Archive for the ‘ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர்’ Category

ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சார சாரம் —

February 2, 2019

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

ஸ்ரீ கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

ஸ்ரீ ராமானுஜ தயா பாத்ரம் ஞான வைராக்ய பூஷணம் ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம்

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

விகாஹே நிகமாந்தார்ய விஷ்ணு பாத சமுத்பாவம்
ரஹஸ்ய த்ரய சாராக்யாம் த்ரிஸ் ரோதசம் அகல்மஷாம்
அவ்விஞ்ஞாதம் விஜாநதாம் விஞ்ஞாதம் அவிஜாநதாம்
ரஹத்ய த்ரய சாராக்யம் பரம் ப்ரஹ்மாஸ்து மே ஹ்ருதி

நமோ ராமாநுஜார்யாய சவும்ய மூர்த்தி ஸூஸூநவே விசித்ர சித்ர சாரோயம் யஸ்ய அனுக்ரஹ வாரிஜா

வேதே சஞ்ஜாத கேதே முநிஜன வசனே ப்ராப்த நித்யாவமானே
சங்கீர்ணே சர்வ வர்ணே சதிததநுகுணே நிஷ் பிரமாணே புராணே
மாயாவாதே சமோதே கலி கலுஷ வசாத் சூன்ய வாதே விவாதே
தர்ம த்ராணாய யோபூத் ச ஜயதி பகவான் விஷ்ணு கண்டாவதார

———————————-

32–அதிகாரங்கள் -4-பாகங்கள் உண்டு
முதல் பாகம் -அர்த்த அநு சாசனம் -22-அதிகாரங்கள் -தத்வ ஹித புருஷார்த்த -சித் அசித் ஈஸ்வர விவரணம்
இரண்டாம் பாகம் -ஸ்திரீகரணம் –4-அதிகாரங்கள் -சங்கா பரிஹாரமும் -விவரத்தை நிலை நாட்டலும்
மூன்றாம் பாதம் -பாத வாக்ய யோஜனை -3-அதிகாரங்கள் –ரஹஸ்ய த்ரய விளக்கம்
நான்காம் பாதம் –ஸம்ப்ரதாய ப்ரக்ரியா -3-அதிகாரங்கள் -ஆச்சார்ய சிஷ்ய கடைமைகள் -கிரந்த பல ஸ்ருதி அருளி தலைக் கட்டுகிறார்

ஒவ் ஒரு அதிகாரமும் -முதலில் ஸ்லோக ரூபமாக -கீழே சொன்ன விஷயமும் -மேலே சொல்லப் போகும் விஷயமும் –
அந்த அந்த அதிகாரத்தின் விஷயமும் –
அதுக்கு ப்ரமாணங்களாக -ஸ்ம்ருதி இதிஹாச சம்ஸ்க்ருத திவ்ய ஸூக்திகள் -அருளிச் செயல்கள் -சுருக்கமான தமிழ் பாட்டு –
இறுதியில் சுருக்கமான ஸ்லோகம் -இப்படி க்ரமமாக அமைந்துள்ளது –

———————————–

ஸ்ரீ குரு பரம்பரா சார சாரம் -நன்றும் தீதும் நமக்கு உரைப்பாறை நாடிப் பெறுதல்

அர்த்த அநு சாசன பாகம்
1-உபோத்காத அதிகாரம் -க்ரந்தத்தின் தலை வாசல் திறப்பு
2-சார நிஷ்கர்ஷ அதிகாரம் -எட்டு இரண்டு எண்ணிய சதிர்க்கும் தனி நிலை
3-பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் -துழாய் முடியான் உடம்பாய் நாம் அடியோம் -என்ற முக்கிய அடிப்படைக் கொள்கை
4-அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் -அடிப்படையில் அலர்ந்த ஐந்தறிவு
5-தத்வத்ரய சிந்தனை அதிகாரம் -அரு -உருவானவை பற்றி ஆய்வு
6-பர தேவதா பாரமார்த்யதிகாரம் -திரு மாதுடன் நின்ற புராணம்
7-முமுஷூத்வ அதிகாரம் -வீடினை வேண்டும் பெரும் பயன்
8-அதிகாரி விபாக அதிகாரம் –நீண்டும் குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளை ஏற்பவர்
9-உபாய விபாக அதிகாரம் -பல மறையின் பரம நெறி
10-பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் -அநந்யராய் வந்து அடையும் வகை –
11-பரிகர விபாக அதிகாரம் -துணையாம் பரனை வரிக்கும் வகை
12-சாங்க பிரபதன அதிகாரம் -அறமே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தமை –
13-க்ருதக்ருத்யாதிகாரம்-வேள்வி அனைத்தும் முடித்தமை
14-ஸ்வநிஷ்ட அபிஜ்ஞாந அதிகாரம் -மூன்றில் நிலையுடைமை –
15-உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம் -கடன்கள் கழற்றிய அடிமை
16-புருஷார்த்த காஷ்ட அதிகாரம் -நல்லடியார்க்கு ஆதரம் மிக்க அடிமை
17-சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம் -மேதினியில் இருப்பது விதியினாலே
18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் -மாளாத வினை அனைத்தும் மாளும் வகை
19-ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் -வானாடுகந்தவர் வையத்து இருப்பிடம் நன் நிலம்
20-நிர்ணய அதிகாரம் -உடலைச் சிறை வெட்டி விட்டு வழிப் படுத்தும் வகை
21-கதி சிந்தனை அதிகாரம் -வானேறும் வழி கண்டோம்
22-பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் -அந்தமிலா பேரின்பம் அருந்துதல் –
குருக்கள் குரை கழல் கீழ் மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுதல்

ஸ்திரீகரண பாகம்
23-சித்த உபாய சோதன அதிகாரம் -திரு நாரணன் மன்னிய வன் சரண்
24-ஸாத்ய உபாய சோதன அதிகாரம் -வரிக்கின்றனன் குறி ஒன்றால்
25-ப்ரபாவ வ்யவஸ்தித அதிகாரம் -அடியார் ஆதரத்தில் ஆரண நீதி நெறி குலையாமை
26-ப்ரபாவ ரக்ஷ அதிகாரம் -தண்மை கிடக்க தரம் உள்ளமை

பத வாக்ய யோஜனா பாகம்
27-மூல மந்த்ர அதிகாரம் -நன் மனு ஓதினம்
28-த்வய அதிகாரம் -திருமால் பாதம் இரண்டும் சரண் எனப் பற்றி அடிமை கொள்ளுதல்
29-சரம ஸ்லோகார்த்தம் -மன்னருள் வாசகத்தால் மருள் அற்றமை

சம்பிரதாய ப்ரக்ரியா பாகம் –
30-ஆச்சார்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -அருளுற்ற சிந்தையினால் அழியா விளக்கு ஏற்றினார்
31-சிஷ்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -இருள் அனைத்தும் மாற்றினவர்க்கு ஒரு கைம்மாறு
32-நிகமன அதிகாரம் -நிலைகள் தான் உளனாய் உகக்கும் தரம்

————————————–

ஆச்சார்யரை அணுக -அவர் கடாக்ஷத்தால் கற்கும் மூல மந்த்ரம் -ஐந்தறிவு புகட்டி –
இவ்வைந்தில் முத்தத்வத்தை விளக்கி
இத்தத்துவம் மூன்றில் புராணனே புகல் பயன் என்கிறது
வீடினை வேண்டுபவர் செய்யும் பக்தி அல்லது பிரபத்தி தான் மோக்ஷ உபாயங்கள்
பிரபத்தி செய்ய அனைத்து உலகும் உரியது என அங்கங்களை விளக்கி
அங்கி பரமனுக்கு அடிமை என்ற நினைப்பே என்கிறது
இப்படி வேள்வி முடித்து நிஷ்டையுடன் மேதினியில் இருக்கும் அளவும் கைங்கர்யங்களை
பாகவதர்கள் வரையில் சாஸ்த்ரப்படியே செய்து காலத்தைக் கழிக்கும் ப்ரபன்னனுக்கு பாபங்கள் கழியும்
காலத்தைக் கழிக்க பாகவதர்கள் வசிப்பதாய் உள்ள இடமே ஏற்றது
சரீரம் விழ எம்பெருமான் ஜீவனை அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் புறப்படச் செய்கிறான்
புறப்பட்ட ஜீவனை விரஜா நதியைக் கடத்துவித்து அழகு ஓலக்கத்திலே நித்ய முக்தர்களோடு
புரையப் பரிமாறும் படி செய்விக்கிறான்
ஜீவன் தேச விசேஷத்தை அடைந்து எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு
முழுமையான பேர் இன்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டே இருப்பான்
மேலே சித்த உபாயமான எம்பெருமானைப் பற்றியும் ஸாத்ய உபாயங்களை பற்றியும்
அறிந்த ஞானத்தை ஸ்திரப்படுத்துகிறது
ஸாத்ய உபாய ப்ரபாவத்தை வரை அறுத்து ரஷிக்கிறது
அடுத்து அஷ்டாக்ஷர த்வய சரம ஸ்லோகத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது
கடைசியாக ஆச்சார்ய சிஷ்யர்களின் கடமைகளை குறிப்பிட்டு கிரந்தத்தை
பல ஸ்ருதியுடன் தலைக் கட்டுகிறது –

————————-

பிரயோகிக்கப்பட்ட பதங்களின் லக்ஷணம்–

பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் —
த்ரவ்யம் -சேதனம் அசேதனம் ஈஸ்வரன் என்ற பிரிவை யுடைய அந்த வஸ்துவே
அத்ரவ்யம் -அந்த த்ரவ்யத்தின் குணம் போன்ற தன்மை குணங்கள்
சத்தா -ஸ்வரூபம் -வாஸ்துவின் முதல் க்ஷண சம்பந்தத்தைச் சொல்வது
ஸ்திதி -வஸ்துவின் மேன் மேலான க்ஷண சம்பந்தத்தைச் சொல்வது
ப்ரவ்ருத்தி -த்ரவ்யத்தின் செயல்
தர்மம் -த்ரவ்யத்தின் அடையாளம் -லக்ஷணம்
தர்மி -தர்மத்தை உடைய த்ரவ்யம்
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -எந்த தர்மம் அறியப் படா விட்டால் தர்மி ஸ்வரூபமே அறிய முடியாதோ அது
நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணம் -எந்த தர்மம் தர்ம ஸ்வரூபத்தை மற்றவைகளை விட வேறாகத் தெரிவிக்கிறதோ
ஆத்மா -ஒரு த்ரவ்யத்துக்கு எக்கால -எந்த நிலையிலும் -தாரகனாய் -நியாந்தாவாய் -சேஷியாய் -இருக்கை
சரீரம் -சேதனனுக்கு எக்கால -எந்த நிலையிலும் -ஆதேயமாய் -விதேயமாய் -சேஷமாய் இருக்கை

தத்வ த்ரய சிந்தனா அதிகாரம்
அசேதன தத்வம் -ஞானத்துக்கு ஆஸ்ரயமாய் பிறருக்கே தோன்றுவதாய் இருப்பது
சேதனத்வம் -ஞானத்தை உடையதாய் இருக்கை
ஞானத்தவம் -தன்னுடையவோ வேறு ஒன்றினுடையவோ இருக்கையை அறியச் செய்கை
ஜடத்வம் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் அற்று இருக்கை
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் -தான் தெரியும்படிக்கு வேறு ஒரு ஞானத்தின் உதவி இன்றியும் பிரகாசிப்பது
ப்ரத்யக்த்வம் -தனக்குத் தான் குணங்களோடு தோன்றுகை
விஷயத்வம் -தன்னை ஒழிந்த ஒன்றைக் காட்டுதல்
ஆத்ம வர்க்க லக்ஷணம் -சேதனத்வமும் ப்ரத்யக்த்வமும்
ஈஸ்வர லக்ஷணம் -விபுத்வ -ஸ்வாமித்வத்தோடு சேதனனாய் இருக்கை
ஜீவ லக்ஷணம் -அணுவாயும் சேஷனாயும் இருக்கை
அசேதன லக்ஷணம் -ஞான ஆஸ்ரயம் இன்றிக்கே மற்றவர்க்கே தோன்றக் கடவனாய் இருக்கை

பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம்
அதிகாரம் -பல உபாயத்தில் இழிபவனுக்கு பலத்தில் அர்த்தித்வமும் உபாயத்தில் சாமர்த்யமும்
பலம் -அதிகாரம் உடையவனும் ப்ரயோஜனமாய் அடையப்படுவதாக இருப்பது
அர்த்தித்வம்-அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை
உபாயம் -பலத்தை அடையச் செய்ய வேண்டியதாக விதிக்கப் பட்டது –
சாமர்த்யம் – சாஸ்திரத்தை அறிகை / அறிந்தபடி அனுஷ்ட்டிக்க வல்லனாகை /
சாஸ்திரம் சொன்ன ஜாதி குணாதிகள் உடைமை
ஆகிஞ்சன்யம் -வேறே ஒரு உபாயத்தை -உபாசனத்தை -செய்வதில் சாமர்த்தியம் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -மோக்ஷத்தை தவிர்த்து வேறே பலனை நாடாமை /
தான் விரும்பும் பலனை அடைய வேறே ஒரு தெய்வத்தை நாடாமை

———————————————-

ஸ்ரீ குரு பரம்பரா சார சாரம் -நன்றும் தீதும் நமக்கு உரைப்பாறை நாடிப் பெறுதல்
யஸ் ஸ்ரேயஸ்யாந் நிச்சிதம் ப்ரூஹி தாமே சிஷ்யஸ்தேஹம் சாதி மாம் த்வாம் ப்ரபன்னம் -என்று
அர்ஜுனன் வேண்டிய கணக்கில் பயனை விழைவோர் ஆச்சார்யரை அணுக வேண்டியதின் அவஸ்யத்தை விளக்குவது

குருப்ய தத் குருப்யச்ச நமோ வாக மதீ மஹே
வ்ருணீ மஹே ச தத்ராத்யவ் தம்பதீ ஜகதாம் பதீ
நன்றும் தீதும் உரைப்பார் யார் -எம்பெருமானும் -அவன் தண் அவதாரமேயான நம் ஸம்ப்ரதாய ஆச்சார்யர்களும்
ஏன் நாட வேணும் -ஏன் எனில் ஆச்சார்யன் உபதேசித்த வித்யை தான் நிலைக்கும்
நாடிப் பெற பிரமாணம் -என்ன –
விதி உள்ளது -ஆகவே நித்யம் / பிராயச்சித்தம் -ஆகவே நைமித்திகம் /ஞான சாதனம் ஆகவே காம்யம் ஆகிறது
எவர்க்குத் தேவை -பாபியான க்ஷத்ர பந்து வாகிலும்-புண்யனான புண்டரீகனே யாகிலும்
எதற்குத் தேவை -மோக்ஷ உபாயம் அறிய -செய்து எல்லையில்லா ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் அனுபவிக்க
பெற்று இனிச் செய்வது -ஆச்சார்யர்களைப் போற்றுவது -உபதேசித்த மந்த்ரங்களை மறைத்து ரஷிப்பது
எம்பெருமான் பரம ஆச்சார்யனாவது எப்படி என்னில்
ஹம்ஸ -மத்ஸ்ய -ஹயக்ரவ -நாராயண -கீதாச்சார்யனாக திரு அவதரித்து
வ்யாஸாதிகள் -ஆழ்வார்களை அநு பிரவேசித்து -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -மஹா பாரதம் -அருளிச் செயல்கள்
சனகாதி ஜீவர்களை நியமித்து நாரதர் பராசரர் சனத் குமாராதிகளுக்கு ஞானம் கொடுத்து பிரவசனம் செய்வித்து அருளி
ஆழ்வாராதிகளுக்கு அருளால் உபதேசித்து –
பாஷாண்டிகளை நிரசிக்க ஸம்ப்ரதாய ரக்ஷணத்துக்கு ஆச்சார்யர்களாக அவதரித்ததும் இத்யாதி
சிஷ்யருக்குள் ஞானத்தில் தாரதம்யம் குரு பக்தியில் வாசியே ஹேது

———————————

அர்த்த அநு சாசன பாகம்
1-உபோத்காத அதிகாரம் -க்ரந்தத்தின் தலை வாசல் திறப்பு
அவர் கடாக்ஷத்தால் மூன்றினுள்ளும் நாளும் உகக்கப் பெறுவதே இக்கிரந்தத்தின் பயன் என்று விளக்குகிறது
ஆபகவத்த பிரதிதாம் அநகாம் ஆச்சார்ய சந்ததிம் வந்தே மனசை மம யத் ப்ரஸாதாத் வசதி ரஹஸ்ய த்ரயஸ்ய சாரோயம்
ஆச்சார்யர் அனுக்ரஹத்தால் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் மனசில் நிலை பெற்று இருக்கும்

—————————————————-

2-சார நிஷ்கர்ஷ அதிகாரம் -எட்டு இரண்டு எண்ணிய சதிர்க்கும் தனி நிலை
ஆச்சார்யர் இடம் கற்கும் கல்விகள் பலவாயினும் எட்டு இரண்டு எண்ணுவதே சதிர்க்கும் தனி நிலை என்கிறது
பல கற்ற மெய்யடியார் –
வேதங்களில் -பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி சாஸ்திரம் -விஷ சாம்ய அத்யந்த அ சாரம்/ கர்ம காண்ட விஷயங்கள் -அல்ப சாரம் /
ஸ்வர்க்காதி புருஷார்த்துக்கு சாரம் சார தாமம் / தகவல் லாபம் -உபநிஷத் சார தமம் –ரஹஸ்ய த்ரயம் -அத்யந்த சார தமம் –

—————————————————-

3-பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் -துழாய் முடியான் உடம்பாய் நாம் அடியோம் -என்ற முக்கிய அடிப்படைக் கொள்கை
இம்மூன்றில் முக்கியமாம் மூல மந்த்ரம் -முதல்வனுக்கு இவ்வுலகு உடல் -எனத் தெளிவிக்கும் என்கிறது
நிருபாதிக -ஆதாரத்வ -சேஷித்வ -நியந்த்ருத்வ –
பிரணவம் -அ -எம்பெருமான் -/ அ ஆய -எம்பெருமானுக்கு / ஆ ஆய உ -எம்பெருமானுக்கே /
அ ஆய உ ம -எம்பெருமானுக்கே ஜீவன் சேஷன்
உ பிராட்டி -மிதுனத்துக்கே சேஷன் என்றுமாம் அர்ஜுனன் ரதம் போலே –
பெருமாள் சீதா பிராட்டி இளைய பெருமாள் நடந்து காட்டியது போலே

————————————–

4-அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் -அடிப்படையில் அலர்ந்த ஐந்தறிவு
இம் முக்கியத்தைச் சார்ந்ததான ஐந்தறிவு புகட்டி நிற்கிறது
பர ஸ்வரூபம்-ஸ்ரீ யபதி – -சத்யம் ஞானம் -அநந்தம் -ஆனந்தம் -அமலம் –
அகில ஹேயப்ரத்ய நீக கல்யாணை ஏக -/ உபய விபூதி உக்தன் /
ப்ராப்ய ப்ராபக உபையுக்த குணங்கள் / அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
அர்த்த பஞ்சகத்தில் உள்ள –
எம்பெருமான் -நான் -அஹங்காரம் -இவையே தத்வத்ரயங்கள்
பகவத் நிக்ரஹ விரோதி நீக்கும் பரிஹாரம் பிரபத்தி -தஸ்ய ச வசீ கரணம் தச் சரணாகதி ரேவா -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்

———————————————

5-தத்வத்ரய சிந்தனை அதிகாரம் -அரு -உருவானவை பற்றி ஆய்வு
இவ் வைந்தில் உடம்பு கொடு மோஹம் கெட உதவும் முத் தத்வத்தை விலக்கி நிற்கிறது

கேவல ப்ரக்ருதி -மூல பிரகிருதி மரு ஸ்ரீ வத்ஸம் /
ப்ரக்ருதி -விக்ருதி -மஹான் -அஹங்காரம் தன்மாத்ரை ஆகிய -3-
கேவல விக்ருதி -மனாஸ் இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் ஆகிய -21-
மஹான் -தண்டு /அஹங்காரம் -சாத்விக ரஜஸ் தாமச -சங்கு சார்ங்கம் / மனஸ் -திகிரி
கர்ம இந்திரியங்கள் -வாக்கு பாணி பாதம் பாயு உபஸ்தம் –
ஞான இந்திரியங்கள் -கண் காது மூக்கு நாக்கு த்வக் -இவை சரங்கள்
தன்மாத்திரைகள் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம் -பஞ்ச பூதங்கள் -இவை வனமாலை
பிருத்வி -கந்தம்/ தண்ணீர் -ரசம் / அக்னி -ரூபம் / காற்று -ஸ்பர்சம் /ஆகாசம் -சப்தம்

———————————–

6-பர தேவதா பாரமார்த்யதிகாரம் -திரு மாதுடன் நின்ற புராணம்
இத் தத்துவம் மூன்றில் திரு மாதுடன் நின்ற புராணனே புகல் -பயன் -என்கிறது –

————————–

7-முமுஷூத்வ அதிகாரம் -வீடினை வேண்டும் பெரும் பயன்
இவ் வளவான அறிவால்-எனக்கு உரியன்-எனது பரம் -எனது பேறு என்னாது
அஞ்சிறைக்கு அஞ்சி பெரும் பயன் வீடினை வேண்டுபவர் முமுஷூ என விளக்கம் அளிக்கிறது
முதல் ஆறு அதிகாரங்களால் தத்வ விளக்கம் –
அடுத்து ஆறு அதிகாரங்களால் ஹித விளக்கம் அருளிச் செய்வதற்கு முன்பு
முமுஷூத்வ அதிகாரம் வளரும் ஏழு படிகள்
1-ப்ரதிபாதன பிரதிதந்தர சரீராத்மா பாவம் அறிவது
2-தேஹ இந்திரியங்களை விட உண்டான ஆதம்ந வைலக்ஷண்யம் அறிதல் -உபோத்காதாதிகாரம்
3-க்ருத்ய கரணம் -அக்ருத்ய அகரணம்
4-தான் சேஷ -ஆதேய விதேய-அநு -அல்ப சக்தன்-அறிந்து –
5-ரஹஸ்ய த்ரய ஞானம் -அர்த்த பஞ்சக ஞானம் பெற்று அஹங்கார மமகாரங்களை ஒழித்து
6-சுவர்க்கம் கைவல்யம் அல்பம் அஸ்டகஹ்ரம் அறிந்து சாரதம அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் அடைய பாரிப்பு
7-ஸூவ பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தராய் ஈஸ்வர பிரவ்ருத்திக்கு ஹேதுவான சரண் அடைய முமுஷுக்கு அதிகாரம் கிட்டும் –

—————————————-

8-அதிகாரி விபாக அதிகாரம் –நீண்டும் குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளை ஏற்பவர்
இவ்விதம் வீடு வேண்டும் தகுதி உடையோர் செய்யும் பக்தி அல்லது பிரபத்தி தான்
இருவகையாய் நின்ற போதிலும் அவர்கள் உடலை விட்ட பின் பெரும் பேறு ஒரே வகை தான் என்று விவரிக்கிறது

சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டன் -பிரபத்தியை அங்கமாகக் கொண்டு -31-ப்ரஹ்ம வித்யா மூலம் பக்தியை சாதனா ரூபமாக
அத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டன் -பக்தியை பல ரூபமாக
இதில் யுக்தி நிஷ்டன் -ஆச்சார்ய உபதேசம் பெற்று தானே பிரபத்தி
ஆச்சார்ய நிஷ்டை -ஆச்சார்யன் அனுஷ்ட்டிக்கும் சமர்ப்பணத்தில் அடங்குதல்

—————————————————————————-

9-உபாய விபாக அதிகாரம் -பல மறையின் பரம நெறி
இவ்வதிகாரிகள் அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய மோக்ஷ உபாயங்கள் பக்தி ப்ரபத்தியாய் இருவகை என விளக்கும்

———————————————-

10-பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் -அநந்யராய் வந்து அடையும் வகை –
இவ்விரு உபாயங்களுக்குள் பிரபத்தி செய்யும் தகுதியை -15-வகையாக எடுத்து இத் தகுதி ஒழிய
ஜாதி ஆஸ்ரமம் போன்ற வேறே தகுதி ஏதும் வேண்டாது அனைத்து உலகும் வந்து அடைய உரியது
என்று தேர்ந்து அளிக்கிறது

—————————————

11-பரிகர விபாக அதிகாரம் -துணையாம் பரனை வரிக்கும் வகை
செய்ய விழையும் ப்ரபத்தியின் அங்கங்களை விளக்கி நிற்கிறது

சர்வஞ்ஞன்–நம் அபராத பாஹுல்யம்-சங்கை -புருஷகாரத்வம் -அந்தப்புர வாசிக்கு அஞ்ஞாத ஆவான்
சர்வசக்தன் -பிரதிபந்தகங்களை போக்கும் சாமர்த்தியம்
கர்ம பலன் அளிக்க வேண்டி வருமே -சம்பந்தம் ப்ராப்தான் -திரு உள்ள நினைவே பாப புண்யங்கள்
ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக கொள்ளும் அவாப்த ஸமஸ்த காமன்

———————————————

12-சாங்க பிரபதன அதிகாரம் -அறமே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தமை –
இப் பிரபத்திக்கு அங்கி பரம் அறுத்து பரமனுக்கு மிக்க அடிமை என்ற நினைப்பே என்கிறது –
குரு பரம்பரா பூர்வகமாக -ரஹஸ்ய த்ரயார்த்தம் அனுசந்தானம் –
த்ரிவித தியாக புத்தி -ஸ்வரூப -ரஷா பர-ரஷா பல சமர்ப்பணம் /
இசைவித்து என்னை உன் தாள் இணை கீழ் சேர்விக்கும் -அதுவும் அவனது இன்னருளே

———————————–

13-க்ருதக்ருத்யாதிகாரம்-வேள்வி அனைத்தும் முடித்தமை
இப்படி பிரபத்தி செய்வதற்கு முன்பு சோகம் உற்றவனாய்
செய்த பின்பு சோகம் அற்றவனாய்
வேள்வி அனைத்தும் முடித்து நிற்கும் நிலையை அறிவிக்கிறது
நித்ய நைமித்திகங்களும் பகவத் ஆராதன ரூபமே இவர்களுக்கு

—————————–

14-ஸ்வநிஷ்ட அபிஜ்ஞாந அதிகாரம் -மூன்றில் நிலையுடைமை –
இந் நிலையில் நிஷ்டை யுடன் இருப்பதை அறியும் படியையும்
அப்படிப்பட்டவர்கள் மேதினியில் மேவிய விண்ணவர் எனவும் விவரிக்கிறது

பிறர் தூஷித்தாலும் -பாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள் என்று அவர் பால் பொறை கிருபை –
உபகார ஸ்ம்ருதி உகப்பு இத்யாதி
ஈஸ்வரன் தூண்ட செய்வதால் அனைத்தும் ஹிதமர்த்தமாகவே கொள்ளுபவர் ஸூ க துக்கங்கள் கர்மாதீனம்
என்று தேக யாத்திரைக்கு விசாரம் இல்லாமல் பிராரப்த கர்மங்கள் அனுபவித்து கடன் கழிகிறது என்று இருத்தல் –

————————————-

15-உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம் -கடன்கள் கழற்றிய அடிமை
மேதினியில் இருக்கும் அளவும் பகவத் ஆஜ்ஞா அநுஜ்ஞா கைங்கர்யங்களை
சங்கிலி துவக்கு போலே உகந்து செய்து வர வேண்டும் என்கிறது –

சாத்விக ஆகாரம் -சேவை -ஸாஸ்த்ர பரிசீலனம் இவற்றிலே மூண்டு
ருசி வாசனைகளை அறவே போக்கிக் கொள்ளுபவர்
த்வயம் நித்ய அனுசந்தானம்

————————————

16-புருஷார்த்த காஷ்ட அதிகாரம் -நல்லடியார்க்கு ஆதரம் மிக்க அடிமை
இக் கைங்கர்யங்களை பாகவதர்கள் வரையில் செய்யப் பிராப்தம் என்கிறது
கோது அற்ற புருஷார்த்த காஷ்டை -பாகவதர் உகப்பே போக ரசமே உத்தேச்யம் –

——————————–

17-சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம் -மேதினியில் இருப்பது விதியினாலே
இப்படி பகவத் பாகவத கைங்கர்யங்களை சாஸ்த்ரப்படியே செய்து வரச் சொல்கிறது

தேக யாத்ரை கர்மாதீனம் ஆகையால் அதுக்கு கரைய வேண்டாம் கரைந்தால் மரணம் வரை
தான் கர்மம் அனுபவிக்க ஒத்துக்க கொண்டது பொய்யாகி நாஸ்திகனாம்
ஆத்மயாத்ரை பகவத் அதீனம் ஆகையால் அதுக்குக் கரைய வேண்டா –
கரைந்தால் ஆத்மாவைக் காக்கும் பரத்தை சமர்ப்பித்தது பொய்யாகுமே
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் ஆதரித்து சந்தனம் பூ நிலா தென்றல் கண்டது போல் மகிழ வேண்டும்
செய்யும் கிரிசைகள் எல்லாம் பகவத் ப்ரீதிக்கு பாத்திரமாகவே இருக்க வேண்டுமே

————————————–

18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் -மாளாத வினை அனைத்தும் மாளும் வகை
இப்படி எஞ்சிய காலத்தை கழிக்கும் பிரபன்னனுக்கு பிராரப்த கர்ம விசேஷத்தினால் அறியாமலோ
ஆபத்தில் அறிந்தோ செய்யும் பாபங்கள் ஒட்டாது –
அநாபத்தில் அறிந்து செய்பவை பிராயச்சித்தம் செய்வதாலோ சிறு தண்டனை அனுபவித்தோ
கழியும் என்பதைக் கூறுகிறது

——————————————

19-ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் -வானாடுகந்தவர் வையத்து இருப்பிடம் நன் நிலம்
இப்படி எஞ்சிய காலத்தைக் கழிக்க-வர்ண தர்மங்கள் நிலைத்து இருப்பதாய் –
பாகவதர்கள் வசிப்பதாய் உள்ள இடமே ஏற்றம் என்கிறது

உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களும் நதிக் கரையில் உள்ள தேசங்களும் உசிதம் என்றதாயிற்று

—————————————

20-நிர்ணய அதிகாரம் -உடலைச் சிறை வெட்டி விட்டு வழிப் படுத்தும் வகை
இப்படி வர்த்திக்கும் பிரபன்னனுக்கு சரீரம் விழக் குறித்த சமயம் வந்தவாறே
எம்பெருமான் தன்னைப் பற்றிய அந்திம ஸ்ம்ருதி உண்டாக்கி
ஜீவனை ஸ்தூல சரீரத்தை விட்டு ப்ரஹ்ம நாடி வழியாக அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில்
புறப்படச் செய்கிறான் என்கிறது –

—————————————–

21-கதி சிந்தனை அதிகாரம் -வானேறும் வழி கண்டோம்
இப்படி புறப்பட்ட ஜீவனை எம்பெருமான் போகங்கள் பல அனுபவிக்கச் செய்து விரஜா நதியை கடத்துவித்து
அப்ராக்ருதமான ராஜ உபசாரங்களை பண்ணுவித்து அழகு ஓலக்கத்திலே நித்ய முக்தர்களோடு
புரையப் பரிமாறும்படி செய்விக்கிறான் என்கிறது

———————————-

22-பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் -அந்தமிலா பேரின்பம் அருந்துதல் –
குருக்கள் குரை கழல் கீழ் மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுதல்
இவ்விதம் இந்த ஜீவன் தேச விசேஷத்தை
அடைந்து எல்லா தேச கால நிலைகளிலும் எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு
முழுமையான பேர் இன்பத்தை மாறுதல் இன்றி அனுபவித்துக் கொண்டே இருப்பான் என்கிறது

சாயுஜ்யாதிகள் -ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் இல்லை -ஜகத் காரணத்வ -மோக்ஷ பிரதத்வ -சர்வ ஆதாரத்வ -சர்வ நியந்த்ருத்வ
சர்வ சேஷித்வ -சர்வ சரீரத்வ -சர்வ சப்த வாஸ்யத்வ -சர்வ வேத வேத்யத்வ -சர்வ லோக சரண்யத்வ
சர்வ முமுஷூ உபாஸ்யத்வ -சர்வ பல பிரதத்வ -சர்வ வியாபித்த ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபத்வ
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹாயத்வாதிகள் பிரதி நியதங்கள்

————————————–

அநாதி காலம் ஸம்ஸரித்துப் போந்த ஷேத்ரஞ்ஞன் அவசர பிரதீக்ஷையான பகவத் கிருபையால் புரிந்து
சமீஸீன ஸாஸ்த்ர முகத்தால் தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களைத் தெளிந்து முமுஷுவாய்
ஸ்வ அதிகார அனுரூபமாய் இருப்பதொரு உபாய விசேஷத்தைப் பரிக்ரஹித்து க்ருதக்ருத்யனாய்
தண் நிஷ்டையைத் தெளிந்து அதுக்கு அனுரூபமாக இங்கு இருந்த நாள் யதா சாஸ்திரம்
நிர் அபராதமாய்ப் பண்ணும் கைங்கர்ய ரூப புருஷார்த்தம் இருக்கும் படியும் சரீர அநந்தரம்
அர்ச்சிராதி கதியாலே அப்ராக்ருத தேச விசேஷத்திலே சென்றால் இவனுக்கு அநவிச்சின்னமான
பகவத் அனுபவ பரிவாஹமாக வரும் பரிபூர்ண கைங்கர்ய ரூப பரம புருஷார்த்த சித்தி இருக்கும் படியும்
அர்த்த அநு சாசன பாதத்தில் சொல்லப்பட்டன –

சந்த்ருஷ்ட சார வாக் வித் ஸ்வ பர நிசிததீ சங்கஜித் நைகசம்ஸ்த
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகின்ந ச பரிகர பர ந்யாஸ நிஷ் பன்ன க்ருத்ய
ஸ்வாவஸ்தார்ஹம் சபர்யா விதிம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத்
நிர் முக்த ஸ்தூல ஸூஷ்ம ப்ரக்ருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் எக

——————————————-

ஸ்திரீகரண பாகம் –ஸூஷ்ம தம அர்த்தங்களை விளக்குவதற்காக –

23-சித்த உபாய சோதன அதிகாரம் -திரு நாரணன் மன்னிய வன் சரண்
மேலே இது வரை விவரித்த விஷயங்களில் -குறிப்பாக சித்தோ உபாயமான எம்பெருமான்
ஸ்வா தந்தர்யம் -கருணை -சேஷித்வம் -ஸ்ரீ லஷ்மீ சஹத்வம் -ஆகிய குணங்கள் பற்றிய
கலக்கங்களுக்கு சமாதானம் சொல்லி அறிந்த ஞானத்தை ஸ்த்திரப் படுத்துகிறது

அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ்யதே -என்பவள் இருக்க அவன் ஸ்வதந்திரம் கண்டு கலக்கம் வேண்டாமே
சஹஜ காருண்யம் -பர துக்க துக்கித்தவம் -பர துக்க நிராச சிகீர்ஷை
சரணம் வ்ரஜ என்று விதித்து இருப்பதால் ஆத்ம சமர்ப்பணம் ஸ்வரூப விருத்தம் அன்று
பண்ணவும் வேண்டும் பண்ணியதுக்கு பரிதவிக்கவும் வேண்டுமே
அநாதி கர்ம ப்ரவாஹ விபாக விசேஷத்தாலே ஏற்பட்ட யாதிருச்சிக்க ஸூஹ்ருத்தாதிகளை முன்னிட்டு
ஆத்ம சமர்ப்பணத்திலே மூட்டுவித்து அதனால் ப்ரீதனாய் ரஷிக்கிறான் –
வைஷம்ய தோஷம் தட்டாமல் இருக்க வியாஜ்யமாக ரஷா அபேஷையோடு ஆத்ம சமர்ப்பணம்

———————————————-

24-ஸாத்ய உபாய சோதன அதிகாரம் -வரிக்கின்றனன் குறி ஒன்றால்
பக்தி பிரபத்தி ஆகிற ஸாத்ய உபாயங்களை பற்றிய அதிகாரம் -ஸ்வரூபம் -பரிஹாரங்கள் பற்றிய
கலக்கங்களுக்கு சமாதானம் சொல்லி அறிந்த ஞானத்தை ஸ்த்திரப் படுத்துகிறது

பிரபத்தி யாக விசேஷமாக ந்யாஸ வித்யையில் விதிக்கப்பட்ட வைதிக தர்மம் என்பதால் த்ரைவர்ணிகர் மட்டுமே என்னில்
சாமான்ய தர்மம் -காகாதிகளும் சரண் அடைந்து உஜ்ஜீவிக்கக் கண்டோமே
ஸ்வரூப ஞானமும் அப்ரதிஷேதமுமே வேண்டியவை
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய என்று ஸ்வ ரக்ஷண அர்த்த ஸ்வ வியாபார நிவ்ருத்தியை சொன்னவாறு
பிரபத்தி தர்மம் என்றாலும் சர்வ தர்மங்களை விடச் சொன்ன போது இத்தையும் விட வேண்டுமே என்னில்
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -அவனையும் விடச் சொன்னதாக வில்லையே
அதே போலே அவனைத் தவிர என்பது போலே பிரபத்தி தவிர என்றுமாம்

—————————————————-

25-ப்ரபாவ வ்யவஸ்தித அதிகாரம் -அடியார் ஆதரத்தில் ஆரண நீதி நெறி குலையாமை
ஸாத்ய உபாயங்களின் ப்ரபாவத்தை வரை அறுத்துக் கூறுகிறது

ப்ரபத்தியால் ஜாதியை மாற்ற முடியாது -ஜாதி சரீர நிபந்தம் –
பகவத் பக்தர்கள் சமம் என்றது பரம புருஷார்த்த சாம்யாதிகளாலே
இப்பக்தர்களில் தேவதாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாதவர் -ஏகாந்திகள்
ப்ரயோஜனாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாதவர் -பரமை காந்திகள்
கைங்கர்ய ஏக பிரயோஜனராய் இருப்பவர்–ஷோடச வர்ண ஸ்வர்ண பரமை காந்தி

————————————-

26-ப்ரபாவ ரக்ஷ அதிகாரம் -தண்மை கிடக்க தரம் உள்ளமை
ஸாத்ய உபாயங்களின் ப்ரபாவத்தை ரஷிக்கிறது

ப்ரபத்தியால் எல்லா சோகங்களும் கழியும் என்றாலும் -பிராரப்த கர்ம பலனை சரீர அவசானம் வரை
இருந்து கழிக்க இசைவதால் அவற்றால் வரும் சோகங்கள் இருக்குமே
ஹிதைஷி யாகையால் துக்கம் இல்லாமல் இங்கே வைத்தால் நசை மாளாதே-
ஆகவே சிஷையும் அனுக்ரஹ விசஷம் தானே
பாகவத அபசாரம் சிறிதும் இல்லாமல்
அங்கே சென்று அனுபவிக்கப் போகும் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்துக்கு இங்கேயே
முடி சூடி நிற்பதாய் அனுசந்தித்து இருக்க வேண்டும் –

—————————————————————

பத வாக்ய யோஜனா பாகம்
27-மூல மந்த்ர அதிகாரம் -நன் மனு ஓதினம்
திரு அஷ்டாக்ஷரத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

பரம புருஷார்த்தத்தில் ருசியும் -உபாயத்தில் அதிகாரமும் யோக்கியதையும் -உண்டாக்கி தாயகம் ஆகும் மூல மந்த்ரம்
உபாயத்தைச் செய் என்று விதித்து சத்தா ஞானத்தை வளர்த்து -போஷகமாகும் சரம ஸ்லோகம்
உபாயத்தை ஸக்ருத் அனுஷ்ட்டிக்கும் விதம் சொல்லி சதா அனுசந்தானம் போக்யமாய் இருக்கும் த்வயம்

பிரணவம் -அ உ ம -ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹிதன் -ஸ்ரீ மன் நாராயண -த்வயம்
நம–சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி –ஸ்திதா –
அகிஞ்சன்யன் -அநந்ய கதித்வம் -அநந்ய சரண்யன் – உபாயாந்தர நிரபேஷன் –
நாராயணாய -ஸ்ரீ மத் நாராயணாய நம -உபேயம் -நம -பலத்தில் ஸ்வாதீன ஸ்வார்த்த கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ விரோதி நிவ்ருத்தி
அகாரம் -அவ ரக்ஷனே-சர்வ ரக்ஷகன்
உ காரம் -அயோக அந்நிய யோக விவச்சேதம்
ம காரம் -மன ஞானே -அவ போதநே -மாச பரிமானே -ஞான ஸ்வரூபத்வ ஞான குணகத்வ
அஸ் ம அத் -பிரதானம் நீய மானம் ஹி தத்ர அங்கானி அபகர்ஷதி -பிரதானமான ஜீவனைச் சொல்லி
சேக்ஷத்வாதி குணங்களையும் சொல்லும்
நம-உகார விவரணம்
நர-ர-ரீங்க்ஷயே -ஸ்வரூப விகாரம் அசித் -அதன் வ்யாவ்ருத்தி ந ர -ஜீவ சமூகம் -நாரா -நரர்கள் கூட்டம்
ந்ரு நயே -நல் வழியில் நடத்திச் செல்லும் பரமாத்மாவை காட்டி நர சம்பந்தி -நராத் ஜாயதே -சேதன சேதனங்கள்
நாரம் -ஜலம் -சொல்லி ஸ்ருஷ்டித்தவன் -என்றுமாம்
அயனம் -அய பய கதவ் -ஈ யதே அநேந -இவன் மூலம் அடைய படுகிறது என்று உபாயத்தையும்
ஈயதே அஸ்மின் -இவன் இடத்தில் லயம் -ஆதாரம் / ஈயதே அசவ் -இவன் அடையப் படுகிறான் உபேயம்
பஹு வ்ரிஹீ சமாசம் -நாரா அயனம் யஸ்ய -நாற்றங்கால் எவனுக்கு இருப்பிடமோ
உபய விபூதி யோகம் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீகன் கல்யாணை ஏக
ஜகத் காரணத்வம் –
தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களுக்கு இருப்பிடம் –

திருமந்த்ரார்த்தம்
1–ஒரே வாக்ய -உபாய பரம் -நம-சமர்ப்பண பரம் -சேஷத்வ ஸ்வரூப ஞானம் புருஷார்த்தம் இன்றி உபாயம் சித்திக்காதே
2-ஒரே வாக்ய -உபேய பரம் -நாம ப்ரஹவீ பாவ அஞ்சலி பத்த நமஸ் சப்த உச்சாரணாதி ரூப சேஷ வ்ருத்தி பரம்
சேஷ வ்ருத்தி செய்து ஹ்ருஷ்டா பவந்தி -சேஷத்வ ஸ்வரூப ஞான உபாயம் இல்லாமல் சேஷ வ்ருத்தி சித்திக்காதே
3–இரண்டு வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப பரம் -ஆய நாராயணாய உம்-
அகார நாராயண சப்தார்த்த -சர்வ ரஷக- சர்வ ஆதார -சர்வ சேஷிக்கே – நான் -நிருபாதிக அநந்யார்ஹ சேஷன் –
புருஷார்த்தம் ஆர்த்திகம்
நம -எனக்கு உரியேன் அல்லேன் -மற்று வேறே ஒன்றுக்கும் உரியேன் அல்லேன் –
நிருபாதிக ஸ்வாமிக்கே -என்று ஸ்வரூப பரம் –
உபாயம் ஆர்த்திகம்
4–இரண்டு வாக்கியங்கள் -சமர்ப்பண பரம் -ஆய நாராயணாய உம்-ஆத்ம சமர்ப்பண யாகத்தில் ஹவிஸ் ஆகிற நான்
அகார வாச்யனான நாராயணனுக்கே பாரமாக சமர்ப்பிக்கப் படுகிறேன்
நம -என்னுடைய ரக்ஷண பரம் என்னுடையது அல்ல எம்பெருமானுடையதே
5–இரண்டு வாக்யம் -புருஷார்த்த பிரார்த்தனா பரம் -ஆய நாராயணாய உம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே
கைங்கர்யம் செய்பவனாக ஆவேன் -இஷ்ட பிராப்தி பிரார்த்தனா பாரம்
நம -எனக்காக அல்லேன் -ஸ்வார்த்த -ஸ்வாதீந -கர்த்ருத்வாதி -அ நிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம்
6–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப புருஷார்த்த பரம்
ஸ்வரூப பரம் –பிரணவம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் உரியேன் ஆவேன்
நம -நான் எனக்கு உரியேன் அல்லேன் –உபாயம் ஆர்த்திகம்
புருஷார்த்த பரம் -நாராயணாய -பவேயம்-பகவானுக்கே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ உசித சர்வ வித கைங்கர்யம் எழ வேணும்
7–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே உரியேன் ஆவேன்
நம -ஸ்யாம் -ஸ்யாத் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம் -நானும் எனதும் எனக்கு உரியேன் அல்லேன்
நாராயணாய -ஸ்யாம் -இஷ்ட பிராப்தி பிரார்த்தனா பாரம் -நாராயணன் பொருட்டு ஆவேன்
8–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப உபாய பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் சேஷ பூதன்
நம -ரக்ஷணத்தில் எனக்கு ஸ்வாதந்தர்யம் இல்லை -நீயே ரக்ஷகன் -கோப்த்ருத்வ வர்ணத்தால் உபாய பரம்
நாராயணாய -நாரங்களின் ரக்ஷணத்தில் உபாயமானவன் -கோப்த்ருத்வ வர்ணத்தால் உபாய பரம்
9–மூன்று வாக்கியங்கள் -சமர்ப்பண புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ரக்ஷகனுக்கே ஜீவன் சமர்ப்பணம்
நம -ஸ்யாம் -எனக்கு நான் அல்லேன் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம்
நாராயணாய – ஸ்யாம் -நாராயணனின் சரண கைங்கர்யத்துக்கே ஆவேன் -இஷ்ட பிராப்தி பரம்
10–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் சேஷன்
நம-ஸ்யாம் -ஸ்யாத் – உபாய பரம் -அவனை முக்கரணங்களாலும் சரணம் அடைகிறேன்
நாராயணாய -ஸ்யாம் –புருஷார்த்த பரம் –ஸ்வாமித்வ -பரத்வ –ஆகாரமுடைய நாராயணனுக்கே ஆவேன்

அ -நாராயண -நர -அயன -இவற்றால் ரக்ஷகத்வ காரணத்வமும் -நியந்த்ருத்வ நேத்ருத்வமும் -உபாயத்வ உபேயாதவமும்
ம நார–இவற்றால் ஞான ஸ்வரூப ஞான குணகன் -அநு -நித்யன் -ஜீவ பரஸ்பர பேதமும் சித்திக்கும் –
நாராயண சப்தத்தை ஸ்வர வ்யஞ்ஜனமாக பிரித்து ந் +அ +ர் +ஆ +ய் +அ + ண் + அ -என்று அஷ்ட அக்ஷரங்கள்
பிரணவம் ஒழிந்த மந்த்ர சேஷத்துக்கு
ந –க்ஷேமம் கொடுக்கும் -புருஷார்த்த த்வரை உண்டாக்கும் -பிரதிபந்தக நாசம்
ம -மங்களம் -ஞான விகாசம் -பிறர் வணங்கும்படி செய்தலும்
நா -ஆச்சார்யத்வம் -கைங்கர்ய த்வரை -நாஸ்திக தன்மை நிரசனம்
ரா -பகவத் பிரீதி -இதர விரக்தி -லோக ரக்ஷணம்
ய பகவத் விஷய ஊற்றமும் ஸ்வயம் பிரயோஜனமும்
ணா–பகவத் ஸ்தோத்ரம் -வாக் ஸூ த்தி
ய -யஷ ராக்ஷஸ வேதாள பூதங்கள் பயந்து ஓடும்
திரு மந்திரத்தில் யதார்த்த ஞானமும் நிஷ்டையும் உடையவராய் ஆதரிக்கும் தேசத்தில்
பிரதான வ்யாதிகளாக எடுத்த ராகாதிகளும்
சத்துக்களுக்கு ஸ்ரீ ஞான சம்பத்தில் குறைவும்
ஆத்ம அபஹாராதிகளைப் பண்ணும் மஹா தஸ்கரரான அஹந்காராதிகளும் நடையாடாது

————————————————

28-த்வய அதிகாரம் -திருமால் பாதம் இரண்டும் சரண் எனப் பற்றி அடிமை கொள்ளுதல்
திரு த்வய மந்திரத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

த்வயம் -உபாய உபேய ப்ரதிபாதனம் –
சரண வரணாதி அங்கங்களையும் -ஸ்வரூப -ரக்ஷண பர -ரக்ஷண பல -சமர்ப்பனமான அங்கியையும் சொல்லுவதால்

ஸ்ரீ -ஸ்ருட் -தாது -ஸ்ருனோதி-ஸ்ராயவதி
ஸ்ருனோதி—
கேட்கிறாள்-ஆஸ்ரிதரின் ஆர்த்த த்வனியைக் கேட்கிறாள் /
எம்பெருமானிடம் உபதேசம்-லோக ஹிதம் -கேட்கிறாள்- பெறுகிறாள் /
ஸ்ராயவதி-
நமக்காக பகவானிடம் பிரார்த்திக்கிறாள் -அவனிடம் பெற்ற உபதேசத்தை தக்க தருணத்தில் அவனிடம் விண்ணப்பிக்கிறாள் /
விபரீதமான ஜீவனுக்கு உபதேசிக்கிறாள்
ஸ்ரீ-ஸ்ரிண் சேவாயாம் -ஸ்ரீ யதே -ஸ்ரயதே –
ஸ்ரீ யதே -மாத்ருத்வ ப்ரயுக்த வாத்சல்யத்தாலே புருஷகார பூதை -நம்மால் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள்
ஸ்ரயதே -பகவத் வாலப்யம் தோற்ற அதிசய காரிணியாய் பகவானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்-
எல்லா வஸ்துக்களையும் ஆஸ்ரயித்து இருக்கிறாள் என்றுமாம் –
ஸ்ரீ–
ஸ்ரூ -ஹிம்சாயாம் -ஸ்ருணாதி-உபாய கைங்கர்ய பிரதிபந்தகங்களைக் கழிக்கிறாள்
ஸ்ரீங் பாகே -ஸ்ரீ ணாதி-கைங்கர்ய பர்யந்தமான குண பரிபாகத்தை உண்டாக்குகிறாள்

மது நித்ய யோகம்
நாராயண -பூர்வ கண்டத்தில் ஆஸ்ரயண உபயோக கல்யாண குணங்கள் –
வாத்சல்யம் -ஸ்வாமித்வம் -ஸுசீல்யம் -ஸுலப்யம் -ஞான -சர்வஞ்ஞத்வம் -பல -சர்வ சக்தித்வம்-
ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் – -பரம காருணிகத்வ -க்ருதஜ்ஞ்ஞத்வ -பரம உதாரத்வ -ஸ்திரத்தவ பரிபூர்ணத்வ இத்யாதிகள்
சரணவ் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு உப லக்ஷணம்
உத்தர கண்டம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -சேஷி நிரதிசய போக்யத்வம் பிரதானம்
சரணவ் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கும் உப லக்ஷணம் -குண விபூதிகள் அறியாதாருக்கு இதுவே இலக்கு /
பகவானுக்கும் போக்யம் ஜென்ம கர்ம மே திவ்யம் -சகல மனுஷ நயன விஷயம் -ஆஸ்ரயத்வம் பாவனத்வம் –
சரணம் ப்ரபத்யே -பத்ல் -கதி -ரஷிஷ்ய தீதி விச்வாஸம் –ப்ரகர்ஷ விச்வாஸம்

——————————————–

29-சரம ஸ்லோகார்த்தம் -மன்னருள் வாசகத்தால் மருள் அற்றமை
திரு சரம ஸ்லோகத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

ரஹஸ்ய தம உபாயம் -முடிவாய் உபதேசித்த -சரம உபாயம் –
அதிகார பக்ஷம் -முமுஷுவின் ஆகிஞ்சன்ய அதிகாரம் நினைத்து சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய –மா ஸூ ச
அனுவாத பக்ஷம் -மாம் ஏகம்
விதி பக்ஷம் -நைரபேஷ்யத்தில் நோக்கு
மாம் ஏகம் -ஸுலப்ய -சர்வ ரக்ஷகத்வ -சர்வ சேஷித்வ -ஸ்ரீ யபதித்வ -நாராயணத்வ -சர்வஞ்ஞத்வ —
சர்வ சக்திதவ -பரம காருணிகத்வ -ஸுசீல்ய வாத்சல்ய -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசேஷத்வங்கள் விவஷிதம்
அவசர பிரதீஷாபனாய் ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்துக்கு அபிமுகனாய் நிற்கும் நிலை ஸூசிதம்

ஒரு காரியத்தில் ஜீவனை ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் காரயிதா/ பல ப்ரதானாதிகளில் பிரவர்த்திக்கும் கர்த்தா /
ஜீவனின் பிரதம பிரவ்ருத்தியை விளக்காத உபேக்ஷகன் /இசைந்து இருக்கும் அனுமந்தா /
இளந்தலை சுமப்பவனுக்கு பெருந்தலை சுமப்பவனாய் ப்ரவர்த்திக்கும் சஹகாரி
அஹம் உல்லசித காருண்யன் -சர்வ விரோதி நிராகாரனார்த்தம் -நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரன் -மோக்ஷ பரதன்
த்வா -ஆச்சார்ய உபதேச பலத்தால் தத்வத்ரய ஞானம் பிறந்து
இதர புருஷார்த்தங்களின் அல்ப அஸ்திரத்தவாதி தோஷங்களையும் அறிந்து
உபாயாந்தரங்களிலே துவக்கு அற்று பர ந்யாஸம் பண்ணி க்ருதக்ருத்யனாய்
இனி வேறே கர்தவ்யஅந்தரத்தில் பிராப்தி இல்லாத உன்னை
அஹம் -மோக்ஷ ப்ரதன்
த்வா முமுஷூ
சர்வ பாபேப்யோ -பந்தங்கள் -விரோதி வர்க்கம் சரணாகதி கத்யத்தில் மூன்று சூர்ணிகைகள் –
ஸ்தூல ஸூஷ் ம ரூப பிரகிருதி சம்பந்தம்
மாஸூச
உபாய அனுஷ்டானத்துக்கு முன் அதிகாரத்தைப் பற்றியதும் -மதியத்தில் பிரபத்தி உபாயத்தைப் பற்றியதும் –
யுத்த க்ருத்யத்தில் பல சித்தியைப் பற்றியதும் உண்டாகும் சோகங்கள் கழிந்து பகவத் அனுக்ரஹ பாத்ரமான ஜீவன்
ப்ரபத்தியால் வசீகரிக்கப்பட்ட பகவான் சர்வ ஸூலபன்-விஸ்வசநீயன்-பரம காருண்யன் -நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரன் –
அநந்ய ப்ரயோஜனான அத்யந்த ப்ரீதி தமனான இவனுக்கு சர்வ பிரதிபந்தங்களுக்கும் நிச்சேஷமாக கழிவதால் சோகிக்க வேண்டாமே

——————————————-

சம்பிரதாய ப்ரக்ரியா பாகம் –
30-ஆச்சார்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -அருளுற்ற சிந்தையினால் அழியா விளக்கு ஏற்றினார்
ஆச்சார்யர்களுடைய செயல்பாட்டை விவரிக்கிறது

வேதாந்த ஸாஸ்த்ர ரஹஸ்யார்த்தங்களை அனுசந்தித்து ஸத்பாத்ர சிஷ்யர்களுக்கு
அஷட் கர்ணமாக மூன்றாது நபர் கேளா வண்ணம் -ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தனமே –
தத்வ -ஹித -புருஷார்த்தங்களை விசத்தை தாமாக உபதேசித்து அருளுவதே -பிரதான க்ருத்யம்
——————————————

31-சிஷ்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -இருள் அனைத்தும் மாற்றினவர்க்கு ஒரு கைம்மாறு
சிஷ்யர்களின் கடமைகளை குறிப்பிட்டு விவரிக்கிறது

ஆச்சார்யர் பக்கல் க்ருத்தஞ்ஞானாய் -பக்தி ஸ்ரத்தாதிகள் கொண்டு –
ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக கற்று ரஹஸ்யார்த்தங்களை ரக்ஷித்து வர்த்தித்தல்

——————————-

32-நிகமன அதிகாரம் -நிலைகள் தான் உளனாய் உகக்கும் தரம்
கிரந்தத்தை பல ஸ்ருதியுடன் தலைக் கட்டுகிறது

இவ்வர்த்தங்களை கற்றவர் நித்ய ஸூ ரிகளுடன் ஒரு கோவையாக இருந்து –
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் பெற்று உஜ்ஜீவனம் அடைவார்கள்

——————————

ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரோயம் வேங்கடேச விபச்சிதா
சரண்ய தம்பதி விதாம் சம்மத சமக்ருஹ்யத

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலின
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குறைவே நம

ஸ்ரீ ரஸ்து-

—————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

அர்த்த பஞ்சகம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

February 2, 2019

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

—————————————————-

ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் -இத்யாதி -மிக்க இறை நிலையும் இத்யாதி –
இதில் ப்ராப்யமான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தை முதல் இரண்டு பாசுரங்களால் நிரூபித்து அருளுகிறார்

அமலன் அவியாத சுடர் அளவில்லா ஆரமுதம்
அமலவுருக் குணங்கள் அணி யாயுதங்கள் அடியவர்கள்
அமல வழியாத நகர் அழிந்து எழும் கா வுடனே எல்லாம்
கமலை யுடன் அரசாளும் கரிகிரி மேல் காவலனே –1–

கரிகிரி மேல் காவலனே -ஹஸ்தகிரியில் நித்ய சாந்நித்யம் பண்ணி அருளும் சர்வ ரக்ஷகன்
அமலன் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீக ஸ்வரூபன்
அவியாத சுடர் -மாறுபாடு இல்லாத தேஜஸ் -ஞான ஸ்வரூபன் -ஸ்வயம் பிரகாசன்
அளவில்லா – -தேச கால வஸ்து அபரிச்சின்ன
ஆரமுதம் அமிர்தம் – பரிபூர்ண போக்ய ஸ்வரூபன்
அமலவுருக் குணங்கள் அணி யாயுதங்கள் அடியவர்கள் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -திவ்ய ஆபரணங்கள் -நித்ய முக்தர்கள் –
அமல வழியாத நகர் -நித்ய விபூதி
அழிந்து எழும் கா வுடனே எல்லாம்-லீலா விபூதி -விளையாட்டு சோலை-கர்மாதீனம் –
கமலை யுடன் அரசாளும் -ஸ்ரீயபதித்வம்–-உபய விபூதியையும் பெரும் தேவிப் பிராட்டி உடன் அரசாள்கின்றான்

ஸ்வரூப நிரூபக விசேஷணங்கள் என்றும்– நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் என்றும் இரு வகை
ஸ்வரூப நிரூபக விசேஷணங்கள்
1–சத்யம் -அவியாத
2–ஞானம் -சுடர்
3–அநந்தம் –அளவில்லாத -தேச கால வஸ்து -அபரிச்சின்னம்
4–ஆனந்தம் –ஆரமுதம்
5–அமலத்வம் –அமலன்

அமலன் –
பர ப்ரஹ்ம வாஞ்சம் பரம பரிமிதம் சம்சரதி தத் பரோத்யா லீடம் விவசம ஸூபஸ் யாஸ்வ மிதி -இத்யாதி படி
ஸ்வேதா நிர்மலம் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீகமாயும் என்றவாறு
பிரிவில்லா இருள் ஓன்று பிணக்கு ஒன்றும் இல்லா பெரு வெயிலை மறைத்து உலகம் காட்டும் என்ன
அறிவில்லா அறிவு ஒன்றை அவித்யை மூடி அகம் புறம் என்று இவை அனைத்தும் அமைக்கும் என்பர் -பரமத பங்கம்
மங்கிய வல்வினை நோய்கள் உமக்கும் ஓர் வல்வினை கண்டீர்
இங்குப் புகேல்மின் புகேல்மின் எளிதன்று கண்டீர் புகேல்மின்
சிங்கப்பிரான் அவன் எம்மான் சேரும் திருக் கோயில் கண்டீர்
பங்கப் படாது உய்யப் போமின் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே –பெரியாழ்வார் -5-2-4-

சத்யம் ஞானம் -என்று சத்தியத்தை ஞான த்வாரா ஸ்வரூப விசேஷணம் ஆக்கி –
நித்ய ஞான ஸ்வரூபம் -என்றும் நித்ய ஸ்வரூபம் என்றும் -ஸ்வதஸ் -நித்ய அசங்குசித ஞான ஸ்வரூபன் -நித்ய முக்த வ்யாவ்ருத்தி
நந்தா விளக்கே -மலராது குவியாது மாசூணா ஞானம் –
அளவில்லா -ஸ்வரூபத்துக்கும் -ஆனந்தத்துக்கும் விசேஷணம் –
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பமே –
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம – ஆச்சார்யன் சொல்ல –சிஷ்யன் கஞ்சத் கஞ்சது ந ஜானாமி கேட்க
யத்வாவ கம் ததேவ கம் யத்வாவ கம் ததேவ கம்-ஏது ஆனந்தமோ அது அளவில்லாது இருக்கிறது
ஸ்வரூபாத் ஸ்வாமி நோ ரூபம் உபாத்தேய தமம் விது-என்பதால் குணங்களுக்கு முன் உருவை அருளிச் செய்கிறார்
அமலம்-உரு-குணம் – இத்யாதிகளிலும் அந்வயம் -நிர்ஹேதுக ஸ்வதஸ் சித்த குணங்கள்
திவ்ய ஆபரணங்கள் திவ்ய ஆயுதங்கள் திருமேனி ஸுகுமார்யத்துக்கு அனுரூபமாய் இருக்கை
சிலை இலக்கு பொன்னாழி திண் படை தண்டு ஒண் சங்கம் என்கின்றாளால்
அதி ப்ருதூல பஹு விடபி கிரி தரணி விவர யுகபதுதய சித்ரா புங்க வைசித்ரய -விசித்ர சக்தி உடைமை
அடியர்வர்களுக்கு அமலத்வம் கைங்கர்யத்துக்கு விச்சேதம் இல்லாமை
அமலத்வமுள்ள நித்ய விபூதி -தமஸ பரஸ்தாத் -தெளி விசும்பு –நீதி வானம் –கலங்காப் பெரு நகர் –
காவு -உத்யான வனம் -திரு விண்ணகர் அப்பன் சேர்ந்த பிரான் பெய்த காவு கண்டீர் பெரும் தேவுடை மூ உலகே
எல்லாம் -பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்கு ஆதும் சோராமே ஆள்கின்ற எம்பெருமான் –
கமலையுடன் அரசாளும் -தேவ்யா காருண்ய ரூபாயா ரக்ஷகஸ் சர்வ சித்தாந்தே அஸ்யா மம சேஷம் ஹிவிபூதி ரூபயாத்மிகா –
காந்தஸ்தே புருஷோத்தம -இத்யாதி
சோதி அனந்தன் காலையிலே தொழுது எழ நின்ற அநந்த சரஸ் கரையிலே
ஆஸ்ரித ரக்ஷணமே தனக்கு ஸ்வபாவம் என்பதை பிரகாசித்து கொண்டு இருக்கும் தேவ பெருமாள் -என்றபடி

—————————————–

ஆஞ்ஜையால் மட்டும் இல்லாமல் அந்தர்யாமியாயும் இருந்து அருளி நியமிக்கிறார் என்கிறார் இதில்
சகல வஸ்துக்களின் ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தியாதிகள் இவன் சங்கல்பத்துக்குள் அடங்கின என்றபடியுமாம்

உள்ள பொருள் அனைத்துக்கும் உருவ நிலை கருமங்கள்
தெள் இசைவின் வசமாக்கித் திகழ்ந்து உயிராய் உறைகின்றாள்
நள் இருள் தீர்த்து அடியவர்க்கு நலம் கொடுக்கும் திருவுடனே
வள்ளல் அருளாளர் எனும் வாரண வெற்பு இறையவனே –2-

உள்ள பொருள் அனைத்துக்கும் உருவ நிலை கருமங்கள்–பிராமண சித்தங்களான எல்லா வஸ்துக்களும்
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி -இவைகளை
தெள் இசைவின் வசமாக்கித் திகழ்ந்து உயிராய் உறைகின்றாள்-தெளிந்த ஸ்லாக்யமான தன் சங்கல்பத்துக்கு
அதீனமாகச் செய்து பிரகாசித்திக் கொண்டு ஆத்மாவாய் -அந்த அந்த வஸ்துக்களுக்குள் நித்ய வாசம் செய்து அருளும்
வள்ளல் அருளாளர் எனும் வாரண வெற்பு இறையவனே -பரம உதாரனான-பேர் அருளாளர் -ஹஸ்தி கிரி நாதன் –
நள் இருள் தீர்த்து அடியவர்க்கு நலம் கொடுக்கும் திருவுடனே-ஸ்ரீ பெரும் தேவித் தாயாருடன் கூடி தன்னை
ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு நிபீடமான அஞ்ஞானத்தை -சம்சாரத்தை -நிவ்ருத்தி செய்து –
பரம புருஷார்த்த பகவத் அனுபவ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யத்தைக் கொடுத்து அருளும் –

உள்ள பொருள் -தன்னை ஒழிந்த இதர ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் -இத்தால் விபூதி குணம் இத்யாதிகள்
இல்லை என்பவர் மதங்கள் நிரசனம்
நித்ய வஸ்துக்களும் நித்யத்வம் அவன் சங்கல்ப அதீனம்
நதத் அஸ்தி விநாயத் ஸ்யாத் மயா பூதம் சராசரம்
உருவு -அசாதாரண ஸ்வபாவங்களைக் கொண்டு நிரூபிக்கப் பட்ட வஸ்து என்றபடி
நிலை -கொஞ்ச காலம் தொடர்ந்து இருக்கை –
பஹு வசனத்தால் ஸ்வரூப -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதங்கள் விவஷிதம்
தெள் இசை -ஒன்றாலும் தடுக்க முடியாத சங்கல்பம் -பரமாத்மாவின் இச்சையே இவ்வஸ்துக்களை
பரமாத்மாவின் ஸ்வரூப ஆஸ்ரிதங்களாக வகுத்து வைக்கும் -பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் –
திகழ்ந்து -வ்யாப்ய கத தோஷங்கள் தட்டாமை–அம்ருத தேவ-ஸ்ருதி அநஸ்நந் நந்யோபி சாக ஸீதி –
உயிராய் -உடல் மிசை உயிர் என
உறைகின்றான் -ரம்சாவாஸ்யம்–நாராயண ஸ்திதி -உளன்
நள்ளிருள் தீர்த்த -நித்ய முக்தர்களுக்கும் ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள் இவன் ஆதீனமே
திரு உடன் -சர்வ அந்தராத்மத்வமும் ஸ்ரீயபதியே
நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோர் ஸ்ரீர் அநபாயிநீ
யதா சர்வ கதோ விஷ்ணுஸ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம
ஸ்ரிய சமஸ்தஸ் அசித் சித் பிரபஞ்சோ வ்யாப்ய ததீதஸ் யதுஸாபி சர்வம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

இத்தால்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹாயமாய்
அபரிச்சின்ன ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபனாய்
ஹேயப்ரத்ய நீகனாய்
ஞான சக்த்யாதி கல்யாண ஏக குண விசிஷ்டனாய்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டனாய்
உபய விபூதி நாயகனாய்
சர்வாத்ம பாவனாய்
சர்வ ஜகத் வியாபாரங்களையும் தண் ஆதீனத்துக்குள் வைத்து நடத்துபவனாய்
இருக்கும் பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தை கீழ் இரண்டு பாட்டாலே நிரூபித்து அருளி

———————————-

மேலே ப்ராப்யனான பரமாத்மாவை பிராபிக்கும் ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்தை இரண்டு பாட்டுக்களால் நிரூபித்து அருளுகிறார்
அதில் எல்லா ஆத்மாக்களுக்கு பொதுவான ஆகாரமும்
இப்பொழுது உபாயத்தை அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டியவனாய் இருக்கும் தனக்கு அசாதாரணமாக ஆகாரமும்
அரிய வேண்டும் என்று ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரத்தில் அருளிச் செய்தபடியே இரண்டு பாட்டுக்களாலும் அருளிச் செய்கிறார்

பூத வுடல் புலன் கண் மனம் புல்லாவி புந்தி எனும்
யாதும் அலனே இலகி யான் எனும் இன் நுண் அறிவாய்ச்
சேதனனாய் அடிமையுமாய் உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்த்
தீதலின்றித் திகழும் சீர் அத்திகிரித் திருமாலே –3-

பூத வுடல் -பஞ்ச பூதங்களால் சரீரம்
புல்லாவி – -அழிந்து போவதால் -அல்பமான பிராண வாயு
புலன் கண் மனம் புல்லாவி புந்தி எனும்
யாதும் அலனாய் -இப்படி சொல்லும் -சரீரம் -இந்த்ரியங்கள் -மனம் -பிராண வாயுக்கள் -ஜ்ஞானம் –
எப்பொருளும் ஆகாமல் வேறுபட்டவனாய் –
சரீரம் தோறும் வேறுபட்டு இருப்பவன் ஜீவாத்மா -என்றுமாம் –
இலகி -பிரகாசித்து –
யாதும் அலனாய் உலகில் -பாட பேதம்
யான் எனும் -நான் என்றே தோற்றி -தனக்குத் தானே தோற்றி-
இன் -ஆனந்த ஸ்வரூபனும்
நுண் -அணு ஸ்வரூபனும்
அறிவாய்ச்-ஞான ஸ்வரூபனும்
சேதனனாய் -ஞான குணமுடையவனாய்
அடிமையுமாய் -எம்பெருமானுக்கே அநந்யார்ஹ சேஷ பூதனுமாய்
உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்த்-ஜீவாத்மாக்களுக்கு எல்லாம் சாசுவதமான அந்தராத்மாவாய்
தீதலின்றித் திகழும் சீர் அத்திகிரித் திருமாலே –அழிவின்றி பேர் அருளாளன் பிரகாசிக்கின்றான் -என்றவாறு –
திருமாலே உயிர்க்கு உயிராய்த் திகழும்-என்று அந்வயம் –

அந்தவந்த இமே தேஹா -ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகம் —
தேக இந்திரிய மன பிராண தீப்ய அந்நிய -என்று அருளிச் செய்த அர்த்தம்
பல அனுபபத்திகள் ஸூசகம்
ஆவி -ஆத்மாவையும் குறிக்குமாத்தால் வேறுபடுத்தி பிராணனைக் காட்ட புல்லாவி என்கிறார்
புந்தி -ஆச்ரயத்தை பற்றி நின்று விஷயத்தைப் பற்றி நின்று -ச கர்மகமான க்ரியா விசேஷம் -ஆத்மாவாகாதே
உலகின் யான் என்னும் -ஒவ் ஒரு வஸ்துக்குள்ளும் இருக்கும் ஆத்மா தன்னைத் தான் என்று அறிகிறான் –
பிரதி க்ஷேத்ரம் பின்ன -என்றதின் அர்த்தம்
இன் -ஸ்வதஸ் ஸூகி -ஸ்வாபாவிகமான ஆனந்த ஸ்வரூபம்
நுண் -ஒன்றால் அழிக்க முடியாத அணு ஸ்வரூபன் -சர்வ வஸ்துக்களிலும் தடை இல்லாமல் பிரவேசிக்கும் தன்மை
நைனம் பிண்டந்தி சஸ்த்ராணி -என்றும்
நித்ய வ்யாபீ -என்ற அர்த்தங்கள்
அறிவாய் -ஞான ஸ்வரூபன் -அநந்ய சாதன-என்றதின் அர்த்தம்
அடிமையுமாம் -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -அநந்யார்ஹ சேஷத்வம்
ஸ்வதஸ் சேஷத்வே சதி சேதனத்வம் -என்னக் கடவது இறே
சேதனனாய் -ஆத்மாவாய் -ப்ரீதி பவதாவேச -தர்ம பூத ஞானம் உடலின் எங்கும் வியாப்தி என்ற அர்த்தமும்
உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்–நித்யோநித்யானாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் -என்றதின் அர்த்தம் –
இவர்கள் உறங்கும் பொழுதும் ஜாக ரூபனாய் இஷ்ட பூர்த்தி செய்து கொண்டு இருக்கும் தன்மை
இத்தால் ஜீவாத்மாக்குள் பேதமும் -அசேதன ஈஸ்வர வியாவ்ருத்தியும் அருளிச் செய்ததாயிற்று
தீதல் இன்றி -அந்தராத்மாவாய் இருந்தாலும் இவற்றின் தோஷங்கள் தட்டாமல் இருக்கும் என்றதாயிற்று

———————————————

தானடைத்த குணம் கருவி தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி
ஊன் எடுத்து உண்டு உமிழ்ந்து உழலும் உயிர்க்கு எல்லாம் உயிராகிக்
கான் நடத்திக் கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும்
தேன் எடுத்த சோலைகள் சூழ் திருவத்தியூரானே –4–

தேன் எடுத்த சோலைகள் சூழ் திருவத்தியூரானே –தேனை ஏந்திக் கொண்டு நிற்கிற உத்யோனங்களாலே
சூழப்பட்ட ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி திவ்ய ஷேத்ரத்தில் நித்ய ஸந்நிஹிதன் ஆனவனே
தானடைத்த குணம் கருவி தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி
ஊன் எடுத்து உண்டு உமிழ்ந்து உழலும் உயிர்க்கு எல்லாம் உயிராகிக்
கான் நடத்திக் கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும்

தானடைத்த -தன்னால் ஏற்படுத்தப்பட்ட –தான் இயற்கையாக ஆத்மாவுக்குக் கொடுத்து அருளிய
குணம் -அபஹதபாப் மத்வம் முதலிய குணங்களை
கருவி –
மறைத்து –
அன்றிக்கே -தன்னால் முன் செய்த கர்மங்களுக்கு அனுகுணமாகிற சத்வாதி குணங்கள் ஆகிற
கருவி -காரணங்களினால் -என்றுமாம் –
குணங்கள் இந்த்ரியங்களையும்-என்றுமாம் –
தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி – அவர் அவர்கள் செய்த கர்மங்களின் வழியிலே நடக்கும்படி செய்து -அனுசரித்து நடத்தி
ஊன் எடுத்து -மாம்ச மயமான -சரீரத்தைப் பெற்று-சுமந்து –
உண்டு -கர்ம பலன்களை-ஸூக துக்கங்களை – அனுபவித்து –
உமிழ்ந்து -பின் தள்ளி -அவைகளை விட்டு விட்டு என்றபடி –
உழலும்-இப்படியே மறுபடியும் அதிலேயே சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருக்கும்
உயிர்க்கு எல்லாம்-ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம்
உயிராகிக் -அந்தர்யாமியாக நின்று
கான் நடத்திக்-சம்சாரம் ஆகிய காட்டிலே நடக்கச் செய்து
அன்றிக்கே -காலால் நடத்தி -அனுபவிக்கச் செய்து
கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும் -மிதுனத்தில் –
ஜீவர்கள் கர்ம பலனை-ஸூக துக்காதிகளை -அனுபவிப்பதை பார்த்து உகந்து –
எம்பெருமானுக்கு லீலா ரசம் என்றவாறு –

மறைத்து -பராஹித்துநாத்யா திரோஹிதம் –சாதுர் வர்ண்யம் மயா ஸ்ருஷ்டும் குண கர்ம விபாகஸ
கர்மாணி ப்ரவிபக்தானி ஸ்வபாவ பிரபவைர் குணை —
ப்ரக்ருதே க்ரியா மாணாநி குணை கர்மாணி ஸர்வஸ —
கர்ம அவித்யாதி சக்ரே பிரதி புருஷ மிஹா நாதி சித்ர ப்ரவாஹ
தேவாதி சதிர் வித தேகம் எடுத்து ஸூக துக்கங்கள் அனுபவித்து -த்யஜித்து -மீண்டும் த்யஜித்தையே அனுபவித்து –
கதாகதம் காமகா மா லபந்தே -என்றவாறே
கான் நடத்தி – தம காந்தார மத்வா நாம் கதமேகோ கமீஷ்யஸி
சம்சார பதவீம் வ்ரஜன் –ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து
கமலையுடன் விளையாடும் -யஸ்யா வீஷ்ய முகம் தத் இங்கித பராதீநோ வியத்தேகிலம் -என்றும்
ஹரே விஹரசி க்ரிதா கந்து கைரிவ ஐந்து ஹி

துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய்வினையாய் உலகங்களுமாய்
இன்பமில் வெந்நரகாகி இனிய நல் வான் சுவர்க்கமுமாய்
மன் பல் உயிர்களுமாகி பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையவன்

பஸ்யந்தீஷு ஸ்ருதிஷு பரித ஸூரி ப்ருந்தேன சார்த்தம் மத்யே க்ருத்யே த்ரிகுண பலகம் நிர்மித ஸ்தானம் பேதம்
விஸ்வாதீச பிரணயிநி சதா விப்ரம த்யூத வ்ருத்தவ் ப்ரஹமே சாத்யா தததி யுவாயோ ஜஷா சார பிரசாரம் -ஸ்ரீ ஸ்துதி

தேன் எடுத்த –
தாப த்ரய ஹரத்வம் ஸூசிதம் -அத்திகிரி பத்தர் வினை தொத்தற வறுக்கும் அணி அத்திகிரியே
திருவத்தியூரானே-
பாவனத்வம் போக்யத்வம் –
ஸூபகஸ் சித்ர கூடோசவ் கிரிராஜோபமோ கிரி -யஸ்மின் வசதி காகுத்ஸத் குபேர இவ நந்தநே
அறிவில்லா மனுஷர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பாராகில் பொறியில் வாழ் நரகம் எல்லாம் புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றே
நா வாயில் உண்டே -நாராயணாதி நாமம் அஸ்தி –

———————————————–

இப்படி ப்ராப்யமான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தையும் –
ப்ராப்தாவான ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தையும் நிரூபித்து அருளி
உபாயத்தை அருளிச் செய்ய வேண்டி இருந்ததே யாகிலும்
விரோதியை அறிந்து அத்தாலே சோகார்த்தி யானவனே உபாய அதிகாரி ஆகையால் அர்த்த கிராமத்தை அனுசரித்து
முந்துற விரோதி ஸ்வரூபத்தை நிரூபித்து அருளுகிறார்
அதில் முற்பட பொய் நின்ற ஞானமும் இத்யாதிப்படியே விபரீத ஞான விபரீத அனுஷ்டானங்கள் ஆகிற விரோதிகளை-
அவற்றிலும் தேஹாத்ம அபிமானம் ஸ்வ தந்த்ர அபிமானம் ஆகிற விரோதிகளை முற்பட நிரூபித்து அருளுகிறார் –

உய்யும் உறவு இசையாதே ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப்
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப் புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு
மெய்யருள் செய்திடும் திருமால் வேழ மலை மேயவனே –5–

உய்யும் உறவு இசையாதே ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப்
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப் புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு
மெய்யருள் செய்திடும் திருமால் வேழ மலை மேயவனே –5–

வேழ மலை மேயவனே -திருமாலே –
உய்யும் உறவு இசையாதே -அவனுக்கே அற்ற சேஷி சேஷ பாவ – சம்பந்தத்தை – அறிந்து ஒத்துக் கொள்ளாமல்
ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப் -தம்மைப் போலே கர்ம வச்யர்களுக்கு -ஷேத்ரஞ்ஞர்களுக்கு – தாஸ பூதர்களாக இருந்து
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப்-அழியும் தன்மையான சரீரத்தின் தன்மையை -தனக்கு இல்லாதான் ஜடத்வம் போன்ற
ஆகாரத்தை பொய் என்கிறது -ஏறிட்டுக் கொண்டு-ஆரோபித்திக் கொண்டு
புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு -இந்த்ரியங்கள் பலனே தனக்கு என்று கொண்டு-
இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கப்பட்ட அல்ப அஸ்திர புருஷார்த்தங்களை அங்கீகரித்து – -தேகாத்ம அபிமானம் கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் -சித்தாந்த விஷயங்களில் சங்கையும் பூர்ணமான அஜ்ஞ்ஞானத்தையும் கொண்டு –
அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு -அதனாலே தகாத அல்லா வழியையும் கெட்ட நடவடிக்கையையும் – அடைந்தவர்கட்கு
மெய்யருள் செய்திடும் -உபாயத்தின் மூலம் அழியாத கிருபை யாகிய மோஷத்தை தந்து அருளுவான் –

உய்யும் உறவு இசையாதே –
சேஷி சேஷ பாவ சம்பந்தத்தை இசைகையே ஆத்ம உஜ்ஜீவன ஹேது –
வீடு இசைமினே
விரோதிகளை நிரூபிக்க கிழியாமல் முதலில் இத்தை அருளிச் செய்தது கிருபாதிசயத்தாலே
ஸூலபமான பரிஹாரம் -த்ருஷ்டா சீதா போலே -ஆஸ்வாசகரமாய் அருளிச் செய்கிறார்
ஒத்தவர்க்கே அடிமையுமாய்–
ஆ ப்ரஹ்ம ஸ்தம்ப பர்யந்தோ ஜகத் அந்தர் வ்யாவஸ்திதா பிராணிந கர்ம ஜெனித சம்சார வஸ வர்த்திந
தன்னோடு ஒழுகு சங்கிலியில் கட்டுண்டு உழலுகிற ஷேத்ரஞ்ஞர் காலிலே விழப் பண்ணியும் –
அடிமையுமாய்
எதிர் எதிர் இமையவர் இருப்பிடம் வகுத்தனர் -சர்வே தேவாஸ்மை பலிமா வஹந்தி -என்னும்படி தரத்தை பெற பிராப்தி இருக்க
உபய பாவனர்களாய் ப்ரயோஜனாந்தர சங்கம் விடாமல் -ஈஸ்வரத்வ அபிமானம் பாராட்டித் திரிபவர்களோடு
சாம்யத்தை அடைவதே அஸத்ருசமாய் இருக்க -அவர்களுக்கு தாஸ்யத்தையும் அடைந்தோம் என்கிற விரோதி அம்சம் தெரிவிக்கப் பட்டது –
ஒத்தவர்க்கே
ஏவகாரத்தால்-ஸ்வரூப விரோதம் -ஆத்ம அபஹார தோஷத்தில் பர்யவசானம் அடையும் –
கிந்தேந ந க்ருதம் பாபம் சோரேண ஆத்ம அபஹாரிணா
ஓத்தார் என நின்ற உம்பரை நாம் பிறவித் துயர் செகுவீர் என்று இரக்கும் பிழை அறவே
பொய்யுருவை -என்பதால் பொய் நின்ற ஞானம் -இத்யாதி ஸூசிதம்
தனக்கு இல்லாத ச பரத்வாதிகளை ஏறிட்டுக் கொண்டு -தன்னுருக் கொடுத்து வேற்று உருக் கொண்டு
தனக்கு
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபனான தனக்கு அதுக்கு விரோதியான ஜடாதவ துக்கித்வாதிகளை ஏறிட்டுக் கொண்டு

புலன் கொண்ட
சப்தாதி விஷயங்கள் -விஷய புருஷார்த்தங்கள் என்றுமாம்
புலன் படிந்து உண்ணும் போகமே பெருக்கிப் போக்கினேன் பொழுதினை வாளா–
தத்வ ஹித புருஷார்த்த விஷயமாய் யதாவத் பிரகாச ரஹிதனாய் நிற்கிறோமே
உய்யும் உறவு இசையாமல் -ஹிதத்தில் விபரீத ஞானம்
பொய்யுறைவைத்த தனக்கு ஏற்றி -தத்துவத்தில் விபரீத ஞானம்
புலன் கொண்ட இத்யாதியால் புருஷார்த்தத்தில் விபரீத ஞானம்
ஐயுறவுசந்தேகம் -ஆர் இருள் -இவற்றால் விபர்யயம் சம்சயம் அஞ்ஞானம்
அல் வழி -பொல்லா ஒழுக்கம் -அழுக்கு உடம்பு அர்த்தம் -மேல் பாட்டில் ஸங்க்ரஹம்
மெய்யருள்
நிவாரகர் இல்லாத ஸ்வ தந்த்ரன் அருளும் பொழுது இவ்வளவையும் நிவ்ருத்தி செய்வதே மெய்யேயாகுமே

செய்திடும்
ஆஸ்ரயண காலத்திலேயே விரோதி நிரசனத்தைப் பண்ணுவிக்கும் என்பது த்யோயிதம்
திருமால்
புருஷகார பலத்தால் செய்திடும் என்பது த்யோயிதம்
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-சம்சார ஆர்ணவ தாரிணீம்
வேழ மலை மேயவனே
இங்கே ஸந்நிஹிதனானதாலேயே மெய்யருள் -என்பது த்யோயிதம்
மெய்யவனே-பாட பேதம்
ப்ரத்யக்ஷத்தாலே -கண்டாலே சர்வாதிகன் என்பது தோற்றும் –
காண் தகு தோள் அண்ணல் –
அஹம் ஏவ பரம் தத்வம்

—————————————-

அநாதி கர்ம ப்ரவாஹத்தினால் தேக சம்பந்தம் வருவதும் –
அத்தாலே அஞ்ஞானம் மேல் இடுகிறதும் ஆகிற விரோதிகளை நிரூபித்து அருளுகிறார் –

விதை முளையின் நியாயத்தால் அடியில்லா வினையடைவே
சதை யுடல நால் வகைக்கும் சரண் அளிப்பான் எனத் திகழ்ந்து
பதவி யறியாது பழம் பாழில் உழல்கின்றார்க்கும்
சிதைவில் அருள் தரும் திருமால் திருவத்தி நகரானே –6-

திருமால் திருவத்தி நகரானே-
விதை முளையின் நியாயத்தால் -பீஜாங்குர நியாயத்தால்-கர்மம் -சரீரம் -கர்மம் -சுழற்சி விதை முளை விதை போலே
அடியில்லா வினையடைவே-அநாதியான கர்மங்களை அனுசரித்து
கர்மம் சரீர சுழலிலே அகப்பட்டு என்றவாறு -இரண்டுமே அநாதி –
சதை யுடல நால்வகைக்கும் -மாம்ச மயமான -தேவ மனுஷ்ய ஸ்தாவர ஜங்கம -நான்கு வகை மாம்ச மயமான -சரீரம் பெற்ற ஜீவர்களுக்கும்
சரண் அளிப்பான் எனத் திகழ்ந்து -ரஷணத்தை அளிப்பான் என்று கூறும்படி நின்று பிரகாசித்து அருளி
பதவி யறியாது -சம்சார பந்தத்தை நீக்கும் வழியை அறியாமல்
பழம் பாழில் உழல்கின்றார்க்கும் -அநாதியான சம்சார மண்டலத்தில் -பிரக்ருதியிலே சஞ்சரித்துக் கொண்டு -துன்பப்படுமவர்க்கும்
சிதைவில் அருள் தரும் -ஒன்றாலும் கலக்க முடியாத -குறைவற்ற கிருபையை செய்து அருளி சம்சார சம்பந்தத்தை நீக்கி அருளுவான்

அந்யோன்ய ஆஸ்ரய தோஷம் –
எந்த விதையில் இருந்து எந்த செடி வருகிறதோ -அந்த விதை அந்த செடியில் உண்டாக்கவில்லையே
அதே போன்ற ஜாதியான விதையே அந்த செடியில் உண்டாகும் -இது அந்யோன்ய ஆஸ்ரய ஆபாசம்
அடியில்லா
கர்மமும் அநாதி -தத் தத் கர்ம ஜெனித
ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து மற்றோர் தெய்வம் பாடி ஆடிப் பணிந்து பல் படி கால் வழி ஏறிக் கண்டீர்
போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு உம்மை இன்னே தேற்றி வைத்தது எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை என்றே –
பரதேவதா பாரமார்த்யர்த்தம் -ஒன்றும் தேவும் திருவாய்மொழி
த்ரீன் லோகம் சம் பரிக்ரம்ய–எங்கும் போய்க் கரை காணாதே
திருமால் -திருவத்தி நகரானே
தேவ்யா காருண்ய ரூபயா ரஷக / லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி க்ருதா
இப்படி ஸம்ஸாரித்துப் போந்தவர்களும் தம்மை இழவாமைக்கு அன்றோ இங்கே ஸந்நிஹிதன் ஆனான்

———————————

உபாய ஸ்வரூபத்தை மேலே இரண்டு பாட்டாலே நிரூபித்து அருளுவாராய் அதில்
முதலில் இதில் பக்தி உபாயத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

எம நியம ஆசனங்கள் இயலாவி புலனடக்கம்
தமது அறியும் தாரணைகள் தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம்
சமமுடைய சமாதி நலம் சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும்
அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே –7-

எம நியம ஆசனங்கள் இயலாவி புலனடக்கம்
தமது அறியும் தாரணைகள் தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம்
சமமுடைய சமாதி நலம் சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும்
அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே –7-

அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே
எம நியம ஆசனங்கள் -யமம் நியமம் ஆசனம் ஆகியனவும்
ஸூசவ் தேசே பிரதிஷ்டாப்ய ஸ்திரம் ஆசன மாத்மந –
யமம் -பிரமச்சார்யாதி விரதங்கள் / நியமம் -வேத அத்யயனாதிகள் –உபாசனங்கள்
இயலாவி புலனடக்கம் –இயலாவி அடக்கம் –
இயல் -நம்மால் செய்யக் கூடியதான –
சஞ்சரிக்கின்ற பிராண வாயுக்களை அடக்குவதாகிய பிராணாயாமமும்
புலன் அடக்கம் -இந்த்ரியங்களை அடக்கும் ப்ரத்யாஹாரமும்
தமது அறியும் தாரணைகள் -ஜீவர்கள் தம் மனத்தால் அறிகின்ற எம்பெருமான் திருமேனியை-
பிரிய தமமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை – நினைத்தால் ஆகிய தாரணையும்
தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம் -தொடர்ந்து -இடைவிடாத- நினைவின் தொடர்ச்சியாகிய த்யானமும்
தைல தாராவத் அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி சந்ததி –
சமமுடைய சமாதி நலம் -சமம் உடைய -மனத்தின் அடக்கம் ஆகியவற்றை அங்கமாக உடைத்தான
புலன் அடக்கம் -ஞான கர்ம இந்த்ரியங்கள் அடக்கம் -சமம் -மனச் அடக்கம் -இரண்டாலும் ப்ரத்யாஹாரம் -என்னும் அங்கம் கூறப்பட்டது
நலம் சமாதி -ஆனந்த ரூபமான -சமாதி -தர்சன சமண சாஷாத்காரம் போலே விசதமாய் இருக்கை -பக்தி யோகத்தை
சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும் -அனுஷ்டிப்பார்க்கு குறிப் பொருளாகி -தியானத்துக்கு விஷயமாகி -மோஷம் அளித்து அருளுவான்

யோகத்தின் அம்சங்கள்
யமம் -அஹிம்சை -சத்யம் -திருடாமை -காமத்தை அடக்குதல் -பொருளைச் சேர்க்க முற்படாமை -இத்யாதி –
நியமம் -பரிசுத்தி -இருப்பதைக் கொண்டு திருப்தி -விரதங்கள் -தவம் – வேதாந்த பரிசயம் –
கர்ம கர்த்ருத்வம் பலன் இத்யாதிகளை அவன் இடம் சமர்ப்பித்தல் –
ஆசனம் -பத்மாசனம் -பத்ராசனம் இத்யாதி
பிராணாயாமம் -சுவாசம் அடக்குதல்
ப்ரத்யாஹாரம் -இந்திரியங்களை சபித்தாதி விஷயங்களில் இருந்து மீட்பது
தாரணை –திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை மனசில் கொள்ளுதல்
த்யானம் -இடைவிடாமல் தைலதாரா சிந்தனை
சமாதி -தர்சன சமண சாஷாத்காரம் -இது அங்கி -கீழே ஏழும் அங்கங்கள்
பக்தி யோக அம்சங்கள்
பாகவதர்கள் இடம் அன்பு / பகவத் ஆராதன ஹர்ஷம் / பகவத் சரித்திரங்களை கேட்க ஆவல் /
பேசி நினைத்து கேட்டு குரல் தழுதழுத்தது கண்ணீர் பெருக்கி மயிர் கூச்சு எரிதல்/ பகவத் ஆராதனம் /
டம்பம் அற்ற கைங்கர்யம் / தைல தாராவத் த்யானம் / பிரயோஜனாந்தர நிராசை

அர்ச்சாவதார திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மிகவும் உபாதேயம் என்றதாயிற்று
அஸூத் தாஸ்தே சமஸ்தாஸ்து தேவாத்யா கர்ம யோநயா -என்றபடி ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஸூபத்வமும் ஆஸ்ரயத்வமும் இல்லையே
பகவானுடைய ஸ்வரூபத்துக்கு ஸூபத்வம் உண்டே ஆகிலும் ஆஸ்ரயத்வம் இல்லையே
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கே இரண்டும் உண்டு
சமமுடைய சமாதி நலம்
நலம் -ஆனந்தத்தை சொல்லி -இங்கு ப்ரீதியை காட்டும் -ஸ்நேஹ பூர்வம் அநு த்யானம் பக்தி ரித்ய பீதியதே –
பக்த்யாத்வ நந்யா சக்ய
இலக்காகும்
த்யானாதிகளுக்கு விஷயமாகவும் ப்ராப்யமாகவும்
ஸாத்ய பக்தி ஏக கோ வர நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம்
அமரர் ஆராவமுது –
ப்ரஹ்மாதிகள் ஆராதனை
சோதி அனந்தன் கலியில் தொழுது எழுத்து நின்றானே
அம்புயத்தாள் ஆரமுதே -அமுத்தினாள் பிறந்த பெண் அமுதுக்கும் தான் அமுதானவனே
இப்படிப்பட்ட போக்ய வஸ்துவைப் பற்றிய பக்தி ஆரம்ப தசை தொடங்கி ஆனந்தமாய் பல துல்யமாய் இருக்குமே
ஸூ ஸூகம் கர்த்தவ்யம்
விளம்பேந பிராப்தி கர்ஜன ஸூகமே கஸ்ய விபுலம் -என்றது இங்கு இப்படி நிரூபித்து அருளப் பட்டது

———————————

இப்படி பக்தி யோகத்தின் பிரயாசத்தை நிரூபித்து அருளி இவ்வாயாசங்கள் ஒன்றும் இல்லாத
ஸூகரமான ப்ரபத்தியை அருளிச் செய்கிறார் –

புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு உற்றவருக்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே தன்னருள் கொடுக்கும்
பகலதனால் பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் பங்கயத்தாள்
அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே –8-

புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு உற்றவருக்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே தன்னருள் கொடுக்கும்
பகலதனால் பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் பங்கயத்தாள்
அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே –8-

பங்கயத்தாள் -அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே
புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு -உபாயம் தான் அனுஷ்ட்டிக்கக் கூடியதாக இல்லாமையாலும் –
பொன் -ஸ்வர்ணம் போலே சர்வ புருஷார்த்தங்களுக்கும் சாதனமான -பகவத் கிருபையை
அகிஞ்சனர்கள் பக்கலில் இருக்கும் கிருபாதிசயத்தை கண்டு -புருஷகார பிரபத்தியால் பெற்று
கண்டு -ஸாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானம் -ஆச்சார்ய உபதேச கடாக்ஷ மகிமையால் கண்டு
உற்றவருக்கு -தன்னைச் சரணம் அடைந்தவர்க்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே -அவனின் விஸ்லேஷம் சஹியாத பக்தர்களுக்கு -அவர்கள் வேண்டிய காலத்திலேயே –
த்ருப்த பிரபத்தி -ஆர்த்த பிரபத்தி -இரண்டில் தாம் தாம் வேண்டிய காலத்திலேயே தன்னருள் கொடுத்துப்
பகலதனால் -மோஷம் ஆகிற பகலால்
பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் -தாஸ பூத ஞானம் யாதவத்தாக பிரகாசிக்கும் அந்தமில் பேரின்ப வானாடு –
அநாதியான சம்சாரம் ஆகிய காள ராத்ரியில் நின்றும் நீக்கி-நிவ்ருத்தி செய்து அருளி –
பொழுது விடியச் செய்து அருளுவான் –மோக்ஷத்தைக் கொடுத்து அருளுவான் –

புகல் இத்யாதி
பக்தி யோகம் அனுஷ்ட்டிக்க ஞானம் சக்தி அதிகாரம் இல்லாமை
உலகில்
இதனால் உலகில் தான் இருக்கும் வரை இவை இல்லாமை த்யோதிதம்
அநாகதந அநந்த கால சமீஷயாப்ய த்ருஷ்ட சந்தோரோபாய
பொன்னருள்
பக்தி யோகம் அபீஷ்டமான போது அத்தையும்
அதனால் பேராக் கூடிய மோக்ஷம் அபீஷ்டமான போது அத்தையும்
இதர புருஷார்த்தங்களையும் சாதித்துக் கொடுக்கும் பகவத் கிருபை
உபாயாந்தர ஸ்தானத்தில் உள்ள பகவத் விசேஷ கிருபை
உற்றவர்க்கும் -அன்பர்க்கு
என்றதால் பிரபத்தி சர்வாதிகாரம் என்றதாயிற்று
அன்றே தன்னருள் கொடுத்து
அபேக்ஷித்த காலத்திலே -திருப்த ஆர்த்த விபாகமும் நிரூபிதம்
பகலாதனால்
ஸ்வச் சாந்த கைங்கர்ய மஹோத்சவ திவசம்
பழம் கங்குல் -சம்சார காளராத்ரி
க்ஷிப்ரம் ஸம்ஸ்ருதி சர்வரீம் ஷிபதி யத் சங்கல்ப ஸூர் யோதய
உபாய தசையோடு உபேய தசையோடு மிதுனமே உத்தேச்யம்
இவளை பிரித்து தனியே ஆஸ்ரயிப்பார்கள் -சைத்ய ராவண அநு சாரிணாம் –
அங்கும் இங்கும் திருமால் இன்றி இன்மை கண்டு
கிருஷ்ண மேகம் படிந்து நிற்கும் ஹஸ்த கிரி

————————-

மேலே பலத்தை நிரூபிக்கக் கருதி முதலில் ஹார்த்தனான பரமாத்மாவினால் செய்யப்படும்
அர்ச்சிராதி கதியையும் ஸ்தான விசேஷ ப்ராப்தியையும் அருளிச் செய்கிறார் –

இரு விலங்கு விடுத்திருந்த சிறை விடுத்தோர் நாடியினால்
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி காவலரால் கடத்துவித்துப்
பெரு நிலம் கண்டு உயிர் உணர்ந்து பிரியாமல் அருள் செய்யும்
உரு நலம் கொண்டு உறும் திருவோடு உயர் அத்திகிரியானே –9-

இரு விலங்கு விடுத்திருந்த சிறை விடுத்தோர் நாடியினால்
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி காவலரால் கடத்துவித்துப்
பெரு நிலம் கண்டு உயிர் உணர்ந்து பிரியாமல் அருள் செய்யும்
உரு நலம் கொண்டு உறும் திருவோடு உயர் அத்திகிரியானே –9-

உரு நலம் கொண்டு -தனக்கு ஏற்ற திருமேனியையும் ஆனந்தத்தையும் கொண்டு
உறும் திருவோடு-தன்னுடன் பொருந்திய பிராட்டியுடன்-சந்நிஹிதனாகி
உயர் அத்திகிரியானே
இரு விலங்கு விடுத்து -உபாயம் அனுஷ்டித்த ஜீவனுக்கு புண்ய பாபங்கள் ஆகிய இரண்டு விலங்கையும் நீக்கி
இருந்த சிறை விடுத்து -அநாதி காலம் -இது வரை இருந்த சரீரம் ஆகிய சிறையினின்றும் விடுவித்து
தோர் நாடியினால் -அத்விதீயமான –ஹிருதயத்தில் மத்யத்தில் உள்ள நாடி -ஸூஷ்ம நாடி -ப்ரஹ்ம நாடி -மூர்த்தன்ய நாடி –
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி -கர்ப்ப வாசத்தைக் கொடுக்கும் ப்ராக்ருத -ஸ்தானங்கள் ஆகிய லோகங்களை
தாண்டிச் செல்லலும் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை
காவலரால் கடத்துவித்துப் -ஆதி வாஹிகர்களால் தாண்டுவித்து
பெரு நிலம் கண்டு-பரமபதத்தை பிரத்யக்ஷமாக – பார்த்து
உயிர் உணர்ந்து – தன்னுடைய ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தை உள்ளவாறு அறிந்து
பிரியாமல் அருள் செய்யும் -நச புநராவர்த்ததே -என்று தன்னை விட்டு பிரியாமல் இருக்கும் படி அருள் புரிவான் –

விடுத்து -நடத்து வித்து -பேர் அருளாளன் க்ருத்யங்கள்
கண்டு -உணர்ந்து -ஜீவாத்மாவின் க்ருத்யங்கள்
சம்சாரி ஜீவன் குற்றவாளி யாகவும் / புண்ய பாபங்கள் விலங்காகவும் / சரீரம் சிறையாகவும்
அக்னி தேவதை -பகலின் தேவதை -சுக்ல பக்ஷ தேவதை -உத்தராயண தேவதை -வர்ஷ தேவதை –
வாயு தேவதை -ஸூர்யன் -சந்திரன் -மின்னலின் தேவதை -இந்திரன் பிரஜாபதி ஆகிய ஆதி வாஹிகர்கள்-வழிக் காவலர் –
பெரு நிலம்
த்ரிபாத் விபூதி -பெருமை மிக்க நித்ய விபூதி
உயிர் உணர்ந்து
ஸம்பாத்ய பிர்பாவ ஸ்வேந சப்தாத் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரேம்
பிரகிருதி திரோதானம் -சாஸ்திரங்கள் மூலம் அறிந்த அபஹத பாப்மாத் வாதிகளை ப்ரத்யக்ஷமாக கண்டு
அன்றிக்கே அவன் அந்தராத்மாவாக இருப்பதை உணர்ந்து என்றுமாம்
ஸ்புட ததப்ருதக் ஸ்திஸ் சித்யத் குண அஷ்டக தத் பல
பிரியாமல்
அவதார தசையில் அவன் உடன் வந்து கைங்கர்யம் செய்வது புநராவ்ருத்தி ஆகாதே என்பது த்யோதிதம்
உரு நிலம்
தகர குஹரே தேவஸ் திஷ்டன் நிஷத் வர தீர்ப்பிகா நிபதித நிஜா பத்யாதித் சாவதீர்ண பித்ருக்ரமாத்
கிணற்றில் விழுந்த பிரஜையை தூக்க ஓக்க குதிக்கும் பிதாவைப் போலே அதி ஹெயமான சரீரத்தில் இருந்து
திருவோடு உயர்
ஸ்ரீ யபதியாய் அன்றோ இப்படி -ஸுலப்யம் சர்வ உத்க்ருஷ்டன்

———————————————

நித்ய ஸூரிகளுடன் ஒரு கோவையாக்கி -பரி பூர்ண அனுபவம் கொடுத்து அருளி
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் கொடுத்து அருளுவதை அருளிச் செய்கிறார் –

தந் திருமாதுடனே தாம் தனி யரசாய் யுறைகின்ற
வந்தமில் பேரின்பத்தில் அடியவரோடு எமைச் சேர்த்து
முந்தி இழந்தன வெல்லா முகிழ்க்கத் தந்து ஆட் கொள்ளும்
அந்தமிலா வருள் ஆழி யத்திகிரித் திருமாலே –10-

முழுக்க-அனைத்தும் -பாட பேதம் / முகிழ்க்க-அவகாஹிக்கும் படி
தனி யரசாய் – அத்விதீய சர்வேஸ்வரன்
முந்தி இழந்தன வெல்லா முகிழ்க்கத் தந்து ஆட்கொள்ளும்
கர்ம சம்பந்தத்தால் முன்பு இழந்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம் மறந்து போகும் படி இப்பொழுது முழுவதும் கொடுத்து
அருளி மூழ்கடித்து எம்மை உஜ்ஜீவிக்கச் செய்து அருளுவார் –
தன் திரு மாதுடன்
பரம சாம்யா பத்தி அருளினாலும் தனது அத்விதீயம் தோன்ற ஸ்ரீ யபதித்தவம்
ஈஸ்வரோஹம் அஹம் போகி-அங்கு நீதி வானவர் -கலக்குவாரும் கலங்குவாரும் இல்லையே
வீற்று இருந்து ஏழு உலகும் தனிக்கோள் செல்ல வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான்
வானவர்க்கு ஆவர் நற்கோவையே
அடியார்கள் உடன் கூடி -நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவ -ஏக ரசர்கள்
தஸ்மாத் க்ஷிப்ரம் ஸஹ அஸ்மாபிஸ் துல்யோ பவது ராகவ -அன்று ஈன்ற கன்று அன்றோ நாம் –
நித்ய முக்தர்கள் ஒரு தட்டுமாக நாம் ஒரு தட்டுமாக –

முந்தி இத்யாதி –
நாள் இழவே போக்கி பொருள் இழவு இல்லை என்னும்படி எல்லா அனுபவங்களையும் தந்து அருளும்
ப்ராசீன துக்கம் அபிமே ஸூகயந்நிவ த்வத் பாதாரவிந்த பரிசார ரஸ ப்ரவாஹ -என்றபடி
முன் இழந்தவை எல்லாம் மறந்து போகும்படி இப்போதைய அனுபவம்
தன் தாள் கொள்ளும்
தன்மை பெருத்தித் தன் தாள் இணைக் கீழ் கொள்ளும் அப்பன்
தன் தாள் இணைக் கீழ் சேர்த்தி அவன் செய்யும் சேமம் –
நித்ய கிங்கரதாம் பிரார்த்தயே
நித்ய கிங்கரா பவாநி
கதாஹாமேகாந்திக நித்ய கிங்கர
ஒழிவில் காலம் எல்லாம்
அத்திகிரித் திருமாலே
ஆள் கொள்ளத் தோன்றிய ஆயர் தம் கோவினை
ஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரினில் கலந்து இயல்வான் ஒட்டுமொ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே

———————————–

பெரியோர்கள் நியமனத்தால் பிரவர்த்தித்த -ஸங்க்ரஹமான அர்த்த பஞ்சக பிரபந்தம்
க்யாதி லாப பூஜை ஆசை இல்லாமல் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக வேதாந்த வேதிகளுக்கு பரம போக்யம் –

அயன் பணியும் அத்திகிரி யருளாளர் அடியிணை மேல்
நயங்கள் செறி கச்சி நகர் நான் மறையோர் நல்லருளால்
பயன்கள் இவை யனைத்தும் எனப் பண்டு உரைத்தார் படி யுரைத்த
வியன் கலைகள் ஈரைந்தும் வேதியர்கட்கு இனியனவே –11–

நயங்கள் சேர் கச்சி நகர் -என்றும் பாட பேதம் –

அயன் பணியும் -ப்ரஹ்மாவானால் வணங்கப்பட்ட அத்திகிரி யருளாளர் அடியிணை மேல்
நயங்கள் செறி -நயங்கள் நியாயங்கள் -நல்ல பயன்கள் பொருந்திய
கச்சி நகர் நான்மறையோர் நல்லருளால்
பயன்கள் இவை யனைத்தும் எனப் –
இங்கே அருளிச் செய்த பாசுரங்கள் முழுதும் சகல பலன்களையும் இருக்க வல்லன என்னும் படி
வேறு பலன்களை விரும்பாத படி இவற்றையே பிரயோஜனமாக கொள்வர் -அநந்ய பிரயோஜனர் ஆவார்
நல்லருளால்
இங்கு கிருபாகார்ய நியமனத்தை கிருபையாக நிரூபித்து இருக்கிறபடி
ஒவ்வொரு பாசுரங்களிலும் பிராட்டி சம்பந்தம் அருளிச் செய்வதால் உபாயமும் உபேயமும் மிதுனமே என்றதாயிற்று
ஸ்வயம் பிரயோஜனம் இந்த பாசுரங்கள் என்றவாறு
பண்டு உரைத்தார் படி யுரைத்த -முன்னோர் மொழிந்த ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூக்திகளின் படியே
வியன்கலைகள் ஈரைந்தும் வேதியர்கட்கு இனியனவே-அதிசயமான கலைகள் ஆகிய இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களும்
வேதாந்த அர்த்தங்களை அறிந்த மகான்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவனவாகும்
வேதாந்தார்த்தங்களை நன்கு உணர்ந்த மகான்களே இப் பாசுரங்களின் இனிமையை அறிய வல்லார்கள் என்றவாறு –
அருளாளர்
பிரசாத பரமவ் -கிருபையைக் கொண்டே நிரூபிக்கும் படியான ஸ்வ பாவம்
அடி இணை மேல்
அர்த்த பஞ்சகம் நிரூபிக்க வந்தாலும் ஸ்தோத்தம் பண்ணுவதிலேயே நோக்கு
நயங்கள் சேர்
அல்வழக்குகள் ஒன்றும் இல்லாமல் ஞான அனுஷ்டானங்கள் நன்றாகவே உடையவர்கள்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் போலே
பாகவத கைங்கர்ய ரூபமாக அருளிச் செய்தது என்றதாயிற்று

——————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -29–ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக அதிகாரம் -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -விளக்கம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

January 24, 2019

இப்படி பூர்வார்த்தத்தாலே ஓர் அதிகாரி விசேஷத்துக்கு த்வ்யத்தில் பூர்வ கண்டத்திலே அனுசந்தேயமாய்
சர்வ தர்மங்களுக்குமுள்ள ப்ரபாவத்தையும் அவற்றுக்கு இல்லாத ஸ்வ அசாதாரண பிரபாவத்தையும் உடைத்தான
ஸக்ருத் கர்தவ்ய உபாய விசேஷத்தை அதிகாரி நைரபேஷ்யாதி விவரண பூர்வகமாக விதித்து
உத்தரார்த்தத்தாலே த்வயித்திலே உத்தர கண்டத்தில் பலத்தை நமஸ் சப்த சம்ஷிப்த அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி
விவரண முகத்தாலே அருளிச் செய்தான் –
இங்கு பூர்வார்த்தத்தாலே அதிகாரி கிருத்யத்தை அருளிச் செய்தான் –
உத்தாரார்த்தத்தாலே சரண்யனாய் ஸ்வீ க்ருத பரனான தன் க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்து
க்ருதக்ருத்யனான இவனைத் தேற்றுகிறான் –

இவ்விடத்தில் -மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்கிற உத்தமனாலே -நான் -தோற்றா நிற்க -மிகுதியான -அஹம் -என்கிற பதம் –
அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலே சர்வ பாப விமோசனத்துக்கு உறுப்பான அகடிதகடநா சக்த்யாதிகளை விவஷித்து ச பிரயோஜனம் ஆகிறது
அபராதம் பண்ணினவனை விலங்கிட்டு வைத்த சமாதிக்கு தரித்ரனான நான் ஒரு வ்யாஜத்தாலே
உல்லாசித காருண்யனாய் அபராதத்தைப் பொறுத்து விடும் போது விலக்க வல்லார் இல்லை –
வேறு ஒருவனாலே இவனை முக்தனாக்கவும் ஒண்ணாது -என்று இங்கு தாத்பர்யம் –
இவ்வர்த்தம் -மோக்ஷதோ பகவான் விஷ்ணு -பஸவஸ் பாஸிதா பூர்வம் பரமேண ஸ்வ லீலயா –
தேனைவ மோச நீ யாஸ்தே நான்யைர் மீசயிதும் ஷமா -ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம் –
இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம்

இவ் -அஹம் -என்கிற பதத்தில் –
சஹஜ காருண்யாதிகள் பேரணியாக பிரபத்தி அடியாக வந்த பிரசாத விசேஷம் இளவணியாய்
நிரங்குசமான ஸ்வாதந்தர்யம் சர்வ விரோதி நிராகரண அர்த்தமாக முன்னே நிற்கிறது -அது எங்கனே என்னில்
சஹஜ காருண்யம் அல்ப வியாஜ்யத்தைக் கொண்டு அனந்த அபராதங்களை அநாதரிக்கும் படியான பிரசாதத்தை உண்டாக்குகிறது
இப்பிரசாத விசேஷம் காருண்ய உபஸ்லிஷ்டமாய்க் கொண்டு நிரங்குச ஸ்வாதந்தர்யத்தை ஆஸ்ரிதருடைய
சர்வ விரோதி நிராகரணத்துக்கு உறுப்பு ஆக்குகிறது
இப்படி சர்வ பாப விமோசனத்துக்கு அபேக்ஷிதமான சர்வ ஆகாரத்தாலும் விசிஷ்டனான ஈஸ்வரனுடைய நிரபேஷ
கர்த்ருத்வ தாத்பர்யமான -அஹம் -சப்தத்தில் அவதாரணம் பலிதம் –

த்வா -என்றது –
ந த்வே வாஹம் –ஸ்ரீ கீதை 2-12-முதலான
உபதேச பரம்பரையாலே -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரய விவேகம் பிறந்து -ஐஸ்வர்யாதி புருஷார்த்தங்களினுடைய
அல்ப அஸ்திரத்தவாதி தோஷங்களைத் தெளிந்து மத் பிராப்தி ரூபமான பரம புருஷார்த்தத்தைப் பெற வேண்டும் என்று
அபி நிவிஷ்டனாய் இதுக்கு உபதிஷ்டமான துஷ்கர உபாயாந்தரங்களிலே துவக்கற்றுப்
பிராப்யனாய்-சர்வ விரோதி நிராகாரண ஷமனான என் பக்கலிலே பரந்யாசம் பண்ணிக் க்ருதக்ருத்யனாய்க்
கோலின பல லாபத்தை பற்ற இனி ஒரு கர்த்தவ்யாந்தரத்தில் பிராப்தி இல்லாத உன்னை -என்றபடி –

இப்படி பந்த மோக்ஷ சக்தனான மோக்ஷ ப்ரதனையும்
அசக்தனாய் அவன் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரனான முமுஷுவையும் சொல்லி -மேல்
சர்வ பாபேப்ய -என்று
பந்தங்களை சொல்லுகிறது –
பாபமாவது ஸாஸ்த்ர விதேத்யமான அநர்த்த சாதனம்
அநர்த்தமாவது பிரதிகூல பிராப்தியும் அனுகூல நிவ்ருத்தியும்
இங்கு பாப சப்தம் முமுஷுவைப் பற்ற அநிஷ்ட பலங்களான சாம்சாரிக புண்யங்களையும் சொல்லுகிறது –
ஏதே வை நிரயாஸ்தாத ஸ்தாநஸ்ய பரமாத்மன–சாந்தி பர்வம் -196-6-என்கையாலே –
ஸ்வர்காதிகளும் முமுஷுக்கு நரகம் ஆகையாலே இவனுக்கு ஸ்வர்க்க ஹேதுவோடே நரக ஹேதுவோடே வாசி இல்லை –
ஆகையால் இறே முமுஷுவுக்கு பாபங்களை விடச் சொல்லுகிறாப் போலே –
த்ரை வர்க்கான் த்யஜேத் தர்மான் -என்று விதிக்கிறது –
இரு வல் வினைகளும் சரித்து -திருவாய் -1-5-10–என்கிறபடி
ஸூக்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டும் முமுஷுக்கு நிராகாரணீயங்களாக விறே சொல்லுகின்றன –

இப்படி புண்ய பாப ரூபமான பந்த காரணத்தைப் பாப சப்தத்தால் சொல்லி
பஹு வசனத்தாலே
புண்ய பாபங்களினுடைய அனந்த்யத்தை விவாசிக்கிறது

இனி சர்வ சப்தத்தாலே
விசேஷிக்கிறது என் என்னில் -பிராப்தி விரோதியான கர்மத்துக்குக் காரணமாயும் கார்யமாயும் வருகிற
அவித்யையும் -விபரீத வாசனையையும் -விபரீத ருசியையும்
ஸ்தூல ஸூஷ்ம ரூப ப்ரக்ருதி சம்பந்தத்தையும் பாப ராசியிலே சேர்க்கைக்காக –

இப்படி சர்வ பாபேப்யோ -என்கிற
விரோதி வர்க்கத்தை எல்லாம் –சூரணை -11–மநோ வாக் காயை என்று தொடங்கி
மூன்று சூரணைகளாலே சப்தமாகவும் ஆர்த்தமாகவும் அருளிச் செய்தார்
ஷபயித்வா அதிகாரான் ஸ்வான் சஸ்வத் காலேந பூயஸா-வேதஸோ யத்ர மோதந்தே சங்கரா ஸூ புரந்தரா-ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம் –17 /18-என்றும்
யாவததிகாரம் அவஸ்தித ஆதிகாரி காணாம்—என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சிலருக்கு அதிகார அவசானத்திலே மோஷமாய் இருந்தது –
அதிகாரிகள் அல்லாதார்க்கும் -அநாரப்த கார்யே ஏவ து பூர்வே ததவதே -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்–4-1-15–என்கிறபடியே
பிராரப்த கர்ம போக அவசனத்திலேயாய் இருந்தது
இப்படி இருக்க இவ்விடத்தில் ஆரம்பத்தை கர்மத்தை ஷமிக்கை யாவது என் என்னில் –
பல பிரதான ப்ரவ்ருத்தமான கர்மத்திலும் ஜன்மாந்தர திவ ஸாந்த்ர ஸ்தித் யாதிகளுக்கு ஆரம்பகமான அம்சமும்
இஸ் ஸ்வ தந்த்ர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு அநிஷ்டமாய்-அத்தையும் பற்ற இவன் சோகிக்கில் அவ்வம்சத்தையும் ஈஸ்வரன் ஷமிக்கும்
அப்போதே மோக்ஷம் பெற்று அன்று தரிக்க மாட்டாத ஆர்த்தி அதிசயம் யுடையாருக்கு அஷ் க்ஷணத்தில்
பிராரப்த கார்யமான கர்மத்தை நிஸ் சேஷமாக ஷமிக்கும் ஆகையால் ஆரப்த கர்மத்தை க்ஷமிக்க வேணும்
என்று அபேக்ஷிக்கக் குறை இல்லை –

இவ்விடத்தில் பிரபத்தி காலத்துக்கு முன்புள்ளவற்றை -க்ருதான் -என்று எடுத்து –
பின்புள்ளவற்றை கரிஷ்யமாணான் -என்று சொல்லா நின்றது –
பிரபத்தி காலத்தில் பண்ணுவன சில பாபங்கள் காண்கிறோம் -இப்படி இருக்க க்ரியமாணங்களை ஷமிக்கையாவது என் என்னில்
பிரார்ப்பதோபரி சமாப்தச்ச வர்த்தமான என்னும் ப்ரக்ரியையாலே பிரபத்திக்கு முன்பே தொடங்கி பின்பே தலைக்கட்ட வேண்டும்படி
சிரகால சாத்யமாய் இருக்குமவற்றையும் தத் க்ஷணத்தில் பிரமாதிகங்களையும் இங்கு க்ரியமாணங்கள் என்கிறது
கரிஷ்யமாணங்கள் ஆவன பின்பு தொடங்குமவை
இப்படி க்ரியமாண ஏக தேசங்களையும் கரிஷ்யமாணங்களாயும் உள்ள உத்தராகத்தில் புத்தி பூர்வகம் அல்லாதவை
ஈஸ்வரன் க்ஷமிக்க ஸ்லேஷியாதே போம்
புத்தி பூர்வகங்களானவை ப்ரபன்னனுக்கு ப்ராயச்சித்திரியம் சாத்ர யத் புந சரணம் வ்ரஜேத்-ஸ்ரீ லஷ்மி தந்திரம் -17-91–
என்கையாலே புந பிரபத்தியாலே ஷமிக்கும் –

சர்வேஸ்வரன் தான் மோக்ஷம் தர நினைக்கும் போது பாதங்கங்களும் விலக்காகா என்னும் வார்த்தையும்
புத்தி பூர்வ உத்தராகத்தில் நிக்ரஹமும் வாராது பிராயச்சித்தமும் வேண்டா என்றபடி அன்று –
ப்ரஸாதத்தாலே அவன் பிரசன்னனானால் மோக்ஷம் அவசியம் பாவிக்கும் என்றபடி –
இதுக்கு இப்படி ஈஸ்வரன் புன பிரபத்தி யாகிற பிராயச்சித்தத்திலே மூட்டுகிறதும் ஷமா பலம்

ப்ரியதமாய் உடம்பில் அழுக்கையும் வத்சத்தினுடைய வழும்பும் போலே பிரபன்னனுடைய தோஷம் என்கிற வார்த்தையும் –
துஷ்டரும் சரணாகதரானால் ஈஸ்வரன் கை விடாதே திருத்தும் என்றபடி
இங்கன் அன்றிக்கே புத்தி பூர்வக உத்தராகமும் ஈஸ்வரனுக்கு பாக்யம் என்று விவஷிதமானால்
பிரபன்னனுக்கு இதுவே யதா சக்தி சம்பாத்யமாம்

பிரகிருதி விசேஷ ஸ்வபாவத்தால் அபராதங்கள் புத்தி பூர்வகமாக வந்தாலும் புன பிரபத்தி பண்ணாதார் பக்கலிலும்
தேவம் சார்ங்க தரம் விஷ்ணும் யே பிரபன்னா பராயணம் –
ந தேஷாம் யம சா லோக்ய ந ச தி நரகவ் கச யஸ்மின் கஸ்மின் குலே ஜாதா யத்ர குத்ர நிவாஸிந
வாஸூதேவரதா நித்யம் யமலோகம் ந யாந்தி தே –ஸ்ரீ வாமன புராணம் –94-43-இத்யாதிகளில் படியே
நரகாதிகள் வராத படி பண்ணி
ராஜ புத்ராதி அபராதத்தில் போலே லகு ப்ரத்யவாயத்தாலே கண் அழிக்கிறதுவும் ஷமா விசேஷம்
பாபங்களுக்கு த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்களும் நரகாதி ப்ரத்யவாயங்களும் உண்டாய் இருக்க
நரகாதிகள் இவனுக்கு இல்லை என்று விசேஷ வசனங்கள் சொன்னால்
த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்களுக்கு பாதகர் இல்லை -வசன விரோதத்தில் நியாயம் ப்ரவர்த்தியாது –

சாபராதருமாய் -அனுதாபமும் இன்றிக்கே புன பிரபத்தியும் பண்ணாதே இருப்பார் சில ப்ரபன்னர்க்கு
உப க்லேசங்களாகச் சொன்ன காணத்வாதி த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்கள் காணாது இரா நின்றோம்
என்கை மந்த சோத்யம் –
அவர்களுக்கும் அபராதாதி தாரதம்யத்துக்கு நாநா பிரகார தாப த்ரய அனுபவம்
உபயுக்த ஞான மாந்த்யம் -இங்குள்ள பகவத் அனுபவ ரஸ சங்கோச விச்சேதங்கள் –
பகவத் பாகவத கைங்கர்ய ரஸ விச்சேதம் -பகவத் அபசார பாகவத அபசாராதிகள் -சிஷ்ட கர்ஹா பஹிஷ் காராதிகள் —
ஸூ ஹ்ருத விசேஷ நாசம் -சாத்விகாநாதரம்-மநோ ரத பங்க கிலேசம் -என்று
இப் புடைகளில் ஏதேனுமோர் உப க்லேச ரூபமான ப்ரத்யவாயம் காணலாம் –
அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகராணாதி ரூபங்களான நாநாவித பாபங்களுக்கு இப்படி நாநாவித
த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாய கரத்வமும் ஸ்ருதிகளிலும் மன்வாதி தர்ம சாஸ்திரங்களிலும்
இதிஹாச புராண பகவத் சாஸ்திரங்களிலும் பிரசித்தம்
ஆகையால் காணத்வாதி-(கண்கள் குருடாதல் போன்ற ) உபக் கிலேச விசேஷ உதாஹரணமும்
உப லக்ஷணம் என்னும் இடமும் வாக்ய உபக்ரமத்தில் சமுதாய நிர்தேசாதிகளாலே சித்தம்

வசன பல ஸித்தமாய்-புத்தி பூர்வ உத்தராக பலமான உப கிலேச வர்க்கத்தை
பிராரப்த கர்ம விசேஷ பலம் என்று நிஷ் கர்ஷிக்க விரகில்லை-
இவை யதா சம்பவம் உபயவித கர்மத்தாலும் வரும் –
ஆகையால் இறே புத்தி பூர்வக உத்தராகத்துக்கு சாத்விகர் அஞ்சிப் போருகிறது
இங்கன் அல்லாத போது புன பிரபத்தி விதாயக சாஸ்திரமும் அப்படிக்கு
சிஷ்ட அனுஷ்டானமும் பூர்வ சம்பிரதாயமும் விரோதிக்கும்

அபசார அநந்தரம் அனுதாபம் பிறந்தது இல்லையாகில் ஞானம் பிறந்தது இல்லை யாகக் கடவது
என்ற நஞ்சீயர் வார்த்தைக்கும்
அனுதாபம் பிறவாதாருடைய ஞான மாந்த்யத்திலே தாத்பர்யம் சோபாதிகளான பகவத் அபிப்ராய பேதங்களுக்கு
ஈடாக வரும் புத்தி பூர்வ அபசாரம் சிலர்க்குப் பிறவாது –
சிலர்க்குப் பிறந்தவை அனுதாபிகளாலே கழியும் -கடின ப்ரக்ருதிகளுக்கு அனுதாபம் பிறவாது –
ஆகையால் புத்தி பூர்வக உத்தராகம் பிறந்தால் அனுதப்த்தனாய் புன பிரபத்தி பண்ணாத போது
உப க்லேசம் சொல்லுகிற ஸ்ருத் யாதிகளின் கட்டளையில் லகு ப்ரத்யவாயத்தாலே தீரும்
விவேகா நாம் ப்ரபந்நானாம் தீ பூர்வகஸ் யநுத்யம
மத்யாநாநுதாபாதி சிஷா கடின சேதஸாம் —
விவேகம் அடைந்த பிரபன்னன் புத்தி பூர்வக பாபங்களை செய்ய மாட்டான்
நடுத்தர பிரபன்னனுக்கு வருந்துதல் மற்றும் பிராய்ச் சித்தம் உண்டாகும்
கடினமான மனம் கொண்டவர்களுக்குச் சிறிய தண்டனைகள் உண்டாகும் -என்றவாறு

ஆனபின்பு ஒரு படியாலும் பகவத் நிக்ரஹம் வாராமைக்காக புத்தி பூர்வ அபராதம் பரிஹரணீயம்
ப்ரீதிமேவ சமுதிச்ய ஸ்வதந்த்ர அஞ்ஞான அநு பாலநே
நிக்ரஹ அநு தய அப்யஸ்ய நாந்தரீயக ஏவ வா —
பகவத் ப்ரீதியே பலமாக எண்ணியபடி -அவன் ஆஞ்ஜையைப் பின் பற்றி இருக்க
அவன் தண்டனை கிட்டாமல் இருத்தல் என்பதே நாம் வேண்டாமல் தானாகவே வரும் பலமாகும்

இப்படி யச சக்தி அபராதங்களைப் பரிஹரித்துக் கொண்டு போகா நின்றால்
பாகவத அபசாரமும் அதுடையாரோடு சம்சர்க்கமும் போரப் பரிஹணீயம் –
ப்ரஹ்ம வித் பாப வர்க்காணாம் அனந்தநாம் மஹீயசாம்
தத் த்வேஷி ஸங்க்ரமம் ஜாநந் த்ரஸ்யேத் தத் அபராதத
சாபராதேஷூ சம்ஸர்கே அபு அபராதான் வஹத்யசவ்
வோதுமீஸ்வர க்ருத்யாநி தத் விரோதாத பீப்சதி–

ப்ரஹ்மவித் அறியாமல் செய்த பாபபலன்கள் அவர்களை வெறுப்பவர் இடம் சேரும் –
ப்ரஹ்மவித்துக்கள் இடம் அபராதம் செய்தவர் இடம் சேர்ந்தவனும் அபராதம் செய்தவனும் ஆகிறான்
அபசாரம் செய்தவனை தண்டிக்க முனைந்தாலும் ஈஸ்வரன் செய்யும் தண்டித்தல் போன்ற
செயல்களைத் தான் சுமந்தவன் ஆகிறான்

தன் நினைவில் விலக்கின்றித் தன்னை நண்ணார் நினைவு அனைத்தும் தான் விளைத்தும் விலக்கு நாதன்
என் நினைவை இப் பவத்தில் இன்று மாற்றி இணை யடிக் கீழ் அடைக்கலம் என்று எம்மை வைத்து
முன் நினைவால் யாம் முயன்ற வினையால் வந்த முனிவயர்ந்து முத்தி தர முன்னே நின்று
நன் நினைவால் நாம் இசையும் காலம் இன்றோ நாளையோ என்று நகை செய்கின்றானே —

மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்றது உனக்கு இஷ்டமான போது முக்தனாக்குவேன் -என்றபடி –

சில பாபங்களை -ந ஷமாமி -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –என்கையும்
இங்கே -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்கையும் விருத்தம் அன்றோ -ஆகையால்
இது உபசந்த்தனமாம்-)மனசுக்கு ஆறுதலாக சொன்ன யுக்தி ) யத்தனை யன்றோ என்னில் –
இவை இரண்டும் பின்ன விஷயம் ஆகையால் விரோதம் இல்லை –
ந ஷமாமி என்றது பத்மபத்ர சதேநாபி ந ஷமாமி வஸூந்தரே -உபசார சதேநாபி ந ஷமாமி வஸூந்தரே-
என்றால் போலே -சொல்லுகிற போலியான ப்ராயச்சித்தாந்தரங்களால் ஷமியேன் என்றபடி –
இங்கு சர்வ பாப ப்ராயச்சித்தமாய் இருப்பதோர் உபாய விசேஷத்தாலே எல்லாவற்றையும் ஷமிப்பேன் என்கிறது
யதி வா ராவண -வரண ஸ்வயம் –யுத்த -18-34—என்று இறே அபிப்ராயம் இருப்பது –
இப்படி வியவஸ்தித விஷயமாக வசனங்கள் தாமே காட்டுகையாலே விரோதம் இல்லாமையால்
இது உபசந்நதநம் மாத்ரம் அன்று
இங்கன் அகலாத போது பக்தி பிரபத்தி ரூப மோக்ஷ உபாயங்களை விதிக்கிற ஸாஸ்த்ரங்கள்
எல்லாம் வ்யாகுலங்களாம்

இங்கு பாபங்களின் நின்றும் விடுவிக்கையாவது
அநாதியான விபரீத அனுஷ்டானத்தாலே பிறந்த நிக்ரஹ அபிப்ராயத்தை ஈஸ்வரன் தான் விடுகை –
இந் நிக்ரஹ நிவ்ருத்தியாலே நிக்ரஹ கார்யங்களான அவித்யாதிகள் எல்லாம் நிவ்ருத்திகளாம்
ஈஸ்வரனுடைய நிக்ரஹ நிவ்ருத்தியாவது -மத் ப்ரஸாதாத்-ஸ்ரீ கீதை -18-56–என்கிற அபிப்ராய விசேஷம்
ஜீவனுக்கு அவித்யாதிகளுடைய நிவ்ருத்தியாவது ஞான விகாசாதிகள் –

இவனுக்கு இப்படி புண்ய பாப ரூபமான சம்சார காரணம் கழியும் க்ரமம் எது என்னில்
உபாய விரோதிகள் முன்பே ஸ்வ ஹேதுக்களால் கழிந்ததால் பிரார்ப்பதே தரங்களாய்ப்
பிராப்தி விரோதிகள் ஆக வல்ல பூர்வ புண்ய பாபங்கள் உபாய ஆரம்பத்திலே நிஸ் சேஷமாகக் கழியும் –
உத்தரங்களான பாபங்களில் புத்தி பூர்வம் அல்லாதவையும் தேச கால வைகுண்யாதிகளால் வருமவை ஒன்றும் லேபியாது
உபாயத்தில் உத்தி பூர்வ உத்தராகங்கள் ஸ்வ அதிகார அனுகுண பிராயச்சித்த விஸ்லேஷத்தாலே யாதல்
சிஷார்த்தமான லகு பல விஸ்லேஷத்தாலே யாதல் தீரும்
பிரபன்னனுக்கு ப்ராரப்தத்தில் இசைந்த காலத்துக்குள்ளே விபக்வமாம் கரமாம்சம் அனுபவத்தாலும்
அவாந்தர பிராயச்சித்தத்தாலும் நாஸ்யம்
மேல் உள்ளத்து எல்லாம் உபாய மாஹாத்ம்யத்தாலே கழியும்
உபய பாவனா க்ரமத்தாலே வந்த புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் பிரதிபந்தகம் இல்லாதவையும்
உபாசகனுக்கு வித்யா அனுகுண பூர்வ உத்தர புண்யங்களும் பல பிரதானத்தாலே கழியும்
வித்யைக்கு அனுப யுக்த புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் பிரதிபத்த பலன்களும்
வித்யோ பயுக்த பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் அனுகூல பிரதிகூல பிரபல கரமாந்தர பலங்களாலே
நிருத்த அவசரங்களாய் பலம் கொடுக்கப் பெறாதே மிகுதியாய் நின்றவையும் அந்திம காலத்திலே கழியும்
இவ்வர்த்தம்
இதரஸ்ய அபி ஏவம் அசம்ச்லேஷ பாதே து -என்கிற ப்ரஹ்ம-ஸூத்ரத்திலே–4-1-14-
புண்ணியங்களுக்கும் அதே போன்று சரீரம் நீங்கும் நேரத்தில் -என்றவாறு- அபிப்ரேதம்

பகவத் ப்ரீதி மாத்திரமே பலமாக அனுஷ்டித்த கேவல கைங்கர்ய ரூப ஸூஹ்ருதங்கள் அப்போதே
தத்த பலங்களாகையாலே-அவற்றுக்கு அஸ்லேஷம் சொல்ல வேண்டா –
லோக ஸங்க்ரஹார்த்த விதியால் அனுஷ்டிக்குமவையும் தனக்கு அப்படியே பகவத் ஆஜ்ஞா சித்தங்கள் ஆகையாலே
அவையும் இவனுக்கு கேவல கைங்கர்யங்களாய் தத்த பலங்கள்-
இவற்றில் அநவதாநத்தாலே சாத்விக தியாக ரஹிதமாக அனுஷ்டிதங்கள் உண்டாகில் அவையும் எல்லாம்
தான்யேவ பாவோ பஹதாநி கல்க—மஹா பாரதம் -ஆதி பர்வம் –1-301-
தானம் போன்றவை தனக்காகச் செய்யப்படும் வரை பாபம் ஆகாது -என்றபடி –
என்கிறபடியே பாப துல்யங்களாய் மோக்ஷயிஷ்யாமிக்கு விஷயமாகும்
பலாந்தரார்த்தமாகப் பண்ணின பிரபத்யந்தரங்களும் தத்த பலங்களாகப் போகும்
பூர்வ பிரபத்திக்குக் கோரின பலத்தைப் பற்ற புன பிரபத்தி பண்ணுகை
மஹா விசுவாசத்தோடு கூட அனுஷ்டித்த பூர்வ பிரபத்தி பிரதி பந்தத்தாலே கூடாது
அநேக ப்ரபத்திகள் கூட ஏக பல சாதனம் என்று நினைத்து அனுஷ்ட்டித்தாலும் உபாயாந்தரச் சாயையாம் –
வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே இக்கர்மங்களுக்கு விநாசம் ஆவது
ஈஸ்வரன் இவற்றுக்குப் ப்ராப்தமான பல பிரதான அபிசந்தியை விடுகை –
அஸ்லேஷமாவது இவ் வாஸ்ரிதர் திறத்தில் இக்கர்ம பல பிரதான அபி சந்தி உதியாது ஒழிகை –

இப்படி சர்வ கர்மங்களும் கழியா நிற்க ஸூஹ்ருத்துக்களும் த்விஷத்துக்களும் கூறிட்டுக் கொள்ளுமவை எவை என்னில் –
அஸ்லேஷ விநாச விஷயங்களும் புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் கரமாந்தர பிரதிபத்த பலன்களும்

இவற்றை ஈஸ்வரன் உபாய ஆரம்பத்திலே ஸூஹ்ருத்துக்கள் பக்கலிலும் த்விஷுக்கள் பக்கலிலும் ஸங்க்ரமிப்பியாதே –
அந்திம தசை அளவும் பார்த்து இருக்க வேண்டுவான் என் என்னில் –
இவ் வாஸ்ரிதர் பக்கல் பண்ணின ஆனுகூல்யத்துக்கு மேல் விபரீதம் செய்யில் இஸ் ஸூஹ்ருதங்களை
ஸங்க்ரமிப்பியாது ஒழிகைக்காகவும்-ஆஸ்ரிதர் பக்கலில் பண்ணின ப்ராதிகூல்யத்துக்கு மேல்
க்ஷமை கொள்ள அவசரம் கொடுக்கைக்காகவும் -இவ் வாஸ்ரிதருடைய அந்திம சரீர விஸ்லேஷத்து அளவும்
இவர்களுடைய புண்ய பாபங்களை அசல் பிளந்து ஏறிடாது ஒழிகிறான் –
ஸ்வர்க்காத்யர்த்த ஸூஹ்ருதம் முமுஷுவுக்கு பாபம் ஆகையாலே அது முமுஷுவான ஸூஹ்ருதத்தின் பக்கல் ஸங்க்ரமியாது

ஆரேனும் பண்ணின கர்மங்கள் வேறே சிலர் பக்கலிலே ஸங்க்ரமிக்க கை யாவது என் என்னில்
இக்கர்த்தாவைப் பற்ற ஈஸ்வரனுக்கு வரும் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்களோடே சமானமாக இவனுடைய
சத்ரு மித்ரர்கள் பக்கலில் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் உதிக்கை –
ஆரேனும் அனுஷ்டித்த கர்மங்களுக்கு ஆரேனும் பக்கலிலே நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் பிறந்தால்
அதி பிரசங்கம் வாராதோ என்னில் இதுவும் முமுஷு விஷயத்தில் அனுகூல பிரதிகூலர்க்கு
உபசார அபசார ரூபமான கர்மம் அடியாக வருகிறது ஆகையால் அதி பிரசங்கம் இல்லை
ஆகையால் இறே உதாசீனர் பக்கலிலே ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டும் ஸங்க்ரமிக்கும் என்னாது ஒழிகிறது –
பல ஸாரூப்ய மாத்திரத்தாலே இங்கு ஸங்க்ரமண உபசாரம்
இஸ் ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருத ஸங்க்ராந்தி சொல்லுகிற ஸ்ருதியாலே ஈஸ்வரனுக்கு அத்யந்த பிரியனான
ஜ்ஞாதி விஷயத்தில் பண்ணின உபசார அபசாரங்களால் வரும் ப்ரீதி கோபங்களினுடைய தீவ்ர தமத்வம் ஸூசிதமாயிற்று

ஸூ துஷ் கரேண சோசேத்ய–ஸ்ரீ கீதை -18-66–தன்னால் செய்ய இயலாது என்று யார் ஒருவன் உள்ளானோ
அவனுக்கு அந்த உபாயத்தின் இடத்தில் நானே நிற்பேன் -என்ற ஸ்லோகத்தில் சொன்ன யோஜனையில்-
சர்வ பாபேப்ய–என்றது அதிகாரியுடைய அபேக்ஷைக்கு ஈடாகப்
பிராப்தி விரோதிகளையும்
உபாய விரோதிகளையும்
பிரதிகூல அனுபவ ஹேதுக்களையும்–ஸங்க்ரஹிக்கிறது
இங்கு பிராப்தி விரோதியாவது -ச அபராதனான இவன் நம்மை அனுபவிக்கக் கடவன் அல்லன்-என்கிற பகவத் சங்கல்பம்
உபாய விரோதி யாவது -நம்மை இவன் தெளிந்து வசீகரிக்கக் கடவன் அல்லன் -என்கிற சங்கல்பம்
பிரதிகூல அனுபவ ஹேது வாவது -அவ்வோ பிரதிகூல கர்ம அனுஷ்டங்களாலே வந்த அவ்வோ பல பிரதான சங்கல்பம்
முமுஷுவைப் பற்ற சர்வ நிக்ரஹங்களும் நிவ்ருத்தங்கள் ஆனால் நிக்ரஹ கார்யங்களாம்
பின்பு காரணா பாவத்தால் கார்யமான பிரதிகூலங்களில் ஒன்றும் வாராது
இது அநாவ்ருத்தி சப்தாத்-4-4-22–என்கிற ஸூத்ரத்திலே விவஷிதம்
இந்த நிஷ் கர்ஷங்கள் எல்லாம் ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலே சத் ஸம்ப்ராயத்தோடே கூடச் சிர பரிசயம் பண்ணின-
சிரமத்துடன் தகுந்த முறையில் கற்ற – மஹா ப்ராஞ்ஞருக்கு நிலமாய் -அறியக் கூடிய விஷயமாய் -இருக்கும்

——————————-288-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ சில்லரை ரஹஸ்யம் –

January 20, 2019

குரு பரம்பரை பூர்வகமாகவே கொள்ள வேண்டுமே
பொய்கை முனி –மனன சீலர் / பூதத்தார் -பூ சத்தா கர்ப்ப ஸ்ரீ மான் – கருவரங்கத்துள்ளே கை தொழுதார் -/
பேயாழ்வார் -மாறுபட்ட ஸ்வா பாவம்-எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளி –
நாட்டாரோடு இயல் ஒளிந்து நாரணனை நண்ணி / நம் பாணர் -முனி வாஹனர் /
இந்நின்ற நீர்மை -உள்ளம் நடுங்கி அனுவாதம் -பீதி அனுவாதம் ஹேது -என்று இவர்கள் -ப்ரீதி அனுவாத ஹேது / மகிழ்ந்து பாடி /
என் உயிர் தந்து அளித்தவரை-நல்கு த் தான் அளித்து – சரணம் புக்கு யான் அவர் குருக்கள் நிரையினை -குரு பரம்பரையை -அடைவே -ஆ பகவந்த-வணங்கி —
பின் அருளால் பெரும் பூதூர் வந்த வள்ளல் / அவதாரங்களை பின் -குரு பரம்பரை வணங்கிய பின் -என்றுமாம் -/
பெரிய -விசேஷணம் -பிராட்டியாருக்கும் / திருவடிக்கும் / பெரிய உடையார் / பெரியாழ்வார் / பெரிய நம்பி / பெரிய ஆச்சான் பிள்ளை /
ஆளவந்தார் -அடியோம் –சம்சாரம் போக்கி நிரந்தர உஜ்ஜீவிக்க -/ மணக்கால் நம்பி -மணல் கால் என்றுமாம்
/நல் நெறியை அவர்க்கு உரைத்த உய்யக் கொண்டார் /
ராம மிஸ்ரரும் புண்டரீகாக்ஷரும் /பழையது சாப்பிட்டு உய்யக் கொண்டார் -நாத முனிகள் திரு குமாரி புக்கத்தில் /
பிணம் கிடக்க மணம் சூடுவார் உண்டோ -நாம் உய்ய அன்றோ பிரபத்தியை ஸ்வீகரித்து கொண்டார் /
நல் நெறி -நாதமுனி நியமனம் படி ஆளவந்தாருக்கு சேர மணக்கால் நம்பிக்கு உரைத்த என்றுமாம்
நாத முனி -மனன சீலர்-லோகத்தாருக்கு நாதர் அன்றோ /மாறன் -அஞ்ஞானம் விடுவித்து/ சேனை நாதன் –
ஸ்ரீ லஷ்மி நாதன் / வியாசாதிகள் உபகார பரம்பரை -இவர்கள் உத்தாரகர்கள்
ஸ்ரீ பராங்குச தாசர் மூலமாகவும் யோக மஹிமையாலும் சாஷாத்தாக நம்மாழ்வார் அருள் பெற்றார் ஸ்ரீ மத் நாத முனி
இன்னமுத திரு மகள் -அமுதத்வம் அசாதாரணம் -பகவானுக்கு -அவனுக்கும் இனியவளே –
இவர்களை முன்னிட்டு எம்பெருமான் திருவடியை அடைகின்றேன் -ப்ராப்ய பிராபக கோடி இரண்டிலும்

குரு கு சப்தம் அந்தகார ரு சப்தம் தன் நிவர்த்தகம் / ஆச்சார்யர் மூன்று –
1-ஆஸி நோதி சாஸ்த்ரார்த்தம் -தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தங்களை அறிந்து அறிவித்து –
2–சிஷ்யனுக்கு ஆச்சாரங்களில் நிலை பெருவித்து —
3-ஸ்வயம் தானும் ஆசரித்து-அவன் பொருட்டு இவரே சரணாகதி என்றவாறு – -/
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை இரண்டும் கொண்டு சிஷ்யருக்கு வளங்கி /
நம அதீமஹே–நமஸ் சப்தார்த்தம் –ஓதாமல் ஒருக்காலும் இருக்க வேண்டாம் -சந்தை சொல்லி கிரஹித்து –
கிரமமாக ஜபம் பண்ணி -அத்யந்த ஆதாரத்துடன் /
காலத்தாலும் கௌரவ புத்தியாலும் /மானஸ வாசிக காயிக நமஸ் முக்கரணங்களால்
தத்ர -ஸ்வ ஆச்சார்யர் தொடக்கமாக குரு பரம்பரை /வரித்து கொண்டு விரிணீ மஹே//
ஆத்யம் தம்பதி -ஜெகதாம் பதி-சேஷி –காரணத்வம்-ஆதி /
ஆச்சார்ய சம்பந்தமே சர்வருக்கும் உஜ்ஜீவன ஹேது என்று அறுதி இட்டார்கள் –
பாபிஷ்ட சத்ர பந்துவுக்கும் கூட -இவன் செய்வது எல்லாமே பாபமே -அவனுக்கும் கூட மோக்ஷம் பலம் கிட்டிற்றே ஆச்சார்ய சம்பந்தத்தால்
புண்டரீகன் செய்த புண்ணியத்தால் இல்லை -இவனுக்கும் ஆச்சார்ய சம்பந்தத்தால் -மோக்ஷம் பலம் -கிட்டிற்றே –
அன்வய வ்யதிரேகத்தால் காட்டி அருளுகிறார்

ஆதியிலே வேதம் சதுர்முகனுக்கு அருளி / மீளவும் அவன் தொலைக்க மீட்டு கொடுத்தான் /
நாரதாதி மகரிஷிகள் வியாசர் -அனுபிரவேசம் பண்ணி வேதங்களை பிரவர்த்திப்பித்து
அவதாரம் -ஞான பிரதானம் ஹம்சம் -அன்னமாய் வெளிப்படுத்தி / மத்ஸ்ய -மனுவுக்கு தர்ம சாஸ்திரம் / ஹயக்ரீவ / நர நாராயண /கீதாச்சார்யன்
பீஷ்மாதிகள் இட்டு மூதலித்து / பாஞ்சராத்ர ஆகமம் பிரவர்த்திப்பித்து / ஆழ்வார்களாக அபிநவ தசாராவதாரம்
திராவிட பாஷையால் அருளிச் செய்து /பிரகட பிரசன்ன பாஷண்டிகளை நிரசிக்க ஆச்சார்ய முகேன-அவதரித்ததும் -/இப்படி தச வித உபகாரங்கள்

ஆரண நூல் வழி செவ்வை அழித்திடும் ஐதுகர் -விசுவாச ரஹிதர்கள் -ஆரிய சிதைவு -ஹேது கேட்டே வாழ்க்கை –
ஓர் வாரணமாய் -அத்விதீய -அவர் வாதக் கதவிகளை-அழித்து ஒழித்து
ஏரணி கீர்த்தி ராமானுஜர் -இன்னுரை சேரும் சீர் அணி சிந்தையினோம் நம் தீவினைகள் போக்கும்

ஆளவந்தார் அடியோம் இனி அல்வழக்கு படியோம் –

———————————-

அம்ருத ரஞ்சனி -17-ரகஸ்ய கிரந்தங்கள் -சம்பிரதாய பரிசுத்தி- சோதனம் -கலக்கம் போக்குவது -போல்வன–
சாஸ்திரம் மூலமான சம்ப்ரதாயம் -தத்வ ஞானம் அனுஷ்டானம் / தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் விளக்கி /

தம்பரம் என்று இரங்கி தளரா மனம் தந்து அருளால்
உம்பர் தொழும் திருமால் உகந்து ஏற்கும் உபாயம் ஒன்றால்
நம் பிறவித் துயர் மாற்றிய ஞானப் பெரும் தகவோர்
சம்பிரதாயம் ஒன்றிச் சதிர்க்கும் நிலை சார்ந்தனமே –1–

உபாயம் ஒன்றால் -பிரபத்தி மார்க்கத்தால் –
ஞானப் பெரும் தகவோர் -அருளால் –பெரும் -ஞானத்துக்கும் அருளுக்கும் -அபரிச்சின்னமான ஞானம் தயை நிரூபணம் கொண்ட நம் ஆச்சார்யர்கள் –
தகவு -ஸ்வரூப நிரூபணம் / அருளால் -கார்யம் கொண்ட தயை
தம்பரம் என்று இரங்கி -நம்மை தம்முடைய பரம் என்று இரங்கி-பொறுப்பில் கொண்டு -அருளால் இரங்கி
எல்லா பிர்விருத்திகளும் அருளால் -பிடிக்கி பிடிக்கு ராஜ குமாரர் நெய் சேர்ப்பது போலே
தளரா மனம் தந்து -தத்வ ஹத புருஷார்த்தங்களில் -மஹா விச்வாஸம் -உபாயாந்தர பிரயோஜனாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாமல்
உம்பர் தொழும் திருமால் -நித்ய ஸூ ரிகள் -உபாய அபேக்ஷை இல்லாமல் –மிதுனம் -ஸ்ரீ யபதி
உகந்து ஏற்கும் உபாயம் ஒன்றால்–ஏற்கும் உபாயம் பக்தி /பிரபத்தி -இவற்றுள் உகந்து ஏற்பது பிரபத்தி என்றவாறு –
நம் பிறவித் துயர் மாற்றிய –ஜென்மாதி ஷாட்ப்பாவ விகாரங்கள் –அழித்து-
சம்பிரதாயம் ஒன்றிச் சதிர்க்கும் நிலை சார்ந்தனமே-ஆச்சார்ய சிஷ்ய க்ரமத்தில் வரும் சாஸ்த்ரார்த்த ஞானம்
-நிரூபிதம்-ஒன்றி -முழுமையாக அவகாஹித்து -சதிர் -புருஷார்த்தம் -சர்வ வித கைங்கர்யம் -மா சதிர் இது பெற்று -அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே –

கடல் அமுதத்தைக் கடைந்து சேர்த்த
திருமால் அடி காட்டிய நம்
தேசிகர் தம் நிலை பற்றிச் சேர்ந்தோமே –2-

நமக்கு திருமால் திருவடியே உபாயமாகக் காட்டி அருளின நம் ஆச்சார்யர்கள் அனுஷ்டானத்தை சிறந்ததாகப் பற்றி ஈடுபட்டோமே –

கடல் அமுதத்தைக் கடைந்து சேர்த்த திருமால் -ஏக தேச அந்வயம் – நம் -தேசிகர் தம் நிலை பூர்ண அந்வயம்
கடலைக் கடைந்து அமுதம் சேர்த்த திருமால் –
திருமால் அடி தானே நம் தேசிகர் -பூர்வாச்சார்யர்கள் -ப்ராப்யம் ப்ராபகம் இவரே –
சாஸ்திரம் கடலை கடைந்து தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அமிருதம் சேர்த்த தேசிகர் –
பாராசாராய வக்ஷஸ் ஸூ தாம் –சடஜித் -உபநிஷத் -சிந்தும் -இத்யாதி –
திருமால் அடி காட்டிய நம் -தேசிகர் தம் நிலை பற்றிச் சேர்ந்தோமே -நிலை -நிஷ்டை -ஞான நிஷ்டை –
சதாச்சார்யர் திருவடிகளில் கேட்டு சிந்தித்து தரித்து -நிர்பயராக நீர்பரராக-
தத்வம் /உபாயம் /புருஷார்த்தம் முக்கிய மந்த்ரம் காட்டிய மூன்றின் நிலை

————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் – -10-10-11–

January 18, 2019

நிகமத்தில்
அகில ஹேய பிரத்யநீகனாய்-கல்யாண குண ஏக நாதனாய்
ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபனாய் -இவற்றையே வடிவு உடையவனாய்-உயர்வற உயர்நலம் உடையவனாய்
சவுந்தர்யாதி விசிஷ்டமான -வனப்பு முதலாயின வற்றுடன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை உடையவனாய்
அபரிமித -அளவிறந்த திவ்ய ஆபரணங்களை உடையவனாய்
ஸ்ரீ லஷ்மீ பூமா நீளா -திருமகள் மணமகள் ஆய்மகள் மூவருக்கும் நாயகனாய்
அஸ்தானே பயசங்கை செய்யும் அநந்த வைனதேயாதிகள் -நித்ய ஸூரிகள் -திரு வநந்த ஆழ்வான் –
பெரிய திருவடி-அனவரத பரிசர்யமான – எப்பொழுதும் அடிமை செய்யும் –
சரண நளினனாய் -திருவடித் தாமரைகளை உடையவனாய்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவனாய்-ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலயனாய்
சர்வேஸ்வரனாய்
ஸ்வ விபூதி பூதரான -தன்னாலே ஏவப்படும் பரமன் முதலாயினவர்கட்கும் அந்தராத்மாவாய்
தன்னைக் காண வேண்டும் என்று விடாய் கொண்டு அடைகின்ற ஆஸ்ரயிக்கும் -அடியவர்கள் விடாய்
தீரக் கலக்கும் தன்மையான எம்பெருமானைக் காண வேண்டும் என்று கூப்பிட்டு
அவனைப் பெற்று நீர்த்துக்கராய் -துக்கம் அற்றவராய்-நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகரான –
எல்லா தடைகளும் நீங்கினவராய்
ஆழ்வாரின் பக்தியின் தூண்டுதலால் பிறந்த-பக்தி பலாத்கார பூர்வகமாக – ஆயிரம் திருவாய் மொழியும்
அவற்றில் வைத்துக் கொண்டு
கீழ்ச் சொன்னவை போல் அன்றிக்கே பெற்று அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத படி
பரம பக்தியால் பிறந்த அந்தாதியான இத் திருவாய்மொழி வல்லார்
சம்சாரத்தில் பிறந்து வைத்தே அயர்வறும் அமரர்களோடு ஒப்பர் என்கிறார்-

அவா அறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை அலற்றி
அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
அவா இல் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரமும் முடிந்த
அவா இல் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே–10-10-11–

அவா அறச் சூழ் அரியை –
சர்வ அபேக்ஷித பிரதனனான -விரும்பியவற்றை எல்லாம் அருளும் சர்வேஸ்வரனை –
தம்முடைய அபிநிவேசம் -காதல் கெட வந்து கலந்த படியாலே-வேறே ஒரு விசேஷணம் -அடைவு
கொடாதே அது தன்னையே சொல்கிறார் –
அவா அறச் சூழுகையாவது
தன்னைக் காண வேண்டும் என்னும் விடாய் உள்ள-ஆஸ்ரிதருடைய –
அடியவர்களின் விடாயை தீர ஸம்ஸ்லேஷிக்கை -கலக்கை –

அயனை அரனை அலற்றி-
ஸ்வ விபூதி பூதரான –தன்னுடைய ஏவல் ஆள்களான பிரமன் சிவனுக்கும் அந்தராத்மாவானவனை
அயனை அரனை -என்கிற சாமாநாதி கரண்யத்தால்
பிரமன் சிவன் போல்வார் ஈஸ்வரர் ஆவார்களோ என்னும் மக்கள் கொள்ளும் ஐயத்தை -சங்கையை -அறுக்கிறார்
அவர்களுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி எல்லாம் சர்வேஸ்வரன் அதீனமாய்
இருப்பதாலே அவர்களுக்கு பாரதந்த்ர்யமே ஸ்வரூபம் –
நிர்வாஹகத்வம் -தலைவர்களாய் இருக்கும் தன்மை கர்ம அதீனமாய் -அவர்கள் செயல்கள் காரணமாக வந்த இத்தனை –
இச் சாமாநாதி கரண்யத்தை அறியும் தன்மை இன்றியே எளியராய் இருப்பார்-நிர்வஹிப்பதும் –
அறியத் தகும் முறையிலே கூறப்படும் வகைகளும் உண்டு
அவை
அயனை அரனை அவா அற்று–அரியை அலற்றி வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் -ஒரு வகை –
அயனை அரனை அவா அறச் சூழ் அரியை அலற்றி வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் – மற்று ஒரு வகை

அலற்றி அவா அற்று வீடு பெற்று –
கூப்பிட்டு அவனைப் பெற்று நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகர் -எல்லா தடைகளும் நீங்கியவர்
ஆகையாலே துக்கம் இல்லாத ஆழ்வார் அருளிச் செய்த

அவா இல் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரம் –
பக்தியின் தூண்டுதலாலே பலாத்காரத்தாலே -பிறந்த ஆயிரம்
இவருடைய அவா -மைத்ரேய பகவான் ஸ்தானத்திலே நிற்கிறது ஆயிற்று –
ஸ்ரீ பராசர பகவான் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் அருளியது மைத்ரேய பகவான் தூண்டுதல் போலே –
அன்றிக்கே-அவா உபாத்தியாராக நடத்த -நடந்த ஆயிரம் -என்னுதல்
ஆழ்வாருக்கு பிறகு நூறாயிரம் கவிகள் போரும் உண்டானார்கள்
அவர்கள் கவிகளோடு கடல் ஓசையோடு வாசி அற்று
அவற்றை விட்டு இவற்றைப் பற்றி துவளுகைக்கு அடி
இவருடைய பக்தி அபிநிவேசம் -காதல் பெருக்கு வழிந்து புறப்பட்ட சொல் ஆகை அன்றோ –

நாவலம் தீவில் கவிகள் எல்லாம் சில நாள் கழியப்
பூவலம் தீவது போலவ வல்லார் குருகூர்ப் புலவன்
கேவலம் தீம் கரும்பாம் கவி போல் எங்கும்
கூவலம் தீம் புனலும் கொள்ளுமே வெள்ளம் கோள் இழைத்தே-சடகோபர் அந்தாதி -58-

உரிக்கின்ற கோடலின் உந்து கந்தம் என ஒன்றும் இன்றி
விரிக்கும் தொறும் வெறும் பாழாய் விடும் பிறர் புன் கவி மெய்
தெரிக்கின்ற கோச் சடகோபன் தன் தெய்வக் கவி புவியில்
சுரிக்கின்ற நுண்மணல் ஊற்று ஒக்கும் தொண்டர் சுரத்தலினே -சடகோபர் அந்தாதி -68

முடிந்த அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து
தரிக்க ஒண்ணாத படியான பரம பக்தியால் பிறந்த தாயிற்று இத் திருவாய்மொழி
இந்த அவாவிற்கு உதவிற்றிலன் ஆகில் ஈஸ்வரனுக்கு சைதன்யம் இன்றிக்கே ஒழியும் –
சூழ் விசும்பு அணி முகில் -என்ற திருவாய் மொழிக்கு முன்பு பர பக்தியாலே சென்றது –
சூழ் விசும்பு அணி முகில் -என்ற திருவாய் மொழி -பர ஞானத்தால் சென்றது
இத் திருவாய்மொழி -பரம பக்தியாலே –
பகவானுடைய பிரசாதம் -திருவருள் பாதியும் தாங்கள் பாதியுமாக சொல்லுமவர்களுக்கு
சரீரத்தின் அவசானத்திலே -முடிவிலே இப் பரபத்தி முதலானவைகள் உண்டாகும்
இவர் அடியிலே மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெறுகையாலே
எழுந்து அருளி இருக்கும் போதே உண்டாயின –
கர்மத்தாலும் ஞானத்தாலும் உண்டாகின்ற -அனுக்ருஹீதையான -பக்தியினுடைய இடத்திலே
சர்வேஸ்வரனுடைய திருவருள் நிற்க அது அடியாக பிறந்த
பரபக்தி பர ஞான பரம பக்திகள் அன்றோ இவரது –

அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே –
இதனை அறிந்தவர்கள்-சம்சாரத்திலே -இவ் உலகத்தில் பிறந்து வைத்தே நித்ய ஸூரிகளோடு ஒப்பர் –
பிறந்தே உயர்ந்தார் –
சர்வேஸ்வரனுடைய அவதாரம் போன்றதாம் இவர்களுடைய பிறப்பும் –

முனி மாறன் முன்புரை செய் முற்றின்பம் நீங்கித்
தனியாகி நின்று தளர்ந்து –நனியாம்
பரம பக்தியால் நைந்து பங்கயத்தாள் கோனை
ஒருமை உற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து–திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி –100-

மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்
சென்றே மதுரகவி பெருமாள் தென் தமிழ் தொடையில்
ஒன்றே பதிகம் உரைத்தவன் பொன்னடி உற்று நின்றான்
என்ற பதிகம் பதிகமதாக இசைத்தனனே -சடகோபர் அந்தாதி

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் -ஈடு -1-4-3-

October 29, 2018

‘அகல்வதுவோ’ என்பது போன்று சொல்லுகிற பத்தி வாதங்கள் நமக்குத் தெரியா;
அவஸ்யம் அனுபோக்தவ்யம் (‘செய்த வினைகள் அவசியம் அனுபவித்தற்கு உரியவை’ )என்கிறபடியே,
அனுபவித்தே அற வேண்டும் என்று இறைவனுடைய திருவுள்ளக் கருத்தாகக் கொண்டு,
‘நான் செய்த பாபமேயோ அனுபவித்தாலும் மாளாதது என்று சொல்லுங்கள்’ என்று சில அன்னங்களை இரக்கிறாள்.

விதியினால் பெடை மணக்கும் மென்னடைய அன்னங்காள்!
மதியினால் குறள் மாணாய் உலகு இரந்த கள்வர்க்கு
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ என்று ஒருத்தி
மதி எல்லாம் உள் கலங்கி மயங்குமால் என்னீரே–1-4-3-

விதியினால் பெடை மணக்கும்-
‘நீங்கள் சாஸ்திரங்கள் – நூல்கள் சொல்லுகிறபடியே கலக்கையாலே பிரிவின்றி இருந்தீர்கள்;
இவன் அடைவு கெடக் கலக்கையாலே எனக்குப் பிரிவு வந்தது,’ என்கிறாள்.
இனி, விதி-புண்ணியம்;
அதாவது, ‘உங்களுடைய புண்ணியத்தால்’ என்று கூறலுமாம்;
அபிமத சம்ச்லேஷம் புண்ய பலம் -காதலர்களோடு கலந்திருத்தல் புண்ணியத்தின் பலன்; –
அபிமத விஸ்லேஷம் அவர்களைப் பிரிந்திருத்தல் பாவத்தின் பலன்; ஆதலின், ‘விதியினால் மணக்கும்’ என்கிறாள்.
இனி, ‘என்னுடைய புண்ணியத்தால்’ என்றலும் ஒன்று.
‘ஆயின், இவளுடைய புண்ணியத்தால் அவை மணத்தலாமாறு யாங்ஙனம்?’ எனின்,
பெருமாள், பிராட்டியைப் பிரிந்து கடலும் மலையும்-அரித்திக் கொண்டு – தேடிக்கொண்டு வருகையில்,
இராச்சியம் மனைவி முதலியவைகளை இழந்த மகாராசரைக் கண்டு, அவர் குறை தீர்த்த பின்பே யன்றோ
தம் இழவில் நெஞ்சு சென்றது பெருமாளுக்கு?
ஆதலின், இவை குறைவற்று இருக்கிற இதுதான் இவள் காரியமாக இருக்கும் அன்றே?
ஆயின், மகாராசர் குறையை முற்படத் தீர்ப்பான் என்?’ என்னில்,
நீர்மையுடையார்க்குத் தத்தமது இழவிலும் பிறருடைய இழவே நெஞ்சில் முற்படப்படுவதாம்.

பெடை மணக்கும்
‘பேடையினுடைய கருத்து அறிந்து அதனை உகப்பிக்கின்றது’ என்பாள், ‘பெடை மணக்கும்’ என்கிறாள்.

மென்னடைய அன்னங்காள்
இவ்வன்ன நடை கொண்டோ என் காரியம் செய்யப்போகிறது!’ என்பதாம்.
இனி, இளையபெருமாளுடைய வில்லின் நாண் ஒலி செவிப்பட்ட பின்னர்,
மது அருந்தியதால் உண்டான கலக்கமும் தெளிந்து, கழுத்தில் மாலையையும் அறுத்துப் போகட்டு,
‘இச்சீற்றத்துக்கு நாம் முன்னிற்க ஒண்ணாது’ என்று தாரையைப் புறப்பட விட,
அவள்,சா ப்ர்ஸ்க்கலந்தீ -கலவியால் உண்டான பரவசத் தன்மையடங்கலும் நடையிலே தோற்றப் புறப்பட்டாற் போன்று
இராநின்றது இவற்றின் நடையழகும் என்பாள்,–பெடை மணக்கும், மென்னடைய அன்னங்காள்’ என்கிறாள் எனினும், அமையும்.
ஆயின், பட்டத்துத்தேவியை முன்னிடலாமோ?’ எனின்,
இளையபெருமாளுடைய திருவுள்ளத்தில் சிவிட்குத் தாரையையிட்டு ஆற்ற வேண்டிற்றுக் காணும் இருந்தது.
சா -ஒரு கலவியும் பிரிவும் வேண்டாதபடியான நடையழகை யுடையவள்
ப்ர்ஸ்க்கலந்தீ-சம்ச்லேஷத்தால் உண்டான துவட்சியாலே தடுமாறி அடிமேல் அடியாக இட்டு வந்தாள்
மதவிஹ்வலாஷி -மதுபானாதிகளால் தழு தழுத்த நோக்கை யுடையவளாய் இருந்தாள்
ப்ரலம்ப காஞ்சீ குண ஹேம ஸூத்ரா-அரைநூல் வடம் இழுப்புண்டு வரும்படி படுக்கையில் கிடந்தபடியே பேணாதே வந்தாள்
ச லக்ஷணா -சம்போக சிஹ்னங்கள் காணலாம் படி வந்தாள்
லஷ்மண ஸந்நிதானம் ஜகாம-தாய்க்கு ஒளிப்பது உண்டோ என்று புறப்பட்டு வந்தாள்
தாரா -தாரையானவள்
நமிதாங்கயஷ்ட்டி -உருகு பதத்தில் வளைந்தவை நிமிர்க்க ஒண்ணாதது போலே இத்துவட்சி இவளுக்கு நிரூபகம் என்று தோற்றும்படி இருந்தாள்

மதியினால் குறள் மாணாய் உலகு இரந்த கள்வர்க்கு –
இராவணனைப்போலே தலை அறுத்துவிட ஒண்ணாதபடி கொடை என்ற ஒரு குணத்தை ஏறிட்டுக்கொண்டிருந்தான் மாவலி.
இந்திரன் அரசையிழந்து நின்றான்; இரண்டிற்கும்-அவிருத்தமாக – மாறு இல்லாமல் செய்யலாவது என்?’ என்று,
கோ சஹஸ்ர ப்ரதாதாரம் -‘ஆயிரம் பசுக்களைக் கொடுத்த கைகள்’ என்கிறபடியே,
கொடுத்து வளர்ந்த கையைக் கொண்டு நீர் ஏற்று அவனுக்குக் கொடுத்த விரகர்க்கு.
இதனால், தலைவர் சால தூர தர்சி என்பதனைத் தெரிவிக்கிறாள்.
கோடியைக் காணி யாக்கினாற் போன்று, பெரிய வடிவழகைக் கண்ணாலே முகந்து அனுபவிக்கலாம்படி
சிறுக்கினானாதலின் ‘குறள்’ என்கிறாள்.
‘உண்டு’ என்று இட்டபோதொடு‘இல்லை’ என்று தள்ளிக்கதவு அடைத்தபோதோடு வேற்றுமை அற முக மலர்ந்து போம்படி
இரப்பிலே தழும்பு ஏறின வடிவையுடையனானான் ஆதலின், ‘மாணாய்’ என்கிறாள்.
உலகு இரந்த கள்வர் என்பதற்குத்
தன் சங்கற்பத்தாலே உண்டாக்கின உலகத்தைக் ‘கொள்வன் மாவலி மூவடி’ என்று இரந்த வஞ்சகர் என்று
பொருள் அருளிச் செய்வர் திருமாலையாண்டான்.
எம்பெருமானார், ‘ஒன்றை நினைந்து ஒன்றைச் செய்தவர்க்கு’ என்று அருளிச்செய்வர்.
அதாவது, ‘மகாபலியை வஞ்சித்ததும் என்னை வசீகரிக்கைக்காக,’ என்றபடி,
ஆயின், இவள் அச்செயலுக்கு வசப்பட்டவளோ?’ எனின்,
‘பெருநிலம் கடந்த நல் அடிப்போது’ என்று அன்றோ இவள் ஆசைப்பட்டாள்?
மேலும்,‘உலகங் கொண்ட, அடியன அறிவருமேனி மாய்த்தனாகிலும், கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும்’ என்றும்,
அன்று ஒருகால் வையம் அளந்த பிரான் வாரான் என்று, ஒன்று ஒருகால் சொல்லாது உலகு’ என்றும் அன்றோ இவள் கிடப்பது?
திருமங்கையாழ்வாரும், ‘முன்னங் குறளுருவாய் மூவடி மண் கொண்டு அளந்த, மன்னன் சரிதைக்கே மாலாகிப் பொன் பயந்தேன்!’ என்றார்.
ஆக, இவர்கள் எல்லாரும் ஈடுபடுவது இச்செயலுக்கேயாம்.

மதியிலேன்-
‘பிரிகிற சமயத்திலே, ‘போகாதேகொள்’ என்றேனாகில் இப்பாடு படாது ஒழியலாம் அன்றோ?
அது செய்திலேன்; ஆதலால், அறிவுகேடியானேன்,’ என்கிறாள்.
வல்வினையே மாளாதோ-
இவள் ஒரு தீர்க்க சிந்தயந்தி யாவள்.
மதியிலேன் வல்வினையே மாளாதோ’ என்றதனால் மதியினை யுடைய ஒருத்தியின் வல்வினை மாண்டது என்பது உட்கோள்.
அதாவது, சிந்தயந்தி என்பாள்-எல்லைக் சதிரியாய் குரு தர்சனத்திலே முடியும்படி
அதாவது – சதுரப்பாட்டினையுடையளாய் மாமியார் முதலானாருடைய முன்னிலையிலேயே இருவினைகளையும் நீக்கி
மோக்ஷத்தினை அடைந்தாள் என்னும் சரிதம் ஈண்டு நினைத்தல் தகும்.
ஆயின், அவள் இருவினைகளையும் நீக்கியவாறு யாங்ஙனம்?’ எனின்,
தத் சித்த விமலாஹ்லாத இத்யாதி -‘கிருஷ்ணன் பக்கலில் நெஞ்சை வைக்கையாலே புண்ணியத்தின் பலம் அனுபவித்தாள்;
அந்நினைவின் படி அனுபவிக்கப் பெறாமையால் பாப பலம் அனுபவித்தாள்;
ஆகையாலே, நல்வினை தீவினைகள் இரண்டனையும் அரைக்கணத்தில் அனுபவித்தால்,’ என்று விஷ்ணு புராணம் கூறுகின்றது.
ஒருத்தி-
‘ஒருத்தி எனப் பொதுவிற்கூறின், அறியுமாறு யாங்ஙனம்’ எனின் எய்தவன் கை உணராதோ?
அதாவது,’ இன்ன காட்டிலே மான் பேடை ஏவுடனே கிடந்து உழையாநின்றது’ என்று ஊரில் வார்த்தையானால் எய்தவன் கை உணராதோ?
‘நீயன்றோ எய்தாய்?’ என்று சொல்ல வேண்டா அன்றே?
அவ்வாறே ஒருத்தி என்ற அளவில் பிரிந்த தலைவன் உணர்வான் என்பது
மேலும் சம்சார விபூதியிலுள்ளாள் இவள் ஒருத்தியுமேயாவள். ‘ஏன்?
அவனுடைய பிரிவால் வருந்துமவர் வேறு ஒருவர் இலரோ?’ எனின்,
சம்சாரிகள் -புறம்பே அந்ய பரர் -புறப்பொருள்களில் நோக்குள்ளவர்கள்;
நித்தியசூரிகளுக்குப் பிரிவு-விஸ்லேஷம் – இல்லை;
மற்றைய ஆழ்வார்கள் இவளுக்கு-அவயவமாய் – உறுப்புகளாய் இருப்பவர்கள்.

மதி எல்லாம் உள் கலங்கி மயங்குமால் என்னீரே-
மதி கலங்கி, அறிவு அழிந்தாள் என்மின்.
தன் அறிவு அழிந்தாளாகிலும் நாம் கொடுத்த அறிவு உண்டு என்று இருப்பர்;
அதாவது, நாம் கொடுத்த அறிவு கொண்டு தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் ‘
என்னை அழைத்துக்கொண்டு செல்லும் அச்செயல் அவருக்குத் தக்கதாம்’ என்று பிராட்டி இருந்தது போன்று இருப்பாள் என்றபடி.
மதி எல்லாங் கலங்கி-‘தாம் மயர்வு அறுத்துத் தந்த ஞானப் பரப்பெல்லாம் கலங்குகைக்கு உடலாயிற்று என்மின்;
அறிவு தந்தார் தாம் அன்றோ என்று அறிவிப்பீர்’ என்றபடி.
மேல் எழச் சிறிது கலங்கிற்றாகிலும் பின்பும் நாம் கொடுத்த அறிவு அன்றோ?அப்படிக் கலங்குமோ!’ என்பார்;
மதி எல்லாம் உள் கலங்கி-
தாம் தந்த மயர்வறு மதி நலம் எல்லாம் அடி மண்டியோடே கலங்கின என்மின்;
அத்தனையோ! நாம் இருந்தோமே! பின்பு நாம் போனவாறே அறிவு கொடுத்துக் கொள்ளுகிறோம்’ என்று இராமல்,
மயங்குமால் –
முடியுந் தசையாயிற்று என்மின். ‘மயங்கினாள்’ என்னில், ‘இனிப் போனால் செய்வது என்?’ என்று இருப்பர்;
ஆதலால், ‘மயங்குமால் என்மின்’ என்கிறாள்.
‘உங்கள் தலையில் பழியைத் துடைக்கப் பார்மின்;
அறிவித்த பின்பு வாராது ஒழியின், அவனது அன்றோ பழிச்சொல்!’ என்பாள், ‘என்னீரே’ என்கிறாள்,
இனி, ‘துன்பக் குரல் கேட்பின். பொறுக்க மாட்டான், அறிவிப்பீர்,’ என்பாள், ‘என்னீர்’ என்கிறாள் எனலுமாம்.
அருளாழி அம்மான் ஆகையாலே வருவர் என்றபடி.
இனி, உங்களுக்கு ஸ்வரூபம், அவனுக்குக் குணம், எனக்குச் சத்தை, உங்களுக்கு யுக்தி – ஒரு வார்த்தை என்பாள்,
‘என்னீரே’ என்கிறாள்-

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -29–ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக அதிகாரம் -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -விளக்கம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

September 27, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –

——————————————————————————–

ய உபநிஷதாம் அந்தே யஸ்மாத் அநந்த தயாம்புதே
த்ருடித ஜநதா சோக ஸ்லோக ஸமஜாயதே
தமிஹ விதிநா கிருஷ்ணம் தர்மம் பிரபத்ய சநாதாநம்
சமித துரித சங்கா தங்க த்யஜ ஸூக மாஸ்மகே

துர் விஞ்ஞாநைர் நியமகஹநை தூர விஸ்ராந்தி தேசை
பால அநர்ஹை பஹூபி அயநை சோசதாம் ந ஸூ பந்தா
நிஷ் ப்ரத்யூகம் நிஜ பதமசவ் நேது காம ஸ்வபூம்நா
சத் பாதேயம் கமபி விததே சாரதி சர்வ நேதா

ஒண் டொடியாள் திருமகளும் தானுமாகி
ஒரு நினைவால் ஈன்ற உயிர் எல்லாம் உய்ய
வண் துவரை நகர் வாழ வசு தேவற்காய்
மன்னவர்க்குத் தேர் பாகனாகி நின்ற
தண் துளவ மலர் மார்பன் தானே சொன்ன
தனித் தருமம் தானே எமக்காய்த் தன்னை என்றும்
கண்டு களித்து அடி சூட விலக்காய் நின்ற
கண் புதையல் விளையாட்டைக் கழிக்கின்றானே

————————

இங்கு மாம் -அஹம் -என்கிற பதங்களுக்கு அடைவே –
அவதார ரஹஸ்யத்திலும் -புருஷோத்தமத்வ ப்ரதிபாதன பிரகரணத்திலும் சொல்லுகிறபடியே
ஸுலப்யத்திலும்-ஸ்வா தந்தர்யத்திலும் -பிரதான்யேந நோக்கு –

அவதாரஸ்ய சத்யத்வம் அஜஹத் ஸ்வ ஸ்வ பாவத்வ
சுத்த சத்வ மயத்வம் சா இச்சா மாத்ர நிதாநதா
தர்ம க்லாநவ் சமுதய சாது சம்ரக்ஷணார்த்ததா
இதி ஜென்ம ரஹஸ்யம் யோ வேத்தி ந அஸ்ய புநர்பவ

இவ்வவதார ரஹஸ்ய ஞானம் சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு உபாய பூரகம்
ஸ்வ தந்த்ர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு ஸ்வ தந்த்ரனுடைய ஸுலப்யத்தைக் காட்டும்
இப்பிரகரணங்கள் இரண்டிலும் ஸித்தமான ஸுலப்யமும் ஸ்வா தந்தர்யமும் ஒன்றுக்கு ஓன்று துணையாய் இருக்கும்

1–ஸ்வ தந்த்ரஸ்ய அபி ந ஏவ ஸ்யாத் ஆஸ்ரயோ துர்லபஸ்ய து அஸ்வ தந்த்ராத் பலம் ந ஸ்யாத் ஸூ லபாத் ஆஸ்ரிதாத் அபி
2–அஸ்வ தந்த்ரே ந கைங்கர்யம் ஸித்யேத் ஸ்வைர பிரசங்கத துர்லபே சாத்யம் அபி ஏதத் ந ஹ்ருதயம் லோக நீதித-

ஆகையால் கேவல ஸூலபமான த்ருணாதிகளைப் போல் அன்றிக்கே ஸ்லாத்யனுமாய் -துர்லபமான மேருவைப் போல் அன்றிக்கே
ஸூலபனுமாய் பரனுமான சரண்யன் ஆஸ்ரயணீயனுமாய்-ப்ராப்யனுமாய் ஆகிறான் –

இவ்விரண்டு பதத்திலும் சர்வ ரக்ஷகனான சர்வ சேஷி ரக்ஷணத்துக்கு அவசரம் பார்த்து நிற்கிற நிலையும் தோற்றுகிறது-
இப்படி அவசர பிரதீஷானான ஈஸ்வரன் -ரஷா அபேக்ஷம் பிரதீஷதே -என்கிறபடியே –
என்றோ நம்மை இவர்கள் அபேக்ஷிப்பது -என்கிற அபிப்பிராயத்தில் அபி முகனாய் நிற்கிற நிலை -மாம் -என்கிற பதத்தில் ஸூசிதம்
என்று நாம் இவர்களை அழுக்குக் கழற்றின ஆபரணத்தைப் போலே அங்கீ கரிப்பது -என்கிற அபிப்பிராயத்தாலே
ஸத்வரனாய்த் தன் பேறாகப் பலம் கொடுக்கிற நிற்கிற நிலை -அஹம் -என்கிற பதத்தில் காட்டப்படுகிறது –

இப்படி அகிஞ்சனான அதிகாரிக்கு யதாவிதி ரஷாபேஷை பூர்வக பர ந்யாஸத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால் அபேக்ஷை இல்லாத
சித்த உபாயத்தை -மாம் ஏகம் -என்று காட்டி அதனுடைய வசீகரண அர்த்தமான சாதிய உபாயத்தை -சரணம் வ்ரஜ – என்று விதியாலே காட்டுகிறது –
இப்படி விதிக்கிற பிரபத்தி ரூப வித்யைக்கு சரண்ய ப்ரசாதனமாகச் சோதிதத்வத்தாலே வருகிற உபாயத்வம் பக்தியோக துல்யம்
இதனாலே ப்ரசன்னனான ஈஸ்வரன் மோக்ஷத்துக்கு சாஷாத் உபாயம்

இவ்வித்யைக்கு விசேஷித்து -விவேத்யாகாரம் நிரபேஷ உபாயத்வம் –
இதுக்கு அபையுக்த ஆகாரங்கள் எல்லாம் -மாம் -ஏகம் -என்கிற பதங்களிலே விவஷிதங்கள் –
ஏஷ நாராயண –ஸ்ரீ மான் -இத்யாதிகளில் நிர்திஷ்ட பிரகாரனான சரண்யனைச் சொல்லுகிற -மாம் -என்கிற பதத்தாலே
திரு மந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் ப்ரகாசிதமான சர்வ ரக்ஷகத்வமும் -சர்வ சேஷித்வமும் -ஸ்ரீ யபதித்தவமும்- நாராயணத்வமும்
இவற்றால் ஆக்ருஷ்டமாய்ப் பரத்வ ஸுலப்யங்களுக்கு உறுப்பாய் வருகிற ஸர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித்வாதிகளும்
பரம காருணிகத்வ ஸுசீல்ய வாத்சல்யாதிகளும்
த்வயத்திலே த்வி வசனாந்த பதத்தாலே தோற்றின சுபாஸ்ரயமாய்ப்
பரத்வ ஸுலப்ய வ்யஞ்ஜகமான பார்த்த சாரதியின் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசேஷமும் காட்டப்படுகின்றன

இங்கே நிகரில் புகழாய்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற வாத்சல்ய ஸ்வாமித்வ ஸுசீல்ய ஸுலப்ய ரூபமான இக்குண சதுஷ்ட்யமும் அடியிலே
அஸ்தாநே ஸ்நேஹாதிகளால் கலங்கின அர்ஜுனனை அநாதரியாமையாலும் -மத்த பரதரம் நாந்யத் -என்று தானே அருளிச் செய்கையாலும்
ஹே கிருஷ்ண ஹே யாதவ -ரதம் ஸ்தாபய மே அச்யுத-என்னும்படி நின்று சாரத்யாதிகளைப் பண்ணுகையாலும்
காண வேண்டும் என்ன ஸ்வ வைஸ்ரூபத்தைக் காட்ட
மீண்டும் பழைய ஸும்ய விக்ரஹத்தைக் காட்ட வேண்டும் என்ன அப்போதே சாரதி ரூபனாய்த் தோற்றி நிற்கையாலும் வியஞ்சிதமாயிற்று

யுக்தமான சரண்ய குணங்களில் ஆஸ்ரித சம் ரக்ஷணத்துக்குப் பிரதான தமங்கள்-
சர்வஞ்ஞ அபி ஹி விஸ்வேச சதா காருணீக அபி சன் -என்று பகவச் சாஸ்திரத்திலும்
த்வத் ஞான சக்தி கருணா ஸூசதிஷூ -என்கிற அபியுக்த வாக்யத்திலும் ஸங்க்ரஹிக்கப் பட்டன
இவை மூன்றிலும் ஞான சக்திகள் நிக்ரஹ அனுக்ரஹ சாதாரணங்கள்
ஸ்வாமித்வமும் லீலா உபகரணம் ஆக்குகைக்கும் போக உபகரணம் ஆக்குகைக்கும் பொதுவாகையாலே
ஞான சக்திகளை ரக்ஷண ஏகாந்தங்களாக நியமிக்க மாட்டாது
காருண்யமும் இதன் சுவடுகளான ஸுசீல்ய வாத்ஸல்யாதிகளும் அனுக்ரஹத்துக்கு ஏகாந்தங்கள்

இப்படி இக் காருண்யத்தினுடைய வாசியைக் கண்ட பூர்வர்கள்-
ஸோஹம் தே தேவ தேவேஸே நார்ச்ச நாதவ் ஸ்துதவ் ந ச-சாமர்த்யவான் க்ருபா மாத்ர மநோ வ்ருத்தி ப்ரஸீத மே -என்றும்
நின்னருளே புரிந்திருந்தேன் -என்றும்
துணியேன் இனி நின் அருள் அல்லது எனக்கு -என்றும்
உனது அருளே பார்ப்பன் அடியேனே -என்றும் –
திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன் -என்றும்
உன் திருவருளால் அல்லது காப்பது அரிது -என்றும்
நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் -என்றும்
ஆவா வென்று அருள் செய்து -என்றும்
க்ருபயா கேவலம் ஆத்ம சாத்குரு -என்றும்
கரீச தேஷாமபி தாவகீ தயா தாவத் வக்ருத் சைவ து மே பலம் மதம் -என்றும்
இப்பிரகாரங்களாலே இக் கிருபா குணத்தை தஞ்சமாக அனுசந்தித்து சம்பந்தத்தையும் குணாந்தரங்களையும்
காருண்யத்துக்குச் சொல்லிற்றுச் செய்வனவாக்கித் தாங்கள் காருண்ய ஏகாந்திகளாய்ப் போனார்கள்
பிராட்டியும் குணாந்தரங்கள் இருக்க -வாதாரர்ஹம் அபி காகுத்ஸ்த கிருபயா பர்ய பாலயத் -என்று அருளிச் செய்தாள்
கத்யத்திலும் -மதீயயை தயையா-என்கையாலே இக் கிருபையின் பிரதான்யம் விலஷிதம்

இப்படி ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்துக்குப் பிரதானமாயும் பரிகரமாயும் உள்ள சர்வ ஆகாரங்களாலும் விசிஷ்டனான தன்னை
அபிமுக ஸ்திதி யிலே-மாம் -என்று நிர்தேசித்து அருளினான்

———————–

ஏகம்–ஆறு அர்த்தங்கள் -உண்டே –

1–உபாயமும் பலனும் ஒன்றே ஆகும்
மாம் என்கிற பதத்திலே-ஏக வசனத்தாலே -ஏகத்துவம் தோற்றா நிற்கப் பின்பும்- ஏக -சப்தம் –
தன்னைத் தந்த கற்பகம்-திருவாய் -2-7-1- -என்கிறபடியே ப்ராப்யனானவன் தானே ப்ராபகன் ஆனபடியாலே-
உபாய -பல -ஐக்கியத்தைச் சொல்லுகிறது என்றும் யோஜிப்பர்கள் –
இதுக்கு மாம் ஏகம் ஏவ சரணம்–ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -11-12-24- என்கிற சமண பிரகாரண வாக்கியமும் அநு குணம்
ஏவகாரம் உண்டாய் இருக்க ஏக சப்தம் கிடந்தால் இதுக்கு அவதாரணம் ஒழிய வேறே பொருள் கொள்ளுகை உசிதம் இறே

2–ஜீவ ஸ்வ தந்த்ர கர்தவ்யம் விலக்குதல்
இங்கண் அன்றியே -முக்ய அந்யம் கேவலேஷூ ஏகம் -என்கிறபடியே பஹு வர்த்தமான ஏக சப்தம் இங்கு கேவல பர்யாயமாய்
மாம் ஏவ யே பிரபத்யந்தே –தமேவ சரணம் கச்ச -இத்யாதிகளில் படியே அவதாரண அர்த்தமாய் சரண குண புஷ்கல்யத்தாலே
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யாதிகளை நிவர்த்திப்பிக்கிறது என்றும் சொல்லுவார்கள் -எங்கனே என்னில்
ஸ்வ ரக்ஷைக்கு உபயுக்தங்களான வசீகரணங்களை சாஸ்த்ரா நியுக்தனான தான் அனுஷ்டிக்கையாலே
ரக்ஷையிலே தனக்கும் கர்த்தவ்யம் தோற்றி சித்த உபாய பூதனான சரண்யன் உடன் ஓக்கத் தன்னையும் உபாயமாக எண்ணப் புக-
இப்படி பிரசாக்தமான உபாய த்வித்வத்தைகே கழிக்கிறது ஏக சப்தம் – அது கழிந்தபடி என் என்னில்
கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத்–என்கிறபடியே ஜீவனுக்கு கர்த்ருத்வம் பிரமாணிகமே யாகிலும்
இது பராதீனமுமாய் -அல்ப விஷயமுமாய் -ப்ரதிஹதி யோக்யமுமாய் -இருக்கும்
ஆகையால் இவன் தானே உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணிற்றும்-வரத தவ கலு ப்ரஸாதாத்ருதே -சரணாமிதி வாசோ அபி மே நோதியாத் -என்று சொல்லுகிறபடியே
அவன் கடாக்ஷம் அடியாக வருகையால் அவனே பிரேரிதனாய்-அவன் ஸஹ கரியாத போது நீட்ட முடக்க மாட்டாதே
அவன் கொடுத்த கரண களேபரங்களைக் கொண்டு -அவன் காட்டின உபாயத்தை -அவன் துணை செய்து அனுஷ்ட்டித்து –
அவன் கொடுக்கப் புகுகிற பலத்துக்குச் சாதகம் போலே அண்ணாந்து இருக்கிற இவனை
ஸ்வாதீந சர்வ விஷய அப்ரதி ஹத கர்த்ருத்வம் யுடையவனோடே துல்யமாக
இரண்டாம் சித்த உபாயமாக எண்ணுகை விவேகியான முமுஷுவுக்கு உசிதம் அன்று என்று ஏக சப்தத்தாலே சொல்லிற்று ஆயிற்று

3–இக்கட்டளையிலே ஸாத்ய உபாயமான பிரபத்தியையும் சித்த உபாயத்தோடு ஒரு கோவையாக எண்ணாமைக்காக
ஏக சப்தம் என்றும் சொல்லுவார்கள் — அது எங்கனே என்னில்
இப்பிரபத்தியும் பக்தியோகம் போலே ப்ரசாதனமாக விதிக்கப்பட்டு இருந்ததே யாகிலும் சஹஜ காருண்யாதி விசிஷ்டனான
சர்வேஸ்வரனுடைய காலுஷ்ய சமானமாத்ரார்த்தமாய் சாஷாத் பலத்துக்கு சஹஜ சாமர்த்திய காருண்ய விசிஷ்டனான
இவன் நினைவே காரணமாம் படியாய் அவன் தானே அத்யந்த அகிஞ்சனான பிரபன்னனுக்கு பர ஸ்வீ காரத்தாலே
பக்தியோகாதிகளான குருதர உபாயங்களின் நேரே நின்று இவ்வாநு கூல்ய சங்கல்பாதி யுக்த பிரபத்தி மாத்ர வ்யாஜ சாபேஷனாய்
வேறே ஒன்றால் அபேக்ஷை இல்லாமையால் நிரபேஷ உபாயத்வமே இந் ந்யாஸ வித்யைக்கு வேத்யாகாரமாய்க் கொண்டு
த்வமேவ உபாய பூதோ மே பவ -என்று அபேக்ஷணீயனாய் இருக்க –
என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே என்றும்
இசைவித்து என்னை உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே உபாய பூதனான அவன் செய்விக்கச் செய்கிற
வ்யாஜ மாத்ரத்தை அவனோடு ஓக்க உபாயமாக எண்ணுகை உசிதம் அன்று என்று ஏக சப்தத்துக்கு தாத்பர்யம் –

இப்படி சித்த உபாயத்தைப் பற்ற -சாதிய உபாயம் வியாஜ மாத்ரமாய் -இது பிரதானம் இன்றிக்கே நிற்கிற நிலையைப் பற்ற
சம்பந்த ஞான மாத்ரம் –
சித்த உபாய பிரபத்தி மாத்ரம் –
அநிவாரண மாத்ரம் –
அனுமதி மாத்ரம் –
அசித்வ வ்யாவ்ருத்தி மாத்ரம் –
சைதன்ய க்ருத்யம் –
சித்த சமாதானம் –
அதிகாரி விசேஷணம் –
என்று இப்புடைகளிலே அதிவாதம் பண்ணினார்கள் –
இவ் அந்ய பர யுக்தியைக் கொண்டு இவை தாமே அர்த்தம் என்று அறுதியிட ஒண்ணாது –
இவை எல்லாம் -சரணம் வ்ரஜ -என்கிற விதிக்கு விருத்தங்களாம் –

அதி பிரசங்காதி தோஷங்களும் உண்டு -அது எங்கனே என்னில் –
சம்பந்த ஞானம் மாத்ரம் என்றாலும் -சித்த உபாய பிரபத்தி மாத்ரம் என்றாலும்
இது வாக்ய மாத்ர ஜன்யமாகில் விதி விஷயமாக மாட்டாது –
அவிதேய ஞானத்தாலே மோக்ஷம் என்பார்க்கு உபாஸனாதி விதி விரோதம் பாஷ்யாதி சித்தம் –
தத்வ ஞானம் யுடையவனுக்குப் பின்பு கர்த்தவ்யமான ஞானாந்தரமாகில் பிரபத்தியினுடைய விதி லக்ஷண அனுஷ்டான வாக்யங்கள்
சொல்லுகிறபடியே இதன் ஸ்வரூபம் அங்கீ கரிக்க வேணும்
சித்த உபாய ஸ்வீ காரம் என்ற பாசுரத்துக்கும் சித்த உபாயத்தை அறிந்து அது தனக்கு கார்யகரமாம் படி பண்ணுகிற
விதி ப்ராப்த பரார்த்தநா பூர்வக பர ந்யாஸ ரூப அதிகாரி கிருத்யத்திலே இறே தாத்பர்யம்

அநிவாரணம் மாத்ரம் என்றது -விலக்காத மாத்ரமானால் -ரக்ஷகனான ஈஸ்வரனை இவன்
முன்பு பிரபலனாய் விலக்கினானாகில் ஈசுவரனுடைய ஈச்வரத்வம் சங்குசிதமாகும் –
அபராதத்தாலே நிக்ரஹத்தை யுண்டாக்கி விலக்கினானாகில் இவன் பண்ணுகிற பிரபத்தி ப்ரசாதனமே ஆக வேண்டும்
ஸ்வ ரக்ஷனார்த்த வியாபாரத்தால் விலக்கினானாகில் நிர்வ்யாபாரமான ஸூ ஷூப்தி பிரளயாதி அவஸ்தை களிலும்
வ்யாபாரிக்க யோக்யனாய் இருக்கிற ஜாக்ரத் தசையிலே விலக்காதே இருக்கும் போதும் ஈஸ்வரன் மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணப் பார்க்கும்
அனுமதி மாத்ரம் என்றால் -அது உபாசகனுக்கும் துல்யம் -அசித் வ்யாவ்ருத்தி மாத்ரம் பிரதிகூல தசையிலும்
யுண்டாகையாலே இவ்வளவே ரக்ஷணீய தைக்கு உறுப்பாகாது –
சைதன்ய கிருத்யம் என்றால் உபாஸனாதிகளும் மற்றும் உள்ள சேதன விருத்திகளும் எல்லாம்
சைதன்ய கிருதயமாகையாலே இது ஒரு வாசி சொல்லிற்று ஆகாது
சேதனனுக்குத் தானே வருமதன்று விவஷிக்கில் உபதேசாதிகள் வேண்டாது ஒழியும் –
பல அனுபயுக்த சித்த சமாதான மாத்ரம் என்னில் தம் தம் ருசி அனுரூபமாகப் பிரதி புருஷம் வேறுபடும்
வ்ரஜ என்று விதேயமாய் பல தத் காமா நாதிகள் அன்றிக்கே இருக்கிற இத்தை அதிகாரி விசேஷணம் என்ன ஒண்ணாது

கர்த்தவ்யமாய் விதிக்கிற பிரபத்தி தனக்கே இப்படி ஏதேனும் ஒரு கண்ணழிவு பண்ணில் உபாஸனாதி களையும் இப்படிக் கண்ணழிக்கலாம்
இப்போது இம்முகங்களாலே உபாஸனாதிகளில் காட்டில் ப்ரபத்திக்கு வ்யாவ்ருத்தி சொல்ல நினைத்தது தலைக் கட்டாது
ஸ்வ விஷய ஸ்வீ கார விசிஷ்டமாய்க் கொண்டு பல பிரதமாகா நிற்கச் செய்தே இஸ் சித்த உபாயம் ஸ்வீ காரத்தாலும் நிரபேஷம் என்று
புத்தி பண்ண வேண்டும் என்னில் இது த்ருஷ்ட விதி போலே ஆரோபிமாதல் ஸ்வ வசன விருத்தமாதல் ஆம்

ஆகையால் ஈஸ்வரன் பிரசாத நீயனாய்ப் பிரதானமான சித்த உபாயம் -பக்தி பிரபத்திகள் இரண்டும் ப்ரசாதனங்களாய்க் கொண்டு
பிரதானம் அல்லாத சாதிய உபாயங்கள் -இவை இரண்டத்து ஒன்றிலே யதாதிகாரம் நிலையாகக் கடவது –

அபேக்ஷித பலத்துக்கு உபாயமாக விதித்த சாதனாந்தரங்களை இடையிட வேண்டாதபடி பிரபதிக்கு அநந்தரம்
பர ஸ்வீகாரம் பண்ணின சரண்யன் தனித்து நிற்கும் நிலையைப் பற்ற ஏக சப்தம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
அது எங்கனே என்னில்
ப்ரபத்தியும் பண்ணி -அநந்தரம் அது அடியாக உபாஸநாதிகளும் அனுஷ்ட்டித்தால் பல உபாயமாகக் கடவனான சரண்யன்
அகிஞ்சனனாய் விளம்ப ஷமன் அல்லாத இவன் திறத்தில் ப்ரபத்திக்கும் தனக்கும் நடுவே நிற்பதொரு சுமை சுமத்தாதே
இவன் சுமையைத் தன் குணங்களின் மேலே ஏறிட்டு
சரண்யன் த்வாம் பிரபன்னா யே த்யான யோக விவர்ஜிதா-தே அபி ம்ருத்யு பரிக்ரம்ய யாந்தி தத் வைஷ்ணவம் பதம் –
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே -குண விசிஷ்டனான தானே
நிரபேஷ பல பிரதனாய் நிற்கும் நிலையை அனுசந்தித்திக் கொண்டு சரணமாக அடை என்று இங்கே சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இப்படியே பரிபூர்ணனான தன்னைப் பிரபத்தி பண்ணும் போது ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதிகளை ஒழிய வேறொரு பரிகரத்தை
இதிலே வித்யாந்தரத்தில் போலே சொருகிக் கொண்டு அதுவும் பிரசாதமான உபாய கோடியிலே நிற்கிறது என்னும்
நினைவைக் கழிக்கைக்காக ஏக சப்தம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
ஆஜ்ஜா அநுஜ்ஜைகாலாலே அனுஷ்ட்டிக்கும் கார்த்த்யாந்தரங்களும் எல்லாம் ப்ரபத்திக்குத் துணை இல்லை –
இப்பிரபத்தியால் வஸீக்ருதனாய் பலம் தர இருக்கிற நான் ஒருவனே இஷணிக உபாயத்துக்குப் ப்ரதிபூவாய் நின்றேன் –
இப்பிரபத்தி பலத்தைப் பற்ற வேறொரு தேவை செய்ய வேண்டா –
அத்தேவையைத் துணையாகக் கொண்டு நான் உன்னை ரக்ஷிக்கப் புகுகிறேன் அல்லேன்-என்று தாத்பர்யம் –
இத்தால் ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதி விஸிஷ்ட பிரபத்தி ஒழிய பிரபத்தி பரிகரம் என்று பேரிட்டுத் தனக்கு வேறொரு
சஹகாரி காரணத்தைக் கூட்ட வேண்டா என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று
யேந கேநாபி ப்ரகாரேண த்வய வக்தா த்வம்-என்றும்
பிரபத்தி வாசைவ நிரீஷி தும் வ்ருணே-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பூர்ண பிரபத்திக்கு அபேக்ஷிதமான தெளிவு இல்லாவிடிலும் யதா கதஞ்சித் அனுஷ்டானத்தாலே
கார்யம் செய்கிற இவ்வுபாயத்துக்கு வேறொரு பரிகரத்தைத் தேடப் பிரசங்கம் இல்லை இறே-

தத் சாகர வேளாயாம் தர்மான் அஸ் தீர்ய ராகவ-அஞ்சலிம் ப்ராங்முக க்ருத்வா பிரதிசிஸ்யே ததே –
பஹும் புஜகா போகாபம் உபதாயாரி ஸூதந-என்று பெருமாள் சமுத்ரத்தைப் பற்ற சரணாகதி பண்ணின இடத்திலும்
ச ராஜா பரமாபந்நோ தேவ ஸ்ரேஷ்ட மகாத்ததா -சரண்யம் ஸர்வபூதேஸம் பக்த்யா நாராயணம் ஹரிம்-
ஸமாஹிதோ நிராஹார ஷட் ராத்ரேண மஹா யஸா -ததர்ச தர்சி நே ராஜா தேவம் நாராயணம் ப்ரபும் -என்று
சப்த வ்யாய உபாக்யானத்திலே ப்ரஹ்மதத்த சரித்திரத்திலும் சொன்ன பிரகாரங்கள் எல்லாம் ப்ரபத்திக்கு அங்கம் அல்ல –
இவ்விரண்டு இடமும் ச பரிகர ப்ரதிஸயநாதி பிரதானம் ஆகையால் அங்கு அந்த நியமங்கள் சொல்ல பிராப்தம்
இப்படி ஸூ க்ருத ப்ரமாணத்திலும் கண்டு கொள்வது –

இங்கு பிரபத்யத் யாதிகளில் சொன்ன ஆனுகூல்ய சங்கல்பாதி பரிகரங்கள் ஒழிய வேறு நியமங்கள் வேண்டா –
ஆகிஞ்சன்ய ஏகதநரான-திரௌபதீ தமயந்தீ -ராக்ஷஸீ- விபீஷண -ஷத்ரபந்து -முசுகுந்த -கஜேந்திர -பாண்டவ –
தேவ -ஸூமுக -திரிசங்கு -சுநச்சேப-கிராத -காக-கபோதாதிகள் சரணாகதர் ஆகிற போது
அப்போதைய ஆனுகூல்யாதிகளை ஒழிய வேறொரு இதை கர்த்தவ்யத்தையைச் சொல்லக் கண்டிலோம் –
க்ஷண கால சாத்யமாய் நிரபேஷமான பிரபத்தி மாத்ரத்தாலே கடுக
அவ்வவ் சரணாகதர்க்கு அவ்வோ அபேக்ஷித சித்தியும் கண்டோம் –
இப்படி மோஷார்த்த பிரபத்தியிலும் இவன் கோரின காலத்திலேயே பல சித்திக்கு குறையில்லை
இது மாஸூச என்கிற வார்த்தைக்கும் தாத்பர்யம்
பரித்யஜ்ய என்கிற இடத்தில் பரிகராந்தர நைரபேஷ்யம் சொன்ன பொருளிலே
ஏக சப்தத்தில் இந்த யோஜனை த்ருடீகரண அர்த்தமாகக் கடவது
இதுக்கு அர்த்தாந்தரம் விவஷிதம் ஆகவுமாம்
ஏக சப்தத்துக்கு இது பொருளானால் பரித்யஜ்ய என்கிற இதுக்கு அங்கு சொன்ன அர்த்தாந்தரங்களைக் கொள்ளவும் –

ச பரிகர பிரபதிக்கு உபாஸனாதிகளான அங்கிகளையும்-இவற்றின் பரிகரங்களான தர்மாந்தரங்களையும் கழிக்கிற
இப்பொருள்களில் இந்த ஏக சப்தம் சரண்யனை விசேஷித்த படி என் என்னில்
அகிஞ்சனன் பக்கலில் இவை ப்ரசாதனமாய்க் கொண்டு சரண்யனோடு துவக்கு அற்றமை காட்டுகைக்காக
மாம் ஏகம்-என்கிறது

சர்வ தர்மான் -என்கிற கீழில் -சர்வ சப்தத்தையும் -சர்வ பாபேப்யோ -என்ற மேலில் சர்வ சப்தத்தையும் பார்த்து
இங்கு ஏக சப்தம் சர்வ சப்தத்துக்கு பிரதிசம்பந்தியாய் நிற்கிறது என்றும் சொல்லுவார்கள்
அப்போது ஸூ துஷ்கரேண சோசேத் யே யேந யேந இஷ்ட ஹேதுநா -ச ச ஸத்யஹ மேவேதி சரம ஸ்லோக ஸங்க்ரஹ

இத்தாலே என் சொல்லிற்று ஆயிற்று என்னில்
யத்யேந காம காமேந ந ஸாத்யம் சாதனாந்தரை-முமுஷூணா யத் சாங்க்யேந யோகேந ந ச பக்தித–
ப்ராப்யதே பரமம் தாம யதோ நாவர்த்ததே யதி -தேந தேநாப்யதே தத் தத் ந்யாசே நைவ மஹா முநே –
பரமாத்மா ச தேநைவ ஸாத்யதே புருஷோத்தம -என்கிற கட்டளையில்
தனக்கு அபிமதங்களாய் இருப்பது ஏதேனும் ஒரு பலன்களை பற்ற அவற்றுக்கு அனுகுணமாக
தனித்தனியே சாஸ்திரங்களில் விதிக்கப்பட்ட உபாயங்களிலே
ஞான அபாவத்தாலே ஆதல்
ஞானம் யுண்டாய் இருக்க சக்தி அபாவத்தாலே ஆதல் –
இவை இரண்டும் யுண்டாய் இருக்க விளம்ப அஷமத்வத்தால் ஆதல்-
சோகித்த அதிகாரியைப் பற்ற -அவ்வுபாயங்கள் ஒன்றிலும் நீ அலைய வேண்டா –
அவை தனித்தனியே தரும் பலன்களுக்கு எல்லாம் பிரபத்தி வஸீக்ருதனான நான்
ஒருவனுமே அமையும் -என்று சொல்லிற்று ஆயிற்று
பல ஒளஷதங்கள் தர வல்ல ஆரோக்யத்தை எல்லாம் இந்த சித்த ஒளஷதம் ஒன்றுமே தரவற்று ஆகையாலே
நீ ஒளஷதாந்தரங்களுக்கு அலமராதே இந்த ஒளஷதம் ஒன்றையுமே உபஜீவிக்க அமையும் –
இது உனக்கு ஒளஷதங்களால் கழிக்கப்படும் வியாதிகள் எல்லாவற்றையும் கழிக்கும் –
உனக்குப் பின்பு சர்வ போகங்களையும் புஜிக்கலாம்-
நீ ஆரோக்கியத்தையும் போகங்களையும் இழக்கிறோம் என்று வெறுக்க வேண்டா என்று
சொல்லுமா போலே இருக்கிறது இச் சரம ஸ்லோகம் –

சர்வ சப்த பிரதிசம்பந்தியான ஏக சப்தம் -சித்த உபாய பிரதான்யத்தாலே -சரண்யனை விசேஷித்துக் கொண்டு நின்றாலும் –
ந்யாசே நைவ -என்கிறபடியே பிரபத்தி ஒன்றுமே சர்வ தர்மாந்தர ஸ்தானத்திலும் விதிக்கப்படுகிறது என்று லபிக்கும் –
இத்தால் த்ரிவர்கார்த்தங்களும் இப்பகவத் பிரபத்தி பண்ணலாம் என்றதாயிற்று –
அப்போது -த்வயாபி பிராப்தம் ஐஸ்வர்யம் யதஸ்தம் தோஷாயாம்யஹம் -என்றும்
நாஹம் ஆராதயாமி த்வாம் தவ பத்தோயம் அஞ்சலி -என்றும்
ஸ் த்வம் ப்ரஹர வா மா வா மயி வஜ்ரம் புரந்தர -நாஹம் உத்ஸ்ருஜ்ய கோவிந்தம் அந்யாம் ஆராதயாமி போ -இத்யாதிகளில் படியே
நித்ய நைமித்திகங்களில் விசேஷணமாய்ப் புகும் அளவே ஒழிய மற்றும் சர்வ அவஸ்தையிலும்
தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் அற்று இருக்கை உசிதம் –
மோக்ஷத்துக்கு உபாயாந்தரங்களாய் உபாய விரோதிகளைக் கழிக்க வேண்டுவார்க்கும் இப்பிரபத்தி பண்ணலாம் –
பிராப்தி விரோதியைக் கழிக்க வேண்டுவார்க்கும் இப்பிரபத்தி தானே அமையும் என்று பிரபத்தியினுடைய
சகல அபிமத சாதனத்வம் இங்கே சொல்லிற்று ஆயிற்று –
இதில் பிரபத்தி உபாய விரோதியைக் கழிக்கும் கட்டளையை ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யத்திலே த்விதீய யோஜனையிலே அருளிச் செய்தார் –
பிராப்தி விரோதியைக் கழிக்கும் கட்டளையை கத்யத்திலே அருளிச் செய்தார்
இவை இரண்டு இடத்திலும் ஒன்றை அநா தரித்து ஒன்றை அருளிச் செய்தபடி அன்று –
இரண்டு இடமும் சர்வ அபிமத சாதனமான இவ்வுபாயத்தின் பிரபாவத்துக்கு உதாஹரண பரம் —

பிரணவம் மந்த்ராந்தரத்தில் பிரவேசித்து நின்றும் ஸ்வ தந்திரமாயும் நிற்குமாப் போலே
இப்பிரபத்தி அதிகாரி விசேஷத்தில் பக்தி அங்கமுமாய் -அதிகாரி யந்திரத்தில் ஸ்வ தந்திரமாயும் இருக்கை வசன பலத்தால் சித்தம் –
இப்படி நியதி அதிகாரமாக பக்தி பிரபத்திகள் விகல்பித்து நிற்கிற நிலை –
பக்த்யா பரமயா வாபி பிரபத்த்யா வா மஹா மதே–இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம் -ஆகையால்
சம்யக் ஞானேந வா மோக்ஷம் பங்காயாம் மரணேந வா பிராணா மத்வாபி ஸூக்ருதாத் பக்த்யா வா லபதே நர -இத்யாதிகளிலே
சாஷாத் உபாயத்தோடே கூட பரம்பர உபாயங்களை எடுத்ததுவும்
அவற்றினுடைய ப்ராஸஸ்த்ய அதிசயம் தோற்றுகைக்காக வத்தனை –

ஆக -ஆறு விதமாக ஏக சப்தார்த்தங்கள் சுருக்கம் —
ப்ராப்யஸ்ய ஏவ ப்ராபகத்வம் ஸ்வ ப்ராதான்ய நிவாரணம்
ப்ரபத்தே வியாஜ்ய மாத்ரத்வம் அந்நிய உபாய அனன்வ
தத் அங்கைர் அபி அசம்பந்த சர்வ சாத்யேஷூ அபிந்நதா
இத்தம் அர்த்தா ஷட் ஆசார்யை ஏக சப்தஸ்ய தர்சிதா

ஆனால் கல்யாண குணங்கள் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் போலே பெரிய பிராட்டியார் உபாயமாக இருக்கும்
ஆகாரம் தவிர்க்க ஒண்ணாதே -அப்ருதக் ஸித்தம் அன்றோ –
கேசித் து இஹ ஏக சப்தம் சரண்ய ஐக்கியம் ப்ரசஷதே
விசிநஷ்டி ததா அபி ஸ்ரீ குண விக்ரஹவத் ப்ரபும்
ஈஸ்வரீ சர்வ பூதா நாம் இயம் பாகவத ப்ரியா
சம்ஸ்ரித த்ராண தீஷாயாம் ஸஹதர்ம ஸரீ ஸ்ம்ருதா
ஏவம் ஜகத் உபாதாநாம் இதி உக்தே ப்ரமாணத
யதா அபேக்ஷித வைசிஷ்ட்யம் ததா அத்ராபி பவிஷ்யதி
ஏக உபாஸித விதாநே அபி குணதீ நாம் யதா அந்வய
தத் ஏக சரண வ்ரஜ்யா விதாநே அபி அநுமந்யதாம்
ததா குணாதி வைஷ்ட்யே ஸித்த உபாய ஐக்யம் அக்ஷதம்
ஏவம் பத்நீ விசிஷ்டத்வே அபி அபீஷ்டம் ஸாஸ்த்ர சஷுணாம்
ப்ரபா ப்ரபாவதோ யத்வத் ஏக உக்தவ் இதர அந்வய
ஏவம் அந்யத்ர உக்தவ் ஸ்யாத் ஸஹ வ்ருத்தி அபிதாநத
ஸ்மரந்தி ச ஏநாம் முநய சம்சார அர்ணவதாரிணீம்
ஊசது ஸ்வயம் அபி ஏதத் ஸாத்வதாதிஷூ தாவுபவ்
உபாய உபேய தசயோ த்வயே அபி ஸ்ரீ சமந்விதா
இஷ்டா ச சேஷிணி த்வந்தே சேஷ வ்ருத்தி யதா உசிதா
அத அநந்யபர அநேக ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி அநு சாரத
பத்நீ உசிதவிஸிஷ்ட ஏவ ஏக பிரபத்தவ்ய இஹ உசித –

சரண -சப்தார்த்தம்
இங்குற்ற-சரண -சப்தம் -த்வய அதிகாரத்தில் சொன்ன பொருளை அனுசந்தித்துக் கொள்வது –
இந்த சரண வரணம் அர்ஜுனனைக் குறித்து உபதேசிக்கப்பட்டதே யாகிலும்
அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்ய -என்கிறபடியே சர்வ விஷயம் என்னும் இடம் ஸ்வேதாஸ்வதர ஸ்ருதி பிரசித்தம் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணம் தர்மம் சநாதநம் -வன பர்வம் -71-123-
சரண்யம் சரணம் ச த்வாம் –யுத்த காண்டம்–120-18-
யோகோ யோகவிதாம் நேதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமாவளி-18-19-
அம்ருதம் சாதனம் ஸாத்யம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் 72-4—இத்யாதிகளிலும் சங்கோசம் இல்லாமையால் சர்வ விஷயத்வம் விவஷிதம்
இப்படி இவன் சரணமாக வரணீயனாம் போதைக்குத் தான் அநந்ய சரணனாகையே வேண்டுவது –

வ்ரஜ- சப்தார்த்தம்
வ்ரஜ-என்கிற சப்தம் ப்ரபத்யே -என்கிற இடத்தில் அறுதியிட்ட-ச பரிகர ஆத்ம நிபேஷத்தையே சொல்லுகிறது –
அவ்விடம் அனுஷ்டாதாவினுடைய அனுசந்தானமான படியால் உத்தமனாயிற்று
இவ்விடம் சிஷ்யஸ்தே அஹம் சாதிமாம் –ஸ்ரீ கீதை -2–7-என்கிற அபிமுகனாக நிற்கிறவனைக் குறித்து
விதிக்கிறதாகையாலே மத்யமானாயிற்று
இவ்வநுகூல சங்கல்பாதி அங்காந்தரங்களும் இங்கே ஸூசிதமான படியை த்வயத்தில் போலே உசித பதங்களில் கண்டு கொள்வது –

ஸக்ருத் க்ருத சாஸ்த்ரார்த்த என்கிற நிர்ணயத்துக்கு உபாசனத்தில் போலே இங்கு ஆவ்ருத்தி வேண்டும்படி அபவாதம் இல்லை –
இவ்வர்த்தம் -ஸக்ருத் ஏவ ப்ரபந்நாயை -இத்யாதி வசனத்தாலும் ஸூ ப்ரதிஷ்டிதம்
இப்படி மஹா உதாரனான சர்வ சக்தி பக்கலிலே பரந்யாசம் பண்ணுமவனுக்கு ஸ்வ அபிப்ராய விசேஷணம் ஒழிய
பல விளம்பத்துக்கு ஹேது இல்லை
ஆகையால் இந்நியாச வித்யைக்குப் பிராரப்த நிவர்த்தகத்வம் விசேஷம் ஆகிறது –

இவ்விடத்தில் சிலர் ஸ்வ தந்திரனைக் குறித்து அன்றோ ஒன்றை விதிப்பது –
அத்யந்த பரதந்த்ரனாக அத்யாத்ம சாஸ்திரங்களிலும் மூல மந்த்ராதிகளிலும் சிஷிதனான அதிகாரியைக் குறித்து
வ்ரஜஎன்று ஒரு கர்தவ்யத்தை விதிக்கும்படி எங்கனே என் என்று சொல்லுவார்கள் –
இது பாரதந்த்ரத்தை பராமர்சியாமல் சொன்ன படி -எங்கனே என்னில்-
கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்தவத்வாத்- (2-3-40 )பராத் து தத் ஸ்ருதே (2-3-33 ) என்று வேதாந்தத்தில் அறுதியிட்டபடி
இவனுக்கு பகவத் அதீன கர்த்ருத்வம் உண்டாகையாலே இவனைப் பற்றி விதிக்கக் குறையில்லை –
அசித்துக்கள் சப்தாதிகளை ஈஸ்வரன் யுண்டாக்க சுமக்கிறாப் போலே இவ்வளவு ஸ்வாதந்தர்யத்தை எடுத்துச் சுமைக்கையும் இவனுக்கு பகவத் பாரதந்தர்ய காஷ்டை இருந்தபடி –
இவனுக்கு ஒரு வழியாலும் கர்த்ருத்வம் இல்லை என்னில் ப்ரக்ருதி அவித்யாதிகளுக்குக் கர்த்ருத்வம் சொல்லுகிற சித்தாந்த துல்யமாம் –
கர்த்ருத்வம் ஸ்வாதீனம் என்னில் சர்வாத்ம நியந்தா ஒருவன் என்கிற அர்த்தம் கிடையாமையாலே நிரீஸ்வர சித்தாந்தப்படியாம் –
ஈஸ்வர அதீனமாக வரும் கர்த்ருத்வம் தானும் ஞாத்ருத்வ மாத்திரம் என்னில் புருஷார்த்த சம்பாதன ருசியும் தத் உபாய ப்ரவ்ருத்தியும் தவிரப் பிரசங்கிக்கும் –
ஞானமும் அதன் அவஸ்தா விசேஷமான இச்சையுமே உள்ளன –
வேறொரு வியாபாரம் இல்லை என்னிலும் த்ருஷ்ட அத்ருஷ்ட அர்த்தங்களான ஓர் உபாயங்களையும்
ஸ்வயம் பிரயோஜனமான கைங்கர்யங்களையும் அனுஷ்ட்டிக்க விரகில்லை
ஆகையால்
ஞான சிகீர்ஷா பிரயத்தனங்கள் -அறிவு -செயலில் விருப்பம்- முயலுதல் –மூன்றும் ஆத்மாவுக்கு உண்டு –

இதில் சிகீர்ஷா பிரயத்தனங்கள் -ஞானத்தினுடைய அவஸ்தா விசேஷங்கள் என்னுமிடத்தை
வேதாந்த ஸங்க்ரஹத்தில் அருளிச்செய்த லாகவே யுக்தியாலே கண்டு கொள்வது –
க்ரியாஸ்ரயத்வ ரூபமான கர்த்ருத்வம் சேதன அசேதன சாதாரணம் –
பிரயத்தன ஆஸ்ரயத்வ ரூபமான கர்த்ருத்வம் சேதன ஏகாந்தம் –
ப்ரயத்னமாவது சரீராதி பிரேரண ஹேதுவான புத்தி விசேஷம் –
ஞான மாத்ரத்துக்கு ஆஸ்ரயமான போதும்-போக மாத்ரத்துக்கு ஆஸ்ரயமான போதும்
க்ரியா ஆஸ்ரயத்வ மாத்ரமான சாமான்ய கர்த்ருத்வமே உள்ளது
ஒன்றைத் தன் புத்தியால் உத்பாதிக்கும் போது பிரயத்தன ஆஸ்ரயத்வ ரூபமான கர்த்ருத்வம் –
இப்படிப்பட்ட கர்த்ருத்வம் கைங்கர்ய மாத்திரத்திலே என்கையும் உசிதம் அன்று-
அங்கும் பகவத் ப்ரீதி என்று ஒரு பிரயோஜனத்தை உத்தேசித்து உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணினானாய் இறே இருப்பது
ஆனபின்பு கர்த்ருத்வத்தில் பந்த ஹேதுவான ஆகாரம் த்யாஜ்யம் -அது எது என்னில் –
ஈஸ்வரன் கொடுத்த ஞான சக்த்யாதிகளையும் கரண களேபராதிகளையும் கொண்டு
அவன் ப்ரேரிகனுமாய்ப் பலியுமாய்க் கொண்டு சஹகாரிக்கப் ப்ரவர்த்திக்கிற தன்னை
இதுக்கு விபரீதமாக அனுசந்திக்கையும்
இவ்வநுஸந்தானத்தில் திருத்தமுண்டே யாகிலும்
இதில் பிரயோஜனத்தி இடுக்கிஅனுஷ்ட்டிகையும் பந்தகம்-
பக்தி ப்ரபத்திகள் தாமும் ப்ரயோஜனாந்தர பரனுக்கு பந்தகமாய் இறே இருப்பன –
ஆகையால் ஸ்வாபாவிக கைங்கர்யார்த்தியாய்-அநந்ய ப்ரயோஜனனாய் இருக்குமவனுக்கும்
பல தசையில் கர்த்ருத்வம் போலே உபாய தசையில் கர்த்ருத்வமும் விருத்தம் அன்று –

பல தசையில் விவித விசித்திர கைங்கர்ய கர்த்ருத்வம் கேவலம் ஈஸ்வர இச்சா வைசித்ரியோடே பொருந்தின ஸ்வ இச்சையால் இருக்கும்
சம்சார தசையில் உள்ள கர்த்ருத்வம் எல்லாம் கர்ம அனுரூபமாக ஈஸ்வரன் பரிணமிப்பித்த சத்வ ரஜஸ் தமஸ்ஸூக்களை
உபாதியாகக் கொண்டு பஹு விதமாய் இருக்கும் –
இதில் ரஜஸ்ஸாலும் தமஸ்ஸாலும் ப்ரயோஜனாந்தர சங்க ஹேதுவான சத்வத்தாலும் வரும் கர்த்ருத்வம் பந்தகம்
பகவத் பிராப்தியாலே சங்கத்தைப் புணர்க்கும் ப்ரக்ருஷ்ட சத்வ விசேஷம் அடியாக வரம் கர்த்ருத்வம் மோக்ஷ காரணம் –
இக்குணத்ரயத்தோடு துவக்கற்று இருக்கும் முக்த தசையில் கர்த்ருத்வம் –

இதில் சிகீர்ஷா பிரயத்னங்கள் ஞானத்தினுடைய அவஸ்தா விசேஷங்கள் என்னும் இடத்தை
வேதாந்த ஸங்க்ரஹத்தில் அருளிச் செய்த லாகவ யுக்தியாலே கண்டு கொள்வது –
க்ரியாஸ்ரயத்வ ரூபமான கர்த்ருத்வம் சேதன ஏகாந்தம் –
ப்ரயத்னமாவது சரீராதி ப்ரேரண ஹேதுவான புத்தி விசேஷம்
ஞான மாத்ரத்துக்கு ஆஸ்ரயமான போதும் –
போக மாத்ரத்துக்கு ஆஸ்ரயமான போதும் -கிரியாஸ்ரயத்வ மாத்ரமான சாமான்ய கர்த்ருத்வமே உள்ளது
ஒன்றைத்தான் புத்தியால் உத்பாதிக்கும் பொது பிரயத்ன ஆஸ்ரயத்வ ரூபமான கர்த்ருத்வம் –
இப்படிப்பட்ட கர்த்ருத்வம் கைங்கர்ய மாத்திரத்திலே என்கையும் உசிதம் அன்று –
அங்கும் பகவத் ப்ரீதி என்று ஒரு பிரயோஜனத்தை உத்தேசித்து உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணினாய் இ றே இருப்பது
ஆனபின்பு கர்த்ருத்வத்தில் பந்த ஹேதுவான ஆகாரமே த்யாஜ்யம் –
அது எது என்னில்-ஈஸ்வரன் கொடுத்த ஞான சக்த்யாதிகளையும் கரண களேபராதிகளையும் கொண்டு
அவன் ப்ரேரகனுமாய்ப் பலியுமாய்க் கொண்டு சஹகாரிக்கப் பிரவர்த்திக்கிற தன்னை இதுக்கு விபரீதமாக அனுசந்திக்கையும்
இவ்வநுஸந்தானத்தில் திருத்தம் உண்டே யாகிலும் இதிலே பிரயோஜனத்தை இடுக்கி அனுஷ்டிக்கையும் பந்தனம்
பக்தி பிரபத்திகள் தாமும் பிரயோஜனாந்தர பரனுக்கு பந்தகமாய் இ றே இருப்பன
ஆகையால் ஸ்வாபாவிக கைங்கர்யார்த்தியாய் அநந்யபிரயோஜனனாய் இருக்குமவனுக்கும்
பல தசையில் கர்த்ருத்வம் போலே உபாய தசையில் கர்த்ருத்வமும் விருத்தம் அன்று-

பல தசையில் விவித விசித்திர கைங்கர்ய கர்த்ருத்வம் கேவலம் ஈஸ்வர இச்சா வைசித்ரியோடே
பொருந்தின ஸ்வ இச்சையால் இருக்கும் –
சம்சார தசையில் உள்ள கர்த்ருத்வம் எல்லாம் கர்ம அனுரூபமாக ஈஸ்வரன் பரிணமிப்பித்த
சத்த்வ ரஜஸ் தமஸ்ஸூக் களை உபபாதியாகக் கொண்டு பஹுவிதமாய் இருக்கும்
இதில் ரஜஸ்ஸாலும் தமஸ்ஸாலும் ப்ரயோஜனாந்தர சங்க ஹேதுவான சத்வத்தாலும் வரும் கர்த்ருத்வம் பந்தகம் –
பகவத் ப்ராப்தியில் சங்கத்தைப் புணர்க்கும் ப்ரக்ருஷ்ட சத்துவ விசேஷம் அடியாக வரும் கர்த்ருத்வம் மோக்ஷ காரணம்
இக்குணத் த்ரயத்தோடே துவக்கு அற்று இருக்கும் முக்த தசையில் கர்த்ருத்வம் –

இப்படி பக்த்யாதிகள் போலே-சரணாகதி தர்மமும் கர்தவ்யமாக விதிக்கப்படுகையால்
தன்னால் வரும் நன்மை விளைப்பால் போலே -ஈஸ்வரனால் வரும் நன்மை முலைப்பால் போலே –என்ற ஸ்ரீ பிள்ளான் ஸ்ரீ ஸூ க்திக்கு
பக்தி பிரபத்யாதிகள் எல்லாம் அவனாலே வருகின்றன வென்று நினைக்க வேண்டும் -என்று தன்னுடைய பராதீன கர்த்ருத்வத்திலே தாத்பர்யம் –

அந்நிய விஸ்வாஸ சித்த்யர்த்தம் பக்த்யுபாய விதிம் வதன்
சர்வ சாஸ்த்ரேஷ்வ விஸ்வாஸம் ஆதத்தே முக பேதேநே

மத்யோபஹத மாத்ரஸ்ய தீர்த்த த்ருஷ்டாந்த வர்ணனம்
அஹங்கார அந்வயே து ஸ்யாத் ப்ரபத்தாவபி பக்திவத் —

ஆகையால் ப்ரஸீத மத் வ்ருத்தம் அசிந்தயித்வ–ஸ்தோத்ர ரத்னம் -65-இத்யாதிகள் முன்பு தாம் பண்ணின பிரபத்திக்கு
க்ஷமை கொள்ளுகிறபடி என்று சிலர் சொல்லுமதுவும்
அஹங்கார ஸ்பர்சாதி ஸங்க்யையைபி பற்றவாம் அத்தனை அல்லது யதா சாஸ்திரம் அனுஷ்டித்த பிரபத்தி அபராதமாய்
அதுக்கு க்ஷமை கொள்ளுகிறபடி அன்று –
அப்படியாகில் பிதாமஹம் நாதமுனிம் விலோக்ய ப்ரஸீத –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -65-என்கிற பூர்வாச்சார்ய புரஸ்காராதிகளும்
தாம் செய்கிறது ஆகையால் இதுக்கு க்ஷமை கொள்ள வேண்டி அநவஸ்தையாம் –
இது ஸ்வ பர நிர்வாஹம் ஆகில் இது போலே முன்பு பண்ணின ப்ரபதமும் ஸ்வ பர நிர்வாஹம் என்னலாம்-
இங்குச் சொல்லும் குதர்க்கங்களாலே பூர்வர்கள் பண்ணின ப்ரபத்தியும் அபராதமாக அறுகையாலே பூர்வர்களை முன்னிடவும் ஒண்ணாது ஒழியும்-
ஆகையால் இஸ் ஸ்தோத்ரத்திலே ஆதி அந்தங்களில் பண்ணின ஆசார்ய புரஸ்காரம் இங்கு அருளிச் செய்கிற ப்ரபத்திக்கு அபேக்ஷிதம் ஆதலால்
வைகல்ய பரிஹார்த்தம் ஆதலால் -உபயுக்தமாய் வந்தது அத்தனை –
இவ் வாச்சார்ய புரஸ்காரத்தில் போலே பிரபத்தியாதிகளிலும் பராதீன கர்த்ருத்வம் தோஷம் அன்று —

இப்படி பராதீன கர்த்ருத்வம் ப்ராமாணிகம் ஆகையால் ஆத்மாவுக்குக் கர்த்ருத்வம் இல்லாமையாலே
ஸ்வரூபம் தெளிந்தவனை நிஷித்த கர்மங்களில் ஒன்றும் லேபியாது என்கிற பஷமும் நிரஸ்தம் –
முமுஷுவுக்குச் சொன்ன பால்யம் -பால்ய க்ருத்யங்களான காமசாராதிகள் அன்று –
ஸ்வ மாஹாத்ம்ய அநாவிஷ்கார மாத்திரம் என்னும் இடம் -அநாவிஷ் குர்வன் நந்வயாத்–என்கிற-3–4-49-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்திலே சமர்த்திதம் –
அநிஷ்ட மிஷ்டம் மிஸ்ரம் ச -ஸ்ரீ கீதை -18-12-
யஸ்ய நாஹம் க்ருதோ பாவ -18-17—இத்யாதி வசனங்கள்
புத்தி பூர்வ உத்தராக விஷயங்கள் அல்ல என்னும் இடம் பஹு சாஸ்திரம் விரோதம் வாராமைக்காக-பாஷ்யாதிகளிலே சமர்த்திக்கப் பட்டது –
ஹத்வா அபி -18-17–என்றதுவும் தர்ம யுத்தாதி விஷயம் —

உபபுக்தவ்ஷத ந்யாயாத் உத்தராபத்ய மர்தநம்
அநந்ய பர நிர்பாத ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி சதைர்ஹதம் –
மன்வாதிகளும் -ஜீவிதாத்ய யமா பன்ன யோ அன்னமத்தி யதஸ்தத –
ஆகாச இவ பங்கேந ந ச பாபேந லிப்யதே -என்றும்
ப்ரண சம்சயமா பன்னோ யோ அன்னமத்தி யதஸ்தத
லிப்யதே ந ச பாபேந பத்மபத்ர மிவாம்பசா-என்றும் நியமித்தார்கள்
இது ப்ரஹ்ம வித்துக்கும் துல்யம் என்னும் இடம் –
சர்வான்நா நுமதிச்சா ப்ரணாத்யயே தத் தர்சநாத் –என்கிற -3-4–28-என்கிற ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்திலே சாதிதமாயிற்று
ஆகையால் கர்த்ருத்வம் ஆத்மாவுக்கு இல்லை என்றாதல்
பாரதந்தர்ய ஞான மாத்ரத்தைக் கொண்டதால்
புத்தி பூர்வ உத்தராகம் ஒரு படிக்கும் லெபியாது என்கையும்
இத்தைப்பற்ற புன பிரபதனம் வேண்டா என்கையும் பர பக்ஷமாம் —

இவ்விடத்தில் சிலர் -வ்ரஜ -இத்யாதி விதிகளை அந்ய பரங்களாக்கி
யோ அந்யதா சந்தமாத்மாநம் அந்யதா பிரதிபத்யதே -கிம் தேன ந க்ருதம் பாபம் சோரேண ஆத்ம அபஹாரிணா-உத்யோக பர்வம் -41-37-
யமோ வைவஸ்ததோ ராஜா யஸ்தவைஷ ஹ்ருதி ஸ்திதே -தேன சேதவிவாதஸ்தே மா கங்காம் மா குரூன் கம–மனு ஸ்ம்ருதி -6–92-
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரே ஸ்வாம்யம் ஸ்வபாவம் ச சதா ஸ்மரா -ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம் –
இத்யாதிகளிலே தாத்பர்ய கதிகளையும் பராமர்சியாதே இவற்றைக் கொண்டு சாஸ்த்ர ஜன்ய சம்பந்த ஞானம் ஒழிய
வேறு முமுஷுவுக்கு அநுஷ்டேயமாய் இருப்பதோர் உபாயம் இல்லை என்பார்கள் –
இது பக்தி பிரபத்தி யாதி விதி ஸ்வாரஸ்ய விருத்தம்
ராக ப்ராப்த சரவண மனனங்களாலே சுத்தமான சாஸ்த்ரா ஜன்ய ஞானத்தை விதிக்கவும் வேண்டா –

அவிதேய ஞானத்தை மோக்ஷ சாதனமாகச் சொல்லுவாருக்கு விதி விரோதாதி தோஷங்களும் வரும் என்று சாதித்தது இறே-
ஆனபின்பு சர்வ விதித்யாதி நிஷ்டரான முமுஷுக்களுக்கும் பொதுவாய் பரம்பரயா உபகாரகமான
ஜீவ பரமாத்மா சம்பந்த ஞானம் சாஸ்திரத்தாலே பிறந்தவனுக்கு
நம்முடைய ஸ்வாமியாய் நிரதிசய போக்யனான ஸ்ரீயப்பதியைப் பிராபிக்கைக்கு விரகு எது என்கிற
உபாய ஆகாங்ஷை பிறந்த அளவிலே இங்கே அவ்வோ அதிகாரி விசேஷ அனுரூபமாக
விதிக்கப்படுகிற ஞானானந்தரங்கள் பக்தி பிரபத்திகள் –
அவற்றில் பிரபத்தியாவது -யஸ் ஸம் ரஷ்யதயா அர்ப்யதே -அஹிர்புத்ந்ய சம்ஹிதை -52-36–இத்யாதிகளில்படியே
சபரிகரமான ஸ்வ ரஷாபர சமர்ப்பணம்
இது சம்பந்த அனுசந்தான கர்ப்பமாக வேண்டும் என்கைக்காக சம்பந்த ஞானம் பிரபத்தி என்று சொன்னார்கள் அத்தனை –
இப்பரந்யாஸ ரூப பிரபத்தியின் ஸ்வரூப பரிகர அதிகாராதிகளை முன்பே பரக்கச் சொன்னோம் –

சாதனமும் நற்பயனும் நானே யாவன்
சாதகனும் என் வயமாய் என்னைப் பற்றும்
சாதனமும் சரண நெறி அன்று உனக்குச்
சாதனங்கள் இந்நிலைக்கோர் இடையினில்லா
வேதனை சேர் வேறு அங்கம் இதனில் வேண்டா
வேறு எல்லாம் நிற்கும் நிலை நானே நிற்பன்
தூதனுமாம் நாதனுமாம் என்னைப் பற்றிச்
சோகம் தீர் என உரைத்தான் சூழ்கின்றானே

———————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ அருளிச் செயல் ரகஸ்யம்-12– ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார்

July 15, 2018

விபக்தி -அர்த்தம் .
ஆய -என்ற சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தில் இரப்பைக் காட்டுகிறது ..
எய்தியும் மீள்வர்கள் ( திரு வாய் மொழி 4-1-9 ) என்கிற போகம் போல் அன்றிக்கே
மீளா அடிமை பணியாய் ( திரு வாய் மொழி 9-8-4)
சிற்று இன்பம் (திரு வாய் மொழி 4-9-10 ) போல் அன்றிக்கே அந்தமில் அடிமையாய் (திரு வாய் மொழி 2-6-5 )
வந்தேறி அன்றிக்கே தொல் அடிமை ( திரு வாய் மொழி 9-2-3) என்னும்படி சகஜமாய்
உகந்து பணி செய்து (திரு வாய் மொழி 10-8-10 ) என்னும்படி ப்ரீதியாலே வரக் கடவதாய்
இருக்கிற அடிமையைக் கருத்து அறிவார்
ஏவம் அற்று அமரர் ஆட் செய்வார் (திரு வாய் மொழி 8-1-1 ) என்னும்படி சொல் பணி செய்யுமா போலே
முகப்பே கூவி பணி கொண்டு அருள (திரு வாய் மொழி 8-5-7 ) வேணும் என்கிற இரப்போடே பெற வேணும் ..

நமஸ் -சப்தார்த்தம் ..
நம -என்று அடிமைக்கு களை யான அகங்கார மமகாரங்களைக் கழிகிறது
நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாட்டிலே ( திரு வாய் மொழி 2-8-4 )
அந்தமில் பேர் இன்பத்திலே (திரு வாய் மொழி 10-9-11 ) இன்புற்று இருந்து
தேவ விமலர் ( திரு வாய் மொழி 2-9-8) விழுங்குகிற
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆரா அமுதமான (திரு வாய் மொழி 2-5-4 ) விஷயத்துக்கு
தான் நிலை ஆளாக உகக்கப் பண்ணுகிற அடிமை தனக்கு போக ரூபமாக இருக்குமாகில் ,
கண்ணி எனது உயிர் ( திரு வாய் மொழி 4-3-5) என்னும் படியே போகத்துக்கு பூ மாலையோ பாதி இருக்கிற
ஸ்வரூபத்துக்கு கொத்தை ஆகையாலே
நான் எனக்கு இனிதாகச் செய்கிறேன் என்கிற நினைவு கிடக்குமாகில் ,
ஆட்கொள்வான் ஒத்து ( திரு வாய் மொழி 9-6-7 )
உயிர் உண்கிறவனுடைய ஊணிலே புழுவும் மயிரும் பட்டால் போலே போக விரோதி என்று இவற்றைக் கழிக்கிறது ..
ஆவி அல்லல் மாய்த்து (திரு வாய் மொழி 4-3-3 ) என்றும் –
உன் தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும் (திரு வாய் மொழி 10-3-9 ) என்று
அத் தலை உகப்பே பேறானால், தனக்கு என்று இருக்குமது கழிக்க வேணும் இறே .

ஞான தசையிலே சமர்ப்பணம் போலே போக தசையிலே சேஷத்வமும் ஸ்வரூபத்துக்கு சேராது ..
திரு அருள் செய்பவன் போலே ( )
ஆட் கொள்வான் ஒத்து ( )
நீர்மையால் வஞ்சித்து (திரு வாய் மொழி 9-6-3 )
புகுந்து முறை கெட பரிமாறப் புக்கால் தன்னை உணருகை படிக்கையில் முறை கேடு இறே ..
கைங்கர்ய தசையில் தன் ஸ்வரூபத்திலும் அவன் ஸுந்தர்யத்திலும் கண்ணும் நெஞ்சும் போகாமல் அடக்க வேண்டுமதில் அருமை இறே
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று ( திருப் பாவை -29) என்று அவனை அபேக்ஷிக்கிறதும்
அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் ( திரு வாய் மொழி 10-8-7 ) என்று களிக்கிறதும் ..

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ அருளிச் செயல் ரகஸ்யம்-11– ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார்

July 15, 2018

உத்தர வாக்யார்த்தம் ..
திரு மாலைக் கை தொழுவார் (முதல் திருவந்தாதி -52 ) என்றும்
செடியார் ஆக்கை அடியாரைச் சேர்தல் தீர்க்கும்   திரு மாலை (திரு வாய் மொழி 1-5-7 ) என்கிறபடியே
புருஷகாரம் முன்னாகப் பற்றி -பிரயோஜனங்களைக் கொண்டு அகலாதே -அவற்றை ஒழிந்து –
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் ( திரு வாய் மொழி 4-9-10 ) 
அவனுமான சேர்த்தியிலே அடிமையே பேறு என்று கீழ்ச் சொன்ன உபாய பலத்தைக்   காட்டுகிறது பிற்கூற்று ..

உத்தர வாக்ய பிரதம பதார்த்தம் –
ஸ்ரீ மதே -பெரிய பிராட்டி யாரோடே -கூடி இருக்கிற அவனுக்கு –
நீ திரு மாலே (முதல் திருவந்தாதி -8 )  என்னும் படி மாம் /அஹம் என்கிற இடத்திலே ஸ்ரீ சம்பந்தத்தை வெளி இடுகிறது ..
முன்னில் ஸ்ரீ மஸ் -சப்தம்   சேர்க்கைக்கு உறுப்பான சேர்த்தியைச் சொல்லிற்று
கட்டிலும் தொட்டிலும் விடாத தாயைப் போலே அ -கார தத் விவரணங்களில்   உண்டான
ஸ்ரீ லக்ஷ்மி சம்பந்தத்தை விசதம் ஆக்குகிற இந்த ஸ்ரீ மஸ் -சப்தம்
அடிமையை வளர்க்கைக்கு   கூடி இருக்கும் படியைக் காட்டுகிறது ..

திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை விடாதே திரு இல்லா தேவரில் ( நான் முகன் திரு வந்தாதி -53 )
திரு நின்ற பக்கத்துக்கு (நான் முகன் திரு வந்தாதி -62 ) பெருமையை உண்டாக்கி
ஸ்வாமினியாய் தன் ஆகத் திரு மேனியாய் (நாய்ச்சியார் திரு மொழி 8-4 ) என்னும் படி திரு   மார்பைப் பற்றி சத்தை பெற்று –
திரு மார்பில் மன்னத் தான் வைத்து உகந்தான்   மலர் அடியே அடை   (பெரிய திரு மொழி 6-9-6 ) என்று  
திரு மார்பைப் பார்த்து காலைக் கட்டலாம் படி புருஷகாரமாய்
திரு மா மகளிரும் தாம் மலிந்து இருந்து ( திரு வாய் மொழி 6-5-8)  என்னும் படி படுக்கையிலே ஓக்க இருந்து
பிரியா அடிமையைக் கொண்டு (திரு வாய் மொழி 5-8-7 )
பிராப்யையாய் மூன்று ஆகாரத்தோடு கூடின ஞான தசையிலே தன்னைப் போலே அநந்யார்ஹை ஆக்கி ,
வரண தசையில் தன்னைப் போலே அநந்ய சாதனர் ஆக்கி
பிராப்ப்ய அவஸ்தையில் தன்னைப் போலே அநந்ய போக்யர் ஆக்குகையாலே
சார்வு நமக்கு ( மூன்றாம் திரு வந்தாதி -100) என்னும் படி ஆயிற்று   இவள் இருப்பது ..

சயமே அடிமை நிலை நின்றார் ( திரு வாய் மொழி 8-10-2)
திரு மாற்கு அரவு ( முதல் திருவந்தாதி -53)
மலிந்து திரு இருந்த மார்வன் (மூன்றாம் திருவந்தாதி -57 ) என்னும்படி
செய்கிற அடிமை அல்லாதார்க்கும் ஸித்தித்து – வர்த்தித்து – ரசிப்பது
கோல திரு மா மகளோடு ( திரு வாய் மொழி 6-9-3) என்கிற சேர்த்தியிலே   ஆசைப் பட்டால் இறே  
காதல் செய்து ( பெரிய திரு மொழி 2-2-2)
பொன் நிறம் கொண்டு எழ நிற்க (பெரிய திரு மடல் -145  ) தனித் தனியே விரும்புகையாலே இறே
தங்கையும் தமையனும் கொண்டு போந்து கெட்டான் (பெரிய திரு மொழி 10-2-3  ) 
கதறி அவள் ஓடி (பெரிய திரு மொழி 3-9-4  )  என்னும் படி தலை சிதறி முகமும் கெட்டது ..
அவன் தம்பியே சொன்னான் (பெரிய திரு மொழி 10-2-4  ) என்னும்படி
சேர்த்தியிலே நினைவாய் இறே   செல்வ விபீடணனன் (பெரிய திருமொழி 6-8-5  ) 
நீடரசு பெற்று ( பெரியாழ்வார் திருமொழி 3–9-10 )
அல்லல் தீர்ந்தேன் (பெரிய திரு மொழி 4-3-6  )  என்னும்படி வாழ்ந்தது ..

நாராயண சப்தார்த்தம் ..
நாராயண -பதம் அடிமை கொள்ளுகிறவன் உடைய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறது ..
எழில் தரும் மாதரும்   (திரு வாய் மொழி 7-10-1  ) தானுமான சேர்த்தியிலே இன்பத்தை விளைகிறாப் போலே
வீவில் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்த ( திரு வாய் மொழி 4-5-3 ) என்கிற படியே
ஸ்வரூப குண விக்ரஹ விபூதிகளோடே   கூடி ஆனந்தத்தை விளைத்து
அடிமையிலே மூட்டுமவன் உடைய பூர்த்தியைக் காட்டுகிறது ..
பிணங்கி அமரர் (திரு வாய் மொழி 1-6-4 ) பேதங்கள் சொல்லும் (திரு வாய் மொழி 4-2-4 ) குணங்கள் எல்லாம்
அனுபாவயங்களே ஆகிலும்
வகுத்த விஷயத்தில் இனிமைக்குத் தோற்று ஏவிற்றுச் செய்ய வேண்டுகை (பெரியாழ்வார் திரு மொழி 4-2-6 ) யாலே
எழில் கொள் சோதி ( திரு வாய் மொழி 3-3-1)
மலர் புரையும் (திரு நெடும் தாண்டகம் -5 )  என்கிற ஸ்வாமித்வ போக்யதைகளிலே இதுக்கு நோக்கு ..

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ அருளிச் செயல் ரகஸ்யம்-10- ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் –

July 14, 2018

சரணவ் -சப்தார்த்தம் ..
சரணவ் -என்று பிராட்டியும் எம்பெருமானும் விடிலும் விடாத திண் கழலாய் (திரு வாய் மொழி 1-2-10 )
முழுதும் வந்து இறைஞ்சும் மலரடி ( பெரிய திருமொழி 5-8-5) 
மென் தளிர் போல் அடியாய் ( திரு வாய் மொழி 7-4-8) வந்து   வந்து இறைஞ்ச இராதே –
கமல பாதம் வந்து (அமலன் -1 )  என்னும் படி நீள் கழலாய் (திரு வாய் மொழி 1-9-1 )
சாடு உதைத்த ஒண் மலர் சேவடி (முதல் திரு வந்தாதி -100 ) ஆகையாலே யாவர்க்கும் வண் சரணாய் ( )
அழும் குழவிக்கும் ( பெருமாள் திரு மொழி 5-1) பேதைக் குழவிக்கும் ( பெரியாழ்வார் திரு மொழி 1-2-1)
தாரகமுமாய் போக்யமுமாய் ,
இணைத் தாமரை அடி (பெரிய திருமொழி 1-8-3 )  என்னும் படி சேர்த்தி அழகை உடைத்தான திரு வடிகளைச் சொல்லுகிறது ..

அவன் -மாம் -என்று தன்னைப் பற்றச் சொன்னாலும்
சேஷபூதர் கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர் (திரு வாய் மொழி 10-5-1 ) என்றும்
எந்தை கழல் இணை பணிமின் ( திரு மாலை -9) என்றும்
ஆயன் அடி அல்லது மற்று அறியேனே ( பெரிய திருமொழி 1-10-8) என்றும்
நின் அடி அன்றி மற்று அறியேன் ( பெரிய திரு மொழி 7-7-2/3-5-6)  என்றும்
கண்ணனைத் தாள் ( திருவாய் மொழி 3-10-10) பற்றக் கடவர்கள் இறே ..

இணைத் தாமரைகட்கு அன்பு உருகி நிற்கும் (திரு வாய் மொழி 7-1-10 ) அது நிற்க
சிலம்படியிலே (பெரிய திரு மொழி 1-6-2 ) மண்டுகிறவனுக்கு
அன்ன மென் நடையை (பெரிய திரு மொழி 9-7-2 ) அறுவருக்கும் படி

சேவடிக்கே ( பெரிய திரு மொழி 3-5-4) மறவாமையை உண்டாக்கி அன்பு சொட்டப் பண்ணி ( திரு விருத்தம் -2 )
பாதமே சரணாகக் கொடுத்து ( திரு வாய் மொழி 5-7-10 )
கழல் காண்டும் கொல்   ( திரு வாய் மொழி 9-2-2) என்றும் –
தலைக்கு அணியாய் ( திரு வாய் மொழி 9-2-2 )-என்றும் –
சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாய் (திரு வாய் மொழி 5-8-7 ) என்றும் இருக்கிற அபேக்ஷைகளை உண்டாக்கி

தாள் கண்டு   கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேன் (  திரு வாய் மொழி 10-4-3) என்றும்
காண்டலுமே விண்டே ஒழிந்த (திரு வாய் மொழி 10-4-9 ) என்ற பேறுகளைக் கொடுத்து

அங்கு ஓர் நிழல் இல்லை நீரும் இல்லை உன் பாத நிழல் அல்லால் (பெரியாழ்வார் திரு மொழி 5-3-4 )  என்கிற விடாயை
அடி நிழல் தடத்தாலே (திரு வாய் மொழி 10-1-2 )  ஆற்றி
பாத போதை உன்னி (திருச் சந்த விருத்தம் -66 ) வழி நடத்தி
தாள் இணைக் கீழ் புகும்   (திரு வாய் மொழி 3-9-8 ) காதலுக்கு ஈடாக
தாளின் கீழ் சேர்த்து (திரு வாய் மொழி 7-5-10 ) 
வேறே போக விடாதே (திரு வாய் மொழி 2-9-10 )  அடிக் கீழ் இருத்தி (திரு வாய் மொழி 5-1-11 ) ,
திரு அடியே சுமந்து உழலப் பண்ணி (திரு வாய் மொழி 4-9-9 ) 
அடிக் கீழ் குற்றேவலில் மூட்டி (திரு வாய் மொழி 1-4-2 )
ருசி ஜனகத்வம் முதலாக நித்ய கைங்கர்யம் எல்லையாக நடத்துவது   திருவடிகளைக் கொண்டு இறே ..

இத்தால் புருஷகாரமான   பனி மா மலராள் (பெரிய திருமொழி 2-2-9 ) வந்து இருக்கும் இடமாய்
சுடர் வான் கலன் பெய்த ( பெரிய திரு மொழி 7-10-6 ) மாணிக்கச் செப்பு போல  
ஸ்வரூப குண்ங்கள் நிழல் எழும்படியாய் திரு மேனி கிடந்ததுவே -என்னும் படி
அவை ஒழியவும் தானே காரியம் செய்ய வற்றாய் -சிசுபாலனோடு சிந்தயந்தியோடு வாசி அற
சித்த ஸாத்ய ரூபமான உபாயங்களால் செய்யும்   காரியத்தையும் தானே செய்து
அலை வலைமை தவிர்த்த (  பெரியாழ்வார் திரு மொழி 4-3-5)
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த   (  திரு வாய் மொழி 5-3-4) என்னும் படி
அத்வேஷத்தையும் பர பக்தியையும் உண்டாக்கி தன்னோடே சேர்த்துக் கொள்ளும்   திரு மேனியை நினைக்கிறது ..

சரண -சப்தார்த்தம்
சரணம் -என்று திரு வடிகளைப் பற்றும் படியைச் சொல்லுகிறது ..
அவித்யை முதலாக தாப த்ரயம்   முடிவாக நடு உள்ள அநிஷ்டங்களையும்   போக்கி  
பிணி வளர் ஆக்கை நீங்குகை ( பெரிய திருமொழி 9-8-3) முதலாக  
நின்றே ஆட் செய்கை (திரு வாய் மொழி 8-3-8 ) முடிவாக   நடு உள்ள இஷ்டங்களையும்   தரும் உபாயமாக ..

சரணவ் சரணம் -என்று மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே ( மூன்றாம் திருவந்தாதி -4)  என்கிற படியே
அமிர்தமே ஒளஷதமாம் போல ,
அம் கண் ஞாலத்து அமுதமாய் ( ) அமிர்தத்துக்கு ஊற்றுவாயான   அடி இணையை
அமிர்த சஞ்ஜீவினியாக கல்லும் கரி கொள்ளியும்   பெண்ணும் ஆணும் ஆம்படி விரோதியைப் போக்கும் என்கிறது ..

இத்தால் பொற்றாமரை ( திருப் பாவை -29) அடி தாமரை (முன்றாம் திரு வந்தாதி -96)
தாமரை அன்ன பொன்னார் அடி ( பெரிய திரு மொழி 7-3-5) என்கிற படியே
பிராப்யமே சாதனம் என்று உபாயாந்தரங்களில்   வ்யாவ்ருத்தியை தெரிவிக்கிறது ..

பிரபத்யே – சப்தார்த்தம் ..
பிரபத்யே -என்று அணையை உடைத்து   ஆன ஆற்றுக் கால் போலே உபாயமான மதுர வாறுகள்   (திரு மாலை -36)
போகத்தை விளைக்கைக்கு உறுப்பான சேதனனுடைய விலக்காமையைத் தெரிவிக்கிறது ..
இவன் நெஞ்சாலே துணிந்தால் இறே உபாயம் தான் கார்யம் செய்வது வ்யசனங்கள் வருதல் –
பேறு தாழ்த்தல் ஈஸ்வரனைச் சோதித்தல் செய்தாலும் துணிந்த சிந்தை குலையாமல்
சரண் அல்லால் சரண் இல்லை (பெருமாள் திருமொழி 5-1 )  என்று இருக்கல் இறே   பேறு உள்ளது ..

மனமது   ஒன்றி துணிவினால் வாழ ( திரு மாலை -21) என்கிற படியே –
இந் நினைவு நெஞ்சாலே அமையுமே ஆகிலும்
உன் தன் சரணமே சரணம் என்று இருந்தேன் (பெரிய திரு மொழி 1-6-9 ) 
திரு வடியே துணை அல்லால் துணை இலேன்  சொல்லுகின்றேன் ( பெரிய திரு மொழி 7-4-6)
அடி இணை பணிவன் ( திரு எழுக் கூற்று இருக்கை ) என்ற மூன்றும் நடவா   நின்றது இறே .
உபாய ஸ்வரூபம் புருஷகார குண விக்ரஹங்களோடே கூடி பூர்ணம் ஆகிறாப் போல
சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் ( திரு வாய் மொழி 6-5-11),
ஸ்வீகாரம் உண்டானால் அதிகாரி பூர்த்தி உண்டாகக் கடவது ..

ஸ்வ ஸ்வரூப ஞானமும் -பிராப்ய ருசியும் உபாயாந்தர நிவ்ருத்தியும் பிறந்தாருடைய
உலகம் அளந்த பொன் அடிக்கு ( ) ஆள் ஆகையாலே பற்றும் அதிகாரியை காட்டிற்று இல்லை .

பற்று கிறேன் என்கிற இது –
வாணாள் செந் நாள்   என் நாள் அந் நாள் ( திரு வாய் மொழி 5-8-3) என்று
சரீர அவசானத்து அளவும் உபாயாந்தரங்கள் கலசாமைக்கும் –
நாள் கடலைக் கழிக்கைக்கும் ( திரு வாய் மொழி 1-6-7)
சோம்பரை யுகத்தி (திரு மாலை -38 )  என்கிற உகப்புக்கும்
நிரந்தரம் (திருச் சந்த விருத்தம் -101 ) நினைக்கை ஆகிற   பேற்றுக்கு
மாக   நாள் தோறும் ஏக சிந்தையனாய் ( திரு வாய் மொழி 5-10-11) செல்லும் இடத்தை வெளி இடுகிறது ..

—————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –