Archive for the ‘ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர்’ Category

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ மந்த்ர ரத்னம் -த்வயம் – பிரபத்தி வைபவம்–

August 20, 2019

ஸ்ரீ யா புருஷகாராக்ர்யம் சச்சித்தா மோத காரணம்
பரகாலார்ய தாஸேந த்வய தாத்பர்யம் உச்யதே

யஸ்யாஸ்மி
பகவத் ஏவாஹம் அஸ்மி
கோஹ்யேவாந் யாத்க ப்ராண்யாத
யா காஸ்சந க்ருதயோ மம பவந்தி தாஸூ மமதா நாஸ்தி பகவத ஏவதா இதி
ஏஷஹ்யேவா நந்தயாதி
ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி –என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சர்வ ரக்ஷகனாய் -சர்வ காரண பூதனாய் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -ஸ்ரீயபதியாய்-சர்வ சேஷியாய் –
அகார வாச்யனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனுக்கு
அநந்யார்ஹ சேஷ பூதமாய் -ஆனந்த ரூப ஞான ஸ்வரூப ஸ்வ பாவமாய் -அத்யந்த பராதீனமாய் -தத் ஏக போகமாய் இருக்கிற
ஸ்வ ஸ்வரூப யாதாத்ம்யத்தை யாதாவாக ப்ரதிபாதிக்கிற திரு மந்த்ர முகத்தால் இவ்வாகாரங்களை விசத்தமாக சிஷித்து
அதில் பிரதமத்திலே சிஷிதமான சேஷத்வத்துக்கு அனுரூபமான புருஷார்த்தம் சேஷி பூத பகவத் அனுபவ ஜெனித
ப்ரீதி காரித கைங்கர்ய கரண தந் முக உல்லாச ரசிகத்வம் என்றும்
அத்யந்த பரதந்த்ரனாகையாலே இந்த புருஷார்த்த லாபத்துக்கு உபாயம் நிருபாதிக ரக்ஷகனாய்
நிரவதிக ஸ்வ தந்திரனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளே என்றும் அறுதியிட்டு
இவ்வதிகாரிக்கு அனுரூபமாகவும் அபிமதமாகவும் சகல சாஸ்த்ர சார தயா
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராண அபியுக்த யுக்தி ரூப சகல பிரமாணங்களாலும் ப்ரதிபாதிதங்களாய் இருக்கிற
உபாய உபேயங்களினுடைய பிரதிபத்தி பிரார்த்தனைகளை விசதமாகப் பிரதிபாதிக்கிறது ஸ்ரீ த்வய மந்த்ரம்
இதில் சொல்லுகிற உபாய உபேயங்கள் சகல பிராமண ப்ரதிபாத்யங்களான படி எங்கனே என்னில்

நிகில ஜகந் நிருபாதிக நிர்வாஹகனாய் -அஞ்ஞான துக்க பரிணாம பராதீன இத்யாதி ரூப ஹேயங்களுக்கு பிரதிபடனாய்
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷணனாய் விபுத்வ நித்யத்வங்களாலே தேச கால வஸ்து அபரிச்சேதனனாய் –
ஸ்வயம் பிரகாசகத்வ ஸூக ரூபத்வ ஸ்வரூப ஸ்வபாவ ஞான சக்த்யாதி ஷட் குணங்களாலும் பரிபூர்ணனாய் –
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகனாய்
ஈஸ்வரேண ஜகத் சர்வம் யதேஷ்டம் வி நி யுஜ்யதே -என்கிறபடியே சகல வஸ்துக்களையும் ஸ்வார்த்தமாக ஸ்வயமேவ நியமித்து
வியாபரித்து ஆனந்தித்துக் கொண்டு போரக் கடவனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனுடைய ஆஜ்ஜா ரூபமாய்க் கொண்டு
அவனுடைய சங்கல்ப பிரகாரத்துக்கு பிரகாசகமாய் இருக்கிற சாஸ்திரம்
த்ரை குண்யா விஷயா வேதா -என்கிறபடியே அந்த சர்வேஸ்வரனுக்கு நிர்வாஹ்யமான விபூதி ஏக தேசஸ்த்தராய்க் கொண்டு
தத் அபிமத லீலா விஷய பூதராய் தத் அதீனராய் பிரகிருதி ஸம்ஸ்ருஷ்டராய் சத்வ ரஜஸ் தமோ ரூப குணத்ரய உபேதராய் இருக்கிற
பத்த சேதனருக்கு தத் தத் அபிமத புருஷார்த்த சாதனங்களுக்கு பிரதர்சகமாய் இருக்கும்

அதில் தமோ பிரசுர சேதனர்-பரஹிம்சையை சாதனமாகவும்
சத்ரு நிரஸந பிராப்திகளைப் புருஷார்த்தமாகவும் நினைத்து இருப்பார்கள் –
ஸ்ருதியும் அவர்களுடைய ருசிக்கு ஈடாக அபிசாரக் கிரியை விதிக்கும்

ரஜஸ் பிரசுர சேதனர் அஹிம்ஸாத்மக க்ரியா விசேஷத்தாலே ஐஹிகமான புத்ர பசுவாதிகளையும்
ஆமுஷ்மிகமான ஸ்வர்க்காதி போகங்களையும் பெற நினைத்து இருப்பார்கள் -தத் அனுரூபமாக ஸ்ருதியும்
வாயவயமஸ் வேத மால பேதபூதி காமா
சித்ரயாப ஸூகாமோ யஜேதே
காரீர்யா வ்ருஷ்டி காமோ யஜேத
ஜ்யோதிஷ்டோமே ந ஸ்வர்க்க காமோ யஜேத–இத்யாதிகளாலே
இஹவாமுத்ர வாதாம்யம் ப்ரவ்ருத்தம் கர்ம கீர்த்த்யதே -காமதஸ்துக்ருதம் கர்ம ப்ரவ்ருத்தம் உபாதிஸ்யதே -என்கிற
லக்ஷணத்தின் படியே பல சிரத்தையோடு அனுஷ்ட்டிக்கப்பட்ட ப்ரவ்ருத்த கர்ம விசேஷங்களை
அந்த ஐஸ்வர்யாதி புருஷார்த்தங்களுக்கு சாதனமாக விதிக்கும்

சத்வ பிரசுரானவர்கள் ஸ்வ வர்ண ஸ்வ ஆஸ்ரம உசித கர்மக லாபத்தாலே மோக்ஷ புருஷார்த்தத்தை
லபிக்க நினைத்து இருப்பார்கள் -அதுக்கு ஈடாக ஸ்ருதியும்
தர்மேண பாபமபநுததி
யஜ்ஜேந தாநேந தபஸா நாசகேந ப்ராஹ்மணா விவிதிஷந்தி
ஜன்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபி-நாராணாம் ஷீண பாபாநாம் கிருஷ்னே பக்தி பிரஜாயதே
ஒன்றி நின்று நல்தவம் செய்து ஊழி ஊழி தோறு எலாம் நின்று நின்று அவன் குணங்கள் உள்ளி உள்ளம் தூயராய் -என்று
ஞான உத்பத்தி ஹேதுவாகச் சொல்லுகிற விஹித தர்மத்தை
நிஷ் காம மஜ்ஞான பூர்வந்து நிவ்ருத்த முபதிஸ்யதே-என்று ஆத்ம ஞான பூர்வகமாக
பாலாபி சந்தி ரஹிதமாக அனுஷ்டிக்கை நிவ்ருத்த காமம் என்கிற லக்ஷணத்தின் படியே
அகார ஸூத்தவ் சத்வ ஸூத்தி -என்று சத்வ ஸூத்திக்கு அடியான அன்ன ஸூத்தி
சாந்த உபாஸீத -என்கிற காமா நபிஷ்வங்கம்
சதா தத்பாவ பாவித-என்கிற அபேக்ஷிதார்த்த பரி ஸீலநம்
கிரியாவா நேஷா ப்ரஹ்ம விதாம் வரிஷ்ட -என்கிற பஞ்ச மஹா யஜ்ஜாதி அனுஷ்டானம்
சத்யேந லப்ய-என்கிற ஆர்ஜவம் தயை தானம் அஹிம்சை அநபித்த்யை என்கிற கல்யாணம்
நாயமாத்மா ப்ரவசநே ந லப்ய-என்கிற சோக ஹர்ஷ ஹேதூபநிபாதங்களில் அவிகார காரதை என்று
சொல்லப்படுகிற விவேகாதி சப்தகங்களோடே கூட

யத் கரோஷி யதஸ்நாசி யஜ் ஜூஹோஷி ததாஸியத் -யத் தபஸ்யசி கௌந்தேய தத் குருஷ்வம தர்ப்பணம் -என்கிறபடியே
பகவத் ஸமாராதன புத்தயா அனுஷ்ட்டித்து
சததம் கீர்த்தயந்தோ மாம் யதந்தஸ் ச திருட வ்ரதா-நமஸ்யந்தஸ் சமாம் பக்த்யா நித்ய யுக்தா உபாஸதே -என்றும்
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது -என்றும் சொல்லுகிற
பகவத் த்யான அர்ச்சன பிராணாயாம சங்கீர்த்தனங்களையும் பண்ண –
அத்தாலே உத் பன்ன ப்ரீதி விஸிஷ்ட பகவத் பிரசாதத்தாலே
கஷாயே கர்மபி பக்வேததோஜ் ஞானம் ப்ரவர்த்ததே -என்கிறபடியே
மனனக மலமான ஞான உத்பத்தி விரோதி பாப ஷயம் பிறந்து
அத்தாலே உள்ளி உள்ளம் தூயராய்க் கொண்டு உத் பன்ன ஞானராய்
இந்த ஞானத்தினுடைய நைர் அந்தர்ய ரூபையான அனவரத பாவனை யுண்டாய்

ஞான நல் சுடர் கொளீ–என்பில் எள்கி நெஞ்சு உருகி உள்ளம் கனிந்து எழுந்ததோர் –என்கிறபடியே
சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக ஸூக துக்கராம் படி அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி சந்ததியான பக்தி பிறந்து
சாஷாத்கார சமானமாய் அந்திம ஸ்ம்ருதியும் உண்டாய் நடக்க -அத்தாலே
பித்ய தேஹ்ருத யக்ரநதிஸ் சித்யந்தே சர்வசமயா –ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே –என்று
பிராப்தி பிரதிபந்தக நிச்சேஷ நிவ்ருத்தி பிறந்து பகவல் லாபமாய் இருக்கும் என்று
பலாதி தியாக பூர்வகமாக அநுஷ்டேயமான ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளை மோக்ஷ சாதனமாக விதிக்கும்

ஸூத்த சத்வ குணோபேதரான சேதனர் நிர்ஹேதுக பகவத் பிரசாத லப்த அனுரூப பராதீன ஞான வத்தையாலே
ஸ்வ ரக்ஷணா அப்ராப்தராய்-அத ஏவ பகவத் ஏக போகராய் இருக்கிற நமக்கு
சித்த ஸ்வரூபனாய் நிருபாதிக ரக்ஷகனாய் -அமோக சங்கல்பனாய் -வாத்சல்யயாதி குண பூர்ணனான சர்வேஸ்வரன்
திருவடிகளே கர்ம ஞானாதி உபாய ஆபாச நிவ்ருத்தி பூர்வகமாய் அந்திம ஸ்ம்ருதி நிரபேஷமாய்-விளம்ப ரஹிதமாய் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயம் என்று அத்யவசித்து ஆரம்பத்தை சரீர அவசானத்திலே –
யத்ர பூர்வே ஸாத்யாஸ் சந்தி தேவா -என்றும் விண்ணாட்டவர் மூத்தவர் -என்றும் -சொல்லப்படுகிற
பெரிய திருவடி -திரு வனந்தாழ்வான் -சேனை முதலியார் தொடக்கமானாருடைய கைங்கர்யத்தை லபிக்க நினைத்து இருப்பர்கள்
அதுக்கு அனுரூபமாக வேதங்களும் ரிஷிகளும் ஆழ்வார்களும் இப்புருஷார்த்தத்துக்கு உபாயம்
ந்யாஸ இதி ப்ரஹ்ம -என்று ந்யாஸ சப்த வாச்யனான பகவானே என்று அறுதி இட்டார்கள் -எங்கனே என்னில்

அதில் பிரதம உத்பாத்தமான வேதம்
சத்யம் தபோ தமஸ் சமோ தானம் தர்ம ப்ரஜந நமக்ந யோக்நிஹோத்ரம் யஜ்ஜோமாநசம்–என்று கொண்டு
பூத ஹிதமான சத்யம் -ஸ்வ தர்ம நிராதனாய்க் கொண்டு காய சோஷணம் பண்ணுகை யாகிற தபஸ்ஸூ –
மநோ நியமனம் ஆகிற தமம்-சித்தோபரதியாகிற சமம் -சத்துக்கள் விஷயமாகக் கொடுக்கிற தானம் –
விஹித கரண -நிஷித்த அகரணங்களாகிற தர்மம் -பாலாபிசந்தி ரஹிதமான யாகம் -ஆத்ம ஞானம் என்றால் போலே சொல்லுகிற
சாதன சமூகங்களைச் சொல்லி இந்த ஸத்யாதி விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு

ஆந்ரு சம்சயம் தயா சத்யம் அஹிம்சா ஷாந்தி ஆர்ஜவம் தானம் பிரசாதோ மாதுர்யம் மார்தவஞ்சய மாதச —
ஸுவ்சம் இஜ்யா தபஸ் சத்யம் ஸ்வாத்யாயபஸ்த நிக்ரஹ –வ்ரதோ பவாஸோ மவ்நஞ்ச ஸ்நாநஞ்ச நியமாதச –என்கிற
யம நியமங்களை உடையனாய் சக்ராதிகளான வாசனங்களிலே ஒன்றிலே இருந்து இடா பிங்களாதி நாடிகளை ஷோப்பித்து
பிராணாதிகளான தச வாயுக்களையும் வெல்லுகைக்காக ரேசக பூரகாதிகளாகிற பிராணாயாமங்களைப் பண்ணி

ததஸ் ச வாயவோ தேஹே யத்ர யத்ர வசந்தி வை தத்ர தத்ர மனஸ்ஸ்த் தேயம் -என்கிறபடியே
வாயு ஸ்தானத்தில் மனசை நிறுத்தி

ஸ்வ பாவ இந்திரிய அர்த்தேஷு ப்ரவ்ருத்தம மாநசம்புதை -தத் தோஷ தர்சநாத் தேப்யஸ் சமாஹ்ருத்யபலேந்துர்
நிவேசனம் பகவதி ப்ரத்யாஹார இதி ஸ்ம்ருத -என்று விஷயங்களில் ஸ்வபாவ ப்ரவணமான மனசை
அவற்றின் தோஷங்களைக் காட்டி மீட்டு பகவத் விஷயத்திலே நிவேசிப்பித்து

விஷயேஷு ச வைராக்யா தப்யாசாத குண தர்சநாத் -பரமாத்ம நி சம்ரோதோ மநஸோ தாரணா ஸ்ம்ருதா–என்கிறபடியே
விஷய தோஷ தரிசன நிபந்தனை வைராக்யத்தாலும் பரமாத்ம பரிசயத்தாலும் அவன் பக்கல் உண்டான வை லக்ஷண்யத்தாலும்
பரமாத்மாவின் பக்கலிலே பொருந்தி நிறுத்தி அவ்வஸ்துவை நிரந்தரமாக த்யானம் பண்ணி

ததேவ ஸ்ம்ருதி சந்தான ஜெனித உதகர்ஷணம் க்ரமாத் அர்த்தமாத்ரா வபா சந்து சமாதிம் யோகி நோவிது -என்று
அந்த த்யான அப்யாசவசத்தாலே த்யேய வஸ்து ஒன்றுமே தோற்றும்படியான சித்த வைஸ்யத்தை உடையனாம் என்றும்
சொல்லுகிற கிரமத்திலே உபாசித்து தரிசன சாமானாகாரமான இந்த சமாதியாலே வருந்திப் புகுந்தாலும்
யோகோபசர்க்கமான சித்த விஷேபம் பிறக்கும் என்று உபசர்க்க உபஹத ஈஸ்வரம் சரணம் உபகசேத் -என்று
இப்பிரகாரணம் தன்னிலே விதிக்கையாலும் ஆதிபரதாதிகள் ப்ரஷ்டராகக் காண்கையாலும்
இது தான் துஷ்கரமுமாய் த்ரை வர்ணிக அதிகாரமுமாய் ஸாத்யமுமாய் பிரமாத பஹுளமுமாய் துர்லபமுமாய்
விளம்ப பல பிரதமுமாய் அந்திம ஸ்ம்ருதி சாபேஷமுமாய் ஸ்வரூப அபிராப்தமுமாய் இருக்கையாலும்
இதர நிரபேஷ பல பிரதான சக்தி இல்லாமையாலும்
தாநிவா ஏதாந்ய வராணி தபாம்ஸி-என்று இந்த சத்யாதிகள் அவரங்கள் என்று சொல்லி
ந்யாஸ ஏவாத்யரேசயத் தஸ்மான் ந்யாஸ மேஷாம் தபஸாம் அதிரிக்தமாஹு-என்று
ந்யாஸ சப்த வாஸ்யமான உபாயமே தனக்கு அவ்வருகு உபாயம் இல்லாதபடியான உபாயம் என்று சொல்லி
அது தானே இந்த சேதனனுடைய சர்வ பரங்களையும் ந்யசிக்கைக்கு பிராப்தமாய் இருக்கிற பகவத் விஷயம் என்னும் இடத்தை
ந்யாஸ இதி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மாஹி பர பரோஹி ப்ரஹ்ம -என்று சொல்லி
ஆக இப்படி நிருபாதிக ரக்ஷகமான பகவத் விஷயமே சர்வாதிரிக்தமான யுபாயம் –
வ்யதிரிக்தங்கள் அடைய அபக்ருஷ்டங்கள் என்று சொல்லிற்று –

ஸ்வேதாஸ்வதர உபநிஷத்தில் -யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை தம்ஹி
தேவமாத்ம புத்தி பிரசாதம் முமுஷுர்வை சரணமஹம் பிரபத்யே -என்று
மோக்ஷ உபாயமான பிரபத்தியையும்
பிரபத்தவ்ய விஷய விஷயத்தையும்
பிரபத்திக்கு அதிகாரியையும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில்

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் -என்று சதுர்த்தச புவன ஸ்ரஷ்டாவாகவும்-தேவாதிகளுக்கு ஓர் ஆபத்து வந்த போது
சென்று அறிவிக்கும்படி பிரதாநாநன் ஆகையால் சரண்யனாகவும் சொல்லப்படுகிற சதுர்முகனை யாவன் ஒருவன் முன்பு உண்டாக்கினானோ
யோ வை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை -என்று ஸ்ருஷ்ட்டி க்ரமம் அறிகைக்கும்-
அத்யயனத்தாலே அர்த்த ஞானம் உண்டாய் உபாஸ்ய உபாஸக பேத ஞானம் பிறக்கைக்காகவும்
யாவன் ஒருவன் அவனுக்கு வேதங்களைக் காட்டிக் கொடுத்தான்

தம்ஹி தேவமாத்ம புத்தி பிரசாதம் -என்று சேஷியான தானே உபாயம் என்று ஏவமாதிகளான அர்த்தங்களில்
வியவசாய ரூபமான புத்திப் பிரசாதத்தைப் பண்ணித் தந்த அந்த தேவனை

முமுஷுர்வை சரணமஹம் பிரபத்யே-என்று மோஷார்த்தியான நான் சரணம் புகுகிறேன் என்று
ப்ரஹ்மாதிகள் ஸ்ருஜ்யராகவும் கர்ம வஸ்யராகவும் சொல்லுகையாலும்
அவர்களுக்கு வேத பிரதான முகேந ருசி ஜனகனாய் வேத சஷுஸ்ஸைக் கொடுத்து –
அந்தராத்மதயா நின்று ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரங்களைப் பண்ணுவித்தான் என்கையாலும்
இவர்கள் ஸம்ஹார்யராகையாலும் இவர்களுக்கு சரண்யத்வம் இல்லை

ஆகையால் -அகில ஜகத் காரண பூதனாய்-அபேக்ஷித பல பிரதனாய் – அஸ்ப்ருஷ்ட தோஷ கந்தனாய் –
அனுபாவ்ய குண சம்பன்னனாய் -அத்யாத்ம ஞான ஜனகனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய்-புருஷோத்தமனாய் -சர்வ ரக்ஷகனான
ஸ்ரீ மன் நாராயணனே சரண்யன் என்னும் இடமும்
மோஷார்த்தியான நான் என்கையாலே முமுஷுத்வமே அதிகாரி என்னும் இடமும்
சரணம் பிரபத்யே என்கையாலே பிரபத்தியே சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பரம புருஷார்த்த சித்திக்கு
உபாயம் என்னும் இடமும் சொல்லிற்று

பிரபத்தி யாவது -பர சமர்ப்பணம் என்னும் இடம் தோற்ற
பதிம் விஸ்வஸ்ய
ப்ரஹ்மணே த்வாமஹச ஓமித்யாத்மாநம் யூஞ்ஜீத -என்று
விஸ்வ பதார்த்தங்களும் ஸ்வாமியாய் -ப்ருஹத்வ ப்ருமஹணத்வ குண யுக்தமான மஹஸ்ஸாய் இருக்கும் என்கையாலே
ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி
நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி
ப்ரஹ்மணோ மஹிமானம் ஆப்நோதி
தத் பாவ பாவம் ஆபன்ன
மம சாதர்ம்யம் ஆகதா
தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வர்–என்கிறபடியே
ஆஸ்ரிதற்கு பரம ஸாம்யா பத்தியாகிற பலத்தைக் கொடுக்குமதாய் இருக்கிற ப்ரஹ்மத்தின் பொருட்டு
ஓமித்யாத்மநம் -என்று சேஷபூத வஸ்துவுக்கு சேஷத்வ வாசகமான மந்த்ரம் ஆகையால்
ஆத்ம சப்த சேதன சப்தங்களில் காட்டில் அந்தரங்க வாசகமான பிரணவத்தைச் சொல்லி
யுஞ்ஜீத-என்று சேஷமான தனக்கு சேஷத்வ அனுரூபமான போகமாகிற பல பிரதானமும் சேஷியாய் ரக்ஷகனானவனுடைய
க்ருத்யம் என்று அனுசந்திப்பான் என்று சொல்லிற்று

இப்பிரபத்தி தனக்கு புரஸ் சரண யோக்யதா பாதகாத்வாதி சா பேஷதை இல்லை –
வதார்ஹனுக்கும் நின்ற நிலையிலே அதிகாரம் உண்டு –
சரண்யன் சேதனன் ஆகில் தோஷம் கண்டு கை விடான் என்று இச் சரணாகதியினுடைய ஆதிக்யம்
ஸ்ருதி பிரசித்தம் -எங்கனே என்னில்

தேவாவை யஜ்ஜாத் ருத்ர மந்தராயன் ச ஆதித்யா நந்வாக்ரமத தேத்விதை வத்யான் பிராபதயந்த-
தாந்ந பிரதி பிராயச்சந் தஸ்மாத் அபிவத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி பிரயச்சந்தி -என்றும்
தேவாவை த்வஷ்டாரமஜிகாம்சன் ச பத்னீ ப்ராபத்யத தந்ந பிரதி பிராயச சந் தஸ்மாத்
அபிவத்யம் பிரபன்னம் ந பிரதி பிரயச்சந்தி -என்றும்
தேவ யாகத்தில் ஹவிர்பாகத்துக்கு வந்த ருத்ரன் அவர்கள் கொடோம் என்றவாறே அவன் நீங்கள் வத்யர் என்று
அவர்களைக் கொல்லத் தொடங்க -அவர்கள் அஸ்வினி தேவதைகளை சரணம் புக-
அவர்களும் எங்கள் பக்கல் பிரபத்தி பண்ணினவர்கள் வத்யரே யாகிலும் நாங்கள் அவர்களை விடோம் என்று
ருத்ரனோடு மலைந்து ரஷிக்கையாலும்
தேவ யாகத்தில் த்வஷ்டா தனக்கு ஹாவிர்பாகம் தரவேணும் என்று வர தேவர்கள் எல்லாரும் கூடி
இவன் அப்ராபதம் சொன்னான் இவன் வத்யன்-என்று இவனை ஹிம்சிக்கத் தேட -அவன் தேவ பத்னிகளை சரணம் புக
அவர்களும் எங்கள் பக்கலில் பிரபத்தி பண்ணினவன் வத்யனே யாகிலும் நாங்கள் காட்டித் தரோம் என்று
தேவர்களோடு மலைந்து நோக்குகையாலும்
வத்யனே யாகிலும் பிரபன்னனானவனை விடுவான் அல்லன்-என்ற இவ்வர்த்தம் ஸ்ருதி ஸித்தமாகையாலே

இப்படி ஸ்ருதி ஸித்தமான ப்ரபதநதத்தை -ஸ்ம்ருதி உப ப்ரும்ஹணம் பண்ணின ரிஷிகளும்
ஸ்ரீ இராமாயண பஞ்சம வேதாதிகளிலே வியக்தமாக அனுசந்தித்தார்கள் -எங்கனே என்னில்
கோந் வஸ்மின் சாம்ப்ரதம் லோகே குணவான் கஸ் ச வீர்யவான் தர்மஜ்ஞஸ் ச -என்று இந்த லோகத்தில்
இப்போது ஸீலவானுமாய் வீர்யவானுமாய் தர்மஞ்ஞனுமாய் இருப்பார் யார் என்று ப்ரச்னம் பண்ண
இவற்றை மேலே விஸ்த்ருதமாகக் காட்டினதாயிற்று ஸ்ரீ ராமாயணம்
அதில் சீலவத்தை யாவது -சிறியாரோடே பெரியன் தானே செறிகை
வீர்யவத்தை யாவது அநாயாசேந விரோதி நிரசன சீலனாகை
தர்மஜ்ஜதை யாவது -அகதிகளாய் துர்த்தஸா பன்னராய் இருக்கிற சம்சாரிகளுக்கு நம்மை ஒழியப் புகலில்லை-
இனி நம்மாலே பெறுமத்தனை என்று சரணாகதி தர்மமே பரமதர்மம் என்று இருக்கை
இந்த சீலவத்தையும் வீர்யவத்தையும் தம் தாமுடைய தண்மையைப் பார்த்து ஆஸ்ரயிக்கக் கூசினவர்களுக்கு கூசாமல் ஆஸ்ரயிக்கவும்-
அவர்கள் இருந்த இடத்தே சென்று முகம் காட்டி ஆஸ்ரயிப்பிக்கைக்கும்-
ஆஸ்ரயித்தால் அவர்களுடைய விரோதி நிரசனத்துக்கும் உறுப்பாகையாலே –
இவை மேலே சொல்லப் புகுகிற தர்மஜ்ஞதை யாகிற சரண்யதைக்கு உடலாய் இருக்கும்

இப்படிக்கு மேலே உபபாதிக்கப்படுகிறது -எங்கனே என்னில்
பிரதமத்திலே யஜ்ஞ விக்நத்தைப் பரிஹரித்துத் தர வேணும் என்று வந்த விஸ்வாமித்ரன் பின்னே தன் சீல அதிசயத்தாலே –
கிங்கரவ் சமுபஸ்திதவ் -என்று தானும் தன் உடைமையும் சேர அவனுக்குக் காலாளாய்ப் போய்
யஜ்ஞ விக்நரரான மாரீச ஸூபாஹூக்களை அழியச் செய்து யஜ்ஞ ரக்ஷணம் பண்ணி
ரிஷியினுடைய அபீஷ்டத்தை ச பலமாக்குகையாலும்

அநந்தரம் அபிஷேகம் உபக்ரமித்து நடக்க கைகேயி வர வியாஜத்தால் அதுக்கு விரோதம் வர -வனவாசோ மஹோதய -என்று
ரக்ஷகத்வமே ஸ்வரூபமும் ஜீவனமுமாய் இருக்கிற நமக்கு ஆர்த்தர் இருந்த இடத்திலே நாமே சென்று வினவி ரஷிக்கும் படிப் பெறுவதே என்று
மஹத் ஐஸ்வர்யம் பெற்றால் போலே முகம் மலர்ந்து வனவாச ஸூமுகர் என்றும் பேர் பெற்று சகல கைங்கர்யத்தில் தான்
சாம்ராஜ்ய தீஷிதனான திருவனந்த ஆழ்வான் தம்பியாய் அடிமை செய்யப் போந்த இடத்தில்
தத் உபகரண கநித்ர பிடகைகளும் வில்லும் கொண்டு பின் சென்றால் போலே
சர்வ ரக்ஷண தீஷிதனான தானும் தத் உபகரணமான பாகவத புருஷகாரங்களையும் பின்னிட்டுக் கொண்டு காடேறப் போய்
ஜென்ம வ்ருத்த ஞானங்களால் குறைய நின்றவன் அவன் தன் தன்னிலையை அறிவியாது இருக்க தன் கிருபையால் அவனுக்கு
குஹேந சஹிதோ ராமோ லஷ்மனே ந ச ஸீதயா-என்றும்
மாழைமான் மட நோக்கி யுன் தோழி யும்பி எம்பி என்று ஒழிந்திலை –உகந்த தோழன் நீ எனக்கு -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பாகவத அங்கீ காரத்தைம் புருஷகார கடாக்ஷத்தையும் புரஸ்கரிப்பித்து ரஷ்யத்வேந அங்கீ கரித்து-
இங்கு ஒழி -என்று சரமாவஸ்த்தமான கைங்கர்யத்தில் அந்வயிப்பித்தும்

அநந்தரம் தண்டகாரண்ய வாசிகளான ரிஷிகள் பக்கலிலே சென்று ஆவாசந்த வஹமிச்சாமி-என்று
அவர்கள் பக்கலில் தனக்கு இருப்பிடத்தை அபேக்ஷித்துத் தாழ நின்று அவர்கள் அபேக்ஷித அம்சங்களைக் கேட்டு –
பஸ்ய சரீராணி -என்று அவர்கள் தங்களுக்கு ராக்ஷஸரால் உண்டான வாரத்தியைக் காட்ட ப்ரத்யக்ஷமாகக் கண்டு
ப்ரதிஜ்ஜா தஞ்ச ராமேண வதஸ் சமயிதி ரக்ஷஸாம் -என்று உங்களுக்கு பீடா காரரான ராஷசரைக் குட்டிக்குலையாய் அறுத்து
பொகடக் கடவோம்-என்று சங்கல்பித்து அதுக்கு அங்குரார்ப்பணமாக கரதூஷணாதிகளை நிரசித்தும்

அநந்தரம் சர்வ லோக ஜனனியான பிராட்டி விஷயத்தில் குரூரமான அபராதத்தைப் பண்ணின காக விஷயமாகத் தம் நெஞ்சாலும்
அகப்பட வத்யன் என்று ப்ரஹ்மாஸ்த்ரத்தை விட
ச பித்ரா ச பரித்யக் தஸ் ஸூரைஸ் ச மஹர்ஷிபி -த்ரீன் லோகான் சம் பரிக்ரம்ய தமேவ சரணம் கத -சதம் நிபபதிம் பூமவ்
சரண்யஸ் சரணாகதம் -வதார்ஹம் அபி காகுத்ஸ்த க்ருபயா பர்யபாலயத் -என்று பிதாவான இந்திரன் முதலாக
சகல தேவதைகளும் ரிஷிகளும் லோக த்ரயத்திலும் உண்டான சகல பிராணிகளும் இவன் வத்யன் என்று தள்ளிவிட
மதி ஸூநயதையால் பூமியிலே வந்து விழ-
அது தன்னை சரண்யரான தாம் ப்ரணத இதி தயாளு -என்கிறபடியே தன் கிருபையால் சரணாகதி யாக்கி ரஷித்தும்

அநந்தரம் பிராதாவான வாலியாலே ராஜ்ய தாரங்களை இழந்து -இருந்த இடத்திலும் இருக்கப் பெறாதே
பர்வதாக்ரங்கள் தோறும் திரிந்த மஹாராஜருக்கு அவ்விடத்திலே புருஷாகார பூதையான பிராட்டிக்கு ஆஸ்வாச கரராம்படி பண்ணி
தன்னுடைய சீலவத்தையாலே தானே சென்று
சகரர சக்யம் ராமேண ப்ரீதஸ் சைவாக்நி சாக்ஷிநம் -என்று அவரோடே ப்ரீதி பூர்வகமாகத் தோழமை கொண்டு
அவர் நம்முடைய விரோதி நிரசனத்துக்கு இவர் சக்தரோ அன்றோ என்று சங்கிக்க
பாதாங்குஷ்டே நசி ஷேப –
பிபேதச புநஸ் சாலாந் -என்று சால சப்த கபே தகநம் -முதலான வியாபாரங்களாலே விஸ்வசிப்பித்து
விரோதியான வாலியை நிரசித்து இழந்த ராஜ்ய தாரங்களையும் மீட்டுக் கொடுத்தும்

அதுக்கு மேலே ஸ்வ குடும்ப த்வாரா பிராட்டிக்கு ஆஸ்வாச கரனாய் -ராம தாச பூதனான -திருவடியை நலியப் புகுந்த
ராவணனை மீட்க்கையாலே பாகவத அங்கீ காரம் உடையவனாய்
பிரதீயதாம் தாசரதாய மைதிலீ -என்று பெருமாளும் அவர் உடைமையும் சேர இருக்க இசையாய் -என்று ராவணனுக்கு
ஹிதம் சொன்ன ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை
த்வாந்து திக்குல பாம்சநம் -என்று பரிபவித்துப் புறப்பட விட –
பரித்யக்தா மயா லங்கா -என்று நெருப்புப் பட்ட அகத்தில் நின்றும் புறப்படுமா போலே புறப்பட்டு
ராவனோ நாம துர்வ்ருத்தோ ராக்ஷஸோ ராக்ஷஸாதிப -தஸ்யாஹம நுஜோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருத –
சதுர்ப்பிஸ் சஹரஷோ பிர்ப்பவந்தம சரணங்கத-என்று சரணம் அடைய -ராவணனுக்கு அனுஜனான ப்ராதா இவன் –
விபீஷணன் என்று பிரசித்தன்-விரகு அறிந்து தப்ப வல்லார் நாலு பேரோடே சரணம் என்று வந்தான் –
ஆகையால் இவன் நினைவு இருந்தபடியாலும்-வந்த காலம் இருந்தபடியாலும் -சரணாகதருடைய வார்த்தை ஜீவிக்கும் கோஷ்டி என்று
ஆளிலே கலந்து நலியலாம் என்று வந்து சரணம் புகுந்தான் இத்தனை -ஆபத்து வந்த அளவிலே பிராதாவை விடவும் கூடாது –
இவன் நம் உயிர் நிலையிலே நலிய வந்தான் என்று நிச்சயித்து
வத்யதாம் வத்யதாம் -என்று சர்வ பிரகாரத்தாலும் இவனைக் கைக்கு கொள்ள ஓட்டோம் என்று நிற்க
மித்ர பாவேந ஸம்ப்ராப்தம் நத்யஜேயம் கதஞ்சன -தோஷோ யத்யபி தஸ்யஸ்யாத் சதா மேதத கர்ஹிதம் -என்று
இவனுக்கு நீர் சொன்ன தோஷம் எல்லாம் உண்டாகிலும் அது நம்முடைய லாபம் காணும் –
நமக்கு குணாதிக்யம் உண்டாக்கினானாம் அத்தனை -இது நமக்கு கிடையாது காணும் -எங்கனே யாகிலும் இவன் பண்ணின
சரணாகதி யுக்தி ஆந்தரமான பாவத்தோடு அன்றிக்கே பாஹ்யமான பாவமே யாகிலும் வருந்தியும் கை விடேன் என்று அருளிச் செய்து –
வருந்தியும் என்றது -ஆஸ்ரிதருக்கு அநபிமதராய் இருப்பாரை-ஷிபாமி-ந ஷமாமி -என்று இருக்கிற நாம் –
யேந கேநாபி பிரகாரேண-அவர்களுக்கு அபிமதராம்படி பண்ணியும் கைக் கொள்ளும் அத்தனை ஒழிய கை விடேன் என்கை —

இன்னமும் இவனைக் கை விட்டால் சரணாகதி ரக்ஷணம் ஸ்வரூபமாய் இருக்கிற நமக்கு ஸத்பாவம் இல்லை காணும்
அதுக்கும் மேலே கபோதாதிகளைப் போலே யுக்த அனுஷ்டானம் பண்ணிப் போருவார் நாலு சத்துக்கள் இருந்த இடத்தே சென்றால்
நம்மைக் கண்டு புடவை ஒதுக்குவர்கள் என்றும்
ஆர்த்தோவா யதிவா த்ருப்த பரேஷாம் சரணாகத அரி பிராணன் பரித்யஜ்ய ரஷிதவ்ய-க்ருதாத்மநா -என்று
சரணாகதனாய் வருமவன் ஆர்த்தனாய் வரவுமாம் -செருக்கனாய் வரவுமாம் –
அவன் தான் அநேக அபராதங்களைபின் பண்ணினவன் ஆகவுமாம்-சரணம் என்ற யுக்தி மாத்திரத்தாலே
அவன் சரண்யனான சேதனானால் பிராணனை விட்டு ரஷிக்கப்படும்-
சரணாகத ரக்ஷணத்துக்கு பிராண பரித்யாகம் பண்ணுகை பெரிய ஆதிக்யம் அன்று காணும் என்றும்
சக்ருதேவ ப்ரபன்னாய தவாஸ்மீதி சயாசதே -அபயம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம -என்று
நம் பக்கலிலே ஸ்வ கீய பர சமர்ப்பண பூர்வகமாக ஒரு கால் பிரபன்னனாவனுக்கு சர்வ பூத விஷயமாகவும்
அபய பிரதானம் பண்ணக் கடவோம் -என்று காணும் நம்முடைய விரதம் என்று ப்ரக்ருத் யநுரூபமான ப்ரதிஜ்ஜையைப் பண்ணியும்
பத்தாஞ்சலி புடம் தீனம் யா சந்தம் சரணாகதம் -என்று சொல்லப்படுகிற காயிக மானஸ வாசிக ரூபமான பிரபத்தி
தேவயம பவதா ரஷ்யா பவத் விஷய வாசிநா -என்கிற மத அபிமானம் உண்டான தேச வாசம் –
இவற்றிலே அந்யதம மாத்திரமே யுண்டாகிலும் விடேன் என்று அருளிச் செய்து
ஏதத் அர்த்தமாக கபோத உபாக்யானம்-கண்டு வசனம் தொடக்கமான இதிஹாச வசனங்களை அருளிச் செய்த இடத்திலும்
பெருமாள் பக்கலிலே பரிவின் கனத்தாலே கலங்கி ஒன்றையும் அறியாதே இருந்த மஹாராஜரைப் பார்த்து
இவர் பிரகிருதி இருந்த படியால் இப்படி தெளியுமவர் அல்லர் –
இவர் முன்பு வாலி நிமித்தமான பயத்தால் வ்யாகுலரான அளவிலும் நம்முடைய சக்தி கண்டு தெளிந்தார் அத்தனை –
இப்போது அப்படியும் அன்றிக்கே நம் பக்கலிலே பரிவாலே கலங்கினவருக்கு நம்முடைய சக்தியைக் கண்டால் ஒழிய
தெளிக்கைக்கு உபாயம் இல்லை -அத்தை பிரகாசிப்போம் என்று பார்த்து

பிசாசான் தானவான் யஷான் ப்ருதிவ்யாஞ்சைவ ராக்ஷஸான்-அங்குள் யக்ரேண தாந் ஹன்யாம் இச்சந் ஹரி கணேஸ்வர -என்று
நமக்கு எதிரிகளானார் அடைய ஒரு கலத்தே உண்டு ஒரு முகம் செய்து நம்மை நலியத் துணிந்து வந்தாலும் நம் சிறு விரலில் ஏக தேசத்துக்கு
இரை போரார்கள் காணும் -நாம் நினையாமல் கிடக்கிறது அத்தனை காணும் என்று தம்முடைய பலத்தை அருளிச் செய்ய
அநந்தரம் பெருமாளுடைய பாக்யத்தாலே மஹாராஜர் தெளிந்து -அந்த விபீஷணன் நம்மிலும் பரியனாய் வந்தான் –
கைக்கொண்டு அருளீர் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய

ஆநயை நம் ஹரி ஸ்ரேஷ்ட தத்தமஸ்ய அபயம் மயா-என்று நாம் அவன் வந்த போதே கைக்கொண்டோம் –
நத்யஜேயம் -என்று விடும் என்றபோதே அறிந்திலீரோ கைக்கொண்டமை –
உம்முடைய அனுமதியைப் பார்த்து இருந்தோம் அத்தனை காணும் -கடுகக் கொடு புகுவீர் –
அவன் நிற்கிற நிலை கண்டும் விளம்பிக்கை குரக்கரசார உமக்குக் கூடும் அத்தனை ஒழிய நமக்குக் கூடாது காணும் என்ன –
அவரும் கொடு வந்து காட்டிக் கொடுக்க
செல்வ விபீடணற்கு வேறாக நல்லானை -என்று மஹாராஜரும் பரிகரமும் இளைய பெருமாள் முதலானோரும் பஹிரங்கம் –
ராம பரிகரத்திலே அவனே அந்தரங்கன்-என்னும் படிக் கைக்கொண்டு
அபிஷிச்ய ச லங்காயாம் -இத்யாதிகளில் படியே அபிஷிக்தனாக்கித் திரு உள்ளத்தில் உண்டான சகல தாபங்களும் போய்
செய்தது வாயிற்றுச் செல்வனாய் -பிரிவின் பலம் முடி பெற்றுப் பிரிந்தவளுடைய பிராப்தியிலும் காட்டிலும்
இதிலே திரு உள்ளம் உகந்து ரசித்து அருளினார் என்றும்

இப்படித் தன் சீலவத்தையாலே தானே சென்று ஆஸ்ரயணீயனுமாய் –
வீர்யவத்தையாலே அவர்களுடைய விரோதிகளை அழியச் செய்து
சரணாகதி தர்மத்தினுடைய ப்ரபாவத்தை தானே அனுஷ்டித்துக் காட்டுகையாலே
குணவான் -வீர்யவான் என்று சொல்லப்பட்ட சீலவத்தையும் வீரவத்தையும் -தர்மஜ்ஞ என்று சொல்லப்பட்ட
தன்னுடைய பரம உபாயத்துக்கு உறுப்பு என்னும் இடமும் –
ஏவம் குண விசிஷ்டனாய் சரண்யனான தன்னுடைய பிரபாவமும் –
சரணாகதனுடைய ஆதிக்யமும் —
சரணாகதியினுடைய ஆதிக்யமும் -பிரகடனமாக ப்ரதிபாதிக்கப் பட்டது

இப்பிரகரணத்தால் சரணாகதனான அதிகாரிக்கு ஆஸூர பிரக்ருதிகளோடே சகவாசம் பண்ணலாகாது என்னும் இடமும்
சத் சகவாசம் பண்ண வேண்டும் என்னும் இடமும்
அசத்துக்களுக்கு ஹிதம் சொல்லலாகாது என்னும் இடமும்
பகவத் சந்நிதி உள்ள தேசம் பிராப்யம் என்னும் இடமும்
பகவத் அனுபவ விரோதியான தேசம் த்யாஜ்யம் என்னும் இடமும்
சரண வரணத்துக்குப் புரஸ் சரண்யத்ய அபேக்ஷை இல்லை என்னும் இடமும்
பகவத் விஷயத்தில் பரிவரானபடியும்
பகவத் ஸமாஸ்ரயணமும் அங்கீ காரமும் ததீய புருஷகார அனுமதிகளாலே என்னும் இடமும்
வ்யதிரிக்தரான சகலரும் த்யாஜ்யர் என்னும் இடமும்
அவர்களும் இவனை விட வேணும் என்னும் இடமும்
சரணாகதனுக்கு விஸ்வாச மாந்த்யம் பிறந்தால் விஸ்வாஸ ஹேது பகவச் சக்தி
தத் பிரகாசகனும் அவனே என்னும் இடமும்
சரண வரணம் ஸ்வ நிகர்ஷ புரஸ்கார பூர்வகம் என்னும் இடமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இப்படியே மேலும் ரஷ்யபூதனுடைய இதர சாதன அன்வயமும்
ரக்ஷகனுடைய குணவத்தையே விஸ்வாஸ ஹேது என்னும் இடமும்
சரைஸ்து சங்குலாம் க்ருத்வா -என்கிற ஸ்லோகத்தாலும்
ஆஸம்ஸேயம்–என்கிற ஸ்லோகத்தாலும் சொல்லிற்று ஆயிற்று -எங்கனே என்னில்

பர பலார்த்தநனாய் இருக்கிற ரக்ஷகன் தானே எனக்கு விரோதியாய் இருக்கிற லங்கையைத் தன் கையில் அம்புகளால்
செருப்பும் தேவாரமும் ஒக்கக் காட்டி ஒருவர் கூறை எழுவர் உடுக்கும்படி பண்ணி அநந்ய உபாய ஸ்வரூபையான என்னை
எடுத்துக் கொண்டு போனார் ஆகில் தம் பிறவிக்கும் தமக்கும் சத்ருசமாய் இருக்கும் என்று
ஸ்வ சக்தி நிவ்ருத்த பூர்வகமாக ததேக ரஷ்யத்வ பிரதிபத்தியாலே தன்னுடைய அந்தராத்மாவானது ஸூத்தம் –
அவர் பக்கலிலே அநேக குணங்கள் உண்டு –
ஆகையால் சடக்க்கென பெருமாள் என்னைக் கிட்டுவர் என்றும் அருளிச் செய்கையாலே
அதிகாரியினுடைய இதர சாதன அநந்வயமும்
சரண்யன் பக்கலிலே குணவத்தையே ரஷகம் என்னும் இடமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ஏவம் பூத பிரபத்தி வைபவத்தை அறிந்தவன் ஆகையால் -சரண்யன் தானும் தனக்கு ஓர் ஆபத்து வந்த போது
ஸூக்ரீவம் நாதம் இச்சாமி
ஸூக்ரீவம் சரணம் கத –என்று பிரபத்தியைப் பண்ணும் அத்தனை –
சமுத்திரம் ராகவோ ராஜா சரணம் கந்தும் அர்ஹதி-என்று சரணாகதன் சரண்யனுக்கு உபதேசிப்பதும் பிரபத்தியையே
இவர் தாம் பிராக்ருத்யா தர்ம சீலஸ்து –என்று தர்ம சீலராகையாலும்
ராவணனைப் போலே நை சர்க்கிகமான பாரதந்தர்யத்தை விட்டு ஆரோபிதமான ஸ்வா தந்தர்யத்தை நிர்வஹித்துக் கொண்டு
போருகை யன்றிக்கே ஸ்வதஸ் ஸித்தமாய் ஐஸ்வர்யமான ஸ்வா தந்தர்யத்திலே முசித்துப் பாரதந்தர்யம் இட்டு –
பிதரம் ரோசயாமாசா-என்று வந்து மாதா பிதாக்களுக்கும் வசிஷ்டாதிகளுக்கும் பரதந்த்ரனாய் திரியா நிற்க
விச்வாமித்ரன் ஸ்வா தந்தர்ய கார்யமான ரக்ஷண தர்மத்தை அர்த்திக்க

எவ்வவஸ்தையிலும் ரக்ஷகத்வம் விடாத ஸ்வரூபம் ஆகையால் -அது தன்னை -பிதாவினுடைய ஏவலாகையாலே
பாரதந்தர்ய காரியமாகக் கற்பித்து அவன் பின்னே போய்
கிங்கரவ் முபஸ்திதவ்-என்று அவனுக்கு பரதந்த்ரனாக -அவன் இவனுடைய சக்தியைக் கண்டு இசையாதே இருந்து
ஈச்வரத்வ ஸூசகமான ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தத்தையும் உண்டாக்க நம்முடைய பாரதந்தர்யம் ஜீவித்த
தசரத க்ருஹமே அமையும் நமக்கு என்று மீண்டும் அங்கே வர அவ்வளவில்
ரக்ஷண உபயோகியான புருஷகார பூர்த்தி உண்டாயிற்று

இனி சர்வரையும் ரஷிக்க வேணும் என்று அபிஷிக்தனாகத் தேட -ரக்ஷணத்தில் பராதீனனாகையாலே
ஆர்த்தரான ரஷ்ய விஷயம் இருந்த இடத்து ஏற-பித்ரு வசன பரிபாலன வ்யாஜத்தாலே போந்து
ஆவாஸநத்வஹம் இச்சாமி -என்று ரிஷிகளுக்குப் பரதந்த்ரனாகத் தேட -அவர்கள்
நியாய வ்ருத்தாய தாநயாயம் தர்ப்பயாமா ஸூரீஸ் வரம் -என்று ஈஸ்வர ஈஸித்வய சம்பந்த அனுரூபமாக ஆராதிக்க –
அத்தை விட்டு திர்யக் யோனி யாகையாலே அறிவில்லாதவனாய் வாயு புத்ரனாகையாலே உள்ள அறிவும்
துர்மான சேஷமாய் இருக்கும் குரங்கின் காலைப் பிடிக்கக் கடவோம் என்று பார்க்க அவன் –

தாஸோஹம் கோஸலேந்தர்ஸ்ய -என்று எதிரே காலைப் பிடிக்க அத்தாலே அந்த நினைவு பிரதிஹதமாய் –
ஸூக்ரீவம் சரணம் கத என்று -இவன் குரக்காட்டத்துக்கு மூர்த்த அபிஷிக்தனாய் இருக்கும் –
நம்முடைய பாரதந்தர்யத்துக்கு பிரதி சம்பந்தியாம் -என்று மஹா ராஜரைக் காலைப் பிடிக்க –
அவனும் சரண்யராய் அபிமத விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக அபிமத லாபம் பண்ணித் தரக் கடவோம் என்று
கால கல்பனை பண்ணி ப்ரதிஜ்ஜை பண்ணிக் கொடுத்து மத்தனாய் இவர்களை மறந்து விஷய பரவசனாய் இருந்து விட
ஒரு குண சித்திக்காக குணி ஒழிய ஒண்ணாது என்று பார்த்து
த்வாந்து சத்யா ததிக்ராந்தம் ஹநிஷ்யாமி ச பாந்தவம் –
மாவாலி பதவந்மக -என்று ஸ்வா தந்தர்ய கார்யமான கோபத்தைப் பண்ணுகையாலே பாரதந்தர்யம் சித்தியாதே இருக்க
அத்தாலே அதி விஷண்ணராய்-இப்படி பாரதந்தர்யத்திலே அதி பிரசங்கம் பண்ணி இருப்பார் ஒருவர் ஆகையால்

சமுத்திரம் ராகவோ ராஜா சரணம் கர்த்தும் அர்ஹதி -என்று விபீஷணப்பெருமாள் உபதேசித்த அளவில் அதி ப்ரீதரராய்
நமக்கு ஸ்வரூப சித்தியும் குண சித்தியும் அபிமத சித்தியும்
இவரால் இருந்தது -இவரோபாதி நமக்கு ஆப்ததமர் இல்லை -இவர் சொன்ன பிரகாரத்தில் செய்யக் கடவோம்
இனிக்கடல் தான் ஒரு தேவதை யாகையாலும் ஜட பிரகிருதி யாகையாலும் நம்மைக் கும்பீடு கொள்ளும் என்று திரு உள்ளத்திலே கொண்டு
ததஸ் சாகர வேலாயாம் தர்ப்பா நாஸ்தீர்ய ராகவ-அஞ்சலீம் பிராங் முக க்ருத்வா பிரதி சிஸ்யே மஹோததே -என்று
பாரதந்ரய அபிநிவேசத்தாலே அபேக்ஷித அநபேஷித நிரூபணம் பண்ணாதே ச புரஸ் சரணமாக ப்ரபத்தியைப் பண்ண
அவன் ரத்நாகரன் ஆகையால் சத்துக்களை எல்லாம் ஆவாஸ மாகையாலும்
தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்றவளுக்கு பிறந்தகமாகையாலும் சரண்யாகை முறை அன்று என்று இருக்குமவன் ஆகையால்
வந்து முகம் காட்டில் நாம் சரண்யர் ஆவுதோம் அப்போது ஸ்வரூப நாசம் பிறக்கும்
வாராத போது தொடுத்த அம்புக்கு இலக்காய் ரூப நாசமே இறே உள்ளது -என்று வந்து முகம் காட்டாதே இருக்க-அப்போது –
சாபமாநய ஸுமித்ரே -என்று ஸ்வா தந்தர்ய கார்யமான கோபமே சேஷித்து விட்டது –
இப்படி அத்யந்தம் அபிமதமான பாரதந்தர்யம் சித்திக்கும் படி பிரதிசம்பந்தியாய் வந்து சரண்யன் ஆயிற்று இலன் என்று
அதிகுபிதனாய்த் தொடுத்த அம்பும் தானுமாய் நிற்கிற தசையில் சரண்யனான வருணன் சரணாகதனாய் வந்து தோன்ற –
அபிமத விரோதம் பண்ணினானே யாகிலும் நாம் இருந்த இடத்திலே பயப்பட்டு வந்தவனை ரஷிக்க வேணும் என்று
அவனுக்குத் தொடுத்த அம்பு தன்னை விட்டே அவன் விரோதிகளை அழியச் செய்து அவனைக் கொண்டு
ஸ்வ விஷயமாகக் கிஞ்சித்கரிப்பித்து விட்டான் என்று ரிஷி எழுதினான் இறே

ஆகையால் ஸ்ரீ ராமாயணத்தால் பிரதிபாதிதமாயிற்று பிரபத்தி வைபவம் என்னும் இடம் ஸூஸ்பஷ்டம்

மஹா பாரதத்தாலும் –
ஸர்வேஷா மேவலோகாநாமபி தாமதாஸ மாதவ -கச்ச தவமே நம் சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -என்று
ஆபன்னரானார்க்கு வசிஷ்டாதிகள் உபதேசிப்பதும் பிரபத்தியையே
திரௌபதியும் துச்சாதனன் பரிபவிக்க பார்த்தாக்களும் பந்துக்களும் காய் விட்டு புறம்பு புகல் அற்று இருக்கிற தசையில்
சங்கு சக்ர கதா பாணே-இத்யாதியால்
ரக்ஷகனாய் பிராப்தனான கிருஷ்ணன் விஷயத்தில் பிரபத்தி பண்ணினாள் அத்தனை இறே
சங்கு சக்ர கதா பாணே
அதிர்முகமுடைய வலம்புரி குமிழ்த் தழல் உமிழ் ஆழி கொண்டு எறிந்து அங்கு எதிர்முக
அசுரர் தலைகளை இடரும் எம் புருடோத்தமன் -என்றும்
கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் -என்றும்
நீ ஆயுதம் எடுத்தது ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனத்துக்காக அன்றோ
த்வாரகா நிலய-
பரித்ராணாயா சாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -என்றும்
அவதார பலம் சாது பரித்ராண துஷ்க்ருதி விநாசகங்களுக்காக அன்றோ சங்கல்பித்தது
அச்யுத
ஆஸ்ரிதர் அளவில் -நத்யஜேயம் என்ற வார்த்தை மத ஏக வர்ஜயமோ
கோவிந்த
பசுக்களையும் தத் பிராயரையும் ரஷிக்கைக்காக அன்றோ கோவிந்த அபிஷேகம் பண்ணிற்று
புண்டரீகாஷா
பாஹிமாம் புண்டரீகாஷா
தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணன் -என்று
நீ கண் படைத்தது ஆர்த்த ரக்ஷணம் பண்ண வன்றோ -எனக்கு நேர வேண்டுவது ஒரு பார்வை அன்றோ
ரக்ஷமாம் சரணாகதாம்
த்வத் ஏக ரக்ஷயையாய் இருக்கிற ஏன் அளவிலே நீ பேசாதது என்-
என்னை ரஷிக்கைக்கு ஈடான பரிகரம் உனக்கு இல்லாமையோ
தூரஸ்தனாயோ
ஆஸ்ரித சம்ரக்ஷணத்தில் மோக சங்கல்பனாயோ
ரக்ஷண தர்மம் நீ பிறந்து படைத்தது அன்றோ -இது தன்னில் அருமை உண்டோ -இது தனக்கு பிரதிபந்தகம் உண்டோ –
இத்தனையும் அன்றியிலே உனக்கு ஸ்வரூப அனுரூப குணாதிகளுடைய சித்தியும் இத்தாலேயாய் இருக்க
நான் பரிபவப்படுகை பிராப்தமோ என்று சரண்ய சரணாகதருடைய ஸ்வரூபத்தை யதாவாக அனுசந்தித்து பிரபத்தி பண்ண
கோவிந்தேதி யதா க்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூர வாசிநம் -ருணம் ப்ரவ்ருத்தம் சிவமே ஹ்ருதயான் நாபஸர்ப்பதி -என்ற போதே
அபிமத சித்தி பிறந்து இருக்கச் செய்தேயும் சந்நிஹிதனாய் நின்று கார்யம் செய்யப் பெறாமையாலே
தனிசாளனாய் நெஞ்சாறல் பட்டுப் போனான் என்றும்

அத பாதக பீதஸ்த்வம் சர்வ பாவேந பாரத -விமுக்தாநய சமாரம்போ நாராயண பரோபவ -என்று
தர்ம தேவதை தர்ம புத்ரனைப் பார்த்து –
சர்வ சரீரிகனாய் -சர்வ கர்ம பிரேரிகனாய் -சர்வாவாசனாய் சர்வ ஆதாரனாய்-சர்வ கர்ம சமாராத்யனாய் இருக்கிற
நாராயணன் பக்கலிலே சகல கிரியா நிவ்ருத்தி பூர்வக பர ந்யாஸத்தைப் பண்ணி இரு என்று உபதேசித்தான்

தஸ்மாத் ஸர்வஸ்ய பர்த்தாரம் விஷ்ணும் ஜிஷ்ணும் ஸ்ரீ யபதிம் -கோவிந்தம் கோபதிம் தேவம் சததம் சரணம் வ்ரஜ -என்று
சர்வ லோகங்களையும் வ்யாபன பரண ஸ்வா மயாதிகளாலே அதிசயித்து இருப்பானாய் ஸ்ரீ யபதியாய்-சர்வ ஸூலபனாய்
ஞாநீ அஞ்ஞாநீ விபாகம் அற எல்லாருக்கும் ரக்ஷகனாய் இருக்கிறவனை சரணம் புக்கு என்று உபதேசிக்கையாலும்

ஸோஹம்தே தேவ தேவேச நார்ச்ச நாதவ்ஸ் துதவ் நச–சாமர்த்த்யவான் க்ருபா மாத்ர மநோ வ்ருத்தி ப்ரசீதமே -என்று
கர்ம ஞானாதி நிவ்ருத்தி பூர்வக கேவல க்ருபாதீன பகவத் பிரசாதமே உபாயம் என்று சொல்லுகையாலும்

பிப்யதாம் ம்ருத்யு சம்சாரா தீஸ்வரஸ்ய அபவர்க்கதாத் -நாந்யம் தவ பதாம் போஜாத் பச்யாமி சரணம் ந்ருணாம் -என்று
ஸ்வரூப நாசகமாய் இருந்துள்ள சம்சார நிமித்தமாக பயப்பட நின்றுள்ள சேதனர்க்கு தந் நிவ்ருத்தி பூர்வக
மோக்ஷ லாபத்துக்கு சர்வ நியாந்தாவாய் உள்ள தேவர் திருவடிகளை ஒழிய உபாயம் என்று சொல்லுகையாலும்

ஸ்மருதே சகல கல்யாண பாஜநம் யத்ர ஜாயதே -புருஷம் தமஜம் நித்யம் வ்ரஜாமி சரணம் ஹரிம்-என்று
இந்திரன் சரணம் புகுருகையாலும்

சாண்டில்யனும் சம்சாரிகளுடைய துர்க்கதியையும் பகவல் லாபத்தினுடைய சீர்மையையும் அனுசந்தித்து
வ்ருதைவப வதோ யாதா பூயஸீ ஜென்ம சந்ததி -தஸ்யா மந்ய தமம் ஜென்ம சஞ்சிந்த்ய சரணம் வ்ரஜ -என்று
சம்சார ஆபந்தனாய்த் திரிகிற நீ வ்யர்த்தமே போகிற ஜென்மத்தில் ஒரு ஜென்மத்தைப் பூவுக்கு இட்டால் போலே என்று
நினைத்து ப்ரபத்தியைப் பண்ணிப் பிழைக்க வல்லையே என்று உபதேசிக்கையாலும்

தாவதார்த்தி–இத்யாதி ஸ்லோகங்களால் சதுர்வித அதிகாரிகளுக்கும் பிரபத்தியை உபாயமாகச் சொல்லுகையாலும்
பாரத சாரமான ஸ்ரீ கீதையும்
மாமேவயே பாபதயந்தே மாயா மே தாம் தரந்திதே -என்று நான் கர்ம அனுகுணமாகப் பிணைத்த சம்சார துரிதம்
என்னையே உபாயமாகப் பற்றினார்க்கு நானே போக்குவேன் என்றும்

பரா மயன் சர்வ பூதாநி யந்த்ர ரூடாநீ மாயயா -தமேவ சரணம் கச்ச சர்வ பாவேந பாரத தத் ப்ரசாதாத
பரமா சாந்திம் ஸ்தானம் ப்ராப்ஸ்யசி சாஸ்வதம் -என்று
சர்வ பூதங்களையும் யந்த்ரா ரூடமாக்கி நியாமிப்பித்துக் கொண்டு ஹ்ருதிஸ்தனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனை சரணம் புகு-
அவனுடைய பிரசாதத்தாலே சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சாஸ்வதமான பதத்தை ப்ராபிப்புதி-என்று
பல இடங்களிலும் பிரபத்தியை பிரபத்தவ்யன் தானே விதித்துப் போருகையாலும்
மஹா பாரதத்துக்கும் இதுவே தாத்பர்யம்

ஜிதந்தையிலும் ஸ்வேத தீப வாசிகள் ஷீராப்தி நாதனுடைய கண் அழகிலே தோற்று
ஜிதந்தே புண்டரீகாக்ஷ நமஸ்தே விஸ்வ பாவந –என்பது
ஸர்வதா சரண த்வந்தம் வ்ரஜாமி சரணம் தவ -என்பது –
சம்சார பய பீதராய்க் கொண்டு -த்வமேவ சரணம் -என்றும் -பாஹிமாம் புண்டரீகாக்ஷத ஜாநே சரணம் பரம என்றும்
பல இடங்களிலும் பிரபத்தியை பிரயோகித்தார்கள்
இது தான் -இதம் சரணம் அஞ்ஞானம் -அஞ்ஞா சர்வ ஞாபகதா நாம் -அவித்யாத -அறிவிலேனுக்கு அருளாய் –
அடியேன் அறிந்து -அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் – இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
அஞ்ஞரோடு சர்வஞ்ஞரோடு வாசியற சர்வருக்கும் உபாயமாய் இருக்கும்

இதில் அஞ்ஞராகிறார் –ஞான க்ரியா பஜன சம்பத கிஞ்ச நோஹமிச்சாதிகார சகநாநுசயாநுபிஜ்ஞ -என்றும்
உபாயாந்தர விஞ்ஞான ஸக்தேரஜ்ஞஸ்ய யுஜ்யதே–என்கிறபடியே
பகவல் லாபத்துக்குத் தன் பக்கல் ஞான சக்தி இல்லாதவர்கள்

சர்வஞ்ஞராகிறார் -திவ்யஞ்ஞாந உபபன்னாஸ்தேந சில்பஸ் தத்ர சோஸ்யதே-என்றும்
அஹம் தஸ்யா நுபாவஞ்ஞா -என்றும்
நதவாம் குர்மித சக்ரீவ -என்று ரிஷிகளையும் நாரீணாம் உத்தமமையும் போலே –
ஸ்வ ரக்ஷண ஸ்வ அன்வயம் ஸ்வரூப ஹானி என்னும் இடத்தையும்
உத்பத்தி பல தசைகளில் கரமேஸ்வர சாபேஷமான சாதனாந்தரங்களுடைய தோஷத்தையும்
சத்ருச உபாய வைதுர்யம சாஷாத் பகவதோ விதன்-சர்வஞ்ஞம் சரணம் யாதி யோக மார்க்க பராங்முக -என்று
அகில புவன ஜென்மாதிகளையும்
ஸாஹாய்ய க்ருத்ய மகிந தஸ்ய -என்னும்படி தானே செய்கிற ஷாட் குண்ய பூர்ணனுடைய தேச வஸ்துக்களாலே
அபரிச்சேதயமான ஸ்வ பாவத்தை அறிகையாலே அநந்ய சாத்தியம் என்னும் இடத்தை அறிந்து இருக்குமவர்கள்

பக்தி பரவசராகிறார் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்ற பக்தியால் -ஸ்வர நேத்ராங்க விக்ரியா -என்னும்படி
மொய்த்துக் கண் பனி சோர உடலம் நீராய் அலைந்து கரைய -சித்தமும் செவ்வை நில்லாதே பர குணாவிஷ்டமாய்
அதமருதித கஷாயா கேசி தாஜாந தாஸ்ய த்வரித சிதில சித்தா-என்றும்
சர்வ காலம் பிரேம வசாத் பஜன பக்தோப்யந நயதீ-உபாய மவாப்யபாயம் வாஷமோநயந் நா வலம்பிதும்-என்னும்படி
சிதிலனாகையாலே அடைவுபட அனுஷ்ட்டிக்க மாட்டாதே –
ஆரா அன்பில் அடியேன் உன்னடி சேர் வண்ணம் அருளாய் -என்று பிரார்த்திக்குமவர்கள் –

இவ்வதிகாரி த்ரயத்துக்கும் இப்பிரபத்தியே உபாயம் என்று -அவித்யாத -என்கிற ஸ்லோகத்தாலே
ஸுவ்நக முனி வியாக்யானம் பண்ணினான் என்று பட்டர் அருளிச் செய்தார் –
ஆகையால் ஜிதந்தையிலும் தாத்பர்யமான அர்த்தம் இதுவே

அநந்ய சாத்யே ஸ்வா பீஷ்டே
அஹம் அஸ்ய அபராதாநாம் ஆலய -என்ற இரண்டு ஸ்லோகங்களாலும் பிரபத்தியினுடைய லக்ஷணம் சொல்லப்பட்டது –
எங்கனே என்னில்
அநந்ய சாத்யே ஸ்வா பீஷ்டே –உபாயாந்தரங்களினுடைய துஷ்கரத்வ-ஸாபாயத்வ-ஸ்வரூப அநநுரூபாத்வாதிகளாலும் –
சித்த உபாயத்தினுடைய ஸஹாயாசகத்வ ப்ராப்திகளாலும் -சேதனனுடைய பராதீனத்வத்தாலும் ஸ்வ அபீஷ்டமான புருஷார்த்தம்
வேறு ஒன்றால் சாதிக்கப் படாது என்கிற ஞானம் பிறந்த அளவில் அவனுடைய வாத்சல்ய ஸ்வாமித்வ பரம காருணிகத்வாதி
குண அனுசந்தான ஹேதுக மஹா விஸ்வாஸ பூர்வகமாக புருஷார்த்த பூதனானவன் தன்னையே உபாயமாக யாஸிக்கை பிரபத்தி என்றும் –
அஹம் அஸ்ய அபராதாநாம் ஆலய -என்று அபராதாநாம் ஆலயனாய் அகிஞ்சனனாய் அகதியாய் இருக்கிற எனக்கு
வாத்சல்ய யுக்தராய் சர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித்வாதி குண பரிபூர்ணராய் ப்ராப்தராய் இருக்கிற தேவரீரே
அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் உபாயமாக வேணும் என்கிற பிரார்த்தனா ரூப அனுசந்தானம்
பிரபத்தி என்றும் இதனுடைய லக்ஷணம் சொல்லிற்று –

இப்படி ஆகிஞ்சன்ய அநந்ய கதித்வங்களை லக்ஷணமாகச் சொல்லுகையாலே
ஆநு கூல்யாதிகள் ஆறும் உபாய வரணம் பண்ணின அதிகாரிக்கு உபாய பூதனான ஈஸ்வரனாலே உண்டாம்
ஸ்வ பாவ விசேஷங்கள் என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்யும் வார்த்தை

ஸ்ருதவாதா மாண்ய சேஷேண பாவநா நிச ஸர்வஸ -புநரேவாப்யபாஷத-கோ தர்மஸ் சர்வ தர்மாணாம் பவத பரமோ மத -என்று
ஸ்ரீ பீஷ்மரோடே சகல தர்மங்களையும் கேட்ட தர்ம புத்ரன் அவற்றிலே தனக்கு அபிமதமாய் இருபத்தொரு தர்மத்தில்
தத்பரனாய் விடுகை அன்றிக்கே-எல்லா தர்மங்களிலும் உமக்கு அபிமதமான தர்மம் எது என்று கேட்க
ஏஷமே சர்வ தர்மாணாம் தர்மோதி கதமோ மத -யத் பக்த்யா புண்டரீகாக்ஷம் ஸ்தவைரர்ச்சயேந நாஸ் சதா –என்று
அசலையான பக்தியால் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிக்குமதே எனக்கு பரமமான தர்மம் என்று சொல்லுகையாலும்
தர்மஞ்ஞ சமய பிரமாணம் வேதாஸ் ச -என்றும்
விதயஸ் ச வைதிகாஸ் த்வதீய கம்பீர மநோ நு சாரிண-என்று ஆப்த பரிக்ரஹமே பிரபல பிரமாணம்
வேதம் இவர்கள் பரிக்ரஹத்துக்கு அனுமதி பண்ணிப் போம் அத்தனை என்று சொல்லுகையாலும்
பிராமாணிக பரிக்ரஹமே பிரபலம்

அப்படிக்கு ஸ்வ யோக மஹிமா சாஷாத்க்ருத தத்வஞ்ஞாநராய் இருக்கை இன்றியிலே
நிர்ஹேதுக பகவத் பிரசாத லப்த ஞானராய் நமக்கு பரமாச்சார்யரான ஆழ்வார்களும்
சம்சார பயம் அனுவர்த்தித்த போதும் -ப்ராப்ய த்வரை வடிம்பிட்ட போதும் பல இடங்களிலும்
ப்ரபத்தியைப் பண்ணிப் போருவதொரு நிர்பந்தம் உண்டு -எங்கனே என்னில்

நெறி வாசல் தானேயாய் நின்றானை -என்றும்
மாலடியே கை தொழுவான் அந்தரம் ஓன்று இல்லை அடை-என்றும்
தன் வில் அம் கை வைத்தான் சரண் -என்றும் –பொய்கையாழ்வாரும்

பனி மலராள் அங்கம் வலம் கொண்டான் அடி-என்றும்
பைம்கமலம் ஏந்திப் பணிந்தேன் -என்றும்
அவர் இவர் என்று இல்லை அரவணையான் பாதம் எவர் வணங்கி -என்றும்
அன்று இடர் கெடுத்த ஆழியான் பாதம் பணிந்து -என்றும் பூதத்தார்

அரணாம் நமக்கு என்றும் ஆழி வலவன்-என்றும்
சக்கரத்தான் தாள் முதலே நங்கட்க்கு சார்வு -என்றும் பேயாழ்வார்

அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே பழகியான் தாளே பணிமின் -என்றும்
அடைக்கலம் புகுந்த என்னை அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே -என்றும் திருமழிசைப்பிரான்

திருப்பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் -என்றும்
நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் -என்றும் பெரியாழ்வார்

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்றும்
புண்ணியம் யாமுடையோம் -என்றும்
செங்கண் மால் சேவடிக்கீழ் அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம் -என்றும் நாச்சியார்

திருக்கமல பாதம் வந்து –என்று திருப்பாணாழ்வார்

கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழல் இணை பணிமினீரே -என்றும்
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவனாவான் -என்றும்
உன் கடைத்தலை இருந்து வாழும் சோம்பரை உகத்தி போலும் -என்று தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்

உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை -என்றும்
உன் பற்று அலால் பற்று இலேன் -என்றும்
உன் இணை அடியே அடையல் அல்லால் எங்குப் போய் உய்கேன் -என்றும்
மற்று யாரும் பற்று இலேன் என்று அவனைத் தாள் நயந்த -என்ற குலசேகரப்பெருமாள்

நலம் புரிந்து –திருவடி அடைந்தேன் -என்றும்
அற்றேன் வந்து அடைந்தேன் -என்றும்
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்தேன் -என்றும்
ஆழி வண்ண நின்னடி இணை அடைந்தேன் -என்றும்
கண்ணனே களை கண் நீயே -என்றும்
அடி இணை பணிவன் வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே -என்று திருமங்கை ஆழ்வார்

வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேர் -என்றும்
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா –உன்னடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும்
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் -என்றும்
முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் -என்றும்
கழல்கள் அவளயே சரணாகக் கொண்ட -என்றும்
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்-என்றும்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -என்றும்
களை கண் மற்று இலேன் -என்றும்
உம்மை யான் கற்பியா வைத்த மாற்றம் சொல்லிச் சென்மின்கள் -என்றும்
ஆத்தன் தாமரை அடி அன்று மற்று இலம் அரண் -என்றும்
ஆவிக்கு ஓர் பற்றுக் கொம்பு நின் அலால் அறிகின்றிலேன் -என்றும் நம்மாழ்வார்

மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே -என்றும்
அன்பன் தன்னை அடைந்தர்வர்களுக்கு எல்லாம் அன்பன் -என்றும் ஸ்ரீ மதுரகவியாழ்வார்

இப்படி ஆழ்வார்கள் எல்லாம் ஏக கண்டராக பிரபத்தியைப் பண்ணிப் போருகையாலும் –

இவர்களை பின் சென்ற ஆளவந்தார் பாஷ்யகாரர் முதலானோரும்
ந தர்ம நிஷ்டோஸ்மி
த்வத் பாத மூலம் சரணம் பிரபத்யே
அசரண்ய சரண்யாம் அநந்ய சரணஸ் சரணம் அஹம் பிரபத்யே
சர்வ தர்மாம்ச ச ஸந்த்யஜ்ய சர்வ காமம்ஸ் ச அக்ஷரான் லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணம் தேவ்ரஜம் விபோ -என்று
இதர உபாய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாகவும்
புருஷகார புரஸ்சரமாகவும் பிரபத்தியை பிரயோகிக்கையாலும்
ஸ்ருதியும்
தத் உப ப்ரும்ஹணம் பண்ணின ரிஷிகளும்
இத்தை ஆதரித்த அளவன்றியே ஆப்த பரிக்ரஹமும் அதிசயித்து இருக்கையாலே பிரபத்தியே சர்வ அதிகாரமான உபாயம்

அப்படியே சாஸ்திரங்களில் புத்ர பசு அந்நாதிகளை புருஷார்த்தங்களாகச் சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும் –
அவை அல்பமாய் அஸ்திரமாய் அநேக தோஷ துஷ்டமாய் துக்க பஹுளமாய் இருக்கையாலும்
ஸ்வர்க்காதி போகங்களை பார்த்தால் –
ஸ்வர்க்கேபி பாத பீதஸ் யக்ஷயிஷ்ணோர் நாஸ்தி நிர்வ்ருதி -அசந தோஷஸ் ச பவதி தருஷ்ட்வாதிப்தாம் பர ஸ்ரீ யம்
ஸூக வ்யாப்தம் நஸ்கா நாம் ஸஹஸா பத நமதத -ஸூபஸ்ய கர்மன க்ருத்ஸனம பலம் தத்ரோப புஜ்யதே
ந சாந்யத் க்ரியதே பூயஸ் சோத்ர தோஷோ மஹாந பூத -அத ஸிரோ ப்ர்த் த்ருஸ்யந்தே நாரகைர் திவி தேவதா
தேவாஸ் சாதோ முகாந் சர்வாந்த பஸ்யந்தி நாரகான்-இத்யாதிகளாலே
கூட இருந்து ஸூக அனுபவம் பண்ணுகிறான் ஒருவன் புண்ய ஷயத்திலே அடித்துக் கொண்டு விழக் கண்டு தனக்கும் நடக்கும் என்றும்
அதிசயித்த ஸூக அனுபவம் பண்ணுவாரைக் காணாத் தன்னுடைய ஸூக அனுபவம் துச்ச அனுபவ சமமாய்த் தோற்றும் என்றும்
பூர்வார்ஜித புண்ய பலம் அனுபவிக்குமது ஒழிய புண்யாந்தரம் ஆர்ஜிக்கப் போகாமையாலே
புண்ய க்ஷய நிபந்தமான ஸூக க்ஷய பயம் நடக்கும் என்றும்
நாரகிகளுடைய துஸ்சக துக்க அனுபவ தர்சனத்தாலே பரிதபித்தராவர்கள் என்றும் ஹிரண்ய ராவணாதிகளுக்குப் பயப்பட்டு
தேவ சரீரத்தைப் பொகட்டு மனுஷ்ய சரீரத்தை பரிக்ரஹித்து பூமியிலே திரிவார்கள் என்றும்
அதிதேவதை தான் துஸ் சீல தேவதை யாகையாலே ஸ்வ தத்த பலம் அனுபவம் சஹியாமையாலே யயாதியை த்வம்ச என்று
தள்ளினால் போலே தள்ளும் என்றும் சொல்லுகையாலும்
ப்ரஹ்மாதி பீபிலி அந்தமாக சகல சேதனரும் கர்ம ஜெனித சம்சார வச வர்த்திகளாய்க் கொண்டு பகவந் மாயா ரூபமான
சம்சாரத்திலே மக்நராய்க் கொண்டு நிரந்தர துக்க அனுபவம் பண்ணுவார்கள் என்றும்
பிரம்மா பத அனுபவம் பண்ணுகிறான் ஒருவன் ஷூத் பீடாதிசயத்தாலே இஹ லோகத்தில் வந்து ஸ்வமாமசத்தை பஷித்துப்
பின்னையும் போய் இருக்கும் என்று எழுதுகையாலும்
இப்படி இவை நரக ஸ்தானீயங்கள் என்றும் சொல்லுகையாலும் ஸ்வர்க்காதி போகங்களும் அல்பமாய் அஸ்திரமாய்
துக்கோதர்க்கமாய் துக்க மிஸ்ரமாய் ஸ்வரூப அநநு ரூபமாய் இருக்கையாலே அபுருஷார்த்தங்கள் என்று சொல்லி

அதுக்கு மேலே ஆத்ம அனுபவ ரூபமான மோக்ஷ ஸூகத்தைப் பார்த்தால் -அளவில்லாச் சிற்று இன்பம் -என்கிறபடியே
ஸ்வர்க்காதி போகத்தை அதிசயித்து இருந்ததே ஆகிலும் ஆத்ம கதமான சேஷத்வ அனுரூபம் இன்றியிலே –
ஞானத்துள் நின்று – என்கிறபடியே தத் விதுர ஞான மாத்ர அனுரூப ரசமாகையாலே சவ அலங்காரத்தோ பாதி அப்ராப்தமுமாய்
ஆத்ம வித்யா ஸூவாஸ்ரம விதவாயா இவா கல்பஸ் த்வய்ய பக்தஸ்ய நிஷ்பல -என்று
விதவை அலங்காரத்தோபாதி நிஷ்பலமுமாய் அவ்தயமுமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி

ஆக இப்படி புத்ர லாபாத் யாத்ம பிராப்தி பர்யந்தமானவை அபுருஷார்த்தங்கள் ஆகையால்
தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்னும் இடம்
சம்சார சாகரம் கோரம் அனந்த கிலேச பாஜநம்-த்வமேவ சரணம் ப்ராப்ய நிஸ் தரந்திம் மநீஷிண
சோத்வன பரமாப்னோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம்
நிரஸ்தாதிச யாஹ்லாத ஸூக பாவைக லக்ஷணா–பேஷஜம் பகவத் பிராப்தி
யேந யேந தாதா கச்சதி தேந தேந சக கச்சதி
ரசம் ஹ்யே வாயம் லப்த்வாநந்தீ பவதி
காமான் நீ காம ரூப்யநுசஞ்சரன்
நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி
ப்ரஹ்மணோ மஹிமாந மாப்நோதி
மம சா தர்ம்யம் ஆகதா
இமம் மா நவ மா வர்த்தம் நா வர்த்தந்தே
ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி
க்ரியதாம் இதி மாம் வத
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே
ஒளிக் கொண்ட சோதியுமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ
வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம்
தனக்கேயாக என்னைக் கொள்ளுமீதே
பணிமானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணி கொண்ட
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய்
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும்
உற்றேன் உகந்து பணி செய்து
அடியாரோடு இருந்தமை
வீடு பெற்ற
ஐகாந்திக நித்ய கிங்கர ப்ரகர்ஷ யிஷ்யாமி
கைங்கர்ய பிராப்தி அபேக்ஷையா
நித்ய கிங்கரோ பவ
நித்ய கிங்கரோ பவிஷ்யஸி
தவாநுபூதி ஸம்பூதா ப்ரீதி காரித தாஸதாம் –தேஹி –இத்யாதி பரஸ் சத வாக்யங்களாலே பஹு முகமாகச் சொல்லப்பட்டது

ஆகையால் ரக்ஷகத்வாதி குணோபேதனாய் அகார வாச்யனான சர்வேஸ்வரனுக்குச் சேஷ பூதனாய்
ததீய ஞானானந்த ஸ்வரூப ஸ்வ பாவனான ஆத்மாவுக்கு
சர்வ சேஷியாய் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய் -விலக்ஷனா விக்ரஹ உபேதனாய் –
ஸுந்தர்யாதி குண விசிஷ்டனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனுடைய ஸ்வரூப குணாதிகளை அனுபவித்து
அத்தாலே உண்டான ப்ரீதியாலே பண்ணப்படுவதான நித்ய கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் –
அதற்கு உபாயம் ஞான சக்த்யாதி குண விசிஷ்டனானவன் திருவடிகளே என்று சொல்லி –
அதிரிக்தமாய் இருபத்தொரு உபாய விசேஷத்தையும் சொல்லாமையாலே
இவையே சகல ஸாஸ்த்ர சாரதயா பிராமண ப்ரதிபாத்யங்கள் என்றதாயிற்று

ஆனால் ஏதத் வ்யதிரிக்த சாதன சாத்தியங்களை பஹு முகமாக ப்ரதிபாதிக்கிற பிரமாணங்களுக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில்
தர்ம அதர்மங்களும் பர லோகமும் பர தேவதையும் உண்டு என்று அறியாதே பர ஹிம்ஸா பரராய் நாஸ்திகராய் திரிகிற
பாமர சேதனருக்கு தத் ஞாபகமான சாஸ்திரங்களில் விஸ்வாசம் பிறக்கைக்காக -அவர்களுடைய ருசியைப் பின் சென்று
ஸாஸ்த்ர யுக்த பர ஹிம்ஸா ரூபையாய் இருக்கிற அபிசார கிரியையை விதித்தும் –
அதில் யுக்தமான பல தர்சனத்தாலே ஸாஸ்த்ர விஸ்வாசம் பிறந்து
அனந்தரம் தேஹாதிரிக்த ஆத்ம ஞானம் பிறக்கைக்காக சரீர வியுக்த ஆத்ம போகமாய் இருக்கிற பார லௌகிக ஸூகத்தையும்
தத் சாதன ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளையும் பூர்வ யுக்த பர ஹிம்ஸா நிஷேத பூர்வகமாக பிரகாசிப்பித்தும்
தேஹாதிரிக்த ஆத்மா என்று அறிந்த அளவிலே தத்காதமான பாரதந்தர்ய ஞானம் பிறக்கைக்காக பாரதந்தர்ய கைங்கர்ய ரூப
மோக்ஷ ஸூகத்தையும் தத் சாதனமான பக்தியையும் பூர்வ யுக்த பல சாதன நிஷேத பூர்வமாக விதித்தும்
அந்த பாரதந்தர்யத்தினுடைய யதாவத் தரிசன அர்த்தமாக பூர்வ யுக்த பல சாதன நிஷேத பூர்வகமாக பகவத் பிரீதி விஷய
ஏக ரஸத்வ -ததத் யந்தாதீநத்வ பிரபத்தி ரூபமான உபேய உபாயங்களை விதித்தும்
இப்படி ஸாஸ்த்ர விஸ்வாசமும்
தேஹாதிரிக்த ஆத்ம யாதாத்ம்ய ஞானம் பிறக்கைக்காக
இதர சாதன சாத்தியங்களை விதிக்கிறது ஆகையால் இந்த பிரமாணங்கள் ச பிரயோஜனங்கள் –

த்ரிவித சேதன ரக்ஷகனான ஈஸ்வரன் இந்த கிரமத்தைச் சிலர் விஷயத்தில் நிர்வகித்தும் –
இந்த கிரமம் ஒழிய இந்த ஸாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானத்தைச் சிலருக்கு கேவல கிருபையால் பிறப்பித்தும் போருகையாலே
இந்த நியதி ஸ்வ தந்த்ர ஈஸ்வர இச்சா நிபந்தநமே ஒழிய அபேக்ஷிதம் அன்று
அபேக்ஷிதமாகில்-பரஹிம்ஸா பரரான கண்டாகர்ணாதிகளுடைய மோக்ஷம் அநுப பன்னமாம்-சர்வருக்கு பரஹிம்சாதிகம் அநுஷ்டேயமுமாம்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன்
அவன் என்னுள் இருள் தான் அற வீற்று இருந்தான்
நின் பாதமே சரணாகத் தந்து ஒழிந்தாய்
உணர்வினுள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே
வைத்தேன் மதியால் -இத்யாதியாலே ஸ்வரூப புருஷார்த்த சாதனங்களுக்கு பிரகாசகன் அவன் என்றதோடு விரோதிக்கும்
ஆனால் இந்த கிரமம் நிஷ்பிரயோஜனம் ஆகாதோ என்னில்
உபயமும் ஈஸ்வர புத்தயா நியத விஷயங்கள் ஆகையால் நிஷ்பிரயோஜனம் ஆகாது
ஆனால் ஈஸ்வரனுக்கு வைஷம்யம் வாராதோ என்னில்
ஸ்வயமேவ நியத ஆகாரமாய் இருபத்தொரு வஸ்துவை அத்தைக் குலைத்து தன்னுடைய புத்த்யதீனமாக
நிர்வகித்த போது இறே வைஷம்யம் வருவது
அங்கன் இன்றியிலே சகலமும் ஸ்வாதீன ரூபமாகையாலே வைஷம்யம் வாராது
இந்தப்பிரகாரம் தான் அவனுக்கு ஸ்வ அபிமத பிரயோஜனமாய் இருக்கையாலே சா பேஷம் அன்று

ஆகையால் த்வயத்தில் சொல்லுகிற உபாய உபேயங்களை ஒழிந்த சகல சாதன சாத்தியங்களும் அத்யந்த விலக்ஷணமான
இந்த உபாய உபேயங்களிலே ஆரோபிக்கைக்காக பிரவ்ருத்திக்கிறது ஆகையால்
இவற்றை சகல ஸாஸ்த்ர சாரம் என்னக் குறை இல்லை

இப்படி ஸ்ருதிகளும் -ரிஷிகளும் -ஆழ்வார்களும் -ஆச்சார்யர்களும் -விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
நிரதிசய ஸூக ரூபமான புருஷார்த்தத்தைப் பெற்று உஜ்ஜீவிக்கைக்கு உபாயம்
லோகாநாம் பரமோ தர்ம
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம்
நல்லறமானவும் நால்வேத மாத்தவமும் நாரணனே யாவது -என்று சொல்லப்படுகிற சித்த உபாயம் என்று
அறுதி இடுகையாலே நமக்கும் இவ்வுபாய விசேஷம் ஆதரயணீயமாகக் கடவது

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-நமஸ் சப்தார்த்தம் —

August 16, 2019

ஸ்ரீ பிரணவத்தாலே
பகவத் ஸ்வரூபம் என்ன
சித் ஸ்வரூபம் என்ன
தத் சம்பந்த ஸ்வரூப விசேஷம் என்ன
உபாய ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் என்ன –இத்யாதிகளான சகல அர்த்தங்களும் சொல்லப்படுகிறது –
ஆகையால் சகல சாஸ்த்ரா ஸங்க்ரஹம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதி பன்னமாகச் சொல்லிற்று ஆயிற்று

————–

அநந்தரம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தம்
இப்படி சேஷபூதனான ஆத்மாவினுடைய அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியைப் பண்ணா நின்று கொண்டு
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தியையும் –
தத் ஸித்தமான அந்நிய சேஷத்வ அபாவத்தையும்-
ஸ்வ கதமான ஸ்வாமித்வ சேஷித்வங்களினுடைய ராஹித்யத்தையும்
தத் பலிதமான பாரதந்தர்யத்தையும்
தத் பர்யவசான பூமியான ததீய சேஷத்வத்தையும்
பரதந்த்ர ஸ்வரூபத்துக்கு அனுரூபமான உபாயத்தையும் சொல்லுகிறது –

பிரதம அக்ஷரமான அகாரத்தை பிரதமம் விவரியாதே பிரதமம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தம் ஆகைக்கு அடி என் என்னில் –
இம்மந்திரம் தான் ஆத்ம ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதன பரமாகையாலே உகார யுக்தமான பகவத் வ்யதிரிக்த
அந்நிய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி மாத்ரத்தாலே ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய பூர்த்தி பிறவாமையாலே
தத் பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி பண்ணுகை அநந்தரம் பிராப்தம் ஆகையால்
தத் வாசகமான நமஸ் சப்தம் முற்பட வேண்டுகையாலும்
ஸ்வரூபத்தை ததீய சேஷத்வத்தை பர்யந்தமாக அனுசந்தித்து தத் அனுரூப புருஷார்த்த சிஷை பண்ண வேண்டுகையாலே
ததீய சேஷத்வ வாசகமான நமஸ் சப்தம் புருஷார்த்த பிரார்த்தனா வாசகமான நாராயண பதத்துக்கு முன்னேயாக வேண்டுகையாலும்
இப்பதத்தில் சொல்லுகிற ஸ்வரூப உபாய வர்ணம் ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக வேண்டுகையாலும்
பிரணவத்தில் சொல்லுகிற பிரகாரத்வ ரஷ்யத்வ சேஷத்வ தத் அநந்யார்ஹத்வ ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வ
ஞான குணகத்வாதிகளுடைய ஸ்வார்தததை ஸ்வாதீநதை -இவற்றினுடைய நிவ்ருத்தியையும்
மேலே நாராயண பதத்தில் சொல்லுகிற புருஷார்த்த ஸ்வரூப கைங்கர்யத்தில் வருகிற
ஸ்வ கீயத்வ ஸ்வ ஸ்வாரஸ்யாதி நிவ்ருத்தியையும் பண்ணும் போதைக்கு காகாஷி நியாயத்தாலே
இது நடுவே கிடக்க வேண்டுகையாலும் பிரதமம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தமாகக் கடவது –

இந்த நமஸ் சப்தம் தான் ந என்றும் ம என்றும் இரண்டுபதமாய் இருக்கும் –
இதில் மகாரம் மந ஞாநே -என்கிற தாதுவிலே ஷஷ்ட்யந்த வசனமாய் -தாத்வர்த்தம் ஞாத்ருத்வம் ஆகையால்
எனக்கு என்கிற அர்த்தத்துக்கு வாசகம் ஆகிறது –
இங்கு விஷய நியமம் பண்ணாமையாலே –
சேநஸ் யயதாமம்யம் ஸ்வஸ்மிந் ஸ்வீயேச வஸ்துநி–மம இத்யஷரத் வந்த்வம் ததாமம் யஸ்ய வாசகம் –
அநாதி வாசநா ரூடமித் யாஜ்ஞா ந நிபந்தநா -ஆத்மாத்மீய பதார்த்தஸ் தாயா ஸ்வா தந்தர்யஸ் வதாமதி -என்கிறபடியே
அநாதி கால ஸஹிதமான விபரீத ஞானம் அடியாக வுண்டாமதாய் –
மமாஹம் மமேகம்-என்று கொண்டு ஸ்வ கதமாகவும் ஸ்வ கத கீயமாகவும் கிடக்கிற மமதா முகேன ஸ்வரூப விருத்தமாய்
நிவர்த்த்யமான அஹங்கார மமகாரங்களைச் சொல்லுகிறது

நிஷேத வாசியான நகாரம் அத்தை நிஷேதித்து
நாஹம் மம ஸ்வ தந்த்ரோஹம் நாஸ்மீத்யஸ் யார்த்த உசயதே-நமே தேஹாதிகம் வஸ்து ச சேஷ பரமாத்மந –
இதி புத்தயா நிவர்த்தந்தே தாஸ்தாஸ் ஸ்வீயா மநீஷிதா –அநாதி வாசநா ஜாதைர் போதைஸ் தைஸ் கைர் விகல்பிதை-
ரூஷி தம்யத் த்ருடம் சித்தம் ஸ்வா தந்தர்ய ஸ்வ தவ தீமயம் -தத் தத் வைஷ்ணவ சார் வாத்ம்ய பிரதிபோத சமுத்தயா –
நம இத்ய நயா வாசாநஞாஸ்வஸ் மாத போஹ்யதே-என்றும்
யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஸ்வ ஸ்வ கீய பகவத் சேஷத்வத்தை த்ருடீ கரியா நின்று கொண்டு ஸ்வ அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுகிறது

இதில் அஹங்கார நிவ்ருத்தியால் ஸ்வ சேஷத்வ அபாவம் சொல்லிற்று –
மமகார நிவ்ருத்தியாலே ஸ்வாமித்வ சேஷித்வங்களினுடைய ராஹித்யமும்
ஸ்வ கீய வியாபாராதிகளுடைய ஸ்வ அதீனதா நிவ்ருத்தியும் பலிக்கையாலே–
இத்தாலே ஸ்வ ஆராதத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யங்களினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று –

ஆக நமஸ் ச பதத்தாலே
தவ்யக்ஷரஸ் து பவேந் ம்ருத்யு
மமேதி த்வ யக்ஷரோ ம்ருத்யு
யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -என்றும் ஆத்மாவுக்கு நாசகமான அஹங்கார மமகாரங்களை நிவர்த்திப்பித்து
த்ரயக்ஷரம் ப்ரஹ்மண பதம்
நமமே திசை சாஸ்வதம்
அஹம் அபி ந மம பகவத ஏவாஹம் அஸ்மி
யா காஸ்சந க்ருதயோ மம பவந்தி தாஸூம மதா நாஸ்தி பகவத ஏவதா-என்று
ஆத்ம உஜ்ஜீவனமாய் இருக்கிற சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்களைச் சொல்லுகிறது
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சேஷமாய் ஞாதாவாய் இருக்கையாலே பிரதமம் சேஷத்வ வாசியான பதம் உதித்தால் போலே
அஹங்காராதிகள் நிஷேத்யமாய் இருக்கையாலே இங்கும் நிஷேத்யத்துக்கு முன்னே நிஷேதம் முற்படுகிறது

கீழே அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் சொன்ன போதே ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யம் நிவ்ருத்தம் அன்றோ என்னில்
பார்யைக்கு பர்த்தரு சிசுரூஷணம் ஸ்வரூபமாய் -அது அவனுக்குப் போக்யமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
போக ரசத்தில் தனக்கும் அன்வயம் உண்டாய்
பதிம் யா நாதி சரதி மநோ வாக் காய கர்மபி சா பர்த்த்ருலோகா நாப்நோதி சதபிஸ் சாத்வீதி சோஸ்யதே -என்று
அந்த சிசுருஷணம் தான் பர்த்த்ரு லோக பிராப்திக்கு ஸாதனமாய் இருக்கையாலே
சேஷ பூதையானவளுக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் அநுவிருத்தமாயிற்று
உபாசகனுக்கு பகவச் சேஷத்வ ஞானம் பிறந்து -கைங்கர்ய ருசியும் நடந்து போரா நிற்கச் செய்தேயும்
ப்ராப்ய பிராப்தி சாதனம் ஸ்வ பிரவ்ருத்தி ரூப கர்மாதிகளாகையாலே
பகவச் சேஷமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் அநுவிருத்தமாய்ப் போந்தது

அங்கன் இன்றியிலே ஸ்வரூப புருஷார்த்தங்கள் ஸ்வ கதம் அல்லாதவோபாதி
ஸ்வ ரக்ஷணார்த்த வியாபாரமும் ஸ்வ கதமல்ல என்றதாயிற்று –
அது ஸ்வரூபம் பரகதம் -விரோதி பரகதம் -புருஷார்த்தம் பரகதம் என்கிற பிரதிபத்தி ஸ்வ கதம் -அதுவும் பராதீனம் -என்கிற
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை இவ்விடத்தில் அனுசந்தேயம்

அதவா
சேஷமான வஸ்து ஞாதாவாய் இருக்கும் என்று மகாரத்தாலே சொல்லுகையாலே
அந்த ஞானத்தாலே ஹித அஹித விஷயீகாரம் உண்டாய் -அத்தாலே ஹித ரூப கிரியை பண்ணிக் கொண்டு
நமஸ் சப்தம் அது அடியாக வருகிற ஸ்வா தந்தர்யத்தை நிஷேதிக்கிறது என்னவுமாம்
ஆகையால் அங்கு பகவத் சேஷத்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று
இங்கு அந்த சேஷத்வத்தினுடைய ஸ்வ அதீன நிவ்ருத்தியையும்
சேஷிபூத பகவத் ரக்ஷகத்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தியையும் பண்ணுகிறது –
சேஷபூதனான சேதனன் ஸ்வ ரக்ஷணத்தினின்றும் நிவ்ருத்தமானால்
சேஷியான ஈஸ்வரன் ரக்ஷகனாய் அறுமாகையாலே ஈஸ்வரனுடைய உபாய பாவம் அர்த்தமாகாது தோற்றுகிறது
ஆக இப்படி சேதன ஸ்வரூபம் -பகவத் ஏக சேஷமுமாய் -பகவத் ஏக ரஷ்யமுமாய் இருக்கையாலே
பகவத் கதமான குணங்களோபாதி ப்ராப்யத்வ பிரதிபத்தி பண்ணலாய் இருக்கிறது –
அவன் குணங்களோபாதி அவன் அபிமானத்திலே கிடக்கையாலே என்றபடி

இவ்வர்த்தத்தை -அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும் ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள்
துவரைப் பிரானுக்கே சங்கல்பித்துத் தொழுது வைத்தேன் -என்று ஸ்ரீ நாய்ச்சியாரும் அருளிச் செய்தார்
இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்தம் சத்தா நித்யம் பிரியாஸ் தவது கேசந தேஹி நித்யா -நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர
நிஜ ஸ்வரூபா பாவத்க மங்கள குணாஹி நிதர்சனம் – என்று பகவத் ப்ரீத்தி விஷய பூதராய்க் கொண்டு தத் அபிமான
அந்தர்ப் பூதரானவர்கள் அவன் குணங்களோபாதி ப்ராப்யபூதர் என்னும் அர்த்தத்தை ஸ்ரீ ஆழ்வானும் அருளிச் செய்தார்
குணங்களோபாதி பரதந்த்ரங்களாகச் சொல்லுகையாலே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹர் என்னும் இடம் சொல்லிற்று ஆயிற்று
இஷ்ட விநியோக அர்ஹத்வமாவது -அவன் கொடுத்ததற்கு ஸ்வம்மாம் படி இருக்கை இறே –
அப்போது இறே பாரதந்தர்யம் ஸித்திக்கும்-ஆகையால்
அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -என்றும்
யா ப்ரீதிர் பஹுமானஞ்ச மய்ய யோக்யா நிவாஸிநாம் -மத ப்ரீயார்த்தம் விசேஷேண பாதேசா நிவேதயதாம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே சேஷிபூத பகவத் ப்ரேரிதமாய் சேஷபூத சேதன பாரதந்தர்ய பூர்த்தி ஹேதுவாய் இருக்கிற
ததீய சேஷத்வம் இப்பதத்தில் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

பகவத் சேஷத்வ பூர்த்தி ததீயா சேஷத்வத்தாலே யாகில் அது கீழ்ச் சொன்ன
பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷத்வத்தோடு விருத்தமாகாதோ என்னில்
இந்த ததீய சேஷத்வம் சேஷியான ஈஸ்வரனுடைய நியோக நிபந்தமாய்க் கொண்டு சேஷத்வ காரியமாய் வருகிறது ஆகையால்
பதிவ்ரதையானவள் பர்த்த்ரு நியோகத்தால் தத் பந்து சிசுருஷணம் பண்ணினால் பர்த்த்ரு பிரியகரமாய்க் கொண்டு
பாதிவ்ரத அபிவிருத்தியாமாப் போலே
அநந்யார்ஹ சேஷத்வ அபி விருத்தி ஹேதுவாமது ஒழிய தத் விருத்தமாகாது –
ஆனாலும் உத்தம புருஷஸ் த்வநய-என்கிற நியாத்தாலும்
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன்
இல்லதும் உள்ளதும் அவன் உரு -என்கிறபடி சேதன அசேதன விஸஜாதீயன் ஆகையாலும்
ததீயரே யாகிலும் அந்யத்வம் வாராதோ என்னில்
அநந்யாஸ் சிந்தயந்த -என்கிறபடியே இவர்கள் தான் அவனுக்கு அப்ருதக் சித்த விசேஷண ஞானவான்களாய்க் கொண்டு
அந்யன் அன்றிக்கே இருக்கையாலும்
ஞானீத்வாத்மைவ -என்றும் -பத்தராவியை என்றும் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமான தச் சேஷத்வ ஞானம் உடையவர்கள்
சர்வாத்ம பூதனான தனக்கும் ஆத்ம பூதராகச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபிப்பிராயத்தாலே
ஆத்ம சரீரங்களுக்கு அந்யத்வம் வாராது

இந்த ததீய சேஷத்வம்
ஸ்வேச்சயைவபரே சஸ்யதா ததீன்ய பலாத்துந-பகவத் பக்த சேஷத்வம் ஸ்வேச்சயாபிக்வசித் பவேத் -என்கிறபடியே
சேஷ பூதனான தன்னுடைய அதீனமானது அல்லாதாப் போலே -சேஷ பூத பிரதிசம்பந்தி நியோக அதீனமாக அன்றிக்கே
இதி ஸ்வோக்தி நயாதேவ ஸ்வ பக்த விஷயே பிரபு-ஆத்மாத்மீயஸ்ய சர்வஸ்ய சங்கல்பயதி சேஷதாம் –
அந்யோந்ய சேஷ பாவோபி பர ஸ்வா தந்தர்ய சம்பவ -தத் தத் ஆகார பேதேந யுக்த இத் யுப பாதிதம்-என்கிறபடியே
சேஷியான ஈஸ்வரனுக்கு ப்ரீதி விஷய பூதரானவர்களைப் பற்ற தத் ப்ரேரிதமாய்க் கொண்டு வந்தது ஆகையால்
இஷ்ட விநியோக அர்ஹதா லக்ஷணமான அநந்யார்ஹ சேஷத்வ கார்யம் அத்தனை ஒழிய அத்தோடு விருத்தம் அன்று

ஸ்வ ப்ரிய விஷய பூதரைப் பற்ற சேஷ பூத சேதனரை சேஷமாக்கி அது அடியாகத் தான் ப்ரியதமனாய் இருக்கும் என்கையாலே
தத் ப்ரீதியே புருஷார்த்தமாய் இருக்கும்
அவர்களுக்கு அந்த ப்ரீதி ஓவ் பாதிகமாக மாட்டாது -அது தானே பிரயோஜனமாம் அத்தனை ஆகையால்
ததீய சேஷத்வம் நிருபாதிகமாகக் கடவது
அங்கன் அன்றியிலே பகவச் சேஷத்வம் போலே ஸ்வத வருகை அன்றிக்கே பகவத் ப்ரேரிதமாய்க் கொண்டு
வருகையால் ஓவ்பாதிகம் என்னவுமாம்
பிரதிசம்பந்தி விஷயங்களினுடைய புத்த்ய அதீனமாக ஏக காலீனமாக ஏக ஆஸ்ரயஸ்தமாய் வருகிற சேஷ சேஷி பாவம்
ஆஸ்ரய பேதேந யுண்டாகிறது ஆகையால் அன்யோன்ய ஆஸ்ரய தோஷம் இல்லாமையால்
இந்த ததீய சேஷத்வம் உப பன்னம் என்றதாயிற்று

ஆக இந்த நமஸ் ஸப்தத்தாலே
அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியும்
நிவ்ருத்தமான ஸ்வரூபத்தினுடைய அத்யந்த பாரதந்தர்யமும்
பாரதந்தர்ய காஷ்டையான ததீய சேஷத்வமும்
பாரதந்தர்ய அனுரூபமான உபாயமும் ஆகிற நாலு அர்த்தமும் சொல்லிற்று

ஆனாலும் இது அநந்ய சரணத்வ பிரதானமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில்
கீழே ஆர்த்தமாக உபாய பாவம் சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும் அவ்வளவில் பர்யவசியாதே
யஸ் ச தேவோ மயா த்ருஷ்டா புரா பத்மா யதேஷண -ச ஏஷ ப்ருது தீர்க்காக்ஷஸ் சம்பந்தீ தே ஜனார்த்தன –
ஸர்வேஷா மேவ லோகா நாம் அபி தாமாதா ச மாதவ -கச்ச த்வமே நம சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -என்று
சர்வ லோகங்களுக்கும் ப்ரிய ஹிதங்களை நடத்திக் கொண்டு போருவான் ஒருவன் ஆகையால் எல்லாருக்கும் மாதாவுமாய் பிதாவுமாய்
உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணன்-என்கிறபடியே
அந்த பிரிய ஹிதை பரதைகள் எல்லாம் தோன்றும்படி பத்மாய தேஷணனாய் இருப்பான் யாவன் ஒருவன் –
அவன் ஒரு தேவன் என்னால் முன்னாள் காணப்பட்டான் -அந்த ஜனார்த்தனன் ப்ருதுதீர்க்காஷனாய்க் கொண்டு
உங்களுக்கு சம்பந்தியாய் இருக்கிறான் -அவனைச் சரணம் புகுருங்கோள் என்று உபதேசிக்க
அனுஷ்டான வேளையில் -ஏவ முக்தாஸ் த்ரய பார்த்தாயமவ் ச பரதர்ஷப-திரௌபத்யா சஹிதாஸ் சர்வே நமஸ்சக்ருர் ஜனார்த்தனம் -என்று
இப்படி சொல்லப்பட்ட பாண்டவர்கள் ஐவரும் திரௌபதியோடே கூடிக் கொண்டு நமஸ்ஸைப் பண்ணினார்கள் என்கிற
ஸ்தான பிரமாணத்தாலும் உபாய வாசமாகச் சொல்லுகையாலும்
பநதா நகா உத்திஷ்டோ ம ப்ரதா உதீர்யதே-விஸர்க்க பரமே சஸ்து தத ரார்த்தோயம் நிரூப்யதே-அநாதி பரமே
சோயஸ் சக்தி மாநசயுத பிரபு -தத் ப்ராப்தயே பிரதாநோயம் பந்தா ந மந நாமவாந் -என்று
பகவத் பிராப்திக்கு கர்ம ஞானாதிகளில் காட்டில் பிரதான உபாயமாக பகவத் விஷயத்தைச் சொல்லுகிறது
நமஸ் சப்தம் என்று நிர்வகிக்கையாலும்
இவ்வுபாய அங்கமான ஸ்வ பிரவ்ருத்தி தியாகத்தை ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி முகேன
இந்த நமஸ் ஸப்தத்திலே சொல்லுகையாலும் இந்த நமஸ் சப்தம் அநந்ய சரணத்வ பிரதானமாகக் கடவது

ஆக நமஸ் சப்தத்தால்
ஸ்வரூப விருத்தமான அஹங்கார மமகாரங்களினுடைய நிவ்ருத்தியும்
நிவ்ருத்தமான ஸ்வரூபத்தினுடைய அத்யந்த பாரதந்தர்யமும்
இந்த பாரதந்தர்ய காஷ்டையான ததீய சேஷத்வமும்
பரதந்த்ரனுக்கு அனுரூபமான உபாயமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ஆக பிரணவத்தால் ஸ்வரூபம் சொல்லி
நமஸ் சப்தத்தால் ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-உகாரார்த்தம்/ மகார்த்தம் /பிரணவார்த்தம்–

August 16, 2019

அநந்தரம் -உகாரம் -ததே வாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூர்யஸ் தது சந்த்ரமா -என்று
ஏவகாரத்தையும் உகாரத்தையும் பர்யாயமாகச் சொல்லுகிற ஸ்தாந பிரமாணத்தாலே அவதாரணார்த்தமாய்க் கொண்டு
இந்த சேஷத்வ விரோதியான அநந்யார்ஹதையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்று அவதரிக்கிறது –

சர்வாதிகனான அகார வாச்யனுக்குச் சேஷமான வஸ்துவுக்கு அந்நிய சேஷத்வ யோக்யதை
இல்லையாய் இருக்க இந்த ப்ரஸஜ்ய ப்ரதிஷேதம் ஏது என்னில்
லோகத்தில் ஒருவனுக்கு சேஷமான கிருஹ ஷேத்ராதிகள் பிறருக்கு அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
ஹிரண்யம் குண்டலாய -என்று இருக்கச் செய்தேயும் கடக மகுடாதிகளுக்கும் அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
மாத்ரு தேவோ பவ பித்ரு தேவோ பவ ஆச்சார்ய தேவோ பவ -என்று ஒருவனுக்கு
அநேக விஷய சேஷத்வத்தை விதிக்கக் காண்கையாலும்
அப்படியே ஈஸ்வரனுக்கு இவ்வாத்மா வஸ்து சேஷமாம் இடத்தில் அந்யர்க்கும் சேஷமாய் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷமாய் இருக்குமோ
என்று சங்கை பிறக்க அந்த சங்கையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்கிறது

சேஷத்வமாகில் அநந்யார்ஹமாய் இருக்கும் என்கிற நியமம் ஆகில் ஷேத்ராதி விஷயமாக அநயார்ஹம் ஆவான் என் என்னில்
அங்கு ப்ருதுக் ஸ்திதி யோக்யமான த்ரவ்யம் ஆகையாலே க்ரய விக்ரயாதிகளாலே அந்யார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை யுண்டு –
இங்கு ப்ருதக் ஸ்தித்ய யோக்ய த்ரவ்யம் ஆகையாலே அநயார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை இல்லை –
எங்கனே என்னில்
க்ஷேத்ரம் க்ரய விக்ரய அர்ஹமாகையாலும் -புத்ரன் க்ரய விக்ரய அர்ஹனுமாய்–மாதா பிதாக்களுக்கும்
அநேக தேவதைகளுக்கும் சேஷமாய் இருக்கையாலும் –
பார்யை பாணிக்ரஹண பூர்வ காலத்திலே மாதா பிதாக்களுக்கு சேஷமாயும் -அநந்தரம்
சோம கந்தர்வாதிகளுக்கும் சேஷமாயும் சரீர அவதியாயும் உபேஷா அவதியாயும் இருக்கையாலும்
தேகமும் பார்யா சரீரம் பர்த்தாவுக்கு சேஷமாய்- பர்த்ரு சரீரம் தேவாதிகளுக்கு சேஷமாய்
க்ரய விக்ரய யோக்யமாய் இருக்கையாலும்
குணமும் நிராஸ்ரயமாக நில்லாதே ஓர் ஆஸ்ரயத்தைப் பற்றி நிற்கையாலே ஸ்வ ஆஸ்ரய சேஷியான வ்யக்திக்குத்
தானும் சேஷமாகையாலும் க்ஷத்ர புத்ர தார தேஹ குணாதிகளுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை –
குண்டல அபிமானியான ஹிரண்யமும் கர்த்தாவினுடைய ருசி விசேஷத்தாலே கடகாதிகளுக்கும் யோக்யமாகையாலே
அதுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை
மாத்ரு தேவோபவேத்யாதிகளும் அநேக விஷய விதியாகையாலே அந்த விஷய பூதனானவனுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை

இங்கு அப்படி இன்றியிலே
நததஸ்தி விநாயத்ஸ்யாந் மயாபூதம் சராசரம்
தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இல்லையே -என்று ப்ருதக் ஸ்திதி யோக்யம் அன்று என்கையாலும்
ப்ருதக் ஸ்திதி சொன்னபோது ஈஸ்வரனுடைய சர்வ பிரகாரித்வாதிகள் பக்ந மாகையாலும்
ஆத்மை வேதம் சர்வம்
ப்ரஹ்மை வேதம் சர்வம் -என்று சாமான்யாதி கரண்யத்தாலே சரீராத்ம பாவ சம்பந்தத்தைச் சொல்லி
தத் ஸஹிதமான சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை ஆத்மய்வ என்று அவதரித்துக் கொண்டு அசாதாரணமாகச் சொல்லுகையாலும்
ஸ்வத்வ மாத்மநி சஞ்ஜாதம்
தாச பூத
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரேஸ் ஸ்வாம் யம் ஸ்வபாவம்
குல தொல் அடியேன்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர்-இத்யாதிகளாலே
இந்த சேஷத்வத்தை நிருபாதிகமாகவும் அநந்ய சாதாரணமாகவும் ஸ்வா பாவிகமாயும் சொல்லுகையாலும்
இப்படி சேஷமான வஸ்து ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய் ஞான குணகமாய் இருக்கும் என்று மேலே யுக்தமாகையாலும்
க்ரய விக்ரய அநர்ஹம் -அசாதாரணம் -நிருபாதிகம்-நித்யம் -ஓவ் பாதிக தேஹ வ்யாவ்ருத்த சரீரம் –
குணி என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம்

ஆகையால் க்ஷேத்ர புத்ர தார தேஹாதிகளில் போலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ஹேதுவான
க்ரய விக்ரய அர்ஹத்வ சாதாரணத்வ ஓவ் பாதிகத்வ அநித்யத்வங்கள் இவ்விடத்தில் இல்லாமையாலே
இங்கே அந்நிய சேஷத்வ சங்கையே பிடித்தில்லை
பூர்வ யுக்தமான ப்ருதக் ஸ்தித்யநர்ஹதையாலும் -அசாதாரணதையாலும் -மாத்ரு தேவோ பவேத்யாதிகளில் சொல்லுகிற
அநேக சேஷத்வத்துக்கு உதயம் இல்லை –
குண்டல அர்ஹமான ஹிரண்யத்தினுடைய ஸ்வாம் யதீனமான மகுடார்ஹத்வம் இங்கும் சேஷ்ய தீனமாக யுண்டாக
சேஷத்வம் சேஷி பூத பகவந் நியோகாதீனமாக வருகிறது ஆகையாலே
பகவத் சேஷத்வமே அத்தனை ஒழிய அந்நிய சேஷத்வம் அன்று

இப்படி அந்நிய சேஷத்வ சங்கை இல்லாமையாலே தந் நிவ்ருத்த அபேக்ஷை இல்லை என்றிட்டு
தத் வாசகமான உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை ஆகாதோ என்னில்
இப்படி சேஷபூதனாகச் சொல்லுகிற சேதனன் கர்ம ஹேதுகமாக உத் பன்னமான சரீரஸ்தனாய் இருக்கையாலே
அந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பிதாக்கள் என்ன –
அந்த சரீரத்தைப் பற்ற உண்டான வர்ணாஸ்ரம நிபந்தனமாக வருகிற க்ரியா பிரதி சம்பந்திகளான அக்னி இந்த்ராதி தேவதைகள் என்ன –
இவர்களைப் பற்றி வருவதொரு கர்ம உபாதிக சேஷத்வம் உண்டாகையாலே
தந் நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிற உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை என்ன ஒண்ணாது

ஆனால் கர்ம ஹேதுக சரீரஸ்தனாய் இருக்கச் செய்தே தத் கார்யமான அந்நிய சேஷத்வத்தை நிவர்த்திக்கும்படி என் என்னில்
ஏவம் பூதனான சேதனன் விஷயமாக ஈஸ்வரன் நிர்ஹேதுக அங்கீ காரத்தைப் பண்ணி ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கையாலே
ஸ்வ ஆத்ம சரீரங்களில் உண்டான அத்யந்த பேத ஞானம் பிறந்து -அந்த சரீரத்தில் காட்டில் அந்யனாகத் தன்னை அனுசந்தித்து இருக்கையாலும்
ஸ்வரூப அனுகுணமாக ரக்ஷிக்கும் என்கையாலே ஸ்வரூப விருத்த கிரியா ஹேதுவான கர்மத்தை நேராக நிவர்ப்பித்து
ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயத்தையும் பரிக்ரஹித்துப் போருகையாலும்
சரீர ஹேதுவாயும் க்ரியா ஹேதுவாயும் வருகிற அந்நிய சேஷத்வங்களை நிவர்ப்பிக்கக் குறை இல்லை

யாவா நர்தத உதபாநே சர்வதஸ் சம்ப்லுதோதகே -தாவான் சர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ் விஜாநத-என்று
ஆறு பெருகிப் போகா நின்றால் பிபாசிதனுக்கு ஸ்வ தாஹ சாந்தி மாத்ர ஜல பானமே அபேக்ஷிதமானால் போலே
சகல வேதங்களும் சகல அர்த்தங்களையும் சொல்லிற்றே யாகிலும்
க்ருஹஸ்த தர்மம் வனஸ்தனுக்கு த்யாஜ்யமானால் போலேயும் -அது தான் பிஷுவுக்கு த்யாஜ்யமாமால் போலேயும்
ஸ்வரூப பிரதானனாவனுக்கு சரீர பிரதாநாநனாவனுடைய கிரியை த்யாஜ்யமாகையாலும்
தேவர்ஷி பூதாத்மாந்ருணாம் பித்ரூணாம் ந கிங்கரோ நாயம்ருணீ சராஜந்-சர்வாத்மநாயஸ்
சரணம் சரண்யம் நாராயணம் லோக கூறும் பிரபன்ன –என்று
பகவத் சேஷத்வ உபாயத்வ ஞானமுடையவன் தேவதாந்தரங்களுக்கு கிங்கரனும் அல்லன்-ருணியும் அல்லன் என்றும்
ப்ரஹ்மசார்யேண ரிஷிப்ய-யஜ்ஜேந தேவேப்ய பிரஜயாபித்ருப்ய -என்று சொல்லுகிற
தேவர்ஷி பித்ரு பூத விஷயங்களான ரிணமோச நார்த்த க்ரியா நிபந்தனமாக வருகிற கிங்கரத்வத்தை
அந்த க்ரியா ஹேது பூதமான ரிணித்வ நிஷேத பூர்வகமாக நிஷேதிக்கையாலும்

யோவைஸ் வாமதேவதா மதியஜதே ப்ரஸ்வாயை தேவதாயை சயவதே நபராக பிராபநோதி பாபீயான் பவதி-என்று
யாவன் ஒருவன் ஸ்வரூப அனுரூபமான தேவதை ஒழிய யஜிக்கிறான் -அவன் அந்த தேவதையின் பக்கல் நின்று பிரஷ்டனாம் –
அவனுக்கு பரகதி பிராப்தியும் இல்லை -பாபிஷ்டனுமாம் என்கையாலும்
ஸம்ஸேவ்ய ஏகோ ஹரிர் இந்த்ரியானாம் சேவ அந்நிய தேவே வ்யபிசார ஏவ -அந்யோபி சேவ்யோயதி
தேவ சாமயாத் கோவாஹ் ருஷீ கேசபதாபிதா ந -என்று
சகல இந்த்ரியங்களாலும் சம்சேவ்யமாநனாய் இருப்பான் ஹரி சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் என்றும்
இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு தத் வ்யதிரிக்த தேவதைகளை சேவித்தான் ஆகில் பர்த்தரு சேஷமான சரீரத்தை
அந்நிய புருஷ உபயோகம் ஆக்கின ஸ்த்ரீக்கு வ்யபிசாரமே பலித்து பாதி வ்ரத்ய ஹானி யுண்டாமா போலே
ஹ்ருஷீகேசனுடையதான ஹ்ருஷீகங்களை அந்நிய விஷயம் ஆக்குகையாலே அந்த ஹ்ருஷீகங்களுக்கும் ஸ்வரூப ஹாநியாய் –
அவற்றுக்கு கரணியான தனக்கும் ஸ்வரூப ஹானி யுண்டாம் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு இந்த்ரியங்களுடைய
அந்நிய பிரதிசம்பந்தி காம கரத்வ நிஷேத பூர்வகமாக பகவத் பிரதி சம்பந்தி காமகரத்வத்தை விதிக்கையாலும் –
அந்நிய தேவதா பிரதி சம்பந்தகமாய் ஸ்வரூப விருத்தமான கர்மத்தினுடைய நிவ்ருத்தி
ஏவம் பூத ஞான விசிஷ்டனுக்கு ஸ்வத பிராப்தம் என்றதாயிற்று

சிலர் இதனுடைய அப்ராப்தத்வ சங்கையைப் பண்ணி தத் பரிஹாரார்த்தமாக இந்த கிரியைகள்
பகவத் பர்யவசான புத்தயா அநுஷ்டேயங்கள் என்றும்-
அந்த தேவதா நாமங்களை பகவந் நாமங்களாக புத்தி பண்ணி அனுஷ்டிப்பான் என்று சொல்லுவார்கள் –
அவற்றினுடைய விதான காலத்தில் -அக்னயே இந்த்ராய-என்று அக்னீ இந்திராதி தேவதைகளை பிரதிசம்பந்திகளாக
சில கிரியைகளை விதிக்கிறவோபாதி விஷ்ணவே என்று சர்வ வ்யாபகனான சர்வேஸ்வரனை
பிரதிசம்பந்தியாகச் சில கிரியைகளை விதித்தும் போரா நின்றது
அக்னீ இந்திராதி தேவதா பிரதிசம்பந்தி கிரியா தானே பகவத் பர்யவசாயியுமாய் -அந்த தேவதா நாமங்கள் தானே
பகவந் நாமங்களுமாகில் -விஷ்ணவே -என்று தனித்து விதிக்கக் கூடாது –
அதுக்கு மேலே அந்த கிரியைகளுக்கு தத் தத் தவேதா பிரதி சம்பந்திகத்வம் இல்லையாகில்
சர்வ கிரியைகளிலும் விஷ்ணவே என்று வியாபகத்வேந சர்வ விசேஷ்ய பூதனான
சர்வேஸ்வரனை பிரதி சம்பந்தியாக விதிக்க அமையும்
அங்கன் அன்றியிலே அந்தத் தேவதைகளையும் சர்வேஸ்வரனையும் தனித்து விதிக்கக் காண்கையாலே
அந்த விதிகளுக்கு பிரதிசம்பந்தி அந்த தேவதைகளாக வேணும் –
ஆகையால் அந்த தேவதைகள் தான் விசேஷணத்வேந சேஷபூதராய்க் கொண்டு தங்கள் ஸ்வரூபம் ஸித்தமாய் இருக்கச் செய்தேயும்-
நாம விசேஷணத்வேந சேஷபூதர் -அவன் விசேஷ்யத்வேந சேஷி என்ற ஞானம் இன்றியிலே –
தேவோஹம் ஸ்வ தந்த்ரோஹம் -என்று அகங்கார மமகார க்ரஸ்தராய் இருப்பார் சிலர் ஆகையாலே

பர்த்ரு சேஷபூதையான பார்யையானவள் ஆர்த்தவாதி தூஷிதை யானவன்று-அந்த பர்த்தாவோடு புத்ரர்களோடு வாசியற
சர்வர்க்கும் ஸ்பர்ச யோக்யதை இல்லாதாப் போலே-
பகவத் ஏக சேஷத்வ ஞானம் உடையாருக்கு தத் தத் தேவதா பிரதி சம்பந்திகமான கிரியைகள் த்யாஜ்யங்கள் ஆகையால் –
விதி விசேஷ்ய பர்யந்தமான போதும் இந்த நியாயத்தாலே விசேஷணத்துக்கு அஞ்ஞான நிபந்தமான அந்யத்வம் வருகையாலும்
பூர்வோக்த நியாயத்தாலே சம்யக் ஞான நிஷ்டனைக் குறித்து விதி இல்லாமையாலும்
சம்சய விபர்யய ரஹிதமாம் படி நிர்ஹேதுகமான லப்த ஞானரான ஆழ்வார் நீராய் நிலனாய் என்று தொடங்கி
சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ சரீரத்தை சாமாநாதி கரண்யத்தாலே அனுசந்தித்து -தமக்கு அனுபாவ்யத்தை நிர்ணயித்து அபேக்ஷிக்கிற இடத்தில்
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்திக் கொடியேன் பால் வாராய் -என்று அசாதாரண லக்ஷணமாய் இருந்துள்ள
சங்க சக்ர கதாதரமான விக்ரஹத்தோடே வர வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கையாலும்
யஞ்ஞத்திலே தீஷித்தவனுக்கு நித்ய கர்மங்கள் த்யாஜ்யமாம் போலே பகவத் உபாய நிஷ்டாவான்களுக்கு இவை த்யாஜ்யமாகையாலும்
ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானவான்களுக்கு தத் பிரகார அனுஷ்டானம் அநுப பன்ன மாகையாலே இது சொல்ல ஒண்ணாது

கர்ம ஹேதுக உத்பன்ன சரீரமே யாகிலும் இந்த ஞான அநந்தரம் கர்ம நிராச பூர்வக கேவல பகவதி சகா ஹேதுவான
சரீர ஸ்திதி யாகையாலே இந்த இச்சாஸ்ரயம் பகவத் விஷயம் ஆகையாலும் பூர்வ ஜென்ம மாதா பித்ரு சேஷத்வம்
அனந்தர ஜென்மத்தில் இல்லாதாப் போலே இந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பித்ரு விஷய சேஷத்வம்
இவனுக்கு இல்லாமை கீழ்ச் சொன்ன ஹேது சித்தம் ஆகையாலும் தந் நிவ்ருத்தி அத்யந்தம் பிராப்தம் என்னும் இடம் ஸூ நிஸ்சிதம்
சஹி வித்யா தஸ்தம் ஜனயதி தத் ஸ்ரேஷ்ட ஜென்ம
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் -என்றும்
இந்த ஞான உத்பத்தியையும் ஜன்மாந்தரமாகச் சொல்லிற்று இறே

ஞானம் பிறந்த அநந்தரத்திலே சரீர விமோசனம் பிறக்குமாகில் ஒருவருக்கும் இந்த ஞானம் பிறவாது என்றும்
இவனால் அநேக சேதனரை திருத்தலாம் என்றும்
இவனுடைய சரம சரீரமாகையாலே தனக்கு உண்டான ஆதார அதிசயத்தாலும் ஈஸ்வரன் தன இச்சையால் வைக்கும் என்று
பூர்வாச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்கையாலே பகவத் இச்சையே ஹேது என்னக் குறை இல்லை
ஆனால் துக்க ஹேதுவான வியாதியாதிகள் உண்டாவான் என் என்னில்-கர்ம பலன் தான் வியாதியாதி ரூபேணவும்-
தேவதாந்த்ர சேஷத்வ ரூபேணவும் –
தேச காலாதி நிபந்தமான சீதோஷ்ண ஆதிகள்-அன்ன பானாதி வாஞ்சை இத்யாதி ரூபேண வும் த்ரிவிதமாய் இருக்கும்

அதில் வ்யாதியாதிகள் தஜ் ஜெனித கிலேச அதிசயத்தாலே தத் ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூப விருத்த சரீரத்தில்
உபேக்ஷை பிறக்கைக்கு ஹேது வாகையாலே ஹிதபரனான ஈஸ்வரன் தத் ஹேதுவான கர்மத்தை நிஸ் சேஷமாக நிவர்த்திப்பன்
தேவதாந்த்ர சேஷத்வம் ஸ்வரூப விருத்தம் ஆகையால் ஸ்வரூப அனுகுண ரக்ஷணம் பண்ணுகிற ஈஸ்வரன்
தத் ஹேதுவான கர்மத்தினுடைய நிஸ் சேஷ நிவ்ருத்தியைப் பண்ணும்
தேச கால சீதோஷ்ண ஆதிகள் -அன்ன பானாதி வாஞ்சை இவை தேவதாந்த்ர சேஷத்வத்தோ பாதி ஸ்வரூபத்துக்கு
அத்யந்தம் விருத்தம் இன்றியிலே வியாதி யாதிகளோ பாதி சரீர உபேஷாதிகள் பிறக்கைக்கு ஹேதுவாகையாலே
தத் ஹேதுவான கர்மத்தை அவன் உபேக்ஷித்து இருக்கும் -ஆகையால் இச்சா ஹேதுவான சரீர ஸ்திதிக்கும் குறை இல்லை
அந்நிய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் அத்யந்தம் அனுப பன்னம்-

ஆக உகாரத்தாலே
சாஸ்த்ரீயமான அக்னீ இந்த்ரியாதி தேவதா அனுவர்த்த நத்தையும்
மாதா பிதாக்களுடைய அனுவர்த்த நாதிகளையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது
அங்கன் இன்றியிலே
இவ்வுகாரம் பகவத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தினுடைய நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுகிறது என்றும் அர்த்தம்
தத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தில் நிருபாதிக பிரசங்கம் இல்லாமையால் நிரஸ்தம்

ஆக
சர்வ காரண பூதனாய் -சர்வ ரக்ஷகனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய் -சர்வ சேஷியான அகார வாச்யனுக்கே
அநந்யார்ஹ சேஷம் என்றதாயிற்று –

————-

மகாரார்த்தம்-

அநந்தரம் மகாரம் –
இப்படி சேஷ பூதனாய் –
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணனாய் –
ஆனந்த ரூபா ஞான ஸ்வரூபனாய் –
அஹம் சப்த வாச்யனுமாய் –
ஞாத்ருத்வாதி குண விசிஷ்டனுமாய் –
ஸ்வயம் ப்ரகாசனுமாய்
அணு பரிமாணனான-ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில்
பூதாநி சக வர்க்கேண-இத்யாதியாலே தேஹ உபாதானமான பூத பஞ்சகங்களும் இந்திரியங்களும் -விஷயங்களும் –
மநோஹங்காரங்களும் தொடக்கமான -24-தத்துவங்களையும் ககாராதி பகாராந்தமான-24-அஷரத்தாலும் சொல்லி அநந்தரம்
ஆத்மா து சம காரேண பஞ்ச விம்ச ப்ரகீர்த்தித-என்று -25-வது தத்துவமான ஆத்மாவை -25-வது அக்ஷரமான மகாரத்தாலே
இவற்றில் காட்டில் வேறுபடச் சொல்லுகையாலே ஆத்மா தேஹாதி விலக்ஷணன் என்னும் இடம் சொல்லிற்று

ஆத்மா தான் தேஹாதி விலக்ஷணனான படி என் என்னில் –
தேஹமாகிறது -அவயவ சமுதாயமாகையாலே அந்த அவயவங்களுக்கு-என்னுடைய அவயவங்கள் என்று
அந்நியனாய் இருப்பான் ஒருவனுடைய மமதைக்கு விஷயமாகை ஒழிய அஹம் வியவஹாரம் இல்லாமையாலும்
ஒரு அவயவம் ஆத்மா என்னும் போதைக்கு தத்தத் அபாவத்திலும் அஹம் வியவஹாரம் உண்டாகையாலும்
அவயவங்கள் எல்லாம் தனித்தனியே ஆத்மாக்களாம் இடத்தில் ஆத்மபூதமாய் இருக்கிற பாதத்தில் உண்டான ஷதி
அந்யாத்மாவாய் இருக்கிற ஜிஹ்வை அறியக் கூடாமையாலும்
தேஹஸ் தாவதநாத்மாபி த்ருஸ்ய த்வாத் கடவச்சுபே -ஆத்மா த்ருஸ்யோமதோயஸ் மாத் ப்ரமாணை ரேவ ஸர்வதா –
ப்ரத்யஷேனோபலப் யந்தேயதைவாத்ர கடாதயா-ததோ பலப்யதே தேஹோப்யதோ நாத்மா பவேத்த்ருவம் -என்று
அசஷுர் விஷயம் என்று பிரமாணங்கள் சொல்லுகையாலே சஷுர் விஷயமான தேகம் ஆத்மாவாகக் கூடாது என்று சொல்லுகையாலும்
நானும் என்னுடைய உடம்பும் என்று அஹமர்த்த பூதனான ஆத்மாவைக் காட்டில் இதஹமர்த்த பூதனான
தேஹத்தைப் பிரியச் சொல்லுகையாலும் தேகத்தில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தம் என்னும் இடம் சித்தம் –

யா அஹமத்ராக்ஷம் ஸோஹம் ஸ்ப்ருசாமி-என்று தர்சன ஸ்பர்சங்கள் இரண்டுக்கும் ஒருவனே கர்த்தா என்று சொல்லுகையாலும்
நபவேச்சஷுரப்யாத்மா கரணத்வாத் ப்ரதீபவத்-ததாத்மாந பவத் யன்யா நீந்த்ரியாண் யபி சோபநே -என்று
சஷுராதிகளைப் போலே பதார்த்த தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாகச் சொல்லுகையாலே
கரண பூதமான இந்த்ரியங்களில் காட்டில் கர்த்ரு பூதமான வாதமா வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
ஆத்ம சந்நிதியும் உண்டாய் இந்திரியங்களுக்கு விஷய ஸ்பர்சமும் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அந்தக்கரண அபாவத்தாலே விஷய ஞானம் இன்ரிக்கே ஒழிகையாலே அந்தக்கரண அபேக்ஷ உண்டாகையாலும்
ஆத்மா மநோபி நபவேத் கரணத்வாத் பிரதீபவத் -என்று ஸ்ம்ருதிகளுக்குக் கரணமாகச் சொல்லுகையாலும் –
கர்த்தாவான ஆத்மாவுக்குக் கரணத்வம் கூடாமையாலும் –
பாஹ்ய இந்த்ரியங்களினுடைய அபாவத்திலேயும் ஸ்ம்ருதி உண்டாகையாலே அவை ஸ்ம்ருதிகளுக்கு கரணமாக மாட்டாமையாலும்
இவை ஒழிய அந்தக்கரண அபேக்ஷை உண்டாகையாலே அந்தக்கரண ரூபமான
மனசில் காட்டிலும் கர்த்தாவான ஆத்மா வ்யாவ்ருத்தன்

ததைவ புத்திஸ் சித்தஞ்ச கரணத்வம் த்ருசேர்யதே -என்று அத்யவசாயத்துக்கும் தர்சனத்துக்கும்
புத்தி சித்தங்களைக் காரணமாகச் சொல்லுகையாலே இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான வாத்மா இவற்றில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன்

பிரானோப்ய நாத்மா விஜ்ஜேயஸ் ஸூப்தேஸ் சததோயத–என்று பிராணனும் ஆத்மா அன்று என்கையாலும்
இது தான் ஒருவருக்கு சேஷம் என்கையாலும் ஞான ஆஸ்ரயமாக மாட்டாமையாலும்
ஞான ஆஸ்ரயமான ஆத்மா பிராணனில் வ்யாவ்ருத்தன்

ஆகையால் தேஹ இந்திரிய மனா பிராணாதிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்-

இதம் சப்த வாஸ்யமான சரீராதிகளை கவர்க்கம் தொடங்கி பகாரம் அளவாகச் சொல்லி அஹம் சப்த வாஸ்யமான
ஆத்மாவை மகாரத்தாலே சொல்லுகையாலே ஆத்மா அஹம் சப்த வாச்யனானே –
அன்றாகில் பராக் அர்த்தத்தில் காட்டில் ஆத்மாவுக்கு பேதகமான ப்ரத்யக் அர்த்தம் சித்தியாது
அஹம் புத்தி கோசரம் அஹங்கார ரூப ஜடம்-அது ஆத்ம த்யோதகம் என்கிற இது சாந்தாங்கரமானது
ஆதித்ய தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாக மாட்டாதாப் போலே இந்த ஜட ரூபமான அஹங்காரம்
ஸ்வயம் ஜ்யோதிஸ்ஸான ஆத்மாவைத் த்யோதிப்பிக்க மாட்டாதாகையாலும் ஆத்மா அஹம் புத்தி கோசாரமாக வேணும்

ஏவம்பூதமான தேஹாதி வைலக்ஷண்யமும்-அஹம் அர்த்தமும் இவ்வஷர ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று ஆயிற்று

இது தான் மந-ஞாநே-என்கிற தாதுவிலே வ்யுத்பன்னமாய் வாஸ்யமான ஆத்மாவினுடைய
அத்ராயம் புருஷஸ் ஸ்வயம் ஜ்யோதிர்ப்பவதி
ஜ்யோதிர் அஹம் அஸ்மி
விஞ்ஞான கந ஏவ
விஞ்ஞானம் யஜ்ஜமத நுதே –இத்யாதி பிராமண ஸித்தமாய்-
கடாதி பதார்த்த ஸத்பாவத்தில் போலே சம்சயம் இன்றியிலே இருக்கையாலே
ப்ரத்யக்ஷ ஸித்தமாய் இருக்கிற ஞான ஸ்வரூபத்தைச் சொல்கிறது –
இது தான் அனுகூலமாகப் பிரகாசிக்கையாலே ஆனந்த ரூபனாய் இருக்கும் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
அஹமிதம் ஜாநாமி ந ஜாநாமி -என்கிற ஸ்வ வ்யதிரிக்த பதார்த்த ஞாத்ருத்வ சம்சயம் போல் இன்றிக்கே-
அஹம் என்கிற ஸ்வரூபம் ஞானாந்தர நிரபேஷமாக நிஸ் சம்சயமாகத் தோன்றுகையாலே
ஸ்வஸ்மை ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கும் என்கிறது –
இத்தால் ஆத்மாவினுடைய அநன்யாதீன ப்ரகாஸகத்வ ஆஹ்லாதகத்வ லக்ஷணமான
ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

அநந்தரம் -மநு -அவ போதனே-என்கிற தாதுவிலே ஸித்தமாய்
நஹி விஜ்ஜாதுர் விஜ்ஜா தேர் விபரிலோ போ வித்யதே
விஜ்ஜா தார மரேகேந விஜாநீ யாத்
ஜோத ஏவ -என்று சொல்லுகிற ஞான குணத்வம் சொல்லுகிறது
எனக்கு ஞானம் பிறந்தது நசித்தது -என்று பிரத்யக்ஷமாகையாலும் -ஞானம் தர்மம் அல்லாவாகில்
ஸம்ஸ்ருத்ய அவஸ்தையில் சொல்லுகிற திரோதானத்துக்கு விஷயம் தர்மியாய்
அதனுடைய ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையாலும் ஞானம் தர்மமாக வேணும் –

அநந்தரம் -மாங் மாநே -என்கிற தாதுவிலே பரிமாண ஆஸ்ரயத்வம் ஸித்தமாய் –
அந்த பரிமாணம் மஹத் பரிமாணம் அன்று அணு பரிமாணம் என்னும் இடத்தை -யேஷோ அணுர் ஆத்மா -என்றும்
வாலாக்ர சத பாகஸ்ய சததா கல்பிதஸ்யச பாகோ ஜீவ-இத்யாதிகளாலே சொல்லுகையாலே அணு பரிமாணத்வம் சொல்லுகிறது –
உத்க்ராந்திகத்யாதிகள் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகையாலும் அணு பரிமாணனாக வேணும்
சகாநந்த்யாய கல்பதே-என்று பரம மஹத் பரிமாண பூதனாகவும் சொல்லா நின்றதே என்னில் அப்போது
ஆத்மா ஸூத்த அக்ஷரஸ் சாந்த -என்று சொல்லுகிற ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையால் மஹத் பரிமாணத்தைச் சொல்லுகிறது அன்று
முக்த அவஸ்தையில் திரோதான நிவ்ருத்தி பிறந்து பிரகாசிதமான குணத்தினுடைய ஆனந்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது
ஆனால் ஆபாதசூடம் அனுபவிக்கிற ஸூக துக்க அனுபவம் கூடுமோ என்னில் ஸ்வ தர்மமான ஞானம் வ்யாப்தமாய்
ஸர்வத்ர உண்டான ஸூக தூக்காதிகளை ஸ்வ ஆஸ்ரயமான தர்மிக்கு பிரகாசிப்பிக்கையாலே கூடும்
ஆகையால் அணு பரிமாணனே
ஏவம் பூதமான ஞான ஸ்வரூபத்வ ஞான குணகத்வ அணு பரிமாணத்வங்கள் தாது த்ரயத்தாலும் சொல்லுகிறது –

இந்த ஞாத்ருத்வம் குனாந்தரங்களுக்கும் உப லக்ஷணமாய் -நித்யத்வம் -ஏக ரூபத்வம் -தொடக்கமான
குணங்களையும் சொல்லுகிறது –
அஜோஹ் ஏக
நித்யோ நித்யாநாம் -என்று நித்யனாகச் சொல்லுகையாலும்
தேஹாந்த்ர க்ருத கர்ம ஹேதுவான ஸூக துக்க அனுபவம் காண்கையாலும்
நிஷ் கர்மனான போது ஜென்மாதிகள் கூடாமையாலும்
நித்யனாக வேணும்
ஆத்மா ஸூத் தோஷா -என்கையாலே ஏக ரூபன்
இந்த நித்யத்வ ஏக ரூபங்கள் இதனுடைய அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று –

ஆக
ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை
அக்ஷர ஸ்வ பாவத்தாலும்
தாதுக்களாலும்
அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலும் -சொல்லா நின்று கொண்டு ஆத்மாவுக்கு வாசகமாய் இருக்கிறது மகாரம்
இதில் ஏக வசனம் ஜாதி ஏக வசனமாய்
நித்யா நாம் சேதநா நாம் பஹு நாம் -என்று சொல்லுகிற
பத்த முக்த நித்யாத்மகமான த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஸூக துக்காதி வியவஸ்தா பேதத்தாலும் ஆத்மாக்கள் அநேகராக வேணும்
ஆக மகாரத்தால் பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷமான த்ரிவித மார்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

அநந்தரம் -த்ரிகுணாத் மிகையான -அசித் வர்க்கமும் பகவச் சேஷமாகையாலே –
சேஷ பூத வஸ்துக்களுக்கு கர்ம அனுபவ உபகரணமாயும் கைங்கர்ய உபகரணமாயும் இருக்கையாலும்
யஸ்யை தே தஸ்ய தத் தனம் -என்கிற நியாயத்தாலே சேஷியான பகவானுக்கு சேஷமாகையாலும்
சேஷ பூத வஸ்து வாசகமான இப்பதத்தில் அந்த அசித் வர்க்கமும் சொல்லப்படுகிறது
சித் அசித்துக்கள் இரண்டும் சேஷமாய் இருக்கச் செய்தே ஸ்வதஸ் சேஷத்வ விஸ்ம்ருதி சேதன வஸ்துவுக்கு ஆகையாலும்
தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சேஷத்வ ஞான அபேக்ஷையும் அவனுக்கு ஆகையாலும்
தத் கார்யமான சேஷ வ்ருத்தி ருசி பூர்வகமான தத் சித்தி யுபாய ஸ்வீ காரம் பண்ணுவானும் சேதனன் ஆகையாலும்
ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்வ போக விஷயமாய் இருப்பதும் சேதன வஸ்து ஆகையாலும்
இந்த சேதனனுடைய சேஷத்வ ஞானத்தாலே அசித்தினுடைய சேஷத்வமும் சித்திக்கையாலும்
தத் வாசகமான பதத்தால் அசித்தை யுப லஷிக்கிறது
அங்கன் அன்றியிலே
இதில் சப்தம் அசித் ஆகையால் சப்த அம்சத்தாலே அசித் வர்க்கத்தைச் சொல்கிறது
அர்த்த அம்சத்தாலே சித் வர்க்கத்தைச் சொல்லுகிறது என்னவுமாம்
ஆக மகாரத்தால் கீழ்ச் சொன்ன சேஷத்வத்துக்கு விஷயமான
த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கமும் த்ரிவித அசித் வர்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

சேஷமான வஸ்துக்களை பிரதமம் சொல்லாதே வஸ்துகதமான சேஷத்வத்தை பிரதமம் சொல்லுகைக்கு ஹேது என் என்னில்
வஸ்து தான் சேஷத்வேந உத்பன்னமானது ஆகையால் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் உத்பன்ன வஸ்து வேஷத்தை சொல்ல வேண்டுகையாலும் சேஷ பூத வஸ்து கத வியாபாராதிகளும்
சேஷ்யதீனம் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காகவும்-
சேஷபூத புருஷனுடைய புருஷார்த்தமும் சேஷி பிரிய விஷயத்வம் என்று தோற்றுகைக்காகவும்
ஏவம் பூத ஞான அபாவத்தால் ஸ்வ விஷய ஆரோபிதமான ஸ்வா தந்தர்ய தாவாநலத்தாலே தாஹ்யமானமான வஸ்துவை
தத் பிரதிபடமான சேஷத்வ ஜாலத்தால் ஆற்ற வேண்டுகையாலும் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் தத் ஸித்தமான வஸ்துவைச் சொல்லக் குறை இல்லை –

ஆக
பிரணவத்தாலே
சர்வ காரண பூதனாய் –
சர்வ ரக்ஷகனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய்
சர்வ சேஷியாய்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -அகார வாச்யனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு
அநந்யார்ஹ சேஷமானது
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணமாய்
ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
அஹம் சப்த வாஸ்யமாய்
ஞான குணகமாய்
ஸ்வயம் பிரகாசகமாய்
அணு பரிமானமாய்
நித்தியமாய்
ஏக ரூபமாய்
அநேக விதமான ஆத்ம வஸ்துவும்
அவனுக்கு உபகரண பூதமான அசித் வஸ்துவும் என்றதாயிற்று –

இந்த பிரணவ அர்த்தத்தை
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவருக்கு உரியனோ -என்று திருமங்கை ஆழ்வாரும் அனுசந்தித்து அருளினார்
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு என்று அகார அர்த்தத்தையும்
ஒருவர்க்கு உரியேனோ என்று உகார அர்த்தத்தையும்
அடியேன் என்று மகார அர்த்தத்தையும் –
இப்பிரணவம் தான் சேஷ சேஷி ரூபேண ஆத்ம பரமாத்மாக்கள் இருவருடையவும் ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் பகவத் ஸ்வரூபத்தையும் இரண்டையும் சொல்லுகிறது எங்கனே என்னில்

அகாரத்திலே ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தீ விபக்தியாலே ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வத்தைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே தத் அந்யார்ஹதா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான வஸ்து தேஹ இந்திரிய மந பிராண புத்தி விலக்ஷணமாய் -ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
ஞான குணகமாய் நித்தியமாய் அணு பரிமாணமாய் ஏக ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி
ஆக இப்படி ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாக பிரதிபாதிக்கையாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

ச விபக்திகமான அகாரத்தாலே பரமாத்மாவினுடைய -சர்வ காரணத்வ -சர்வ ரக்ஷகத்வ -ஸ்ரீ யபதித்தவ –
சர்வ சேஷித்வங்களைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே சேஷித்வத்தினுடைய அநன்யார்ஹா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே தத் ஸித்தமான விஷயத்தைச் சொல்லி
ஆக இப்படி பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாகப் பிரதிபாதிக்கையாலே பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

அகாரத்தாலே ரக்ஷகனைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே ரஷ்ய வஸ்துவைச் சொல்லி
உகாரத்தாலும் சதுர்த்தியாலும் ரஷ்ய ரக்ஷகனுடைய அநந்யார்ஹதா ரூபமான லக்ஷணம் சொல்லுகையாலே
இப்பிரணவத்தாலே உபாயத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது

அகாரத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி –
மகாரத்தாலே ப்ராப்தாவான ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லி
சேஷத்வமானது சேஷ விருத்தி ஒழிய சித்தியாமையாலே தத் வாசகமான சதுர்த்தியாலே கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
அவதாரணத்தாலே தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே-என்கிற கைங்கர்யத்தைச் சொல்லுகையாலே
ப்ரணவத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கிறது –

அகாரத்தாலே சேஷியான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
அகாரத்திலே தாதுவாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதில் சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதிலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ரூபேண விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லுகையாலே
பிரணவத்தாலே அர்த்த பஞ்சகமும் சொல்லுகிறது –

ஆக –பிரணவத்தாலே
பகவத் ஸ்வரூபம் என்ன
சித் ஸ்வரூபம் என்ன
தத் சம்பந்த ஸ்வரூப விசேஷம் என்ன
உபாய ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் என்ன –இத்யாதிகளான சகல அர்த்தங்களும் சொல்லப்படுகிறது –
ஆகையால் சகல சாஸ்த்ரா ஸங்க்ரஹம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதி பன்னமாகச் சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-அகாரார்த்தம் / ஸ்ரீ ராமானுஜ சித்தாந்த ஏற்றம் —

August 13, 2019

ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்

ஸ்வத்வம் ஆத்மநி சஞ்ஜாதம் ஸ்வாமித்வம் ப்ரஹ்மணி ஸ்திதம்
ஞான ஆனந்த மயஸ்த்வ ஆத்மா சேஷோஹி பரமாத்மாநி
தாஸ பூதாஸ் ஸ்வதஸ் சர்வே
தாஸோஹம் வாஸூதேவஸ்ய
யஸ்யாஸ்மி
பரவாநஸ்மி
குல தொல் அடியேன்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர்
அடியேன் நான் –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே ஸ்வதஸ் சித்தமாக ஸ்ரீ பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷ பூதராய்
நித்ய நிர்மல ஞான அனந்த ஸ்வரூபராய் நிரதிசய ஆனந்த அனுபவ யோக்யராய் இருக்கிற ஆத்மாக்கள்

அநாதி மாயயா ஸூப்த-
மூதாவியில் தடுமாறும் உயிர் -இத்யாதிப்படியே
அநாதி அசித் ஸம்பந்தத்தாலே அபிபூதராய்-அத்தாலே-திரோஹித ஸ்வ ப்ரகாசராய் –
ஸ்வ ஸ்வரூபம் என்ன -தத் பிரதி சம்பந்தியான பர ஸ்வரூபம் என்ன – தத் அனுரூபமான பல ஸ்வரூபம் என்ன –
உபாய அனுரூபமான உபாய ஸ்வரூபம் என்ன -இவற்றில் ஒரு ஞானமும் இன்றிக்கே–
இந்த ஞான அனுகுணமான சாத்விகதாஸ்திக்யாதிகளான ஆத்ம குணங்களாலும் விஹீநராய்
ஸ்வதஸ் ஸித்த ஸ்வத்வ பாரதந்த்ரங்களை அழிய மாறி
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடையதான ஸ்வாமித்வ ஸ்வா தந்தர்யங்களை ஆரோபித்திக் கொண்டு
அஹம் புத்தி விஷயமாய்-ஞான ஆனந்த மயமான ஸ்வரூபத்துக்கு அத்யந்த தூரஸ்தமாய் -இதம் புத்தி விஷயமாய் –
மாம்ஸாஸ்ருகாதி மயமான தேகத்தை தானாக நினைத்து -அந்த தேகம் அடியாக உத்பன்னரான புத்ர மித்ராதி விஷயாசக்தமநாக்களாய்-
தத் தத் கிலேச விஷயமான நிரர்த்தக சிந்தனத்தாலே பரிதப்த ஹ்ருதராய் ஸ்வ ஹித விசார விமுகராய்
அப்ரதிக்ரியமான ஆதி வ்யாதிகளாலும் இஷ்ட அநிஷ்ட வியோக சம்யோகங்களாலும்-ஸ்வ இஷ்ட விகாசதங்களாலும் நிர்விண்ண ஹ்ருதராய் –
அல்பமாய் அஸ்திரமாய் அநேக துக்க மிஸ்ரமாய் அநர்த்தோதர்க்கமாய்-அப்ராப்தமாய்-அபவர்க்க விரோதியாய் இருக்கிற
சம்சார ஸூகத்திலே சங்கத்தைப் பண்ணி அதினுடைய அலாபத்தாலும்-அநாதி வாசனா தார்ட்டயாத்தாலே விடுகைக்கு அசக்தராய் –
இப்படி அனந்த துக்க பாஜனமாய் அநாதி பாப வாசனா மஹார்ணவ கார்யமான சம்சார ஆர்ணவத்திலே மக்நராய் –
அநாதி அவித்யா சஞ்ஜிதமாய்-அவிட்க்க அரிதான கர்ம பாசத்தாலே ப்ரக்ரிகதரராய் அனாகத அனந்த காலம் கூடினாலும்
அத்ருஷ்ட சந்தாரோபராய் அதோபூதராய்க் கொண்டு பிரமியா நிற்பர்கள் –

அனந்தரம் –
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே
யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம்
சர்வ காரண அகாரேண
நான்முகனை மூழ்த்த நீர் உலகு எல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
முதல் தனி வித்தேயோ
வேர் முதல் வித்தாய்
உலகம் படைத்தவன்
உலகுக்கோர் தனி அப்பன் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனாய்

யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
யோவை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை
நஹி பாலந சாமர்த்தியம்ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரிம்
ந சம்பதாம் சமா ஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தநே-சமர்த்தோத் ருஸ்ய தேகஸ் சிததம் விநா புருஷோத்தமம்
மூவுலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
வென்றி மூவுலகை அளித்து உழல்வான்
எங்கும் அளிக்கின்ற ஆயன் மாயோன் –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வ ரக்ஷகனாய்

பதிம் விஸ்வஸ்யாத்மேஸ்வரம்
பிரதான ஷேத்ரஞ்ஞ பதிர் குணேச
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே
அகில ஜகத் ஸ்வாமின் அஸ்மத் ஸ்வாமின் ஸ்ரீ மன் நாராயண
தாஸோஹம் கமலா நாத
திருவுடை யடிகள்
மலர்மகள் விரும்பும் நம் யரும் பெறல் அடிகள் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே ஸ்ரீ யபதியாய் -சர்வ சேஷியாய்

தம்ஹிதேவ மாத்ம புத்தி பிரசாதம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே
ந்யாஸ இதி ப்ரஹ்ம
ந்யாஸ இதயாஹுர் மநிஷினோ ப்ரஹ்மாணம்
சரண்யம் சரணம் யாதா
சர்வலோக சரண்யாய
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண்
சரணமாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண்
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே அகில ஜகத் உபாய பூதனாய்

யஸ்மின் விஸ்வா புவனாநிதஸ்து
யஸ்யா யுதரயுதாம்சாம்ஸே விஸ்வ சக்திர் இயம் ஸ்திதா
அகில ஆதார பரமாத்மா
நிகில ஜெகதாதார
மயி சர்வம் இதம் ப்ரோக்தம் –இத்யாதிப்படியே அகில ஜகத்துக்கும் ஆதாரபூதனாய்

தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித
ஆத்மாஹி விஷ்ணுஸ் சகலஸ்ய ஐந்தோ
தேநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம்
சர்வம் நாராயணாத்மகம்
ஓர் உயிரேயோ உலகங்கட்க்கு எல்லாம்
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் அருவாகிய–இத்யாதிகளில் படியே அகில ஜகத் அந்தராத்மாவாய்

மாதா பிதா பிராதா நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண
தாயாய் தந்தையாய்
சேலேய் கண்ணியரும்–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வவித பந்துவுமாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன்

சோபநஸம் ஸீ ஸூஹ்ருத் -என்கிற ஸூஹ்ருதம் தோன்ற -ஸ்ரேயோத் யாயதி கேசவ -என்கிறபடியே
இவர்களுக்கு நன்மையே தேடி இருப்பான் ஒருவன் ஆகையால்
அவர்ஜனீயமுமாய் -நிருபாதிகமுமாய் -ஸ்வ கதமாய் –அநேகவிதமான இந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக
நரமேத ப்ருசம் பவதி துக்கித–என்கிறபடியே திரு உள்ளம் நோவுபட்டு

ஜீவேது காகுலே விஷ்ணோ க்ருபா காப்யுப ஜாயதே
கேவலம் ஸ்வேச்சயை வாஹம் ப்ரேஷே கஞ்சித் கதாசன
என்னை ஆளும் பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர்
என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு
மயர்வற மதி நலம் அருளினன்–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
ஆஸ்ரய ஸத்பாவம் தான் இந்த க்ருபா விக்ஷயத்வாநந்தரம்-என்னும்படி பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ லக்ஷணையான
கிருபையை இப்படி சம்சரிக்கிற ஆத்மாக்கள் விஷயத்தில் அவ்யாஜமாகப் பண்ணா நிற்கும்

அனந்தரம் இந்த நிர்ஹேதுக கிருபையால் சாம்சாரிக சகல துரித துக்கங்களிலும் ஜுகுப்ஸை பிறந்து வேதாவஷ்டம்ப மாத்ரம் அன்றியிலே
ஆகம பிராமண ஏக சமதிகம்யமான சைவாதி தரிசனங்கள் என்ன -இவற்றில் உபேக்ஷகனாய் நித்ய நிர்தோஷ நிகம ப்ராமாண்ய புத்தி பிறந்து
அந்த ப்ராமாண்யத்தினுடைய தாத்பர்ய ஞானம் இன்றியிலே ஆபாத ப்ரதீதி தர்சனம் பண்ணி இருக்கிற அல்பஜ்ஞ சேதனரையும்
அங்கீ கரிக்க வேண்டும்படியான வாத்சல்யாதிசயத்தாலே அவர்களுடைய குண ருசிகளுக்கு அனுகுணமாக அதில் விதிக்கக் கடவதான
ஸ்யேந விதி தொடக்கமாக ஸ்வர்க்க அனுபவம் நடுவாக ஆத்ம அனுபவம் முடிவாக உண்டான புருஷார்த்தங்களில்
அல்பத்வ துக்க மிஸ்ரத்வ அபாய பஹுளத்வ அசிர கால வர்த்தித்தவ அப்ராப்தத்வ சங்குசிதத்தவாதிகளை அறிந்து அத்தாலே
ஏதேவை நிரயா-என்னும்படி அவற்றிலே குத்சை பிறக்கையாலே தத் தத் சாதனங்களிலும் விமுகனாய்
ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்த ஸ்வரூபங்களினுடைய யாதவத் ஸ்ரவணத்திலே உத் ஸூகனாய்-
தத் அர்த்தமாக ஏவம்பூத ஞான வைஸ்யத்தை யுடையனாய் இந்த ஞான விஷயமான ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே பக்தனாய் -விமத்சரனாய்-
இந்த ஞான ஆச்ரயமான ஸ்ரீ திருமந்த்ரத்திலே ஞான பக்திகளை யுடையனாய்
ஏதத் ஞான உபதேஷ்டாவான ஆச்சார்ய விசேஷத்திலே அதிஸ்நிக்தனாய்-ஆஸ்ரித உஜ்ஜீவன ஏக உத்ஸூகனாய் –
அவற்றிலே ஸ்வ கர்த்ருத்வாதி பிரதிபத்தி ரஹிதனாய் இருப்பான் ஒரு சதாச்சார்யனை ஆஸ்ரயித்த அதிகாரிக்கு அவஸ்ய ஞாதவ்யமாய்-
ஸ்வரூப புருஷார்த்த சாதனங்களுக்கு ப்ரதிமந்த்ரம் பிரகாசகமாய்-ப்ராமாண்ய பேதத்தாலே அர்த்த தார்ட்டய ஹேது பூதமான
ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரயமும் ஞாதவ்யமாகக் கடவது

அந்த ப்ராமாண்ய பேதங்கள் எவை என்னில் –
சகல சாஸ்த்ர ஸங்க்ரஹமாகையும்
ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதமாகையும்
ஸ்ருதி ஸித்தமாகையும்
ஸிஷ்டாச்சாரமாகையும்
புருஷகார பிரதானமாகையும்
சரண்ய அபிமதையாகையும்
உப ப்ரும்ஹண ஸித்தமாகையும்
உபாய யாதாத்ம்ய பிரதிபாதகமாகையும்–ஆகிற இவைகள்
இப்படி ப்ராமாண்ய பேதம் உண்டாகையாலே மூன்றுமே அனுசந்தேயங்கள் –

அதுக்கு மேலே அகார வாச்யனுடைய சேஷித்வ ஸித்த ஹேதுவான அந்யார்ஹதா நிவ்ருத்தியைப் பண்ணா நின்று கொண்டு
உகாரம் மகார விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
இதில் விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு விஷய விசேஷ ப்ரகாசகமாய்க் கொண்டு மகாரம் சதுர்த்தீ விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
உகார உக்த்யா அந்யாந்யதம ஸ்வத்வ நிவ்ருத்தி முகேன நமஸ் சப்தம் உகார விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
சேஷத்வ உபபத்தி ஹேதுவான கிஞ்சித்காரத்தை பிரகாசிப்பிக்கையாலே ச விபத்திக நாராயண பதம்
சேஷபூத வஸ்து வாசகமான மகாரத்துக்கு விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்

நமஸ் சப்தத்தில் ஆர்த்தமாகவும் சாப்தமாகவும் சொல்லுகிற உபாய விசேஷ ஸ்வரூபத்தையும்
அதினுடைய நித்ய யோகத்தையும்
அதுவும் மிகையாம்படியான ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவினுடைய குண யோகத்தையும்
ஸூபாஸ்ரய விக்ரஹ வத்தையையும்
உபாய விசேஷ சேதன அத்யாவசாயத்தையும் -சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில்
பூர்வ வாக்கியம் நமஸ் சப்த விவரணமாயும்
கைங்கர்ய பிரார்த்தனா வாசகமான நாராயணா என்கிற பதத்துக்கு கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்ரீமத்தையும்
தத் ஸ்வரூப பிராப்தி ஹேதுவான ஸ்வாமித்வத்தையும்
தத் விரோதி நிவ்ருத்தியையும் சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில் உத்தர வாக்ய விவரணமாயும்
உபாய ஸ்வீகாரத்தைச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில் பூர்வ வாக்யத்துக்கு தத் அங்கமான சாதனாந்தர தியாகத்தையும்
ஸ்வீகாராநபேஷத்வத்தையும் விதிக்கிற ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தம் விவரணமாயும்
ப்ராப்ய பிரார்த்தனை பண்ணுகிற உத்தர வாக்யத்துக்கு தத் சித்தி ஹேதுவான விரோதி நிவ்ருத்தியைப் பிரதிபாதிக்கிற
உத்தாரர்த்தம் விவரணமாயும்

ஆக இப்படி அன்யோன்ய ஸங்க்ரஹ விவரணமாய்ப் போருகையாலும் ஸ்ரீ ரஹஸ்யத்ரயமும் அனுசந்தேயமாகக் கடவது

அவற்றில் வைத்துக் கொண்டு த்யாஜ்ய உபாதேய நிர்ணாயக ஹேது ஸ்வரூபம் ஆகையாலே
அந்த ஸ்வரூப ஞானம் பிரதமபாவியாக வேணும் இறே-
தத் ப்ரதிபாதிகமாகையாலும் ஸ்வரூப அனுரூப நிஷேத விதிகளை உகார நமஸ்ஸூக்களாலே சொல்லுகையாலும்
பிரதம ரஹஸ்யமான ஸ்ரீ திருமந்திரம் பிரதம அனுசந்தேயமாகக் கடவது —
இப்படி பிரதம அனுசந்தேயமான ஸ்ரீ திருமந்திரம் -ஐஹிக லௌகிக ஐஸ்வர்யம் -இத்யாதிப்படியே சகல புருஷார்த்த ஏக ஸாதனமாய்
ஸ்ரீ விஷ்ணு காயத்ரியில் நாராயணாய என்று பிரதமோ பாத்தமாய் -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய சகல கல்யாண குணங்களுக்கும்
பிரதிபாதகமாய் இருக்கையாலே அல்லாத ஸ்ரீ பகவத் மந்திரங்களில் அதிகமாய் இருக்கும் –
அதுக்கு மேலே வ்யாப்ய பதார்த்தம் -வியாபக ஸ்வரூபம் -வ்யாபந பிரகாரம் -வ்யாபகனுடைய குணம் -வ்யாப்தி பலம்
இவற்றை பூர்ணமாக ப்ரதிபாதிக்கையாலே வ்யாபகரந்தரங்களிலும் அதிகமாய் இருக்கும்

இவ்வாதிக்யம் இல்லையே யாகிலும் ஆழ்வார்களாலும் ஆச்சார்யர்களாலும் வேதாந்தங்களாலும்
வைதிக புருஷர்களாலும் ஆதரிக்கப்படுகையாலும்
கர்ம ஞான பக்திகளுக்கும் சஹகரித்துப் போருகையாலும்-சகல சப்த காரணம் ஆகையாலும்-சகலார்த்த காரண பூத வஸ்து
ப்ரதிபாதிகம் ஆகையாலும் ஆதரிக்க வேண்டும்படியான ஆதிக்யம் உண்டு
கர்மாத்யுபாயங்களுக்கு ஜெப ஹோம தர்ப்பணாதிகளாலே சஹகரித்துப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
இம்மந்திரம் பகவத் ஏக உபாயர்க்கு அவ்வுபாயம் இதினுடைய சப்த ஆவ்ருத்தியை சஹியாமையாலும்
வேதங்களும் வேத தாத்பர்ய சாஷாத்காரம் பண்ணி இருக்கிற ஆழ்வார்களும் இம்மந்திர அனுசந்தான காலத்திலே
சர்வம் வியாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-
எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன்
நாரணன் எம்மான் பார் அணங்கு ஆளன்-
நாரணன் முழு ஏழு உலகுக்கும் நாதன் -இத்யாதிகளாலே அர்த்த அனுசந்தான தத் பரராய் அனுசந்தித்துப்
போருவதொரு நிர்பந்தம் உண்டாகையாலும்
தத் உபாய நிஷ்டரான நம் ஆச்சார்யர்களும் அர்த்த அனுசந்தான தத் பரராய் அர்த்தத்துக்கு நிராஸ்ரயமாக
நிலை இல்லாமையாலே சப்தத்தையும் ஆதரித்துக் கொண்டு போருவர்கள்-
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் -என்று இவ்வர்த்த ஞாந ஜனனமே ஜனனம் என்னும் இடத்தையும்
இவ் வநுஸந்தானமே கால க்ஷேபம் என்னும் இடத்தையும் ஸ்ரீ திருமழிசைப் பிரானும் அருளிச் செய்தார் –
இவ்வர்த்தத்தை -திரு மந்த்ரத்திலே பிறந்து த்வயத்திலே வளர்ந்து த்வய ஏக சரணனாவாய் -என்று ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்தார்
விலக்ஷனரான நம் ஆச்சார்யர்கள் எல்லாருக்கும் இவ்வர்த்த அனுசந்தானமே யாத்ரையாகப் போருகையாலே
அவர்கள் பிரசாதத்தாலே லப்த ஞானரான நமக்கும் அதில் அர்த்த அனுசந்தானமே யாத்ரையாகக் கடவது –

இப்படி சர்வ உத்க்ருஷ்டமான இம்மந்திரம் தான்
ஓம் இத்யேக அக்ஷரம் -நம இதி த்வே அக்ஷரே-நாராயணாயேதி பஞ்சாக்ஷராணி -இத்யஷ்டாக்ஷரம் சந்தஸா காயத்ரீ சேதி-
ஓமித் அக்ரே வ்யாஹரேத்-நம இதி பஸ்ஸாத் -நாராயணாயேத் யுபரிஷ்டாத் –
ப்ரணவாத்யம் நமோ மத்யம் நாராயண பதாந்திதம்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பிரணவ ஸஹிதமாகவே அஷ்டாக்ஷரமாய் -பிரணவம் முதலாக -நமஸ்ஸூ நடுவாக–நாராயண பதம் நடுவாக –
உச்சரிக்கக் கடவன் என்கிற பத க்ரம நியதியையும் உடைத்தாய் இருக்கும் –

ஸ்ருதியிலே யஸ்யாஸ்மி
கோஹ்யேவாந்யாத் க பராண்யாத
ஏஷஹ் யேவா நந்தயாதி –என்று ஓதுகிற-அநந்யார்ஹ சேஷத்வ -அநந்ய சரண்யத்வ-அநந்ய போக்யத்வங்களை
அவ்வேத தாத்பர்யமான இம்மந்த்ரத்தில் பதங்கள் மூன்றும் அடைவே ப்ரதிபாதிக்கையாலே இது ஸூகர அனுசந்தேயமாய் இருக்கும் –
இம்மந்திரம் ஆத்ம பரமாத்மாக்களுடைய சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை ப்ரதானயேன பிரகாசிப்பிக்கிறது –
இதுக்கு விஷய அபேக்ஷையும் பிரதிசம்பந்த அபேக்ஷையும் உண்டாகையாலும் –
அந்த சேஷத்வ சித்தி தான் ஸ்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யம் நிவ்ருத்தமானாலாகையாலும்
அகிஞ்சதகரஸ்ய சேஷத்வ அனுபபத்தி-என்னும்படி கிஞித்காரம் இல்லாத போது சேஷத்வம் அனுப பன்னம் ஆகையாலும்
அந்த சம்பந்தத்துக்கு சேஷதயா அவ்வர்த்தங்களும் இதிலே பிரதிபாதிதமாகிறன
அதில் பிரணவத்தாலே சேஷத்வம் சொல்லி –
நமஸ் சப்தத்தாலே தத் விரோதியான ஸ்வா தந்திரத்தினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லி
நாராயண பதத்தாலே அந்த சேஷத்வத்தை சரீராத்மா பாவ சம்பந்த முகேன த்ருடீகரிக்கிறது –

இதில் பிரதம பதம் அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அநந்யார்ஹ சேஷத்வத்தைச் சொல்லுகிறது
மத்யமபதம் ஸ்வ ரக்ஷகத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ஏக உபாயத்தைச் சொல்லுகிறது –
அனந்தர பதம் உபேய ஆபாச நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ஏக உபேயத்வத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது
ஆகையால் ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய பரமாய் இருக்கும்
ஆக பத த்ரயத்தாலும் ஸ்வரூப உபாய உபேய யாதாத்ம்யங்களைச் சொல்லுகிறது –
இவ்வாகாரத் த்ரயமும் இவனுக்கு ஸ்வரூபம் ஆகையாலே இத்தாலும் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னக் குறையில்லை –
இது தான் இதுக்கு முன்பு பிராப்தம் இன்றியிலே ப்ராப்தவ்யம் ஆகையாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது என்றும் அருளிச் செய்வர்கள்-
ஆகையால் இதுக்கு வாக்யார்த்தமான ஸ்வரூப ப்ரதிபாதன பரத்வமும் ப்ராப்ய ப்ரதிபாதன பரத்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

இது தனக்கு தாத்பர்யம் சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ சேஷித்வ -சர்வ ரக்ஷகத்வ -பரம போக்யத்வங்களை -ப்ரதிபாதிக்கை –
ப்ரணவத்தாலே சொல்லுகிற பகவச் சேஷித்வத்தையும் -தத் விஷயமான ஸ்வ சேஷத்வத்தையும் அனுசந்திக்க
தேவதாந்தர பரத்வ புத்தியும் அந்ய சேஷத்வ புத்தியும் நிவ்ருத்தையாகும் –
நமஸ்ஸாலே சொல்லுகிற பாரதந்தர்யத்தையும் பகவத் உபாயத்வத்தையும் அனுசந்திக்க
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய புத்தியும் ஸாத்ய சாதன சம்பந்தமும் நிவ்ருத்தமாம் –
நாராயண பதத்தாலே சொல்லுகிற பகவத் போக்ய அதிசயத்தையும்-கைங்கர்ய பிரார்த்தனையையும் அனுசந்திக்கவே
அப்ராப்த விஷய கிஞ்சித்கார புத்தியும்-ப்ராப்யாந்தர சம்பந்தமும் நிவ்ருத்தமாம் –

ஆக இம்மந்திரத்துக்கு
பிரதான அர்த்தமும்
வாக்யார்த்தமும்
தாத்பர்ய அர்த்தமும்
அனுசந்தான அர்த்தமும்
அனுசந்தான பிரயோஜனமும் -சொல்லிற்று ஆயிற்று

அங்கன் அன்றிக்கே
இதுக்கு பிரதான அர்த்தம் ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகை என்றும் –
தாத்பர்ய அர்த்தம் -சகல சாஸ்த்ர சாரமாய் இருக்கை என்றும்
வாக்யார்த்தம் ப்ராப்ய ஸ்வரூப நிரூபணம் என்றும்
அனுசந்தான அர்த்தம் சம்பந்தம் என்றும் சொல்லுவார்கள்

இதுதான் சர்வேஸ்வரனுடைய
சர்வ காரணத்வம்
சர்வ ரக்ஷகத்வம்
ஸ்ரீ யபதித்வம்
சர்வ சேஷித்வம்
அவற்றினுடைய அநந்யார்ஹதை
ஏதத் பிரதிசம்பந்த உபாயத்வம்
சர்வ ஆதாரத்வம்
சர்வ அந்தர்யாமித்வம்
சர்வ சரீரத்வம்
சர்வவித பந்துத்வம்
கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்த்வம் –தொடக்கமான அர்த்த விசேஷங்களை ப்ரதிபாதிக்கையாலே
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னவுமாம் –

சேதனனுடைய பிரகாரத்வம்
ரஷ்யத்வம்
சேஷத்வம்
இவற்றினுடைய அநந்யார்ஹதை
சேஷ பூத வஸ்துவினுடைய ஞாந ஆனந்த்வம்
ஞாந குணகத்வம்
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி
தத் ஸித்தமான பாரதந்தர்யம்
தத்பல ததீய சேஷத்வம்
ஆதேயத்வம்
வ்யாப்யத்வம்
சரீரத்வம்
கைங்கர்ய ஆஸ்ரயத்வம்–தொடக்கமான அர்த்த விசேஷங்களையும் பிரதிபாதிக்கையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னவுமாம் –

இதில் பிரதம பதமான பிரணவம்
அகார உகார மகார இதி தாநேகதா சமபரத்தேததோமிதி -என்று மூன்று அக்ஷரமாய்
ஓமித்யேக அக்ஷரம் -மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை -என்றும் ஏக அக்ஷரமாய் –
சேஷி சேஷ தத் அநந்யார்ஹத்வங்கள் ஆகிற அர்த்தங்களை அஷர த்ரயமும் வாசகம் ஆகையாலே மூன்று பதமாய் –
ஏவம்பூதமான சம்பந்தத்தைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகையாலே ஒரு வாக்யமாய் இருக்கும்

நாம ரூபஞ்ச பூதாநாம் க்ருதபா நாஞ்ச ப்ரபஞ்சனம் -வேத சப்தேப்ய ஏவாதவ் தேவாதீநாஞ்சகார சா-என்று
லௌகிக சப்தங்களுக்கு வேதம் காரணமாய் இருக்கும்
ரிசோ யஜும்ஷி சாமாநிததைவ அதர்வணா நிச-சர்வம் அஷ்டாக்ஷர அந்தஸ்ஸ்தம் –என்று
வேதம் தனக்கும் திருமந்திரம் காரணமாய் இருக்கும் –
இதில் மேலில் பத த்வயத்துக்கும் இப்பிரணவம் ஸங்க்ரஹம் ஆகையாலே இம் மந்திரத்துக்கு பிரணவம் காரணமாய் இருக்கும் –
ப்ரணவஸ்ய ச பிரக்ருதிர் அகார – தஸ்ய பிரகிருதி லீநஸ்ய பரஸ் ச மஹேஸ்வர -என்று
பிரணவம் தனக்கு அகாரம் காரணமாய் இருக்கும்
இப்படி ஸர்வஸப்தா காரணமான அகாரம் –
ஸமஸ்த சப்த மூலத்வாத் ப்ரஹ்மணோ அபி ஸ்வ பாவத-வாஸ்ய வாசக சம்பந்தஸ்தயோர் அர்த்தாத் பிரதீயதே -என்கிற நியாயத்தாலே
சகலார்த்த காரண பூத வஸ்துக்கு வாசகம் ஆகையாலும்
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -என்றும்
மூவாத் தனி முதலாய் மூ வுலகுக்கும் காவலோன் -என்றும்
காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்கள் இரண்டும் ஏக ஆஸ்ரயமாகச் சொல்லுகையாலும்
அகாரோ விஷ்ணு வாசக -என்று சர்வ வியாபகனாய் சர்வ ரக்ஷகனான ஸ்ரீ எம்பெருமானுடைய
ஸமஸ்த சித்த அசித் காரணத்வத்தைச் சொல்லுகிறது

இக்காரணம் தான் ஸ்வரூப காரணதவம் என்றும் ஸ்வபாவ காரணத்வம்-என்றும் த்விதம்-
அதில் ஸ்வரூப காரணத்வமாவது -சித் அசித்துக்களுடைய ஸ்வரூப ஸத்பாவம் ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூப அதீனமாய் இருக்கை -அதாவது –
யஸ்யாஸ்மி
பகவத ஏவாஹமஸ்மி
நததஸ்தி விநாய தஸ்யாந்மயா பூதமசராசரம
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத்த்ரவ்யம் யாவத்ஸத்தம் சேக்ஷத்வாபாத நார்ஹம் தத் சேஷதைக ஸ்வரூபம்
தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இல்லை -இத்யாதிகளில் சித் அசித்துக்களுடைய ஸ்வரூபம்
வ்யாபகமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு விசேஷணதயா சேஷமாய்க் கொண்டு உண்டாய் –
அல்லாத போது இல்லையாய் இருக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
இந்த ஸ்வரூப ஸத்பாவ ஹேதுவான விசேஷண ரூப சேஷத்வத்துக்கு
பிரதிசம்பந்தி தயா சேஷியான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம்
முன்னை அமரர் முழு முதலானே
அமரர் முழு முதல்
யாதும் யாவர்க்கும் முன்னோன் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடி காரணமாய் இருக்கை –

ஆனால் பிரக்ருதிம் புருஷஞ்சைவ வித்யநாதீ உபாவபி -என்று சொல்லுகிற இவற்றினுடைய அநாதித்வத்துக்கு
பங்கம் வாராதோ வென்னில்
விசேஷணத்வேந ஸ்திதமான வஸ்துக்களுக்கு விசேஷ்ய ஹேது உத்பத்தியாக வேண்டுகையாலே
விசேஷ்ய ஹேதுக வ்யவஹாரம் பண்ணுகிறது அத்தனை ஒழிய ஒரு காலத்தில் உண்டு -காலாந்தரத்தில் இல்லை என்று
ஸத்பாவ அசத் பாவங்களை சொல்லுதல் -ஏவம் பூத உதயத்துக்கு ஒரு கால விசேஷ கல்பனை செய்யாமையாலே
அநாதித்வ பங்கம் வாராது –
ஆனால் விசிஷ்டமாய்க் கொண்டே நித்தியமாய் இருக்குமாகில் இக்காரணத்வம் அநு பன்னமாமே என்னில்-
அந்நிய நிரபேஷமாக ஸித்தமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை நின்றும் சா பேஷமாய்க் கொண்டே சித் அசித்துக்களினுடைய
உதயமாகையாலே உப பன்னம்-
பிரதான பும்சோரஜயோ காரணம் கார்ய பூதயோ -என்று சித் அசித்துக்களினுடைய கார்யத்வ நித்யத்வங்களை
ஸ்ரீ பராசர பகவானாலும் சொல்லப்பட்டது –

அநந்தரம்-ஸ்வபாவ காரணத்வமாவது
சித் அசித்துக்களை ஸ்வ இச்சாதீனமாகத் தன்னுடைய லீலா போக விசேஷங்களுக்கு விஷயமாக நினைத்த வன்று
தத் உபகாரணமான தேச தேஹ பிரதானம் பண்ணுகைக்கும் தத் அனுரூப சாஸ்த்ர ப்ரதானாதிகளுக்கும் ஹேது பூதனாகை-
இவை கர்ம ஹேதுகம் என்னா நிற்க சர்வேஸ்வரன் ஹேது என்கிறபடி என் என்னில்
ஏஷ ஏவ சாது கர்ம காரயதி -என்று கர்மத்துக்கு உத்பத்தியே பிடித்து சர்வேஸ்வரன் ப்ரேரகனாக வேண்டுகையாலும்
அசேதன கிரியை யாகையாலே தான் இதுக்கு உத்பாதகம் ஆக மாட்டாமையாலும்
ஒரு கிரியை தானே கால கர்த்ரு பேதங்களாலே புண்ய பாபங்கள் இரண்டுக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கையாலும்-
இவற்றுக்கு சர்வேஸ்வர இச்சை ஹேதுவாம் அத்தனை ஒழிய கர்மம் ஹேது அன்று –

சர்வேஸ்வர இச்சை தான் கர்ம ஹேதுகம் ஆனாலோ என்னில் அவனுக்கு கர்ம பாரதந்த்ரிய வ்யவஸ்தித்வம் இல்லை –
ஸ்வ இச்சாதீன கர்ம ஹேதுக வ்யவஸ்தித்வமும் ஸ்வ இஷ்டமான ஞான ப்ரதானாதிகளோடே விரோதிக்கையாலும் –
போகரச வைவித்யம் இல்லாமையாலும்
சக்ருத்த அஞ்சலி ததைவம் உஷ்ணாத்ய-ஸூப அந்நிய சேஷ தஸ்ஸூபாநீ பூஷணாதி -என்றும்
ஷாம்யஸ் பஹோதத் அபிசந்திவிராம மாத்ராத் -என்றும்
தீயினில் தூசாகும் -என்றும்
கானோ ஒருங்கிற்றும் கண்டிலமால் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஓர் அஞ்சலி மாத்திரத்தாலே சகல பாபங்களையும் போக்கும் என்கையாலே
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் கர்ம பாரதந்தர்ய வ்யவஸ்திதி குலைகையாலும்
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையாலும்
சர்வஞ்ஞனான சர்வேஸ்வரனுக்குக் கூடாது
இனி இங்கு உள்ளது ஸ்வ இஷ்ட கார்ய உபயோகியான கர்ம சம்பந்தத்தையும் தத் காரியங்களையும்
ஸ்வ இச்சையால் நிர்வகித்துப் போருகிறான் அத்தனை -ஆகையால் ஸ்வ இச்சையே ஹேதுவாகக் கடவது –

இவ்வர்த்தத்தை
நீ தந்த ஆக்கை
நீ வைத்த மாய வல் ஐம்புலன்கள்
நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
தூபமும் இன்பமுமாகிய செய்வினையாய்
கருமமும் கரும பலனுமாகிய காரணன்
துயரமே தரு துன்ப இன்ப வினைகளாய்
உற்ற இரு வினையாய் -இத்யாதிகளிலே ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் –

வைதிக புத்ர வ்ருத்தாந்தத்திலும்
அயோத்யா வாசிகளுடைய மோக்ஷ லாபத்திலும்
சிசுபால மோஷாதிகளிலும் இவ்வர்த்தம் காணலாம் –

ஆக இவ்வஷர ஸ்வ பாவத்தாலே-சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ காரணத்வமும் சர்வ பிரகார காரணத்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

அநந்தரம் இவ்வாகாரம் -அவ ரக்ஷனே-என்கிற தாதுவிலே ஸித்தமாய்-
வகார லோபம் பண்ணி -அ-என்ற பதமாய் ரக்ஷண தர்மத்தைக் காட்டி –
நஹி பலான சாமர்த்யம்ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
விஷ்ணுஸ் த்ரைலோக்ய பாலக
பாலநே விஷ்ணு ருச்யதே
நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் பொழில் ஏழும்-என்று சொல்லுகிறபடியே இத்தர்மத்துக்கு ஆஸ்ரய பூதனுமாய்
அ இதி ப்ரஹ்ம
அகாரோவை விஷ்ணு
அகாரோ விஷ்ணு வாசக
அக்ஷராணாம் அகாரோஸ்மி
அ இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -என்று இவ்வஷரத்துக்கு
முக்கிய ரூபேண வாச்யனுமாய் இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது

இவ்வாகாரம் தான் -அகாரோவை சர்வா வாக் -என்று எல்லா அக்ஷரங்களுக்கும் உயிராய்க் கொண்டு –
அவ்வஷர ஸ்வரூபங்களை ஸ்திதிப்பித்துக் கொண்டு நிற்கும் என்கையாலே அவ்வோ சப்தங்களுக்கு வாஸ்யமான
சகல பதார்த்தங்களினுடையவும் சத்தையை நோக்கிக் கொண்டு அந்த ஸ்திதனான எம்பெருமானுக்கு வாசகமாகக் கடவது இறே
ஆக இத்தால் அகார வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் ரக்ஷகன் என்றதாயிற்று —
இந்த ரக்ஷண தர்மத்துக்கு விஷய அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் விஷய விசேஷ நியமம் பண்ணாமையாலும்
பக்த முக்த நித்யாத்மகமான உபய விபூதியும் ரஷ்யமாகக் கடவது -இத்தால் சர்வ ரக்ஷகன் என்கிறது –

இந்த பக்த வர்க்கம் தான் முமுஷுக்கள் என்றும் அஞ்ஞர் என்றும் உபய கோடியாய் இருக்கும் –
இதில் அஞ்ஞ கோடியை ஸ்வ லீலைக்கும் ஸ்வ அதீனமான பூர்வ பாக ஸாஸ்த்ரத்துக்கும்-
அவர்களுடைய கர்மத்துக்கும் அனுகுணமாக ரஷிக்கும் –
அதாவது புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களை அவர்கள் பண்ணப் புக்கால் அனுமதி தானத்தைப் பண்ணியும் –
அவை அவர்களுடைய பூர்வ பூர்வ கர்ம கார்யம் என்று நினைக்கும்படி உதாசீனனாய் இருந்து அவை தத் தத் காலங்களில்
ஸ்வ ஸ்வ அனுபவங்களை பண்ணும்படி செய்வித்தும்
அவர்கள் விமுகரான வன்று அந்தர்யாமியாய் நின்று சத்தையை நோக்கியும் –
அவர்களுக்கு விரோதியான சத்ருபீடை வியாதி பீடை இத்யாதிகளை நிவ்ருத்தமாக்கி
அபேக்ஷிதமான அன்ன பானாதிகளைக் கொடுத்தும் ரஷிக்கை –

முமுஷுக்களை ஸ்வரூப அனுரூபமாக ரக்ஷிக்கும்-அதாவது
ஸ்வரூப விரோதியான அந்நிய சேஷத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யாதி நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி
ஸ்வரூப அனுரூபமான ஸ்வ ஸ்வகீய சேஷத்வத்தைப் பிறப்பித்தும்
ஸ்வரூப அனுரூப புருஷார்த்தத்தில் ருசியைப் பிறப்பித்து தத் அனுரூபமான சாதன விசேஷத்தை பரிக்ரஹிப்பித்தும்
அந்த சாதனத்தில் அத்யவசாயத்தை பிராப்தி பர்யந்தம் ஆக்கியும்
விபவ அர்ச்சாவதார ரூபேண நின்று அவர்களுக்கு தாரகனாயும்
அநாதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்து -அனந்தமான ஸ்வ அனுபவத்தை அவிரோதமாகப் பண்ணிக் கொடுத்தும்
ஸ்வ போகத்துக்கும் ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தமான உத்தர பாக ஸாஸ்த்ரத்துக்கும் அனுகுணமாக ரஷிக்கை –

நித்யரையும் முக்தரையும் போக அனுகுணமாக ரக்ஷிக்கும் -அதாவது
ஆனந்த மய-என்கிறபடியே தான் நிரதிசய ஆனந்த உக்தனாய் இருக்கையாலே
ந சாஸ்திரம் நைவ ச க்ரம-என்கிறபடியே க்ரம விவஷை பண்ண அறியாதே அல்ப ஆனந்தத்தில் மக்நராய் சத்தை அழிந்து
ஸ்வ அனுபவத்துக்கு ஆளாகாத அளவிலே -மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-என்கிறபடியே ஸ்வ அனுபவத்தை சாத்மிப்பித்து –
ஸ்வ அனுபவத்துக்கு ஆளாக்கி -ஸ்வ அனுபவத்தைப் பண்ணிக் கொடுத்தும்
தத் ஜெனித ப்ரீதி காரிதமான கைங்கர்யத்தைக் கொண்டும் -அந்தக் கைங்கர்யத்துக்கு ஆளாக்கி
இவர்களுடைய சைதன்ய நிபந்தமான ஸ்வாரஸ்ய நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி பூத பகவன் முக விலாச விஷயத்வமே பிரயோஜனம் என்றும் –
தத் விஷய ஞானமே சைதன்ய கார்யம் என்றும் பிரதிபத்தி யுண்டாம்படி பண்ணியும் ரஷிக்கை

ஆக -சகல சப்த காரணமான ஆகாரத்தில் தத் தத் சப்த வாஸ்யங்களாய் ரஷ்ய பூதங்களான த்ரிவித சேதன அசேதனங்களையும் –
ரக்ஷகனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனையும்
ரக்ஷண பிரகார விசேஷங்களையும்
ரக்ஷணத்தினுடைய நிர்ஹேதுகத்வமும்
இத்தனையும் ரக்ஷகனான தன்னுடைய பிரயோஜன விசேஷங்கள் என்னும் இடமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் -என்று இவ்வர்த்தத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் அருளிச் செய்தார்
இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வபதார்த்த சத்தா–என்கிற ஸ்லோகத்தாலே இவ்வர்த்தத்தை ஸ்ரீ ஆழ்வானும் அருளிச் செய்தார் –

ஆனால் இந்த ரக்ஷகனுடைய விதா பேதத்தாலும் -லீலா விபூதியில் உள்ளாருடைய துக்க அனுபவத்தாலும்
நித்ய விபூதியில் உள்ளாருடைய ஸூக அனுபவத்தாலும் இவற்றுக்கு ஹேது பூதனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய
சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ ந மே த்வேஷ்யோஸ்தி ந ப்ரிய-
ஈடும் எடுப்புமில் ஈசன்
எள்கல் இராகம் இலாதான்-என்கிற சர்வ ஸமத்வத்துக்கும்
நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத்
ஸூஹ்ருத் சர்வ பூதாநாம் -என்கிற சர்வ பூத ஸூஹ்ருத்வத்துக்கும்
சதா காருணிகோபிசன் -என்கிற பர துக்க அஸஹிஷ்ணுதாருபையான கிருபைக்கும் ஹானி வாராதோ என்னில்

இது ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்த ஸ்வரூபங்களினுடைய யாதாத்ம்ய ஞானம் இல்லாதார்
சொல்லும் வார்த்தை -எங்கனே என்னில் –
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மண
முழு நலம்
எல்லையில் அந் நலம்
நலமுடையவன்
அபார சச்சித் ஸூக சாகரே–என்கிறபடியே ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் இரண்டாலும் அபரிச்சேத்யமான
ஆனந்தத்தை யுடையனாய் இருக்கையாலும்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷி பூத
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே -என்று சர்வ சேஷி யாகையாலும்
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் சர்வாத்மநா ஸ்வார்த்ததே நியந்தும் தாரயிதுஞ்ச சக்யம் தத் சேஷதைக ஸ்வரூபம் – என்றும்
எதேஷ்ட விநியோக அர்ஹம் சேஷ சப்தேந கத்யதே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ஸ்வார்த்த-நியாம்யத்வ தார்யத்வாதிகளாலே
இஷ்ட விநியோக அர்ஹமான சேஷ வஸ்துக்களைத் தனக்கு அதிசய சித்த்யர்த்தமாகத் தன் இச்சையாலே
தனக்கு இஷ்டமான பிரகாரத்திலே விநியோகம் கொள்ளுகையும் -அப்படியே விநியோகப்படுகையும்
அம்மா அடியேன் என்கிற உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் பிராப்தமாய் அது தானே புருஷார்த்தமுமாய் இருக்கையாலே
ஏவம் பூத விநியோக விஷயத்வ ஞானம் இறே சைதன்ய கார்யம் –

ஆனால் லீலா விபூதியில் உள்ளாருக்கு இதில் துக்கம் நடப்பான் என் என்னில் –
ஏவம் பூத ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானம் இல்லாமையாலே-
ஆனால் ஞானம் பிறந்த அதிகாரிகள்
மங்க வொட்டு
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன்
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ
நின் மா தாள் சேர்ந்து நிற்பது எஞ்ஞான்று கொலோ
அடைய வருளாய் -இத்யாதிகளாலே சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக மோக்ஷத்தை ஆசைப்படுவான் என் என்னில்

சேஷ பூதரான சேதனர்க்கு சேஷத்வ பராகாஷ்ட தர்சனம் பண்ணினவாறே இந்த லீலா விசேஷம் ப்ராப்தமாய் இருந்ததே யாகிலும்
ஸ்திதி யுத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி க்ரசன நியமன வ்யாபனைர் ஆத்மநஸ்தே சேஷோ சேஷ பிரபஞ்சோ வபு–என்கிறபடியே
ரக்ஷகத்வ -காரணத்வ -ப்ரவர்த்தகத்வ-சம்ஹர்த்ருத்வ -நியந்த்ருத்வ -வ்யாபகத்வாதி சகல பிரகாரங்களாலும்
இந்த ஸ்தித்யாதி விஷயமான சகல பிரபஞ்சத்துக்கு சேஷியான சர்வேஸ்வரன் –
இப்படி சர்வ பிரகார சேஷம் யாகையாலே -ஸ்வாயத்த ஸ்வரூப ரூபமாய்
ஸ்வ ஆதார க்ரியாக ரூபமாய் -ஸ்வ போக்ய பூதருமான சேதனரை –
சப்தாதீந் விஷயாந பிரதர்சய விபவம் விஸ்மார்யதாஸ் யாத்மகம் வைஷ்ணவ வ்யாகுண மாயயாத்ம நிவஹாந் விப்லாவ்ய பூர்வ புமான்-
பும்ஸாபண்யவதூ விடம் பிவ புஷா தூர்த்தா நிவா யாசயந் ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வரி கல்பதே தவ பரீஹாசாத்மநே கேளயே-
அன்புருகி நிற்குமது நிற்கச் சுமடு தந்தாய் –
உன்னடிப்போது நான் அணுகா வகை செய்து போதி கண்டாய்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே

அவர்களுக்கு ஸ்வதஸ் ஸித்தமான தாஸ்ய ஐஸ்வர்யத்தை விஸ்மரிப்பித்து அத்தை த்ருடீகரிப்பிக்கும் சப்தாதி விஷயங்களிலே
சங்கத்தைப் பண்ணுவித்து ஸ்வ விசேஷண தயா ஸ்வ அதீனையான மாயையாலே கலங்கும்படி பண்ணி –
பண்யவதூ விடமபி வபுஸ்ஸான புருஷனாலே தூர்த்தரை ஆயாசிப்பித்து ரசிக்கும் செருக்கரைப் போலே-
சர்வ காரண பூதனான சர்வேஸ்வரன் தனக்கு அபிமதையான ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வரிக்குப் பரிஹாச ஹேதுவான லீலைக்கு விஷயமாக்கி
க்ரீடதே பகவான் பூதைர் பால க்ரீடநகைரிவ-என்றும்
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் -என்றும்
நளிர் மா மலருந்தி வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இவனை இசைவித்து -இவன் அனுமதிப்படியே மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணி
ஸ்வ போகத்துக்கு விஷயமாக நினைத்த அன்று அந்த மோக்ஷ ரூப போகத்திலே ருசி பிறக்கும் போதைக்கு தத் பிரதிபடமான சம்சாரத்திலே –
நரகத்தை நகு -என்கிற அருசி பூர்வகமாக வேண்டுகையாலும் –
அந்த அருசி தனக்கு தத் விஷயமான ஹேயத்வ துக்க ரூபத்வாதி பிரதிபத்தி அபேக்ஷிதம் ஆகையாலும்-
ஸ்வ போகார்த்தமாக அதில் ஹேயத்வாதிகளைப் பிரகாசிப்பித்து-அது அடியாக அருசியை விளைப்பித்து-
அது அடியாக உபேஷாதிகளை யுண்டாக்குகிறான் ஆகையால் தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக போக ரூபமான மோக்ஷத்தை
மங்க வொட்டு
கூவிக் கொள்ளாய்
இனி உண்டு ஒழியாய்–என்று பிரார்த்திக்கிறார்கள் அத்தனை அல்லது
எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பு –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே-என்று இருக்கிறவர்கள்
பகவத் விநியோக விசேஷ விஷயத்தினுடைய ஸ்வரூப அப்ராப்ததையாலே தந் நிவ்ருத்தியை அபேக்ஷித்தார்கள் அன்று –

ஆகையால் சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ -என்கிற இடத்தில் வியாபகத்வ தாரகத்வ ஆஸ்ரயணீயத்வ ரக்ஷகத்வ சேஷித்வங்களில்
சாம்யத்தைச் சொல்லுகிறது அத்தனை அல்லது சர்வ விநியோக சாம்யம் சொல்லுகிறது அன்று –
விநியோக சாம்யம் சொல்லுமாகில் விநியோக பேத நிபந்தமான ரஸ வைவித்யம் இல்லாமையாலே
சர்வ பிரகார ஆனந்த விசிஷ்டமான சேஷி ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது –
இஷ்ட விநியோக அர்ஹதையே வேஷமான சேஷ பூத ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது
நித்ய விபூதியில் குண அனுபவம் விக்ரஹ அனுபவம் கைங்கர்ய பரதை என்கிற விசேஷங்களுக்கும் சேராது
ஆகையால் உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் அனுகுணமான வைஷம்யம் தோஷம் அன்று
ப்ராப்தமான சாம்யத்துக்கு ஹானி சொல்லாமையாலே சமத்துவ ஹானி இல்லை
ஏவம் ஸ்வரூப ஞானம் இன்றியிலே சம்சாரத்திலே துக்க பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்குமவர்களுக்கு இந்தப் பிரதிபத்தி தான்
ஞான விரோதியான சம்சாரத்தில் அருசி பிறந்து தந் நிவ்ருத்ய அபேக்ஷை பிறக்கைக்கு உறுப்பு ஆகையாலே –
அந்த பிரதிபத்தி நிவ்ருத்தி பண்ணாது ஒழிந்ததும் ஸூஹ்ருத்வ கார்யமான ஹித பரதையாலே யாகையாலே
ஸூஹ்ருத்வத்துக்கு ஹானி இல்லை

சம்சாரத்தில் வாசமும் -அஞ்ஞாவஸ்தை குலைந்து ஞானம் பிறந்த போது ததீயத்வ ஆகாரேணவே தோற்றுகையாலே
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்று அது தானே புருஷார்த்தமாய் இருக்கையாலும் -தத் அனுகுணமான ஞான விசேஷத்தை –
ததாமி புத்தி யோகம் தம் -என்றும்
மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹஞ்ச-என்றும்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -என்றும்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நிர்ஹேதுகமாகத் தானே பிறப்பிக்கையாலும் கிருபா ஹானி வாராது
ஆகையால் சேஷபூத சகல வஸ்துக்களுடையவும் சர்வ வியாபாரங்களும் ஸ்ரீ பகவத் ப்ரேரிதங்களுமாய்-
ஸ்ரீ பகவத் ப்ரயோஜன ஹேதுக்களாயுமாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று

ஆனால் விதி நிஷேத ரூபமான சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில் -சாஸ்திரமாவது
ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிர் மமைவ ஆஜ்ஜா-என்கிறபடியே ஸ்வதஸ் சித்த ஸ்வாமித்வ சேஷித்வ ரக்ஷகத்வாதி விசிஷ்டனான
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய ஆஜ்ஜா ரூபமாய்க் கொண்டு -அவனுக்கு அதிசய ரூப சகல வியாபாராதிகளுக்கும் உண்டான
ருசி பிரவ்ருதத் யாதிகளுக்கு ப்ரதர்சகமாய் இருப்பது ஓன்று ஆகையாலே –
த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -என்கிறபடியே அவனுக்கு லீலா விஷய பூதருமாய்க் கொண்டு ஸ்வம்மாய் இருக்கிற
சகல சேதனரையும் விஷயமாக உடைத்தாய் இருக்கும் –

ஆகையாலே இப்படி இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய பஹு விதையான லீலைக்கு உபயோகிகளாய்க் கொண்டு
லீலா விஷய பூத சேதன கதங்களான கர்ம விசேஷங்களும் பஹு விதங்களாய் இருக்கையாலே அவற்றில்
சில கர்ம விசேஷங்களாலே பர ஹிம்ஸா பரராய் நாஸ்திகராய் இருப்பாரைக் குறித்து –
சட சித்த சாஸ்த்ர வஸதோபாயோபிசார ஸ்ருதி -என்கிறபடியே அவர்களுக்கு சாஸ்த்ர விஸ்வாசம் பிறக்கைக்கு உறுப்பாக
அவர்களுடைய ருஸ்யனுசாரம் பண்ணி அபிசார கிரியை விதித்தும்
சாஸ்த்ர யுக்த தத் அனுஷ்டான அநந்தரம் தத் பல லாபத்தாலே சாஸ்த்ர விஸ்வாசம் பிறந்து –
அத்தாலே நாஸ்திக்ய ஹேதுவான பாப ஷயமாய் -அந்த கிரியையில் பரஹிம்சாதி நிபந்தமான பயம் பிறந்த அநந்தரம்
பார லௌகிக தத் சாதனங்களை விதித்தும் -அநந்தரம்

அத்தை நிரூபித்து ஸூஹ்ருதத்துக்கு ஹேது ஸூஹ்ருதாந்தரமாக வேணும்-அதுக்கு ஹேதுவாய் இருபத்தொரு ஸூஹ்ருதம் வேணும் –
அப்போது அநவஸ்தை வரும் ஆகையாலும் ஸ்வாதீன பிரவ்ருத்தி இல்லாதவனுக்கு ஸூஹ்ருத யோக்யதை இல்லையாகிலும்
ஸூஹ்ருத ஹேதுவுக்கு சொல்ல ஒண்ணாது என்று சமசயித்தவனுக்கு ஸூஹ்ருத ஹேது பகவத் கிருபை என்னும் இடத்தை பிரகாசிப்பித்தும் –
கிருபா கார்யமான ஸூஹ்ருதத்தாலே-நிரஸ்த அதிசய ஆஹ்லாத ஸூக பாவ ஏக லக்ஷணமான மோக்ஷத்திலே ருசி பிறந்தவனுக்கு
மோக்ஷ தத் சாதனங்களை விதித்தும்
அந்த சாதனங்களினுடைய துஷ்கரத்வ சாபாயத்வ ஸ்வரூப அநனு ரூபமான உபாயத்தை விதித்தும்
உபாய பூதனான வவனுடைய ஸ்வ தோஷ தர்சனத்வ அகார்யகரத்வ உத்துங்கத்வ துர்லபத்வாதிகளாலே இளைத்தவனுக்கு
அவனுடைய வாத்சல்ய ஸ்வாமித்வ ஸுசீல்ய ஸுலப்யங்களை பிரகாசிப்பித்தும்
இப்படி ஆஸ்ரயணீனவனுடைய கார்யகரத்வ ஹேதுவான ஸர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித்வ அவாப்த ஸமஸ்த காமத்வாதிகளை விதித்தும்
அவற்றினுடைய அபராத ஞான தத் தண்ட தரத்வாதி அனுசந்தானத்தாலே வெருவினவனுக்கு
அவற்றை ரக்ஷண உபயுக்தம் ஆக்குகிற பரம காருணிகத்வத்தை பிரகாசிப்பித்தும்

பகவத் ஆத்மனோ ஸ்வ ஸ்வாமி பாவ சம்பந்த ஞான நிபந்தன பகவத் உபாய வரணத்வ ப்ராப்ய பாவாத் வாத்ததிஷ்ட
விநியோகத்வேநே தத் அந்தர்பூதரானவர்களுக்கு தத் தத் ஞான ஹேதுக கிருபா விதானம் பண்ணியும்
ஆக இவ்வளவும் வரும் தனையும் அவர்களுக்குப் பிறந்த பர்வ க்ரம அனுசந்தானம் பண்ணி கார்யக்ரத்வ ஹேதுவான
ஸ்ரீ பகவத் கிருபையை விதித்துத் தலைக்கட்டுவது ஓன்று ஆகையாலே சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம்

இவற்றில் பந்தகங்களான பலன்களில் நின்றவர்கள் விஷயத்தில் சர்வேஸ்வரனுக்கு லீலா ரசம் நடந்து போருகையாலும்
அல்லாத இடங்களிலே அனுக்ரஹ ரசமும் கிருபா ரசமும் நடந்து போருகையாலும்
பகவத் லீலா ஹேதுத்வமும் பகவத் கிருபா விசுவாச ஹேது த்வமுமாய் இருக்கும்
இவ்வாகார த்வயத்திலும் இருவருக்கும் பிரயோஜனம் உண்டாகையாலே சாஸ்திரத்தாலே
இருடைய பிரயோஜனமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ஆக இவ்வக்ஷரத்தில் சொல்லுகிற ரக்ஷகத்தினுடைய நிர்ஹேதுகத்வம் ப்ரதிபாதமாயிற்று –

இப்படி சர்வ காரண பூதமாய் -சர்வ ரக்ஷகமாய் -அகார வாஸ்யமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் ஆஸ்ரயித்துக் கொண்டு நிரூபகமாய் இருக்கையாலும்
இதில் சொல்லுகிற ரக்ஷகத்வத்துக்கு புருஷகார த்வாரா இவள் சந்நிதி அபேக்ஷிதமாகையாலும்
இவ்வக்ஷரத்தில் ஏறின விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி மிதுனமாக வேண்டுகையாலும்
இவ்வக்ஷரத்திலே ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தமும் அர்த்தமாகச் சொல்லுகிறது

ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ
அநந்யார்ஹவேணாகம்
விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ
தாம் ஸ்ரீ ரிதித்வதுப ஸம்ஸரயணாந் நிராஹு -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பிரபாவானை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் பிரபையைப் போலே பிரிவில் ஸ்திதி இல்லாதபடி
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்துக் கொண்டு தன்னுடைய ஸ்தியாய் இறே இருப்பது –

ஸ்வரூப நிரூபகத்வமாவது -சாதாரண தர்மங்களைக் கொண்டு வஸ்து ஏது என்று சங்கை யுண்டானால் –
இன்ன வஸ்து என்று விசேஷித்துக் கொடுக்குமது –
அதாவது -ஜகத் காரணத்வ -ஜகத் ரக்ஷகத்வ -ஜகத் பதித்வாதிகளாலே வஸ்துவை நிரூபிக்கும் போதைக்கு
அவை ஒவ்பாதிக உத்பாதகருமாய்-ஒவ்பாதிக ரக்ஷகருமாய் –
ஒவ்பாதிக சேஷிகளுமான ப்ரஹ்மாதி சேதனர் பக்கல் கவ்ண ரூபேண வர்த்திக்கையாலே அவை சாதாரணம் ஆகையாலும்
சேஷித்வமும் ஸ்வ நியோகத்தாலே ஸ்வ அங்கீ க்ருத சேதன ப்ரப்ருதி ஸ்ரீ லஷ்மீ பர்யந்தனார் பக்கலிலே
அநு வ்ருத்தம் ஆகையாலும் -அதுவும் சாதாரணம் ஆகையாலும் –
விபுத்வமும் பிரக்ருதியாதிகளிலே ஒவ்பசாரிகமாக விபுத்வ வ்யவஹாரம் நடக்கையாலே சாதாரணம் ஆகையாலும்
இவை நிரூபகம் ஆக மாட்டாது

இனி ஓர் ஆகாரத்தாலும் வ்யக்த்யந்தர சம்பந்தம் இன்றியிலே அகாரார்த்த பூதனுக்கே அசாதாரணமாய் இருப்பது
ஸ்ரீயபதித்தவம் ஆகையாலே தத் பிரதிசம்பந்தியான ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம்
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு நிரூபகமாய் இருக்கக் கடவது என்கை –
ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் அசாதாரணம் அன்றோ என்னில் -ஸ்ரீ யபதிர் நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந -என்று
நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீகமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்ரீ யபதித்வத்தை பிரதான நிரூபகமாக ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்கையாலும்
திருமாலின் சீர் -என்று ஸ்ரீ யபதியினுடைய குணங்கள் என்று விசேஷிக்கையாலும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகமாய் ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வாதிகள் தத் விசேஷணமாகக் கடவது
ஆத்மா ச சர்வ பூதாநாம் அஹம் பூதோ ஹரிஸ் ஸ்ம்ருத-அஹந்தா ப்ரஹ்மணஸ் தஸ்ய சாஹமஸ்மிசநாதநீ
அஹந்தயாவி நாஹம் ஹி நிருபாக்யோ ந சித்யதி -அஹம் அர்த்தம் விநா ஹந்தா நிராதாரா ந சித்த்யதி -என்கிறபடியே
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தராத்மதயா வ்யாப்தமாய் அஹமர்த்த பூதமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்திலே
அஹந்தா ரூபேண வ்யபேதஸ்யையுமாய் அஹந்தா ரூபேண நிரூபக பூதையுமாய் இருக்கும் என்கையாலும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகமாய் இருக்கக் கடவது –

அதுக்கு மேலே — ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ -என்று ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்துத் தன் சத்தையாம்படி நித்யனுமாய்-
நிகில ஜெகஜ் ஜனகனுமாய் -இவளோடு நிரபாய பூதனுமாய் இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
சகல ஜெகத் ரக்ஷணார்த்தமாக ஸ்வ அபீஷ்ட விக்ரஹங்களிலே வ்யாப்தனான போது
நித்யத்வ நிகில ஜெகஜ் ஜநநீத்வாதி விசிஷ்டையாய் இருக்கிற இவளும் தந் நிரபாயத்வ ரக்ஷண அர்த்தமாகத் தத் அனுரூப விக்ரஹங்களிலே
உபயோர் வியாப்தி ராகாசாதித்ய யோரிவ-என்றும்
தத் அனுரூப ஸ்வரூப -என்றும்
குணாத்வா லோகவத் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே குண த்வாரா அனுபிரவேசித்து
சந்நிஹிதையாய் இருக்கும் என்கையாலே ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம் உள்ள இடம் எங்கும் வியாபிக்கக் கடவளுமாய்
நித்ய ஸ்ரீ என்று ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தினுடைய இதர வ்யாவ்ருத்தி ஹேது பூதையுமாய்
விஷ்ணு பத்னீ -என்றும் விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ என்றும் ஸ்ரீ பகவத் விசேஷண பூதையுமாய் இருக்கும்
ஆகையால் வ்யக்தி லக்ஷண விசிஷ்டமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு ஜாதி லக்ஷண விசிஷ்டமான
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்-

இப்படி ஸ்வரூப நிரூபக பூதையாம் அளவன்றியிலே
ததஸ்ஸ்ப் புரத காந்திமதீ விகாஸி கமலேஸ்திதா -ஸ்ரீர் தேவி பயஸ்ஸ் தஸ்மா துததிதாத்ருத பங்கஜா
திவ்ய மாலயாமபரதர ஸ்நாதா பூஷண பூஷிதா -பஸ்யதாம் சர்வ தேவானாம் யவ் வக்ஷஸ்தலம் ஹரே —
காஸான்யாத் வாம்ருதே தேவி சர்வ யஜ்ஜமயம் வபு-அத்யாஸ்தே தேவ தேவஸ்ய யோகி சிந்த்யம் கதாப்ருத –
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா
அலர்மேல் மங்கை வுறை மார்பா –இத்யாதிகளில் படியே
ஸ்வா பாவிகமாயும் ஓவ் பாதிகமாகவும் ஸ்ரீ பகவத் சாரூப்யம் பெற்று இருக்கிற நித்ய முக்த விக்ரஹங்களில்
வ்யாவ்ருத்தி தோன்றும்படி திவ்ய மங்கள விக்ரஹ நிரூபக பூதையாகையாலும்
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று ஸ்ரீ பகவத் போக்யதையில் ஆழங்கால் பட்டு க்ஷண காலமும் விஸ்லேஷ அசஹையாய்க் கொண்டு
போக்யத்வ குணத்தை அவகாஹித்து அனுபவிக்கும் என்று சொல்லுகையாலும்
போகோ போத்காத கேளீ சுளகித பகவத் வைஸ்வரூப்ய அனுபாவ-என்று
வைஸ்வரூப்யத்தைச் சிறாங்கிற்று அனுபவிக்கும் என்கையாலும்

ப்ரசக நபல ஜ்யோதிர் ஞான ஐஸ்வரீ விஜய ப்ரதா-ப்ரணத பரண ப்ரேமஷே மங்கரத்வ புரஸ்சரா
அபி பரிமள காந்திர் லாவண்யம் அர்ச்சிர் இந்திரே தவ பகவதஸ் சைதே சாதாராணா குணராசய
அந்யேபி யவ்வன முகாயுவயோஸ் சமாநாஸ் ஸ்ரீ ரங்க மங்கள விஜ்ரும்பண வைஜயநதி
தஸ்மிம்ஸ் தவத்வயிசதஸ்ய பரஸ்பரேண ஸம்ஸ்தீர்ய தர்ப்பண இவ ப்ரசுரமஸ்வ தந்தே -இத்யாதிகளாலே
ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜஸ் ஸூக்களும் -ஆஸ்ரித அங்கீ கார தத் ப்ரீதியாதிகளும் முதலான ஸ்வரூப குணங்களும்
ஸுந்தர்ய ஸுகந்த்ய லாவண்யாதி யவ்வன முகங்களான விக்ரஹ குணங்களும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ தத் பதிகள் இருவருக்கும் ஸ்வாதீனமாகவும் பராதீனமாகவும் யுண்டாய் இருந்ததே யாகிலும்
ஸ்ரீ ரங்க மங்கள வைஜயந்தியாய் இருக்கிற ஸ்ரீ லஷ்மீ பக்கலிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ பதியினுடைய குணங்களும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ பதியானவன் பக்கலிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ குணங்களும் கண்ணாடிப் புறத்தில் போலே அந்யோன்யம் பிரதிபலியா நின்று கொண்டு
பரம்பி மிகவும் இனியவாகா நிற்கும் என்று ஸ்ரீ பகவத் குணங்களுக்கு இவளோடு உண்டான அன்வயத்தையும்
அத்தாலே உண்டான அதிசயத்தையும் சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ பகவத் குணத்துக்கு நிரூபக பூதையாகையாலும்

ஸ்ரீ யா சார்த்தம் ஜகத் பதிர் ஆஸ்தே
வ்யூஹேஷு சை சர்வேஷு விபவேஷு ச ஸர்வஸ ததா வ்யூஹீ பவத்யேஷா மமசைவாநபாயிநீ
தேவத்வே தேவ தேஹேயம் மனுஷ்யத்வே ச மானுஷீ -விஷ்ணோர் தேஹ அனுரூபாம் வைகரோத் யேஷாத்மநஸ் தநூம்-என்று
உபய விபூதியிலும் இவளுடைய நித்ய சந்நிதி உண்டாகையாலே ஸ்ரீ பகவத் விபூதிக்கு நிரூபக பூதையாகையாலும்

ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளுக்கு நிரூபக பூதை என்றதாயிற்று

யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் ஸ்திதி
கடாக்ஷ லாபாய கரோதி லோகான் பராக்ரமம் தே பரிரம்பணாய-முதேவ முக்திம் முர பித்ரமேதத் கதம் பாலபாவ கதாஸ்யகர்த்து-என்றும்
ஜகத் காரணத்வ ஜகத் ரக்ஷகத்வ மோக்ஷ ப்ரதத்வாதிகள் இவளுடைய ப்ரூபங்கா அநந்தரம் பண்ணும் என்றும் –
இவளுடைய கடாக்ஷ லாபாதிகளுக்கு உறுப்பாகச் செய்யும் என்றும் சொல்லுகையாலும்
ஸஹ பத்ந்யா விசாலாஷ்யா நாராயணம் உபாகமத் -என்று ஜகத் ரக்ஷணத்துக்கு இவளோடு கூட
பூர்வ ரங்க அனுஷ்டானம் பண்ணினான் என்றும் சொல்லுகையாலும்
அநந்தரம் ஆஸ்ரித அபராதங்களைப் பொறுப்பித்து ரஷிக்க வேணும் என்று இவள் அபேக்ஷிக்க அவர்களை ரக்ஷிக்கும் என்கையாலும் –
காகாதிகள் இவள் சந்நிதியால் உஜ்ஜீவித்தார்கள் என்று ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்கையாலும்
ஆஸ்ரித அங்கீ காரத்துக்கு இவளைப் புரஸ்கரிப்பிக்கும் என்னும் இடம்
ஸ்ரீ குஹ ஸூக்ரீவ விபீஷண ஆதிகள் அளவில் காண்கையாலும்
ரஷிக்கைக்கு இவன் சந்நிதியே அபேக்ஷிதம் என்றதாயிற்று

தாஸோஹம் கமலா நாத
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ வடியேன்
திருமகளார் தனிக்கேள்வன் பெருமையுடைய பிரானார் -இத்யாதிகளால் இவ்விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு
பிரதிசம்பந்தி மிதுனம் என்றதாயிற்று –
ஆகையால் இப்பதத்தில் சாப்தமாக ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தம் அனுசந்தித்தது இல்லையாகிலும் –
யத்யபி சச்சித்தா–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற குண சித்தி நியாயத்தாலே ஆர்த்தமாக
ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தம் அனுசந்தேயமாகக் கடவது

இவ்வகாரத்திலே சதுர்த்தீ விபக்தியாய் ஸூபாம் ஸூலுக் -என்று விபக்தி லோபமாய் –
ப்ரத்யய லோபே ப்ரத்யய லக்ஷணம் -என்கிற நியாயத்தாலே ப்ரத்யயம் லுப்தமானாலும் ப்ரத்யயார்த்தம் கிடக்கும் என்கையாலே –
சர்வ காரண பூதனாய் சர்வ ரக்ஷகனான ஸ்ரீ எம்பெருமான் பொருட்டு என்கிறது -அதாவது
இந்த சதுர்த்தி தாதர்த்தயே சதுர்த்தியாய் இவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாம் படி சேஷமாய் இருக்கும் என்கை –

சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் கண்டு போருகிறது என்னில் அகார வாஸ்ய வஸ்து பிரதிசம்பந்தி யாகையாலே
ஸ்வரூப சித்தி ஹேதுவாகையாலும் -ஸ்வரூப அனுரூபமாகையாலும் -ஞானம் பிறந்தால் இது தானே புருஷார்த்தம் ஆகையாலும்
அபிமத விஷய சேஷத்வத் ஸூக ரூபமாய் இருக்கும் என்கிறது -இத்தால் அகார வாச்யனுடைய சேஷித்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இதில் விபக்தி வ்யக்தம் இன்றியிலே இருக்கச் செய்தே சதுர்த்தீ விபக்தி என்னும் இடத்துக்கு பிரமாணம் என்
பிரதம விபக்தி ஆனாலோ என்னில்
அப்போது ஆத்ம வாசகமான மகாரமும் பிரதம அந்தமாய் -பகவத் வாசகமான அகாரமும் பிரதம அந்தமானால்
இருவருடையவும் ஐக்ய பரமாதல் சமத்துவ பரமாதல் அத்தனை –
அப்போது சகல ஸாஸ்த்ரங்களுக்கும் வையர்த்தம் வரும் –
ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூபங்களுக்கு சேராது -எங்கனே என்னில்
பதிம் விஸ்வஸ்ய
பதிம் பதீநாம்
பிரதான க்ஷேத்ரஜ்ஜபதிர் குணேச
கரணாதி பாதிப
ஈஸதே தேவஏச
பரவா நஸ்மி
பகவத ஏவாஹமஸ்மி
தாஸோஹம் -இத்யாதிகளாலே ஸ்ரீ பகவச் சேஷித்வத்தையும் ஆத்ம சேஷத்வத்தையும் சொல்லுகிற
சகல ஸாஸ்த்ரங்களுக்கும் வையர்த்தம் வரம்
இந்த சேஷித்வ சேஷத்வங்கள் தன்னாலே உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது என்னும் இடம் சொல்லிற்று
இவ்வஷரத்தில் சொன்ன கார்யத்வ ரஷ்யத்வங்களோடே விரோதிக்கும்
ஆத்மா நித்யனே யாகிலும் இவனுடைய நித்ய ப்ரஹ்ம விசேஷணத் வத்தாலே விசேஷ த்வாரா கார்யத்வம் சொல்லக் குறையில்லை –
ஆத்மா நித்யனே யாகிலும் இவனுடைய நித்ய ப்ரஹ்ம விசேஷணத்தாலே விசேஷ த்வாரா கார்யத்வம் சொல்லக் குறையில்லை

அஹம் அபி ந மம -பகவத ஏவாஹம் அஸ்மி -என்று ஸ்வாதந்தர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பகவத் ஏக
பாரதந்தர்யத்தைச் சொல்லுகிற நமஸ் சப்தத்துக்கும் நைரர்த்த்யம் வரும் -சரீராத்ம பாவத்தைச் சொல்லுகிற
நாராயண பத்துக்கும் பங்கம் வரும் -அதில் சதுர்த்தியில் சொல்லுகிற கைங்கர்ய பிரார்த்தனைக்கு உதயம் இல்லை
ஆக சாஸ்திரத்தோடு -சாஸ்த்ர தாத்பர்யத்தோடு -ப்ரதிபாதித்த வஸ்துவோடு -சாஸ்த்ர விதி அனுஷ்டானத்தோடு வாசி அற
சகலத்தோடும் விரோதிக்கையாலே இவ்வகாரம் பிரதம அந்தமாக மாட்டாது -சதுர்த்தி யந்தமாகக் கடவது
ப்ரஹ்மணேத் வாமஹஸ ஓமித்யாத்மாநம் யூஞ்ஜீத -என்று இந்த சேஷத்வத்தை சமர்ப்பண முகேன சொல்லுகிற
ஸ்ருதி வாக்கியத்தில் ப்ரஹ்மணே என்கிற சதுர்த்தி யந்தத்வமும் –
இதன் விவரணமாய் விஷேஷ்யமான நாராயண பதத்தில் சதுர்த்தி யந்தமே இதுக்கு ப்ரமாணமாகக் கடவது

ஆக இவ்வகாரம் சதுர்த்தி அந்தமாய் -அகார வாச்யனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாம்படி சேஷமாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று –
ஆக அகாரத்தினுடைய சப்த சக்தியால் காரணத்வமும்
தாதுவாலே ரக்ஷகத்வமும்
அர்த்தபலத்தாலே ஸ்ரீ யபதித்வமும்
சதுர்த்தி அந்த பத சக்தியால் சேஷித்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று
இப்பத்தில் சொல்லுகிற காரணத்வ ரக்ஷகத்வ ஸ்ரீ யபத்வ சேஷித்வங்களுக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூப விசிஷ்டமாய் இருக்கச் செய்தே
இதில் சொல்லுகிற ஸ்ரீ யபதித்வ சேஷித்வங்களில் ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபத்துக்கு அந்தர்பாவம் உண்டானவோ பாதி
காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்களிலும் அந்தர்பாவம் உண்டாகக் குறை இல்லையே என்னில்
காரணத்வம் ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரண தர்மதயா லக்ஷணத்வேந நிர்தேசிக்கப் படுகையால்
வ்யக்தியந்தரத்தில் கிடவாதது ஆகையாலே பிரதான்யேன இவளுக்குக் காரணத்வம் இல்லை

இனி காரணத்வ அந்தர்பாவம் சொல்லும் போது
நிமித்த ரூபேண வாதல் -உபாதான ரூபேண வாதல் -சஹகாரி ரூபேண வாதல் சொல்ல வேணும்
சதேவ சோம்யே தமக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஸ்ருஷ்டவ் ஸ்ருஜதி சாத்மாநம்
கார்யே நந்தே ஸ்வ தனுமுகதஸ் தவாம் உபாதானம் ஆஹு -இத்யாதிகளால் நிமித்த உபாதானங்கள் இரண்டும்
அவன் என்று சொல்லுகையாலே அந்தர் பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது –

இனி ஸஹ காரி என்ன வேணும் –
அப்போதைக்கு ஸஹ காரிகள் நிமித்த உபாதேனே உபகரண ரூபேண த்ரிவிதமாய் இருக்கும்
அதில் நிமித்த ரூப ஸஹ காரிகளாவன
பட நிர்மாண நிமித்தனான குவிந்தனுக்கு ஸஹ காரிகளான குவிந்தாந்தரங்கள்
உபாதான ரூப ஸஹ காரிகளாவன -பட உபாதான பூத தந்துவுக்கு ரத்ன கிருஷ்ணாதி ரூபேண ஸஹ கரிக்கிற த்ரவ்யாந்தரங்கள்
உபகரண ரூப ஸஹ காரிகளாவன ரத நிர்மாண க்ரியா ஹேது பூதங்களான வாஸ்யாதிகள்

அவற்றில் -மனஸ் ஏவ ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரஞ்ச கரோதிய-என்றும்
ஞானம் அஃதே கொண்டு எல்லாக் கருமங்களை செய் எல்லையில் மாயன் -என்றும்
நிமித்த பூதனான ஈஸ்வரனுக்கு தன் சங்கல்ப ஞானம் ஒழிய வேறு ஓன்று அபேக்ஷிதம் அல்ல என்று சொல்லுகையாலும்
அத்விதீயம் என்று நிமித்தாந்தர நிஷேதம் பண்ணுகையாலும்
சதேவ -ஏகமேவ -அஹமேவ -பஹுஸ்யாம்-ஸ்வயமகுருத – -இத்யாதிகளாலே
சச் சப்த வாச்யனான பர வஸ்து ஒழிய உபாதானாந்தரம் இல்லை என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ருஷ்டிஸ் தித்யந்தகரணீம ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத் மிகாம்-ச சம்ஜாம்யாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தன -என்று
ப்ரஹ்ம ருத்ராதி ரூபேண நின்று ஸ்ருஷ்டியாதிகளைப் பண்ணுகிறான் ஜனார்த்தனன் ஒருவனுமே-
வேறு ஸஹ காரிகள் இல்லை -என்றும்
அவனே அகல் ஞாலம் படைத்து இடந்தான்-என்றும் ஸஹ கார்யாந்தர நிஷேதம் பண்ணுகையாலும்
இவளை நிமித்த உபாதான ஸஹ காரி ரூபேண ஸஹ காரி என்ன ஒண்ணாது –

சித் அசித்துக்களில் இவன் அநு பிரவேசிப்பித்து நின்று ஸ்ருஷ்டிக்கிறாவோபாதி இவள் பக்கலிலே இவன் அனுபிரவேசிப்பித்தாலும்
உபாதானாந்தர நிஷேதத்துக்கு விரோதம் பிறவாதீ என்னில் -அப்படிச் சொல்ல ஒண்ணாது –
அபரிணாமியாய் பரி ஸூத்தமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அவற்றினுடைய அனுபிரவேசாபாவத்தில் உபாதான ஹேதுகமான பரிணாமித்வமும்
அஜ்ஞத்வ துக்கித்வ ரூபமான அ ஸூத்தியும் பிரசங்கிக்கும் ஆகையாலே பரிணாமியான அசித்தையும் –
அவித்யா ஆஸ்ரயமான ஆத்மாவையும் அனுபிரவேசிக்க வேண்டுகையாலும்
இவளுடைய அனுபிரவேசாபாவத்தில் இப்படி வருவது ஒரு விரோதம் இல்லாமையாலும்

அதுக்கு மேலே ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை க்ரஹிக்கிற பிரமாணம் தான்
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே -இத்யாதிகளாலே காரணத்வாதி விசிஷ்டமாக க்ரஹிக்கையாலும்
பஹுஸ்யாம் என்கிற ப்ரஹ்ம சங்கல்ப அநந்தரம் ஜகத்து உண்டாகையாலும்
சங்கல்பாத் பூர்வம் ஜகத்து இல்லாமையாலும்
அஜா மேகம் லோஹித ஸூக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் -என்று
குணத்ரயாத்மிகையான பிரகிருதி பிரஜைகளை உத்பாதிக்கும் இடத்தில் தான் அசேதனம் ஆகையாலே
அசேதனமான ம்ருத்து புருஷ பிரயத்தன சாபேஷமாய்க் கொண்டு கடாதிகளை உத்பாதிக்குமா போலே
மயாத்யஷேண ப்ரக்ருதிஸ் ஸூபதேச சராசரம் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்மாதிஷ்டிதமாய்க் கொண்டே
ஜகத்தை யுத்பாதிக்கும் என்று சொல்லுகையாலும்
விஷ்ணோஸ் சகாஸாதுத்புதம் ஜகத் தத்ரைவச ஸ்திதம் -என்றும்
சர்வ காரண காரணே-என்றும் –
விஷ்ணு சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் ஜகத் காரண புதன் என்றும் சொல்லுகையாலும்
இவள் ஸ்வரூபத்தை காரணத்வேன கிரஹிப்பதோர் பிரமாணம் இல்லாமையாலும் –
இவள் சங்கல்பத்தை ஒழியவும் ஜகத்து உண்டாகையாலும் –
இவள் கூடாதபோது ஜகத்து உத்பன்னமாகாது என்கைக்கு ஒரு அனுபபத்தி இல்லாமையாலும்
இவள் காரண பூதை என்று சொல்லுவதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுக்கு காரணத்வ அந்தர் பாவ சங்கையே பிடித்து இல்லையே

காரண பூத ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப நிரூபகத்வேன இவளுக்கு அவர்ஜனீய சந்நிதி யுண்டேயாகிலும்
அனுப யுக்த விசேஷணங்களோபாதி தத் க்ரிய அன்வயம் இன்றியிலே தத் விஷய ப்ரீதியாதிகளிலே அன்வயமாகக் கடவது –
அப்படியே ரக்ஷகத்வமும் -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி-இத்யாதிகளிலே ப்ரஹ்ம லக்ஷணமாகச் சொல்லப்படுகையாலும்
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம்
விஷ்ணுஸ் த்ரை லோக்ய பாலாக
பாலநே விஷ்ணு ருச்யதே
ச ஏவபாதி
விஷ்ணு பால்யஞ்ச பாதிச-இத்யாதிகளாலே விஷ்ணு சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரனை ரக்ஷகனாகச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு ரக்ஷகத்வ அந்தர் பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது

இந்த ரக்ஷகத்வ விசிஷ்டமாய் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்ட பிராப்தி பிரதத்வ லக்ஷணமாய் இருக்கிற
யுபாயத்வம் யாது ஓன்று அதிலும் இவளுக்கு அந்தர்ப் பாவம் இல்லை -எங்கனே என்னில்
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ
தமேவ சரணம் கச்ச
மாம் ஏவ யே பிரபத்யந்தே
தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே
யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை –
தம் ஹி தேவ மாத்ம புத்தி பிரசாதம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே –
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண்
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண்
களை கண் மற்று இலேன்
மூவாத் தனி முதலாய் மூ வு லகும் காவலோன்-இத்யாதிகளில்
வ்யக்த்யந்தர நிஷேத பூர்வகமாக சர்வ காரண வஸ்துவுக்கே உபாயத்தை விதிக்கையாலே

ஜ்யோதிஷ்டோமம் ஸ்வர்க்க ஸாதனமாகா நிற்கச் செய்தேயும் ப்ரயாஜாதிகளான கர்ம விசேஷங்கள்
ஸஹ காரித்வேந சகாயம் ஆகிறாப் போலேயும்-
பக்தி பகவத் பிராப்தி ஸாதனமாகா நிற்கச் செய்தேயும் கர்ம ஞானங்கள் ஸஹ காரித்வேந சகாயம் ஆகிறாப் போலேயும்
இவளுக்கும் ஸஹ காரித்வேந உபாயத்வ அந்தர் பாவம் உண்டானாலோ என்னில்
ஏதேனும் ஒன்றுக்கு சஹகாரித்வம் உண்டாவது –
ஸ்வரூப உத்பத்தி முகேனே ஆதல் –
உத்பன்ன ஸ்வரூப வர்த்தக முகேனே யாதல் –
வர்த்தித்த ஸ்வரூப பல பிரதான முகேனே யாதல் -யாயிற்று

உபாய பூதனான ஈஸ்வரன் -உபாய உபேயத்வே ததி ஹதத்வம் -என்று சித்த ஸ்வரூபனுமாய் -ஏக ரூபனுமாய் –
அமோக சங்கல்பனுமாய் இருக்கையாலே உத்பத்தி யாதிகளில் சஹகாரி சாபேஷதை இல்லாமையாலும்
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -என்றும் ஸஹ காரி நிரபேஷமாகச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு ஸஹ காரித்வம் இல்லை

ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப க்ராஹக பிரமாணம் -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -யோவை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை-இத்யாதிகளாலே
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை உபாயத்வேன க்ரஹிக்கையாலும்
சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி என்கிற யுக்தி அநந்தரம் சோக நிவ்ருத்தி பிறக்கையாலும்
இந்த யுக்திக்கு முன்பு சோக நிவ்ருத்தி பிறவாமையாலும் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான இஷ்ட பிராப்தி -நிர்ஹேதுக கிருபா விசிஷ்டனான சர்வேஸ்வரன்
தன்னாலே உப பன்னம் ஆகையாலும்
சர்வ லோக சரண்யாய
சரண்யம் சரண மயாத
சரணவ் சரணம் மயாத
முமுஷுர் வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே -என்று சர்வ சரண்யனாகச் சொல்லுகையாலும்
இவள் ஸ்வரூபத்தை உபாயத்வேந க்ரஹிப்பதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுடைய யுக்தி ஒழிய கேவல பகவத் யுக்தியாலே சோக நிவ்ருத்தி பிறக்கையாலும்
இவள் சஹகரியாத போதும் உபாயத்வம் உப பன்னம் ஆகையாலும்
இவள் ஜகத்துக்கு உபாய பூதை என்று சொல்லுவதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுக்கு உபாயத்வம் இல்லை என்னும் இடம் சம் பிரதிபன்னம் –

சர்வஞ்ஞத்வாதி குண முகேன கார்யகரன் ஆகிறவோபாதி இவளையும் ஸஹ காரித்வேந அந்தர் பவித்துக் கொண்டு
கார்யகரனாகக் குறை என் என்னில் –
குணங்கள் கார்ய உபயோகி யாகையாலும் குணத்வேந உண்டான அப்ருதக் புத்தி யோக்யத்வத்தாலும்
சைதன்ய அநாதாரத்வத்தாலே கர்த்தந்த்ர சங்க அவகாசம் இல்லாமையாலே நைரபேஷ்ய ஹானி இல்லாமையாலும்
இவள் கார்ய அனுப யுக்தையாகையாலும் த்ரவ்யத்வேந வருகிற ப்ருதக் புத்தி யோக்யத்வத்தாலும் –
சைதன்ய ஆதரத்வ நிபந்தனை கர்த்ருத்வ பிரதிபத்தி யோக்யதையாலே நைரபேஷ்ய ஹானி யுண்டாகையாலும் அதுவும் ஒண்ணாது –
ஆகையாலே சர்வ பிரகாரத்தாலும் இவளுக்கு உபாயத்வ அந்தர் பாவம் இல்லை என்றதாயிற்று –

ஆகையாலே உபாய தசையில் இவளுக்கு உண்டான ஸ்வரூப அந்தர் பாவம் உபாய பூதனானவனை
உபாயத்வேந ஆஸ்ரயிக்கிற சேதனருடைய ஸ்வ அபராத நிபந்தன பய நிவ்ருத்தி ஹேது பூத
புருஷகார உபயோகியாகக் கடவது –

அப்படி இன்றியிலே ஸ்ரீ யபதித்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் –
தர்மி க்ராஹகமான ஸ்ரீ ரீச பதம் தான் -ஸ்ரயதே இதி ஸ்ரீ -என்று பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்து இருக்கையாலே
ஸ்ரீ சப்த வாஸ்யை ஆனாள் என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ ஞ் சேவாயாம் -என்கிற தாதுவிலே
கர்த்தரி வ்யுத்பத்தியாலே ஸ்வாஸ்ரயமான பகவத் ஸ்வரூபத்தை சேவித்து இருக்கும் என்கையாலும்
அநந்யார்ஹ வேணாஹம் பாஸ்கரேண பிரபாயதா-என்றும் நிராதாரா ந சித்தயதி-என்றும்
பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்த போது தன் சத்தையாய்-ஒழிந்த போது சத்தை இல்லை என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ யை ஒழிய அவனுக்கு ஸ்ரீ யபதித்வம் அனுபபன்னம் ஆகையாலும்
விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ
விஷ்ணு பத்னீ
ஹ்ரீஸ் சதே லஷ்மீஸ் ச பத்ந்யவ்
தவ ஸ்ரீ யா
மலராள் மணவாளன்
நாண் மலராள் நாயகன்
திரு மகளார் தனிக் கேள்வன்-இத்யாதிகளாலே இவளை பத்னீத்வேந சேஷ பூதையாய்ச் சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ யபதித்வத்தில் அன்வயம் உண்டு என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம்

அப்படியே ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -என்று சர்வராலும் ஆஸ்ரயிக்கப்படும் என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ ஞ் சேவாயாம் என்கிற தாதுவிலே கர்மணி வ்யுத்பத்தியாலே சர்வருக்கும் சேவா விஷய பூதையாகச் சொல்லுமிவள்
தன்னுடைய மாத்ருத்வ ரூபமான சேஷித்வத்தாலே ஆஸ்ரிதரை அபராத உபகரண பூர்வகமாக
ரஷித்துக் கொண்டு போரும் என்று சொல்லுகையாலும்
ஏவம் பூத சேஷித்வத்தாலே இவளுடைய புருஷகாராந்தர நிரபேஷ ஆஸ்ரயணீயத்வம் உப பன்னம் ஆகையாலும்
அஸ்யே சாநா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ
சகலம் தத்திதவைவ மாதவ
தாஸோஹம் கமலா நாதா
திருமாலை அல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன்
திருமாலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன்
திருமாலை வணங்குவனே -இத்யாதிகளிலே இவளை சேஷித்வத்திலே அந்தர் பவித்துச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு சேஷித்வத்திலே அன்வயம் உண்டு என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
ஆகையாலே நாராயண பதத்தில் சொல்லுகிற சகல குணங்களும் பகவத் ஸ்வரூப ஆஸ்ரயமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
வாத்சல்யாதிகள் ஆஸ்ரயணத்தில் உபயுக்தமாயும்
சர்வஞ்ஞத்வாதிகள் கார்யகரத்வத்திலே உபயுக்தமாயும் ஸுந்தர்யாதிகள் அனுபாவ்யமாயும் போருகிற இடத்தில்
விரோதம் இல்லாதப் போலேயும்
காரணதசையில் சித் அசித்துக்கள் உபாதான உபயோகியாயும் சங்கல்பம் நிமித்த பர்யவாசியியாயும்
ஞானாதிகள் ஸஹ காரியாயும் போருகிற இடத்தில் விரோதம் இல்லாதப் போலேயும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் அகார வாஸ்யமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்து இருந்ததே யாகிலும்
காரணத்வ ரஷாகத் வாதிகளில் அன்வயம் இன்றியிலே தத் விஷய அனுமோத புருஷகாரத்வ மாத்ரமாய்
ஸ்ரீ யபதித்தவ சேஷித்வங்களில் அன்வயம் உண்டாம் இடத்தில் விரோதம் இல்லை

இந்த காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்களுக்கு சர்வஞ்ஞாதி குண அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் –
உபய விபூதி ரக்ஷகனாகையாலும்
ஸ்ரீ யபதியாகையாலும்
சர்வ ஸ்மாத் பரனாகையாலும்
காரணந்து த்யேய
யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே -என்றும்
காரண வஸ்துவே உபாஸ்யமாகவும் சரண்யமாகவும் சொல்லுகையாலும்
உபாஸ்யமாயும் சரண்யமாயும் இருக்கிற வஸ்துவே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்ட பிராப்தியைப் பண்ணுகையாலும்
உபாஸ்யமாயும் சரண்யமாயும் இருக்கிற வஸ்துவே உபாயமாய் அறுகையாலும்
இது தான் இதுக்கு முன்பு பிராப்தம் இன்றியிலே மேல் பிராப்தவ்யம் ஆகையாலும்
இந்த உபாஸ்யத்வ சரண்யாத்வ உபாயத்வ ப்ராப்யத்வங்களுக்கு விலக்ஷனா விக்ரஹ அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும்
இவ்வகாரத்தாலே-ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகமும் உபய விபூதி நாதத்வமும் ஸ்ரீ யபதித்வமும்
சர்வ ஸ்மாத் பரத்வமும் உபாஸ்யத்வமும் சரண்யத்வமும் உபாயத்வமும் உபேயத்வமும்
விலக்ஷண விக்ரஹ யோகமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————

ஸ்ரீ ராமானுஜ சித்தாந்த ஏற்றம் -தாத்பர்ய அர்த்தம் -பாகவத சேஷத்வம்

ஸ்ரீ சங்கல்ப ஸூர்ய உதயம் -சாவத கரவீராதீன ஸூதே சாகர மேகலா ம்ருத சஞ்சீவநீ யதர ம்ருகமயாண தசமா கதா –
அல்ப அசாரங்கள் மலிந்து இருக்கும் சார தமம் குறைந்தே இருக்கும்

ஞான அனுஷ்டானங்களை ஒழிந்தாலும் பேற்றுக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பக்கல் சம்பந்தமே அமைகிறாப் போலே
அவை உண்டானாலும் இழவுக்கு அவர்கள் பக்கல் அபசாரம் போதுமே –ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ ஸூக்தி –
முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உளவாகப் பெற்றோம் -முழுதும் அவை நமக்கு பொழுது போக்காகப் பெற்றோம்
பின்னை ஓன்று தனில் நெஞ்சு செல்லாமை பெற்றோம் -பிறர் மினுக்கம் பொறாமை இலாப் பெருமையும் பெற்றோமே
ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் ஸ்ரீ ஸூக்தி

உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாது -சம்பந்த ஞானத்தை உணர்ந்து
த்வம் மே என்றால் அஹம் மே என்னும் விரதத்தை விட்டு ஒழிந்தால்
பொன்னுலகு ஆளீரோ-புவனா முழு ஆளீரோ -என்னும்படு அனுபவிக்கப்ப் படுவோமே –
செய்ய தமிழ் மாலைகள் நாம் தெளிய ஓதித் தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த ஸ்ரீ தத்வத்ரய ஸங்க்ரஹம் –

May 24, 2019

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த ஸ்ரீ தத்வத்ரய ஸங்க்ரஹம்

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுந ஸூநவே
யத் கடாக்ஷ ஏக லஷ்யானாம் ஸூலப ஸ்ரீதரஸ் சதா

அவதாரிகை –
1–இதர தர்சனங்களில் பதார்த்தங்கள் ஆறு என்பார் -பதினாறு என்பார் -இருப்பத்தஞ்சு என்பார் –
இப்படி பஹு .பிரகாரங்களிலே விப்ரதிபத்தி பண்ணுவர்கள்
2– நம் தரிசனத்துக்கு தத்வம் மூன்று
3–அவையாவன–சித் என்றும் அசித் என்றும் ஈஸ்வரன் என்றும்

———————

அசித் பிரகரணம் –

4-அசித்தாகிறது -குண த்ரயாத்மகமாய்-நித்தியமாய் -ஜடமாய் -விபுவாய்-எம்பெருமானுக்கு பிரகாரதயா சேஷமாய்-
இவனுக்கு லீலா உபகரணமாய்-மஹதாதி சர்வ விகாரங்களுக்கும் ப்ரக்ருதியாய் -தன்னோடே சம்பந்தித்த சேதனனுக்கு
பகவத் ஸ்வரூபத்தை மறைத்து -தன் பக்கலிலே போக்யதா புத்தியைப் பிறப்பிக்கும் தன்மையை யுடைத்தாய்
சதத பரிணாமிமாய் இருக்கும் –
5–இதில் ஸூஷ்ம பரிணாமம் அவிசதமாய் இருக்கும் –
6–ஸூதூல பரிணாமம் விசதமாய் இருக்கும் -அதாகிறது மஹதாதி விகாரங்கள் –
7–இந்த மூலப்ரக்ருதி மஹதாதிகளாய்ப் பரிணமிக்கும் படி எங்கனே என்னில்
8–குண த்ரயங்களினுடைய சாம்யா அவஸ்தையான மூலப்ரக்ருதியில் நின்றும் மஹான் பிறக்கும்
9–இதில் நின்றும் அஹங்காரம் பிறக்கும்
10–இது தான் சாத்விகமாயும் -ராஜஸமாயும் -தாமஸமாயும் -மூன்று படியாய் இருக்கும் –
11—இதில் சாத்விக அஹங்காரத்தில் நின்றும் ஏகாதச இந்திரியங்கள் பிறக்கும் –
12–இந்திரியங்கள் தான் எவை என்னில் –
ஸ்ரோத்ர-த்வக் -சஷூர் -ஜிஹ்வா -க்ராணங்கள்-என்கிற ஞான இந்திரியங்கள் ஐந்தும்
வாக் -பாணி -பாத -பாயூபஸ்தங்கள் -என்கிற கர்மா இந்திரியங்கள் ஐந்தும்
இவற்றுக்கு பிரதானமான மனஸ்ஸூமாக இந்திரியங்கள் பதினொன்று
13–தாமச அஹங்காரத்தில் நின்றும் சப்த தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
14–இதில் நின்றும் இத்தினுடைய ஸ்தூல அவஸ்தையாய் சப்த குணகமான ஆகாசம் பிறக்கும் –
15–இதில் நின்றும் ஸ்பர்ஸ தந் மாத்ரை பிறக்கும்
16–இதில் நின்றும் ஸ்பர்ஸ குணகமான வாயு பிறக்கும்
17–இதில் நின்றும் ரூப தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
18–இதில் நின்றும் ரூப குணகமான தேஜஸ்ஸூ பிறக்கும் –
19–இதில் நின்றும் ரஸ தந் மாத்ரை பிறக்கும்
20–இதில் நின்றும் ரஸ குணகமான ஜலம் பிறக்கும் –
21–இதில் நின்றும் கந்த தந் மாத்ரை பிறக்கும் –
22–இதில் நின்றும் கந்த குணகையான ப்ருத்வீ பிறக்கும் –
23 — ராஜஸ அஹங்காரம் -இரண்டிற்கும் அனுக்ரஹகமாய் இருக்கும் –
24–ஆக -இந்த மஹதாதி சகல பதார்த்தங்களும் கூட அண்டமாய் பரிணமிக்கும் –
25–இவ்வண்டத்தில் பத்தாத்ம சமஷ்டி பூதனான ப்ரஹ்மா பிறக்கும்
26–இதுக்கு கீழ் ஸ்வ சங்கல்பத்தாலே எம்பெருமான் தானே ஸ்ருஷ்டித்து அருளும் –
இதுக்கு மேலே ப்ரஹ்மாவுக்கு அந்தர்யாமியாய் நின்று ஸ்ருஷ்டித்து அருளும் –
27–இவ்வண்டம் தான் பத்தாத்மாக்களுக்கு போக்ய போக உபகரண போக ஸ்தானமாய்க் கொண்டு பரிணமிக்கும் –
28–போக்யங்களாவன -சப்தாதிகள்
29–போக உபகரணங்கள் ஆவன இந்திரியங்கள் –
30–போக ஸ்தானம் ஆவன -தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சதுர்வித சரீரங்களும் –
பூமி முதலான மேல் ஏழு லோகங்களும் பாதாளாதி லோகங்கள் எழும்
31–இந்திரியங்களும் இச் சரீரங்களும் ஐஸ்வர்யாதி புருஷார்த்தங்களுக்கு சாதகமாய் இருக்கும்
32–இது வ்யக்த அவ்யக்த ரூபமான அசித் தத்வம்
33–காலமாகிறது -அசித் விசேஷமாய் -நித்தியமாய் -ஏக ரூபமாய் -கீழ்ச் சொன்ன பிரகிருதி பரிணாமாதிகளுக்கு
சஹகாரியாய்க் கொண்டு நிமேஷ காஷ்டாதி விகாரங்களை யுடைத்தாய் –
எம்பெருமானுக்கு ப்ரகாரதயா சேஷமாய்-லீலா பரிகரமாய் இருப்பது ஓன்று –

அசித் பிரகரணம் முற்றிற்று –

—————————–

சித் பிரகரணம் –

34–ஆத்ம தத்வம் மூன்று வர்க்கமாய் -அஸங்யாதமாய் இருக்கும் –
35–இதில் பகவத் சேஷத்தை ஏக ரசரான அனந்த கருட விஷ்வக்ஸேன ப்ரப்ருதிகள் நித்ய வர்க்கம் –
36–சம்சாரிகளாய் ஒரு நாளிலே பகவத் ஞானம் பிறந்து -அதனாலே பகவத் ப்ராப்தி பண்ணினவர்கள் விமுக்த வர்க்கம் –
37–அநாதியான கர்ம ப்ரபாவத்தாலே சதுர்வித சரீரங்களையும் பிரவேசித்து –
அதனாலே சப்தாதி விஷய ப்ரவணரான சம்சாரிகள் பத்த வர்க்கம் –
38–ஆத்ம ஸ்வரூபம் இருக்கும்படி எங்கனே என்னில் –
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபமாய் -நித்தியமாய் -அசித்தில் காட்டில் ஸூஷ்மமாய்-ஞான குணகமாய் -அணு பரிமாணமாய்-
பகவதாயத்த கர்த்ருத்வகமாய் -ஈஸ்வரனுக்கு பிரகாரதயா-சேஷமாய் இருக்கும் –
40–நித்ய முக்தர்களுடைய ஞானம் சங்கோச விகாசங்களுக்கு அநர்ஹமாய் இருக்கும்

சித் பிரகாரணம் முற்றிற்று –

———————-

ஈஸ்வர பிரகரணம் –

41–ஈஸ்வரன் சேதன அசேதனாத்மகமான உபய விபூதிக்கும் நியந்தாவாய் இருக்கும் –
42–எம்பெருமானுடைய திவ்யாத்ம ஸ்வரூபம் ஹேயபிரத்ய நீகமாய்-கல்யாணைகதாநமாய் -சகல இதர விலக்ஷணமாய் –
தேச கால வஸ்துக்களால் அபரிச்சின்னமாய் உள்ள ஞான ஆனந்தமாய் இருக்கும்
43–திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் ஸூத்த சத்வமாய் -பஞ்ச உபநிஷந் மயமாய்-எம்பெருமானுக்கு ஸர்வதா அபிமதமாய் –
திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்துக்கும் அத்தை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் கல்யாண குணங்களுக்கும் ப்ரகாசகமாய் -ஏக ரூபமாய் –
சர்வ விஸஜாதீயமாய்-அப்ராக்ருதமாய் -அளவிறந்த தேஜஸ்ஸை யுடைத்தாய் -நித்ய யவ்வன ஸ்வ பாவமாய் –
சர்வ கந்த ஸ்வ பாவமாய் -ஸுந்தர்யாதி கல்யாண குண யுக்தமாய் -அதி மநோ ஹரமாய்-நித்யார்க்கும் முக்தர்க்கும் அநு பாவ்யமாய் –
முமுஷுக்களுக்கும் ஸூப ஆஸ்ரயமாய் இருக்கும் –
44–பரமபதமும் அங்குள்ள பதார்த்தங்களும் முக்தருடைய விக்ரஹங்களும் -நித்ய சித்தருடைய விக்ரஹங்களும்
ஸூத்த சத்வமாய் -பஞ்ச உபநிஷந் மயமாய் இருக்கும் –
45–எம்பெருமானுடைய திவ்யாத்ம குணங்களாவன -ஞான சக்த்யாதி ஷட் குணங்களும் -அதிலே பிறந்த ஸுசீல்யாதிகளும்-
46–இவை தான் ஒரோ குணங்களுக்கு அவதி இன்றியிலே -இவற்றுக்குத் தொகை இன்றியிலே இருக்கும்
47–இப்படிப்பட்ட ஸ்வரூபாதிகளை யுடைய ஈஸ்வரன் பர வ்யூஹாதிகளினாலே உபய விபூதியையும் நிர்வகித்து அருளும் –
48–எங்கனே என்னில்
49–கீழ்ச சொன்ன ஷாட் குண்யாதி ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களோடும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தோடும்
பரம பதத்தில் நித்யரும் முக்தரும் தன்னை அனுபவிக்க அவர்களை அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கும் இருப்பு பர அவஸ்தை –
50–வ்யூஹ அவஸ்தை யாவது -லீலா விபூதியை நிர்வஹிக்கைக்காக இவ்விரண்டு இரண்டு குணங்களை பிரகாசிப்பித்துக் கொண்டு
சங்கர்ஷண ப்ரத்யும்னாதி ரூபேண வந்து அவதரிக்கை –
51–இந்த வ்யூஹங்கள் தான் ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்யாதிகளுக்கும் திரு வவதாரங்களுக்கும் அடியாய் இருக்கும் –
52–விபவமாவது-திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர சரீரங்களோடே சஜாதீயமாக்கிக் கொண்டு –
தன் படிகளை ஒன்றும் விடாதே -அவ்வோ ஜாதிகளில் வந்து அவதரிக்கை -சாஷாத் விபவமாவது –
சேதனர் பக்கல் ஸ்வரூபேண ஆவேசித்து அவதரிக்கை -ஸ்வரூப ஆவேச அவதாரம் –
சில சேதனர் பக்கலிலே சக்தியினாலே கார்ய காலத்திலே ஆவேசித்து ரஷிக்கை-சக்தி ஆவேச அவதாரம் –
53–அர்ச்சாவதாரமாவது -ஆஸ்ரிதர் உகந்தது ஏதேனும் ஒரு த்ரவ்யத்தை அதிஷ்டித்து –
அதிலே திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தில் பண்ணும் ஆதரத்தைப் பண்ணிக் கொண்டு
ஆஸ்ரித பராதீனனாயக் கோயில்களிலும் க்ருஹங்களிலும் கால அவதி இன்றிக்கே திரு வவதரிக்கை-
54–உபாசிப்பவருடைய ஹ்ருதயங்களிலே விக்ரஹ ஸஹிதனாயக் கொண்டு
அவர்களுக்கு ஸூபாஸ்ரயமாய் இருபத்தொரு பிரகாரம் உண்டு –

சித் பிரகரணம் முற்றிற்று

———————-

55–இப்படி சித் அசித் ஈஸ்வர தத்துவங்களும் ஸங்க்ரஹேண சொல்லப் பட்டது
56–சகல சேதன அசேதனங்களையும் ஈஸ்வரன் பிரகாரமாக யுடையனாய் தான் அவற்றுக்கு பிரகாரியாய்
வேறு சேதனர்க்கு பிரகாரி இல்லாமையால் நம் தர்சனத்துக்குத் தத்வம் ஒன்றே என்னவுமாம் –

—————-

தத்வ த்ரய ஸங்க்ரஹம் முற்றிற்று

————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சார சாரம் —

February 2, 2019

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

ஸ்ரீ கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

ஸ்ரீ ராமானுஜ தயா பாத்ரம் ஞான வைராக்ய பூஷணம் ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம்

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

விகாஹே நிகமாந்தார்ய விஷ்ணு பாத சமுத்பாவம்
ரஹஸ்ய த்ரய சாராக்யாம் த்ரிஸ் ரோதசம் அகல்மஷாம்
அவ்விஞ்ஞாதம் விஜாநதாம் விஞ்ஞாதம் அவிஜாநதாம்
ரஹத்ய த்ரய சாராக்யம் பரம் ப்ரஹ்மாஸ்து மே ஹ்ருதி

நமோ ராமாநுஜார்யாய சவும்ய மூர்த்தி ஸூஸூநவே விசித்ர சித்ர சாரோயம் யஸ்ய அனுக்ரஹ வாரிஜா

வேதே சஞ்ஜாத கேதே முநிஜன வசனே ப்ராப்த நித்யாவமானே
சங்கீர்ணே சர்வ வர்ணே சதிததநுகுணே நிஷ் பிரமாணே புராணே
மாயாவாதே சமோதே கலி கலுஷ வசாத் சூன்ய வாதே விவாதே
தர்ம த்ராணாய யோபூத் ச ஜயதி பகவான் விஷ்ணு கண்டாவதார

———————————-

32–அதிகாரங்கள் -4-பாகங்கள் உண்டு
முதல் பாகம் -அர்த்த அநு சாசனம் -22-அதிகாரங்கள் -தத்வ ஹித புருஷார்த்த -சித் அசித் ஈஸ்வர விவரணம்
இரண்டாம் பாகம் -ஸ்திரீகரணம் –4-அதிகாரங்கள் -சங்கா பரிஹாரமும் -விவரத்தை நிலை நாட்டலும்
மூன்றாம் பாதம் -பாத வாக்ய யோஜனை -3-அதிகாரங்கள் –ரஹஸ்ய த்ரய விளக்கம்
நான்காம் பாதம் –ஸம்ப்ரதாய ப்ரக்ரியா -3-அதிகாரங்கள் -ஆச்சார்ய சிஷ்ய கடைமைகள் -கிரந்த பல ஸ்ருதி அருளி தலைக் கட்டுகிறார்

ஒவ் ஒரு அதிகாரமும் -முதலில் ஸ்லோக ரூபமாக -கீழே சொன்ன விஷயமும் -மேலே சொல்லப் போகும் விஷயமும் –
அந்த அந்த அதிகாரத்தின் விஷயமும் –
அதுக்கு ப்ரமாணங்களாக -ஸ்ம்ருதி இதிஹாச சம்ஸ்க்ருத திவ்ய ஸூக்திகள் -அருளிச் செயல்கள் -சுருக்கமான தமிழ் பாட்டு –
இறுதியில் சுருக்கமான ஸ்லோகம் -இப்படி க்ரமமாக அமைந்துள்ளது –

———————————–

ஸ்ரீ குரு பரம்பரா சார சாரம் -நன்றும் தீதும் நமக்கு உரைப்பாறை நாடிப் பெறுதல்

அர்த்த அநு சாசன பாகம்
1-உபோத்காத அதிகாரம் -க்ரந்தத்தின் தலை வாசல் திறப்பு
2-சார நிஷ்கர்ஷ அதிகாரம் -எட்டு இரண்டு எண்ணிய சதிர்க்கும் தனி நிலை
3-பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் -துழாய் முடியான் உடம்பாய் நாம் அடியோம் -என்ற முக்கிய அடிப்படைக் கொள்கை
4-அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் -அடிப்படையில் அலர்ந்த ஐந்தறிவு
5-தத்வத்ரய சிந்தனை அதிகாரம் -அரு -உருவானவை பற்றி ஆய்வு
6-பர தேவதா பாரமார்த்யதிகாரம் -திரு மாதுடன் நின்ற புராணம்
7-முமுஷூத்வ அதிகாரம் -வீடினை வேண்டும் பெரும் பயன்
8-அதிகாரி விபாக அதிகாரம் –நீண்டும் குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளை ஏற்பவர்
9-உபாய விபாக அதிகாரம் -பல மறையின் பரம நெறி
10-பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் -அநந்யராய் வந்து அடையும் வகை –
11-பரிகர விபாக அதிகாரம் -துணையாம் பரனை வரிக்கும் வகை
12-சாங்க பிரபதன அதிகாரம் -அறமே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தமை –
13-க்ருதக்ருத்யாதிகாரம்-வேள்வி அனைத்தும் முடித்தமை
14-ஸ்வநிஷ்ட அபிஜ்ஞாந அதிகாரம் -மூன்றில் நிலையுடைமை –
15-உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம் -கடன்கள் கழற்றிய அடிமை
16-புருஷார்த்த காஷ்ட அதிகாரம் -நல்லடியார்க்கு ஆதரம் மிக்க அடிமை
17-சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம் -மேதினியில் இருப்பது விதியினாலே
18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் -மாளாத வினை அனைத்தும் மாளும் வகை
19-ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் -வானாடுகந்தவர் வையத்து இருப்பிடம் நன் நிலம்
20-நிர்ணய அதிகாரம் -உடலைச் சிறை வெட்டி விட்டு வழிப் படுத்தும் வகை
21-கதி சிந்தனை அதிகாரம் -வானேறும் வழி கண்டோம்
22-பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் -அந்தமிலா பேரின்பம் அருந்துதல் –
குருக்கள் குரை கழல் கீழ் மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுதல்

ஸ்திரீகரண பாகம்
23-சித்த உபாய சோதன அதிகாரம் -திரு நாரணன் மன்னிய வன் சரண்
24-ஸாத்ய உபாய சோதன அதிகாரம் -வரிக்கின்றனன் குறி ஒன்றால்
25-ப்ரபாவ வ்யவஸ்தித அதிகாரம் -அடியார் ஆதரத்தில் ஆரண நீதி நெறி குலையாமை
26-ப்ரபாவ ரக்ஷ அதிகாரம் -தண்மை கிடக்க தரம் உள்ளமை

பத வாக்ய யோஜனா பாகம்
27-மூல மந்த்ர அதிகாரம் -நன் மனு ஓதினம்
28-த்வய அதிகாரம் -திருமால் பாதம் இரண்டும் சரண் எனப் பற்றி அடிமை கொள்ளுதல்
29-சரம ஸ்லோகார்த்தம் -மன்னருள் வாசகத்தால் மருள் அற்றமை

சம்பிரதாய ப்ரக்ரியா பாகம் –
30-ஆச்சார்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -அருளுற்ற சிந்தையினால் அழியா விளக்கு ஏற்றினார்
31-சிஷ்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -இருள் அனைத்தும் மாற்றினவர்க்கு ஒரு கைம்மாறு
32-நிகமன அதிகாரம் -நிலைகள் தான் உளனாய் உகக்கும் தரம்

————————————–

ஆச்சார்யரை அணுக -அவர் கடாக்ஷத்தால் கற்கும் மூல மந்த்ரம் -ஐந்தறிவு புகட்டி –
இவ்வைந்தில் முத்தத்வத்தை விளக்கி
இத்தத்துவம் மூன்றில் புராணனே புகல் பயன் என்கிறது
வீடினை வேண்டுபவர் செய்யும் பக்தி அல்லது பிரபத்தி தான் மோக்ஷ உபாயங்கள்
பிரபத்தி செய்ய அனைத்து உலகும் உரியது என அங்கங்களை விளக்கி
அங்கி பரமனுக்கு அடிமை என்ற நினைப்பே என்கிறது
இப்படி வேள்வி முடித்து நிஷ்டையுடன் மேதினியில் இருக்கும் அளவும் கைங்கர்யங்களை
பாகவதர்கள் வரையில் சாஸ்த்ரப்படியே செய்து காலத்தைக் கழிக்கும் ப்ரபன்னனுக்கு பாபங்கள் கழியும்
காலத்தைக் கழிக்க பாகவதர்கள் வசிப்பதாய் உள்ள இடமே ஏற்றது
சரீரம் விழ எம்பெருமான் ஜீவனை அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் புறப்படச் செய்கிறான்
புறப்பட்ட ஜீவனை விரஜா நதியைக் கடத்துவித்து அழகு ஓலக்கத்திலே நித்ய முக்தர்களோடு
புரையப் பரிமாறும் படி செய்விக்கிறான்
ஜீவன் தேச விசேஷத்தை அடைந்து எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு
முழுமையான பேர் இன்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டே இருப்பான்
மேலே சித்த உபாயமான எம்பெருமானைப் பற்றியும் ஸாத்ய உபாயங்களை பற்றியும்
அறிந்த ஞானத்தை ஸ்திரப்படுத்துகிறது
ஸாத்ய உபாய ப்ரபாவத்தை வரை அறுத்து ரஷிக்கிறது
அடுத்து அஷ்டாக்ஷர த்வய சரம ஸ்லோகத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது
கடைசியாக ஆச்சார்ய சிஷ்யர்களின் கடமைகளை குறிப்பிட்டு கிரந்தத்தை
பல ஸ்ருதியுடன் தலைக் கட்டுகிறது –

————————-

பிரயோகிக்கப்பட்ட பதங்களின் லக்ஷணம்–

பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் —
த்ரவ்யம் -சேதனம் அசேதனம் ஈஸ்வரன் என்ற பிரிவை யுடைய அந்த வஸ்துவே
அத்ரவ்யம் -அந்த த்ரவ்யத்தின் குணம் போன்ற தன்மை குணங்கள்
சத்தா -ஸ்வரூபம் -வாஸ்துவின் முதல் க்ஷண சம்பந்தத்தைச் சொல்வது
ஸ்திதி -வஸ்துவின் மேன் மேலான க்ஷண சம்பந்தத்தைச் சொல்வது
ப்ரவ்ருத்தி -த்ரவ்யத்தின் செயல்
தர்மம் -த்ரவ்யத்தின் அடையாளம் -லக்ஷணம்
தர்மி -தர்மத்தை உடைய த்ரவ்யம்
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -எந்த தர்மம் அறியப் படா விட்டால் தர்மி ஸ்வரூபமே அறிய முடியாதோ அது
நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷணம் -எந்த தர்மம் தர்ம ஸ்வரூபத்தை மற்றவைகளை விட வேறாகத் தெரிவிக்கிறதோ
ஆத்மா -ஒரு த்ரவ்யத்துக்கு எக்கால -எந்த நிலையிலும் -தாரகனாய் -நியாந்தாவாய் -சேஷியாய் -இருக்கை
சரீரம் -சேதனனுக்கு எக்கால -எந்த நிலையிலும் -ஆதேயமாய் -விதேயமாய் -சேஷமாய் இருக்கை

தத்வ த்ரய சிந்தனா அதிகாரம்
அசேதன தத்வம் -ஞானத்துக்கு ஆஸ்ரயமாய் பிறருக்கே தோன்றுவதாய் இருப்பது
சேதனத்வம் -ஞானத்தை உடையதாய் இருக்கை
ஞானத்தவம் -தன்னுடையவோ வேறு ஒன்றினுடையவோ இருக்கையை அறியச் செய்கை
ஜடத்வம் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் அற்று இருக்கை
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் -தான் தெரியும்படிக்கு வேறு ஒரு ஞானத்தின் உதவி இன்றியும் பிரகாசிப்பது
ப்ரத்யக்த்வம் -தனக்குத் தான் குணங்களோடு தோன்றுகை
விஷயத்வம் -தன்னை ஒழிந்த ஒன்றைக் காட்டுதல்
ஆத்ம வர்க்க லக்ஷணம் -சேதனத்வமும் ப்ரத்யக்த்வமும்
ஈஸ்வர லக்ஷணம் -விபுத்வ -ஸ்வாமித்வத்தோடு சேதனனாய் இருக்கை
ஜீவ லக்ஷணம் -அணுவாயும் சேஷனாயும் இருக்கை
அசேதன லக்ஷணம் -ஞான ஆஸ்ரயம் இன்றிக்கே மற்றவர்க்கே தோன்றக் கடவனாய் இருக்கை

பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம்
அதிகாரம் -பல உபாயத்தில் இழிபவனுக்கு பலத்தில் அர்த்தித்வமும் உபாயத்தில் சாமர்த்யமும்
பலம் -அதிகாரம் உடையவனும் ப்ரயோஜனமாய் அடையப்படுவதாக இருப்பது
அர்த்தித்வம்-அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை
உபாயம் -பலத்தை அடையச் செய்ய வேண்டியதாக விதிக்கப் பட்டது –
சாமர்த்யம் – சாஸ்திரத்தை அறிகை / அறிந்தபடி அனுஷ்ட்டிக்க வல்லனாகை /
சாஸ்திரம் சொன்ன ஜாதி குணாதிகள் உடைமை
ஆகிஞ்சன்யம் -வேறே ஒரு உபாயத்தை -உபாசனத்தை -செய்வதில் சாமர்த்தியம் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -மோக்ஷத்தை தவிர்த்து வேறே பலனை நாடாமை /
தான் விரும்பும் பலனை அடைய வேறே ஒரு தெய்வத்தை நாடாமை

———————————————-

ஸ்ரீ குரு பரம்பரா சார சாரம் -நன்றும் தீதும் நமக்கு உரைப்பாறை நாடிப் பெறுதல்
யஸ் ஸ்ரேயஸ்யாந் நிச்சிதம் ப்ரூஹி தாமே சிஷ்யஸ்தேஹம் சாதி மாம் த்வாம் ப்ரபன்னம் -என்று
அர்ஜுனன் வேண்டிய கணக்கில் பயனை விழைவோர் ஆச்சார்யரை அணுக வேண்டியதின் அவஸ்யத்தை விளக்குவது

குருப்ய தத் குருப்யச்ச நமோ வாக மதீ மஹே
வ்ருணீ மஹே ச தத்ராத்யவ் தம்பதீ ஜகதாம் பதீ
நன்றும் தீதும் உரைப்பார் யார் -எம்பெருமானும் -அவன் தண் அவதாரமேயான நம் ஸம்ப்ரதாய ஆச்சார்யர்களும்
ஏன் நாட வேணும் -ஏன் எனில் ஆச்சார்யன் உபதேசித்த வித்யை தான் நிலைக்கும்
நாடிப் பெற பிரமாணம் -என்ன –
விதி உள்ளது -ஆகவே நித்யம் / பிராயச்சித்தம் -ஆகவே நைமித்திகம் /ஞான சாதனம் ஆகவே காம்யம் ஆகிறது
எவர்க்குத் தேவை -பாபியான க்ஷத்ர பந்து வாகிலும்-புண்யனான புண்டரீகனே யாகிலும்
எதற்குத் தேவை -மோக்ஷ உபாயம் அறிய -செய்து எல்லையில்லா ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் அனுபவிக்க
பெற்று இனிச் செய்வது -ஆச்சார்யர்களைப் போற்றுவது -உபதேசித்த மந்த்ரங்களை மறைத்து ரஷிப்பது
எம்பெருமான் பரம ஆச்சார்யனாவது எப்படி என்னில்
ஹம்ஸ -மத்ஸ்ய -ஹயக்ரவ -நாராயண -கீதாச்சார்யனாக திரு அவதரித்து
வ்யாஸாதிகள் -ஆழ்வார்களை அநு பிரவேசித்து -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -மஹா பாரதம் -அருளிச் செயல்கள்
சனகாதி ஜீவர்களை நியமித்து நாரதர் பராசரர் சனத் குமாராதிகளுக்கு ஞானம் கொடுத்து பிரவசனம் செய்வித்து அருளி
ஆழ்வாராதிகளுக்கு அருளால் உபதேசித்து –
பாஷாண்டிகளை நிரசிக்க ஸம்ப்ரதாய ரக்ஷணத்துக்கு ஆச்சார்யர்களாக அவதரித்ததும் இத்யாதி
சிஷ்யருக்குள் ஞானத்தில் தாரதம்யம் குரு பக்தியில் வாசியே ஹேது

———————————

அர்த்த அநு சாசன பாகம்
1-உபோத்காத அதிகாரம் -க்ரந்தத்தின் தலை வாசல் திறப்பு
அவர் கடாக்ஷத்தால் மூன்றினுள்ளும் நாளும் உகக்கப் பெறுவதே இக்கிரந்தத்தின் பயன் என்று விளக்குகிறது
ஆபகவத்த பிரதிதாம் அநகாம் ஆச்சார்ய சந்ததிம் வந்தே மனசை மம யத் ப்ரஸாதாத் வசதி ரஹஸ்ய த்ரயஸ்ய சாரோயம்
ஆச்சார்யர் அனுக்ரஹத்தால் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் மனசில் நிலை பெற்று இருக்கும்

—————————————————-

2-சார நிஷ்கர்ஷ அதிகாரம் -எட்டு இரண்டு எண்ணிய சதிர்க்கும் தனி நிலை
ஆச்சார்யர் இடம் கற்கும் கல்விகள் பலவாயினும் எட்டு இரண்டு எண்ணுவதே சதிர்க்கும் தனி நிலை என்கிறது
பல கற்ற மெய்யடியார் –
வேதங்களில் -பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி சாஸ்திரம் -விஷ சாம்ய அத்யந்த அ சாரம்/ கர்ம காண்ட விஷயங்கள் -அல்ப சாரம் /
ஸ்வர்க்காதி புருஷார்த்துக்கு சாரம் சார தாமம் / தகவல் லாபம் -உபநிஷத் சார தமம் –ரஹஸ்ய த்ரயம் -அத்யந்த சார தமம் –

—————————————————-

3-பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் -துழாய் முடியான் உடம்பாய் நாம் அடியோம் -என்ற முக்கிய அடிப்படைக் கொள்கை
இம்மூன்றில் முக்கியமாம் மூல மந்த்ரம் -முதல்வனுக்கு இவ்வுலகு உடல் -எனத் தெளிவிக்கும் என்கிறது
நிருபாதிக -ஆதாரத்வ -சேஷித்வ -நியந்த்ருத்வ –
பிரணவம் -அ -எம்பெருமான் -/ அ ஆய -எம்பெருமானுக்கு / ஆ ஆய உ -எம்பெருமானுக்கே /
அ ஆய உ ம -எம்பெருமானுக்கே ஜீவன் சேஷன்
உ பிராட்டி -மிதுனத்துக்கே சேஷன் என்றுமாம் அர்ஜுனன் ரதம் போலே –
பெருமாள் சீதா பிராட்டி இளைய பெருமாள் நடந்து காட்டியது போலே

————————————–

4-அர்த்த பஞ்சக அதிகாரம் -அடிப்படையில் அலர்ந்த ஐந்தறிவு
இம் முக்கியத்தைச் சார்ந்ததான ஐந்தறிவு புகட்டி நிற்கிறது
பர ஸ்வரூபம்-ஸ்ரீ யபதி – -சத்யம் ஞானம் -அநந்தம் -ஆனந்தம் -அமலம் –
அகில ஹேயப்ரத்ய நீக கல்யாணை ஏக -/ உபய விபூதி உக்தன் /
ப்ராப்ய ப்ராபக உபையுக்த குணங்கள் / அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
அர்த்த பஞ்சகத்தில் உள்ள –
எம்பெருமான் -நான் -அஹங்காரம் -இவையே தத்வத்ரயங்கள்
பகவத் நிக்ரஹ விரோதி நீக்கும் பரிஹாரம் பிரபத்தி -தஸ்ய ச வசீ கரணம் தச் சரணாகதி ரேவா -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்

———————————————

5-தத்வத்ரய சிந்தனை அதிகாரம் -அரு -உருவானவை பற்றி ஆய்வு
இவ் வைந்தில் உடம்பு கொடு மோஹம் கெட உதவும் முத் தத்வத்தை விலக்கி நிற்கிறது

கேவல ப்ரக்ருதி -மூல பிரகிருதி மரு ஸ்ரீ வத்ஸம் /
ப்ரக்ருதி -விக்ருதி -மஹான் -அஹங்காரம் தன்மாத்ரை ஆகிய -3-
கேவல விக்ருதி -மனாஸ் இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் ஆகிய -21-
மஹான் -தண்டு /அஹங்காரம் -சாத்விக ரஜஸ் தாமச -சங்கு சார்ங்கம் / மனஸ் -திகிரி
கர்ம இந்திரியங்கள் -வாக்கு பாணி பாதம் பாயு உபஸ்தம் –
ஞான இந்திரியங்கள் -கண் காது மூக்கு நாக்கு த்வக் -இவை சரங்கள்
தன்மாத்திரைகள் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம் -பஞ்ச பூதங்கள் -இவை வனமாலை
பிருத்வி -கந்தம்/ தண்ணீர் -ரசம் / அக்னி -ரூபம் / காற்று -ஸ்பர்சம் /ஆகாசம் -சப்தம்

———————————–

6-பர தேவதா பாரமார்த்யதிகாரம் -திரு மாதுடன் நின்ற புராணம்
இத் தத்துவம் மூன்றில் திரு மாதுடன் நின்ற புராணனே புகல் -பயன் -என்கிறது –

————————–

7-முமுஷூத்வ அதிகாரம் -வீடினை வேண்டும் பெரும் பயன்
இவ் வளவான அறிவால்-எனக்கு உரியன்-எனது பரம் -எனது பேறு என்னாது
அஞ்சிறைக்கு அஞ்சி பெரும் பயன் வீடினை வேண்டுபவர் முமுஷூ என விளக்கம் அளிக்கிறது
முதல் ஆறு அதிகாரங்களால் தத்வ விளக்கம் –
அடுத்து ஆறு அதிகாரங்களால் ஹித விளக்கம் அருளிச் செய்வதற்கு முன்பு
முமுஷூத்வ அதிகாரம் வளரும் ஏழு படிகள்
1-ப்ரதிபாதன பிரதிதந்தர சரீராத்மா பாவம் அறிவது
2-தேஹ இந்திரியங்களை விட உண்டான ஆதம்ந வைலக்ஷண்யம் அறிதல் -உபோத்காதாதிகாரம்
3-க்ருத்ய கரணம் -அக்ருத்ய அகரணம்
4-தான் சேஷ -ஆதேய விதேய-அநு -அல்ப சக்தன்-அறிந்து –
5-ரஹஸ்ய த்ரய ஞானம் -அர்த்த பஞ்சக ஞானம் பெற்று அஹங்கார மமகாரங்களை ஒழித்து
6-சுவர்க்கம் கைவல்யம் அல்பம் அஸ்டகஹ்ரம் அறிந்து சாரதம அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் அடைய பாரிப்பு
7-ஸூவ பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தராய் ஈஸ்வர பிரவ்ருத்திக்கு ஹேதுவான சரண் அடைய முமுஷுக்கு அதிகாரம் கிட்டும் –

—————————————-

8-அதிகாரி விபாக அதிகாரம் –நீண்டும் குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளை ஏற்பவர்
இவ்விதம் வீடு வேண்டும் தகுதி உடையோர் செய்யும் பக்தி அல்லது பிரபத்தி தான்
இருவகையாய் நின்ற போதிலும் அவர்கள் உடலை விட்ட பின் பெரும் பேறு ஒரே வகை தான் என்று விவரிக்கிறது

சத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டன் -பிரபத்தியை அங்கமாகக் கொண்டு -31-ப்ரஹ்ம வித்யா மூலம் பக்தியை சாதனா ரூபமாக
அத்வாரக பிரபத்தி நிஷ்டன் -பக்தியை பல ரூபமாக
இதில் யுக்தி நிஷ்டன் -ஆச்சார்ய உபதேசம் பெற்று தானே பிரபத்தி
ஆச்சார்ய நிஷ்டை -ஆச்சார்யன் அனுஷ்ட்டிக்கும் சமர்ப்பணத்தில் அடங்குதல்

—————————————————————————-

9-உபாய விபாக அதிகாரம் -பல மறையின் பரம நெறி
இவ்வதிகாரிகள் அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய மோக்ஷ உபாயங்கள் பக்தி ப்ரபத்தியாய் இருவகை என விளக்கும்

———————————————-

10-பிரபத்தி யோக்ய அதிகாரம் -அநந்யராய் வந்து அடையும் வகை –
இவ்விரு உபாயங்களுக்குள் பிரபத்தி செய்யும் தகுதியை -15-வகையாக எடுத்து இத் தகுதி ஒழிய
ஜாதி ஆஸ்ரமம் போன்ற வேறே தகுதி ஏதும் வேண்டாது அனைத்து உலகும் வந்து அடைய உரியது
என்று தேர்ந்து அளிக்கிறது

—————————————

11-பரிகர விபாக அதிகாரம் -துணையாம் பரனை வரிக்கும் வகை
செய்ய விழையும் ப்ரபத்தியின் அங்கங்களை விளக்கி நிற்கிறது

சர்வஞ்ஞன்–நம் அபராத பாஹுல்யம்-சங்கை -புருஷகாரத்வம் -அந்தப்புர வாசிக்கு அஞ்ஞாத ஆவான்
சர்வசக்தன் -பிரதிபந்தகங்களை போக்கும் சாமர்த்தியம்
கர்ம பலன் அளிக்க வேண்டி வருமே -சம்பந்தம் ப்ராப்தான் -திரு உள்ள நினைவே பாப புண்யங்கள்
ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக கொள்ளும் அவாப்த ஸமஸ்த காமன்

———————————————

12-சாங்க பிரபதன அதிகாரம் -அறமே பரம் என்று அடைக்கலம் வைத்தமை –
இப் பிரபத்திக்கு அங்கி பரம் அறுத்து பரமனுக்கு மிக்க அடிமை என்ற நினைப்பே என்கிறது –
குரு பரம்பரா பூர்வகமாக -ரஹஸ்ய த்ரயார்த்தம் அனுசந்தானம் –
த்ரிவித தியாக புத்தி -ஸ்வரூப -ரஷா பர-ரஷா பல சமர்ப்பணம் /
இசைவித்து என்னை உன் தாள் இணை கீழ் சேர்விக்கும் -அதுவும் அவனது இன்னருளே

———————————–

13-க்ருதக்ருத்யாதிகாரம்-வேள்வி அனைத்தும் முடித்தமை
இப்படி பிரபத்தி செய்வதற்கு முன்பு சோகம் உற்றவனாய்
செய்த பின்பு சோகம் அற்றவனாய்
வேள்வி அனைத்தும் முடித்து நிற்கும் நிலையை அறிவிக்கிறது
நித்ய நைமித்திகங்களும் பகவத் ஆராதன ரூபமே இவர்களுக்கு

—————————–

14-ஸ்வநிஷ்ட அபிஜ்ஞாந அதிகாரம் -மூன்றில் நிலையுடைமை –
இந் நிலையில் நிஷ்டை யுடன் இருப்பதை அறியும் படியையும்
அப்படிப்பட்டவர்கள் மேதினியில் மேவிய விண்ணவர் எனவும் விவரிக்கிறது

பிறர் தூஷித்தாலும் -பாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள் என்று அவர் பால் பொறை கிருபை –
உபகார ஸ்ம்ருதி உகப்பு இத்யாதி
ஈஸ்வரன் தூண்ட செய்வதால் அனைத்தும் ஹிதமர்த்தமாகவே கொள்ளுபவர் ஸூ க துக்கங்கள் கர்மாதீனம்
என்று தேக யாத்திரைக்கு விசாரம் இல்லாமல் பிராரப்த கர்மங்கள் அனுபவித்து கடன் கழிகிறது என்று இருத்தல் –

————————————-

15-உத்தர க்ருத்ய அதிகாரம் -கடன்கள் கழற்றிய அடிமை
மேதினியில் இருக்கும் அளவும் பகவத் ஆஜ்ஞா அநுஜ்ஞா கைங்கர்யங்களை
சங்கிலி துவக்கு போலே உகந்து செய்து வர வேண்டும் என்கிறது –

சாத்விக ஆகாரம் -சேவை -ஸாஸ்த்ர பரிசீலனம் இவற்றிலே மூண்டு
ருசி வாசனைகளை அறவே போக்கிக் கொள்ளுபவர்
த்வயம் நித்ய அனுசந்தானம்

————————————

16-புருஷார்த்த காஷ்ட அதிகாரம் -நல்லடியார்க்கு ஆதரம் மிக்க அடிமை
இக் கைங்கர்யங்களை பாகவதர்கள் வரையில் செய்யப் பிராப்தம் என்கிறது
கோது அற்ற புருஷார்த்த காஷ்டை -பாகவதர் உகப்பே போக ரசமே உத்தேச்யம் –

——————————–

17-சாஸ்த்ரீய நியமன அதிகாரம் -மேதினியில் இருப்பது விதியினாலே
இப்படி பகவத் பாகவத கைங்கர்யங்களை சாஸ்த்ரப்படியே செய்து வரச் சொல்கிறது

தேக யாத்ரை கர்மாதீனம் ஆகையால் அதுக்கு கரைய வேண்டாம் கரைந்தால் மரணம் வரை
தான் கர்மம் அனுபவிக்க ஒத்துக்க கொண்டது பொய்யாகி நாஸ்திகனாம்
ஆத்மயாத்ரை பகவத் அதீனம் ஆகையால் அதுக்குக் கரைய வேண்டா –
கரைந்தால் ஆத்மாவைக் காக்கும் பரத்தை சமர்ப்பித்தது பொய்யாகுமே
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் ஆதரித்து சந்தனம் பூ நிலா தென்றல் கண்டது போல் மகிழ வேண்டும்
செய்யும் கிரிசைகள் எல்லாம் பகவத் ப்ரீதிக்கு பாத்திரமாகவே இருக்க வேண்டுமே

————————————–

18-அபராத பரிஹார அதிகாரம் -மாளாத வினை அனைத்தும் மாளும் வகை
இப்படி எஞ்சிய காலத்தை கழிக்கும் பிரபன்னனுக்கு பிராரப்த கர்ம விசேஷத்தினால் அறியாமலோ
ஆபத்தில் அறிந்தோ செய்யும் பாபங்கள் ஒட்டாது –
அநாபத்தில் அறிந்து செய்பவை பிராயச்சித்தம் செய்வதாலோ சிறு தண்டனை அனுபவித்தோ
கழியும் என்பதைக் கூறுகிறது

——————————————

19-ஸ்தான விசேஷ அதிகாரம் -வானாடுகந்தவர் வையத்து இருப்பிடம் நன் நிலம்
இப்படி எஞ்சிய காலத்தைக் கழிக்க-வர்ண தர்மங்கள் நிலைத்து இருப்பதாய் –
பாகவதர்கள் வசிப்பதாய் உள்ள இடமே ஏற்றம் என்கிறது

உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களும் நதிக் கரையில் உள்ள தேசங்களும் உசிதம் என்றதாயிற்று

—————————————

20-நிர்ணய அதிகாரம் -உடலைச் சிறை வெட்டி விட்டு வழிப் படுத்தும் வகை
இப்படி வர்த்திக்கும் பிரபன்னனுக்கு சரீரம் விழக் குறித்த சமயம் வந்தவாறே
எம்பெருமான் தன்னைப் பற்றிய அந்திம ஸ்ம்ருதி உண்டாக்கி
ஜீவனை ஸ்தூல சரீரத்தை விட்டு ப்ரஹ்ம நாடி வழியாக அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில்
புறப்படச் செய்கிறான் என்கிறது –

—————————————–

21-கதி சிந்தனை அதிகாரம் -வானேறும் வழி கண்டோம்
இப்படி புறப்பட்ட ஜீவனை எம்பெருமான் போகங்கள் பல அனுபவிக்கச் செய்து விரஜா நதியை கடத்துவித்து
அப்ராக்ருதமான ராஜ உபசாரங்களை பண்ணுவித்து அழகு ஓலக்கத்திலே நித்ய முக்தர்களோடு
புரையப் பரிமாறும்படி செய்விக்கிறான் என்கிறது

———————————-

22-பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவ அதிகாரம் -அந்தமிலா பேரின்பம் அருந்துதல் –
குருக்கள் குரை கழல் கீழ் மகிழ்ந்து எழும் போகத்து மன்னுதல்
இவ்விதம் இந்த ஜீவன் தேச விசேஷத்தை
அடைந்து எல்லா தேச கால நிலைகளிலும் எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்து கொண்டு
முழுமையான பேர் இன்பத்தை மாறுதல் இன்றி அனுபவித்துக் கொண்டே இருப்பான் என்கிறது

சாயுஜ்யாதிகள் -ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் இல்லை -ஜகத் காரணத்வ -மோக்ஷ பிரதத்வ -சர்வ ஆதாரத்வ -சர்வ நியந்த்ருத்வ
சர்வ சேஷித்வ -சர்வ சரீரத்வ -சர்வ சப்த வாஸ்யத்வ -சர்வ வேத வேத்யத்வ -சர்வ லோக சரண்யத்வ
சர்வ முமுஷூ உபாஸ்யத்வ -சர்வ பல பிரதத்வ -சர்வ வியாபித்த ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபத்வ
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹாயத்வாதிகள் பிரதி நியதங்கள்

————————————–

அநாதி காலம் ஸம்ஸரித்துப் போந்த ஷேத்ரஞ்ஞன் அவசர பிரதீக்ஷையான பகவத் கிருபையால் புரிந்து
சமீஸீன ஸாஸ்த்ர முகத்தால் தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களைத் தெளிந்து முமுஷுவாய்
ஸ்வ அதிகார அனுரூபமாய் இருப்பதொரு உபாய விசேஷத்தைப் பரிக்ரஹித்து க்ருதக்ருத்யனாய்
தண் நிஷ்டையைத் தெளிந்து அதுக்கு அனுரூபமாக இங்கு இருந்த நாள் யதா சாஸ்திரம்
நிர் அபராதமாய்ப் பண்ணும் கைங்கர்ய ரூப புருஷார்த்தம் இருக்கும் படியும் சரீர அநந்தரம்
அர்ச்சிராதி கதியாலே அப்ராக்ருத தேச விசேஷத்திலே சென்றால் இவனுக்கு அநவிச்சின்னமான
பகவத் அனுபவ பரிவாஹமாக வரும் பரிபூர்ண கைங்கர்ய ரூப பரம புருஷார்த்த சித்தி இருக்கும் படியும்
அர்த்த அநு சாசன பாதத்தில் சொல்லப்பட்டன –

சந்த்ருஷ்ட சார வாக் வித் ஸ்வ பர நிசிததீ சங்கஜித் நைகசம்ஸ்த
ஸ்பஷ்ட உபாய அதிகின்ந ச பரிகர பர ந்யாஸ நிஷ் பன்ன க்ருத்ய
ஸ்வாவஸ்தார்ஹம் சபர்யா விதிம் இஹ நியதம் வ்யாகசம் க்வாபி பிப்ரத்
நிர் முக்த ஸ்தூல ஸூஷ்ம ப்ரக்ருதி அநுபவதி அச்யுதம் நித்யம் எக

——————————————-

ஸ்திரீகரண பாகம் –ஸூஷ்ம தம அர்த்தங்களை விளக்குவதற்காக –

23-சித்த உபாய சோதன அதிகாரம் -திரு நாரணன் மன்னிய வன் சரண்
மேலே இது வரை விவரித்த விஷயங்களில் -குறிப்பாக சித்தோ உபாயமான எம்பெருமான்
ஸ்வா தந்தர்யம் -கருணை -சேஷித்வம் -ஸ்ரீ லஷ்மீ சஹத்வம் -ஆகிய குணங்கள் பற்றிய
கலக்கங்களுக்கு சமாதானம் சொல்லி அறிந்த ஞானத்தை ஸ்த்திரப் படுத்துகிறது

அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ்யதே -என்பவள் இருக்க அவன் ஸ்வதந்திரம் கண்டு கலக்கம் வேண்டாமே
சஹஜ காருண்யம் -பர துக்க துக்கித்தவம் -பர துக்க நிராச சிகீர்ஷை
சரணம் வ்ரஜ என்று விதித்து இருப்பதால் ஆத்ம சமர்ப்பணம் ஸ்வரூப விருத்தம் அன்று
பண்ணவும் வேண்டும் பண்ணியதுக்கு பரிதவிக்கவும் வேண்டுமே
அநாதி கர்ம ப்ரவாஹ விபாக விசேஷத்தாலே ஏற்பட்ட யாதிருச்சிக்க ஸூஹ்ருத்தாதிகளை முன்னிட்டு
ஆத்ம சமர்ப்பணத்திலே மூட்டுவித்து அதனால் ப்ரீதனாய் ரஷிக்கிறான் –
வைஷம்ய தோஷம் தட்டாமல் இருக்க வியாஜ்யமாக ரஷா அபேஷையோடு ஆத்ம சமர்ப்பணம்

———————————————-

24-ஸாத்ய உபாய சோதன அதிகாரம் -வரிக்கின்றனன் குறி ஒன்றால்
பக்தி பிரபத்தி ஆகிற ஸாத்ய உபாயங்களை பற்றிய அதிகாரம் -ஸ்வரூபம் -பரிஹாரங்கள் பற்றிய
கலக்கங்களுக்கு சமாதானம் சொல்லி அறிந்த ஞானத்தை ஸ்த்திரப் படுத்துகிறது

பிரபத்தி யாக விசேஷமாக ந்யாஸ வித்யையில் விதிக்கப்பட்ட வைதிக தர்மம் என்பதால் த்ரைவர்ணிகர் மட்டுமே என்னில்
சாமான்ய தர்மம் -காகாதிகளும் சரண் அடைந்து உஜ்ஜீவிக்கக் கண்டோமே
ஸ்வரூப ஞானமும் அப்ரதிஷேதமுமே வேண்டியவை
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய என்று ஸ்வ ரக்ஷண அர்த்த ஸ்வ வியாபார நிவ்ருத்தியை சொன்னவாறு
பிரபத்தி தர்மம் என்றாலும் சர்வ தர்மங்களை விடச் சொன்ன போது இத்தையும் விட வேண்டுமே என்னில்
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -அவனையும் விடச் சொன்னதாக வில்லையே
அதே போலே அவனைத் தவிர என்பது போலே பிரபத்தி தவிர என்றுமாம்

—————————————————-

25-ப்ரபாவ வ்யவஸ்தித அதிகாரம் -அடியார் ஆதரத்தில் ஆரண நீதி நெறி குலையாமை
ஸாத்ய உபாயங்களின் ப்ரபாவத்தை வரை அறுத்துக் கூறுகிறது

ப்ரபத்தியால் ஜாதியை மாற்ற முடியாது -ஜாதி சரீர நிபந்தம் –
பகவத் பக்தர்கள் சமம் என்றது பரம புருஷார்த்த சாம்யாதிகளாலே
இப்பக்தர்களில் தேவதாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாதவர் -ஏகாந்திகள்
ப்ரயோஜனாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாதவர் -பரமை காந்திகள்
கைங்கர்ய ஏக பிரயோஜனராய் இருப்பவர்–ஷோடச வர்ண ஸ்வர்ண பரமை காந்தி

————————————-

26-ப்ரபாவ ரக்ஷ அதிகாரம் -தண்மை கிடக்க தரம் உள்ளமை
ஸாத்ய உபாயங்களின் ப்ரபாவத்தை ரஷிக்கிறது

ப்ரபத்தியால் எல்லா சோகங்களும் கழியும் என்றாலும் -பிராரப்த கர்ம பலனை சரீர அவசானம் வரை
இருந்து கழிக்க இசைவதால் அவற்றால் வரும் சோகங்கள் இருக்குமே
ஹிதைஷி யாகையால் துக்கம் இல்லாமல் இங்கே வைத்தால் நசை மாளாதே-
ஆகவே சிஷையும் அனுக்ரஹ விசஷம் தானே
பாகவத அபசாரம் சிறிதும் இல்லாமல்
அங்கே சென்று அனுபவிக்கப் போகும் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்துக்கு இங்கேயே
முடி சூடி நிற்பதாய் அனுசந்தித்து இருக்க வேண்டும் –

—————————————————————

பத வாக்ய யோஜனா பாகம்
27-மூல மந்த்ர அதிகாரம் -நன் மனு ஓதினம்
திரு அஷ்டாக்ஷரத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

பரம புருஷார்த்தத்தில் ருசியும் -உபாயத்தில் அதிகாரமும் யோக்கியதையும் -உண்டாக்கி தாயகம் ஆகும் மூல மந்த்ரம்
உபாயத்தைச் செய் என்று விதித்து சத்தா ஞானத்தை வளர்த்து -போஷகமாகும் சரம ஸ்லோகம்
உபாயத்தை ஸக்ருத் அனுஷ்ட்டிக்கும் விதம் சொல்லி சதா அனுசந்தானம் போக்யமாய் இருக்கும் த்வயம்

பிரணவம் -அ உ ம -ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹிதன் -ஸ்ரீ மன் நாராயண -த்வயம்
நம–சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி –ஸ்திதா –
அகிஞ்சன்யன் -அநந்ய கதித்வம் -அநந்ய சரண்யன் – உபாயாந்தர நிரபேஷன் –
நாராயணாய -ஸ்ரீ மத் நாராயணாய நம -உபேயம் -நம -பலத்தில் ஸ்வாதீன ஸ்வார்த்த கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ விரோதி நிவ்ருத்தி
அகாரம் -அவ ரக்ஷனே-சர்வ ரக்ஷகன்
உ காரம் -அயோக அந்நிய யோக விவச்சேதம்
ம காரம் -மன ஞானே -அவ போதநே -மாச பரிமானே -ஞான ஸ்வரூபத்வ ஞான குணகத்வ
அஸ் ம அத் -பிரதானம் நீய மானம் ஹி தத்ர அங்கானி அபகர்ஷதி -பிரதானமான ஜீவனைச் சொல்லி
சேக்ஷத்வாதி குணங்களையும் சொல்லும்
நம-உகார விவரணம்
நர-ர-ரீங்க்ஷயே -ஸ்வரூப விகாரம் அசித் -அதன் வ்யாவ்ருத்தி ந ர -ஜீவ சமூகம் -நாரா -நரர்கள் கூட்டம்
ந்ரு நயே -நல் வழியில் நடத்திச் செல்லும் பரமாத்மாவை காட்டி நர சம்பந்தி -நராத் ஜாயதே -சேதன சேதனங்கள்
நாரம் -ஜலம் -சொல்லி ஸ்ருஷ்டித்தவன் -என்றுமாம்
அயனம் -அய பய கதவ் -ஈ யதே அநேந -இவன் மூலம் அடைய படுகிறது என்று உபாயத்தையும்
ஈயதே அஸ்மின் -இவன் இடத்தில் லயம் -ஆதாரம் / ஈயதே அசவ் -இவன் அடையப் படுகிறான் உபேயம்
பஹு வ்ரிஹீ சமாசம் -நாரா அயனம் யஸ்ய -நாற்றங்கால் எவனுக்கு இருப்பிடமோ
உபய விபூதி யோகம் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீகன் கல்யாணை ஏக
ஜகத் காரணத்வம் –
தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களுக்கு இருப்பிடம் –

திருமந்த்ரார்த்தம்
1–ஒரே வாக்ய -உபாய பரம் -நம-சமர்ப்பண பரம் -சேஷத்வ ஸ்வரூப ஞானம் புருஷார்த்தம் இன்றி உபாயம் சித்திக்காதே
2-ஒரே வாக்ய -உபேய பரம் -நாம ப்ரஹவீ பாவ அஞ்சலி பத்த நமஸ் சப்த உச்சாரணாதி ரூப சேஷ வ்ருத்தி பரம்
சேஷ வ்ருத்தி செய்து ஹ்ருஷ்டா பவந்தி -சேஷத்வ ஸ்வரூப ஞான உபாயம் இல்லாமல் சேஷ வ்ருத்தி சித்திக்காதே
3–இரண்டு வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப பரம் -ஆய நாராயணாய உம்-
அகார நாராயண சப்தார்த்த -சர்வ ரஷக- சர்வ ஆதார -சர்வ சேஷிக்கே – நான் -நிருபாதிக அநந்யார்ஹ சேஷன் –
புருஷார்த்தம் ஆர்த்திகம்
நம -எனக்கு உரியேன் அல்லேன் -மற்று வேறே ஒன்றுக்கும் உரியேன் அல்லேன் –
நிருபாதிக ஸ்வாமிக்கே -என்று ஸ்வரூப பரம் –
உபாயம் ஆர்த்திகம்
4–இரண்டு வாக்கியங்கள் -சமர்ப்பண பரம் -ஆய நாராயணாய உம்-ஆத்ம சமர்ப்பண யாகத்தில் ஹவிஸ் ஆகிற நான்
அகார வாச்யனான நாராயணனுக்கே பாரமாக சமர்ப்பிக்கப் படுகிறேன்
நம -என்னுடைய ரக்ஷண பரம் என்னுடையது அல்ல எம்பெருமானுடையதே
5–இரண்டு வாக்யம் -புருஷார்த்த பிரார்த்தனா பரம் -ஆய நாராயணாய உம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே
கைங்கர்யம் செய்பவனாக ஆவேன் -இஷ்ட பிராப்தி பிரார்த்தனா பாரம்
நம -எனக்காக அல்லேன் -ஸ்வார்த்த -ஸ்வாதீந -கர்த்ருத்வாதி -அ நிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம்
6–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப புருஷார்த்த பரம்
ஸ்வரூப பரம் –பிரணவம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் உரியேன் ஆவேன்
நம -நான் எனக்கு உரியேன் அல்லேன் –உபாயம் ஆர்த்திகம்
புருஷார்த்த பரம் -நாராயணாய -பவேயம்-பகவானுக்கே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ உசித சர்வ வித கைங்கர்யம் எழ வேணும்
7–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே உரியேன் ஆவேன்
நம -ஸ்யாம் -ஸ்யாத் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம் -நானும் எனதும் எனக்கு உரியேன் அல்லேன்
நாராயணாய -ஸ்யாம் -இஷ்ட பிராப்தி பிரார்த்தனா பாரம் -நாராயணன் பொருட்டு ஆவேன்
8–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப உபாய பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் சேஷ பூதன்
நம -ரக்ஷணத்தில் எனக்கு ஸ்வாதந்தர்யம் இல்லை -நீயே ரக்ஷகன் -கோப்த்ருத்வ வர்ணத்தால் உபாய பரம்
நாராயணாய -நாரங்களின் ரக்ஷணத்தில் உபாயமானவன் -கோப்த்ருத்வ வர்ணத்தால் உபாய பரம்
9–மூன்று வாக்கியங்கள் -சமர்ப்பண புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ரக்ஷகனுக்கே ஜீவன் சமர்ப்பணம்
நம -ஸ்யாம் -எனக்கு நான் அல்லேன் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பிரார்த்தனா பரம்
நாராயணாய – ஸ்யாம் -நாராயணனின் சரண கைங்கர்யத்துக்கே ஆவேன் -இஷ்ட பிராப்தி பரம்
10–மூன்று வாக்கியங்கள் -ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த பரம் –
பிரணவம் -ஸ்வரூப பரம் -அகார வாஸ்யனான நாராயணனுக்கே நான் சேஷன்
நம-ஸ்யாம் -ஸ்யாத் – உபாய பரம் -அவனை முக்கரணங்களாலும் சரணம் அடைகிறேன்
நாராயணாய -ஸ்யாம் –புருஷார்த்த பரம் –ஸ்வாமித்வ -பரத்வ –ஆகாரமுடைய நாராயணனுக்கே ஆவேன்

அ -நாராயண -நர -அயன -இவற்றால் ரக்ஷகத்வ காரணத்வமும் -நியந்த்ருத்வ நேத்ருத்வமும் -உபாயத்வ உபேயாதவமும்
ம நார–இவற்றால் ஞான ஸ்வரூப ஞான குணகன் -அநு -நித்யன் -ஜீவ பரஸ்பர பேதமும் சித்திக்கும் –
நாராயண சப்தத்தை ஸ்வர வ்யஞ்ஜனமாக பிரித்து ந் +அ +ர் +ஆ +ய் +அ + ண் + அ -என்று அஷ்ட அக்ஷரங்கள்
பிரணவம் ஒழிந்த மந்த்ர சேஷத்துக்கு
ந –க்ஷேமம் கொடுக்கும் -புருஷார்த்த த்வரை உண்டாக்கும் -பிரதிபந்தக நாசம்
ம -மங்களம் -ஞான விகாசம் -பிறர் வணங்கும்படி செய்தலும்
நா -ஆச்சார்யத்வம் -கைங்கர்ய த்வரை -நாஸ்திக தன்மை நிரசனம்
ரா -பகவத் பிரீதி -இதர விரக்தி -லோக ரக்ஷணம்
ய பகவத் விஷய ஊற்றமும் ஸ்வயம் பிரயோஜனமும்
ணா–பகவத் ஸ்தோத்ரம் -வாக் ஸூ த்தி
ய -யஷ ராக்ஷஸ வேதாள பூதங்கள் பயந்து ஓடும்
திரு மந்திரத்தில் யதார்த்த ஞானமும் நிஷ்டையும் உடையவராய் ஆதரிக்கும் தேசத்தில்
பிரதான வ்யாதிகளாக எடுத்த ராகாதிகளும்
சத்துக்களுக்கு ஸ்ரீ ஞான சம்பத்தில் குறைவும்
ஆத்ம அபஹாராதிகளைப் பண்ணும் மஹா தஸ்கரரான அஹந்காராதிகளும் நடையாடாது

————————————————

28-த்வய அதிகாரம் -திருமால் பாதம் இரண்டும் சரண் எனப் பற்றி அடிமை கொள்ளுதல்
திரு த்வய மந்திரத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

த்வயம் -உபாய உபேய ப்ரதிபாதனம் –
சரண வரணாதி அங்கங்களையும் -ஸ்வரூப -ரக்ஷண பர -ரக்ஷண பல -சமர்ப்பனமான அங்கியையும் சொல்லுவதால்

ஸ்ரீ -ஸ்ருட் -தாது -ஸ்ருனோதி-ஸ்ராயவதி
ஸ்ருனோதி—
கேட்கிறாள்-ஆஸ்ரிதரின் ஆர்த்த த்வனியைக் கேட்கிறாள் /
எம்பெருமானிடம் உபதேசம்-லோக ஹிதம் -கேட்கிறாள்- பெறுகிறாள் /
ஸ்ராயவதி-
நமக்காக பகவானிடம் பிரார்த்திக்கிறாள் -அவனிடம் பெற்ற உபதேசத்தை தக்க தருணத்தில் அவனிடம் விண்ணப்பிக்கிறாள் /
விபரீதமான ஜீவனுக்கு உபதேசிக்கிறாள்
ஸ்ரீ-ஸ்ரிண் சேவாயாம் -ஸ்ரீ யதே -ஸ்ரயதே –
ஸ்ரீ யதே -மாத்ருத்வ ப்ரயுக்த வாத்சல்யத்தாலே புருஷகார பூதை -நம்மால் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள்
ஸ்ரயதே -பகவத் வாலப்யம் தோற்ற அதிசய காரிணியாய் பகவானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்-
எல்லா வஸ்துக்களையும் ஆஸ்ரயித்து இருக்கிறாள் என்றுமாம் –
ஸ்ரீ–
ஸ்ரூ -ஹிம்சாயாம் -ஸ்ருணாதி-உபாய கைங்கர்ய பிரதிபந்தகங்களைக் கழிக்கிறாள்
ஸ்ரீங் பாகே -ஸ்ரீ ணாதி-கைங்கர்ய பர்யந்தமான குண பரிபாகத்தை உண்டாக்குகிறாள்

மது நித்ய யோகம்
நாராயண -பூர்வ கண்டத்தில் ஆஸ்ரயண உபயோக கல்யாண குணங்கள் –
வாத்சல்யம் -ஸ்வாமித்வம் -ஸுசீல்யம் -ஸுலப்யம் -ஞான -சர்வஞ்ஞத்வம் -பல -சர்வ சக்தித்வம்-
ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் – -பரம காருணிகத்வ -க்ருதஜ்ஞ்ஞத்வ -பரம உதாரத்வ -ஸ்திரத்தவ பரிபூர்ணத்வ இத்யாதிகள்
சரணவ் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு உப லக்ஷணம்
உத்தர கண்டம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -சேஷி நிரதிசய போக்யத்வம் பிரதானம்
சரணவ் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கும் உப லக்ஷணம் -குண விபூதிகள் அறியாதாருக்கு இதுவே இலக்கு /
பகவானுக்கும் போக்யம் ஜென்ம கர்ம மே திவ்யம் -சகல மனுஷ நயன விஷயம் -ஆஸ்ரயத்வம் பாவனத்வம் –
சரணம் ப்ரபத்யே -பத்ல் -கதி -ரஷிஷ்ய தீதி விச்வாஸம் –ப்ரகர்ஷ விச்வாஸம்

——————————————–

29-சரம ஸ்லோகார்த்தம் -மன்னருள் வாசகத்தால் மருள் அற்றமை
திரு சரம ஸ்லோகத்தின் பத வாக்ய யோஜனைகளை விவரிக்கிறது

ரஹஸ்ய தம உபாயம் -முடிவாய் உபதேசித்த -சரம உபாயம் –
அதிகார பக்ஷம் -முமுஷுவின் ஆகிஞ்சன்ய அதிகாரம் நினைத்து சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய –மா ஸூ ச
அனுவாத பக்ஷம் -மாம் ஏகம்
விதி பக்ஷம் -நைரபேஷ்யத்தில் நோக்கு
மாம் ஏகம் -ஸுலப்ய -சர்வ ரக்ஷகத்வ -சர்வ சேஷித்வ -ஸ்ரீ யபதித்வ -நாராயணத்வ -சர்வஞ்ஞத்வ —
சர்வ சக்திதவ -பரம காருணிகத்வ -ஸுசீல்ய வாத்சல்ய -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசேஷத்வங்கள் விவஷிதம்
அவசர பிரதீஷாபனாய் ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்துக்கு அபிமுகனாய் நிற்கும் நிலை ஸூசிதம்

ஒரு காரியத்தில் ஜீவனை ப்ரவர்த்திப்பிக்கும் காரயிதா/ பல ப்ரதானாதிகளில் பிரவர்த்திக்கும் கர்த்தா /
ஜீவனின் பிரதம பிரவ்ருத்தியை விளக்காத உபேக்ஷகன் /இசைந்து இருக்கும் அனுமந்தா /
இளந்தலை சுமப்பவனுக்கு பெருந்தலை சுமப்பவனாய் ப்ரவர்த்திக்கும் சஹகாரி
அஹம் உல்லசித காருண்யன் -சர்வ விரோதி நிராகாரனார்த்தம் -நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரன் -மோக்ஷ பரதன்
த்வா -ஆச்சார்ய உபதேச பலத்தால் தத்வத்ரய ஞானம் பிறந்து
இதர புருஷார்த்தங்களின் அல்ப அஸ்திரத்தவாதி தோஷங்களையும் அறிந்து
உபாயாந்தரங்களிலே துவக்கு அற்று பர ந்யாஸம் பண்ணி க்ருதக்ருத்யனாய்
இனி வேறே கர்தவ்யஅந்தரத்தில் பிராப்தி இல்லாத உன்னை
அஹம் -மோக்ஷ ப்ரதன்
த்வா முமுஷூ
சர்வ பாபேப்யோ -பந்தங்கள் -விரோதி வர்க்கம் சரணாகதி கத்யத்தில் மூன்று சூர்ணிகைகள் –
ஸ்தூல ஸூஷ் ம ரூப பிரகிருதி சம்பந்தம்
மாஸூச
உபாய அனுஷ்டானத்துக்கு முன் அதிகாரத்தைப் பற்றியதும் -மதியத்தில் பிரபத்தி உபாயத்தைப் பற்றியதும் –
யுத்த க்ருத்யத்தில் பல சித்தியைப் பற்றியதும் உண்டாகும் சோகங்கள் கழிந்து பகவத் அனுக்ரஹ பாத்ரமான ஜீவன்
ப்ரபத்தியால் வசீகரிக்கப்பட்ட பகவான் சர்வ ஸூலபன்-விஸ்வசநீயன்-பரம காருண்யன் -நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரன் –
அநந்ய ப்ரயோஜனான அத்யந்த ப்ரீதி தமனான இவனுக்கு சர்வ பிரதிபந்தங்களுக்கும் நிச்சேஷமாக கழிவதால் சோகிக்க வேண்டாமே

——————————————-

சம்பிரதாய ப்ரக்ரியா பாகம் –
30-ஆச்சார்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -அருளுற்ற சிந்தையினால் அழியா விளக்கு ஏற்றினார்
ஆச்சார்யர்களுடைய செயல்பாட்டை விவரிக்கிறது

வேதாந்த ஸாஸ்த்ர ரஹஸ்யார்த்தங்களை அனுசந்தித்து ஸத்பாத்ர சிஷ்யர்களுக்கு
அஷட் கர்ணமாக மூன்றாது நபர் கேளா வண்ணம் -ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தனமே –
தத்வ -ஹித -புருஷார்த்தங்களை விசத்தை தாமாக உபதேசித்து அருளுவதே -பிரதான க்ருத்யம்
——————————————

31-சிஷ்ய க்ருத்ய அதிகாரம் -இருள் அனைத்தும் மாற்றினவர்க்கு ஒரு கைம்மாறு
சிஷ்யர்களின் கடமைகளை குறிப்பிட்டு விவரிக்கிறது

ஆச்சார்யர் பக்கல் க்ருத்தஞ்ஞானாய் -பக்தி ஸ்ரத்தாதிகள் கொண்டு –
ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக கற்று ரஹஸ்யார்த்தங்களை ரக்ஷித்து வர்த்தித்தல்

——————————-

32-நிகமன அதிகாரம் -நிலைகள் தான் உளனாய் உகக்கும் தரம்
கிரந்தத்தை பல ஸ்ருதியுடன் தலைக் கட்டுகிறது

இவ்வர்த்தங்களை கற்றவர் நித்ய ஸூ ரிகளுடன் ஒரு கோவையாக இருந்து –
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் பெற்று உஜ்ஜீவனம் அடைவார்கள்

——————————

ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரோயம் வேங்கடேச விபச்சிதா
சரண்ய தம்பதி விதாம் சம்மத சமக்ருஹ்யத

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலின
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குறைவே நம

ஸ்ரீ ரஸ்து-

—————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

அர்த்த பஞ்சகம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்–

February 2, 2019

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு –

—————————————————-

ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் -இத்யாதி -மிக்க இறை நிலையும் இத்யாதி –
இதில் ப்ராப்யமான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தை முதல் இரண்டு பாசுரங்களால் நிரூபித்து அருளுகிறார்

அமலன் அவியாத சுடர் அளவில்லா ஆரமுதம்
அமலவுருக் குணங்கள் அணி யாயுதங்கள் அடியவர்கள்
அமல வழியாத நகர் அழிந்து எழும் கா வுடனே எல்லாம்
கமலை யுடன் அரசாளும் கரிகிரி மேல் காவலனே –1–

கரிகிரி மேல் காவலனே -ஹஸ்தகிரியில் நித்ய சாந்நித்யம் பண்ணி அருளும் சர்வ ரக்ஷகன்
அமலன் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீக ஸ்வரூபன்
அவியாத சுடர் -மாறுபாடு இல்லாத தேஜஸ் -ஞான ஸ்வரூபன் -ஸ்வயம் பிரகாசன்
அளவில்லா – -தேச கால வஸ்து அபரிச்சின்ன
ஆரமுதம் அமிர்தம் – பரிபூர்ண போக்ய ஸ்வரூபன்
அமலவுருக் குணங்கள் அணி யாயுதங்கள் அடியவர்கள் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -திவ்ய ஆபரணங்கள் -நித்ய முக்தர்கள் –
அமல வழியாத நகர் -நித்ய விபூதி
அழிந்து எழும் கா வுடனே எல்லாம்-லீலா விபூதி -விளையாட்டு சோலை-கர்மாதீனம் –
கமலை யுடன் அரசாளும் -ஸ்ரீயபதித்வம்–-உபய விபூதியையும் பெரும் தேவிப் பிராட்டி உடன் அரசாள்கின்றான்

ஸ்வரூப நிரூபக விசேஷணங்கள் என்றும்– நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள் என்றும் இரு வகை
ஸ்வரூப நிரூபக விசேஷணங்கள்
1–சத்யம் -அவியாத
2–ஞானம் -சுடர்
3–அநந்தம் –அளவில்லாத -தேச கால வஸ்து -அபரிச்சின்னம்
4–ஆனந்தம் –ஆரமுதம்
5–அமலத்வம் –அமலன்

அமலன் –
பர ப்ரஹ்ம வாஞ்சம் பரம பரிமிதம் சம்சரதி தத் பரோத்யா லீடம் விவசம ஸூபஸ் யாஸ்வ மிதி -இத்யாதி படி
ஸ்வேதா நிர்மலம் -அகில ஹேயப்ரத்ய நீகமாயும் என்றவாறு
பிரிவில்லா இருள் ஓன்று பிணக்கு ஒன்றும் இல்லா பெரு வெயிலை மறைத்து உலகம் காட்டும் என்ன
அறிவில்லா அறிவு ஒன்றை அவித்யை மூடி அகம் புறம் என்று இவை அனைத்தும் அமைக்கும் என்பர் -பரமத பங்கம்
மங்கிய வல்வினை நோய்கள் உமக்கும் ஓர் வல்வினை கண்டீர்
இங்குப் புகேல்மின் புகேல்மின் எளிதன்று கண்டீர் புகேல்மின்
சிங்கப்பிரான் அவன் எம்மான் சேரும் திருக் கோயில் கண்டீர்
பங்கப் படாது உய்யப் போமின் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே –பெரியாழ்வார் -5-2-4-

சத்யம் ஞானம் -என்று சத்தியத்தை ஞான த்வாரா ஸ்வரூப விசேஷணம் ஆக்கி –
நித்ய ஞான ஸ்வரூபம் -என்றும் நித்ய ஸ்வரூபம் என்றும் -ஸ்வதஸ் -நித்ய அசங்குசித ஞான ஸ்வரூபன் -நித்ய முக்த வ்யாவ்ருத்தி
நந்தா விளக்கே -மலராது குவியாது மாசூணா ஞானம் –
அளவில்லா -ஸ்வரூபத்துக்கும் -ஆனந்தத்துக்கும் விசேஷணம் –
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பமே –
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம – ஆச்சார்யன் சொல்ல –சிஷ்யன் கஞ்சத் கஞ்சது ந ஜானாமி கேட்க
யத்வாவ கம் ததேவ கம் யத்வாவ கம் ததேவ கம்-ஏது ஆனந்தமோ அது அளவில்லாது இருக்கிறது
ஸ்வரூபாத் ஸ்வாமி நோ ரூபம் உபாத்தேய தமம் விது-என்பதால் குணங்களுக்கு முன் உருவை அருளிச் செய்கிறார்
அமலம்-உரு-குணம் – இத்யாதிகளிலும் அந்வயம் -நிர்ஹேதுக ஸ்வதஸ் சித்த குணங்கள்
திவ்ய ஆபரணங்கள் திவ்ய ஆயுதங்கள் திருமேனி ஸுகுமார்யத்துக்கு அனுரூபமாய் இருக்கை
சிலை இலக்கு பொன்னாழி திண் படை தண்டு ஒண் சங்கம் என்கின்றாளால்
அதி ப்ருதூல பஹு விடபி கிரி தரணி விவர யுகபதுதய சித்ரா புங்க வைசித்ரய -விசித்ர சக்தி உடைமை
அடியர்வர்களுக்கு அமலத்வம் கைங்கர்யத்துக்கு விச்சேதம் இல்லாமை
அமலத்வமுள்ள நித்ய விபூதி -தமஸ பரஸ்தாத் -தெளி விசும்பு –நீதி வானம் –கலங்காப் பெரு நகர் –
காவு -உத்யான வனம் -திரு விண்ணகர் அப்பன் சேர்ந்த பிரான் பெய்த காவு கண்டீர் பெரும் தேவுடை மூ உலகே
எல்லாம் -பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்கு ஆதும் சோராமே ஆள்கின்ற எம்பெருமான் –
கமலையுடன் அரசாளும் -தேவ்யா காருண்ய ரூபாயா ரக்ஷகஸ் சர்வ சித்தாந்தே அஸ்யா மம சேஷம் ஹிவிபூதி ரூபயாத்மிகா –
காந்தஸ்தே புருஷோத்தம -இத்யாதி
சோதி அனந்தன் காலையிலே தொழுது எழ நின்ற அநந்த சரஸ் கரையிலே
ஆஸ்ரித ரக்ஷணமே தனக்கு ஸ்வபாவம் என்பதை பிரகாசித்து கொண்டு இருக்கும் தேவ பெருமாள் -என்றபடி

—————————————–

ஆஞ்ஜையால் மட்டும் இல்லாமல் அந்தர்யாமியாயும் இருந்து அருளி நியமிக்கிறார் என்கிறார் இதில்
சகல வஸ்துக்களின் ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தியாதிகள் இவன் சங்கல்பத்துக்குள் அடங்கின என்றபடியுமாம்

உள்ள பொருள் அனைத்துக்கும் உருவ நிலை கருமங்கள்
தெள் இசைவின் வசமாக்கித் திகழ்ந்து உயிராய் உறைகின்றாள்
நள் இருள் தீர்த்து அடியவர்க்கு நலம் கொடுக்கும் திருவுடனே
வள்ளல் அருளாளர் எனும் வாரண வெற்பு இறையவனே –2-

உள்ள பொருள் அனைத்துக்கும் உருவ நிலை கருமங்கள்–பிராமண சித்தங்களான எல்லா வஸ்துக்களும்
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி -இவைகளை
தெள் இசைவின் வசமாக்கித் திகழ்ந்து உயிராய் உறைகின்றாள்-தெளிந்த ஸ்லாக்யமான தன் சங்கல்பத்துக்கு
அதீனமாகச் செய்து பிரகாசித்திக் கொண்டு ஆத்மாவாய் -அந்த அந்த வஸ்துக்களுக்குள் நித்ய வாசம் செய்து அருளும்
வள்ளல் அருளாளர் எனும் வாரண வெற்பு இறையவனே -பரம உதாரனான-பேர் அருளாளர் -ஹஸ்தி கிரி நாதன் –
நள் இருள் தீர்த்து அடியவர்க்கு நலம் கொடுக்கும் திருவுடனே-ஸ்ரீ பெரும் தேவித் தாயாருடன் கூடி தன்னை
ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு நிபீடமான அஞ்ஞானத்தை -சம்சாரத்தை -நிவ்ருத்தி செய்து –
பரம புருஷார்த்த பகவத் அனுபவ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யத்தைக் கொடுத்து அருளும் –

உள்ள பொருள் -தன்னை ஒழிந்த இதர ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் -இத்தால் விபூதி குணம் இத்யாதிகள்
இல்லை என்பவர் மதங்கள் நிரசனம்
நித்ய வஸ்துக்களும் நித்யத்வம் அவன் சங்கல்ப அதீனம்
நதத் அஸ்தி விநாயத் ஸ்யாத் மயா பூதம் சராசரம்
உருவு -அசாதாரண ஸ்வபாவங்களைக் கொண்டு நிரூபிக்கப் பட்ட வஸ்து என்றபடி
நிலை -கொஞ்ச காலம் தொடர்ந்து இருக்கை –
பஹு வசனத்தால் ஸ்வரூப -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதங்கள் விவஷிதம்
தெள் இசை -ஒன்றாலும் தடுக்க முடியாத சங்கல்பம் -பரமாத்மாவின் இச்சையே இவ்வஸ்துக்களை
பரமாத்மாவின் ஸ்வரூப ஆஸ்ரிதங்களாக வகுத்து வைக்கும் -பிரதான பிரதிதந்தர அதிகாரம் –
திகழ்ந்து -வ்யாப்ய கத தோஷங்கள் தட்டாமை–அம்ருத தேவ-ஸ்ருதி அநஸ்நந் நந்யோபி சாக ஸீதி –
உயிராய் -உடல் மிசை உயிர் என
உறைகின்றான் -ரம்சாவாஸ்யம்–நாராயண ஸ்திதி -உளன்
நள்ளிருள் தீர்த்த -நித்ய முக்தர்களுக்கும் ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள் இவன் ஆதீனமே
திரு உடன் -சர்வ அந்தராத்மத்வமும் ஸ்ரீயபதியே
நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோர் ஸ்ரீர் அநபாயிநீ
யதா சர்வ கதோ விஷ்ணுஸ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம
ஸ்ரிய சமஸ்தஸ் அசித் சித் பிரபஞ்சோ வ்யாப்ய ததீதஸ் யதுஸாபி சர்வம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –

இத்தால்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸஹாயமாய்
அபரிச்சின்ன ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபனாய்
ஹேயப்ரத்ய நீகனாய்
ஞான சக்த்யாதி கல்யாண ஏக குண விசிஷ்டனாய்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டனாய்
உபய விபூதி நாயகனாய்
சர்வாத்ம பாவனாய்
சர்வ ஜகத் வியாபாரங்களையும் தண் ஆதீனத்துக்குள் வைத்து நடத்துபவனாய்
இருக்கும் பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தை கீழ் இரண்டு பாட்டாலே நிரூபித்து அருளி

———————————-

மேலே ப்ராப்யனான பரமாத்மாவை பிராபிக்கும் ஜீவாத்மா ஸ்வரூபத்தை இரண்டு பாட்டுக்களால் நிரூபித்து அருளுகிறார்
அதில் எல்லா ஆத்மாக்களுக்கு பொதுவான ஆகாரமும்
இப்பொழுது உபாயத்தை அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டியவனாய் இருக்கும் தனக்கு அசாதாரணமாக ஆகாரமும்
அரிய வேண்டும் என்று ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரத்தில் அருளிச் செய்தபடியே இரண்டு பாட்டுக்களாலும் அருளிச் செய்கிறார்

பூத வுடல் புலன் கண் மனம் புல்லாவி புந்தி எனும்
யாதும் அலனே இலகி யான் எனும் இன் நுண் அறிவாய்ச்
சேதனனாய் அடிமையுமாய் உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்த்
தீதலின்றித் திகழும் சீர் அத்திகிரித் திருமாலே –3-

பூத வுடல் -பஞ்ச பூதங்களால் சரீரம்
புல்லாவி – -அழிந்து போவதால் -அல்பமான பிராண வாயு
புலன் கண் மனம் புல்லாவி புந்தி எனும்
யாதும் அலனாய் -இப்படி சொல்லும் -சரீரம் -இந்த்ரியங்கள் -மனம் -பிராண வாயுக்கள் -ஜ்ஞானம் –
எப்பொருளும் ஆகாமல் வேறுபட்டவனாய் –
சரீரம் தோறும் வேறுபட்டு இருப்பவன் ஜீவாத்மா -என்றுமாம் –
இலகி -பிரகாசித்து –
யாதும் அலனாய் உலகில் -பாட பேதம்
யான் எனும் -நான் என்றே தோற்றி -தனக்குத் தானே தோற்றி-
இன் -ஆனந்த ஸ்வரூபனும்
நுண் -அணு ஸ்வரூபனும்
அறிவாய்ச்-ஞான ஸ்வரூபனும்
சேதனனாய் -ஞான குணமுடையவனாய்
அடிமையுமாய் -எம்பெருமானுக்கே அநந்யார்ஹ சேஷ பூதனுமாய்
உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்த்-ஜீவாத்மாக்களுக்கு எல்லாம் சாசுவதமான அந்தராத்மாவாய்
தீதலின்றித் திகழும் சீர் அத்திகிரித் திருமாலே –அழிவின்றி பேர் அருளாளன் பிரகாசிக்கின்றான் -என்றவாறு –
திருமாலே உயிர்க்கு உயிராய்த் திகழும்-என்று அந்வயம் –

அந்தவந்த இமே தேஹா -ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகம் —
தேக இந்திரிய மன பிராண தீப்ய அந்நிய -என்று அருளிச் செய்த அர்த்தம்
பல அனுபபத்திகள் ஸூசகம்
ஆவி -ஆத்மாவையும் குறிக்குமாத்தால் வேறுபடுத்தி பிராணனைக் காட்ட புல்லாவி என்கிறார்
புந்தி -ஆச்ரயத்தை பற்றி நின்று விஷயத்தைப் பற்றி நின்று -ச கர்மகமான க்ரியா விசேஷம் -ஆத்மாவாகாதே
உலகின் யான் என்னும் -ஒவ் ஒரு வஸ்துக்குள்ளும் இருக்கும் ஆத்மா தன்னைத் தான் என்று அறிகிறான் –
பிரதி க்ஷேத்ரம் பின்ன -என்றதின் அர்த்தம்
இன் -ஸ்வதஸ் ஸூகி -ஸ்வாபாவிகமான ஆனந்த ஸ்வரூபம்
நுண் -ஒன்றால் அழிக்க முடியாத அணு ஸ்வரூபன் -சர்வ வஸ்துக்களிலும் தடை இல்லாமல் பிரவேசிக்கும் தன்மை
நைனம் பிண்டந்தி சஸ்த்ராணி -என்றும்
நித்ய வ்யாபீ -என்ற அர்த்தங்கள்
அறிவாய் -ஞான ஸ்வரூபன் -அநந்ய சாதன-என்றதின் அர்த்தம்
அடிமையுமாம் -ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -அநந்யார்ஹ சேஷத்வம்
ஸ்வதஸ் சேஷத்வே சதி சேதனத்வம் -என்னக் கடவது இறே
சேதனனாய் -ஆத்மாவாய் -ப்ரீதி பவதாவேச -தர்ம பூத ஞானம் உடலின் எங்கும் வியாப்தி என்ற அர்த்தமும்
உயிர்க்கு எல்லாம் திண் உயிராய்–நித்யோநித்யானாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் -என்றதின் அர்த்தம் –
இவர்கள் உறங்கும் பொழுதும் ஜாக ரூபனாய் இஷ்ட பூர்த்தி செய்து கொண்டு இருக்கும் தன்மை
இத்தால் ஜீவாத்மாக்குள் பேதமும் -அசேதன ஈஸ்வர வியாவ்ருத்தியும் அருளிச் செய்ததாயிற்று
தீதல் இன்றி -அந்தராத்மாவாய் இருந்தாலும் இவற்றின் தோஷங்கள் தட்டாமல் இருக்கும் என்றதாயிற்று

———————————————

தானடைத்த குணம் கருவி தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி
ஊன் எடுத்து உண்டு உமிழ்ந்து உழலும் உயிர்க்கு எல்லாம் உயிராகிக்
கான் நடத்திக் கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும்
தேன் எடுத்த சோலைகள் சூழ் திருவத்தியூரானே –4–

தேன் எடுத்த சோலைகள் சூழ் திருவத்தியூரானே –தேனை ஏந்திக் கொண்டு நிற்கிற உத்யோனங்களாலே
சூழப்பட்ட ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி திவ்ய ஷேத்ரத்தில் நித்ய ஸந்நிஹிதன் ஆனவனே
தானடைத்த குணம் கருவி தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி
ஊன் எடுத்து உண்டு உமிழ்ந்து உழலும் உயிர்க்கு எல்லாம் உயிராகிக்
கான் நடத்திக் கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும்

தானடைத்த -தன்னால் ஏற்படுத்தப்பட்ட –தான் இயற்கையாக ஆத்மாவுக்குக் கொடுத்து அருளிய
குணம் -அபஹதபாப் மத்வம் முதலிய குணங்களை
கருவி –
மறைத்து –
அன்றிக்கே -தன்னால் முன் செய்த கர்மங்களுக்கு அனுகுணமாகிற சத்வாதி குணங்கள் ஆகிற
கருவி -காரணங்களினால் -என்றுமாம் –
குணங்கள் இந்த்ரியங்களையும்-என்றுமாம் –
தம் கிரிசை வழி ஒழுக்கி – அவர் அவர்கள் செய்த கர்மங்களின் வழியிலே நடக்கும்படி செய்து -அனுசரித்து நடத்தி
ஊன் எடுத்து -மாம்ச மயமான -சரீரத்தைப் பெற்று-சுமந்து –
உண்டு -கர்ம பலன்களை-ஸூக துக்கங்களை – அனுபவித்து –
உமிழ்ந்து -பின் தள்ளி -அவைகளை விட்டு விட்டு என்றபடி –
உழலும்-இப்படியே மறுபடியும் அதிலேயே சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருக்கும்
உயிர்க்கு எல்லாம்-ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம்
உயிராகிக் -அந்தர்யாமியாக நின்று
கான் நடத்திக்-சம்சாரம் ஆகிய காட்டிலே நடக்கச் செய்து
அன்றிக்கே -காலால் நடத்தி -அனுபவிக்கச் செய்து
கமலையுடன் கண்டு உகந்து விளையாடும் -மிதுனத்தில் –
ஜீவர்கள் கர்ம பலனை-ஸூக துக்காதிகளை -அனுபவிப்பதை பார்த்து உகந்து –
எம்பெருமானுக்கு லீலா ரசம் என்றவாறு –

மறைத்து -பராஹித்துநாத்யா திரோஹிதம் –சாதுர் வர்ண்யம் மயா ஸ்ருஷ்டும் குண கர்ம விபாகஸ
கர்மாணி ப்ரவிபக்தானி ஸ்வபாவ பிரபவைர் குணை —
ப்ரக்ருதே க்ரியா மாணாநி குணை கர்மாணி ஸர்வஸ —
கர்ம அவித்யாதி சக்ரே பிரதி புருஷ மிஹா நாதி சித்ர ப்ரவாஹ
தேவாதி சதிர் வித தேகம் எடுத்து ஸூக துக்கங்கள் அனுபவித்து -த்யஜித்து -மீண்டும் த்யஜித்தையே அனுபவித்து –
கதாகதம் காமகா மா லபந்தே -என்றவாறே
கான் நடத்தி – தம காந்தார மத்வா நாம் கதமேகோ கமீஷ்யஸி
சம்சார பதவீம் வ்ரஜன் –ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து
கமலையுடன் விளையாடும் -யஸ்யா வீஷ்ய முகம் தத் இங்கித பராதீநோ வியத்தேகிலம் -என்றும்
ஹரே விஹரசி க்ரிதா கந்து கைரிவ ஐந்து ஹி

துன்பமும் இன்பமும் ஆகிய செய்வினையாய் உலகங்களுமாய்
இன்பமில் வெந்நரகாகி இனிய நல் வான் சுவர்க்கமுமாய்
மன் பல் உயிர்களுமாகி பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையவன்

பஸ்யந்தீஷு ஸ்ருதிஷு பரித ஸூரி ப்ருந்தேன சார்த்தம் மத்யே க்ருத்யே த்ரிகுண பலகம் நிர்மித ஸ்தானம் பேதம்
விஸ்வாதீச பிரணயிநி சதா விப்ரம த்யூத வ்ருத்தவ் ப்ரஹமே சாத்யா தததி யுவாயோ ஜஷா சார பிரசாரம் -ஸ்ரீ ஸ்துதி

தேன் எடுத்த –
தாப த்ரய ஹரத்வம் ஸூசிதம் -அத்திகிரி பத்தர் வினை தொத்தற வறுக்கும் அணி அத்திகிரியே
திருவத்தியூரானே-
பாவனத்வம் போக்யத்வம் –
ஸூபகஸ் சித்ர கூடோசவ் கிரிராஜோபமோ கிரி -யஸ்மின் வசதி காகுத்ஸத் குபேர இவ நந்தநே
அறிவில்லா மனுஷர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பாராகில் பொறியில் வாழ் நரகம் எல்லாம் புல் எழுந்து ஒழியும் அன்றே
நா வாயில் உண்டே -நாராயணாதி நாமம் அஸ்தி –

———————————————–

இப்படி ப்ராப்யமான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தையும் –
ப்ராப்தாவான ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தையும் நிரூபித்து அருளி
உபாயத்தை அருளிச் செய்ய வேண்டி இருந்ததே யாகிலும்
விரோதியை அறிந்து அத்தாலே சோகார்த்தி யானவனே உபாய அதிகாரி ஆகையால் அர்த்த கிராமத்தை அனுசரித்து
முந்துற விரோதி ஸ்வரூபத்தை நிரூபித்து அருளுகிறார்
அதில் முற்பட பொய் நின்ற ஞானமும் இத்யாதிப்படியே விபரீத ஞான விபரீத அனுஷ்டானங்கள் ஆகிற விரோதிகளை-
அவற்றிலும் தேஹாத்ம அபிமானம் ஸ்வ தந்த்ர அபிமானம் ஆகிற விரோதிகளை முற்பட நிரூபித்து அருளுகிறார் –

உய்யும் உறவு இசையாதே ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப்
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப் புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு
மெய்யருள் செய்திடும் திருமால் வேழ மலை மேயவனே –5–

உய்யும் உறவு இசையாதே ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப்
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப் புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு
மெய்யருள் செய்திடும் திருமால் வேழ மலை மேயவனே –5–

வேழ மலை மேயவனே -திருமாலே –
உய்யும் உறவு இசையாதே -அவனுக்கே அற்ற சேஷி சேஷ பாவ – சம்பந்தத்தை – அறிந்து ஒத்துக் கொள்ளாமல்
ஒத்தவர்க்கே யடிமையுமாய்ப் -தம்மைப் போலே கர்ம வச்யர்களுக்கு -ஷேத்ரஞ்ஞர்களுக்கு – தாஸ பூதர்களாக இருந்து
பொய்யுருவைத் தமக்கு ஏற்றிப்-அழியும் தன்மையான சரீரத்தின் தன்மையை -தனக்கு இல்லாதான் ஜடத்வம் போன்ற
ஆகாரத்தை பொய் என்கிறது -ஏறிட்டுக் கொண்டு-ஆரோபித்திக் கொண்டு
புலன் கொண்ட பயனே கொண்டு -இந்த்ரியங்கள் பலனே தனக்கு என்று கொண்டு-
இந்த்ரியங்களால் கிரஹிக்கப்பட்ட அல்ப அஸ்திர புருஷார்த்தங்களை அங்கீகரித்து – -தேகாத்ம அபிமானம் கொண்டு
ஐயுறவும் ஆர் இருளும் -சித்தாந்த விஷயங்களில் சங்கையும் பூர்ணமான அஜ்ஞ்ஞானத்தையும் கொண்டு –
அல்வழியும் அடைந்தவர்க்கு -அதனாலே தகாத அல்லா வழியையும் கெட்ட நடவடிக்கையையும் – அடைந்தவர்கட்கு
மெய்யருள் செய்திடும் -உபாயத்தின் மூலம் அழியாத கிருபை யாகிய மோஷத்தை தந்து அருளுவான் –

உய்யும் உறவு இசையாதே –
சேஷி சேஷ பாவ சம்பந்தத்தை இசைகையே ஆத்ம உஜ்ஜீவன ஹேது –
வீடு இசைமினே
விரோதிகளை நிரூபிக்க கிழியாமல் முதலில் இத்தை அருளிச் செய்தது கிருபாதிசயத்தாலே
ஸூலபமான பரிஹாரம் -த்ருஷ்டா சீதா போலே -ஆஸ்வாசகரமாய் அருளிச் செய்கிறார்
ஒத்தவர்க்கே அடிமையுமாய்–
ஆ ப்ரஹ்ம ஸ்தம்ப பர்யந்தோ ஜகத் அந்தர் வ்யாவஸ்திதா பிராணிந கர்ம ஜெனித சம்சார வஸ வர்த்திந
தன்னோடு ஒழுகு சங்கிலியில் கட்டுண்டு உழலுகிற ஷேத்ரஞ்ஞர் காலிலே விழப் பண்ணியும் –
அடிமையுமாய்
எதிர் எதிர் இமையவர் இருப்பிடம் வகுத்தனர் -சர்வே தேவாஸ்மை பலிமா வஹந்தி -என்னும்படி தரத்தை பெற பிராப்தி இருக்க
உபய பாவனர்களாய் ப்ரயோஜனாந்தர சங்கம் விடாமல் -ஈஸ்வரத்வ அபிமானம் பாராட்டித் திரிபவர்களோடு
சாம்யத்தை அடைவதே அஸத்ருசமாய் இருக்க -அவர்களுக்கு தாஸ்யத்தையும் அடைந்தோம் என்கிற விரோதி அம்சம் தெரிவிக்கப் பட்டது –
ஒத்தவர்க்கே
ஏவகாரத்தால்-ஸ்வரூப விரோதம் -ஆத்ம அபஹார தோஷத்தில் பர்யவசானம் அடையும் –
கிந்தேந ந க்ருதம் பாபம் சோரேண ஆத்ம அபஹாரிணா
ஓத்தார் என நின்ற உம்பரை நாம் பிறவித் துயர் செகுவீர் என்று இரக்கும் பிழை அறவே
பொய்யுருவை -என்பதால் பொய் நின்ற ஞானம் -இத்யாதி ஸூசிதம்
தனக்கு இல்லாத ச பரத்வாதிகளை ஏறிட்டுக் கொண்டு -தன்னுருக் கொடுத்து வேற்று உருக் கொண்டு
தனக்கு
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபனான தனக்கு அதுக்கு விரோதியான ஜடாதவ துக்கித்வாதிகளை ஏறிட்டுக் கொண்டு

புலன் கொண்ட
சப்தாதி விஷயங்கள் -விஷய புருஷார்த்தங்கள் என்றுமாம்
புலன் படிந்து உண்ணும் போகமே பெருக்கிப் போக்கினேன் பொழுதினை வாளா–
தத்வ ஹித புருஷார்த்த விஷயமாய் யதாவத் பிரகாச ரஹிதனாய் நிற்கிறோமே
உய்யும் உறவு இசையாமல் -ஹிதத்தில் விபரீத ஞானம்
பொய்யுறைவைத்த தனக்கு ஏற்றி -தத்துவத்தில் விபரீத ஞானம்
புலன் கொண்ட இத்யாதியால் புருஷார்த்தத்தில் விபரீத ஞானம்
ஐயுறவுசந்தேகம் -ஆர் இருள் -இவற்றால் விபர்யயம் சம்சயம் அஞ்ஞானம்
அல் வழி -பொல்லா ஒழுக்கம் -அழுக்கு உடம்பு அர்த்தம் -மேல் பாட்டில் ஸங்க்ரஹம்
மெய்யருள்
நிவாரகர் இல்லாத ஸ்வ தந்த்ரன் அருளும் பொழுது இவ்வளவையும் நிவ்ருத்தி செய்வதே மெய்யேயாகுமே

செய்திடும்
ஆஸ்ரயண காலத்திலேயே விரோதி நிரசனத்தைப் பண்ணுவிக்கும் என்பது த்யோயிதம்
திருமால்
புருஷகார பலத்தால் செய்திடும் என்பது த்யோயிதம்
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-சம்சார ஆர்ணவ தாரிணீம்
வேழ மலை மேயவனே
இங்கே ஸந்நிஹிதனானதாலேயே மெய்யருள் -என்பது த்யோயிதம்
மெய்யவனே-பாட பேதம்
ப்ரத்யக்ஷத்தாலே -கண்டாலே சர்வாதிகன் என்பது தோற்றும் –
காண் தகு தோள் அண்ணல் –
அஹம் ஏவ பரம் தத்வம்

—————————————-

அநாதி கர்ம ப்ரவாஹத்தினால் தேக சம்பந்தம் வருவதும் –
அத்தாலே அஞ்ஞானம் மேல் இடுகிறதும் ஆகிற விரோதிகளை நிரூபித்து அருளுகிறார் –

விதை முளையின் நியாயத்தால் அடியில்லா வினையடைவே
சதை யுடல நால் வகைக்கும் சரண் அளிப்பான் எனத் திகழ்ந்து
பதவி யறியாது பழம் பாழில் உழல்கின்றார்க்கும்
சிதைவில் அருள் தரும் திருமால் திருவத்தி நகரானே –6-

திருமால் திருவத்தி நகரானே-
விதை முளையின் நியாயத்தால் -பீஜாங்குர நியாயத்தால்-கர்மம் -சரீரம் -கர்மம் -சுழற்சி விதை முளை விதை போலே
அடியில்லா வினையடைவே-அநாதியான கர்மங்களை அனுசரித்து
கர்மம் சரீர சுழலிலே அகப்பட்டு என்றவாறு -இரண்டுமே அநாதி –
சதை யுடல நால்வகைக்கும் -மாம்ச மயமான -தேவ மனுஷ்ய ஸ்தாவர ஜங்கம -நான்கு வகை மாம்ச மயமான -சரீரம் பெற்ற ஜீவர்களுக்கும்
சரண் அளிப்பான் எனத் திகழ்ந்து -ரஷணத்தை அளிப்பான் என்று கூறும்படி நின்று பிரகாசித்து அருளி
பதவி யறியாது -சம்சார பந்தத்தை நீக்கும் வழியை அறியாமல்
பழம் பாழில் உழல்கின்றார்க்கும் -அநாதியான சம்சார மண்டலத்தில் -பிரக்ருதியிலே சஞ்சரித்துக் கொண்டு -துன்பப்படுமவர்க்கும்
சிதைவில் அருள் தரும் -ஒன்றாலும் கலக்க முடியாத -குறைவற்ற கிருபையை செய்து அருளி சம்சார சம்பந்தத்தை நீக்கி அருளுவான்

அந்யோன்ய ஆஸ்ரய தோஷம் –
எந்த விதையில் இருந்து எந்த செடி வருகிறதோ -அந்த விதை அந்த செடியில் உண்டாக்கவில்லையே
அதே போன்ற ஜாதியான விதையே அந்த செடியில் உண்டாகும் -இது அந்யோன்ய ஆஸ்ரய ஆபாசம்
அடியில்லா
கர்மமும் அநாதி -தத் தத் கர்ம ஜெனித
ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து மற்றோர் தெய்வம் பாடி ஆடிப் பணிந்து பல் படி கால் வழி ஏறிக் கண்டீர்
போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு உம்மை இன்னே தேற்றி வைத்தது எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை என்றே –
பரதேவதா பாரமார்த்யர்த்தம் -ஒன்றும் தேவும் திருவாய்மொழி
த்ரீன் லோகம் சம் பரிக்ரம்ய–எங்கும் போய்க் கரை காணாதே
திருமால் -திருவத்தி நகரானே
தேவ்யா காருண்ய ரூபயா ரஷக / லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்டி க்ருதா
இப்படி ஸம்ஸாரித்துப் போந்தவர்களும் தம்மை இழவாமைக்கு அன்றோ இங்கே ஸந்நிஹிதன் ஆனான்

———————————

உபாய ஸ்வரூபத்தை மேலே இரண்டு பாட்டாலே நிரூபித்து அருளுவாராய் அதில்
முதலில் இதில் பக்தி உபாயத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

எம நியம ஆசனங்கள் இயலாவி புலனடக்கம்
தமது அறியும் தாரணைகள் தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம்
சமமுடைய சமாதி நலம் சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும்
அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே –7-

எம நியம ஆசனங்கள் இயலாவி புலனடக்கம்
தமது அறியும் தாரணைகள் தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம்
சமமுடைய சமாதி நலம் சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும்
அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே –7-

அமரர் தொழும் அத்திகிரி யம்புயத்தாள் ஆரமுதே
எம நியம ஆசனங்கள் -யமம் நியமம் ஆசனம் ஆகியனவும்
ஸூசவ் தேசே பிரதிஷ்டாப்ய ஸ்திரம் ஆசன மாத்மந –
யமம் -பிரமச்சார்யாதி விரதங்கள் / நியமம் -வேத அத்யயனாதிகள் –உபாசனங்கள்
இயலாவி புலனடக்கம் –இயலாவி அடக்கம் –
இயல் -நம்மால் செய்யக் கூடியதான –
சஞ்சரிக்கின்ற பிராண வாயுக்களை அடக்குவதாகிய பிராணாயாமமும்
புலன் அடக்கம் -இந்த்ரியங்களை அடக்கும் ப்ரத்யாஹாரமும்
தமது அறியும் தாரணைகள் -ஜீவர்கள் தம் மனத்தால் அறிகின்ற எம்பெருமான் திருமேனியை-
பிரிய தமமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை – நினைத்தால் ஆகிய தாரணையும்
தாரை அறா நினைவு ஒழுக்கம் -தொடர்ந்து -இடைவிடாத- நினைவின் தொடர்ச்சியாகிய த்யானமும்
தைல தாராவத் அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி சந்ததி –
சமமுடைய சமாதி நலம் -சமம் உடைய -மனத்தின் அடக்கம் ஆகியவற்றை அங்கமாக உடைத்தான
புலன் அடக்கம் -ஞான கர்ம இந்த்ரியங்கள் அடக்கம் -சமம் -மனச் அடக்கம் -இரண்டாலும் ப்ரத்யாஹாரம் -என்னும் அங்கம் கூறப்பட்டது
நலம் சமாதி -ஆனந்த ரூபமான -சமாதி -தர்சன சமண சாஷாத்காரம் போலே விசதமாய் இருக்கை -பக்தி யோகத்தை
சாதிப்பார்க்கு இலக்காகும் -அனுஷ்டிப்பார்க்கு குறிப் பொருளாகி -தியானத்துக்கு விஷயமாகி -மோஷம் அளித்து அருளுவான்

யோகத்தின் அம்சங்கள்
யமம் -அஹிம்சை -சத்யம் -திருடாமை -காமத்தை அடக்குதல் -பொருளைச் சேர்க்க முற்படாமை -இத்யாதி –
நியமம் -பரிசுத்தி -இருப்பதைக் கொண்டு திருப்தி -விரதங்கள் -தவம் – வேதாந்த பரிசயம் –
கர்ம கர்த்ருத்வம் பலன் இத்யாதிகளை அவன் இடம் சமர்ப்பித்தல் –
ஆசனம் -பத்மாசனம் -பத்ராசனம் இத்யாதி
பிராணாயாமம் -சுவாசம் அடக்குதல்
ப்ரத்யாஹாரம் -இந்திரியங்களை சபித்தாதி விஷயங்களில் இருந்து மீட்பது
தாரணை –திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை மனசில் கொள்ளுதல்
த்யானம் -இடைவிடாமல் தைலதாரா சிந்தனை
சமாதி -தர்சன சமண சாஷாத்காரம் -இது அங்கி -கீழே ஏழும் அங்கங்கள்
பக்தி யோக அம்சங்கள்
பாகவதர்கள் இடம் அன்பு / பகவத் ஆராதன ஹர்ஷம் / பகவத் சரித்திரங்களை கேட்க ஆவல் /
பேசி நினைத்து கேட்டு குரல் தழுதழுத்தது கண்ணீர் பெருக்கி மயிர் கூச்சு எரிதல்/ பகவத் ஆராதனம் /
டம்பம் அற்ற கைங்கர்யம் / தைல தாராவத் த்யானம் / பிரயோஜனாந்தர நிராசை

அர்ச்சாவதார திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மிகவும் உபாதேயம் என்றதாயிற்று
அஸூத் தாஸ்தே சமஸ்தாஸ்து தேவாத்யா கர்ம யோநயா -என்றபடி ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஸூபத்வமும் ஆஸ்ரயத்வமும் இல்லையே
பகவானுடைய ஸ்வரூபத்துக்கு ஸூபத்வம் உண்டே ஆகிலும் ஆஸ்ரயத்வம் இல்லையே
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கே இரண்டும் உண்டு
சமமுடைய சமாதி நலம்
நலம் -ஆனந்தத்தை சொல்லி -இங்கு ப்ரீதியை காட்டும் -ஸ்நேஹ பூர்வம் அநு த்யானம் பக்தி ரித்ய பீதியதே –
பக்த்யாத்வ நந்யா சக்ய
இலக்காகும்
த்யானாதிகளுக்கு விஷயமாகவும் ப்ராப்யமாகவும்
ஸாத்ய பக்தி ஏக கோ வர நாராயண பரம் ப்ரஹ்மம்
அமரர் ஆராவமுது –
ப்ரஹ்மாதிகள் ஆராதனை
சோதி அனந்தன் கலியில் தொழுது எழுத்து நின்றானே
அம்புயத்தாள் ஆரமுதே -அமுத்தினாள் பிறந்த பெண் அமுதுக்கும் தான் அமுதானவனே
இப்படிப்பட்ட போக்ய வஸ்துவைப் பற்றிய பக்தி ஆரம்ப தசை தொடங்கி ஆனந்தமாய் பல துல்யமாய் இருக்குமே
ஸூ ஸூகம் கர்த்தவ்யம்
விளம்பேந பிராப்தி கர்ஜன ஸூகமே கஸ்ய விபுலம் -என்றது இங்கு இப்படி நிரூபித்து அருளப் பட்டது

———————————

இப்படி பக்தி யோகத்தின் பிரயாசத்தை நிரூபித்து அருளி இவ்வாயாசங்கள் ஒன்றும் இல்லாத
ஸூகரமான ப்ரபத்தியை அருளிச் செய்கிறார் –

புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு உற்றவருக்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே தன்னருள் கொடுக்கும்
பகலதனால் பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் பங்கயத்தாள்
அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே –8-

புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு உற்றவருக்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே தன்னருள் கொடுக்கும்
பகலதனால் பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் பங்கயத்தாள்
அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே –8-

பங்கயத்தாள் -அகலகிலேன் என்று உறையும் அத்திகிரி அருள் முகிலே
புகல் உலகில் இல்லாது பொன்னருள் கண்டு -உபாயம் தான் அனுஷ்ட்டிக்கக் கூடியதாக இல்லாமையாலும் –
பொன் -ஸ்வர்ணம் போலே சர்வ புருஷார்த்தங்களுக்கும் சாதனமான -பகவத் கிருபையை
அகிஞ்சனர்கள் பக்கலில் இருக்கும் கிருபாதிசயத்தை கண்டு -புருஷகார பிரபத்தியால் பெற்று
கண்டு -ஸாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானம் -ஆச்சார்ய உபதேச கடாக்ஷ மகிமையால் கண்டு
உற்றவருக்கு -தன்னைச் சரணம் அடைந்தவர்க்கும்
அகலகிலா வன்பர்க்கும் அன்றே -அவனின் விஸ்லேஷம் சஹியாத பக்தர்களுக்கு -அவர்கள் வேண்டிய காலத்திலேயே –
த்ருப்த பிரபத்தி -ஆர்த்த பிரபத்தி -இரண்டில் தாம் தாம் வேண்டிய காலத்திலேயே தன்னருள் கொடுத்துப்
பகலதனால் -மோஷம் ஆகிற பகலால்
பழம் கங்குல் விடிவிக்கும் -தாஸ பூத ஞானம் யாதவத்தாக பிரகாசிக்கும் அந்தமில் பேரின்ப வானாடு –
அநாதியான சம்சாரம் ஆகிய காள ராத்ரியில் நின்றும் நீக்கி-நிவ்ருத்தி செய்து அருளி –
பொழுது விடியச் செய்து அருளுவான் –மோக்ஷத்தைக் கொடுத்து அருளுவான் –

புகல் இத்யாதி
பக்தி யோகம் அனுஷ்ட்டிக்க ஞானம் சக்தி அதிகாரம் இல்லாமை
உலகில்
இதனால் உலகில் தான் இருக்கும் வரை இவை இல்லாமை த்யோதிதம்
அநாகதந அநந்த கால சமீஷயாப்ய த்ருஷ்ட சந்தோரோபாய
பொன்னருள்
பக்தி யோகம் அபீஷ்டமான போது அத்தையும்
அதனால் பேராக் கூடிய மோக்ஷம் அபீஷ்டமான போது அத்தையும்
இதர புருஷார்த்தங்களையும் சாதித்துக் கொடுக்கும் பகவத் கிருபை
உபாயாந்தர ஸ்தானத்தில் உள்ள பகவத் விசேஷ கிருபை
உற்றவர்க்கும் -அன்பர்க்கு
என்றதால் பிரபத்தி சர்வாதிகாரம் என்றதாயிற்று
அன்றே தன்னருள் கொடுத்து
அபேக்ஷித்த காலத்திலே -திருப்த ஆர்த்த விபாகமும் நிரூபிதம்
பகலாதனால்
ஸ்வச் சாந்த கைங்கர்ய மஹோத்சவ திவசம்
பழம் கங்குல் -சம்சார காளராத்ரி
க்ஷிப்ரம் ஸம்ஸ்ருதி சர்வரீம் ஷிபதி யத் சங்கல்ப ஸூர் யோதய
உபாய தசையோடு உபேய தசையோடு மிதுனமே உத்தேச்யம்
இவளை பிரித்து தனியே ஆஸ்ரயிப்பார்கள் -சைத்ய ராவண அநு சாரிணாம் –
அங்கும் இங்கும் திருமால் இன்றி இன்மை கண்டு
கிருஷ்ண மேகம் படிந்து நிற்கும் ஹஸ்த கிரி

————————-

மேலே பலத்தை நிரூபிக்கக் கருதி முதலில் ஹார்த்தனான பரமாத்மாவினால் செய்யப்படும்
அர்ச்சிராதி கதியையும் ஸ்தான விசேஷ ப்ராப்தியையும் அருளிச் செய்கிறார் –

இரு விலங்கு விடுத்திருந்த சிறை விடுத்தோர் நாடியினால்
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி காவலரால் கடத்துவித்துப்
பெரு நிலம் கண்டு உயிர் உணர்ந்து பிரியாமல் அருள் செய்யும்
உரு நலம் கொண்டு உறும் திருவோடு உயர் அத்திகிரியானே –9-

இரு விலங்கு விடுத்திருந்த சிறை விடுத்தோர் நாடியினால்
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி காவலரால் கடத்துவித்துப்
பெரு நிலம் கண்டு உயிர் உணர்ந்து பிரியாமல் அருள் செய்யும்
உரு நலம் கொண்டு உறும் திருவோடு உயர் அத்திகிரியானே –9-

உரு நலம் கொண்டு -தனக்கு ஏற்ற திருமேனியையும் ஆனந்தத்தையும் கொண்டு
உறும் திருவோடு-தன்னுடன் பொருந்திய பிராட்டியுடன்-சந்நிஹிதனாகி
உயர் அத்திகிரியானே
இரு விலங்கு விடுத்து -உபாயம் அனுஷ்டித்த ஜீவனுக்கு புண்ய பாபங்கள் ஆகிய இரண்டு விலங்கையும் நீக்கி
இருந்த சிறை விடுத்து -அநாதி காலம் -இது வரை இருந்த சரீரம் ஆகிய சிறையினின்றும் விடுவித்து
தோர் நாடியினால் -அத்விதீயமான –ஹிருதயத்தில் மத்யத்தில் உள்ள நாடி -ஸூஷ்ம நாடி -ப்ரஹ்ம நாடி -மூர்த்தன்ய நாடி –
கரு நிலங்கள் கடக்கும் வழி -கர்ப்ப வாசத்தைக் கொடுக்கும் ப்ராக்ருத -ஸ்தானங்கள் ஆகிய லோகங்களை
தாண்டிச் செல்லலும் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை
காவலரால் கடத்துவித்துப் -ஆதி வாஹிகர்களால் தாண்டுவித்து
பெரு நிலம் கண்டு-பரமபதத்தை பிரத்யக்ஷமாக – பார்த்து
உயிர் உணர்ந்து – தன்னுடைய ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தை உள்ளவாறு அறிந்து
பிரியாமல் அருள் செய்யும் -நச புநராவர்த்ததே -என்று தன்னை விட்டு பிரியாமல் இருக்கும் படி அருள் புரிவான் –

விடுத்து -நடத்து வித்து -பேர் அருளாளன் க்ருத்யங்கள்
கண்டு -உணர்ந்து -ஜீவாத்மாவின் க்ருத்யங்கள்
சம்சாரி ஜீவன் குற்றவாளி யாகவும் / புண்ய பாபங்கள் விலங்காகவும் / சரீரம் சிறையாகவும்
அக்னி தேவதை -பகலின் தேவதை -சுக்ல பக்ஷ தேவதை -உத்தராயண தேவதை -வர்ஷ தேவதை –
வாயு தேவதை -ஸூர்யன் -சந்திரன் -மின்னலின் தேவதை -இந்திரன் பிரஜாபதி ஆகிய ஆதி வாஹிகர்கள்-வழிக் காவலர் –
பெரு நிலம்
த்ரிபாத் விபூதி -பெருமை மிக்க நித்ய விபூதி
உயிர் உணர்ந்து
ஸம்பாத்ய பிர்பாவ ஸ்வேந சப்தாத் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரேம்
பிரகிருதி திரோதானம் -சாஸ்திரங்கள் மூலம் அறிந்த அபஹத பாப்மாத் வாதிகளை ப்ரத்யக்ஷமாக கண்டு
அன்றிக்கே அவன் அந்தராத்மாவாக இருப்பதை உணர்ந்து என்றுமாம்
ஸ்புட ததப்ருதக் ஸ்திஸ் சித்யத் குண அஷ்டக தத் பல
பிரியாமல்
அவதார தசையில் அவன் உடன் வந்து கைங்கர்யம் செய்வது புநராவ்ருத்தி ஆகாதே என்பது த்யோதிதம்
உரு நிலம்
தகர குஹரே தேவஸ் திஷ்டன் நிஷத் வர தீர்ப்பிகா நிபதித நிஜா பத்யாதித் சாவதீர்ண பித்ருக்ரமாத்
கிணற்றில் விழுந்த பிரஜையை தூக்க ஓக்க குதிக்கும் பிதாவைப் போலே அதி ஹெயமான சரீரத்தில் இருந்து
திருவோடு உயர்
ஸ்ரீ யபதியாய் அன்றோ இப்படி -ஸுலப்யம் சர்வ உத்க்ருஷ்டன்

———————————————

நித்ய ஸூரிகளுடன் ஒரு கோவையாக்கி -பரி பூர்ண அனுபவம் கொடுத்து அருளி
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தைகளிலும் சர்வ வித கைங்கர்யங்களையும் கொடுத்து அருளுவதை அருளிச் செய்கிறார் –

தந் திருமாதுடனே தாம் தனி யரசாய் யுறைகின்ற
வந்தமில் பேரின்பத்தில் அடியவரோடு எமைச் சேர்த்து
முந்தி இழந்தன வெல்லா முகிழ்க்கத் தந்து ஆட் கொள்ளும்
அந்தமிலா வருள் ஆழி யத்திகிரித் திருமாலே –10-

முழுக்க-அனைத்தும் -பாட பேதம் / முகிழ்க்க-அவகாஹிக்கும் படி
தனி யரசாய் – அத்விதீய சர்வேஸ்வரன்
முந்தி இழந்தன வெல்லா முகிழ்க்கத் தந்து ஆட்கொள்ளும்
கர்ம சம்பந்தத்தால் முன்பு இழந்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம் மறந்து போகும் படி இப்பொழுது முழுவதும் கொடுத்து
அருளி மூழ்கடித்து எம்மை உஜ்ஜீவிக்கச் செய்து அருளுவார் –
தன் திரு மாதுடன்
பரம சாம்யா பத்தி அருளினாலும் தனது அத்விதீயம் தோன்ற ஸ்ரீ யபதித்தவம்
ஈஸ்வரோஹம் அஹம் போகி-அங்கு நீதி வானவர் -கலக்குவாரும் கலங்குவாரும் இல்லையே
வீற்று இருந்து ஏழு உலகும் தனிக்கோள் செல்ல வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான்
வானவர்க்கு ஆவர் நற்கோவையே
அடியார்கள் உடன் கூடி -நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவ -ஏக ரசர்கள்
தஸ்மாத் க்ஷிப்ரம் ஸஹ அஸ்மாபிஸ் துல்யோ பவது ராகவ -அன்று ஈன்ற கன்று அன்றோ நாம் –
நித்ய முக்தர்கள் ஒரு தட்டுமாக நாம் ஒரு தட்டுமாக –

முந்தி இத்யாதி –
நாள் இழவே போக்கி பொருள் இழவு இல்லை என்னும்படி எல்லா அனுபவங்களையும் தந்து அருளும்
ப்ராசீன துக்கம் அபிமே ஸூகயந்நிவ த்வத் பாதாரவிந்த பரிசார ரஸ ப்ரவாஹ -என்றபடி
முன் இழந்தவை எல்லாம் மறந்து போகும்படி இப்போதைய அனுபவம்
தன் தாள் கொள்ளும்
தன்மை பெருத்தித் தன் தாள் இணைக் கீழ் கொள்ளும் அப்பன்
தன் தாள் இணைக் கீழ் சேர்த்தி அவன் செய்யும் சேமம் –
நித்ய கிங்கரதாம் பிரார்த்தயே
நித்ய கிங்கரா பவாநி
கதாஹாமேகாந்திக நித்ய கிங்கர
ஒழிவில் காலம் எல்லாம்
அத்திகிரித் திருமாலே
ஆள் கொள்ளத் தோன்றிய ஆயர் தம் கோவினை
ஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரினில் கலந்து இயல்வான் ஒட்டுமொ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே

———————————–

பெரியோர்கள் நியமனத்தால் பிரவர்த்தித்த -ஸங்க்ரஹமான அர்த்த பஞ்சக பிரபந்தம்
க்யாதி லாப பூஜை ஆசை இல்லாமல் -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக வேதாந்த வேதிகளுக்கு பரம போக்யம் –

அயன் பணியும் அத்திகிரி யருளாளர் அடியிணை மேல்
நயங்கள் செறி கச்சி நகர் நான் மறையோர் நல்லருளால்
பயன்கள் இவை யனைத்தும் எனப் பண்டு உரைத்தார் படி யுரைத்த
வியன் கலைகள் ஈரைந்தும் வேதியர்கட்கு இனியனவே –11–

நயங்கள் சேர் கச்சி நகர் -என்றும் பாட பேதம் –

அயன் பணியும் -ப்ரஹ்மாவானால் வணங்கப்பட்ட அத்திகிரி யருளாளர் அடியிணை மேல்
நயங்கள் செறி -நயங்கள் நியாயங்கள் -நல்ல பயன்கள் பொருந்திய
கச்சி நகர் நான்மறையோர் நல்லருளால்
பயன்கள் இவை யனைத்தும் எனப் –
இங்கே அருளிச் செய்த பாசுரங்கள் முழுதும் சகல பலன்களையும் இருக்க வல்லன என்னும் படி
வேறு பலன்களை விரும்பாத படி இவற்றையே பிரயோஜனமாக கொள்வர் -அநந்ய பிரயோஜனர் ஆவார்
நல்லருளால்
இங்கு கிருபாகார்ய நியமனத்தை கிருபையாக நிரூபித்து இருக்கிறபடி
ஒவ்வொரு பாசுரங்களிலும் பிராட்டி சம்பந்தம் அருளிச் செய்வதால் உபாயமும் உபேயமும் மிதுனமே என்றதாயிற்று
ஸ்வயம் பிரயோஜனம் இந்த பாசுரங்கள் என்றவாறு
பண்டு உரைத்தார் படி யுரைத்த -முன்னோர் மொழிந்த ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூக்திகளின் படியே
வியன்கலைகள் ஈரைந்தும் வேதியர்கட்கு இனியனவே-அதிசயமான கலைகள் ஆகிய இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களும்
வேதாந்த அர்த்தங்களை அறிந்த மகான்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவனவாகும்
வேதாந்தார்த்தங்களை நன்கு உணர்ந்த மகான்களே இப் பாசுரங்களின் இனிமையை அறிய வல்லார்கள் என்றவாறு –
அருளாளர்
பிரசாத பரமவ் -கிருபையைக் கொண்டே நிரூபிக்கும் படியான ஸ்வ பாவம்
அடி இணை மேல்
அர்த்த பஞ்சகம் நிரூபிக்க வந்தாலும் ஸ்தோத்தம் பண்ணுவதிலேயே நோக்கு
நயங்கள் சேர்
அல்வழக்குகள் ஒன்றும் இல்லாமல் ஞான அனுஷ்டானங்கள் நன்றாகவே உடையவர்கள்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள் போலே
பாகவத கைங்கர்ய ரூபமாக அருளிச் செய்தது என்றதாயிற்று

——————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் — -அதிகாரம் -29–ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக அதிகாரம் -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -விளக்கம் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–

January 24, 2019

இப்படி பூர்வார்த்தத்தாலே ஓர் அதிகாரி விசேஷத்துக்கு த்வ்யத்தில் பூர்வ கண்டத்திலே அனுசந்தேயமாய்
சர்வ தர்மங்களுக்குமுள்ள ப்ரபாவத்தையும் அவற்றுக்கு இல்லாத ஸ்வ அசாதாரண பிரபாவத்தையும் உடைத்தான
ஸக்ருத் கர்தவ்ய உபாய விசேஷத்தை அதிகாரி நைரபேஷ்யாதி விவரண பூர்வகமாக விதித்து
உத்தரார்த்தத்தாலே த்வயித்திலே உத்தர கண்டத்தில் பலத்தை நமஸ் சப்த சம்ஷிப்த அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி
விவரண முகத்தாலே அருளிச் செய்தான் –
இங்கு பூர்வார்த்தத்தாலே அதிகாரி கிருத்யத்தை அருளிச் செய்தான் –
உத்தாரார்த்தத்தாலே சரண்யனாய் ஸ்வீ க்ருத பரனான தன் க்ருத்யத்தை அருளிச் செய்து
க்ருதக்ருத்யனான இவனைத் தேற்றுகிறான் –

இவ்விடத்தில் -மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்கிற உத்தமனாலே -நான் -தோற்றா நிற்க -மிகுதியான -அஹம் -என்கிற பதம் –
அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலே சர்வ பாப விமோசனத்துக்கு உறுப்பான அகடிதகடநா சக்த்யாதிகளை விவஷித்து ச பிரயோஜனம் ஆகிறது
அபராதம் பண்ணினவனை விலங்கிட்டு வைத்த சமாதிக்கு தரித்ரனான நான் ஒரு வ்யாஜத்தாலே
உல்லாசித காருண்யனாய் அபராதத்தைப் பொறுத்து விடும் போது விலக்க வல்லார் இல்லை –
வேறு ஒருவனாலே இவனை முக்தனாக்கவும் ஒண்ணாது -என்று இங்கு தாத்பர்யம் –
இவ்வர்த்தம் -மோக்ஷதோ பகவான் விஷ்ணு -பஸவஸ் பாஸிதா பூர்வம் பரமேண ஸ்வ லீலயா –
தேனைவ மோச நீ யாஸ்தே நான்யைர் மீசயிதும் ஷமா -ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம் –
இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம்

இவ் -அஹம் -என்கிற பதத்தில் –
சஹஜ காருண்யாதிகள் பேரணியாக பிரபத்தி அடியாக வந்த பிரசாத விசேஷம் இளவணியாய்
நிரங்குசமான ஸ்வாதந்தர்யம் சர்வ விரோதி நிராகரண அர்த்தமாக முன்னே நிற்கிறது -அது எங்கனே என்னில்
சஹஜ காருண்யம் அல்ப வியாஜ்யத்தைக் கொண்டு அனந்த அபராதங்களை அநாதரிக்கும் படியான பிரசாதத்தை உண்டாக்குகிறது
இப்பிரசாத விசேஷம் காருண்ய உபஸ்லிஷ்டமாய்க் கொண்டு நிரங்குச ஸ்வாதந்தர்யத்தை ஆஸ்ரிதருடைய
சர்வ விரோதி நிராகரணத்துக்கு உறுப்பு ஆக்குகிறது
இப்படி சர்வ பாப விமோசனத்துக்கு அபேக்ஷிதமான சர்வ ஆகாரத்தாலும் விசிஷ்டனான ஈஸ்வரனுடைய நிரபேஷ
கர்த்ருத்வ தாத்பர்யமான -அஹம் -சப்தத்தில் அவதாரணம் பலிதம் –

த்வா -என்றது –
ந த்வே வாஹம் –ஸ்ரீ கீதை 2-12-முதலான
உபதேச பரம்பரையாலே -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரய விவேகம் பிறந்து -ஐஸ்வர்யாதி புருஷார்த்தங்களினுடைய
அல்ப அஸ்திரத்தவாதி தோஷங்களைத் தெளிந்து மத் பிராப்தி ரூபமான பரம புருஷார்த்தத்தைப் பெற வேண்டும் என்று
அபி நிவிஷ்டனாய் இதுக்கு உபதிஷ்டமான துஷ்கர உபாயாந்தரங்களிலே துவக்கற்றுப்
பிராப்யனாய்-சர்வ விரோதி நிராகாரண ஷமனான என் பக்கலிலே பரந்யாசம் பண்ணிக் க்ருதக்ருத்யனாய்க்
கோலின பல லாபத்தை பற்ற இனி ஒரு கர்த்தவ்யாந்தரத்தில் பிராப்தி இல்லாத உன்னை -என்றபடி –

இப்படி பந்த மோக்ஷ சக்தனான மோக்ஷ ப்ரதனையும்
அசக்தனாய் அவன் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரனான முமுஷுவையும் சொல்லி -மேல்
சர்வ பாபேப்ய -என்று
பந்தங்களை சொல்லுகிறது –
பாபமாவது ஸாஸ்த்ர விதேத்யமான அநர்த்த சாதனம்
அநர்த்தமாவது பிரதிகூல பிராப்தியும் அனுகூல நிவ்ருத்தியும்
இங்கு பாப சப்தம் முமுஷுவைப் பற்ற அநிஷ்ட பலங்களான சாம்சாரிக புண்யங்களையும் சொல்லுகிறது –
ஏதே வை நிரயாஸ்தாத ஸ்தாநஸ்ய பரமாத்மன–சாந்தி பர்வம் -196-6-என்கையாலே –
ஸ்வர்காதிகளும் முமுஷுக்கு நரகம் ஆகையாலே இவனுக்கு ஸ்வர்க்க ஹேதுவோடே நரக ஹேதுவோடே வாசி இல்லை –
ஆகையால் இறே முமுஷுவுக்கு பாபங்களை விடச் சொல்லுகிறாப் போலே –
த்ரை வர்க்கான் த்யஜேத் தர்மான் -என்று விதிக்கிறது –
இரு வல் வினைகளும் சரித்து -திருவாய் -1-5-10–என்கிறபடி
ஸூக்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டும் முமுஷுக்கு நிராகாரணீயங்களாக விறே சொல்லுகின்றன –

இப்படி புண்ய பாப ரூபமான பந்த காரணத்தைப் பாப சப்தத்தால் சொல்லி
பஹு வசனத்தாலே
புண்ய பாபங்களினுடைய அனந்த்யத்தை விவாசிக்கிறது

இனி சர்வ சப்தத்தாலே
விசேஷிக்கிறது என் என்னில் -பிராப்தி விரோதியான கர்மத்துக்குக் காரணமாயும் கார்யமாயும் வருகிற
அவித்யையும் -விபரீத வாசனையையும் -விபரீத ருசியையும்
ஸ்தூல ஸூஷ்ம ரூப ப்ரக்ருதி சம்பந்தத்தையும் பாப ராசியிலே சேர்க்கைக்காக –

இப்படி சர்வ பாபேப்யோ -என்கிற
விரோதி வர்க்கத்தை எல்லாம் –சூரணை -11–மநோ வாக் காயை என்று தொடங்கி
மூன்று சூரணைகளாலே சப்தமாகவும் ஆர்த்தமாகவும் அருளிச் செய்தார்
ஷபயித்வா அதிகாரான் ஸ்வான் சஸ்வத் காலேந பூயஸா-வேதஸோ யத்ர மோதந்தே சங்கரா ஸூ புரந்தரா-ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம் –17 /18-என்றும்
யாவததிகாரம் அவஸ்தித ஆதிகாரி காணாம்—என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சிலருக்கு அதிகார அவசானத்திலே மோஷமாய் இருந்தது –
அதிகாரிகள் அல்லாதார்க்கும் -அநாரப்த கார்யே ஏவ து பூர்வே ததவதே -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்–4-1-15–என்கிறபடியே
பிராரப்த கர்ம போக அவசனத்திலேயாய் இருந்தது
இப்படி இருக்க இவ்விடத்தில் ஆரம்பத்தை கர்மத்தை ஷமிக்கை யாவது என் என்னில் –
பல பிரதான ப்ரவ்ருத்தமான கர்மத்திலும் ஜன்மாந்தர திவ ஸாந்த்ர ஸ்தித் யாதிகளுக்கு ஆரம்பகமான அம்சமும்
இஸ் ஸ்வ தந்த்ர பிரபத்தி நிஷ்டனுக்கு அநிஷ்டமாய்-அத்தையும் பற்ற இவன் சோகிக்கில் அவ்வம்சத்தையும் ஈஸ்வரன் ஷமிக்கும்
அப்போதே மோக்ஷம் பெற்று அன்று தரிக்க மாட்டாத ஆர்த்தி அதிசயம் யுடையாருக்கு அஷ் க்ஷணத்தில்
பிராரப்த கார்யமான கர்மத்தை நிஸ் சேஷமாக ஷமிக்கும் ஆகையால் ஆரப்த கர்மத்தை க்ஷமிக்க வேணும்
என்று அபேக்ஷிக்கக் குறை இல்லை –

இவ்விடத்தில் பிரபத்தி காலத்துக்கு முன்புள்ளவற்றை -க்ருதான் -என்று எடுத்து –
பின்புள்ளவற்றை கரிஷ்யமாணான் -என்று சொல்லா நின்றது –
பிரபத்தி காலத்தில் பண்ணுவன சில பாபங்கள் காண்கிறோம் -இப்படி இருக்க க்ரியமாணங்களை ஷமிக்கையாவது என் என்னில்
பிரார்ப்பதோபரி சமாப்தச்ச வர்த்தமான என்னும் ப்ரக்ரியையாலே பிரபத்திக்கு முன்பே தொடங்கி பின்பே தலைக்கட்ட வேண்டும்படி
சிரகால சாத்யமாய் இருக்குமவற்றையும் தத் க்ஷணத்தில் பிரமாதிகங்களையும் இங்கு க்ரியமாணங்கள் என்கிறது
கரிஷ்யமாணங்கள் ஆவன பின்பு தொடங்குமவை
இப்படி க்ரியமாண ஏக தேசங்களையும் கரிஷ்யமாணங்களாயும் உள்ள உத்தராகத்தில் புத்தி பூர்வகம் அல்லாதவை
ஈஸ்வரன் க்ஷமிக்க ஸ்லேஷியாதே போம்
புத்தி பூர்வகங்களானவை ப்ரபன்னனுக்கு ப்ராயச்சித்திரியம் சாத்ர யத் புந சரணம் வ்ரஜேத்-ஸ்ரீ லஷ்மி தந்திரம் -17-91–
என்கையாலே புந பிரபத்தியாலே ஷமிக்கும் –

சர்வேஸ்வரன் தான் மோக்ஷம் தர நினைக்கும் போது பாதங்கங்களும் விலக்காகா என்னும் வார்த்தையும்
புத்தி பூர்வ உத்தராகத்தில் நிக்ரஹமும் வாராது பிராயச்சித்தமும் வேண்டா என்றபடி அன்று –
ப்ரஸாதத்தாலே அவன் பிரசன்னனானால் மோக்ஷம் அவசியம் பாவிக்கும் என்றபடி –
இதுக்கு இப்படி ஈஸ்வரன் புன பிரபத்தி யாகிற பிராயச்சித்தத்திலே மூட்டுகிறதும் ஷமா பலம்

ப்ரியதமாய் உடம்பில் அழுக்கையும் வத்சத்தினுடைய வழும்பும் போலே பிரபன்னனுடைய தோஷம் என்கிற வார்த்தையும் –
துஷ்டரும் சரணாகதரானால் ஈஸ்வரன் கை விடாதே திருத்தும் என்றபடி
இங்கன் அன்றிக்கே புத்தி பூர்வக உத்தராகமும் ஈஸ்வரனுக்கு பாக்யம் என்று விவஷிதமானால்
பிரபன்னனுக்கு இதுவே யதா சக்தி சம்பாத்யமாம்

பிரகிருதி விசேஷ ஸ்வபாவத்தால் அபராதங்கள் புத்தி பூர்வகமாக வந்தாலும் புன பிரபத்தி பண்ணாதார் பக்கலிலும்
தேவம் சார்ங்க தரம் விஷ்ணும் யே பிரபன்னா பராயணம் –
ந தேஷாம் யம சா லோக்ய ந ச தி நரகவ் கச யஸ்மின் கஸ்மின் குலே ஜாதா யத்ர குத்ர நிவாஸிந
வாஸூதேவரதா நித்யம் யமலோகம் ந யாந்தி தே –ஸ்ரீ வாமன புராணம் –94-43-இத்யாதிகளில் படியே
நரகாதிகள் வராத படி பண்ணி
ராஜ புத்ராதி அபராதத்தில் போலே லகு ப்ரத்யவாயத்தாலே கண் அழிக்கிறதுவும் ஷமா விசேஷம்
பாபங்களுக்கு த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்களும் நரகாதி ப்ரத்யவாயங்களும் உண்டாய் இருக்க
நரகாதிகள் இவனுக்கு இல்லை என்று விசேஷ வசனங்கள் சொன்னால்
த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்களுக்கு பாதகர் இல்லை -வசன விரோதத்தில் நியாயம் ப்ரவர்த்தியாது –

சாபராதருமாய் -அனுதாபமும் இன்றிக்கே புன பிரபத்தியும் பண்ணாதே இருப்பார் சில ப்ரபன்னர்க்கு
உப க்லேசங்களாகச் சொன்ன காணத்வாதி த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாயங்கள் காணாது இரா நின்றோம்
என்கை மந்த சோத்யம் –
அவர்களுக்கும் அபராதாதி தாரதம்யத்துக்கு நாநா பிரகார தாப த்ரய அனுபவம்
உபயுக்த ஞான மாந்த்யம் -இங்குள்ள பகவத் அனுபவ ரஸ சங்கோச விச்சேதங்கள் –
பகவத் பாகவத கைங்கர்ய ரஸ விச்சேதம் -பகவத் அபசார பாகவத அபசாராதிகள் -சிஷ்ட கர்ஹா பஹிஷ் காராதிகள் —
ஸூ ஹ்ருத விசேஷ நாசம் -சாத்விகாநாதரம்-மநோ ரத பங்க கிலேசம் -என்று
இப் புடைகளில் ஏதேனுமோர் உப க்லேச ரூபமான ப்ரத்யவாயம் காணலாம் –
அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகராணாதி ரூபங்களான நாநாவித பாபங்களுக்கு இப்படி நாநாவித
த்ருஷ்டா ப்ரத்யவாய கரத்வமும் ஸ்ருதிகளிலும் மன்வாதி தர்ம சாஸ்திரங்களிலும்
இதிஹாச புராண பகவத் சாஸ்திரங்களிலும் பிரசித்தம்
ஆகையால் காணத்வாதி-(கண்கள் குருடாதல் போன்ற ) உபக் கிலேச விசேஷ உதாஹரணமும்
உப லக்ஷணம் என்னும் இடமும் வாக்ய உபக்ரமத்தில் சமுதாய நிர்தேசாதிகளாலே சித்தம்

வசன பல ஸித்தமாய்-புத்தி பூர்வ உத்தராக பலமான உப கிலேச வர்க்கத்தை
பிராரப்த கர்ம விசேஷ பலம் என்று நிஷ் கர்ஷிக்க விரகில்லை-
இவை யதா சம்பவம் உபயவித கர்மத்தாலும் வரும் –
ஆகையால் இறே புத்தி பூர்வக உத்தராகத்துக்கு சாத்விகர் அஞ்சிப் போருகிறது
இங்கன் அல்லாத போது புன பிரபத்தி விதாயக சாஸ்திரமும் அப்படிக்கு
சிஷ்ட அனுஷ்டானமும் பூர்வ சம்பிரதாயமும் விரோதிக்கும்

அபசார அநந்தரம் அனுதாபம் பிறந்தது இல்லையாகில் ஞானம் பிறந்தது இல்லை யாகக் கடவது
என்ற நஞ்சீயர் வார்த்தைக்கும்
அனுதாபம் பிறவாதாருடைய ஞான மாந்த்யத்திலே தாத்பர்யம் சோபாதிகளான பகவத் அபிப்ராய பேதங்களுக்கு
ஈடாக வரும் புத்தி பூர்வ அபசாரம் சிலர்க்குப் பிறவாது –
சிலர்க்குப் பிறந்தவை அனுதாபிகளாலே கழியும் -கடின ப்ரக்ருதிகளுக்கு அனுதாபம் பிறவாது –
ஆகையால் புத்தி பூர்வக உத்தராகம் பிறந்தால் அனுதப்த்தனாய் புன பிரபத்தி பண்ணாத போது
உப க்லேசம் சொல்லுகிற ஸ்ருத் யாதிகளின் கட்டளையில் லகு ப்ரத்யவாயத்தாலே தீரும்
விவேகா நாம் ப்ரபந்நானாம் தீ பூர்வகஸ் யநுத்யம
மத்யாநாநுதாபாதி சிஷா கடின சேதஸாம் —
விவேகம் அடைந்த பிரபன்னன் புத்தி பூர்வக பாபங்களை செய்ய மாட்டான்
நடுத்தர பிரபன்னனுக்கு வருந்துதல் மற்றும் பிராய்ச் சித்தம் உண்டாகும்
கடினமான மனம் கொண்டவர்களுக்குச் சிறிய தண்டனைகள் உண்டாகும் -என்றவாறு

ஆனபின்பு ஒரு படியாலும் பகவத் நிக்ரஹம் வாராமைக்காக புத்தி பூர்வ அபராதம் பரிஹரணீயம்
ப்ரீதிமேவ சமுதிச்ய ஸ்வதந்த்ர அஞ்ஞான அநு பாலநே
நிக்ரஹ அநு தய அப்யஸ்ய நாந்தரீயக ஏவ வா —
பகவத் ப்ரீதியே பலமாக எண்ணியபடி -அவன் ஆஞ்ஜையைப் பின் பற்றி இருக்க
அவன் தண்டனை கிட்டாமல் இருத்தல் என்பதே நாம் வேண்டாமல் தானாகவே வரும் பலமாகும்

இப்படி யச சக்தி அபராதங்களைப் பரிஹரித்துக் கொண்டு போகா நின்றால்
பாகவத அபசாரமும் அதுடையாரோடு சம்சர்க்கமும் போரப் பரிஹணீயம் –
ப்ரஹ்ம வித் பாப வர்க்காணாம் அனந்தநாம் மஹீயசாம்
தத் த்வேஷி ஸங்க்ரமம் ஜாநந் த்ரஸ்யேத் தத் அபராதத
சாபராதேஷூ சம்ஸர்கே அபு அபராதான் வஹத்யசவ்
வோதுமீஸ்வர க்ருத்யாநி தத் விரோதாத பீப்சதி–

ப்ரஹ்மவித் அறியாமல் செய்த பாபபலன்கள் அவர்களை வெறுப்பவர் இடம் சேரும் –
ப்ரஹ்மவித்துக்கள் இடம் அபராதம் செய்தவர் இடம் சேர்ந்தவனும் அபராதம் செய்தவனும் ஆகிறான்
அபசாரம் செய்தவனை தண்டிக்க முனைந்தாலும் ஈஸ்வரன் செய்யும் தண்டித்தல் போன்ற
செயல்களைத் தான் சுமந்தவன் ஆகிறான்

தன் நினைவில் விலக்கின்றித் தன்னை நண்ணார் நினைவு அனைத்தும் தான் விளைத்தும் விலக்கு நாதன்
என் நினைவை இப் பவத்தில் இன்று மாற்றி இணை யடிக் கீழ் அடைக்கலம் என்று எம்மை வைத்து
முன் நினைவால் யாம் முயன்ற வினையால் வந்த முனிவயர்ந்து முத்தி தர முன்னே நின்று
நன் நினைவால் நாம் இசையும் காலம் இன்றோ நாளையோ என்று நகை செய்கின்றானே —

மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்றது உனக்கு இஷ்டமான போது முக்தனாக்குவேன் -என்றபடி –

சில பாபங்களை -ந ஷமாமி -ஸ்ரீ வராஹ புராணம் –என்கையும்
இங்கே -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்கையும் விருத்தம் அன்றோ -ஆகையால்
இது உபசந்த்தனமாம்-)மனசுக்கு ஆறுதலாக சொன்ன யுக்தி ) யத்தனை யன்றோ என்னில் –
இவை இரண்டும் பின்ன விஷயம் ஆகையால் விரோதம் இல்லை –
ந ஷமாமி என்றது பத்மபத்ர சதேநாபி ந ஷமாமி வஸூந்தரே -உபசார சதேநாபி ந ஷமாமி வஸூந்தரே-
என்றால் போலே -சொல்லுகிற போலியான ப்ராயச்சித்தாந்தரங்களால் ஷமியேன் என்றபடி –
இங்கு சர்வ பாப ப்ராயச்சித்தமாய் இருப்பதோர் உபாய விசேஷத்தாலே எல்லாவற்றையும் ஷமிப்பேன் என்கிறது
யதி வா ராவண -வரண ஸ்வயம் –யுத்த -18-34—என்று இறே அபிப்ராயம் இருப்பது –
இப்படி வியவஸ்தித விஷயமாக வசனங்கள் தாமே காட்டுகையாலே விரோதம் இல்லாமையால்
இது உபசந்நதநம் மாத்ரம் அன்று
இங்கன் அகலாத போது பக்தி பிரபத்தி ரூப மோக்ஷ உபாயங்களை விதிக்கிற ஸாஸ்த்ரங்கள்
எல்லாம் வ்யாகுலங்களாம்

இங்கு பாபங்களின் நின்றும் விடுவிக்கையாவது
அநாதியான விபரீத அனுஷ்டானத்தாலே பிறந்த நிக்ரஹ அபிப்ராயத்தை ஈஸ்வரன் தான் விடுகை –
இந் நிக்ரஹ நிவ்ருத்தியாலே நிக்ரஹ கார்யங்களான அவித்யாதிகள் எல்லாம் நிவ்ருத்திகளாம்
ஈஸ்வரனுடைய நிக்ரஹ நிவ்ருத்தியாவது -மத் ப்ரஸாதாத்-ஸ்ரீ கீதை -18-56–என்கிற அபிப்ராய விசேஷம்
ஜீவனுக்கு அவித்யாதிகளுடைய நிவ்ருத்தியாவது ஞான விகாசாதிகள் –

இவனுக்கு இப்படி புண்ய பாப ரூபமான சம்சார காரணம் கழியும் க்ரமம் எது என்னில்
உபாய விரோதிகள் முன்பே ஸ்வ ஹேதுக்களால் கழிந்ததால் பிரார்ப்பதே தரங்களாய்ப்
பிராப்தி விரோதிகள் ஆக வல்ல பூர்வ புண்ய பாபங்கள் உபாய ஆரம்பத்திலே நிஸ் சேஷமாகக் கழியும் –
உத்தரங்களான பாபங்களில் புத்தி பூர்வம் அல்லாதவையும் தேச கால வைகுண்யாதிகளால் வருமவை ஒன்றும் லேபியாது
உபாயத்தில் உத்தி பூர்வ உத்தராகங்கள் ஸ்வ அதிகார அனுகுண பிராயச்சித்த விஸ்லேஷத்தாலே யாதல்
சிஷார்த்தமான லகு பல விஸ்லேஷத்தாலே யாதல் தீரும்
பிரபன்னனுக்கு ப்ராரப்தத்தில் இசைந்த காலத்துக்குள்ளே விபக்வமாம் கரமாம்சம் அனுபவத்தாலும்
அவாந்தர பிராயச்சித்தத்தாலும் நாஸ்யம்
மேல் உள்ளத்து எல்லாம் உபாய மாஹாத்ம்யத்தாலே கழியும்
உபய பாவனா க்ரமத்தாலே வந்த புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் பிரதிபந்தகம் இல்லாதவையும்
உபாசகனுக்கு வித்யா அனுகுண பூர்வ உத்தர புண்யங்களும் பல பிரதானத்தாலே கழியும்
வித்யைக்கு அனுப யுக்த புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் பிரதிபத்த பலன்களும்
வித்யோ பயுக்த பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் அனுகூல பிரதிகூல பிரபல கரமாந்தர பலங்களாலே
நிருத்த அவசரங்களாய் பலம் கொடுக்கப் பெறாதே மிகுதியாய் நின்றவையும் அந்திம காலத்திலே கழியும்
இவ்வர்த்தம்
இதரஸ்ய அபி ஏவம் அசம்ச்லேஷ பாதே து -என்கிற ப்ரஹ்ம-ஸூத்ரத்திலே–4-1-14-
புண்ணியங்களுக்கும் அதே போன்று சரீரம் நீங்கும் நேரத்தில் -என்றவாறு- அபிப்ரேதம்

பகவத் ப்ரீதி மாத்திரமே பலமாக அனுஷ்டித்த கேவல கைங்கர்ய ரூப ஸூஹ்ருதங்கள் அப்போதே
தத்த பலங்களாகையாலே-அவற்றுக்கு அஸ்லேஷம் சொல்ல வேண்டா –
லோக ஸங்க்ரஹார்த்த விதியால் அனுஷ்டிக்குமவையும் தனக்கு அப்படியே பகவத் ஆஜ்ஞா சித்தங்கள் ஆகையாலே
அவையும் இவனுக்கு கேவல கைங்கர்யங்களாய் தத்த பலங்கள்-
இவற்றில் அநவதாநத்தாலே சாத்விக தியாக ரஹிதமாக அனுஷ்டிதங்கள் உண்டாகில் அவையும் எல்லாம்
தான்யேவ பாவோ பஹதாநி கல்க—மஹா பாரதம் -ஆதி பர்வம் –1-301-
தானம் போன்றவை தனக்காகச் செய்யப்படும் வரை பாபம் ஆகாது -என்றபடி –
என்கிறபடியே பாப துல்யங்களாய் மோக்ஷயிஷ்யாமிக்கு விஷயமாகும்
பலாந்தரார்த்தமாகப் பண்ணின பிரபத்யந்தரங்களும் தத்த பலங்களாகப் போகும்
பூர்வ பிரபத்திக்குக் கோரின பலத்தைப் பற்ற புன பிரபத்தி பண்ணுகை
மஹா விசுவாசத்தோடு கூட அனுஷ்டித்த பூர்வ பிரபத்தி பிரதி பந்தத்தாலே கூடாது
அநேக ப்ரபத்திகள் கூட ஏக பல சாதனம் என்று நினைத்து அனுஷ்ட்டித்தாலும் உபாயாந்தரச் சாயையாம் –
வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே இக்கர்மங்களுக்கு விநாசம் ஆவது
ஈஸ்வரன் இவற்றுக்குப் ப்ராப்தமான பல பிரதான அபிசந்தியை விடுகை –
அஸ்லேஷமாவது இவ் வாஸ்ரிதர் திறத்தில் இக்கர்ம பல பிரதான அபி சந்தி உதியாது ஒழிகை –

இப்படி சர்வ கர்மங்களும் கழியா நிற்க ஸூஹ்ருத்துக்களும் த்விஷத்துக்களும் கூறிட்டுக் கொள்ளுமவை எவை என்னில் –
அஸ்லேஷ விநாச விஷயங்களும் புத்தி பூர்வ உத்தர புண்யங்களில் கரமாந்தர பிரதிபத்த பலன்களும்

இவற்றை ஈஸ்வரன் உபாய ஆரம்பத்திலே ஸூஹ்ருத்துக்கள் பக்கலிலும் த்விஷுக்கள் பக்கலிலும் ஸங்க்ரமிப்பியாதே –
அந்திம தசை அளவும் பார்த்து இருக்க வேண்டுவான் என் என்னில் –
இவ் வாஸ்ரிதர் பக்கல் பண்ணின ஆனுகூல்யத்துக்கு மேல் விபரீதம் செய்யில் இஸ் ஸூஹ்ருதங்களை
ஸங்க்ரமிப்பியாது ஒழிகைக்காகவும்-ஆஸ்ரிதர் பக்கலில் பண்ணின ப்ராதிகூல்யத்துக்கு மேல்
க்ஷமை கொள்ள அவசரம் கொடுக்கைக்காகவும் -இவ் வாஸ்ரிதருடைய அந்திம சரீர விஸ்லேஷத்து அளவும்
இவர்களுடைய புண்ய பாபங்களை அசல் பிளந்து ஏறிடாது ஒழிகிறான் –
ஸ்வர்க்காத்யர்த்த ஸூஹ்ருதம் முமுஷுவுக்கு பாபம் ஆகையாலே அது முமுஷுவான ஸூஹ்ருதத்தின் பக்கல் ஸங்க்ரமியாது

ஆரேனும் பண்ணின கர்மங்கள் வேறே சிலர் பக்கலிலே ஸங்க்ரமிக்க கை யாவது என் என்னில்
இக்கர்த்தாவைப் பற்ற ஈஸ்வரனுக்கு வரும் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்களோடே சமானமாக இவனுடைய
சத்ரு மித்ரர்கள் பக்கலில் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் உதிக்கை –
ஆரேனும் அனுஷ்டித்த கர்மங்களுக்கு ஆரேனும் பக்கலிலே நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் பிறந்தால்
அதி பிரசங்கம் வாராதோ என்னில் இதுவும் முமுஷு விஷயத்தில் அனுகூல பிரதிகூலர்க்கு
உபசார அபசார ரூபமான கர்மம் அடியாக வருகிறது ஆகையால் அதி பிரசங்கம் இல்லை
ஆகையால் இறே உதாசீனர் பக்கலிலே ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டும் ஸங்க்ரமிக்கும் என்னாது ஒழிகிறது –
பல ஸாரூப்ய மாத்திரத்தாலே இங்கு ஸங்க்ரமண உபசாரம்
இஸ் ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருத ஸங்க்ராந்தி சொல்லுகிற ஸ்ருதியாலே ஈஸ்வரனுக்கு அத்யந்த பிரியனான
ஜ்ஞாதி விஷயத்தில் பண்ணின உபசார அபசாரங்களால் வரும் ப்ரீதி கோபங்களினுடைய தீவ்ர தமத்வம் ஸூசிதமாயிற்று

ஸூ துஷ் கரேண சோசேத்ய–ஸ்ரீ கீதை -18-66–தன்னால் செய்ய இயலாது என்று யார் ஒருவன் உள்ளானோ
அவனுக்கு அந்த உபாயத்தின் இடத்தில் நானே நிற்பேன் -என்ற ஸ்லோகத்தில் சொன்ன யோஜனையில்-
சர்வ பாபேப்ய–என்றது அதிகாரியுடைய அபேக்ஷைக்கு ஈடாகப்
பிராப்தி விரோதிகளையும்
உபாய விரோதிகளையும்
பிரதிகூல அனுபவ ஹேதுக்களையும்–ஸங்க்ரஹிக்கிறது
இங்கு பிராப்தி விரோதியாவது -ச அபராதனான இவன் நம்மை அனுபவிக்கக் கடவன் அல்லன்-என்கிற பகவத் சங்கல்பம்
உபாய விரோதி யாவது -நம்மை இவன் தெளிந்து வசீகரிக்கக் கடவன் அல்லன் -என்கிற சங்கல்பம்
பிரதிகூல அனுபவ ஹேது வாவது -அவ்வோ பிரதிகூல கர்ம அனுஷ்டங்களாலே வந்த அவ்வோ பல பிரதான சங்கல்பம்
முமுஷுவைப் பற்ற சர்வ நிக்ரஹங்களும் நிவ்ருத்தங்கள் ஆனால் நிக்ரஹ கார்யங்களாம்
பின்பு காரணா பாவத்தால் கார்யமான பிரதிகூலங்களில் ஒன்றும் வாராது
இது அநாவ்ருத்தி சப்தாத்-4-4-22–என்கிற ஸூத்ரத்திலே விவஷிதம்
இந்த நிஷ் கர்ஷங்கள் எல்லாம் ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலே சத் ஸம்ப்ராயத்தோடே கூடச் சிர பரிசயம் பண்ணின-
சிரமத்துடன் தகுந்த முறையில் கற்ற – மஹா ப்ராஞ்ஞருக்கு நிலமாய் -அறியக் கூடிய விஷயமாய் -இருக்கும்

இப்படி சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்று கார்ய காரண ரூப ஸமஸ்த பிரதிபந்த ப்ரவாஹ நிவ்ருத்தியைச் சொல்ல –
(காரண அவஸ்தை பிரதிபந்தகம் -பகவத் தண்டம்-கார்ய அவஸ்தை பிரதிபந்தகம் -அவித்யாதிகள் )
ஸ்வத ப்ராப்தமான பரிபூர்ண பகவத் அனுபவ ஆவிர்பாவம் சொல்லிற்று ஆயிற்று
யதா ந க்ரியதே ஜ்யோத்ஸ்நா மல ப்ரஷாள நாந்மணே –தோஷ பிரஹானான் ந ஞானம் ஆத்மன க்ரியதே ததா —
யதோதபாந கரணாத் க்ரியதே ந ஜாலம்பரம் -சதேவ நீயதே வ்யக்திம் அசத சம்பவ குத –
ததா ஹேய குண த்வம்சாத் அவபோதா ததயோ குணா –பிரகாஸ் யந்தே ந ஜன்யந்தே நித்யா ஏவாத்மநோ ஹி தே –
ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -104–55-56-57–என்று ஸ்ரீ சவ்ந பகவான் அருளிச் செய்தான் –
ஞான த்ரவ்யமும்-தர்ம பூத ஞானமும் – இதினுடைய சர்வ விசேஷ விகாசத்துக்கு ஸ்வரூப யோக்யதா ரூபையான சக்தியும் நித்யங்கள் ஆகையால்
அவற்றில் ஆவிர்பாவ சப்தம் முக்கியம் -சர்வ விசேஷ விகாசமும் -துக்க நிவ்ருத்தியாதிகளும் -சங்கல்பாதிகளும் -கைங்கர்யங்களும் –
ஆகந்துகளாய் இருக்க இவை நிவ்ருத்தி பிரதிபந்த ஸ்வரூப உபாதிகங்கள் ஆகையால் மேலே முழுக்க நடக்கும்படி தோற்றுகைக்காக இவற்றில் —
ஆவிஸ்ஸ் யுர்மம சஹஜ கைங்கர்ய விதய–அஷ்ட ஸ்லோகி -3–இத்யாதிகளாலே ஆவிர்பாவ சப்தம் ப்ரயுக்தமாகிறது —
ஸ்வரூப யோக்யத்வத்தாலே கார்போபாதிகமாக பஹு விதமான ஆனுகூல்ய ப்ராதிகூல்யங்கள் நடந்த பகவத் விபூதியான வஸ்துக்களுக்கு
எல்லாம் மேல் எல்லாம் மோக்ஷ தசையில் ஆனுகூல்யமே ஸ்வரூப ப்ராப்தமாகையாலே –
அதிலும் ஆவிர்பாவ சப்தத்துக்கு விரோதம் இல்லை –
ஆகையால் சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி என்ன இவ்வநுகூல அவஸ்தாந்தரம் சித்தமாயிற்று –

ஏக சப்தத்துக்கு உபாய பல ஐக்கியம் பொருளான போது இஷ்ட பிராப்தியும் இஸ் ஸ்லோகத்தில் ஸூ வியக்தமாகச் சொல்லிற்றாம் –
கீழில் ஸ்லோகத்தில்-18-65-விசதமாகச் சொன்ன அர்த்தம் இங்கு பிராப்தி விரோதியைக் கழிக்கையாலும்-
ஏக சப்தத்தில் -விவஷா விசேஷத்தாலும் சொல்லிற்றாம் -ஆனபின்பு இது சாபேஷமாய்க் கொண்டு
கீழில் ஸ்லோகத்துக்கு சேஷமாகிறதன்று

சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்ற இவ்வளவாலே-மாமேவைஷ்யஸி -என்று சொன்ன பகவத் பிராப்தி சித்திக்குமோ –
சர்வ பாப நிவ்ருத்தி உண்டாயே பகவத் பிராப்தி அன்றிக்கே -ஸ்வ ஆத்ம மாத்ர அனுபவ ரூபமான கைவல்யம் பெறுவாரும் இல்லையோ
பகவத் ப்ராப்தியில் காட்டில் வேறுபட்ட கைவல்யம் –
இஹ லௌகிகர் மைஸ்வர்யம் ஸ்வர்காத்யம் பார லௌகிகம்-கைவல்யம் பகவந்தம் ச மந்த்ர அயம் சாதயிஷ்யாமி-என்று
ஸ்ரீ நாரதாதிகளால் சொல்லப் பட்டது இறே –
ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும் ஐஸ்வர்ய அக்ஷர யாதாம்ய பகவச் சரணார்த்தி நாம் ஸ்ரீ கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -12-என்றும்
சம்ஸ்ருத் யக்ஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ -ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகி -3-என்றும் அருளிச் செய்தார்-
ஸ்ரீ கத்யத்திலும் -சர்வ காமாம்ச்ச ச அக்ஷரான் -என்கிற வாக்கியமும் உபாத்தமாயிற்று –
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யாதிகளிலும் இவ்வர்த்தம் பிரபஞ்சிதம் –
ஆகையால் சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்கிற சர்வ பாப நிவ்ருத்தி கைவல்யத்துக்கும் பகவத் ப்ராப்திக்கும்
பொதுவன்றோ -என்கை மந்த சோத்யம் -எங்கனே என்னில்
சர்வ பாபங்களும் கழிந்தால் ஸ்வத ப்ராப்தமான பகவத் அனுபவத்தை இழந்து கிடைக்கைக்குக் காரணம் இல்லாமையாலே
அப்போது பகவத் அனுபவ ரஹிதமான ஆத்ம மாத்ர அனுபவம் கடியாது –
ஆகையால் அவ்வஸ்தையில் ஐஸ்வர்யமும் ஜரா மரணாதி துக்கங்களும் வருகைக்கு ஈடான கர்மங்கள் கழிந்து
பரிபூர்ண பகவத் அனுபவத்துக்குப் பிரதிபந்தகமான கர்மம் கழியாதே கிடக்கிற அளவிலே –
யம் லப்த்வா சா பரம் லாபம் மந்யதே நாதிகம் தத—ஸ்ரீ கீதை –6-22-என்னும்படி இருப்பது ஒரு ஸ்வ ஆத்ம அனுபவ ஆனந்த விசேஷம் –
ஆத்மார்த்த சேத்த்ரய அப்யதே தத் கைவல்யஸ்ய சாதகா –ஸ்ரீ கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –27-என்று சொல்லுகிறபடியே –
தனக்கு ஸக்யமாய் இருப்பதோர் உபாய விசேஷத்தாலே சித்தித்த இவ்வனுபவத்தை -அசித் அனுபவத்தோடும் பகவத் அனுபவத்தோடும்
துவக்கு இல்லாத படியால் கைவல்யம் என்று பேரிட்டார்கள் –

ஸ்ரீ பகவத் ப்ராப்தியில் கைவல்ய சப்தம் சர்வோபாதி நிவ்ருத்தியை நினைக்கிறது -ஆத்ம மாத்ர அனுபவ விஷயமாக
ஸ்வ ஆத்ம அநுபூதிரிதி யா கில முக்தி ருத்தா–ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தவம் –81-இத்யாதிகளில் பிரயுக்தமான முக்தி சப்தமும் –
விகதேச்சா பய க்ரோதோ ய சதா முக்த ஏவ ச –ஸ்ரீ கீதை -5-28-இத்யாதிகளில் போலே நிர்வாஹம்
ஜரா மரண மோஷாய –ஸ்ரீ கீதை -7-29-என்றதுவும் தேவர்களுடைய அபரத்வம் வ்யபதேசம் போலே அபேஷிகம் –
க்ரமேண முக்தி பர்யந்தமாம் விஷயத்தைப் பற்றச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
இப்படி விபவ வ்யூஹ சாலோக்யாதி மாத்திரத்தில் முக்தி சப்தமும் நிர்வாஹம்-
லோகேஷு விஷ்ணோர் நிவசாந்தி கேசித் சமீபம் ருச்சந்தி ச கேசி தந்யே அந்யே து ரூபம் சத்ருசம் பஜந்தே சாயுஜ்யம்
அந்யே ச து மோக்ஷ யுக்த –ஸ்ரீ மத் பாகவதம் என்று நியமிக்கப் பட்டது இறே-
இதில் சொன்ன சாயுஜ்யம் ஸ்ரீ பரமபதத்தில் சென்றவனுடைய போக சாம்யமாம் –

கேவல ஆத்ம அனுபவம் நித்யம் அன்று என்னும் இடமும் சாஷாத் மோக்ஷம் அன்று என்னும் இடமும் –
சதுர்விதா மம ஜனா பக்தா ஏவ ஹி தே ஸ்ருதா தேஷா மே காந்தின ஷ்ரேஷ்டா தே சைவா நன்ய தேவதா –
அஹமேவ கதிஸ்தேஷாம் நிராஸீ கர்ம காரிணாம்-யே து சிஷ்டாத்ரயோ பக்தா பலகாம ஹி தே மதா-
சர்வே ஸ்யவந தர்மாண பிரதிபுத்தஸ்து மோஷபாக்-என்கிற வசனத்தாலே சித்தம் –
முச்யே தார்த்தஸ் ததா ரோகாத் ச்ருத்வேமாமாதித கதாம் ஜிஜ்ஜாஸூர்லபதே பக்திம்
பக்தோ பக்த கதிம் லபேத்–சாந்தி பர்வம் -348-81-என்கையாலே ஸ்ரீ கீதையில் ஜிஜ்ஞாஸூ-7-16- என்கிற
ஆத்ம நிஷ்டனும் கிரமேண ஞானியாம் என்று யுக்தமாயிற்று –
மன்னுறில்–திருவாய் -1-2-5- என்கிற பகவத் அனுபவத்தை நித்யம் என்கையாலும் இதுக்கு வியவச்சேத்யமாய்ச் சொல்லும்
ஆத்ம மாத்ர அனுபவம் நித்யம் அன்று என்னும் இடம் வ்யவஞ்சிதம் –
இதுக்கு இறுதி கூடா –திருவாய் –6-9-10-இத்யாதிகளில் நாசம் இல்லை என்கிற பாசுரமும்
சாதுர்பாச்யாதி கர்மா பல விசேஷங்களில் அக்ஷயத்தவ யுக்தி போலே எனை ஊழி என்கிற அதிசிரகால ஸ்தாயித்தவ அபிப்பிராயம் –
யோகிநாம் அம்ருதம் ஸ்தானம் ஸ்வாத்ம சந்தோஷ காரிணாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-6-38–என்று
இவ்வாத்மா அனுபவ ஸ்தான விசேஷமும் சொல்லப்பட்டது -இஸ் ஸ்தான விசேஷம் பரமபதம் அன்று என்னும் இடம் இப்பிரகரணம் தன்னிலே –
ஏகாந்திந சதா ப்ரஹ்மம் த்யாயிநோ யோகிநோ ஹி யே தேஷாம் தத் பரமம் ஸ்தானம் யத்வை பஸ்யந்தி ஸூரய–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் —1-6-39 —
என்று பகவத் பிராப்தி காமனான பரமைகாந்திக்கு ஸூரி த்ருஸ்யமான ஸ்தானாந்தரம் சொல்லுகையாலே சித்தம் –

பஞ்சாக்கினி வித்யாதிகளில் சொன்ன ப்ரஹ்மாத்மக ஸ்வ ஆத்ம அனுசந்தானம் பண்ணுவார்க்கு
பாஷ்யாதிகளிலே அர்ச்சிராதி கதியும் ப்ரஹ்ம பிராப்தியும் சொல்லப்பட்டது –
ஆகையால் இப் பஞ்சாக்கினி வித்யா நிஷ்டருக்கு ஆத்ம மாத்ர அனுபவ ரூபமான அவாந்தர பலம் வந்தாலும்
மது வித்யா நியாயத்தாலே ப்ரஹ்ம பிராப்தி பர்யந்தமாய் விடும் –
ப்ரக்ருதி ஸம்ஸ்ருஷ்டமாயாதல் பிரகிருதி வியுக்தமாயாதல் இருக்கும் ஆத்ம வஸ்துவை ஸ்வரூபேணவாதல்
ப்ரஹ்ம த்ருஷ்டியாலேயாதல் பண்ணும் அனுசந்தானங்கள் நாலுக்கும் நாமாதி உபாசனங்களைப் போலே
அர்ச்சிராதி கதியும் ப்ரஹ்ம பிராப்தியும் இல்லை என்னும் இடத்தை –
அப்ரதீ காலம்பனாத் நயதீதி பாதராயண உபயதா ச தோஷாத் தத் க்ரதுச்ச -4-3-14-என்கிற ஸூத் ரத்திலே அருளிச் செய்தார் –
ஸ்ருதோபநிஷத்க கத்ய பிதானாச்ச -1-2-17–என்கிற ஸூத் ரத்திலும் ஒரு வித்யா விசேஷத்தில் உபாஸ்யன் பரமாத்மா என்கைக்கு
அர்ச்சிராதி கதி சொன்னதை ஹேதுவாய்க் கொண்டு சாதிக்கையாலே ஜீவா மாத்ர உபாசகனுக்கு
அர்ச்சிராதி கதியும் இல்லை என்னும் இடமும் சித்தமாயிற்று –
ஆகையால் ப்ரஹ்ம பிராப்தி இல்லாதார்க்கு இஸ் ஸ்லோகத்தில் சொல்லுகிற -சர்வ பாப- நிவ்ருத்தி இல்லை –
சர்வ பாப நிவ்ருத்தி உடையோருக்கு ப்ரஹ்ம அனுபவ சங்கோசம் இல்லை –

இப்படி இங்கு சர்வ பாப நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகையாலே கேவல ஆத்ம அனுபவத்துக்கு காரணமாய்
பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவத்துக்கு பிரதிபந்தகமான கர்ம விசேஷமும் கழிகையாலே மாமேவைஷ்யஸி என்று-18-65–
கீழ் ஸ்லோகத்தில் சொன்ன அர்த்தம் இங்கும் சித்தமாயிற்று -மாமேவைஷ்யஸி என்கிற ப்ராப்தியாவது பரிபூர்ண அனுபவம்-
இப்பரிபூர்ண அனுபவ சித்திக்காக அர்ச்சிராதி கதியும் தேச விசேஷ பிராப்தியும் உண்டாகிறது –
இக்கிரமத்திலே இவ்வனுபவம் கொடுப்பதாக ஸ்வ தந்த்ரன் அநாதியாக நியமித்து வைத்தான் என்னும் இடம்
இக்கதி விசேஷாதிகளைப் பிரதிபாதிக்கிற சாஸ்த்ரங்களாலே சித்தம் –

இக்கதி விசேஷத்துக்கு முன்பு சாஸ்திரத்தாலே ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை அறிகிற போதும் யோகத்தாலே சாஷாத்காரிக்கிற போதும் –
விபவ லோகாதிகளில் பிராபிக்கும் போதும் பிறக்கும் பிரகாசம் சக்ருதாதீனமாய்க் கரணாயத்தமாய் வருகிறது ஆகையாலே
பரிமிதமுமாய் விச்சேதவத்துவமாய் இருக்கும் —
முக்த தசையில் பிறக்கிற பிரகாசம் சங்கோச விச்சேதங்களுக்குக் காரணம் ஒன்றும் இல்லாமையால்
பரிபூர்ண விஷயமுமாய்ப் புனர் விச்சேத ரஹிதமுமாய் இருக்கும் –
இவ் வனுபவ பரீவாஹமாய்-க்ரியதாம் இதி மாம் வத – ஆரண்ய -15-7-என்கிறபடியே
சேஷி உகந்த பரிபூர்ண கைங்கர்யம் வருகிறது –
பாரமார்த்திக என்கிற ஸ்ரீ கத்ய வாக்கியத்தில் சொன்ன பல பர்வ பரம்பரை எல்லாம்
இங்கே யதா பிரமாணம் விவஷிக்கப் படுகின்றன

இனி மேல் மாஸூச -என்கிற இத்தால் -கீழ் அருளிச் செய்த அர்த்தத்தில் தீர்வு பிரகாசிதமாகிறது
சிலர் -மாஸூச -என்கிற இது விதியாகையாலே பிரபன்னனான பின்பு சோகிக்கை விதி அதிலங்கனமாய்-
இவனை உபாய பூதனான சரண்யன் நெகிழ்ந்து தன் காரியத்துக்கு தானே கடவனாகை யாகிற ப்ரத்யவாயம் உண்டாம்
என்று சொன்ன இடம் புத்தி பூர்வ உத்தராகத்தையும் -சர்வ பாபேப்ய என்கிற இடத்தில் கூட்டித் தாங்களே பண்ணின வியாக்யானத்துக்கும்-
பிரபன்னனை சரண்யன் ஒருபடியாலும் கை விடான் -என்கிற வாக்யங்களுக்கும் விருத்தமாம் –
ஆகையால் இவ்வுபாயத்தில் இழியுமவனுக்கு சோக ஹேதுக்கள் எல்லாம் கழிகையாலே சோகிக்க வேண்டா
என்னும் இடத்தைச் சொல்லிக் கொண்டு விஸ்வாசத்தை த்ருடிகரிக்கையிலே தாத்பர்யம் –

பந்து நாச ஆதய பூர்வம் பஹவ சோக ஹேதவ
தத் தத் சமுசிதை சம்யக் உபதேசை அபோதிதா
ஸூ துஷ் கரத்வாத் தர்மானம் அபாரத்வாத் விரோதி நாம்
சித்த பல விளம்பவாத் ச சோக அத்ய விநிவார்யதே
அபிமத பலத்துக்கு துஷ்கர சாதனமும் இன்றிக்கே-சர்வ விரோதி நிவர்த்தன ஷமமுமாய்ப் பல விளம்பமும் இன்றிக்கே இருக்கிற
இவ்வுபாய விசேஷம் உபதிஷ்டமான பின்பு உபாய தவ்ஷ்காரத் யாதிகள் அடியாக உனக்கு சோகிக்கப் பிராப்தி இல்லை –
இவ்வுபாயம் அனுஷ்ட்டித்தால் உன் கார்யம் எனக்குப் பரமாய் நானே பலியுமாய்
உன்னை ரஷியாது போது எனக்கு அவத்யமாம் படி இருக்கும் திசையிலும் தத் அநாதி துல்யனான உனக்கு
சோகிக்கப் பிராப்தி யுண்டோ என்று திரு உள்ளம்

இங்கு கழிக்கிற சோகம் யதாவஸ்தித ஆத்ம உபதேசாதிகளாலே கழிந்த பந்து வதாதி நிமித்தமான பழைய சோகம் அன்று –
பிரகரண அனுகுணமான சோகாந்தரம் -எங்கனே என்னில் –
தைவீ சம்பத் விமோஷாய நிபந்தாய அஸூரி மதா–16-5–என்று பிரித்துக் சொன்னவாறே –
நாம் ஆஸூரா பிரக்ருதிகள் ஆகில் செய்வது என்-என்று சோகித்த அர்ஜுனனைப் பற்ற –
மாஸூச சம்பதம் தேவம் அபிஜாத அசி பாண்டவ -என்றால் போலே
இங்கு சீரிய பலத்தில் தீவ்ர சங்கம் நடவா நிற்க-சிரகாலம் ஸேவ்யமாய்-அந்தராய பாஹுலமாய்-அத்யந்த வஹிதர்க்கும்
க்ருச்சர சாத்யமான உபாயத்தையும் தன் அளவையும் கண்டு –
நமக்கு இவ்வுபாயம் தலைக்கட்டி எங்கே இப்பல சித்தி உண்டாகப் போகிறது -என்று சோகித்த அர்ஜுனனுக்கு –
க்ஷண கால சாத்யமாய் -சர்வ அந்தராய ரஹிதமாய் -ஸூகரமான உபாயத்தைக் காட்டிக் கொடுத்து –
அம்முகத்தாலே பல சித்தியில் -நிர்ப்பரனுமாய் நிஸ் சம்சயனமுமாம் படி பண்ணி மாஸூச என்று சொன்னால்
இது உபாயாந்தர த்வஷ்கர்யாதிகள் அடியாகப் பிறந்த சோகத்தைக் கழிக்கிறதாம் அத்தனை இறே –

இப்பகவத் கீதையில் முற்பட
பிரகிருதி ஆத்ம விவேகத்தை உண்டாக்கிப் பின்பு
பரம்பரையா மோக்ஷ காரணங்களான கர்மயோக ஞான யோகங்களையும் சாஷாத் மோக்ஷ சாதனமாக
வேதாந்த விஹிதமான பக்தி யோகத்தையும் ச பரிகரமாக உபதேசித்து
இதி தே ஞான முகாக்யாதம் குஹ்யாத் குஹ்ய தரம் மயா விம்ருச்யை தசேஷேண யதேச்சசி ததா குரு–18-63-என்று அருளிச் செய்தவாறே
அர்ஜுனனுடைய முகத்தில் உருவதலைக் கண்டு அருளி இருக்கச் செய்தே கடுக்க லகூ உபாயத்தை அருளிச் செய்யாதே
பரீஷாம் ச ஜெகந்நாத கரோத்யத்ருட சேதஸாம்-ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் 74-89–என்கிற கட்டளையைக் கண்டு அருளி -நாம்
இன்னது உனக்கு சாஷாத் மோக்ஷ சாதனமான பரிமஹிதம் -இத்தைப் பிரதானமாகக் கணிசித்து
இதுக்கு அனுரூபமாக வர்த்தி -என்று நிகமியாதே
ஏஷ மந்தா விதர்பாணாம் ஏஷ கச்சதி கோசலான் -வன பர்வம் -50-48-நளன் தமயந்தியிடம் என்னுமா போலே –
உபேக்ஷகத்வ சங்கை பண்ணலாம் படி –
யதேச்சசி ததா குரு –என்று சொல்லித் தலைக் கட்டினோம் என்று
இது வியாஜமாக சொக்கித்தான் என்று பாவித்து இன்னும் ஒரு நிலை பிரதானமான பக்தி யோகத்தை நிஷ்கர்ஷித்து –

உபதேசித்த பக்தி யோகம் தன்னையே -சர்வ குஹ்ய தமம் பூய-18-64-என்று தொடங்கி இரண்டு ஸ்லோகத்தாலே
அத்யாதரம் தோற்ற சப்ரத்யபிஜ்ஞமாம் படி -நிஷ்கர்ஷித்து நிகமிக்க-
அவ்வளவிலும் இவன் சோகம் இரட்டித்துத் தோற்றினபடியைக் கண்டருளின சாரதி ரூபனான சர்வேஸ்வரன் –
இனி இவன் அதி லகுவான மோக்ஷ உபாயத்தை உபதேசிகைக்குப் பூர்ண பாத்ரமானான் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
அருளிச் செய்யப் போகிற சீரிய லகு உபாயத்துக்கு பிரஸம்ஸா ரூபமாக ஒரு கால ஷேபம் பண்ணாதே
கடுக சகல பல சாதனமான ஸ்வ விஷய சரணாகதியை உபதேசித்து –
இவனுடைய மநோ ரதத்துக்கும் சாரதியாய் சர்வ சோகத்தையும் கழிக்கிறானாகையாலே
இங்கு நிவாரிக்கிற சோகம் பழைய சோகங்களில் வேறுபட்டது என்னும் இடம் பிரகரண பரமர்சத்தாலே ஸூ வ்யக்தம் –

உபாயாந்தர ரஹிதனானவனைக் குறித்து -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ-18 -66 – -என்று விதித்த கட்டளையிலே –
அசக்தனானவன் சக்தன் கையிலே பர சமர்ப்பணம் பண்ணுகையாலும்
இப்பிரபன்னனுக்கு இஸ் ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் நிரபரத்வமும்
சர்வ சக்தியாய் ஸ்வீ க்ருத பரனாய் ஆஸ்ரிதர் விஷயத்திலே சத்யவாதியான சேஷி –
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி-18-66–என்று அருளிச் செய்கையாலே
நியஸ்த பரனான இவனுக்கு இனி ஆகாமி நரகாதி ப்ரத்யவாய சங்கா பிரசங்கம் இல்லாமையால் நிர்பயத்வமும்
இஸ் ஸ்லோகம் செம்மையுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -ஸ்ரீ நாச்சியார் -11-10-ஆகையால்
நிஸ் சம்சயத்வமும் பலிதம்
ஆகையால் இங்கு உபாய விசேஷ அனுஷ்டானங்கள் வந்தால் உபாய அனுபந்தியாயும் வரும் சோகத்தில் பிராப்தி இல்லை என்கிறது –

இத்தாலே சோக விசேஷ ஆவிஷ்டன் பிரபத்திக்கு அதிகாரி என்று தோற்றா நிற்க –
அஹம் பீத அஸ்மி -ஸ்ரீ ஜிதந்தே –1-8–என்றும் –
பாவீ தழுவு என மொழிவதற்கு அஞ்சி நம்பனே வந்து உன் திருவடி அடைந்தேன் ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -1-6-4–என்றும்
பீதனானவன் ப்ரபத்திக்கு அதிகாரி என்று சொல்லுகிறபடி என் என்னில்
கீழ் அபிமதம் சித்தியாதே நின்ற நிலையைப் பார்த்து சோகமும் மேல் அபிமதத்துக்குப் பிரதிபந்தகங்களான
பிரபல விரோதிகளைப் பார்த்து பயமும் நடையாடுகிறதாகையாலே
முமுஷுவுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியிலும் இஷ்ட ப்ராப்தியிலும் ஒன்றைச் சொல்ல இரண்டும் வருமா போலே –
அதிகாரத்திலும் பய சோகங்களில் ஒன்றைச் சொல்ல இரண்டும் சித்திக்கும் –
அத்யந்த அகிஞ்சனனுக்கு இப்பய சோகங்கள் இரண்டும் விஞ்சி இருக்கும் –
ஆகையால் இங்கு அதிசயித சோக ஆவிஷ்டனான அதிகாரி விசேஷத்துக்கு அனுகுணமான உபாய விசேஷத்தைக் காட்டி
இவனை நிஸ் சம்சயனுமாய் -நிர்பரனுமாய் -நிர்பயனுமாய் -ஹஷ்டம நாவுமாக்கித் தலைக் கட்டுகிறது –
இவ் வதிசய பயத்தைப் பற்றி-
அஞ்சின நீ என்னை அடை என்றார் வந்தார் -ஸ்ரீ திருச்சின்ன மாலை -8–என்றும் சொன்னோம்

இப்படி க்ருதக்ருத்யனான இவனுக்கு தத்து கர்ம சமாசரேத்-ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம் -17-88- -என்று விஹிதமான
கர்த்தவ்யாந்தர கைங்கர்ய அனுபிரவிஷ்ட சதாசார்ய விசேஷம் என்னும் இடம் பூர்வாபர க்ரந்தங்களாலும்
இஸ் ஸ்லோகம் தன்னில் அக்ரியாவதநர்த்தாய-என்கையாலும் சித்தம் –
ஆகையால் மேல் பல சித்தியில் சம்சயம் இல்லாமையாலும் -மோக்ஷ உபாயமாக ஒரு கர்தவ்ய சேஷம் இல்லாமையாலும்
இவனுக்கு உள்ள கர்தவ்யம் ஆஜ்ஜா அநு பாலந ரூபமான ஸ்வயம் பிரயோஜனம் ஆகையாலும்-
அபராத பிரசக்தமானால் அதிகாராந்தரத்தில் சொன்ன கட்டளையில் அநுதாபாதிகளாலே ஸூ பரிஹரம் ஆகையாலும்
இவன் ஹ்ருஷ்டமனாவாகக் குறை இல்லை
இந்த ஹர்ஷம் விவேகியாய் ஹேயமான சரீராதிகளோடே கூட துவக்குண்டு இருக்கிற இவனுக்கு
நிர்வேத மிஸ்ரமாய் நடந்ததே யாகிலும்-இந் நிர்தேசமும்-இஸ் சோஹ நிவ்ருத்தியும்
பின்ன விஷயங்கள் ஆகையால் விரோதி இல்லை –

மாஸூச -என்கிற இதுவே சோக நிமித்தமானவை எல்லாம் மோசநீயமாகைக்கு நியாமகமாகையாலே –
பிராரப்த கர்மத்திலும் சோக நிமித்த அம்சம் எல்லாம் கழிகையாலே -ஆர்த்தி அதிசயம் உடையவனுக்கு
அப்போதே மோக்ஷம் சித்திக்கும் –
மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் -இத்யாதிகளில் படியே பிராரப்த கர்மத்திலும் மேல் உள்ளது எல்லாம் கழிந்து
இச் சரீர அவசனத்திலே மோக்ஷம் என்று இசையை வேண்டியதால் இச் சரீரம் தன்னிலும் ஆயுச் சேஷம் அநிஷ்டமான போது
இதுவும் பிரபத்தி வஸீக்ருத சர்வ சக்தி சங்கல்பத்தாலே கழியக் குறை இல்லை இறே

பிராயச்சித்த விசேஷ ஷூ சர்வ ஸ்வாராதி கேஷூ ச
ந ஆத்ம ஹிம்ஸந தோஷ அஸ்தி ததா ஆர்த்த சரணாகதவ்
திருப்தஸ்ய து யதா சாஸ்திரம் சிரம் ஜீவிதம் இச்சத
பிரண ரக்ஷண சாஸ்த்ரார்த்த லங்கநம் து அபராத நம்
யோகிகள் யோக விசேஷத்தாலே தேஹ ந்யாஸம் பண்ணுமா போலே-ஆர்த்தி அதிசயம் உடையவன் ப்ரபத்தியாலே
தேஹ ந்யாஸம் பண்ணுகைக்குத் தீர்த்த பிரவேசாதிகளில் போலே யுக விசேஷ நியமும் இல்லை-
இவ்வார்த்தி பிரபன்னனே எல்லாரிலும் கடுக ஆத்ம ரக்ஷணம் பண்ணுகிறவன்-

இப்படி ஆர்த்தன் திருப்தன் என்கிற பிரிவும் இவனுக்குப் பிறந்த சோகத்தில் வைஷம்யம் அடியாகச் சொல்லுகிறது அத்தனை –
ஒருவனுக்கு சோகம் இல்லாமை அன்று -ஜன்மாந்த்ராதி மாத்திரம் சோக நிமித்தமாய் ஏதேனும் ஒரு நாள் மோக்ஷம் பெறுவோம்
என்று தேறி இருக்குமவன் இங்கு திருப்தன் -அல்லது உத்க்ருஷ்ட ஜன அவமாநாதி ஹேதுவான கர்வ ரூபமான
அநாத்ம குணத்தை யுடையவன் அல்லன்-
இச் சரீரத்தில் சதுர்முக ஐஸ்வர்யம் பெற்றாலும் இது பரிபூர்ண பகவத் அனுபவ விரோதியான படியால்
இவ்வர்த்தமான தேஹ சம்பந்தமும் கூட மஹாக்னி போலே துஸ் சஹமாய் –
உடலும் உயிரும் மங்க ஒட்டு –ஸ்ரீ திருவாய் -10-7-9-என்னும் படி -பிரபத்ய அனுஷ்டான அனந்தரம்
க்ஷண மாத்ர விளம்ப ஷமன் இல்லாதவன் ஆர்த்த ப்ரபன்னன் -அல்லது -ஆர்த்தோ ஜிஜ்ஜாஸூ -ஆர்த்தார்த்தீ-ஸ்ரீ கீதை -7-16–என்கிற
இடத்தில் சொல்லப் பட்டவன் அல்லன் –
ஆர்த்தோ வா யதி வா திருப்த-ஸ்ரீ ராமாயணம் யுத்த காண்டம் -18-28-என்கிற இடம் அதிவாதம் யென்பார்க்கும் இங்கு
இவ்வர்த்த ஸ்திதியில் விவாதம் பண்ண ஒண்ணாது –
உபாய அனுஷ்டானத்துக்குப் பின்பு பலமாகையாலும் -இது உபதேச வேளையாகையாலும்-இவ்வார்த்தன் திறத்திலும்-
மோக்ஷயிஷ்யாமி என்ற பவிஷ்யத் நிர்தேசத்துக்குக் குறை இல்லை –

இவ்வார்த்த திருப்தாதி விபாகங்கள் எல்லாம் சக்ருத தாரதம்ய மூலமான பகவத் அனுக்ரஹ தாரதமயத்தாலே வரும்
பிராரப்த மாத்ர முக்தத்ர தத்வவித் ஸூகமாப்நுயாத் -இத்யாதி வசனங்கள் ஆர்த்த பிரபன்ன விஷயத்தில் நிர்வகாசங்கள் –
திருப்த ப்ரபன்னன் திறத்தில் உத்தர க்ருத்யம்சத்தைப் பற்ற மாஸூச என்ற வாக்கியத்தின் கருத்தை –
ஆத்யாத்மிக ஆதி பவ்திக-என்று தொடக்கி –
அதஸ்தம் தவ தத்வதோ மத ஞான தர்சன பிராப்திஷூ நிஸ் சம்சய ஸூகமாஸ்வ -என்று அருளிச் செய்தார்
ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யத்தில் நம் ஸ்வாமி –

இங்குச் சொல்லுகிற சோக நிவ்ருத்திக்கு ஒரு படியாலும் சங்கோசகர் இல்லாமையாலே-
இவ் உபாய விசேஷ ஞானத்தாலும் அனுஷ்டானத்தாலுமாக சர்வ பிரகார சோக ஹேதுக்கள் எல்லாம் கழியும்படி சொல்லிற்று ஆகிறது –
அனுஷ்டான பர்யந்தம் அல்லாத ஞான மாத்திரம் இவ்வுபேதேசத்தாலே பிறந்தாலும்
ந காதா காதிநம் சாஸ்தி பஹு சேதபி காயதி-பிரக்ருதிம் யாந்தி பூதாநி குலிங்க சகுநிர்யதா சாந்தி பர்வம் -42-21-என்கிற கணக்காய்
நிர்பிரயோஜனம் ஆகையால் ஞான அனுஷ்டானங்கள் இரண்டினுடையவும் பலமான சோக நிவ்ருத்தியை எல்லாம் இங்கு விவஷிக்கிறது
ஆகையால் உபாய அனுஷ்டானத்தில் பூர்வ அபர மத்திய தசைகளை பற்ற சம்பாவிதமான சோகம் எல்லாம் இங்கே கழிக்கப் படுகின்றன –
எங்கனே என்னில் -அதிகாரி விசேஷத்தையும் -உபாய விசேஷத்தையும் -உத்தர க்ருத்ய விசேஷத்தையும் –
பரிபூர்ண கைங்கர்ய பயந்த பல சித்தியையும் பற்றப் பல படியாக சோகம் சம்பாவிதம் –

மா ஸூச -என்பதற்கு -10-வித பொருள்கள்
1–அதில் அனுஷ்ட்டிக்கப் புகுகிற சரணாகதி தர்மம் -ஜாதி -வர்ண -ஆஸ்ரமாதி விசேஷ நியதம் இல்லாமையாலே –
ப்ராப்ய ருசியும் -ப்ராபக விஸ்வாசமும் -ஆகிஞ்சன்ய ஞானாதிகளும் -உண்டான போது ஒருவருக்கும்-
நாம் இதுக்கு அதிகாரிகள் அல்லோம் -என்று சோகிக்க வேண்டாம்

2–இவ்வுபாய விசேஷம் ச பரிகரமாக க்ஷண கால சாத்யமாய் -ஸூ கரமாய் -ஆவ்ருத்தி நிர பேஷமாய்-
உபாயாந்தர வ்யவதானமும் துஷ்கர பரிகராந்தமும் -இன்றிக்கே இருப்பதாய் –
கோலின காலத்திலேயே அபேக்ஷித பலங்கள் எல்லாவற்றையும் தர வற்றதாய் இருக்கையாலே-
ஆகிஞ்சன்யமும் பல விளம்ப பயமுமுடைய நமக்கு ச பரிகரமுமாய் சிரகால அனுவர்த்தனீயமுமாய்-
அத்யந்த அவஹிதர்க்கும் க்ருச்ர சாத்யமாய் ததாவித பரிகராந்த சாபேஷமாய்ப் பல விளம்பம் உடைத்தான் உபாயாந்தரத்திலே
அலைய வேண்டுகிறதோ என்று சோகிக்க வேண்டா –

3-இப்படி லகு உபாய மாத்ரத்தாலே வசீகார்யனாய்ப் பல பிரதானம் பண்ண இருக்கிற சரண்யன்
சர்வ ஸூலபனாய் -விஸ்வாசநீய தமனாய் -பரம காருணிகனாய்-நிரங்குச ஸ்வாதந்திரனாய் இருக்கையாலே
சித்த உபாயத்தைப் பற்ற சோகிக்க வேண்டா –

4—இவ் உபாய அனுஷ்டானத்துக்குப் பின்பு ஆஜ்ஞா அநுஜ்ஜைகளாலே பண்ணும் சத் கர்மங்கள் எல்லாம்
இப்பிரபத்திக்கு அங்கம் அல்லாமையாலே அவற்றுக்கு தேச காலாதி வைகுண்யத்தாலே சில வைகல்பம் உண்டானாலும்
உபாசனத்துக்குப் போலே இதுக்குப் பரிகர வைகல்பம் பிறக்கிறது என்று சோகிக்க வேண்டா

5—பகவத் கைங்கர்யாதிகளுக்கு அநர்ஹதையை உண்டாக்கும் புத்தி பூர்வ மஹா பாகவத அபசாராதிகளை விளைவித்து
தக்த படம் போலே ஆக்கவல்ல பிராரப்த பலமான பாப விசேஷத்துக்கு அஞ்சி பிரதம பிரதிபத்தி காலத்திலே யாதல்-
பின்பு ஒரு கால் அதுக்காகப் பிரதிபத்தி பண்ணியாதல் நிரபராதமான உத்தர க்ருத்யத்தை அபேக்ஷித்தால்
மேல் அபராத பிரசங்கத்தையும் பற்ற சோகிக்க வேண்டா –

6–இப்படி நிரபராதமான உத்தர க்ருத்யத்தை அபேஷியாதார்க்கும் -மேல் புத்தி பூர்வ அபராதம் வந்தாலும் –
ந த்யஜேயம் கதஞ்சன–யுத்த –18-4-என்று இருக்கக் கடவ -சரண்யன் இவனுக்கு அனுதாபத்தை உண்டாக்கிப் புன பிரபத்தி யாகிற
பிராயச்சித்த விசேஷத்தில் மூட்டியும் –
அதுவும் கை தப்பும்படியான கடின ப்ரப்ருதிகளுக்கு சிஷ ரூபங்களான உப கிலேச மாத்ரங்களைக் காட்டி
மேல் அபராதம் பண்ணாதபடி விலக்கியும் –
பலம் கோரின காலத்துக்கு முன்பே கண் அழிக்கையாலே பிரபன்னனுக்கு மின் ஒளி போலே தோற்றி நிலை நில்லாதே போகிற
புத்தி பூர்வ அபராத லேசங்களாலே நரகாதி மஹா கிலேசங்கள் வரில் செய்வது என் என்று சங்கித்து சோகிக்க வேண்டா –

7–ஆர்த்தி பிரபன்னனுக்கு அப்போதே பல சித்தி உண்டாம்படி இருக்கையாலே –
தேஹ சேத் ப்ரீதிமான் மூடோ பவிதா நரகே அபி ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-17-63–என்னும்படி நரக துல்யமான
இச் சரீரம் அனுவர்த்திக்கிறதோ என்று சோகிக்க வேண்டா –

8-கர்ம யோகம் முதலான நிவ்ருத்தி தர்மங்கள் எல்லாம் -ந இஹ அபி க்ரம நாஸ அஸ்தி–ஸ்ரீ கீதை –2-40-இத்யாதிகளில் படியே
இட்டபடை கற்படை யாகையாலும் -இச் சரணாகதனைப் பற்ற விசேஷித்து -ந த்யஜேயம் கதஞ்சன -யுத்த -18-4-என்கையாலும் –
த்ருப்த பிரபன்னனுக்கும் கோரின காலத்து அளவு விளம்பித்தாலும் -பல சித்தியில் சம்சயம் இல்லாமையாலே-
யஜ்ஜ அன்ருதேந ஷரதி தப ஷரதி விஸ்மயாத்-ஆயுர் விப்ர பரிவாதாத் தாநம் ச பரிகீர்த்திநாத்-ஸ்ரீ மனு ஸ்ம்ருதி -4-27-
இத்யாதிகளில் படியே ஸூஹ்ருத நாசகங்களாய் இருப்பன சில துஷ்க்ருதங்களாலே இப்பிரபத்தி ரூபமான ஸூஹ்ருதம்
நசித்துப் பலம் கிடையாது ஒழியில் செய்வது என் என்று சோகிக்க வேண்டா

9–இச்சரீர அனந்தரம் மோக்ஷம் பெற வேண்டும் என்று காலம் குறிக்கையாலே ஜன்மாந்தராதி ஹேதுக்களான
பிராரப்த கர்ம விசேஷங்களாலே நமக்கு ஜன்மாந்தரங்கள் வரில் செய்வது என் என்று சோகிக்க வேண்டா –

10–அநந்ய ப்ரயோஜனனாய் ப்ரபன்னனான இவனுக்குப் பிரதிபந்தகங்களான சர்வ பாபங்களும் கழிகையாலே-
கேவல ஆத்ம அனுபவாதிகளான அந்தரயங்களாலே பரம பலத்துக்கு விளம்பம் வருகிறதோ என்று சோகிக்க வேண்டா

இப்படி சர்வ பிரகார சோக ஹேதுக்களும் கழியும்படி எனக்கு அனுக்ரஹ விஷய பூதனான நீ இனி சோகிக்கையாவது-
முன்பு நிக்ரஹ விஷய பூதனாய் நின்ற தசையில் சோகியாதாப் போலே அநிபுண க்ருத்யமாய்
இவ்வுபாய விசேஷ வைலக்ஷண்யத்துக்கும் ரக்ஷண பரம் ஏறிட்டுக் கொள்கிற சித்த உபாய பூதனான என் பிரபாவத்துக்கும்
என் பக்கலிலே சர்வ பர ந்யாஸம் பண்ணிக்க க்ருதக்ருத்யனனாய் இருக்கிற உன் நிலைக்கும் தகுதி அன்று என்று திரு உள்ளம்

இப்படி ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தில் சாரதமான-மாஸூச -என்கிற சரம வாக்கியத்தின் தாத்பர்யத்தை
தங்கள் சரமதசையிலே ஆச்சார்யர்கள் ஸச் சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசிப்பார்கள் –

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தின் ஆழ்பொருள்களின் சுருக்கம்

இஸ் ஸ்லோகத்தில் பதங்களில் அடைவே
1-சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய
அதிகாரி விசேஷம் -ஆகிஞ்சன்ய புரஸ்காரம் -துஷ்கர பரிகராந்தர நைரபேஷ்யம்-அஸக்ய ப்ரவ்ருத்தி அநைசித்யம் –
துஷ்கர அபிநிவேச வையர்த்யம் -உபாய விசேஷத்தின் கணையுடைமை –
2–மாம்
முமுஷுவுக்கு சரண்ய விசேஷம் -சரண்யனுடைய ஸூலபத்வ ஸூசீலத்வாதி குண பூர்ணத்வம் -ஹித தம உபதேசித்வம்
3–ஏகம்-
ப்ராப்யனே ப்ராபகனானமை -நிரபேஷ சர்வ விஷய நிஷ்ப்ரத்யூக கர்த்ருத்வம் -வ்யாஜ மாத்ர ப்ரதீஷத்வம் –
உபாயாந்தர வ்யவதான நிரபேஷத்வம்-பரிகராந்தர நிரபேஷ ப்ரஸாத்யத்வம் -சர்வ பாலார்தி சரண்யத்வம் –
சரண்யாந்த்ர பரிக்ரஹ அஸஹத்வம் -சரண்ய வைசிஷ்டயம்
4–சரணம் –
உபாயாந்தர ஸ்தாந நிவேஸ்யத்வம் –பர ஸ்வீ கர்த்ருத்வம் –
5–வ்ரஜ -என்பதன் தாதுப்பகுதி
பரந்யாச ரூப சாத்ய உபாய விசேஷம் -அதின் பரிகரங்கள் -சர்வாதிகாரத்வம் -ஸக்ருத் கர்தவ்யத்வம் –
ஸூகரத்வம் -அவிளம்பித பல பிரதத்வம் -பிராரப்த நிவர்த்தன ஷமத்வம்
6–வ்ரஜ என்பதன் விகுதி
அதிகாரியினுடைய பராதீன கர்த்ருத்வம்-சாஸ்த்ர வஸ்யத்வம்
7–அஹம்
ரக்ஷகனுடைய பரம காருணிகத்தவம் -பரிக்ருஹீத உபாய தத் பலங்களை பற்ற கர்த்தவ்யாந்தரத்தில் ப்ராப்தியில்லாமை –
பகவதத்யர்த்த ப்ரியத்வம்
8–த்வா
சரண்யகதனுடைய க்ருதக்ருத்யத்வம் -பரிக்ருஹீத உபாய தத் பலங்களை பற்றக்
கர்த்தவ்யாந்தரத்தில் பிராப்தி இல்லாமை -பகவதத்யர்த்த ப்ரியத்வம்
9—சர்வ பாபேப்யோ
த்ரைகாலிக விரோதி பூயஸ்த்வம் -விரோதி வர்க்க வைச்சித்ரயம்
10–மோக்ஷயிஷ்யாமி
அவற்றினுடைய ஈஸ்வர சங்கல்ப மாத்ர நிவர்த்யத்வம் -ப்ரபந்ந இச்சா நியதமான
விரோதி நிவ்ருத்தி காலம் -விரோதி நிவ்ருத்தி ஸ்வரூபம் -ஆத்ம கைவல்ய வ்யாவ்ருத்த யதாவஸ்தித ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் –
பரிபூர்ண பகவத் அனுபவம் -சர்வவித கைங்கர்யம் -அபுநராவ்ருத்தி
11–மா ஸூச
முன்பு சோக ஹேது ப்ராசுர்யம்-பின்பு சோகிக்க பிராப்தி இல்லாமை -விமர்ச காலம் எல்லாம் நிஸ் சம்யத்வம்-சோக நிவ்ருத்தி
நிர்பயத்வம் -ஹர்ஷ விசேஷம் -சரீரபாத கால ப்ரதீஷத்வம்-நிர்பராத கைங்கர்ய ரசிகத்வம்-என்று இவை பிரதானமாய்
மற்றும் இவற்றுக்கு அபேக்ஷிதங்கள் எல்லாம் சப்த சக்தியாலும் அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலும் அனுசிஷ்டங்கள்

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தின் ஆழ்ந்த திரண்ட பொருள்
1–சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய
அல்பஞ்ஞனாய்-அல்பசக்தியாய் -பரிமித கால வர்த்தியாய்-விளம்ப ஷமனும் இன்றிக்கே உன்னாலே
அறியவும் அனுஷ்ட்டிக்கவும் அரிதாய் பல விளம்பமும் உண்டாய் இருக்கிற உபாயாந்தரங்களிலே அலையாதே
2–மாம் ஏகம்
சர்வ ஸூலபனாய் -சர்வலோக சரண்யனாய் -சரண்யத்வ உபயுக்த்வ சார்வாகார விசிஷ்டனான என்னை ஒருவனையுமே
3–சரணம் வ்ரஜ
அத்யவசித்திக் கொண்டு அங்க பஞ்சக சம்பன்னமான ஆத்ம ரஷா பர சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணு
4– த்வா
இப்படி அனுஷ்டித்த உபாயனாய் -க்ருதக்ருத்யனாய் -எனக்கு அடைக்கலமாய் அத்யந்த பிரியனான உன்னை
5– அஹம்
பரம காருணிகனாய்-ஸூ ப்ரசன்னனாய் -நிராங்குச ஸ்வா தந்திரனாய் -ஸ்வார்த்த ப்ரவ்ருத்தனான நானே என் சங்கல்ப மாத்திரமே துணையாகக் கொண்டு
6–சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி
பஹு பிரகாரமாய் -அநந்தமாய் -துரத்யயமான சர்வ விரோதி வர்க்கத்தோடும் பின் தொடர்ச்சி இல்லாதபடி துவக்கு அறுத்து –
என்னோடு ஓக்க என்னுடைய ஆத்மாத்மீயங்களை எல்லாம் அனுபவிக்கையாலே துல்ய போகனாக்கிப் பரிபூர்ண அனுபவ பரிவாஹ ரூபமான சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தோதித சர்வ வித கைங்கர்யத்தையும் தந்து உகப்பன்
7–மாஸூச
நீ ஒன்றுக்கும் சோகிக்க வேண்டா
என்று ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தின் திரண்ட பொருள்கள்

ஏகம் சர்வ ப்ரதம் தர்மம் ஸ்ரீயா ஜூஷ்டம் ஸமாஸ்ரிதை
அபேத சோகை ராசார்யை அயம் பந்தா ப்ரதர்ஸித

குறிப்புடன் மேவும் தர்மங்கள் இன்றி அங்கோவலனார்
வெறித் துளவக் கழல் மெய் அரண் என்று விரைந்து அடைந்து
பிரித்த வினைத்திரள் பின் தொடரா வகை அப்பெரியோர்
மறிப்புடை மன்னருள் வாசகத்தால் மருள் அற்றனமே –

வ்யாஸ ஆம்நாய பயோதி கௌஸ்துப நிபம் ஹ்ருத்யம் ஹரே உத்தமம்
ஸ்லோகம் கேசந லோக வேத பதவீ விஸ்வாசித அர்த்தம் விது
யேஷாம் யுக்திஷூ முக்தி ஸுவ்த விசிகா சோபாந பங்க்திஷூ அமீ
வைசம்பாயன ஸுநக ப்ரப்ருதய ஷ்ரேஷ்டா சிர கம்பிந

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோஹாதிகாரம் சம்பூர்ணம்

பாத வாக்ய யோஜனா பாகம் சம்பூர்ணம் –

——————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ சில்லரை ரஹஸ்யம் –

January 20, 2019

குரு பரம்பரை பூர்வகமாகவே கொள்ள வேண்டுமே
பொய்கை முனி –மனன சீலர் / பூதத்தார் -பூ சத்தா கர்ப்ப ஸ்ரீ மான் – கருவரங்கத்துள்ளே கை தொழுதார் -/
பேயாழ்வார் -மாறுபட்ட ஸ்வா பாவம்-எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளி –
நாட்டாரோடு இயல் ஒளிந்து நாரணனை நண்ணி / நம் பாணர் -முனி வாஹனர் /
இந்நின்ற நீர்மை -உள்ளம் நடுங்கி அனுவாதம் -பீதி அனுவாதம் ஹேது -என்று இவர்கள் -ப்ரீதி அனுவாத ஹேது / மகிழ்ந்து பாடி /
என் உயிர் தந்து அளித்தவரை-நல்கு த் தான் அளித்து – சரணம் புக்கு யான் அவர் குருக்கள் நிரையினை -குரு பரம்பரையை -அடைவே -ஆ பகவந்த-வணங்கி —
பின் அருளால் பெரும் பூதூர் வந்த வள்ளல் / அவதாரங்களை பின் -குரு பரம்பரை வணங்கிய பின் -என்றுமாம் -/
பெரிய -விசேஷணம் -பிராட்டியாருக்கும் / திருவடிக்கும் / பெரிய உடையார் / பெரியாழ்வார் / பெரிய நம்பி / பெரிய ஆச்சான் பிள்ளை /
ஆளவந்தார் -அடியோம் –சம்சாரம் போக்கி நிரந்தர உஜ்ஜீவிக்க -/ மணக்கால் நம்பி -மணல் கால் என்றுமாம்
/நல் நெறியை அவர்க்கு உரைத்த உய்யக் கொண்டார் /
ராம மிஸ்ரரும் புண்டரீகாக்ஷரும் /பழையது சாப்பிட்டு உய்யக் கொண்டார் -நாத முனிகள் திரு குமாரி புக்கத்தில் /
பிணம் கிடக்க மணம் சூடுவார் உண்டோ -நாம் உய்ய அன்றோ பிரபத்தியை ஸ்வீகரித்து கொண்டார் /
நல் நெறி -நாதமுனி நியமனம் படி ஆளவந்தாருக்கு சேர மணக்கால் நம்பிக்கு உரைத்த என்றுமாம்
நாத முனி -மனன சீலர்-லோகத்தாருக்கு நாதர் அன்றோ /மாறன் -அஞ்ஞானம் விடுவித்து/ சேனை நாதன் –
ஸ்ரீ லஷ்மி நாதன் / வியாசாதிகள் உபகார பரம்பரை -இவர்கள் உத்தாரகர்கள்
ஸ்ரீ பராங்குச தாசர் மூலமாகவும் யோக மஹிமையாலும் சாஷாத்தாக நம்மாழ்வார் அருள் பெற்றார் ஸ்ரீ மத் நாத முனி
இன்னமுத திரு மகள் -அமுதத்வம் அசாதாரணம் -பகவானுக்கு -அவனுக்கும் இனியவளே –
இவர்களை முன்னிட்டு எம்பெருமான் திருவடியை அடைகின்றேன் -ப்ராப்ய பிராபக கோடி இரண்டிலும்

குரு கு சப்தம் அந்தகார ரு சப்தம் தன் நிவர்த்தகம் / ஆச்சார்யர் மூன்று –
1-ஆஸி நோதி சாஸ்த்ரார்த்தம் -தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தங்களை அறிந்து அறிவித்து –
2–சிஷ்யனுக்கு ஆச்சாரங்களில் நிலை பெருவித்து —
3-ஸ்வயம் தானும் ஆசரித்து-அவன் பொருட்டு இவரே சரணாகதி என்றவாறு – -/
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை இரண்டும் கொண்டு சிஷ்யருக்கு வளங்கி /
நம அதீமஹே–நமஸ் சப்தார்த்தம் –ஓதாமல் ஒருக்காலும் இருக்க வேண்டாம் -சந்தை சொல்லி கிரஹித்து –
கிரமமாக ஜபம் பண்ணி -அத்யந்த ஆதாரத்துடன் /
காலத்தாலும் கௌரவ புத்தியாலும் /மானஸ வாசிக காயிக நமஸ் முக்கரணங்களால்
தத்ர -ஸ்வ ஆச்சார்யர் தொடக்கமாக குரு பரம்பரை /வரித்து கொண்டு விரிணீ மஹே//
ஆத்யம் தம்பதி -ஜெகதாம் பதி-சேஷி –காரணத்வம்-ஆதி /
ஆச்சார்ய சம்பந்தமே சர்வருக்கும் உஜ்ஜீவன ஹேது என்று அறுதி இட்டார்கள் –
பாபிஷ்ட சத்ர பந்துவுக்கும் கூட -இவன் செய்வது எல்லாமே பாபமே -அவனுக்கும் கூட மோக்ஷம் பலம் கிட்டிற்றே ஆச்சார்ய சம்பந்தத்தால்
புண்டரீகன் செய்த புண்ணியத்தால் இல்லை -இவனுக்கும் ஆச்சார்ய சம்பந்தத்தால் -மோக்ஷம் பலம் -கிட்டிற்றே –
அன்வய வ்யதிரேகத்தால் காட்டி அருளுகிறார்

ஆதியிலே வேதம் சதுர்முகனுக்கு அருளி / மீளவும் அவன் தொலைக்க மீட்டு கொடுத்தான் /
நாரதாதி மகரிஷிகள் வியாசர் -அனுபிரவேசம் பண்ணி வேதங்களை பிரவர்த்திப்பித்து
அவதாரம் -ஞான பிரதானம் ஹம்சம் -அன்னமாய் வெளிப்படுத்தி / மத்ஸ்ய -மனுவுக்கு தர்ம சாஸ்திரம் / ஹயக்ரீவ / நர நாராயண /கீதாச்சார்யன்
பீஷ்மாதிகள் இட்டு மூதலித்து / பாஞ்சராத்ர ஆகமம் பிரவர்த்திப்பித்து / ஆழ்வார்களாக அபிநவ தசாராவதாரம்
திராவிட பாஷையால் அருளிச் செய்து /பிரகட பிரசன்ன பாஷண்டிகளை நிரசிக்க ஆச்சார்ய முகேன-அவதரித்ததும் -/இப்படி தச வித உபகாரங்கள்

ஆரண நூல் வழி செவ்வை அழித்திடும் ஐதுகர் -விசுவாச ரஹிதர்கள் -ஆரிய சிதைவு -ஹேது கேட்டே வாழ்க்கை –
ஓர் வாரணமாய் -அத்விதீய -அவர் வாதக் கதவிகளை-அழித்து ஒழித்து
ஏரணி கீர்த்தி ராமானுஜர் -இன்னுரை சேரும் சீர் அணி சிந்தையினோம் நம் தீவினைகள் போக்கும்

ஆளவந்தார் அடியோம் இனி அல்வழக்கு படியோம் –

———————————-

அம்ருத ரஞ்சனி -17-ரகஸ்ய கிரந்தங்கள் -சம்பிரதாய பரிசுத்தி- சோதனம் -கலக்கம் போக்குவது -போல்வன–
சாஸ்திரம் மூலமான சம்ப்ரதாயம் -தத்வ ஞானம் அனுஷ்டானம் / தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் விளக்கி /

தம்பரம் என்று இரங்கி தளரா மனம் தந்து அருளால்
உம்பர் தொழும் திருமால் உகந்து ஏற்கும் உபாயம் ஒன்றால்
நம் பிறவித் துயர் மாற்றிய ஞானப் பெரும் தகவோர்
சம்பிரதாயம் ஒன்றிச் சதிர்க்கும் நிலை சார்ந்தனமே –1–

உபாயம் ஒன்றால் -பிரபத்தி மார்க்கத்தால் –
ஞானப் பெரும் தகவோர் -அருளால் –பெரும் -ஞானத்துக்கும் அருளுக்கும் -அபரிச்சின்னமான ஞானம் தயை நிரூபணம் கொண்ட நம் ஆச்சார்யர்கள் –
தகவு -ஸ்வரூப நிரூபணம் / அருளால் -கார்யம் கொண்ட தயை
தம்பரம் என்று இரங்கி -நம்மை தம்முடைய பரம் என்று இரங்கி-பொறுப்பில் கொண்டு -அருளால் இரங்கி
எல்லா பிர்விருத்திகளும் அருளால் -பிடிக்கி பிடிக்கு ராஜ குமாரர் நெய் சேர்ப்பது போலே
தளரா மனம் தந்து -தத்வ ஹத புருஷார்த்தங்களில் -மஹா விச்வாஸம் -உபாயாந்தர பிரயோஜனாந்தர ஸ்பர்சம் இல்லாமல்
உம்பர் தொழும் திருமால் -நித்ய ஸூ ரிகள் -உபாய அபேக்ஷை இல்லாமல் –மிதுனம் -ஸ்ரீ யபதி
உகந்து ஏற்கும் உபாயம் ஒன்றால்–ஏற்கும் உபாயம் பக்தி /பிரபத்தி -இவற்றுள் உகந்து ஏற்பது பிரபத்தி என்றவாறு –
நம் பிறவித் துயர் மாற்றிய –ஜென்மாதி ஷாட்ப்பாவ விகாரங்கள் –அழித்து-
சம்பிரதாயம் ஒன்றிச் சதிர்க்கும் நிலை சார்ந்தனமே-ஆச்சார்ய சிஷ்ய க்ரமத்தில் வரும் சாஸ்த்ரார்த்த ஞானம்
-நிரூபிதம்-ஒன்றி -முழுமையாக அவகாஹித்து -சதிர் -புருஷார்த்தம் -சர்வ வித கைங்கர்யம் -மா சதிர் இது பெற்று -அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே –

கடல் அமுதத்தைக் கடைந்து சேர்த்த
திருமால் அடி காட்டிய நம்
தேசிகர் தம் நிலை பற்றிச் சேர்ந்தோமே –2-

நமக்கு திருமால் திருவடியே உபாயமாகக் காட்டி அருளின நம் ஆச்சார்யர்கள் அனுஷ்டானத்தை சிறந்ததாகப் பற்றி ஈடுபட்டோமே –

கடல் அமுதத்தைக் கடைந்து சேர்த்த திருமால் -ஏக தேச அந்வயம் – நம் -தேசிகர் தம் நிலை பூர்ண அந்வயம்
கடலைக் கடைந்து அமுதம் சேர்த்த திருமால் –
திருமால் அடி தானே நம் தேசிகர் -பூர்வாச்சார்யர்கள் -ப்ராப்யம் ப்ராபகம் இவரே –
சாஸ்திரம் கடலை கடைந்து தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அமிருதம் சேர்த்த தேசிகர் –
பாராசாராய வக்ஷஸ் ஸூ தாம் –சடஜித் -உபநிஷத் -சிந்தும் -இத்யாதி –
திருமால் அடி காட்டிய நம் -தேசிகர் தம் நிலை பற்றிச் சேர்ந்தோமே -நிலை -நிஷ்டை -ஞான நிஷ்டை –
சதாச்சார்யர் திருவடிகளில் கேட்டு சிந்தித்து தரித்து -நிர்பயராக நீர்பரராக-
தத்வம் /உபாயம் /புருஷார்த்தம் முக்கிய மந்த்ரம் காட்டிய மூன்றின் நிலை

————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் – -10-10-11–

January 18, 2019

நிகமத்தில்
அகில ஹேய பிரத்யநீகனாய்-கல்யாண குண ஏக நாதனாய்
ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபனாய் -இவற்றையே வடிவு உடையவனாய்-உயர்வற உயர்நலம் உடையவனாய்
சவுந்தர்யாதி விசிஷ்டமான -வனப்பு முதலாயின வற்றுடன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை உடையவனாய்
அபரிமித -அளவிறந்த திவ்ய ஆபரணங்களை உடையவனாய்
ஸ்ரீ லஷ்மீ பூமா நீளா -திருமகள் மணமகள் ஆய்மகள் மூவருக்கும் நாயகனாய்
அஸ்தானே பயசங்கை செய்யும் அநந்த வைனதேயாதிகள் -நித்ய ஸூரிகள் -திரு வநந்த ஆழ்வான் –
பெரிய திருவடி-அனவரத பரிசர்யமான – எப்பொழுதும் அடிமை செய்யும் –
சரண நளினனாய் -திருவடித் தாமரைகளை உடையவனாய்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவனாய்-ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலயனாய்
சர்வேஸ்வரனாய்
ஸ்வ விபூதி பூதரான -தன்னாலே ஏவப்படும் பரமன் முதலாயினவர்கட்கும் அந்தராத்மாவாய்
தன்னைக் காண வேண்டும் என்று விடாய் கொண்டு அடைகின்ற ஆஸ்ரயிக்கும் -அடியவர்கள் விடாய்
தீரக் கலக்கும் தன்மையான எம்பெருமானைக் காண வேண்டும் என்று கூப்பிட்டு
அவனைப் பெற்று நீர்த்துக்கராய் -துக்கம் அற்றவராய்-நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகரான –
எல்லா தடைகளும் நீங்கினவராய்
ஆழ்வாரின் பக்தியின் தூண்டுதலால் பிறந்த-பக்தி பலாத்கார பூர்வகமாக – ஆயிரம் திருவாய் மொழியும்
அவற்றில் வைத்துக் கொண்டு
கீழ்ச் சொன்னவை போல் அன்றிக்கே பெற்று அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத படி
பரம பக்தியால் பிறந்த அந்தாதியான இத் திருவாய்மொழி வல்லார்
சம்சாரத்தில் பிறந்து வைத்தே அயர்வறும் அமரர்களோடு ஒப்பர் என்கிறார்-

அவா அறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை அலற்றி
அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
அவா இல் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரமும் முடிந்த
அவா இல் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே–10-10-11–

அவா அறச் சூழ் அரியை –
சர்வ அபேக்ஷித பிரதனனான -விரும்பியவற்றை எல்லாம் அருளும் சர்வேஸ்வரனை –
தம்முடைய அபிநிவேசம் -காதல் கெட வந்து கலந்த படியாலே-வேறே ஒரு விசேஷணம் -அடைவு
கொடாதே அது தன்னையே சொல்கிறார் –
அவா அறச் சூழுகையாவது
தன்னைக் காண வேண்டும் என்னும் விடாய் உள்ள-ஆஸ்ரிதருடைய –
அடியவர்களின் விடாயை தீர ஸம்ஸ்லேஷிக்கை -கலக்கை –

அயனை அரனை அலற்றி-
ஸ்வ விபூதி பூதரான –தன்னுடைய ஏவல் ஆள்களான பிரமன் சிவனுக்கும் அந்தராத்மாவானவனை
அயனை அரனை -என்கிற சாமாநாதி கரண்யத்தால்
பிரமன் சிவன் போல்வார் ஈஸ்வரர் ஆவார்களோ என்னும் மக்கள் கொள்ளும் ஐயத்தை -சங்கையை -அறுக்கிறார்
அவர்களுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி எல்லாம் சர்வேஸ்வரன் அதீனமாய்
இருப்பதாலே அவர்களுக்கு பாரதந்த்ர்யமே ஸ்வரூபம் –
நிர்வாஹகத்வம் -தலைவர்களாய் இருக்கும் தன்மை கர்ம அதீனமாய் -அவர்கள் செயல்கள் காரணமாக வந்த இத்தனை –
இச் சாமாநாதி கரண்யத்தை அறியும் தன்மை இன்றியே எளியராய் இருப்பார்-நிர்வஹிப்பதும் –
அறியத் தகும் முறையிலே கூறப்படும் வகைகளும் உண்டு
அவை
அயனை அரனை அவா அற்று–அரியை அலற்றி வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் -ஒரு வகை –
அயனை அரனை அவா அறச் சூழ் அரியை அலற்றி வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் – மற்று ஒரு வகை

அலற்றி அவா அற்று வீடு பெற்று –
கூப்பிட்டு அவனைப் பெற்று நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகர் -எல்லா தடைகளும் நீங்கியவர்
ஆகையாலே துக்கம் இல்லாத ஆழ்வார் அருளிச் செய்த

அவா இல் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரம் –
பக்தியின் தூண்டுதலாலே பலாத்காரத்தாலே -பிறந்த ஆயிரம்
இவருடைய அவா -மைத்ரேய பகவான் ஸ்தானத்திலே நிற்கிறது ஆயிற்று –
ஸ்ரீ பராசர பகவான் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் அருளியது மைத்ரேய பகவான் தூண்டுதல் போலே –
அன்றிக்கே-அவா உபாத்தியாராக நடத்த -நடந்த ஆயிரம் -என்னுதல்
ஆழ்வாருக்கு பிறகு நூறாயிரம் கவிகள் போரும் உண்டானார்கள்
அவர்கள் கவிகளோடு கடல் ஓசையோடு வாசி அற்று
அவற்றை விட்டு இவற்றைப் பற்றி துவளுகைக்கு அடி
இவருடைய பக்தி அபிநிவேசம் -காதல் பெருக்கு வழிந்து புறப்பட்ட சொல் ஆகை அன்றோ –

நாவலம் தீவில் கவிகள் எல்லாம் சில நாள் கழியப்
பூவலம் தீவது போலவ வல்லார் குருகூர்ப் புலவன்
கேவலம் தீம் கரும்பாம் கவி போல் எங்கும்
கூவலம் தீம் புனலும் கொள்ளுமே வெள்ளம் கோள் இழைத்தே-சடகோபர் அந்தாதி -58-

உரிக்கின்ற கோடலின் உந்து கந்தம் என ஒன்றும் இன்றி
விரிக்கும் தொறும் வெறும் பாழாய் விடும் பிறர் புன் கவி மெய்
தெரிக்கின்ற கோச் சடகோபன் தன் தெய்வக் கவி புவியில்
சுரிக்கின்ற நுண்மணல் ஊற்று ஒக்கும் தொண்டர் சுரத்தலினே -சடகோபர் அந்தாதி -68

முடிந்த அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து
தரிக்க ஒண்ணாத படியான பரம பக்தியால் பிறந்த தாயிற்று இத் திருவாய்மொழி
இந்த அவாவிற்கு உதவிற்றிலன் ஆகில் ஈஸ்வரனுக்கு சைதன்யம் இன்றிக்கே ஒழியும் –
சூழ் விசும்பு அணி முகில் -என்ற திருவாய் மொழிக்கு முன்பு பர பக்தியாலே சென்றது –
சூழ் விசும்பு அணி முகில் -என்ற திருவாய் மொழி -பர ஞானத்தால் சென்றது
இத் திருவாய்மொழி -பரம பக்தியாலே –
பகவானுடைய பிரசாதம் -திருவருள் பாதியும் தாங்கள் பாதியுமாக சொல்லுமவர்களுக்கு
சரீரத்தின் அவசானத்திலே -முடிவிலே இப் பரபத்தி முதலானவைகள் உண்டாகும்
இவர் அடியிலே மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெறுகையாலே
எழுந்து அருளி இருக்கும் போதே உண்டாயின –
கர்மத்தாலும் ஞானத்தாலும் உண்டாகின்ற -அனுக்ருஹீதையான -பக்தியினுடைய இடத்திலே
சர்வேஸ்வரனுடைய திருவருள் நிற்க அது அடியாக பிறந்த
பரபக்தி பர ஞான பரம பக்திகள் அன்றோ இவரது –

அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே –
இதனை அறிந்தவர்கள்-சம்சாரத்திலே -இவ் உலகத்தில் பிறந்து வைத்தே நித்ய ஸூரிகளோடு ஒப்பர் –
பிறந்தே உயர்ந்தார் –
சர்வேஸ்வரனுடைய அவதாரம் போன்றதாம் இவர்களுடைய பிறப்பும் –

முனி மாறன் முன்புரை செய் முற்றின்பம் நீங்கித்
தனியாகி நின்று தளர்ந்து –நனியாம்
பரம பக்தியால் நைந்து பங்கயத்தாள் கோனை
ஒருமை உற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து–திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி –100-

மன்றே புகழும் திருவழுந்தூர் வள்ளல் மாறனை முன்
சென்றே மதுரகவி பெருமாள் தென் தமிழ் தொடையில்
ஒன்றே பதிகம் உரைத்தவன் பொன்னடி உற்று நின்றான்
என்ற பதிகம் பதிகமதாக இசைத்தனனே -சடகோபர் அந்தாதி

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-