Archive for the ‘Acharyarkall’ Category

ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ஆகம சாஸ்திரத்தில் உள்ள – ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்த்ரம் –அத்தியாயம் –24-/ 25-

May 29, 2019

ஸ்ரீ தாரகா மந்த்ரம் -இருபத்து நான்காம் அத்யாயம் –

ஸ்ரீர் உவாச –
பரம் ப்ரஹ்ம பரம் தாம பரம் ஜ்யோதிர் அநுபமம்
லஷ்மீ நாராயணம் ப்ரஹ்ம தோஷ சூன்யம் நிரஞ்சனம் -1-
ஏக ஸர்வமிதம் வ்யாப்ய ஸ்திதம் சர்வ உத்தரம் மஹ
அஹந்தா அஹம் பரா தஸ்ய ப்ரஹ்மண பரமாத்மன-2-
ஹிதாயா சர்வ ஜீவாநாம் உன்மிஷந்தீ ஸ்வ வாஞ்சயா
சப்த ப்ரஹ்ம மயீ பூத்வா மாத்ருகா மந்த்ர விக்ரஹா -3-
பவாமிரிணீ
ப்ரதமம் தார ரூபேண யத் அஸ்மி ஏவம் சமுத்தரேத்-4-
ப்ரதமம் த்ருவமாதய தத கர்ணம் சமுத்தரேத்
நாபிம் சமுத்தரேத் பச்சாத் த்ரயம் ஏகத்ர யோஜயேத் மந்த்ரரூப அஹம் தத் தத் வாஸ்ய அநு கா -5-
ஓம் இதி ஏதத் ஸமுத்பன்னம் ப்ரதமம் ப்ரஹ்ம தாரகம்
பிந்துநா பூஷயேத் பச்சா நாதேன ததநந்தரம் -6-
த்யாயேத் சந்தத நாதேன தைல தாரா மிவாததாம்
ஏதத் தத் வைஷ்ணவம் ரூபம் தர்யக்ஷரம் ப்ரஹ்ம சாஸ்வதம் -7-

அநிருத்தஸ் த்வகார அத்ர ப்ரத்யும்ன பஞ்சம ஸ்வர
ஸங்கர்ஷனோ மகாராஸ்து வாஸூ தேவஸ்து பிந்துக–8
சதுர்ணாம விபாகஸ்து நாதஸ் தத்ர ஸூரேஸ்வர
நாதஸ்ய யா பரா காஷ்டா சா ஹந்தா பரமேஸ்வரி -9-நான்கு அக்ஷரங்களும் பிரிக்காத நிலையே நாதம் –
பகவானின் அஹம்-தானே பரமேஸ்வரி –
சக்தி ச பரமா ஸூஷ்மா நாதாந்தகக நாஹ்வயா
சப்த ப்ரஹ்ம மயீ ஸூஷ்மா சாஹம் சர்வாவகாஹிநீ –10-
விராமே சதி நாதஸ்ய ய ஸ்புடீ பவதி ஸ்வயம்
ஜ்யோதிஸ் தத் பரமம் ப்ரஹ்ம லஷ்மீ நாராயணாஹ்வயம்–11-
ஏதத்தே வைஷ்ணவம் தாம கதிதம் பவ்ருஷம் பரம்
சாந்தமஸ் யைவ யத்ரூபம் தஸ்ய தத்த்வம் நிஸாம்ய -12-
விஸ்ருஷ்டிம் பூர்வமாதாய ஸூர்ய மந்தே நியோஜயேத்
சன்னிகர்ஷே பரே ஜாதி தத் ஓம் இதி உதிதம் மஹ-13-
ஏதத் தத் பரமம் தாம சக்தி சம்ஹார லக்ஷணம்
ஸ்மர்ய மாணம் பரம் தத்வம் ப்ரகாசயதி யத் த்ருவம்-14-பிரணவம் உபாசகனுக்கு உயர்ந்த ப்ரஹ்ம தத்வம் காட்டி அருளும் –

ஸம்ஹ்ருத்ய சர்வ சம்பாரம் சுத்த அசுத்தாத்வ சம்பவம்
ஸ்ருஷ்டவ் ஸமுத்யதா சக்தி ஸூர்யே பும்சி சநாதனே–15-
பரமே போக்த்ரு சா விதாய பிரதி சஞ்சரம்
அக்னீ ஷோம மயாத் பாவாத் ஸ்தூலாத் சா பிரதிநிர்கதா -16-
தாம்பத்யம் மத்யமம் சஸ்வத் பிந்து நாத மயம் ச்ரிதா
சக்தி சாந்தாத்மகம் திவ்யம் ஸூஷ்ம தாம்பத்யம் ஆஸ்ரிதா-17-
பிரதி திஷ்டதி சா திவ்யே வ்யாபகே பரமாத்மனி
அஸ்ய மாத்ரா விதாநஜ்ஜை சார்தாஸ் திஸ்ர உதாஹ்ருதா-18-
த்ரயோ அக்நயஸ் த்ரயோ லோகாஸ் த்ரயோ வேதாஸ் த்ரயோ
வ்யூஹாஸ் த்ரயோ வர்ணாஸ் த்ரயோ ஸ்வரா -19-
த்ரி தயம் த்ரி தயம் சக்ர யத் கிஞ்சித் ஜகதீ கதம்
ததாதி த்ரி தயம் ஜ்ஜேயமர்த மாத்ரா நிரஞ்ஜனா-20-

சர்வே சப்த அகாரோத்தா உகாராத் தேஜஸாம் த்ரயம்
பிருதிவ்யாதி ப்ரக்ருத் யந்தம் மகாரோத்தம் புரந்தர -21-
ஜ்யோதிர்மயீ அர்த்தமாத்ரா சா சின்மயீ பரமா கலா
யுக்பி ஸ்வரை சபின் த்வந்தை ராத்யன்ன ஸ்வர ஷட்கயோ -22-
ஓம் ஆம் ஹ்ருதய நம/ஓம் ஈம் சிரசே ஸ்வாஹா / ஓம் ஊம் சிகாயை வசட்/ ஓம் லூம் கவசாய ஹூம் /
ஓம் ஐம் நேத்ராய ஓவ்ஷட்/உச்சரித்து அந்த அந்த இடங்களை எழுவத்துவது போலே தொட வேண்டும்
ஞானாதி குண ஷாட்காந்தை ரங்க க்லுப்திர முஷ்ய
நாபவ் ப்ருஷ்டே ததா பாஹ்வோ ரூருஜாநுப தேஷூ -23-
தார பூர்வான் குணான் பூயோ வின்யசேத் பாக சாசன
ஏவ வின்யஸ்ய தன் மந்த்ரம் அங்கோப அங்க சமன்விதம் -24-
ஸ்வ தேஹே குருராத்மஸ்தம் சிந்தயேத் புருஷோத்தமம்
விஸ்வாதி லய பூர்வம் து யதாவத் தன்னிபோத-25-
ஓம் ஞானாய நம-ஓம் ஐஸ்வர்யாய நம /ஓம் சக்தயே நம / ஓம் பலாய நம / ஓம் வீர்யாய நம /ஓம் தேஜஸே நம /
உபாசகன் தன் சரீரத்தில் உள்ளவனை புருஷோத்தமனாகவே சிந்தித்தபடி இருக்க வேண்டும் –

விஸ்வம் ஜாக்ரத் பத ஈசானம் ஸர்வேந்த்ரிய சமீரகம்
போக்தாரம் சப்த பூர்வாணம் பஞ்சாநாம் விஷயாத்மநாம் -26-
விஸ்வம் என்னும் தேவதையே விழிப்பு நிலையில் அதிஷ்டான தேவதை

அநிருத்தாத்மகம் தம் ச சிந்தயேத் பிரதம அக்ஷரம்
தம் சோப கரணம் தேவமகாரே ப்ரவிலாப்பய து–27-
அநிருத்தனாகவே அந்த விஸ்வத்தை உபாசகன் தியானித்து -அகாரத்தில் லயிக்கச் செய்ய வேண்டும்

அகாரம் தைஜஸே தேவே ப்ரத்யும்நே ஸ்வப்ந வர்த்தமகே
அந்தகரண வ்ருத்தினாம் ப்ரேரக ப்ரவிலாபயேத்-28-
அடுத்து ப்ரத்யும்ன ஸ்வப்ன அதிஷ்டான தேவதை-

தம் சோபகரணம் தேவம் உகாரே ப்ரவிலாபயேத்
உகாரம் சேஸ்வரே ப்ராஜ்ஜே சங்கர்ஷண தநுஸ்திதே–29-
ப்ராஜ்ஜ தேவதை சங்கர்ஷணன் -ஸூஷூப் தி நிலை அதிஷ்டான தேவதை

ஸூஷூப்தி பதகே சாஸ்வத் பிராணாதி ப்ரேரகே விபவ்
விலாப்ய தம் ச தேவேசம் துர்ய சமஸ்தே அர்த்த மாத்ரகே-30-
ஞான ஆனந்த மயே தேவே வாஸூதேவே விலாபயேத்
துர்யாதீதே ச தத் துர்யம் லஷ்மீ நாராயணாத்மநி -31-
வாஸூதேவனே துர்ய அவஸ் தையிலும் – அப்பாலும் உள்ள அதிஷ்டான தேவதை

ப்ரவிலாப்பய ஸ்வயம் திவ்யா மஹந்தாம் வைஷ்ணவீம் ச்ரயேத்
தன்மயஸ் தாத்ருசம் ப்ராப்ய லயஸ்தானம் தத க்ரமாத் –32-
ஜாகராமவ தீர்யாத தீஷிதம் சிஷ்யமப்ரத
சத்குருர் மன்மயோ பூத்வா தாரமத்யா பயேத் ஸ்வயம் -33-
சாங்கோ பாங்க க்ரமம் சஸ்வத் சசமாதிம் சவிஸ்தரம்
ச ச தத்யாத் ஸ்வ மாத்மாநம் தக்ஷிணாம் குரவே தனை–34-
லப்தாநுஜ்ஞஸ்தத குர்வன் பவ்ரச்சரணிகம் விதிக்கு
மஹா நதீ தடம் கத்வா ஸித்தாத்யாயதனம் து வா -35-
பாலசம் வா வனம் சம்யக் பர்யந்தாத்ருஷ்ட பூதலம்
ஸ்நாநம் த்ரிஷவணம் குர்வன் ப்ரஹ்மசாரி ஜிதேந்த்ரிய -36-
பயோயாவக பைஷாணா மச்ரந்நந் யதமம் ஸக்ருத்
குசோச்சயே நிஷண்ண சன் காசசீர குசேசய–37-
பவ்ரச்சரணிகம் -ஜபம் தியாகம் யாகம் முறைப்படி ஸ்நானம் அந்தணர்களுக்கு உணவு அளித்தால் ஆகிய ஐந்தும்

பாலாசம் தாரயேத் தண்டம் சம்வீதஸ் க்ருஷ்ண சர்மணா
மச்சித்தோ மன்மயோ பூத்வா குர்வாதிஷ்டேன வர்தமநா –38-
நித்யம் யோக பரோ பூத்வா சம்யக் ஜ்ஞான சமாதிமான்
தச லக்ஷம் ஜபேன் மௌநீ தாரம் சம்சார தாரகம் -39-
தாரக மந்த்ரத்தை -10-லக்ஷம் முறை ஜபித்து சம்சார லோகம் காப்பவன் ஆகிறான்

தசாம்சம் ஜுஹுயாத் பர்ணைர் சமித்பிர் சர்பிஷாபி வா
ப்ரீதா தஸ்ய ப்ரகாஸே அஹம் அஹந்தா வைஷ்ணவீ பரா –40-
சாதகஸ்ய தத சம்யக் சத் விவேகினி சேதஸி
லஷ்மீ நாராயணாக்யம் தத் சமாஸ்ரயம் ப்ரகாஸதே -41-
நூறாயிரம் முறையால் யாகம் செய்து ஸ்ரீ லஷ்மீ நாராயணன் சாஷாத்காரம் அடையச் செய்கிறேன்

ஜீவன்னேவா பவேன் முக்த புனீதே சஷுஷா ஜகத்
சித்தா ஸ்யுஸ் தஸ்ய மந்த்ராஸ்தே லௌகிகா வைதிகாச்ச யே -42-
ஸ்நாத சர்வேஷு தேவேஷு வித்யாஸூ சகலாஸூ ச
சித்தாந்தேஷு ச சர்வேஷு தீர்த்தேஷு ச பவேதசவ் -43-
இங்கேயே முக்தி பெற்ற நிலை அடைந்து கடாக்ஷத்தாலே ஜகாத்தை பாவனம் ஆக்குகிறான்
அனைத்து மந்திரங்களும் கை கூடி அனைத்தையும் அறிந்தவன் ஆகிறான் –
ப்ரயோகா சர்வ மந்த்ராணாம் யாவந்தோ யாத்ருசாச்ச யே
தாவந்தரஸ் தாத்ரு சாஸ்தே அஸ்ய ப்ரயோகா இதி நிர்ணய –44—பூ புவ ஸ்வ -அ உ ம கரங்களில்
அஸ்ய வ்யாஹ்ருத யஸ்திஸ்ரோ வர்ண த்ரய சமுத்கதா
பத்ப்ய சமுத்கதா ஹயஸ்யா ஸாவித்ரீ சர்வ பாவநீ-45- –காயத்ரி மந்த்ரம் இவற்றால்
அஸ்யா பத் பட்யஸ்த்ரயோ வேதா ருக் யஜுர் சாம லக்ஷணா
இத்யேதன்மயம் ஏவேதம் லௌகிகம் வைதிகம் வச -46 -மூன்று பாதங்களில் இருந்தே மூன்று வேதங்களும்
யதா ந்யக்ரோத தாநாயாம் அந்தர் பூதோ மஹா த்ரும
ததேதம் வாங்மயம் விஸ்வம் அஸ்மின் அந்தஸ் ஸ்திதம் சதா 47–ஆலமர விதை போலே பிரணவம் -அனைத்தும் அடங்கும்
ஏதத் ஆத்யம் மஹா பீஜம் சப்தா நாம் ப்ரக்ருதி பரா
சப்த ப்ரஹ்ம பரம் தாம பவித்ரம் பரமம் மஹத் 48—மஹா பீஜ மந்த்ரம் -சப்த ப்ரஹ்மம்
ஓங்கார ப்ரணவஸ் தாரோ ஹம்ஸோ நாராயணோ த்ருவ
வேதாத்மா சர்வ வேதாதிராதித்ய சர்வ பாவன–49-
மோக்ஷதோ முக்தி மார்கச்ச சர்வ சந்தாரண ஷம
ஏவமாதீநி நாமாநி சாஸ்த்ரே சாஸ்த்ரே விசசணை -50-
ஓங்காரம்- பிரணவம் – தாரா -ஹம்சம்- நாராயணா- த்ருவம்- வேதாத்மா – சர்வ வேதாதி -ஆதித்யன் -சர்வ பாவாநம் —
மோக்ஷதா -முக்தி மார்க்கம் -சந்தாரண ஷம-போன்ற பலவும் – ஓம் -என்பதை குறிப்பதாகவே சாஸ்திரம் சொல்லும் –

அதீதாநி மஹா புண்யான் ஓங்காரஸ்ய மஹாத்மந
இதம் சரணம் அஞ்ஞானம் இதமேவ விஜாநதாம் –51-
அயமின்விச்சதாம் ஸ்வர்க்க போத பாரம் திதீர்ஷ்தாம்
ஹகாரவ்கார சம்யோகாதயம் பிரசாத சம்ஜ்ஞக –52-பிரணவமே ஓடம் -ஹ -ஓவ் -த்வனிகளின் கூட்டம் என்பதால் பிரசாதம்
பிண்டோ அயம் சர்வ தத்தவாநாம் பிண்ட பூத ச நாதந
சாதனம் பிரதிபத்திச் ச விநியோகோ அத தாரணா –53-
ஜீவஸ் யேவ ஹரேசாந பிரசாதஸ் யாஸ்ய வித்தி தத்
அஸ்யைவ சம்ஜ்ஞா மந்த்ரோ அயம் ஹம்ஸோ நாம மஹா மனு –54-
போக்தாரம் ப்ரதமம் வர்ணம் வித்தி போக்யம் த்விதீயகம்
நாராயண மயம் பூர்வமக்ஷரம் ஸ்ரீ யம் பரம் –55-
அக்நீஷோ மாத்மகாவேதவ் வர்ணவ் வித்தி சனாதனவ்
அநயோ ரந்தரா சக்ர பிந்து தர்மவ் வ்யவஸ்திதவ்–56-
சம்ஜ்ஞா -தொடக்கம் -ஹம்சம் உயர்ந்த மந்த்ரம் –ஹ — நாராயணன் / ஸ -ஸ்ரீ யை /சொல்லும்
இவை இரண்டும் அக்னி சோமன் -ஆகியவர்களை உள்ளடக்கி இருக்கும்
இவை இரண்டின் நடுவில் பிந்துவும் -ஸ்ருஷ்ட்டி /தர்மம் -சம்ஹாரம் -உள்ளது

ஆதாரான் மூர்த பர்யந்தம் போக்தாரம் வர்ண முந்நயேத்
விஸ்ரு ஜேந் முகதோ வர்ணம் த்வதீயம் போக்ய சம்ஜ்ஞகம் –57-
சர்வா ஸ்ருஷ்ட்டி க்ருதா தேந ஹம்ஸோச்சார ப்ரயோகத
அஜபேயம் சமாக்யாதா வித்யா சர்வாங்க சோபநா -58-
சதுஸ் ஷஷ்ட்யாதிகா சீதி கோடி சம்க்யாஸூ யோநிஷூ
தத் பேதேஷூ ச மந்த்ரோ அயம் ஸ்வயம் உச்சரதே சதா -59-
ஹம்ச-உச்சரிப்பு மூலம் ஸ்ருஷ்ட்டி / அஜபேயம் -என்னும் வித்யை -அனைத்து அங்கங்களுடன் கூடியது
பிரபஞ்சத்தில் -84-லக்ஷம் வகையான உயிர் இனங்களால் தானாகவே உச்சாடனம் செய்யப்பட்டுள்ளது –
நிச்வாஸேந சமம் வித்யா சமுதேத்யந்த உஜ்ஜ்வலா
உதயாஸ்தமயா வஸ்யா ச்வாஸ நிச்வாஸ துல்யகவ -60-
இந்த வித்யை உள்ள வளர்ந்தபடி இருந்து தானாகவே மூச்சு வழியாக மேலே எழுந்தது
இதன் வெளிப்படுதல் மற்றும் மறைதல் என்பது உசுவாச நிச்வாஸம் என்பது போன்றே உள்ளது –
ஷஷ்டி ச்வாஸ பவேத் ப்ராணா ஷட் ப்ராணா நாடிகா மதா
நாட்யா ஷஷ்டி ஹோராத்ர மேவம் கால க்ரியா கத்தி-61-
பிராணனின் -60-ஸ்வாசங்கள் உள்ளன -ஆறு பிராணங்கள் ஒரு நாடி -60-நாடி ஒரு பகல் இரவு ஆகும் –
இப்படி காலத்தின் பாகம்

ஏவம் ஹம்ஸோ தயாத் வித்தி ஸஹஸ்ராண்யேக விம்சதிம்
சதாநி ஷட் ச தேவேச தாவந்த ஸ்யுர்ஜபா க்ருதா -62-
இவ்விதம் ஹம்ச மந்த்ரத்தை வெளிப்படுத்தல் என்பது எந்த
ஒரு மந்திரத்தையும் -21600-உச்சாடனம் செய்த சக்தியை உண்டாக்கும் –

கிந்து சங்கல்ப நம் குர்யா தர ஹராதவ் மநீஷயா
ஏவம் சம்க் யான் ஜபாநஸ்ய கரிஷ்யாமீதி புத்தி மான் -63-
விச்யஸேத் பஞ்ச சங்காநி தேஷாம் ரூபம் நிபோத மே
ஸூர்ய சோமவ் சதுர்த்யந்தவ் நம ஸ்வாஹா சமன்விதவ் -64-
நிரஞ்சநவ் நிராபாசவ் வவ்ஷங் ஹூம்ஸ் படந்தகவ்
படந்தம் மூலமே வாஸ்த்ரம் இத் யங்காந் யஸ்ய பஞ்ச து -65-

ஓம் நமோ ஹஸ்தாய ஸ்வாஹா வவ்ஷத் ஹூம் பட்-என்ற மந்த்ரத்தை ஐந்து அங்கங்கள் உடன்
(தோஷங்கள் மயக்கங்கள் அற்ற ஸூர்ய சோமவ் இருவருக்கும் நம-
ஸ்வாஹா என்றும் – சதுர்த்யந்தவ் -நான்காம் வேற்றுமையுடன் இணைக்கப் பட்டு -இவையே ஐந்து அங்கங்கள்)

அயமேவ விபர்யஸ்ய பரமாத்ம மநு ஸ்ம்ருத
சம்ருத்வா சக்திம் ச சம்பாராம் ஸூர்யே போக்தரி சம்நயேத் -66-
சிஷ்டம் பிரணவ வச்சிந்த்யம் இதி சம்ஜ்ஞா மநோர் விதி
பத மந்த்ராஸ் த்ரயோ அஸ்ய ஸ்யுர் விதாநே பஞ்ச ராத்ரிகே -67-
விஷ்ணவே நம இத்யேவம் நமோ நாராயணாய ச
நமோ பகவதே பூர்வம் வாஸூ தேவாய சேத் யபி-68-
ஜிதந்தே புண்டரீகாக்ஷ நமஸ்தே விஸ்வ பாவந
நமஸ்தேஸ்து ஹ்ருஷீகேச மஹா புருஷ பூர்வஜ-69-
பதமந்த்ரச் சதுர்தோ அயம் ப்ரணவஸ்ய புரந்தர
ஓங்கார சஹிதா நேதாந் மந்த்ரான் பூர்வ விதோ விது-70-
இந்தமந்த்ரத்தை மாற்றி படிக்கும் போது பரமாத்ம மந்த்ரம் ஆகும் -ஸ்ரீ விஷ்ணு காயத்ரி –

ஞானாதி குண சம்யுக்தைரஷரை ப்ரணவாதிபி
நமோஸ்தை அங்க க்லுப்தி ஸ்யாத் ததைவ உப அங்க கல்பநா-71-
ந்யூநா ஷரஸ்ய மந்த்ரஸ்ய வர்ணேந சரமேண து
உப அங்க கல்ப நா கார்யா தத் தத் குண பதைர் யுதா-72-
ததைவ ஸ்பீத வர்ணஸ்ய சிஷ்டைஸ் து த்வாத சாதிகை
ஸம்ஸ்தைச் சரமோ பங்கம் கல்பயேத் தேஜஸா ஸஹ -73-
கேவலஸ் தாரகச் சைவ சத்வாரச்ச ததாதிகா
பஞ்சை தே வியாபகா மந்த்ரா பாஞ்ச ராத்ரே ப்ரகீர்த்திதா -74-
நா ஸாத்யம் கிஞ்சி தஸ் தீஹ மந்த்ரைரேபிர் மஹாத்மபி
நிஸ்ரேணீ பஞ்ச பர்வைஷ பர ப்ரஹ்மாதி ரோஹணே -75-
ஏஷ திவ்யா மஹா சத்தா பஞ்ச மந்த்ரீ து மந்மயீ
அர்ச்சாநாஜ்ஜபதோ த்யாநாதி மாம் சம்யக் ஸமச்ரித
ஸ்வாம் சத்தாம் வைஷ்ணவீம் ப்ராப்ய பரம் ப்ரஹ்மாதி கச்சதி -76-

——————————–

அத்யாயம் –25 -கீழே தாரக மந்த்ரம் இனி சம்சார ரஷாக -தாரா அநு தாரா -மந்த்ரங்கள் –

இத்தம் தே கதித சக்ர தாரகஸ் யை ஷா விஸ்தர
சம்சார தாரிகாயா மே தாரிகாயா ஸ்ருணு க்ரமம் -1-
வர்ணா நாம் விதி சித்யர்த்தம் சம்ஜ்ஞா பூர்வம் நிசாமயா
ஸ்ருதாஸூ வித்வத்யாஸூ விதிர் மந்த்ரஸ் ப்ரவர்த்ததே -2-
அகாராஸ்வா ப்ரமேயச்ச பிரதமோ வ்யாபகஸ் ஸ்ம்ருத
ஆதி தேவஸ் தசாகார ஆனந்த கோபநஸ் ஸ்ம்ருத -3-அகாரம் பிரமம் -வியாபகம் -ஆதி தேவன் -அனந்தன் -கோபநன்

ராம சம்ஜ்ஞ இகாராச்ச இத்த இஷ்ட ப்ரகீர்த்தித
ஈகார பஞ்ச பிந்துர் வை விஷ்ணுர் மாயா புரந்தர -4-ஐகாரம் ராம -இத்தம் இஷ்டம் / ஈகாரம்-பஞ்ச பிந்து -விஷ்ணு -மாயா
உகாரோ புவநாக்யச்ச உத்தாம உதயஸ் ததா
ஊகார ஊர்ஜோ லோகேச ப்ரஜ்ஞா தாராக்ய ஏவ ச -5-

சத்யச்ச ருதாமா ச ருகார ச து ச அங்குச
ருகாரோ விஷ்டராக் யச்ச ஜ்வாலா சைவ பிரசாரணம்–6-
லிங்காத்மா பகவான் ப்ரோக்தோ லுகார ஸ்தாரக ஸ்ம்ருத
லுகாரோ தீர்க்க கோணச்ச தேவதத்தஸ் ததா விராட் –7-
த்ரயச்ர ஏகார சம்ஜ் ஞச்ச ஜகத் யோநி அவிக்ரஹ
ஐஸ்வர்யம் யோக தா தா ச ஜ ச ஐராவண ஸ்ம்ருத –8-
ஓகார ஓத தேஹச்ச ஓத நஸ் சைவ விக்ரமீ
ஓவ்ர்வோ அத பூத ராக்யச்ச ஒவ் ஸ்ம்ருதோ ஹி ஏஷ தாத்மக –9-
த்ரை லோக்ய ஐஸ்வர்யதோ வ்யாபீ வ்யோமேச ஓங்கார ஏவ ச
விசர்க ஸ்ருஷ்ட்டி க்ருத் க்யாதோ ஹி அகார பரமேஸ்வர -10-

ரு அக்ஷரம் -சத்யம் -ருதாமன் -அங்குச /ரூ அக்ஷரம் -விஷ்டரம் -ஜ்வாலா -பிரசாரணம்
லு அக்ஷரம் -லிங்காத்மா -பகவான் -தாரக /தீர்க்க கோண /தேவ தத்த -விராட்
ஏ அக்ஷரம் -த்ரயச்ர -ஜகத் யோநி -அவிக்ரஹ / ஐ அக்ஷரம் -ஐஸ்வர்யம் -யோக தாதா -ஐராவண
ஓ அக்ஷரம் -ஓத தேஹ -ஓதந -விக்ரமீ / ஒவ் -அக்ஷரம் -ஒவ்ர்வ – பூதார-ஒவ்ஷதம்
ஓம் -த்ரைலோக்ய ஐஸ்வர்யத -வ்யாபிந் -வ்யோமேச / ஹ அக்ஷரம் -வி சர்க்கம் -ஸ்ருஷ்ட்டி க்ருத் -பரமேஸ்வர

கமலச்ச கராலச்ச ககார ப்ரக்ருதி பரா
ககார கர்வ தேஹம்ச வேதாத்மா விஷ்வா பாவந -11-
கதத் வம்சீ ககாரஸ்து கோவிந்தாச்ச கதாதர
ககாரஸ் த்வத கர்மாம்சுஸ் தேஜஸ்வீ தீப்தமாம்ஸ் தத-12-
ங்கார ஏக தம்ஷ்ட்ராக்யோ பூதாத்மா பூத பாவன
சகாராச் சஞ்சலச் சக்ரீ சந்த்ராம்சு ச து கத்யதே -13-
சந்தபதிச் சலத்வம்சீந் சகாரச் சந்த எவச
ஜந்மகந்த்ரு அஜிதச் சைவ ஐகாரச் சைவ சாஸ்வத -14-
ஜகரோ ஜஷ சம்ஜ்ஞச்ச சாமக சாம பாடக
ஈஸ்வரச் ச உத்தமாக்யச்ச ஞகாரஸ் தத்த்வதாரக -15-

சந்த்ரீ டகார ஆஹ்லாதோ விச்வாப்யாய கரஸ் ததா
தாரா தரஷ்ட காரச்ச நேமி கோஸ்துப உச்யதே -16-
தண்ட தாரோ டகாராச்ச மவ்லச அகண்ட விக்ரம
டகார விஸ்வ ரூபச்ச வ்ருஷகர்மா ப்ரதர்தன -17-
ணகார அபயத சாஸ்தா வைகுண்ட இதி கீர்த்தித
தகாரஸ் தா லலஷ்மா ச வைராஜா ஸ்ரக்தர ஸ்ம்ருத -18-
தன்வீ புவந பாலச்ச தகார சர்வ ரோதக
தத்தாவகோசோ தமநோ தகார சாந்தித ஸ்ம்ருத -19-
தகார சார்ங்கத்ருத் தர்த்தா மாதவச்ச ப்ரகீர்த்தித
நரோ நாராயண பந்தா நகார சமுதாஹ்ருத -20-

டகாரம் -சந்த்ரீ -ஆஹ்லாத–விச்வாப்யாயகர – தராதர -நேமி -கௌஸ்துப -தண்ட தார -மவ்சல -அகண்ட விக்ரம –
விஸ்வரூப -வ்ருஷகர்ம -ப்ரதர்த்தன
ண காரம் -அபயத -சாஸ்த – வைகுண்ட –
த கராம் -தால லஷ்மண் -வைராஜ -ஸ்ரக்தர-தந்வீந் -புவந பால -சர்வ ரோதக -தத்தாவகாச -தமந- சாந்தித –
சார்ங்க த்ருத் -தர்த்தா -மாதவ –
ந காரம் -நர -நாராயண -பந்தா

பகார பத்ம நாபச்ச பவித்ர பச்சிமாநந
பகார புல்ல நயநோ லங்காலீ ஸ்வேத சம்ஜ்ஜிதா–21-
பகாரோ வாமநோ ஹ்ரஸ்வ பூர்ணாங்க ச ச கத்யதே
பல்லாதகோ பகாராச்ச ஜ்ஜேய சித்தி ப்ரதோ த்ருவ –22-
மகாரோ மர்த்ந கால பிரதாந பரிபட்யதே
சதுர் கதிர் யகாரச்ச ஸூ ஸூஷ்ம சங்க உச்யதே -23-
அசேஷ புவநாதாரோ ரோநல கால பாவக
லகாரோ விபுதாக்யச்ச தரேச புருஷேஸ்வர –24-
வராஹச் ச அம்ருதாதாரோ வகாரோ வருண ஸ்ம்ருத
சகார சங்கர சாந்த புண்டரீக ப்ரகீர்த்தித–25-
ந்ருஸிம்ஹச்ச அக்னி ரூபச்ச ஷகாரோ பாஸ்கரஸ் ததா
சகாரஸ்தவம் ருதஸ் த்ருப்தி சோமச்ச பரிகீர்த்தித -26-
ஸூர்யோ ஹகார பிராணஸ்து பரமாத்மா ப்ரகீர்த்தித
அனந்தேச ஷகாரஸ்து வர்காந்தோ கருடஸ்ததா -27-
அசேஷ சம்ஞ்ஞா வர்ணாநாம் இத்யேதா கீர்த்திதா மயா
அநுலோம விலோமேந வர்ண்யா வர்ணஸ்ய வை புந -28-
சம்ஞ்ஞா சங்க்யா ச யா சக்ர சாமான்ய சா மஹாமதே
சிதம்ஸா சர்வ ஏவைதே வர்ணா பாஸ்வர விக்ரஹா -29-
காரணம் சர்வ மந்த்ராணா லஷ்மீ சக்த் யுப ப்ரும்ஹிதா
ஸ்துதா சம்பூஜிதா தியாதா வர்ணா சம்ஞ்ஞா பிராதராத் -30-
எழுத்துக்களே மந்திரங்களின் காரணம் -ஸ்ரீ லஷ்மீ சக்தியால் அவை வலுவாக்கப்பட்டு
உபாசகனால் ஸ்துதிக்கப்பட்டும் பூஜிக்கப்பட்டும் த்யானிக்கப்படும் செய்யப்படுகின்றன

ப்ரய்ச் சந்தி பராம் ருத்தம் விஞ்ஞானம் பாவயந்த்யபி
பரஸ்பராங்க பாவம் ச மந்த்ரோத் பத்தவ் வ்ரஜந்த்யமீ–31-
அக்ஷரங்கள் மந்திரங்களில் ஓன்று மற்று ஒன்றுக்கு அங்கமாக இருந்து உபாசகனுக்கு செழிப்பும் ஞானமும் அளிக்கும்

சராசரே அஸ்மிம்ஸ் தன் நாஸ்தி யதமீபிர்ந பாவிதம்
நித்யா யத்யபி தா திவ்யா மந்த்ராணாம் மூர்த்தவ்ய பரா -32-
தாதாப்யே வம்விதைர் வர்ணைர்ப்பாவித இதை சிந்தனா
பவந்தி பூர்ண சமர்த்யா மந்த்ரா சாஸ்த்ர நிதர்சநாத் -33-அக்ஷரங்களால் ஆக்கப்பட்ட மந்த்ரங்கள் திவ்யம் நித்யம் பரிபூரணம் –

ஆலம்பனம் தியாம் சைவ பவந்த்யேவம் மஹா மதே
அபாக அபி யதா வ்யோம்நி தியா பாக பிரகல்ப்யதே–34-
ஸுகர்யாய ததா மந்தரே வர்ண பாக அனுசிந்த்யதே
க்ருதவைவ பாவகாம் வ்யாப்திம் வர்ணாநாம் பூஜனம் த்ரிதா -35-
மனசில் சிந்தித்து மூன்று முறைகள் பூமியில் எழுதப்பட்டதாக பூஜிக்க வேண்டும்

பூமவ் பத்மே ததா தேவ்யாஸ்தாநவ் மந்த்ரான் சமுத்தரேத்
பரமாத்மாந மாதாய யோஜயேத் கால வஹ்னி நா –36-
த்ரை லோக்ய ஐஸ்வர்ய தோபேத மாயாம் அஸ்மின் நியோஜயேத்
இதம் சா பரமா சக்திர் வைஷ்ணவீ சர்வ காமதா -37-
சதா பூர்ணா சிதா நந்தா மம மூர்த்திர் நிரந்தரா
இயம் சா பரமா நிஷ்டா யா சா ப்ரஹ்ம விதாம் த்ருவா-38-
அஸ்யாம் நிஷ்டாய தத்வஞ்ஞா விசந்தி ப்ரஹ்ம மன்மயம்
சவ்ஷா தத்வவிதாம் முக்யை சாஸ்த்ரே சாஸ்த்ரே விசிந்தயதே-39-
ஓதம் ப்ரேதம முஷ்யாம் வை ஜகச் சபிதார்த்த தாமயம்
அநயைவ சதா சாங்க்யை சாங்க்யா யே ஹம் சனாதநீ -40-

அநயைவ சமாதிஸ்த்தை ஸமாதீய சமாதிநா
அபிதீயே அநயை வாஹம் சைவ ஷட்த்ரிம்ச தந்திமா-41-
அவள் தாருகா -மூலமாகவே சமாதி நிலை அடைகிறார்கள் –
சைவர்களால் -36-வது தத்துவமாக கொள்ளப்படுகிறேன்–பதி மற்றும் சக்தி -பசு அல்லது ஜீவாத்மா -கலை காலம் -நியதி –
வித்யா- ராகம் -ப்ரக்ருதி -குணம் -பஞ்ச தன்மாத்திரைகள் -பஞ்ச பூதங்கள் -தச இந்திரியங்கள் –
மனம் -புத்தி -அஹங்காரம் -நான்கு பாசங்கள் –

மஹா ராஜீ ததைவாஹ மநயைவ த்ரயீ பரா
ருக் யஜு சாம சங்கதே ஸிந்த்யே ஸவ்ரே ச மண்டல -42-
ஸுரர்கள் வேத மண்டல மஹா ராணியாகக் கொள்ளப்படும் படி செய்கிறேன்

தருணீம் ரூப சம்பன்னாம் சர்வ அவயவ ஸூந்தரீம்
அநயைவ வ்யவஸ்யநித லோகாய தாவி ஸஷுணா-43-
லோகாயத உபாசகன் அனைத்து அவயவங்களிலும் அழகான பெண் -என்பவளாகக் கொள்ளும்படி செய்கிறேன்

க்ஷண பங்கவிதா நஜ்ஜைச் ஸிந்த்யே நிர்விஷயா ச தீ
ஆர்ஹதைச்சா நயை வாஹம் யஷீ நாம் நா ஸ்தோதிதா
அவள் மூலமே அனைத்தும் க்ஷண நேரம் நீடிக்கும் என்றும் தீர்மானிக்க இயலாதபடியான ஞானம் என்று
புத்தர்களால் நான் கொள்ளும் படி இருக்கிறேன் –
ஆர்ஹதர்-ஜைனர் -என்னை யஷை யாகக் கொள்ளும் படி இருக்கிறேன்

பரமா தாரிகா சக்திஸ் தாரிணீ தாரிகாக்ருதி
லஷ்மீ பத்மா மஹா லஷ்மீஸ் தாரா கௌரீ நிரஞ்ஜனா -45-
ஹ்ருல்லேகா பரமாத்மஸ்தா யா சக்திர் புவநேஸ்வரீ
சிச்சக்தி சாந்தி ரூபா ச கோக்ஷணீ கோஷஸம்பவா-46-
காமதேநுர் மஹாதேநுர் ஜகத்யோநிர் விர்பாவரீ
ஏவமா தீநி நாமாநி சாஸ்த்ரே விசஷணை-47-
தாரிகாயா நிருக்தாநி வேதே வேதே ச பண்டிதை
அஸ்யா ஏவாபரா மூர்த்திர் விஜ்ஜேயோ த்வநு தாரிகா -48-

ஸ்ரீ தாரிகாவின் திருநாமங்களை சாஸ்திரங்களும் வேதங்களும் பண்டிதர்களும் இவ்வாறு சொல்லும்
அநு தாரிகா அவளுடைய மற்றொரு ரூபம்

சாந்தம் நியோஜயேத் ஸ்தாநே பூர்வஸ்ய பரமாத்மந
சேஷமந்யத் சமம் ஹி ஏஷா தநுர்மே அந்ய அநு தாரிகா -49-
பரமாத்மந் என்பதற்குப் பதிலாக -சாந்தம் -என்பதைச் சேர்த்தால் -அதுவே அநு தாரிகா ரூபம் ஆகும் –
அதாவது -ச என்பதைச் சேர்த்து ஸ்ரீம் ஆகும் என்றவாறு –
தாரிகா யாமி வாஸ்யாம் ச விஜ்ஜேயம் வைபவம் மஹத்
இமே சக்தீ பரே திவ்யே மம தந்வவ் புரந்தர -50-
அநுதாரிகாவின் வைபவமும் தாரிகாவின் மேன்மை போன்றதே -இரண்டும் உயர்ந்த திவ்ய ரூபங்கள்

யத்கிம் சிதேதயா சாத்யம் சாதநீயம் ததன்யயா
இமே பூர்வா பரீபாவம் வ்ரஜத அந்யோந்ய வாஞ்சயா
சம்யக் சாதயதச் சைவ சாதகாநாம பீப்சிதம் -51-
இவற்றில் ஒன்றின் திறம் மற்று ஒன்றில் அடங்கியே காணப்படும் -இரண்டும் உபாசகனுடைய விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவதாக உள்ளன –

-25-அத்யாயம் சம்பூர்ணம் –

——————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த ஸ்ரீ தத்வத்ரய ஸங்க்ரஹம் –

May 24, 2019

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த ஸ்ரீ தத்வத்ரய ஸங்க்ரஹம்

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுந ஸூநவே
யத் கடாக்ஷ ஏக லஷ்யானாம் ஸூலப ஸ்ரீதரஸ் சதா

அவதாரிகை –
1–இதர தர்சனங்களில் பதார்த்தங்கள் ஆறு என்பார் -பதினாறு என்பார் -இருப்பத்தஞ்சு என்பார் –
இப்படி பஹு .பிரகாரங்களிலே விப்ரதிபத்தி பண்ணுவர்கள்
2– நம் தரிசனத்துக்கு தத்வம் மூன்று
3–அவையாவன–சித் என்றும் அசித் என்றும் ஈஸ்வரன் என்றும்

———————

அசித் பிரகரணம் –

4-அசித்தாகிறது -குண த்ரயாத்மகமாய்-நித்தியமாய் -ஜடமாய் -விபுவாய்-எம்பெருமானுக்கு பிரகாரதயா சேஷமாய்-
இவனுக்கு லீலா உபகரணமாய்-மஹதாதி சர்வ விகாரங்களுக்கும் ப்ரக்ருதியாய் -தன்னோடே சம்பந்தித்த சேதனனுக்கு
பகவத் ஸ்வரூபத்தை மறைத்து -தன் பக்கலிலே போக்யதா புத்தியைப் பிறப்பிக்கும் தன்மையை யுடைத்தாய்
சதத பரிணாமிமாய் இருக்கும் –
5–இதில் ஸூஷ்ம பரிணாமம் அவிசதமாய் இருக்கும் –
6–ஸூதூல பரிணாமம் விசதமாய் இருக்கும் -அதாகிறது மஹதாதி விகாரங்கள் –
7–இந்த மூலப்ரக்ருதி மஹதாதிகளாய்ப் பரிணமிக்கும் படி எங்கனே என்னில்
8–குண த்ரயங்களினுடைய சாம்யா அவஸ்தையான மூலப்ரக்ருதியில் நின்றும் மஹான் பிறக்கும்
9–இதில் நின்றும் அஹங்காரம் பிறக்கும்
10–இது தான் சாத்விகமாயும் -ராஜஸமாயும் -தாமஸமாயும் -மூன்று படியாய் இருக்கும் –
11—இதில் சாத்விக அஹங்காரத்தில் நின்றும் ஏகாதச இந்திரியங்கள் பிறக்கும் –
12–இந்திரியங்கள் தான் எவை என்னில் –
ஸ்ரோத்ர-த்வக் -சஷூர் -ஜிஹ்வா -க்ராணங்கள்-என்கிற ஞான இந்திரியங்கள் ஐந்தும்
வாக் -பாணி -பாத -பாயூபஸ்தங்கள் -என்கிற கர்மா இந்திரியங்கள் ஐந்தும்
இவற்றுக்கு பிரதானமான மனஸ்ஸூமாக இந்திரியங்கள் பதினொன்று
13–தாமச அஹங்காரத்தில் நின்றும் சப்த தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
14–இதில் நின்றும் இத்தினுடைய ஸ்தூல அவஸ்தையாய் சப்த குணகமான ஆகாசம் பிறக்கும் –
15–இதில் நின்றும் ஸ்பர்ஸ தந் மாத்ரை பிறக்கும்
16–இதில் நின்றும் ஸ்பர்ஸ குணகமான வாயு பிறக்கும்
17–இதில் நின்றும் ரூப தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
18–இதில் நின்றும் ரூப குணகமான தேஜஸ்ஸூ பிறக்கும் –
19–இதில் நின்றும் ரஸ தந் மாத்ரை பிறக்கும்
20–இதில் நின்றும் ரஸ குணகமான ஜலம் பிறக்கும் –
21–இதில் நின்றும் கந்த தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
22–இதில் நின்றும் கந்த குணகையான ப்ருத்வீ பிறக்கும் –
23 — ராஜஸ அஹங்காரம் -இரண்டிற்கும் அனுக்ரஹகமாய் இருக்கும் –
24–ஆக -இந்த மஹதாதி சகல பதார்த்தங்களும் கூட அண்டமாய் பரிணமிக்கும் –
25–இவ்வண்டத்தில் பத்தாத்ம சமஷ்டி பூதனான ப்ரஹ்மா பிறக்கும்
26–இதுக்கு கீழ் ஸ்வ சங்கல்பத்தாலே எம்பெருமான் தானே ஸ்ருஷ்டித்து அருளும் –
இதுக்கு மேலே ப்ரஹ்மாவுக்கு அந்தர்யாமியாய் நின்று ஸ்ருஷ்டித்து அருளும் –
27–இவ்வண்டம் தான் பத்தாத்மாக்களுக்கு போக்ய போக உபகரண போக ஸ்தானமாய்க் கொண்டு பரிணமிக்கும் –
28–போக்யங்களாவன -சப்தாதிகள்
29–போக உபகரணங்கள் ஆவன இந்திரியங்கள் –
30–போக ஸ்தானம் ஆவன -தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சதுர்வித சரீரங்களும் –
பூமி முதலான மேல் ஏழு லோகங்களும் பாதாளாதி லோகங்கள் எழும்
31–இந்திரியங்களும் இச் சரீரங்களும் ஐஸ்வர்யாதி புருஷார்த்தங்களுக்கு சாதகமாய் இருக்கும்
32–இது வ்யக்த அவ்யக்த ரூபமான அசித் தத்வம்
33–காலமாகிறது -அசித் விசேஷமாய் -நித்தியமாய் -ஏக ரூபமாய் -கீழ்ச் சொன்ன பிரகிருதி பரிணாமாதிகளுக்கு
சஹகாரியாய்க் கொண்டு நிமேஷ காஷ்டாதி விகாரங்களை யுடைத்தாய் –
எம்பெருமானுக்கு ப்ரகாரதயா சேஷமாய்-லீலா பரிகரமாய் இருப்பது ஓன்று –

அசித் பிரகரணம் முற்றிற்று –

—————————–

சித் பிரகரணம் –

34–ஆத்ம தத்வம் மூன்று வர்க்கமாய் -அஸங்யாதமாய் இருக்கும் –
35–இதில் பகவத் சேஷத்தை ஏக ரசரான அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேன ப்ரப்ருதிகள் நித்ய வர்க்கம் –
36–சம்சாரிகளாய் ஒரு நாளிலே பகவத் ஞானம் பிறந்து -அதனாலே பகவத் ப்ராப்தி பண்ணினவர்கள் விமுக்த வர்க்கம் –
37–அநாதியான கர்ம ப்ரபாவத்தாலே சதுர்வித சரீரங்களையும் பிரவேசித்து –
அதனாலே சப்தாதி விஷய ப்ரவணரான சம்சாரிகள் பத்த வர்க்கம் –
38–ஆத்ம ஸ்வரூபம் இருக்கும்படி எங்கனே என்னில் –
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபமாய் -நித்தியமாய் -அசித்தில் காட்டில் ஸூஷ்மமாய்-ஞான குணகமாய் -அணு பரிமாணமாய்-
பகவதாயத்த கர்த்ருத்வகமாய் -ஈஸ்வரனுக்கு பிரகாரதயா-சேஷமாய் இருக்கும் –
40–நித்ய முக்தர்களுடைய ஞானம் சங்கோச விகாசங்களுக்கு அநர்ஹமாய் இருக்கும்

சித் பிரகாரணம் முற்றிற்று –

———————-

ஈஸ்வர பிரகரணம் –

41–ஈஸ்வரன் சேதன அசேதனாத்மகமான உபய விபூதிக்கும் நியந்தாவாய் இருக்கும் –
42–எம்பெருமானுடைய திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் ஹேயபிரத்ய நீகமாய்-கல்யாணைகதாநமாய் -சகல இதர விலக்ஷணமாய் –
தேச கால வஸ்துக்களால் அபரிச்சின்னமாய் உள்ள ஞான ஆனந்தமாய் இருக்கும்
43–திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் ஸூத்த சத்வமாய் -பஞ்ச உபநிஷந் மயமாய்-எம்பெருமானுக்கு ஸர்வதா அபிமதமாய் –
திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்துக்கும் அத்தை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் கல்யாண குணங்களுக்கும் ப்ரகாசகமாய் -ஏக ரூபமாய் –
சர்வ விஸஜாதீயமாய்-அப்ராக்ருதமாய் -அளவிறந்த தேஜஸ்ஸை யுடைத்தாய் -நித்ய யவ்வன ஸ்வ பாவமாய் –
சர்வ கந்த ஸ்வ பாவமாய் -ஸுந்தர்யாதி கல்யாண குண யுக்தமாய் -அதி மநோ ஹரமாய்-நித்யார்க்கும் முக்தர்க்கும் அநு பாவ்யமாய் –
முமுஷுக்களுக்கும் ஸூப ஆஸ்ரயமாய் இருக்கும் –
44–பரமபதமும் அங்குள்ள பதார்த்தங்களும் முக்தருடைய விக்ரஹங்களும் -நித்ய சித்தருடைய விக்ரஹங்களும்
ஸூத்த சத்வமாய் -பஞ்ச உபநிஷந் மயமாய் இருக்கும் –
45–எம்பெருமானுடைய திவ்யாத்ம குணங்களாவன -ஞான சக்த்யாதி ஷட் குணங்களும் -அதிலே பிறந்த ஸுசீல்யாதிகளும்-
46–இவை தான் ஒரோ குணங்களுக்கு அவதி இன்றியிலே -இவற்றுக்குத் தொகை இன்றியிலே இருக்கும்
47–இப்படிப்பட்ட ஸ்வரூபாதிகளை யுடைய ஈஸ்வரன் பர வ்யூஹாதிகளினாலே உபய விபூதியையும் நிர்வகித்து அருளும் –
48–எங்கனே என்னில்
49–கீழ்ச சொன்ன ஷாட் குண்யாதி ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களோடும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தோடும்
பரம பதத்தில் நித்யரும் முக்தரும் தன்னை அனுபவிக்க அவர்களை அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கும் இருப்பு பர அவஸ்தை –
50–வ்யூஹ அவஸ்தை யாவது -லீலா விபூதியை நிர்வஹிக்கைக்காக இவ்விரண்டு இரண்டு குணங்களை பிரகாசிப்பித்துக் கொண்டு
சங்கர்ஷண ப்ரத்யும்னாதி ரூபேண வந்து அவதரிக்கை –
51–இந்த வ்யூஹங்கள் தான் ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்யாதிகளுக்கும் திரு வவதாரங்களுக்கும் அடியாய் இருக்கும் –
52–விபவமாவது-திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர சரீரங்களோடே சஜாதீயமாக்கிக் கொண்டு –
தன் படிகளை ஒன்றும் விடாதே -அவ்வோ ஜாதிகளில் வந்து அவதரிக்கை -சாஷாத் விபவமாவது –
சேதனர் பக்கல் ஸ்வரூபேண ஆவேசித்து அவதரிக்கை -ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் –
சில சேதனர் பக்கலிலே சக்தியினாலே கார்ய காலத்திலே ஆவேசித்து ரஷிக்கை-சக்தி ஆவேச அவதாரம் –
53–அர்ச்சாவதாரமாவது -ஆஸ்ரிதர் உகந்தது ஏதேனும் ஒரு த்ரவ்யத்தை அதிஷ்டித்து –
அதிலே திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் பண்ணும் ஆதரத்தைப் பண்ணிக் கொண்டு
ஆஸ்ரித பராதீனனாயக் கோயில்களிலும் க்ருஹங்களிலும் கால அவதி இன்றிக்கே திரு வவதரிக்கை-
54–உபாசிப்பவருடைய ஹ்ருதயங்களிலே விக்ரஹ ஸஹிதனாயக் கொண்டு
அவர்களுக்கு ஸூபாஸ்ரயமாய் இருபத்தொரு பிரகாரம் உண்டு –

சித் பிரகரணம் முற்றிற்று

———————-

55–இப்படி சித் அசித் ஈஸ்வர தத்துவங்களும் ஸங்க்ரஹேண சொல்லப் பட்டது
56–சகல சேதன அசேதனங்களையும் ஈஸ்வரன் பிரகாரமாக யுடையனாய் தான் அவற்றுக்கு பிரகாரியாய்
வேறு சேதனர்க்கு பிரகாரி இல்லாமையால் நம் தர்சனத்துக்குத் தத்வம் ஒன்றே என்னவுமாம் –

—————-

தத்வ த்ரய ஸங்க்ரஹம் முற்றிற்று

————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அமுத துளிகள் –உபன்யாசங்களில் இருந்து தொகுத்தவை

April 29, 2019

ஸ்ரீ திருக்குடந்தை -ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் மிகவும் அனுபவித்த ஸ்ரீ திவ்ய தேசம் –
முதலிலும் முடிவிலும் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களா சாசனம்

பன்றியாய் -ஆழியான் அருளே -ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் இடம் முதலிலே
ஈடுபாடு -ஞானப்பிரானை அல்லால் இல்லை போலவே
குடந்தை மேய குறு மணித்திரளே இன்ப பாவினை -ஞான த்ருஷ்டியால் அருளிய அருளிச் செயல்
திருமலை -பேயாழ்வாரும் -கலியனும் திருக் குறும் தாண்டகத்திலும்
————————–

ஓட்டைக்கைக்கும் யானைக்கும் இடையே ஓர் ஆயிரம் மைல் தூரம் ஆனால் இடையே நடக்கும் புடவை வியாபாரம் –
ஒட்டகை த்வாரகைக்கும் யானை ஹஸ்தி -ஹஸ்தினா புரத்துக்கும்

————————–

விஸ்வ மித்ரர் -லோக பார்த்தா விஸ்வம் லோகம் என்றும் பர ப்ரஹ்மம் என்றும் –
சீதா ராமரை இருவரையும் லோகத்துக்கு கொடுத்தவர் என்றும் சீதையை பெருமாளுக்கு கொடுத்தவர் என்றுமாம் –
பட்டர் பிரான் -பட்டர்களுக்கும் –வேதம் அனைத்தும் அன்று ஓதிய பட்டன் அவனுக்கும் உபகாரகர்

பரத்வம் -ஸ்ரீ யபதித்வம் பால காண்டம் –
சிற்றவை பணியால் முடி துரந்த தேவை திருவல்லிக்கேணி கண்டேன் -ஸுலப்யம் ஆரண்ய காண்டம் –
முடிவிலும் பரத்வ காண்டம் தேவர்கள் தொழுத வ்ருத்தாந்தம்
பத்ரம் தே -இருவருக்கும் சொல்லாமல் இவருக்கு மங்களா சாசனம் -இவர் வாழ அனைவரும் வாழலாம்
பாணி கிரஹணம் -ஸ்ரீ சீதா திருக்கையை முன் சொல்லி-செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப
அணி மிகு தாமரைக் கை அடிச்சியோம் நம் தலை மிசையே அவன் திருக்கை

————————-
யாதிருச்சியா -மூன்று இடங்கள் ஸ்ரீ ராமாயணத்தால் –
ஸஹ பத்நயா விசாலாக்ஷி-கூனியை மாடியிலே ஏத்தினான் கோலாகலம் பார்க்க
சூர்ணபாகா வந்தது /அவன் சங்கல்பம் படி நடந்தவை
ஸ்ரீ ராமானுஜன் -லஷ்மண பூர்வஜா -இருவரையும் ஒருவரைக் கொண்டே நிரூபணம் –
ஸ்ரீயபதி விஷ்ணு பத்னி என்று இருவரையும் சொல்லுமா போலே –
பிரவ்ருத்தி மார்க்க கைங்கர்யம் -ஸ்ரீ இளைய பெருமாள் -நிவ்ருத்தி மார்க்க கைங்கர்யம் ஸ்ரீ பாதுகை -இவை இரண்டையுமே ஆய -சொல்லுமே
ஒருவர் தபஸ் இருந்து நான்கு ரத்தினங்கள் இங்கே -நால்வர் தபஸ் இருந்து ஸ்ரீ கோபால ரத்னம் அங்கே -இரண்டும் விலக்ஷணம்
ஆத்ம சஹா -உகந்த தோழன் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் / ஒரு நாள் முகத்திலும் விழித்தாரைப் படுத்தும் பாடு -சதா பஸ்யந்தி அங்கே –
—————————-

maiden attempt -தாடகை பெருமாள் -பூதனை கண்ணன் –முதலில் கன்னிப் போர்-
ஸ்ரீ அகிலிகை ரஜஸால்-ரஜஸ் குணத்தால் – பெண்மை இழந்து ரஜஸ்ஸாலே ஸ்ரீ பெருமாள் திருவடி துகளாலே -மீண்டு எழுந்தாள்
நந்தலாலா -கண்ணன் திருவடி எண்ணுக மனமே -திண்ணம் அழியா வண்ணம் தருமே
அன்னை உலகத்தை மறந்தாள் ஒருமை உற்றாள்-ஹரி ஹரி ஹரி என்றாள்-பாரதியார்
கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர் எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே –
அன்னை துகிலை மன்றிடை உரிதல் உற்றான் -உள் ஜோதியில் கலந்தாள் தஹர வித்யை -பாஞ்சாலி சபதம்
ஹ்ருத் கமல வாசா -சமஸ்க்ருதம் அறிந்தவர்
திரௌபதி -அன்னை என்கிறார் -அனைத்தும் செய்தது இவளது மங்கள ஸூத்ரத்துக்காகவே என்பதை அறிந்தவர்
கரியினுக்கு அருள் புரிந்து அன்று கயத்தின் இடை –பெரியதோர் பொருள் ஆனாய் -பேச யாரும் பல மறை பொருள் ஆவாய்
ஸ்ரீ சக்கரம் ஏந்தி -அக்ஷர பொருள் ஆவாய் கண்ணா அக்கார அமுது உண்ணும் பசும் குழந்தை –
சதுர் முக வேதனைப் படைத்தாய் –முனிவர் அகத்தினில் இருப்பாய் –
கருடன் மிசை சோதிக்குள் ஒன்றிடுவாய் -வேத புருஷன் –
பாரதம் -பா அறிவு ஜோதிகளில் ஈடுபடும் தேசம்-

———————————-

நல்லான் சக்கரவர்த்தி வம்சம் ராஜாஜி /
குப்புசாமி என்பவன் -சாவே வராத வரம் -வாங்கி -குப்புமி என்றே பெயரை சொன்னான் /
சாகாத வரம் கொடுப்பார்கள் இவர்கள் இல்லையே
குமாரா தாரா -குமரன் தபஸ் -வேல் வாங்கிய -வ்ருத்தாந்தம் -திருவேங்கடமுடையான் /
வேல் நெடும் கண்ணி பார்வதி -கொடுத்து வாங்கி கொண்டான் / சூரா சம்ஹாரம் /
அழகர் கோயிலில் ஒய்வு எடுக்க பலம் தரும் சோலை -கள் அழகர் இடம் கொடுக்க -அழகர் பக்தன் இடம் கொடுக்க சொல்லி –

கோ செங்கண் சோழன் –நாயனாரை பாடிய திரு மங்கை ஆழ்வார் –ஒன்பது தடவை பாடி அருளி -எண் தோள் யீசர்க்கு எழுபது செய்தவன் –
முருகன் கார்த்திகை -வேல் –படைத்தளபதி ஆறு முகம் போலே ஆறு பிரபந்தங்கள் -முருகன் -இளைமை மிடுக்கு -ஞான சம்பந்தர் -முருகன் –
சாமசமாதானம் மாணிக்க வாசகர் /தானம் ஞானப்பால் /பேதம்-சுந்தரர் /தண்டம் -திரு
ஆளுடைய பிள்ளை ஞானப்பால் -சேக்கிழார் -தோடுடைய செவியன் -விடை ஏறி -என் உள்ளம் கவர் கள்வன் -சிவ பாத ஹ்ருதயர் தந்தை –
முதல் -20-குரங்கி –காளை மாடு / மூன்றாவது -20-பக்தி ஆன்மிகம் / நாய் போலே காவல் அடுத்து /வவ்வால் போலே கடைசி இருப்பது
வேய்ஞாயிறு தீக்கனல் சகுனம் கவலை இல்லை -தசாவதாரம் -வியந்தை காந்தாரம் பண் -/
திரு ஏழு கூற்று இருக்கை -57-வரிகள் இருவரும் பாடி -ஆழ்வார் -46-அடி / அதிசயங்கள்
இருவரும் சந்தித்து -சீர்காழி

——————-

மடியிலா மன்னவன் எய்தும் உலகு அளந்தான் தாய் அதுவும் ஒருங்கு -திருக்குறள் –
குறள் பாடும் குறள் சிறப்பை பாட சொல்லி பாடி -நாலுகவிப்பெருமாள் பட்டம் பொருந்தும் –
அகத்துறை பாட்டுப்பாடி பாராட்டினார் ஞான சம்பந்தர்
மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளை காக் இறையே கூ இறையே உங்கள் அப்பன் கோயில் பெருச்சாளியே
கன்னா பின்னா மன்னா தென்னை சோழ அரங்க
நாராயணன் உண்டு உமிழ்ந்த -மா பிள்ளை மண் மணம் தான் போலே கா தேவ லோக இறை கூ பூ லோக சக்கரவர்த்தி –
கோ சக்கரவர்த்தி -இல் -அரண்மனையில் ஆளி சிங்காசனத்தில் -பெரிய ஆளி
கன்ன கர்ணன் -போன்ற கொடை வள்ளல் பின் பிறந்தான்-தம் பின் தன் விந்தை தந்தவன் தந்தை –
தன் கை போலே -தங்கை தாங்குபவள் தாய் ஆக்குபவள் அக்கா -கர்ணன் தம்பி என்று பாராட்டு
பெண் பாவத்தால் பாடி –
கடி உண்ட நெடு
ஆலி நாடா படி உண்ட பெருமானை வழிப்பறி பாடி பதம் பெற்ற –
ஆழ்வாரும் பாட -வேலை தந்த வ்ருத்தாந்தம் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரையில் உள்ள வ்ருத்தாந்தம் தளபதி ஆரம்பம்
சனத்குமாரர் -குமாரர் -தளபதி இடம் முடிந்து கனவில் தொடங்கி கவிதைகளில் முடிந்த கதை
இரண்டு நல்ல கவிகள் கர்வம் இல்லாமல் வாயாரப் பாடி –

படி -மேலே ஏறி -நடை பாதை -ரேழி -கூடம் -சத்சங்கம் -சமையல் பக்கம் -பூஜை -த்யானம் -முற்றம் முக்தி நிலை –

——————————

பெரிய திருமொழி அந்தாதி பதிகம் -11-3-
தசாராவதாரம் -11–4-ஹம்ஸாவதாரம் சேர்த்து -துள்ளல் ஓசையுடன் உள்ள பாடல்கள் –

———————————–

காயா வேங்கை / பாயா வேங்கை –
கார் கொள் வேங்கை /போர் கொள் வேங்கை /
பிண்டி அசோகா மரம் பூ -தழல் -வண்டுகள் நெருப்பு என்று நினைத்து -பயமும் பய நிவர்த்தகமும் நித்யம்

———————————–

ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் கண்டு அனுபவித்த பஞ்சாம்ருதம் –
1-சீரார் செந்நெல் கவரி வீசும் செலு நீர்த்த திருக் குடந்தையில் ஆராவமுதே –ஆராவமுதாய் அடியேன் ஆவி அகமே தித்திப்பாய்
2-கொண்டல் வண்ணன் கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் என்னுள்ளம் கவர்ந்தான் அண்டர் கோன் அணி யரங்கன் என் அமுது
3–அடியேன் மேவி அமர்கின்ற அமுதே –திருவேங்கடத்து எம்பருமானே —
4–எனக்கு தேனே பாலே கன்னலே அமுதே திரு மாலிரும் சோலைக் கோனே
5–மன்னு குறுங்குடியாய் வெள்ளறையாய் மதிள் சூழ் சோலை மலைக்கு அரசே கண்ணபுரத்து அமுதே —

—————————————

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண மஹிமை
அக்னி சிவன் -தாமஸ / தன்னை -ரஜஸ / விஷ்ணு -சாத்விக -நான்முகன் -செய்ய வேத வியாசர் –4-லக்ஷம் ஸ்லோகங்கள்
ராஜஸ -சுவர்க்கம் / மோக்ஷம் -சாத்விக / தாமச -சம்சாரம் நரகம் –
சர்க்கம் பிரதி சர்க்கம் -வம்சம் வம்சா நுசரிதம் -மன்வந்தரம் —ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரம் வம்சாதிகள் -சரிதம் காலம் புராண லக்ஷணம்
புரா அபி நவ புராணம் –கேட்க கேட்க துஷ்யந்த ச ரமயா ச –
ஸ்ரீ பராசரர் -ஸ்ரீ மைத்ரேயர் உபதேசம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –6-அம்சங்கள்-/
சாத்விக புராணம் –ஸ்ரீ மத் -பாகவதம் -புராண ரத்னம் -அந்யத் உபலபத்ய -அர்த்த பஞ்சகம் ஸ்பஷ்டம் -/
கடைசி ஜென்மத்தில் தான் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் கேட்க்கும் பாக்யம் கிட்டும் -கேட்டு அதன் படி இருந்தால் -இதுவே –
சேது கயா கங்கா காஞ்சி புஷ்கரம்-இதில் ஒரு கலா பாகத்துக்கு ஒவ்வாது
வேத சாரம் -காட்டிக் கொடுக்கும் புராணம் –
வேதம் -புருஷ சூக்தம் சாரம் / தர்ம சாஸ்திரம் -மனு சாஸ்திரம் சாரம் / மஹா பாரதம் –ஸ்ரீ கீதை சாரம் /

ஸ்ரீ ராமாயணம் -சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் சொல்ல -ஸ்ரீ மஹா பாரதம் தூது போனவன் ஈரம் சொல்ல
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -தத்வ த்ரய விளக்கம் -ஞானம் -பக்தி பிரபத்தி மார்க்கம் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார்

ஸ்லோகம் -4- அவதாரிகை –

ஸ்ரீ பெரிய முதலியார் ஜ்ஞானத்துக்கு –
லோக பரிக்ரஹம் மாத்ரம் அன்றிக்கே
வேதவிதக்ரேசர பராசரானுமதியாலே
ப்ராமாணிகத்வம் உண்டு என்று
இவ்வர்த்தத்தின் உடைய ப்ராமாணிகத்வம் சொல்லுகிறது
கிஞ்ச
இவர்க்கும் ஸ்ரீ பராசர பகவானுக்கும் ஸ்வபாவ ஐக்கியம் உண்டு
ஸ்ரீ கிருஷ்ண ப்ராவணயமும்
லோகத்துக்கு பண்ணின ஔதார்யமும்
இருவருக்கும் உண்டு
அத்தாலும் அவரை நமஸ்கரிக்கிறார் –

தத்த்வேன யஸ் சித் அசித் ஈஸ்வர தத் ஸ்வபாவ
போக அபவர்க்க தத் உபாய கதீ உதார
ஸ்ந்தர்ஸ்யன் நிரமிமீத புராண ரத்னம்
தஸ்மை நமோ முநிவராய பராசராய –4-

தத்த்வேன –
ஜ்ஞாதவ் யார்த்தங்களை உள்ள படியே காட்டுகை –
ச ஹோவாச வியாச பாராசர்ய -என்கிற பிரமாண பிரசித்தியை பிரகாசிப்பிக்கிறது –

சித் –
ஆத்மா ஸூ ததோ அஷரஸ் சாந்தோ நிர்க்குண ப்ரக்ருதே பர
ப்ரவ்ருத்த்ய பசயௌ நாச்ய சைகஸ் யாகில ஜந்துஷூ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-13-71-இத்யாதி –
இதில் நிர்க்குண த்வம் ஆவது –சத்வாதி குணா ராஹித்யம் .
ஏக ச்யாகில ஜந்துஷூ -தேவ திர்யக் மனுஷ்யாக்ய சர்வ ப்ரானிஷூ ஏகச்ய -ஜ்ஞானைக ஆகாரத யாசம இத்யர்த்த -என்றும்
நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம -என்றும்
பண்டிதாச் சம தர்சின -இதி பகவதைவோக்தம்-

அசித் –
அசம்ஜ்ஞா வத்தான அசேதனம் –
விகார ஜநநீம் அஜ்ஞாம்-இத் யுபநிஷத்
தத்ராபி பராசர –
த்ரிகுணம் தஜ்ஜகத் யோனி அநாதி ப்ரபவாப்யயம் அஷய்யம் -இத்யாதி

ஈஸ்வர
உபயோர் நியந்தாவான ஸ்வாமி –
தத்ராபி பராசர –
பரமாத்மா ச சர்வேஷா மாதார பரமேஸ்வர
விஷ்ணு நாமா ச வேதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே -என்றும்
பர பராணாம் பரம பரமாத்மாத்ம சம்ஸ்தித
ரூப வரணாதி நிர்தேச விசேஷண விவர்ஜித
சர்வத்ரா சௌ சமஸ்தஞ்ச வசத்யத்ரேதி வை யத
ததஸ் ச வாசு தேவாதி வித்வத்பி பரிபட்யதே -இத்யாதி –

தத் ஸ்வபாவ-
தேஷாம் ஸ்வ பாவ தத்ர ஸ ச –
ப்ரதாநஞ்ச புமாம்ச்சைவ சர்வ பூதாத்மா பூதா
விஷ்ணு சக்த்யா மகா புத்தே வருதௌ சம்ச்ரய தரமிநௌ-இத்யாதி

போக –
ப்ரஹ்மாதி பிபீலி காந்தமான பத்த சேதன வர்க்கத்துக்குக்
கர்ம அனுகுணமாக தாரதம் யேன அனுபாவ்யமான சப்தாதிகள் –

அபவர்க்க –
சப்தாதிகள் உடைய அல்ப அஸ்திரத்வாதி தோஷ தர்சனத்தாலே பீதரான சேதனருக்கு துக்க நிவ்ருத்தி ரூபமான
ஆத்மபிராப்தியும் -ஸூகைகதமான பகவத் பிராப்தியும் .-

தத்ராபி ஸ –
யோகி நாமம்ருதம் ஸ்தாநம் ஸ்வாத்ம சந்தோஷ காரிணாம் –
ததச்ய த்ரிவித ஸ்யாபி துக்க ஜாதஸ்ய -இத்யாரப்ய –
நிரஸ்தாதிசய ஆஹ்லாத ஸூ காபாவைக லஷ்ணா
பேஷஜம் பகவத் ப்ராப்தி ஏகாந்தாத் யந்திகீ மதா -இத்யாதி –

தத் உபாய கதீ –
போக மோஷங்கள் உடைய சாதன பேதங்களை
நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்ம அனுஷ்டானம் போகச்ய-
சாங்கா நுஷ்டித கர்மசாத் யஜ்ஞானயோகாதி ஆத்மப்ராப்தே
ஜ்ஞான கர்மானுக்ருஹீத பக்தி பிரபதிஸ்ஸ பகவத் பிராதே

உதார-
சம்சாரிகள் பக்கல் அர்தித்வம் ஆதல் -பிரயோஜனம் ஆதல் -நினையாதே
இவர்கள் அனர்த்த பரிஹாரமே பிரயோஜனமாக உபகரித்து அல்லது நிற்க மாட்டாத மேகம் போலே உபகரித்தவர் –

ஸ்ந்தர்ஸ்யன் –
சம்சய -விபர்யய -ரஹிதமாக -பிரத்யஷிப்பியா நின்று கொண்டு –
நிரமிமீத –
அந்தாதி மேலிட்டு அறிவித்தேன் ஆழ பொருளை -நான் முகன் திருவந்தாதி -1- என்கிறபடியே
துரவகாஹமான வேதார்த்தத்தை அல்ப க்ரந்தாத்தாலே பண்ணினான் -என்கை –

ஸ்ரீ புராண ரத்னம்-
புராணம் ஆவது -சர்க்கச்ச பிரதி சர்க்கச்ச -இத்யாரப்ய
புராணம் பஞ்ச லஷணம் -என்கிற படியே பஞ்ச லஷனோபேதமான கிரந்த சாதம்
புராபி நவம் புராணம் -என்றுமாம் –
அதாவது -ஸ்வ ரசத்தை என்றும் ஒக்க ஒருவரால் அழிக்க ஒண்ணாது இருக்கை –

ரத்னம் –
அர்த்த பிரகாசகமாய் இருக்கையும் –
சங்க்ரஹமாய் இருக்கையும் –
ஆபத் ரஷகமாய் இருக்கையும் –
இந்தப் புராணாதிகாரிக்கு லோக பரிக்ரஹம் சித்திக்கையும் –

தஸ்மை நமோ –
முநிவராய –
தனக்கு வரம் கொடுத்த வசிஷ்ட புலஸ்த்யர்களுக்கு
முத்ரிதா முத்ரித பிரதி முத்ரிதராய்
அத்தாலே அவர்கள் படியை உடையவன் -என்னுதல் –
முநிநாம் வரணீயாய் – என்கிறபடியே -அவர்களுக்கு ஆதரணீயன் -என்னுதல்

பராசராய —
பரராகிரார் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள்
அவரை பிரமாண சரங்களாலே ஹிம்சித்து
வைதிக மரியாதையை ஸ்தாபித்தான் -என்னுதல் –
இந்திரிய ஜயத்தாலே ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களை ஜெயித்தான் -என்னுதல்

யா உதார சித் அசித் ஈஸ்வர
தத் ஸ்வ பாவ போக அபவர்க்க தத் உபாய கதீ
தத்த்வேன சந்தர்சயன்
புராண ரத்னம் நிரமிமீத
முநிவராய பராசராய நம -என்று அந்வயம்–

———————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜர் தர்சனம் – முக்கிய தாத்பர்யங்கள்/ஸ்ரீ இராமானுச திருநாமம் விளக்கம் / ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரங்கள் விளக்கும் –

April 29, 2019

ஸ்ரீ யபதியே பரத்வம் -அர்ச்சையே / ஆழ்வார்கள் / ஆச்சார்யர்கள் /
குருபரம்பரை -விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தம் -ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி –

ஸ்ரீ ராமானுஜர் தர்சனம் ஏழு முக்கிய தாத்பர்யங்கள்
1-சரீராத்மா பாவம்
2-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் பாராம்யம்
3-ஸமஸ்த வாஸ்ய -சர்வாத்ம பாவம் -சர்வ காரணத்வம்-
4-சர்வ கர்ம சமாராதத்வம்
5-பக்தி பிரபத்தி வசீகரத்வம்-இதயம் நல்ல எண்ணம் இதய எண்ணெய் ஒழுக்கு போலே இடைவிடாமல் தியானமே பக்தி
6-சரணாகதி எளிமை கொக்கு தலையில் வெண்ணெய் வைத்து கொக்கு பிடிக்கும் கதை
7-போக சாம்யம் –நான் உன்னை அன்றி இலேன் –
அவள் இல்லாமல் நான் இல்லை சினிமா பாடல் இதைப் பின்பற்றியே என்று வாலியே சொல்லிக் கொண்டார்
திரு மழிசை ஆழ்வார் பாடலை பின் பற்றி எழுதினேன் /நித்ய விபூதி அனைவருக்கும் -கிட்டும் /
நரை கமழ் பால் குடிக்கும் கலவுக்கு பிள்ளைப் பெருமாள் –ஏலக்காய் பால் கறக்கும் பசு —

———————————

1–ஸ்ரீ யபதித்தவம்

பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் -1-
கோவிலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த்தலைவன் -10-
அரங்கர் மௌலி சூழ்கின்ற மாலையைச் சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல் -16-
வெறி தரு பூ மகள் நாதனும் விளங்கிய சீர் நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே-19-
நாங்கள் பஞ்சித் திருவடிப் பின்னை தன் காதலன் பாதம் நண்ணா வஞ்சர்க்கு அரிய இராமானுசன் -28-
அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -33-
மண்மிசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவன் கண்ணுற நிற்கிலும் காண கில்லா உலகோர்கள்-41-
மா மலராள் நாயகன் எல்லா யுயிர்கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் தூயவன் -42-
மா மலராள் புணர்ந்த பொன் மார்வன் பொருந்தும் பதி தொறும் புக்கு நிற்கும் குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் -60-
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாள் தொறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுப்பது மாதவன் -66-
மிக வஞ்சித்து நீ இந்த மண்ணகத்தே திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கிய பின் -78-
அங்கயல் பாய் வயல் தென்னரங்கன் அணியாகம் மன்னும் பங்கய மா மலர்ப்பாவையைப் போற்றுதும் -108-

————————————

2–சரீராத்மா பாவம் —

வந்து நீ என்னை யுற்ற பின் உன் சீரே யுயிர்க்கு யுயிராய் அடியேற்கு இன்று தித்திக்கும் -25-
கொழுந்து விட்டு ஓங்கிய யுன் வள்ளல் தனத்தினால் வல்வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய் -27-
மா மலராள் நாயகன் எல்லா யுயிர்கட்கும் நாதன் அரங்கன் -42-
பற்பல் உயிர்களும் பல்லுலகு யாவும் பரனது என்னும் நற்பொருள் தன்னை இந் நாநிலத்தே வந்து நாட்டினனே -53-
உயிர்கள் மெய்விட்டு ஆதிப்பரனோடு ஒன்றாம் என்று சொல்லும் அவ் வல்லல் எல்லாம்
வாதில் வென்றான் எம்மிராமாநுசன் மெய்ம் மதிக்கடலே -58-
உயிரை யுடையவன் நாரணன் -59-
எல்லா உயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமாநுசன் மிக்க புண்ணியனே -91-
உள் நின்று உயிர்களுக்கு உற்றனவே செய்து அவர்க்கு உயவே பண்ணும் பரனும் -95-
அவை தன்னோடும் வந்து இருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் -106-

————————————————————————————–

3–ஸமஸ்த வாஸ்ய -சர்வாத்ம பாவம் -சர்வ காரணத்வம்-

ஊழி முதல்வனையே பன்னப் பணித்த இராமானுசன் -4 –
மூவுலகும் பூத்தவனே என்று போற்றிட -22-
மன் பல்லுயிர்கட்க்கு இறைவன் மாயன் என மொழிந்த அன்பன் அனகன் இராமானுசன் -30-
இறைஞ்சப்படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்து அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமானுசன் -47-
பற் பல்லுயிர்களும் பல்லுளுக்கு யாவும் பரனது என்னும் நற் பொருள் -53-
யாவும் சிதைந்து முன்னாள் அந்தமுற்று ஆழ்ந்தது கண்டு அவை என் தனக்கு அன்று அருளால் தந்த வரங்கன் -69-
எல்லா யுயிர்கட்க்கும் நாதன் அரங்கன் -91-

—————————-

4-சர்வ கர்ம சமாராதத்வம்
சேம நல் வீடும் பொருளும் தருமமும் சீரிய நற் காமமும் என்று இவை நான்கு என்பர்
நான்கினும் கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் அறம் பொருள் வீடு இதற்கு என்று உரைத்தான் -40-
உன் தன் குணங்களுக்கே தீர்ந்தது என் செய்கை-71-

———————————————-

5-பக்தி பிரபத்தி வசீகரத்வம்-
தமிழ்த்தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமாநுசற்கு அன்பு பூண்டவர் தாள் சென்னியில் சூடும் திருவுடையார் என்றும் சீரியரே -10-
தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் -29-
தென் அத்தியூரர் கழல் இணைக் கீழ்ப் பூண்ட அன்பாளன் இராமானுசனைப் பொருந்தினமே -31-
படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம் என்னும் பத்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் -37-
மற்று ஒரு பேறு மதியாது அரங்கன் மலர் அடிக்கு ஆள் உற்றவர் தனக்கு உற்றவராகக் கொள்ளும் உத்தமன் -57-
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாள் தோறும் நாய்பாவர்க்கு வானம் கொடுப்பது மாதவன்
வல்வினையேன் மனத்தில் ஈனம் கடிந்த இராமானுசன் தன்னை எய்தினர்க்கு அத்தானம் கொடுப்பது தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்தே -66-

———————

6-சரணாகதி எளிமை –
வல்வினையேன் மனத்தில் ஈனம் கடிந்த இராமானுசன் தன்னை எய்தினர்க்கு அத்தானம் கொடுப்பது தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்தே -66-
அரங்கனுக்கு தன் சரண் தந்திலன் தான் அது தந்து எந்தை இராமானுசன் வந்து எடுத்தனன் இன்று என்னையே -69-
உன் பத யுகமாம் ஏர் கொண்ட வீட்டை எளிதினில் எய்துவன் உன்னுடைய கார் கொண்ட வன்மை இராமானுச இது கண்டு கொள்ளே -83-
பத்தி எல்லாம் தங்கியது என்னத்த தழைத்து நெஞ்சே நம் தலை மிசையே பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசன் அடிப் பூ மன்னவே -108-

————————

7-போக சாம்யம் —
வந்து நீ என்னை உற்ற பின் உன் சீரே உயிர்க்கு உயிராய் அடியேற்கு இன்று தித்திக்குமே-25-
அண்ணல் இராமானுசன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே நண்ணரும் ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே -41-
இரவும் பகலும் விடாது என் தன் சிந்தையுள்ளே நிறைந்து ஒப்பற இருந்தான் எனக்காரும் நிகர் இல்லையே -47-
இரு வினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாளிணையோடு ஆர்த்தான் இவை எம் இராமானுசன் செய்யும் அற்புதமே -52-
அவன் சீர் வெள்ள வாரியை வாய் மடுத்து இன்று உண்டு கொண்டேன் இன்னம் உற்றன ஓதில் உலப்பில்லையே -84-
தவம் தரும் செல்வம் தகவும் தரும் சலியாப்பிறவிப் பவம் தரும் தீ வினை பாற்றித் தரும்
பரந்தாபம் என்னும் திவம் தரும் தீதில் இராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர்கட்க்கு -94-

——————————-

ஸ்ரீ இராமானுச திருநாமம் விளக்கம்

மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்
குறையல் பிரான் அடிக்கீழ் விள்ளாத அன்பன்
பொருவரும் சீர் ஆரியன்
திரு விளக்கைத் தன் திரு உள்ளத்தே இருத்தும் பரமன்
பூதத்திருவடி தாள்கள் நெஞ்சத்துறைய வைத்து ஆளும் இராமானுசன்
தமிழ்த்தலைவன் பொன்னடி போற்றும் இராமானுசன்

பாண் பெருமாள் சரணாம் பதுமத்தாரியல் சென்னி இராமானுசன்
மழிசைக்கு இறைவன் இணை அடிப்போது அடங்கும் இதயத்து இராமானுசன்
சீர் அரங்கத்து ஐயன் கழற்கு அணியும் பரன்
கொல்லி காவலன் சொல் பதிக்கும் கலைக் கவி பாடும் பெரியவர் பாதங்களே துதிக்கும் பரமன்
பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையான் தாள் பேராத உள்ளத்து இராமானுசன்

சூடிக் கொடுத்தவள் தொல்லருளால் வாழ்கின்ற வள்ளல்
நீலன் தனக்கு உலகில் இனியான்
சடகோபனை சிந்தையுள்ளே பெய்தற்கு இசையும் பெரியவர் சீரை உயிர்கள் எல்லாம் உய்வதற்கு உதவும் இராமானுசன்

மாறன் விளங்கிய சீர் நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே இராமானுசன் எனக்கு ஆரமுதே
நாதமுனியை நெஞ்சால் வாரிப் பருகும் இராமானுசன் என் தன் மா நிதியே
யமுனைத் துறைவன் இணையடியாம் கதி பெற்றுடைய இராமானுசன்
வாணன் பிழை பொறுத்த தீர்த்தனை ஏத்தும் இராமானுசன்
நல்லன்பர் மனத்தகத்தே எப்போதும் வைக்கும் இராமானுசன்

புறச்சமயங்கள் நிலத்து அவியக் கைத்த மெய்ஞ் ஞானத்து இராமாநுசன் என்னும் கார்
தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும் வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன்
பல்லுயிர்கட்க்கு இறைவன் மாயன் என மொழிந்த அன்பன் அநகன்
தென் அத்தி யூரர் கழலிணைக் கீழ்ப் பூண்ட அன்பாளன்
வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்த அரும் தவன்

பொன்னரங்கம் என்னில் மயிலே பெருகும் இராமானுசன்
இராமாயணம் என்னும் பத்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில்
புண்ணியர் தம் வாக்கில் பிரியா இராமானுசன்
வாமனன் சீலன் இராமானுசன் இந்த மண் மிசையே
அண்ணல் இராமானுசன்

தீதில் இராமானுசன்
நல்லார் பரவும் இராமானுசன்
தென்னரங்கன் கழல் சென்னி வைத்துத் தான் அதில் மன்னும் இராமானுசன்
தொல் சீர் எதித் தலை நாதன்
தேர் விடும் கோனை முழுது உணர்ந்த அடியவர்க்கு அமுதம்

அற்புதன் செம்மை இராமானுசன் என்னை ஆளவந்த கற்பகம்
தென்னரங்கன் தொண்டர் குலாவும் இராமானுசன்
பண் தரு வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிடப்பார்த்து அருளும் கொண்டல்
கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால் ஓர் கூர் மழுவால் போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன்
மற்று ஒரு பேறு மதியாது அரங்கன் மலர் அடிக்கு ஆள் உற்றவரே தனக்கு உற்றவராகக் கொள்ளும் உத்தமன்

எம் இராமானுசன் மெய்ம்மதிக் கடலே–சத்யம் ஞானம் அநந்தம் -நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்
அரு முனிவர் தொழும் தவத்தோன்
இராமானுசன் மிக்க பண்டிதனே
பண் தரும் மாறன் பசும் தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம்
இராமானுச எம் பெரும் தகையே

இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே
கலைப் பெருமாள் ஒலி மிக்க பாடலை யுண்டு தன்னுள்ளம் தடித்து அதனால் வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன்
போற்ற அரும் சீலத்து இராமானுச
இந் நீணிலத்தே என்னை ஆள வந்த இராமானுசன்
எம் இராமானுசன் மிக்க புண்ணியனே

இராமானுசன் என்னும் மெய்த் தவனே
இந் நீணிலத்தே பொற் கற்பகம் எம் இராமானுசன்
இராமானுச என் செழும் கொண்டலே
நல் வேதியர்கள் தொழும் திருப் பாதன்

————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத்து அமுதனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருவரங்கச் சோலை -ஸ்ரீ கோயில் வித்வான் ஸ்ரீ நரசிம்ஹ ஆச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் /வண்டு-மயில் -குயில் -கொண்டல்-ஸ்வாபதேசம் ஸ்ரீ ஆச்சர்ய ஹ்ருதய வியாக்யானம் —

April 28, 2019

ஸ்ரீ திருமாலை -14-வண்டினம் முரலும் சோலை -மயிலினம் ஆலும் சோலை –
கொண்டல் மீது அணவும் சோலை குயிலினம் கூவும் சோலை –

———-

மயில் பிறை வில் அம்பு
முத்துப் பவளம் செப்பு மின்
தேர் அன்னம் தெய்வ உரு
விகாஸ சுத்தி தாந்தி
ஞான ஆனந்த அனுராக
பக்த்ய அணுத்வ போக்யதா கதிகளை உடைய
அக மேனியின் வகுப்பு —ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் –சூர்ணிகை -137-

(மயில் -விகாசம் /பிறை -சுத்தி /வில் -தாந்தி /அம்பு -ஞானம் /முத்து -ஆனந்தம் /பவளம் -அநு ராகம் /
செப்பு -பக்தி /மின் -அணுத்துவம் /தேர் -போக்யதை/அன்னம் -கதி/அகமேனி -ஆன்ம ஸ்வரூபம்-என்றவாறு )

மயில் விகாசம்
அதாவது
தோகை மா மயிலார்கள் –6-2-2–என்று ஸ்திரீகளை மயிலாக சொல்கிறது –
அகல பாரா விஸ்த்ருதியை இட்டாகையாலே -அத்தால் இங்கு ஆத்மாவினுடைய ஞான விகாசத்தைச் சொல்லுகிறது —

————–

சூரணை-152-

வண்டு தும்பிகள் என்கிறது யாரை என்று அருளி செய்கிறார் மேல்–

என் பெறுதி என்ன பிரமியாது
உள்ளத்துளூறிய மது வ்ரதமாய்
தூமது வாய்கள் கொண்டு
குழல் வாய் வகுளத்தின் சாரம் க்ரஹித்துத்
தே தென வென்று ஆளம் வைத்துச்
சிறு கால் எல்லியம் போது
குறிஞ்சி மருள் காமரம் கந்தாரம்
தலைக் கொள்ளப் பாடித் துன்னிட்டு
நெருக்க நீக்கென்று கடந்து புகும்
தகைவறப் புக்கு வண்டு ஒத்து இருண்ட குழலிலே
சங்கை அற மருவி அருளாத யாம் என்று ஓடி வந்து
வாசமே ஊதி வண்டே கரியான
தெய்வ வண்டோடே சேர்விக்கும்
சேமமுடை நாரதர் முனி வாஹனர் தம்பிரான்மார்
போல்வாரை வண்டு தும்பி என்னும்-

அதாவது
என் பெறுதி என்ன பிரமியாது
கோல் தும்பீ ஏரார் மலர் எல்லாமூதி நீ என் பெறுதி–பெரியாழ்வார் -8-4-5 – என்று
நிவர்திப்பிக்க வேண்டும் படி- அப்ராக்ருத விஷயங்களை போக்கியம் என்று பிரமியாதே-
(இது ஒன்றே வண்டுகளும் தும்பிகளுக்கும் இவருக்கும் உண்டான வாசி -மேல் எல்லாம் ஒற்றுமைகள் _
உள்ளத்துளூறிய மது வ்ரதமாய் –
உளம் கனிந்து இருக்கும் அடியவர் உள்ளத்துளூறிய தேனை -பெரிய திருமொழி -4-3-9-என்று
தன்னுடைய சௌந்தர்ய சீலாதிகளை நினைத்து ஹிருதயம் பக்குவமாய் இருக்கும்
சேஷ பூதருடைய ஹிருதயத்தில் ஊறிய தேனை -என்கிற பகவத் விஷயம் ஆகிற மதுவை விரும்பி –
த்வாம் ருதஸ்யந்தினி பாத பங்கஜே நிவேசிதாத்மா கதமன்யதிச்சதி –
ஸ்திதேரேவிந்தே மகரந்த நிர்ப்பரே மது வ்ரதோ நேஷூரகம் ஹி வீஷதே – ஸ்தோத்ர ரத்னம் -27-என்கிறபடி-
மற்று ஒன்றை புரிந்து பாராதே இத்தை புஜிக்கையே வ்ரதமாக உடையவராய் —

தூ மது வாய்கள் கொண்டு —
சூடிய தண் துளபம் உண்ட தூ மது வாய்கள் கொண்டு -என்று
பகவத் போக்யதா அனுபவத்தாலே பரிசுத்தமான இனியதான வாயைக் கொண்டு ..
குழல் வாய் வகுளத்தின் சாரம் க்ரஹித்து என் குழல் மேல் ஒளி மா மலரூதீரோ -திருவாய் -6-8-3–என்கிறபடியே
நாள் கமழ் மகிழ் மாலை மார்பர் –4-10-11–ஆகையாலே வகுள தாரரான ஆழ்வார் உடைய
வைகுந்த மன்னாள் குழல் வாய் விரை போல் விண்டுகள் வாரும் மலருளவோ நும் வியலிடத்தே–திருவிருத்தம் –55 -என்று
பரத்வாதிகள் போக்யதையும் பரிச்சின்னம் என்னும் படியான திருக் குழலிலே வைத்த –
ஒளி மா மலரான-வகுளத்தின் சாரத்தை கிரஹித்து அவ்வழியாலே
இத் தலையில் போக்யத்தை அனுபவித்து –

தே தெனவென்று ஆளம் வைத்து –
வரி வண்டு தே தென வென்று இசை பாடும் –பெரிய திருமொழி -4-1-1-
யாழின் இசை வண்டு இனங்கள் ஆளம் வைக்கும் –பெரியாழ்வார் -4-8-6–என்கிற படியே
இப்படி பகவத் பாகவத போக்யதைகளை அனுபவித்து -செருக்குக்குப் போக்கு வீடாக ஆளத்தி வைத்து-
(இத்தால் யாழில் இசை வேதத்து இயல்களை வாயாரப் பாடிக் கொண்டு இருக்கும்படியைச் சொன்னவாறு )

சிறு கால் எல்லியம் போது குறிஞ்சி மருள் காமரம் கந்தாரம் தலைக் கொள்ள பாடித் —
(இத்தால் -எம்மானைச் சொல்லிப் பாடி -பண்கள் தலைக் கொள்ளப் பாடி –
வேத முதல்வனைப் பாடி -கொண்டு இருத்தலைச் சொன்னவாறு )
அறுகால் வரி வண்டுகள் ஆயிரம் நாமம் சொல்லி சிறு காலை பாடும் –பெரியாழ்வார் -4-2-8–என்றும் –
எல்லியம் போது இரும் சிறை வண்டு எம்பெருமான் குணம் பாடி –பெரியாழ்வார் -4-8-8–என்றும்
வண்டு குறிஞ்சி மருள் இசை பாடும் -பெரிய திருமொழி -2-1-2-என்றும் –
வண்டினங்கள் காமரங்கள் இசை பாடும் -பெருமாள் -8-4-என்றும் –
கந்தார மன் தேனிசை பாட-பெரிய திருமொழி -3-8-1 -என்றும் –
என்கிறபடியே காலோசிதமான பண்களை –
பண்கள் தலைக் கொள்ளப் பாடி-திருவாய் -3-5 2–என்கிற படி தலைமை பெறும் படி பாடி —

துன்னிட்டு நெருக்க நீக்கு என்று கடந்து புகும் தகைவற புக்கு –
(இத்தால் வண்டுகள் மிக நெருக்கமான இடங்களிலும் தடை இன்றி செல்லும் -தன் இனமான பொருள்களோடு நட்பு கொள்ளும் –
இறைவன் சந்நிதியில் அச்சம் சிறிதும் இன்றி நிற்கும் –
அவ்வாறே இவர்களும் நேச நிலைக்கதம் நீக்கு என்று சொல்லி -பொன்னியியலும் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு-
அங்குள்ள ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடே சேர்ந்து -அஞ்ச வேண்டிய அபராதம் சிறிதும் இல்லாமையால் சங்கை இல்லாமல்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி நிற்பார்கள் -என்கிறது )
பின்னிட்ட சடையானும் பிரமனும் இந்திரனும் துன்னிட்டு புகலரிய –பெருமாள் -4-3-என்றும் –
சுந்தரர் நெருக்க –திருப்பள்ளி எழுச்சி –7-என்றும் –
சொல்லுகிறபடியே திரு வாசலிலே சேவாபரர்கள் நிறைந்து -தலை நுழைக்க ஒண்ணாத படி நெருக்க –
நேச நிலை கதவம் நீக்கு–திருப்பாவை –16 -என்று
திரு வாசல் காப்பானை திருக் கதவு திறக்க வேணும் என்று அபேஷித்து ,
பொன்னியியலும் மாடக் கவாடம் கடந்து புக்கு -பெரிய திருமடல் –73-என்கிறபடி-
திருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரம் பண்ணும் திரு வாசல் அழகிலே துவக்கு ஒண்ணாதே –
அத்தை கடந்து புக வேண்டுகையாகிற தகைவு அற –
பாடுவாரான அந்தரங்கதை யாலும் ஏகாக்ர சித்ததையாலும் போய்ப் புக்கு
வண்டு ஒத்த இருண்ட குழலில் சங்கை அற மருவி –
வண்டு ஒத்த இருண்ட குழல்-பெரியாழ்வார் -2-5-7-என்கிறபடியே -ஸ்வசமான விஷயம் உள்ள இடத்தில் சேர்ந்து –
நீ மருவி அஞ்சாதே நின்று–திரு நெடும் தாண்டகம் -26- என்கிறபடி நிச்சங்கமாக அவனுக்கு சமீப வர்திகளாய்–

அருளாத யாம் என்று ஓடி வந்து வாசமே ஊதி- –
அருளாத நீ அருளி–திருவாய் -1-4-6 -என்றும் ,
யாமிதுவோ தக்கவாறு–திருவாய் –6-8-4-என்றும் ,
இத்தலையில் ஆர்த்தியை அவனுக்கு அறிவித்து –
ஓடி வந்து என் குழல் மேல் ஒளி மா மலர் ஊதீரோ-திருவாய் -6-8-3 -என்று
அவனோடு கூட வர இராதே முந்துறவே ஓடி வர வேண்டும் என்று அபேஷித்து விட்ட படியே –
இத்தலையில் ஆர்த்திக்கு ஈடாக அவன் வரவை அறிவிக்க விரைந்து வந்து —
தங்கள் வரவாலே -இத்தலையில் வந்த செவ்வியை அனுபவித்து –
பூம் துளவ வாசமே வண்டு கொண்டு வந்து ஊதுமாகில் –பெரிய திருமொழி -11-1-9-என்கிற படியே
அத் தலையில் தாங்கள் அனுபவித்த போக்யதையை –தங்கள்
வாக்காலே -வரவாலே இத் தலைக்கு பிரகாசிப்பியா நின்று கொண்டு ஆஸ்வசிப்பித்து-

வண்டே கரியான தெய்வ வண்டோடே சேர்விக்கும்-இத்யாதி –
கொங்குண வண்டே கரியாக வந்தான் -பெரிய திருமொழி -9-3-4-என்கிறபடி
சாகாக்ர சார க்ராஹியாய்-ஷட்பத நிஷ்டராய்–பஷ த்வய யோகத்தாலே –
அப்ரதிஹத கதியானவரை முன்னிட்டு அங்கீகரிக்குமவனாய் —
தூவியம் புள்ளுடை தெய்வ வண்டு -திருவாய் -9-9-4-என்று
வேதாந்த்ய வேத்யன் என்று தோற்றும் படி –
கருட வாஹனாய் ,சார க்ராஹியாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனுடன் சேர்விக்கும் —
சேமமுடை நாரதன் -பெரியாழ்வார் -4-9-5-என்று
ப்ரஹ்ம பாவனை ஏக நிஷ்டதையாய் ஆகிற ரஷையை உடையவனாய் –
பகவத் குண அனுபவ ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தாலே நிருத்த கீத பரனாய் இருக்கும் ஸ்ரீ நாரத ப்ரஹ்ம ரிஷி —
லோக சாரங்க மகா முநிகளால் வஹிக்க படுகையாலே முனிவாஹனர் என்று நிரூபிதரான திருப் பாண் ஆழ்வார் ,
திரு வாய் மொழி இசையே தங்களுக்கு போக்யமாய் இருக்கிற தம்பிரான்மார் போல்வாரை –
இக் குண சாம்யத்தாலே ,வண்டு என்றும் தும்பி என்றும் சொல்லும் என்கை–
தும்பி ஆவது ப்ருங்க ஜாதியிலே .. ஓர் அவாந்தர பேதம் —
ஆகையால் இறே -வண்டினங்காள் தும்பிகாள் -என்று ஏக ஸ்தலத்திலே இரண்டையும்
பிரிய அருளிச் செய்தது-

—————-

சூரணை -153-

கிளி பூவை முதலானவகையாக சொல்வது -யாரை என்னும் அபேஷையிலே
அருளிச் செய்கிறார் மேலே —

கண்வலைப் படாதே அகவலைப்பட்டு
வளர்த்து எடுப்பார் கை இருந்து
தயிர் நெய்யமர் பாலமுதுண்டு
ஒரு மிடறாய்ப் போற்றி
ஒரு வண்ணத்து இருந்த
நுவலாததுக்கு என் பிழைக்கும் நீ அலையே
நல் வளம் துரப்பன் என்னும் அவற்றுக்கு முகந்து
சொல் எடுத்து சோர்ந்தவாறே கற்பியா வைத்த மாற்றம்
கை கூப்பி வணங்கப் பாடி
ஆலியா அழையா பர அபிமாநத்திலே
ஒதுங்கின நம்பிக்கு அன்பர்
தலை மீது அடிப் பொடி உடையவர் உடையார்
போல்வாரைக் கிளி பூவை குயில் மயில் என்னும்-

அதாவது –
கண் வலைப் படாதே அக வலைப் பட்டு –
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு -திருமாலை -16–என்று
ஸ்திரீகளுடைய த்ருஷ்டியாகிற வலையுள் அகப் பட்டு அனர்த்தப் படாதே –
தாமரை தடம் கண் விழிகளின் அகவலை படுவான் –திருவாய்மொழி–6–2–9–என்கிற படியே-
தப்பாமல் அகப்படுத்திக் கொள்ளும் சர்வேஸ்வரனுடைய தாமரை போன்ற திரு கண்களின்
நோக்காகிற வலைக்குள்ளே அகப்பட்டு –

வளர்த்து எடுப்பார் கை இருந்த –
(கிளி வளர்க்கிறவர்கள் கையில் இருப்பது போலே ஞானமூட்டிய ஆச்சார்யர் ஆதீனத்தில் இருப்பவர்கள் என்றபடி )
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் -திரு நெடும் தாண்டகம் -14-என்றும் ,
எடுத்த என் கோலக் கிளியை –நாச்சியார் திருமொழி -5–5–என்றும் ,
மங்கைமார் முன்பு என் கை இருந்து –திருவாய்மொழி-6-8-2—என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஸ்வரூப வர்த்தகராய் உபலாலித்து நோக்கிக் கொண்டு –
இட்டமாக வளர்த்து எடுத்துப் போருமவர்கள் கைவசமாய்

தயிர் நெய்யமர் பாலமுதுண்டு –
தயிர் பழம் சோற்றோடு பால் அடிசிலும் தந்து -திருவாய்மொழி–9-5-8–என்றும் –
நெய்யமர் இன்னடிசில் நிச்சல் பாலோடு மேவீரோ –-திருவாய்மொழி–6-8-2-என்றும் –
இன்னடிசிலோடு பாலமுதம் ஊட்டி –நாச்சியார் திருமொழி -5–5-என்றும்-
சொல்லுகிறபடி -அவர்கள் காலோசிதமாகவும் -பாக அனுகுணமாகவும் –
உபதேஷ்யந்தி தே ஜ்ஞானம் –ஸ்ரீ கீதை –4–34–என்கிறபடியே
உபதேச முகேன தாரக போக்யங்களான பகவத் குணாதிகளை அனுபவிக்க அனுபவித்து-
ஒரு மிடறாய் –ஆச்சர்யர்களோடு ஏக கண்டராய்-

போற்றி ஒரு வண்ணம் திருந்த –
போற்றி யான் இரந்தேன் புன்னை மேலுறை பூம் குயில்காள் -திருவாய்மொழி–6-1-6–என்றும் –
ஒரு வண்ணம் சென்று புக்கு எனக்கு ஓன்று உரை ஒண் கிளியே –திருவாய்மொழி–6-1-7–என்றும் –
திருந்தக் கண்டு எனக்கு ஓன்று உரையாய் ஒண் சிறு பூவாய் -திருவாய்மொழி–6-1-8-என்றும்
கடக புத்தி பண்ணி ஆதரித்த தசையிலும் –

நுவலாததுக்கு என் பிழைக்கும் நீ அலையே நல் வளம் –
நோய் எனது நுவல்–திருவாய்மொழி–1-4-8–என்று
என் ஆர்த்தியை சீக்கிரமாக போய் அவனுக்கு அருவி என்ன செய்தே செய்யாததற்கு –
என் பிழைக்கும் இளம் கிளியே நான் வளர்த்த நீ அலையே –திருவாய்மொழி-1-4-7–என்றும் –
நீ அலையே சிறு பூவாய் –நுவலாதே இருந்து ஒழிந்தாய் -திருவாய்மொழி-1-4-8–என்றும் –
ஸ்மாரக பதார்த்தங்கள் பாதகமாகிற அளவில் -அருகு இருந்து திரு நாமத்தைச் சொன்னது பொறாமல்-
சொல் பயற்றிய நல் வளமூட்டினீர் பண்புடையீரே -திருவாய்மொழி–9-5-8—என்றும் –
இன்னானதான தசையிலும்-

துரப்பன் என்னும் அவற்றுக்கும் உகந்து –
இன்று நாராயணனை வரக் கூவாயேல் இங்குத்து நின்றும் துரப்பன்—நாச்சியார் திருமொழி-5-10–என்று
அநாராதித்த தசையிலும் -சொன்ன இன் சொற்களும் வெம் சொற்களும் ஆகிறவற்றுக்கும்-
வகுத்த விஷயத்தில் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் இரண்டும் அங்குத்தைக்கு விநியோக பிரகாரம் –
என்னும் நினைவாலே உகந்து —

சொல்லெடுத்து சோர்ந்தவாறே
சொல்லெடுத்து தன் கிளியை சொல்லே என்று துணை முலை மேல் துளி சோர சோர்கின்றாளே–-திரு நெடும் தாண்டகம் –13-
என்று திருநாமத்தைச் சொல்ல-உபக்ரமித்து பல ஹானியாலே ஒரு சொல் சொல்லும் போது மலை எடுக்கும் போலேயாய்-
அதுவும் மாட்டாதே -பரவசகாத்ரனரவர் ஆனவாறே —

கற்பியா வைத்த மாற்றம்
கன்மின்கள் என்று உம்மை யான் கற்பியா வைத்த மாற்றம்–திருவாய்மொழி-6-8-6–என்கிறபடியே ,
முன்பே கற்பித்து வைத்த சொல்லான திரு நாமத்தைச் சொல் என்ன –

கை கூப்பி வணங்கப் பாடி-
திரு மாலைப் பாடக் கேட்டு வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக் கிளியை
கை கூப்பி வணங்கினாளே –திரு நெடும் தாண்டகம் –14–என்று
கற்பித்தவர் தாங்கள் உபகார ஸ்ம்ருத்தி பண்ணி-அனுவர்த்திக்கும் படி ப்ரீதி பிரேரிதராய் சொல்லி –

ஆலியா அழையா —
ஆலியா அழையா அரங்கா என்று –பெருமாள் திருமொழி –3–2–என்கிற படியே
ஆனந்தத்தோடு திரு நாமத்தைக் கொண்டு -போது போக்குமவர்களாய்–
(மயில்கள் மேகத்தைக் கண்டவாறே தோகையை விரித்து ஆனந்தமாக விளையாடுவது போலே
இவர்களும் கார்முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் யெம்மானைக் கண்டு கூத்தாடுமவர்கள் என்றபடி )

பர அபிமானத்தில் ஒதுங்கின –
தேவு மற்று அறியேன்–கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -2–என்கிற படி –
ஆச்சார்யா அபிமானம் ஆதல் – பாகவத் அபிமானம் ஆதல்-ஆகிய பர அபிமானத்தில் ஒதுங்கினவரான –
(குயில்களுக்கு பரப்ருதம்-பிறரால் வளர்க்கப்படுகிறது – என்ற பெயர் வடமொழியில் உண்டே
அதே போலே ஆச்சார்யர் பாகவதர்கள் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி அவர்களால் வளர்க்கப்படுபவர்கள் என்றபடி )

நம்பிக்கு அன்பர் –தலை மீது அடிப் பொடி –உடையவர் உடையார் -போல்வாரை –
தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பன் –கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு-11-என்று
ஆசார்யரான ஆழ்வார் விஷயத்திலே பிரேமமே நிரூபகமாம் படி இருக்கும் ஸ்ரீ மதுர கவிகள் —
நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே –திருமாலை –1–என்று
திரு நாமத்தை அண்டை கொண்ட பலத்தாலே யமாதிகள் தலையிலே
அடி இடும் படி செருக்கை உடையவராய் –பாகவதர்களுக்கு பாத தூளி போல
பரதந்த்ரராய் -இதுவே நிரூபகமான தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் —
இராமானுசன் உடையார் -என்றே
நிரூபகம் ஆகும் படி உடையவருக்கு பரதந்தரரான
ஆழ்வான் -ஆண்டான் -எம்பார் -அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் -முதலானவரைகளை போல்வாரை –

கிளி பூவை குயில் மயில் -என்னும் –
குண சாம்ய நிபந்தனமாக கிளி என்றும் பூவை என்றும் –
குயில் என்றும் -மயில் என்றும் சொல்லும் என்ற படி —
பூவையாவது -நாகண வாய்ப்புள் –
மயிலை தூது விட்டமை இன்றிக்கே இருக்க -அத்தை சஹ படித்தது –
யான் வளர்த்த கிளிகாள் பூவைகாள் குயில்காள் மயில்காள்–திருவாய்மொழி–8-2-8–என்று
ஸ்தலாந்தரத்திலே அருளிச் செய்கையாலே அதுக்கும் இதுவே ஸ்வாபதேசம் என்று அறிவிக்கைக்காக —

————————————————-

சூரணை-155-

இனி மேல் இப் பிரகரணத்தில் மேகமாக அருளிச் செய்தது யாரை என்னும்
ஆ காங்க்ஷையிலே அருளிச் செய்கிறார் மேல் —

பூண்ட நாள் சீர்க் கடலை உள் கொண்டு
திரு மேனி நல் நிறம் ஒத்து உயிர் அளிப்பான்
தீர்த்தகரராய் எங்கும் திரிந்து
ஜ்ஞான ஹ்ரதத்தைப் பூரித்து
தீங்கின்றி வாழ நிதி சொரிந்து
கொடுத்தது நினையாதே லஜ்ஜித்து
வெளுத்து ஒளித்து கண்டு உகந்து
பர சம்ருத்தியே பேறான
அன்பு கூறும் அடியவர்
உறையில் இடாதவர்
புயற்கை அருள்மாரி
குணம் திகழ் கொண்டல்
போல்வாரை மேகம் என்னும் —

அதாவது
பூண்ட நாள் சீர் கடலை உள் கொண்டு —
வர்ஷிக்கைக்கு உடலான காலங்களிலே கடலிலே புக்கு அதில் நீரைப் பருகி
கொண்டு இருக்கும் -மேகம் போலே –
நீண்ட தோள் மால் கிடந்த நீள் கடல் நீராடுவான்-பூண்ட நாள் எல்லாம் புகும் -மூன்றாம் திருவந்தாதி -69-என்றும் –
திரு மால் சீர்க் கடலை உள் பொதிந்த சிந்தனையேன் –பெரிய திருவந்தாதி -69–என்றும் –
சொல்லுகிறபடி -விடிந்த நாள் எல்லாம் அவன் கண் வளர்ந்து அருளுகிற கடலிலே
புகுந்து ஸ்ரீ யபதியான அவனுடைய கல்யாண சாகரத்தை
மன வுள் கொண்டு –பெரிய திருமொழி –7–3–1–என்கிற படியே
உள்ளே அடக்கி கொண்டு —

திரு மேனி நன்னிறம் ஒத்து –
திரு மால் திரு மேனி ஒக்கும் –திரு விருத்தம் –32–என்றும் –
கண்ணன் பால் நன்னிறம் கொள் கார் –பெரிய திருவந்தாதி -85–என்றும் –
சொல்லுகிறபடியே மேகமானது அவன் திரு மேனி ஒத்ததாய் இருக்கும் நிறத்தை உடைத்தாய் இருக்குமா போலே
விக்ரக வர்ணத்தால் அவனோடு சாம்யாபன்னராய் –

உயிர் அளிப்பான் தீர்த்தகரராய் எங்கும் திரிந்து –
உயிர் அளிப்பான் மாகங்கள் எல்லாம் திரிந்து -திரு விருத்தம் –32-என்று
மேகமானது வர்ஷ முகேன -பிராணி ரஷணம் பண்ணுகைக்காக –
விஸ்த்ருமான ஆகாசப் பரப்பு எங்கும் சஞ்சரிக்குமா போலே – சம்சாரிகளான ஆத்மாக்களை ரஷிக்கைகாக
தீர்த்தகரராமின் திரிந்து –இரண்டாம் திருவந்தாதி –14–என்றும் ,
தீதில் நன்னெறி காட்டி எங்கும் திரிந்து –பெருமாள் திருமொழி –2–6–என்றும்-
சொல்லுகிறபடியே -லோக பாவனராய் -உஜ்ஜீவன மார்க்க பிரதர்சகராய் கொண்டு-சர்வத்ர சஞ்சாரம் பண்ணி

ஜ்ஞானஹ்ரதத்தை பூரித்து –
மேகம் வர்ஷித்தாலே தடாகாதிகள் நிறைக்குமா போலே –
ஜ்ஞானஹ்ரதே த்யான ஜலே ராக த்வேஷ மலாபஹே
ய ஸ்நாதி மானசே தீர்த்தே ஸ யாதி பரமாம் கதிம் -என்று
மானஸ தீர்த்த வர்ணனத்திலே , சொன்ன ஜ்ஞானம் ஆகிற
வர்ணனத்தை -தாங்கள் வர்ஷிக்கிற பகவத் குண ஜலங்களாலே நிறைத்து —

தீங்கின்றி வாழ நிதி சொரிந்து –
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து –திருப்பாவை -3–என்றும் –
வாழ உலகினில் பெய்திடாய் -திருப்பாவை -3–என்றும் ,
மாமுத்த நிதி சொரியும் –நாச்சியார் திருமொழி –8–2–என்றும்
சொல்லுகிற படியே -அநர்த்த கந்தம் இன்றிக்கே –அகிலரும் உஜ்ஜீவிக்கும் படி-
பகவத் குண ரத்னங்களை வர்ஷித்து-

கொடுத்தது நினையாதே லஜ்ஜித்து —
ஒவ்தார்ய அதிசயத்தாலே உபகரித்ததை நினையாதே –
இன்னமும் உபகரிக்க பெற்றிலோம் ! நாம் செய்தது போருமோ ? என்று லஜ்ஜித்து-

வெளுத்து ஒளித்து –
உபகரிக்கப் பெறாத போது – உடம்பு வெளுத்து ஒளித்து
(அர்த்த விசேஷங்களை உபதேசிக்கப் பெறாத பொழுது உடம்பு வெளுத்து மறைந்து வெளியே முகம் காட்டாமல்
ஸூவ அனுபவ பரர்களாய் ஏகாந்த சீலர்களாய் இருப்பதைத் தெரிவித்த படி – )
கண்டு உகந்து பர சம்ருத்தியே பேறான –
உபகரிக்கும் தசையில் எதிர் தலையில் சம்ருத்தி கண்டு உகந்து –
அந்த பர சம்ருத்தி தங்களுக்கு பேறாக நினைத்து இருக்கிற-

அன்பு கூறும் அடியவர் –
ஆங்கு அரும்பி கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூறும்
அடியவரான- பெரிய திருமொழி -2–10–4––முதல் ஆழ்வார்கள்-
(ஆங்கு அரும்பி கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூறும் அடியவர் –
அடியவர் என்று பொய்கையார் -பர பக்தி நிலை -ஞான பிரதம நிலை —
அன்பு கூறும் அடியவர் என்று பூதத்தாழ்வார் பர ஞான நிலை -தர்சன-சாஷாத்காரம் பெற்றவர்கள் –
அரும்பி கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூறும் அடியவர் -பேயாழ்வார் -பரம பக்தி நிலை -பிராப்தி தசை -என்றவாறு )

உறையில் இடாதவர் –
உருவின வாள் உறையில் இடாதே -ஆதி மத்திய அந்தம் தேவதாந்திர வரத்வ –பிரதிபாதன -பூர்வகமாக
பகவத் பரத்வத்தை வுபபாதிக்கும் திரு மழிசைப் பிரான்

புயற்கை அருள் மாரி –
காரார் புயற்கை கலி கன்றி –பெரிய திருமொழி–3-2-10-என்றும் ,
அருள் மாரி –பெரிய திருமொழி–3-4-10–என்றும் ,
ஒவ்தார்யத்தில் மேக சத்ருசராய் கொண்டு கிருபையை வர்ஷிக்கும் திரு மங்கை ஆழ்வார்-

குணம் திகழ் கொண்டல்–இராமானுச நூற்றந்தாதி -60—என்று
குண உஜ்ஜ்வலமான மேகமாகச் சொல்லப் பட்ட எம்பெருமானார் —போல்வாரை மேகம் என்னும் –
இந்த குண சாம்யத்தை இட்டு மேகம் என்று சொல்லும் என்ற படி —

————————————————————

வண்டினம் முரலும் சோலை –

வண்டு-மயில் -மேகம் குயில் -பதங்கள்–ஸ்ரீ மா முனிகளையும் ஸ்ரீ அரங்கனையும் குறிக்கும்

தூவியம் புள்ளுடை தெய்வ வண்டு அன்றோ இவன்-
மலர்கள் வண்டுகள் வரவை எதிர்பார்த்து பரிமளத்தை திசைகள் எங்கும் வீசி நிற்கும் –
அதே போலே ஆழ்வார் ஆர்வுற்று இருக்க அவரின் முன்னம் பாரித்து இவன் அன்றோ அவரை வாரிப் பருகினான் –
வண்டு-ஷட் பதம்-இவனுக்கும் ஞானம் -பலம் -ஐஸ்வர்யம் -வீர்யம் -சக்தி -தேஜஸ்-கொண்ட பகவான் அன்றோ – –

ஸ்ரீ லஷ்மீ கல்பல தோத்துங்க ஸ்தநஸ் தபக சஞ்சல
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ப்ருங்கோ மே ரமதாம் மாநசாம்புஜே-ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் –1-10
திருமகளாம் கற்பகக் கோடியில் வாராலும் இளம் கொங்கையாம் பூம் கொத்தில் சுழன்று வரும்
அணி அரங்கன் என்னும் மணி வண்டு அடியேன் உள்ளக்கமலத்து அமர்ந்து களித்திடுக –

—————

வண்டுகள் -த்வி ரேப -வடமொழியில் சொல் உண்டே -இரண்டு ரகாரங்கள்-ப்ரமர-
அதே போலே ஸ்ரீ வர வர முனி -இரண்டு ரகாரங்கள்

ஸ்ரீ ராமாநுஜார்ய சரணம் புஜ சஞ்சாரகம் ரம்யோ பயந்த்ருயமிநம் சரணம் பிரபத்யே –
ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமி -ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் 1-
ஸ்ரீ எம்பருமானார் திருவடித் தாமரைகளில் படிந்த வண்டு ஸ்ரீ மா முனிகள்

மஹதாஹ்வய பாத பத்மயோ மஹதுத்தம் சிதயோர் மது வ்ரதம்-43-
மஹான்களின் ஸீரோ பூஷணமான ஸ்ரீ பேயாழ்வார் திருவடித்தாமரைகளில் படிந்த வண்டு ஸ்ரீ மா முனிகள்

ஸ்ரீ சடாராதி ஸ்ரீ மத் வதன ஸரஸீ ஜாதமிஹர ததீய ஸ்ரீ பாதாம் புஜ மதுகர தஸ்ய வசசாம் -53-
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவடித்தாமரைகளில் படிந்த வண்டு ஸ்ரீ மா முனிகள்

தமநுதிநம் யதீந்த்ர பத பங்கஜ ப்ருங்க வரம் வர முனிம் ஆஸ்ரயாயசய விஹாய தத் அந்ய ருசிம் -85-

என் பெறுதி என்ன பிரமியாது உள்ளத்து ஊறிய மது வ்ரதமாய் தூ மதுவாய்கள் கொண்டு
குழல்வாய் வகுளத்தின் சாரம் கிரஹித்து -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் -152-
ஸ்ரீ திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி சாரம் அருளியவர் அன்றோ –
மன்னிய சீர் மாறன் கலை உணவாகப் பெற்றோம்-என்று தாமே அருளிச் செய்கிறாரே –

—————————-

மயிலினம் ஆலும் சோலை –

பிரளய சமய ஸூப்தம் ஸ்வம் சரீர ஏக தேசம்
வரத சித் அசிதாக்யம் ஸ்வ இச்சையா விஸ்த்ருண ந
கசித் இதமிவ கலாபம் சித்ரமா தத்ய தூன்வன்
அநுசிகிநி சிகீவ க்ரீடசி ஸ்ரீ சமஷம்–ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -2-44-
மழுங்காத ஞானத்தால் பல்வகைப் பெரு விறல் உலகமாய்ப் பரப்பி திரு மடந்தை முன்பு நீ விளையாடுதீ-
அரங்கமேய ஆயனே தோகை மா மயில் –

மா முனிகளும் முகில் வண்ணனைக் கண்ணாரக் கண்டு -தம் திரு உள்ளத்தில் கிடந்த கலைகளை
வியாக்கியான முகேந விரித்து -ஆட்டமேவி அலந்து அழைத்து அயர்வு எய்திய மெய் யடியார் அன்றோ

அந்தஸ் வாந்தம் கமபி மதுரம் மந்த்ரமா வர்தயந்தீம்
உத்யத் பாஷ்பஸ் திமித நயனாம் உஜ்ஜிதா சேஷ வ்ருத்திம்
வ்யாக்யா கர்ப்பம் வர வர முநே தவான் முகம் வீக்ஷமானாம்
கோணே லீன க்வசித் அணுரசவ் சம்சதம் தாம் உபாஸ்தம்-ஸ்ரீ எறும்பு அப்பா ஸ்ரீ வர வர சதகம் -46-

————-

கொண்டல் மீது அணவும் சோலை

சிஞ்சேதி மஞ்ச ஜனம் இந்திரயா தடிதவான்
பூஷா மணித் யுதிபர் இந்த்ரத நுர்ததான
ஸ்ரீ ரெங்க தாமநி தயாரச நிர் பரத்வாத்
அத்ரவ் சாயலுரிவ சீதள காளமேக –ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்த்வம் -1-82-

அனந்தன் என்னும் அணி விளங்கும் உயர் வெள்ளை அணையை மேவி பள்ளி கொண்டு அருளும்
கார்முகில் அடியேனையும் நனைத்து அருளட்டும் –

காவேரி வாய்ப் பாம்பணை மேல் கரு முகில் போல் கண் வளரும் கருணை வள்ளல்
பூ விரியும் துழாய் அரங்கர் பொன்னடியே தஞ்சம் எனப் பொருந்தி வாழ்வார்
யாவரினும் இழி குலத்தார் ஆனாலும் அவர் கண்டீர் இமையா நாட்டத்
தேவரினும் முனிவரினும் சிவன் அயன் என்ற இருவரினும் சீரியோரே –ஸ்ரீ திருவரங்கக் கலம்பகம் -100-

தம் ப்ரபந்ந ஜன சாதக அம்புதாம் -என்று அன்றோ ஸ்ரீ மா மானிகளை கொண்டாடுகிறோம்

——————-

குயிலினம் கூவும் சோலை
கயல் துளு காவேரி சூழ் அரங்கனை குயில் என்றது நிற ஒற்றுமை ஒன்றினால் அன்று —
குயிலுக்கு வன பிரிய வடமொழி -போலே ஸ்ரீ அரங்கனுக்கு வனப்பிரியன் -ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் –
குயில் மா மரம் ஏறி மிழற்றுவதால் மா வினிடத்தில் பெரு விருப்பம் போலே –
ஸ்ரீ அரங்கனுக்கு அல்லிமலர் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் –
குயில் பஞ்சம ஸ்வரத்தில் கூவும் -பாரத பஞ்சமோ வேதா -ஸ்ரீ மஹா பாரதம் அருளிச் செய்த மா முனிகளும் குயிலினை ஒப்பர்
மேலும் ஸ்ரீ மா முனிகள் பஞ்சம உபாயத்தை உபதேசித்து அனுஷ்ட்டித்து காட்டி அருளினார் -யதீந்த்ர பிரவணர் அன்றோ –
ஸ்வர ஆலாபை ஸூலப யசி தத் பஞ்சம உபாய தத்வம் –ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் -11-
குயில் பரப்ருதம்-அதே போலே ஸ்ரீ மா முனிகளும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அபிமானத்தில் ஒதுங்கினவர் அன்றோ-

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கோயில் வித்வான் ஸ்ரீ நரசிம்ஹ ஆச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி– அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 21, 2019

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –
பிரவேசம் –

கீழ் இரண்டு ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் உடைய ப்ரசாதத்தாலே ரத்னாகாரத்தைக் கண்டாப் போலே
ஸ்ரீ யபதியான ஸ்ரீ எம்பெருமானைப் பரிபூர்ணமாகக் காணப் பெற்றேன் –என்கிறார்
இத்திருவந்தாதி ஒருவருக்கு நிலம் அல்ல –கண்டு அடைவு கெட்டுப் பேசிற்று ஆகையாலே –
ஆகையாலே அன்றோ ஸ்ரீ பேயர் ஆய்த்து-
பேயரே எனக்கு -இத்யாதி -பெருமாள் திருமொழி -3-8-
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றது

பக்தி ரூபா பந்நமான ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி –
எந்தன் அளவன்றல் யானுடைய அன்பு -இரண்டாம் திரு -100–என்கையாலே
அது பர பக்தியாய்த் தலைக் கட்டிற்று கீழில் திருவந்தாதி –
அப் பர பக்திக்கு அநந்தரம் சாஷாத் காரமாய் இறே இருப்பது
தன்னைக் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டேன் -என்கிறார் இதில் –

——————

முதலாமவர் -உபய விபூதி யுக்தன் -என்று அனுசந்தித்தார்
மற்றவர் அவனுக்கு வாசக சப்தம் -நாராயண சப்தம் -என்றார்
இவர் அத்தோடு ஸ்ரீ மச் சப்தத்தைக் கூட்டிக் கொள்ள வேணும் -என்கிறார்

வையம் தகளி -ஞானத்தைச் சொல்லுகிறது
அதாகிறது
அவன் சேஷி என்றும்
நாம் சேஷம் என்றும் அறியும் அறிவு
அன்பே தகளி -ஞான விபாகமாய்
அது உண்டானால் உண்டாகக் கடவ பர பக்தியைச் சொல்லுகிறது
இனி அந்த பர பக்திக்கு அநந்தரம் ஆன சாஷாத் காரத்தைச் சொல்லுகிறது

ஸ்ரீ சேஷியுடைய ஸ்வரூபம் சொன்னார் ஸ்ரீ முதல் ஆழ்வார்
சேஷ பூதன் ஸ்வரூபம் சொன்னார் நடுவில் ஸ்ரீ ஆழ்வார்
இரண்டுக்கும் அடியான ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறார் இவர்

ஸ்ரீ எம்பெருமான் கடல் கடைய-தேவர்கள் நடு நின்றால் போலே
முன்புற்றை ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் பிரசாததத்தாலே கண்டு கொண்டு நின்றேன் என்கிறார் –

————————————————————————————————–

ஸ்ரீ குருகை காவல் அப்பன் அருளிச் செய்த தனியன் –

சீராரும் மாடத் திருக் கோவலூர் அதனுள்
காரார் கரு முகிலைக் காணப் புக்கு –ஒராத்
திருக் கண்டேன் என்று உரைத்த சீரான் கழலே
உரைக் கண்டாய் நெஞ்சே யுகந்து

———————————————————————————————

திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக் கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று ———-1-

வியாக்யானம் –
திருக் கண்டேன் –
எல்லா ஐஸ்வர் யத்துக்கும் உடலான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரைக் கண்டேன் –
தன்னை ஒழிந்தார் அடைய தன்னைப் பற்றி லப்த ஸ்வரூபராக வேண்டும்படி ப்ரதானையான
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரைக் கண்டேன் –
இவள் கடாஷம் பெறாத போது
அவனோடு
அல்லாதாரோடு
வாசி இன்றிக்கே இருக்கும்
இந்த்ரன் தம்பியாய் அவன் பின்னே திரியச் செய்தே
அவள் பாராத போது இந்த்ரன் ஐஸ்வர்யம் நஷ்டமாயிற்று
உபாசன வேளையில் இவள் புருஷகாரமாக வேண்டினாப் போலே
சாஷாத் கார வேளையிலும் முற்பாடு உடையவள் இவள் –
யதோ உபாசனம் பலம் இறே –
தத் க்ரது நியாயம் போலே உபாசனம் ஒன்றாய் பலம் ஒன்றாய் அல்லவே இருப்பது-இரண்டும் ஒன்றாய் இறே இருப்பது-

கருமாலைப் பொன் மேனி காட்டா முன் காட்டும் திருமாலை நங்கள் திரு -இரண்டாம் திரு -56-என்று
சாஷாத் காரத்துக்கும் அடி இவள் –

தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திரு -67-என்று ஞானத்துக்கும் அடி இவள் –

திருக் கண்டேன் –
நிரூபக தர்மமான பிராட்டியைக் கண்டேன்
பிரபையைக் கண்டு இறே ஆதித்யனைக் காண்பது –
பாஸ்கரேண பிரபா யதா -சுந்த -21-16-

பொன் மேனி கண்டேன் –
அவளும் தண்ணீர் தண்ணீர் எண்ணும்படியான நிறம் கண்டேன்
ருக்மாபம் ஸ்வனப்தீ கம்யம்
திரு உடம்பில் ஸ்லாக்யதை இருக்கிறபடி –

திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் –
இவருடைய சேர்த்தியாலும்
பாலார்க்கன் திகழா நின்ற நிறம் கண்டேன்
இள வெய்யில் கலந்தால் போலே
புகர் மிக்க நிறமும் கண்டேன் –
சோபயன் தண்ட காரண்யம் -ஆரண்ய -38-15-
இருவருடைய ஒளியும் கலசின் படி –

திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும் பொன்னாழி கண்டேன்-
இருவருடைய சேர்த்திக்கும் என் வருகிறதோ என்று
அஸ்தானே
பய சங்கை பண்ணி
யுத்தோன் முகமாய்-கண்டார் மேல்சீறி விழுகிற திருவாழியைக் கண்டேன் –

பொன்னாழி –
தனக்குச் சிலர் பரிய வேண்டும் அழகு உடையவன்
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு –என்னும் படி இருக்கிற திருவாழியைக் கண்டேன் –

புரிசங்கம் கைக் கண்டேன் –
ஸ்ரீ ஆழ்வானைப் போலே சீறி விடுகை அன்றிக்கே-எங்கே எங்கே என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்துச் சீறுகிற
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தைக் கண்டேன் –
ஸ்ரீ பரதன் தம்பி யன்றோ என்று
ஸ்ரீ இளைய பெருமாளையும் அதி சங்கித்துக் கொண்டு திரியும்
ஸ்ரீ குஹப் பெருமாளைப் போலே
ஸ்ரீ திருவாழி தன்னையும் அதி சங்கை பண்ணிக் கொண்டு புகுகிற ஸ்ரீ சங்கை அழகிய கையிலே கண்டேன்
ஸ்ரீ இளைய பெருமாளைப் போலே
ப்ராஞ்ஜலிம் ப்ரஹ்வமா ஸீ நம் -அயோத் -4-42-என்னும்படி யாகவுமாம்-

என்னாழி வண்ணன் பால் –
எனக்கு ஸ்வம்மாய்க்
கடல் போலே ஸ்ரமஹரமான நிறத்தை உடையவன் பக்கல் –
அபரிச்சேத்யனானவன் பக்கலிலே
இவ்வடிவு அழகை எனக்குக் காட்டினவன் பக்கல் -என்றுமாம் –

என் ஆழி வண்ணன் –
இவருடைய கடல் இருக்கிறபடி
கடலின் உள்ளே இறே
ஸ்ரீ பிராட்டியும்
ஸ்ரீ சங்கும்
ஸ்ரீ ரத்னமும்
எல்லாம் பிறப்பது –
கலைகளும் -இத்யாதி
மா மணியும் மலர்மேல் மங்கையும் சங்கமும் தங்குகின்ற அலை கடல் போன்று இவர் -பெரிய திருமொழி -2-8-5-

இன்று –
அவன் காட்டக் கண்ட இன்று
இவள் புருஷ்காரமாகக் கண்டேன் இன்று
என்றுமாம் –

——————-

அவதாரிகை –

ஸ்ரீ எம்பெருமான் புகலிடமாவது
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் திருவடிகளை என்றும் புகலிடமாகப் பற்றினாருக்கு என்கிறார் –

சார்வு நமக்கென்றும் சக்கரத்தான் தண்டுழாய்த்
தார் வாழ் வரை மார்வன் தான் முயங்கும் -காரார்ந்த
வானமரு மின்னிமைக்கும் வண்டாமரை நெடுங்கண்
தேனமரும் பூ மேல் திரு ——100-

வியாக்யானம் –

சார்வு நமக்கென்றும் –
ஆபத்துக்கு ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சார்வு –
ஆபத்து உள்ள போதும்-அல்லாத போதும்-என்றைக்கும் நமக்கு அபாஸ்ரயம் பெரிய பிராட்டியார் –
ஆத்மை வரிபுராத்மன -கீதை -6-5-என்று
நாம் தஞ்சம் அல்லாத போது ஸ்ரீ எம்பெருமான் உளன் –
அவன் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தாலே அழன்ற போதைக்கு ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் உண்டு –

நமக்கும் அவனுக்கும் உள்ள வாசி போரும்-அவனுக்கும் ஸ்ரீ பிராட்டிக்கும்
நாம் அநர்த்தம் சிந்திக்கும் இத்தனை-
அவன் சீறுபவன்-
ராகவத்தி பயம் கோரம் -சுந்தர -27-45-
ஸ்வ தந்த்ரன் சீறினால்-அவள் சார்வாகை யாவது பிரணயினி ஆகையாலே –
அவள் பிரியம் செய்து அல்லது நிற்க ஒண்ணாது –

சக்கரத்தான் –
ஸ்ரீ திரு வாழியை யுடைய ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
ரஷணத்துக்கு பரிகரமான ஸ்ரீ திரு ஆழியைக் கையிலே யுடையவன்
எப்பொழுதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் -பெரிய திருவந்தாதி -87-

தண்டுழாய்த் தார் வாழ் வரை மார்வன் –
ஸ்ரீ திருத் துழாய் மாலையைத் தோளிலே யுடையனானவன் –

தண்டுழாய்த் தார் வாழ் வரை மார்வன் -தான் –
சர்வ ஐஸ்வர்ய ஸூசகமான ஸ்ரீ திருத்துழாய் மாலையை யுடைத்தாய் –
மலை போலே இருக்கிற ஸ்ரீ திரு மார்வை யுடையவனான தானே –

தானே முயங்கும் –
போக உபகரணமான ஸ்ரீ திருத் துழாயை யுடையவன் தானே முயங்கும் –
முயங்குகை -தழுவுகை –
அபி நிவேசித்து சம்ஸ்லேஷிக்கும் -என்றபடி-அவள் உடம்பு கொடுத்திடும் -அத்தனை –
தான் முயங்கும் –
இப்படி இருக்கிற தான் –
அவளை -அகலகில்லேன் -என்னப் பண்ணும் தான் –
அவளை -அகலகில்லேன் -என்னும் –
தாயுடைய பர்த்ரு வால்லப்யம் அடைய பிரஜைக்கு உடல் இறே –
இதுக்கு உபமானம் மேல் –

காரார்ந்த வானமரு மின்னிமைக்கும் –
மேகங்கள் செறிந்து இருந்துள்ள ஆகாசத்திலே மின்னினாப் போலே
கருப்புக்குப் பகைத் தொடையாக பிரகாசியா நிற்பதும் செய்யும் –

வண்டாமரை நெடுங்கண்-
ஆஸ்ரிதரை சஹ்ருதயமாகக் குளிர நோக்கா நின்ற உதாரமான தாமரை போலே இருக்கிற
ஒழுகு நீண்ட கண்ணை யுடையவள் –
பஸ்யதாம் சர்வதேவானாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-105-
அநாதரே ஷஷ்டி –
தயா விலோகிதா தேவா ஹரி வஷச்தலஸ் தயா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-106-
மார்விலே இருந்து அவர்கள் புறங்கால் வீக்கம் தீரக் குளிர நோக்கினாள்-

தேனமரும் பூ மேல் திரு –
தேன் செறிந்து இருந்துள்ள பூவின் மேலே இருக்கிற ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் நமக்கு எல்லாக் காலத்துக்கும் அபாஸ்ரயம் –

தேனமரும் பூ மேல் திரு —
நிரதிசய போக்யையான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் –

—————————————————————————————–

திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரி சங்கம் கைக் கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று ———1-

திருக்கண்டேன் –
அவனையே உபாயமாகப் பற்றுகையாலே சாஷாத் கரிக்கிறார் –

திருக்கண்டேன் –
அபாஸ்ரயமான தாயைக் காணப் பெற்றேன் –

பொன் மேனி கண்டேன் –
அவளுடைய சிம்ஹாசனம் கண்டேன்

திகழும் அருக்கன் -இத்யாதி
கூட்டரவால் உள்ள புகர்ப்பு –

செரு -இத்யாதி –
தனியே குமிழி நீர் உண்ணாமே கூட்டுப் பெற்றேன்

என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று –
முழுகுவாரைப் போலே நான் முழுகும் கடலிலே
இன்று –
பெரிய பிராட்டியார் கடாஷம் பெற்ற இன்று
ப்ராப்ய த்ருஷ்ணை உடையவனுக்கு ப்ராபகம் வேண்டுவது –
அவனே ப்ராபகம் என்று நிலை யிட்டாருக்குத் திருஷ்ணை மிக வேண்டாவோ –
ஆறி இருக்குமவனுக்கு ஸ்வீகாரம் இல்லை —

—————————————————————————————————-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் உரையுடன் –

ஸ்ரீ குருகை காவல் அப்பன் அருளிச் செய்த தனியன் –

சீராரும் மாடத் திருக் கோவலூர் அதனுள்
காரார் கரு முகிலைக் காணப் புக்கு –ஒராத்
திருக் கண்டேன் என்று உரைத்த சீரான் கழலே
உரைக் கண்டாய் நெஞ்சே யுகந்து-

பரபக்தி பர ஞான பரம பக்தியை யுடையராய் -அத்தாலே பகவத் சாஷாத் காரத்தை யுடையராய் –
ஞான திருப்தஸ்ய யோகின -என்னும் படி தத் ஏக தாரகராய் -லோக யாத்திரையில் கண் வையாதே
அலௌகிகராய் வர்த்திக்கிற ஸ்ரீ முதல் ஆழ்வார்களில் -ஸ்ரீ மாட மா மயிலையில் அவதரித்து
மஹதாஹ்வயர்-என்னும்படி நிரதிசய ப்ரேமத்தை யுடையராய் -அத்தாலே திருக் கண்டேன் என்று உரைத்த
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் திருவடிகளிலே நிரந்தர அனுசந்தானத்தை விதிக்கிறது இதில் –

சீராரும் மாடத் திருக் கோவலூர் அதனுள்–
சீர் ஏறு மறையாளர் நிறைந்த செல்வத் திருக் கோவலூர் -பெரிய திரு -2-10-8-ஆகையால்
ஸ்ரீ மத்தாய் அவர்களுக்குப் பாங்காக வசிக்கும் படி யான மாடங்களை யுடைத்தாய் -அத்தாலே தத் ஏக நிரூபணீயமாய் இருக்கிற
ஸ்ரீ திருக் கோவலூர் என்றபடி –
ஸ்ரீ கோவலன் வர்த்திகையாலே அதுவே நிரூபகமான தேசம் / வூர் -தானுகந்த வூர் –
பின்புள்ளவர்க்கும் ஆஸ்ரயணீயன் ஆகைக்காக ஸ்ரீ கிருஷ்ண குண சேஷ்டிதங்கள் எல்லாம் தோற்ற
நீயும் திரு மகளும் நின்றாயால் -இத்யாதி படியே வர்த்திக்கும் தேசம் –
அதனுள் –
இப்படி விலக்ஷணமான தேசத்துக்கு உள்ளே –விலக்ஷணராலே-அன்று எரித்த ஞானச் சுடர் விளக்குகளாலே
புற இருளும் இதயத்து இருளும் -போனவாறே -காரார் கரு முகிலைக் காணப் புக்கு -மழை முகிலே போல்வானான
அவனைப் பொலிந்து இருண்ட கார் வானில் படியே கண்டு அனுபவிக்கப் புக்கு –புர மழைக்கு ஒதுங்கினவர்க்கு
உள்ளும் மழை முகில் போல்வான் தன்னை சீர் அணங்கு மறையாளர் நிறைந்த செலவத் திருக் கோவலூர் –பெரிய திருமொழி -2-10-10– இருக்கிறபடி –

காணப் புக்கு –
அன்பு கூரும்படியான தாம் அனுபவிக்கப் புக்கு –
அதனுள் காரார் கரு முகில்–
ஸ்ரீ குருங்குடியுள் முகில் போலே க்ருபாவானான மேகம் இறே –
காரார் கரு முகிலை வர்ஷூக வலாஹகம் போலே மேக காந்தியாய் இருக்கை —
காள மேகம் அன்றிக்கே -வர்ஷூக வலாஹக தர்சனத்தாலே ஒரு நிவேசனத்திலே ஒதுங்கப் புக்கு மூவரை ஒழிய மாற்றார் என்று
ஆராயும் இடத்து –என்றுமாம் -ஏவம் விதனானவனை -நெஞ்சு என்னும் உட் கண்ணாலே காணப் புக்கு

ஓரா –
திரு உள்ளத்திலே அவ்வனுபவம் விசதமாம் படி
ஓர்ந்து –
அனுசந்தித்து -மனனம் பண்ணி -திருக் கண்டேன் என்று உரைத்த -அவ்வனுப ஜெனித ப்ரீதி யாலே
தாம் சாஷாத் கரித்த படியை -திருக் கண்டேன் -என்று தொடங்கி- பின்புள்ளவர்க்கும் பிரசித்தமாக அருளிச் செய்த
சீரான் கழலே –
இப்படி ஸ்ரீ மானை அனுபவித்தவருடைய ஸ்ரீயை யுடையரான ஸ்ரீ மானுடைய ஸ்ரீ பாதங்களே
மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன் பொன்னடி -என்னைக் கடவது இறே –
உரைக் கண்டாய் நெஞ்சே உகந்து -அவர் திருக் கண்டேன் என்று அனுசந்தித்தால் போலே நீயும் அவர் திருவடிகளை
வாக்காலே அனுசந்திக்கப் பார்–
யத்தி மனஸா த்யாயதி தத் வாசா வத தி இறே –

நெஞ்சே உகந்து –
இப்படி ததீய சேஷத்வத்துக்கு தகுந்த நெஞ்சே -அநுஸந்திக்கும் இடத்தில் ஹர்ஷத்துடனே அனுசந்தித்து
உகந்து பணி செய்து -என்னுமா போலே தனி மா தெய்வத்து அடியவர்க்கு இனி நாம் ஆளாகவே இசையும் கொல்-என்றார் இறே
சீரான் என்று ஸ்ரீ பகவத் சாஷாத்கார ஹேதுவான ஞான பக்தியாதி குணங்களை யுடையவர் என்னவுமாம் –
இத்தால் ஸ்ரீ பகவத் சாஷாத் காரம் யுடையராய் -அத்தை சம்சாரிகளும் அனுபவிக்கும் படி ஸ்வ ஸூக்தி முகேன பிரகாசிப்பிக்கும்
அவர்களான ஸ்ரீ மான்கள் திருவடிகள் நித்ய அனுசந்தேயம் என்றதாய்த்து –

——————————————————————————

அவதாரிகை –
உபய விபூதி உக்தன் என்று அனுசந்தித்தார் ஸ்ரீ முதல் ஆழ்வார்
அதுக்கு வாசக சப்தம் ஸ்ரீ நாராயண சப்தம் என்றார் ஸ்ரீ நடுவில் ஆழ்வார் –
அதுக்கு ஸ்ரீ சப்தம் கூட்டிக் கொள்ள வேணும் என்கிறார் ஸ்ரீ இவ் வாழ்வார் –

ஞானத்தைச் சொல்லுகிறது வையம் தகளி-
ஞான விபாகையான பக்தியைச் சொல்லுகிறது அன்பே தகளி –
பக்தியால் சாஷாத் கரித்த படியைச் சொல்கிறது இதில் –
( உயர்வற -என்று முதல் பத்திலும் –
வண் புகழ் நாரணன் -என்று அடுத்த பத்திலும்
திருவுடை அடிகள் -என்று மூன்றாம் பத்திலும் அருளிச் செய்தார் இறே நம்மாழ்வார் )

—————————————————–

பகவத் பிரசாத லப்தமான பயபக்தி ரூபா பன்ன ஞான விசேஷத்தாலே உபய விபூதி நாதனான எம்பெருமானுடைய
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைப் பரி பூர்ணமாக அனுபவித்துப் பேசினார் ஸ்ரீ பொய்கையார் –
ஸ்ரீ பூதத்தார் எம்பெருமான் அருளாலே விளைந்த பரபக்தி வையம் தகளி கேட்க்கையாலே பர ஞான அவஸ்தமாம் படி பரி பக்குவமாய்
அந்த பர ஞானத்தால் அவன் படியை ஓன்று ஒழியாமல் அனுபவித்து ஹ்ருஷ்டராய் பேசினார் –
அவர்கள் இருவருடையவும் பிரசாதத்தாலே ஸ்ரீ பகவத் பிரசாதம் அடியாக தமக்குப் பிறந்த பர பக்தி பரம பக்தி பர்யந்தமாக முற்றி
அத்தாலே கடலைக் கண்டவன் அதுக்குள் உண்டான முத்து மாணிக்காதிகளைத் தனித்தனி கண்டு உகக்குமா போலே
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்ரீ சங்க ஸ்ரீ கௌஸ்துபாதிகளுக்கு இருப்பிடமாய் அவயவ ஸுந்தரியாதிகள் அலை எரிகிற பெரும் புறக் கடலான
ஸ்ரீ எம்பெருமானை சாஷாத் கரித்து அனுபவிக்கிறார் ஸ்ரீ பேயார்-

உபய விபூதி உக்தன் என்றார் ஸ்ரீ பொய்கையார் –
அவனுக்கு வாசக சப்தம் நாராயண சப்தம் என்றார் ஸ்ரீ பூதத்தார்
இவர் அத்தோடு ஸ்ரீ மச் சப்தத்தையும் கூட்டிக் கொள்ள வேணும் என்கிறார்
(-மன்னிய பேர் இருள் மாண்டபின் கோவிலுள் மா மலராள் தன்னோடு மாயனைக் கண்டமை காட்டும் தமிழ்த் தலைவன் அன்றோ இவர் )

—————————————————————————————————————–

அவனைக் காண்கிற காட்சியில் எல்லாம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் -ஆதார அதிசயத்தாலே
அது கண்டேன் இது கண்டேன் என்று தாம் கண்டு அனுபவிக்கப் பெற்ற படி பேசுகிறார் –

திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் -செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக் கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று ———-1-

திருக் கண்டேன்–
தர்மம் தன்னைக் கண்டேன் –
பொன் மேனி கண்டேன்–
அவள் இருக்கும் ஆசனம் கண்டேன்
திகழும்-அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் –
இருவரும் சேர்ந்த சேர்த்தியாலே இள வெய்யில் கலந்தால் போலே இருக்கிறபடி –
செருக்கிளரும்-பொன்னாழி கண்டேன்–
அஸ்தானே பய சங்கை பண்ணி -வடிவாய் நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு –
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் சுடர் அலையும் பல்லாண்டு -என்கிறபடியே ஸ்ரீ திரு வாழியைக் கண்டேன் –
புரிசங்கம் கைக் கண்டேன்-
ப்ராஞ்ஜலி ப்ரஹவ மாஸீனம் -என்கிறபடியே
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று —–
கடல் போலே ஸ்ரமஹரமான வடிவை எனக்கு காட்டினவன் பக்கலிலே –

திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் –ப்ரபைக்கு ஆஸ்ரயம் கண்டேன்
திகழும்-அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் –
செருக்கி–இருவரும் கலந்த கலவியாலே பிறந்த சமுதாய சோபை
கிளரும்-பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக் கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன் பால் இன்று —-கடலிலே இறே ஸ்ரீ பிராட்டியும் மற்றும் உள்ள ரத்னங்களும் எல்லாம் பிறப்பது –
இன்று –
அவன் காட்டக் கண்ட இன்று -இவர்கள் புருஷகாரமாகக் கண்ட இன்று என்றுமாம் –

——————————————————————–

உனக்கு ஸ்வம்மாய் கடல் போலே ஸ்ரமஹரமான வடிவை யுடையவன் பக்கலிலே ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் இருவரும் காட்டக் கண்ட இன்று
தன்னை ஒழிந்தார் அடங்கலும் தன்னைப் பற்றி லப்த ஸ்வரூபராக வேண்டும்படி பிரதானையான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரைக் கண்டேன்
அவளும் தண்ணீர் தண்ணீர் என்று மேல் விழும்படி இருப்பதாய் -பொன் போலே ஸ்ப்ருஹணீயமாய் இருக்கிற திரு மேனியைக் கண்டேன்
மரகத கிரியிலே உதித்து ஒளி விட்டுக் கிளருகிற பாலார்க்கனைப் போலே இவருடைய ஒளியும் தன்னிலே கலசி
விளங்கா நின்றுள்ள அழகிய நிறத்தையும் கண்டேன் –
இச் சேர்த்திக்கு என் வருகிறதோ என்று அஸ்தானே பய சங்கை பண்ணி
யுத்த உன்முகமாய் கண்டார் மேலே சீறி விழா நிற்பதாய் ஸ்யாமளனான அவன் வடிவுக்குப் பகைத் தொடையாம் படி
பொன் போலே நிறத்தை யுடைத்தான ஸ்ரீ திரு வாழியைக் கண்டேன் –
ஸ்ரீ திரு வாழியைப் போலே சீறி விடுகை அன்றிக்கே
எங்கே எங்கே என்று சுற்றும் முற்றும் சீறிப் பார்க்கிற ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி
வழிக்க வேண்டும் படி அழகிதான் திருக் கையிலே கண்டேன் –
இன்று நிர்ஹேதுகமாக-என்னவுமாம்
புரி சங்கு –கூனல் சங்கம் – என்னுமா போலே சேஷத்வத்தாலே எப்போதும் ப்ரஹ்வீ பாவத்தை உடைத்தாய் இருக்கும் என்னவுமாம் –

——————————————————————————————————

ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஆபாஸ்ரயமான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் திருவடிகளே என்றும் புகலிடமாம் பற்றினார்க்கு என்றுமாம் –

சார்வு நமக்கென்றும் சக்கரத்தான் தண்டுழாய்த்
தார் வாழ் வரை மார்வன் தான் முயங்கும் -காரார்ந்த
வானமரு மின்னிமைக்கும் வண்டாமரை நெடுங்கண்
தேனமரும் பூ மேல் திரு ——100-

சார்வு நமக்கென்றும் சக்கரத்தான் தண்டுழாய்த்–தார் வாழ் வரை மார்வன் தான் முயங்கும் –
ஆபத்துக்கு ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
ஆபத்து உள்ள போதும் எற்றைக்கும் நமக்கு அபாஸ்ரயம் ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் -ரக்ஷணத்துக்கு உபகரணமான
ஸ்ரீ திரு வாழியைக் கையிலே யுடையவனுமாய் -போக உபகரணமான ஸ்ரீ திரு வாழியைக் கையிலே யுடையவனுமாய்
போக உபகரணமான ஸ்ரீ திருத் துழாயை யுடையவன் தானே -ஸம்ஸ்லேஷியா நின்றுள்ளவளான –இதுக்கு உவமானம் மேலே –
காரார்ந்த-வானமரு மின்னிமைக்கும் வண்டாமரை நெடுங்கண்-தேனமரும் பூ மேல் திரு –மேகங்கள் செறிந்து இருந்துள்ள
ஆகாசத்தில் அமர்ந்த மின்னைக் காட்டா நின்று உள்ளாளுமாய்-ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்திலே குளிர நோக்கா நின்ற
திருக் கண்களை யுடையாளாய் –
தேன் செறிந்த பூவின் மேலே இருக்கும் திரு சார்வு நமக்கு என்றும் -ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் நமக்கு எல்லா காலத்துக்கும் அபாஸ்ரயம் –

———————-

ஸ்ரீ திரு வாழியைத் திருக் கையிலே யுடையனாய் போக உபகரணமாய் சர்வ ஐஸ்வர்ய ஸூ சகமான குளிர்ந்த
ஸ்ரீ திருத் துழாய் மலையானது செவ்வி பெற்றுத் தழைத்துச் செல்லா நிற்கிற மலை போலே உறைத்து பரந்த
திரு மார்வை யுடையனான தான் அத்யபிநிவிஷ்டனாய்க் கொண்டு அநவரதம் சம்ஸ்லேஷிக்கும் படி இருக்குமவளாய் –
மேகங்கள் நிறைந்து இருந்துள்ள ஆகாசத்தில் பொருந்தின மின் போலே கறுத்த
திரு நிறத்துக்குப் பகைத் தொடையாக பிரகாசியா நிற்பாளாய் -ஆஸ்ரிதரை சஹ்ருதயமாகக் குளிர நோக்குகிற
உதாரமான தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற அழகான நீண்ட திருக் கண்களை யுடையாளாய்
தேன் நிறைந்து இருந்துள்ள பூவின் மேலே எழுந்து அருளி இருக்கிற ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் தன்னை ஒழிய வேறு புகல் இன்றியே
இருக்கிற நமக்கு ஆபத்து உள்ள போதோடு இல்லாத போதோடு வாசியற சர்வ காலத்திலும் அபாஸ்ரயம் –

————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பேயாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ இரண்டாம் திருவந்தாதி– அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 21, 2019

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் —
அவதாரிகை –
கீழில் திருவந்தாதியில் ஆழ்வார் உபய விபூதி உக்தனுடைய சேஷித்வத்தை பிரகாசித்தாராய் நின்றார்
அது போய் -இவருடைய சேஷத்வ ஜ்ஞானத்துக்கு உறுப்பாய் -அந்த ஜ்ஞானம் தான் போய் –பக்தி ரூபா பன்னமாய்த்து –
அது ஜ்ஞான விஷயம் -இது பக்தி விஷயம் –
பக்தியாலே வழிந்து புறப்பட்ட சொல்லாய் இருக்கிறது –
அவர்க்குப் பக்தி இல்லையோ என்னில் -உண்டு
கார்ய காரண ரூபமான அவஸ்தா பேதமே உள்ளது –
உபய விபூதியையும் அனுசந்தித்துப் பிறந்த ஜ்ஞானம் அவரது –
அது பக்வமாய் -பக்தி ரூபாபன்ன படி இவரது
கீழில் திருவந்தாதியில் அவர் விபூதி விஷயமாக அனுசந்தித்து -பரப்படங்கலும்-இவர்
தம் மனசின் யுள்ளே அனுசந்தித்து அந்த பக்தி பாரவச்யத்தாலே பிறந்த பாசுரமானது
ஒரு பிரபந்தமாய்க் கொண்டு தலைக் கட்டிற்றாய் இருக்கிறது –

கீழில் திருவந்தாதியில் ஜகத்துக்கு ஈஸ்வரன் சேஷியாய்-ஜகத்து அவனுக்கு சேஷமாய் இருக்கும் என்று பரத்வ ஜ்ஞானத்தைச் சொல்லிற்று –
அந்த பரத்வ ஜ்ஞானம் தானே ஸ்வ ப்ராப்த்யுபாயம் என்றது –
உபாயம் வேறு ஒன்றாய் உபேயமும் வேறு ஒன்றோ காண்கிறது லோகத்தில் -இப்படியாகக் கூடுமோ என்னில்
சர்வ சக்தி ஆகையினாலே -தானே உபாயமும் உபேயமும் –
நிமித்த காரணமும் சஹ காரி காரணமும் வெவ் வேறாக இருக்கக் காணா நிற்கச் செய்தே
த்ரிவித காரணமும் அவனேயாய் இரா நின்றானே -சர்வ சக்தி யாகையாலே -அப்படியே இதுவும் கூடும்
அவன் ஜகத் அந்தர்யாமியாய் -தாமும் ஜகததர்ப்பூதர் -ஆகையாலே தாமும் சேஷ பூதராய்த் தமக்கு உபாயம் அவனேயாய் இருக்கிறது-

சாமான்யத்தில் உள்ளது விசேஷத்திலும் உண்டாய் இருக்குமே
அகில ஜகத் ஸ்வாமின் -என்றால் அஸ்மின் ஸ்வாமின் -என்னக் கடவது இறே-
சாதனம் தம் தலையில் இன்றியிலே அவனே யாகையாலே இனி ஒரு பாகம் பிறக்கும் அளவும் பார்த்து இருக்க வேண்டாவோ
ஸ்ரீ குருகைக் காவலப்பன் பக்கலிலே ஸ்ரீ பரமேஸ்வர மங்கலத்து ஆண்டான் சென்று –
ஜகத்துக்கும் ஈஸ்வரனுக்கும் சம்பந்தம் இருக்கிறபடி என்-என்று கேட்க –
எஜ் ஜகத்துக்கும் எவ் வீஸ்வரனுக்கும்-என்று கேட்கத் -த்ருப்தனாய் போனான் –
அதாகிறது -ஆத்மாவையும் ஈஸ்வரன் என்று பிரமாணம் சொல்லக் கடவது –
சரீரம் ஆத்மாவுக்கு சேஷமானாப் போலே ஜகத்தும் ஈஸ்வரனைக் குறித்து சரீரமாய் இருக்கக் கடவது –
அவர் -ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் -பதிம் விச்வச்ய-என்றார் -இவருக்கும் ஒக்குமே இது -அவ்வர்த்தத்தையே அனுபவிக்கிறார் –

ஏக கர்த்ருகமாக இருக்க வேண்டாவோ -பின்ன கர்த்ருகமாய் அத்திருவந்தாதி ஒருத்தரதுமாய்
இத்திருவந்தாதி ஒருத்தரதுமாய் அன்றோ இருக்கிறது
அதினுடைய அநந்தரம் பிறந்த அவஸ்தையைச் சொல்லுவான் என் என்னில்
த்ரிமுனி வ்யாகரனமும் மூவர் கூடச் செய்யச் செய்தே ஏக சாஸ்த்ரமாய்த்து இறே ப்ரேமேயைக்யத்தாலே –
ஸ்ரீ ஜைமினியும் -ஸ்ரீ வியாசனும் கூட மீமாம்சையைப் பன்னிரண்டு அத்யாயம் ஸ்ரீ ஜைமினியும்
ஸ்ரீ வியாசன் நாலு அத்யாயமுமாய்ச் செய்யச் செய்தே
பூர்வ மீமாம்சையும் உத்தர மீமாம்சையையும் ப்ரேமேயைக் யத்தாலே ஏக சாஸ்த்ரமாய்த்து இறே -அப்படியேயாய் இருக்கிறது –

அதில்–விசித்திர ஜ்ஞான சக்தி யுக்தன் -ஜகத் காரண பூதன் -அவனாகிறான் -சங்க சக்ர கதாதரன் -என்றது இறே –
இதுவும் பக்தி யாகிறது -முன்பு உண்டாய் இருந்தது ஓன்று இன்றியே இருக்கையாலே இப்போது உண்டாக்கின படியாலே சொல்லுகிறது –
அவனே உபாயமான படியாலே பக்தி உத்பாதகனும் அவனேயாய் இருக்கிறபடி சொல்லுகிறது –
ஜகத் வைசித்ரியினுடைய நிர்வாஹகத்வம் போரும் என்னைத் திருத்தின படி என்று அனுசந்திக்கிறார் –
அவர்க்கு உள்ளது பரத்வ ஜ்ஞானமோ என்னில் -எல்லார்க்கும் எல்லாம் உண்டு –
அவர்கள் பரிக்ரஹித்த அம்சங்களைச் சொல்லுகிறது
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஒருவருக்கு ஒருத்தர் பாவஜ்ஞராய் பரிமாறுகையாலே ஏக கண்டராய் இறே இருப்பது –
ஸ்ரீ திரு வநந்த ஆழ்வானுக்கு மிடறு ஒன்றாய் தலை பலவானாப் போலே –

————————————————————————–

ப்ராப்த விஷயத்தில் பிறந்த பிரேம பரம்பரைகளாலே பிரகாசமான தம்முடைய சேஷத்வத்தையும்-
அவனுடைய சேஷித்வத்தையும் -சொல்லுகிறது
அனுமானத்தாலே கீழ் வஸ்து நிர்த்தேசம் பண்ணினாப் போலே இருக்கிறது –

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா -நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்–1-

அன்பே தகளியா-
வையம் தகளியா -என்று லோகப் பரப்பை அடையத் தம்முடைய பக்தியாலே அனுசந்தித்து -பக்தியைத் தகளியாகக் கொள்ளுகிறார் –
அதாவது -வையம் தகளி -கேட்கையாலே எம்பெருமான் பக்கல் பிறந்த ஸ்நேஹமே தகளியாக –
அன்பு ஆகிறது -பக்தி -தைல வர்த்திகளுக்கு ஒரு ஆதாரம் வேணும் இறே
ஒன்றால் அழியக் கடவது அல்லாத பக்தியானது போய்-ஒரு தகளியாய்ப் புக்கது -என்றபடி ஆகிறது –
மேலிதுக்கு எல்லாம் ஆதாரமாய் இருக்கிறபடி –
கீழில் ஜ்ஞானப் பரப்பை அடைய பக்தியாய்ப் பழுத்த படி
பக்தி ரூபாபன்னமாய் இறே ஜ்ஞானம் இருப்பது –
ஆகை இறே மயர்வற மதி நலம் அருளினான் -என்றது-

ஆர்வமே நெய்யாக-
அது பாகமான படி -அந்த அன்பை அடியாக யுடைத்தாய்
பெற்று அனுபவித்து அல்லது தரிக்க மாட்டாத அடியான அபி நிவேசமானது அதுக்கு உட்பட்ட நெய்யாய்ப் புக்கது –
ஆர்வம் ஆகிறது -அன்பினுடைய த்விதீய பர்வம் –
அன்பாகிறது சிநேக கார்யமான அத்தலைக்குப் பரியும் பரிவு
ஆர்வம் ஆகிறது -அன்புக்கு விஷயம் ஆனவனுக்கு ஸ்மாரகமாய் அவ்விஷயத்தை விட்டுக் கால் வாங்க
ஒண்ணாத படியாகப் பிறப்பதொரு அவஸ்தை –
அன்றிக்கே
அன்பு அத்தலைக்கு பரியும் பரிவாய்
ஆர்வம் ஆகிறது அதுக்கு அடியான அபி நிவேசம் -என்றுமாம் –
ஆவல் அன்புடையார் தம் மனத்தன்றி மேலவன் -நாச் -4-8-என்னக் கடவது இறே-

இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா –
இவ்விரண்டையும் அடியாக யுடைத்தாய் அநுபாவ்ய விஷயத்தினுடைய ரச்யதையாலே சிதிலமாகிற மனசானது அதுக்கு இட்ட திரியாக –
ப்ராப்தியாலும் -குணாதிக விஷயம் ஆகையாலும் -த்யேய வஸ்துவை விடாதே உருகி இனிதாய் இருக்கிற
மநோ ரதம் காரணமான திரியாக –
சிந்தைக்கு அடியாக இறே மனஸ் இருப்பது –

நன்புருகி-
நன்பு என்கிறது ஆத்மாவுக்கு சஹஜமான தர்ம பூத ஜ்ஞானமாய் -அத்தாலே –
தத் குண சாரத்வாத் தத் வ்யபதேச ப்ராஜ்ஞவத் -ப்ரஹ்ம ஸூதரம் -2-3-29-என்கிறபடியே –
ஜ்ஞாதாவை நினைக்கிறதாதல்-
அன்றிக்கே
நன்பு -என்கிறது ஆத்மாவாய்-அதுக்கு நன்மையாவது அல்ப அஸ்த்திரமான அசேதனத்தில் காட்டில் வேறுபட்டு
ஜ்ஞானனந்த லஷணமாய்-நித்தியமாய் -ஸ்ரீ ஈஸ்வர சேஷமாய் -இருக்கை –

உருகி என்கிறது –
அசேத்யமாய்-அதாஹ்யமாய் -அக்லேத்யமாய் -இருக்கக் கடவதான ஆத்மவஸ்து -த்ரவத்ரவ்யம் பட்டது பட்டது –
நித்யவஸ்து உருகுகையாவது என் என்னில் அவ்விஷயத்தில் தான் இழியும்படி அவகாஹித்த படியைச் சொல்லுகிறது –
ந விவேதாத்மநோ காத்ரம் -தத் ஸ்ம்ருத் யாஹ்லாத சம்ஸ்தித -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-7-39-என்னும் படியே
ஸ்ரீ பிரஹலாதன் பாம்புகள் கடித்ததையும் உணராமல் ஸ்ரீ எம்பெருமானை நினைந்து மகிழ்ந்து இருந்தானே –
ஆக
இவை எல்லாவற்றாலும் சொல்லிற்று ஆயத்து -விஷயா தீனமாகப் பிறந்த பக்தியிலே சில அவஸ்தா விசேஷங்கள் இருந்தபடி
பரபக்திக்கு அநந்தரம் பரஜ்ஞானம் ஆய்த்து
பின்னைப் போய்ப் பரமபக்தி பர்யந்தம் ஆய்த்து –
இங்கனே இருக்கக் கடவ தொரு க்ரமம் உண்டு இறே-

ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் –
அவ்வளவிலே ஸ்ரீ பகவத் பிரசாத லப்தமான பரஜ்ஞானம் ஆகிற உஜ்வல தீபத்தை ஆரோபித்தேன் –
விளக்கு ஆகிறது தன்னையும் தானே காட்டிப் பிறரையும் காட்ட வற்றாய் இருப்பது
அப்படியே -பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானம் ஆனது தன் சேஷத்வத்தையும் காட்ட வற்றாய் –
அவன் தன் சேஷித்வத்தையும் காட்ட வற்றாய் இருக்கும் –
விளக்கேற்றினேன் –
அவ்வழியாலே அடிமை செய்கிறேன்-
நாரணற்கு-
சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு-
அசேவ்ய சேவையைத் தவிர்க்கிறது –

ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்–
ஜ்ஞான ஸ்வரூபமான தமிழைப் பண்ணின நான் –
பக்திஸ்ஸ ஜ்ஞான விசேஷ -வேதார்த்த சங்க்ரஹம்-என்று பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞான பிரபந்த ப்ரவர்த்தகனான நான் –

ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்–ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் –
ஆப்ததமனான நான் சொன்னேன் -காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன –திருவாய் -2-1-1-என்னுமா போலே –
சோக ஸ்லோகத்வமாகத-பால -2-40-என்னக் கடவது இறே
என்னளவிலேயாய்ப் போகை அன்றியே -நாட்டார்க்கும் எல்லாம் பக்தி பிரகாசிக்கும் படி பண்ணினேன்
தமக்கு உண்டான சாஷாத்காரம் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கும் உண்டாக்கவற்று –

இனி இத்தால்
தம்முடைய பக்தி இருந்தபடியையும்
அபி நிவேசம் இருந்த படியையும்
இதுக்கு அடியான விஷயத்தின் உடைய ரஸ்யத்தை இருந்தபடியையும்
சேஷத்வ ஜ்ஞான அநு சந்தானத்துக்கு யோக்யமாம் படி ஆத்மா போய் தாந்தமான படியையும்
அவன் பக்கல் உண்டான சேஷத்வ பிரதிபத்தி இருந்த படியையும்
இவை எல்லாவற்றையும் சொல்லிற்று ஆகிறது-

———————–

பிரயோஜனாந்தர பரர் நம்மை ஆஸ்ரயிக்கும் படி சொன்னீர் கீழ் பாசுரத்தில் -உமக்குச் செய்வது சொல்லீர் -என்ன
அன்பை ஆஸ்ரயத்து அளவாக்கித் தர வேணும் -என்கிறார்-

மாலே நெடியானே கண்ணனே விண்ணவர்க்கு
மேலா வியன் துழாய்க் கண்ணியனே -மேலாய்
விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே என்தன்
அளவன்றால் யானுடைய வன்பு –100-

மாலே –
சர்வாதிகனே -ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தனே -என்றுமாம் –
நெடியானே-
அபரிச்சேத்யனானவனே-வ்யாமோஹத்துக்கு எல்லை இல்லாதவனே -என்றுமாம் –
கண்ணனே-
கீழ்ச் சொன்னவற்றின் கார்யம் -ஆஸ்ரித பவ்யனே -சர்வ நிர்வாஹகனே -என்னுதல்-

விண்ணவர்க்கு மேலா வியன் துழாய்க் கண்ணியனே –
ஐஸ்வர் யத்துக்கு எல்லை இல்லாமை –
நித்ய ஸூரிகளுக்கு அவ்வருகாய் ஐஸ்வர்ய ஸூசகமான திருத் துழாய் மாலை யுடையவனே –
அவர்களுக்கு தோள் மாலை இட்டு ஒப்பித்துக் காட்டினபடி –

மேலாய் விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே –
பண்டு கன்றாலே விளவின் காயை விழ விட்டவனே –
கன்றையும் விளாவாயும் வந்த அஸூரர்கள் ஒன்றைக் கொண்டு ஒன்றை முடித்தவனே –
நம்முடைய விரோதி போக்கின படிக்கு திருஷ்டாந்தம் –

என்தன் அளவன்றால் யானுடைய வன்பு –
இன்று ஆஸ்ரயித்த அளவன்று உன் பக்கல் ஸ்நேஹம் –இத்தை அகம் சுரிப்படுத்த வேணும் -தரமி அழியப் புகா நின்றது –
ஸ்நேஹோ மே பரம -உத்தர -40-16-
அவனுடைய மால் இவருடைய மாலுக்கு அடி –
அன்பை அகம் சுரிப்படுத்த ஒண்கிறது இல்லை –
தன்னைக் காட்டினான் -அன்பைக் கொண்டு நமக்குக் கிஞ்சித்கரியும் என்ன –
அன்பே தகளி என்று கீழோடு கூட்டி பேசி தரிக்கப் பார்க்கிறார்
அன்றிக்கே -ப்ரேமம் அளவிறந்தார் சாஷாத் கரிக்கும் இத்தனை இறே –
திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் என்று சாஷாத் கரிக்கிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ஸ்ரீ திருக்கடல் மல்லையில் குருக்கத்திப் பூவில் திரு அவதாரம் -அயோநிஜர்
பூதம் -உண்மை -ஆத்மா -ஞாநீத் ஆத்மைவ மே மதம் –
சித்தார்த்தி சம்வஸ்தரம்-ஐப்பசி மாசம் -சுக்ல நவமி -புதன் கிழமை -அவிட்ட நஷத்ரம்
ஸ்ரீ கௌமோதிகியின் அம்சம்
இவர் மங்களா சாசனம் –ஸ்ரீ கோயில்–ஸ்ரீ திருமலை-ஸ்ரீ திருக்கடல்மலை -ஸ்ரீ திருக்கோவலூர்

————————————————————————–

அன்பே தகழி நூறும் அருளினான் வாழியே
ஐப்பசியில் அவிட்டத்தில் அவதரித்தான் வாழியே
நன் புகழ் சேர் குருக்கத்தி நாண் மலரோன் வாழியே
நல்ல திருக்கடல் மலை நாதனார் வாழியே
இன்புருகு சிந்தை திரி இட்ட பிரான் வாழியே
எழில் ஞானச் சுடர் விளக்கை ஏற்றினான் வாழியே
பொன் புரையும் திருவரங்கன் புகழ் உரைப்போன் வாழியே
பூதத்தார் தாளிணை இப்பூதலதில் வாழியே

————————————————————————–

ஸ்ரீ திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த தனியன் –

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகழி யளித்தானை -நன் புகழ் சேர்
சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மலை பூதத்தார்
பொன் அம் கழல் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய வியாக்யானம்-
என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் –
என் பிறவியாவது –இவர் தாம் -இது கண்டால் நல் நெஞ்சே -இப்பிறவி யாவது -66–என்று அருளிச் செய்த படியே
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -பல் பிறவியில் படிந்து -பிறவிப் பெரும் கடலிலே -உடலாழி பிறவியிலே புக்கு ஒழிகை
ஏவம் விதமான ஜென்ம பரம்பரைகள் தீரும் படி ஜென்ம வைபவத்தை யுடைய பூதத்தார் பொன்னங்கழலை இறைஞ்சினேன் -என்கிறது
இறைஞ்சுகை -பஜிக்கை –அதாவது சேவிக்கை-என்றபடி –
பொன்னங்கழலே தொழுமின் முழு வினைகள் முன்னம் கழலும் முடிந்து -என்னுமா போலே
ஸ்ரீ பூதத் திருவடிகளுடைய பொன்னங்கழலுக்கு ஆன ஜென்மம் கழலும் இறே
இனி அவர் உபகாரகத்வ வைபவம் சொல்லுகிறது –

இன்னமுதா அன்பே தகளி அளிக்கையாவது
அமுதன்ன சொன்மாலையான-இரும்தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சொன்னேன் -என்றும்
நாரணற்கு ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் – என்னும்படியான
அன்பே தகளியா -என்னும் திவ்ய பிரபந்தத்தை
உத்தமன் பேர் ஏத்தும் திறம் அறிமின் -என்னும்படி உபகரிக்கை –
அன்றிக்கே கொடுக்கை –
கீழே ஞான வைபவம் சொல்லிற்று
இனி ஜன்ம வைபவம் சொல்கிறது மேலே
ஸ்லாக்கியமான யசஸ் சேரும் ஊருமாய் –நன் புகழ் சேர்
நன் புகழ் ஆவது –
யசஸ் சைக பாஜனம்
சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலானை

அந்தமில் புகழ் கார் எழில் அண்ணலே
எண்ணிறந்த புகழினானை -என்னும்படியான
ஸ்ரீ கடல் மலை தல சயனத்து உறைவாரையும்-
எப்புவியும் பேசும் புகழ் ஸ்ரீ பூதத்தாரையும்-உடைத்தாகையாலும் –
சீதள அதிசய முக்தா மணிகள் சேரும்படியான ஸ்தலம் –
வந்துதித்த வெண்டிரைகள் வெண் முத்தத்தை கொழிக்கை
மா மணி வந்து உந்து முந்நீர் மல்லையிலே-

சங்கிடம் கொள் முத்து ஒன்றும்
கரை கடந்த முத்தொன்றும் -சேரும் ஸ்தலம் –
இக்கரை ஏறி -என்னக் கடவது இறே
கரை கண்டார் என்னும்படியான முக்தர் ஆயிற்று இவரும்
கடல் மலை –
விலஷண வஸ்துக்கள் சேரும் ஸ்தலம் –
சங்கு தங்கு தடம் கடல் கடல் மலை இறே
ஸ்ரீ மா மயிலை என்று இறே இவர் தாமும் மண்டி இருப்பது
ஸ்ரீ கச்சிக் கிடந்தவனூர் கடல் மலை தல சயனம் -என்று அடுத்தடுத்து படிக்கும் படி தேசமாக இறே பாடினார்
ஆகையால் அவன் படுகாடு கிடக்கும் தேசம் என்கிறது

கடல் மலை பூதத்தார் –
தடம் கடல் பள்ளிப் பெருமான் தன்னுடைப்பூதம் –
பாற்கடல் மேல் பாம்பணை மேல் பள்ளிக் கொண்டு அருளும்
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே –
இண்டை கொண்டு தொண்டர் ஏத்த வெவ்வுள் கிடந்தான் என்கிறபடியே
மிக்க சீர் தொண்டரான புண்டரீகர் -வண்டு கொண்டு நறும் துழாய் அலங்கல் கொண்டு சாத்தக் கிடந்த இடம் இ றே

கடல் மலை பூதத்தார் –
ஸ்ரீ திருக்கடல் மல்லையிலே குருக்கத்திப் பூவிலே ஐப்பசிஅவிட்டத்தில் திருவவதாரம்
இவரும் இரும் தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சூட்டினார் இறே -அத்தை இட்டு –கடல் மலை பூதத்தார் -என்கிறது
அவனுக்கும் -ஸ்ரீ கடல் மலை தல சயனது உறைவார் -என்று இறே நிரூபகம்

பூதத்தார் பொன் அம் கழல் இறைஞ்சினேன் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்னுமா போலே
தமிழ் தலைவன் பொன்னடி -என்னக் கடவது இறே
பொன் அம் கழல் என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் –
இவர் பொன்னடி யடியாக விறே ஜன்ம சம்சார பந்தம் நீங்குவது
இத்தால் ஸ்ரீ பூதத்தார் பாதத்தை பணியவே பிறப்பறும் என்றதாயிற்று

————————————————————————–

அவதாரிகை –

கீழில் திருவந்தாதியில்
உபய விபூதி உக்தனானவன் ஜகத்துக்கு சேஷி என்றார் –
இவர் அவ் உபய விபூதியையும் தம்முடைய பக்தியாலே அனுசந்தித்து பக்தி பரவசராய் கவி பாடுகிறார் –
அவருக்கு இந்த பக்தி இல்லையோ என்னில் -உண்டு
காரண கார்ய ரூபமான அவஸ்தா பேதமே உள்ளது –
உபய விபூதியையும் அனுசந்தித்து பிறந்த ஞானம் அவரது-அது பக்வமாய்
பக்தி ரூபாபன்ன மான படி இவரது-
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஒருவருக்கு ஒருத்தர் பாவஞ்ஞராய் இறே பரிமாறுவது –

அவர் ஞான விஷயத்தை தகளியாக்கினார்
இவர் ஞான விசேஷத்தை தகளி ஆக்குகிறார்-

————————————————————————–

ஜகத் வைசித்ரி யினுடைய நிர்வாஹகத்வம் போரும் என்னை திருத்தினபடி என்று அனுசந்திக்கிறார் -விசித்ரம் ஆக்கினான்

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா -நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்-1-

வியாக்யானம் –

அன்பே தகளியா –
வையம் தகளியா என்று வையத்தை தம்முடைய
பக்தியிலே அனுசந்தித்து பக்தியை தகளியாக கொள்ளுகிறார் –
தைல வர்திகளுக்கு ஒரு ஆதாரம் வேணுமே –

ஆர்வமே நெய்யாக –
அதடியாக பிறந்த அபிநிவேசமே நெய்யாக –
ஆர்வம் ஆகிறது -அன்பினுடைய த்விதீய பர்வம் –

இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா –
விஷயத்தின் உடைய ரஸ்யதையாலே சிதிலமான ஹ்ருதயம் திரியாக –
நன்புருகி –
நன்பு என்று ஞானம்
தத் குண சாரத்வாத் -என்கிறபடி ஞாதாவைக் காட்டுகிறது –
அதாஹ்ய என்கிற ஆத்மா
இந்த பக்திக்கு அனுரூபமான சம்பந்தத்தை உடையவருக்கு
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் –
பர பக்தி ஆகிற விளக்கு ஏற்றினேன்
நாரணற்கு-ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான் –
பரபக்தி பரவசனாய் கவி பாடுகிற நான் –

———————-

மாலே நெடியானே கண்ணனே விண்ணவர்க்கு
மேலா வியன் துழாய்க் கண்ணியனே -மேலாய்
விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே என்தன்
அளவன்றால் யானுடைய வன்பு –100-

மாலே
ஸ்ரீ சர்வாதிகனே
நெடியானே
அபரிச்சேத்யனானவனே
விண்ணவர்க்கு மேலா வியன் துழாய்க் கண்ணியனே-
ஸ்ரீ நித்ய சூரிகளுக்கு அவ்வருகாய்
ஐஸ்வர்ய சூசகமான திருத் துழாய் மாலையை உடையையாய்

மேலாய் விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே
பண்டு கன்றாலே விளங்காயை வீழ விட்டவனே
கண்ணனே
என்தன் அளவன்றால் யானுடைய வன்பு –
என் ஆஸ்ரயத்தின் அளவன்று
உன் பக்கல் ஸ்நேஹம்
இத்தை யகஞ்சுரிப் படுத்த வேணும்

ஆல்-ஆச்சர்யம் –

—————————————————-

ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் உரை-

ஸ்ரீ திருக்கடல் மல்லையிலே–மலர்ந்த உத் பல்ல புஷ்ப்பத்திலே –ஐப்பசி -அவிட்டத்தில்-
ஸ்ரீ கௌமோதகீ என்னும் திருக் கதையின் அம்சமாக –
ஆவிர்பவித்த ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வாரை ஸ்துதிப்போம் –

துலாத நிஷ்டா ஸம்பூதம் பூதம் கல்லோல மாலின
தீரே பு ல்லோத்பல மல்லா புர்யா மீடே கதாம் சஜம் –

மல்லாபுர வராதீசம் மாதவீ குஸூமோத்பவம்
பூதம் நமாமி யோ விஷ்ணோ ரவிம் தீப மகல்பயத்-

அன்பே தகளி நூறும் அருளினான் வாழியே
ஐப்பசியில் அவிட்டத்தில் அவதரித்தான் வாழியே
நன் புகழ் சேர் குருக்கத்தி நாண் மலரோன் வாழியே
நல்ல திருக் கடல் மல்லை நாதனார் வாழியே
இன்புருகு சிந்தை திரியிட்ட பிரான் வாழியே
எழில் ஞானச் சுடர் விளக்கை ஏற்றினான் வாழியே
பொன் புரையும் திருவரங்கர் புகழ் யுரைப்போன் வாழியே
பூதத்தார் தாளிணை இப்பூதலத்தில் வாழியே –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த தனியன் –

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகழி யளித்தானை -நன் புகழ் சேர்
சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மலை பூதத்தார்
பொன் அம் கழல் –

இதில் திவ்ய பிரபந்த ப்ரதாதாவுமாய் -திவ்ய தேசத்தை ஜென்ம தேசமாக யுடையாருமாய் இருக்கிற ஸ்ரீ பூதத்தாருடைய
ஸ்ப்ருஹணீயமான திருவடிகளை ஜென்ம சம்பந்தம் அறும் படி பஜித்தேன் என்கிறது –
இன்னமுதாய் -அன்பே தகழி யளித்தா ருமாய் -நன் புகழ் சேர்-சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மலை ஸ்ரீ பூதத்தார்
பொன் அம் கழல் களை -என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் -என்கிறது –

இன்னமுதா அன்பே தகளி அளிக்கையாவது
அமுதன்ன சொன்மாலையான-இரும்தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சொன்னேன் -என்றும்
நாரணற்கு ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் – என்னும்படியான
அன்பே தகளியா -என்னும் திவ்ய பிரபந்தத்தை
உத்தமன் பேர் ஏத்தும் திறம் அறிமின் -என்னும்படி உபகரிக்கை –
அன்றிக்கே கொடுக்கை –
கீழே ஞான வைபவம் சொல்லிற்று
இனி ஜன்ம வைபவம் சொல்கிறது மேலே
ஸ்லாக்கியமான யசஸ் சேரும் ஊருமாய் -நன் புகழ் சேர்
நன் புகழ் ஆவது –
யசஸ் சைக பாஜனம்
சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலானை
அந்தமில் புகழ் கார் எழில் அண்ணலே
எண்ணிறந்த புகழினானை -என்னும்படியான ஸ்ரீ கடல் மலை தல சயனத்து உறைவாரையும்-
எப்புவியும் பேசும் புகழ் ஸ்ரீ பூதத்தாரையும் உடைத்ததாகையாலும் –
சீதள அதிசய முக்தா மணிகள் சேரும்படியான ஸ்தலம் –
வந்துதித்த வெண்டிரைகள் வெண் முத்தத்தை கொழிக்கை
மா மணி வந்து உந்து முந்நீர் மல்லையிலே-

சங்கிடம் கொள் முத்து ஒன்றும்
கரை கடந்த முத்தொன்றும் -சேரும் ஸ்தலம் –
இக்கரை ஏறி -என்னக் கடவது இறே
கரை கண்டார் என்னும்படியான முக்தர் ஆயிற்று இவரும்
கடல் மலை –
விலஷண வஸ்துக்கள் சேரும் ஸ்தலம் –
சங்கு தங்கு தடம் கடல் கடல் மலை இறே
ஸ்ரீ மா மயிலை என்று இறே இவர் தாமும் மண்டி இருப்பது
ஸ்ரீ கச்சிக் கிடந்தவனூர் ஸ்ரீ கடல் மலை தல சயனம் -என்று அடுத்தடுத்து படிக்கும் படி தேசமாக இறே பாடினார்
ஆகையால் அவன் படுகாடு கிடக்கும் தேசம் என்கிறது

கடல் மலை பூதத்தார் –
தடம் கடல் பள்ளிப் பெருமான் தன்னுடைப்பூதம் –
பாற்கடல் மேல் பாம்பணை மேல் பள்ளிக் கொண்டு அருளும்
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே –
இண்டை கொண்டு தொண்டர் ஏத்த வெவ்வுள் கிடந்தான் என்கிறபடியே
மிக்க சீர் தொண்டரான புண்டரீகர் -வண்டு கொண்டு நறும் துழாய் அலங்கல் கொண்டு சாத்தக் கிடந்த இடம் இறே-

கடல் மலை பூதத்தார் –
ஸ்ரீ திருக்கடல் மல்லையிலே குருக்கத்திப் பூவிலே ஐப்பசிஅவிட்டத்தில் திருவவதாரம்
இவரும் இரும் தமிழ் நன் மாலை இணை அடிக்கே சூட்டினார் இறே -அத்தை இட்டு -ஸ்ரீ கடல் மலை பூதத்தார் -என்கிறது
அவனுக்கும் -ஸ்ரீ கடல் மலை தல சயனது உறைவார் -என்று இறே நிரூபகம்

பூதத்தார் பொன் அம் கழல் இறைஞ்சினேன் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்னுமா போலே
தமிழ் தலைவன் பொன்னடி -என்னக் கடவது இறே
பொன் அம் கழல் என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் –
இவர் பொன்னடி யடியாக விறே ஜன்ம சம்சார பந்தம் நீங்குவது
இத்தால் ஸ்ரீ பூதத்தார் பாதத்தை பணியவே பிறப்பறும் என்றதாயிற்று-

—————————————————————————————————-

ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த அவதாரிகை –

கீழில் திருவந்தாதியில் உபய விபூதி நாதனாய் சர்வ ஸ்மாத் பரனாய் இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைத்
தன் நிர்ஹேதுக கடாக்ஷ விசேஷ லப்தமாய் பரபக்தி தசா பன்னமானஞான விசேஷத்தாலே சாஷாத் கரித்து அனுபவித்து
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி பிரகர்ஷத்தாலே அனுபவித்த படியே ச விபூதிகனான ஸ்ரீ எம்பெருமானைப் பேசி
ப்ராப்தாவான ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வமான ஸ்வரூபத்தையும் சேஷியான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே பண்ணும் நித்ய கைங்கர்யமே
ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யம் என்னும் இடத்தையும் அந்த ப்ராப்யத்தைக் கைப் படுத்தித் தரும் ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராபகமும்
அவன் திருவடிகளே என்னும் இடத்தையும் அறுதியிட்டார் முதல் ஆழ்வார்களில் முதல் ஆழ்வாரான ஸ்ரீ பொய்கையை யாழ்வார்-

அநந்தரம் ஸ்ரீ பூதத்தார் -வையம் தகளி யில் அருளிச் செய்த எம்பெருமான் படிகளைக் கூட இருந்து
உத்தரோத்தரம் அனுபவித்துக் கொண்டு போருகையாலே-
ஸ்ரீ எம்பெருமானுடைய அருளே தளமாக முளைத்துக் கிளர்ந்த தம்முடைய பரபக்தியானது பரஞான தசா பன்னமாம் படி பரிபக்குவமாய் வளர –
அந்த பரஞான தசா பன்ன ப்ரேம விசேஷத்தாலே அவன் படிகளைக் கட்டடங்க சாஷாத் கரித்து அனுசந்தித்துத் தாம் அனுபவித்த பிரகாரத்தை
நாடு அறிந்து அனுசந்தித்து வாழும் படி நடை விளங்கு தமிழ் மாலையாலே பேசித் தலைக் கட்டுகிறார் –
பகவத் சேஷமான விபூதியை ஸ்வ தந்திரம் என்றும் -அந்நிய சேஷம் என்றும் பிரமிக்கிற பாஹ்யமான அஞ்ஞான அந்தகாரம் நீங்கும் படி
பிருதிவ்யாதி பூத பவ்திக பதார்த்தங்களை தகளி யாகவும் நெய்யும் விளக்குமாக ரூபித்துக் கொண்டு பேசினார் ஸ்ரீ பொய்கையார் –
இவர் ஆந்தரமான பகவத் பிரேமத்தில் அவஸ்தா விசேஷங்களைத் தகளி யாகவும் நெய்யும் விளக்குமாக ரூபிக்கும் படி
இவ்விஷயத்தில் உள்ளூற அவகாஹித்து
இறைவனைக் காணும் ஹிருதயத்தைப் பற்றிக் கிடக்கிற உள்ளிருள் நீங்கும் படியாக ப்ரத்யக் வஸ்துவான
ஆத்ம பரமாத்மாக்களில் உண்டாகக் கடவ சம்சய விபர்யயங்களை அறுக்கிறார் –

பரபக்த்யாதிகள் மூன்றும் மூவர்க்கும் தனித்தனியே குறைவற உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஓர் ஒருத்தருக்கு ஒரோ அவஸ்தை
தலையெடுத்து -அல்லாத அவஸ்தைகள் அதுக்கு உள்ளே அடங்கிக் கிடக்கும் -பரஞான பரம பக்திகள் நிழலிட்டுத் தோற்றும்படியே
பரபக்தியே விஞ்சி இருக்கும் அவருக்கு -பரபக்தி முற்றிப் பக்வமானதாய் பரமபக்தி சிரஸிகமான பர ஞானமேயாய் இருக்கும் இவருக்கு
பரம பக்தியே விஞ்சிப் பர பக்தி பர ஞானங்கள் இரண்டும் அதன் கீழே செருகிக் கிடக்கும் மற்றையவருக்கு –
பர பக்த்யாதிகளினுடைய உத் பத்தியும் வ்ருத்தியும் இன்னாருக்கு இன்ன போது இன்னது தலை எடுக்கக் கடவது
இன்னது அடங்கிக் கிடக்கக் கடவது என்னும் இவை எல்லாம் ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் நினைவாலே உண்டாகத் தட்டில்லை –
பகவத் விஷயத்தை சாஷாத் கரிக்க வேணும் என்னும் அபிநிவேசம் பரபக்தி–சாஷாத் காரம் பரஞானம் —
பின்பு உத்தரோத்தரம் அனுபவிக்க வேணும் என்னும் அபிநிவேசம் பரமபக்தி –
சம்ஸ்லேஷத்தில் ஸூ கித்து –விஸ்லேஷத்திலே துக்கிக்கும் படி இருக்கை பரபக்தி –
அடியாரோடு இருந்தமை -என்னும் படி பூர்ண சாஷாத் காரம் பர ஞானம் –
அனுபவம் பெறா விடில் நீரைப் பிரிந்த மத்ஸ்யம் போலே மூச்சு அடங்கும் படி இருக்கை பரம பக்தி என்று அருளிச் செய்யும் படி –
நிரூபித்தால் தன்னில் இரண்டும் ஒக்கும் -இவை பிராமாணி கருக்கு முக்கிய அவஸ்தையில் உண்டாம் இத்தனை –
மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்ற ஸ்ரீ ஆழ்வார்களுக்கு இங்கே இருக்கச் செய்தே பகவத் பிரசாதத்தாலே யுண்டாய்த்து –
இனி -பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி ஏக ஸ்வபாவம் மாம் குருஷ்வ -என்று பிராமாணிகருக்கு அவன் பக்கலிலே பிரார்த்துப் பெற வேணும் –
ஞான தர்சன ப்ராப்திகள் என்று சாஸ்திரங்களில் பர பக்த்யாதிகளைச் சொல்லும் –
ஞாதும் த்ரஷ்டுஞ்ச்ச தத்த்வேன பிரவேஷ்டுஞ்ச பரந்தப–ஸ்ரீ கீதை -11 -15-என்று இறே ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் வார்த்தை
சம்ஞ்ஞாயதே சந்த்ருச்யதே வாப்யதி கம்யதே வா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6 -5-87–என்று இறே பராசர வசனம் –

———————————–

பகவத் பிரசாத லப்தமான தம்முடைய ப்ரேம அவஸ்தா விசேஷங்களைத் தகளியும் நெய்யுமாக நிரூபியா நின்று கொண்டு
சர்வ சேஷியான நாராயணனுக்குப் பரஞானம் ஆகிற உஜ்ஜ்வல தீபத்தை ஏற்றி அடிமை செய்யப் பெற்றேன்
என்று க்ருதார்த்தர் ஆகிறார் –

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா -நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்தேன் நான்-1-

விஷய வைக்ஷண்யம் தளமாக முளைத்துக் கிளருகிற பரபக்தி உபக்ரம ரூபமான ஸ்நேஹமானது -மேல் சொல்லுகிற
நெய் திரி முதலான வற்றுக்கு ஆதாரமான தகளி யாகவும் –
அந்த விஷய வைலக்ஷண்யத்துக்கு என் புகுகிறதோ என்று பரிந்து காப்பிடும் படி பரிபக்குவ தசாபன்னமான அபிநிவேசமானது
மேல் ஏற்றத் தேடுகிற விளக்கை வளர்க்கைக்கு உறுப்பான நெய்யாகவும் –
விஷய வைலக்ஷண்ய அனுசந்தான ஜெனிதமான ஆனந்தத்தால் த்ரவீ பூதமான அந்த
ப்ரேம அவஸ்தைகளுக்கு வாய்த்தலையான ஹிருதயமானது மேல் சொல்லுகிற பரஞானம் ஆகிற விளக்குக்கு இடப்படும் திரியாகவும் –
ஞான ஆனந்த லக்ஷணமாய் -ஞான குணகமாய் -பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷம் ஆகையால் அத்யந்த விலக்ஷணமான
ஆத்ம வஸ்துவானது பகவத் குணாஸ்வாத ரசத்தாலே-த்ரவ்ய த்ரவ்யமாய் யுருகிப் பர ஞானம் ஆகிற உஜ்ஜ்வல தீபத்தை
ஸ்ரீ பகவத் தத்வ யாதாம்ய ஞான ஜனகமாய் -வேதாதிகள் போலே அதிகாரம் அநாதிகாரம் அன்றிக்கே
சர்வாதிகாரமான திராவிட பிரபந்தத்தை லோக உபகாரகமாகப் பண்ணின நான்-சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ மன் நாராயணனுக்கு
ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூபங்கள் உள்ள படியே பிரகாசிக்கும் படி ஏற்றினேன் –

பேசுவிக்க ஒருப்பட்ட ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் ஆகையாலும் -பேசித் தலைக் கட்டி யல்லது
தரிக்க ஒண்ணாத தம் ப்ரக்ருதியாலும் -சித்தவத் கரித்து -தமிழ் புரிந்த -என்கிறார் –
அறை கழல் சுடர்ப் பூந்தாமரை சூடுதற்கவா அவா வாருயிர் உருகி உக்க நேரிய காதல் அன்பு -திருவாசிரியம் -2–என்று ஸ்ரீ ஆழ்வாரும்
பரபக்த்யாதிகள் மூன்றும் தமக்கு உண்டு என்று அருளிச் செய்கிறவர் -சூடுதற்கவா -என்று பர பக்தியை முந்துற அருளிச் செய்து
பர ஞானம் அருளிச் செய்கிற இடத்தில் -அவா வாருயிர் உருகி உக்க நேரிய காதல் -என்று பர பக்தியால்
உருகி உக்க ஆருயிர் யுண்டு -ஆத்ம வஸ்து –அதின் இடத்தில் யுண்டான ஸூஷ்மமான காதல் -என்று
பர ஞான அவஸ்தையில் ஆத்மா த்ரவ்ய த்ரவ்யமாக உருகும் என்னும் இடம் அருளிச் செய்தார் இறே –

அந்த நேரிய காதலாலே உண்டான அன்பு -என்று பரம பக்தியைச் சொல்லுகிறது –
ஆவல் அன்பு யுடையார் –நாச் 4-8–என்றும்
ஸ்ரத்தை தன்னால் வேடிக்கை மீதூர -திருக் குறுந்தாண்டகம் -4-என்றும் –
ஈர நெல் வித்தி –பேரமர் காதல் -5-3-4-என்றும்
பர பக்தி தனக்கே இரண்டும் உண்டாக அருளிச் செய்கையாலே -அன்பு -ஆர்வம் -என்று ஓர் அவஸ்தை தன்னில்
உபக்ரம சரம அவஸ்தைகளை சொல்லத் தட்டில்லை –
சங்காத் சஞ்சாயதே காம -ஸ்ரீ கீதை -2-62 -என்று இறே ஸ்ரீ கீதாச்சார்யனும் அருளிச் செய்தது –
காமோ நாம சங்கஸ்ய விபாக தசா -என்று இறே அதுக்கு பாஷ்யம் –
ஸ்நேஹோ மே பரம –பக்திஸ்ஸ நியதா வீர -என்றான் இறே ஸ்ரீ திருவடியும் –
ஆகையால் பார்ப்பக்த்யங்குர ரூபமான அன்பே தகளி என்றும் –அத்தலைக்குப் பரிந்து அல்லது நிற்க ஒண்ணாத படி
பரிபக்வமான பரபக்தியை நெய் என்றும் -நன்புருகி ஞானச் சுடர் விளக்கு -என்று ஆஸ்ரயமான ஆத்ம வஸ்து உருகி
விழும்படியான பரஞான அவஸ்தையை விளக்கு என்று இவரும் அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

ஈர நெல் வித்தி முளைத்த நெஞ்சப் பெரும் செய்யுள் -5-3-4-என்று பக்த்யங்குரமான சங்க அவஸ்தை முதலாக
நெஞ்சு தளமாக உண்டாமதாயிருக்க பர ஞான அவஸ்தைக்கு காரணமாக நெஞ்சை சொல்லுகிறது –
உருகுமால் நெஞ்சம் –பெருகுமால் வேட்க்கை–9 -6 -1-என்று பர பக்த் யவஸ்தையில் காரணமான நெஞ்சும் உருகும்
பர ஞான அவஸ்தையில் கரணமான நெஞ்சும் -கரணியான ஆத்மாவும் உருகும் -என்கிற விசேஷம் தோற்றுகைக்காக–

——————-

பிரயோஜனாந்தர பரர் நம்மை ஆஸ்ரயிக்கும் படி சொன்னீர் கீழ் பாசுரத்தில் -உமக்குச் செய்யும் படி சொல்லீர் என்ன –
கொள் கொம்பு மூடப் படர்ந்த அன்பை ஆஸ்ரயித்து அளவாக்கித் தர வேணும் -என்கிறார் –

மாலே நெடியானே கண்ணனே விண்ணவர்க்கு
மேலா வியன் துழாய்க் கண்ணியனே -மேலாய்
விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே என்தன்
அளவன்றால் யானுடைய வன்பு –100-

ஸ்வரூப ரூப குணங்களால் வந்த பெருமையை உடையனாய் விபூதி யோகத்தால் வந்த வைபவத்தை யுடையனாய் –
ஸ்வ வியதிரிக்த ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் நிர்வாஹகனாய் –
ஸ்ரீ பரமபத வாசிகளான ஸ்ரீ நித்ய ஸூரிகளுக்கு அவ்வருகு பட்ட இருக்குமவனாய் –
அவர்கள் உகக்கும்படி அத்யாச்சர்யமான திருத் துழாய் மாலையாலே அழகு பெற ஒப்பித்துக் கொண்டு இருக்குமவனாய் –
இப்படி இருந்து வைத்து ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்து அஸூரா விஷ்டமாய் நின்ற
விளாவின் காயை அஸூரமயமான கன்றாலே விழ விட்டவனே
உன் பக்கல் நான் உடையேனான ப்ரேமம் ஆச்சர்ய பூதனான என்னளவில் அடங்கி நிற்பது ஓன்று அன்று
தர்மி அழியாத படி அத்தை அகஞ்சுரிப் படுத்தித் தந்து அருள வேணும் –
அதவா
ஆஸ்ரித வியாமுக்தனாய் -அந்த வியாமுக்தத்துக்கு எல்லை இல்லாதபடி இருக்குமவனாய் -அந்த வியாமோஹம் ப்ரேரிக்க
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்து ஆஸ்ரிதற்கு பவ்யாநாய இருக்குமவனாய்
இந்நிலையில் ஸ்ரீ நித்ய ஸூரிகளுக்கும் அவ்வருகான பெருமையை யுடையனாய் –
ஐஸ்வர்ய ஸூசகமான திருத்துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதனாய்
விளாவாய் நின்ற அசுரனை கன்றாய் நின்ற அசுரானாலே யறிந்து விழ விட்ட -இரண்டையும் முறித்துப் பொகட்டால் போலே
என் விரோதியைப் போக்கினவனே -எனக்கு உன் பக்கல் ப்ரேமம் என்னளவு அன்று –
இத்தை அமைத்து அருள வேணும் -என்கிறாராகவுமாம் –

——————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருப்பள்ளி எழுச்சி – அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 5, 2019

திருப் பள்ளி எழுச்சி
கதிரவன் -கடி மலர்கள் -உண்டு– ஏற்றம் உண்டு-
பாட்டுக்கு பாட்டுக்கு உண்டு உதிக்கும்  அடையாளம் போது வைகின படி சொன்னார் பாட்டு தோறும்
ஆதித்யன் அணுக –ஆதித்யன் -தாமரை சேர்த்தி உண்டு இறே -கடி மலர் -மலர்ந்து –
கிட்டி வர வர விகசிக்குமா போலே -மது விரிந்து ஒழிகின -கொஞ்சம் மலர்ந்து -மொட்டித்த தசை மாறி மலர்ந்த தசை –
தேசாந்திரம் போன பிரஜை காணப் போகும் வீட்டார் நினைவால்- பிரதம கிரணம் பட போகிறது என்ற நினைவால் போலே
இதில் கடி மலர் கமலங்கள் மலர்ந்தன-இங்கு ஆதித்யனும் மேலே போனதால்/-போது வைகின படி சொல்லிற்று

————————————–

கதிரவன் குண திசை சிகரம் வந்து அணைந்தான்
கன இருள் அகன்றது காலை அம் பொழுதாய்
மது விரிந்தது ஒழுகின மா மலர் எல்லாம்
வானவர் அரசர்கள் வந்து வந்து ஈண்டி
எதிர் திசை நிறைந்தனர் இவரோடும் புகுந்த
இரும் களிற்று ஈட்டமும் பிடியோடு முரசும்
அதிர்தலில் அலை கடல் போன்று உளது எங்கும்
அரங்கத்தம்மா! பள்ளி எழுந்து அருளாயே—-1-

அரங்கத்துக்கு ஸ்வாமி சம்போதனம் — –பள்ளி எழுந்து அருளாயே-பாசுரம் தோறும் வருமே –

சூர்யம் கிழக்கு திக்கிலே உதய கிரி வந்து சேர்ந்தான்–
செறிந்து இருக்கிற இருள் வெளி ஏறி நீங்கி ஒழிந்தது
அழகிய காலைப் பொழுது வர – மா மலர் எல்லாம் விரிந்தது -பெரிய மலர்கள் விகசித்து -மது-தேன் ஒழுக ஈண்டி திரண்டு-
தெற்கு திசை நிறைந்து -ஆண் பெண் யானைகள் பிளிற–முரசு ஒலி–சமுத்திர கோஷம் போல/யஸ்ய அவதாரண ரூபாணி –

ஸ்ரீ நஞ்சீயர்

யஸ்ய அவதார ரூபாணி -வந்து சேவிக்க வந்து அபசாரம் பட்டு -அவசர பிரதீஷராய் காலம் எதிர் பார்த்து வந்துள்ளார்-
அபஸ்யந்த பரம் ரூபம் –அவதாரத்தில் அபசாரம் பட்டு -ஆராதகர் -அவசர பிரதீஷராக வந்து நின்றனர்-
ஸ்ரீ வைகுண்டம் காண பெறாத தேவர்கள் -அவதார சேவை தேடி-அர்ச்சை-ஆராதகர்கள்

ஆயிரம் கதிர் உடன் -திரு கமல பாதம் வந்து -ஆதித்யன் கிட்டே உதய கிரிக்கு பணி கொள்ள வந்தது –
திருவடி -ஒவ் ஒரு சுற்றிலும் எழுந்து அருளி -திருக் கமல பாதம் வந்து –
ஸூர்யன் வரை வந்ததே -அழைத்து பணி கொள்ள –
திருவடி -ஒவ் ஒரு சுற்று வீதியிலும் உண்டு சப்த பிரகாரங்கள் மட்டும் இல்லை ஆதித்யன் வரை செல்லுமே
அடியிலும் முடியிலும் ஆதித்யர்கள் வந்து நிற்க-கதிர் ஆயிரம் இரவி ஒத்த-நீள் முடியன் –
நடுவே கிடந்தது கண் வளர்வது என்-
மிக்க செஞ்சுயர் பரிதி சூடி-திரு வஸ்த்ரம்/சந்த்யா தீபம் கொண்டு வருவது போல–
கீழ் திக்கில் வர- கதிரவர் அவர் அவர் கை நிறை காட்டினர் –

கன இருள் அகன்றது
மிக்க இருள் சமாசனமாக போனது
ஊர் எல்லாம் துஞ்சி உலகு எல்லாம் –நள் இருளாய் /நள் இருள் கண் என்னை உய்த்துடுமின் -ஆண்டாள்

அம் காலை பொழுது
அழகிய காலை பொழுது ஆராதனம் துவக்க —
ஆராதனர் ஆராதனை காலம் வந்தது என்று உத்தியோகிக்க -உதய பலமாக – –
ஆராதன உபகரண புஷ்பங்கள்-விகசிதமாய் தேன் ஒழுக /-எல்லாம் ஸ்வரூப அனுரூபமாக

வானவர் இத்யாதி
தம் தாம் உடைய பல சித்திக்கும், ஆபத் நிவ்ருத்திக்கும் -வேத அபகார குரு பாதக தைத்ய பீடா –
ஈண்டி-ஒருவருக்கு ஒருவர் முற்கோலித்து திரண்டனர் –
முதல் கடாஷம் பெற -அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன்–
அமலங்களாக விளிக்கும்–
கமல கண்ணன் என் கண்ணில் உளானே //ஒருவருக்கு ஒருவர் முற் கோலித்து–
அடியார்களை கண்டு கருணை வெள்ளம் பெருகும் உன் தாமரை கண்களில் இருந்து -மது இங்கு போலே –
ஏறும் வாகனங்களும் ஆண் பெண் யானை -முரசு ஒலி -கடல் கோஷம் போலே
அரங்கத்து அம்மான் -செங்கோல் உடைய திரு அரங்க செல்வம்
உபயவிபூதி நாயகத்வம் தோன்ற -அநந்ய கதி -அடியேனுக்காக திரு பள்ளி எழுந்து அருள வேண்டும்/
கீழே சொன்னது எல்லாம் -மற்று எல்லாம் த்யாஜ்யம் //

———————————-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை

ஆதித்யன் தன் சொரூப சித்திக்கு என்று உதித்து விளக்காய் வந்து தோன்றி –
தினகரன்-பெரிய பெருமாளுக்கு பெரிய விளக்கு -அவனை குசலம் பிரச்னம் பண்ண வேண்டாமோ–
வெய்ய கதிரோன் விளக்காகா -என்றார் இறே–சேஷ பூதன் என்று நிறம் பெற –
மணம் -புஷ்பம்/மாணிக்கம் -ஒளி போல ஆத்மா-சேஷத்வம் /
நாட்டை எல்லாரையும் எழுப்ப சூர்யன் எழ –
எங்கள் ஆதித்யன் எழுந்து இருக்க வேண்டாமோ/
ராம திவாகரன் அச்சுத பானு – வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு விளக்கு –
தின கர குல திவாகரன் -ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு-வகுள பூஷண பாஸ்கரர் –
பாஹ்யமான அந்த காரம் அவன் போக்க–ஆந்தர உள் இருட்டு போக்க -உணர்ந்து அருள வேண்டும்/
சமாரதனம் -உபகரணங்கள்- மலர ஆரம்பித்து விட்டது /மாலை நண்ணி காலை மாலை கமல மலர் இட்டு /
ஆராத்யர் -தேவரீர் என்று தம் தாம் பரிகரங்கள் உடன் வந்தார்கள் /த்வத் தாச தாசீ கண–
தேவரீர் திருக்கண் மலர்ந்து விசேஷ கடாக்ஷம் பண்ணி அருள வேண்டும் –

இவர் -வகுத்த விஷயத்தில் -அர்சிஸ்-பகல்-சுக்ல பஷம்-உத்தராயணம்-சம்வச்தரம்-
அபிமானி தேவதைகள் ஊர் தாண்டி-சூர்ய சந்திர மின்னல் இந்திர வருண சத்ய லோகம் மூல பிரகிருதி விரஜை //
முக்தனுக்கு -வைகுந்தம் தமர் எமர் என்று மாதவன் தமர் எமர் என்று/ நாரணன் தாமரை கண்டு உகந்து-
ஆதி வாகரர்கள் சம்சாரம் தாண்டி அழைத்து போவதால்-தம் தாம் பதம் நிலைக்க –விளக்கு உடையார் /
வகுத்த விஷயத்தில் கிஞ்சித் கரியாது இரார்களே-கண் திறக்கும் காலத்தை எதிர் பார்த்து இருக்கிறார்/
கீழ் திக்கில் உதய கிரியில் தோன்றி காலத்தை எதிர்பார்த்து -பீஷாஸ் வாயு -சூர்யன் அக்னி இந்திரன் ம்ருத்யு -ஐவரும்
வாயு சூர்யன் அக்னி இந்த்ரன் மிர்த்யு-பீஷாச்மா-பயந்து-எதிர் பார்த்து –
குன்றத்து இட்ட விளக்காக –
சோலை காவேரி-கரை-கண் வளர்ந்த படியையும் காண வந்தான்/
கிழக்கு மலையில் மேல் இருந்து பார்க்க சோலை காவேரி –தொடங்கி திருவடி தொடக்கமாக
அரைச் சிவந்த ஆடை திரு முடி சேவை க்ரமமாக சேவிக்கலாம்

கன இருள் அகன்றது
செறிந்த இருள் ஆதித்யன் வரவுக்கு தக்க படி குறைய வாங்கிற்று//
இருள் முழுவதும் பார் முழுவதும் வீற்று இருக்க வன்னியர் குறும்பு செய்யும் -திரு விருத்தம் -23-
மதிப்பனனா ராஜ ச பரிகாரமாய் வந்ததும் இருட்டும் பயணம் குறைய வாங்கிற்று- பின் நோக்கி சென்றது -/
பக்தி வளர வளர அஞ்ஞானம் போகும் -கன இருள்- -அர்த்த பஞ்சக அஞ்ஞானம் /
ஹரி-பாபங்கள் அபகரிப்பார்-சிற்றம் சிறு காலே -சமாராதனை யோக்கியமான காலம் -அருணோயதம்-போல ஆஞ்சநேயர் வர –
வாதாத்மஜம்-ராஷசர் ஹரி ஹரி-என்றதும்-குரங்கு-புஷ்பம்-பந்து சூர்யன்-என்பதால் முகம் மலர்ந்தன/
ஸ்மிதம் பண்ண -சித்ரம்–இடைவெளியில் தேன் கொட்ட -மா -பெரிய- ஒழுகின- ஒழிகி கொண்டே இருக்கும்/
இடைவெளி -சித்ரம் -மது ஒழுகின -கொட்டிண்டே இருக்கும் -மா மலர் -ஜாதிக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்
மா மலர்- புஷ்ப ஜாதி எல்லாம் செண்பக –எண் வகை/ பந்து வெளியூர் வந்தவர் கண்டு மலருமா போலே –
செங்கழு நீர் ஆம்பல் கூம்பும்/பூ சூடல் எப் பொழுது மலரும் பூவை சூட்டுகிறார்

வானவர் இத்யாதி
பதவி போக கூடாது என்று இதுவே யாத்ரையாக -திக்குகள் எங்கும்- எதிர் எதிர் என்று எல்லா திசைகளிலும்-
முற்பட்டார் முற்பட்டார் -ஓர் இருவராக திரண்டு-திக்குகள் எங்கும் -எதிர் திசை -என்பதால் –
தேவரீர் பரிகரம் என்றால் இங்கனம் இருக்க வேண்டாமோ –
பெரிய யானை திரள்களும் இனம் பிரியாத பெண் யானைகளும் ,-நீ காட்டில் இரு என்றால் கேட்காது- ஸ்ரீ ரெங்கம் இறே –
இனம் பிரியாத பிடிகள் அன்றோ-ஸ்ரீ ரெங்கம் -இறே -ஸ்ரீ ஸ்தானம் அவளுக்கு ந்ருத்த ஸ்தானம் அன்றோ
பெண்ணாளும் பேணும் ஊர் அரங்கம் இறே ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் நாட்டிய ஸ்தலம் -அவனை களிப்பிக்கும் –
வாத்ய கோஷங்கள் -குழந்தைகளே எழுந்து விட்டன–

அதிர்தலில்-
குமுறும் ஓசை விழ ஒலி தொலை வில்லி மங்கலம்-
ஓசை கேட்டு கொண்டே பராங்குச நாயகி போக-அன்னைமீர் இனி உமக்கு ஆசை இல்லை —
வேத ஒலியும் விழா ஒலியும் –பிள்ளை பிடிகிறவர்கள் இருக்கு என்று சொல்லுமாம்/
பெரும் புறக் கடல் தேவரீர் உணர வேண்டாமா கடலொலி கேட்டு
உபய விபூதி நாதனான தேவரீர் -முகம் கொடுத்து அருளி அடிமை கொண்டு அருள வேண்டும்-

—————————–

கடி மலர் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ
கதிரவன் கனை கடல் முளைத்தனன் இவனோ
துடி இடையார் சுரி குழல் பிழிந்து உதறி
துகில் உடுத்து ஏறினர் சூழ் புனல் அரங்கா!
தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து
தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடி பொடி என்னும்
அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு
ஆட் படுத்தாய் பள்ளி எழுந்து அருளாயே—–10-

இந்த பிரபந்தம் நித்ய அனுசந்தானம் – –
கைங்கர்யம் பண்ணி சேஷத்வம் சித்திக்க -மகிழ்ந்து ஆசை உடன் -அவனை பள்ளி உணர்த்தி-இது காறும்-
பள்ளி உணர்த்தி கடாக்ஷம் பெற வேண்டியவர்-
இதில்- தம் பெயர்க்கு ஏற்ற -அடியார்க்கு ஆட் படுத்த/
கோல மலர் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -தரமி-தர்மம் ஓன்று அன்பே ஆழ்வார் வடிவம்–
அது போல தொண்டர் பொடியே இவர் -இவர் பிரார்த்தனை
அடுத்த பிர பந்தம்-அமலன் ஆதி பிரான்-அடுத்த ஆழ்வார் திரு பாண் ஆழ்வார் –அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்த விமலன் –
பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டர்கள்-
வையம் தகளியா தொடங்கி -தொல்லை பழ வினையை முதல் அரிய வல்லார் தாமே என்று பேசினவர்கள்-
பிரார்த்தித்த ஆழ்வார் இங்கு -அங்கு பயன் பெற்றதை சொல்கிறார்/

சூழ் புனல் அரங்கா -விளித்து அருளுகிறார்/உபய காவேரி மத்யத்தில்-
கடி-வாசனை /நன்றாக மலர்ந்தன என்கிறார் –
இங்கும்-கனை கடலில் கதிரவன் முளைத்ததை சொல்கிறார் -முதல் பாசுரம் போல-
துடி-உடுக்கை போல சிறிய மின் இடை மடவார்கள்/மின்னிடை மடவார்கள்- தீர்த்தமாடி வஸ்திரம் தரித்து ஏறினார்கள்
பலன் பேர் சொல்லாமல்- முதல் ஆழ்வார்களும் திரு மழிசை திரு பாண் ஆழ்வாரும் இந்த ஐவரையும் சேர்த்து அமுதனார் –
சீரிய நான் மறை செம்பொருள்-சொல்லி அடுத்து திரு மழிசை ஆழ்வார்-

தொடை ஒத்த -ஒழுங்காக தொடுத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்/
அடையாளம்–சேஷருக்கு சூசுகம் சங்கு சக்கரம் பொலிந்து தோன்றிய தோள் சேஷிக்கு சூசுகம் /
அடியேனை-தாஸ்ய ரசம் கொண்டவன்-அளியல்- நம் பையல்-
அனைவரும் படு காடு கிடக்கிறார்கள் என்று சொல்லி-இதில் தனக்கு வேண்டியதை கேட்டார் /
கீழே -மக்களுக்கு பரத்வம் காட்டி அருள தேவதைகள் கூட்டம் சொல்லி –
இதில் தனக்கு வேண்டிய புருஷார்த்தம் நிஷ்கர்ஷித்து அருளுகிறார் –

இதுவரை ப்ரஹ்மாதிகளும் படுகாடு கிடப்பதை அருளிச் செய்து
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர்-ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும் –நாபிகமலம் -பரத்வம் காட்டி –
நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான் சுருதி ஸ்மிர்த்தி மம ஆக்ஜை-அதை வேதம் தமிழ் செய்த ஆழ்வார்கள்/
பரம சைவர்கள்-பசுபதி ஆகமம் -தமிழ் -ஓதுவார்கள் தான் 12000/ஸ்மார்த்தர்கள் வேதம் மட்டும்/
சங்கரர் -பௌதர்கள் ஜைனர்கள் தலை விரித்து ஆடும் பொழுது அதை மாற்றி வேதம் வழி கொண்டு வந்தார் /
உபய வேதம் -வாய் கொண்டு மானிடம் கவி சொல்ல அல்லேன்-இதில் தன்னைப் பற்றி பேசுகிறார் –

ஸ்ரீ நஞ்சீயர்

நிகமத்தில்
உபக்ரமத்தில் -பிரயோஜன பரர் போல அன்றிக்கே-தேவர்கள் ரிஷிகள் போல் அன்றியே
எழுவார் விடை கொள்வார் ஈன் துழாயனை வழுவா-அமிர்தம் வாங்கி போவார் அவர்கள்-தேஷாம் சதத யுக்தாம் –
நித்ய உக்தன் -வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்று இருக்கும் –
முக மலர்ச்சியே பிரயோஜனம்-ஈஸ்வர முகோலாசம்- ப்ரீதி அர்த்தம்-ஒன்றே குறிக்கோள் //
அடியேனுக்கு பள்ளி எழுந்து அருளாய் என்கிறார் -பிரார்த்தித்து நிகமிக்கிறார் –

தாமரை அலர்ந்து மது வெள்ளம்-கோஷிக்கும் ஸ்வ பாவம் கடலுக்கு-
பெரிய பெருமாளை எழுப்ப முன் கதை- சிவிடக்கு என்று திருப் பள்ளி உணர கூறை பறித்த வ்ருத்தாந்தம்
வெண்ணெய் உண்ட வாயன்-குருந்திடை கூறை பணியாய்–
கண்டாரை பிச்சேற்ற வல்ல இடை –
அவர்கள் தம் தம் உடைகளை தாமே அணிந்து கொண்டு ஏறி வருகிறார்கள்-சட்டு என்று உணர –
பழைய விருத்தாந்தம் நினைவு படுத்துகிறார்-
பெரிய பெருமாளே கிருஷ்ணன் நம் பெருமாள் சக்ர வர்த்தி திரு மகன் என்று பட்டரும் அருளி செய்வாரே –
ஸ்வாமி கத்யம் அருளியதும் ராமோ துர் நபிஷாயே -இரண்டாவது வார்த்தை பேச மாட்டான்-

சூழ் புனல் அரங்கா –
இங்கு முன்பு அரங்கத்தம்மா யமுனை விரஜை சரயு– மறப்பிக்கும் படி —
காவேரி-மன்னி கிடக்கிறீர்-கங்கையில் புனிதமாகிய காவேரி நடுவு பாட்டு/
கீழே சொன்ன யமுனை-கண்ணன் உகந்த – பூ லோக மண்டபம் -விரஜை
சரயு -ராமன் உகந்த -இந்த மூன்றும் வேண்டாம் என்று இங்கே வந்து மன்னிக் கிடக்கிறான் -காவேரியே நிரூபகம்
கங்கையில் புனிதமான காவேரி /சூழ் புனல் -அரங்கா -வேறே திரு நாமம் வேண்டாமே
அழகிய மணவாளன்-அரங்கா சொந்த பேர் இருவருக்கும் இல்லை -ஆழ்வாருக்கும் பெருமாளுக்கும் –
விப்ர நாராயணன் விட்டு தொண்டர் அடிப் பொடி ஆனது போலே
நிரூபக தர்மம் -சூழ் புனல் அரங்கன்/

அங்குத்தைக்கு ஸ்பர்சம் ஆகும் படி ஒத்து -/கோவில் அரங்கனுக்கு நிரூபகம் போல கணித்திர-
மண் வெட்டி கூடை லஷ்மணனுக்கு போல -இவருக்கும் இதே செல்வம்-ததீய சேஷத்வம் –
ஞானம் ஆனந்த மயன் அல்ல இவரது ஸ்வரூப நிரூபகம் ததீய சேஷ பர்யந்தமாக இருக்கை–
தொண்டர்களுக்கு அடிப் பொடி என்ற ஞானமும்
தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையும் இவருக்கு நிரூபக தர்மம்-
இதுவே போக்யம் என்று ததீய பர்யந்தம் -என்றவாறு –
ஸ்நிக்தன் என்று கிருபை பண்ணி அருளி சேஷத்வ எல்லையில் நிறுத்தின தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அருள வேண்டும்

—————————————-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை

நிகமத்தில்
உபக்கிரமம் உப சம்காரம் சேர்ந்து இருக்கிறது –முதலும் முடிவும் —
அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் தொடங்கி-திரு விருத்தம்-மெய் நின்று கேட்டு அருளாய்-
திரு மேனி-மெய்/வட தள- வேத சிரஸ் கமல மலராள் தனத்துள்ளான் தேவகி திரு வயிற்றில் சடகோபர் திருமேனி வாக்கு/-
எல்லாம் உள்ளான் -பலர் இப்படி பேசுவார்-மெய்-சத்யம்-இமையோர் தலைவா கேட்டு அருளாய்-
இனி இனி இருபது கால் மூன்று தடவை இதிலும் 17 தடவை திரு வாய் மொழியிலும் கேட்டார் –
வைராக்கியம் ஞான ஆதிக்யத்தால் பெற்றார்/
மாறன் விண்ணப்பம் செய்த -ஞான பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே
ஈன சொல் ஆகிலும் 99 சொல்லி-அடுத்து
மாறன் விண்ணப்பம் செய்த தொடையல் நூறும் வன் சேற்று அள்ளல் சேரார் என்றார் 100 பாசுரத்தில்/
நமக்கே பறை தருவான் தொடங்கி அங்கு-திரு ஆய்பாடியில்-
அப் பறை கொண்ட வாற்றை முடித்தாள் ஆண்டாளும்-விஞ்சி நிற்கும் தன்மை /
2 பாசுரத்தில் பரமன் அடி பாடி 29 பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
இது போல் 3-27-/4 -26 -இதே போலே உண்டே
மேலையார் செய்வனகள் கேட்டியேல்-ஆண்டாள் அழகில் மயங்கி இருந்தான் கோஷ்ட்டி –
பராக்கு பார்த்து இருக்க -வேண்டுவன கேட்டியேல் என்று தொடை தட்டி சொல்கிறாள்

ஆளவந்தாரும் /நாதாய முனி தொடங்கி ஆகாத -பகவத் பக்தி சிந்தவே நாதாய முநையே –
இறுதியில் பிதா மகம் நாத முனி -துவத் சரணார விந்த அக்ருத்மா
நேர்மையான பக்தி படைத்தவர்-பிரேமா பிரகர்சா அவதி எல்லை ஆத்மா வந்தம் –என்னை பார்த்து மோட்ஷம் கொடுக்காதே –
ரெங்க நாத முனி-சத்யா பாமை சுருக்கி பாமை சொல்வது போல நாத முனி/
என் நடத்தை தாழ்ந்தது -உயர்ந்தது ஆக இருந்தால் நாத முனி பார்க்க வேண்டாமா -இல்லை-
குரு பரம்பரை ஆச்சர்ய சம்பந்தம் தான் சொரூப சித்தி ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் நிரம்பி இருந்த
என்னையும் பார்க்காமல்-திரு வடி சம்பந்தம் என்பதால்/

கூரத் ஆழ்வான் வரதன் இடம் மோட்ஷம் பெற்றதும் ராமானுஜர் உத்தரீயம் தூக்கி போட்டு மகிழ்ந்தாரே
கூரத் ஆழ்வான் சம்பந்தத்தால் தனக்கும் உண்டு என்று-இவரும்-

கடி மலர்
கதிரவன் -கடி மலர்கள் -உண்டு-இருந்தாலும் ஏற்றம் உண்டு-
பாட்டுக்கு பாட்டுக்கு உண்டு உதிக்கும் அடையாளம் போது வைகின படி சொன்னார் பாட்டு தோறும்
கதிரவன் மலர் உண்டே போது வைதிகன் படி அருளி —
உதய பர்வதம் அனுகினது முதல் பாசுரத்தில் //
ஆதித்யன் அணுக –ஆதித்யன் -தாமரை சேர்த்தி உண்டு இறே -கடி மலர் -மலர்ந்து –
கிட்டி வர வர விகசிக்குமா போலே -மது விரிந்து ஒழிகின -கொஞ்சம் மலர்ந்து -மொட்டித்த தசை மாறி மலர்ந்த தசை –
தேசாந்திரம் போன பிரஜை காணப் போகும் வீட்டார் நினைவால்- பிரதம கிரணம் பட போகிறது என்ற நினைவால் போலே
துவாரம் வழியே தேன் -மதுவிரிந்து ஒழிகின-கொஞ்சம் மலர ஆரம்பம் மொட்டித்த தசை மாறி —
உதய கிரியில் சேர்ந்து -த்ருஷ்டாந்தரம் தேசாந்தரம் இருந்து வரும் -கேட்டதும் முகம் கொஞ்சம் மலரும் –
வந்ததும் நன்றாக மலரும் -மொட்டித்த திசை மாறி மலர தொடங்கிற்று –நீர் பசை அருமானால் உலர்துவன் –
ஆச்சர்ய சம்பந்தம் தான் நீர் பசை-ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு-
ஆத்மா ஞான விகாசம் அவன் ஒருவனாலே தான்/அதுவும் ஆச்சர்ய சம்பந்தம் இருந்தால் தான் /
இதில் கடி மலர் கமலங்கள் மலர்ந்தன-இங்கு ஆதித்யனும் மேலே போனதால்/-
போது வைகின படி சொல்லிற்று

வாசம் செய் பூம் குழலாள் -அதன் மூலம் வந்த கந்தம் -கடி மலர்
கடி-நல்ல நாற்றம் வாசம் செய் பூம் குழலாள் திரு ஆணை-அவள் வாசஸ்தலம் என்பதால் வாசம்/
இவனோ-
இதில் இவனோ -கதிரவன்-முன்பு இல்லை – -குலச பிரஸ்தானம் -வினவி அருளுவீர் தாரகம் இதுவே அவனுக்கு /
அவனை கடாஷி – வினவா விடில் உனக்கு ஸ்வரூப நாசம்-அவ ரக்ஷணம் தாது நாராயண சப்த வாக்கியம்-
நான் உன்னை அன்றி இல்லை நீ என்னை அன்றி இல்லை-இவர்கள் சத்தா தாராகம் –
இழக்கும் அளவு அல்ல அன்றி உன்னுடைய சத்தா தாரகம் இழக்க புகா நிற்றீர் அன்றோ -ரக்ஷணம் –
கடாக்ஷம் -ரக்ஷகம் -அதற்காக வினவி அருளீர் –

துடி இடை இத்யாதி
குருந்திடை கூறை பணியாய் – தோழியும் நானும் தொழுதோம் —
அங்கும் சுரி குழல் பிழிந்து உதறி நீ உடுத்தினால் தான் சத்தை பெறுவாய்-
குணுங்கு வெண்ணெய் நாற்றம் இன்றும் பெரிய பெருமாளுக்கு வீசும்–சிறையில் அகப் பட்டு இருகிறாய் –
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அன்றோ
சூழ் புனல்/
நீர்மை நோக்கி அருள வென்னும் -சூழ் புனல் அரங்கா -நீரை பார்க்காமல் நீர்மையை பாராய்
நீர் சிறை த்தை கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளலாமோ

திரு குழலுக்கும் திரு முடிக்கும் திருத் தோள்களுக்கும் -அளவான மாலை-நித்ய சூரிகள் தான் மாலை-
அவன் இடம் ஜகத் ஒதுங்கி இருப்பது போலே சாத்தின மாலை பொருந்தி இருக்கும் –
வெளியில் எடுத்தால் மணியக்காரர் அளவை விஞ்சும் -மதுரகவி தோட்டம்-
சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பூணல் சாத்தி கொள்ளாத தாச நம்பி வம்சம்-
பெரிய பெருமாளுக்கு புஷ்ப மாலை இல்லை–உத்சவருக்கு மட்டுமே –
திரு ஆராதனம் பொங்கல் -இரண்டு மாலை உத்சவர் -உபய நாச்சியாருக்கும் மாலை
ஒரு திரு அரங்க மாளிகையார்- 48 வருஷம் இங்கு இருந்தவர் அவருக்கும் மாலை/-இப்படி ஐந்து/
பெரிய அவசரம்- 4 மாலைகளை களைந்து – சேனை முதலியார் கம்பம் அடி ஆஞ்சேநேயர் சேனை முதலியார் ஜீயர்
திரு அரங்க மாளிகையார்-மாலை களைய மாட்டார்கள்

திரு அரங்க மாளிகையார் அதே மாலை/ஸ்ரீ அன்னம் போது நான்கு மாலையும் மணிய காரர்/
உள் மாலை வெளுப்பு உபய நாச்சியார் இரண்டு சர மாலை பெரிய பெருமாளுக்கு/
அரவணை போது களைந்து உள் வெள்ளை மாலை அர்ச்சகர்/ யானைக்கு ஓன்று நாச்சியார் மாலை பசுவுக்கும்/
நம் பெருமாள் மாலை திருவாசல் காப்பானுக்கு சந்நிதி வாசல் சரம்/
நான்கு வேளை மாறும்/
1000 வருஷம்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் செய்தது போல /

10 கொத்து பரிவாரமும் ஏற்பாடு செய்து ஸ்வாமி கைங்கர்யம்/
ஆழியும் சங்கையும் உடைய நங்கள் அடிகள்-சேஷித்வ ஸூ சகம்
-53- சந்நிதிகள் கொண்ட கோயில் நிர்வாகம்
இவர் உடைய அடியார் அடியார் இருக்கிற படி/அடியேன்-ஆத்மாவின் ஆர்ப்பு-ஆரவாரம்- துடைத்தால் மிஞ்சுவது இது தானே –
நிலை நிற்கும் தர்மம்– அடியேன் -ஆத்மாவின் ஆர்ப்பு ஆரவாரம் தொலைத்தால் மிஞ்சுவது அடிமைத் தானம் தானே –
சரக் வஸ்திரம் -ஆபரணம் -அனுரூபம் -சின் மய ஸூ பிரகாச அந்யோன்ய ருசி -தகுந்ததாக இருக்கும்
சேஷ புதனுக்கு திருப்படலை ஸூ சகம்
மண் வெட்டி கூடை உடன் இளைய பெருமாள் சேஷத்வம் அடையாளம் –
ஷத்ரியம் அடையாளம் வில் உடன் -பெருமாளுக்கு வெளியில் பஹு பிராணன் லஷ்மணன் –
லஷ்மி சம்பத் -அளியன் என்று அருளி-
கிருபை பண்ணி-சிநேகமும் தயையும் இந்த ஜந்துவை கிருபை பண்ண அடுக்கும்-
எல்லாம் அற்றான் என்று திரு உள்ளம் கொண்டு-என்று தயை காட்டி அருளி –
உனக்கு ஆட் படுத்தாய் பிரதம நிலை- அடியார்க்கு ஆட் படுத்தாய்-சரம நிலை /
இவருடைய அடியார் அடியார் இருக்கும் படி -எல்லாம் அற்றான் -கர்மாதிகள் இல்லாமல் -என்று திரு உள்ளம் பற்றி –
ஆத்மாவின் ஆர்ப்பை துடைத்தால் நிலை நிற்பது இதுவே –
அளியன் -ஸ் நேகம்– தயாபாத்ரம் –

மத பக்த பக்தேஷு பிரியம் அதிகம் /எல்லை நிலத்தினில் நிறுத்தினாய் -ரத்னம் பட்டது முத்து பட்டது என்னுமா போல/
ஆட் படுத்தாய்-கிடைப்பது துர் லபம் -ஆட் படுத்தி விட்டாய்-
முதல் நிலையும் அன்றியே இவ்வருகே சம்சாரி நிலையும் அன்றி சேஷத்வ எல்லை நிலத்தில் நிறுத்தினாய் –
ரத்னம் முத்து பட்டது -கிடைத்தது போலே -ஆட்படுத்தாய் –பிரார்த்தனை மட்டும் இல்லை -கிடைத்த தனம்
வேண்டியது கிட்டியதே இன்னும் ஏன் தபஸ்-பாம்பின் மேல் நீர் நடுவில் /
அபிமத சித்தி உண்டானாலும் -உறங்குவார் உண்டோ-கையில் அமுதம் இருக்கே-அஹம் அன்னம் –
புசிக்க எழுந்து அருளாய் –உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் /
உமக்கு என்று கொண்டு அருள வேண்டும் யோக நித்தரை பலம் பெற்றதன் பின் பண்ண வேண்டுமா –
கோர மா தவம் செய்தனன் கொல்–சேஷித்வ சித்தி பெறவேண்டும்-
யோக நித்திரை பல பர்யந்தமான பின்பும் உறங்குவார் உண்டோ-
திருப்பள்ளி உணர்த்தி கைங்கர்யம் செய்து சேஷத்வ சித்தி நாம் பெற்று உஜ்ஜீவிக்க அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று –

மண்டங்குடி அதனில் வாழ வந்தோன் வாழியே
மார்கழியில் கேட்டை நாள் வந்து உதித்தான் வாழியே
தெண் திரை சூழ் அரங்கரையே தெய்வம் என்றான் வாழியே
திருமாலை ஒன்பது ஐந்தும் செப்பினான் வாழியே
பண்டு திருப்பள்ளி எழுச்சி பத்து உரைத்தான் வாழியே
பாவையர் கலவி தன்னைப் பழித்த செல்வன் வாழியே
தொண்டு செய்து துளவத்தால் துலங்கினான் வாழியே
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் துணைப் பதங்கள் வாழியே

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ திருமாலை – அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 5, 2019

காவலில் புலனை வைத்து கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து
நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே
மூவுலகு உண்டு உமிழ்ந்த முதல்வ நின் நாமம் கற்ற
ஆவலிப்புடைமை கண்டாய் அரங்க மா நகர் உளானே -1-

அவதாரிகை –
திருநாமம் யம வஸ்யதையை தவிர்த்து தரும் என்று இதனுடைய
பாவநத்வத்தையும்
ராஜ குல மஹாத்ம்யத்தையும் சொல்லுகிறது –

வியாக்யானம் –
காவலில் புலனை வைத்து –
காவல் இல்லாதபடி இந்திரியங்களை வைத்து –
அதாகிறது -மேல் சொல்லுகிற லாபங்களுக்கு அநுகூலமாக செய்தது ஒன்றும் இல்லை
யென்கையும் –அவ்வளவே அன்றிக்கே –
நிருபசு –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -58-மனித வடிவம் கொண்ட பசு -என்னும்படி
விஷய ப்ராவண்யன்களிலே நியதி இன்றிக்கே போந்தபடியும் –
விஹிதங்களை அனுஷ்டித்தல் -நிஷித்தங்களை கை விடுதல் செய்யாதவன் என்கை –

இதுக்கு அடியாக கொண்டு இழிந்த ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மத்திலும் -ராகாதி ப்ரநிர்ஜிதை என்று
அஜிதேந்திரியர் ஆனவர்களுக்கும் பகவத் பிராப்தி உபாயம் ஏது என்று இறே கேட்டது –
ஆக இப்படி சேதனன் தான் மூலையடியே திரிந்தாலும் அவன் தோஷங்களைப் போக்கி
மேல் சொல்லுகிற நன்மைகளைக் கொடுக்கும்படி யாய்த்து திருநாமம் உடைய ப்ரபாபம்-இருப்பது –
ஒருவன் விஷ தஷ்டன் ஆனால் விஷ வித்யையில் குசலனாய் இருப்பான் ஒருவன் –
நீ சுகமே எண்ணெய் வார்க்கவுமாம் -குளிக்கவுமாம் -உறங்குவுமாம் –
ஸ்வைர சஞ்சாரம் பண்ணவும் அமையும் -நான் அழகிதாப் போக்கித் தருகிறேன் என்னும் இறே –
அப்படியே யாய்த்து சம்சார விஷ தஷ்டனைக் குறித்து திருநாம பிரபாவம் இருப்பது –

வைத்து –
என்கிற இது புத்தி பூர்வகமாக அநீதியிலே மூட்டிப் போந்தேன் என்கை –
காவல் இல்லாதபடி என்றால் சப்தம் வசிக்குமோ என்னில் –
மீமாம்சகர் அபத்தத்தை நியமித்தாலும் அர்த்தத்தை முக்கியமாக கொள்ளுமா போலே –
இங்கும் அர்த்த கௌரவத்தாலே சப்தத்தை நியமித்து சொல்லுகிறோம் –
அங்கன் இன்றிக்கே –
காவலில் புலனை வைத்து என்னுமாம்
அந்த பஷத்தில் இது சாதன கோடியிலே புகக் கடவது –
அதாவது இதர விஷயங்களிலே மண்டித் திரிந்த இந்திரியங்களை திருநாமத்தை
அண்டை கொண்ட பலத்தால் சிறையிலே வைத்தபடி –
அராஜகமாய் கிடந்த காலம் குறும்பு செய்தாரை -ராஜகீயம் ஆனவாறே
ராஜாவை அண்டை கொண்டு சிறையிலே வைக்குமா போலே –

அதவா
அப்ராப்த விஷயங்களில் மண்டித் திரிந்த இந்திரியங்களை பிராப்த விஷயங்களிலே மூட்டினேன் -என்னவுமாம் –
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம் -என்னும்படியான விஷயம் ஆகையாலே –
அப்ராப்த விஷயங்களில் போகாதபடி தன் பக்கலில் ஆக்கிக் கொள்ள வல்ல வயிர உருக்கான விஷயம் இறே

கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து –
அஜிதேந்த்ரியத்வதுக்கு அடியான பாப ராசியை வாசனையோடு போக்கி –
தன்னை -என்றது –
த்ருஷ்டத்தில் விஷய பிராவண்ய ஹேது –
அத்ருஷ்டத்தில் நரக ஹேது –
பகவத் வைமுக்ய ஹேது –
தேக ஆத்ம அபிமான ஹேது –
இன்னமும் அநர்த்தங்களுக்கு அடியான கனத்தை நினைத்து
என்னை நியமித்து போந்தது தன்னையே -நான் இப்போது நியமித்தேன் என்கை –
கடக்க -என்றது –
அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தரிலே ஒருவன் என்னலாம்படி இருக்கை
அதாவது -வந்து கழிந்தது -என்று தோற்றாதபடி இருக்கை
கலி -என்றது
கால பரமான போது க்ருதயுக புருஷர்களிலே ஒருவன் என்று சொல்லலாம்படி இருக்கை –
திருவடி சமுத்திர தரணம் பண்ணினால் போலே இவர் பாப சமுத்ரத்தை கடக்க வல்லவர் ஆனார்

நின் நாமம் கற்ற -என்ற
திருநாம வைபாவத்தாலே வந்த இத்தை தன் தலையாக வந்ததாக சொல்லுவான் என் என்னில் –
திருநாமத்துக்கு உள்ளதொரு ஸ்வபாவம் ஆய்த்து இது –
இரா மடமூட்டுவாரைப் போலே முகம் தோற்றாமல் நின்று உபகரிக்கையாலே -இவன் தானே செய்து கொண்டானாக
அபிமாநிக்க லாம்படியாய் இருக்கும் –
இனி பலம் தன்னது ஆகையாலே பாய்ந்து -என்னத் தட்டில்லை

தாம் தேக ஹம்ஸ்ருஷ்டராய் இருக்கச் செய்தேயும் இத்தைக் கடந்து என்னலாம்படி இறே பெரிய பெருமாள் இவரை விஷயீ கரித்தது

நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே –
பாப பலத்தை அனுபவிக்கும் யமனுடைய தலையிலும் -அவன் மணாட்டி தலையிலும் -அடியிட்டு சஞ்சரியா நின்றோம் –
நலிந்து போன யம படரை ஒரு பேரை இட்டுத் துகைக்கிறார் காணும் –
நாவலோ நாவல் என்றும் –
அறையோவறை என்றும் -தோற்றவர்கள் முன்னே ஜெயித்தவர்கள் சொல்லும் சொல்லு –
முன்பே யமாதிகள் பேர் கேட்க அஞ்சிக் கிடந்தவர் -திருநாமத்தை அண்டை கொண்ட பலத்தாலே
யமன் வாசலிலே சென்று அறை கூவுகிறார் -இப்போது –
வாலி பேர் கேட்க அஞ்சி சுரமடைந்து கிடந்த மகாராஜர் -பெருமாளை அண்டை கொண்ட பலத்தாலே கிஷ்கிந்தா த்வாரத்திலே
சென்று அறை கூவினாற் போலே -அங்கு நாமி பலம் -இங்கு நாம பலம் –

உழி தருகின்றோம் -என்றது
தம் மிடுக்கு தோற்ற நின்று நிர்ப்பய சஞ்சாரம் பண்ணுகிறபடி –
பாபத்துக்கு நீ எழுதி வைத்த பட்டோலையை கொண்டு வரவில்லை யாகில் புறப்படாய் என்றாற் போலே இருக்கிறது ஆய்த்து –
உழி தருகின்றோம் –என்கிற
பஹு வசனத்தாலே திருநாமம் ரசிக்க வாயிலே புறப்பட்டவாறே இவர் சத சாதகமாய்ப் பனைத்த படி –
அதவா
இதன் இயலை அபயசித்து இதில் அத்வேஷம் உடையாரையும் கூட்டிக் கொள்ளுக்கிறார் ஆய்த்து
சமுத்ரலங்கனம் முதலாக இலங்கையில் உண்டான பராக்கிரமம் எல்லாம் திருவடி தான் ஒருவனே செய்தானாய் இருக்க –
பிராட்டியைக் கண்ட ப்ரீதிக்கு போக்குவீடாக மதுவனம் அழிக்கிற பலத்திலே எல்லா முதலிகளுக்கும் அந்வயம் உண்டானாப் போலே –
ஒருவனுக்கு ராஜகுல சம்பந்தமுண்டானால் அவன் பந்துக்களும் அவனை என் என்றாரும் அடங்க வாழக் கடவது இறே –
அவ்வளவும் இல்லை யாகிறது அன்றே பகவத் சம்பந்தத்துக்கு

உழி தருகின்றோம் -என்று
பலரையும் கூட்டிக் கொள்ளும் ஆகையாலே இவர்களுக்கு எல்லாம் சஞ்சார ஸ்தலம் வேணும் என்று –
அவன் பரிகாரத்தையும் கூட்டிக் கொள்ளுகிறார் –
லோகத்தில் பாபம் பண்ணினார் தத்பல அனுபவத்துக்கு அஞ்சி யமன் பேரிடுவார் அவனுடைய லேகேகன் பேரிடுவராய் –
யமம் தர்ப்பயாமி -சித்ரா குப்தம் தர்ப்பயாமி –என்று ஆராதியா நிற்க –
திருநாமத்தை அண்டை கொண்ட பலத்தாலே அவர்கள் தலையிலே அடி இடுகிறோம் என்கிறார் இறே இவர் –
தம்மை கீழ் நலிந்த யமாதிகளை இப்போது ஒரு பேரை இட்டுத் துகைக்கிறார் காணும் –
இவர் தமக்கு விஜயமாக சொல்லுகிறார் இத்தனை போக்கி -அவன் தான் தன் தலை கண்டது
திருநாமம் கற்றார் திருவடிகளிலே வணங்க என்று ஆய்த்து இருப்பது –
பிரணாமாம் யே அபிகுர்வந்தி தேஷாம் அபி நமோ நம -என்னக் கடவது இறே

ஸ்வ புருஷ மி வீஷ்ய பாச ஹஸ்தம் ப்ரபுரஹ மன்யன் ருணாம் ந வைஷ்ணவானாம்
என்றது கேவலம் தேக போஷண பரராய் இருப்பார்க்கு காண் நிர்வாஹகனாய் இருப்பது –
மற்றைப்படியே வைஷ்ணவர்கள் எனக்கு நிர்வஹகராய் காண் இருப்பர் என்றபடி –
திறம்பேன்மின் கண்டீர் இறைஞ்சியும் சாதுவராய்ப் போதுமின்கள் என்றான் -நான்முகன் திருவந்தாதி -68–
இவர்களைக் கண்டால் அனுகூல வ்ருத்திகளைப் பண்ணி தாந்தராய்ப் போரும் கோள்-என்கிறான்
இப்படி தானும் பயப்பட்டு தம் படரையும் நியமித்துக் கொண்டு இறே யமன் இருப்பது

லோகமடங்க யமபட பீதராய் இருக்க -நமன் தமர் தலைகள் மீதே நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம் -என்கைக்கு
வந்த தன் ஏற்றம் என் -என்ற பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளமாக –
மூவுலகுண்டு உமிழ்ந்த முதல்வ -என்கிறார் –
ப்ராதேசிகனைப் பற்றினேன் ஆகில் அன்றோ அவனுக்கு அஞ்ச வேண்டுவது –
பிரளய ஆபத்திலே சர்வ லோகங்களையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து ரஷித்து -அங்கிருந்து நெருக்கு ஒண்ணாதபடி
வெளிநாடு காண புறப்பட்டு விட்ட ஜகத் காரண பூதனானவனே –
பிரளய ஆபத்திலும் ஸ்ருஷ்டி வேளையிலும்
அந்த யமாதிகளோடு என்னோடு வாசி யற சர்வ நிர்வாஹகன் ஆனவன் அல்லையோ –

நம்மைப் பற்றி உமக்கு இந்த நன்மை எல்லாம் உண்டாய்த்து என்கிறீரோ -என்ன
உன் அருகு வந்திலன் –
நின் நாமம் கற்ற ஆவலிப்பு –
உன் திருநாமத்தை கற்ற பலம் -என்னுதல் –
கர்வம் என்னுதல்
நின்னாமம் -என்றது -ஓராயிரமாய் உலகு ஏழும் அளிக்கும் பேர் அன்றோ -திருவாய்மொழி -9-3-1-
தேவரீரைப் போலேயோ திருநாமம் –
கட்டிப் பொன்னுக்கும் பனிப் பொன்னுக்கும் உள்ள வாசி போராதோ
தேவரீருக்கும் திருநாமத்துக்கும்
மறுவலிடும் பிரளய ஆபத்தில் அன்றோ தேவரீர் எடுத்தது –
சம்சார பிரளயத்தில் நின்றும் எடுக்கும் போது தேவரீர் திருநாமம் வேண்டாவோ
நீளரவை சுற்றிக் கடைந்தான் பெயர் என்றே தொல் நரகைப் பற்றிக் கடத்தும் படை -முதல் திருவந்தாதி -81-
மந்த்ரம் என்னாது ஒழிந்தது –
கால நியமம் என்ன -அதிகாரி நியமம் என்ன -இவை தொடக்கமானவை வாராமைக்காக –
இடறினவன் அம்மே என்னும் போது ஒரு சடங்கு வேண்டாம் இறே

நஞ்ஜீயர் -அப்ரயதனாய்க் கொண்டு திரு நாமம் சொல்லலாமோ ஆகாதோ என்று -பட்டரைக் கேட்க –
கங்கா ஸ்நானம் பண்ணப் போமவனுக்கு வுவர்க் குழியிலே தோய்ந்து போக வேணுமோ –
மேலுண்டான நன்மைகளைப் பண்ணிக் கொடுக்க வற்றானது -கீழ் உள்ள அசுத்தியை போக்க மாட்டாதோ என்று அருளிச் செய்தார் –
வாயாலே திருநாமம் சொல்லுகைக்கு ஆகாதார் இல்லை –
மாத்ரு காதுகனுக்கும் கை சலித்தால் அம்மே என்ன பிராப்தி உண்டே யாய் இறே இருப்பது
கற்ற-என்றது
ஆசார்ய உச்சாரண அநு உச்சாரண க்ரமத்தாலெ வந்ததாய் இருக்கை
பெரிய பெருமாள் சொல்லுவிக்க அநந்தரம் சொன்னவர் ஆய்த்து இவர் –
கற்ற -என்றது –
ஸார்த்தம் ஆக அன்றிக்கே சப்த மாத்ரத்தை அப்யசிக்கை

ஆவலிப்புடைமை –
வைஸ்ரவணன் -என்னுமா போலே யாய்த்து திருநாம சம்பந்தத்தால் வந்த ஐஸ்வர்யம்

கண்டாய் –
இவ்வர்த்தம் உபதேசிக்க வேண்டி இருந்ததோ –
என் வடிவிலே தெரியாதோ –
ரசாயன சேவை பண்ணினாரையும் மண் தின்றாரையும் வடிவிலே தெரியாதோ
நான் பண்டையவன் என்று தோற்றா நின்றாதோ
மண் தின்ற உன் முகம் போலே இருந்ததோ என் முகமும்

அரங்க மா நகர் உளானே –
இங்கு வந்து சாய்ந்து அருளிற்று -திருநாமம் சொல்ல வல்லான் ஒருவனை
கிடைக் கவற்றோ என்னும் நசையாலே அன்றோ
சத்ய சங்கல்பர் ஆகையாலே தேவரீருடைய நினைவு சபலமாக பெற்றது இறே
மா நகர் –
ராஜா இன்ன மண்டபத்தே இருந்து நினைப்பிட்டான் என்றால் பின்னை அவன் தன்னாலும் தவிர்க்க ஒண்ணாதாய்
இருக்குமா போலே – இங்கே இருந்து விஷயீ கரித்தது என்றால் இனி தேவராலும் தவிர்க்கப் போமோ –
மா நகர்
சம்சாரிகமான துர் வ்யவஹாரம் அறும் இடம்

முன்பு அநீதியிலே கை வளர்ந்து -அசதச்யனாய் -நால்வர் இருந்த இடத்தில் சென்று ஏற மாட்டாதே இருந்தவன் –
தனக்கு-ஒரு ராஜகுல சம்பந்தம் உண்டானால்
சதச்சை மதியாதே சென்று ஏறுகையும் –
அவர்கள் சிரஸா வகிக்கையுமாய இறே இருப்பது –
அப்படியே முன்பு யமாதிகளுக்கு அஞ்சிக் கிடந்தது இடம் அறியாதே போந்தவர் –
இப்போது திருநாம சம்பந்தத்தாலே யமதிகள் தலையிலே அடி இட்டு
திரியும்படியான ராஜ குலத்தை சொல்லிற்று ஆய்த்து –

——————–

நிகமத்தில் –
குவலயா பீடத்தைப் போக்கினால் போலே-தம்முடைய பிரதிபந்தகத்தைப் போக்கின படியைச் சொல்லி –
பெரிய பெருமாள் உடைய ப்ரீதியே-தமக்கு பிரயோஜனம் என்று முடிக்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை யரங்கமாலைத்
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே–45–

——————————————————————————————————————————————————————-

வள வெழும் தவள மாட –
அழகு மிக்கு இருப்பதாய்
வெள்ளியாலே செய்தது போலே அதி தவளமான மாடங்களை உடைத்ததாய் -இருக்கை –
திரு அவதரித்த தன்று போகப் பெறாத இழவு தீருகிறார் –
வில் விழவுக்காக கம்சன் கோடித்த படியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்

வளம் -அழகு
எழுச்சி -மிகுதி

மதுரை மா நகரம் தன்னுள் –
பிரதமத்தில் வாமன ஆஸ்ரயமாய்
பின்பு ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் படை வீடு செய்து
பின்பு ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திரு அவதாரம் பண்ணுகையால் உண்டான பெருமையைச் சொல்கிறது –
இப்படி பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் ஆகையாலே ஸ்ரீ வைகுந்த மா நகரில் காட்டிலும் இது வ்யாவ்ர்த்தம் –

கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை –
கவளம் கொண்டு இருப்பதாய் பெருத்து இருந்துள்ள யானையைக் கொன்ற கிருஷ்ணனை –
களபமால் -என்று எதுகைக்கு சேர பாடம் ஆன போது –
களபம் என்று உருவத்தில் பெருத்த யானை -என்றபடி –

கீழே ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றார்
இங்கே ஆனை கொன்ற என்கிறார்
இத்தால்
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச -என்றது அழிந்தது-

அங்கு உள்ளார் விரோதிகளைப் போக்கி தன்னை அனுபவிப்பித்தாப் போலே
இவர் தம் உடைய பிரதிபந்தங்களைப் போக்கி தம்மை அனுபவிப்பித்த படி –
திரு அவதரித்த அன்று ஒளிந்து போன ஊரிலே கண் காண வந்து விரோதியை அழியச் செய்த
ஏற்றத்தை அனுபவிக்கிறார்-

யரங்கமாலைத் –
அவதாரத்துக்கு பிற்பாடரான தம்முடைய விரோதியைப் போக்கி ஸ்ரீ கோயிலிலே வந்தார் ஆய்த்து –

மாலை
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பெரும் பித்தர் ஆனவரை –
விரோதி நிரசனமும்
தத் பூர்வகமான ஸ்வ அனுபவமும்
தன் பேறாய் இருக்கை-

துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த்-
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு அடிமை செய்யுமவர்
புருஷார்த்தத்தின் எல்லையிலே நின்றவர் –
இது தான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் அடிமை செய்த படி யாதல் –

துளபத் தொண்டாய –
என்கையாலே -அபசாரம் தட்டாத கைங்கர்யம் -என்கை –
துடை ஒத்த துளபமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி -என்னக் கடவது இறே-

தொல்சீர் –
ஸ்வா பாவிகமான பகவத் சேஷத்வத்தின் சீமையிலே –
சஹஜ கைங்கர்யத்தின் உடைய மேல் எல்லை ஸ்ரீவைஷ்ணவ கைங்கர்யம் இறே –

தொண்டர் அடிப் பொடி சொல் –
இத்தால்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்ற பேரை உடையவர் –
இவருக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் அன்று காணும் நிரூபகம்
அடிப்பொடி -என்கையாலே –
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் -என்றாப் போலே இருக்கிறது யாய்த்து –

இளைய புன் கவிதை ஏலும் –
சப்தத்தில் இனிமையும்
கவித்வத்தில் குற்றம் உண்டே யாகிலும்
இளசாய் புல்லிய கவியே யாகிலும் –

எம்பிராற்கு இனியவாறே –
எம்பிரானுக்கு இனிதாய் இருக்கும் இறே –
கிம்ம்ர்ஷ்டம் ஸூத வசனம் -என்கிறபடியே
பெரிய பெருமாள் இத்தை உகந்த படி என் என்கிறார் –
பிரஜை மழலைச் சொல்லு தமப்பனார்க்கு இனிதாய் இருக்கும் இறே –
ப்ரஹர்ஷ யிஷ்யாமி சநாத ஜீவித – என்கிறபடியே
இவ் உகப்பு தானே புருஷார்த்தம் –
இவன் சத்தை யாவது
அவன் ப்ரீதிக்கு கை தொடுமானமாகை

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் சொல்லாது ஒழிந்தது-இவ் உகப்பு தானே அவர்களுக்குப் பலம் ஆகையாலே
இவ் வாழ்வாரை உகந்தாப் போலே-இப் பிரபந்தம் கற்றாரையும் ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் உகந்து அருளுவார் -என்கை –
ப்ரியதே சததாம் ராம -என்று ஸ்ரீ ராமாயணம் கற்றார் உடைய பலம் போலே இப் பிரபந்தம் கற்றார் உடைய பலமும் –

—————————————————————————————————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்த- அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 5, 2019

அவதாரிகை –
ஆழ்வார் திருமழிசைப் பிரான் ஆகிறார்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் போலே ஆய்த்து பிறந்த படியும் வளர்ந்த படியும் –
யது குலத்தில் பிறந்து கோபால குலத்தில் வளர்ந்தாப் போலே
ரிஷி புத்ரராய்ப் பிறந்து -தாழ்ந்த குலத்திலே யாய்த்து வளர்ந்தது –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் யது குலத்திலே பிறந்தாப் போலே அங்கே வளர்ந்து அருளினான் ஆகில்
ஸ்ரீ ராமோவவதாரத்தோபாதி யாம் இத்தனை என்று பார்த்தருளி -இடையரும் இடைச்சிகளும் பசுக்களும் –
நம்மிலே ஒருத்தன் -என்னும் படி தாழ்ந்தாருக்கு முகம் கொடுக்கைக்காக வாய்த்து கோப சஜாதீயனாய் வளர்ந்து அருளிற்று –
அப்படியே ஆழ்வாரும் பகவத் அபிப்ராயத்தாலே தாழ்ந்தாருக்கு முகம் கொடுக்கைகாக தாழ்ந்த குலத்தில் வளர்ந்து அருளினார் ஆய்த்து

இவ் வாழ்வாருக்கு சர்வேஸ்வரன் நிர்ஹேதுகமாக -மயர்வற மதி நலம் அருளி –
தன்னுடைய திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் –
தத் ஆஸ்ரயமான ஞான சக்த்யாதி கல்யாண குணங்களையும் –
உபயத்துக்கும் பிரகாசமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும் –
அதுக்கு அலங்காரமான கிரீடாதி பூஷண வர்க்கத்தையும் –
அதோடு விகல்ப்பிகலாம் படியான சங்கு சக்ர திவ்ய ஆயுதங்களையும் –
இது அடங்க காட்டில் எறிந்த நிலா ஆகாமே அநுபவிக்கிற ஸ்ரீ லஷ்மீ ப்ரப்ர்தி மஹிஷீ வர்க்கத்தையும்
அச் சேர்த்தியே தங்களுக்கு தாரகாதிகளாக உடையரான பரிஜன பரிபர்ஹத்தையும்
இப் போகத்துக்கு வர்த்தகமான ஸ்ரீ பரம பததையும் சாஷாத் கரிப்பித்து
ப்ரகர்தி புருஷாத்மகமான லீலா விபூதியினுடைய ஸ்ர்ஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களை
லீலையாய் உடையனாய் இருக்கிற படியும் காட்டிக் கொடுத்து –
இப்படி உபய விபூதி நாதனான எம்பெருமான் தன் பெருமையைக் காட்டிக் கொடுக்கையாலே –
ஸ்ரீ பகவத் அனுபவ ஏக போகராய்

நோ பஜனம் ஸ்மரந நிதம் சரீரம் -என்கிறபடியே சம்சார தோஷத்தை அனுசந்திக்க இடம் இல்லாதபடி –
ஈஸ்வரன் தம்மை அனுபவிக்கையாலே -மார்கண்டேயாதிகளைப் போலே சிரகாலம் சம்சாரத்திலே எழுந்தருளி இருந்த இவர்
ப்ராப்தமுமாய் –ஸூலபமுமான விஷயத்தை சம்சாரிகள் இழக்கைக்கு ஹேது என் என்று அவர்கள் பக்கல் கண் வைத்தார்

தாம் பகவத் விஷயத்திலே ப்ரவணராய் இருக்கிறாப் போலே
ரஜஸ் தமஸ்ஸு க்களால் பிறந்த அந்யதா ஞான விபரீத ஞானங்களாலே

யோ ப்ரஹ்மாணாம் விததாதி பூர்வம் -என்றும் –
யுக கோடி சஹஸ்ரேஷு விஷ்ணும் ஆராத்ய பத்மபூஸ் புநஸ் த்ரைலோக்ய தாத்ர்வம்
ப்ராப்தவாநி தி சுஸ்ருமே -என்றும் –
வேதாமே பரமம் சஷூர் வேதாமே பரமம் தனம் -என்றும் –
மஹா தேவஸ் சர்வமேதே மஹாத்மா -என்றும் –
ஏக ஏவ ருத்ரச -என்றும் –
ஹிரண்ய கர்பஸ் சம வர்த்ததாக்ரே -என்றும்
இத்யாதி ப்ரசம்சா வாக்யங்களாலும் -தாமஸ புராணங்களாலும் பரதவ புத்தியைப் பண்ணி –
சேதனர் பகவத் விமுகராய் அனர்த்தப் படுகிறதை கண்டு –பர அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாமையாலே
நிர்தோஷ பிரமாணங்களாலும் சம்யன் நியாயங்களாலும் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டி நிரசன
பூர்வகமாக பகவத் பரதத்வத்தை உபதேசித்த இடத்திலும் -அவர்கள் அபி முகீ கரியாமையாலே

நாம் இவர்களைப் போல் அன்றியே -ஜகத் காரண பூதனாய் –பரமபத நிலயனான சர்வேஸ்வரனே
ப்ராப்யன் என்று அவன் ப்ரசாதத்தாலே அறியப் பெற்றோம் –
இனி இவனை ஆஸ்ரயிக்கும் இடத்தில் -பர வியூகங்கள் தேச விப்ரக்ர்ஷ்டத்வத்தாலே
அஸ்மத்தாதிகளுக்கு ஆஸ்ரயணீயம் ஆக மாட்டாது –
அவதாரங்கள் கால விப்ரக்ர்ஷ்டதை யாகையாலே ஆஸ்ரயணீயங்கள் ஆக மாட்டாது –
இரண்டுக்கும் தூரஸ்தரான பாஹ்ய ஹீநருக்கும் இழக்க வேண்டாதபடி
அர்ச்சக பராதீநனாய் -சர்வ அபராத சஹனாய் -சர்வ அபேஷித ப்ரதனாய் -வர்த்திக்கும்
அர்ச்சாவதாரத்தின் நீர்மையை அனுசந்தித்து –
ஆகிஞ்சன்யத்தை அதிகாரமாக்கி –
ப்ரபத்தியை அதிகாரி விசேஷணமாய் ஆக்கி –
பகவத் கிருபையை நிரபேஷ உபாயம் என்று அத்யவசித்து
அவனை ஆஸ்ரயித்து -அவன் கிருபை பண்ணி முகம் காட்ட இவ்விஷயத்தை லபிக்கப் பெற்றேன் என்று
தமக்கு பிறந்த லாபத்தை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————

முதல் பாட்டு –
அவதாரிகை –
அண்டாகாரணமாய் -ஸ குணமான ப்ருத்வ்யாதி பூத பஞ்சகங்களுக்கு அந்தராத்மாவாய் நிற்கிற
நீயே ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் –
இவ்வர்த்தம் வேதாந்த ப்ரமேயம் கை படாத பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் நினைக்க ஒண்ணாது என்கிறார் –

பூநிலாய ஐந்துமாய் புனல் கண் நின்ற நான்குமாய்
தீநிலாய மூன்றுமாய் சிறந்த கால் இரண்டுமாய்
மீநிலாய தொன்றுமாகி வேறு வேறு தன்மையாய்
நீநிலாய வண்ண நின்னை யார் நினைக்க வல்லீரே –1-

பத உரை
பூநிலாய -பூமியிலே வர்த்திக்கிற
ஐந்துமாய் -சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரசங்கள் ஐந்துமாய்
புனல் கண் நின்ற -ஜலத்திலே வர்த்திக்கிற
நான்குமாய் -சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரசங்கள் நான்குமாய்
தீநிலாய -அக்நியிலே வர்த்திக்கிற சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரசங்கள் மூன்றுமாய்
மூன்றுமாய் -சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரசங்கள் மூன்றுமாய்
சிறந்த -சேதனருக்கு ஆதாரமாய் இருக்கும் பலத்தை உடைய
கால் நிலாய -வர்த்திக்கிற
இரண்டுமாய் -சப்த ஸ்பர்சங்கள் இரண்டுமாய்
மீநிலாயது -ஆகாசத்திலே வர்த்திக்கிற
ஒன்றுமாகி -சப்த குணம் ஒன்றுமாகி
வேறு வேறு தன்மையாய் -தேவாதிகளுக்கு அந்தராத்மாவாய்
நீ-சித் அசித் சரீரி
நிலாய வண்ணம் -கார்ய காரண வர்க்கத்தில் நிற்கும் பிரகாரத்தை உடையனாய்
நின்னை -சித் அசித் விசிஷ்டமாய் கொண்டு ஜகத் உபாதான காரணமாய் நிற்கிற உன்னை
யார் நினைக்க வல்லீரே –நினைக்க வல்லார் யார்-

வியாக்யானம்-

பூநிலாய ஐந்துமாய்–
பூமியிலே வர்த்திக்கிற சப்தாதி குணங்கள் ஐந்துமாய்
பூதேப்யோண்டம் -என்றும்
கந்தவதீ ப்ரத்வீ -என்றும் –
தஸ்யா கந்தோ குணோ மதஸ் -என்றும்
ப்ர்த்வி குணம் கந்தமாய் இருக்க -சப்தாதிகள் ஐந்தும் அதுக்கு குணமாகச் சொல்லுவான் என் என்னில்
சப்தாதிபிர் குணைர் ப்ரஹ்மன் சம்யுதான் யுத்தரோத்தரைஸ் -என்கிறபடியே
காரண குண அனுவர்த்தியாலே -சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரச கந்தங்களையும் கூட்டிச் சொல்கிறது –

புனல் கண் நின்ற நான்குமாய் –
அப்பிலே வர்த்திக்கிற சப்த ஸ்பர்ச ரூப ரசங்களுமாய்
சம்பவந்தித தோம்பாம்சி ரசாதாராணிதாநிது -என்கிறபடியே தத் குணம்
ரசமாய் இருக்க அதிலும் காரண குண அனுவர்த்தியாலே சப்த ரச ரூபங்களையும் கூட்டிச் சொல்லுகிறது

தீ நிலாய மூன்றுமாய்
ஜ்யோதி ருத்பத்ய தேவா யோஸ் தத் ரூபம் குண உச்யதே -என்கிறபடியே
அக்நி குணமான ரூபத்தோடே சப்த ஸ்பர்சங்களைக் கூட்டி –மூன்றுமாய் -என்கிறது –

சிறந்த கால் இரண்டுமாய் –
ஸ்வ சஞ்சாரத்தாலே சேதனர்க்கு ஆதாரமான பலத்தை உடைய வாயுவினுடைய குணம் இரண்டுமாய் –
பலவான் பகவசந் வாயுஸ் தஸ்ய ஸ்பர்சோ குணோ மதஸ் -என்கிறபடியே
வாயு குணமான ஸ்பர்சதோடே ஆகாச குணமான சப்தத்தையும் கூட்டிச் சொல்லுகிறது

மீநிலாய தொன்றுமாகி –
மீதிலே வர்த்திக்கிற சப்த குணம் ஒன்றுமாய் –
ஆகாசம் சப்த லஷணம் -என்கிற படியே ஆகாச குணம் ஒன்றையும் சொல்லுகிறது
உக்தமான பூத பஞ்சகங்களுக்கு காரணமான ஏற்றத்தாலும் ஸ்வ வ்யதிரிக்தங்களுக்கு
அவகாச பிரதானம் பண்ணும் ஏற்றத்தாலும் –மீது -என்று ஆகாசத்தைச் சொல்லுகிறது –

அண்ட காரணம் ப்ர்திவ்யாதி குணங்களாய் இருக்க -சப்தாதி குணங்களோடே ஸாமாநாதி கரித்தது
பரத்வ்யதிகளோபாதி தத் குணங்களும் ஸ்வாதீநமாய் இருக்கையாலே
பிருதிவி வாதி களோடு ஸாமாநாதி கரண்யம் சரீர ஆத்ம சம்பந்த நிபந்தனம்

குணங்களோடு ஸாமாநாதி கரண்யம் அவற்றின் உடைய சத்தாதிகள் ஸ்வாதீநமாய் இருக்கையாலே
அண்டத்துக்கு மஹத் அஹஙகாரங்களும் காரணமாய் இருக்க பூதங்கள் ஐந்தையும் சொல்லுவான் என் என்னில் –
தஸ்மா த்வாஸ் தஸ்மா தாத்மன ஆகாரஸ் சம்பூத -என்கிற ஸ்ருதி சாயையாலே அருளிச் செய்கிறார் –
பூதோப்யோஸ்ண்டம் -என்று ரிஷிகள் சொல்லுகிற பஞ்சீ கரணத்தாலே –
சூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்ம காரணம் ஆகையாலே சித் அந்தர்பூதமான புருஷ சமஷ்டியையும் நினைக்கிறது
இவ்வளவாக பரகத ஸ்ருஷ்டி சொல்லிற்று ஆய்த்து

வேறு வேறு தன்மையாய்
அண்டாந்த வர்த்திகளாய் -ஒன்றுக்கு ஓன்று விலஷணமான தேவாதி பதார்த்தங்களுக்கும் ஆத்மாவாய்
ஆத்மாக்களுடைய ஸ்வரூபம் -ஏக ரூபமாய் இருக்க –வேறு வேறு -என்கிறது கர்மத்தால் வந்த தேவாதி ரூபங்களைப் பற்ற

நீ நிலாய வண்ணம் –
சித் அசித் சரீரியான நீ -கார்ய காரண வர்க்கத்தில் நிற்கிற பிரகாரம் -அதாகிறது
அசித் கதமான பரிணாமம் என்ன
சேதன கதமான அஞ்ஞான துக்காதிகள் என்ன
இவை உன் பக்கல் ஸ்பர்சியாதபடி நிற்கை

நின்னை
சித் அசித் விசிஷ்டமாய் கொண்டு ஜகத் உபாதான காரணமான உன்னை

ஆர் நினைக்க வல்லர்
நினைக்க வல்லார் ஆர்
பரமாணுக்கள் உபாதான காரணம் என்னும் வைசேஷிகர் நினைக்கவோ
பிரதானம் உபாதான காரணம் -சித் அசித் சம்வர்க்கத்தாலே ஜகன் நிர்வாஹம் என்னும் சாங்க்யர் நினைக்கவோ
நிமித்த உபாதனங்களுக்கு பேதம் சொல்லும் சைவர் நினைக்கவோ
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்த த்ரயங்களும் ப்ரஹ்ம பரிணாமம் என்னும் பேத அபேதிகள் நினைக்கவோ
நிர்விசேஷ வஸ்து வ்யதிரிக்தங்கள் அபரமார்தம் என்னும் மாயாவாதிகள் நினைக்கவோ
வேதாந்த பிரமேயம் கைப்பட்டார் ஒழிய ஆர் நினைக்க வல்லர் என்கிறார் –

————————————————————————————————-

120-பாட்டு –அவதாரிகை –

உன்னபாதம் என்ன நின்ற ஒண் சுடர்க் கொழு மலர் மன்ன வந்து பூண்டு –என்று வடிவு அழகிலே வந்த
ஆதரத்துக்கு அவ் வடிவே விஷயமான படியை சொன்னார் -கீழ்-
இதில் –
கிடந்தானை கண்டேறுமா போலே தாமே அவ் விக்ரஹத்தை பற்றுகை அன்றிக்கே
நிர்ஹேதுகமாக
பெரிய பெருமாள்
தம்முடைய விக்ரஹத்தை என்னுள்ளே பிரியாதபடி வைக்கையாலே
விரோதி வர்க்கத்தை அடையப் போக்கி –
அபுநா வ்ர்த்தி லஷணமாய்
நிரதிசய ஆநந்த ரூபமான
கைங்கர்யத்தைப் பெற்றேன் என்று –
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று உபகார ஸ்ம்ர்தியோடே தலைக் கட்டுகிறார் –

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து
துயக் கொண் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி யாதலால் என்னாவி தான்
இயக்கொலா மறுத்தறாத வின்ப வீடு பெற்றதே -120-

வியாக்யானம்-

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி-
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து என்கிறபடியே விச்சேதியாதே
தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ஆத்மகமான பல வகைப் பட ஜன்மங்களில் நின்றும் –
அஞ்ஞனாய் -நித்ய சம்சாரியாய் போந்த என்னை மாற்ற நினைத்து –

இயக்க யறாமை யாவது –
ஒரு தேகத்துக்கு ஆரம்பகமான கர்மத்தை அனுபவிக்க இழிந்து – அநேக தேக ஆரம்பகமான
கர்மங்களைப் பண்ணுகையாலே தேக பரம்பரைக்கு விச்சேதம் இன்றி செல்லுகை –
இயக்கு -நடையாட்டம் –
இயக்கல் -என்று வல் ஒற்றாய் கிடக்கிறது –
மாற்ற நினைப்பதை –மாற்றி -என்பான் என் என்னில் –
உயிர் முதலாய் முற்றுமாய் -என்றாப் போலே –

இன்று வந்துதுயக் கொண் மேக வண்ணன் நண்ணி –
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தை தவிர்த்து-தன் பக்கலிலே பக்தி ரூபாபன்ன ஜ்ஞானத்தை தரும்
காளமேக நிபச்யாமானவன் – எனக்கு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க
இன்று நிரஹேதுக கிருபையினால் நான் இருந்த இடத்தே வந்து கிட்டி –
நண்ணுதல் -அணைதல்
நச்சு நாகணைக் கிடந்தான் -என்றும் –
பொன்னி சூழ் அரங்கமேயபூவை வண்ணா -என்றும் – சொல்லிப் போந்தவர் ஆகையாலே –
இங்கும் உய்யக் கொள் மேக வண்ணன் என்று
பெரிய பெருமாள் திருமேனியைத் தமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேது-என்கிறார்-

என்னிலாய தன்னுளே –
அஹம் புத்தி சப்தங்கள் தன்னளவிலே பர்வசிக்கும்படி –
தனக்கு பிரகாரமான என்னுடைய ஹ்ர்த்யத்திலே –
தத்வமஸி -என்று -உபதேசித்து -அஹம் ப்ரஹ்மாசி -என்று அனுசந்தித்துப் போந்த
அர்த்தம் இறே இவர் இங்கு அருளிச் செய்கிறார் –
இந்த சரீர ஆத்ம சம்பந்தம் இங்கே சொல்லுகிறது -தன் பேறாக உபகரித்த விதுக்குக் ஹேதுவாக –

மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி –
அபிமதமாய் -அநுரூபமாய் -ஜ்யோதிர் மயமான –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை பிரிக்க ஒண்ணாதபடி கலந்தான் –
மயக்கம் -செறிவு –
தன்னை ஒழிய எனக்கு ஒரு ஷண காலமும் செல்லாதபடி பண்ணினான் என்கை –

ஆதலால் –
இப்படி தான் மேல் விழுந்து இவ்வளவும் புகுர நிறுத்துகையாலே

என்னாவி தான் –
தனக்கு அநந்ய சேஷமாய் -ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் போலே -அபிமதமுமான என் ஆத்மாவானது –

இயக்கெலா மறுத்து –
அந்யோந்ய கார்ய காரண பவத்தாலே ஒழுக்கறாத -அவித்யா கர்ம வாசன ருசி ப்ரகர்தி சம்பந்தங்களை யறுத்து –
இயக்கறாத பல் பிறப்பில் -என்று காரணமான தேக சம்பந்தகளை சொல்லிற்றாய் –
தத் கார்யமான அஞ்ஞான கர்மங்கள் என்ன –
தத் ஆஸ்ரயமான வாசனா ருசிகள் என்ன –
இவற்றையும் கூட்டி -எலாம் –அறுத்து என்கிறார்

அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே –
யாவதாத்மபாவி விச்சேதம் இல்லாத –நிரதிசய ஆனந்தமான
கைங்கர்ய ரூப மோஷத்தைப் -பெற்றது

————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .