Archive for the ‘Aandaal’ Category

ஸ்ரீ கோதை (ஆண்டாள்) அஷ்டோத்திர சதநாமாவளி​

November 19, 2020

ஸ்ரீ கோதை (ஆண்டாள்) அஷ்டோத்திர சதநாமாவளி​

ஓம் ஸ்ரீ கோதாயை நம:
ஓம் ஸ்ரீ ரங்க நாயக்யை நம:
ஓம் விஷ்ணுசித் தாத்மஜாயை நம:
ஓம் ஸத்யை நம:
ஓம் கோபி வேஷ தராயை நம:
ஓம் தேவ்யை நம:
ஓம் பூஸுதாயை நம:
ஓம் பேகதாயிஞ்யை நம:
ஓம் துளஸீ வாஸஞ்ஜாயை நம:
ஓம் ஸ்ரீ தந்விபுவாஸின்யை நம:

ஓம் பட்டநாத ப்ரியகர்யை நம:
ஓம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாயுத போகின்யை நம:
ஓம் ஆ முக்த மால்யதாயை நம:
ஓம் பாலாயை நம:
ஓம் ரங்கநாத ப்ரியாயை நம:
ஓம் வராயை நம:
ஓம் விச்வம்பராயை நம:
ஓம் கலாலாபாயை நம:
ஓம் யதிராஜ ஸஹோதர்யை நம:
ஓம் க்ருஷ்ணாநுரக்தாயை நம:

ஓம் ஸுபகாயை நம:
ஓம் துர்லபஸ்ரீ ஸுலக்ஷணாயை நம:
ஓம் ஸக்ஷமீ ப்ரியஸந்யை நம:
ஓம் ச்யாமாயை நம:
ஓம் தயாஞ்சிதத்ருஞ்சலாய நம:
ஓம் பல்குன்யாவிர்பவாயை நம:
ஓம் ரம்யாயை நம:
ஓம் தணுர் மாஸ க்ருத வ்ருதாயை நம:
ஓம் சம்பகாசோக புன்னாகமால விலஸத்கசாயை நம:
ஓம் ஆகாரத்ய ஸம்பன்னாயை நம:

ஓம் நாராயண பதாச்ரிதாயை நம:
ஓம் ஸ்ரீ மதஷ்டாக்ஷரீ மந்தர நம:
ஓம் ராஜஸ்தித மநோ ரதாயை நம:
ஓம் மோக் ஷப்ரதான நிபுணாயை நம:
ஓம் மனுரத்னாதி தேவதாயை நம:
ஓம் ப்ராம்ஹண்யை நம:
ஓம் லோக ஜனன்யை நம:
ஓம் லீலா மானுஷ ரூபிண்யை நம:
ஓம் ப்ரும்மஞ்ஞான ப்ரதாயை நம:
ஓம் மாயாயை நம:
ஓம் ஸச்சிதாநந்த விக்ரஹாயை நம:

ஓம் மஹா பதிவ்ருதாயை நம:
ஓம் விஷ்ணு குண கீர்த்தன லோலுபாயை நம:
ஓம் ப்ரபந்நார்த்திஹாயை நம:
ஓம் நித்யாயை நம:
ஓம் வேதஸென தவிஹாரிண்யை நம:
ஓம் ஸ்ரீ ரங்கனாத மாணிக்ய மஞ்சர்யை நம:
ஓம் மஞ்சு பாஷிண்யை நம:
ஓம் பத்ம ப்ரியாயை நம:
ஓம் பத்ம ஹஸ்தாயை நம:
ஓம் வேதாந்த த்வய போதின்யை நம:

ஓம் ஸுப்ரஸன்னாயை நம:
ஓம் பகவத்யை நம:
ஓம் ஸ்ரீ ஜனார்தநதீபிகாயை நம:
ஓம் ஸுகந்தாவயவாயை நம:
ஓம் சாருரங்கமங்கன தீபிகாயை நம:
ஓம் த்வஜவஜராங்குசாப்ஜாங்கம் நம:
ஓம் ருது பாதகலாஞ்சிதாயை நம:
ஓம் த்ராகாகாரநகராயை நம:
ஓம் ப்ரவாளம்ருதுளாங்குள்யை நம:
ஓம் கூர்மோபமெயபாதோர்த்வ பாகாயை நம:

ஓம் சோபநபார்ஷ்ணிகாயை நம:
ஓம் வேதார்த்த பாவதத்வக்ஞாயை நம:
ஓம் லோகாராத்யாங்கரிபங்கஜாயை நம:
ஓம் ஆநந்தபுத்புதாகாரஸுகுல்பாயை நம:
ஓம் பரமாம்ஸகாயை நம:
ஓம் அதுலப்ரதிபா பாஸ்வதங்குளீ யகபூஷிதாயை நம:
ஓம் மீநகேதநதூணீரசாருஜங்கா விராஜிதாயை நம:
ஓம் குப்பஜஜா நுத்வயாட்யாயை நம:
ஓம் விசாலஜகநாயை நம:
ஓம் மணிமேகலாயை நம:

ஓம் ஆநந்தஸாகராவர்த்தகம்பீராம் போஜநாபிகாயை நம:
ஓம் பாஸ்வதவனித்ரிகாயை நம:
ஓம் சாருபூர்ணலாவண்ய ஸம்யுதாயை நம:
ஓம் நவவல்லீரோமராஜ்யை நம:
ஓம் ஸுதாகும்பாயிதஸ்தன்யை நம:
ஓம் கல்பசாகாநிபுஜாயை நம:
ஓம் கர்ணகுண்டலகாஞ்சிதாயை நம:
ஓம் ப்ரவாளாங்குளிவிந்யஸத நம:
ஓம் மஹாரத்னாங்குளீயகாயை நம:
ஓம் கம்புகண்ட்யை நம:
ஓம் ஸுசுபுகாயை நம:

ஓம் பிம்போஷ்ட்யை நம:
ஓம் குந்ததந்தயுஜெ நம:
ஓம் காருண்யரஸநிஷ்யந்தலோச நத்வயசாலிந்யை நம:
ஓம் கமநீயப்ராபாஸ்வச்சாம்பேய நிபநாஸிகாயை நம:
ஓம் தர்ப்பணாகாரவிபுலகபோலத் விதாயாஞ்சிதாயை நம:
ஓம் ஆநந்தார்க்கப்ரகா சோத்பத்மணிதாடங்கசோபிதாயை நம:
ஓம் கோடி ஸூர்யாக் நிஸங்கா நம:
ஓம் சநாநாபூஷண பூஷிதாயை நம:
ஓம் ஸுகந்தவதநாயை நம:
ஓம் ஸுப்ருவே நம:
ஓம் அர்த்தசந்த்ர லலாடகாயை நம:

ஓம் பூர்ணசந்த்ரானனாயை நம:
ஓம் நீலகுடிலாசை சோபிதாயை நம:
ஓம் ஸெளந்தர்ய ஸீமா விலஸத் கஸ்தூரீ திலகோஜ்வலாயை நம:
ஓம் தகத் தகாயமா நோத்யத்மணி பூஷண ராஜீதாயை நம:
ஓம் ஜாஜ்வல்யமான ஸத்ரத்நதி வ்யசூடாவதம்ஸகாயை நம:
ஓம் ஸூர்ய சந்த்ராதி கல்யாண நம:
ஓம் பூஷாணாஞ்சித வேணிகாயை நம:
ஓம் அத்யர்க்காநல தேதஸ் விமணி கஞ்சுகதாரிண்யை நம:
ஓம் ஸத்ரத்நஜால வித்யோதி வித்யுத் புஞ்ஜாபசாடிகாயை நம:
ஓம் பரிபாஸ்வத்ரத்நபுஞ்ஜஸ்யூத ஸ்வர்ணநிசோளிகாயை நம:
ஓம் நாநாமணிகணாகீர்ணகாஞ்ச நாங்கதபூஷிதாயை நம:

ஓம் குங்குமாகரு கஸ்தூரி திவ்ய சத்தனசர்ச்சிதாயை நம:
ஓம் ஸ்வோசிதோஜ்வலவித்யோத விசித்ர சுபஹாரிண்யை நம:
ஓம் அஸவக்யே யஸுக ஸ்பர்சஸர் வாவயவ பூஷணாயை நம:
ஓம் மல்லிகா பாரிஜாதாதி திவ்ய புஷ்பஸ்ருகஞ்சிதாயை நம:
ஓம் ஸ்ரீ ரங்க நிலயாயை நம:
ஓம் பூஜ்யாயை நம:
ஓம் திவ்யதேவீ ஸுஸேவிதாயை நம:
ஓம் ஸ்ரீ மத்யை கோதாயை நம:

————

ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரில் வைகாசி பவுர்ணமி அன்று பால் மாங்காய் நிவேதனம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளனும் ஸ்ரீ ஆண்டாளும் எழுந்து அருளி ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரும் சேவை சாதிக்க
மடி மாங்காய் இட்டுக் கைக்கொள்ளும் அவனை நினைக்க ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் வம்சத்தார்
இன்றும் சமர்ப்பித்து காட்டி அருளுகிறார்கள்

——————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஆண்டாள் கொட்டிய பறையும், கேட்ட பறையும் December 28, 2009 By ஸ்ரீ ஜெயஸ்ரீ சாரநாதன்–

October 16, 2020

வேதமனைத்துக்கும் வித்து’ என்று ஆன்றோரால் போற்றப்படும் திருப்பாவையில்
அடிக்கடி சொல்லப்படும் ஒரு சொல், ‘பறை’ என்பதாகும்.

ஐந்திணைகளுக்கும் உரிய பறைகள் தொண்டகப்பறை (குறிஞ்சி), துடிப்பறை (பாலை) , ஏறுகோட்பறை (முல்லை),
மணப்பறை மற்றும் கிணைப்பறை (மருதம்) , மீன்கோட்பறை (நெய்தல்).
இவை தவிர வேறு சில பறைகளும் அந்த நாளில் இருந்திருக்கின்றன.
புறநானூறில் 12 விதமான பறைகள் சொல்லப்படுகின்றன.
இவற்றுள் ஸ்ரீ ஆண்டாள் எந்தப் பறையைக்கொட்டியிருப்பாள் எனக் காண்போம்.

(1) அரிப்பறை :- அரிப்பது போல ஓசை எழுப்பும். வயல் வெளியில் பறவைகள், இலைகளின் மீது உரசிச் செல்லும்
சப்தம் போலவும், பெண்டிர் அணிந்த நகைகள் ஒன்றனோடு ஒன்று உரசுவது போலவும் என்று,
அரிப்பறை ஓசை உவமை காட்டப் படுகிறது.

(2) அனந்தன் பறை :- சுடுகாட்டுப் பகுதிகளில், பேயாட்டம் ஆடும் மகளிர் இதைக் கொட்டுவர்.
சரசரவென்று பாம்பு செடிகளுக்கிடையே ஓடும் ஓசை போல் இருக்கும் போலிருக்கிறது. இதன் ஓசை கேட்டு பருந்துகள் வருமாம்.

(3) ஆகுளிப் பறை மற்றும் (4 ) சிறு பறை :- மிகச் சிறிய, கைக்கடக்கமான பறை இது. பாணர்கள் யாழுடன் எடுத்துச் செல்லும் பறை.
அரசனைக் குறித்தோ, கடவுளைக் குறித்தோ பாடுவதற்குப் பயன் படுவது. இதை விடிவதற்கு முன் கொட்டுவார்கள்.

(5) சல்லிப்பறை :- இதைப் பெரும் பறை என்பார்கள். விழாக்களிலும், ஊர்வலங்களிலும் கொட்டுவார்கள்.

6) சாக்காட்டுப்பறை :- இது சாவுக்கு அடிக்கும் பறை.

(7) செருப் பறை :- அரசன் போர்க்களத்தில் நுழையும் போது அடிப்பது. யானைப் படைக்கு முன்னால் அடித்துச் செல்வர்.

(8) போர்ப் பறை :- இது போர் அறிவிக்கும் பறை. போருக்குச் செல்லும் போது அடிக்கும் பறை.

(௯) நெய்தல் பறை :- சாக்காட்டுப் பறை போல, சாவின் போது நெய்தல் நிலத்தில் அடிக்கபடுவது.

(10) தடாரிப் பறை :- இதைக் கிணைப் பறை என்றும் பம்பைப் பறை என்றும் கூறுவர். இது உடுக்கையாக இருக்கலாம்.

(11) ஒரு கண் பறை:- அளவில் பெரியதான இப்பறையில், கண் போன்ற அடையாளம் தெரியும்.
அது யானையின் பாத வடிவில் இருக்கும், செய்திகளை அறிவிப்பதற்கும், போர்க் களங்களிலும், இது பயன் படுத்தப்பட்டது.

(12) மணப் பறை :- திருமணங்களில் கொட்டப்படுவது.

புறநானூறில் ஆங்காங்கே பேசப் படும் இந்த 12 பறைகளில், ஆகுளிப் பறையும், சிறுபறையும் மென்மையாகவும்,
பாடலுக்கு இசைந்தும் கொட்டப்படுவதுடன், கடவுளைக் குறித்து, விடிவதற்கு முன்னமேயே கொட்டப் படுவதால்,
ஸ்ரீ ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும், கொட்டிய பறை சிறு பறை அல்லது ஆகுளிப் பறை எனக் கொள்ளலாம்.

இனி, பறை என்று ஸ்ரீ ஆண்டாள் கூறும் செய்திகளைப் பார்ப்போம்.
மொத்தம் 10 இடங்களில் ஸ்ரீ ஆண்டாள் பறை என்று குறிப்பிடுகிறாள்.

ஸ்ரீ ஆண்டாள் கூறும் பறை

1. பறை தருவான் (பாசுரம் – 1)
2. பாடிப்பறை கொண்டு (பாசுரம்- 8 )
3. போற்றப் பறை தரும் – (பாசுரம்- 10)
4. அறை பறை – (பாசுரம் -16)
5–என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏற்றிப் பறை கொள்வான் –(பாசுரம் -24)
6. பறை தருகியாகில் – (பாசுரம் -25)
7. சாலப்பெரும் பறை – (பாசுரம் -26)
8. உன்றன்னை பாடிப் பறைகொண்டு – (பாசுரம் -27)
9. நீ தாராய் பறை – (பாசுரம் -28)
10. இற்றைப் பறை கொள்வான் – (பாசுரம் -29)
11.அங்கப் பறை கொண்ட ஆற்றை – (பாசுரம் -30)

அவற்றுள், 26 -ஆம் பாசுரத்தில் வரும் சாலப் பெரும் பறை, மேற் கண்ட 12 பறைகளுள் சல்லிப் பறையை ஒத்திருக்கிறது.
சல்லிப் பறை என்பது, விழாக்களில் கொட்டப்படுவது. சுற்றுப் புறத்து ஓசைகளையும் மீறி ஓங்கி ஒலிக்க வேண்டிய பறை.

‘மாலே மணி வண்ணா’ எனத் தொடங்கும் பாசுரத்தில், ‘சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே’ என்று
ஸ்ரீ ஆண்டாள் கூறும் வர்ணனை இறைவன் வரும் வீதி ஊர்வலம் போல உள்ளது.

ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்கச் செய்யும் வகையில் ஸ்ரீ பாஞ்சசன்னியம் என்னும் சங்கூதும் ஒலியோடு,
பிற ஒலி முழக்கங்களும், பல்லாண்டு இசைத்த வண்ணம் செல்வதும், கோல விளக்கும், கொடியும், விதானமும்
செல்லும் பாங்கினையும் உரைத்திருப்பது, மார்கழி மாதத்து வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று ஸ்ரீ திருமால் வீதி வலம் வரும்
ஸ்ரீ கருட சேவை போன்று இருக்கிறது. வீதி ஊர்வலத்தில் கொட்டப்படும் சல்லிப் பறையை
ஸ்ரீ ஆண்டாள் சாலப் பெரும் பறை என்று கூறியிருக்கலாம்.

மார்கழி பௌர்ணமியில், பாவை நோன்பு ஆரம்பிக்கும் என்று பரிபாடல் – 11 தெரிவிக்கிறது.
மார்கழி மாதம், திருவாதிரையில், சந்திரன் செல்லும் போது, பூரண சந்திரன் ஆகிறது.
அன்று விடிகாலை, ஆற்றங்கரையில் ஹோமத் தீ வளர்த்து, ஆதிரையானை வழி படுவர்.
அவ்வமயம், அனைத்து பெண்களும் பாவை நோன்பு ஆரம்பிப்பார்.
திருமணமானவர்களும், கன்னிப் பெண்களும், சிறுமியரும் என, அனைத்துப் பெண்களும், அந்த வழிபாட்டில் கலந்து கொள்வர்.
அது முடிந்த மறு நாள் முதல், இளம் சிறுமியர் மட்டும ஆற்றங்கரை சென்று பாவை செய்து, பறை கொட்டி,
அந்தப் பாவைக்குப் பூச் சொரிந்து, விளையாட்டாகக் கடவுளை வணங்குவர்.

இதையே ஸ்ரீ ஆண்டாள் துவங்கி வைக்கிறாள். பாவை நோன்பிருந்து நல்ல கணவனை அடைவது என்னும் வழக்கப்படி
ஸ்ரீ கண்ணனையே கணவனாக அடைய விரும்பி ஸ்ரீ ஆண்டாள் பாவைக் களம் புக விரும்புகிறாள்.
பௌர்ணமி கழிந்த மறுநாள் சிறுமியர் துவங்கும் பாவை நோன்புடன் முதல் பாசுரம் துவங்குகிறது.
அப்பாசுரத்தில் வரும் வர்ணனை, பௌர்ணமி கழிந்த மறு நாள் விடிவதற்கு முன் இருக்கும் வானத்தைச் சொல்கிறது.
பௌர்ணமிக்கு மறுநாள் வைகறையில், முழு மதி இன்னும் வானில் இருக்கும்.
அன்று காலை நிறை மதி இன்னும் வானில் தெரிய, அதை தான் ஸ்ரீ ஆண்டாள்,
மதி நிறைந்த நன்னாள் என்று சொல்லி இருக்கிறாள்.

நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு பாசுரம் என்ற கணக்கில், பௌர்ணமிக்குப் பதினைந்தாம் நாள் வரும் அமாவாசை
‘எல்லே இளங்கிளியே’ பாசுரத்தில் வருகிறது. அதற்கு மறு தினத்திலிருந்து, வளர் பிறை ஆரம்பம்.
வளர் பிறையின் ஏகாதசி, வைகுண்ட ஏகாதசி ஆகும். அது 11-ஆம் நாள் வருவது.
அப்படி கணக்கு பார்த்தால் ‘மாலே மணி வண்ணா’ பாசுரம் ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி என்றாகிறது .
அன்று தான், எல்லா ஸ்ரீ விஷ்ணு ஆலயங்களிலும், கருட வாகனத்தின் மீது ஸ்ரீ திருமால் வீதிப் புறப்பாடு கிளம்பி விடுவார்.
ஸ்ரீ ஆண்டாளின் தந்தையான ஸ்ரீ பெரியாழ்வார், பாண்டிய அரசனின் சந்தேகத்தைத் தீர்த்து, அவனால் கொண்டாடப்பட்டு,
பட்டத்து யானை மீது நகர் வலம் வந்தபோது, அவருக்கு ஸ்ரீ கருட வாகனத்தின் மீது காட்சி தந்த ஸ்ரீ திருமாலைப் பார்த்து,
‘பல்லாண்டு பல்லாண்டு’ என்று இறைவனையே வாழ்த்திப் பாடினார்.
சாலப் பறை பற்றி சொல்லும், ‘மாலே மணி வண்ணா’ பாசுரத்திலும், பல்லாண்டு இசைப்பதைப் பற்றி கூறுவதாலும்,
அது வீதி வலம் வரும் ஸ்ரீ கருட சேவையாகவும், அந்தப் பாசுரம் இசைத்த அன்று ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசியாகவும் இருந்திருக்கலாம்.
மறுநாள் துவாதசி என்பதற்கு ஏற்றாற் போல், அடுத்த பாடலான ‘கூடாரை’ யில் உண்ணுவது பற்றி சொல்லப்படுகிறது.

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று, நாம் இருக்கும் பூமியானது, இந்தப் பால் வெளி அண்டத்தின் மையத்திலிருந்து
அதிக பட்சத் தொலைவை அடைகிறது. தனுர் மாதம் என்னும் மார்கழி மாதமுடைய தனுர் ராசியானது
நம் பால் வெளி அண்டத்தின் மையப் பகுதியாகும்.
தனுர் ராசிக்கு நேர் எதிரில் சூரியன் வரும் இந்த மாதத்தில், நாம் சூரியனுக்கு அப்பால் –
சூரியனிடமிருந்தும், பால் வெளி மையத்திடமிருந்தும், அதிக பட்ச தொலைவை அடைகிறோம்.
இதை வேறு விதமாகக் கூறுவதென்றால், பால் வெளி கேலக்ஸ்சியின் (galaxy) வெளியே – எங்கிருந்தோ அது வந்து
கொண்டிருக்கிறதே, அந்த அண்ட வெளிக்கு அருகே – அதிக பட்ச அருகாமையை வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று நாம் அடைகிறோம்.
இந்த வெளி, தேவயானம் என்றும் உத்தர வீதி என்றும் சொல்லப்படும். இது நமது கேலக்ஸ்சியின் மேல்புறமான இடம்.
பிறவா நிலையடையும் ஜீவன்கள் உத்தர வீதியில் செல்லும் என்பது ஐதிகம்.
அப்படிப்பட்ட உத்தர வீதியின் புறம், நமது பூமிக் கோளம், அதிகபட்ச அருகாமையைப் பெறும் வைகுண்ட ஏகாதசி நாள்,
மோக்ஷ வாயில் திறக்கப்படும் நாளாகக் கருதப்படுகிறது.
பிரபஞ்ச இயலும், அதன் வழி ஆன்மீக நிலையையும் அறிந்த நம் முன்னோர் வகுத்த வழிகள் ஒப்புவமையே இல்லாதவை.

அத்தகு சிறப்பும், தொன்மை வழக்கமும் கொண்ட ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று,
சாலப் பெரும் பறை கொட்டினர் என்று ஸ்ரீ ஆண்டாள் கூறுவது சாலவும் பொருத்தம்.

பறை கொட்டி, பாவை நோன்பு நோற்ற ஸ்ரீ ஆண்டாள், தனக்கு ஸ்ரீ நாராயணன் பறை தருவான் என்கிறாள்.
மேற்கூறிய சாலப் பெரும் பறை தவிர மற்ற இடங்களில், அவள் கேட்கும் பறை, அதாவது
ஸ்ரீ நாராயணன் தருவான் என்று சொல்லும் பறை என்பது, தட்டும் பறை அல்ல.
அவள் பெற வேண்டும் என்று கேட்கும் அந்தப் பறை எப்படிப்பட்டது என்பது, மீதம் ஒன்பது இடங்களில்
அவள் சொல்லும் பறையை இணைத்துப் பார்த்தால் விளங்குகிறது.

அவள் ஸ்ரீ நாராயணன் திருக்கோவிலின் வாசல் கதவைத் தட்டி, கதவைத் திறக்கச் சொல்லி வாயில் காப்பாளனிடம்
‘தான் ஒன்றும் அழையா விருந்தாளி அல்ல, அறை பறை மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேர்ந்தானே.
அதனால் தான் வந்தோம். கதவைத் திற’ என்கிறாளே அங்கே இருக்கிறது சூட்சுமம்.

இங்கே பறை என்பது கொட்டும் பறை அல்ல.
ஸ்ரீ மாயன் மணிவண்ணன் என்னும் கண்ணன் அறை பறை அறிவித்து அன்றே சொன்னானே, அதை நம்பி
அவனைத் தேடி நாங்கள் வந்திருக்கிறோம். கதவைத் திறக்காவிட்டால் எப்படி என்று கேட்கிறாள்.

அப்படி என்ன அறை பறை அறிவித்து ஸ்ரீ மாயவன் சொன்னான்?

அறை பறை என்னும் சொல்லே ஒரு சிறப்புப் பொருளுடையது.
‘அறை பறை அன்ன கயவர்’ என்னும் குறள் – 1076 -இல், ரகசியமாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய
விஷயங்களைப் பகிங்கிரமாகச் சொல்லுவது அறை பறை என்கிறார் உரை ஆசிரியர் பரிமேலழகர்.
ரகசியமாக சொல்லப்பட்டு வந்த ஒரு விஷயத்தை கண்ணன் பகிங்கிரமாகச் சொல்லி இருக்கிறான்.
அதை உண்மை என்று நம்பி ஸ்ரீ ஆண்டாள் ஸ்ரீ கண்ணன் திருக் கோயில் தேடி வந்திருக்கிறாள்.

அபப்டி என்ன ரகசியம் – அதை ஊரறிய பகிங்கிரமாக ஸ்ரீ கண்ணன் சொல்லி விட்டான் என்றால்,
அதுவே அவன் போர்க்களத்தில், அர்ஜுனனுக்கு, கொடுத்த வாக்குறுதி!

சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸூச

எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு விட்டு என்னையே சரணடை. நான் எல்லாப் பாபங்களிலிருந்தும் உனக்கு
விடுதலை அளிக்கிறேன் என்று ஸ்ரீ கண்ணன் கூறுவது, பிறவி பெரும் கடலைக் கடக்க அவன் கொடுக்கும் ஒரு உறுதிப் பிரமாணம்.
இது என்றுமே உள்ள பிரமாணம் தான். ஆனால் அந்நாளில் மக்கள், கடினமான ஆன்மீகப் பயணம் மேற்கொண்டு
அதன் பயனாக இதை அறிந்தார்கள். எனவே இது ரகசியம் எனப்பட்டது. அப்படியான ஒரு ரகசியத்தை,
எல்லார் முன்னிலையிலும், எல்லோரும் அறியும் வண்ணம் போட்டு உடைத்து விட்டான் ஸ்ரீ கண்ணன்.
அறை பறை என அறிவித்து விட்டான்.

அன்றைக்கு அவன் அர்ஜுனனுக்கு அறிவித்தது, உரக்க அறிவித்தது, பறை கொட்டியது போல் அறிவித்தது,
மக்கள் அனைவரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக. அவன் கொடுத்த உறுதி பிரமாணத்தை நம்பி,
அவனே எல்லாம் என்று அவனைச் சரணடைந்து, அவனைத் தேடி வந்திருக்கிறோம்.
நீ கதவைத் திறக்க மாட்டேன் என்கிறாயே என்று ஸ்ரீ ஆண்டாள் இங்கு கூறுகிறாள்.

அறை பறை மாயன் மணி வண்ணன் ‘நென்னேலே வாய் நேர்ந்தான்’.
அன்றே வாய் விட்டு விட்டான். அதை நம்பி ‘தூயோமாய் வந்தோம்’ நாங்கள்.
எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு விட்டுத் தூயவர்களாய் வந்தோம் என்று ஸ்ரீ ஆண்டாள் சொல்லுவதிலிருந்து,
ஸ்ரீ நாராயணன் தரும் பறை – அது அவன் உரை- அது நமக்கு மோட்சம் தருவேன் என்று அவன் தரும் உறுதி – என்று புலனாகிறது.

இந்த ஸ்ரீ மாயன் உரையை (ஸ்ரீ பகவத் கீதையில் அவன் கொடுத்த உறுதி), ஸ்ரீ திருப்பாவையில் பறை என்று
வரும் மற்ற இடங்களில் சேர்த்துப் பார்த்தால், இதுவே உள்ளுறைப் பொருளாக விளங்குவது தெரியும்.

இப்பொழுது, ஆண்டாள் கூறும் பறை – பட்டியலைப் பார்ப்போம்.

1. பறை தருவான் – (பாசுரம் – 1)

“நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்”.

அன்று அர்ஜுனனுக்குப் பறை என்னும் உரை தந்தான். அர்ஜுனனைப் போல நாமும் அவனை அடைவோம்.
நமக்கும் அந்த உரை தந்து, உறுதி அளிப்பான்.

2. பாடிப் பறை கொண்டு (பாசுரம் -8)

“பாவை, எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு…….
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால் ஆவா வென்று ஆராய்ந்து அருளேல்..”

அவன் கொடுத்த உரை என்னும் பறையை நம்பி, அவனிடம் சென்று நாம் வணங்கி -‘
இது நீ கொடுத்த உறுதி தானே, எங்களையும், ஏற்றுக் கொள் என்று சொன்னால்,
‘ஆஹா’ என்று ஆஹா-காரம் செய்து ஆராய்ந்து சொல்கிறேன் என்பான். ‘

அவன் ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தித் திருமகனான இராமனைப் போல் அல்ல. ஒருவனிடம் தவறு இருந்தாலும்,
அவன் தன்னைப் பணிந்தால் ஸ்ரீ இராமன் தன்னடி சேர்த்துக் கொண்டு விடுவான்.
இராவணனே, ‘அபயம்’ என்று அவன் அடி பணிந்தால் அவனைத் தண்டிக்காமல் விட்டு விடுவான் என்று ஸ்ரீ சீதை சொல்கிறாள்.
அவளுக்குத் தீங்கு செய்த காகாசுரனை அப்படித் தான் அவன் மன்னித்தான்.
ஆனால், இந்த தேர்த் தட்டு பாகன் இருக்கிறானே, அவன் அப்படி அல்லன்.

பாவத்துடன் வரினும் சரி, பரவாயில்லை என்பவன் ஸ்ரீ இராமன்.
ஆனால் புண்ணியத்தையும் விட்டு விட்டு வா என்பவன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்.
அதனால் “பறை (உறுதி) வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டீர்கள் இல்லையா. பார்க்கலாம். ஆராய்ந்து சொல்கிறேன்.”
என்று கூறுபவன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன். அதனால் சீக்கிரம் போவோம், அவனைப் பார்த்து கேட்டு –
இன்னும் காத்திருக்க வேண்டும் என்னும் தொனியில், ஸ்ரீ ஆண்டாள் இந்த இடத்தில் பறை என்னும்
சொல்லைக் கையாண்டு உள்ளாள்.

3. போற்றப் பறை தரும் – (பாசுரம்- 10)

“போற்றப் பறை தரும் புண்ணியன்”

அதனால், அவனை நன்கு போற்றிப் பாடுவோம், நமக்கும் உறுதி கொடுத்து விடுவான் –
அர்ஜுனன இவ்வாறு தான், அவனைத் தொடர்ந்து, அவனை விடாது இருந்தான். அவனுக்கு உறுதி கொடுக்கவில்லையா?

4. அறை பறை – (பாசுரம் -16)

‘அறை பறை மாயன் மணி வண்ணன் நென்னேலே வாய் நேர்ந்தான்’.

இதன் கருத்தை முன்னமேயே பார்த்தோம். ரகசியமாக இருந்த மோக்ஷம் என்னும் பெரும் உபாயத்தை,
அறைந்து பறை அறிவித்தாற் போல் அன்றே அர்ஜுனனிடம் சொல்லி விட்டானே.
அதை நம்பித் தானே நாங்கள் இன்று வந்திருக்கிறோம்.

5-என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏற்றிப் பறை கொள்வான் –29-
இங்கு பறை என்று பரம புருஷார்த்தம் -அனுபவ ஜெனித
ப்ரீதி காரித கைங்கர்யத்தைச் சொன்னவாறு

6. பறை தருதியாகில் – (பாசுரம் -25)

“நெடு மாலே உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்”

அன்றைக்கு உன்னைக் கொண்டாடிய அர்ஜுனனுக்குத் தந்தாயே உறுதி மொழி, அதைப் போல நாங்களும்
உன்னைக் கொண்டாடிக் கேட்கின்றோம், எங்களுக்கும் அந்த உறுதி மொழி கொடுத்து விடு.

7. சாலப் பெரும் பறை – (பாசுரம் -26)

“சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே”

இதுவும் முன்னமே ஆராய்ந்தது. சாலப் பெரும் பறை கொட்டி, பல்லாண்டு இசைத்து
அவனை வணங்கிய முறைமையை இவ்வரிகள் புலப்படுத்துகின்றன.

8. உன்றன்னை பாடிப் பறைகொண்டு – (பாசுரம் -27)

இங்கே அந்தப் பறை என்னும் உரையான உறுதி மொழி கிடைத்த பின் வரக்கூடிய பலன் கூறப்படுகிறது.
“கோவிந்தா உன்றன்னை பாடிப் பறைகொண்டு யாம் பெரும் சன்மானம்” எதுவென்றால்,
கூடி இருந்து குளிர்தல் என்று முடிக்கிறாள்.

அன்று போர்க்களத்தில், அர்ஜுனனுக்கு உரை தந்த பின், அவனை விட்டு நீ பிரிந்தாயோ? இல்லையே.
அவன் கூடவே ரத சாரதியாகவும் இருந்து, அவன் மனத்தை ஓட்டும் யோகேஸ்வரனாகவும் கூடி இருந்தாயே.
அந்தக் கூடி இருக்கும் தன்மைதான் நான் பரிசாகக் கேட்பது.

9. நீ தாராய் பறை – (பாசுரம் -28)

“அன்பினால் சிறு பேர் அழைத்தனவும் சீறி அருளாதே, இறைவா நீ தாராய் பறை “.

உன்னைப் பலவாறாக சிறுமைப் படுத்தியும் பேசியுள்ளோம். அதை எல்லாம் நீ பெரிது படுத்தாதே.
அன்று அர்ஜுனன் உன்னைப் பேசாததா? இந்த அண்டத்தையே தன்னுள் கொண்டு, தன்னுள் விரிந்து இருக்கும் உன்னை,
நண்பனை ஏசிப் பேசி பரிகாசம் செய்வது போல், உன்னிடம் நடந்து கொண்ட அர்ஜுனனிடம் நீ கோபம் கொண்டாயா? இல்லையே.
அதைப்போல, அன்பினால் நாங்களும் உன்னை இரு மாறாகப் பேசி யுள்ளோம். அதற்காகச் சீற்றம் கொண்டு
பறை தாராமல் இருந்து விடாதே. நீ பறை என்னும் உறுதி மொழியை எங்களுக்குத் தர வேண்டும்.

10. இற்றைப் பறை கொள்வான் – (பாசுரம் -29)

“இற்றை பறை கொள்வான் அன்று காண்”

ஏதோ இன்றைக்கு மட்டும் நீ பறை கொடுத்தால் போதும் என்றில்லை.
அர்ஜுனனுடன் என்றென்றைக்கும் கூடவே இருந்து அவனை கவனித்துக் கொண்டாய் அல்லவா?
அது போல இன்றைக்கு மட்டும் எங்களுக்கு நீ தலை ஆட்டுவது போதாது.
என்றென்றைக்கும், ஏழேழ் பிறவிக்கும் எங்களை நீ ஆட் கொண்டு இருக்க வேண்டும்.

11.அங்கப் பறை கொண்ட ஆற்றை – (பாசுரம் -30)

இவ் வரிகள் கடைசிப் பாசுரத்தில், பலன் கூறுவது போல் அமைந்துள்ளன.
அங்கு, அன்று அப் பறை கொண்ட விதத்தை, ஸ்ரீ பட்டர் பிரான் மகளான ஸ்ரீ ஆண்டாள் சொன்ன கருத்தை
ஏற்றுக் கொண்டு அவன் அடி பணிபவர்கள், என்றும் அவனது திருவருளைப் பெற்று இனிதுடன் இருப்பர்
என்று ஸ்ரீ திருப்பாவை முடிகிறது.

ஸ்ரீ மாயன் தந்த இந்த உரையை ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ‘வார்த்தை’ என்கிறார்.
ஸ்ரீ மாயன் தந்த வார்த்தை அறிந்தால், “பிறப்போடு, நோயோடு, மூப்பொடு இறப்பில்லை’ என்கிறார் (ஸ்ரீ திருவாய் மொழி 7-5-10)
பிறவா நிலையைத் தருவது பறை ஒலியான அவன் வார்த்தை.
அதனால் அவன் சரணன்றி வேறொன்றும் நமக்கில்லை என்று இருக்க வேண்டும்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் “வார்த்தை” என்று சொன்னதை “ஸ்ரீ மாயன் உரை” என்று ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் கூறுகிறார்.

“ஆற்றம் கரை கிடக்கும், கண்ணன் கடல் கிடக்கும் மாயன்
உரைக் கிடக்கும் உள்ளத்தெனக்கு”
(ஸ்ரீ நான் முகன் திருவந்தாதி- 10)

அவன் ஆற்றங்கரை தோறும் படுத்துகொண்டிருக்கிறான். ஒருவர் படுத்துக் கொண்டிருந்தால் என்ன அர்த்தம்?
ஓய்வாக இருக்கிறார். இப்பொழுதைக்கு இந்த இடத்தை விட்டுச் செல்ல மாட்டார் என்பது.
நாமும் ஆடாத ஆட்டமெல்லாம் ஆடி முடித்து, அவன் பறை தருவான் என்பதை உணரும் போது,
‘ ஐயோ அவன் எங்கிருக்கிறானோ, அவனை எங்கே தேடுவது’ என்று கவலைப் பட வேண்டாம்.
ஆற்றங்கரை ஏதாவது தென்படுகிறதா என்று பாருங்கள். கண்டிப்பாக அங்கே பள்ளி கொண்டிருப்பான்.
பறை கேட்டு சிறுமியரான நாம் வரும் போது, நாம் ஏமார்ந்து விடக் கூடாது அல்லவா?
தூங்கிக் கொண்டிருப்பவனை ஸ்ரீ ஆண்டாள் எழுப்பியது போல, நாமும் அவனை எழுப்பிக் கேட்பதில்,
பாவைச் சிறுமியர் போல நமக்கும் ஒரு கிளுகிளுப்பு.
‘என்னையா தேடி வந்தீர்கள்’ , என்று ஒன்றும் தெரியாதது போல் எழுந்திருப்பதில் அவனுக்கும் ஒரு ஆனந்தம்.

அதனால் தான் ‘கடல் கிடக்கும் மாயன்’ – ஸ்ரீ பாற்கடலில் கிடக்கும் மாயவன், நமக்கு எளிதாக இருக்கும் வண்ணம்
ஆற்றங்கரை தோறும் தூங்குவது போல் பாசாங்கு செய்து படுத்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

அவன் கொடுக்கும் உரையால் நமக்கு என்ன பயன் என்றால்,
“கூற்றமும் சாரா, கொடு வினையும் சாரா, தீ மாற்றமும் சாரா” என்கிறார் ஸ்ரீ ஆழ்வார்.
யம பயமும் வராது, இறப்பையே வெல்வோம்.
கொடிய பாபங்களும் நம்மைத் தீண்டாது, வினை அறுப்போம்.
கெட்ட பெயரும் நம்மைச் சேராது.

இப்படி எல்லாம் அந்தப் பரம் பொருள் தரும் பயனை வேதமும், ஸ்ரீ ஆழ்வார்களும் பலவிதமாகச் சொன்னாலும்,
சிற்றறிவினரான நம்மை ஈர்க்கும் வண்ணம் ஸ்ரீ ஆண்டாள், பறை என்னும் ஒரு சொல்லில் புதையலையே கொடுத்துள்ளாள்.
பறை கொட்டி, பறை கேட்டு அவனைப் பணிந்தாலே போதும். அவள் சொன்ன சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் வாசித்தாலே போதும்,
அவனாகவே நம் மனத்தில் உள்ள மற்ற எண்ணங்களைப் போக்கி ‘மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றி’ விடுவான்.

’ஸ்ரீ நாராயணனே, என்றவிடத்து ஏகாரம் பிரி நிலைப் பொருளதாய் ஸ்ரீ நாராயணன் அடியார்க்குக் காரியஞ் செய்யுமிடத்துச்
சாதனங்களை யெதிர் பாராது செய்து தலைக் கட்டுபவன் என்பதை உணர்த்தும்.
நமக்கே என்றவிடத்து ஏகாரமும் அப்பொருட்டாய், ஸ்ரீ நாராயணன் ஸர்வ ஸாதாரண ஸ்வாமியாயினும்,
‘ஆகிஞ்சன்யம், அநந்யகதித்வம் என்னு மத்காரங்களமைந்த நமக்கன்றி மற்றயோர்க்குக் காரியம் செய்யான் என்பதைத் தெரிவிக்கும்.

பறை என்பது நோன்புக்கு அங்கமானதொரு வாத்ய விசேஷம்.
இவ்வாய்ச்சிகள், மேல், “மாலே மணிவண்ணா” என்ற பாட்டில் அபேஷித்த படி ஸ்ரீ கண்ணபிரான் பறை தரப்புக,
அதுகண்டு இவர்கள் “சின்னஞ்சிறுகாலே” என்கிற பாசுரத்தில்,
“இற்றைப் பறை கொள்வானன்று காண் கோவிந்தா, எற்றைக்கு மேழேழ் பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோமுனக்கு நாமாட் செய்வோம், மற்றை நங்காமங்கள் மாற்று” எனக் கூறினமையால்,
பறை, பறை என்று சொல்லிக் கொண்டு போவது நாட்டார்க்கு ஒரு வியாஜ மாத்திரமேயாய்,
அதன் உள்ளுறை கைங்கரிய விருப்பம் என்பது விளங்கும்.

“ஏவ மற்றமராட் செய்வார்” என்றபடி எதிர்த் தலையின் நியமனங்கொண்டு செய்வதே
ஸ்வரூபத்துக்குச் சேருமென்னும் ரஹஸ்யார்த்தம், “பறை தருவான்’ என்பதனாற் போதரும்.

—————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ஆண்டாள் அனுபவித்து அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ நாச்சியார் திருமொழி —

August 11, 2020

புதுவையர் கோன் விட்டு சித்தன் கோதை விருப்புடை இன் தமிழ் மாலை–1-10-

விருப்பம் அடியாகப் பிறந்த -பிராப்ய த்வரை விஞ்சி -அருளிச் செய்த இனிய தமிழ் தொடை
சாத்விக அக்ரேசரான பெரியாழ்வார் வயிற்றிலே பிறந்து வைத்து பகவல் லாபத்துக்காக மடல் எடுப்பரோபாதி-
காமன் காலில் விழ வேண்டும் படியான இப்பிரபந்தம்

வேத வாய்த் தொழிலார்கள் வாழ் வில்லிபுத்தூர் மன் விட்டு சித்தன் தன் கோதை வாய்த் தமிழ் வல்லவர்–2-10-

வாயால் உச்சரிப்பது அடங்கலும் வேத சப்தம் ஆகையாலே செய்வது அடங்கலும் வைதிக கிரியையாய் இருக்கிற
பிராமணர் வர்த்திக்கிற ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு பிரதானரான பெரியாழ்வார் –திரு மகளுடைய -பகவத் அனுபவம் –
வாச க்ரம வர்த்தித்வாத் -வழிந்து புறப்பட்ட சொல்

புதுவையர் கோன் பட்டன் கோதை இன்னிசை யால் சொன்ன மாலை–3-10-

இவ்விஷயத்தில் இவ்வளவான அவகாஹாநத்துக்கு அடி பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பு யாய்த்து –

நிறை புகழ் ஆய்ச்சியர் கூடலைக் குழல் கோதை முன் கூறிய பாடல் –4-10-

இவர்களுக்கு நிறை புகழாவது –கிருஷ்ணனை இன்னாள் நாலு பட்டினி கொண்டாள்-இன்னாள் பத்து பட்டினி கொண்டாள்
என்னும் புகழ் காண்-என்று அருளிச் செய்வர் –
இவள் மயிர் முடியாலே அவனை கூடல் இழைப்பிக்க வல்லவள் –

பண்ணு நான் மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன நண்ணுற வாசக மாலை–5-11-

ஸ்வர பிரதானமான நாலு வேதங்களும் வைத்து இருப்பவர்கள் -ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு நிர்வாஹகரான பெரியாழ்வார் திருமகள் சொன்ன –
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்று மீண்ட வேதம் போல் அன்றிக்கே விஷயத்தை மாறுபாடுருவும் படி அருளிச் செய்த இவை-

வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர்க் கோன் கோதை சொல் தூய தமிழ் மாலை–6-11-

ஆப்திக்கு ப்ராஹ்மணராலே ஸ்துதிக்கப் பட்டு இருக்கிற ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூருக்கு நிர்வாஹகரான பெரியாழ்வார் திருமகள் ஸ்ரீ ஸூக்தி
அனுபவத்துக்கு பாசுரமிட்ட அத்தனை அல்லது நெஞ்சோடு கூட கவி பாடிற்று அல்லவாய்த்து –

ஒண் புதுவை ஏய்ந்த புகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதை தமிழ்–7-10-

ஒண் புதுவை ஏய்ந்த புகழ் -விசேஷணங்கள் பட்டர் பிரானுக்கும் கோதைக்கும் சேரும் –
பெரியாழ்வார் பெண் பிள்ளை அன்றோ-என்னும் புகழ்

போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை தமிழ் –8-10-

பகவத் போகத்தில் ஒன்றும் தப்பாத படி எல்லா வகையாலும் அனுபவித்த பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பாய்த்து இவ்வாசைக்கு ஊற்று
விபவம் உண்டான வன்று தொடங்கி போகத்தில் அன்வயித்தவர் இறே பெரியாழ்வார்
கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில் – என்று தொடங்கி அனுபவித்தவர் இறே

குழல் கோதை தொகுத்து உரைத்த செந்தமிழ்–9-10-

தன்னுடைய ஏகாங்க சௌந்தர்யத்தாலே -இவை அடையக் குமிழ் நீர் உண்ணும் படி பண்ண வல்லவள் யாய்த்து இப்பாடு பட்டாள்
ரத்னங்களைச் சேரத் திரட்டினால் போலே கல்யாண குணங்களை சேர்த்துச் சொன்ன செவ்வியதமிழ் –
பாவ பந்தம் வழிந்து சொல்லாய்ப் புறப்பட்ட இத்தனை –

வில்லி புதுவை விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே–10-10-

சர்வ சாதாரணமாக இருக்கும் வஸ்து என்று பற்றக் கடவது அன்று
ஆச்சார்யனுக்கு விதயம் அவ்வஸ்து –விஷ்ணு சித்தே யஸ்ய -அனந்தன் பாலும் -5-4-8–
அவன் வழியாலே நமக்குக் கிடைக்கும் என்று இருக்க அடுக்கும்
சம்பந்தம் நமக்கும் அவனுக்கும் ஒக்கும் என்று நினைக்கலாகாது
சம்பந்தம் நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தே இ றே இந்நாள் வரை கிடந்தது
தங்கள் தேவரை -என்று தன்னோடு உறவு அறுத்து பெரியாழ்வார் உடன் சேர்த்து சொல்லுகிறாள்
பெரியாழ்வார் உகந்தது என்றாய்த்து உகந்தது-திரிபுரா தேவியார் வார்த்தையை நினைப்பது –
பிதா மஹம் நாத முனிம் விலோக்ய ப்ரசீத -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -65-என்னுமா போலே
த்வத் பாதமூலம் சரணம் ப்ரபத்யே -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -22-என்று சரணம் புக்குவைத்து பிரபத்தி பண்ணினோம் நாம் ஆகையாலே
அதுவும் போட்கனாகக் கூடும் என்று அக்குறை தீர நாத முனிகளை முன்னிட்டால் போலே பெரியாழ்வாரை முன்னிடுகிறாள் –

பொன்னியல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும் புதுவையர் கோன் விட்டுச்சித் தன் கோதை இன்னிசையால் சொன்ன செஞ்சொல் மாலை-12-10-

ஸ்ரீ மத் த்வாரகையிலே மாளிகையோடு ஒக்குமாய்த்து இவ் ஊரும்
இனி தான் பண் மிக்கு -பாவ பந்தம் வழிந்து புறப்பட்ட சொல்

வில்லி புதுவை நகர் நம்பி விட்டுசித்தன் வியன் கோதை வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள் வேட்கை யுற்று மிக விரும்பும் சொல்–13-10-

இவளுடைய விருப்பத்தில் ஊற்றமாய்த்துச் சொல்லித் தலைக் கட்டப் பார்க்கிறது
இவ்வளவான பிராவண்ய அதிசயத்துக்கு எல்லாம் வாய்த்தலை பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பாய்த்து-
வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள்
தன்னோடு சாம்யம் கொண்டாடி இருக்குமவை எல்லாம் அழிக்கும் படி யாய்த்து அவயவ சோபை இருக்கும் படி
வில் தான் ஒப்பாக போராத படியான புருவத்தை உடையவள்
வேட்கை யுற்று மிக விரும்பும் சொல்லைத்-
அபி நிவேசமானது விஞ்சி அது தான் –என்னளவன்றால் யானுடைய அன்பு –இரண்டாம் திரு -100-என்கிறபடியே
ஆஸ்ரயத்தின் அளவில்லாத படி அபி நிவேசத்தை உடைய வாளாய்ச் சொன்ன அவளுடைய பாசுரம்
பகவத் அனுபவம் வழிந்து புறப்பட்ட சொல்

பருந்தாள் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பரமன் தன்னைப் பாரின் மேல் விருந்தா வனத்தே கண்டமை விட்டு சித்தன் கோதை சொல் மருந்தாம் -14-10-

பிறந்த பக்தியும் -அந்த பக்திக்கு அனுரூபமாகப் பெற்ற பேறும் ஓர் ஆஸ்ரயத்தில் கிடக்கும் அளவு அல்லாமையாலே
கண்டீரே -என்று -பரம பக்தி தசையை -கேட்கிறவர்கள் பாசுரத்தாலும்
கண்டோம் -என்று-தான் பெற்ற பேற்றை – சொல்லுகிறவர்கள் பாசுரத்தாலும் –
ஆக தான் பெற்ற பேற்றைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது
திருவாய்ப்பாடி விருத்தாந்தத்தைச் சொல்லுகையாலே -அன்யாபதேசமாகையும் தவிராதே
ஆனாலும் விட்டு சித்தன் கோதை சொல் -என்கிறதும் தவிர்க்க ஒண்ணாதே

ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் அன்றிக்கே பூமியிலேயாய் அது தன்னிலும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே
ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தே கண்டமை -(இவளுக்கும் சூடிக் கொடுத்த மாலையை மாலுக்கு சூடும் படி அருள் புரிந்தான் )
விட்டு சித்தன் கோதை சொல்-காட்சிக்கு கைம்முதல் இருந்தபடி –
விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே -10-10- என்று முன்னனே அருளிச் செய்தாள் அன்றோ –
மருந்தாம் என்று இது தான் சம்சார பேஷஜம்

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ கோதா உபநிஷத் – ஸ்ரீ ஆண்டாள் கீதை – ஸ்ரீ நாச்சியார் ராமாயணம் – ஸ்ரீ சூடிக் கொடுத்தவள் பாகவதம் –ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் =

July 29, 2020

ஸ்ரீ கோதா உபநிஷத்

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -பா மாலை பூ மாலை பெண் மாலை –
வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து ஆகுமே –
மறை -மறைத்து சொல்வதை எளிமையாக அனைவரும் அறியும்படி -வேதக் கருத்தையே காட்டி அருளி –
வேதாந்தமே உப நிஷத் -ப்ரஹ்மம் சமீபத்தில் நம்மை வைக்கும்-பாதகங்கள் தீர்க்கும் -பரமன் அடி காட்டும்
பரமன் அடி பாடி உபக்ரமம் –பொற்றாமரை அடி உப ஸம்ஹாரம் –

அநாதி மாயையால் ஸூப்தா யதா ஜீவா ப்ரப்புத்தயா- நாம் தூங்க -நம்மை எழுப்புகிறாள் -லௌகிக விழிப்பு இருந்தாலும் –
ஆன்மிக விழிப்பு உணர்வு இல்லாமல் பல பிறவிகளில் இருக்க -பிள்ளாய் -இத்யாதி விழிச் சொற்கள் –
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
பாரார்த்யம் ஸ்வம் -ஸ்வாமி -யஸ்யாஸ்மி -அந்தர்யாமி -கண்ணாடியில் அழுக்கு போலே சம்சாரம் –
நித்ய அனுசந்தானம் ஆராதனம் இதுக்குத் தானே –

நாராயணனே -ஒருமை -நமக்கே-பன்மை -பறை தருவான் -இனியது தனி அருந்தேல் –
தகுதியை உருவாக்கி அருளுகிறார்
ஏக பஹு -நித்யன் -ஒருவன் -சேதனன்
நாம் -நித்யம் -பலர் -சேதனர்கள் –
நமக்கே -ஆத்ம ஞானம் உடையவர்களாக நமக்கு
அறிவு இல்லாதவர்களுக்கும் அறிவை அருளுகிறார் -சகல பல பிரதன் -சர்வ லாபாய கேசவ –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண கர ஸ்பர்சத்தால் தானே பாலைப் பொழியும் –

சத்யம் வத தர்மம் சர –ஆச்சார்ய பிரியம் கொடுக்க வேண்டும் –மாதா தேவோ பவ –
ப்ரஹ்மம் அருகில் இருக்க பயம் போகுமே –தைத்ரியம் உபநிஷத்-இதம் குரு –செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ
செய்யாதன செய்யோம் –மேலையார் செய்வனகளையே செய்வோம்
ஸ்ரத்தயா தேயம் அஸ்ரத்தயா அதேயம்-ஸ்ரீ யா தேயம் -ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் –

அனுக்ரஹம் செய்பவனுக்கு சொத்தை பறித்து -குந்தி தேவியும் சொத்தைப் பறித்துக் கொள்ள பிரார்த்தனை –
இவளோ நீங்காத செல்வம் -குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் –
செல்வம் பாகவத கைங்கர்யம் -ஆந்தனையும் கை காட்டவே -மழை செல்வம் பால் செல்வம் நெல் செல்வம் சோலைச் செல்வம் –
ஸதாயுர் வை புருஷ–தனம் தானம் பஹு புத்ர லாபம் -வேதம் -படிப்படியாக கூட்டி -அவாந்தர பலம் —
ஸாஸ்த்ரம் கொண்டே ப்ரஹ்மம் -சம்சாரம் த்யாஜ்யம் ப்ரத்யக்ஷம் மூலம் அறிகிறோம் —
வைராக்யம் பிறந்து நாமே ப்ரஹ்மம் தேடிப் போவோமே -பர்ஜன்ய வர்ஷதி –முகில் வண்ணன் –

போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் –ஆகாமி தெரியாத் தனத்தால் -தாமரை இலைத் தண்ணீர் –
பத்ம பத்ம இவ -முன் செய்தவை தீயினில் தூசாகும் –
புஷ்கல பலாசம் ஆப –
இஷீக ஸ்தூலம்-
உத்தர பூர்வ ஆகம் அஸ்லேஷ வினாசம் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்
மாரீசனை விரட்டி ஸூபாஹு முடித்து ராமர் அனுஷ்டித்துக் காட்டி –

வாயில் காப்போன் -நாயகனாய் நின்ற
எட்டு த்வாபர எட்டு க்ஷேத்ர பாலகர்கள் -ஆகமங்கள் பெயர்கள் சொல்லும் –
த்வார சேஷி –க்ஷேத்ர சேஷி –ஆச்சார்யர் பாகவதர்கள் மூலமே அவனைப் பெற வேணும்

வள்ளல் பசுக்கள் –ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய்–வேதங்களால் -வேதைக சமைதிகன்–யஸ்ய அமதம் தஸ்ய மதம்-
சொல்லி முடிக்காதே -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -அப்ராம்ய மனசா ஸஹ-

மாலே –ஆலின் இலையாய் அருள் -பாஞ்ச ஜன்யம் போல்வன சங்கங்கள் -சாலப் பெரும் பறை –
பல்லாண்டு இசைப்பார் கோல விளக்கு கொடி விதானம்
சாம்யா பத்தி–
ஆதி சேஷன் -வேண்டும் -கருடக்கொடி -நப்பின்னைப்பிராட்டி -பெரியாழ்வார் –
நிரஞ்சனம் பரமம் சாம்யம் உபைதி
ருக்ம வர்ணம் -கர்த்தாராம் ஈசன் புருஷம் பச்யதே –பார்த்ததுமே ததா புண்ய பாப விதய –
ஆனந்தத்தில் சாம்யம் -தாரதம்யம் இல்லாமல் -ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம்
அபஹத பாப்மா விஜய விமிருத்யு –சத்ய காம ஸத்ய சங்கல்ப -எட்டும் பெறுவோம் -மம சாதரம்யம் ஆகதா
ஸ்வாமியாக அவன் ஆனந்தம் -சொத்தாக நமக்கு ஆனந்தம்

கூடாரை –சூடகமே தோடே செவிப்பூவே –சம் மானம் பிரார்த்தனை
சோச்னுதே ஸர்வான் காமான் சக ப்ரஹ்மணா விபச்சிதா -கல்யாண குணங்களை பெற்று ஆனந்தம்
அவன் குணம் நினைக்க பயம் போகுமே -சாயுஜ்யம் சொல்லும் பாசுரம் இது
கூடி இருந்து குளிர்ந்து -பாலே போல் சீர் நினைக்க குளிரும்
வைகும் சிந்தையிலும் நீ கொடுக்கும் வைகுந்தம் பெரியதோ –

அநு காரம் செய்த ஆண்டாள் போல் அநுஸந்திக்கும் நமக்கும் பேறு சித்தம்

————————

ஸ்ரீ ஆண்டாள் கீதை

முதல்வன் -ஜகத் காரணன் -அவனையே த்யானம் -ஞானம்
புருஷோத்தம வித்யை அறிந்து -பக்தி செய்தவன் ஆகிறான் என்னையே அடைகிறான் –
ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் -அவனே பரமன் -நாராயணன்
முக்கரணங்களால்-மன் மநா பவ -மத் பக்த -மத் யாஜி -மாம் நமஸ்குரு-பக்தி யோகம்-
மாஸூ ச -புண்ணியம் யாம் உடையோம் -இறைவா நீ தாராய் பறை -கைங்கர்யம்

அறிவு இல்லாத -கர்மம் யோகம் இல்லாத
அறிவு ஓன்று இல்லாத -ஞானம் யோகம் இல்லாத
அறிவு ஒன்றும் இல்லாத – பக்தி யோகம் இல்லாத
சரணாகதி -மூன்றுக்கும் தகுதி இல்லாததால் -உபாயமாக இல்லாமல்
எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியமே நீயே –இறங்கி வந்து கூட்டிச் சென்று சாம்யாபத்தி–ஸாயுஜ்யம் -அருளுகிறாய்

தத்வ விவேகம்
நித்ய அநித்ய -ஆத்ம தேக விலக்ஷணம் -பரம சேதனன் -புருஷோத்தமன் -வெட்டவோ உலர்த்தவோ நினைக்கவோ முடியாதே
நாராயணன் -நமக்கே -பறை -பிரித்து எளிதாக அருளி -தத்வ த்ரய ஞானம் –
நான் நேற்று இருந்தேன் அல்லேன் என்பது இல்லை – -மன்னர்கள் நேற்று இருந்தார்கள் என்பது இல்லை –இத்யாதி-

வையத்து வாழ்வீர்காள் -ஆண்டாள் –
அரக்கர் அசுரர் உள்ளீரேல் -நம்மாழ்வார்
வாழாட்பட்டு உள்ளீர் -கூழாட்பட்டாரை எங்கள் குழுவினில் புகுதல் ஓட்டோம் -பெரியாழ்வார்

ஐந்தாம் அத்யாய ஸ்லோகங்கள் –
வித்யா வினய சம்பன்ன -பண்டித சம தர்சன -த்ரிவித தியாகம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் -சம தர்சனம்
நிரதோஷம் -சமம் -ஆத்ம ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் -சரீரத்தை விலக்கி ஆத்மாவைப் பார்த்தால் ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம் அறிவோம்
மற்று ஒரு இடத்தில் சரீரமே ப்ரஹ்மம் என்பர்
இஹைவ -ஜித சர்க்கம் -இங்கேயே சம்சாரம் ஜெயிக்கிறான் கர்மயோகம் தொடங்கும் போதே -சாம்யத்தில் மனம் நின்றால்
விசிஷ்ட வேஷம் -நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷம் -சமதர்சனம் இருந்தால் தான் ப்ரஹ்மத்தில் நிலை நிற்போம்
சம்சாரம் இத்தால் இங்கேயே வெல்லலாம் –வையத்து வாழ்வீர்காள் –
செல்வச் சிறுமீர்காள் -பிள்ளாய் இவள் சூட்டிய பெயர்கள்-

நீங்காத செல்வம் நிறைந்து –உத்தமன் பேர் பாடி –சாற்றி நீராடினால் -பரமன் அடியே நீங்காத செல்வம் –
அருள் இல்லார்க்கு அவ்வுலகு இல்லை பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகு இல்லை தப்பாக சொல்வர் -இதுக்கும் அருள் வேண்டும்
பக்தி ஒன்றே நிறைவை நிம்மதியை சாந்தியைத் தரும்
அநந்யா சிந்தயந்தாம்-தேஷாம் நித்யாபி யுக்தானாம் யோக க்ஷேமம் வஹாம் அஹம் –
கிடைக்காதது கிடைக்கவும்-செல்வம் யோகம் – கிடைப்பது நிலைக்கவும் க்ஷேமம் -நீங்காமல் இருக்க –
திருப்தி வேறே ஸந்தோஷம் வேறே
படாடோபங்கள் குறைந்து -நேரம் நல்ல முறையில் செலவளித்து -சாந்தி
சாஸ்த்ரா விதி -மீறி நடந்தால் சித்தி இல்லை -இங்கும் அங்கும் செல்வம் கிட்டாதே
அஸ்ரத்தயா குதம் தபஸ் தத்தம்–அஸத் செயல்

கர்மயோகம் மூன்றாவது -ப்ரஹ்மம் -சரீரத்தையே கீதையில் -ஏவம் ப்ரவர்த்திதம் -இந்திரிய ராமனாக
புலன்களின் பிடியில் ஆயுளை வீண் அடிக்கிறான்
சக்கரம் –உன் பங்கை நீ ஆற்ற வேண்டும் -அன்னம் -பர்ஜன்யம் -மழை வேண்டும் -ஆழி மழை க் கண்ணா
யாகங்களினால் -மழை -பெய்யும் -கர்மயோகத்தில் ஒரு வகை –
கர்மம் சரீரம் இருந்தால் தானே முடியும் -இத்தையே ப்ரஹ்மம் என்று அறிவாய்
தேவர்கள் -பரஸ்பரம் -வாயு காற்று அக்னி நெருப்பு குபேரன் செல்வன்
ஆத்மா சரீரத்தை தூண்டி கர்மம் -யாகம் -மழை -அன்னம்-ஜீவராசிகள் இது தான் சக்கரம்
மநு பகவான் -அக்னி ஆஹுதி கொடுக்க- ஆதித்யன் -மழை பெய்து -இத்தையே

தூ மலர் தூவித் தொழுது -தூய்மை
பத்ரம் புஷ்ப்பம் பலம் தோயம் –பக்தியா பிரயச்சதி –அஸ்நாமி
சததம் கீர்த்தயந்த– -பக்தி தோய்ந்த
மடி தடவாத சோறு
பக்தியுடன் கொடுக்கிறானோ அப்படி பக்தியுடன் -மீண்டும் சொல்லி அதில் உள்ள
தனது பிரியத்தை கீதையில் -தொழும் காதல் களிறு

அம்பரமே -தண்ணீரே -சோறே-தானம் செய்யும் இல்லை அறம் செய்யும் தர்ம சிந்தனை –
சாத்விக தானம் -ராஜஸ தானம் -தாமஸ தானம் மூன்று வகை கீதையில்
பிரதி உதவிக்காகக் கொடுக்காமல் எதிர்பார்ப்புடன் செய்யாமல்
ஸத்காரம் பண்ணி மரியாதையுடன் சாஸ்த்ர விதிப்படி செய்ய வேண்டும்
அத்தேச காலம் அபாத்ரம் தேவை அற்ற முறையில் தாமஸ தானம்

கப்பம் தவிர்க்கும் –விமலா –செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுக்கும் -ஆஸ்ரித விரோதிகள் –
பாகு பாடு பார்க்கும் -கருணை இல்லாத தோஷம் இல்லாதவன் -என்னை கர்மம் தீண்டாது –
நீங்கள் செய்யும் கர்மங்களை அனுமதித்துக் கொண்டு உள்ளேன் -அதன் வழி பலத்தைக் கொடுக்கிறேன் –
இனிமேல் விட்டு வைத்தால் ஆஸ்ரிதர் பாதிப்பு -சீறி அருளுகிறார்

கறைவைகள் -சரணாகதி பாசுரம்
வருத்தம் தீர்ந்து
வருத்தமும் தீர்ந்து
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து

—————

ஸ்ரீ நாச்சியார் ராமாயணம்

ஸூந்தரே ஸூந்தரோ சீதா ஸூந்தரே ஸூந்தரோ ராமோ ஸூந்தரே ஸூந்தரோ அசோக வனம்
ஸூந்தரே ஸூந்தரோ ஸ்லோகம் -எது தான் இதில் ஸூந்தரமாக இல்லை
ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியுமே ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்துக்கு அரண் -அவ்யபதேசனுக்கு வனாந்தரத்தில் அவன் பிள்ளை வார்த்தை
இன்னார் தூதன் என நின்றான் -திருவடி பெயராலே ஒரு காண்டம் -இதன் பெருமையை உணர்ந்து பாண்டவ தூதனாக ஆனபின்பு
தரித்து நின்றான் -வேறே அவதாரம் இல்லாமல் நின்றானே -பார்த்தன் தன் தேர் முன்னும் நின்றானே –

ரூப உதார குணத்தால் பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம்
ரஞ்சநீ யஸ்ய விக்ரமே
ந நமேயம் என்று இருப்பாரையும் மித்ர பாவேந வும் அமையும் என்பார் பெருமாள்
அப்ரமேய ஜநகாத்மஜா -மாரீசன்
உத்தம தார்மிகஸ்ய அக்ஷய கீர்த்தி- -தாரை
வைய வந்த வாயாலே வாழ்த்திப் போவார்கள்
பரமாத்மனே சனாதன சங்கு சக்ர கதாதரா -மண்டோதரி –
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் ஸூ குமாரவ் –புண்டரீகாக்ஷவ் சூர்ப்பணகை-
ஓவியத்து எழுத ஒண்ணா உருவத்தாய் –மூல மந்த்ரத்தை ஏழு உலகுக்கும் மருந்து –வாலி

ஆதி காவ்யம்–ஆறு காண்டங்கள் –500 க்கும் மேலான சர்க்கங்கள் –25000 ஸ்லோகங்கள்
குணங்களைப் பற்றியே உபக்ரமம் உப சம்ஹாரம் கோன் வஸ்மி குணவான் -16-குணங்கள் நாரதர் வால்மிகி சம்வாதம் –
குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் -ராமம் ரத்ன மய பீடம் -பகவோ கல்யாண குணவ் –
ஆசாரம் பிரபு பெருமாள் -நடுவிலும் குணங்களைப் பற்றி அயோத்யா மக்கள் தசரதன் இடம்-

மனத்துக்கு இனியான்
சினத்தினால் மனத்துக்கு இனியான்
தென் இலங்கை கோமானுக்கும் இனியான்
செற்ற மனத்துக்கு இனியான்
தேவர்களுக்கும் -சக்கரவர்த்திக்கும் -கௌசல்யாதிகளுக்கும் -குகாதிகளுக்கும் -இளைய பெருமாளாதிகளுக்கும் –
ஸூக்ரீவாதிகளுக்கும் -ரிஷிகளுக்கும் -சர்வருக்கும்- இனியான்

பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் களைந்தான் மனத்துக்கு இனியான்-
நல்லா அரக்கரனுக்கும் மனத்துக்கு இனியான் –

சதுர்விதமாக பிரித்து தாய் தந்தையை கொண்டு –அனுஷ்டானம் காட்ட பெருமாள் –
நேர்மையாக வாழ்தல் குரங்குகளும் உதவும் சாமான்ய தர்மம் -காட்ட ராமன்
பொல்லாதவனாக இருந்தால் தம்பியும் உதவான்
கைங்கர்ய செல்வம் காட்ட இளைய பெருமாள் -கிரியதாம் மாம் வத -சர்வம் கரிஷ்யாமி -சேஷத்வம்
பாரதந்தர்ய சிறப்பைக் காட்ட பரதாழ்வான்
பாகவத சேஷத்வம் பரதந்த்ரம் சத்ருக்னன் -அநகன்
ராமனைத் தவிர மற்ற ஒரு தெய்வம் இல்லாத பரதனை அல்லது தெய்வம் அறியாத சத்ருக்னனைத் தவிர
மற்று தெய்வம் இல்லை என்று இருப்பதே நமக்கு கர்தவ்யம்
ஆயில்யம் நக்ஷத்ரம் -புஷ்யம் பரதாழ்வான் -தனது மாமா யுகாஜித் இடம் செல்ல -உடை வாள் போல்-
நிழல் போல் பின்னே சென்றான்

அபிமான பங்கமாய் -அடியார்க்கு அடியார் -நானே தான் ஆயிடுக –
நெடுமாற்கு அடியான் -கொடு மா வினையேன் –பழுதே கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்துவமாக கீழே இருந்ததுக்கு —
நொந்து கொண்டார்
இவளோ அனைத்தும் பாகவத -ஆய்ப்பாடி செல்வச் சிறுமீர்காள்
உச்சிஷ்ட புருஷ ஹரி உபநிஷத்
கௌசல்யா ஸூப்ரபாதம்
அரவணையாய் துயில் எழாய்
திருப்பள்ளி எழுச்சி
இவளோ பாகவத ஸூப்ரபாதம்

எல்லே இளங்கிளியே பாகவத லக்ஷணம் -அனந்தாழ்வான் -திருமேனியில் நோவு சாத்திக் கொள்ள –
திருமலை அப்பன் ஆள் விட்டு -அனுப்ப தானே வந்தாலும் தாழ்ந்து வர –
பாகவதனைக் காக்க வைக்கவில்லையே -நீ எனக்குள்ளே எத்தனை ஜென்மங்கள் காத்து இருந்தாய் –

ஸ்வம் பாரார்த்யம் –திருப்பாவை முழுவதும் -பரதாழ்வான் படி
கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து –குற்றம் ஓன்று இல்லாத கோவலன் தன் பொற்கொடி —
கர்மம் செய்வதிலே நோக்கம் -இளைய பெருமாள் படி இது
கனைத்து –நற் செல்வன் தங்காய் -பால் வெள்ளம் பனி வல்லம் மால் வெள்ளம் -இருவரையும் கொண்டாடுகிறான்
பரதாழ்வான் படி இது -அந்தரங்க கைங்கர்யம்-அவன் திரு உள்ளபடி நடந்து –

ராமனை பிரிந்த மூச்சு அடங்கிய உறவும் வேண்டும்
தூது போகும் உறவும் வேண்டும்
கூடச் சென்ற படியும் வேண்டும்
இருந்து கைங்கர்யம் செய்த படியும் வேண்டும்
அனைத்தும் ஆண்டாளுக்கு வேண்டும் –

மத் பாபமே நிமித்தம் –நானே தான் ஆயிடுக -மந்தரையோ -கைகேயியோ –தசரதனோ –
பெருமாளோ -மூத்தவன் குல மரியாதை -இவர்கள் யாவரும் இல்லை
இல்லாத குற்றத்தை உண்டு என்று ஏறிட்டு ச் சொன்னாலும் இல்லை செய்யாதே உண்டு என்று இசைந்தான் -பாகவத லக்ஷணம்

செய்யாதன செய்யோம் -2-
மேலையார் செய்வனகள் -26-
பரத்வாஜர் சொல்படி தங்கி -தார்மிகன் பரதாழ்வான் உடன் தான் அடுத்த ஸ்நானம் என்று இருந்தவர்
ரிஷி சொல்லைத் தட்ட மாட்டாமல் இருந்தாரே

குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் ;போகாது -இளைய பெருமாள் படி –

கோபஸ்ய வசம் -திருவடியை ராவணன் அடிக்க
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு என்று நாம் நிர்பயமாய் நிர்பரராய் இருப்போம்

பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -ராமனே மனத்துக்கு இனியான் -கல்யாண ராமன் –
சிந்தையில் வைக்கும் இதுக்கு ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஒக்குமோ -பக்திச்ச வீரோ –

லோக நாதம் ஸூ க் ரீவம் நாதம் இச்சதி –ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் நமக்குக் கிடைப்பானோ என்று இருக்கும்
அஸஹாய ஸூரன் -வீரத்தினால் சீலத்தால் அலகால் மனத்துக்கு இனியன்
சென்று அங்கு தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி

உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து -பெண் இனத்துக்கு எல்லாம் மனத்துக்கு இனியான்
கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்த குமரனார் சொல்லும் பொய்யானால் —
ஸ்ரீ ராம சரம ஸ்லோகம் -நமக்கு உஜ்ஜீவன மந்த்ரம் –
நத்யஜேயம் கதஞ்சன–அங்குல அக்ரேன -அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் விரதம்
சபரி மோக்ஷம் -எங்கள் மேல் சாபம் போக -செங்கண் சிறுச் சிறுதே எங்கள் மேல் விழித்து –
பூதாத்ம ரகு நந்தன -போல் அருள வேணும்

————

ஸ்ரீ சூடிக் கொடுத்தவள் பாகவதம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -12 ஸ்கந்தங்கள் –18000 ஸ்லோகங்கள்
சர்க்கச்ச பிரதி சர்க்கச்ச வம்ச மன்வந்தராணி ச அநு சரித்திரங்கள் பஞ்ச லக்ஷணம் பூர்ணமாக இதில் உண்டே –
ஸூராணாம் அபி துர்லப
ஸூ ஸ்தாம கம்நம் –கலியுகத்தில் பாகவத புராணத்தில் இருப்பேன் என்று உத்தவர் இடம் சொல்லிச் சென்றான்
பரீக்ஷித் மஹாராஜருக்கு ஸூ கர் அருளிச் செய்தது -பல அவதாரங்கள் -இதில் உண்டே
அஜிதன் அலை கடல் கடைந்தான் -கிடந்து கடைந்து அணை கட்டி –
புராண ரிஷிகளுக்கும் ஆழ்வார்களும் ஆண்டாளுக்கும் நெடு வாசி

ஸ்ரீ கஜேந்திர வ்ருத்தாந்தம்
மதம் ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த நம் அழகனார் -ஸ்ரக் பூஷ அம்பரம் அலைய –ரஷிக்க ஓடி வர வேண்டாமா
அபலை பெண் ஐந்து முதலைகள் அநாதி கால சம்சாரம் கடலில் -ஜனனம் மரணம் இரண்டு தாடைக்குள் மாட்டி உள்ளோம்-
இங்கே உள்ளேயே இருந்தும் ரஷிக்காமல்
பரும் தாள் களிற்றுக்கு –பரமன் தன்னை பாரின் மேல் ப்ருந்தாவனத்தே கண்டமை –
அருளிச் செய்த நாச்சியார் திருமொழியை மருந்தாம் என்று
தன் மனத்தே வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள் –பெரும் தாள் பிரான் அடிக்கீழ் பிரியாது இருப்பாரே
சாது பரித்ராணத்துக்கு நேராக வர வேண்டும் –இதுவே சிறப்பு பயன் –
உன்னால் வந்த ஆபத்து -நீ வந்து சேவை காட்டப் பிரார்த்திக்க-நேராக கண்டு -அருளிச் செய்தாள்

வ்யூஹம் -ஷீராப்தி நிகேதன் -ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -பாற் கடலில் பையத் துயின்ற பரமன் –
ஆகதோ மதுராம் புரிம் -தூய பெரு நீர் யமுனைத் துறைவன்–
ஒப்பில்லாத அப்பன் -கிடந்த அவஸ்தையில் பரமன்
பொங்கிய பாற் கடல் பள்ளி கொள்வானைப் புணர்வதோர் ஆசையினால்
சந்திரனைப் பார்த்துப் பொங்கும் -அஷ்டமி சந்திரன் போல் திருவடி திரு நகங்கள்
சந்திரன் -மனஸோ ஜாத –சூர்யன் கண்களில் இருந்து -இதனாலும் பொங்கும்

வட பெரும் கோயில் உடையான் -ஆலின் இலை மேல் துயின்றான் –ஆலின் இலையாய் அருள் –மாலே மணி வண்ணா பாசுரம் –
மூன்று பண்புகள் ஸுவ்லப்யம் எளிமை அழகு பரத்வம் -பித்தன் -மாலே -நீல மணி ஸுவ் ந்தர்யம் -ஆலின் இலையாய் -பரத்வம்

அன்று பாலனாகி –மார்கண்டேயருக்கு மட்டும் காட்ட கராரவிந்தே –பால முகுந்தம் –
ஆலின் இலை மேல் துயின்ற எம் ஆதியாய் –தொட்டிலில் யசோதாதிகள் இருக்க –
இங்கே தனியாக முகிழ் இலையில் -அகடி கட நா சாமர்த்தியம் –
பால் ஆல் இலையில் துயின்ற -13-பதிகம் -பரமன் வலைப்பட்டு இருந்தேன்
இங்கும் பரமன்

அம்ருத மதனம் –
கடலே கடலே –படுக்கை அறை என்று பார்க்காமல் கடைந்து ப்ரயோஜனாந்தர பரர்களுக்காக —
உன்னைக் கடைந்து கலக்குற்று
மந்த்ரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்டார் —சுந்தர தோளுடையான் —
ஆராவமுதன் பிராட்டியை பெண்ணமுதை கொண்டதை
அஸ்வம் -அப்சரஸ் பாரிஜாதம் -பெண்ணமுது –
கொண்டு உகந்த அம்மான் -உப்புச்சாறு தானே கொடுத்தான் -ஈந்தான்
வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவன் கேசவனை -மா வந்து அமர்ந்ததால் தானே மாதவன் ஆனார்
கேசபாசம் -கட்டுக் குடுமி அவிழ கடைந்தான் -அந்த அழகையும் அனுபவிக்கிறாள்
வண்டமர் –கடைந்திட்ட வண்ணம் மெய் அறிவேன் நானே -குலசேகரர்

பாசி தூர்த்து கிடந்த பார் மகள் -தன்னைப் பற்றியும்
மாசு உடம்பில் நீர் வாரா மானமிலா பன்றியாய் தேசுடைய –திருவரங்கச் செல்வனார் பேசி ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
அஹம் ஸ்மராமி -நயாமி மத் பக்தம் -பேர்க்கவும் பேராதே

ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால்– எட்டாம் பதிகம் -தான் கொண்ட சரி வளைகள் தருமாகில் —
வேஷம் மாற்ற வேண்டாம் தூணில் இருந்து வர வேண்டும்
சங்கு தங்கு முங்கை நங்கை சீரார் வளையாக இருக்க வேண்டும்

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர் –வாமன நம்பி வர –கூடல் -முத்துக்குறி உத்சவம் –
பெரியாழ்வார் இடம் பெண்ணைக் கேட்பது -எவ்வளவு உயர்ந்தது மண்ணை மஹாபலியிடம் பிச்சைக் குறளாகி —
குறை அதில் -தன்னது என்ற அபிமானம்
அத்தைப் போக்க இச்சை கொண்டு இத்தெரு வழி வரக் கூடாதோ

பொல்லாக் குறளாகி -பொற் கையில் நீர் ஏற்று த்ருஷ்டிக்காக
ஓங்கி -உத்தமன் -அம்பரம் -உம்பர் கோமான் அன்று உலகு அளந்தான் அடி போற்றி -மூன்று இடங்களில்
பிச்சை எடுத்தாதவாது சொத்தை மீட்டுக் கொள்ளும் ஸ்வாமி அன்றோ
உலகம் அளந்த பொன்னடிக்கே அடிமை செய்ய வேண்டும் -மூன்று பதார்த்தம் -மூன்று அக்ஷரங்கள்–மூன்று பதங்கள்

செல்வா பலதேவா -பரசுராமர் -செம் பொன் கழல் அடி –கிருஷ்ண அவதாரத்துக்கு பொற் கால் இட்டார்
படுக்கையும் தூங்குமோ

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை-
வினைதை சிறுவன் மேலாப்பின் கீழ் வருவான் -மாலே செய்யும் மணாளன் –
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போத க் கண்டீரே
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் -கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்
கண்ணன் என்று இருந்தேன் தெய்வமாக இருந்தானே
மறக்கவும் முடியாமல் கரும் வண்ணன் -காட்சி பழகிக் கிடந்தேன்
மனத்துக்கு இனியான் அவனை
அரையில் பீதக வாடை கொண்டு என் வாட்டம் தணிய வீசீரே
துஷ்கரம்-பிரபு -ராமனை திருவடி
ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –சரித்திரம் முழுவதும் சொல்லும் பாசுரம்
ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர –அத்புதம் பாலகம் –
சங்கு சக்கரம் உப ஸம்ஹர சொன்னதும் மறைத்துக் கொண்ட இவன் அன்றோ மகன்
பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாறும் கம்சனை நிரசித்ததும்
புள்ளும் சிலம்பின –பேய் முலை நஞ்சுண்டு -விஷமே அமுதமாகும் வேளையில் பிறந்தான்
கள்ளச் சகடம் காலோச்சி ஏழு மாதக் குழந்தை
வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -விஷத்துக்கு விஷம் மருந்து
மாயனை –தாமோதரனை -உபநிஷத் -கீதை பக்தி -இன்று பாகவத அர்த்தமும் இதில்
மன்னு -வராஹ -விஸ்ராம் காட் –சத்ருக்னன் 12 வருஷம் ஆண்டு –
யமுனைத் துறைவன் தூய்மை -வாய் கொப்பளித்த தூய்மை –
கருமை -யமுனை -கண்ணன் குளித்து -இவனுக்கும் உடலில் ஏறி
இது தான் மாயம்
தாமோதரன் -தாயைக் குடல் விளக்கம் -கட்டி வைத்து பேர் பெற்றவள்

கற்றுக் கறவை –பாசுரம் நின் முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணம் பேர் பாட -திருப்பாவை -சிற்றில் கட்டி விளையாட சிதைப்பான் –
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன்
வேறு ஒன்றில் இன்பம் பார்க்கக் கூடாதே
முற்றத்தூடு புகுந்து -அதே முற்றம் -நின் முகம் காட்டி புன் முறுவல் செய்து -அனைத்துக்கும் அந்தராத்மா –
நமட்டுச் சிரிப்பு -சிற்றிலோடு சிந்தையும் சிதைத்தான்
தோழியும் நானும் தொழுதோம்
லஜ்ஜை விட்டு கண்ணனே ரக்ஷகன் என்று இருக்க வேண்டுமே -கோலம் கரிய பிரானே –
உன் இடம் உள்ள கூறை வேண்டாம் -குருந்திடை கூறை பணியாய்

மதுரை புறம் உய்த்திடுமின் –கோவர்த்தனம் –யமுனை -ஸ்பர்சம் உள்ள அனைத்தும் உத்தேச்யம்
இட்டீறிட்டு விளையாட –இட்டமான பசுக்களை இனிது மறித்து நீரூட்டி -திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவாத்தி

வாரணம் –திருக்கல்யாணம் -நடக்கின்றான் -காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் –புனிதன் –குளித்த புனிதன் –
மைத்துனன் நம்பி மது சூதனன் வந்து
இயம் கோதா –சூடிக் கொடுத்தவள் –மம ஸூ தா –ஆயனுக்காக தான் கண்ட கனா
அரங்கனே ஆயன் -கொண்டல் வண்ணன் கோவலன்

குருந்திடை கூறை பணியாய்

————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கோதா ஸ்லோகங்கள் —ஸ்ரீ மதி திருவேங்கடத்தம்மாள்

July 29, 2020

ஸ்ரீ கோதா பஞ்ச ரத்னம்,
ஸ்ரீ கோதா அஷ்டகம்,
ஸ்ரீ கோதா மதுர ஸ்தோத்திரம்,
ஸ்ரீ கோதா கோபால ஸ்தோத்திரம்
ஸ்ரீ கோதா த்யான ஸ்லோகம் − ஸ்ரீ மதி திருவேங்கடத்தம்மாள்–

————

ஸ்ரீ கோதா கோபால ஸ்தோத்ரம் –ஸ்ரீ மதி திருவேங்கடம் அம்மாள்

யது வம்ச ஸமுத்பூதம் த்விஜ வம்ச
வஸூ தேவ ச ஸத்புத்ரம் விஷ்ணுசித்தர் ச புத்ரீ
தேவகி கர்ப்ப ஸம்பூதம் துளஸீ கர்ப்ப ஸம்பூதம் காண உத்பவம்
யதுநாம் குலதீபம் பட்டார்ய குல தீபிகாம்
கார்க்காச்சார்யா விஷ்ணு சித்த மதம் அவரோ ரிஷி
இவர் ஆழ்வார் வாழ் முதல் வளர் முதல் மகிழ் முதல் எல்லாம் கண்ணன்
நீல ஜீமுத இந்திர நீல மணிப்ரபாம் இவள் யுவா குமார ரூபஞ்ச யுவதிசய குமாரிணி
மஞ்சு மஞ்சீரா பாதாம் நூபுரம் ஸ்நிக்த பீதாம்பரம் ரத்னா சிகப்பு வஸ்திரம்
சிங்க நடை அன்ன நடை
ஹரிசந்தன குங்குமப்பூ
மணிரத்ன விபூஷணம் திவ்ய மங்கல்ய பூஷணம்
யாஷிடி சாட்டை இவள் கிளி கையில்
சந்த்ர சூர்யா முகாம்புஜாம் சந்த்ர இவ
இந்தீவர கரு விழியாள் -அவனுக்கு செங்கண் சினந்து
கிரீடம் -பின்னல் இவளுக்கு
த்ரிபங்கி லலிதா இருவருக்கும்
சர்வ லோக விதாதா -அவனையும் சேர்ந்து தாங்குபவள் இவள் விஸ்வம் பரா இவள்
சரணாகத கோப்தா அவன் -வத்சலாம் இவள்
திவ்ய ஸிம்ஹாஸனம் ஆரூடம் திவ்ய அலங்கார சோபினாம் அன்யோன்ய காஷினாம்
த்ரைலோக்ய திவ்விய தம்பதி அன்யோன்யா சத்ருசம்
ஏகாசனம் அடியேனுடன் அருளி -திருவடி பண்ணாங்க மூவரையும் வணங்கி
வழு விலா அடிமை செய்ய நாமும் பிரார்த்தனை செய்வோம்

————-

ஸ்ரீ கோதா பஞ்ச ரத்னம்

ஸ்ரீ கமலாதாய நயனாம் -நத கரணாம்-வைகுந்தம் என்னும் தோனி
சசி வதனாம் மம சரணாம்
பய ஹரணாம்
வர பூஸூர தனயாம் -நிலத்தேவர் விஷ்ணு சித்தர் திருமகள்
நூதன நகரம் பஜ
நானே தான் ஆயிடுக -சேஷ பூதர் ஹ்ருதய தாமரை

இரண்டாம் ரத்னம் யதி சேகர ஸஹஜாம் சகோதரி
பர உபகார தூய்மை
ப்ரஹ்மாதிகள் தொழும் -பர்ஜன்ய தேவதைக்கு ஆணை ஆழி மழை பாசுரம்
கிளியையும் வணங்கி கோதாவையும் வணங்குவோம்

ரெங்க மன்னர் -ஸூ மணி நீல -கருணை ரசம் பொங்கும்
கண்கள் கடாக்ஷம் இது என்ன மாய மயக்குகள்
ஜன போஷணம்

சரணாகத ஜன ரக்ஷணம்
பிருந்தாவனம் -அயோத்யை இருக்க ஆசைப்படுகிறீர்
யமுனைக்கரையில் ஆசை
அநு காரம்
கழலாத வளைகள்
பந்தார்விரலி -சீரார் வளை
நீங்காத செல்வம் நிறைய

அத்புத சரிதாம் -கேசவ நம்பியைக் கால் பிடித்து

———-

ஸ்ரீ கோதா
ஸ்ரீ எதிராஜா சகோதரி
ஸ்ரீ ரெங்க நாத பிரியா–காந்தஸ்யே புருஷோத்தம
ஸ்ரீ நாச்சியார்
ஸ்ரீ சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடி

————
ஸ்ரீ கோதா அஷ்டகம்

த்ராஹி தவ தாச ஜனம் -ஸ்ரீ மத் அலங்க பரிபூர்ண சசி கோடி
ஸ்ரீதர பெருமாளாலே அலர்ந்த திரு முகம்
நூதன பூஸூர குமாரி
ஸ்ரீ ரெங்கபதி தேவி –மிருது வாணி -மம கோதா -மங்கள மநோ
கிங்கர -தேவர்கள்–பாத கமலா -வதனம் பாவனா பாதாப்ஜ -ஸமஸ்த ஜன ரக்ஷணம்
லலாடா மணி நூபுரம் ஸூ மாலா -பூஷித -உள்ளம் இருந்து தியானித்து பாபங்களைத் தொலைக்கும் படி அருள வேணும்
பட்டர் –
பூஷணம் -வல ஹஸ்தே –கிளி பூஷணம் போலே -யோகி ஹ்ருதய -திருவடிகள் -சிரஸ் நிகமானாம் –
உள்ளத்துக்கு கொண்டு முனிவர் களும் யோகிகளும்-லோக க்ஷேமம் நினைப்பவர் முனி -கைங்கர்யம் செய்பவர்கள்
பக்தியுடன் பெருமாளுடன் என்னைக் கட்டுவிப்பாய் ஹரி -ஏழு தடவை ஸ்ரீ சாஹி ஸூ தா சாஹி -மம பந்தய
திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –சததம் கீர்த்தயந்த –
அந்ய சரணம் –சகலவித பந்து -சகல செல்வம் -பிள்ளாய் -நற்செல்வன் தேங்காய் -மாமான் மகளே –
பொற்கொடி -பல உறவுகள் பாகவத ஆத்ம பந்துத்வம் உத்தேச்யம்
அம்ப ஜகதம்ப
சரம தசையில் காஷ்ட -உன்னை மறக்காமல் இருக்க அருள வேணும் ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
ஹம்ஸ வாஹனம் -அவன் கருட வாஹனம் -ஜகத் அம்ப-
கைங்கர்ய ஸ்ரீ பலனாகச் சொல்லி நிகமிக்கிறார்

———————

அஸ்மாத்ருசா மபக்ருதௌ சிரக்ஷிதாநாம்
அஹ்நாய தேவி தயதே யதஸௌ முகுந்த:
தந்நிச்சிதம் நியமிதஸ் தவ மௌளிதாம்நா
தந்த்ரி நிநாத மதுர: ச கிராம் நிகும்பை:

ஆண்டாள் அன்னையே, உம்மை வணங்குகின்றோம். சாத்திரங்கள் அனுமதிக்காத தவறுகள் பலவற்றை நெடுங்காலமாக
நாங்கள் செய்து வருகிறோம். ஆனாலும் எங்களுக்கெல்லாம் தங்கள் கணவரான அரங்கத்துப் பெருமாள் திருவருள் புரிகிறார்.
இவையெல்லாம் உன்னால் அன்னையே நீ சூடிக் கொடுத்த பூமாலையால் அவர் வசப்பட்டிருப்பதால் தான்.
அது மட்டுமல்லாமல் வீணையின் நாதம் போன்ற உன் குரலால் தீந்தமிழில் பிரபந்தமும் பாடித் துதித்திருக்கிறாய்.
அதனாலேயே உன் குழந்தைகளாகிய எங்களை பெருமாள் தண்டிக்காமல் விட்டிருக்கிறார்.
அதற்காக ஆண்டாள் அன்னையே உம்மை மீண்டும் வணங்குகின்றோம்.

———-

ஸ்ரீ கோதா த்யான ஸ்லோகம்
காருண்ய ரூபை -நிழல் போல்வார் -சாயாம் இவ -இருவரும்
பெருமாள் சீதா -கண்ணன் நீளா தேவி நப்பின்னை -ஸ்ரீ வராஹ பூமா தேவி -ஆண்டாள்
ஆண்டாள் ஆழ்வாரா பிராட்டியா -தானே திருவடி அடைய பாசுரங்கள் -இந்த சங்கை மஹா லஷ்மி இடம் இல்லை
ருக்மிணி சந்தேசமும் உண்டே –
புருஷகார பூதை -தேவ தேவ திவ்ய மஹிஷி-வைகுண்ட மா நாடு இகழ்ந்து நமக்காக அன்றோ அவதாரம்
ஆழ்வார் அவஸ்தை நமக்காகவே -இரண்டு பெருமையும் இவளுக்கே

ஹே கோதே ஸூ பதே ஸமஸ்த ஜனனே -அபீஷ்ட ப்ரதே –ஸூந்தரி
சம்சார ஆர்ணவ ஸூ வ பாத பத்மம் ரசியதி மாம் சர்வம் சாஹி துளசி மூல க்ருத அவதாரே
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த பால்ய பரிவ்ருதே ஸ்ரீ ரெங்க நாத பிரியே கோதே
யா கோ தேவி யாவாம் ஆஸ்ரித -ஸர்வ மாம் பாஹி சர்வம் சஹா –

இடது திருக்கையில் கிளி
ப்ரஹ்மாதிகள் வணங்கும் -சர்வ பூஷண -வர ரெங்கராஜன் அழகிய மணவாளன்

பாபம் செய்யாதவர்கள் யார் -ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டி -ராம தாசன்-திருவடியை சீதா ராம தாஸனாக –
அப்ரமேயம் -ச ஜனகாத்மஜா -மாரீசன் வார்த்தை
பூமா தேவி -ஆண்டாள் -குற்றம் செய்தவர் உலகில் உண்டா -அருளிச் செய்து நம்மை திருவடிகளில் சேர்த்துக் கொள்கிறாள்

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ மதி திருவேங்கடத்தம்மாள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கோதா ஸ்லோகங்கள் —

July 20, 2020

“ஸ்ரீ விஷ்ணுசித்த குலநந்தந கல்பவல்லீம்
ஸ்ரீரங்கராஜ ஹரிசந்தன யோக த்ருச்யாம் |
ஸாக்ஷாத் க்ஷமாம் கருணயா கமலாமிவாந்யாம்
கோதாம் அநந்யசரண: சரணம் ப்ரபத்யே ||” [“கோதாஸ்துதி” _ஸ்லோ.1) வேதாந்த தேசிகர் அருளியது.]

(ஶ்ரீவிஷ்ணுசித்தர் என்னும் வேயர் குலக்கொடியாம், நந்தவனத்தில் வளர்ந்த அழகு மிக்க கற்பகத்தருவினைச் சுற்றிப்
படர்கின்ற பெண்கொடியாகவும், திருவரங்கநாதனான அரிச்சந்தன மரத்தைத் தழுவும் அழகு மிக்க பொறுமையுடன் கூடிய
பூமிப் பிராட்டியாகவும், இனிமையான மற்றுமொரு ஸ்ரீதேவியாகவும் விளங்கும் கோதையை அல்லாமல்,
மற்றொரு தெய்வம் சரணடையாது அவளையே அடைந்தேன்.)

———–

ஏகாரச் செல்வியாகிய ஶ்ரீ கோதை ஆண்டாள் புகழ் பாடும் நூல்கள் கீழ்வருமாறு:
கோதா சதுஸ் ஸ்லோகி – ஶ்ரீஅனந்தாழ்வான்;
கோதா ஸ்துதி – ஶ்ரீவேதாந்த தேசிகர்;
ஶ்ரீகோதா உபமான அஷ்டகம் − ஶ்ரீ வேதப்பிரான் பட்டர்;

கோதை வெண்பா,ஶ்ரீஆண்டாள் அந்தாதி, சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார் மாலை (கோதா ஸ்துதி தமிழ்ப்பனுவல்),
ஶ்ரீஆண்டாள் அஞ்சுமணிமாலை – மதுரகவி ஶ்ரீநிவாசஐயங்கார்;

ஆமுக்த மால்யதா (தெலுங்கு) − ஶ்ரீகிருஷ்ணதேவராயர்;
ஶ்ரீநாச்சாரு பரிணயம் (தெலுங்கு) − பாஷ்கர சேஷாசலம்;
ஶ்ரீஆண்டாள் சந்திரகலா மாலை, ஶ்ரீஆண்டாள் பிள்ளைத் தமிழ் – வில்லி;
அபிநவ கோதா ஸ்துதி − காஞ்சீபுரம் மகாவித்வான் பி.ப.அண்ணங்கராச்சார்யர் ஸ்வாமி;

ஶ்ரீஆண்டாள் கும்மி – அழகிய சொக்கநாத பிள்ளை;
கோதை மாலை, திருப்பாவை மாலை – ரெ.திருமலை ஐயங்கார்;
மார்கழி நோன்பு (அ) ஶ்ரீஆண்டாள் திருமணம் – திருமலை நல்லான்;
கோதா வைபவம் – எக்கிராள கிருஷ்ணமாச்சார்யா;
புதுவைச் சிலேடை வெண்பா,ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் தல புராணம் – கூத்திப் பாறை முத்து கிருஷ்ண ராமாநுச தாஸர்;

சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார் பிரபந்தம் – வடிவழகிய நம்பி தாஸர்;
கோதா பரிணய சம்பு, ஶ்ரீஆண்டாள் அஷ்டோத்திர சத நாமாவளி – கேசவாச்சாரியார்;

சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார் மாலை (கோதா ஸ்துதி தமிழ்ப்பனுவல்), ஶ்ரீஆண்டாள் குறவஞ்சி நாடகம்,
ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஸ்தல புராணம், ஶ்ரீவரமங்கை சதகம் – வரகவி அப்புவய்யங்கார்(எ) ஶ்ரீநரசிம்மாச்சாரியர்;

ஶ்ரீகோதா நக்ஷத்ர மாலிகை – சடகோப இராமாநுசர்;
ஶ்ரீஆண்டாள் ஆடி உத்ஸவ நாடகம் − கணபதி ஐயர்;
ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மான்மியம் − ஶ்ரீஅலங்கார தேவராஜ ஸ்வாமி;
கோதா சுப்ரபாதம், கோதா ஸ்தவம் − கிடாம்பி கோவிந்த ஐயங்கார்;
கோதா பஞ்ச ரத்னம், கோதா அஷ்டகம்,கோதா மதுர ஸ்தோத்திரம்,கோதா கோபால ஸ்தோத்திரம் − திருவேங்கடத்தம்மாள்;

———–

தேடிக் கிடையாத் திரவியத்தைத்
தெவிட்டாத அமுதைத் திருமாலைப்
பாடிப் பரவும் பசுங்கிளியைப்
பவ வெம்பிணி தீர்த்திடும் மருந்தை
ஆடிப்பூரத் தவதரித்த அகில
நிகமாகம விளக்கைச்
சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடியைத்
தொழுது வினைக்கு விடை கொடுப்போம்!” –வரகவி அப்புவைய்யங்கார் என்கிற ஶ்ரீநரசிம்மாச்சாரியார்-

———-

ஆண்டாள் பாட்டு-01 :: அழகெல்லாம் ஆண்டாளின்-ராகம் – புன்னகவராளி-தாளம் – ஆதி

அழகெல்லாம் ஆண்டாளின் அழகாகுமா…அவள்
அசைந்து வரும் நடைக்கு இணையகுமா (அழகெல்லாம்)
அடியார் துயரன்றோ அவள் ஏக்கம்
அதை துடைப்பதன்றொ அவள் நோக்கம் (அழகெல்லாம்)
பால்வடியும் முகத்தைப் பார்க்க பசிதீரும்
பக்கத்தில் மன்னாருடன் பரவசத்தைக் கொடுக்கும்
வேதம் நிறைந்த வில்லிபுத்தூரில்
விஷ்ணுசித்தன் மகளாய் விளையாடி வளர்ந்தவள் (அழகெல்லாம்)
தினமும் ஒரு கோலம் [மார்கழியில்] உள்ளத்தை உருக்கும்
கைதனில் வண்ணக்கிளி வடிவழகைப் பெருக்கும்
அல்லும் பகலும் அவளை நினைந்தால்
அல்லல்கள் யாவும் இல்லையென்றே ஆகும் (அழகெல்லாம்)

————-

ஆண்டாள் பாட்டு-02 :: அனைவரும் கூடி
அனைவரும் கூடி ஆண்டாள் தேவிக்கு மங்களம் பாடி மகிழ்ந்திடுவோம்
மங்கள கோதை ரெங்கமன்னாருடன் அன்பு பொங்கிடும் மங்களமே
பல்லாண்டு பாடி பக்தியினாலே உள்ளமே பரவசமாகாதா
தேவர்கள் புகழ ஆழ்வார் மகிழ ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்தாள்
மங்கள தீபங்கள் அலங்காரமாகவே ஜோதிப் பிரகாசமாய் விளங்கிய
சூடிக் கொடுத்த ஆண்டாள் தேவிக்கு ஜெய ஜெய ஆரத்தி எடுப்போமே (அனைவரும்)

—————–

ஆண்டாள் பாட்டு-03 :: பார் பார் பார்–ராகம் – மாண்டு–தாளம் – ஆதி

பார் பார் பார் இந்த ஆண்டாளைப் பார்
பக்கத்தில் மன்னார் கருடனைப்பார்
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த பெரியாழ்வார் மகளாம் கோதையைப் பார் (பார்)
கையினில் கிளியாம் கருணையின் முகமாம் காதினில் வைரம் ஜொலிப்பதைப் பார்
கோதை முகத்தைப் பார் பூமாதேவியை பார் ஆனந்தமாம் பரமானந்தமாம் (பார்)

ஆடிப்பூரத்தில் உதித்தவளாம் இங்கு அனைவரும் வந்து சேவிக்கலாம்
வடபத்ர சயனரை சேவிப்போமே வாழ்வில் இன்பம் பெறுவோமே (பார்)

—————-

ஆண்டாள் பாட்டு-04 :: மார்கழி மாதம்–ராகம்: அமீர் கல்யாணி

மார்கழி மாதத் திருப்பாவை ஊரெங்கும் மால் மணப் புகழோசை (2)
பாரளந்த மன்னன் ஏற்றமிகு புகழ்பாடி
பாருக்கெல்லாம் தந்த அருள்மாலை (மார்கழி)
பறையென்னும் கைங்கர்யம் பெறுவதற்கு
பண்ணவேண்டும் வழிகள் இன்னதென்று
பெரியோர் வகுத்த முறை கொண்டு கோதை தந்த
பேரின்ப வீடையும் பேற்றினைத் தருமே (மார்கழி)

————

ஆண்டாள் பாட்டு-05 :: ஆண்டாள் கல்யாண
ஆண்டாள் கல்யாண காட்சியைக் காணவே அந்தணர் பலரும் வந்தார்
ஆசையுடன் பல தேசங்கள் வாழ்ந்திடும் அரசரும் பார்க்க வந்தார்
வேங்கடமாமலை வாசனும் வேகமாய் வில்லிபுத்தூரில் வந்தார்
வேதியர் போலே வேஷம் பூண்டார் விரும்பியே மனமுவந்தார்
மாவிருஞ்சோலை வாழ் மாயனும் கேட்டுடன் மையலாய் மனம் தளர்ந்தார்
மாது கோதையை மணம் புரிவேனென்று மகிழ்வுடன் வந்திருந்தார்
திருத்தங்கலப்பனும் கேட்டுடன் கோதை மேல் தீரா மையல் கொண்டார்
தேவி கோதையைக் கல்யாணம் செய்வேனென்று திருவுள்ள்ந்தனில் நினைந்தார்
வாடா மலரை பூவைச் சூடிக் கொடுத்த திருவடபத்திரர் நினைந்தார்
ஆடி பூரத்தில் உதித்தவள் தனக்கென்று ஆசையாய்ப் படுத்திருந்தார்
பகிரங்கமாகவே பணீயரங்கேசனை பாராமலே கோதை
பரபரப்பாகவே தோழியர் கூட்டுடன் பகர்ந்தனளப்போதே

—————-

ஆண்டாள் பாட்டு-06 :: மல்லி வளர்னாடியாய்
மல்லி வளர்னாடியாய் வா வா வா
மலர் துழவில் தோன்றினாய் வா வா வா
பாடக மெல்லடியினாய் வா வா வா
பாதரசத் தாளினாய் வா வா வா
பட்டணிந்த இடையினாய் வா வா வா
மட்ட விழும் குழலினாய் வா வா வா
பக்தி கொண்ட நெஞ்சினாய் வா வா வா
முத்து மணி மாலையாய் வா வா வா
குவளை மலர் கண்ணினாய் வா வா வா
தவளை மலர் நகையினாய் வா வா வா
ஒளி படைத்த உடலினாய் வா வா வா
கிளி பிடித்த கையினாய் வா வா வா
கோதை என்னும் பெயரினாய் வா வா வா
கோவிந்தன் உயிரினாய் வா வா வா
வடிவெடுத்து அருளினாய் வா வா வா
அடியார்களை காக்கவே வா வா வா

—————

ஆண்டாள் பாட்டு-07 :: கோதை பிறந்த
கோதை பிறந்த ஊர் கோவிந்தன் வாழும் ஊர்
ஜோதி மணிமாடம் தோன்றிடும் ஊர்
நீதியால் நல்ல பக்தர்கள் வாழ்ந்திடும்
வேதக்கோன் நித்தம் வசித்திடும் ஊர்

பாதகம் தீர்க்கும் பரமனடி காட்டும்
வேதமனைத்துக்கும் வித்தாகும்
கோதைத் தமிழ் ஐயைந்தும் ஐந்தும் அறியாதவரை
வையம் சுமப்பதும் வம்பன்றோ

மென்னடையன்னம் பறந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூரின் மகிமை சொல்ல
பன்னகமாய் பல நாவு படைத்துள்ள அன்னவனாலேயும் ஆகாது

வண்டுகள் பாடும் பொழிலழகும் – நல்ல தொண்டர்கள் வாழும் எழில் மிகவும்
கெண்டைகள் ஓடும் வயலழகும் – அதைக் கண்டு வணங்கித் துதிப்போமடி

மின்னார் தட மதில் சூழ்ந்தழகைச் சொல்லி மேனகையார் பலர் சேர்ந்தழகாய்
பொன்னார் மணிகள் அணிந்த கோதை முன்பு நன்றாக கும்மியடிங்கோடி

——————-

ஆண்டாள் பாட்டு-08 :: மங்களம் கோதையார்க்கும் மன்னார்க்கும்
மங்களம் கோதையார்க்கும் மன்னார்க்கும் மங்களம்
வங்கக்கடல் உலகில் வளரும் திவ்ய ஸ்தலங்களுக்கும் மங்களம்
மலர்யது பூமிகட்கும் வடபத்ரசயனருக்கும் மங்களம்
பாரிஜாத விரஜயர்க்கும் பட்டர்பிரான் மாமுனிக்கும் மங்களம்
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் ஆத்மகுரு பரம்பரைக்கும் மங்களம்
திருவேங்கட தாசன் சொல்லும் செந்தமிழ் கீர்த்தனங்களுக்கும் மங்களம்

—————

ஆண்டாள் பாட்டு-09 :: லாலி ஆடினாள்
லாலி ஆடினாள் லட்சுமி லாலி ஆடினாள்
ஸ்ரீ ஆண்டாள் இன்று இங்கு லாலி ஆடினாள்
ஸ்ரீரங்கபதியில் ஆதிசேஷனரவணையில்
ரெங்கநாதன் சகிதமாக மந்தகாச வதன்மோடு (லாலி)
வ்ருஷபாத்ரி திருப்பதியில் வேங்கடேசன் சகிதமாக
அபய ஹஸ்த அலங்கார அலமேலு மங்கையாக (லாலி)
ப்ரஹலாதனின் முறையை கேட்டு தூணைப்பிளந்து
காட்சி தந்த நரசிம்ம ரூபனான லட்சுமி நரசிம்மரோடு (லாலி)
காஞ்சி மாநகரிலே கருட வாகனத்திலே
வரதராஜ பெருமாளுடன் பெருந்தேவி தாயாராக (லாலி)
சரயு நதிக் கரையினிலே அயோத்தி மாநகரிலே
ஸ்ரீராம சந்திரனோடு சீதா தேவியாக (லாலி)
திருவிண்னகர திருத்தலத்தில் கல்யாண உற்சவத்தில்
ஒப்பில்லா அப்பனோடு பூமிதேவி தாயார் (லாலி)
திருவள்ளூர் திருத்தலத்தில் வீக்ஷாரண்ய க்ஷேத்தரத்தில்
வீரராகவ பெருமாளுடன் கனகவல்லி தாயாராக (லாலி)
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் பெரியாழ்வார் திருமகளாய்
சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடியாய் ரங்கமன்னார் சகிதமாக லாலி ஆடினாள்…

—————–

ஆண்டாள் பாட்டு-10 :: வில்லிபுத்தூர் வளர் கோதை
வில்லிபுத்தூர் வளர் கோதை

விஷ்ணுசித்தன் மகள் பாவை (இரண்டு முறை)
துளப திருமண் மீதிலே பூ மகளாய் வந்துதித்தாய் (வில்லி)

மாந்தர்கள் பேதமை நீங்கவே இந்த மாநிலத்தில் வந்துமே
மாதவன் தன்னையே மனதினில் எண்ணியே மணமுடித்தாள் மாதரசி (வில்லி)

மானிடவர்க்கென்று பேசிடில் நானும் மாள்வேன் என்று சொல்லியே
நாரணன் தன்னையே நாடியே பாடியே நற்றமிழ்கோர் ஒப்புமுண்டோ (வில்லி)

கோவிந்தன் தன்னையே நாடியே கோபிமார்கள் யமுனை ஆடியே
பாவனை தன்னையே பாமாலை பாடியே பக்தி செய்தாள் பைங்கிளியே..(வில்லி)

—————

ஆண்டாள் பாட்டு-11 :: கனவிலும் நினைவிலும்–ராகம்: பிலஹரி–தாளம்: ஆதி

பல்லவி
கனவிலும் நினைவிலும் பஜனை செய்ய
கருணை செய்தருள் ஸ்ரீ கோதா தேவியே (கனவிலும்)
அனுபல்லவி
கண்ணணை நினைந்து நோன்பிருந்தாயே (இரண்டு முறை)
சூடிக் கொடுத்தவளே சுடர்க் கொடியே (சேர்த்து இரண்டு முறை) (கனவிலும்)
சரணம்
பெரியாழ்வார் பெற்ற திருமகளே
பெரும்புதூர் மாமுனிக்கு பின்னானாயே (சேர்த்து இரண்டு முறை)
வில்லிபுத்தூர் நகரம் செழிக்க வந்தாயே (இரண்டு முறை)
ஒரு நூற்றூ நாற்பத்து மூன்றும் உரைத்தாயே (கனவிலும்)

—————-

ஆண்டாள் பாட்டு-12 :: தேவி நீயே துணை–ராகம்: கீரவாணி–தாளம்: ஆதி
பல்லவி
தேவி நீயே துணை – ஸ்ரீ சுடர்கொடியே
வில்லிபுத்தூர் வாழ் கோத தேவியே (தேவி…)
அனுபல்லவி
தேவாதி தேவன் ஸ்ரீ ரெங்கநாதன்
சித்தம்கவர் புவன சுந்தரி ஸ்ரீ (தேவி…)
சரணம்
பெரியாழ்வாரின் மாதவமே – திருப்பாவை முப்பதும் எமக்குரைத்தாயே
வாரணமாயிரம் பாடிய கோதையே – நல்ல வரமளிக்கும் திவ்ய மங்களச் செல்வியே (தேவி…)

————

ஆண்டாள் பாட்டு-13 :: (கோலாட்டம்) உறியில் வெண்ணெய் திருடி
உறியில் வெண்ணெய் திருடி, உரலோடு கட்டுண்டு
மரமாகி நின்றவர்க்கு முக்த்தியும்/வதமும் கொடுத்து
கோவர்த்தனமதனை, குடையாய் பிடித்த
கோபால கிருஷ்ணனுக்கு ஜெய மங்களம்
நித்ய சுப மங்களம்

பட்டு ரவிக்கையும் பவளதவளமும்
பதிமுத்துமாலையும், மூக்குத்தியும் சார்த்தி
நடனமாய் ஆண்டாள், மார்கழி நீராடி
நளினம் பெருகியே, திருவீதி தன்னில் வாராள் (வருகிறாள்)
மங்களம் மங்களம், மன்னார் கோதை உனக்கு மங்களம் மங்களம்

நாடு நகரிலுள்ள ஜீவன்களை தேடி
பாடி அழகில் திருப்பாவைதனைப் பாடி
ஆடிப்பூரமதனில் வந்து அரங்கர்க்கு மாலை
சூடிக் கொடுத்த தாயே கோதா உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம் மங்களம் மங்களம்

—————–

ஆண்டாள் பாட்டு-14 :: ஆண்டாள் கோதை வந்தாளே
ஆண்டாள் கோதை வந்தாளே அனைவருக்கும் அருள் தந்தாளே
ரெங்கமன்னாரை மணந்தாளே ராஜாங்க கோலம் கொண்டாளே (ஆண்டாள்)
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் உதித்தாளே சிறப்புடன் நாளும் வளர்ந்தாளே
பெரியாழ்வாரும் மகிழ்ந்தாரே பல்லாண்டு பாடி துதித்தாரே (ஆண்டாள்)
துளபம் மாலை அணிந்தாளே கண்ணனும் கண்டு மகிழ்ந்தாரே
திவ்ய தரிசனம் கண்டாளே ஜகமெங்கும் ஒளியாய் நின்றாளே (ஆண்டாள்)
அன்பே அமுதே ஆரணங்கே அடியார்க்கிரங்கி அருள்புரிவாய்
துன்பங்கள் அனைத்தும் தீர்ப்பவளே திருவே அருளே பூமகளே (ஆண்டாள்)

——————

ஆண்டாள் பாட்டு-15 :: கோதை நாயகியே–ராகம்: பிலஹரி–தாளம்: ஆதி
பல்லவி
கோதை நாயகியே – அம்மா கோதை நாயகியே
அனுபல்லவி
திருவில்லிபுத்தூர் தனில் பெரியாழ்வார் கண்டெடுத்த
திருமகளே ஸ்ரீ மகாலட்சுமியே (கோதை நாயகியே…)
சரணம்
நீ சூடிய மாலை தன்னை கண்ணனும் சூடிக்கொண்டான் (இரண்டு முறை)
பாடிய பாவைக்கு நாயகனாய் ஆகி நின்றான் – உன்
கனவிலே தோன்றி திருக்கரம் பற்றினான் – கருடாழ்வார்
துணையோடு ரங்கமன்னார் மாலை சூட்ட (கோதை நாயகியே…)

————–

ஆண்டாள் பாட்டு-16 :: பச்சைக் கிளியே
பச்சைக் கிளியே பச்சைக் கிளியே பறந்துமே ஓடி அந்த
பணி அரங்கராஜனை நீ அழைத்துமே வாடி
தென்னரங்கேசனுடைய திருவடி போற்றி
தேவி கோதை அழைத்தாள் என்று திடமுடன் பேசி…(பச்சைக் கிளியே)
தேன் பெருகும் சோலை சூழ்ந்த தென்னரங்கனை…
தேவி கோதை அழைத்தாள் என்று திகழ்ந்து நீ பேசி…(பச்சைக் கிளியே)
வண்டாடும் மாலையணிந்த மாலரங்கனை
வல்லி கோதை அழைத்தாள் என்று வணங்கிட நீ பேசி…(பச்சைக் கிளியே)
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்ட பணியரங்கனை
பாவை கோதை அழைத்தாள் என்று பணிந்து நீ பேசி…(பச்சைக் கிளியே)

—————

ஆண்டாள் பாட்டு-17 :: ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் விஷேஷம்
கோதை பிறந்த ஊர் கோவிந்தன் வாழும் ஊர்
ஜோதி மணிமாடம் தோன்றிடும் ஊர்
நீதியால் நல்ல பக்தர்கள் வாழ்ந்திடும்
வேதக்கோன் நித்தம் வசித்திடும் ஊர்

பாதகம் தீர்க்கும் பரமனடி காட்டும்
வேதமனைத்துக்கும் வித்தாகும்
கோதைத்தமிழ் ஐயைந்தும் ஐந்தும் அறியாதவரை
வையம் சுமப்பது வம்பன்றோ

மென்னடையன்னம் பறந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூரின் மகிமை சொல்ல
பன்னகமாய் பல நாவு படைத்துள்ள அன்னவனாலேயும் ஆகாது
வண்டுகள் பாடும் பொழிலழகும் நல்ல தொண்டர்கள் வாழும் எழில் மிகவும்
கெண்டைகள் ஓடும் வயலழகும் – அதைக் கண்டு வணங்கித் துதிப்போமடி
மின்னார் தடமதில் சூழ்ந்தழகைச் சொல்லி மேனகையார் பலர் சேர்ந்தழகாய்
பொன்னார் மணிகள் அணிந்த கோதை முன்பு நன்றாக கும்மியடியுங்க்கோடி

—————

ஆண்டாள் பாட்டு-18 :: சுட்டிச்சுழி நெற்றிச்சரம்
சுட்டிச்சுழி நெற்றிச்சரம் ஜடை அலங்காரத்தோடு
அம்மா உந்தன் தரிசனம் காண வேண்டும்
கட்டித் தங்க காசுமாலை கருநீல கல்ஹாரம்
அணிந்தவளே உன்னைக் காண வேண்டும் (சுட்டிச்சுழி)

பச்சை பசுங்கிளியேந்தி சந்திர ப்ரபைதனில்
வரும் பவனியை நானும் காண வேண்டும்
அச்சமெல்லாம் தீர்த்து வைத்து ஆனந்தம்
நல்கிடும் அன்னையே உன்னை நான் காண வேண்டும் (சுட்டிச்சுழி)

நித்தம் மாலை சூடித்தந்து நீலவண்ணக் கரங்களை
அடைந்தவளே உன்னைக் காண வேண்டும்
சித்தம் கவர் பாவை தந்த செங்கமல நாயகி – உன்
சேவை தன்னை நானும் காண வேண்டும் (சுட்டிச்சுழி)

சொல்லிலே வெள்ளமென நல்வாக்கு பெறுகிட
சௌந்தர்ய அன்னை உன்னை காண வேண்டும்
வில்லிபுத்தூர் விளங்கிட வேதங்கள் துலங்கிட
விளங்கிடும் அன்னை உன்னைக் காண வேண்டும் (சுட்டிச்சுழி)

————–

ஆண்டாள் பாட்டு-19 :: கிளி கண்ணி
இன்பமளிப்பவளே எழிலூறும் கோதை வள்ளி
என்னரும் தெய்வமடி – கிளியே எண்ணி துதிப்போமடி
பட்டர்பிரான் பெற்றெடுத்த பாவை அழகுடைய பெண்ணாகி நின்றாளடி – பேதையே
பேசும் நல் தெய்வமடி
ஜோதி மதி முகமும் சொர்ண மணி முடியும்
காதில் அணி துலங்க – சகியே காட்சி அளிப்பாளடி
பூங்குயில் பண்ணிசைக்க புதுவை அணிபுரத்து வேங்கடம் கண்டேனடி – கோதையே
வேண்டியதை தருவாளடி

—————–

ஆண்டாள் பாட்டு-20 :: லக்ஷ்மி கல்யாண
லக்ஷ்மி கல்யாண வைபோகமே
வசுதேவ தவபாலா அசுரர்குல காலா
சசிவதன ருக்மணி சத்யபாமா லோலா… (லக்ஷ்மி)
சாரங்கராஜன் உம்மை சரணமென்று பணிந்து
பார் புகழும் க்ருப சரித்திரம் பாட உமை நினைந்து… (லக்ஷ்மி)
கொப்போடு வாழைமரம் கொண்டு வந்து நிறுத்தி
சோப்புடைய பந்தலில் மேல்கட்டு கட்டி (லக்ஷ்மி)
மேல்கட்டு கட்டியதில் வெடிபூக்கள் சிதற
தெடில் பூக்கள் தொங்கவிட்டு தோரணங்கள் ஆட (லக்ஷ்மி)
தங்கவளை தளதளவென சரிகைபட்டு மின்ன
முன் முகத்தில் சுட்டி மின்ன மூக்குத்திகள் அசைய (லக்ஷ்மி)
முத்து முத்தாய் கோலமிட்டு குத்து விளக்கேற்றி
தவழ்ந்த கிருஷ்ணன் விளையாட, தங்கப்பாய் விரித்து (லக்ஷ்மி)
ராமாயணக் கதையை நாடி நான் கூற
நான்முகனும் சரஸ்வதியும் மகிழ்ந்து வரம் தார (லக்ஷ்மி)

—————-

ஆண்டாள் பாட்டு-21 :: வரம் தருவாய் ஸ்ரீ வர மங்கையே–ராகம்: கல்யாணி–தாளம்: ஆதி

பல்லவி

வரம் தருவாய் ஸ்ரீவரமங்கையே
என் வாழ்வெல்லாம் உன்னையே வாழ்த்தி வணங்கிடவே (வரம்)

அனுபல்லவி

மறந்தும் நான் தீவினை கறைபடாதிருக்கவும்
(உன்) மலர்பதம் தொழுதே
மகிழ்ச்சியில் திளைக்கவும் (வரம்)

சரணம்

திருமலையில் நீ அலர்மேல் மங்கையாக
திருத்தங்காலில் நீ செங்கமலத்தாயாராக (இரண்டு வரிகளும் இரண்டு முறை)
திருவில்லிபுத்தூரில் நீ ஆண்டாளக
திருவரங்கத்தில் நீ ரெங்க நாயகியாக (வரம்)

———-

ஆண்டாள் பாட்டு-22 :: ரங்கமன்னார் கிருபை வேண்டும்
ரங்கமன்னார் கிருபை வேண்டும்… அவன் திருவருள் பெற வேண்டும்
வேறென்ன வேண்டும்… (ரங்கமன்னார்…)

அவலப் பிறப்பொழிய வேண்டும் – அதற்கு வித்தம்? அவமாயை? அகல வேண்டும்
வேறென்ன வேண்டும்… (ரங்கமன்னார்…)
தொல்லுககில் நரரும் எல்லா உயிரும் சுகவாழ்வு வாழ வேண்டும்
வேறென்ன வேண்டும்… (ரங்கமன்னார்…)

காமம் முதல் பகையும் குரங்கு மனமும் செத்து?
உலகிலெல்லோரும் உய்ய வேண்டும் வேறென்ன வேண்டும்… (ரங்கமன்னார்…)

———–

ஆண்டாள் பாட்டு-23 :: ஆண்டாள் சரித்திரம்-ராகம்: ஆரபி

சூடிக் கொடுத்த எங்கள் சுடர் கொடி திருமண சோபன வைபவம் காண்போம் – அவள்
பாடிக் கொடுத்த திருப்பாவை தனையும் அந்த பரமன் திருவடிகள் பாடுவோம்.. (இரண்டு முறை…இரண்டாவது முறை மெதுவாக)

ராகம்: குந்தலவராளி

நீலத்திருமேனியன் நெடுமாலை அடைந்திட நிலமடந்தை உள்ளம் கொண்டாள்
சீலத்திலே சிறந்த ஸ்ரீவிஷ்ணுசித்தரின்
செல்வ திருமகளாய் வந்தாள்..அ..ஆ (இரண்டு முறை…இரண்டாவது முறை மெதுவாக)

ராகம்: ஆனந்த பைரவி

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில்…வடபத்ரஸயனனின் சேவகராம் பெரியாழ்வார்…
கோவில் அருகிலிலே துளஸிவனம் தனிலே
குழந்தை என அவளை கண்டார் (இரண்டு முறை…இரண்டாவது முறை மெதுவாக)

ராகம்: ஸாமா

சீதையை கண்டெடுத்த ஜனகனை போலவே சிந்தையிலே நிறைவு கொண்டார்
கோதை என பெயர் சூட்டியே அவளையும் கொள்ளை யன்புடன் வளர்த்து வந்தார் (இரண்டு முறை)

ஹம்ஸாநந்தி

பாமாலை கொடுத்தவள்..பரிமளரங்கனை பாடி பரவசமடைந்தாள்
பூமாலைகள் சூட்டு பூகணனங்கள்? போற்றி வழிபடவும் செய்தாள் (இரண்டு முறை)

ராகம்: ரஞ்சனி

தந்தை தொடுக்கும் மலர் மாலைகள் அனைத்தையும்
தான் முதலில் சூடிக் கொண்டாள்
அந்த மாலைகளை ஆலயத்திறைவனாம்
அரங்கனுக்கே அர்ப்பணம் செய்தாள் (இரண்டு முறை)

பாகேஸ்வரி

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமனை பாடி
உள்ளன்புடன் வழிபட்டாள்
“வேங்கடவற்கென்னை விதி” என்ன இறைவனை
வேண்டியவள் துதி செய்தாள் (இரண்டு முறை)

ராகம்: ஸிந்து பைரவி

சங்கத்தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமல்
சாற்றியவண் புகழ்பாடி, வங்கக் கடல் கடைந்த வேங்கட நாதனை
வாய் மணக்க துதி செய்தாள் (இரண்டு முறை)

ராகம்: ஸாரங்கா

அனவரதமும் அந்த அரங்கனை அன்பினாலே அவனை ஆண்டாள்
கனவிலும் நினைவிலும் காவேரி ரங்கனே கணவன் என உறுதி கொண்டாள் (இரண்டு முறை)

ராகம்: காபி

ஆயனும் தனக்காக அவதரித்த கோதையின் அன்பினுக்கே அடிமை ஆனார்
நேயமுடன் அவளை நேரில் வதுவை கொள்ள நீலமாலவன் உள்ளம் கொண்டார் (இரண்டு முறை)

ராகம்: கல்யாண வஸந்தம்

வாரணங்கள் சூழி வரிசங்கம் முழங்க வாஸுதேவன் அவனும் வந்தான்
தோரண பந்தலில் தோழியருடன் கூட்க் தோகை மயில் அவளும் வந்தாள்

ராகம்: ரேவதி

மறையவர்கள் ஓத மற்றையோர் மகிழ்ந்து மங்கள மடந்தையர் பாடிட…ஆ
குறையொன்றுமில்லாத கோவிந்த ரங்கனும் கோதையின் கைத்தலம் கொண்டான் (இரண்டு முறை, இரண்டாவது முறை உயர்த்தி)

ராகம்: மத்யமாவதி

தேவரும் முனிவரும் திருமண வைபவம் தரிசனம் செய்து மகிழ்ந்தார்
பாவை நோன்பிருந்து பூமிதேவி ரங்கனை பதியென அடைந்து மகிழ்தாள்…அ..ஆ (இரண்டு முறை(

உடனே…

திருவாடிப் பூரத்து ஜகத்துதிதாள் வாழியே
திருப்பாவை முப்பதும் செப்பினாள் வாழியே
பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த பெண் பிள்ளாய் வாழியே
பெரும்புதூர் மாமனுக்கு பின்னானாள் வாழியே
ஒரு நூற்று நாற்பத்து மூன்றுரைத்தாள் வாழியே
உயிரரங்கற்கே கன்னியுகந்தளித்தாள் வாழியே
மருவாரும் திருமல்லி வளநாடு வாழியே
வண் புதுவை நகர்க்கோதை மலர்ப்பதங்கள் வாழியே..

—————-

ஆண்டாள் பாட்டு-24 :: ஆண்டாள் பாத சரம்
ஆண்டாள் பாத சரம் விலை மதிக்க பரமனால் முடியாது
அதைப் பணித்திடப்பவுன் ஏது?
பாருலகில் அதன் பெருமை பகர்வார் இப்போது
திருக்கை வளையல் அழகு செய்ய முடியாது
இந்த ஜெகத்தினிலேயது
அருள் கொடுக்கும் ஹஸ்தமது ஜொலிக்கும் சேவிக்கும் போது
கூந்தல் அழகைச் சொல்ல குவலயத்தில் முடியாது
அதைக் குறிப்பிடப்படாது
பின்னல் சடை வண்ணம் போலே பூலோகத்தினில் ஏது?

ஆண்டாளருளிச் செய்த திருமொழியைக் கேளும்
அந்தத் திருப்பாவையை நாளும் பாடிப் பறை கொள்வதற்கும் பாருலகில் எல்லோரும்
அந்தணர்கள் வேதியர்கள் அரம்பையர்கள் சூழ இந்த அகிலமெல்லாம் வாழ
ஆண்டாள் நீராடினாளே அடியார்கள் சூழ

நீராடும் நாள் முதலாய் முக்காலம் உனைத்தேடி முக்காலம் உன் பதம் பாடி
உன் முன்னழகை பார்த்தோம் அம்மா முச்சந்தினில் கூடி முப்பத்து முக்கோடி தேவரெல்லாம் கூடி
ஆண்டாள் சன்னதியை நாடி சேவிக்கக் காத்திருக்கிறார் சேதனர்கள் கோடி
வானுலகத் தேவரெல்லாம் வாசலில் காத்திருக்க ஆண்டாள் – கருணையுள்ளம் பெருக்க
சேவை காட்ட வேண்டுமென்று சிந்தை அதிகரிக்க
கண்ணன் போலும் ராமன் போலும் கள்ளழகர் போலும்
ஆண்டாள் – வடபத்திரர் போலும் வந்து சேவை காட்டினாலே வானுலகர் எல்லோர்க்கும்

———–

ஆண்டாள் பாட்டு-25 :: கோதாய் உனக்கு மங்களம்
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்
நாடி நரையிலுள்ள ஜீவன்களைத் தேடி(இரண்டு முறை)
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்
பாடிய அழகியதோர் திருப்பாவை தனைப்பாடி
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்

ஆடி உத்ஸவத்தில் கார்த்திகை கொடியற
தம்பதி இருவரும் பதினார் வண்டி ரதம்தனில் வர
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்
ஆடிப்பூரம் தனிலே வந்தரங்கர்க்கு மாலை
சூடிக் கொடுத்த தாயே சொன்னேன் உன் புகழை

கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்
ஆழ்வார் குமரி? நாச்சியார் உனக்கு மங்களம்
கோதாய் உனக்கு மங்களம்
நித்ய கல்யாணி ஆண்டாள் உனக்கு மங்களம்

—————–

ஆண்டாள் பாட்டு-26 :: கோதாதேவியே! அநந்த கல்யாண
ராகம்: கல்யாணி
பல்லவி
கோதாதேவியே! அநந்த கல்யாண குணநிதியே அருளமுதவாநிதியே
மத்யமகாலம்
கோதிலா உன் திருவாக்கில் ப்ரவாஹம்
கலைவாணி எனவரும் கவிதா ரஸம் தந்த (கோதாதேவியே)
அநுபல்லவி
சேதநர் உய்ந்திடவே ஜகந்தனில் அவதரித்த
தேனமுதத் திருமொழி தீந்தமிழ்ச் சுவைதந்த (கோதாதேவியே)
சரணம்
சோபிதமாம் உனது சிவந்த அதராம்ருதம்
சோனை எனும் நதி தாண்டிவா?
தேவி! உன் அங்க சௌந்தர்ய குசதடமோ?
துங்கபத்ரை எனும் நதி தடமோ?

மத்யகோலம்

அப்ராக்ருதாநந்த விரஜை நதியோ – உன் அருளிச்செயல் (தந்த) கற்கண்டிதுவோ?
இப்புவியிற் தானும் ஸுபநர்மசைவியனும் அத்புத வெள்ளமது அச்சுத ——- அதுவோ? (கோதாதேவியே)

————–

ஆண்டாள் பாட்டு-27 :: வெள்ளிக் கிழமையில் ஆண்டாள் வைபோகம்
ராகம்: ஆனந்த பைரவி
பல்லவி
வெள்ளிக் கிழமையில் ஆண்டாள் வைபோகம்
வேடிக்கை என்ன சொல்வேன் (இரண்டு முறை)
அனுபல்லவி
திருவாடிப்பூரத்திலே திருத்துழாய் வனத்திலே – ஸ்ரீ விஷ்ணுசித்த்ர் குலத்திலே
வில்லிபுத்தூர் ஸ்தலத்திலே…. (வெள்ளி..)
சரணம்
தங்க குறட்டிலே ரெங்கமன்னாருடன்
பெண்கள் இருபுறமும் மங்களம் பாட
எங்குமுள்ள அடியார்கள் இன்புற்றிருக்கவே
இங்கு வந்தவதரித்த கோதை நாயகியே

————–

ஆண்டாள் பாட்டு-28 :: கோதா! உன் மஹிமை
ராகம்: அடானா
தாளம்: ஆதி
பல்லவி
கோதா! உன் மஹிமை பேசவும் தரமா ரங்க நாதப்ரியே ! தேவி ! க்ருபாநிதியே
அனுபல்லவி
மாதா, உன் திருமொழியாம் ப்ரேம பக்தியினால்
மாதவன் கண்ணனையே காதற்கவி பாடும்

மத்யம காலம்
மதுரவசனாம்ருத கானரஸம் தந்த
மங்கையே! ஜகம் உய்ய அவதரித்த (கோதா!)
சரணம்
ஆயகலை அறிந்துணர்ந்த உன் தாதை நல்லாழ்வார்கள்
நாயகனை நினைத்துருகும் நாயகி பாவம் கொண்டார்
ஆராய்ந்துணரவும் முடியுமோ! ஆணினம் ஆனதாலே
நாயகியே நீயுணர்ந்த ப்ரேம ரஸம்

மத்யம காலம்
பக்தி பெருகும் ஸார பேரின்ப காதற் பாவனை ப்ரணய ஊடற் கூடலும்
யுக்தியாய் மடலூறும் தன்மையும்
பாவையே! நீ அறிந்த ப்ரேம ரஸாநுபவம் (கோதா!)

————

ஆண்டாள் பாட்டு-29 :: அன்னை கோதாதேவி அருள் பெற்ற வெங்கட குரு
அன்னை கோதா தேவி அருள் பெற்ற வெங்கட குரு
அருளின கோதாஸ்துதி வைபவமதனை
பன்னிசை பாடிய பரமானந்தம் பெருகும்
பாரினில் புகழ் ஓங்கும் பவபிணி நீங்கும்
தென்னரங்கேசரும், தேவி ரெங்கநாயகியும்
திருவுள்ளம் உகந்து தரும் திருவருள் பெருகும்
இன்னல் அகன்றிடும் அரங்கன் இணையடி பணிந்திட
இகபரசுகமே… எங்கும் நிறை சுப மங்களமே..
மங்களம், மங்களம், மங்களம்…
மன்னார் கோதைக்கு மங்களம் மங்களம்….

————-

ஸ்ரீ கோதா கோபால ஸ்தோத்ரம் –ஸ்ரீ மதி திருவேங்கடம் அம்மாள்

யது வம்ச ஸமுத்பூதம் த்விஜ வம்ச
வஸூ தேவ ச ஸத்புத்ரம் விஷ்ணுசித்தர் ச புத்ரீ
தேவகி கர்ப்ப ஸம்பூதம் துளஸீ கர்ப்ப ஸம்பூதம் காண உத்பவம்
யதுநாம் குலதீபம் பட்டார்ய குல தீபிகாம்
கார்க்காச்சார்யா விஷ்ணு சித்த மதம் அவரோ ரிஷி இவர் ஆழ்வார் வாழ் முதல் வளர் முதல் மகிழ் முதல் எல்லாம் கண்ணன்
நீல ஜீமுத இந்திர நீல மணிப்ரபாம் இவள் யுவா குமார ரூபஞ்ச யுவதிசய குமாரிணி
மஞ்சு மஞ்சீரா பாதாம் நூபுரம் ஸ்நிக்த பீதாம்பரம் ரத்னா சிகப்பு வஸ்திரம்
சிங்க நடை அன்ன நடை
ஹரிசந்தன குங்குமப்பூ
மணிரத்ன விபூஷணம் திவ்ய மங்கல்ய பூஷணம்
யாஷிடி சாட்டை இவள் கிளி கையில்
சந்த்ர சூர்யா முகாம்புஜாம் சந்த்ர இவ
இந்தீவர கரு விழியாள் -அவனுக்கு செங்கண் சினந்து
கிரீடம் -பின்னல் இவளுக்கு
த்ரிபங்கி லலிதா இருவருக்கும்
சர்வ லோக விதாதா -அவனையும் சேர்ந்து தாங்குபவள் இவள் விஸ்வம் பரா இவள்
சரணாகத கோப்தா அவன் -வத்சலாம் இவள்
திவ்ய ஸிம்ஹாஸனம் ஆரூடம் திவ்ய அலங்கார சோபினாம் அன்யோன்ய காஷினாம்
த்ரைலோக்ய திவ்விய தம்பதி அன்யோன்யா சத்ருசம்
ஏகாசனம் அடியேனுடன் அருளி -திருவடி பண்ணாங்க மூவரையும் வணங்கி
வழு விலா அடிமை செய்ய நாமும் பிரார்த்தனை செய்வோம்

————-

ஸ்ரீ கோதா பஞ்ச ரத்னம் ஸ்ரீ
கமலாதாய நயனாம் -நத கரணாம்-வைகுந்தம் என்னும் தோனி
சசி வதனாம் மம சரணாம்
பய ஹரணாம்
வர பூஸூர தனயாம் -நிலத்தேவர் விஷ்ணு சித்தர் திருமகள்
நூதன நகரம் பஜ
நானே தான் ஆயிடுக -சேஷ பூதர் ஹ்ருதய தாமரை

இரண்டாம் ரத்னம் யதி சேகர ஸஹஜாம் சகோதரி
பர உபகார தூய்மை
ப்ரஹ்மாதிகள் தொழும் -பர்ஜன்ய தேவதைக்கு ஆணை ஆழி மழை பாசுரம்
கிளியையும் வணங்கி கோதாவையும் வணங்குவோம்

ரெங்க மன்னர் -ஸூ மணி நீல -கருணை ரசம் பொங்கும்
கண்கள் கடாக்ஷம் இது என்ன மாய மயக்குகள்
ஜன போஷணம்

சரணாகத ஜன ரக்ஷணம்
பிருந்தாவனம் -அயோத்யை இருக்க ஆசைப்படுகிறீர்
யமுனைக்கரையில் ஆசை
அநு காரம்
கழலாத வளைகள்
பந்தார்விரலி -சீரார் வளை
நீங்காத செல்வம் நிறைய

அத்புத சரிதாம் -கேசவ நம்பியைக் கால் பிடித்து

———-

திருப்பாவையில்
மார்கழி ( 3 முறை ), திங்கள் ( 4 முறை )
பறை (11 முறை ) நீராட்டம் (6 முறை )
திருவடி (6 முறை), பாடி (18 முறை )
நாராயணன் (3 முறை ),ஓங்கி உலகளந்த (3 முறை), கோவிந்தன் (3 முறை),
கேசவன் (2 முறை ), மாதவன் (2 முறை ),
மாயன் (2 முறை ), மணிவண்ணன் ( 2 முறை ),
நப்பின்னை (4 முறை ) ,நந்தகோபன் (5 முறை ),
யசோதை (2 முறை ),செல்வம் (7 முறை ),
ஆராய்ந்து (2 முறை), செங்கண் (3 முறை),
புள் (4 முறை ), முலை ( 4 முறை),
மாரி ( 2 முறை), மழை ( 2 முறை),
பால் (6 முறை ), கோயில் ( 4 முறை),
விளக்கு ( 5 முறை ), தாமரை ( 3 முறை ),
மலர் ( 3 முறை ), தூயோமாய் (3 முறை),
கண்ணி ( 3 முறை ), கறவை (3 முறை ),
போற்றி ( 7 முறை ), பிள்ளாய் ( 2 முறை ),
பிள்ளை ( 3 முறை ), எழுந்திராய் (19 முறை), எம்பாவாய் (30 முறை ) பிரயோகங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன.
திருமாலின் இடக்கைச் சங்கு ( 5 முறை ),
திருமாலின் திருக்கண் ( 4 முறை ),
திருமாலின் திருவாய்
( 3 முறை ), திருமாலின் திருவடி
( 3 முறை ), திருமால் அவதரித்த ஆயர்குலம் ( 5 முறை ) பிரயோகங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

செந்தமிழுக்கே உரிய சிறப்பு எழுத்தாக அமைவது “ழ”கரமாகும்.
இந்த ழ கரத்தை தனது திருப்பாவை மூன்றாம் பாசுரமான “ஆழி மழைக் கண்ணா” எனும்
ஒரே பாசுரத்தில் 11முறை பயன்படுத்தியுள்ள பான்மை “பாடவல்ல நாச்சியார்” ஶ்ரீகோதை ஆண்டாளுக்கே பொருந்தும்.

—————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கோதா சதுஸ்லோகி–

July 17, 2020

ஸ்ரீ ஸ்வாமி இராமானுசர் மீது அளவுகடந்த பக்தி கொண்டவர் ஶ்ரீஅனந்தாழ்வான்.
இவர், கர்நாடகத்தின் மாண்டியா மாவட்டத்தில் சிறுப்புத்தூர் (இன்றைய கிரங்கனூர் -மேல்கோட்டை அருகில்) எனும்
அழகிய சிற்றூரில் சித்திரை மாதம் சித்திரை நட்சத்திரத்தில் அனந்தன் என்னும் இயற்பெயரில் பிறந்தவர்.

தனியன் –

அகிலாத்ம குணாவாஸம் அஜ்ஞான திமிராபஹம்|
ஆச்ரிதாநாம் ஸுஸரணம் வந்தே அநந்தார்ய தேசிகம்||

ஶ்ரீமத்ராமாநுஜாசார்ய ஶ்ரீபாதாம் போருஹத்வயம்|
ஸதுத்தமாங்க ஸந்தார்யம் அனந்தார்யமஹம் பஜே||

சக்ரே கோதா சதுஸ்லோகீம் யோ வேதார்த்த பிரகர்ப்பிதம்
ஸ்ரீ வேங்கடேச சத்பக்தம் தம நந்தகுரும் பஜே-

வேதப் பொருள்களைத் தன்னுள் கொண்ட “கோதா சதுஸ்லோகி” என்னும் துதியை அருளிச் செய்த
குருவாகிய திருமலை அனந்தாண்பிள்ளையைப் போற்றித் தொழுகிறேன்

——————————————————————————————————-

நித்யா பூஷா நிகம ஶிரஸாம் நிஸ் ஸமோத்துங்க வார்த்தா
காந்தோ யஸ்யா: கசவிலு லிதை: காமுகோ மால்ய ரத்நை: |
ஸூக்த்யா யஸ்யா: ஶ்ருதி ஸூபகயா ஸூப்ரபாதா தரித்ரீ
ஸைஷா தேவீ ஸகல ஜனனீ ஸிஞ்சதாம் மாமபாங்கை: ||–ஸ்லோகம் -1-

யஸ்யா-எந்த பிராட்டியினுடைய

நித்யா பூஷா நிகம சிரஸாம் –
உபநிஷத் துக்களுக்கு நித்ய பூஷணம்
யதுக்த்ய ஸ்த்ரயீகண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்திரம் -போலே

நிஸ் சமோத்துங்க வார்த்தா –
ஈடு இணை யற்ற ஒப்பு இல்லாத ஸ்ரீ ஸூக்திகள்-

காந்தோ யஸ்யா –
யாவளுடைய காதலன் -கண்ணன் -எம்பிரான் –

கசவிலு லிதை காமுகோ மால்ய ரத்னை –
இவள் குழல்களில் சூடிக் களைந்ததால் பரிமளிதமான பூச் சரங்கள் அவனை பிச்சேற்ற வல்லவை –

ஸூக்த்யா யஸ்யா சுருதி ஸூபகயா –
வேதம் ஒதுபவனுடைய நலனைப் பேணும் இனிய சுபமான ஸ்ரீ ஸூக்தி
திருப்பாவை ஜீயர் உகந்து நித்யம் அனுசந்திக்கும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

ஸூ ப்ரபாதா தரித்ரீ-
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் -அஜ்ஞ்ஞான இருளைப் போக்கும் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

சைஷா தேவீ -சகல ஜனனீ -சிஞ்சதாம் மாமபாங்கை–
இத்தகு அகில ஜகன் மாதா உடைய குளிர்ந்த கடாஷத்தால் பிறக்கும் அமுத வெள்ளத்தில் நனைந்து
சகல தாபங்களும் போகப் பெற்றவனாக வேணும்-

எந்த நாச்சியாரது இணையற்ற மேலான அருளிச்செயலானது (திருப்பாவை) வேதத்தின் உச்சியான வேதாந்தத்திற்கு
நித்ய பூஷணமாய் ஆகிறதோ, எந்த நாச்சியாரது காதலன் (பரந்தாமன்) அவள் குழலினின்று களைந்த அழகிய பூமாலையில்
மிக்க ஆசையுடையவனாயுள்ளானோ, எந்த நாச்சியாரின் ச்ருதிகள் போன்ற போன்ற மங்களமான திருவாக்கிலே பூமி
நல்ல விடிவாகிறதோ அப்படிப்பட்ட லோக மாதாவான இந்த கோதா நாச்சியார் அடியேனைத் தமது கடாக்ஷமாகிற
அமுத மழையால் நனையச் செய்ய வேண்டும்

————————————————————————————————

மாதா சேத் துலஸீ பிதாயதி தவ ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தோ மஹாந்
ப்ராத சேத் யதி ஶேகர ப்ரியதம ஸ்ரீரங்க தாமா யதி |
ஜ்ஞாதார ஸ்தனயாஸ் த்வதுக்தி ஸரஸ ஸ்தன்யேன ஸம்வர்த்திதா:
கோதா தேவி கதம் த்வம் அந்யஸூலபா ஸாதாரணா ஸ்ரீரஸி ||—ஸ்லோகம் -2-

மாதா சேத்துலசி-
த்வ மாதா துளசி –
மே ஸூ தா -வேயர் பயந்த விளக்கு
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன கல்ப வல்லீ-

பிதாயதி தவ ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தோ மஹான்-
ஆழ்வார் திரு மகளாரார் ஆண்டாள்
பிராமண பாகவத உத்தமர் மஹான் –

ப்ராத சேத் யதி சேகர –
நம் வார்த்தையை மெய்ப்ப்பித்தீரே கோயில் அண்ணரே
பெரும் பூதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள் வாழியே –

ப்ரியதம ஸ்ரீ ரெங்க தாமா –
அத்யந்த பிரியமானவன் அரங்கத்து அரவின் அணை அம்மான் -செங்கோலுடைய திருவரங்கச் செல்வனார் –

ஜ்ஞாதார-
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை தெளிய அறிந்த பாகவத உத்தமர்கள் –

ஸ்தனயாஸ்-
உமது மக்கள்
வாய் சொல் அமுதத்தையே தாய்ப்பாலாக பருகி வளர்ந்த ஜ்ஞானவான்கள்

தவ உக்தி ரச-
ரசம் மிகுந்த செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் –

ஸ்தன்யேன –
ஆழி சங்கு உத்தமர்க்கு என்று உன்னித்து எழுந்த தட முலைகள்
இவற்றின் நின்றும் பெருகிய வேதம் அனைத்தைக்கும் வித்தான திருப்பாவை –

சம்வர்த்திதா –
இந்த அமுத வெள்ளத்தை பருகி அத்தாலே வளர்ந்த –

கோதா தேவி கதம் த்வமன்ய ஸூலபா சாதாரணா ஸ்ரீ ரசி-
ஒப்பில்லாத பெருமை படைத்த நீர்
உம்முடைய வாக் ரசத்தை பருகி வளர்ந்தவர் அல்லாத மற்றையோர்க்கு
எப்படி கிட்டி உய்யும்படி சாதாரணமான எளிய புகலாவீர் –
கோதை தமிழ் ஐ ஐந்தும் ஐந்தும் அறியாத மானிடரை வையம் சுமப்பதும் வம்பே -ஸ்ரீயை இழந்தவர்கள்
அன்றிக்கே
மற்றவர்க்கும் எளிதான புகலாய் இருக்கிறீர் எங்கனம் -வியப்பாகவுமாம்-

ஶ்ரீகோதா தேவியே! உனது தாய் துளசிச் செடியாகும். உனது தந்தை ஆழ்வாராகிய ஶ்ரீவிஷ்ணுசித்தர் ஆவார்.
உனது அண்ணனோ யதிராஜராகிய ஶ்ரீராமாநுஜர் ஆவார். உனக்கு மிகவும் பிரியமானவர் ஶ்ரீரங்கநாதர் ஆவார்.
உனது பிள்ளைகள் உனது வாய் சொல் (ஶ்ரீகோதை அன்னையின் பாசுரங்கள்) அமுதத்தையே
முலைப் பாலாக பருகி வளர்ந்த ஞானவான்கள்.
அன்னையே! நீ எங்ஙனம் சாமான்யமான ஜனங்களுக்கு கிட்ட தகுந்த நிதியாக ஆவாய்?

—————————————————————————————————-

கல்பாதௌ ஹரிணாஸ்வயம் ஜனஹிதம் த்ருஷ்ட்வைவ ஸர்வாத்மநாம்
ப்ரோக்தம் ஸ்வஸ்ய ச கீர்த்தனம் பிரபதனம் ஸ்வஸ்மை பிரஸூ நார்ப்பணம் |
ஸர்வேஷாம் ப்ரகடம் விதாது மனிஶம் ஸ்ரீதந்வி நவ்யே புரே
ஜாதாம் வைதிக விஷ்ணு சித்த தநயாம் கோதாம் உதாராம் ஸ்துமே: ||–ஸ்லோகம் – 3–

கல்பாதௌ –
நடக்கும் ஸ்வேத வராஹ கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில்

ஹரிணாஸ்வயம் –
பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் இடந்த எம்பெருமான் தன்னால்
ஸ்ரீ வராஹ நாயனாராக
மானமிலா பன்றியாய்
தன் காந்தனான ஹரியை ஜீவ உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஹிதத்தை அருளிச் செய்ய வேண்ட
அவர்களுக்காக பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராதே-என்று
பிரசித்த மானவற்றை சொல்லுகிறது –

ஜனஹிதம் த்ருஷ்ட்வேவ சர்வாத்மநாம் ப்ரோக்தம் –
உலக மக்கள் உஜ்ஜீவனதுக்காக நாச்சியார் இடம் நல் வார்த்தையாய் அருளிச் செய்தவை –

ஸ்வஸ்யச கீர்த்தனம் பிரபதனம் ஸ்வஸ்மை பிர ஸூ நார்ப்பணம்
அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் –நயாமி பரமாம் கதிம் –
பரிவதில் ஈசனைப்பாடி –புரிவதுவும் புகை பூவே
அவன் பேரைப் பாடி
பூவை இட்டு
வணங்குதல்
புஷ்பம் பத்ரம் பலம் தோயம்
யேனகேநாபி பிரகாரேன-ஈரம் ஒன்றே வேண்டுவது
ஆராதனைக்கு எளியவன் –

சர்வேஷாம் ப்ரகடம் விதாது மனிசம்
சர்வேஷாம் அநிசம் பிரகடம் விடாதும் -யாவர்க்கும் தெரியச் சொன்ன –

ஸ்ரீ தன்வி நவ்யே புரே ஜாதாம் வைதிக விஷ்ணு சித்த தநயாம் கோதாமுதாராம் ஸ்துமே–
ஜாதாம் -வந்து திருவவதரித்தபடி
ஆழ்வார் திருமகளார் ஆண்டாள் –
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை –
பண்ணு நான்மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர்பிரான் கோதை –
வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர் கோன் கோதை –

உதாராம் கோதாம்-
பாட வல்ல நாச்சியார் ஆக திருவவதரித்து பாட்டின் பெருமையை நாட்டுக்கு உபகரித்து அருளி
மாயனை –வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகம்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாட
கோவிந்தா உன் தன்னைப் பாடி பறை கொண்டு
பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமன் அடி காட்டிய ஔதார்யம்
ஸ்துமே-ஸ்துதித்துப் பாடுவோம்– தொழுது வணங்குவோம்-

கல்பத்தின் ஆதியில் பகவானால் உலகில்லோர்கள் யாவருடைய உஜ்ஜீவனத்தை மனதிற் கொண்டு
தன்னையேத்திப் பாடுதல், ஆச்ரயித்தல், பூவிட்டு அர்ச்சித்தல் சொல்லப்பட்டது கேட்ட பூமிப் பிராட்டி இவற்றை
உலக மக்கள் யாவரும் எப்போதும் அறியும்படி செய்வதற்காக ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரிலே பரம வைதிகரான
ஶ்ரீவிஷ்ணு சித்தரான பெரியாழ்வார் திருமகளாக வந்து பிறந்த பரம உதாரகுணமுடைய
ஶ்ரீகோதா தேவியை நமஸ்கரிக்கிறேன்

—————————————————————————————————-

ஆகூ தஸ்ய பரிஷ்க்ரியாம் அநுபமாம் ஆசேஸநம் சக்ஷூஷோ:
ஆனந்தஸ்ய பரம் பராம் அநுகுணாம் ஆராம ஶைலேஶிது: |
தத்தோர்மத்ய க்ரீடகோடி கடித ஸ்வோச்சிஷ்ட கஸ்தூரிகா
மால்யாமோத ஸமேதிதாத்ம விபதாம் கோதாம் உதாராம் ஸ்துமே: ||–ஸ்லோகம் – 4-

ஆகூ தஸ்ய –
அவனுக்கு இஷ்டத்தைச் செய்து நிரதிசய ப்ரீதியை விளைவிப்பவள்

பரிஷ்க்ரியாம் அநுபமாம் ஆசேஸ நம் சஷூஷோ
அனுபமாம் -பரிஷ்க்ரியாம் -அழகு அலங்காரங்களால்
கண்களுக்கு நிரதிசய ஆனந்தத்தை விளைவிப்பவள் –

ஆனந்தஸ்ய பரம்பராம நுகுணாம் ஆராம சை
அணி மா மலர்ச் சோலை நின்ற
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப குண-
ராகவோர்ஹதி வைதேஹீம் தஞ்சேயம் அஸி தேஷணா-

தத்தோர்மத்ய க்ரீடகோடி கடித ச்வோச்சிஷ்ட கஸ்தூரிகா மால்யாமோத
மத்ய -என்று திரு மார்பு –
திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு-என்னாகத்து இளம் கொங்கை
விரும்பித் தாம் நாள் தோறும் பொன்னாகம் புல்குதற்கு
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து –
இவள் சூடிக்கொடுத்த பூ மாலையிலே திரு முடியிலே தரித்து
ஸூக ஆனந்த பிரவாஹத்தில் மூழ்கி –

சமேதாத்ம விபதாம் கோதாமுதாராம் ஸ்துமே
அவனைப் பிச்சேற்றி மகிழச் செய்வதால் இவள் பெருமை வளர்ந்து -சமேதிதம் –
ஸ்வோச்சிஷ்டாயாம் ஸ்ரஜி நிகளிதம் யா பலாத்க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தேவியை ஸ்துதிக்கிறேன்-

சோலைமலை மணாளனுடைய அபிப்ராயம் நிறைந்த செயல்களுக்கு இணையற்ற அழகூட்டு மவளாயும்,
காணும் கண்களுக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியை உண்டுபண்ணுமவளாணும், அவனுக்கு எவ்விதத்திலும் தக்கவளாய்,
நிரந்தர ஆனந்த வெள்ளமூட்டும்படி, அவன் நன்மார்பின் மேலும், சுடர்முடி மேலும்,
தான் சூடிக்களைந்த கஸ்தூரி, பூமாலைகளின் பெருகும் நன்மணத்தினால், அவனைப் பிச்சேற்றி மகிழச் செய்யும்
கோதா தேவியை ஸ்துதிக்கிறேன்-
திருமாலிருஞ்சோலை, திருவேங்கட மலை என இரண்டையும் “ஆராமசைலம்” என்றும் கூறுவர்

———————————————————————————————-

இத்தால்
ஜனனியான தாய் மகிழ்வுற
அது கண்ட மாதவன் நம்மை உகந்து ஏற்பான் –

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூ ந்த்ர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் –

ஸ்வோச்சிஷ்ட மாலிகா பந்த கந்த பந்துர ஜிஷ்ணவே
விஷ்ணு சித்த தனுஜாயை கோதாயை நித்ய மங்களம் –

மாத்ருசா கிஞ்சன த்ராண பத்த கங்கண பாணயே
விஷ்ணு சித்த தனுஜாயை கோதாயை நித்ய மங்களம் –

ஸ்ரீ அநந்தார்யா மஹா குரவே நம–

——————————————————————————————–————————————————————————————————
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஆண்டாள் நாச்சியார் அனுபவிக்கும் ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் —

June 28, 2020

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை யணி புதுவை பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன–30-

அங்கு –
திருவாய்ப்பாடியிலே –

அப்பறை கொண்டவாற்றை-
நாட்டுக்கு பறை -என்று ஒரு வியாஜ்யத்தை இட்டு-அடிமை கொண்ட படியை –

யணி புதுவை –
சம்சாரத்துக்கு நாயகக் கல்லான ஸ்ரீ வில்லி புத்தூர் –

திருவாய்ப்பாடியிலே
ஸ்ரீ நந்தகோபர் கோயிலிலே
நப்பின்னை பிராட்டி கட்டிலிலே
திவ்ய ஸ்தானத்திலே
திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே
இருந்த இருப்பிலே
ஆண்டாள் பெரியாழ்வார் வடபெரும் கோயிலுடையான் உள்ளதால் அணி புதுவை
பொன்னும் முத்தும் மாணிக்கமும் இட்டுச் செய்த ஆபரணம் போலே

பைங்கமலத் தண் தெரியல் –
பிராமணருக்கு–தாமரைத் தாரகையாலே சொல்லுகிறது –

தண் தெரியல் –
நளிர்ந்த சீலன் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-4-8-
தண் அம் துழாய அழல் போலே -வட பெரும் கோயில் உடையானுடைய மாலை போலே
கொதித்து கிடவாது -பெரியாழ்வார் -கழுத்து மாலை –
பிரித்தவன் மாலை போலே அன்றே சேர்த்தவர் மாலை
குளிர்ந்த சீலத்தை உடைய செல்வ நம்பி -ஈஸ்வரன் சீலம் கொதித்து இருக்கும் –
அவன் நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ரன் இறே

பட்டர் பிரான் கோதை சொன்ன –
ஆண்டாள் அநுகார பிரகரத்தாலே அனுபவித்துச் சொன்ன —பராசர புத்திரன் -என்று ஆப்திக்கு சொன்னால் போலே
பெரியாழ்வார் மகள் ஆகையாலே–சொன்ன அர்த்தத்தில் அர்த்த வாதம் இல்லை –
தமிழ் -நிகண்டு இனிமையும் நீர்மையும் தமிழ் யென்னலுமாம்

முதலில் நந்தகோபன் குமரன் -கண்ணன் பித்ரு பரதந்த்ரன்
இறுதியில் தன்னை -பட்டர் பிரான் கோதை -பித்ரு பரதந்த்ரையாக அருளுகிறாள்
திவ்ய தம்பதிகளுக்கு பகவத் பாகவத பாரதந்த்ர்யத்தில் ஈடுபாடு இத்தால் தெரிவிக்க படுகிறது –

—————-

ஸ்ரீ நாதமுனிகள் சிஷ்யர் திருக்கண்ண மங்கை ஆண்டான் அருளிச் செய்த தனியன் –

அல்லி நாள் தாமரை மேல் ஆரணங்கின் இன் துணைவி
மல்லி நாடாண்ட மடமயில் -மெல்லியலாள்
ஆயர் குல வேந்தன் ஆகத்தாள் தென் புதுவை
வேயர் பயந்த விளக்கு—

கோலச் சுரி சங்கை மாயன் செவ்வாயின் குணம் வினவும்
சீலத்தனள் -தென் திரு மல்லி நாடி -செழும் குழல் மேல்
மாலைத் தொடை தென்னரங்கர்கீயும் -மதிப்புடைய
சோலைக் கிளி அவள் தூய நற் பாதம் துணை நமக்கே-

————————-

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூநவே
யத் கடாஷைக லஷ்யாணாம் ஸூலப ஸ்ரீ தரஸ் சதா

———————————

பொருப்பன்ன மாடம் பொலிந்து தோன்றும் புதுவையர் கோன் விட்டு சித்தன் கோதை–1-10-

மலைகளைக் கொடு வந்து சேர வைத்தால் போலே இருக்கிற மாடங்கள்
ஸூ சம்ருத்தமாய்க் கொண்டு தோன்றா நின்றுள்ள ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரில் உள்ளாருக்கு
நிர்வாஹரான பெரியாழ்வார் திருமகளார்-

——–

வேத வாய்த் தொழிலார்கள் வாழ் வில்லிபுத்தூர் மன் விட்டு சித்தன் தன் கோதை–2-10-

வாயால் உச்சரிப்பது அடங்கலும் வேத சப்தம் ஆகையாலே செய்வது அடங்கலும் வைதிக கிரியையாய் இருக்கிற
பிராமணர் வர்த்திக்கிற ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு பிரதானரான பெரியாழ்வார் திரு மகள்-

———-

பொன்னிய மாடங்கள் சூழ்ந்த புதுவையர் கோன் பட்டன் கோதை–3-10-

இவ்விஷயத்தில் இவ்வளவான அவகாஹா நத்துக்கு அடி பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பு யாய்த்து –

—————-

பண்ணு நான் மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர் பிரான் கோதை–5-11-

ஸ்வர பிரதானமான நாலு வேதங்களும் வைத்து இருப்பவர்கள் -ஸ்ரீ வில்லி புத்தூருக்கு
நிர்வாஹகரான பெரியாழ்வார் திருமகள்

————–

வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர்க் கோன் கோதை 6-11-

ஆப்திக்கு ப்ராஹ்மணராலே ஸ்துதிக்கப் பட்டு இருக்கிற ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூருக்கு
நிர்வாஹகரான பெரியாழ்வார் திருமகள்

———-

வண் புதுவை ஏய்ந்த புகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதை–7-10-

விசேஷணங்கள் பட்டர் பிரானுக்கும் கோதைக்கும் சேரும் –

————-

போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை–8-10-

பகவத் போகத்தில் ஒன்றும் தப்பாத படி எல்லா வகையாலும் அனுபவித்த பெரியாழ்வார் வயிற்றில்
பிறப்பாய்த்து இவ்வாசைக்கு ஊற்று
விபவம் உண்டான வன்று தொடக்கி போகத்தில் அன்வயித்தவர் இறே பெரியாழ்வார்
கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில் – என்று தொடங்கி அனுபவித்தவர் இறே-

கட்டெழில் சோலை நல் வேங்கட வாணனைக்
கட்டெழில் தென் குருகூர்ச் சடகோபன்சொல்
கட்டெழில் ஆயிரத்து இப் பத்தும் வல்லவர்
கட்டெழில் வானவர் போகம் உண்பாரே––ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–6-6-11-

ஸ்ரீ நித்ய ஸூரிகள் அநுபவிக்கின்ற இன்பத்தினை -போகத்தை-இங்கேயே அனுபவித்து –
அந்த அனுபவ பரிவாஹ ரூபமாக அன்றோ இவரது அருளிச் செயல்கள் –

————-

நல்ல வென் தோழீ நாகணை மிசை நம்பரர்
செல்வர் பெரியர் சிறு மானிடவர் நாம் செய்வது என்
வில்லி புதுவை விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே–10-10-

சர்வ சாதாரணமாக இருக்கும் வஸ்து என்று பற்றக் கடவது அன்று
ஆச்சார்யனுக்கு விதயம் அவ்வஸ்து –விஷ்ணு சித்தே யஸ்ய -அனந்தன் பாலும் -5-4-8–
அவன் வழியாலே நமக்குக் கிடைக்கும் என்று இருக்க அடுக்கும்
சம்பந்தம் நமக்கும் அவனுக்கும் ஒக்கும் என்று நினைக்கலாகாது
சம்பந்தம் நித்தியமாய் இருக்கச் செய்தே இறே இந்நாள் வரை கிடந்தது
தங்கள் தேவரை -என்று தன்னோடு உறவு அறுத்து பெரியாழ்வார் உடன் சேர்த்து சொல்லுகிறாள்
பெரியாழ்வார் உகந்தது என்றாய்த்து உகந்தது
திரிபுரா தேவியார் வார்த்தையை நினைப்பது –

வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல்
ஒரு பூவை இட்டு வரப் பண்ணவுமாம்-2-7-பூ சூட்டு பதிகம்
ஒரு இசையைச் சொல்லி இசைவிக்கவுமாம் -திருப்பல்லாண்டு –
கிழியை அறுத்து வரப்பண்ணவுமாம்-வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி கிழி அறுத்து
திருமஞ்சனத்தைச் சேர்த்து அழைக்கையுமாம்-2-4- நீராட்ட பதிகம்
திருக் குழல் பணியைச் சேர்த்து வைத்து அழைக்க வுமாம்
அன்றிக்கே திருவந்திக் காப்பிட்டு அழைக்கவுமாம் -2-8- காப்பிட்டுபதிகம்
வெண்ணெய் அளைந்த குணுங்கும் –ஆ ரை மேய்க்க நீ போதி–இந்திரனோடு பிரமன் -இத்யாதிகள் அநேகம் இறே
அன்றிக்கே
நான் தம்மை முன்னிட்டால் போலே -தமக்கு புருஷகாரமாவாரை முன்னிட்டு வரப் பண்ணவுமாம்
வல்ல பரிசு –ஆசார்ய பரம்பரையை முன்னிட்டு -என்றபடி
அது காண்டுமே
அவ் வழியாலே பெறக் கடவோம்
பிதா மஹம் நாத முனிம் விலோக்ய ப்ரசீத -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -65-என்னுமா போலே
த்வத் பாதமூலம் சரணம் ப்ரபத்யே -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -22-என்று சரணம் புக்குவைத்து பிரபத்தி பண்ணினோம் நாம் ஆகையாலே
அதுவும் போட்கனாகக் கூடும் என்று அக்குறை தீர நாத முனிகளை முன்னிட்டால் போலே பெரியாழ்வாரை முன்னிடுகிறாள் –

—————————-

செம்மை யுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை விட்டு சித்தர் கேட்டிருப்பார்–11-10-

மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை –
யதார்த்தமுமாய் –-மெய்மை –சீரியதுமாய் —பெரு —ஸூ லபமுமான –வார்த்தை என்பதால் –
மூன்றும் சேர்ந்த வார்த்தை யாய்த்து -அதாவது –
உன் கார்யத்துக்குனான் உளேன் -நீ ஒன்றுக்கும் கரையாதே -உன் சர்வ பரத்தையும் என் தலையிலே
சமர்ப்பித்து நிர்ப்பரனாய் இரு -என்று
திருத் தேர் தட்டிலே அருளிச் செய்த வார்த்தை
பிள்ளை அர்ஜுனனுக்கு அன்றோ சொல்லிற்று இவர்க்கு என் என்னில் அவன் சர்வ சமனாகையாலே-
என் கார்யம் என்னால் செய்ய ஒண்ணாது -என்று இருப்பார் எல்லாருக்குமாக அடியிலே சொன்ன வார்த்தை இறே
ஆகையாலே இவர் கேட்டிருக்கக் குறை இல்லை –

விட்டு சித்தர் கேட்டிருப்பார்
அவ்வார்த்தையை கேட்ட பின்பு
உபாயத்வேன விலங்கின துரும்பு நறுக்கி அறியார்
பிராப்யத்வேன வேண்டிற்று எல்லாம் செய்வர் –

————————-

பொன்னியல் மாடம் பொலிந்து தோன்றும் புதுவையர் கோன் விட்டுச்சித் தன் கோதை–12-10-

ஸ்ரீமத் த்வாரகையிலே மாளிகையோடு ஒக்குமாய்த்து இவ் ஊரும்

————-

வில்லி புதுவை நகர் நம்பி விட்டுசித்தன் வியன் கோதை–13-10-

இவளுடைய விருப்பத்தில் ஊற்றமாய்த்துச் சொல்லித் தலைக் கட்டப் பார்க்கிறது
இவ்வளவான பிராவண்ய அதிசயத்துக்கு எல்லாம் வாய்த்தலை பெரியாழ்வார் வயிற்றில் பிறப்பாய்த்து-

—————–

பாரின் மேல் -விருந்தா வனத்தே கண்டமை – விட்டு சித்தன் கோதை சொல்–14-10–

ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் அன்றிக்கே பூமியிலேயாய்
அது தன்னிலும் திருவாய்ப்பாடியில் அன்றிக்கே
ஸ்ரீ பிருந்தா வனத்தே கண்டமை -(இவளுக்கும் சூடிக் கொடுத்த மாலையை மாலுக்கு சூடும் படி அருள் புரிந்தான் )
காட்சிக்கு கைம்முதல் இருந்தபடி –
விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே -10-10- என்று
முன்னனே அருளிச் செய்தாள் அன்றோ –

————–

மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லி புத்தூர் உறைவான் தன்
பொன்னடி காண்பதோர் ஆசையினால் என் பொரு கயல் கண் இணை துஞ்சா
இன்னடிசிலொடு பாலமுதூட்டி எடுத்த வென் கோலக் கிளியை
உன்னோடு தோழமைக் கொள்ளுவன் குயிலே உலகளந்தான் வரக் கூவாய்–5-5-

அன்னம் என்று ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரையே அருளிச் செய்கிறார் –
மென்னடை–என்று மெல்லிய திரு உள்ளம் – பொங்கும் பரிவையே சொன்னவாறு –

விவேக முகராய் நூல் உரைத்து
அள்ளலில் ரதி இன்றி
அணங்கின் நடையைப் பின் சென்று
குடை நீழலிலே கவரி அசையச்
சங்கமவை முரல
வரி வண்டு இசை பாட
மானஸ பத்மாசனத்திலே இருந்து
விதியினால் இடரில் அந்தரமின்றி
இன்பம் படக் குடிச் சீர்மை யிலே யாதல்
பற்றற்ற பரம ஹம்ஸராதலான
நயாசலன் மெய்நாவன்
நாத யாமுன போல்வாரை
அன்னம் என்னும் —–151-

1-அதாவது
விவேக முகராய்-
ஹம்சோ யதா ஷீர மிவாம்புமிஸ்ரம்-என்கிறபடியே –
ஹம்சமானது நீர ஷீர விபாகம் பண்ணுமா போலே –
சார அசார விவேக உன்முகராய்

2-நூல் உரைத்து –
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்த–பெரிய திருமொழி -11-4-8 -என்று
ஹம்ச ரூபியாய் சாஸ்திர பிரதானம் பண்ணினால் போலே –
ஸ்ரோதாக்களைக் குறித்து சாஸ்த்ரங்களை உபதேசித்து

2-அள்ளலில் ரதி இன்றி
நபத்நாதி ரதிம் ஹம்ச கதாசித் கர்த்த மாம்பசி- என்கிறபடியே –
ஹம்சமானது கர்தம ஜலத்தில் பொருந்தாது போலே –
வன் சேற்று அள்ளல்–பொய் நிலத்து அழுந்தார்—திருவிருத்தம் -100-என்கிறபடி
சம்சாரகர் தமத்தில் பொருத்தம் உடையர் அன்றிக்கே –

4-அணங்கின் நடையைப் பின் சென்று –
அன்னம் பெய் வளையார் தம் பின் சென்று -பெரிய திருமொழி -6-5-5-என்கிறபடி
ஹம்சமானது ஸ்திரீகளின் நடையை கண்டு தானும் அப்படி நடக்குகைக்காக பின் செல்லுமா போலே –
அன்ன நடைய வணங்கு-பெரிய திருமடல் -7–என்று ஹம்ச கதியான பிராட்டி உடைய
அனந்யார்ஹ சேஷத்வாதிகளையும் புருஷகார பாவமாகிற நடையை அனுகரித்து –
( ஹம்ஸ மாதங்க காமிநி அன்றோ பிராட்டி -ஷட் பாவங்களில் கடி மா மலர்ப்பாவை யுடன் சாம்யம் உண்டே )

5-குடை நீழலிலே கவரி அசைய சங்கமவை முரல வரி வண்டு இசை பாட மானஸ பத்மாசனத்திலே இருந்து —
அன்ன மென் கமலத்து அணி மலர் பீடத்து அலை புனல் இலை குடை நீழல் வீற்று இருக்கும் –பெரிய திருமொழி -9-1-5 -என்றும் –
செந்நெல் ஒண் கவரி அசைய வீற்று இருக்கும் -பெரிய திருமொழி -9-1-5-என்றும் –
சங்கமவை முரல செங்கமல மலரை ஏறி–பெரிய திருமொழி -7-8-2- -என்றும் –
வரி வண்டு இசை பாட அன்னம் பெடையோடு உடன் நாடும் –பெரிய திருமொழி -7-5-9-என்றும் –
மன்னு முதுநீர் அரவிந்த மலர் மேல்-பெரிய திருமொழி –என்றும் சொல்லுகிற ஹம்சமானது
மேலே எழுந்த தாமரை இலை குடையாகவும் –
பக்வ பலமான செந்நெலின் அசைவு கவரியாகவும் –
சங்குகளின் தொனி ஜய கோஷமுமாகவும் –
வண்டுகளின் மிடற்றோசை பாட்டாகவும் -பெற்று
மானஸ சர பத்மம் ஆசனமாக இருக்குமா போலே-

அக் கமலத்திலை போலும் திரு மேனி அடிகள் –திருவாய் -9-7-3-என்று பத்ம பத்ர நிபஸ்யாமளமான திருமேனியை
சம்சார துக்கார்த்த துக்க அர்க்க-( துக்கமான சூர்யன் என்றுமாம் )தாபம் வராத படி தங்களுக்கு ஒதுங்க நிழலாய் உடையவராய் –
அஹம் அன்னம் தைத்ரியம் -என்னும் படி பரி பக்குவ ஜ்ஞானரானவர்கள் அனுகூல வ்ருத்தி செய்ய
சுத்த ஸ்வாபவர் ஸ்துத்திக — சாராக்ராஹிகள் சாம கானம் பண்ண –( எண் திசையும் இயம்பும் மதுரகவி ஆழ்வார் போல்வார் )
குரு பதாம் புஜம் த்யாயேத் -என்கிற படி ஆச்சார்ய சரண யுகங்களை அனவரதம்
நெஞ்சுக்குள்ளே கொண்டு இருக்கும் சிஷ்யர்கள் உடைய
ப்ரஹ்ம குருவுக்கு இருப்பிடமான
போதில் கமல வென் நெஞ்சம்–பெரியாழ்வார் -5-2-8- -என்கிற
மானஸ பத்மத்தை வஸ்தவ்யமாய் உடையராய் —

6-விதியினால் இடரில் அந்தரமின்றி இன்பம் பட குடி சீர்மை யிலே
இத்யாதி
விதியினால் பெடை மணக்கும் அன்னங்காள் –திருவாய் -1-4-3- -என்றும் –
இடரில் போகம் மூழ்கி இணைந்தாடும் மட அன்னங்காள் –திருவாய் -6-1-4- -என்றும் –
அந்தரம் ஒன்றும் இன்றி -6-8-10–என்றும் –
மிக இன்பம் பட மேவும் -9-7-10–என்றும்
சொல்லுகிற படி சாஸ்த்ரோக்தமான பிரகாரத்திலே –

சாம்சாரிக சகல துரிதங்களும் தட்டாத படியும் –
ஒரு விச்சேதமும் வாராத படியும் –
மென் மேலும் ஆனந்தம் அபி விருத்தம் ஆகும் படியும்
குடி சீர்மையில் அன்னங்காள்–திரு விருத்தம் -29–என்கிற படியே
பார்யா புத்ரர்களாதியோடு இருந்து பகவத் அனுபவம் பண்ணுகிற
நளிர்ந்த சீலன் நயாசலன்–பெரியாழ்வார் -4-4-8–என்று சொல்லப் பட்ட செல்வ நம்பி
மெய்நாவான் மெய்யடியான் விட்டு சித்தன்–பெரியாழ்வார் -4-9-1- -என்கிற பெரியாழ்வாரைப் போலேயும் ,

பற்று அற்றார்கள் -பெருமாள் -1-4-என்றும்
சிற்றயிற்று முற்றல் மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றினார் அற்ற பற்றார் -திருச்சந்த -52-என்றும்
சொல்லுகிறபடி சம்சாரிக சகல சங்கமும் அற்று ,
உத்தம ஆஸ்ர்ரமிகளாய்
பரம ஹம்ச சப்த வாஸ்யரான
நாத முனிகள், யாமுன முனிகள் போல்வாரையும் –

இந்த -6-குண சாம்யத்தை இட்டு அன்னம் என்று சொல்லும் என்கை —

————————————

பேர் அணிந்த வில்லிபுத்தூர் ஆனி தன்னில்
பெருந் சோதி தனில் தோன்றும் பெருமானே
முன் சீர் அணிந்த பாண்டியன் தன் நெஞ்சு தன்னில்
துயக்கற மால் பரத்துவத்தைத் திருமாச்செப்பி
வாரணமேல் மதுரை வலம் வரவே
வானில் கருடவாகனனாய்த் தோன்ற
வாழ்த்தும் ஏரணி பல்லாண்டு முதல் பாட்டு
நானூற்று எழுபத்து ஒன்று இரண்டும் எனக்கு உதவு நீயே—ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் —

————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ திருப்பாவையில்- ஐந்தாம் ஐந்து பாசுரங்கள் – உபன்யாசம் –ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள்

January 15, 2020

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–—————–

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

அஸங்கயேயமாய் நிஸ்ஸீமமாய் வள்ளன்மை அளவும் பெரியவை -கொடுப்பதிலும் பெரியவை
சிஷ்யர்களுக்கு பொழியும் ஆச்சார்யர்கள் -வாங்கிய அர்த்தங்களை பலருக்கும் பகிர்ந்து -எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப-
உடையவர்-உபய விபூதிகளை மட்டும் இல்லாமல் -74-சிம்ஹாசனாதிபதிகளையும் அவனையும் உடையவர் –
தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -பிறந்து பிறந்து தேஜஸ் மிக்கு –
அத்வேஷம் மாறி-ஈடுபாடு பிறந்து ஆபீமுக்யம் பெருகி –ஆற்றாது பிரிவாற்றாமை பொறுக்க ஒண்ணாத நிஷ்டை —
ஈர நெல் வித்தி -பக்தி உழவன்
போற்றி -பெரியாவார் போலே -புகழ்ந்து -நம்மாழ்வாரை போலே
கீர்த்தனை -ஸ்தோத்ரம் -அஞ்சு குடிக்கு ஒரே சந்ததி –

நானும் உங்களில் ஒருத்தி -போகங்களில் வந்தால்-அனுபவ தசை -போக தசை -குணங்களுக்குத் தோற்று -சேஷ பூதர்-
கீழே ஆஸ்ரயண தசை -பற்றும் பொழுது ஸ்திதி நிலைப்பாடு வேறே –
புருஷகாரமாக பற்றி -அவனை கொடுப்பவனாகவும் நம்மை அவனை பற்றுவபராகவும் ஆக்கும் நிலை –
புருஷம் கரோதி–விஷ்ணுவுக்கு ஸ்ரீயாக -அவன் மணாளன் –கேள்வன் -அரையன் -அன்பன்- பித்தன்
ஏக ஊனம் சேஷி -அவனை தவிர மற்றவர்களுக்கு சேஷி -மற்றவருக்கு சேஷி இவள் -உச்சித உபாய யுக்தி
ஸ்ரயதே ஸ்ரீ யதே
ஸ்ருனோதி ஸ்ராவயதி -கேட்டு கேட்பிக்கிறவள் –
ஸ்ருணாதி பாபங்களைப் போக்கி ஸ்ரீநாதி சேர்த்து வைக்கிறாள் –
தண்ணீரை ஆற்ற தண்ணீர் வேண்டாமே -தண்மை -குளிர்ச்சி –

கைங்கர்யத்தில் இரண்டு நிலை வேண்டாமே -மிதுனத்தில் நாம் செய்யும் கைங்கர்யம் –
ஸ்ரீ துவய மஹா மந்த்ரம் சொல்லுமே -ஏக ஆசனத்தில் கைங்கர்யம் –
ஆச்ரயணம் சரணாகதி முடிந்ததும் -குண அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம்–
நம்முடன் சேர்ந்தே அனுபவிக்கிறாள் அவளும் -கைங்கர்யம் ஏற்றுக் கொள்ள இடம் மாறி-
மூன்று ஸ்தானங்கள் அவளுக்கு உண்டே –
நீராட்டம் தானே அனுபவம் -சேர்ந்தே இழிகிறாள் நம்முடன் –

ஏற்ற -இட்ட -மடியின் கீழே ஏற்ற -அவருக்கு ஏற்றமாக -ஒத்ததாக -கொட்டும் பாலுக்கு ஏற்ற பாத்திரம் –
ஏற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டுமே -கை ஏந்தினாலே கொடுப்பார்கள் –
அனுவர்த்தி ப்ரசன்னாச்சார்யார் -என்றும் – க்ருபா மாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் -என்றும் உண்டே –
ஆச்சார்யர் தன்னை தனது ஆச்சார்யருக்கு சிஷ்யராகவும் நினைத்து-
சிஷ்யனையும் தனது ஆச்சார்யருக்கு சிஷ்யனாக -நினைப்பதே ஏற்ற கலங்கள்
சரீரம் அர்த்தம் ஆத்மா மூன்றையும் சமர்ப்பித்து அவர் கொடுத்ததைக் கொண்டு வாழ வேண்டும் –
பராசரர் -மைத்ரேயர் -ப்ரஸ்ன காலம் எதிர்பார்த்து -தத்வ தர்சி – ஞானிகள் –
திரௌபதி பரிபவம் காண ஒண்ணாமைக்கு அன்றோ பரீஷை இல்லாமல் நடு முற்றத்தில் கொட்டினான்
கார்ப்பண்யம் -கிருபணன் -கைம்முதல் இல்லாதவன் -சிஷ்யன் தாசன் -ஸ்ரேயஸ் -நல்லது சொல்ல வேண்டும் பிரார்த்தித்தான் அர்ஜுனன்
கேட்ட அர்ஜுனன் மறந்து -மீண்டும் அநு கீதை உண்டே -எதிர் பொங்கி மீது அளிக்கவில்லையே –
இனிமேல் தான் சொல்லக் கூடாது -தத்வ தர்சிகளைக் கொண்டே உபதேசம்

முதலியாண்டான் -உறவு முறையில் கேட்க்காமல் சிஷ்யர் போலே தானே உபதேசம் –
மாத்ரு தேவ பவ பித்ரு தேவ பவ ஆச்சார்ய தேவோ பவ அதிதி தேவோ பவ
எழுத்து அறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான்
மைத்ரேயர் -பராசரர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பரீஷை பண்ண கேள்வி கூடாதே -பொதுவான கேள்வி
ஒருவருக்காக உபதேசம் பலருக்கும்
யுதிஷ்ட்ரர் -பீஷ்மர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் -தர்மம் சேர்க்கும் ஆசையுடன் சிஷ்யர் –
அசேஷ -சர்வமும் கேட்ட பின்பும் -மீண்டும் -தாழ்ந்த குரலில் கிம் ஏகம்–சம்சார பந்த நாத் -தர்மம் கேட்பதில் விருப்பம் குறையாமல்
பரீக்ஷித் -ஸூகர்—16- வயசு தான் எப்பொழுதும்-ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -பேராசை -ஏழு நாள்களில் அனைத்தையும் அறிய
ஜனமேயன் வைசம்பாயனர் -மஹா பாரதம்

நம்மாழ்வார் -மதுரகவியாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி-இவருடைய மைத்ரேயர் இருக்கும் படி என்று
இவரது அவா-தத்வ த்ரயங்களிலும் பெரியதானதே -அடையும் காதல்- த்வரை – உந்த அருளிச் செய்தபடி
இது ஒன்றே ஏற்ற கலங்கள் -அஸீம பூமா பக்திக்கடல் –
பயன் நன்றாகிலும் –திருத்திப் பணி கொள்வான் –தான் ஏற்ற காலம் இல்லை என்று தானே சொல்லிக் கொள்கிறார் –
நைச்ய பாவத்தால் -பாங்கு அல்லவன்-நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாக கருதுவர் –
இதனாலேயே அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையன்
நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சில் நிறுத்தினான் -சடகோபன் என் நம்பியே -எண் திசையும் இயம்புவேன் -என்று இருக்க வேண்டும் –
முயல்கின்றேன் என்றே இருக்க வேண்டும் –

வருணன் பிள்ளை பிருகு -கை கூப்பி ப்ரஹ்மம் -அறிய -பொதுவான கேள்வி –
யாதோ வா இமாநி பூயானி ஜாயந்தே -பொதுவான பதில் –
ஸ்வேதகேது தந்தை உத்தாலகர் -சந்திரன் போலே முக மலர்ச்சி -எதை அறிந்தால் தெரியாததை எல்லாம் அறிந்தபடி ஆகுமோ அதை அறியாயோ
சர்வ ம்ருத்மயம் -தெரியாததை அறியாத வரை தெரிந்து கொண்டோம் என்ற எண்ணம் கூடாதே

திருக்கண்ண மங்கைப் பெருமாள் கலியன் இடம் -பெருமாளே ஏற்றகலங்கள் -பத்தராவிப் பெருமாள் –
நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் கவியின் பொருள் தானே பிருகத் பஹு சிந்து – பெரும் புறக் கடல்
நம்பிள்ளை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை இவரே ஏற்ற கலங்கள்-கீழே சொன்ன எல்லா குணங்களும் அமைந்தவர் –
நர நாராயணாய கீழே இருந்து சிஷ்யர் இருக்கும் இருப்பு நாட்டார் இருக்கும் இருப்பு அறிய
நாம் யார் -பெரிய திரு மண்டபம் -ஈடு கேட்க ஆசை கொண்டு -வசிஷ்டர் விசுவாமித்திரர் சாந்தீபினி வள்ளல் பெரும் பசுக்களாக இல்லையே
காமம் க்ரோதம் ஆள்பட்டு–மா முனிகளை-கேட்டு எதிர் பொங்கி மீது அளிக்க -தனியன் சாதித்து
ஆச்சார்யர் திரு உள்ளத்தில் இவ்வர்த்தம் இவனுக்கு ஸ்புரிக்கட்டும் என்ற ஆசீர்வாதத்தால் எதிர் பொங்கும் –
முன்னோர் மொழிந்தவற்றையும் திரு உள்ளத்தில் உள்ளவற்றையும் -ஆச்சார்ய ஹ்ருதயமாக அருளுபவர் சச் சிஷ்யர்
ஆற்றப் படைத்தான் -உடையவர் -மகனே -பூர்வர்களும் -செல்லப் பிள்ளையும் –

————

நப்பின்னை ஆண்டாள் கோஷ்ட்டியில் -இது முதல் -ஆகவே மேலே அவள் பிரஸ்தாபம் இல்லை
பரத்வமாக பேசாமல் -மனைவி கணவன் போலே -இவள் சொல்லிக் கொடுக்க –
ஆனந்த வல்லி –மனித ஆனந்தம் -ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட யுவா மணம் உடல் வலிமை –
நூறு நூறாக -ஏற்றி -10-power-16-வரை சென்று கீழே இறக்கி
ஆசீர் வாதிக்கப்பட்ட -தந்தை தீர்க்காயுசு இருப்பவன் best-well-wisher-ஆஸிஷ்டன்
அந்த தந்தையின் மகனே -ஆர்ய புத்ரா -என்று கணவனை மனைவி கூப்பிட வேண்டும் –

ஆகவே நந்தகோபன் பெருமைகளை சொல்லி -அவர் மகனே -என்று நப்பின்னையும் சேர்ந்தே இது முதல் –
ஆற்றப் படைத்தான்
பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப் படைத்தான்
ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப் படைத்தான்

பெருமாள் குண தோஷங்களை எண்ண முடியாத படி இவற்றின் கணங்களையும் எண்ண முடியாது
மாமனார் பெயரை சொல்லாமல் இங்கு -கீழே எல்லாம் -மற்றவருக்கு அடையாளம் காட்ட –
அவனுக்கு நேராக சொல்லும் இவற்றில் நந்த கோபன் யசோதை பெயரையும் சொல்லாமல் ஒருத்தி மகனாய் ஒழித்து வளர
ஆர்ய புத்ரா -அழைக்க வேண்டியதை அழகாக அமைத்துள்ளான்
மகனே -ஒரே வார்த்தை -அவனுக்கு பல விசேஷணங்கள்-இது தானே அவனுக்கு திரு உள்ளம் உகக்கும்

அபிமத மதி விதி –குண கடலில் -லவ -எடுத்து ஸ்தோத்ரம் -பண்ண -பெருமாள் –
ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே தசரதாத்மஜம் -இப்படி ஸ்தோத்ரம் பண்ணாதே -எளிமையுடன் அவதரிக்க –
ஸுவ்லப்ய பரமாகவே ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேண்டும்
சக்ரவர்த்தி திருமகன் -சம்ப்ரதாயம் அறிந்தவர் அவன் உகப்புக்காக –
இது நப்பின்னை காட்டி அருளிய வழி–

பிள்ளையே -சொல்லாமல் மகனே -தந்தைக்கு அடங்கிய பிள்ளை –
கயா ஸ்ரார்த்தம் -வருஷ ஸ்ரார்த்தம் -இருக்கும் பொழுது அடங்கும் பிள்ளை –
அறிவுறாய் -எந்த கோபி வரவில்லையே என்று எண்ண
பொதுவான -குணங்கள் -ஆயர்பாடியில் அனைவரையும் குறிக்கும்
ஸ்வரூப நிரூபகம் சொல்லி அவனை உணர்த்த சொல்லிக் கொடுக்கிறாள் நப்பின்னை
ஊற்றம் உடையாய் –வேதம் ஒன்றாலே அறியப்படுபவன் -சாஸ்த்ர யோநித்வாத்-
ஆஸ்திகன் -நாஸ்திகன் -வேதம் கொண்டே -கடவுளை ஏற்காதவன் நிரீஸ்வர மதஸ்தன்
கபிலர் -நிரீஸ்வர ஆஸ்திகர் -வேதம் ஒத்துக் கொண்டதால் –

உறுதி மிக்கவன் -ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்தில் உத்ஸாகத்துடன் ஊக்கம் ஆர்வம் -மீண்டும் மீண்டும் அவதரித்து –
உடமைக்கு ஒரு முழுக்கு உடையவனுக்கு ஒன்பது முழுக்கு –
ரிஷிகளை ரக்ஷணம் பண்ணிய பெருமாள் வார்த்தை –
அப்யகம் ஜீவிதம் -உயிரைக் கை விட்டாலும் உன்னை விடேன் -உன்னைக் கை விட்டாலும் லஷ்மணனை விடேன் –
அவனையும் விட்டாலும் ஆஸ்ரிதர்களை விடேன்
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மான -வேடன் புறா கதை -மனுஷன் புலி குரங்கு கதை -மித்ர பாவேன நத்யஜேயம் –
விபீஷணன் -வானர முதலிகள் தேவர்கள் அம்சம் – தபஸைக் குலைக்க இந்திரன் செய்தது போலே இவர்களும்
ராமர் கோஷ்ட்டி வேறே ராமானுஜர் கோஷ்ட்டி -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -குரு பரம்பரை கொடுக்கும் உறுதி –
ராமானுஜர் கொடுத்த அபய பிரதானம் இதுவே –
சேது கடற்கரையிலே விபீஷணனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து அருளினான் –
இஷ்வாகு குலதனம் அரங்கனையும் பரிசாக அருளி
மரனாந்தம் வைராணி -ராவணனையும் இறந்த பின்பு -நன்மைகளை தடுக்க முடியாதே -சம்ஸ்காரம்

வைகுண்ட ஏகாதசி -பரமபத வாசல் –
பிரமன் ஸ்ருஷ்ட்டி -மது கைடபர் -மிருதுவானவனுக்கு மது -அவனுக்கு கடினம் கைடபர் -இருவரும் -வேதம் அபகரித்து —
ஹயக்ரீவர் அவதாரம் -பல வருஷம் சண்டை -மின்னல் பார்த்து
ஐ மின்னல் துர்க்கா தேவி -தேவி பாகவத புராணம் கதை -பீஜா மந்த்ரம் -நாங்கள் சங்கல்பம் செய்தால் தான் மரணம் -வரம் பெற்றார்கள்
அஹங்கரித்து உனக்கு என்ன வரம் -வேண்டும் என்றும் கேட்டார்கள்
சாக சங்கல்பம் செய்யும் வரம் -கேட்டு -தண்ணீர் இல்லா –
மோஷம்-வடக்கு வாசல் வழியாக மார்கழி சுக்ல பஷ ஏகாதசி கூட்டிப் போனார்கள் –
கும்பகோணம் -ஸ்ரீ ப்ரஸ்ன சம்ஹிதை பாஞ்சராத்ர ஆகமம் -ஸ்ரீ கேள்வி பெருமாள் பதில் -அதிலும் இந்த வரலாறு
கும்பகோணம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகவே தனியாக வைகுண்ட வாசல் இல்லை
பதினோரு இந்திரியங்கள் பாபம் பிராயச்சித்தம் ஏகாதசி –
மார்கழி உகந்த மாதம் -அதில் இது வருவதால் ஸ்ரேஷ்டம்-

அஹங்கரித்த அசுரர்களையும் ஸ்ரீ வைகுண்டம் கூட்டிப் போன நாள் -ஊற்றம் உடையவன்
பெரியாய் –
சாம வேதம் -இசை வடிவம் -ரிக் த்வம் ருக் சாமவேதம் அஸ்மி -lirics நீ சந்தங்கள் நீ யானால் சங்கீதம் நான் ஆவேன்
பூமா வித்யா –சனத்குமாரர் -நாரதர் -உபதேசம் –அறிந்தவற்றை நாரதர் சொல்லி -வார்த்தை அறிவேன் உள் அர்த்தம் அறியாதவன் –
வாக்கை விட பேச்சு ஆற்றல் -அதை விட மனஸ் உயர்ந்தது -அதை விட மன உறுதி சங்கல்பம் -சமோயோசித்த புத்தி அதை விட –
த்யானம் -அதை விட -விஞ்ஞானம் பொருள் புரிந்து படிப்பது -உடல் வலிமை அறிவை விட உயர்ந்தது-நூறு அறிவாளியையும் அழிப்பவன்-
சுவர் இருந்தால் தானே சித்திரம் எழுத முடியும் –
அன்னம் அதை விட -உயர்ந்தது -தண்ணீர் -அதைவிட -தேஜஸ் -அதை விட -ஆகாசம் அதை விட -மனிதன் உடைய நினைவாற்றல் –
ஆர்வம் இதை விட உயர்ந்தது –இப்படி பதினான்கு படிகள் சொல்லி -ஜீவாத்மா உயர்ந்தது -அதை விட சத்யம் என்னும் பரமாத்மா -சத் பூமா –
பார்க்கும் பொழுது கண்கள் மற்று ஒன்றைப் பார்க்காதோ -இத்யாதி
பஹு பெருமை -பூமா -பண்பு பெயர் –
காது கேட்க்காது மனஸ் நினைக்காது -வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து பெரியாய் ஒரே வார்த்தையில் அடக்கி –
பூமா வித்யை கேட்டால் அகால மரணம் இல்லை துக்கம் இல்லை வியாதி இல்லை –
தர்மவானாக இருந்து மோக்ஷம் பெற்று -ஏகா பவதி -கைங்கர்யம் செய்வான் –

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -அவதரித்து கண்ணுக்கு காணும் படி -நின்ற பின்பே சுடர் -பெற்றவன் ஆகிறான்
அங்கே பகல் விளக்கு பட்டு இருக்குமே -பாற் கடலில் -தேவர்கள் பிரயோஜனாந்த பரர்கள்
மொட்டைத்தலை முழங்காலுக்கும் முடிச்சு
பொடுகை இலை கட்டி–பொடுகு உள்ள தலையை காட்டினாள் போலே –
நசுக்கி கட்ட சொல்ல வில்லை -வணங்கினான் பொடுகு உள்ள தலை உள்ளவன் –
நாம் தான் -பிறவி பிணிக்கு -இங்கே தானே பிரகாசிக்கும்
தேர் ஊர்ந்ததால் தேஜஸ் உயர்ந்தது தெய்வ நாயகன் -தேசிகன்
அபசாரங்களையே உபசாரங்களாக கொள்ளுவான் –
அர்ச்சையில் ஸுவ்சீல்யம் -சரம பர்வம் அன்றோ–ஆகாச கங்கை -பாற் கடல் -பெருக்காறு வைபவம் –
பூ கத ஜலம் போலே அந்தர்யாமி -தேங்கின மடுக்கள்-சாய்கரம்

த்ருஷ்டாந்தம் -இவர்கள் வந்ததுக்கு -மாற்றார் –உன் வாசல் கண் -புகல் அற்று உன் அடி பணியுமா போலே –
எத்திசையும் -திரிந்தோடி -காகம் போலே -வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம் -ராம பானம் அவன் திரு உள்ளத்துக்குத் தக்க செயல் –
இடது கண் இரண்டு கண்ணின் வியாபாரம் செய்யும் வரம் பிராட்டி கொடுத்து அருளினாள்
செற்றார் இல்லை -நாங்கள்
அம்புக்கு தோற்று அவர்கள் -அன்புக்கும் அழகுக்கும் குணத்துக்கும் தோற்று வந்தோம் –
லஷ்மணன் -அஹம் அஸ்ய அபரோ ப்ராதா குனைத் தாஸ்யம் உபாகத– அவன் பார்வையில் தம்பி -என் பார்வையில் சேஷபூதன்
பொங்கும் பரிவால் போற்றியும் அல்லாதாரைப் போலே புகழ்ந்தும் வந்தோம்
கண் திறந்து கடாக்ஷம் நாளை

ஆச்சார்ய பரம்
சிஷ்யர் -தாமே உபதேசம் -சுரப்பார்கள் -முன்னோர் மொழிந்த முறை மாற்றாதே –
குருவை விஞ்சிய சிஷ்யர்கள் –
மகனே மஹான் என்றபடி
பெரியாய் -புவியும் இரு விசும்பும் –யான் பெரியன் -நீ பெரியன் என்பதை யார் அறிவார்
கண் கண்ட தெய்வம் ஆச்சார்யர் –
கிரந்த சன்யாசம் -நான் தோற்றால் -எனது தவறே -ஸம்ப்ரதாயத்தில் உறுதி உண்டே

—————-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

விஸ்வரூபம் -பிரதம கடாக்ஷம் -கண்கள் சிவந்து -மதர்த்து-ஸ்வா தந்தர்யம் வெளிப்படுத்தி -மேனாணிப்பு
நமக்கு இப்படிப்பட்ட ஸ்வாமி யுடையோம் என்கிற மேனாணிப்பு
விஷ்ணோர் கடாக்ஷம்–ஆறு படிகளில் -நடு உண்டே
ஜாயமான கடாக்ஷம் –சத்வ குணம் ஓங்கி -சாபம் இழிந்து போகும் படி நோக்க பிரார்த்தனை இதில் –
நோக்குதியேல் –துர்லபம் -நோக்குக்கு இலக்கு ஆகாதபடி எங்கள் குற்றங்கள் -எங்கள் மேல் சாபம் –நாநா வித நரகம் புகும் சாபங்கள் –
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -தொடங்கி -இதில் திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் -பூர்த்தி -கடாக்ஷம் கிடைத்ததும் அனுபவம் தானே
அழகிய இடங்களுடன் கூடிய பெரிய ஞாலத்து அரசர் -மூன்று விசேஷணங்கள் -அதுக்கு ஏற்ற அபிமானம் அஹங்காரம் இருக்குமே

யதிராஜ சம்பத் குமார் -சம்பத் -செல்வம் –செல்வமான பிள்ளை -செல்லமான பிள்ளை
மாறு ஓன்று இல்லா மாருதி சிறியாண்டான்-மாருதி பெருமாளுக்கு தூது போலே ராமானுஜருக்கு
கைங்கர்ய பரர் அனைவருக்கும் உடையவர் -கிணத்தங்கரை பிள்ளை போலே இவன் -ஜாக்கிரதையாக ரக்ஷணம் -ஆசை உடன் –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டு கண் முழிப்பார்-சிறு சிறிதே –
பாபங்களை பார்க்க முடியாமல் மூடி -பிராட்டி பார்த்து திறக்கும்
ஆற்றாமை கண்டு அலரும் -ஆதித்யனை கண்டு தாமரை அலரும் இரண்டும் ஆகாரம்
செங்கண்-உபமானம் நேர் இல்லாமையால் உபமேயம் தன்னையே விசேஷிக்கிறது –அடை மொழி விசேஷணங்கள் சேர்த்து
அடை கொழி-அடை மொழி –
உபமானதுடன் சொல்ல நினைப்பது அழுக்கு ஆக்குவது போலே -த்ருஷ்ட்டி தோஷம் வாறாமைக்காக தாமரைக் கண்
சுட்டு உரைத்த நல் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது
கப்யாசம் புண்டரீகாக்ஷம் -வியாக்யானம் –

உத்தமனது உத்தம அங்கத்துக்கு அதமனது அதம பாகமா த்ருஷ்டாந்தம்
கம்பீராம்ப ஸமுத்பூத ஸ்ம்ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித புண்டரீக தல அமலாய
தேக்ஷிண-
ஆறு அர்த்தங்கள் -சொல்லி மூன்று பூர்வ பக்ஷங்கள் தள்ளி -சம்பிரதாய அர்த்தங்கள் மூன்றும் –
தாத்பர்ய தீபிகா -வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –
கபி -சூர்யன் -ப்ரஹ்மம் ஆதித்ய மண்டலம் -அஷி புருஷன் வலது கண்ணில் இருப்பவனாக–ஹ்ருதய கமலத்தில் உள்ளவனாக – உபாஸிக்க
அதை போலே -தஸ்ய ஆஸம் -அதன் இருப்பிடம் -சூர்ய மண்டலம் -உபாஸக ஸ்தானமாக கண்கள் -சப்தம் அத்யாஹாரம் இழுத்து பொருள் –

புநர் யுக்தி அக்ஷய புருஷன் உபாசனம் ஏற்கனவே உண்டே
கண்ணில் -அஷிணி-இரண்டு கண்கள் -இதுவும் குறை -ஆகவே ஸ்தானம் பொருள் பொருந்தாது
கபி-மற்கடம்-தஸ்ய ஆஸம் -பிருஷ்ட பாகம் சிவந்து போலே கண்கள் சிவந்து -தாமரை வேறே இருக்க -இரண்டு உபமானம்
குரங்கின் ஆசனம் போன்ற சிவந்த தாமரை போன்ற மலர்ந்த கண்கள் -ஒரே உபமானம்
ஸ்லாக்ய வஸ்துவுக்கு தாழ்ந்த உபமானம்
கப்யாசம் சிறிது அளவு மலர்ந்த தாமரை என்னிலும் பொருந்தாது -சொல்லே இல்லையே –
சிறு சிறிது -கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கடாக்ஷம் இங்கு எங்களுக்கு சாத்மிக்க சாத்மிக்க

இனி சம்ப்ரதாயம் ரவிகர சூர்ய கிரணங்களால் -ஒளியால் மலர்த்தப் பட்ட -தாமரை ஒத்த திருக்கண்கள் –
தண்ணீரை குடிக்கிறபடியால் -ஆச –மலர்த்தப்படுகிறது தாமரை –
தடிமனான நாளத்தில் நிற்கிற -கபி நாளம்-தாமரைத் தண்டு இதுவும் தண்ணீரை குடிக்கும் –
நாளத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்ட தாமரை -தஸ்மிந் ஆஸ்தே வாசிக்கிறபடியால் -வாசம் -நாளம் இருந்தால் புதுமை மாறாமல் இருக்குமே –
தண்ணீர் நிறைந்த ஏரியில் உருவானதால் –
புண்டரீக தல -இதழ்கள் தானே உதாரணம் பிரசன்ன வதனம் -கமலா பத்ராஷ -இதழ்கள் மலர வேண்டுமே
ஆயத -அகலம் நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் -விசாலம் –கண்கள் கடாக்ஷிக்க பெருகி –
அமல -குற்றம் அற்று -சேற்று தாமரை இல்லையே இவையே -தோஷங்களைப் போக்கும் கண்கள் அன்றோ-
அமலங்களாக விழிக்கும் -பாசுரம் கொண்டே ஸ்வாமி இந்த விளக்கம்
தல -ஆயத- அமல-இவை கண்ணில் தானே ஏற்ற முடியும் –
படுக்கை பார்வை ஆகாதே -எழுந்து நடந்து இருந்து – அழகைக் காட்டி கடாக்ஷிக்கப் பிரார்த்தனை அடுத்த பாசுரம் –

————

22-பாசுரத்தில் –22-தத்துவத்தை தொலைக்க உபதேசம் -அஹங்காரம் -a-x வரை –24-அசேதனங்கள் –
y-கேள்வி கேட்க்கும் ஜீவன் -z-பரமாத்மா -special-தத்வம் -24 படிகள் காஞ்சி –
அபிமான பங்கம் -மோக்ஷத்துக்கு முதல் தடை -நான்முகன் விட வேண்டியவை நம்மை விட அதிகம் -மேலே இருப்பதே அஹங்காரம் வளர காரணம் –
சரணாகதன் -நாம சங்கீர்த்தனம் -சலவை தொழிலாளி துணி மிதிக்க கல் எறிய இவனும் எறிய காக்கப் போன பெருமாள் திரும்பிய கதை
காம்பற தலை சிரைத்து வாழும் சோம்பாராக இருக்க வேண்டும்
அதுவும் அவனது இன்னருள் என்று இருக்க வேண்டுமே
அம் கண் -அழகிய இடம் -மா ஞாலம் -திவ்யதேச அனுபவம் கலியன் -ராஜாதி ராஜன் ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரன்-
ஈன்ற- உபநயனம் பண்ணி வைத்த – குரு -உணவு அளிப்பவர்-ஆபத்தில் உதவும் -ஆகிய ஐந்து தந்தை -மாமனார் ஆச்சார்யர் ஸ்தானம்
தந்தை பிள்ளையை மடியில் -வைத்து தலையை தடவி ஆசீர்வாதம் செய்யவும் வேத மந்த்ரம் உண்டு –
ஹிரண்யாக்ஷன் -பிரளயம் -நான்முகன் தந்தையை கூப்பிட -மஹா வராஹம் –
திரிவிக்ரமன் -அளந்தும் காட்டி -ராமனாக நடந்தும் காட்டி -விஸ்வரூபம் -உடல் மேசை உயிர் என கரந்து உளன் –
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் -அரசர் அவனுக்கு பிரதிநிதி

அரசர் -வேந்தர் -மன்னர் -பக்தி ரசம் இல்லாத அ ரசர் -காட்ட இந்த வார்த்தை –
பவ்ண்ட்ரக வாஸூ தேவன் -காசி ராஜன் -நண்பன் -தலை காசியில் யாக குண்டத்தில் விழந்தது-
பூதம் ஏவி துவாரகை எரிக்க -சக்ராயுதம் -காசி எரித்து சாம்பல் ஆக்கிய விருத்தாந்தம் -சாம்பல் பூசிக்க -சந்த்ரசேகருக்காக –
பரதன் -சிங்கம் இருக்கும் ஆசனத்தில் நாயா -ராமரே ராஜாதி ராஜன் –ராஜ்யஞ்ச அஹஞ்சஸ்ய இருவரும் சொத்து –
பக்தி இல்லாத தேசம் போலே -நீதி இல்லாத அரசு போலே -சந்திரன் இல்லாத வானம் -ராமர் இல்லாத –
சரணாகதி பண்ணியதால் தன்னை விட மேலான பாதுகை கொடுத்து -அனுப்பி –
ஒன்றைப் பத்தாக்கி -பாதுகை தானே நமக்கு பாதுகாப்பு –
திரு அபிஷேகம் அஹங்கரிக்க-திருப்பாதுகை கைங்கர்ய ரசம் -அத்தை சிம்ஹாசனத்தில் வைத்து காட்டி அருளினான்
பல மன்னர்கள் -கலியன் -ஆழ்வார்கள் -பாசுரங்களில்

அபிமான பங்கமாக – இறுதியில் உணர்ந்து -வந்து -நின் பள்ளிக்கட்டில் -ஸிம்ஹாஸனம் -திருவடிக்கீழே -சங்கம் -கூட்டமாக இருக்க –
சோகம் -ஸ ஹ அஹம் -நானே கடவுள் -தாஸோஹம் -சதா ஸோஹம்-எப்பொழுதும் நானே கடவுள் —
தாஸோ தாஸோஹம் -அடியார்களுக்கு அடியார் -சரம தசை வேண்டுமே –
பாண்டவ தூதன் -துரியோதனன் -எழுந்து நின்ற -பார்த்ததுமே அபிமானம் பங்கமானதே –
ஆயர் பெண்கள் -அரசர் த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வது -ஸ்த்ரீத்வ அபிமானம் விட்டு -நாங்களே வந்து தலைப் பெய்தோம்
வந்ததே நப்பின்னை கடாக்ஷ பலன் –திருவடி ராமன் கமல பத்ராஷ -சர்வ தத்வ மனோஹர -அனுக்ரஹம் பெற்றவன் என்று
ஆரம்பித்து சீதை இடம் -அடையாளங்கள் பல –
வானரம் நரம் -நரத்துக்கு வால்–நான் இல்லாமல் எப்படி -ஆபரணங்கள் -பட்டு
புறநானூறு -378-பாடலில் -ராமாயணம் உண்டாம் -அரக்கன் வவ்விய —

அஞ்சலி -நாங்கள் உன் வசப்பட்டுள்ளோம் -அம் ஜலயதி–நீர்ப் பண்டம் போலே உருகுவான் –
நாராயண அஸ்திரம் -அஸ்வத்தாமா விட -மாற்று அஸ்திரம் -அஞ்சலி முத்திரை –
புகல் வேறு எங்கும் இல்லாமல் வந்தோம் -பிறந்தகத்துக்கும் ஆகாதவர்களாக இங்கேயே வந்தோம் –
கட உபநிஷத் சாரம் -இந்த பாசுரம் –
அவனை அடைய அவனே வழி -கதை சொல்லி -வாசல் ஸ்ரவஸ் யாகம் -பசுமாடு தானம் -நசிகேசத் பிள்ளை –
என்னையும் தானம் -யமனுக்கு கொடுப்பேன் -அஸ்து தேவதை -நல்ல வார்த்தையே பேச வேண்டுமே –
சந்ததி கால் நடைகள் புண்ணியம் மூன்றையும் உண்டது போலே மூன்று நாள் பட்டினி இருந்ததால் -யமன் -மூன்று வரம்

அப்பா மன்னிப்பு -அக்னி உபாசனம் வித்யை -நாசிகேசா அக்னி வித்யை -இவன் பெயரையே வைத்தான் –
மூன்றாவது வரம் -மோக்ஷம் எவ்வாறு அடைய -ஐந்து வயசில் பிள்ளை கேட்டான்
ஆத்மாநாம் ரதி-ரதம் சரீரம்-புத்தி தேர் ஒட்டி மனஸ் கடிவாளம் –தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
உலகம் தயிர் சாதம் -யமன் ஊறுகாய்-நாராயணனை அவன் மூலமாக அடைய வேணும் –
இந்திரியங்களை விட -விஷய சுகம் வலிமை -மனஸ் அவற்றை விட -அடக்கினால் இங்கே போகாதே –
புத்தி அதை விட -அறிவு பூர்வகமாக -அதை விட ஜீவாத்மா -அதை விட அவ்யக்தம் சரீரம் –
அதுவே இறைவனை நோக்கி செல்லும் பாதை -இவற்றை விட பரமாத்மா
சா காஷ்டா ச பாரங்கதி -அவனை அடைய அவனே வழி -கட்டை விறல் ஆள் காட்டி விறல் மூலமே அறியலாம்

கீழே சங்கம் -அனுக்ரஹம் பொழிய -தலைப்பக்கம் துரியோதனன் -ஸிம்ஹாஸனம் தலைப்பக்கம் –
திருவடியில் சின்ன stool-முதலில் போனவன் தலைப்பக்கம் –
மேற்கு பிரகாரம் வேகமாக பிரதக்ஷிணம் -கிழக்கு பிரகாரம் நிதானமாக செய்வர் நம் ஆச்சார்யர்
திருவடிக் கீழே அமர்ந்தால் தான் நமக்கு சேஷனாக -பார்த்த சாரதி –
கலங்கி நின்றான் -ஏழு நூறு எழுந்து சண்டை போடு சொல்லாமல் -700-ஸ்லோகங்கள் நமக்காக
நம்மையும் பார்த்து கீதையைத் தந்த சாரதி -அவனுக்காக மட்டுமானால் தனஞ்சய குடாகேச சாரதி என்று இருக்கலாமே
விஜிதாத்மா விதேயாத்மா ஸத் கீர்த்தி-அடியவர் இடம் தோற்றால் தானே கீர்த்தி வரும்
ஆனந்தனுக்கு ஆயிரம் நாமங்கள் தினகரனில் மாதம் பத்து நாமங்கள் எழுதி வருகிறான்
ஆகவே மேலே -ஏழரை பாசுரங்களில் -கண்ணன் -ஆண்டாள் வழி போவதைப் பார்க்கலாம்
அவன் சொன்னதை கேட்டு அவன் திருவடியில் அமர்ந்தால் நாம் சொன்னபடி செய்வான்
எம் மேல் விழியாவோ
சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ –திருமண் வைத்து மறைத்து கடைக்கண் பார்வை திருவேங்கடத்தான்
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ -ஆசையுடன் கடாக்ஷம்
அதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம்
தாமரைப் பூ போலே-செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
அதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
செய்த போன்ற -உவமை உருபு

சாத்மிக்க -கோபிகளுக்கும் அவனுக்கும் பொம்மனாட்டி பொம்மை போலே ஆட்டி வைப்பார்கள்
திங்களும் ஆதித்யனும் -குளிர்ந்து -பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி –
சீறி அருளாதே -ஹிரண்யன் இடம் கோபிக்க பிரகலாதன் பிரசாதம் -குட்டிக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டே யானையை அழிக்கும் ஸிம்ஹம்
யஜுர் வாதம்
நுகத்தடி-தலையில் வைத்து -அபாலா -இந்த்ரியன் ரஷித்து சூர்யன் போலே ஆக்கி
பெண்ணைப் பார்த்தேன் நிலவைப் பார்த்தேன் சுக்ரீவன் அண்ணா வாளி
கணவனுக்கு மட்டும் சந்திரன் -மற்றவர்களுக்கு சூர்யன்
விஸ்வரூபம் சகி சூர்ய நேத்ரம் -11-அத்யாயம் கீதை ஸ்லோகம் -roosvaalt-சொன்னாராம்-
முதல் nuclear-bomb test-பண்ணினதும் ஆயிரம் சூர்யர் போலே –
பிரசன்ன -ஆதித்யன் -இரண்டு ஆகாரங்கள் அவனுக்கு -குருவாய் வருவாய் -come–income-பார்வையால் மாறுமே

சாபம் வேறே பாபம் வேறே -அனுபவித்தே தீரும் சாபம் -கடாக்ஷத்தால்
பாதுகையால் -பரதாழ்வான் -அகலிகை -மஹா பலி -யாமலார்ஜுனன் -மது கைடவர்கள் -ருத்ரன் சாபம் –
கஜேந்திரன் திருக்கரம் -முதலை சக்கரத்தால்
எங்களுக்கு சாபம் உனது பிரிவே
திருவடி -முதல் அவயங்கள் அனைத்துக்கும் போட்டி -திருக்கரம் காட்டவே -திருக்கண்கள் -கடாக்ஷம் செய்தால் தானே திருக்கரம் சேவை –
எங்கள் மேல் என்கண் மேல் -அம் கண் இரண்டும் கொண்டு என் கண் மேல் –
கண்ணால் கண் நோக்கி பதினோரு பொருத்தம் -ஆபஸ்தம்பர் –
சேஷ ஹோமம் -நான்காவது நாள் விடியற்காலை -சந்த்யா வந்தனம் முன்னே இது ஒன்றே -கல்யாணம் முறை –
கண்ணோடு கண் பார்த்து -மந்த்ரம் -உன்னை நான் மனக்கண்ணால் உன் குணங்களை பார்த்தேன் -இருவரும் சொல்வது –
அன்பு நன்கு நிலைத்து இருக்க -சத்வ குணம் நன்றாக இருக்கும் வேளையில் இதை செய்ய வேண்டும் –
அந்யோன்யம் ஆக்கும் -உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம்

நடை அழகை சேவிக்க -அடுத்து -பார்ப்போம் -ராமானுஜர் தேசிகர் இருவரையும் குறிக்கும் பாசுரம்

ஆச்சார்ய பரம்
சரீரம் தான் மா ஞாலம் -பஞ்ச பூத மயம் தானே
அரசர் ஜீவாத்மா -அஹங்காரம் ஒழிந்து வந்தோம்
சிறியதாக உபதேசம் அருளி –
ஞானக்கண் வெளிக்கண் இரண்டாலும் கடாக்ஷம் பிறவிப்பிணி போக்க –
ஆச்சார்யர் -ஒரே கண் ஒன்றே -பராத்பரனின் சஹஸ்ர கண்களையும் -நான்முகனுடைய -அஷ்ட கண்களையும் —
ருத்ரனுடைய மூன்று கண்களையும் விட -உயர்ந்தது -தேசிகர்

————–

மாரி மலை முழஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் போங்க வெப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூ வண்ணா வுன்
கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்

ஸ்ரீ வைகுண்டம் அமர்ந்த திருக்கோலம் -அவனே அரங்கத்தில் கிடந்த திருக்கோலம் –
பிராணவாகார விமானம் -காயத்ரி மண்டபம் -சேர பாண்டியன் ஸிம்ஹாஸனம் -உபய விபூதி ஆளாகிறான்
சிம்ம- வியாக்ர-ரிஷப- கஜ – சர்ப்ப கதிகளால் உள்ளம் கொள்ளை கொள்கிறான்
புறப்பாடு ஒரு நாள் சேவிக்காமல் இருந்தால் உயிர் வாழாத பூர்வர்கள்
நடை அழகு -திருக் கைத்தலை சேவை ஸ்ரீ விபீஷணனுக்கு -கீழ் வீட்டில் -திருக்கண்ணபுரம் அம்மாவாசை தோறும் –
எழுந்து இருக்க -பிரார்த்தனை -கடாக்ஷிக்க அடுத்து பிரார்த்தனை -படுக்கை அறை இல்லாமல் –
நடந்து அழகைக் காட்டி பேர் ஒலக்த்தில்- சீரிய ஸிம்ஹாஸனம் இருந்து –

நடுவில் துங்க பத்ரா -சபரி பர்வதம் மதங்க பர்வதம் -மால்யவான் பர்வதம் ப்ரஸ்ரவணா கிரி -கிஷ்கிந்தா –
மால்யவான் ரகுநாத் மந்திர் -ஐந்து மலைகளையும் சேவிக்கலாம் அங்கு இருந்து –
நாரஸிம்ஹம்- ராகவ ஸிம்ஹம் – யாதவ ஸிம்ஹம்- ஸ்ரீ ரெங்கேந்திர ஸிம்ஹம் -உபாஸ்மஹே
சிற்றாயர் ஸிம்ஹம் -ஆயர் குலத்து சிங்கம் அன்றோ -அறிவுற்று -உணர்ந்து –
தண்டாகாரம் -பிண்டாகாரம்–பக்கவாட்டிலும் மேலில் உயர்ந்தும் -சிம்ம அவலோகன நியாயம் –

ஒரு வருஷம் -180-நாள் புறப்பாடு -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் —
பங்குனி உத்சவம் சித்ர வீதியில் உள்ளோருக்காக -தை உத்சவம் உத்தர வீதியில் உள்ளோருக்காக –
சித்ர -உத்தர உள் திரை –ஐந்தாம் திருச்சுற்று நான்முகன் கோட்டை வாசல் ரெங்கா ரெங்கா –
கார்த்திகை கோபுர வாசல் –ஆர்ய பட்டாள்-வாசல்–ரக்ஷகம்-காட்டி அருள புறப்பாடு -கோவையாய் இயைபுடன் –
ஆராத்யன் நம் பெருமாள் இடம் கற்றவர் பெருமாள் -நல்ல நடத்தையும் நடை அழகையும் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அஷ்டகம்-அதஸீ புஷ்ப ஸங்காஸம் -காயம் பூ வண்ணன் பூவைப் பூ வண்ணம் -தன்மையும் நிறமும் –
நடுவில் -நீ -நேராக கண்டே பேசும் பொழுது -வைக்கக் காரணம் –
தேஜஸ் காம்பீர்யம் -முன்னே -புஷ்பத்தின் மென்மை இங்கே இரண்டையும் சேர்க்க –
பிரமாதம் -கவனக் குறைவு அர்த்தம் அறியாமல் -உபயோகம் –நடுவில் –
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் -இவர்கள் அறிந்தவை எல்லாம் கண்ணனையே -ஸ்வேதகேது உத்காலகர் –

ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத ஓன்று இல்லையே -ஆகவே அனைத்தையும் அறியலாம் ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து
மண்ணின் கார்யம் -குடம் மட்டும் இல்லை -செம்பு தங்கம் -சுரங்கம் -இப்படி கீழே கீழே போகலாம் –
பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –நாம ரூப வ்யாகராணி –
இதனாலே இவர்கள் சிங்கம் குகை இவற்றை எல்லாம் இவர்கள் அறிகிறார்கள் –
நம்மாழ்வார் -நண்ணாதார் முறுவலிப்ப நல்லுற்றார் கரைந்து இரங்க–முக்காலத்தில் உள்ளவற்றையும் மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்
ஓ ஓ உலகின் இயற்க்கை -திருப் புளிய மரத்தடியில் இருந்து

நந்த கோபன் கோயில் -கீழே -இங்கு உன் கோயில் –எட்டு கட்டு வீடு -பிரணவம் போலே -அர்ஜுனன் தேர் போலே –
தக்கால் முதலாளி அர்ஜுனன் – எக்காலுத்துக்கும் ஸ்வாமி சேஷி இவனே -அக்னி அஸ்திரம்
முன் காட்டில் நந்த கோபன் -பின் காட்டில் -கண்ணன் –
ஹ்ருதய கமல கோலம்-இருவரும் உண்டே –
மகாரத்துக்கு உபதேசம் பிரயோஜனம் -பற்ற வேண்டியது அகாரம் இருவருக்கும் பிரதானம்

அரிசி மா –எறும்புகள் சாப்பிட -மகரந்த சேர்க்கை பூச்சிகள் உதவ தானே காயோ பழங்களோ-என்று அறிய வேண்டும் –
பூச்சி இனம் போனால் -27-வருஷம் கழித்து மனித இனம் போகுமாம் –
நல்ல கிருமி வெளி ஏற்றாமல் கெட்ட கிருமி அழிக்கவே மருந்து –

சேர பாண்டியன் வார்த்தை -முத்துப்பந்தல் -சிங்காசனம் -இங்கனே போந்து அருளி
கீழே வந்து தலைப் பெய்த்தோம் இங்கு நீ போந்து அருளி –
அணுவாகில் -அணு சென்று அடி இடினும்-கிருஷ்ணனோடு ஒத்த வரிசையைக் கொடுக்க வற்றான-சிம்ஹாசனம் என்றுமாம் –
சாம்யா பத்தி கொடுக்கும் சீர்மை –
சென்றால் குடையாம் -இருந்தால் சிங்காசனமாம்-ஆதி சேஷன் -ராமானுஜர் -அவர் தானே மோக்ஷம் பெற்றுக் கொடுக்கிறார் –
உபய விபூதியும் கொடுத்து விட்டு தான் ஆழ்வாராதிகளை அனுபவிப்பதையே கர்த்ருத்வம்

சயனம் -நடை -நடக்க எழுந்து உட்கார்ந்து -நடந்து காட்டி -அனைத்து அழகையும் அனுபவிக்க பிரார்த்தனை
எதிர் சூழல் புகுந்து திரிவான் நம்மை கொள்ளும் ஸிம்ஹம் மானைப் பிடிப்பது போலே -நான்கு பக்கம் யானைகள் –
மானுக்கு தப்பித் போக இலக்கு -பிடிக்கும் இலக்கை பார்க்காமல் நாம் உழன்று இருக்க –
அவனோ நம்மை பிடிப்பதையே இலக்காகக் கொண்டவன் –
இது மிக்க பெரும் தெய்வம் -உற்ற நல்ல நோய் –

நூலாட்டி கேள்வனார் கால் வலையிலே பட்டு சிக்கிக் கொள்ள வேண்டுமே –
அறிவுறாய் கண் வளரும் அழகு -உலவும் அழகு-இருக்கும் அழகு-அனைத்தையும் காண இசை-
இருந்தமை காட்டினீர் -உத்தேச்யம் –
குழையும் வாண் முகத் தேழையைத் தொலை வில்லி மங்கலம் கொண்டு புக்கு
இழை கொள் சோதிச் செந் தாமரைக் கண் பிரான் இருந்தமை காட்டினீர்
மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீரினொடன்று தொட்டு மையாந்திவள்
நுழையுஞ் சிந்தையள் அன்னைமீர் தொழும் அத் திசை உற்று நோக்கியே–6-5-5-
இரட்டைத் திருப்பதி இரண்டிலும் நின்ற திருக்கோலம் -நத்தம் -ஸ்ரீ வரகுண மங்கை- இருந்த பிரானை திரு உள்ளம் கொண்டு இப்பாசுரம்
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில–திரு வேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே –
ஆசன பலத்தால் ஆஸ்ரிதரை கட்டி வைக்க அன்றோ இருந்தமை காட்டினீர்
பிரான் -உபகாரகன் – தோழி பாசுரம் இப்பத்து -தாயாரே நீர் உபகாரமாக காட்டினீர் -ஆச்சார்யர் தானே அவனை நமக்கு காட்டுகிறார்
இங்கு ஆராய்ந்து அருள –

புளிங்குடி கிடந்து-வரகுண மங்கை இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று-
இருந்து அருளாய் திருப்புளிங்குடி கிடந்தானே
ஆராவமுத ஆழ்வாரை -எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
பல்லாயிரம் தேவிமார் எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தமை கண்டார் உளர்
வைகுந்தது பர லோகே ஸ்ரீ யா சார்த்தம் ஆஸ்தே -எழுந்து அருளி -தர்மாதிபீடம்
அனந்த போகினி ஸூகம் ஆசீனம்–ஸூ காசானம் – கூர்மாதீ திவ்ய லோகான் -ஆதி ராம கிருஷ்ண லோகங்கள்
எப்படியும் அங்கே சேவித்துக் கொள்ளலாமே
ததனு மணி மய மண்டபம் -திரு மா மணி மண்டபம் ஆயிரம் கால் மண்டபம் –
ஏழாம் உத்சவம் -கங்குலும் பகலும் -திருக் கைத்தலை சேவை -எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியாமல் பராங்குச நாயகி திருக்கோலம் –
கங்குல் பிராட்டி -நம்மாழ்வார் பின்னே நின்று நாமும் அனுக்ரஹம் பெற வேண்டும் –

தத்ர சேஷம் தர்மாதி பீடம் -ஆதி சேஷனே சீரிய சிங்காசனம்
எட்டு கால்கள் ஞானம் அஞ்ஞானம் தர்மம் அதர்மம் ஐஸ்வர்யம் வறுமை பற்று இன்மை இல்லாமை -ஆகியவை –
அங்கே ஹாவு ஹாவு -கேட்க்கும் இடம் –
இங்கு எங்களுக்கு கார்யம் ஆராய
இருத்தும் வியந்து –இருந்தான் கண்டு கொண்டே -மாயக்கூத்தா வியசனம் போன குழந்தையை நோக்கும் தாய் –
இருந்தான் கண்டு கொண்டே என தேழை நெஞ்சாளும்
திருந்தாத வோரைவரைத் தேய்ந்தற மன்னி
பெருந்தாட் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பெருமான்
தருந்தானருள் தான் இனி யானறியேனே—8-7-2-
எனது ஏழை நெஞ்சை ஆளும் -ராஜாக்கள் ஆசன பலத்தால் சத்ருக்களை அழிக்குமா போலே இருந்தான் கண்டு கொண்டே
சிங்கம் அறிவுற்றாலே போதுமே
திரிந்த ஓர் ஐவரை -தேர்ந்து அற மன்னி -அமர்ந்த தோரணையாலே இவை போனதே
புண்டரீக தாமரை வித்யாஸனம் ஹயக்ரீவர்
சாயாயாம் பாரிஜாதஸ்ய ஹேமா ஸிம்ஹாஸனம் -ஆசீதன் அம்புத ஸ்தானம் -ருக்மிணி சத்யபாமா ஸஹிதம்
ஏழு உலகம் -வாழ -பீடத்தில் கட்டுப்பட்டு
துயின்ற பரமன் -ஆரம்பம் -சீரிய சிங்காசனத்தில் இருந்த பரமன்
ஏழு உலகம் தனிக்கோல் செய்கிறார் -வீற்று இருந்த பலத்தால் –

இன்பம் பயக்க எழில் மலர் மாதருந் தானும் இவ் வேழுலகை
இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்றிருந்து ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான்
அன்புற் றமர்ந்துறை கின்ற அணி பொழில் சூழ் திரு வாறன்விளை
அன்புற் றமர்ந்து வலஞ்செய்து கை தொழும் நாள்களு மாகுங் கொலோ?–7-10-1-திருவாய் மொழி கேட்க
த்ரேதா யுகம் -அன்று தனிக்கேள்வி -இன்று நாம் சேர்ந்து கேட்போம்-இன்பத்தால் ஏழு லோகமும் இன்பம் அமர்ந்து உறையும் –
உண்டும் உமிழ்ந்து கடந்தும் இடந்தும்-அடைமொழி இல்லாமல் -கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும் –
பஞ்சவடியில் சித்ர கூடம் பர்ணசாலை தாபஸ வேஷம் –
அரியணை அனுமன் தங்க -புனைந்தான் மௌலி -அங்கே கொண்ட கோலம் ராஜ தர்பார் –
இருந்தான் கண்டு கொண்டு – -இதை விட ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில்-ஹ்ருத் புண்டரீகம்- இருப்பே உகப்பாம்
நடந்து காட்டிய அழகு -வடதிசை வித்வான் -பத்து அடி உன் கோயிலில் நின்றும் இங்கனே போந்து அருளி -யாம் பெரும் ஸம்மானம் இதுவே
வந்த காரியத்தை சிற்றம் சிறு காலையில் வைத்தாள்-நடக்க வைத்ததுக்கு நொந்து பொங்கும் பிரிவால் பல்லாண்டு நாளை –

———

விஹித ஆத்மா -self-control-அவிதேயாத்மா —விதேயாத்மா -என்றே பட்டர் கொண்டு -பக்த பராதீனன் –
எப்படி அறிவுரை வேண்டும் – எழுந்து நடந்து சீரிய ஸிம்ஹாஸனத்தில் இருக்க வேண்டும் -என்பதை -விதிக்கிறார்கள் –
தானம் -வேத வித்துக்களுக்கு கொடுப்பது -இஷ்ட ஜனங்களுடன் பகிர்ந்து உண்ணுவதே சாப்பாடு –
உறக்கம் -பிரியையா ஸஹ ஸூக்தம் ஸூக்தம் –
ஆகவே பேடையொடு உறங்கும் ஸிம்ஹம் வியாக்யானம் –
ஸூக ஸூக்த பரந்தப-சீரிய சிங்கம் -துயின்ற பரமன் –
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்ப்பாள் -வேரி மயிர் பொங்க-சர்வ கந்த -சர்வ ரஸ-
இவர்களுக்கு அபிமதமான வாசனை -ஸிம்ஹம் -முழங்கும் / புலி -உறுமும் -/ யானை -பிளிறும் /கழுத்தை கத்தும் / நரி -ஊளை இடும் /
தீ விழித்து சஷூசா -பூதராக -அமலங்களாக விழிக்கும் –
இங்கனே போந்து அருளி -பக்தி உலா –நமக்கு இது தானே fashion parade –
ஐஸ்வர்யம் கோயிலிலே காணலாம் ராஜாதி ராஜ ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரன் –ஸுவ்ந்தர்யம் ஸுவ்சீல்யம் திருக் குடந்தையிலே காணலாம் –
இங்கு உள்ள ஸ்ரீ பாதம் தாங்கிகளை கொண்டு சென்றாலும் எங்கும் கிடைக்காதே -நம்பெருமாள் ஸ்ரீ பாதுகை வேண்டுமே –
விக்ரமாதித்யன் ஸிம்ஹாஸனம் -போஜ ராஜன் -கதை –
மேலே சித்ர வீதி நடாதூர் அம்மாள் திருமாளிகை -கட்டி ஸ்வாமி கருணாகாச்சார்யார் உபன்யாசம்
யாம் -ஆயர் சிறுமிகள் -தண்டகாரண்யம் ரிஷிகள் வெட்கி-
சின்ன அம்மாள் -நடாதூர் அம்மாள் பேரன் -ஆதி வண் சடகோபன் ஆச்சார்யர் -அஹோபிலம் மாலோலன் கனவில்
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரசிம்ம மந்த்ரமும் சின்ன அம்மாள் இவருக்கு உபதேசித்து அருளினார்
மந்த்ராஸனம் இத்யாதி ஆறு ஆசனங்கள் திருவாராதனம் திருப்பாவையில் உண்டே — –
போஜ்யாசானம் கூடாரை -மாலே -அலங்காராசனம்

இலங்கையில் பட்ட கஷ்டம் -முதலிகள் இடம் பட்ட கஷ்டம் என்னாலே -ஷாமணம் -விபீஷணன் இடம் பெருமாள் போலே இவர்கள் இடம் கண்ணன்
சபையில் சொல்ல வேண்டிய விஷயம் -பள்ளிக்கட்டு வார்த்தை யாகக் கூடாதே –
தேசிகன் -மங்களா சாசனம் -வைகாசி மாதம் வசந்த உத்சவம் -பிரதோஷம் -இவர் மவ்வன விரதம் –
வாத்ய கோஷம் –ஆண்டாள் புறப்பாடு -அன்று மட்டும் -இந்த வீதியில் -வழக்கமான வீதியில் தீட்டு
ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதி -29-ஸ்லோகங்கள் -கருணை நினைந்து -பாடி –உன் திரு அடிக்கீழ் இருக்க ஓன்று குறைத்து -அநந்தாத்மஜன் —
மன்னி உறங்கும் -ஈடுபட்டு தூங்கும் -திமிர் உடன் அனுபவித்து -கிடந்து உறங்கும் -கிடக்கிறவர்களை எழுப்புவது கஷ்டம் –
உறுதியுடன் கிடந்து -பஸ்சுக்காக தவம் கிடந்தேன் போலே
கிடந்த கோலம் -சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன்-என்று
ஒரு திருக்கரத்தால் கிரீடம் காட்டி -ஒரு திருக்கரத்தால் திருவடியில் சரண் அடைய உணர்த்தி -கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டு எங்கனம் மறப்பேன்
கிடந்த நம்பி –ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்து –இவர்கள் அனைவரும் முடிவுடன் உறுதியாக கிடக்கிறார்கள்
வேத வித் தில தத்தம் தத்தம் -இஷ்ட ஜனதி ஸஹ புக்தம் புக்தம் -பிரியதமதா ஸஹ ஸூக்தம் ஸூக்தம்
மனைவி இல்லா தூக்கம் தூக்கமே இல்லையே

யத்ர பார்த்தோ தனுஸ் தர –வில் பிடித்த -அர்த்தம் இல்லை -கண்ணன் திருவடிகளைப் பிடித்த -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் –
காண்டீபம் வில் நழுவிற்றே முதலிலே -இப்பொழுது பிடித்தால் ஏதோ நடுவில் நடந்து இருக்க வேண்டுமே –
கண்ணன் கொடுத்த சக்தியால் -will power கொண்டவன்
காண்டவம் வனம் எரித்து -அக்னி கொடுத்த தநுஸ்-பிடிக்க அரியது-பணையம் இதையும் வைத்து -இழந்து –
கர்ணன் -தேவ அஸ்திரம் வேண்டாம் தன்னம்பிக்கை இருக்கிறது -தூக்கி பிடிக்க முடியாது என்று அறிந்தே சொன்ன வார்த்தை
-36- வருஷம் தர்மர் ராஜ்ஜியம்
வேடர்கள் -சண்டை போட காண்டீபம் தூக்க முடியாமல் தோற்றான் அர்ஜுனன் -வியாசர் வந்து -இத்தனை நாள் நீ தூக்கினது
கண்ணன் அருகில் இருந்த சக்தியால் -மஹா பல–ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் –

குதிரை கனைக்கும் -சிங்கம் முழங்கும் -ராமன் -ஆண் சிங்கம் பெண் சிங்கம் பாதுகா தேவி குட்டி சிங்கம் பரதன் -குகை அயோத்தியை
சீதா தேவியே ஸ்ரீ பாதுகா தேவி -கல் முள் குத்தாமல் நான் அக்ரே போவேன் -பூமியே பாதுகை கொஞ்சும் -தனு மத்திய இடை சிறுத்து –
ஒன்பது செயல்கள் இதில் -நவ நரஸிம்ஹம் -இதனாலே -அஹோபிலம்
போதருமா போலே -புறப்பட்டு வருவது போலே -உறங்கும் ஸிம்ஹம் முழங்கும் ஸிம்ஹம் -பெரு நாட்டுக்கு அதிபதி மலைகளில் வசம் –
காம்பீர்யம் -மத யானை மது கைடவர்களை வீழ்த்தி –
நீளா துங்க ஸ்தன-கிரியில் மன்னு கிடந்து யாதவ ஸிம்ஹம் – திருமேனி கந்தம் அனுபவிக்கும் படி
மதுரம் -அகிலம் மதுரம் மதுராதிபதே -அபஹரனும் மதுரம் –
மாஸூச என்று முழங்கி -அழகிய ஸிம்ஹம் -மஹிஷ்மதி மண்டல மிஸ்ரர் ஸ்ரார்த்தம் -கர்மபாக நிஷ்டர் -சங்கரர் வாதம் –
வந்த வழி கேட்ட என்ன பதில் சொல்லிற்று –
மாலை வாடும் வாதத்தில் தோற்றால் -ஒரு மாத வாதம் -17-நாள் அவள் உடன் வாதம் -காம சாஸ்திரம் கேள்வி –
பரகாய பிரவேசம் அரசனின் உடலில் உகந்து பதில் -யோகி இருப்பதாக மந்திரிகள் -உணர்ந்து -உடலை தேட –
கேள்விக்கு பதிலும் உடலும் ஒரே சமயம் -கை எரியும்-கராலம்ப ஸ்தோத்ரம் ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹர் –
கை கொடுத்து ரக்ஷணம் ஸ்தோத்ரம் -16-கரங்களுடன் தோன்றி –
மீண்டும் உபய பாரதி மண்டல மிஸ்ரர் -வணங்கி -போக -களவும் கற்று மறக்க -சரஸ்வதி அம்சம் உபய பாரதி
ஆபத்தில் ரக்ஷணம் -அழகிய சிம்மர் -அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே –
சுந்தர ராமன் ஆஞ்சநேயர் இருப்பதால் -பந்தர் ஹிந்தியில் ஆஞ்சநேயர் –
அழகிய சிங்கர் -நரசிம்மருக்கு மட்டுமே -சக்கரையும் பாலும் போலே
சந்தாதா -சேராதவரை சேர்ப்பவன் -சந்திமான் -கூட்டங்களை சேர்த்து விடுபவன்

பூவைப்பூ -காயாம்பூ -december-நிறம் -வாசனை யுடன் இருக்கும் -சேராதவற்றை சேர்ப்பிக்குமவன் -விருத்த விபூதிமான் –
ஆழ் துயரை செய்து அசுரரை கொள்ளுமாறு -ஹிம்ஸன்-வியாசர் -கோபம் ஹிம்சைக்குள் கருணை
பாபங்கள் அனுபவிக்க -பல நரகம் அனுபவிக்க வேண்டும்-அத்தை மாற்றி -deep-sorrow -பேரை மாற்றி ஸிம்ஹன்-
தெற்கு ஆழ்வான் -நரஸிம்ஹர் திரு நகத்தால் கீறினால் தான் ஏன் பாவம் போகும் குளித்து போக்க முடியாது என்ற ஐதிக்யம்
ஊருக்கு சிங்கம் எங்களுக்கு தங்கம் -கடிகாசல அம்மாள் -ஆதி சடகோபன் -லஷ்மீ கன்னம் வருடும் நரஸிம்ஹர் பூவைப்பூ வண்ணா
உன் கோயில் -உன் பள்ளி அறையில் நின்றும் -இங்கனே போந்து அருளி -மதுரை தமிழ் -இங்கே
நடந்து வந்து அஞ்சு லக்ஷம் பெண்களும் அழகை அனுபவிக்க -அரசு சபையில் ராமர் பட்டாபிஷேகம் –
அந்தப்புரவார்த்தை செல்லாதே -தந்தை முறையில் எங்கு சொன்னாலும் மகன் செய்ய வேண்டுமே என்றே பெருமாள் கானகம் சென்றார்

ஹிரண்ய கசிபு -ஒழித்த பின்பு -நரஸிம்ஹர் தானே உட்க்கார்ந்து பின்பு பிரகலாதனுக்கு பட்டாபிஷேகம் –
ஆகவே ஸிம்ஹாஸனம் பெயர் வந்தது
வன விலங்கு மா நாடு –நாயை வேஷம் -முழங்காமல் குரைக்க-உண்மை வெளிப்படும் –
சீரிய சிங்கம் தானே இதில் உட்க்கார முடியும் -பிராட்டி உடன் சேர்ந்து இருக்க பிரார்த்தனை
பிராட்டி இல்லாமல் இருந்தால் சீறுவாரே சீறிய சிங்காசனம் ஆகுமே -சீர்மை அவள் இருந்தால் தானே

வலக்கை இடக்கை அறியாதவர் என்றால் எந்தக் கையால் எது செய்ய வேண்டும் என்று அறியாதவர்
தேர் தட்டு வார்த்தை கடல் கரை வார்த்தை போலே சீரிய சிங்காசனத்தில் இருந்து அருளிச் செய்தால்
யாம் வந்த கார்யம் -ஆராய்ந்து அருள் -உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிவாய்
யாம் -ஊராருக்கு தானே மழை -நாங்கள் கஷ்டப்பட்டு வந்தது -நீயே ஆராய்ந்து
எது நல்லது எது தீயது நாங்கள் அறியோம்
நீயே ஆராய்ந்து அனுக்ரஹம்
அம்பரீஷன் பெண் ஸ்ரீ மதி -மாப்பிள்ளை கிடைக்காமல் -நாரதர் பர்வதன் இருவரும் வர –
இருவரும் கேட்க -ஸ்வயம்வரம் -இருவரையும் வரச் சொல்லி -ஸ்ரீ மதிக்கு பர்வதன் முகம் குரங்கு போலே ஆக்க
நாரதர் நாராயணன் இடம் பிரார்த்திக்க
அதே போலே கரடி போலே இவன் பிரார்த்திக்க -ஐயோ கரடி ஐயோ குரங்கு மயங்கி விழ-நடுவில் -பாலன் -ஸ்ரீ மதி –
இருவரையும் காணவில்லை -அவள் பிரார்த்தனை -எது நல்லதோ நீயே ஆராய்ந்து அருள் -ஆகவே நானே வந்தேன் -என்றானாம் –
சாபம் -நீயும் பூமியில் பிறந்து பிராட்டி பிரிந்து கரடி குரங்கு உதவியால் -ரிஷிகள் சாபத்துக்கு தக்கபடி நடந்ததே

ராமானுஜர்
அருள் மழையில் நனைந்தார் -வரதராஜர் பெரும் தேவி தாயார் -சாலைக் கிணறு கைங்கர்யம் –
ஆறு வார்த்தை -சன்யாசம் அனந்த சரஸ்
உபநிஷத் ரஹஸ்ய த்ரயம் ஆழ்ந்தவர் -மன்னிக் கிடந்தவர்
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -நானே கடவுள் -பொருளுக்கு உள்ளே உள்ள ஜீவாத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் குறிக்கும் –
உடல் ஜீவாத்மா பரமாத்மா வரை -நான் -அஹம் குறிக்கும் -இறைவனுக்கு உடல் -அவன் எனக்கு உயிர்
தண்ணீர் கொண்டு வா -சொம்பு கொண்டு வர -தண்ணீர் உள்ள பாத்திரம் -போலே –
பரமாத்மாவின் பாத்திரம் தானே ஜீவாத்மா -இரண்டும் ஒன்றும் இல்லை
யானே நீயே என்னுள் உறைபவனும் நீயே
மலையைத் தாண்டும் புழு கதை -ராமானுஜர் தாசன் -என்றதே கொண்டு சம்சாரம் தாண்டுகிறோம் -ரஹஸ்ய த்ரயம்
வலி மிக்க சீயம் ராமானுஜன் —சீயர் -ஜீயர் -மருவி வந்தது
சங்கர பாஸ்கர –பெரும் பூதூர் சீமான் அவதரித்த நாளே -அறிவுற்று தீ விழித்து
விஜய யாத்ரை –ஸ்ரீ ரெங்கம் –இத்யாதி -எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
ஜலான் அர்க்யம் -120-வருந்தி எழுந்து இருந்து -சோம்பலை வென்று
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி சிங்கம் போலே முழங்கி
பூவைப்பூ -அருளிச் செயல் ஈடுபாடு
அண்ணா -விழிச் சொல் -அக்கார வடிசில் சமர்ப்பித்து –
இங்கனே -ஸ்ரீ பெரும் புதூர் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்து அருளி
மூன்று வித வேத வாக்கியங்கள் இவருக்கு யதிபதி திரிபதி ஸிம்ஹாஸனம்
யாம் -ஆழ்வார்களும் சேர்த்து –அருளிச் செயல் வியாக்யானம் பிள்ளான் –
தானே எழுதினால் யாரும் மேல் கை வைக்க மாட்டார்களே
அனுபவ பூர்வகம் -நிறைய வியாக்கியானங்கள் வேண்டுமே இவற்றுக்கு

தேசிகன் பரம்
உருகி -கோதா ஸ்துதி outburst of the emotion
திரு வேங்கடமுடையான் -உறங்கி -சீரிய சிங்கம் கவிதார்க்கிக சிங்கம்
வேங்கடநாதன் வேதாந்த கூத்தனை -வேங்கடம் என்று விரகு அறியாதார் –
கவி தர்க்கம் இரண்டிலும் -imaginitation-logical-
கம்பீரமாக முழங்கி -த்வீ பாவன்–வீதி த்வீ -யானையை வெல்லும் ஸிம்ஹம்
ஸ்தோத்திரங்கள் -தேசிக பிரபந்தம் -மென்மையாக -பூவைப் பூ வண்ணா
காஞ்சீ புரத்தில் இருந்து எங்கனே -போந்து அருளி -ஆராய்ந்து —
ஆறு போற்றி -ஆராய்ந்து ஆறு ஸ்தோத்திரங்கள் அமைத்து அருளினார் –

———–

அன்று இவ் வுலகம் அளந்தாய் யடி போற்றி
சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி
என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கேலோ ரெம்பாவாய்

மங்களா சாசனம் -ஒன்றுக்கே கர்தவ்யம் -அவனது தனிமையை தீர்த்து அருளவே –
அன்று –போற்றி -ப்ராசங்கிகமாக இந்த பாசுரம் –

கதே ஜலே சேது பந்தம் -நடந்த அவதாரம் என்றோ -பய நிவர்த்தகங்களுக்கு பயப்பட்டு -உறகல் உறகல் -நித்யர்களையும் –
ஸ்ரீ வைகுந்தத்திலும் -ஆபத்து வராது என்று அறியாமல் –
இவர்கள் தூங்கவே மாட்டார்கள் என்றும் அறியாமல் பக்தியால் கலங்கி -பொங்கும் பரிவு –
ஆழ்வார்கள் ஆழ்ந்த நிலை இவருக்கு மேட்டு நிலம் -மற்றவர்களுக்கு காதா சித்தம்
வீற்று இருந்து –போற்றி -நம்மாழ்வாருடைய திருப்பல்லாண்டு -மங்களாசானம் இவர் சொத்து -தினமும் மங்களாசாசனம் –
கைத் தலமாக எழுந்து அருளி -வடபத்ர சாயி -பல்லாண்டு -365-நாள்களும் உண்டு –
ஸ்ரீ தனமாக பெற்ற சொத்து -ஜிதந்தே போற்றி பல்லாண்டு தோற்றோம் மட நெஞ்சே நம -பர்யாயம் -மங்களம் ஆசாசித்தல் –
பெருமை சக்தி பார்க்காமல் மென்மை பார்த்து -ப்ரேம தசையில் -மங்களா சாசனம்
தக்ஷிணாம் -தேவதாந்த்ர ரக்ஷணம் -சீதா பிராட்டி -வடக்கே குபேரன் தெற்கே யமன் –
ரிஷிகள் -மங்கலானி திட விரதம் இருப்பவர் கலங்கி
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் -ராக்ஷஸி கூட

எனக்கு நானே -இருப்பதே மஹா பலி-ப்ரஹ்லாதனுக்கு பேரன் -கொடையாளி அவனுக்கும் கொடை கொடுத்தவன் –
காமரு சீர் அவுணன் -திருவடி நேராக சேவிக்கப் பெற்ற சீர்மை –
காடும் மோடும்–புஷப ஹாசமான திருவடிகளால்
அது நின்ற இடம்-அடி போற்றி -மேலே சென்று -இலங்கை செற்ற திறல் போற்றி -38-சம்வத்சரம்
பொன்ற சகடம் -உதைத்தாய் -7-மாசம் -பங்குனி மாச ரோஹிணி கொண்டாட -விஷம் அமுதமாகும் முஹூர்த்தம்
கிடக்கில் தொட்டில் கிளிய உதைத்திடும்– புகழ் போற்றி –
ஒரே அசுரர் -இருவர் சங்கேசம் பேசி -கன்றுக்குட்டி விளாம்பழம் -கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி-
அநு கூலனாக பேர் வைத்த இந்திரன் -குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி-பசி கோபம் –
அபசாரம் புரிந்து திருந்துவான் என்ற நினைத்த குணம்
பத்னி போலே செய்த பெருமைகளை அன்றோ சொன்னோம் -தாயாக மறைத்து -இருக்க வேண்டாமோ –
அனைத்தையும் அவனுக்கு இல்லை -கையில் கொண்ட வேல்-என்று -ரிஷி கரி பூசுமா போலே –
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி-
உத்சவம் முடிந்ததும் பூர்வர்கள் கொண்டாட்டம் -கலி காலத்தில் நன்றாக பெருமாள் எழுந்து அருளி –
சேவகமே -வீர பராக்கிரமங்களைச் சொல்லி –
அன்று இழந்தோம் -இன்று வந்தோம் -பாபாநாம் வா –பிராட்டி உடைய சரம ஸ்லோகம்

அளந்து -திருவடிகளை நம் தலையில் வைத்து இயற்கையாக தாச புதராக -உள்ள ஆத்மாக்களை அளந்து சொத்தை -ஸ்தாபித்தானே
அடி போற்றி
அக்காலத்திலே சிலர் இழவோடே போனார்கள் –
சிலர் அப்பன் அறிந்திலேன் என்று ஆணை இடத் தொடங்கினார்கள்
சிலர் பிரயோஜனம் கொண்டு போனார்கள் –
அப்போது பரிந்து காப்பிட்டார் இல்லை என்கிற இழவு தீருகிறார்கள்–நாயனார்-
மஹாபலி இழந்தான் -நமுசி வழக்காடினான் -இந்திரன் நாடு கிடைத்தது என்று போனானே -ப்ரயோஜனாந்தரம் கொண்டு போனானே
கோட்டங்கை வாமனனாய் செய்த கூத்து -கிஞ்சித் தாண்டவம் –நிரவியாஜ்ய மந்தஸ்மிதம் -பட்டர் –
செவ்வடி செவ்வித் திருக் காப்பு என்னும் குடிப் பிறப்பால் அடி போற்றி என்கிறார்கள்

ஆத்ம அபகாரம் -நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் -துரபிமானம் போக்கிய அடி போற்றி
தாடாளன் – தாள் -கழல் -பாதம் பாதம் மேல் அணி -பாதம் வந்து காணீரே சரணம் -பர்யாயம்
பரமன் அடி பாடி தொடங்கி –இதில் அடி போற்றி –அடி போற்றும் பொருள் கேளாய் மேலே உண்டே –
மூன்று இடங்களிலும் -அவன் மூவடிக்கு சாம்யம் -ஈரடியால் முடித்துக் கொண்ட முக்கியமும் –
சேமிக்கும் பண்பாடு பாரதம் -இவன் மூலம் கற்றது -33 சதவீதம்-

அடி பாடி -மங்களா சாசனத்துக்கு விஷயம் -திருவடி என்று உணராமல் இழந்தார் பலரும் உண்டே
ஒரு கால் நிற்ப –அண்டமீது போகி -அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து அண்டமீது போகி –
மேலைத் தண் மதியும்–(கீழை-) சூரியனும் தவிர ஓடி –மண் முழுதும் அகப்படுத்த நின்ற எந்தை
வெப்பக் கதிரவன்-சொல்லாமல் —அவன் அபிப்ராயத்தால் கால்
செப்பிடு வித்தை காரன் போலே -திருவடியை வைக்க -கண் கட்டி வைத்த -சின்ன காலை பார்க்க குனிய –
நிமிர்வதுக்கு முன்னே திருவடியை வைத்தான்
நாங்கள் அப்படி அல்ல -அடி போற்றி சொல்ல வந்தோம் –
மேலே கலியன் -மலர் புரையும் திருவடியை வணங்கினேனே–சருகு -பசகு பசகு-
ஆளவந்தார் -கதா புந –சரணம் -அலகிருதமாக
படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயம் அணியாக
அரசு அமர்ந்தான் அடி அல்லால் அரசாக எண்ணாதவர்கள்
ஸ்வாமித்வம் –
சேஷித்வம் -அசேஷ லோக சரண்ய-லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணமாக
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் -தென்கலை -தமிழ்

நின் சரணே சரண் -உபாயமும் கதியும் திருவடிகளே -சரண்யத்வம் –
மண் விண் முழுதும் அளந்த ஒண் தாமரை மண்ணவர் தாம் தொழ வானவர் தாம் வந்து
நண்ணு திருக்கடித் தான நகரே -8-6-7-அளந்த ஒண் தாமரை-முற்றுவமை-
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை -முற்றுவமை -தாமரை என்ன திருவடி -என்றபடி –
கோல மலர் பாவைக்கு அன்பேயாகிய என் அன்பேயோ -பண்பையே சொன்னது போலே –
ஆர்த்தி வெளியிட திருவடி -கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ-
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட குருகூர் சடகோபன்
சரணே சரண் என்று ஏக சிந்தையாய் -வேறே ஒன்றையும் சஹகாரி இல்லாமல்
நைரபேஷ்யம் சொல்லும் இது -தமேவ சரணம் –
சது முகன் கையில் சங்கரன் தலையில் தங்கி–பாவனத்வம்-புனிதம் –
திருவடிகளுக்கு கைங்கர்யம் கொள்ள எப்பொழுது – வந்து தோன்றாய் -அன்றேல்
நின் வையம் தாவிய திருவடிகளுக்கு முன்னே நான் நிற்ப முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய் –
தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்–ஆயாசம் -வாய் திறவாய் -மன்னாதன்-
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி பார்த்தன் -அர்ஜுனன் -அதே மலரை கண்டு தெளிந்து ஒளிந்தான்
மத் யாஜி மத் அர்ப்பணம் -தன்னை சொல்ல -அர்ஜுனன் புரிந்து
அடிப்போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி-திருவாசிரியம் -விண் செலிஇ –முடி ஆயிரம் -அளந்த திருவடிகளுக்கே அடிமை –
1-ஸ்வாமித்வத்துக்கு பாட்டுக்கள் –
2-சேஷித்வத்துக்கு பாட்டுக்கள் -தலைக்கு அணியாக -அடி சூடும் அரசு
3-சரண்யத்வத்துக்கு பாட்டுக்கள்
4-நைரபேஷ்யம் சொல்லும் பாட்டுக்கள்
5-பாவனத்வக்குப் பாட்டுக்கள்
6-அடிப்பூ சூடுவதற்குப் பாட்டுக்கள்
7-போற்றுவதற்குப் பாட்டுக்கள்
8-புகழ்வதற்குப் பாட்டுக்கள்
9-மங்களா சாசனத்துக்குப் பாட்டுக்கள்
இப்படி பல ஆகாரங்கள் உண்டே திருவடிக்கு -பல்லாண்டு பாடவே நாங்கள் வந்தோம் –

——-

இவ்வுலகம் -இதம் -கை காட்டி -காடும் மோடும் முள்ளும் இத்யாதி
சென்று அங்கு -குளவிக்கூடு போலே உள்ள அங்கு அன்றோ இவன் சென்றான் –
பாதுகை சடாரி -அவனையும் காப்பாற்றும் -வேதமே சடாரி -பெருமாள் உடைய உத்தரணி போன்றவற்றை நாம் தொட்டால்
அவற்றை அலம்பி வைப்பார்கள் -சடாரியை தலைக்கு மேல் ஸ்பர்சம் இருந்தாலும் தோஷம் தீண்டாதே
தானம் வாங்கும் பொழுது மந்த்ரம் -சொல்லி வாங்கிக் கொண்டால் பாபம் தீண்டாது -அபஹத பாப்மத்வம் வேதத்துக்கு உண்டே
நாக்குக்கு பிசுக்கு ஒட்டாதே –
சகடம் உதைத்த புகழ் போற்றி -யசோதை திருவடியால் உதைத்ததால் சகடாசுரன் போக வில்லை –
கேசவா இத்யாதி நாம பலத்தால் என்றே இருந்தாளாம்
கொழு மோர் இத்யாதி கொடுத்து கண்ணனுக்கும் கூட இருந்த பிள்ளைகளுக்கும் ஆஸ்வாசம் பண்ணினாளாம்
விளாம்பழம் -மன்மத பழம் என்பர் -முழுவதுமே உண்ண வேண்டும் -ஸர்வதா போக்யம்-எப்பவும் உண்ணலாமாம் -பங்கு போடக் கூடாதாம் –
கரம் போற்றி இல்லை கழல் போற்றி குஞ்சித திருவடிக்கு பல்லாண்டு
அடியார் பரஸ்பரம் சேவிப்பது உள்ளே இருக்கும் பரமாத்மாவுக்கே -காஞ்சி பெரியவர் காவேரி நீராடி
இவ்வாறு அடியவர் சேவிப்பதை பார்த்து மகிழ்வாராம்
எண்ணெய் காணா ரெங்கன் வெள்ளி காணா ரங்கன் -வெள்ளி ஆபரணங்கள் கூடாதாம்
அட்டுக்குவி பருப்பதமும் நெய் தயிர் வாவியும் -இன்றும் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் நெய் வாவி பொன்ற பாறை சேவிக்கலாம் –
எண்ணெய் இல்லாமல் நெய் வைத்தே பிரசாதமாம் அவனுக்கு
சங்கல்பத்தாலே மழையை நிறுத்தும் சக்தி -மலையே ரக்ஷகம் என்று காட்ட வேண்டுமே –
அப்பன் தீ மழை காத்து குன்றம் எடுத்தான் -ஸ்ரீ நாத் ஜீ -போக்-அமுது செய்து கொண்டே சேவை –
உபேந்த்ரன்-இந்திரனுக்கு தம்பி -உபரி இந்திரன் -super-inthran-

குணம் -சொன்னாலே -குணவான் கஸ்ய வீர்யவான் -வசீ வதான் குணவான் -ஆளவந்தார் -வசீகரிக்கும் வள்ளல் தன்மை நீர்மை –
மலர் விழி -தாமரை விழி -சிறந்த மலர் போலே சிறந்த குணம் நீர்மை -புரையற கலந்து –
அவதாரம் -மேல் உள்ளவன் தானே இறங்க முடியும் -பராத்பரன் நாராயணனுக்கே பொருந்தும்
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத -என்று அருளிச் செய்த நீர்மையே குணம் போற்றி -தேவத்வமும் நிந்தையானவனுக்கு -நாயனார் –
பகை கெடுக்கும் -பகையை கெடுக்கும் பகைவர்களை இல்லை -வேல் போற்றி
வாரியார் -வேல் பற்றி கருணாகாச்சார்யார் -கேட்டு
-16-திவ்ய ஆயுதங்கள் —குமாரா தாரா தீர்த்தம் -ஸ்காந்த புராணம் -தபஸ் பண்ணி நாராயணன் இடம் கொடுத்த வேல்
வேலை கொடுத்து அம்மா இடம் ஆசீர்வாதம் வாங்கி கொண்டான் -முருகனே திரு ஞான சம்பந்தர் பெற்று அடியாருக்கு கொடுக்க கலியனுக்கு
வேல் -போற்றி -நடாதூர் அம்மாள் முதலில் சக்ரபாணி ஸ்தோத்ரம் ஜெய சக்ர ஸ்வரூபா -32-வெற்றி வேல் சந்தஸ் -சக்ரபாணி –ஆனி சித்திரை -உத்சவம்
சங்கு அம்சம் முதலி ஆண்டான் -சக்கரத்து அம்சம் நடாதூர் அம்மாள்
ஹேது புங்கவ ஸ்தோத்ரம் -அப்புறம் கூர நாராயண ஜீயர் -தேசிகன் –
தேசிகன் இத்தையே பிரதிபட சக்கரத்து ஆழ்வார் ஸ்லோகம்
சேவகம் -குதிரை வாஹனம் -கொத்துக் கடலை -ஹயக்ரீவர் பிரசாதம் –
இறங்கேல்-கோப்புடைய சீரிய ஸிம்ஹாஸனம் இருந்து இறங்காதே –
இரங்கேல்-இரக்கமே உபாயம் –

ஆராய்ந்து அருள நடக்க ஆரம்பிக்க -திருவடி கன்னி விடுமே அஞ்சி -தாம் வந்த கார்யம் மறந்து -பல்லாண்டு
அங்கங்கள் அழகு மாறி-கூடி -ஆபரணங்கள் இல்லாமல் -முழுவதாக சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ண -ஆலிங்கனம் பண்ண ரிஷிகள் –
அடுத்த பிறவியில் கோபிகள்
ஸுவ்குமார்யம் -சேஷன் பரகத அதிசய ஆதேய -மேன்மை சேர்க்கவே இருக்க -மலரும் மணமும் போலே -ஸ்வரூபம் பரிவதே –
தயிர் சாதம் நாகப்பழம் சேர்த்து -கருட வாகன பண்டிதர் -தன்வந்திரி அமுது செய்து -கஷாயம்
ஞானம் முற்றி பக்தி -அது முற்றி பரிவு -இந்த அஞ்ஞானம் அடிக்கழஞ்சு பெரும்
கழஞ்சு -பொன் -மிக உயர்ந்தது –
வாத்ஸ்ய வரதர் -தேவராஜன் தகப்பனார் -அவர் எங்கள் ஆழ்வான் இடம் -அனுப்பி நான் செத்து வாரும் –
அடியேன் வரதன் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்று பின்பே அவருக்கு
அது முற்றி பக்தி -பால் காய்ச்சி -நடாதூர் அம்மாள் ஆனார்
அப்பாஞ்ச ஜன்யம் -பெரியாழ்வார் தம் கண் எச்சில் படக்கூடாது என்று கண்ணைத் திருப் பல்லாண்டு

பொங்கும் பரிவில் பெரியாழ்வாரையும் விஞ்சி -மலைக்கும் மடுவுக்கும் வாசி –
ஆழ்வார் -ஆளப் போகிறார் -எதிர்காலம் -ஆண்டாள் -ஆண்டு விட்டாள்-இறந்த காலம் –
தாய் -சொல் அடி தோறும் -தாய் போலே பரிவு –
மதியினால் குறள் மாணாய-சாமர்த்தியம் / வீரம் ராமனுக்கு /உதைத்த பெருமானார் பராக்ரமம் கொண்டாடுவார் /
சமயோசித புத்தி இருவரையும் நிரசித்து/ நடுங்கா வண்ணம் காத்தான் / கையார் சக்கரத்து அழகை அனுபவிப்பார்கள் –
இவள் தான் பொங்கும் பிரிவால் அனைத்துக்கும்

அன்று -தேவர்கள் வீடு இழந்து -அசுரர்கள் -ஆட்சி -சுக்ராச்சாரியார் பலத்தால் மஹா பலி —
தானே சடாரியை நம் மேல் வைத்து பக்திக்கு விதை வைத்த நாள் -முக்கியமான நாள் –
ஸ்த்ரீத்வ அபிமானத்தையும் போக்கிய நாள் –
இவ்வுலகம் -தாழ்ந்த -இந்த உடலை விட்டு அந்த பரஞ்சோதி அடைகிறான் சாந்தோக்யம் –
மலர்மகள் கை வருட மலர்ப்ப் போதில் சிவக்கும் திருவடி -அந்த திருவடிக்கு போற்றி
சொக்கப் பானை -மஹா பலி விட்ட யாகத்தை நாம் முடிக்கிறோம்

பரத்வம் வெளிக்காட்டிய அவதாரம் அது -மானிடராய் பிறந்து -தசரதாத்மஜம் -தர்ம வடிவான பெருமாள் -complete-man-
எவ்வாறு நடந்தனையோ ராமாவோ –
தென்னிலங்கை -தென் அத்தியூரர் கழல் -அழகிய -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் –
திறல் -மிடுக்கு -எதிரிகளும் கொண்டாடும் மிடுக்கு -கூர் அம்மன் -அவன்
இவனோ ஆயர் குலத்து அணி விளக்கு குட்டிக் கண்ணன் -இவனுக்கு அன்றோ -சகடம் பொன்ற அழியும் படி உதைத்தான் –
ஆறு மாத பூர்த்தி கொண்டாட்டம் -திருவடி நீண்டு உதைக்க -சகடம் பொன்றதைக் கண்ட யசோதை -புகழ் –
அசுரர் சுவடு கூட தெரியாதபடி -நிரசித்த புகழ் -திருவடி ஸ்பர்சத்தால் சுத்த சத்வமயமாக மாரி மோக்ஷம் கொடுத்த புகழ் –
மிச்சம் இல்லாமல் — -கற்பக மரம் பொன்ற ராமாயணம் -வளர விதையாக மாரீசன் –
வில் தழும்பு பெருமாள் -சகடம் உதைத்த தழும்பு இவன் திருவடிகளில் உள்ள புகழ் -என்றுமாம் –
குணிலா -எறியும் கருவியாக -கழல் போற்றி -எறிந்த கரம் போற்றி இல்லாமல் -foot-work-மூலம் எறிந்த செயலுக்கு பல்லாண்டு
குன்று குடையாக எடுத்து -கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தான் -குணம் போற்றி –
காம தேனு முன்னிலையாக இந்திரன் வந்து ஷாமணம் -அடியாரைப் பற்றி –
கொசு காலைப் பிடித்து சுற்றி வந்து காதில் நாம சங்கீர்த்தனம் செய்து மோக்ஷம் போகுமே
முன் குழந்தைக்கு முதுகு கொடுத்து பிறந்த குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கும் தாய் போலே –
ஷமா -குணம் -உபேந்த்ரன் -தப்பாக கொடுத்ததையும் ஏற்றுக் கொண்டான் -அந்த குணம் போற்றி –
அபசாரம் செய்து -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் செய்து -பிள்ளைக்கு -அர்ஜுனனுக்கு உபகாரம் செய்ய வரமும் பெற்றான்

வேல் -சக்கரத்தாழ்வார் அம்சம்
ஹேதி -கோரப்பற்கள் நகங்கள் வாமனன் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக்கையன் -மழு கோதண்டம் பானம் எல்லாம் சக்கரத்தாழ்வார்
வாஹனம் கருடன் -படுக்கை -ஆதி சேஷன் சயனம் வடபத்ர சாயி -ஆலிலை -மாலை திருத் துழாய் அம்சம்
பாணாசுரன் -தோற்று -முருகன் வேலை கொடுத்தான்
முருகனுக்கும் -வேல் -ஸ்காந்த புராணம் -வேங்கடேச மஹாத்ம்யம் -சனத்குமாரர் -ஸ்கந்தன் பெயர் -திரிபுர ரஹஸ்யம்
கனவில் கண்டு -தேவாசுர யுத்தம் சண்டை போட்டதாக
முன் ஜென்ம -வேதம் -சத்வ குணம் -கனவு பலிக்கும்
த்யானம் -செய்ய பார்வதி சிவன் வந்து -உங்களுக்கு வரம் தருகிறேன் -பார்வதி இவர் போல்வன மகனாக –
எனக்கு -கேட்டதால் கர்ப்ப வாசம் இல்லாமல் –
சரவணப் பொய்கை பார்வதி மறு வடிவு -பஸ்மாசுரன் -தலையில் கை வைத்து பஸ்மம்
ஆசமனம் பண்ணி தான் பிரயோகம் -சொல்லிக் கொடுக்க -தான் தலையில் வைத்து
உருகி பார்வதி சரவண பொய்கை–சாந்தோக்யத்திலும் உண்டு–ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -3-3-22–சங்கர பாஷ்யத்தில் இதிலும் உண்டு
பத்மாசுரன் சிவனுக்கு பிறந்த மகன் தான் என்னை கொல்ல வேண்டும்
திருமலைக்கு வந்து குமாரா தாரா -தபஸ் -வேலை கொடுத்து –
சிக்கல் -வேல் விடும் கண்ணி உத்சவம்–மாமா இடம் பெற்றதை அம்மா இடம் கொடுத்து வாங்கி கொண்டார்
வேளாம்கண்ணி அவர்கள் இத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள்
திருமாலிருஞ்சோலை வந்து கொடுக்க -பழம் முதிர் சோலையில் ஒய்வு எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்ல -பக்தர் இடம்
மிடுக்கன் கார்த்திகை தளபதி -ஞான சம்பந்தர் -தோன்றி சீர்காழியில் -வேலை திரும்பிக் கொடுக்க-

சீர்காழி சிறப்பை சித்தரித்து ஒரு குறள் ஒரு குறள் பாடும் -என்ன
தாடாளன் -ஆசிரிய விருத்தம் பாட -குறள் –வாமன மூர்த்தி -திருக்குறளில் ஒரு குறள்
மடியிலா மன்னவன்-சோம்பல் இல்லாத மன்னவன் – அடி அளந்தான் –குறள் உண்டே
ஞான சம்பந்தர் ஆழ்வாரை பாட -ஆலி நாடா -பதம் பெற்ற பெருமாளே -பாட்டால் உள்ளம் பறி கொள்கிறீர் –
தனிப்பாடல் திரட்டு -ஆழ்வார் இவரை பாடினார் – என்பர்
சம்பந்த பெருமாள் -மயிலையில் நெருப்பால் வந்த பூம் பாவை -தெளிந்த நிலவாக என் பெண் எரிகிறாள்
அணைத்த கையும் –வேல் உடன் சேவை –

ஆறு போற்றிக்கும் ஆறு பிரபந்தங்கள் தேசிகன்
உரு சகடம் –பெரிய பெருமாள்
ஜெய ஜெய மஹா வீரா -திறல் போற்றி
யாதவப் ஹியுதம் எழுச்சி -புகழுக்கு
கழல் -பாதுகா சஹஸ்ரம்
குணம் -தயா சதகம் 108-
வேல் சுதர்சன அஷ்டகம்

உய்யும் ஆறாக இந்த ஆறு போற்றிகளை
என்று என்றும் -மீண்டும் மீண்டும் அசை போட்டு –
உன் சேவகமே -வீர தீர பராக்ரங்களையே பாடி
பறை கொள்வான் -பறை கொள்வதற்காக -என்ன என்று பின்பே சொல்லுவாள்
இன்று யாம் வந்தோம் -சிறு பெண்கள் -late-வந்தாலும் lateset-இரங்கு-மன்னிப்பாய்
தூங்கிய நீ எழுப்பி நடக்க வைத்தோமே

ஆச்சார்ய பரம்
சிறிய விஷய உபதேசம் -இரண்டு முட்டாள் -ராவணன் -கார்த்த வீர்ய ராஜன் வாலி பரசுராமன் -துரியோதனன் -தொடங்கி
உலகம் அளந்தது ஸ்ரீ ராமாயணம் ஸ்ரீ மஹா பாரதம் –
இலங்கை எரித்த ஆஞ்சநேயர் பொன்ற ஆச்சார்யர்
முக் குணங்கள் விபீஷணன் ரஜஸ் தாமஸ் ராவணன் கும்பகர்ணன்
சகடம் -சம்சாரம் -திருவடி சம்பந்தத்தால் போக்கி அருளுவார் -சலவைத் தொழிலாளி -ராமானுஜர் -அந்த வண்ணானை மன்னிக்க –
பெருமாள் இடம் எதுக்காக கேட்கவில்லை என்று ராமானுஜர் கேட்க மோக்ஷம் தர நீர் உள்ளீர் என்றானாம்
கள்ள வாதம் கொண்டு கள்ள வாதம் முறிக்க உளன் எனில் உளன் அவன் உருவங்கள் –
உளன் அலன் எனில் உளன் அவன் அவ்வருவுகள்
குன்று -குணம் என்று குன்று ஏறி நின்று நம்மை ரக்ஷிக்கிறார்
வேல் -சங்கு சக்கர முத்திரை மூலம் போக்கி அருளுகிறார்
ஆச்சார்யர் வைபவம் பாடி -இன்று யாம் -இன்றி யாம் கைம்முதல் இல்லாமல் வந்தோம் –

————-

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில்
ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலானாகித் தான் தீங்கு நினைந்த
கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பன்ன நின்ற நெடுமாலே யுன்னை
அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம்-அப்ராக்ருதம் -உலக இயலுக்கு மாறுபட்டு
வேத்தி தத்வத-உண்மையை அறிந்தவன்
ஜத்வா தேகம் புனர் ஜென்மம் நயிதி-மாம் ஏதி-என்னை அடைகிறான் -இருவருக்கும் ஜென்மம் சப்தம்
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் –ஆகாதோ மதுராம் புரிம்-வந்தார் -பிறந்தார் சொல்லாமல் –
இருக்கிறவர் தான் வரமுடியும் –
ஜன்மா பிறந்தார் ஆவிர்பூதம் வந்தார் தோன்றினார் பிறந்தார் -வாசி அறிய வேண்டுமே ஜென்ம ரஹஸ்யம் அறிய
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்–
வருத்தம் தீர -ஐஸ்வர்யாதிகள் ஒழித்து-பற்று அற்று -த்யஜித்து
வருத்தமும் தீர -கைவல்யமும் ஒழித்து -பற்று அற்று -த்யஜித்து –
மகிழ -அவனை அடைந்து அனுபவ ஜெனித பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -பேரின்பம் பெற வேண்டுமே

ஒளித்து வளர-அந்தர்யாமி பட்டது பட்டானே -யோக நீதி நண்ணுவார் சிந்தைக்கு தானே அகப்படுவான் –
அவதாரம் சகல மனுஷ நயன விஷயம் ஆக வேண்டுமே
உள்ளே உறைகிறார் -சத்தைக்காக என்பதையும் கூட தரிக்கிலனாகி-இல்லை என்பவர் தீங்கு நினைக்க முடியாதே
நாஸ்திகனால் அவனுக்கு தீங்கு நினைக்க முடியாதே -இருக்கிறார் என்று சொல்லும் ஆஸ்திகருக்குத் தான் தீங்கு நினைக்க முடியும் –
மரத்துக்கு மேல் நின்று வேரை வெட்டுமா போலே இல்லை என்று சொல்லி வைபவர்கள்
தீய புந்திக் கஞ்சன் -எண்ணத்தால் தீங்கு நினைத்தவன் –

கருத்தைப் பிழைப்பித்து–கம்சனுக்கு கண்ணனுக்கும் நேராக சண்டை இல்லையே -அவன் நினைவை அழித்து
வயிற்றில் நெருப்பு ஜாடராக்னி -எப்போதும் இருக்கும் -ஜீரணத்துக்கு
வயிறு எரிவது பொறாமையால் -இது வேறே
நெருப்பு என்ன நெடுமால் -பித்தன் -தேவகி வஸூ தேவன்
பெற்றேன் -பிரசவித்தல் -அடைதல் -தாயாரின் கடையாயின தாய் ஆனேன் –
பெற்றவர் இழக்க பெறாதவர் பெற்றார்கள் -பெற்றும் பேறு இழந்து –
காணுமாறு இனி உண்டு எனில் அருளே -உபந்யஸிக்க வேண்டாமே நடந்தத்தை அவனுக்கு –
ஒரே உபதேசம் -62-திரு நக்ஷத்திரத்தில் அர்ஜுனனுக்கு

அர்த்தனம் -பிரார்த்தனைக்கு -வேண்டுதல் -இறைஞ்சுதல் -அருத்தித்து வந்தோம்
உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் -நீ தான் வேண்டுதலுக்கு விஷயமும் -அடைய கருவியும் –
உன்னால் -மூன்றாம் வேற்றுமை -உன்னை-இரண்டாம் வேற்றுமை –
பறை -கைங்கர்யம் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ஆரம்பித்து -இதில் -யுன்னை
அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்
நீ -நாராயணனாக நீயே -அஸ்மத் சப்தம் நான் –யஸ்மத் சப்தம் நீ
தருதியாகில்-உன்னாலே உன்னை அடைய வேண்டும் -உபாயமும் நீயே ப்ராப்யமும் நீயே
கீழே ஏவகாரம்-உறுதியாக ஆரம்பித்து இங்கு ஆகில் -சங்கை தொனிக்க காரணம் –
எண்ணம் சிந்தனை மாற்றம் -உறுதி குறையவில்லை -விவேகத்துடன் வேகமும் சேர்ந்து –
கண்ணனின் ஆகாரம் நன்றாக அறிந்து –
ஸ்வாமி பார்த்து செய்ய வேண்டும் -என்ற எண்ணம் -பண்பட்ட வார்த்தை

ஜனி ப்ராதுர்பாவம் -சரீரம் திரோதானம் -விபுவான அவனது ஸ்வரூபத்தையும் மறைக்கும் மாயா –
சூரியனை மறைக்கும் ஓட்டாஞ்சில் போலே
ஆக்கையின் வழி உழன்று -ஜனனம் -பிறப்பு -ஜனி யுடையவர்கள் ஜனங்கள்
அவனுக்கு –
தேவகி பூர்வ ஸந்த்யாயம் ஆவிர்பூதம் -கிழக்கு திக்குக்கும் ஸூர்யன் போலே
இவள் கர்பத்துக்கும் அவனுக்கும் ஒட்டாத சம்பந்தம் -அச்யுத பானு
திக்கு -தார்க்கிகள் படி த்ரவ்யம் –
தாஸாம் ஆவீரபூத்-ப்ராதுர் பாவம் –பூ சத்தாயாம் – பூ -இருக்கிறார் -தஸா பேதம் -ஷட் பாவ விகாரம்
அஸ்தி –ஜாயதே –பரிணமதே -விவர்த்ததே -அபஷீயதே -விநச்யதே
விவயம் அடையாமல்–அவ்யயம் -பெண் பால் -நிகழ் காலம் -ஒருமை பன்மையாலோ -விகுதி வெளிப்பட்டு
ஆவிஸ் பூ-வெளிப்பட்டு இருக்கிறது
ப்ராதுர் பூ-கண்ணுக்கு இலக்காகி இருக்கிறது
பூ -இருக்கிறது விடாமல்

பூ சத்தாயாம் ஆவீர் பூ -ப்ராதிர் பூ -கண்ணுக்கு இலக்காமல் இருந்து பின்பு வெளிப்பட்டு இருக்கலாம்
தாஸாம் ஆவிரபூத் ஸுவ்ரி பீதாம்பர ஸ்ரக்வீ-கோபிகளுக்கு நடுவில் மறைந்து தோன்றி-வெளிப்பட்டு இருந்தார் இங்கு –
சாஷாத் மன்மத மன்மத பிஷார்த்தியாக வந்து ஸூந்தரம் பிச்சைக்கு
அந்தர்யாமி -பூ சத்தை -சர்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் -இல்லத்துக்கு அல்லதும் அவன் உரு
சித்தாகவும் அசித்தாகவும்-இருந்து -சரீரமாக கொண்டு இவற்றில் விலக்ஷணன்-
ஐத தாத்மம் இதம் சர்வம் -தத் த்வம் அஸி
ஜெனினம் ஜனி ப்ராதிர்பாவம் -நமக்கும் -கண்ணுக்கு இலக்காகி வெளிப்படுதல்
பிறப்பு உத்பத்தி
கடம் உருவாகும் -இருக்கும் பவதி-
மண் மீசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து –அண்ணல் ராமானுஜர் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே
பிறந்த அவன் -தோன்றிய ஸ்வாமி

அந்தி யம் பொழுதில் அரி உருவாகி -எடுத்துக் கொண்டார்
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீய தோன்றிய -வெளிப்பட்டது -இருப்பது தான் தோன்றும்
இருப்பது மாறி ஜனிப்பது உண்டாவது தான் ஸத்கார்ய வாதம்
தண்ணீர் -மின்சார உத்பத்தி -கேந்திரம் -இருக்கும் சக்தி வெளிப்பட்டதா உருவானதா –
பூ -மின்சாரம் -தண்ணீர் -அஹங்காரம் -மஹான் இப்படி -மேலே மேலே
தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை –
ஸ்ரீ நாலாயிரமும் அநாதி பிறக்க வில்லை தோன்றியது -ஸத்கார்ய வாதம்
நம்மாழ்வார் பார்த்து வெளிக்கொண்டு வந்ததே திருவாய் மொழி
ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை ஆதி காரணம் -சத் ஏவ –

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாறும் –செய்து போன மாயங்கள்
பிறந்த மாயா
மாயக்கூத்தா வாமனா
தத் ஆத்மாநாம் ஸ்ருஜம்யஹம் என்னை நானே படைத்து கொள்கிறேன்
அஜோபிசன் –அதிஷ்டயாமி சம்பவாமி யுகே யுகே -சம் பவாமி – நன்கு தோன்றுகிறேன் –
யஸ்யாம் ஜாதா ஜகன்னாதா -எங்கு வந்தாரோ –
வஸூ தேவ க்ருஹே சாஷாத் ஜெனிஸ்த்தி -பிறப்பை எடுக்கிறார்
அன்னமும் இத்யாதி –ஆனான் -ஆகிய -இப்படி இருக்கிறவர் அப்படி ஆகிறார்
விண் மீது இருப்பாய் –மண் மீது உழல்வாய் –இப்படியும் சப்த பிரயோகம்
ஆகதோ மதுராம் புரிம் -வந்தார்

பரமாத்மா
பூ இருக்கிறார் -உத்பத்தி பண்ண வேண்டாம் -படைக்க ஒருவர் இருந்தால் இவர் பரமாத்மாவாக முடியாதே
எங்கு எத்தோடு இருக்கிறார் -இப்படி இருக்கிறார் -குணங்களோடு -ஞானத்தோடு -ஆனந்த மயம் –
கர்ம வஸ்யம் இல்லையே -கிருபை தயா இவை ஞானத்தை பாதிக்கலாம்
வெளிப்படுகிறது -இச்சையால் -கிருபையால் கண்ணுக்கு இலக்கு ஆகிறார் –
எதற்கு வெளிப்பட்டார் -கிருபை -காரணம் -பிறந்து -கிருபையை காட்டவே பிறந்தேன் –
நீ கர்மம் தொலைக்க உதவ -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி

நீள் கடல் சூழ் இலங்கைக் கோன் தோள்கள் தலை துணி செய்தான்
தாள்கள் தலையில் வணங்கி நாள் கடலைக் கழிமினே–1-6-7-
கழிமின் தொண்டீர்கள் கழித்துத் தொழுமின் அவனைத் தொழுதால்
வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே–1-6-8-
தரும அரும் பயனாய திரு மகளார் தனிக் கேள்வன்
பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவாரே–1-6-9-

தாள்கள் தலையால் வணங்கி -அவனைத் தொழுதால் வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே–
திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் இருமை வினைகள் கடிவார் -ஸ்ரீ த்வய ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக அர்த்தங்கள் –
நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காகாக படாதன பட்டு -இத்தனையும் கிருபா கார்யம்
ஜனன ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் -அவன் பிறந்து நம்மையும் பிறப்பிக்கவும் முடியும் –
ஜன ஜென்மாதி -நிமித்தம் -பிரயோஜனம் -அவன் –
அத்ய மே சபலம் ஜென்ம -அக்ரூரர் -ஜென்மம் பலித்தது-ச பலம் – கண்ணனை பார்த்ததால்-ஜென்மம் கழிக்கவே
அறுவர் தம் பிறவி அம் சிறை
வலிய சிறை புகுந்தார் வடமதுரையில் புகுந்தான் இவன் -சீதா பிராட்டி இலங்கையில் வலிய புகுந்தது போலவே

ஜீவாத்மா
பூ – இருக்கிறோம் -உத்பத்தி பண்ண வேண்டாம் -இருப்பதை மாற்றுவது -உண்டாக்க வேண்டாம் –
ஞானத்தோடு இருக்கிறார் -ஸ்வரூபம் குணம் ஞானம் ஆனந்தமயம் -சாம்யமா –
நேராக வாசி காண்கிறோமே –
விஷமம் மாறுபாடு தான் கண்ணில் படும் -கர்ம தாரதம்யம் –
கர்மத்தால் வெளிப்பட அதுவே பிறப்பு நமக்கு
கர்மபலன் அனுபவிக்க வெளிப்படுகிறோம் –
அறியாமல் புது கர்மங்களை சம்பாதிக்க நிமிர்ந்து -சேவிக்கிறோம் -மீண்டும் சுழல்
கர்மம் தொலைந்தால் ஞானம் ஆவிர்பாவம் வெளிப்பட்டு ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம்

பூ -மூடி விலகி கர்மம் தொலையும் நமக்கு -கிருபை தொலையாது அவனுக்கு -இது வந்தேறி இல்லையே –
ஞானம் ஆனந்தம் ஆவிர்பாவம் -அடைந்து -பரமம் சாம்யம் -ஸ்வேன ரூபேண -இயற்க்கை விளங்கப் பெறுகிறோம்
பக்குவமான ஜீவனை அவன் அனுபவிக்கிறார் மேலே
நமக்கு வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்கிறோம்–

————-

தேவசேனன் பெண் தேவகி -உக்ரசேனன் பிள்ளை கம்சன் – -/ கம்சன் தேவகி ஓன்று விட்ட அண்ணன் /
ஜாத கர்மா -பிறந்த உடனே செய்ய வேண்டியது -தாய் பால் குடிக்கும் முன்பே -/ கீர்த்திமான் -முதல் பிள்ளை –
காலநேமி பிள்ளைகள் -ஹிரண்யகசிபு cousin-தீவில் விட்டு -பிரகலாதன் சத்சங்கம் -காலநேமி தானே கம்சன் –
அவன் கையாலே கொல்லப்பட்டு மோக்ஷம் அடைந்தார்கள்
யோகமாயை யசோதைக்கு பிறந்ததும் அனைவரையும் தூங்க வைக்க –
அந்தரத்தில் இருந்து பேசியதால் அந்தரி -பெயர் –
பல்லாண்டு பாடுதல் ஜென்ம சித்தம் -எத்தை வேண்டி வந்தீர்கள் -கேட்க அத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார்கள் –
மகன் -பிள்ளை-மைந்தன் குழந்தை -வாசி உண்டே அணில் பிள்ளை -தென்னம் பிள்ளை -போலே அம்மா சொல் கேளாமல்
பிறக்கும் பொழுது -தாயார் திரு மார்பில் -பிள்ளை திரு நாபியில் -நான்கு திருக்கரங்கள் சங்கு சக்கரம் எனது அத்புதம் பாலகம் –
ஆபஸ்தம்பர் -தாயார் சொல்லே பிரதானம் -தாய் சொல்லைத் தட்டாதே -தந்தை சொல் மிக்க மந்த்ரம் இல்லை –
கௌசல்யை காட்டுக்கு போக வேண்டாம் சொல்ல கேட்காமல் போன பெருமாள் போல் –
அம்மா நினைத்து -சோகம் இரண்டாம் நாளே பெருமாள் -ஆகவே இந்த அவதாரம் தாய் சொன்னபடி மறைத்துக் கொண்டான்
கருணை எளிமை உடன் நம் பிறப்பை அறுக்க தான் கர்ப்ப வாசம் -தந்தை தாய் கால் விலங்கு அற
அவனை போல் நாம் ஆக நம்மைப் போலே பிறந்து –
ஓர் இரவில் -ஒருத்தி -அத்விதீயம் -பாக்கியசாலிகள்
கார்க்காச்சார்யார் -திரு நாமம் சூட்ட -மாட்டுக் கொட்டகையில் தொட்டில் போட்டு -ஆனந்தம் தரும் பலசாலி -பலராமன் —
கருப்புக்குழந்தை -கிருஷ்ணன் வாஸூ தேவன் –
விதியினால் பெடை–ஒருத்தி -எய்தவன் கை உணரும் -கம்ச பயத்தாலும் பொங்கும் பிரிவால் பெயரை சொல்லவில்லை
அத்தத்தின் பத்தா நாள் –

தேவகி -பஸ்யதி புத்ர பவ்வ்த்ர -உந்தித்தாமரையில் -ஒரே நேரத்தில் பார்த்த ஒருத்தி
ஓர் இரவில் -60-ஸ்லோகங்கள் தேசிகன் யாதவாப்யம்–நான்கு பேர் மற்றும் விழித்த இரவு –
நால்வர் தபஸின் பலமாக கண்ணனை வளர்த்த யசோதை ஒருத்தி
சத் வித்யை -சாந்தோக்யம் -உத்தாலகர் -ஸ்வேதகேது –
ஆதிமூலம் -காரணம்–சதேவ சோம்ய- -ஏகமேவ அத்வதீயம் -ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன் –
நீ வந்த கார்யம் -ஆயருக்கு அருள் செய்யவே -அந்த அருளை வேண்டியே வந்தோம் –

தீங்கு நினைந்த -மறைத்து வார்த்தை -மதுரைக்கு வில் விழா வியாஜ்யம் -குவலயா பீடம் -பாகன் -மல்லர்-
வில் பெரு விழவும்-செய்த வேகத்தால் முன் பின் -தான் தீங்கு நினைந்த -தனக்குத் தானே தீங்கு நினைத்துக் கொண்டானே –
நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமால் -பார்த்த பார்வையிலே பாபக் கூட்டங்கள் எரியும் படி –
வைச்வானர அக்னியாக -எங்கள் பயம் -அக்னியை சேர்த்து அவனுக்கு –
நெடுமால் –
தாய் தந்தைக்கு ஒரு பிறவியில் செய்த நன்றிக்கடன் செய்ய நூறு பிறவிகள் வேணுமே
காணுமாறு அருளே -நெடுமால் –
நாராயணனால் சாகா வரம் கேட்ட அசுரன் -துரியோதனன் -பார்வதி இடம் அபசாரம் -இடுக்குக்கீழே –
அடிக்க கூடாதே -கதா யுத்தம் -பலராமன் -அரக்கு மாளிகை பாண்டவர் இறந்தது போலே நினைத்து கற்றுக் கொடுக்க –
ஆணவம் -தொடையை கதையால் அடித்து -திரௌபதி சாபம் -illeegal-சாபம் -மைத்ரேயர் -சாபம் -கொடுத்து -legalaise-பண்ணி –

கோபிகளுக்கு அருள் செய்யவே வந்தாய் -எங்கள் பிரதிபந்தங்கள் போக்க சக்தன் -நெடு மால் -மூன்றையும் நினைவு படுத்தி
என்ன வேண்டி வந்தீர் -உன்னையே வேண்டி உன்னிடம் வந்தோம்
பறை -சங்கேசம் –
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் -புறம்பே தொழுவார்க்கு பொய்யனாகும் –
உன்னையே வேண்டி உன்னிடம் வந்தோம் –
திருத் தக்க செல்வமும் -பிராட்டியால் விரும்பப்படும் செல்வம் நீயே திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன்
சேவகமும் -வீர தீர பராக்ரமம் -காக்கும் தொழிலை
யாம் பாடி -சேவகம் பாடி வருத்தம் தீர்ந்து -திருத்தக்க செல்வம் பெற்று மகிழ்ந்து –
கிருஷ்ணனின் வருத்தமும் தீரப்பெற்று அத்தைப் பார்த்து நாங்கள் மகிழ பறை தருவாய்
நானா பாறையா ஒன்றை சொல்லச் சொல்ல -அடுத்த பாசுரம்

ஆச்சார்ய பரம்
பட்டர் -நஞ்சீயர் -வேதாந்தி -சன்யாசம் -அனந்தாழ்வான் –
சரணம் வார்த்தை சொல்லி வியர்க்கும் பொழுது குளித்து பசிக்கும் பொழுது உண்ணலாம்
திருமந்த்ரத்திலே வளர்ந்து த்வயத்திலே வளர்ந்து த்வய ஏக நிஷ்டராகி
ஞானம் பிறந்த அன்றே பிறக்கிறோம் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்
இதுவே ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் வளர்ந்து
கலி புருஷனுக்கு நெருப்பாகி இருக்கும் ஆச்சார்யர்
திரு நாராயண புரம் சாஷாத் ஸ்வாமி -ராமானுஜர் அம்சம் திருக்குடந்தை தேசிகன் -தேசிகன் அம்சம் –
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் எச்சில் துப்பி -மீண்டும் குளிக்க -நான்கு தடவை -எய்தவன் இருக்க அம்பு மேல் கோபிக்க கூடாதே –
உன்னால் தான் மீண்டும் மீண்டும் குளிக்கப் பெற்றேன்
அவனையும் திருத்திப் பணி கொண்டார்
காவேரியில் பணம் போடு -invest-அம்மா மண்டபம் நன்றாகக் கட்டிக் கொடுத்தான் இவனே
கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் –உன்னையே ஆர்த்தித்து வந்தோம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ -புருஷகாரம் திருவுக்குத் தக்க செல்வம்
சேவகம் -பகவத் கைங்கர்யம்
வருத்தம்
வருத்தமும்
தீர்ந்து
மகிழ்வோம் -மோக்ஷம் -அஷ்ட குண சாம்யம்-முக்தனுக்கு –
அபஹத பாப்மா -புண்ணியமும் அவனை அடைய பிரதிபந்தகம் -ஆகவே பாப கூட்டம் தானே அதுவும்

———————————————

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திருப்பாவையில்- ஆறாம் ஐந்து பாசுரங்கள் – உபன்யாசம் –ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள்

January 14, 2020

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

மாலே மணி வண்ணா மார்கழி நீராடுவான்
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
பாலன்ன வண்ணத்து பாஞ்ச சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப் பாடுடையனவே
சாலப் பெரும்பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-

ஐ ஐந்தும் ஐந்தும் -பிரித்து அருளியது இது முதல் அவனது நிலைமை கண்டு –
கீழே தங்கள் முயற்சி கூவுவான் வந்து நின்றோம் -வந்து தலைப் பெய்த்தோம்
கால தாமதம் -காரணம் –
விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் -மூன்றும் இல்லாமல் -முயன்று
போற்றி யாம் வந்தோம் –
யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள்
வந்து தலைப் பெய்த்தோம்
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம்
இன்று யாம் வந்து இரங்கு
வந்ததை வலியுறுத்தி -அவன் கர்தவ்யம் -அருள் தானே -நீ வந்த காரியத்தை ஆராய்ந்து அருள்
என்று அன்றோ இருக்க வேண்டும்
ஆகதோ மதுராம் புரம்
பிறந்த அந்த ஓர் இரவில் வந்தோமே
வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து புகுந்ததும் –
இந்த பாசுரத்தில் -உண்மை அறிந்து-தேஷாம் ஆதித்யவத் ஞானம் மலர -மாலே

ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-
யாம் வந்த கார்யம் -சொன்னது தப்பு என்று அறிந்து
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -உபக்ரமித்தது உணர்ந்து அருள் என்கிறாள் இதில்
இப்படி பஞ்ச லக்ஷம் பெண்கள் கிடக்கப் பெற்றோமே – மயங்கி -வாஸூ தேவ சர்வம் ச மஹாத்மா துர்லபம் –
அர்ஜுனனை முன்னே வைத்து பேசினான் –
மயங்கி வந்த கார்யம் மறந்து இருந்தான் -உள்ளமும் உடலும் உருகி திகைத்து இருந்ததை உணர்ந்து மாலே –

வ்யாமோஹம் -அதீத அன்பு -அதுக்கு பல்லாண்டு -மாலே –
முன்பு -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று-
அபரிச்சேத்யமான மேன்மையையும் நினைத்து இருந்தார்கள் –
இப்போது இத் தலைக்கு –வாத்சல்யமே ஸ்வரூபம் என்று நிலை இட்டார்கள் –
பிராட்டி சக்ரவர்த்தி திருமகனை -சரணாகத வத்ஸல-என்று ஸ்வரூபத்தை நிலையிட்டாள் –
அதுவே ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு உள்ளீடான பிரதான குணம் –
இங்கு இவள் சரணாகத பக்ஷபாதி -என்று நிலையிட்டார்கள்
இதுவே மஹா பார்த்ததுக்கு உள்ளீடான பிரதான குணம் –
வ்யாமோஹ குணத்தை –மாலே -என்கிற சம்போதனத்தாலே இவர்கள் நிலை இட்டார்கள் –
இவர்கள் பேச்சை கேட்ட பின்பு –முந்தியிலும் பெரும் பித்தனானபடி —
அவனை கண்டவாறே–தங்கள் வ்யாமோஹம் குழப்படி -குதிரை குழம்பு அடி நீர் போலே
அவன் வ்யாமோஹம் கடல் போலே –
பிச்சு ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே–மையல் வேட்கை ஆசை அரங்கனாகிய பித்தன் –மாலே

கோவை வாயாள் பொருட்டு –இயற்க்கை -வாய் -இடு சிகப்பு -கல்யாண பிரகிரியை –
பரத்வம் -இடு சிவப்பு -வாத்சல்யம் இயற்கை உணர்ந்து –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் –
மாலுடையவன் இல்லை மாலே -பித்தே -நிதானமாக யோசித்து ஆராய்ந்து சீர் தூக்கிப் பார்த்தால் நமக்கு பேறு கிட்டாதே
ஸ்ரீ கஜேந்திர ரக்ஷணம் -நம்மையே -அங்கு ஒரே முதலை இங்கு ஐந்து -அங்கு ஒரு பொய்கை – சம்சார ஆர்ணவம்
மாலே -பரத்வம் சொன்ன குற்றத்தை பொறுத்துக் கொண்டு வாத்சல்யம் காட்ட-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹமே வடிவு
கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பே -அன்பே வடிவு

பவான் நாராயண தேவ -இங்கும் நாராயணனே -தேவ தேவன் முதலில் உண்டே
ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம்-போலே இங்கும் மாலே –
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -இயற்க்கை தாசாரதி -தேவாதி தேவன் இல்லை -சத்யவாக்யனது வார்த்தை

மணி வண்ணா -என்று இவன் மால் என்பதை அறிந்து சொல்கிறார்கள் -ரத்ன கரப்பப்பெருமாள் -நீரோட்டம் உள்ளே காண்கிறோமே

வேண்டுவன கேட்டியேல் –
கேட்புதியாகில் -என்கிறது-அந்ய பரதையாலே –
அந்ய பரதை என் -என்னில்
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களும் முன்னே நிற்கையாலே-
இவர்கள் முலையிலும் இடையிலும் கண்ணிலும் முகத்திலும்
துவக்குண்டு ஆனைக்குப்பு ஆடுவாரைப் போலே இருக்கையாலே–தட்டி எழுப்புகிறார்கள் –
பித்தர் பனி மலர்ப் பாவைக்கு
சமத்காரமாக சொல்ல வில்லை -அவர் அவர் தான் பித்தே -உணர்ந்து இந்த பாசுரம் –

ஆறு வஸ்துக்களை -பிரார்த்திக்கிறார்கள் -அங்கு அனைவரும் சங்கு சக்கரம் தரித்து அன்றோ இருப்பார்கள் –
பாணவ் ரதாங்கம் -சயனே புஜங்கம் -சங்கரர்
மாலே -எளிமைக்கு -மணி வண்ணா -அழகுக்கு -ஆலின் இலையாய்-பரத்வத்துக்கு -all in
மாலுக்கு -வையம் அளந்த மணாளர்க்கு -நீல கரு நிற மேக நியாயன்-சேர்ந்த பசும் கூட்டம்
இந்த ஆறுமே அஷ்ட குணங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்

நீராட்ட உத்சவம் -மார்கழி கடைசி – ஏழாம் திரு நாள் -தை முதல் எட்டு நாள் உத்சவங்கள் -எட்டாம் நாள் ஜீயர் உத்சவம் –
ஆண்டாள் பெற்றுக் கொண்டு -இனி மேல் தான் வாத்ய கோஷ்ட்டி -மூன்று மணி நேர நீராட்டம் -நிதானமாக அனுபவித்து -இரவு 10-மணி திரும்ப –
மா முனிகள் -அண்ணன்-புனர் அவதாரம் -கூட எழுந்து அருளி -அவரை நோக்கி -இன்று மட்டும் -மற்ற நாளில் மக்களை நோக்கி -சேவை –

ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூக பரமம் சாம்யம் உபைதி -அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம் –
உன்னையும் உம்பியும் தொழுதோம் -காமனைப் பயந்த காளை -போகக்கூடாத வழி யாகிலும் சென்று அடைய ப்ராப்ய த்வரை
ஸ்வாமி தாச -பரமாத்ம ஜீவாத்மா பாவம் மாறாமல் பக்தன் முக்த தசை அடைந்து
வித்வான் -வித் வேதனம் த்யானம் நிதித்யாசனம் உபாசனம் பர்யாயம்
பக்தி யோகன் -தனது முயற்சியால்
சரணாகதி -நாம் பற்றும் பற்றுதலும் உபாயம் இல்லை என்று அறிந்த வித்வான் –
விதூய–உபாசகன் -பிராரப்த கர்மம் தானே கழிக்க வேண்டும்- சஞ்சித கர்ம அவன் கழிப்பான்-
பிராரப்த கர்மம் தொலையும் பிறவியில் -அது வரை கால தாமதம் -இவனுக்கு –
சரணாகதனுக்கு -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸூச -பொறுப்பு அவனது –
அதே சரீர அவசானத்தில் மோக்ஷம்

விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் -தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் மூன்றும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே –
தடங்கலை நீக்குவது நம் பொறுப்பு

மாலே -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம்-மஹா பாரதத்தில் உள்ளீடான -சரணாகத வாத்சல்யம் -ராமாயணத்தில் உள்ளீடான
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மால் இருஞ்சோலை
இருமை -பெருமை –
ஊமத்தங்காய் தின்னால் போலே ஒருவருக்கு ஒருவர் -பக்தர்களும் அழகரும்
த்யாஜ்ய தேஹ வ்யாமோஹம் –
திருமோகூர் -காள மேகப்பெருமாள் –
திருவட்டாறு -ஆறாம் திருவாய் மொழி -வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான்
திருமாலிருஞ்சோலை -ஏழாம் திருவாய் மொழி -மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை –
உம ஆசை முக்கியமா என் திரு உள்ளம் முக்கியமா –
நீயே விருப்பம் கொள்ளுவாய் -பிரார்த்திக்க –
லோக உஜ்ஜீவநார்த்தமாக தந்தோம் என்று தன் ஜீவனமாகிய ஆழ்வாரைத் தருவான் மீண்டும் –

விமல சரம திருமேனி -ஞானம் பக்தி வைராக்யம் வளர்ந்த திருமேனியில் பித்தன்
கணபுரத்து -மாலுமது வாஞ்சை முற்றும்
நோலாதாற்றேன் –மாலாய் மயக்கி அடியேன் பால்
விண்ணீல மேலாப்பு -திருமாலும் போந்தானே
திருமாலே கட்டுரையே
மாலே ! மாயப் பெருமானே! மா மாயவனே ! என்று என்று
மாலே ஏறி மால் அருளால் மன்னு குருகூர்ச் சடகோபன்
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரத்தின்
பாலே பட்ட இவை பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லை பரிவதே–1-5-11-
மால் -சர்வாதிகன்
ஏறவனை பூவனை பூ மகள் தன்னை –வேறின்றி விண் தொழ தன்னுள் வைத்து-
நிமிர்ந்து மண் கொண்ட மால் தனில் மிக்கும் ஒரு தேவு உள்ளதே
பரத்வம் -வையம் கொண்ட மால்
இரண்டும் இருந்தால் தானே பராத்பரன் –
ராவணன் தம்பி கிடைக்கவும் ஆசை கொண்டவன் -ஸூக்ரீவன் நாதன் ஆக இச்சையை கொண்டவனும் –
அங்குல்ய அக்ரேன விரல் நுனியால் அழிக்கும் சக்தன் –
அணிலையும் தடவிக் கொடுத்து -இது என்ன மால் -திரௌபதி பரிபவம் பொறுக்காமல் தாழ நின்று செய்த க்ருத்யங்கள் –
விஸ்வரூபமும் வ்யாமோஹமும் மால் தானே

மலர் புரையும் திருவடி -உலகு அளந்த திருவடியே அடியார் ஸ்பர்சத்தால்-இது அன்றோ மால்
ஸுவ்ரி பெருமாள் பாட்டுத் தோறும் மலர் -மாலை நண்ணி -திருவாய் மொழி –
அர்ச்சனம் -முடியாதவர் -நீலோத்பல ஸ்யாமளன் -கருவரை போல் நின்றான்
சரத் சந்த்ரந் போலே –
சரணம் -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அதுவும் முடியாமல் அன்பனாகும் –
திருக்கண்ண புரம் சொல்ல நாளும்
இதுவும் முடியாதவர் -இப்பத்தும் பாடி ஆடி தாள்கள் பணிமின்
எதற்கும் அருளும் மால்
நோலாதாற்றேன் –மாலாய் மயக்கி அடியேன் பால் வந்தாய் போலே வாராய்
மாலாகி வர வேண்டும்
மால் ஆகும் படி வர வேண்டும்
வந்தாய் போல் -கருப்பன் -வந்தது போலே வர வேண்டும்
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பி -அதுவே மயக்க காரணம் -கண்ணன் எனும் கரும் தெய்வம்
ஸ்வபாவம் உன்னிடம் கண்டோம் -இவர்கள் இத்தனையும் செய்ய -மயங்கி கிடக்கிறான் –
ருக்மிணி சந்தேசம் -அனுப்ப -கண்ணன் மயங்கி உருகி இருந்தானே -கிருஷி பண்ணி –
இவ்வளவும் வர நிறுத்தினான் இடம் வந்தோம் இத்யாதி சொல்வதே –
புரிந்து மாலே -அருள் -பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவே -பிரார்த்தனையுடன் -சாம்யா பத்தி இதில் –
சாயுஜ்யம் அடுத்த பாசுரம்

————-

வார்த்தை -ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம்
பெரு வார்த்தை -பக்தி பிரபத்தி பரமானவை
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -சரம ஸ்லோகம்
பார்த்தம் பிரபன்னம் உத்திஸ்ய -வ்யாஜமாக -நெறி எல்லாம் எடுத்து நிரை ஞான மூர்த்தி
வார்த்தை அறிபவர் மாயவனுக்கு அல்லது ஆவரோ -இங்கு வார்த்தை சரம ஸ்லோகத்தில் உள்ள மாஸூச -என்பதே
முத்தனார் முகுந்தனார் –எத்தினால் இடர் ஏழை நெஞ்சே
பார்த்தோ வத்ஸா-கீதாம்ருதம் -அதில் திரட்டுப்பால் சரம ஸ்லோகம் –

மாம் -அஹம் –மாலே -மணி வண்ணா -ஆலின் இலையாய் – -பரத்வ ஸுந்தர்ய ஸுலப்ய இவற்றின் பசும் கூட்டம்-
மாம் -ஸூ லபனான-என்னை -கையும் உழவு கோலும்-கொல்லா மாக் கோல்–சாரத்ய வேஷம் -தேர்ப்பாகு –
பற்றலர் வீய கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் -தேவ பெருமாள் தான் கதை கையில் கொண்டுள்ளார்
பிடித்த சிறுவாய் கயிறும் -சேனா தூளி தூ சரிதமான திருக் குழலும்
தேரின் கீழே நாட்டிய திருவடிகளுமான நிற்கிற சாரத்ய வேஷம்
உனக்குக் கையாளாய் இருப்பவன் –

திரௌபதி பரிபவம் பண்ணிய கௌரவர்-வெறுமனே பார்த்துக் கொண்டு இருந்த பாண்டவர் இருவருமே -பிரதான தோஷம் -பாராதே உபதேசித்தான் –
ஜிதேந்த்ரியில் தலைவன் -அர்ஜுனன் -ஆஸ்திக அக்ரேசன் -கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கேசவத்ய ஆத்மா –
பந்துக்கள் பக்கம் ஸ்நேஹம் -வத பீதி -திரௌபதி பரிபவம் கண்டு இருந்த தோஷம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபிப்ராயத்தால் இதுவே பிரதானம்
இவளின் மங்கள ஸூத்ரத்துக்காகவே -விரித்த குழலை கூட பார்க்க சஹியாதவன் -இவர்களை விட்டு வைத்தான்
தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும் கீதா உபதேசம் பண்ணினதும் இவளுக்காகவே

ஆஸ்ரயண ஸுவ்கர்ய ஆபாத குணம் -நிகரில் புகழாய் -என்னை ஆள்வானே – -உலகம் மூன்று உடையாய்-
திரு வேங்கடம் உடையாய் ஸுசீல்யம் ஸ்வாமித்வம்-வாத்சல்யம் -ஸுலப்யம் -நான்கும்
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் -கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு ஸுசீல்யம் -கண்டு பற்றுகைக்கு ஸுலப்யம் –
சகல மனுஷ நயன விஷய -கட்கிலி காணுமாறு அருளாய்
தனக்காக கொண்ட சாரதி வேஷத்தை அவனை இட்டுப் பாராதே அஞ்சின அச்சத்தை தீர்க்கிறான் -தானான தன்மையைக் காட்டி –
அஹம் த்வா-நான் உன்னை -மார் தட்டி – -சர்வஞ்ஞனாய் சர்வ சக்தனாய் ப்ராப்தனாய் பூர்ணனாய் –
அஞ்ஞனான அசக்தனான அபிராப்தனான அபூர்ணனான உன்னை –

உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் -உன்னையே உன்னிடம் வேண்டி வந்தேன் -பறை தருதியேல் -என்றும் சொல்ல –
மால் பால் மனம் வைத்து மங்கையர் தோள் கை விட்டு இருக்கும் உங்கள் வார்த்தையால் -பறை -உன்னை -சமன்வயப்படுத்த –
கைங்கர்யம் பண்ண திருவாலவட்டம் கேட்டுப் பெறுவது போலே -இது கைங்கர்ய உபகரணம் தானே –
நோன்பு வியாஜ்யம் -உன்னைக் கண்டு ஸம்ஸ்லேஷிக்கத் தானே

கோளரி சிசுபாலாதிகளை அழிக்க -மாதவன் -ரசிகன் –கோவிந்தன் —
கஞ்சன் வலையில் தப்பி வந்த மாலாய் பிறந்த நம்பி மாலே செய்யும் மணாளன் –
உன் தன் பேச்சும் செய்கையும் மையல் ஏத்தி மயக்க உன் முகம் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ -மாயம் கொலோ மந்த்ரம் கொலோ –
மணி வண்ணா -கோபால ரத்னம் —
மேலையார் செய்வனகள் -வேதத்துக்கும் வேதாந்தத்துக்கும் மேலான தர்மம் அறிந்தவர்கள் அனுஷ்டானம் -சிஷ்டாசாரம் -யஸ்ய தாசரதி ஸ்ரேஷ்டாயா-
கண்டு மகரிஷி சொன்னார் -புறாவும் குரங்கும் அனுஷ்ட்டித்து காட்டியது -சரணாகத ரக்ஷணத்தை உயிர் கொடுத்து செய்ய வேண்டியது –
வேதத்தில் விழுமியது -வேதத்தை விட சிறந்தது இது அன்றோ
பறை
பெரும் பறை
சாலப் பெரும் பறை -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டியதை
இப்படி விசேஷணங்கள் –

—————-

ப்ரபந்தசாரம் ஆறு ஐந்தும் -திருப்பாவை –
உபகரணம் -சம்பாவனை -பறை பிரார்த்தனைகள் -பாறையை விளக்கி- பலம் அருளி இவ்வாறு ஐந்தும்
மாலே -மா -பிராட்டி -மா தவன்–மா தொடங்கி -17-மா வார்த்தை கொண்ட – ஸ்லோகம் –
மா நிஷாதா -வால்மீகி தொடங்கிய ஸ்லோகம் –
மார்கழி -தொடங்கி –நான்கு பாசுரங்கள் -மா –மாயனை -மாரி -மாலே -விசேஷம்
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில் கீழே -நானா பறையா -இவன் விசாரிக்க –
மேடு பள்ளம் ஸூகம் துக்கம் மாறி மாறி-துக்கம் தருவதுவும் நம்மைப் பக்குவப் படுத்தவே –
நீ தான் வேணும் –
மார்கழி நோன்பு -தொல் பாவை – அநாதி காலம் -இதுக்கு உபகரணங்கள் வேணுமே -மேலையார் செய்வனகள் –

மாலே –
நமக்காக்கி ஏங்கி நிற்கும் நிலை -கீழே பரத்வம் -25-பாசுரங்களும் –
மேல் ஐந்திலும் எளியவன் -ஆகவே ஐ ஐந்தும் ஐந்தும் அறியாதார் வையம் சுமப்பது வம்பு –
வம்பு -அதிசயம் -என்றவாறு -வேறு படுத்திக் காட்டுகிறார்
இழந்தது கற்பே- வளையல்கள் -போலே
பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமன் அடி
பரமன் அடி காட்டும் வேதம்
வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும் கோதை தமிழ்
மாங்கொட்டை -மாம் பழங்கள் ஸ்தானம் வேதம்
ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் –
அவன் திருவடிகளில் வ்யாமோஹம் ராமானுஜர்
ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் -சரணாகதி சாஸ்திரம் -தொட்ட இடம் எல்லாம் சரணாகதி ஸ்ரீ ராமாயணம்
உபக்ரம உப சம்ஹாரம் -சாரம் / அப்பியாசம் மீண்டும் மீண்டும் /அபூர்வ -புது விஷயம் /பலம் சொல்லி சாரம் /
அர்த்தவாதம் புகழ்ந்து / உபபத்ய -logical-இப்படி ஆறு காரணங்களால் சாரம்

ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் -தேவகி -யசோதை -கோபிகள் -வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை / கோவர்தனம் -/
பார்த்த சாரதி / -பாண்டவ தூதன்
ஜெயதேவர் அஷ்டபதி -ஸ்லோகம் -விரஹம்-திருவடிகளை ராதையை தலையில் வைக்கச் சொல்லி –
பத்மாவதி இவர் மனைவி -கண்ணனே அவர் போலே வந்து எழுதினது சரி என்று அத்தையே
பக்தருக்கு கைங்கர்யம் செய்தவளுக்கு காட்சி கொடுத்து -பக்த ப்ரேமத்தை வெளிப்படுத்தினான்
பிரேம்நா அநு பிரவேசித் -ப்ரேணா-நாமும் வெறுக்கும் உடலுக்குள் -அன்பு நினைத்த வேதம் தழு தழுத்த குரலில்
கத்திர பந்தும் அன்றே பாரங்கதி கண்டு கொண்டான் -க்ஷத்ர பந்து -மூன்று எழுத்துடைய பேரால் -கோவிந்த -அச்சு எழுத்துக்கள் மூன்றும் –
நாம சங்கீர்தன பலன் நல்ல ஜென்மம் எடுத்து மோக்ஷம் போனானே –
பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ பிறவியில் துளங்குமாறு –
யயாதி -இந்திர சாம்யம் பெற்று -கீழே தள்ளிய வ்ருத்தாந்தம் -ஒவ் ஒரு ஜீவாத்மாவுக்கும் சாம்யா பத்தி அளிக்கிறான் –
அநா வ்ருத்தி சப்தாத் -இவனை அடைய அவன் செய்த முயற்சி மிகபின் பெரியதே -பித்தன் –

மணி வண்ணன் -ஸுந்தர்யம் -இந்திர நீல மணி வண்ணன் -விஷத்தையே முறிக்கும் அழகு –
சார்ங்க பாணி கோயில் -கும்பேஸ்வரர் வர்த்ததே -விளங்குகிறார் -ஆராவமுத ஆழ்வார் –
வில்லுடன் -வில்லூர் ஸ்வாமி சேவித்து தினம் ஒரு ஸ்லோகம் பண்ணுவாராம் –
ஹால ஹால விஷம் -முள்ளை முள்ளால் முறிக்க -பாம்பால் கடிக்கச் சொல்லி -அமுதம் உண்டும் போகாமல் —
கும்ப குடமூக்கு ஆராவமுத ஆழ்வார் பின் அழகை பருகி விளங்குகிறார் –
இன்றும் பின்னால் கும்பஸ்வரர் கோயில் பின் அழகை சேவித்து சேவை
மணியால் புகழ் பெற்ற வண்ணன் -கண்ணன் -சமந்தக மணி -சத்யாரிஜித் -8-பாரம் -600-kg-தங்கம் தினம் தரும் –
அவன் தம்பி ப்ரசேனனனை சிங்கம் கொல்ல -கரடி அதைக் கொல்ல -ஜாம்பவான் இடம் இந்த மணி –
ஜாம்பவதி சத்யபாமை இருவரும் -கண்ணன் இடம் திருமணம்
முன்பே இவளை மணம் செய்து கொடுக்கச் சொல்லிய
அக்ரூரர் -கிருதவர்மா-சதகர்மா- மூவர் கூட்டணி -சதகர்மா மிதிலைக்கு செல்ல -அக்ரூரர் மணியை கொண்டு காசிக்கு செல்ல –
யாகத்துக்கு தங்கம் உபயோகித்து
பலராமன் கண்ணனே கள்ளன் -22-வருஷங்கள் மனஸ்தாபம் கண்ணனும் பலராமனும் -துவாரகையில் கண்ணன் -மிதிலையில் பலராமன் –
அக்ரூரை மீண்டும் வரவழைத்து -மணியைக் காட்டச் சொல்லி -உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம் உணர்வான் –
மணி -அக்ரூருக்கே -நல்ல வழியில் -வரும் தங்கத்தை உபயோகிக்க –
கலைகள் -ருக்மிணி சாத்யபாமா ஜாம்பவதி -மூன்று காலை விட்டு நான்காம் பிறை -சந்திரன் வம்சம் –
ஆகவே நான்காம் பிறை சந்திரனைப் பார்த்தாலும் இந்த கதை கேட்ப்பவர்க்கு தோஷம் இல்லை
மணிக்கும் அவனும் பல சாம்யங்கள் உண்டே –

உபகரணங்களில் எங்களுக்கு உத்தேச்யம் இல்லை -முன்னோர் முறை வழுவக் கூடாதே -அதனால் கேட்டோம்
லோகம் அனுவர்த்திக்குமே உலகில் சான்றோர் செய்வதே பிரமாணம் எங்களுக்கு
பிரமாணம் -அளவு -சான்றோர் எந்த அளவு எந்த அங்கங்கள் உடன் செய்கிறார்களோ அப்படியே செய்ய வேண்டும்
திரு நாங்கூர் -11- சேவை -ஆகம மூர்த்தி -பாஞ்சராத்ர வைகானச ஆகம மூர்த்திகள் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கலாகாது -இருந்தாலும்
திருநகரி பெருமாள் மட்டும் -வைகானஸம் -மற்ற பெருமாள் பாஞ்சராத்ரம் –
மாத்யானிகம் செய்வதும் வேதத்தில் இல்லை -மேலையார்
யாகம் செய்யும் இடத்தில் கிழக்கே தர்ப்பை கொண்டு வர வேணும் -முன்னோர் செய்வதை நினைத்தாலே போதும் –
திருவல்லிக்கேணி கிழக்கே சமுத்திரம் தானே

ஸூப்ரபாதத்துக்கு சங்கங்கள் வேண்டும் -அபர்யாதம்-11-அக்ஷவ்ணி போதாது அவர்கள் இடம் -7-அக்ஷவ்ணி போதும்
கண்ணனை எதிர்த்தால் எவ்வளவும் போதாதே -பாஞ்ச ஜன்யம் -ஹிருதயம் பிளக்கும் படி -நடுங்க முழங்கும்
பால் -போல வெளுத்தே -உன் பாஞ்ச ஜன்யமே -இது மட்டும் தானா கேட்டதும் -மேலும் உண்டே
போல்வன -பலவும் -5-லக்ஷம் உள்ளோம்
போய்ப்பாடு -பழமையும் பெருமையும்
ருக்மிணி கூட பிறந்த ஐவர் ஐம்புலன்கள் நமக்கு போலே -விஷயாந்தரம் சிசுபாலன் –
அந்தணர் ஆச்சார்யர் -தடைகளைப் போக்கி சேர்ப்பிக்கிறார் –
விதர்ப்ப தேசம் நாக்பூர் -மடுத்தூதிய சங்கு ஒலி போய்ப்பாடு உடையனவே
சாலப்பெரும் பறை -முரசு அறிவிக்க வேண்டும்
பல்லாண்டு இசைப்பார் -பாடுவார் இல்லை -அரையர் -இசைந்து சிரத்தையுடன் பாடுவார்
முகம் பார்க்க மங்கள தீபம்
கொடி பிடித்தே ஊர்வலம்- கொடிய விதானமே -தப்பாக பலர் பாடுவார்கள்
தூங்கும் கண்ணனை எழுப்பி இவ்வளவும் கேட்க்கிறார்கள்
உன் திரு வயிற்றில் உண்டே தரலாமே -ஆலிலை கண்ணன் அன்றோ -பால முகுந்தன் -all in –

அருள் உள்ளத்துடன் தந்து அருள வேண்டும்
ஆசை -அன்பு -அருள் மூன்றும் உண்டே -தசரதன் மூவரும்
கைகேயி -ஆசை உள்ளம் -கௌசல்யை -அன்பு உள்ளம் -சுமத்தரை அருள் உள்ளம் -ராமன் தசரதர் வித்தி –
தம்பி என்று போகாமல் அடியார் போலே சேவகம் செய் வந்தால் வா அது அன்றேல் முன்னம் முடி என்றாள் பால் உதடு உள்ளவள் -கம்பர்
அனைத்தையும் அடியார்க்கே என்று அருள் உள்ளத்துடன் அருளுவான்

சரணாகதி -பெருமையும் எளிமையும் -ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஆபாதக -கார்யம் செய்யும் சாமர்த்தியம்
மாம் -அஹம் இரண்டும் -உண்டே -தேரோட்டி தூது சென்ற எளிமை –
மாலே மணி வண்ணா -மாம் அர்த்தம்
ஆலின் இலையாய் -அஹம் -அருள் புரிவான் -சரம ஸ்லோகார்த்தம் இதில்

ஆச்சார்ய பரம்
பெருமாள் -பொன் அரங்கம் என்னில் மயிலே பெருகும் இராமானுசன்
மணி -ரத்னம் போல்வார்
மார்க்க சீர்ஷ நிஷ்டை -மார்கழி நீராடுவான்
முன்னோர் மொழிந்த -வழி உபதேசம்
சத்வ குண நிஷ்டர்
பறை குரு பரம்பரை சம்பந்தம் -சாலப் பெரும் பறை தானே இது-நாம் தொடங்கி ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் பர்யந்தம் –
ப்ரேமம் பக்தி அருளுவார்
ஞான தீபம்
வைகுண்ட கொடி -ஆதி சேஷன் -மடியில் அமரும் பேறு
ஆலின் நிலையாய் -நிழல் போன்றவர் ஆச்சார்யர்
பந்தல் -மேல் கட்டு -விதானம்

————-

கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா வுன்தன்னைப்
பாடிப் பறை கொண்டு யாம் பெரும் சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
சூடகமே தோள் வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம்
ஆடையுடுப்போம் அதன்பின்னே பாற்சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழி வாரக்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்

மந் மநாபவ -முக்கரணங்களால் -ஆஸ்ரயிக்க-பெரியாழ்வார் பின் பற்றி சொத்தாக ஆண்டாளுக்கு கொடுக்க
பக்தர்களுக்கு பகிர்ந்து அருள கூடி இருந்து –பெரியாழ்வார் திருமொழி சுருக்கமான இந்த கூடாரை -பாசுரம்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-பகவத் பாகவத பிரிவால் வெப்பம் -விரஹத்தால் -துன்புறுவோம்
கோதாவரி தீர்த்தம் பெருமாள் லஷ்மணன் -அத்யந்த ஸூ குமாரன்-ஸூக சம்வ்ருத்தான் -ஸூ கோஜித –
பரதன் -பின் இரவு அபார ராத்திரியில் -சரயுவில் குளிக்க –

இப்பொழுதே திரும்புவோம் -பெருமாள் -பஞ்சவடியில் -அப்படி ஒரு தாய் கைகேயி-இடம் பிறந்து இருக்க வேண்டாம் –
கைகேயி தசரதன் வஸிஷ்டர் தானும் பரதனை படுத்தின பாடு -நினைந்து வருந்தினான் –
பரதன் சரயுவில் குளிக்க சரயுவே வற்றும் படி அன்றோ விரஹ தாபம் –
நமக்கு தாப த்ரயம் போக சாது சமோஹம் வேண்டுமே -கூடி இருந்தே குளிரலாம்
ஓங்கி –நாடு ஸம்ருத்தி -கயல் உகள -நெல் ஓங்கி -தளிகை பண்ணி இன்று
கூடார்-ராவணாதிகள் மட்டும் இல்லை -நாமே கூடாராக இருந்தோம் -பக்தி பிறந்ததே அவனது சீர் -ஒன்றே காரணம்
வீரம் ராவணாதிகள் -பணிவு விசுவாமித்திரர் -ஞானம் வசிஷ்டர் -தசரதர்-புத்ரத்வம் -சூர்ப்பணகை -அழகு –
சீலம் விபீஷணன் -பிரணயித்வம் -சீதா -மோக்ஷ பிரதத்வம் ஜடாயு
பாடிப் பறை கொண்டு
பாடி பல பாசுரங்கள் கீழே
உன்னை -விட உன் தன்னை பாடி -அதுவே பிரயோஜனம் –
பாடுவதே பறை -கைங்கர்யம் -பல்லாண்டு என்று –நவின்று உரைப்பார் பல்லாண்டும் பரமாத்மாவைச் சூழ்ந்து இருப்பர்
ஸம்மானம் -கீழே உபகரண பிரார்த்தனை -இதில் ஸம்மானம் பிரார்த்தனை –

வலக்கை ஆழி இடக்கைச் சங்கம் இடது திருக்கை சங்கைக் கொடுக்க
பல சங்கங்கள் வேண்டும் -கீதாச்சார்யன் ச கோஷம் -பாஞ்ச ஜன்யம் -அதுவும் வைத்துக் கொள்ளுங்கோள்
ஆ நிரை -இனம் மீளக் குறித்த சங்கமும் கொடுக்க –
ருக்மிணி தேவி -மடுத்தூதிய சங்கு ஒலி-இது நாலாவது சங்கம் -இதுவே எனக்கு வேண்டியது -நமக்கும் கல்யாணம்
பறை -ஜாம்பவான் -பக்தனது பறை -உன்னிடத்தில் இருப்பது வேண்டுமே -பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ பறை கறங்க-
ஆரார் எனச் சொல்லி ஆடுமது கண்டு -இது சாம்யாபத்தி –
பல்லாண்டு இசைப்பாரே –
நம்மாழ்வார் -வீற்று இருந்து –போற்றி -/ இவர் போதாது -அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவின்றி பல்லாண்டு –
பெரியாழ்வார் வேணும் என்று கேட்டு வாங்கு
கோல விளக்கு -நப்பின்னை பிராட்டி
கொடி பிடித்து -ஆசனம் வாஹனம் -கருடன்
விதானம் -ஆதி சேஷன் குடையாக -வாங்கிக் கொண்டு
இனி அவர் இடம் என்ன மீதி -ஜிதந்தே -ந தே ரூபம் -பக்தானாம் பிரசாததே -அடியார்களுக்காகவே அனைத்தும்
ஏழாம் நாள் -உத்சவம் -திருக் கைத்தலை சேவை -அப்புறம் திருவடி தொழுதால் -கஸ்தூரி கூட கொடுத்து –
தன்னிடம் ஒன்றும் இல்லாமல் சேவை உண்டே
இவை உபகரணங்கள்

இனி ஸம்மானம் –
வேத விண்ணப்பம் ஸ்வாமி -சடாரி தீர்த்தம் பரிவட்டம் பிரசாதம் -அருளப்பாடு -நாயந்தே-நாடு புகழும் பரிசு இதுவே
இப்படி அனைத்து கைங்கர்ய பரர்களுக்கும்
ஐந்து சொல்லி அனைய பல்கலன்களும் -சொல்லாத எல்லாவற்றையும் -யாம் அணிவோம் -கொடு இல்லை
கீழே அருள் என்றார்கள்
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -நீ கொடுக்கும் ஸம்மானம் இல்லை -வார்த்தை த்வநியே மாறுகிறதே
கீழே நெய் உண்ணோம் –இத்யாதி -இதில் உடுப்போம் -குளிர்வோம்-பண்ண முடிவு -தடுப்பை எடுத்தோம் -நோன்பு முடிகிறதே –
ஆத்ம ஞானமும் அப்ரதிஷேதமும் அன்றோ பேற்றுக்கு வேண்டியது -விலக்காமை
விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் -மூன்றும் இல்லாமை
மலர் இட்டு நாம் முடியோம் -அங்கு -இங்கே பல் கலனும் யாம் அணிவோம் -ஆடை உடுப்போம் -அவனது பரிவட்டம் –
வரத சரணம் இதி சொல்லவே சிரமம் நமக்கு -வசோபி-சப்தம் மனசில் இல்லா விட்டாலும் -சொல்வது அருமை அன்றோ –
இந்தத் தகுதியும் தேவரீர் தானே அருள வேணும் –
தன் தகுதிக்கே ஏற்ப கொடுப்பவன் -விசேஷ அபிமானம் பிரபன்னர் இடம் -அதுக்கு குந்தகம் வரும்படி நாம் செய்யாது இருக்க வேண்டுமே –
தடுக்க மாட்டோம் என்று நிகமிக்கிறார்கள் இதில் –
பல்கலனும் அணிந்த பின்பா ஆடை அணிவோம் -அவன் அருளால் வருவதற்கு க்ரமம் இல்லையே

பால் சோறு -நீரை வைத்து இல்லை -பால் சக்கரைப் பொங்கல் -வேறே அக்கார அடிசில் வேறே —
60-படி பாலில் -4-படி அரிசி -அழகர் கோயிலில் அக்கார அடிசில் –
புத்ருக்கு நெய் -கெட்டி நெய் வெளுப்பு நெய் சுவை நெய் மூன்றையும் வெண்ணெய் நிலையிலே கலந்து –
பிரசாதத்துக்கு அனைவரும் யோக்யர்-
கண்ணனே நெய் -ஆகவே முழங்கை வழி வார-போகம் நீயே -அமுது செய்த உன் திருமகம் மலர்வதே எங்களுக்கு போகம்
கூடி இருப்பதே குளிர்வதாய் இருக்கும்
ஸ்த்ரீத்வம் அபிமானம் வென்ற சீர் -பாலே போல் சீர் -நின் புகழில் வைகும் சிந்தையில் மற்று இனிதோ நீ தரும் வைகுந்தம் –
தேஹாத்ம அபிமானிகளை தலை சாய்க்கப் பண்ணும் என்று சொல்லவும் வேணுமோ
உயர்வற நலமுடையவன் -என்று அறிந்த பின்பு தொழுது எழுவோமே
அது போலே கூடாரை வெல்லும் சீர் -அறிந்து கூடி இருந்து குளிர வேண்டுமே

எம்பெருமானே சரணம் என்று பற்றிய எம்பெருமானார் நமக்கு சரணம் -பங்குனி உத்தர மண்டபம் பலகை பறை சாற்றும்
உறுதி பெற பிராட்டியை சரண் அடைத்து -அஸ்து தே –
எண்ணில் அடங்காத -நிரதிசய- நிஸ் ஸீமா எல்லை காண முடியாது ஒவ் ஒன்றுமே குணங்களைச் சொல்லி –
அள்ள அள்ளக் குறையாத -குணங்களைச் சொல்லி
திவ்ய பூஷணங்கள் அடுத்து -பத்னி பரிஜனங்கள் -சொல்லி சரண் அடைந்து
ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் மூன்றையும் காட்டி அருளி -மூன்று ஸ்தானங்கள் -காட்டி அருளி –
பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி -ஞானி நித்ய யுக்தன் -ஆத்மைவ மே மதம் –
ஞானியாக ஆக்கி -பக்தியை வளர்த்து -பக்தி யுக்தம் மாம் குருஷ்வ –
அறிய காண அடைய பக்தி ஒன்றே வழி -பிரசித்தம் -து -நான் சொல்லி நீ அறிய வேணுமா அர்ஜுனா –

பரம பக்தி ஏக ஸ்வபாவம் மாம் குருஷ்வ –
கூடி இருந்தால் ஆனந்தம் பிரிந்தால் துக்கம்-பர பக்தி
முற்றி -தரிசன சாஷாத்காரம்
அடுத்து அடைந்து அனுபவம்
பரி பூர்ண –பரமபக்தி க்ருத -அனவ்ரத -எப்போதும் -நித்ய-என்றும் – விசததம -விசத விசத தரம் விசத தமம் முழுக்க விளக்கம்
இன்று போய் நாளை வா -இந்த குணம் எந்த கோஷ்ட்டி அறியேனே -கூரத்தாழ்வான் -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் வாத்சல்யம் ஸுசீல்யம் -பல வகைகள் –
பர பக்தி விசத -பர ஞானம் – விசத தரம் -பரம பக்தி -விசத தமம்-என்றவாறு –
வைரம் பட்டை தீட்ட ஓளி அதிகமாக வெளிப்படும்
நமது மறைப்பை மாற்ற மாற்ற தெளிவாகும் –
அநந்ய ப்ரயோஜன -குண அனுபவமே பிரயோஜனம் -புருஷார்த்தம் என்றவாறு -இதுவே சீர் -இங்கு
அனுபவ குண ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -முடிந்த நிலை –
உகந்து அருளின நிலங்களில் குண அனுபவமே பொழுது போக்காய் போக்க வேண்டுமே –
அனுபவத்துக்கு வெளிப்பாடே கைங்கர்யம் –
வெல்லும் சீர் -குணங்கள் கணங்கள் பல -அனுபவம்-பசி இருந்தால் தானே -பசி தான் பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி –
அவா -முகில் வண்ணனை பாட இத்யாதிகள் -வெண்ணெய் உண்டு பானை உடைத்து -ஆத்மாவைக் கைக் கொண்டு சரீரம் விடுவது போலே –
ஏடு நிலத்து இடுவதன் முன்னம் –வரம்பு ஒழித்து வந்து கூடுமின்
பக்தி வளர வளர -அனுபவம் -சாயுஜ்யம் -நம்மை சக்கரைப் பொங்கலாக அவன் அனுபவிப்பதை
அஹம் அன்னம் -அவன் அந்நாதன் -உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-இது தான் பாட்டுக்கு உள்ளர்த்தம்
சோஸ்னுதே ப்ரஹ்மணா ஸஹ -அனுபவம் கூடி இருந்து குளிர
-அடுத்த நிலை –ஆனந்தம் -இதனால் வளரும் -கைங்கர்யம் நான்கு நிலைகள்

அனுபவம் முதல் நிலை -அடுத்து யாம் பெரும் பரிசு -அனவதிக அதிசய ப்ரீதி -அடைவது -அதனால் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம்
அசேஷ சேஷ வ்ருத்தி -நித்ய கைங்கர்யம் பாவாமி -மூன்றாவது நிலை
சீர் -குண அனுபவம்
ஆநந்தம் -யாம் பெரும் ஸம்மானம்
அடுத்து கைங்கர்யம் –இந்த மூன்று நிலைகளும் இங்கும் அங்கும்
அங்கும் பசி -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுதைக்கு ஆராவமுது – நித்ய கிங்கர -வைகுந்தத்திலும் வேண்டும் –
உந்த உந்த கைங்கர்யம் -வாசா காளிகா மானசா கைங்கர்யம் -வேத அர்த்தம் இந்த பாசுரம்
சரணாகதி அடுத்து –

———

விதானம் -ஆதி சேஷனைக் கொடுக்க -பீதாம்பரத்தை பிடுங்கி கொண்டார்களாம் –
நோன்பு பூர்த்தி -சம்பாவனை இதில் -உபகரணம் வாங்கிக் கொண்ட பின்பே -சம்பாவனை –
உன்னை சேவிக்க தானே வந்தோம் -குணங்களில் நீராடி பல்லாண்டு பாடுவதே நோன்பு
கொடுத்தே தீர வேண்டும் -கூடுவார் இடம் தோற்கும் சீர் உடையவன் -கோவிந்தா -இந்த ஐந்திலும் எளிமை
கவாம் விந்ததி -காப்பாற்ற கேட்க்காமல் இவன் காப்பதும் அறியாமல் நன்றியும் சொல்ல தெரியாத
கவளம் தோறும் கோவிந்தா -அக்காரவடிசில் பாசுரம்

ஆயர்பாடி -மாமா மாமி கதை -கூடாரை கூட வென்று அழகால் மயக்கி-இதுவே காயத்துக்கு மருந்து –
இத்தால் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொள்வான் -மாமா போலவே வந்து -அப்புறம் வந்தவனை அடித்து –
பீஷ்மர் -அக்னி ஹோத்ர அக்னி கொண்டு தர்மர் -சம்ஸ்காரம் -இன்று முதல் ப்ரஹ்மசாரி சபதம் -நந்தினி அபகாரம் –
எட்டாவது வசு -சாபம் -கல்யாணம் செய்து -கல்யாணம் ஆனவர் என்றதால் அக்னி ஹோத்ரம் உண்டே
நாசுக்காக இங்கே கூடுவார் இடம் தோற்பவன் -பக்த பராதீனன் -பவ்யன் –
சுக்ரீவன் அன்புக்கு தோற்று -பாண்டவர் அன்புக்கு தோற்று -இன்று போய் போர்க்கு நாளைக்கு வா -போர்க்கு அதிக சப்தம் –
சரணாகதி இன்றே பண்ணலாமே -தள்ளிப் போட்டால் நின்றவா நில்லா நெஞ்சு அன்றோ –
இவன் சரண் அடைந்து இருந்தால் -விபீஷணனுக்கு இலங்கை பட்டாபிஷேகம் முன்பே நடந்ததே
அயோத்யா ராஜ்ஜியம் கொடுத்து -நான் காட்டுக்கு போய் இருப்பேன் –
அஞ்சலி யுடன் வந்து இருந்தால் ராவணன் வென்று ராமன் தோற்று இருப்பானே –

ஆயுதம் எடுக்க வைப்பேன் -பீஷ்மர் சபதம் வென்றதே -பீஷ்மர் அம்பு துளசி சாத்துமா போலே கண்ணன் ஏற்றுக் கொண்டான் –
பீஷ்ம ஸ்துதி -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –
தோற்பதை நேராக சொல்லாமல் -நோன்பே நோற்காமல் வென்றோமே
தேவர்கள் அசுரர்கள் தோற்றத்தை யஜுர் வேதம் வேறே சூரத்தில் சொல்லுமா போலே
50 audi yance fools சொல்லுவதை விட 50 audiyance intelligent
கோவிந்தா -கோ வேதங்கள் மத்ஸ்யம் -மலை கூர்மம் பூமி வராகன் -ஸ்துதி -பிரகலாதன் ஸ்துதி
பூமி வாமன திரிவிக்ரமம் பூமி சஞ்சாரம் சக்ரவர்த்தி கலப்பையால் உழுதான் -கோ ரக்ஷகன் -கல்கி தர்மம் ரக்ஷணம் –
தச அவதாரத்துக்கு பொருந்தும்
உன் தன்னைப் பாடி -உன்னை கவர -இது நாள் நீ பாடி எங்களை இவ்வாறு ஆக்கினாய்
நாடு புகழும் விதத்தில் -பரிசு –
பொறாமை பட்டவர் வயிறு எரியும் படி -பரிசு வேண்டும்

யத்ர யோகேஸ்வர -சஞ்சயன் நால்வரையும் பார்த்து –
சயன சேவை -ஆண்டாள் மடியில் அரங்கன் –
சத்யா பாமை மடியில் கண்ணன் -திருவடிகள் நற்குணன் மடியில் -இவன் திருவடிகள் திரௌபதி மடியில் -கண்டான்
நட்பின் ஆழம் -காட்டி –
நாடு புகழும் பரிசு -பிராட்டி உடன் கூடி முத்து மாலை திருவடிக்கு பெருமாளும் ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டியும் -அளித்து அருளிய போலே
ஞானம் சைதன்யம் பராக்ரமம் குணங்கள் நிறைந்த -திருவடிக்கு ஓலக்கத்தில் கௌரவம் –
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -ஆங்கில திராவிட சம்ஸ்க்ருத நிபுணன் -மேதாவி -மூன்றுடன் -கோதா ஸ்துதி புதுப்புது அர்த்தங்கள் –
வேதம் வேத சிரஸ் கற்றவன் சத்குணம் –

சூடகம் -கை வளைகள்-திருவடி பற்ற –
தோள் வளையே-தழும்பும் நாணின் தழும்பும் சேர
தோடும் செவிப்பூவும் உனது தோள்களுக்கு – நாங்கள் உரசும் பொழுது
பாடகம் -சிலம்பு -நீ காலைப் பிடிப்பாயே -அதுக்கு
ஐந்தும் -உபசாரங்கள்
சதம் மாலா ஹஸ்தா -வாசோ ஹஸ்தா -சூர்ணம் ஹஸ்தா – கந்தம் ஹஸ்தா -அஞ்சனம் ஹஸ்தா –
நீயும் நப்பின்னையும் இவை
அனைத்துக்கும் ஏவ காரம் இங்கும் -ஏகார சீமாட்டி
பறையே இத்யாதி நேற்றும் உண்டே
தன்னேராயிரம் பிள்ளைகள் உடன் உண்டு பிரசாதம் அவர்களுக்கு –ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தாமரை போலே ஆயர் சிறுவர்கள் உடன்
முப்பத்து மூவரும் மீன்களாக வந்து எச்சில் நப்பாசைக்காக
பிரசாதம் கை அலம்பாமல் வேஷ்ட்டியில் துடைக்கச் சொல்ல
நான்முகன் -அபகரிக்க -கண்ணனே அநேக வடிவு -நான்முகன் ஷாமணம் -ஒரு வருஷ காலமும் இப்படி –
சிறுவர்கள் வஸ்திரம் கன்றுக்குட்டி -கழுத்தில் மணி -போலே
இங்கும் எல்லாமாக நீயே -சூடகமே -என்று அவனைக் கூப்பிட்டு -உன்னையே இத்தனை பல் கலன்களுமாக
பல போலவே ஆபரணம் உனக்கு போலே எங்களுக்கும் வேண்டும்
ஆடை -உடுத்துக் களைந்த நின் பீதகவாடை -வேண்டும் –
பால் சோறு -பால் பாய்ச்சி விளைந்த நெல் -அன்னம் -பால் வைத்தே சோறு -70-படி பாலுக்கு ஒரு பிடி அரிசி -முந்திரி திராட்ச்சை பிஸ்தா –
நெய்யிடை நல்லதோர் சோறு -நெய் அளவு அன்னம் அளவு
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் -அக்கார வடிசில் மறந்து முழங்கை வழியும் படி
பரதனை பிறந்த ராமன் -இருந்த நிலை முன்பு கோபிகளை பிரிந்த கண்ணன்
ராமனை பிரிந்த சீதை போலே கோபிகள் –
அடியார் குழாங்களை கூடுவது என்று கொலோ ஆழ்வார்

ஆச்சார்ய பரம்
கூடாதவரை வென்று தம் வசப்படுத்தி -ராமானுஜர் திருவாதிரை பவ நக்ஷத்ரம் சிவனது
பவமாகிய சம்சார விடுதலை
சித்திரை மது மாதம் மதுவின் எதிரி இடம் மது சூதன் இடம் சேர்க்கிறார் உடையவர்
கோ வாக்கு ஆள்பவர் கோவிந்தா -ஆச்சார்யர்
கடிகாசால அம்மாள் -என்னை மிஞ்சின கவி இல்லை -கடிகை -ஒரு நொடியில் பல கவிகள்
மந்த்ர தந்திரம் -இல்லாமல் உண்மையான ஆச்சார்ய அனுக்ரஹத்தால் கவி பாடும் எனக்கு நிகர் இல்லையே
நாடே புகழும் படி பண்ணுவார் -எம்பாரை புகழ்ந்து -எம்பெருமானார் சம்பந்தத்தால் பெற்றதை மறுக்க முடியாதே
உள்ளங்கை நாயானாராக இருந்த அடியேனை இப்படி ஆக்கி அருளிய உமக்கு அன்றோ இந்த பெருமை
ஐஞ்சு சம்பாவனை
கைக்கு திருவாராதனம் பண்ணும் பாக்யம் -சூடகமே
சங்கு சக்ர லாஞ்சனை -தோள் வளையே
மந்த்ர உபதேசம் -தோடே
செவிப்பூவே – தாஸ்ய நாமம்
பாடகமே -துவாதச திரு மண் இட்டு கொள்வதை சொல்லிக் கொடுத்து
ஆடை -ஞானம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -என்ற ஞானம்
உடையவர் சம்பந்திகளுக்கு தான் மோக்ஷம் -பாடினத்துக்கு ஆடினேன் -அது மோக்ஷம் தராது
பால் சோறு -பெருமாள் -நெய் அருளிச் செயல்கள் -அனுபவித்து அடியார்கள் உடன் கூடி மகிழ்வோம்

————

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உன் தன்னைப்
பிறவி பெறும்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச்
சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே
இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்

சரணாகதி -பெரும் பலம் -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -த்வயார்த்தம் -கறவைகள் -சிற்றம் இரண்டு பாசுரங்களும்
தாப-சங்கு சக்ர லாஞ்சனை
புண்டர-துவாதச திருமண்
ததா நாம
மந்த்ர -ரஹஸ்ய த்ரயம் -ஆத்ம ஸ்வரூப ஞானம் -ஸ்வரூப அனுரூப புருஷார்த்தமும் உபாயமும்
யாகச் ச பஞ்சம -பாகவத ஆராதனம் யாகம்
தத்வ -ஹித -புருஷார்த்தம் –
ஹிதம் உபாயம் சாதனம் ப்ராபகம் வழி பர்யாய சப்தங்கள்
திருமந்திரம் -மந்த்ர ரஹஸ்யம் -பரம மந்த்ரம் குஹ்ய தமம்
மந்த்ர ரஹஸ்யம் மூலம்-ஸ்வரூபம் அறிந்து -யோகம் செய்து -போகம் -புருஷார்த்தம் -அடைகிறோம் –
ஆப்த வசனம் -நிச்சயமாக பலம் கொடுக்கும் எளிய உபாயம் காட்டி –

சரம ஸ்லோகம் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய-மாம் ஏக சரணம் வ்ரஜ -விட்டே பற்ற வேண்டும் -விதி ரஹஸ்யம் –
அபிப்ராயம் இல்லை-விதி -சர்வேஸ்வரன் -எளிமையான வழி உபதேசிக்கிறார் –
அனுஷ்டான ரஹஸ்யம் -அனுசந்தான ரஹஸ்யம் என்றும் இந்த த்வயம் மஹா மந்த்ரம் பெயர் உண்டே
பூர்வ வாக்கியம் விளக்க இன்றைய பாசுரம் -உத்தர வாக்கியம் நாளைய பாசுரம்

திவ்ய ஞான உப பன்னர்-குலம்-நித்ய சூரிகள் -அமரரர்கள் அதிபதி -இமையோர் தலைவன்
இமையோர் தங்கள் குலமுதல் –
திருப்பாற்கடலில் சயனித்து உண்ணாத குலத்தில் இருந்து
ஆயர் குல முதல் -உண்ணும் குலத்தில் வந்து -உன்னையே புண்ணியமாக
எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியம் -சித்த உபாயம்
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய் இருந்ததை விட இதுக்கு அன்றோ ஏற்றம்
அங்கு வசிஷ்டாதிகள் மத்யத்தில்
நீ பகல் விளக்கு அங்கு -இங்கு ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி விளக்கு -எங்களை தேடி வந்த ஸூஹ்ருதம்
சாஷாத் புண்ணியத்துக்கு பாலும் வெண்ணெயும் கொடுத்து-சோறும் இட்டு அன்றோ வளர்க்கிறோம் —
சாத்தியமான புண்ணியத்துக்குத் தானே யாகாதிகள் கொண்டு வளர்க்க வேண்டும் -இதுவோ சித்த புண்ணியம்

ஆர்ஜித ஸூஹ்ருதம் இல்லை -என்றோம் அத்தனை போக்கி அயத்ன ஸூஹ்ருதம் இல்லை என்றோ சொன்னோம்
அவரது ஆர்ஜிதம் -பக்தர்களை சம்பாதித்து திருமலையில் –
ஸாத்ய ஸூஹ்ருதம் இல்லை என்றோம் சித்த ஸூஹ் ருதம் இல்லை என்றோமோ
உன்னால் ஸ்தாபிக்கப்படுகிற ஸூஹ்ருதம் -கர்மாதிகள் இல்லை என்றோம்
உன்னை இல்லை என்றோமோ -நீ தானே தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்த்தத்துக்கு அன்றோ பிறந்தாய்
யாம் சம்பாதித்தோம் இல்லை -யாம் உடையோம் -விரும்பி வந்து பிறக்கும் படி அன்றோ -எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியம்
எத்தையோ கை கழிய போனாலும் -தேடி தேடி எங்களைப் பிடித்து கொண்டாயே

மஹா விசுவாசம் பூர்வகம் -நம்மால் முடியாது -அவனே உபாயம் -ஞானத்தின் வெளிப்பாடே சரணாகதி -பிரபத்தியே நம்பிக்கை உறுதி –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் வ்ரஜ -சரம ஸ்லோகம் -விடுவதையும் பற்றுவதையும் –
த்வயத்தில் பற்றுவதையே பிரதானம் -நீயே உபாயம் –
இல்லவே இல்லை -இருந்து விட ஒன்றுமே இல்லையே –

ஆறாக பிரித்து இந்த பாசுரம் –
1-கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்–சாதனாந்தரங்கள் இப்பொழுது இல்லை
2–அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உபாயாந்தரங்கள் இனி வர வாய்ப்பே இல்லையே
உன் தன்னைப் பிறவி பெறும் தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்-குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா –
சித்த புண்ணியம் இருக்கிறதே -எங்கள் பள்ளம் நிறப்ப இந்த மேடு எதேஷ்டம் அன்றோ –
அறிவு இல்லாமை ஜென்ம சித்தம் -கர்மாதிகள் உண்டோ என்று கேட்க வேண்டி இருந்ததோ –
நாமும் அறியாத குலம் -தெரியாது என்று சொல்லிக் கொள்வதே யோக்யதை
நீயே உபாயம் ஞானம் உண்டே -அத்தை அறிவோம் -ரஹஸ்ய த்ரய ஞானம் உண்டே
உன்னை தர்மம் என்று அறிந்தோம் -நீயே தேடி வந்தாய் என்று அறிவோம்
யாம் உடையோம் -இருக்கு -நாம் பற்றினோம் -என்று அகங்கார கர்ப்பம் இல்லை -இது பரகத ஸ்வீகாரம்
மாம் ஏகம் வ்ரஜ -ஏக சப்தார்த்தம் -காம்பற தலை சிரைத்து வாழும் சோம்பர்-
நான் பற்றினேன் என்ற எண்ணத்தையும் விட்டு நீயே என்னை ஏற்றுக் கொண்டாய்
தேவரீர் உம் ஆனந்தத்துக்காக சொத்தை உன் திருவடியில் சேர்த்துக் கொண்டாய்
கேவல -ஸ்ரீ யபத்தியே உபாயம் -ஸ்வ ஹேது என்ற எண்ணத்தையும் விட வேண்டும் -இந்த உறுதியான அறிவு நிச்சயம் வேண்டுமே
4–உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது-நித்ய சம்பந்தம் உண்டே
5–அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச் சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே–பரத்வ பரமாக
இருபத்து ஐந்து முறை சொன்னமே –மன்னிக்க பிரார்திக்கிறார்கள்
6-இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்-புருஷார்த்தம் பிரார்த்தனை

வேதாந்தமே சாஸ்திரம் -தத்வம் -அவன் -சத்வம் ஆரோக்யம் -த்வயம் ஷேம கரம் -மந்த்ர ரத்னம் த்வயம் –
மந்த்ர ராஜா -திருமந்திரம் -விவரண பாவம் உண்டே –
ரஹஸ்ய த்வயத்தில் வியக்தம் இல்லாத ஸ்ரீ சம்பந்தம் வாக்ய த்வயத்தில் வியக்தம்
ஈஸ்வரனாலே பேறு -சரம ஸ்லோகம் -பிராட்டியாலே பேறு த்வயம் –
இந்த அறிவு ஞானம் வேண்டுமே –
ஓம் -தேக ஆத்மா பிரமம் -மகாரம் -ஞான மயம் உடம்பு போலே ஞான சூன்யம் -அவபோதனே ஞானம் உடையவன் –
மதி ஹர்ஷ -சந்தோஷிப்பார் -ஞானமே அனுகூல ஆனந்தம் தானே –
ஆத்ம ஞானம் இருந்து தானே சரணாகதிக்கு மோக்ஷம் பெற வருவோம்
இந்த உடலை விட்டு இரவி மண்டலம் -அர்ச்சிராதிகதி -போவோம்
இந்த ஞானத்தால் ஸ்வ தந்த்ர புத்தி உதிக்கும்
அகாரம் பார்த்து -ததர்த்த சதுர்த்தி -அவனுக்கு அடிமை -அவன் பிரயோஜனத்துக்காகவே பரதந்த்ர சேஷ பூதன்
இதர சேஷத்வம் போக்க உகாரம் பார்க்க வேண்டும் – -அநந்யார்ஹ சம்பந்தம் –

ஆத்மாவை தானே ரஷித்துக் கொள்ளலாம் -சங்கை போக்க -நமஸ்-ஈஸ்வரனை ஒழிந்தார் ரக்ஷகர் அல்ல என்று
பிரபந்த பரித்ராணாம் சொன்னோம் –
அஹம் – மத் ரக்ஷண பர – மத் ரக்ஷண பலம் -மூன்றுமே அவனுக்கு -சக்கரைப் பொங்கலாக அனுபவிப்பான்
அவன் முக மலர்ச்சி பார்த்து மகிழவே நமது சைதன்யம்
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -ஞானம் கொடுத்த பின்பும் சம்சாரத்தில் வைத்து நெறி காட்டி நீக்குவாயோ –
பக்குவம் -அடைய -பக்தி வளர்க்க -நடுவில் வைத்த பலனே நாலாயிரமும் –
மூன்றையும் இந்த மூன்றும் போக்கும்

பாந்தவ -பெரியயப்பனை அவன் ஒருவனே -ஆபாச தோற்றம் -லோலஸ் ஸே-நாராயணாய -சப்தார்த்தம் –
ஒழிக்க ஒழியாத உறவு இங்கு நமக்கு -நாம் அனைவரும் சேர்ந்தாலும் -உனக்கும் எனக்கும் சேர்ந்தாலும் முடியாதே
சர்வசக்தனுக்கும் முடியாத ஓன்று -ஜகத் சர்வம் -அவன் தேகம் வேறே நான் வேறே பார்க்கக் கூடாதே
அவன் என்னது சொல்ல நாம் அவனது சொல்ல வேண்டும் -அனைவருக்கும் அவரே இனி யாவாரே
இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது -ஸ்ரீ வைகுந்தம் மட்டும் அல்ல -இங்கு இருள் தரும் மா ஞாலம் –
கலக்குவாரும் உண்டு கலங்குவாரும் உண்டே –

விஷய சாபல்யம் -போக்க ஆய -சதுர்த்தி -பிரார்த்தனாயும் சதுர்த்தி –
நாராயணக்குக்கு ஆகவே சகலவித கைங்கர்யம் பண்ணப் பெறுவேன் -அவன் உகப்புக்காகவே ஆக வேணும் –
அனந்த ஸ்திர பலம் -அல்பம் அஸ்திரம் இல்லை

ஸாஸ்த்ர கண்ணோட்டம் -பெருமாளை மட்டுமே பார்க்கும் கண்ணோட்டம் -அவனை நினைத்துக் கொண்டு
அவர் ஆனந்தத்துக்காக சாஸ்திரம் படி அனுஷ்டானம் என்ற உணர்வு வேண்டுமே
கறவை மாடுகளே எங்கள் ஆச்சார்யர் -பிருந்தாவனம் இல்லை வெறும் காட்டுக்குப் போனோம் –
அங்கும் உண்போம் -யாருக்கும் கொடுத்து உண்ண வில்லை -பாலுக்காகவே பின் சென்றோம் -கோ ரக்ஷணத்துக்காக இல்லை –
ஆராதனம் பண்ணி உண்ண வில்லை -நடந்து கொண்டே உண்போம் –
வரவாறு ஓன்று இல்லை- வாழ்வு இனிதாக இருக்கக் கண்டோம் –
ஸ்ரீ மதே நாராயண நம-இறைவா நீ தாராய் பறை -இன்றே சொல்லி –
உபாயம் நீ -விரித்து நாளைக்கு சொல்லப் போவதை ஒரு வார்த்தியில் கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்கள்
ப்ராப்ய சா பேஷம் பிராபகத்துக்கு உண்டே
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் தொடங்கி இறைவா நீ தாராய் பறை
அடுத்த பாசுரம் -திருப்பாவை யாகிறது இப்பாசுரம் -பகவத் பிரபாவம் -எல்லே இளங்கிளியே -பாகவத பிரபாவம் –

———

நெய் உண்ணோம் -முழங்கை -fasting-feasting-முடிந்தது -இன்னம் என்ன வேணும் lumb-ஆக உன்னையே வேண்டி வந்தோம்
தகுதி ஒன்றும் இல்லை -ஆசையோ பெரியது -ஆசை உடையார்க்கு எல்லாம் உபதேசியுங்கோள் என்று பேசி என்று வரம்பு அறுத்தார் எம்பெருமானார் –
இதுக்கு விதை விதைத்தவள் ஆண்டாள் –
சரணாகதி பாசுரம் இது -நைமிசாரண்யம் -திருக்குடந்தை –இப்படி பத்து இடங்களில் திரு மங்கை –
நம்மாழ்வார் திருவேங்கடத்தான் திருவடிகளில் செய்தது போலே
சரணாகதி செய்ய ஒன்றும் தகுதி இல்லாமையே தகுதி –

பக்தி யோகம் -ஆச்சார்யர் யார் -த்யானம் -தைலதாராவத் -இதயத்தில் உள்ள நல்ல எண்ணங்கள் தொடர்ந்து
இறைவனை நோக்கி செலுத்து -சாஷாத்காரா சாமான்யகாரம் கிட்டும் -நித்ய அனுஷ்டானம் சொல்லச் சொல்லி
அதில் ஏதாவது நல்லதாக சொல்லலாவது உண்டோ
லலிதா -சரித்திரம் -முன் ஜென்ம எலி -பூனை பார்த்து திரியை இழுத்து ஓடிஏ -இளவரசியாக பிறக்க -அஞ்ஞான ஸூஹ்ருதம் –
கறவைகள் -எங்கள் ஆச்சார்யர் – பின் சென்று -அநு யாத்ரை என்று கணக்கு –
எருமை ஆடு மாடு பின் -பசு மாட்டின் கால் துகள் புனிதம் -ஏழு வகை ஸ்நானம்

ஏழு வித நீராட்டங்கள்
1–ஆக்னேயம் -பஸ்மனா-அக்னிஹோத்ராதி பண்ணி பஸ்மம் பூசிக்கொள்ளுதல்
2–வாயவ்யம் -கோ ரக்ஷ -ஆட்டின் தூசி பட்டால் மீண்டும் ஸ்நானம்
3–திவ்யம் -சாதப வர்ஷம் -வெய்யிலும் மழையும் சேர்ந்து -சூர்யன் இருக்கும் பொழுது மழையில் நனைவது
4–வாருணம்-சர்வகாஹம்
5–மாநஸம்-விஷ்ணு சிந்தனம்
6–மந்த்ரம் மந்த்ர ஸ்நானம்
7–பவ்மம் –சமாஹ்ருத தோயம் -எடுத்து வைத்த நதி நீர் -உடல் நிலை சரியில்லாதவர் ஈரத்துணி நனைத்தாலே ஸ்நானம்

பூணல் எடைக்கு தங்கக்காசு -கதை -அடுத்த நாள் ஆட்டு மந்தை நிறுத்தி -குந்துமணியே -ஆட்டுக்கள் நடுவில் போனால் தீட்டு -ஆச்சாரம் போனது –
கானம் சேர்ந்து -புண்ய க்ஷேத்ரம் இல்லை -கறவைகள் பின் சென்றோம் -உண்போம் -பலனில் ஆசை இல்லாமல் இல்லை –
உண்பதுவே -பெரிய பூஜை -நித்யம் கை கூப்பி இறைவனுக்கு நிவேதனம் -சாத்விக -உணவு -மனதை பாதிக்காமல் நல்ல எண்ணம் தூண்டும் –
பால் ஸாத்விகம் -animal -இடம் வந்தாலும்
plant இடம் வரும் -முருங்கைக்காய் வெங்காயம் பூண்டு கூடாதே
கீழே உட்க்கார்ந்து இலையில் உண்பதுவே பூஜை
பாரணம் துவாதசி செய்தாலே புண்ணியம் -ஏகாதசி விரதம் இல்லாவிட்டாலும் -அரிசி சேர்க்காமல் நெல்லிக்காய் அகத்திக்கீரை சுண்டைக்காய்
வாழை இலை காய் கூடாது
கத்திரிக்காய் புடலங்காய் பாகற்காய் கூடாது
எள் கூடாது
நல்லெண்ணெய் கடல் எண்ணெய் கூடாது
கொத்தமல்லி புளி கூடாது மோர் குழம்பு அதனால் தான் செய்வார்
பாரணையே பலம் கொடுக்குமாம் இவ்வாறு செய்தால் –
இடக்கையால் தீர்த்தம் சாப்பிடும் பொழுது வலது கையை இடதுகை தொட்டுண்டு குடிக்க வேண்டுமாம்
புண்ய நதி ஆசமனம் பண்ணாமல் கடக்கக் கூடாது
நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும் -இவனும் ஆயர் தலைவன் -மஞ்சனமாட நீ வாராய்

எழுத்து அறிவு உண்டோ –
எண் அறிவு உண்டோ -எண்ணிக்கை
கேசவா மாதவா உள்ளேன் பேரைச் சொன்னார் -one-two-எண்ணிய college-ஊழி முதல்வன் –
பெருமாள் பிராட்டி -த்ரயம் -சதுர்வேதம் -பஞ்ச -ஆறு குணங்கள் -ஏழு மலை -தசாவதாரம் -எண்ணிலும் வரும் -என் இனி வேண்டுவம்
அறிவு இல்லை -எழுத்து அறிவு இல்லை
அறிவு ஒன்றும் இல்லை -எண் அறிவும் இல்லை
ஞான ஹீனன் -பசுபிராயர்

புண்ணியம் உண்டோ அடுத்து
உன் தன்னைப் பிறவி -எங்களில் ஒருவனாக எங்களைத் தேடி வந்து புண்ணிய ஸ்வரூபி
காலனைக் கொண்டு மோதிரம் பண்ணுமா போலே அன்றோ நாங்களே செய்ய யத்னிக்கும் புண்ணியம்
தயா சதகம் -மீனாக -வேதம் ரக்ஷிக்க -மனிதனாகவே சங்கல்பத்தாலே பண்ணி இருக்கலாமே
கருமி –ஏழு ஜென்மம் பன்றி -பிராட்டி நீரே மஹா வராஹம் -பொய் பேசுபவன் -மீன் –
நாம் பாபங்களைப் போக்க அன்றோ நீ அவதரிக்கிறாய்
உங்களில் ஒருவன் -எப்படி முடியும்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -பிறந்தாலும் -அவதார ரஹஸ்யம் –ஆறு சங்கைகள்
உண்மையா மாயமா -பெருமைகள் குறையுமா -தெய்விக உடலா மனுஷ்ய உடலா -எந்த காரணம்-எந்த காலம் -எந்த பலத்துக்காக
உண்மையாகவே -இறைவனுக்கு உரிய சக்திகளோடு அவதாரம் -அர்ச்சை பூர்ணம் -அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –
பஞ்ச உபநிஷத் மயம் -நித்ய யுவா —
ஆத்மமாயா -கருணையால் அவதாரம் -தர்மத்துக்கு குறைவு ஏற்படும் பொழுது -பரித்ராணாயா ஸாதூநாம் முக்கிய பயன்

ஆகவே நீ எங்களில் ஒருவனாக இருந்தாலும் நீ குறை ஓன்றும் இல்லா கோவிந்தா
அமலன் -தோஷங்களை போக்கி அருளும் –
நிராங்குச ஸ்வ தந்த்ரன் -இருந்தாலும் உறவு ஒழிக்க முடியாதே
நவவித சம்பந்தம்-ஒவ் ஒரு ஜீவனுக்கும் பிதா ரக்ஷகம் சேஷி பர்த்தா அறியப்படுபவன் ஸ்வாமி ஆதாரம் ஆத்மா-
நம்மை உடலாக கொண்டு உள்ளே உறைகிறான் -super-soul- போக்தா —
நமக்கு ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் -சத்தைக்கு இருந்தே தீர வேண்டும் –
அஷ்டாக்ஷரம் காட்டும் இந்த நவவித சம்பந்தம் –
அ -தந்தை -அவ ரஷனே ரக்ஷகன் -சேஷி
உ -பர்த்தா –
ம -ஞானம் -அறிபவன்
நம-ஸ்வாமி சொத்து
நாராயணன் -ஆதாரம் -ஆத்மா
ஆய -அவனுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே போக்தா

உறவை ஊட்டவே உள்ளே உறைகின்றான்-தொழில் அதிபர் -வீடு -watch-man- கதை –
வாடகைக்கு இருந்து உணர்த்துவது போலே -ஆத்ம அபகாரம் -பெரிய திருடன் -பிறர் நன் பொருள் –
கால் சிலம்பு நழுவி விழுந்தால் நீ தானே எடுத்து அணிந்து கொள்கிறாய் –
நாமும் நழுவினால்-சேர்த்துக் கொல்ல வேண்டிய பொறுப்பும் உன்னதே-
கோ விந்தா-
ஸ்ரீ ராமா -சீதா பதி -சக்ரவர்த்தி திருமகன்-பலர் கூப்பிட -ராமபத்ரா -என்றே வாசல்காப்பார்கள் கூப்பிடுவார்களாம்
V-D-khan-வேதாந்த தேசிகன் மகர நெடும் குழைக் காதர்-M-N-காதர்
கோவர்த்தன கிரிதாரி -நாத துவாரகா -பிரசாதம் கண்டு அருளப் பண்ணிக் கொண்டே இருப்பார்கள் –
வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம் -40-பேர் செய்ய முடியாத -7-வயசு பிள்ளைக்கு பாராட்டு –
தேவனா யக்ஷனா கந்தர்வனா வித்யாதரனா இத்யாதி
அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாதா -உங்களில் ஒருவன்
பரார்த்வமும் நிந்தை யானவன் –

wife-boss-என்று கூப்பிடக் கூடாதே
அன்பினால்; பக்தி பாரவசயத்தால் உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்தனவோம்
ஹே யாதவா ஹே கிருஷ்ணா -விஸ்வரூபம் கண்டு –அதுக்கு நேர் மாற்றம் இங்கு
25–பரத்வ பரமான நாமங்களை சொன்னோமே
மாலே -மணிவண்ணா -கோவிந்தா இப்பொழுது தானே
சீறி அருளாதே -மன்னித்தே ஆக வேண்டும் -உடம்பின் தூசியை தட்டுவது உயிரின் பொறுப்பு தானே
இறைவா –நீ –தாராய் பறை –நீயே பார்த்து அருள வேணும் -ஆசை ஒன்றே உடையோம் –
கடலில் குழியை கல்லை இட்டு நிறைத்து சேது கட்டினது போலே
பறையே வேண்டுவோம் –

சரணாகதி அங்கங்களும் இதில் உண்டே -ஐந்து அங்கங்கள் -ஐயங்கார்
ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம்
பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம்
மஹா விசுவாசம்
கார்ப்பண்யம் கைம்முதல் இல்லாமை
கோப்த்ருத்வ வரணம் –கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம்
பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம்
மஹா விசுவாசம் -உறவில் இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
கார்ப்பண்யம் கைம்முதல் இல்லாமை -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம்
கோப்த்ருத்வ வரணம் -இறைவா நீ தாராய் பறை

ஆச்சார்ய பரம்
கர்மாதி செய்யோம் -ஞாபக யோகம் ஒன்றுமே தெரியாது
ஆச்சார்ய திருவடி சம்பந்தம் உண்டே
முன் மாதிரி நடந்து ஆசரதி சாஸ்த்ர வழி நடத்துகிறார்
அங்கும் ஆச்சார்ய திருவடி -உறவில் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
கூரத்தாழ்வான் -முன்னே சென்ற ஐதிக்யம்
இறை கொஞ்சம் வா -இறைவா -அருகில் வந்து பெருமாள் திருவடிகளில் எம்மை சேர்த்து அருள வேண்டும்

———–

சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்

இதுவும் ஆறு பகுதி -கோவிந்தா மூன்றாவது தடவை வரிசையாக –
நாராயணனே நமக்கு பறை தருவான் –தொடங்கி இறைவா நீ தாராய் பறை நேற்றைய பாசுரம் –
ஆஸ்ரயண காலம் அங்கு -பறை ப்ராப்யம் முதலில் சொல்லி உபாயம் தருவான் இறுதியில் அங்கு –
போக காலம் இங்கு -பறை ப்ராப்யம்-இறுதியில் உபாயம் முதலில் இறைவா நீ தாராய்-

செய்யும் முறைகளை விளக்கும் முன்பு அடையப் போகும் புருஷார்த்த சீர்மையை மனசில் பட வைத்தால்-வழி கஷ்டமாகப் படாதே –
உபதேசம் இப்படி தொடங்கி –
பறையில் தொடங்கி பறையில் முடித்தாள்
யதா ஸ்ருத-ஞானம் இல்லாமல் பறையைக் கொடுக்க இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
நம்மாழ்வார் இரண்டு பதிகம் ஒழிவில்-உலகமுண்ட -தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் மேவெம்பொருள் -ஒரே பாசுரம்
இங்கு இரண்டு பாசுரங்கள்
ஆறி இருக்க ஆறு சப்தங்கள்
சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து-ப்ராப்ய த்வரை தவிப்பு -பதற்றம் அபி நிவேசம் –
வந்தோம்
சேவித்து
காலே வந்தோம்
சிறு காலே வந்தோம்
சிற்றம் சிறுகாலே வந்தோம்

எட்டாம் உத்சவம் கோண வையாளி -சக்கர வையாளி -திருமங்கை ஆழ்வாருக்காக
வாரை சாய -எல்லாம் அவன் சங்கல்பம் –
முன்னோர் ரஷித்த நம்பெருமாள் -நல்ல வேளை ஒன்றும் ஆகவில்லை –
நடந்தது உள் மணல் வெளி -காத்து இருந்து லகு சம்ரக்ஷணம் நடந்து மீண்டும் நடத்திக் காட்டி அருளினார்
அர்ஜுனனுக்கு வந்த ஆபத்தை தானே தங்கியது போலே
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் -நாம் திருந்த வேண்டும் -ஸ்ரத்தை குறைகிறது -யோகம் பரிவு குறைகிறது –
ஏழாம் நாள் நம்மாழ்வாருக்கு திருக் கைத்தல சேவை –
திருமங்கை ஆழ்வார் என்ன நினைத்து இருப்பார் –
பரிவாரங்கள் என்ன நினைப்பார் -அவர் கோபிக்கா விட்டாலும் –
ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திரு உள்ளம் -என்ன பாடு பட்டு இருக்கும் –
விக்ரஹங்கள் கோயில்களில் இருந்து மறைய -பிரார்த்தித்து -தாயார் உள்ளம் கிலேசம் தீர்த்து கிடைத்த பல வரலாறுகள் உண்டே
வம்பு குறைந்து கைங்கர்யம் விஞ்ச வேண்டுமே –
தைல காப்பு –ஆறு படி வேணும் -சந்தனம் நன்றாக வேணுமே -திருமேனி இழுத்து -தாப த்ரயம் நம்மது அனைத்தையும் போக்கும் திரு மேனி
காவேரி தாயார் பாபங்களைப் போக்கி திருவடியில் சேர்க்கிறாளாம் –
நிறைய தைலம் உள்ளே வாங்கும் –

உன் பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்-பரமன் அடி தொடங்கி -இதுவே புருஷார்த்தம் –
ப்ராப்யமா ப்ராபகமா கலக்கத்தில் பாட்டு -பாடினத்துக்கு பொருள் கேட்க கூடாதே
கீழே த்வரை-இங்கு கலக்கம்
இனி ஆர்த்தி தடுத்தும் வளைத்தும் பிரார்த்தனை -பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் கேட்க வில்லையே -பிறந்த நீ இல்லையே பிறந்து -என்றதால் பாற் கடலும் இல்லை ராமனும் இல்லை
உண்ணும் குலம் -நேற்று உண்போம் -கூடாரை கறவை இரண்டும் உண்ணும் பாசுரம் –

த்வரை -அபிநிவேசம் -இங்கு தவிப்பு துடிப்பு ஆர்த்தி -சம்சாரத்தில் அடி கொதித்து கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ –
அவா அறச் சூழ வேண்டுமே
அடுத்து உபேக்ஷை -கைங்கர்யம் தவிர வேறே வேண்டாம் -நான்காம் பகுதி
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா

இனி அபேக்ஷை -வேண்டியது ஐந்தாம் பகுதி
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
உன்னோடு நவவித உறவு கொண்ட நாம் -பிராதா இத்யாதி -உனக்கே நாம் -இந்த அனைத்து உறவுகளுக்குத் தக்க கைங்கர்யம் செய்வோம் –
உனக்கே -இவன் இடம் தான் சொல்ல முடியும் –
பண்டை நாளில் –மெல்லடியை கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் நீ கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–
பத்து பாசுரங்களிலும்-எல்லா உறவின் கைங்கர்யங்களையும் அபேக்ஷிக்கிறார் –

வந்தால் -அவளைப் பிரிக்க நான் ராவணன் இல்லை -ஆகவே கூவுதல் முதலில் -பின்பு மிதுனமாக வர
உனக்கு
உனக்கும் -என்பவை
இல்லாமல் உனக்கே –நாராயணனே
ஆபாச பந்துக்களை விட்டு –
வேண்டாம் -அபேக்ஷை சொல்லி இங்கு உபேக்ஷை
அடுத்து வைராக்யம் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்-ஆண்டாளுக்கு கழித்து கொடுக்க சாமான்ய புருஷார்த்தங்கள் இல்லை
இது ஸூவ போக்த்ருத்வ புத்தியைத் தவிர்க்கவே
சொட்டு நீர் பாஜனம் செடிக்கு மட்டும் -களை நீரை வேகமாக வாங்கும் -ஆகவே இவற்றைப் பட்டினி போட வேண்டுமே –
போக்தா புத்தி இல்லாமல் போக்யமாக -நன்றாக சேவித்தேன் சொல்லாமல் நன்றாக அனுபவித்தான் அடியேனை –
எல்லாம் அவன் பக்கமே வைக்க வேண்டுமே –
த்ரிவித தியாகம் கர்த்தா -என் கர்த்தா -பல தியாகம்
உந்தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும்
பிராப்தாவும் ப்ராப்யமும் பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
ஆக ப்ராப்ய த்வரை -கலக்கம் -ஆர்த்தி ஆவிஷ்கரித்து-உபேக்ஷை -அபேக்ஷை சொல்லி -இந்த போக்யம் புத்தி -ஆகிய ஆறையும்

நாராயணனே நமக்கே கீழே
இங்கு உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -நேராக வந்தால் உனக்கே தான் சொல்ல வேண்டும்
தமேவ சரணம் கச்ச -சொல்லி மாம் ஏகம் வ்ரஜ -சொன்னது போலே
நாம் -அஹம் அர்த்தம் ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் -புற இதழ் போல்வன
உள் இதழ் -அந்தரங்கம் சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்கள் -ஸ்வரூப நிரூபகம் -இவையே நெருக்கம் –
தாச பூதா ஸ்வதஸ் சர்வே -அ ஆய -சேஷத்வம் முதலில் சொல்லி -பரமாத்மாவுக்கு ஜீவாத்மா அடிமை -உள் இதழ்
அப்புறம் மகாரம் ஞானம் உடையவர் -புற இதழ்
பரவசம் -பட்டால் ஸூவ வசம் போகுமே -பரனுக்கு கட்டுப்பட்டு -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -தானே பாரதந்தர்யம் –
அவரால் தூண்டப்பட்டு செய்வது -நில் என்றால் நிற்பது
சேஷத்வம் -சேஷிக்கு ஆனந்தம் கொடுக்க தொண்டு -அவருக்காக செய்வது பர அதிசய ஆதேயத்வம் -இளைய பெருமாள் நிலை –

நெடுமாற்கு அடிமை -8-10-
உனக்கு கைங்கர்யம் -ஏம்மா வீட்டு -நிஷ்கர்ஷம்–2-9-
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை ஒழிவில் காலம்–3-3-
ஆண்டாளுக்கு இவரது சரம நிலை பிரதம நிலையாய் இருந்ததே -நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ

ஸ்வரூப நிரூபித லக்ஷணம் -சேஷத்வம் -மாலைக்கும் உண்டே -மாலை மண்டபம் சக்கரைப் பொங்கலும் சேஷம் தானே
ஞானம் இருக்கும் ஆத்மா -சேஷமுடைய ஆத்மா ஞானமும் உடையவன்
ஞானம் இருந்தால் தானே கர்த்தா -செய்பவன் போக்தா-அனுபவிப்பவன் – என்ற எண்ணம் வருமே –
இந்த இரண்டுக்கும் சேஷத்வம் என்ற தடைக்கல்லும் பாரதந்தர்யம் என்ற தடைக்கல்லும் வைத்து
அவன் அதீனம் கொண்டே கர்த்ருத்வம் –
ஸூ பிரயத்தன நிவ்ருத்தி – பார தந்தர்யம்
ஸூ ப்ரயோஜன நிவ்ருத்தி – சேஷத்வம் –
பாரதந்தர்யத்துக்கு விரோதமாக பண்ணக் கூடாதே -சேஷத்வத்துக்கு விரோதம் இல்லாத அனுபவம் கொள்ளலாம்
பரமபத சோபனம் தாவி தாவி -98-கட்டம் வந்ததும் -இரண்டு வந்தால் ஜெயம் -ஓன்று வந்தால் கீழே விழுவோம்
பகவத் அனுபவ ப்ரீதிகாரித்த கைங்கர்யம் ம ஓன்று இல்லாமல் நம இரண்டு வேணும்
ஆரம்பிக்க தாயம் போட வேண்டும்-1 -தேகத்தை காட்டிலும் வேறுபட்ட அஹம் ஞானம் வேண்டும் –
பாரார்த்தியம் ஸ்வம் –நம-ஆரம்பித்தோம் முதலில் –
அடியோம் நாம் -பாரார்த்தியம் ஸ்வம் -முதலில் சேஷத்வம் சொல்லிய பின்பே நாம் -பிரணவம் போலவே –

பர ப்ரயோஜன ப்ரவ்ருத்தி -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் –
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -முமுஷுப்படி இந்த பாசுரம் உண்டே
எனக்கே இல்லை -எனக்கு இல்லை -உனக்கும் எனக்கும் இல்லை- உனக்கு இல்லை -உனக்கே-என்று ஒவ் ஒன்றும் ஒவ் ஒரு கண்டம்
தத் விஷய ப்ரீதி சைதன்ய பலன் -படியாய்க் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே
ஆண்டாள் வந்ததாலும் கண்ணனுக்கு மகிழ்ச்சி -அவன் மகிழ்வாள் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி – சேர்த்தி சேவித்து நமக்கு மகிழ்ச்சி –
நித்ய கிங்கர ப்ரகர்ஷயிஷ்யாமி -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்
நேத்ருத்வம்–இத்யாதி பத்து அர்த்தங்கள் ஸ்ரீ த்வயார்த்தம் அஷ்ட ஸ்லோகி -உண்டே -பிரபல தர விரோதி பிரமாணம் –
ஞான ஆனந்தம் சொல்லாமலே இருக்க முடியாதே ஜடப்பொருளில் வியாவ்ருத்திக்கு இவை வேண்டும்-
ஈஸ்வர வியாவ்ருத்திக்கு இவை சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்கள் -வேண்டும் -ஆகவே இரண்டும் இன்றியமையாதவையே –

————

வந்து -இந்தளத்தில் தாமரை பூத்தது போலே வந்தீர்களே
பொன்னிவர் மேனி -திருக்கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -முகில் வண்ணன் –
குற்றேவல் -கைங்கர்யம் கொங்கை முலைகள் இடர் தீரக் கோவிந்தர்கோர் குற்றேவல்
இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய் செய்யும் தவம் தான் என்
கோவிந்தா –
ஏழு ஏழு பிறவி -சூர்ய பக்தர் ஏழு பிறவி -சிவ பக்தர் -ஏழு பிறவி– பின்பே ஸ்ரீ விஷ்ணு பக்தர்
அஸ்மாத் -நமக்கும் எங்களுக்கும் –
எங்கள் நங்கள் பிரிவு தமிழிலே மட்டும் -அன்றில் இருந்து பிரிவினை –
மற்றை எம் காமங்கள் -சொல்லாமல் நம் காமங்கள் -உனக்கும் ஆள் கொள்வான் ஒத்து எங்கள்
ஸ்வரூபம் அழிக்கும் படி தாழ நின்று பரிமாறல் ஆகாதே –
தண் குடந்தை -மூன்று பாசுரங்களிலும் திருமழிசைப் பிரான் -முறை கெடப் பரிமாறுவானே –
அமுது செய்யப்பண்ணி சேஷம் உண்ணுவானே -சேஷி சேஷ பாவம் மாறாடுவானே-
ஆகவே மூன்று இடங்களிலும் தண் குடந்தை -மாய மயக்குகளை பண்ணுவான்
ஸ்ரீ லஷ்மீ உடைய தாயைத் தாங்கி-கங்கை தலையில் -சிவன் என்ற பெயர் பெற்றான் –
உனது கடாக்ஷம் பண்ணும் ஷேமங்களை சொல்லவும் வேணுமோ
ஆதி -மனசின் கவலையே -வியாதி யாக பரிணமிக்கிறது –
கடல் கடைந்து -இது அன்றோ அவனது நோன்பு பிராட்டியைப் பெறுவதற்கு –
துளை -குழல் உப லக்ஷணம் -கடல் என்றாலே கப்பம் -சம்சாரம் தாண்ட கப்பல் அவன் தானே -வங்கம் -அலை என்றுமாம் –
க -ப்ரம்மா ஈசன் சிவன் -கேசவன்-கேசவனாக கேச பாசம் கண்டே மா தவன் ஆனான் –
பஸ்யதி புத்ரம் பஸ்யதி பவித்ரம் -அக்னி ஹோத்ரம் பண்ணுபவனுக்கு -பிள்ளை புத்ரன் பாக்யம்
இந்த பஞ்சாயுதி கேட்பவனுக்கும் அதே பாலன் -இந்த திருப்பாவை சொல்பவருக்கும் கேட்ப்பவருக்கும் இதே பலன் –
சொந்த சகோதரனுக்கும் கதவு மூடும் தாமரை -திரு முகம் -சேயிழையீர் -பலன் பெற்றார்கள் நோன்புக்கு –
நேரிழையாராக இருந்தார்கள் முன்பு -கதிர் மதியம் போல் முகத்தனைப் பெற்றதால் –
அணி புதுவை -பூமிக்கு அணி -புதுவை அணி -புதுவைக்கு பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் சேர்த்தியே அணி

காலம் -தகுதி -நோன்புக்கு பலன் அளிப்பவன்
தவிர்க்க செய்க
இலவச இணைப்பு
ப்ரத்யக்ஷம்
தடைகளுக்கு தடை

புதிய பெண்
பழையவள் ஆனாள் புதியவள் போல் நடிப்பவள்
ஆர்வம் உடையவள்
நல் நம்பிக்கை உடையவள்
அருங்கலம்

நல்ல வம்சம்
கைங்கர்ய நிஷ்டர் -நற் செல்வன் தொடர்பு
கண் அழகு
நா வன்மை
அடியவர் பெருமை அறிந்தவர்

அடியவர் மேன்மை
அந்தரங்கர் பெருமை
சிபாரிசு செய்பவள் பெருமை
உபாயமும் மிதுனமே
உபேயமும் மிதுனமே

நாண் அற்று நெருங்க வேண்டும்
கடாக்ஷம் வேண்டுதல்
மனஸாகிற சிங்காசாசனம்
மங்களா சாசனம்
அவனையே அர்த்தித்தல்

உபகரணம் வேண்டுதல்
பரிசுகள் பட்டியல்
சரணாகதி
பற்று விடுதல்
பல ஸ்ருதி
இப்படி முப்பதும் தப்பாமல் சொல்ல வேண்டுமே –
மார்கழி திங்கள் மடி நிறைய பொங்கல் என்று சொன்னாலும் இங்கு இப்பரிசு அங்கு அப்பறை கொண்டவாறே பெறுவோம் –
திருமாலால் -எங்கும் திரு அருள் -பெருமாள் ஒரு கருவி ஆண்டாளுக்கு -திருமால் அருளுவார் இல்லாமல் -அருளாமல் இருக்க முடியாதே
யது வம்ச பூஷணம்- வம்சம் = புல்லாங்குழல் -கையில் வைத்து -கோகுல வம்சம் கலந்து நம் வம்சமும் வாழ வைத்து அருளுவார் –

முதல் மூன்றும் இறுதி ஏழும்-இல்லை என்றால் சாற்று முறை இரண்டும் -இல்லையாகில் சிற்றம் ஒன்றாவது
இல்லையாகில் பட்டர் இருந்த இருப்பை நினைத்தாலே போதும் –
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா-இங்கிதம் அறியாமல் -ஸ்ருதி பேத சாகித்யர் -பட்டம் -பெற்று உகந்தவர் போலே
சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து-மார்கழியில் -சின்ன சின்ன பெண்கள் -சின்ன சின்ன காலையில்
ஸூர்ய நமஸ்காரம் -உதிக்காத அஸ்தமிக்காத ஸூர்யன் -சாந்தோக்யம் -எப்போதும் ஒளி-பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
நிறைய சாம்யம் -ஜீவாத்மாவின் ஞான தாமரை மலர வைக்கும் தாபத்ரயம் தண்ணீரை உறிஞ்சுமன் –
தீய சக்திகளை சுட்டு எரிக்கும் -தேவதாந்த்ரங்கள் இவனையே சுற்றி வரும்
பிரபாவான் -பிராட்டி ஒளியால் பெருமை –
வந்து -பிரிவாற்றாமை உந்த நாங்கள் வந்தோம் –

லீலைகள் மனசை கவர்ந்து தூங்க வந்தோம் -நோன்பு வியாஜ்யத்தால் –
குகன் -ராமன் -நீ தேடி வந்தது மகிழ்ச்சி ஒவ் ஒரு அடியும் எனக்கு நமஸ்கராம் உன் கால் நொந்து போனதே என்று திரு உள்ளம் வருந்திற்றே
உன் பொற்றாமரை அடிக்கு பல்லாண்டு பாட
பொன் -பெருமாள் சாம்யம் -தீ சேறு அடிக்க கட்டுண்ண -தூது போக வருந்தாமல் -குந்துமணி சாம்யம்
பூமியில் வந்தாலும் குறையாதவன் -விலை ஏறிக் கொண்டே போகுமே -அழகு கூடிக் கொண்டே போகும் –
பக்தி வெளிக்கொணர அதி வரதரர் வெளி வந்தார்
தாமரை -சூடி மகிழவே -ஆசன பத்மத்தில் அழுந்திய திருவடிகள் -தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான்-
அதிலும் மென்மை சேர்ந்த பொற்றாமரை -வாசனை மென்மை -வாடாமல் -ஒளியுடன்-

மற்றை அவயங்களும் விட்டோம் அடியே -அடியவர்கள் தானே -இவள் தான் அடியில் ஆரம்பித்து அடியிலே முடிக்கிறாள்
சஹஸ்ர சீர்ஷா சஹஸ்ர பாதம் ரிஷிகள்
ஆழ்வார்கள் அடியில் ஆரம்பித்து முடியில் முடிப்பார்கள்
மூவடி கேட்டு -இரண்டு -அடி -திருப்பாவையில் திருவிக்ரமனுக்கு மூன்று அடி அருளுகிறாள்
கேளாய்
ஆச்சார்ய ஸ்தானம் -கேளீரோ கீழே கோபிகளைச் சொன்னது போலே
தாயை தந்தையை தேர்ந்து எடுக்கும் சக்தன் -பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து
அவை சாப்பிட்டால் தான் நாங்கள் உண்ணுவோம் -திருவாராதனம் பண்ணி உண்ணுவாரைப் போல்
நாங்கள் எதுக்கு வந்தோம் பிரிய வில்லையே நீ
வாலை பிடித்து உழக்கு நெல் வாங்கும் ஆயர் குலம் -நாங்கள் உன்னை அறிந்தோம்
எங்கள் மூளை உனக்கு -உனது மூளை எங்கள்
குற்றேவல் குறும் ஏவல் கைங்கர்யம் -இதுவே பறை -சின்ன சின்ன கைங்கர்யம்
இங்கு வெறும் கோவிந்தா -கீழே கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா -குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா
எங்களை -உன் மேல் விழுந்து பழகும் எங்களை -கொள்ளாமல் போகாது
தந்தே ஆக வேணும் -மனைவி -இல்லாள் -இல்லான் கேட்டு தானே ஆக வேண்டும்
பலாத்க்ருதா-கோவிந்தா -lock-கோதா -முதல் எழுத்தும் கடைசி எழுத்தும்

இங்கிதம் -பெண் -வேணும் அறியாமல் –
code words -விதுரர் தர்மர் -மெழுகு மாளிகை –
எதிரியின் திட்டத்தை முன்னமே அறிய வேண்டும்
இரும்பை விட வலிமை நெருப்பு
காட்டுத்தீயில் கூட எலி தப்பும்
இரவில் நக்ஷத்திரங்கள் வழி காட்டும்
சொன்னது போலே
எற்றைக்கும் எப்பொழுதும்
ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் எழுகின்ற பிறவிகள் தோறும் –
அவதாரம் பண்ணும் பொழுது எல்லாம் -தேவாஸ்தே தேவ மனுஷ்யத்வே மானுஷம் போலே கூடவே வர வேண்டும்
மீனாக வந்தாலும் பிராட்டி உண்டே —
சரீரம் உருவம் கொள்ளுவதும் பிறவி தானே –
மோக்ஷத்திலும் பல வடிவுகள் கொண்டு எல்லா கைங்கர்யம் -ச ஏகதா பவதி -3-5-7-9-11-110-1001-சாந்தோக்யம்

கும்ப கோணம் -5-பெருமாள் -17-சிவன் கோயில் -சிவ காஞ்சி வைஷ்ணவ காஞ்சி அங்கு -இங்கு வைஷ்ணவ க்ஷேத்ரம் முழுவதும்
வேத மந்த்ரம் -நாராயணன் ஆவாஹனம் –சிவன் தலையில் கங்கை -சர்வஞ்ஞான் சிவன் அர்ச்சனைக்கு
குடத்துக்குள்ளே அமுதம் ஆராவமுதம் -கும்பேஸ்வரர் -ஆராதனம் -கைங்கர்யம் செய்ய பல வடிவு -ஆகவே வைஷ்ணவ க்ஷேத்ரம் –

உற்றோமே ஆவோம்
தேவகி சீதா பரதாழ்வான் போலே பிரிவு பொறுக்க மாட்டோம்
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -அவன் ஆனந்தத்துக்காகவே -கைங்கர்யம் -மநோ பாவம் –
காஞ்சி பெரியவர் அண்ணங்காச்சார்யார் -மநோ பாவம் -விசிறும் பொழுது மஹான் என்று நினைத்து செய்வதே
உத்சவம் -சக்கரைப் பொங்கல் –புளியோதரை மாற்றுவது கூடாதே
மற்றை எம் காமங்கள் இல்லை நம் காமங்கள் மாற்று -உனக்கும் இதை தவிர வேறு கொடுக்க கூடாது
எங்க வீடு நம் வீடு -our-house- தமிழில் மட்டும் எமது நமது வாசி உண்டே

அஷ்டாக்ஷர சாரம் இதில்
பிரணவம் -எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம்
நமஸ் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்
நாராயணாயா -உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்

ஆச்சார்ய பரம்
சீக்கிரமாக பற்ற வேண்டும் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு
மதுராந்தகத்தில் ராமானுஜர் பெரிய நம்பி -ஸமாஸ்ரயணம்
மதுரை பக்கம் வில்லூர் -விராலி மலை -மதுராந்தகம் –மதுரை அந்தகம் -இவரும் இவர் ஆச்சார்யரும் சந்தித்தது போலே
சத்வ குணம் பிறந்த பொழுதே பற்ற வேணும்
திருவடிகளையே போற்றும் பொருள் கேளாய் -தேவு மற்று அறியேன் -வடுக நம்பி -நிஷ்டை –
குரு கூர் நம்பி -பா -பாவின் இன் இசை -ஒன்றை விட்டு அடுத்ததை பிடித்தது போலே
கால ஷேபம் ஆகிய உணவை கொடுத்த பின்பே உண்ணும் ஆச்சார்யர் வம்சம்
கைங்கர்யம் அருள வேணும் -பகவத் கைங்கர்யமும் வேண்டாம்
அனந்தாழ்வான் -திருவேங்கடமுடையான் -கூப்பிட்டாலும் கைங்கர்யம் விடாமல் -ராமானுஜர் கைங்கர்யமே உனக்கு பூ தொடுப்பது
அரங்கனுக்கு தன் சரண் தந்திலன் -தான் அது தந்து ராமானுஜன் வந்து எடுத்தனன்
எழுகின்ற ஜென்மங்கள் தோறும் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் -ஆச்சார்யர் உகப்பாவுக்காகவே கைங்கர்யம் –

————-

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை
திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை யணி புதுவை
பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமே
இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

தவம் உடைத்து தரணி -அணி புதுவை -பிரணவமே வடிவு எடுத்த சேவை –
யதா ஸ்ருத கிரஹணம் -பண்ணினாய் -பெருமாள் சீதை இடம் ஆண்கள் கோஷ்ட்டியில் –
இதே கேள்வி பெண்கள் கோஷ்ட்டியில் கண்ணன் இடம் –
கோதை -தானான தன்மையில் -வங்கக் கடல் கடைந்த -இந்த பாசுரம் நான்கு பாகங்கள் -பிரித்து வியாக்யானம் –

அரங்கனுக்கே பன்னு திருப்பாவை முப்பதும் -ஆய்ப்பாடி மட்டுமே வ்யக்தம் –
மார்கழி -காலம் கொண்டாடி -நாராயணன் -ஜகந்நாதன் -நாராயணன் -ஸஹ பத்ன்யா விசாலாட்சி உடன் பெருமாள் ஆராதனம் –
வையத்து -க்ருத்ய அக்ருத்யங்கள் -பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் -வ்யூஹம் பிரதானம் அரங்கம் –
பாஞ்ச ராத்ர ஆகமம் -துவாதச மந்த்ரம் -வ்யூஹ ஸுஹார்த்தம் பிரதானம் –
வையத்திலேயே வாழ்ச்சி பூ லோக ஸ்ரீ வைகுண்டம் தானே இது -காவேரி விராஜா ஸேயம் ப்ரத்யக்ஷம் பரமபதம்
ஓங்கி -நாட்டாருக்கு ஆசாசனம் -திங்கள் மும்மாரி –
ரஹஸ்ய த்ரயம் -நர நாராயணன் பத்ரிகாஸ்ரமம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகம் பெருமாள் பிராட்டி -அர்ஜுனன் தேர் தட்டில் –
நமக்கு ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் சமாரம்பாம் நாத யமுனா மத்யமாம் -அஸ்மத் ஆச்சார்யன் பர்யந்தாம் –
பெரிய பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் தானே இந்த ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் –
ஆழி -பர்ஜன்ய தேவன் பாகவத கைங்கர்யம் -சர மழை-பக்த சரணாகத வத்சலன் –
ராமோ துர்நாப வாச -தன்னையே ராமனாகச் சொல்லிக் கொண்டாரே -அம்பும் சொல்லும் தாரமும் இரண்டாவது இல்லையே -அமோகம்
யதிபதி ரெங்கபதி ஸம்பாவம்
மாயனை -தாமோதரனை -செப்பு -அரவின் அணை மிசை மேய மாயனார் -சப்த பிரகார மத்யே -அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளதே-
உலகு ஏழும் திரு வயிற்றில் அடக்கியவன் ஜெரிக்கக் கூடாது என்றே வலது திருக்கரம் ஒருக்கழித்து சயனம்
பணி பத ஸூப்ர-வெளுப்பான -இவர் சயனித்து பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதால் -நிழல் -இது தான் மாயம்
மாயோனை மனத்தூணை பற்றி நின்று வாழ்த்துவது என்றோ

புள்ளும்-பாகவத பிரபாவம் அறியாத பிள்ளாய் -முனிவர்கள் யோகிகளும் -சிற்று எயிறு முற்ற மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றி
அற்ற பத்தர் சுற்றி வாழும் அரங்கம் -பற்று அற்றவர்
காயத்ரி மண்டபம் -24-தூண்கள் -ஹ ரி–இரண்டு தூண்கள் -திரு மணத் தூண் தாண்டி இரண்டு தூண்கள் -விமானம் தாங்கி இருக்கும்
கீசு கீசு – பேய்ப்பெண்ணே -நாயகப் பெண் பிள்ளாய் -பாகவத பிரபாவம் அறிந்தும் மறந்து இருப்பவள் —
பஷி -கிளி சோழன் கைங்கர்யம் இங்கே -கிளி மண்டபம் -நந்த சோழன் கைங்கர்யம் உறையூரில் –
காவேரி விராஜா ஸேயம்–விமானம் பிரணாவாகாரம் -காட்டிக் கொடுக்க –

கீழ் வானம் -கோது காலமுடைய பாவாய்-தேவாதி தேவனை -தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளை
படைத்தவனும் யாரும் வந்து அடி வணங்கும் அரங்கம் –
கீழை வீடும் மேலை வீடும் -ஸத்ய லோகம் -இஷுவாகு –
பொங்கோதம் சூழ்ந்த –செங்கோல் உடைய திருவரங்கச் செல்வன்
தூ மணி -மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் -மாமான் மகளே-நம் பெருமாள் -அழகிய மணவாளன் -ரெங்கநாதன் –
ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத அரங்கம் ஆளி என் ஆளி
நோற்ற -மாற்றவும் தாராதார் -வாசல் திறவாதார் -லோக சாரங்கர் அபசாரம் -வாயும் வாசலும் திறக்காமல் -முனி வாஹனர் –

கற்று -கோவலர் தம் பொற்கொடி நின் முற்றம் புகுந்து -தோழிமார் எல்லாரும் வந்து
அரங்கன் திரு முற்றம் -மாலிருஞ்சோலை மாணாளனார் –பள்ளி கொள்ளும் இடம் -திருவரங்கம் –
கனைத்து -அனைத்து இல்லம் -பத்து கொத்து சாத்தின பத்து கொத்து சாத்தாத இல்லங்கள்
அர்ச்சகர் விண்ணப்பம் செய்வார் –படகோட்டி சித்தம் -பொற் கொல்லர் தச்சர் –
புள்ளின் வாய் -பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம் புக்கார் -தமர் உகந்த –அப்பேர் –
பிள்ளைகள் பிரசாதம் வாங்கிக் கொண்ட ஸ்வாமி –

உங்கள் -வாய் பேசும் நங்காய்–வாய் தான் நன்றாக இருக்கிறது – நாணாதாய் -நாவுடையாய் -நன்றாக பேசுபவள் –
என் அரங்கத்து இன் அரங்கர் –வாய் அழகர் -நம் பெருமாள் மந்தஸ்மிதம் -சம்பாஷணம் இவ-
திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை -அரக்கறியை மூக்கரித்த –சொல்லும்
பேசி இருப்பனகள்-வராஹ சரம ஸ்லோகம்-மூன்றுமே இவரே அருளுவதை ஆண்டாள்
அஸ்து தே -யாவைச் சரீரபாதம் த்வயம் அர்த்த அனுசந்தானம் -நா உடைமை
எல்லே -எல்லாரும் போந்தாரோ -பதின்மர் பாடும் பெருமாள் இவர் தானே -கொண்டாட்டம் -247-எண்ணிக் கொள் –
தமிழர் திரு நாள் அத்யயன உத்சவம் -எல்லாரும் வந்து -ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் -இராப்பத்து பகல் பத்து
இரண்டு அடி முன்னால்-இவர் புலிப்பாய்ச்சல் -பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் கொஞ்சம் பின் வாங்க
கூட பின்னால் திரு மா மணி மண்டபம்
பவிஷ்யத் ஆச்சார்யர் -கோயிலுக்கு -நம்மாழ்வார் -அருளப்பாடு -வந்தோம் -பதில் வரும் -உடையவர் பிரார்த்திக்க –
பொலிந்து நின்ற பிரான் பகல் பத்து உத்சவம் -எழுந்து அருளி -21-நாளும் கூடவே உடையவர் –

நாயகனாய் -விண்ணோர்களை திருப்பள்ளி எழுச்சி -இது முதல் -கோயில் -நான் முகன் கோட்டை வாசல் ஐந்தாம்
சித்ர உத்தர வீதி தாண்டி –
தை மாசி உத்சவம் உத்தர வீதி
பங்குனி சித்ரா உத்சவம் சித்திரை வீதி
கார்த்திகை கோபுரம் வாசல் -சேவா காலம்
ஆர்ய பட்டாள்-கருட மண்டபம் தாண்டி -ஆரியர்கள் பட்டுக் கிடந்த
நாழி கேட்டான் வாசல் -துவஜ ஸ்தம்பம்
ஜெயா விஜயன் வாசல்
ஸ்ரீ ரெங்கம் கோயில் காப்பார் அரங்கம் என்னும் மயல் -தாசாரதி கொண்டு காத்து உடையவர்
அம்பரமே -வஸ்திர தானம் -செல்வர் அப்பம் -1102-நாளை திருவடி தொழ -உருப்படி அமுது –
நம்பெருமாள் நம்மாழ்வார் -திருக்கணாம்பி -கோழிக்கோடு -இருவரும் வர -வட்ட மணையில் எழுந்து அருளி –
நம் சடகோபனை -வரச் சொல்லி இடம் கொடுத்து -முத்துச் சட்டை கொடுத்து தனக்கு ஒன்றும் இல்லாமல்
தீர்த்த தானம் -48- வருஷம் –அடுத்து 12–வருஷம் கழித்து தான் உத்சவம் ஆரம்பம் –
ஈர ஆடை தீர்த்தம் கொடுத்து -தன்னையே காட்டிக் கொடுத்தார் -நம் பெருமாளே -பேர் வைத்து -வாசனை மூலம் அறிந்து –
சோறின் இரண்டு துகள்களால் பட்டர் திருவவதாரம் -ஆழ்வானுக்கு -95-திரு நக்ஷத்ரம் –

உந்து -உன் மைத்துனன் பேர் பாட -வசவு பேச -ஏச -கேலிப்பேச்சு -மட்டை அடி உத்சவம் –
பண்டாரி -அரையர் -சம்வாதம் இவர்கள் சார்பில் -நம் பெரியன் சொல் படி பொறுத்தோம் -பிராட்டி –
ஆறாம் உத்சவம் உறையூர் சேர்த்தி –
சீரார் வளை -கழல் வலையை கழலுகிற வளை ஆக்கினார்
குத்து -மைத்தடம் கண்ணினாய் -யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் -கடாக்ஷ லீலாம் -தத் இங்கித பராதீனம் -தேவ தேவ திவ்ய மகிஷீம்
முப்பத்து -செப்பம் உடையாய் -திறல் உடையாய் -நேர்மையாக அரையரை விட்டு உடையவர் -செப்பம் பலிக்காமல்
திறல் கொண்டு புகழ்ந்து ஸ்தோத்ரம் -நாம் இராமானுஜனை தரல் ஆகாதோ –
உயர்ந்த வஸ்து சர்வேஸ்வரன் இடம்
ஏற்ற கலங்கள்-நம் சடகோபன் -எதிர் பொங்கி -பவிஷ்யகார ஆச்சார்யர் -எதி புனர் அவதாரம் –
ஸ்ரீ சைல -தனியன் பெற்ற -ஒவ் ஒன்றும் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப
அம் கண் -கிருபையா பரயா கரிஷ்யமாணே–கண்கள் நாடு பிடிக்க
திருப்பாண் ஆழ்வார் -ஆளவந்தார் மணக்கால் நம்பி -கீதா விஷயம் -எம் மேல் விழியாவோ
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -கண் அழகை காட்டச் சொல்லி சம்பிரதாயத்துக்கு பொன் நாச்சியார் உடன்

அன்று –அடி போற்றி -நடை அழகு -நம் பெருமாள் பக்கல்-காணலாம் –
உன் கோயிலில் நின்று இங்கனே போந்து அருளி -சம்பாவனை நடந்து காட்டி –
எல்லை நடந்து -எல்லை கரை மண்டபம் -ஜீயர் புரம் -உறையூர் –
ஒருத்தி -ராமானுஜ மகன் -பிள்ளை லோகாச்சார்யார் மகனாய் ஜோதிஷ்குடி -ஆனை மலைக்கு அருகில் -ஸூ ரஷிதம் -ஒளித்து வளர்ந்து
மாலே -சாம்யாபத்தி–மார்கழி நீராடுவான் -அத்யயன உத்சவம் -மேலையார் செய்வனகள் -திருமங்கை ஆழ்வார் ஆரம்பித்து
அதுக்கு உரிய மண்டபம் கட்டச் சொல்லி -தர்மா வர்மா திருச் சுற்று
விஷ்வக்சேனர் திருச் சுற்று
குலசேகரர் திருச் சுற்று -மூன்றாவது
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருச் சுற்று -நான்காவது -அதற்குள் மண்டபம் -இராப்பத்து
நாத முனிகள் -பகல் பத்து சேர்த்து –

கூடாரை –பெருமாளே நாடு புகழும் -குலதனம் -உடையவர் பட்டம் கொடுத்து -இவர் அருளிய நாடு புகழும் பரிசு –
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -சாயுஜ்யம்
கறவைகள் -சரணாகதி பாசுரம் -கோவிந்தா -சிறு பேர் -ஜெய விஜயீ பவ -வித்வான் –
இடையர்கள் -நெய் உண்பீர் பட்டய உடுப்பீர் நூறு பிராயம் புகுவீர் -பரிவுடன் –
சிற்றம் -பொற்றாமரை -ரெங்கபதி பாதுகை பிரபாவம் -கிஞ்சித் தாண்டவ -குமிழ் சேவை -ஆகாசம் காயிதம் –
ஏழு கடல் மசி-ஆதி சேஷன் பேச -மணி பாதுகை பிரபாவம் சொல்ல முடியாது சொல்ல
ஆசன பத்மத்தில் அழுந்தின திருவடிகள் -திண் கழல் –

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை-திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை -கடல் கடைய தானே மாதவன் ஆனான் -கேசவன் -கட்டுக்குடுமி அவிழ–
சிகை அழகை பார்க்காமல் உப்புச்சாறு -ஆராவமுதன் -இங்கேயே இருக்க –சந்திரன் போலே திருமுகம் -உப கோசல வித்யை –
இது முதல் பகுதி
யணி புதுவை பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன சங்கத் தமிழ் மாலை –அநு காரம் பண்ணி தரிக்க
முப்பதும் தப்பாமே-பெரியாழ்வார் -தண் தெரியல் பட்டர்பிரான்-பக்தர்களைப் பார்த்து குளிர்ந்து
கோதை மாலை கட்டிய மாலை -பெரியாழ்வார் கட்டின மாலை கோதை -மாலையே மாலை கட்டி -மாலைக் கட்டின மாலை –
சங்கம் -கூட்டமாக அனுபவிக்கிறோம் –
குரு ஸ்தானம் விட பார்ப்பதே பெருமை -ஸூ க்ருஹம் இல்லை

இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் -அனுஷ்டித்த கோபிகள் -அநு கரித்த ஆண்டாள் – -அநு சந்தித்த நாம்
ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள் செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-செல்வ நாரணன் சொல் கேட்டலும் -நல் கன்று -தோல் கன்று –
திருப்பாவையை தோல் நமக்கு -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அனுபவம் துல்யம்
ஈரிரண்டு -சதுர் புஜம் இல்லை ஒவ் ஓன்று பாட்டுக்கும் இரண்டு மடங்கு —
அனந்தாழ்வான் -பட்டர் -சம்வாதம் -வைகுண்ட நாதன் த்வி புஜனா சதுர் புஜனா -இரண்டுக்கும் பிரமாணங்கள் உண்டு
பெரிய பெருமாள் -நம் பெருமாள் -அங்கேயே சேவிப்பேன் –

ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் –செங்கண் மால் தான் கொண்டு போனான்
இயம் கோதா மம ஸூதா -வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிளி அறுத்த மாமனார் -ஸஹ தர்ம சரிதவ
நம்பி யைக் காண நங்கைக்கு ஆயிரம் நயனம் வேண்டும் -கொம்பினுக்கு காணும் தோறும் அவனுக்கு அங்கனே வேண்டும்
சேர்த்திக்கு பல்லாண்டு பாடுவதே நமது கர்தவ்யம் –

———–

மா தொடங்கி -ஸ்ரீ லஷ்மீ கல்யாணம் பாடி பூர்த்தி –
வங்கக் கடல் கடைந்த -கப்பல்கள் போகும் கடல்கள் -மணி மேகலை -ஆதிரை முதல் பிக்ஷை அக்ஷய பாத்திரம் –
வங்கம் போகும் கடல் கடந்து போன கணவன் –
பாற் கடலைக் கடைந்தான் -விஷ்ணு போதம் -வைகுந்தம் என்னும் தோணி பெறாதே
கப்பலே அவன் பிறவிக்கடலைக் கடக்க உதவும் பிரான்
எதுக்காக கடைந்தார் -தேவ கார்யம் வியாஜ்யம் -பெண்ணமுதம் கொண்ட பெம்மான் –
மழை பொழிய வியாஜ்யம் இங்கும் -கோபிகளை அடையவே -பஞ்ச லக்ஷம் –
மாதவனை கேசவனை–ஸ்ரீ லஷ்மீ கேள்வன் -கல்யாண திருக் கோலம் -லஷ்மீ கல்யாண வைபோகமே
bay-of-bengal-அஷ்ட லஷ்மீ திருக் கோயில்
கேசவன் -ஜாம்பவதி -குழைந்தை பிறக்க -தவம் புரிய -கள்வா -ஆசி தோசி-விரைந்து கேட்டதை அருள்பவன் –
அறியும் படி இவன் வரம் கேட்க -என்று பிரார்த்திக்க -பிள்ளை வரம் –
க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம ஈஸோஹம் -படைத்து உள்ளே இருந்து நியமிக்க -தஸ்மாத் கேசவ
சாம்பன் -என்று குழந்தை சிவன் பெயரை வைத்தான் –
இதற்காக கேசவன் –
கேச பாசம் மயங்கி தான் மாதவன் ஆனான் -வாசம் செய் பூம் குழலாள்
கேசி அசுரனை அழித்தது போலே நம் பிரதிபந்தகங்கள் அழிப்பவன்

திங்கள் திருமுகத்து -சந்திரன் –திரு -தாமரை இருவரும் -போட்டி -எதிரி சூர்யன் பார்த்து மலரும்
பரஸ்பர விரோதிகள் கலா நிதி சந்திரனும் மநோ தரம் கமல கோமளம் நிர்மலம் தாமரை –
இரு கண்கள் வண்டு போலே மூக்கு செண்பகப்பூ -வண்டு வாரா பதி -இருவரும் சேர்ந்து
விஜயன் அர்ஜுனன் கர்ணன் -அழகில் மன்மதனின் விஜயம் -காது கர்ணன் -சேர்ந்து
இப்படிப்பட்ட திரு முகத்தை வர்ணிக்க முடியாதே –
தனக்கு சமமாக -சாம்யா பத்தி சாதர்ம்யம்-ஆக்கி அருளுவான் -புண்ய பாபவிதூய நிரஞ்சன பரம சாம்யம் உபைதி
பார்ப்பான் -சாஷாத்காரம் -ஆதி கர்த்தாவை -புருஷம் -விரும்பிய பலம் கொடுக்கும் பர ப்ரஹ்மம் –
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் இவன்
சேயிழையார் -பிரசாதகமாக தந்த சூடகம் இத்யாதிகள்
சென்று இறைஞ்சி-வந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை -பெற்ற விதத்தை -எங்கு எப்பறை-எந்த அர்த்தமும்
மழை -கண்ணன் -கைங்கர்யம்- ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -பரமாத்மா அனுபவம்
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் ஆயர்பாடி ஆச்சார்யர் திரு மாளிகை திவ்ய தேசங்கள் இப்படி கொள்ளும் படி வார்த்தை பிரயோகம் –

யணி புதுவை பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன-ஊரும் பேரும் சொல்லி –
அணி கலனாக-ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் –
தன்னையும் அறிமுகம் -பெரியாழ்வார் -குளிர்ந்த -தாமரை மாலைகள் அணிந்து -அந்தர்யாமி க்கு அலங்காரமாக
மனக்கடலில் வாழும் மாய மணாள நம்பிக்கு – உயிருக்கு உயிரான அவனுக்கு
உபன்யாசம் பண்ணும் பொழுது மாலை போட்டால் கழற்றக் கூடாது –
பட்டர் -சத்தான சான்றோர் -ஸ்தோத்ரியர் -பாஞ்ச ராத்ம ஆகமம் -தீக்ஷை -அர்ச்சக பிரபாவம் -ஆயிரம் ஸ்தோத்ரியர்க்கு சமம்
பிரான் -உபகாரம் -கைங்கர்யம் செய்தவர் –
பெருமாளுக்கே பட்டர் -மறை நான்கும் ஆதின பட்டனை -கலியன்
அவனுக்கு பெண் கொடுத்த -பிரான்
மாமனார் -ஆச்சார்யர் -ஸ்தானம் -வைதிக கர்மம் ச பத்னி உடனே செய்ய உதவியதால்

கோதை -மாலை -கையால் எடுக்கும் பொழுதே பூ போலே பெண் -காவேரி கரை இருக்கு பாடல்
கோ பூமி பிளந்து தோன்றியதால் கோதா
கோ ஞானம் வழங்குபவள் கோதா
கோ மங்களம் வாழ்வில் மங்களம் அருளுபவள்
கோ -நல்ல வார்த்தை
சங்கத் தமிழ் மாலை -கூட்டம் -சத் சங்கம் -கூட்டமாகவே அனுபவிக்க வேண்டும் -கூடி இருந்து குளிர அனுபவம்
முப்பதும் தப்பாமே-எல்லா பாசுர அனுபவம் இழக்கக் கூடாதே

மிக்க இறை நிலையும்–அர்த்த பஞ்சகமும் -1102-நம்மாழ்வார்
மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய் -பரத்வம் —
கூடாரை -பால் சோறு -உண்ணும் சோறு -நெய் ஆழ்வார் பாசுரம் -கூடி இருந்து குளிர்வது
கறவை -நீ தாராய் பறை -சரணாகதி
சிற்றம் -மற்றை நமன் காமங்கள்
வையம் -செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-புருஷார்த்தம்

திருப்பாவை சொல்வதே திருவாராதானம்
மந்த்ராஸனம் -மாரி -அழைத்து ஆசனம்
ஸ்நாநாசனம் -மாலே மார்கழி நீராடுவான்
அலங்காராசனம் -சூடகமே –ஆடை உடுப்போம்
போஜ்யாசனம் -பால் சோறு – கானம் சேர்ந்து உண்போம்
புனர் மந்த்ராஸனம் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
பர்யங்காசனம் –மாதவா சொல்லியே திருப்பள்ளி -கண் வளர
இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் -அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை-கோபிகள் -ஆண்டாள் -நமக்கு –
தோல் போற்றிய கன்று -தாய் பசு பால் சுரக்கும்

ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்-மலை பொன்ற தோள்கள் -நான்கு புருஷார்த்தங்கள் -சதுர்புஜம் —
ஆலிங்கனம் பண்ண இரட்டிப்பாக ஒவ் ஒரு பாசுரத்தில் -geomatrik-progression –
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் –தாள்களை பதித்த ஆனந்தத்தால் –
செங்கண் -ஆசையால் பார்க்க கண் சிவக்கும்
திரு முகத்து -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி திரு முகம் பிரதிபலித்து -மடியில் இருப்பாள் –
நரசிம்ம வபு ஸ்ரீ மான் -திரு மார்பில் இருந்து முகம் பார்க்க முடியாதே –
செல்வத் திருமாலால்-திருவேங்கடமுடையான் -நித்யம் திருப்பாவை அனுசந்தானம் -நாச்சியார் திருமொழி திரு மஞ்சனம் –
ஆண்டாள் மாலை -புரட்டாசி முன் நாள்களில் நான்கு மாதம் ஆகுமாம் இந்த மாலை போக
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-இஹ பர லோக –
மூன்று திரு –
திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார்-
செங்கண் திரு முகத்து
செல்வத் திருமாலால்

மன்மத உபாசனம் -செய்து -வேங்கடவற்கு என்னை விதிக்கிற்றியே
கூடல் இழைத்து-இரட்டைப் படை வந்தால் -கூடிடு கூடல்
குயில் கூவினால் வருவான் -அதுவும் முயன்றாள்
இறுதியில் ப்ரஹ்மாஸ்திரம் -நம் முயற்சி இல்லாமல் -தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு தவிர்ப்பரேல் அது நாம் காணுமே –
106-பெருமாளுக்கும் உப லக்ஷணம் -ஐந்து பெருமாள் இன்றும் -ஹம்ஸ வாஹனம் -பெரியாழ்வார் -ஆண்டாள் –
ஸ்ரீ ரெங்க மன்னாருக்கு திரு மாலை சாத்தி -திருத்தங்கல்-முகம் தொங்கி போக ஆண்டாள் மாலை வஸ்திரம் தரித்து மலரும்
இவர் பத்ரி ஆறு மாதம் சேவை இல்லை -நைமிசாரண்யம் காடு -அஹோபிலம் -தெய்வம் அல்லால் செல்ல ஒண்ணாதே

திருவேங்கடமுடையான் பெரிய கடனாளி -பார்த்தசாரதி மீசை -திருவிடந்தை –கும்பகோணம் -திருமழிசை பிரான் –
நாச்சியார் கோயில் ஒருவருக்கு தான் அடிமை -உப்பிலி அப்பன் -உப்பை விட்டார்
அழகர் -நூறு தடா சமைத்து போட்டு முடியாதே
ரெங்கநாதன் -கிழவன் -இவர் தான் வேணும் – வராஹனே இவர் -பேசி இருப்பதுவும் -எனக்காக தென் திசை
அமுதனாம் அரங்கனுக்கே மாலை இட்டாள் வாழியே -ஆராவமுதனே அரங்கன்
வாரணம் -ஆயிரம் -அங்கு அவன் உடன் சென்று மஞ்சனம் ஆடினாள்

ஆச்சார்ய பரம்
வேதக்கடல் கடைந்து
மா தவன் தபஸ்
கேசவன் -புலன்களை அடக்கி
பக்தி ஞானம் வைராக்யம் அணி கலன்கள் ஸச் சிஷ்யர்
வாழும் நன் மக்களை பெற்று மகிழ்வர்
பஸ்யதி புத்திரர் பவ்த்ரர் -வேதம்

தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை
பாலாலிலையில் துயில் கொண்ட பரமன் வலைப்பட்டு இருந்தேனை
வேலால் துன்பம் பெய்தால் போல் வேண்டிற்றெல்லாம் பேசாதே
கோலால் நிரை மேய்ந்தானாய்க் குடந்தைக் கிடந்த குடமாடி
நீலார் தண்ணம் துழாய் கொண்டு என் நெறி மென் குழல் மேல் சூட்டீரே–13-2-
குடந்தை ஆராவமுதன் சூடிக்களைந்த மாலைக்கு ஆசைப்படும் சூடி கொடுத்த நாச்சியார் -ஆராவமுதாழ்வார் ஆனதால் –
திருமழிசை பிரான் அமுது செய்த சேஷம் உண்டு மகிழ்ந்தவன் அன்றோ –

————

ஒரே சொற்பதமாக, அற்புதமாக ஆண்டாள் அருளிச் செய்தது

இதோ மார்கழி முப்பதும்-முப்பது பாசுரத்தில் இருந்து பொற்பதமாக முப்பது வரிகளில் கண்ணனுக்குச் சாற்றுமறை !!

மார்கழித் திங்கள் மதிநிறைந்த நன்னாளால்
வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும்நம் பாவைக்கு
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி
பாழி அம் தோளுடைப் பற்பனாபன் கையில்
தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது

வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை
கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ
பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன்

முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாட
சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
வல் ஆனை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்றழிக்க வல்லானை

தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான்
செம் பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா
செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறி
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்

தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
என்றென்றுன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி

சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாக
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உந்தன்னோடு
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள்பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்.

———————————————

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –