Archive for the ‘ஸ்ரீ பாஷ்யம்’ Category

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-3-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

April 9, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம்

————————–

எம்பெருமானார் தரிசனம் என்று –வளர்த்த அந்த செயலுக்காக -நம் பெருமாள் நாட்டி வைத்தார் —
தை புஷ்யம் -அர்ச்சா திருமேனி -தானுகந்த திருமேனி -கந்தாடை ஆண்டான் பிரதிஷ்டை-ஏறி அருள செய்த திரு நக்ஷத்ரம்
-பரத்தாழ்வான் திரு நக்ஷத்ரம் -இருவர் கைங்கர்யமும் செய்த ஸ்வாமி அன்றோ -மூன்று நாள் உத்சவம் குரு புஷ்யம் ஸ்ரீ பெரும் பூதூரில் –
தானானே திருமேனியும் கந்தாடை ஆண்டான் பிரதிஷ்டை செய்து அருளினார் –
தொட்டாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் காலம் -1530-
சாத்விக அஹங்காரம் -11-
தாமச அஹங்காரம் -10-தன்மாத்திரை பூதங்கள்
ராஜஸ அஹங்காரம் இரண்டுக்கும் சஹகாரி
கர்ம இந்திரியங்கள் –வாக் /பாணி -இத்யாதி -வர்ணம் உச்சாரணம் வாக்கு -கரண இந்திரியம்
நாக்குக்கு ரசனை ஞான இந்திரியம் /நுனியில் வாக்கு இந்திரியம் –
ஹ்ருது -தொண்டை -நாக்கு நுனி -அடி நாக்கு -சகாயம் இல்லாமல் பேசுவது -சுவையில் புத்தி போகாமல் ரசனை தெரியாமல்
-அது செய்யாமல் நுனி நாக்கால் பேசி மனசில் பட்டத்தை பேசாமல் –
அதிருஷ்ட ரூபம் புண்ணியம் -கொண்டே பேசும் ஜென்மம் -அரிது அரிது மானிடர் ஆவது அரிது
பாணி -சில்ப கர்ணம்–வேலை செய்ய -அங்குலியர்க வர்த்தி விரல் நுனியில் மநுஷ்யர்களுக்கு
யானைக்கு மூக்கில் நுனியில் –துதிக்கை -/
சஞ்சாரம் பண்ணும் கர்ணம் பாதம் -காலில் -/பாம்புக்கு நெஞ்சில் இருக்கும் /பறவைகளுக்கு சிறகு -அருகால சிறு வண்டே –
மலாதி தியாக காரண இந்திரியம் பாயு -அந்த அந்த அவயவத்தில் இருக்கும் / உபஸ்தக ஆனந்தம் சிற்றின்பம் -/
இந்திரியங்கள் அணு ஸ்வரூபம் -ஸூ ஷ்மம்–ஜீவன் பர காய பிரவேசம் -ஸூ ஷ்ம இந்திரியம் எடுத்துக் கொண்டே போவார்
லோகாந்த்ர -சத்ய லோகம் இஷுவாகு போனார் இதே இந்திரியங்கள் கொண்டே போவார் –
ஸ்ருஷ்ட்டி -அவன் அவனுக்கு உண்டான இந்திரியங்கள் உடனே -பிராகிருத பிரளயம் -அனைத்தும் அழியும் வரை -கூடவே வரும் –
சரீரம் -கர்மங்கள் வாசனை மனப் பதிவுகள் ருசி கூடவே இந்திரிய ஸூ ஷ்மங்களும் கூடவே போகும் –
மஹா பிரளயம் -கரண களேபரங்கள் இல்லாமல் ஜடம் -போலே அசித் அவிசேஷமாக –
முக்தி தசை -இந்திரியங்கள் -பிராகிருதம் -போக முடியாதே -அப்ராக்ருதம் -தானே அங்கு -இங்கே விட்டால் அழியுமா -போகாது பிராகிருத பிரளயம் வரை இருக்கும் –
இவை இந்திரியங்கள் குறைவானவர்களுக்கு போகும் –
இந்திரியங்கள் அழியாது சரீரம் அழிந்தாலும் –ஸ்த்ரீ இந்திரியம் தனி புருஷ இந்திரியம் வேறே இல்லை -கர்மத்துக்கத் தக்க படி வேலை –
ராஜஸ -சஹகாரி -கொண்டு -தாமச -அஹங்காரம் -தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதங்கள் -பூதாதி -தாமச அஹங்காரம் பெயர்
தன்மாத்ராம் -பூத ஸூ ஷ்மம் -என்றும் சொல்வர் -அவ்யகித ஸூ ஷ்ம தசை -முன் தசை -பூத உபாதானம் –
ஆகாசம் -சப்த / வாயு -ஸ்பர்சம் / அக்னி ரூப/ ஆப – ரசம் / பிருத்வி -கந்தம் /
விசிஷ்ட சப்தாதி விஷய அதிகாரணம் பூதம் –
மத்யம அவஸ்தா -த்ரவ்யம் -சப்தம் –தாமச அஹங்காரம் மாறி ஆகாசம் ஆவதற்கு முன்பு
பால் -தயிர் -நடுப்பட்ட நிலை -என்றவாறு –
அஸ்பர்சத்திவேதி தொட்டு பார்க்க முடியாத விசிஷ்ட சப்த ஆகாரத்வம் -ஆகாசம் லக்ஷணம் -காது போஷிக்கும் -சப்த மாத்திரம்
வாயுவுக்கு இரண்டு உண்டே –பிருத்விக்கு ஐந்தும் பூநிலாய ஐந்துமாய் –நின்ற ஆதி தேவனே –
சப்தம் –ஆகாசம் –ஸ்பர்சம் –கூடவே பிறப்பிக்கும் –வாயும் ரூப தன்மாத்திரை -அக்னியும் ரஸ தன்மாத்திரை –
-தண்ணீரும் ரஸ தன்மாத்ரையும் பிறக்கும் -பிருத்வியும் கந்தமும் –
அவகாச ஹேது ஆகாசம் -/ நீல ஆகாசம் -பஞ்சீ கரணத்தால் -சிலர் ஆகாசம் அஜன்யத்வம் நித்யம் என்பர் -முதலில் உண்டாகி இறுதியில் அழியும் -திட விசும்பு
த்ரவ்யம் -கால திக்கு -பிரித்து -ஸூ ரியன் கதி படி திக்கு -தனியாக கொள்ள வேண்டாம் -திக் பிரமம் தினமோகம் துக்க வர்ஷிணி-திக்கு தெரியாத காடு
திக்கு ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் படுகிறது -காதுகளில் இருந்து -திக்குகளில் உள்ள லோகங்கள் என்றபடி வடக்கே குபேர பட்டணம்
-இந்திர லோகம் கிழக்கே யமலோகம் தெற்கே -வருண லோகம் மேற்கே -என்றபடி
ஆகாசத்தில் இருந்து ஸ்பர்சம் -என்பர் -சப்த தன்மாத்திரை -யில் இருந்தே
தஸ்மாத் வாயு -விசிஷ்ட–ரூபம் இல்லை தொடு உணர்ச்சி உண்டே வாயுவுக்கு -ரூப சூன்யத்வம் –உஷ்ணமும் குளிர்ச்சியும் இல்லாத தன்மை
இவை நாம் உணர்வது -காற்றுடைய தன்மை இல்லை -புஷப மணம் நீரிலின் குளிர்ச்சி பாலைவன வெப்பம் -சம்யோகம் -காரணம் –
தொடு உணர்ச்சியை போஷிக்கும் -சப்தமும் ஸ்பரிசமும் -குணம் காற்றுக்கு -சரீர தாரணம் பஞ்ச பிராணன் -காற்றின் பேதங்கள்
பிராண ஹ்ருதயம் – அபாண–பிருஷ்ட/ வியான சர்வ /கண்டே உதான/ நாபி சமான/ நியமம் -ஜங்கமம்
ஸ்தாவரங்கள் -சொல்பம்-இந்த ஐந்தும்
தோல் தொடு உணர்வால் அறிகிறோம் -அனுமானம் வாதம் இல்லை
அடுத்து ரூப தன்மாத்ராம் -தஸ்மாத் தேஜா -உஷ்ண ஸ்பர்சத்வ -பாஸ்வரத்வ ரூபம் -பளபளப்பு -தளிகை ஹேது -அக்னி சூர்யன் -தேஜஸ் அக்னி சூர்யன் –
வைச்வானர அக்னி வயிற்றுக்குள் /அஹம் -ஜாடராகினி கீதை /பொருள் காண சாஷூஸ் கரணத்துக்கு உதவும் -கோட்டான் தவிர –
நன்கு வகை நெருப்பு —தீபம் -பூமியில் எண்ணெய் விறகு -அகல் மண்ஐந்தாம் சூர்யன் மின்னல் -எரி பொருள் -திவ்யம்
ஜல பார்த்திபா -ஐந்தாம் ஜாடராம் -உதரம்–மூன்றாவது
தங்க சுரங்கம் -நாலாவது -ஐந்தாம் இல்லாமல் -சுரங்கத்தில் -ஆகிய நான்கு வகை
ஸ்வர்ணம் தேஜஸ் -தொட்டால் உஷ்ணமாக இல்லையே -த்ர்வ்யாந்தரம் பிருத்வி பாகம் கூட இருப்பதால் –
சாமான்யமாக -பிரபா -பிரபாவான் -/ தேஜோ விசேஷம் ஓளி -தடை மீறி -திரோதானம் –ஸத்பாவம் அஸத்பாவம் சங்கோச விகாச தேஜோ விசேஷ பிரபா
அதுவோ -பிரபாவான் கூடவே இருக்கும் -உருவாகுவதும் அத்தாலே–த்ரவ்யமாக இருக்கும் ஒளியே -குணமா த்ரவ்யமா –
-ஓளி யானது ஓளி விடும் ரூபம் முதலிய குணங்களுக்கு இருப்பிடமாக இருப்பதால் —அதனாலே த்ரவ்யம் -குணம் என்னும் சொல்லலாம் விளக்கு ஓளி குணம்
அவயவம் கூட இருக்கும் -குண மாத்திரம் இல்லை —த்ரவ்யமாக மட்டும் இருந்தால் நிறைய வைக்க இடிக்கும் – -த்ரவ்யம் இடிக்கும் குணம் இப்படி இல்லையே –
ஞானம் -குணம் தானே ஒன்றுக்கு ஓன்று தள்ளாது -ஓளி ஜீவாத்மா -குணமாக இருப்பதால் தள்ளாது –
பிரபை விசிஷ்டம் தேஜஸ் பிரபாவான் —
தேஜஸ் சப்த ஸ்பர்ச குணம் மூன்றும் உண்டே
அடுத்து ரஸ தன்மாத்ராம் -ஜலம் முன்னால் -சீதா ஸ்பர்ஸவத்வம் நிர்க்கந்த்வத்வம் வெளிப்படையான ரசத்துடன் கூடி இருக்கும்
சிறுவாணி நீர் காவேரி நீர் வாசி உண்டே -ஆரோபம் -சுக்ல மதுர -ஆச்ரய சம்சர்க்க பேதம் -சேர்த்தியானால்
சமுத்திரம் அற்று குளத்து நீர் -நனைத்தல் -பிண்டீகரணத்துக்கு உபயோகம்
கந்த தன்மாத்ராம் -தஸ்மாத் பிருத்வி -விசிஷ்ட கந்த ரசம் உடன் -உஷ்ணம் குளிர்ச்சி இல்லாமல் இருக்கும் —
விசித்திர கந்த ரஸ -மற்ற பூதங்கள் சேர்த்தியால் -மனஸ் மூக்கு போஷிக்கும் மண் வாசனை
ஐந்து குணங்கள் -தாரண ஹேது –
இனி தமஸ் -இருட்டு என்பதும் த்ரவ்யம் -தனி த்ரவ்யம் -வெளிச்சம் இன்மை என்று மட்டும் இல்லை -நீலம் -கறுப்பு வர்ணம் -பிருத்விக்குள் சேர்க்கப் பட்ட த்ரவ்யம் –
தத்வ சாரம் நடாதூர் அம்மாள் -இருள் செறிந்து -போகும் வரும் -பாதிக்கப் படாமல் –
பஞ்சீ கரணம் -அடுத்து -கலப்படம் –பூதம் -இரண்டாக பிரித்து -ஒரு பாதி அதில் -மீது பாதி நான்காக – 1 /8 -மற்ற பூதங்கள் உடன் கலந்து –
பாதி விடப்பட்டதை அந்த சப்தத்தால் -சொல்லி -அர்த்தாந்தரம் ஸூ பாகம் -பர பாகம் அல்பம் –
தெரிவித் கரணம் -பஞ்சீ காரணத்துக்கு தேஜோ பந்தனம் தேஜஸ் அப்பு அன்னம் -பிருத்வி -மஹான் சேர்த்து சப்த்தீ கரணம் என்றும் சொல்வார் –
சரீரம் -லக்ஷணம் -சேதனனை குறித்து -தாங்கப் பட்டு ஏவப்பட்டு -சேஷத்வம் உடைமை அப்ருதக் சித்தம்– நான்கும்-
ஆதேயம் விதேயம் சேஷத்வ நியமையதி அப்ருதக் சித்தம் –
உடன் மிசை
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ் வார்த்தே தாரயித்தும் நியந்தும் ச சக்யம் –
ஈஸ்வர ஞானம் -வ்யதிரிக்த அனைத்தும் சரீரம் என்றுமாம் -அவனையும் அவர் ஞானத்தையும் தவிர –
சேஷ்டை செய்யும் -சரீரம் என்பர் -அகல்யை கல் -சேஷ்டை இல்லையே
இந்திரிய ஆஸ்ரயம் சரீரம் என்பர் ஆனால் பரீக்ஷித் கரிக்கட்டை
போக ஆயதனம் சரீரம் என்பர் ஆனால் -சரி இல்லை
நாம் சொன்ன லக்ஷணம் பொருந்தும்
சரீரம் த்விதம் நித்யம் அநித்தியம்
நித்யம் -த்ரிகுண த்ரவ்யம் -பிரகிருதி -கால ஜீவ சுபாஸ்ரயமான ஈஸ்வர சரீரம் -அவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் நித்யம்
நித்ய சூரிகள் எடுத்துக் கொண்ட வடிவம் நித்யம்
அநித்தியம் -அகர்ம க்ருதம் -கர்ம க்ருதம் த்விதம் -மஹான் அநித்தியம் -பிரகிருதி நித்யம் –
மஹான் அஹங்காரம் ஆனது அகர்ம க்ருதம் -அநித்யமாக இருந்தாலும்
ஈஸ்வரஸ்ய -இச்சா க்ருஹீதாம் –நித்யர்களும் -அகர்ம க்ருதம் –
கர்ம க்ருதம் த்விதம் – ஸ்வ சங்கல்ப ஸஹ க்ருதம் / கேவல கர்ம சரீரம் -சங்கல்பத்தால் இல்லாமல் கர்மத்தால் நாம் -சவ்வ்பரி -50-சங்கல்பத்தால் கொண்ட வடிவு
மாந்தாதா பெண்களை கல்யாணம் -எல்லாம் கர்ம க்ருதம் -அநித்தியம் –
ஸ்தாவர ஜங்கம த்விதம்
தேவ திரியக் மனுஷ்ய நராகி பேதாத்
விதை -வியர்வை முட்டை வெடித்து -பணி குடம் உடைந்து
அயோநிஜ –யோனி சம்பந்தம் இல்லாத -சீதை ஆண்டாள் முதல் ஆழ்வார்
அண்டம் -பஞ்சீ கரணம் -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி -பனை ஓலை குண்டலம் -அவஸ்தாந்தரம் போலே பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம்
-இந்திரியங்கள் பூதங்கள் -வெவ்வேறே நிலைகள்
சேனை -காலால் படை குதிரைப்படை யானைப்படை போலே
வானம் மரங்கள் போலே -பூர்வ அபர சம்பந்தம் -அவஸ்தா பேதங்கள் -கார்ய காரண பேத வியவஹாரம் -மண் குடம் போலே
விஜாதீய அவஸ்தை -தத்வாந்தரம் பிருத்வி வரை -பிரகிருதி தொடங்கி -24–தத்வங்கள் இப்படி-
பரமாணு காரண வாதம் நிரசிக்கப் படுகிறது -ப்ரஹ்மமே ஏவ காரணம் -பிரக்ருதியை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் மஹான் –
/ஆகாசத்தை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மமே -/ பாலன் யுவா -திருமேனி மாறலாம் -போல
காரண ப்ரஹ்மம் கார்ய ப்ரஹ்மம் -மண்ணே காரியமும் காரணமும் போலே —-50-கோடி யோஜனை அண்டம் –

———————————————-

உடல் மீசை உயிர் எனக் கறந்து எங்கும் பரந்துளன் -யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் -சர்வாத்மனா ஸ்வார்த்தே தாரயிதும் நியந்தும் -சரீர லக்ஷணம் –
ப்ரக்ருதி பற்றி பார்த்து வருகிறோம் -த்ரவ்யத்தில் ஆறில் முதல் இது
பிரகிருதி முதலானவை எல்லாம் -போக்யம் போக்ய உபகரண போக ஸ்தானங்களாக இருக்கும் -ஜகத்துக்கு -ஜீவனுக்கும் ஈஸ்வரனுக்கு
பாக்யம் விஷயங்கள் – உபகரணம் கண் காத்து -ஸ்தானம் -14-உலகங்கள் கொண்ட -அம் கண் மா ஞாலம்
அண்டம் -இமையோர் வாழ் தனி முட்டை –பிரகிருதி த்ரவ்யம் -பஞ்சீக்ருத பஞ்ச பூதங்களால் செய்யப் பட்டு –விளாம் பழம் போலே –நிறைய விதைகள் உள்ளே போலே –
பத்மகாரம் பூமி -/ கர்ணீகாரம் மொட்டு போலே மேரு -தலை கீழே வைத்த ஆணி போலே /தக்ஷிணம் -தெற்குத் திசையில்
நடுவில் ஜம்போதீபம் -பாரத வர்ஷம் -மூன்று இடங்கள் -தெற்கு கிம் புருஷ ஹரி வர்ஷங்கள்
வடக்க ரம்யகம் குறு/ பத்ராக்ஷம் /ஹிந்து மாலை மேற்கு
மத்யே இலா வருஷம் -நவ வருஷம் -லஷ்ய யோஜனை விஸ்தீரணம் 1 – யோஜனை -10-மைல் –
அதே அளவு உப்புக்கு கடல் சூழ /அடுத்து -பிலாஷா தீபம் -இரட்டிப்பு / விஷூ சமுத்திரம் கருப்பஞ்சாறு அதே அளவு /
சால்மலித்தீபம் அடுத்து -ஸூ ரா கல்லு சமுத்திரம்
குசா தீபம் நெய்யால் / கிரௌஞ்ச
சாக தீபம் ஷீராப்தி /புஷ்கரம் தீபம் வளையல் போலே -இவை -மானஸரோத்தரம் பர்வதம் -சுத்த தண்ணீரால் சூழப் பட்டு
அடுத்து அடுத்து இரண்டு மடங்கு –
ஒன்பது / ஐந்து / ஏழு /கடையில் இரண்டு வர்ஷம்
பொன் மயமான பூமி சூழ்ந்து -லோலாலோகம் பர்வதம்
தமஸ் / கர்த்த உதகம் அண்டகடாக்கம் -அண்டானாம் சஹஸ்ரானாம்
சப்த லோகம் -அதல -பாதாள எழும் கீழே -21-நரகங்கள் பாப அனுபவ தேசம் -ரூரரோ கிருமிபீடம் போஜனம் லாலா பக்ஷம் -போன்றவை
மேலே -ஒரு லக்ஷம் யோஜனை ஸூ ர்யன் -புவர் லோகம் -மேலே சந்த்ர மண்டலம் /
நாஷ்த்ர -புதன் -வெள்ளி செவ்வாய் வியாழன் சனி சப்த ரிஷி மண்டலம் துருவ லோகம் -இது வரை சுவர் லோகம்
சதுர் தசை லக்ஷம் யோஜனை -மக்கர் லோகம் / ஜன லோகம் இரண்டு / தபோ நான்கு / ஸத்ய லோகம் / தாமஸ் / கார்த்த்தோதகம் அண்டகடாக்கம் –
குருக்கும் நெடுக்கும் -50–கோடி யோஜனை -/ -கோடி யோஜனை பெரிசு ஓடு /ஏழு உறைகள்-/பஞ்ச பூதம் மஹான் அஹங்காரம் -10-மடங்கு பெரிசு ஒவ் ஒன்றும்
தச குனித்த ஆவரண சப்தகம் –பல அண்டங்கள் -லீலா விபூதி கால் பகுதி –நித்ய விபூதி முக்கால் பங்கு –உபய விபூதி –
நீர் குமிழி போலே ஒவ் ஒரு அண்டமும் உருவாக்கி -/ அத்வாரகை ஸ்ருஷ்ட்டி -அப்புறம் சத்வாரகை ஸ்ருஷ்ட்டி /
புராண ரத்னம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் விஸ்தாரமாக சொல்லி -இப்படியாய் பிரகிருதி அதிகாரம் முற்று பெரும்

————–

சேதனம் அசேதனம் -த்ரவ்யத்துக்குள் -/ சேதனம் -ஜீவன் ஈஸ்வரன்
அசேதனம் நான்கு -பிரகிருதி காலம்–தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் –நித்ய விபூதி
ஜடம் அஜடம் என்றும் பிரித்து -பிரகிருதி காலம் / தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் தானே பிரகாசிக்கும் –
தனக்கு பிரகாசிக்கும் -ஞானம் -ஜீவன் ஈஸ்வரன் -நான் நான் என்று தெரியும் -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு நான் ஞானம் தோன்றாதே அசேதனம் அன்றோ
தனக்கு தானே பிரகாசிக்கும் ஜீவனும் ஈஸ்வரனும்
அசேதனம் ஜடம் பிரகிருதி காலம்
அசேதனம் அஜடம் –பராக்கு -தர்ம பூத ஞானம் சுத்த சத்வம் –
சேதனம் அஜடம் -பிரத்யக் அர்த்தம் –
ஐந்தாவது -காலம் பார்ப்போம் -சுருக்கம் -அசித் விசேஷம் -/ குண த்ரய ரஹிதம் -ஜடம் -தானே பிரகாசிக்காது –
/காலையில் நமக்கு சத்வ குணம் கூடி இருப்பது கால தன்மையால் இல்லை –
நித்யம் –விபு -நீக்கம் அற நிறைந்து இருக்கும் -தானும் மாறி தான் எத்தை மூடி இருக்குமோ அத்தையும் மாற்றும் –
பூத பவிஷ்யத் வர்த்தமானம் த்ரிவிதம் -அகண்ட காலம் -அகண்ட காவேரி உண்டு கண்ட காவேரி இல்லை
-பெரிய திருவடி உண்டு சிறிய திருவடி இல்லையே அது போலே
அகண்ட காலம் -/ சகண்ட காலம்
யுகபத் -ஷிப்ரா விரைவாக நீண்ட -சட்டு -வியாபதேசம்
நிமிஷ –ஸம்வத்ஸராதி–வியாபதேசம் –
கலா முஹூர்த்தம் /
மாசம் ஒரு தினம் பித்ருக்கள் /அம்மாவாசை மத்தியானம் /
சம்வத்சரம் தேவர் தினம் -உத்தராயணம் பகல் பொழுது -தஷிணாயணம் இரவு -சதுர் யுகம் -12000-தேவ வருஷம் -4320000-நம் வருஷம்
கிருத -4000-/–2000-யுக சந்தி /இப்படி -4 /3 /2 /1 /-சந்திகள் இரண்டும் கூடும்
கலியுகம் கிருத யுகம் நடுவில்-500 -இரண்டு சந்நிதிகளும் கூடுமே –
தர்மம் பூர்ணம் நான்கு கால்கள் / கால் கால் உடைந்து த்ரேதா யுகம் /த்வாபர / கலி யுகம் /சதுர் யுக சகஸ்ரம் பிரம்மாவுக்கு பகல் -அதே போலே இரவு /
14 மனுக்கள் பகல் பொழுதில் -71-சதுர் யுகம் / சப்த ரிஷிகள் இந்த்ரர்கள் மாறுவர் -இந்திரன் காலம் -71-சதுர் யுகங்கள்
ப்ரம்மாவின் கால கணக்கால் -100-வருஷம் / கால தத்துவத்தின் ஒரு துளி
நித்ய நைமித்திக பிராகிருத பிரளயங்கள் கால அதீனம்–ஜீவன் மரணம் -நித்ய பிரளயம் / லயம் -சேர்த்தால் பிரளயம் நன்கு சேர்த்தால் /
நைமித்திக்க —பிரம்மா பகல் முடிந்து -மூன்று லோகங்கள்
இரவு வரை அழிந்தே இருக்கும்
அடுத்த காலையில் ஸ்ருஷ்டி -தினப்படி காலையில் ஸ்ருஷ்டிக்கும் வேலை –
அவாந்தர பிரளயம் என்றும் இதற்க்கு பெயர்
மூன்று லோகம் இல்லாமல் -மகர் லோகம் குடி பெயர்ந்து மேலே போக -மீண்டும் ஸ்ருஷ்டிக்கு பின்ப திரும்பி வருவார் –
உத்தர உள் திரை வீதி போலே -அங்கும் –
நைமித்திக்க -அக்ருதகம்-அழியாத -/ க்ருதகம் கீழ் மூன்றும் -/ க்ருதாக்ருதாக மகர் -மூவுலகம் என்றும் ஏழையும்
பிராகிருத -பிரளயம் -பிரம்மாவுக்கு -100-வருஷம் கழிந்த பின்பு –
வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே -மண் என்றது ஸத்ய லோகம் வரை -பிராகிருத பதார்த்தங்கள் அழிவதால் பிராகிருத பிரளயம்
பிருத்வி –அக்னி -காற்று -ஆகாசம் -பூதாதி தாமச -மஹான் -பிரகிருதி -ப்ரஹ்மம் உடன் ஒன்றி கிடைக்கும் -காலம் தான் தூண்டும்
அனுக்ரஹத்தால் ஸ்ருஷ்ட்டி -மீண்டும் -கால தத்வம் உந்த –
ஆத்யந்த்திக்க பிரளயம் -தனி ஜீவனை பொறுத்து -நித்ய பிரளயம் போலே -இதில் மோக்ஷம் -அதில் திரும்ப பிறப்பான் -ஆத்யந்திகம் –
அகண்ட காலம் காரணம் / ச கண்ட காலம் காரியம் -நிமிஷம் இத்யாதி –
அகண்ட காலம் நித்யம் / ச கண்ட காலம் அநித்தியம் /
கிரீடா -விளையாட்டுக்கு கருவி -லீலா விபூதியில் பகவானும் காலத்துக்கு உட் பட்டே கார்யம்
பெருமாள் -11000-/ கண்ணன் -125-/ நரசிம்மன் -1-முஹூர்த்தம்
நித்ய விபூதியில் காலம் நடமாடாதே
பகவான் காலத்தை மாற்றுவார் அங்கு -இங்கே காலமே பிரபு -/இங்கு நியமிக்காமல் பேசாமல் இருப்பார்
அங்கு இதுக்கு அப்புறம் அது உண்டே -திருவாராதனம் ஆறு ஆசனங்கள் உண்டே -அப்புறம் உண்டா -அத்தை ஒத்து கொள்ள வேண்டும்
-அது எவ்வளவு காலம் என்பது இல்லை -இங்கே காலம் சொல்வதை அங்கே பகவான் -விஷ்வக் சேனர் கை பிரம்பு –
காலத்துக்கு ஸ்வாதந்த்ரம் இல்லை அங்கு -கேசித் சிலர் காலம் இல்லை என்பர் -வேறே சிலர் மஹான் தமோ குணம் தான் காலம் என்பர்
சாஸ்திரம் விரோதிக்கும் -பிரத்யக்ஷம் விரோதிக்கும்
காலம் ஆறு இந்த்ரியங்களால் அறியலாம் -கண்ணால் / காதால் /மனசால் /
அநுமேய வாதி நிராசனம் -இருக்கிறது என்று அறிகிறோம் -தப்பு பிரத்யக்ஷத்தால் அறிவோம்

——————–

அடுத்து நித்ய விபூதி -ஆறாவது -அவதாரம் பார்ப்போம்
த்ரவ்யம் / அசேதனம் / அஜடமாக / பராக்காக இருக்கும் -பிறருக்கு ஒளி விடும்
சுத்த சத்வம்–நித்ய விபூதி /தர்ம பூத ஞானம் -சாதாரண –பொதுவாக லக்ஷணம் -பராக்காகவும் அஜடமாகவும் இருக்கும்
சுத்த சத்வம் –மிஸ்ர சத்வம் இல்லை –தூ மணி மாடம் தோஷமே இல்லை / துவளில் மா மணி -தோஷம் கழிந்த போலே
த்ரிகுண த்ரவ்யத்தில் மாறு பட்டு இருக்கும் -பிராக்ருதிக்கு அப்பால் -அப்ராக்ருதம் -சத்வம் உடையதாய் இருக்கும் –
வேறு பட்ட -தான் தனித்து சுத்த சத்வம் -கர்மங்கள் அடியோடு அழிந்த தேச விசேஷம் –
எல்லை கோடு-சுத்த சத்வ நித்ய விபூதி –உஊர்த்வ பிரதேசம் ஆனந்தம் -மேல் பக்க வாட்டு எல்லை இல்லை -கீழ் எல்லை லீலா விபூதி
அசேதனம் -ஆனந்தமாக -ஹிரண்மய -பரம வ்யோமம் -அந்தமில் பேரின்பம் -தெளி விசும்பு நாடு
ஆனந்தம் பட ஞானம் -இருந்தால் சேதனம் ஆகுமே -ஞானம் இல்லாமல் ஆனந்தம் எப்படி -ஆனந்த கந்தம்-சக்கரை பொங்கல் சாப்பிட்டால் எனக்கு ஆனந்தம் –
ஆனந்தாவாஹத்வாத் என்றபடி
ஐந்து உபநிஷத்துக்களால் செய்யப் பட்டது -அப்ராக்ருதம் -பஞ்ச பூதங்கள் இல்லை -அங்கும் அக்கார அடிசில் வேண்டுமே
சப்த சக்தி ஸ்பர்ச சக்தி உண்டு பிராக்ருதமாக இருக்காது -சுத்த சத்வமாக இருக்குமே -பஞ்ச சக்தி மயமாக இருக்கும்
ஈஸ்வரஸ்ய -நித்யானாம் முக்தானாம் -ச ஈஸ்வர சங்கல்பத்தால் -மூவருக்கும் போக்கிய போக உபகரணம் போக ஸ்தானம்
பாக்யம் -ஈஸ்வர திவ்ய மங்கள விக்கிரகம்
உபகரணம் -சந்தனம் குசுமம் வஸ்திரம் பூஷணம்
ஸ்தானம் கோபுரம் மண்டபம் திரு மா மணி மண்டபம் -தடாகம் –
நித்ய இச்சா சித்தானி -சங்கல்பத்தால் -இங்கு கர்மாதீனத்தால் –
முக்தர் -சரீரம் -பகவத் சங்கல்பத்தால் -பித்ருக்கள் நினைவு ஒரு வேளை வந்தால் -அங்கு வருமோ -அப்படி வந்தாலும் –
ஸ்ருஷ்டித்து வாசலில் பார்க்கலாம் சங்கல்பத்தால் -உபநிஷத் சொல்லுமே –
அதுக்கும் ஈஸ்வர சங்கல்பமே காரணம்
பல சரீரம் கொண்டு கைங்கர்யம் செய்யலாம்
வ்யூஹ -சுத்த சத்வம் /வைபவமும் சுத்த சத்வம் தான் /
அதனால் தான் ஈம சடங்கு இல்லை -வைகுண்ட கமனம் -ஆழி எழ சங்கும் எழ -போலே
லீலா மண்டபத்தில் அப்ராக்ருத தத்வம் -ஜீவனும் ஈஸ்வரனும்
ராம கிருஷ்ண அவதார திருமேனி
ஆகமம் படி பிரதிஷடையும் அப்ராக்ருதம்
அர்ச்சாவதார -அத்ர ஆவிர்பவதி -ஈஸ்வர சங்கல்பத்தால் என்றபடி
பிராகிருத பூமியில் அப்ராக்ருதம் எப்படி பொருந்தும் சங்கை பட வேண்டாம்
முக விகாச கைங்கர்யத்துக்கு சரீரம் கொண்டு -வசந்த உத்சவம் -போலே -வேஷ பரிக்ரஹம் -திரு முகம் மலர –
ஷாட் குன்யா பிரகாசகம் ஞானம் பலம் வீரம் ஐஸ்வர்ய சக்தி தேஜஸ்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணம் நித்யம் நிரவத்யம் நிரதிசயம் ஓவ்ஜ்ஜ்வல்யம் ஸுந்தர்யம் ஸுகந்த்யம் ஸுகுமார்யம் லாவண்யம் யவ்வன
-நித்ய யுவ குமாரா -யுவதிச்ய குமாரிணி/மார்த்தவ ஆர்ஜவம்
திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் / மங்களம் –
திருமேனியும் வியாபிக்கும் -ஜகம் முழுவதும் –
அஜடம் –ஸூ யம் பிரகாசம் / நித்ய விபூதி -சுத்த சத்வம் -பர்யாயம் –தர்ம பூத ஞானம் –
சுத்த சத்வம் உபாஉபாஸிக்க நமக்கும் மிஸ்ர குணங்களே வரும்
திரு மேனியும் சுத்த சத்வம் –முக்தனுக்கு சரீரம் இல்லை -சுருதி –கர்மம் காரணம் இல்லை -பகவத் சங்கல்பம் அடியாகவே –
நம்மாழ்வார் -கர்மம் கழித்தே பகவத் சங்கல்பத்தாலே இங்கே இருந்தார் –
அப்ராக்ருத சரீரத்திலும் இந்திரியங்களும் நித்யம் -அப்ராக்ருத இந்திரியங்கள் -சுத்த சத்வம் / முக்குணம் அற்று காலம் இருக்கும்
இங்கு இந்திரியங்கள் -சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து உண்டான –உருவான நாளும் உண்டு அழியும் நாளும் உண்டு
முக்தர்களுக்கு அங்கு -அப்ராக்ருதம் -பகவத் சங்கல்பத்தாலே -நித்யம் இவை –
உத்பத்தி ஆகாதே -நித்யர்கள் -என்று பிறந்தார் இல்லையே -படைக்கப் பட்டவர்கள் இல்லை என்றால்
பகவத் அதீனம் எப்படி -நித்ய –சங்கல்பத்தால் நித்யர் என்றபடி –
அவஸ்தா பேதம் மூலம் வராமல் -அங்கு -திருமேனி உண்டு -அழியாத இந்திரியங்கள் –
யாதவ பிரகாசர் -பிரகிருதி ஏக தேசம் வைகுண்டம் என்பர் -பிராகிருதம் இல்லையே –சப்த ரூப கந்த -ஆசிரயத்வாத் ஆகாசமும் இல்லை –
பரமாகாசம் -பரம வ்யோமம் -பர்யாய சப்தம் ஞானமாக இருந்தால் -தானே பிரகாசிக்கும் –ஞானம் உடையதாய் இருந்தால் –
ஞானம் தாம் அண்டியவரை தெரிய வைக்கும் தனக்கு தெரியாதே –ஆத்மா ஞானமாக இருப்பதால் ஸூ யம் பிரகாசிக்கும் –ஞான மாயம் -ப்ரத்யக்
அஸ்திர பூஷணாத் அத்யாய யுக்தம் -சர்வ அபாஸ்ரயம் –தாங்கும் –
வனமாலை கௌஸ்துபம் இத்யாதி -24-தத்வங்கள்
புருஷன் கௌஸ்துபம் நீல நாயக கல் -/பிரகிருதி ஸ்ரீ வத்சம் மறு ரூபத்வம் /மஹான் கதை / சாத்விக அஹங்காரம் சங்க ரூபம் /
தாமச அஹங்காரம் சார்ங்கம் / ஞானம் கடக்கம் / அஞ்ஞானம் உறை/
மனஸ் சக்கரம் / ஞான இந்திரியம் கர்மா இந்திரியம் சரங்கள் / ஸூஷ்மங்கள் -5- பூதங்கள் 5 -ஆகிய -10–வைஜயந்தி -வனமாலை /
நித்ய விபூதி நாலாக– ஆமோத-ப்ரமோத – சம்மோத –வைகுண்ட -ஆனந்த நிலை -பார்க்கும் -அடைந்து -அனுபவித்து -தக்க வைத்து
அளவில்லா –த்ரிபாத் விபூதி /பரம பதம் /பரம வ்யோமம் /பரமாகாசம் / அம்ருதம்– / அப்ராக்ருத /ஆனந்த லோகம்
/வைகுண்ட –அயோத்யா -தகர்க்க முடியாத -பர்யாய சப்தங்கள்
துவாதச ஆவரண -மதிள்கள்–/ சப்த மதிள்கள் சப்த ஆவரணம் -ராமானுஜ நூற்றந்தாதி செவி சாய்த்து சித்தரை வீதி புறப்பாடு -ஏழாவது வீதி
-நால் சந்தியில் மட்டும் வாத்யம் –
அநேக கோபுரங்கள் மணி மண்டபம் -திவ்ய ஆலயம் -ஆனந்தம் பெயர் உடன் -உள்ளே ரத்ன மயமான சபா -திரு மா மணி மண்டபம் -நடுவில்
ஆயிரக்கால் மண்டபம் -தேஜோ மயம் -தர்மாதி பீடம் -எட்டுக்கால் -தர்மம் அதர்மம் -ஞானம் அஞ்ஞானம் / வைராக்யம் அவைராக்யம் / ஐஸ்வர்யம் அஐஸ்வர்யம்
அரவரச –அமர்ந்த பெருமாள் -விஜயாசன பெருமாள் போலே -இருந்த திருக் கோலம் -ஆயிரம் பணம் -தேஜோ மயம்
திவ்ய ஸிம்ஹாஸனம் –மடியில் -அஷ்ட தள தாமரை சாமரம் வீச -மீண்டும் ஆதி சேஷம் படுக்கை –அநந்தமான பகவானை தனக்குள் அனந்தப்படுத்தி
வாயால் விளக்க முடியாத தெய்விக திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –

மேலே ஏழாவது தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவ பரர்களுக்கும் இருக்கும் -தர்மமாக இருப்பதால் -பூ சத்தாயாம்-என்றபடி
விளக்குக்கு ஓளி தர்மம் போலே தர்மமாக பண்பாக ஞானம் இருப்பதால் -இருக்கு என்பதே பூத சப்தம் தர்மமாக இருக்கும் ஞானம் என்றபடி
கர்மங்களால் சங்கோசம் ஜீவனுக்கு -கல்லு மண் இல்லை என்னும் அளவு / செடி கொடி / மீன் / பக்ஷி / மிருகம் / மனிஷ குரங்கு /
மனுஷன் / ரிஷி / தேவர் / நான்முகன் இத்யாதி -அனைவருக்கும் சங்கோசம் உண்டே -கர்மம் விலக வெளிப்படும் -புதிதாக உண்டாக்க வேண்டாம் —
ஞான விகாசம் -அடைந்து நான் உன்னை அன்றி இலேன் -லக்ஷணம் சொல்லி -புத்தி என்பதே தர்ம பூத ஞானம்
-1-சுயம் பிரகாசத்வம் -ஜீவனுக்கு தானே பிரகாசிக்கும் -ஞானத்துக்கு வேறே உதவி வேண்டாம் –2-அசேதன த்ரவ்யம்–பிரத்யக்-கிடையாது -பராக் -பிறர்க்கு
-/3- ச விஷயத்வம் பொருளை அறிவிக்கும் -பொருளை -கல் மணி புத்தகம் உடையதாக இருக்கும்
த்ரவ்யத்துக்கு குணம் போலே -ஸூ ர்யனுக்கு பிரகாசம் போலே விளக்கு ஓளி போலே ஆத்மாவுக்கு தர்ம பூத ஞானம்
இது -விபுவாக இருக்கும் -ஜீவாத்மா அணுவாக இருந்தாலும் -இதனாலே உடம்பில் எங்கு வலித்தாலும் உணர்கிறோம் -பர காய பிரவேசம் -பர சரீரம் ஸவ்ரி போலே
ஞானம் விபு -தனக்கு ஓளி விடாமல் தானே பிரகாசிக்கும் –
அர்த்த பிரகாசோ புத்தி -பொருளைக் காட்டும் -ச விஷயத்வம் பொருளை கிரஹிக்கும்-
ஸர்வதா நித்யம் -ஈஸ்வரன் -நித்யர்களுக்கு ஸர்வதா நித்தியமாக விபுவாக இருக்கும்
பத்தர்களுக்கு மூடப்பட்டு இருக்கும் -/ முக்தர்களுக்கு மூடப் பட்டது விலகி –
ஞானம் நித்யம் என்றால் ஞானம் வந்தது என்பது என் என்னில் -ஞான சங்கோச விகாச அவஸ்தைகள் என்றபடி
இதுவே ஞானம் நஷ்டம் உத்பத்தி -ஆத்மா பிறப்பு இறப்பு சரீரம் கொள்வதும் விடுவதும் போலே
ஸத்கார்ய வாதம் -இருப்பதில் இருந்தே உருவாகும் -இருக்கும் நிலை மாறி என்றவாறு –
ரத்னம் ஓளி -சேறு மூட -விலக்கி- ஓளி ஊட்ட வேண்டாமே -கிணறு -வெட்ட நீர் கிடைக்குமே -அதே போலே ஆத்மா ஞானம் -கர்மா விலக வெளிப்படும்
பிரகாசத்துக்கு வரும் -நித்யம் -ஞானமும் ஜீவனும் –
ச கர்த்ருக்தம் -ச கர்மகம்–விளக்கு -விளக்கை -பிரகாசிக்கும் -ஞானத்துக்கு கர்மா விளக்கு –ஞானம் ஆஸ்ரயமாக இருப்பர்ர்க்கு காட்டிக் கொடுக்கும் —
ஞானம் உருவாகும் பொழுதே கர்த்தா கர்மம் இரண்டும் இருக்குமே -இவர் இவர் தானே ஏற்படுவதே ஞானம்
யாருக்கு ஞானம் கர்த்தா – எதை பற்றி -கர்மம்
காம் ஞானாமி கடம் -தீபம் -தீபம் விஷயம் கர்த்தா –விஷயம் -அஹம்-கூடியே தான் இருக்கும் இரண்டும் இல்லாமல் இருக்காதே –
நாதமுனிகள் -வேகம் நுண்ணியதாய் லகுவாக இருக்கும் -ஞானம் லக்ஷணம்
பிரயாணம் -ஆத்மா இடம் இருந்து -ஞானம் மனஸ் கண் கடம் -ஊடுருவி போக முடிந்தால் -மேலும் போகும் -கிரஹித்து கண்ணுக்கு மனஸ் ஆத்மாவுக்கு –
தோல் துருத்தி –அழுத்தி -காத்து -நெருப்பு –ஞான பிரசரன த்வாரங்கள் இந்திரியங்கள் -பொருளுக்கு -சம்பந்தம் -சன்னிகர்ஷண இந்திரிய ஞானம் –
சுருக்கம் விரிவு கமனம் உண்டே / சங்கோசம் விகாசம் –
த்ரவ்யம் குணம் –மணம் ஓளி போலே குணம் –ஞானம் ஆத்மாவுக்கு குணம் -/ த்ரவ்யம் -தசா அவஸ்தைகள் உண்டே
மாறுதல் -சுருக்கம் விரிவுகள் -கமனம் -கிரியை -அதனால் த்ரவ்யம் –
விளக்கு தன்னையும் காட்டி மற்றவற்றையும் காட்டுவது போலே -ஞானம் –தனக்கு காட்டாது -சுயம் பிரகாசம் -தனக்கு பிரகாசிக்காது –
குத்து விளக்கு -தன்னை தானே வெளிப்படுத்தும் -பிராட்டி பற்ற வேறே சக காரி வேண்டாம் -அவனை பிரகாசப் படுத்த அவள் வேண்டுமே
தண்ணீர் வெந்நீர் விளாவ வேண்டுவது போலே -நப்பின்னை நங்கை திருவே -துயில் எழாய்-வியாக்யானம்
விளக்கு –என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று என் ஞானம் சொல்லாது அனுமானத்தால் -சொல்கிறோம்
எனக்கு விளக்கு என்று அறிவிக்கும் ஞானம் அவருக்கு அறிவிக்காது –
சர்வ ஞானம் சுத ஏவ பிரமாணம் -எல்லா ஞானமும் உண்மையான ஞானமே -கானல் நீர் போலே பொய் மாயம் இல்லை
முத்து சிப்பியை வெள்ளி என்று பிரமிப்பதும் உண்மை -கொஞ்சமாவது சாத்ருசம் இருப்பதால் –
இங்கு ஒரு பொருள் உள்ளது -வெளிச்சம் சரியாக இருந்து -எனக்கு நன்றாக உணர்வும் இருந்தால் சரியாக உணர்கிறோம் –
சர்வ ஞானம் பாரமாதிகம் -இதனால் -பிரமம் ஸ்தலம் -/ பிரேமா புத்தி -பிரேமம் அன்பு காதல் / ப்ரஹ்மம் /
விப்ரபத்தி -சூயம் பிரகாசம் -சம்வித் -ஞானம் பர்யாயம் -இத்துடன் இந்த பொருள் என்று காட்டும் ஞானம் -இது தீபம் -தனக்கே அதீனமான செயல் இந்த விவகாரம்
வேறு ஒன்றை எதிர்பார்க்காமல் —
அர்த்தம் பொருள் தீபம் –தீபம் தீபம் அறிய இந்திரியம் எதிர்பார்க்கும் –சஜாதீயம் எதிர்பார்க்காது விஜாதீயம் எதிர்பார்க்கும்
கண் விஷயத்தை எதிர்பார்க்கும் –விஜாதீயம் எதிர்பார்க்கும் -இங்கும்
தீபம் -இருட்டைப் போக்கி –விஷயத்தையும் இந்த்ரியத்தையும் எதிர்பார்க்கும் -குடம் இங்கே உள்ளது அறிய –
சஜாதீயம் எதிர்பார்க்காமல் -விவகாரம் இவை எல்லாம் -மற்று ஒரு ஞானம் எதிர்பார்க்காமல் -காட்டும் தர்ம பூத ஞானம் -தன் அதீன செயலையே எதிர் பார்க்கும்
விஜாதீயத்தை தான் எதிர்பார்க்கும் -முன்பு காட்டியது படி
விஷயமும் கர்த்தாவும் தானே எதிர்பார்க்கும்
கண் -பார்க்க -வெளிச்சம் வேண்டும் இரண்டுமே தேஜஸ் தானே என்னில் -கண் வெளிச்சத்தினால் உண்டானது இல்லை போஷிக்கப் படும்
ஞானம் க்ஷணிகம் புத்த மத நிரசனம் மூன்று ஷணங்கள் நையாயிக நிரசனம் /ஞானமே ஆத்மா / மாயாவதி நிரசனம் / ஜகம் மித்யா -/
மாற்று ஒன்றினால் நையாயிக மதம் நிரசனம்
ஸ்தம்பம் -தாரையாக ஞானம் ஒரே ஞானம் -மயக்கமாக –தூங்கும் பொழுது -ஞானம் என்ன ஆகும் —
நெருப்பு -மூட தஹித்வ சக்தி இல்லாமல் -/ ஞானம் தூங்கும் பொழுதும் உண்டு -தமோ குணம் மூட -வெளிப்புறம் வராமல்
மயக்க மருந்து —நினைவு இல்லாமல் -தமோ குணம் கூடி –
ஞான திரோதானம் -தமஸ்–/பும்ஸவாதி பால்யத்தில் மறைந்து யவ்வனத்தில் வெளி வருவது போலே
ஞானம் -குணம் / த்ரவ்யம் -முன்பே பார்த்தோம் -ஒரு பொருளுக்கே குணம் த்ரவ்யம் -உண்டே
அவஸ்தா -த்ரவ்யம் -சங்கோசம் விகாசம் இருப்பதால் /சார்ந்தே இருப்பதால் குணம்
குண பூதா புத்தி -தர்ம பூத ஞானம் -சம்யோக –
முத்த ஞானம் -யுகபாத் அனந்த தேச சம்யோகம் உண்டு -சங்கல்பத்தாலே பித்ருக்களை உத்பத்தி பார்க்கலாம் –
ஞானம் மதி -பிரஞ்ஞா -சம்வித -தீ -மனீஷா -சேமுஷீ -மீதா – புத்தி பர்யாயம்
உபாதியால் -சுக- துக்க –அனுகூல விஷய ஞானம் சுகம் / பிரதிகூல்ய ஞானம் துக்கம் /
இச்சா துவேஷமும் -ஞான விசேஷங்கள் தானே /பிரயத்தனம் -இதுவும்
ஞானம் தவிர்ந்த வேறு ஓன்று சுகம் இல்லை -ஸ்மரணம்-நினைவும் முன்பு உள்ள ஞானம் –
பார்த்து நினைப்பது / பார்க்காமல் நினைப்பது –ஸ்மரணம் –பிரத்யபிஞ்ஞா -அறிவின் நிலைகள் -ஞானம் விசேஷநிலைகள் ஞானத்துக்கு மேலே சொல்வர்
கர்மா ஞான பக்தி யோகம் பிரபத்தி இவையும் ஞான அவஸ்தைகள் தான் –

பக்திரூபா பன்ன ஞானம் -ஞானத்தால் மோக்ஷம் -ஞானீ-மே ஆத்மா –ஞானீ -பக்தன் வியாக்யானம்
-ஞானம் முதிர்ந்தே பக்தி -மதி நலம் -ஞானம் கனிந்த -மோக்ஷ உபாயம் –
ஞானீ –நித்ய யுக்த -விசிஷ்யதே —
தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவன் புத்தி -ஆச்சார்ய உபதேச முகேன கர்மா அனுஷ்டான முகேன முதிர்ந்து பக்தியாக மலர வேண்டுமே
உபதேசம் வர வர ஞானம் பரிஷ்காரம் ஆகும் – -கர்மங்கள் மூடி இருப்பதை -போக்க வர்ணாஸ்ரம அனுஷ்டானங்கள் வேண்டுமே
ஸ்ரோத்வயா –சுருதி விப்ரபன்ன- கேட்டு அறிந்து முதல் படி -இருக்கும் ஞானம் மெருகூட்ட -மேலே – த்ரஷ்டவ்யோ–இத்யாதி –
பிரபத்தியும் ஞானத்தின் பக்குவப்பட்ட -பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -புத்யர்த்தா கத்யார்த்தா
-ஞான விசேஷம் தானே இவை எல்லாம் -இருப்பதை மெருகூட்ட வேண்டும்
உபாதி காரணத்தால் சுகம் துக்கம் -பிரயத்தனம் இத்யாதி –அனுகூல ஞான -தசை தானே சுகம் –/
காமம் -சங்கல்பம் -ஆசை சிரத்தை ஈடுபாடு இல்லாமை த்ருதி உறுதி இன்மை வெட்கம் புத்தி விஷய ஞானம் பயம் எல்லாம் ஞான வெளிப்பாடு தானே
ஞானம் த்ரவ்யம் –அசேதனம் -அஜடம் / மனஸ் பிரகிருதி -ஜடப் பொருள் தான்
உபசாரமாக -மனசால் தான் இவை என்று – ஞான வெளிப்பாடு மனசால் -உபசார வழக்கு என்றபடி
மனஸ் சகாயம் இல்லாமல் நடக்காது என்பதால் —
பிரத்யக்ஷம் அறிவு /அனுமிதி / ஆகம ஞானம் /ஸ்ம்ருதி சம்சயம் /விபர்யயம் /நிர்ணயம் /பிரமம் /விவேகம் / விவசாயம் / மோகம் /
மயக்கம் –ஈடுபாட்டால் தப்பாக நடப்பது -பிரமத்தால் இல்லை
ராகம் த்வேஷம் மதம் –வித்யா தானம் அபிஜாதம் / மாத்சர்யம் -ஸ்தைர்யம் சபலம் /நப்பாசை –டம்பம் லோபம் /படாடோபம் /
க்ரோதம் செருக்கு ஸ்தம்பித்தல் /துரோகம் அபிமானம் நிர்வேதம் ஆனந்தம் -வைராக்யம் கருணை மேன்மை பொறுமை பக்தி பிரபத்தி -எல்லாம் ஞான விசேஷங்கள்
தர்ம பூத அவஸ்தை நிலைகள் இவை எல்லாம்
ஞானாதி –வாத்சல்யத்தி –மாதுர்யாதி -அனந்த கல்யாண குணங்கள் -பர ப்ரஹ்மத்துக்கு -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக -கல்யாண குணைக -உபய லிங்கம்
ஞானம் -சர்வ சாஷாத்காரம் -முக்காலம் -தத் காலம் -சதா ஸர்வதா ப்ரத்யக்ஷமாக காண்பது -சர்வஞ்ஞன் –
சக்தி சேராதவற்றை சேர்க்கும் சக்தன் -ஆலிலை சயனம் இத்யாதி /ஆலிலை நீரில் உள்ளதா —
பிரணய கலகம் பராங்குச நாயகியை சேர்த்தான் -திரு விண்ணகர் பெருமாள் காட்டி -விருத்த ஆகாரம் –6–3-திருவாய் -/
இரட்டை திருப்பதி -கடித கடக விகட நா பாந்தவம் அவ்ஊரிலே த்விகுணம் -வெட்டி விடும் சாமர்த்தியம் -சர்வ வித பந்துத்வம் காட்டி
தாரண சாமர்த்தியம் –பலம் -பிரளயம் / ஐஸ்வர்யம் நியமன சாமர்த்தியம் / வீர்யம் அவிகாரத்வம் -தான் விகாரம் அடையாமல் சம்பந்தித்தவற்றை விகாரம் செய்வான்
தேஜஸ் பற அபிபாவனம் அடக்கி வென்றி / ஸுசீல்யம் –மஹதா-/ வாத்சல்யம் தோஷம் -குணமாக பார்த்து -/
மார்த்தவம் –ஆஸ்ரித விரஹ அஸஹத்வம் –மணி வண்ணன் திரு மேனி வெளுப்பான –வளத்தின் காலத்தே கூடு பூரிக்கும் திரு மூழிக் களத்தில்
ஆர்ஜவம் மனோ வாக் காயம் ஏக ரூபத்வம் / ஸுஹார்த்தம் ஹ்ருதய -நல்ல உள்ளம் -அழிய மாறியும் / -சர்வ ஆஸ்ரயம் சாம்யம் -அனந்த புரத்தில்/
யதிவா ராவணஸ்வயம்-என்பவன் -பக்தர்களுக்குள் வேறுபாடு இல்லை -என்றவாறு –
காருண்யம் -தனக்கு பிரயோஜனம் எதிர்பார்க்காமல் -பிறருக்கு உதவி –பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் —
ஷீரவது உபாய பாவம் -மாதுர்யம் –சம்சார போக்கும் இனிய மருந்து –ப்ராப்யமாக மதுரம் தான் உபாய சமயத்திலும் இனியவன் அன்றோ
காம்பீர்யம் -பக்தர் அனுக்ரஹம் -நினைத்து பார்க்க முடியாத ஆழம் -கொடை வள்ளல் வதான்யம் -குசேலர் -விருத்தாந்தம்
ஜடாயு -கச்ச லோகான் அநுத்தமா -பதினெட்டு நாடார் பெரும் கூட்டம்
உதார குணம் -கொடுத்தாலும் ஒன்றும் செய்யவில்லை ருணம் -கடனாளி போலே -கோவிந்தா –சுமந்து –ஐஸ்வர்யம் –லஜ்ஜை –ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி தாயார் –
சாதுர்யம் -ஆஸ்ரித தோஷம் வேறு ஒருவர் கண்ணில் படாமல் இருக்கும் படி மறைத்து -அர்ஜுனன் விபீஷணன் தோஷம் மற்றவர் காண முடியாத படி
ஸ்தைர்யம் -எதிர்ப்பு வந்தாலும் கலங்காமல் -/பழுதாகாதா ப்ரதிஜ்ஜை /சாதுர்யம் -உள்ளே நுழைந்து கலங்காமல் -பராக்ரமம் -இத்யாதி -அதிசய அஸ அசங்யேய —
இவை பரமாத்மாவின் தர்மபூத ஞான விசேஷம் -மேலே பக்தி பிரபத்தி பற்றி கிஞ்சித் –கால ஷேபத்தில் அறிந்து தெளிக–
ஞான விசேஷங்கள் தானே இவை -மோக்ஷ உபாயத்வம் -வியாஜ்ய உபாயமாக கொண்டு ஈஸ்வரனே பிரதான உபாயம் -திரு உள்ளம் உகந்து
பக்தி பிரபத்தி அப்ரதானம் -வியாஜ்ய மாத்திரமே -அவனே பிரதான உபாயம் -கண் துடைப்புக்கு -நொண்டி சாக்கு -சர்வ முக்தி பிரசங்கம் வாராமைக்கு இவை –
–1205-பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திரு அவதாரம் –வியாஜ்ய உபாயமும் இல்லை -நிரபேஷமாக–அதிகாரி விசேஷணம் இது என்பர் –1269 /70-தேசிகன் திரு அவதாரம் –
சரணாகதி ரூபம் -அதிகாரி விசேஷணம் / வியாஜ்ய உபாயம் -இதுவே வாசி –நிச்சயமாக பண்ணனும்
நிர்ஹேதுகம் -கிருபா ஜன்யம் -க்ருபாயால் பிறந்தது -கிருபையை பிறப்பிக்கும் -இதுவே வாசி இரண்டுக்கும்
பக்தி –கர்ம ஞானங்களால் -சித்த சுத்தி –ஆத்ம சாஷாத்காரம் –/ கர்மா யோகமே மோக்ஷ உபாயம் என்றும் சொல்லலாம் –
குளித்து –தனித்தனியே இல்லை –
நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன் –பக்தி சொல்ல வில்லை –இவை இல்லாமல் அது வாராது
தனித்தனியே மோக்ஷ உபாயம் –பக்தியே உபாயம் -கர்மா ஞானம் பக்திக்கு என்றும் சொல்வர் –
பக்தி ஆரம்ப தடைகளை போக்க கர்ம யோகம் ஞான யோகம் என்றவாறு
கர்ம விசேஷமே கர்மா யோகம் / த்ரிவித -கர்த்ருத்வ பல பல சங்க தியாகம் –பகவத் ஆராதனம் ரூபமாக -வர்ணாஸ்ரம
தீர்த்த யாத்திரை தானம் இத்யாதி -தூறு மண்டி இருக்கும் கர்மங்களை போக்கி -ஞான யோகம் கை வந்து பக்தி வளர –
கண்ணாடி அழுக்கு போக்கி -உடம்பு அழுக்கு போக்க நெற்றி த்தை கொள்வது போலே -தொடங்கலுக்கு உள்ள பிரதிபந்தகங்களை போக்கி -மேலே பக்தி தொடங்கி-
ஞான யோகம் -நிர்மல அந்த கரணம் கொண்டு ஆத்மா சிந்தனை -சேஷ
அதிருஷ்டம்–பலம் அறிவது கஷ்டம் -தானாக பண்ண பண்ண அறிந்து
ஆத்மா சேஷம் -அனைத்தும் சமம் புரியும் -நிர்மலா அந்தக்கரணம் -ஈஸ்வர சேஷ -பிரக்ருதியில் இருந்து விடுபட்ட -பக்தி கிளப்பி –
சாதனாந்தரங்கள்–திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –பக்தி மூட்டி -முக்தி -அங்கமாக -சததம் கீர்த்தி -பக்த்யா உபாசாய –கீர்த்தனம் அங்கம் /
திவ்ய தேச வாசத்தாலும் –ஊரிலேன்–சரணாகதி செய்து பக்தி பிறப்பித்து -கிருபையால் -அங்கமாக -கர்ம ஞான யோக ஸ்தானம் —
பக்தி ஆரம்ப பிரதிபந்தகங்கள் -சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -அங்க பிரபத்தி
பிரபத்தி –மஹா விசுவாசம் -/ஸ்வதந்த்ர பிரபத்தி –இங்கு சர்வ பாபேப்யோ -மோக்ஷம் அடைய உள்ள எல்லா பிரதிபந்தகங்களையும் –
கத்ய த்ரயம் –ஸ்வதந்த்ர பிரபத்தி –ஸ்ரீ கீதை ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அங்க பிரபத்தி -இவை வியாக்யானம் தானே அதில் உள்ள பொருளை விவரிக்க –
ஸ்வாதந்தர்யம் கொண்டு பக்தி வளர்க்க அங்க பிரபத்தி -யாரையும் பிரபத்தி விடாதே -பக்தி யோக நிஷ்டனையும் -விடாதே
யம நியம ஆசனம் சமாதி அஷ்டாங்க யோகம் –தைலதாராவதி -நினைவு பாலம் -த்யானம் -ஞானம் முதிர்ச்சியால் –ஸ்ம்ருதி சந்தான ரூபம் -பக்தி –
விவேக விமோக –சாதன சப்தகம் -செய்து பக்தி –இப்படி -15-பார்த்து பக்தி -வளர்த்து -அது நம்மால் முடியாது -பிரபக்தி –
ஸூ சூகம் கர்த்தும் -பண்ண சுகம் என்பான் பக்தியை -கண் முன்னால் நிறுத்தும் -மன் மனான –இத்யாதி

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரம் –சாரீரகத்தில் பேடிகா விபாகம் – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

April 8, 2017

வேதாபா ஹாரிணம் தைத்யம் மீநரூபி நிராகரோத்
ததர்த்த அபஹாரிண சர்வான் வ்யாஸ ரூபி மஹேஸ்வர
சம்யங்நியாய கலாபேந மஹதா பாரதேநச
உப ப்ரும்ஹித வேதாய நமோ வியாஸாய விஷ்ணவே —

தஸ்யைஷா ஏவ சாரீர ஆத்மா -சாரீரனை பற்றி கூறும் சாஸ்திரம் சாரீரகம் -சம்ஹிதம் ஏதத் சாரீரகம் -என்பர் பகவத் போதாயனரும் –
சாரீரகம் -ப்ரஹ்ம மீமாம்சை உத்தர மீமாம்சை /சதுஸ் ஸூத்ரி –உபோத்காதம் /
அடுத்து ஈஷத் அதிகரணம் -அசித் விலக்ஷணன் -தன் நிஷ்டஸ்ய மோக்ஷ உபதேசாத் -அவனே உபாய பூதன் -/
ஆனந்தமய அதிகரணத்தில் -சம்சாரி விலக்ஷணன் -பரம ப்ராப்ய பூதன் -முக்த விலக்ஷணன் என்பதை
ஆனந்தமய அப்யாசாத் –காமாச்ச நாநுமா நாபேஷா –நேதரோ அநுபபத்தே –பேத வ்யபதேச்சா -என்று அறுதி இட்டு
மேலே அந்த அதிகரணத்திலே அவன் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டன் என்று அறுதி இட்டார் -இவற்றின் விவரணம் மேலே -149-அதிகாரணங்கள் ஆகும் –

—————————————————————
முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -11- / இரண்டாம் -6- / மூன்றாம் -10-/ -நான்காம் பாதம் -8- ஆக -35-அதிகரணங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -10-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -7-/ நான்காம் -8- /-ஆக-33-அதிகரணங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -6-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -26-/ நான்காம் -15- /-ஆக-55-அதிகரணங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-/ இரண்டாம் –11-/ மூன்றாம் -5-/ நான்காம் –6–ஆக-33-அதிகரணங்கள்
-மொத்தம் -156-அஷோர்மி-அதிகாரண சாராவளீ ஸ்லோகம் –

——————-

பூர்வத்விகம்–விஷய த்விகம் –சித்த த்விகம் –/ உத்தர த்விகம் –விஷயி த்விகம் -ஸாத்ய த்விகம்
சமன்வய அத்யாயம் / அவிரோத அத்யாயம் /சாதன அத்யாயம் /பல அத்யாயம் –

பூர்வ த்விகம்
ப்ரேம யத்வ–வ்யாபக –கார்யதா -நிரூபித -காரணத்வம் -ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் –
அதி அசம்பவ -அதி வியாப்தி ரூப -தோஷ ரஹிதமாய் -ஸல் லக்ஷணமாய் -இருக்கும்-
அசம்பவ சங்கை -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம வஸ்துவே இல்லை – என்றும்
லஷ்ய அசம்பவ ப்ரயுக்த லக்ஷணா சங்கைகளுக்கு பரிஹாரம் முதல் பாதத்தில் செய்கிறார் –
ஸ்ருதி விப்ரதிபத்தி ப்ரயுக்த அதி வ்யாப்த சங்கை -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணமாய் இருக்கட்டும் -சேதன அசேதனங்களும் அங்கனம் ஆயிடுக -போல்வன
இதனைப் பரிஹரிக்கிறார் மேல் மூன்று பாதங்களால் –
வாதி விப்ரதிபத்தி ப்ரயுக்த அசம்பவ அதி வியாப்தி சங்கை ஏற்பட -அதனை நிரசிக்கிறார் இரண்டாம் அத்யாயம் பூர்வ பாத த்வயத்தால்
கார்யத்வம் ப்ரேமயத்வ வியாபகம் -எந்த ப்ரமேயமும் ப்ரஹ்ம காரியமே -என்று ஸ்தாபிக்கிறார் உத்தர பாத த்வயத்தால்
இப்படி -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் ஏக காரணம் என்று அறுதி இட்டார் பூர்வ த்விகத்தாலே –

முதல் அத்யாயம் -சமன்வய அத்யாயம் –
ஜகத் காரண வஸ்து பற்றிய வேதாந்த வாக்கியங்கள் –
-இந்த காரண வாக்ய விசாரம் செய்து அவை சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மத்தையே கூறும்
-சேதன வஸ்துக்களையோ அசேதன வஸ்துக்களையோ கூறாது என்று அறுதியிடுகிறார் –
முதல் பாதம் -அயோக வியவச்சேத பரம் / மேல் மூன்று பாதங்கள் அந்நிய யோக வியவச்சேத பரங்கள்
யோகம் -சம்பந்தம் -காரணத்வ சம்பந்தம் -/ அயோகம் -காரணத்வ அசம்பந்தம் -அதனை வ்யவச்சேதம் செய்கிறது முதல் பாதம் –
அதாவது ப்ரஹ்மத்துக்கு ஜகத் காரணத்வம் இல்லை என்பது இல்லை என்றபடி -ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணமே என்று முதல் பாதத்தில் ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது என்றபடி –
ஜகத் காரணமாக ப்ரஹ்மம் என்ற ஒரு வஸ்து உண்டு என்று ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது -என்றவாறு
ப்ரஹ்ம பின்னத்துக்கு காரணத்வம் இல்லை என்ற அர்த்தம் த்ரிபாதீ சாரமாகும் -அந்யத்ர யோகத்தை வ்யவச்சேதம் செய்கிறது த்ரிபாதீ என்றபடி
-ப்ரஹ்மமே ஜகத் காரணம் என்றபடி -இதனால் ஜகத் காரணத்வ ரூப ப்ரஹ்ம லக்ஷணத்துக்கு அதி வ்யாப்தி ரூப தோஷமின்மை கூறப்படுகிறது –
முதல் அத்யாயம் நான்காம் பாதம் முதல் அதிகாணத்தில் ஆனுமாநிகம் அபி -என்று
-ஆனுமாநிகம் -ப்ரக்ருதி ஜகத் காரணமாகட்டும் -என்று ஆஷேபம் விளைய அதனை நிரசிக்கிறார் –
ஜீவாதி லிங்கங்கள் -அஸ்பஷ்ட தரங்களாக உள்ள காரண காரண வாக்கியங்களை முதல் அத்யாயம் முதல் பாதத்தில் விசாரித்து
அஸ்பஷ்டங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை -இரண்டாம் பாதத்தில் விசாரித்து –
ஸ்பஷ்டங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை மூன்றாம் பாதத்தில் விசாரித்து
ஸ்பஷ்ட தரங்களாக உள்ள காரண வாக்கியங்களை நான்காம் பாதத்தில் விசாரித்து
அவை சித் அசித் பரங்கள் இல்லை -சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களே -என்று சித்தாந்தீ கரிக்கிறார் –

-35-அதிகாரணங்களில் முதல் -4-அதிகாரணங்கள் உபோத்காதம் -மேல் ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்ற நிரூபணம்
இரண்டாம் பாதம் -ஜகத் ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் என்று கூறும் வாக்கியங்களும்
மூன்றாம் பாதம் -ஜகத்துக்கு ப்ரஹ்மம் ஆத்மா என்று கூறும் வாக்கியங்களும்
நான்காம் பாதத்தில் சாங்க்யாந்தி பக்ஷ பிராந்தி ஜனக வாக்கியங்களும்
விசாரித்து ப்ரஹ்ம பரத்வ ஸ்தாபனம் செய்கிறார் –
முதல் பாதம் -சித் அசித் விலக்ஷண பரம காரண பூத பரம புருஷ நிர்ணயம்
இரண்டாம் பாதம் ஜகத் சரீரகத்வம்
மூன்றாம் பாதம் ஜகத் ஆத்மத்வம்
நான்காம் பாதம் அதத்கார்யமாய் -அதச் சரீரமாய் -அததாத்மகமாய் -ஒரு வஸ்துவும் இல்லை
-ப்ரஹ்ம ஏக காரணத்வம் ஸ்த்திரீ கரணம் செய்யப் படுகிறது
இப்படி பாத -த்ரீபாதீ பேடிகா விபாகம் –

———————-

முதல் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-அதிகரணங்கள்
-4-+-7-/ என்று பிரித்து –ஜிஞ்ஞாச அதிகரணம் –ஜந்மாதிகரணம் -சாஸ்திர யோநித்வாதி கரணம் –சமன்வயாதி கரணம் நான்கும் உபோத்காதம் –
இந்த நான்கையும் -முதல் -2-வேதாந்தங்கள் ப்ரஹ்ம விஷயக ப்ரதீதியை பிறப்பியாது-என்ற சங்கை பரிஹரித்து
மேல் -2-ப்ரஹ்ம ப்ரதீதி ஏற்பட்டாலும் வேதாந்தங்களுக்கு ப்ரஹ்ம விஷய தாத்பர்யம் இல்லை என்ற சங்கா பரிக்ரஹம்
மேலும் முதல் அதிகரணத்தில் லஷ்ய விசார ப்ரதிஞ்ஞஜை செய்து –
அடுத்ததில் லஷ்யத்துக்கு லக்ஷணத்தை விசாரித்து
மூன்றாவதில் லக்ஷண விஷய சங்கையை பரிஹரித்து
நான்காவதில் லஷ்ய விஷயக சங்கையை பரிஹரித்து
இப்படி லஷ்ய விசார ப்ரதிஞ்ஞஜை செய்த அனந்தரம் லஷ்யமான ப்ரஹ்ம விசாரம் –

மேல் -7-அதிகரணம் ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரண ஸ்தாபனம்
இந்த ஏழையும் முதல் இரண்டால் -ஈஷத் -ஆனந்தமய -அதிகரணங்களால் -ப்ரஹ்மம் பிரகிருதி புருஷ விலக்ஷணம் என்று ஸ்தாபித்து
மேல் ஐந்தால் ப்ரஹ்ம வைலக்ஷண்யம் ஸ்தாபிக்கப் படுகிறது –

அன்றிக்கே -முதல் மூன்றால் -ஈஷத்- ஆனந்தமய -அந்தர் -அதிகரணங்களால் -சதாதி சாமான்ய சப்தா கடிதங்களான காரண வாக்கியங்கள்
ப்ரக்ருதி புருஷ விலக்ஷண காரண ப்ரஹ்ம பரங்களாக அறுதியிடப் பட்டு
மேலே ஆகாசாதி அதிகரணம் தொடங்கி -4-ஆகாச ப்ராணாதி விசேஷ சப்த கடித வாக்கியங்கள் சித் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்கள் –

அதவா-முதல் மூன்றால் காரண வாக்கியங்களில் -சம்சய ஜனக வாக்யங்களுக்கு -அர்த்த நிர்ணயம் செய்து
மேலே நான்கில் காரண வாக்யங்களால் ஏற்படும் விபரீத ஞானம் அதாவது விபர்ய ஜன்ய வாக்யங்களுக்கு –பரிக்ரஹம் -ஸதர்த்த ஸ்தாபனம் –

ஈஷத்தில் -அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்றும் –
ஆனந்தமயத்தில் சித் விலக்ஷண ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் என்றும்
அந்தர் அதிகரணத்தில் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டம் ப்ரஹ்மம் என்று நிர்ணயம்
ஆனந்தமயத்தில் முதல் ஸூத்ரத்தில்-ப்ரஹ்மம் ஜீவ சாமான்ய விலக்ஷணம் என்றும் –
ஐந்தாவது ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் முக்த ஜீவ விலக்ஷணம் என்றும்
ஈஷத்தில் -ப்ரஹ்மத்தை தன்னிஷ்டஸ்ய மோக்ஷ உபதேசாத் -என்று மோக்ஷ உபாயமாகவும்
ஆனந்த மயத்தில் ப்ரஹ்மம் முக்த ப்ராப்யம் -பரம ஆனந்த மயம் -என்றும் ஸ்தாபிக்கிறார்
ஈஷத் அதிகரண பூர்வ பஷிகளை -காரணத்வ அதிகரணத்திலும் –1–4–4–
ஆனந்தமய பூர்வ பஷிகளை ஜகத்வாசித்வத்திலும் -1–4–5-நிரசிக்கிறார் –
ஈஷத்தில் ப்ரஹ்மம் சர்வஞ்ஞம் என்றும் / ஆனந்த மயத்தில் பிரசுர ஆனந்த விசிஷ்டம் என்றும் / அந்தரத்தில் அமலம் என்றும் ஸ்தாபித்த வியாசர்
ப்ரஹ்மம் உபய லிங்க விசிஷ்டம் என்று ஸ்தாபித்து அருளுகிறார்
பரமாத்மா அசாதாரணம் -உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வ கல்யாணைகதா நத்வங்கள் -இவை ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரணங்கள்
-சேதன அசேதனங்களுக்கு அசம்பாவிதங்கள் -ஆகை இறே ப்ரஹ்மம் நிகில சேதன அசேதன விலக்ஷணம் எனப் படுகிறது-

மேலே ஆகாச -பிராண -அதிகரணங்களில் -ஆகாச பிராண சப்தங்களுக்கு ரூட் யர்த்தத்தை விட்டு ஓவ்க்கிகார்த்தத்தைக் கொண்டு
தத் தத் சப்தங்கள் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களாக நிர்ணீதங்கள்
அடுத்து ஜ்யோதிர் இந்த்ரப்ராண அதிகரணங்களில் -தத்தத் சப்தங்களுக்கு ரூடி பங்கம் இல்லாமலே தத்தத் ரூடார்த்த விசிஷ்ட ப்ரஹ்ம பரங்களான நிர்ணீயம் –

அதவா -ஆகாச பிராண -அதிகரணங்களில் -காரண வாக்ய கத ஆகாச பிராண சப்தங்களுக்கு விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரத்வம் ஸ்தாபிதம் –
மேலே ஜ்யோதிர் இந்த்ர -ப்ராண அதிகரணங்ககளில் அப்படி அன்று -சாஷாத் காரண வாக்கியங்கள் இங்கு விசாரிக்கப் படவில்லை –
காரணத்வ வ்யாப்த லிங்கங்கள் நிரதிசய தீப்திமத்வம் முமுஷூ உபாஸ்யத்வம் -இவை உள்ள இடத்தேயே காரணத்வம் உள்ளது –
தாத்ருஸ லிங்க ப்ரதிபாதக வாக்கியங்களில் உள்ள ஜ்யோதிர் இந்திர சப்தங்கள் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரங்களாக ஸ்தாபிக்கப் படுகின்றன –
இங்கே இந்திர சப்தம் என்றது இந்திரன் தன்னைச் சொன்ன -மாம் -என்ற சப்தம் -என்றபடி –

அதவா -ஆகாசாதிகரணத்தில் வஸ்த்வந்த்ர பிரசித்தமான ஆகாச சப்தத்தைக் கொண்டு -சப்த விசேஷத்தைக் கொண்டு –
அசேதனமே ஜகத் காரணம் என்று ஆஷேபம் விளைய அர்த்த விரோதத்தைக் காட்டி ஆகாச சப்தம் அசித் விலக்ஷண ப்ரஹ்ம பரம் என்கிறார் –
பிராண அதிகரணத்தில் அர்த்த விரோதம் இன்மையைக் காட்டி அசேதனமே ஜகத் காரணம் என்கிறார்கள் பூர்வ பக்ஷிகள்
அதனையும் அர்த்த விரோத ஸத்பாவத்தைக் காட்டி பரிஹரித்தார் –
ஜ்யோதிகரணத்தில் விரோதி லிங்கமின்மை -அல்ப அநு கூல லிங்க ஸத்பாவம் இவற்றைக் கொண்டு ஆஷேபம் விளைந்தது
அதனை ஸ்வ வாக்கியத்தில் விரோதம் இல்லாவிடினும் உபக்ரம வாக்கியத்தில் விரோதம் உள்ளது என்று கூறிப் பரிஹரித்தார்
இந்திர பிராணாதிகரணத்தில் உபக்ரமத்திலேயே விரோதி இல்லாமையைக் கூறும் பூர்வ பஷி ஆக்ஷேபிக்க அதனை அர்த்த விரோதத்தை கூறிப் பரிஹரிக்கிறார்

இப்படி சித் அசித் விலக்ஷண ஸத்பாவத்தை ஸ்தாபித்து முதல் பாவத்தில் லஷ்யா சம்பவ ப்ரயுக்த லக்ஷணா சம்பவ சங்கையைப் பரிஹரித்தார் -என்றதாயிற்று

———————-

முதல் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -6-அதிகரணங்கள் –இவற்றை -3-+-3-என்று கொண்டு
முதல் மூன்றில் உபாஸக ஹிருதய ரூப பரிமித தேச பரிச்சின்ன பரமாத்ம விசாரமும்
மேல் மூன்றில் விபுல தேசஸ்த்தித பரமாத்ம விசாரமும் செய்கிறார்
ஆறு அதிகரணங்களுக்கும் சாதாரண அர்த்தம் -ப்ரஹ்ம ஆத்ம புருஷ சப்தங்கள் சித் அசித் விலக்ஷண பரமாத்ம பரங்கள் -என்று ஸ்தாபிப்பதே யாகும்-

————————

முதல் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் —10-/ -7-+-3-/-7-சாஷாத் சங்கதங்கள்
-இடையில் மூன்றும்–/-7-8-9–இவை -தேவத -மத்வ –அப ஸூத்ர -அதிகரணங்கள் ப்ராசங்கிகள்-
ஆறாவதான-பிரமிதாதிகரணத்தில் கூறப்பட்ட சர்வேஸ்வரத்வத்தை உபபாதிக்கிறது -மோக்ஷ பிரதத்வத்தைக் கூறும் முகத்தால்
-10-வதான அர்த்தாந்தரத்வ வ்யபதேச அதிகரணத்தில் -இப்படி ஆறாவதுக்கும் பத்துக்கும் நேராக சங்கதம் –
-10-வதில் மூன்றாவது ஸூத்ரத்தால் பரமாத்மா ஜீவ சாமான்ய விலக்ஷணன் என்றும்
நான்காவது ஸூத்ரத்தில் பரமாத்மா முக்த ஜீவ விலக்ஷணன் என்று கூறப்பட்டுள்ளன
ப்ராசங்கிகளான மூன்றிலும் பகவத் குணங்களே கூறப்பட்டுள்ளன -சாரீரகமே ப்ரஹ்ம மீமாம்சை அன்றோ –
ஆகையால் எவ்விடத்திலும் அவன் குணம் கூறப்பட்டதே யாகும்
தேவதாதிகரணத்தில் -தேவாதீனாம் அபி யுபாஸ்த்வம் / -தேவாதிகளுக்கு உபாஸ்யன் -ஆதி -சாக்தம் ஆதி பத க்ராஹ்யர்கள் /
அசுர ராக்ஷஸ கந்தர்வ பிசாசங்கள் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதிகள் அசுரர்கள் -ஸ்ரீ விபீஷணாதிகள் ராக்ஷஸர்கள் -சித்ரசேனாதிகள் கந்தர்வர்கள் /
கண்டாகரணாதிகள் பிசாசங்கள் -இவர்களுக்கும் உபாஸ்யன் என்றபடி
மத்வதிகரணத்தில் -வஸூ முக தேவானாம் அபி ஸ்வாத்மத்வேந உபாஸ்யத்வம் –
அப சூத்ராதி கரணத்தில் -ஸூத்ர அதீனாம் அனுபாஸ்யத்வம்-கூறப்பட்டுள்ளன –

———————————-

முதல் அத்யாயம் -நான்காவது பாதம் –8- அதிகரணங்கள் ஆறும் -இரண்டும் –
முதல் ஆறில் சாங்க்ய பக்ஷ ப்ரதிக்ஷேபமும் / மேல் இரண்டில் யோக பக்ஷ பிரதி ஷேபமும்-என்று பேடிகா விபாகம் –

காரண விஷயத்தில் பரோக்த தோஷங்களை முதல் இரண்டு பாதங்களால் பரிஹரித்து -கார்ய விஷயத்தில் பரோக்த தோஷங்களை பரிஹரிக்கிறார் –

——————————–

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் இரண்டு பாதங்கள் –
ஸ்வ பக்ஷத்தில் பரர்களால் கூறப்பட்ட தோஷங்களை பரிஹரிக்கிறார் முதல் பாதத்தில் –
பர பக்ஷங்களுக்கு தான் தோஷம் கூறுகிறார் இரண்டாம் பாதத்தில்
ஸ்வ பக்ஷ ஸ்தாபனம் -முதல் பாதம் / பர பக்ஷ நிராகரணம் -இரண்டாம் பாதத்தில் -என்றபடி
முதல் பாதத்தில் ஸ்ம்ருதி யுக்த விரோத பரிஹாரமும் -இரண்டாம் பாதத்தில் -சாஸ்த்ராந்தர விரோத பரிஹாரமும் செய்யப்படுகின்றன –
முதல் பாதத்தில் ஸ்ம்ருதி நியாயங்களால் வேதாந்தங்களுக்கு ஏற்படும் பாதம் தவிர்க்கப் படுகிறது
இரண்டாம் பாதத்தில் சாரீரிக நியாயத்தாலே பர பக்ஷங்களுக்கு பாதம் கூறப்படுகின்றது –

——————

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -ஸ்ம்ருதி பாதம் -10-அதிகரணங்கள் -இரண்டும் எட்டும் –
முதல் இரண்டில் ஸ்ம்ருதி விசாரம் -மேல் எட்டில் யுக்தி விசாரம் -ஸ்ம்ருதி உபக்ரமம் என்பதால் ஸ்ம்ருதி பாதமானது
ஜகத் உபாதானத்வமும்-ஜகத் நிமித்தத்வமும் பலித்தன
-1-/-2-/-3-/6 -/-7-/-9-அதிகரணங்கள் உபாதாளத்வ ஸ்தாபனம்
–8–/-10-நிமித்தத்வ ஸ்தாபனம்
–4-சிஷ்ட பரிக்ரஹ /-5-போக்த்ராபாத்த்யதிகரணங்கள் உபய ஸ்தாபனம்

அதவா –
முதல் ஆறில் உபாதானத்வத்தில் விரோதி பரிக்ரஹம் என்றும்
மேல் நான்கில் நிமித்தத்வத்தில் விரோதி பரிஹாரம் என்றும் கொள்ளலாம்

———————–

இரண்டாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் –தர்க்க பாதம் –8-அதிகரணங்கள் -ஓன்று -ஆறு -ஓன்று- பேடிகா விபாகம் -பர பக்ஷ ப்ரதிஷேப பாதம்
முதலில் பிரதான காரண வாதி -சாங்க்யன் நிரஸனம்
மேல் ஆறில் பரமாணு காரண வாதிகள் -வைசேஷிக புத்த -ஜைன -சைவர்கள் நிரஸனம்
எட்டாவதில் -ப்ரஹ்மத்தின் ஜகத் ஏக காரணத்வத்தை ப்ரதிபாதிக்கும் ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் பிரமாணம் என்று ஸ்தாபனம்
ஏழில் பரமத கண்டனம் -எட்டாவதில் ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ப்ராமாண்ய ஸ்தாபனம் பண்ணி பூஷணம் –

ஈஸ்வர அநிஷ்டித பிரதான காரண வாதி சாங்க்யர் -த்ரவ்யம் அவஸ்தை இரண்டும் நித்யங்கள் என்பர் -இதன் கண்டனம் முதலில்
த்ரவ்யம் அவஸ்தை இரண்டும் அநித்யங்கள் என்பர் வைசேஷிகர் -நிமித்த மாத்ர ஈஸ்வர அதிஷ்டித பரமாணு காரண வாதி –இரண்டாவது அதிகரணத்தில் கண்டனம் –
புத்தாதிகளும் பரமாணு காரண வாதிகளே யாயினும் அவர்களுக்கு முன் வைசேஷிகர்களை நிர்த்தேசித்து
இவன் வேத குத்ருஷ்ட்டி அவர்கள் வேத பாஹ்யர்கள் என்று கொண்டு
பாசுபதாதிகளில் பரமாணு காரண வாதிகள் பிரதான காரண வாதிகள் என்று விபாகம் இருந்தாலும் அவர்கள் எல்லாருமே வேத பாஹ்யர்களே –
பாசுபத அதிகரணம் முதல் ஸூத்ரத்தால் அந்த மதத்துக்கு ஸ்ருதி மூலம் இல்லை என்றும் -மேல் மூன்று ஸூத்ரங்களால்-
புத்த நிராகரண பிரகரணத்தில் -நா பாவ உப லப்தே –2–2—27 –என்று ஜகத் இல்லை என்பது இல்லை என்று கூறும் முகத்தால்
பிரசன்ன புத்தர்களை -அத்வைதிகளை -யும் நிரசிக்கிறார் –
இதே போன்று -வைதர்ம்யாச்ச ந ஸ்வப்நாதிவத்–2–2-28– என்று ஸ்வப்னார்த்த வைஷம்ய பிரதர்சன முகத்தால்
ஜகத் சத்யத்வத்தை கூறி ம்ருஷாவாதி மத கண்டனம் –

இப்பாதத்தில் சாங்க்யாதி மாதங்களுக்கு வேத ப்ரத்யர்தித்தவம் இல்லை என்கிறார் –
இவை வேத விருத்தார்த்த ப்ரதிபாதங்கள் ஆகையால் வேதத்துக்கு எதிரே நிற்க இயலா என்றும்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் வேத அநு வசனம் ஆகையால் வேத விரோதித்வம் அதுக்கு இல்லை —
இப்படி ப்ரஹ்மம் ஜகத் ஏக காரணம் என்று ஸ்தாபித்த படி –

————————

இரண்டாம் அத்யாயம் – மூன்றாம் பாதம் -வியத்பாதம் –
கீழே ஆறு பாதங்களால் ப்ரஹ்மத்தின் காரணத்வம் உக்தம் -இனி மேல் இரண்டு பாதங்களால் கார்யத்வம் உச்யதே –
-ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் இதிலும் அடுத்த பாதத்திலும் ஸ்திரீகரிக்கப் படுகிறது –

சர்வம் நித்யம் என்கிறான் சாங்க்யன் / சர்வம் அநித்தியம் என்கிறான் புத்தன் / சர்வம் நித்யாநித்யம் என்றான் ஜைனம் /
நித்யா நித்யங்களை மாறாடிக் கூறுகிறான் வைசேஷியன் -இந்த நான்கு பக்ஷங்களையும் நிரசித்து ப்ரஹ்மம் காரணமே என்றும்
-ஜகத்து தத் காரியமே என்றும் -ஸ்தாபிக்கிறார் -இதுவே வைதிக மதம் –
அசித்துக்கு ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் ஸ்வரூப அந்யதா பாவம்
சித்துக்கு ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் ஸ்வபாவ அந்யதா பாவம் என்று கொள்ள வேண்டும் –

இப்பாதத்தில் ஏழு அதிகரணங்கள் -மூன்றும் நான்கும் -முதல் மூன்றால் ஆகாசாதிகளுக்கும் ஜீவர்களுக்கும் ப்ரஹ்ம கார்யத்வம் சொல்லி
-இதுவே பாத -பிரதான அர்த்தம் -மேலே நான்கால் ஜீவ ஸ்வரூப சாதனம் செய்கிறார்
-இந்த நான்கும் பிராசங்கிகம்-இங்கே ஜீவனை ஞாதா என்று கூறும் வியாசர்
அவனுடைய ஞாத்ருத்வத்தை இசையாத மாயாவாதிகளையும் நித்ய ஞாத்ருத்வத்தை இசையாத நையாயிகர்களையும் நிரசித்தார் –

———————————

இரண்டாம் அத்யாயம் –நான்காம் பாதம் –பிராண பாதம் —
இதில் இந்திரியங்கள் ப்ரஹ்ம கார்யங்கள் -என்று அறுதிப்படுகிறது
இதில் எட்டு அதிகரணங்கள் — ஓன்று -ஆறு -எட்டு -/ முதலும் இறுதி அதிகரணங்களும் சாஷாத் சங்கதங்கள் -நடுவில் ஆறும் ப்ரசங்கிகங்கள் –
வியததிகரண நியாயப்படி பிராண உத்பத்தி அதிகரணத்திலும்
தேஜோ அதிகரண நியாயப்படி சம்ஜஞ்ஞா மூர்த்திக்லுப்த் யதிகரணத்திலும் -அர்த்த நிர்ணயம்
வியததிகரணம் தொடங்கி -சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டியைக் கூறி -சம்ஜஞ்ஞா மூர்த்தி அதிகரணத்தில் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி கூறி
இரண்டுக்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே காரண பூதன் –

முதல் அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்ட சர்வ காரணத்வம்
இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் ஸ்த்திரீ கரணம் -என்று தேறிய பொருள்
முதல் அத்யாயம் சமன்வய அத்யாயம் -இரண்டாம் அத்யாயம் -அவிரோதத்யாயம் –

—————————-

உத்தர த்வீகம்
ப்ரஹ்ம உபாசனத்தையும் -அது அடியாக விளையும் மோக்ஷ ஆனந்தத்தையும் இந்த உத்தர த்வீகத்தில் கூறுகிறார் –
மூன்றாம் அத்யாயம் —உபாசனத்தை விசாரிக்கப் புக்கு -முதலில் இதர வைராக்யம் ஏற்பட – ஜீவ தோஷங்களையும் –
பகவத் திருஷ்ணை ஏற்பட- அவன் குணங்களை இரண்டாம் பாதத்தாலும் -ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கமான கர்மத்தை நான்காம் பாதத்திலும் கூறுகிறார் –

———————–

மூன்றாம் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -வைராக்ய பாதம் –
ஜாக்ரதாதி தசைகளில் உள்ள தோஷங்களை பூர்ணமாக கூறுகிறார் -தோஷ தர்சனம் ஏற்பட வைராக்யம் பிறக்கும் இறே
ஜீவனுக்கு சம்சார சம்பந்தத்தையும் -சம்சார பாரமார்த்த்யத்தையும் சொல்லி –சாங்க்ய மாயா வாதிகளை நிரசித்தார்
இதில் -6-அதிகரணங்கள் –ஒன்றும் ஐந்தும் -முதலில் ஆரோஹணாவச்சேதன தோஷங்களையும் -மேல் அவரோஹணாவச்சேதன தோஷங்களையும் கூறுகிறார்
இப்பாதம் சம்சாரி ஜீவ தோஷ பரம் –

—————————-

மூன்றாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -உபய லிங்க பாதம் -பரமாத்மா குணங்களை பூர்ணமாக கூறுகிறார்
நிர்தோஷம் -கல்யாண குணகரம் -/நிர் தோஷம் நிர்குணம் -நிர் விசேஷம் -கூற்றை அடி அறுக்கிறார்
இதில் -8- அதிகரணங்கள் –நான்கும் நான்கும்
முதல் நான்கில் ஸ்வப்ன ஸூஷூபித்யாதி தசைகளில் தோஷங்களையும் -அடுத்த நான்கில் கல்யாண குணங்களையும்
-தோஷங்கள் கூறுவது பிரதானம் அன்று -முந்தைய நான்கிலும் பரமாத்மாவின் குணங்களையே கூறப்பட்டன என்றும் சொல்வர்
-ஸ்வப்ன பதார்த்த ஸ்ருஷ்ட்ருத்வ அநு குண குணங்களை கூறுவதாக கொள்வதே உக்தம்
இறுதி நான்கையும் இரண்டு இரண்டாக கொண்டு -முதல் இரண்டால் -தத் தத் ஸ்தான சம்பந்தத்தால் தோஷம் தட்டாது
-ஸமஸ்த கல்யாண குண பரிபூர்ணமே என்றும் -ஜகத் ப்ரஹ்ம ஐக்கிய வசன சங்கத்தை தோஷமும் இல்லை -என்றும் கூறுகிறபடி
இறுதி இரண்டால் சர்வ ஸ்மாத் பரத்வத்தையும் பர உதார குணத்தையும் கூறி ஸ்த்த்ரீ கரிக்கிறார் -இவை இருந்தால் தானே உபாயஸ்வ பூர்த்தி –
உபய லிங்க அதிகரணத்தில் முதல் ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் உபய லிங்க விசிஷ்டம் என்றும் –11-ஸூத்ரத்தால் ப்ரஹ்மம் உபய விபூதி விசிஷ்டம் என்றும் -சொல்லி
இந்த உபய லிங்க -உபய விபூதி விசிஷ்ட- ப்ரஹ்மமே வேதாந்த பக்ஷம் என்று ஸ்தாபிக்கிறார் வேத வியாசர்
பராதிகரணத்தில் பரத்வமும் -பலாதிகரணத்தில் உதார குணமும் கூறப்பட்டது -சகல அதிகாரிகளுக்கும் பிரயோஜனத்தை உத்தேசித்தே பிரவ்ருத்தி யுள்ளது
-பிரயோஜனமும் பல பிரதனை ஒழியப் பெற விரகு இல்லை -பல பிரதனுக்கு பல பிரதத்வம் பரத்வ உதார குணங்கள் இல்லையேல் கூடாதே
-பரத்வமும் உதார குணமும் உபயலிங்க விசிஷ்டனான நாராயணனுக்கே யன்றி மற்று ஒருவருக்கு இல்லை இறே —

கர்ம காண்ட யுக்த சர்வ கர்ம சமாராத்யனாய் –
தேவதா காண்ட யுக்த சர்வ தேவதா அந்தராத்மாவாய் =
ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யனான ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -சித் அசித் விலக்ஷண
ஜகத் ஏக காரண பூதன்
உபாய பூதன்
உபேய பூதன்
பரன்
என்று இவ்வளவால் ஸ்தாபித்து
பலாதிகரணத்தில்
அவனே சகல பல பிரதன் என்று ஸ்தாபித்து அருளுகிறார் ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் –

—————————–

மூன்றாம் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் –குண உப சம்ஹார பாதம் –
கீழே பத்து பாதங்களால் தத்வ நிரூபணம் செய்தார் –
இனி மேலே ஆறு பாதங்களால் அனுஷ்டான நிரூபணம் செய்கிறார் –
தத்வ விவேக ஞானத்தை பிறப்பித்த வியாசர் இனி தத்வ ஞான அநு குண ஹிதா சரணத்தை கூறுகிறார் என்றபடி –
இவ்வாறு -முதல் பத்து பாதங்களுக்கும் மேல் உள்ள ஆறு பாதங்களுக்கும் பேடிகா விபாகம் –
இந்த ஆறிலும் -முதல் இரண்டால் ஹிதத்தையும் -தத் பலத்தை மேல் நான்கு பாதங்களாலும் கூறுகிறார்
அந்த இரண்டில் இந்த பாதத்தில் உபாயத்தையும் -தத் அங்கமான கர்மத்தை அடுத்த பாதத்திலும் அருளிச் செய்கிறார் –

குண உப சம்ஹார பாதம் என்றே இந்த மூன்றாம் பாதத்துக்கு வ்யவஹாரம்
-ப்ரஹ்மம் நிர்குணம் என்று கூறும் குண தஸ்கரர்களுக்கு இப்பாதம் சர்வாத்மநா துர்க் கடம்
-ஸ்ரீ பராசர ஸ்ரீ பராசர்ய ஸ்ரீ பராங்குச ஸ்ரீ ராமாநுஜாதிகள் -குண பக்ஷபாதிகள் இறே
பல உபநிஷத்துக்கள் -கூறப்பட்ட பல ப்ரஹ்ம வித்யைகள் –இவற்றுக்கு ஐக்கியம் தேறுமானால்
-ஓர் இடத்தில் கூறப்படாத -மற்று ஓர் இடத்தில் கூறப்பட்ட குணங்களை உப சம்ஹரிக்க வேணும் என்று ஸ்தாபிக்கிறார் இப்பாதத்தில் –
குண உப சம்ஹார பாதம் அன்றி -குண சம்ஹார பாதம் அன்று இறே இது
இப்பாதத்தில் –26- அதிகரணங்கள் -/ -19-வது அதிகரணத்தில் சர்வ பர வித்யா உபாஸ்யன் நாராயணனே என்று ஸ்தாபிக்கிறார்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அக்ரேஸரான ஸ்ரீ வேத வியாசர் –

—————————-

மூன்றாம் அத்யாயம் –நான்காம் பாதம் –அங்க பாதம் —
இந்த அத்யாயம் முதல் பாதத்தில் -பல த்வாரா கர்மம் த்யாஜ்யம் -என்றது –
ஸ்வரூபேண கர்மம் உத்தேச்யம் என்று இப்பாதத்தில் கூறப்படுகிறது
இந்த அங்க பாதத்தில் -உபாயமான உபாசனத்துக்கு அங்கமான -கர்மம் விசாரிக்கப் படுகிறது –
கர்ம காண்டத்தில் கர்மம் விசாரிக்கப் பட்டதாயினும் அது பல சங்க யுக்தமாயின் அது கேவல கர்மமாகும்-பகவத் கைங்கர்யத்வ விதுரம் என்றபடி
-அது அநித்ய பலகம்-அது த்யாஜ்யமாம் -இங்கே கூறப்பட்ட கர்மம் உத்தேச்யமானது-உபாசன அங்கமானது
-கர்ம காண்டத்தில் ஸ்வர்க்காதி சாதனமாக கூறப்பட்ட கர்மங்கள் இங்கு உபாசன அங்கமாக கூறப்படுகின்றன -இதுவே விநியோக ப்ருதக்த்வ நியாமமாகும்
இப்பாதத்தில் -15-அதிகரணங்கள் –
முதல் அதிகரணத்தில் -கர்மங்களின் அங்கத்துவ சித்திக்காக வித்யையின் அங்கித்வத்தை ஸ்த்திரீக்கிறார்
—2-/-3- /–11-/ மூன்றும் ப்ராசங்கிகள்
மேல் அங்க விசாரம்
கர்மங்களும் சமதாதிகளும் பாண்டித்ய பால்ய மௌனங்களும் அங்கம் என அறுதியிடுகிறார் இந்த அங்க பாதத்தில்
இப்படி அங்க சிந்தை செய்த வியாசர் -14-/-15-/ அதிகரணங்களில் அங்க நிஷ்பத்தி சமய சிந்தை செய்கிறார் -என்று பேடிகா விபாகம்
ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு கர்மம் அங்கம் என்று இப்பாதத்தில் கூறும் வியாசர் -வாக்யார்த்த ஞான மாத்திரம் சாதனம் என்று கூறும் சங்கர மதத்தையும்
ஞான கர்ம சமசமுச்சயவாதி யாதவ பிரகாச மதத்தையும்
ஞானமே கர்மத்துக்கு அங்கம் என்று கூறும் நிரீஸ்வர மீமாம்ச மதத்தையும்
ஜீவர்கள் நித்ய முக்தர் -மோக்ஷம் சாத்தியம் அன்று என்று கூறும் சாங்க்ய மதத்தையும் நிரசித்தார் இறே –

ப்ரஹ்ம வித்யை மோக்ஷ சாதனம் –அங்கி / கர்ம -தத் அங்கம் -என்று சித்தாந்த ஸ்தாபனம் செய்கிறார் வியாசர் –

———————————–

நான்காம் அத்யாயம் –பல அத்யாயம் –
முதல் இரண்டு பாதங்களால் –உத்தர பூர்வாக அஸ்லேஷ விநாசங்கள் –உத்க்ராந்தி-இவை இரண்டினையும் ப்ரஹ்ம வித்யா -இவை இரண்டும்
ஸ்தூல தேக யுக்த காலத்தில் ஏற்படும் பலங்கள்- பலங்களாக–அருளிச் செய்து
மேல் இரு பாதங்களில் அர்ச்சிராதி கமனமம் பகவத் பிராப்தியும் -ஸ்தூல தேகத்தை துரந்தவனுக்கு ஏற்படும் -பலங்களை-அருளிச் செய்கிறார் –

———————————-

சாரீரகத்தில் –156-அதிகரணங்கள்
முதல் நான்கும் உபோத்காதம் –
மேல் -125-அதிகரணங்கள் -ப்ரஹ்மமும் -ப்ரஹ்ம வித்யையும் நிரூபணம்
மேல் –27-ப்ரஹ்ம வித்யா பலம் நிரூபணம்
ஆக சாரீரகம் –156-அதிகாரணங்களும் -உபோத்காதமும் -ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்ம வித்யா -பல ப்ரதிபாதக பாதங்கள் -என்று பேடிகா விபாகம்

———————-

நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் –ஆவ்ருத்தி பாதம்
-11-அதிகரணங்கள் –ஆறும் ஐந்தும் –
முதல் ஆறால்-வித்யா ஸ்வரூப சோதனம் / மேல் ஐந்தால் வித்யா பலத்தை கூறுகிறார் -என்றபடி –
ப்ரஹ்ம வித்யை மோக்ஷ சாதனமே யாயினும் அதனை இந்த பல அத்தியாயத்தில் வியாசர் விசாரிப்பது கொண்டு நாம் அறியலாம் –
அதற்கு சாதனத்வம் இது சிவப்பு -பலத்வமே ஸ்வாபாவிக ஆகாரம் என்று –

—————————

நான்காம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் -உத்க்ராந்தி பாதம் –
ஸ்த்தூல தேக ஸ்திதி காலத்தில் ஏற்படும் பலமான உத்தர பூர்வாக அஸ்லேஷா விநாசங்களை முதல் பாதத்தில் கூறிய வியாசர்
மரண காலத்தில் ஏற்படும் பலத்தை இப்பாதத்தில் கூறுகிறார் –
இப்பாதமே சாங்க்யருக்கும் மாயா வாதிகளுக்கும் அஸங்கதம் -மோக்ஷத்தை அசாத்திய -சித்தமாக -கூறும் சாங்க்யனும்
இங்கேயே மோக்ஷம் என்று கூறும் மாயாவாதியில் இப்பாதத்தில் நிரஸ்தர்கள் –

———————–

நான்காம் அத்யாயம் –மூன்றாம் பாதம் –கதி பாதம் —
அநாதிகாலம் சம்சரித்து கிடக்கும் சம்சாரி ஜீவன் அஞ்ஞாத ஸூஹ்ருதம் அடியாக மோக்ஷ மார்க்க ப்ரவ்ருத்தனாவதும்
கர்ம ஞான பக்தி நிஷ்டையும் -வித்யா பேதங்களும் -தத் தத் அதிகாரங்களும் -பரமாத்மா உபாசனத்தால் விரோதி பாப நிவ்ருத்தியும்
அர்ச்சிராதி மார்க்க கமனமும் -என்று இவை முதலான சகல அர்த்தங்களையும் நிர்விசேஷ ப்ரஹ்ம வாதிகளும் இசைந்துள்ளார்கள் –
இவை இத்தனையும் வ்யாவஹாரிகங்கள் -நிர் விசேஷ ப்ரஹ்ம தாதாதம்ய ப்ராப்தியே பரம மோக்ஷம் என்று கூறும் கூற்று
கேவலம் கோஷம் ஆகலாம் அத்தனை -சாரீரிகத்தில் அது கூறப்பட்டது அன்று -பஞ்சம அத்யாய ம்ருக்யமாம்-உத் ஸூ த்ரம் என்றபடி –
வியாசர் தாத்பர்யம் இவ்வளவே -இதுவே ஸ்ரீ ராமானுஜ மதம் – –

—————————————

நான்காம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் –முக்தி பாதம் —
முக்தி நிர்ணயம் செய்கிறார் இதில்
ஆறு அதிகரணங்கள் –ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ மோக்ஷம் என்பதனை சொல்லி மேல் மூன்றால் தத் அநு குண வ்ருத்தி விசேஷத்தை கூறுகிறார்
கர்ம அங்கமான பக்தி யோகத்தில் பகவானை ஆஸ்ரயித்த ஜீவன் அவன் அருளால்
நிர்த்தூத பாபனாய்-ஸூஷ்ம நாடீ விசேஷத்தால் சரீரத்தின் நின்றும் நிர் கதனாய் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தால் பரமபதத்தை ப்ராபித்து
ஆவிர்பாவ ஸ்வரூபனாய் பரமனை பரி பூர்ணமாக அனுபவித்து அபுநா வ்ருத்தனாய் வாழ்கின்றான் என்று அறுதியிட்டார் ஸ்ரீ வேத வியாசர்

மீமாம்ஸா கண்ட த்ரயத்திலும் மாயாவாத கந்த பிரசங்கம் இல்லை என்பர் பரம வைதிக ஸார்வ பவ்ம்யர்கள்-

———————————

சித்தாந்தத்தில் இசைந்த சங்கதிகள் -8-
சாஸ்திர / காண்ட / த்விக / அத்யாய / பாத / பேடிகா / அதிகரண / ஸூத்ர -சங்கதிகள் —
சங்கதி யாவது -அபிதாந ப்ரயோஜக சம்பந்தம்
அனந்தர அபிதான பிரயோஜக சம்பந்தம் சங்கதி என்பர் தார்கிகர் -அதி சாஸ்திர சங்கதிக்கு சேராது –
சாஸ்த்ரத்திலே சங்கதியே யன்றி சாஸ்திரத்துக்கு பிறகு என்று பொருள் கூடாது இ றே
காண்ட சங்கதி முதலாக அனந்த அபிதானம் கூடும் -அவற்றிலும் காண்டத்தில் சங்கதி ./ த்விகத்தில் சங்கதி /
அத்தியாயத்தில் சங்கதி /என்று சங்கதிகள் இருப்பதால் அனந்தர அபிதானம் என்பதே சங்கதி ஆக மாட்டாதே
ஸூத்ர சங்கதியை ப்ரக்ருதி அதிகரணம் முதலியவற்றில் ஸ்ருத பிரகாசிக ஆச்சார்யர் நிரூபித்து உள்ளார்
ஆகவே அதிகரண சிந்தாமணியில் ஸூத்ர சங்கதி உள்பட எட்டு சங்கதிகள் நிரூபித்து அருளினார் குமார குரு வரதாச்சார்யர் –

மற்று ஒரு வித ஆறுவித சங்கதிகளும் உண்டு
ஆக்ஷேப சங்கதி
த்ருஷ்டாந்த சங்கதி
ப்ரத்யுதாஹரண சங்கதி
உபோத்காத சங்கதி
அபவாத சங்கதி
பிரசங்க சங்கதி –

பூர்வ அதிகரண சித்தாந்தம் அநுபபன்னம் -என்று மேல் அதிகரண பூர்வ பக்ஷம் ஏற்படும் இடத்தில் ஆக்ஷேப சங்கதி
பூர்வ அதிகரண சித்தாந்த நியாயத்தை த்ருஷ்டாந்தம் ஆக்கி உத்தர அதிகரணம் பூர்வ பக்ஷம் ஏற்படும் இடத்தில் த்ருஷ்டாந்த சங்கதி
பூர்வாதி கரண நியாய விஷயம் அன்று இது என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ரவ்ருத்தமாகில் ப்ரத்யுதாஹரண சங்கதி
ப்ரக்ருதி சித்திக்காக முன் அதிகரணம் உபோகாதம்
பூர்வ அதிகரண சித்தாந்தத்தை நியாயத்தை அவலம்பித்து உத்தர அதிகரணம் பூர்வ பக்ஷம் ஆகில் அபவாத சங்கதி
முன் கூறியவற்றை விட வேறுபட்டதாய் உப சதிதமானது பிரசங்கம்
இவ்வாறு சங்கதி நிரூபணம் –

அதிகரணமாவது –
விஷயோ விசயஸ்சைவை பூர்வ பக்ஷஸ் ததோத்தரம்
சங்கதிச் சேதி பஞ்சை தான் ப்ராஞ்சோதி கரணம் விது
பிரயோஜனம் ஸ பஞ்சாங்கம் பிராஞ்சோதி கரணம் விது -பாட பேதம்
சிலர் விஷயம் -சங்கதி -சம்சயம் -சம்சயத்துக்கு காரணம்
அதிகரண சிந்தாமணி ஆரம்பத்தில் இவற்றை சேவிக்கலாம் –

————————————–

முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் —–11-அதிகரணங்கள் –32-ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் –6-அதிகரணங்கள் –33–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் –10–அதிகரணங்கள் -44–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –29–ஸூத்ரங்கள்
முதல் அத்யாயம் ——————-35-அதிகரணங்கள் -138–ஸூத்ரங்கள்

இரண்டாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் ——10–அதிகரணங்கள் -36–ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –42-ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —7-அதிகரணங்கள் –52-ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் –19–ஸூத்ரங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம் ————— —33-அதிகரணங்கள் -149–ஸூ த்ரங்கள்

மூன்றாம் அத்யாயம் -முதல் பாதம்——-6-அதிகரணங்கள் -27–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் இரண்டாம் பாதம் —8-அதிகரணங்கள் -40–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —26-அதிகரணங்கள்- 64–ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —15-அதிகரணங்கள்- 51—ஸூத்ரங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம் ——————-55–அதிகரணங்கள் -182–ஸூத்ரங்கள்

நான்காம் அத்யாயம் -முதல் -பாதம் ——11-அதிகரணங்கள் -19–ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -இரண்டாம் பாதம் —11–அதிகரணங்கள் -20—ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -மூன்றாம் பாதம் —-5-அதிகரணங்கள் –15-ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -நான்காம் பாதம் —-6–அதிகரணங்கள் -22—ஸூத்ரங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் ——————–33–அதிகரணங்கள் -76–ஸூத்ரங்கள்

ஆக மொத்தம் ————————–156-அதிகரணங்கள் —545-ஸூத்ரங்கள் –

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரம் -இறுதி இரண்டு அத்தியாயங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

April 7, 2017

முதல் அத்யாயம் –முதல் பாதம் -11- / இரண்டாம் -6- / மூன்றாம் -10-/ -நான்காம் பாதம் -8- ஆக -35-அதிகரணங்கள்
இரண்டாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -10-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -7-/ நான்காம் -8- /-ஆக-33-அதிகரணங்கள்
மூன்றாம் அத்யாயம்- முதல் பாதம் -6-/ இரண்டாம் -8-/ மூன்றாம் -26-/ நான்காம் -15- /-ஆக-55-அதிகரணங்கள்
நான்காம் அத்யாயம் -முதல் பாதம் -11-/ இரண்டாம் –11-/ மூன்றாம் -5-/ நான்காம் –6–ஆக-33-அதிகரணங்கள்
-மொத்தம் -156-அஷோர்மி-அதிகாரண சாராவளீ ஸ்லோகம் –

——————————

ஆக இவ்வளவால் பிராணவார்த்தம் -நிரூபிதம்-அசேஷ சித்அசித் வஸ்து சேஷித்வம் –
அகில புவன ஜென்ம -என்று அகாரத்தில் உபக்ரமித்தும்
ஆனுமாநிகாதிகரணத்தில் -உக்தம் -என்று உகாரத்தையும்
இறுதியில் சர்வம் சமஞ்ஜசம் -மகாரத்தையும் கொண்டு பிராணவாகாரமாகவே தோற்றுமே –
முதல் இரண்டு அத்யாயங்களால் ப்ரணவார்த்த நிரூபணம் -மேல் இரண்டு அத்தியாயங்கள் மந்த்ர சேஷார்த்தம்
-மூன்றாம் அத்யாயம்–சாதன அத்யாயம் – நமஸ் சப்தார்த்த நிரூபண பரம்
நான்காம் அத்யாய-பலாத்யாயம் – த்ருதீய பதார்த்த நிரூபண பரம்
நமஸ் சப்தார்த்தம் உபாயம் இ றே -சர்வ சேஷியான நாராயணனே பரம உபாயம் என்று இ றே சம்பிரதாய நிஷ்கர்ஷம்

—————————-

-3-அத்யாயம் –வைராக்ய பாதம் /-உபய லிங்க பாதம் / குண உப சம்ஹார பாதம் / அங்க பாதம்
பக்தியை அனுஷ்ட்டிக்க பரம அவசியக்கம் -ப்ராப்யாந்தர வைராக்கியமும் -ப்ராப்ய திருஷ்ணையும் -இந்த இரண்டும் சித்திக்க இரண்டு பாதங்கள் –
முதல் பாதம் அனுசந்திக்க இதர விஷய வைராக்கியமும் -இரண்டாம் பாதம் அனுபவிக்க பகவத் விஷய திருஷ்ணையும் -பிறக்கும் படி
இதர விஷய தோஷங்களையும் பரமாத்மாவின் கல்யாண குணங்களையும் நிரூபிக்கிறார் –
ப்ரஹ்ம அனுபவ முக்தி -ஞான சங்கோச நிவ்ருத்தி ரூபம் -ஞான சங்கோச த்வம்சம்–த்வம்ச ரூப அபாவம் உண்டாவதானாலும் அனந்தமாகையாலே அழிவற்றது –
இப்படிச் சொல்லுகிறது பர பஷத்தை அனுசரித்ததே யாகும் -வஸ்துதஸ்து ஸ்ரீ ராமானுஜ மதத்தில் பாவாந்தரம் அபாவம் -என்று அங்கீ கரிக்கப் பட்டுள்ளது ஆகையால்
ஞான சங்கோச நிவ்ருத்தி என்கிற அபாவம் ஞான விகாச ரூப பாவமே யாகும் –
அது நித்யம் என்று -நச புனராவர்த்ததே -இத்யாதி ஸ்ருதி சித்தம் -ஞானத்துக்கு விகாசம் ஸ்வாபாவிகம் என்பது வேதாந்த சித்தம் –
அது கர்மம் அடியாக சுருக்கம் -ஞான சங்கோசமே சம்சாரம் -பகவத் அனுக்ரஹ விசேஷத்தால் கர்மம் ஆகிற உபாதிக்கு நிவ்ருத்தி ஏற்பட
ஸ்வாபாவிகமான விகாசமே அமையும் –ச நந்த்யாய கற்பதே ஸ்ருதியாலே ஸ்பஷ்டம் உக்தம்-
ப்ரஹ்ம அனுபவ ரூப பலம் நான்காம் அத்தியாயத்தில் நிரூபிக்க போகிறவராய் -தத் உபாயத்தை மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் நிரூபிக்கிறவராய்
விஷயாந்தர வைராக்யம் விளைந்து -பகவத் விஷய திருஷ்ணை விளைய விஷயாந்தர தோஷங்களையும்
பகவத் விஷய குணங்களையும் முதல் இரண்டு பாதங்களால் நிரூபிக்கிறார் –

வைராக்ய பாதம்
விரக்தன் தானே வேதாந்த ஸ்ரவணத்துக்கு அதிகாரி -வேதாந்த ஸ்ரவண காலத்திலேயே வைராக்யம் ஏற்பட்டு இருக்கிறபடியால்
இங்கு வைராக்யம் விளைவிக்கிறது என் என்ற சங்கை வருமே என்னில்
வைராக்யம் இரண்டு வகை -சாஸ்திர ஸ்ரவண உபயுக்த வைராக்யம் -உபாசன அனுஷ்டான உபயுக்த வைராக்யம் –
முதல் வகை வைராக்யம் இவ்வதிகாரிக்கு ஏற்கனவே சித்தமானாலும் இரண்டாவது வைராக்யம் விளையவே இந்த பாதத்தை அருளுகிறார் ஸ்ரீ வியாசர்
சம்சார தோஷங்களைக் காட்டும் இத்தால் -பழகிப் போகும் சம்சார யாத்திரையிலும் ஜூகுப்சை பிறக்கும் படி பகவத் விஷயம் இனியது
-கல்யாண குணாகரம் -நிர்மலம் என்கிற இத்தால் அதனுடைய போக்யதா பிரகர்ஷத்தைச் சொல்லுகிறது
ஜீவனுடைய தோஷங்களை நிரூபிக்கிறார் வைராக்ய பாதத்தில் -இதனால் ஜாக்ரதாதி அவஸ்த்தா தோஷங்கள் பலிதங்கள் என்றபடி
சாந்தோக்ய உபநிஷத் -பாஞ்சாக்கினி வித்யா பிரகரணம் ஸ்பஷ்டமாக வைராக்யம் விளைவதற்காக –
த்யவ் / பர்ஜன்ய / ப்ருத்வீ / புருஷன் / யோஷித் — இவை ஐந்தும் அக்னிகள்
ஸ்ரத்தா / சோமம் / வர்ஷம் / அன்னம் / ரேதஸ் ஸூ /இவை ஐந்தும் ஹோதவ்யங்கள்
பித்ரு தேஹ தாரக மருத்துக்கள் ஹோதாக்கள் என்றபடி
பஞ்சம ஆஹூத்ய பேஷா வசனம் ப்ராயிகம் எனக் கொள்ளாத தக்கது
ஸ்ரத்தை என்கிற ச ஜீவ பூத ஸூஷ்மம் ஸ்வர்க்க ரூபமான அக்னியில் ஹுதமாய் -சோமம் என்கிற அம்ருத தேஹமாய் பரிணமித்து
பர்ஜன்ய ரூப அக்னியில் ஹுதமாகிறது -அந்த சோமம் வருஷமாக பரிணமித்து ப்ருத்வீ ரூப அக்னியில் ஹுதமாகிறது
வர்ஷம் அன்னமாக பரிணமித்து புருஷ அக்னியில் ஹுதமாகிறது -அன்னம் ரேதா ரூபமாகப் பரிணமித்து யோஷித் அக்னியில் ஹுதமாகிறது –
இப்படி க்ரமமாக ரேத பர்யந்தமாக பரிணதமான ஜீவ ஸஹித ஹோதவ்ய வஸ்துக்களை ஹோதாக்களான தேஹ தாரக மருத்துக்கள்
ஹோமம் பண்ணுகிறார்கள் -யோஷித அக்னியில் ஹுதமானதே புருஷன் என்று வழங்க தக்கதாகிறது என்றபடி –
ஜீவர்களுக்கு வ்ரீஹ்யாதி பாவம் ஓதப்பட்டுள்ளது -அந்த தானியத்தை சரீரம் என்று அபிமானித்து அபிமானித்து இருக்கும் ஜீவாத்மா வேறு பட்டவன்
தூமாதி மார்க்கத்தாலே அவரோஹணம் செய்யும் இந்த ஜீவனுக்கு அந்த வ்ரீஹியில் சம்ச்லேஷ மாத்திரமே கொள்ளத் தகும்
அறுவடை காலத்தில் தானியத்தை அறுக்கும் போதே அவனை சரீரமாக அபிமானித்த ஜீவனுக்கு வியோகம் –
இவன் மட்டும் அறுக்கும் காலத்தோடு -உரலில் குத்தும் காலத்தோடு -புடைத்து பிசைந்து தளிகை பண்ணும் காலத்தோடு
வாசி அற ஒட்டிக் கொண்டே புருஷ கர்ப்பத்தை அடைகிறான் என்று கொள்ள வேண்டும்
ஆக வ்ரீஹ்யாதி பாவேந ஜனனம் ஓவ்பசாரிகம் என்றபடி
இப்படி சம்சாரி ஜீவக தோஷங்களை வைராக்ய பாதத்தில் வியாசர் நிரூபிக்கிறார் –
இந்த வைராக்ய பாதம் சாங்க்யர்களுக்கும் மாயாவாதிகளுக்கும் அசங்கதம் என்பர் நம் பெரியோர்
-சாங்யாதிகள் -ஆகாசம் உலக்கை அடியால் எப்படி பாதிக்கப் படாதோ அப்படியே தேஹாதிகளால் ஆத்மா பாதிக்கப் படான்
-இவனுக்கு பல போக்த்ருத்வம் இல்லாதாப் போலே கர்த்ருத்வமும் இல்லை
-ஆகையால் பலம் ஜீவ உபாதியான அஹங்காரத்துக்கே -மோக்ஷமும் பிரக்ருதிக்கே என்பர்
வியாசர் ஜீவனுக்கு சம்சார பந்தத்தையும் தோஷ சாஹித்யத்தையும் சொல்லி அவர்கள் பஷத்தை நிரசித்தார்
சாங்க்யன் பிரகிருதி சத்ய பதார்த்தம் -தத் ப்ரயுக்த ஸூக துக்காதி தோஷங்கள் பொய் என்றான் / மாயாவதி மாயையும் பொய் என்றான் –
வியாசர் பாரமார்த்திக சம்சார சம்பந்தத்தை ஜீவனுக்குச் சொல்லி அவ்விரு பக்ஷங்களையும் நிரசித்தார் என்றபடி
————————
உபய லிங்க பாதம்
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும் கல்யாண குணை கதா நத்வமும் -பரமாத்மாவுக்கு அசாதாரணங்கள்
ப்ருஹத்வ பிரும்ஹணத்வங்கள் ஆகிற ப்ரஹ்ம சப் தார்த்தமும் இவ் உபய லிங்கம் எனக் கொள்ளலாம்
உபாயத்வ அனுகுணமான ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும் -உபேயத்வ அனுகுணமான கல்யாண குணை கதா நத்வமும்
-உபாய உபேயத்வ ஸ்வ பாவமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரணங்கள் –
சாதன அத்யாயம் ஆதலால் சாதனத்தை நிரூபணம் செய்வது உக்தமே -சாஷாத் சாதனம் ப்ரஹ்மம் இ றே
-சேஷியாக பிரணவத்தில் நிரூபிதம் -பிரப்யமாக த்ருதீய பத்தில் -உபாயம் என்று நமஸ்ஸில் –
ஆகையால் இப்பாதத்தில் பரமாத்மாவை உபாயமாகவும் உபேயமாகவும் சகல பல பிரதனாகவும் அறுதி இடுகிறார் வியாசர்
இவ்விஷயங்களை பராதிகரணத்திலும் பலாதிகரணத்திலும் காணலாம் -ப்ரஹ்மம் ச குணம் நிர்தோஷம் என்று நிரூபிக்கிறார்
அசேஷ விசேஷ ப்ரத்ய நீக சின் மாத்திரமே ப்ரஹ்மம் -அதற்கு பாரமார்த்திக குணங்கள் கிடையாது -ப்ரஹ்மம் உண்மையான நிர்குணமே-என்பற்கு
இப்பாதமும் மேல் பாதமான குண உப சம்ஹார பாதமும் எல்லாப் படியாலும் அசங்கமாகும்
ச குணத்தை இதில் நிரூபித்து உபாஸ்ய குண பேதத்தால் வித்யா பேதத்தை மேல் ஸ்தாபிக்கிறார்
குணங்கள் சைத்யங்கள் என்று சொல்லப் பார்க்கில் தங்கள் ஒப்புக் கொண்டுள்ள ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் ஆனந்தத்வம் இவை இல்லையாய் விடுமே
இவையும் இல்லை என்றால் புத்த மத பிரவேச பிரசங்கம் ஏற்படும்
கல்யாண குண விசிஷ்டன் -ச குண வாக்கியம் சொல்லி -அபகுண ரஹிதன் -நிர்குண வாக்யத்துக்கு விஷயம்
கல்யாண குண பிரகரணங்களில் -குணங்களுக்கு ஒரு உபாதி -ஹேது -சொல்ல வில்லை
-ஆகையால் கல்யாண குண யோகம் நிருபாதிகம் ஸ்வா பாவிகம் என்று தேறும்
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் போலே கல்யாண குணங்களும் நித்யம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை காட்டிலும்
ப்ரஹ்ம கல்யாண குணங்களில் அத்யாதாரத்தை பூர்வர்கள் காட்டுவார்கள்
உபாஸனார்த்தம் குணம் கல்பிதம் என்ன ஒண்ணாது-
யாவதாத்ம பாவித்வாத் -2–3–30-என்று குண குணிகளுக்கு பேதத்தை ஸ்பஷ்டமாக சொல்லி அபேத வாதம் அயுக்தம்
ப்ரஹ்மம் ஆனந்த ஸ்வரூபமாயும் ஆனந்த குணகமாயும் இருக்குமே
குண குணிகளுக்கு அபேதம் கொள்ளில் அருணாதிகரண விரோதம் பிரசங்கிக்கும்
அவ்வதிகரணத்தில் ஆருண்ய குணத்துக்கு த்ரவ்ய த்வாரா க்ரய சாதனத்வம் சித்தாந்தம் -சாமா நாதி கரண்ய நிர்வாகமும் சம்பவியாது
இதில் -8- அதிகரணங்கள் /முதல் நான்கில் ஜீவ தோஷங்களை மறுபடியும் சொல்லி -ஜீவ ஸ்வப்னாதி தோஷ நிரூபண முகேன
ஸ்வப்னா பதார்த்தங்களை ஸ்ருஷ்டிப்பதாய் இருக்கும் பரமாத்மா மஹாத்ம்ய ப்ரதிபாதமே பலிக்கிற படியால் இவை சங்கதமே
சர்வ அவஸ்தைகளிலும் ஜீவன் பரதந்த்ரனே -ஏகி பூதன் அல்லன்-
விசித்திர பதார்த்த ஸ்ருஷ்ட்டிக்கும் தண்மை ஸூ ஷூ ப்தி ஸ்தானமாய் இருக்கும் தன்மை-ஆகிய இரண்டு ஆகாரங்களை
பரப்ரஹ்மத்துக்கு மஹிமையாக பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது இந்த பாதத்தில்

இப்பாதத்தில் முதல் அதிகரணம் -ஸந்த்யாதிகாரணம் -சந்தயே-என்று தொடங்கி
இரண்டு ஸூத்ரங்களாலே -ஜீவனே ஸ்வப்னா பதார்த்த ஸ்ரஷ்டா -பூர்வ பக்ஷம் காட்டி
மேலே -மாயா மாத்திரம் என்று தொடங்கி -நான்கு ஸூ த்ரங்களால் பரமாத்மாவே ஸ்வப்னா விசித்திர பதார்த்த ஸ்ரஷ்டா என்று சித்தாந்தீ கரிக்கிறார்
மாயா -மித்யார்த்தம் இல்லை –சாத்தியமே –ஆச்சர்யத்வமே மாயா சப்த ப்ரவ்ருத்தி நிமித்தம்

இரண்டாம் அதிகரணம் -ததபாவாதி கரணம் -ஸூ ஷூப்தி ஸ்தானம் பகவான் என்று அறுதி இடுகிறார் –
உறங்கும் சம்சாரி ஜீவர்களுக்கு நாடிகள் மாளிகை ஸ்தானத்திலும் -புரீதத் என்னும் நாடி காட்டில் ஸ்தானத்திலும்
-பரமாத்மா படுக்கை ஸ்தானத்திலும் அமைகின்றன என்கிறார் இந்த அதிகாரணத்தில் -இதுவே ப்ரசாத கட்வா பரியங்க நியாயம்
-இம்மூன்றும் கூடியே ஸூ ஷூப்தி ஸ்தானம்
-தூ மணி மாடத்து –கோட்டுக்கு கால் காட்டில் –மெத்தென்ற பஞ்ச சயனம் -என்றால் போலே இங்கே கொள்ளத் தகும்

மூன்றாவது அதிகரணத்தில் ஆத்ம நித்யத்வம் கூறப்படுகிறது -முன்பே ஜீவ நித்யத்வம் -நாத்மா ஸ்ருதே-நித்யத்வாச்ச தாப்ய –என்று முன்னமே கூறப்பட்டு உள்ளதே –
மோக்ஷ காலத்தில் ஜீவன் பாஷாண துல்யன் என்கிற பஷத்தை ப்ராஹ்மணே ஜைமினி என்று வியாசர் நிரசிக்கப் போகிறார் –
பூர்வ மீமாம்சையில் கூறப்பட்டுள்ளது –அநு ஸ்ம் ருதே –2–2–24-என்று க்ஷணிக விஞ்ஞான வாத பங்கை பிரகாணத்தில் ஆத்ம நித்யத்வம் கூறப்பட்டுள்ளது
கல்பாந்தத்திலே -ஏகமேவ என்று ஓதப்படும் ஐக்கியம் ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று நாம ரூப பிரஹாணமேயாகும் -என்றும் சித்தாந்தம் –
ஆக இப்படி அநேக ஸ்தலங்களில் நித்யத்வம் ஸித்தமாய் இருக்க இங்கே சொல்வது பிரளய சமமான இந்த ஸூஷூப்தி பரம ஹேயம் என்று
இதன் தோஷத்தைக் காட்டவே இந்த பிரசங்கம்
ஸூஷூப்தி தசையில் சர்வ ப்ரவ்ருத்தி ஸூ ந்யதவமும் தர்ம பூத ஞான அத்யந்த சங்கோசமும் அமையும்
மோக்ஷ தசையில் பகவத் கைங்கர்ய ரூப பிரவ்ருத்தியும் தர்ம பூத ஞான அத்யந்த விகாசமும் அமையும் என்று பேதம் காட்டி
அருளிச் செய்கிறார் இவ்வதிகரண பாஷ்யத்தில் எம்பெருமானார்

நான்காவது அதிகரணம் மோர்ச்சா அவஸ்தை விசார பரம் -பூர்வ பாதத்தில் ஜாக்ரத அவஸ்தையும் மரண அவஸ்தையும் விசாரிக்கப் பட்டன
இப்பாதத்தில் ஸ்வப்ன அவஸ்தையும் ஸூஷூப்த அவஸ்தையும் விசாரிக்கப் படுகின்றன
மூர்ச்சை ஸூஷூப்தாதிகளில் ஒன்றே -பூர்வ பக்ஷம் -அது ஸூஷூப்த்யாதி பின்னம் -சித்தாந்தம் –
இந்த அதிகரணம் பகவத் கல்யாண குண அதிசய ஸ்தாபகம் அன்று
மூர்ச்சை ஸூஷூப்தியிலும் சேராது -மரணத்திலும் சேராது -நிமித்த வைரூப்யத்தையும் ஆகார வைரூப்யத்தையும்
இதுக்கு காரணமாக எம்பெருமானார் அருளிச் செய்கிறார்
ஸூஷூப்திக்கு நிமித்தம் இந்திரிய சிரமம் -மூர்ச்சைக்கு நிமித்தம் உலக்கை இவற்றால் அடிபடுதல் –

மேல் நான்கு அதிகரணங்களால் -நிர் தோஷத்வத்தையும் – கல்யாண குணாகாரத்வத்தையும் நிரூபிக்கிறார் -அமலன் -ஆதி போலே
தோஷமுடைய வஸ்துவினுடைய சம்சர்க்கத்தாலே சங்கிக்கப்படும் தோஷங்களை சுருதியில் கூறும் பகவத் ஸ்வ பாவங்களை கொண்டு நிரசித்து
மேலே ஜகத் ப்ரஹ்ம மூல ஐக்கியமாக கூறப்படும் தோஷங்களை பர ப்ரஹ்ம ஸ்வபாவ கதன முகத்தால் நிரசிக்கிறார்
ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் இல்லை உதாரன் இல்லை என்கிற பக்ஷங்களை -பராதிகரணத்தால் பரத்வ பூர்த்தியையும் –
பலாதி கரணத்தால்- நிரதிசய உதார குணத்தையும் உபபாதிக்கிறார் -பர ப்ரஹ்மமே உபாஸ்யம் -என்று அறுதி இடுகிறார் –
பரசமயிகள் ஜீவ ஈச ஸ்வ பாவங்களை அழிக்கப் பார்க்கிறார்கள் -அத்தை நிரசிக்கவே -ந ஸ்த்தானதோ அபி -என்று
வேத வியாசர் அதிகரண ஆரம்பம் செய்கிறார் -உபய லிங்கத்பவம் —ந ஸ்த்தானதோ அபி -என்கிற ஸூத்ரத்தாலும்-
உபய விபூதித்வம்-ப்ரக்ருத்தை தாவத்த்வம் -என்கிற ஸூ த்ரத்தாலும் அறுதியிடப் படுகிறது
ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் –ய ஆத்மநி திஷ்டன் –சுருதியில் பிரதி பர்யாயம் அந்தர்யாமி அம்ருத
அம்ருத -சப்தம் தத் தத் வஸ்து கத தோஷ விசேஷ சம்பந்தம் இல்லாமையைக் காட்டும்
அதாத ஆதே ஸோ நேதி நேதி -ஸ்ருதி வாக்கியம் விபூதி நிஷேத பரம் அன்று
ப்ரஹ்மத்துக்கு ரூபங்கள் நிஷேதம் -பூர்வ பக்ஷம் -ரூப இயத்தா நிஷேத பரம் -சித்தாந்தம் -முன் சொல்லப் பட்ட அளவே உடையதோ- இல்லை என்கிறது-

பராதிகரணம் –பிரமேயம் பார்ப்போம் -அவைதிக விப்ரபத்தி மூன்று விதம் –
1-ப்ரக்ருதி உபாதான காரணம் ருத்ரன் நிமித்த காரணம் /நாராயணன் ஜகத் காரண பூதன் என்ற ஸ்ருதிகளால் இது கழியும் –
-2-நாராயணன் உபாதான காரணன் -ருத்ரன் நிமித்த காரணம் -நிமித்த உபாதானங்களுக்கு ஐக்யமே பேதம் இல்லை என்ற ஸ்ருதி வாக்யங்களால் கழியும்
-3-நிமித்த உபாதான காரணமாயும் முக்திதமாயும் உள்ள பர ப்ரஹ்மம் நாராயணன் ஆயினும் முக்தர்களுக்கு ப்ராப்ய பூதன் வேறு ஒருவன் என்பர்
இத்தை ஒழித்து பரம காரணமான பர ப்ரஹ்மமே பரம பிராப்யம் என்று அறுதியிடுகிறார் பராதிகரணத்தில்
முதல் ஸூ த்ரம் -பூர்வ பாஷா சங்கா பரம்–நான்கு ஹேத்வ ஆபாசங்களைக் காட்டி – மேல் நான்கு ஸூத்ரங்களால்
இவற்றை நிரசித்து வேதாந்த சித்தாந்த ஸ்தாபனம் செய்கிறார்
ஸ்தான விசேஷாத் -3–2–33-என்ற ஸூ த்ரம் பூர்வ ஸூத்ர சேஷம் -பூர்வ ஸூ த்ரங்களால் அதிக வஸ்து வாதத்தில் தூஷணம் கூறிய வியாசர்
-அநேக சர்வ கதத்வம் -என்கிற அந்திம ஸூ த்ரத்தால் ஸ்வ பக்ஷ பிராமண பிரதர்சனம் -இவ்வாறு -7-ஸூத்ரங்கள்
நான்கு ஹேது ஆபாசங்களில் மூன்றாவது -சம்பந்த வ்யபதேசம் —ப்ரஹ்மம் ஹேதுவாய் -ப்ராபகமாய் -மற்ற ஓன்று இந்த பிராப்பகத்தால்
அடையப்படும் ப்ராப்யம் -அம்ருதஸ்ய ஏஷ சேது -ஸ்ருதி வாக்கியம் -உபபத்தேஸ்ச -என்ற ஸூத்ரத்தால் உபாயத்துக்கே உபேயத்வ சாதன பரம் -இந்த ஸூத்ரம் என்றபடி
அநந்ய உபாயத்வ சிரவணாத்–ப்ராப்யத்துக்கே உபாயத்வம் -ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபமே ப்ராப்யத்வமும் ப்ராபகத்வமும் –
பகவான் சேதனனை வரிப்பது மூன்று வகை -1- நிராங்குச ஸ்வா தந்திரத்தால் உண்டான பாரதந்தர்யத்தால் செய்யப்படும் வரணம்-
-2-கிருபையால் உண்டான பாரதந்தர்யத்தால் செய்யப்படும் வரணம்
புள்ளைக காட்டி அழைத்து புல்லை இடுவாரைப் போலே பல சாதனங்களுக்கு பேதம் இல்லை
பிரசாத விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் உபாயம் -போக்யதா விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் உபேயம்
இத்தையே இரக்கம் உபாயம் இனிமை உபேயம் -ஆக பகவத் உபாயத்வ உபேயத்வங்கள் பராதிகரண சித்தாந்திதங்கள்-
கடைசி அதிகரணம் பலாதிகரணம் பிரமேயம் –பத்து பாதங்களால் காரணத்வ ப்ராப்யத்வ ப்ராபகத்வ விசிஷ்டமாக அறுதியிடப்பட்ட ப்ரஹ்மமே
ஐஹிக ஆமுஷ் மிக போக மோக்ஷ ரூப சகல பல ப்ரதம்-பரம உதாரன் -என்று அறுதியிடுகிறார் –
கீழே ப்ரஹ்மம் ஹேய ரஹிதம் என்றார் –பலத்வம் உக்தம் -அங்கு -இதில் ஹேய நிவர்த்தகம் என்கிறார் -பல தத்வம் உக்தம் இங்கு
தத்வ ஞானம் மித்யா நிவர்த்தகம் என்பதால் மோக்ஷம் ப்ரஹ்ம அதீனம் அல்ல என்கிற மாயாவதி நிரஸனம்
பகவத் அனுக்ரஹத்தை முண்ணிடாதே கேவல தத்வ ஞானத்தால் மோக்ஷம் தார்கிகர் வாதம் நிரஸனம்
ஜைமினி மத அநு யாயி கண்டனம்
மேலே புருஷார்த்ததிகரணத்திலும் –3–4–1-இதே போலே -பூர்வ மீமாம்சையில் அபூர்வாதிகாரணம் அபூர்வம் துவாரம் தேவதா அனுக்ரஹம்
-கர்மமே காலாந்தரபாவி பலத்தை கொடுக்கும் பூர்வ பக்ஷம் -கர்மம் நசித்து பிரத்யக்ஷம் என்பதால் அபூர்வம் கல்பம்
-ச ஏனம் ப்ரீத ப்ரீணாதி -ப்ரீதி அடைந்த தேவதையே இவனை உகப்பிக்கிறது -போக்தா -ஆராத்யன் -பிரபு பல ப்ரதன்-சாஸ்திர விதிகள் அவன் கட்டளைகள் –
வீடு முதல் முழுவதுமாய் –2–2–1-என்றும் வீடு முதலாம் –2–8–1-போலே அகில பல ப்ரதன் என்றவாறு –

————————

இனி மேல் ஆறு பாதங்களால் சாத்தியமான பரமாத்மா உபாசனத்தையும் சாத்தியமான பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவத்தையும் விவரித்து அருளுகிறார்
-3–3-குண உபஸம்ஹார பாதம் –
அநேக சாகைகளில் ஓதியுள்ள வைஸ்வநராதி வித்யை -அபேதமா பேதமா என்கிற விசாரம் -அபேதமானால் குண உப சம்ஹாரம் -பேதமானால் விகல்பம் –
வேத்ய அநு ரூபமாக வித்யா நியமம் -வேத்ய பேதம் குண பேதத்தால் அல்லது ப்ரஹ்ம பேதத்தால் அல்ல
நிர்விசேஷ வஸ்துவை தெரிவிப்பதில் தாத்பர்யம் சொல்லுபவர்களுக்கு இந்த பாதம் அங்கதமாம் –
குண விசிஷ்ட ப்ரஹ்ம உபாசனமான தஹர வித்யையினால் பரஞ்சோதி பிராப்தியும் -பரஞ்சோதிஸான பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்தவனுக்கு
நிராங்குச ஐச்வர்ய பிராப்தியும் அன்றோ ஸ்ருதி ஓதிற்று -பரம ப்ராப்திக்கு மேற்பட்ட மற்று ஒரு மோக்ஷம் இல்லையே
-ஆகையால் க்ர்ம முக்தி நிரூபணம் அயுக்தம்-ச குண உபாசனத்தாலே நிர் குண வித்யா பிராப்தி -நிர் குண வித்யா ப்ராப்தியால்
மோக்ஷ பிராப்தி -இங்கனே க்ரம முக்தியாகவும் என்ன ஒண்ணாதே
ஆனந்தாதய பிரதானஸ்ய –3- 3–11-என்று பர வித்யா சாமான்யத்துக்கு ச குண விஷய கத்வத்தை அறுதியிட்டு -நிர் குண வித்யை என்பது ஒன்றே கிடையாதே
இப்பாதத்தில் -26-அதிகாரணங்கள்
சில -வித்யா பேத அபேத விசார பரங்கள்
சில பர வித்யைக்கு அநு பந்திகளான அர்த்தங்கள் விசாரம்
சில த்ருஷ்ட்டி உபாசன பாரங்கள்
-19th -அதிகரணம் லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணம் -சகல பர வித்யா உபாஸ்யம் -ஸ்ரீ மன் நாராயணா தேவதா விசேஷம் –
ஆனந்தாதிகரணம் -பகவத் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் உபாஸ்யங்கள் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் அருளிச் செய்யாமல் -அதி பிரசித்தம் என்பதால் -அதி ரகஸ்யம் என்பதாலுமாம்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம்–நிர்விகாரத்வ -ஞான ஸ்வரூபத்வம் ஞான குணகத்வம் -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன்
காரணத்வ சங்கித தோஷ பரிஹார்த்தம் சத்யதவாதிகள் -ஸ்ரீ பாஷ்ய சாரம் –
லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணம் -தர்மியான பர ப்ரஹ்மம் நாராயண தத்வம் சகல பர வித்யா உபாஸ்யம்
ஹான்யதிகரணம் தொடக்கமான மூன்று அதிகரணங்கள் வித்யைக்கு அங்கமான சிந்தனை விசேஷ விசார பரங்கள் –
இவற்றுள் முதலில் -ஹான்யதிகரணம்-ஹானி சித்தனமும் -உபாயன சந்தனமும் -/ ஹாநாமாவது கர்ம விமோசனம் -உபாயனம்-அந்யத்ர பிரவேசம்
-அதாவது கர்மாதிகள் மற்றோர் இடத்தில் சம்பந்திப்பது –
இந்த சிந்தனம் அங்கமானாலும் ஞான ஸ்வரூபம் ஆகையால் வித்யா துல்யமாக இங்கே விசாரிக்கப் படுகிறது –
ஆகையால் க்ரியா ஸ்வரூபங்களான அங்கங்களை விசாரிக்கும் நான்காம் பாதம் -அங்க பாதத்தில் -இது விசாரிக்கப் படுவது இல்லை
அமூர்த்தங்களான புண்ய பாபங்களுக்கு கணமும் உபாயனமும் கூடுமோ -மற்றொருவர் கர்மம் மற்றொருவர் பலத்துக்கு ஹேது வாகுமோ என்னில்
வித்யா நிஷ்டன் இடம் உள்ள ப்ரீதியால் சர்வேஸ்வரன் அனுகூலர் பிரதிகூலர் இடம் புண்ய அபுண்ய பல துல்யம் கொடுக்கிறான் –
சாம்பராயாதி காரணத்தில் தேகம் பிரிந்த பின்னை கர்ம ஷயம் என்னப்படுகிறது -தததிகமாதி கரணத்தில்–4–1–13–தேகம் இருக்கும் காலத்தில் கர்ம ஷயம் கூறப்படுகிறது
இரண்டும் பொருந்தும் -உபாசன ஆரம்ப காலத்தில் கர்ம ஷயம் -ஷமிஷ்யாமி -பொறுப்பேன் -என்னும் அவன் சங்கல்பம் /
தேக வியாக சமயத்தில் கூறப்படும் கர்ம ஷயம் -ஷாந்தம் -பொறுத்தேன் -என்கிற அவன் சங்கல்பம் –
இந்த அதிகரணத்தில் முதல் இரண்டு ஸூத்ரங்கள் சித்தாந்தம் -மேலே பூர்வ பக்ஷ அனுவாதம் –கதேரர்த்தவதத்வம்
-அதுக்கு மேலே சித்தாந்தம் -உப பன்ன–வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே ஸூஷ்ம சரீர ஸ்திதி
அக்ஷரத்யதி கரணத்தில் அமலத்வம் சர்வ பர வித்யா உபாஸ்ய குணமாக நிரூபிக்கப் படுகிறது -அமலத்வம் நித்ய ஸூ ரி வியாவர்த்தகம்
லிங்க பூயஸ்த்வாதி கரணத்தில் சகல பர வித்யா உபாஸ்யம் நாராயண தத்துவமே –
அக்ஷர சிவ சம்பு பர ப்ரஹ்ம பரஞ்சோதி பரதத்வ பரமாத்மா சப்தங்கள் நாராயணனே
முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர் முதல்வா நிகர் இலகு காருருவா நின்னகத்தன்றே புகர் இலகு தாமரையின் பூ –
சப் தாதி பேதாதி கரணத்தில் சத் வித்யா தஹர வித்யாதிகளுக்கு பேதம் சமர்ப்பிக்கப் படுகிறது -இதிலும் நிர் விசேஷ ஞானவாதி நிரஸனம்
விகல்பாதி கரணத்தில் சகல பர வித்யைகளுக்கும் மோக்ஷ ரூப ஏக பலம்
கூடியே மோக்ஷ ஹேது பூர்வ பக்ஷம் -தனித்தனியே மோக்ஷ ஹேது சித்தாந்தம் -உபாயம் பல விதம் -அவற்றுக்கு விகல்பம் என்று அறுதியிடுகிறார் வியாசர் –
-3–4-அங்க பாதம் –வித்யா அங்கமான கர்மாதிகள் விசாரம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -சம தமாதிகள் -பாண்டித்யம் -பால்யம்
-மௌனம்–த்யானம் அர்ச்சனை -பிரணாமாதிகள் போல்வன
-1-ஞான மாத்திரம் உபாயம் இல்லை –அது உபாஸனாத்மகம் –2-அது பக்தி ரூபம் -3-அது நாராயண விஷயகம் -4-அதுவும் கர்மாங்ககம்
மூன்று உபநிஷத் வாக்கியங்கள் உதாகரிக்கப் படுகின்றன -ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -என்று ப்ரஹ்ம வித்யையினால் புருஷார்த்த பிராப்தி
வேதாஹமேதம் -பிரதி பந்தக நிவ்ருத்தமும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகமும் உபாயாந்தர நிஷேதமும்
யதா நத்ய-வாக்யத்தால் ப்ராப்ய லாபமும் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தியும்
-15-அதிகரணங்கள் இந்த பாதத்தில் /
முதல் அதிகரணம் முதல் ஸூ த்ரம் -வித்யையினாலே ப்ராப்ய லாபம் என்று காட்டி -மேலே ஆறு ஸூ த்ரங்களால் பூர்வ பக்ஷம் –மேலே பல ஸூ த்ரங்களால் சித்தாந்தம் –
ஜைமினி மகரிஷி -இவர் சிஷ்யர் பூர்வ பஷி இங்கு / பர ப்ரஹ்ம அங்கீகாரம் செய்தவர் தானே இவரும்-சரஷாதப்ய விரோதம் ஜைமினி /
பரம் ஜைமினிர் முக்யத்வாத்-இத்யாதி ஸூ த்ரங்களில் ஸ்பஷ்டம் –
அவர் பூர்வ பஷி ஆவாரோ என்னில் வியாசரை ஆச்ரயிப்பதற்கு முன் உபநிஷத் துக்களுக்கு செய்த நிர்வாகங்கள் பூர்வ பக்ஷம் என்றபடி –
சர்வ உபேஷாதி கரணத்தில் -வித்யைக்கு அங்கம் கர்மம் என்னும் விஷயத்தில் அஸ்வத்வத் த்ருஷ்டாந்தம் காட்டப் பட்டு /
அஸிநாஜிகாம்சதி -கத்தி ஹனன சாதனம் அல்லது ஹனன இச்சா சாதனம் இல்லை –
இதே போலே யஜ்ஜேன விவிதி ஷந்தி -சுருதியில் – யஞ்ஞாதிகள் வேதன சாதனம் அல்லது வேதன இச்சா சாதனம் இல்லை என்று சித்தாந்தம்
-ஞான இச்சைக்கு கர்மம் சாதனம் என்னவும் ஒண்ணாது -கர்மம் இச்சையை உண்டாக்காதே இ றே
-விஷய வை லக்ஷண்ய ஞானத்தை பிறப்பிக்கவும் ஒண்ணாதே -ஞானத்துக்காக கர்மம் என்னுமது பர சமயிகளுக்கு அபசித்தாந்தம் இ றே
கமன சாதன பூதமான குதிரை பரிகரங்களை அபேக்ஷிக்குமா போலே மோக்ஷ சாதனமான ப்ரஹ்ம வித்யையும் கர்மங்களை அபேக்ஷித்து இருக்கும் –
பல உத்பத்தியில் கர்ம அபேக்ஷை இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் ப்ரஹ்ம வித்யை உத்பத்தியில் கர்ம அபேக்ஷை உண்டு என்பதை
சர்வ அபேக்ஷை என்று ஸூத்ரகாரர் சொல்லி உள்ளார் –
முன்னமே யஞ்ஞாதிகளை யும் சமாதிகளும் வித்யா அங்கமாக நிரூபித்த வியாசர் -ஸஹ கார்யந்த்ர வித்யதிகரணத்தில்
-பாண்டித்ய பால்ய மௌனங்களை வித்யா அங்கமாக நிரூபிக்கிறார் -இந்த த்ரயமும் வித்யா அங்கம் சித்தாந்தம் -பாண்டித்யம் மட்டுமே பூர்வ பக்ஷம் \
ஸ்ரவண மனன லப்த ஞான விலக்ஷணம் ஞானம் பாண்டித்யம் -வேதாந்திகள் தங்கள் பெருமைகளை மறைத்து கொண்டு இருப்பார்களே -இதுவே பால்யம் –
-இப்படி இருப்பதும் லோகத்தார் செய்யும் சம்மானத்தை இல்லை செய்கைய்க்காகவும்-பரம ஞானிகளுக்கு ஸம்மாஆக மூன்றுமே வித்யா அங்கங்கள் -என்பர் வியாசர்
மேலே வித்யா நிஷ்பத்திக்கு தடையை தெரிவிக்கிறார் அதிமாதி கரணத்தில்
-பிரதிபந்தக அபாயமும் ஸாமக்ரியை அந்தர்பூதம் ஆகையால் -பாகவத அபசாரம் இல்லையாகில் வித்யா நிஷ்பத்தியாம் -பாகவத
பேற்றுக்கு பாகவத சம்பந்தம் போலே இழவுக்கு அபசாரம் அன்றோ
வாக்யார்த்த ஞான மாத்திரம் உபாயம் என்பர் ம்ருஷாவாதிகள் –/ கர்ம ஞான சமுச்சயம் என்பர் யாதவர்கள் -/
கர்ம பிரதான வாதிகள் நிரீஸ்வர மீமாம்சகர்கள் /ஜீவன் நித்ய முதன் ஆகையால் -முக்தி ஸாத்யை அல்ல என்பர் சாங்க்யர்/
இந்த நான்கு பக்ஷங்களையும் கண்டித்து கர்ம அங்கமான உபாசனம் மோக்ஷ ஹேது -சித்தாந்தீ கரிக்கிறார் –

—————————-

பல அத்யாயம் -ப்ரஹ்ம வித்யா பலம் -த்ருதீய நாராயணாய -பதார்த்தம் –
ஆவ்ருத்தி பாதம் –கர்ம நிவ்ருத்தி பலம் / உதக்ராந்தி பாதம் -ஸ்தூல தேஹ நிவ்ருத்தி / கதி பாதம் -ஸூஷ்ம தேஹ நிவ்ருத்தி பலம்
பிராப்தி பாதம் -பர ப்ரஹ்ம பிராப்தி -ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அபு நா வ்ருத்தி -இத்யாதி பலம் –

முதல் பாதம் -11-அதிகரணங்கள் –முதல் -6-வித்யா ஸ்வரூப விசாரம் /மேல் -5-வித்யா பல விசாரம்
உபாசனமும் கர்ம யோகத்துக்கு சாத்தியம் ஆகையால் ஸாத்ய பரமான இந்த அத்தியாயத்தில் உபாசன விசாரம் உக்தமே
புல்கு பற்று அற்றே என்று பக்தியை அங்கநா பரிஷ்வங்கம் போலே ஸ்வயம் பிரயோஜனம் அன்றோ –
ஆவ்ருத்தி -அஸக்ருத் உபதேசாத் –4–1–1-மோக்ஷ சாதனமான ஞானம் அஸக்ருத் ஆவ்ருத்தம் -புன புன சிந்தனம் -ஸ்ம்ருதி சந்ததி ரூபம்
. த்ருவா ஸ்ம்ருதி -நிதித்யாஸிதவ்ய . தைலதாரை போலே அவிச்சின்ன ஸ்ம்ருதி ரூபம் -/ ப்ரீதி ரூபா பன்னம்-
இரண்டாவது அதிகரணம் -ஆத்மத்வ உபாசநாதி கரணம் –ப்ரஹ்மம் நானே என்றே உபாஸிக்க வேணும் -அந்தராத்மாவாக உணர்ந்து -என்றபடி
-ஐக்கிய ஞான பிரமம் கொண்டு அல்ல -பர ப்ரஹ்மத்துக்கு அத்யந்த பரதந்த்ரன் என்ற ஞான லாபத்தால் –ஆக்ருத்யதிகரண நியாயம்
அஹம் க்ரஹ உபாசனம் ஜீவ பர அத்வைத ஞானம் –என்பர் ம்ருஷ வாதிகள் -அது அயுக்தம்
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா / ஆத்மேதி து / அவிபாகேன/ஸூ த்ர த்ரயத்திலும் சரீராத்மா பாவத்தால் வந்த ஜீவ பர ஆத்மத்தையே
ஆகிருதி நியாயத்தாலே திரு உள்ளம் பற்றி -இதை சர்வம் சமஞ்ஜஸம் -என்பர் நம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
இப்படி வித்யா ஸ்வரூப விசோதனம் செய்து தததிகமாதி கரணம் தொடங்கி -5-அதிகரணங்களால் வித்யா பலத்தை நிரூபிக்கிறார் –

ததிதகமே –சாஷாத்கார தசா பன்ன ப்ரஹ்ம வித்யா பிராப்தி ஏற்படும் போது -உத்தர பூர்வாகயோ –அஸ்லேஷ விநாஸவ் /
நா புக்தம் ஷீயதே -கர்ம பல ஜனக சக்தி பல அனுபவ பர்யந்தம் நிலை நிற்கும் -என்றதே
ப்ரஹ்ம வித்யை கர்மங்களுக்கு பல ஜனன சக்தியை உண்டாகாமல் தடுத்து விடும்
மாதவன் என்று என்று ஓத வல்லீரேல் தீது ஒன்றும் அடையா ஏதம் சாராவே –10–5–7-
ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனுடைய கர்மங்களுக்கு நான்கு அவஸ்தா விசேஷங்கள் –விநாசம் -அஸ்லேஷம் -தூநநம் -உபாயநம் —
க்ரியா சாமான்யம் அழிவது ப்ரத்யக்ஷம் / எனவே இந்த அவஸ்தா விசேஷங்களை கிரியைக்கு சொல்லாமல் கிரியா சக்திக்கு
-அந்த சக்தியும் பகவத் ப்ரீதி அப்ரீதி ரூபையாம் –
புண்யமும் மோக்ஷ விரோதி என்பதால் அவற்றுக்கும் அஸ்லேஷ விநாசங்கள் என்பதை இதராதி கரணத்தில் ஸ்தாபிக்கிறார் –
ஸூபாஹுவுக்கு நாசமும் மாரீசனுக்கு அஸ்லேஷம் போலே /
வித்யா நிஷ்டனுடைய புண்யம் தத் அனுகூலம் இடத்தும் -பாபம் தத் பிரதிகூலன் இடத்தும் சங்க்ரமிக்கும்

உத்தர பூர்வாகயோ –4–1–13-பாப பரம் / இதரஸ்யாபி-4–1–14-புண்ய பரம் / அநாரப்த கார்யே –4–1–15-புண்ய பாப பரம்
ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் -பிரகார பூதரான நீங்கள் பிரகாரியான அவன் பக்கல் சென்று சேர
-பிராப்தத்தைச் செய்யவே அப்ராப்தம் எல்லாம் விடும்
ஸ்வரூப அனுரூபத்தைச் செய்யவே ஸ்வரூப விரோதிகள் அடங்க விட்டுப் போகும்
ஒடுங்க -என்று வித்யையும் விடும் என்று வித்யா பலமும் கூறப்பட்டது இ றே –

உத்க்ராந்தி பாதம் -ஸ் தூல தேஹ நிவ்ருத்தி -வித்யா பலம் –
ப்ரஹ்ம வித்துக்களை மரணம் ஸூக ரூபம் -மஹாநுபாவர்கள் இருந்தால் மரணம் இல்லை என்னும் பிராந்தியை போக்க
பிராரப்த அவசானத்தில் ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனான உபாசகனுக்கு மரணம் என்று நிரூபிக்கிறார்
ஜீவன் முக்திவாதிகள் சாங்க்யர் -ஜீவன் முக்தி வாதம் அஸங்கதம் -பிரத்யக்ஷ விரோதம் -சாஸ்திர விரோதம் –
ஜீவன் முக்தி வாதத்தை சாஷாத்தாக நிரசிக்கும் ஸூத்ரம்-நோப மர்தே நாத –4–2–10-
ஜீவன் முக்தி மதம் நஜீவதி யத சஸ்த்ரேன சாஸ்திராத்மநா லுநம் லோக விருத்த சித்தி ஸ யதஸ்தேநேத மாதாவபி
ஆபஸ்தம்ப நிரஸ்தம் உபநிஷத பிரஸ்தானமா தஸ்து ஷாம் ஆச்சாரயோ அபி நிராசகார கலு தத்வைபாய நாக்யோ முனி -என்று
ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு -ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் -அருளிச் செய்த தத்வ சார ஸ்லோகம் –
அத்ர ப்ரஹ்ம சமஸ் நுதே –சுருதியில் வித்யா நிஷ்டனுக்கு இங்கேயே ப்ரஹ்ம அனுபவம் -என்பதால்
உக்ராந்தி இல்லை என்பர் பூர்வ பஷி -வாத நிரஸனம் -ஆஸ்ருத்யதி கரணத்தில்
வித்வான் அவித்வான் வாசி இன்றிக்கே சர்வருக்கும் உதக்ராந்தி சமானை
-மேலே ததோகோ அதிகரணத்தில் ப்ரஹ்ம வித்யா நிஷ்டனுக்கு அசாதாரணமான நாடீ விசேஷ பிராப்தி உண்டு என்பர்
கார்த அனுக்ரஹ லப்த மத்யதம நித்வாரா பஹிர் நிர்கத-என்பர் ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள்
அத்ர ப்ரஹ்ம சமஸ் நுதே -ஸ்ருதிக்கு வியாசர் -அம்ருதத்வம் ஸ அநு போஷ்ய—4–2–7-என்று
அநு போஷ்ய ஏவ அம்ருதத்வம் -உபாசன காலத்தில் உள்ளதொரு ப்ரஹ்ம அனுபவத்தை சொன்ன படி –
தஷிணாயநாதி கரணத்தில் -தஷிணாயணத்தில் மரித்தவனுக்கு மோக்ஷ பிராப்தி இல்லை என்னும் பக்ஷம் -நிரஸனம்-
நர ராத்திரி -இரவிலும் /பித்ரு ராத்திரி -கிருஷ்ண பக்ஷம் /தேவ ராத்திரி -தஷிணாயம் -மரித்தவராயினும் வித்வான்கள் ப்ரஹ்ம பிராப்தி உள்ளவரே
யோக யுக்த -மார்க்க சிந்தனை -தஸ்மாத் அஹரஹ அர்ச்சிராதிகதி சிந்தனாக்ய யோக யுக்தோ பவ – / பின்னும் ஆகை விடும் பொழுது எண்ணே –

கதி பாதம் –
அர்ச்சிர் அஹஸ் சீதா பாஷாந் உதகய நாப்த மருதர்க் கேந்தூன்
அபி வைத்யுத வருண இந்திர ப்ரஜாபாதீன் ஆதி வாஹிகான் ஆஹூ –ஸ்ரீ வரத குரு ஸ்லோகம் -ஸ்ருதி பிரகாசிகை –

சத் சங்காத் பவநிஸ்ப்ருஹ குரு முகாத் ஸ்ரீ சம் பிரபத்யாத்மவான்
ப்ராரப்தம் பரி புஜ்ய கர்ம சகலம் ப்ரஷீண கர்மாந்தர
ந்யாஸா தேவ நிரங்குசேஸ்வர தயா நிர் லூன மயான்வய-ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு ஸ்லோகம்

முக்தோ அர்ச்சிர் தின பூர்வ பக்ஷ ஷடுதங்மாஸாப் தவா தாம் ஸூ மத்
க்லவ் வித்யுத் வருண இந்திர தாத்ரு மஹித சீமாந்த சிந்த்வாப் லுத
ஸ்ரீ வைகுண்டம் உபேத்யே நித்யமஜடம் தஸ்மிந் பர ப்ரஹ்மண
சாயுஜ்யம் சமவாப்ய நந்ததி சமம் தேநைவ தன்ய புமான்–ஸ்ரீ வாத்ஸ்ய வரத குரு ஸ்லோகம் –

அர்ச்சிராதி கதி -விவரணம் -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அருளிச் செய்து உள்ளார் –

—————————–

பிராப்தி பாதம் –
அனைத்து உலகம் யுடைய அரவிந்த லோசனனைத் தினத்தனையும் விடாள்-பரி பூர்ண ப்ரஹ்ம அனுபவம் –பரம ப்ராப்யம் -சர்வோத்தர ஸ்தானம் -பரம பதம் –
சர்வ பிரகார விசிஷ்ட நாராயணன் ப்ராப்யன்
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் / போக மாத்ர சாம்ய லிங்காச்ச –/
முகத்தனை ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிறது கர்ம வஸ்யம் அல்ல என்றபடி
அத ஏவ ஸ அநந்யா திபதி –4–4–9-
அத்ர அநதிபதி இதை நோக்தம்-கிந்து அநந்யாதி பதிரிதி அத்ராயம் அபிப்ராய ஸ்வாபாவிக சேஷிண
பரம புருஷா தன்யோ நாதிபதி முக்தஸ்ய இதி–ஸ்ருதி பிரகாசர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
போக ஸாம்யமே ஐக்கியம் -முதனுக்கு ஸ்வ ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பலம் என்று முதல் அதிகரணத்திலும்
பரமாத்வா உடன் ஆனந்தத்தில் பரம ஸாம்யாப்பத்தி பலத்தை அந்திம அதிகரணத்திலும் நிரூபிக்கிறார்
அபுநரா வ்ருத்தியை அந்திம ஸூத்ரத்தால் நிரூபிக்கிறார்
மீட்சியின்றி வைகுண்ட மா நகர் / நாரணன் திண் கழல் / அநா வ்ருத்தி சப்தாத் / ஸ கலு ஸ்ருதி / மாம் உபேத்ய ஸ்ம்ருதி வசனம் /
அத்யர்த்த பிரியம் ஞானிநம் லப்த்வா / சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு –

————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ வைபவ ஸ்தோத்ரங்கள் / வைபவம்–

April 2, 2017

யோ நித்யம்   அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம
வ்யாமோஹதஸ் தாதி தராணி த்ருணாய மேநே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ
ராமானுஜச்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே –ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் அருளிச் செய்ததனியன் –

வந்தே வேதாந்த கர்ப்பூர சாமீகர கரண்டகம்
ராமாநுஜார்ய மார்யாணாம் சூடாமணி மஹர் நிசம் -ஸ்ரீ சரணாகதி கத்ய தனியன் –

சித் அசித் பரத்வா நாம் தத்வ யாதாம்ய வேதிநே
ராமாநுஜாய முனயே நமோ மம கரீயஸே–ஸ்ரீ ரெங்க கத்யம் தனியன் –

யாமுநார்ய ஸூதாம் போதிம் அவகாஹ்ய யதா மதி
ஆதாய பக்தி யோகாக்யம் ரத்னம் சந்தர்சயாம் யஹம் –ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் தனியன்

சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் யதிராஜோ ஜகத் குரு
ஸ ஏவ சர்வ லோகானாம் உத்தர்த்தா நாத்ர சம்சய –ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் –

புண்யம் போஜ விகாசாய பாப த்வாந்த ஷயாயச
ஸ்ரீ மான் ஆவீர் பூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர —

த்ருணீ க்ருத விரிஞ்சாதி நிரங்குச விபூத்ய
ராமானுஜ பதாம் போஜ ஸமாச்ரயண சாலிந —

வேதோத்தம்ச குஹா விஹார படு நா ஸ்ரீ சைல ஸ்ருங்கோல்லசந்
மாயா கேசரி மா நிதேன கஹ நன்யாயாட வீ சாரிணா
கம்பீரேண பாராத்ம பேதந மஹா நாதேந நாதேந மே
குப்தோஹம் யதி ஸார்வ பவ்ம ஹரிணா வரத்தே ப்ருசம் நிரப்பய –எம்பார் அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோக ரத்னம்-
வலி மிக்க சீயம் -ஐந்து விசேஷணங்கள் இதில் –1–உபநிஷத்துக்குள் ஆகிய குகையில் மன்னி –
24-காம்பீர ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் உண்டே -5–பெரு முழக்கம் இதர ஜந்துக்களை புற மதஸ்தர்களை மாய்க்கும்
பரத்வ ஜீவாத்மா ஐக்கியம் சொல்லும் மாதா வாதிகளை நிரசித்த பெருமை உண்டே –
இந்த ராமானுஜ சிம்மத்தின் திருவடியில் ஒதுங்கி சிங்கக் குட்டிகளாக பயம் இல்லாமல் அன்றோ நாம் உள்ளோம்-

ஆழி மழைக்கு அண்ணா ஓன்று நீ கை கரவேல் -பிரதிகூலமான சம்சார துக்க வ்ருஷ்டியைப் போக்கி அனுகூலமான பகவத் கடாக்ஷ அம்ருதமாகிற வ்ருஷ்டியைப் பெறுவிக்கும் விஷயத்தில் –கோயில் அண்ணரே நீர் நன்றாக கை கொடுக்க வேணும் –சம்சாரிகளுக்கும் சர்வேஸ்வரனுக்கும் கை கொடுக்க வேணும் -ஞானக் கை தா –
ஆழி மழைக் கண்ணா
கண்ண நீர் மழையை-ஆஹ்லாத சீத நேத்ராம்பு –வண் பொன்னிப் பேராறு போல் வரும் கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர்
ஆழி மழைக் கண்ணா
மழைத் தெய்வமே –மேகமே –குணம் திகழ் கொண்டல் அன்றோ / விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்காள்-
ஆழியுள் புக்கு முகந்து கொடு -உபய வேதக் கடல்
ஆர்த்து -கர்ஜித்து –பத்ரவேதீம் த்ரிவேதீம் -கோப்புடைய சீரிய சிங்காசனத்தில் மேல் ஏறி-ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்து-
பாலன்ன திருமேனியாய் இருந்தும் –தேவ பிரானுடை கரிய கோலத் திரு உருவைத் தம் உள்ளே அடக்கி அந்த நீல மேனியின் நிழலீட்டாலே ஸ்வாமி திருமேனியும் -முடிவு இல்லாதோர் எழில் நீல மேனியாக சேவை சாதிக்க வேணும் -என்றதாயிற்று -அண்ணரே   நீர் பால் போன்ற திருமேனியுடன் திருவவதரித்து இருந்தாலும் முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனா ஊழி முதல்வன் திரு உருவை உள் அடக்கிக் கொண்டு தத் சாதர்மயத்தை பெற்று இருப்பீர் –ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் போலவே என்றதாயிற்று –பாழியம் தோளுடைப் பற்ப நாபன் கையில் ஆழி போல் மின்னி வலம் பூரி போல் நின்று அதிர்ந்து –அடையார் –-கை யாழி என்னும் படையோடு -என்று திருவாழியை முன்னே சொல்லி –புடையார் புரி சங்கமும் –என்றால் போலே -விரோதி நிரசனத்துக்கும் ஞான பிரதத்வத்துக்கும் –
அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளர் வினை கெடச் செங்கோல் நாடாவுதிர் –திரு விருத்தம் —உடையவர் அன்றோ -உபய விபூதி நாதத்வம் -வலம் புரி போல் நின்று அதிர்ந்து -படை போல்  புக்கு முழங்கும் அப் பாஞ்ச சன்னியம் —தற்கச் சமணரும் –மாண்டனர் –
உண்பது சொல்லில் உலகு அளந்தான் வாய் அமுதம் -கண் படை கொள்ளில் கடல் வண்ணன் கைத் தலத்தே -திருவரங்கச் செல்வனார் திருவருள் பெற்று இணை பிரியாது தூய அமுதைப் பருகிப் பருகி மகிழ்ந்தவர் அன்றோ நம் ஸ்வாமி
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல் பெய்திடாய் -என்றும் – வாழப் பெய்திடாய் –என்றும் -போலே நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாலாவும் நாரணனைக் காட்டிய வேதம் களிப்புறவும் தென் குருகை வள்ளல் வாட்டமிலா வண் தமிழ் மறை வாழவும் – பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் ஒழியவும் ஆஸ்ரித சம் உஜ்ஜீவனத்துக்காகவும்
தாழாதே பெய்திடாய் –
கொண்டல் அனைய வண்மை ஏரார் குணத்து எம்மிராமாநுசன் அவ் வெழில் மறையில் சேராதவரைச் சிதைப்பது அப்போது ஒரு சிந்தை செய்தே

ந சேத் ராமானுஜேத் யேஷா சதுரா சதுரக்ஷரீ
காம வஸ்தாம் பிரபத்யந்தே ஜந்தவோ ஹந்த மாத்ருஸ -சேமவைப்பான திருநாமம் -ஸ்ரீ முதலியாண்டான் -அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம்

புரா ஸூத்ரைர் வ்யாஸ சுருதி சத சிரோர்த்தம் க்ரதிதவான்
விவத்ரே தத் ஸ்ராவ்யம் வகுள தரதாமேத்ய ச புன
உபா வேதவ் க்ரந்தவ் கடயிது மலம் யுக்தி ப்ரஸவ்
புநர் ஐஜ்ஜே ராமாவரஜா இதி ச ப்ரஹ்ம முகுர–எம்பார் / முதலியாண்டான் /ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம்
வ்யாஸர் -ப்ரஹ்ம சூத்ரம் -விவரணமே -நம்மாழ்வார் -திருவாய்மொழி –உபய க்ரந்தங்களையும் சமன்வயப் படுத்தி அருளவே ஸ்வாமி
-இது கொண்டு சூத்ரம் ஒருங்க விடுவார் என்றார்களே –

யத் பதாம் போருஹ-த்யான வித்வஸ்த அசேஷ கல்மஷ –வஸ்துதாம் உபாயாதோஹம் யாமுநேயம் நமாமி தம் —என்று
யத் பதாம் போருஹ-ஆறு எழுத்துக்களுக்கு -14-வர்ண கிராமம் -14-திருவடிகள் -நம்மாழ்வார் / ஆளவந்தார் / பஞ்ச ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளை சொன்னபடி
பத அம்போருஹ -தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே/ மண் வின் முழுதும் அளந்த ஒண் தாமரை /
பகாரம் -ஸ்ரீ -பராங்குச தாசர் பெரிய நம்பி /

காஷாய சோபி கம நீய சிகா நிவேசம்
தண்டத்ர யோஜ்ஜ்வலகரம் விமலோபவீதம்
உத்யத்தி நேச நிப முல்லஸ தூர்த்வ புண்டரம்
ரூபம் தவாஸ்து யதிராஜ த்ருசோர் மமாக்ரே –பூர்வர்கள்-ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-என்பர் – அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம் –

ஸ்ரீ ராமானுஜ முனிர் ஜியாத் யோ ஹரேர் பக்தி யந்த்ரத
கலி கோலா ஹல க்ரீடாம் உதாக்ர ஹம பாஹரத்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்

நம பிரணவ சோபிதம் நவ கஷாய கண்டம் பரம்
த்ரிதண்ட பரிமண்டிதம் த்ரிவித தத்வ நிர்வாஹம்
தயாஞ்சித த்ருகஞ்சலம் தலித வாதி வாக் வைபவம்
சமாதி குண சாகரம் சரணமேமி ராமானுஜம்–பூர்வர்கள் அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம் –

ஏதாநி தாநி புவன த்ரய பாவநாநி சம்சார ரோக சநலீ காரா ஒளஷதாநி
ஜிஹ்வாதலேம மலிகாநி யதாசிலாயாம் ராமானுஜோதி சதுராண்யம்ருத்ரஷராணி–பூர்வர்கள் அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம் –

ஸ்ரீ ரங்கம் கரிசைலம் அஞ்சன கிரிம் தார்ஷ்யாத்ரி சிம்ஹாசலௌ
ஸ்ரீ கூர்மம் புருஷோத்தமம் ச பதரீ நாராயணம் நைமிசம்
ஸ்ரீ மத் த்வாராவதீ பிரயாக மதுரா யோத்யா கயா புஷ்கரம்
சாளக்ராமம் நிஷேவ்ய ரமதே ராமானுஜோயம் முனி –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிச் செய்த முக்த ஸ்லோகம்

அர்வாஞ்சோயத் பத சரஸிஜ த்வந்த்வம் ஆஸ்ரிதய பூர்வே மூர்த்நா யஸ்ய அந்வய முபகதா தேசிகா முக்திமாபு –
சோயம்ந் ராமானுஜ முநிரபி ஸ்வீய முக்திம் கரஸ்தாம் -பத சம்பந்தாத் அமநுத கதம் வர்ண்யதே கூர நாத —

யஸ் ஸ்வாபாகலே கருணாகரஸ்சான் பவிஷ்ய தாசார்ய பர ஸ்வரூபம்
சந்தரசயா மாச மஹாநுபவம் தம் காரி ஸூ நும் சரணம் ப்ரபத்யே –ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் ஆழ்வார் விஷயமாகவும் பவிஷ்யதாசார்யர் விஷயமாகவும் அருளிச் செய்தது –

யஸ்மின் பதம் யதி வரஸ்ய முகாத் ப்ரணேது
நிஷ் காம தேவ விததே நிகமாந்த பாஷ்யம்
தஸ்யைவ தம் பகவத ப்ரிய பாகி நேயம்
வந்தாமஹே வரத விஷ்ணு பதாபிதேயம்-

ஸ்ரீ மன் ரங்க பதிச்ச வேங்கடபதி ஸ்ரீ வாரணாத்ரே பதி
ஸ்ரீ யாதவத்ரி பதிச்ச கிம் ச ததா திவ்ய ஸ்தலா தீஸ்வரா
ஆச்சார்யச்ச ச யாமுனோ முனிவர ஸ்ரீ சைல பூர்ணஸ் ததா
ஸ்ரீ ராமானுஜ சன்ய மிந்த்ர குரவே தத்யக் பிரசாதம் தது –ஸ்வாமி பூர்வாஸ்ரம இளைய சகோதரி -ஸ்ரீ -கமலா தேவி திருக் குமாரர் ஸ்ரீ வரத விஷ்ணு என்னும் ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் அருளிச் செய்தவை

யதி பரிப்ருடோ யத் கீதாநாம் அதர்சய தஞ்ஜசா
நிகம பரிஷன்நேதீ யாம்சம் ஸூதாமயமாசயம்
ஜனன பதவீ யாதாயா தஸ்ரமாபஹாரம் தியம்
ஜனயது ஸ மே தேவ ஸ்ரீ மான் தனஞ்ஜய சாரதி –ஸ்ரீ தேசிகர் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய தாத்பர்ய சந்திரகை –

தஸ்மிந் ராமாநுஜார்யே குருரிதி ச பதம் பாதி நான்யத்ர–
அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸிஜ த்வந்த்வம் ஆஸ்ரித்ய பூர்வே மூர்த்நா தேசிகா முக்திமாபு -சோயம் ராமானுஜ முனி ரபி –
பத்யஸ் சம்யமி நாம் ப்ரணம்ய சரணவ் தத் பாத கோடீரயோஸ் சம்பந்தேன சமித்யமானவிபவான் தன்யான் ததா அன்யான் குரூன் –நியாய பரிசுத்தி மங்கள ஸ்லோகம் -ஸ்ரீ தேசிகன்
பத்யஸ் சம்யமி நாம்-சரணவ்-எம்பெருமானாருடைய திருவடிகளை / ப்ரணம்ய-வணங்கியும் –
தத் பாத கோடீரயோஸ் சம்பந்தேன -அந்த எம்பெருமானாருடைய திருவடி என்ன திரு முடி என்ன -இவற்றினுடைய சம்பந்தத்தினால் —கோடீரம் -திருமுடி
சமித்யமானவிபவான்-மிகப் பெருமை பெற்றவர்களாய் / தன்யான்-க்ருதார்த்தர்களாய்
ததா அன்யான் குரூன் ப்ரணம்ய--எம்பெருமானார் அடியார்களை வணங்கியும் -என்றவாறு–குரும் பிரகாசயேத் தீமான் மந்த்ரம் யத்நேந கோபயேத்-அப்ரகாச ப்ரகாசாப்யாம் ஷீயதே சம்பாதயுஷீ –என்றபடி குருவை பிரகாசப்படுத்தியும் உபதேசிக்கப்பட்ட  மந்த்ரங்களை பொக்கிஷமாக பாதுகாப்பதும் கர்தவ்யம் —அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ்யதேஸ்வ சம்பந்தி சம்பந்தி நிஸ்தரண மபி சர்வ சப்தாபிப்ரேதம் -என்று சம்பந்தம் சாஷாத்தாகவோ பரம்பரையாகவோ உள்ளவர்களுக்கும் பேறு தப்பாது என்று அன்றோ பிராட்டி அருளிச் செய்கிறாள்

முன்னே பிறந்து இறந்து மூதுலகில் பட்டதெல்லாம்
என்னே மறந்தனையோ என்னெஞ்சமே-சொன்னேன்
இனி எதிரா சன்மங்கள் இன்று முதல் பூதூர்
முனி எதிராசன் பேர் மொழி—-பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார்

ஜயஜய எதி சார்வ பௌமா மலஸ்வாந்த துப்யம் நம
ஜய ஜய ஜநி சிந்துமக்நாத்ம சந்தாரக கிராமணி
ஜய ஜய பஜநீயா கூரேசமுக்யை ப்ரசீத பிரபோ
ஜய ஜய விதுஷாம் நிதே ஜாக்ருஹீ ஸ்ரீ நிதே ஜாக்ருஹீ –ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ராமானுஜ ஸூப்ரபாதம் –

கத்யத்ரயம் நிகமசேகரே தீப சாரௌ
வேதாந்த சங்க்ரஹம்  அபி பிரதிதஞ்ச நித்யம்
கீதார்த்த பாஷ்யமபி தேசிக புங்கவாநாம்
தாதும் ப்ரசீத யதிசேகர ஸூப்ரபாதம்—ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் ஸ்வாமி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ராமானுஜ ஸூப்ரபாதம் –

பாஷாண்ட சாகர மஹா படபாமுகாக்நி
ஸ்ரீ ரங்கராஜ சரணாம் புஜ மூல தாஸ
ஸ்ரீ விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ
ராமானுஜோ விஜயதே யதி ராஜ ராஜ —

தேவராஜா க்ருபா லப்த ஷட்வாதார்த்த மஹோததி
பூர்ணார்யா லப்தசே மந்த்ர சௌரிபாதாப்ஜ ஷட்பத –ஸ்ரீ ராமானுஜ ஸ்தோத்ர ஸ்லோகம் –

ஸ்ரீ வேங்கடா ஜலபதி ப்ரிய லஷ்மணார்யா
சர்வக்ஞ பவ்யயதி சேகர சார்வ பௌம
வஷாவனே சஹிதத்ருஷ்ண வரார்ச்சி தௌ
ஸ்ரீ பாஷ்யகார சரனௌ சரணம் பிரபத்யே தே –ஸ்ரீ ராமானுஜ ஸ்தோத்ர ஸ்லோகம் 

நச ராமானுஜேத்யேஷா சதுரா சதுராஷர
காம வஸ்தாம் ப்ரபத்யந்தே ஜந்ததோஹம் தமாத்ருச-ஸ்ரீ ராமானுஜ ஸ்தோத்ர ஸ்லோகம் –

ஸ்ரீ ராமாநுஜார்ய ரமணீய குணாபிராமம்
ராகாதி தூஷக குரோ குரு சார்வ பௌம
சத்வ பிரதான சரணாகத வத்சல த்வத்
பாதாப்ஜ யோரிஹா பரதர ச கிங்கரஸ் ஸ்யாம்-

கோதற்ற ஞானத் திருப்பாவை பாடிய பாவை தங்கை
வாதுக்கு வல்லவன் ஆண்டான் மருமான் தம்பி எம்பார்
தீதற்ற செல்வப் பிள்ளையோ பிள்ளை நம்பி சிச்சன்
ஏதுக்கு இராமானுசனை எதி என்று இயம்புவது இரு நிலமே–

வையம் குருடன்றோ மா மறை நூல் பொய்யன்றோ
அய்யனுரைத்த தமிழ் யார் அறிவர் வையத்துக்கு
ஊன்று கோல் எந்தை எதிராசர் உத்தரித்த
மூன்று கோல் காண்பதற்கு முன்

———————————-

ஸ்ரீ பகவத் ராமானுஜ ஸூப்ரபாதம் –

ஜய ஜய யதிராஜ ஸார்வ பவ்ம அமல ஸ்வாந்த துப்யம் நம
ஜய ஜய ஜனி சிந்து மக்நாத்ம சந்தாரக க்ராமணீ
ஜய ஜய பஜநீய கூரேச முக்யை ப்ரசீதவிபோ
ஜய ஜய விதூஷாம் நிதே ஜாக்ரஹி ஸ்ரீ நிதே ஜாக்ரஹி —1-

பூர்ணார்ய பூர்ண கருணா பரி லப்த போத வைராக்ய பக்தி முக திவ்ய குணாம்ருதாப்தே
ஸ்ரீ யாமு நார்ய பத பங்கஜ ராஜ ஹம்ஸ ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் –2-

ஆநேது மத்ய வர தஸ்ய கஜாத்ரி பர்த்து பாநீயமச்சமதி சீத மகதா கூபாத்
த்வாந்தம் நிரஸ்த மருணஸ்ய கரைஸ் சமந்தாத் ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —3-

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ பதபங்கயோர சேஷ கைங்கர்ய மாகாலயிதும் ச குதூஹலஸ் த்வம்
உத்திஷ்ட நித்ய விதி மப்ய கிலஞ்ச கர்த்தும் ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —4-

த்வாம் வீஷீதும் சமூபயாதி வ்ருஷாச லேந்திர த்வத் ஸம்ப்ரகசுப்த வர சங்கர தாங்க பாணி
சம்யோஜி தாமுரசிமாம் பவதைவ பிப்ரத் ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —5-

ஸ்ரீமத் குரங்க பரிபூர்ண விபுஸ்தவ துக்தம் ஸ்ரீ பாஷ்ய சாஸ்திர மமலம் த்வயீ பக்தி யுக்த
ஸ்ரோதும் ஸமிச்சதி யதீந்த்ர சிதோர்த்வ புண்ட்ர தம்போதயார்த்த மகிலம் தவ ஸூ ப்ரபாதம் –6-

ஸ்ரீ பாஷ்ய மாலிகிதுமாத்த விசால லேக்ய ஸ்ரீ வத்ச சிஹ்ன குருராநத திவ்ய காத்ர
வேதாந்த ஸூ த்ர மபிவக்து மமுஷ்ய சர்வம் உத்திஷ்ட லஷ்மண முநே தவ ஸூ ப்ரபாதம் –7-

ஸ்ரீ மான் ச பூர்ண வடுராதரத ப்ரக்ருஹ்ய ஸ்ரீ பாதுகாம் யதிபதே பதயோ ப்ரயோக்த்தும்
த்வாரிஸ் திதிம் வித நுதே ப்ரணதார்த்தி ஹாரின் ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் –8-

காஷாய வஸ்திர கடி ஸூத்ர கமண்டல லூச்சஸ் ஸ்ரீ தந்த காஷ்டமபி தேதிக ஸார்வ பவ்மா
பாணவ் நிதாய நிவஸந்தி விசுத்த காத்ரா ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் –9-

த்வாம் போத யந்தி குரவ பிரதிதா மஹாந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவாச்ச யமிநஸ்தவ பாத பக்தா
ஏகாந்தி நச்ச விமலா ஸ்த்வத அநந்ய பாவா ஸ்தான் பால யாத்ய யதி சேகர ஸூப்ரபாதம் –10-

ப்ராஹ்மேப்ரபுத்ய விபுதாஸ் ஸ்வ குரூன் ப்ரணம்ய ராமாநுஜாய நம இத்ய ஸக்ருத் ப்ருவாணா
அஷ்டாக்ஷரம் ச சரமம் த்வயம் உச்சாந்தி ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —11-

ப்ராத படந்தி பரம த்ரவிட ப்ரபந்ந காயத்ரி மந்த்ர சதமஷ்ட சிரஸ் கமச்சம்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவாஸ் தவ பதாப்ஜ நிவிஷ்ட பாவா ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —12-

ஆராத்நம் ரசயிதும் கமலா சகஸ்ய ஸ்ரீ யாதவாசல பதே விவிதோபஸாரை
பாதும் சத்ருஷ்ட்டி கமலேந நதா ந சேஷான் ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —13-

சம் ஸேவ்ய சப்த சத சம்யமி ஸார்வ பவ்மை சத்தேசிகை சகல சாஸ்திர விதம் வரிஷ்டை
ஏகாந்திபி பரம பாகவதைர் நிஷேவ்ய ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —14-

கத்ய த்ரயம் நிகம சேகர தீப சாரவ் வேதார்த்த சங்க்ரஹம் அபி பிரதி தஞ்ச நித்யம்
கீதார்த்த பாஷ்யம் அபி தேசிக புங்கவா நாம் தாதும் ப்ரஸீத யதி சேகர ஸூப்ரபாதம் —-15-

பாதாம்புஜம் யதிபதே சரணம் விஹர்த்தும் சங்கத்ய சம்சரண வாரிதி தர்த்து காமா
ஆயாந்தி ஹஸ்தக மலாபித்ரு தோபஸாரா தான் பாஹி தே கருணயா தவ ஸூப்ரபாதம் –16-

ஸ்நாதும் கவேரத நயா சலிலேஷூ சிஷ்யை ஆச்சார்ய புருஷ வரை யதிபிர் விசுத்தை
ஸ்ரீ வைஷ்ணவச்ச சஹ ஸேவ்ய மஹானுபாவை ராமாநுஜார்ய பகவன் தவ ஸூப்ரபாதம் —17-

ஸ்ரீ ராமாநுஜார்ய ரமணீய குணாபிராம ராகாதி தூஷக குரோ குரு ஸார்வ பவ்ம
சத்வ பிரதான சரணாகத வத்ஸல த்வத் பாதாப்ஜ யோரிஹ பரத்ரச கிங்க ரஸ்யாம் –18-

ஸ்ரீ பகவத் ராமானுஜ ஸூப்ரபாதம் ஸமாப்தம்

—————————————————–
பிரார்த்தனா பஞ்சகம்
யதீஸ்வர ச்ருணு ஸ்ஸ்ரீமன் கிருபயா பரயா தவ
மம விஞ்ஞாபனம் இதம் விலோக்ய வரதம் குரும் –1-
அநாதி பாபரசிதாம் அந்தக்கரணம் நிஷ்டிதாம்
யதீந்த்ர விஷயே சாந்த்ராம் விநிர்வாசய வாசநாம் -2-
அபி பிரார்த்தயமாநாநாம் புத்ர ஷேத்ராதி சம்பதாம்
குரு வைராக்யமே வாத்ர ஹித காரின் யதீந்த்ர ந –3-
யத் அபராதா நஸ்யுர்மே பக்தேஷூ பகவத்யபி
யதா லஷ்மண யோகீந்த்ர யாவத்தேஹம் ப்ரவர்த்தய –4-
ஆ மோக்ஷம் லஷ்மணார்ய த்வத் ப்ரபந்ந பரிசீலநை
காலஷே போஸ்து ந சத்பி ஸஹவாசம் உபேயுஷாம் –5-
இத்யேதத சாதாரம் வித்வான் பிரார்த்தனா பஞ்சகம் படன்
ப்ராப் நுயாத் பரமாம் பக்திம் யதிராஜ பாதாப்ஜயோ

பிரார்த்தனா பஞ்சகம் ஸமாப்தம்
———————

ஓம் பகவன் நாராயண
அபிமத அநுரூப
ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாதி
அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய
கல்யாண குண கணாம்
பத்மவ நாலயாம்
பகவதீம் ஸ்ரியம் தேவீம்
நித்ய அநபாயிநீம் நிரவத்யாம்
தேவ தேவ திவ்ய மஹிஷீம்
அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம்
அசரண்ய சரண்யாம்
அநந்ய சரண்ய சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே-ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் —

அஸ்து தே தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ் யதே –அஸ்து தே -முதல் வாக்யமே போதுமே –மேலே தயைவ சம்பத்ஸ் யதே -என்றும் சர்வம் சம்பத்ஸ் யதே –
பேறு உமக்கு மாத்ரம் அன்று -உம்மோடு அவ்யஹித சம்பந்தம் பெற்ற சாஷாத் சிஷ்யர்களுக்கு மாத்ரம் அன்று -சம்பந்தி சம்பந்திகள்
என்னும் படியான பரம்பரா சம்பந்திகளுக்குமாகக் கடவது -சம்பந்தி சம்பந்தி நிஸ்தரணம் அபி —
இதையே மா முனிகள் –காலத்ரயேபி —ஷேமஸ் ச ஏவ ஹி யதீந்திர பவச்சிரிதா நாம் –
அவாவற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் —பிடித்தார் பிடித்தார் பிடித்து இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே
தேசிகன் -பாதுகா சஹஸ்ரத்தில் -திராவிட உபநிஷத் அந்நிவேச சூன்யான் அபி லஷ்மீ ரமணாய ரோசயிஷ்யன் –
தருவமாவிச திஸ்ம பாதுகாத்மா சடகோபஸ் ஸ்வ யமேவ மா நநீய
அனைவருக்கும் திருவாய்மொழியில் அந்வயம் ஆவதற்கே சடாரி யாகி கைக்கொண்டு அருளுகிறான் -என்கிறார்
விதீர்ணம் வரம் ச்ருத்வா -அரங்கன் லஷ்மண முனிக்கு கொடுத்த அனுக்ரஹம்
பத்யுஸ் சம்யமி நாம் ப்ரணம்ய சரனௌ தத் பாத கோடீரயோ
சம்பந்தேன சமித்யமா நவிபாவன் தன்யான் ததான்யான் குரூன்
கோடீரம் திருமுடி சம்பந்தம் -தத் பாத கோடீரேயோ -திருவடி திருமுடி சம்பந்தத்தால் -ச்ருத்வா -கர்ண பரம்பரையாக வந்த விஷயம்
துடுப்பு இருக்க கை வேக வேணுமோ -கிடாம்பி யாச்சான் -முன்னோர்களே ஸ்ரீ ராமானுஜர்க்கு அரங்கன் கொடுத்த வரம் இப்படிப் பட்டது
என்பதை சொல்லிய பின்பு நாம் ஆராய வேண்டுமோ
சம்பந்த சம்பந்திகள் அளவும் பாடும் படி இருகரையும் அழிக்கும் படி கிருபா பிரவாகம் கொண்டவன் –
ஒரு மலையில் நின்றும் ஒரு மலைக்குத் தாவும் சிம்ஹ சரீரத்தில் ஜந்துக்களைப் போலே பாஷ்யகாரர் சம்சாராதி லங்கனம் பண்ண
அவரோடு உண்டான குடல் துவக்காலே நாம் உத்தீர்னர் ஆவுதோம் –
லஷ்மீ பதேர் யதி பதேச்ச தயை கதாம் தோர் யோ சௌ புரா சமஜநிஷ்ட ஜகத்திதார்த்தம் ப்ராச்யம்
பிரகாசயது ந பரமம் ரஹச்யம் சம்வாத ஏஷ சரணாகதி மந்த்ரசார –முதலியாண்டான் –

தஸ்யை தஸ்ய பரஸ்ய ப்ரஹ்மணே நாராயணஸ்ய -அபரிச்சேதய ஞான ஆனந்த அமலத்வ -ஸ்வரூபவத்
-ஞான சக்தி பலைஸ் ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜஸ் -ப்ரப்ருத்ய அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணவத்-
ஸ்வ அபிமத ஸ்வ அநுரூபைக ரூப திவ்ய ரூப -தத் உசித நிரதிசய கல்யாண விவித அனந்த பூஷண
-ஸ்வ சக்தி சத்ருச அபரிமித அனந்த ஆச்சர்ய நாநாவித யுத ஸ்வ அபிமத ஸ்வ அநு ரூப ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாதி அநவதி மஹிம மஹிஷி
ஸ்வ அநு ரூப கல்யாண ஞான க்ரியாத் அபரிமேய குண ஆனந்த பரிஜன பரிச்சத-ஸ்வ உசித நிகில போக்ய போக உபகாரணாத்யா அனந்த மஹிஷீ பவா
வாங்மனச கோசார ஸ்வரூப ஸ்வாபாவ திவ்ய ஆஸ்தாநாதி–நித்ய தர நிரவத்யதர கோசராச்ச சஹஸ்ர ரஸ க்ருத்தயஸ் சந்தி–வேதாந்த சங்க்ரஹம் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

பரஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபவத்வம் –ஸூ த்ர காரச்சவததி –அந்தஸ் தத்தர் மோபதேசாத்—இதி
-யோசாவாதித்ய மண்டல அந்தர்வர்த்தி தப்த கார்த்தஸ்வரகிரி வரவ்ரப
சஹஸ்ராம்சுச தசை சஹஸ்ர கிரண-கம்பீராம்ச -ஸமுத்பூத –ஸூம் ருஷ்ட நாள–ரவிகர–விகசித–புண்டரீக -தலாமலாய -தேஷண-
ஸூப்ருலலாட ஸ்வ ரஸாஸூஸ்மி தர தர வித்ரும -ஸூருசிர கோமல கண்டம் கம்புக்ரீவ சமுன் நதாம்ச விலம்பீ சாருரூப திவ்ய கர்ணகி சலய பீன வ்ருத்தாயத புஜ
சாருதராதாம் ரகரதலா நுரக்த அங்குலீ ப்ரலன்க்ருத-தனுமத்த்ய -விசால வக்ஷஸ்தல -சமவிபக்த சர்வாங்க அநிர்தேஸ்ய திவ்ய ரூப சம்ஹநன-
ஸ்நிக்த வர்ண பிரபுத்த புண்டரீக சாரு சரண யுகல ஸ்வ அனுரூப பீதாம்பர தர
அமல கிரீட குண்டல ஹார கௌஸ்துப கேயூர கடக நூபுர உத்தர பந்தனாத்ய-அபரிமித ஆச்சர்ய அனந்த திவ்ய பூஷண
சங்க சக்ர கத அஸி சார்ங்க ஸ்ரீ வத்ச வனமாலா அலங்க்ருத -அனவதிக அதிசய ஸுந்தர்ய ஹ்ருத அசேஷ மனோ த்ருஷ்ட்டி வ்ருத்தி –
லாவண்யம் ருதபூரிதர சேஷ சர அசர பூத ஜாத -அத்யத்புத அசிந்த்ய நித்ய யவ்வன புஷப ஹாஸ ஸூகுமார புண்ய கந்த வாசிதா நந்ததி கந்தரால
த்ரை லோக்யா க்ரமண ப்ரவ்ருத்த கம்பீர பாவ கருணை அநு ராக மதுர லோக நாவலோகிதாச்ரித வர்க்க புருஷவரோ த்ருச்யதே ஜக்துதய விபவ லய லீல
நிரஸ்த ஸமஸ்த ஹேய ஸமஸ்த கல்யாண குண நிதி ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண
பரமாத்மா பரம் ப்ரஹ்ம நாராயண் இத்யவ கம்யதே–தத்தர் மோப தேசாத் — வேதாந்த சங்க்ரஹம் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

ஸ்ரீ ரங்கராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்ரீ மத் பராங்குச பத்தாம் புஜ பருங்க ராஜம்
ஸ்ரீ பட்ட நாத பரகால முகாப்ஜ மித்ரம்
ஸ்ரீ வத்ஸ சிந்ஹ சரணம் யதிராஜ மீடே –ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த யதிராஜ விம்சதி ஸ்லோகம்-

வாழி எதிராசன் வாழி எதிராசன்
வாழி எதிராசன் என வாழ்த்துவார் -வாழி என
வாழ்த்துவார் வாழி என வாழ்த்துவார் தாளிணையில்
தாழ்த்துவார் விண்ணோர் தலை–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த -ஆர்த்தி பிரபந்தம் —-1

தென்னரங்கர் தமக்காமோ தேவியர் கட்காமோ
சேனையர் கோன் முதலான சூரியர் கட்காமோ
மன்னிய சீர் மாறன் அருள் மாறி தமக்காமோ
மற்றுள்ள தேசிகர்கள் தங்களுக்குமாமோ
என்னுடைய பிழை பொறுக்க யாவருக்கு முடியும்
எதிராசா உனக்கன்றி யான் ஒருவர்க்கு ஆகேன்
உன்னருளால் எனக்கு ருசி தன்னையும் உண்டாக்கி
ஒளி வீசும்பில் அடியேனை ஒருப்படுத்து விரைந்தே -ஆர்த்தி பிரபந்தம் – 26-

இந்த வரங்கத்து இனிது இரு நீ என்ற அரங்கர்
எந்தை எதிராசர்க்கு ஈந்த வரம் -சிந்தை செய்யில்
நம்மதன்றோ நெஞ்சமே நற்றாதை சொம்புதல்வர்
தம்மதன்றோ தாயமுறை தான் -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த –ஆர்த்தி பிரபந்தம் -60-

ப்ரணமாம் லஷ்மண முனி ப்ரதிருஹ்ணாது மாமகம்
பிரசாதயாதி யத் ஸூ க்தி ஸ்வாதீந பதிகாம் ச்ருதிம் -ஸ்ரீ யதிராஜ சப்ததி—ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–10-

உபவீதிநம் ஊர்த்வ புண் ட்ரவந்தம் த்ரிஜகத் புண்ய பலம் த்ரிதண்ட ஹஸ்தம்
சரணா கத சார்த்த வாஹம் ஈடே சிகாயா சேகரிணம் பதிம் யதீ நாம் – ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி–11

சமித உதய சங்கராதி கர்வ ஸ்வ பலாத் உத்த்ருத யாதவ பிரகாச
அவரோபி தவான் ஸ்ருதே அபார்த்தான் நநு ராம அவரஜ ச ஏஷ பூய -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்வாமி-13

நன்றும் திருவுடையோம் நானிலத்தில் எவ்வுயிர்க்கும்
ஒன்றும் குறையில்லை ஓதினோம் -குன்றம்
எடுத்தான் அடி சேர் இராமானுசன் தாள்
பிடித்தார் பிடித்தாரைப் பற்றி —ஸ்ரீ பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் அருளிச் செய்தது –

இதுவோ திரு நகரி இவ்வாறோ தண் பொரு நல்
இதுவோ பரம பதத்து எல்லை -இதுவோ தான்
வேதம் தமிழ் செய்த மெய்ப் பொருட்கும்
உட்பொருளாய் ஓதும் சடகோபன் ஊர்  -ஸ்ரீ ராமானுஜர் அருளிச் செய்தது-

கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –திருவாய்மொழி –5-2-1-

செம்பொன் திருவமைந்த செல்வப் பிள்ளையாம் அவனை
ஐம்பத் திருவர் தம் அடைக்கலமா வைத்தாரோ
திருவரங்கம் கோயில்தனை நோக்கிச்  சிறப்புடனே
யதிகளுடன் ஆரியர்கள் சூழ்ந்து இறைஞ்சும் வேதியனோ —

அநந்தம் ப்ரதமம் ரூபம் லஷ்மணஸ்ஸ தாதா பரம்
பல பத்ரஸ் த்ரிதீ யஸ்து கலௌ கஸ்சித் பவிஷ்யதி —
—————————-
ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து சரீராயாகி லாத்மநே
ஸ்ரீ மதே நிர்மலா அனந்த அதன்வதே விஷ்ணு வேதமே –ஸ்ரீ வேதாந்த சாரம் மங்கள ஸ்லோகம்
ஸ்ரீய காந்த அனந்தோ வர குண கணை காஸ் பதவபு
ஹதா சேஷா வத்ய பரம கபதோ வாங்மனசயோ
அபூமிர் பூமிர்யோ தனஜனத்ருசாமதி புருஷோ
மனஸ்தத் பாதாப்ஜே பரிசரண சக்தும் பவதுமே –ஸ்ரீ வேதாந்த தீபம் மங்கள ஸ்லோகம்
———————————

அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே
விநத விவித பூதவ்ராத ரஷைக தீஷை
ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே ப்ரஹ்மணி ஸ்ரீ நிவாசே
பவது மம பரஸ்மின் சேமூஷீ பக்தி ரூபா—ஸ்ரீ பாஷ்யம்-முதல்-மங்கள ஸ்லோகம்

விநத விவித பூத வ்ராத ரக்ஷைக தீஷே –
அகில புவன ஜென்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே
ஸ்தேம -சர்வ ரக்ஷகன் / மோக்ஷ பிரதானம் -விசேஷ ரக்ஷணம்
விநத-வணங்கின / விவித –பல வகைப்பட்ட / பூத வ்ராத-பிராணி சமூகங்களை
ரக்ஷைக தீஷே –ரஷிப்பதே முக்கிய விரதமாக கொண்டவன்
தத ஏவ காரணாத்விநத பிராணிகளுக்கு மட்டும் அன்றிக்கே -அந்த பிராணிகளோடு சம்பந்தம் பெற்றவர்களுக்கும்
மோக்ஷம் அளிக்கிறான் -என்பதையே தத ஏவ காரணாத் -என்கிறார்-
அஸ்து தே –தயைவ சர்வம் சம்பத்ஸ்யதே –சம்பந்தி சம்பந்தி நிஸ்தரணம் அபி சர்வ சப்த அபிபிரேதம்
ஸ்ரீ தேசிகன் –உக்த்யா தனஞ்சய விபீஷண லஷ்யயா தே -ப்ரத்யாய்ய லஷ்மண முநேர் பவதா விதீர்ணம்
ச்ருத்வா வரம் தத் அநு பந்த மதா வலிப்தே-நித்யம் ப்ரஸீத பகவன் மயி ரங்க நாத –
பரம்பரா சம்பந்திகளுக்கும் பேறு கை புகுரும்-
அந்தோ நந்த க்ரஹண வசகோ யாதி ரெங்கேச யத்வத் -பங்குர் நவ்கா குஹர நிஹிதோ நீயதே நாவிகேன-
புங்க்தே போகான் அவிதித ந்ருபஸ் சேவகஸ்யார்ப்ப கர்தி -த்வத் சம்பிராப்தவ் ப்ரபவதி ததா தேசிகோ மே தயாளு –
மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள் -கண் தெரியாதவன் கண் தெரிந்தவன் கை பிடித்தும் -கால் இல்லா முடவன் தோணிக்காரனால்
-இருவருடைய பேறு தப்பாது என்று சொல்லி
புங்க்தே போகான் அவிதித ந்ருபஸ் சேவகஸ்யார்ப்ப கர்தி-அத்யந்த வ்யவஹித சம்பந்தம் -என்றைக்கோ இருந்த அரசன் இடம்
சேவை செய்து பெற்ற-நிதியை பரம்பரையில் உள்ளார் ராஜ சேவை செய்யாமல் கால தத்வம் உள்ளதனையும் அனுபவிக்கலாம்
எம்பெருமானார் சம்பந்தம் கொண்டு நாம் -நிர்ப்பரோ நிர்ப்பயோஸ்மி-என்று இருக்கலாமே
மா முனிகளும் –கால த்ரயேபி கர்ண த்ரய நிர்மிதித்யாதி யான ஸ்லோகம் இத்தை காட்டுமே –
பிடித்தார் பிடித்தார் வீற்று இருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே –திருவாய் -6-10-11-

பாசாரர்யவச ஸூதாம் உபநிஷத் துக்தாப்தி மத்யோத்த்ருதாம்
சம்சாராக்னி விதீபன வ்யபகாத ப்ராணாத்மா சஞ்சீவி நீம்
பூப்ர்வாச்சார்ய ஸூ ரஷிதாம் பஹூ மதி வ்யாகாத தூரஸ்தி தாம்
ஆ நீதாம் து நிஷா ஷரை ஸூ மனஸோ பௌமா பிபந்து அந்வஹம்-ஸ்ரீ பாஷ்யம்-இரண்டாம்-மங்கள ஸ்லோகம்

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம -ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம்-முதல் மங்கள ஸ்லோகம்

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம்–இரண்டாம் மங்கள ஸ்லோகம்

ஸ்ரீய காந்தோ அனந்த வர குண கணகை ஆஸ்பதம் வபு-
ஹத அசேஷ அவத்யா-பரம கம் பத –வாங்க மனஸ் யோகோ அபூமிகி
-நத ஜன த்ருஷான் பூமி -ஆதி புருஷ மனஸ் தத் பாதாப்யே
பரி சரண சத்தம் பவது மே—ஸ்ரீ வேதாந்த தீபம்-முதல் மங்கள ஸ்லோகம்

பிரணம்ய சிரஸா ஆச்சார்யாம் தத் ஆதிஷ்டேன வர்த்தமான
ப்ரஹ்ம ஸூத்ர பதாம் தஸ்த வேதாந்த வாக்யார்த்தம் பிரகாசித்யதே—ஸ்ரீ வேதாந்த தீபம்-இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோகம்

—————————-

பரித்ராணாயா ஸாதூ நாம்-காண வாராய் என்று என்று
கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து – -தளர்ந்து –நினைந்து நைந்து கரைந்து உருகி நிற்கும் ஆழ்வார்களே சாதுக்கள்
சாத்வ -உக்த லக்ஷண -தர்ம சீலா -வைஷ்ணவ அக்ரேஸரா -மத் ஸமாச்ரயேண ப்ரவ்ருத்தா மன் நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம்
வாங்மனசா கோசாரதயா மத் தர்ச நேந விநா ஸ்வாத்ம தாரண போஷணாதிகம் அலபமானா
-க்ஷண மாத்திர காலம் கல்ப சஹஸ்ரம் மன்வானா-பிரசிதில சர்வகாத்ரா பவேயுரிதி மத் ஸ்வரூப சேஷ்டித்த அவலோகந
ஆலா பாதிதநேந தேஷாம் பரித்ராணாயா -ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸூ க்தியின் காம்பீர்யம்

தேஷாம் சதத யுக்தா நாம் பஜதாம் ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி புத்தி யோகம் தம் –10–10-
ப்ரீதி பூர்வகம் மாம் பஜதாம் -சங்கரர் /-ஸ்வாமியோ -ப்ரீதி பூர்வகம் ததாமி –வெறிதே அருள் செய்வர் உகந்து-

பஹு நாம் ஜென்ம நாமந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்தியதே வா ஸூ தேவஸ் ஸர்வமிதி ச மஹாத்மா ஸூ துர்லப —7–19-
இங்கும் ஸ்வாமி –மச் சேஷத்தைக ரஸ ஆத்ம யாதாம்யா ஞானவான் –மழுங்காத வை நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூன்று தோன்றினானையே மழுங்காத ஞானமே படையாக
மலருலகில் தொழும் பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே —

அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பம் போன்ற இடங்களில் தேஹ விசிஷ்டா ஆத்மா
அடியேன் சிறிய ஞானத்தன் –காண்பான் அலற்றுவன் -இங்கும் தேஹ விசிஷ்டமே
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன் உள்ளான் -இங்கும் விசிஷ்டமே
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -இங்கு மட்டுமே அநு பிரவேசம் உடலிலும் ஆத்மாவிலும் என்பதால்
-ஆத்மாவுக்கு சேஷத்வமே அந்தரங்க நிரூபகம்
ஜ்ஜோத ஏவ -ஸூ த்ரத்துக்கு -அயமாத்மா ஜ்ஞாத்ரு ஸ்வரூப ஏவ -என்று அருளிச் செய்தார்
-ஜ்ஞாநீ--பகவத் சேஷ தைக ரஸ ஆத்ம ஸ்வரூபம் இதை ஞாநீ-

யத்யதா சரதி ஸ்ரேஷ்டஸ் தத்த தேவ இதரோ ஜன ச யத்பிரமாணம் குருதே லோகஸ் தத் அனுவர்த்ததே –ஸ்ரீ கீதை -3-21-
யத்பிரமாணம்-பஹு வ்ரீஹி சமாசமாகக் கொண்டு -ஒரே பதமாக -சிரேஷ்டர் அனுஷ்ட்டிக்கும் கர்மத்தையே குறிக்கும் என்பர் நம் பாஷ்யகாரர் –
அந்த கர்மம் செய்கிறார்கள் மட்டும் இல்லாமல் அதே அனுஷ்டான ரீதியில் என்றபடி
மேலையார் செய்வனகள் கேட்டியேல் -மட்டும் இல்லாமல் மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல் -இதையே யத்பிரமாணம் -என்கிறது –

மன்மநாபவ மத் பக்த –மயி சர்வேஸ்வர –நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதாநே –சர்வஞ்ஞஜே –சத்யசங்கல்பே –
-நிகிலா ஜகத் ஏக காரணே–பரஸ்மின் ப்ரஹ்மணி–புருஷோத்தமே –புண்டரீக தலாமலாய தேஷணே-
-ஸ்வச்ச நீல ஜீமுத சங்காஸே யுகபுதுதித தி நகர சஹஸ்ர சத்ருச தேஜஸி லாவண்ய அம்ருத மஹோததவ்
உதார பீவர சதுர் பாஹவ் அத் யுஜ்வல பீதாம்பரே அமல கிரீட மகர குண்டல ஹார கேயூர கடக பூஷிதே அபார காருண்ய
ஸுசீல்ய ஸுந்தர்ய மாதுர்ய காம்பீர்ய உதார வாத்சல்ய ஜலதவ் அநாலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யே
சர்வ ஸ்வாமிநீ தைல தாராவத் அவிச்சேதேந நிவிஷ்ட –மநா பவ -என்ற கம்பீர ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் – -18-விசேஷணங்கள் வைத்து –

-மன்நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம் வாக் மனசா கோசரதயா –
மத் தர்சநேந விநா ஸ்வாத்மதாரணா போஷாணாதிகம் அலபமாநா க்ஷணம் மாத்ரம் காலம் கல்ப சஹஸ்ரம்
மன்வானா ப்ரசிதில சர்வகாத்ரா பாவேயுரிதி மத் ஸ்வரூப சேஷ்டிதா வலோகநா ஆலாபாதிதா நேந தேஷாம் பரித்ராணாய –என்பர் நம் பாஷ்யகாரர்
ஆழ்வார்களை நினைத்தேகாண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ -என்று தளர்ந்து –
நினைந்து நைந்து உள் கரைந்து உருகி நிற்கும் ஆழ்வார்கள் -இவர்களே யுக்த லக்ஷண தர்ம சீலர்கள் -வைஷ்ணவ அக்ரேஸர்கள் –
தர்மஸ்ய வேதோதி தஸ்ய சாதுரீ வர்ணய சாதுராசரம்ய வ்யவஸ்தயா அவஸ்தி தஸ்ய —
மத் ஸமாச்ரயண ப்ரவ்ருத்தா
-துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது ஏழு என் மனனே -ஆழி வண்ண நின் அடி இணை அடைந்தேன் -என்பார்களே
-மன்நாம கர்ம ஸ்வரூபணாம் வாக் மனசா கோசரதயா-
என் சொல்லிச் சொல்லுகேன் –நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் யூண் என்னும் ஈனச் சொல்லே -என்பார்களே –
மத் தர்சநேந விநா ஸ்வாத்மதாரணா -போஷாணாதிகம் அலபமாநா–
தொல்லை மாலை கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கும் உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலே -என்றும்
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து -என்றும் அருளிச் செய்வர்களே
க்ஷணம் மாத்ரம் காலம் கல்ப சஹஸ்ரம் -மன்வானா-
ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ –ஊழியில் பெரிதால் நாழிகை என்னும் –ஓயும் பொழுது இன்றி ஊழி யாய் நீண்டதால்
-அவனை விட்டு அகன்று உயிர் ஆற்ற கில்லாதவர்கள் அன்றோ
ப்ரசிதில சர்வகாத்ரா-
கால் ஆழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் –காலும் எழா கண்ணா நீரும் நில்லா உடல் சோர்ந்து நடுங்கி குரல் மேலும் எழா
மயிர் கூச்சம் அறா–என்றும் -உள்ளம் எலாம் உருகி குரல் தழுத்து ஒழிந்தேன் -உரோம கூபங்களாய் கண்ண நீர்கள்
துள்ளம் சோராத் துயில் அணை கொள்ளேன் -என்று சர்வ அவயவ சைத்திலயங்களைக் காட்டினார்கள் –

யதா பரம புருஷ –யதா -நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந ஜெகஜ் ஜென்மாதிகாரணம் ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண
சர்வஞ்ஞ ச ஸத்யஸங்கல்ப ஆஸ்ரித வாத்ஸல்யைக ஜலதி நிரஸ்த சாமாப்யதிக சம்பாவன பரம காருணிக பர ப்ரஹ்ம அபிதான பரம புருஷ -என்ற
விசேஷணங்களை விடாமல் அருளிச் செய்வார்

கம்பீராம்பஸ் -ஸமுத்பூத –ஸூம்ருஷ்ட நாள–ரவிகர விகசித-புண்டரீக தளாமல ஆயதேஷண –
கம்பீராம்பஸ் -ஸமுத்பூத –
தாமரையை அலர்த்தக் கடவ ஆதித்யன் தானே நீரைப் பிரித்தால் அத்தை யுலர்த்துமா போலே –
கமலம் ஜலாதபேதம் சோஷயதி ரவிர் ந தோஷயதி–
நீரார் கமலம் போல் செங்கண் மால் என்று ஒருவன் –சிறிய திருமடல்
அழல் அலர் தாமரைக் கண்ணன் -திரு விருத்தம் -58-அழறு-என்று அளறு -நீரிலும் சேற்றிலும் நின்று அலர்ந்து
செவ்வி மாறாத தாமரை போன்ற திருக் கண்களை யுடையவன் –
தண் பெரு நீர்த் தடம் தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும் பெரும் கண்ணன் -திருவாய்மொழி
ஸூம்ருஷ்ட நாள-புண்டரீக –
எம்பிரான் தடம் கண்கள் –மென்கால் கமலத்து தடம் போல் பொலிந்தன–திருவிருத்தம்
-மென்கால -மெல்லிய நாளத்தில் -என்றபடி -கமலத்துக்கு கால் போல அன்றோ –
-ரவிகர விகசித-புண்டரீக –
செஞ்சுடர் தாமரைக் கண் செல்வன் –திருவாய் -5-4-9-
செந்தண் கமலக் கண் –சிவந்த வாயோர் கரு நாயிறு அந்தமில்லாக் கதிர் பரப்பி வளர்ந்தது ஒக்கும் அம்மானே –திருவாய் மொழி
செங்கமலம் அந்தரம் சேர் வெங்கதிரோக்கு அல்லால் அலராவால் –பெருமாள் திருமொழி
புண்டரீக தளாமல ஆயதேஷண-புண்டரீக மேவ மஷிணீ- என்பதே மூலம் –
ஸ்வாமி இதில் –தள-அமல -ஆயத-மூன்றையும் சேர்த்து வியாக்யானம் அருளிச் செயல்களைக் கொண்டே -அருளிச் செய்கிறார் –
தாமரைக் கண்ணன் –தாமரைத் தடம் கண்ணன் –கமலத் தடம் கண்ணன் –கமலத் தடம் பெரும் கண்ணன் –
தடம் -விசாலம் -தளம் -தடாகம் -மூன்று பொருள்களிலும் உண்டே
நீலத் தட வரை மேல் புண்டரீக நெடும் தடங்களை போலே –எம்பிரான் கண்ணின் கோலங்கள் –திரு விருத்தம் -தடம் -தடாகம் பொருளில் –
கமலக் கண்ணன் –அமலங்களாக விழிக்கும் –நம்மாழ்வார் –
-காரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி யோடி நீண்ட வப்பெரியவாய கண்கள் -திருப் பாணாழ்வார்
இப்படி -தள/ அமல/ ஆயத-மூன்றையும் ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களைக் கொண்டே ஸ்வாமி அருளிச் செய்கிறார்

உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் —1–1–7-நிதியான பாசுரம் -பிள்ளான் வியாக்யானம் விபுலம் –
அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஞ்ஞாஸா–
ப்ரஹ்ம சப்தேன ஸ்வ பாதோ நிரஸ்த நிகில தோஷ அனவதிக அதிசய சங்க்யேய கல்யாண குண கண புருஷோத்தம அபிதீயதே –என்று
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -சந்தையையே நீராக மொழி பெயர்த்து அருளுகிறார்
அனவதிக அதிசய –உயர்வற /அசங்க்யேய-உயர் / கல்யாண குண கண– நலமுடையவன் / புருஷோத்தம -யவனாவான்
நித்ய கிரந்தத்தில் –சுருதி ஸூகை ஸ்தோத்ரை ரபீஷ்டூய -செவிக்கினிய செஞ்சொல் -ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களால் அவன் உகப்பான் என்று காட்டி அருளுகிறார்
சரணாகதி கத்யத்தில் -5–அபார காருண்ய ஸுசீல்ய வாத்சல்ய உதார ஐஸ்வர்ய ஸுந்தர்ய மஹோ ததே —என்றும்
மீண்டும் ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதே -தனித்து ஸ்பஷ்டமாக -நிகரில் புகழாய்-கௌரவ அதிசயம் புலப்படும் –
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதம் -ஆழ்வார் பாசுரங்களை ஒட்டியே –
கிரீட மகுட சூடாவதாம்சம் / திரு அபிஷேகம் -கொண்டை -தொப்பாரம் /
பாரளந்த பேர் அரசே எம் விசும்பரசே எம்மை நீத்து வஞ்சித்ததோர் அரசே – ஸுலப்யம் பரத்வம் பிரணயித்தவம் -மூன்றுக்கும் கவித்த திருமுடி

நித்ய கிரந்தத்தில் -திருவாராதனத்தில் –ஸ்ருதி ஸூ கை ஸ்தோத்ரை அபிஷ்டூய
-செவிக்கினிய செஞ்சொல் -என்பதையே ஸ்ருதி ஸூ கை என்று அருளிச் செய்கிறார் –
—————————–

மிதோ பேதம் தத்வேஷ் வபிலபதி பேத ஸ்ருதி ரதோ-விசிஷ்டா ஐக்யாத் -ஐக்கிய ஸ்ருதி ரபி ச சார்த்தா பகவதி
இமா வர்த்தவ் கோப்தும் நிகில ஜகதந்தர் யமயிதா -நிரீசோ லஷ்மீ ச ஸ்ருதி பிரபராபி ப்ரணிததே –சங்கல்ப ஸூர்யோதயம்-என்றும்
யத்யேதம் யதி ஸார்வ பவ்மகதிதம் வித்யாத் அவித்யா தம -ப்ரத்யூஷம் ப்ரதிதந்த்ர மந்திமயுகே கச்சித் விபச்சித்தம
தத்ரை கத்ர ஜடித்யுபைதி விலபம் தத் தன்மத ஸ்தாபநா -ஹேவாக ப்ரதமான ஹேதுககதா கல்லோல கோலாஹல–ஸ்ரீ மத ரஹஸ்ய த்ரய சார ஸ்லோகம் -என்றும்
நம் சித்தாந்தத்துக்கு சரீராத்மா பாவமே உயிர் என்றும் அதை திடமாக தெரிந்து கொள்ளப் பெற்றால் மற்ற மதாந்தஸ்தர்களை எளிதில் வெல்லலாம் என்று காட்டி அருளிச் செய்தார்

—————————–
போதச் சிவந்து பரிமளம் வீசிப் புதிக் கணித்த -சீதக் கமலத்தை நீரேற ஒட்டிச் சிறந்து அடியேன் ஏதத்தை மாற்றும்
எதிராசனார் தம் இனிமை தரும் பாதக் கமலங்கள் வாழியரோ பாதக் கமலங்கள் வாழியரோ –

பற்பம் எனத் திகழ் பைம் கழலும் உந்தன் பல்லவமே விரலும் -பாவனமாகிய பைந்துவராடை பதிந்த மருங்கு அழகும்
முப்புரி நூலோடு முன் கையில் ஏந்திய முக்கோல் தன்னழகும் முன்னவர் தந்திடும் மொழிகள் நிறைந்திடு முறுவல் நிலா வழகும்
கற்பகமே விழி கருணை பொழிந்திடு கமலக் கண் அழகும் காரி சுதன் கழல் சூடிய முடியும் கன நற் சிகை முடியும்
எப்பொழுதும் எதிராசன் வடிவு அழகு என் இதயத்து உளதால் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிர் இல்லை எனக்கு எதிரே —

தேவரீருடைய திருவடித் தாமரைகளின் போக்ய அதிசயத்துக்கு ஒரு போலியாக கம்பீராம்பஸ் ஸமுத்பூத ஸூம் ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசிதமான
தோர் செந்தாமரைப் பூவை அதனுடைய கர்வ சர்வஸ்வ நிரவாரண பூர்வகமாக திருவடிகளின் கீழ் அமுக்கி
அதன் தலை மேல் வெற்றியுடன் வீற்று இருக்கும் இருப்பின் அழகும் –
பங்கஜ ரஜஸ் ஸூம் பாதாருந்துகமாம் படி சேடீ ஜன லோசன அர்ச்சா ஸஹ ஸுகுமார்ய சாலிநிகளான பிராட்டிமாரும் பிடிக்கக் கூசும்படி
புஷ்ப்ப ஹாஸ ஸூ குமாரதரான பெரிய பெருமாளுக்கும் மெத்தென்ற பஞ்ச சயனமாய் அத்யந்த ஸூ குமாரரான தேவரீர் தமக்கு ஆசனமாய்க் கொண்டு
தொண்டு பூண்ட புண்டரீகத்துக்கு ஸ்வ தாஸ்ய அர்ஹ சாரஸ்யாதிகளை யூட்டுகைக்காகத் தத் தாஸ்யாந்தரத்தில்
சொருகியிட்டு வைத்தால் போலே மறைத்திட்ட இடது திருவடிகளும்-
சம்சரண தவ தஹன தன் தஹ்யமான சகல ஜகதவநபர சந்தத சிந்தா சமாக்ராந்தியாலே நிப்ருததயா பணிபத சயன சாயனரான பெரிய பெருமாளுடைய
யோக நித்ரா முத்ரா அநு சாரியாக இடத் தொடையின் மேல் வளர்த்தி கண்ணாரக் கண்டு கழிவதோர் காதல் உற்றார்க்கு முற்றூட்டாகக் காட்டியிட்ட வலது திருவடிகளும்
பர ப்ரஹ்ம பூத பர புருஷ விஷயக சங்ககாமாத் யுத்தீபகரான மன்னிய சீர் மாறன் என்னும் மாறனுக்கு தேவரீருடைய பத சரஸிஜ வ்யாஜேந
குஸூமசர ஸஹிதமாக அமைத்து வைத்த அம்பறாத் துணிகள் போலே இணைத்து வைத்த கணைக் கால்களும் –இத்யாதி கட்டியம் —

——————————————————

ஸ்ரீ தேவ பெருமாள் -ஸ்ரீ திருக் கச்சி நம்பி மூலம்-ஸ்வாமிக்கு அருளிச் செய்த ஆறு வார்த்தைகள்
1-அஹம் ஏவ பரம் தத்வம் /2- தர்சனம் பேதம் ஏவ ச /3-உபாயேஷு ப்ரபத்திஸ்யாத் /4-அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜனம் /
5- தேக அவசானே முக்திஸ்யாத் /6-பூர்ணாச்சார்யாம் ஸமாச்ரய –

156-இதி அதிகரணம் /-9000-கிரந்தம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் /பட்டர் திருவாய்மொழி பீடம் / ஸ்ரீ பாஷ்ய பீடம் முதலி ஆண்டான் கிடாம்பி ஆச்சான் –
நடாதூர் அம்மாள் -பிள்ளான் -நால்வருக்கும் –
உபய வேதாந்த பீடம் பிள்ளானுக்கு மட்டும் –
26000-ஸ்ரீ கேசவன் சந்நிதிகள் மேல் நாட்டில் -ஸ்தாபித்து அருளினார் –

வைதிக உபகாரம் –
நடுவில் ஆழ்வான் குமாரர் -நால்வர் -ஏகாயனர்-த்வய நிஷ்டை -பூர்வ கண்டம் நிஷ்டர் அத்வைதிகள் த்வைதிகள் –
அஸ்தி நாஸ்தி திஷ்டம் -பாணினி சூத்ரம்
அஷ்டகம் –மூன்று –24-வருஷம் -இங்கே உள்ளேன் -அழகர் கோயிலிலே
ஆஸ்திகன் நாஸ்திகன் -தைஷ்டிகன்-அதிருஷ்டம் இல்லாமல் உம்மை பிரிந்து -ஆஸ்திக ஞானம் உம்மை சேவிப்பேன் என்ற நம்பிக்கை -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-அருளிச் செய்த ஸ்லோகம்
-36-வருஷம் மேல் நாட்டில் எம்பெருமானார் -என்பர்
அதி ராஜேந்திரன் -அதி யமன் -கிருமி கண்ட சோழன்

——————————————-

திரு அவயவ பிரபாவம் –ஒண்ணான ஸ்ரீ வானமா மலை ஜீயர் அருளிச் செய்தது –

மஸ்தக ஸ்ரீ சடாராதி நாதார்யோ முக மண்டலம்
நேத்ர யுக்மம் சரோஜாஷ தத கபோ லௌ ராக வஸ்ததா —-1

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் -சிரஸ்–கிருஷ்ண பக்தி விளையும்
ஸ்ரீ நாத முனிகள் -திரு முக மண்டலம் -கீர்த்தனம் —இசை -இயல் நாடகம் -பக்தியை அனுபவிக்க -கும்பிடு நட்டமிட்டு ஆட –
ஸ்ரீ -புண்டரீகாஷர் -உய்யக் கொண்டார் –இரு  திருக் கணகள்-பிணம் கிடைக்க மணம் புணர்வார் உண்டோ -திவ்ய பிரபந்தம் வேத சாம்யம் ஸ்திர புத்தி கிட்டும்
ஸ்ரீ ராம மிஸ்ரர் -மணக்கால் நம்பி –இரண்டு கன்னங்கள்-ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் கிட்டும் –

வஷஸ் ஸ்தலம் யாமு நார்ய கண்ட பூர்ணோ  மஹாம்ஸ்ததா
கோஷ்டி பூர்ணோ  பாஹூ யுக்மம் சைல பூர்ண ஸ்தந த்வயம் –2-

ஸ்ரீ யாமுனாசார்யர் -ஆளவந்தார் -திரு மார்பு–ஆச்சார்ய கடாக்ஷம் கிட்டும் -எண் கண்கள் -முக்கண்கள் -சகஸ்ர கண்கள் -தாண்டி –
ஸ்ரீ மஹா பூர்ணர் -பெரிய நம்பிகள் திருக் கழுத்து–த்வயம் கழுத்து ஸ்தானம் -த்வயார்த்தம் கிட்டும் -ஷேம கரணம் –
ஸ்ரீ கோஷ்டீ பூர்ணர் -திருக் கோஷ்டியூர் நம்பிகள் -இரு திருக் கைகள்-திருமந்த்ரார்த்தம் சரம ஸ்லோகார்த்தம் கிட்டும் –
ஸ்ரீ சைல பூர்ணர் –திருமலை நம்பிகள் -இரண்டு மார்பகங்கள்-பகவத் கைங்கர்யம் கிட்டும் –

குஷிஸ்து வர ரங்கார்ய ப்ருஷ்டம் மாலாதரஸ் ததா
கடி காஞ்சி முநிர் ஜ்ஞேய  கோவிந்தார்யோ  நிதம்பக –3

ஆழ்வார் திரு வரங்கப் பெருமாள் அரையர் –திரு வயிறு-ஆச்சார்யர் பரகத ஸ்வீகாரம்-அறிவோம் -தேவ பெருமாள் இடம் அரங்கனுக்கு எம்பெருமானாரை கூட்டி அருளினார்
திரு மாலை யாண்டான் –திரு முதுகு–திருவாய் மொழியே கிட்டும் –
திருக் கச்சி நம்பிகள் –இடுப்பாக அறியத் தக்கவர்-ஆச்சார்ய உச்சிஷ்டம் கிட்டும் -அவருக்கே கிடைக்காதது -நாம் பெறுவோம் -ஸூ பாவனம் -தருவரேல் புனிதம் அன்றே
கோவிந்த முனி -எம்பார் –இடையின் பிற்பகுதி-வைராக்யம் வளரும் –இருட்டு வரவே இல்லையே -பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –

பட்ட வேதாந்தி நௌ ஜங்கே ஊருயுக்மம் ஜகத் குரு
ஜாநு யுக்மம் கிருஷ்ண பாதோ லோகார்யா பாத பங்கஜே –4-

ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் ஸ்ரீ வேதாந்தி என்னும் நஞ்சீயரும் இரு கணைக் கால்கள்-வேதாந்த சாஸ்திர ஞானம் கிட்டும் -செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து –
ஜகத் குருவான ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -இரண்டு தொடைகள்-உபய வேதார்த்தங்கள் அர்த்தம் கிட்டும்
கிருஷ்ண பாதர் -ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை -இரண்டு முழம் தாள்கள்-பிரமாண பிரமேய ப்ரமாதரு கைங்கர்யம் -பிரமாண ரக்ஷணம் செய்தார் -ஈடுபடுத்தி –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசார்யர் -திருவடித் தாமரைகள்–ரகஸ்யார்த்தம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் -பிரமேயம் ரக்ஷணம் கைங்கர்யம் கிட்டும் –

ஸ்ரீ சைல  தத் ரேகா பாதுகே வர யோகிராட்
புண்டர சேனாபதி ப்ரோக்த ஸூ த்ரம் கூர பதிஸ் ததா –5

திருமலை ஆழ்வார் என்னும் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை -திருவடிகள் ரேகை-திருவாய் மொழியே -அனைத்தும் -அறிவோம்
ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் -இரண்டு திருவடி நிலைகள்–வியாக்கியான ப்ராவண்யம் விளையும் –
ஸ்ரீ சேனை முதலியார் –திருமண் காப்பு–கார்ய சித்தி -கைங்கர்யம் கிட்டும் –
ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான்-யஜ்ஞ ஸூத்ரம் திருப் பூணூல்–பிரமாத்ரூ ரக்ஷணம் — ஆச்சார்யர்கள் ரக்ஷணம் கிட்டும்

பாகி நேயஸ் த்ரி தண்டச்ச காஷாயச் சாந்த்ர பூரணக
மாலாச்ச குரு கேசார்யா சாயா ஸ்ரீ சாப கிங்கர –6-

சஹோதரி  திருக் குமாரர் ஸ்ரீ முதலியாண்டான் -முக்கோல்-தத்வ த்ரயார்த்தம் -திவ்ய தேச கைங்கர்யம் கிட்டும் –
ஆந்திர பூர்ணர் -ஸ்ரீ வடுக நம்பிகள் -காஷாயம்–ஆச்சார்ய அபிமானம் கிட்டும் -வாஞ்சை உடன் -அளியல் நம் பையல் என்னா அம்மாவோ கொடியவாறே -வடுகா -வைஷ்ணவ நம்பி
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் -குருகேசார்ய-தாமரை துளசி மணி மாலைகள் -பிள்ளையாக நம்மை ஸ்வாமி அபிமானிக்கப் பெறுவோம் –
ஸ்ரீ சாப கிங்கர -ஸ்ரீ தனுர் தாசர்-ஸ்ரீ பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் –நிழல்-ஸ்வார்த்த கைங்கர்யம் தாண்டி பரார்த்த கைங்கர்யம் கிட்டும் –களை அற்ற கைங்கர்யம்
-25-ஆச்சார்யர்களை இது வரை சேவித்தோம் –26-அங்கியாக எம்பெருமானார் –பரமாத்மா -26-தத்வம் அன்றோ –

ஏவம் ராமானுஜார்யஸ் யாவயவா நகிலான் குரூன்
மஹாந்தஞ்சாவயவி நம்  ராமானுஜ முனிம் பஜே –7-

திருவவய பூதர்கலான எல்லா ஆச்சார்யர்களையும்
அந்த திரு அவயவங்களை யுடைய பெரியவரான ஸ்ரீ ராமானுஜ முனிவரையும் சேவிக்கிறேன்-
பரம்பரை பரமாத்மா முக விலாசம் களை அற்ற கைங்கர்யம் கிட்டும் –

குரு மூர்த் யாத்ம யோகீந்த்ரம் யோத்யாயேத் பிரத்யஹம் நர
சர்வான் காமா நவாப்நோதி லபே தாந்தே பரம்பதம் –8-

தினம்  தோறும் இவ்வாறு தியானம் செய்கிறவர்கள் விரும்பிய பொருள்கள் அனைத்தையும் அடையப் பெறுகிறார்கள் –
மரணமாம் அடைந்த பண்பு ஸ்ரீ வைகுண்டத்தையும் அடைவார்கள் -பலன் சொல்லித்  தலைக் கட்டுகிறார்-
சதா ஸ்மராமி யதிராஜம் — லீலைக்கு விஷயமாகாமல் போகத்துக்கு விஷயம் ஆவோம் –

எங்கள் கதியே இராமானுச முனியே
சங்கை கெடுத்தாண்ட தவராசா பொங்கு புகழ்
மங்கையர் கோன் ஈந்த மறை யாயிரம் அனைத்தும்
தங்கு மணம் நீ எனக்குத் தா -பெரிய திருமொழி தனியன்

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத உள்ளம் பெற –திருவாய்மொழி தனியன்

வான் புகழும் சோலை மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால் வளர்த்த
இதத் தாய் இராமானுசன் –திருவாய்மொழி தனியன்

உறு பெரும் செல்வமும் தந்தையும் தாயும் உயர் குருவும்
வெறி தரு பூ மகள் நாதனும் மாறன் விளங்கிய சீர்
நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே என்று இந்நீநிலத்தோர்
அறிதர நின்ற இராமானுசன் எனக்கு ஆராவமுதே -இராமானுச நூற்றந்தாதி -19-

ராமானுஜ முதிர் ஜீயாத் யோ ஹரேர் பக்தி யந்த்ரத–காளி கோலாகல கிரீடா முதாக்ரஹமபா ஹரத்--ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் -1–3-
பக்தி யந்திரத்தாலே கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் என்று காட்டி அருளினார் –
கலவ் கிருதயுகம் தஸ்ய கலிஸ் தஸ்ய க்ருதயுக –ஹ்ருதயே யஸ்ய கோவிந்தோ யஸ்ய சேதஸி நாஸ்யுத-
எம்பெருமான் ஹ்ருதயத்தில் ஸூ பிரதிஷ்டனாக எவன் இடத்தில் நித்ய வாசம் செய்கிறானோ -அவனுக்கு கலியுகம் க்ருத யுகம்

உபய விபூதி நாதன் இருக்க விரிதலையானை விரும்பி நின்றேன்
புதுக்கணிப்புடைய புண்டரீகாக்ஷன் இருக்க பொறி பறக்கும் கண்ணனை பூசித்தேனே
கடல் மண்ணுண்ட கண்டன் இருக்க கறை கொண்ட கண்டனைக் காதலித்தேன்
கல்லெடுத்து கல்மாரி காத்த கற்பகம் இருக்க கையார் கபாலியைக் காதலித்தேனே
திருவிருந்த சிரீதரன் இருக்க திருவில்லாத் தேவனைத் தொழுது நின்றேனே
பீதகவாடைப்பிரானார் இருக்க புலியுரியானைப் பின் தொடர்ந்தேனே
சதிரான கங்கையடியான் இருக்க சுடுகாடு காவலனைச் சுற்றி வலம் வந்தேனே
பெரும் துழாய் வனம் இருக்க பெரும் கையால் பேய்ச்சுரைக்கு வார்த்தேனே –பூவும் பூசனையும் தகாது தகாது -என்று எம்பார் புலம்பிய புலம்பல்

சரம ஸ்லோகார்த்தம் கேட்க்கைக்காக இ றே எம்பெருமானார் பதினெட்டு பர்யாயம் திருக் கோஷ்ட்டியூர்  நம்பி பக்கல் எழுந்து அருளிற்று
நம்பி தாமும் இதில் அர்த்தத்தினுடைய கௌரவத்தையும் -இதுக்கு அதிகாரிகள் இல்லாமையையும் பார்த்து இ றே இவருடைய
ஆஸ்திக்ய ஆதார பரிஷார்த்தமாகவும் பலகால் நடந்து துவள பண்ணி சூளுறவு கொண்டு மாச உபவாசம் கொண்டு அருமைப்படுத்தி அருளிச் செய்து அருளிற்று
அதிகாரி துர்லபத்தாலும் அர்த்த கௌரவத்தாலும் இத்தை வெளியிடாதே மறைத்துக் கொண்டு போனார்கள் முன்னோர்கள்
சம்சாரிகள் துர்கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாமல் கருணை கரை புரண்டு ஓடி அர்த்தத்தை சீர்மை பாராதே
அநர்த்தத்தையே பார்த்து வெளியிட்டு அருளினார் எம்பெருமானார் –மா முனிகள்

கோபால இதி கிருஷ்ணா த்வம் ப்ரசுர ஷீர வாஞ்சயா ஸ்ரீதோ மாத்ரு ஸ்தன ஷீரம் அப்யஹோ துர்லபம் க்ருதம் –
கண்ணா நின்னை ஆயன் என்று கண்டு மிக்க பால் பெற எண்ணி நின்ன பாத பங்கயத்தை பண்ணினேன் –
எண்ணம் இது மாறு பட்டு ஒழிந்தவாறு கேட்டியோ -அன்னை பாலும் என் தனக்கு அருமை யாக்கினாயே –ஸ்வாமியும் கண்ணனை போலே நம் பிறவி அறுப்பாரே

சம்சார விஷ விருக்ஷம் – அமிருத பழங்கள்
கதா சித் கேசவ பக்தி -தத் பக்தைர் சமகாமம் விவஸ்தித விகல்பம் -என்று பாகவத பிரபாவம் அருளிச் செய்தார் –

உக்த்த்யா தனஞ்சய விபீஷண லஷ்யயா தே
ப்ரத்யாய்ய லஷ்மண முநேர் போவதா விதீர்ணம்
ச்ருத்வா வரம் தத் அனுபந்த மதாவலிப்தே
நித்யம் ப்ரஸீத பகவன் மயி ரங்க நாத –ஸ்ரீ தேசிகன்
ஸ்ரீ ரெங்க நாதா -நீயே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கும் –ஸ்ரீ அர்ஜுனனுக்கும் -ஸ்ரீ ராமானுஜருக்கும் அருளிய கிருபை
ஸ்ரீ ராமானுஜ சம்பந்தம் உள்ள நம் அளவும் பாயட்டும் –

இன்றோ எதிராசர் இவ்வுலகில் தோன்றிய நாள் இன்றோ கலியிருள் நீங்கு நாள் –
-திருவாய் மொழிப் பிள்ளை அருளிச் செய்ததை மா முனிகள் மேலே பூர்த்தி செய்து அருளுகிறார் –
இன்றோ தான் வேதியர்கள் வாழ விரை மகிளோன் தான் வாழ வாதியவர்கள் வாழ்வடங்கு நாள் –

இதுவோ பெரும் பூதூர் இங்கே பிறந்தோ
எதிராசர் எம்மிடரைத் தீர்த்தார் –இதுவோ தான்
தேங்கும் பொருநல் திரு நகரிக்கு ஒப்பான
ஓங்கு புகழுடைய வூர் -என்று மா முனிகள் அருளிச் செய்தார்-

சௌமித்ரி ரேவதீ சௌ ஸ்ரீ ராமானுஜ வரோ பயன்த்ருமுநீ
இத்யவதாரான் சதுர க்ருதவான் பணீந்திர ஏவம் பரம் —
இளைய பெருமாள் -நம்பி மூத்த பிரான் -இராமானுஜர் -மா முனிகள் -சதுர்த்தி -திருவனந்த ஆழ்வான்- சதுரன் என்றவாறு-

ஹே கோபாலகா -பசு பிராயர்களான நம்மையும் -கோ வாக் -ஸ்ருதி ப்ரஹ்ம சூத்ரம்-யத் கோ சஹச்ரம் அபஹந்தி தமாம்சி பும்ஸாம் – இவற்றையும் ரஷித்த ஸ்வாமி
ஹே க்ருபா ஜலந்தி -க்ருபா மாத்ர பிரசன்னாசார்யர் -பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ
ஹே சிந்து கன்யாபதே -ஸ்ரீ யபதே -கைங்கர்ய ஸ்ரீ மிக்க ஸ்வாமி
ஹே கம்சாந்தக -கலியும் கெடும் –
ஹே கஜேந்திர கருணா பாரீண-ராமானுச முனி வேழம் -பெருகு மத வேழம் பாசுரம்
வாத்சல்யம் இரண்டு தடவை கத்யத்தில் அருளியது போலே இங்கும் கிருபா ஜலந்தி கருணா பாரீண
ஹே மாதவ –மது -சித்தரை மாசம் -மதுச் ச மாதவச் ச வாஸந்தி காவ்ருதூ -மதௌ ஜாத-மாதவ -சித்திரத் திங்களில் திருவவதரித்தவர்
ஹே ஜகத் த்ரய குரோ -தஸ்மின் ராமாநுஜார்ய குருரிதி ச பதம் பாதி நான்யத்ர
ஹே புண்டரீகாஷா -கம்பீராம்பஸ் -சமுத்பூத – ஸூ ம்ருஷ்ட நாள-ரவிகர விகசித -புண்டரீக தளா மலாயதே ஷண-
ஹே கோபி ஜன நாத -ஆழ்வான் ஆண்டான் அனந்தாழ்வான் ஆச்சான் போல்வர் கோபி ஜன ஸ்தாநீயர்கள்
ஹே ராமானுஜ –ராமஸ்ய அனுஜ-இளைய பெருமாளைப் போலே கைங்கர்ய சாம்ராஜ்ய துரந்தரர்-
ராம அனுஜ யஸ்ய -பர பாஷா பிரதிஷேபத்தில் பரசுராமனையும் பிற்பட்டவர் ஆக்குபவர்
ராமா அனுஜா யஸ்ய -பெரும் பூதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள் வாழியே –

——————

 

——————
குருபரம்பரா பிரபாவத்தில் —

தீர் லப்தா -அறிவு அடையப் பட்டது -அசரீரி -திருவவதரித்த பின்பு -திரு நாடு அலங்கரித்த போது –தர்மோ நஷ்ட– அறம் அழிந்தது அசரீரி கேட்டதாம் –
கடபயாதி சங்க்யா–பிறந்த வருஷம் சக வருஷம் -939-/ சக வருஷம் -1059-
கந்தனின் கடைசி தலை–ஆறாவது -நரசிம்மனின் ஜென்ம ஸ்தானம் -தூண் –மறை வில் -/
விழுவது எழுவது தொழுவதாய் அன்றோ கோயிலுக்கு எழுந்து அருளினார் /
திருப்பதிக்கு வழி காட்டிய மஹான் என்று வணங்கி –ஏற்றச்சாலை இறைவிக்கும் விவசாயியைக் கூட -/வணங்கினார் ஸ்வாமி 
கீழ் திருப்பதி -30- ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை குடி ஏற்றம் செய்து -அருளினார் ஸ்வாமி –
-5–4–4-பாசுரம் சொல்லி கைப்பிடி மண்ணை தூவி –விரோதிகளை போக்கலாம் /

—————————

தென் அரங்கனாரும் திரு மகளும் ஆதியா அன்னவயல் பூதூர் மன் ஆங்கிடையா என்னை அருள்
ஆரியனே தானளவா அன்ன குருமுறையின் சீரிய தாள் சேர்ந்து உய்ந்தேனே

முந்தை வினையகல முன்னருளும் ஆரியனால் எந்தை எதிராசர் இன்னருள் சேர்ந்து
அந்தமில் சீர் பொற்பாவை தன்னருளால் பொன்னரங்கர் தாள் பணிந்து நற்பால் அடைந்து உய்ந்தேன் நான் –ஸ்ரீ விவரண மாலை

யாதவ பிரகாசர் இவரை ஆஸ்ரயித்து -கோவிந்த ஜீயர் -பெயருடன் –
யதி தர்ம சமுச்சயம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ யதிகள் வாழும் முறை அருளி-/ லலிதா சரித்ரங்களில் பூர்வ ஜென்மம் அறிவு -எலியாக இருந்து திரு விளக்கில் உள்ள திரியை உண்ண செல்ல -பூனை காத்த மயங்கி மாண்டதே -மூக்கின் நுனியால் திரியை நொந்த புண்ய பலனாக லலிதாவாக அவதரித்து பூர்வ ஜென்ம நினைவு
யாதவ பிரகாசர் -மதுரகாந்தம் -தாமரை தடாகத்தில் புத்தில் உடும்பாக இருந்து –பாகவத சேஷம் உண்ட பலன் -/

நலம் தரும் சொல்லை நான் அறிந்தேன்
அந்த நல்லது நடந்திட அருள் புரிந்தாய்!!
இராமானுஜனே உன் தயவாலே  நாராயணனை சரணடைந்தேன்!!
நான் நாராயணனை சரண் புகுந்தேன்!!
எட்டு எழுத்தின் பொருளோ எட்டா இருக்கையில் எத்தனை தடவைகள் நீ நடந்தாய்!!
எத்தனை இடர் கடந்தாய்!
எத்தனை தடை கடந்தாய்!
எங்களை உய்விக்க பொருள் உரைத்தாய்!!
மூவாறு முறை நடந்த முனியரசே!
ஒரு நோவாற மருந்து அளித்த தனியரசே!
நாவாற நான் உன்னை பாடுவது
ஸ்ரீமன் நாராயணன் மந்திரம் ஓதுவதே!!
நரகம் நீ புகுந்தால் வைகுண்டமாகும்!
அந்த நாராயணனையே இடம் பெயர்க்கும்!!
அரங்கனின் அருளாளே பொருள் அறிந்தாய் உந்தன் அருகினில் எதிரி என்று எது நிலைக்கும்!!
கோட்டியூர் கோபுரத்தில் மேலே ஏறி நின்று கோடி உயிர் வாழ வழி உரைத்தாய்!!
ஈட்டிய பொருள் உரைக்க வகை சொல்ல
அந்த நம்பியின் பெருமானா ஆகி நின்றாய்!!

“ஸ்ரீ இராமாநுஜர் திருவடிகளே சரணம்”

சந்ததி இல்லா மண மகள் போலே -செந்தழல் இல்லா ஆஹூதி போலே -தேசிகன் இல்லா ஓதுகை போலே -சந்திரன் இல்லா தாரகை போலே – இந்திரன் இல்லா உலகம் போலே -எங்கள் இராமானுசன் முனி போனால் இப் புவி என்னாகும்-
திக்கு நோக்கி திரும்பி திரும்பி -பிரியா விடை —புக்ககத்துக்கு போகும் பெண் போலே போனார் –சோர்ந்த கண்கள் நீர் –உடன் – -திருக் காஞ்சி -விட்டு -போக –

——————————————————————–

ஸ்ரீ ஸூதர்சன ஸூ ரி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ பாஷ்யகார ஸ்துதி ஸ்லோகங்கள் – 

தஸ்மை ராமாநுஜார்ய நாம பரம யோகிநே
ய ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி ஸூ த்ராணாம் அந்தர் ஜுரம் அஸீஸமத்–1-

ப்ரபத்யே ப்ரணவாகாரம் பாஷ்யம் ரெங்கம் இவை அபரம்
பரஸ்ய ப்ரஹ்மனோ யாத்ரா சேஷித்வம் ஸ்புடம் இஷ்யதே–2-

அ விஸ்த்ருதாஸ் ஸூ கம்பீரா ராமானுஜ முநேர் கிர
தர்சய்ந்து ப்ரசாநேந ஸ்வம் பாவம் அகிலம் த்ருடம்–3-

பாஷ்யம் சேத் வ்ய வ்ருணோத் ஸ்வயம் யதிபதி வ்யாக்யான வாசம் ததா
காம்பீர்யாதநவஸ்திதி மித மதிர்துரே ஜனஸ்த திராம்
ப்ரஷடவ்ய கத மீஸ்வர ச ஹி ந ந ப்ரத்யக்ஷரூபோ த்ருஸாம்
தத் பாஷ்யம் ச ச பாஷ்யக்ருத் ச ச ஹரி சம்யக் ப்ரஸீதந்து ந–4

———————

ஸ்ரீ யதிராஜாய மங்கள ஸ்லோகங்கள் 

ஸ்ரீ பராங்குச பாதாப்ஜ ஸூரபீக்ரு மௌலயே
ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன நாதாய யதிராஜாய மங்களம் –1-

நாத பந்மாஷ ராமர்ய பாத பங்கஜ சேவிதே
சேவ்யாய சர்வ யமிநாம் யதிராஜாய மங்களம் –2-

பூர்ணார்ய பூர்ண கருணா பாத்ரா யாமித தேஜஸே
மாலாதர ப்ரியா யாஸ்து யதிராஜாய மங்களம் –3-

சம்சேவ்ய யாமுனாசார்யா மேகலவ்யோச்ம்ய ஹம்குரோ
அம்யன்னேதி வதே நித்யம் யதிராஜாய மங்களம்-4-

ஸ்ரீ காஞ்சீ பூர்ண மிஸ்ரோக்தா ரஹஸ்யார்த்த விதேசதா
தேவராஜா ப்ரியா யஸ்து யதி ராஜாய மங்களம்–5-

ஸ்ரீ மத் கோஷ்டி புரி பூர்ண திவ்யாக்ஞாம் குர்வதேமுதா
ஸ்லோகார்த்தம் குர்வதே தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம் —6-

கூரேச குர்கா நாதா தாசாரத்யாதி தேசிகா
யச் சிஷ்ய பாந்திதே தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம்–7–

சரம ஸ்லோக தத்வார்த்தம் ஞயாத் வார்யாஜ்ஞாம் விலங்க்யச
தததே தம் ஸ்வகீ யோப்யோ யதிராஜாய மங்களம் –8-

ஸ்ரீ சைல பூர்ண க்ருபயா ஸ்ரீ ராமாயணம் அர்த்தத
பக்தியாயை ஸ்ருதம் தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம்—9-

சங்கராதி குத்ருஷ்டீநாம் பாஹ்யாநாம் நித நாயச
ஸ்ரீ பாஷ்யம் குர்வதே தஸ்மாய் யதிராஜாய மங்களம் —10-

குர்வந்து பநிஷத் பாஷ்யம் ஜகத் ரஷாம் கரோதிய
தாயாயா பரதந்த்ராய பாஷ்யகாரய மங்களம் —-11–

த்ரமிட உபநிஷத் வ்யாக்யாம் வதேதி மதநுஜ்ஞாய
சாஸதே குருகேசம்தம் பாஷ்யக்காரய்யா மங்களம் –12-

கத்வாது சாரதா பீடம் உருத்திபி போதைய நஸய சா
அவலோக்யாகதா யாஸ்து பாஷ்யகாராய மங்களம் –13-

பரமாணும் ருஷாவாதி வாதி சம்ஹார காரிணே
தஸ்மை பகவதே ஸ்ரீ மத பாஷ்யகாரய மங்களம் –14-

ஸ்ரீ மத் குரங்க பூர்ணாய ஸ்ரீ பாஷ்யம் வததேஸ்வயம்
பித்ரே சம்பத் ஸூதஸ்யாபி பாஷ்யகாரய மங்களம் –15-

தத்வா வ்ருஷகிரீசஸ்ய சங்க சக்ர ரமாபதே
பரம ப்ரீதி யுக்தாய பாஷ்யகாராய மங்களம்—-16-

சந்ந்யாசம் குர்வதே காஞ்ச்யாம் அனந்த சரஸீ தடே
வரதே ந்யச்த பாராய பாஷ்ய காராய மங்களம்—17-

ஸ்ரீமத் மகா பூதபுரே ஸ்ரீமத் கேசவ யஜ்வன
காந்திமத்யாம் ப்ர ஸூதாயா யதிராஜாய மங்களம் —18-

சேஷேதிவா ஸைன்ய நாதோவா ஸ்ரீ பதிர் வேதி சாத்விகை
விதர்க்யாய மஹா ப்ராஜ்ஜை யதிராஜாய மங்களம் —-19-

ப்ரக்ருஷ்ட குண பூர்ணாய ப்ராப்யாய ஸ்வாங்க்ரி சேவிநாம்
ப்ரபந்ந சார்த்த வாஹாய யதிராஜாய மங்களம் —-20-

வேதாத்மக பிரமானேன சாத்விகைச்ச ப்ரமாத்ருபி
ப்ரமேயேண சஹ ஸ்ரீமான் வர்த்ததாம் யதிசேகர —21-

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-2-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

March 5, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம்

நியாய சாஸ்திரம் வேதாந்தத்துக்கு உதவ கொள்ள வேண்டும் -மீமாம்ச – வியாகரண சாஸ்திரங்கள் -இவையும் உண்டே –
விஜிதாத்மா விதேயாத்மா-சந்தி-பொறுத்து -அவிதேயாத்மா-கட்டுப் பட்டவன் -கட்டுப் படாதவன் இரண்டும் கொள்ளலாம் –
மந்த புத்தி உள்ள நாம் -இவை அறியா விட்டாலும் அனுபவித்து மகிழ்கிறோம் -பத்ரம் பூ –போதும் -அஷ்டாங்க யோகமும் சொல்லும் -வேதாந்தம் –
அடிப்படை சாமான்ய சாஸ்திரங்கள் இவை -விசேஷ சாஸ்திரம் வேதாந்தம் –
நையாயிகன் மீமாம்சிகன் –பிணக்கு -இவற்றில் இருந்து திரட்டி வேதாந்த சாஸ்திரம் அரிய வேண்டியதை தொகுத்து ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸாராச்சார்யர்
நமக்கு அருளிச் செய்கிறார் -தேன் எடுத்து கொடுத்து -அடிப்படை -இது -ஸ்ரீ பாஷ்யம் அறிய இவை ஓர் அளவுக்கு தகுதி உண்டாகும்
எழுந்திரு- முழித்திக் கொள் –கட வல்லி -சேஷபூதன் அறிவு -வேண்டுமே –
இனி அனுமானம் பார்க்கப் போகிறோம் -புரிந்து இருந்தால் முக ஸந்தோஷம் -முக ஸந்தோஷம் கண்டு புரிந்ததாக அனுமானம் பண்ண வேண்டும் –
பக்ஷம் சாத்தியம் ஹேது மூன்றையும் பார்ப்போம் –
தியாகத்தால் -அம்ருதம் -ஏகாதசி போக போக பிடிக்குமே -கருணையால் இந்த கிரந்தங்கள் அருளிச் செய்து -எழுத்தாணி கொண்டு
-கைங்கர்யங்களை விட்டு -லோக க்ஷேமார்த்தத்துக்காக -அன்றோ –
மீமாம்சை நியாய வியாகரண சாஸ்திரங்கள் கத்துக்க கொண்டு வாழ்க்கை -மாறும் -வேதாந்தத்துக்கு தள்ளியே விடும்
கர்ம விசாரம் கற்று ப்ரஹ்மா விசாரம் போவோமே -வேதாந்தம் கற்றுக் கொள்ள கை கொடுக்கும் –
பிரமாணம் -மூன்றாக -பிரத்யக்ஷம் பார்த்தோம்
அடுத்து அனுமானம் -மொத்தம் -10-உண்டே –
இது இப்படி அது ஆனபடியால் இப்படி -அனுமானத்தால் ஈஸ்வரனை சாதிக்க முடியாது வேதாந்தம் –
-இவற்றை அறிந்து இவற்றால் உபயோகம் இல்லை சப்தம் -சுடர் மிகு சுருதி -என்பதை கொண்டே சாதிக்கலாம்
புலன்களுக்கு அகப்படாத -இந்திரியங்களுக்கு அப்பால் பட்ட அதீந்தர்யம்-அனுமானத்துக்கு பிரத்யக்ஷத்தால் முன்பு சாதித்து இறுக்க வேண்டுமே
-பர்வதம் -நெருப்பு உள்ளது புகை இருக்கிற படியால் -மூன்றும் பார்த்து இருக்க வேண்டுமே
விளக்கு பக்ஷம் -நெருப்பு -சாத்தியம் -புகை -ஹேது -/ 5-வார்த்தைகள் அறிவோம் –
-1-அனுமிதி -பிரமித்தி -ஞானம் -மலையில் நெருப்பு உள்ளது -இந்த மலை நெருப்புடன் கூடியது -அல்லாதது -என்று சமஸ்க்ருதம் சொல்லும் –
அனுமானம் -ஞானத்துக்கு கருவி -என்றபடி -அனுமதிக்கு -பிரமிதிக்கு கருவி அனுமானம்
நெருப்பு இருக்கும் இடத்தில் எல்லாம் புகை இருக்கும் உண்மை இல்லை -இரும்பு கம்பி காய்ச்சி நெருப்பு உள்ளது புகை இல்லை
புகை உள்ள இடத்தில் எல்லாம் நெருப்பு -இருக்க வேண்டும் -ஆகவே நெருப்பு நிறைய வும் புகை குறையவும் என்றவாறு –
-2-வியாபகம் -நிறைய இடத்தில் இருக்கும் -அதிக காலத்தில் -நெருப்பு -அக்னி -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் வெளிச்சம்
-3-வியாப்பியம்–குறைய இடத்தில் இருக்கும் -குறைய காலத்தில் –புகை -தூமம் -இது வேறே பெயர் -தூமாதி மார்க்கம் தூமம் புகை
சக சார்யம் -சக தர்ம சாரிணி போலே வியாபகமும் வியாபயமும் சேர்ந்தே இருக்கும் –
-4-வியாப்தி -நியதமான சக சாரயம் வேண்டும் -நியதி சாமா நாதிகாரண்யம் என்றும் -சம்பந்தம் –
-5-தியாகம்
மலை -நெருப்பு -புகையால்
சாத்தியம் எதில் சாதிக்கப்படுகிறதோ அது பக்ஷம் -அக்னி சாத்தியம் -பர்வதம் பக்ஷம் -காரணம் ஹேது லிங்கம் சாதனம் புகை –
முன்பே பார்த்து இருப்பதால் —
தளிகை மடப்பள்ளி தளிகை -ஹேது வாசனை -சாகசர்யம் வாசனை உள்ள இடத்தில் எல்லாம் தளிகை -உவமானம் உதாரணம்
-முன்பே பார்த்து உள்ளது -அது வியாப்தி –
அனுமானம் -முன்பே பிரத்யக்ஷம் இருந்து இருக்க வேண்டும் –
எதிலே –பதில் பக்ஷம் –
மடப்பள்ளி உதாரணம்
ச பக்ஷம் -இதுபோல் மலை மடப்பள்ளி -இரண்டு இடத்திலும் நெருப்பு புகை கூடி
வி பக்ஷம் -குளம்-நெருப்பு புகை இருக்காதே -புகை இல்லை நெருப்பு இல்லை -சொல்ல முடியும் இடம் ச பக்ஷம்
வியாபியாஸ்ய -அனுசந்தானாத் நெருப்பால் -வியாபக விசேஷம் நெருப்பு பற்ற அனுமிதி ஞானத்துக்கு பிரமாணம் -தத் கரணம் கருவி அனுமானம்
ஹேது லிங்கம் -லிங்க பராமர்சம் என்பர்
தூமஸ்ய –வியாபியாஸ்ய -அக்னி -புகைக்கு வியாபகம் புகை -தூமத்துக்கு வியாபகம் அக்னி –
வியாபகம் -நிறைய இடத்தில் இருக்கும் /தேச விசேஷம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் /வியாபக விசேஷம் ஓன்று நெருப்பு –
அ நதிக தேச கால வியாப்பியம் –அன்யூன குறைவில்லாத தேச கால வியாபகம் -எதிர்மறை யாகவே -நத்வே-நித்யம் அநித்தியம் என்பது இல்லை போலே –
எது எதை விட்டு பிரியாமல் இருக்குமோ வியாப்பியம் -புகை நெருப்பை விட்டு பிரியாதே -புகை வியாப்பியம் –
திருப்பி போட்டால் வராது -நெருப்பு புகை பிரிந்து இருக்குமே -நெருப்பு பெரிசு / புகை குறைவு
அனுமதி -ஞானம் எதனால் ஏற்படுகிறது -/ அனுமானம் -ஐந்து விஷயம் -புகை கண்ணில் படும் -முன்பே பார்த்துள்ளோம்
/மலை நெருப்போடு கூடியது ஞானம் -பக்ஷம் சாத்தியம் ஹேது அங்கம் -சகஸ்ரயம் தேவை பிரியாது இருக்கும் தன்மை
-நெருப்பை ஹேதுவாக கொண்டு புகையை சாத்தியம் ஆக்க முடியாது –
லிங்கம் பக்ஷத்தில் உள்ளது என்னும் அறிவு வர வேண்டுமே லிங்க பராமர்சம் இதற்கு பெயர் -மலை புகை யுடையது என்பது லிங்கபராமர்சம் -சபக்ஷ ஞானம்
நிருபாதிக தயா -உபாதியை பற்றாமல் நியதி சம்பந்தம் வியாப்தி –
வியாப்தி உடன் உள்ள புத்தியால் புகையை பார்த்து -இது அனுமிதி -வியாப்தி அனுமதி கொண்டு –
உபாதை -இருந்தால் வியாப்தி தப்பாக துஷ்டமாக போகும்
ஈர விறகு இருந்தால் புகையும்
எங்கு எங்கு எல்லாம் ஈர விறகு இருக்குமோ அங்கு அங்கு எல்லாம் புகை உண்டே
எங்கு எங்கு எல்லாம் ஈர விறகு இல்லையோ அங்கு புகையாதே -இரும்பு துண்டில் புகை இல்லை -அங்கு ஈர விறகு இல்லை சொல்லுவோமே -இதனால் உபாதி
ஆர்த்தரதா-ஈரம் –
வியாப்தி -த்விதம்
பாவ வியாப்தி / அபாவ வியாப்தி
அன்வய வியாப்தி / வியதிரேக வியாப்தி –
இருப்பதை சொல்வது -இல்லாததை சொல்வது –
புகை எங்கு எங்கு இருக்குமோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்குமோ -அந்வயம்
நெருப்பு இருந்து புகை இல்லாமல் இருக்கலாமே
அன்வய வியாப்தி -ஹேது இருக்கும் இடங்களில் சாத்தியம் இருக்கும்
வியதிரேகம் -எங்கு எங்கு சாத்தியம் இல்லையோ -அங்கு அங்கு ஹேது இருக்காது –
சாதனம் -ஹேது -பர்யாயம் /புகை உடன் கூடியது எல்லாம் நெருப்பு உடன் கூடி இருக்கும் –
யதா அ நாக்கினி ச நிர்த்தூம–உபாதி வந்தால் துஷ்டம் குற்றம் வரும்
ஆகாச தாமரை மணக்கும் நில தாமரை மணப்பதால்-பிரத்யக்ஷத்தால் பாதிக்கப் படும் –
ஞானம் இருந்தால் உண்மையாகவே இருக்கும் நம் சித்தாந்தம் -கயறு பாம்பு என்று பிரமிப்பதும் உண்மை பொருத்தம் இருப்பதால் தான் பிரமிப்பு
ஒற்றுமை உண்மை தானே
எங்கு எங்கு எல்லாம் புகை இருக்கிறதோ இருக்கும் இடத்தில் ஈர விறகு இருக்கும் -சொல்லி
ஈர விறகு வியாப்பியம் -நெருப்பு இருக்கு -ஈர விறகு இல்லை –
சாத்திய வியாபகம் -உபாதி சம்பந்தம் வந்தால் அனுமானம் தப்பு ஆகுமே -ஈர விறகு உபாதி –
நெருப்பு கொண்டு புகை சாதித்தால் தப்பாகும் -/ புகை கொண்டு நெருப்பை சாதித்தால் சரியாகும் –
மைத்ரி-பிள்ளை யான படியால் -கருப்பாக உள்ளான் / கீரை சாப்பிட்ட படியால் / தப்பான அனுமானம் -/துஷ்டமான அனுமானம் –
உபாதி த்விதம்
நிச்சித உபாதி -சங்கித்த உபாதி
சேவை பண்ணினால் துக்கம் -மனு நாய் தொழில் -கைங்கர்யம் செய்ய மாட்டேன் -மனு சொல்வது மருந்து –
பாபத்தால் கர்மத்தால் சேவை துக்கம்
ஈஸ்வர கைங்கர்யம் கர்மத்தால் இல்லை –
பாபத்தால் வந்த சேவை -நிச்சித உபாதி -உதாரணம் –
சரீர அவசானே முக்திமான் -சமாதி முடிந்த படியால் -ஸூ காச்சார்யார் போலே -உபாசனம் முடிந்தால் முக்தி –
சமாதி அடையும் ஜீவன் அனைவருக்கும் முக்தி –சர்வ கர்ம நாசம் அடைந்தால் முக்தி –சங்கித்த உபாதி –
நிருபாதிக சம்பந்தம் இருந்தால் தான் -வியாப்தி -அனுமானம் தோஷம் இல்லாமல் சித்திக்கும்

ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் -மூன்றும் பிரமாணங்கள் -10-அவதாரங்களில் இவை மூன்றும் -இதில் அனுமானம் பார்த்து வருகிறோம்
ஹேது -சாதனம்- லிங்கம் – பர்யாயம் /பக்ஷம் -சாதனம் / ச பக்ஷம் -ஹேதுவை பக்ஷத்தில் -இதே போலே ஹேது வைப் பார்த்த இடங்கள் -சஜாதீய பக்ஷம் என்றவாறு
வி பக்ஷம் பார்க்காத இடங்கள் -விசஜாதீய பக்ஷங்கள்-இந்த ஐந்தையும் பார்த்தோம்
வியாப்தி பார்த்தோம் –வியாபகம் -வியாப்யம்-சாஹா சர்யம்/ அன்வய வியதிரேக வியாப்தி பார்த்தோம்
புகை இருக்கும் இடத்தில் நெருப்பு –இந்த மலையில் புகை இருக்கு -இரண்டும் -பக்ஷத்தியல் ஹேது இருக்க வேண்டும்
-நெருப்பு புகை வியாப்யம் ஞானமும் இருக்க வேண்டும் –இரண்டும் இருந்தால் தான் அனுமானம் சித்திக்கும் -அனுமிதி ஞானம் கரணம் அனுமானம்
வியாப்யம் -சாதனம் லிங்கம் -புகை —பக்ஷ தர்மதா -முதலில் வந்து -மலையில் புகை பார்த்து -புத்தி -வியாப்தி இரண்டும் அங்கம்
பஞ்ச ரூபங்கள் –பக்ஷ சத்வம் முதலில் -புகை மலையில் இருக்க வேண்டும்
ச பக்ஷ சத்வம் -மடப்பள்ளி யில் புகை நெருப்பும் இருக்க வேண்டும் மூன்றாவது
மூன்றாவது வி பஷா-இருக்க கூடாது -பெரிய குளத்தில் நெருப்பு இருக்க கூடாது –
-வேறே பிரமாணத்தால் பாதிக்கப் படாத சாத்யம் நாலாவது -இருக்க வேண்டும் -விளக்கில் திரி குறையுமே -நெய் குறையும்
-ஒரே நெருப்பு இல்லை ஸாமக்ரி மாறும் அனுமானம் கொண்டு பிரத்யஷமே பாதிக்கும்
-ஐந்தாவது -பிரதி பந்தகம்- சத் பிரதி பக்ஷம் –வேறே ஹேது இத்தை -பாதிக்க -நிவாரகர் இல்லாத பக்ஷம் -அசத் பிரதி பக்ஷம்
-குறும்பு அறுத்த நம்பி க்கு அருளினான் -பகவத் பக்தியால் -அனுமானம் பொய்க்காது -சம பல தயா பிரதிபக்ஷம் இருக்காமல் இருக்க வேண்டும்
இந்த ஐந்தும் அவயவங்கள் –
சாதா இஷிதா தர்ம விசிஷ்டோ தர்மி பக்ஷம் –
அன்வய -வியதிரேகம் இரண்டுமே சாது -தோஷம் இல்லாமை சாதுத்வம் –
கேவல அன்வயம் -உண்டு -வியதிரேகம் இல்லாமல்
கேவல வியதிரேகம் -தார்கிகர் சொல்வர் -ஸ்ரீ ராமானுஜர் இதுவும் கேவலம் அன்வயத்தில் பொருந்தும் என்பர் –
ஐந்து அவயவம்-அங்கங்கள் -வியாப்யம் அன்வயம் வியதிரேகம்
ப்ரஹ்மம் சப்தத்தால் சொல்லால் -கேசவ -இத்யாதி -வஸ்துவாக இருப்பதால் -அனுமானம் -சொல்ல தகாததகாக இருந்தால் வஸ்துவாக இருக்காது சொல்ல முடியாதே
சொல்ல தகாதது என்று இல்லையே -கேவல அன்வயம் -நெருப்பு குளத்தில் இருக்காது அங்கு இரண்டும் உண்டே –
விபஷமே இல்லாமல் -இருந்தால் -கேவலம் -என்றவாறு –
விபக்ஷம் இல்லாமல் இருந்தால் நான்கு அங்கங்கள் தானே இருக்கும் -கேவல வியதிரேகம் -அன்வயம் சொல்ல முடியாமல் -அத்தை கிரஹிக்க முடியாதே
-அதனால் அதுவும் கேவல அன்வயத்திலே சேரும் -கேவல வியதிரேகம் நிரசிக்கப் படும்
சகர்த்ருத்வம் காரயத்வாத் -கார்யம் இருப்பதால் கர்த்தா -இருக்க வேண்டுமே – ப்ரஹ்மம் அனுமானம் –கொண்டு
சாதிக்க முடியாது என்பதே 1 -5 -அதிகரணம் -ஈஷதே நா சப்தம் -மடப்பள்ளி நெருப்பு மலையில் உள்ள நெருப்பு -போலே
தச்சன் கட்டில் குயவன் மண் போலே இல்லையே ப்ரஹ்மமும் பிரபஞ்சமும் -சாத்ருஸ்யம்-ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
வேதம் ஒன்றே பிரமாணம் -அதீந்த்ர விஷயத்துக்கு அனுமானம் முடியாதே -கர்மங்கள் –
தண்டனை தப்புக்கு -மறு பிறவி -அனுமானத்தால் -கர்மம் அநாதி சாஸ்திரம் தானே சொல்லும் –
வேதமே ஸ்வதக பிரமாணம் -இதுவே ஸ்வாமி சாதிக்கிறார் -அதீந்த்ரம் கொண்டு சாதிக்க முடியாததை அனுமானத்தால் கொண்டு சாதிக்க முடியாதே
ஸ் வார்த்த அனுமானம் -போதக வாக்கியம் –
பரார்த்த அனுமானம் –
என்ன சொல்லி சாதிப்பார் -பிரதிஞ்ஞஜை ஹேது உதாரணம் உபநய நிகமனம் -ஐந்தும்
தேவதத்தன் நன்கு பகலில் சாப்பிடுவது இல்லை – பருத்து இருக்கிறான் -இரவில் சாப்பிடுகிறான் பருத்து இருப்பதால் –
மலையில் நெருப்பு / புகை உள்ளதாக இருக்கு / மடப்பள்ளி போலே / இம்மலை யில் / புகை உடையதாக இருப்பதால் நெருப்பு நிகமானம் -இந்த ஐந்தும்
சாத்திய வத்யா பக்ஷம் –நடை என்னும் கிரியை உடையவனாய் இவர் இருக்கிறார் அர்த்த போதம் சப்த போதம்
லிஙகஸ்ய வசனம் ஹேது / வியாப்தி நிர்தேச பூர்வகம் -உதாரணம் மூன்றாது / தத் த்வி விதம் அன்வயம் வியதிரேகம்
-புகை எங்கு எங்கு உடன் கூடியது அங்கு எல்லாம் நெருப்பு இருக்க வேண்டும் -ஸ்தாபிக்க வேண்டியதை
ராமன் எங்கு இருந்ததோ அங்கே விபீஷணன் -திவ்ய தேசத்தை மோந்து பார்த்து இருப்பான் -அன்றோ –
இருந்தான் கண்டு கொண்டே -ப்ரஹ்மம் -புரியாதே –
நெருப்பு இல்லாத இடத்தில் புகை இல்லை குயலாம் போலே
உப நயம் -த்ருஷ்டாந்த -சொல்லிக் கொண்டு -சேர்க்க வேண்டும் -மடப்பள்ளியில் பாரத்தை மலையில்
இதுவும் த்வி விதம் அன்வயம் வியதி ரகம்
சொல்லி நிகமிக்க
நெருப்புடன் கூடிய மலை -நெருப்பு இல்லாததுதான் கூடியது அல்ல -புகை உடன் கூடி இருப்பதால் நெருப்பு இல்லாததுதான் கூடி இல்லை
புகை இன்மை உடன் கூடி இல்லாததால் நெருப்பு –
எல்லா மலையிலும் நெருப்பு இருக்க வேண்டாமே அதனால் இரண்டும் –
ஹேது பூர்வகம் பக்ஷே-
மீமாம்சகர் -மூன்றும் தான் உதாரண உபநய நிகமனம் -என்பர்
புத்தர் இரண்டு தான் -என்பர் –
கண் ஜாடையாலே முத்து மாலை திருவடிக்கு -ஆகையால் எல்லாமே சித்தாந்தம் -இரண்டோ மூன்றோ ஐந்தோ -ஒன்றோ -வாக்மீ ஸ்ரீ மான் –
நியமனம் இல்லை -உதாஹரணம் கொண்டு நிகமிக்கலாமே-
ம்ருது மத்யம கடோர தீ – தீக்ஷண புத்தி கொண்டு ஒன்றோ ஐந்தோ -புத்திக்கு தக்க படி -நியமம் இல்லை என்றபடி –
துஷ்ட ஹேது -இல்லாமல் புகை போலே தூசி -மண்டலம் -பார்த்து -தூமி ஸதர்ச தூளி படலம் –
ஹேது போலே இருக்கும் ஆனால் ஹேது இல்லை ஹேது ஆபாசம் -அனுமானம் பொய்த்து போகுமே -இவையும்
1-அஸித்தம்- –2–விருத்தம் -3–அநேகாந்திகம்–4-பிரகரணம் சமஸ்து -இப்படி ஐந்து உண்டே
அஸித்தம் -ஸ்வரூபம் ஆச்ரய வியாப்பியத்வ மூன்றும் உண்டே
ஸ்வரூபம் ஜீவன் அநித்யன் -கண்ணாலே அறிய படுபவன் குடத்தை போலே என்பான் –ஹேது பொருந்தாதே
ஆஸ்ரய-ஆகாச தாமரை மணக்கும் -இல்லாதவற்றை -ஆகாசம் ஆஸ்ரயமாக இருக்காதே -விமானம் சூ ர்ய சந்திரர் நக்ஷத்ரங்கள் -இருப்பது வேறே காரணம் –
யது யது உள்ளதோ அது அது க்ஷணிகம் வியாப்பியத்வ-அஸித்தம் –
ஏகோ வியாப்தி கிரஹணிக்க பிரமாணம் -புகை நெருப்பு பார்க்க பிரத்யக்ஷம் உண்டே
யதோ யதோ உள்ளதோ க்ஷணிகம் பிரமாணம் இல்லையே
உபாதி வந்தால் தோஷம் -ஈர விறகு -அனுமானம்
அக்னிஷ்வ் ஹோமம் பசு அதர்மம் ஹிம்சை ஏற்படுத்துவதால் -சாஸ்திர நிஷேதம் உபாதி
சத் க்ஷணிகம் இருக்க பிரமாணம் இல்லையே –
2 – விருத்தம்
சாதியத்துக்கு விபரீதம்
பிரகிருதி -நித்யம் –க்ருதகத்வாத் -செய்யப் படுவதாக இருப்பதால் காலத்தை போலே -அனுமானம்
விருத்த ஹேது -உருவாக என்பதால் -கடம் நித்யம் உருவாகிற படி விருத்த ஹேது -உருவானால் அநித்தியம் தான் சித்திக்கும்
3–அநேகாந்திகம் -சாத்தியமும் ஹேதுவும் எங்கும் சேர்ந்து இருக்க வேண்டும் -நெருப்பு இருந்து புகை இல்லாத இடம் -இரும்பு
ஏகாந்தம் இல்லாமல் வியபிசாரம் -தோஷம் உள்ளது -வியபிசாரம் இல்லாத பக்தி பண்ணு கீதை
சாதாரணம் -பக்ஷம் ச பக்ஷம் வி பக்ஷம் மூன்றிலும் இருக்கும் -சாதாரண ஐ காந்திகம்
சபதம் அழி வற்றது அறிய படுவதால் காலம் போலே -நித்யம் என்று சாதிக்கப் படுகிறது
பக்ஷம் சப்தம்/ ச பக்ஷம் -ஜீவாத்மா -அழிவற்றது அறிய படுகிறது -/ கடம் -அறிய படுவது -அழியும் -வி பக்ஷம் –
அசாதாரண ஹேது பக்ஷம் மட்டும் -ச பக்ஷம் வி பக்ஷம் இருக்காது –பூமி கந்தம் உள்ளபடியால் அழிவற்றது -என்ன சம்பந்தம் தோஷம் வகை படுத்தி காட்டுகிறான்
ஆத்மா -ஜலம் -காந்தம் இல்லை -பக்ஷம் மட்டும் இருக்கும் –
-4-பிரகரணம் சமஸ்து –சத் பிரதிபக்ஷம் -சாதிக்க வந்த சாத்யம் –
யதா ஈஸ்வர நித்யம் அநித்ய தர்மம் இல்லாத படியால் -ஹேது ஆபாசம் –
சாத்திய அபாவத்துடன் கூடிய பக்ஷம் -நெருப்பு உஷ்ணமாக இருக்காது பதார்த்தம் ஆன படியால் நீரில் இல்லை போலே –
நெருப்பில் உஷ்ணம் இல்லாமை ஸ்தாபிக்க பார்க்க பிரத்யக்ஷம் உடைக்கும்
உவமானம் போன்றவற்றை அபிமானத்திலே சேர்க்கலாம்
காட்டு பசு கவயம் -நாட்டு பசு போலே இருக்கும் -ஒற்றுமை -இதுதானே உவமானம் –
பிரத்யக்ஷத்திலே சேர்க்கலாம் அனுமானத்தின் சேர்க்கலாம் -ஆப்த வாஸ்யம் சப்தத்தில் சேர்க்கலாம்
அதி தேச வாக்ய அர்த்தம் ஸ்மரண ஹேது சக க்ருத சாத்ருசம்-
அர்த்தா பத்தி –இராத்தி போஜனம் கல்பிக்க -தேவ தத்தன் போலே பீதனத்தவ தர்சநாத் -இது தானே அனுமானம் –
சரணா கதி பலிக்க பிராட்டி கூட இருக்கணும் எப்பொழுதும் சரணா கதி பண்ணலாம் -எப்பொழுதும் கூடவே இருக்க வேண்டும்
பகவத் சேனாபதிமிஸ்ரர் வார்த்தை -ரக்ஷிக்க பிராட்டி சந்நிதி வேணுமே
புகை இருக்கலாம் நெருப்பு இருக்க வேண்டாமே -புகையும் இருக்காதே -அனுமானத்தில் -தர்க்கமும் சேரும்
-நிச்சயம் /-பீத ராக கதா ரஹிதம் -வாதம் /-ஜல்பம் -பட்டர் கிரீடம் சூட ரத்னா ஆதி ராஜ்ஜியம் ஜலப்பிதா-பக்ஷம் ஸ்தாபித்து
புற பக்ஷம் காதில் வாங்கிக் கொள்ளாமல் — / விதண்டா -ஸூ பக்ஷ ஸ்தாபனம் முயலாமல் புற பக்ஷம் தோஷமே சொல்லிக் கொண்டு
/ சலம் தூஷணம் மட்டும் சொல்லி -ஏமாற்றி -இளமை யவ்வனம் ஜாக்கிரதையாக இருக்க -அதனால் தான் அனுபவிப்பது எல்லாம் செய்து கொள்-தப்பாக
ஜாதி வியாபித்த தோஷம் -ஸூய பக்கம் கோல் அடித்து -ஸூய பக்ஷம் தோஷம் சொல்லி
நிக்ரக ஸ்தானம் -எடுத்துக் கொடுத்த குறிப்பால் எதிரிகள் வெல்ல
இவை போலே பல அனுமானத்தில் அந்தரபாவம்
-தனி மனித விரோதம் இல்லை -சாஸ்திர விரோதம் மட்டுமே கண்டிப்பார் ஸ்வாமி -மேல் சப்த விவரணம் –

———————————————

பிரமாணம் மூன்று -பிரமேயம் ஏழாக கொண்டு -ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் வரை பார்த்துள்ளோம் –
வாதம் -விஷயத்தை பற்றியே இருக்க வேண்டும் -வியக்தி கத தூஷணமாக ஆக கூடாது -உதாசீனாக இருந்தும் -இப்படி அபசாரம் பட்டால் பாபம் கணக்கு எழுதுவான்
வண்டு வராத பதி -செண்பக புஷபம் -தேனை எடுக்க வராது -வண் துவராபதி -இப்படியும் பிரிப்பர் –
பூர்வ பஷி இடம் கால ஷேபம்-அதை அறிந்து கொண்டு வாதம் -சதஸ் நிறைய நடக்கும் –
தர்க்க அனுக்ரகித்த பிராமண பூர்வக தத்வ அவதாரணம் உண்மை பொருளை தர்க்கம் கொண்டு நிரூபித்தால் –1-நிச்சயம் –
பீத ராக கத ரஹிதம் – -ஓட்டுதல் விரோதம் இல்லாமல் -பற்று அற்ற–2-வாதம் -பக்ஷ பாதம் இல்லாமல் வாதம்
-ஆச்ரித பக்ஷ பாதி -ஆஸ்ரிதர்களுக்குள் பக்ஷ பாதம் இல்லாதவன் –
விசேஷ அபி மதி -நம்முடையவன் -அகங்கார கேசம் இல்லாத சரணாகதி வேண்டும் –
பக்ஷ த்வய -3ஜல்பம் -நல்ல விஷய ஜல்பம் கிரீடம் குந்துமணி -ஆதி ராஜ்ஜியம் -தேவாதி தேவன் -ஸ்மிதம் ஸுலப்யம் காட்ட -பரதவம் கலந்த ஸுலப்யம்
4–விதண்டா -ஸூ பக்ஷம் ஸ்தாபிக்காமல் பிறர் பக்ஷம் தோஷம் மட்டும் சொல்லி
5–சலம்–ஆரோபணம் தப்பாக சொல்லி வாதிப்பது -6–ஜாதி ஸூ பக்ஷ -தப்பான பதில் –7-நிக்ரக ஸ்தானம் —

மேல் சப்தம் பிரமாணம் -வேதம் அங்கம் உபாங்கம் -பார்ப்போம் -ஆராவமுதம் -சுடர் மிகு ஸ்ருதியுள் உளன் -அபாதித்த பிரமாணம் -பாதிக்க பட முடியாத –
பிரத்யக்ஷ விரோதமாக போகாது -அத்வைதி பொய் தோற்றம் மாயை -முயன்று தர்க்கத்தால் ஸ்தாபிக்க பார்ப்பான்
நாம் கயிறு பாம்பு பிரமிப்பும் உண்மை சத்யம் -கொஞ்சம் சாம்யம் இருப்பதால் தானே பிரமிக்கிறான் –
அஸ்திதி இதை வதந்தி ஆஸ்திகன் -வேதம் பிரமாணம் ஒத்துக்க கொள்பவன் வேதத்தில் இருக்கும் உண்மை ஞானம் தான் தெய்வம் -பிரமாணம் கொண்டே பிரமேயம் –
வேதம்–1-அநாதி 2-அபவ்ருஷேயம் -புருஷோத்தமன் கூட உருவாக்கியது இல்லை -நித்யம் என்று சங்கல்பித்தார்
3-அபூர்வார்த்த -பிரதர்சனம் -புதிய அர்த்தம்
4-சத்ய பிரதர்சனம் -உண்மையே சொல்லும் -சத்யா வாதனம் என்றவாறு –
சப்தம் -விசேஷித்து வேதம் காட்டும் -வேத அங்கம் -அருளிச் செயல் -ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
கடைசி கால தஞ்சம் –ஆச்சார்யர்கள் –உடையவர் திருவடி -உடையவர் த்வயம் –சப்தம் பிரமாணம் இதுக்கும் இடம் கொடுக்கும் –
பிரத்யக்ஷம் -ஐந்து பார்த்தோம் கண்ணால் காதால் -அதிலும் காதால் கேட்க்கும் ஸ்ரோத்ர ப்ரத்யக்ஷம் உண்டே -இதில் சப்தம் செல்வத்துக்கும் வாசி என்ன –
கருவி வேறே -அங்கு காத்து / இங்கு சப்தம் கருவி கரணம் -அதில் காது கருவி கிரகிக்கிறது சப்தம் –
ஒலி காதில் விழுந்து -ஸ்ரோத்ரம் / அர்த்தம் புரிந்து அந்த அளவும் இங்கு –சப்தம் கருவி கிரகிக்கிறது அர்த்தம் இங்கு
உபஸித்திதமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும் –
ஆப்த யுக்தம் -மேலே தளங்கள் வைத்து பிரதி பக்ஷ நிரசனம் -கால மேகத்தை அன்றி மாற்று இல்லை அரண்
உண்மை அறிந்தவன் -வேண்டியவனை விட இது அன்றோ முக்கியம் -வேதம் ஆப்தனால் சொல்லப் பட்டது -அபவ்ருஷேயம் போகுமே -நேராக சொல்லாமல் –
அ நாப்த்தேனே அனுக்தம்-இதனால் -அனுக்தம் -சொல்லப் பட்டது இல்லை –
சாஸ்த்ரா அனுக்ரீகமாக தர்க்கம் இருக்க வேண்டும் -வேதங்கள் எல்லாம் அநாதி –
மீமாம்சகர் -ஆப்தேன யுக்தம் -நையாயிகரும் இப்படி
வாக்ய ஜெனித அர்த்த விஷய ஞானம் சப்தம் –
அநாப்தானால் சொல்லப் படாத வாக்யத்தினால் –
அர்த்த ஞானம் சாத்தியம் -சாதனம் சப்தம் -என்றவாறு
காரண தோஷ பாதகம் -இவற்றால் வந்த அறிவு -பூர்வ பூர்வ கிரமத்தால் சதுர்முகனுக்கு உபதேசம் -ஸ்ம்ருத்வா-நினைத்து நினைத்து –
திருவாய்மொழி வரை -இப்படி நம்மாழ்வார் கடாக்ஷித்து வெளி இட்டார் என்றபடி –
உபய வேதம் இரட்டை சொத்து நமக்கு -சம பிரதானம் -யோ ப்ராஹ்மணம் வாக்கியம் –
நித்யத்வம் சித்தம் -காரண தோஷம் இல்லாமல் -அநாதி -அபவ் ருஷேயம் -வேதம் காரியமே இல்லையே –
பாதக பிரத்யக அபாவம் உண்டே
கார்ய பரமாக இருந்தால் பிரமாணம் மீமாம்சகர் -பசு கொண்டு வா -பசுவும் அறியாதவன் கொண்டு வருவதும் தெரியாதே
-பசுவை கட்டு -பொதுவான சொல் -கிரியை -பசு த்ரவ்யம் -அறிந்து -கார்ய பரமாக இருந்தால் தான் அர்த்தம்
ப்ரஹ்மம் -சாஸ்திரம் கொண்டு அரிய முடியாது -கிரியைக்கு உட்படுத்த முடியாதே –
ப்ரஹ்மம் கூட்டிவா கட்டி வை -உட்படுத்த முடியாதே அர்த்தம்
சித்த வஸ்து -மீமாம்சகர் வேதம் ஒத்துக்க கொண்டவன் -இப்படி சொல்ல
காரியத்துக்கு உட்படுத்த முடியாதே ஞானம் அசம்பாவாத் -என்பான் -வேதம் பிரமாணம் ஆகாது என்பான் பூர்வ பஷி
இழுக்காமல் கட்டாமல் பொருள் ஞானம் வரும் -என்று காட்ட வேண்டும் -வாக்கியங்கள் சொல்லும் என்று காட்ட வேண்டும்
அப்பா -குழந்தைக்கு அம்மா -கட்டி வைக்காமல் சொல்லிக் கொடுக்க -சித்த வஸ்துவை அறிவிக்க அம்மா சப்தம் -அநாப்தா சப்தம் இல்லை -இதுவே ஸ்ரீ பாஷ்யம்
ஆப்த வாக்கியம் சித்த வஸ்துவை சொல்ல அர்த்தம் -சாஸ்திரம் சகஸ்ர தாய் போலே வாத்சல்ய தரம் –
உபாஸீதா -த்ரஷ்டாவ்யா –காரியமும் உண்டே -மனனம் பண்ண தகுந்ததே -வித்வான் -அறிந்தவன் அடைகிறான்
இரண்டு வாதம் -அபயமிக்கவ வாதம் அனுப்பியக்கமிவ வாதம் -ஒத்துக்க கொண்டும் ஒத்துக்க கொள்ளாமலும் வாதம்
உபாசனை ரூப கார்யவான் சுவீகாரம் உண்டே –
பிதா சுகமாக இருக்கிறார் -கூட்டி வராமலே ஆப்த வாக்கியம் உணர்த்தும்
லோகே மாதா பிதா பிரவ்ருத்தி ஆகுளி தாதா அம்பா சந்த்ர -மாதுல-மாதுல மருமகன் சம்ப்ரதாயம் -முக்கியம் -சந்த்ர்யாதி நீர்திஸ்ய நீர்திஸ்ய
காட்டாக கூடிய சப்தங்களை சொல்லி -உதடு துடிப்பைப் பார்த்து -பாலானாம் ஸூ க போதானாம்
-கிளர் ஓளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் -கை காட்டி -ஆப்த வாக்கியம் -அதே போலே சாஸ்திரம் சொல்லுவதை குழந்தை போலே நம்பி இருக்க வேண்டுமே
கிரமேண சிஷித்து –மீண்டும் மீண்டும் பஞ்சாயதி பஹுஸ்ய சிஷித்து சோம்பல் இல்லாது சொல்லும் உப நிஷத் –
தத் ப்ரஹ்ம குழந்தையாக வந்து அன்றோ காட்டிக் கொடுக்கிறது
பரி நிஷ்பன்ன அபி பார்த்தே சப்தம் அர்த்தம் போதிக்கும் -வேதம் பிரமாணம்
அபிசார கர்மம் அதர்வண வேதம் பிரமாணமாக கொள்ளலாமோ பிரதிபக்ஷம் வாதம் -நம்பிக்கை ஏற்படுத்த –
த்ரி குண்ய-விஷயம் வேதம் — சாத்விகனுக்கு இல்லை
அதுவும் பிரமாணம் த்ருஷ்ட பல தர்சனேனா அதிருஷ்ட ஸ்வர்க்க இத்யாதி யிலே மூட்ட -நியாசம் வரை ரஷா பரம் –
அபிசார கர்மம் தொடக்கி மோக்ஷம் வரை
ஆதித்ய வாக்கியம் -யூப ஸ்தம்பம் -யூபமே ஆதித்யன் என்று சொல்லும் -அப்பிரமானமா -தேஜஸ் -சாதுர்ஸ்யம் –
நல்லது பண்ண -எழுத்து கூட பிரமாணம்
ச வேத -கர்மா பாகம் ப்ரஹ்ம பாகம் -வேத சிரஸ் உப நிஷத் -ஆராதனை -ஆராத்யம்–ஆராதகன் -செய்பவன் -ஆராத்யனை பற்றி ப்ரஹ்ம காண்டம்
ஏக சாஸ்திரம் -வேத வேதாந்த ஐக சாஸ்திரம்
ரிக் யஜுர் சாம அதர்வம் -நான்கு பகுதி -பல உபநிஷத்துக்கள் -அனந்த பிரகாரம் -பல உள் பிரிவுகள் உண்டே சாகைகள் பல –
சாம வேதம் -1000-உண்டு -3-தான் கிடைக்கிறது
மந்த்ர அர்த்த வாதம் விதி மூன்றுவகை
அநுஷ்டேய அர்த்த பிரகாசம் மந்த்ரம் -இந்த கர்மம் இப்படி பண்ண
அர்த்த வாதம் -தூண்ட சொல்வது -அதுவும் பிரமாணம் -வாயவ்ய யாகம் பண்ண செல்வம் வரும் விதி கேட்டு தூண்ட –
வாய் வேகமான கடவுள் -சொத்தை கூட்டி வரும் சூறாவளி காற்று போலே -வாதம் பண்ணி
சுவர்க்கம் பசு தலை கீழே நடக்கும் போன்ற வாக்கியங்கள் அர்த்தவாதம் -விதிக்கு ஆதீனம் பட்டு கர்த்தாவை தூண்ட
ஹிதம் சொல்வது விதி -மூன்றாவது வகை -நிறைந்தது வேதம்
அபூர்வ வாக்கியம் பரிச்சங்கை நியமம் -மூன்று வித விதி
அபூர்வம் புது விதி -நெல்லை புரோக்ஷித்து எடுத்து -அபூர்வ –
சங்க்யா-இரண்டு வழி-இமாம் -குதிரை கடி வாளாம் பிடித்து சொல் -ஒருவன் குதிரை கோரி கழுத்தை இரண்டில் குதிரை
நியமம் விதி -இப்படியும் பண்ணலாம் -குருவை அடைந்து சாஸ்திரம் படித்து -நீ குருவை அடைந்தே -நியம விதி
மேலும் விதியை பலவாக –
சாங்க்யா-நித்ய விதி -சந்த்யா வந்த நாதிகள் -சந்யாச ஆஸ்ரமத்தில் கர்மம் போகாது நம் சம்ப்ரதாயம்
நைமித்திக -ஜாதி எஷ்டி-ஹோமம் -அக்னி ஹோத்ரி நித்தியமாக பண்ணுபவன் பிள்ளை / கிரஹண தர்ப்பணம் /
ஸ்ரார்த்தம்-நித்ய கர்மா என்பர் -கிரஹணம் -நைமித்திகம் –
காம்ய விதிகள் -காம்ய கர்மங்கள் கூடாதே –
அங்கங்கள் -சிஷா –
சந்தஸ் -அனுஷ்டுப் -8-/ த்ருஷ்டுப் -11-/ஏழு தேர் ஸூ ர்யன்-ஒரு சக்கரம் -புரவி ஏழு ஒரு கால் உடைய தேர் /
காயத்ரி மூன்று பாதம் -24-காயத்ரி மண்டபம்
கல்பம் ஸூ தரம் -ஸ்ரவ்த்தை ஸ்மர்த்த –
சிஷா வர்ணம் எழுத்துக்கள்
நிருத்தம் -அபூர்வகால நிர்ணயம் -அத்யயன காலம் அர்த்தம்
வியாகரணம் -சாது -சப்தம் சுரம்
அங்கங்களும் பிரமாணம்
அதீத சாங்க வேதம் பிரமாணம் -ஸ்ம்ருதிகளும் பிரமாணம் -ஸ்மார்த்தா ஸ்ம்ருதி பார்த்து -ஷோடச கர்மங்கள் –
வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி இதிகாச புராணங்களால்
ஆசாரம் விவகாரம் பிராயச்சித்தம் சொல்லும்
யோக ஸ்ம்ருதி -பிரமன் -ஹிரண்ய கார்பன் –
கபிலர் சாணக்யா ஸ்ம்ருதி ஸ்ருதிக்கு விரோதம் ஒத்துக்க கொள்ள கூடாதே
குண த்ரய வஸ்யர் என்பதால் –
கொசித் கொசித் தத்வ அம்சம் வேதாந்த வாக்யமே பிரதானம்
சர்க்காதி பஞ்சகம் -ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரம் வம்சம் மன்வந்த்ரம் கிளை கதை புராணம்
சாத்விக ரஜஸ் தாமச புராணங்கள் -வேதம் புறம்பான இடங்கள் தான் பிரமாணம் இல்லை
பசுபதி ஆகமும் அப்படியே
பாஞ்சராத்ரம் முழுக்கவே பிரமாணம் ஆகமம் -திவ்யம் தந்திரம் தந்த்ரஙத்ரம்
வைகாசன ஆகமும் இப்படியே
தர்ம சாஸ்திரமும் பிரமாணம் -சாண்டில்யர் இவர் போலே
சில்பா ஆயுர்வேத பரத காந்தர்வ சாஸ்திரம் / நிருத்ய சாஸ்த்திரம்
64–கலைகள் -தத்வ ஹிதம் புருஷார்த்தம் சொல்ல வந்தவை
வகுளாபரண -பிராமண தரம் -தெரியாத மறை நிலங்கள் தெளிக்கின்றோமே –
ஸ்ரீ மத் ஸ்ரீ பாஷ்யாதி பிராமண தமம் -ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் -கர்மம் தொலைந்து இருந்தாலும் ஈஸ்வர இச்சையால் இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் இருந்தவர்கள்
புருஷ ஸ்வாதந்திரம் கொண்டு எழுதி -காவ்யா நாடக அலங்காரம் -காளி தாசர் -பிரமாணம் ஆகும்
ஆ காங்க்ஷம் -குடத்தை –கொண்டு வா எதிர் பார்க்கும் -ஒன்றை ஒன்றை -அத்தை அவர் இடம் வாங்கி வா -எத்தை எவர் இடம் எதிர்பார்க்கும்
-நெருப்பில் நனைகிறான் சொல்ல முடியாதே -யோக்யதை -இல்லாத வாக்கியம்
இந்த குற்றங்கள் உன் காவ்யா இத்யாதியில் குற்றம்
ஆழ்வார் -மண்ணை இருந்து துழாவி வாமனன் அளந்த மண் -சந்நிதி குற்றமே இல்லை உதகர்ஷ அவஸ்தை பக்தி பாவ -சீமா பூமா -ந சாஸ்திரம் நைவ க்ரமம்-
நதி கரையில் ஐந்து பழங்கள் – உண்மை அறிவு ஏற்படும் எதுவும் பிரமாணம்
லௌகிக வைதிக வாக்கியங்கள்
முக்கிய விருத்தி காட்டுவன விருத்தி
அபிதா விருத்தி
யோகம் ரூடி -பதக் சேர்க்கையால் யோகம் -பிரசித்த அர்த்தம் ரூடி
சிம்மம் -மிருக ஸ்ரேஷ்டம் முக்கிய விருத்தி -பங்கஜம் -தாமரை நாய் குடை -முக்கிய அர்த்தம் ரூடி –
லக்ஷணை-கங்காயாம் கோஷா இடைச்சேரி -சிம் ஹோ தேவதத்தன்
சாதிக்கும் -வஸ்து தர்மம் -தர்மியை பிரித்து காட்டும் -நீல வர்ணம் -விசேஷணம் -தர்மம் -விசேஷயம் பிரித்து காட்டும்
புஷ்ப்பம் -பலம் இல்லை -விசேஷண விசிஷ்டமாகவே இருக்கும்
சரீர வாஸ்யம் சரீரீ வரை குறிக்கும் -ப்ரஹ்ம வாசகம் -சர்வ சப்த வாஸயன்-பரமாத்மா -சித்த அசித் தத்வ த்ரயம் எல்லா சப்தமும் -குறிக்கும் –
முக்கிய பிரதான அர்த்தம் -ப்ரஹ்மம் தான் முக்கிய அர்த்தம் -வஸ்து ஸ்திதியே ஆத்மாவால் –
பகவத் சரீரம் பிரம்மா இந்திரன் -தேவர்கள் -பிரகிருதி கால ஆகாசம் பிராணன் -இவையும் ப்ரஹ்மமே குறிக்கும் –
சரீரீ அவன் -சரீரம் குறிக்கும் சொற்கள் பர்யவசானம் பண்ணும் –
வேதாந்தார்த்தம் கேட்டு தானே சப்த அர்த்தம் முழுவதுமாக பூர்ணமாக அறிவோம் –நாராயணனே -சர்வ சரீரீ -சப்த பிரமாணம் நிரூபிக்கப் பட்டது இதுவரை –

———————————-

கரோமி பால போதார்த்தம் -நம் போல்வார் -பாலர்களும் அறியும் படி கருணையால் அருளிச் செய்கிறார் –
பிரமாணம் மூன்று வகை பார்த்தோம் -உண்மை அறிவை அறிய கருவிகள் பிரமாணம் -ப்ரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் –
அக்ஷம் பிரதி -கண்ணுக்கு முன்னால்-ரூபம் கண்ணால் / காதுக்கு அருகில் சப்தம் இதுவும் பிரத்யக்ஷம் /
அனுமானம் -பக்ஷம் ஹேது சாத்தியம் -/ வேதம் சப்தம் -ஆத்மா பரமாத்ம அறிய –
பிரமேயம் -ஏழு வகை -மேல் பார்ப்போம் -/ த்ரவ்யம் -ஆறு வகை /அத்ரவ்யம் –குணம் சத்வம் ரஜஸ் தாமஸ் –
த்ரவ்யம் -பிரகிருதி -காலம் —தர்ம பூத ஞானம் -நித்ய விபூதி -ஜீவன் -ஈஸ்வரன் –
முடிவில் பெரும் பாழ்-/பிராகிருதம் பிரக்ருதியால் உருவாக்கப் பட்டவை –
மேயம் -பிரகர்ஷேன -நன்றாக அறியத் தகுந்தது -பிரமேயம் -இப்படிப் பட்டது என்று அறியாத தக்கவை –
எத்தால் -பிரமாணம் -யார் தெரிகிறார்களோ -பிரமாதா -எதன் மூலம் பிரமாணம் –எதை பற்றி -பிரமேயம் –
உபாதானம் -த்ரவ்யம் -பல அவஸ்தா பேதங்கள் -ஏற்படும் த்ரவ்யம் -மாறுதலுக்கு உட்பட்டு அவஸ்தைகள் -அடையும்
குடம் -மண்ணாய் இருந்து -மண் குடம் சக்கரம் எல்லாம் த்ரவ்யம் –
நிலை வேறு பாடுகள் அடையாதவை அத்ரவ்யம் -சத்வம் தமஸ் ரஜஸ் போல்வன –
பர வியூக விபவ அவஸ்தைகள் / பக்த முக்த நித்ய -அவஸ்தைகள் –
மாதாந்தரஸ்தர்கள் -தார்க்கீகர்- ஸப்தம் -ஏழாக பிரிப்பர் -த்ரவ்ய குண கர்ம சாமான்ய விசேஷம் சமவாய அபாவங்கள் –
த்ரவ்யம் அத்ரவ்யம் ஒத்துக்க கொள்கிறோம் -குணமே அத்ரவ்யம்
கீழ் சொன்ன பாக்கி ஐந்தும் இதில் அந்தரபாவம் -த்ரவ்யத்துக்குள் சேர்த்துக் கொள்ளலாம் –
நித்ய விபூதி லீலா விபூதி –
சோழ நாடு -இப்படி ஏழாகவும் -108-ஆகவும் பிரிக்கலாம் –
கர்மம் -ஐந்தாக -சலனம் -உச்செபனம் -கீழே மேலே –சுருங்க விரிந்து -நடந்து -பிரிப்பது போலே
கௌரவம் -உக்தியால் -அதிகப்படுத்தும் -குற்றம் -/ சாஸ்திரம் சொல்வதை குறைத்து- லாகவும் குற்றம் –
சம்யோகம் -சலனத்தில் சேர்க்கலாம் -அத்ரவ்யத்தில் சேரும்
சலநாத்மகம் தர்மம் -அசையும் தர்மம் -தானே / மேசை மேல் உள்ள பொருள் -சம்யோகம் ஓன்று மாறி -கையில் சேர்ந்ததே –
சாமான்யம் -கடம் படம் -குடம் துணி -கடத்தவம் படத்துவம் -வாயும் வயிறுமாய் -சமஸ்தானம் உருவ அமைப்பு /
கோத்சவம் கடத்தவம் புஷபத்வம் சமஸ்தானம்
ஜாதிகள் -இருப்பதாக -சாமான்யம் பிரித்து மாதாந்தரஸ்தர்கள் –
சாமான்யம் கடத்தை படத்தில் இருந்து வேறுபடுத்த வேண்டும் என்பர் —
ஜீவாத்மா இடம் ஜீவத்வம் உண்டே -தனித்து இல்லைநாம் சொல்கிறோம் -உருவ அமைப்பு சமஸ்தானம் பார்த்தே வேறுபடுத்தி அறியலாம்
சமஸ்தானமே ஜாதி -அதனால் சாமான்யம் ஒத்துக்க கொள்ள வில்லை
விசேஷம் -அடுத்து -ஒன்றில் இருந்து மற்று ஒன்றை வேறுபடுத்த -விசேஷம் தார்க்கிகர் -கட்டத்தில் கடத்தவம் விசேஷம்
-உடனே சேர்ந்தே இருக்கும் – அனவஸ்தானம் குற்றம் வரும் -சம்யுக்த விசேஷணம் -கோத்வம் -சஷூஸ் இந்திரியம் விஷயம் கூடி
-சம்யுக்த விசேஷணம் -தனியாக கல்பிக்க வேண்டாமே
அணுத்தவம் விபுத்வம் -ஜீவா பர வாசி -வேறு விசேஷம் வேண்டாமே
அபாவம் -தனியாக இல்லை
ப்ராக பாவம் –முன்னால் -குடம் இன்மை -அபாவம் -என்பான் –பிரத்யக்ஷத்திலே சேரும்
அத்யந்த பாவம் –அன்யோன்ய பாவம் -குதிரை இடம் மாட்டின் அபாவம் உண்டே -மாட்டை பார்த்ததும் ஆடு இல்லை அறிவோம்
பிரத்வம்ச பாவம் -அபாவம் -அத்யந்த பாவம் -எப்பொழுதுமே இல்லை –
இருப்பதை சொல்வதை விட்டு மண்ணாக இன்மை இல்லை போன்று கல்பித்து சொல்ல வேண்டாமே
மாடு கிரகிக்கும் பொழுதே ஆடு இல்லை அறிவோம் –
த்ரவ்யம் அத்ரவ்யம் இரண்டுமே போதும் –த்ரவ்யம் உபாதானம் -குணத்துக்கு ஆச்ரயமாக இருக்கும் –
த்ரவ்யம் ஷட்-பாவம் -அவஸ்தா விசேஷம் -ஆறு அவதாரங்கள் -பிரகிருதி -காலம் -சுத்த சத்வ -தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவ பரமாத்ம
ஜடம் அஜடம்-இரண்டு வகை -தானே பிரகாசிக்கும் அஜடம் -ஜடத்தில் இரண்டு -பிரகிருதி காலம்
அஜடத்தில் – -சுத்த சத்வ -தர்ம பூத ஞானம் -ஜீவ பரமாத்ம -ஆகிய நான்கும் –
அமிஸ்ர சத்வ ரஹிதம் –சுத்த சத்வம் -கலசாமல் -சுத்த சத்வ குணம் இல்லாதது ஜடம் –அதி வியாப்தி ஆகும் –
முக்குணம் இல்லாத ஜீவாத்மா உண்டே
லக்ஷணமாக கொள்ளாமல் ஸ்வரூபகதமாக கொள்ளலாம்
பிரகிருதி -முக்குணம் இருப்பிடம் –அக்ஷரம் அவித்யை மாயை -அவ்யக்தம் -பர்யாயம் –
அழியாதது -பகவத் ஸ்வரூபம் மறைக்கும் திரை போலே மறைக்கும் –
கார்ய உன்முக -அவ்யக்தம் -சங்கல்பத்தால் –தயார் ஆகும் நிலை -ஸ்ருஷ்டி உன் முக அவஸ்தை -அவ்யக்தம்
அப்புறம் வியக்தம் ஆகும் -விதை பருத்து உடைந்து முளை விட்டு மேல் வந்து -பஹுஸ்யாம் -பஹு பவன ஸ்ருஷ்ட்டி –
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணி மூலப் பொருள் -அப்புறம் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி –
அத்வாராக சத்வாராக என்றும் இவற்றையே சொல்வார்கள் –
தஸ்மான் மஹான் –உத்பத்தியதே –பரிணாமம் -மாறுவது -பரிமாணம் வேற அளவு -என்பதை குறிக்கும்
சாத்விக ராஜஸ தாமச த்ரிவித மஹான் -பிரகிருதி இடம் ஒட்டிக் கொண்டே இருப்பதால்
மஹான் -அஹங்காரம் ஆகும்
வைகாரிக -சாத்வீகம் -11-இந்திரியங்கள் -கர்ம ஞான மனஸ் -சாத்விக அஹங்கார உபாதானமாக கொண்ட த்ரவ்யம் –
ஞான ப்ரசரனம்-ஞானம் வெளிப்பட சாதனம் -கண் -காது மூக்கு -ராசனம் நாக்கு தோல்
மனஸ் -ஸ்ம்ருதி நினைக்க மனம் -தஸ்ய ஹ்ருதய பிரதேச வர்த்தி
பந்த மோக்ஷ காரணம் -முந்துற்ற நெஞ்சே -நல்ல நெஞ்சே -புத்தி -நிச்சய புத்தி /அஹங்காரம் -மநோ வியாபாரம் /சிந்தனை /
பூதாதி -தாமச -10-தன்மாத்திரைகள் -பூதங்கள் -சப்த ஸ்பர்ச
இந்திரியம் தொடர்பு -இவற்றுடன்
சப்தம் காதுக்கு -ஸ்பர்சம் தோலுக்கு –பூதங்களிலும் ஆஸ்ரயம் இவற்றுக்கு –
-24-தத்வங்கள் –பிரகிருதி –
அத்ரவ்யத்தில் தன் மாத்திரைகள் சேர்க்கவேண்டும் -இந்த குழப்பம் மேலே பார்ப்போம்
சப்தம் மட்டும் -காதுக்கு -ஸ்ரவண குஹார வர்த்தி -ஸூ ஷ்மம்
த்வி ஜிஹ்வா -பாம்புக்கு கண்ணுக்குள் கட் செவி -தனியாக காட்டி அருளுகிறார் –
ரூப மாத்திரம் கிரகண சக்தி நயனம் -ஸர்வேஷாம் நயன வர்த்தி -பாம்புக்கும் இதுவே
கந்தம் -கிரகிக்கும் நாசி -மூக்கு நுனியில் இருக்கும்
யானைக்கு -துதிக்கையில்
ரசம் மாத்திரம் -நாக்கு நுனியில் இருக்கும் -சூப்பி சாப்பிட்டு ரசனை போகம் அனுபவிக்க -நேராக தொண்டைக்குள் போனால் தெரியாதே -சக்தி வரும்
ஸ்பர்சம் -தோலுக்கு -ஸர்வ சரீர வர்த்தி அனைவருக்கும் -நகம் கேசம் பல்லில் தொட்டால் தெரியவில்லையே
-பிராண மாந்த்ய தாரதம்யம் -உயிர் ஓட்டம் குறைய இருக்கும் -இவ்விடங்களில் -பிராண சஞ்சாரம் குறைய இருக்கும் இடங்களில்
-அதனால் தொடு உணர்ச்சி அல்பம் இங்கு
விஷய சம்பந்தம் -கொசித் சம்யோகம் -சம்யுக்த ஆச்ரயணம் -என்றுமாம் –
கர்மேந்த்ரியங்கள் -வாக்கு கை கால் பாயு உபஸ்தம் –
உச்சாரணம் முதலான சக்திகள் -வர்ண உச்சாரண கரணம் -வாக்கு –
அஷ்டக -ஹ்ருதயம் கழுத்து நாக்கு நுனி தாலு தந்த உதட்டில் மூக்கு தலையில் –திருவடியை கொண்டாடி பெருமாள் –
ஊமை-மிருகங்கள் அதிருஷ்டம் கர்ம வசம் -கர்ஜிக்கும் மட்டும் -இந்திரியங்கள் இருந்தாலும் -மனம் வேலை செய்து கஜேந்திரன் ஓ மணி வண்ணா கத்தி –
ஜடாயு திருவடி கைங்கர்யம் -அதிருஷ்டம் பூர்வ ஜென்ம புண்ணியம் –

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

வேதார்த்த சங்க்ரகம் —

February 24, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

ஸ்ரீ பாஷ்யம் அறிய முதல் படி இது

ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாசன் முன் நிலையில் அருளியது
பிற மத கண்டனம்/சுவ மத விஸ்தாரம் ஆகிய இரண்டு பகுதிகள்
ஸ்ரீ ஸுதர்சன சூரி வியாக்யானம்-தாத்பர்ய தீபிகா -ஸ்ருத பிரதீபிகா
மங்கள ச்லோஹம்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே சேஷ சாயினே
நிர்மல ஆனந்த  கல்யாண நிலயே விஷ்ணவே நமக —
தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் மூன்றும் சொல்லும்
உபய விபூதிநாதன் / திவ்ய மங்கள விக்ரகன்//சரீர ஆத்மா பாவம் மற்ற இரண்டு தத்வங்கள்/
உபய லிங்க விசிஷ்டம்-நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிலயே-
நிர்மல-அகில ஹேய பிரத்யநீக -அனைத்து உள்ளும் வெளியிலும் இருந்து நிரவகித்தும் செலுத்தியும் தோஷம் தட்டாதவன்
அனந்த கல்யாண நிதயே-அனந்த கல்யாண குணா கரத்வம்-பரத்வம் சௌலப்யம் போன்ற அனைத்தும்

விஷ்ணவே -ஸ்ரிய பதி -எங்கும்  எதிலும் எப் பொழுதும் வியாபித்து

நமக -புருஷார்த்தம் -அனுபவ ஜனித பிரிதி கார்ய கைங்கர்யம்
மங்கள ஸ்லோஹம்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்யம் பிரம பரிகதம் சம்சாரத்தி தத் 
பரோபாத் யாலீதம்  விவசம் அசுபச்யாச்பதமிதி 
சுருதி ந்யாயா பேதம்  ஜகதி வித்தம் மோகனமிதம் 
தமோ யேனாபச்தம் ஸா ஹி விஜயதே யாமுன முனி 
முதல் வாக்கியம் அத்வைத கண்டனம் பிரமம் ஞானம் ஒன்றே -சங்கர மத கண்டனம் 
அடுத்து பாஸ்கர மத கண்டனம்-பிரமம் ஜீவாத்மா போல் உபாதி சம்பந்தம்-கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள் சம்பந்தம் 
அடுத்து  யாதவ பிரகாச மத கண்டனம் –

இவை வேதத்துக்கு புறம்பு சுருதி நியாய பேதம் சின் மாத்திர நிர் குண நிர் விசேஷ –மாயை-பொய்-சங்கரர்

பிரமமே இந்த்ரிய வலையில்- மோஷம் அடைய அதுவும் உபாயமாக எதை பற்றும்-பாஸ்கர மத கண்டனம்
ப்ரஹ்மத்துக்கே  தோஷம் உண்டு சித் அசித் போல் யாதவ பிரகாசர்
பரம வைதிக மதம் விசிஷ்ட அத்வைதமே -ஆள வந்தார் அக்ஞானம் போக்கி இந்த ஞானம் தெளிவு படுத்தினார் அவர் அடி பற்றி மேல் அருளுகிறார்

சந்தோக்ய உபநிஷத் -அருணாவின் பிள்ளை உத்கலா தன பிள்ளை – ஸ்வேத கேது –

யத சோமய ஏகென மிருத் பிண்டேன  சர்வம் மிருத்மயம் விக்ஞாதம் இஸ்யாத்–

சத் ஏவ சோமயா யத்மக்ரே அசீத் ஏக மேய அத்வதீயம் –சத்தாகவே இருந்தது ஒன்றாகவே இருந்தது இரண்டாதவது இல்லை-

தத் இக்ஷத பகுச்யாம் பிரயாயேதி-சங்கல்பித்தது பலவாக ஆக–சமஷ்டி சிருஷ்டி
சோயம் தேவாத அக்ஷ்தக ஹந்தாகம் இம திச்ர தேவதா  அநேன ஜீவேன ஆத்மானா அனுபிரவச்ய நாம ரூப
இவ் வியாகரவானி-   –தேவதை படைத்து அந்தர் ஆத்மா ஆகி -வியஷ்டி சிருஷ்டி-
ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் ச ஆத்மா  தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேது–

தத் -பிரமம் நியமித்து உள் புகுந்து சிருஷ்டித்து காத்து அழித்து -அந்தர் ஆத்மா அனைத்துக்கும் -அனைவருக்கும் –

விஷயம்-சம்சயம்-பூர்வ பஷம்-சித்தாந்தம்-பிரயோஜனம் -ஐந்தும் அருளுகிறார்
அத்வைதி-நிர் விசேஷம்-
வேதம்-சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம்-
நிஷ்கலம்,நிஷ்க்ரியம்,நிர்குணம், நிரஞ்சனம்
ஒன்றை அறிந்தால் சர்வமும் அறியலாம் சர்வ அபாவமும் இல்லை-
அப்ருதக் சித்த விசேஷணம்–பிரிக்க முடியாத –பிரகாரம்
“அயமர்ஹ்த : ச்வேதகேதும்  பிரத்யாஹா  – “ச்தப்தோசி ; உத  தம்  ஆதேசம்
அப்ராக்ஷ்ய : இதி ; – பரிபூரணம்  இவ  லக்ஷ்யசே  | தன ஆசார்யன்  பிரதி 
தமப்யாதேசம்  ப்ருஸ்தவானாசி   ? இதி  | அதிசயதே    அநேன  இதி  ஆதேச : | ஆதேச :
பிரசாசனம் ; “எதச்ய வா  அக்ஷரஷ்ய  பிரசாசனே  கார்கி  சூர்யச்சந்த்ரமசொவ்  
வித்ருதௌ  திஷ்டத : இத்யாதிபீரய்கார்த்யாத்  | ததா  ச  மாணவம்  வச்ச:
“பிரசாசிதாரம்  சர்வேஷாம் ” இத்தியாதி  | அத்ராபி  ஏகமேவ  இதி 
ஜகதுபாதானதாம்  ப்ர்திபாத்ய  அத்விதீய  பதென 
அதிஷ்டாற்றந்தரநிவாரநாத்  அசைவ  அதிஷ்டற்றுத்வமபி  பிரதிபாட்யனே  |
அத : “தம  பிரசாசிடாரம்  ஜகடுபாடானபுதமபி  ப்ருஷ்டவானாசி ? யேன
ஸ்ருதென  மதேன  விக்ஞாநென  அச்ருடம்  அமுதம்  அவிஞ்யாதம்  ஸ்ருதம்  மதம் 
விக்ன்யாதம்  பவதி ” இத்யுக்தம்  இசாத்  | “நிகில  ஜகடுடைய  விபவ  லயாதி
காரண  பூதம் சர்வஞ்யத்வ  – சதயகாமத்வ – சத்யசங்கல்பத்வாடைபரிமித்த
உதார  குண  சாகரம்  கிம்  பிரம த்வயா  ஸ்ருதம் ?” இதி  ஹார்தோ பஅவ : | “
அதிசய அனேன இதி ஆதேச–அனைத்தயும் நியமிக்கும் –அதனால் ஆதேச என்று பிரமத்தை சொல்லும்

பிரசாசேன–பிரசாசித –ஆதேச எல்லாம் இதையே குறிக்கும்-ஏக மேவ அத்வதீயம் -அனைத்துக்கும் எல்லா வித காரணமும் இவனே புருஷோத்தமன் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -காரியத்தில் உள்ள தோஷம் இல்லா காரணம்- லயத்தில் அனைத்தும் சூஷ்ம ரூபத்தில் ஒட்டி கொண்டு இருந்ததால் –அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -சரீரம் பிரகாரம் -அப்ருதுக் சித்த விசேஷணம்–

தர்மம்-தரமி/விசேஷணம் -விசேஷ்யம்/ பிரகாரம்-பிரகாரி/ரூபம்-ஸ்வரூபம்/சரீரம்-சரீரி ஆத்மா /அம்சம்-அம்சி//
ஆதாரம்-நியமகம்-சேஷி–
சத் ஏவம் சமய இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏக மேவ அத்வதீயம்–பிரமம் ஒன்றே நிமித்த உபாதான காரணம் 
சத்-சூஷ்ம சித் அசித் விசிச்ஷ்ட பிரமம் 
இதம்-ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட பிரமம் 
சத்யம் -சித் விட வாசி உள்ளவன் பிரமம் 
ஞானம் -பக்தர் விட வாசி பிரமம் 
அனந்தம் -முக்த நித்யர் விட வாசி பிரமம் 
ஹந்த ஹமிமா திச்ரோ தேவதா அனேன ஜீவன் ஆத்மா அனுபிரவிச்ய நாம ரூப வியாக்ரவானி  

அத்வாரகம்-சமஷ்டி சிருஷ்டி 

சத்வாரகம்-வியஷ்டி சிருஷ்டி 

எததுக்தம்  பவதி  – ஜீவாத்மா  து  பிரமன : சரீரதயா  பிரகாரத்வாத்  
பிரம்மாதமாக : “யஸ்ய  ஆத்மா  சரீரம் ” இதி  ஸ்ருதியந்தராத்  ஏவம்  பஹூத் சாயா  
ஜீவச்ய  சரீரதயா  பிரகார  ப்ஹூதானி  தேவ  மனுஷ்யாதி  சம்ச்தானானி
வஸ்தூனி   இதி  ப்ரஹ்மாத்மகாணி  தானி  சர்வாணி  அஹ்த  : தேவோ  மனுஷ்ய : யக்ஷோ   
ராக்ஹச : பசு : மிருக : பக்ஷஈ  வ்ருக்ஷோ  லதா  காஷ்டம்  சிலா  தருணம்  கத  : 
பத  : இத்யாதயச்சர்வே    பிரகிருதி  பிரத்யயயோகேன  அபிதாயகதையா  
பிரசித்தா  : சபதா: லோகே  தத்தத்ட்ரவ்யவாச்யதையா ப்ரடீயமானதத்தட்
சம்ச்தானவஸ்து  முகேன  தடபிமானி ஜீவ-தடந்தர்யாமி பரமாத்மா 
பர்யந்த சம்கஅதசயைவ வாசகா : இதி “விசேஷணம் பிரகாரம் இரண்டு வகை -ஆபரணம் -சரீரம் -இங்கு ஆபரணம் விசேஷணம் மட்டுமே -ஆனால் சரீரம் -ஆத்மா -சரீரம் அப்படி இல்லை-யஸ்ய சேதனச்ய யத் த்ரவ்யம்  சர்வாத்மனா ச்வார்த்த நியந்தும் தாரியித்தும் ச சகயம் தத் செஷத்யக ஸ்வரூபம் ச தத் தஸ்ய சரீரம்—பிருதுக் சித்தி அநர்த்த    ஆதார -ஆதேய பாவ நியந்த்று நியாமய பாவ  சேஷி சேஷ  பாவாஞ்ச 

ஐ ததாமியம் எனபது –

யஸ்ய ஆத்மா யஸ்ய தத்  ஐ ததாமாகம் ஐ ததாத்மாகம் ஏவ இதாத்மியம் -என்பதன் சுருக்கு
அவன் சங்கல்பித்து சிருஷ்டி –அவன் ஆதாரம் நியமகன் சேஷி –அதனால் ஆத்மா இதுசத்தியம் தத் சத்யம்
சரீர ஆத்மா பாவம் விளக்கி பின்பு
தத் தவம் அஸி ச்வேதகேது எனபது ஸ்வரூப ஐக்கியம் இல்லை-
இதம் சர்வம்-சித் அசித் அனைத்தும் –
சாமாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தானாம்  ஏகச்மின் ஆர்த்தே  விருதிதி சாமாதி கரண்யம்
நீல கடம் போல் –ஒன்றையே வர்ணத்துக்கும் உருவத்துக்கும் குறிக்கும்
அத : சர்வச்ய  சித் அசித் வஸ்துனோ  பிராமசரிரத்வாத் , சர்வசரிரம்  சர்வப்ரகரம் 
சர்வைர்சப்தை : ப்ரகுமைவபிதியாத  இதி , “தத் ” “தவம் ” இதி  சாமாதி கரண் ஏன  
ஜிவசரிரதையா  ஜிவப்ரகரம்  ப்ரகுமைவபிஹிதம்  | ஏவமபிஹிதேசதி  அயமர்தோ 
ஜ்ஞ்யயதே “தவம் ” இதி  யா : போர்வம் தேஹச்யதிஷ்டற்றுடாய  பிரதித் : ச :
பரமத்மசரிரதய  பரமத்மப்ரகரபுத : பரமத்மபர்யந்த : ப்ருதக் 
ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி  அனர்ஹா : அத : “தவம் ” இதி  சப்தா: தத்ப்ரகரவிசிஷ்டம் 
தத் அந்தர்யாமி நமேவ சச்தே  – இதி  | அநேன ஜிவேனத்மனனுப்ரவிச்ய  நாம ரூப்யே 
வ்யகரவனி ” இதி  பிராமத்மகதயைவ  ஜிவச்ய  சரிரின : ச்வனமபாக்த்வத்  |

தத் -பிரமத்தையே குறிக்கும் 

ஜகத் காரணன் /சர்வ கல்யாண குணகரன் /நிரவத்யம் /நிர்விகாரம் —
துவம் -பரமம் -அந்தர்யாமி அந்தர் ஆத்மா -ஆக உள்ள சித் அசித் –
நிர்குணம் -தோஷம் இல்லாதவனை குறிக்கும்-அகில ஹேய பிரத்யநீகன் 

சத்யம்-நிருபாதிகம் – திரி வித -அசித் –பக்த சித் விட வேறு பட்டவன் 

ஞானம் -நித்ய அசந்குசித ஞானம் –முகத்தனை விட வேறு பட்டவன் 
அநந்தம் -தேச கால வஸ்து -திரி வித பறிசேதணன் -நித்யரை விட வேறு பட்டவன் 
நிர்விசேஷ சின் மாத்ர பிரமம் -விளக்கம் சேராது 

கண்ட முண்ட பூர்ண கொம்பு கொண்ட பசு போல் மூன்றா –ஒன்றே இவ்வாறாக வெவ்வேறு காலத்தில் இருக்கலாமே 

நீல கோமளாங்க யுவ விசாலாட்ஷா பாஸ்கரன்-சாமானாதி கரணம் 

“ஸ்வருப  நிருபன  தர்ம  சப்தா  ஹி  தர்ம  முகேன  ச்வருபமபி 
பிரதிபடயந்தி  கவதிசப்தவத்  | ததாஹா சுற்றகற: ‘தத் -குண 
சரத்வத்  தத்வ்யபதேச : பிரக்ஜ்ன்யவத் ‘”

“ஜ்ஞ்யநென  தர்மேன  ச்வருபமபி  நிருபிதம் | ந  து  ஜ்ஞான  மாத்ரம் 
ப்ர்ஹமேதி  | கதம்  இதமாவகம்யாத    இதி  சேத்  ‘யஸ்  சர்வஞ்யஸ்  சர்வவித் ‘
இதி  ஜ்ஞ்யற்றுத்வ  ஸ்ருதே : ‘பரஸ்ய  சக்திர் -விவிதைவ  ஸ்ருயதே, ச்வபாவிகி 
ஜ்ஞான -பல -கரிய  ச ‘, ‘விஞ்யதமரே  கேன  விஜநியத் ‘
இத்யாதி  -சுருதி -சதா -சமதிகதமிதம்  |”

“அத : சத்ய  ஜ்ஞ்யநதி  பதானி  ஸ்வார்த்த  பூத  ஜ்ஞ்யநதி  விசிஸ்தமேவ 
பிரம  பிரதிபதயந்தி “

நேதி நேதி—திரு வித பரிச்சேதம் இல்லாதவன் 

நேக நானா அஸ்தி –அவன் உள்ளே இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லை 

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

 


ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -மூன்றாம் பகுதி –

February 22, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————

காரீர்யா வ்ருஷ்டி காமோ யஜேத -பலமே பிரபதனம் -சுகம் -அபூர்வம் புருஷ அநு கூலம் ஆக முடியாதே
க்ருதி உத்தேச்யத்வம்-க்ருதம் பிரதி சேஷித்வம்
கார்யம் பிரதி சம்பந்தி சேஷக -தத் பிரதி சம்பந்த்வம் சேஷித்வம் -கார்யம் சேஷி -அதன் பிரதி சம்பந்தி சேஷம்
-கார்யம் பிரதிசம்பந்தியின் பிரதி சம்பந்தி என்பது கார்யத்வமே கார்யத்வம் என்பது போலே ஆத்மாஸ்ரய தோஷம் சம்பவிக்கும்
பர உத்தேச ப்ரவ்ருத்த க்ருதி வியாப்தி அர்ஹத்வம் சேஷத்வம்
க்ருதி பிரயோஜனத்வம் -பலம் தானே
தாத்பர்ய தீபிகை -உபய அனுப ஐக்கைக ஜூஷா சவ் சேஷ சேஷி நவ் இச்சையா யது பாதேயம் யஸ்ய அதிசய ஸித்தயே
பரகத அதிசய ஆதாய கத்வம் சேஷத்வம் /ஆஹித அதிசய பாக்த்வம் சேஷித்வம் –
ஸர்வஸ்ய வஷீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக –பதிம் விஸ்வஸ்ய
சேஷகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -யாகம் எஜமான் / சேஷிகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -ஜீவன் நாற்காலி கொண்டு தனக்கு அதிசயம்
உபயகத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -எஜமான் அனுபவிக்க வேலைக்காரன் அதிசயம் தர -இருவருக்கும் ஆசை
உபய பின்ன கத இச்சா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -சுவரும் வண்ண மேல் பூச்சும் போலே -இரண்டுக்கும் ஆசை இல்லாமல் -சுவருக்கு -அதிசயம்
சேஷப் பரா அரத்தத்தவாத்-ஜைமினி ஸூ த்ரம் -யத அத்யந்தம் பரார்த்தக தம் வயம் சேஷ இதி ப்ரூமக –
இத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜர் -பர கத அதிசய ஆதான இச்சையா உபாதே யாத்வமேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பர சேஷி
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ஸ்ருதி சத சிரஸ் சித்திம்–சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் –
ஆத்மாவுக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ றே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரக பிரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அசேதனம் அத்வாரக சத்வாரக இரண்டும் உண்டே –
ஆழ்வான் ஆழ்வார் அடியேன் உள்ளான் என்றபடி கண்டாயே -என்று திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்தார் இறே
ஞானம் ஆனந்தம் -அசித் வியாவருத்தி -சேஷத்வமே சத்தை கொடுக்கும் ஜீவாத்மாவுக்கு என்றபடி
ஜாதி போலே ப்ருதக் சத் பாவம் இல்லை -குண்டலம் போலே இல்லை -குண்டலம் பஹிரங்க லக்ஷணம்
அபூர்வம் சேஷியாக இருக்க முடியாது என்றபடி –
யஜதா -கர்த்ரு சாமான்யம் -ஸ்வர்க்க காமக -கர்த்ரு விசஷ்யம்-வியாகரண சாஸ்திரம்
மீமாம்சிகர் -யஜதா -நியோஜ சாமான்யம் / ஸ்வர்க்க காமக நியோஜ்ய சாமான்யம்
யாக ஜன்ய அபூர்வ ஸ்வ கீயத்தவ புத்திமான் பவ –
சாத ஸ்வர்க்க விசிஷ்டஸ்ய ஸ்வர்க்க அசாதானே கர்த்ருத்வ அந்வயோ ந கதாதி-
யாகம் ஸ்வர்க்க சாதனம் இல்லை என்பதால் கர்த்ருத்வ அன்வயம் இல்லை அதனால் அபூர்வம் நியோகம் கல்பிக்க வேண்டும் என்பர்
நியோஜ்யத்வா அந்வயோபி ந கதத இதி ஹி ஸ்வர்க்க சாதனத்தவ நிச்சயக -அபூர்வம் என்று கல்பித்து -மேல் ஸ்வர்க்க சாதன பாவத்தையும் கல்பிக்கிறீர்கள்
யதார்த்த ஞானம் இல்லாமல் வியாகரண சாஸ்திர விருத்தமாக செய்கிறீர்களே -சாமான்ய சத்யா வசன பரிபாலன தர்மத்தை காப்பவன் என்று
சாஷாத் தர்மம் பெருமாளை பார்க்காமல் சக்கரவர்த்தி பிரிந்தால் போலே அன்றோ –
தர்ம புத்திரனும் ஷத்ரியனாய் இருந்து மனைவி தம்பிகளை ரஷிக்காமல் சூத்தில் பணையம் வைத்து இழந்தால் போலவும் அன்றோ –
போக்து காமக தேவதத்தக கிருஹம் கச்சேத் -தேவதத்தன் வீட்டுக்கு போகும் கிரியை போஜன சாதனத்வத்துக்காக-என்ற அறிவை உணர்த்த அன்றோ இந்த வார்த்தை
அதே போலே யாகம் யாக கரணஸ்ய ஸ்வர்க்க சாதனத்வம் -யஜதே என்றது யாக கர்த்தா -யாக கிரியை -காட்டும் என்னால் நீங்கள் ஸ்வகீய புத்தி கொடுத்து
அபூர்வம் உண்டாக்க என்கிறீர்கள்
நியோஜ்யக ச சா கார்யம் யக ஸ்வ கீயத் வேந புத்தயதே-என்று சொல்லி ஸ்வர்க்க காமோ யஜத என்பது நியோஜ்யனுக்கு சொல்கிறது
-யாக கர்த்தாக்கு இல்லை என்கிறீர்கள் -போத்ருத்வம் யஷ்ட்ருத்வ அநு குணம் -புத்தி கிரியையாக கிரியைக்கு அநு குணம் என்கிறீர்கள் –
ஆனால் வாக்யார்த்தமோ யாக கிரியை அன்றோ -அனுகிரக கார்யம் -எல்லா யாகங்களும் பர ப்ரஹ்மத்துக்கு ஆராதன ரூபம்
-அவன் ப்ரீதி அடைந்து அதனால் அன்றோ பலன் அளித்து அருள்கிறான்
பல சம்பிபதசயா கர்மா அபிராத்மானம் பிபிரீஷந்தி ச ப்ரீதோலம் பலாயா இதி சாஸ்திர மரியாதா-
வசதி இதி வாசுதேவக -அந்தர்யாமியாக இருந்து அளித்து அருள்கிறான் என்றபடி
சுருதி பிரமாணம் -இஷ்ட பூர்தம் பஹுதா ஜாயமானம் விஸ்வம் பிபர்த்தி புவனஸ்ய நாபிஹி –
ததேவ அக்னிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமாஹாஸ் –
சதுர் ஹோதாரோ யத்ர சம்பதம் கச்சந்தி தேவைஹி -ஸ்ருதி]
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்தக ஸ்ரத்தயா அர்ச்சித்தும் இச்சதி தஸ்ய தஸ்ய அசலாம் ஸ்ராத்தம்
தாம் ஏவ வித்ததாமி அஹம்-என்றும் -போக்தாரம் யஜ்ஜ தபஸாம் சர்வ லோக மகேஸ்வரம்-என்றும் –
ச தயா ஸ்ரத்தயா யுக்தக தஸ்ய ஆராதனமீ ஹதே லபதே ச தத் காமம் மையைவ விஹிதான் ஹி தான் -என்றும் -ஸ்ரீ கீதை
யஜ்ஜைஸ் த்வம் இஜியஸே பைத்தியம் சர்வ தேவமய அச்யுத யைஸ் ஸ்வ தர்ம பரைர் நாத நரைர் ஆராதிதோ பவான்
யஹே தரந்தி அகிலம் ஏதாம் மாயாம் ஆத்ம விமுக்தயே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
யஜேத–யஜி திப் -யஜ தேவ பூஜாயாம் -கர்த்ரு வியாபார சத்யாதாம்
பூர்வ பாக்க விதி வாக்யம் -வாயவ்யம் ஷ்வேதம் ஆலாபேத பூதி காமக வாயுர் வை ஷேபிஷ்டா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகதேயேந உபதாவதி ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கமயதி
பரமாத்மா வாயு தேவனின் அந்தராத்மாவாக பலன் அளிக்கிறான் -அபூர்வம் கல்பிக்க வேண்டாமே
யாகம் பண்ணின உடனே ஸ்வர்க்கம் கிட்ட வில்லையே -அதனால் அபூர்வம் கல்பித்து -யாகம் பண்ணினதும் அது உருவாக்கி பின்பு ஸ்வர்க்கம் பலமாக தரும் என்பார்கள்
யாகம் செய் என்றாலும் அபூர்வம் உருவாக்கு என்றே சொல்கிறது என்பார்கள்
உபாதானம் -வாச்யத்வேந அதிரிக்தார்த்தோ அநேந இதி அயம் சப்த உபாதானம் -யஜேத என்பது உபாதானம் என்பர் -அபூர்வம் தான் சாதனம் என்பர்
ஆனால் ஸ்ருதி -ச ஏவ ஏனம் பூதிம் கம்யதி -என்று யோகத்தால் ப்ரீதி அடைந்து தேவதை பலம் அளிக்கிறது –

பர ப்ரஹ்ம அனுக்கிரகமும் நிக்ரகமும் சுகமும் துக்கமும் -என்பதற்கு பல ஸ்ருதி பிரமாணங்கள் உண்டே
ஏஷ ஹி ஏவ ஆனந்தயாதி /அத சோ அபயம் காதோ பவதி / அத தஸ்ய பயம் பவதி /
தா ஹானிஹி தன மகச்சித்ரம் தா பிராந்திகி தச்ச விக்ரியா யன் முஹூர்த்தம் க்ஷணம் வபி வாஸூ தேவோ ந சிஞ்சயதே-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத் அக்னிச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி ஸூ ர்யச் சந்த்ரமா சவ் வித்ருதோவ் த்ருஷ்டக
ஏதேஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாசனே கார்கி தததோ மனுஷ்யா ப்ரஷம்சந்தி யஜமானம் தேவாகா தர்வீம் பிதரோ அன்வாயத்தாகா
பரமாத்மா கர்மா சம்பவித்தானாம் த்வை வித்யம்-சத் கர்மம் -துஷ் கர்மம் –
அச்சனாநுப பத்தி அதிகரணம் -ஏதானி கர்மாணி சமீச்ச யானி ஏதானி அசமீச்சயானி இதி கர்மா த்வை வித்யம் சம்விதாயா-
தஸ்ய ஆஞ்ஜை யா தாவதி வாயுகு நதியக ஸ்ராவந்தி தேன ச க்ருதா சமானோ ஐலாஷ்யாஹா சமதா இவ மேஷ விஸர்பிதம் குருவந்தி
தத் சங்கல்ப நிபந்தனா ஹி இமே லோகாகா ந சவந்தே ந ஸ்புதந்தே
ஸ்வ ஷாசன அநு வர்தினம் ஞானயத்வா காருண்யாத் ச பகவான் வர்த்த யேத வித்வான் கர்ம தக்ஷக
இப்படி யதார்த்த ஞானம் கொண்டு உபாசனம் அனுஷ்டானம் பண்ணி பகவத் ப்ரீதியால் ஸ்வர்க்கம் முதல்
-பகவத் பிராப்தி பர்யந்தம் -அபயம்- அபய ஸ்தான மோக்ஷம் -பெறுவார் –
நியதம் குரு கர்ம த்வம் கர்ம ஜ்யாயோ ஹி அகர்மணக-என்றும் -மயி சர்வாணி கர்மாணி சந்யாச
ஏ மே மதம் இதம் நித்யம் அநு திஷ்டந்தி மான வாஹா ஷ்ரத்தா வந்தோ அந ஸூயந்தோ மச்சயந்தே தேபி கர்மபிஹி -என்றும் –
ஏ த்வே ததபி அ ஸூ யந்தோ ந அநு திஷ்டந்தி மே மதம் சர்வஞ்ஞாந விமூதாம்ஸ்தான் வித்தி நஷ்டான் அசேதஸஹ -என்றும்
தான் அஹம் த்விஷதாஹ் க்ரூரான் சம்ஸாரேஷூ நர அதமான் ஷிபாம் யஜஸ்ரம் அஷுபான் அசுரேஷ் வேவ யோநிஷு
ஆஸுக்ரீம் யோநிம் ஆபன்ன மூடா ஜன்மனி மாம் அப்ராப் யைவ கௌந்தேய ததோ யாந்தி அதமாம் கதிம் –
சர்வ கர்மன்யபி சதா குர்வானோ மத் வியபாஷ்ரயக மத் ப்ரஸாதாத் அவாப் நோதி சாஸ்வதம் பதம் அவ்யயம் -என்றும் ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் –
ஜைமினி -தேவதா அதிகரணம் -கர்மங்கள் உடைய முக்யத்வம் காட்ட தேவதைகள் இல்லை என்று நினைப்பவர்களுக்கும் கர்மங்களை செய்ய வேண்டும்
என்று வேத பிரமாண்யம் காட்டவும் கர்ம ஸ்ரத்தை உண்டாக்குவதற்கும் -என்று தாத்பர்யம் –
அதிவாதத்துக்காக அபூர்வம் கல்பித்து அது பலம் தரும் என்பர் -ஜீவாத்மா மேல் கருணையால் அதிவாதம் செய்து அர்த்த போதனம் செய்கிறார்
இது வரை மீமாம் சிகர் நிரசனம் செய்து அருளி -மேலே நித்ய விபூதி விவரணம் செய்கிறார் –
வேதாகமேதம் புருஷன் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸப் பரஸ்தாத் -என்றும்
ய ஏஷோ அந்தராதித்ய ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷணீ -என்றும்
ச ய ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாசகா தஸ்மின் அயம் புருஷோ மநோ மயக அம்ருதோ ஹிரண்மயஹ
சர்வே நிமேஷா ஜக்ன்யிரே வித்யுத்ப் புருஷாததீ ச யா ஏஷோ -என்றும்
நீல தோயத மத்யஸ்தா வித்யுல் லேகஏவ பாஸ்வர –என்றும்
மநோ மயப் பிராண சரீரஹ பாரூபஸ் சத்யகாமஸ் ஸத்யஸங்கல்ப ஆகாஷாத்மா சர்வகர்மா சர்வகாமஹா சர்வ கந்தக
சர்வ ரஸ சர்வம் இதம் அப் யாத்தோ அவாகி அநாதரஹா –என்றும்
மஹாராஜாதான் வாசக –என்றும்
அஸ்ய ஈசானா ஜகதோ விஷ்ணோ பத்னீ –என்றும்
ஹ்ரீஸ்ச்ச தே லஷ்மீச்ச புத்ன்யவ்–என்றும்
தத் விஷ்ணோ பரம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹ–என்றும்
ஷயந்தம் அஸ்ய ராஜசஹ பராகே-ஷீ கதி நிவாசயோஹோ –என்றும்-த்ரிகுணாத்மக பிரக்ருதிக்கு அப்பால் –
யாதேகம் அவ்யக்தம் அனந்த ரூபம் விஸ்வம் புராணம் தாமசப் பரஸ்தாத் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமே வியோமன் –என்றும்
யோ அஸ்ய அத்யக்ஷக பரமே வியோமன் –என்றும்
ததேவ பூதம் தது பவ்யம் அஐதம் தத அக்ஷரம் பரமே வியோமன் –என்றும்-
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரயஹா –யா ஸூரயஹா தே சதா பஸ்யந்தி –யே சதா பஸ்யந்தி தே ஸூரயஹா- அநேக விதானங்கள் –
யத் ஆஜ்ஞநேயக அஷ்டா கபாலகா -பூர்வ பாக வாக்கியம் -தர்மி தர்மம் இரண்டையும் காட்டும்
தத் குணாஸ்த்து விதி யேரன் அவி பாகாத் விதானார்த்தே நசேத் அனேயேந ஷிஷ்டகா –1-4–7–8-பூர்வ மீமாம்சை
தத் குணாஸ்த்து -யாகத்தையும் குணத்தையும் சொல்லும் -இரண்டையும் பிரிக்க முடியாதே –
யம் ப்ரவரஜந்தம் அநு பேதம் அபேத க்ருத்யம் த்வை பயனோ விரஹகாகர ஆஜுஹாவ புத் ரேதி தன்மயாதயா தரவோ
அபிநேதுஹு தம் சர்வ பூத ஹ்ருதயம் முனிம் ஆனதோஸ்மி -ஸ்ரீ சுகாச்சார்யரை வணங்கும் ஸ்லோகம்
வில்லிபுத்தூர் பகவர்–அர்த்த காம பரா யூயம் நாராயண பரா வயம் யூயம் யூயம் வயம் வயம் விஷ்ணுதாச வயம் யூயம் ப்ராஹ்மணா வர்ண தர்மினஹா-
நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம் -பிரியா வாக்யா பிரதாநேந சர்வே த்ருஷ்யந்தி ஜந்தவஹ தஸ்மாத் ததேயேவ வக்தவ்யம்
வசநே கா தரித்ரதா ருதாசா வயம் யூயம் ப்ராம்ஹணா வாம தர்மினக –
இரவில் காட்டில் ததீயாராதன பணம் கொண்டு போகும் பொழுதும் புலி துரத்தினாலும் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள
திரு நாம உச்சாரணம் பண்ணாது இருக்கை ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம் -பட்டர் –
அபுருஷ தந்த்ரம் ஞானம் கர்த்தும் அகர்தும் அந்யதா கர்த்தும் ந சக்யம் -ஞானம் நம் வசம் இல்லை பக்தியும் வைராக்கியமும் அப்படி இல்லை –
சகாதேவன் பீஷ்மரை விட தேவரால் உயர்ந்து மதித்து மலரால் சொரிய பட்டானே-

காரண மந்த்ரங்கள் -கிரியைக்கு -அனுவாதம் -பர்ஹிர் தேவ சாதனம் தாமி -தர்பங்களை ஆசனமாக வெட்டி / ஸ்தோத்ரம் -சாஸ்திரம் -இரண்டு விதம்
குண ரூபேண குண நிஷ்ட குண அபிதானம் -பிரகீத மந்த்ரம் -அபிரகீத மந்த்ரம்
ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ண வாக்யம் பரமம் பதம் -ஸ்ரீ -விஷ்ணு புராணம் -இங்கு பரம பதம் ப்ராப்யம் -விஷ்ணு அர்த்தமாகவே உள்ளதே என்னில்
ஷயம் தமஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே -என்றும்
ததஷரே பரமே வ்யோமன் -என்றும்
யோஸ்யாத்யக்க்ஷ பரமே வியோமன் -என்றும்
யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வியோமன் -என்றும்
வியோம சப்தத்தால் ஸ்தானம் -என்பதை காட்டி
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்று வியதிரிக்தம்-விஷ்ணுவுடைய ஸ்தானம் என்று காட்டிற்றே –
பரமம் பதம் சப்தம் மூன்று இடங்களில் உண்டே -மூன்றும் சாம்யம் என்பதால்
-1-தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -பரம ஸ்தானம் நித்ய விபூதி –காட்டும்
-2-சர்கஸ்த்ய அந்த காலேஷு த்ரிதா ஏவம் ஸம்ப்ரவர்த்ததே குண ப்ரவ்ருத்ய பரமம் பதம் தஸ்ய அகுணம் மஹத் -என்று பிரக்ருத வியுக்த ஆத்ம ஸ்வரூபம் காட்டும்
-3-ஸமஸ்த ஹேய ரஹிதம் விஷ்ணு வாக்யம் பரமம் பதம் –பகவத் ஸ்வரூபம் காட்டும்
ஹா இமே சத்யா காமாஹா அந்ருத அபிதானஹா-கர்மம் திரோதானம் -அந்ருத்த சப்தம் –
அவித்யா கர்மா சன்குன்யா த்ருதீயா சக்திரிஷ்யதே யயா ஷேத்ரஞ்ஞய சக்திகி ச வேஷ்டிதா ந்ருப சர்வகா —
சம்சார தாபன் அகிலான் அவாப் நோதி அதி சந்ததான்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஷேத்ரஞ்ஞா சக்தி ஜீவாத்மா / கர்மம் -அவித்யை ஒரு சக்தி / மாயா ப்ரக்ருதி மூன்றாவது -சக்தி –
-திரோதானத்தால் -பிரக்ருதியில் பந்தப் படுகிறான் -சம்சார தாபங்கள் மீண்டும் மீண்டும் -என்றபடி –
க்ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸ்ப் பராகே / வேதாகமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தாமசப் பரஸ்தாத் –பிரகிருதி அப்பால் பட்ட பரம பதம்
சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் பரமே வ்யோமன் –
தத் அக்ஷரே பரமே வியோம -அவிகார ரூபம்
யத்ர பூர்வே சாத்யக சந்தி தேவாக
யத்ர ருஷாயக பிரதமஜா யே புராணகா
தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ருவாம்சக சமிந்ததே விஷ்ணோர் யத் பரமம் பதம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் –நித்ய விபூதியும் பரமாத்மா ஸ்வரூப அந்தர்பூதம்-பரதந்த்ரர்கள்
பரிஜனங்கள் ஸ்தானம் கல்யாணகுணங்கள் உடன் கூடியே அக்ரே ஆஸீத்
அபஹத பாப்மா – விஜராக – விமிருத்யுகு-விசோகக -விஜிகத்சக-அபிபாசக-சத்யகாமக -சத்யா சங்கல்பக –
போக்யம் போகபகரணங்கள் -காம்யந்தே இது காமக /சத்யக காமக யஸ்ய சத்ய காமக -அவனது ஆசைப்படும் பொருள்களின்
சத்யத்வம் நித்யத்வம் -பரமாத்மா சம்பந்த யோகம் -நிர்விகாரம் –
சத்ய சங்கல்பத்தால்–போக்கிய போக உபகரணங்கள் -நித்ய லீலா விபூதியில் உள்ள சேதன அசேதனங்கள் உடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதங்கள் அனைத்தும் அவன் சங்கல்பம் –
வியக்தம் ஏஷ மஹா யோகி பரமாத்மா சனாதனாக ஆதி மத்ய நிதானக (-நிதானம் =அந்தம் -) மஹதக பரமோ மஹான்
தமசப் பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதாதரக ஸ்ரீ வத்ச வஷக நித்ய ஸ்ரீஹி அஜயகா ஸாஸ்வதோ த்ருவக
ஸநாதனன்-ஸ்வரூப நித்யத்வம் /சாஸ்வத -குண விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் /த்ருவக -விக்ரக விபூதி விசிஷ்ட ஆகாரேண நித்யன் –
ச ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே ஹிரண்ய மஷ்ருகு ஹிரண்ய கேஸக ஆ ப்ரணகாத் சர்வ ஏவ
சுவமஹா தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ தஸ்ய உதிதி நாம-சுருதி வாக்கியங்களை உப ப்ரும்ஹணங்கள் -விஷதீ கரணம் -செய்யும்
-அதாவது -நாம அனாதீத சாகாரத்தைஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம் செய்யும் என்றபடி –
ஷரா நாநா விதாஸ் ச்சாபி தனுர் ஆயுத விக்ரஹம் அன்வகச்சந்த காகுத்ஸதம் சர்வே புருஷ விக்ரஹ–
விவேஷ வைஷ்ணவம் தாம ச சஷரீரஹ ஸஹ அனுகக உத்தர ஸ்ரீ ராமாயணம் -இவற்றால் நித்ய விபூதி விளக்கப் பட்டது –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண பிரமாணங்கள்
சமஸ்தாஹா சக்த யச்சைதாஹா ந்ரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டித்தாஹா தத் விஸ்வ ரூப வை ரூப்யம் ரூபம் அந்யத் ஹரேர் மஹத் –
மூர்த்தம் ப்ரம்ஹ மஹா பாக சர்வ ப்ரஹ்ம மயோர் ஹரிகி –
நித்யை வைஷா ஜெகன் மாதா விஷ்ணோ ஸ்ரீர் அ நபாயினீ-
தேவத்வே தேவ தேவேயம் மனுஷ்யத்வே ச மனுஷீ விஷ்ணோ ஹோ தேஹ அநு ரூபம் வை கரோதி ஏஷ ஆத்மனஸ் தநூம்
ஏ காந்தினக சதா ப்ரஹ்ம த்யாயினோ யோகிநோ ஹி ஏ தேஷாம் தத் பரமம் ஸ்தானம் யத்வை பஸ்யந்தி ஸூரயஹ
கலா முஹுர்த்தாதி மயச்ச காலக ந யத்வி பூதே பரிணாம ஹேதுஹு –
மஹாபாரத பிரமாணங்கள்
திவ்யம் ஸ்தானம் அஜரம் சாப்ரமேயம் துர்வி ஜ்ஜேயம் ச ஆகமைர் ஆத்யம் கச்ச பிரபோ ரக்ஷ ச அஸ்மான் ப்ரபன்னன் கல்பே கல்பே ஜாயமானஹா ஸ்வ மூர்த்யா-
காலாஸ் சம்பச்யதே தத்ர ந காலஸ் தத்ர வை ப்ரபுஹு –
அந்தஸ் தத் உபதேஷாத்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்
ய ஏஷோ அந்தராதித்யே ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே -அவன் அனந்தன் -பாரா ப்ரஹ்மமே ஏன் என்னில் தர்ம உபதேசம்
-அபஹத பாப்மத்யாதி குண விசிஷ்டன் -தஸ்ய உதேதி ஹா வை பாப்மபியக -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம் –
செய்ய தாமரைக் கண்ணனாய் உலகு எழும் உண்ட அவன் கண்டீர் -வையம் வானம் மனிசர் தெய்வம் மற்றும் மற்றும்
மற்றும் முற்றுமாய்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய் வெளிப்பட்டு இவை படைத்தான் பின்னும் மொய் கொள் சோதியோடு ஆயினான் ஒரு மூவராகிய மூர்த்தியே –
ஜகத் காரண வஸ்து -புண்டரீகாக்ஷன் -ஆசிரயணீயன் -ஜகாத் காரணன் உத்தேச்யம்-பிரசித்தம் –புண்டரீகாக்ஷத்வமும் அவனுக்கு உண்டு
என்று ஆழ்வார் உணர்த்தி அருளுகிறார் -ஐஸ்வர்ய ஸூசகம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -ஷ்ரூயதாம் து நர வியாக்ரஹ வேத வேதாந்த நிச்சயக -யஞ்ஞயேஷூ யஞ்ஞபுருஷஹ சன்னி பாக
ச விஷ்ணுஹு பரமம் ப்ரஹ்ம யதோ ந அனுவர்த்ததே புநக -பர ப்ரஹ்மமே யஞ்ஞ பிரவர்த்தகனும் ஆராத்யனும் –
தத் தர்ம உபதேசாத்
ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் லோகாநாம் ஈஸஹ ஸர்வேஷாம் காமாநாம்-ச ஏஷ சர்வேப்யக பாப்மாப்யக உதிதக
ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈசானாக
விஸ்வ தப் பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணன் ஹ்ரீம்
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம்
ஹிரண்மயப் புருஷோ த்ருஷ்யதே –
யாத் ரூபம் க்ருதகம் அநு க்ரஹார்த்தம் தச்சேதஸாம் ஐஸ்வர்யாத் -பூர்வ பஷி-பரமாத்மா ரூபம் ஸ்வ பாவிகம் இல்லை
-அநு கிரஹத்துக்காக கொண்ட ரூபம் க்ருதகம் -அநித்யம் –என்பர்
ரூபம் வா அதீந்த்ரியம் அந்தகரண ப்ரத்யக்ஷ நிர்தேஷாத் –அப்ராக்ருதம் -அதீந்த்ரியம் -நித்யம் -என்று ஸ்வ பக்ஷம் –

அஞ்சச ஏவ -ஸ்வபாவிகமே –ரூபம் தத்து ந சக்ஷுஷா க்ராஹ்யம் மனசா து அகலுஷேன சாத்தனாந்தரவதா க்ருஹ்யதே –
ந சாஷுஸ்ஹா கிருஹ்யதே ந அபி வாசா மனசா து விசுத்தேனா இதை ஸ்ருதேகே -ந ஹி ரூபாயா தேவதாயா ரூபம் உபதிஷ்யதே யதாபூதவாதி ஹி சாஸ்த்ரம்
மஹா ராஜதாம் வாசக -வேதகாமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமசப் பரஸ்தாத் -இதி
பிரகாரனாந்தர நித்தேஷச்சா சாஷினக –த்ராமிடாச்சார்யார் வியாக்யானம்
திருமேனி நித்யம் -ஸ்வ பாவிகம் -அகல்மிஷம் இல்லாத பரி சுத்த மனசாலே -சாத்தனாந்தர -பக்தி யோகத்தால் –
வேதாந்தம் ஓதுவது உண்மை அல்லது இல்லையே –
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்–சந்த்ர முகத்வாத் -இங்கு
ஹிரண்மய இதி ரூப சாமான்யாத்-பூர்வ பஷி ஹிரண்மய விகாரம் -அநித்யம் -உபாசனத்துக்கு கொண்ட வடிவம்
சந்திர முகத்வாத் -என்றால் முகம் ஆகாசத்தில் உள்ளது என்று அல்ல அர்த்தம் -வியாக்யகாரர் சித்தாந்தம்
அதே போலே அழகிய தேஜஸ் என்பது மட்டுமே ஹிரண்ய மய-என்பதால்
ந மயத்தர்த்த விகாரமாதாய ப்ரயுஜ்யதே அநாரப்யத்வாத் ஆத்மனக -விகாரம் அர்த்தம் இல்லை -பல இடங்களிலும் பரமாத்வாவும்
அவன் திரு மேனியும் உண்டாக்கப் பட்டவை அல்ல என்பதால்
சாஸ்திரம் மூலம் தான் பெற மகாத்மாவை அறிகிறோம் -அதே சாஸ்திரம் -பரமாத்மா நித்ய மண்டலம் பிராட்டி நித்ய சூரிகள்
திருமேனி கல்யாண குணங்கள் எல்லாம் நித்யம் ஸ்வ பாவிகம் என்கிறதே –
யதா பூதவாதி ஹி சாஸ்திரம் -யதார்த்த ஞானம் சாஸ்திரம் கொண்டே அறிவோம் -அஸ்ய ஈசானா –ஹரீஷுச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்நயோவ்–
சதா பஸ்யந்தி ஸூராய – தாமசப் பரஸ்தாத் –ஷயந்தம் அஸ்ய ரஜஸப் பராகே -சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம –யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் —
பரா அஸ்ய சக்திகி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல கிரியாச்ச -தமேவ பாந்தம் அனுபபத்தி சர்வம் தஸ்ய பாதாம் சர்வம் இதம் விபாதி
மேல் வேத பிரமாண்யம் அருளிச் செய்கிறார் –

சாஸ்த்ர யோநித்வாத் அதிகரணம் –
க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி அதிகரணம் –ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத்-
பர ப்ரஹ்மம் விபு என்று ஒரு ஸ்ருதி சொல்ல –நிர் அவயவம்-என்று வேறே ஸ்ருதி சொல்ல -சர்வாந்தராமி என்று ஓன்று சொல்ல
பூர்வ பஷி -க்ருத்ஸ்னா ப்ரஸக்தி நிர் அவயவத்வ ஸப்தகோபோவா -ப்ரஹ்மம் ஒரு வஸ்துவின் உள்ளே பூர்ணம் என்றால் வேறே வஸ்து வுக்கு இடம் இல்லை
அவயவங்கள் இருந்தாலும் ஒரு அவயவம் ஒன்றில் உள்ளது என்னலாம் -அது நிர் அவயவம் நிஷ்கலம் என்கிறதே -இது விருத்தம் அன்றோ -என்பர்
ஸ்ருதேச்து சப்த மூலத்வாத் -சாஸ்த்ர சித்தம் -லோக சித்த வஸ்துவுக்கு தான் இந்த நியாயங்கள்
சப்தங்களுக்கு அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வாபாவிகம் -வாஸ்ய வாசக சம்பந்த ஞானம் கொண்டு அறிகிறோம்
போத்ய போதக சம்பந்தம் கொண்டு அறிகிறோம்
சப்தங்கள் அர்த்த போதக சக்தி ஸ்வபாவிகம் -இதே போலே பத சங்கேதங்களுக்கும் அர்த்த போதக சக்தி உண்டு
உச்சாரண க்ரமம் -பூர்வ பூர்வ உச்சாரண க்ரம ஜெனித ஸம்ஸ்கார பூர்வகம் -அபவ்ருஷேயம் -நித்யம் -வேதம் -விதி அர்த்தவாதம் மந்த்ரம் –

எதஸ்மிந் பிரகரனே விஸ்தாரேண ப்ரதிபாதித்தானாம் அர்த்தானாம் விக்ரகத்வாய யுக்த அர்த்த ஜாதம் சங்க்ரஹேன அநு க்ரமதே ஏவைத்யாதினா
நிகில ஹேயா ப்ரத்ய நீக-சகல இதர விலக்ஷண–அபரிச்சின்ன ஞான ஆனந்தைக ஸ்வரூபம்
ஸ்வாபாவிக அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணாகரக -ஸ்வ சங்கல்ப அநு விதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேத சித் அசித் வஸ்து ஜாத
அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ் வா பாவிக அனந்த மஹா விபூதிஹி –
நாநா வித அனந்த சேதன அசேதன ஆத்மாக பிரபஞ்ச லீலா உபகரணக-
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம / ஐ தாத்மியம் இதம் சர்வம் –தத் த்வம் அஸி ஸ்வேதகேதோ /
ஏனமேகே வதந்தி அக்னிக்கு மருதோயேந ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரமேக பர் பிராணம் அபரே ப்ரஹ்ம சாஸ்வதம்
ஜ்யோதீம்ஷி சுக்ரானி ச யானி லோகெ த்ரயோ லோக பாலாஹா த்ரயீ சா த்ரயோ அக்னிச்ச ஆகுதியச்ச ச பஞ்ச சர்வே தேவா தேவகி புத்ர ஏவ
த்வம் யஞ்ஞஸ் த்வம் வஷட்காரஸ் த்வம் ஓங்காரப் பரந்தப -ருததாத்மா வசுப் பூர்வக வஸுனாம் த்வம் ப்ரஜாபதிகி –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம் அக்னி கோபப் ப்ரஸாதஸ்தே சோமாக ஸ்ரீ வத்ச லக்ஷண-
ஜ்யோதீம்ஷி விஷ்ணுர் புவனானி விஷ்ணுர் வனானி விஷ்ணுர் கிரயோ திசாச்ச நதியஸ் சமுத்ராஸ்ச்ச ச ஏவ சர்வம் யதாஸ்தி யன்னாஸ்தி ச விப்ரவர்யா
பகுப்பிரகாராம் ஸ்யாம்/சோகாமயத பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயே யேதி–தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவிவிஷாத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்ச தச்சாபவத்
-ந்ருக்தும் ச அந்ருக்தும் ச நிலயனாம் ச அநிலயனாம் ச விஞ்ஞானம் ச அவிஞ்ஞானம் ச சத்யம் ச அன்ருதம் ச சத்யம் அபாவத்
சத் -தயாத் -விகாரம் இல்லா சித்தும் விகாரம் உள்ள அசித்தும்
நிருக்தம் அநிருக்தம் –ஜாதி குணம் உள்ள அசித்தும் இவை இல்லாத சித்தும்
நிலயநம்-அநிலயநம் — அசித் சித்தை ஆதாரமாக கொண்டதால் அசித் நிலயநம் –
விஞ்ஞானம் அவிஞ்ஞானம் -ஜடம் அசித்தும் சித்தும் -அனைத்தும் சரீரம் என்றபடி –
சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் ஏகம் என்றவாறு –
தத்துவத்தை இவ்வளவும் விரித்து அருளிய பின்பு ஹிதம் புருஷார்த்தம் பற்றி அருளிச் செய்கிறார் மேல்
சாஸ்திரம் மூலம் நிஷ்க்ருஷ்ட தத்வ ஞானம் பெற்று -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை அங்கமாக கொண்ட உபாசனம் -அப்பியாசம்
பக்தி நிஷ்டையால் பர பக்தி–சாஷாத்கார அபி நிவேசம் – -பர ஞானம்–சாஷாத்காரம் – பரம பக்தி -உத்தர உத்தர சாஷாத்கார அபி நிவேசம்
சுகம் -ஞான விசேஷ சாத்தியம் -பதார்த்தாந்தரம்-ஞானத்தை விட வேறானதே என்றால் -ஞான விசேஷம் -சுகத்தை கொடுப்பதே சுகம் -வேறு அல்ல
விஷய ஞானம் த்ரிவிதம் –சுகம் துக்கம் மத்யஸ்தம் -விஷயாதீனம் -அநு கூல ஞானமே சுகம் -பிரதி கூல ஞானமே துக்கம் –
அன்ன விஷய ஞான சுகம்-அஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் அநவதிக அதிசயம் ஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம ஞானமே சுகம் என்றவாறு -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம இதி வியஜானாத்
ரஸோ வை ஸஹ ரசம் ஹேயேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் -தாவத் ஆர்த்தி தாவத் வாஞ்சா தாவணி மோஹஹா ததா அசுகம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
அநவதிக அதிசய ஸுசீல்யம் வாத்சல்யம் ஸுந்தர்யம்-சர்வ சேஷி
சர்வம் பரவசம் துக்கம் சர்வம் ஆத்மவசம் சுகம் அன்றோ –
சேவா ஸ்வவ்ருத்தி ராக்யாதா தஸ்மாத்தாம் பரிவ்ரஜயேத் -சேவா நாய் தொழில் அன்றோ என்னில்
தேஹாத்ம அபிமானத்தால் சொல்கிறீர்கள் -சரீரம் ஜாதி குண ஆஸ்ரய பிண்டம் -ஆத்மா தேக விலக்ஷணன்-ஞானமயன்
அஜட த்ரவ்யம் -சேஷத்வமே ஸ்வரூபம் -பரமாத்மா உடைய சரீரம் -விதேயம் -நியாம்யம் -சேஷம் -நியதி சேஷ சேஷி பாவம் -ஒழிக்க ஒழியாதது -அவனாலும் கூட
கம் ப்ரஹ்ம கம் ப்ரஹ்ம -ஆகாசம் லக்ஷணை-அபரிச்சின்னத்வம் /ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -ஆனந்த ஸ்வரூபன் /
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -நிர்விகாரம் -ஞான ஸ்வரூபம்– த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதம் –
நரக ஸ்வர்க்க சாம் ஞானே வை பாபா புண்யே த்விஜோத்தம –வஸ்து ஏகமேவ துக்காயா சுகா ஏர்ஷாய அகமாக்ரே சா கோபாய ச யதஸ் தஸ்மாத் வஸ்து வஸ்துமாத்மகம் குதகா –
ஹத் ஏவ ப்ரீதயே பூத்வா புநக துக்காயா ஜீயதே -ததேவ கோபாய யதக ப்ரஸாதயா ச ஜாயதே தஸ்மாத் துக்காத்மகம் நாஸ்தி ந ச கிஞ்சித் சுகாத்மகம் –
ரிபு னோதான் சம்வாதம் -தேஹாத்ம ஞானம்
பர கத அதிசய ஆதேன இச்சயா உபாதயத்வம் ஏவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ச சேஷக பரஹ சேஷி
அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் என்னும் படி தாஸ்யம் இ ரே அந்தரங்க நிரூபகம்
கேவல அத்வாரகா ப்ரகாரதா ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -அநேந ஜீவேன ஆத்மனா -அசித்துக்கு அத்வாரகமும் சத்வாரகமும் -ஸூஷ்ம அசித்துக்கு பிரக்ருதிக்கு அத்வாரகம்
-ஜீவாத்மாவுக்கு மட்டுமே கேவல அத்வாரக பிரகாரத்வ ப்ரயுக்த சேஷத்வம் -கௌஸ்துப ஸ்தானீயம்
மாம்ச யவ்யபிசாரேண பக்தி யோகேன சேவதே ச குணான் சமதீத் யைதான் ப்ரஹ்ம பூயாய கல்பதே–ஸ்ரீ கீதை -குண அஷ்டக சாம்யம் அடைகிறான் –
ப்ரஹ்ம விதாப்நோதி பரம் -/ தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி / ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி
பக்தி ரூப சேவை என்பதே வேதனம் -த்யானம் -துருவம் -உபாசனம் இத்யாதி
நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யஹா நாமேதயா பஹுனா யமேவைஷ வ்ருணுதே தேன லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்
ப்ரியதமர்களை நிர் ஹேதுகமாக கிருபையுடன் -ஸ்வ தந்திரமாக -தானே ஸ் வீ கரிக்கிறான்
ப்ரியோ ஹி ஞானி நோத் யர்த்தம் அஹம் ச ச மாம் பிரியஹ-
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சஷுஷா பஸ்யதி கஸ்ச்சநைநம் பக்த்யா ச த்ருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபஷ்யதீக -மோக்ஷ தர்மம் -வியாசர்
இதையே ஸ்ரீ கீதையிலும் -பக்த்யா த்வன் அந்யயா சக்யக-இத்தால் பக்தி -ஞான விசேஷம் என்றதாயிற்று
அசேஷ சித் அசித் வாஸ்து சேஷினே சேஷ ஸாயினே நிர்மல ஆனந்த கல்யாண நிதயே விஷ்ணவே நமஹ -என்று உபக்ரமித்து
நாயமாத்மா ஸ்ருதி -உடன் உபசம்ஹரித்து -பர பக்தி சாஸ்திரமே இது என்று காட்டி அருளுகிறார் –

சார அசார விவேக ஞான யாகா கரீமியாம்சோ விமத் சராஹா-பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா
சார அசார விவேக ஞான -சாமர்த்தியம் -கொண்டு உத்க்ருஷ்ட நிஸ்கர்ஷம் -சாரம் விவேகிக்க
யாகா கரீமியாம்சோ -அனைத்து பிரமாணங்களையும் கற்று அறிந்து
விமத் சராஹா-அ ஸூ யை இல்லாமல் -விஷயத்தின் சீர்மையை மட்டுமே நோக்கி -யாரால் சொல்லப் பட்டது என்று பாராமல்
பிரமாண தந்த்ராஹா சந்தி இதி-ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் வேதம் ஒன்றே லஷ்யமாக கொண்டு
-கியாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் பிரமாணங்களை மட்டுமே பிரதானமாக கொண்டு இருப்பவர்களுக்கே
க்ருதோ வேதாந்த சங்க்ரஹஹா -இந்த திவ்ய வேதாந்த சங்க்ரஹம் அனுபவத்துக்கு அருள பட்டது -என்றவாறு –

வேதார்த்த சங்க்ரஹ ஸூதாம் வேதாந்த அப்தேர் யா ஆஹரத்
ராமாநுஜாய முனையே தசமி பகவதே நம

வேதார்த்த சங்க்ரஹ வியாக்யா விஹிதேயம் யதா ஸ்ருதா
வேத வியாசர் பரஹ்வேன ஸ்ரீ சுதர்சன ஸூரினா

தஸ்மை ராமாநுஜார்யாய நமப் பரம யோகிநே
யாஷ் ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிஸ் ஸூத்ராணாம் அந்தர் ஜ்வரம் அஷீஷமத் –

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -இரண்டாம் பகுதி –

February 20, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

————————————————-

இனி மேல் ஸூவ பக்ஷ ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளுகிறார் -புராதான வைதிக மதம் -வியாசர் போதாயனர் டங்கர் தர்மிதர் குஹதேவர்
தத்ர பிரதம பக்ஷே-சங்கர பக்ஷம் -ஸ்ருத்யர்த்த பர்யாலோசனை பராகா துஷ்பரிஹாரம் தோஷம் உதாஹரந்தி –
முன்பே அபேத ஸ்ருதியை பார்த்து நன்றாக ஆலோசனம் பண்ணி அருளினார் –
அதனால் மேல் பேத சுருதிகள் கடக ஸ்ருதிகள்- விசாரரித்து அருளிச் செய்கிறார் –
கடக சுருதிகள்
1-யப்ப்ருதிவியம் திஷ்டன் ப்ருதிவ்யா அந்தரோ யம் ப்ருதேவீ நவேத யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் யப்ருதிவீம் அந்தரோ யமயதி தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –ப்ருஹதாரண்யகம்
2-யா ஆத்மனி திஷ்டன் நாத்மனோ அந்தரோ யம் ஆத்மா நவேத யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யா ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி ச தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக –
3-யப்ப்ருதிவீம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் யாம் ப்ருதிவீ நவேத –
4-யோ அக்ஷரம் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யாம் அக்ஷரம் நிவேதா யோ ம்ருத்யும் அந்தரே ஸஞ்சரன் யஸ்ய ம்ருத்யுஷ் சரீரம்
அக்ஷரம் -அழியாத ஜீவ சமஷ்டி என்றவாறு -ம்ருத்யு -அசித் சமஷ்டி/
5-யம் ம்ருத்யு நவேத ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹத பாப்மா திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணக
6-த்வவ் ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ் வஜாதே தயோர் அந்நிய பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்தி அநஸ்நன் அந்நயோ அஹிஸாக ஷீதி
முக்த தசையில் ஜீவாத்மாவும் திவ்ய அப்கராக்ருத சரீரம் திவ்ய குணங்களில் சாம்யம் உண்டே அதனாலே
-ஸூபர்ணா சாயுஜா சஹாயா சமானம்-அபஹத பாப்மா -விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோஹக விஜகத்சக அபிபாஷாக சத்யகாமக ஸத்யஸங்கல்பக
சஹாயா-சேஷ சேஷி பாவத்தால் –
7- அந்த ப்ரவிஷ்டாஷ் சாஸ்த்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா
பராயத்த அதிகரணம் -சாஸ்த்தா நியாந்தா என்று கொள்ளாமல் -அனுமந்தா -மாத்திரம் என்றபடி -ஜீவ ஸ்வதந்த்ரமும் உண்டே
அத்யக்ஷஸ்ய அனுமந்தா சா –உப த்ரஷ்டா அனுமந்தா சா –
8-தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு ப்ராவிஷத் தத் அநு ப்ரவிஷ்ய சச்சா த்யச்சா பவத் –சத் ஆத்மா -த்யத்-அசித் -என்றவாறு
9-சத்யஞ்சா நிருத்தஞ்சா சத்யம் அபாவத் –
10-அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –மேலும் பலவும் உண்டே

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -மத்வா -உபாசனம் –
2-போதா போக்யம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா சர்வம் ப்ரோக்தம் த்ரிவிதம் ப்ரஹ்ம ஆதேத்
3-நித்யோ நித்யா நாம் சேதனஸ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹுநாம் யோ விததாதி காமான்
4-பிரதான க்ஷேத்ரஞ்ஞயா பதிதி குணே ஈஷக
5-ஞான அஞ்ஞான தே த்வவ் அஜவ் ஈஷா அநீஷவ்–மேலும் பலவும் உண்டே –

1-ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே ஸ்தைர்யம் தே வசுதாதலம்–ஸ்ரீ ராமாயணம் – ஸ்தைர்யம் -உத்பத்தி தாரணம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஸ்திதி -அனைத்தும்
2-யத் கிஞ்சத் ஸ்ருஜ்யதே யேந சத்வ ஜாதேந வை த்விஜ தஸ்ய ஸ்ருஜ்யஸ்ய ஸம்பூதவ் தத் சர்வம் வை ஹார்ஸ் தனு–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –தனு-சரீரம்
3-அஹம் ஆத்மா குடா கேஷா சர்வ பூதாஷாய ஸ்திதக -ஸ்ரீ கீதை
4-ச்ரவஸ் யச்சஹம் ஹ்ருதிஸ் நிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச –ஸ்ரீ கீதை -நினைவு பிராமண ஞானம் மறப்பு-
ஞானம் துவாரம் ஹிருதயம் -நெஞ்சுக்கு அருளிச் செய்வார்கள் மூளைக்கு இல்லையே –
5-ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம் ஹ்ருத்தேஷே அர்ஜுனன் திஷ்டாதி –ஸ்ரீ கீதை —இப்படி பலவும் உண்டே –
தத் த்வம் அஸி –தத் -ஜகத் காரண சர்வ கல்யாண குண -ப்ரஹ்மம் / த்வம் -அந்தர்யாமி ப்ரஹ்மம் / ஏகார்த்த நிஷ்டத்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -ஒரே பிரகாரி
லோகத்தில் ஜாதி -குணங்கள் தானே பிரகாரங்கள் -த்ரவ்யங்கள் இல்லையே என்றால்
-தண்டம் குண்டலம் இவை உண்டே -தண்டீ குண்டலீ ப்ரத்யயத்துடன் -பிரியலாம் என்பதால் –
லௌகிக விகாரம் தேவ தத்தன் மனுஷ்யனாக இருக்கிறான் புண்யத்தின் பலனாக -யஜ்ஜதத்தன் மாடாக இருக்கிறான் பாபத்தை பலனாக
இங்கு பூத சங்காத்தங்களை சரீரத்தை த்ரவ்யங்களை சொல்கிறோம் -புண்யம் பாபம் ஜீவாத்மாவுக்கு என்று இருந்தாலும் -சரீரம் பிரகாரம் என்பதால் தானே
அதனால் பிரகாரம் வஸ்து -குணம் -ஜாதி -த்ரவ்யம் ஏதுவாகிலும் அப்ருதக் சித்தமாக இருந்தால் போதுமே
சத்தைக்கு பிரகாரியை எதிர் பார்த்து இருக்கும் -பிரிந்தால் ஸத்பாவம் போகும்
ந ஆத்மா ஸ்ருதேர் நித்யத்வாச்ச தாபியக –ஆத்மா உத்பத்தி இல்லை -சரீரத்தில் புகுவது கர்மா அனுகுணமாக
வைஷம்ய நைர்குண்ய ந சாபேக்ஷத்வாத்-
ந கர்மா விபாகத்வாத் இதி சேத் ந அநாதித்வாத் உபபாத் யதே ச அபி உப லப்யத –
கர்மம் ஸ்ருஷ்ட்டி அநாதி -இதே போலே பிரக்ருதியும் அநாதி –
அஜம் ஏக்கம் லோகித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம்
ஜநயந்தீம் ச ரூபம் அஜோ ஏகோ ஜுஷமாநோ னுஷேதே
ஜஹாத் யேனாம் புக்த போகம் அஜோண்யக
பிருத்வி அப் தேஜஸ் பஞ்ச பூதங்களாக இருந்து–வாயு ஆகாசம் பிரத்யக்ஷமாக பார்க்காததால் சுருதி சொல்லவில்லை
– பல வஸ்துக்களாகி ஜீவ அனுவர்தனம் பண்ணி போகங்களை உண்டு மீண்டும் –
அக்னி -சிவந்து -லோகிதம்-தேஜஸ் அம்சம் – / அப் சுக்லம் வெண்மை /கிருஷ்ணம் பிரித்வி கறுமை /
அக்னி சிவந்து தேஜஸ் அம்சம் / வெண்மை ஜல அம்சம் /கறுமை அன்னம் அம்சம் என்றவாறு –த்ரிவித் கரணம் -பஞ்சீ கரணம் –

சுகே ஸூ ஹ்ருத சங்க்க்ஷயாக துக்கே துஷ் கரமானாம் நாசாயஹ -பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் சுக துக்கங்கள் -கர்மத்தால் இல்லை
-சுகம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க புண்ய கர்மங்கள் குறையும் -துக்கம் அனுபவிக்க அனுபவிக்க பாபா கார்மண்ங்கள் குறையும்
கர்மம் சாமான்ய காரணம் பரமாத்மாவை போலே -கர்மம் தேக பிரகிருதி சம்பந்தத்துக்கு காரணம் என்றதாயிற்று –
அஜம் ஏகம்–லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம் பாவீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் அஜோ ஹி ஏகோ ஜுஷமானோ
அநு ஷேதே ஜஹாதி என்னும் புக்த போகம் அஜோ அந்நியஹ-தைத்ரிய -ஸ்வேதாஸ்வதர உப நிஷத்
அஜா -பிரகிருதி / ரஜஸ் சத்வ தமஸ் / மஹத் அஹங்காரம் தன்மாத்திரைகள் பஞ்ச பூதம் அண்டம் /முக்தன் புக்த போகன் /
அஸ்மான் மாயீ ஸ்ருஜதே விஸ்வம் ஏதத் தஸ்மிம்ச்ச அந்யோ மாயயா சன்னி ரோத்தா மாயாம் து ப்ரக்ருதிம்
வித்யாத் மாயினாம் து மகேஸ்வரன் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மாயா -பிரகிருதி -மாயீ மகேஸ்வரன் –
கவ்ர் ந ஆதிய ந அந்தம் சா ஜநித்ரீ பூதபாவிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பிரக்ருதிக்கு ஆதியும் அந்தமும் இல்லை -ஸ்வரூப விகாரமே-
பிரக்ருதிம் புருஷன் சைவ வித் அநாதி உபாவபி–ஸ்ரீ கீதை —
பூமிர் அப் அனலோ வாயுகு காம் மநோ புத்திர் ஏவ ச அகங்கார இதீயம் மே பின்ன பிரக்ருதிர் அஷ்டத –ஸ்ரீ கீதை -இந்த எட்டும் -24- க்கும் உப லக்ஷணம்
அ பரேயம் இதஸ்த்வன்யம் ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவ பூதம் மஹா பாஷா யாயேதம் தாராயதே ஜகாத் -ஸ்ரீ கீதை -அபர -பிரகிருதி
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாம் அவஷ்டப்ய விஸ்ருஜாமி புனப்புனஹ-ஸ்ரீ கீதை –
மயா அத்யக்ஷேன ப்ரக்ருதிஹி சூயாதே ச சர அச்சரம் -ஸ்ரீ கீதை -அத்யக்ஷம் நியமனம் –
பிரக்ருதிக்குள்ளும் ஈஸ்வரன் அந்தர்யாமியாக உள்ளான் -அது ஸ்வரூப விகாரம் அடையும் போதும் –
வியக்தம் விஷ்ணுஹு ததா அவ்யக்தம் புருஷகா கால ஏவ ச -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ச ஏவ ஷோபகோ ப்ரஹ்மம் ஷோப்யாச்ச பரமேஸ்வரஹ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
பிரதான பும்சோஹோ அஜயோஹோ காரணம் கார்ய பூதயோஹா –ஸ்ரீ பராசரர் –

ப்ருதக் சித்தி அநர்ஹ ஆதார ஆதேய பாவத்துடனும் -நியந்தரு நியாமிய பாவத்துடனும் -சேஷ சேஸீ பாவத்துடனும் -சரீராத்மா பாவம்
சர்வாத்மனா ஆதாரதயா நியந்தருதயா சேஷித்வயா ச ஆப்நோதி -ஆத்மா
சர்வாத்மனா ஆதேயத்தையா நியாம்யதயா சேஷத்வ தயா ச அப்ருதக் சித்தம் பிரகார பூதம் -சரீரம் –
சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமனதி / சர்வே வேதா யத்ர ஏகம் பவந்தி/ ஏகோ தேவோ பஹுதா சந்நிவிஷ்டக /சஹைவ சந்தம் ந விஜாநந்தி தேவாகா/
பேரே வரப் பிதற்ற லல்லால் என் பெம்மானை ஆரே அறிவார் அது நிற்க நேரே கடிக் கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான்
கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை அயன் –முதல் திருவந்தாதி -56-
நாதாகா ஸ்ம சர்வ வசசாம் பிரதிஷ்டா யத்ர ஸாஸ்வதீ -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
கார்யாணாம் காரணம் பூர்வம் வசசாம் வாச்யமுத்தமம்-ஜிதந்தே –
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சன்னிவிஷ்டோ மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹனம் ச வேதைச்ச சர்வைக அஹம் ஏவ
வேத்யோ வேதாந்த க்ருத் வேத வித்தே ஏவ சாஹம் –ஸ்ரீ கீதை —
கலைப் பல் ஞானத்தை என் கண்ணனைக் கண்டு கொண்டு நிலைப்பெய்து என் நெஞ்சம் பேத்தது என் நீடு உயிரே
அந்த அஹம் இமாஹா திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாம ரூபே வ்யாக்ரவாணி –ஸ்ருதி
ப்ரஷாஸித் தாரம் ஸர்வேஷாம் அணீயாம் சாம் அணீயசாம் ருக்மாபம் ஸ்வப்னா தீ கம்யம் வித்யாத் து புருஷம் பரம் –மனு ஸ்ம்ருதி
மாம் ஏவ பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்ததி -ஸ்ரீ கீதை –
ஏந மேக வதந்தி அக்னிம் மருதோன்யே ப்ரஜாபதிம் இந்த்ரம் ஏக பரே பிராணாம் அபரே ப்ரஹ்ம ஸாஸ்வதாம்-மனு ஸ்ம்ருதி –
ஏ யஜந்தி பித்ரூன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் சாஹூதா ஷானான் சர்வ பூத அந்தராத்மநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே
வம்மின் புலவீர் –நும்மின் கவி கொண்டு நும் நிமித்த தெய்வம் ஏத்தினாள் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்கே சேரும் –திருவாய் -3–9–6-
தன முகேந தத் அந்தராத்மா பூதஸ்ய விஷ்ணுர் ஏவ வாசகஹா –
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைகதானம் சகல இதர விஷஜாதீயத்வம் அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய- கல்யாண குணாஸ்ரயம் சகல அந்தராத்மா –
ஸ்வ சங்கல்ப ப்ரவ்ருத்த ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்து ஜாத தாத்ய ஸர்வஸ்ய ஆத்ம பூதம் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன் –
நிர்வாண மய ஏவ அயம் ஆத்மா ஞான மயோ அமலக துக்க அஞ்ஞான மலா தர்மகா ப்ரக்ருதேஸ்தே ந ச ஆத்மனாக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் –
பிரகிருதி சம்சர்க க்ருத கர்ம மூலத்வாத் ந ஆத்ம ஸ்வரூப ப்ரயுக்தஹா தர்மஹா –ஸ்ரீ விஷ்ணுபுராணம்
வித்யா விநாய சம்பந்தனே ப்ராம்ஹனே கவி ஹஸ்தினி ஸுநி சைவ ஸ்வபாகே ச பண்டிதஹ சம தரிசினாஹா –ஸ்ரீ கீதை
தொண்டாமினமும் இமையோரும் துணை நூல் மார்பில் அந்தணர் –பெரிய திருமொழி -1-5-9-
தொண்டாமினம் -வித்யா விநாய சம்பன்னர் / இமையோர் -நித்ய ஸூ ரிகள்/துணை நூல் மார்பில் அந்தணர்-கேவல ப்ராஹ்மணர் –
இஹைவ தைரிஜிஹஹ சர்கோ யேஷாம் சாம்யே ஸ்திதம் மனஹ நிர்தோஷம் ஹி சமம் ப்ரஹ்ம தஸ்மாத் ப்ரஹ்மநி தே ஸ்திதகா –ஸ்ரீ கீதை
பகவத சேஷ தைக ரஸதா-ஸ்வரூபம் -அடியேன் உள்ளான்
தெய்வீ ஹேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –ஸ்ரீ கீதை
அழும் நீர் துளும்ப கடலும் மலையும் விசும்பும் துலால் திருமால் என்று எங்கே என்னும் இவர் அலமாப்பு -அவர்களுக்கு
புத்ர வியோகத்திலே -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -61-
நான்யப்பந்தா அயனாய வித்யதே -ஸ்ரீ கீதை –
மயா தத்தம் இதம் சர்வம் ஜகத் அவ்யக்த மூர்த்தினா மத்ஸ்தானி சர்வ பூதாநி ந சாஹம் தேஷ் வவஸ்திதா
ந ச மதஸ்தானி பூதாநி பஸ்ய மே யோகம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ கீதை
எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப் பிரான் பெருமாள் ஆராயும் சீர்மைத்தே –திருவாய் -2-8-9-
பள்ளியில் ஓதி வந்த தன் சிறுவன் வாயில் ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளிய வாகிப் போதை அங்கு அதனுக்கு ஒன்றுமோர் பொறுப்பிலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் பிடிப்ப பிறை எயிற்று எழில் விழிப் பேழ்வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -பெரிய திருமொழி -2-3-8-
உருயாம் அஸ்தி உதகேஷு ச அஸ்தி உதிப்பதாவஸ்தி அஸ்தி ச உஷ்ண த்யதவ் வான்ஹவு திக்ஷு விதிக்க்ஷூ வாயு நபாசோஹோ த்ரியக்க்ஷூ
அதிர்யக்ஷூ ச சாரேஷூ ஆஸாரேஷூ வா கிம் பஹுகிரா த்வைஸ்தி மயாஸ்தி ச –பிரகலாதன்
சத்யம் விதானம் நிஜ ப்ருத்ய பாஷிதம் வியாப்திம் ச பூதேஷூ அகிலேஷூ ச ஆத்மனக -ஸ்ரீ மத பாகவதம் –
விஷ்டப்யாஹம் இதம் க்ருத்ஸ்னம் ஏகாம்ஷேந ஸ்திதா ஜகத் -ஸ்ரீ கீதை –

ஏகத்வே சாதி நானாத்வம் நாநாத்வே சாதி சைகதா-அசிந்த்யம் ப்ரஹ்மணோ ரூபம் கஸ்தத் வேதிது மர்ஹதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குணம் / ஈஸ்வரஸேஸ்வரன் /பர பிரம்மன் / புருஷோத்தமன் /நாராயணன் /
நிரதிசய ஆச்சர்ய பூதன் / நீலதோயத சங்காக்ஷன் / புண்டரீக தள அமலாயதா ஈஷணன்/ சகஸ்ராம்சு / சகஸ்ர கிரண/
பரம வ்யோம்னி/-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரம வ்யோமன் – ததக்க்ஷரே பரம வ்யோமன் /சர்வ ஸ்வபாவத்வம் /சர்வ சக்தி யோகம் /
ஷக்த்யஹ சர்வ பாவனாம் அசிந்த்ய ஞான கோசாரஹ/ யதோதோ ப்ரஹ்ம நாஸ்தாஸ்த்து சர்காத்யா பாவ
ஷாக்தயகா பவந்தி தபதாம் சிரேஷ்ட பாவ கஸ்ய யதோஷ்ணதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
சர்வ வஸ்து விசஜாதீயம்–அனந்த விசித்திர சக்தி
ஜெகதேதன் மஹாச்சார்யம் ரூபம் யஸ்ய மஹாத்மனாக தேன ஆச்சர்ய வரே நாஹம் பவத கிருஷ்ண சங்கதக-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
-அக்ரூரர் –வார்த்தை கண்ணன் -ஆனந்த ஆச்சர்ய சக்தன் –
நிரவத்யம்–குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தன் -ஆஸ்ரித பரான்முகத்தவம் இல்லாதவன்
நிரஞ்சனன் -பற்றிலன் ஈசன் / ஞான ஆனந்த மாயன் /நிர்விகாரன் /நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -/
நிஷ்க்ரியம் /ஷாந்தம் /அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்/ கல்யாணைக தானன்/

நாநாவத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள்
1-நேஹ நாநாஸ்தி கிஞ்சன -ம்ருத்யோஸ்ஸ ம்ருத்யும் ஆப்நோதி யா இஹ நாநேவ பஸ்யதி
2-அஞ்ஞானாத் சம்சாரஹ-ஞானான் மோக்ஷ -யத்ர த்வஸ்ய சர்வம் ஆத்மைவா பூத் தத் கேன கம் பஸ்யத் தத் கேன கம் விஜா நீயாத்
3-யஸ் சர்வஞ்ஞ சர்வவித் யஸ்ய ஞானான்மயம் தப
4-சர்வாணி ரூபாணி விசித்திர தீராஹா நாமானி க்ருத்வாபிவதன் யதாஸ்த்தே
5-சர்வே நிமேஷாஜங்யிரே வித்யுதப் புருஷாதாதி
6-அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யுஹு விஷோகா விஜிகதஸோ அபிபாசா சத்யகாமஹ ஸத்யஸங்கல்பஹ

ஐக்கிய ஸ்ருதிகள் –
1-சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் தஜ்ஜாலாநிதி –தஜ்ஜா தல்ல ததன்-கார்ய காரண பாவம் ஐக்கியம் -மண்குடம் போலே –
2-ஐகதாத்மயம் இதம் சர்வம் -ப்ரஹ்மாத்மகம் அனைத்தும்
3-ஏகஸ்மின் பஹுதா விசசார-

பேத ஸ்ருதிகள்
1-ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரிதாரம் ச மத்வா
3-பிரஜாபதி அஹமயத ப்ரஜாகா ஸ்ருஜேயேதி
4-பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
5-தம் ஈஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் தம் தேவதானம் பரமம் ச தைவதம்
6-ஸர்வஸ்ய வஸீ ஸர்வஸ்ய ஈஸாநஹ –

சரீராத்மா பாவ ஸ்ருதிகள் –விசிஷ்டாத்வைதம்- பிரதான பிரதிதந்ரார்த்தம் –
1-அந்தப் ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனானாம் சர்வாத்மா -நியாந்தா அநு மந்தா
2-ஏஷ தா ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
3-யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் யஸ்ய ஆபஸ் சரீரம் யஸ்ய தேஜஸ் சரீரம் -யஸ்ய அவ்யக்தம் சரீரம் யஸ்ய அக்ஷரம் சரீரம் யஸ்ய ம்ருத்யுஸ் சரீரம்
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -அவ்யக்தம்-பிரகிருதி தசை மஹா சிருஷ்டிக்கு முன்பு -பிரக்ருதிக்கும் மஹானுக்கும் இதைப் பட்ட அவஸ்தை
– அக்ஷரம் -பிரக்ருதியில் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ஜீவ சமூகம் / மிருத்யு அசித் சமூகம்
ஓதுவார் ஒத்து எல்லாம் இவ்வுலகத்து எவ்வையும் சாதுவாய் நின் புகழின் தகையல்லால் பிரிது இல்லை
போது வாழ் பூனம் துழாய் முடியினாய் பூவின் மேல் மாது வாழ் மார்பினாய் என் சொல்லி யான் வாழ்த்துவனே -திருவாய் -3-1-6-

அவிகார ஸ்ருதிகள் -ப்ரஹ்மத்துக்கு ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை என்றும் / நிர்குண ஸ்ருதிகள் ப்ரக்ருத ஹேய குண நிஷேதம் /
நாநாத்வ நிஷேத ஸ்ருதிகள் -சரீர தயா பிரகார பூதங்கள் என்றும் ஸ்வதந்த்ர வஸ்துக்கள் நிஷேதமும் /
சர்வ விலக்ஷணத்வம் -சர்வ சேஷித்வ -சர்வ கல்யாண குண ஆஸ்ரயத்வ–சத்யகாமத்தவ -சத்யசங்கல்பத்வ-
பேத அபேத கடக ஸ்ம்ருதிகள் சர்வம் சமன்வயம் –
பேத ஸ்ருதிகள் -ஆத்ம பரமாத்மா ஸ்வரூப பேதம் சொல்ல வந்தவை –
அப்ருதக் சித்த பிரகார பிரகாரி சரீராத்மா பாவம் சொல்ல வந்தவை அபேத ஸ்ருதிகள் –
மழுங்காத வைந்நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதே –திருவாய் -3-1-9-
தத் த்வம் அஸி–ஸ்வேதகேது –தஸ்ய தாவதே ஏவ சிரம் -ஐக்கிய ஞானமே பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதிகள் -என்றால் –
ப்ருதக் ஆத்மாநம் ப்ரேரி தாரம் ச மத்வா ஜுஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத் வாமேதி-என்று பேத ஞானம் வந்து உபாசனமே மோக்ஷ சாதனம் -என்கிறதே –
ஸத்வித்யா பிரகரண ஸ்ருதி -தத் த்வம் அ ஆஸி -சத் ப்ரஹ்மம் -ஜகாத் காரணம் -உபாசனம் -யுக்தம் தத் குணக உபாஸனாத் –
யத்யபி ஸச் சித்தாக ந நிர் புகுண தைவதம் குண கணாம் மனசா அநு தாவேத்–ததாபி அந்தர் குணாம் ஏவ தேவதாம் பஜதே இதி தத்ராபி ச குணைவ தேவதா ப்ராப்யதே —
சத்குண உபாசனனுக்கும் குணங்கள் அந்தர்பூத்தம்/ தரவித்யா நிஷ்டன் கல்யாண குணங்களை அனுசந்தித்து உபாசிக்கிறான்
இருவருக்கும் ஒரே ப்ரஹ்மமே ப்ராப்யம் –
வகையால் மனம் ஒன்றி மாதவனை நாளும் புகையால் விளக்கால் புது மலரால் நீரால் -திசை தோறு அமரர்கள் சென்று இறைஞ்ச நின்ற தொகையான சரணம்
அவ்யவஹித உபாயம் பிரபன்னனுக்கு -பரம்பரையா உபாயம் உபயாந்தர நிஷ்டனுக்கு -இருவருமே சகுன ப்ரஹ்மத்தையே உபாயமாக பற்றுகிறார்கள் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு நியந்த்ருத்வம் இருக்குமானால் ஆத்மா ஸ்வ வசம் இல்லாத போது சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சொல்லுவான் என் என்னில்-
ஏஷ ஏவ ஸத் கர்மா காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்ய உன் நீஷதி -ஏஷ ஏவ அஸத் கர்மா காரயதி தம் யம் அதோ நி நீஷதி
வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் -தோஷங்கள் வருமே என்றால்
ப்ரேரிதா சாஸ்தா நியாந்தா என்பது -அனுமந்தா -உபேக்ஷகனானாய் இருந்து -அனுமதி பண்ணுகிறார் என்றவாறு -உதாசீனம் என்றவாறு –
ஸ்வயம் ஏவ அதி மாத்திரம் அநு கூல்ய ப்ரவர்த்தகராய் இருந்தால் மகிழ்கிறான் -கல்யாணகுண புத்தி யோகம் அருள்கிறான் –
தேஷாம் சதத யுக்தானாம் பஜதம் ப்ரீதி பூர்வகம் தாதாமி புத்தி யோகம் தம் யேந மாம் உபாயந்தி தே -ஸ்ரீ கீதை
தேஷாம் ஏவ அநு கம்பார்த்தம் அஹம் அஞ்ஞானம் தமஹ நாஷயாமி ஆத்மா பாவஸ்தோ ஞான தீபேந பாஸ்வதா -ஸ்ரீ கீதை
தானஹம் த்விஷதாக க்ரூரன் ஸம்ஸாரேஷூ நராதமான் ஷிபாம்யஜ சிரமஷுபான் அசுரேஷ் ஏவ யோனிஷு -ஸ்ரீ கீதை –
ஆனயேநம் ஹரி சிரேஷ்ட தத்தம் அஸ்ய அபாயம் மயா விபீஷனோவா சுக்ரீவ யதிவா ராவண ஸ்வயம் -என்று அருளிச் செய்தாரே பெருமாள்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருள் –திருவாய் -8-8-3-
ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -சாமான்ய கிருபை -ஆழ்வார் தம்மை பிரகாரமாக சுவீகரித்துக் கொண்டது
அவன் செய்து அருளினை உபகார பரம்பரைகளைப் பார்த்தால்–அந்த ஸுஹார்த்த கடலை பார்த்தால் –
ஒன்றும் இல்லாதது போலே அன்றோ என்பதால் -அதுவும் அவனது இன்னருள் என்கிறார்
சுவீகாரம் தானும் அவனாலே வந்தது ஸ்ருஷ்ட்டி அவதாராதி முகத்தால் பண்ணின கிருஷி -பலன் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –
மா முனிகள் வியாக்யானம் ஆழ்வார் பிரகாரமாக சுவீகாரம் செய்ததால் பெற்ற பேறு நம் அனைவருக்கும் கிட்டும் என்கிறார் நாமும் சுவீகரித்தால் –
பாபாப் பிரஞ்ஞாயாம் நாஷயதி க்ரியமானம் புநப் புனக
புண்யாப் பிரஞ்ஞாயாம் வர்த்தயதி க்ரியமானம் புனப் புனக
கர்மத்தால் செய்கிறோம் என்ற தப்பான உணர்வு –
விலக்ஷணத்வாதி அதிகாரணம் -2-1-3-ஸ்ரீ பாஷ்யம் -தர்க்கோ ஹி நாம அர்த்த ஸ்வபாவ விஷயேந வா ஸாமக்ரி விஷயேந வா
நிரூபநேந அர்த்த விசேஷ பிரமாணம் வியவஸ்தாபயத் தத் இதி கர்த்தவ்யதா ரூபம் ஊகம் அபர பர்யாயம் ஞானம்
ஆகாசம் அசக்க்ஷூ ஷாம் நிரூபத்வாத் –
கர்த்தா சாஸ்திர அர்த்த வத்வாத் -என்பதால் பர ப்ரஹ்மமோ கர்மாவோ கார்யம் செய்ய தூண்டுவது இல்லை -ஜீவ ஸ்வாதந்திரமே -என்றவாறு
சரீரம் அசாதாரண காரணம் இல்லை என்றால் கர்மம் சரீரம் இல்லாமல் பலன் கொடுத்தால் என் என்னில்
அப்ரம் பூத்வா மேகோ பவதி மேகோ பூத்வா ப்ரவர்ஷதி தைஹா வரீஹீய வா ஒளஷதி வனஸ்பதயக தில மாஷா இதி ஜாயந்தே -சாந்தோக்யம்
அக்ஷரத்தில் இருந்து ஜீவன் -மேகம் இல்லா ஆகாசம் -அப்ரம்-அங்கு இருந்து மேகம் உள்ள ஆகாசம் -மழை-நெல் இத்யாதி உடன்
ஜீவன் கலந்து -முக்கிய ஆத்மாவாக இல்லாமல் -சுக துக்கம் அனுபவிக்காமல் -கர்மா மூட்டைகள் உடன் -இவற்றுள் கலந்து –
அதோ வை கலு துஷ் நிர் ப்ரபதாஸ்-உத்பூத இந்திரிய ஆஸ்ரய சரீரத்துக்குள் புகுவது அரிது என்றவாறு
அப்பொழுது தானே போகம் அனுபவிக்க முடியும் –
இத்தை சாந்தோக்யம் -நஹவை ச சரீரஸ்ய சாதக ப்ரிய அப்ரியோர் அபஹதிரஸ்தி அசரீரம் வா வசந்தம் ந ப்ரிய அப்ரியஸ் ஸ்ப்ருஷாதக-என்று
சரீரம் இருக்கும் வரை சுக துக்கம் அனுபவிப்பான் -சரீரம் தொலைந்தால் சுக துக்கம் தொடாது என்கிறதே –
வர்ணாஸ்ரம -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களை பர ப்ரஹ்ம ஆராதனை ரூபத்தால் செய்ய செய்ய-இதுவே கர்மா யோகம்
-மனஸ் சுத்தி பெற்று–விஷயாந்தர ப்ராவண்யங்களை ஒழித்து – பக்தி ஆரம்ப விரோதிகளை போக்கி -இதற்கும் பிரபத்தி -அங்க பிரபத்தி –
ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பித்து–சீலமில்லா சிறியேன் -எறாளும் இறையோன் -திருவாய்மொழி
அவன் விரும்பின வழியாலே காணும் ஆத்ம வஸ்துவை விரும்ப பிராப்தி உள்ளது -இங்கண் விரும்பாத அன்று பழைய தேஹாத்ம அபிமானத்தவ உபாதியாம் இ றே
நதேகம் நபிராணன் நச சுகம் அசேஷ அபிலஸ்திதம் நச ஆத்மாநம் ந அந்யத் கிமபி த்வ சேஷத்வ விபவாத் பஹிர்பூதம் நாத
க்ஷணம் அபி சஹே யாது ஷததா வி நாசம் தத் சத்யம் மது மதன விஞ்ஞாபனம் இதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -அவன் உகந்த சேஷத்வமே பிரதானம் –
உபய பரிகர்மித ஸ்வாந்த்தஸ்ய ஐகாந்திக அத்யந்திக பக்தி யோக லப்ய-ஆளவந்தார்
வித்யாம் ச அவித்யாம் ச யஸ் ததா வேத உபாயம் சக அவித்யா ம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யா அம்ருதம் அஸ்நுதே-
வித்யாம் -ஞான யோகம்-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -த்யானம் / அ வித்யா கர்மா யோகம்–வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரம் /அம்ருதம் -மோக்ஷம்
இயாஜா சோபி சுபஹூன் யஜ்ஜான்–வ்யபாஸ்ராயக ப்ரஹ்ம வித்யாம் அதிஷ்டாயா தரத்தும் ம்ருத்யும் அவித்யா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய வித்யதே
ய ஏநம் விதுர அம்ருதாஸ்தே/ப்ரஹ்ம விதா ஆப்நோதி பரம் /ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி /வேதனம்- த்யானம்- நிதித்யாசித்வய -உபாசனம் பக்தி என்றவாறு

நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக ந மேதயா ந பஹுனா ஸ்ருதேன-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான்
நாயமாத்மா -என்று பரமாத்மாவை -ஆத்மா வாரே த்ரஷ்டவ்யோ ஸ்ரோதவ்யோ மாந்தவ்யோ நிதித்யாசிதவ்யோ
த்ரஷ்டாவ்யோ -தரிசன சாமானாகார சாஷாத்காரம்
நாய மாத்மா ப்ரவசநேந லப்யக -இங்கே பிரவசனம் -மனனம் என்றவாறு -மனனத்தால் கிட்ட முடியாது /
ந மேதயா -கேவல தியானத்தால் கிட்ட முடியாது /ந பஹுனா ஸ்ருதேன-சாஸ்த்ரங்களால் அறிய முடியாது /
-யமே வைஷ வ்ருணுதே தேந லப்யஹ-அவனால் சுவீகரிக்கப் பட்டவன் அறிகிறான் -ப்ரியாத்மா ஏவ ஹி வரனியோ பவதி -யஸ்யாயம் நிரதிசய ப்ரியக தே ஏவ வரனியோ பவதி –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வான் -தானே தனது திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்தை அவனுக்கு காட்டி அருளுகிறார் –
பக்தி ரூபா பன்ன அநு த்யாநேநைவ லப்யத -மயர்வற மதி நலம் அருளுவான் /பர பக்தி / பர ஞானம் /பரம பக்தி –
சுமந்து மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு அமர்ந்து வானவர் வானவர் கோனோடும் நமன்று எழும் திருவேங்கடம்
நங்கட்கு சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே -சாம்யா பத்தி மோக்ஷம் / ஸ்வரூப அநு ரூப புருஷார்த்தம் –
-திருமலை போலவே நாமும் கைங்கர்யம் செய்யப் பெறுவோம்
பிதேயதே ஹ்ருதய கிரந்தி சித் யந்தே சர்வ சம்ஷயக ஷீயந்தே சாஸ்யா கர்மாணி தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே
பரிபூர்ண ஞானம் -ஸ்ருதேஸ் து சப்த மூலத்வாத் –
வாள் நுதல் இம் மாதராள் உம்மைக் காணும் ஆசையால் நைகின்றாள் விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணித்தீர் உம்மைக் காண நீ இரக்கம் இலீரே
இரக்கமே உபாயம் -உனக்கு போக்யதை கொடுக்க வேண்டிய இவள் நெற்றி உனக்கு அனாதர ஹேது ஆகிறதே –என்று நைகிறாள்-

புருஷச பரப் பார்த்தா பக்த்யா லப் யஸ்து அந்யயா பக்த்யாது அநந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன
ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்வேன பிரவேஷ்டும் ச பரந்தப
பக்த்யா மாம் அபி ஜானாதி யாவான் யச்சாஸ்மி தத்வதக ததோ மாம் தத்வதோ ஞானீத்வா விஷதே ததநனந்தரம்
பக்த்யா -பர பக்தி-சாஷாத்கார அபி நிவேசம் -ஆவல் மூலம் -/-அபி ஜானாதி -பர ஞானம்-சாஷாத்காரம் /மேல் பரம பக்தி –
வர்ணாஸ்ரம ஆச்சாரவதா புருஷேண பரப் புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யதே பந்தா நான்யஸ் தத் தோஷ காரகஹ -பராசரர்
ஞான பூர்வக கர்மா அனுஷ்டானங்கள் -ஸூவ கர்மா நிரதஸ் சித்திம் யதா விந்ததி தாச்ச்ருணு –
யதப் ப்ரவ்ருத்திர் பூதானாம் ஏந சர்வம் இதம் ததம் ஸ்வ கர்மணா தமபியர்ச்ச சித்திம் விந்ததி மானவ-ஸ்ரீ கீதை-
போதாயனர் -விருத்தி கிரந்த கர்த்தா / டங்கர் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ர வாக்யகாரர் -சந்தோக்யம் அருளியவர் /
த்ரமிதர்-வியாக்கியான கர்த்தா ப்ரஹ்ம சூத்ரத்துக்கும் சாந்தோக்யத்துக்கும் / காட்டிய ஸச் சம்ப்ரதாயம் –
யா வேத பாஹ்யாஸ் ஸ்ம்ருத்யஹ யச்ச கச்ச குத்ருஷ்டயக ஸர்வாஸ்தா நிஷ் பலப் ப்ரேத்ய தமோ நிஷ்டா ஹி தாஸ் ஸ்ம்ருதாகா–மனு
பாஹ்யா குத்ருஷ்டய இதி த்வித யேபி அபாரம் கோரம் தாமஸ் சமூபயந்தி நிஹேஸாஸேதான் ஜஃகஸ்ய கானன ம்ருகைர்
ம்ருக திருஷ்ணி கேத் சோஹோ காஸார சத்வ நிஹத்ஸ்ய சா கோ விசேஷக -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை -இரண்டு மான் -ஓன்று கானல் நீருக்கும் ஓன்று முதலை உள்ள குளத்துக்கு போவது போலே அன்றோ –
சங்கீர்ணகா சாத்விகாம் சச்சைவ ரஜஸ் தமஸ் ததா –யஸ்மின் கல்பே து யத் ப்ரோக்தம் புராணம் ப்ராம்ஹணா
புரா தஸ்ய து மஹாத்ம்யம் தத்வ ரூபேண வர்ணயதே — மத்ஸ்ய
அக்னேஷ் சிவசிய மஹாத்ம்யம் தாமசேஷு ப்ரகீர்த்யதே-ராஜசேஷூ ச மஹாத்ம்யம் ப்ராம்மணோ விதுஹு
சாத்விகேஷ் வத கல்பேஷூ மஹாத்ம்யம் அதிகம் ஹரேஹே -தேஷ்வ ஏவ யோக சம்சித்தாஹா கமிஷ்யந்தி பராம் கதிம்
சங்கீரணேஷூ சரஸ்வதியாஹா பித்ரூணாம் –இத்யாதி –
-பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருப்பதால் -குண சேர்க்கை -பிரமனுக்கு உண்டே -முதல் ஷேத்ரஞ்ஞன்
ந தத் அஸ்தி ப்ருதிவ்யாம் வா திவி தேவேஷு வா புநக சத்வம் ப்ரக்ருதி ஜைர் முக்தம் யதேபிஸ்யாத் த்ரி பிர் குணைஹி -ஸ்ரீ கீதை
யோ ப்ரம்ஹாணம் விதாதாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹிநோதி தஸ்மை தம்ஹ தேவம் ஆத்மபுத்தி பிரசாதம்
முமுஷுக்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே -ஸ்ருதி -நான்முகன் முதல் ஜீவாத்மா -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
சாத்விக புராணங்கள் பிரபல பிரமாணம்
சத்வாத் சஞ்சாயதே கிஞ்சித் ரஜசோ லோப ஏவ ச பிரமாத மோஹவ் தாமஸஹ பவதோ அஞ்ஞானம் ஏவ ச -ஸ்ரீ கீதை –
ப்ரவ்ருத்திம் ச நிவ்ருத்திம் ச கார்ய அகார்யே பய அபய பந்தம் மோக்ஷம் ச யா வேத்தி புத்திஸ் ச பார்த்த சாத்விகீ-ஸ்ரீ கீதை =
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் நிருக்குதே நிலயனே அபயம் ப்ரதிஷ்டாம் விந்ததே அதஸஹ அபயம் கதோ பவதி
யாதாஹேவைஷ ஏதேஸ்மின் உதரமந்த்ரம் குருதே அத தஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி
யயா தர்மம் அதர்மம் ச கார்யம் ச அகார்யம் ஏவ ச அயாதாவத் பிரஜா நாதி புத்திஸ் ச பார்த்த ராஜஸீ
அதர்மம் தர்மம் இதி ய மன்யதே தமஸா வ்ருத்தா சார்வார்த்தம் விபரீதாம் ச்ச புத்திஸ் ச பார்த்தா தாமஸீ
கதயாமி யதா பூர்வம் தக்ஷா தைர் முனி சத்தா மைஹி புருஷப் ப்ரோவாச பகவான் அவ்யயோநிப் பிதா மஹா –பராசர மைத்ரேயருக்கு –
உத்பத்திம் ச வி நாசம் ச பூதா நாம் ஆகதிம் கதிம் வேதி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாசேயோ பகவான் இதி –

நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்தானம் மேலும் – –
ப்ராணம் மனசி சக கரணைஹி நாதாந்தே பராத்மனி சம் பிரதிஷ்டாப்ய த்யாயீத ஈஸானாம் பிரத்யாயீத ஏவம் சர்வம் இதம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு ருத்ர இந்த்ரஸ்தே சர்வே சம்ப்ரஸூயந்தே –ந காரணம் –காரணம் து த்யேயஹ-
ஈசானா -நியமிக்கிறவன் -இங்கே விஷ்ணு அவதாரம் நாராயணனே என்கிறது ஒழிய உத்பத்தியை சொல்ல வில்லை –
ந காரணம் காரணானாம் தாதா த்யாதா காரணம் து த்யேக -தாதா-நான்முகன் / த்யாதா-ருத்ரன் /-காரணன் யார் என்கிறது மேல் –

சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சர்வேஸ்வரஹ சம்பூஹு ஆகாஷா மத்யே தேயகா-
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யோஷ்தி கஸ்சித் வ்ருக்ஷ ஏவ ஸ்தப்தோ திவி த்ரிஷ்டதி ஏகக-
சர்வைஷ்வர்ய சம்பன்னஹ சம்புஹு -சம்–ஸூ கம் -மோக்ஷ பிரதன்-சிவனுக்கும் மங்களம் அருளினவன் என்றவாறு –

தேநேதாம் பூர்ணம் புருஷேந சர்வம் -ததா யத் உத்தரார்த்தம் தத் அரூபம் அநாம்யம் ஏதத் விதுர்
அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அதேதரே துக்கம் ஏவாபி யந்தி –கர்மக்ருத சரீரம் இல்லாதவன் என்றவாறு -ததான்ய பிரதிஷேதாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ தரம் –(3.2.35).

சர்வானன ஸீரோ க்ரீவஹ சர்வ பூத குஹா ஷயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதஸ் சிவ
சிவ -மங்களம் -சர்வாந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் வியாப்த கத தோஷம் தட்டாதவன் –

யதா தமஹ தத் ந திவா ந ராத்ரிஹி ந சத் ந ச அஸத் சிவ ஏவ கேவலக தத் அக்ஷரம் தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்
பிரஞ்யா ச தஸ்மாத் ப்ரஸ்ருதா புராணே –அவன் ஒருவனே மங்களம் -கர்ம வசியன் இல்லை என்கிறது –

வேத வித் ப்ரவர ப்ரோக்த வாக்ய நியாய உப ப்ரும்ஹி தாகா-வேதாஸ் சாங்கா ஹரிம் ப்ராஹூஹூ ஜகத் ஜென்மாதி காரணம்
ஜன்மாத்யஸ்ய யதாக -2-ஸூ த்ரம்-யதாக அஸ்ய ஜெகதக ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்ம -தைத்ரிய உபநிஷத் படியே
யாதோ வா பூதாநி ஜாயந்தே ஏந ஜாதானி ஜீவந்தி யத் பிரயந்தி அபிஷம்விசந்தி தத் விஞ்ஞன்யஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம
பிரகரணம் -பரஸ்பர ஆகாங்ஷயுக்த வாக்ய சமுதாயம் –
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏக மேவ அத்விதீயம் -என்று உபாதான நிமித்த அந்தர்யாமி சொன்ன அந்த பர ப்ரஹ்மமே -சத் -சப்தத்தால் சொல்லப் பட்டு
ப்ருஹதாரண்யகம் -ப்ரஹ்ம வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே -என்று ப்ரஹ்ம -சப்தத்தால் சொல்லி
ஐத்ரேய உபநிஷத்தில் -ஆத்மா வா இதம் ஏக ஏவ அக்ரே –என்று ஆத்மா சப்தத்தால் சொல்லி
மஹா உபநிஷத்தில் -ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரம்ம ந ஈஸாநக ந இமே த்யாவா ப்ருத்வீ என்று ஆகாசம் பிருத்வி உடன் ப்ரம்ம சிவனை சொல்லிற்றே –
மஹா உபநிஷத் -யம் அந்தக சமுத்ரே கவயக அவயந்தி -அவனே பாற்கடலில் இருப்பதை கவிகள் அறிவார்கள் -என்றும் மேலும்
நாணம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே பாரிஜக்ரபத் ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன தஸ்ய நாம மஹத்யாஷக ந சந்த்ருஷே த்ருஷ்டதி
ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷக பஸ்யதி கஸ்ச நைனம் ஹ்ருதா மனீஷா மனஸாபிக் லுப்தோ யா ஏநம் விதுர் அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -என்று
ந தஸ் ஏஷே கஸ்சன -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத பராத்பரன்
இவனே -அத்பயஸ் சாம் போதோ ஹிரண்ய கர்பா இதி அஸ்டவ் -இத்தையே புருஷ ஸூ க்தியும்-அத்பயஸ் சாம் பூதாப் பிருதிவியை ரஸாச்சா
–ஹிரண்ய கர்பஸ் சம்வர்த்தத அக்ரே -என்று 8-ரிக்குகளிலே சொல்லிற்று
ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ -என்று ஸ்ரீ யபதித்தவம்-அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றதே -பூ கார்போ மாதவ -இங்கும் பூமிப் பிராட்டி முதலில் –
ராவனோ நாம துர் வ்ருத்தக ராக்ஷசோ ராஷேஸ்வரஹ தஸ்ய அஹம் அவரோ ப்ராதா விபீஷண இதி ஸ்ருதக-
விபீஷணன் தனது ஆகிஞ்சன்யம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லிக் கொண்டானே பெருமாள் இடம்
ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம் பக்த்யா ச துருத்யா ச ஸமாஹிதாத்மா ஞான ஸ்வரூபம் பரிபாஷ்யதீக -மஹா பாரதம்
ஞாலத்தூடே நடந்து இருந்தும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்தோர் – யுகம் தோர்- -உயிர்கள் காப்பானே
கோலத் திரு மா மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
கட்கிலி உன்னை -ந சந்த்ருஷே திஷ்டதி ரூபம் அஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஸ்யதி கச்ச நைனம்-
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் -ஹ்ரீச்ச தே லக்ஷ்மீச் ச பத்நயௌ –
அவனே அவனும் அவனும் அவனும் -ச ப்ரம்ம ச சிவ சேந்த்ரஸ் சோக்ஷராப் பரமஸ் ஸ்வராட்-நாராயண அநுவாகம் -சஹஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் –
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயணப் பர நாராயண பரஞ்சோதிர் ஆத்மா நாராயண பர — நாராயண அநுவாகம்
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஷ்யதே ஸ்ரூயதே பி பா அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயண ஸ்திதஹ
லிங்க பூயத்வாத் தத் -குண விசிஷ்டா நாராயணனே உபாஸ்யம்
பதிம் விஷ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரம் -மிகு நர் இல்லாதவன் -சகஸ்ர ஷீர்ஷம் தேவம் விஷுவாக்க்ஷம் விஷ்வா சம்புவம்
-சர்வ ஐஸ்வர்ய சம் பன்னஹா சம்புர் ஆகாச மத்யே த்யேயக –
புருஷோத்தமன் –புரு சனோதி இதி புருஷஹ-சத்வ குண யுக்தன் -பூர்வ சத் பாவ யுக்தன் – புரீ ஷேதே இதி புருஷ —
யஸ்மாத் பரம் ந அபரம் அஸ்தி கிஞ்சித் -யஸ்மான் நாநீயோ நஜ்யாயோ அஸ்தி கச்சித் –

அரூபம் -கர்மக்ருத ப்ரக்ருதி சம்பந்த ரஹிதம் / அநாமயம்-தத்க்ருத துக்காதி சம்பந்த ரஹிதம்
அவன் வந்து அவதரிக்கிலும் சோக போகங்களை பண்ணும் இவ்விடம் -பர அபேதஸ்ய ஹி கர்மனோ போகாதாதேவ ஷயக
-ப்ராரப்த கர்மம் குறைய சோக துக்கங்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமே
யோ ஏதத் விதுகு அம்ருதாஸ்தே பவந்தி -அத இதர துக்கம் ஏவாபி யாந்தி
சர்வானான ஷிரோ க்ரீவக சர்வ பூத குஹா ஷாயக சர்வ வியாபி ச பகவான் தஸ்மாத் சர்வ கதாஷ் சிவ ப்ராரப்தஸ்ய ஹி
கர்மனோ போகாதாத் ஏவ ஷயக -சிவ -மங்களகரன் என்றவாறு –
புருஷோத்தமன் -சர்வ குண பூர்ணத்வம் /புரீ க்ஷயத்வம் /பூர்வ சத் பாவத்வம் /புரு தானத்வம்-சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம் –
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்தான் -2-8-6-
சப்த சக்திம் பங்க்த்வா பங்க்த்வா லோக வியாவாரக க்ரியதே –எல்லா சப்தங்களும் அவன் அளவு போக வேண்டி இருக்க
லோக வியாபாரம் போலே சிவனுக்கே சொல்லுகிறார்களே -வேத அபஹார குரு பாதக தைத்ய பீடாதி ஆபாதி விமோசன மஹிஷ்ட
பல பிரதா நைஹி கோன்யப் பிரஜா பசுபதி பரிபாதி கஸ்ய பாதோத கேன ச சிவஸ் ஸ்வ ஷிரோதுரதேந –
பாவ நார்த்தம் ஜடா மத்யே யோக்யோஸ் மேதி அவதாரநாத்–ஈஸ்வர சம்ஹிதையில் தானே சொல்லிக் கொண்டானே –
அத சப்த அநு ஷாசனம் -ஆஸீகி -நமஸ்க்ரியா -வஸ்து நிர்தேசம் -அ -இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -அகார வாச்யன் -ஸ்ரீ மன் நாராயணன்
அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜெகதக ப்ரபாவக ப்ரளயகா ததா மத்தாக பரதரம் நான்யத் கிஞ்சித் அஸ்தி தனஞ்சய -ஸ்ரீ கீதை –
அக்ஷராணாம் ஆகாரோ அஸ்மி –அ இதி ப்ரஹ்ம / அகாரோ வை சர்வ வாக் /
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷோ வாமதேவாத் –
திவோதாசன் பிள்ளை பிரசர்தனன் -இந்திரன் -மாம் உபாசவ அந்தர்யாமி -போலே –
சகல வித்யா வேதனமும் அவித்யா பிரவர்த்த கத்வாதிகளும் நான் இட்ட வழக்கு -கற்கும் கல்விகள் எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-2-
ஆத்மேதி து உபகச்சாந்தி க்ராஹ்யந்தி ச -ஜன்மாந்தர சகஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபிஹி நாரணம் ஷீணபாபா நாம் கிருஷனே பக்தி ப்ரஜாயதே –
பீஷாஸ்மாத் வாதப் பவதே -பீஷோ தேதி ஸூ ர்யக பீஷாஸ் மாத அக்னி ச்ச இந்த்ரச்ச ம்ருத்யுர் தாவதி பஞ்சம இதி –தைத்ரியம்
நாரதர் -ஸநத்குமாருக்கு உபதேசம் -யத்ர நான்யத் பஸ்யதி நான்யத் ஸ்ருனோதி நான்யத் விஜானாதி ச பூமா
-யத்ர அந்யத் பஸ்யதி அந்யத் ஸ்ருனோதி அந்யத் விஜானாதி தத் அல்பம் –
யுவா ஸாத் சாது யுவா அத்யாயகக–ஆ சிஷ்டோ – த்ராதிஷ்டோ -பலிஷ்டக
ஆ சிஷ்டோ — ஆசீர்வாத யுக்தன் -ஆசூதர க்ரியா -ஆசனசீலன் என்றுமாம் –
த்ராதிஷ்டோ-மநோ பல உக்தன் -/ பலிஷ்டக -தேக பல உக்தன் / தஸ்ய ஏவம் பிருத்வீ சர்வ வித்தஸ்ய பூர்ணாஸ் யாத்- ச ஏகோ மனுஷ்ய ஆனந்தோ –
தே ஏ சதா மனுஷ்யம் கந்தர்வானாம் ஆனந்த / பித்ரு தேவன் /ஆஜானஜான தேவன் /தேவன் /இந்திரன் /ப்ருஹஸ்பதி /பிரஜாபதி / ப்ரம்மா
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே/ உபரி உபரி அப்ஜே புவோபி பூருஷான் –தயே ஷதம் இதி அநு க்ரமாத் —
மனுஷ்யற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –

வ்யோம அதீதவாதி –சதாசிவ ப்ரஹ்ம வாதம் —
அத யத் இதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹாரம் புண்டரீகம்
வேஷ்ம தஹரோஸ்மின் அந்தராகாஷக தஸ்மிந் யத் அந்தக தத் அன்வேஷ தவ்யம் தத்வாவ விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –சாந்தோக்யம் -8-1-1-
ஆகாஷோ வை நாம ரூபயோர் நிர்வாஹித தே யத் அந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா –சாந்தோக்யம் -8–14-1-
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரஹ நாமானி க்ருத்வா அபிவாதன் யதாஸ்த்தே-புருஷ ஸூ க்தம்
டங்கர் -ப்ரஹ்மானந்தி-வியாக்யாகரர் –
தரோஸ்மின் அந்தராகாஷக கிம் தத்ர வித்யதே யதான் வேஷ்டவ்யம் யத்வா விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் -8-1-2-என்று கேட்டுக் கொண்டு
யாவான்வா அயம் ஆகாஷஹ தவான் ஏஷோ அந்தர் ஹ்ருதய ஆகாஸஹ -8-1-3-என்று ஸ்தூல அருந்ததி நியாயம்
-அனவதிக மஹாத்மம் –சகல ஜகத் ஆதாரம் என்று காட்ட ஆகாச சப்தம்
தஸ்மிந் காமாஹா ஸமாஹிதஹா -8–1–5-அவனுக்குள் கல்யாண குணங்கள் உண்டே -அவற்றோடு கூடிய விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாஸிக்க தக்கவன் என்றதாயிற்று
தஸ்மிந் யதாந்தக காம வியாபதேஷஹா –காமம் -கல்யாண குணம் -ஸர்வஸ்ய ஜகதஹ ஸ்ரேஷ்டருத்வம் ஆதாரத்வம் நியந்த்ருத்வம் சேஷித்வம் -குண அஷ்டகம் –
யத் அந்தக ஒருமையாக உள்ளதே என்னில் -குணி இல்லாமல் குணங்களை எவ்வாறு உபாஸிக்க முடியும் -என்னில்
தத் உபயம் அபி அன்வேஷ்தவ்யம் விஞ்ஞானஸ்தவ்யம் –உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவனை உபாஸிக்க
-தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றோமே -ஆழ்வார் கல்யாண குணங்களில் அன்றோ முதலில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
அத யா இஹ ஆத்மாநாம் அநு வித்யா வ்ரஜந்தி ஏதாம்ச்ச சத்யான் காமம் ஸ்தேஷாம் சர்வேஷு லோகேஷு காம சரோ பவதி
-முக்தர் சாம்யா பத்தி -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி -யயாதி இந்திரன் -கதை அறிவோம்
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவன் -மத்யே விரிஞ்ச கிரிஷாம் பிரதம அவதாரம் –
சக அந்தராதந்தரம் ப்ராவிஷத் –பரமாத்மா ஸூஷ்ம ஜீவாத்மாவுக்குள்ளும் -ருத்ரன் வார்த்தை –
சாஸ்திர த்ருஷ்ட்யா து உபதேஷூ வாம தேவாத்–
சர்வகத்வாத் அநந்தஸ்ய ச ஏவ அஹம் அவஸ்த்திதக-மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம் மயி சர்வம் ஸநாதனே–பிரகலாதன் வார்த்தை
தேச கால வஸ்து பரிச்சேத்ய ரஹிதன் / சர்வ அந்தர்யாமி / சாஸ்வதன் /அஹம் பிரகாரி என்றவாறு
ஆத்மா இதி ஏவ து குருண் ஹீயாத் ஸர்வஸ்ய தன் நிஷ்பத்தேஹே
ஆவிருத்திஅதிகரணம் -4-1-1-அனவரத சிந்தனம் பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லி
ஆத்மத்வ உபாசாதி அதிகரணம் -4-1-2-ஆத்ம இதி து உபக்கச்சாந்தி க்ராஹாயந்தி -வாமதேவர் போல்வாரும் இப்படி
அந்தர்யாமியாய் அப்ருக்தக் சித்த ப்ரஹ்மத்தையே உபாசித்தார்கள் –

தவ அந்தராத்மா மம ச ஏ சா அணியே தேஹ சம்ஞநியதியக -பிரமன் ருத்ரனுக்கு மோக்ஷ தர்மம் உபதேசம்
விஷ்ணுர் ஆத்மா பகவதோ பவஸ்யாமித தேஜஸக தஸ்மாத் தநுர்ஜ்யா சம்ஸ்பர்ஷம் ச விசேஷே மகேஸ்வரஹ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் திரிபுரம் தகனம்
வித்யுன்மாலீ–கமலாக்ஷன் -தாரகாஷன் –நான்முகன் கொடுத்த வரத்தால் / பூமி ரதம் –சூர்யா சந்தர் சக்கரம் –வேதங்கள் நான்கு குதிரைகள்
-ப்ரம்மா சாரதி -மேரு தநுஸ்-ஆதி சேஷன் ஆவேச சக்தி நாண் –அக்னி அம்பின் நுனி -வாயு அம்புக்கு சிறகு -மகா விஷ்ணு அம்பு –
யஸ்ய ஆத்மாதாம் திரிபுர பங்க விதாவதாஸ்த்வம் தவச் சக்தி தேஜித ஷரோ விஜயீ ச யோ பூத் -அதிமானுஷ ஸ்தவம்
கடல் ஞானம் செய்தேனும் யானே என்னும் —5-6-
அஹம் க்ருத்ஸ் நஸ்ய ஜகத் ப்ரபவக –
சங்கல்ப விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -நிமித்த காரணம் / சர்வஞ்ஞா சர்வ சக்திதவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் சஹகாரி /ஸூ ஷ்ம சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -உபாதான காரணம்
வாசகமும் புத்தகமும் பிண்டமும் -இயலும் பொருளும் வஸ்துவும் அவனே
ஸச் சத் அச்சா பவதி -ப்ரஹ்மமே சித்தாகவும் அசித்தாகவும் -என்றது அநு பிரவேசம் மூலம் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் அன்று
யானும் நீ தானே ஆவதும் மெய்யே –எனக்கே -8–1–9–பிரகாரம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம்
ஏதவ் த்வவ் விபுதாஸ் ஸ்ரேஷ்டவ் பிரசாத க்ரோதாஜவ் ஸ்ம்ருதவ் ததா தர்ஷிதா பந்தா நவ் ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரா காரகவ் –
பாஹ்யர் -நிமித்த உபாதேன பேத வாதிகள்
ஜந்மாத் அஸ்ய யதா –அஸ்ய யதா ஜென்மாதி தத் ப்ரஹ்மம் -ஒரே காரணம்
ப்ரக்ருதிச்ச பிரதிஞ்ஞயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் —
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகம் ஏவ அத்விதீயம்
ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருக்ஷ ஆஸீத் யாதோ த்யாவா ப்ருத்வீ நிஷ்டாதாக்ஷுஹு ப்ரஹ்ம அத்யதிஷ்டாத் புவனானி தாராயன்
சர்வே நிமேஷா ஜக்னி இரே வித்யுதாப் புருஷாதாதி —
ந இஹ நாநா அஸ்தி கிஞ்சன
புருஷ ஏவ இதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உத அம்ருதத்வஸ்யா ஈசானாக
நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் அவனே சர்வ காரணத்வம் -உபாஸ்யத்துக்கு அர்ஹன் என்கிறதே –
கேன ஸ்ருஷ்டம் இதம் சர்வம் ஜகத் ஸ்தாவர ஜங்கமம் பிரளயே ச கம் அபேயேதி தன்மே ப்ரூஹி பிதாமகா-என்று கேட்டதும்
நாராயணக ஜெகன் மூர்த்தி அநந்தாத்ம சனாதனாக -என்றும்
ருஷ்யப் பிதரோ தேவா மஹா பூதாநி தார்த்தவக ஜங்கமா ஜங்கமம் ச இதம் ஜெகன் நாராயண உத்பவம் -என்றும் பீஷ்மரும் அருளிச் செய்தார் –
சர்வ தர்ம சர்வ தத்வ வியவஸ்தை -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –தத் விஞ்ஞானஸ் அஸ்வ தத் ப்ரஹ்ம –விஷ்ணோஹோ சகாஷாத் உத்திபூதம்
ப்ரக்ருதிர்யா மயாக் யாதா வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபேநீ — புருஷாஸ் சபி உபாவேதவ் லீயதே பரமாத்மனி
பரமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஆதாரக பரமேஸ்வரக விஷ்ணு நாம ச வதேஷூ வேதாந்தேஷூ ச கீயதே –
பெரியாழ்வார் -4-3-11– வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –நால் இரு மூர்த்தி தன்னை -அஷ்டாக்ஷரம் ஆதார விஷயம்
-நால் வேத கடல் அமுது- பெருமாளுக்கும் திரு ஷ்டாஷரத்துக்கும் -ஏகார்த்த போதகம் -சாமானாதிகரண்யம் –ப்ரதிபாத்ய பிரதிபாதக சம்பந்தம் –
மேல் இருந்த கற்பகம் -ஸ்வர்க்கத்துக்கு மேல் -என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம்
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டும் பிரகாரமாய் தான் பிரகாரியாய் -ந தத் சமஸ்ய பியதிகஸ்ய த்ருஷ்யதே -என்னும் படி சர்வஸ்மாத் பரனாய் இருக்கை
பெரியாழ்வார் இந்த பதிகம் பலனை ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்யாமல் தத்துவார்த்த ஞானமே பலன் என்றவாறு
ஸோஹம் இச்சாமி தர்மஞ்ஞா ஷ்ரோதும் தத்வத்தோ யதா ஜகத் பபூவ பூயஸ்ச்சா யதா மஹா பாக பவிஷ்யதி -என்றும்
யன் மயம் ச ஜகத் ப்ரஹ்மன் யாதாச்ச ஏதத் சராசரம் லீனமாஸீத் யதா யத்ர லய மேஷ்யதி யத்ர ச -என்றும் மைத்ரேயர் கேட்க -பராசரர்
விஷ்ணோஹோ சாஷாத் உத் பூதம் ஜகத் அத்ரைவ ச ஸ்தி தம் ஸ் தி தி சமயமா கர்த்தாசவ் ஜகதோ அஸ்ய ஜகச் சா சக
பரப் பராணம் பரமஹ பரமாத்மா ஆத்ம சம் சித்தக ரூப வர்ணாதி நிர் தேஷ விஷேஷன விவர்ஜிதக
அபக்ஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜென்ம அபிஹி வர்ஜிதஷ் ஷகேயதே வக்தும் யக சதாஸ் தீதி கேவலம் சர்வத் ராசவ் சமஸ்தம்
ச வசத்ய தேரதி வை யதக ததஸ்ஸ வாசுதேவாதி வித்வத் பிப் பரி பதேயதே தத் ப்ரஹ்ம பரம் நித்யம் அஜம்
அக்ஷயம் அவ்யயம் ஏக ஸ்வரூபம் ச சதா ஹேய அபாவாச்ச நிர்மலம் ததேவ சர்வம் ஏவைதாத் வியக்த அவ்யக்த ஸ்வரூபவத்
ததா புருஷா ரூபேண கால ரூபேண ச ஸ்திதம் ச சர்வ பூத ப்ரக்ருதிம் விகாரான் குணாதி தோஷம்ச்ச மூனே
வியாதீதக அதீத சர்வா வரணோ அகிலாத்மா தேனாஸ்திருதம் யத் புவநாத்தராலே –
உப ப்ரஹ்மஹனம் நாம அனாதீத வேதஷாகோக்த அர்த்தஸ் சக அதீத சாகார்த்த கதனம்

சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் –தஜ்ஜாவத் தல்லாவத் தாதானாவத் இதம் சர்வம் ப்ரஹ்ம கலு
விஷ்ணோ சகாஷாத் உத்பூதம்-தஜ்ஜாத்வம் /ஜகத் அத்ரைவ ஸ்தி தம் -ததனத்வம் /சம்யம கர்த்தா -லய கர்த்தா -தல்லத்வம்-
ஆழ்வார் கலங்கிய நிலையிலும் இதை –ஏறிய பித்தினோடு -4–4–7–கலக்கம் லௌகிக விஷயத்தில் ஒழிய பகவத் விஷயத்தில் இல்லையே
கிருஷ்ண ஏவ ஹி லோகாநாம் உத் பத்தி அபிச்சாப்யக-
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகோசவ் ஸ்வ சக்தி லேச ஷோத்ருதா பூத வர்க இச்சா கிருஹீத அபிமதோர் தேஹாஹா சம்ஸாதித அசேஷ ஜகதிதோ அசவ் —
தேஜோ பல ஐஸ்வர்ய மஹாவபோதா ஸ்வ வீர்ய சக்த்யாதி குணைக ராஸிஹி பரப் பரானாம் சகல ந யத்ர கிலேஷாதயஸ் சந்தி பராவரேஷே –
ச ஈஸ்வரோ வியஷ்டி சமஷ்டி ரூபக அவ்யக்த ஸ்வரூபோ பறக்காத ஸ்வரூபக ஸர்வேச்வரஸ் ஸர்வதுக் சர்வே வேதா ஸமஸ்த சக்திப் பரமேஸ்வராக்யக –
சம் ஞானாயதே ஏந ததஸ்த தோஷம் சுத்தம் பரம நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஷ்ய தேவாபி அதிகம்யதேவா தாஜ் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோ அயன துக்தம் –
தோஷம் -அசித் வியாவருத்தி / சுத்தம் சித் வியாவருத்தி /-பரம நிர்மலம் –முக்த விருத்தி / ஏக ரூபம் -நித்யர் விருத்தி -ஸ்வ தக நிர்மலம்
சந்த்ருஷ்யதே-உபதேச விவேக ஞானம் ஸ்தோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் –/அதிகம்யதே -ஆகம ஞானம்
இவை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் இறுதி -6-அம்சம் இறுதி ஸ்லோகங்கள் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி அந்த காரிணீம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகம் ச சம் ஞானம் யாதி பகவான் ஏக ஏக ஜனார்தனக -பிரகாரம் சரீரம் இவர்கள்
ஸ்ருஷ்டா ஸ்ருஜாதி ச ஆத்மாநம் விஷ்ணுப் பாலயம் ச பத்தி ச உப சம்ஹரியதே சாந்தே சம்ஹ்ரியதே ச ஸ்வயம் ப்ரபுஹு –
ப்ருதிவ்யாபஸ் ததா தேஜக வாயிற் ஆகாச ஏவ ச சர்வ இந்த்ரியர்த்தாத் கரணம் புருஷாக்யம் ஹி யஜகத்
ச ஏவ சர்வ பூதாத்மா விஸ்வ ரூபோ யாதோ அவ்யயக சர்காதிகம் தாதாஸ் யைவ பூதஸ்தம் உபகாரகம்
ச ஏவ ஸ்ருஜ்யஸ் ச ச சர்க கர்த்தா ச ஏவ பாத்யத்தி ச ப்ரளயதே ச ப்ரம்ஹ அத்யாவஸ்தாபிர் அசேஷ மூர்த்திர் விஷ்ணுர் வரிஷ்டோ வரதோ வரேண்யக –
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்றது எல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்றது எல்லாம் கடை —

குமாரிள பட்டர் -வேத ப்ரமாண்யம்-காட்ட -வார்த்த தீபிகை -ஸ்லோக வார்த்திகம் –பட்டர் மீமாம்சை இவரது –
-அவர் சிஷ்யர் பிரபாகரன் -கொஞ்சம் மாற்றி -பிரபாகர் மீமாம்சை
சபரி ஸ்வாமி -ஜைமினி ஸூ த்ர பாஷ்யம் எழுதினர் -அதில்-தத்ர அபி நோக்தம் அத்ரது நோக்தம் விருக்தம் து தத் -என்பதற்கு
அன்வயம் -தத்ர அபி நா யுக்தம் அத்ர துனா யுக்தம் விருக்தம் து தத் -என்று பிரபாகரர் காட்ட குமாரிள பட்டர் அவரை குரு என்றார் -அதனாலே சிஷ்யன் மதம் குருமதம்
பாட வல்லார் தாமும் சாயை போல பாட வல்லார் ஆவார்கள் என்று எம்பார் காட்டி அருளினை ஐ திக்யம் –
பேயாழ்வார் -துண்டு கயிறுகளாலும்-உடைந்த குடத்தாலும் -தலை கீழாக நட்ட செடிக்கு தண்ணீர் விடுவது போலே -அன்றோ
புற மாதங்கள் -என்று அன்றோ திரு மழிசை ஆழ்வாரை ஆளாக்கினார் –
வியாபகத தோஷம் தட்டாதவன் -சரீராத்மா பாவம் –
வரத யதி நபுக் வியாவாதரிஷியக ஸ்ருதி விஹிதகா த்வத் உபாசனாச் ச நாத்யஹா கரண பத விதூரயே சதி த்வயீ அவிஷயதானி க்ருதாஸ்திலா பவிஷ்யன் —
அவதாரங்கள் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -இச்சையால் அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விகிரகத்துடன் அவதரிக்கின்றான் -இச்சையால்
நபூத சங்க சமஸ்தாநோ தேஹாஸ்ய பரமாத்மனக –என்றும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே தஸ்ய தீராப் பரஞ்சோதி யோனிம்
பிதா புத்ரேந யோனியோநவ் –தானே தன் புத்ரர்களில் ஒருவரை பிதாவாக வரித்துக் கொண்டு அவதரிக்கின்றான்
ஜந்மாத் யஸ்ய யதக –ப்ரஹ்மம் உபாதானம்
ப்ரக்ருதிஷ்ச்ச பிரதி ஞானயா த்ருஷ்டாந்த அநு பரோதாத் -ப்ரஹ்மம் உபாதானமும் நிமித்தமும்
பரமதஸ் சேது உன்மான சம்பந்த பேத வியாபதேஷேப்யக
-என்பதால்
சேது -இவன் என்றால் ப்ராப்யம் சதாசிவ ப்ரஹ்மம் /பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி என்று அளவு பட்டு /என்ற பூர்வ பஷி சங்கைக்கு பரிகாரங்கள் மேல் -5-ஸூத்ரங்கள்
சாமான்யாத் து -சேது என்பது லோகங்களை கலக்காமல் நியமித்து வைப்பது பற்றி -பாலம் என்ற அர்த்தத்தில் இல்லை
புத்த்யர்த்தப் பாதவாத்-4 -கால்களும் –16- கலைகளும் -சொன்னது உபாசனத்துக்கு
ஸ்தான விசேஷாத் ப்ரகாசாதைவத்-இதுவும் உபாசனனுக்கு எளிதாக -ஆகாசம் குடாகாசமாக காட்டுவது போலே தேஜஸ் ஜன்னல் வழி கொஞ்சம் பார்ப்பது போலே
உபபத்தேச்ச–ப்ராப்யசைவ ப்ராபகத்வ உபபத்தேச்ச-அநந்ய உபாயத்வ ஸ்ரவணாத் -இது சித்தாந்தத்துக்கு நிதியான ஸூ த்ரம் –
-அநேந சர்வகதத்வம் ஆயாம சப்தாதிப்யக -தநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம் –
இவ்வாறு வியாசர் சங்கா பரிகாரம் செய்து பராதி கரணம் தலைக் கட்டுகிறார் –
மனு ஸ்ம்ருதி
ப்ராதுர் யஸீத் தமோனுதாக -தமஸ் -பிரகிருதி -பிரதானம் -அதிஷ்டாதா -அனிருத்ரர்
சிச்ருக்ஷுக்கு விவிதாகா ப்ரஜாகா -பிரஜை -சமஷ்டி வியஷ்ட்டி தத்வங்கள்
அப ஏவ சசராஜா தவ் தாசு வீர்யம் அப்பா ஸ்ருஜத் -ஜாலம் முதலில் -அண்டம் ஈறாக
தஸ்மிந் ஜன்யே ஸ்வயம் ப்ரஹ்ம -சதுர்முக பிரமனை படைத்தான்
ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நர ஸூ நவக அயனம் தஸ்ய தாகா பூர்வம் தேன நாராயணக ஸ்ம்ருதக
இப்படி ஸ்பஷ்டமாக மனு ஸ்ம்ருதி நாராயணனே பரமாத்மா என்றும் நான்முகன் போன்றார் ஜீவாத்மா ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டவர்கள் என்றும் காட்டுகிறதே
அநுஷ்டேய விஷய ஆந்தர பிரயத்தன பாவனா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸநத்குமாராதிகள்-ப்ரஹ்ம பாவனை மட்டும் /
ப்ராதுராஸீத் தமோபித்தாக சிஷ்ருக்ஷுஹு விவிதாக ப்ரஜாகா –என்பதையே ஆழ்வாரும் -1–4–10-
உடல் ஆழிப் பிறப்பு வீடு உயிர் முதலா முற்றுமால் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதன் உள்ளே கண் வளரும்
அடல் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி விடல் ஆழி மட நெஞ்சே வினை ஓய ஒண்ணாம் அளவே
வேத வாதங்கள் -விதி -அர்த்தவாதம் -மந்த்ரம் -விதி -அநுஷ்டேய அர்த்த நியமனம் -அபூர்வார்த்த போதகம் -அப்ரவர்த்தக பிரவர்த்தக விதி
அர்த்தவாதம் -அர்த்தாய வாதகம்-பிரயோஜனத்துக்காக உத்ஸாகம் -ப்ரேரிதம்
-வாயுர்வை ஷேபிஷ்தா தேவதா வாயும் ஏவ ஸ்வேந பாகாதாயேந உபதாவதி ச ஏவைநாம் பூதம் கமயதி-போலே –
மந்த்ரம் – அநுஷ்டேயார்த்த ப்ரகாசகோ மந்த்ரக -பர்ஹிர்ஸ் தேவதாஸ் தானம் தாமி -சொல்லி – பர் ஹிர்ஸ்-தர்பம் எடுக்கும் பொழுது தேவதா ஆசனத்துக்கு –
இந்த மூன்றும் சொல்வதால் வேதம் த்ரயீ –
நிச்சய ஞானம் செயல் சொல்ல சொல்லும் சப்தம் மட்டுமே என்னில் – நான்கு பேர் இருக்கும் இடத்தில் ஒருவன் உணர ஆசை கொண்டான்
-ஒருவன் முனுமுனுக்க-ஒருவன் அபவர்க்கே தண்டக ஸ்திதக -இங்கே தண்டம் உள்ளது என்று செய்கையால் காட்ட
-அத்தை அவனுக்கு சொல் என்று இரண்டாமவன் சைகைகாட்ட சொல்வது போலே -வஸ்து அறை தண்டம் சித்தமாக இருப்பதால்
கிரியை இல்லாமலே அர்த்த போதம் உண்டே –
இதே போலே ததா அயம் -இயம் அம்பா -அயம் மாதுலக -அயம் மனுஷ்யக -அயம் மிருகக -போன்றவற்றால் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தம் அறிகிறோம்
அம்பரீஷ சரித்திரம் மூலம் பாகவத பிரபாவம் ஏகாதசி மஹாத்ம்யம் போன்றவற்றை அறிகிறோம்
வேதாந்தம் -உபாசனை விஷய கார்ய அதிக்ருத விசேஷண பூத பலம் –
விஷயக-அவச்சேதக வியாவர்த்தக
உபாசன விஷயக -உபாசனம் விஷயோ யஸ்ய கார்யஸ்ய தத் கார்யம் உபாசன விஷயக
உபாசன விஷயம் -அபூர்வம்
அதிக்ருதக-அதிகாரி -அபூர்வம் விளைவிக்க ஆசை கொண்டு உபாசனம் பண்ண
அதி க்ருத விசேஷண பூத பலம் -அந்த உபாசனம் மூலம் பெரும் பலம் -ப்ரஹ்ம பிராப்தி –
துக்க அசம்பின்ன தேக விசேஷம் -ஸ்வர்க்கமும் சித்தம் -ஜ்யோதிஷ்டோமேந ஸ்வர்ககாமோ யஜதே —
பரம பிராப்தி காம ப்ரஹ்ம வித்யாத் -பரம பிராப்திக்கு
ருணம் ஹி வை ஜாயதே -தேவர்கள் ஹவிஸை புரோடாசம் பெற்று பலனை கொடுக்கிறார்கள்
யத்யபி அவதான ஸ்துதி பரம் வாக்யம் ததபி ந அசதா ஸ்துதிர் உபபத்யதே -த்ராவிடர்
இது அவதான ஸ்துதி மட்டும் இல்லை தேவதா ப்ரீதியும் உண்மை -குண ஸத்பாவம் சொல்லி பிரசாத புத்தியா யாகம் பண்ணுவதை சொன்னவாறு
-விதி அபேக்ஷித அர்த்த சித்தி நியாயம் -வேத வாக்கியங்கள் பர ப்ரஹ்ம போதனத்துக்காகவும் பர ப்ரஹ்ம பிராப்திக்காகவும் என்றவாறு –
அபூர்வம் கார்யம் -பசுவைக் கொண்டு வா என்றதும் பசு கொண்டு வந்த கார்யம் முடிந்ததும் அபூர்வம் போகும் -என்பர்
-கிரியை முடிந்ததும் -அபூர்வம் கிரியை தானே -மீம்சிக்கர் பசு கொண்டு வரும் அபூர்வம் பாவயேத் என்பர் –அபூர்வம் கிரியா ரூபம் லோகத்தில்
-பலம் வரும் வரை அதிருஷ்ட ரூபம் -அபூர்வம் என்று காரியத்துக்கு கற்பனை செய்தால் அதுக்கு -லக்ஷணம் –அசாதாரண தர்மம் -சாசனாவத்வம் -என்ன என்னில்
மீமாம்சகர் -கார்யத்வம் -க்ருதி பாவ பாவிதா வும் -க்ருதி உத்தேஷ்யதாவும்-இரண்டும் -க்ருதியின் ஸத்பாவமும்
-க்ருதி பாவத்துக்கு பின் -க்ருதி பாவ அனந்தர பாவி -கருத்து பாவ பாவிதா என்றவாறு
அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -பல பிராதா என்பர் -எஜமான் க்ருதிக்கு பின் வருவதால் க்ருதி பாவ பாவிதம் ஆகும்
க்ருதி உத்தேச்யத்வத்துக்கு லக்ஷணம் என் என்னில்-ஸ்வர்க்கம் வேண்டும் என்றால் ஸ்வர்க்கம் கொடுக்கும் அபூர்வம் உண்டாக்குவது லஷ்யம்
-அபூர்வம் க்ருதி உத்தேச்யம் -இதுவே லக்ஷணம்
உன் பக்ஷம் படி இஷ்டத்வமே லக்ஷணமா -ஜீவாத்மா ஸ்வர்க்கம் வேண்டுவான் ஒழிய அதிருஷ்ட அபூர்வம் வேண்ட மாட்டானே
-நடுவில் உள்ளவை லஷ்யம் இல்லையே -நீ சொல்லும் லக்ஷணம் சாதியத்துக்கு தானே ஒழிய சாதனத்துக்கு இல்லையே என்னில் –
க்ருத்ய உத்தேச்யம் இரண்டு ரூபங்களில் -ஸ்வர்க்கம் -அபூர்வம் -இதுவே புருஷனை ஸ்வர்க்க சுகம் பெற ப்ரேரகம் செய்வதால் இதுவும் உத்தேச்யம் -என்பர்
க்ருதியால் பெறுவதாய் க்ருதி அதீன ஆத்ம லாபத்வம் -யாகம் செய்து பலன் பெறுவதால் அபூர்வம் யாகமா-க்ருதி உத்தேச்யத்வம் என்று
ஆரம்பித்து க்ருதி பிரேரிகம் அபூர்வம் என்கிறீர்கள்
மேலும் புருஷ அநு கூலதா என்பர் -அது சுகத்துக்கு தானே லக்ஷணம் -பிரதி கூலத்வம் துக்கம் -அபூர்வத்தில் சுகம் அனுபவித்தார்கள் உண்டோ
-சிகம் த்ருஷ்டம் இந்த்ரியங்களால் அனுபவிப்பது -அபூர்வம் அதீந்தர்யம் அன்றோ -அசம்பாவ தோஷம் உண்டே உங்கள் வாதத்துக்கு –
சுகம் மட்டும் இல்லை -துக்க நிவ்ருத்தியும் அனுகூல லக்ஷணம் அன்றோ -என்பர் மேலும் –
துக்க நிவ்ருத்தி கொஞ்சம் சுகம் போலே தோன்றினாலும் புதிய சுகம் அனுபவித்தாள் தானே சுகாப் படுவான் -அதனால் அது சுகம் போலே பிரம்மமே
பிரக்ருதியில் -அநு கூல சம்யோகம் / பிரதி கூல சம்யோகம் /ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை -மூன்றும் உண்டே
ஆத்மா துக்கம் படும் பொழுது -பிரதி கூல சம்யோகம் / துக்க நிவ்ருத்தி அடைந்ததும் ஸ்வரூபேண அவஸ்திதை /மேலே சுகம் பெற்று அநு கூல சம்யோகம் –
எனவே அபூர்வம் -நியோகம் -அநு கூலதா என்பது பொருந்தாதே
ஓட்டைக்குள் கை விட்டு தேள் கடிக்க -சுகமாக இருக்கிறது புண்யசாலி என்பதால் என்றதும் எல்லாரும் கை விட்டு தேளால் கடி பட்டது போலே
அபூர்வம் என்பது சுகம் என்கை என்பர் ஸ்ரீ உ .வே.அண்ணங்காச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் –
பல சாதனம் -யாகம் செய்வது சுக ரூபம் இல்லையே துக்க ரூபம் அன்றோ –
நியாஜ்யதே இதி நியோக -ஜீவாத்மாவை பலத்தோடு சேர்ப்பது என்றவாறு -ஸ்திரமாக இருந்தே பலம் தர முடியும் –
அபூர்வதவமும் -முன்பு இல்லாத -பூர்வம் நாஸ்தி அபூர்வம் -எஜமான் ரித்விக் யோகத்தால் சாதிக்கப் பட்டதாக இருக்க வேணும்
அப்படி நியோகத்தவம் -ஸ்திரத்வம் அபூர்வத்வம்-மூன்றும் இருக்க வேண்டுமே -பல சாதனத்தால் பெற்றதாக இருக்க வேண்டுமே
இவை அசேதனமான அபூர்வத்துக்கு உண்டு என்பர் மீமாம்சிகர்
நியோகம் -பல சாதனம் -சம்யோஜ்யதே பலம் எஜமான் அஸ்ய இதி நியோக -அதற்கு ஸ்திரத்வமும் அபூர்வதவமும் இருக்க வேண்டுமே
ஸ்வர்க்க காமோ யஜதா -ஸ்வர்க்க சாதனம் -அபூர்வம் -யாகம் அஸ்திரம் என்பதால் அது சாதனமாக மாட்டாதே -அபூர்வம் க்ரியா விதரிக்தம் என்றதாயிற்று –
யாக ஜன்ய ஸ்வர்க்க சாதன பூத அபூர்வ ப்ரபத்யே ஸ்வர்க்க காமக யாகம் குர்யாத்
சமபி வியாகாரத்தால்-யஜதே -ஸ்வர்க்க காமக -உடன் சேர்ந்ததால் -இந்த அர்த்தம் என்பதால் யஜதா அபூர்வத்தை குறிக்கும்
யாகமும் ஸ்வர்க்கமும் இந்த அபூர்வத்துக்காக -அபூர்வம் விதி வாக்ய பலன் என்றதாகும்
அர்த்தார்த்தே ராஜ க்ரஹம் கச்சேத்-பொருளுக்காக அரண்மனைக்கு போனான் –
வாச்ய அன்வய யோக்யதை இருக்க வேண்டுமே –
சாதனம் எப்பொழுதுமே துக்க ரூபமே -கார்யம் புருஷ அநு கூலத்வம் -ஸ்வ தந்த்ரதாக இருக்காதே –
எலுமிச்சம் பலம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போலே -பக்தி மோக்ஷ சத்ருச சாதனம் ஆகாதே
பக்தியின் தோஷங்கள் -துஷ் ஷகத்வம் -பல விசத்ருஷத்வம் -ஸ்வரூப விருத்தத்வம்-அபாயத்வம் -பய ஜனகத்வம் -சோக ஜனகத்வம்
-பகவத் விஸ்லேஷத்வம் -போல பல பல –
அகங்கார கர்பத்தவமும் கூட -மாத்ரா பிந்து மிஸ்ரமான ஷாத கும்ப மாயா கும்ப கத தீர்த்த சைலம் போலே அகங்கார மிஸ்ரமான
உபாயாந்தரம் என்று திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் பணிக்கும் படி –
மோக்ஷ சாதனமே துக்க மயமானால் ஸ்வர்க்க சாதனமும் லோக சாதனங்களும் துக்க மயங்கள் என்று சொல்ல வேண்டா இறே-

———————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வேதார்த்த சங்க்ரஹம் -முதல் பகுதி –

February 14, 2017

யோ நித்ய அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாஹாமோஹதஸ் ததிராணி த்ருணாய மேனே
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ ராமானுஜஸ்ய சரனௌ சரணம் ப்ரபத்யே —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே –சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே நம –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம் ஸ ரதி தத்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி —

அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷினே -தத்வம்
சேஷினே-சேஷ ஸாயினே-நிர்மல ஆனந்த கல்யாணைதயே -விஷ்ணவே -புருஷார்த்தம்
நம -ஹிதம்-
தத்வம் –ஹிதம் –புருஷார்த்தம் / சித் -அசித்- ஈஸ்வரன் /
சித் -ஞான ஆஸ்ரயம் ஞான குணகம் /நித்யம் /அவயவம் இல்லாமை /ஷேத்ரஞ்ஞன்/அவிகாராயா / ப்ரத்யக் /
ஸ்வயம் பிரகாசம் /கர்த்தா அனுமானத்தால் மட்டும் அறிய முடியும்
அசித் -ஆதேயஹம்/ விதேயஹம் /சேஷாஹஹம் -சரீரம் –
ப்ரஹ்மம் -நிர்வாகரஹத்வம் / சர்வ காரணத்வம் -த்ரிவித -நிமித்த -உபாதான -சஹகாரி -/சரீராத்மா பாவம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம் / ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்டப்ரஹ்மம்
பேத ஸ்ருதிகள் / அபேத ஸ்ருதிகள் / கடக ஸ்ருதிகள் –

பரம் ப்ரம்ஹைவாஞம் ப்ரம பரிகதம் ஸம்ஸரதி தத் –பர ப்ரஹ்மம் அஞ்ஞானம் அந்தகாரத்தால் சூழப்பட்டு சம்சாரத்தில்
ஆழ்கின்றது என்கிற சங்கர மத அத்வைதிகளையும்
பரோபாத்ய லீடம் விவசம் -பர ப்ரஹ்மம் அசக்தன் -வேறே ஒருவரால் ஆட்டிப் படைக்கப் படுகிறது என்னும் பாசக்கார மதம்
அசுபஸ் யாஸ் பதமிதி -சித் அசித் போலே அசுபங்களால் வருந்து -யாதவ பிரகாசர் மதம் –
சுருதி ந்யாயா பேதம் ஜகதி வித்தம் மோஹனமிதம் -ஸ்ருதிகளில் இல்லாத வற்றையும் -நியாய சாஸ்திரங்களை ஒவ்வாத படியும்
தமோ யே நா பாஸ்தம் சஹி விஜயதே யாமுன முனி –தமஸ் -குணத்தால் வந்த அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளி
விசிஷ்டாத்வைத ஸ்தாபனம் பண்ணி அருளி வெற்றி கொண்ட ஸ்ரீ யாமுன முனிக்கு மங்களம் –

வேதம் -வேதா யதி இதை வேத -/ ஸ்ருதி -ஸ்ரூயதே இதை ஸ்ருதி /அநாதி -அபவ்ருஷேயம் / நித்யம் / அனந்தாவை வேத /
அசேஷ ஜகத் ஹித அநு ஷாசனம் / மாதா பிதா சகஸ்ரரேப்யோ வத்சல்ய தரம் சாஸ்திரம் /
ஸ்ருதி சிரஸ் -உப நிஷத் -உப நிஷீததி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் இருப்பதால் / உப நிஷாதி இதி -ப்ரஹ்மத்தின் அருகில் கூட்டிச் செல்லுமது –
அவித்யை அடியாக -கர்மங்கள் -சதுர்வித தேக பிரவேசம் –தேஹாத்ம அபிமானம் -சம்சார பயம் -இத்தை போக்க
தேக வியதிரிக்த ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் / தத் அந்தராத்மாவான பரமாத்மா ஸ்வரூபத்தையும் -தத் ஸ்வபாவத்தையும் /
தத் உபாசனத்தையும் -தத் பல பூத ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவ பூர்வக அனவதிக அதிசய ஆனந்த ப்ரஹ்ம அனுபவம் –

தத் தவம் அஸி-அபர்யாவஸான விருத்தி -தத் -தவம் இரண்டுமே ப்ரஹ்மம் -ஸ்வேதகேதுவினுடைய அந்தராத்மா –
அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்மம் -அந்தர்யாமித்வம்
யம் ஆத்மனி திஷ்டன் –அந்தர்யாத்மாவாக இருந்து நியமித்து -நாம் அறியாமல் வியாபகத தோஷம் தட்டாமல்-
ப்ரஹ்மவித் ஆப் நோதி பரம் / தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்யப் பந்தா அயனாய விதாயதே -போன்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் கொண்டு
பரமாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் / ஸ்வபாவம் / உபாசனம் / புருஷார்த்தம் /இவற்றை அறிய
ஜீவாத்மாவுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் அறிவதே இந்த ஸ்ரீ வேதாந்த சங்க்ரஹத்தின் தாத்பர்யம் -இந்த இரண்டு மங்கள ஸ்லோகங்கள் விரிவே இது –

————————

பீஜ அங்குர நியாயம் -இரண்டுமே அநாதி -பீஜம் பூர்வம் -காரணம்–. அங்குரம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இருந்தாலும் –
இதே போலே அவித்யை பூர்வம் -காரணம் / கர்மம் அப்புறம் -கார்யம் -என்றவாறு -சூழலாக இவை வந்தாலும் -என்றவாறு –
பரமாத்மா –ப்ரஹ்மம் -சத் -பகவான் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -காரணன் –ரக்ஷகன் -நிவர்த்தக ஹேது -மோக்ஷ பிரதன் -உபாயமும் உபேயமும் என்றவாறு /
உபய லிங்கம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்/கல்யாணைக ஸ்தானத்வம்-இவை இரண்டாலும் ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண ஸ்வரூபகன்
அநவதிக -அதிசய -அசங்க்யேய-கல்யாண குண கணகன் / சர்வாத்ம அந்தர்யாமி /பர ப்ரஹ்மம் -பரஞ்சோதி -பரதத்வ பரமாத்மா –
சர்வ சாகா ப்ரத்யய நியாயம் -சாமானாய விசேஷ நியாயம் –
சத் ஏவ சோம்ய அக்ர ஆஸீத் / ஆத்மா வா இதமேக ஏவாக்ர ஆஸீத். நாந்யத் கிஂசந மிஷத். ஸ ஈக்ஷத லோகாந்நு ஸரிஜா இதி৷৷1.1.1৷৷–ஸ்ரீ ஐத்ரேய உபநிஷத் -/
ஏகோ வை நாராயணா ஆஸீத் நப்ரமா நஈசனாக -/இப்படி அனைத்து சாகைகளையும் சேர்த்து நாராயணனே ஜகத் காரணன் என்றதாயிற்று –

ஸ்வ இதர ஸமஸ்த சித் அசித் வஸ்துஜாத அந்தராத்மாதயா -நிகில நியாமகன்
-சமானம் அதிகரணம் -அசேஷம் சப்தானாம்-தே சப்தாகா-சாமா நாதி கரணாகா-தேஷாம் பாவக சாமா நாதி கரண்யம்-ஸ்ருதி பிரகாசாச்சார்யார் –
தேவதத்த-ஸ்யாமக- யுவா -லோகிதாக்ஷஹ -, சமபரிமாணஹ , தண்டீ , குண்டலீ திஷ்டதி-
ஜகத் அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் / அந்தராத்மா பாவம் -காரண கார்யம் -என்பதாலும்
ஜகமே ப்ரஹ்மம் -ஜகம் பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –இதுவே முதல் மங்கள ஸ்லோக விவரணம் –

————————-

நிர் விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் –நிர் குண ப்ரஹ்மம் புரிந்தால் ஜகத் மித்யை மாயை -என்பர் அத்வைதிகள்
-மித்யையான சாஸ்திரத்தை மித்யையான ஆச்சார்யன் மித்யையான சிஷ்யனுக்கு -மித்யா ஞானத்தை கற்பிக்கிறான் என்றபடி
சாஸ்திரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்குணம் விபூதி எல்லாம் சொல்கிறதே -ஆகையால் இவை மித்யை இல்லை ஸ்வபாவிகம் –
அதே சமயம் ஐக்கியமும் சாஸ்திரம் சொல்வதால் பாஸ்கரன் உபாதி ஒன்றை கல்பித்து -அந்த உபாதி என்பது
-ப்ரஹ்மம் ஒரு சரீரமாகி பந்தத்வமும் மோக்ஷத்வமும் அனுபவிக்கிறான் என்பர்

அசித் ப்ரம்ஹனோர் பேத அபேதவ் ஸ்வபாவிக்கவ் -நித்யம் –
சித் ப்ரஹ்மணோஸ்து பேதம் ஒளபாதிகம் –உபாதியால் வந்தது -இவற்றுக்குள் -அபேதம் ஸ்வபாவிகம் –
— உபாதி அநித்தியம் -சரீரத்துக்குள் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் வரை மட்டும் இருக்கும் –
சித் ப்ரஹ்ம அபேதம் முக்த தசையில் -இது ஸ்வ பாவிகம் –

சித் ப்ரஹ்மணோர் அபி பேத அபேதவ் ஸ்வ பாவிகதவ்-முக்தவ் பேதஸ் அபி நிர்தேஷாத் –
யாதவ பிரகாசரும் பாஸ்கரர் போலே சித் -ப்ரஹ்மம் / அசித்-ப்ரஹ்மம் -பேதமும் அபேதமும் ஸ்வ பாவிகம் -என்பான் –
சித் ப்ரஹ்மம் -இவற்றுக்கு முக்த திசையிலும் பேதமும் அபேதமும் உண்டு – ஸ்வ பாவிகம் என்பதால் -இது பாஸ்கர மத வாசி –
பேதம் -ஸ்வரூப வாசியால் -அபேதம் -குணங்கள் பொதுவாதலால் –

தத் தவம் அஸி –தத் என்பதும் தவம் என்பதும் ப்ரஹ்மமே முன்பே பார்த்தோம் -சங்கல்பத்தால் ஜகத் உத்பத்தி விபவம் லயம் –
லயம் -ஸத்பாவ விநாசம் இல்லை –காரண தசைக்கு போவதே தானே –
ஸ்ருதி பிரகாசர் -லயம் என்பது விஸாத்ருஷ அவஸ்தா ப்ரகாநேநா காரணத்வ தர்மினா த்ரவ்யேன விபாகஸ்ய அபாதான-பூதேன சம்ச்லேஷஹ

தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய —
தத் ஐக்க்ஷத -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பித்து முடிவு செய்தது
பஹுஸ் யாம் -பல வகையாக தானே ஆகி -வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்டி –தத்வங்களாகி
பிரஜாயேய –தானே ஆகி -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தத்வங்களாகி –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் –சத்யம் – விகாராத் வ்யாவ்ருத்தம் )ஞானம் -ஜகத் வ்யாவ்ருத்தம் /அநந்தம் -பரிச்சின்னாத் வ்யாவ்ருத்தம்
அத்வைதி -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -காரணம் -மற்றவை விகாரம் அடையும் -அதனால் அசத்தியம் -விகாரம் நாமதேயம் -வாசா ஆரம்பணங்கள் மட்டுமே
வாசா ஆரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் மிருத்தயேக சத்வம் -மண் ஒன்றே உண்மை என்பர்
அக்ரே ஆஸீத் -/ சத் ஏவ ஆஸீத் / ஏகமேவ ஆஸீத் /அத்விதீயம் ஆஸீத் /
சத் மட்டும் என்பதால் விஜாதீய / ஏகமேவ -என்பதால் சஜாதீய /அத்விதீயம் என்பதா ஸூவ கதபேதம் இல்லை என்பர் –
நிஷ்கலம் -கலா ரஹிதம் -அவயவ ரஹிதம் /நிஷ்க்ரியம் /நிர்குணம் /நிரஞ்சனம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை /
சர்வஞ்ஞான ஸ்வரூபன் /ஆனந்தம் ஸ்வரூபம் /சர்வ விக்ஷேஷ ப்ரத்யநீக ஆகாரத்தம் –
ஏக விஞ்ஞானேன சர்வ விஞ்ஞானேன பிரதிக்ஜ்ஜை -ப்ரஹ்மம் அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகும் -பதார்த்தங்கள் மாயை என்றால் -பொருந்தாதே
அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகம் ப்ரஹ்மமே அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்ட்டித்தான் –
ஏதஸ்யவா அக்ஷராஸ்ய ப்ரஷாசனே /ப்ரஷாசித்தாராம் சர்வேஷாம் -/சதேவ சோம்யே இதம் அக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஜகத் காரண ப்ரஹ்மமே முதலில் இருந்தது -சதேவ ஆஸீத் -ஸத்கார்ய வாதம் /ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத் தானே உபாதான காரணம் /அத்விதீயம் ஆஸீத் -அதுவே நிமித்த காரணம்
இத்தால் ப்ரஹ்மம் அபின்ன நிமித்த உபாதாநகத்வம் என்றதாயிற்று –தானோர் உருவே தனி வித்தாய் தன்னில் மூவர் –திருவாய் மொழி -1-5-4-
தான் உருவே வித்து -அழகிய உபாதான காரணம் / ஓர் வித்து -சஹகாரி காரணம் /தனி வித்து -நிமித்த காரணம் –
யதா சோம்ய ஏகேன ம்ருத்பின்டடேன சர்வம் மிருண்மயம் விஞாதம் சயாத் வாச்சாரம்பணம் விகாரோண நாமதயேயம் ம்ருத்தி கேத்யேவ சத்யம் .
அதே போலே ப்ரஹ்மமே ஏக உபாதான காரணம் அகில ஜகத்துக்கும் -இதை சொல்லவே சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –
ப்ரஹ்மம் -ஞானானந்த ஸ்வரூபம் -அமலம் -அபரிச்சேதய மஹாத்ம்யம் / ஸத்ய சங்கல்ப / அவிகார-/நாமா ரூப விபாக அர்ஹம் ஆக்கி அருளுகிறார்
-அனந்த விசித்திர ஸ்திர அஸ்திர சமஸ்தானங்களையும் -ஸூவ லீலார்த்தமாக /
வாசா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக தான உபாதானாதி வியாகாரார்த்தம் விகாராக நாமாதியஞ்ச ஸ்ருஷ்யதே –

சதேவா ஆஸீத் -சத்தாகவே ப்ரஹ்மம் இருக்க -இதம் -கண்ணால் பார்க்கும் இந்த ஜகத் -அத்ர இதம் ஜகம் நிர்திஷ்டம்/அக்ரே – -ஜகத்துக்கு முன்பே
ஏக மேவ ஆஸீத் -அந்த ப்ரஹ்மமே ஜகாத்தாக பரிணமித்தது -சரீரம் -என்றவாறு -உபாதானம் –
அத்விதீயம் ஆஸீத் -சங்கல்பத்தாலே -இதுவே நிமித்த காரணம்
வேர் முதல் வித்தாய் –வேர் -சக காரி / முதல் -நிமித்த / வித்து -உபாதான
தத் ஐக்க்ஷத பஹுஸ் யாம் பிரஜாயேய –
ஹந்தாஹம் இமாஸ்திஸ்ரோய தேவதாஹா அநேந ஜீவேன ஆத்மனா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேய வியாக்ரவாணி —
அனைத்தும் தத்வ த்ரயாத்மகம் -பர்யாவசான வ்ருத்தி / யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –ஜீவாத்மா பரமாத்மா இரண்டுமே வியாபகன்
-ஜீவாத்மா அணு–தர்ம பூத ஞானம் விபு தன் சரீரம் அளவில் –பரமாத்மா விபு -அனைத்து ஜீவர்களுக்குள்ளும் -அசேதனங்களுக்கு உள்ளும்
அப்ருதக் சித்த விசேஷணங்கள் -பிரகாரம் -நித்யம் /ஒரு மரம் உடைந்தால் முக்கிய ஜீவாத்மா பிரிந்து -உடைந்த பாகங்களில்
ஒவ் ஒன்றிலும் பல தாரண ஜீவாத்மாக்கள் உண்டே -அதே போலே முக்தனாக ஜீவாத்மா போன பின்பும்
வேறு ஒரு தாரண ஜீவாத்மா பிரதேதத்துக்குள் போகும் -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாத்மகவாகவே இருக்கும் –

சத் மூலக சோம்ய இமாஹ சார்வாஹ பிரஜாகா சத் ஆயதானக சத் பிரதிஷ்டகா -இமாஹ சர்வகா பிரஜாகா
சத்-மூலம் -என்றது சத் உபாதான சத் நிமித்தம் -சத் உத்பத்தி காரணம்
சத் ஆயதானக -என்றது -சத் தாரண சத் நியாம்ய சத் சேஷி -சத் ஸ்திதி காரணம்
சத் பிரதிஷ்டகா -என்றது சத் லய காரணம்

ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் தத் தவம் அசி ஸ்வேதகேதோ —
ஐதத்தாத்மியம் இதம் சர்வம்-இந்த சத் என்ற ப்ரஹ்மமே ஜகத் அனைத்துக்கும் ஆத்மா
தத் சத்யம் -இது உண்மை -ஜகத் ப்ரஹ்மாத்மாகவே இருக்கிறது -ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருக்கிறது
தத் தவம் அஸி ஸ்வேதகேதோ –நீயும் -ஸ்வேதகேதுவே -உளனாக இருப்பதும் -அந்த ஜகத்துக்கு போலே ப்ரஹ்மம் ஆத்மாவாக இருப்பதால் -என்றவாறு
த்வம் -புரோ வர்த்தி ஸ்வேதகேது வாச்ய ஜீவஅந்தர்யாமி பரமாத்மன் -என்றவாறு -அத்வைதிகள் ஸ்வேதகேது அளவிலே கொண்டார்கள் தப்பாக –
ப்ரஹ்மாத்மகம் -என்றது சரீராத்மா பாவம்-என்பதால் மட்டுமே அன்று ஸ்வரூப -ஐக்கியம் அன்று – சரீராத்மா பாவத்துக்கு பிரமாணங்கள் பல உண்டே –
அந்தர் ப்ரவிஷ்டாஷ் ஷாஸ்தா ஜனா நாம் சர்வாத்மா –
ய ஆத்மனி திஷ்டன் ஆத்மாநாம் அந்தரோ யமயதி-ச தே ஆத்மா அந்தர்யாமி அம்ருதக
அநேந ஜீவேன ஆத்மாநா அநு ப்ரவிஷ்ய நாமா ரூபேயே வ்யாக்ரவாணி
சாமா நாதி கரண்யம் பிரகார பேத விஸிஷ்ட பிரகாரி ஏகத்துவம் -இதுவே தத் -என்பதும் த்வம் என்பதுவும் –

வாக்ய அன்வய அதிகாரணம் — 1.4.6.) –நான்கு ஸூ த்ரங்கள் – ஸ்ருதி வாக்கியம் -ஆத்மா வா அரே த்ரஷ்டவ்யஹ-ஸ்ரோதவ்ய மந்தவ்யோ நிதித்யாசி தவ்யக
பூர்வ பசி -சாங்க்யன்-ஜீவாத்மாவை சொல்லும் ஆத்ம சப்தம் என்பான் –
வேத வியாசர் -இத்தை நிரசித்து பரமாத்மாவையே சொல்லும் என்கிறார் -த்யானம் -பற்றி சொல்வதால் வாக்ய அந்வயம் –
தோஷம் இல்லாத பரமாத்வானியே சொல்லும் -தியானத்துக்கு உரியவன் என்று -:
ஆஷ் மார்த்யர் ரிஷி -கடம் மண்ணாலே ஆனதால் மடக்குடம் என்கிறோம் -அதே போலே ஜீவாத்மா ப்ரஹ்மம் என்னலாம்
வேதாந்தாச்சார்யார் -இத்தை வியக்தி ஐக்கியம் என்று இவர் சொல்கிறார் என்பர்
ஒளதலோமி ரிஷி -உதக்ரமிஷ்யதா ஏவம் பவத் -முக்தன் ப்ரஹ்மம் ஆகிறான் என்பர்
காஷக் ருத்ஸ்னர் -இருவரும் அப்ருதக் சித்தம் என்பதால் இப்படி சொல்லிற்று என்பர் –
இத்தையே வேத வியாசரும் கருதுகிறார்
யானும் தானாய் ஒழிந்தேனே -8-8-3-ஆழ்வாரை கூப்பிட்டால் பெருமாள் திரும்புவான்
-அப்படி ஆழ்ந்த அப்ருதக் சித்தம் -பெருமாள் பிரகாரம் ஆழ்வார் பிரகாரி -ஈடு -ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதனாலேயே – புரோவர்த்தி ஸ்வேதகேது -வாச்ய ஜீவ -அந்தர்யாமி பரமாத்மன் த்வம் –, தத் ஜகத் காரண பூத பரமாத்மா அஸி
நனு–அத்வைதியின் ஆஷேபம் –
லோகத்தில் பசு என்றால் பசு பிண்டம் அளவிலே வ்யுத்பத்தி —
பிரதான அம்சம் பரமாத்மா அந்தர்யாத்மாவாக இருந்தாலும் -பிரத்யக்ஷத்தால் காண முடியாததால் -லோகத்தில் இப்படி வ்யுத்பத்தி
அனுமானத்தால் ஜீவாத்மா பஸ்சுக்குள் இருப்பதை உணரலாம் -பரமாத்மா இருப்பதை சப்த பிரமாணம் -வேதாந்த ஸ்ரவணம் -கொண்டே அறிய முடியும் –
சம்ஞானயாயதே யேந தத்தர்த்த தோஷம் சுத்தம் பரம் நிர்மலம் ஏக ரூபம் சந்த்ருஸ்ய தேவாபி அதிகாமயாத
ஏவ தத் ஞானம் அஞ்ஞானம் அதோனியதுக்தம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-87-
கர்மவசயத்தால் பக்த ஜீவர்கள் அசித் தோஷங்களுக்கு ஆளப்பட்டு இருக்க பர ப்ரஹ்மம் மட்டுமே ஏக ரூபமாய் வியாப்ய கத தோஷம் இல்லாமல் இருப்பதால்
அவனை உபாசிக்கும் ஞானம் -அறிந்து -கண்டு அடைய -ஞான தரிசன பிராப்தி -இதுவே ஞானம் -மற்றவை அஞ்ஞானங்கள் –
ததேயபிரலம் அத்யர்த்தம் த்ருஷ்டாரம்போகதி விஸ்தரைகி அவித்யாந்தர்கதைர் யத்னாஹா கர்தவ்யஸ்ததா ஷோபனே–தத் கர்ம யானா பாந்தய
சா வித்யா யா விமுக்தயே ஆயாசாயாபரன் கர்மா வித்யா அந்நிய ஷில்பனைபுனம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –1.19.39 / 41):
ப்ரஹ்ம ஞானமே கர்ம பந்தம் விட்டு மோக்ஷம் அழிக்கும் -மற்றவை கர்ம பந்தம் தேக சம்பந்தம் மட்டுமே கொடுக்கும்
தேவராய் நிற்கும் அது தேவும் அத் தேவரில் மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் யாவராய் நிற்கின்ற தெல்லாம்
நெடுமால் என்று ஓராதார் கற்கின்ற தெல்லாம் கடை –நான்முகன் -54-
சித்த வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் -பட்டர் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் பிரதக்ஷிணம் கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே
-எல்லா கோபுரம் மதிள் பிரகாரங்களை மங்களா சாசனம் செய்து கொண்டே போவார்கள்
வேதாந்த ஸ்ரவணநேந ஹி வ்யுத்புத்தி பூர்யதே – வைதிக சப்தங்கள் மட்டும் இல்லை எல்லாமே அவன் அளவில் பர்யவசிக்கும்
ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் தத் சத்யம் -இது ஒன்றே சத்யம் -ப்ரஹ்மாத்மாக மானவையே அனைத்தும் –

சோதக வாக்கியம் –சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம-யோ வேத நிஹிதம் குஹாயம் பரமேவ்யோமன்–
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–பெரிய திரு -3- 8-1-
நந்தா -சத்யம் –ஒருபடிப் பட்டது /விளக்கு -ஞானம் -ஸ்வயம் பிரகாசம் /அளத்தற்கு அரியாய் -அநந்தம் -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹிதன்
நந்தா விளக்கமே -நீயும் அளியத்தாய்–திருவாய் -2-1-9-
ஜ்வாலா அபேத அனுமானம் -‘மத்யம் அக்ஷணா பரம்பரை ஆவர்தினீ ஜவாலா ப்ரதிக்ஷணம் உத்பத்தி விநாசாவதி
இப்படி க்ஷணம் தோறும் அழிந்து உத்பத்தி ஆனாலும் நந்தா விளக்கு என்கிறார் ஆழ்வார் -விளக்கு சுடுவதும் தம்மை போலே
அவனைப் பிரிந்த நிலை என்று காற்றையும் காளியையும் கட்டி ாலும் நிலையில் அன்றோ பராங்குச நாயகி –

-1- சாமான்ய விசேஷ நியாயம் -உபாத்த விஷேஷா சாமான்ய சப்தஸ்ய சங்கோச -பசு என்று சொல்லி -சாக்ஸ்சயா- வெள்ளாடு -என்று போலே
நிர்குணம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -சொல்வதால் நிர் குணம் என்பது தோஷ குணங்கள் இல்லாமல் என்றவாறு
2– உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் -உபாத்த விஷேஷ வியதிரிக்த விஷயீ சாமான்ய சப்தஸ்ய விரோத பரிஹாராயா சங்கோச –
நஹிம்சாயத் சர்வ பூதாநி -ஒரு இடத்தில் சொல்லி -யாகத்தில் பசும் ஆலபேதா -என்றது -போலே
-நிர்குணம் சொல்லி சத்யகாம இத்யாதி சொல்வதால் -சங்கோசம் கொள்ள வேண்டுமே
இவற்றால் சத்யம் ஞானம் அநந்தம் இவை பர ப்ரஹ்மத்தின் குணங்களையே காட்டும் -என்றவாறு –
அத்வைதிகள் ஆஷேபம் -அப்படி என்றால் மூன்று ப்ரஹ்மம் ஆகுமே -அதனால் இவை
ப்ரஹ்மத்துக்கு வியாவர்த்தி காட்டி -இவை மூன்றும் -விகாராத் –ஜகத் -பரிச்சின்ன வியாவர்த்தி -என்பர்
ப்ரஹ்மம் சர்வ ப்ரத்ய நீக ஆகாரத்வம் இதனால் சொல்லிற்று என்பர்
அப்படி என்றால் ப்ரஹ்மம் குணம் ஆகும் வஸ்து ஆகாதே -தர்மம் இல்லாமல் தர்மி இருக்க முடியாதே -அதனால் இவை விசேஷணங்கள் தான்
ஞானம் என்றது ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் என்றவாறு
தத் குண சாரத்வாத்-து தத் வ்யாபதேஷஹா பிரஞ்ஞானவாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்–
ஆனந்தோ ப்ரஹம்மேதி-ஆனந்தம் =அனுகூல ஞானம் /ப்ரஹ்மம் ஞான பிரசுரம் என்றவாறு
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் –புன்மையாக கருதுவார் –புன்மை என்றே தம்மை மதுர கவி ஆழ்வார் சொல்லிக் கொள்வது போலே
-இதுவே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -இவருக்கு என்றவாறு –
கீதையிலும் பகவத் ஆராதனம் செய்யாத உணவை உண்டவன் பாபமாகவே -பாவிகள் என்று சொல்லாமல் அருளிச் செய்தானே
யாவதாத்மா பாவித்வாச்ச நதோஷகா தத் தர்சநாத் -இப்படி குணம் விட்டுப் பிரியாமல் இருந்தால் குணத்தை வைத்தே சொல்வதில் தோஷம் இல்லையே
யஸ் சர்வஞ்ஞா யஸ் சர்வ வித் –ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவம் இரண்டையும் சொல்லி –
பர அஸ்ய சக்திஹி விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வாபாவிக-ஞான பல கிரியா ச -என்றும்
விஞ்ஞான தரம் அரே கேன விஜா நீயாத் -என்றும் பல ஸ்ருதிகள் உண்டே –

தத் த்வம் அஸி-முக்கியார்த்த பரித்யாகம் லக்ஷணை கொண்டு -அத்வைதி –
லக்ஷணை -ஸக்ய வாச்ய சம்பந்தி பதார்த்த போதன சாமர்த்தியம் -மஞ்சா க்ரோசந்தி போலே
அந்த தேவதத்தன் -இந்த தேவதத்தன் -இருவரும் ஒருவரே -என்று அந்த இந்த விட்டு அர்த்தம் கொள்ளுவது போலே -என்பர் அத்வைதி
சாமா நாதி கரண்யம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தானாம் சப்தாநாம் ஏகஸ்மின் அர்த்தே வ்ருத்திதி-
ஒவ் ஒரு விசேஷணம் பிரகாரம் வெவேறாக இருந்து -/ஆதேயம் ஆதாரம் -அதிகரணம் ஒன்றாய் /சமண அதிகரணம் -அநேக பிரகாரங்கள் கொண்ட ஒரே வஸ்து
சப்தம் நிர் விசேஷனா வஸ்துவை காட்டாதே –
ப்ரத்யக்ஷம் த்விதம் –நிர்விகல்பிக -நிஷ்பிரகார /ச விகால்பி க -ச பிரகார /
நம் சித்தாந்தத்தில் நிஷ் பிரகார பிரத்யக்ஷத்திலும் விசேஷணங்கள் உடனே நாம் வஸ்துவை அறிகிறோம் -அசாதாரண ஆகாரம் உண்டே
ஜாதி வியக்தி -இரண்டும் வெவ் வேறே -ப்ருதக் சித்த அநர்ஹத்வத்தால் ஒன்றாக பிரமிக்கிறார்கள்
வாச்சா ஆரம்பணம் -வாக் பூர்வக -வாசா விகார நாமதேயம்
சதேவ ஆஸீத் -சத்தாகவே இருந்தது -விஜாதீயம் ஒன்றும் இல்லை /ஏக மேவ ஆஸீத் -ஒன்றே இருந்தது -சஜாதீய வஸ்துக்களும் இல்லை /
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத்துக்கு வேறே அவயங்களும் இல்லை -ஸூவகத பேதம் இல்லை -என்பர் அத்வைதிகள்
நம் சம்ப்ரதாயம் -சதேவ ஆஸீத் -பிராமண சம்பந்த யோக்யம் சத்தாகவே இருந்தது
இதம் -நாம் கண்ணால் பிறருக்கும் இவை -பிரத்யக்ஷ சித்தம்
அக்ரே –இந்த பார்க்கிற ஜகம் உண்டாவதற்கு முன்பு
ஏகமேவ ஆஸீத் -அந்த சத்தாக்க இருந்ததே ஜகத்தாக மாறி -உபாதான காரணம்
அத்விதீயம் ஆஸீத் -அந்த சத் மட்டுமே இருந்து தன் சங்கல்பத்தால் -நிமித்த காரணம் -அதிஷ்டாந்தரம் நிவர்த்தயாத்தி
உபாதான காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து நிமித்த காரணத்வம் சொன்னபடி
கிம்ஸ் வித் வனம் இத்யாதியால் -ப்ரஹ்மம் வனம் / ப்ரஹ்மம் மரம் / ப்ரஹ்மம் அத்தை கொண்டு ஸ்வர்க்கம் பூமி செய்து தரிக்கிறார்-என்று
முதலில் நிமித்த காரணத்வம் சொல்லி தொடர்ந்து உபாதான சஹகாரி காரணத்வமும் சொல்லிற்று
அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணத்வம் இவற்றால் சொல்லிற்று ஆயிற்று
அக்ரே -என்று கால விசேஷம் /ஆஸீத் -க்ரியா விசேஷம் /ஏகமேவ -உபாதானத்வ விசேஷம் /அத்விதீயம் -நிமித்தத்வ விசேஷம் -அசத் கார்ய வாதம் நிரசித்து-
தேச பரிச்சேத ரஹிதம் -விபுவான படியால்-பஹிர் வ்யாப்தி /கால பரிச்சேத ரஹித்யம் -நித்யத்வத்தால் /வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் -அந்தர்யாமித்வத்தால் —
நேதி நேதி -சத்யஸ்ய சத்யம் -ஸ்வரூபத்திலும் ஸ்வ பாவத்திலும் -நிர்விகாரம் -விலக்ஷணம் என்றவாறு
பிரக்ருத ஏதாவத்வம் ஹி பிரதிஷேததி ததோ பிரவீதி ச பூயகா -ஸூ த்ரமும் இத்தையே சொல்லும்
நேஹா நாஸ்தி கிஞ்சன –ஸர்வஸ்ய ஈஷானாக ஸர்வஸ்ய வஷீ -ஸத்ய சங்கல்பத்துவம் -சர்வ ஈச்வரத்வம்
-அப்ரஹ்மாத்வகம் நானாவத்வம் -ஸ்வ தந்த்ர நானாவத்வம் இல்லை என்கிறது -இவற்றால் ஸ்ருத்ய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் பட்டது –

மேலே நியாய அபேதத்வம் நிரசிக்கப் படுகிறது
யானும் தானாய் ஒழிந்தானை யாதும் யவர்க்கும் முன்னோனை
தானும் சிவனும் பிரமனும் ஆகிப் பணைத்த தனி முதலை
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமுமாகித் தித்தித்தது
என் ஊனில் உயிரில் உணர்வினால் நின்ற ஒன்றால் உணர்ந்தேனே
முன்னோனை -அவ்யவகித்த பூர்வபாவி உபாதான காரணம் / ஸ்தூல அவஸ்தை யாக ஸூஷ்ம அவத்தையில் இருந்து பணைத்த -/ தனி முதல் -நிமித்த காரணம்
நியாயம் -யுக்தி – ரீதி- தர்க்கம் -அர்த்த சாதக ஞானம் -சப்த வித அனுபவத்தி –
-1-திரோதான அனுபவத்தி —அவித்யை ப்ரஹ்மத்துக்கு வந்தால் ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே /
நிமேஷாஸ் த்ரிலாவோ ஞானேய ஆம்நாதஸ்தே த்ரயக க்ஷணக க்ஷணம் பஞ்ச விதுகு காஷிடம் லகு சா தாஷா பஞ்ச சா
நிமேஷம் கண் இமைக்கும் நேரம் /3-நிமிஷம் ஒரு லபம் /3-லாபம் ஒரு க்ஷணம் /5-க்ஷணம் ஒரு காஷ்டை/
15-காஷ்டை -ஒரு லகு /15-லகு ஒரு நாழிகை /2-நாழிகை ஒரு முஹூர்த்தம் /
அவித்யா கர்மா சங்க நியான்யாய த்ரிதீய ஷக்திர்ஷ்யதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –பிரகிருதி / ஜீவாத்மா / கர்மா -அவித்யை மூன்று சக்திகள் என்றவாறு
தர்ம பூத ஞானம் -இதனால் சுருக்கம் –
-2- அவித்யா ஸ்வரூப அனுபவத்தி
ப்ரஹ்மம் ஓன்று அவித்யை ஓன்று இரண்டுமே உண்டா இல்லையா -ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை மற்றவை மாயம் என்பீர்கள் ஆனால் அவித்யையும் பொய் மித்யை ஆகுமே
அது மித்யை என்றால் அதுக்கு காரணம் எது -இப்படி அநவஸ்தா தோஷம் வருமே -இதனால் ஏக ஜீவ சரீர வாதம் நிராசனம் ஆயிற்று
3–நிவர்த்தக அனுபவத்தி
ஐக்ய ஞானம் அவித்யா நிவர்த்தகம் என்பர் அத்வைதி -அவித்யா அநிர்வசனீயம் -நிர்விசேஷ சின் மாத்திரை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம்
-அதனால் அவித்யை அசத்-முன்பு இருப்பதால் சத் -அதனால் அவித்யா சத்தும் இல்லை அசத்தும் இல்லை என்பர்
-சத் அஸத் அநிர்வசனீயம் / நிவ்ருத்தி அநிர்வசனீய ப்ரத்ய நீகம் என்பர் –
நிவ்ருத்தி -சத்தாகவோ -அசத்தாகவோ –இரண்டுமாகவோ -இரண்டும் இல்லாமலோ இருந்தாலும் நிவ்ருத்தி வராதே என்று காட்டுவார் –
4–நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
நிவர்த்தக ஞானம் சாஸ்திரம் -உங்கள் படி அதுவும் மித்யை –அதனால் நிவர்த்தக ஞானமும் மித்யை
5-ஞாத்ருத்வம் -ஞான உதய அனுபவத்தி —ஞானம் ஜேயம் ஞாதா –ஞானம் -ஞானம் உடையவன் -இரண்டையும் அத்வைதிகள் கொள்ளார்கள்
-அவித்யை -நிவர்த்தக ஞானம் -ப்ரஹ்மத்துக்கு -என்றும் ஐக்ய ஞானமே மோக்ஷம் என்பர் -நிவர்த்தக ஞானம் அனைத்தையும் நிவர்த்திக்கும் என்பது
-தேவதத்தன் எல்லாரையும் – பூதலம் தவிர – அழித்தான்-என்றால் சேதனன் கிரியையும் -கர்த்ருத்வமும் அழித்தான் என்றால்
இந்த அழிக்கும் கிரியையும் அழித்தான் என்றது ஆகுமே -தானும் மித்யை ஆகும் இதனால் –
கிரியை த்ரவ்யம் இல்லையே அளிக்க -அதே போலே கர்த்ருத்வம் அளிக்க முடியாதே -நிவர்த்தக ஞானம் ஞாதாவையும் ஞாத்ருத்வத்தையும் அழிக்க முடியாதே
ஞாத்ருத்வம் -ஞானம் உடையவன் என்பதே பொருந்தும் –
6–ஸாமக்ரி அனுபவத்தி –
சாஸ்திரம் -ஸாமக்ரி -கொண்டு ஐக்ய ஞானம் பெற்று மோக்ஷம் என்பீர்கள் ஆகில் -அந்த சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே
கயிறு பாம்பு பிராந்தி ஞானம் -துஷ்ட கரண ஜன்யம் -பிராந்தி -ஆகாமி பயம் -பயத்துக்கு முன் நிலை –
பிராந்தி போக சத் கரண ஞானம் வேண்டும் -ஐக்ய ஞானம் -ஞாதா -சாஸ்திரம் எல்லாம் ப்ரஹ்ம அபிமானம் –
ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம் -11-ஸ்லோகத்தில் நிவ்ருத்தக நிவ்ருத்தி அனுபவத்தி
-ஸ்ரீ ராம அஸ்திரம் -இந்த -வேதம் பிரமீதீ அனைத்தும் மாயை என்பவர்களை ஒழிக்கட்டும்
சாஸ்திரமே மித்யா என்றால் அது பிரமாணம் ஆகாதே -அனைத்தும் சூன்யம் என்பவன் வாதமும் சூன்யம் ஆவது போலே அன்றோ இது –
குமாரிள பட்டர் -ஸர்வதா சத் உபாயானாம் வாதமார்க்காக -பிரவர்த்ததே அதிகாரோ அனுபயத்வாத் நவாதே சூன்ய வாதிநா-என்பர்-
7–சாஸ்திர பிரபல்ய அனுபவத்தி
பிரத்யக்ஷமாக பேதங்களை பார்க்கிறோம் -சாஸ்திரம் மூலம் ஐக்கியம் அறிகிறோம் பிரபல்யம் என்பதால் -இதுவே என்பர் அத்வைதி
ஆனால் பெத்த வாக்கியம் சாஸ்திரத்திலும் உண்டே -சாஸ்திரமும் மித்யை என்கிறீர்களே –
பிரத்யக்ஷம் சப்தாதி -மனுஷ்யத்தவாதி -விஷயங்கள் –
சாஸ்திரம் அவனையும் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி -காட்டும் இரண்டுக்கும் விரோதம் இல்லை
சாஸ்திரம் பிரமாணம் -பிரத்யக்ஷமும் பிரமாணம்
சம்ப்ரதாயம் –தாயம் -கொடுத்தது -பிரதாயம் -முதலில் கொடுத்தது -சம்ப்ரதாயம் -நன்றாக முதலிலே கொடுத்தது என்றவாறு –
நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரத்தில் -ஸ்லோகங்கள் -49-தொடங்கி-22-ஸ்லோகங்களால் சங்கர மத நிரசனம் காட்டி அருளுகிறார் –
மாயாவாதிகள் இவர்கள் / லஷ்மணாச்சார்யா பக்ஷம் ராமானுஜர் தர்சனம் –
மேகநாதனை இளைய பெருமாள் வென்றால் போலே அன்றோ இது –
சங்கர மத நிரசனத்தாலே சாங்க்யம் புத்த சாருவாக மதங்களும் நிரசிக்கப் பட்டன

————–

இனி பாஸ்கர அத்வைத நிரசனம்
தாத்பர்ய தீபிகை -பாஸ்கர மதத்தை–அசித் ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்மம் உபாதி இரண்டு ஸத்ய பொருள்கள் -உபாதி போனபின்பு ப்ரஹ்மம் ஒன்றே -என்பது பாஸ்கர பக்ஷம்
உபாதி ப்ரஹ்ம வியாதிரிக்த வஸ்துவாந்த்ர அநபிஉபகமாத் -என்பதால் உபாதி -ப்ரஹ்மணேவ உபாதி சம்சர்கஹ-உபாதி உடைய கஷ்டம் தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ப்ரஹ்மம் அபஹாதபாபியாதி–அத்யந்த அபாவம் -சுருதி வாக்கியங்கள் விரோதிக்கும் -நிர்தோஷ ஸ்ருதியஹா சர்வம் விஹன்யந்தே –
பர ப்ரஹ்மம் -விபு -மஹா ஆகாசம் போலே -ஜீவாத்மா அணு -குடாகாசாகம் போலே -கடம் தேக இந்திரிய சரீரம் உபாதி -என்பான் பாஸ்கரன் –
ஆகாசம் பிரிக்க முடியாதே என்றால் கட சம்யுக்த ஆகாசம் என்பான் -ப்ரஹ்மம் உபாதி சேர்ந்தால் க்ஷணம் தோறும் பந்தம் மோக்ஷம் ப்ரஹ்மத்துக்கு வருமே
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் ஆகாசத்தில் இருந்தது வந்து என்பான் பாஸ்கரன்
சாத்விக அஹங்காரத்தில் இருந்து வந்தது 11 இந்திரியங்களும் மனசும் -நம் சம்ப்ரதாயம் -சாஸ்திர ஸ்ம்ருதி சித்தம்
உபாதி ஸ்வரூப பரிணாமம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -நிர்விகார ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதிக்கும் –
மேல் யாதவ பிரகாசர் மத நிரசனம் –
பேதம் அபேதம் ஸ் வ பாவிகம்-சித் ப்ரஹ்மம் /அசித் ப்ரஹ்மம் -என்பான்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம -அபேதம் காட்டும்
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதரம் ச மத்வா -பேதம் காட்டும்
சேதனஸ் சேதநா நாம் ஏகோ பஹு நாம் யோ விதா தாதி காமான்
ப்ரஹ்ம வேதா ப்ரஹ்ம்கைவ பவதி
ப்ரஹ்ம வித் ஆப் நோதி பரம்
ஜீவாத்மா அனந்த விபவ அவதாரம் போலே என்பான் -தஸ்யாச்ச தத் பாவாத் -தோஷங்கள் தட்டுமே
-ததாத்மகத்வத்தை -அவன் -ஸ்வரூப ஐக்கியம் என்பான் -நாம் சரீராத்மா பாவம் -அப்ருதக் சித்தம்
மண் குவியியலில் சிறிது கொண்டு பானை பண்ணி -தோஷம் ஒரு சின்ன பகுதிக்கு தான் என்பான் -சத்யம் இத்யாதி ஸ்ருதிக்கு விரோதிக்குமே
சங்கர பக்ஷம் அஞ்ஞானம் ப்ரஹ்மத்துக்கு -இவனோ தோஷமும் ப்ரஹ்மத்துக்கு
பரம புருஷன் -புருஷார்த்தமாய் இருப்பவன் -பாரமார்த்திக்க துக்கம் தோஷம் தட்டுமோ
எண்ணில்லாத ஜீவாத்மா என்பதால் எண்ணிலாத தோஷங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு உண்டாகும்
ஜாதி வியக்தி-கடம் -படம் வெவ்வேறே ஜாதி -ஒரு கடம் வேறே கடம் வெவ்வேறே வியக்தி
-பின்ன அபின்ன வாதம் -கவ்தவம்-பசு -இரண்டும் அப்ருதக் சித்தம் -ஜாதி என்பது வஸ்துவினுடைய அசாதாரண ஆகாரம்
-பிரகாரம் -பிரகாரி இல்லாமல் இருக்காதே -அதனால் அப்ருதக் சித்தம் பசுவுக்கு
சாமா நாதி காரண்ய பிரத்யயம் -பசு வேறே பசுத்துவம் வேறே
ஏக சப்த அவித்ததா ப்ரத்யயம் -சேர்ந்தே இருப்பதால் ஒரே சப்தத்தால் இரண்டையும் சொல்கிறோம் –
பிரதம பிண்ட கிரஹணம் பேத ஆகார அக்ரஹணாத் அபேத பிரதிபத்தி -முதல் பார்வையில்
-நிர்விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் -பேத ஆகாரத்துடனே பார்க்கிறோம் முன்பே பார்த்தோம் -குறைந்த விசேஷங்களை முதலில் பார்க்கிறோம்
-இதனால் தான் கயிற்றை பாம்பு என்று பிரமிக்கிறோம் -குடத்தை பிரமிக்க மாட்டோம்
-இதனால் ஜாதி வியக்தி இரண்டுக்கும் பேதமே உண்டு அபேதம் இல்லை என்றதாயிற்று –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ சுருதி பிரகாசிகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ யதீந்த்ர மத தீபிகை-1-ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

January 24, 2017

ஸ்ரீ வேங்கடேசம் கரி சைல நாதம் ஸ்ரீ தேவ ராஜம் கடிகாத்ரி ஸிம்ஹம் கிருஷ்னேன சகம் யதிராஜம் இதே ஸ்வப்னே ச த்ருஷ்டன் மம தேசிகேந்த்ரன் –
யதீஸ்வரம் ப்ராணமாம் யஹம் வேதாந்தர்யம் மஹா குரும் கரோமி பால போதார்த்தம் யதீந்த்ர மத தீபிகம்

சண்ட மாருதம் -சூறாவளிக்க காற்று -ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார் -ஸ்ரீ நிவாஸ மகா குரு-சதா தூஷிணி -தேசிகன் -மதி விகற்பத்தால் நூறு –
அனுபவத்தி பொருந்தாமை -உபபத்தி -பொருந்துவது
பஞ்ச மகா விஜயம் -என்ற கிரந்தம் சாதித்தார் –
அப்பையா தீக்ஷிதர் உடன் வாதம் -செய்தவர் –
பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் பிரதிஷடை இருந்தால் தான் தீர்த்தம் பிரசாதம் சுவீகரிப்பார்கள் நம் பூர்வர்கள் –
கோவிந்தராஜன் -திருச் சிதம்பரம் –கோயில் பிரதிஷ்டை-மூவாயிரம் -ஆஷேபம் –
சோழ சிம்மபுரம் -யோக நரசிம்மர் -கீழ் கோயில் -இவர் பிரதிஷ்டை -அக்கார கனி -வாதூல ஸ்ரீ நிவாசார்ய -ஸ்ரீ நிவாஸ மஹா குரு –
ஸ்ரீ நிவாஸாச்சார்யார் -திருமலை அடி வாரம் -யோகம்-சிஷ்யர் -1552-1624 / 100 வருஷம் கழித்து –
கிரந்த நிர்மாணம் ஆஞ்ஜை
யதீந்த்ர மத தீபிகை -வைதிக மதம் –பிரகாசப்படுத்தி -சுலபமாக -தெளிவாக -பின்பு வேதார்த்த தீபம் –ஸ்ரீ பாஷ்யம் —ஸ்ரீ வசன பூஷணம் பர்யந்தம்
ஸ்ரீ வேங்கடேசன் கரி சைல நாதன் கடிகாத்ரி சிம்மம் சுதா வல்லி பரிஷ்வ்ங்க ஸூ ரபி க்ருத வக்ஷஸ் -கிருஷ்ண -யதிராஜாமீடே -பார்த்தசாரதி தானே ஸ்வாமி –
ஸ்வப்னம் -ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார்
யதீஸ்வரர் -தேசிகர் -யதீந்த்ர மத தீபிகாம் -பாலருக்கு ஞானம் புகட்ட -த்யான ஸ்லோகம் -தனியன் போலே -கர்த்தாவே அருளி –
ஸ்ரீமத் நாராயண ஏவ விசிஷ்டதத்வம் -கூடிய சம்ப்ரதாயம் –சித் அசித் –தத்வம் -இது -விசிஷ்டதத்வம் -விசேஷணங்கள் இவை
-பிரகாரி -பிரகார பாவம் – சரீராத்மா -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் –
பக்தி பிரபத்தி -நாராயணனே உபாயம் -பக்தி பிரபத்தி -அஜீரணம் தொலைய வேண்டுமே அனுபவிக்க –அதிகாரி ஸ்வரூபம்
ச ஏவ உபாயம் -அப்ராக்ருத திவ்ய மண்டலம் தேசத்தில் இருப்பவன் -இதுவே புருஷார்த்தம் –
தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -வேதாந்தம் இதுவே சொல்லும்
அப்ராக்ருத தேச விசிஷ்டன் -அமரர்கள் அதிபதி -புருஷார்த்தம்
வியாச போதாயன குகை தேவர் —பராங்குச பரகால நாத யமுனா யதீந்த்ராதி -உபய வேதாந்த
மதம் ஸ்தாபித்து –
வேதாந்த அநு சாரிணி
யதா மதி -மகாச்சார்யா கிருபை பற்றி அடியேன் -ஸங்க்ரஹேன பிரகாசிக்கிறேன் -யதீந்த்ர மத தீபிகா
-சா ரீரிகம் பரி பாஷா -20 அத்யாயம் -12 /4 ஜைமினி -பூர்வ மீமாம்சை 12–கர்மம் -4 தேவதா –உத்தர மீமீம்ஸை 4 வேத வியாசர் –
ஜகம் சரீரம் -சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்ம-விசாரம் –
10 அவதாரங்கள் இதிலும் -பெருமாள் ஆழ்வார் திருவாய் மொழி இதுவும் —
சர்வம் பதார்த்தம் ஜாதம் -பிரமாணம் பிரமேயம்–இரண்டில் அடங்கும்பிரமா புத்தி ஞானம் -புத்தியால் அறிவது –இதுவோ இதற்குள் உண்டே
நமக்கு பிரமாணம் ஆச்சார்யர் திரு வாக்கு –இதனால்ஞானம் வந்து -ஞானத்துக்கு விஷயம் –
ஒவ் ஒன்றையும் இரண்டாக பிரித்து மேலே -விஸ்வரூபம் பார்த்து தன்னையும் அர்ஜுனன் பார்த்தால் போலே -எல்லாம் பகடைக்காய் -என்று கண்டான்
மூன்று பிரமாணங்கள் —
ப்ரமேயம் இரண்டு வகை -த்ரவ்யம் -அத்ரவ்யம் / கோபம் குணம் ஜாதி த்ரவ்யம்
த்ரவ்யம் -ஜடம் அஜடம் இரண்டு வகை -தனக்கு தான் தெரியாதே -ஸ்வயம் பிரகாசம் -தானே ஒளி விடும் –
விளக்கு – மற்றவற்றை காட்டும் -தனக்கு விளக்கு என்று விளங்காதே -ஆத்மா தான் நான் என்று அறிவான் -ஸ்வைஸ் மை பிரகாசத்வம் –
ஜடம் -பிரகிருதி காலம் -இரண்டு வகை -முக்குணம் சேர்ந்த
பிரகிருதி -சதுர் வித சதுர் விம்சதி தத்வம் -24-கர்மா ஞான இந்திரியங்கள் சப்த தன்மாத்திரைகள் -பூதங்கள்
-மனஸ் -மகான் அஹங்காரம் -மூல பிரகிருதி -23 -பிராகிருதம் -பிரகிருதி இடம் வந்தவை என்றவாறு
தன்னைக் கண்டால்  பாம்பை கண்டால்  போலே -கடித்த பாம்பு கடி உண்ட பாம்பு அனந்தாழ்வான் –
காலம் உபாதி பேதேனே மூன்று -ஸூர்ய கதி -பூத பவிஷ்ய வர்த்தமானம் –
அஜடம் –த்விதம்-வைகுண்டம் தர்ம பூத ஞானம் /பராக்கு ப்ரத்யக்கு -தனக்கு உள் நோக்கி / வெளி நோக்கு –
ஆத்மா பரமாத்மா பிரத்யக் —
வைகுண்டம் தர்ம பூத ஞானம் -பராக் -நித்ய விபூதியும் தர்ம பூத ஞானம் -தானே பிரகாசிக்கும் –
இந்த நான்கும் அஜடம் –
ஜீவன் -பத்த முக்த நித்யர் மூன்று வகை உண்டே
பத்தர் -இரண்டு வகை -புபூஷு முமுஷூ –
புபுஷூ-இரண்டு வகை -அர்த்தக்காம பரர்/ தர்ம பரர் -தசரதர் விசுவாமித்திரர் -அஹம் வேதமி -சொல்லும் பொழுது பிரித்து சொன்னாரே
தர்ம பரர் -தேவதாந்த்ர பரர்கள்/ பகவத் பரர்கள்
முமுஷூ இரண்டு வகை -கைவல்யம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் -பகவத் லாபம்
மோக்ஷ பரர் த்விதம் -பக்தர் பிரபன்னர் –அவலம்பித்து
பிரபன்னர் த்விதம் -ஏகாந்தி பரமை காந்தி –உண்ணும் சோறு இத்யாதி என்று இருப்பார்கள் -பகவத் சாஷாத்காரம் இந்த லீலா விபூதியில் கண்டவர்கள் –
கொடு உலகம் காட்டேல்-இனி இனி என்று துடிப்பார்கள் –பரமை காந்திகள் -த்விதம் -திருப்தன்– ஆர்த்தன்
-தேக அவசனத்தில் திருப்தன் -ஆர்த்தியின் துடித்தாலும் அவன் சங்கல்பத்தால் -இருத்தி வைத்தான் -நின் கண் வேட்க்கை எழுவிப்பான் —
கர்மா சம்பந்தத்தால் இல்லை கிருபா சங்கல்பத்தால் வைத்து அருளினான் —
ஈஸ்வரன் -பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சை -ஐந்து விதம் –
பற்றி -விட வேண்டும் -மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு -பற்ற வைத்து விடுவிப்பவனும் அவனே
பர -ஏகதா –இது ஒன்றே ஓன்று
வ்யூஹம் நான்கு–வாசு தேவ -ப்ரத்யும்ன -அநிருத்ய -சங்கர்ஷண -கேசவாதி 12 ஆக
வைபவம் -ஜன்மம் பல பல -மத்ஸ்யாதி
அந்தர்யாமி -பிரதி சரீரம் -உண்டே
அர்ச்சா -ஸ்ரீ ரெங்கம் -வேங்கடாத்ரி -ஹஸ்திகிரி கடிகாசலம் –சகல மனுஜ நயன–சதா – விஷய தாங்க சேவை –
அத்ரவ்யம் -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் /சப்த -5-/ சம்யோக சக்தி -10-
சொன்ன க்ரமத்தில்-விவரித்து அருளுகிறார் -அடையாளங்கள் சொல்லி –

——————————————————–

சர்வம் வஸ்து ஜாதம் -த்ரவ்யம் பாகங்கள் முன்பு பார்த்தோம்
அத்ரவ்யம் -10-
பிரகிருதி-24-தத்வங்கள் -பஞ்ச தன்மாத்ரங்கள் இவற்றுள் சேர்த்து -அஹங்காரம் தத்வம் மூன்றாக -பிரிந்து
-சாத்விக கர்மா ஞான இந்திரியங்கள் மனஸ் -தாமச -அடுத்த -10-சப்த ஸ்பர்ச –தன்மாத்ராங்கள் முதலில்
இடைப்பட்ட நிலை பஞ்ச பூதங்கள் வருவதற்கு முன்—ஆகாசம் -சப்தம் / வாயு -ஸ்பர்சம் /ரூபம் ரசம் கந்தம் -இவையும் த்ரவ்யங்கள் –ராஜஸ –
அத்ரவ்யங்கள் -ஸ்பர்சம் ரூபம் இவை இதிலும் -முன்பு த்ரவ்யம் இதில் குணங்கள் குறிக்கும் -ஆகாசம் உருவான பின்பு குணம் இருக்குமே
பூர்ணமாக உத்பூதங்களாக மலர்ந்து இருக்குமே –தன்மாத்ர ஸ்திதி த்ரவ்யம் –என்றவாறு –
இனி மேல் பிரமாணம் –
பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் மூன்றும் –
அஷ-கண் முன்னால் -லக்ஷனையால் -காது மூக்கு நாக்கு தோல்-உள்ளதை உள்ளபடி அறிதல் பிரமாணம்
-வியவஹாரம் -இருக்க வேண்டும் -வாசிக காயிக –யதாவஸ்திதமாக வியாவஹாரமாக இருக்க வேண்டும் –
பக்தி பிரபத்தியில் செயல் பட -அடிப்படை பிரமாணம் –
ப்ரத்யக்ஷம் -கரணம் கொண்டு பிரேமா ஏற்படும் -புத்தி -உள்ளதை உள்ளபடி அறிதல் -பிரமேயம் முன்பு பார்த்தோம் –
அயோக விவச்சேதம் அந்யயோக விவச்சேதம் வாதங்கள்
பிரமாணம் லஷ்யம் -பிரேமா-க்கு கருவி -கரணம் லக்ஷணம் -அடையாளம் -ராமனுக்கு தம்பி ராமானுஜம்
யதா வஸ்தித்த விவகார அனுகுணம் ஞானத்தவம் லக்ஷணம் -உள்ளத்தை உள்ளபடி அறிந்து விவாஹரித்து இருப்பது
முத்துச் சிப்பி வெள்ளி -பிரமிக்கும் ஞானமே பிரமாணம் இருக்காதே -யதா வஸ்தித -வியவஹாரம் இரண்டும் சொல்லி –
பிரமித்து விவாஹரிக்கலாம் -வெளிச்சம் இல்லாமல் வெள்ளியாக பிரமித்து -யதாவஸிதம் இல்லையே
அதனால் வெறும் ஞானமே பிரமாணம் இல்லை –
சம்சயம் அந்யதா ஞானம் -விபர்யயம் -மூன்றும் தள்ளி –
கீழ் வானம் –கோபிகள் முகம் சூர்யன் போலே -கிழக்கே பார்க்க கிழக்கில் பட்டு பிரதிபலிக்க -எருமை மாடு -இருள் விலக-
ஒன்றை மாற்று ஒன்றாக -விபரீதம் தர்மி / ஸ்தம்பமா புருஷனா சம்சயம் / தர்மி மாற்றி கிரஹித்தல் விபரீதம் /
தர்மம் சங்கம் வெண்மை மஞ்சள் -தப்பாக நினைத்தால் அந்யதா ஞானம் –
ரகஸ்யம் -தேகம் ஜீவன் வெவேறாக இருக்க ஒன்றாக -விபரீத ஞானம்
சேஷத்வம் புரியாமல் ஸ்வ தந்திரம் நினைப்பது அந்யதா ஞானம்
இது தான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது

தர்மி -விருத்த அநேக விசேஷங்கள் ஸ்புரிக்க சம்சயம் ஆகும் –
அஞ்ஞானம் -ஞானத்தின் வகை –
தர்மம் மாற்றி -அந்யதா ஞானம் -பிராந்தி உபபாதனம் -கர்த்ருத்வ -ஜீவன் -கர்த்தா பகவான்
-நம் குற்றம் அவன் மேல் பூர்வ பசி குழப்ப -அந்யதா ஞானம் -இதுவும்
விபரீதம் -தர்மியையே மாற்றி -வஸ்துவை வஸ்வந்தர ஞானம் —
உள்ளதை உள்ளபடி அறிந்து வியாவஹரிப்பது -மூலம் இவை போகும் –
பிரேமா -புத்தி பார்த்தோம் இனி கரணம் –
அடையாளம் மூன்று தூஷணங்கள்-லக்ஷணம் -அடையாளம்
அவ்யாப்தி –அதி வியாப்தி -அசம்பவம்
லக்ஷய ஏக தேசம் —பசு மாட்டுக்கு அடையாளம் நீல நிறம் -அவ்யாப்தி வரும் -வேறு நிற மாடு உண்டே
அதி வியாப்தி -கொம்பு உள்ளது பசு -வேறு மான் இவற்றுக்கும் கொம்பு உண்டே –
அசம்பவம் -கண்ணால் காணப் படுபவன் ஜீவாத்மா -இருக்கவே முடியாதே
மூன்று தூஷணங்கள்
ஜீவன் குணத்ரயம் -வஸ்யம்-சொன்னால் அவ்யாப்தி வரும் -முக்தர் நித்யர் இவர்களுக்கு இல்லையே -பத்த ஜீவர் மட்டும் தகும்
ஞான குணகத்வம் -அதி வியாப்தி வரும் -பரமாத்மா இடமும் உண்டே
சஷூர் மூலம் பார்க்கலாம் அசம்பவம்
இந்த ஆறும் இல்லாமல் -கூரிய ஞானம் -வந்து நிறைய அனுபவிக்க முடியுமே –
நல்ல ஞானம் கால விளம்பம் இல்லாமல் சாதித்து கொடுப்பது -பிரமாணம் -சாதக தமம் கரணம் -சாதகம் -சாதக தரம் -சாதக தாமம் -அதிசயம்
-வேறு பிரமாணத்தால் அறிவிக்கப் படாத அபூர்வ -விஷயம் வேதம் சொல்லும் -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத -குளிப்பதும் சாப்பிடுவதும் தெரியும் –
ஜகம் அறிவோம் பரமாத்மா அறிவோம் -ஜகத்தை படைத்தவன் பரமாத்மா வேதம் சொல்லும்

சாஷாத் காரி -நேரே உள்ள படி அறியும் கரணம் பிரத்யக்ஷம் –பிரேமா -உள்ளபடி -அறிவதே முன்பே பார்த்தோம் –
நேரே -அனுமானம் சப்தம் இவற்றில் வேறு படுத்த –
துஷ்ட இந்திரிய ஜன்ய வியாவர்த்தம் -பிரேமா -உள்ளபடி அறிதல் –கண் புரை நோய் போலே –
பிரத்யக்ஷம் த்விதம்
முதல் கிரஹணம் பிரதமம் -நிர்விகல்பிக்க -மனுஷர் வருவதை அறிந்து
த்விதீய சவிகல்பம் -முழு அடையாளங்கள் உடன் அறிதல் -எல்லா வேறுபாடுகள் உடன் கிரஹித்து
குண சமஸ்தானாதி விசிஷ்டா – பிரதம பிண்ட கிரஹணம் -நிர்விகல்பிக்க பிரத்யக்ஷம்
வஸ்து ஜாதி பின்பு அறியும் அறிவு -சவிகல்பிக்க
இரண்டுமே விசிஷ்ட கிரஹணம் -தர்மி தர்மம் சேர்ந்தே
தர்மி இல்லாமல் தர்மம் கிரஹிக்கப் படாதே –
அவிசிஷ்டா கிராஹிணி -ஞானஸ்ய – -தர்மி விட்டு தர்மம் மட்டும் காண்பது லோகத்தில் இல்லையே -அனுபபத்தி
வஸ்து கிரஹணம் என்றால் என்ன –
ஆத்மா -மனசில் -அது இந்த்ரியங்களில் -அவை பிராப்பயம் பொருளில் பட்டு -வேகமாக போய் வரும் -இந்த பாதை –
ஞானம் மழுங்கலாம் -ஆத்மாவிலும் மனசிலும் இந்த்ரியங்களிலும்
அயம் கட பட -கடாதி ரூபம் அர்த்தஸ்ய சஷூராதி இந்திரியங்கள் -சந்நிஹர்க்ஷம்-இடத்திலும் நேரத்திலும்
-சந்நிதி இருக்க வேண்டுமே –சஷூஷா பிரத்யக்ஷம் / ஸ்பர்ஸனா போல்வன –
த்ரவ்யம் கிரஹணம் சம்யோகம் -அர்த்த இந்திரிய வஸ்து -சம்பந்தம் –குடம் பார்த்து குடம் என்று அறிந்து
த்ரவ்ய கத குண குண கிரஹணம் -சமவாய அநஅங்கீகராத் –சமவாயம் ஏற்றுக் கொள்ளாமல் சம்யுக்த ஆஸ்ரியிக்கும் குணம் -குடத்தில் பச்சை வர்ணம் –
பச்சை குடம் -தனியாக குடம் பச்சை கிரஹணம் இல்லையே
ஸ்வரூபத்தால் சம்பந்தம் -சிகப்பும் நூலும் –சமவாயம் தார்க்கீகன் -மூன்றாவது -ஏழு வகை சொன்னான்
த்ரவ்யம் குண –சமவாயம் தனி பதார்த்தமாக கொள்வான்
அர்வாசீனம் -அநர்வாசீனம் பிரத்யக்ஷம் -தாழ்ந்த உயர்ந்த -வெறும் இந்திரிய பலத்தால் அறிவது தாழ்ந்த –
இந்திரியங்கள் இல்லாமல் யோகம் / அதற்கு மேல் பகவத் கிருபையால் -மூன்று வகை –மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றது போலே
மயர்வு உடன் இருந்தால் தாழ்ந்த பிரத்யக்ஷம் —
அர்வாசீனம்
இந்திரிய சாபேஷம் -அ நபேஷம் -ஸ்வயம் சித்தம் /திவ்யம் தாதாமி -அவன் கிருபையால் -நூற்றுவர் வீய
ஆழ்வார் -தத்வ தர்ச வசனம் ஐ ஐந்து முடிப்பான் -ப்ரீத்தி காரிய கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் காட்ட -கீதை விட திருவாய்மொழி ஏற்றம் –
அருளின பக்தியால் –மூவாறு மாசம் மோஹித்து-வால்மீகி போல்வாரில் வாசி -இருத்தும் வியந்து மூன்று தத்துக்கு பிழைத்த ஆழ்வாரை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தானே –
இந்திரிய / யோக / பகவத் கிருபையால் லப்த -பர்வதம் பரம அணு–கோதை ஆண்டாள் ஏற்றம்
பிரத்யக்ஷம் படி ப்ரஹ்மம் கண்டவர் ஆழ்வார்கள்
மாறன் அடி -பூ மன்னு மாது பொருந்திய மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் அடி பற்றி -ஆதாரம் புரிந்து -பண்ணினாலும் புரியாமல் பற்றினாலும் உஜ்ஜீவனம் –
ஆச்சார்யர் குணம் ஞானத்துக்கு இலக்காக்கி தோஷம் இருந்தால் அஞ்ஞானத்துக்கு இலக்காக்கி -அடிப்படை மாறாமல் பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டர்கள்
இந்திரிய அநபேஷ நித்ய முக்தர்கள் —சங்கல்ப மாத்ரத்தால் -அநர்வாசீனம் -இந்திரியங்கள் உதவி இல்லாமல் -ப்ராசங்கிக்கமாக சேர்த்து இங்கு அருளி –
இது பிரத்யக்ஷத்தில் சேராது -என்றவாறு –
அனுஷ்டானம் முடித்து வந்தோம் -சுருக்கமாக சொல்லி -விவரித்து சொல்லியும் -ஸ்ம்ருதி தனியாக சொல்லலாமோ
முன்பே பார்த்த -பிரத்யக்ஷ ஞானம் -மனம் பதிவு –காலப் போக்கால் நோய் வாய் பட்டு போகலாம் -மீண்டும் பார்த்தால் நினைவு வரலாமே
உள்ளதை உள்ளபடி அறிய இது உதவுவதால் தனியாக சொன்னால் என்ன -ஸ்ம்ருதிக்கும் —ஸம்ஸ்கார சாபேஷ்த்வாத்
-முன்பே பார்த்த பதிவு இப்பொழுது உத்பூதம்-பிரத்யஷத்துக்கு மூலம் -சம்ஸ்காரம் இதை எதிர் பார்க்கும்
பூர்வ அனுபவ ஜன்ய ஸம்ஸ்கார மாத்ர ஜன்ய ஞானம் –ஸ்ம்ருதி – என்பதால் -அதிலேயே சேர்க்கலாம்
தோன்றி இருக்கும் சமஸ்காரம் காரணம் -ஸ்ம்ருதி -நினைவு கொள்ளுதல் -சத்ருச பதார்த்தம் பார்த்து சம்ஸ்காரம் நினைவு வரும்
அதிருஷ்ட-பகவத் கிருபையால் -ஸ்ம்ருதி வரலாம்
சிந்தை மூலம் வரலாம்
யஞ்ஞதத்தன் தேவதத்தன் பிரியாமல் வருவதால் -சஹச்சர்யம் நாலாவது காரணம் –ஸ்ம்ருதிக்கு
எங்கேயோ இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் திவ்ய தேச சிந்தனை வருமே -கமனீய திவ்ய மங்கல விக்ரஹ ஸ்ம்ருதி
அனுபூதி விஷயம் தான் ஸ்ம்ருதி -பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் சப்தம் இவற்றுக்குள் சேறும் – பிரத்யபிஞ்ஞா -அக்ஷம் மாறி –பார்த்த பதார்த்தம் மீண்டும் கண் முன்னால் வருவது -சோயம் தேவ தத்தன் போலே
-இது ஸ்ம்ருதி இல்லை -அதே -என்ற நினைவு -ஆள் இல்லாமல் இல்லை -அவரே நேரே வர –இதுவும் அந்தர்பாவம் –

—————————————————

குறையல் பிரான் திருவடிக் கீழ் விள்ளாத அன்பன் இராமானுசன் -இன்றும் திருவடியில் சேவை யுண்டே திரு நகரியில் —
வியாசம் நாராயணன் வித்தி -வேதாந்தம் உள்ளபடி சொல்லி -அத்தையே ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் காட்டி அருளி
-அருளிச் செயல்களைக் கொண்டே ஸூ த்ரங்களை ஒருங்க விடுவார் –
சொப்பனமும் பிரம்மமும் உண்மை -தத்வ த்ரயங்களும் சத்யம் நித்யம் -எந்த ஞானமும் ஸத்ய ஞானமாகவே இருக்க வேண்டும் –
பொய் நின்ற ஞானம் -மாயை -ஜகம் மித்யா சொல்வார்கள் நடுவில் –
சாத்ருஸ்யம்-அதிருஷ்டம் -சிந்தா –சாஹசர்யம் -நான்கு காரணங்களால் ஸ்ம்ருதி -சம்ஸ்காரம் ஏற்பட்டு –
பிரத்யக்ஷம் இருந்தால் தான் சம்ஸ்காரம் வரும்
ப்ரத்ய பிஞ்ஜை ஜை –மீண்டும் பார்த்து -அவரே இவர் -ஸ்ம்ருதி விட கொஞ்சம் மாறி-அபாவம்-   -நையாகிகன்-த்ரவ்யங்கள் -50-பிரித்து
பதார்த்தங்கள் -சொல் பொருள் -பதமும் அர்த்தமும் -ஏழு -த்ரவ்யம் குணம் கர்மம் -இத்யாதி —சமவாயம் -அபாவம்
சமவாயம் நூல் பச்சை வர்ணம் -ஸ்வரூபேண சேர்ந்து இருக்கும் வேதாந்தம்
அபாவம் இல்லாமை தனி பொருள் என்பான்
பிரத்யக்ஷம் கண்ணாலும் காதலும் -இல்லாமை வெறுமை –தனி பதார்த்தம் -உபலப்தி -எதிர்பதம் அநு பலப்தி காணாமை என்பான் –
காணாமை பிரமாணத்தால் இல்லாமை அபாவம் சாதிப்பான் –
அபாயமும் பிரத்யக்ஷத்தில் சேரும் -என் எண்ணில் வாஸ்து இங்கு இருந்து இருந்தால் பார்த்து இருப்பேன் –
நான் பார்க்காததால் இங்கே இந்த பொருள் இல்லை
இல்லாமைக்கும் நான் பார்க்காததற்கும் சம்பந்தம் இல்லை –
கடத்தவம் -பாவம் கட பாவம் -வேஷ்ட்டி படத்துவம்-மாற்று ஒரு வாஸ்துவில் இருந்து வேறு பாடு படுத்த -பின்னமாக கிரஹிப்போம் -பாவத்துக்கு  பாவாந்தரம் அபாவம் -தனியாக இல்லையே -கடத்துவத்தின் இல்லாமை பூமி -பூதலம் -தனியாக இல்லை –
பிராக பாவம் -கடம் கடத்துக்கும் உன் நிலைமை கடம் இல்லாமை -பிரதவம்ஸா பாவம் உடைத்து துகள் -ஊகம்–ஊகித்து அறிவது –இதுவும் பிரத்யக்ஷத்தில் சேரும் -பிரத்யக்ஷம் இருப்பதால் தானே ஊகம் -கை
கிரஹணம் -பேதம் வைத்து -இவரை பார்த்து அவர் இல்லை -இவருக்கு உண்டான அசாதாரண அடையாளம் கொண்டே கிரஹிக்கிறோம்
விசேஷணம் வியாவர்த்த அர்த்தம்
உயரம் வெளுப்பு பருமன் -ஒவ் ஒரு விசேஷங்களுக்கும் உதவி உண்டு -மாற்றி உள்ள வஸ்துக்களை விலக்க-
ஆகார பேதங்கள் உடனே குழந்தை கூட செப்புக்களை -கன்று குட்டி தனது தாய் பசுவை நோக்கி போவதும் பேதம் அறிந்தே
தர்சனம் பேத ஏவ ச -தேவ பெருமாள் இத்தையே அருளிச் செய்தார்
பிராக பாவம் மண் தான் -பிரத்யக்ஷத்தால் பார்த்தோம் -பிரதவம்ஸா பாவம் மடக்கு-கபாலம் -ஆகையால் அபாயமும் பிரத்யக்ஷத்தில் சேரும் -சாஸ்த்ர அநுக்ரஹியத்தமாகவே வாதம் இருக்க வேண்டும் -ஞானம் பேதத்துடனே -கடத்தில் பட பேதம் -படத்தில் கட பேதம் -கடத்தில் -பல பேதங்கள் -மனுஷ்ய ரத்ன பேதம் -இவை எல்லாம் கடம் -கடத்தவம் – பேதமும் கடத்வமும் ஓன்று என்பதே சித்தாந்தம் –பேதத்வமும் கடத்வமும் ஒன்றே -நம் சித்தாந்தம் –பட பின்னம் சொன்ன உடன் -பிரதி யோகி அபேக்ஷை -எதில் இருந்து –
கடம் சொன்னதும் இந்த எதில் இருந்து அபேக்ஷை வர வில்லை -ஓன்று சொல்ல முடியாதே பூர்வ பஷி
பத ஸ்வபாவம் எதிர்பார்க்கும் -தாசாரதி புத்ரன் -யாருக்கு பிரத்யோகி எதிர் பார்க்கும் -ராமன் சொன்னதும் எதிர் பார்க்காதே –
தசாரதி புத்ரன் பல பொருள்கள் இருக்கலாம் ராமனைக் குறிக்கும்
அடுத்து சம்சயம்
இதுவோ அதுவோ -சங்கை -பிரத்யக்ஷத்தில் சேர்க்கலாம் -மா மரம் தென்னை மரம் ஆகாரம் அறிந்தால் தான் சங்கை வரும்
புண்ய ஆத்மா -காளிதாசர் -ஸ்த்ரீ வர்ணனை -மாற வர்ணனை கவிகளுக்கு பிரதிபா –தனி தத்வம் என்பான் பூர்வ பஷி –
நமக்கு அறியாதவற்றை அறிபவர் -திரு மஞ்சன கட்டியம் -64-மந்த்ர பர்வம் மேகம் போலே நினைத்து –
பிரத்யக்ஷம் இல்லாமல் பிரதீபை வேலை செய்யாதே
புது பிரமாணம் இல்லை -புண்ணியம் ஆச்சர்ய கடாக்ஷத்தால் வந்த சிறப்பு –

அனைத்து அறிவும் யதார்த்தம் நம் சம்ப்ரதாயம் -பொய் -உண்மை கொஞ்சம் மங்கி -மேகம் மூடி ஸூர்ய பிரகாசம் மறைப்பது போலே -ஸூர்ய பிரகாசம் இல்லாமை பதார்த்தம் இல்லையே
மோக்ஷம் -என்பதே ஆத்மாவின் ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -கர்மம் மூடி ஞான ஆனந்க்ங்கள் மங்கி
மணி -சேற்றில் மூட –ஒளி ஊட்ட வேண்டாம்
கல் எடுத்து -நீர் வரும் -தடங்கல் நீக்கி தானே இருப்பது மிளிரும் –
பிரமம் போன்ற பிரமிப்பும் யதார்த்தம் -முத்துச் சிப்பி வெள்ளி என்பதும் உண்மை -கயிறு பாம்பு
க்யாதி -அக்யாதி அந்யதா கியாதி ஆத்ம கியாதி அசத் கியாதி – அமிர் வாசனாதி இவை எல்லாம் பொய் என்றும் -சத் கியாதி உண்மை அறிவு -அறிவும் உண்மை அறிவால் அறியப் படும் பொருள்களும் உண்மை பூர்வ பஷி –
அக்யாதி -முத்துச் சிப்பி வெள்ளி –நத்தை பார்த்து வெள்ளி சொல்ல வில்லை -ஏதோ ஆகாரம் இருக்கவே சொல்கிறான் –
பஞ்சீ கரணம் -மூலம் இவை சாத்தியம் -கலப்பாடு -நீல வானம் சொல்கிறோம் – ரூபம் அக்னிக்கு -ஆகாசத்துக்கு சப்தம் குணம் -பஞ்சீ  கரணத்தால் ஒவ் ஒன்றின் தன்மை மற்று ஒன்றில் இருக்குமே -அதனால் கிரஹணம் பொய் இல்லையே –
பிரமம் ஞானம் வந்த பின்பு பிரேமா ஆகும் -வியவகாரம்-பண்ணலாம் -அம்சம் கொஞ்சம் இருப்பதால் தான் பிரமம் உண்டாயிற்று
அக்யாதி –அறிவே ஏற்படாமல் -ராஜதம் -வெள்ளி -முத்துச் சிப்பியில் இல்லை என்று -ராஜ பேத ஞானம் ஏற்பட வில்லை அக்யாதி என்பான் மீமாம்சை
நாம் சாக்யாதி எல்லாம் என்கிறோம் -தன்மையை குறைவாக கிரஹிப்பதால்
ஜரிகை புடவை –வெள்ளித் தன்மை -உண்டே –
அந்யாத க்யாதி நையாயிகன் -தனியான ஞானம் என்பான் இத்தை –
ஆத்ம க்யாதி -எல்லா பொருளும் இல்லை -ஆத்மா ஒன்றே உண்மை -இதனால் குடம் தொற்றுகிறது என்பார் –
அனிர்வசனிய வாதம் –எது என்று சொல்ல முடியாது -மித்யா ராஜதம் -பொய்யான வெள்ளி -அவித்யையால் -அது அநிர் வசனீயம் -அசத் க்யாதி என்றும் சொல்வர்
இவற்றை தள்ளி சத் க்யாதி -இது தான் ஞானத்துக்கு விஷயம் எல்லாம் சத்
மருள் என்பது என்ன எல்லாம் சத்
மருள் -பிரமை –தெருள் -பிரேமா -தெளிவான ஞானம் –தெளிவுற்ற ஆழ்வார்கள்
புதுசாக கல்பிக்க வேண்டாம் -விஷய விபாக -வியவஹாரம் பாதம் இருப்பதால் பிரமம் –
பஞ்சீ கரணமே காரணம் அம்சங்கள் கலந்து இருக்கும் -ரஜத  அம்சம் ஸ்வல்பமாக இருப்பதால் விவகாரத்துக்கு வராது -அந்த வியவஹாரம் பாதிக்கப் படுவதால் பிரமம் மருள் உண்டாகும் -சிப்பி  அம்சம் கூட இருப்பதை அறிந்ததும் பிரமம் போகும் -வெள்ளி இல்லை என்பது இல்லை -கொஞ்சம் அம்சம் உண்டு –
சிப்பி அம்சம் கூட – வெள்ளி என்கிற வியவஹாரம் எடுத்து வளையல் பண்ணுவது தடுக்கப் படும்
சரீரம் -ஆத்மா -மோக்ஷ சாதனம் புரிந்து அதுவே சாத்தியம் என்று இருக்கக் கூடாது என்பதே -வேண்டும் –
சர்வம் விஞ்ஞானம் யதார்த்தம்
சொப்பனம் முதலிய ஞானங்களும் சத்யம் -கர்மா  அனுகுணமாக ப்ரஹ்மமே படைக்கும் -கருணையால் நடக்கும் -தூங்கும் பொழுதும் கர்மம் தொலைக்க வழி இது
சின்ன பாபத்துக்கு பாம்பு கடிப்பதால் -சொப்பனத்தில் -கொஞ்சம் துக்கம் பட்டு பாபங்கள் கொஞ்சம் போகுமே –
வெளுத்த சங்கம் பார்த்து மஞ்சள் -காமாலை கண்ணால் -இதுவும் உண்மை -உள்ளே பித்தம் தலைக்கு ஏறி –
கண்ணில் ஒளி -தெளிவாக இல்லாமல் -பித்தம் மஞ்சள் உடன் தொடவே இதில் உள்ளவற்றை அதில் ஏற்றி உணர்கிறான் –
விளக்கில் வர்ண காகிதம் ஒட்டி மாறுவது போலே -பித்த கத பீதிமா -மஞ்சள் தன்மை -நிரம்பி -அப்படி பார்க்கிறான் –
செம் பருத்தி பூ -ஜெபா குசும்பன் – படிகம் -சிகப்பில் –பிரதிபலிக்கும் தன்மை ஸ்படிகத்தில் உள்ளதே -அதுவும் சிகப்பு என்று நினைக்கும் ஞானமும் சத்யம்
ஸூர்யன் நீரில் பிரதி பலித்து -படம் எடுத்து பரிசு வாங்குகிறர்களே இதுவும் உண்மை
கானல் நீரும் உண்மை ம்ருக த்ருஷ்ணிகா –மரீஷிகயா–சூர்யா கிரணம் பட்டு -நீர் இருப்பதாக -இதுவும் பஞ்சீ கரணத்தால் வந்தது
இதுவும் உண்மை –
திக் மோகம் -காட்டில் தெற்கு வடக்கு தெரியாமல் -இதுவும் உண்மை –
குண திசை –திசைகளை படைத்த பலன் -திக்  மோகம் -தெற்கே வடக்காக்குமே இடம் மாறினால் -திக் அந்தரம் -உண்டே அதனால் திகப்பிரமமும் உண்மை
திக்கு தனி த்ரவ்யம் இல்லை வேதாந்தத்தில் -தனி த்ரவ்யம் இல்லை -வரை அறுத்து சொல்வது ஒரு இடத்தை வைத்து
கொள்ளிக் கட்டை –சக்கரம் சுத்த -இடை வெளி கிரகிக்க முடியாதே -எல்லா இடத்திலும் நெருப்பு இருப்பதாக காட்டும் பிரமும் உண்மை
கண்ணுக்கு கிரஹிக்கும் சக்தி இல்லை வேறு பாட்டை-
கண்ணாடி பிரதிபிம்மமும் உண்மை பொய் இல்லை -பெருமாளுக்கு ஆராதனம் செய்து நம்மையே உயர்த்திக் கொள்வது -போலே
நம் முகம் தயிரில் தண்ணீரில் பார்க்கிறோம் –பிரதிபலிக்கும் சக்தி -பிரதிகதம் தடங்கல் – -கண்ணாடி கிரஹிக்கும் முன் முகம் –நயன தேஜஸ் பேதம் மாறி இரண்டாக -காட்டும் -ஸாமக்ரி பேதத்தால் -சர்வம் யதார்த்தம் –
பேதம் சொன்னதும் எதில் இருந்து பேதம் பிரதி யோகம் எதிர்பார்க்கும் –தன்னை விட்டு எண்ணி –தசம் அஸ்து-பிரத்யக்ஷ ஞானம் ஏற்படும் -வாக்ய ஜென்ம ஞானம் இல்லை – இல்லாத வாஸ்து அறிய தான் வாக்ய ஜன்ய ஞானம் –
நீ தான் பத்தாவது ஆள் -காட்டியது -பிரத்யக்ஷம் -புரியும்
தத்வம் அஸி ஸ்வேதகேது -வாக்ய ஜென்ம ஞானத்தால் மோக்ஷம் என்பர் அத்வைதி
பக்தி ரூபாபன்ன ஞானத்தால் தான் மோக்ஷம்
பிரத்யக்ஷம் –
விஷயம் –
ஆத்மாவில் உள்ள ஞானம் அந்தக்கரணம் -செயல் படும் சைதன்யம் -விஷயத்தில் உள்ள ஞானம் -மூன்றும் ஐக்கியம் ஏற்பட்டால் –
சம்பந்தத்தால் ஞானம் –அபேதமே சித்தாந்தம் என்றபடி –
ஏதோ இது -முதல் ஞானம் இது இது இரண்டாவது ஞானம் என்று இல்லை -வாசி கொண்டே கிரகிக்கிறோம்
கநாதர் -தர்க்க சாஸ்திரம் பாணினி வியாகரண சாஸ்திரம் -உதவும் அம்சம் இவை -யுக்தமான இவை
தடாகம் சேறு –தப்பை விட்டு நல்லது மட்டும் எடுப்பது போலே –பரம அணு காரணம் வேத புருஷனால் சொன்னது -ஈஸ்வரன் அநு மானத்தால் ஸ்தாபனம் -ஜீவன் விபு -சாமான்ய விசேஷ பதார்த்தங்கள் -உவமானம் தனி பிரமாணம் –இவை போல்வன அவி விருத்தங்கள் என்றவாறு -பிரத்யக்ஷம் இது வரை பார்த்தோம் மேலே ஒன்பது விஷயங்கள் உண்டே –

———————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ரீனிவாச மஹா குரு ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .