Archive for the ‘ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள்’ Category

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரவர முனி அஷ்டகம் –ஸ்ரீ அண்ணன் ஸ்வாமிகள் பரம்பரை விவரம் —

February 4, 2021

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் தனியன் –

ஸகல வேதாந்த ஸாரார்த்த பூர்ணா ஷயம் விபுல வாதூல கோத்ர உத்பவாநாம் வரம்
ருசிர ஜாமாத்ரு யோகீந்திர பாதாஸ்ரயம் வரத நாராயணம் மத் குரும் ஸமாஸ்ரயே

பர்யங்கேபி பரம் தத்வம் ரங்க ஷாயிந மேவய
உத்திஷ்டத் யநு பூயாஹம் தம் வந்தே வர யோகிநம் –1-

உஷஸ் யுக்தாய லோகார்ய ப்ரமுக ஆச்சார்ய ஸூக்திபி
உச்சைஸ் ஸ்துத்வாத கோவிந்தம் தத் திவ்ய ஸ்தல காஞ்சிதம் –2-

காவேர்யா கமல உத்பாஸி ஸம்ஸ்ப்ருஷ்ய ஸலீலம் ஷுபம்
கோவிந்த குண ஷிலாதி த்யாத்வா அஷ்ரு கலிலாநந –3-

ரோமாஞ்சித சலத் காத்ர பக்த்யா பரமயைவ ய
புநாதி தீர்த்தம் சங்காஹ்ய தம் வந்தே வர யோகிநம் –4-

பகவத் ஸாஸ்த்ர நிர்த்திஷ்ட விதி நைவ நிமஜ்ஜ்ய
திவ்ய காஷாய ஸூத்த ஊர்த்வ புண்ட்ர மாலாதி பூஷித –5–

மஹா மந்த்ராதி ஸம் ஜப்ய விஷிஷ்டைஸ் பரி வாரித
ஸ்ரீ ரெங்க தாம ஸம் ஸேவ்ய தத் தத்வாந் யுப ப்ரும்ஹ்ய ச –6–

ஆராத்ய ரங்க ராஜாதீந் அநு யோகம் விதாய ச
அபு நாத் அம்ருதைர் ஆர்யாந் தம் வந்தே வர யோகிநம் –7-

வந்தே ஸுவ்ம்ய வராக்ரிய யோகிநம் அஹம் த்யான அம்ருதா ஸ்வாதிநம்
ஸ்ரீ ரெங்காதிப பாத பங்கஜ பரி சார்யா குணை காந்திநம்
ஆஜ்ஜா ஸாஸ்த்ர விதேர விஸ்யதமலம் ஸம்ஸாரி கந்தாஸஹம்
காலே ஷு த்ரி ஷு சைவ காமித பல ப்ராப்த் யை குரூணாம் குரும் — 8-

இது ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த ஸ்ரீ பூர்வ தினசரி சுருக்கம் –
த்யான ஸ்லோகம் -போல் அமைந்துள்ளது

———–

1-ஸ்ரீ வாதூல வரத நாராயண குரு ஸ்வாமிகள் -ஒண்ணான அண்ணன் ஸ்வாமி –
புரட்டாசி -கன்னி-உத்திரட்டாதி திரு அவதாரம் -1371-
ஸ்ரீ பரம பதம் -சித்திரை த்ருதீயை திதி

2–ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை ஆயன் -ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -மார்கழி உத்தரட்டாதி

3-ஸ்ரீ ஸ்வாமி கோயில் அண்ணன் -ஸ்ரீ வராச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -புரட்டாசி உத்தரட்டாதி

4–(11th Swami as per Chart )ஸ்ரீ குமார கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –ஆவணி மிருக சீர்ஷம் –
ஸ்ரீ பரம பதம் –பிலவங்க வருஷம் -1547-மார்கழி கிருஷ்ண சதுர்த்தசி திதி-

5-(12th Swami as per Chart)-ஸ்ரீ பெரிய கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -பங்குனி ஆயில்யம்
ஸ்ரீ பரம பதம் -விச்வாவஸு -1605-மார்கழி சுக்ல பக்ஷ சப்தமி திதி-

6th (13th Swami as per Chart) ஸ்ரீ ஸ்வாமி குமார கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -ஆடி சித்திரை
ஸ்ரீ பரம பதம் -சுக்ல வருஷம் -1629-மார்கழி -சுக்ல பக்ஷ தசமி திதி

7–(14th Swami as per Chart)ஸ்ரீ ஸ்வாமி வேதலப்பை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -ஆவணி திருவோணம்
ஸ்ரீ பரம பதம் -விளம்பி -1658-கார்த்திகை சுக்ல சதுர்தசி திதி

8-(15a Swami as per Chart)ஸ்ரீ ஸ்வாமி குமார அண்ணன் -ஸ்ரீ குமார வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -மாசி புனர்பூசம்

9-(15b Swami as per Chart)ஸ்ரீ ஸ்வாமி கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -ஐப்பசி ரோஹிணி
ஸ்ரீ பரம பதம் -பிங்கள -1677-ஆடி பவ்ர்ணமி திதி

10–(16a Swami as per Chart ) ஸ்ரீ கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -ஆனி -சதயம் –
ஸ்ரீ பரமபதம் -ஸர்வஜித் –1707-வைகாசி -கிருஷ்ண பஞ்சமி திதி

11th- (17a Swami as per Chart)ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -ஐப்பசி உத்திராடம்

12th (17b Swami as per Chart) ஸ்ரீ குமார கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ வித்வத் வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -ஆவணி அனுஷம்
ஸ்ரீ பரமபதம் -சுக்ல வருஷம் –1749-ஆவணி சுக்ல திரயோதசி திதி –

13–(18th Swami as per Chart) ஸ்ரீ கோயில் அண்ணன் ஸ்ரீ ரெங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -வைகாசி பூரம்
ஸ்ரீ பரமபதம் -விரோதி -1769-மார்கழி -கிருஷ்ண பஞ்சமி

14–(19th Swami as per Chart)-ஸ்ரீ பெரிய அண்ணன் ஸ்வாமிகள் -சித்திரை -ரோஹிணி
ஸ்ரீ பரமபதம் -யுவ -1815-மார்கழி -சுக்ல -துவாதசி -திதி

15–(20th Swami as per Chart) ஸ்ரீ அண்ணன் வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -மார்கழி பூராடம்
ஸ்ரீ பரமபதம் -ஈஸ்வர -1817-மார்கழி கிருஷ்ண த்ருதீயை திதி

16-(21st Swami as per Chart)ஸ்ரீ அண்ணன் ரெங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -ஐப்பசி மூலம்

17 (22nd Swami as per Chart) ஸ்ரீ குமார அண்ணன் ஸ்வாமிகள் –ஸ்ரீ வரதாச்சார்ய ஸ்வாமிகள் -ஆங்கீரஸ வருஷம் பங்குனி ரேவதி
ஸ்ரீ பரமபதம் -சாதாரண வருஷம் -1850-ஆவணி சுக்ல தசமி திதி

18-(23rd Swami as per Chart) ஸ்ரீ அண்ணன் ரெங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -ஸோப கிருது வருஷம் -வைகாசி கேட்டை –
ஸ்ரீ பரமபதம் -கர -1891–3rd nov -ஐப்பசி சுக்ல த்விதீயை திதி

19-(24th Swami as per Chart)-ஸ்ரீ அண்ணன் வரதாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் -பவ வருஷம் -ஆவணி பூசம் [20-Jun-1874]
ஸ்ரீ பரமபதம் -பரிதாபி -ஆனி -சுக்ல அஷ்டமி -[22-Jun-1912]

20 (25th Swami as per Chart) ஸ்ரீ அண்ணன் ரெங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -சாதாரண வருஷம் -ஆனி சித்திரை -[17-Jun-1910]
ஸ்ரீ பரமபதம் -[04-Dec-1992]-ஆங்கீரச கார்த்திகை சுக்ல தசமி –

21 (26th Swami as per Chart) ஸ்ரீ அண்ணன் ஸ்ரீநிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -தாது வருஷம் மாசி திருவாதிரை -[20-Feb-1937]

22-(27th Swami as per Chart.)வர்த்தமான ஸ்வாமிகள் -ஸ்ரீ அண்ணன் திருவேங்கடாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் -விரோதி வருஷம்-ஐப்பசி -உத்ராடம் [28-Oct-1949]

—————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை யண்ணன் ஸ்வாமி திருநட்சத்திரம் – புரட்டாசி பூரட்டாதி

தனியன்
ஸ்ரீரம்ய வரமௌநீந்த்ர ஸ்ரீபாதாப்ஜமதுவ்ரதம்
வ்ருஷபே மைத்ரபே ஜாதம் வரதார்யமஹம் பஜே

ஸகல வேதாந்தஸார அர்த்த பூர்ணாஸயம்
விபுல வாதூலகோத்ரோத்பவாநாம் வரம்
ருசிரஜாமாத்ரு யோகிந்த்ர பாதாஸ்ரயம்
வரதநாராயணம் மத்குரும் ஸம்ஸ்ரயே

வாழி திருநாமம்
திருச்சேலை இடைவாழி திருநாபி வாழியே
தானமரு மலர்க்கண்கள் தனியுதரம் மார்பம்
தங்கு தொங்கும் உபவீதம் தடந்தோள்கள் வாழியே
மானபரன் மணவாள மாமுனி சீர் பேசும்
மலர்ப்பவளவாய் வாழி மணிமுறுவல் வாழியே
ஆனனமுந்திருநாமம் அணி நுதலும் வாழியே
அருள்வடிவன் கந்தாடை அண்ணன் என்றும் வாழியே

பேராத நம்பிறப்பைப் போக்க வல்லோன் வாழியே
பெரிய பெருமாள் அருளால் பெருமை பெற்றோன் வாழியே
ஏராரு நன்மதியின் ஏற்றமுள்ளோன் வாழியே
எதிராசன் தரிசனத்தை எடுத்துரைப்போன் வாழியே
பாரார நன்புகழைப் படைக்க வல்லோன் வாழியே
பகர்வசனபூடணத்தின் படியுடையோன் வாழியே
ஆராமஞ்சூழ்கோயில் அவதரித்தோன் வாழியே
அவனி தொழுங் கந்தாடை அண்ணன் என்றும் வாழியே

ஆசாரியர்: பெரிய ஜீயர்

சிஷ்யர்கள்: கோயில் கந்தாடை அப்பன், நாயன், பிள்ளை அப்பா

இவர்வாதூல கோத்திரத்தில் முதலியாண்டான் வம்சத்தில் புரட்டாசி மாதம்
பூரட்டாதி நட்சத்திரத்தில் திருவரங்கத்தில் அவதரித்தார்.
மாமுநிகள் தம்மிடம் இருந்த அழகிய சிங்கர் விக்கிரகத்தை திருவாராதனப் பெருமாளாக இவருக்கு அளித்தார்.
இவருடைய பால்ய வயதிலேயே இவருடைய திருத்தகப்பனார் ஸ்ரீ தேவராஜ தோழப்பா பரமபதம் அடைந்தார்.
அதனால் கோவிலில் இவர் வம்சத்தாருக்குக் கிடைக்க வேண்டிய மரியாதைகள் கிடைக்கவில்லை.

எம்பெருமானார் இவர் கனவில் தோன்றி மாமுனியை ஆச்ரயிக்கும்படி தெரிவித்தார்.
மாமுனிகள் இந்த வம்சத்தாருக்கு மீண்டும் மரியாதைகள் கிடைக்கும்படி ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.
மேலும் கீழ உத்தரவீதியில் இருந்த 16 கல் மண்டபத்தையும் இவருக்கு மடமாகக் கொடுத்தார்.
வேண்டும்போது பண உதவிகளையும் செய்தார்.
இவர் மாமுனிகளின் பெருமையைக் கூறும் கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு என்னும் 13 பாசுரங்கள் கொண்ட நூலையும் இயற்றினார்.
மேலும் வரவரமுநி அஷ்டகம், ராமானுஜார்ய திவ்யாஞ்ஞா என்னும் நூல்களையும் செய்தருளினார்.

மணவாளமாமுனிகளின் உபதேசரத்ன மாலைக்கு கீழ்க்காணும் தனியனை அருளிச் செய்தார்.
முன்னந் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தாம் உபதேசித்த நேர்
தன்னின் படியைத் தணவாத சொல் மணவாளமுனி
தன்னன்புடன் செய் உபதேசரத்தின மாலைதன்னை
தன்நெஞ்சு தன்னில் தரிப்பவர் தாள்கள் சரண் நமக்கே

இவர் உத்தம நம்பி, எரும்பியப்பா, அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் ஆகியோரையும் மாமுனிகளிடம் ஆச்ரயிக்கச் செய்தவர்.
இவர் கந்தாடையப்பன், திருகோபுரத்து நாயனார், சுத்த சத்வம் அண்ணன், திருவாழி ஆழ்வார் பிள்ளை,
கந்தாடை நாயன், ஜீயர் நாயனார், ஆண்ட பெருமாள் நாயனார், ஐயன் அப்பா ஆகிய
ஸ்வாமிகளை தம்முடைய அஷ்டதிக்கஜங்களாக நியமித்தார்.

மாமுனிகள் இவருடைய ஆசார்யனுக்குரிய நியம நிஷ்டைகளைக் கண்டு
இவருக்கு பகவத் சம்பந்தாசார்யர் என்று விருது கொடுத்து அழைத்தார்.
நம்பெருமாள் இவருக்கு ஜீயர் அண்ணன் என்ரு அருளப்படிட்டார்.
காஞ்சிப் பேரருளாளர் இவருகு ஸ்வாமி அண்ணன் என்று அருளப்பாடிட்டார்.

புரட்டாசி மாதத்துக்கு ஒரு தனி விசேஷம் உண்டு.
இம்மாதத்தில்தான் திருவேங்கடமுடையான், வேதாந்தாசார்யர் (தூப்புல் பிள்ளை),
ஸ்ரீகோயில் கந்தாடையண்ணன், ஒன்றான வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயர் (பொன்னடிக்கால் ஜீயர்),
ஆகியோர் திருவவதாரம் செய்தார்கள்.

மாமுனிகள் ஸ்ரீகோயில் கந்தாடையண்ணனையும் ஒன்றான வானமாமலை ராமானுஜ ஜீயரையும்
தம்முடைய அஷ்டதிக் கஜங்களாக நியமித்தார்.
மாமுனிகள் அஷ்டதிக் கஜங்களில் ஒருவரான ஸ்ரீப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணா,
வேதாந்தாசார்யருடைய திருக்குமாரரான நயநவரதாசாரியர் சிஷ்யர் ஆவர்.

இந்த மாதத்தில் அவதரித்த மேற்கண்ட இந்த இரு ஆசார்யர்கள்லும் மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களாகத் திகழ்ந்தவர்கள்.
ஸ்ரீஎரும்பியப்பாவும் ஸ்ரீப்ரதிவாதிபயங்கரம் அண்ணாவும் தங்களுடைய பிரபந்தங்களான
வரவரமுநி சதகங்களில் இவருடைய மேன்மையையும் பெருமையையும் எடுத்துக் கூறியுள்ளனர்.

மாமுனிகள் இறுதிக்காலத்தில் இவர் திருக்கரங்களினால் செய்த தளிகையை விரும்பி உகந்து அமுதுண்டு மகிழ்ந்தார்.

இவர் விபவ வருடம் கி.பி. 1448 சித்திரை மாதம் கிருஷ்ண பட்ச திருதியை அன்று ஆசார்யன் திருவடி அடைந்தார்.

——————-

http://www.koilkandhadaiannan.com/index.php#SupCD

————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ மா முனிகள் வியாக்யானந்த்தில் நவ ரசங்கள் -ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் –

February 2, 2021

மா முனிகள் வியாக்யானம்
நவ ரஸ பரி பூர்ணம் -நகை-அழுகை -வெகுளி -இளிவரல் -மருக்கை-வியப்பு – அச்சம் பெருமிதம் வகை அமைதி -சம நிலை
பூமிகா ஸந்நிதிஷ்டம் -அவதாரிகை -நடுவில் தொகுத்து -தொடர்பு -கட்டமைப்பு
பிரதி பத விஷயானாம் தர்சகம் -பதம் தோறும்
யுக்த யுக்தே -பிரதி வசன கதே -கேள்வி சம்பாஷணாத்
ரூபிகார்யே -உருவகம்
சத் பிரமாணம் -மேற்கோள் காட்டி
பொருந்த வைத்து –
முன்னோர் மொழிகள் தப்பாமல்

நவரசம் தலைக்கொண்டு கவி நடையும்
சுவை மணக்கும் உரை
நகை சுவை
வளையல் சோரன் -2-9-10
வெண்ணெய் பாபம் திருட்டு

சொல்லிலரசிப் படுதி நங்காய் சூழல் உடையன் உன் பிள்ளை தானே
இல்லம் புகுந்து என் மகளைக் கூவி கையில் வளையை கழற்றிக் கொண்டு
கொல்லையினின்றும் கொணர்ந்து விற்ற அங்கு ஒருத்திக்கு அவ்வளை கொடுத்து
நல்லன நாவற் பழங்கள் கொண்டு நான் அல்லேன் என்று சிரிகின்றானே -2 9-10 – –

நான் அல்லன் என்று சிரிக்கின்றானே –
நான் அல்லேன் காண் –
1-நான் அல்லேன் என் கையில் வளை கண்டாயோ –
2-நான் அல்லேன்-நான் உன் இல்லம் புகுகிறது கண்டாயோ –
3-நான் அல்லேன்-உன் பெண்ணைப் பேர் சொல்லி அழைக்கிறதைக் கேட்டாயோ –
4-நான் அல்லேன்-வந்து கையில் வளை கழற்றினது கண்டாயோ-
5-கண்டாயாகில் உன் வளையை அங்கே பறித்து கொள்ளா விட்டது என் -என்றாப் போலே
எனக்கு மறு நாக்கு எடுக்க இடம் இல்லாதபடி சில வார்த்தைகளைச் சொல்லி நின்று சிரியா நின்றான்
இதில் காட்டில் உண்டோ துஸ் ஸகமான தீம்பு -என்கை –

மா முனிகள் கண்ணன் பாவத்தில் இருந்து வியாக்யானம் –

—————————————————-

அழுகை 3-9-4-
சொற்களுக்கு வியாக்யானம் முன்பு காட்சியில் உள்ள சோகம் அழுகை விவரித்து வியாக்யானம் –
சுமத்ரா தேவி பெருமாள் இடம் காட்டுக்குப் போகச் சொன்னது வால்மீகி ராமாயணத்தில் இல்லை என்றாலும்
வேறே கல்பங்களில் இருக்கலாம்
இரண்டு விளக்கம் காட்டி அருளுகிறார்
கொடிய வனம் -விளக்கி -வெம் கானம்
தசரதன் -தாய் மார் -சோகங்களையும் காட்டி அருளி வியாக்யானம்

மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிட
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ
கூற்றுத் தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன
சீற்றம் இலாதானைப் பாடிப் பற சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற -3 9-4 –

மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிட –
மாற்றுத் தாய் -என்றது மற்றைத் தாய் என்ற படி
அன்றிக்கே
மாறு-என்று ஒப்பாய் மாறான தாய் -பெற்ற தாய்க்கு போலியான தாய்-என்னவுமாம்
ஸ்ரீ கௌசலையரோபாதி -ஸ்ரீ பெருமாள் பக்கலிலே அதி ச்நேஹிதையாய் இறே ஸ்ரீ சுமித்ரையார் இருப்பது
இப்படி இருக்கிற தாயார் ஆனவள் சென்று -நீர் வனத்திலே போம் -என்று சொல்ல –
அதாவது –
திருவபிஷேக மங்கள மகோ உத்சவ அர்த்தமாக திருப் படை வீடு எல்லாம் அலங்கரித்து –
உத்சவமும் தொடக்கி
புரோஹிதரான வசிஷ்டாதிகளும் தானுமாக கொண்டு –
ராஜாவான சக்கரவர்த்தி
திரு அபிஷேக அர்த்தமாக பெருமாளுக்கு காப்புக் கட்டி
புரச் சரணங்களும் செய்வித்து
இனி அபிஷேகம் செய்யும் இத்தனை
என்று முஹூர்த்தம் பார்த்து இருக்கிற அளவில்
வேதை ரேவா -அஹம் ஏவ வேதா -வேதைஸ் சர்வ இதி -அஹம் வேத்ய ஏவச
ஏவ ஓவ் ஒன்றிலும் சேர்த்து -வேதாந்த வேத்ய நிஜ வைபவ
அஹம் வேதமி –
கைகேயி ஆனவள் -குப்ஜை வார்த்தையால் நெஞ்சு கலங்கி
பர்த்தாவான சக்கரவர்த்தியை பார்த்து எனக்கு இரண்டு வரம் உண்டே முன்னே தந்து இருப்பது –
அது இரண்டும் இப்போது செய்ய வேணும் -அதாவது
ராமனை அபிஷேகம் செய்யாமல் காட்டிலே போக விட வேண்டும்
பரதனை அபிஷேகம் செய்ய வேணும் -என்ன
சத்ய தர்ம பராயணன் ஆகையாலே -என் செய்வோம் -என்று
இடி விழுந்தால் போலே இவ்வார்த்தையை கேட்டுக் கிலேசப்பட்டு
பெருமாளை அழைத்து கொண்டு வரும்படியாக சுமத்ரனை போக விட்டு
தான் கலங்கிக் கிடக்க –
சுமந்த்ரன் சென்று –
ஐயர் எழுந்து அருளச் சொல்கிறார் -என்கையாலே
பெருமாளும் திரு அபிஷேகத்துக்கு என்று -அலங்கர்த்த திவ்ய காத்ரராய்கொண்டு
பிராட்டி மங்களா சாசனம் பண்ணிக் கொண்டு அந்தப்புரத் த்வாரதளவும் பின்னோடு வர
திவ்ய அந்தபுரத்தி நின்றும் புறப்பட்டும் பெரிய கோலாகலத்தொடே எழுந்து அருளி
வந்து -தகப்பனாரைக் காணப் புகுந்த அளவிலே
கலங்கிக் கிடக்கிற படியைக் கண்டு -இதுக்கடி என் -என்று பயப்பட்டு
ஐயருக்கு இப்போது கிலேசம் எது -என்று கைகேயியைக் கேட்க
முன்பே எனக்கு இரண்டு வரம் தந்து இருப்பார் –
அந்த இரண்டு வரமும் இப்போது பெருகைக்காக உம்மைக் காட்டிலே போக விட வேணும் என்றும்
பரதனை அபிஷேகம் செய்ய வேணும் என்றும்- நான் அபேஷித்தேன்
சத்யம் தப்பாதவர் ஆகையாலே அதுக்கு அனுமதி பண்ணி உம்மைக் காட்டிலே போக விடுவதாக
அழைத்து விட்டார் -இப்போது உம்மை கண்டவாறே வாய் திறந்து சொல்ல மாட்டாமல் கிடக்கிறார் -என்ன
இப்படியோ நான் ஐயருக்கு பர தந்த்ரனாய் வர்த்தித்த படி
என்னை நியமிக்கும் போதைக்கும் இப்படி கிலேசிக்கவும் வேணுமோ
நெருப்பிலே விழச் சொன்னால் அதுவும் நான் செய்யேனோ -என்ன
ஆனால் அவருக்காகா நான் சொல்லுகிறேன்- நீர் வனவாச அர்த்தமாக போம் -என்ன அப்படி செய்யக் கடவேன் என்று
சங்கல்பித்து பறப்பட்டு- தாயாரான கௌசல்யாரையும் வந்து கண்டு -வன கமன அர்த்தமாக உத்யோக்கிற அளவிலே
இளைய பெருமாள்-தம்முடைய திருத் தாயாரான சுமத்ரையர் பக்கலிலே வந்து
ஐயர் சொல்லிற்று செய்ய வேண்டுகையாலே -பெருமாள் காட்டிலே எழுந்து அருளா நின்றார்
நானும் கூட சேவித்து கொண்டு போகிறேன் -என்ன
ஸ்ர்ஷ்டஸ்த்வம் வனவாசாய ஸ்வ துரக்த ச்சூஹர்ஜ் ஜன ராமே பிரமாதம் மகார்ஷி புத்ரப்ராதரிகச்சதி -என்றும்
ராமம் தசரதம் வித்தி மாம் வித்தி ஜனகாத்மாஜம் அயோத்யாமடவிம் வித்தி கச்ச தாதா சுகம் -என்றும்
சொல்லி இவரை ஒருப்படுத்தி
பெருமாள் பக்கலிலே சென்று
அவர் வன கமன அர்த்தமாக உத்யோகித்து நிற்கிற படியைக் கண்டு
சக்கரவர்த்தியும் கைகேயியும் செய்த கொடுமையை நினைத்து நெஞ்சு எரிந்து –
ஒரு பெண் பெண்டாட்டி என் பிள்ளைக்கு வேணும் என்று பறித்து கொண்ட
ராஜ்ஜியம் உமக்கு வேண்டா -ஒருவரும் அபிமாநியாத வனமே உமக்கு அமையும் –
ஆன பின்பு வனத்திலே எழுந்து அருளும் -என்று சொன்னது
வனம் போகே -என்றது வனமே போகு -என்றபடி
இந்த அவதாரணம் இறே கீழ்ச் சொன்ன பொருளைக் காட்டுகிறது

ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அழ –
பெற்ற தாயாரான கௌசலையார் பின்னே தொடர்ந்து சென்று
தம்முடைய பிரிவாற்றாமை எல்லாம் சொல்லி
ஏக புத்ரரான நான் உம்மை பிரிந்து இருக்க மாட்டேன் -என்னுடைய நாயகனே -என்று கட்டிக் கொண்டு அழ –

கூற்றுத் தாய் சொல்ல –
கூற்றம் போன்ற கைகேயி ஆகிற தாய் சொல்ல
பெருமாளுடைய ஸௌகுமாரத்தையும்-போகிற இடத்தில் உண்டான கொடுமையையும் பாராமல்-
பதினாலு சம்வத்சரம் வனவாசம் பண்ண சொன்ன க்ரௌர்யத்தை பற்ற -இவளைக்
கூற்றுத் தாய் -என்கிறது
பித்ரு வசன பரதந்த்ரராய் போனார் -என்னா நிற்க செய்தே
இவள் சொன்னதுக்காக போனார் -என்கிறது
அவர் வாய் விட்டுச் சொல்ல மாட்டாதே -அனுமதி பண்ணிக் கிடக்க –
அது தானும் சொன்னாள் இவள் ஆகையாலே இறே
மாற்றுத் தாய் சென்று வனம் போகே என்றிடவும்
ஈற்றுத் தாய் பின் தொடர்ந்து எம்பிரான் என்று அளவும்
கூற்றுத் தாய் சொல் அடியாக கொடிய வனத்தில் போன -என்றபடி

அதவா
மாற்றுத் தாய் என்கிறது கைகேயி ஆகவும்
கூற்றுத் தாய் என்கிறது -சுமித்ரையார் யாகவும் யோஜ்ஜிக்கவுமாம் –
அப்போதைக்கு
மாற்றுத்தாய் என்றது சபத்னி ஆகையாலே ஸ்ரீ கௌசல்யாருக்கு தன் நினைவாலே மாற்றாம் தாய் -என்றபடி
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் நினைவுக்கு மேல் பொருந்தாமையாலே-மாற்றாம் தாய் – என்கிறது ஆகவுமாம்
மாறு -என்ற சொல்லி –தாய் -என்ன வேண்டுகிறது பெருமாள் நினைவாலே இறே
நடுவிலாச்சி என்று இறே அவர் எப்போதும் அருளி செய்வது

சென்று வனம் போகே என்று இட –
வனமே சென்று போக -என்று நியமிக்க
அதாவது
ராஜ போகத்தில் நெஞ்சு வையாதே -வனத்தளவும் சென்று அதிலே போய் விடு -என்று நியமிக்க -என்கை
வா– என்கிறாள் அன்றே போ -என்னும் அதுவே இறே இவள் சொல்லுவது

ஈற்றுத் தாய் -இத்யாதி
பெற்ற தாயாரான கௌசலையார் -என் நாயனே -ஏக புத்ரையான நன் உம்முடைய விச்லேஷம்
வ்யசனம் பொறுக்க மாட்டேன் -நான் எப்படி உம்மை போக விட்டு தரித்து இருப்பது -என்று
பின் தொடர்ந்து சென்று அழ

கூற்றத் தாய் சொல்ல
சுமித்ரை யாகிற தாய் சொல்ல
கூறு பட்ட ஹவிஸ்ஸை புஜிக்கை யாகையாலே கூற்றுத் தாய் -என்னுதல்
சக்கரவர்த்திக்கு மூவரும் சக தர்ம சரிணிகள் ஆகையாலே
யாதம்சத்தாலே -கூற்றுத் தாய் என்னுதல்
ஸ்ரீ கௌசல்யாரைப் போலே நிஷேதித்து அனுமதி பண்ணாமல்
அஹம் மமதைகளால் ஒருத்தி -எனக்கு -என்றது -உமக்கு என் செய்ய -என்று இவள்
சொன்ன அத்தை மிகவும் திரு உள்ளம் பற்றுகையாலே
விஸ்லேஷ பீருக்கள் அபிப்ராயத்தால் கூற்றம் போன்ற தாய் என்னுதல்
இப்படி இருக்கிறவள் வசனத்தை கொண்டு கொடிய வனம்போன

முற்பட்ட யோஜனை -நாலூர் பிள்ளை இட்டு அருளின வியாக்யான பிரக்ரியை
பிற்பட்ட யோஜனை பிள்ளை இட்டு அருளின வியாக்யான பிரக்ரியை
முற்பட்ட யோஜனையில்
சென்று வனம் போக -என்ற இதுக்கு ஸ்வர ஸார்த்தம் சித்திக்கையும் –
கூற்றுத்தாய் சொல்ல கொடிய வனம் போன இது –
தண்டக நூற்றவள் சொல் கொண்டு போகி -என்றும்
குலக் குமரா காடுறையப் போ என்று விடை கொடுப்ப விலக்குமணன் தன்னோடும் அங்கே ஏகியது -என்றும்
கொடியவள் வாய் கடிய சொல் கேட்டு –கான்தொடுத்த நெறி போகி -என்றும் கீழ் மேல் அருளி செய்தவற்றுக்கு
சேர்ந்து இருக்கையும் உண்டு
சம்ப்ரதாயத்திலும் வந்தால்-
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தில் கேட்ட ஸ்ரீ சிறிய ஆழ்வானப் பிள்ளை குமாரர் பக்கலிலே கேட்ட ஸ்ரீ நாலூர் பிள்ளை
அருளிச் செய்தது ஆகையாலே பிராபல்யம் உண்டு
அவர் தாம் ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை திரு தமப்பனார் ஆகையாலே ஸ்ரீ பிள்ளைக்கு பரம ஆச்சார்யரும் இறே
ஆகையால் அந்த யோஜனை முற்பட எழுதி
ஸ்ரீ பிள்ளை அருளிச் செய்த யோஜனை பிற்பட எழுதப் பட்டது
ஸ்ரீ பிள்ளை ஆகிறார் –ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி பிள்ளை
இவர் இப்பிரபந்ததுக்கு ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் இட்டு அருளி இருப்பதாக பெரியோர் பணிப்பர்

இரண்டு யோஜனையிலும்-ஸ்ரீ சுமித்ரையார் ஸ்ரீ பெருமாள் முகம் பார்த்து சொன்னதாக சொல்லப் பட்ட வசனம்
ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இல்லை ஆகிலும்
இதிஹாசாந்தர புராணாதிகளில் ஆதல்
கல்பாந்தரித்தாலே ஆதல்
உண்டு என்று கொள்ள வேண்டும்
மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர் இவர் இப்படி அருளி செய்கையாலே

கொடிய வனம் போன –
கன்னிரைந்து தீய்ந்து கழை உடைந்து கால் சுழன்று பின்னும்
திரைவயித்றுப் பேயே திரிந்து உலாவ கொன்னவிலும் வெம்கானம் -என்னும் படி இறே
காட்டின் கொடுமை தான் இருப்பது -இப்படி இருக்கிற காட்டிலே
நைவாய வேல் நெடும் கண் நேரிழையும் இளம் கோவும் பின் போக எழுந்து அருளின

சீற்றம் இலாதனை –
கட்டின காப்போடே காட்டிலே தள்ளி விட்டாள் – என்னும் சீற்றம் ஏக தேசமும்
திரு உள்ளத்தில் இல்லாதவனை
மாச லஷ்மண சந்தாபம் கார்ஷிர் லஷம்யா விபர்ய யே-ராஜ்ஜியம் வா வனவாசோ வா
வனவாசோ மகோதய -என்று சந்தோஷத்தோடே இறே எழுந்து அருளிற்று

சீதை மணாளனைப் பாடிப் பற-
வனவாசம் தான் சரசமாய்த்தது அவள் கூட போகையாலே -இறே
ஸ்ரீ பிராட்டியும் தாமும் -ஏகாந்த ரசம் அனுபவிக்கலாம் தேசம் -என்று இறே காடு தன்னை விரும்பிற்று –
தர்சனம் சித்ர கூட ச்யமந்தாகினியாச்ச சோபதே -அதிகம் புரவாசச்ச மன்யே தவச தர்சநாத் -என்று இறே அருளி செய்தது
இப்படி இருக்கிறவனை பாடிப் பற என்று பிரதிகோடியான அவளைப் பார்த்து நியமிக்கிறாள்

————

வெகுளி -கோபம் -சங்க காலம் அர்த்தம்
innocent
இப்பொழுது
கொடி இழந்தது கற்பே -வளையல் அர்த்தம் –
கிருபா சமுத்திரம் -அருள் மா கடல் அமுது -சமஸ்க்ருத -மா கடல் -ocean
1-6-9-இருவர் கோபம்
ஹிரண்யன் கோபம் -சீறி வெகுண்டு
the most unkindest போல்
இரட்டிப்பு கோபத்துடன் ஹிரண்யன் தட்ட –
அளந்திட்ட -அவனே அளந்த
ஹிரண்யனுடைய ஒள்ளியதான விச்தீர்ணமான மார்வை –-
பாகவத அபசாரம் பட்ட -எண்ணி -கோபம் அக்னி ஜ்வாலை -பிரதிபலித்து
வயிற்றில் பய அக்னி
இரண்டாலும் ஒளி
பிளந்திட்ட கைகளால் -hard work இல்லாமல் smart work

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே
வளர்ந்திட்டு வாள் உகிர் சிங்க உருவாய்
உளம் தொட்டு இரணியன் ஒண் மார்வகலம்
பிளந்திட்ட கைகளால் சப்பாணி பேய் முலை உண்டானே சப்பாணி -1 6-9 –

அளந்து இட்ட -ஹிரண்யன் அளந்து நட்ட
வாள் -கத்தி போல் குரூரமான
தொட்டு -இப்போது ஆகிலும் அனுகூலிக்க கூடுமோ என்று பரீஷித்து –
முன்பே நரஸிம்ஹத்தை வைத்து நட்ட தூண் -என்ன ஒண்ணாதபடி -தானே தனக்கு பொருந்த பார்த்து –

அளந்து நட்ட தூணை அவன் தட்ட –
வேறே சிலர் தட்டில் -கையிலே நரசிம்கத்தை அடக்கி கொண்டு வந்து தூணிலே
பாய்ச்சினார்கள் என்ன ஒண்ணாதபடி -அவன் தானே –
எங்கும் உளன் -என்று பிரகலாதன் பண்ணின பிரதிக்ஜை பொறாமல் -பிள்ளையை சீறி வெகுண்டு தூண் புடைப்ப –
என்கிறபடியே அவனை சீறி -அந்த சீற்றத்தினுடைய அதிசயத்தாலே –
ஆனால் நீ சொல்லுகிறவன் இங்கு இல்லை – என்று அழன்று அடிக்க –

ஆங்கே –
அடித்த இடம் ஒழிய ஸ்தலாந்தரத்திலே தோன்றிலும் -இவன் இங்கு இல்லை -என்று
பிரதிக்ஜை நிலை நின்றது ஆம் என்று -அத் தூணிலே அவன் அடித்த இடம் தன்னிலே –
வளர்ந்திட்டு –
பரிய இரணியன் -என்னும்படி பருத்து வளர்ந்த வடிவை உடையனானவன் -கீழ் படும்படியாக தான் வளர்ந்து –

வாள் உகிர் சிங்க உருவாய் –
அஸ்த்ர சஸ்த்ரங்களில் ஒன்றாலும் படக் கடவன் அல்லவாகவும்-
தேவாதி சதிர்வித ஜாதியில் உள்ள வற்றில் ஒன்றின் கையில் படக் கடவன் அல்லவாகவும் –
பிரம ருத்ராதிகள் கொடுத்த வரத்துக்கு விரோதம் வாராதபடி ஒளியை உடைத்தான உகிர்களை உடைய நர ஸிம்ஹ ரூபியாய் –

உளம் தொட்டு -எங்கும் உளன் என்று பிரகலாதன் சொன்னபடியே –
தான் -இல்லை -என்று சொன்ன ஸ்தலம் தன்னிலே -உண்டு -என்னும்படியாக தோற்றுகையாலும் –
சிரம் பற்றி முடி இடிய கண் பிதுங்க வாய் அலற தெழித்தான்-என்கிறபடியே ஒரொன்றே துச்சகமாம்படி –
பண்ணின பீடா விசேஷங்களாலும்-பீதியிலே நெஞ்சு இளகி அனுகூலிக்க கூடுமோ என்று ஹிருதயத்தை பரிஷை பண்ணி –

ஹிரண்யன் ஒண் மார்வகலம் –
ஹிரண்யனுடைய ஒள்ளியதான விச்தீர்ணமான மார்வை –
ஒண்மையாவது-நரஸிம்ஹத்தினுடைய கோப அக்நியாலும் தன்னுடைய உதரத்தில் பய அக்நியாலும் பிறந்த
பரிதாபத்தாலே -அக்னி முகத்தில் பொன் போலே உருகி பதம் செய்து ஒளி விடுகை –

இத்தால் -திரு உகிருக்கு அனாயாசேன கிழிக்கலாம் படியான படியைச் சொல்லுகிறது –
அகலம் என்கையாலே -வர பல பூஜை பலங்களாலே மிடி யற வளர்ந்த பரப்பாலே –
திரு உகிற்கு எல்லாம் இரை போந்தபடியை சொல்லுகிறது –

பிளந்திட்ட கைகளால் -உடலகம் இருபிளவாக்கையில் நீள் உகிர் படையது வாய்த்தவனே –
என்கிறபடியே திரு உகிர்களாலே இரண்டு கூறாக பிளந்து பொகட்ட திருக் கைகளால் சப்பாணி –

பேய் முலை இத்யாதி -அவனைப் போலே பிரதிகூல்யம் தோற்ற நிற்க்கையும் அன்றிக்கே –
தாயாய் வந்த பேய் -என்கிறபடியே வஞ்சகையாய் வந்த பூதனை உடைய முலையை
பிராண சகிதமாக உண்டு முடித்தவனே -சப்பாணி –

—————————————————

இளி வரல் இகழ்ந்து -4-3-5-

அத்தை பிள்ளை
நான்கு கைகள் -மூன்று கண்கள் –
யார் தூக்கி -அவனே யமன் -கண்ணன் தூக்க –
ஒரு நாளில் 99- வசவு வரை கொல்ல மாட்டேன் -எண்ணிக் கொண்டே திட்டுவானாம்

பகவத் நிந்தைக்கு ஜீவனாம்சம் வைத்து கேட்கும் அவர்களுடைய செவிக்கும் சுடும்படியான
தண்ணிய வசவுகளே சொல்லி -வைகை –
அலை வலைமை தவிர்த்த-விரோதம் போக்கி
தன்னை -வியாக்யானம் -இப்படி உள்ளவனையும் திருத்தி
இளிவரவு இருந்தாலும்
இந்த -கையால் ஆகாத இத்யாதி -ஆசாமி -போல் தன்னை
இப்படி இவன் செய்து திரிந்த கொடுமையை
நினைத்து இறே -சிசுபாலன் -என்னாதே -தன்னை -என்று இவர் ஊன்றி அருளிச் செய்தது —

பல பல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலன் தன்னை
அலை வலைமை தவிர்த்த அழகன் அலங்காரன் மலை
குலமலை கோலமலை குளிர் மா மலை கொற்ற மலை
நீலமலை நீண்டமலை திரு மால் இரும் சோலை யதே – 4-3 5-

அலை வலைமை தவிர்த்த –
விஷய கௌ ரவாதிகளை பாராமல் தன் நெஞ்சில் தோற்றியதை சொல்லுவதே அலை வலைமை
சரம தசையில் -தன் அழகைக் காட்டி தன் அளவிலே த்வேஷத்தை மாற்றுகையாலே
தான் -என்றால் நிந்தித்து கொண்டு திரியும் அலை வலைத் தனத்தை போக்கிக் காத்தவன் -என்றபடி

பல பல -இத்யாதி –
பல பல குற்றங்களைச் சொல்லி நிந்தித்த சிசுபாலன் தன்னை –
இவன் சொல்லும் தோஷங்கள் -அனுகூலர் வாக்கால் சொல்லத் தக்கது அல்லாமையாலே
நாழ் -என்கிறது நாழ் =குற்றம்
அது தனக்கு ஒரு சங்க்யை இல்லாமையாலே பல பல என்கிறது
அது தன்னை நெஞ்சால் நினைத்து இருக்கும் அளவு அன்றிக்கே -பிறர் அறியும் படி
வாய் விட்டு சொல்வதே -என்று -சொல்லி -என்கிறது
கேட்பார் செவி சுடும் கீழ்மை வசவுகளே வையும் -என்றார் இறே ஆழ்வாரும்
அதாவது
பகவத் நிந்தைக்கு ஜீவனாம்சம் வைத்து கேட்கும் அவர்களுடைய செவிக்கும் சுடும்படியான
தண்ணிய வசவுகளே சொல்லி -வைகை –
சேட்பால் பழம் பகைவன் -என்று அதுக்கடியும் அருளி செய்தார் இறே அவர் தாமே –
அதாவது –
ஹிரண்ய ராவண ஜென்மங்களே தொடங்கி-மிகவும் ஸ்வபாவமாய் கொண்டு வருகிற
பழையதான பகையை உடையவன் -என்றபடி -இவன் ஓரோர் ஜன்மங்களில் பண்ணின
பிரதி கூல்யத்துக்கு ஓர் அளவு இல்லை இறே -அவ்வவ் ஜன்மங்களில் உண்டான காலத்தின் மிகுதியும்
பண்ணின பிரதி கூல்யத்தின் உடைய மிகுதியும் -இவை எல்லா வற்றையும் நினைக்கிறது –
பகைமையினுடைய பழமையாலே அந்த வாசனை ஆய்த்து -இந்த ஜன்மத்தில் இவன்
இப்படி நிந்தனை பண்ணி திரிகைக்கு ஹேது –இப்படி இவன் செய்து திரிந்த கொடுமையை
நினைத்து இறே -சிசுபாலன் -என்னாதே -தன்னை -என்று இவர் ஊன்றி அருளிச் செய்தது —

அலை வலைமை தவிர்த்த அழகன் –
சரம தசையில் -தன அழகைக் காட்டி தன் அளவிலே த்வேஷத்தை மாற்றுகையாலே
தான் -என்றால் நிந்தித்து கொண்டு திரியும் அலை வலைத் தனத்தை போக்கி காத்தவன்-ரஷித்தவன்
அலங்காரன் மலை
இப்படி இருந்துள்ள அழகருக்கு மேலே -முடிச்சோதி -படியே உண்டான
அலங்காரத்தையும் உடையவன் நித்ய வாசம் பண்ணுகிற திருமலை
குல மலை –
தொண்டைக் குலத்துக்கு தலையான மலை
கோல மலை
அழகருக்கும் ஆஸ்ரிதருக்கும் அநவரத அனுபாவ்யமான அழகை உடைய மலை
குளிர் மா மலை
ரஷகன் ஆனவனுக்கு ரஷ்ய வர்க்கம் பொறாமையால் வந்த தாபத்தையும் –
ரஷ்ய பூதரான இவர்களுக்கு ரஷகனை பொறாமையால் வந்த தாபத்தையும்
ஆற்றும் படியான குளிர்த்தி மிக்கு இருக்கும் மலை
கொற்ற மலை –
தன் அபிமானத்தாலே ஒதுங்கினாரை சம்சாரம் மேலிடாத படி நோக்கும் வெற்றியை உடைத்தான மலை
நில மலை
மணிப் பாறையாய் இருக்கும் அளவன்றிக்கே -சூரிகளுக்கும் முமுஷூகளுக்கும்
புஷ்ப பல த்ருமாதிகளாய் முளைக்கவும் -முளைக்க வேணும் என்று
ப்ரார்த்திக்கைக்கும் யோக்யமான மலை –
நீண்ட மலை –
பரம பதத்துக்கும் சம்சாரத்துக்கும் இடை வெளி அற்று -ஒரு கோவையாம் படியான ஒக்கத்தை உடைய மலை
இப்படி இருக்கிற திரு மால் இரும் சோலை ஆகிற அதுவே -அலங்காரன் மலை

——————————————————

மருக்கை -வியப்பு -ஆச்சர்யம் -பூ சூட்டல்
மாலிகன் –
சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும் வல்லாய் –
சி -ஒவ்பசாரிகம் -மாலிகன் என்று பேரை உடையனாய் அசூர பிரக்ருதியாய் இருக்கிறவனோடே
உன் குணத்தாலே கலந்து தோழமை கொளவும் வல்லவனே
சாமாறு அவனை நீ எண்ணி –
சாது பீடாதிகளை பண்ணப் புக்க வாறே -இனி அவனை அழிய செய்யாவிடில் நாடு குடி கிடவாது –
என்று அவன் சாகத் தக்க வழிகளை நீயே சிந்தித்து
அதாவது –
தோழனை கொன்றான் -என்று தனக்கு அபவாதம் வராதபடியாகவும்
தன்னாலே தான் முடிந்தான் -என்னும்படியாகவும் தக்க வழியை சிந்திக்கை –
அவனை -என்கிற இடத்தில் ஐகாரம் அவ்யயம்

என்று எப்படி எவனை எதனைக் கொண்டு அழிக்க அறிந்தவன்

சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும் வல்லாய்
சாமாறு அவனை நீ எண்ணி சக்கரத்தால் தலை கொண்டாய்
ஆமாறு அறியும் பிரானே அணி அரங்கத்தே கிடந்தாய்
ஏமாற்றம் என்னைத் தவிர்த்தாய் இருவாட்சி பூ சூட்ட வாராய் 2-7 8-

சீமாலிகன் எனும் இடத்தில் சி -எனுமது ஒவ்பசாரிக சொல்
ஸ்ரீ என்னுமது சி என்றாய் கண்ணனோடு நடப்பு கொண்டதால் வந்த சீர்மையை சொலுகிறது என்பர்
சீமாலிகன் இத்யாதி –
மாலிகன் என்பான் ஒருத்தன் கிருஷ்ணனுக்கு சகாவாய்-பல ஆயுதங்களும்
பயிற்றுவிக்க கிருஷ்ணன் பக்கலிலே கற்று -இந்த ஆசக்தி பலத்தாலே ஒருவருக்கும் அஞ்சாமல்
லோகத்தில் உள்ள சாதுக்களை நலிந்து -திரியப் புக்கவாறே –
சகாவாய் போந்த இவனை நிரசிக்க ஒண்ணாது -என்று திரு உள்ளத்தில் அத்யந்த வ்யாகுலம்
நடந்து போகிற காலத்திலே-அவனை ஒரு போது கருக நியமித்தவாறே –
அவன் தான் நறுகு முறுகு என்றால் போலே சில பிதற்றி -எல்லா ஆயுதங்களையும் பயிற்று வித்தீர்
ஆகிலும் என்னை ஆழி பயிற்று வித்தீர் இலீரே என்ன
இது நமக்கு அசாதாரணம் -உனக்கு கர்த்தவ்யம் அன்று காண் -என்ன –
எனக்கு கர்த்தவ்யம் அன்றிலே இருப்பது ஒரு ஆயுதம் உண்டோ -என்று
அவன் நிர்பந்தங்களை பண்ணினவாறே -இவனுடைய துஸ் ஸ்பாவங்கள் அடியாக
இவனை நிரசிக்க வேணும் -என்று திரு உள்ளம் பற்றி தன்னுடைய சீர்மை குன்றாதபடி
ஆயுதம் பயிற்றுவிக்கிறானாக திரு ஆழியை ஒரு விரலாலே சுழற்றி ஆகாசத்தில் எழ வீசி
சுழன்று வருகிற திரு ஆழியை மீண்டும் திருக் கையிலே அநாயாசேன ஏற்க
அவன் இத்தை கண்டு -எனக்கு இது அரிதோ -என்று கை நீட்ட
உனக்கு இது அரிது காண் -என்ன செய்தேயும் -அவன் வாங்கி சுழற்றி மேலே விட்டு
மீண்டு சுழன்று வருகிற போது பிடிப்பானாக நினைத்து -தன் கழுத்தை அடுக்க தன் விரலை
எடுத்து கொடு நிற்க -அது -வட்ட வாய் நுதி நேமி ஆகையாலே -சுழலா இடம் போராதது கொண்டு
அதன் வீச்சு இவன் கையில் பிடிபடாமல் இவன் தலையை அரிந்து பொகட்டது என்று இதிஹாசாதிகளிலே
சொல்லப்பட்டதொரு விருத்தாந்தத்தை இப்பாட்டில் பூர்வ அர்த்தத்தால் ஸங்க்ரஹேன சொல்லுகிறது –

சீமாலி கனவனோடு தோழமை கொள்ளவும் வல்லாய் –
சி -ஒவ்பசாரிகம் -மாலிகன் என்று பேரை உடையனாய் அசூர பிரக்ருதியாய் இருக்கிறவனோடே
உன் குணத்தாலே கலந்து தோழமை கொளவும் வல்லவனே
சாமாறு அவனை நீ எண்ணி –
சாது பீடாதிகளை பண்ணப் புக்க வாறே -இனி அவனை அழிய செய்யாவிடில் நாடு குடி கிடவாது –
என்று அவன் சாகத் தக்க வழிகளை நீயே சிந்தித்து
அதாவது –
தோழனை கொன்றான் -என்று தனக்கு அபவாதம் வராதபடியாகவும்
தன்னாலே தான் முடிந்தான் -என்னும்படியாகவும் தக்க வழியை சிந்திக்கை –
அவனை -என்கிற இடத்தில் ஐகாரம் அவ்யயம்

சக்கரத்தால் தலை கொண்டாய் –
நமக்கு அசாதாரணமான ஆயுதம் -உனக்கு இது ஆகாது காண் -என்ன செய்தேயும்
அவன் நிர்பந்தம் பண்ணினதுக்காக அவனை ஆழி பயிற்றுவிக்கிறானாக
உபாய ரூபேண திரு ஆழியாலே சிரசேதம் பண்ணிப் பொகட்டவனே

ஆமாறு அறியும் பிரானே –
சத்ரு நிரசனம் -ஆஸ்ரித ரஷணம் ஆகிய இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றில் புகுந்தால்
மேல் விளைவது அறியும் உபகாரகன் ஆனவனே

அணி அரங்கத்தே கிடந்தாய்
இங்கே கிடந்தால் நமக்கு முமுஷுக்களை லபிக்கலாம் -என்று
சம்சாரத்துக்கு ஆபரணமான ஸ்ரீ கோவிலிலே பள்ளி கொண்டு அருளுகிறவனே
ஏமாற்றம் என்னை தவிர்த்தாய் –
நல்லவர்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -என்கிறபடியே பரிவர் உள்ள தேசத்திலே
பள்ளி கொள்ளுகையலே உன் சௌகுமார்யாதிகளை நினைத்து -உனக்கு என் வருகிறதோ –
என்று வயிறு எரியா நிற்கும் க்லேசத்தை போக்கினவனே
எமாற்றமாவது -துக்கம்
இருவாட்சி பூ சூட்ட வாராய் –
கால புஷ்பமான இது செவ்வி அழிவதற்கு முன்னே உன்திருக் குழலிலே நான் சூட்டும்படி வாராய் –

——————————————-

அச்சம் -கண்ணன் மற்றவரை -2-1-1-

மெச்சூது சங்கம் இடத்தான் நல்வேயூதி
பொய் சூதில் தோற்ற பொறை உடை மன்னர்க்காய்
பத்தூர் பெறாத அன்று பாரதம் கை செய்த
அத்தூதன் அப்பூச்சி காட்டுகின்றான் அம்மனே அப்பூச்சி காட்டுகின்றான் -2-1 1- –

அப்பூச்சி -பயங்கரமாய் உள்ளது -அதாவது -லோகத்தில் பாலரானவர்கள் எதிர்தலைக்கு
பயங்கரமாக காட்டுவன சில சேஷ்டிதங்கள் இவ்விடத்தில் விசேஷம் உண்டு –
அது ஏது என்னில் -நீர்மையை கண்டு -நம்மிலே ஒருவன் -என்று இருக்கும் அவர்கள் பயப்படும்படி
ஈஸ்வரத்வ சிஹ்னங்களைக் காட்டுகை –

ஸ்ரீ உய்ந்த பிள்ளை-ஸ்ரீ திரு வரங்கம் பெரிய கோவிலில் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
காலத்தில் எழுந்து அருளி இருந்தார் ஒரு அரையர் – பாடா நிற்க –
திரு வோலக்கத்திலே அத்தூதன் என்று -பெருமாளை காட்டுவது –
அப்பூச்சி என்று கண்ணை இறுத்து கொண்டு வருவதாக அபிநயிக்க –
ஸ்ரீ உடையவர் பின்னே சேவித்து எழுந்து அருளி இருந்த ஸ்ரீ எம்பார் -திருக் கைகளை
திருத் தோள்களோடு சேர்ந்து காட்ட -அவரும் அப்படியே அபிநயித்து கொண்டு வர –
இதுக்கடி என் என்று விசாரித்து புரிந்து பார்த்து அருளி –
ஸ்ரீ கோவிந்த பெருமாள் இருந்தீரோ -என்று அருளிச் செய்தார்-என்று பிரசித்தம் இறே –

அப்பூச்சி என்கிறது -இரண்டு திருக் கையில் ஆழ்வார்களையும்
அம்மனே என்கிறது -கண்டு பயப்பட்டு சொல்லுகிற வார்த்தை –

———–

கஞ்சன் கறுக்கொண்டு நின் மேல் கரு நிற செம்மயிர் பேயை
வஞ்சிப்பதற்கு விடுத்தான் என்பதோர் வார்த்தையும் உண்டு
மஞ்சு தவழ மணி மாட மதிள் திரு வெள்ளறையில் நின்றாய்
அஞ்சுவன் நீ அங்கு நிற்க அழகனே காப்பிட வாராய் -2 8-6 – –அந்திக்காப்பு –யசோதை –

இருள் தான் ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே -கருத்த நிறத்தையும்
அக்னி ஜ்வாலை போலே சிவந்த தலை மயிரையும் உடையாளாய் இருக்கிற பேய்ச்சியை-
நேர் கொடு நேர் சென்றால் அவனை உன்னால் சாதிக்க போகாது –வஞ்சனத்தால் சென்று சதி –

அஞ்சுவன் நீ அங்கு நிற்க –
பூதனை வந்து வஞ்சனத்தால் உன்னை நலிய தேடினதும் தன் வசமாய் அன்றிகே கம்ச ப்ரேரிதையாய்-
என்ற வார்த்தை பிறக்கையால்-அவன் இன்னம் யாரை வர விடும் -எது செய்யும் என்று தெரியாது -என்று
பய ஸ்தானமான அவ்விடத்தில் நீ நிற்கிற இதுக்கு நான் அஞ்சா நின்றேன்

அழகனே காப்பிட வாராய் –
ஆன பின்பு அங்கு நில்லாதே அதிலோகமான அழகை உடையவனே –
உன் அழகுக்கு த்ர்ஷ்டி தோஷம் வாராதபடியாகக் காப்பிட வாராய்
பொங்கும் பரிவால் -பட்டர் பிரான் -அச்சம் காட்டி

———-

பெருமிதம் –1-2-1-
உள் அமுது -சப்தத்துக்கு வியாக்யானம் -பரோபகார சீலை யானாற் போலே இவளும்-

சீதக் கடலுள் அமுதன்ன தேவகி
கோதை குழலாள் அசோதைக்கு போத்தந்த
பேதை குழவி பிடித்து சுவைத்து உண்ணும்
பாதக் கமலங்கள் காணீரே பவள வாயீர் வந்து காணீரே -1-2-1-

சீதக் கடலுள் அமுதன்ன தேவகி
அகாதமாகையாலே குளிர்த்தி மாறாத சமுத்ரத்திலே -தேவ போக்யமாக பிறந்த
அமிர்தம் புறவமுதாம் படி –
அமுதத்தில் வரும் பெண்ணமுது என்கிறபடியே உள்ளமுதாக பிறந்த
பிராட்டியோடே ஒத்த தேவகி பிராட்டி -அதாவது –
அவள் பரோபகார சீலை யானாற் போலே இவளும் பரோபாகார சீலை -என்றபடி –

பாதக் கமலங்கள் காணீர் –
இப்படி இருந்துள்ள திருவடித் தாமரைகளை வந்து காணும் கோள்-
கமலம் -என்கையாலே –
திருவடிகளில் உண்டான நிறத்தையும் -சைத்ய -மார்தவ -ஸௌரப்யாதிகளையும் -சொல்லுகிறது –

மலர் மகள் கை வருட -மலர் போது சிவக்கும்
மலர் போது -மலர்கின்ற பொழுதே -இருக்கும் திருவடி –

பவள வாயீர் வந்து காணீரே –
பவளம் போல் சிவந்த அதரத்தை உடையீர் வந்து காணும் கோள் என்று –
யசோதை பிராட்டி -தான் அனுபவித்த அம்சத்தை –
சஜாதீயைகளாய்-அநு புபூஷூக்களாய் இருப்பாரையும் ஸ்லாகித்து கொண்டு
அழைத்து காட்டின பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து-

அழைக்கும் பொழுதும் பெருமிதம்

————

உவகை -மகிழ்ச்சி 3-10-அடையாளப்பத்து
ராமாயணம் சொன்னால் வேறே ஒன்றையும் செய்யாமல்
தசரதன் தொடங்கி பாட
அரக்கிகள் -தூங்க -திருவடி பாட
ராமாயணம் பாட தூங்கினால் அரக்கிகள்
மதுரம் வாக்கியம் -தமிழில் பாடி –
ராவணன் -வேதம் பாடும் -வல்லவன் -சமஸ்க்ருதம் –
அவனுக்குத் தெரியாத பாஷை
நவ வ்யாக்ர பண்டிதர்
அகஸ்தியர் ஆஸ்ரமம் தங்கி சீதையும் அறிவாள்
பாசுரப்படி ராமாயணம் திருவடி பாட –

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள்
மிக்க பெரும் சவை நடுவே வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு
ஒக்குமால் அடையாளம் அனுமான் என்று உச்சி மேல்
வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் மலர்க் குழலாள் சீதையுமே–3-10-9-

மா முனிகள் சீதையாகவே வியாக்யானம் -ஆல் -மீண்டும் மீண்டும் அசை போட்டு உகந்தாள் –

திக்கு நிறை புகழாளன் தீ வேள்விச் சென்ற நாள் -திக்குகளில் நிறைந்த கீர்த்தியை யுடையனான ஸ்ரீ ஜனக ராஜனுடைய
அக்னிகளைக் கொண்டு செய்யும் யாகத்தில் விச்வாமித்ரருடன் போன காலத்திலே
மிக்க பெரும் சவை நடுவே வில்லிறுத்தான் மோதிரம் கண்டு -மிகவும் பெரிய சபையின் நடுவிலே ருத்ர தனுசை முறித்த
ஸ்ரீ ராமபிரானுடைய திரு மோதிரத்தை பார்த்து -சபை நடுவே -பாட பேதம்
மலர்க் குழலாள் சீதையுமே-அனுமான் அடையாளம்
ஒக்குமால் என்று-பூச் சூடிய திருக் கூந்தலை யுடையலான ஸ்ரீ சீதா பிராட்டியாரும் –
வாராய் ஹனுமான் -நீ சொன்ன அடையாளங்கள் எல்லாம் ஒத்திரா நின்றுள்ளவையே என்று திருவடியைச் சொல்லி –
ஆல்-அசைச் சொல் –அந்தத் திருவாழியை
உச்சி மேல் வைத்துக் கொண்டு உகந்தனளால் -தன் தலையின் மீது வைத்துக் கொண்டு மகிழ்ந்தாள் –
ஆல் – மகிழ்ச்சிக் குறிப்பு –

தலை மேல் வைத்து உகந்து
கை மேல் வைத்து உகந்து
திருவிரல் -திருக்கை -திருத்தோள் -திருமேனி -படுக்கையில் இருந்தது போல் மகிழ்ந்தாள்

———-

அமைதி
தொல்காப்பியம் -சம நிலை -சந்தனம் பூசிக் கொண்டாலும் -கத்தியால் வெட்டினாலும் –
பகவத் அனுபவம் -பேர் மகிழ்ச்சி -ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் –
3-6-8-பாபங்களை அனைத்தும் ஊதி விரட்டி

சிறு விரல்கள் தடவி பரிமாற செம்கண் கோட செய்ய வாய் கொப்பளிக்க
குறு வெயர்ப்புருவம் கூடலிப்ப கோவிந்தன் குழல் கொடூதின போது
பறைவையின் கணங்கள் கூடு துறந்து வந்து சூழ்ந்து படு காடு கிடப்ப
கறைவையின் கணங்கள் கால் பரப்பி இட்டுக் கவிழ்ந்து இறங்கி செவி ஆட்டகில்லாவே -3 6-8 – –

பறைவையின் கணங்கள்
பஷிகளினுடைய திரள்கள்
கூடு துறந்து –
தம் தாமுடைய வஸ்தவ்ய ஸ்தலங்களை விட்டு
வந்து சூழ்ந்து படு காடு கிடப்ப –
குழலோசை வழியே ஊதுகிறவன் அளவும் வந்து சூழ்ந்து கொண்டு -வெட்டி விழுந்த காடு போலே பரவசமாய் கிடக்க
கறைவையின் கணங்கள்-
பசுக்களினுடைய திரள்கள் ஆனவை
கால் பரப்பி இட்டுக் –
பாரவச்யத்தாலே கால்களை பரப்பி
கவிழ்ந்து இறங்கி –
தலைகளை மிகவும் நாற்றிக் கொண்டு
செவி ஆட்டகில்லாவே –
செவியை இசைக்கில் இசைக்கு பிரதிபந்தகம் ஆம் -என்று
செவியை ஆட்டவும் மாட்டாதே நின்றன —

அப்ராக்ருத ஆனந்தம் பெற்று சம நிலை
ஆசு கவி -150 ஸ்லோகம் -குழல் பற்றியே
முரளி -முகுந்த -ரசனா -நாக்கு லீலா -லீலை

அழகுக்கு உவமை சொல்ல முடியாத பிஞ்சு விரல்கள் -தடவி
பரிமாற தேன் வந்து பொழியுமே -மனசாலே பாவித்து நித்தியமாக பேர் இன்பம் அடைவோம்

————————————-

படித்தால் புரியாது சேவித்தால் புரியும் வியாக்கியானங்கள்
செவிக்கு இனிய சொற்கள் சுவை மணக்கும் உரை

———-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ புராணங்களில்-ஸ்ரீ எதிராசர்-ஸ்ரீ எதிராசர் பிரவணர் அவதார ஸூ சகம் –

February 2, 2021

ஹாரீத கோத்ரம் ஸமுத்பவ -சாரீர மஹா பாஷ்ய கிரந்த கர்த்தா -ஜிதேந்த்ரியா -வேதாந்த வித்தமர் –
மஸ்கரி -சந்நியாசி –ப்ராஹ்மண உத்தமர் -மத் பக்தர் -அஸ்மின் மஹா பூத புரே -ந சம்ஷயா –
தஸ்ய ஸம்பாவின்-மாம் ப்ராப்ய -ப்ராப்த நிர்வாஹர் -பவிஷ்யந்தி –
ஏராரும் எதிராசர் அவதார ஸூ சகம் -புராணங்களில் -உண்டே

ஸ்ரீ ப்ரஹ்மாண்ட புராண ஸ்லோகங்கள் —

மன்னி யோகாத் பூத புர்யாம் அஹீநாம் ஈஸ்வர கலவ்
ஸ்ரீ ராமானுஜ ரூபேண ஜெனிஷ்யதே ஸதாம் முதே –1-

விசிஷ்டா த்வைத ஸித்தாந்த ப்ரதிபாதன தத் பரா
ததாஸ்ரயாஸ் ஸதாஸாரா சாத்விகாஸ் தத்வ தர்சிநா –2-

வேதாந்த த்வயத் தத்வஞ்ஞா பவிஷ்யந்தி குரூத்தமா
ஸதா ஸத் விஷயைஸ் ஸர்வைஸ் தைசிகைர் ஆத்ருதோ மஹாந் –3-வேதாந்த த்வய

ப்ரபந்ந காயத்ரீ வக்தா ரங்க அம்ருத மஹா மதி
அஷ்டோத்தர சதாக்யாம் ச காதாம் திவ்யாம் கரிஷ்யதி –4-ரங்க அம்ருத-திருவரங்கத்து அமுதனார்

ஆவீர் பூத சடாராதி ப்ரமுகைர் திவ்ய ஸூரிபி நிர்மிதா நாம்
ப்ரபந்நா நாம் ஸூடா ரத்னம் பவிஷ்யதி –5-

புநரப்யாதி சேஷஸ்து மந்நி யோகாந் மஹீ தலே
பவிஷ்யதி ஸ்ரீ நகர்யாம் யதீந்த்ர ப்ரவணாத் மகம்–6-

யத் பத்யம் த்ராவிடாம் நாயஸ்ய ஆரம்பே அந்தே பவிஷ்யதி
ஸ ஏவ ஸுவ்ம்ய ஜா மாதா யதி ஸ்ரேஷ்டோ பவிஷ்யதி –7-

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வைபவம் –

December 25, 2020

ஸ்ரீ ஆழ்வார்
1-அடியார்
2-அடியார்
3-அடியார்
4-தம் அடியார்
5-தமக்கு அடியார்
6-அடியார்
7-தம் அடிகளே
என 7வது திருவடி சம்பந்தத்தை விசேஷித்து கொண்டாடியுள்ளார்.

இப்பொழுது ஸ்ரீ கண்ணபிரான் திருவடியான ஸ்ரீ சடகோபரிடம் இருந்து
1-ஸ்ரீ மதுரகவிகள்
2-ஸ்ரீ நாதமுனிகள்
3-ஸ்ரீ உய்யக்கொண்டார்
4-ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பி
5-ஸ்ரீ ஆளவந்தார்
6-ஸ்ரீ பெரிய நம்பி
7-ஸ்ரீ உடையவர்
என ஸ்ரீ உடையவர் 7வது சம்பந்தத்தால் ஏற்றம் பெற்று
ஸ்ரீ மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் ஆனாப் போலே,

ஸ்ரீ இராமானுசன் தாளான
1-ஸ்ரீ எம்பார்
2-ஸ்ரீ பட்டர்
3-ஸ்ரீ நஞ்சீயர்
4-ஸ்ரீ நம்பிள்ளை
5-ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை/ பிள்ளை லோகாச்சாரியர்
6-ஸ்ரீ திருவாய்மொழி பிள்ளை
7-ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள்
இந்த விசேஷ சம்பந்தம் இருப்பதினால் தான், நமது ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயதவர்கள் அனைவரும்
“ஸ்ரீ இராமானுச தாசன்” என சொல்லி கொண்டாலும்,
ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் ஒருவர் மட்டுமே ஸ்ரீ யதீந்திர ப்ரவணர் என போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளின் திரு அவதார நோக்கமானது ஸ்ரீ எம்பெருமானரை போற்றுவதே ஆகும்.
மற்றும் அவரது பெருமைகளை உலகோர்க்கு பறை சாற்றி, ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே நமக்கெல்லாம்
ப்ராப்ய பிராபக பூதராய் விளங்குகிறார் என்பதையும் நன்கு விளங்கச்செய்வதே ஸ்ரீ ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளின்
திரு அவதாரத்தின் சீரிய நோக்கம் ஆகும்.

ஸ்ரீ ஸ்வாமி திருவவதாரம் செய்தது ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநகரியிலே.
ஸ்ரீ உடையவருக்கு பிராண பூதரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் அவதரித்த இடம் என்பதினாலும்,
ஸ்ரீ சடகோப தாசர் என்னும் ஸ்ரீசைலரான ஸ்ரீ திருவாய்மொழி பிள்ளையை ஆஸ்ரயிப்பதாலும்,
ஸ்வாமி ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளையை ஆஸ்ரயித்திருந்த காலத்தே, பவிஷ்யதாசார்யன் சந்நிதியிலே
ஸ்ரீ உடையவருக்கு நித்ய திருவாராதனாதிகள் நடத்தினார் என்பதாலும்,
ஸ்ரீ ரகஸ்ய த்ரயத்தினாலும் அறுதியிடப்படும் பொருள் ஆசார்யனே – உடையவரையே என்பதை
விளக்கும் பொருட்டு 20 ச்லோகங்களினால் ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி அருளியது!!
(ரகஸ்யங்களினுடைய பத எண்ணிக்கை 20- திருமந்தரம் – 3; த்வயம் – 6 சரம ஸ்லோகம் – 11)
ஸ்ரீ ஆர்த்தி பிரபந்தம் எனும் அற்புத கிரந்தம் அருளிச்செய்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ப்ராப்ய ப்ராபகம்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடி நிலைகளே என நிலை நாட்டியது,
(ரகஸ்யங்களினுடைய அக்ஷரங்கள் எண்ணிக்கை 60- திருமந்தரம் – 8; த்வயம் – சரம ஸ்லோகம் – )

வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்
வாழி எதிராசன் என வாழ்த்துவார் –
வாழி என வாழ்த்துவார் வாழி என
வாழ்த்துவார் தாளிணையில் தாழ்த்துவார் விண்ணோர் தலை.

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் நியமனமான 74 சிம்மாசனாதிபதிகள் குறிக்கும் பொருட்டு 74 வெண்பாக்களால்
ஸ்ரீ உபதேச ரத்தினமாலை அருளியது,
(ஸ்ரீ ஸ்வாமியின் இந்த சங்கல்பம் தெரிந்து இதில் ஸ்வாமியின் பிரச்தாவம் இல்லாது இருக்க கூடாது என விரும்பிய
ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா, ஸ்ரீ நம்பெருமாளை 73 வெண்பாக்களுடன் இந்த பிரபந்தம் முடியும் படி பிரார்த்தித்து, 74 வது பாசுரமாக
மன்னுயிர்காள் இங்கே…. சேர்த்தருளினார்),
ஸ்ரீ ஸ்வாமி தனது ஆர்த்தி பிரபந்தத்தில், ஸ்ரீரெங்கத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்ரீ உடையவர் திருமேனியின் மீது
தமது ஆதராதிசதியத்தை வெளியிட்டருளியது ஆகியவை கொண்டு இவர்த்தம் அறுதியிடலாம்.

இவை எல்லாம் தாண்டி, ஸ்ரீரங்கத்திலும், ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநகரியிலும் ஸ்ரீ ஸ்வாமியின் திருமேனியை சேவிக்கும் கால்,
ஒரு விஷேஷ பரமானந்தம் ஏற்படுகின்றது. இவ்விரு திவ்ய தேசங்களிலும், ஸ்ரீ ஸ்வாமி உற்சவ காலங்களில்
வாஹன புறப்பாடு கண்டருளுவது இல்லை, மற்றும் திருஅத்யயன உற்சவத்திற்கு எழுந்து அருளுவதும் இல்லை
(ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருநகரியில் ஸ்ரீ ஸ்வாமி சாற்றுமுறை அன்று மட்டும் எழுந்தருளுகிறார்).
இவ்விரு திவ்ய தேசங்களிலும் அனைத்து பெருமைகளும் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கும், ஸ்ரீ உடையவருக்குமே
உண்டாகவேண்டும் என ஸ்ரீ ஸ்வாமி தமது திருமேனியை ஸ்ரீ வாமனன் போல் சுருக்கி கொண்டார்!

ஆகையால் அன்றோ, ஸ்ரீ எம்பார், ஸ்ரீ பட்டர், ஸ்ரீ வடுக நம்பி, ஸ்ரீ நம்பிள்ளை என பல மகாசார்யர்கள் இருந்தும்,
ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் “ஸ்ரீ யதீந்திர ப்ரவணம் வந்தே” என ஸ்ரீ நம்பெருமாளால் கொண்டாடப் பட்டார்.
அதனால் அன்றோ ஸ்ரீ நம்பெருமாள் இவருக்கு ஆச்சார்ய ஸ்தானத்தையும் கொடுத்து,
ஸ்ரீ ஆதி சேஷ பர்யங்கத்தையும் கொடுத்தான்!

ஸ்ரீ ஸ்வாமி அதனைக் கீழ்க்கண்டவாறு வளர்த்தருளினார்.
1-பல பிரதிகள் ஏட்டில் அருளுவது.
2-ஈட்டிற்கு பிரமாணத் திரட்டு அருளிச் செய்தது.
3-ஈடு அர்த்தமாகும்படி கூட்டி பிரதிகள் ஏறி அருள நியமித்தருளியது.
4-ஈட்டிற்கு அரும்பதம் எழுதும் படி நியமித்தருளியது
5-ஈடு சிம்மாசனத்தில் ஸ்ரீ கந்தாடை அண்ணனை அபிஷேகித்தருளியது.
6-ஸ்ரீ நம்பெருமாளுக்கே ஈடு உபன்யசித்தது
ஸ்ரீ ஸ்வாமிக்கு ஈட்டின் மீது உள்ள இத்தகைய அசாத்ய உற்றத்தை பற்றியே,
ஸ்ரீ ஸ்வாமிக்கு உபய பாஷா ப்ராவண்யம் இருக்கச் செய்தேயும்,
“வாழி அவன் மாறன் திருவாய்மொழிப்பொருளை மாநிலத்தோர் தேறும்படி உரைக்கும் சீர்” என
வாழி திருநாமம் ஏற்பட்டுள்ளது.

————-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதி வைபவத்துக்கு சில துளிகள் –

“வைகல் திரு வண் வண்டூர் வைகும் இராமனுக்கு என்
செய்கை தனை புள்ளினங்காள் செப்புமென – கை கழிந்த
காதலுடன் தூது விடும் காரி மாறன் கழலே
மேதினியீர் நீர் வணங்குமின்”

இங்கு ஸ்ரீ இராமன் என்பது உயிரான வார்த்தை ஆகும்.
ஸ்ரீ திருவண்வண்டூரில் சேவை சாதிக்கும் பெருமான் ஸ்ரீ இராமபிரான் அல்லவே!
இங்கு ஸ்ரீ இராமபிரானைக் குறித்து தூது விடுவது பொருந்துமோ என்னில்,
ஸ்ரீ ஈட்டில் இந்த திருவாய்மொழி பதிகத்திற்கு தூது விஷயம் ஸ்ரீ இராமபிரான் (விபவம்) என நிர்ணயிக்கப் பட்டு உள்ளது .
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும், இந்த பதிகத்தில் “மாறில் போரரக்கன் மதிள் நீறெழ செற்றுகந்த ஏறு சேவகனார்க்கு ” என்றோ தெரிவித்துள்ளார்.
இதற்க்கு வியாக்யானம் செய்த ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயரும்,
“இரண்டாம் தூதுக்கு விஷயம் விபவமிறே” என்றோ வ்யாக்யானித்துள்ளர்!

ஸ்ரீ ஈட்டின் அர்த்த விசேஷங்கள் ஸ்வாமியின் திருஉள்ளத்தில் அலை எடுத்ததாலன்றோ
இத்தகைய ஸ்ரீ ஸூக்தி வெளிப்பட்டது!
“முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் – பின்னோர்ந்து தாம் அதனை பேசுவதற்கு” இது ஒரு சிறிய உதாரணம்.

———

“வேய் மரு தோளிந்திரை கோன் மேவுகின்ற தேசத்தை
தான் மருவாத் தன்மையினால்* தன்னை இன்னம் – பூமியிலே
வைக்குமென சிந்தித்து மால் தெளிவிக்கத் தெளிந்த
தக்க புகழ் மாறனெங்கள் சார்வு ”

இங்கு ஆய்ச்சிகளை பற்றிய ப்ரஸ்தாவமோ, குறிப்போ ஈஷத்தும் கிடையாது.
இதுவும் ஸ்ரீ ஈட்டை அடியொற்றியே சாதித்ததாகும். இங்கு ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி அவதாரிகை –
“அநாதியாய் வருகிற அசித் சம்சர்கத்தை அனுசந்தித்து அஞ்சின அத்தாலும்,
ஈஸ்வர ஸ்வாதந்தரியத்தை அனுசந்தித்து அஞ்சின படியாலும் – அதாவது
சிசுபாலனுக்கு தன்னைக் கொடுத்து ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்கு மறுத்து போன ஸ்வாதந்தரியமிறே……”

ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார், ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியினை வெளியிட்டருளியதை
குறிக்குமிடத்து, “நீர் பால் நெய் அமுதாய் நிரம்பின ஏரி நெளிக்குமா போலே” என அருளியுள்ளார்.
(ஏரியில் நீர் நிரம்பினால் தன்னடையே மதகுகள் வழியே வெளியேறுமா போலே,
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருஉள்ளத்தில் தேங்கி உள்ள பகவத் அனுபவமாவது திருவாய்மொழியாக வெளிப்பட்டது!).
இதே போன்று ஸ்ரீ ஸ்வாமியின் ஸ்ரீ ஈடு அனுபவமே ஸ்ரீ திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதியாக வெளிப்பட்டது!

இதைக் கருத்தில் கொண்டு அன்றோ, இவ்வருளிச் செயலுக்கு தனியனிட்ட ஆச்சார்யர்களும்
“சொல்லும் பொருளும் தொகுத்துரைத்தான்” என உரைத்தனர்!
ஆனது பற்றியே இது “அல்லும் பகலும்” அனுபவிக்க வேண்டியதாயிற்று!

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர், யதீந்திர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில், ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளை பற்றி குறிப்பிடும் பொழுது
“ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி பெருக்கர்” என அடைமொழி இட்டு அழைக்கிறார்.

—————

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் ஸ்ரீரங்கத்துக்கு எழுந்தருளி ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை மங்களாசாசனம் செய்வதற்கு
செல்லும் முன்பு நடந்தவைகளாக ஸ்ரீ யதீந்திர ப்ரவண ப்ரபாவத்தில் இருந்து அறியப்படுபவை –
“அக்காலத்திலே கோயிலதிபதியாய் இருந்த ஸ்ரீ திருமாலை தந்த பெருமாள் பட்டருடைய அனுமதிக்காக
அவர் திருமாளிகையிலே எழுந்தருள, அவரும் அப்ப்யுத்தான பிரணாமாதிகள் தொடக்கமான உபசாரங்களை பண்ணி
ஆசனத்திலே எழுந்தருளி வைத்து “தேவரீரை சேவிக்கப் பெற்றோமே”” என்று பெரிய ப்ரீதியோடே ஆதரித்து
“திருவாய்மொழி ஒரு பாட்டுக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்ய வேணும்” என்ன,
ஸ்ரீ நாயனாரும் ஆழ்வாருடைய வைபவத்தை இதிஹ்யமாக பாட்டை எடுத்து உபன்யசித்தருள
ஸ்ரீ பட்டரும் போர வித்தராய் , “இவர் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி பெருக்கர்” என்று மிகவும் உபலாளித்து …..””

மேலும் ஸ்ரீ ஜீயர் கிடாம்பி நாயனார் பக்கலிலே ஸ்ரீ பாஷ்யம் அதிகரிக்க எழுந்து அருளியதை விவரிக்குமிடத்து,
“இப்படி ஸ்ரீ ஜீயர் உருத்தொரும் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியை சொல்லிக் கொண்டு போகிறதைக் கண்டு ஆச்சர்யப்பட்டு,
ஒருவரும் அறியாமல் ஏகாந்தத்திலே சென்று “முப்பத்தாறாயிரப்படி பெருக்கர்” என்று உமக்கு திருநாமம் சாத்தினது வெறுமனன்று …..”
என பொறித்து வைத்துள்ளார்.

ஸ்ரீ ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தமது ஆசார்யரிடம் செய்த பிரதிஞ்ஞை காரணமாக
ஸ்ரீ திருவாய்மொழியின் மீதும் ஸ்ரீ ஈட்டின் மீதும் இத்தகைய அசாதாரணமான பக்தி கொண்டிருந்தார் என்பது,
அவரது ஸ்ரீ ஸூக்திகளில் இது நன்கு புலப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

———–

ஸ்ரீ அரங்கன். அவதரிக்கச் செய்தவன்
அவதரித்தது ஸ்ரீ ஆதிசேஷன்.
உறங்குவான் போல் யோகு செய்த அரங்கன் ஜகத்ரக்ஷண சிந்தையையுடையவனாய்
ஸ்ரீ உடையவரைப் போன்று லோகமெங்கும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி, தம் பிரபாவத்தினை உலகறிய,
ஒரு விஷயத்தினை உண்டாக்கிட தீர்மானித்தவன், ஸ்ரீ திருவநந்தாழ்வானேயே மீண்டும் கடாக்ஷிக்கின்றான்.
ஸ்ரீ அனந்தன் நம்மை உஜ்ஜீவிக்க அவதரிக்கின்றான்.

யஸ்மிந்ஸ்வபாதபத்மேந பஸ்பாஸ ப்ருதிவீமிமாம்
கலிஸ்ச தத்க்ஷணேநைவ துத்ருவே தூரஸ்தராம்
(எப்போது அவர் தமது திருவடித் தாமரைகளால் இந்த பூமியைத் தொட்டாரோ
அப்போதே கலி புருஷனும் வெகுதூரம் ஓடி விட்டான்.)

இவரது கால் கண்ட கலியின் கொடுமை பறந்தோடியது.
ஸ்ரீ திருவரங்கத்தினை பீடித்த பீடையும் ஒழிந்தது.

திகழ்கிடந்தான் திருநாவீறுடையபிரான் தாதரண்ணன் தம்முடைய குமாரருக்கு பத்து நாளும் கடந்த
இரண்டாம் நாள் திருவிலச்சினையை பிரஸாதித்து,

(முன் காலத்தில் குழந்தை பிறந்து புண்யாஹம் ஆனவுடன்
”புஷ்ப ஸமாஸ்ரயணம்” என்ற ஸம்ஸ்காரத்தினைச் செய்து வந்தார்கள்.
சக்ர முத்ரையினையும், சங்கு முத்திரையினையும் அக்னி சம்மந்தம்
இல்லாமல் திருமண் ஸ்ரீ சூர்ணத்தினைக் குழைத்து இவ்விரு முத்ரைகளையும் அதில் நினைத்து
குழந்தையின் இரு தோள்களிலும் ஒத்துவது அனுஷ்டானம் )

அழகிய மணவாளன் என்று திருநாமத்தினை தம் குமாரருக்குச் சாற்றி மகிழ்ந்தார்.
தம்முடைய தாய்வழி ஊரான சிக்கில் கிடாரத்தில் அழகியமணவாளன் வளர்ந்தார்.

பரபக்தி: பரஜ்ஞாநம் பரமாபக்திரித்யபி
வபுஷாவர்த்தமாநேந தத்தஸ்ய வவ்ருதேத்ரயம்
(அந்த அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாருடைய வளரும் தேஹத்துடனே
பரபக்தி, பரஜ்ஞானம், பரமபக்தி என்னும்படியான மூன்றும் வளர்ச்சியடைந்தன. )

——–

மணவாள மாமுனிகள் ‘நமக்கெல்லாம் நற்சீவனமான நம்பெருமாளை
சேவித்து மங்களாஸாசனம் பண்ணிக்கொண்டு இவ்வுயிர் நிலைத்திருக்கும் வரை அங்கே யிருக்கை யன்றோ
நமக்குப் ப்ராப்தம்” என்று ஒரு உறுதியான எண்ணம் கொண்டார். ஆச்சார்யனின் கட்டளையும் இதுவே யானதால்,
திருநகரியிலே ஆழ்வாரின் திரு முன்பே சென்று சேவித்து,
”நண்ணாவகரர் நலிவெய்த நல்லவரமரர் பொலிவெய்த,
எண்ணாதனகளென்ணும் நன்முனிவரின்பம் தலை சிறப்ப,
பண்ணார் நம்பெருமாளுடைய ப்ரதிபக்ஷங்களெல்லாம் நிரஸ்தமாய்,–என்று பாடி வேண்டுகின்றார்.

”தேவரீர் மங்களாஸாசனம் செய்தருளுகையாலே பண்டு போல அனைத்தழகும் கண்டருளுகின்றார்.
அடியேன் பெருமாளை சேவிக்க விடை பெறுகின்றேன்” என்று விண்ணப்பம் செய்கின்றார்.

ஆழ்வாரும் மணவாளமாமுனியினை ஆசீர்வதித்து விடை கொடுக்கின்றார்.

இந்த மண்ணுய்ய மணவாளமாமுனிகள் மாதவம் செய்த காவிரியின்
படுகை அரங்கம் நோக்கி தொழுது பயணிக்கின்றார்.

முதலில் ஆழ்வார் திருநகரியிலிருந்து,

தேவஸ்ய மஹிஷீம் திவ்யாம் ஆதௌ கோதாமுபாஸதத்
யந் மௌலி மாலிகா மேவ ஸ்வீகரோதி ஸ்வயம் ப்ரபு:
எந்த ஆண்டாளுடைய திருக்குழலில் சாத்தினை திருமாலையையே
ஸ்வாமியான அழகிய மணவாளன் அன்போடு ஏற்று சாத்திக் கொள்கிறானோ,
அந்த அழகிய மணவாளனுடைய திவ்யமஹிஷியான கோதையை நமஸ்கரிக்கின்றேன்.
என்கிறபடி சூடிக் கொடுத்த சுடர் கொடியின் தாள் பணிகின்றார்.
அங்கிருந்து திருமாலிருஞ்சோலை யடைந்து கருணைக் கடலான அழகனிடத்து பிரார்த்திக்கின்றார்.

விஞ்ஞாபநம் வநகிரிஸ்வரா! ஸத்ய ரூபா மங்கீகுருஷ்வ கருணார்ணவ மாமகீநாம் !
ஸ்ரீரங்கதாமநி யதாபுரமேஷஸோஹம் ராமானுஜார்யவஸக: பரிவர்த்திஷீய !!
கருணைக்கடலான திருமாலிருஞ்சோலையழகரே! யதார்த்தமான அடியேனது விண்ணப்பத்தை திருவுள்ளம் பற்றியருள வேணும்.
அது ஏதெனில், அடியேன் முன்பு போலத் திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே எம்பெருமானாருடைய திருவடிகளிலே சேர்ந்து
வாழ்வேனாம்படி அருள் புரிய வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கின்றார்.

அங்கிருந்து கிளம்பி ஸ்ரீரங்கத்தின் காவிரிக் கரையினை அடைகின்றார்

——–

அழகிய மணவாளன் தம் தந்தை பரமபதித்தவுடன், சிக்கில் கிடாரத்திலிருந்து கிளம்பி
ஆழ்வார் திருநகரியினை யடைகின்றார். அங்கு ஸ்ரீவைஷ்ணவ தர்ஸந ப்ரவர்த்தகராயிருந்த திருமலையாழ்வார்
என்கிற திருவாய்மொழிப்பிள்ளை திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயிக்கின்றார்.

திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தமது சீடரான அழகிய மணவாளனை மிகவும் உகந்து திவ்யபிரபந்தங்களின் தாத்பர்யங்களையும்,
ஸம்ஸாரத்தை யறுப்பதான எல்லா அருளிச் செயல்களின் தாத்பர்யங்களையும் உபதேசிக்கின்றார்.

அழகிய மணவாளன் இவ்வருளிச் செயல்களில் ஆழ்கின்றார்.
உடையவரின் திருவடிகளை இறுக்கப் பற்றுகின்றார்.
உடையவருக்கு தமது ஆச்சார்யனின் பரிபூர்ண கிருபையினாலும், தயவினாலும் ஒரு தனிக்கோவில் ஸ்தாபித்து,
இராமானுஜ சதுர்வேதி மங்கலம் என்கிற திருவீதிகளையும் உண்டாக்கி,
யதிராஜ விம்சதி என்னும் அற்புத பாமாலையையும் சமர்ப்பிக்கின்றார் அழகிய மணவாளன்.

அழகிய மணவாளனின் இராமானுஜ பக்தியை மெச்சிய திருவாய்மொழிப்பிள்ளை ஒரு அற்புத அரிய இராமானுஜரின்
திருமேனியை அவருக்கு அருளுகின்றார். இந்த இராமானுஜ திருமேனி மதுரகவியாழ்வார் நம்மாழ்வாரின் கட்டளைப்படி
தாமிரபரணி நீரை காய்ச்சிய போது முதலில் அவதரித்த திருமேனியாகும்.
ஆழ்வார் திருநகரியிலிருந்து நம்மாழ்வாரின் திருமேனி, உலுக்கான் படையெடுப்பின் போது, வலசையாக எழுந்தருளியபோது,
இதனை அங்கிருந்த திருப்புளிஆழ்வார் மரத்தினடியில் புதைத்து வைத்து பின்னர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையால் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகும்.

அளவிலா ஆனந்தம் அழகிய மணவாளனுக்கு!. எம்பெருமானாரையே பரதெய்வமாக நித்யமாய் ஆழ்வாருக்கும்,
எம்பெருமானாருக்கும் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தமாகக் கொண்டு திருநகரியிலே கைங்கர்யஸ்ரீயுடன் வாழ்ந்தருளினார்.

உத்தமனே! உலகாரியனே! மற்றொப்பாரையில்லா
வித்தகனே! நல்ல வேதியனே! தண்முடும்பை மன்னா!
சுத்த நன்ஞானியர் நற்றுணையே! சுத்த சத்துவனே!
எத்தனை காலமிருந்து உழல்வேன் இவ்வுடம்பைக் கொண்டே?

என்று பிள்ளைலோகாச்சாரியாரிடத்து திருமேனியோட்டை அறுதியிட்டு, திருவாய்மொழிப்பிள்ளை, தமக்கு விமோசனத்தினை வேண்டுகின்றார்.

அந்த சமயம் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தம் அந்திம காலம் நெருங்குவதையறிந்து அழகிய மணவாளனை அழைக்கின்றார்.
”காலம் கலிகாலமாகையாலே ஆழ்வார்களின் திவ்யஸூக்திகளான அருளிச்செயலிலே ருசியும், விசுவாசமும் கொண்டு
இத்தை வளர்த்துப்போவார் யார்?” என்று மிகவும் க்லேசமுடையவராய் கேட்கின்றார்.
அழகிய மணவாளனுக்கு உள்ளுணர்வு உணர்த்துகின்றது. தம்மை மனதில் வைத்துதான் பிள்ளைக் கேட்கின்றார் என்று.
திருவடி பணிந்து ‘அடியேன் அப்படியே செய்கிறேன்” என்கின்றார் குரு உகக்கும் வண்ணம்.
பிள்ளை ”கேவலம் வார்த்தை போராது” என்கிறார்.
குருவின் திருவடிகளைப் பிடித்து சபதம் செய்கின்றார்.
குருவும் இந்த தீவிரமான சிந்தையைதானே எதிர்பார்த்திருந்தார்!
அந்த தாக்கத்தினை ஏற்படுத்திய மகிழ்வோடு அழகிய மணவாளனுக்குச் சில கட்டளையிடுகின்றார்.

” ஸ்ரீபாஷ்யத்தினைக் கற்று ஒரு முறை அனைவருக்கும் காலக்ஷேபம் செய்யவும்.

ஸம்ஸ்கிருத சாஸ்திரங்களிலே பல காலும் கண் வையாமல், நமக்கும் எம்பெருமானாருக்கும் ப்ரியமான
திருவாய்மொழி முதலான அருளிச்செயல்களிலே அநவரதமும் பரிசீலனைச் செய்து, அனைவருக்கும் அதன் உட்பொருளை பிரஸாதிக்கவும்.
பூர்வர்களைப் போல மங்களாசாஸன பரராய் ஸ்ரீரங்கத்தில் நித்ய வாஸம் செய்து, கைங்கர்யங்களை செய்து வரவும்.”
என்று நியமிக்கின்றார்.
அங்கு கூடியிருந்தோர் அனைவரிடத்தும் இவரிடத்துக் காட்டிக் கொடுத்தருளி,
”இவரை சாதாரணமாக நினைக்காதீர்கள். இவர் ஒரு அவதார விசேஷம். ஆதரித்து போருங்கள்” என்று அருளுகின்றார்.

வைணவ தர்ஸனத்திற்கு ஒரு அவதார புருஷர் கிடைத்ததை யெண்ணி பெருமிதத்துடன், நிறைவுடனே எந்த கவலையுமின்றி,
‘மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனமேகமென்னும்” என்கிறபடியே தம் ஆச்சார்யன் பிள்ளைலோகாச்சாரியாரின்
திருவடிகளைக் கண்மூடி தியானிக்கின்றார்.

————

தனது 74 வது வயதில் 1444ம் ஆண்டு ருத்ரோத்காரி என்ற தமிழ் வருஷத்தில்,
மாசி மாதத்தில்,திருவோண நக்ஷத்ரம், சனிக்கிழமை, கூடிய கிருஷ்ணபக்ஷ த்வாதசி அன்று திருநாடு எய்தினார்.

மாசில்லாத மணவாள மாமுனிகள் மாசி கிருஷ்ணபக்ஷம் துவாதசியன்று திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார்.

அவர் வசித்துவந்த திருமலையாழ்வார் கூடம் நிரம்பி வழிந்தது. உத்திர வீதிகளெங்கும் நெற்றியில் பளீரென
திருமண், திருச்சூர்ணம் துலங்க ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் அலைப் பொங்கியது.

ஜீயர் நாயனார் மன்னுலகு சிறக்க வந்த மாமுனிகளின் சரம கைங்கர்யத்திற்கு பொறுப்பேற்கின்றார்.

சீடர்கள் குழாமுடன் திருக்காவேரி எழுந்தருளி நீராடி பெரிய திருமஞ்சனக் குடத்தில் கங்கையிற் புனிதமான
காவிரியின் நன்னீர் சேந்தி சகலவிதமான மங்கள வாத்யங்கள் முழங்க, அலங்காரமாக திருமஞ்சன குடத்தினைக் கொண்டு வருகின்றனர்.

ஜீயரின் விமல சரம திருமேனியினை திருமஞ்சன வேதிகையில் எழுந்தருளப் பண்ணுகின்றனர்.

நான்கு உத்திரவீதிகளிலும் அலைப்போன்று ஆர்ப்பரித்து நின்ற ஸ்ரீவைணவர்கள் புருஷசூக்தத்தினை
தழுதழுத்தக் குரலுடன் பாராயணம் செய்கின்றனர்.

அந்த சந்தர்ப்பத்திற்கேற்ப வானம் மூட்டமிட்டு கதிரவன் சற்றே மறைந்து மெல்லிதாக பூமாரி பொழிகின்றது.

திருமஞ்சனம் முடிந்து திருவொற்றுவாடையினால் திருமேனியை ஒரு குழந்தை குளித்து முடித்தபின்பு
துவட்டுவது போன்று கவனமாக ஒத்தி ஒத்தி துவட்டுகின்றனர்.

திருப்பரிவட்டம் சாற்றுகின்றனர்.

த்வாதசோர்த்வ புண்டரங்களை திருமேனியில் சாற்றுகின்றனர். காந்தி வீசும் விசாலமான நெற்றியில்
விசாலமான அத்திருமண்காப்பும். ஸ்ரீசூர்ணமும் தேஜஸ்ஸோடு விளங்கியது.

ஜீயரை திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே எழுந்தருளப் பண்ணுகின்றனர். அனைத்து ஸ்ரீவைணவர்களும்
‘எம்பெருமானாரை சேவியாத குறையெல்லாம் இவரையடைந்து தீர்ந்தோம் நாம்! இப்போது இவ்வவதாரமும் தீர்த்தம் பிரஸாதித்துப் போவதே!”
என்று மிகவும் துக்கித்து கண்ணீர் மல்க கதறுகின்றனர்.

ஒவ்வொருவராக அவர்தம் திருவடியினை தம் தம் சிரஸ்ஸிலும் நெஞ்சிலும் ஒற்றிக் கொள்கின்றனர்.

‘அத்தன் மணவாள யோகி அடியிணையைச் சித்தப் பெருங்கோயில் கொண்டருளி” என்றபடி
அவரது திவ்யமங்கள சொரூபத்தினை தம் தம் திருவுள்ளங்களில் கடைசிமுறையாக தேக்கிக் கொண்டு
வைத்தக் கண் வாங்கதே விமல சரம விக்ரஹ அனுபவத்திலே விக்கித்தவாறு இருக்கின்றனர்.

உத்தமநம்பி மூலமாக அரங்கன், ‘தாம் அரைச்சிவக்கச் சாற்றிக் கழித்த பீதகவாடையான சிகப்புப் பட்டினையும்,
அவன் திருமார்பணிந்த வனமாலையையும்’ ஒரு பொற் தட்டிலே வைத்து கோயில் மரியாதையுடனே,
சகல வாத்ய கோஷங்களுடனே, சகல பரிகரர்களையும் உடன் அனுப்பி, மடத்து வாசலுக்கு அனுப்பி,
கோயிலின் மூலஸ்தானத்தில் தான் மட்டும் தனித்திருந்து துக்கித்து அதனால் அவனது திருமேனி கறுத்து வாடியபடியிருக்கின்றான்.

மாமுனிகளின் மடத்து வாசலில் ஜீயர் நாயனார் உட்பட அனைத்து முதலிகளும் அரங்கனிடமிருந்து வந்த
கோயில் மரியாதையினை எதிர்கொண்டு, சாஷ்டாங்கமாக வீழ்ந்துசேவித்து அங்கீகரித்து
‘உடுத்து களைந்த பீதகவாடையுடுத்துக் கலத்ததுண்டு தொடுத்துழாய் மலர் சூடிக்களைந்தன சூடுமித்தொண்டரான
ஜீயருக்கு அவற்றைச் சூட்டி அலங்கரிக்கின்றனர்.

கோயிலார்கள் அனைவருமே சோகார்த்தராய் ஜீயரை சேவிக்கின்றனர்.

திருச்சூர்ண பரிபாலனம் நடக்கின்றது.

பின்பு எண்ணெய் சுண்ணங்கொண்டாடுகின்றனர். (சிறிது எண்ணெய் அவரது சிரஸ்ஸில் தேய்த்து, தேய்த்த கையிலுள்ள
மீதமுள்ள நல்லெண்ணையை கொப்பரையிலுள்ள எண்ணெயோடு கலந்து அனைவருக்கும் பிரஸாதிப்பது)

நறுமணம் வீசும் அனைத்து ஜாதி புஷ்பங்களினாலும் பல்லக்கை அலங்கரித்து அதனில் அவரது திருமேனி ஏறியருளப் பண்ணுகின்றனர்.
அரங்கனது ஸ்ரீமாந்தாங்குவோர் அனைவரும் காவிவண்ண ப்ரபன்னபாகையுடன் கவனமுடன் பல்லக்கினை எழுந்தருளப் பண்ணுகின்றனர்.

சத்ர, சாமர, தாள வ்ருந்தாதிகள் பணிமாற, மத்தளங்கள், சங்க, காஹள பேரிகள் தொடக்கமான ஸகல வாத்யங்களும் ஒரு சேர முழங்க,

பொய்யில்லாத பெரிய ஜீயர் – கர்வம் அறியாத கர்மவீரன் – சாத்வீகமே உருவெடுத்த சத்தியன் –
அரங்கனே அடியவனாய் வந்தும் அகங்காரம் சற்றும் கொள்ளாத அழகிய மணவாளன் – கைங்கர்யத்திற்காகவென்ற
சம்ஸாரம் துறந்து சந்நியாசம் மேற்கொண்ட ஸௌம்ய ஜாமாத்ரு முனி, பூவுலகு நீங்கி புறப்படுகின்றார்.
அவரது விமல சரம திருமேனி வருகையையொட்டி உத்திர வீதி, சித்திரை வீதியெங்கும் கொடிகள் அழகாக
ஒரு சீரான க்ரமத்தில் நாட்டப்பட்டு நடுநடுவே மகரதோரணம் போன்று தோரணங்கள் கட்டப்பட்டு, வீதியெங்கும் நீர் தெளித்து,
சுத்தமாக மொழுகி, கோலமிடப்பட்டு, நடுநடுவே புஷ்பங்களை சொரிந்து, அங்காங்கு கமுகு, குலையுடன் கூடிய வாழைமரங்கள் நட்டு,
மஹாஞானியின் கடைசி வருகைக்காகக் காத்திருந்தது.

அடியார்கள் சூழ அரங்கநகரே பிரிவாற்றமையினால் அழுதது. மாமுனிகளின் புஷ்பகவிமானம் ஊர்ந்தது.

பின்னால் ஸ்ரீவைணவர்கள் அனைவரும் கையில் கரும்புடன் இராமானுஜ நூற்றந்தாதி முதலாக அனுசந்திக்கின்றனர்.
ஜீயரின் திருமேனி முன் பொரியும் புஷ்பமும் சிதறுகின்றது. ‘தர்ஸநத்திலே மணவாளமாமுனிகள் திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார்;”
என்று ஒற்றை திருச்சின்னம் பணிமாற, ஸூமங்கலிகள் அனைவரும் கையில் மங்கள தீபமேந்தி நிற்க,
எட்டு திருவீதிகளிலும் மாமுனிகள் கடைசியாக அனைவருக்கும் ஸேவை தந்து வலம் வருகின்றார்.

வடக்கு வாசல் வழியே தவராசன் படுகையிலே ‘மகிழாதிகேசவன் தன்னடிக் கீழாக” என்கிறபடியே
அங்குள்ள ஆதிகேசவ பெருமாளின் திருவடிக் கீழாக தென்பாலில், ஆளவந்தார், இராமானுஜர் ஆகியோருக்கு
செய்த கிரமம் போன்று யதி ஸம்ஸ்கார விதி யடங்க திருப்பள்ளிப்படுத்துகின்றனர்.

பூமிதேவியானவள் ஜனகனின் திருமகளான சீதையை தம் மடியிலே வைத்து அணைத்துக் கொண்டு ஆதரித்தாற்போன்று,
மாமுனிகளான இவரையும் தம் மண்ணால் மூடி தம் மடி மீது கிடத்தி அணைக்கின்றாள்.

சீயரெழுந்தருளி விட்டார் செகமுழுதும்
போயிருள் மீளப் புகுந்ததே தீய
வினைநைய வெம்புலனா வீடழிந்து மாய்வோ
ரனைவார்க்குமேதோ வரண்?

என்று சிஷ்யர்கள் அனைவரும் மிகவும் துக்கித்து, தங்களுடைய திருமுடியினை விளக்குவித்துக் (தலைச்சவரம்) கொண்டு,
வடதிருக்காவிரியில் நீராடி மீண்டும் மடத்துக்கு எழுந்தருளுகின்றனர்.

நம்மாழ்வார் மோட்சம் முடிந்து நம்பெருமாள் ஆஸ்தானம் அடைந்த பின் வெறிச்சோடும் திருமாமணி மண்டபம் போன்று,
ஜீயரின்றி வெறித்துப் போய் கிடந்த திருமலையாழ்வார் கூடம் கண்டு மீண்டும் அழுகின்றனர்.

நானெதென்னும் நரகத்திடையழுந்திப்
போனவிந்த காலமெல்லாம் போதாதோ? – கானமலர்
மாலையணிதிண்டோன் மணவாள மாமுனியே
சால நைந்தேன் உன் பாதம் தா!–என்றும்

புண்ணாராக்கை தன்னுள் புக்குழலும் தீவினையேன்
தண்ணாருமென் கமலத்தாளணைவதென்று கொலோ
பண்ணரு நால்வேதம் பயின்றுய்யும் பண்டிதனே
மண்ணாள வந்த மணவாள மாமுனியே–என்றும்
மண்ணுலகம் சிறக்க வந்த மாமுனிகளை நினைத்து நினைத்து திருமிடறு தழுதழுப்ப விண்ணப்பஞ்செய்து,
தமக்குத் தானே ஒருவாறு தேறி ஜீயரின் திருவத்யனன கைங்கர்யத்தினைப் பெருக்கச் செய்கின்றனர்.
தீர்த்த பிரஸாதங்களை ஸ்வீகரித்து ஜீயர் அவரவர்க்கிட்ட பணி செய்ய திரும்புகின்றனர் அனைவரும்.

பெரியபெருமாள், ஜீயர் நாயனாருக்கு தீர்த்தம் பிரஸாதம் திருப்பரிவட்டம் ஸ்ரீசடகோபம் எல்லாம் சாதித்து,
ஜீயர் நாயனாரை ”ஸ்ரீரங்கராஜரையும் மடத்தையும் நோக்கிக்கொண்டு போரும்” என்று நியமிக்கின்றார்.

இத்தைக் கண்டு ஜீயருடைய அபிமாந அந்தர்பூதரெல்லோரும் சற்றே ஆறுதலடைந்தவர்களாய், ஜீயர் நாயனாரை
பெரிய ஜீயரைக் கண்டாற் போல கண்டு அநுவர்த்தித்து, ஆஸ்ரயித்து ஸேவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

———————-

ஜயது யஶஸாதுங்கம் ரங்கம் ஜகத் த்ரய மங்களம்
ஜயது ஸுசிரம் தஸ்மிந் பூமா ரமாமணி பூஷணம்
வரத குருணா ஸார்த்தம் தஸ்மை ஶுபாந்யபி வர்த்தயந்
வரவரமுநி: ஸ்ரீமாந் ராமாநுஜோ ஜயதுக்ஷிதௌ

பெருமையினால் உயர்ந்து மூவுலகுக்கும் மங்களாவஹமான ஸ்ரீ திருவரங்கமானது பெருமையுற்று விளங்க வேணும்;
அத்திருப்பதியிலே ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரையும் ஸ்ரீ கௌஸ்துபத்தையும் திவ்யாபரணமாக உடைய ஸ்ரீ எம்பெருமான்
பல்லாண்டு பல்லாண்டாக விளங்க வேண்டும்;
அந்த ஸ்ரீ ரங்கநாதனுக்காக ஸ்ரீ வரதகுருவான அண்ணனுடன் மங்களங்களை மேலும் மேலும் உண்டாக்குபவரான
ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் அபராவதாரரான ஸ்ரீ மணவாளமாமுனிகள் இப்புவிதனில் விளங்க வேண்டும்.

“சேற்றுக் கமல வயல் சூழரங்கர் தம் சீர் தழைப்ப
போற்றித் தொழும் நல்ல அந்தணர் வாழ விப் பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம் பொன் மணவாள மா முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி அல்லவோ தமிழ் ஆரணமே ”

அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தண்தமிழ் நூல் வாழ – கடல் சூழ்ந்த
மனனுலகம் வாழ மணவாள மா முனியே !
இன்னுமொரு நூற்றாண்டிரும்.

——————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு நகரி -ஸ்ரீ மத் ஆத்தான் திருமாளிகை -வைபவம் –

November 21, 2020

ஸ்ரீ வைகுண்டேது பரேலோகே ஸ்ரீஸஹாயோ ஜனார்த்தன: |
உபாப்யாம் பூமி நீளாப்யாம் ஸேவித : பரமேஸ்வர: ||

ஸ்ரீய: பதியான ஸர்வேஸ்வரன், ஸம்ஸாரிகளை உஜ்ஜீவிக்கும் பொருட்டு, இப்பாரத தேசமெங்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான
ஊர்களிலே கோயில் கொண்டுள்ளான். இவற்றில் விசேஷமானவை, ஸ்ரீ ஆழ்வார்களாலே பாடப்பெற்ற திவ்ய தேசிங்களாகும்.
நூற்று எட்டு திருப்பதிகள் எனப்படும் இவற்றில் விசேஷமானவை கோவில், திருமலை, பெருமாள் கோவில் எனப்படும் மூன்றும் ஆகும்.
எல்லாவற்றிலும் ப்ரதானம் “கோவில்” எனப்படும் ஸ்ரீரங்கமே ஆகும்.
ஸ்ரீரங்கம் தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தின் ராஜதானி(தலைநகரம்) ஆகும்.
ஆகையால் தான் “ஸ்ரீமந் ஸ்ரீரங்க ச்ரியம் அநுபத்ராவ மநுதினம் ஸம்வர்த்தய” என்று தினமும் அநுஸந்திக்கிறோம்”.
ஸ்ரீ திருவரங்கம் திருப்பதியே இருப்பாகப் பெற்றோம்” என்று அங்கிருந்து கொண்டு தான்
நம் ஆசார்யர்கள் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை வளர்த்து வந்தார்கள்.

ஸ்ரீ சதுஸ் ஸப்ததி ஸிம்ஹாஸநாதிபதிகள்

ஓராண் வழியாக வந்த குருபரம்பரையின் நடுநாயகரத்னமான ஸ்ரீஉடையவர் (ராமாநுஜர்)
ஒரு ஸமயம் ஸ்ரீ வீரநாராயணபுரம் எழுந்தருளினார்.
அங்குள்ள பெரிய ஏரியின் 74 மதகுகள் வழியாகப் பாயும் நீரானது, சுற்றியுள்ள அத்தனை ப்ரதேசங்களையும்
வளங்கொழிக்கச் செய்வதை பார்த்தார்.
“நம் ஸம்ப்ரதாயமும் இதே போல் செழித்தோங்கிப் பெருகி ஜனங்களை வாழ்விக்க வேணும்” என்று திருவுள்ளம் பற்றினார்.
ஆயிரக்கணக்கான தம் சிஷ்யர்களிலே 74 பேரைத் தேர்ந்தெடுத்தருளி
“பாருலகில் ஆசையுடையோர்க்கெல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும்” என்று உலகோர்க்குப் பஞ்ச ஸம்ஸ்கார பூர்வகமாக
ஹிதத்தை உபதேசிக்கும்படி நியமித்தருளினார். இவர்களே சதுஸ் ஸப்ததி ஸிம்ஹாஸநாதிபதிகள் எனப்படுவர்.
இந்த ஆசார்யர்களின் திரு வம்சத்தவர்களே “ஸ்ரீ ஆசார்ய புருஷர்கள்” என்று அழைக்கப் படுகின்றனர்.

ஸ்ரீ முடும்பை நம்பி

ஸ்ரீ காஞ்சிபுரத்துகருகில் ஸ்ரீ முடும்பை என்னும் அக்ரஹாரத்தில் ஸ்ரீவத்ஸ கோத்ரத்தில் அவதரித்தவர் ஸ்ரீ வரதாசாரியர் என்பவர்.
இவர் பால்யத்திலிருந்தே மஹா ஞானியாகவும், ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களில் ஆழ்ந்த ஞானமும் ஈடுபாடும் உடையவராகவும்,
ப்ரஸித்தமான பண்டிதராகவும், உதாரராகவும், வாத்ஸல்ய பரிபூர்ணராயும், தோஷமற்றவராகவும் இருந்தார்.
அத்தோடு அவர் ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் பஹ்னீபதியும்(ஸஹோதரியின் பர்த்தா) ஆவார்.
தேஹ ஸம்பந்தத்தோடு, மட்டுமல்லாது ஆத்ம ஸம்பந்தமும் வேணுமென்று ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளில் ஆச்ரயித்தவர்.
ஸ்ரீ யதிராஜரின் திருவடித் தாமரைகளிலேயே சுற்றி வரும் வண்டு போன்றவர்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானின் ப்ரியத்துக்குப் பாத்ரமானவர். கெளரவம் தோற்ற “ ஸ்ரீ முடும்பை நம்பி” என்றே எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டார்.
இவற்றை

“ஸ்ரீ ராமாநுஜ ஸம்ய தீந்த்ர சரணம் ஸ்ரீவத்ஸ சிஹ்ன ப்ரியம்,
ஸேவேஹம் வரதார்ய நாம கமமும் ஸூக்த்யா ப்ரஸித்தம் முதா |
பால்யாத் பரிபூர்ண போத சடஜித் காதாநுரா கோஜ்வலம்,
வாத்ஸ்யம் பூர்ண முதாரம் ஆச்ரித நிதிம் வாத்ஸல்ய ரத்னாகரம் ||

ஸ்ரீ ராமாநுஜ யோகீந்த்ர பத பங்கஜ ஷட் பதம் |
ஸ்ரீ முடும்பை பூர்ணமநகம் வந்தே வரத ஸம்க்ஞகம் ||”–என்று இவரது தனியன்களிலிருந்து அறியலாம்.

74 ஸிம்ஹாஸநாதிபதிகளில் ஸ்ரீ முடும்பை நம்பியும் ஒருவராவார்.
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ ராமாநுஜ நம்பி.
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் போலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார்க்கு ஸ்ரீ ராமாநுஜ நம்பியும் பாகிநேயர் (மருமான்) ஆவார். இவர் தனியன்

“பாஷ்யக்ருத் பாகிநேயோசஸெள பவசந்தாப சாந்தயே |
வரதார்யாத் மஜோஸ்மாகம் பூயாத் ராமாநுஜாஹ்வய: ||”

இவர் குமாரர் ஸ்ரீ முடும்பையாண்டான் (தாசரதி). இவர் முடும்பையிலிருந்து ஸ்ரீரங்கத்துக்குக் குடி பெயர்ந்தருளினார்
என்பதை “ஸ்ரீரங்க வாஸ ப்ரியம்” என்ற இவர் தனியனிலிருந்து அறியலாம்.
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ தேவப்பெருமள் என்னும் ஸ்ரீ வரதார்யர்.
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ இளையாழ்வார் என்னும் ஸ்ரீ லக்ஷ்மணாசாரியார்.

ஸ்ரீ இளையாழ்வாரின் குமாரர்களில் ஒருவர் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணபாத குரு. இவர் ஸ்ரீ நம்பிள்ளையின் கால க்ஷேப கோஷ்டியில்
ப்ரதம ச்ரோதாக்களாயிருந்த இரு ஸ்ரீ க்ருஷ்ணமாசாரியர்களில் ஒருவர். “ஸ்ரீ வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை” என்றே ப்ரஸித்தர்.
“இந்த நாடறிய மாறன் மறைப் பொருளை நன்குரைத்த” ஸ்ரீ ஈடு முப்பதாறாயிரப்படியை ப்ரஸாதித்தவர்.
ஸ்ரீ திருவாய்மொழியைக் காத்த குணவாளர். “ஸ்ரீ ஆசார்ய ஸம்மதி” என்ற க்ரந்தமும் அருளிச் செய்தார்.
இவரது குமாரர்கள் இருவர் ஜ்யேஷ்டர் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசாரியார்.
ஸுப்ரஸித்தி பெற்ற அஷ்டாதச ரஹஸ்யங்களை அருளிச் செய்து ப்ரமாணங்களைக் காத்ததோடு,
துருஷ்கக் கலாபத்தில் ஸ்ரீ நம்பெருமாளை ஸ்ரீரங்கத்தினின்றும் எழுந்தருளப் பண்ணி, ப்ரமேயத்தையும் காத்தருளினவர்.
அவர் திருத் தம்பியார் ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார். திருப்பாவை ஆறாயிரப்படி, திருவிருத்தம் ஆறாயிரப்படி,
திருப்பல்லாண்டு வ்யாக்யாந்ங்கள், ஆசார்யஹ்ருதயம், அருளிச் செய்தவர்.
இவ்விருவரும் நைஷ்டிக ப்ரம்மசாரிகளாயிருந்து விட்டனர்.

ஸ்ரீ இளையாழ்வாரின் மற்றொரு குமாரர் ஸ்ரீ வரதாசாரியார்.
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ ராமாநுஜகுரு.
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ அழகப்பங்கார்.
இவர் குமாரர் பேரருளாள ஸ்வாமி (ஸ்ரீ தேவராஜ குரு).
இவர் குமாரர் ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளை.

ஸ்ரீ மணவாளமாமுனி ஸம்பந்தம்

ஸ்ரீ நம்பெருமாள் நியமனப்படி கோயில் ஸ்ரீ பெரிய திரு மண்டபத்திலே, ஸ்ரீ நம்பெருமாள் திருமுன்பே
ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி காலஷேபம் செய்து “ஸ்ரீ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப் பெருக்கர்” என்ற அபிதானத்தையும்,
“ஸ்ரீசைலேசதயாபாத்ரம்” தனியனையும் அடைந்த ஸ்ரீமந்மணவாள மாமுனிகளின் காலஷேப கோஷ்டி மிகவும் ப்ரஸித்தமாக இருந்தது.
விசதவாக் சிகாமணியான அவருடைய கோஷ்டியில் அந்வயித்த முதலிகளில் ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளையும் ஒருவர்.
ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளையும், ஸ்ரீ மா முனிக்குப் பாத ரேகை ஸ்தானத்தராயிருந்த ஸ்ரீ ராமாநுஜ ஜீயரும்(ஸ்ரீ வானமாமலை)
ஒருவருக்கு ஒருவர் அத்யந்த ப்ரியதமரா யிருந்தனர்.
“நமக்குண்டான அதிசயங்கள் எல்லாம் இவர்க்கும்(ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயருக்கும்) உண்டாக வேணும்” என்ற
ஸ்ரீ மாமுனிகள் நியமனத்தை “வேலேவ ஸாகரம்” போலே அதிக்ரமியாது ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயருக்கு ப்ரிய ஸுஹ்ருத்தாக
ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளை இருந்தார். அவரிடம் பகவத் விஷய காலஷேபமும் பண்ணினார்.

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் பரமபதம் அடைதல்

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயருக்கு வார்த்திகத்தோடு நோயும் வந்து அநுவர்த்திக்க,
“நோயே மூப்பு பிறப்பு இறப்பு பிணியே என்றிவையொழியக் கூயேகொள் அடியேனை” என்று
“அந்தோ! எதிராசா நோய்களால் என்னை நலுக்காமல், சதிராக நிந் திருத் தாள் தா” என்று தமதார்த்தியெல்லாம் தோற்றக்
கூப்பிட்டு சரிராவஸநாஸமயம் வந்தவாறே தம்மை ஆச்ரயித்திருந்த முதலிகள் பலரையும் ஓரோர் திவ்ய தேசங்களுக்கு சென்று
ஸ்ரீ எம்பெருமான் கைங்கர்யங்களை நடத்தி வரும்படி நியமித்தருளினார்.
ஸ்வ தேசமான ஸ்ரீ திருநகரியில் ஸ்வாமி ஆழ்வார் திருவடிகளிலே திருவுள்ளம் குடிபோய்
“ஸ்வாமி ஆழ்வார் கைங்கர்யங்களைக் குறைவின்றிச் செய்யவல்லார் ஆர்” என ஆராய்ந்து,
ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளையும் அவர் குமாரர் ஆத்தானை (ஸ்ரீ வரதாசாரியாரை)யும் அழைத்து தாம் ஆதரத்துடன் ஆராதனம் செய்து
போந்த ஸ்ரீ பேரருளாளனையும், அருளி, “நீங்கள் திருநகரி சென்று ஸ்ரீ ஆதிப்பிரானையும் ஸ்ரீசடகோபரையும் நமக்காகத்
துஞ்சும் போதும் விடாது அநுவர்த்தித்துத் திருவாய்மொழியையும் வளர்த்துக் கொண்டு போருங்கோள்” என்று நியமித்தார்.
ஸ்ரீ ஜீயர் திருநாடலங்கரித் தருளினவாறே முதலிகளெல்லோரும் ஸ்ரீ சூர்ண பரிபாலநந் தொடங்கி
இயல் சாத்து வரை எல்லாக் கைங்கர்யங்களையும் ஸம்ப்ரமமாக நடத்தினார்கள்.

ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளை திருநகரி எழுந்தருள்தல்

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயரின் பரமபத ப்ராப்தியாலும், வானமாமலை ஜீயரும் (பத்ரிகாச்ரம யாத்திரை) அருகிலில்லாமையாலும்,
போர க்லேசத்தோடே எழுந்தருளியிருந்த ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளைக்கு ஓரிரவில் ஸ்ரீ ஸ்வாமி ஆழ்வார்
“உடனே திருநகரி யேற வந்து சேரும்படி” ஸ்வப்ன முகேந நியமித்தருளினார்.
ஸ்ரீ மாமுனிகள் நியமனமும், மகிழ் மாறன் நியமனமும் பிள்ளையைத் தெளிவிக்கத் தெளிந்து ஹ்ருஷ்டராய்,
ஸ்ரீ நம்பெருமாளிடம் விடை கொண்டு, ஸ்ரீ கோயிலிலுள்ள தம் ஸகல ஐஸ்வர்யங்களையும் அங்கேயே விட்டு,
“ஸ புத்ர பெளத்ரஸ் ஸ கண:” என்றபடி குடும்பத்துடனும் சிஷ்யர்களுடனும் திருநகரி நோக்கி விடை கொண்டார்.
இதறிந்த வழியிலுள்ள ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் பலரும், “லக்ஷ்மணோ லக்ஷ்மி ஸம்பந்ந:” என்றாற்போலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் கைங்கரிய ஸ்ரீயோடு எழுந்தருளும் உத்தமமாம் முடும்பைக் குலம் உதித்த பிரானை
ஆதரித்தும் ஸேவித்தும் சிஷ்யர்களாகியும் பின் தொடர்ந்தனர். இப்படி மஹா வைபவத்தோடே திருநகரியை அடைந்து
திருப் பொருநலில் திருச் சங்கணித் துறையில் நீராடி, ஸ்வாமி ஆழ்வாரும் போரத் திருவுள்ளமுகந்து,
தமது சத்ர, சாமர. தண்ட, தீப மேள தாள வாத்ய ந்ருத்யங்களான ஸகல வரிசைகலோடு, பரிவட்டம், மாலை, தீர்த்தம்,
சுருள், சந்தனம், அபயஹஸ்தம், திருத்துழாய், புஷ்ப ப்ரஸாதங்கள் அனுப்பி எதிர் கொண்டழைத்துக் கொண்டார்.
பிள்ளையும், ஆதிப் பிரானையும், திருப்புளியின் அடியில் உறையும் ஞான தேசிகனையும் ஸேவித்து அளப்பரிய ஆனந்தமடைந்தார்.
ஸ்வாமி ஆழ்வாரையும் போர வுகந்தருளி, அர்ச்சக முகேந “ஸ்ரீ சடகோபாசாரியார்” என்று அருளிப் பாடிட்டு
“நம் கோவில் பரிகரமனைத்துக் கொத்தும் நிர்வஹித்து வாரும்” என்று நியமித்தருளி நித்யம் ஸாய ரக்ஷை
நித்யாநுஸந்தான காலத்தில் (ஸ்வாமி ஆழ்வார்) தாம் அமுது செய்தருளுகிற ப்ரஸாதம், நெய், கீரையமுது,
உப்புச் சாற்றமுது ஆகிய தளிகை ப்ரஸாதத்தையும் பிள்ளைக்கு பஹுமானமாகத் தந்தருளினார்.
அது முதல் ஸ்ரீ ராமானுஜம் பிள்ளையும் “ஸ்ரீ சடகோபாசாரியார்” என்ற தன்னேற்ற அருளிப் பாட்டையும்
“ஸ்ரீ கோவில் பரிகரமனைத்துக் கொத்தும்” என்ற கொத்தருளிப் பாட்டையும் பெற்றார்.

ஸ்ரீ திருநகரியில் நித்ய வாஸம்

“ஸ்ரீநகர்யாம் மஹா புர்யாம் தாம்ப்ரபர்ண் யுத்தரே தடே” என்கிறபடியே திருநகரியில் திருத் தாம்ப்ர பர்ணியின்
ச்லாக்யமான(சிறந்த, உயர்ந்த) கரையாகிய தெங்கரையிலே, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் வம்சத்தவராகையாலே
ஸ்வாமி ஆழ்வாரின் வடக்குத் திருவீதியிலே தமக்குத் திருமாளிகை அமைத்துக் கொண்டு
தம் திருவாராதனப் பெருமாள்களை ஆராதித்துக் கொண்டு வரவரமுனி திவ்யாக்ஞைப்படி
ஆதிநாதர், ஆழ்வாரின் நித்ய, பக்ஷ, மாஸ, அயந, ஸம்வத்ஸ ரோத்ஸவங்களெல்லாம் ஒன்றால் ஒன்றும் குறைவின்றி,
ஸ்ரீ கோயில் பரிகரமனைத்துக் கொத்தும் நிர்வஹித்து நடத்திவந்தார்.
ஸ்ரீ ஆழ்வார் கைங்கர்யத்தோடு, அவர் திருவுள்ளம்(மேலும்) உகக்கும்படி அவராலே தந்தை, தாயாக அடையப்பட்ட
ஸ்ரீ திருத் தொலை வில்லி மங்கலத்து எம்பெருமான்கள், திருக்குளந்தை, திருக்கோளுர் எம்பெருமான்கள்
“ஆழ்வாரை யன்றி தேவு மற்றறியாத” ஸ்ரீ மதுரகவியாழ்வார் கைங்கர்யங்களையும் நிர்வஹித்து நடத்தி வந்தார்.

ஸ்ரீ பிள்ளை அருளிச் செய்தவை

ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளை ஸ்ரீ கந்தாடை நாயனுக்கு ஸாதிக்க, ஸ்ரீ கந்தாடை நாயனும் ஸ்ரீ திருவாய்மொழிக்கு
ஸம்ஸ்க்ருத அரும்பதம் அருளிச்செய்தார். பகவத்விஷய அரும்பதத்தில் “பிள்ளை நிர்வாஹம்” என்று
சில இடங்களில் ராமாநுஜம் பிள்ளையின் நிர்வாஹங்கள் காட்டப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரீ ஆத்தான் ஸ்வாமி

ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளையின் திருக் குமாரர் ஸ்ரீ வரதாசாரியார்.
இவர் பால்யத்தில் திருத் தகப்பனாரோடு ஸ்ரீரங்கத்தில் ஸ்ரீ மாமுனி கோஷ்டியில் அந்வயித்தவர்.
ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயரின் அத்யந்தப்ரிய பாத்ரராயும், அவர் திருவடிகளில் ஆரா அன்புடையவராயும் இருந்தார்.
ஜ்ஞாநாநுஷ்டாநங்களில் மிக்கும், அருளிச் செயல்களில் ஆழ்ந்த ஞானத்தோடு ஈடுபாடும் உடையவராய்,
அதி மேதாவியாய் இருந்தார். ஸ்ரீ திருநகரிக்கெழுந் தருளிய சில வருஷங்களிலேயே
ஸ்ரீ ராமாநுஜம் பிள்ளை பரமபதித்து விட்டார்.

“ஆத்தான்” என்றே ப்ரஸித்தராயிருந்த ஸ்ரீ வரதாசாரியார், ஸ்வாமி ஆழ்வார் கைங்கர்யதுரந்தரராய்,
ஸ்ரீ கோயில் பரிகரம் அனைத்துக் கொத்தும் நிர்வஹித்து, நித்ய நைமித்திக் கோத்ஸவங்களைக் குறைவின்றி நடத்தி வந்தார்.
ஸ்ரீ ஆதி நாதருக்குப் பங்குனி உத்திரத் திருக்கல்யாணோத் ஸவத்தையும் ஏற்படுத்தி பங்குனித் திருத்தேரையும் செய்து
ஸமர்ப்பித்து நடத்தி வைத்தார்.
ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு நிரவதிகமான ஸம்பத் சேகரித்தும், திருப்பீதாம்பரங்கள், திருவாபரணங்கள்,
திருப்பல்லக்குகள் முதலானவை செய்து ஸமர்ப்பித்து நடத்தி வந்தார்.

ஆத்தாநிதீஹ விதிதோ வரதார்ய சர்மா |
காரீந்த்ரஸுநு க்ருதி ஸாகர பூர்ண சந்த்ர : ||–என்கிறபடியே ஸ்ரீ வரதகுருவும் “ஸ்ரீ ஆத்தான்” என்றே ப்ரஸித்தராய்,
அருளிச் செயல்களுக்கு ப்ரவசந க்ரமத்தில் அத்யந்தம் அபிவ்ருத்திகரராய் “ஸ்ரீ பகவத்விஷயம் வரதாசாரியார்” என்றே
ப்ரஸித்தராய், தர்சந நிர்வாஹமும், ஸ்ரீ ஆழ்வார் கைங்கர்ய நிர்வாஹமும் செய்து கொண்டு
மஹா ப்ரபாவத்தோடே எழுந்தருளியிருந்தார்.

இவர் அருளிச் செய்தவை

“பகவத் விஷயம் வரதாசாரியார்” என்றே நிரூபகமாம் படியிறே, பகவத் விஷயத்தில் அவகாஹநம் இருந்தபடி,
திருநகரியில் திருப்புளி யாழ்வாரடியில் ஸ்ரீ மணவாள மாமுனி திருவடிக் கீழ் பகவத் விஷயம் ஸாதித்தருளினார்.
ஸ்ரீ குன்றத்தூர் அப்பனுக்கு பகவத் விஷயம் ஸாதிக்க, அவரும் ஸ்ரீ திருவாய்மொழிக்கு, அரும் பதம் அருளிச் செய்தார்.
இவர் திருவடிகளில் ஆச்ரயித்த வேதாந்தி ஸ்ரீ ராமாநுஜ ஜீயரும் “திவ்ய ஸூரி ப்ரபாவ தீபிகை” முதலானது அருளிச் செய்தார்.

ஸ்ரீ ஞானத்ருஷ்டி அழகப்பங்கார் ஸ்வாமி

ஸ்ரீ வாநசைல முனிராஜ பதாப்ஜ ஸங்காத்
ராமாநுஜார்ய தநயஸ் ஸுதராம்பபாஸே என்றும்
“தஸ்யாபூத் தநயோ லோகவிச்ருதஸ் ஸுந்தராஹ்வய:
யதாத்மநாவதீர்ணோத்ர வாநசைலேச ஸுந்தர: ||” என்கிற படியே
ஸ்ரீ வரதார்யரிடத்திலே(ஸ்ரீ ஆத்தான் ஸ்வாமி) வானமாமலைப் பெருமாள் போர வுகந்தருளி,
அவருக்குத் தாமே திருக் குமாரராய் அவதரித்தருளினார். ஸ்ரீ ஸுந்தராசாரியார் என்ற திருநாமமுடைய இவர்
திகந்த விச்ராந்த ப்ரஸித்தி பெற்று வாழ்ந்தருளினார். இவர் ப்ரஸித்தி இருந்தபடி என் என்னில்
“யச் சிஷ்ய பாவமநவாப்ய சடாரி வேத பாவம் ப்ரபோத்துமநலம் பஹு சாஸ்த்ர வித்பி||
ஸோயம்ஹி ஸுந்தர குருர் விஜய த்வஜோ பூத் ஸித்தாந்த ஸீம்னி யதிராஜ குரோர் மஹாத்மா||

ஸகலசாஸ்த்ர நிபுணர்களான மஹாவித்வான்களும் கூட இவர் ஸம்பந்தம் பெற்றாலொழிய
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செயல் வ்யாக்யாநபோத முண்டாவது அரிது என்று நினைக்கும் படியாயும்,
ஸ்ரீ ராமாநுஜ ஸித்தாந்தத்தின் எல்லைக்கு விஜய த்வஜ பூதராயும், “ஸ்ரீ ஞாநத்ருஷ்டி அழகப்பங்கார்” என்றே
ஸகலரும் கொண்டாடும்படி மஹா ப்ரபாவமுடையவராயு மிருந்தார்.

இவர் அருளிச் செய்தவை

ஸாரார்த்த மாலை, ஈட்டுக்குப் பாட்டுத் தோறும் உபந்யாஸம், நூறு திருவாய்மொழிக்கும் உபந்யாஸம்,
பத்து பத்துக்கும் உபந்யாஸம், உபோத்கா தோபந்யாஸம், நிகமந உபந்யாஸம், ஈட்டு ப்ரமாணத் திரட்டுக்கு உரை,
திருப்பாவை தாத்பர்யம், திருப்பாவை கருத்து, திருமந்த்ர யோஜனை, த்வய யோஜனை உபந்யாஸம்,
மூவாயிரத்துக்கும் ப்ரமாணத் திரட்டு, ரஹஸ்ய த்ரய, ஸ்ரீவசந பூஷண, ஆசார்ய ஹ்ருதய ப்ரமாணத்திரட்டு
முதலானதுகள் அருளிச் செய்தார்.

இவர் அருளிச் செய்யக் கேட்டு, கேட்டபடியே அப்பு முதலானோர் அரும் பதம் அருளிச்செய்தார்.
அப்பு அரும்பதம், பிள்ளை அரும்பதம், அய்யங்கார் அரும்பதம், ராமாநுஜய்யங்கார் அரும்பதம், தொட்டை யரும்பதம்
போன்ற அரும்பதங்களும் உண்டாயின.
அப்புவும், பிள்ளையும் மூவாயிரத்துக்கும் அரும்பதங்களும்,
தத்வத்ரய, ரஹஸ்யத்ரய, ஸ்ரீவசநபூஷண, ஆசார்யஹ்ருதய அரும்பதங்களும்,
உபந்யாஸங்களும், பரந்த படிக்கும் கடின வாக்யார்த்தம், தீப ப்ரகாசிகை யரும்பதமும் அருளிச் செய்தனர்.
ஆக இப்படி ஞாநத்ருஷ்டி அழகப்பங்கார் காலம் “அரும்பதகாலம்” என்னலாம் படியிறே நடத்தி வந்தார்.

ஸ்ரீ ஞாநத்ருஷ்டி அழகப்பங்கார் குமாரர்( ஸ்ரீ பெரிய) சடகோபாசாரியார்.
இவர், திருத்தகப்பனாரிடம் கால க்ஷேபங்கள் கேட்டு அருளிச் செயல்களின் ஆழ் பொருள்களைத் தேர்ந்துரைத்தும்,
“ஸ்ரீ ஈடு ப்ராஸங்கிக ப்ரமாணத் திரட்டும்” அருளிச் செய்தார்.
ஸ்ரீ பேரருளாளரிடம் பேசும் படியான ஏற்றம் பெற்ற ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பியிடம் அபார ஈடுபாடுடையவராய்
“ஸ்ரீ திருக்கச்சிநம்பி சரிதம்” முதலானது அருளிச் செய்தார்.
“ஸ்ரீ ராமாநுஜமுநேர் மான்யம்” என்று உடையவராலே மிகவும் போற்றப்பட்ட ஸ்ரீ திருக்கச்சிநம்பிக்கு திருநகரியிலே
ஸ்ரீ உடையவரின் “ஸ்ரீ ராமாநுஜ சதுர்வேதி மங்கலத்திலே” ஸந்நிதி வீதியிலே ஒரு ஸந்நிதியும் கட்டி ப்ரதிஷ்டிப்பித்து,
உடையவரை ஆனந்திப்பித்தார். அப்போதிலிருந்து ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பிக்கு ஸ்வாமி ஆழ்வார் மங்களாசாஸனமும் ஏற்பட்டு நடந்து வருகின்றது.

இவர் குமாரர் ஸ்ரீ குமார சாடகோபாசாரியாருக்கு ஐந்து குமாரர்கள்.
ஜ்யேஷ்டர் ஸ்ரீ அழகப் பிரானார்க்கு ஸந்ததியில்லை.
அவர் காலத்துக்குப் பின்பு, தம்பிகள் நால்வரும்
“உலகமேத்தும் தென்னானாய், வடவானாய், குடபாலானாய், குணபாலமதயானாய்” என்றாற்போலே
நான்கு திரு மாளிகைகள் ஏற்படுத்திக் கொண்டு ஸ்வாமி ஆழ்வார் கைங்கர்யம் மற்றும் எம்பெருமான்கள்
கைங்கர்யங்களையும் முறை வைத்து நிர்வஹித்துக் கொண்டு இன்றளவும் நடத்தி வருகின்றனர்.

ஸ்ரீமத் ஆத்தான் கீழத்திருமாளிகை ஸ்தாபிதம்

ஸ்ரீ குமார சடகோபாசாரியாருக்கு 5 குமாரர்கள்

1-அழகப்பிரானார் – ஸந்ததியில்லை
2-சடகோபாசாரியார் – கீழத் திருமாளிகை ஸ்தாபகர்
3-ஸுந்தராசாரியார் – மேலத் திருமாளிகை ஸ்தாபகர்
4-கெளஸ்துபாசாரியார் (எ) ராமாநுஜம் பிள்ளை – வடக்குத் திருமாளிகை ஸ்தாபகர்
5-அப்பு வாசாரியார் – தெற்குத் திருமாளிகை ஸ்தாபகர்

தெற்குத் திருமாளிகை தற்போது ஸந்ததியின்றிப் போயிற்று.
மீதி மூன்றில் கீழத் திருமாளிகை. நால்வரில் ஜ்யேஷ்டராயிருந்த த் சடகோபாசாரியார் ஸ்வாமி ப்ராசீனமான(ஆதி)
கீழத் திருமாளிகையில் எழுந்தருளியிருந்தார்.
ஒன்றான ராமாநுஜம் பிள்ளை இவ்வூருக்கு எழுந்தருளி அமைத்துக் கொண்டது இத்திருமாளிகை.
ஸ்ரீ பேரருளாளப் பெருமாள் இங்கு தான் எழுந்தருளி யிருந்து நித்ய ததீயாராதநா திசயங்கள் அனைத்தழகும் கண்டருளுகிறார்.

ஸ்ரீ சடகோபாசாரியார் ஞானாநுஷ்டானங்களில் மிக்கு, ஸ்வாமி ஆழ்வாரின் மறு அவதாரமோ என்னலாம்படி
“வ்ருஷமாஸி விசாகாயாம் அவதீர்ணம் குணோஜ்வலம்” என்று வைகாசி விசாகத்திலே வந்தவதரித்து
ஸ்வாமி ஆழ்வார் கைங்கர்யங்களைக் குறைவின்றி நடத்தி வந்தார்.
இவர் குமாரர் ராகவாசாரியார்……. என்று வம்ச பரம்பரை தொடர்ந்து வருகின்றது.

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி —

November 20, 2020

ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ரம் தீ பக்தியாதி குணார்ணவம்
யதீந்திர பிரணவம் வந்தே ரம்யா ஜாமாதரம் முநிம்–

ய ஸ்துதிம் யதிபதி பிரசாதநீம் வ்யாஜாஹர யதிராஜ விம்சதீம்
தம் பிரபன்ன ஜன சாதகாம்புதம் நௌமி சௌம்ய வர யோகி புங்கவம் –ஸ்ரீ எறும்பு அப்பா அருளிச் செய்த தனியன் —

————

1-ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய நித்ய சேவா –பிரேம ஆவில ஆசய பராங்குச பாத பக்தம்
காமாதி தோஷ ஹரம் ஆத்ம பதாம்ஸ்ரிதா நாம் -ராமா நுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா –

நம்மாழ்வார் உடைய தாமரை போன்ற திருவடிகளில் ஆழ்ந்த அன்பும் பக்தியும் பூண்ட ராமானுஜரை -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவரை வணங்குகிறேன் –
தனது திருவடிகளை பணிந்தவர்களுடைய காமம் தோஷம் குரோதம் அனைத்தையும் நீக்க வல்லவர் –

-ஸ்ரீ மாதவங்க்ரி ஜலஜ த்வய–திருவின் மணாளனுடைய தாமரை மலர் போன்ற திருவடி இணைகளில் செய்யத் தக்க
நித்ய சேவா –பிரேம ஆவில ஆசய-நித்ய கைங்கர்யத்தில் அதிக ப்ரீதியாலே கலங்கிய அறிவை யுடைய
பராங்குச பாத பக்தம் -பராங்குசர் -நம்மாழ்வார் -திருவடிகளில் பரம பக்தி பூண்டவரும் –
ஆத்ம பதாம்ஸ்ரிதா நாம்–தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்களுடைய
காமாதி தோஷ ஹரம் -காமம் முதலிய தோஷங்களை போக்கடிப்பவரும்
-ராமா நுஜம் யதிபதிம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா –துறவிகளுக்கு தலைவருமான எம்பெருமானாரை தலையால் வணங்குகிறேன் –

———————————————

ஸ்ரீரங்க3ராஜசரணாம்பு3ஜ ராஜஹம்ஸம்
ஸ்ரீமத்பராங்குS பதா3ம்பு3ஜப்4ருங்க3ராஜம் |
ஸ்ரீப4ட்டநாத2 பரகால முகா2ப்3ஜமித்ரம்
ஸ்ரீவத்ஸசிஹ்ந Sரணம் யதிராஜமீடே3 ||

அழகிய தாமரை மலரை அன்னப்பறவை எவ்வாறு தனது இருக்கையாக கொண்டுள்ளதோ,
அது போன்று ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரைகளையே தன்னுடைய நிரந்தரமான இருப்பிடமாகக் கொண்டுள்ள
ஸ்வாமி இராமானுசரைத் தொழுகிறேன். மகரந்ததுகள்களால் சூல் கொண்டு தேன் நிரம்பியுள்ள நறுமணம் வீசும்
தாமரை மலரின்மேல் அத்தேனைக் குடிக்கும் வண்டு எவ்வாறு அமர்ந்திருக்கிறதோ அது போன்று
நம்மாழ்வாரின் திருப்பாத கமலத்தின்மேல் அமர்ந்திருக்கும் ஸ்வாமி இராமானுசரை வணங்குகிறேன்.
திருக்கமலமுகத்தை உடைய பெரியாழ்வாருக்கும், திருமங்கையாழ்வாருக்கும் ஸ்வாமி இராமானுசர்
சூரியனைப் போன்று விளங்குகிறார். அவர்களது திருமுகம் ஸ்வாமியை கண்ட மாத்திரத்திலே மலர்கின்றது.
அந்த யதிராசனை நமஸ்கரிக்கின்றேன்.
கூரத்தாழ்வானைத் தன் திருவடிகளிலேயே கொண்டுள்ள எம்பெருமானாரைச் சிரம் தாழ்த்தி வணங்குகிறேன்.

எம்பெருமானாரைப் பற்றிய நான்கு கருத்துகளை ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள்
இப்பாசுரத்திலே அருளிச்செய்கிறார்.

1. ஸ்ரீரங்க3ராஜசரணாம்பு3ஜ ராஜஹம்ஸம் :
பங்குனி உத்திர நன்நாளிலே திருவரங்கத்திலே அரங்கநாதன் தன்னுடைய அர்ச்சை ரூபத்திலிருந்து எழுந்து
ஸ்வாமி இராமானுசருடன் உரையாடினான். ஸ்வாமி இராமானுசரை அவருடைய அந்திமக்காலம் வரை
தன்னுடனேயே இருக்கும்படி விண்ணப்பித்தான் (“யவாத் ஸரீரபாதம் அத்ரைவ ஸ்ரீரங்கே ஸுகமாஸ்வ”).
மிகுந்த பாசத்துடன் அரங்கநாதன் ஸ்வாமி இராமானுசருடைய ப்ரபத்தியை ஏற்றுக்கொண்டான்.
தன்னுடைய திருவடித் தாமரையிலேயே ஸ்வாமி இராமானுசர் இருக்கவேணும் என்ற கருத்தையே
எம்பெருமான் “அத்ரைவ” என்ற பதத்தின் மூலம் சுட்டிக்காட்டுகிறான்.
ராஜஹம்ஸத்தைப் போல ஸ்வாமி இராமானுசரும் அரங்கநாதனின் திருவடித் தாமரையிலேயே
தன்னுடைய அந்திமக்காலம் வரை எழுந்தருளியிருந்தார்.

ராஜ ஹம்ஸத்துடன் ஸ்வாமி இராமானுசரை ஒப்பிடுதல் :
அன்னப்பறவையான ராஜஹம்ஸம் எவ்வாறு பாலைத் தண்ணீரில் இருந்து பிரிக்க வல்லதோ,
அதுபோன்று ஸ்வாமி இராமானுசர் ஸாஸ்திரங்களில் இருந்து அதன் ஸாரத்தைப் பிரிக்க வல்லவர்
என்பதையே இந்த ஒப்பிடுதல் காட்டுகின்றது.
மேலும் இது ஸ்வாமியுடைய பரமஹம்ஸ பரிவ்ராஜக ஆசார்யத்வத்தையும் காட்டுகிறது.
எப்படி சேறு நிரம்பிய நெல் வயல்களிலே நீந்தும் அன்னத்தின் பாதங்கள் அந்த சேற்றிலே அமிழ்வதில்லையோ
அது போன்று ஸ்வாமி இராமானுசரும் களங்கம் நிறைந்த இந்த சம்சார உலகத்திலே இருந்தாலும்,
சம்சார வாசனையினால் களங்கப்படுவதில்லை.
இந்த ஒப்பிடுதலுக்கு ஈடாக ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் ஸ்வாமி, நம்மாழ்வாரின்
திருவிருத்த பிரபந்தத்தின் பலஸ்ருதியை குறிப்பிடுகிறார்.
திருவிருத்தத்தின் நூறு பாசுரங்களின் ஆழ்ந்த பொருளையும் அறிந்தவர்கள் சம்சாரம் என்னும் சேற்றிலே
ஆழங்கால் படமாட்டார்கள் என்பது பலஸ்ருதி.
இதற்க்கு வியாக்கியானம் அளிக்க ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் ஸ்வாமி
“ந பதநாதி ரதிம் ஹம்ஸ: கதாசித் கர்தமாம்பஸி” என்ற பதத்தை உபயோகப்படுத்துகிறார்.

ஸ்வாமி இராமானுசர் தாயார் ரங்கநாயகியைப் போலவே புருஷகார க்ருத்யத்திலே ஈடுபடுபவர்.
எவ்வாறு தாயார் அரங்கநாதனிடம் ஜீவாத்மாக்களின் அபராதங்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு
ப்ரபந்நர்களுக்கு மோக்ஷத்தை அளிக்க வேண்டுகிறாளோ, அது போன்று ஸ்வாமி இராமானுசரும் வேண்டுகிறார்.
அன்னத்தின் நடையும் நடத்தையும் தாயாரை ஒத்தனவாக இருக்கின்றன.
அது போன்றே எம்பெருமானாரும் விளங்குகிறார் என்பதே மாமுனிகளின் எண்ணம்.
ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகனும் தம்முடைய யதிராஜ ஸப்ததியின் 22வது பாசுரத்திலே
எம்பெருமானாரை ராஜ ஹம்ஸத்துடன் ஒப்பிடுகிறார்.
இங்கு அரங்கநாதனின் பக்தர்களின் மனத்திலே அமர்ந்திருக்கும் ராஜஹம்ஸம் என்று ஸ்வாமி தேசிகன் ஸாதிக்கிறார்.

2. ஸ்ரீமத்பராங்குS பாதா3ம்பு3ஜப்4ருங்க3ராஜம் :
முதல் பாசுரத்திலே மாமுனிகள் ஸ்வாமி இராமானுசரை “பராங்குச பாத பக்தம்” என்று காட்டுகின்றார்.
இரண்டாவது பாசுரத்திலே “ஸ்ரீமத்பராங்குS பாதா3ம்பு3ஜப்4ருங்க3ராஜம்´என்று கொண்டாடுகின்றார்.
முதல் பாசுரத்திலே அருளியது “ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம்” என்ற அம்சமாகும்.
இரண்டாம் பாசுரத்திலே அருளியது “குண ப்ரயுக்த தாஸ்யம்” என்ற அம்சமாகும்.
தேனுருஞ்சும் வண்டு எங்கனம் மலர்களிலே உள்ள தேனை அறிந்துகொண்டு அம்மலர்களை சுற்றுகின்றதோ,
அங்கனம் ஸ்வாமி இராமானுசரும் திருவாய்மொழி என்னும் அருளிச்செயலில் பொதிந்துள்ள அமுதினும் இனிய
பகவத் விஷயத்தை அனுபவிக்கவேண்டி நம்மாழ்வாருடைய திருவடித் தாமரைகளையே நாடுகின்றார்.
“தொண்டர்க்கு அமுதுன்ன சொல் மாலைகள் சொன்னேன்” என்று நம்மாழ்வாரே ஸாதித்துள்ளார்.
தேனுன்னும் வண்டைப் போலவே இராமானுசன் என்னும் வண்டும் நம்மாழ்வாரின்
ஒரு பாசுரத்தில் இருந்து மற்றொரு பாசுரத்திற்குத் செல்லுகிறது என்று ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் ஸாதிக்கிறார்.

3. ஸ்ரீப4ட்டநாத2 பரகால முகா2ப்3ஜமித்ரம் :
பெரியாழ்வார் பட்டநாதன் என்று வழங்கப்படுபவர். திருமங்கையாழ்வார் பரகால நாதன் என்று வழங்கப்படுபவர்.
“ஆப்ஜம்” என்பது தாமரை மலரைக் குறிக்கும். “முகாப்ஜம்” என்பது தாமரை போன்ற முகம் என்பதைக் குறிக்கும்.
அத்தாமரை போன்ற முகத்தினை மலரவைக்கும் சூரியனாக ஸ்வாமி இராமானுசர் ஒப்பிடப்படுகிறார்.
பெரியாழ்வாரைப் போல எம்பெருமானுக்குத் துளசி கைங்கர்யத்திலே ஈடுபட்டிருந்ததாலும்,
திருமங்கையாழ்வாரைப்போல பிராகாரங்களையும், கோபுரங்களையும் அமைத்ததாலும்,
இவ்வாழ்வார்களின் திருமுகத்தை ஸ்வாமி மலரச் செய்தார் என்பது ஒரு நிர்வாகம்.
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களின் கருத்தை உணர்ந்து அவர்கள் கூறியபடி அனுஷ்டானங்களைக் கடைபிடித்ததாலும்
இவ்வாழ்வார்களின் திருமுகத்தை ஸ்வாமி மலரச் செய்தார் என்பது மற்றொரு நிர்வாகம்.

4. ஸ்ரீவத்ஸ சிஹ்ந ஸரணம்: கூரத்தாழ்வான் ஸ்ரீவத்ஸசிஹ்நர் என்று வழங்கப்படுபவர்.
உடையவருடன் விசேஷமான தொடர்பை உடையவர். எம்பார் போன்ற மற்ற சிஷ்யர்களும் ஸ்வாமியின் அன்புக்கு
பாத்திரமாயிருந்தாலும், கூரத்தாழ்வானிடமே ஸ்ரீபாஷ்யம் எழுதும் பெரும் பொறுப்பை ஸ்வாமி அளித்தார்.
பேர் சொல்ல தகுதியில்லா சோழ மன்னனின் சபைக்குச் சென்று இராமானுச தர்சனத்திற்காக தனது
தர்சனத்தையே இழந்தவர் கூரத்தாழ்வான். எம்பெருமானாரிடம் கூரத்தாழ்வானின் பக்தி ஈடு இணையற்றது.
ஆகையினாலேயே கூரத்தாழ்வான் “பெரும் புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக்கடக்கும் நம் கூரத்தாழ்வான்” என்று
இராமானுச நூற்றந்தாதியிலே திருவரங்கத்து அமுதனாரால் போற்றப்படுகிறார்.
இந்த கூரத்தாழ்வானைத் தன் திருவடிகளிலே கொண்டுள்ளார் ஸ்வாமி இராமானுசர் என்பது ஒரு நிர்வாகம்.
ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் ஸ்வாமி இங்கே மற்றொரு விளக்கத்தை ஸாதிக்கிறார்.
“ஸ்ரீவத்ஸசிஹ்ந ஸரணம்” என்பதற்கு மாறாக “ஸ்ரீவத்ஸசிஹ்ந சரணம்” என்று கொண்டால்,
கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமி இராமானுசருடைய திருவடியாகவே விளங்குகிறார் என்ற பொருள் கொள்ளலாம்.
திருமங்கையாழ்வார் நம்மாழ்வாருடைய திருவடியாகவே கருதப்படுவது போலே,
கூரத்தாழ்வானும் எம்பெருமானாருடைய திருவடியாகவே அமைகிறார்.

யதிராஜ மீடே : ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் இந்த பாசுரத்தை “யதிராஜ மீடே” என்ற வணக்கத்துடன் தலைக்கட்டுகிறார்.
அரங்கநாதனின் திருவடித்தாமரைகளிலே ராஜஹம்ஸத்தைப்போல அமர்ந்திருப்பவரும்,
தேனுருஞ்சும் வண்டைப்போல நம்மாழ்வாரின் பாதங்களை நாடுபவரும்,
பெரியாழ்வார், திருமங்கையாழ்வாடைய தாமரை போன்ற திருமுகத்தை சூரியனாக மலரச்செய்பவருமான
ஸ்வாமி இராமானுசரை வணங்குகிறேன்.

————-

நித்யம் யதீந்த்3ர! தவ தி3வ்ய வபுஸ் ஸ்ம்ருதெள மே
ஸக்தம் மநோ ப4வது வாக் கு3ண கீர்தநேऽஸெள |
க்ருத்யஞ்ச தா3ஸ்ய கரணே து கரத்3 வயஸ்ய
வ்ருத்த் யந்தரேऽஸ்து விமுக2ம் கரண த்ரயஞ்ச ||

ஸந்யாஸிகளின் சக்ரவர்த்தியே! உம்முடைய திவ்ய மங்கள விஹ்ரகத்திலேயே என் மனது தியானித்திருக்க வேண்டும்.
உம்முடைய கல்யாண குணங்களைப் பற்றி பேசுவதிலேயே என் வாக்கு ஈடுபட வேண்டும்.
என் இரு கைகளும் உம்முடைய கைங்கர்யத்திலேயே ஈடுபட வேண்டும்.
இம் மூன்று கரணங்களும் (மனது, வாக்கு, காயம்) வேறு எல்லா கார்யங்களிலிருந்தும் திருப்பப்பட வேண்டும்.

திருவரங்கத்தமுதனார் அருளிச்செய்த இராமானுச நூற்றந்தாதியின் 100-102ம் பாசுரங்களின் சாராமே இந்தப் பாசுரமாகும்.
இம்மூன்று பாசுரங்களில், முதலில் அமுதனார் தம்முடைய மனது எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குணங்களை
அனுபவிப்பதைப் பற்றி தெரிவிக்கிறார். இங்கே மற்றைய விஷயங்களிலிருந்து விடுபடுவதற்கான வரத்தை வேண்டுகிறார்.
இரண்டாவதாக, அமுதனார் தன்னுடைய வாக்கும் எம்பெருமானாருடைய வைபவத்தைப் பற்றியே பேச வேண்டும்
என்ற வரத்தை வேண்டுகிறார். இது சிஷ்யனுடைய உத்தம கல்பம் ஆகும்.
மூன்றாவதாக, அமுதனார் தன்னுடைய மனது, வாக்கு, மெய் அனைத்துமே எம்பெருமானார் தொடர்புடையது என்று தெரிவிக்கிறார்.
என் மனது உம்முடைய கல்யாண குணங்களை தியானம் செய்வதிலே மகிழ்ந்து இருக்கிறது.
என்னுடைய நாக்கு “இராமானுசா” என்று எம்பெருமானாருடைய நாம ஸங்கீர்த்தனத்திலேயே திளைத்திருக்கிறது.
என் கைகள் எம்பெருமானாரையே தொழுகின்றது.
என் கண்கள் எம்பெருமானாரையே நோக்குகிறது என்று அமுதனார் “நையும் மனமும்” என்ற பாசுரத்திலே அருளிச் செய்கிறார்.
தம்முடைய ஆசாரியன் அளித்த ஞானத்தினாலேயே மனது, வாக்கு, செயல் அனைத்தும்
எம்பெருமானாரிடம் திளைத்துள்ளன என்று தலைக்கட்டுகிறார்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளும் அமுதனாரது பாங்கிலேயே பிரார்த்திக்கிறார்.
“மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோர் எம்பாவாய்” என்று ஆண்டாள் அருளியது போன்று மாமுனிகள்
மற்ற விஷயங்கள் அனைத்தையும் புறக்கணிக்கிறார். எம்பெருமானாரின் அங்க செளந்தர்யத்தை
ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகனும் தம்முடைய யதிராஜ ஸப்ததியின் 11வது பாசுரத்திலே கொண்டாடுகிறார்.
முப்புரி நூலையும், ஊர்த்வ புண்ட்ரத்தையும் தரித்தவரும், மூன்று லோகங்களிலும் உண்டான புண்ணியங்களை
கையிலே த்ரிதண்டமாக கொண்டிருப்பவரும், ப்ரபந்நர்களை மோக்ஷ சாம்ராஜ்யத்திற்க்கு கொண்டு செல்பவரும்,
மிகப் பிரகாசமான தோற்றத்தை யுடையவருமான சந்நியாசிகளின் சக்ரவர்த்தியாகிய ஸ்வாமி இராமானுசரை வணங்குகிறேன்
என்று ஸ்வாமி தேசிகன் கொண்டாடுகிறார். எம்பெருமானாரின் கம்பீரமான அழகை எம்பார் சொல் ஓவியமாகத் தீட்டுகிறார்.
“எதிராசன் வடிவழகு என்னிதயத்திலுள்ளதால் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை என்க்கு எதிரே”
என்று பரவசப்படுகிறார். ஆழ்ந்த ஆச்சார்ய அனுபவத்தினாலேயே இவ்வாறு இம்மகான்களால் இங்கனம் கொண்டாட முடிகிறது.
ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தம்முடைய ஆர்த்திப் பிரபந்தத்திலேயும் எம்பெருமானாருடைய திருவடித் தாமரைகளை
வாழி வாழி என்று கொண்டாடுகிறார்.
“சீராருமெதிராசர் திருவடிகள் வாழி! திருவரையிற் சாத்திய செந்துவராடை வாழி!” என்று அருளிச் செய்கிறார்.

மதுரகவியாழ்வார் நம்மாழ்வாருக்கு மங்களாஸாசனம் செய்தது போன்றே
எம்பார், ஸ்வாமி தேசிகன், ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளும் எதிராசரான எம்பெருமானாருக்கு மங்களாஸாசனம் செய்கிறார்கள்.

—————

அஷ்டாக்ஷராக்2ய மநு ராஜ பத3 த்ரயார்த2 நிஷ்டா2ம்
மமாத்ர விதராத்3ய யதீந்த்3ர நாத2!
S¢ஷ்டாக்3ரக3ண்ய ஜந ஸேவ்ய ப4வத் பதா3ப்3ஜே
ஹ்ருஷ்டாऽஸ்து நித்ய மநுபூ4ய மமாஸ்ய பு3த்3தி4:

எம் குலத்தின் அரசே! துன்பமும், வேதனையும் நிறைந்த இந்த சம்சார வாழ்க்கையிலே,
மந்திரங்களிலே அரசனாகிய அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்தினால் வழங்கப்படுகின்ற மூன்று சித்தாந்தங்களையும்
மன உறுதியோடும் தடுமாற்றமின்றியும் பின்பற்ற வேண்டும் என்ற விருப்பம் வளரவேண்டும் என்ற வரத்தை
இப்பொழுதே அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறேன்.
குறைந்த அறிவையும், ஆற்றலையும் உடைய எனக்கு, கூரத்தாழ்வான், எம்பார், பட்டர் போன்ற மகான்களால்
போற்றித் தொழத் தகுதியுடைய உம்முடைய திருவடித் தாமரைகளை என்றென்றும் தங்கு தடையில்லாமல்
தியானித்திருக்குமாறு அருளிச் செய்ய வேண்டுகிறேன்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் “மம ஆத்ர அத்ய விதர” என்று பிரார்த்திக்கிறார்.
சம்சார துன்பங்களிலே இன்னும் உழன்று கொண்டு இருக்கும்போதே அவர் உள்ளத்திலே விருப்பம் துளிர்ந்துவிட்டது.
ஆகையால் அவ்வரத்தை உடனடியாக வழங்க வேண்டுகிறார். ஸ்வாமிகளின் உள்ளத்திலே துளிர்ந்த ஆசைதான் என்ன?
“ப்ரணவம், நம:, நாராயணாய” என்ற மூன்று பதங்களையும் அவற்றின் பொருளாகிய
“அநந்யார்ஹ ஸேஷத்வம், அநந்ய சரணத்வம், அநந்ய போக்யத்வம்” என்ற மூன்று தத்துவங்களையும் உள்ளடக்கியுள்ள
மந்திரங்களின் அரசனாகிய அஷ்டாக்ஷர மந்திரத்திலே மனது என்றென்றும் ஆழங்கால் பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் அஷ்டாக்ஷர மந்திரமாகிய திருமந்திரத்தை மந்திரங்களின் அரசன் என்று வழங்குகிறார்.
மநு என்ற சொல் மந்திரம் என்பதைக் குறிக்கிறது.
ஆகையால் மநுராஜம் என்பது மந்திரங்களின் அரசன் என்பதைக் குறிக்கிறது.
நம் ஸம்பிரதாயத்திலே திருமந்திரம் மந்திர ராஜனாகவும், த்வயம் மந்திர ரத்தினமாகவும் கொண்டாடப்படுகிறது.
முமுக்ஷுப்படி போன்ற கிரந்தங்கள் வழங்குவதைப் போலவே ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளும்
திருமந்திரத்திலே மூன்று பதங்கள் உள்ளன என்று அங்கீகரிக்கிறார்.
“அநந்யார்ஹ ஸேஷத்வம், அநந்ய சரணத்வம், அநந்ய போக்யத்வம்” என்ற மாபெரும் சித்தாந்தங்களுக்கு சான்றாக
இம்மூன்று பதங்களின் பொருளும் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இம்மூன்று சித்தாந்தங்கள் யாவை?

முதலாவது அநந்யார்ஹ ஸேஷத்வம். இது இரண்டு பதங்களை உடையது.
“ஜீவாத்மா எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே உரித்தானது” என்பதே அநந்யார்ஹ என்ற பதத்தின் பொருள்.
“ஸ்ரீமந் நாராயணனைத் தவிர வேறு ஒருவருக்கும் ஜீவாத்மா அடிமையில்லை” என்பதே ஸேஷத்வம் என்ற பதத்தின் பொருள்.
போற்றுதற்க்குரிய பக்த்தியுடனும், வணக்கத்துடனும் எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்பவனே ஸேஷன் என்று வழங்கப்படுகிறான்.
பிரதியுபகாரம் எதிர்பார்க்காமல் ஸ்ரீமந் நாராயணன் ஒருவனுக்கே கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டியதே ஜீவாத்மாவின் கடமை
என்பதே ஸேஷத்வ ஞானம் ஆகும். எவன் ஒருவன் இக்கைங்கர்யத்தை சந்தோஷத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு
அனுபவிக்கிறானோ அவன் ஸேஷி எனப்படுவான். எல்லா ஜீவன்களின் ஒப்புயற்வில்லாத தலைவன் பகவான்.
ஆகையால் அவன் ஸர்வ ஸேஷி என்று வணங்கப்படுகிறான்.

இரண்டாவது அநந்ய சரணத்வம். பிரபத்தியிலே ஜீவாத்மா அனுபவிப்பதே இது.
ஜீவாத்மா தான் அந்நந்ய சரண்யன் என்று உணர்ந்து கொள்கிறான்.
இந்த ஜீவனால் கர்ம, ஞான, பக்தி யோகங்களை கடைபிடிக்க இயலாது. ஆகையால் ஆதரவற்று இருக்கிறான்.
இந்த ஆதரவற்ற நிலையிலே எம்பெருமானின் கிருபையைப் பெற பிரபத்தியைத் தவிர வேறொரு உபாயமில்லை.
வேறு உபாயம் எதுவும் இல்லை என்பதே இப்பதத்தின் பொருள்.

மூன்றாவது அநந்ய போக்யத்வம். பரமேகாந்திகளின் நிலையாகும் இது.
எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்வதிலேயே சிந்தனையைச் செலுத்துவதில் சந்தோஷப்படும் நிலை அது.
ஜீவாத்மாவின் ஒரே சந்தோஷம் அல்லது போக்யம் எம்பெருமானுக்கு செய்யும் கைங்கர்யமேயாகும்.
ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் எம்பெருமானாரிடம்
“மநு ராஜ பத3 த்ரய அர்த்2 நிஷ்டா2ம் ஆத்ர அத்3யா விதர” என்று பிரார்த்திக்கிறார்.
மந்திர ராஜத்தின் பதங்களின் மகிமையை உணர்ந்த ஸ்வாமி, அந்த அர்த்தங்கள் தம் மனதிலே வழுவாமல்
நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். அந்த நிஷ்டையைப் பிரார்த்திக்கிறார்.

ஸ்வாமி “அத்ர” மற்றும் “அத்ய” என்ற பதங்களின் மூலம்
அவர் வேண்டும் வரத்தின் இடத்தையும், காலத்தையும் குறிக்கிறார்.
“அத்ர” என்ற பதத்தினால் இவ்வரம் தாபத்ரயம் நிறைந்த இந்த சம்சார உலகிலேயே வழங்கப்பட வேண்டுமென்கிறார்.
“அத்ய” என்ற பதத்தினால் மீதமிருக்கும் தேக யாத்திரை முழுவதும் மனது திருமந்திரம் விளக்கும்
மூன்று தத்துவங்களிலே ஆழ்ந்து இருக்க வேண்டுமென்கிறார்.

சரணாகதி என்பது “ஸ்வ நிஷ்டை”, “உக்தி நிஷ்டை”, “ஆசார்ய நிஷ்டை”, “பாகவத நிஷ்டை” என்ற
நான்கு வகைகளைச் சேர்ந்தது. பாகவத நிஷ்டையின் உயர்வை திருமங்கையாழ்வார் “உனதடியார்க்கடிமை” என்று வழங்குகிறார்.
பாகவத ஸேஷத்வமே மந்திர ராஜமான திருமந்திரத்தின் செம்பொருள் என்று திருமங்கையாழ்வார் அருளிச்செய்கிறார்.
ஆகையால் ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் பாகவத நிஷ்டையையே இந்த பாசுரத்தின் இரண்டாவது பாகத்திலே கையாளுகிறார்.
“S¢ஷ்டாக்3ரக3ண்யஜந ஸேவ்யப4வத்பதா3ப்3ஜே ஹ்ருஷ்டாऽஸ்து நித்யமநுபூ4ய மமாஸ்ய பு3த்3தி4”.

ஸ்வாமி தம்முடைய மனதை கீழ்தரமானதென்றும், மங்கள குணங்கள் இல்லததென்றும் (நீசன், நிறைவொன்றுமிலேன்)
என்று விவரிக்கிறார். அத்தகைய தம்முடைய மனது பாகவதோத்தமராகிய ஆசார்ய ஸார்வ பெளமராகிய
ஸ்வாமி இராமானுசருடைய திருவடித் தாமரைகளைப் பற்றிய சிந்தனையினால் உயர்த்தப்பட வேண்டுமென்கிறார்.
அத்திருவடித் தாமரைகளின் மேன்மையை மேலும் விவரிக்கிறார்.
கூரத்தாழ்வான், அனந்தாழ்வான், அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானார் போன்ற உயர்ந்த மகான்களான் கொண்டாடப்பட்டது
அத்திருவடிகள். பாகவத நிஷ்டையினைச் சார்ந்த சரணாகதியையும் கைங்கர்யத்தையுமே ஸ்வாமி பிரார்த்திக்கிறார்.

———

அல்பாऽபி மே ந ப4வதீ3ய பதா3ப்3ஜ ப4க்தி:
Sப்3தா3தி3 போ4க ருசிரந்வஹமேத4தே ஹா
மத் பாபமேவ ஹி நிதா3நமமுஷ்ய நாந்யத்
தத்3வார யார்ய யதிராஜ! த3யைக ஸிந்தோ4!

கருணைக் கடலே! ஆசார்யர்களின் மகுடமே! உம்முடைய திருவடித் தாமரைகளிடம் எனக்கு ஆழ்ந்த பிணைப்பு இல்லை.
உம்முடைய திருவடித் தாமரைகளிடம் சிறிதளவேணும் பக்தியும் என்னிடம் இல்லை.
சம்சார பெருங்கடளிலேயுள்ள சிற்றின்பங்களிலே என் ஆசை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
என்னே பரிதாபம்! என்னுடைய பாபங்களே இதற்குக் காரணம். மற்ற எந்தவொரு காரணத்தையும்
என்னால் நினைத்துப் பார்க்கவும் இயலவில்லை. ஆகையினால், என்னுடைய இந்த பாபங்களை
உம்முடைய பெருங்கருணையினாலே நீக்க வேண்டுமென்று இறைஞ்சுகிறேன்.

————-

வ்ருத்த்யா பS¦ர்நர வபுஸ் த்வஹமீத்3ருஷோऽபி
SQருத்யாதி3 ஸித்3த4 நிகி2லாத்ம கு3ணாSQர யோऽயம்
இத்யாத3ரேண க்ருதிநோऽபி மித2: ப்ரவக்தும்
அத்3யாபி வஞ்சந பரோऽத்ர யதீந்த்3ர வர்தே–7-

யதிராஜா! நான் மனித உருவிலே உள்ள மிருகம். உடலால் மனிதனாகவும் (நர வபு),
செயலால் மிருகமாகவும் (பS¦ வ்ருத்தி) உள்ளவன் நான். இங்கனம் இருந்தும், நான் வேதங்களாலும்,
வேத அங்கங்களாலும் கொண்டாடப்படுகின்ற ஆத்ம குணங்களால் ஒளி விடும் உதாரணமானவன் என்று
உலகத்தோரை ஏமாற்றுகிறேன். மற்றவர்களுக்கு நான் என்னைப் பற்றி காட்டும் விதத்திலுருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டவன் நான்.
நான் ஒரு போலி பாகவதன். இகழக்கூடிய, வெறுக்கக்கூடிய, தாழ்ந்த இந்த நிலையில் நான் இருக்கிறேனே, அந்தோ பரிதாபம்!

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் “நைச்யானுசந்தானம்” என்கிற “ஸவனிகர்ஷானுசந்தானம்” என்ற நிலையில் இருக்கிறார்.
தன்னுடைய இயலாமையைச் சிந்தித்து சுய பச்சாதாப நிலையிலே இருக்கிறார்.
ஸ்வாமிகள் “ஞான ஹீந: பS¦பி: ஸமாந:” என்ற மூதுரையை நினைவு கூர்கிறார்.
தனக்கு உண்மையான ஞானம் இல்லையென்றும் (ஞான ஹீந:) அநுஷ்டானங்களிலே மிகுந்த குறையுடயவனென்றும்
(அநுஷ்டான வைகல்யம்) இறைஞ்சுகிறார். உலகத்தோர் என்னை ஸாஸ்திரங்களில் கொண்டாடப்படுகின்ற
ஆத்ம குணங்களின் பொக்கிஷம் என்று வணங்குகின்றனர். என்னே சோகம்!! பாகவதன் என்று
அழைக்கப் படுவதற்க்குக்கூட தகுதியல்லாதவன் நான்.
கருணைக் கடலே! தாயா மூர்த்தியே!! என்னை இப் பேரிடரிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டுகிறேன்.

——–

து3:கா2வஹோऽஹமநிSம் தவ து3ஷ்டசேஷ்ட:
Sப்3தா3தி3போ4க நிரதSQSரணாக3தாக்2ய:
த்வத்பாத3ப4க்த இவ S¢ஷ்ட ஜநெளக4மத்4யே
மித்2யா சராமி யதிராஜ ததோऽஸ்மி மூர்க2

யதிராஜா! நான் ஒரு வேடதாரி, போக்கிரி. பிரபந்நன் என்று அழைத்துக்கொள்கிறேன்,
ஆனாலும் ஸாஸ்திரங்களிலே தடுக்கப்பட்டுள்ள காரியங்களைச் செய்வதில் ஈடுபடுகிறேன்.
என்னுடைய நடத்தையினால் தங்களுக்கு மிகுந்த துக்கத்தையே உண்டாக்குகிறேன்.
பக்தியும் நேர்மையும் உள்ள உங்களுடைய சிஷ்யர்களின் கூட்டத்திலே இருப்பதற்க்குத் தகுதியில்லாதவன் நான்.
ஆனாலும் நான் தங்களுடைய ஆத்ம சிஷ்யனாக பாசாங்கு செய்கிறேன்.
இத்தகைய என் மீது தயைசெய்து கருணை கொண்டு என்னை உயர்த்த வேண்டுமென்று இறைஞ்சுகிறேன்.

இப்பாசுரத்திலும் மற்றும் வரும் இரண்டு பாசுரங்களிலும் ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தம்மை
ஒழுக்கமில்லாத போக்கிரி என்று அழைத்துக்கொள்கிறார். எம்பெருமானாரின் தயையைக் கெஞ்சுகிறார்.
“நைச்யாநுசந்தானம்” என்ற மனநிலையில் ஸ்வாமிகள் இருக்கிறார்.
இந்நிலைக்கு “ஆத்ம கர்ஹணம்” அல்லது சுயபச்சாதாபம் என்றும் பெயர்.
இந்நிலையில் ஒரு பக்தன் தன்னுகைய குறைகளை யெல்லாம் எண்ணி எண்ணி
எம்பெருமானிடமும் தன்னுடைய ஆசாரியனிடமும் கருணையையும், இரக்கத்தையும் (அனுகம்பா, தயா) வேண்டுகிறான்.
ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளைப் போன்ற உயர்ந்த ஆச்சார்ய புருஷர்களிடம் யாதொரு குறையும் குணக் குறைவும் இல்லை.
ஆனாலும் எம்பெருமானாரை அடைய முடியாத தங்களுடைய நிர்வேதம் என்ற இயலாமையால்
“சந்சாரி பாவம்” என்ற நிலை அவர்களுக்குப் பிறக்கிறது.

உயர்ந்த பல வைணவ ஆசாரியர்கள் நைச்சியத்துடன் தங்களுடைய குற்றங் குறைகளைக் கருத்தில் கொண்டு
எம்பெருமானின் தயையை வேண்டியிருக்கிறார்கள். ஸ்வாமி ஆளவந்தார் தம்முடைய ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலே
“ந நிந்தி3தம் கர்ம தத3ஸ்தி லோகே ஸஹஸ்ரஷோ யந்ந மயா வ்யதா4யி” என்று பாடுகிறார்.
இங்கே முகுந்தனிடம் ஸ்வாமி ஆளவந்தார் “எம்பெருமானே! நான் பல்லாயிரக்கணக்கான முறை மீண்டும் மீண்டும்
செய்யாத பாபங்கள் எதுவுமே இல்லை. அந்த எல்லா பாபங்களும் இப்பொழுது முதிர்ந்து பலனை அளிக்க தயாராயிருக்கின்றன.
பீதி நிறைந்த இந்த நம்பிக்கையில்லா சமயத்திலே தாங்களே ரக்ஷகன் என்று கதறுகிறேன்” என்று முறையிடுகிறார்.

ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் “ஜாநாம் அநாதி விஹிதாந் அபராத வர்காந்!
ஸ்வாமிந் பயாத் கிமபி வக்துமஹம் ந ஸக்த:” என்று பாடியுள்ளார்.
“ஸர்வேச்வரனே! அநாதி காலமாக பலப்பல பாபங்களையெல்லாம் செய்து வந்தவனாகிய நான்,
தங்களுடைய பெருமைகளை யெல்லாம் பேச வாயெழாத வண்ணம் பயத்துடன் தங்கள் முன் நிற்கிறேன்.
என்னுடைய பாப ரஸங்களால் அழுந்தப்பட்டு வெறும் ஊமையாக தங்கள் முன் நிற்கிறேன்” என்பதே இதன் பொருள்.
ஸ்வாமி தேசிகன் மற்றொரு இடத்திலே “அதர்ம ப்ரவணாநாம் அக்ரஸ்கந்த ப்ரவ்ருத்தம் அகத்தமாந விப்ரதீஸாரம் மாம்” என்று பாடியுள்ளார்.
இங்கே ஸ்வாமி தேசிகன் தம்மை குண பூர்த்தி யற்றவன் என்றும், சக ஜீவராசிகளிடம் கருணையற்றவன் என்றும் கூறிக் கொள்கிறார்.
இத்தகைய ஆத்ம கர்ஹண, அகிஞ்சந்ய நிலையையே ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் காட்டியுள்ளார்.
———

நித்யம் த்வஹம் பரிப4வாமி கு3ரும் ச மந்த்ரம்
தத்3தே3வதாமபி ந கிஞ்சித3ஹோ பி3பே4மி |
இத்த2ம் Sடோ2ऽப்யSட2வத் ப4வதீ3யஸங்கே4
ஹ்ருஷ்டாSQசராமி யதிராஜ ததோऽஸ்மி மூர்க2: ||

யதிராஜா! என்னுடைய ஆசார்யனையும், அவர் உபதேசித்த மந்திரத்தையும், அந்த மந்திரத்தின் பொருளான
எம்பெருமானையும் ஒவ்வொரு நாளும் நான் நிந்தனை செய்கிறேன். இவ்வறு செய்வதில் மிகச் சிறிதளவும்
எனக்கு பயமோ, தயக்கமோ இல்லை. என்னே பரிதாபம்! ஆசாரியனையும், அவர் உபதேசித்த மந்திரத்தையும்,
மந்திரத்தின் பொருளையும் என்றென்றும் மதிக்கும் பக்தியுள்ள உம்முடைய சிஷ்ய குழாமிடையே நான்
ஒரு உயர்ந்தவன் போன்று தைரியமாக உலவுகிறேன். உண்மையிலேயே நான் ஒரு போக்கிரி.

இந்த பாசுரத்திலும் ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தன்னுடைய நைச்யாநுசந்தானம் என்கிற நிலையையே தொடர்கிறார்.
ஸ்வாமி இங்கே மூன்று விதமான இழிச்செயல்களை விவரிக்கிறார்.

முதலாவது ஆசார்யனுக்குச் செய்யும் அவமதிப்பு, நிந்தனை (ஆசார்ய பரிபாவம்).
ஆச்சார்யன் செய்த உபதேசத்தை அவமதித்தல், அலட்சியஞ்செய்தல், புறக்கணித்தல் இதில் அடங்கும்.
அதோடு தகுதியற்றவர்களுக்கு (அநாதிகாரிகள்) இந்த உபதேசத்தை வழங்குதலும் இதில் அடங்கும்.

இரண்டாவது மந்திரம் தொடர்பானது (மந்த்ர பரிபாவம்). மந்திரத்தின் பொருளை மறத்தலும்,
தவறாக அதன் பொருளைப் புரிந்துகொள்ளுதலும் இதில் அடங்கும்.

மூன்றாவது மந்திரம் விளக்கும் எம்பெருமானுக்கு இழைக்கும் நிந்தனை (தேவதா பரிபாவம்).
தம்முடைய மனது, வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றை எம்பெருமானைத் தவிர மற்ற விஷயங்களில் செலுத்துதல் இதில் அடங்கும்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தாம் இந்த மூன்று அபசாரங்களையும் புரிந்தவர் என்றும்
அந்நிலைக்கு சிறிதும் மனக் கலக்கம் அடையாமலிருப்பவர் என்றும் குறை கூறுகிறார்.

———

ஹா ஹந்த ஹந்த மநஸா க்ரியயா ச
வாசா யோஹம் சராமி ஸததம் த்ரிவிதா4பசாராந்
ஸோஹம் தவாப்ரியகர: ப்ரியக்ருத்3வதே3வ
காலம் நயாமி யதிராஜ! ததோऽஸ்மி மூர்க2:

யதிராஜா! என்னுடைய மனதாலும், வாக்காலும், உடலாலும், மூன்றுவிதமான அபசாரங்களைச் செய்கிறேன்.
என்னே சோகம். உங்களுக்கு துக்கத்தை விளைவிக்கக்கூடிய பலப்பல செயல்களைச் செய்கிறேன்.
இருப்பினும், தங்களுடைய திருவுள்ளத்திற்க்கு மாறாக எதையும் செய்யாதவன் போன்று நடிக்கிறேன்.
என் காலத்தை இவ்விதமாகவே செலவிடுகிறேன். உண்மையில் நான் ஒரு வெறுக்கக்கூடிய, இகழக்கூடிய போக்கிரியே.

தம்முடைய நைச்சிய நிலையைத் தொடரும் ஸ்வாமி தான் பாகவத அபசாரம், பகவத் அபசாரம், அஸஹ்யாபசாரம்
ஆகிய மூன்று குற்றங்களையும் உடையவன் என்று கூறுகிறார். எம்பெருமானாருடைய திருவுள்ளத்தை
நோக செய்துவிட்டதாகச் சொல்லுகிறார். இருப்பினும் எம்பெருமானார் வழிவகுத்த அத்தனை நெறிகளையும்
முறை தவறாமல் பின்பற்றுவது போல் பாசாங்கு செய்வதாக கூறுகிறார்.
இவ்வுலகிலே தாம் இவ்வறே தன்னுடைய காலத்தைக் கழித்துக் கொண்டிருப்பதாகச் சொல்லுகிறார்.

———–

பாபே க்ருதே யதி3 ப4வந்தி ப4யாநுதாப
லஜ்ஜா: புந: கரணமஸ்ய கத2ம் க4டேத
மோஹேந மே ந ப4வதீஹ ப4யாதி3லேS:
தஸ்மாத்புந: புநரக4ம் யதிராஜ! குர்வே

யதிராஜா! எவனொருவன் தான் செய்யும் பாபங்களை எண்ணித் துக்கமும், பயமும், பச்சாதாபமும் கொள்கிறானோ,
அவன் அதே பாபங்களை மீண்டும் மீண்டும் எங்கனம் செய்வான்? அனால் நானோ, நான் செய்யும் பாபங்களைப் பற்றி
சிறிதளவேணும் வெட்கமோ, குற்ற உணர்வோ இல்லாதவனா யிருக்கிறேன்.
ஆகையினாலேயே நான் மீண்டும் மீண்டும் அப்பாபங்களைச் செய்துகொண்டே இருக்கிறேன்.

நாம் செய்யும் பாபங்களிலிருந்து விடுபடுவது என்பது இவ்வுலகில் இயலாத காரியம். இருந்தாலும்,
எவனொருவன் தான் செய்யும் செய்த பாபங்களை எண்ணி பயமும், வெட்கமும், வெறுப்பும் கொள்கிறானோ
அவனுக்கு பிராயச்சித்தம் உண்டு என்பது மோலோர் வாக்கு. இந்நிலைக்கு வந்தபின் குறந்த பட்சம்
அவன் தெரிந்தே அந்த பாபங்களைச் செய்யமாட்டான். ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் இந்த நிலையையே இங்கே குறிப்பிடுகிறார்.
தான் தன்னுடைய பாபங்களை எண்ணி வெட்கப்படுவதில்லை என்று குறைபடுகிறார்.
இந்நிலையிலிருந்து தம்மை மாற்ற எம்பெருமானாரின் கருணையை வேண்டுகிறார்.

தம் பாபங்களை எண்ணி வெட்கப்படவேண்டிய நிலையை பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் ஸ்வாமி
தம்முடைய ஸ்ரீவசனபூஷணத்தின் வியாக்கியானத்திலே ஒரு சிறு சம்பவத்தின் மூலம் விவரிக்கிறார்.
ஸ்வாமி கூரத்தாழ்வானுக்கு சேரப் பிள்ளை பிள்ளையாழ்வான் என்றொரு சிஷ்யன் இருந்தார்.
அவர் மிகுந்த அகந்தையும், செருக்கும், இறுமாப்பும் உடையவராய் பல பாகவத அபசாரங்களைச் செய்துவந்தார்.
ஸ்வாமி கூரத்தாழ்வான் அவரை ரக்ஷிக்க திருவுள்ளம் கொண்டார். ஒருநாள் அந்த சிஷ்யனிடம் கூரத்தாழ்வான்
தமக்கு ஒரு தானம் அள்ளிக்குமாறு விண்ணப்பித்தார். பிள்ளையாழ்வான் மிக்க ஆனந்தத்துடனும், கிளர்ச்சியுடனும்
தம்முடைய ஆசார்யன் திருவுள்ளத்தை நிறைவேற்ற ஒப்புவித்தார்.
மனத்தாலும், வாக்காலும், உடலாலும் ஒருபோதும் பாகவத அபசாரம் செய்யமாட்டேன் என்ற சத்தியத்தையே
கூரத்தாழ்வான் தன் சிஷ்யனிடம் ஒரு உதக தானமாக பெற்றுக்கொண்டார். பிள்ளையாழ்வானும் அங்கனமே நடந்துவந்தார்.
ஒருசமயம், அவர் தன்னுடைய புத்திக்குறைவால் பாகவத அபசாரத்தை செய்ய நேர்ந்தது.
தாம் செய்த பாபத்தை உணர்ந்த பிள்ளையாழ்வான், மிகுந்த வெட்கத்துடன் கூரத்தாழ்வான் திருமாளிகைக்குச் செல்லாமலேயே இருந்தார்.
சிஷ்யனைக் காணாத கூரத்தாழ்வான், பிள்ளையாழ்வான் இல்லத்திற்குச்சென்று நடந்ததை அறிந்தார்.
தன் திருவடிகளில் விழுந்த பிள்ளையாழ்வானைக் கைக்கொண்டு கூரத்தாழ்வான் பின்வறுமாறு உப்தேசித்தார்:
“நீர் உம்முடைய பாகவதர்களுக்கு மானசீகமாகச் செய்த அபசாரத்தைப் பற்றி மனத்தால் வெட்கமும், வேதனையும்
உடையவராயிருந்தால் சர்வேஸ்வரன் அதை மன்னிப்பான். நீர் உடலால் செய்யும் குற்றங்களுக்கு
அரசன் தகுந்த தண்டனை யளிப்பான். ஆகையால் உம்முடைய சத்தியத்திலே உறுதியாக இரும்”.

————

அந்தர்ப3ஹிஸ்ஸகலவஸ்துஷு ஸந்தமீSம்
அந்த4: புரஸ்ஸ்தி2தமிவாஹமவீக்ஷமாண:
கந்த3ர்பவஸ்ய ஹ்ருத்3யஸ்ஸத்தம் ப4வாமி
ஹந்த! த்வத3க்3ரக3மநஸ்ய யதீந்த்ர! நார்ஹ:

யதிராஜா! தங்கள் முன் நிற்க்கவும் நான் தகுதியற்றவன். எங்கனம் பிறவிக் குருடனைப் தன் முன்னே
உள்ளவற்றை அறியும் திறன் இல்லாதிருக்கிறனோ, அங்கனம் நானும் அந்தர்யாமியாய் எல்லாவற்றின்
உள்ளும் புறமும் நிறைந்து இருக்கும் எம்பெருமானை அறியத் திறன் அற்றவனாயிருக்கிறேன்.
எப்பொழுதும் மோகத்திற்க்குக் கட்டுப் பட்டவனாய் உள்ளேன். என்னே பரிதாபம்.
தங்கள் முன் இங்கனம் நிற்க யாதொரு தகுதியுமற்று இருக்கிறேனே!

முந்தைய பாசுரத்திலே, ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் “புந: புந: அக4ம் யதிராஜ! குர்வே” என்று அருளினார்.
எல்லா கார்யங்களுக்கும் சாக்ஷியாகவும் (ஸர்வ காம சாக்ஷி) ஸ்துலமாகவும், ஸுக்ஷமமாகவும் நிறைந்து விளங்கும்
எம்பெருமானை ஸ்வாமி எங்கனம் ஏமாற்ற இயன்றது என்ற வினாவிற்க்கு மறுமொழியாகவே இந்த பாசுரம் அமைகிறது.
தம்முடைய மறுமொழியிலே ஸ்வாமி, தான் ஒரு பிறவிக் குருடனைப் போன்றவனென்றும், அதனாலேயே எங்கும் நிறை
பரம்பொருளை உணரத் தகுதியுன்றி இருப்பதாகவும் வருந்துகிறார்.
இத்தகைய தம்முடைய நிலையிலே எம்பெருமானாரின் முன் நிற்க தமக்கு என்ன தகுதியுண்டு என்று அஞ்சுகிறார்.

———–

தாபத்ரயீஜநித து3:க2நிபாதிநோऽபி தே3
ஹஸ்தி2தெள மம ருசிஸ்து ந தந்நிவ்ருத்தெள
ஏதஸ்ய காரணமஹோ! மம பாபமேவநாத!
த்வமேவ ஹர தத்3யதிராஜ! ஷீக்4ரம்

சந்யாசிகளின் அரசனே! மூன்று விதமான தாப த்ரயங்களினால் உண்டாகும் துன்பங்களினால் என் உடம்பு
துன்பமும், வேதனையும், நோய்களையும் அடைகிறது. என்னால் அத்துன்பங்களைத் தாங்க முடியவில்லை.
இருப்பினும், இவ்வுடலை விட்டு நீங்க எனக்கு எனக்கு எந்த விருப்பமும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
உண்மையில் நான் இந்த உடலை நன்கு பேணிப் பாதுகாக்கிறேனே! நான் குவித்து வைத்திருக்கும்
என்னற்ற பாபங்களே என்னுடைய இந்த மனநிலைக்குக் காரணம். எந்தோ பரிதாபம்! என்னுடைய பரமாசாரியனே!
தாப த்ரயங்களினால் உண்டாகும் துன்பங்களிலிருந்து நான் விடுபட என் பாபங்களையெல்லாம் அகற்ற இறைஞ்சுகிறேன்.

ஆத்யாத்மிகம், ஆதிபெளதிகம், ஆதிதைவிகம் என்பனவையே தாப த்ரயங்கள்.

முதலாவதான ஆத்யாத்மிகம் என்பது நம் கைகளாலும், கால்களாலும், மற்றைய உடல் உருப்புகளாலும் உண்டாகும் துன்பங்கள்.
இது இரண்டு வகைப்படும். சரீரம் மற்றும் மானஸம். சரீரம் என்பது வியாதி எனவும், மானஸம் என்பது ஆதி எனவும் உணரப்படுகிறது.
இவையிரண்டும் சேர்ந்து ஆத்யாத்மிகம் எனப்படுகிறது.

இரண்டாவதான ஆதிபெளதிகம் என்பது விலங்குகளாலும், மனிதர்களாலும், அசுரர்களாலும் உண்டாகும் துன்பங்களாகும்.

மூன்றாவதான ஆதிதைவிகம் என்பது காற்று, மழை, குளிர் போன்ற இயற்க்கையின் சீற்றத்தினால் உண்டாகும் துன்பங்களாகும்.

இம்மூன்றையும் சேர்த்தே “தாபத்ரயீஜநித து3:க2” என்று ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் சொல்லுகிறார்.
தாப த்ரயங்களினால் உண்டாகும் இத் துன்பங்களை எல்லாம் தாம் இன்பம் என்று எண்ணும் குற்றத்திற்க்குத்
ஆளானதாக மாமுனிகள் கூறுகிறார். இத்தகைய தம்முடைய நிலைக்குத் தன்னுடைய பாபங்களே காரணம் என்கிறார்.
இந்நிலையில், எங்கும் நிறைந்துள்ள எம்பெருமானை முற்றும் உணர்ந்த என்பெருமானாரிடம்
தன்னுடைய பாபங்களையெல்லாம் கருணையுடன் நீக்கும்படி வேண்டுகிறார்.

—————–

வாசாமகோ3சர மாஹாகு3ண தே3S¢காக்3ர்ய
கூராதி4நாத2 கதி2தாகி2ல நைச்யபாத்ரம் |
ஏஷாऽஹமேவ ந புநர்ஜக3தீத்3ருSஸ்தத்
ராமாநுஜார்ய! கருணைவ து மத்3க3திஸ்தே ||

இராமானுசா, ஆசாரியனே! இந்த உலகிலே தண்டனைக்குரிய, குற்றமுடைய, உபயோகமற்ற குணங்களை யெல்லாம்
பொருந்திய ஒருவன் நான் ஒருவனாகவே இருக்கமுடியும். என்னைத்தவிர வேறு எவரும் இதற்க்குப் பொருத்தமாகவே முடியாது.
ஆகையினாலேயே, என்னுடைய இந்த குற்றங்களிலிருந்தும், தடைகளிலிருந்தும் என்னை நீக்க
உம்முடைய கருண ஒன்றே பொருத்தமானது என்று முடிவுற்றேன். அக்கருணையால் என்னை காக்க வேண்டுகிறேன்.

மிகச்சிறந்த ஆசார்யனும், எம்பெருமானார் இராமானுசரின் தலையாய சீடருமாய கூரத்தாழ்வான்
ஸ்ரீவரதராஜஸ்தவம், ஸ்ரீவைகுந்தஸ்வம் என்ற உயர்ந்த பிரபந்தங்களிலே தம்மை இவ்வுலகிலேயே
தாழ்ந்த ஒரு பாபி என்று தாழ்த்திக்கொள்கிறார். ஒரு சுய பச்சாதாபத்தினாலேயே இவ்வாறு ஆழ்வான் கூறுகிறார்.
எம்பெருமானின் முன் உயர்ந்த நம்முடைய ஆச்சார்யர்கள் இங்கனம் சுய கண்டனத்தினால் தங்களைத் தாழ்த்திக் கொள்வது
அவர்களிடம் அத்தகைய குற்றங்கள் உள்ளன என்பதனாலன்று.
அவர்கள் அங்கனம் செய்வது நம்முடைய நன்மையை மனதிலே கொண்டே ஆகும்.
நம்முடைய பாபங்களை நீக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தினாலேயே ஆகும்.
இந்நிலையையே ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளும் காட்டுகிறார்.

மாமுனிகள் “வாசாமகோசர மாஹாகுண தேS¢காக்ர்ய” என்று கூரத்தாழ்வானைக் கொண்டாடுகிறார்.
கூரத்தாழ்வானின் எண்ணற்ற மங்களகரமான கல்யாண குணங்களை நாவினால் விவரிக்க இயலாதென்று வியக்கிறார்.
மேலே கூறிய பிரபந்தங்களிலே கூரத்தாழ்வான் காட்டியுள்ள நைச்சியாநுசந்தானத்திற்க்குக் காரணம்
நம்மையெல்லாம் பாபங்களிலிருந்து விலக்க எம்பெருமானிடம் வேண்டுவதற்க்கே ஆகும்.
ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் கூரத்தாழ்வான் காட்டியுள்ள அத்தகைய நைச்யாநுசந்தானத்திற்க்கும்
தாமே எல்லா உலகங்களிலும் பொருத்தமானவன் என்கிறார். ஆகையினால் இராமானுசரின் கருணைக்கு இலக்காக
மாமுனிகளை விட வேறு எவரும் இருக்கமுடியாது என்று தலைக்கட்டுகிறார்.
திருவரங்கத்து அமுதனாரும் இக்கருத்தையே “நிகரின்றி நின்ற என் நீசதைக்கு நின் அருளின்கண் அன்றிப்
புகல் ஒன்றுமில்லை, அருட்க்கும் அஃதேபுகல்” என்ற இராமானுச நூற்றந்தாதி பாசுரத்திலே அருளிச் செய்கிறார்.

———-

S¦த்3தா4த்ம யாமுநகு3ரூத்தம கூரநாத2 ப4ட்டாக்2ய
தே3S¢கவரோக்த ஸமஸ்தநைச்யம் |
அத்3யாஸ்த்யஸங்குசிதமேவ மயீஹ லோகே
தஸ்மாத்3யதீந்த்3ர கருணைவ து மத்3க3திஸ்தே

இராமானுசா! உயர்ந்த உத்தமமான ஆசார்யர்களான ஆளவந்தார், கூரத்தாழ்வான், பராசர பட்டர்
போன்றோர் வெளிப்படுத்திய சுய கண்டன உணர்வுகள் அனைத்தையும் முழுமையாக நான்
சொந்தமாகக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆகையால், யதிராசனே! உம்முடைய கருணைக்கு நானே பொருத்தமானவன்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் இந்த பாசுரத்திலும் நைச்சிய பாவத்தையே தொடர்கிறார்.
எம்பெருமானாரின் கருணைக்குத் தம்மை விட சிறந்த தகுதியானவன் இருக்கவே முடியாது என்று அறுதியிடுகிறார்.
மாமுனிகள் இங்கே குறிப்பிடும் உயர்ந்த ஆசார்யர்கள் அனைவரையும் சுத்த ஆத்மாக்கள் என்றும்,
குற்றமற்றவர்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். அர்ச்சா மூர்த்தியாகத் திருவரங்கத்திலும், காஞ்சியிலும்
எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமான் ஸ்ரீமந்நாராயணனின் கருணையை வேண்டியே தங்களை பாபிகள் என்று கூறியுள்ளனர்.

ஸ்வாமி ஆளவந்தார் தம்முடைய ஸ்தோத்ர ரத்னத்திலே தாம் உபயோகமற்றவன் என்று இரண்டு ஸ்லோகங்களிலே விவரிக்கிறார்.
“ந நிந்திதம் கர்ம ததஸ்தி லோகே (23)” மற்றும் “அமர்யாத: க்ஷூத்ர: (62)” ஆகிய ஸ்லோகங்களில்
ஸ்வாமி ஆளவந்தார் தம்மை சாஸ்திரங்களினால் புறக்கணிக்கப்பட்ட, இகழக்கூடிய, வெறுக்கக்கூடிய
எல்லா பாபங்களையும் செய்தவன் என்றும், அகந்தையுள்ளவனென்றும், தாழ்ந்தவனென்றும் கூறிக் கொள்ளுகிறார்.
அவர் இவ்வாறு கூறுவதற்க்குக் காரணம் நம் போன்றவர்களை யெல்லாம் தம்முடைய திருவுள்ளத்தில் கொண்டு
எம்பெருமானிடம் அவன் கருணையைப் பெருவதற்க்காகவேயாம்.

கூரத்தாழ்வான் மேலே கூறியது போலே தாப த்ரயங்களினால் பலப்பல குற்றங்களைச் செய்தவன் தான் என்று கூறுகிறார்.
ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் அதே பாவனையை இங்கே வெளிப்படுத்துகிறார்.
இத்தகைய பாவனையையே பராசர பட்டரும் அரங்கநாதனிடம் வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஸ்வாமி தேசிகன் தம்முடைய நைச்யாநுசந்தான நிலையை பலப்பல ஸ்லோகங்களில் வெளிப்படுத்தி உள்ளார்.
திருவஹீந்திபுரம் தேவநாதப் பெருமாளுடன் நெஞ்சுருக்கும் தம்முடைய சம்பாஷணையிலே ஸ்வாமி தேசிகன்
தன்னுடைய குறைகளினால் பச்சாதாபம் கொண்டு தம்மை தாழ்திக்கொள்கிறார்.
இந்த ஸ்லோகங்கள் அவருடைய மன நிலையைக் குறிக்கின்றனவே யன்றி
அவருக்கு குற்றமேதும் இல்லை என்பதைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ?

தேவநாதனே! சாஸ்திரங்களின் உண்மையான பொருளை அறியாத அங்ஞானக் கடல் உண்மையில் நான் ஒருவனே ஆகும்.
பாபங்களையே செய்வது என்று சபதம் எடுத்துக்கொண்டுள்ளவர்களில் முதன்மையாக நான் நிற்கிறேன்.
உன்னுடைய கட்டளைகளையெல்லாம் வரம்பு மீறுவதிலும் நானே முதன்மையானவன்.
இப்படி உதவியற்ற நிலையில் இருக்கும் நானே உன்னுடைய கருணைக்கு மிகவும் தகுதியுடையவன்.
எல்லாம் அறிந்த ஸர்வ ஞானஸ்தனாகிய நீ உன்னுடைய கருணைக்கு என்னைத் தவிர வேறு ஒருவரை எவ்வாறு கருதலாம்?

மற்றொரு இடத்திலே ஸ்வாமி தேசிகன் தன்னை அபராத சக்ரவர்த்தி என்று கூறிக்கொண்டு
எம்பெருமானின் கருணையை இறஞ்சுகிறார்.
———

Sப்3தா3தி3போ4க3விஷயா ருசிரஸ்மதீ3யா
நஷ்டா ப4வத்விஹ ப4வத்3த3யயா யதீந்த்3ர |
த்வத்3தா3ஸதா3ஸக3ணநா சரமாவதெள4
ய: தத்3தா3ஸதைகரஸதாऽவிரதா மமாஸ்து ||

யதிராசனே! என் சரீர சம்பந்தத்தினால் கிடைக்கும் சிற்றின்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற
ஆசையைத் துறக்க அருள் புரியவேண்டுகிறேன். பிற்காலத்தில் துன்பத்தையே உண்டாக்கும்
அந்த சிற்றின்பங்களின் மேல் உள்ள விருப்பத்தை சுவையை உம்முடைய தயையால் அகற்ற வேண்டுகிறேன்.
உம்முடைய அடியார்க்கு அடியார்க்கு அடியார்க்கு அடியாராய் என்றென்றும் நீடித்து இருக்கக்கூடிய
நிலையை வழங்க வேண்டுகிறேன். உமக்கு சமர்ப்பிக்க என்னிடம் எதுவுமேயில்லை.
உம்முடைய நிர்ஹேதுக கருணையையே என்னை இரட்சிக்க வேண்டும்.

————-

SQருத்யக்3ரவேத்3ய நிஜ தி3வ்ய கு3ண ஸ்வரூப:
ப்ரத்யக்ஷ தாமுபக3தஸ்த்விஹ ரங்க3ராஜ:
வSQயஸ்ஸதா3 ப4வதி தே யதிராஜ!
தஸ்மாத் Sக்த்ஸ்ஸ்வகியஜந பாப விமோசநே தவம் ||

யதிராசனே! ஸ்ரீரங்கநாதன் உலகத்தோர் எல்லோருடைய சந்தோஷத்திற்க்காக ஸ்ரீரங்கத்திலே ஸேவை ஸாதிக்கிறான்.
வேதங்களினால் பிரகடணப்படுத்தப் பட்டுள்ள அர்த்தங்களாலேயே நம்மால் அவனுடைய கல்யாண குணங்களை
புரிந்து கொள்ள முடியும். நிகரில்லாத சக்தியையும், புகழையும் உடைய அந்த அரங்கநாதனே உமக்கு கட்டுப்பட்டு இருக்கிறான்.
ஆகையால், ஆசார்ய ஸார்வபெளமா! நீரே என்னுடைய துன்பங்களைப் போக்க வல்லவர்.

அரங்கநாதன் ஸ்வாமி இரமானுசருடைய செல்வாக்குக்குக் கட்டுப்பட்டவன் என்பது உலகறிந்த உண்மை.
இவ்வுண்மையை மாமுனிகள் எம்பெருமானாருக்கு நினைவு கூர்கிறார். ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் மேலே
விளக்கிய பல பாசுரங்களில் எம்பெருமானின் கருணையைவிட எம்பெருமானாரின் கருணையையே வேண்டுகிறார்.
இதற்கு மறுபடியாக ஸ்வாமி இராமானுசர் திருவரங்கத்து அரங்கநாதனே மாமுனிகளின் துன்பங்களைப் போக்கி
அவர் வேண்டும் வரங்களை அளிக்க வல்லவன், தான் அல்லன் என்று கூறுவதாகக் கொண்டு,
அதற்கு இப்பாசுரத்திலே விளக்கம் அளிக்கிறார். அரங்கநாதனிடம் வேண்டாமல் ஸ்வாமி இராமானுசரிடம்
வேண்டுவது பொருத்தமற்ற செயல் என்று தோன்றுவார்க்காக இப்பாசுரத்தை மாமுனிகள் வழங்குகிறார்.
ஸ்வாமி இராமானுசருக்கும் அரங்கநாதனுக்கும் இடையே சரணாகதி கத்யத்திலே நடந்த உரையாடலை
இப்பாசுரத்திலே மாமுனிகள் நினைவு கூர்கிறார்.

மேலும், அரங்கநாதன் எம்பெருமானாரின் சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டவன் என்பது
ஒரு சிறு சம்பவத்தால் விளக்கப் படுகிறது. ஒரு சமயம் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவ சலவையாளன் ஒருவன்
அரங்கநாதனின் பரிவட்டங்களை மிகச் சுத்தமாகத் தோய்த்து நல்லவண்ணம் மடித்து ஸ்வாமி இராமானுசரிடம் சமர்பித்தான்.
சலவையாளனின் இந்த கைங்கர்யத்தினால் திருவுள்ளத்திலே மிக்க சந்தோஷம் கொண்ட ஸ்வாமி இராமானுசர்
அந்த சலவையாளனை அரங்கநாதனின் சன்னிதிக்கு அழைத்துச் சென்று
அவனுக்கு அனுக்ரகம் செய்தருள அரங்கநாதனிடம் வேண்டினார். அரங்கநாதனும் அவ்வண்ணமே இசைந்து
தம் திருக்கண்கள் மலர்ந்து ஆசார்யன் விண்ணப்பப்படியே அந்த சலவையாளனை அனுக்ரகித்தார்.
அப்பொழுது அரங்கநாதன் எம்பெருமானாரிடம் அந்த சலவையாளன் தாம் கிருஷ்ணாவதாரத்திலே எழுந்தருளியிருந்த
போது தமக்குச் செய்த அபசாரத்தையும் மன்னித்துவிட்டதாகத் திருவாக்கு அருளினார்.
கிருஷ்ணாவதாரத்தின் போது அந்த சலவையாளன் கம்ஸனுடைய சபையிலே பணியாற்றியவன்.
ஒரு சமயம் மதுராவிலே கிருஷ்ணனுக்கும், பலராமனுக்கும் அவர்களுடைய பரிவட்டங்களைக் கொடுக்க மறுத்தவன்.
அத்தகையவனையும் எம்பெருமானனருடைய விண்ணப்பத்தினால் அரங்கநாதன் அனுக்ரகித்தது
ஸ்வாமி இராமானுசரிடம் அரங்கநாதனுக்கு உள்ள மேன்மையான பந்தத்தையே விளக்குகிறது.
இந்த சம்பந்தத்தையே ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் இங்கே குறிப்பிடுகிறார்.
இத்தகைய உயர்ந்த சம்பந்தம் உடையவராதலால் ஸ்வாமி இராமானுசரே
மாமுனிகளின் துன்பங்களைப் போக்க வல்லவர் எனத் தலைக் கட்டுகிறார்-

———

காலத்ரயேऽபி கரணத்ரய நிர்மிதாதி
பாபக்ரியஸ்ய Sரணம் ப4க3வத்ஷமைவ |
ஸா ச த்வயைவ கமலாரமணேऽர்தி2தா யத்
க்ஷேமஸ்ஸ ஏவ ஹி யதீந்த்3ர! ப4வச்ச்2ரிதாநாம் ||

ஸ்வாமி இராமானுசா! மனத்தாலும், உடலாலும், வாக்காலும் கணக்கற்ற பாபங்களைப் புரிந்த ஒருவனுக்கு
திருவரங்கத்திலே எழுந்தருளியிருக்கும் அரங்கநாதன் ஒருவனே முக்காலத்திலும் புகலிடம். உண்மையில்,
அரங்கநாதனிடம் பங்குனி உத்திர நன்நாளிலே சரணாகதி கத்யம் மூலம் தாங்கள் செய்த பிரார்த்தனையே
எங்களுடைய பாதுகாப்பாகும். அதுவே எங்களுடைய ஒரே அரண்.

எம்பெருமானார் சரணாகதி கத்யத்திலே அரங்கநாதனிடம் செய்த பிரார்த்தனையையும்,
அதற்கு அரங்கநாதனின் மறுபடியையும் இங்கே ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் நினைவு கூர்கிறார்.
அரங்கநாதன் ஸ்வாமி இராமானுசரின் சரணாகதியை ஏற்று எம்பெருமானார் மட்டுமின்றி
எம்பெருமானாரின் சம்பந்தம் உடைய எல்லோரும் தன்னுடைய கருணைக்குப் பாத்திரமானவர்கள் என்று அறுதியிட்டான்.
இந்த சம்பந்த வரத்தையே மாமுனிகள் இங்கே வேண்டுகிறார்.
ஆசார்ய இராமானுச சம்பந்தம் நம்முடைய பெரும் அதிருஷ்டமே ஆகும்.

———-

ஸ்ரீமந்! யதீந்த்3ர! தவ தி3வ்யபதா3ப்3ஜஸேவாம்
ஸ்ரீஸைலநாத2 கருணாபரிணாமத3த்தாம்
தாமந்வஹம் மம விவர்த4ய நாத2!
தஸ்யா: காமம் விருத்3த4மகி2லம் ச நிவர்தய த்வம்

இராமானுசா! எம்பெருமானாரே! தங்களுடைய திருவடித் தாமரைகளின் தரிசனத்தை நாள் தோறும் பெற அருளவேண்டும்.
அந்த பாக்கியம் எனக்கு என்னுடைய ஆசாரியரான திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் அருளால் எனக்குக் கிட்டியது.
என் ஆசாரியருக்கு என்மேல் உள்ள அபார காருண்யத்தினாலேயே எனக்கு அந்த பாக்கியம் கிட்டியது.
தங்களுடைய திருவடி தரிசன பாக்கியத்திற்க்குத் தடையாக இருக்கும் யாதொறு ஆசையையும் விலக்க வேண்டுகிறேன்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் தம்முடைய ஆசாரியரான திருவாய் மொழிப் பிள்ளையின் (ஸ்ரீஸைல நாதர்)
விண்ணப்பத்தினாலேயே யதிராஜ விம்ஸதியை அருளிச்செய்தார்.
அந்த காரணத்தினாலேயே ஸ்வாமி இராமானுசரின் திருவடி தரிசனம் கிட்டியதாகவும்,
அந்த பாக்கியும் என்றென்றும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்றும் இறைஞ்சுகிறார்.

——

விஜ்ஞாபநம் யதி3த3மத்3ய து மாமகீநம்
அங்கீ3குருஷ்வ யதிராஜ! த3யாம்பு3ராஷே |
அஜ்ஞோऽயமாத்ம கு3ணலேS விவர்ஜிதSQச
தஸ்மாத3நந்யSரணோ ப4வதீதி மத்வா ||

யதிராசனே! கருணைக் கடலே! நான் தத்வம், ஹிதம், புருஷார்த்தம் போன்ற உயர்ந்த உண்மைகளை அறியாதவன் என்றும்,
எவ்விதமான ஆத்ம குணங்களும் அற்றவன் என்றும் உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். தேவரீருடைய கருணையையும்,
இரக்ஷகத்தையும் வேண்டும் என்னுடைய பிரார்த்தனையை ஏற்று அருள் புரிய வேண்டுகிறேன்.

ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகள் மூன்றாவது பாசுரமான (வாசா யதீந்த்3ர! மநஸா வபுஷா ச யுஷ்மத்) என்ற
பாசுரத்திலே தொடங்கி இதற்கு முந்தைய பாசுரம் வரை எம்பெருமானாரிடம் பல பிரார்தனைகளையும்,
விண்ணப்பங்களையும் செய்கிறார். இந்தக் கடைசிப் பாசுரத்திலே அந்தப் பிரார்த்தனைகளை யெல்லாம்
ஏற்றுக் கொண்டு அருள் புரியவேண்டுமென்று ஸ்வாமி இராமானுசரிடம் இறைஞ்சி
ஸ்ரீ யதிராஜ விம்ஸதியைத் தலைக் கட்டுகிறார்.

—————————————-

இதி யதி குலதுர்ய மேதமாநை –ஸ்ருதி மதுரை ருதிதை ப்ரஹர்ஷ யந்தம்
வர வர முனி மேவ சிந்த யந்தீ மதிரிய மேதி நிரத்யயம் பிரசாதம் –

செவிக்கு இனிய செஞ்சொற் களான எம்பெருமானாரைத் ஸ்துதித்து மகிழ்ந்த திரு உள்ளம் யுடையவரான மா முனிகளையே
சிந்தனை செய்யும் என்மனதானது ஒப்பில்லாத தெளிவு பெற்று விளங்குகிறது –

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் –

November 20, 2020

நம்முடைய ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசார்ய பரம்பரையில் சரம ஆசார்யராய், ப்ரதமாசார்யரான ஸ்ரீ நம்பெருமாளுக்கும் ஆசார்யராய்,
ஸ்ரீ யதிராசருடைய புநர் அவதார பூதரான ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளுக்கு ஞான பக்தி வைராக்கியங்களில் சிறந்து விளங்கிய
தலை சிறந்த சிஷ்யர்கள் பலர் உண்டு. அவர்களில் எண்மர் அஷ்ட திக்கஜங்கள் என்று பெயர் பெற்றவர்கள்.
அஷ்டதிக்கஜங்களாக நியமிக்கப்பட்ட எண்மருள் ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவும் ஒருவர்.
இவர் சோளஸிம்ஹபுரத்துக்கு அருகிலுள்ள ஸ்ரீ எறும்பி என்னும் ஊரில் முடும்பைக்குடியில் ஸ்ரீ பெரிய சரண்யாச்சார்யார்
என்பவருக்கு திருக்குமாரராக அவதரித்தார். இயற்பெயர் ஸ்ரீ தேவராஜன்.

திருநக்ஷத்ரம் – ஐப்பசி ரேவதி
ஸ்வாமி ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு ஸ்ரீ வடுக நம்பியைப் போலே ஸ்ரீ மணவாள மா முநிகளையொழிய
தேவுமற்றறியாதே மாமுநிகளுக்கு அத்யந்த அபிமதராய் இருப்பார் என்று ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை நாயன்
அருளிச்செய்த பெரிய திருமுடி அடைவு கூறும்.

ஸ்ரீ மணவாளமாமுனிகள் விஷயமாக இவரருளிச் செய்துள்ள க்ரந்தங்கள்:

1-ஸ்ரீ வரவரமுநி சதகம்,
2-ஸ்ரீ வரவரமுநி காவ்யம்,
3-ஸ்ரீ வரவரமுநி சம்பூ,
4-ஸ்ரீ வரவரமுநி நாடகம்,
5-ஸ்ரீ பூர்வ தினசர்யா,
6-ஸ்ரீ உத்திர தினசர்யா ஆகியவை ஆகும்.
7-மேலும் ஸ்ரீ விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம் என்கிற நூலையும் அருளிச் செய்துள்ளார்.

ஸ்ரீ மண்வள மா முனிகளுடைய சிஷ்யர் ஸ்ரீ போரேற்று நாயனார். நவரத்னங்கள் என்று கொண்டாடப்படுபவர்களான
ஸ்ரீ மணவாளமாமுனிகள் சிஷ்யர்கள் ஒன்பதின்மரில் இவரும் ஒருவர்.
ஸ்ரீ போரேற்று நாயனாருடைய சிஷ்யர் ஸ்ரீ சேனாபதியாழ்வான்.
ஸ்ரீ சேனாபதியாழ்வானுக்கும் ஸ்வாமி ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த ஸம்ப்ரதாய தொடர்புடையதான
வினாக்களுக்கு விடையாக அமைந்துள்ளது ஸ்ரீ விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம் என்ற நூல்.

தனியன்
துலா ரேவதி ஸம்பூதம் வரயோகி பதாஸ்ரிதம்
ஸர்வ வேதாந்த ஸம்பூர்ணம் அப்பாச்சார்ய மஹம் பஜே
ஐப்பசி ரேவதியில் அவதரித்தவரும் மணவாள மா முனிகளின் திருவடிகளைப் பற்றியவரும்
எல்லா வேதாந்தங்களாலும் நிறைந்தவருமான ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவை வழிபடுகிறேன்.

தனியன்
சௌம்யஜா மாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம்புஜ ஷட்பதம்
தேவராஜம் குரும் வந்தே திவ்யஜ்ஞாந ப்ரதம் ஸுபம்
அழகிய ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளின் திருவடித் தாமரைகளில் வண்டு போல் படிந்து ரஸாநுபவம் செய்பவரும்,
தம்மை அண்டினவர்களுக்கு உயர்ந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞானத்தை அளிப்பவரும், அறிவினாலும் அநுஷ்டானத்தாலும்
சோபிப்பவருமான ஸ்ரீ தேவராஜகுரு என்னும் ஸ்ரீ எறும்பியப்பாவை வழிபடுகிறேன்.

—————————–

ஸ்ரீ ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரண அம் புஜ ஷட் பதம்
தேவ ராஜ குரு வந்தே திவ்ய ஞான பிரதம் ஸூபம் –

யோகிகளுக்குள் தலைவரான ஸ்ரீ மா முனிகளின் திருவடித் தாமரைகளில் படிந்த வண்டு
மது போன்ற திவ்யமான-அசாதாரணமான – ஞானம் அருளிய உபகாரகர் அன்றோ இவர் –

வர வர முனி வர்ய பாது ரத்னம்
வரத குரும் குரும் ஆஸ்ரயே குரூணாம்
உபநிஷத் உபகீதம் அர்த்த தத்த்வம்
ததிஹ யதீய வஸம் வதம் ஸமிந்தே -1-

ஸ்ரீ கோயில் அண்ணன் மூலமே -புருஷகாரமாகப் பெற்ற செய்ந் நன்றிக்காக
முதலிலே அவரைப் பற்றியே அருளிச் செய்கிறார்
வர வர முனி வர்ய பாது ரத்னம் -ஸ்ரீ மா முனிகள் ஸ்ரீ பாதுகா ஸ்தானம்
வரத குரும் குரும் ஆஸ்ரயே குரூணாம் -தேவராஜா குரு போல்வாருக்கும்
உபநிஷத் உபகீதம் அர்த்த தத்த்வம் -சாந்தோக்யத்தி -சொல்லும் அர்த்தங்களை அறிந்தவர்
ததிஹ யதீய வஸம் வதம் ஸமிந்தே -அவரும் அவரது சிஷ்ய வர்க்கங்களே அறிவார்

குண மணி நிதயே நமோ நமஸ்தே
குருகுல துர்ய நமோ நமஸ்தே
வர வர முநயே நமோ நமஸ்தே
யதி வர தத்த்வ விதே நமோ நமஸ்தே -2-

குண மணி நிதயே நமோ நமஸ்தே -கல்யாண குணங்களின் -பொக்கிஷம்
குருகுல துர்ய நமோ நமஸ்தே-குரு பரம்பரையில் ஸ்ரேஷ்டர்
வர வர முநயே நமோ நமஸ்தே –
யதி வர தத்த்வ விதே நமோ நமஸ்தே -உண்மையான -சரம உபாயம் அறிந்தவர் –
விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ -ஸ்ரீ யதீந்த்ர பிரவணர் அன்றோ

மேலே தன்னுடைய ஆராதன பெருமாள் ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனுக்கும்
ஸ்ரீ ஸீதாப் பிராட்டிக்கும் பிராணாமங்களை அருளிச் செய்கிறார்

குரு மயி விமலம் த்ருகஞ்சலம் தே
குஸல நிதான தயா நிதே நமஸ்தே
நிஸி சர பரி பத்நி நித்ய யுக்த
நிமி குல மங்கள தீபிகே நமஸ்தே -3-

ரவி ஸூத ஸூஹ்ருத நமோ நமஸ்தே
ரகு குல ரத்ன நமோ நமஸ்தே
தச முக மகுடச்சிதே நமஸ்தே
தசரத நந்தன ஸந்ததம் நமஸ்தே -4-

யதி புனரபி தேய மத்வதீயம் க்ருதி
பிரத பரமீஷ்யதே ந கிஞ்சித்
விஜஹதி ந ஹி ஜாது ஸூக்தி முக்தம்
விசதச ஸித் யுதி மௌக்திகம் விதக்த்தா -5-

தேவ ப்ரஸீத மயி திவ்ய குணைக ஸிந்தோ த்ருஷ்ட்யா
தயா அம்ருததுஹா ஸக்ரு தீஷிதும் மாம்
நைதேந க்ருத்யமஸதேதி ந சிந்தயித்வா
நாராயணம் வரம் வரதம் விதந்மே –6-

ஸ்ரீ மத் ரெங்கம் ஜயது பரமந்தாம தேஜோ நிதாநம்
பூமா தஸ்மின் பவது குஸலீ கோபி பூமா ஸஹாய
திவ்யம் தஸ்மை திசது வைபவம் தேசிகோ தேஸிகா நாம்
காலே காலே வர வர முனி கல்பயன் மங்களாநி –7-

மங்களா ஸாஸன ஸ்லோகம் இது
பூமா – உபநிஷத் சொல்லும் – அதிசய ஆனந்த குணக்கடல்
பூமா ஸஹாயா -ஸ்ரீ தேவி ஸ்ரீ பூமா தேவிமார்கள் உடன் –
அடியார்கள் வாழ அருளிச் செயல் வாழ குரவர் வாழ
வியாக்யானம் வாழ -அரங்க நகர் வாழ -மணவாள மா முனியே -நீர் நூற்று ஆண்டு இரும்

தஸ்யை நித்யம் ப்ரதி சதி திஸே தஷிணஸ்யை நமஸ்யாம்
யஸ்யாம் ஆவிர் பவதி ஜகதாஞ் ஜீவநீ ஸஹ கந்யா
புண்யைர் யஸ்யா ஷிதிதல ஜூஷம் பூருஷம் ரங்க பூஷாம்
பஸ்யன் தன்யோ வர வர முனி பாலயன் வர்த்ததே ந –8-

ஆசா பாஸைர் அவதி விதுரை ஸ்வைரமா க்ருஷ்ய மாணம்
தூராத் தூரம் புனரபி ந மே தூயதா மேவ சேதஸ்
அந்தக்ருத்வா வர வர முனே நித்யம் அங்க்ரி த்வயம் தே
தாரா கார ஸ்மரண ஸூபகம் நிஸ் சலி பூய தத்ர -9-

த்வம் மே பந்துஸ் த்வமஸி ஜனக ஸ்த்வம் ஸகா தேசிகஸ் த்வம்
வித்யா விருத்தம் ஸூஹ்ருத மதுலம் வித்தமப் யுத்தமம் த்வம்
ஆத்மா சேஷீ பவஸி பகவன் நான்தரஸ் ஸாஸிதா த்வம்
யத்வா சர்வம் வர வர முநே யத்ய தாத்ம அநு ரூபம் -10-

ஆம்நாயே ஷு ஸ்ம்ருதி பிரமிதைஸ் ஸேத் இதிஹாஸை புராணை
த்ருஸ்யம் யத்நைர் யதிஹ விதுஷாம் தேஸிகா நாம் ப்ரஸாதாத்
ஸ்வைராலா பைஸ் ஸூலபயஸி தத் பஞ்சம உபாய தத்வம்
தர்சன் தர்சம் வர வர முநே தைன்ய மஸ்மத் விதாநாம் – 11-

ஆம்நாயே ஷு ஸ்ம்ருதி பிரமிதைஸ் ஸேத் இதிஹாஸை புராணை -ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாசம் இவற்றை
த்ருஸ்யம் யத்நைர் யதிஹ விதுஷாம் தேஸிகா நாம் ப்ரஸாதாத் –ஆச்சார்யர் உபதேசிக்க –
யத்னமும் செய்ய வேண்டும் -ஸ்ரவணம் மனனம் இத்யாதிகளால்
ஸ்வைராலா பைஸ் ஸூலபயஸி தத் பஞ்சம உபாய தத்வம் -ஆலாபங்கள் பேச்சுக்கள்
கால க்ஷேபங்களால்-பஞ்சம உபாயத்தை – சுலபம் ஆக்கி
தர்சன் தர்சம் வர வர முநே தைன்ய மஸ்மத் விதாநாம்-பரம காருண்யத்தால் –
ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்று உபதேசித்து அருளினார்

ஸத் சம்பந்தோ பவதி ஹித மித்யாத் மநைவோ பதிஷ்டம்
சிஷ்டாசாரம் த்ருட யிது மிஹ ஸ்ரீ ஸகோ ரெங்க துர்ய
துவாரம் ப்ராப்ய பிரதித விபவோ தேவ தேவஸ் த்வதீயம்
த்ருஷ்ட்வைவ த்வாம் வர வர முநே த்ருஸ்யதே பூர்ண காம –12-

ஸோ அயம் பூயஸ் ஸ்வய முபகதோ தேசிகைஸ் ஸம்சதம் தே
ஸ்ருத்வா கூடம் ஸடரிபு கிராமர்த்த தத்துவம் த்வத் யுக்தம்
ஆ கோபாலம் பிரத யதிதராம த்விதீயம் த்விதீயம்
வாசாம் தூரம் வர வர முநே வைபவம் சேஷ ஸாயீ –13-

ஸித்த உபாயஸ் த்வமிஹ ஸூலபோ லம்பயன் பூருஷார்த்தான்
அஞ்ஞாதாம்ஸ் ச ப்ரதயஸி புநஸ் யத்தகோ தேஸிகஸ் த்வம்
தேவீ லஷ்மீ பவஸி தயயா வத்சலத்வேந ச த்வம்
கோசவ் யஸ் த்வாம் வர வர முநே மன்யதே நாத்ம நீநம் –14-

ஸித்த உபாயஸ் த்வமிஹ ஸூலபோ லம்பயன் பூருஷார்த்தான் – மூன்றாகவும் இவரே –
ஸித்த உபாயமும் இவரே -அடைவிப்பவரும் இவரே ஸூலபமாக பெற்றுக் கொடுத்து அருளுபவர் –
அஞ்ஞாதாம்ஸ் ச ப்ரதயஸி புநஸ் யத்தகோ தேஸிகஸ் த்வம்-அஞ்ஞானங்களைப் போக்கும் ஆச்சார்யரும் இவரே
தேவீ லஷ்மீ பவஸி தயயா வத்சலத்வேந ச த்வம் -வாத்சல்யம் தயை மிக்கு உள்ள பிராட்டி -புருஷகாரமும் தேவரீரே
கோசவ் யஸ் த்வாம் வர வர முநே மன்யதே நாத்ம நீநம் -உயர்ந்த ஸித்த உபாயம் –
தேவரீர் என்று காட்டிக் கொடுத்து அருளினீர்

நித்யம் பத்யுஸ் பரி சரணதோ வர்ணதோ நிர்மலத்வாத்
வ்ருத்யா வாசாம் நிபுத சரிதஸ் சாதுரீ முத் கிரந்த்யா
சேஷ ஸ்ரீ மா நிதி ரகு பதே ரந்த ரேண அபி வாணீ
கோ நாம த்வாம் வர வர முநே கோவிதோ நாவ கந்தும் -15-

ஸத்யம் ஸத்யம் புநரிதி புரா சாரவித் பிர்யதுக்தம்
ப்ரூமஸ் ஸ்ரோத்ரைஸ் ஸ்ருணுத ஸூதியோ மத் சரம் வர்ஜயித்வா
தத்த்வம் விஷ்ணு பரம நுபமம் தத் பதம் ப்ராப்ய மேவம்
தத் ஸம் ப்ராப்தவ் வரவர முநேர்த் தேசிகோ தீர்க்க தர்சீ -16-

லஷ்யம் யஸ்தே பவதி பகவம்ஸ் சேதஸஸ் சஷு ஷோ வா
துப்யம் த்ருஹ்யந்த்யபி குமுதயோ யே வ்ருதா மத் ஸரேண
முக்திம் கச்சேன் முஷித கலுஷோ மோஹ முத்தூய ஸோ அயம்
நாநா பூதாந் வர வர முநே நாரகான் ப்ராப் நுயஸ்தே –17-

ஸ்வப்நே அபி த்வத் பத கமலயோர் அஞ்ஜலிம் கல்பயித்வா
ஸ்ருத்வா யத்வா ஸக்ருத் அபி விபோ நாமதேயம் த்வதீயம்
நிஷ் ப்ரத்யூஹம் வர வர முநே மாநவ கர்ம பந்தான்
பஸ்மீ க்ருத்ய ப்ரவிசதி பரம் ப்ராப்ய மேவ ப்ரதேசம் –18-

யஸ்மிந் கிஞ்சித் விதிரபி யதா வீஷிதும் ந ஷம ஸ்யாத்
வக்தும் சக்த க இஹ பகவன் வைபவம் தத்த்வதீயம்
யஸ் ஸர்வஞ்ஞஸ் ஸ கலு பகவா நீஷதே தத் சமக்ரம்
தஸ்ய அபி த்வம் வர வர முநே மன்யஸே தத்த்வமேக –19-

காலோ அநந்த கமல ஐநுஷோ ந வ்யதீதா கியந்த
திர்யங் மர்த்த்யஸ் த்ருண வநலதா ப்ரஸ்தரோவா அப்யபூவம்
இத்தம் வ்யர்த்தை ஜ நிம்ருதி சதைரேந ஸாமேவ பாத்ரம்
திஷ்ட்யா ஸோ அஹம் வர வர முநே த்ருஷ்டி கம்யஸ்த வாஸம் –20-

முக்த்வைவ த்வாம் வர வர முநே ஸம்பதாம் மூல கந்தம்
க்ஷேமம் கிஞ்சின்ந கலு ஸூ லபம் கேஸவை காந்த்ய பாஜாம்
த்ருஷ்ட்வா தைவாத்தவ புநரநு க்ரோஸ கோஸரை பாங்கை
நிர் மர்யாத பஸூரபி ப்ருசம் நீயதே நிர்மலத்வம் -21-

மர்த்த் யங்கஞ்சந் வர வர முநே மாந ஹீந ப்ரஸம்ஸந்
பாதவ் தஸ்ய ப்ரபதந பர ப்ரத்யஹம் சேவமாந
தத் சேஷத்வம் நிரயமபி யஸ் ஸ்லாக்ய மித்யேவ புங்க்தே
சோயம் ப்ராப்த கதமிவ பரம் த்வத் பதை காந்த்ய வ்ருத்தம் -22-

நித்யா நாம் யஸ் ப்ரதம கண நாம் நீயஸே ஸஸ்த்ர முக்யை
க்ருத்ய அக்ருத்ய பவசி கமலா பர்த்து ரேகாந்த மித்ரம்
தேவ ஸ்வாமீ ஸ்வயமிஹ பவன் சவும்ய ஜாமாத்ரு யோகீ
போகீஸ த்வத் விமுகமபி மாம் பூயஸா பஸ்ய சித்வம் –23-

விமுகனாகவும் இருந்தாலும் கடாக்ஷித்து கைக்கொண்டு அருளினீரே –

அர்த்தவ் தார்யாதபி ச வசஸா மஞ்ஐஸா சந்நி வேஸாத்
ஆவிர் பாஷ்பை ரமல மதிபிர் நித்ய ஆராத நீயம்
ஆசாஸா நைர் வர வர முநே நித்ய முக்தை ரலப்யம்
மார்த்த்யோ லப்தம் ப்ரபவதி கதம் மத்வித ஸ்ரீ முகம் தே -24-

சார அசார ப்ரமிதி ரஹிதஸ் ஸர்வதா ஸாஸனம் தே
ஸத்ய ஸ்ரீ மந் கபிகர க்ருதாம் மாலிகா மேவ குர்யாம்
நோசேதே தத் வர வர முநே தூர தூரம் ஸ்ருதீ நாம்
மௌலவ் குர்யாத் புருஷ வ்ருஷபோ மைதிலீ பாக தேயம் –25-

நீசனான எனக்கும்
குரங்கு கைப்பூ மாலை போலே
ஸ்ரீ முகம் அனுப்பிக் கைக்கொண்டு அருளுவதே

லஷ்யம் த்யக்த்வா யதபி விபலோ ஜாயதே ராம பாணோ
வாணீ திவ்யா வர வர முநே ஜாது நைவந் த்வதீயம்
சோயம் ஸர்வம் மதபி லஷிதம் வர்ஷதி ஸ்ரீ முகாப்த
தஸ்மை நித்யந்த திஹ பரமம் தாம கஸ்மாத் துராபம் –26-

ப்ரேம ஸ்தாநம் வர வர முநே சந்து சந்தஸ் சதம் தே
துல்ய கோ வா வரத குருணா தேஷு நாராயணே ந
ஸா நுக்ரோ ஸஸ்ஸ து மயி த்ருடம் ஸர்வ தோஷாஸ் பதேஸ்மிந்
மாமேவம் தே மனசி குருதே மத்சம கோ ஹி லோகே –27-

பக்த்யுத் கர்ஷம் திஸதி யதி மே பாத பத்மே த்வதீயே
தஸ்மா தஸ்மை பவதி வரதஸ் சார்த்த நாமா குருர் மே
யத்வா தஸ்மை வர வர முநே யத்யஹம் ப்ரேம யுக்தோ
தன்யஸ் த்வம் மாமநுப ஜஸி தத் கிந்ந மன்யே யதன்யை -28-

யத் சம்பந்தாத் பவதி ஸூலபம் யஸ்ய கஸ்ய அபி லோகே
முக்தைர் நித்யைர் அபி துரதிகம் தைவதம் முக்தி மூலம்
தம் த்வாமேவம் வததி வரதே ஸுவ்ஹ்ருதம் மே யதி ஸ்யாத்
தஸ்யைவ ஸ்யாத் வர வர முநே சந்நிதவ் நித்யவாஸ –29-

ஸர்வ அவஸ்தா ஸத்ருச விவித அசேஷகஸ் த்வத் பிரியாணாம்
த்யக்த்வா பர்த்துஸ் ததபி பரமம் தாம தத் ப்ரீதி ஹேதோ
மக்நா நக்நவ் வர வர முநே மாத்ருஸா நுந்நி நீ ஷந்
மரத்த்யா அவாசோ பவஸி பகவந் மங்களம் ரங்க தாம்ந –30-

ப்ரத்யூஷார்க் கத்யுதி பரிசயஸ் மேரபத்மாபி தாம்ரம்
பஸ் யேயம் தத் வர வர முநே பாத யுக்மம் த்வதீயம்
பாதோ பிந்து பரமணுரபி ஸ்பர்ச வேதீ யதீயோ
பாவே பாவே விசய முஷிதாந் பாவ யாத்யேவ லோகான் –31-

நித்யே லோகே நிவஸதி புந ஸ்ரீ மதி ஷமா கதா நாம்
தூரீ பாவ ப்ரபவதி புரா துஷ் க்ருதர்த் துர் விபாகை
ஸம் ப்ரத்யேவம் ஸகல ஸூலபோ யத்யபி த்வம் தாயப்தே
மாமேவைகம் வர வர முநே மன்யஸே வர்ஜ நீயம் –32-

த்வத் பதாப்ஜ ப்ரணய விதுரோ தூரகஸ் த்வத் பிரியாணாம்
த்வத் ஸம்பந்த ஸ்மரண விமுகோ வீத ராகஸ் த்வதுக்தவ்
த்வத் கைங்கர்ய த்வ துபஸத நத்வத் ப்ரணாமா அந பிஜ்ஜோ
தூயே தூரம் வர வர முநே தோஷ லஷைக லஷ்யம் –33-

ப்ராதுர் பூத ப்ரசுர மதயோ யே பர ப்ரஹ்ம சாம்யாத்
பஸ் யந்தஸ் தத் பத மநுபமம் யே புநஸ் ஸூத்த ஸத்வா
ஸர்வை ரேதைர் வர வர முநே சஸ்வ துத்திஸ்ய ஸேவ்யம்
காங்ஷத் யே தத் கத மய மஹோ காம காம பதாப்ஜம் –34-

ப்ராப்த க்ஷேமம் ப்ரக்ருதி மதுரை ப்ராகபி த்வத் கடாஷை
ஸோ அயஞ் ஐந்துஸ் த்வத் அநு பஜ நம் த்வத்த ஏவாப்து மிச்சந்
க்ரந்தத்யுச்சை கலுஷமதிபி ஸம் வசந் காம காமை
கால ஷேபோ வர வர முநே தத் கதம் யுஜ்யதே தே –35-

கோணை ரக்ஷண குமந சமிமம் நிர்மலம் கல்பயித்வா
ஹாதும் தூரே வர வர முநே ஹா கதம் யுஜ்யதே தே
பாத பாதும் ப்ரயதந பர பங்கிலம் ஸோத யித்வா
பங்கே முஞ்சன் புநரிதமத ப்ராப்நுயா தேவ கிம் வா -36-

கால கிம்ஸ் விந்ந பவதி சமம் காங்ஷித காங்ஷிதா நாம்
யஸ்மிந் நஸ்மாதநல ஜலதே ருப்த்லுத ஸ்வாம் நமஸ்யன்
சிக்த ஸ்ரீமந் வர வர முநே ஸீதலைஸ் த்வத் கடாஷை
முக்தஸ் தாபை ரம்ருத மதுலம் காஹதே மோதமாந –37-

பாரா வாரப்ல வந சதுர குஞ்ஜரோ வாநராணாம்
பத்மா பர்த்து ப்ரிய ஸஹ சர பத்ரிணா மீஸ்வரோ வா
வாயுர் பூத்வா ஸபதி யதி வா மார்க்க முல்லங்க்ய துர்க்கம்
காலே காலே வர வர முநே காமயே வீஷிதும் த்வாம்–38-

காற்றாகவோ
பெரிய திருவடியாகவோ
திருவடியாகவோ
இருந்தால் மா முனிகள் இருக்கும் ஸ்ரீ ரெங்கம் உடனே செல்வேனே

காம க்ரோத ஷுபித ஹ்ருதயா காரணம் வர்ஜயித்வா
மரத்தயவ் பம்யம் வர வர முநே யே புநர் மந்வதே தே
துஷ்டம் தேஷாமபி மத தயா துர்வஸம் தேஸம் ருச்சன்
அந்தஸ் ஸ்வாந்தம் கதமபி மிதோ பாவயேயம் பவந்தம் –39-

நாமை தத்தே நவ நவ ரஸம் நாத ஸங்கீர்த்த் யன் ருத்யன்
அந்த கர்த்தும் வர வர முநே நித்ய மிச்சத் யயம் த்வாம்
அர்த்தம் நித்ரா ஹரதி திவ ஸஸ்யார்த்த மன்யன் ந்ருசம்சோ
வாஸோ மூடைர் மலிந மதி பிர் வாக் ப்ரவ்ருத்திம் நிருந்தே –40-

அந்தர்த் த்யாயந் வர வர முநே யத்யபி த்வாமஜஸ்த்ரம்
விஸ்வம் தாபைஸ் த்ரி பிரபி ஹிதம் வீஷ்ய முஹ்யாம ஸஹ்யம்
ஷூத் ஸம்பாத ஷுபித மநஸாம் கோ ஹி மத்யே பஹு நாம்
ஏகஸ் ஸ்வாது ஸ்வயம் அநு பவேந் நேதி சேத ப்ரஸாதம் –41-

தாபத் த்ரயத்தால் உள்ளோர் அறியும் படி
நல்லது தனி அருந்தேல் என்றபடி
மா முனிகளின் வைபவம் அருளிச் செய்யவே இந்த ஸ்துதி –

ஸத்த்வோ தக்ரைஸ் ஸகல புவநஸ் லாக நீயைஸ் சரித்ரை
த்ரையந்தார்த்த ப்ரகடந பரை சாரகர் பைர்வ ஸோபி
லோக உத்தீர்ணம் வர வர முநே லோக ஸாமான்ய த்ருஷ்ட்யா
ஜாநாநஸ் த்வாம் கதமபி ந மே ஜாயதா மஷி கம்ய –42-

கல்யாணைக ப்ரவண மநஸம் கல்மஷோ பப்லுதா நாம்
ஷாந்திஸ் தே மத்ரடிம சமதா சீல வாத்ஸல்ய ஸிந்தோ
த்வாமே வா அயம் வர வர முநே சிந்தயன் நீப் சதி த்வாம்
ஆர்த்தம் ஸ்ரீ மன் க்ருபண மபி மாமர்ஹஸி த்ராதுமேவ –43–

தோஷை காந்தீ துரித ஜல திர்த் தேசிகோ துர் மதீ நாம்
மூடோ ஜந்துர் த்ருவ மய மிதி ஸ்ரீ மதா மோச நீய
பாதூ யுக்மம் பவ தநு சரைரர்ப்பிதம் பக்தி நம்ரே
மௌலவ் க்ருத்வா வர வர முநே வர்த்ததாம் தத்ர தன்ய –44-

நித்யம் நித்ரா விகம ஸமயே நிர்வி சங்கைரநேகை
த்வந் நாமைவ ஸ்ருதி ஸூ மதுரம் கீய மாநம் த்வ தீயை
ப்ராயஸ் தேஷாம் ப்ரபதந பரோ நிர்பரஸ் த்வத் பிரியாணாம்
பாதாம் போஜே வர வர முநே பாது மிச்சாம் யஹம் தே –45-

அந்தஸ் ஸ்வாந்தம் கமபி மதுரம் மந்த்ரம் ஆவர்த்த யந்தீம்
உத்யத் பாஷ்பஸ் திமித நயநா முஜ்ஜிதா சேஷ வ்ருத்திம்
வ்யாக்யா கர்பம் வர வர முநே த்வன் முகம் வீக்ஷ மாணாம்
கோணே லீந க்வசி தநுரசவ் ஸம் சதம் தாம் உபாஸ் தாம் –46–

அந்தஸ் ஸ்வாந்தம் கமபி மதுரம் மந்த்ரம் ஆவர்த்த யந்தீம் –கால ஷேபம் கோஷ்ட்டி அனுபவம் —
ஸ்ரீ ரெங்கன் முன்னிலையில் ஈடு காலஷேபம் செய்து அருள
உள்ளே மந்த்ரம் -மந்த்ரம் சொல்பவரை ரக்ஷிக்கும் –
மதுரமாக மங்களா சாசனம் -செய்து கொண்டே இருக்கும் கோஷ்ட்டி
உத்யத் பாஷ்பஸ் திமித நயநாம் உஜ்ஜித அசேஷ வ்ருத்திம்–கண்களில் நீர் பெறுக –
ஸகல கைங்கர்யங்களும் செய்ய ஆசை கொண்டு
வ்யாக்யா கர்பம் வர வர முநே த்வன் முகம் வீக்ஷ மாணாம்-காலஷேபம் செய்து அருளும் மா முனிகள்
திரு முகம் அழகையே -சேவித்துக் கொண்டே
கோணே லீந க்வசி தநுரசவ் ஸம் சதம் தாம் உபாஸ் தாம்-சபையில் ஒரு மறைந்து என்றும்
சேவித்துக் கொண்டே இருக்கும் படி அருள வேணும்
பரிக்ஷித் இதுவே வேண்டும் என்று அருளிச் செய்த படியே ஐவரும் பிரார்திக்கிறார்

ஆபி ப்ராணஸ் சரண யுகலீ மர்ப்பிதாம் த்வத் ப்ரஸாதாத்
வாரம் வாரம் வர வர முநே வந்த மாநேந மூர்த்நா
ஸ்ருண்வந் வாஸஸ் ஸ்ருதி சத சிரஸ் தத்வ ஸஞ்ஜீவிநீஸ் தே
பஸ்யன் மூர்த்திம் பரி ஷதி ஸதாம் ப்ரேஷணீ யோ பவேயம் -47-

காலே யஸ்மின் கமல நயனம் தேவ மாலோக யிஷ்யன்
நிர்யாஸி த்வம் வர வர முநே நித்ய யுக்தைஸ் த்வதீயை
அக்ரே ந்ருத்யந் நயமபி ததா தாஹதாம் ஹர்ஷ சிந்தவ்
மஜ்ஜம் மஜ்ஜம் மது வன ஜூஷாம் வைபவம் யூத பாநாம் –48-

பூத்வா பஸ்ஸாத் புநரய மத வ்யோம்நி கோபாய மாநோ
பூயஸ் பார்ஸ்வத் விதய ஸூஷமா சாஹரம் காஹமாந
ஜல்பந்துத் ஸைர் ஜய ஜய விபோ ஜீவ ஜீவேதி வாசம்
சம் சன் மார்க்கம் வர வர முநே ஸுவ்விதல்லோ பவேயம் – 49-

தேவீ கோதா யதிபதி சடத்வேஷிணவ் ரங்க ஸ்ருங்கம்
ஸே நா நாதோ விஹக வ்ருஷப ஸ்ரீ நிதிஸ் ஸிந்து கந்யா
பூமா நீலா குரு ஐந வ்ருதஸ் பூருஷஸ் சேத்ய மீஷாம்
அக்ரே நித்யம் வர வர முநேர் அங்க்ரி யுக்மம் ப்ரபத்யே -50-

ப்ருத்யைர் த்வித்ரை ப்ரிய ஹித பரை ரஞ்சித பத்ர பீடே
துங்கம் தூலாசனவர மலங்குர்வதஸ் ஸோ பதா நாம்
அங்க்ரி த்வந்த்வம் வர வர முநேர் அப்ஜ பத்ராஸ் அபிதாம்ரம்
மௌலவ் வக்த்ரே புஜ சிரஸி மே வக்ஷஸி ஸ்யாத் க்ரமேண -51-

அக்ரே பஸ்ஸாது பரி பரிதோ பூதலம் பார்ஸ்வதோ மே
மௌலவ் வக்த்ரே வபுஷி சகலே மானஸ அம்போருஹே ச
தர்சன் தர்சம் வர வர முநே திவ்ய அங்க்ரி த்வயம் தே
மஞ்சன் மஞ்சன் நம்ருத ஜலதவ் நிஸ்தரேயம் பவாப்திம் -52-

கர்மாதீநே வபுஷி குமதி கல்பயன் நாத்மபாவம்
துக்கே மக்ந கிமிதி ஸூ சிரம் தூயதே ஐந்து ரேஷ
ஸர்வே த்யக்த்வா வர வர முநே ஸம் ப்ரதி த்வத் ப்ரஸாதாத்
திவ்யம் ப்ராப்தும் தவ பத யுகம் தேஹி மே ஸூ ப்ரபாதம் – 53-

யா யா வ்ருத்திர் மனசி மம ஸா ஜாயதாம் ஸம்ஸ்ம்ருதிஸ் தே
யோ யோ ஜல்பஸ் பவது விபோ நாம ஸங்கீர்த்தனம் தே
யா யா சேஷ்டா வபுஷி பகவன் ஸா பவேத் வந்தனம் தே
ஸர்வம் பூயாத் வர வர முநே சம்ய காரா தனம் தே –54-

காமா வேச கலுஷ மனஸாம் இந்த்ரியார்த்தே ஷு யோ அசவ்
பூயோ நாதே மம து சததா வர்த்ததா மேவ பூயான்
பூயோ அப்யேவம் வர வர முநே பூஜ நத்வே பிரியாணாம்
பூயோ பூயஸ் ததநு பஜநே பூர்ண காமோ பவேயம் –55-

பஷ்யா அபஷ்யே பய விரஹிதஸ் ஸர்வதா பக்ஷயித்வா
சேவ்யா அஸேவ்யவ் ஸமய ரஹிதஸ் சேவயா தோஷயித்வா
க்ருத்ய அக்ருத்யே கிமபி ந விதன் கர்ஹிதம் வாபி க்ருத்வா
கர்த்தும் யுக்தம் வர வர முநே காங்ஷிதம் த்வத் பிரியாணாம் -56-

வ்ருத்திம் த்ராதும் வர வர முநே விஸ்வதோ வீத ராகை
ப்ராப்யம் சத்பி பரமிதமசவ் நேச்சேதி ப்ரஹ்ம ஸாம்யம்
நிர் மர்யாத பதது நிரயே நிந்திதை ரப்ய நல்பை
லப்த்வா கிஞ்சித் த்வத் அநு பஜநம் த்வன் முகோல்லாஸ மூலம் -57-

நா அசவ் வாஸம் நபஸி பரமே வாஞ்ச்சதி த்வத் ப்ரஸாதாத்
மரத்த்யா வாஸோ யதிஹ ஸூலப கோஅபி லாபோ மஹீ யான்
கிஞ்சித் க்ருத்வா வர வர முநே கேவலம் த்வத் பிரியாணாம்
பஸ்யன் ப்ரீதிம் பவதி பவதோ வீக்ஷணா நாம் நிதானம் -58-

அஸ்மாத் பூயாம்ஸ் த்வமஸி விவித அநாத்மனஸ் சோத யித்வா
பத்மா பர்த்து ப்ரதித நமிஹ ப்ரேஷயன் ப்ராப்ருதாநி
தஸ்மிந் திவ்யே வர வர முநே தாமநி ப்ரஹ்ம சாம்யாத்
பாத்ரீ பூதோ பவதி பகவன் நைவ கிஞ்சித் தயாயா –59-

ஜப்யந் நான்யத் கிமபி யதி மே திவ்ய நாம்நஸ் த்வதீயா
நைவோ பாஸ்யம் நயன ஸூல பாத அங்க்ரி யுக்மா த்ருதே தே
ப்ராப்யம் கிஞ்சிந் ந பவதி பரம் ப்ரேஷ்ய பாவா த்ருதே தே
பூயா தஸ்மிந் வர வர முநநே பூதலே நித்ய வாஸ –60-

பூமியிலே நித்யவாஸம் செய்து -இருந்தாலும் குறை இல்லை
திவ்ய நாமம் ஜபித்துக் கொண்டே வாழ்வேன்
திருவடித் தாமரைகளையே த்யானம் செய்து கொண்டே இருப்பேன்
கைங்கர்யம் செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்
முக்கரணங்களாலும் -கைங்கர்யம் செய்து கோரமான பூமியிலே இருப்பேன்

மந்த்ரோ தைவம் பலமிதி மயா வாஞ்சிதம் யத்யபி ஸ்யாத்
மத்யே வாஸோ மலிந மனஸா மேவ மேவம் யதி ஸ்யாத்
யத்வா கிஞ்சித் த்வத் அநுபஜனம் ஸர்வதா துர்லபம் ஸ்யாத்
தேஹம் த்யக்தும் வர வர முநே தீயதாம் நிஸ்ஸயோ மே -61-

கீழே சொன்னது –அழுக்கு படிந்த மனஸ்ஸால் -ஸாதுக்கள் சேர்க்கை கிட்டா விடில்
கைங்கர்யம் கிட்டா விட்டால் -இங்கே இருக்க முடியாதே
தேகத்தை போக்கி தேவரீரே அருள வேண்டும்
ஸீதா பிராட்டி -ராக்ஷஸிகள் மத்யம் இருந்து இழந்தது போல் ஆகக் கூடாதே –

ஆசார்யத்வம் தததிகமிதி க்யாத மாம்நாய முக்யை
ஏஷ ஸ்ரீ மான் பவதி பகவான் ஈஸ்வரத்வம் விஹாய
மந்த்ரம் தாதா வர வர முநே மந்த்ர ரத்னம் த்வதீயம்
தேவ ஸ்ரீ மான் வர வர முநிர் வர்த்ததே தேசிகத்வே -62-

ஆத்மா நாத்ம ப்ரமிதி விரஹாத் பத்யு ரத்யந்த தூரோ
கோரே தாபத்ரிதய குஹரே கூர்ண மாநோ ஐநோ அயம்
பாதச்சாயாம் வர வர முநே ப்ராபிதோ யத் ப்ரஸாதாத்
தஸ்மை தேயம் ததிஹ கிமவ ஸ்ரீ நிதே வித்யதே தே -63-

விக்யாதம் யத் ரகு குல பதே விஸ்வத ஷமா தலே அஸ்மின்
நித்யோ தக்ரம் வர வர முநே நிஸ் ஸ பத்னம் மஹத்த்வம்
பஸ்யன் நந்தஸ் ப்ரக்ருதி விவஸோ பாலிஸோ யாத்ருஸோ அயம்
தத்த்வம் தஸ்ய பிரகடயஸி மே தாத்ருசைரேவ யோகை –64-

லஷ்மீ பர்த்து பரம குருதாம் லக்ஷ யந்தீ குருணாம்
பாரம்பர்ய க்ரம விவரணீ யா ஹி வாணீ புராணீ
அர்த்தம் தஸ்யா ப்ரதயசி சிரா தந்யதோ யத் துராபம்
திவ்யம் தன்மே வர வர முநே வைபவம் தர்சயித்வா –65-

லஷ்மீ பர்த்து பரம குருதாம் லக்ஷ யந்தீ குருணாம் -ரஹஸ்ய த்ரய ஞானத்தால் அறிந்து –
இது அன்றோ சரம ப்ரஹ்ம ஞானம்
பாரம்பர்ய க்ரம விவரணீ யா ஹி வாணீ புராணீ -அவிச்சின்னமான குரு பரம்பரை மூலம்
வந்த அஷ்டாதச ரஹஸ்ய அர்த்தங்கள்
அர்த்தம் தஸ்யா ப்ரதயசி சிரா தந்யதோ யத் துராபம் -இவற்றை அருளிச் செய்து அருளவே -ஸ்வாமி –
வேறே யாராலும் அருளிச் செய்ய முடியாதே
திவ்யம் தன்மே வர வர முநே வைபவம் தர்சயித்வா–வைபவம் எடுத்துச் சொல்லி
பக்குவம் படுத்தி பின்பு அன்றோ உபதேசம்
சித்த உபாயம் ஆச்சார்ய அபிமானமே என்று காட்டி அருளினார் –

தத்த்வம் யத்தே கிமபி தபஸா தப்யதா மப்யருஷீணாம்
தூராத் தூரம் வர வர முநே துஷ் க்ருதை காந்தி நோ மே
வ்யா குர்வாண ப்ரதிபத மிதம் வ்யக்த மேவம் தயாவாந்
நாதோ நைதத் கிமிதி க்யா பயத் யத்விதீயம் –66-

காலே காலே கமலஐ நு ஷாம் நாஸ்தி கல்பாயுதம் கிம்
கல்பே கல்பே ஹரி ரவ தரந் கல்பதே கின்ன முக்த்யை
ம்ருத் வாம் ருத்வா ததபி துரிதை ருத் பவந்தோ துரந்தை
அத்யாபி த்வாம் வர வர முநே ஹந்த நைவாஸ் ரயந்தே –67-

காரா காரே வர வர முநே வர்த்தமானஸ் ஸரீரே
தாபை ரேஷ த்ரி பிரபி சிரம் துஸ் தரைஸ் தப்ய மாந
இச்சன் போக்தும் ததபி விஷயா நேவ லோக ஷுதார்த்தோ
ஹித்வைவ த்வாம் விலுடதி பஹிர் த்வாரி ப்ருத்வீ பதீ நாம் –68-

மத்யே மாம் ஸ ஷத ஜக ஹனம் விட் புஜா மேவ போஜ்யம்
தீநோ வோடும் த்ருடமிதி வபுஸ் சேஷ்ட தே ராத்ர்ய ஹாநி
பக்நே தஸ்மிந் பரிண மதி ய பாதகீ யாத நாப்யோ
தேஹீ நித்யோ வர வர முநே கேந ஜிஜ்ஞாஸ நீய –69-

அல்பாதல்பம் க்ஷணிகம ஸக்ருத் துஷ் க்ருதாந் யேவ க்ருத்வா
து கோதக்ரம் ஸூக மபில சந்தர் லபை ரிந்த்ரி யார்த்தை
மோகம் க்ருத்வா வர வர முநே முக்தி மூலம் ஸரீரம்
மஜ்ஜத் யந்தே தமஸி மநுஜஸ் த்வத் ப்ரியஸ் த்வத் பிரியாணாம் –70-

பஸ்யன் நேவம் ப்ரபவதி ஜநோ நேர்ஷ்யிதும் த்வத் ப்ரபாவம்
பிராஜ்ஜை ருக்தம் புனரபி ஹ சந்தர்ச யத் யப்ய ஸூ யாம்
நஸ்யத்வஸ் மிந் வர வர முநே நாத யுக்தம் ததஸ்மிந்
ப்ரத்யக்ஷம் தத் பரிகலயிதும் தத்வம் அப்ராக்ருதம் தே- 71-

சத்த்வ உன்மேஷ பிரமுஷித மன கல்மஷை சத்த்வ நிஷ்டை
சங்கம் த்யக்த்வா சகலமபி ய ஸேவ்யஸே வீத ராகை
தஸ்மை துப்யம் வர வர முநே தர்சயன் நப்ய ஸூயாம்
கஸ்மை க்ருத்வா கிமிவ குமதி கல்பதா மிஷ்டி ஸித்த்யை –72-

திவ்யம் தத்தே யதிஹ க்ருபயா தேவ தேவோப திஷ்டம்
தத்த்வம் பூயாத் வர வர முநே சர்வ லோகோ பலப்யம்
வ்யக்தே தஸ்மிந் விதததி பவத் வைபவத் வேஷினோ யே
த்வேஷம் த்யக்த்வா ஸபதி துரி தத்வம்ஸி நீம் த்வத் ஸ பர்யாம் –73-

கேசித் ஸ்வைரம் வர வர முநே கேஸவம் ஸம்ஸ்ர யந்தே
தாநப் யந்யே தமபி ஸூதி யஸ் தோஷ யந் த்யாத்ம வ்ருத்த்யா
த்வத்தோ நான்யத் கிமபி சரணம் யஸ்ய சோயம் த்வதீயோ
ப்ருத்யோ நித்யம் பவதி பவத ப்ரேயசாம் ப்ரேம பாத்ரம் -74-

தீநே பூர்ணாம் பவதநு ச ரே தேஹி த்ருஷ்டிம் தயாஸ் அர்த்த்ராம்
பக்த் யுத்கர்ஷம் வர வர முநே தாத்ருசம் பாவ யந்தீம்
யேந ஸ்ரீ மன் த்ருத மஹ மித ப்ராப்ய யுஷ்மத் பதாப்ஜம்
த்வத் விஸ்லேஷே தநு விரஹித ஸ் தத்ர லீநோ பவேயம்–75-

த்வத் பாதாப்ஜம் பவது பகவன் துர்லபம் துஷ் க்ருதோ மே
வாஸோ அபி ஸ்யாத் வர வர முநே தூரதஸ் த்வத் பிரியாணாம்
த்வத் வைமுக்யாத் விபல ஜனஷோ யோ புனஸ் தூர்ண மேஷாம்
தூரீ பூத க்வசன கஹநே பூர்ண காமோ பவேயம் -76-

ஸிம்ஹ வியாக்ரவ் ஸபதி விபிநே பன்னக பாவகோ வா
குர்யு ப்ராணாந்தக மபி பயம் கோ விரோதஸ் ததோ மே
நைதே தோஷ க்ரஹண ருசயஸ் த்வத் ப்ரியைர் நிர் நிமித்தை
நா நா ஜல்பைர் வர வர முநே நாசயந்த் யந்திகஸ் தாந் -77-

த்வத் ப்ருத்யா நா மநுஜதி யஸ் ஸர்வதோ ப்ருத்ய க்ருத்யம்
தத் ப்ருத்யா நாமபி லக்ஷதி யஸ் தாத்ருசம் ப்ரேஷ்ய பாவம்
மத் ப்ருத்யோ அஸாவிதி மயி ஸ சேத்ஸாநு கல்பைர பாங்கை
க்ஷேமம் குர்யாத் வர வர முநே கிம் புனஸ் ஸிஷ்யதே மே –78-

க்வா அஹம் ஷுத்ர குலிச ஹ்ருதயோ துர்மதி க்வாதம சிந்தா
த்ரை யந்தா நம ஸூலப தரம் தத் பரம் க்வாஸ் ஆத்ம தத்த்வம்
இத்தம் பூதே வர வர முநே யத் புனஸ் ஸ்வாத்ம ரூபம்
த்ரஷ்டும் தத் தத் சமய ஸத்ருசம் தேஹி மே புத்தி யோகம் -79-

பரம பக்தி -பிரிந்தால் ஸஹியாமை

சோடும் தாத்ருக்ரகு பரி வ்ருடோ ந ஷமஸ் த்வத் வியோகம்
ஸத்ய காங்ஷந் வர வர முநே ஸந்நிகர்ஷம் தவைஷ
சாயம் ப்ராதஸ் தவ பத யுகம் ஸஸ்வதுத் திஸ்ய திவ்யம்
முஞ்சன் பாஷ்பம் முகுலித கரோ வந்ததே ஹந்த மூர்த் நா –80-

தனக்கு இந்த நிலைமை சக்ரவர்த்தி திரு மகன் அறிவித்தது
மா முனிகளை விட்டுப் பிரிய முடியாமல் பெருமாள் தரிக்க முடியாமல்
தலை மேல் கை கூப்பி அஞ்சலி பண்ணி இந்த நிலைமை அருளப் பிரார்திக்கிறார் இதில்

அந்தஸ் தாம்யன் ரகுபதி ரஸா வந்திகே த்வாம த்ருஷ்ட்வா
சிந்தாக் ராந்தோ வர வர முநே சேதஸோ விஸ்ரமாய
த்வன் நாமைவ ஸ்ருதி ஸூகமிதி ஸ்ரோது காமோ முஹுர் மாம்
க்ருத்யைர் அந்யை கிமிஹ ததிதம் கீர்த்தயேதி ப்ரவீதி –81-

பிரிவால் -பெருமாள் -வருந்து உமது திருநாமம் கேட்க ஆசைப்பட்டான்
ம்ருத் ஸஞ்சீவியான ராமரையும் உமது திரு நாமமே கேட்க ஆசைப்படுகிறான்

புங்க்தே நைவ ப்ரதம கவலே யஸ் த்வயா நோப புக்தே
நித்ரா நைவ ஸ்ப்ருஸதி ஸூஹ்ருதம் த்வாம் விநா யஸ்ய நேத்ர
ஹீநோ யேந த்வமஸி சலிலோத் ஷிப்தமீநோப மாந
கோ அசவ் சோடும் வர வர முநே ராகவஸ் த்வத் வியோகம் -82-

இளைய பெருமாளை விட்டுப் பிரியாமல் முன்பு இருந்தது போல்
தூங்காமல் உண்ணாமல் –
அக்குளத்து மீன் –
இவரது முன் அவதார லீலைகள் கைங்கர்யங்கள் எல்லாம் பட்டியல் இட்டுக் காட்டி அருளுகிறார் மேல்

பத்ரம் மூலம் சலிலமபி யத் பாணி நோபாஹ்ருதம் தே
மாத்ரா தத்தாதபி பஹு மதம் பத்யுரே தத்ர கூணாம்
ஸாகா கேஹம் சம ஜநி விபோ ஸம்மதம் சவ்த ஸ்ருங்கம்
பூத்வா வாஸோ மஹதபி வனம் போக பூமிஸ் த்வயா அபூத் -83-

அத்வஸ் ராந்திம் ஹரஸி சரஸை ரார்த்ர ஸாகா ஸமீரை
பாதவ் ஸம் வாஹயஸி குருக்ஷே பர்ண ஸாலாம் விஸாலாம்
போஜ்யம் தத்வா வர வர முநே கல்பயன் புஷ்ப ஸய்யாம்
பஸ்யன் தன்யோ நிசிர குபிதம் பாஸி பத்நீ ஸஹாயம் -84-

பஸ்யன் நக்ரே பரிமித ஹிதஸ் நிக்த்த வாக் வ்ருத்தி யோகம்
ஸத்ய சோக ப்ரச மந பரம் சாந்த்வயந்தம் பவந்தம்
ப்ராஞ்ஜோ ஜஜ்ஜே ஸ கலு பகவான் தூய மாநோ வநாந்தே
பஸ்சாத் கர்த்தும் வர வர முநே ஜாநகீ வி ப்ரயோகம் –85-

ஸூ க்ரீவோ நஸ் சரணமிதி யத் ஸூந் ருதம் ப்ரா துரர்த்தே
பம்பா தீரே பவந ஜநுஷா பாஷிதம் சோபதே தே
காலா தீதே கபி குல பதவ் தேவ தத்ரைவ பஸ்சாத்
சாபம் தூந் வந் வர வர முநே யத் பவாந் நிக்ரஹே அபூத் -86-

யஸ்மின் ப்ரீதிம் மதபிலஷிதாம் ஆர்ய புத்ரோ விதத்தே
யேநோ பேத ஸ்மரதி ந பிதுஸ்ஸோ அதி வீரோ கதிர் மே
இத்யேவம் த்வாம் ப்ரதி ரகுபதி ப்ரேயஸீ சந்தி ஸந்தீ
வ்யக்தம் தேவீ வர வர முநே தத்த்வமாஹ த்விதீயம் –87-

பாணைர் யஸ்ய ஜ்வலந வதநைர் வாஹிநீ வாநராணாம்
வாத்யாவேக ப்ரமித ஜல தஸ்தோம சாதரரம்ய மேதி
ஸோ அயம் பக்நோ வர வர முநே மேக நாதஸ் சரைஸ் தே
ரஷோ நாத கத மிதி ரதா ஹன்யதே ராகவேண–88-

ப்ருத்வீம் பித்வா புனரபி திவம் ப்ரேயசீ மஸ்நு வாநாம்
த்ருஷ்ட்வா ஸ்ரீ மத் வதந கமலே தத்த த்ருஷ்ட்டி ப்ரஸீதந்
ப்ரேமோ தக்ரைர் வர வர முநே ப்ருத்ய க்ருத்யை ஸ்த்வதீயை
நீத ப்ரீதம் ப்ரதி தின மஸவ் சாஸிதா நைர் ருதீ நாம் -89-

ஸோ தர்யேஷு த்வமஸி தயிதோ யஸ்ய ப்ருத்யஸ் ஸூஹ்ருத்வா
ஸோட வ்யோ அபூத் த்வயி ஸஹ சரே ஜானகீ வி ப்ரயோக
த்யாயன் த்யாயன் வர வர முநே தஸ்ய தே விப்ரயோகம்
மன்யே அநித்ரா மரதி ஜனி தாம் மா நயத்யக்ராஜோ அயம் -90-

முக்த்தா லோகம் முக மநு பவந் மோததே நைவ தேவ்யா
ஸ்நிக்த்தா லாபம் கபி குல பதிம் நைவ சிஞ்சத்ய பாங்கை
த்வாமே வைகம் வர வர முநே சோதரம் த்ரஷ்டு காமோ
நாதோ நைதி க்வசிதபி ரதிம் தர்சனே யூத பாநாம் -91-

ஏவம் தேவ ஸ்வயம் அபி லக்ஷன் நேஷ தே சேஷ வ்ருத்திம்
ஜஜ் ஜே பூயஸ் த்வதநு ஜகதா நந்தநோ நந்த ஸூநு
தூரீ பாவம் வர வர முநே துஸ் ஸஹம் பூர்வஜ ஸ்தே
தன்ய ஸ் த்யக்த்வா தயது ந சிராச் சாஷுஷா ராகவஸ் த்வாம் –92-

பாரம் பாயம் ப்ரணய மதுரே பாத பத்மே த்வதீயே
பஸ்யேயம் தத் கிமபி மனஸா பாவ யந்தம் பவந்தம்
காம க்ரோத ப்ரக்ருதி ரஹிதை காங்ஷி தத்வத் ப்ரஸாதை
சத்பிஸ் சாகம் வர வர முநே ஸந்ததம் வர்த்தி ஷீய -93-

பஸ்யத் வேநம் ஜனக தனயா பத்ம கர்பைர பாங்கை
ப்ராரப்தாநி பிரசமயது மே பாகதேயம் ரகூணாம்
ஆவிர் பூயா தமல கமலோ தக்ர மஷனோ பதம் மே
திவ்யம் தேஜோ வர வர முநே தேவ தேவ த்வதீயம் –94-

ராம ஸ்ரீமான் ரவி ஸூத சகோ வர்த்ததாம் யூத பாலை
தேவீ தஸ்மை திசது குசலம் மைதிலீ நித்ய யோகாத்
சாநுக் ரோஸோ ஜயது ஜநயன் ஸர்வதஸ் தத் ப்ரஸாதம்
ஸுவ்மித்ரிர் மே ச கலு பகவான் ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ -95-

யஸ் மாதே தத்ய துபநிக்ஷ தாம ப்ரமேயம்
குர்வாணஸ் தத் ஸகல ஸூலபம் கோமலை ரேவ வாக்யை
நீ ரோகஸ் த்வம் வரத குருணா நித்ய யுக்தோ தரித் ரீம்
பாஹி ஸ்ரீ மான் வர வர முநே பத்ம யோ நேர்த்தி நாநி –96-

வர வர முநி வர்ய சிந்தா மஹந்தா முஷம் தாவ கீம்
அவிரத மநு வர்த்த மாநாநு மாநாவ மாநாநி மாந்
நிருபதி பத பக்தி நிஷ்டாந நுஷ்டாந நிஷ்டாந ஹம்
பிரதிதி நமநு பூய பூயோ ந பூயா ஸமாயா ஸ பூ –97-

வர வர முநி வர்ய பாதா வுபாதாய ஸுவ்தாமி நீ
விலஸித விப வேஷு வித்தேஷு புத்ரேஷு முக்தே ஷ ணா
கதி சந யதி வர்ய கோஷ்டீ பஹிஷ் டீ க்ருதஷ்டீ வநா
விஜஹதி ஜநி ம்ருத்யு நித்யாநு வ்ருத்த்யா ய தத்யாஹிதம் –98-

நிரவதி நிகமாந்த வித்யா நிஷத்யா நவத்யா சயா ந்
யதிபதி பத பத்ம பந்தாநு பந்தாநு சந்தாயிந
வர வர முநி வர்ய ஸம்பந்த ஸம்பந்த ஸம்பந்தி ந
ப்ரதிதி நமநு பூய பூயோ ந பூயா ஸமாயா ஸ பூ –99-

யந் மூல மாஸ்வ யுஐமாஸ் யவதார மூலம்
காந்தோ பயந்த்ருய மிந கருணைக ஸிந்தோ
ஆஸீத ஸத் ஸூகணி தஸ்ய மமா அபி சத்தா
மூலம் ததேவ ஜகதப் யுதயைக மூலம் –100-

யந் மூலம் ஆஸ்வ யுஐமாஸ் யவதார மூலம் -ஐப்பசி மூலம் திரு அவதாரம்
காந்தோ பயந்த்ருய மிந கருணைக ஸிந்தோ -கருணைக் கடலாகவே அன்றோ தேவரீர்
ஆஸீத் அஸத் ஸூகணி தஸ்ய மமா அபி சத்தா -அசத்துக்களில் கடை நிலையில் உள்ள
அடியேனைக்கூட சத்தாக்கி-அருளிய திரு நக்ஷத்ரம்
மூலம் ததேவ ஜகத் அப்யுதயைக மூலம்-ஜகம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு மூலம்
மந்த மதியில் உள்ள மானிடரை வானில் உயர்த்தவே அவதாரம்

மூலம் ஸடாரி முக ஸூக்தி விவேச நாயா
கூலம் கவேரது ஹிதுஸ் சமுபாக தஸ்ய
ஆலம்ப நஸ்ய மம ஸுவ்ம்ய வரஸ்ய ஜந்ம
மூலம் விபாதி சதுலம் விதுலஸ் ச சித்ரம் –101-

ஜயது யஸஸா துங்கம் ரங்கம் ஜக த்ரய மங்களம்
ஜயது ஸூ சிரம் தஸ்மிந் பூமா ரமா மணி பூஷணம்
வரத குருணா சார்த்தம் தஸ்மை ஸூபாந் யபி வர்த்தயன்
வர வர முநி ஸ்ரீ மான் ராமானுஜோ ஜயது ஷிதவ் –102-

படதி சதக மேதத் ப்ரத் யஹம் ய ஸூ ஜநாந்
ஸ ஹி பவதி நிதாநம் ஸம்பதா மீப்ஸிதா நாம்
பிரசமயதி விபாகம் பாதகா நாம் குரூணாம்
ப்ரதயதி ச நிதாநம் பார மாப்தும் பவாப்தே –103-

அர்த்த அனுசந்தானம் வல்லவர்களுக்கு
பிரதம மத்யம சரம நிலைகளை இவர்களும் கிடைக்கும்
இவர்கள் கடாக்ஷத்தால் மற்றவர்களுக்கும் அருளுவார்
ஸித்த உபாய நிஷ்டர்கள் இங்கே இருக்கும் வரை கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டியதை அருளும்
பாபங்கள் கழியும் -ஸம்ஸார கடல் கடத்தும் -ஞானம் பரப்பும் படி ஆவார்கள்

அநுதிந மந வத்யை பத்ய பந்தை ரமீபி
வர வர முநி தத்துவம் வியக்த முத்தோஷ யந்தம்
அநு பத மநு கச்சன் ந ப்ரமேய ஸ்ருதீ நாம்
அபி லஷிதம சேஷம் ஸ்ரூயதே சேஷ ஸாயீ –104-

ஸ்ரீ ரெங்க நாதனே இப்பலன்களை அளித்து அருளுவான்
நமக்கு ஆசை இருந்தால் மட்டும் போதும் என்று அருளிச் செய்து நிகமிக்கிறார்

இதி வர வர முநி சதகம் ஸமாப்தம்

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ செங்கமல வல்லித் தாயார் -பரமான -ஸ்ரீ கமலா ஸ்துதி -ஸ்ரீ மா முனிகள்

November 12, 2020

ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்த தனியன் –

ஸ்ரீ மான் ரெங்க புரீஸ ஆர்ய குதிர்ஷ்டி கஜ கேசரி
ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீநே தந்ய தத்தாம் சதா ஹ்ருதி

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுக்கு ஆச்சார்யரும் –
குத்ருஷ்ட்டி கஜங்களை அடக்கிய ஸிம்ஹமான ஸ்வாமி சிந்தனையில் அடியேன்
திரு உள்ளம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும்

————

ஸ்ரீ -ஆறு செயல்கள் –
கேட்டு கேட்க செய்பவள்
ஆஸ்ரயித்து ஆஸ்ரயிக்கச் செய்பவள்
பாபங்களை போக்கி பக்தியை வளர்க்கிறாள்
ஸ்லோகம் -2-ஸ்ருனோதி -இதில் -கேட்க்கிறாள்
ஸ்லோகம் -5-ஸ்ராவயதி -அவனை கேட்பிக்கச் செய்கிறாள்
ஸ்லோகம் -7-ஸ்ரயதே-அவள் நமக்காக ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
ஸ்லோகம் -10-ஸ்ரணாதி -பாபங்களை போக்கி புனிதம் ஆக்கி புருஷகாரம்
ஸ்லோகம் -14-ஸ்ரீ ணாதி -பக்தி அனுக்ரஹம்
ஸ்லோகம் -17-ஸ்ரீயதே -ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் -புருஷகார பிரதிபத்தி

ஶ்ரீ: என்பது “ஶ்ரிங் ஸேவாயாம்” என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து பெறப்படும்.
ஶ்ரீ: – ஶ்ரயதே இதி ஶ்ரீ: என்பது வ்யுத்பத்தி.
இதற்கு ஸ்ரீ நாராயணனை இருப்பிடமாக உடையவள்/ வணங்குபவள் / தொண்டு புரிபவள் என்பது பொருள்
(பாரதந்த்ர்ய, அந்ந்யார்ஹங்களுக்கு விளக்கம்).
ஶ்ரீ: ஶ்ரீயதே இதி ஶ்ரீ: என்று கொண்டால் பிற ஜீவாத்மாக்களுக்கு இருப்பிடம், வணங்கத்தக்கவள் ,
தொண்டினை ஏற்பவள் என்றும் பொருள்(க்ருபைக்கு விளக்கம்).
இதையே ஸ்ரீ மஹரிஷியும் “தப ஸ்வாத்யாய” என்று “சிறையிருந்தவள் ஏற்றமாக” காவியத்தை தொடங்குகின்றார்.

———–

ப்ரஹ்மாதி மாந்யாம் கலஸாபி கந்யாம்
தேவேந நாந்யாம் ஹரினாஸி தன் யாம்
ஸ்ரீ ராஜ கோபால மனப் பிரியாம் தாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீ ம் சரணம் பிரபத்யே –1-

ப்ரஹ்மாதி மாந்யாம் -ப்ரஹ்மாதிகளால் ஆராதிக்கப்பட்ட தாயார்
கலஸாபி கந்யாம் -திருக்கையில் கலசம் கொண்டவள்-தேவர்களும் கலசங்களுடன் திருமஞ்சனம் செய்வார்களே
தேவேந நாந்யாம் -தேவர்களுக்கும் அப்பால் பட்டவள்
ஹரினாஸி தன்யாம் -மாழை மான் மட நோக்கி -மானய் நோக்கி மடப்பின்னை –
மானும் நையும் படியான அஸி தேக்ஷிண-அன்றோ
தன்யாம் -ஐஸ்வர்யம் -அக்ஷர கதிம் பரமபதம் வா -அஞ்சலி பரம் -லஜ்ஜசே உதார பாவ – பட்டர்
தன்யை உடையவளாய் -அவனையும் தன்யை ஆக்குபவள் -வாத்சல்யம் மிக்கு –
இவர்களை அருளாலே திருத்தும் -அவனை அழகாலே திருத்தும்
ஸ்ரீ ராஜ கோபால மனப் பிரியாம் தாம் -பொற்றாமரைக் குளம் பிருகு திருக் குமாரியாக -ஆவிர்பூதம் –
தபஸ்ஸு பண்ணியே -ஷீராப்தியிலே திருமணம் புரிந்து -நம் போல்வாரை உஜ்ஜீவிக்கவே இங்கே தபஸ்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் பிரபத்யே -இவ்வளவையும் அனுசந்தித்து சரணம் புகுகிறார் –

————-

பக்தானுகூலாம் த்ருத சத் குதுகூலாம்
ஐஸ்வர்ய மூலாம் ரமணீய பாலாம்
யசோபி சாலம் மஹநீய சீலாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லி சரணம் ப்ரபத்யே -2-ஸ்ருனோதி -இதில்

பக்தானுகூலாம் -சீதாயா சரிதம் மஹத் -ராமஸ்ய கோஷ்ட்டி லகுவாகப் போனதே
அதனாலேயே-
த்ருத சத் குதுகூலாம் – -சத்துக்களுக்கு குதூகூலம் அளிப்பவள் தரித்து
ஸ்ரீ -ஆறு செயல்கள் –
கேட்டு கேட்க செய்பவள்
ஆஸ்ரயித்து ஆஸ்ரயிக்கச் செய்பவள்
பாபங்களை போக்கி பக்தியை வளர்க்கிறாள்
தாமரை தரித்து -தண்டனையே அறியாதவள் -தப்பு செய்தாலும் தாமரைத் தண்டாலே தடவித் திருத்தும் தாயார்
ஐஸ்வர்ய மூலாம் -செல்வத்துக்கு எல்லாம் மூலம் பிராட்டி தானே
ரமணீய பாலாம் -அழகாக பரிபாலனம் செய்பவள் -அழகிய முக்த கன்னிகை என்றுமாம் –
யசோபி சாலாம் -யஸஸ் மிக்கு -ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் ஸ்ரீ தாயார் சேர்த்தி புறப்பாட்டிலே அறிவோம் –
கண் அழகில் மயங்கி
மஹநீய சீலாம் -மஹநீயர்கள் உடன் புரையறக் கலந்து –
ஸுசீல்யம் காட்டி அருளிய ஸ்ரீ சீதாபிராட்டி தானே நம் தாயார் இங்கும்
ஹேமாப்ஜ வல்லி சரணம் ப்ரபத்யே

——————–

ஸூப்ருஸூ நாஸாம் ஸூ ஸீம மந்த ஹாஸாம்
மாணிக்ய பாஸாம் ஸ்தித புல்ல வாஸாம்
ஸ்ரீ லாதி வாஸாம் கச ப்ருங்க பாஸாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே –3-

பெருமாளை திருவடி தொடங்கி திருமுடி வர்ணனை அருளிச் செய்வார்கள்
புருஷகார பூதைகளை திருமுடி தொடங்கியே அருளிச் செய்வார்கள்
அணைத்த வேலும் -கலியனையும் திரு முடி தொடங்கி அருளிச் செய்தார் அன்றோ

ஸூப்ருஸூ நாஸாம் -அழகிய புருவம் -திரு மூக்கு
ஸூ ஸீம மந்த ஹாஸாம் -காஷ்டையான மந்தஹாஸம்
மாணிக்ய பாஸாம் -திவ்ய ஆபாரணங்களுக்கும் அழகு கொடுப்பவள்
ஸ்தித புல்ல வாஸாம் -புல்லாக்கு -பூஷிதை -புல்லம் -ஸூ கந்தம் -என்றுமாம் –
அப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரை பரிமளம் –
ஸ்ரீ லாதி வாஸாம் -ஸுவ்சீல்யாதிகள்
கச ப்ருங்க பாஸாம் -வண்டுகள் மொய்க்க தேஜஸ்ஸு மிக்கு -சேர்ப்பாரைகளை பக்ஷிகள் ஆக்கி –
ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் பிராட்டி பரிகரங்களே –
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே

—————————————–

மைதில்ய பிக்யாம் கருணா நிவாஸாம்
சத் சீல வாத்சல்ய குண அபி பூர்ணாம்
ஸூபாதிகாம் ஷாந்தி குணைக லஷ்யாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே –4-

ஸ்ரீ அவதார புருஷர் -ஸ்ரீ பெருமாளையும் ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டியையுமே திரு உள்ளத்தில் ஓடுமே
மைதில்ய பிக்யாம் -ஜகன் மாதா மாதர் மைதிலி –

——————–

ஹேமாமலங்கீம் கமலாஸநாஸ்தாம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு வக்ஷஸ்தல நித்ய வாஸாம்
ப்ரத்யாத் ஸூ வ்யக்த யஸோ விஸாலாம்
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே–5-ஸ்ராவயதி

ஹேமாமலங்கீம் கமலாஸநஸ்தாம் –ஸூவர்ண ரஜஸ தாம் -நிர்மலம் -அமலம் -கமல ஆஸனம்
இத்தை விட்டு விட்டு அவனைக் கேட்க வைப்பதற்காகவே -அவனை சூழ்ந்து
ருக்மிணி சத்ய பாமா பிராட்டி இரண்டு பக்கமும் -திரு மார்பிலும் அமர்ந்து
ஸ்ரீ விஷ்ணு வக்ஷஸ்தல நித்ய வாஸாம் -ஸ்ரீ மத்-அகலகில்லேன் இறையும் என்று
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன் –
ப்ரத்யாத் ஸூ வ்யக்த யஸோ விஸாலாம் -ப்ரஸித்தி பெற்ற -குரு பரம்பரையில்
ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் இடம் கேட்டு ஸ்ரீ விஷ்வக் சேனருக்கு அருளிய பிரசித்தி உண்டே
ஹேமாப்ஜ வல்லீம் சரணம் ப்ரபத்யே-

——————

மஹா பாஹே நித்யே நிரவதிக மஹா மங்கள குணே
ப்ரபத்யே தேவி த்வாம் பிர குண யதி யம் த்வத் பத யுகே
பிரமாத் யத் கோப ஸ்த்ரீ வர கண ஸஹஸ்ராதி பதயே
மமே மாம் விஜ் ஞப்திம் பிரகடய யதீஸான கிருபயா -6-

மஹா பாஹே நித்யே-திருமார்பில் நித்ய வாஸம் செய்யப் பெற்ற பாக்யம் -நித்ய அநபாயினி அன்றோ –
நிரவதிக மஹா மங்கள குணே -அவதி -எல்லை -எல்லையற்ற மங்கள குணங்களை நமக்கு வழங்க புருஷகாரம் –
கடாக்ஷ லேசத்தாலே -அருளுபவள் அன்றோ –
ப்ரபத்யே தேவி த்வாம் பிர குண யதி யம் த்வத் பத யுகே -தாயாரைப் பற்றியே -கத்யத்திலே போலவே -நமக்கும் காட்டி அருள
யுகளம் -இணை அடிகள் -அனைத்து குணங்களையும் வழங்க பற்ற வேண்டுமே –
தீ மனம் கெடுத்து மருவித் தொழும் மனம் வழங்குவாளே
பிரமாத் யத் கோப ஸ்த்ரீ வர கண ஸஹஸ்ராதி பதயே -கோபீ கள் பாவம் -கோபாலனே உள்ளம் நிறைந்து –
அவனையும் விற்கவும் வாங்கவும் பெற்றவர்கள் அன்றோ –
பதினாறாயிரம் தேவிமார் -ஹர்ஷமும் நமக்கு வழங்குவாள் அன்றோ –
மமே மாம் விஜ் ஞப்திம் பிரகடய யதீஸான கிருபயா -அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் -கோபாலன் இடம்
பிரகடனம் செய்து அருள வேண்டும்
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா -தெய்வத்துக்கு அரசே -செய்ய கண்ணா –
கிருபையை கிளப்பி விடுபவள் அன்றோ –

———————–

ஹேமாப்ஜ வல்லி மம தைர்யம் இதம் ஸ்ருணு த்வம்
ஸ்ரீ கூர நாத சடகோப யதீஸ்ய முக்யா
விஞ்ஞாப் யந்தி பவதீம் ப்ரதி தச்ச தேவி
நாராயணே பகவதீ பிரசரேத் த்வயா ஹி -7-ஸ்ரயதே-அவள் நமக்காக ஆஸ்ரயிக்கிறாள்

ஹேமாப்ஜ வல்லி மம தைர்யம் இதம் ஸ்ருணு த்வம் -என்னுடைய விண்ணப்பம் கேட்டு அருள வேணும் –
கீழே ப்ரபத்யே என்றதை விரித்து அருளுகிறார் மேலே
ஸ்ரீ கூர நாத சடகோப யதீஸ்ய முக்யா -பூர்வர்கள் அனைவரும் செய்த க்ருத்யமே –
இவர்களைப் புருஷகாரமாகக் கொண்டு பிராட்டியிடம் விண்ணப்பம் செய்கிறார்
விஞ்ஞாப் யந்தி பவதீம் ப்ரதி தச்ச தேவி -அதே போல் உம்மைப் பற்றுகிறேன்
நாராயணே பகவதீ பிரசரேத் த்வயா ஹி-தேவரீரே அடியேனையும் சேர்த்து அருள வேண்டும் –

——————–

ஸ்ரீ வைகுண்டம் விமல மனஸாம் ஸூரி நாம் சத் ஸமூஹை
சேவ்யம் விஷ்ணோ கநக லலிதே தேவி திவ்யாம் பதம் தே
வாபீ கூப ப்ரவர ஸரிதாம் யத்ர பீ யூஷ தோயே
ப்ரஸ்யோ தந்தி த்ரும பல ரஸா போக்ய பூதாஸ் ரிதாநாம் -8-

ஸ்ரீ வைகுண்டம் விமல மனஸாம் ஸூரி நாம் சத் ஸமூஹை -போம் வழியைத் தரும் இன்பம் எல்லாம் புசித்து –
விரஜை ஆற்றில் மூழ்கி மலம் அற்று தெளிவுற்று -தெளி விசும்பை நண்ணி –அமரர் வந்து அலங்கரித்து சத்கரிப்ப –
மா மணி மண்டபத்து சென்று மா மலராள் மடியில் அமரும் வாழ்வு நமக்கு எதிராசன் வழங்கும் வாழ்வு -ஆர்த்தி பிரபந்தம் –
சூழ் விசும்பு -பாதிக்க அர்த்தமே ஸ்வாமி திரு உள்ளத்தில் இருக்க இந்த பதம் அமைத்து அருளுகிறார்
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியார் உடன் இருந்தமை -அடியார்கள் குழாங்கள் உடன் சேர்ந்து அவனை அனுபவித்து கைங்கர்யம் வேண்டுமே –
சேவ்யம் விஷ்ணோ கநக லலிதே தேவி திவ்யாம் பதம் தே-பொன்னிறம் -மாதவன் -புருஷகாரம் மா நித்ய வாசம்
வாபீ கூப ப்ரவர ஸரிதாம் யத்ர பீ யூஷ தோயே -தடாகம் கிணறுகள் -பொழில்கள் சூழ்ந்த -பிரவாகமாக ஓடும் நீர் நிலைகள்
ப்ரஸ்யோ தந்தி த்ரும பல ரஸா போக்ய பூதாஸ் ரிதாநாம் -போக்யமான -பழ சாறு -செங்கமல வல்லித் தாயார் அருளே இது –
குழந்தைகளும் அருந்தும்படி -மந்த மத்தியான நமக்கும் இப்படி அன்றோ அருளுகிறாள் தாயார் -திவ்ய மான பதம் அருளி –
ஊட்டி விடுகிறாள் தனது கடைக்கண் கடாக்ஷ லேசத்தாலே –

—————–

உத்யா நாநி விசித்திர கோகிலரவை நதி யூஹ சக்ராஹ்வயை
அந்யை வாரி விஹாரிபி விஹகமை நித்யைஸ் ச முக்தைரபி
ஸம் சேவ்யாநி ஸாதாப் ஸரோவர ஸ்தம்யை ஸஹஸ்ரைர் யுதே
திவ்யே மண்டபே மத்யமே மணி மயே மாம் ஸூரிபிர் யோஜயேத் –9-

உத்யா நாநி –நாநா வித உத்யானங்கள் -வண்டினம் முரலும் சோலை —
விசித்திர கோகிலரவை -குயிலினம் -பஞ்சமம் மாறாத சுரம் -அவனைப்பார்த்த ஹர்ஷத்தாலே பல வேறே பாடுமே
நதி யூஹ சக்ராஹ்வயை-சக்ரவாஹம் -பறவையும் -ராகமும் இந்தப்பெயரில் -நதி தீரங்களில்
சக்ரவாகம் -ஆச்சார்யர்கள் –
அந்யை -இவற்றையும் தவிர வேறே பலவும் உண்டே
வாரி விஹாரிபி -ஜலத்தில் விளையாடும் ஹம்சம் -தூவி சேர் அன்னம் துணை யுடன் -சூழ் புனல் குடந்தை போல் இங்கும்
விஹகமை நித்யைஸ் ச முக்தைரபி -பறவைகளும் நித்யரும் முக்தரும் சூழ்ந்து இருக்க –
பக்ஷிகள் -ஆச்சார்ய ஸ்தானம் -மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூர் உறைவான் போல் –
இன்னடிசில் உடன் பால் அமுது உட்டும் குயில் -நம்மாழ்வார் -மாதவிப்பந்தல் -மாதவி -வைகாசி மாதம் –
கிளி குயில் இரண்டும் தோழமை –மடக்கிளியை காய் கூப்பி வணங்கி -எல்லே இளம் கிளி கலியன்
ஆகவே இந்த பாசுரம் -பெரியாழ்வார் -நம்மாழ்வார் -கலியன் -மூவரும்
அதே போல் இங்கும் ஹம்சம் கோகிலம் -குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் –
குயிலான நம்மாழ்வார் -தன்னைப்போல் உலகோரை ஆக்கி அருளி அனைவரும் குயில்கள் -விசித்திர விதித்த குயில்கள்
ஸம் சேவ்யாநி -இவர்கள் உடன் சேர்ந்து தாமும் சேவிக்க அருள் செய்ய வேண்டுமே –
ஸாதாப் ஸரோவர -சதமான முக்தர்கள் உடன்
ஸ்தம்யை ஸஹஸ்ரைர் யுதே -திவ்யே மண்டபே மத்யமே ஆயிரம் கால் மண்டபம் -நடுவிலே
மணி மயே மாம் ஸூரி பிர் யோஜயேத் –அடியேனை அங்கே கொண்டு சேர்த்து அருள வேண்டும் –

————————-

க்ருபயா பரயா ஹி கேவலம் த்வம்
பதிதம் ஸூந்ய கதிம் பவாம் பராசவ்
கருணா சரணி க்ருதாப்ஜ நேத்ரே
கமலே த்ராஹி பரம் ஹிரண்ய கர்போ — 10-ஸ்ரணாதி -பாபங்களை போக்கி புனிதம் ஆக்கி புருஷகாரம்

க்ருபயா பரயா ஹி கேவலம் த்வம் -கிருபையே மட்டுமே அறிந்த தாயாரே -நித்யம் அநுக்ரஹம் –
பதிதம் ஸூந்ய கதிம் -நமக்காக -சம்சாரத்தில் உழன்று பதிதவர்களாகவே உள்ளோம் –
புகல் ஒன்றுமே இல்லாத அநந்ய கதிகள்
பவாம் பராசவ் -சம்சார சாஹரம் -இருளே விளைவிக்கும் பவமாம் என்ற நீண்ட இரவு -ஆர்த்தி பிரபந்தம்
லோகாயதமான லௌகிக விஷயங்களில் உழன்று உள்ள அடியோங்களை
கருணா சரணி க்ருதாப்ஜ நேத்ரே -கருணையே திருவடிகள் -ப்ரேம மகரந்தங்கள் உள்ள திருக் கண்கள்
கமலே த்ராஹி பரம் ஹிரண்ய கர்போ — கமலா தேவி ஸ்துதி அன்றோ இது -நேராக விண்ணப்பம் –
அடியோங்களைக் காத்து அருள வேண்டும் -ஹிரண்ய வர்ணாம் -ஸ்ருதி பிரசித்தம் –
பரம் -ஸம்ஸார பாரத்தில் இருந்து அடியோங்களை ரஷித்து அருள வேண்டும் –

பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்கும் –

——————–

பரமம் அபி பதம் விஹாய பத்மே
சமாதி கதா புவமப்ஜ நாப பாந்தே
த்ரி புவனா ஜநநீதி மர்த்ய லோகே
த்விஜ குண சாம்யமிதம் நஸ அம்ப விசித்ரம் –11-

பரமம் அபி பதம் விஹாய பத்மே -பத்மா -நேராக தாயார் இடம் விண்ணப்பம் –
விண்ணாட்டு இருப்பை இகழந்து அடியோங்களை ரஷித்து அருளவே இங்கு வந்தீர்
சமாதி கதா புவமப்ஜ நாப பாந்தே -ஸம்யக் -பொருந்தி மன்னி உறைந்து அருளுகிறாயே –
பத்ம நாபன் -நான்முகனை – தாயைப் போலவே குழந்தை -இவளும் பத்மாஸனே –
இருவருக்கும் திருமேனியில் இடம் கொடுத்து -பந்துவாக்கி -சீல குணம் காட்டி அருளி –
கணையாழி-சூடாமணி -மாற்றி -ஹ்ருதய ரஹஸ்யம் -ஸரணாகதி ஸாஸ்த்ரம் –
அபய பிரதானம் ஸூ சகம் கணையாழி -தலையால் வணங்கி தொழுது எழுவது ஸூசகம் சூடா மணி –
ஆத்ம பந்து -காட்டவே இங்கே பாந்தே ஸப்த பிரயோகம்
த்ரி புவனா ஜநநீதி மர்த்ய லோகே -க்ருத அக்ருத க்ருதக்ருத மூ உலகுக்கும் அரசியும் அரசனும் –
மூ வுலகும் படைத்த முதல் மூர்த்தி -பரம ஸ்வாமி -பதிம் விஸ்வஸ்ய-ஆதமேஸ்வரீம்
த்விஜ குண சாம்யமிதம் நஸ அம்ப சித்ரம் -ப்ரஹ்ம் அறிய குணங்கள் அடியோங்களுக்கு லேசமும் இல்லையே
அம்ப-அம்மா -ஆனாலும் நீசர்களாக அடியோங்களையும் உஜ்ஜீவிக்க அன்றோ இங்கே பரம பதம் தன்னை இகழந்து வந்து அருளுகிறார்
என்ன விசித்திரம் –

———————–

ஸூவர்ண ரஜதஸ் ரஜாம் ஹிரண்ய விமலாங்க காம்
சிந்தன ஸரஸ்வதீ நிரந்தரம் அபீஷ்டி தாம்
விதி ப்ரமுக தைவதை பிரதி க்ஷண ஸூ பூஷிதாம்
ப்ருகு ப்ரிய ஸூதா மஹம் பஜே அப்ரதி தேவதாம் –12

ஸூவர்ண ரஜதஸ் ரஜாம் ஹிரண்ய -பொன்னும் வெள்ளியும் கலந்து பிரகாசிக்கும் படி
விமலாங்க -நிர்மல அங்கங்கள் –
காம் -பூமி -காம் கங்கை -ஸம்ஸாரத்தில் ரக்ஷண அர்த்தமாக
கூவத்தில் வீழும் கிணற்றில் விழுந்த நம்மை உஜ்ஜீவிக்கவே –
சிந்தன ஸரஸ்வதீ நிரந்தரம் அபீஷ்டி தாம் -சிந்தனா வாக் ஸூத்தி -நிரந்தரமாக இருக்க அருள வேணும் —
அஞ்சலி பரம் -காந்தஸ்யே புருஷோத்தமா -அவன் அடையும் அபிலாஷை ஒன்றே கொடுத்து அருள வேண்டும் –
விதி ப்ரமுக தைவதை பிரதி க்ஷண ஸூ பூஷிதாம் -ப்ரஹ்மாதிகள் -இடைவிடாமல் நன்றாக பூஜிக்கும் படி –
ப்ருகு ப்ரிய ஸூதா மஹம் பஜே அப்ரதி தேவதாம் -பிருகு ரிஷிக்கு -அபிமான புத்ரி அன்றோ –
தேவர்களுக்கு எல்லாம் அப்பால் -குரு பரம்பரையில் ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதனுக்கு அடுத்து –
அடியோங்களை உஜ்ஜீவித்து அருளவே அன்றோ –

——————————

துக்காவஹம் ஸூஹ்ருத லேசம் விவர்ஜிதம் மாம்
அப்ஜாய பாத யுகளே யதி சேகரஸ்ய
பக்த்யா விஹீநபி தாவக பாத பத்மே
லஜ்ஜா விஹீந மதி ரத்ர பவாமி தேவி –13-

துக்காவஹம் -துக்க ஸாஹாரத்தில் ஆழ்ந்து
ஸூஹ்ருத லேசம் விவர்ஜிதம் மாம் -துளியும் நல்ல சிந்தனையோ செயலோ வாக்கோ இல்லையே
அப்ஜாய பாத யுகளே யதி சேகரஸ்ய பக்த்யா விஹீநபி-தாவக பாத பத்மே லஜ்ஜா விஹீநம் –எம்பெருமானார்
திருவடித் தாமரை களிலும் கூட பக்தி இல்லாமல் -பாபே க்ருதே -பயமோ லஜ்ஜையும் இல்லாமல் –
தேவரீர் திருவடித் தாமரைகளிலும் இல்லாமல் -உத்தாரகர் அவர் -புருஷகார பூதை தேவரீர் –
அதி ரத்ர பவாமி தேவி –தேவரீர் அடியோங்களின் பக்தி ரஸத்தை உண்டாக்கி பெருக்கி அருள வேண்டும் –

—————-

பத்ம பிரியே பத்மநி பத்ம ஹஸ்தே
பத்மாஷ காந்தே பவ தாப ஹந்த்ரீ
பவே பவே தே பவது ப்ரஸாதாத்
பக்திர் பவத்யா பத பத்ம யுக்மே –14-ஸ்ரீ ணாதி -பக்தி அனுக்ரஹம் –

பத்ம பிரியே பத்மநி பத்ம ஹஸ்தே பத்மாஷ காந்தே –தாமரை மேல் பிரியம் –
செங்கமலத் தாயார் -கமல வாஹனம் -ஆடிப்பூரம் ஒட்டி இங்கே சேவிக்கிறோம் –
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண் இணையும் அரவிந்தம் அடி இணையும் அஃதே –
அனுக்ரஹங்கள் அருளிய சிவந்த திருக்கண்கள் –காருண்யத்தாலே நீண்ட பெரியவாய மிளிரும் திருக்கண்கள்
பத்மநி -ஸ்வயமே தாமரை -தாமரைக்காடே பூத்தது போல் -சேவை சாதித்து அருளுகிறாயே
ஸ்ரீ ராஜகோபால மன ப்ரியாம் -அன்றோ -ஸூ ப்ரஸன்னமாமாகவே நித்தியமாக சேவை –
பவ தாப ஹந்த்ரீ -பவே பவே தே பவது ப்ரஸாதாத் பக்திர் பவத்யா பத பத்ம யுக்மே –பிரதிபந்தகங்களைப்
போக்கி அருளி -மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தாலும் தேவரீர் பக்தியை விடாமல் இருக்க அருளி
திருவடி இணைகளிலே நித்ய வாசம் பண்ணும் படி அருள வேணும் –
தாயார் பிரசாதம் பெற்ற பின்பே ஸ்ரீ ரெங்கம் சென்று ஈட்டுப் பெருக்கர் ஆகிறார் –

———————-

மித்ரை சாகம் மிஹி ரத நயா வாரி பூரே விஹாராந்
வ்யாதந் வாநா ஸ பதி ஸகலா ஷாலயந் தத்ப யோபி
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவிச தாஸ்யா ராயந் ஹ்ருஷ்ட சேத
சாயம் சர்வா க்ருஹ உப நயன் கோ படிம் போவதாந் ந – 15-

மித்ரை சாகம் -நண்பர்கள் கூட்டம் -தன்னேராயிரம் பிள்ளைகள்
மிஹி ரத நயா -துள்ளிக் குதித்து ஓட-செண்டு கோலும் கையுமாக சேவை ஸ்ரீ ராஜகோபாலன் –
சாட்டைக்குச் செண்டு பத பிரயோகம் -ஸ்வாமி நாத ஐயர் அறிந்து கொண்ட அர்த்தம் இவரை
செண்டு அலங்கார ராஜ கோபால மன்னார் ஜீயர்- மன்னார் குடி ஜீயர்-மா முனிகள் ஏற்படுத்திய மடம் -இன்றும் உண்டே –
கற்றுக் கறவை கணங்களும் மித்ரர்கள் தானே இவனுக்கு
வாரி பூரே விஹாராந் -வ்யாதந் வாநா ஸ பதி ஸகலா ஷாலயந் தத்ப யோபி – நீர் நிலைகளில் அவற்றைக் குளிப்பாட்டி —
கன்றுகள் பாலைக் குடிக்கப் பண்ணி -மீதிப் பாலைக் கறந்து –
பூயஸ் தஸ்யாஸ் தட புவிச -மேலே கூட்டி வந்து
தாஸ்தா ராயந் ஹ்ருஷ்ட சேத -மீண்டும் புழுதி அடைந்து ஹ்ருஷ்டராக
சாயம் சர்வா க்ருஹ உப நயன் கோ படிம் போ வதாந் ந – சாயங்காலம் மீண்டும் வர -கோபிகள் காத்து இருந்து
விரஹ தாபம் போக்கிக் கொண்டு -கோ பரிபாலனம் ஒன்றாலே மகிழ்ந்து –
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உகப்பவன் -கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளை அன்றோ –
கோ மடத்தார் கோ பாலன் அனுபவம்

——————-

சரணா கத ஜன சரண ஆபரணே
கருணா த்ருஸம் ப்ரசாராய தாம்
பவ மரு கேலேந கிந்நம் பாலய
கோபால நாயிகே தேவி –16-

சரணா கத ஜன -சரணாகதர்கள் -அனைவரும் ஜனித்த த்ரியக்குகளும் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானும் சரணாகதன் தானே
சரண ஆபரணே -அவள் திருவடிகளுக்கு ஆபரணமாகவே கொண்டு அருளுபவள் அன்றோ
ஆபரணங்கள் அவளை அடைந்து அழகு பெறுமா போலவே நாமும் மிதுன தம்பதிகளை அடைந்து அழகு பெறுவோம்
தானே சூட்டிக் கொள்ளும் ஆபரணங்கள் ஆவோம் சரணாகதி செய்த உடனே
கருணா த்ருஸம் -கருணையே வடிவானவள் அன்றோ -கிருபா சமுத்திரம் –
த்ருஸம் ப்ரசாராய தாம் -கடாக்ஷம் பெருகி வந்து -வழிய வேண்டும் என்று நமக்காக பிரார்த்தனை இதில் பண்ணி அருளுகிறார் –
பவ மரு கேலேந கிந்நம் —ஸம்ஸாரம் -விளையாட்டு -அவனுக்கு -துக்கம் நமக்கு -கந்துகம் -பந்து-முக்குண சேர்க்கை – –
லோக வத்து லீலா கைவல்யம் -அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
பாலய கோபால நாயிகே தேவி -பரி பாலனம் பண்ணி அருளவே இங்கே சேவை பண்ணி அருளுகிறீர் –

—————-

ஸ்ரீ ராஜ கோப தயிதே ஸ்ரித லோக பாலே
ஸீலாதி ஸீலந பரிஷ்க்ருத தேவ தேவி
காமாதி தோஷ கண பூர்ணம் அஸூய யாட்யம்
மாம் கார்யாஸூ க்ருபயா வசகா ஸூ தந்யம் -17-ஸ்ரீயதே -ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் -புருஷகார பிரதிபத்தி

ஸ்ரீ ராஜ கோப தயிதே -ஸ்ரீ ராஜ கோபாலன் தயையே அன்றோ -செங்கமல வல்லித் தாயார்
ஸ்ரித லோக பாலே -அதனாலே ஆஸ்ரிதர்கள் அனைவரையும் பரி பாலனம் செய்து அருளுகிறாள்
அனைத்தும் அவளது ஸங்கல்பம் அடியாகவே
ஸீலாதி ஸீலந பரிஷ்க்ருத தேவ தேவி -புரையறக் கலந்து
ஸீலவானான அவன் இடம் அடியோங்களைச் சேர்த்து அருள வேண்டும் –
காமாதி தோஷ கண பூர்ணம் அஸூய யாட்யம் -ஈனமாய் எட்டும் –போக்கி அருளும்- –
ஏனமாய் கிடந்த எந்தை பாதம் வணங்கி வாழ்த்து -திருமழிசை பிரான் –
காமம் க்ரோதம் கோபம் மோகம் மதம் மாச்சரியம் -அஸூயை ஆகிய எட்டும் போக்கி அருளி
மாம் கார்ய ஆஸூ க்ருபயா வசகா ஸூ தந்யம் –அடியோங்களையும் தேவரீர் கிருபை ஒன்றாலே ரக்ஷித்து அருளி –
அந்தமில் பேரின்பம் அருள அன்றோ தேவரீர் இங்கே நித்ய வாஸம் பண்ணி அருளிற்று –
ஸூ தந்யம் ஒன்றையே அறியும் குழவிகள் அன்றோ அடியோங்கள் –

——————

ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்த பல ஸ்ருதி ஸ்லோகம்
ஸ்ரீ உபதேச ரத்னமாலை
ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதியிலும் இது போல் உண்டே

வர வர முனி க்ருதிரிய நபி கமலா கமலாஷா யோகாய
கமலா ஸ்துதிரிதி புவநே ஜயது ஜநா நாம் பவாப்தி நைவ்ர் பஜதாம்

வர வர முனி க்ருதிரிய நபி கமலா கமலாஷா யோகாய- நம் ஸ்ரீ ஸ்வாமி செங்கமல திருக்கண்கள்
கொண்ட செங்கமல வல்லித் தாயாருக்காக ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்துதி அன்றோ
கமலா ஸ்துதிரிதி புவநே ஜயது
இந்த ஸ்துதி லோகத்தில் ஜயம் அடையட்டும் -இந்த ஸ்துதிக்கே மங்களா சாசனம் இது
அதுக்கு மேலே
ஜநா நாம் பவாப்தி நைவ்ர் பஜதாம்-சம்சார சாகரம் தாண்டுவிக்கும் நாவாயும் – ஓடம் –
தோணியும் ஆகுமே இது –
பஜதாம்-ஆகவே இந்த ஸ்துதியைப் பஜிப்போம்

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ செங்கமல வல்லித் தாயார் ஸமேத ஸ்ரீ ராஜகோபால மன்னார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ர தனியன் பெருமை -ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் —

November 5, 2020

ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மாமுனிகள் (ஐப்பசித் திருமூலம்)
ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம் |
யதீந்த்ர ப்ரவணம் வந்தே ரம்ய ஜாமாதரம் முநிம் ||

ஸ்ரீ திருமலை ஆழ்வார் கருணைக்குப் பாத்திரரும்,
ஞானம் பக்தி முதலிய குணங்கள் கடல் போல் நிரம்பியவரும்
ஸ்ரீ யதீந்த்ரர் ஸ்ரீ ராமாநுசரை எப்போதும் அனுசரித்திருப்பவருமான
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மாமுனிகளை வணங்குகிறேன்.

தெய்வ வாக்கில் வந்த மஹிமை உண்டே –
இந்த ஸ்லோகம் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே பண்டு
ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திரு மகனாகவும் ஸ்ரீ கண்ணபிரானாகவும் திரு அவதாரம் செய்து அருளினவன் –

மா முனி வேள்வியைக் காத்து அவபிரதம் ஆட்டிய அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே அரங்கத்தம்மா -என்றும்
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அண்டர் கோன் அணி அரங்கன் -என்றும்
மதுரை மா நகரம் தன்னுள் கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை அரங்க மாலை -என்றும்
திரு அவதரித்த காலத்திலும் சில வியக்திகள் இடம் ஆஸ்ரயித்து திரு உள்ளத்தில் வெறுப்புடன் இருக்க
அது தீரும் படி ஸதாச்சார்ய லக்ஷண பூர்த்தியுடன் இவரை ஆஸ்ரயிக்கப் பெற்றோமே
என்று ஹ்ருஷ்டராய் இருந்தமை
இந்த ஸ்லோகத்தில் ஒவ் ஒரு விசேஷணத்தாலும் ஸ்புடமாகக் காட்டப்படுவதைக் காணலாம் –

ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் ஒரு ஸ்ரீ சைல தயாபாத்ரமான ஒரு வியக்தியை -சைலம் ரிஸ்யமுக பர்வதம் –
அதுக்கு ஈசர் மதங்க முனிவர் -அவருக்கு தயா பாத்திரம் சுக்ரீவன் –
ஸூ க்ரீவம் சரணம் கத-ஸூ க்ரீவம் நாதம் இச்சதி -என்று இருந்த பெருமாள் மனஸ்தாபம் பட
நேர்ந்த குறை தீர திருமலை ஆழ்வார் என்னும் திருவாய் மொழிப்பிள்ளை இன்னருளுக்கு
இலக்கான நம் ஸ்வாமியை அடைந்து குறை தீரப் பெற்றான்

அங்கு சமுத்திரம் ராகவோ ராஜா சரணம் கந்தும் அர்ஹதி-என்ற விபீஷணன் வாக்கின் படி சரண் அடைந்தும்
சாபமாநயா ஸுமித்ரே சராம்ச்ச ஆஸீ விஷாபமான் சாகரம் சோக்ஷயிஷ்யாமி -என்று முடிந்த குறை தீர
இந்த ஞான பக்தி வைராக்யக்யம் மிக்குள்ள ஆர்ணவம் பற்றி குறை தீரப் பெற்றான்

அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்து அருளும் பெருமாள் என்று போற்றப்படும் ஸ்ரீ ராமானுஜர் -இதில்
மந்திபாய் வட வேங்கட மா மலை வானவர்கள் சாந்தி செய்ய நின்று அருளிய
அரங்கத்து அரவின் அணையானுக்கு மனஸ்தாபம் இல்லை என்றாலும் –
தன்னை யுற்று ஆட் செய்வதில் காட்டிலும் தன்னை யுற்று ஆட் செய்யும் தன்மையினோரை யுற்று
ஆட் செய்வாரையே சிறந்தவர் என்று பாடக் கேட்டவர் ஆகையால்
யதீந்த்ரை விட யதீந்த்ர ப்ரவணரை இறைஞ்சி மகிழ்ந்தான்

விச்வாமித்ர சாந்தீப முனிகளை அடைந்து பட்ட குறைகள் தீர ஸமஸ்த கல்யாணக் குணக் கடலான
வைராக்ய நீதியான ரம்யஜா மாத்ரு முனியை ஆஸ்ரயித்து ஹ்ருஷ்டர் ஆனான்

மன்னு புகழ் சேர் மணவாள மா முனிவன்
தன்னருளே தஞ்சம் எனத் தாம் கொண்ட மின்னு புகழ்
வேதியர்கள் தாள் அன்றி வேறு அறியாதார்
மேதினியில் விண்ணவருக்கும் மேல் அன்றோ –

———————————–

ஸ்ரீ சைல அஷ்டகம் -ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்வாமிகள்-–6-

ஸ்ரீ மான் ரெங்கேஸ்வரோ யத் வகுல வர வஸோ பாஷ்ய ஸாரார்த்த ஜாதம்
ஸ்ருத்வா ஸுவ்ம்யோ பயந்தா முனி வர சரணே ஸாத்ர பாவம் ப்ரபந்ந
ஸ்ரீ சைலே ஸேதி பத்யம் ககபதி நிலேயே மண்டபே தத் ஸமாப்தவ்
உக்த்வாஸ் அத்யே தவ்யமே தன் நிகில நிஜ க்ருஹே ஸ்வாதி ஸத் தத் ததாதவ் –

ஸாத்ர பாவம்-ஸிஷ்ய பாவம் –
உக்த்வாஸ் அத்யே தவ்யம் ஏதன் -முதல் முதலில் இத்தையே சொல்ல வேண்டும்
நிகில நிஜ க்ருஹே-அனைத்து க்ருஹங்களிலும் திவ்ய தேசங்களிலும்

ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை–ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள்–

ஆனந்த வருடத்தில் கீழ்மை ஆண்டில்
அழகான ஆனி தனில் மூல நாளில்
பானுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய
பௌரணையில் நாளிட்டுப் பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்
அழகாக மணவாளர் ஈடு சாற்ற
வானவரும் நீறிட்ட வழக்கே என்ன
மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே –7–

சென்றவர்கள் இருவருமே சேர வந்து
திருவரங்கன் தினசரியைக் கேளா நிற்பச்
சந்நிதி முன் கருடாழ்வார் மண்டபத்தில்
தாம் ஈடு சாற்றுகின்ற சமயம் தன்னில்
பொன்னி தனில் நீராடி புகழ்ந்து வந்து
புகழ் அரங்கர் சந்நிதி முன் வணங்கி நிற்பச்
சந்நிதியின்று அரங்கர் தாமே அந்தத்
தனியனுரை செய்து தலைக் கட்டினாரே –5–

பிரமாதீச வருஷம் -ஆனி -பவுர்ணமி -மூலம் -12-6-1433-அன்று தனியன் அவதாரம்

ஸ்ரீ குரு பரம்பரை அனுசந்தானம் லஷ்மீ நாத -தனியன்
ஸ்ரீ ராமானுஜர் -யோ நித்யம் அச்யுதா -தனியன்
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -மாதா பிதா -தனியன்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஸ்துதி -பூதம் சரஸ் ஸ-தனியன்

மா முனிகளுக்கு முன்பு உள்ள தனியன் அனுசந்தான க்ரமம் இப்படியே இருக்க –
அவற்றுக்கும் முன்பு இந்தத் தனியனை அனுசந்திக்க ஆணை பிறந்தது
இதுவே குரு பரம்பரைக்கும் பொருந்தும் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பரம்பரையில் உள்ள ஆச்சார்யர்கள் அனைவருக்கும் பொருந்தும் படியை மேல் பார்ப்போம்

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள்
ஸ்ரீ சைலம் -திருமலை –
திருமலையே ஆயன் புன வேங்கை நாறும் வெற்பு -என்றும்
திருமலை மேல் எந்தைக்கு -என்றும் ஸ்ரீ பேயாழ்வார்
அந்த ஸ்ரீ சைலத்துக்கு ஈசன் திருவேங்கடவன் -அங்கு இன்றும் ஸ்ரீ ரெங்க மண்டபம் உண்டே –
நம் பெருமாள் பல ஆண்டுகள் அங்கே எழுந்து அருளினது நாம் அறிந்ததே

ஸ்ரீ சைலத்தைத் தனக்குப் பாத்திரம் ஆக்கிக் கொண்ட ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் என்றும் கொள்ளலாம் –
கானமும் வானரமும் வேடுமுடை வேங்கடமான -உலகுக்கு எல்லாம் தேசமாய் திகழும் மலையைத்
தன்னுடைய தயைக்குப் பாத்திரம் ஆக்கி
தென்னாடும் வடனாடும் தொழ நின்ற திருவரங்கம் -நல்லோர்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -விட்டு
பல்லாண்டுகள் எழுந்து அருளி இருந்தான் அன்றோ –
திருவரங்கன் தீ பக்த்யாதி குண ஆர்ணவன்
யஸ் ஸர்வஞ்ஞ-ஸர்வ வித் -என்றபடி ஞானக்கடல்
ஸ்நேஹ பூர்வம் அநு த்யானம் பக்தி -ப்ரீதி -அடியவர்கள் இடம் அளவற்ற ப்ரீதி கொண்டவன் -அன்றோ

யதீந்த்ரர் இடம் இவன் கொண்ட ப்ராவண்யம் லோக ப்ரஸித்தம் –
அவரும் மயலே பெருகும் படி ப்ராவண்யம் அரங்கன் மேலே கொண்டவர்

ரம்யஜா மாதா -அழகிய மணவாளன் தானே –

முனி -மனந சீலன் -உறங்குவான் போல் யோகு செய்யும் பெருமான் அன்றோ

—————-

2-ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் –
ஸ்ரீ திருமலையைத் தனக்குப் பாத்திரமாகி பல்லாண்டுகள் எழுந்து அருளி இருந்த நம்பெருமாள்
ஸ்ரீ சைலன் என்று கொண்டு அவன் தயைக்குப் பாத்திரம் அன்றோ இவளும்
இவளே ஸ்ரீ பத்மாவதிப் பிராட்டியாக ஸ்ரீ சைலனான திரு வேங்கடம் உடையானுக்குப் பாத்ரம் ஆனாள் –
திருவேங்கடத்தைத் தனது தயைக்குப் பாத்திரம் ஆக்கி ஐஸ்வர்யம் பொலிய ஆக்கி அருளினாள் என்றுமாம் –

அவன் ஸ்வரூபத்தாலே விபு -இவள் ஞானத்தால் விபு –
அகலகில்லேன் இறையும் -என்று தண்ணீர் தண்ணீர் என்னுமவள் ஆகையால் பக்தி ஆர்ணவம் அன்றோ –

விந்த்ய மலை அடிவாரத்தில் இருந்து யதீந்த்ரரை மீட்டு -வேடுவச்சியாக தண்ணீர் கேட்டு –
ப்ராவண்யம் காட்டி அருளினாள் அன்றோ –
அவரது ப்ராவண்யம்-ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீ நிவாஸே -ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலும் ஸ்ரீ கத்யத்திலும் காணலாமே –

ரம்யஜா மாதரம் -அழகே வடிவு எடுத்தவள் -உலகுக்கு எல்லாம் தாய் அன்றோ
முனி -சேதனர் உஜ்ஜீவனத்துக்காகவே அவனை அழகாலும் இவர்களை அருளாலும் திருத்துபவள் அன்றோ –

———–

3-ஸ்ரீ சேனை முதலியார்
வானவர் வானவர் கோன் உடன் சிந்து பூ மகிழும் திருவேங்கடம் -என்றும்
வானவர் வானவர் கோன் உடன் நமன்று எழும் திருவேங்கடம் -என்றும்
அவன் தயைக்குப் பாத்திரமானவர் அன்றோ –

த்வதீய புக்த உஜ்ஜித சேஷ போஜிநா த்வயா நிஸ் ருஷ்டாத்மப ரேண-ஸ்ரீ ஆளவந்தார் வாக்கின் படி
உலகையே நிர்வகிக்கும் ஞானத்தையும்
அவன் அமுது செய்து அருளிய ப்ரஸாதத்தையே அமுது செய்கின்ற பக்தியும் உடையவர் அன்றோ

விஸ்வக்சேனோ யதிபதிரபூத் –சப்தாதி –32-என்றபடி யதீந்த்ர அவதார பிரவணர் அன்றோ இவர்

ரம்யஜா மாதுர் மனநம் கரோதீதி ரம்யஜா மாத்ரு முனி -அவனையே ஸர்வ காலம் த்யானம் செய்பவர் அன்றோ –

——————————-

4- ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -3-3-
உலகம் உண்ட பெரு வாயா –6-10-
ஸ்ரீ த்வயம் பூர்வ உத்தர வாக்யார்த்தம் இரண்டுமே திருவேங்கடப் பதிகங்களே –
அவனுடைய பரிபூர்ண தயைக்குப் பாத்ரம் ஆனவர்

மதி நலம் அருளப் பெற்றவர் -தீ பக்த்யாதி குண ஆர்ணவம்

பொலிக பொலிக பொலிக –கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்
பராங்குச பாத பக்தம்

ரம்யஜா மாதுர் மனநம் கரோதீதி ரம்யஜா மாத்ரு முனி -அவனையே ஸர்வ காலம்-
கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் என்று வாய் வெருவும்படி இருப்பவர் அன்றோ –

—————-

5-ஸ்ரீ நாத யாமுனர் தொடக்கமாக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஆச்சார்ய குரு பரம்பரை –
அனைவருமே ஸ்ரீ சைல நாத பாத்ர பூதர்களே
ஞான வைராக்ய ராஸயே
அகாத பக்தி சிந்தவே

அனைவரும் எம்பெருமானார் ப்ராவண்யத்துக்கு இலக்கு ஆனவர்களே

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பரமாகும் பொழுது ஸ்ரீ ஆளவந்தாரே யதீந்த்ரர் என்று கொள்ளலாமே

ரம்யஜா மாதுர் மனநம் கரோதீதி ரம்யஜா மாத்ரு முனி என்றபடி அழகிய மணவாளனையே –
ஸர்வ காலம்- சிந்தித்துக் கொண்டே இருப்பவர்கள் தானே அனைவரும் –

————————-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவ வேர் பற்று ஸ்ரீ ரெங்கமே
ஸ்ரீ மா முனிகள் ஒருவரே சகல பூர்வாச்சார்யர்கள் வடிவமாக -embodiment -திகழும் ஸ்வாமி
மா முனிகளின் அஷ்டோத்ர சத நாம ஸ்தோத்ரத்தில்
சர்வ பூர்வோத்தர ஆச்சார்ய ஸூதா சாகர ஸந்த்ரமா -என்பது உண்டே

இந்த தனியன் மற்றவைகளைப் போல் வேறே ஸ்தோத்ர பாடங்களில் இருந்து எடுக்கப்படாமல்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே திருச் சோதி வாய் திறந்து அருளிச் செய்து முதல் முதல் அனுசந்திக்க ஆஜ்ஜை செலுத்தி
இதன் மூலம் நாம் அனைவரையும் அநுஸந்திக்க வைத்து அருளினான் –

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் என்று அனுசந்திக்க
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு நகரியில் எழுந்து அருளி சேவை சாதிக்கும் மூவரையும் குறிக்கும்

அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ,
சடகோபன் தண்தமிழ்நூல் வாழ, கடல் சூழ்ந்த,
மன்னுலகம் வாழ, மணவாள மாமுனியே,
இன்னுமொரு நூற்றாண் டிரும்.

இவ்வாறாக குரு பரம்பரையின் முதல் ஆசார்யரான, ஶ்ரீமந் நாராயணனே, கடைசி ஆசார்யன்
ஸ்ரீ மணவாள மாமுநிகளுக்கு சீட்ரானதால் ஆதியும், அந்தமும் ஒன்றே என்றாயிற்று.

“ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச் செயல் வாழி
தாழ்வாது மில் குரவர் தாம் வாழி” .
அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தன் தமிழ் நூல் வாழ
கடல் சூழ்ந்த மண் உலகம் வாழ
மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்

ஆழ்வார்கள் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
அருளிச் செயல் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
தாழ்வாது மில் குரவர் தாம் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
அடியார்கள் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
அரங்க நகர் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
கடல் சூழ்ந்த மன் உலகம் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்

ஆழ்வார்கள் வாழ அருளிச் செயல் வாழ வேண்டும்
அருளிச் செயல் வாழ தாழ்வாது மில் குரவர் தாம் வாழ வேண்டும்
தாழ்வாது மில் குரவர் தாம் வாழ அடியார்கள் வாழ வேண்டும்
அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ வேண்டும்
அரங்க நகர் வாழ சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ வேண்டும்
சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ கடல் சூழ்ந்த மன் உலகம் வாழ வேண்டும்
கடல் சூழ்ந்த மன் உலகம் வாழ மணவாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இருக்க வேண்டுமே

ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மகாத்மனே
ஸ்ரீ ரெங்க வாசினே பூயாத் நித்ய சீர் நித்ய மங்களம் –

——————-———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வைபவம் -ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் —

November 4, 2020

மதுரேணு ஸமாபயேத்-மதுரத்துடன் முடிக்கவே மா முனிகள் உடன் பூர்வாச்சார்ய பரம்பரை ஸமாபநம் –
முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உள்ளப் பெற்றோம்
முழுதும் அவை நமக்குப் பொழுது போக்காகப் பெற்றோம் –என்றபடி
தூய அமுதைப் பருகிக் களிப்பதற்கே தானே நம் ஸ்வாமியின் திருவவதாரம்

ஸ்ரீ ராமானுஜரை திவாகரனாகவும் நம் ஸ்வாமியை சந்த்ரனாகவும் என்று அறுதி விடலாமே
ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகனும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனும் போலவே
அதுக்கு ஏற்ப அவர் ஸ்ரீ ராமாயணம் ஸ்ரீ திருமலை நம்பி இடம் ஒரு சம்வத்சரம் கேட்டு அனுபவிக்க
நம் ஸ்வாமியோ ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வ ஸ்ரீ ஸூக்திகளுக்கு ஸ்ரீ ஈட்டையும் பிரமாணங்களையும்
தொகுத்து ஸ்ரீ அழகிய மணவாளனுக்கே சாதித்து அருளினை ஏற்றம் உண்டே –

ஸ்ரீ வியாக்கியானங்கள் அருளிச் செய்து அருளும் பொழுதும் பூர்வர்களுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளையே காட்டி அருளி –
பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி வாழ -என்று கொண்டாடும் படி அன்றோ நம் ஸ்வாமி –

நாந் ருக்வேத விநீ தஸ்ய நா யஜுர் வேத தாரிண நா ஸாம வேத விதுஷ ஸக்யமேவம் ப்ரபாஷிதம்
நூநம் வ்யாகரணம் க்ருத்ஸ்னம் அநேந பஹுதா ஸ்ருதம் -என்று ஸ்ரீ வால்மீகி முனியும்
இல்லாத யுலகத்து எங்கும் ஈங்கு இவன் இசைகள் கூரக் கல்லாத கலையும் வேதக் கடலுமே என்னும் காட்சி
சொல்லாலே தோன்றிற்றன்றே ஆர் கொலிச் சொல்லின் செல்வன் வில்லார் தோள் இளைய வீர
விரிஞ்சனோ விடை வலானோ -என்று ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் ஸ்ரீ திருவடியைக் கொண்டாடியது போலவே
நமது ஸ்வாமி விசத வாக் சிரோமணியாகவே திகழ்ந்தாரே —

ஸ்ருஷ்டி தானே லீலை -அதுக்கு பிரயோஜனம் லீலை அல்ல –லீலை -தாதாத்விக ரஸம் ஒழிய
காலாந்தரத்தில் வரும் பலனைக் கருதிச் செய்வது இல்லையே
இதுக்குப் பிரயோஜனமாகேவல லீலை -என்று மூலத்தில் இருந்தாலும்
இதுக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை கேவல லீலையே என்கிற வாக்ய ஸந்நிவேசம் இருந்து
இருக்க வேணும்-இப்படி லாக்ஷணகிக நிர்வாஹம் பண்ணி அருளி
பூ பரிப்பது போலே காட்டி அருளும் அழகு அனுபவிக்கத் தக்கது –

தென் அரங்கம் கோயில் கொண்ட நம் தெய்வ சிகாமணி -நம் விசத வாக் சிகாமணியிடம் ஈடு சாதிக்கக்
கேட்க ஆவல் கொண்டு தமது திரு முன்பே கருட மண்டபத்தில் ஆஸனம் இட்டு அருளி சாதிக்க ஆணை இட
நாம் யார் பெரிய திரு மண்டபம் அமர் நம் பெருமாள்
தாமாக எம்மைத் தனித்து அழைத்து -நீ மாறன்
செந்தமிழ் வேதத்தின் செம் பொருளை நாளும் இங்கே
வந்து உரை என்று ஏவுவதே வாய்ந்து -என்று நைச்யம் தோற்ற அனுசந்தித்து அருளினார் –

இந் நீணிலத்தே எமை ஆள வந்த இராமானுசனை இரும் கவிகள் புனையார் —
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் போல்வார் கவிகள் இல்லை என்பதை அமுதனார் –

நம் மா முனிகளுக்கு அஷ்ட திக் கஜங்கள் பன்னிப் பன்னி அன்றோ கவிகள் புனைந்துள்ளார்கள்

ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா –
ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம்
ஸ்ரீ வர வர முனி காவ்யம்
ஸ்ரீ வர வர முனி சம்பூ
ஸ்ரீ வர வர முனி கர்ண அம்ருதம்
ஸ்ரீ அம்ருத த்வநி

————-

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே ரஹஸ்ய த்ரயங்களை ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு உபதேசித்து
குரு பரம்பரையில் முதல் ஸ்தானம்
ஸ்ரீ பத்ரி நாராயணன் முதலில் திருமந்திரம் வெளிட்டு அருளி –
சிஷ்யனும் ஆச்சார்யனும் தானாகே -நர நாராயணனாய் வெளியிட்டு அருளினான் –

சூரணை–ஸ்ரீ முமுஷுப்படி-6
சிஷ்யனாய் நின்றது சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு -நாட்டார் அறியாமையாலே –
அத்தை அறிவிக்கைக்காக –

ஆனால் ஆசார்யனாய் நின்று வெளி இட்டு அருள அமையாதோ ?
சிஷ்யனாய் நின்றது எதுக்காகா ?-என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது

ஆசார்யனாய் நின்று வெளி இட்டு அருளின அளவு அன்றிக்கே -தானே சிஷ்யனுமாய் கொண்டு நின்றது –
ஆச்திகோ தர்ம சீலச்த சீலவான் வைஷ்ணவ ச சுசி
கம்பீரச் சதுரோ தீரச் சிஷ்ய இத்யபிதீயதே -என்றும் –

சரீரம் வசூ விஞ்ஞானம் வாசா கர்ம குணா நசூன் குர்வர்த்தம்
தாரேயேத்யஸ்து ச சிஷ்யோ நேதர ஸ்ம்ருத -என்றும் –

சத்புத்திஸ் சாதுசேவி சமுசித சரிதஸ் தத்வ போதாபிலாஷி
ஸூஸ்ருஷி சத்யக்தமான ப்ரநிபாதன பர பிரச்னகால பிரதீஷ
சாந்தோ தாந்தோ அனசூயஸ் சரண முபகதஸ் சாஸ்திர விசுவாச சாலி
சிஷ்ய ப்ராப்த பரீஷாம் க்ருதவிதபிமத்தஸ் தத்வதச் சிஷணீய–நியாஸ விம்சதி -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியும்

சாத்யாந்திர நிவ்ருத்தியும் –
பல சாதன சிஸ்ருஷையும் –
ஆர்த்தியும்
ஆதரமும்
அனசூயையும்
உடையனாய் இருக்கையும் ஆகிற சிஷ்ய லஷணம் லோகத்தில் உள்ளார் அறியாமையாலே –
அத்தை ஸ்வ அனுஷ்டானத்தாலே அறிவிக்கைக்காக என்கை-

உபதேசத்தால் அறிவிக்கும் அளவில் -ஸ்வோத்கர்ஷம் தேடிக் கொள்ள வந்தான் இத்தனை என்று
நினைக்கவும் கூடும் –
அனுஷ்டானத்தில் அறிவிக்கும் அளவில் நமக்கும் இது வேணும் என்று
விஸ்வசித்து பரிக்ரஹிக்கைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே-

ஆச்சார்ய சிஷ்ய க்ரமம் அங்கு ஸ்பஷ்டமாக வெயிடாமையாலே மீண்டும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் மீண்டும் ஒரு முறை சிஷ்யனாய் நின்று
தன்னுடைய அனுஷ்டானத்தாலே சிஷ்ய லக்ஷணங்களை ஸ்பஷ்டமாகவே காட்டி அருளினார் –

அவற்றில் பிரதானமான கர்தவ்யங்கள்
1- ஆச்சார்யனுக்கு தனியன் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்
2- குரும் ப்ரகாஸயே த் தீமான் -என்றபடி ஆச்சார்யர் மஹிமையை உலகு எங்கும் பரப்ப வேண்டும்
3- தனது உடைமைகள் அனைத்தும் ஆச்சார்யனுக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும்
4- ஆச்சார்யனுடைய திரு நாமத்தைத் தானும் தரிக்க வேண்டும்
5- ஆச்சார்யனுடைய திரு நக்ஷத்ரத்தையும் தீர்த்தத்தையும் உத்சவமாகக் கொண்டாட வேண்டும் –

பூர்வாச்சார்யர்கள் உடைய அனைத்து ஸ்ரீ ஸூ க்திகளையும் திரு உள்ளத்தில் தரித்து கோர்த்து
சாதிக்க வல்ல விசத வாக் சிகாமணி மா முனிகள் ஒருவரே என்பதால்
இவரையே ஆச்சார்யராகக் கொண்டான்

தன் சொல்லால் தான் தன்னைக் கீர்த்தித்த மாயன்
நம்மாழ்வாரை -மாறனில் மிக்கு ஓர் தேவும் உளதோ –2-2-3-மால் தனில் -மாறனில் – என்று அருளிச் செய்வித்தது போல்
மா முனிகளையும்
தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னில் அன்பு ஒன்றும் இல்லாதார்
அன்பு தன் பால் செய்தாலும் -அம்புயை கோன்
இன்ப மிகு விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான்
ஆதலால் நண்ணார்கள் அவர் திரு நாடு -என்று
அம்புயை கோன் -தனது குருவான மா முனிகள் இடத்தில் அன்பு செய்யாதவர்கள் தனது மேல்
எவ்வளவு அன்பு செய்தலும் மோக்ஷம் அளிக்க மாட்டான் -என்று அருளிச் செய்ய வைத்தான் –

—————-

அழகிய மணவாளன் -திரு நாமம் பூர்வர் பலருக்கும் உண்டே
1-அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -நாயனார் –
2-வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்
3-ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருக்குமாரருக்கும் அழகிய மணவாளன் –
நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளை என்றே இவரைக் குறிப்பிடுவார்கள்
4-யதீந்த்ர பிரவணர்-நம் ஸ்வாமி

முனி -மனன ஸீலா முனி
முனியே நான்முகனே முக்கண் அப்பா -10-10-1- -அவனையே நம்மாழ்வார் –
முனியே திரு மூழிக் களத்து விளக்கே –7-1-6- திருமங்கை ஆழ்வார் –
இந்த சேதனர் அறியாது இருக்கச் செய்தெ எப்போதும் ஓக்க ஹிதத்தையே அனுசந்தித்து இருக்குமவன் அன்றோ –
நம் ஸ்வாமியும்
எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் வந்த உபதேச மார்க்கத்தைச் சிந்தை செய்து
பின்னரும் கற்க உபதேசமாகப் பேசுகின்றேன் என்றும்
முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உள்ளப் பெற்ற முனி அன்றோ –

மா முனி
மா முனி வேள்வியைக் காத்து அவப்ரதம் ஆட்டிய அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே -திருப்பள்ளி -4-
தவம் புரிந்து உயர்ந்த மா முனி கொணர்ந்த கங்கை யின் கரை மேல் வதரி யாஸ்ரமத்து உள்ளானே -1-4-8-
விராதைக் கொன்று வண் தமிழ் மா முனி கொடுத்த வரி வில் வாங்கி -பெருமாள் -10-5-
என்று மந்த்ர உபதேசம் பண்ணி ஆச்சார்ய ஸ்தானம் வகித்ததாலேயே
விஸ்வாமித்ரரையும் அகஸ்தியரையும் அருளிச் செய்தார்கள் அன்றோ –
நம் ஸ்வாமியும் ஈடு காலஷேபம் செய்து அருளி மா முனி ஆனதில் வியப்பு இல்லையே –

அழகிய மணவாளன் -திரு நாமமும் பெரிய பெருமாளின் சங்கல்பத்தாலே ஏற்பட்டது
நம் ஸ்வாமி ஸந்யாஸ ஆஸ்ரமம் கொள்ளும் பொழுது சடகோப ஜீயர் -திரு நாமம் தரிக்க விரும்பி
பெரிய பெருமாள் இடம் விண்ணப்பிக்க
அவர் அழகிய மணவாளன் -என்று முந்தைய திரு நாமத்தையே முடிய நடத்த வேணும் என்று அருளிச் செய்தார் –
என்று யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவம் சொல்லுமே
அப்படி இருந்தால் தானே சிஷ்யனாக பொழுது தானும் ஆச்சார்யர் திரு நாமம் தரிக்கும் வாய்ப்பை
இழக்க ஒண்ணாது என்றே இந்த சங்கல்பம் –

மணவாள மா முனியே வர வர முனி என்கிறோம் –

————————-

ஆதி சேஷனை ஆளவந்தார் -ப்ரக்ருஷ்ட விஞ்ஞான பலகை தாம -ஞானத்துக்கு எல்லாம்
இருப்பிடமாகவே இருப்பதால் தான் நம் உடையவராகவும் நம் ஸ்வாமியாகவும் அவதாரம் –

வேதாத்மா விஹகேஸ்வரன் –
தாஸ -ஸஹ -நிவாஸ -ஸய்யா -ஆஸனம்
இருவருமே ஸமமாக இருந்தாலும்
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம்
நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும்
புணையாம் அணி விளக்காம் பூம் பட்டாம் புல்கும்
அணையாம் திரு மாற்கு அரவு –முதல் -53-போன்ற பெருமை வேறே யாருக்கும் அருளிச் செயல்களில் இல்லையே
பாகவத அபசாரம் பண்ணும் ஆபத்தை விளக்க பெரிய திருவடி -ஸுமுகன் -விஷயத்தில் எனக்கு எண்ணப் பண்ணிட்றே
விண்ணுளார் பெருமாற்கு அடிமை செய்வாரையும் செறும் ஐம்புலன் அவை –திருவாய் –7-1-5-
எனக்கு ஆமிஷமாய் இருக்கிற இத்தைக் கைக்கொண்டு நோக்குவதே
தேவரீரையும் நாய்ச்சிமாரையும் நெடும் காலம் வஹித்துக் கொண்டு திரிந்தேன் –
நான் என் பெற்றேன் -என்று சொன்னான் அன்றோ

அடுத்த கடும் பகைஞற்கு ஆற்றேன் என்றோடி
படுத்த பெரும் பாழி சூழ்ந்த விடத் தரவை
வல்லாளன் கை கொடுத்த மா மேனி மாயவனுக்கு
அல்லாது மாவரோ ஆள் –ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி-80-

பதிப்பகைஞற்கு ஆற்றாது பாய் திரை நீர்ப் பாழி
மதித்தடைந்த வாளரவம் தன்னை -மதித்தவன் தன்
வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனை
அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா–நான்முகன் திருவந்தாதி-74-

நஞ்சு சோர்வதோர் வெஞ்சின வரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணாய்
நெஞ்சில் கொண்டு நின் அஞ்சிறைப் பறவைக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து
வெஞ்சொல் ஆளர்கள் நமன் தமர் கடியர் கொடிய செய்வன யுளவதற்கு அடியேன்
அஞ்சி வந்து நின்னடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -பெரிய திருமொழி-5-8-4-

மேலும் இன்னும் ஒரு அபசாரம் பெரிய திருவடிக்கு சொல்வதும் உண்டே

முள் எயிற்று ஏய்ந்திலக் கூழை முடி கொடா
தெள்ளியள் என்பதோர் தேசிலள் என் செய்கேன்
கள்ளவிழ் சோலைக் கணபுரம் கை தொழும்
பிள்ளையை பிள்ளை என்று எண்ணப் பெறுவரே–8-2-9-பாசுர வியாக்யானத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை –

பெரிய திருவடி எழுந்தருளச் செய்தே ஒரு பர்வதாக்ரத்திலே வைகித் தங்கப் புக்கான் –
அந்த பர்வத சிகரத்திலே ஒரு பெண் பெண்டாட்டி பகவத் குணங்களைப் பேசக் கேட்டு
தான் ஸ்திரீயாய் இருக்க பகவத் பஜனத்திலே இத்தனை ருசி உண்டாவதே
இவள் ஒரு புண்ய ஷேத்ரத்திலே இருக்கப் பெற்றது இல்லையே -என்று வெறுக்க
அநந்தரம்
விடிந்த அளவிலே இவன் போக நினைக்க
இவன் சிறகுகள் உதிர்ந்து எழுந்து இருக்க மாட்டாதே இருந்தான் -என்று
மகா பாரதத்திலே ஆரண்ய பர்வதத்திலே எழுதிற்று –

ஆக இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து-
பகவத் விஷயத்தில் ஒரு கீற்றுப் புகுர நின்றான் யாவன் ஒருவன்
அவன் பூர்வ வ்ருத்தத்தை பார்த்துக் குறைய நினைக்கக் கடவன் அல்லன் –
அவன் இருந்தபடியே உத்தேச்யம் பண்ணிக் கொண்டாட அடுக்கும் -என்கிற அர்த்தத்தை வெளியிடுகிறது –
துராசாரோபி -இத்யாதி –

இது போல் பகவத் அபசாரமோ பாகவத அபசாரமோ ஆதி சேஷனுக்கு எங்குமே அருளிச் செயல்களில் இல்லையே –
இது போல் அபசாரம் பட்டால் அடையும் அதோ கதியைக் காட்டி அருளவே பெரிய திருவடியை
இவ்வாறு செய்யும்படி சங்கல்பித்து அருளினான் –

பெரிய திருவடிக்கு இல்லாத பெருமை ஆதி சேஷனுக்கு உண்டு என்பதுக்கு
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-திருப்பாவை-26-

விதானத்துக்கு திருவவதரித்த அன்று பணத்தை இட்டுக் கவித்துக் கொண்டு போந்த
திரு வநந்த வாழ்வானைக் கொடாது ஒழிவான் என் என்னில் –
எல்லாரையும் போகச் சொன்னாலும் தன்னை ஒழிய
ஓரடி இட மாட்டாதவன் ஆகையாலே -அத்த வாளத்தைக் கொடுத்தான் –

மண் மிசை யோநிகள் தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே
கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா உலகோர்கள் எல்லாம்
அண்ணல் இராமானுசன் வந்து தோன்றிய வப்பொழுதே
நண்ணரு ஞானம் தலைக் கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே –ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி- 41-

இப்படி எம்பெருமானை விட்டு ஒரு நொடிப் பிரியாமலும் -அவனும் கை விட்ட உலகத்தை
திருத்தி அருளிய பெருமை உண்டே -ஆதிசேஷனுக்கு

ஆங்கு ஆரவாரமது கேட்டு அழல் உமிழும்
பூங்கார் அரவணையான் பொன்மேனி யாம் காண
வல்லமே யல்லமே மா மலரான் வார் சடையான்
வல்லரே அல்லரே வாழ்த்து–10-

பூங்காரரவு –
தன் பரிவாலே பிரதிகூலரான நமுசி ப்ரப்ருதிகள் மேலே விஷ அக்னியை உமிழா நிற்பானாய்-
பரிவின் கார்யம் ஆகையாலே அடிக் கழஞ்சு பெறும் படியாய் இருக்கிற
அழகிய சீற்றத்தை யுடைய திரு வநந்த ஆழ்வான்

1-10-1-ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –

அவன், ஆங்கு ஆரவாரமது கேட்டு அழலுமிழும் பூங்கார் அரவணை’யாவன் அன்றே?
அப் பரம பதத்திலும் இப்படிச் செய்யுமவன், பகைவர்கள் நிறைந்திருக்கும் இத் தேசத்தில் இப்படிச் செய்யச் சொல்ல வேண்டுமோ?
ஆங்கு ஆரவாரமாவது, “அஹமந்நம் அஹமந்நம் அஹமந்நம் அஹமந்நாத: அஹமந்நாத: அஹமந்நாத:” என்னும் ஆரவாரம்.
அஹமந்நம்-
நான் பகவானுக்கு இனியன்;
அஹமந்நாத: –
நான் பகவானாகிற இன்பத்தை அனுபவிக்கிறவன். (தைத்திரீய உபநிடதம், பிரு. 10.)
‘அங்கே அது கேட்டு அப்படிப் படுகின்றவர்கள் இத் தேசத்தில் இது கண்டால் சொல்ல வேண்டுமோ?’ என்றபடி.
‘இவர்கள் இப்படி அலமருகைக்கு அடி என்?’ என்னில்,
அரவணை மேல் தோன்றல் திசை யளப்பான் பூவார் அடி நிமிர்த்த போது-ஸ்ரீ திருவனந்தாழ்வானைப் படுக்கையாக வுடைய ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
காடும் ஓடையும் அளக்கைக்காகப் புஷ்பஹாஸ ஸூகுமாரமான திருவடிகளை நிமிர்த்த போது,
எல்லாம் படவேண்டாவோ அவன் இப்படி வியாபாரியாநின்றால்?’ (இரண்டாந்திருவந். 71.)

மங்களாஸானத்தை நித்யமாகக் கொண்ட பெரியாழ்வார் அநிமிஷரைப் பார்த்து
உறகல் உறகல் ஒண் சுடர் ஆழியே சங்கே
அறவெறி நாந்தக வாளே யழகிய சார்ங்கமே தண்டே
இறவு படாமல் இருந்த எண்மர் உலோகபாலீர்காள்
பறவை அரையா உறகல் பள்ளியறை குறிக் கொள்மின் -5 2-9 –

அநிமிஷரையும் ஆய்த்து-
பிரயோஜனாந்த பரரான மகா ராஜரும் அகப்பட பரியும் விஷயத்துக்கு நித்யர் பரிய கேட்க வேண்டா இறே –
அகர்களையும் அகப்பட உறங்காதே கொள்ளுங்கோள் என்னும் படி இவர் பரிவு –
இவர்களுக்கு உறக்கம் ஆவது -குண வித்தராய் -நஞ்சு உண்டாரைப் போலே தம் தாமை அறியாது இருத்தல் –
அனுபவத்திலே இழிந்து கைங்கர்ய பரராய் இருத்தல் –

இதிலும் திரு அனந்தாழ்வானைக் குறித்து அருளிச் செய்யவில்லையே
படுக்கையில் சாய்ந்தார் உறங்கும் அத்தனை அல்லது படுக்கைக்கு உறக்கம் உண்டோ-நாயனார் –
உறங்கா வில்லி என்று பெயர் பெற்றவன் அன்றோ –

ஆனால் இங்கே ஒரு ஸந்தேஹம் எழலாம்
ஆழ்வார்கள் திரு அவதாரங்களைப் பற்றி நம்பிள்ளை –
முக்தரிலே ஒருவரை இங்கே போர விட்டதாகில் -நாம் போந்த கார்யம் முடிந்தவாறே போகிறோம் என்று ஆறி இருக்கக் கூடும்
அங்கன் அன்றியிலே -இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்றும்
பாவியேனைப் பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ -என்றும்
மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -என்றும்
முன் பரவை கடைந்து அமுதம் கொண்ட மூர்த்தீயோ -என்றும் கூப்பிடுகையாலே
இவர் சம்சாரிகளில் ஒருவராம் அத்தனை -என்று அருளிச் செய்கிறார்
அப்படி இருக்க ஆச்சார்யர்களை நித்யர்கள் அவதாரம் என்னலாமோ என்கிற சங்கை உதிக்கும்
நம் ஸ்வாமியும் ஆர்த்தி தலையெடுத்து ஆர்த்தி பிரபந்தம் அருளிச் செய்துள்ளார் அன்றோ
இதுக்கு முன்னோர் அருளிச் செய்யும் சமாதானம் –
திருவந்த ஆழ்வான் திரு வவதரிக்கும் போது எல்லாம் கூடவே
சக்ரவர்த்தி திருமகனாகவும் கிருஷ்ணனாகவும் வந்து இடைவிடாமல் கைங்கர்யம்
செய்து கொண்டே அன்றோ இருந்தார்கள்

ஆனாலும்
ஆதியிலே அரவரசை அழைத்து அரங்கர் அவனியிலே இரு நூறு ஆண்டு இரு நீர் என்ன
பாதியிலே உடையவராய் வந்து தோன்றிப் பரமபதம் நாடி அவர் போவேன் என்ன
நீதியாய் முன் போலே நிற்க நாடி நிலுவை தன்னை நிறைவேற்றி வாரும் என்ன
சாதாரணம் எனுமா வருடம் தன்னில் தனித் துலா மூல நாள் தான் வந்தாரே -ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை -ஸ்ரீ அப்புள்ளார்
வடமொழி வேத வியானங்கள் அருள உடையவர்
தமிழ் வேத வியாக்கியானங்கள் அருள நம் ஸ்வாமி
அருளிச் செய்த அனந்தரம் ஆர்த்தி தலையெடுத்து ஆர்த்தி பிரபந்தம் அருள-எம்பெருமான் -73- திருநக்ஷத்த்ரத்திலே
தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டு அருளினான்
ஆக இந்தவிஷயத்திலும் திருவனந்த ஆழ்வான் உடைய வை லக்ஷண்யமே ஸித்தித்தாயிற்று –

————–
சிறப்புப் பெயர்கள்
யதீந்த்ர ப்ரவனர்
வரவர முனி
சௌமய ஜாமாத்ரு முனி
சௌ மய பயந்த்ரமுனி
பெரிய ஜீயர்
வியக்யான சக்கரவர்த்தி.

செய்ய தாமரைத் தாளினை வாழியே ,சேலை வாழி திருநாபி வாழியே
துய்ய மார்பும் புரிநூலும் வாழியே சுந்தரத் திரு தோளினைவாழியே
கையுமேந்திய முக்கோலும் வாழியே கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
பொய்யில்லாத மணவாள மாமுனி புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே”

——————-———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –