபி -அங்கீ கரிப்பர்கள் ஆகில்
தீர்க்கம் அஸ்மாத் மத ஆயுஸ்–நமது மதத்தின் ஆயுஸ்ஸூ நீண்டதாகும் -ஜீவித்திடுக –
ஞானமே ஆத்மா வேறே ஞாதா இல்லை என்கிற வாதத்தை நன்கு நிராகரித்து அருளுகிறார் –
நான் இதை அறிகிறேன் -என்பதில் மூன்றுமே உண்டே -ஞானம் ஞாதா ஜேயம்-

நான் இதை அறிகிறேன் -ஆத்மா வேறே அறிவு வேறே தெளிவு -ஒன்றே என்றால் அறியப்படும் விஷயத்தை
மட்டும் எதற்கு விலக்க வேண்டும் -அனைத்தும் பொய் என்றால் அறியப்படும் வஸ்துவும் பொய் என்றதாகும்
அறியப்படும் வஸ்து உண்மை என்றால் அனைத்தும் பொய் என்றவாதம் தள்ளுபடி ஆகும் —
ஆகவே நமது மதம் தீர்க்கமான ஆயுஸ் கொண்டதாகும்-

நான் இத்தை அறிகிறேன் என்று நான் என்கிற அஹம் அர்த்தத்துக்கும் -அறிகிறேன் என்கிற அறிவுக்கும் பேதம் —
ஆதார ஆதேய பாவ பேதம் -நன்றாக பிரகாசிக்க அதுகளுக்கு அபேதம் சொன்னால்
இத்தை என்று இதம் சப்தார்த்தமான ஜேயத்தோடும் அபேதம் பிரசங்கிக்கும் –
யோகாசர மதத்தில் ஜேயம் மித்யை யாகையாலே அது வராதே என்னில் ஞானம் ஸ்வ ஜேயமாகவும்
பர ஜேயமாகவும் இருக்கையாலே அதுவும் மித்யை யாக வேண்டி வரும் –
மாத்யாத்மீக மத அவலம்பனம் பண்ணி ஞானத்துக்கும் மித்யாத்வத்தை ஸஹிக்கில்
பாதக பிராமண அபாவத்தால் நம்முடைய சித்தாந்தம் தீர்க்க ஜீவியாகக் குறையில்லை என்கிறார் –

———————–

ஏதத் ராமாஸ்திரம் தளயது கலி ப்ரஹ்ம மீமாம்சகாந் ச
ஞாப்த்தி ப்ரஹ்ம ஏதத் ஜ்வலத் அபி நிஜ அவித்யயா பம்ப்ரமீதீ
தஸ்ய ப்ராந்தீம் தாம் ஸ்லத்யதி ஜித அத்வைத வித்ய து ஜீவ
யத் யத் த்ருஸ்யம் விததம் இதி யே ஞாபயாஞ்சக்ருஸ் அஞ்ஞா –11-

ப்ரஹ்ம-பர ப்ரஹ்மமானது
ஞாப்த்தி–நிர்விசேஷ சின் மாத்ர ஸ்வரூபமானது
ஏதத் ஜ்வலத் அபி–இப்படிப்பட்ட ப்ரஹ்மமானது ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருந்தாலும்
நிஜ அவித்யயா–தனது அவித்யையினால்
பம்ப்ரமீதீ-பிரமிக்கின்றது
ஜீவஸ்து–ஜீவாத்மாவோ என்றால்
ஜீவ அத்வைத வித்ய து–தத் த்வமஸி இத்யாதி வாக்ய ஜனக ஞானத்தினால் அத்வைத ஞானத்தை
அப்யஸிக்கப் பெற்றவனாய்க் கொண்டு
தஸ்ய தாம் ப்ராந்தீம் ஸ்லத்யதி-அந்த பர ப்ரஹ்மத்தினுடைய அந்த பிரமத்தை நீக்குகிறான்
யத் யத் த்ருஸ்யம்–எது எது கண்ணால் காணக் கூடியதோ
தத் விததம்-அது எல்லாம் பொய்யானது
இதி யே அஞ்ஞா -என்று இவ்வண்ணமாக எந்த மூடர்கள்
ஞாபயாஞ்சக்ருஸ்-வெளியிட்டார்களோ
தாந் -அந்த
கலி-ப்ரஹ்ம- மீமாம்சகாந் ச-கலி புருஷ பிராயராய் ப்ரஹ்ம விசாரம் பண்ணப் புகுந்த-
பிரசன்ன புத்தர் எனப்படும் – சங்கராதிகளையும்
ராமாஸ்திரம் தளயது ஏதத்–ராம அஸ்திரம் போலே தப்ப ஒண்ணாத தூஷணம் ஆகிற
கீழ்ச் சொன்ன பிரசங்கமானது தண்டிக்கத் தக்கது –
எல்லாமே பொய் என்றால் சர்வம் மித்யா என்கிற இந்த ப்ரதீதியாவது உண்மையா –
ஞான மாத்திரம் ப்ரஹ்மம்-அத்வைத ஞானம் எப்போது ஞான கோசாரமானதோ அப்போது தான் பந்த மோக்ஷம் –
கண்ணில் காண்பது சர்வமும் பொய் என்கிற வாதம் நிரசனம்

நிர்விசேஷ சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம் -அத்வைத வாத கண்டனம் —
ராம பானம் போன்ற இந்த ஸ்லோகங்கள் இவர்கள் வாதங்களை முடித்தே விடும்-

சத்யம் ஞானாதி வாக்யத்தாலே -ஞான மாத்ர ஸ்வரூபமான ப்ரஹ்மம் -ஸ்வ மாத்ர பிரகாசமானாலும்-
தன்னுடைய அவித்யா பலத்தால் ஞாத்ரு ஜேயங்களையும் அனுபவிக்கிறது -அவனுபவ ரூபமான பிராந்தியை –
தத்வமஸி இத்யாதி வாக்யங்களால் பிறந்த த்வைத அத்வைத வித்யா அப்யாஸத்தாலே ஜீவன் நசிப்பிக்கிறான் –
யாதொன்று த்ருஸ்யமோ அது எல்லாம் மித்யை என்று ப்ரத்யக்ஷத்தி பிராமண கதி அறியாதே
கலி காலத்துக்கு அடுத்த ப்ரஹ்ம மீமாம்சகரான பிரசன்ன புத்த சித்தாந்தத்திலும் துர்வாரம் என்கிறார் –
ராம சரம் போலே துர்வாரமான பராஜிதர் ஆக்கக் கடவது –

—————

அங்கீ க்ருத்ய து சப்த பங்கி குஸ்ருதம் ஸ்யாத் அஸ்தி நாஸ்தி ஆத்மிகாம்
விஸ்வம் த்வத் விபவம் ஜகத் ஜிநமதே நைகாந்தம் ஆசஷதே
பின்னா பின்னம் இதம் ததா ஜகதுஷே வந்த்யா மம அம்பா இதிவத்
நூத்ந ப்ரஹ்ம விதே ரஹ பரம் இதம் ரெங்கேந்திர தே சஷதாம் –12-

ஹே ரெங்கேந்திர
ஸ்யாத் அஸ்தி நாஸ்தி ஆத்மிகாம்-ஸ்யாத் அஸ்தி ஸ்யாந் நாஸ்தி -இத்யாதி ரூபமான
சப்த பங்கி குஸ்ருதம் அங்கீ க்ருத்ய -சப்த பங்கி என்னும் துர்மார்க்கத்தை அங்கீ கரித்து
ஸ்யாத் அஸ்தி -ஸ்யாந் நாஸ்தி-ஸ்யாத் அஸ்தி ச நாஸ்தி ச -ஸ்யாத் வக்தவ்யம் -ஸ்யாத் அஸ்தி ச வக்தவ்யம் –
ஸ்யாந் நாஸ்தி ச வக்தவ்யம் -ஸ்யாத் அஸ்தி ஸ்யாந் நாஸ்தி ச வக்தவ்யம் –
த்வத் விபவம் -தேவருடைய விபூதியான
விஸ்வம் ஜகத்–சர்வ ஜகத்தையும்
ஜிநமதே–ஜைன மதத்திலே
நைகாந்தம் ஆசஷதே–அநேக அந்தமாக சொல்லுகின்றனர் –
தே ததா -அந்த ஜைனர்கள் அப்படியே
வந்த்யா மம அம்பா இதிவத்–என் தாய் மலடி என்பது போலே வ்யாஹதமாக
இதம் பின்னா பின்னம் ஜகதுஷே இவ் வுலகத்தை ப்ரஹ்மத்தோடே பின்னமாகவும் அ பின்னமாகவும் சொன்ன
நூத்ந ப்ரஹ்ம விதே –நூதன ப்ரஹ்ம வித்தான ம்ருஷா வாதி ஏக தேசியின் பொருட்டு
அபூர்வ ப்ரஹ்ம ஞானி என்று பரிஹஸித்த படி
ரஹஸ்யா பரம் இதம் சஷதாம்-இந்த சிறந்த பரம ரஹஸ்யார்த்தத்தை உபதேசிக்கட்டும்
நம்மிடம் சொல்வதும் நாம் மறு மாற்றம் சொல்வதும் ஊமையரோடு செவிடன் வார்த்தை யாகுமே
அவர்களே பரஸ்பரம் பேசிக் கொள்ளட்டும் என்றபடி –

ஜைன வாத நிரசனம்
சப்த பங்கி வாதம் -தங்களைப் போலே -என்னுடைய மாதா வந்த்யை என்னுமா போலே
இந்த ஜகத்து ப்ரஹ்மத்தோடு பின்னமாயும் அபின்னமாயும் இருக்கும் என்று சொல்லுகிற
நூதன ப்ரஹ்ம வித்துப் பொருட்டு இந்த வசதஸ்யமான விருத்த பாஷணத்தை சொல்லக் கடவர்கள் என்கிறார் –

——————

கண சர சரணா ஷவ் பிஷமாணவ் குதர்க்கை
சுருதி சிரசி ஸூ பிக்ஷம் த்வத் ஜகத் காரணத்வம்
அணுஷு வி பரிணாம்ய வ்யோம பூர்வம்ச கார்யம்
தவ பவத் அநபேஷம் ரெங்க பர்த்த ப்ருவாதே –13-

ஹே ரெங்க பர்த்த
கண சர சரணா ஷவ் -கணாதரும் கௌதமரும் -நையாயிகர் வைசேஷிகர் போன்ற குத்ருஷ்டிகள்
கௌதமர் நியாய சாஸ்திரத்தை இயற்றினர் -இவர் காலில் கண்ணை உடையவர் ஆகையால் சரணாஷார் எனப்படுபவர் –
அஷ பாதர் என்பதும் இவரையே –
கணாத மகரிஷி வைசேஷிக தரிசன பிரதிஷ்டாபகர் –
இருவரும் தார்க்கிகள் எனப்படுபவர்கள் –
காரண வஸ்துவின் குணமும் கார்ய வஸ்துவின் குணமும் ஒத்து இருக்க வேண்டும் –
ஒவ்வாது இருந்தால் காரணத்வம் சொல்லப் போகாது என்று குதர்க்க வாதம் பண்ணுபவர்கள் –
சுருதி சிரசி ஸூ-வேதாந்தத்தில்
ஸூ பிக்ஷம்-குறைவின்றி விளங்குவதான
த்வத் ஜகத் காரணத்வம்-தேவரீர் சகலத்துக்கும் உபாதான காரணம் என்னுமத்தை
பிஷமாணவ் குதர்க்கை–குத்ஸித தர்க்கங்களாலே -பிச்சை எடுத்து பறித்தவர்களாய்க் கொண்டு -துர்பாக்கிய சாலிகள் என்றவாறு
அணுஷு வி பரிணாம்ய –பரம அணுக்களில் மாறாடி ஏறிட்டு
ஆகாசாதிகளை ஈஸ்வர கார்யங்களாகக் கொள்ளாதே ஸ்வ தந்த்ரமாகவும் நித்யமாகவும் சொல்பவர்கள்
தவ கார்யம்–தேவரீருடைய காரியத்தை -உம்மிடத்தில் நின்றும் உண்டாவதாக வ்யோம பூர்வம்ச–ஆகாசாதிகளையும்
தவ பவத் அநபேஷம் — ப்ருவாதே –உம்முடைய அபேக்ஷை அற்றதாகச் சொல்லுகின்றனர்

கௌதமர் ஏற்படுத்திய -நையாயிகர்–நியாய மதம் இதுவே – —-
கணாதர் ஏற்படுத்திய வைசேஷிக மதம் –பரம அணுவே காரணம் போன்ற -வாதங்கள் நிரசனம்
பிஷமாணவ்–ஐஸ்வரம் விஞ்சி இருக்க பிக்ஷை எடுப்பது போலே உயர்ந்த உபநிஷத்துக்கள் முழங்கியபடி இருக்க
தவறான வாதங்கள் பின் செல்பவர் –

நையாயிக வைசேஷியர் -தேவருக்கே சகல கார்ய உபாதானதவம் சம்ருத்தமாய்–ஸூலபமாய் இருக்க
கார்ய காரண ச லக்ஷன்யா அந்யதா அநு பபாத்யாதி சுருதி விருத்தம் தர்க்கங்களாலே பிச்சை புகுவாரைப் போலே
தத் தத் பூத உபாதா நத்வங்களைத் தத் தத் பரம அணுக்களில் ஸ்வீ கரித்து
தேவரீருடைய காரியமாகச் சொல்லப்பட்ட வாகாசாதியை நித்யமாகவும் சொல்லுகிறார்கள் என்கிறார் –
உஞ்ச போஜியான காணாதரும் பாதாஷியான கௌதமரும் -இந்த மதங்களுக்கு ஹேது
தோஷமும் –சுருதி விரோதமும் -தூஷணமும் -என்கிறார் –

—————–

வேதே கர்த்ரு ஆதி அபவாத் பலவதி ஹி நயை தவத் முகை நீயமாநே
தத் மூலத்வேந மாநம் ததிதரத் அகிலம் ஜாயதே ரங்க தாமந்
தஸ்மாத் சாங்க்யம் ச யோகம் சபசுபதிமதம் குத்ரசித் பஞ்சராத்ரம்
ஸர்வத்ர ஏவ பிரமாணம் தத் இதம் அவகதம் பஞ்சமாத் ஏவ வேதாத் –14-

ஹே ரங்க தாமந்
வேதே கர்த்ரு ஆதி அபவாத் பலவதி–தனக்குக் கர்த்தா முதலானவை இல்லாமையினால் பிரபல பிரமாணமான வேதமானது
ஹி நயை தவத் முகை நீயமாநே–சதி– நியாயங்களாலே உன் பரமாகவே ஒருங்க விடப்படும் அளவில்
ததிதரத் அகிலம் -அந்த வாதம் ஒழிந்த மற்ற நூல்கள் எல்லாம்
தத் மூலத்வேந -அந்த வேதத்தையே மூலமாகக் கொண்டுள்ளவை என்னும் காரணத்தினால்
மாநம் ஜாயதே–பிரமாணம் ஆகிறது
தஸ்மாத் -ஆகையினால்
சாங்க்யம் ச யோகம் –சபசுபதிமதம் –யோக சாஸ்திரத்தோடு கூடியதும் பாசுபத மதத்தோடு கூடியதுமான சாங்க்ய ஆகமமானது
கபில மகரிஷியால் பிரவர்த்திக்கப்பட்ட சாங்க்ய தர்மமும் –
ஹிரண்யகர்ப்பரால் பிரவர்த்திக்கப் பட்ட யோகதந்த்ரமும்
பசுபதி பிரணீதரமான பாசுபத ஆகமும்
குத்ரசித் பிரமாணம்-சிறு பான்மை பிரமாணம் ஆகிறது –
பஞ்சராத்ரம் ஸர்வத்ர ஏவ பிரமாணம்–ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரமோ என்னில் முழுதும் பிரமாணம் ஆகிறது –
தத் இதம் அவகதம் பஞ்சமாத் ஏவ வேதாத்-என்னும் இவ்விஷயம் ஐந்தாம் வேதமான ஸ்ரீ மஹாபாரதம் கொண்டே அறியலாயிற்று –
மோக்ஷ தர்மத்தில் உபசரவஸூ உபாக்யானத்தில் ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஸாஸ்த்ர அவதார கிரமும்-
அதில் கூறியபடியே அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய ஆவஸ்யகத்வத்தையும் விவரமாக போரப் பொலிய சொல்லிற்றே-

வேதமே பரம பிரமாணம் -யோக சாஸ்திரம் பசுபதி ஆகமம் -ஓர் அளவே பிரமாணம் –
பாஞ்சராத்மம் முழு பிரமாணம்-

அபவ்ரு ஷேயம்-சர்வ பிராமண பலம் வேதம் -சாரீரிக பிரதம அத்யாய அதிகரண நியாயங்களாலே
தேவரை பிரதான ப்ரதிபாத்யரராக யுடையவராக நயப்பிக்கப் பட்டு
அப்படி ஸ்வ தந்த்ர பிரதானமான வேதம் மூலமாகவே தத் இதர ஆகமங்கள் பிரமாணமாக வேண்டிற்று –
ஆகையால் சாங்க்ய யோக பசுபதி ஆகமங்கள் அந்த வேத அவிருத்த அம்சத்தில் பிரமாணங்கள்
பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தில் இப்படி விருத்த அம்சம் இல்லாமையால் சகலமும் பிரமாணங்கள்
இது பக்ஷ பதித்துச் சொல்லுகிறோம் அல்லோம்-மோக்ஷ தர்மம் -உபரி சரவஸூ வியாக்யானம் –
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர உத்பத்தியும் -தத் விஹித அனுஷ்டானம் அவசியம் அநுஷ்டேயம் என்றும் விஸ்தாரமாக சொல்லுமே –

—————–

சஞ்சஷ்டே ந ஈஸ்வரம் த்வாம் புருஷ பரிஷதி ந்யஸ்ய யத்வா ஆந்ய பர்யாத்
சாங்க்ய யோகீ ச காக்வா பிரதி பலனம் இவ ஐஸ்வர்யம் ஊஸே காயசித்
பிஷவ் சைவ ஸூ ராஜம்பவம் அபிமநுதே ரங்க ராஜ அதி ராகாத்
த்வாம் த்வாம் ஏவ அப்யதா த்வம் தநு பர விபவ வ்யூஹந ஆட்யம் பவிஷ்ணும்–15-

ஹே ரங்க ராஜ
சாங்க்ய-த்வாம் புருஷ பரிஷதி–சாங்க்யனானவன் தேவரீரை ஜீவாத்மா கோஷ்டியிலே
ந்யஸ்ய-சஞ்சஷ்டே ந ஈஸ்வரம்–வைத்து ஈஸ்வரனாக சொல்லுகின்றிலன்
யத்வா -அன்றிக்கே
ஆந்ய பர்யாத்-சஞ்சஷ்டே ந -வேறே ஒரு தாத்பர்ய விசேஷத்தால் சொல்லுகின்றிலன்
அதாவது ஈஸ்வரனைப் பற்றியே விசாரம் இல்லை இவன் பக்ஷத்தில் -என்றவாறு
யோகீ ச -யோகியே என்னில் -இவனை சேஸ்வர சாங்க்யன்-என்பர்
காயசித் காக்வா -பர்யாய விசேஷத்தாலே
இவ ஐஸ்வர்யம் பிரதி பலனம் ஊஸே–ஐஸ்வர்யத்தை ப்ரதிபாலனம் போலே உபாதி அடியாக சொல்லி வைத்தான் –
ஈச்வரத்வம் யோக ஜன்யம் என்பான்
சைவ–பாசுபதம்
பிஷவ் –பிக்ஷை உண்ணியான ருத்ரன் இடத்தில்
அதி ராகாத்-பக்ஷபாத மிகுதியினால்
ஸூ ராஜம்பவம் அபிமநுதே –ஈஸ்வரத்தை அபி மானிக்கிறான்
த்வம்-ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர வக்தாவான தேவரீர்
பர விபவ வ்யூஹந ஆட்யம் பவிஷ்ணும்-பர வ்யூஹ விபவ ரூபங்களாலே சம்பன்னரானேன்
த்வாம் -தேவரீரை
த்வாம் ஏவ–தேவரீராகவே -ஸ்வரூப ரூபாதிகளில் ஒருவித மாறுபாடும் இன்றிக்கே
அப்யதா த்வம் தநு–சொல்லி வைத்தீர் அன்றோ –
அந்தர்யாமித்வம் உப லக்ஷண சித்தம் -அர்ச்சை ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் இடம் அருளிச் செய்வதால் அர்த்தாத சித்தம் –
நிரீஸ்வர சாணக்கியன் பிரகிருதி புருஷ இரண்டு மாத்திரம் -நொண்டியும் குருடனும் கூடி வழி நடக்குமா போலே என்பான் –
ஈஸ்வர விஷயமான சுருதிகள் வேறே தாத்பர்யம் என்பான் –

சாங்க்யர் உன்னை சேதனன்-என்பர் -பதஞ்சலி உனக்கு ஐஸ்வர்யம் இல்லை என்பர் –
சைவர்கள் ருத்ரனை ஈசன் என்பர் –
வ்யூஹ விபவங்களால் நீயே சர்வேஸ்வரன் என்று காட்டி அருளினாய்

சாங்க்ய பாசுபத ஆகமங்களில் எந்த அம்சம் சுருதி விரோதம் என்று காட்டி அருளுகிறார் –
சாணக்கியர் தேவரீரை சேதனர் கோஷ்ட்டியில் அந்தர்பவித்து ஈச்வரத்வத்தை அங்கீ கரிக்கவில்லை –
கபிலர் எங்கேயாவது சொன்னாலும் பிரகிருதி ஆத்ம விவேகத்தில் இதன் பரமாகையாலே அதில் தாத்பர்யம் இல்லை –
யோக ஸாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தரான பதஞ்சலியும் யோக அப்யாஸத்தில் இழிகிறவனுக்கு அதிசய கதனத்தில் தாத்பர்யத்தாலே
காம விநிர்முக்த புருஷன் இடத்தில் ஐஸ்வர்யத்தை பிரதிபலனம் போலே சொல்லுகிறான்-
சைவன் அபிமானத்தாலே பிண்டியார் இத்யாதிப்படியே பிஷுவான ருத்ரன் இடத்தில் ஐஸ்வர்யத்தை அங்கீ கரிக்கிறான் –
சுருதியோ -தேவரீர் பர வ்யூஹ விபாவாதிகளாலே ஸ்வரூப ரூப குண விபூதாதிகளாலே சம்பன்னராக அருளிச் செய்தது அன்றோ

—————-

இதி மோஹந வர்த்மநா த்வயா அபி க்ரதிதம் பாஹ்ய மதம் த்ருணாய மந்யே
அதி வைதிக வர்ம வர்மிதாநாம் மனிதாஹே குத்ருஸாம் கிம் ஈச வர்த்ம–16-

ஹே ஈச
இதி -இவ்வண்ணமாக
மோஹந வர்த்மநா –பிறரை மயக்கும் வழியாலே
த்வயா -கள்ள வேடத்தைக் கொண்ட தேவரீராலேயே
அபி க்ரதிதம் –ஏற்படுத்தப் பட்டதாயினும்
பாஹ்ய மதம் -வேத பாஹ்ய மதத்தை
த்ருணாய மந்யே–த்ருணமாகவே நினைக்கிறேன்
கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு புரம் புக்கவாறும்-என்றும்
மதி விகற்பால் பிணங்கும் சமயம் பல பலவாகி -என்றும் உண்டே
அத-அன்றியும்
வைதிக வர்ம வர்மிதாநாம்–வைதிகர்கள் என்று வேஷம் போட்டுக் கொண்டு இருக்கிற
வர்ம-சொக்காய் -வர்மித -அதனால் மறைக்கப் பட்ட என்றபடி –
மனிதாஹே குத்ருஸாம் கிம் வர்த்ம–குத்ருஷ்டிகளின் வழியை நெஞ்சிலும் நினைக்கப் போகிறேனோ –

நீயே பாக்ய குத்ருஷ்டிகளை உண்டாக்கினாயே ஆகிலும் உள்ளத்தாலும் நினையேன் –

கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய் -என்றபடி -மோஹ விக்ரஹத்தை கொண்டு –
தேவரால் -நிர்ணயிக்கப் பட்ட புத்த மதத்தை த்ருணமாக எண்ணுகிறேன்
இப்படி இருக்க வைதிகத்வ வேஷ தாரிகளான குத்ருஷ்ட்டி மார்க்கத்தை எண்ணுவேனோ -என்கிறார் –
உபேக்ஷிப்பேன் என்றபடி –

————–

சம்ஸ்காரம் பிரதி சஞ்சரேஷு நிததத் சர்க்கேஷு தத் ஸ்மாரிதம்
ரூபம் நாம ச தத்தத் அர்ஹ நிவஹே வ்யாக்ருத்ய ரஙகாஸ்பத
ஸூப்த உத்புத்த விரிஞ்ச பூர்வ ஜெகதாம் அத்யாப்ய தத்தத் ஹிதம்
ஸாஸத் ந ஸ்ம்ருத கர்த்ருகாந் வஹஸி யத் வேதா பிரமாணம் தத –17-வேதங்களே பரம பிரமாணம்-

ஹே ரஙகாஸ்பத
பிரதி சஞ்சரேஷு–பிரளயங்களில் வேதங்களை -பிரதி சஞ்சரம் என்று பிரளயத்தைச் சொன்னவாறு –
சம்ஸ்காரம்–ஸம்ஸ்கார ரூபமாகவே
நிததத் –தன் பக்கலிலே வைத்துக் கொண்டவனாகி
சர்க்கேஷு –ஸ்ருஷ்ட்டி காலங்களில்
தத் ஸ்மாரிதம்–அந்த ஸம்ஸ்காரத்தினால் நினைப்பூட்டப் பட்ட
ரூபம்–அந்த அந்த வஸ்துக்களின் ரூபத்தையும்
நாம ச -பெயரையும்
தத்தத் அர்ஹ நிவஹே –அவ்வவற்றுக்கு உரிய வஸ்து சமூகத்திலே
வ்யாக்ருத்ய–ஏற்படுத்தி
ஸூப்த உத்புத்த விரிஞ்ச பூர்வ ஜெகதாம்–தூங்கி எழுந்த பிரமன் முதலான ஜன சமூகத்துக்கு
அத்யாப்ய –அத்யயனம் பண்ணி வைத்து
தத்தத் ஹிதம் ஸாஸத் சந் –அவரவர்களுடைய நன்மையை நியமிப்பவராய்க் கொண்டு
ந ஸ்ம்ருத கர்த்ருகாந் வேதாந் –கர்த்தா இன்னார் என்று தெரியப் பெறாத வேதங்களை
வேதாந் பஹு வசனம் -அநந்தா வை வேதா -அன்றோ -இந்திரன் பரத்வாஜர் சம்வாதம் -மூன்று மலைகள் -காட்டி அருளிய வ்ருத்தாந்தம் –
வஹஸி யத் வேதா பிரமாணம் தத–தேவரீர் வஹிக்கிறீர் ஆகையால் அந்த வேதங்களே ஸ்வயம் பிரமாணம் ஆகின்றன –

பிரளய காலத்தில் வேதங்களை ஸம்ஸ்கார ரூபங்களாக தேவரீர் இடத்திலே வைத்துக் கொண்டு
ஸ்ருஷ்ட்டி காலம் வந்தவாறே அந்த ஸம்ஸ்காரங்களாலே ஸ்ம்ருதங்களான தேவாதி சமஸ்தானங்களையும் –
அதுகளுக்கு வாசகங்களான நாமங்களையும் -அதுகளுக்கு யோக்யங்களான மஹதாதி பிருத்வி அந்தங்களான
அசேதனங்களிலும் ப்ரஹ்மாதி ஸ்தம்ப பர்யந்தங்களான சேதனங்களிலும் சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் சொல்லுகிறபடியே உண்டாக்கியும்
நித்திரை பண்ணி எழுந்தால் போலே எழுந்த ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஓதுவித்தும்
விதி நிஷேதாதி ரூபமான ஹிதத்தை அநு சாசனம் பண்ணியும் -செய்து அருளுவதால்
வேதங்களை ஸ்வத பிரமானங்களாகக் குறை இல்லை

—————————

சீஷாயாம் வர்ண சிஷா பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் ஸ்யாத் கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் ரங்க நாத
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் ஹி உசிதகமிதயோ நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா –18-

ஹே ரங்க நாத
சீஷாயாம் –சீஷாய் என்கிற வேத அங்கத்தில்
வர்ண சிஷா –அக்ஷரங்கள் உச்சாரண க்ரமாதிகள் சிஷை செய்யப்பட்டுள்ளது –
பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்–வியாகரணம் நிருத்தி என்கிற வேதங்களில் பாதங்களின்
ப்ரக்ருதி ப்ரத்யய விபாகம் அர்த்த சிஷை முதலானது செய்யப்படுகிறது –
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் –சந்தஸ் ஸ்யாத்–சாஸ்திரத்தில் காயத்ரி உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ருஷ்டுப் பிருஹதி பங்க்தி ஜெகதீ
முதலான சப்த சந்தஸ் ஸூக்கள் சொல்லப்பட்டதாய் இருக்கும்
கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் -ஜ்யோதிஷ சாஸ்திரமானது வைதிக கர்மங்களின் அனுஷ்டானத்துக்கு உரிய காலத்தை தெரிவிக்கின்றது –
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் –கல்ப ஸூத்ரத்திலே வைதிக கர்மங்களை அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய முறைமை சொல்லப் பட்டது
ஹி உசிதகமிதயோ –வைதிக சித்தாந்தத்துக்கு அநு குணமாக நயிப்பிக்கப் பட்ட
நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்-நியாய மீமாம்சைகளிலும்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு –புராண ஸ்ம்ருதிகளிலும் அர்த்த விவேசனம் உண்டாகும்
புராண சப்தம் இதிஹாசங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
தர்ம சாஸ்திரம் பூர்வ கர்ம பாக உப ப்ரும்ஹமணமாயும் இதிஹாச புராணங்கள் உத்தர ப்ரஹ்ம பாக உப ப்ரும்ஹணமாயும் இருக்குமே
தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா-கீழ் சொன்னவற்றால் அநு சரிக்கப் பட்ட வேதங்கள் தேவரீரை தேடுகின்றன –
விசாரிக்கின்றன -என்றவாறு
பேச முயலுமே ஒழிய பேசி முடிக்க வல்லவை அன்றே
நான்மறைகள் தேடி ஓடும் செல்வன் அன்றோ -பெரிய திருமொழி —-

ஸீஷா–அக்ஷரங்கள் உச்சரிப்பு போன்றவை /வ்யாக்ரணம் -இலக்கணம் /ந்ருக்தி -அர்த்த பிரயோகம்
சந்தஸ் -காயத்ரீ உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ரிஷ்டுப் ப்ருஹதீ பங்க்தி ஜெகதீ -சப்தம்
ஜ்யோதிஷம் -அனுஷ்டான கால நிர்ணயம் / கல்பம் -அனுஷ்டான விதி முறைகள்
நியாயம் மீமாம்சை புராணங்கள் ஸ்ம்ருதி –இவய் போன்ற அங்கங்கள் கூடிய அங்கி யான வேதம்
உன்னையே தேடியபடி இருக்கும்
வேதங்கள் உப ப்ரும்ஹணங்களான இதிஹாச புராணங்கள் -நியாய மீமாம்சைகளை அனைத்தும்
தேவரீரையே விசாரித்து நிஷ்கர்ஷிக்கிறது

—————-

ஆதவ் வேதா பிரமாணம் ஸ்ம்ருதி உப குருதே ச இதிஹாஸை புராணை
ந்யாயை சார்த்தம் த்வத் அர்ச்சா விதம் உபரி பரி ஷீயதே பூர்வ பாக
ஊர்த்வ பாக த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை த்வத் பத ஆப்தவ்
வேத்ய வேதை ச சர்வை அஹம் இதி பகவந் ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த –19-

ஹே பகவந்
ஆதவ் வேதா-வேதங்கள் முதலிலே வேறு ஒரு பிரமாணத்தை அபேஷியாமல் ஸ்வயமாகவே
பிரமாணம்-பிரமாணம் ஆகின்றதே ஸ்ம்ருதி –மந் வாதி ஸ்ம்ருதி யானது –
மனு அத்ரி விஷ்ணு ஹாரீதர் யாஜ்ஜ்வல்க்யர் போன்ற மஹரிஷிகளால் இயற்றப்பட்ட தர்ம சாஸ்திரங்கள் –
ச இதிஹாஸை புராணை-இதிஹாசங்களோடு புராணங்களோடும்
ந்யாயை சார்த்தம் -பூர்வ உத்தர மீமாம்சைகளோடே
உப குருதேத்வத்-அந்த வேதங்களுக்கு அர்த்த விவரணம் பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை
பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை செய்கின்றன
அந்த வேதத்தில்
பூர்வ பாக-பூர்வ பாகமான கர்ம காண்டம்
அர்ச்சா விதம் உபரி -தேவரீருடைய திருவாராதனம் பண்ணும் முறையைச் சொல்லும் வகையாலே
வாயு இந்திரன் வருணன் அக்னி இவர்கள் யாவரும் ப்ரஹ்ம சரீர பூதர்களே
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
ஊர்த்வ பாக –ப்ரஹ்ம காண்டம் ஆகிற உபநிஷத் பாகமோ என்னில்
த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை–தேவரீருடைய ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்கள் ஆகியவற்றைத்
தெளிய விளங்க தெரிவிப்பதனால்
த்வத் பத ஆப்தவ்-தேவரீருடைய திருவடிகளைச் சேர்வதில்
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
வேதை ச சர்வை-கர்ம ப்ரஹ்ம காண்ட ரூபமான சகல வேதங்களும்
வேத்ய அஹம் இதி–நானே அறியக் கூடுவேன் என்று
ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த–தேவரீர் தாமே சோதி வாய் திறந்து அருளிச் செய்ததும் உண்டுஜ் அன்றோ –

வேதங்கள் மூல பிரமாணம்–வேறு ஒன்றை அபேஷியாமல் ஸ்வத பிரமாணம் —
அதுகளுக்கு இதிஹாச புராண நியாய மீமாம்சைகளோடு கூடி ஸ்ம்ருதி உபகாரிகை ஆகிறது –
கர்ம ப்ரதிபாதிதமான பூர்வ பாகம்- ஸ்ம்ருதி விசேஷ பூர்வ மீமாம்சைகளோடே ஆராதன வீதியில் பர்யவசிக்கும்
உத்தர பாகமான உபநிஷத் இதிஹாச புராண ப்ரஹ்ம மீமாம்சைகளோடே கூடி ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதைகளைத்
தெரியப்படுத்தி தேவரீர் திருவடிகளில் சேர்க்கையில் பக்தியில் பர்யவசிக்கிறது-
இவ்வர்த்தத்தைதேவரீரே ஸ்ரீ கீதையில் வெளியிட்டு அருளினீர்-

——————-

க்ரியா தத் சக்தி வா கிம் அபி தத் அபூர்வம் பித்ரு ஸூர
பிரசாத வா கர்த்து பலத இதி ரங்கேச குத்ருஸ
த்வத் அர்ச்சா இஷ்டா பூர்த்தே பலம் அபி பவத் ப்ரீதிஜம் இதி
த்ரயீ வ்ருத்தா தத்தத் விதி அபி பவத் ப்ரேரணம் –20-

ஹே ரங்கேச
க்ரியா-யாகம் முதலிய கர்மமோ
அல்லது
தத் சக்தி வா -அந்த கர்மத்தின் சக்தியோ –பாட்டர் பக்ஷம்
கிம் அபி -அநிர் வசநீயமான
தத் அபூர்வம்–அந்த கர்மத்தினால் உண்டாகும் அபூர்வமோ -ப்ரபாரர் பக்ஷம்
அல்லது
பித்ரு ஸூர பிரசாத வா –பித்ருக்கள் ஸூரர்களுடைய அனுக்ரகமோ -நவீன மீமாம்சகர் பக்ஷம்
கர்த்து பலத இதி -அந்த கர்மங்களை அனுஷ்டிப்பவனுக்கு பயம் அளிப்பவனாக ஆகின்றன என்று
குத்ருஸ ஆஹு -குத்ருஷ்டிகள் சொல்லுகிறார்கள் –
த்ரயீ வ்ருத்தா-வைதிக முதுவர்களோ என்னில்
இஷ்டா பூர்த்தே–ஜப ஹோம தானாதிகளான இஷ்டங்கள் என்ன
குளம் வெட்டுகை கோயில் காட்டுகை ஆகிய பூர்த்தங்கள் என்ன இவை
த்வத் அர்ச்சா இதி -தேவரீருடைய திரு ஆராதனம்-பகவத் கைங்கர்யமே – என்றும்
பலம் அபி–இஷ்டா பூர்த்தங்களால் உண்டாகும் பலன்களும்
பவத் ப்ரீதி ஜம் இதி–தேவரீருடைய உகப்பினாலே உண்டாமவது என்றும்
தத்தத் விதி அபி–அந்த அந்த கர்மங்களின் விதியும்
பவத் ப்ரேரணம் இதி ஆஹு –தேவரீருடைய கட்டளை என்றும் சொல்கிறார்கள் –

குத்ருஷ்டிகள் –அபூர்வம் -கல்பித்து -அவர்களை நிரசனம் –ஆஞ்ஞா ரூப கர்மங்கள் —
இஷ்டா பூர்த்தம் –ஆராதன ரூபம் -அவன் உகப்புக்காகவே தான் –
பட்டன் இப்படிக் கொள்ளாதே -யாகாதிகளாவது அவற்றின் சக்தியாவது காலாந்தரத்திலே ஸ்வர்க்காதி பிரதங்கள் என்றும்
பிரபாகரன் யாகாதிகளால் பிறக்கும் அநிர்வசனீயமான அபூர்வமே பல பிரதம் என்றும்
நவீன மீமாம்சகர் தேவதைகள் பித்ருக்கள் பிரசாதம் பல பிரதம் என்றும்
இவர்கள் ஆராதன ஆராத்ய ஸ்வரூப அநபிஞ்சைதையாலே சொல்கிறார்கள்
பிராமண சரணரான ஞான விருத்தர் ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளும் தடாகாதி நிர்மாணமும் தேவரீருடைய ஆராதனமும் பலன்களும்
தேவரீருடைய பிரசாதாயத்தங்கள்-யஜதேதாயாதி விதிகளும் தேவரீருடைய நியமனங்கள் என்று சொல்கிறார்கள்

————–

ஆஞ்ஞா தே ச நிமித்த நித்ய விதய ஸ்வர்க்காதி காம்யத்விதி
ச அநுஞ்ஞா சடசித்த சாஸ்த்ர வசதா உபாய அபிசார சுருதி
சர்வீ யஸ்ய ஸமஸ்த சாசிது அஹோ ஸ்ரீ ரெங்க சர்வஸ்வ தே
ரஷா ஆகூத நிவேதிநீ சுருதி அசவ் த்வத் நித்ய சாஸ்தி தத –21-

ஹே ஸ்ரீ ரெங்க சர்வஸ்வ
நிமித்த நித்ய விதய-நைமித்திக நித்ய பருமங்களைப் பற்றிய விதிகள்
ஆஞ்ஞா தே –தேவரீருடைய அதிக்ரமிக்க ஒண்ணாத கட்டளையாம்
ச -அப்படிப்பட்ட பிரசித்தமான ஸ்வர்க்காதி காம்யத்விதி–ஸ்வர்க்காதி காம பலன்களைக் குறித்துப் பிறந்த விதியானது
ச அநுஞ்ஞா -அபேக்ஷை உண்டாகில் அனுஷ்ட்டிக்கலாம் என்று அனுமதி பண்ணுகிற அநுஞ்ஞா யாகும் –
அபிசார கர்மங்களும் காம்ய கர்மங்களும் இந்த வகையில் சேரும் -க்ரமேண அவர்கள் ஸாஸ்த்ர விதி
விசுவாசம் பிறந்து முன்னேற வைத்தவை இவை என்றவாறு –
அபிசார சுருதி–சத்ருக்களைக் கொள்வதற்கு சாதனமான கார்ய விசேஷத்தை விதிக்கிற வேத பாகமானது
சடசித்த சாஸ்த்ர வசதா உபாய–வஞ்ச நெஞ்சினரையும் ஆஸ்திகர்களாக்க உபாயம் ஆகும்
சர்வீ யஸ்ய ஸமஸ்த–சர்வ லோக ஹிதராயும்
ஸமஸ்த சாசிது -சர்வ நியாமகராயும் இருக்கிற
தே -தேவரீருடைய
ரஷா ஆகூத நிவேதிநீ அசவ்-சுருதி–ரக்ஷண பாரிப்பைத் தெரிவிக்கின்ற இந்த வேதமானது
த்வத் நித்ய சாஸ்தி–தேவரீருடைய சாசுவதமான கட்டளையாகும் —

வேதங்களே உனது ஆஞ்ஞா ரூபம் -உன்னுடைய ரக்ஷகத்வாதிகளை வேதங்கள் உணர்த்தும் –
விதி நித்யம் நைமித்திகம் காம்யம் மூன்று வகைகள் -நித்யம் ராஜா ஆஜ்ஜை போலே அக்ருத்யமாம் போது பிரதி பந்தமாம் –
காம்ய விதிகள் அகரனே ப்ரத்யவாயம் இன்றிக்கே -ஸாஸ்த்ர விசுவாசமூட்டி பரம்பரையா மோக்ஷ ருசி பர்யந்தம் கூட்டிச் செல்லும்
சர்வருக்கும் ஹித பரராய் ஸமஸ்த அதிகாரிகளுக்கும் ருசி அநு குணமாக தேவரீருடைய ரக்ஷண ரூபமான
தாத்பர்யத்தை தெரிவிக்கும் ஸாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தன மூலமான நிருபாதிக்க கிருபையை அனுசந்தித்து -எத்திறம் என்கிறார்

————

அத்ர ஆஸ்தே நிதி இதி வத் புமர்த்த பூதே
சித்த அர்த்தா அபி குண ரூப வ்ருத்த வாதா
ரெங்கேச த்வயி சகலா சமன்வயந்தே ந
உபாஸா பல விதிபி விசேஷ ஏஷாம்–22-

ஹே ரெங்கேச
சகலா-சமஸ்தமான
குண ரூப வ்ருத்த வாதா–தேவரீருடைய திருக் கல்யாண குணங்கள் -திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம் திவ்ய சேஷ்டிதங்கள்
ஆகிய இவற்றைச் சொல்லும் உபநிஷத் பாகங்கள்
சித்த அர்த்தா அபி -கார்ய பரங்கள் இன்றியே சித்த பரங்கள் ஆனாலும்
புமர்த்த பூதே த்வயி–புருஷார்த்த பூதராய் இருக்கிற தேவரீர் இடத்தில்
அத்ர ஆஸ்தே நிதி இதி வத்–இங்கே நிதி இருக்கிறது என்று சொல்லுகிற சித்த பர வாக்கியம் போலே
சமன்வயந்தே –நன்கு பொருந்துகின்றன
ஏஷாம்–கீழ்ச் சொன்ன குண ரூப வ்ருத்த வாதங்களுக்கு
உபாஸா பல விதிபி-உபாசனத்தையும் பலத்தையும் ப்ரதிபாதிக்கின்ற வாக்யங்களினால்
ந விசேஷ–ஒரு அதிசயமும் இல்லை –
பூர்வ மீமாம்சகர் தான் இவற்றை பிரமாணம் என்று கொள்ளாமல் கார்ய பர சுருதி வாக்யங்களே பிரமாணம் என்பர் –
இவையும் புருஷார்த்த போதகங்களாய்க் கொண்டு உபாசன விதி வாக்கியங்களைப் போலே ஸ்வத பிரமாணங்களே –
ஜிஜ்ஞாஸ அதிகரணம் சமன்வய அதிகரணம் இரண்டாலும் இவை ஸ்தாபிக்கப் படுகின்றன

உனது கல்யாண குணங்களை விவரிக்கும் வேதங்கள் -இங்கு பெரும் புதையல் உள்ளது போன்று–
சித்த வாக்யங்களாக பன்னி உரைக்கும்
இப்படி ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பிரயோஜனங்களான விதி வாக்யங்களுக்கு கார்ய ப்ரதயா ப்ரமண்யம் உண்டானாலும்
சித்த வஸ்து போதகங்களான சித்த வாக்யங்களுக்கு -நிரதிசய புருஷார்த்த பூதரான தேவரீருடைய
ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் சேஷ்டித வியாபாரங்கள் இவற்றை பிரதிபாதித்து சித்த பரங்களானாலும்
இங்கே நிதி உண்டு என்கிறது போலே உபாசன தத் பலவிதாய வாக்யங்களோடே துல்ய சீலங்களாய்
அதுகளுக்கு சேஷம் அன்றிக்கே பிரமாணம் ஆகிறதுகள் என்கிறார் –

————–

சித்த பர சுருதி வாக்கியங்கள் ஸ்வத பிரமாணம் என்றார் கீழ் –
அத்விதீய ஸ்ருதிக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் இதில்
ந த்விதீயமே அத்விதீயம் என்பது தத் புருஷ சமாக்கம்
ந வித்யதே த்விதீயம் யஸ்ய -யஸ்மின் -பஹு வ்ருஹீ சமாசம் –
ப்ரஹ்மத்தோடு சம்பந்தம் இல்லாத வஸ்து இல்லை என்றவாறு
வேறானது -ஒப்பானது -மாறானது -மூன்று அர்த்தங்கள் –
இரண்டாவது இல்லை என்று கொள்ள முடியாதே -அத்விதீயம் விசேஷணம்
ப்ரஹ்மமொன்றே சத்யம் மற்றவை மித்யை பொய் என்கிற வாதம் நிரசனம்

தேஹ தேஹினி காரேண விக்ருத்ய ஜாதி குணா கர்ம ச
த்ரவ்யே நிஷ்டித ரூப புத்தி வசநா தாத்ஸ்த்யாத் ததா இதம் ஜகத்
விஸ்வம் த்வயி அபி மந்யஸே ஜகதிஷே தேந அத்விதீய தத
மாயா உபாதி விகார சங்கர கதா கா நாம ரங்கேஸ்வர –23-

ஹே ரங்கேஸ்வர
தேஹ சரீரமானது
தேஹினி –ஆத்மாவின் இடத்திலும் காரேண விக்ருத்ய–தங்கள் காரண வஸ்துவின் இடத்திலும்
கார்ய ரூபமான விகாரங்களானவை
ஜாதி குணா கர்ம ச–ஜாதியும் குணமும் கர்மமும்
த்ரவ்யே -த்ரவ்யத்தின் இடத்தில் இருந்தும் தாத்ஸ்த்யாத்–ஒருபோதும் விட்டுப் பிரியாது இருக்கும்
விசேஷணம் என்கிற காரணத்தினால்
நிஷ்டித ரூப புத்தி வசநா–ரூபத்தில் அனுபவம் வியவஹாரம் என்னும் இவை நிலைத்து இருக்கப் பெற்றுள்ளன
ததா இதம் ஜகத்–அவ்விதமாகவே இந்த எல்லா உலகத்தையும்
விஸ்வம் அபி த்வயி–எல்லா உலகத்தையும் தேவரீர் இடத்தில்
அபி மந்யஸே–நிஷ்டிபுத்தி வசனமாம் படி சங்கல்பித்து உள்ளீர்
த ரூப தேந அத்விதீய ஜகதிஷே –ஆகையால் அத்விதீயாராக சொல்லப்பட்டீர்
தத-அதனால்
மாயா உபாதி விகார சங்கர கதா கா நாம –மாயை உபாதி விகாரம் என்னும் இவற்றின்
சம்பந்தப் பேச்சானது ஏது-அது பிசகு என்றபடி –
ஆகவே
தேஹத்துக்கும் தேஹிக்கும் காரியத்துக்கும் காரணத்துக்கும் ஜாதி குண கர்மங்களுக்கும் த்ரவ்யத்துக்கும்
அப்ருதக் சித்தி நிபந்தனமாக ஐக்ய நிர்தேசம் கூடுவது போலவே
ஜகத்துக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் உண்டான ஐக்கியமும் என்றவாறு –
மாயா வாத சங்கர மதமும் -உபாதி பேதம் பாஸ்கர மதமும் –
ப்ரஹ்மமே பரிணமிக்கிறது விகார வாதம் யாதவ பிரகாச மதம் -நிரசனம்–

உடல் ஆத்மா -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் -மாயா வாதங்கள் உபாதி வாதங்கள் விகார வாதங்கள் நிலை நிற்காதே
தேவதாதி சரீரம் சரீரீ இடத்திலும் -கட படாதி விகாரங்கள் காரணத்திலும் –
கோத்வாதி ஜாதியும்–ஸூக் லாதி குணங்களும் -கமனாதி கிரியையும் – த்ரவ்யத்திலும்
அப்ருதக் சித்த சம்பந்தத்தால் பர்யசிக்குமே –
அப்படியே சர்வ ஜகத்தும் அப்ருதக் சித்த விசேஷணமாய் -பிரகாரமாய் -தேவரீர் அத்வதீயமாய் இருக்க
சங்கர பக்ஷத்தில் ப்ரஹ்மத்துக்கு மாயா சம்பந்தமும்
பாஸ்கர பக்ஷத்தில் உபாதி சம்பந்தமும்
யாதவ பிரகாச பக்ஷத்தில் விகார சம்பந்தமும் சொல்வது எதற்க்காக என்கிறார் -அசங்கதை அன்றோ -என்றபடி

—————

ஸ்திதி உத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி க்ரசன நியமன வ்யாபநை ஆத்மந தே
சேஷ அசேஷ பிரபஞ்ச வபு இதி பவத தஸ்ய ச அபேதவாதா
சர்வம் கலு ஜெகதாத்ம்யம் சகலம் இதம் அஹம் தத் த்வம் அஸி ஏவம் ஆத்யா
வ்யாக்யாதா ரங்க தாம ப்ரவண விஜயபி வைதிகை ஸார்வ பவ்மை –24-

ஹே ரங்க தாம ப்ரவண
ஸ்திதி உத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி ரஷணத்தாலும் ஸ்ருஷ்டிப்பதாலும் காரியங்களில் பிரவர்த்தனம் செய்வதாலும்
க்ரசன சமயத்தில் திரு வயிற்றினுள் வைத்து ரக்ஷிப்பதாலும்
நியமன–ஓ ஒரு வஸ்துக்குள்ளும் உள்புகுந்து நியமிப்பதாலும்
வ்யாபநை –எங்கும் வியாபிப்பதாலும் ஆத்மந தே–சர்வ ஆத்மாவாய் இருக்கின்ற தேவரீருக்கு
சேஷ –சேஷப்பட்டதான
அசேஷ பிரபஞ்ச–உலகம் முழுவதும்
வபு இதி –தேவரீருக்கு சரீரமாகா நின்றது என்கிற காரணத்தினால்
பவத தஸ்ய ச –தேவரீருக்கு அவ்வுலகத்துக்கும்
அபேதவாதா-அபேதத்தை சொல்லுமவையான
சர்வம் கலு -சர்வம் கலு இதம் ப்ரஹ்ம
ஜெகதாத்ம்யம் -ஜெகதாத்ம்யம் சர்வம்
சகலம் இதம் அஹம் -சகலம் இதம் அஹம் ச வா ஸூ தேவா
தத் த்வம் அஸி-தத் த்வம் அஸி ஸ்வேத கேதோ
ஏவம் ஆத்யா-என்று இவை முதலான பிரமாணங்கள்
வ்யாக்யாதா விஜயபி வைதிகை ஸார்வ பவ்மை -ஜயசாலிகளான வைதிக தலைவர்களினால் பொருத்தம்
உடையனவாக வியாக்யானிக்கப் பட்டன –
சாமா நாதிகரண்ய நிர்த்தேசம் உப பன்னம்

ஸ்ரீ கோயிலில் ஆதாரம் -பள்ளமடையாகக் கொண்டு -பெத்த அபேத கடக சுருதிகள் எல்லாவற்றிலும் ப்ரவணராய் –
வேதார்த்த வித்துக்களான வ்யாஸ பராசராதி மகா ரிஷிகளின் திரு உள்ளக் கருத்தை பின் சென்று
நாத யாமுன ராமானுஜ ப்ரப்ருதிகள் நிர்வாகம்
ஸமஸ்த பிரபஞ்சமும் ஸ்ருஷ்ட்யாதி வியாபாரங்களாலே தேவரீருக்கே சேஷமாய்க் கொண்டு சரீரமாய் –
சரீர வாசக சப்தம் சரீரி பர்யந்த போதகம் லோக சித்தமாகையாலே -நியாந்தாவாய் வியாபித்து ஆத்மாவான
தேவரைச் சொல்லுகிற சப்தத்தோடு பிரபஞ்ச வாசி சப்தத்துக்கு சாமா நாதி கரண்ய நிர்த்தேசம்
உப பன்னம் என்று பூர்வர்கள் நிர்வகித்தார்கள் –

———————

ச ராஜகம் அ ராஜகம் புந அநேக ராஜம் ததா
யதாபிமத ராஜகம் ஜெகதீம் ஜஜல்பு ஜடா
ஜகவ் அவச சித்ர தராதரத மத்வதர்க்க
அங்கிகா சுருதி சிதசிதீ த்வயா வரத நித்ய ராஜந் வதீ –25-

ஹே வரத
ஜடா–மூடர்கள்
இதம் ஜகத் -இந்த உலகத்தை
ச ராஜகம்–அனுமானத்தால் சித்திக்கிற ஈஸ்வரனோடு கூடியதாகவும் -நையாயிக பக்ஷம் இது –
அ ராஜகம் –ஈஸ்வரன் அற்றதாகவும்–பூர்வ மீமாம்சகர்கள் பக்ஷம்
புந அநேக ராஜம்–பல ஈஸ்வரர்களை உடைத்தாயும் -முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் –
யதாபிமத ராஜகம் –அவரவர்களுடைய அபிமானத்துக்குத் தக்கபடி கல்பிக்கப்பட்ட ஈஸ்வரனை யுடையதாகவும்
ஜஜல்பு–பிதற்றினார்கள்
அவச சித்ர தராதரத மத்வதர்க்க அங்கிகா–பர தந்த்ரர்களுக்கே உண்டாகக் கூடிய விசித்திர தன்மை என்ன –
ஏற்றத்தாழ்வு பெற்று இருக்கும் தன்மை என்ன -இவற்றைப் பற்ற அநு கூல தர்க்கத்தைத் துணை கொண்ட
வாசம் என்றது அஸ்வ தந்த்ரன் -கர்ம-பரவசம் என்றவாறு -இவர்களுக்கு தேவ மனுஷ்யாதி வைச்சித்ரம் உண்டே
தாரா தரம் என்றது ஞான சக்த்யாதிகளில் வாசி உண்டே
சுருதி சிதசிதீ –வேதமானது சேதன அசேதனங்களை
த்வயா வரத நித்ய ராஜந் வதீ ஜகவ் –தேவரீராகிற நல்ல ஈஸ்வரனை எப்போதும் உடையவைகளாக ஓதிற்று
தர்க்கத்தாலும் சுருதியாலும் சர்வேஸ்வரவம் ஸ்தாபிதம்

நையாயிகன்-ஜகாத் நிமித்த காரண மாத்ரமான ஈஸ்வரவிஷ்டம் என்றும்
பூர்வ மீமாம்சகன் நிரீஸ்வரம் என்றும்
த்ரி மூர்த்தி சாம்யவாதி ப்ரஹ்மாதி அநேக ஈஸ்வர விசிஷ்டம் என்றும்
ஹிரண்யகர்ப்ப பாசுபத அர்த்தங்களை அபிமதரான ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களாகிற ஈஸ்வரனோடு கூடியது என்றும் சொல்லுகிறது
சுருதி ஸ்வாரஸ்ய அநபிஜ்ஜதையாலே–
ஜகத் ஸ்வதந்த்ரமாகில் தேவ மனுஷ்யாதி வைசித்ர்யமும் – ஞான சக்த்யாதி தாரதம்யமும் கூடாது என்கிற தர்க்கத்தோடு
கூடியதாய்க் கொண்டு சித் அசித் ரூபமான ஜகத் நித்யரான தேரான நல்ல ராஜாவை யுடையது என்று
ஸ்ரோதாக்களுக்கு செவிக்கு இனியதாகச் சொல்லுகிறது -என்கிறார்

—————–

ப்ரஹ்ம ஆத்யா ஸ்ருஷ்ய வர்க்கே ப்ருகுடி படதயா உத்காடிதா ந அவதார
பிரஸ்தாவே தேந ந த்வம் ந ச தவ சத்ருஸா விஸ்வம் ஏக ஆதபத்ரம்
லஷ்மீ நேத்ரா த்வயா இதி சுருதி முனி வசனை த்வத்பரை அர்ப்பயாம
ஸ்ரீ ரெங்க அம்போதி சந்த்ர உதய ஜலம் உசிதம் வாதி கௌதஸ் குதேப்ய —26-

ஹே ஸ்ரீ ரெங்க அம்போதி சந்த்ர உதய-ஸ்ரீ ரெங்கமாகிற கடலுக்கு சந்திரன் உதித்தால் போலே
ஸம்ருத்தி அளிக்கும் பெருமானே
ப்ரஹ்ம ஆத்யா –ப்ரம்மா தொடக்கமான தேவர்கள்
ஸ்ருஷ்ய வர்க்கே ப்ருகுடி படதயா –தேவருடைய புருவ நெறிப்பிக்கு கை கட்டி காத்து இருப்பவர்கள் ஆகையால்
படைக்கப்படும் வகுப்பில்
உத்காடிதா–ஸ்பஷ்டமாக கூறப் பட்டு இருக்கிறார்கள்
அவதார பிரஸ்தாவே –ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்களைச் சொல்லும் இடத்தில்
ந உத்காடிதா-அவர்கள் கூறப்பட்டு இருக்க வில்லை
தேந ந த்வம் –ஆகையால் அவர்கள் தேவரீர் அல்லர்
ந ச தவ சத்ருஸா –தேவரீரை ஒத்தவர்களும் அல்லர்
லஷ்மீ நேத்ரா–திரு மகள் கொழுநரான த்வயா விஸ்வம் -தேவரீரால் இவ்வுலகம் எல்லாம்
ஏக ஆதபத்ரம் இதி-அத்விதீய நாதனை உடையது என்று
த்வத்பரை–தேவரீரையே விஷயமாக உடைய
சுருதி முனி வசனை –வேதங்களையும் மகரிஷி வசனங்களையும் கொண்டு
வாதி கௌதஸ் குதேப்ய–குதர்க்க வாதிகளின் பொருட்டு
அர்ப்பயா ஜலம் உசிதம்–அவர்களுக்குத் தகுந்த தர்ப்பண ஜலத்தைத் தருகிறோம் –
தூர்வாதி பிரேதங்களுக்கு ஜலாஞ்சலி விடா நின்றோம் –

உனது புருவ நெருப்புக்கு அடங்கியே ஸ்ருஷ்ஜமான ப்ரஹ்மாதிகள் -வேதங்களில் சர்வேஸ்வரன் –
ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் நீ ஒருவனே என்பதைக் கொண்டே தவறான வாதிகளுக்கு ஏற்ற
தர்ப்பண நீரை நாங்கள் விடுகிறோம்-
ப்ரஹ்மாதிகள் -ஸ்ருஜ்ய கோடியிலே-அவதாரங்கள் அல்லர்-ராம கிருஷ்ணாதி வரிசையில் சொல்லப்படுபவர் அல்லர் –
தேவருடன் ஒத்தவர் அல்லர் –
ஸ்ரீயபதியான தேவரீர் ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரர் -ஏக சத்ரத்தைக் கொண்ட ஒரே நியாமகன் –என்று சொல்லி
ஜிதேர்களாய் பிரேத பிராயரான வாதிகளுக்கு உசிதமாக ஜல தர்ப்பணம் பண்ணுகிறோம் என்கிறார்

———–

தோஷ உபதா அவதி சம அதி சயாந சங்க்யா
நிர்லேப மங்கல குண ஓக துகா ஷட் ஏதா
ஞான ஐஸ்வரீ சகா வீர்ய பல அர்ச்சிஷ
த்வாம் ரங்கேச பாச இவ ரத்னம் அநர்க்க யந்தி –27-

ஹே ரங்கேச
தோஷ –குற்றம் என்ன
உபதா –உபாதி என்ன
அவதி -எல்லை என்ன
சம –சத்ருச வஸ்து என்ன
அதி சயாந –மேற்பட்ட வஸ்து என்ன
சங்க்யா–எண்ணிக்கை என்ன
நிர்லேப –ஆகிய இவற்றின் சம்பந்தம் இல்லாத
மங்கல குண ஓக –கல்யாண குணங்களின் சமூகத்தை
துகா ஷட் ஏதாஞான ஐஸ்வரீ சகா வீர்ய பல அர்ச்சிஷ–சுரக்கின்ற இந்த ஞானம் ஐஸ்வர்யம்
சக்தி வீர்யம் பலம் தேஜஸ் என்கிற ஆறு குணங்கள்
த்வாம் -தேவரீரை
பாச இவ ரத்னம் அநர்க்க யந்தி-ரத்னத்தை ஒலிகள் பெருமைப் படுத்துவது போல் பெருமைப் படுத்துகின்றன –
கணக் கறு நலத்தனன் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் – திருக் கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கக் கோலி
முந்துற அவற்றுக்கு ஊற்றுவாயான இந்த ஆறு குணங்களையும் அருளிச் செய்கிறார்

ஞானம்-சர்வ காலத்திலும் உண்டான சர்வ பதார்த்த சாஷாத்காரம்
பலம் -உபய விபூதியையும் அநாயேசேந வஹிக்க வல்ல மிடுக்கு
ஐஸ்வர்யம் -அனைத்தையும் தன் குடைக்கீழ் அடக்கி ஆள வல்ல நியந்த்ருத்வம்
வீர்யம் -ஜகத் தாரண நியமங்களிலே சாரீரக கிலேசம் ஒன்றும் இன்றிக்கே இருக்கை
சக்தி -எந்த பிரதிபந்தகங்களும் முட்டுக் கட்டாதபடி எடுத்த கார்யம் தலைக்கட்ட வல்ல சாமர்த்தியம்
தேஜஸ் எதிரிகள் குடல் குழம்பும்படியான மதிப்பு -பஹு பிரயத்தன சாத்யமானவற்றை சஹகாரி நிரபேஷனாக
அல்ப ப்ரயத்னத்தாலேயே தலைக் கட்டுகை-
இவன் சம்பந்தத்தால் குணங்களுக்குப் பெருமை என்றும்
குணங்களால் இவனுக்கு பெருமை என்றும் அருளிச் செய்வார்கள் அன்றோ-

ஞானாதி ஷட் குணங்கள் அனைத்து கல்யாண குணங்களுக்கும் பீஜம் —
ரத்தினத்துக்கு தேஜஸ் போலவே கல்யாண குணங்களும் உன்னைக் காட்டித் தருமே —

ஆக இது வரை பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி நிரசன பூர்வகமாக -அநு குணமாக ச உப ப்ராஹ்மண சுருதி
பிரமாணங்களைக் காட்டி அருளி
ஸ்ரீ மானான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கே சித் அசித் ஆத்மகமான ஜகத்தைக் குறித்து
காரணத்வத்தையும் ஈஸ்வரத்தையும் சமர்ப்பித்து
ஸ்ரீ த்வய உத்தரகாண்ட ஸ்ரீ மத் சப்தார்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
இதில் காரணத்வ நிர்வாஹத்தை காட்டி அருள திரு உள்ளம் பற்றி நார சப்தார்த்தங்கள் ஆகையால்
நிர் துஷ்டங்களாய் -நிருபாதிகங்களாய் -நிரவதிகங்களாய் -நிஸ் சமாப்யதிகங்களாய்-நிஸ் சங்க்யங்களாய்-
மங்களமாய் இருக்கிற தாயாதி குணங்களுக்கு மூலங்களாய் பகவச் சப்தார்த்தங்களாய்-பிரசித்தங்களான
ஞானாதி ஷட் குணங்களும் ரத்னத்தைக் காந்திகள் போலே தேவரை அலங்கரிக்கிறது -என்கிறார் –

——————–

ஞான குண ஸ்வரூப நிரூபணம் இரண்டு ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்கிறார்

யுகபத் அநிசம் அக்ஷைஸ் ஸ்வைஸ் ஸ்வதஸ் வாஷ கார்யே
நியமம் அநியமம் வா ப்ராப்ய ரங்காதி ராஜ
கரதலவத் அசேஷம் பஸ்யசி ஸ்வ பிரகாசம்
தத் அவரணம் அமோகம் ஞானம் ஆம்நாசி ஷு தே –28-

ஹே ரங்காதி ராஜ
த்வம் -தேவரீர்
அக்ஷைஸ் ஸ்வைஸ் -தனது இந்த்ரியங்களாலே யாதல்
ஸ்வதஸ் வா–இந்திரியங்களின் அபேக்ஷை இன்றியே ஸ்வயமாகவே யாதல்
அஷ கார்யே–கண் முதலிய இந்திரியங்களின் தொழிலாகிய பார்வை முதலியவற்றில்
நியமம் –ஒரு வியவஸ்தையோ
அநியமம் வா –அப்படி ஒரு விவஸ்தை ஒன்றும் இல்லாமையே
ப்ராப்ய-அடைந்து
அநிசம்–எப்போதும்
அசேஷம்–உபய விபூதியில் உள் அடங்கிய அனைத்தையும்
யுகபத் -ஏக காலத்தில்
கரதலவத்–உள்ளங்கையைப் பார்ப்பது போலே
பஸ்யசி–சாஷாத் கரிக்கிறீர்
ஸ்வ பிரகாசம்–ஸ்வமேவ பிரகாசிப்பதும்
அவரணம் –ஆவரணம் அற்றதும்
அமோகம்–யதார்த்தமுமான
தத் -அந்த சாஷாத் காரத்தை
ஞானம் ஆம்நாசி ஷு தே–தேவரீருடைய ஞானமாக உபநிஷத்துக்கள் ஓதி வைத்தன –

அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நோக்கியபடி -உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி இருப்பதைக் காண்பது போன்று
எளிதாக அறியும் சர்வஞ்ஞன் அன்றோ-
ஞானம் -என்பதை விளக்குகிறார் -சஷுராதி த்வாரத்தால் ஆதல் -தர்ம பூத ஞானத்தால் யாதல் –
இந்த்ரியங்களாளிலும் தத் அதீந்த்ரியங்களாலே தத் தத் விஷயங்களையும் அந்ய இந்திரிய விஷயங்களையும்
இப்படி சர்வத்தையும்-க்ராஹ்ய க்ராஹகீ நியமம் இல்லாமல்- ஒருக்காலே கரதலாமலகம் போலே நித்தியமாக
ஸமஸ்தமும் ஏக காலத்திலேயே தேவரீர் சாஷாத் கரிக்கும் சாஷாத்காரத்தை ஸ்வ ப்ரகாசமாயும் –
ஆவரண ரஹிதமாயும் -யதார்த்தமாயும் உள்ள ஞானம் என்று உபநிஷத்துக்கள் சொல்லுமே –

——————

நயன ஸ்ரவண த்ருஸா ஸ்ருனோஷி அத தே ரெங்க பதே மஹே சிது
கரணை அபி காம காரிண கடதே சர்வ பதீநம் ஈஷணம்–29-

ஹே ரெங்க பதே
நயன ஸ்ரவண –கண்களாகிய காதுகளை உடையவராய்
த்ருஸா ஸ்ருனோஷி –திருக் கண்களால் கேட்கின்றீர்
அத-பின்னையும்
கரணை அபி–மற்ற இந்திரியங்களைக் கொண்டும்
காம காரிண–இஷ்டப்படி செய்கின்ற
தே மஹே சிது–விலக்ஷணனான ஈஸ்வரனான தேவரீருக்கு
கடதே சர்வ பதீநம் ஈஷணம்–சர்வதோமுகமான சாஷாத்காரம் கூடா நின்றது –

கண்களால் கேட்க முடியும் காதுகளால் பார்க்கவும் -இருப்பதை புகழ்கிறார் –
தேவரீர் திருச் செவியால் பார்க்கிறது -திருக் கண்களால் கேட்க்கிறது-இப்படி கரணங்களால் யதேஷ்டமான
தேவரீருக்கு லோக விலக்ஷணமான கரண ஞான சக்த்யாதிகள் ப்ரதிபாதங்கள் ஆகையால்
போனது எல்லாம் வெளியான சாஷாத்காரம் கடிக்கக் குறை என்ன என்கிறார் –

———————-

சார்வஞ்யேந அஜ்ஞ மூலம் ஜகத் அபிததத வாரிதா சாக்ஷி மாத்ராத்
சாங்க்ய யுக்தாத் காரணம் த்வாம் பரயதி பகவந் ஐஸ்வரீ ரங்க சாயிந்
அப்ரேர்ய அந்யை ஸ்வ தந்த்ர அப்ரதிஹதி சத் அசத் கர்ம சைத்ர்யா விசித்திரம்
யத்ர இச்சா லேசத த்வம் யுகபத் அகணயந் விஸ்வம் ஆவிச் சகர்த்த–30-

ஹே பகவந் ஐஸ்வரீ ரங்க சாயிந்
ஜகத்–இந்த உலகத்தை
அஜ்ஞ மூலம்–அபிததத –அசேதனத்தால் படைக்கப்பட்டதாகச் சொல்கிறவர்கள்
சார்வஞ்யேந வாரிதா –தேவரீருடைய சர்வஞ்ஞத் வத்தால் நிரசிக்கப் பட்டார்கள் –
யத்ர சதி -யாதொரு ஐஸ்வர்ய குணம் இருக்கும் அளவில்
அப்ரேர்ய அந்யை–பிறரால் ஏவப்படாதவராய்
ஸ்வ தந்த்ர-த்வம் -ஸ்வ ஆதீனரான தேவரீர்
சத் அசத் கர்ம சைத்ர்யா விசித்திரம் –புண்ய பாப ரூப கர்மங்களின் விசித்திர வகையினாலே பல வகைப்பட்ட
விஸ்வம் இச்சா லேசத-சகலத்தையும் சங்கல்ப லேசத்தினாலேயே
அகணயந்-அவலீலையாய் நினைத்தவராய்
யுகபத் –ஏக காலத்திலேயே
அப்ரதிஹதி -தடையின்றி
ஆவிச் சகர்த்த-படைத்தீரோ
சா ஐஸ்வரீ –அப்படிப்பட்ட ஐஸ்வர்யம் என்னும் குணமானது
காரணம் த்வாம்–ஜகத்துக்கு உபாதான காரணமாய் இருக்கின்ற தேவரீரை
சாங்க்ய யுக்தாத்–சாங்க்யரால் சொல்லப்பட்ட
சாக்ஷி மாத்ராத்–சாக்ஷி மாத்ர புருஷனின் காட்டில்
பரயதி–வேறு படுத்து கின்றது –

சாங்க்யர் சாக்ஷி மாத்ர புருஷன் என்பர் -நீயோ சர்வஞ்ஞன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் –சர்வ காரணன் –
இப்படி சர்வஞ்ஞரான தேவர் மூலமே ஜகத் ஸித்திக்கிறது-
சாங்க்யர் அசேதனமான பிரக்ருதியே மூலம் என்பர்
நிர்விசேஷமாகையால் அஞ்ஞான ப்ரஹ்மமே மூலம் என்பர்
இவர்கள் பக்ஷம் நிரசித்து பிரேரிரிகர் இல்லா நிரதிசய ஸ்வ தந்தரரான ப்ரதிஹத்தி இல்லாமல்
புண்ய பாப ரூப கர்மா வைச்சித்திரத்தாலே விசித்ரமமான சர்வ ஜகத்தையும் சங்கல்ப ஏக தேசத்தால் ஏக காலத்தில்
தேவரீர் ஸ்ருஷ்டித்து அருளுகிறது என்கையாய் சாக்ஷி மாத்திரம் என்கிற சாங்க்ய பக்ஷம் நிரசனம்
அபரிஹத சங்கல்பத்துவம் உமக்கே அசாதாரணம்

——————–

கார்யே அனந்தே ஸ்வ தநு முகத த்வாம் உபாதானம் ஆஹு
சா தே சக்தி ஸூ கரம் இதரத் ச இதி வேலாம் விலங்க்ய
இச்சா யாவத் விஹரதி சதா ரங்க ராஜ அந பேஷா
ச ஏவ ஐசா நாத் அதிசய கரீ சா ஊர்னநாபவ் விபாவ்யா –31-

ஹே ரங்க ராஜ
அந பேஷா–ஸ்வதஸ் ஸித்தமான
தே இச்சா–தேவரீருடைய சங்கல்பமானது
ஸூ கரம் இதரத் ச இதி வேலாம் விலங்க்ய–இது செய்யக் கூடியது இது செய்யக் கூடாதது என்கிற வரம்பை மீறி
சதா -எப்போதும்
யாவத் விஹரதி–எங்கும் முழுவதும் உலாவுகின்றது
சா தே சக்தி -அப்படிப்பட்ட சங்கல்பமே தேவரீருடைய சக்தி என்கிற குணமாகும்
இப்படிப்பட்ட சக்தி தேவரீருக்கு இருக்கின்றதால்
கார்யே அனந்தே–எல்லையில்லாத கார்ய வர்க்கங்களின்
ஸ்வ தநு முகத த்வாம்–தேவரீருடைய சரீரமாகிய சேதன அசேதன த்வாரா -தேவரீரை
உபாதானம் ஆஹு–உபாதான காரணமாக வைதிகர்கள் சொல்லுகின்றனர்
ச ஏவ ஐசா நாத் அதிசய கரீ சா–அப்படிப்பட்ட சக்தி தான் பாசுபதமத பிரகிரியையில் காட்டிலும் வ்யாவ்ருத்தி
சம்பாதகம் ஆகின்றது ஈஸாநா -பசுபதி -ஐசா நாம் -பாசுபத மத ப்ரக்ரியா என்றபடி –
ஊர்னநாபவ் விபாவ்யா-அந்த சக்தி சிலந்திப் பூச்சியின் இடடத்தில் காணத் தக்கது –
ஸ்வரூப விகாரம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தெ ஸ்வ சரீரபூத விசேஷண முகத்தால் தந்துஜாதமான கார்ய ஜாதத்துக்கு
தான் உபாதானமாம் படி உண்டான ஸ்வ பாவம் –

சர்வ சக்தன் -உபாதான குணம் இருந்தும் அதிகாரம் உண்டே –
சிலந்தி இடமே காணலாம் -பாசுபத வாத நிரசனம்
ஹேத்வந்தர நிரபேஷமான சங்கல்பம் -ஸமஸ்த காரியத்திலும் சரீரத்வார உபாதானமாக சுருதிகள் சொல்லும்
சக்யம் சக்யம் வாசி இல்லாமல் கரை அழித்து செய்யும் அவதி இல்லாத சக்தி
சங்கல்பம் கொண்டே ஜகத் நிர்வாஹணம்
சிலந்தி த்ருஷ்டாந்தம்

———————

ஸ்வ மஹிம ஸ்திதி ஈச ப்ருசக்ரிய அபி
அகலித ஸ்ரம ஏவ பிபர்ஷி யத்
வபு இவ ஸ்வம் அசேஷம் இதம் பலம்
தவ பர ஆஸ்ரித காரண வாரணம் –32-பல குண அனுபவம்-

ஹே ஈச
ஸ்வ மஹிம ஸ்திதி-த்வம் -தன்னுடையதான மஹாத்ம்யத்தில் நிலை நிற்கப் பெற்று இருக்கும் தேவரீர்
ப்ருசக்ரிய அபி-அபரிமிதமான சேஷ்டிதங்களை உடையவராய் இருந்த போதிலும்
அகலித ஸ்ரம ஏவ–ஆயாசம் உண்டாகப் பெறாதவராகவே
அசேஷம் ஜகத் -சகல லோகத்தையும்
வபு இவ ஸ்வம் -பிபர்ஷி–தனது சரீரத்தைப் போலவே வஹிக்கின்றீர்
இதி யத் தத் -என்பது யாது ஓன்று உண்டு -அது –
தவ பலம் -தேவரீருடைய பலம் என்ற குணம்
இதம் -இக்குணமானது
பர ஆஸ்ரித காரண வாரணம்–அந்யாதிஷ்டமாய்க் கொண்டு காரணமாவதை வியாவர்த்திப்பிக்கிறது
வாரணம்-வியாவர்த்தகம் என்றபடி -லோக விலக்ஷணம் என்றபடி

ஸ்வ மஹாத்ம்யத்தாலே அநேக வியாபாரங்கள் பண்ணினாலும் ஸ்ரமம் உண்டாக்காதே சர்வ ஜகத்தையும்
தேவர் சரீரம் போலே பரிக்கிறது என்கிற இது அதுக்கு பலம் அந்யா திஷ்டிதமாய்க் கொண்டு
காரணமானத்தை வ்யாவர்த்திப்பிக்கிறது என்கிறார் –

—————–

ம்ருக நாபி கந்த இவ யத் சகல அர்த்தாந்
நிஜ சந்நிதே அவிக்ருத விக்ருனோஷி
பிரிய ரங்க வீர்யம் இதி தத் து வதந்தே
ச விகார காரணம் இத வினிவார்யம்–33-வீர்ய குண அனுபவம்-

ஹே பிரிய ரங்க–திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பான ஸ்ரீ திருவரங்கம் பெரிய கோயிலை உடையவரே
த்வம் -ம்ருக நாபி கந்த இவ–தேவரீர் கஸ்தூரியின் பரிமளம் போலே
ஸ்வயம் அவிக்ருத–தாம் விகாரப் படாதவராகவே
நிஜ சந்நிதே–தமது சந்நிதிதான மாத்திரத்தாலே
சகல அர்த்தாந்–சகல பதார்த்தங்களையும்
விக்ருனோஷி–விகாரப்படுத்துகின்றீர்
இதி யத் -என்பது யாது ஓன்று உண்டோ
தத் வீர்யம் இதி –அதனையே வீர்ய குணம் என்று
வதந்தே–வைதிகர்கள் சொல்லுகின்றனர்
ச விகார காரணம் இத வினிவார்யம்-இதனால் விகாரத்தை யுடைத்தாய்க் கொண்டு காரணமாகின்றவை
வியாவர்த்திக்க உரியது
விநிவாரயம் -வியவ

வீர்யமாவது கஸ்தூரிகா கந்தமானது -ஸ்வ சந்நிதி மாத்திரத்தாலே தான் அவிக்ருதமாய்க் கொண்டு
சன்னிஹிதருடைய மனஸ்ஸூக் களை விகரிக்குமா போலே
தேவரும் அப்படியே சகல பதார்த்தங்களையும் விகரிப்பிக்கிறது என்று சொல்லுவார்கள்
அத்தால் ச விகாரமான காரணம் வியாவ்ருத்தம் ஆகிறது என்கிறார்

—————-

ஸஹ காரி அபேக்ஷம் அபி ஹாதும் இஹ தத் அநபேஷ கர்த்ருதா
ரங்க தந ஜயதி தேஜ இதி ப்ரணத ஆர்த்திஜித் பிரதிபட அபி பாவுகம்–34- தேஜஸ் குண அனுபவம்

ஹே ரங்க தந
ஸஹ காரி அபேக்ஷம் அபி –சஹகாரி காரணங்களை அபேக்ஷித்து இருக்கின்ற காரணத்தையும்
ஹர்தும்–வியவச்சேதிக்கும் பொருட்டு இஹ தத் அநபேஷ கர்த்ருதா-அந்த சஹகாரி காரணத்தை எதிர்பாராத
காரணத்வம் என்பது யாது ஓன்று உண்டோ அது தான்
ஜயதி தேஜ இதி –தேஜஸ் குணம் என்று
விளங்குகின்றது
இக்குணமானது
ப்ரணத ஆர்த்திஜித்–ஆஸ்ரிதர்களின் ஆர்த்தியைப் போக்கக் கூடியதாகவும்
பிரதிபட அபி பாவுகம்-எதிரிகளை திரஸ்கரிக்கக் கூடியதாகவும் ஆவது –
சிஷ்ட ரக்ஷண துஷ்ட பரிபாலனம் செய்வது இந்த தேஜஸ் குண ஸ்வரூபம் என்ற பஷாந்தரமும் உண்டே –

தேஜஸ்ஸாவது சஹகாரி சா பேஷ காரண வியாவ்ருத்தமான சஹகாரி நிரபேஷ கர்த்ருத்வ ரூபம் என்று சொல்லப்பட்டதாய்
ஆஸ்ரிதருடைய தாபத் த்ரயத்தையும் தத் விரோதிகளையும் அபிபவியா நின்று கொண்டு
இந்த குணங்களில் உத்க்ருஷ்டம் ஆகிறது என்கிறார்

————–

மர்த்ய உத்தாயம் விரிஞ்ச அவதிகம் உபரி ச உத் ப்ரேஷ்ய மீமாம்சமாநா
ரெங்கேந்திர ஆனந்த வல்லீ தவ குண நிவஹம் யவ்வன ஆனந்த பூர்வம்
ந ஸ்வ அர்த்தம் ஸ்பிரஷ்டும் ஈஷ்டே ஸ்கலதி பதி பரம் மூக லாயம் நிலில்யே
ஹந்த ஏவம் த்வத் குணா நாம் அவதி கணநயோ கா கதா சித்த வாசோ –35-

ஹே ரெங்கேந்திர
ஆனந்த வல்லீ–தைத்ரிய உபநிஷத்தில் உள்ள ஆனந்த வல்லீ என்னும் பகுதி
மர்த்ய உத்தாயம்–மனுஷ்யன் முதல் கொண்டு
விரிஞ்ச அவதிகம்–பிரமன் முடிவாக உபரி ச –மென்மேலும்
உத் ப்ரேஷ்ய –படியிட்டுச் சொல்லிக் கொண்டு போய்
தவ யவ்வன ஆனந்த பூர்வம் –தேவரீருடைய யவ்வனம் ஆனந்தம் முதலிய
குண நிவஹம் –குண சமூகத்தை
மீமாம்சமாநா சதீ -விசாரியா நின்று கொண்டு
ஸ்வ அர்த்தம் –தன்னுடைய உத்தேசத்தை
ஸ்பிரஷ்டும்–தொடுவதற்கும் -எட்டிப் பார்ப்பதற்கும்
ந ஈஷ்டே –சமர்த்தமாகிறது இல்லை
பதி பரம் ஸ்கலதி–வழியிலேயே தடுமாறி நிற்கின்றது –
மூக லாயம் நிலில்யே–ஊமை போலே வாய் மூடி நின்றது
ஏவம் சதி -இப்படி இருக்க
த்வத் குணா நாம் -தேவரீருடைய திருக் கல்யாண குணங்களின்
அவதி கணநயோ –பரிச்சேதையிலும் ஸங்க்யையிலும்
கா கதா சித்த வாசோ ஹந்த -மன மொழிகளுக்கு என்ன பிரசக்தி -அந்தோ –

ஆனந்த வல்லி சொல்லி முடிக்க முடியாமல் மூகனைப் போலே வாய் திறவாதது ஆனதே –
மனுஷ்யாதி சதுர்முக பர்யந்தத்திலே சுழன்று உழலுகிறதே
இப்படி கரை காண ஒண்ணாத
தேவரீருடைய திருக் கல்யாண குணங்களை -பரிச்சேதையிலும் ஸங்க்யையிலும் அந்யருடைய
மனோ வாக்குக்கு ப்ரஸக்தி உண்டோ -இது என்ன ஆச்சர்யம் என்கிறார்

—————-

ந்யதாயிஷத யே குணா நிதி நிதாயம் ஆரண்ய கேஷு
அமீ ம்ரதிம சாதுரீ பிரணதசாபல ஷாந்த்ய
தயா விஜய ஸுவ்ந்தரீ பரப்ருத்ய அபி ரத்ன ஓகவத்
ஜகத் வ்யவ ஹ்ருதி ஷமா வரத ரங்க ரத்ன ஆபணே–36-

ஹே வரத
ஆரண்ய கேஷு–உபநிஷத்துக்களில் -ஆரண்யத்தில் ஓதப்பட்டதால்-உபநிஷத் -காரணப்பெயர்-
ப்ருஹதாரண்யம் போல்வன –
யே குணா–யாவை சில குணங்கள்
நிதி நிதாயம்-நிதி போலே ரஹஸ்யமாக
ந்யதாயிஷத –ப்ரதிபாதிக்கப் பட்டுள்ளனவோ
அமீ–இந்த
ம்ரதிம–ஸுவ் குமார்யம் என்ன
சாதுரீ–அகடி தகடநா சக்தி என்ன பிரணதசாபல –ஆஸ்ரித ப்ராவண்யம் என்ன
ஷாந்த்ய–ஷாந்தி என்ன
இவைகளும்
தயா -தயை என்ன
விஜய–வெற்றி என்ன
ஸுவ்ந்தரீ–ஸுவ்ந்தர்யம் என்ன
பரப்ருத்ய அபி ரத்ன ஓகவத்–இவை முதலானவைகளை ரத்னக் குவியல் போலே
ரங்க ரத்ன ஆபணே-ஸ்ரீ ரெங்க கர்ப்ப க்ருஹம் ஆகிற ரத்னக் கடையிலே
ஜகத் வ்யவ ஹ்ருதி ஷமா -உலகோர்க்கு எல்லாம் வ்யவஹார யோக்யங்களாக உள்ளன –
தாங்களும் கண்டு பிறருக்கும் காட்டலாம் படியான ரத்னக் கடை ஸ்ரீ கோயில் என்றவாறு –

திருக்கல்யாண குணங்கள் உபநிஷத்தில் ரஹஸ்யமாக வைக்கப்பட்டு இருந்தாலும்
திருவரங்கம் கர்ப்ப க்ருஹ இரத்தினக் கடையில் குவியலாக –பெரிய பெருமாள் இடம் காணலாமே-
இப்படி வேதாந்தங்களிலும் பரிச்சேதிக்க அரியதாய்-அதுகளில் நிதிகள் போலே பரம ரஹஸ்யங்களான
மார்த்வாதி ஆத்ம குணங்களும் ஸுவ்ந்த்ர்யாதி திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணங்களும்-
ரத்ன கடையில் ரத்ன சமூகங்கள் இருக்குமா போலே – ஸ்ரீ கோயிலிலே பண்டிதரோடு பாமரரோடு வாசி இன்றி
தாங்களும் சாஷாத் கரித்து பிறருக்கும் உபதேசிக்கும்படி பிரகாசிக்கின்றன என்கிறார் –

—————–

யம் ஆஸ்ரித்ய ஏவ ஆத்மம் பரய இவ தே சத் குண கணா
ப்ரதந்தே ச அநந்த ஸ்வ வச கந சாந்தோதித தச
த்வம் ஏவ த்வாம் வேத்த ஸ்திமித விதரங்கம் வரத போ
ஸ்வ சம் வேத்ய ஸ்வாத்மத்வயச பஹுல ஆனந்த பரிதம்–37-

ஹே வரத
தே சத் குண கணா-அப்படிப்பட்ட கல்யாண குண ராசிகள்
ஆத்மம் பரய இவ–வயிறு தாரிகள் போலே -கல்யாண குணங்கள் பகவத் ஸ்வரூபத்தைப் பற்றி நின்று
சத்தை பெறுகின்றன என்பதை அருளிச் செய்தவாறு
யம் த்வாம் -யாவர் ஒரு தேவரீரை
ஆஸ்ரித்ய ஏவ-அவலம்பித்தே
ப்ரதந்தே -ப்ரஸித்தியை அடைகின்றனவோ
ச -அப்படிப்பட்ட
அநந்த-நிரவதிகமாய்
ஸ்வ வச–தனக்கே அனுபாவ்யமாய்
கந –நிரந்தரமான
சாந்தோதித தச–சாந்தோதித தசையை உடையீரான
தைத்ரீய கடக ஸ்ருதியை அருளிச் செய்த படி
த்வம் ஏவ –தேவரீரே த்வாம் வேத்த ஸ்திமித விதரங்கம் -நிச்சலமாய் அலை ஓய்ந்த கடல் போன்றும்
ஸ்வ சம் வேத்ய –தானே அனுபவிக்கக் கூடியதாய்
ஸ்வாத்மத்வயச –தன்னோடு ஒத்த அளவுடையதாய்
பஹுல ஆனந்த பரிதம்-எல்லையில்லாத ஆனந்தத்தினால் பூரணமுமான
த்வாம் வேத்த -ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை அனுபவிக்கின்றீர்

குணங்கள் உன்னை ஆஸ்ரயத்தே நிறம் பெறுகின்றன -உனது ஸ்வரூபத்தை நீயே அனுபவித்துக் கொண்டுள்ளாய்
எம்பெருமானுக்கு நித்யோதித சாந்தோதித தசைகள் இரண்டும் உண்டே -பர வாஸூ தேவ வ்யூஹ வாஸூ தேவ –
நிரவதிக கல்யாண குண விஸிஷ்ட ஸ்வ அனுபவத்தால் வந்த ஆனந்தத்தால் நிஸ்தரங்க ஆரணவத்தோடு ஒத்து இருக்கை –
கீழ் சொன்ன ஞானாதி குணங்கள் எந்த ஸ்வரூபத்தைப் பற்றி நிறம் பெற்றனவோ
அந்த ஸ்வரூபத்தை உடைய தேவரீர் தாமே சாந்தோதித தசையைக் கொண்டு ஸ்வ அனுபவ விஷயமாய் விபுவான
ஸ்வ ஸ்வரூபத்து அளவாய் அபரிச்சின்ன ஆனந்தத்தால் நிரம்பி நிஸ் தரங்க ஆர்ணவம் போலே இருக்கிற
ஸ்வரூபத்தை அனுபவிக்கிறது என்கிறார் -இப்படி தேவரீருடைய ஆனந்த குணம் அதி விலக்ஷணம் என்று கருத்து-

——————–

ஆக்ராய ஐஸ்வர்ய கந்தம் ஈசத்ருசம் மந்யா தவேந்த்ர ஆதய
முஹ்யந்தி த்வம் அநாவில நிரவதே பூம்ந கணே ஹத்ய யத்
சித்ரீயே மஹி ந அத்ர ரங்க ரசிக த்வம் த்வத் மஹிம் ந பர
வை புல்யாத் மஹித ஸ்வ பாவ இதி வா கிம் நாம சாத்ம்யம் ந தே –38-

ஹே ரங்க ரசிக
இ ந்த்ர ஆதய–இந்திரன் முதலான தேவர்கள்
ஆக்ராய ஐஸ்வர்ய கந்தம் –ஐஸ்வர்யத்தில் லவலேசத்தை அடைந்து
ஈசத்ருசம் மந்யா –ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரான தேவரீரோடு ஒக்கவே தங்களை நினைத்தவர்களாய்
முஹ்யந்தி –மயங்குகிறார்கள் -கர்வப்படுகிறார்கள் என்றபடி
த்வம் நிரவதே பூம்ந –தேவரீர் எல்லையற்றதான பெருமையையும்
கணே ஹத்ய அநாவில அஸி –ஒரு பொருளாக நினையாமல் -மதியாமல் -கலங்காமல் இருக்கிறீர்
நிறை குடம் தளும்பாதே –
யத் அதிர -என்கிற இவ்விஷயத்தில்
வயம் ந சித்ரீயே மஹி –நாம் ஆச்சர்யப்பட கடவோம் அல்லோம்
ஏன் என்னில்
த்வம் -தேவரீருடைய ஸ்வ ரூபமானது
த்வத் மஹிம்ந -உமது பெருமையான ஸ்வபாவத்தைக் காட்டிலும்
பர இதி வா-மேம்பட்டது என்று சொல்லலாமா
அல்லது
ஸ்வ பாவ-தேவரீருடைய ஸ்வபாவமானது
வை புல்யாத்-முன் சொன்ன ஸ்வரூப வைபவத்தில் காட்டிலும்
மஹித இதி வா-மேம்பட்டது என்று சொல்லலாமா
எப்படியும் சொல்லலாமாய் இருக்கையாலே –
தே கிம் நாம சாத்ம்யம் ந –தேவரீருக்கு ஏது தான் தாங்க ஒண்ணாது
தேவரீர் ஸ்வரூபமும் ஸ்வபாவமும் பிருஹத் என்றபடி

ஐஸ்வர்யா லேசம் பெற்ற இந்த்ராதிகள் ஈஸ்வரோஹம் என்று அஹங்கரித்து நிற்க -உனது ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மேம்பட்டு
மனுஷ்யர்க்கு தேவர் போலே தேவாதி தேவனாய் இருந்து திருவரங்கத்தை ரசித்தபடி கண் வளர்ந்து உள்ளாயே
தேவருடைய ஈஸ்வர வாசனையை முகந்து -ஈஸ்வர லேசமுடைய இந்த்ராதிகள் தங்களை ஈஸ்வரராக அபிமானித்து
கலங்குகிறார்கள்-தேவரீர் நிரவதிக அதிசயத்தையும் அநாதரித்துக் கலங்குகிறது இல்லை -நாங்கள் ஆச்சர்யப் படுகிறோம் அல்லோம் –
தேவரும் தேவரீர் மஹாத்ம்யமும் பெருமையால் ஒன்றுக்கு ஓன்று சத்ருசமாகையாலே தேவர்க்கு
எது தகாது என்கிறார் -ஆத்ம அனுரூபம் என்றபடி –

—————————-

ஷாட் குண்யாத் வாஸூதேவ பர இதி சபவாந் முக்த போக்ய பல ஆட்யாத்
போதாத் சங்கர்ஷண த்வம் ஹரசி விதநுஷே சாஸ்திரம் ஐஸ்வர்ய வீர்யாத்
ப்ரத்யும்ன சர்க்க தர்மவ் நயசி ச பகவந் சக்தி தேஜஸ் அநிருத்த
பிப்ரண பாசி தத்வம் கமயசி ச ததா வ்யூஹ ரங்காதிராஜ–39-

ஹே பகவந் ரங்காதிராஜ
சபவாந் த்வாம் –பூஜ்யரான தேவரீர்
வ்யூஹ–வாஸூ தேவாதி வ்யூஹ ரூபேண அவதரித்து
ஷாட் குண்யாத் –ஞானாதி ஆறு குணங்களோடு கூடி
வாஸூதேவ பர இதி –பர வாஸூ தேவர் என்று வழங்கப்பட்டவராகி
முக்த போக்ய அஸி –முக்தர்களுக்கு அநு பாவ்யராகின்றீர்
பல ஆட்யாத் போதாத் -பலத்தோடு கூடின ஞானத்துடன் -ஞான பலம் இரண்டு குணங்களுடன் கூடி
சங்கர்ஷண –சங்கர்ஷண மூர்த்தியாகி -ஜீவ தத்துவத்தை அதிஷ்டித்து
த்வம் ஹரசி –சம்ஹாரத் தொழிலை நடத்துகின்றீர்
விதநுஷே சாஸ்திரம் –சாஸ்திரத்தையும் அளிக்கின்றீர்
ஐஸ்வர்ய வீர்யாத்–ஐஸ்வர்ய வீர்யங்களோடே கூடி
ப்ரத்யும்ன –ப்ரத்யும்ன மூர்த்தியாகி -மனஸ் தத்வம் அதிஷ்டானம்
சர்க்க தர்மவ் நயசி ச –ஸ்ருஷ்டியும் பண்ணி தர்மத்தையும் ப்ரவர்த்திப்பிக்கிறீர்
சக்தி தேஜஸ்–சக்தி தேஜஸ் இரண்டையும் கொண்டு
அநிருத்த-அநிருத்த மூர்த்தியாகி
பாசி-ரக்ஷணத் தொழிலை நடத்துகிறீர்
தத்வம் கமயசி ச ததா –அப்படியே தத்வ ஞான பிரதானமும் பண்ணுகிறீர்

சாந்தோதித விசிஷ்டமான பரத்வ அனுபவம் இது வரை -இனி வியூஹ அனுபவம் –
வாஸூ தேவ ரூபியாய் பரத்வத்தோடு ஒத்த -நித்ய முக்த அநுபாவ்யராய்க் கொண்டு ஷாட் குண பரிபூர்ணராய்
சங்கர்ஷணராய் ஞான பழங்களோடு கூடி ஸாஸ்த்ர பிரதான சம்ஹாரங்களைப் பண்ணி
ப்ரத்யும்னராய் ஐஸ்வர்ய வீர்யங்களோடு கூடி ஸ்ருஷ்ட்டியையும் ஸாஸ்த்ர ப்ரவர்த்தங்களையும் பண்ணி
அனிருத்ரராய் சக்தி தேஜஸ்ஸூக்களோடு கூடி ரக்ஷணத்தையும் மோக்ஷ ஹேதுவான
சத்வ ப்ரவர்த்தனத்தையும் பண்ணுகிறது என்கிறார்
பகவானுக்கு எல்லா இடத்திலும் எல்லா குணங்களும் உண்டு என்றாலும்
இவ்வாறு விவஸ்தை பண்ணுவது தத் தத் கார்ய அநு குணத்வ ஆவிஷ்காரத்தைப் பற்ற –

——————

ஜாக்ரத் ஸ்வப்ந அத்யலச துரீய பிராய த்யாத்ரு க்ரமவத் உபாஸ்ய
ஸ்வாமிந் தத் தத் ஸஹ பரிபர்ஹ சாதுர் வ்யூஹம் வஹஸி சதுர்த்தா -40-

ஸ்வாமிந்
ஜாக்ரத்- பிராய–விழித்துக் கொண்டு இருப்பாரும்
ஸ்வப்ந -பிராய-உறங்கிக் கொண்டு இருப்பாரும்
அத்யலச துரீய பிராய -ஸூ ஷூப்தீயில் இருப்பாரும்
த்யாத்ரு க்ரமவத் உபாஸ்ய–த்யானம் செய்பவர்களின் ரீதிகளையுடைய அதிகாரிகளாலே உபாஸிக்கத் தகுந்தவராய்
தத் தத் ஸஹ பரிபர்ஹ –தகுதியான பரிச்சதங்களை யுடையவராய்
சாதுர் வ்யூஹம் வஹஸி சதுர்த்தா -நாலு வகையான வியூஹ சதுஷ்ட்யத்தை வஹிக்கின்றீர்
ஒவ் ஒரு வ்யூஹ மூர்த்தியும் உபாஸிக்கத் தக்க நான்கு வகை என்று -16-வகையாகும் –

விழிப்பு நிலைகள் புலன்கள் இயங்கும் /கனவு நிலை -புலன்கள் இயங்கா மனஸ்ஸூ விழித்து இருக்கும்
ஆழ்ந்த உறக்கம் -மனஸூம் இயங்கா மூச்சு மட்டும் -மூர்ச்சா மயக்க நிலை -பிராணனும் சீராக இல்லாமல்
நான்கு வ்யூஹங்கள் போல்
ஜாக்ரதாதி துரிய க்ரம சதுஷ்ட்ய விஸிஷ்ட தத் உபாசன அநு குணமாக தத் தத் மூர்த்தி அநு குண பரிகரமாக
விசிஷ்டராய்க் கொண்டு ப்ரத்யேகம் நான்கு வ்யூஹம் என்கிறார் –
ஜாகரணம் போலும் -ஸ்வப்நம் போலும் -அத்யாலச பத சப்தமான ஸூ ஷுப்தி போலும் –
துரீயமான மூர்ச்சை மரணங்கள் போலும் இருக்கிற ஞான தாரதம்ய அதிகார ரூபங்களான உபாசன க்ரமங்களையும்
உடையவராலே உபாஸிக்கப் படுமவராய் -அதுக்கு அநுகுண பரிகரங்களோடு கூடி
நான்கு வ்யூஹத்தையும் நான்கு விதமாக தேவரீர் வஹிக்கிறீர்

——————

அசித் அவிசேஷாந் ப்ரளயசீ மநி சம்சரத
கரண களேபரை கடயிதும் தயமாந மநா
வரத நிஜ இச்சயா ஏவ பரவாந் அகரோ ப்ரக்ருதிம்
மஹத் அபிமான பூத கரண ஆவளி கோராகினீம் –41-

ஹே வரத
ப்ரளயசீ மநி –பிரளய காலத்தில்
அசித் அவிசேஷாந்–அசேதனங்களில் காட்டில் வாசி அற்றவர்களாய்
சம்சரத–துவள்கின்ற ஜீவ ராசிகளை
கரண களேபரை –இந்த்ரியங்களோடும் சரீரங்களோடும்
கடயிதும் தயமாந மநா–சேர்க்க திரு உள்ளம் இரங்கினவனாய்
நிஜ இச்சயா ஏவ பரவாந் –ஸ்வ சங்கல்ப பராதீனனாய்
ப்ரக்ருதிம்–ப்ரக்ருதி என்ன
மஹத் –மஹான் என்ன
அபிமான–அஹங்காரம் என்ன
பூத–பஞ்ச பூதங்கள் என்ன
கரண–இந்திரியங்கள் என்ன
ஆவளி கோராகினீம் அகரோ–இவற்றின் வரிசையாகிற அரும்புகளை யுடையதாம்படி பண்ணினாய் –
இவன் காரணமாகிறது அவித்யா கர்ம பர நியோகாதிகள் அன்றிக்கே ஸ்வ இச்சையால் –தத்வத்ரயம்

பிரளயே அசித் அவிசிஷ்டான் ஐந்தூந் அவ லோக்ய ஜாத நிர்வேதா
கரண களேபர யோகம் விதரசி –தயா சதகம் -17-
நித்ய கைங்கர்ய ரசராய் வாழுகைக்கு பிராப்தி உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் அத்தை இழந்து
அசத் கல்பராய்க் கிடக்கிற சம்சாரி சேதனருடைய –இவர்கள் கரண களேபரங்களை இழந்து இறகு ஒடிந்த
பக்ஷி போல் கிடக்கிற -மா முனிகள் தத்வ த்ரய வ்யாக்யானம்-
கீழே ப்ரஸ்துதமான ஸ்ருஷ்ட்டி -க்ரமம் எங்கனே என்கிற அபேக்ஷையில் தேவர் பிரளய காலத்தில்
அசேதன துல்யராய் போக மோக்ஷ சூன்யரான சேதனரை -அஸிஷ்டர் என்று சம்சரிக்கிற சேதனரை சொன்னவாறு –
அனுசந்தித்து ஓ என்று இரங்கி-அவர்களுக்கு கரண களேபரங்கள் பிரதானம் பண்ணுகைக்கு
அநந்யாதீநராய் சங்கல்பித்து மூல பிரக்ருதியை மஹத் அஹங்கார தன்மாத்ர பஞ்ச பூத
ஏகாதச இந்த்ரியங்களாக மொட்டு விக்கிறது என்கிறார் –

———————

நிம்நோந்நதம் ச கருணம் ச ஜகத் விசித்திரம்
கர்ம வ்யபேஷ்ய ஸ்ருஜத தவ ரெங்க சேஷிந்
வைஷம்ய நிர்க்ருண தயா ந கலு ப்ரஸக்தி
தத் ப்ரஹ்ம ஸூத்ர ச சிவ ஸ்ருதய க்ருணந்தி –42-

ஹே ரெங்க சேஷிந்
விசித்திரம் கர்ம–சேதனர்களுடைய பலவகைப்பட்ட கர்மங்களை
வ்யபேஷ்ய–அநு சரித்து
நிம்நோந்நதம் ச கருணம் ச ஜகத் ஸ்ருஜத–உலகத்தை மேடு பள்ளமாகவும் இரங்கத் தகுந்ததாகவும் படைக்கின்ற
தவ வைஷம்ய நிர்க்ருண தயா–தேவரீருக்கு பக்ஷபாதமோ நிர் தயத்துவமோ என்ற இவற்றுக்கு
ந கலு ப்ரஸக்தி–அவகாசமே இல்லை
தத் ப்ரஹ்ம ஸூத்ர ச சிவ ஸ்ருதய க்ருணந்தி–என்னும் விஷயத்தை ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தை துணையாகக் கொண்ட
உபநிஷத்துக்கள் ஒதுகின்றன –
ச சிவ-என்று மந்திரிக்கு பெயர் -துணை என்று கருத்து –
கர்மம் அடியாகச் செய்கையாலும் -மண் தின்ற பிரஜையை நாக்கிலே குறியீட்டு அஞ்சப் பண்ணும்
மாதாவைப் போலே ஹித பயனாகவே செய்வதால் இவை வராதே –

கீழே தயமாந மநா -என்றார் – தயையால் ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி என்றால் –
ஜகத்தை தேவ மனுஷ்ய ஜங்கம ஸ்தாவராத்மகமாக விக்ஷமமாயும்–பக்ஷபாதத்துக்கும் -மேடு பள்ளமாகவும் —
வியாதி யுபத்ரமுமாய் -இருப்பது பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வத்துக்கும் போருமோ என்ன –
சேதன கர்ம அநுகுணமாக ஸ்ருஷ்டிக்கையாலே அவை இரண்டும் வாராது என்று
சுருதிகள் சொல்லுகிறது என்கிறார் –

————-

ஸ்வ அதீந ஸஹ காரி காரண கணே கர்த்து சரீரேதவா
போக்து ஸ்வ அநு விதா அபராத விதயோ ராஞ்ஞா யதா சாஸிது
தாதுர்வா அர்த்தி ஜநே கடாக்ஷணம் இவ ஸ்ரீ ரெங்க சர்வஸ்வ தே
ஸ்ரஷ்டு ஸ்ருஜ்ய தசாவ்ய பேஷணம் அபி ஸ்வா தந்தர்யம் ஏவ ஆவ ஹேத் –43-

ஹே ஸ்ரீ ரெங்க சர்வஸ்வ
ஸ்ரஷ்டு தே -ஸ்ருஷ்ட்டி கர்த்தாவான தேவரீருக்கு
ஸ்ருஜ்ய தசாவ்ய பேஷணம் அபி-ஸ்ருஷ்டிக்கப்படும் ஆன்மாக்களுடைய கர்ம விபாக தசையை எதிர்பார்ப்பதும்
ஸ்வா தந்தர்யம் ஏவ ஆவ ஹேத்
-தேவரீருடைய ஸ்வா தந்தர்யத்தையே நிலை நிறுத்தும்
எப்படிப் போலே என்னில்
கர்த்து -பானை துணி முதலிய கார்யப் பொருள்களை நிரூமிப்பவனான குயவன் போன்ற மனிதர்களும்
ஸ்வ அதீந –தங்களுக்கு வசப்பட்ட
ஸஹ காரி காரண கணே–மண் தண்ணீர் சக்கரம் போன்ற உதவி காரணப் பொருள்கள் இடத்தில் உண்டான
கடாக்ஷணம் இவ –எதிர்பார்த்தால் போலவும்
போக்து–போகங்களை அனுபவிப்பவனான ஜீவனுக்கு
ஸ்வ அதீன சரீரே கடாக்ஷணம் இவ–தனக்கு அதீனமான சரீரத்தில் உண்டான எதிர்பார்த்தால் போலவும்
சாஸிது ராஞ்ஞா–நியாமகனான அரசனுக்கு
ஸ்வ அநு விதா அபராத விதயோ–தன்னை அநு சரித்து இருப்பதும் தன்னிடத்தில் குற்றம் செய்வதும் ஆகிய காரியங்களில் உண்டான
கடாக்ஷணம் யதா–எதிர்பார்த்தால் போலவும்
தாதுர்வா அர்த்தி ஜநே தே–உதாரனான பிரபுக்கு யாசகர்கள் இடத்தில் உண்டான எதிர்பார்த்தல் போலவும்
நான்கு த்ருஷ்டாந்தங்கள் –
கடாக்ஷணம் -என்பது வீக்ஷணம் -இங்கே அபேக்ஷணத்தைச் சொல்லுகிறது –

ஸ்வ தந்திரனாய் இருந்தும் -ஸஹ காரி நிபேஷனாய் இருந்தும் கர்மம் அடியாக ஸ்ருஷ்ட்டி செய்வது
தச்சன் நாற்காலி செய்ய உபகரணங்கள் கொண்டு செய்வது போலவும்
ஜீவன் தனது உடலைக் கொண்டு ஸூகம் அனுபவிப்பது போலவும்
தானம் கொடுப்பவன் தானம் பெறுவனையே ஸஹ காரியாகக் கொண்டு தானம் செய்வது போலவும்
கொள்ள வேண்டும்
இப்படி கர்ம அநு குணமாக விஷம ஸ்ருஷ்ட்டி என்று கொள்ளில் நிரபேஷ கர்த்ருத்வம் ஜீவிக்கும் படி எங்கனே என்னில்
குயவனுக்கு சக்கராதிகள் சஹகாரிகளாக போலவும் ஸ்வஸ்த சரீரனுக்கு விஷய போகத்தில் சரீர ஸ்வாஸ்ததியம் போலவும்
நியாமகனான ராஜாவுக்கு ப்ருதயாதி க்ருத அபராத சாபேஷ சிஷா விதானங்கள் போலவும்
உதாரனுக்கு அர்த்தி ஜன விஷயத்தில் பிரார்த்தனா சாபேஷமாகக் கடாஷிக்கிறது போலவும்
கர்மவிபாக சாபேஷமாக விஷம ஸ்ருஷ்டியும் ஸ்வா தந்த்ர பஞ்சகம் இன்றிக்கே
சேதன அநு குணமாகக் குறையில்லை-என்கிறார் –
கர்ம அநு குணமாக பலம் தருகிறேன் என்று தேவரே சங்கல்பித்து தத் அநு குணமாக செய்வது
ஸ்வா தந்தர்ய விரோதி அன்று அன்றோ –

——————-

பிரளய சமய ஸூப்தம் ஸ்வம் சரீர ஏக தேசம்
வரத சித் அசித் ஆக்யம் ஸ்வ இச்சையா விஸ்த்ருணாந
கசிதம் இவ கலாபம் சித்ரம் ஆதத்ய தூந்வந்
அநு சிகிநீ சிகீ இவ க்ரீடசி ஸ்ரீ சமஷம்–44-

ஹே வரத
பிரளய சமய ஸூப்தம்–பிரளய காலத்தில் ஒடுங்கிப் போன
சித் அசித் ஆக்யம்–சேதன அசேதன ஆத்மகமான
ஸ்வம் சரீர ஏக தேசம்–தனது திருமேனியின் ஏக தேசத்தை
ஸ்வ இச்சையா –தன் சங்கல்பத்தினாலேயே
விஸ்த்ருணாந-விதித்த விசித்திர ஜகத் ரூபமாய்ப் பரப்பா நின்று கொண்டு
அநு சிகிநீ –மயில் பெடையின் எதிரே
கலாபம் சித்ரம்–நாநா விதமான தோகையை
கசிதம் இவ–ஆகாசத்தை அளாவியது போலே
சிகீ இவ விதத்ய தூந்வந்–விரித்து உதறுகின்ற ஆண் மயில் போலே
க்ரீடசி ஸ்ரீ சமஷம்–ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் முன்னிலையில் தேவரீர் விளையாடா நின்றீர்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மமே ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டமாக பரிணமிக்கிறது என்றவாறு
கலாபம் ஆண் மயிலுக்கே -அதே போலே ஜகத் காரணத்வம் அவனுக்கே -பிராட்டிக்கு இல்லை -என்றவாறு –
அவன் ஸ்ருஷ்ட்டி செய்து அருளுவதும் அவளது லீலைக்காகவே –

பிரளயத்தில் சூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -ஆண் மயில் பல நிறங்களுடன் கூடிய அழகிய தோகையை
பெண் மயிலுக்கு விரித்துக் காட்டுவது போலே நீயும் பெரிய பிராட்டியார் இடம் காண்பித்தாய்-
சுருதிகள் படி நிமித்த காரணத்வம் மாத்திரம் அன்றிக்கே உபாதான காரணத்வமும் உண்டாகையாலே
பிரளயத்தில் நாம ரூப விபாகம் இன்றிக்கே சூன்யமாய் -நிர் வியாபாரமாய் இருக்க
தேவரீர் சரிர ஏக தேச சேதன அசேதனங்களை ஸ்வ இச்சையால்-ஜகத் ரூபேண பரிணமிப்பியா நின்று கொண்டு –
விஸ்தரிப்பியா நின்று கொண்டு மயில் தனது நா நா வர்ணமான தோகையை விரித்து தன் பேடைக்கு முன்
க்ரீடிக்குமா போலே தேவரீரும் பிராட்டி முன்பு க்ரீடிக்கிறீர் -என்கிறார் –
சித்திரம் என்பதால் தார்ஷ்டாந்தித்தில் சத்வாதி குண பேதமும் ஸூஸிதம்

————-

பூயோ பூய த்வயி ஹித பர அபி உத்பத அநாத்மநீந
ஸ்ரோத மக்நாந் அபி பத நயந் த்வம் துராசா வஸேந
ருக்னே தோகே ஸ்வ இவ ஜனதீ தத் கஷாயம் பிபந்தி
தத் தத் வர்ண ஆஸ்ரம விதிவச க்லிஸ்யஸே ரங்க ராஜ –45-

ஹே ரங்க ராஜ
பூயோ பூய த்வயி–தேவரீர் மேன்மேலும்
ஹித பர அபி –சேதனர்களுக்கு வேண்டிய நன்மைகளைச் செய்வதிலேயே நோக்கம் யுடையவராய் இருந்தாலும்
உத்பத அநாத்மநீந ஸ்ரோத மக்நாந் அபி–கங்கு கரை இல்லாததும் ஆத்மாவுக்கு துன்பம் தருவதுமான
துஷ்கர்ம பிரவாகத்தில் மூழ்கிக் கிடப்பவர்களையும்
துராசா வச நே –ஏதோ ஒரு நப்பாசையினால்
பத நயந் –நல் வழி நடத்த விரும்பினவனாய்
ருக்னே தோகே ஸ்வ இவ ஜனதீ தத் கஷாயம் பிபந்தி–தன் குழந்தை நோயாளியாய் இருக்கும் போது
அது குடிக்க வேண்டிய கஷாயத்தை தாயான தானே குடிக்குமா போலே
த்வம் தத் தத் வர்ண ஆஸ்ரம விதிவச க்லிஸ்யஸே –அந்த அந்த வர்ணாஸ்ரம ஆசாரங்களை நியமிக்கும்
சாஸ்திரத்துக்கு வசப்பட்டவராய் பல பல கார்யங்களை அனுஷ்டித்துக் கண்டு வருந்துகின்றீர்

ராமனாகவும் கிருஷ்ணனாகவும் -பிறந்து -கர்மவசப் படாமல் இருந்தும் வர்ணாஸ்ரமம் அனுஷ்ட்டித்து —
தாய்ப்பால் பருகும் குழந்தைக்கு உண்டான நோயைத் தீர்க்கும் விதமாக தாயானவள்
கசப்பான மருந்தை குடிப்பது போன்றது-
பரதுக்க அஸஹிஷ்ணுதையால் கரண களேபரங்களைக் கொடுத்து அருளியும்-
சேதனர் விஷயாந்தர ப்ரவணராய் ஸாஸ்த்ர நிஹிதங்களையே செய்து போந்து நிற்க –
அவர்கள் நல் வழி வருவார்களோ என்னும் பேராசையால் -ஸ்தநந்த்ய பிரஜை ரோக பீடிதையாக-
தான் ஒளஷத சேவை பண்ணும் மாதாவைப் போலே ராம கிருஷ்ண அவதாரங்களையும் பண்ணி
அதுகளில் வர்ணாஸ்ரம விதி பரதந்த்ரராய் நாட்டில் பிறந்து மனுஷர் படாதன பட்டு கிலேசிக்கிறது என்கிறார்

——————

ஸார்வ த்வத் கம் சகல சரிதம் ரெங்க தாமந் துராசா
பாசேப்ய ஸ்யாத் ந யதி ஜெகதாம் ஜாது மூர்க்க உத்தராணாம்
நிஸ்தந்த்ராலோ தவ நியமத ந ருது லிங்க பிரவாஹா
சர்க்க ஸ்தேம ப்ரப்ருதிஷு சதா ஜாகரா ஜாகடீதி–46-

ஸார்வ ரெங்க தாமந்–அனைவருக்கும் ஹித பரரான ஸ்ரீ ரெங்க நாதரே
த்வத் கம் சகல சரிதம்–தேவரீருடைய ஸ்ருஷ்ட்டி முதலான சகல காரியங்களும்
துராசா பாசேப்ய-ஸ்யாத் ந யதி–நப்பாசையின் காரணமாகவே ஆகாமல் போனால்
ஜெகதாம் மூர்க்க உத்தராணாம்–மூர்க்கர்கள் மலிந்த உலகங்களினுடைய
சர்க்க ஸ்தேம ப்ரப்ருதிஷு–ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி முதலான காரியங்களில்
நிஸ்தந்த்ராலோ தவ –சோம்பல் இல்லாத தேவரீருடைய
நியமத ந ருது லிங்க பிரவாஹா-சதா ஜாகரா—நியாந்தமான வசந்தாதி ருத்துக்களில் புஷ்பாதி அடையாளங்களின்
பிரவாகம் போலவே பிரவாகம் உடைய தேவரீருடைய நித்ய சங்கல்பமானது
ஜாகடீதி–ஜாது-ஒரு காலும் சங்கதம் ஆகமாட்டாது
என்றேனும் நம் கிருஷி பலியாதோ என்கிற நப்பாசையினாலே தானே நித்ய சங்கல்பம் பிரவாகமாகச் செல்கிறது –

சோம்பாது ஸ்ருஷ்டித்து -என்றாவது சொத்து ஸ்வாமியை அடையும் என்னும் நப்பாசை-
அவதாரத்தில் படும் கிலேசம் இன்றிக்கே -ஸ்ருஷ்டியாதி சகல வியாபாரமும் சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமாகவே –
துராசையாலே என்னுமத்தை அறிவைக்காக -தேவர் சர்வ ஸ்வாமி யாகையாலே தேவரீருடைய சர்வ வியாபாரமும்
எப்போதும் துராசையாலே அல்லாவாக்கில் நாஸ்திக பிரசுரியமான ஜகத்தினுடைய ஸ்ருஷ்ட்யாதி வியாபாரங்களில்
வசந்தாதிகள் ருதுக்களுக்கு அடுத்த புஷ்பாதி லிங்கங்கள் ப்ரவாஹ ரூபேண உண்டாவது போலே
சோம்பாது இப்பல்லுருவை எல்லாம் படர்வித்த என்கிறபடி சோம்பாது நின்று நியமேன ப்ரவர்த்திகைக்கு
அடி யாது என்கிறார் –

——————–

ஸூஹ்ருத் இவ நிகல ஆத்யை உன்மதிஷ்ணும் ந்ருசம்சம்
த்வம் அபி நிரய பூர்வை தண்டயந் ரங்க நேத
ததிதரம் அபி பாதாத் த்ராயஸே போக மோக்ஷ
பிரதி அபி தவ தண்டா பூபி காதா ஸூஹ்ருத் த்வம் –47-

ஹி ரங்க நேத
ஸூஹ்ருத் இவ உன்மதிஷ்ணும்–பைத்தியம் பிடித்தவனை –
நிகல ஆத்யை-தண்டயந் -விலங்கிடுதல் முதலிய காரியங்களால் சிக்ஷிக்கிற
ஸூஹ்ருத் இவ த்வம் அபி-தோழன் போலே தேவரீரும்
ந்ருசம்சம் நிரய பூர்வை தண்டயன் –கொடிய ஜனங்களை நரகத்தில் இட்டு வருத்துதல் போன்ற வற்றால்
தண்டியா நின்று கொண்டு
ததிதரம் அபி –அவனையும் மற்ற ஐந்து ஜனத்தையும்
பாதாத் த்ராயஸே –நரக பாதையில் நின்றும் காத்து அருளுகின்றீர்
இப்படியான பின்பு
போக மோஷ-பிரதி அபி-போக மோக்ஷங்களைத் தந்து அருளுவதும்
தவ தண்டா பூபி காதா தவ ஸூஹ்ருத்வமே –தண்ட பூபா கைம்முதிக நியாயத்தாலே தேவரீருடைய ஸுவஹார்த்த கார்யமேயாகும் –
துக்க அனுபவமே ஸுவ்ஹார்த்த கார்யம் என்னும் போது -ஆபாச ஸூக அனுபவமும் போகமும் –
பரம ஸூக அனுபவமும் -மோக்ஷ அனுபவமும் ஸுவ்ஹார்த்த காரியமே என்றவாறு
மண் தின்ற பிரஜையை நாக்கில் குறியிட்டு அஞ்சப் பண்ணும் மாதாவைப் போல ஹித பரனாய்ச் செய்யும் காரியமே-என்றவாறு –

தண்டா பூப நியாயம் -நரகத்தில் இடுதல் தண்டனை இல்லை-
ஸூஹ்ருத் தானவன் உன்மத்தனை விலங்கு முதலானவற்றால் நிர்பந்தித்து அவனையும் பிறரையும் ரஷிக்குமாம் போலே
தேவரீரும் பரஹிம்ஸை பண்ணித் திரியுமவனை நன்றாக சத்ருச சஸ்த்ராதிகளாலே தண்டித்து
அவனையும் ஹிம்ஸா ருசி இன்றிக்கே இருக்குமவனையும் பிறராலும் காதுகனாலும் வரும் ஹிம்சையில் நின்றும்
ரஷிக்கிறது ஸூஹ்ருத் கார்யமாகா நிற்க –
போக மோக்ஷ பிரதானமும் ஸூஹ்ருத் கார்யம் என்கை -அபூபாக சாதனமான தண்டத்தை மூஷிகை பஷித்தது என்றால்
அபூப பஷணம் போலே கைமுதிக நியாய சித்தம் என்கிறார் –

———–

த்ருதி நியமந ரஷா வீக்ஷணை சாஸ்த்ரதாந பரப்ருதிபி அசிகித்ஸ்யாந் பிராணிந ப்ரேஷ்ய பூய
ஸூர மனுஜ திரச்சாம் ஸர்வதா துல்ய தர்மா த்வம் அவதரசி தேவ அஜ அபி சந் அவ்யயாத்மா –48-

த்ருதி நியமந ரஷா வீக்ஷணை –எல்லாவற்றையும் தரிப்பது என்ன -உல் புகுந்து நியமிப்பது என்ன –
ரக்ஷிப்பது என்ன -ஆகிய இவை பற்றிய சங்கல்பங்களினாலும்
சாஸ்த்ரதாந பரப்ருதிபி–சாஸ்திரங்களை அளிப்பது முதலியவற்றாலும்
அசிகித்ஸ்யாந் பிராணிந ப்ரேஷ்ய–திருத்த முடியாத சம்சாரிகளை நோக்கி அருளி
தேவ அஜ அபி சந் அவ்யயாத்மா –பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாத தெய்வமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஸூர மனுஜ திரச்சாம்–தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஜாதிகளுக்கு
ஸர்வதா–சர்வ பிரகாரத்தாலும்
துல்ய தர்மா சந்–ஒத்தவராய்க் கொண்டு
த்வம் அவதரசி பூய–மேன்மேலும் தேவரீர் விபவ அவதாரங்களைச் செய்து அருளா நின்றீர்–
ஓலைப்புறத்தில் செல்லாத நாட்டை நேரே சென்று வெற்றி கொள்ளும் அரசரைப் போல் நேரில் வந்து
திருத்திப் பணி கொள்ள நீர்மையினால் அவதரித்து அருளுகிறார் என்றவாறு –
ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகம் -4-6-அடிப்படியில் அருளிச் செய்த ஸ்லோகம் –

சாஸ்த்ர பிரதானம் -உள்ளே புகுந்து நியமித்து –இவற்றாலும் கார்ய கரம் இல்லாமல்
பல யோனிகளாய் அவதரித்ததும் அருளினாய்-
விபவ அவதாரங்களின் குண சேஷ்டிதங்களை பெரிய பெருமாள் இடம் அனுபவிக்கக் கருதி –
தேவர் தாரண நியமன சங்கல்பங்களாலும்-
ப்ரஹ்ம மன்வாதி முகேந சுருதி ஸ்ம்ருதி ஸாஸ்த்ர ப்ரதானாதிகளாலும்–
பராசார்ய மைத்ரேய முகேந ஆச்சார்ய சிஷ்ட நிஷ்ட ப்ரகாசாதிகளாலும் திருந்தாத சம்சாரிகளைப் பார்த்து –
கர்ம க்ருத பிறப்பும் இன்றிக்கே பிரகாசியா நிற்க ஸ்வ இச்சையால் -சங்கல்பத்தால் -தேவ மனுஷ்யாதி சஜாதீயராக –
விஷ்ணு உபேந்திர ராம கிருஷ்ண வராஹ நரசிம்ம ஹயக்ரீவ ரூபத்துடன் அவதரித்து அருளுகிறீர் -என்கிறார்

——————

அநு ஜனு அநு ரூப சேஷ்டா ந யதி சமா கமம் இந்திரா அகர்ஷியத்
அசரசம் அதவா அப்ரியம் பவிஷ்ணு த்ருவம் அகரிஷ்யத ரங்க ராஜ நர்ம—49-

ஹே ரங்க ராஜ
இந்திரா–அநு ஜனு–பிராட்டியானவள் தேவரீர் அவதாரம் தோறும்
அநு ரூப சேஷ்டா சதீ–தேவரீருக்கு ஒத்த உருவத்தையும் லீலைகளையும் உடையவளாய்க் கொண்டு
சமா கமம் –உடன் திரு அவதாரம்
ந யதி அகர்ஷியத்–செய்து அருளாது இருந்தாள் ஆகில்
தே நர்ம அசரசம்–தேவருடைய விலாச சேஷ்டிதையை சுவை அற்றதாகவோ
அதவா அப்ரியம்–அல்லது பிரியம் அற்றதாகவோ -வெறுக்கத் தக்கதாகவோ
த்ருவம் அகரிஷ்யத–பண்ணி இருப்பாள் -இது நிச்சயம் –

அவதாரம் தோறும் அனுரூபையாய் பிராட்டி அவதரித்து சுவையும் பிரியமும் ஆகும் படி செய்தாள்-
பெரிய பெருமாள் அவதரித்து அருளும் அவதாரங்கள் தோறும் பெரிய பிராட்டியார் அந்த அந்த அவதார
அநு குணமான விக்ரஹ சேஷ்டிதங்களை உடையவளாய்க் கொண்டு ஸம்லேஷிக்கா விடில்
அந்த அவதார லீலை ரஸ்வத் இன்றிக்கே-புருஷகாரம் இல்லாமல் ஆஸ்ரித ரக்ஷண சித்தி ரூப
அநிஷ்ட சாதிக்கையும் ஆகும் என்கிறார் –அநிஷ்டவஹமாக நிச்சிதமாக ஆகும்

———-

கரீயஸ்த்வம் பரிஜா நந்தி தீரா பரம் பாவம் மனுஜத்வாதி பூஷ்ணும்
அஜா நந்த த்வ அவஜா நந்தி மூடா ஜநிக்நம் தே பகவந் ஜென்ம கர்ம –50-

ஹே பகவந்
தீரா–மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்கள் தாம்
கரீயஸ்த்வம்–தேவருடைய பரத்வத்தை பரிஜா நந்தி –நன்கு அறிகின்றார்கள்
எத்திறம் என்று மோகித்து கிடப்பார்கள்
மூடாஸ் து –மூர்க்கர்களான சம்சாரிகளோ என்னில்
பரம் பாவம் மனுஜத்வாதி பூஷ்ணும்–மனுஷ்ய யோனி போன்ற எந்த யோனியிலும் பிறப்பதற்கு உரிய பரத்வத்தை
அஜா நந்த –அறியப் பிராதவர்களாய்
ஜநிக்நம் -ஜென்ம நிவர்த்தகமான
அவஜா நந்தி தே ஜென்ம கர்ம–பாவிகள் உங்களுக்கு ஏச்சு கொலோ என்று அருளிச் செய்யும் படி –
தேவருடைய திவ்ய சேஷ்டிதங்களையும் திவ்ய அவதாரங்களையும் இழிவாக நினைக்கிறார்கள் –

அவதார சேஷ்டிதங்களுக்கு சுருதி ஸித்தமான பெருமையில்
மதி நலம் அருள பெற்ற நம் குல கூடஸ்தர் -அக்ரேஸர் -ஈடுபடுகிறார்கள்
ஸ்வ கர்மத்தால் சங்குசித ஞான சம்சாரிகள் பரத்வ ஸ்வரூபத்தை அறியாமல் –
சம்சார நிவர்த்தகங்களான அவதார சேஷ்டிதங்களை இதர சஜாதீயர் ஆக்குகிறார் என்கிறார்

——————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்