Archive for the ‘ஸ்ரீ திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி’ Category

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ திராவிட உபநிஷத் சங்கதியும் –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த – திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளியும் –முதல் பத்து —

May 26, 2019

தத்ராதி மே து சதகே தஸகே ததாத் யே சம்யக் குணா க்ருதி விபூதி சமேத மீசம்
அத்யக்ஷயந் பரமனுக்ரஹதஸ் ததீயாத தத்தாஸ்யா யோஜிதமநா சடஜித் பபூவ -1-உயர்வற

———————-

இப்படி பத்து ஸ்லோகத்தாலே திருவாய் மொழியின் தாத்பர்யத்தை
சம்பாவித சங்கா பரிகார பூர்வகமாக நிஷ்கர்ஷித்து அருளி –
அநந்தரம் -அடைவிலே தத் தத் தசகார்த்தத்தை அருளிச் செய்யக் கடவராய்
பிரதமம் பிரதம சதகத்தில் பிரதம தசககாதார்த்தத்தை ஸங்க்ரஹித்து அருளுகிறார் –

நிஸ் ஸீமோத் யத் குணத்வாத்
அமிதரசதயா
அனந்த லீலாஸ் பதத்வாத்
ஸ்வாயாத்தா சேஷ சத்தாஸ்தி தியதாநபி தாவைபவாத்
வைஸ்வரூப்யாத்
த்ர்யஷ ப்ரஹ்மாத்ம பாவாத்
சத சத வகதே
சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே
பஸ்யன் யோகீ பரம்
தத் பத கமலநதாவந்வ சாதி ஆத்ம சித்தம் -2-உயர்வற

நிஸ் ஸீமோத் யத் குணத்வாத் -உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் –
இதோபி உத்க்ருஷ்டம் இல்லாதபடி உத்க்ருஷ்ட கல்யாண குணங்களை உடைத்தாகையாலும்
அமிதரசதயா-முழு நலம் -நிரவதிக ஆனந்த ஸ்வரூபன் ஆகையால்
அனந்த லீலாஸ் பதத்வாத் -நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன்-பாதாளம் ஆரப்ய-பரமபத பர்யந்தமாக
உண்டான சேதன அசேதன விபூதிகன் ஆகையாலும்
ஸ்வாயாத்தா சேஷ சத்தாஸ்தி தியதநபி தாவைபவாத் -இது நாம் அவன் இவன் யுவன் -என்றும்
அவரவர் தமதமது-என்றும் -நின்றனர் இருந்தனர் -என்றும் உள்ள மூன்று பாட்டுக்கள் அர்த்தம் –
விவித நிர்தேச நிரதிசயமான ஸமஸ்த வஸ்து ஸ்வரூபம் பகவத் அதீனம் என்றும்
எம்பெருமான் சகல தேவதாந்தர அந்தராத்மதயா ஆராத்யனாய் -சகல பல பிரதனாகையாலே ரக்ஷணமும் தத் அதீனம் என்றும்
சேதன அசேதன ஸமஸ்த வஸ்து ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளும் தத் சங்கல்ப அதீனம் என்றும் காதாத்ரயத்திலே சொல்லுகையாலே
ஸ்வ அதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவிருத்தி பேதனாகையாலும்-
வைஸ்வரூப்யாத்–திட விசும்பு எரி வளி ஜகத்துக்கும் தனக்கும் ஐக்கியம் சொல்லுகிற குத்ருஷ்ட்டி பக்ஷம் அஸங்கதம் என்று
தோற்றும்படி தான் சரீரியாய் ஜகத்தை சரீரமாக யுடைத்தாகையாலும்
த்ர்யஷ ப்ரஹ்மாத்ம பாவாத் –அரன் அயன் என -இந்த ஜகத்துக்கு நிர்வாஹகத்வேந சங்கிதரான
ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கு அந்தராத்மாவாய் நிற்கையாலும்
சத சத வகதே -உளன் எனில் உளன் -ஏவம் பூதனான ஈஸ்வரனை இல்லை என்று ஸூந்ய வாதிகளாலே
சொல்லி முடிக்க ஒண்ணாத படி -அவஸ்தா பேதத்தாலே சத சச்சப்த வாச்யனாய் அறியப்படுகையாலும்
சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே-பரந்த தண் பரவையுள்-செத்தான் சரீரைக தேசத்திலே நின்று ஞானத்தால் எங்கும் வியாபிக்கும் படி இன்றிக்கே –
சர்வ வஸ்துக்களிலேயும் ஸ்வரூபேண எங்கும் ஓக்க வியாபித்து நிற்கையாலும்
பஸ்யன் யோகீ பரம் -எம்பெருமானை சர்வ ஸ்மாத் பரன் என்று சாஷாத் கரியா நின்று கொண்டு
யோகீ ஸ்ரேஷ்டரான ஆழ்வார்
தத் பத கமலநதாவந்வ சாதி ஆத்ம சித்தம் -தம்முய திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
அவனுடைய திருவடி மலர்களைத் தொழுது எழு என்று பிரதம சதகத்தில் அருளிச் செய்தார் என்கிறார் –

—————-

ஸம்ஸாரிணோ அப்யநு ஜிக் ருஷூரசவ் தயாளு
அல்பாஸ்திரேதர புமர்த்த ருசிம் நிரஸ்யந்
தத் த்யாக பூர்வ ஹரி பக்தி ஸூதாம் புதாநாம்
உத்தீபி நீமுபதி தேச முநிர் த்விதீய-2-வீடுமின் –

———————–

ஸ்வாமித்வாத்
ஸூஸ்திரத்வாத்
நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம வித் க்ராஹ்ய பாவாத்
தாத்ருக் சர்வ அநு கூல்யாத்
ஸ்யவ நவதி தர ப்ராப்ய வைஷம்யவத் த்வாத்
சர்வத்ர பஷ பாதாத்
ஸூப விபவ தயா
மாநசாத்யர்ச்ச பாவாத்
சங்கோச உன்மோசகத்வாத்
ஜக தயநதயா தயோபாதிசத் சர்வ யோக்யம் –2-வீடுமின்

ஸ்வாமித்வாத்–உம்முயிர் வீடுடையான் -எல்லாருக்கும் ஸ்வாமி யாகையாலும்
ஸூஸ்திரத்வாத்-மின்னின் நிலையில-ஸ்வ வியதிரிக்தர் எல்லாரும் அஸ்திரராய்-தான் ஒருவனே ஸூஸ்திரராகையாலும்
நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம வித் க்ராஹ்ய பாவாத் -நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து –
அஹங்கார மமகாரங்கள் ஆகிற விரோதிகளை விட்ட பேர்களாலே ஸூக்ரஹனாகையாலும்
தாத்ருக் சர்வ அநு கூல்யாத்-எல்லையில் அந்நலம் புல்கு பற்று அற்றே -அப்படி எல்லாருக்கும் அனுகூலனாய் இருக்கையாலும்
ஸ்யவ நவதி தர ப்ராப்ய வைஷம்யவத் த்வாத் -உற்றது வீடு உயிர் செற்றது மன்னுரில்-நஸ் வரமான
கைவல்யத்தில் காட்டிலும் விலக்ஷணமான ஸ்வ பிராப்தி ரூப மோக்ஷத்தை உடைத்தாகையாலும்
சர்வத்ர பஷ பாதாத்-பற்றிலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன் -அநாதியாக ஆஸ்ரயித்த ஸூரி களில் காட்டிலும்
இன்று ஆஸ்ரயித்த சேதனர் இடத்தில் மிகவும் வாத்சல்யத்தை உடைத்தாகையாலும் –
ஸூப விபவ தயா -அடங்கு எழில் சம்பத்து -கட்டடங்க நன்றான சம்பத்தை உடைத்தாகையாலும்
மாநசாத்யர்ச்ச பாவாத்-உள்ளம் உரை செயல் உள்ள இம் மூன்றையும்-மநோ வாக் காயங்களால் -பஜிக்கப் படுபவனாகையாலும்
சங்கோச உன்மோசகத்வாத்-ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் -அவித்யாதிகளால் -உண்டான ஞான சங்கோசத்தை விடுவிக்கையாலும்-
ஜக தயநதயா தயோபாதிசத் சர்வ யோக்யம் –வண் புகழ் நாரணன்-லோகங்களுக்கு எல்லாம் ஆதாரமுமாய் -அந்தர்யாமியுமாய்-
உபாயமுமாய் -உபேயமுமாய் -நிற்கையாலும் எம்பெருமான் சர்வ ஆராதனாய் இருக்கும் –
அவனை பஜியுங்கோள்-என்று வீடுமின் முற்றவும் -என்கிற தசகத்திலே பரரைக் குறித்து
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உபதேசித்து அருளினார் என்கிறார் –

—————-

தூரஸ்த மப்யத முனி கமலா சகாயம்
ஐச்சை ஸமுத்பவ சதை ஸூலபீ பவந்தம்
ஆக்யாய பக்திமபி தத்ர விதாய தஸ்ய
சேவாம் சகாங்ஷ கரணத்ரயதஸ் த்ருதீயே –3- பத்துடை அடியவர்

—————

பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தை
அதிக தர குணா நந்ததி வ்யாவதாராத்
சர்வேஷ் வா சக்தி மத்தவாத்
நத ஸூக மதயா
ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத்
க்யாதாபிக் யாதி சிஹ் நாத் ஸ்வருசி விதரணாத்
சர்வ காலாஸ்ராயத்வாத்
சர்வாதே ஸ்வாங்க தாநாத்
ப்ரஹித பததயா அனந்த ஸுலப்யமாஹ–3- பத்துடை அடியவர்

பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தை -கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை ஆப்புண்டு –
பக்த ஜனங்களால் கட்டுண்ணும்படி பவ்யனாய் இருக்கையாலும் –
அதிக தர குணா நந்ததி வ்யாவதாராத்-இது இரண்டு பாட்டின் அர்த்தம் -நிலை வரம்பில் பல பிறப்பாய் –
அமைவுடை நாரணன் மாயை -அஸங்யேய கல்யாண குண விசிஷ்டனாய்-அப்ராக்ருத சமஸ்தானத்தோடே வந்து
அநேக அவதாரங்களை பண்ணுகையாலும் -அவதரிக்கும் போதும் ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் நியாந்தாவான தான் –
பிதரம் ரோசயாமாச-என்கிறபடியே -ஸ்வ நியாம்யனான ஒருவனுக்குப் புத்ரனாம்படி ஆச்சர்யமாய் வந்து பிறக்கையாலும்
சர்வேஷ் வா சக்தி மத்தவாத்-யாரும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவெளிய எம்பெருமான் -ஜென்ம வ்ருத்தங்களால்
எத்தனையேனும் தண்ணியரான குஹ சபரீ வானர கோபால மாலாகாராதி களான எல்லார் இடத்திலும் அநுரக்தனாகையாலும்
நத ஸூக மதயா-வணக்குடைத் தவ நெறி வழி நின்று-வணங்கின பேர்களால் ஸூ ப்ராபனாகையாலும்
ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத்-உணர்ந்து உணர்ந்து உரைத்து உரைத்து இறைஞ்சுமின் -ஸ்வ விஷய ஞானத்தை உண்டாக்குகையாலும்
க்யாதாபிக் யாதி சிஹ் நாத் ஸ்வருசி விதரணாத்–நன்று எழில் நாரணன் -உள்ளி நும் இரு பசை யறுத்து –
ஸூபால -தைத்ரிய -மைத்ராயணீய மஹா உபநிஷத் ப்ரப்ருதிகளிலே பிரசித்தமான நாராயணன் -என்கிற திரு நாமத்தையும்
ததர்த்தமான நியந்த்ருத்வத்தையும் சிஹ்னமாக உடைத்தாகையாலும் –
தன்னை மனசிலே சிந்தித்தவாறே இதர விஷயத்தில் நசையைப் போக்கி ஸ்வ விஷயத்தில் ருசியை உண்டாக்குகையாலும்
சர்வ காலாஸ்ராயத்வாத்-மாளும் ஓர் இடத்திலும் வணக்கோடு மாள்வது வலம் -ஆஸ்ரயணத்துக்குக் காலம்
அதிக்ராந்தம் ஆயிற்று என்று கை வாங்க ஒண்ணாதபடி அந்திம சமயத்திலும் ஆஸ்ரயமாகையாலும்-
சர்வாதே ஸ்வாங்க தாநாத்-வலத்தனன் திரிபுரம் எரித்தவன் -ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் தன் திரு மேனியில் இடம் கொடுக்கையாலும் –
ப்ரஹித பததயா அனந்த ஸுலப்யமாஹ–பெரு நிலம் கடந்த நல்லடிப் போது -த்ரிவிக்ரம அவதாரம் பண்ணி
நிம்நோந்நத விபாகமற எல்லார் தலையிலும் திருவடிகளை வைக்கையாலும்
எம்பெருமான் நிரவதிக ஸுலப்ய விசிஷ்டன் என்று பத்துடை அடியவர்க்கு-என்கிற தசகத்திலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ப்ரதிபாதித்து அருளினார் என்கிறார் –

—————–

தத் காங்ஷிதா நதி கமேந முநிர் விஷண்ண
ப்ராப்தோ தசாஞ்ச ஹரி புக்த வியுக்த நார்யா
சர்வ அபராத ஸஹ தாமவ போத்ய தூதை
ஸுரே ஸ்வ தோஷ பரதாமலு நாச் சதுர்த்தே -4-அஞ்சிறைய

————–

த்ராணே பத்த த்வஜத்வாத்
ஸூப நயந தயா
ஸ்வார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத்
திம் யந்மேக ஸ்வ பாவாத்
ஜகதுப ஜன நாஸ்தாப நாதி ப்ரியத்வாத்
காருண்யாப் தத்வயோகாத்
அநுகத மஹிஷீ சன்னிதேஸ்
சங்கதைர்க் யாத்
நாநா பந்தைஸ்
ஸூரஷா வஹித தமதயா ஷாம்யதீத்யாஹ கிருஷ்ணம் -4-அஞ்சிறைய

த்ராணே பத்த த்வஜத்வாத்-வெஞ்சிறைப் புள் உயர்த்தார்க்கு-ரக்ஷணத்திலே விரோதி நிரசன சீலனான
ஸ்ரீ பெரிய திருவடியைக் கொடியாகக் கட்டிக் கொண்டு இருக்கையாலும்
ஸூப நயந தயா –என் செய்ய தாமரைக் கண் பெருமானார்க்கு -புண்டரீக தள அமலாய தேஷண் ஆகையாலும் –
ஸ்வார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத்-மதியினால் குறள் மாணாய் உலகு இரந்த கள்வர்க்கு -ஸ்வ கீயலோக லாப அர்த்தமாகத்
தான் இரப்பாளானாகையாலும்-
திம் யந்மேக ஸ்வ பாவாத்-என் நீல முகில் வண்ணர்க்கு -வர்ஷுகவலாஹக ஸ்வ பாவத்தை யுடைத்தாகையாலும்-
ஜகதுப ஜன நாஸ்தாப நாதி ப்ரியத்வாத்-நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் பொழில் ஏழும்-லோகங்களினுடைய ஜனன
ஸ்தாபனங்களில் அத்யந்தம் ப்ரீதியை யுடைத்தாகையாலும்-
காருண்யாப் தத்வ யோகாத்–அருளாத நீர் அருளி -கிருபையினால் எல்லாருக்கும் ஆப்தனாகையாலும்
அநுகத மஹிஷீ சன்னிதேஸ் –திருமாலார்க்கு -ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரோடே ஒரு காலும் பிரியாமையாலும் –
சங்கதைர்க் யாத்-நெடுமாலார்க்கு -ஆஸ்ரிதர் இடத்தில் மிகவும் வ்யாமோஹத்தை யுடைத்தாகையாலும்-
நாநா பந்தைஸ் -நாரணன் தன் -மாதா பிதா பிராதா -இத்யாதிகளில் படியே -சகல வித சம்பந்தத்தை யுடைத்தாகையாலும்-
ஸூரஷா வஹித தமதயா ஷாம்யதீத்யாஹ கிருஷ்ணம் -கடல் ஆழி நீர் தோற்றி அதனுள்ளே கண் வளரும் -ஸ்ரீ திருப் பாற் கடலிலே
லோக ரக்ஷணத்திலே அவஹிதனாய்க் கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளுகையாலும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஆஸ்ரித அபராதங்கள் எல்லாம் பொறுத்து அருளும் என்று –
அஞ்சிறைய மட நாராய் -என்கிற தசகத்திலே ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் என்கிறார் –

ஸ்த்ரீ பவ்யான்
ஸூ வாசஸ்
ஸூ சரித ஸூபகாந்
கிருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யாந்
ஸ்வாஹா ரோதார ஸீலாந்
தநு த்ருத பகவல் லஷ்மண
பால்ய குப்தான்
ஸாத்ர ஸ்வச் சந்த வ்ருத்தீந்
அபிகத சிசிரான்
அந்தரங்க யுக்தி யோக்யான்
ஆசார்யான் கிருஷ்ண லப்தவ் சரணம வ்ருணுத ப்ரேய ஸீதூத நீத்யா -5-

ஸ்த்ரீ பவ்யான் -அஞ்சிறைய மடநாராய்-புருஷகார சாஹித்யத்தாலே எளிதாகக் கிட்டலாய் இருக்கிற ஆச்சார்யர்களை –
ஸர்வதா பேடையோடே சஞ்சரிக்கையாலே-பவ்யங்களாய் இருக்கிற நாரைகளாக நிரூபித்தார் – –
ஸூ வாசஸ் -இனக் குயில்காள்-ஸம்ஸ்ரவே மதுரம் வாக்கியம் -என்கிறபடியே சோபனையான-ஸ்ரீ ஸூக்தியை யுடையரான
ஆச்சார்யர்களை -மதுர வசஸ்ஸூக் களான கோகிலங்களாக நிர்தேசித்தார் –
ஸூ சரித ஸூபகாந் -மென்னடைய அன்னங்காள் -சார அசார விவேகம் பண்ணி சார தரமான நடவடிக்கையை யுடையராய்
இருக்கிற ஆச்சார்யர்களை -நீர ஷீர விபாக ஷமங்களாய்-மநோ ஹரங்களாய் சஞ்சரியா நிற்கிற ஹம்சங்களாக அருளிச் செய்தார் –
கிருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யாந் -நன்னீல மகின்றில்காள் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண சாரூப்யம் பெற்று அதினாலே சவ்ம்யராய் இருக்கிற
ஆச்சார்யர்களை – ஸ்ரீ கிருஷ்ணனோடு ச ரூபங்களான அன்றில்களாக அருளிச் செய்தார் –
ஸ்வாஹா ரோதார ஸீலாந்-மல்கு நீர்ப் புனல் படைப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே -உண்ணும் சோறு பருகும் நீர்
தின்னும் வெற்றிலையும் எல்லாம் கண்ணன் -என்கிறபடியே வண்டுவரைப் பெருமானையே தாரக போஷக போக்யமாக
அனுபவித்துத் தங்களுடைய நிஷ்டையை ஆஸ்ரித ஜனங்களுக்கும் வழங்கிக் கொண்டு இருக்கிற மஹாத்மாக்களான ஆசார்யர்களை –
சம்ருத்தமாய் நிர்மலமான சலில பிரவாஹ மத்யத்திலே ஸூத்தமான ஆஹாரத்தைத் தேடி
அத்தை ஸ்வ அனுபந்திகளுக்கும் வழங்கிக் கொண்டு உதாரங்களாய் இருக்கிற சாரசங்களாக சம்பாதித்து அருளினார் –
தநு த்ருத பகவல் லஷ்மண -ஆழி வரி வண்டே-தங்களுடைய திருமேனியில் பகவச் சிஹ்னமான-திருவாழி திருச்சங்கை –
தரியா நிற்கிற ஆச்சார்யர்களை -ஷாட் குண்ய பகவல் லக்ஷணத்தை ஷட் பதமாகையாலே
ஸ்வ சரீரத்தில் வ்யஞ்ஜிப்பிக்கிற வண்டுகளாக அருளிச் செய்கிறார் –
பால்ய குப்தான்-இளங்கிளியே -ஸ்வ மஹாத்ம்யகோபந பிரதர்சித பாலா பாவரான ஆச்சார்யர்களை
பால ஸூசகங்களாக ப்ரதிபாதித்து அருளினார் –
ஸாத்ர ஸ்வச் சந்த வ்ருத்தீந்-சிறு பூவாய் சிஷ்ய ஜன வசம் வைத்த வ்யாபாரரான ஆச்சார்யர்களை –
பேடை முதலான ஸ்வ யூதங்கள் ஏவிக்காரியம் கொள்ளும்படி முக்தங்களாக இருக்கிற பூவைகளாக நிரூபித்து அருளினார் –
அபிகத சிசிரான்-ஊடாடு பனி வாடாய் -ஆஸ்ரயித்த பேர்களுக்கு அத்யந்தம் சீதல ஸ்வ பாவரான ஆச்சார்யர்களைக்
குளிர்ந்த வாடையாக அருளிச் செய்தார் –
அந்தரங்க யுக்தி யோக்யான் -மட நெஞ்சே -அந்தரங்கமான சொல்லுக்கு உசிதரான ஆச்சார்யர்களை –
அந்தரங்கமாய் இருக்கிற நெஞ்சமாக நிர்த்தேசித்து அருளினார் –
ஆசார்யான் கிருஷ்ண லப்தவ் சரணம வ்ருணுத ப்ரேய ஸீதூத நீத்யா -இப்படி ஆச்சார்யர்களைத் தானே
தத் தத் குண யோகத்தால் அந்தந்தப் பஷிகளாக நிரூபித்து –
பிரணயியான நாயகனைப் பிரிந்த ப்ரேயஸியானவள் -ஆற்றாமையால் பரிசர வர்த்திகளான பக்ஷிகளைத் தூது விடுமா போலே –
அவர்களை சரணம் புக்கு தூத்யத்திலே நியோகித்து அருளினார் –
இப் பிரகாரத்திலே இன்னமும் சம்பாவிதமான ஸ்தலங்களில் ஸ்வாபதேச அர்த்தங்களை ஊகித்துக் கொள்ளக் கடவது -என்று திரு உள்ளம் –

—————-

ஸ்வா லிங்க நாதி சபலே புருஷோத்தமே அபி
ஸ்வாயோக்யதாம் அபி ததத் விமுகஸ் சடாரி
த்ரைவிக்ரமாதி சரிதம் பிரதி போத்ய தேந
நீதஸ் ஸ்வ ஸீல வசதாமத பஞ்சமே அபூத்-5-வள வேழ் உலகு –

ஷூத்ராஹ்வா நாபி முக்யாத்
நிஜ மஹிம திரஸ்கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்
சர்வ த்ராப் யங்க்ரிதாநாத்
சவித சயனத
ஸ்வ அங்க்ரி சக்தைகரஸ்யாத்
கோபாத் யாப்தே
அசேஷ அஷண விஷய தயா
பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே
ஸ்லிஷ்யந்நா சவ்ய போஹாத்
தத ஹித சமனாத் பிராஹ நாதம் ஸூஸீலம்–5-வள வேழ் உலகு –

ஷூத்ராஹ்வா நாபி முக்யாத்-வள வேழ் உலகின் -இத்யாதி -அகில ஜகத் காரண பூதனாய் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யானவனை -வெண்ணெய் களவு கண்டு அமுது செய்த க்ருத்ரிமனே -என்று
ஷூத்ரமான பேராலே சொல்ல -அது கொண்டு அபிமுகனாகையாலும் -அருவினையேன் என்னலாம் படி –
தாழ்ந்தவர்களுடைய கூப்பீட்டுக்கும் முகம் காட்டுமவன் -என்றுமாம் –
நிஜ மஹிம திரஸ்கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத் -இமையோர் பலரும் இத்யாதி -ப்ரஹ்மாதி சகல பதார்த்தங்களையும்
சங்கல்பத்தாலே ஸ்ருஷ்டித்த ஆச்சார்யமான தன் மஹிமைக்கு அவத்யாவஹமான ப்ரஹ்மாதிகள் செய்யும்
பூஜனத்தாலே ப்ரீதனாகையாலும்
சர்வ த்ராப் யங்க்ரிதாநாத் -திசைகள் எல்லாம் திருவடியால் தாயோன் -குணாகுண நிரூபணம் பண்ணாதே
எல்லார் தலையிலும் திருவடிகளை வைக்கையாலும் –
சவித சயனத-தானோர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி யதனுள் கண் வளரும் -அணித்தாக ஷீரார்ணவத்திலே
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகையாலும் –
ஸ்வ அங்க்ரி சக்தைகரஸ்யாத் -நீ அருளாய் -உன் தேனே மலரும் திருப்பாதம் சேருமாறு -நிரதிசய போக்யமான
தன் திருவடிகளில் அநுரக்தரானவர்கள் இடத்தில் தானும் அநு ரக்தனாகையாலும் –
கோபாத் யாப்தே -விண்ணோர் தலைவா -இத்யாதி ஸூரிகளுக்கு எல்லாம் தலைவனான தான்
கோப ஜாதிகளோடே பொருந்தி நிற்கையாலும்
அசேஷ அஷண விஷய தயா-அடியேன் காண்பான் அலற்றுவன் -எல்லார்க்கும் காண வேண்டும் விஷயமாகையாலும்
பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே -உண்டாய் வெண்ணெய் -ஆஸ்ரிதர் உகந்த த்ரவ்ய ஏக தாரகனாகையாலும்
ஸ்லிஷ்யந்நா சவ்ய போஹாத்-அம்மா மூர்த்தியைச் சார்ந்தே மாயோம் -தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் மாயாதபடி பண்ணுகையாலும்
தத ஹித சமனாத் பிராஹ நாதம் ஸூஸீலம்– சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் சரித்து -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு விரோதிகளான
புண்ய பாப ரூப கர்மங்களை சமிப்பிக்கையாலும்
ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஸுசீல்யத்தை உடையவன் என்று வள வேழ் உலகு -என்கிற சதகத்திலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் என்கிறார்-

————–

தாஸ்யேஷூ தேச சமயாங்க கலாப கர்த்ரு
த்ரவ்யாதி நா ந நியம புருஷோத்தமஸ்ய
பக்தி பரம் பஹு மதா தத ஏவ சோ அயம்
ஸ்வாராத இத்யுபதிதேச முநிஸ்து ஷஷ்டே-6-பரிவதில் –

அக்ரீதைரர்ச்ய பாவாத்
அநியத விவிதாப் யர்ச்சநாத்
அல்ப துஷ்டே
ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யேச பாவாத்
ஸ்வ விஷய நியதேஷ் வாதராத்
ஸ்வாது பூம்நா
பாதா சக்த ப்ரசக்தேஸ்
சக்ருது பசத நே மோக்ஷணாத்
தர்ம ஸவ்ஸ்த்யாத்
ஷிப்ர ஷிப்தாஹி தத்வாத்
ஸூகரபஜநதாம் மாதவஸ்யாப்யதத்த–6-பரிவதில்

அக்ரீதைரர்ச்ய பாவாத் -நன்னீர் தூய்ப் புரிவதுவும் புகை பூவே -அர்த்தவ்யயம் பண்ணி சம்பாதிக்க வேண்டாத படி
ஸூலபமான புஷ்ப சலிலாதிகளால் பூஜிக்கப் படுமவனாகையாலும் –
அநியத விவிதாப் யர்ச்சநாத் -எதுவேது என் பணி என்னாது அதுவே ஆட் செய்யுமீடே -அதிகாரி நியமம் இல்லாதபடி
பஹு விதிமான பூஜனத்தை யுடைத்தாகையாலும்
அல்ப துஷ்டே-ஈடும் எடுப்புமில் ஈசன் -இது யோக்யம் -இது அயோக்யம் -என்னாதே நாம் செய்கிறது
அல்பமானாலும் அத்தாலே ப்ரீதனாகையாலும் –
ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யேச பாவாத் -வணங்கி வழிபடும் ஈசன்-பிரஹ்வீ பாவத்தால் தானே ஆவர்ஜிக்கப் படுமவனாகையாலும்
ஸ்வ விஷய நியதேஷ் வாதராத் -உள் கலந்தார்க்கு ஓர் அமுதே -தன்னையே பிரயோஜனமாகப் பற்றினார்
இடத்திலே ஆதர யுக்தனாகையாலும்
ஸ்வாது பூம்நா -அமுதிலும் ஆற்ற இனியன் -அத்யந்த போக்யனாகையாலும்
பாதா சக்த ப்ரசக்தேஸ் -தாள்கள் தலையிலே வணங்கி நாள் கடலைக் கழிமினே-தன் திருவடிகளைத் தலையாலே வணங்கினவர்கள்
இடத்திலே மிகவும் பிரசாதத்தைப் பண்ணுமவனாகையாலும் –
சக்ருது பசத நே மோக்ஷணாத்-அவனைத் தொழுதால் இத்யாதி -ஒருகால் உபசத்தி பண்ணினார்க்கு விரோதி நிரசன பூர்வகமாக
அபுநரா வ்ருத்தி லக்ஷண மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கையாலும்
தர்ம ஸவ்ஸ் த்யாத்-தருமவரும் பயனாய்-தர்மங்களினுடைய பரம பல ரூபனாய் இருக்கையாலும்
ஷிப்ர ஷிப்தாஹி தத்வாத் -கடிவார் தீய வினைகள் நொடியாரும் அளவைக் கண் -விரோதிகளை நிரசிக்கும் இடத்தில்
ஒரு க்ஷணத்தில் தானே போக்குகையாலும் –
ஸூகரபஜநதாம் மாதவஸ்யாப்யதத்த– ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஸ்வாராதன் -என்று பரிவதில் ஈசனை என்கிற தசகத்திலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரதிபாதித்து அருளுகிறார் என்கிறார் –

——

பும்ஸ ஸ்ரீய பிரணயிந புருஷார்த்த ஸீம் நோ
நிந்தந் பலாந்தர பராந் நிரவத்ய கந்தாத்
தத்ரஸ்ய தார்ஹ குணஜாத சமர்த்த நேந
தத் ஸேவனம் சரசமாஹ ச சப்தமேந -7-பிறவித்துயர் –

ஸச் சித்தா கர்ஷஹேதோர்
அக சமந நிதேர்
நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய
த்யாகே ஹேதூஜ் ஜிதஸ்ய
ப்ரவஹதுபக்த்ருதேர்
துஸ் த்யஜ ஸ்வ அநு பூதே
த்யாகா காங்ஷா நிரோத்துஸ்
ஸ்ரீத ஹ்ருதய ப்ருதக்கார நித்யாஷமஸ்ய
ஸ்வாத்மஸ் லிஷ்டஸ்ய
காய்ச்ச்ர மஹரயசஸஸ்
ஸேவனம் ஸ்வாத் வவோசத் –7-பிறவித்துயர் –

ஸச் சித்தா கர்ஷஹேதோர் -மறவியை இன்றி மனத்து வைப்பார் -சத்துக்களுடைய சித்தாகர்ஷணத்திலே ப்ரவீணனுமாய்-
அக சமந நிதேர் -வைப்பாம் மருந்தாம் இத்யாதி -தன்னை பிராபிக்கைக்கு விரோதியான பாபத்தைப் போக்குமவனாய் –
நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய-தூய அமுதை -சதா ஸேவ்யமான அம்ருதமுமாய் –
த்யாகே ஹேதூஜ் ஜிதஸ்ய-என் சொல்லி யான் விடுவேனோ -தன்னை விடுகைக்கு ஹேது ரஹிதனுமாய் –
ப்ரவஹதுபக்த்ருதேர்-பிரானையே -உபகார பரம்பரா நிரதனுமாய்-
துஸ் த்யஜ ஸ்வ அநு பூதே-என்னுள் இரான் எனில் பின்னை யான் ஓட்டுவனோ -விடுவேன் என்றாலும்
விட ஒண்ணாதபடியான அனுபவத்தை யுடையனுமாய் –
த்யாகா காங்ஷா நிரோத்துஸ்-ஒட்டுமோ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே -விட வேணும் என்கிற இச்சைக்கு நிரோதகனுமாய்
ஸ்ரீத ஹ்ருதய ப்ருதக்கார நித்யாஷமஸ்ய-என்னுடை நன்னெஞ்சம் தன்னை அகல்விக்கத் தானும் கில்லான் -ஆஸ்ரிதருடைய
மனஸ்ஸைத் தன்னிடத்தில் நின்றும் விடுவிக்கத் தானும் நித்ய அசக்தனுமாய் –
ஸ்வாத்மஸ் லிஷ்டஸ்ய-அமரத் தழுவிற்று இனி அகலுமோ -ஒருவராலும் பிரிக்க ஒண்ணாதபடி தம்மோடு ஒரு நீராகக் கலந்து நிற்குமவனாய்
காய்ச்ச்ர மஹரயசஸஸ்-நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம் -தன்னை ஸ்துதிக்கிற பேர்களுடைய இளைப்பைப் போக்க வல்ல
கல்யாண குணங்களை யுடையவனுமாய் இருக்கிற
ஸேவனம் ஸ்வாத் வவோசத் — ஸ்ரீ எம்பெருமானுடைய பஜனம் ஸூக ரூபமாய் இருக்கும் -என்று
பிறவித்துயர் அற என்கிற தசகத்திலே ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரதிபாதித்து அருளினார் -என்கிறார் –

————–

கௌடில்ய வத்ஸூ கரண த்ரிதயே அபி ஜந்துஷ்
வாத்மீயமேவ கரண த்ரிதயைக ரூப்யம்
சந்தர்ஸ்ய தாநபி ஹரிஸ் ஸ்வ வஸீ கரோதீத்
யா சஷ்டா சாந்த்ர கருணோ முநிர் அஷ்டமேந -8-ஓடும் புள் —

ஸூரிணாம் ஸ்வைரா சேவ்யே
ஸ்வயமவதரதி
ஷூத்ரதிவ் யைக நேத்ரே
கோபாத்யர்த்தம் த்ருதாத்ரவ்
ஸ்ரீ ததநுரசிகே
வாமநீ பாவத் ருஸ்யே
ஸச் சித்தா நந்ய வ்ருத்தவ்
விபவ சமதநவ்
ஸ்வாயுதா ரூட ஹஸ்தே
நீஸோச் சக்ராஹ்ய பாதே
நிருபதிம் ருஜு தாம் நீர வர்ணே ஜகாத -8-ஓடும் புள்

ஸூரிணாம் ஸ்வைரா சேவ்யே-ஓடும் புள்ளேறி-வைநதேயர் முதலான நித்ய ஸூரி களாலே யதேஷ்ட சேவ்யனுமாய்
ஸ்வயமவதரதி-வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே -விரோதி நிரசன சீலனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுமாய்
ஷூத்ரதிவ் யைக நேத்ரே -கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு -மனுஷ்யர்க்கும் வானவர்க்கு நிர்வாஹகனாய்
கோபாத்யர்த்தம் த்ருதாத்ரவ்-வெற்பை ஒன்றை எடுத்து -தன்னை ஆஸ்ரயித்த கோ கோப ரக்ஷண அர்த்தமாக
ஸ்ரீ கோவர்த்தனத்தைத் தரித்தவனுமாய்
ஸ்ரீ ததநுரசிகே-என் மெய் கலந்தானே -ஆஸ்ரிதருடைய சரீரத்தில் அத்யாதர யுக்தனுமாய்
வாமநீ பாவத் ருஸ்யே -புலன் கொள் மாணாய் -பார்க்கிற பேர்களுடைய த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரியான
ஸ்ரீ வாமன ரூபத்தை யுடையவனுமாய்
ஸச் சித்தா நந்ய வ்ருத்தவ்-என் எண் தான் ஆனானே -ஆஸ்ரித மநோ ரத சத்ருச வியாபாரத்தை யுடையவனுமாய்
விபவ சமதநவ் -ஆனான் ஆனாயன் மீனோடு ஏனமும் -தன்னுடைய விபவம் போலே அளவில்லாத
மத்ஸ்ய வராஹாதிரூபங்களை யுடையவனுமாய்
ஸ்வாயுதா ரூட ஹஸ்தே-சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான் -அழகிய திருக்கைகளிலே அநவரதம்
திருவாழி திருச் சங்குகளை தரித்துக் கொண்டு இருக்குமவனாய் –
நீஸோச் சக்ராஹ்ய பாதே-ஞாலம் கொள் பாதன்-நிம்நோந்நதா விபாகம் அற எல்லார் தலையிலும்
பரப்பின திருவடிகளை யுடையனுமாய் இருக்கிற
நிருபதிம் ருஜு தாம் நீர வர்ணே ஜகாத -நீரவர்ணனான ஸ்ரீ எம்பருமான் இடத்திலே நிருபாதிகமான ஆர்ஜவத்தை –
ஓடும் புள்ளேறி-என்கிற சதகத்தில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உபபாதித்து அருளினார் என்கிறார் –

——————–

ஆத்மார்ஜ்வ அனுபவ கௌதுகிநோ ஆசிய சவ்ரி
ஆத்மோப போக ருசி மப்யதி காம் ததா ந
தேவ்யாதி வத்ர சயிதா க்ரமதோ அகி லங்காந்
யாசிஸ்ரயத் ததவதந் நவமே சடாரி -9-இவையும்

பர்யந்தே த்ருஷ்டம்
அங்கே ச த்ருஷ்டம்
ஸ்வ விரஹ விமுகம்
டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீநம்
சித்தே க்லுப்த பிரவேசம்
புஜ சிகர கதம்
தாலு ஸிம்ஹாஸ நஸ்தம்
சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம்
ஸ்தித மலிகதடே
மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம்
ப்ரத்யாஹா ரோக்தரீத்யா விபு மனுபு புஜே சாத்ம்ய போக பிரதா நாத் -9-இவையும்

பர்யந்தே த்ருஷ்டம் -என்னுடைச் சூழல் உளானே –
அங்கே ச த்ருஷ்டம் -அவன் என் அருகிலிலானே -சமீபத்தில் வந்து தோற்றியும்-
ஸ்வ விரஹ விமுகம் -ஒழிவிலன் என்னோடு உடனே -விட்டுப் பிரிய மாட்டாதேயும் –
டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீநம்–கண்ணன் என் ஓக்கலையானே -குழந்தையைப் போலே ஓக்கலையிலே வந்து இருந்தும் –
சித்தே க்லுப்த பிரவேசம்-மாயன் என் நெஞ்சின் உளானே -மனசிலே வந்து பிரவேசித்தும்
புஜ சிகர கதம் -என்னுடைத் தோளிணையானே -தோளிணை மேல் எறியும்
தாலு ஸிம்ஹாஸ நஸ்தம்-என்னுடை நாவின் உளானே -ஜிஹ்வா சிம்ஹாசனத்திலே இருந்தும் –
சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் -கமலக்கண்ணன் என் கண்ணின் உளானே -கண்ணின் உள்ளே இருந்தும்
ஸ்தித மலிகதடே-என் நெற்றி உளானே -நெற்றியிலே நின்றும் –
மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம்-என் உச்சி உளானே -சிரஸிலே இருந்தும்
ப்ரத்யாஹா ரோக்தரீத்யா விபு மனுபு புஜே சாத்ம்ய போக பிரதா நாத் -இப்படி அனுபவிக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானை –
இவையும் அவையும் -என்கிற தசகத்திலே ஸ்ரீ ஆழ்வார் பத்தி அங்கமான ப்ரத்யாஹாரத்தில் யுக்த க்ரமத்தாலே
சாத்மிக்க சாத்மிக்க அனுபவித்து அருளினார் -என்கிறார் –

——————-

இத்தம் ஸ்ரீ யபதி க்ருத ஸ்வ ஸமஸ்த தேஹ
சம்ஸ்லேஷ லக்ஷண பலஸ்ய ஸூ துர் லபஸ்ய
பக்த்யாதி வத் ஸ்வ கணநே அபி ச தத் ப்ரஸாதாத்
நிர்ஹேதுக த்வம வதத் தசமே சடாரி -10-பொரு மா நீள்

விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம்
விகணந ஸூலபம்
வ்யக்த பூர்வ உபகாரம்
ஸ்வாந் தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும்
ஸ்வயமுத யஜூஷம்
பந்த மாத்ரோபயாதம்
சிந்தாஸ் துத்யாதி லஷ்யம்
நத ஜன சததஸ் லேக்ஷிணம்
தர்சி தார்ச்சம்
ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம்
ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோப்யாஷ்டே -10-பொரு மா நீள்

விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம்-ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக்கருமாணிக்கம் -த்ரிவிக்ரம அவதாரம் பண்ணித்
திரு வுலகு அளந்து அருளினை போது அத்யாச்சர்யமாக எல்லாராலும் காணப்படுமவனாய்
விகணந ஸூலபம் -எண்ணிலும் வரும் -ஓன்று இரண்டு தொடங்கி இருபத்தஞ்சு இருபத்தாறு -என்று சொன்னால்
இருபத்தாறாவளின் நான் என்று தன்னைச் சொன்னதாகக் கொண்டு ரஷிக்கும் ஸ்வ பாவனுமாய் –
வ்யக்த பூர்வ உபகாரம் எம்பிரானை எந்தை தந்தை
ஸ்வாந் தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் -நெஞ்சமே மலராள் மணவாளனைத் துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கொண்டாய் -மனஸ்ஸூ
தன்னிடத்தில் தானே ஐகாக்ர்யத்தை பஜிக்கைக்கு ஹேது பூதனுமாய் –
வயமுத யஜூஷம்-ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு -எண்ணிக்கை இன்றியே தானே வருவானுமாய் –
பந்த மாத்ரோபயாதம்-தாயும் தந்தையாய் இவ்வுலகினில் வாயும் ஈசன் -மாதா பிதாக்களைப் போலே
சம்பந்த மாத்திரத்தாலே வந்து உதவுமவனாய் –
சிந்தாஸ் துத்யாதி லஷ்யம் -சிந்தையுள் வைப்பன் சொல்லுவன் -சிந்தா ஸ்துதி ப்ரணாமங்களுக்கு லஷ்யமுமாய்
நத ஜன சததஸ் லேக்ஷிணம்-இடைவீடு இன்றி நல்கி என்னை விடான் -ஆஸ்ரிதரை ஒரு க்ஷணமும் விட்டுப் பிரிவில்
தரிக்க மாட்டாதவனாய் –
தர்சி தார்ச்சம் -நம்பியைத் தென் குறுங்குடி நின்ற -அதுக்கு உதாஹரணமாக தான் திருக் குறுங்குடியிலே
நின்று அருளின படியைக் காட்டுமவனாய் –
ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம்-மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை -மறவாதபடி மனசிலே ஜாகரூகனுமாய் இருக்கிற
ஸ்ரீ பெருமாளை அனுசந்தித்து
ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோப்யாஷ்டே – தன்னைத் தந்த கற்பகம் -என்கிறபடியே தன்னை அனுபவிக்க விதரணம் பண்ணுகிற
அவனுடைய மஹா உதார குணத்தால் -பொரு மா நீள் படை -என்கிற தசகத்திலே
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அதி ஸந்துஷ்டரானார் -என்கிறார் –

ஆதா வித்தம் பரத்வாத கில சமதயா பக்த ஸுலப்ய பூம்நா
நிஸ் சேஷாகஸ் சஹத்வாத் க்ருபண ஸூகட நாச்சா க்ய சம்ராத நத்வாத்
ஸ்வாது ஸ்வோபாச நத்வாத் ப்ரக்ருதி ருஜு தயா சாத்ம்ய போக ப்ரதத்வாத்
அவ்யா ஜோதாரபாவாத மநுத சதகே மாதவம் சேவா நீயம் -11-

இப்படி பிரதம சதகத்தில் பத்து சதகங்களாலும் பிரதி பாதிதங்களான அர்த்தங்களை பிரகாசிப்பித்து அருளுகிறார்
சர்வ ஸ்மாத் பரனாகையாலும்
சர்வ சமனாகையாலும்
ஆஸ்ரித ஸூலபனாகையாலும்
சர்வ அபராத சஹனாகையாலும்
ஸூ சீலனாகையாலும்
ஸ்வா ராதனாகையாலும்
ஸூக ரூப உபாசகனாகையாலும்
ருஜு பிரகிருதி ஆகையாலும்
சாத்மிக்க சாத்மிக்க அனுபவிப்பிக்கையாலும்
அத்யந்த ஆதர நிர்ஹேதுக உதாரானாகையாலும்
ஸ்ரீ எம்பெருமான் ஸேவ்யன் என்று பிரதம சதகத்தில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் அனுசந்தித்து அருளினார் என்கிறார் –

————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆத்தான் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் சாரம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் –

January 22, 2018

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் சாரம் –26-ஸ்லோகங்கள் —
ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -130-ஸ்லோகங்கள் சாரம் –

சாம வேதம் –1000-சாகைகள் / ரிக் வேதம் -21-சாகைகள் / யஜுர் வேதம் -100-சாகைகள் / அதர்வண வேதம் -1-

————————————————–

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

சேவா யோக்யோ அதி போக்யா ஸூபாஸ் உபகதனு சர்வ போக்ய அதிசய
ஸ்ரேயஸ் தத் ஹேதுதத பிரபதன சுலபோ அநிஷ்ட வித்வம்ச சீலன்
பக்த சந்த அனுவர்த்தி நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருத் சதபத அவ்யயம் சஹாயா
ஸ்ரீ மன் சர்வ உசிதாம் உபநிஷாதி மிஷத்யேஷ கதா சடைர்மா –1–

1-சேவா யோக்யோ -ஸ்ரீ யபதியே சேவா யோக்கியன்
2-அதி போக்யா -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத அதி போக்யன்
3-ஸூபாஸ் உபகதனு –ஸூ பாசறையை திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் உடையவன்
4-சர்வ போக்ய அதிசய –சர்வ போக வஸ்துக்களையும் பக்தர்களுக்காக யுடையவன்
5-ஸ்ரேயஸ் தத் ஹேதுதத -சகல புருஷார்த்தங்களும் அளித்து அருளுபவன்
6-பிரபதன சுலபோ –பிரபன்னர்களுக்கு சர்வ ஸூலபன்
7-அநிஷ்ட வித்வம்ச சீலன் -சர்வ சக்தன் -பிரதிபந்தங்களை நிரசித்து தன் பேறாக கலப்பவன்
8-பக்த சந்த அனுவர்த்தி -யாத்தொத்தகாரி -ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் தனது ஸ்வா தந்திரம் அடியாக ஏறிட்டுக் கொள்பவன்
9-நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருத் -சர்வருக்கும் சர்வ காலத்திலும் சர்வ அவஸ்தையிலும் நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருத்
10-சதபத அவ்யயம் சஹாயா -அர்ச்சிராதி கதி மார்க்கம் பக்தர்களையும் பிரபன்னர்களையும் கூட்டிச் செல்பவன்
ஸ்ரீ மன் சர்வ உசிதாம் உபநிஷாதி மிஷத்யேஷா காதா சடைர்மா –
இப்படி பத்து அர்த்தங்களையும் உபநிஷத்துக்கள் படியே ஸ்ரீ சடகோபர் பத்து பத்தாலும் அருளிச் செய்கிறார் –

சேவ்யத்வாத் போக்யா பாவாத் சுப தனு விபாவாத் சர்வ போக்யாதிகத்வாத்
ஸ்ரேயஸ் தத் ஹேது தானாத் ஸ்ரீ தவிவ சதய ஸ்வ ஆஸ்ரித அநிஷ்ட ஹரத்வாத்
பக்த சந்த அனுவ்ருத்தேத் நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருத் பாவத்தாத சத் பத அவ்யயம்
சஹாயாச்சா ஸ்வ சித்தே ஸ்வயமிக கரணாம் ஸ்ரீ தர ப்ரத்யபாதி –ஸ்ரீ தராமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி –ஸ்லோகம் -8-

———————————–

அத்யே பஸ்யன் உபாயம் ப்ரபுமிக பரம ப்ராப்ய பூதம் த்விதியே
கல்யாண உதாரமுருத்தே த்விதார்யமிதாமிதி ப்ரேக்க்ஷமணா த்ரீதீயே
ஐஸ்வர்யதேஸ் சதுர்த்தே விஷ மது துல்ய அநந்ய போக்யத்வம் இச்சான்
ஷபி ஸ்வாம் பஞ்சமத்யா அனிதர கதி தாமாக காக்ஷே முனீந்திரா –2-

அத்யே பஸ்யன் உபாயம் -ஒருவனே உபாயம்
ப்ரபுமிக பரம ப்ராப்ய பூதம் த்விதியே-அவனே பரம ப்ராப்யமும் ஆவான்
கல்யாண உதாரமுருத்தே த்விதார்யமிதாமிதி ப்ரேக்க்ஷமணா த்ரீதீயே -சுபாஸ்ரய திருமேனி பற்றி
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும் பெற நமக்கு உபதேசம் மூன்றாவதில்
ஐஸ்வர்யதேஸ் சதுர்த்தே விஷ மது துல்ய அநந்ய போக்யத்வம் இச்சான் -விஷயாந்தரங்கள் விஷம் கலந்த மது போல்வன
ஷபி ஸ்வாம் பஞ்சமத்யா அனிதர கதி தாமாக காக்ஷே முனீந்திரா –மேல் உள்ள ஐந்து முதல் பத்து வரை
அவனே அவனை பெற உபாயம் என்று சடகோப முனி அருளிச் செய்கிறார் –

பிராச்சே சேவா அனுகுனியாத் ப்ரபுமிக சடகே மாம்ஸ்த முக்தே உபாயம்
முக்த ப்ராப்யம் த்விதீய முனிர் அனுபுபதே போக்யதா விஸ்தாரன
ப்ராப்யத்வ உபாய பாவவ் சுபாஸ் உபகதனவ் இதயவாதித் த்ரயே
அநந்ய ப்ராப்யாஸ் சதுர்த்தே சம்பவித்ததரை அபி அநந்ய உபாயஹ–தாத்பர்ய ரத்னாவளி -6-

தேவா ஸ்ரீமான் ஸ்வ சித்தே காரணாம் இதி வதன் ஏகம் அர்த்தம் ஸஹர் –இதுவே ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரார்த்தமும் –

———————————-

பரம் நிர் வைஷம்யம் சுலபம் அபராத ப்ரஸஹனம்
ஸூசீலம் ஸ்வ ஆராதனம் சரசபஜனம் ஸ்வார்ஜவ குணாம்
ஸூ சாத்ம்யஸ் ஸ்வ ஆனந்த ப்ரதம் அநக விஸ்ரானன பரம்
முகுந்தம் நித்யயன் முனிரதீ ஜகாவாத்ய சடகே–3-

பரம் –பரத்வம் அனைத்திலும்
நிர் வைஷம்யம் -சமோஹம் ஸர்வேஷாம்
சுலபம் -பக்தர்களுக்கு ஸூலபன்
அபராத ப்ரஸஹனம் –அபராத சஹத்வம் உண்டே
ஸூசீலம் –எல்லையில்லா ஸீலவான் -நிகரில் புகழ் –
ஸ்வ ஆராதனம் சரசபஜனம்– ஆராதனத்துக்கு எளியவன் -ஸூ ஸூகம் கர்த்தும் பஜனமும்
ஸ்வார்ஜவ குணாம்–செம்மை -ஆர்ஜவ குணம்
ஸூ சாத்ம்யஸ் ஸ்வ ஆனந்த ப்ரதம்–தன்னையே தந்து அருளுவான்
அநக விஸ்ரானன பரம் –அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன் -கல்யாணை கதானன்
முகுந்தம் நித்யயன் முனிரதீ ஜகாவாத்ய சடகே-

ஆதவ் இதம் பரத்வாத் அகில சமத்ய பக்த ஸுலப்ய பூம்னா
நிஸ் சேஷக சஹத்வாத் க்ருபணா சுகதநாத் சக்யா சம்ராதானத்வாத்
ஸ்வா துஸ் உபாசனத்வாத் ப்ரக்ருதிர் ருஜுதயா சாத்ம்ய போக்ய பிரதத்வாத்
அவ்யாஜோதரா பாவாத் அமானுத சடகே மாதவம் சேவானியம் –ரத்னாவளி -22-

1–பரத்வம்-உயர்வற –நிரதிசய கல்யாணமான சர்வத்துடன் கூடி இருக்கை /
சேதன அசேதன விலக்ஷண ஸ்வரூபம் / சர்வமும் இவன் அதீனம் / சரீராத்மா பாவம் –
2–நிர் வைஷம்யம் -வீடுமின் முற்றவும் –
3–பக்த ஸூலபன் -பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
4–அபராத சஹத்வம்
5—ஸுசீல்யம்
6—ஸூலப ஆராதனன்
7–ச ரஸ போக்ய பஜனம்
8—ஆர்ஜவம்
9–சாத்மிக போக பிரதன்-
10–அநக விஸ்ரானன பரம்

அவ்யாஜ உதார சீலத்தவம் -பதிக சாரம்

—————————

த்விகாப்யாம் த்வி அஷ்டாங்க்ரி துரதிகமன் இதிஸ்தபுதித
யதாந்த்ய மீமாம்ச ஸ்ருதி சிகாரதத்வம் வ்யவர்ணுத
ததாதவ் காதாபிர் முனீர் அதி கவிம் சாபிரிக நா
க்ருதி சாரா க்ரஹாம் வ்யாதராதிக சமக்ரய க்ருபயா —-4

முதல் ஆறு பாசுரங்கள்-1-1-1-தொடங்கி -1-1–6- -சமன்வய அத்யாய அர்த்தங்கள் -ஜகத் காரணன் -சேதன அசேதன விலக்ஷணன் –
அகில ஹேய ப்ரத்யநீகன் -கல்யாணைக குண விசிஷ்டன் /அந்தர்யாமி -நியமனம் -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி அவன் அதீனம் –
மேலே -1–1–7-தொடங்கி -1–1–9-மூன்றும் அவிரோத அத்யாயம் அர்த்தங்கள் –சரீராத்மா பாவம்
மேலே -1–2–1-தொடங்கி -1–2–9-ஒன்பதும் சாதனா அத்யாயம் அர்த்தங்கள்
மேலே -1-2–10-தொடங்கி -1–3–5-ஏழும் பல அத்யாயம் அர்த்தங்கள் –

——————————

பரத்வாத்யை இதம் பரிசரணா சக்தோ குண கணைஹி
ப்ரபும் சேவா யோக்யம் பிரதம சதகே வீக்ஷ்ய வரதம்
தமேவ ஸ்வாத்யர்த ப்ரியமத ச போக்தும் வியவசிதோ
வரேண்யத்வம் தஸ்ய பிரதம வரணீயம் ப்ரதயத்தி –5–

பேரருளாளன் -அமரர்கள் அதிபதி இமையோர் தலைவன் -ஒருவனே பராத்பரன் –
அவனே பஜனீயத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி -பரிசரண சக்தோ குண கணை பிரபு –
வரதம் பிரதம வரணீயம் இதி வியவஸ்திதோ தஸ்ய வரேண்யத்வம் ப்ரதயதி
சேவா யோக்கியன் பிரதம வரணீயன்-இரண்டுமே பேரருளாளனுக்கே பொருந்தும்

——————————–

த்வதீயே அதி கிலேச க்ஷண விரஹ முத்துங்க லலிதம்
மில்லத் சர்வஸ் வாதம் வியஸன சமனம் ஸ்வாப்தி முதிதம்
ஸ்வ வைமுக்யத் ரஸ்தம் ஸ்வ ஜன ஸூஹ்ருதம் முக்தி ரசதம்
ஸ்வ கைங்கர்யோதேஸ்யம் சுபகச விதஸ்தம் நிரவிசத் –6-

முதல் பத்தால் ஆஸ்ரயணீயன்-மோக்ஷ உபாயம் அவனே /
இரண்டாம் பத்தால் -இவன் அனுபவ போக்யன் –பரம புருஷார்த்தம் அவனே

அதி கிலேச க்ஷண விரஹ –வாயும் திரை -/ ஸர்வஸ் ஸ்மாத் பரன்-உத்துங்க லலிதம் -திண்ணன் வீடு -/ சர்வ மதுர ரஸ ஊனில் வாழ் /
ஆஸ்ரித வியஸன சமான ஸ்வபாவம் -ஆடி யாடி / ஸ்வ ஆஸ்ரித பிராப்தி ஸந்துஷ்டன் -ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ பிரியன் -அந்தாமத்து அன்பு /
ஆஸ்ரித விரகம் அஸஹத்வம் -வைகுந்த / சம்பந்த சம்பந்திகளுக்கும் ஸூ ஹ்ருத் -கேசவன் தமர் /
முக்த சாரஸ்யம் ததா –அணிவது அரவணை மேல் /ஸ்வ கைங்கர்யோதேஸ்யம்-எம்மா வீடு /சுப நிலையன்-அதி போக்யன் -கிளர் ஒளி

—————————

உபாயத்வைகாந்தம் ப்ரதமமிக சேவ்யத்வமுதிதம்
ததா ச ப்ராப்யத்வ உபயிகமதி போக்யத்வ மவதத்
த்வயம் தத் ஸ்வாசா தாரணா தனு விசிஷ்டஸ்ய கணாயன்
த்ருதீய விஸ்வேசம் ஸூபாஸ் உபகரூபம் கதயதி–7–

உபாய உபேய விக்ரஹ ஸ்வரூபம் -அர்ச்சா ரூப ஸூபாஸ்ரய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -மூன்றாம் paththin சாரம்

அந்நிய த்ருஸ ஸுந்தர்யம் –முடிச் சோதி /
லோகைக நாதன் -தனுர் விஹித சர்க்கதி சுபகன் -முந்நீர் ஞாலம் படைத்த முகில் வண்ணன் -திருமேனியாலே ஸ்ருஷ்ட்டி
ஸ்வ இச்சா சேயாகரன்-ஒழிவில் காலம் கைங்கர்யம் கொள்ள அர்ச்சா திரு மேனி /
சர்வ சரீரி புகழ் நல் ஒருவன் / மோஹன தனு -சுப சுபாக ரூபம் -மொய்ம் மாம் பூம் பொழில்
ஸுலப்யன்-செய்ய தாமரை / பயிலும் சுடர் ஒளி-பாகவத சேஷத்வம் /
சதா த்ருஸ்யன்-முடியானே / சர்வ பாப நிவர்த்தகன் -சன்மம் பல பல /

—————————————

அனிதர்க் ஸுந்தர்ய தனு விஹித சர்காதிஸ் உபகம்
ஸ்வ சேவார்த்தாகாரம் ப்ர குண வபுஷாம் மோஹன தனும்
அப்ஸயாலபி அர்ச்சா வைபவமாதி அதிசய வஹதனும்
சதா த்ருஸ்யம் ஸ்துதித்ய கீர்த்திமக விருத்தி க்ருதிமிக –8—

ஏவம் ஸுந்தர்ய பூம்நா தனு விஹித ஜகத் க்ருத்ய ஸுபாக்ய யோகாத்
ஸ்வ இச்சா சேவ்யா க்ருதிவாத் நிகில தனுதயோன் மாததானார்ஹ காந்த்யா
லபிஅர்ச்சா வைபவதாவத் குண ரசிக குனோத் கர்ஷ்ணா தக்ஷகர்ஷ்யதே
ஸ்துத்யத்வாத் பாபங்காத் ஸூபாஸ் உபக தனும் பிராஹ நாதம் த்ருதீயே –தாத்பர்ய ரத்னாவளி –44-

அனிதர்க் ஸுந்தர்யம் -ஸுந்தர்ய பூம்நா
தனு விஹித சர்காதிஸ் உபகம் -தனு விஹித ஜகத் க்ருத்ய ஸுபாக்ய யோகாத்
ஸ்வ சேவார்த்தாகாரம் –ஸ்வ இச்சா சேவ்யா க்ருதிவாத்
ப்ர குண வபுஷாம் மோஹன தனும்–நிகில தனுதயோன் மாததானார்ஹ காந்த்யா
அப்ஸயாலபி அர்ச்சா வைபவமாதிம்-லபிஅர்ச்சா வைபவதாவத்
அதிசய வஹதனும் – குண ரசிக குனோத் கர்ஷ்ணா தக்ஷகர்ஷ்யதே
சதா த்ருஸ்யம் மோஹன தனும் இக – ஸூபாஸ் உபக தனும் பிராஹ நாதம் த்ருதீயே-

—————————————–

ஸ்ரீய காந்தா அநந்தா சுப தனு விசிஷ்டா பலமசவ்
பலா வாப்தே ஹேது ஸ்வயமிதி ச நிர்த்தார்ய சடகை
இதானிம் புத்திஸ் தக்ரமத இதி உக்த்யா முனிவரா
பலத்தவம் தஸ்ய இவ த்ரதயதி ததன்யேஷு விமுகா—9—

ஸ்ரீ யபத்யே–ப்ராப்யம் என்று முதல் பத்திலும் –
உபேயம் பரம போக்யம் என்று இரண்டாம் பத்திலும்
ஸூ பாஸ்ரய திவ்ய மங்கள விசிஷ்டன்- என்று மூன்றாம் பத்திலும்-
அருளிச் செய்த அனந்தரம் –
ஸ்ரீ யபதியே காந்தன்–அனந்தன் -சுப தனு விசிஷ்டன் -பல அவாப்த்தி ஹேது -பரம புருஷார்த்தம் என்று
நிர்த்தாரணம் பண்ணி அருளுகிறார் நான்காம் பத்தால் –

———————————

ஸ்திர ஐஸ்வர்யம் துர்யே சஹஜ பஹு போக்யம் நிரவிசத்
மிதா ஸ்லிஷ்டம் கிலேசாவஹம் ஸஹித துல்யம் நிஜ ஜனம்
க்ருதார்த்தி குர்வந்தம் பிரணயி பிஷஜம் சத் பகு குணம்
ஸ்வ ஹேயஸ்வ அபேக்ஷ்யம் ஸ்வமத பல முகை ஸ்வாகதம் –10–

நான்காம் பத்தில் 1–ஸ்திர ஐஸ்வர்யம் /2- சஹஜ பஹு போக்யம் /
3- ஆஸ்ரிதர்கள் உடன் நித்ய சம்ச்லேஷ ஸ்வ பாவன் /4- விஸ்லேஷ சமயங்களில் கிலேசாவஹம் /
5-செய்த வேள்வியர் களுக்கு உண்ணும் சோறு இத்யாதி எல்லாமே ப்ராப்ய பூதன் /
6- பிரணயிகளுக்கு மருத்துவனாய் நிற்கும் மா மணி வண்ணன் /
7-ஸமஸ்த குண சாகரம் /8- பிரதிகூல வர்ஜனத்துக்கு ஸஹாயன் /9- சர்வ பல பிரதன்/10- நிரதிசய ஆனந்த மயன் –

நித்ய ஐஸ்வர்யம் து துர்யே சஹஜ பஹுள சத் போக்யம் அந்யோன்ய சக்தம்
கிலேசா பாதிஸ்வ துல்யம் ஸ்வ ஜன க்ருத க்ருதார்த்தி க்ரிதிம் ஸ்னேஹா வைத்யம்
சம் யுக்தம் சத் குண உகைஹா ஸ்வ ஜன பரிஹ்ருத அபேஷா மிஷ்டார்த்த ரூபம்
ஸ்ரேஷ்டாம் நிஸ் சேஷ போக்யதா மநுத சடாகே தேவதா ஸார்வ பவ்மன் –தாத்பர்ய ரத்னாவளி –58–

————————-

உபாயத்வம் யதாத் பிரதம சதகே அபாவ்யத விபோ
அநந்ய உபாயசத் த்ரதாயதி பரம் பஞ்சம முகையைஹ
நிரீ ஹஸ்த்ராதவ் நிரவதிக நிர் ஹேதுகதயா
சரித்ஸ்ரோதவ் பத்மம் சரணாயதி நாதஸ்ய சரணம் –11-

உபாயத்வம் யதாத் பிரதம சதகே அபாவ்யத விபோ–முதல் பத்தாலே அவனே நிருபாதிக உபாயம்
அநந்ய உபாயசத் த்ரதாயதி பரம் பஞ்சம முகையைஹ–உபாயாந்தர தோஷங்களை காட்டி அருளி
அத்தை ஸ்திரீகரித்தார் மேல் உள்ள பத்துக்களாலே
நிரீ ஹஸ்த்ராதவ் நிரவதிக நிர் ஹேதுகதயா சரித்ஸ்ரோதவ் பத்மம் சரணாயதி –தாமரை திருவடிகளில் சரணாகதி
நாதஸ்ய சரணம் பத்மம் சரணாயதி–அந்த திருவடிகளே ப்ராப்யம் –

பிரச்யே சேவா அனுகுணயாத் பிரபுமிக சடகே மம்ஸ்த முக்தே உபாயம்
முக்த ப்ராப்யம் த்விதீய முனிர் அனுபபுதே போக்யதா விஸ்தரேண
ப்ராப்யத்வ உபாய பாவவ் சுபாஸ் உபகதனோ இத்யவாதித் த்ரீயே
அநந்ய ப்ராப்யா சதுர்த்தே சம்பவதித்தரை அப்ய அநந்யாத் உபாய –ரத்னாவளி -6-

—————————————

தயா நிக்நம் பக்தைர் அக விமதனம் பிரேம ஜனகம்
ஜகத் ரஷா தீக்ஷம் ஸ்ம்ருதி ஜூஷாமஹம் பாவ விஷயம்
சரண்யம் தீனானாம் ஸ்வ ரஸ க்ருத தாஸ்யாபி உபகமம்
பிரகாக்யவ் தம் பிராப்தம் பிரச கனக்ர்த்தம் பஞ்சம சதே–12–

தயா நிக்நம் –தயா ஊற்று அவன்
பக்தைர் அக விமதனம் –பக்தர்களுக்கு பிறர் பாபங்களை போக்கும் சக்தி அளிப்பவன்
பிரேம ஜனகம் –தன் பால் ஆதாரம் பெறுக வைக்கும் அழகன்
ஜகத் ரஷா தீக்ஷம் –ரக்ஷணத்தில் தீக்ஷை -மம விரதம் என்பவன் அன்றோ
ஸ்ம்ருதி ஜூஷாமஹம் பாவ விஷயம் –நினைப்பவர் ஸூ பாஸ்ரய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தில்-ஆழங்கால் படும்படி விஷயமானவன்
சரண்யம் தீனானாம் -தீனர்களுக்கு புகலிடம்
ஸ்வ ரஸ க்ருத தாஸ்யாபி உபகமம் –ப்ரீதி காரித கைங்கர்யங்களை கொடுத்து அருளுபவன்
பிரகாக்யவ் தம் பிராப்தம் பிரச கன க்ர்த்தம் பஞ்சம சதே–பக்தியில் அசக்தர்களுக்கு பிரபத்தி -அர்ச்சையில் சரண் அடையச் செய்வித்து
இங்கேயே இப்பிறப்பே கைங்கர்ய ரசம் அளிப்பவன் –

இத்தம் காருண்யா நிக்னம் துரித ஹர ஜனம் பிரேம தீவ்ரம் துகானாம்
லோகாநாம் ரஷிதாரம் ஸ்மருதி விஷயம் அஹம் பாவனா கோசாரம் ச
தீனானாம் சச்சரண்யாம் ஸ்வ ரஸ க்ருத நிஜ ப்ரேயதாவாஞ்சமுசசே
பிராப்தம் சக்தி ப்ரதம் ஸ்ரீ பதி மிக சடகே ஸ்ரேயஸே மேக ஹேதும் –ரத்னாவளி –69-

————————————

அநாதி அந்த ஆனந்த ஸ்வ ரஸ கருணா கண்ட ஜெனித
ப்ரேனோ துர் வியாபார பிரபதன விபாகார்ஹ உதித
தம் ஆச்சார்யோ பஜனம் சிர விரஹித ஸ்வாத மகதன
ஸ்ப்ருஹ அசக்திம் சஷ்டே முனிர சரணோ யாதி சரணம் —13-

ஸ்வ பாவிக கிருபையை ஐந்தாம் பத்தில் அருளிச் செய்து இசைவித்து தன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும்
அவன் ஸ்வ பாவத்தை ஆறாம் பத்தில் அருளிச் செய்கிறார் – சரணாகத ரஷாக வைபவம் அருளிச் செய்கிறார் –
ஆதி மத்திய அந்த ரஹிதன் / அநாதி / ருசி ஜனகன் / ஸ்வ ரஸ கருணா கந்த ஜனகன் /
சிர விரஹித ஸ்வாத மகதன ஸ்ப்ருஹ அசக்திம்-க்ஷண காலம் விரஹமும் ஸஹிக்க ஒட்டாமல் –
கிருபையால் ஆச்சார்யர்கள் இடம் நம்மை சேர்த்து அருளுகிறான்

———————————————–

குரு த்வாரா உபாயம் ஸ்வயம் அபிமதம் வைரிக தாகம்
சரித்ரை கர்ஷந்தம் பரிவிக தானம் ஸ்வான்வித ஹரம்
நிதானம் த்ர்த்யா தெர்காதகவ சபூதி த்வயமாகாத்
அநர்ஹத் வைகாத்யம் தவ விகில சரண்யா ஸ்திதிமிக –14-

குரு த்வாரா உபாயம் ஸ்வயம் அபிமதம் –ஆச்சார்யர் அனுக்ரஹம் மூலம் தானே நம்மை சேர்த்துக் கொள்கிறான்
வைரிக தாகம்-அகடிதா கடிநா சாமர்த்தியம் -விருத்த விபூதி நாயகத்வம்
சரித்ரை கர்ஷந்தம் பரிவிக தானம் ஸ்வான்வித ஹரம் -அதிமானுஷ சேஷ்டிதங்களை காட்டி
நம் அஹங்கார மமகாரங்களை போக்குவிக்கிறான்
நிதானம் த்ர்த்யா தெர்காதகவ –தறியமும் திட விசுவாசமும் பிறப்பிக்கிறான்
சபூதி த்வயமாகாத் –உபய விபூதி நாதன்
அநர்ஹத் வைகாத்யம் தவ விகில சரண்யா ஸ்திதிமிக -பொருள் அல்லாத நம்மை சத்தை பிறப்பித்து அருளுகிறான்

இத்தம் சத்வார கம்யம் ஸ்வயம் இதம் அஸஹஸ்த இனாம் யோஜநார்ஹம்
கர்ஷந்தம் ஸ்வைஸ் சரித்ரை விகதித விஜநம் ஸ்வான் விதஸ் தேய தக்க்ஷம்
த்ர்யத்தினாம் நிதானம் கடக வச மஹாபுதி யுகமம் சடாரி
வைக்க த்யாஸ்யாப்யன் அர்ஹம் பிரபதன சுலபம் பிராஹா ஷஷ்ட்யயே சரணம் –ரத்னாவளி –80-

————————————–

ததேவம் சஷ்டாந்தம் விஹித ச விசேஷ பிரபதன
பல அலாபாத் கின்னஸ் த்வரிதா ஹ்ருதயே சப்தம சதே
அனிஷ்டோப ந்யஸ பிரபத்திபி அநிஷ்ட பிரசமனே
ஸ்வதா சித்தசிலம் ப்ரபும் அபிமுகம் சம்முகாயதி –15-

ததேவம் சஷ்டாந்தம் விஹித ச விசேஷ பிரபதன–ஆறு அங்கங்களுடன் கீழே ஆறு பத்துக்களிலும் பிரபதனம் செய்த ஆழ்வார்
பல அலாபாத் கின்னஸ் –பலம் உடனே கிட்டாததால் மனஸ் சிதிலம் அடைந்து
த்வரிதா ஹ்ருதயே சப்தம சதே அனிஷ்டோப ந்யஸ பிரபத்திபி அநிஷ்ட பிரசமனே -ஆஸ்ரிதர்களை
அனிஷ்டங்களிலே உழன்று இருக்க விடாத ஸ்வ பாவனாய் இருக்க
ஸ்வதா சித்தசிலம் ப்ரபும் அபிமுகம் சம்முகாயதி –மஹா விச்வாஸம் கொண்டு தனக்கு முன் தோன்றி ஸம்ஸலேஷிக்க பிரார்த்திக்கிறார்
இதுவே சங்கதி ஏழாம் பத்துக்கு -ஸ்வா பாவிக அநிஷ்ட நிவாரகன் தானே –

——————————————–

சகன் சத்ய சங்கன் உப சமித கர்ஹா பிரகதயன்
ஸ்வ கோப்த்ருத்வம் குப்தி க்ரமம அகில ஐந்து பிரணயிதம்
ஸ்ரீதா க்ரந்தச்செத்தா ஸ்மரண விசதச்சித்ர விபவ
ஸ்துதவ் யஞ்சன் ஸ்தோத்ரு வியஸன நிஜத்ததர்சி பிரபுரிக –16-

ஸ்ரீதா க்ரந்தச்செத்தா–ஆஸ்ரிதர் கண்ண நீரைப் போக்கி -மானஸ சாஷாத்காரம் பண்ணி அருளி
ஸ்மரண விசதச்சித்ர விபவ -ஒப்பில்லாத விரிந்த ஐஸ்வர்யங்களை நினைவூட்டி
ஸ்துதவ் யஞ்சன்-ஸ்தோத்ரங்களிலே மூட்டி அருளி
ஸ்தோத்ரு வியஸன நிஜத்ததர்சி பிரபுரிக-ஸ்தோத்ரம் பண்ணுபவர்களின் சகல பிரதிபங்கங்களையும் போக்கி அருளி

ஸாத்யா சங்கா ஸஹிஷ்ணும் பிரசாமிதா ஜன தாகர்ஹனாம் ஸ்பஷ்ட ரஷாம்
வியாகுர்வந்தம் ஸ்வ ரஷா க்ரமம் அகில ஜன ஸ்னேஹிதம் தர்சாயந்தம்
ஸ்வீயா கிரந்த சித்தோதகம் ஸ்மரண ஸூ விசதம் விஸ்மயார்ஹத் விபூதிம்
ஸ்தோத்ர யுஞ்சநாத்மாக ஸ்துதி கிருத்தகஹரம் சப்தமே அநிஷ்டாசோராம் –ரத்னாவளி -91-

————————————–

அதனிஷ்டான் பும்ஸாம் ஸ்வயம் உப ஜிஹீர்ஷான் அபி விபு
தத் இச்சாம் பஹ்யேஷு பிரசமயிது காம க்ரமவசாத்
நிஜேச்சேச்ச சம்சித்த தெரிவித்த சித் அசித் வஸ்து விததி
ஸ்ரீ தேச்சா வைச்சித்ரீவச இதி வதத்யஷ் தமஸதே -17-

ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவிருத்தி-அனைத்தும் சகல த்ரிவித சேதன அசேதன -தனது சங்கல்ப அதீனமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஆஸ்ரிதர் இச்சா பேதங்கள் படி தன்னையே அமைத்துகே கொள்கிறான்

——————————————

த்ருக்க்ஷாயாம் த்ரஸ்ய பிரபுரகநீ நிஸ் சங்க சுலப
ஸ்வ விஸ்லேஷ காந்தா ஸ்ரீத விகித புஷ்கல்ய விபவா
அபேஷாஸ் சாபேஷா ஸ்வ விதரனாஸ் சஜ்ஜோ ஹ்ருதி ரத
ஸ்வ தாஸ்யம் தன் நிஷ்டாம் தத்வதிமபிஹ பிரகதயன் –18-

பக்தி சித்த அனுசாரி – தன்னையே வழங்கும் வள்ளல் /

சித்தம் ஸூரி த்ரிக்க்ஷூ த்ர்ஷி விஷயமாவைத் நிஸ் ப்ரஹைரேவ லப்யம்
ஸ்வாநாம் விஸ்லேஷ போக்யம் ஸ்ரீத விஹித சமக்ரத்வ பூதிம் சடாரி
ஸ்வ அபேஷாஸ் அவ்யபேஷம் ஸ்வ விதரண பரம் ஹ்ருத்கதம் ஸ்பஷ்டயந்தம்
தாஸ்யம் ஸ்வ தாஸ்ய நிஷ்டாம் ததவதிம் அபி சாப்யஸ்தமே ஸ்வ இஷ்டா வசம் –ரத்னாவளி –102-

தரிசன சாஷாத்காரம் -ஸ்வப்னம் பூலே / பக்த ஸுலபன் / பக்தர்களை உடையவர் ஆக்கி மகிழ்பவன் /
வியாஜ்ய மாத்திரம் தன்னையே தந்து அருளுபவர் /

————————————————

அபீஷ்டம் விஸ்வஸ்மின் விஷம பல காங்க்க்ஷி நிய விஷமம்
பிரயச்சந்தம் த்ருஷ்ட்வா பரம புருஷார்த்தைக ரசிகா
நிரஸ்த அன்யா அபேஷா நிகிலா ஜெகதீதஸ்ய நவமே
நிதானம் சித்தினாம் நிருபாதிக்க ஸூ ஹ்ருதம் கானயதி –19-

நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருத் / நித்ய நிரவத்ய பரம புருஷார்த்தை ரசிகை -கைங்கர்ய ரசம் /

இத்தம் சர்வைக பந்தும் சிர க்ருதக்ருநாம் சிதில சிந்தும் பதித்வாத்
சம்பந்தாத் ரஷிதாராம் ஸ்வ குணாகரிமாசம் ஸ்மாரகம் ப்ராஹ நாதம்
விஸ்மர்தும் சாப்ய சக்யம் கடாகமுகாசு விஸ்ரம்ப ணீயம் சுமதய
லஷ்மயா ஸ்லிஷ்டம் ஸ்வ சித்தி உன்முகாஸ்

சர்வ பந்து / கிருபாவான் / குண சாகரம் / ரக்ஷணத்துக்கு இசையும் அவகாசம் பார்த்து இருக்கும் ஸ்ரீ யபதி/

—————————————————

அபாவ்யகோ பந்து சிர க்ருத தயா சீல ஜலாதி
ஸ்வ சம்பந்தாத் கோப்தா ஸ்வ குண கரிம ஸ்மராணா பர
அசக்யோ விஸ்மர்தும் கடக முக விசரம்ப விஷயான்
சமுஞ்ஞானி சித்தி உன்முகாஸ் ஸமய இச்சான வஸரம் -20-

சர்வவித நிருபாதிக பந்து / தயாளு / சீலக்கடல் / சர்வ அவஸ்தையிலும் சர்வ ரக்ஷகன் /
குணக்கடலுள் அழுந்த வைத்து தன்னுடன் சேர்ப்பிப்பவன் /கடகர்கள் மூலம் சேர்த்துக் கொள்பவன் /

—————————

உதந்தை இத்யேவம் நிருபாதிக ஸு ஹார்த்தபி சுனை
உதந்தயாம் உத்வேலாம் உபஜனித்தவந்தம் நிஜபதே
த்ரை வர்க்காதி க்ராந்த ஸ்திர நகரி கந்தா பத கதே
சஹாயி குர்வாணா சரம சதகே விந்தத்தி முநி –21-

———————————–

கதிம் வ்யாத்வக்லே சச்சிதாம் பத ஸங்காஸ் பத ரசம்
பஜத்பி சுப்ராபம் விதித்த பஜன ப்ரக்ரியமிக
பலே தீவ்ரத் யோகம் ஸ்வ விஷய க்ருதாத்யா தரமகாத்
யதர்ச்சா துஷ்டம் சத்சரநிமா புனர் ஜன்ம சாயுஜ்யம் –22-

ஏவம் ஸ்வாநாம் கதிம் வியத்வஜ துரித ஹராஸ்தான சங்கார்ஹ ராகம்
சுப்ராபம் பக்தி பாஜாம் பஹுவித போஜன ப்ரக்ரியாம் ஸ்ரீ சடாரி
தீவ்ரோ த்யோகம் ஸ்வ தானே ஸ்வ ஜன தனு க்ருதார்த்யாதரம் பிராஹ காந்தே
ஸ்வேச்சா துஷ்டாம் சுக அர்ச்சீர் முகாஸ் சரணிமுக்தாம் மோஷாதம் முக்த போக்யம் –ரத்னாவளி –124-

அவனே அர்ச்சிராதி வழித் துணை ஆப்தன் /

———————————-

பரம் ப்ராப்யம் பஸ்யன் பரிசரணா ஹேதும் விஞ்ஞாயன்
பரிஷுக்குருவன் அஞ்ஞானம் அனிதர சரண்ய சரண்யன்
அநிஷ்ட ப்ரத்வம்ச ப்ரப்ரிஷு நிதானம் ச கதயன்
முகுர்த்தேவம் லஷ்ம்யா ஸஹிதமிக பேஜே முனிவரா -23-

பரம் ப்ராப்யம் பஸ்யன் பரம புருஷார்த்தம் இவனே /
பரிசரணா ஹேதும் விஞ்ஞாயன் – கைங்கர்யம் கொண்டு அருள உபாயமும் அவனே /
பரிஷுக்குருவன் அஞ்ஞானம்-சர்ம ஸ்லோகப்படி சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய– செய்தால் —
சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -செய்பவனும் அவனே
அனிதர சரண்ய சரண்யன் -புகல் ஒன்றும் இல்லாத அனன்யா கதிகளுக்கு அவனே சரண்யன்
அநிஷ்ட ப்ரத்வம்ச ப்ரப்ரிஷு நிதானம் ச கதயன் முகுர்த்தேவம் லஷ்ம்யா ஸஹிதமிக–
அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் மிதுனமே ஒரே நிருபாதிக ரக்ஷை –

இத்தம் சேவ்யம் ஸூ போக்யம் ஸூபாஸ் உபகதனும் சர்வ போக்ய ப்ரக்ருஷ்தே
ஸ்ரேயஸ் தத ஹேது பூதம் பிரபதன சுலபம் ஸ்வ ஆஸ்ரித அநிஷ்ட ஜிஷ்ணும்
பக்த சந்த அநு க்ருதம் நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருதம் சத் பத அவ்யய ஸஹாயம்
ஸ்ரீ சம் பிராஹ ஸ்வ சித்தே ஸ்வயம் இஹ கரணாம் ஸ்வ பிரபந்தே சடாரி –ரத்னாவளி -125-

ஆத்யே ஸ்வ பிரபந்தே சதஜித பிதாதே ஸம்ஸரதேர் துஸ் சஹத்வம்
த்வைதிகே ஸ்வரூபாத்ய அகில மத ஹரேர் அனுவபூத் ஸ்பஷ்ட த்ரஷ்டாம்
தார்த்திகே ஸு க்யம் பகவத் அநுபவே ஸ்போரயாம்ஸ தீவ்ரம்
அசாம் துர்யே யதேஷ்டம் பகவத் அனுபவா தாப முக்திக்கு சடாரி –ரத்னாவளி –126-

திரு விருத்தத்தில் சம்சார சுழல்களால் வரும் துரிதங்களையும் -அதில் இருக்க மாட்டாமையையும் -அருளிச் செய்து
திருவாசிரியத்தில் ஜீவ பர ஸ்வரூப குணாதி களை அருளிச் செய்து
பெரிய திருவந்தாதியில் -தனது மானஸ அனுபவத்தையும் -பாஹ்ய சம்ச்லேஷத்தில் ஆர்த்தியையும் வெளியிட்டு அருளி
திருவாய் மொழியிலே அவா அற்று வீடு பெற்றதை அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ மான் சீமாதி லங்கிஸ்திரதர கருணா சர்வவித் சர்வ சக்திர்
ஸ்வாமி ஸர்வஸ்ய ஐந்தோ ஸ்வ சரண யுகள ஸ்வீ க்ருதாஸ்மாக பர
கிம் ந க்ருத்யம் ஸ்வ ஹேதவ் கிமிக ந சுலபம் க விபதிர் பவித்ரி
கஸ்யான் யஸ்யா தர்மனா வயமிதி விதிஷாமாக துங்கத்வ மந்தே–ரத்னாவளி -127-

ஸ்ரீ மான் சீமாதி லங்கிஸ்திரதர கருணா சர்வவித் சர்வ சக்திர்
ஸ்வாமி ஸர்வஸ்ய ஐந்தோ ஸ்வ சரண யுகள ஸ்வீ க்ருதாஸ்மாக பர – கல்யாண குணக்கடல் /கருணா சாகரம் /
உலோகரை எல்லாம் திருவடியால் தீண்டி அணைக்கும் தாய் /
இப்படி உணர்ந்தோர் மார்பில் கை வைத்து-உபாயமாக ஒன்றுமே செய்யாமல் கைங்கர்யமாக
அவன் ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே செய்வது தானே அடுத்து /
கிம் ந க்ருத்யம் ஸ்வ ஹேதவ் – இவ்வாறு உள்ளோரால் செய்ய முடியாதது தான் எது –
துக்க கேசமும் இவர்களை அணுகாவே -வேறே எவருக்கும் பணியா அமரர்கள் ஆவார்கள்

—————————————

புரா சோகா ஸ்லோகா பவதிதி நயாதிதி உபநிஷத்
முநே புண்யா ஸ்லோகாத ஜநி பர பக்தே பரிணாதி
வ்யாபோக்ய ஸ்வாம் பாவம் ஹரி சரணா சந்தான லிகாம்
அவிக்ஷத் யோகி யஸ்தனுமதனு காருண்ய விவசா –24-

வால்மீகி சோகத்தால் பிறந்த ஸ்ரீ இராமாயண ஸ்லோகங்கள் /
சடகோப முனி ஆழ்ந்த பக்தியால் பிறந்த தமிழ் உபநிஷத்தான திருவாய் மொழி
கருணைக் கடலுள் ஆழ்ந்து -அவனையே நினைந்து அவன் அருளாலே அவனை அடைந்தார்

சோகா ஸ்லோகாத்வமப் யாகத இதை வதத சுத்த போதார்ண போத்யன்
நாநாக லோலா நாதானுபவ ரஸ பரிவாஹத ஸ்ராவ்ய வேதாத்
வேதாந்த சார்யக ஸ்ரீ பஹுமத பஹுவித் வேங்கடேசா ஸ்தோத்ரேயம்
ரம்யா தாத்பர்ய ரத்னாவளிர் அநக குண ரஞ்சினி ரங்க பர்த்ரு–130-

—————————–

சதாம் இத்தம் சாரம் த்ராமிட நிகமஸ் யான்வகதயத்
பஹு நாம் வித்யா நாம் பஹு மதி பதம் வேங்கடபதி
திசா சவ்தா ஸ்ரேநீ த்ர்தா கதிதா ஜைத்ர த்வஜ பதி
பராமர் ஸப்ரஸ்யாத் ப்ரதிமத நிராபாத நிகம–25-

இத்தம் சத் சம்பிரதாய க்ரம சமதிகதா சேஷ வர்ணார்ஹ வேத
ஸ்ரத்தாஸ் சுத்த சயானா மகதயாதநகம் கௌதுகம் வேங்கடேச
சம்யக்த்வே தஸ்ய சாஷாத் சடாரி புரத்வா சர்வ சாக்ஷி ச சாக்ஷி
சாவத்யத்வேபி சோதும் பிரபவதி பஜதாம ப்ரகாம்ப யனுகம்பா –ரத்னாவளி –129-

————————————

மனு வியாச ப்ராசேதச பரிஷ்தர்ஹா க்வசிதியம்
ஸூதாஷிக்த ஸூக்தீ ஸ்வயம் உதயமனவிச்சதி ஜநே
ந்ருந்த்யுஹ்கே விந்த்யாசல விகத ஸந்த்யா ந தஜ
தாபரிப்ராந்தா பங்கோ உபரி யதி கங்கா நிபததி –26-

இந்த பிரபந்தம் மஹா முனிகளான மனு பகவான் வியாச பகவான் வால்மீகி ரிஷி போன்றார் கூட்டங்களாலே கேட்கத் தக்கது-
அவனது நிருபாதிக ஸூ ஹ்ருதம் அடியாகவே பிறந்தது –
விந்தியமலை சாரல் -கங்கா நதி -திருச்சித்ர கூடம் -உண்டாக்கி அருளினால் போலே
அடியேனையும் ஆக்கி இப்பிரபந்தம் அருளப்பண்ணினான்

———————–

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்—

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–சாரீரக உத்தர த்விகத்துக்கும் வீடுமின் முற்றத்துக்கும் – ஐகார்த்யம் -இதில்-எட்டாம் பாட்டு அங்க பாதார்த்தமாகவும் /ஒன்பதாம் பாட்டும் பத்தாம் பாட்டும் சதுர்த்த அத்யாய பாத சதுஷ்ட்ய அர்த்தமாகவும் / நிகமப் பாட்டு இத்திருவாய் மொழியில் ப்ரதிபாதித்தமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ அனுப்பந்தி ஸுலப்யாதி குணங்களுக்கும்- நிரூபணம்–

September 15, 2017

எட்டாம் பாட்டு அங்க பாதார்த்தமாகவும்
இப்படி முதல் எட்டு பாட்டுக்களும் த்ருதீய அத்யாயர்த்தமாகவும்
ஒன்பதாம் பாட்டும் பத்தாம் பாட்டும் வதுர்த்த அத்யாய பாத சதுஷ்ட்ய அர்த்தமாகவும்
இப்படி பத்து பாட்டுக்களும் உத்தர த்விக அர்த்தமாய் இருக்கும் –
நிகமப் பாட்டு இத்திருவாய் மொழியில் ப்ரதிபாதித்தமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ அனுப்பந்தி ஸுலப்யாதி குணங்களுக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கும் –

————————

எட்டாம் பாட்டுக்கும் அங்க பாதத்துக்கு ஐகமத்யம் உண்டான படி –
இப்பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
வித்யை கர்ம கர்த்ரு பூதாத்ம ஞான ரூபதயா கர்மாங்கம்-கர்ம மோக்ஷ சாதனம் என்று சங்கித்து கர்த்ரு பூதாத்மா ஞானம் கர்மாங்கமே ஆகிலும் தத் விலக்ஷண
பரமாத்மா ஞான ரூப வித்யை கர்ம அங்கம் இல்லாமையாலும் யஞ்ஞ தாநாதி கர்மங்கள் வித்யா அங்கதயா ஸ்ருதி சித்தமாகையாலும் வித்யை கர்ம அங்கம் அன்று –
கர்மமே வித்ய அங்கமாகையால் வித்யை மோக்ஷ சாதனம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
கர்ம அங்க உத்கீதாதிகளில் ரசதமத்வாதி ப்ரதிபாதக வாக்கியங்கள் ஜூஹ்வாதிகளை ப்ருத்வீத்வாதிநா ஸ்துதிக்கும் கணக்கிலே உத்கீத ஸ்துதி பரங்கள் என்று சங்கித்து –
ஜூஹ்வாதி விதி போலே உத்கீதாதி விதி சந்நிஹிதம் இல்லாமையாலும் -உத்கீதாதி களுக்கு ரசதமத் வாதிகள் பிரமணாந்தரா ப்ராப்தங்கள் ஆகையாலும்
ஸ்துதி பரங்கள் அன்று -ரசதமத்வாதி த்ருஷ்ட்டி விதாயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
வேதாந்தங்களில் ஸ்ருதமான ஆக்யாநங்கள் பாரிப்லவே விநி யுக்தங்கள் என்று சங்கித்து -சில ஆக்யா நங்களை பாரிப் லவத்திலே விசேஷிக்கையாலே
வேதாந்த சித்த ஆக்யானங்கள் வித்யா விசேஷ ப்ரதிபாதநார்த்தங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
க்ருஹிவ்யதிரிக்தாஸ்ரமிகளில் யஜ்ஞ தாநாதிகள் இல்லாமையாலே தத் அங்க வித்யா அனுஷ்டானம் அவர்களுக்கு கூடாது என்று சங்கித்து
யஜ்ஞ தாநாதி ரூப அங்கங்கள் இல்லா விடிலும் தத் தத் ஆஸ்ரம உசித கர்மங்கள் அங்கமாய் தத் ஸாத்ய வித்யை கூடும் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
க்ருஹிகளுக்கும் யஞ்ஞாதி நிரபேஷமாகவே வித்யா அனுஷ்டானம் என்று சங்கித்து -யஞ்ஞாத் யங்கத்வம் ஸ்ருதி சித்தமாகையாலே
யஞ்ஞாத் அபேக்ஷம் வித்யா அனுஷ்டானம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
க்ருஹி களுக்கு கரண வியாபார ரூபமான கர்ம அனுஷ்டானமும் தத் உபரதி ரூபமான சமாதிகளும் விருத்தமாகையாலே
அவர்களுக்கு சமாதிகள் வித்யா அங்கதயா அனுபாதேயங்கள் என்று சங்கித்து -நிஷித்த விஷய நிவ்ருத்தி ரூபமான ஸமாதிகளுக்கும் விகித விஷய
ப்ரவ்ருத்தி ரூபமான கர்மங்களுக்கும் விரோதம் இல்லாமையாலே சமாதிகள் வித்யா அங்கதயா உபாதேயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
பிராண வித்யா நிஷ்டனுக்கு ஸர்வதா சர்வாந் நாநுமதி என்று சங்கித்து சர்வாந்நாநுமதி ப்ராணாத்ய யாபத்தியிலே ஒழிய ஸர்வதா கூடாது என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
வித்யா அங்கங்களான கர்மங்கள் கேவல ஆஸ்ரம அங்கங்கள் அன்று -நித்ய அநித்ய சம்யோக விரோதம் பிரசங்கிக்கையாலே -என்று சங்கித்து –
ஏக விநியோகத்தாலே உபய அங்கத்வம் உண்டாகில் நித்ய அநித்ய சம்யோக விரோதம் பிரசங்கிக்கும் -இவ்விடத்தில் விநியோக ப்ருதக்த்வேந
ஜீவனாதிகார காமனாதிகாரம் போலே விரோதம் இல்லாமையாலே கேவல ஆஸ்ரம அங்கமும் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
அநாஸ்ரமிகளான விதுராதிகளுக்கு ஆஸ்ரம தர்மேதி கர்த்த வ்யதாகமான ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்று சங்கித்து
அநாஸ்ரமிகளான ரைக்வ பீஷ்மாதிகளுக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யா அனுஷ்டானம் காண்கையாலும் விதுராதிகளுக்கு தானாதிகளான
வித்யா சாதனங்களாக சில கர்மங்கள் உண்டாகையாலும் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரமுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
தசம அதிகரணத்தில் –
நைஷ்டிக வைகானச பரிவ்ராஜ காத்ய ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்கும் விதுராதி ந்யாயேந ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் உண்டு என்று சங்கித்து
ஆஸ்ரம தர்ம பஹிஷ்க்ருதர்களுக்கு பிராயச் சித்தா பாவ ஸ்ரவணத்தாலும் சிஷ்டப் பஹிஷ்காரத்தாலும் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாசனம் வீர்ய வத்தரத்வ பல காமனான யஜமானனாலே தஹராத் யுபாசனம் போலெ அநுஷ்டேயம் என்று சங்கித்து
கோதோஹநாதி களைப் போலே இந்த உபாசனம் கர்ம அங்க ஆச்ரயமாகையாலே கர்மங்களை போலே ருத்விக் கர்த்ருகம் என்று நிர்ணயித்தார்
துவாதச அதிகரணத்தில் –
பால்யங்க பாண்டி த்யஞ்ச நிர்வித்யாத முநி -என்கிற இடத்தில் முநி சப்த யுக்தமான மௌனம் மனன ரூபம் ஆகையாலே மந்தவ்ய என்கிற இடத்தில் போலே
மனனம் அநு வதிக்கப் படுகிறது என்று சங்கித்து ஸ்ரவண ப்ரதிஷ்டார்த்தமான மனனம் ப்ராப்தமானாலும் ஸூபாஸ்ரய சமசீலந ரூப மனனம் பிராப்தம் இல்லாமையால்
ஏவம் வித மனனம் வித்யா சஹகாரித்வேந விதிக்கப் படுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
பால்யேந திஷ்டா சேத்-என்கிற இடத்திலும் உபாசகனுக்கு விதிக்கப் படுகிற பாலா கர்மம் காமசாராதிகள் ஆகையால் அவைகளும் வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே உபாதேயம் என்று
சங்கித்து -துஸ்சரிதம் வித்யோத்பத்தி விரோதி த்வேந ஸ்ருதமாகையாலும் பாண்டித்ய ப்ரயுக்த ஸ்வ மஹாத்ம்யா அநா விஷ்கரணம்
பால்ய சப்தார்த்தம் ஆகையாலும் கர்மசாராதிகள் அனுபாதேயம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தச அதிகரணத்தில் –
அநாமுஷ்மிக பல உபாசனங்கள் ஸ்வ சாதனா பூத கர்ம அனுஷ்டான அனந்தரம் நியதி உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன வென்று சங்கித்து பிரதிபந்தகம் உண்டாகில்
விளம்பேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன பிரதிபந்தகம் இல்லையாகில் அவிளம்பேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச தச அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம வித்யைகள் மஹாதிசய சாலிகளாகையாலே ஸ்வ சாதநீ பூத கர்ம அனுஷ்டான அனந்தரம் நியம உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று சங்கித்து அவைகளுக்கும்
ப்ரஹ்ம விதபஸாராதி களான அதி க்ரூரமான பிரதிபந்தகங்கள் சம்பாவிதங்கள் ஆகையாலே அநியமேந உத்பன்னங்கள் ஆகின்றன என்று நிர்ணயித்தார் –

இதில் த்விதீய -த்ருதீய ஏகாதச அதிகாரணங்கள் ப்ராசங்கிகங்கள்–அவசிஷ்ட துவாதச அதிகாரணந்த்தில் -பத்து அதிகாரணத்தாலே
விதியையே மோக்ஷ சாதனம் என்றும் -தத் ஆஸ்ரம உசிதமான கர்மங்களே தத் தத் ஆஸ்ரமிகளுடைய வித்யைகளுக்கு நியதி அங்கங்கள் என்றும்
அநாஸ்ரமிகளான விதுராதிகளுக்கு தபோ தாநாதிகளான கர்மங்கள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் -சமாதிகள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் –
சம விசேஷ ரூபமான துஷ்ட அன்ன பரிஹாரமும் வித்யா அங்கம் என்றும் -வித்யா அங்கங்களுக்கே ஆஸ்ரம அங்கத்துவம் உண்டு என்றும்
ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்குக் கேவல தபோ தாநாதிகள் வித்யா அங்கம் இல்லாமையால் வித்யையில் அன்வயம் இல்லை என்றும் –
ஸூபாஸ்ரய சமசீலந ரூபமான மனனம் என்ன பாண்டித்யா அநாவிஷ்கரண ரூபமான பால்யம் என்ன இவைகள் அங்கம் என்றும் அங்கங்களை நிரூபித்து –
அவசிஷ்ட சதுர்த்தச பஞ்ச தச அதிகரணங்களால் பிரதிபந்தகம் அற்ற தசையில் அங்கங்களால் அங்கியான உபாசன நிஷ்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார் –

இப்படி நிரூபித்த அர்த்தத்தில் ப்ராசங்கிகமான அதிகரண த்ரயத்தையும் உபேக்ஷித்து அவசிஷ்ட துவாதச அதிகரண அர்த்தத்தை –
உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிட் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே–என்று மனனாதி ஹேதுவான மனஸ்ஸூம்
ஸ்துத்யாதி ஹேதுவான வாக்கும் -பிரணாமாதி கரணமான காயமுமாய் இருந்துள்ள இம்மூன்றையும் இவற்றினுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி பிரயோஜனத்தையும் நிரூபித்து
இதர விஷய அன்வயத்தை தவிர்த்து ஸ்வாமியான ப்ராப்த விஷயத்திலே ஒதுக்கு -என்று அங்க ஸ்வரூபத்தையும்
அங்கங்களாலே அங்கி சித்தி தசையையும் அருளிச் செய்து இப்பாட்டாலே வெளியிட்டு அருளினார் -அது எங்கனே என்னில் –
வித்யையே மோக்ஷ சாதனம் என்று பிரதம அதிகரணத்தில் நிரூபித்த அர்த்தம் -இறை யுள்ளில் ஒடுங்கே-என்று அவன் விஷயத்தில் ந்யஸ்த பரனாய் இரு -என்று
சித்த உபாய சுவீகார ரூபமான ஞான விசேஷத்தையே தஞ்சமாக அருளிச் செய்கையாலே யுக்தமாயிற்று –
சதுர்த்த பஞ்சம நவம அதிகரணங்களில்
வானப்ரஸ்த பரிவ்ராஜகர்களுக்கு தத் தத் ஆஸ்ரம உசிதமான கர்மங்கள் வித்யா அங்கங்கள் என்றும் க்ருஹிகளுக்கு ஸ்வ ஆஸ்ரம உசிதமான யஞ்ஞாதிகள் அங்கம் என்றும்
விதுராதிகளுக்கு தாநாதிகம் வித்யா அங்கம் என்றும் -நிர்ணயித்த அர்த்தம் -அகிஞ்சனான ந்யாஸ வித்யா நிஷ்டனுக்கு ப்ரயோஜனாந்தர சாதனாந்தர வைமுக்யத்தை –
உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிக்கெடுத்து -என்று அங்கமாக விதிக்கையாலே தன முகேந தத் தத் அதிகார அநு குண அங்க அனுஷ்டானத்தாலே
வித்யா நிஷ்பத்தி வரும் என்று சொல்லிற்றாய் அத்தாலே ஸூசிதமாயிற்று –
ஷஷ்ட்டி அதிகரணத்தில்
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபங்களான கர்ம சமாதிகளுக்கு விஹித நிஷித்த பேதேந விரோதம் இல்லை என்று நிர்ணயித்த அர்த்தமும் –
உள்ளம் உரை செயல் -இத்யாதியாலே பிரதிகூல விஷய நிவ்ருத்தியையும் அனுகூல விஷய ப்ரவ்ருத்தியையும் விதிக்கையாலே வ்யக்தமாக ஸூசிதம் –
மநோ வாக் காயங்களை அனுஷிதா விஷயங்களில் நின்றும் மீட்க வேணும் என்று விதிக்கிற இச்சந்தையாலே தானே
சப்தமாதி கரண யுக்தமான நிஷித்த பாஷாணம் பரிஹார்யம் என்கிற அர்த்தமும் ஸூசிதமாயிற்று –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஒரு தர்மத்துக்கே வித்யா அங்கத்தவமும் ஆஸ்ரம அங்கத்தவமும் கூடும் என்று நிரூபித்த அர்த்தம் -இதர விஷயங்களில் உள்ள
மநோ வாக் வ்ருத்திகளையே பகவத் விஷயத்திலும் ஒடுக்கச் சொல்லி விதிக்கையாலே ஸூசிதமாகலாம்-
தசம அதிகரணத்தில் –
ஆஸ்ரம ப்ரஷ்டர்களுக்கு வித்யா அதிகாரம் இல்லை என்று நிரூபித்த அர்த்தம் -உள்ளம் உரை செயல் உள்ள யிம்மூன்றையும் உள்ளிக் கெடுத்து -என்று
நிஷித்த விஷயங்களை அவஸ்ய பரிஹரணீயன்கள் என்று தத் க்ரூர்யம் யுக்தமாய் பாத்தாலே ஸூசிதம் –
துவாதச அதிகரணத்தில் –
நிர்ணீதமான ஸூபாஸ்ரய சம்சீல நத்தினுடைய கர்த்தவ்யத்வமும்-இதர விஷய நிஷ்டமான
மநோ விருத்தியை பகவத் விஷயம் ஆக்கச் சொல்லி விதிக்கையாலே ஸூசிதம் என்று காணலாம் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
காமசாரம் பால்ய சப்தார்த்தம் அன்று -ஸ்வ மஹாத்ம்யா நாவிஷ்கரணமே பால்ய சப்தார்த்தம் என்று நிரூபித்த அர்த்தமும் கை வந்த படி செய்ய ஒண்ணாது
என்று நிஷித்த நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற இச்சந்தையாலே ஸூசிதமாகலாம் –
சதுர்தச பஞ்ச தசங்களில் நிரூபித்தமான அங்க நிஷ்பத்த்ய நந்தரமே பிரதிபந்தகம் உண்டாகில் அங்கி நிஷ்பன்னமாக மாட்டாது –
பிரதிபந்தகம் அற்றால் அங்கி நிஷ்பன்னமாம்-என்கிற அர்த்தமும் -நிஷித்த விஷய நிஷ்ட மநோ வாக் வ்ருத்தி ரூப பிரதிபந்தகம் அற்றே
பகவத் ஆஸ்ரயணம் பண்ண வேணும் என்று சொல்லுகையாலே ஸூசிதம் –

ஆக இப்படி எட்டாம் பாட்டுக்கும் அங்க பாதத்துக்கு ஐகமத்யம் யுண்டு என்று ஸூஷ்ம தர்சிகளுக்கு ஸூக்ரகமாக அறியலாம் படி ஸங்க்ரஹேண உபபாதித்தம் ஆயிற்று –

———————-

இனி மேல் சதுர்த்த அத்யாயத்துக்கும் மேல் இரண்டு பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டான படி –
இதில் ஒன்பதாம் பாட்டு பிரதம த்விதீய பாதார்த்தமாகவும்
பத்தாம் பாட்டு த்ருதீய சதுர்த்த பாதார்த்தமாகவும் இருக்கும் –

இதில் பிரதம பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
மோக்ஷ சாதநீ பூத ஞானம் சக்ருதா வ்ருத்தம் என்று சங்கித்து நிரந்தர த்யான ரூபமான ஞானமே மோக்ஷ சாதனம் என்று
ஸ்ருதி சித்தமாகையால் அஸக்ருத் கர்த்தவ்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
ஆத்மேத்யேவோபாஸீத-இதி வாக்ய விசேஷ பிரதிபன்னமான உபாசன விசேஷத்திலே அந்யத்வேண ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் என்று சங்கித்து
அவ்விடத்திலும் ஆத்மத்வேந உபாஸ்யம் என்று நிர்ணயித்தார்
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
மநோ ப்ரஹமேத் யுபாஸீத -இத்யாதி ப்ரதிகோபாசனங்களில் ப்ரஹ்ம உபாசனத்தவ சமயத்தாலே உபாசித்துராத்மத்வேந ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் என்று சங்கித்து
அந்த உபாசனங்களில் ப்ரதீகமான மந ப்ரப்ருதிகள் உபாஸ்யமாகையாலும் ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் இல்லாமையாலும்
இவ்விடங்களில் ஆத்மத்வேந ப்ரஹ்மம் உபாஸ்யம் அன்று என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
பல சாதனத்வேந உத்க்ருஷ்டமான உத்கீதாதி த்ருஷ்ட்டி ஆதித்யாதிகள் என்று சங்கித்து ஆதித்யாதிகளே பலப்ரததயா உத்க்ருஷ்டங்கள் ஆகையாலே
உத்கீதாதிகளிலே ஆதித்யாதி த்ருஷ்டியே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
உபாசனை அனுஷ்டானம் ஆஸீ நத்வ சாயா நத்வ ஸ்திதி கமணாத்ய வஸ்தைகளிலும் விசேஷா பாவாத் உபபன்னம் என்று சங்கித்து
சயா நாத்ய வஸ்தைகளில் ஏகாக்ரத்வ சம்பவம் அனுபண்ணம் ஆகையால் ஆஸீநத்வ அவஸ்தையில் ஒன்றிலுமே கடிக்கும் ஒன்றாகையாலும்
தத் அவஸ்தையிலேயே உபாசன அனுஷ்டானம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
பூர்வம் நிர்ணீத உபாசனம் ஏகாஹ மாத்ர சம்பாத்தியம் என்று சங்கித்து –
ச கல்வேவம் வர்த்தயன் யாவதாயுஷம் -என்கிற ஸ்ருதியின் படியே -ஆப்ரயாணம் அனுவர்த்த நீயம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
வித்யா பலத்வேந ச்ருதங்களான பூர்வ உத்தராகங்களினுடைய அஸ்லேஷ விநாசங்கள் -ந புக்தம் -இத்யாதி வசன விரோதத்தாலே
வித்யா ப்ரஸம்ஸார்த்தங்கள் என்று சங்கித்து -அஸ்லேஷா விநாசங்கள் வித்யா பலத்வேந சுருதி பிரதிபண்னங்கள் ஆகையாலும்-
ந புக்தம் -இத்யாதி வசனங்கள் பல ஜனன சக்தி த்ரடிம ப்ரதிபாதன பாருங்கள் ஆகையாலும் ப்ரஸம்ஸார்த்தங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஸூக்ருதம் சாஸ்த்ர சித்தமாகையாலே வித்யா விரோதி அன்று என்று சங்கித்து ஸூக்ருதமும் அதிகாரி பேதேந வித்யா விரோதி என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
சர்வ பூர்வாகங்களும் வித்யா மஹாத்ம்யத்தாலே வினாசயங்கள் என்று சங்கித்து அநாரப்த கார்யங்களுக்கே அது உள்ளது என்று என்று நிர்ணயித்தார்-
தசம அதிகரணத்தில் –
அக்னி ஹோத்ராதி நித்ய நைமித்திக வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களும் தத் பலன்களும் அஸ்லேஷோக்த்யா அனுஷ்டானம் அப்ராப்தம் என்று சங்கித்து
வித்யா உத்பாதகங்களான ஸ்வ வர்ணாஸ்ரம உச்சித கர்மங்களுக்கு பாலாஸ்லேஷம் இல்லாமையால் அனுஷ்டானம் பிராப்தம் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
பிராரப்த கர்ம விநாசம் வித்யா யோனி சரீராவஸாநத்திலே நியமேந வருகிறது என்று சங்கித்து தச் சரீர அவசானத்திலே யாகிலும்
சராந்தர அவசானத்திலே யாகிலும் அநியமேந வரும் என்று நிர்ணயித்தார் –

த்வதீய பாத -பிரதம அதிகரணத்தில் –
வாங்மனசி சம்பத்யதே -என்று வாக்குக்கு மனஸ் சம்பத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற சுருதி வாக்கு மனா உபாதாநகம் அல்லாமையாலே மனசிலே
வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது அன்று -வாக் வ்ருத்தி மநோதீநை யாகையாலே தத் வ்ருத்தி சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று சங்கித்து –
மனசிலே வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தில் ப்ரதிபாதனமானாலே ஸம்பத்தி சுருதி ஸ்வாரஸ்யம் சித்திக்கையாலும் வாக்குக்கு மனஸ் ஸூ உபாதானம் அல்லாமையாலே
லயம் கூடாதே இருந்தாலும் மனஸோடு வாக் சம்யோகத்தைச் சொல்ல வந்தது ஆகையாலும் மனசிலே வாக் ஸ்வரூப சம்பத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்வதீய அதிகரணத்தில் –
மன ப்ராணே-என்கிற இடத்தில் அன்ன ப்ராக்ருதமாகச் சொல்லப் படுகிற மனஸூக்கு அன்ன ப்ரக்ருதிக பூதாப் ப்ரக்ருதிகமான பிராணன் காரணமாக் கூடுகையாலே
பரம்பரையா ஸ்வ காரணே லயரூப சம்பத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று சங்கித்து
மன ப்ராணன்கள் அகங்கார ஆகாச விகாரங்கள் ஆகையாலும் அந்நாப் விகாரங்கள் இல்லாமையாலும் பரம்பரையா காரண லய ஸம்பத்தி ப்ரதிபதன பரம் அன்று –
பூர்வ உக்தரீத்யா சம்யோக மாத்ரத்தைச் சொல்லுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
பிராணாஸ் தேஜஸி -என்கிற இடத்தில் கேவல தேஜஸ்ஸிலே பிராண ஸம்பத்தி என்று சங்கித்து ஜீவனோடே கூட தேஜஸ்ஸிலே பிராண ஸம்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தி அதிகரணத்தில் –
தேஜஸ் சப்த மாத்ர ஸ்ரவணத்தாலே ஜீவ சம்யுக்த ப்ராணனுக்கு கேவல தேஜஸ் ஸம்பத்தி என்று சங்கித்து தேஜ உபலஷித சர்வ பூதங்களிலும் ஸம்பத்தி என்று நிர்ணயித்தார்-
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு அத்ரைவ அம்ருதத்வ வசனத்தாலே உதக்ராந்தி இல்லாமையால் அப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கே உதக்ராந்தி என்று சங்கித்து ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கும்
நாடீ விசேஷத்தாலே உதக்ரமணம் சுருதி சித்தமாகையாலே அவனுக்கும் அது உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்டா அதிகரணத்தில் –
ஜீவ பரிஷ்வக்தங்களான பூத ஸூஷ்மங்களில் ஸூக துக்க உபபோக ரூப கார்யம் காணாமையாலே அவற்றுக்குப் பரமாத்மா ஸம்பத்தி இல்லையென்று சங்கித்து
ஸூஷூப்தி பிரளய தசைகளில் போலே பரமாத்மா சம்பத்தியால் ஸூக துக்க உபபோக ஆயாச விஸ்ரம ரூப கார்யம் உதக்ரமண தசையிலும் உண்டாகையாலே
தேஜ பரஸ்யாம் தேவதாயாம் -என்று சுருதி ப்ரதிபன்னமான ஜீவ சம்யுக்த பூத ஸூஷ்மங்களுக்கு உள்ள பரமாத்மா சம்பத்தியை இல்லை செய்ய ஒண்ணாது என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
பூர்வ யுக்தமான பரமாத்மா ஸம்பத்தி காரணா பத்தி ரூபை என்று சங்கித்து
வாங்மனசி சம்பத்யதே -என்கிற இடத்தில் சம்பத்யதே -என்கிற பதம் சம்சாரக்க விசேஷ வாசியாகையாலும் அநு ஷக்தமான அந்தப் பதத்துக்கு அபிதான வை ரூப்யத்தில்
பிரமாணம் இல்லாமையாலும் சம்சர்க்க விசேஷாபத்தியைச் சொல்லுகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில் –
ஸதாதிகையான மூர்த்தன்ய நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்கிற நியமம் இல்லை -தோன்றிற்று ஒரு நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் உள்ளது என்று சங்கித்து
தயோர்த்வ மாயன்னம்ருதத்வமேதி -என்று மூர்த்தன்ய காடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்று சுருதி சொல்லுகையாலே நியமேந மூர்த்தன்ய நாடியாலே நிஷ் க்ரமணம் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
உதக்ரமண அனந்தரம் ரஸ்ம்யநு சாரேண கத்தி என்கிற நியமம் இல்லை -நிசிம்ருதனான ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு அது கிடையாமையாலே என்று சங்கித்து
நிசியிலும் ரஸ்மி சம்பவ ப்ரதிபாதக சுருதி இருக்கையாலே நிசிம்ருதனாகிலும் ப்ரஹ்ம நிஷ்டனுக்கு ரஸ்ம்யநு சாரேண கைமணம் நியதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
தசம அதிகரணத்தில் –
நிசா மரணம் சாஸ்த்ர கர்ஹிதம் ஆகையால் அப்போது ம்ருதனுக்கு ப்ரஹ்ம பிராப்தி இல்லை என்று சங்கித்து கர்மா சம்பந்தம் யாவது தேஹ பாவியாகையாலே
கர்மா விநாச அனந்தரம் சம்சாரம் கூடாமையாலும் நிசா மரண க்ரஹை அவித்வத் விஷயை யாகையாலும் நிசா ம்ருதனுக்கும் ப்ரஹ்ம பிராப்தி உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில்
தஷிணாயன ம்ருதனுக்கு சந்த்ர பிராப்தி ஸ்ரவணத்தாலும்-சந்த்ர பிராப்தி யுடையவர்களுக்குப் புநரா வ்ருத்தி ஸ்ருதை யாகையாலும் அக்காலத்தில்
ம்ருதர்களுக்கு ப்ரஹ்ம பிராப்தி இல்லை என்று சங்கித்து பித்ருயாண பதத்தால் சந்த்ர பிராப்தி உடையவர்களுக்கே புநரா வ்ருத்தி ஒழிய சந்த்ர பிராப்தி
உடையவர்களுக்கு எல்லாம் புநரா வ்ருத்தி உண்டு என்கிற நியமம் இல்லாமையால் ப்ரஹ்ம பிராப்தி யுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –

இதில் பிரதம பாதத்தில்
முதல் அதிகரண ஷட்கத்தாலே உபாசன ஸ்வரூப சோதனத்தைப் பண்ணி ஏழாம் அதிகரணம் தொடங்கி
மேல் உள்ள அதிகரண பஞ்சகத்தாலே -ஏதத் தேஹ சம்பந்த தசையில் யுள்ள வித்யா பலத்தை நிரூபித்தார்
த்வதீய பாதத்தில் –
உதக்ராந்தி நிரூபணம் பண்ணினார்
இப்படி பாத த்வயத்தாலே நிரூபித்த அர்த்தத்தை –
ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் பின்னும் ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே-என்று ஸ்வாமியானவன் இடத்திலே அப்ருதக் சித்த பிரகாரதயா அந்தர்பவிக்கவே
ஆத்மாவினுடைய அஞ்ஞானாதி ஸ்வபாவ சங்கோசமும் தத் தேதுவான அவித்யாதிகளும் எல்லாம் விட்டுக் கழியும் –
பின்னையும் ஆரப்த சரீர விசேஷத்தினுடைய முடிவைப் பார்த்து அத்தை விடும் பொழுது எண்ண வேணும் -என்று ஆழ்வாரும் வெளியிட்டு அருளினார் -அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வாமியானவன் இடத்திலே அப்ருதக் சித்த பிரகார தயா அந்தர்பவித்து பஜிக்கவே என்று சொல்லுகிற -ஒடுங்க அவன் கண் -என்கிற முதல் அடியாலே
பிரதமபாத அதிகரண ஷட்க நிரூபிதமான உபாசன ஸ்வரூப சாதனம் பண்ணின அம்சம் ஸூசிதமாயிற்று –
ஒடுங்கே -என்கிற அம்சத்தை உரையில் பஜன பரமாகவும் யோஜித்தமை ஸ்பஷ்டமாய் இருக்கும் -ஈடு சதுர்விம்சதி சஹஸ்ரம் முதலான வியாக்யானங்களிலும் –
பஜநம் எளிதானாலும் -என்றும் -பஜனமாவது தான் தனக்காகத் தந்த கரணங்களை அவனுக்கு கொடுக்கை -என்றும் யுக்தமாகையாலே இச்சந்தை
பஜன பரமாகவே முன்புள்ள முதலைகளும் வ்யாக்யானம் பண்ணினமை ஸித்தமாய் இருக்கும்
வீடுமின் முற்றவும் -பிரபத்தி பரம் -பத்துடையடியவர் -பக்தி பரம் என்கிற வ்யவஸ்தைக்கு இது விருத்தம் அன்றோ என்னில்
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு முன்புள்ள முதலிகள் இப்படி நிர்வகித்தார்களே யாகிலும் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு இவ்வருகுள்ள முதலிகள் இரண்டும் பக்தி பரம் என்று
நிர்வஹிக்கையாலும் வ்யாக்யாதாக்கள் அனைவரும் பஜன பரம் என்று தோற்றும்படியே வ்யாக்யானம் பண்ணுகையாலும் விரோதம் இல்லை –
ஆனால் வீடுமின் முற்றவும் -பக்தி பரமாயும் இச்சந்தை பஜன பிரகார ப்ரதிபாதன பரமாயும் இருந்ததே யாகிலும் ஸாத்ய பக்தி ப்ரதிபாதன பரம்
இத்திருவாய் மொழி என்று வீடுமின் முற்றவும் ப்ரவேசத்திலே க்ரந்தக்காரர் தாமே நிர்ணயம் பண்ணுகையாலே இச்சந்தை
சாதன பக்தி பிரகார ப்ரதிபாதன பர அதிகரண ஷட்க அர்த்த ஸூசகமான படி எங்கனே என்னில் –
நாதமுனி ப்ரப்ருதிகளான நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் அனுஷ்டித்த ஸாத்ய பக்திக்கும் உபாசகன் அனுஷ்டிக்கிற சாதன பக்திக்கும் சாதனத்வ புத்தி ராஹித்ய சாஹித்யங்களால்
வந்த பேதம் ஒழிய ஸ்வரூப வைலக்ஷண்யம் இல்லாமையாலும் யம நியம பிராணா யாமாதிகள் என்ன-கீர்த்தன யஜன நமஸ்காராதிகள் என்ன –
ஸூ சிதேசா வஸ்தாபித சேலா ஜின குசோத்தர ரூப ஆசனம் என்ன -ஏகாக்ர சித்ததா வஸ்தானம் என்ன -இவை முதலான அனுஷ்டானமும்
இரண்டுக்கும் ஒத்து இருக்கையாலும் இச்சந்தை ஸாத்ய பஜனத்தைச் சொன்னாலும் சாதன பஜன பிரகார ஸூகாத்வம் யுண்டாகத் தட்டில்லை-

இனி ஏழாம் அதிகரணம் தொடங்கி மேலுள்ள அதிகரண பஞ்சகத்தாலே நிரூபித்த ஏதத் தேஹ சம்பந்த தசையில் யுள்ள வித்யா பலாம்சமும் –
ஒடுங்கலும் எல்லாம் விடும் -ஆகந்துகங்களாய் ஸ்வரூப ப்ரயுக்தம் அன்ரிக்கே இருக்கிற அவித்யா கர்ம வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி சம்பந்தங்கள் எல்லாம் விட்டுப் போம் -என்று
வித்யா பலமான சகல விரோதி நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதிக்கிற இச்சந்தையாலே ப்ரகாசிதம் என்னும் இடம் ஸ்புடமாக அறியலாம் –
சரீர விஸ்லேஷ தசையை எண்ணுங்கோள்-என்று விதிக்கிற -ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே -என்கிற சந்தையாலே உதக்ராந்தி பாதார்த்தம் கார்த்ஸ்ந்யேந ஸூசிதமாயிற்று –
இதில் பிரதம அதிகாரணம் தொடங்கி அஷ்டம அதிகரண பர்யந்தம் நிரூபித்த
சர்வ இந்திரிய பூத ஸம்பத்தி ரூப உதக்ரண அம்சம் -ஆக்கை விடும் -என்கிற அளவால் யுக்தமாயிற்று –
நவம அதிகரணம் தொடங்கி மேல் மூன்று அதிகரணத்தால் பிராரப்த கர்ம அவசான காலமே மோக்ஷ காலம் என்று நிர்ணயித்த அம்சமும்
க்ருதக்ருத்யனான அதிகாரிக்கு சரீர விஸ்லேஷ காலத்தை விசேஷம் இன்றிக்கே எப்போது வருகிறதோ என்று சிந்தி -என்கிற
விடும் பொழுது எண்ணே -என்கிற அளவால் ஸூசிதமாயிற்று –

இப்படி ஒன்பதாம் பாட்டுக்கும் சதுர்த்த அத்யாய பிரதம த்விதீய பாதங்களுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடத்தை உபபாதித்தோம் –

——————————-

இனிமேல் த்ருதீய துரீய பாதங்களுக்கு பத்தாம் பாட்டுக்கும் ஐகமத்யம் உண்டாம்படியை -தெரிவிக்கிறோம் –
த்ருதீய பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தியில் அர்ச்சிராதி மார்க்கமும் -பின்னையும் சில மார்க்காந்தரங்களும் நைரபேஷ்யேண சாந்தோக்ய வாஜசநே யாதிகளிலே ச்ருதங்களாகையாலே
மார்க்கங்கள் விகல்பேந வருகிறது என்று சங்கித்து -சர்வ அவஸ்தலங்களிலும் அர்ச்சிராதி பூதங்களான ஆதித்யாதி புருஷர்கள் வழி நடத்துகிறவர்களாகக் காண்கையாலே
அர்ச்சிராதி மார்க்கமே ப்ரத்யபிஞ்ஞாதம் ஆகையால் மார்க்கம் ஏகம் என்று சித்திக்கையாலும் அத்தால் அந்நியத்ர உக்தங்களுக்கு
அந்நியத்ர உபஸம்ஹாரம் ப்ரமாணிகம் ஆகையாலும் அர்ச்சிராதி மார்க்க ஏணைவ முக்தஸ்ய ப்ரஹ்ம ப்ராப்யர்த்த கமனம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
பாட க்ரமத்தாலே வருண இந்திர ப்ரஜாபதிகளுக்கு வாயு வனந்தரம் நிவேசம் யுக்தம் என்று சங்கித்து பாட க்ரம அபேக்ஷயா அர்த்த க்ரமம் பலிஷ்டமாகையாலே
மேகோதா வர்த்தித்தவ ரூப சம்பந்தத்தால் வித்யுத் உபரி வர்ண இந்த்ராதிகளுக்கு நிவேசம் யுக்தம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
அர்ச்சிராதிகள் மார்க்க சிஹ்னங்கள் என்று சங்கித்து கமயித்ருத்வம் ச்ருதமாகையாலே அர்ச்சிராதிகள் ஆதி வாஹிக புருஷர்கள் என்று நிர்ணயித்தார்-
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம உபாசகனுக்குப் பரிபூர்ண ப்ரஹ்ம ப்ராப்த்யர்த்தம் தேசாந்தர கமனம் அநபேஷிதம் ஆகையால் ப்ரஹ்ம உபாசகர்களுக்கு அர்ச்சிராதி மார்க்கம் இல்லை –
ப்ரதீக உபாசகர்களுக்கே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் உள்ளது என்று சங்கித்து
தேச விசேஷ அவச்சின்ன ப்ரஹ்ம பிராப்தி யுடையவனுக்கே அவித்யா நிவ்ருத்தி சுருதையாகையாலே நிஷ்க்ருஷ்ட ப்ரஹ்ம சரீர ஜீவா உபாசகர்களுக்கும்
ஜீவ சரீர ப்ரஹ்ம உபாசகர்களுக்குமே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –

முக்த ஐஸ்வர்ய பிரகார சிந்தனம் பண்ணுகிற துரீய பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ப்ரஹ்ம ஸம்பத்தி யுடையவனுக்கு ஸ்வரூபம் நித்யாவிர்பூதமாய் இருக்கையால் அதுக்கு ஆவிர்பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது –
அபூர்வமாய் இருபத்தொரு ஆகார நிஷ்பத்தியே உள்ளது என்று சங்கித்து -அபஹத பாப்மத்வாதி குணக ஆத்ம ஸ்வரூபம் அவித்யா திரோஹிதமாகையால்
தந் நிவ்ருத்தயா எப்போதும் உள்ள ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில் –
முக்தன் ப்ரஹ்ம அனுபவ தசையில் ப்ரஹ்மத்தை விபக்தமாக அனுபவிக்கிறான் என்ன வேணும் -சுருதி சதங்களாலே தத் திசையிலும் பேதம் காண்கையாலே -என்று சங்கித்து
-பிரகார பிரகாரி பேதத்தால் வந்த பேதத்தை சுருதி சதங்கள் சொல்ல வந்தது ஒழிய -தத்வம்ஸயாதி சுருதி சித்த விஸிஷ்ட ஐக்யத்தை பாதிக்க வந்தது அல்லாமையாலே
தத் பிரகார தயா அவிபக்தமாயே அனுபவிக்கிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில் –
முக்தனுக்கு அபஹத பாப்மாத்வாதி குணவத்த் வந்தான் ஞானத் வந்தான் ஸ்வரூபம் என்று மத பேதத்தாலே சங்கித்து
உபயமும் சுருதி சித்தமாகையால் உபயமும் ஸ்வரூபம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
முக்தனுக்கு ஸ்ருதையான ஞாத்யாதி ப்ராப்தியில் ப்ரயத்தனாந்தர சாபேஷதை உண்டு என்று சங்கித்து
ஈஸ்வரனைப் போலே பிரயத்தன நிரபேஷமாகவே-ஞாத்யாதி பிராப்தி யுள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
கர்ம சம்பந்தம் இல்லாமையால் முக்தன் அசரீரனாய் இருப்பன் என்றும் -கர்ம சம்பந்தம் இல்லாவிடிலும் கேவல இச்சையா சரீரனாயே இருப்பன் என்றும் சங்கித்து –
சங்கல்பம் யுண்டாகில் ச சரீரனாய் இருக்கிறான் -அது இல்லையாகில் அசரீரனாய் இருக்கிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்ட அதிகரணத்தில் –
பரம சாம்யா பத்தி ஸ்ருதியாலே ஜகத் ஈஸ்வரத்வமும் முக்தனுக்கு யுண்டு என்று சங்கித்து -அது உள்ளது ஜகத் காரண பூத ப்ரஹ்ம மாத்ரத்துக்கே யாகையாலே
போக மாத்ர ஸாம்யமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்தார் –
சரம ஸூத்ரம் -அதிகரண அந்தரமான பக்ஷத்தில் சப்தம அதிகரணமான அதில் –
ஸ்வதந்த்ரனான ஈஸ்வரன் கதாசித் புநரா வ்ருத்தியையும் பண்ணக் கூடும் என்று சங்கித்து -அநா வ்ருத்தி சுருதி சித்த மாகையாலும் ஸத்யஸங்கல்பனான ஈஸ்வரன்
ஸ்வ சங்கல்ப விருத்தமாகப் புநரா வ்ருத்தியைப் பண்ணாமையாலும் புநரா வ்ருத்தி வாராது என்று நிர்ணயித்தார் –

இப்படி இவ்விரண்டு பாதத்தாலேயும் நிஷ்கர்ஷித்த
அர்ச்சிராதி மார்க்கம் தொடங்கி பரம வ்யோம பிரவேசாநந்தரபாவி ப்ரஹ்ம அனுபவ பர்யந்தமாய் யுள்ள பலத்தை -ஆழ்வாரும் –
எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன் தின் கழல் சென்றே -என்று ஆனந்த வழியில் சொல்லுகிற கணக்கிலே
எண்ணுக்கு அவ்வருகே பெருகி இருப்பதாய் அந்த ப்ரஹ்ம ஆனந்தத்தோடு சமானமான ஆனந்தாதி குணத்தை யுடைய அகாமஹத ஸ்ரோத்ரிய சப்த வாஸ்யமாய்
ஆவீர்பூத ஸ்வ ரூபமான விலக்ஷண ஆத்மவர்க்கம் என்ன -அஸங்க்யேயமாய் அபரிச்சின்னமான கல்யாண குணங்கள் என்ன -இவற்றை யுடையவனாகையாலே
நாராயண சப்த வாச்யனான ஸ்வாமியினுடைய ஆஸ்ரிதரைக் கைவிடாதபடி ஸ்திரமான திருவடிகளை ஆஸ்ரயி -என்று வெளியிட்டு அருளினார் –
இதில் நலம் என்று ஈஸ்வரனோடு ஒத்த ஆனந்தத்தை யுடையனாக முக்தனைச் சொல்லுகையாலே சர்வ ஸத்காரத்தால் வந்த ஈஸ்வர ஆனந்த சாம்யம் யுக்தமாய் –
அத்தாலே அர்ச்சிராதி புருஷ சதிகார ப்ரயுக்த ஆனந்தமும் சொல்லிற்றாக லபிக்கையாலே இச்சந்தையாலே அர்ச்சிராதி பாதார்த்தமும் ஸூசிதமாகலாம் –

சரம பாத பிரதம அதிகரணத்தில் –
ஸ்வரூப ஆவிர்பாவமே முக்த தசையில் உள்ளது என்று நிர்ணயித்த அர்த்தம் -ஆவிர்பூத அபஹத பாப்மாத்வாதி குணக ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைக் காட்டுகிற
ஒண் பொருள் -என்கிற சந்தையாலே ஸ்புடமாக ஸூசிதமாயிற்று-
நாரணன் -என்கிற சப்தம் -சர்வ காலத்திலும் சேதன ஈஸ்வரர்களுக்குள்ள அப்ருதக் சித்த சம்பந்தத்தைக் காட்டுகையாலே
முக்த தசையில் அவிபாகேந ப்ரஹ்ம அனுபவமே உள்ளது என்று நிர்ணயித்த த்வதீய அதிகரண அர்த்தம் ஸூசிதமாயிற்று –
ஒண் பொருள் -என்கிற இடத்தில் ஆத்ம வஸ்துவுக்கு ஒண்மையாவது அசங்கோசாத் அபஹத பாப்மத்வாதிகளும் ஞான ஸ்வரூபத்வமும் ஆகையால் உபயம் ஸ்வரூபம்
என்கிற த்ருதீய அதிகரண அர்த்தம் இச்சந்தையாலே ஸூசிதம் -இது உரையில் சப்தார்த்த நிர்வாஹ பிரகாரத்தில் கண்டு கொள்வது –
ஈடு முதலான வ்யாக்யானங்களில் -நலத்து ஒண் பொருள் -என்கிற பாதங்களுக்கு ஞானாதி குணகத்வமும் ஞான ஸ்வரூபமும் அர்த்தம் என்று வ்யாக்யானம்
பண்ணுகையாலே இப்பத த்வயத்தாலும் உபயமும் ஸ்வரூபம் என்கிற அதிகாரண அர்த்தம் சொல்லப் பட்டது என்று ஸ்புடமாக அறியலாம் –

ஒண்மைக்கு அபஹத பாப்மாத்வாதி குண அஷ்டக அந்தரகதமான ஸத்யஸங்கல்பத்வம் அர்த்தமாகையாலே
சங்கல்பாதேவ ஞாத்யாதி பிராப்தி என்கிற சதுர்த்த அதிகரண அர்த்தம் இச்சந்தையாலே ஸூசிதம் –
ஒண் பொருள் -என்கிற சப்தத்தாலே அபஹத பாப்மாத்வாத் யந்தரகதமான சத்யகாமத்வம் யுக்தமாயிற்று –
சத்யகாமத்துவமாவது -இச்சை யுண்டாகில் அவ்ப்ரதிஹதமாய் இருக்கை-
இப்படி சத்யகாமாத்வ உக்த்யா ஐச்சமாக சரீரத்வ அசரீரத்வங்கள் முக்தனுக்கு கூடும் என்கிற பஞ்சம அதிகாரண அர்த்தமும் –
ஒண் பொருள் -என்கிற சந்தையாலே தானே ஸூசிதமாகலாம் –
ஷஷ்ட அதிகரண நிரூபிதமான ஜகத் வியாபாரம் இன்றிக்கே போக மாத்ர ஸாம்யமே உள்ளது -என்கிற அர்த்தம் -அந்த ப்ரஹ்ம ஆனந்தத்தோடு ஒத்த
ஆனந்தத்தை உடையவன் என்று ஆனந்த மாத்ர சாம்யத்தைக் காட்டுகிற -அந்நலம்-என்கிற பாதத்தால் ஸூசிதம் –
சரம ஸூத்ரம் அதிகாரணாந்தரம் என்கிற பக்ஷத்தில் ஆஸ்ரிதரை ஒரு நாளும் வலுவை விடாத திண்மையை யுடைய திருவடிகள் என்று சொல்லுகிற –
திண் கழல் -என்கிற பதத்தாலே -ஈஸ்வர ஸ்வா தந்தர்ய சங்கீத புநரா வ்ருத்தியை
ஸத்யஸங்கல்ப காருண்யாதி குணவதீஸ்வர ஸ்வ பாவத்தாலே இவ்வதிகரண அர்த்தம் ஸூசிதம் –

இப்படி பத்தாம் பாட்டுக்கும் இப்பாத த்வயத்துக்கும் ஐகமத்யம் உண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

——————————————–

இனி நிகமத்தில்
சேர்த் தடத் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் சீர்த் தொடை யாயிரத்து ஒர்த்த இப்பத்தே -என்று தடாகங்கள் சேர்ந்த திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான
ஆழ்வார் அருளிச் செய்த பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ உபயிகங்களான கல்யாண குணங்களால் தொடுக்கப் பட்டு இருந்துள்ள
ஆயிரம் திருவாய் மொழியிலும் வைத்துக் கொண்டு இப்பத்தை நிரூபியுங்கோள் -என்று
உத்தர தவிக்க ப்ரதிபாத்யமான பகவத் அபிகம்யத்வ ப்ராப்யத்வ ப்ரதிபாதனம் இத்துருவாய் மொழி என்று தலைக்கட்டு அருளினார் –
ஈட்டிலே உபாஸக அனுக்ரஹத்தாலே உபாஸ்யனுடைய கல்யாண குணங்களைத் தொடுத்த என்று இறே-
சீர்த் தொடை -என்கிற சந்தைக்கு வ்யாக்யானம் செய்து அருளினது –

இப்படி வீடுமின் முற்றத்துக்கு உத்தர த்விகத்துக்கும் ஐகமத்யம் யுண்டு என்னும் இடம் சித்தம் –

ஆக அத்யாய சதுஷ்ட்யாத்மகமாய் –
ஷோடச பாதாத்மகமாய் –
ஷாட் பஞ்சாசததிகசத அதிகரணாத் மகமாய்
இருந்துள்ள சாரீகாதாத்மகமாய் இருந்துள்ள பிரதம த்விதீய தசகங்களுக்கும் –
கலிவைரி நிகமாந்த தேசிக ப்ரப்ருதிகளான பூர்வாச்சார்யர்களுடைய ப்ரதிஞ்ஞா வாக்கியங்களின் படியே ஐகமத்யம் அநதி ஸங்க்ரஹ விஸ்தரேண உபபாதிதம் ஆயிற்று –
இனி பத்துடை அடியவர் -தொடங்கி -முனியே நான்முகன் அளவும் -இவ்விரண்டு திருவாய் மொழிக்கும் விவரணம் என்னும் இடம் ஸூதீக்களுக்கு ஸூவ்யக்தமாக அறியலாம்

———————————————

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–சாரீரக உத்தர த்விகத்துக்கும் வீடுமின் முற்றத்துக்கும் – ஐகார்த்யம் -இதில் நாலாம் பாட்டு தொடங்கி மேல் நாலு பாட்டுக்களும் குண உப சம்ஹார பாதார்த்தமாகவும் நிரூபணம்–

September 14, 2017

குண உபஸம்ஹார பாதத்துக்கும் சதுர்த்த பஞ்சம ஷஷ்ட சப்தம காதைகளுக்கும் ஐகமத்யம் யுண்டாம்படி எங்கனே என்னில்
இப்பாதத்தில் நிரூபித்த உப சம்ஹார அநுப சம்ஹாரங்களை இவர் இப்பாட்டுக்களாலே ஸூசிப்பிக்கையாலே ஐகமத்யம் உண்டு –
இப்பாத பிரதம அதிகரணத்தில்
அநேக சாகாதீத வைச்வாநர வித்யாதிகள் சோதநாத்யா விசேஷத்தாலே ஏகம் என்று சாகாந்த்ர அதிகரண நியாயத்தை
வஹ்ய மாணார்த்த உபயுக்தமாக வித்யையிலும் காட்டினார் –
த்விதீய அதிகரணத்தில்
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் சிறுத்தையான உத்கீதா வித்யையில் பிராண த்ருஷ்ட்யுபாஸ்தி சோதணாத்ய விசேஷத்தாலே ஏகம் என்று சங்கித்து ஒரு ஸ்தலத்தில்
உத்கீத அவயவமான ப்ரணவத்தில் ப்ராணதிருஷ்டியும் ஸ்தலாந்தரத்தில் க்ருத்ஸ்ன உத்கீதத்தில் பிராணாதிருஷ்டியுமாய் இருக்கையாலே
ரூப பேதாத் வித்யா பேதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ருதீய அதிகரணத்தில்
வாஜச நேய சாந்தோக்யங்களிலும் கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணத்திலும் ச்ருதமான பிராண உபாசனம் ரூப பேதத்தாலே பின்னமாக வேணும் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ஜ்யைஷ்ட்ய ஸ்ரைஷ்ட்ய குணகமான பிராணனுக்கு வாகாதி கத வசிஷ்டாத்வாதி குண சம்பந்தித்தவம் ச்ருதமாகையாலும்
கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணத்தில் அது ஸ்ருதம் இல்லாமையாலும் என்று சங்கித்து கௌஷீதகியில் ச்ருதமான ப்ராணனுடைய ஜ்யைஷ்ட்ய ஸ்ரைஷ்ட்யங்கள்
வாகாதி கத வசிஷ்டத்வாதி குண அனுசந்தானத்துக்கும் ஸூசகமாகையாலே அதிலும் வாகாதி கத வசிஷ்டத்வாதி குண சம்பந்தம்
ப்ராணனுக்கு சித்திக்கையாலே ரூப ஐக்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்த அதிகரணத்தில் –
சத்யத்வ ஞானத்தவாதி குணங்கள் பிரகரணாந்தர அதீதங்கள் ஆகையாலே சர்வவித்யையிலும் அநுப சம்ஹார்யங்கள்-என்று சங்கித்து
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் போலே சத்யத்வ ஞானத்தவாதி குணங்கள் பிரகரணாந்தர அதீதங்கள் ஆகிலும் சர்வ வித்ய அநுயாயிகள் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்சம அதிகரணத்தில் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ச்ருதமான பிராண வித்யையில் ஸ்ம்ருதியாசார ப்ராப்தா சமனத்தில் காட்டிலும் வித்ய அங்கதயா ஆசமனாந்தரம்
விதிக்கப்படுகிறது என்று சங்கித்து ஆசமநீயாப்புக்களில் பிராண வாசஸ்த்வ அநு சந்தானம் அங்கதயா விதிக்கப் படுகிறது ஒழிய
ஆசமனாந்தர விதாந பரம் அன்று என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷஷ்டா அதிகரணத்தில் –
வாஜச நேய அக்னி ரஹஸ்யத்திலும் ப்ருஹதாரண்யத்திலும் ஸ்ருதையான சாண்டில்ய வித்யை ஒரு ஸ்தலத்தில் ஸத்யஸங்கல்பம் ஸ்ருதமாய்
ஸ்தலாந்தரத்தில் வசித்வாதிகள் ஸ்ருதமாகையாலே ரூபா பேதாத் பின்னை என்று சங்கித்து வசித்வாதிகள் ஸத்யஸங்கல்பத்வ விச்சித்தியாய்
ரூபா பேதம் அல்லாமையாலே வித்யைக்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்தம அதிகரணத்தில் –
ஆதித்ய மண்டலத்திலும் அஷியிலும் ச்ருதமான ஸத்யஸப்த வாஸ்ய ப்ரஹ்மத்தினுடைய வ்யாஹ்ருதி சரீரத்வ உபாசனம் துல்யமாகையாலே
அஹம்-ஆஹா -என்கிற ரஹஸ்ய நாமங்களும் இரண்டு ஸ்தலத்திலும் அநியமேந அணிவித்தனர் ஆகின்றன என்று சங்கித்து
அஷ்ய ஆதித்ய ஸ்தான சம்பந்தித்வாகர பேதத்தால் ரூபம் பின்னமாய் வித்யை பேதிக்கையாலே இரண்டு நாமங்களும் வித்யாத்வய நியதங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டம அதிகரணத்தில்-
தைத்ரீயத்தில் அநாரப்ய அதீதங்களான சம்ப்ருதி த்யுவ்யாப்த்யாதி குணங்கள் சர்வ வித்யைகளிலும் உப சம்ஹார்யங்கள் என்று சங்கித்து
அல்ப ஸ்தான கோசாரங்களான வித்யைகளில் த்யுவ்யாப்த்யாதி குணங்கள் உபசம்ஹரித்தும் அஸக்யங்கள் ஆகையாலே அல்ப ஸ்தான விஷயங்களான
தஹராதி வித்யைகளில் அநுப சம்ஹார்யங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
நவம அதிகரணத்தில் –
தைத்திரீயத்திலும் சாந்தோக்யத்திலும் ஸ்ருதையான புருஷ வித்யை சம்ஞ்ஞ ஐக்யத்தாலே ஏகை என்று சங்கித்து
ஸ்வதந்த்ர யஜமான பத்ந்யாதி கல்பன பிரகார பேத ப்ரயுக்த ரூப பேதத்தாலும் சதாயுஷ்ட்வ மோக்ஷ பிராப்தி ரூப பல பேதத்தாலும் பின்னை என்று நிர்ணயித்தார்-
தசம அதிகரணத்தில் –
உபநிஷத் ஆரம்பத்திலே அதீதங்களான -சன்னோ மித்ரா -இத்யாதி மந்திரங்களும் ப்ரவரக்யாதி கர்மங்களும் வித்யா சந்நிதி சமாம்நாநத்தாலே
வித்யா அங்கங்கள் என்று சங்கித்து -அர்த்த சாமர்த்தத்தாலே அபிசாராத்யயநாதிகளில் விநியுக்தங்கள் ஆகையாலே வித்யா அங்கங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகாதச அதிகரணத்தில் –
புண்ய பாபங்களினுடைய ஹானி சிந்தனமும் உபாயந சிந்தனமும் வித்யா அங்கத்வேந அந்வயிக்கும் போது விகல்பேந அந்வயிக்க வேணும் என்று சங்கித்து –
ஹானி உபாயங்கள் இரண்டும் ஏக விஷயங்கள் ஆகையாலே சமுச்சயிக்க வேணும் என்று நிர்ணயித்தார்
துவாதச அதிகரணத்தில் –
சிந்த நீயமான ஸூக்ருத துஷ்க்ருத ஹானி உபாய நங்கள் தேஹ வியாக காலத்தில் நியமேந வருகிறது என்று சங்கித்து
தேஹ வியோகாந்தர அநு பாவ்ய ஸூக துக்கங்கள் இல்லாமையாலே தேஹ வியோக காலத்திலேயே நியமேந வருகிறது என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோதச அதிகரணத்தில் –
எந்த உபாசன சந்நிதானத்திலே அர்ச்சிராதிகதி ஸ்ருதையாய் இருக்கிறதோ தன்நிஷ்டனுக்கே அர்ச்சிராதி மார்க்கம் நியதம் என்று சங்கித்து –
சர்வ உபாசன நிஷ்டர்களுக்கும் அர்ச்சிராதி மார்க்கம் சாதாரண தயா ஸ்ருதி விஹிதம் ஆகையாலே சார்வார்க்கும் நியதம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்த்தச அதிகரணத்தில் –
பிரபஞ்ச ப்ரத்யநீகதா ரூபங்களான அஸ்தூலத் வாதி தர்மங்கள் வித்யாந்தர ரூப பூத குணங்களுக்கு வித்யாந்தர ரூபத்வே பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
ஆனந்தத்தவாதிகளைப் போலே ஸ்வரூப நிரூபகங்கள் இல்லாமையாலும் சர்வ வித்யா அநுயாயி ரூபம் அன்று -அக்ஷர வித்யா ரூப மாத்ரமாக வேணும் என்று சங்கித்து
ஆனந்தத்தவாதிகள் போலே சித்த அசிதாத்மகா பிரபஞ்ச தர்மபூத ஸ்தூலாத்வாதி விபரீதமான அஸ்தூலத் வாதிகளும்
ஸ்வரூப நிரூபனம் ஆகையாலே சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச தச அதிகரணத்தில் –
உஷஸ்திக ஹோள ப்ரஸ்ன பிரதி வசனங்களில் பிராணநாதி ஹேதுத்வ அசனா யாத்யதீதத்வ ரூப உபாஸ்ய ஆகார பேதத்தாலே வித்யா பேதம் என்று சங்கித்து
உபய ப்ரஸ்னத்துக்கும் பரமாத்ம விஷயத்தில் பேதம் இல்லாமையாலும் பிரதி வசன த்வயகதமான ஆகார த்வயமும் பரமாத்மாவினிடத்தில் உபபன்னம் ஆகையாலும்
வித்யா பேதம் இல்லை என்று நிர்ணயித்தார் –
ஷோடச அதிகரணத்தில் –
சாந்தோக்ய வாஜச நேயங்களில் ஸ்ருதமான தஹர வித்யை அபஹத பாப்மத்வ வசித்வாத் யுபாஸ்யாகார பேதத்தாலே பின்னை என்று சங்கித்து
வசித்வாதி குணங்கள் ஸத்யஸங்கல்ப த்வாந்தர்கதமாகையாலே உபாஸ்ய ஆகார பேதம் இல்லாமையாலே வித்யை அபின்னை என்று நிர்ணயித்தார் –
சப்த தச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாஸ்யங்கள் கர்மாங்க பூதோத் கீதாத் யாஸ்ரயங்கள் ஆகையாலே கர்மங்களிலே நியமேந உபஸம்ஹார்யங்கள் என்று சங்கித்து
கோதோஹ நாதிகளைப் போலே காம்யங்கள் ஆகையாலே நியமேந அனுப சம்ஹாரயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
அஷ்டாதச அதிகரணத்தில் –
தஹர வித்யையில் குண சிந்த நத்திலே குணி சிந்தனா வ்ருத்தி வேண்டா -குணி சிந்தனம் ஸ்ருதம் ஆகையாலே என்று சங்கித்து
குணார்த்தமும் பிரதான ந்யாயேந குண்யா வ்ருத்தி யுண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏகோந விம்ச அதிகரணத்தில் –
நாராயண அணுவாகம் பூர்வ ஸ்ருத தகர வித்யா உபாஸ்ய விசேஷ நிர்த்தாரகம் என்று சங்கித்து
பிரகரணாத் பலவத்தான லிங்க பூயஸ் த்வத்தாலே சர்வ வித்யா உபாஸ்ய விசேஷ நிர்த்தாராம் என்று நிர்ணயித்தார் –
விம்ச அதிகரணத்தில் –
மனஸ் சிதாதிகளான சாம்பாதி காக்நிகள் க்ரியாமயக்ரது ப்ரக்ருதமாகையாலே தத் அந்வயிகளாய் கிரியாமயங்கள் என்று சங்கித்து
வித்யா மயக்ரதுவும் ப்ராக்ருதமாகையாலே வித்யாமயக்ர த்வன்வயித்வேந வித்யா மயங்கள் என்று நிர்ணயித்தார் –
ஏக விம்ச அதிகரணத்தில் –
பரவித்யைகளிலும் உபாஸ்ய கோட்யநு ப்ரவிஷ்டமான ஜீவ ஸ்வரூபத்தில் ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ அம்சம் உபாஸ்ய ஆகாரம் என்று சங்கித்து
ப்ராப்ய தசையிலுள்ளவை எல்லாம் அநு சந்தேயம் ஆகையாலே அபஹத பாப்மத்வாதிகளும் உபாஸ்ய ஆகாரம் என்று நிர்ணயித்தார் –
த்வா விம்ச அதிகரணத்தில் –
உத்கீதாத் யுபாசனங்கள் ஸ்வர பேதத்தாலே உத்கீதாதிகள் ப்ரதிவேதம் பின்னங்களாய் இருக்கையாலே வ்யவஸ்திதங்கள் என்று சங்கித்து
பின்ன ஸ்வர வத்துக்களான சர்வ உத்கீதங்களும் -உத்கீதம் உபாஸீத -என்கிற இடத்தில் சாமான்யாத உபாசன விஷயங்களாகச் சொல்லப் படுக்கையாலே
உபாசனங்களுக்கு வ்யவஸ்தை இன்றிக்கே சர்வ உத்கீதா சம்பந்தம் உண்டு என்று நிர்ணயித்தார் –
த்ரயோ விம்ச அதிகரணத்தில் –
வைச்வா நர உபாசனத்தில் ஸ்வர்லோகாதித்ய வாயு வாகாச பிருதிவி அவயவனான வைஸ்வாநரன் உபாஸ்யதயா ச்ருதனாய் இருக்கிறான் –
அவ்விடத்தில் ஒவ்பமந்யா வாதிகளைக் குறித்து கேகயன் ஸ்வர்லோகாதிகளில் ஏகை கத்தையே உபாஸ்யமாகச் சொல்லுகையாலே வ்யஸ்தமே உபாஸ்யம் என்றும்
ஸமஸ்த உபாசனத்துக்கும் சர்வாத்ம வர்த்தியான ப்ரஹ்ம அநு பவத்தைப் பலமாகச் சொல்லுகையாலே ஸமஸ்த வ்யஸ்தங்கள் இரண்டும் தான் உபாஸ்யங்கள் என்றும் சங்கித்து
உபக்ரம உபஸம்ஹாரங்களில் ஸமஸ்த உபாசனத்தை விதிக்கையாலும் வ்யஸ்த உபாசனத்தில் தத் விதிக்குத் தாத்பர்யம் இல்லாமையாலும் சமஸ்தமே உபாஸ்யம் என்று நிர்ணயித்தார் –
சதுர்விம்ச அதிகரணத்தில் –
தஹர சாண்டில்யாதி வித்யைகளுக்கு பேதம் இல்லை -உபாஸ்ய ப்ரஹ்மமும் தத் பிராப்தி பலமும் ஏக ரூபம் ஆகையாலே என்று சங்கித்து
ஜகத் ஏக காரணத்வா அபஹத பாப்மத்வாத் யநு பந்த பேதங்களாலே வித்யை நாநா என்று நிர்ணயித்தார் –
பஞ்ச விம்ச அதிகரணத்தில் –
அக்னி ஹோத்ர தர்ச பூர்ணமா சாதிகள் ஸ்வர்க்க ஏகைக பலங்களாய் இருந்தாலும் தத் பூயஸ்த்தவ அபேக்ஷை யுள்ள புருஷன் இடத்தில் சமுச்சயம் உண்டாய் இருக்கிறாப் போலே
ப்ரஹ்ம அனுபவ பூயஸ்த அபேக்ஷை யுள்ள புருஷர் இடத்திலே ப்ரஹ்ம வித்யைகளுக்கு சமுச்சயம் கூடும் என்று சங்கித்து
ப்ரஹ்ம அனுபவித்திலே தாரதம்யம் இல்லாமையாலே தாரதம்யம் யுடைய ஸ்வர்க்க சாதனா பூத ஜ்யோதிஷ்டோம நியாயம்
இங்கே ப்ரசரியாமையாலே சமுச்சயம் கூடாது என்று பரிஹரித்தார் –
ஷட் விம்ச அதிகரணத்தில் –
சப்த தச அதிகரணத்தில் நிரூபித்த உத்கீதாத் யுபாசனங்களினுடைய காம்யதயா அநியதிக்கு அடியான பல சாதனத்வத்தை நிரூபித்தார் –

இப்படி ஷட் விம்சத்யதி கரணாத்மகமான இப்பாதத்தில்
1-த்விதீய த்ருதீய பஞ்சம சப்ததச விம்ச ஷட் விம்ச அதிகரணங்களிலே சங்கதி விசேஷத்தாலே ஷூத்ர உபாசனங்களை நிரூபித்தார் –
2-அவசிஷ்ட அதிகரண விம்சதியிலும் ப்ரஹ்ம உபாசன பிரகாரத்தை நிரூபித்தார் -இதிலும் தர்மி ஸ்வரூபம் போலே ஸ்வரூப நிரூபகங்களான
ஞானத்தவ ஆனந்த் வாதிகளும் பிரபஞ்ச ப்ரத்யநீ கதா ரூபமான அஸ்தூலத்வாதி குணங்களும் சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்று சதுர்த்தத சதுர்த்த சாதி கரணங்களில் நிர்ணயித்தார் –
3-ஏகோந விம்சத்தில் லிங்க பூயஸ்த்வத்தாலே நாராயண அனுவாக ப்ரதிபாத்யனான தேவதா விசேஷமே தத் தத் வித்யா பிரதி நியதி குண விசிஷ்டானாய்க் கொண்டு
சர்வ வித்யா வேத்யனாகிறான் என்று நிர்ணயித்தார் –
4-அவசிஷ்ட சப்த ராசாத்தி கரணங்களிலும் குண உப சம்ஹார அனுப சம்ஹார பலக வித்யா பேதங்களை நிரூபித்தார் –
இப்படி நாலுவகையாக ஸூத்ரகாரர் நிரூபித்த அர்த்தத்தை ஆழ்வாரும் -நாலாம் பாட்டுத் தொடங்கி மேல் நாலு பாட்டாலே வெளியிட்டு அருளுகிறார் –
இந்நாலு பாட்டிலே நாலாம் பாட்டாலே தர்மி ஸ்வரூபம் போலே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் சர்வ வித்யா அநு யாயி என்கிற அம்சத்தை வெளியிடுகிறார் –
அஞ்சாம் பாட்டாலே ஷூத்ர உபாசன ஸ்வரூப நிரூபண அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் –
ஆறாம் பாட்டாலே வித்யா பேத அபேத நிரூபண அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் –
ஏழாம் பாட்டாலே தேவதா விசேஷ நிர்த்தாரான பாரமான அம்சத்தை ஸூசிப் பிக்கிறார் -அது எங்கனே என்னில்-

இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவனுரு எல்லையில் அந்நலம் புல்கு பற்றற்றே -என்று அசித்தின் படியும் சித்தின் படியும் அல்ல அவன் ஸ்வரூபம் –
அபரிச்சின்ன ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் அத்தை விஷய சங்கம் அற்று ஆஸ்ரயி -என்று ஆனந்தவல்லியிலும் ஆதர்வணிகத்திலும் யுக்தமான
ஆனந்தத்தவா ஸ்தூலத்வாதி தர்மங்களை தத் ப்ரகரணா சந்நிஹிதமான ந்யாஸ வித்யையிலும் வித்யா ஆகாரமாக அருளிச் செய்கையாலே
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் சர்வ வித்யா அநு யாயிகள் என்கிற அர்த்த பிரகாசம் இப்பாட்டு என்னும் இடம் அதி ஸ்புடமாய் இருக்கிறது –

ஸூத்ர உபாசன ஸ்வரூப நிரூபண அம்சம் –
அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடுயிர் செற்றது மன்னுறில் அற்றிறை பற்றே-என்று இதர விஷய சங்கம் அற்றது என்றால் ஆத்மா மோக்ஷ உன்முகமாய் இருக்கும் –
அத்யல்ப ஆனந்த ரூபமான ஆத்ம அனுபவ ரூப மோக்ஷத்தை ஹேயம் என்று அத்யவசித்து நிரதிசய புருஷார்த்த லாபத்தாலே புருஷாந்தர ருசி அற்று
நிலை யுண்டாக வேண்டில் சர்வேஸ்வரனை ஆஸ்ரயிங்கோள்-என்று ஆத்ம உபாசன பலமான ஆத்ம அனுபவத்தை த்யாஜ்யமாக அருளிச் செய்கையாலே ஆத்ம உபாசன
உபலஷித்தமாய் அப்ரஹ்ம உபாசனமாய் இருந்துள்ள உத்கீதாத் யுபாசனங்களுடைய ஸ்வரூப பலங்களும் த்யாஜ்யத்வேந யுக்தமாகையாலே ஸூசிதமாயிற்று –
அப்ரஹ்ம உபாசனங்களும் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யாதி யுக்த ரீதியா ப்ரஹ்ம உபாசன நிர்வ்ருத்த யுபயுக்த தேஹ தாரண த்வாரா மோக்ஷ பழத்தில் அந்தரபாவிக்கையாலே
உபாதியம் என்று அறிய வேண்டுகையாலும் ஸ்வாதந்தர்யேண தூஷகர்மம் போலே த்யாஜ்யமாகையாலே அனுபாதேயம் என்று அறிய வேண்டுகையாலும்
ஸூத்ராகாரர் இப்பாதத்தில் நிரூபித்தார்
ஆழ்வாரும் இப்பாட்டால் அப்ரஹ்ம உபாசனங்கள் ஸ்வாதந்தர்யேண பரித்யாஜ்யங்கள் என்னும் இடத்தை ஸூசிப் பித்து அருளினார்
இறை பற்று -என்று ஆஸ்ரயண விதானத்தாலே உபாசன நிர்வர்த்த கதயா உபாதேயம் என்னும் இடத்தை ஸூசிப் பித்து அருளினார் –

பரவித்யா பேத அபேத நிரூபணம் –
பற்றிலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன் பற்றிலையாய் அவன் முற்றில் அடங்கே-என்று சங்கை காஸ்ரயனாய் ஈஸ்வரனுமான எம்பெருமான்
ஆஸ்ரயணீயத்வே சர்வசமனாகிறான் -நீயும் தத் விஷய சங்காதிக்யத்தை யுடையனாய் அவனுடைய எல்லாக் கைங்கர்யத்திலேயும் அன்வயி -என்று
ந்யாஸ வித்யா வித்யாகாரமான வாத்சல்ய ஸுசீல்ய ஸுலப்யங்களையும் ஸ்வாமித்வத்தையும் சங்க ஸ்வ பாவந் என்கிற பற்றிலன் -என்கிற பதத்தாலும் –
ஸ்வாமித்வ வாசியான -ஈசன் -என்கிற பதத்தாலும் அருளிச் செய்கையாலே ந்யாஸ வித்யை வித்யாந்தரத்தில் காட்டில் பின்னை என்கிற அர்த்தம் ஸூசிதமாய்
மற்றும் உள்ள தஹர சாண்டில்ய உபகோஸல வித்யாதிகளிலும் இந்த ந்யாயத்தாலே பேதம் யுண்டு என்று ஸூசிதமாகையாலும்
தைத்ரீய ஸ்வேதாஸ்வதராத்ய நேகோபநிஷச் ஸ்ருதையான ந்யாஸ வித்யை ரூப ஐக்யத்தால் ஏகை என்று சித்திக்கையால் மற்றும் உள்ள வித்யைகளிலும்
ரூப ஐக்யம் உண்டானால் வித்யை ஐக்யமே உள்ளது என்று பலிக்கையாலும் ஸூசிதமாயிற்று –
அவன் முற்றில் அடங்கே -என்று சர்வ கைங்கர்யத்தையும் தாம் விதித்த ந்யாஸ வித்யைக்குப் பலமாக அருளிச் செய்கையாலே
வித்யாந்தர ஸாத்ய பலா அவிசிஷ்ட பலத்வாத் விகல்ப-என்கிற விகல்ப அதிகரணார்த்தம் யுக்தமாகிறது –
ஸூத்ராகாரர் அனந்த சாகா ஸ்ருத்தங்களான அநேக வித்யைகளில் பேத அபேத நிரூபணம் பண்ண வேண்டி இருக்கப் பண்ணாது ஒழிந்தது நியாய பிரதர்சன
த்ருஷ்டியாலேயாமா போலே இவரும் ந்யாஸ வித்யைக்கு வித்யாந்தரத்தில் காட்டில் பேதத்தையும் தன்னில் பேதம் இல்லாமையையும் அருளிச் செய்து
ஏதந் ந்யாயேந வித்யாந்தரங்களிலும் பேத அபேதம் தன்னடையே சித்திக்கும் என்று திங்மாத்ர பிரதர்சனம் பண்ணினார் –
மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்ற இவ்வாழ்வாருக்கு அநிதர லப்யமாய் ஒரு சாதுர்யம் யுண்டு -வேதாச்சார்யரான பாதராயணர் வேதார்த்தங்களை விசாரித்து
அடைவே தாமும் ஸூசிப் பித்துக் கொண்டு வருகிற இடங்களில் அவர் விஸ்தரித்த இடங்களிலே தாம் ஸங்க்ரஹித்து அருளுகையும் –
அவர் ஸங்க்ரஹித்த இடங்களில் ஈஷத் விஸ்தரிக்கையும் -அது எங்கனே என்னில்
ஸ்வர்க்க ஆரோஹ அவரோஹ மாத்ரு பித்ரு கர்ப்ப அந்வய ரௌரவாதி நன்றாக அனுபவ வாதிகளான சம்சார தோஷங்களை ஸூத்ராகாரர் பரக்கச் சொன்னத்தை –
வீடுமின் முற்றவும் -என்று ப்ரயோஜகத்திலே அக்ராம்யமாக அருளிச் செய்கையாலும்
பாஸூபாதாதிகரணத்தில் பஸூபத்தி பாரம்ய நிஷேதம் பண்ணினத்தை உப லக்ஷணம் ஆக்கி -புரமொரு மூன்று எரித்து அமரர்க்கு அறிவு இயந்து
அரன் அயன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளன் -என்று பஸூபத்தி ஹிரண்ய கர்ப்பர்களுடைய பாரம்யத்தை நிஷேதிக்கையாலும்
ஸூத்ராகாரர் விஸ்தரித்த அர்த்தத்தை ஸங்க்ரஹிக்கையும் தத் சங்கரஹீத அர்த்தத்தை விஸ்தரிக்கையும் இவருக்கு நியாமாய் இருக்கும் –
இதுக்கு அடி இவருக்கும் அவருக்கும் உள்ள ஐகமத்யம் –

சர்வ வித்யா வேத்யன் ஸ்ரீ மன் நாராயணாய தேவதா விசேஷம் என்று நிர்ணயித்த அர்த்தம் –
அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன் அடங்கு எழில் அஃது என்று அடங்குக யுள்ளே -என்று கார்த்ஸ்ந்யேந நன்றான விபூதி விஸ்தாரத்தைக் கண்டு
அவை எல்லாம் சர்வேஸ்வரனுடைய கட்டடங்க நன்றான சம்பத்து என்று அத்யவசித்து நீயும் தத் ஐஸ்வர்ய அந்தர்பூதனாய் அடங்கு -என்று
ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்திராதி ஸமஸ்த விலக்ஷண புருஷர்களும் பகவத் விபூதியாகவும் எம்பெருமான் விபூதிமானாகவும் இருக்கையாலே
வித்யாந்தரங்களிலே ஸ்ருதமான சம்பு சிவாதி சப்தங்கள் அபர்யவசான வ்ருத்த்யா நாராயண பர்யந்தமாக -ச ப்ரஹ்மா இத்யாதி வாக்கியத்தில் சொன்ன
அர்த்தம் ஸூசிதமாய் இத்தாலி சர்வ வித்யைகளிலும் நாராயண ரூப தேவதா விசேஷம் உபாஸ்யமாய் சொல்லிற்றாய் இருக்கையாலே ஸூசிதமாயிற்று –

இப்படி நாலு பாட்டுக்கும் குண உப சம்ஹார பாதத்துக்கும் ஐகமத்யம் கண்டு கொள்வது –
——————————-

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

———————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -உபோத் காதம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

ஸ்ரீ யபதி கல்யாண குணங்கள் ஒவ்வொரு திருவாய் மொழியிலும் —
10 ஸ்லோகங்கள் உபோத் காதம் –
100 ஸ்லோகங்கள் -திருவாய்மொழி
10 ஒவ்வொரு நூற்றுக்கும்
1-4-திருவாய்மொழிக்கு-அஞ்சிறைய மட நாராய் -இரண்டு ஸ்லோகங்கள்
4-9-திருவாய்மொழிக்கு -நண்ணாதார் முறுவலிப்ப – மூன்று ஸ்லோகங்கள்
4-7-திருவாய்மொழிக்கு சீல மில்லா சிறிய னேலும் – இரண்டு ஸ்லோகங்கள்
ஆக 114 ஸ்லோகங்கள்
6 ஸ்லோகங்கள் -உப சம்ஹாரம்
ஆக மொத்தம் — 130 ஸ்லோகங்கள்
————————
முதல் ஸ்லோகம் –
சாரஸ் சாரஸ் வதா நாம் சடரி புபணிதி -சாந்தி ஸூத்தாந்த சீமா
மாயா மாயா மி நீபி ஸ்வ குண விததி-பிரபந்த யந்தீம் தயந்தீ
பாரம் பாரம் பரீதோ பவ ஜல திபவந் மஜ்ஜ நா நாம் ஜனா நாம்
ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ யேந்த பிரதி நியதரமா -சந்நிதானம் நிதானம் -1-

சடரி புபணிதி–ஸ்ரீ சடகோபன் -திரு வாய் மொழி -எப்படிப் பட்டது –
1-சாரஸ் சாரஸ் வதா நாம்-சரஸ்வதி -வாக் இந்த்ரியங்களால் வெளிப்படட வேதம் -நா-வில் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகள் -சாரம் -சார தமம்-
சாரம் -சாரஸ்வதானாம் -சரஸ்வதி -வாக்கு -சாரஸ்வது -வேதம் -இதிஹாச புராணங்கள் –
2-சாந்தி ஸூ த்தாந்த சீமா -எல்லை நிலம் -அளவற்ற பெருமை -சாந்தி -மனஸ் கலக்கல் இல்லாத -ஸூ த்தாந்த -அந்தப்புரம் ஏகாந்தம் -ஸ்தானம்
-ஏகாந்த புத்தி -நம் சித்தாந்தம் ஸூத்தாந்த சித்தாந்தம் -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -திரு மடப்பள்ளி சம்ப்ரதாயம் -பரிசுத்தம் ஏகாந்தம் கலக்கம் இல்லாத
மடப்பள்ளி வந்த மணம் எங்கள் வார்த்தையில் மன்னியதே –
3-ஆயாமம் -வளர்ச்சி மேலும் மேலும் ஸ்வ குண விததி -முக்குண மயம்-தொடர்ந்து -வளர்ந்து -வரும் மாயா -பிரகிருதி
பந்தயந்தீம் கட்டிப் போட வல்லது -பந்த ஹேது-முக்குணங்களுமே –மம மாயா துரத்யயா
தயந்தீ -விநாசம் பண்ணும் -குளகம் நீர் பருகுவது போலே -எடுத்து பானம் பண்ணுவது போலே எளிதாக நீக்கும்
4–பாரம் பாரம் பரீதோ பவ ஜல திபவ- ந் மஜ்ஜ நா நாம் ஜனா நாம்
பாரம் -அக்கரை-பாரம்பரீத -படிப்படியாக -பாவ -சம்சாரம் ஜலதி சாகரம் -மூழ்கிக் கொண்டே இருக்கும் ஜனங்கள்
படிப்படியாக -பாரம் பவ ஜல மக்னனானாம் ஜனானாம் பாரம் -சம்சார சாகரம் -முழுகும் ஜனங்கள் –பாரம் -அடையும் கரை –
5-ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ யேந்த பிரதி நியதரமா -சந்நிதானம் நிதானம் –
ரமா சந்நிதானம் -பெரிய பிராட்டியார் -கூடவே –
மேலும் நியதமாக-எல்லா இடங்களிலும் -என்றவாறு
-இவன் அவள் இல்லா இடத்திலும் இருக்கலாமே -அத்தை நிவர்த்திக்க பிரதி நியதமாக -என்கிறார் –
நிதானம் -ஆதார ஆஸ்ரய புதன் –
ப்ரத்யக்ஷமாக காட்டி அருளி -நக -நமக்கு -ப்ரத்யக் ப்ரத்யக்ஷ-அந்தராட்டிஹ்மா அந்தராத்மாகாவும் காட்டி அருளுகிறார் என்றபடி

———————

ப்ரஜ்ஞாக்யே மந்த சைலே பிரதித குண ருசிம்-நேத்ர யன் சம்ப்ரதாயம்
தத் தல்லப்தி ப்ரசக்தைர நுபதி விபுதை ரர்த்திதோ வேங்கடேச
தல்பம் கல்பாந்த யூன சடஜித் உபநிஷத் துக்த்த சிந்தும் விமத் நன்
க்ரத் நாதி ஸ் வாது காதா லஹ ரித ச ச தீ -நிர்க்கதிம் ரத்ன ஜாதம் –2-

ப்ரஜ்ஞாக்யே மந்த சைலே -அவன் மந்தர பர்வதம் -இவர் சதாச்சார்யர் உபதேசம் கொண்டு -அசைக்க முடியாத
-அது ஜடம் –இது ப்ரஜ்ஞா -மந்த -மத்து -சைலம் மலை
பிரதித குண ருசிம்– ஸ்திரமான பிரசித்தமான -கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கும் ஊற்றம் கொண்ட கயிறு
நேத்ர யன் சம்ப்ரதாயம் -சம்ப்ரதாயம் படி பூர்வாச்சார்யர் வியாக்யானம் கொண்டு -உபதேச பரம்பரை -நேத்ரம் -கண் என்றும் கயிறு என்றும் –
தத் தல்லப்தி ப்ரசக்தைர நுபதி விபுதை -விபுதர்கள் பிரயோஜனாந்த பார்த்தார்கள் அர்த்திக்க அவன் -இவர் இடம் அனுபதி -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் அர்த்திக்க
அர்த்திதோ வேங்கடேச-
தத் தல்லப்தி-அந்த அந்த பாசுரங்களில் உள்ள கல்யாண குணங்களை காட்டித் தர அர்த்திக்க –
தல்பம் கல்பாந்த யூன -கல்பங்கள் முடிவில் நித்ய யுவ -யுவா ஆறாம் வேற்றமை சேர்ந்து யூன
-தல்பம் படுக்கை -சேஷ -சுத்த விமலா மனசா -வேத மௌலி-வேதாந்தம் –
சடஜித் உபநிஷத் துக்த்த சிந்தும் விமத் நன் -திருவாய் மொழி பாற் கடல் -திராவிட உபநிஷத் -துக்த சிந்து -பாற் கடல் -விமத் நன் -கடைந்து
க்ரத் நாதி ஸ் வாது காதா லஹரிதசசதீ -க்ரத் நாதி-முகம் பார்த்து அனுபவிக்கும் படி
நிர்க்கதிம் ரத்ன ஜாதம் — ரத்ன குவியல் -ரத்நாகரம் சமுத்திரம் –
கல்யாண குணங்களே அமிர்தம் –ரத்ன குவியல் -ரத்னாகாரம் -சமுத்ரம் -நிர்க்கதம் -ஆயிரம் அலைகள் -கிரந்தாதி -கோத்து-
ரத்னாவளி -அருளிச் செய்கிறார் -ஸ்வாது -அத்யந்த போக்யம்-பிரசக்தயதி –

———————– ——————————————————————————-

பாஞ்சாலீ காத்ர சோ பாஹ்ருத ஹ்ருதய வதூ வர்க்க பும்பாவ நீதயா
பத்யவ் பத்மா சஹாயே பிரணயிநி பஜத -ப்ரேயஸீ பாரதந்தர்யம்
பக்தி ஸ் ருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமிதி முநேர் பாவ பந்த ப்ரதிம்நா
யோகாத் ப்ராகுத்தரா வஸ்தி திரிஹ விரஹோ தேசிகா ஸ் த்ரதூதா –3-

பாஞ்சாலீ காத்ர சோ பாஹ்ருத ஹ்ருதய வதூ வர்க்க பும்பாவ நீதயா-திரௌபதி சரீர அழகு -அபகரிக்க பட்ட மற்ற பெண்கள்
-புருஷ பாவம் அடைய -வன பர்வம் வேத வியாசர் -பத்ம பத்ராக்ஷி -பிராகிருத பெண்ணை பார்த்தே இப்படி என்றால் -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபகாரம்
பத்யவ் பத்மா சஹாயே பிரணயிநி பஜத -அநபாயினி -சஹா அயம் -பிரயணித்வம் -கோவை வாயாள்-சத்தை ஒவ் ஒருவருக்கு ஒருவர் –
ப்ரேயஸீ பாரதந்தர்யம் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் அவன் அதீனம்-ஸ்ரீ மான் -விடாமல் சேர்ந்து இருக்கும் -ஸ்ரீ யபதி என்பதே அர்த்தம் என்பர்
-ப்ரீதிக்கு விஷயம் அவள் பாரதந்தர்யம் -அளவற்ற பாரதந்தர்யம்
பக்தி ஸ்ருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமிதி முநேர் பாவ பந்த ப்ரதிம்நா-புருஷருக்கு -அதுக்கு மேலே -விரக்தருக்கு -ஞானாதிகர் வேறே
-எப்படி ஸ்த்ரீ பாவம் -சிருங்கார விருத்திகள் -முதல் ஸ்ரீ யப்படி-காமுகன் வார்த்தை என்று அஞ்சிறைய மட நாரை-1-4- கேட்டு விலகினான் —
ஆனந்த பரிவாஹ திருவாய் மொழி – – பாஹ்ய ஹானியால்-போனானே -தூது விட்டு திர்யக் காலிலே விழுந்து –
சிருங்காரம் -அபி நிவேசம் -பரிணமித்த பக்தி -நிரூபாதிக பதி-மற்றவர் அனைவரும் ஸ்த்ரீ பிராயர்கள் -அவனும் பிரணயித்தவமும் காட்டி
-உன் மணாளனை எம்முடன் நீராட்டு -அவளும் கூடவே இருக்க –
ப்ரதிம்நா-பாவ பந்த கனத்தால் –
யோகாத் ப்ராகுத்தரா வஸ்தி திரிஹ விரஹோ தேசிகாஸ் த்ரதூதா -யோகம் மானஸ அனுபவம்
-ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் பத்தும் பத்துமாக அனுபவித்து -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி பரிவாஹம்-வியோகம் துக்கம் விரஹம் ஆற்றாமை
– யோகாத் -ப்ராக் உத்தர அவஸ்தா -முன்னும் பின்னும் பகவத் அனுபவம் இல்லை -ஏற்ற நோற்றேற்க்கு என்ன குறை
-வீற்று இருந்து -திருவாயமொழி -நித்ய விபூதி அனுபவம் இங்கேயே அனுபவித்து -சூழ் விசும்பு அணி முகில் அடுத்து அன்றோ இது
இருந்து இருக்க வேண்டும் -தீர்ப்பாரை யாமினி வருவது அறியாமல் அன்றோ அருளிச் செய்கிறார் –
பக்ஷிகளை கடகராக தூது விடுகிறார் -தேசிகாஸ் த்ரதூதா-

———————————————————————————————————–

பாஷா கீதி ப்ர சஸ்தா பகவதி வசநாத் -ராஜ வச்சோபசாராத்
சா சாகஸ்த்ய ப்ரா ஸூதாத் விதி பரி ஜக்ருஹே பூமிகா பேத யோக்யா
யத் தத் க்ருத்யம் ஸ்ருதீ நாம் முனி கண விஹிதை-சேதி ஹாசை புராணை
ஸ்தத்ரா சவ் சத்த்வ ஸீம் ந சடமத நமு நே -சம்ஹிதா ஸார்வ பவ்மீ -4-

பாஷா கீதி ப்ர சஸ்தா பகவதி வசநாத்
-பாஷா -திராவிட -நிஷிதா -நகர்த்தவ்ய -வைதிக பரிக்ரீருஹீதம் இல்லை -வசனம் இருந்தாலும்
-ப்ரசாஸ்தா -கொண்டாடப் படுவதாய் இருக்கும் -எதனால் பகவத் வசனமாக இருப்பதால் -ஸ்வரூப ரூப குண விஷயம் என்பதால்
பகவதி ஏழாம் வேற்றுமை உருபு கொண்டு -மத்ஸ்ய புராணம் வசனம் -தார்மிக ராஜா -நரகம் போக -பகவத் குணம் பேசிய ப்ராஹ்மணன் நாடு கடத்தினாயே –
-ராஜ வச்சோபசாராத்-ராஜாவைஉபசாரம் பண்ணுவது போலே பண்ணத் தக்கது -ராஜாதி ராஜ சர்வேஸ்வரன் அன்றோ
-தங்கள் தங்கள் பாஷையில் கொண்டாடுவது போலே
சா சாகஸ்த்ய ப்ரா ஸூதாத் –
சாக அகஸ்த்யா -உப லஷிதம் பெருமை உடைய –சமஸ்க்ருதம் அறிய பெற்றவர் -மதி நலம் அருள பெற்றவர்
-அகஸ்ய பாஷா வபுஷா சரீரம் போலே வேதத்துக்கு –
விதி பரி ஜக்ருஹே பூமிகா பேத யோக்யா
-பல பல வேஷங்கள் பூமிகா பேதம் -ரெங்கே தாமினி -தசாவதாரம் நாடகம் என்பர் தேசிகன் –
பக்தர் பிரபன்னர் ப்ரேமத்தால் தாய் மகள் தன் பேச்சு -ஆழ்வார் -இவை பேச யோக்கியமான தமிழ் என்றபடி -தெளியாத மறை நூல்கள் தெளிய –
யத் தத் க்ருத்யம்- ஸ்ருதீ நாம் முனி கண விஹிதை-சேதி ஹாசை புராணை
-வேதங்கள் இதிகாசம் புராணங்கள் இருக்க -இவை உத்க்ருஷ்டம் -தேவதா பரத்வம் சொல்லாமல் -சாத்விக புராணம் –
ஆதித்ய ஹ்ருதயம் ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இடைச் செருகல் என்பர்
-இவற்றை விட ஸ்ரேஷ்டம்- திருவாய் மொழி -சத்வ குணமே பூர்ணமாக இருப்பதால் –
ஸ்தத்ரா சவ் சத்த்வ ஸீம் ந சடமத நமு நே –
சடகோப முனி சத்வ குணம் ஸீம்னா-உண்ணும் சோறு -எல்லாம் கண்ணன் –
சம்ஹிதா ஸார்வ பவ்மீ –
விச்சேதம் இல்லாமல் -தொடர்ந்து -அந்தாதி ரூபமாக அருளிச் செய்யப் பட்டதால் –

—————————————————————————————————–

ஆதவ் சாரீர கார்த்தக்ரமமிஹ விசதம் விம்ச திரவத்தி சாக்ரா
சங்ஷேபோ அசவ் விபாகம் பிரத்யதி சருசாம் சாரு பாடோ ப பன்னம்
சமயக்கீதாநுபந்தம் சகல மநுகதம் சாம சாகா சஹஸ்ரம்
சம்லஷ்யம் ஸாபி தே யைர் யஜுரபி தசகைர் பாத்ய தர்வார சைஸ்ஸா –5-

ஆதவ் சாரீர கார்த்தக்ரமமிஹ விசதம்-தொடக்கத்தில்
விம்ச திரவத்தி சாக்ரா -அக்ரா–சார்வே -கண்ணன் -அருள் -முனியே வரை ஆறு சதகங்கள் –விம்சதி -முதல் 11 பாசுரங்கள்
சித்த த்விகம் சர்வ ஜகத் காரணத்வம் -அடுத்த 10- வீடு மின் முற்றவும் -சாதிய த்விகம் விசத்தமாக
சாரீர -545 ஸூ த்ரங்கள்-4 அத்தியாயங்கள் –16 பாதங்கள் – -2 த்விகம் – சித்தம் சாத்தியம் -ராக பிராப்தமான சாத்தியம் –
முமுஷு மோக்ஷம் இச்சா பிராப்தம் பலம் -உபாயம் விதேயம் -அத்தை தான் சாஸ்திரம் விதிக்கும் -ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபாதிகள் சித்தம்
-ஸ்ம்ருதிகள் சமன்வய அதிகாரம் -சம்யக் அன்வயம் -வேதாந்த வாக்கியங்கள் ப்ரஹ்மத்திடமே அன்வயம் -முதலில் சொல்லி அடுத்து
-வேத வருத்தம் -கபிலர் -ஹிரண்யகர்ப யோக ஸ்ம்ருதிகள் போல்வன -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் வாதம் -வேதாந்த விரோதமானவற்றை மட்டும் நிராகரித்து –
-அவிரோதம் -நிரூபித்தவற்றை திருடிகரித்து –வேதாந்த சாஸ்திரம் -சர்வ சரீரி அந்தர்யாமி என்பதால் சாரீரா சாஸ்திரம் -சாதனா அத்யாயம் -பல அத்யாயம் –
அர்த்த க்ரமம்-ஸ்ருத்தி -வேதாந்த வாக்கியங்களை திரட்டி –அதிகரண சாராவளி -சிரேஷ்டா
-ஸ்திதி சம்ஹாரம் உப லக்ஷணம் -காரண பூதன் -1-1- இதில் -7 அதிகரணங்கள் – தேஹீ -1-2- சரீரமாக கொண்டவன்
-ஸமஸ்த சேதன அசேதனங்களையும் -தாரகன் நியாந்தா சேஷி -ஸ்வரூபம் சங்கல்பத்தாலும் –
பிரயோஜகத்வம் -சரீரத்வம் -ஜவ த்வாராவாகவும் -அவ்யஹிதமாகவும் -சரீரி -தானே ஸ்வரூபேண தரிக்கிறான்
-சர்வம் கல்விதம் இதம் ப்ரஹ்ம-இதி சாந்த உபஷித -காரண கார்யம் பேதம் நிரூபிக்க பட்டதும் -இங்கே சரீர ஆத்ம பாவம் -தஜ்ஜலான் இதி –
ஸூ நிஷ்டா -தானே தனக்கு ஆதாரம் -அடுத்து -1-3-
நிரவதி மஹிமா -1-4 -அசைக்க முடியாத -சாங்க்யர்களாலும்-
2-1-அபார்த்த பாதகம் -விரோதங்கள் அற்ற –
2-2- ஸ்ரீத ஆப்த -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆப்தம் –
சங்ஷேபோ அசவ் விபாகம் பிரத்யதி சருசாம் சாரு பாடோ ப பன்னம்
21 சாகைகள் ரிக் வேதம் –மந்த்ரம் 4 பாதங்கள் -சமமான அக்ஷரங்கள் -சாரு பாடம்-அழகிய -கீதா பிரதானம் சாம வேதத்துக்கு -சேஷ யஜுர் லக்ஷணம் –
21 பாசுரங்கள் இவற்றை காட்டும்
சமயக்கீதா நு பந்தம் சகல மநுகதம் சாம சாகா சஹஸ்ரம்
1000 பாசுரங்கள் -சாம சாகா சகஸ்ரம் –
மநு -மந்த்ரம் -சாந்தோக்யம் கொண்ட சாம வேதம் -ப்ரஹ்ம வித்யைகள் கொண்டது -இசையுடன் கூடிய திருவாய் மொழி
சம்லஷ்யம் ஸாபி தே யைர் யஜுரபி –
யஜுவ்ர் வேத லக்ஷணம் -ரிக் ஸ்துதி பிரதானம் -1300 ஸூ க்தங்கள் கொண்ட ரிக்வேதம் யோகத்தால் ஆராதிக்கும் தேவதைகளை ஸ்துதி பண்ணும்
-சாம வேதம் காண பிரதானம் -யகாதி அனுஷ்டானம் வேத பிரயோஜனம் -அக்னி ஹோத்ரம் தொடக்கமான யாகாதிகள் செய்வதே வேதாத்யயனம் செய்வதின் பலம்
-ஆத்மசமர்ப்பணம் நிரூபித்து திருவாய் மொழி யஜுவ்ர் வேத சாம்யம் -அபிதேயம் -சப்த சமுதாயார்த்தம் அபிதானம் –
தசகைர் பாத்ய தர்வார சைஸ்ஸா-
பாத்ய அதர்வா -அதர்வண -மிகுந்த ரசங்கள் கூடிய திருவாய் மொழி -8 சாகைகள் அதர்வண வேதத்தில் -அஷ்ட ரசங்கள் -சாந்தி ரஸா பிரதானம்
-ஸ்ருங்காரா தொடங்கி-நவ ரசம் -சாந்தி ரசம் அபிநயித்து காட்ட முடியாது அஷ்ட ரசம் என்பர் -பரத நாட்டியம் -ஒன்பதாவது சாந்தி சேர்த்து -சமதமாதிகள் சாந்தி –
வீரம் உத்ஸாகம் -பூரணமான திருவாய்மொழி-சாந்தி கிட்டும் –

————————————————————————————————-

விஷய சங்க்ரஹம் சாதிக்கிறார் -மேல் ஐந்து ஸ்லோகங்களால் –
முதல் நான்கு பத்துக்கள் -சாஸ்த்ரா பிரதிபாத்யர்த்தங்கள் –

ப்ராஸ்யே சேவா நு குண்யாத் ப்ரபு மிஹ சதிகே சமம்ஸ்தே முக்தேருபாயாம்
முக்த ப்ராப்யம் த்வ தீயே மு நிரநுபுபுதே போக்யதா விஸ்தரேண
ப்ராப்யத்வோ பாயாபா வவ் ஸூ ப ஸூ ப கத நோ நித்யா வா தீத்த்ருதீயே
அநந்ய ப்ராப்யஸ் சதுர்த்தே சம பவ திதரை ரப்ய நன்யாத் யுபாய –6-

ப்ராஸ்யே -சதகே-முதல் சதகத்தில்-
சேவா நு குண்யாத் ப்ரபு மிஹ -பிரபுவை -அசாதாரண சப்தம் -பிரபாவதி -சர்வ நியாந்தா -பல பிரதானம் -அஹம் சர்வ எஜ்ஜாம் பிரபு ரேவச –
சமம்ஸ்தே முக்தேருபாயாம் -அமம்ஸத்த -தெளிவாக அனுசந்தித்தார் -முக்தேர் உபாயம் -என்பதற்கு விதேயம் பிரபு -எது இல்லா விட்டால் எது உண்டாகாது அது விதேயம் –
ஹேது -சேவா அணுகுண்யாத் -சேவ்யத்வம் இருப்பதால் -சேவைக்கு உரியவனாய் இருப்பதால் –
பத்து குணங்கள் -பரத்வம் ஆசிரயணீத்வம் –போக்யத்வம் ஆர்ஜத்வம் சாத்மீக போக பிரத்வம் நிருபாதிக ஸுஹார்த்தம் இத்யாதி –
முக்த ப்ராப்யம் -அவனே முக்த பிராப்யம்
த்வ தீயே-இரண்டாம் சதகத்தில்
மு நிரநுபுபுதே -அணு சந்தானம் -அநு புபுதே தொடர்ந்து சிந்தனை பண்ணி
போக்யதா விஸ்தரேண-போக்யம் தானே ப்ராப்யம் -உபாயம் பண்ணி பய வஸ்துவை அடைவோம் –
ஹேது போக்யத்வம் -வாயும் திரை -வியதிரேகத்தால் நிரூபிக்கிறார் -முதலில் -க்ஷணம் காலமும் விட்டு பிரிய முடியாதே -சமான துக்கம் -லலித உத்துங்க பாவம் –
திண்ணன் வீடு -நம் கண்ணன் -பரத்வம் சொல்லி -நம் சொல்லி ஸுலப்யம் எல்லை -கோபால கோளரி –மூன்று அடிகள் பரத்வம் ஒரே சப்தம் எளிமை –
அடியார்களுக்கு கொடுப்பான் போக்யத்தை தேனும் பாலும் கன்னலும் ஓத்தே –ஆடி ஆடி -போகம் சாத்திமிக்க
-அந்தாமத்து -தனது பேறாக இதில் -ஊனில் வாழ் உயிர் ஆழ்வாருக்கு பேறு -அந்தாமத்து அன்பு இவனுக்கு புருஷார்த்தம் -அதிசங்கை பண்ண
மா ஸூ ச என்கிறார் ஆழ்வார் -வைகுந்த -உன்னை நான் பிடித்தேன் கோல் சிக்கெனவே -என்கிறார் –
சம்பந்திகள் அளவும் -கேசவன் தமர் –எமர்-இருவரும் இதனால் விரும்ப –
அணைவது -பரம பத முக்த ப்ராப்ய போகம் -தாய் தந்தை படுக்கையில் அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி இங்கே போதராய்
-அகஸ்திய பாஷையில் கலந்து பேசி அனுபவித்து -தனக்கே யாக அதுவும் –
ப்ராப்யத்வோ பாயாபா வவ்
ஸூ ப ஸூ ப கத நோ நித்யா வா-அழகிய பாவானத்வம் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமே
தீத்த்ருதீயே சதகம் -மூன்றாம் பத்தால்-திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தால் உபாயம் உபேயத்வம்
முடிச்சோதி –தொடங்கி -அருளிச் செய்தார் இத்தையே மூன்றாம் பத்தால்
அநந்ய ப்ராப்யஸ் -அவன் ஒருவனையே பற்ற -பரம பிராப்யம்
சதுர்த்தே -நாலாம் பத்தால் -மற்றவை அல்பம் அஸ்திரம்
ஒரு நாயகமாய் -தொடங்கி –
சம பவ து -இதரை ரப்ய நன்யாத் யுபாய -மேலே அவனை அநந்ய ப்ராபகம்-5-10 பத்தால் -அவனே அநந்ய உபாய பூதன் -என்று சாதித்து அருளுகிறார் –

—————————————————————————-

தேவ ஸ்ரீ மான் ஸ்வ சித்தே கரணமிவ வத ந்நேகமர்த்தம் ஸஹஸ்ரே
சேவ்யத் வாதீன் தசார்த்தான் ப்ருதஸிக சதகை ர்வக்தி தத் ஸ் தாப நார்த்தான்
ஐகை கஸ்யாத் பரத்வா திஷூ தசத குணே ஷ்வாய தந்தே ததா தே
தத் தத் காதா குணா நாம நு வித ததி தத் பஙக்த்ய பங்க்தி சங்க்யா-7-

ப்ராப்ய ப்ராபக ஐ க்யமே -பிரபந்த பிரதிபாத்ய குணம் -அனந்த வேதங்களுக்கும் த்வத் பிராபியே ஸூயமேவ உபாயா சுருதிகள் கோஷிக்குமே
தேவ ஸ்ரீ மான் -சகல ஜகத்தையும் நிரூபாதிக்க சேஷி -ஸ்ரீ மான் -தேவ -சாமான்ய -ஸ்ரீ மான் -விசேஷணம்
ஸ்வ சித்தே -தன்னை பலமாக அடைய
கரணமிவ -சாதனம் -உபகரணம் -தானே என்று
வத ந்நேகமர்த்தம் ஸஹஸ்ரே-ஒரே பொருளை அறிவித்து கொண்டு -வதன் ஏகம் அர்த்தம் –
சேவ்யத் வாதீன்- தசார்த்தான் –
ப்ருதஸிக சதகை ர்வக்தி தத் ஸ்தாபநார்த்தான் -ஸ்தாபனம் -ஸ்தாபிக்க வேண்டிய குணங்கள் -பத்தும்
சேவ்யத்வம் போக்யத்வம் திவ்ய மங்கள வி க்ரஹத்வம் -மற்றவை அல்பம் அஸ்திரம் —
பிராபத்தான ஸூ லபன் –அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி –சிந்தா அனுவ்ருத்தி -இஷ்டா -நிருபாதிக்க பந்து -அர்ச்சிராதி போன்ற பத்தும்
இவற்றை விஸ்தீரத்து நூறு -பரத்வம் /ஆசிரயணீய சாமான்யன் ஸுலப்யம் அபராத சஹத்வம் -ஸுசீல்யம் -ஸூராத்யன்
-அதி போக்யத்வ ஆராதனத்வம் -ஆர்ஜவம் -சாத்திமிக்க போக பிரதத்வம் -உதார பாவன் –
க்ஷணம் விரக /இப்படி நூறு குணங்கள் காட்டி அருளி –
ஐகை கஸ்யாத்- பரத்வா திஷூ தசத குணேஷ்-பரத்வாதி தச குணங்களை
வாயதந்தே ததா தே -தத் தத் காதா குணா நாம
அநு வித ததி தத் பஙக்த்ய பங்க்தி சங்க்யா–1000 பாசுரங்களில் –
இவற்றை 1000 குணங்களாக வெளிப்படுத்தி –
நி ஸ் சீமா கல்யாண குணங்கள் / முழு நலம் -ஞானானந்த /அனந்த லீலை விஷயம் /சத்தா ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள் நிவ்ருத்திகள் தன் ஆதீனம்
/விஸ்வரூபியாத் -கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -/சர்வாத்மாபாவம் /ஸ்திர சுருதி சித்தன் -சுடர் மிகு சுருதி –
சர்வ வியாபி -பரத்வத்தை விஸ்தீரத்து -பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் –

—————————————————————————————————–

சேவ்யத்வாத் போக்யபாவாத் ஸூ பத நு விபவாத் சர்வ போக்யாதிகத்வாத்
ஸ் ரேயஸ் தத்தேதுதா நாத் ஸ் ரித விவிச தயா ஸ் வாஸ்ரித நிஷ்ட ஹ்ருத்த்வாத்
பக்தச்சந்தா நு வ்ருத்தே நிருபதிக ஸூ ஹ்ருத் பாவத சத் பதவ்யாம்
சாஹாயாச்ச ஸ்வ சித்தே ஸ்வயமிஹ கரணம் ஸ்ரீ தர ப்ரத்யபாதி–8-

சேவ்யத்வாத் -சேவா யோக்யத்வாத்
போக்யபாவாத் –
ஸூ பத நு விபவாத்-திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
சர்வ போக்யாதிகத்வாத்
ஸ் ரேயஸ் தத்தேதுதா நாத் -தத் ஹே து -தானே உபாயம் உபேயம்
ஸ் ரித விவிச தயா-ஆஸ்ரிதர் வசப்பட்டவன் ஆறாம் பத்து
ஸ் வாஸ்ரித நிஷ்ட ஹ்ருத்த்வாத் -ஆஸ்ரிதர் அநிஷ்டங்கள் அபகரிப்பவன் -ஏழாம் பத்து
பக்தச்சந்தா நு வ்ருத்தே ஆஸ்ரிதர் -விருப்பம் அனுகுணமாக தான் -தமர் உகந்த செயல்கள் -செய்பவன்
நிருபதிக ஸூ ஹ்ருத் பாவத -நிருபாதிக பந்து ஒருவனே
சத் பதவ்யாம் -சாஹாயாச்ச -அர்ச்சிராதி வழி துணை பெருமாள்
ஸ்வ சித்தே ஸ்வயமிஹ கரணம்-
ஸ்ரீ தர ப்ரத்யபாதி –நிரூபிக்கப் பட்டான்

———————————————————————————————————–

ப்ரூதே காதா சஹஸ்ரம் முரமதந குண ஸ் தோமா கர்பம் மு நீந்த்ர
ப்ரத்யே கஞ்சாத்ர காதா பிரதித விபு குணா ஸ் யஷ்ட மத்யக்ஷ யாம
தத்ரா சங்கீர்ண தத் தத்த சக குண சதா ஸ்தாபநவ் சித்ய யுக்தான்
ஐதம் பர்யா வருத்தாந கணித குணி தான் தத் குணா நுதக்ருணீ ம –9-

ப்ரூதே காதா சஹஸ்ரம் -அருளிச் செய்கிறார் ஆயிரம் பாசுரங்கள்
முரமதந குண ஸ் தோமா கர்பம் -முரன்-நிரசித்த முர மதன -ஸ்தாமம் சமுதாயம் -கல்யாண குணங்களை -தன்னுள் அடக்கி
மு நீந்த்ர–பகவத் குண -மனன சீல -சிரேஷ்ட
ப்ரத்யே கஞ்சாத்ர காதா
பிரதித விபு குணா ஸ் யஷ்ட மத்யக்ஷ யாம -பிரத்யக்ஷமாக நாம் தேசிகன் காண்கிறார் -கௌரார்த்த பஹு வசனம் -ஸ்பஷ்டமாக கண்டார் -சாஷாத் கரித்து
தத்ர அசங்கீர்ண தத் தத்த சக குண-அனுபவித்த குணங்களை -தசக குணங்கள் நூறு -பரத்வம் —அபராத சஹத்வம் போல்வன
-அசங்கீர்ணம் புனர் யுக்தி இல்லாமல் -தத்ர -இப்படி அனுபவித்த அவற்றை
சதா ஸ்தாபநவ் சித்ய யுக்தான் -ஸ்தாபிக்க ஓவசித்தம் யுக்தான் —
ஐதம் பர்யா வருத்தா ந -தன்னைத் தானே -காட்டி -வேறு ஒன்றை எதிர்பார்க்காமல் –
அகணித குணிதான்-எண்ணிக்கை இல்லாத -பெருமை ஒவ் ஒன்றுக்கும்
தத் குணா நுதக்ருணீ ம -வெளிப்படுத்தி அருளுகிறார் -உத்க்ரஹணம் -நாம் அனுபவிக்க –

———————————————————————————————-

இச்சா சாரத்ய சத்யாபித குண கமலா காந்த கீதான் த சித்ய
ச்சுத்தாந்தாசாரா ஸூ த்தை ரியம நக குண க்ரந்தி பந்தா நு பத்தா
தத்தாத் ருக்தாம் பர்ணீ தடகத சடஜித் த்ருஷ்ட சர்வீய சாகா
காதா தாத்பர்ய ரத்நா வலி சில பயோத் தாரிணீ தாரணீ யா -10-

இச்சா சாரத்ய சத்யாபித குண -இச்சையால் சாரத்யம் பண்ணிய -சத்யாபிதா குணங்கள் -அதனாலே -வெளிப்பட்ட
கமலா காந்த கீதான் த சித்ய -ஸ்ரீ கீதையில் -ஸ்ரீ யபதி -சரம ஸ்லோகத்தில் -மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார் -இவரே சாக்ஷி —
ச்சுத்தாந்தாசாரா ஸூ த்தை-அந்தப்புர -பரமை ஏகாந்திகளுக்கு -சாத்திக் கொள்ள –
ரியம நக குண க்ரந்தி பந்தா நு பத்தா-இயம்-இந்த -அநக குணம் -ஹேயப்ரத்ய நீக-முகம் பார்த்து கோக்கப் பட்ட
தத்தாத் ருக்தாம்பர்ணீ தடகத -அவனுக்கு ஒத்த பெருமை -தாம்ரபரணீ தடம் -சேர்ந்த ஆழ்வார் -பொரு நல் -சங்கணி துறைவன் -வடகரை –
சடஜித் த்ருஷ்ட சர்வீய சாகா-சாஷாத் கரிக்கப் பட்ட -த்ருஷ்டா -விசுவாமித்திரர் காயத்ரி மந்த்ரம் கண்டால் போலே -ரிஷிகள் மந்த்ர த்ரஷ்டாக்கள்-
சர்வீய சாகை -அனைவரும் அதிகரிக்கும் படி —
காதா தாத்பர்ய ரத்நா வலி -தாத்பர்ய ரத்னங்களால் கோக்கப் பட்ட மாலை
அகில பயோத் தாரிணீ தாரணீ யா –சாத்திக் கொள்ள -நெஞ்சுக்கு உள்ளும் -கொண்டு –அகிலம் சம்சாரம் -தாண்டுவிக்க -உத்தாரணம்

——————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -த்வதீய சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

நித்ரா விச்சேத கத்வாத் அரதிஜ நனதோ அஜஸ்ர ஸங் ஷோ பகத்வாத்
அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் விலய விதரணாத் கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்
சித்தா ஷேபாத் வி ஸஞ்சீ கரணத உபசம் ஸோக்ஷணா வர்ஜ நாப்யாம்
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய ஸுரே க்ஷண விரஹ தசா துஸ் சஹத்வம் ஜகாத —1-

க்ஷண விரஹ தசா துஸ்சஸஹத்வம் -நிரதிசய போக்யதம்–நெய்தல் நிலம் பிரிவுக்கு -பொருள் வீயும் பிரிவு -மாரி காலம் திரும்பி வருவேன் —
பாண் குன்ற நாடன் -பயில்கின்றன -திரு விருத்தம் -6-வேங்கடத்து –சேண் குன்றம் சென்று பொருள் படைப்பான் –
-தேர் வழி பிரிவு -அன்பார் இருள் பிரிந்தார் –கடல் அலை அழிக்க -பரத்தையில் பிரிவு –
1-நித்ரா விச்சேத கத்வாத்-நித்திரையை விச்சேதிகம்- -நித்ராதி சேதகத்வாத் -பாட பேதம் -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயேல்-
2-அரதி ஜந னதோ -கூர்வாயா அன்றில் -கிரௌஞ்சம் -நெஞ்சை கிழிக்கும் படி கூவும் வாய் –ஆடி ஆடி -நியதி இல்லாமல்
-அரதி -ஸ்திதி கமன சயனம் ஆசனாதிகளில் நியமம் இல்லாமல் —தாட் பட்ட தண் துழாய் காமுற்று எம்மே போலே
3-அஜஸ்ர ஸங்ஷோபகத்வாத்-இடை விடாமல் -முற்றாக கண் துயிலாய் -இராப்பகல்–நெஞ்சு உருகி ஏங்கு தியால் –
ஷோபம் கலக்கம் துக்கம் உண்டு பண்ணிக் கொண்டே இருக்கும் –அநித்ரம் சததம் ராமம் -தீ முற்ற
-தென்னிலங்கை முற்ற தீ இல்லை -விபீஷணன் உண்டே -அக்னி நுழையாத இலங்கையில் முற்றவும் இப்பொழுது தீ முற்ற
-முழு வயிறு உண்ட என்ற படி –வாழி கனை கடலே –
4-அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் –அன்வேஷ்டும் தேடுவது –வாடாய் -கடலும் மலையும் விசும்பும் -துளாவி தேடுகிறாய் -எம்மே போலே –
-இருக்கும் பிரசக்தி உள்ள இடத்தில் -ஷீராப்தி திரு மலை ஸ்ரீ வைகுண்டம் -சுடர் ஒளி இராப்பகல் -சந்திரன் சூரியன் வெளிச்சமாக கொண்டு
-தென்றல் -தெற்கு திசை காற்று சேர்த்தியில் மகிழவைக்கும் –/வடக்கே -வாடாய் -பிரிவில் துன்பம் கொடுக்கும் —
5-விலய விதரணாத் -விலயம்-கரைதல் -நிலை குலவை ஏற்படுத்தும் -வானமே -மேகம் -லக்ஷணையால்-நீராய் நெகிழ்கின்ற தோழியரும் யாமும் போலே
-வாழி வானமே -மது சூதன் பாழிமை -திருமேனி அழகில் ஆட்பட்டு –
6-கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்-க்ருசமாக மெலிந்து தேய்ந்து -உபவாச க்ருசா தீநாம் பிராட்டி –தைன்யம் ஒளி இழந்து போம் படி
-சந்திரன் -நாள் மதியே -நீ இந்நாள் -முன்பே பூர்ண சந்திரனை பார்த்தவள் -நைவாய எம்மே போலே– -மாழாந்து தேங்குதி –
-மைவான் இருள் அகற்றாமல் –மெய் வாசகம் -விபரீத லக்ஷணை -பிரியேன் பிரிவில் தரியேன் என்றானே –
ஐ வாய அரவணை மேல் -திரு ஆழி பெருமானார் -சம்பந்தம் கொண்டு –நம்பி ஏமாந்தேன் -மெய் நீர்மை தோற்றேன் –
7-சித்தா ஷேபாத் -தோற்றோம் மட நெஞ்சம் -எம்பெருமான் நாரணற்கு -எம் ஆற்றாமை சொல்லி -அழுவோம் –
-இருள் மறைக்க -வேற்று ஓர் வகையால் கொடிதாய் -இராவணன் விட வேறு பட்டு கொடியதாய்-வாழிய -வசவு சொல் இங்கு கனை இருளே –
8-வி ஸஞ்சீகரணத -மா நீர் கழி-கடல் உள் வாங்கி உப்பங்கழி -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால் -இருளின் திணி வண்ணம்
-மருள் உற்று —சம்ஞ்ஞா– ஞான ரூபங்களை அறிவது -அதற்கு எதிர்மறை இது -ஆழாந்து நொந்தாயே
9-உபசம் ஸோக்ஷணா -மெல்லாவி உள்ளுலர்த்த -நந்தா விளக்கமே -ஆசையால் வேவாயே -நொந்து ஆராத காதல் நோவ தொடங்கினால்-
-செந்தாமரை தடங்கண் –துழாய் ஆசையினால் -உப சம்சோஷணம் உள் தொடங்கி -உலர்த்த -உள் உலர்த்த –
10-ஆவர்ஜ நாப்யாம்-இறுக்கி பிடித்து கொள்ளும் -பிரேம வியாதி –உன் பாடே வீழ்த்தி -ஆவர்ஜனம் பண்ணி -ஒழிந்தாய்-ஓவாது இராப் பகல் –
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய-த்ருஷ்டா ஆஸ்வா தம்-அனுபூதமான போக்யதை இழந்து –
ஸுரே -ஸுரே-பரத்வ ஸுலப்யம் -அசாதாரண திரு நாமம் –
க்ஷண விரஹ தசா -துஸ் சஹத்வம் ஜகாத-அருளிச் செய்கிறார் -இதனால் அத்யந்த போக்யத்வம் -வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாமை சொல்லி

——————————————————————————–

பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் பவதுரித ஹரம் வாம நத்வே மஹாந்தம்
நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம் ததநுகுண த்ருசம் கலபதல் பீக்ருதாப்திம்
ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே ஜகதவ நிதியம் ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம்
ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் வ்ய வ்ருணத லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம் -2-

போக்யதையை அந்வயத்தில் நிரூபித்து -பரத்வம் கொண்ட ஸுலப்யம் -அவதார சேஷ்டிதங்களில் காட்டி அருளி -ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயண -இத்யாதி –
விபத்துவத்தில் பரத்வம் -கண்கள் சிவந்து -அந்தர்யாமி பரத்வம் -உயர்வற -பரத்வவே பரத்வம் /அரவணை -ஷீராப்தி / ஒன்றும் -தேவும் -அர்ச்சையில் பரத்வம் –
லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி -நாதன் சேஷி ரக்ஷகன் மம நாத –
இதிஹாச புராண சாயையால் இதில் பரத்வம் -உயர்வற சுருதி சாயை
இதில் பர உபதேசம் -கீழே ஸ்வய அனுபவம் -இதில் அந்வயம் மட்டும் -வ்யதிரேகம் இரண்டாலும் –
1-பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் -பூர்ண ஐஸ்வர்யம் அவதரித்த இடத்தில் -திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய்
த்ருடமாக -நசபுநாவ்ருத்தி
முதல் -காரணன் -எண்ணின் மீதியன் -எண்ணில் -கல்யாண குணங்களில் எல்லை நிலம் மோக்ஷ பிரதத்வம் –
-கணக்கற்ற விபூதி உடையவன் -எண்ணின் மீதியன் —
திண்ணன் வீடு -உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் எண்ணில் மீதியன் -கல்யாண குணாத்மகன் -என்றுமாம்
விபூதியும் யோகமும் –பரத்வம் சொல்லி மேலே ஸுலப்யம் -மண்ணும் விண்ணும் உடன் உண்ட -நம் கண்ணன் -இவற்றை காட்டி
–ஸுலப்யம் பர காஷ்டை-உடன் உண்டான் -ஒரே சமயத்தில் -ஜகத் உபஸம்ஹாரம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மூன்றும் இவனே
-யதோ வா விமானி பூதாநி –தத் ப்ரஹ்ம –விஞ்ஞாசத்வ தெரிந்து கொள்-சுருதி –
உண்ட -ரஷித்தல்-சரீரம் தரிக்க -அவனுக்கு -ஆபத் ரக்ஷணம் -தேக தாரணம் –நாராயணன் ஏட்டு புறத்தில் சொல்லி
-நம் கண்ணன் நிரூபித்தமான விஷயம் -வையம் ஏழும் கண்டால் பிள்ளை வாயுளே-
நம் கண்ணன் கண் -நிர்வாஹகன் -மற்றவை மாலைக்கண் பீலிக்கன் –
2-பவதுரித ஹரம்-பவ -துரிதம் -துக்கம் பாபம் -காரண காரியங்கள் -ருத்ரனுக்கு துக்கம் போக்கி -அதிகாரி புருஷனுக்கு மனுஷ்யத்தே வந்து -போக்கி அருளி –
இவனே பரன் என்பதை நான் சொல்ல வேண்டும் படி -ஏ பாவமே -பரனே -ஸ்வரூப ரூப குணங்களை பத்தும் பத்துமாக அனுபவிக்க இருக்க –
அருளால் அளிப்பார் ஆர் –அரற்கு மா பாவம் -பிச்சை பேய் கோபால கோளரி –கோபால ஸிம்ஹம் –பத்ரி -திருக் கண்டியூர்
-கல்ப பேதம் –லலித உத்துங்க பாவம் இதிலும் காட்டி அருளி –
3- வாம நத்வே மஹாந்தம் -நிமிர்ந்து மண் கொண்ட –மால் தனில் மிக்கு ஒரு உளதோ –தன்னை மீதிட -மஹத்தாக திருவிக்ரமனாக வளர்த்து
–விண் தொழும் படி -நித்ய ஸூ ரிகள் -ஏறனை பூவனை பூ மகள் தன்னை வேறு இன்றி
-பூ மகளுக்கு மட்டும் ஆழ்வார் பூ மகள் தன்னை –வாசி காட்டி அருளுகிறார் —
4-நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம்-நாபீ பத்மத்தில் இருந்து -தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -பூவில் நான்முகனை படைக்க –
-எம்பெருமானுக்கு அல்லால் பூவும் பூசனையும் தகுமோ -எம்பார் தகாது தகாது என்றாரே –
சிக்குத் தலைவனுக்கு பூ தகாது -பிச்சி உண்ணிக்கு பூசனை தகாதே –
5- ததநுகுண த்ருசம்-மிகும் தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -கீழே தேவு–மசகு பரல் என்னலாம் படி -பரதத்வ நிர்ணயம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன் -விஷ்ணு தநுஸ் -பரசுராமன் –தகும் கோலத்து தாமரைக் கண்ணன் எம்மான் –புண்டரீகாக்ஷத்வம்
–வேங்கை மரத்தால் உரலும் உலக்கையும் பண்ணுவார்கள் -த்ருசம் -திருக் கண்கள் -தத் -சகல ஜகத் ஸ்ரஷ்டும் -குறிக்கும் –
6- கலபதல் பீக்ருதாப்திம் –கவர்வின்றி–சங்கோசம் இல்லாமல் -யாவையும் யாவரும் -எல்லாம் -தன்னுள் ஒடுங்க நின்ற –எம் ஆழி அம் பள்ளியாரே —
பிரளய ஆர்ணவம் கல்ப பிரளய –தல்பீக்ருதம்-படுக்கை –அப்தி -சமுத்திரம் –
பூர்வ பாவம் இல்லாதவற்றை உத்தரத்தில் இருந்தால் — -படம் சுகலீ கருதி -ஸுக்லம் கருதி இல்லை
-அஹமீ காரம் -இல்லாத வாஸ்துவில் அஹம் புத்தி பண்ணுவது -சுக்லம் படம் கருதி வெள்ளை வேஷ்ட்டி பண்ணுகிறான்
-வேஷ்ட்டியை வெள்ளையாக பண்ணுவது வண்ணான் சுகலீ-
7-ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே–வள்ளல் வல் வயிற்று பெருமான் -கள்ள மாய மனக் கருத்து -ஆலிலை -பள்ளி கொண்ட
-ஏழ் உலகும் கொள்ளும் –அவன் உள் உள் ஆர் அறிவார் -சங்கல்பம் யாரே அறிவார் -ந்யக்ரோதம் -ஆலமரம் -பத்ரே இலை
8- ஜகதவ நிதியம்–தன்னுள்ளே இருத்திக் காக்கும் இயல்வினன் –கருத்தில் -சங்கல்பத்தில் -தேவும் எல்லா பொருளும்
வருத்தித்த -வரும்படி பண்ணி அருளி -மாயப்பிரான் அவனை அன்றி –மூ உலகும் திருத்தி -ரக்ஷணத்துக்கு யோக்யதை யாகும் படி
அனுபிரவேசித்து நாம ரூபங்களை கொடுத்து–இருத்தி காக்கும் இயல்பினன் -ஜகத் -அவனம் அவ ரஷனே–
9- ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம் -ரக்ஷணத்து சித்யர்த்தமாக அவதரித்து -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான்
-உந்தியுள்ளே சேர்க்கை செய்து -ஆக்கினான் -ஸ்திதி -சம்ஹாரம் ஸ்ருஷ்டித்து -ஸத்கார வாதம் -ரக்ஷணம் பூர்த்தி கண்ணனாக அவதரித்து பெற்றான்
10-ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் -ஆதி சப்தத்தால் ப்ரஹ்ம இந்திரன் முதலியார் –அநவரதம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் படி -கள்வா –புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவாரே –
எம்மையும் ஏழ் உலகையும் –தோற்றிய இறைவா -கண்டா கர்ணனுக்கு மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணி கைலாசம் சென்று
-ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாமல் -நமோ கண்டாயா கர்ணாயா -நமோ கட கடாயா –
புள்ளூர்தி -பெரிய திருவடி வாஹனம் -அவன் அளவு போகாமல் பெரிய திருவடியை போற்றி என்றுமாம்
-அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே –இல்லாத வஸ்துவை நலியும் படி வாடைக் காற்று –

வ்ய வ்ருணத -நன்கு விவரித்து அருளிச் செய்கிறார்
லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம்–லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி

——————————————————————————–

சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம் பிரியா முபக்த்ருபி தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும்
ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் பஜ தம்ருத ரசம் பக்த சித்தைக போக்யம்
ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம் சபதி பஹு பல ஸ்நேஹ மாஸ்வாத்ய சீலம்
சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் நிரவிசத நகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்-3-

நிரதிசய போக்யத்வம்-உபேயத்வம் இரண்டாம் பத்தில் – -சேவா யோக்யத்வம் உபாயத்வம் முதல் பத்தில் அருளி
-வாயும் -வ்யதிரேகத்தில் போக்யத்வம் அருளி -திண்ணன் வீட்டில் -அந்வயம் -பரத்வ ஸுலப்ய லலித உத்துங்க பாவம் –
நிர்வேஸம்-அநேக அசேஷ -ஈசம்-சடாரி -உள் புகுந்து கலந்து -இதிலும் அந்தாமத்து அன்பு செய்து -இதில் ஆழ்வார் பேறாக -அங்கு பெருமாள் பேறாக —

1-சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம்-சித்ரா -விசித்திரம் பல பிரகாரமாக -ஆச்வாத-போக்யத்தை -அத்யந்த -பூர்ணம் -அநு பூதிம்–தேன் பால் நெய் கன்னல் அமுது -ஓத்தே –
யானும் தானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்-ஊனில் வாழ் உயிரே -மனஸ் லக்ஷணையாலே -நல்லை போ-தோற்று வாயும் இருப்பும் பிரக்ருதியாய் இருந்தும் –
சர்வ கந்த சர்வ ரஸா -ஸ்வரூபத்துக்கு இல்லை திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்துக்கு அசாதாரணம் –
2-பிரியா முபக்த்ருபி -பிரியம் -உபக்த்ரூபி-உபகாரங்களாலும் பிரியம் -உபகார விசேஷங்கள் –
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாயா மா மாயா -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ சேஷ்டிதங்கள் -மாலே மாய பெருமான் மா மா மாயன் — –
ஓத்தாய் எப் பொருட்க்கும் -உயிராய் -என்ன பெற்ற தாயாய் தந்தையாய் அத்தா -நீ செய்தவை அடியேன் அறியேனே-அத்தா -ஆப்தன் என்றுமாம் –
3-தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் -தாஸ்யத்தில் சாரஸ்யம் -கைங்கர்யத்தில் ரசம் அறிய ஹேதுவாக
அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தது -அறியா காலத்துள்ளே–இன்னாப்பு தோன்ற ஆளவந்தார் நிர்வாஹம் -ரியா மா மாய்த்து அடியேனை வைத்தாய் –
எம்பெருமானார் -நிரவதிக ப்ரீதியும் க்ருதஞ்ஞதையுமாக போக முன்பும் பின்பும் -பிரகாரணம்
இதுவும் உபகாரம் -அறியா மா மாயத்துள் அடியேனை -அறியாக் காலத்திலே அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தாயே –
நிலம் மாவலி மூவடி -அந்வயம் இல்லாமல் பேசி –அறியாமை குறளாய்-
4-ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் -ஆத்மா ந்யாஸம் அர்ஹமாக -க்ருத்யம் ஆ த்ம சமர்ப்பணம் செய்யும் படி -அருளி-எனது
-ஆத்மா உள் கலந்த உதவிக்கு கைம்மாறு -ஆழ்வார் அத்யந்த நீச தன்மை சொல்ல எனது என்பார் -அவனது சொல்ல யோக்யதை இல்லையே –
உதவி /நல் உதவி /பெரு நல் உதவி -தனது பேறாக -பிரதியுபகார அபேஷ்யம் -செய்யாமல் –ஞான ஸ்வரூபம் ஸ்வயம் பிரகாசம்
உத்பத்தி விநாசம் இல்லை என்பர் -எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தேன் -எத்தனை குளிக்கு என்றால் –இனி மீட்பது ஒன்றும் இல்லாமல்
–மனு ஸ்ம்ருதி -10 நாள்கள் -மீட்கலாம் கிரயம் இத்யாதி -அது போல் இல்லாமல் -என்றவாறு
எனது ஆவி யார் நான் யார் -தந்த நீ கொண்டு ஆக்கினாயே –
5-பஜ தம்ருத ரசம்–பஜ அம்ருத ரசம் -கனிவார் வீட்டு இன்பமே -என் கடல் படா அமுதே -மனம் கனிவதே ப்ரீதியால் -அம்ருத ரசம் -வீட்டு இன்பம்
முக்தா அவஸ்த்தை துல்யம் இங்கேயே அருளுவான் –
யாதும் ஒரு நிலைமையன அறிவு அரிய எம்பெருமான்-யாதும் ஒரு நிலைமையனை அறிவு எளிய எம்பெருமான்
-நிர்மூல பகவத் விஷயம் -மூலம் இல்லாமல் கால ஷேபம் கேட்பது -அநியயா ஸ்ரீ பாஷ்யம் -நியாய சாஸ்திரம் கற்காமல் ஸ்ரீ பாஷ்யம் கே
எங்கு உற்றேனும் அல்லேன் -வாழ் முதலே ஜீவனம் -பொழில் ஏழும் ஏனம் ஒன்றாய் -உன பாதம் சேர்ந்தேன் -இன்றே தான் உணர்ந்தேன் -என்றுமே இருந்தாலும்
6- பக்த சித்தைக போக்யம் –அவனுக்கே அற்று தீர்ந்த அடியார்கள் சித்தத்தில் இருந்து போக்யமாய் -அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே
–சேர்ந்தார் தீ வினைகள் -அரு நஞ்சு -திண் மதி -திடமான விசுவாசம் -தீர்ந்தார் -தம் மனஸை பிரியாதே –அரக்கியை மூக்கு ஈர்த்தாயை அடைந்தேன் –
பக்தர் சித்தத்துக்கு ஏக போக்யம் -இவனும் அத்தையே ஏக போக்யமாக கொள்பவன்
7-ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம்-எல்லா இந்த்ரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகன் -அக்ஷம் இந்திரியம் -பிரத்யக்ஷம் —
முன் நல் யாழ் -ஸ்ரோத்ரிய இந்திரியம் -பயில் நூல் -அப்யசிக்கும் சாஸ்திரம் – நல்ல /முன் -இரண்டும் விசேஷங்கள் இதுக்கு –
நரம்பின் முதிர் சுவை -போன்றவன் -கன்னலே அமுதே -ரஸ இந்திரிய போக்யத்வம் கார் முகிலே -சஷூர்/ என் கண்ணனே சர்வ இந்திரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகத்வம் –
8-சபதி பஹு பல ஸ்நேஹம்–பக்தி விசேஷம் -பஹு பிரயத்னத்தால் பலிக்கும் பக்தி –பஹு நா காலேனா-சபதி – உடனடியாக –
குறிக் கொள் ஞானங்களால் –பஹு பிரயத்தனம் -எனை ஊழி செய் தவமும் -பஹு காலேனே -இப்பிறப்பே சில நாள் எய்தினேன் நான்
கிறி கொண்டு -ஸூலப உபாயம் / அவனே என்றுமாம் கிறியான் கிறி அம்மான் -என்பர் -நெறி எல்லாம் எடுத்து
-உரைத்த -கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஓளி- 4-8-6-
திரு விருத்தம் -90–சுருங்கு உரு வெண்ணெய் தொடு உண்ட கள்வன் -பெறும் கிறியான் -அல்லால் அடியேன் நெஞ்சம் பேணாதே
சரம ஸ்லோகம் கேட்டு -களவு காண புக்க இடம் எங்கும் பின்னே திரிந்து படல் கழற்றி –
9-ஆஸ்வாத்ய சீலம்-படிந்தது குடைந்து ஆடி பருகி களித்தேன் -ஆசவாதம் பண்ண தக்க சீலம் நிரவாதிக போக்யதை
-கடிவார் தண் அம் துழாய் கண்ணன் விண்ணவர் கோன் -படி வானம் இரந்த-ஓத்தார் மிக்கார் இல்லாத -பரமன் -பவித்ரன்
-ஸ்வ அனுபவ யோக யத்யராக பண்ணி அருளி –ஆஸ்வதாய -போக்யம் –
10-சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் -நித்ய ஸூ ரிகளை குறிக்கும் சப்தங்கள் -சப் யை -சாத்யாக-அவனோடே ஓக்க ப்ராப்ய புதர்கள் இவர்களும்
-யத்ர பூர்வே ஸாத்யா சந்தி தேவா -பிரமாணம் –அநாதி கால ஆவிர்பூத ஸ்வரூபம் -அடியார் குழாங்கள்-உடன் கூடுவது என்று கொலோ -சப்யை -குழாங்கள்
நிரவிசத-உள் புகுந்து –ஓளி கொண்ட சோதி -ஆவிர் பூத ஸ்வரூபம் –போக்யதையின் பரா காஷடை
அநகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்- அனக அசேஷ நிர்வேஸம் -தோஷம் அற்ற –இதை காட்டிலும் வேறு ஒன்றை தோற்றாத படி எல்லாம் அடங்கி –

——————————————————————————-

ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் பித விபதுஷா வல்லபம் ஷிப்த லங்கம்
ஷ் வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும் ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம் தைர்ய ஹேதும்
த்ராணே தத்தா வதாநம் ஸ்வ நிபு ஹதிக்ருதா ஸ்வாசனம் தீப்த ஹேதிம்
ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் வ்யஸன நிரசன வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–4-

போக்யவாத் ஹேது -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் -அதுக்கு ஹேது -நான்காவது ஹேது -வியசன நிராசன வ்யக்த கீர்த்தி
–வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -வியசன் நிரசன வியக்த கீர்த்தி
1-ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் -ஆபத்தே செப்பேடாக ப்ரதிஞ்ஞா சம காலத்திலே -தோன்றி வியசன்நிரசனம் வ்யக்தி கீர்த்தி ஜெகாதா
-எங்கும் நாடி நாடி -நரசிங்கா என்று வாடி வாடும் இவ் வான் நுதலே
2-ஷபித விபதுஷா வல்லபம் -ஷபீத -போக்கப்பட்ட -ஆபத்து -உஷா வல்லபன் -அநிருத்த பகவான் –விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணிந்தார் –
3-ஷிப்த லங்கம்-இலங்கை ராவணன் -நிரசித்து -பிராட்டி -சம்ச்லேஷ விரோதி நிரசித்து -அத்தால் வ்யக்த கீர்த்தி -இலங்கை செற்றீர் -இது தாயார் வார்த்தை –
4-ஷ்வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும்-ஷ்வேல -விஷம் -பரிகரித்து –கருத்மான் -கேது -கொடி -எட்ட வருபவருக்கு காட்டி கொடுத்து
-வலம் கொள் புள் உயர்த்தாய் -தாயார் மகள் வார்த்தை அனுவர்த்தித்து -சொல்லி -உயர்த்தீர் சொல்ல வில்லையே -இதில்
இலங்கை செற்றவனே என்னும் –நதி ஜலம் கேசவ நாரி கேது -விநாயகர் எழுத வியாசர் -அந்வயம் யோசனை பண்ணி
-கதிஜா லங்கேச வானம் அசோகா வானம் அழித்த –பீஷ்மரை -கங்கை பிள்ளை கொடியில் கொண்ட அர்ஜுனன் -கேது கொடி
5- ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம்-தாபம் போக்கும் -வெருவாதாள் – வாய் வெருவி வேங்கடமே வேங்கடமே என்கின்றாள் —
அஞ்சி ஒதுங்கி வெருவி வர்த்திக்க அமையும் பிரதிகூலர்களை கண்டால் மனஸ் பூர்வ வாக் உத்தர -வாய் வெருவுதல் -மனஸ் சஹகாரம் இல்லாமல்
-பூர்வ வாசனை பேசுவிக்க -உபாத்யாயராக பேசுகிறாள் -இங்கும் வாய் வெருவி-இராப்பகல் –கண்ண நீர் கொண்டாள்-வண்டுகள் அனுபவிக்க
இவள் பொறாமல் தவள வண்ணர் தகவு -என்ன –சுத்த ஸ் வ பாவம் -இப்படி நாள் பேர் இருந்தால் அபலைகள் குடி என்ன ஆகும் -பட்டர்
-திருத் தாயார் கொந்தளித்து பேசுகிறாள் -என்பர் –
6- தைர்ய ஹேதும் -உள்ளம் மிக உருகி -தகவு உடையவனே என்னும் -தாயார் சொன்னது பொறுக்க மாட்டாமல் -நிர்த்தயன்
-நான் தானே சொல்ல வேண்டும் -பின்னும் மிக விரும்பும் பிரான் என்னும் –
அக உயிருக்கு அமுதே என்னும் -பிராணன் தரிக்கைக்கு ஹேது -தைர்யம் -தாரண ஹேது –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் —
7-த்ராணே தத்தா வதாநம் -லோக ரக்ஷிப்பதில் அவதானம் கவனம் கொண்டான் -நெடும் கை நீட்டாக இருக்கலாகாது -வெள்ள நீர் கிடந்தான்
–குழந்தை பக்கல் தாயார் -மஞ்சம் விட்டு சயனித்தால் போலே –
8-ஸ்வ நிபு ஹதி க்ருதா ஆசுவாசனம் -ஹதி-விநாசம் -கம்சனை நிரசித்து -அடியார் ஆசுவாசம் படும் படி – அடியார் பிராணன்
இவன் அதற்கு வந்த -ஆபத்தை போக்கி -விறல் கஞ்சனை வஞ்சனை செய்த –3-8-9-கஞ்சனை வஞ்சித்து
-மாதூலன் -தானும் சோகப்பட்டு வஞ்சனை -அவன் நினைத்த வஞ்சனை அவனோடே போம்படி பண்ணி அருளி
-வாணனை -கொள்வன் மா வலி மூவடி -தா ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாத குழைந்தை பருவம் -அநாதரிக்காமல் தா என்றான் அடுத்து
-அந்நிய பரத்தை பண்ணி அவன் இருக்க –
மலையாள வளைப்பு போலே -மலை தேச திருடன் போலே கொண்டு அல்லது போகேன் –நீச வேஷம் பார்த்து கொள்வானோ ஐயம் வேண்டாம் –

9- தீப்த ஹேதிம் -ஹேதி ராஜன் -சுடர் வட்டவாய் நேமி –
10-ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –மாழை நோக்கு-
ஸ்வ பாவம் -மாழை நோக்கு -சத்துக்கள் -ரக்ஷணத்துக்கு தான் ஒன்றும் செய்யாமல் -அவன் இடம் சமர்ப்பித்து
-தண்ட காரண்யம் -மஹா ரிஷிகள் -மற்றவர்கள் வெறும் ரிஷிகள் -ரஷா பலம் பெருமாள் இடம் விட்டவர்கள் –
தம் த்ருஷ்ட்வா –சத்ரு ஹந்தாராம் மஹரிஷீணாம் –ஆ வா என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் –
-அஸுரர் வாணாள் மேல் தீ வாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா -திரு மா மகள் கேள்வா தேவாசுரர்கள்
முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே -6-10-4—
மேல் உள்ள வியாபாரங்கள் அடங்கலும் கண்டாள் பிராட்டி -தம் த்ருஷ்ட்வா
தங்கள் தபோ பலத்தால் ரக்ஷிக்காமல்-கர்ப்ப பூதானாம்-பபூவ–
மாழை நோக்கையும் இழக்காமல் கை கொள் -ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –
உபாயமாக செய்யாமல் இப்பாடு படுவது இவள் ஸ் வ பாவம் -சதாம் பிரேஷா –மாழை -ஸ்வாபாவிகம்-என்றவாறு —

வ்யஸன நிரசன -வ்யசனங்களை நிரசிக்கும் -வாட்டமில் புகழ் வாமனன்
-தனது புகழுக்கு வாட்டம் இல்லாதபடி -ஆஸ்ரிதர் வியஸனம் போக்குபவன் வாமனன் –
வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–ஸ்பஷ்டமான கீர்த்தி அருளிச் செய்கிறார் –
மேலே அந்தமத்து அன்பு -கீழே -ஊனில் வாழ் உயிரே -பரி பூர்ணமான அனுபவம் இரண்டும் –2-3 /2-5/ நடுவில் அழகு கடந்த ஆற்றாமை –

——————————————————————————
அஜாமித்வாய -ஆடி ஆடி -சாத்திமிக்க -மேலும் அபேக்ஷை பிறக்க -நடுவில் இத்தை ஏற்படுத்தி —
ஆழ்வார் போக்தா ஊனில் வாழ் —இழந்தால் என்ன ஆகும் துக்கம் ஆடி ஆடி —
-நின்னலால் இலேன் காண் என்னை குறிக் கொள் -உன்னைப் பிரிந்தால் இலேன் -ஜலான் மத்ஸ்யம் போலே
–பரி பூர்ண அனுபவம் இருக்க சம்சயம் -கன்னலே அமுதே கார் முகிலே கண்ணா -நான்கும் -நாய் வயிற்றில் நெய் தாங்குமா –சம்சயம்-
–அதனால் ஆடி ஆடி ஆற்றாமை –அந்தாமத்து -இதில் – எம்பெருமான் போக்தா –
இதில் இவன் அஞ்ச -மேலே 2-6–வைகுந்த -ஆழ்வார் -உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார்

ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம் ஸூகடி ததயிதம் விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்
ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம் நவகன ஸூரஸம் நைகபூஷாதி த்ருஷ்யம்
ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் துர பில பரசம் ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம்
விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம் வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–5-

1-ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம்–தன்னை அடைந்து சித்த காந்திம் தேஜஸ் அடைந்தான் —
2- ஸூகடி ததயிதம் –அகடிதம் /கடிதம் /ஸூ கடிதம் -தயிதா -பிரிவின்றி பொருந்தி வர்த்தித்து –திருவிடமே மார்பம்
–ஒரு விடம் ஓன்று இன்றி என்னுள் கலந்தானுக்கே–
3-விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்–பர்வதம் போலே பிரகாசிக்கும் -திரு மேனி -மலையும் சுடரும் -இரண்டும் -திரு மேனிக்கு விசேஷணங்கள் –
என்னுள் கலந்தவன் செங்கனிவாய் செங்கமலம் -மின்னும் சுடர் மலை –க்கு கண் பாதம் கை கமலம்
மன்னு முழு வேழுலகும் வயிற்றினுல –தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தானிலையே
4-ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம்—அதி போக்யம் -ஆராவமுதமே –ப்ரீதி மட்டுப் படாமல் உன்மேஷம் -மேலே ஓங்கி போகுமே –
எப் பொருளும் தானாய் மரகத்தக் குன்றம் ஒக்கும் –அப்பொழுதைத் தாமரைப் பூக் கண் பாதம் கை கமலம்
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டூழி யூழி தொறும் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாரா வமுதமே –
எத்தனை சிறிதியதான காலம் -எப்பொழுதும் -க்ஷணம் அணு காலம் -என்றவாறு –
ஒருகால் சொன்னதையே மீண்டும் சொல்லி –இவ்வஸ்துவும் இவ்வனுபவமும் வேவ்வேறாக ஆக்கிக் காட்டும் தவிர்க்கிறேன் -என்பார்
5- நவகன ஸூரஸம் –ஸரஸம்-பாட பேதம் –நீருண்ட பெறு மேகங்கள் -நவகனம்–கனஸ் யாம் –
காரார் கரு முகில் போல் –ஸூ ரசம் -சோபனம் -ஸரஸம் கூடி -ரஸ பதார்த்தம் –
ஆராவமுதமாய் அல்லாவியுள் கலந்த காரார் கரு முகில் போல் என்னம்மான் கண்ணனுக்கு
நேரா வாய் செம்பவள கண் பாதம் கை கமலம் பேரார நீள் முடி நாண் பின்னும் இலை பலவே –
6-நைக பூஷாதி த்ருஷ்யம் –நைகம் -அநேகம் -ந யேகம் இதி -பூஷணங்கள் -ஆதி சப்தம் –
பலபலவே யாபரணம் பேரும் பல பலவே -பல பலவே சோதி வடிவு பண்பு எண்ணில்
பல பல கண்டுண்டு கேட்டு உற்று மோந்தின்பம் பல பலவே ஞானமும் பாம்பணை மேலாற்கேயோ —
வ்யக்தி க்ருத – ஜாதி க்ருத பஹூத்த்வம் -பல பல -கழுத்தில் சாத்திப்பவற்றிலே பல வடங்கள் -கையில் -ஜாதி பேதம்
நரசிம்மன் -நவ வித நரசிம்மன் -ப்ரத்யக்ஷமாக யுக பத் சர்வம் காண்பான் -சர்வ சாஷாத்காரம் —தனி தனி ஆனந்தம் கிட்டும் இவற்றால்
7-ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் —உலகு அறிய செய்யும் ப்ரீதிகள் லீலைகள் -அதிசயங்கள் –
பிராட்டிமாரும் முலைத் தடங்களால் அழுத்தத்தினாலும் பிரிக்க ஒண்ணாத -சேஷத்வ பூர்ணன் -இருவருக்கும் நிரதிசய போக்யத்வம்
பாம்பணை மேல் பாற் கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததுவும் காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறுடன் ஏழ் செற்றதுவும் –
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழ் எய்ததுவும் பூம் பிணைய தண் துழாய்ப் பொன் முடியம் போரேறே –
8-துர பில பரசம் —துர் அபிலாபம் ரசம் -வாயால் சொல்ல முடியாத -சொல் முடிவு காணேன்–அனுபூதம் அம்சம் வர்ணிக்க முடியாதவன்
பொன் முடி யாம் போரேற்றை எம்மானை நால் தடம் தோள் தன் முடிவு ஓன்று இல்லாத தா ண் துழாய் மாலையினை
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானை சொல் முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீரே-
எல்லை அற்ற நீசன் -உயர்வுக்கு எல்லை இல்லாதவன் அவன் —
9-ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம் –ஸத் குண ஆமோத ஹ்ருதயம் -மோக்ஷ பிரதன் -ஸத் குணம் –
-நல்ல அமுதம் பெறற்கு அரிய வீடுமாய் -ஆமோதம் பரிமளம் -அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
சொல்லீர் என் அம்மானை -என் ஆவி ஆவி தனை எல்லை இல் சீர் என் கரு மாணிக்கச் சுடரை
நல்ல அமுதம் பெயர்க்கு அரிய வீடும் ஆய் அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
இவற்றால் ஹ்ருத்யனாய் உள்ளவன் –முக்த போக்யத்வம்- மோக்ஷ பிரதத்வம் -புருஷோத்தமத்வம் –
10-விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம்–விஸ்மயம்-விசித்ரம்–விஸ்வம் -விஷ்ணு -சேதன அசேதன பிரபஞ்சம் ஜகம் –
அவற்றுள் வியாவருத்தன் இதர ஸமஸ்த பதார்த்தங்களில் -மாறு பட்ட புருஷோத்தமன்
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் காணலும் ஆகான் உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உரு ஆகும் அல்லனும் ஆம் கோணை பெரிது உடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே –
வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–ஆயர் பெண்கள் உடன் கலந்த -தன் பேறாக அனுபவித்தான் -க்யாத -பிரசித்தம் பிரகாரம் —

—————————————————————————–

ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் ஸ்ரித நியதத் ருசே நைக போக ப்ரதா நாத்
த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் பாப பங்காத்
துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர் விரஹ பயக்ருதே துர்வி பேதாத்ம யோகாத்
நித்யா நே கோ பகாராத் ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–6-

1-ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் -ஸ்வா ஆஸ்தக்யா-பகத் வாத் — தன்னுடைய அளவற்ற போக்யத்வத்தை அறிவித்து
வைகுந்தா-மணி வண்ணனே -என் பொல்லாத திருக் குறளா -என்னுள் மன்னி வைக்கும் வைகல் தோறும் அமுது ஆய வான் ஏறே
செய் குந்தா அரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து செய் குந்தா உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கனவே —
2-ஸ்ரித நியதத் ருசே–ஆஸ்ரயித்தவர்கள் -நியதமான-கடாக்ஷம் கொண்டு -எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே –
தனக்கு இந்த பக்கம் அந்த பக்கம் அறியான் -என்றவாறு -அப்பன் ஸ்ரீ பாத விஷயம் -மணக்கால் நம்பி அருளிச் செய்ய
-சமாதி பங்கம் பண்ண ஒண்ணாது -சொட்டை குலம் –குடியில் வந்தார் உண்டே -என்றாரே –
தன் அடியார் திறத்தகத்தே தாமரையாள் ஆகிலும் —என்னடி -யார் அது செய்யார் -பெருமாளுடைய நா கச்சின் நபராத்யதி
-செய்தாரேலும் நன்று செய்தார் -பிராமாதிகமாக செய்த அபராதங்களுக்கு நாம் உண்டே
பிராட்டி ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் உள்ள பெருமாள் திரு உள்ளம் தன் பக்கல் இழுக்க பார்த்தாலும் -எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியான் –
3- நைக போக ப்ரதா நாத் –அநேக போகம் -முன்னை விட -அருளினான் -பாசுரங்களுக்கு விஷயம் ஆக்கி —
ஏத்தி உள்ளி வணங்கி வாக்குக்கும் மனசுக்கும் சரீரத்துக்கு -இது காறும் கண்களுக்கு விஷயமான போக்யத்தை
தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை துழாய் விரைப் பூ மருவி கண்ணி எம் பிரானை பொன் மலையை
நா மருவி நன்கு ஏத்தி உள்ளி வணங்கி நாம் மகிழ்ந்து ஆட நாவு அலர் பா மருவி நிற்கத் தந்த பான்மையே வள்ளலே
-பான்மை ஏய்ந்த -ஸ்வ பாவம் உடைய வள்ளலே -பான்மையே வள்ளலே –
திருக்கண் அழகில் சில துளிகள் திரு மேனி அழகு எல்லாம் –அநந்ய பிரயோஜனனாக
-கரண த்ரய போகம் -நாவில் இருந்து அலரும் படி மலர்ந்த பாசுரம் –
4-த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் –த்யானம் -விடுதல் -அநர்ஹம் விட ஒண்ணாத -பிரகாசம் –உன்னை எங்கனம் விடுகேன்
வள்ளலே மது சூதனா என் மரகத மலையே உனை நினைந்து எள்கல் தந்த எந்தாய் உன்னை எங்கனம் விடுகேன் –
வெள்ளமே புரை நின் புகழ் குடைந்து ஆடிப் பாடிக் களித்து உகந்து உகந்து உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து உய்ந்து போந்து இருந்ததே –
தன்னைத் தந்த கற்பகம் -கோதில் வள்ளல் -எள்கல்-வேற இதர வஸ்துக்களை -இகழ்ந்து –
கொள்கை கொளாமை இலாதான் –எள்கல் ராகம் இலாதான் –1-6-5—ராகம் -எள்கல்-ஏளனம் —
இவை ஹேதுக்கள் கொள்வதற்கும் கொள்ளாமைக்கும் -குண அனுசந்தானம் ராகம் -தோஷம் கண்டு குறை சொல்லி கழித்தல் -எள்கல்-
5-ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் –நித்தியமான நிரந்தரமான உன் கைங்கர்யத்தில் நிலை படுத்தி -ஸ்தாபனம்
-உனது அந்தமில் அடிமை அடைந்தேன் -பரிசரணம் -அடிமை -இனி விடுவேனோ -திருவனந்த ஆழ்வான் உடன் ஓக்க -நிலை நாட்டின பின்பு -விடப் போமோ –
6-பாப பங்காத்–முன்னை தீ வினைகள் -முழு வேர் அரிந்தனன் –முன்னை கோளரியே முடியாதது எது எனக்கே
-கீழே வெம் தீ வினைகள் நாசம் செய்து -என்றார் -இதில் அநாதி -முழு வேர் அறிந்து -வாசனைகள் உடன் போக்கி –
7-துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர்–சாதிக்க முடியாத -அர்த்தஸ்ய -முடியாதது என் எனக்கேல் இனி –
முழு ஏழ் உலகும் உண்டான் உகந்து வந்து அடியேன் யூடிபுகுந்தான் அகழ்வானும் அல்லன் இனி
செடி ஆர் நோய்கள் எல்லாம் துரந்து எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் விடியா வெம் நரகத்து என்றும் சேர்த்தால் மாறினர்–
தம் சம்பந்தி சம்பந்திகள் அனைவரும் ப்ராப்ய வஸ்து பெற்ற பின்பு -சம்சாரம் அற்று -பெற்றனர் -பிரபன்ன கூடஸ்தர்
எம்பெருமான் –நான் -சப்தம் ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் போலே ஆழ்வார் நான் -ஸமஸ்த பிரபன்னர்களும்
8–விரஹ பயக்ருதே –உன்னை என்னுள் நீக்கேல் எந்தாய் -விரஹ பயம் உண்டாக்கி –மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -பூர்வ ஹேய் திசை
உள்ளம் தேறி ஈறு இல் இன்பத்து இரு வெள்ளம் யான் மூழ்கினேன் -இப்பொழுது தசை -நடுவில் அடியை அடைந்து –
9-துர்வி பேதாத்ம யோகாத்-துர் விபேத ஆத்மயோகாத்-பிரிக்க ஒண்ணாத படி இணைத்து கொண்டதால்
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த எம் மைந்தா -வான் ஏறே இனி எனக்குப் போகின்றதே –
எந்தாய் தண் திரு வேங்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மராமரம் -மைந்தா -மிடுக்கன்
10–நித்யா நே கோ பகாராத் –நித்ய அநேக உபகாராத்
போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் தாய் தந்தை உயிர் ஆகின்றாய் -உன்னை நான் அடைந்தேன் விடுவேனோ
பாகின்ற தொல் புகழ் மூ உலகுக்கும் நாதனே பரமா தண் வேங்கடம் மேகின்றாய் தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனே
உயிர்– தான் -தான் -தன்னை கை விடான் -இவர் அதி சங்கை போக்கினவாறே திருத் துழாய் பரிமளம் பெற்று -முடி நன்றாக தரித்தது
ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–ஸ்வ விரஹம் சகிதம் -ஆழ்வார் விட்டால் என் செய்வோம்
-அம்போருஹாக்ஷம்–தாமரை -அம்பதி ரோஹதீ -தாமரை கண்ணன் -ப்ரைஷத –தாபம் போகும் படியாக அபய பிரதானம் -மாஸூ ச அருளினார் ஆழ்வார் –

——————————————————————————-
-சர்வா திஸ் சர்வ நாதஸ் த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ
விஷ்வக் வ்யாப்த்யா அதி தீப்தோ விமத நிரசன ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ
விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க ஸ்வ விபவரதச ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய
ஸ்வார்த்தேஹோ பந்த மோக்தா ஸ்வ ஜன ஹித தயா த்வாத சாக்யா புரூசே–7-

1-சர்வா திஸ் –சர்வ ஆதி -சர்வ காரணம் -ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கும் -கேசவ -தன் ஒழிந்த அனைவருக்கும்
-ஏ கோகைவ நாராயண ஆஸீத் –நப்ரஹ்ம நஈசாநாத்-இதனால் சர்வ சப்தம் -சரீரத்தில் இருந்தே ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
2-சர்வ நாதஸ் –சர்வ சேஷி -சர்வ சரீரி -நாராயண -மூக்கு ஏழுஉலகுக்கும் நாதன்–நாதன் – -நாராயணன் பர்யாயம் –
-மம நாத —வேத மயன் -ஸ்ருதி சித்தம் -வேதம் சப்தம் தான் பொருள் என்றவாறு –
காரணம் -கிரியை கிரிசை -கருமம் -இவை முதலா –செயலும் செய்யப் படும் பொருள்களும் –அனைத்துக்கும் முதல்வன் –
ஆனு கூல்ய சங்கல்பம் நாராயண /பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் ஸ்ரீ மத் /சரீரி -நாராயண -ஸ்ரீமத் சர்வ ஸ்வாமி -த்வயதிகாரம் —
சீர் அணங்கு -பெரிய பிராட்டியார் ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவி தொழுது ஏத்த நின்ற பிரான் -அமரர்கள் முனிவர் பிறரும் பலரும் தொழுது நின்ற பிரான்
வாரணத்தை –குவலயா பீடம் மருப்பு ஒசித்த பிரான் -கிருஷ்ணாவதாரம் -சொல்லியே அமரர்கள் தங்கள் அதிபதியை கொண்டாடுவார்கள் –
-வீற்று இருந்து –ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் செய்யும் -ஆளும் –வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான் –அம்மான்
–வெம்மா பிளந்தான் தன்னை -4-5- -அவர்களுக்கு இதில் நாட்டம் -நமக்கு அதில் நாட்டம் -அக்கரைக்கு இக்கரை பச்சை –
3-த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப -தாய் -பெரிய பிராட்டிக்கு வல்லபன் –ஆகார த்ரய –வந்தே வரத வல்லபா
மா தவன்–இப்பால் பட்டது -இனி -மாதவன் என்றதே கொண்டு –யுக்தி மாத்திரத்தாலே -யாது அவங்களும் சேர் கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்து -இருந்து –
எப்படிப்பட்ட தவங்களும் -எல்லா அவங்களும் என்றுமாம் -உபாயாந்தர அபேக்ஷை இல்லாமல் –
தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம் –செந்தாமரைக் கண் குன்றம் கொத்து அவம் இல் யென் கன்னல் கட்டி எம்மான் யென் கோவிந்தன்
தீது -செய்கையால் -அவம் -ஸ்வபாவ சித்தம் -கோது-குறை அவம் -சண்டாளன் பிறப்பு அவம் செய்கையை தீது போலே
4-ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ –தன்னை ஆஸ்ரிக்கவர்களை தானே அர்த்திக்கிறவன் –
கோவிந்தன் –தன்னையும் பாடி ஆடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து
-எமர் ஏழ் ஏழு பிறப்பும் மேவும் தன்மையும் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் வீட்டுவே
வஸ்திரம் அபஹரித்து அஞ்சலி பண்ண யாசித்தானே கோவிந்தன் -தேவும் தன்னையும் -பரத்வ ஸுலப்யம்
கூடஸ்தர் -இவர் அதனால் திருத்தி -இவரைக் கொண்டு எமர் –
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ரஷ்ய வர்க்கத்தில் குறை இல்லாதவன் -ஸூ வ ஆஸ்ரித ஆர்த்தி அன்றோ கோவிந்தன் –
5-விஷ்வக் வ்யாப்த்யா -அதி தீப்தோ -ஸமஸ்த பதார்த்தங்களையும் வியாப்பியமாக கொண்டு -அதனாலே வந்த தேஜஸ்
விட்டிலங்கு -விஷ்ணு -இலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள் -விட்டு இலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திரு உடம்பு
–விட்டு இலங்கு-மேலே விளங்கும் -திரு உடம்பு என்றவாறு –
விட்டு இலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி விட்டு இலங்கு முடி அம்மான் மதுசூதனன் தனக்கே –
விட்டுவிட்டு என்றவாறே அடுத்த அடுத்த விட்டுக்கு அர்த்தம்
விட்டுனு-சந்தஸ் ஸூ க்கு ஏற்ப விட்டு -பஞ்ச தந்திரம் எழுதியவர் விஷ்ணு சித்தன் விட்டு சித்தன் என்றார் ராஜாஜி -காஞ்சி ஸ்வாமி -விட்டுனு –
வைணவத்துறை -வைணவம் -மூங்கில் அர்த்தம் -வைட்டிணவம்-அறியக் கற்று வல்லார் வைட்டிணவர்-வைஷ்ணவ துறை
6-விமத நிரசன–விரோதிகள் நிரசனம் -மது சூதனன்
விதி -பகவத் கிருபை என்றவாறு – எனைத்தோர் பிறப்பும் -எனக்கே அருள்கள் செய்ய எதிர் சூழல் புக்கு —
7- -ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ -த்ரி விக்ரமன்
செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என் செங்கனி வாய் உருவில் பொலிந்த வெள்ளைப் பளிங்கு நிறத்தனன் என்று என்று உள்ளிப்
பரவிபி பணிந்து பல் ஊழி ஊழி நின் பாத பங்கயமே மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் என் வாமனனே
ஹயக்ரீவர் /நரசிம்மர் /வாமனன் /த்ரிவிக்ரமன் நால்வரும் வெள்ளை திரு உருவம்
ப்ரீதி யுடன் பொருந்தி அநந்ய பிரயோஜனராக பொருந்து தொழுவதே பக்தி
ஞானி பக்தி -ஸத் பக்தி -அநந்ய பிரயோஜனர் –தாயீ கொடுப்பவன்
8-விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க–விஸ்வம் வியாபிக்க வாமனனாக திருவவதரித்து -என்றவாறு –
வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினான் –காமனைப் பயந்தாய் என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
தூ மனத்தனனாய்ப் பிறவித துழதி நீங்க என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் என் ஸ்ரீதரன் –
சாஷாத் மன்மத மன்மதன் –என்னை -மஹா பலிக்கு உபகரித்தது தனக்கு செய்தால் போலே
9- ஸ்வ விபவரதச –சிரீதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் -என்று என்றே இராப்பகல் வாய் வெரீஇ —
அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து மரீஇய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை என் இருடீ கேசனே -அனுபவ பிரகாரங்களை காலங்களும் அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்வரூபாதி சேஷ்டிதங்களை பூர்ணமாக அனுபவிக்க உன்னை என்னுள் வைத்தனை –
ரசம் பூர்ண நுபவம் தத கொடுப்பவன் -வைபவம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ தானே முதல் ஐஸ்வர்யம் –
10-ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் -பிரபன்னர் மனஸ் ஸூ -இந்திரியங்களுக்கும் உப லக்ஷணம் -ருஷீ கேசன் -இருடீகேசன் –
எம் பிரான் இலங்கை அரக்கர் குலம் குருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் என்று என்று
11-ஸ்வார்த்தேஹோ –பற்ப நாதன் –சுவார்த்த ஈஹா -இச்சை -ஆழ்வாரை அடைவதே அவனுக்கு ப்ராப்யம் –
என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் என் அமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட வல் வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே
திருவாறன் விளை எம்பெருமான் இவருக்கு -முன்னே வந்து திருவாய் மொழி கேட்டு அருளினான் -அவன் திருநகரியே பிராப்யம் என்று வாரா நிற்கும் —
12- பந்த மோக்தா -தாமோதரனை –கட்டுப் பட்டவன் -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரிய மாயன் –
தாமோதரனை தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை ஆமோ தரம் அறிய ஒருவர்க்கு என்றே தொழும் அவர்கள்
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய எம்மானை என் ஆழி வண்ணனையே
ஸ்வ ஜன ஹித தயா –ஸ் வ ஜன ஹிதமாக–
த்வாதசாக்யா புரூசே-த்வாதச ஆக்யா புரூசே—ஆக்யா அபிக்யா -திரு நாமங்கள் –
-பொருளீட்டு பொருள்கள் மட்டும் இல்லாமல் காரணப் பெயர்கள் –அவயவ சக்தியால் -அபி உசே-அருளிச் செய்தார்

——————————————————————————

ப்ராப்யாகாரோ பாபத்த்யா ஜநிபரி ஹரணாத் விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே
நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்
ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் விவித விஹரணா த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத்
பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் அகில பல க்ருதேர் முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே –8-

1-ப்ராப்யாகாரோ -ப்ராப்ய ஆகாரம் -அணைவது அரவணை மேல் -முக்த பிராப்தி யோகம் —
பூம் பாவை ஆக்கம் புணர்வது -அல்லி மாதர் புல்க நின்று -இருவர் அவர் முதலும் தானே -இணைவனாம்
-அவதரித்து -எப் பொருட்க்கும்–ஸ்தவராத்தி சஜாதீயனாகியும் – வீடு முதலாம் புணை வன் பிறவிக்கு கடல் நீந்துவார்க்கே –மோக்ஷ ப்ரதன்
விஷ்ணு போதம் /வைகுந்தன் என்னும் தோனி-
உபாபத்த்யா -உபபாத்யா -கண்டு —
2-ஜநிபரி ஹரணாத்–வீடு முதலாம் -விவரணம் –
நீந்தும் துயர்ப்பிறவி உட்பட்ட மற்று எவையும் நீந்தும் துயர் இல்லா வீடு முதலாய் -பூந்தண் புனல் பொய்கை யானை
இடர் கடிந்த பூந்தண் துழாய் என் தனி நாயகன் புணர்ப்பே –
நீந்தும் -வர்த்தமானம் -போய்க் கொண்டே இருக்கும் பிறவிச் சக்கரம் -நீந்துவிக்கும்
ஜெனி -சம்சாரம் -பரி ஹரணாத் -பரிஹரித்து கொடுக்கும் மோக்ஷ சாதனம் -என்றவாறு
3- விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே -காரண பூதன் -இருவர் அவர் முதலும் தானே -விவரணம் –
புணர்க்கும் அயனாம் அழிக்கும் அரனாம் புணர்த்த தன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னி புணர்த்த
திருவாகித் தன் மார்வில் தான் சேர் புணரப்பன் பெரும் புணர்ப்பு எங்கும் புலனை-
4-நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ—நிஸ் சீமா ஆனந்த தேச அன்வயதே -வீடு முதலாம் புணை வன்
-முடிவற்ற ஆனந்தம் -நிரூபகம் அந்தமில் இன்ப பெரு வீடு -அன்வயன் நித்ய சம்பந்தம் -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு -புகுவீர் –
-புலன் ஐந்து மேயும் பொறி ஐந்தும் நீங்கி நலம் அந்தம் இல்லது ஓர் நாடு புகுவீர்
அலமந்து வீய அசுரரைச் செற்றான் பலம் முந்து சீரில் படிமின் ஓவாதே –அஸஹ்யமாய் இருக்கும் அவை நீங்கும் –
-புலன் -விஷயங்கள் இந்திரியங்கள் இரண்டுக்கும் -பொறி -இந்திரியங்கள் மட்டும் -அதனால் புலன் விஷயங்கள் -அவற்றிலே தானே இந்திரியங்கள் மேயும் –
தஸ்ய ப்ராப்ய ப்ராபக தயா நித்ய சம்பந்தம் -அவனுக்கே -கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்ட -பெறுவோம்
5-ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்–ரக்ஷிப்பதற்காவே திருவவதாரம் –மாவாக்கி ஆமையாய் மீனாகி மானிடமாகி தேவாதி தேவ பெருமான் -என் தீர்த்தனே
ஞான பிரதானம் பண்ணும் திருவவதாரங்கள் -மா -ஹயக்ரீவர்–வேதங்கள் அளித்து -ஆமை இதிஹாச புராணங்கள் அளிக்க-
மத்ஸ்ய ரூபியாய் தர்ம சாஸ்திரம் /ராம கிருஷ்ணாதி அனுஷ்டான உபதேச பரமாக –
தீர்த்தான் அஞ்ஞானம் போக்கி தன்னைக் கொடுப்பவன் -ரக்ஷணமாவது ஞான பிரதானம்
6-ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் –அநுபாவம்-மஹிமை -ஸூ ப்ரக்யதா அநுபாவம் -பைந்துழாயான் பெருமை —
தீர்த்தான் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே —
க்யாதம் -அனைவரும் அறிந்தவை க்யாதி /ப்ரக்யாதம் ஸூ ப்ரக்யாதம் -ஆதரித்தும் நிரசித்தும் பேச முடியாதே –
சதுமுகன் கையில் சதுர் புஜன் தாளில் சடை முடியன் தலையில் -சம்சயம் இல்லாத ஸூ ப்ரக்யாத விஷயம் அன்றோ –
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி -தாரை உபமானம் -பெருமாளைக் கண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாள்
-உள்ளம் தேறி தான் அடியை அடைய வேண்டும் என்பது இல்லையே -நின்ற நிலையிலே -செய்து அருளினார் பெருமாள் –
7-விவித விஹரணாத் –லீலா ரூபமான வியாபாரம் -விஹாரணம் -பருத்தி பட்ட 18 பார் பட்டதே இவனால்
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும் பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரோ –
8- த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத் –
வியாப்தி -சொல்லி வியாப்தி வைச்சித்ரம் சொல்லி -இத்தால் முக்தி ஸூ க்யம் முகுந்தே –
சேண் பால வீடோ உயிரோ மற்று எப்பொருட்க்கும் ஏண் பாலும் சோரான் பரந்து உளன் ஆம் எங்குமே
காண்பார் ஆர் எம் ஈசன் கண்ணனை என் காணுமாறு ஊண் பேசில் எல்லா உலகும் ஓர் துற்று ஆற்றா
த்ரிபாத் விபூதி -மூன்று மடங்கு என்று இல்லை -அஸந்கயேயமான -பாதம் -திருவடி என்றவாறு –
-சோராத எப்பொருட்க்கும் ஆவியாம் சோதி –இதுவே விசித்ரம் –அர்த்தம் வேறே அந்தர்யாமித்வம் வேற
-எல்லாவற்றிலும் சத்தை கொடுக்க அந்தர்யாமித்வம் –ஐந்து லக்ஷணங்கள் -நியமித்து -சரீரமாக –அறிய முடியாதபடி
-ஹார்த்தன் யோகிகளால் காணப்படுபவன் –அங்குஷ்ட மாத்திரம் –அடியேன் உள்ளானே உடல் உள்ளானே –
-அசேதனங்களும் அறியாதவை சொல்லுவான் என்னில் -அது நிச்சயம் போலே சேதனர்களும் அறிய முடியாது என்று காட்டவே
-ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –ஒளித்து–விபவமும் அந்தர்யாமி படுவது படுவதே —இவ்வளவிலும் இருந்தும் காண முடியாத விசித்ரம்
-தானும் இருந்து தனக்குள் எல்லாம் -இவனுக்கு ஆகாரம் பேசில் -உலகம் எல்லாம் ஒரு கவளத்துக்கும் ஆற்றாதே
9-பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் –த்ராக் -விளம்பம் இல்லாமல் -பக்தர்களால் ஆசைப்பட்ட அந்த க்ஷணத்தில் -அங்கு அப்பொழுதே
–தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை –
எங்கும் உளன் கண்ணன் -பக்தன் -என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையாம் என்று இரணியன் தூண் புடைப்பை
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே –
ஏகாந்த பக்தி -ஸர்வத்ரம் சர்வம் அவனே என்று இருக்கும் பக்தர் –வா ஸூ தேவன் கிருஷ்ணன் -வ்யாப்தி -சொல்லும் திரு நாமம் –
-அவதாரத்துக்கு பின்பு வந்த திரு நாமம் இல்லை — எங்கும் உளன் கண்ணன் -என்ற மகன் இவன்
10-அகில பல க்ருதேர் -கர்ம பல ப்ரதன்/ஞான பல ப்ரதன்-
சீர்மை கோள் வீடு சுவர்க்கம் நரகு ஈறா –ஈர்மை கொள் தேவர் நடுவா மற்று எப்பொருட்க்கும் வேர் முதல் ஆய் வித்து ஆய்
பரந்து தனி நின்ற கார் முகில் போல் வண்ணன் என் கண்ணனை நான் கண்டேனே –
ஈர்மை -வேத அபஹாரா குரு பாதக இத்யாதி –
வேர் உபாதான காரணம் வித்து நிமித்த காரணம் –
முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே–மோக்ஷ ப்ரதன் / முக்த போக்யன் -இரண்டும் சேர்ந்தே —

——————————————————————————-

ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம் ஸூபமதிகரதம் ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும்
ஸ் வார்த்தீ காரோபகாரம் ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம் ப்ரீதி வஸ்யம்
ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம் ருதரச த்யான மாத்மார் பணார்ஹம்
வைமுக்யாத் வார யந்தம் வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா –9-

புருஷார்த்த நிஸ்கர்ஷம் -கைங்கர்யம் வேதம் உபநிஷத் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சொல்லாதவற்றை கத்ய த்ரயத்தில் அருளிச் செய்து –
தத்வ ஹிதம் விவரணம் வேதங்கள் -புருஷார்த்தம் கொஞ்சம் சொல்லும் -பரி பூர்ண பகவத் அனுபவம் என்று மட்டுமே சொல்லும் –
திருவாய் மொழி புருஷார்த்த பிரதானம் -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –
காயிகம் /மாசம் /வாசகம் -மூன்று பாசுரங்கள்
1-ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம்–திருவடி சம்பந்தம் -ஸ்ரத்தா -த்வரித்து பெற -ஒல்லை –
பாதுகை சிரசில் தரிப்பதே -பாதுகா சகஸ்ரம் -பிரபாவை –திருமுடி திருவடி சம்பந்த ஏற்றம் குரு பரம்பரை
–சம்பந்த கோலாகலம் -விஷ்வக்சேனர் பிரம்பு சுழற்றி –
-எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை -கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே —
2- ஸூபமதிகரதம்–மதி -ஞானம் -பர அபார தத்வ ஞானம் -எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா-
சம்சார ஆர்ணவம் உத்தரிக்க கை தந்து -இதுவே ஸூபம் –போக்யத்தை பிராப்தி சொல்லி –
ஈதே யான் உன்னைக் கொள்வது எஞ்ஞான்றும் என் மை தோய் சோதி மணி வண்ணா எந்தாய்
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா காலக் கழிவு செய்யேல் –
ஒல்லை சொன்னதையே விஸ்தரிக்கிறார் –
3- ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும் -வாசக கைங்கர்யம் -யானாய் தன்னை தான் பாடி -என் நா முதல் அப்பன் –
முக்தர்கள் நான்கு வியாபாரங்கள் -சதா பஸ்யந்தி /விப்ராஸா விபன்யாச -கத்யம் பத்யம் ஸ்தோத்ரம் /
3-9-4-மின்னார் மணி முடி விண்ணவர் தாதையை பாடினால் தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே —
பாடி பெற்ற மணி முடி -விபன்யவ-/ பாடுபவர்க்கு தருவதற்கே மணி முடி தரித்தவன்-/சமிந்ததே –
செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
ஐ ஆர் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே -இதுவே ஸ்தோத்ர சாமர்த்திய ஹேது –
இவர் போன்ற வ்யக்தி இல்லையே -நித்ய ஸூ ரிகள் பள்ள மடை /சம்சாரிகள் கூட்டு இல்லை /
4-ஸ்வார்த்தீ காரோபகாரம்–ஸ் வார்த்தீ கார உபகாரம் -தன் வஸ்துவை தனக்கே யாக கொள்ளுகை -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு –
எனக்கே ஆடச்செய் எக்காலத்தும் என்று என் மனக்கே வந்து இடைவீடு இன்றி மன்னி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே –
ஆடச்செய் / எனக்கு ஆடச்செய் /எனக்கே ஆடச்செய் /ஸ்வரூபம் -ஸ்வாதந்திரம் வ்யாவர்த்திக்க /
அபிராப்த விஷயம் கழித்து / ஸூவ ஸ்வாதந்த்ரம் கழித்து -கைங்கர்ய உகப்பும் அவனுக்கே -எக்காலத்தும் –
மனஸில் வந்து -இடைவீடு இன்றி மன்னி ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக–
எனைக் கொள்ளும் /தனக்கு எனைக் கொள்ளும் /தனக்கேயாக கொள்ள வேணும் /
உமக்கு அற்பமான நான் -எனக்கு கண்ணன் –எனக்கே கண்ணன் -பேராசை -துராசை –தனக்கு மட்டுமே -கிடைக்காததை பேராசை பட்டு –
5- ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம்–ஸ்ம்ருதி ரஸ சமித அந்நிய ஆதரம் –ஷமிதம் போக்கடிக்கப்பட்ட —
-த்யானம் விஷயம் -திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் ரூபம் ஸ்வரூபம் குணம் -இத்யாதி மட்டுமே சிந்தித்து மற்ற அனைத்திலும் -தன்னிடத்திலும் உதாசீனம் –
சிறப்பில் வீடு சுவர்க்கம் நரகம் இறப்பில் எய்துக எய்தற்க யானும் -சிறந்த நிலைத்த ஆஸ்ரயமான வீடு -மோக்ஷம் –
தேக விநாசத்தில் இவை கிட்டினாலும் -தேகமே ஆத்மாவாகட்டும் -இது பற்றி எனக்கு ஒன்றும் இல்லை
இது தான் ஸூ விஷய உதாசீனம்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை மறப்பு ஒன்றி இன்றி என்றும் மகிழ்வனே–இதனால் தோற்கடிக்கப் பட்ட அந்நிய விஷய ஆதரம் –
அஜாயமானா பஹுதா விஜாயதே -கர்ம வஸ்யர் போலே இல்லாமல் சங்கல்பம் இச்சையால் அவதரித்து
ஆழ்வாருக்கு விபவ ரூப அழகில் ஆழ்ந்து -க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் அன்றோ -ஸ்ம்ருதி ரசம் –
6- ப்ரீதி வஸ்யம் –ப்ரீதிக்கு வசப்படுபவன் -மகிழ் ஆனந்தம் ப்ரீதி
மகிழ் கொள் தெய்வம் உலோகம் அலோகம் மகிழ் கொள் சோதி மலர்ந்த அம்மானே –
ஞான ஆனந்தங்கள் நிறைந்த தேவதைகள் –ஸூ க்ருஹ பலன் -அவன் அருளி –உலோகம் -உலகம் என்றவாறு
-மனுஷ்யர் ஜங்கமம் ஸ்தாவரங்கள் -கர்ம பலம் அனுபவிக்க -அலோகம் மூல பிரகிருதி மஹான் -இத்யாதி –
ப்ரஹ்மாண்டத்துக்கு உள்ளேயே –காரண அவஸ்தை –லோகாலோக பர்வதம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் பஞ்சம பர்வதம் –
ஞானானந்த மயமான சங்கல்ப ஞானமே மகிழ் கொள் சோதி -இது தானே இவையாக மலர்ந்தன
–சரீர பூதம் விகாசம் -ஸ்தூலம் / -சூஷ்மம் சங்கோசம் -குவிதல்/
இது அவனது பரத்வ ஆகாரம் –அழைத்தால் ப்ரீதி உடன் -வசப்பட்டு வருபவன் –
மகிழ் கொள் சிந்தை சொல் செய்கையை கொண்டு என்றும் மகிழ்வுற்று உன்னை வணங்க வாராயே-
அளவற்ற ப்ரீதி உடன் கரண த்ரயத்தாலும் –சர்வ ஸ்மாத் பரன் -அழைக்க வசப்பட்டு வருவானே
-வணங்கும் படி -வருவானே -பரம ஸூ லபன் அன்றோ –
7-ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம்-விளம்ப அஷமத்வம்-க்ஷண காலமும் பொறுக்காமல் – ப்ராப்தியிலே கால கழிவை பொறாத தன்மை –
வாராய் உன் திருப்பாத மலர்க கீழ்ப் பேராதே யான் வந்து அடையும் படி
வராது இருக்கிறாயே -கீழே கூப்பிட்டும் –பேராமல் -பிரியாமல்
தாராதாய் உன்னை என்னுள் வைப்பில் என்றும் ஆராதாய் எனக்கு என்றும் எக்காலே —இருந்தும் உன்னை என்னுள் வைத்துக் கொண்டு ஆராது உள்ளாய்
த்வரை மிக்கு -விளம்பித்து வந்ததால் பிரணாய ரோஷம் பின்பு வந்ததே மின்னிடை மடவாரில் -6-2—ஆ மேய்க்க போகேல்-என்பாள் –
கஜேந்திர ஆழ்வான் ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் ஆர்த்தி அளவு பட்டு இருந்தது -பரகால நாயகி ஆற்றாமைக்கு அவன் விரைவு போக வில்லையே
அதனாலே வருகிறவனையும் தருகிறவனையும் வாராதாய் தாராதாய் என்கிறார் –
8-அம்ருதரசம் -த்யான
எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் -முறை தப்பாமல் -சேஷியாய் ஸ்வாமியாய் அடிமை கொண்டு
மற்று எக்காலத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –
மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும் என் அக்காரக் கனியே உன்னை யானே -வேத ப்ரதிபாத்யமான விமலர் பிரதமஜ-
மிக்கார் -சம்சாரம் கடந்து -சம்சார கந்தம் இல்லாத நித்ய ஸூ ரிகள் –
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்க –ஆர்வுற்ற என்னை என்னில் முன்னம் பாரித்து -தான் என்னை முற்றப் பருகினான் -திருக் காட்கரை அப்பன்
9- மாத்மார் பணார்ஹம்–ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பிக்க அர்ஹன் -உடையவனுக்கே சமர்ப்பணம் –
யானே என்னை அறிகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -யானே அஹம் -என் தனதே மமகாரம்
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே வானே ஏத்தும் எம் வானவர் ஏறே –நிருபாதிக சேஷி -வானவர் பரிசரம் பண்ணும் ஆகாரம் காட்டி அருளினாய் –
10-வைமுக்யாத் வார யந்தம்–வைமுகனாக விலகி போனால் -தடுத்து -வாராயந்தம் -சேர்த்து கொள்பவன்
ஏறேல் ஏழும் வென்று ஏர் கொள் இலங்கையை நீறே செய்த நெடும் சுடர்ச் சோதி
தேறேல் என்னை உன் பொன் அடி சேர்த்து ஒல்லை வேறே போக எஞ்ஞான்றும் விடலே-
பொன்னடி சேர்த்து அந்வயம் -வேறே போக விடேல் வ்யதிரேகம் –பிராட்டிமார் சாம்யம் உண்டே
–திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மட மகள் போலே அன்றோ பரகால நாயகியும் –
என்னை விசுவாசிக்காதே -மயர்வற மதி நலம் அருளினோம் -என்று இராமல் -வேறே போக விமுகனாக போக விடாமல் கொள்ள வேண்டும் –
கிளர்வார் -பரம புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷம் அறிந்து கிளர்ந்து இருப்பவர்கள் -திரு வாழி போலே மேவி பொருந்திய சடகோபர்

வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா–அருளிச் செய்தார் -வ்ருத பரிசரணம்-கைங்கர்யம் சுவீகரிப்பவன்
-திரு வாழி ஆழ்வானுக்கு -விடல் சக்கரத்து அண்ணல் -கைங்கர்யம் கொடுத்து கை விடாமல் கொள்ளுவான் போலே நம்மையும் பணி கொள்ளுபவன்
வரித்தல் -சுவீகரித்தல் -நாயமாத்மா —விவ்ருணுதே -தேன லப்ய –வினையர்-கர்ம வஸ்யர்
-உரைக்கின்ற நன்னெறி -ஓர்ந்து உலகம் தரிக்கின்ற தாரகனாய் -தகவால்-பிரபத்யே வியாஜ்ய மாத்திரம் –

———————————————————————————

தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம் முகரித ஜல ஜம் வர் ஷூ காம்போதி வர்ணம்
சைலஸ்ஸத்ரா பி குப்தாஸ் ரிதமதி விலஸத் ஹேதி மா பீத கவ்யம்
சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் ப்ரணமத நு குணம் பூதநா சேதநான்தம்
பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் ஸூப சவித சிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச -10-

முதல் பத்தால்-ஸேவ்யத்வம்-சேவா யோக்கியன் -பிராபகத்வம் பர்யவசாயம் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி
மறப்பேனோ-அதி போக்யத்வமே பரம ப்ராப்யத்வம் -என்று இதிலும் -அருளிச் செய்கிறார் –

1-தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம்-நிர்விவேச –தீப்த -ஆச்சர்ய ஸ்வபாவம் -வளர் ஒளி மாயோன்
கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில் -வளர் இளம் பொழில் சூழ்
மால் இரும் சோலை தளர்விலர் ஆகிச் சார்வது சதிரே –
இதுவே பிராப்யமான புருஷார்த்தம் –பர உபதேசம் -ஸூய அனுபவம் சேர்ந்து
2- முகரித ஜல ஜம் –ஜல ஜம் -சங்கு –முகரனம் -வாயில் வைத்து ஒலி எழுப்புவது / வாதனம் நரம்பு வாத்யம் -தாடனம் அடிப்பது /அதிர் குரல் சங்கத்து —
சதிர் இள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் மதி தவழ் குடுமி மாலிரும் சோலை பதியது ஏத்தி எழுவது பயனே —
குடுமி -சிகரம் சேகரம் –சந்திரசேகரன் -ருத்ரன் -ஜடையில் –இந்து சேகரன் –/ பதி -ஸ்தானம் -திருப்பதி
அயன் மலை / திருமலை / புற மலை -சகிதம் -அடுத்து அடுத்து -அருளுவார்
3-வர்ஷூ காம்போதி வர்ணம் -அம்போத வர்ணம் -புயல் மழை வண்ணர் –
பயன் அல்ல செய்து பயன் இல்லை நெஞ்சே புயல் மழை வண்ணர் புரிந்து உறை கோயில் –
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மாலிரும் சோலை அயல் மலை அடைவது கருமமே –
நெஞ்சுக்கு உபதேசம் இதில் -உபாயம் அல்லாத வற்றை செய்து புருஷார்த்தம் கிட்டாது -அயல் மலை அடைவதே கர்த்தவ்யம் –
குழகட்டைக்குள் உள்ளே பூர்ணம் போலே உபதேசத்துக்கு உள்ளே அனுபவம் –
4-சைலஸ்ஸத்ராபி குப்தாஸ் ரிதம் —சைலம் -மலை -சத்ரம் குடை -அபி குப்தன் -ஆபி முக்யேனே –
-காரணமாக குடை என்னும் படியான மலை -சைல சத்ரம்
-தான் அறிந்த ஆபத்தும் சம்பந்தமும் கொண்டு ரஷித்தவன் -ஆஸ்ரிதர்களை -பெரு மலை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை –முக்காலத்திலும் வரும் மழை–திருமலை அதுவே அடைவது திறமே –
கரும வன் பாசம் கழித்து உழன்று உய்யவே –பெருமாளை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை -திருமலை அதுவே அடைவது திறமே
கழித்து -அஸ்லேஷ விநாசங்கள் –அனுபவித்து உழன்று–பிராரப்த கர்மங்கள் கழிந்த பின்பே உய்யவே
-ஐந்து அதிகரணங்கள் -ஆழ்வாருக்கு சாரீர சாஸ்திரம் ஆழ்வாருக்கு கடை வாய்க்கு காணாதே –
5-அதி விலஸத் ஹேதி—ஹேதி ராஜன் –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -அறம்-முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
திறமுடை வலத்தால் தீ வினை பெருக்காது அறம் முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
மறு இல் வண் சுனை சூழ் மால் இரும் சோலைப் புற மலை சாராப் போவது கிறியே- -களங்கம் அற்ற தெளிந்த நீர் பிரவஹிக்கும் சுனைகள் –
சரணா கதி ரஷணத்தால் ஒளி மிக்க ஆழி –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -மேலுக்கு கீழுக்கும் -அந்வயம்-
பலமும் சாமர்த்தியமும் -திறமுடை வலத்தால் –இத்தை கொண்டு தீ வினை பெருக்காது -புற மலை அதுவே அடைவது திறமே –
கிறிக் கொண்டு —வெண்ணெய் உண்டவன் பின்னே சென்று –கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறைவிலமே
-பெரும் கிறியான் -திரு விருத்தம் –லகு உபாயம் –
6 ஆ பீத கவ்யம் –பஞ்ச கவ்யம் –பீத -குடிக்க -ஆ பீத-அளவில்லாமல் குடிப்பது -உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன்
கிறி என நினைமின் கீழ்மை செய்யாதே உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில்
மறியோடு பிணை சேர் மால் இரும் சோலை நெறி பட அதுவே நினைவது நலமே
தெய்வம் தான் கொண்டதோ -என்னும் படி உறியில் அமர்ந்த வெண்ணெய் -யந்த்ரம் வைத்து ஸ்திரமாக அமர்த்திய வெண்ணெய்
பிணை -பெண் இனம் மறி ஆண் இனம் -எல்லாமே மிதுனம் அங்கு திருமால் இரும் சோலை அன்றோ
நெறி -புகும் வழியோடு-எல்லாமே உத்தேச்யம் -தத் சம்பத்தாலே –
7-சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் –ஸம்ப்ரமம் உத் க்ஷிப்தம் பூமி -அனாயாசமாக பூமியை இடந்து
-நிலம் முன்னம் இடந்தான் -தொடக்கத்தில் ஆரம்பம் ஸம்ப்ரமம் -ஸ்ருஷ்டியாதிக்கு முன்னமே -நிலம் முன்னம் கிடந்தான்
நலம் என நினைமின் நரகு அழுந்தாதே நிலம் முன்னம் கிடந்தான் நீடு உறை கோயில்
மலம் அறு மதி சேர் மாலிரும் சோலை வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே
ப்ரதக்ஷிணம் செய்வதும் உத்தேச்யம் -வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே –
8-ப்ரணமத நு குணம் -ப்ரதக்ஷிணம் நமஸ்காரம் செய்ய அனுகுணமாக -ஆகி நிற்பவன் -இவன் தரும்
ஞான சக்தாதிகள் கொண்டு அநந்ய பிரயோஜனர்களுக்கு –
ஆன வஸ்து -அனுகூல வஸ்து /-ஆகாத வஸ்து பிரதிகூலம்
வலம் செய்து வைகல் வலம் கழியாதே வலம் செய்யும்
ஆய மாயவன் கோயில் -ஆகிய மாயன்
வலம் செய்யும் வானோர் மால் இரும் சோலை வலம் செய்து நாளும் மருவுதல் வழக்கே –
அல்லாதார் கடும் குதிரைகள் போலே வாரா நிற்க பட்டர் திரு நறையூர் அறையர்
கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே பருகிக் கொண்டே ப்ரதக்ஷிணம் செய்தார்கள்-
9-பூதநா சேதநான்தம்–பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம்-
வழக்கு என நினைமின் வல்வினை மூழ்காது அழக் கொடி அட்டான் அமர் பெரும் கோயில்
மழக் களிற்று இனம் சேர் மால் இரும் சோலை தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே
கொடி -உவமை ஆகு பெயர் -அழக் கொடி -பேய் பெண் –
பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம் -ஞான ஆஸ்ரயம் சேதன நபும்ச லிங்கம் –சேதநா பேய் என்றவாறு –
ரேவதி -அஷ்ட பேய்களில் கடைசி பூதநா முதல் பேய் -என்பர் –
10-பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் -வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில் -ஆச்சார்யர் பொருள் விரித்து உறைபவர்
-முன் -பூர்வம் -பூர்வாச்சார்யர் -ஆழ்வார் சாதித்த சப்தங்களையே கொண்டு அருளிச் செய்கிறார்
சூது என்று களவும் சுத்தம் செய்யாதே வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில்
மாது உறு மயில் சேர் மால் இரும் சோலை போது அவிழ் மலையே புகுவது பொருளே –
ஸூப சவிதசிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச–ஸூபகிரி -சவிதம் -அருகில் –நிர்விவேச -புகுந்து அனுபவிக்கிறார் -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் –
உத்க்ருஷ்ட ஸ்தானத்துக்கு அருகில் -சவிதம் -திருமால் இரும் சோலை மிதுனமாக நித்ய வாஸம் -ஸூபகிரி

——————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=Q2JoO_9Pfqc–41

இத்யப்ரூதாத் யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா மானுஷ்த்வே பரத்வாத்
சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா வ்யஸன ஹரதயா ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்
வைமுக்ய த்ராச யோகான் நிஜ ஸூ ஹ்ருதய நா நமுக்தி சாரஸ்ய தானாத்
கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாச்சுப நிலய தயா சாதி போக்யம் த்விதீயே——11-

இத்யப்ரூதாத் -அப்ரவீத் -அப்ரூத -அருளிச் செய்தார் -இதி இந்த பிரகாரங்களில்
1-யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா -பொறுக்க முடியாத க்ஷண கால விரஹம் -அதி போக்யம் –க்ஷண விரஹம் -துஸ் சஹத்வம்
2-மானுஷ்த்வே பரத்வாத் -அஹம் வோ பாந்தவோ ஐந்தவா -அவதரித்து -சஜாதீயன் -ஸுலப்யம் பரத்வம் -குன்றாமல்
-இத்தால் அதி போக்யத்வம் -லலித உத்துங்க பாவாத் –
3-சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா-பூமா அளவற்ற தன்மை
சர்வ ஆஸ்வாதம் -போக்ய பதார்த்தங்கள் -ரசவாத பதார்த்தங்கள் –தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஓத்தே கலந்து ஒழிந்தோம் –
4- வ்யஸன ஹரதயா-துக்கம் -ஹரித்து -அபஹரித்து போக்கி -ஆற்றாமையை போக்கி அருளி -ஹரி ஹரதி பாபாநி –
காசு பொன் மணி இழந்த ஆற்றாமைகள் -மேலும் மேலும் -அஞ்சிறைய -வாயும் திரை யுகளும்- ஆடி ஆடி மூன்றும்
–முகம் காட்டி அருளி -வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -தன் புகழ் வாட்டம் அடையாத படி முகம் காட்டினான் –
5- ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்-ஸ்வாம் ஆப்தி -பெறுகை -சம்ச்லேஷித்து சம்ப்ரீதி மத்த்வாத் -நிரதிசய ப்ரீதி -தன் பேறாக
-அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு –பிராட்டிமார் நித்ய முக்தர் பண்ணும் ப்ரீதிகள் இவர் இடம் செய்து அருளி –
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி எம்பெருமானுக்கு இதில் -ஊனில் வாழ் உயிரிலே ஆழ்வாருக்கு –
6-வைமுக்ய த்ராச யோகான் –விமுகராகும் தன்மை -ஆபி முக்கியம் -எதிர் மறை வைமுக்யம் –த்ராஸம் பயம்
அச்சம் -ஆழ்வாரை பிரிவோமோ என்ற பயம்
தன் பக்கல் ஆழ்வாருக்கு உண்டாகுமோ என்ற அதிசங்கை -அயோக்யதா அனுசந்தானம் பண்ணி அகல்வாரோ-
-உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார் ஆழ்வார்
ப்ராப்யமாக ப்ராபகமாக பற்றிக் கொண்டு விடமாட்டாமல் நிரந்தமாக பற்றினேன் —
அனன்ய பரனாக கூடாது என்று-ராஜ கார்யம் முடித்து அந்தப்புரம் புகும் ராஜாவை போலே -புகுந்து எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான்
–மிக்க ஞான வெள்ள சுடர் விளக்கு -தர்மி ஸ்வரூபம் -தர்மபூத ஞானம் வெளிப்பட்டு பிரவாஹா ரூபமாக பரவி
–அவனுக்கு சங்கோசம் இல்லை -இப்பொழுது பட்டது கண்டால் அதி சங்கை பண்ண வேண்டி இருக்குமே அக்ரமாக புகுந்து அனுபவிக்கிறான்
7-நிஜ ஸூ ஹ்ருதயநாத் –நிஜ ஸூஹ்ருத் அவநாத்-அவ ரஷணே –மோக்ஷ பிரதானம் ரக்ஷணம் -இதுவே மா சதிர் –
-கேசவன் தமர் -நித்ய ஸூ ரிகள் அளவும் ஆழ்வார் ப்ரீதி சென்றதே -அடியார் கூட்டம் -அதேபோல்
இவன் ப்ரீதி ஆழ்வார் அடியார் -அளவும் சென்றதே -இது பெருமாள் உடைய நெடுமாற்க்கு அடிமை —
அந்தாமத்து அன்பு ஸ்திர பட்ட பின்பு சம்பந்திகள் அளவும் -நிஜ -தன்னுடைய ஸூ ஹ்ருத் –
திருவடி -ஆழ்வார் எமர்கள் -கீழ் மேல் ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் எமர் கேசவன் தமர்கள் ஆனார்கள் —
இவ்வளவும் லீலா விபூதி போக்யதை -மேலே முக்த சாரஸ்யம் -காட்டி அருளி -அனுபாவ்யம் ஆகாரம் காட்டி
8–முக்தி சாரஸ்ய தானாத் -முக்த ப்ராப்ய போகம் -அணைவது அரவணை மேல் -பரியங்க வித்யைதாயும் தமப்பனும் -சேர்ந்து இருக்க –
9-கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாத்
10-ஸூ ப நிலய தயா
அதி போக்யம் -த்விதீயே-இரண்டாம் பத்தில் –

————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -பிரதம சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

அத பிரதம சதகம்

நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் அமிதரஸதயா அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத்
ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் வைஸ்வ ரூப்யாத்
வ்யஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத் சத சத வகதே சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே
பஸ்யன் யோகீ பரம் தத்பத கமல-நதவ் வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -1-

-பரன் அடி மேல் பரத்வம் சர்வ ஸ்மாத் பரத்வம் -முதல் திருவாய்மொழி -இதுக்கு பத்து ஹேதுக்கள்- நிர பேஷ ஹேதுக்கள்
-சேவ்யத்வம் முதல் பத்துக்கு –

1-நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் -முதல் பாசுரம் -பரம் பஸ்யன் -அளவற்ற -அனவதிக-உத்யத் குணம் -கல்யாண குணகணம் –
-உயர் நலம் –உயர்வற -ஹேய -ப்ரத்ய நீகம் -தாழ்ந்து இருந்தால் தானே உயர -மற்றவர் உயர்வு அறும் படி என்றுமாம்
-புருஷோத்தம லக்ஷணம் -உயர்வற உயர் நலம் விரித்தவை 1000 பாசுரங்கள் -உடையவன் ஆஸ்ரயம் -தனம் உடையவன் போலே
-குணம் ஸ்வரூபம் இரண்டையும் சொல்லி –ப்ருஹத்வாத் முதல் அடி -ப்ருஹ்மயத்தி -தன்னைப் போலே ஆக்குபவன் –
மயர்வற மதி நலம் அருளி -ப்ருஹ்மத்வாத்-ப்ராபகத்வாத் சொல்லி மேலே -ப்ராப்யத்வம் அடுத்து மூன்றாம் அடி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
2-அமிதரஸதயா பரம் பஸ்யன் -மிதம்-அளவற்ற அமுதம் -அளவற்ற ரசம் ஆனந்தம் -ஞான விசேஷம் அனுகூல
-ஞானமே ஆனந்தம்-விசேஷ சப்தம் சாமான்யத்தையும் சொல்லுமே ரசம் – -ஞானானந்த ஸ்வரூபன் -அபரிமிதம்
உணர் முழு நலம் –முழு உணர்வு முழு நலம் -ரத்னம் சாணி உருண்டை இரண்டையும் பார்க்கலாம்
-அது போலே பார்க்கவும் முடியாதே -கால த்ரயத்திலும் ஓத்தார் மிக்கார் இலன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைக்க அநந்த ஞானானந்த -விபு -ஸ்வரூபம் -ஜீவன் அணு
3-அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத் பரம் பஸ்யன் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹார அனுபிரவேசா நியமனாதிகள் -சங்கல்பத்தாலே-
-அகில புவன ஜென்ம –ஆஸ்பதம் -விஷயம் -இலனது உடையன் இது-நிலன் இடை விசும்பு இடை -உருவினன் அருவினன்
– அசேதனங்கள் சேதனங்கள் -உபய விபூதி -நாதத்வம் -அந் நலன் உடை ஒருவன்
-4/5/6/ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் பரம் பஸ்யன் –லீலா விஷயம் – — ஸ்திதி –யத்னம் -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி வைபவங்கள்
ஸ்வ யத்தா அசேஷ சத்தா வைபவம் -அகில நிகில-சப்தங்கள் -சர்வ ஸமஸ்த -எல்லாம் சொன்னால் சுருதி பகவான் சர்வ சப்தம் சொல்ல வேண்டும்
-நம் புத்திக்கு எட்டும் அளவு -இல்லையே -வேதமும் ப்ரஹ்மமும் -அதனாலே அசேஷ -அகில நிகில சப்தங்கள் -இவற்றுக்கு
இதே போலே ஸ்திதி –யதன -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் –
ஆயத்தா -அதீனம் -என்றபடி -ஸ்வ ஆதீன த்ரிவித இத்யாதி –
பிதா- பேதம் -பின்ன –நாம் -மனுஷ்யாதி -அவன் இவன் யுவன் -அவள் இவள் அவள் -இத்யாதி -அது இது உது -எது அசேதனத்துக்குள் உள்ள ஆத்மா
-ஸ்வரூபத்தில் வாசி இல்லை -அஃறிணை இல்லை -நாம் என்பதை விவரித்து இவை –
வீம்-அசித் -அழியக்கூடியவை -வீயுமாறு செய்யும் திருவேங்கடத்தான் -அவை இவை உவை எவை அது இத்யாதி –
அவை நலம் -அனுகூல்ய அவை தீயவை பிரதிகூல /ஆமவை ஆயவை காலத்ரய பேதம் –
சத்தா பிதா /ஸ்திதி பிதா /ஸ்திதி -உத்பத்தி தொடங்கி விநாசம் வரை -ரக்ஷணம் என்றவாறு -அவரவர் -தமது தமது அறிவகை
கர்ம அனுகுணமான ஞானம் –அலக்ஷிய யுக்தி அவர் -அவரவர் இறையவர்-குறைவிலர் -நிருபாதிக இறையவர் இவன் ஒருவனே
-இவனே அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனர் -நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் –சர்வம் கேசவன் கச்சதி –சரீர பூதர் –இவை அசேஷ ஸ்திதி விபா வைபவம்
நின்றனர் நின்றிலர் பிரவ்ருத்தி பேதம் –எல்லாம் இவன் அதீனம் -அசேஷ யத்ன பிதா வைபவம் –
7-வைஸ்வ ரூப்யாத்-விஸ்வ ரூபம் -சர்வ ஜகத் சரீரத்வாத் -உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -உடல் மிசை உயிர் என -ஆதேயம் நியாம்யம்
-படர் பொருள் -வியாபித்து பிறர் நன் பொருள் -அந்நிய பரமாத்மா சப்தம் உத்தம புருஷ ஸூ அந்நிய –நான் சப்தம் பரமாத்மா பர்யந்தம் -போகுமே
-நிஷ்கர்ஷ-அடியேன் -என்பது அவன் வரை போகாதே -அபர்யவசானம் மற்றவை எல்லாம் -யஹா வாயு திஷ்டன் –அந்தர்யாமி
படர் -வியாபித்து -ஜீவன் அணு -ஸ்வரூபத்தால் பரமாத்மா வியாபித்து -ஜீவன் சிவா பாத்தாள் வியாபித்து -தர்ம பூத ஞானம்
-தேக இந்திரிய வியாவ்ருத்தி-அவை அவை தோறும் -ஓன்று விடாமல் எல்லா வற்றிலும்
-சுடர் மிகு சுருதி பிரமாணம் -யாராலும் பாதிக்க முடியாமல் தான் மற்றவை பாதிக்கும் சாமர்த்தியம் தேஜஸ் –
-பூர்வ உத்தர வாக்கியம் பிரபலம் -பூர்வ பக்ஷம் பார்த்தோம் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
8-த்ரி அஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத்-அந்தராத்மா -தனித்து ப்ரம்மா சிவன் -த்ரி அஷ-அரன் என உலகு அழித்து உளன் -அயன் என உலகு அமைத்து உளன் –
9- சதசத வகதே-சத் அஸத்-அஸ்தி நாஸ்தி சப்த வாச்யன் -உளன் எனில் உளன் -உளன் அலன் எனில் அவன் அருவும் இவ்வருவுகள்
-ஆழ்வான் த்ரியுக பக்ஷம் பட்டர் சதுர்முக பக்ஷம் -வ்யூஹம் நான்கு மூன்று -பர வாஸூ தேவனை சேர்த்து -வ்யூஹ வா ஸூ தேவனை சேர்த்து –
சத்ய அவகதி அசத்திய அவகதி-இல்லை சப்தம் அர்த்தமே இல்லை -அபாவம் பிரத்தியோக நிமித்தம் கடம் இல்லை என்றால்
-கடம் சித்தித்து தானே இல்லை -இன்ன பிரகாரம் இல்லை -அப்ராக்ருதத்தை பூஷணாதி ஸ்தான விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -இல்லை
/ சொன்னால் விரோதம் —என் அப்பன் உளன் -உங்களுக்கு விரோதம் –எனக்கும் விரோதம் -என் ஸ்வரூபம் நீங்கள் சொன்னதை
அனுவாதம் பண்ணி சொல்ல வேண்டி இருக்கிறதே -நிஷேதிக்க அனுவாதம் பண்ண வேண்டுமே -உளன் இரு தகமை உடன் –
10- சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே-சர்வ தத்வங்களிலும் பூர்ணன் -நீர் தோறும் பறந்து உளன் -பெரிய சிறிய பதார்த்தங்களில் அந்தராத்மா -பூர்ணமாக உள்ளான் –
பரந்த தண் பறவை / நீர் தோறும் பரந்து உளன் –
இந்த பத்து ஹேதுக்களாலும்-
பஸ்யன் யோகீ பரம் -யோக நிஷ்டர் -அநவரதம்-சர்வ ஸ்மாத் பரனை சாஷாத்காரித்து -கொண்டு
தத்பத கமல–நதவ் -திருவடிகளை தொழுதும் –
வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -அந்வசாத் ஆத்ம சித்தம் தொழுது எழு என் மனனே-நதி -சேவிக்க -மனசை ஈடுபடுத்தினார் –

——————————————————————————————————-

ஸ்வாமித்வாத் ஸூ ஸ்திரத்வாத் நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத்
தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத்
ஸர்வத்ரா பக்ஷபாதாத் ஸூ பவி பவ தயா மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத்
சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் ஜகத வந தயோ பாதிசத் சர்வ யோக்யம் –2-

பரத்வம் -1-1-1- சாதித்த பின்பு –
சர்வ ஆஸ்ரயண யோக்யத்வம் குணம் -1-1-2-
ஆசிரயணீய சர்வ சமம் -சர்வ யோக்யம் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ -ஆச்ரயிக்கப் படுவர்களுக்கு எல்லாம் சமம்
-த்வேஷம் ப்ரீதி விஷயம் இல்லை -ந் த்வேஷீ ந் பிரிய –
ரூப குண ஜாதி உதகர்ஷமோ அபகர்ஷம் பார்க்காமல் ஆச்ரயிக்கப் படுபவன் –
1-ஸ்வாமித்வாத் -உடைமைகளை -உடையவன் -சக்தன் ரக்ஷிக்க பிராப்தம் இ றே -கர்ம வஸ்யனை-உபாயங்களிலே மூட்டி
-வீடுடையானிடை –முற்றவும் விடுமின் –த்யஜித்து –முதலில் -இங்கே வீடு செய்மின் -சமர்ப்பிக்க -அது வீடு செய்தல் –
உடையான் -ஸ்வாமி ஆத்ம சமர்ப்பணம் யோக்கியன் –சர்வ அர்த்தம் பஹு வசனத்தால் அருளிச் செய்வதால் –
சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -சர்வாதிகாரமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஆழ்வார் பஹு வசனத்தால் சர்வருக்கு யோக்யம்
தனது பேறாக -அபராதங்களை கணிசியாதே-வாத்சல்யம் -கொண்டு ரஷிப்பான்
2-ஸூஸ்திரத்வாத் -மற்றவை அஸ்திரம் -மின்னின் நிலை இலை மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –அல்பம் அஸ்திரம்
-ஸ்திரம் -ஆத்மா -அது ஸூ ஸ்திரம் பரமாத்மா இடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டுமே -மன் உயிர் ஆக்கைகள் -பஹு வசனம் –
3-நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத் -ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து -நீர் நுமது வேர் முதல் மாய்த்து
நிருபதி ஸ்வாத்ம வித்துக்கள் -கிரஹிக்கும் படி இருப்பவன் –
4-தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் -அத்தகையான -சர்வ அனுகூல்யம் -எல்லையில் அந் நலம் -நலம் -அனுகூல்யம் தீங்கு -பிராதி கூல்யம்
-அந்த -சர்வரும் ஆஸ்ரயிக்க தக்க படி அநு கூல்யம் உடையவன் -எல்லையில் -அந் நலம் புல்கு பற்று அற்றே -அத்யந்த ப்ரீதி உடன்
-அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளுடையான்-
5-ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத் -ஸ் யவனம் -நழுவுதல் இதர புருஷார்த்தங்கள் -புனராவ்ருத்தி-கைவல்யம் -ஐஸ்வர்யம்
-அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -ஆத்மபிராப்தி -சம்சார நிவ்ருத்தி மாத்திரம் -அவனை தவிர இதர –இறை பற்றுதல்
-ஆஸ்ரயிக்கும் பொழுது மற்றவர்களில் அற்று தீர்ந்து இறை பற்ற வேண்டும் -அன்றிக்கே இறை பற்று மற்றவை அறுக்க வேண்டும்
-இதற்கும் பிரபத்தி பண்ணலாமே -மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு –
6-ஸர்வத்ராபக்ஷபாதாத்-ஸர்வத்ர அபஷ பாதாத்-பற்று இலன் ஈசன் – முற்றவும் நின்றனன் -பற்றிலையாய் -விடக் கூடாததை கூட விட்டு அவன் இருக்க
-நீ ஒரு தலையாக விடக் கூடியதை விட மாட்டாயோ -பட்டர் –
7-ஸூ பவி பவ தயா –ஸூ ப விபவம் ஐஸ்வர்யம் அடங்கு எழில் சம்பத்து -அடங்கக் கண்டு அடங்குக உள்ளே –
துரும்பு -திமிங்கலம் -கடல் -சம்பந்த ஞானம் வேண்டுமே -ஆஸ்ரயிக்க ஒழிக்க ஒண்ணாத சம்பந்தம் மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகாரம் உண்டே
-ஸூ பம்-அஞ்சாமல் புகுர வேண்டியவை
8-மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத் -ஆராதிக்கப் படும் தன்மை-உள்ளம் உரை செயல் -ஏற்கனவே கொடுத்து உள்ளான் -உள்ள இம் மூன்றையும்
9-சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் -புண்ய பாப ரூப கர்மா -சங்கோசம் உண்டு பண்ணும் -ஒடுங்க அவன் கண்
-ஓடுங்கல் எல்லாம் விடும் சங்கோசம் சுருங்கிய ஞானம் பிரக்ருதியால் வந்தவை விடுமே -பின்னை ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணி
-கதி சிந்தனை பண்ணி கொண்டே இருக்க வேண்டும் -சங்கோசம் உன் மோதகத்வாத்
10-ஜகத வந தயோ-நாராயணன் -வண் புகழ் நாராயணன் -ஜெகதே நாரம்-தாரகன் வியாபகம் –
உபாதிசத் சர்வ யோக்யம் -உபதேசத்து அருளினார் -சர்வ யோக்யனை-

—————————————————————————————————————

பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தை ரதி கத ரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்
சர்வேஷ் வா சக்தி மத்வாத் நத ஸூக மதயா ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத்
க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத் ஸ்வ ருசிவி தரணாத் சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத்
சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் ப்ரஹித பத தயா அநந்த ஸுலப்ய மாஹ–3-

ஸுலப்ய குணம் -ஆஸ்ரயிக்க எளியவன் -என்கிறார் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் ஆஸ்ரயணீயன் –
இரு கை முடவன் யானை ஏறப் போமோ -ஆசை ஒன்றே போதும் -எளியனாக்கி கொடுக்கும் -என்கிறார் -இதில்
ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும்
1-பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தைர் -தன்னிடம் ப்ரீதி ரூபமான பக்தர்களால் கட்டுப் பட்டவன் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
-சேவிக்கவும் புருஷார்த்தங்களை கொடுப்பது மட்டும் இல்லை –அடிக்கவும் கட்டுப் படுத்தவும் -உரவிடை ஆப்புண்டு
-உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -அவிழ்த்துக் கொள்ள பிரயத்தனம் பண்ணாத உரலும் இவனும் -ஏங்குவது ஒன்றே வாசி – பரம சேதனன் என்பதால் –
2-அதிகதரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்-அதிக தர குண அநந்த திவ்ய அவதார -எளிவரும் இயல்வினன் -எளிமை ஏறிட்டுக் கொள்ள வில்லை
-சகல மனுஜ நயன விஷயம் -நிலை இல்லாத பிறப்பு வரம்பு இல்லாத பல பிறப்பு – எந்நின்ற யோனியுமாய்
-பகல் நடுவே இரவு அழைக்க வந்தார் ஆழி கொண்டு -பல பிறப்பாய் ஓளி வரும் முழு நலம் -முதல் இலை கேடு இல்லை உத்பத்தி விநாசம் இல்லாமல்
-வீடாம் தெளி தரும் இயல்வினன் — மோக்ஷ பிரதத்வ பர்யந்தம் -18 நாடான் பெரு கூட்டம் -சஹஜ ஸுலப்யம் –
3-சர்வேஷ் வாசக்தி மத்வாத் -ஆஸக்தி -விட்டு ஒழிக்க மாட்டாத பற்று -சங்கம் -அனைவர் இடமும் -சர்வேஷ-அவன் பற்று உண்டே
-யதி தர்மம் யார் இடமும் ப்ரீதி கூடாது -அனைவர் இடமும் ப்ரீதி கொண்ட யதி தர்மம் போலே
-த்வேஷ பிரதி யோகி அல்லாத ராகம் உண்டே அவன் இடம் -அமைவுடை அமரரரும் யாவையும் யாவரும் தானாய் அமைவுடை நாரணன்
-ப்ரஹ்மாதிகள் தொடக்கமான அசேதனம் சேதனங்கள் -அவனது அஹம் அர்த்தத்தில் அடங்கும் படி -சரீரமாக -பிரிக்க ஒண்ணாத ஆசக்தன்
-நியதமான சம்பந்தம் -நாராயண -சப் தார்த்தம் -அபரிச்சின்னமான அஹம் அர்த்தம் அவனது –
-ஜீவனம் நாம் நமக்கும் நம்மை சேர்ந்தவர்களுக்கும் கேட்க்கிறோம்-அவனுக்கு ஜீவனம் ஸர்வேஷாம் –
4-நத ஸூக மதயா–நதர்கள்-பக்தர்கள் பிரபன்னர்கள் -வனக்குடை தவ நெறி நமஸ்காரார்த்தம் ஆத்ம சமர்ப்பணம் –
ஸூ பகம்-எளிதில் அறிந்து பற்ற கூடியவன் -யாதும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
ப்ரதிஜ்ஜா வாக்கியம் –உளது இல்லை இது இல்லை பிணக்கே -கல்யாண குணங்களும் திரு நாமங்களை -இல்லை பிணக்கு –
பேறும் உருவும் உளது -என்றுமாம் -குண விக்ரஹங்களில் விச்வாஸம் உள்ளவர்க்கு அறிய எளியவன் –
5- ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத் -ப்ரபோதம் ஞானம் பிரக்ருஷ்ட போதம் உத்க்ருஷ்ட ஞானம் -ஞானம் பிரமம் அபிரமம் -யதார்த்த ஞானமும் பிரம ஞானமும்
-போதம் அப்படி இல்லாதது -விஷய விஷய சம்பந்தம் ஞானம் -பிரதிபத்தி தோஷம் கர்ம அனுகுணமாக -தோற்றமே ஞானம் –
ஞானம் த்ரஷ்டும்-அநந்ய பக்தி உள்ளவனுக்கு அருளுகிறார் -யதார்த்த ஞானம் நிரூபணம் -த்வி சந்திரன் -பிரதி பிம்பம் –
-வணக்குடை தவ நெறி -பக்தி பிரபத்தி வழி நின்று -புற நெறி களை கெட்டு- பசை அற உணர்த்துமின் -எதைக் கொண்டு
-அவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்தே -கீதா உபதேசம் படி -அவனே ஞான ப்ரதன்-அவனை அறிய என்றவாறு -திருமேனி தொட்டு காட்டி மாம் பற்று என்கிறான்
6-க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத்-க்யாத-அபிக்யா -பெயர்கள் அறியப்பட்ட -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -உணர்ந்து உணர்ந்து இழிந்து அகன்று –
ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம் -தர்மம் -ஞான த்வாத்மகம்-தர்ம பூத ஞானம் வியாபிக்கும் -உயர்ந்து -உரு இயந்து-இந்த ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து -உணர்ந்து
-சாஸ்த்ர ஜன்ய யோக ஞானத்தால் -உணரினும் -இறை நிலை உணர்வு அரிது -உயிர்காள்-அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை
-பாபங்கள் அபஹரிக்கும் ஹரி – சின்னங்களை கொண்டு -இறைஞ்சுமின் உம் மனப் பட்ட ஒன்றை -எந்த இரண்டு மேலே அருளிச் செய்வார் –
7- ஸ்வ ருசிவி தரணாத் -ருசிஜனகனும் அவனே -உண்டாக்கின பின்பு தர்ம ஸ்தாபனம் சாஸ்த்ராதிகள் -இதிகாசம் புராணங்கள் இத்யாதி
-ஓன்று என பல என -பிரேம பக்தி -சததம் கீர்த்த -ப்ரீதி -இல்லாதவர் ஞான யஜ்ஜம் -அஹம் மாதா பிதா -சர்வருக்கும்
-நன்று எழில் நாரணன் -நான் முகன்-அரன் -அவர்கள் -ஒன்ற வைத்து பொருந்த வைத்து -உள்ளி -ஆராய்ந்து இரு பசை அறுத்து
-நன்று என நலம் செய்வது -நன்று எழில் -நாரணன் கல்யாண குணங்கள் விக்ரகங்களால் ருசி ஜனகன் -என்றவாறு
8-சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத் -சர்வ கால ஆஸ்ரயத்வாத் -எப்பொழுதும் என்றவாறு -நாளும் நின்று அடும் பழ வினை மாளும்-
-தேஹ வியதிரிக்த ஆத்மா என்று உணர்ந்து -விசுவாசத்துக்கு தன்னுடைய நிகர்ஷம் அறிந்தால் போதும் -ருசி வளர அவன்உத்கர்ஷம் அறிய வேண்டும்
-பக்தி க்கு தாழ்வு உணர்ந்து பிரபத்திக்கு அவன் உயர்வு அறிய வேண்டும்
திரு உடை அடிகள் –நாளும் வணங்கி –ஒரு வணக்கோடு -ஸக்ருத் -போதுமே இதுவே வலம்-மாளும் இடத்திலும்
ஒரு -க்ஷணத்தில் பண்ணினாலும் போதும் -அல்லாத தேவதைகளை ஆயுசு முழுவதும் பற்றினாலும் பலன் இல்லை -இவனை அந்திம ஸ்ம்ருதி மட்டும் போதும்
9-சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் -அங்கத்தில் இடம் கொடுத்து -த்ரி புரம் எரித்தவன் வலத்தவன் —துந்தி தலத்து –
10-ப்ரஹித பத தயா -ஹிதம் அருள நீண்ட திருவடிகள் -பெரும் நிலம் -நல்லடிப் போது -குணாகுணம் நிரூபணம் பண்ணாமல்
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் –அனந்தமான ஸூ லப்யம் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் -ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –

———————————————————————————————-

த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் ஸூ ப நயா நதயா சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத்
திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்
காருண்யாப் தத்வயோகாத நுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே சங்க தைர்க்கியாத்
நாநா பந்தை ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–4-

சர்வ ஸ்மாத் பரன் /சர்வ ஆஸ்ரயணீயன் /ஆஸ்ரித ஸூலபன் /இதில் அபராத சஹத்வம் –
1–த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் -த்ராணம் ரக்ஷணம் -பத்த த்வஜன் -கொடி கட்டி -ரஷித்தால் அல்லாது தரியான்
-வெஞ்சிறைப் புள்ளுயர்த்தார்க்கு-என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால் -ரிஷப வாஹனம் ரிஷப கொடி -ஹம்ச வாஹனம் ஹம்ச கொடி
-ஓன்று ஏறி ஓன்று உயர்த்தார் -ருத்ர பிரம்மன்-ரஷக ஆபாச வாசலில் சென்று காகம் மீண்டதே –
பாய் பறவை மேல் ஏறி -பாரி பாரி அசுரர் குழாங்கள் நீர் எழ– -பாற்றுதல் -நிரந்தமாக சவாசனமாக -அழித்தல்-பண்டை வல்வினை பற்றி அருளினான் –
அபாய பிரதான சாரத்தில் அருளி –
2–ஸூ ப நயா நதயா-என் செய்ய தாமரைக்கு கண் -பெருமானார்க்கு என் தூதாய் -அபராத சஹத்வத்துக்கு பரிகரம் உண்டே
–முன் செய்த முழு வினையால் திருவடிக்கு கீழ் குற்றேவல் முன் செய்ய முயலாதேன் அகல்வதுவோ விதியினமே -நீர் இலீரே-
3- சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத் -உலகு இரந்த கள்வர்க்கு -தனது சொத்தை தான் அடைய தானே ஆர்த்தியாக -தன் பேறாக-
இருக்க மதியிலேன் வல் வினையே மாளாதோ
குறள் மாணாய்-அழிய மாற்றிக் கொண்டு -மீமிசை -ப்ரஹ்மச்சாரி -பெரிய பிராட்டியாரை மறைத்து கொண்டு –
4-திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் -என் நீல முகில் வண்ணற்கு -நன்நீர்மை இனி இவர் கண் தாங்காது என்று ஒரு வாய்ச சொல் –
வாமனன் வேண்டப்பட்டவருக்கு -ப்ரஹ்லாதாதான் பேரன் அன்றோ மஹா பலி –வசிஷ்டர் சண்டாளர் விபாகம் இல்லாமல் -வண்ணம் — நிறம் பிரகாரம் ஸ்வ பாவம் –
5-ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்-ஜனனம் உப ஜனனம் திரும்ப திரும்ப ஸ்தானம் ரக்ஷணம் -வேண்டா வெறுப்பாக இல்லாமல் –
அதி -பிரியத்துடன் -சோம்பாது -நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் -பொழில் ஏழும் நாரணனைக் கண்டக்கால்
-ஒன்றி ஒன்றி உலகம் படைத்தான் -3-9-10-நல்கி -படைத்து -தானே –நம்முடைய நாராயணன் சப்தம் குறையாக கூடாதே –
6-காருண்யாப் தத்வயோகாத் -அருளாழி புள் கடவீர் -அருளாழி அம்மானை கண்டக்கால் -காருண்யத்தால் ஆப்தன் -ஆப்தி – சமுத்திரம் -ஷீராப்தி பாட பேதம் –
அருளாத நீர் -திரு நாமம் சாத்துகிறாரே ஆழ்வார் -கிம் கோப மனு சே ந்தர புத்ர –தயைக்கு கூடாத பிழை உண்டோ
-குனிந்து பூமி பார்த்து இளைய பெருமாள் கோபம் தீர்ந்தாரே -யாம் என் பிழைத்தோம்
7- அநுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே -பிரிவில்லாத பிராட்டி -அநு கத -தொடர்ந்து -சேர்த்தியிலே -திரு மகளோடு ஒரு காலும் பிரியாமல்
-அருளாத திருமாலார்க்கு -என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு —
8-சங்க தைர்க்கியாத் -பற்று -நெடும் பற்று -நெடுமாலார்க்கு என் தூதாய் -தீர்க்கமான வ்யாமோஹம் -தீர்க்க சங்காத்
9-நாநா பந்தை -அனந்தமான சம்பந்தத்தால் -நாரணன் -நிருபாதிக சம்பந்தம் -சரீரம் -பிரகாரம் -சேஷத்வம் பிரதானம்
–நவ வித சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி -நாடாத மலர் நாடி -வெளியிலே நாட முடியாதே அஹம்சாதி -வாடாத மலர் அடி -அப்ராக்ருதம் திருவடி
-கீழ் வைக்கவே வகுக்கின்று -அற்று தீர்ந்து அநந்யார்ஹ சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி –
10-ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா-அவசித தமம்-ஸ்வ ரக்ஷணம் -அவதானம் கவனம் அவதான விசிஷ்டன் -கடலாழி நீர் தோற்றி
அதனுள்ளே கண் வளரும் -அடலாழி அம்மான் –உறங்குவான் போலே யோகு செய்யும் -அப்பொழுதும் அடலாழி —
ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–ஷமிக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –

—————————————————————————————-

ஸத்த்ரீ பவ்யான் ஸூவாஸ் ஸூ சரித ஸூ பகான் க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்
ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் தநுக்ருத பகவ ல் லஷ்மனோ பால்ய குப்தான்
சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான்-அபி கதசிசிர அநந்தரங்கோ க்தி யோகான்
ஆச்சார்யான் க்ருஷ்ண லப்தா வவ்ருணத சடஜித் ப் ரேய ஸீ தூத நீத்யா –5-

நான்கு தூது -என்னை அறிந்து அவனை அறியாமல் இருக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –அறிவிப்பே அமையும் —
ஆச்சார்ய குணங்கள் -உத்க்ருஷ்ட ஆத்ம குணங்களை பக்ஷிகள் மேலே ஏற்றி —
1-ஸத்த்ரீ பவ்யான்-மிதுனம் -மட நாராய் -நீயும் நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் -பேடையை முன்னிட்டு -அஞ்சிறைய மட நாராய் அளியத்தாய்
-சேர்ப்பாரை பக்ஷிகள் ஆக்கி -ஞானம் அனுஷ்டானம் சிறகுகள் -மடப்பம் -பவ்யத்தை -ஏவிப் பணி கொள்ளலாம் படியான ஆச்சார்யர்–
ஸத்த்ரீ-சத் க்ருஹீ -வெட்கம் -லஜ்ஜை -ஸத்த்ரீ பவ்யான் -நல்ல வெட்கம் –அசத்க்ருஹீ -சாஸ்திரம் மீறி நடந்து –
இங்கு ஒன்றும் இல்லாதானாக பாவித்து -மஹிமையை காட்டாமல் -ஸதக்ருஹீ – ஸத்த்ரீ-நல் நாணம் என்றவாறு -கமன சாதனம் சிறகுகளும் உண்டே
2- ஸூவாஸ் -சோபனா -வாக்கை உடையவர்கள் -ஆத்ம ஷேமத்துக்கு தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் இனிமையாக -அந்தகாரம் போக்கி
-சாப்தம் அர்த்தம் -இன குயில் காள்-
நாரையை தூது விட்டு குயில்கள் இடம் விஷயம் சொல்லி -கலக்கம் மிக்கு -அருளிச் செய்கிறார் —
இத்தனையும் கலக்கம் இல்லை யாகில் குணாதிக்ய வஸ்துவுக்கு ஒரு நமஸ்காரம் இ றே-
3-ஸூ சரித ஸூ பகான்–நல் நடத்தை உடைய அழகு ஸுபாக்யம்-மென்னடைய அன்னங்காள்–சோபனமான அனுஷ்டானங்கள்
-ஸுபாக்யங்கள்-உடையவர்கள் -சாஸ்திர அனுகுணம் -விதியினால் பெடை மணக்கும் -சாஸ்திர படி கலந்து பிரிவு இல்லாமல் –
நானோ சாஸ்திரம் மீறி கலந்து பிரிந்து உள்ளேன் -அடைவு கெட -கலந்தேன் பிரிந்தேன் -பெடை மணத்தல் கிருஹஸ்தா ஆஸ்ரமம்
-சாராசார விவேகம் -ஞானம் -அன்னம் —
4-க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்-சமான ரூபம் -எந்நீல முகில் வண்ணன் -நன்னீல மகன்றில் காள் –அப்ராக்ருத திருமேனி ஆச்சார்யர்களுக்கும்
-சாஷாத் ஞான தீப பிரகாசம் –பிராகிருத மேனி போலே அபிநயிக்கிறார் நமக்கு விசுவாசம் உண்டாக்க -விபவம் போலே –
-அர்ச்சையில் லோக புத்தி பாகவத சஜாதீய புத்தி -அஸஹ்யா அபசாரம் போலே –வாசா தர்மம் போலே ஒரு வாய் சொல் நல்குதிரோ நல்கீரோ
-நூறு தடவை சொன்னால் போலே -காரணம் அவனைப் போலவே உள்ளனவே -விஸ்வஸித்து சொல்கிறாள் –
5-ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் -ஸ்வ ஆஹார உதார ஸீலான் -மல்கு நீர் புனல் படைப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே -குஞ்சுகளுக்கு ஏற்ற –
புள்ளு பிள்ளைக்கு இரை தேடும் போலே –பாஷ்யகாரர் போலே -நமக்கு வாய் புகும் படி -அருளியது போலே –
6-தநுக்ருத பகவல் -லஷ்மனோ -லஷ்மண லக்ஷணம் சின்னம் அடையாளம் -தன் திரு மேனியில் தரிக்கப் பட்ட
-சிஷ்யருக்கு சங்கு சக்கரம் அளித்தவர் என்றுமாம் -கர்த்தரு கர்மணி பிரத்யயம் — -ஆழி வரி வண்டே- ஆழி சக்கரம் –
-வரி சங்கம் -தற்கும் வந்து என்றவாறே– புரி வரி வலம் புரி சங்கு –
7-பால்ய குப்தான்-பாலன் தன்மை -இளங்கிளியே –ஆத்ம குணங்களால் உண்டான பால்யத்தனம் மஹிமை மறைத்து கபடம் இல்லாமல்
-ஸூ மஹிமா ஆவிஷகார அதிகரணம் -பாண்டித்ய நிரவித்யா பால்யே த்ருஷ்டாந்தம் —
8-சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான் -சாத்ர -சிஷ்யர் -சந்தம் விருப்பம் இச்சைக்கு -அதீனமான வ்ருத்தி ஜீவனம் கொண்டவர்கள்
-தேஹ யாத்திரை சிஷ்யர் அதீனம்-சிறு பூவாய் -இனி உனது வாய் அலகில் இன்னடிசில் வைப்பாரை நாடாயே -பூவை பக்ஷி தானே இரை தேடி போகாதே
–பெரிய நம்பி அந்திம தசையில் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை -திரு வாராதன பெருமாளை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
இடம் கொடுத்து அருளி இப்பாசுரம் அனுசந்தானம் செய்து அருளினாராம் –
9-அபி கதசிசிரா-அபிகத சிசிரான் -சிசிர் குளிர்ந்த -திரு உள்ளம் கொண்டவர்கள் -படி வாடாய் -ஊடாடு -எங்கும் புகுந்து இடைவீடு இன்றி
-வாடை காற்று -அசேதனம் தூது -திரியக்குகளில் வாசி இல்லை -குளிர்ந்த ஸ்வ பாவம் கண்டே தூது -ஆச்சார்யர் ஹிருதயம் போலே –
அபிகத -சிஷ்யர்களால் ஆஸ்ரயிக்கப் பட்டவர்கள் -என்றுமாம் –
10-அநந்தரங்கோ க்தி யோகான் -அந்தரங்கமான வார்த்தை சொல்லும் தகுதி -விடல் ஆழி மட நெஞ்சே –
ஆச்சார்யான்
க்ருஷ்ண லப்தா -கிருஷ்ணனை -அடைவதற்கு -பலத்துக்காக
வவ்ருணத சடஜித் — சடகோபர் -பிரார்த்தித்தார் -விரித்தார் -கோத்ருத்வ வர்ணம் போலே ஆச்சார்யராக வரிக்கிறார் –
ப்ரேயஸீ தூத நீத்யா-நெடும் காலம் கலந்து பிரிந்த பிராட்டி தசையில் தூது -ப்ரேயஸீ -ப்ரேமம் மிக்க பிராட்டி -ஆற்றாமை மேலிட்டு தூது விடுவது போலே

————————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=yo0ssmw_lG4–13–

ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத் நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்
ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் ஸவிதா ச யநத ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத்
கோபாத்யாப் தேரஸே ஷேஷண விஷயதா பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே
ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத் ததஹி தசம நாத் ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–6-

ஸுசீல்யம் -ஒரு நீராக — மஹதாம் மந்தைக ஸஹ-கலந்து பரிமாறுகிறான் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -சர்வ -ஆஸ்ரயணீயன்
-ஸுலப்யம் -எளிதாக்கிக் கொடுப்பான் -அபராத – சஹத்வம் -முன்பு சொல்லி -பூர்ண அனுபவம் பெற ஆஸ்ரயிக்கிறோம்
-நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நாயகன் -சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகே நாம் -சேவா யோக்கியன் -ஸுசீல்ய குணத்தால்
-ஒரு நீராக கலந்து பரிமாறிபவன் -வள வேழ் உலகில் நிஷ்டை -மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்வாருக்கு வருமே –
சர்வாதிகாரத்வம் சாஸ்திரம் சொல்வது பொய்யாக்கப் போக கூடாதே –வெண்ணெய் களவு நேராக சொன்னால் ஆழ்வார் மோஹிப்பாரே-
த்ரிவிக்ரமன் -முதலில் அருளிச் செய்து ஆழ்வாரை நிறுத்தி திரும்ப பார்க்க -பின்பு அவன் திருவாயால் சொல்ல கேட்க –
-உண்டாய் உலகு ஏழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் உவலை யாக்கை நிலை எய்தி
மண் தான் சோர்ந்து உண்டேலும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும் அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே
-பீர் -சோகை -நோய்க்கு மருந்து வெண்ணெய் –அதன் சத்தைக்காக மண்ணை உண்டாய் -உன் சத்தைக்காக வெண்ணெய் உண்டாய்
-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹத்தால் செய்தாய் அத்தனை –
அவர்கள் ஸ்நேஹஉக்தர்கள் -நானே நஞ்சு -விடப்பால் -அமுது -தீய வலவலைப் பெரு மா வஞ்சப் பேய் வீய –
தூய குழவியாய் -பரத்வம் கலசாமல் -விஷம் தன் கார்யம் செய்ய வேண்டாமோ என்னால் -விஷப்பால் அமுதமாயிற்றே
-விடப்பால் அமுதா அமுது -ஜெயந்தி சம்பவம் பிறந்த வேளை -விஷத்தையும் அமுதாக்கும் முஹூர்த்தம் -அன்றிக்கே-
இது கண்ணனுக்கே என்றதால் அமுதமானதே -கையிலே அமுதம் கொண்டு எனக்கு என்றால் விஷமாகும் –அநந்யார்ஹம் ஆக்கினதால் அமுதமாயிற்றே –
1-ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத்-ஷூத்ரம் ஆஹ்வானம் ஆபி முக்யாத் -முகம் கொடுத்து -இதற்கும் -வை முக்கியம் -மாற்றி ஆபி முக்கியம்
-சிறு பேரை இட்டாவது அழைக்க மாட்டானா -ஆஹ்வானம் அழைத்தல் -வெண்ணெய் தொடுவுண்ட கள்வா பின்னைக்காய்
-ஆயர் தலைவன் -திருட்டுப் பயலே -யசோதை சொல்லும் வார்த்தையை நானும் சொன்னேன் –
வார்த்தை மட்டும் இல்லை -நினைந்து -நைந்து -கரண த்ரயத்தாலும் அபசாரம் செய்தாலும் -நாதம் ஸூ சீல்யம் –
2- நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்-அர்ச்சா -ஆராதனம் -திரோதிகதமாக ஆனாலும் -பிரம்மா ருத்ராதிகள் கூட ஆராதித்தாலும்
-தப்பச் செயதேன் என்ற இடம் தப்பச் செயதேன் -என்கிறார் இதில் –அகல நானும் அதிகாரி இல்லை –இமையோர் பலரும் முனிவரும்
–நினைந்து நைந்து உருகி மேலும் -ஏந்தி வணங்கினால் வணங்கினால் -பெருமை மாசூணுமே-அனைவரும் காணும் படி அன்றோ
இவர்கள் வணங்குகிறார்கள் -சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே செய்யும் சக்தன் அன்றோ நீ -ஸூ மஹிமை திரஸ்கரிக்கப் படும் -இருந்தாலும்
-அவர்கள் ஸ்வரூப லாபத்துக்காக வணங்குவதை நீ பிரியமாக ஏற்றுக் கொள்கிறாய் —
3-ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் –அங்க்ரி தாநாத் திருவடி சம்பந்தம் வழங்கி அருளி -ஸர்வத்ர –வஸிஸிஷ்டர் சண்டாள பேதம் பாராமல்
-திசைகள் எல்லாம் -திருவடியால் தாயோன் –நீ யோனியை படை என்று -நிறை நான் முகனைப் படைத்தவன் –
ஹே மஹா மதே பிரஜா ஸ்ரஷ்ய –தேன யுக்த -வராஹ புராணம் -இந்த பாசுரத்தில் மொழி பெயர்ப்பு -மஹா மதே -நிறை நான்முகன் —
4-ஸவிதா ச யநத -சவிதே -மிக அருகில் -சயனம் கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் நெடும் கை நீட்டாக்குமே
-பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி அதனுள் கண் வளரும் வானோர் பெருமான் -மா மாயன் வைகுந்தன் எம்பெருமானே
–ஷீராப்தி -பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருந்தாலும் அப்ராக்ருதம் –
5-ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத் -தேனே மலரும் திருப்பாதம் -ஐக ரஸ்யாத் -ஏக ரஸ்ய பாபம் -மடவாளை மார்வில் கொண்டாய் -மாதவா
-அதற்குத் தோற்று -சக்தை -அடியார் -அத்யந்த போக்யத்தை உடைய திருவடி சேருமாறு அருளாய் -விரோதிகளை நிரசித்து பொருந்த விடுபவன் மது சூதனா
6-கோபாத்யாப் தேரஸே -வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் -விண்ணோர் தலைவா -கேசவா -மனை சேர் ஆயர் குல முதலே -மா மாயவன் -மாதவா –
நீ சென்று சேர்ந்து குல முதலாய் ஆனாய் -தேடி –அவர்களோ மனை சேர் -புல் உள்ள உடம் சென்று சேரும் ஆயர்
-மஹாராஜருக்கு விசுவாசம்-மாறா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -இணையாய் -கோபாத் -ஆய கோபிகள் மாடுகள் வத்சாதிகள் -ஆப்தே
7-அஷேஷண விஷயதா-அசேஷ க்ஷணம் -காலம் முழுவதும் -பிரயத்தனம் செய்தாலும் விஷயம் ஆகாதவன் -அடியேன் சிறிய ஞானத்தன்
–அசேதனம் இல்லாததால் ஞானத்தன் என்கிறார் –சம்சாரிகளில் அறிவு கேடார் சர்வஞ்ஞர் போலே என்னுடைய அல்ப ஞானம் பார்த்தால்
-அடியேன் சேஷத்வ அனுசந்தானம் செய்கிறீர் -வாசனையால் வந்தது அத்தனை போக்கி -இசைந்து சொல்ல வில்லை
-அஞ்ஞானத்துக்கு த்ருஷ்டாந்தம் திருமாலை அடியேன் காண்பான் அலற்றுகிறேனே-
கடிசேர் தண்ணம் துழாய் கண்ணி புனைந்தான் தன்னை கண்ணனை செடியார் ஆக்கை அடியாரைச் சேர்த்தால் தீர்க்கும்
திருமாலை அன்றோ -அலற்றுகிறேன்-கேவலர்க்கும் உதவி அருளுபவர் -கேவலரை அடியார் என்னலாமோ என்னில் -நானோ அடியார்
-அவனுக்கு கைங்கர்யம் செய்து அவத்யம் செய்ய நினைக்கிறன் அவர்களோ வாங்கி கொண்டு விலகி போகிறார்களே அவர்கள் அன்றோ அடியார்கள்
-சேஷிக்கு அதிசயம் பார்ப்பவர்கள் அடியார்கள் –
8-பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே -உண்டாய் வெண்ணெய் –மாயோனே -தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவேசத் -உண்டாய் உலகு ஏழும் முன்னமே
உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு -ஸுசீல்யம் எல்லை நிலம் பக்த வஸ்து -கர ஸ்பர்சம் -பட்ட வஸ்து அல்லாமல் தரியாமல் -அழகிலே மயங்கி
-மோக்ஷ பிரதன் இத்யாதி அறியாத -அதனாலே -இடையர்கள் -ரஷ்ய வஸ்து என்றே பார்ப்பார்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –
-அதனால் ப்ரசக்தே -அளவு கடந்த ப்ரீதி கொண்டவன்
9-ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத்-தன்னிடம் சேர்ந்த -அஸ்லேஷம் விஸ்லேஷம் விலகுதல் -சம்ச்லேஷம் சேர்ந்து சார்ந்து இருப்பவர்கள் ஸ்விஷ்யன்
-நாசம் -விநாசம் அடையாமல் -அருளுபவர் –தூய குழவியாய் -விடப்பால் அமுதா அமுது செய்திட்ட மாயன் -தம்மான் -என் அம்மான்
–அம்மா மூர்த்தியை சார்ந்து மாயோம்–
10-ததஹி தசம நாத் -தத் அஹித–சமநாத் -ஹிதம் -சாதனம் -அஹிதம் அதுக்கு விரோதி -புண்ய பாபா கர்மங்கள் மோக்ஷ விரோதிகள்
-சார்ந்த இரு வல் வினைகள் -சரித்து -மாய பற்று அறுத்து -வாசனை ருசிகள் கழித்து – -தீர்ந்து -தனக்கே அற்று தீர்க்க வைக்க திருத்தி
வீடு திருத்துவான்–உயிராம் -நெடுமாலே –அஹிதங்களை சமனம்செய்து அருளி –
ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–ஸுசீல்ய குணம் உடைய ஸ்வாமி -ப்ராஹ பிராரகேஷ -அருளிச் செய்தார்

———————————————————————————–

அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் அல்ப துஷ்டே
ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் ஸ் வாது பூம் நா
பாதா சக்தே ப்ரசக்தே சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் தர்ம ஸுஸ்த்யாத்
ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத் ஸூகர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த–7-

ஸ்வாரத்யன்–ஆராதனத்துக்கு எளியவன் -த்ரவ்யம் நியமனங்கள் -எளிமை -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -ஆகையால்- பரிபூர்ணன்
-இவற்றுக்கு நிதானம் – -ஸ்ரீ யபதித்தவம் -இடுவது ஸ்வரூப லாபத்துக்காக –இடும் மனசில் ஈரம் ஒன்றே பார்ப்பவன் —
1-அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் -கிரயம் வாங்க -விக்ரயம் விற்க -எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார் -அக்ரீர்த்த -விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டாம் -அர்ச்சனைக்கு
-புகை பூவே -அநந்ய பிரயோஜனமாக செய்ய வேண்டுவதே வேண்டும் -பரிவதில் ஈசனை -பாடி விரிவு அது -அத்யந்த ஞான விகாசம் மேவல் உறுவீர்
-பரமபதம் போக இச்சை கொண்டால் – -பரிவு பாஷபாதம் இல்லாத ஈஸ்வரனை -புரிவது தாக்கம் -துக்கம் அற்ற ஈஸ்வரன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக்ம் முன்பே சொல்லி -ஆராதிக்க முடியாமல் த்ரவ்யங்கள் இல்லா துக்கம் படுவார் துக்கம் போக்குபவன் என்றே இங்கு
-வருந்து ஒதுங்க வேண்டாம் -பாடி -ஆராதனம் வாக்கால் மட்டுமே போதுமே -மனஸ் நம் வசம் இல்லா விடிலும் -பாடினால் போதும்
-பிரிவதற்கு வழி இல்லாமல் -தேவதாந்த்ர பிரயோஜனாந்தர சம்பந்தம் இல்லாமல் -பிரிவகை இன்றி –நன்னீர் தூய -தூவி
-பரிமள வஸ்துக்கள் இல்லாமல் வெறும் நீராகிலும் -பூ புகை இன்னது என்னாமல்-ஒரு செதுகை இட அமையும்
-அந்நிய –ஜனார்த்தன –உத்யோக பர்வ ஸ்லோகம் —
2-அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் -மதுவார் தண்ணம் –எது என் பணி-நித்யர் செய்வதை நானோ செய்வது
-யாரானும் பற்று விலக-அவாப்த ஸமஸ்த காமனுக்கு நான் என்ன செய்ய -இல்லாமல்
நியத -அதிகாரி நியமம் இல்லையே -சடக்கென புகுந்து கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டுமே -தகுதிக்கு தக்க படி
-ஆராதனம் கைங்கர்யம் -ஆபி முக்கியம் கொண்டு சர்வ பிரகார கைங்கர்யங்களும் –
3-அல்ப துஷ்டே-ஈடும் எடுப்பும் இலாதான்-அதி சொற்பம் கைங்கர்யத்தாலும் மகிழ்ப்பவன் -ஒன்றை நிராகரித்து
ஒன்றை சுவீகரிக்கும் இயல்பு இல்லாதவன் -நிதானம் ஈசன் –
4-ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் -ப்ரஹ்வா ஆவர்ஜ்யே ஈஸா பாவாத் -அளவு கடந்த ப்ரீதி -ப்ரஹ்வா -ஆவர்ஜ்யம் -விட ஒண்ணாத -இரண்டும்
ஈசனுக்குமுக்கியம் -ப்ரீதி உடன் வணங்குவதும் விட ஒண்ணாத -க்ஷணம் விரஹ அஸஹத்வம் —
அணங்கு என ஆடும் -என் அங்கம் -காரணம் வணங்கி வழி படும் ஈசன்
பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம் -நித்ய ஸூ ரிகளும் அவன் சங்கல்பத்தால் குணங்கள் ஒவ் ஒன்றிலே ஈடுபட்டு –
5-ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் -கொள்கை கொளாமை இலாதான் -அந்தரங்க கைங்கர்யங்களையும் குணம்
கொண்டு கொள்வதும் விலக்குவதும் இல்லை -முன்பு ஈடும் எடுப்பும் -பொதுவான கைங்கர்யங்கள் –
எள்கல் இராகம் இலாதான் –விள்கை – விள்ளாமை -ஆராய்ந்து -விள்ளாமை விரும்பி அநந்ய பிரயோஜனராக
பிரியாமல் உள் கலந்தார்க்கு ஓர் அமுதே –பூரணமான ஒப்பற்ற அமுதம் -ஸ்வ விஷயத்தில் நியதமாக இருப்பார்க்கு -ஸூ கர பஜநதாம்
6-ஸ் வாது பூம் நா -நிரதிசய போக்யத்வத்த -இருவருக்கும் –
அமுதம் அமரர்கட்க்கு ஈந்த-விள் கை உள்ளார்க்கு -மதிலும் ஆற்ற இனியன் -விள்ளாமை உள்ளாருக்கு -தன்னையே கொடுப்பவன்
7-பாதா சக்தே ப்ரசக்தே -பாத ஆசக்தே ப்ரசக்தே -இலங்கை கோன் –தலை துணி செய்தான் தாள்கள் தலையில் வணங்கி –
நாள் கடலைக் கழிமின்–பிரபத்திக்கு பின்பு பிராப்தம் உறுதி -எண்ணி இருப்பதே க்ருத்யம் -அயனம் -கழிந்து -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் மகிழ்ந்து
-1-2-9-ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே-பாசுர ஈட்டில் ஐதிக்யம் -விரோதி ஓர் ஆண்டு கழிய பெற்றதே நடுவிலே
விரோதியாய் கிடைக்கும் சம்சாரத்தில் -இது ஒன்றாய் நினைக்காயோ –
8-சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் -உபசதனம் -ஆஸ்ரயணம்- தொழுமின் -அவனைத் தொழுதால் வழி நின்ற வல்வினை மாள்வித்து
அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே -சரம ஸ்லோகார்த்தம் –
9-தர்ம ஸு ஸ்த்யாத்–தரும அரும் பயன் –திருமகளார் தனிக் கேள்வன் -சர்வ தர்ம பலனாக நிற்கும் ஸ்ரீ யபதி
-பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவார் -புண்ய பாப கர்மங்கள் கழித்து-தரும் அவ்வரும்பயனாக என்றுமாம் –
பரம பிரயோஜனம் தரும் திரு மகளார் -அவள் கொடுக்க வல்லவள் அதற்கு சஹகாரி அவன் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -மிதுனம் பிராப்யம்
10-ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத்-கடிவார் தீய வினைகள் நொடியாரும் அளவைக் கண் இமை நொடிக்கும் க்ஷணத்தில் -போக்கி அருளும்
-கொடியா -அடுபுள் உயர்த்த வடிவார் மாதவனார்
அஹிதம் -தீ வினைகள் -க்ஷிப்ரம் உடனே -ஷிப்த போக்கடிக்க -விளம்பம் இல்லாமல்
ஸூ கர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த –ஸூ கரமாக இருக்குமே -மாதவனுடைய -அப்யதத்த -தெளிவாக அருளிச் செய்தார்
-ஸூ கர பஜ நதாம் -கல்யாண குணம்

————————————————————————————————
சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர கச மன நிதேர் நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய
த்யாகே ஹேதூஜ்ஜிதஸ்ய ப்ரவஹ து பக்ருதேர்துஸ் த்யஜ ஸ்வாநுபூதே
த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய
ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய காயச்சர மஹரய சச சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத் –8-

சாதனமே போக்யமாக இருக்குமே இதில் –முக்தாவஸ்தை துல்யமாக இருக்குமே –இஹ -இங்கேயே -பிறவித்துயர் அற ஞானத்தால் நின்று –
1-சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர் -சத்துக்கள் சித்தம் ஆகர்ஷகம்-அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை -சாஷாத் தர்ம ஸ்வரூபன்
-திவ்ய மங்கள விக்ரஹன் -அந்தணன் சர்வ பூத ஹிதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -ரவியை இன்றி மனத்து வைப்பார்
இதற்கு ஹேது மூன்றும் –
2-அகச மன நிதேர்–அக சமனம் பாபங்களை அழித்து -பிராபகத்வம் /நிதி -ப்ராபகத்வம் -வைப்பாம் மருந்தாம்-/
அனுபவ விரோதி போக்கும் மருந்தும் -வல் வினைத் துப்பாம் புலன் ஐந்தும் துஞ்சாக் கொடான் அவன் –
துப்பு -சாமர்த்தியம் -மேலே வைப்பு-
எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து -ஆனந்த வல்லி -அப்பால் அவன்– எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
-பரத்வத்திலும் ஸுலப்யத்திலும் சரம நிலை சொல்லிற்றே –
3- நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய -நித்ய போக்யம் அம்ருதம்
ஆயர் கொழுந்தாய் /அவரால் புடை யுண்ணும் /மாய பிரான் /என் மாணிக்க சோதியை /தூய அமுதை /பருகிப் பருகி -என் மாய பிறவி மயர்வறுத்தேனே –
உப்புச்சாறு ஒரு தடவை -த்ருஷ்டா ஏவ திருப்தி அடைய வேண்டும் -ந பிபந்தி -சர்வாதிகாரம் –அது தேவர்கள் அதிகாரிகள்
-ப்ராக்ஹ்மாச்சார்யா நியமனம் -ஸக்ருத் அது -இது சதா சேவ்யம்
4-த்யாகே ஹேதூஜ்ஜி தஸ்ய-விடுவதற்கு ஹேது -உஜ்ஜிதம் ஹேது இல்லை -த்யஜிக்க ஹேது அபாவாத்-
என் சொல்லி யான் விடுவேனோ -கல்பித்து சொல்ல கூடிய தோஷமே இல்லையே -மாமனார் மாப்பிள்ளை கதை பட்டர் –
மயர்வற என் மனத்தே மன்னினான் தன்னை /உயர்வினையே தரும் ஒண் சுடர்க் கற்றையை /அயர்வில் அமரர்கள் ஆதிக் கொழுந்தை
-என் இசைவினை என் சொல்லி யான் விடுவேனோ –
உபகாரகன் செய்ய வில்லை என்று விடுவேனோ /மோக்ஷ பிரதான அல்லன் இல்லை என்று விடுவேனோ /வடிவு அழகு இல்லை என்று விடுவேனோ
/ உயர்வு இல்லாதவன் என்று விடுவேனோ /இசைவை மட்டும் எதிர்பார்த்து எனக்காக எளிமை பாராதவன் என்று விடுவேனோ -ஆறு ஹேதுக்கள்
5-ப்ரவஹ து பக்ருதேர் -பிரவாஹா ரூபமான உபகாரகங்கள் -விடுவேனோ
என் விளக்கை –தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் சாஸ்திரம் ப்ரதீபம் அருளி /என்னாவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை
-மீண்டும் மீண்டும் என் என்கிறார் -/தொடுவே செய்து இள வாய்ச்சியார் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் பிரான் /
6-துஸ்த்யஜ ஸ்வாநுபூதே-விட முடியாமை -துஸ் த்யஜ்யம் -அநு பூதே -அனுபவம் -விட ஒண்ணாத்தாதே –
பிரான் -பெரு நிலம் கீண்டவன் –பிரளய ஆபத்தில் உபகரித்தவன் -இல்லை என்னிலும் விட ஒண்ணாத -பின்னும்
விராய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன்–ஒப்பனை அழகு -அதிசங்கை பண்ணின மஹாராஜருக்கு விசுவாசம் மூட்டிய பெருமாள்
-மராமரம் எய்த மாயவன் –என்னுள் இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ —
7-த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து-தியாக ஆகாங்காஷை விரோதம் -விடும் எண்ணமே வராமல் -புனராவ்ருத்தி–கர்ம பந்தம் ஒழிந்து
ஞான மலர்ந்த பின்பு தன் இச்சையால் வர மாட்டான் -பேற்றுக்கு கிருஷி பண்ணினவன் அவன் -அத்யந்த ப்ரீதம் ஞானி -ஆதம்மேமைவ மே மதம்
–தன் இச்சை -அஞ்ஞானம் -அவன் இச்சை மூன்று ஹேதுக்கள் –
யான் ஒட்டு என்னுள் இருத்துவம் என்றிலன் தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து ஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரில் கலந்து இயல்வான்
ஒட்டுமோ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே -கிருஷிகன் அவன் அன்றோ –
விலக்காமல் இருக்க ஜட வஸ்து சரீரம் மாமிசம் ஊன் -அப்புறம் பிராணன்-எத்தனை கல்ப காலம் இப்படி இருந்து பின்பு -அப்புறம் மனஸ்
-தனதாக்கிக் கொள்ள -திருவாறன் விளை-பரமபதத்தை விமுகராக்கும் அர்ச்சாவதார ஸுலப்யம் -சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்து அல்லா
தன்மை தேவ பிரான் அறியும் –மற்று -பரமபதம்-இதற்கு சாக்ஷி -தேவ பிரான் அறியும் –
8-ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய–ஆஸ்ரயித்தவர்கள்-ஹ்ருதயம் -ப்ருதக்காரம் பிரிக்க -நித்ய அஷமயம் -அசக்தன் –
தனி நெஞ்சம் -இதில் ஒப்பற்ற -முந்திய பாடலிலும் வ்யாவ்ருத்தி -என்னை நெகிழக்கிலும் -சர்வசக்தனுக்கும் ஒரு அசக்தி
-என்னுடைய நல் நெஞ்சம் தன்னை அகல்விக்க தானும் கில்லான்-
இனி பின்னை நெடும் பனைத் தோள் மகிழ் பீடுடை முன்னை அமரர் முழு முதலானே-
கிற்பன் கில்லேன் என்று இலன் முனை நாள் எல்லாம் க்ருத்ய அகரணம் –அக்ருத்ய கரணம் -அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து உன்னை விட்டு அகன்று ஒழிந்தேன்
பரமா –இல்லாதவற்றை ஸ்ருஷ்டித்தாயே –
அக்ஷமஸ்ய கில்லான் –அகலகில்லேன் போலே -பிரிக்க -முடியாதே அவனாலும் -ஈடுபட்ட நல்ல நெஞ்சை –
9-ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய -அடியார்கள் உடன் ஏக த்ரவ்யமாக ஸம்ஸலேஷித்து -விடுவது என்ற பேச்சே இல்லை -ஒரே த்ரவ்யம் -குழைத்து –
அமரர் முழு முதல் ஆகிய ஆதியை -அமரர்க்கு அமுது ஈந்த ஆயர் கொழுந்தை அமர அழும்பத் துழாவி என்னாவி அமர்த்த தழுவிற்று இனி யகலுமோ
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த என் மைந்தா -இல்லாத வஸ்துவை -பிரிக்க முடியாது என்றால் அவன் சக்தித்வத்துக்கு குறை இல்லையே
-ஏக த்ரவ்யம் அன்றோ -பிரிக்க பிரசக்தியே இல்லையே –
10-காயச்சர மஹரய சச -காய சிரமம் -போக்குமவன் -புகழை பாடினால் சம்சாரிக இளைப்பு போக்குபவன்
சிரம ஹர யசஸ் உடையவன் -பாடி இளைப்பிலம் –
நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம்-
அகலில் அகலும் -நாம் அகன்றாலும் அகலாதவன் கண்ண நீர் உடன் கை வாங்கி -மரணாந்தி வைராக்யம் இராவணனும் இராமானுஜன் –
விஷயீகாரம் தம்பி அளவும் -போகுமே விஷயீ காரம் —அணுகில் அணுகும் -ஓர் அடி போனால் 100 அடி கிட்டே வருவான்
புகலும் அரியன் குண சேஷ்டிதங்களை சொல்லி முடியாதே -பொருவல் என்னம்மான் நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம் பகலும் இரவும் படிந்து குடைந்தே –
சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத்–அவசத் அருளிச் செய்தார் -சேவகம் ஆஸ்ரயணம் -ஸ்வாது -மோக்ஷ துல்யம் -நிரதிசய போக்ய ரூபம்

———————————————————————————————–
ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே ஸ்வ யம வத ரதி ஷூ த்ர திவ்யைக நேத்ரே
கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் ஸ்ரி தத நு ரஸிகே வாம நீ பாவத்ருஸ்யே
சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ் விபவ சமத நவ் ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே
நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா –9-

ஆர்ஜவம் -குணம் சொல்கிறது -ஸுலப்யம் ஸுசீல்யம் ஆர்ஜவம் வேறே -சம்சாரிகளுக்கு தாழ விட்டுக் கொண்டு சஜாதீயனாக அவதரித்து
-ஸுலப்யம் காட்டியது பத்துடை அடியவர்களின் – /இறங்கி வந்த இடத்தில் -அவர்களுக்காக இறங்கி வந்தோம் என்று இல்லாமல்
ஒரு நீராக -கலந்து பழகுவது ஸுசீல்யம் -வழ வே ழ் உலகில் –
அவர்கள் வழியில் தானே சென்று – ஆர்ஜவம் -மேட்டில் விரகால் நீர் ஏற்றுவாரை போலே தானே சென்று அனுபவிப்பிப்பது ஆர்ஜவம்
–ஓடும் புள்ளேறி -நித்ய ஸூ ரிகள் பரிமாற்றம் -அத்தையே நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் கொடுக்கிறான் -சேஷத்வ சித்திக்காக
-இத்தை மேலே 9 பாட்டுக்களால் காட்டி -ருஜுவ்த்வம்
1-ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே-நித்ய ஸூ ரிகள் தங்கள் விருப்பம் போலே கைங்கர்யம் -ஏற்று கொள்கிறான் -ஓடும் புள் ஏறி-
-அம்மான் -ஸ்வாமி -சேஷ பூதன் லக்ஷணம் -பரக்கத் அதிசய ஆதேய -அதுக்கு பிரதி சம்பந்தி சேஷி -நீ குற்றேவல் எங்களை கொள்ளாமல் போகாது
-ஓடும் -சஞ்சரிக்கும் -அழகு செண்டேற- ஆனைக்கு அருள் செய்ய -அருள் ஆழி புள் கடவீர் -ஸ்வ ஸ்பரிசத்தால் மயங்கி இருக்க கடவ வேண்டுமே
-தண் துழாய் சூடும் -அவர்கள் சேஷத்வம் நிறம் பெற –நித்தியமாக நீடு நின்று -அநாதி காலம் -அநந்தம் -ஆடும் -அம்மான்
-பெரு விடாய் பொய்கையில் அமிழ்ந்து -தனது தாபம் போக்கி கொள்ளுவது போலே
2-ஸ்வ யம வத ரதி -ஸ் வயம் அவதரதி-நியமிப்பார் யாரும் இல்லாமல் தனது இச்சையால் -வந்தார் தானே –
சம்சாரிகள் பிரார்த்திக்காமல் -அம்மானாய் பின்னும் எம் மாண்புமானான் -வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே
-லோகோ பின்ன ருசி -சர்வ பிரகார அனுபவம் –தமர் உகந்த இவ்வுருவம் –எந்நின்ற யோனியுமாய் –
3–ஷூ த்ர -திவ்யைக நேத்ரே –ஷூத்ர திவ்ய ஏக நேத்ரே –நித்ய ஸூ ரிகள் நித்ய சம்சாரிகள் சேர்ந்து அனுபவிக்க திரு வேங்கடம்
-கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே -அர்ச்சாவதாரம் –
கண் -நிர்வாஹகன் -ப்ரீதி உடன் -என்றும் -நித்தியமாக-சஷூர் தேவானாம் உத மனுஷ்யானாம் சுருதி வாக்கியம் –
4-கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் -கோப -ஆதி -இடையர் இடைச்சிகள் பசு கன்றுகள் -த்ருத அத்ரி –
வெற்பை ஓன்று எடுத்து ஒற்கம் இன்றியே நிற்கும் அம்மான் சீர் கற்பன் வைகலே
அத்யந்த பரதந்த்ரர்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர் -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான் –சுருதி – விஸ்ர ம்பம் திருவாய் மொழி வந்த பின்பு ஒய்வு
-பாரம் இதில் சமர்ப்பித்த பின்பு -ரக்ஷணம் பகிர்ந்து கொள்ள ஆள் இல்லை அதனால் ஒற்கம் இன்றி நிற்கும் அம்மான் –
5-ஸ்ரி தத நு ரஸிகே -ஆஸ்ரிதர் -சரீரம் -அப்ராக்ருதம் போலே அனுபவிப்பான் -வஞ்சக கள்வன் மா மாயன் -வைகலும் வெண்ணெய்
கை கலந்து உண்டான் பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே –ஆழ்வார் திருமேனி அனுபவத்துக்காக இங்கே வைத்து
-திருவடி பெருமாள் விஷயத்தில் பட்டது எல்லாம் -ஆழ்வார் விஷயத்தில் -மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை –அவனுக்கும் அறிவிக்கிறார் –
6-வாம நீ பாவத்ருஸ்யே -நெடியவன் -வாமநீ பாவம் கொண்டான் -அபூதம் தத் பாவம் -சித் பிரத்யயம் –
கலந்து என்னாவி நலம் கொள் நாதன் புலன் கொள் மாணாய் நிலம் கொண்டானே –நலம் கொள்வது -சர்வ ஸ்வாபஹரணம்
–நிரூபகமான குணங்களை கொண்டான் –ஆசூரா பிரக்ருதிகள் சாத்விக பிரக்ருதிகள் வாசி இல்லாமல் ஆர்ஜவம்
7-சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ்-சதா சித்தம் சத் சித்தம் -அநந்ய வ்ருத்தி -மாறு படாமல் –த்வதீய கம்பீர மநோ வ்ருத்தி
-கடாரம் கொண்டான் யாழ்ப்பாணம் வென்று -கங்கை கொண்டான் –
கொண்டான் ஏழ் விடை உண்டான் ஏழ் வையம் தண் தாமம் செய்து -அவன் தீர செயல்களை சொல்லி ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தும் மேலே –
என் எண் தான் ஆனானே–அவன் கை புகுரா நான் மநோ ரதிக்க-அவன் என் கை புக வந்தானே –
8-விபவ சமத நவ் -விபவங்கள் அனைத்திலும் சமமாக -ஸ் வாதீன -ஏற்றம் தாழ்வு இல்லாமல்
ஆனான் ஆனாயன் மீனோடு ஏனமும் தானானான் என்னில் தானாய் சங்கே -ரக்ஷணத்தில் உள்ள பற்றின் காரணமாக -தான் =ரக்ஷகன் -சங்கு -பற்று -ஊற்றம்
9-ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே -ஸ்வ அசாதாரண ஆயுதம் –
சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான் எங்கும் தானாய் நங்கள் நாதனே -பெருமாளுக்கும் சங்கு சக்கரங்கள் உண்டே –
ராஜா கறுப்புடை உடுத்தி சென்றால் அந்தரங்கர் -மாற்று உடை உடுத்தி இருப்பார்களே
10-நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே-நீச -உச்சர -வாசி இல்லாமல் -வசிஷ்டர் சண்டாள விபாகம் இல்லாமல் க்ராஹ்ய பாதம்
நாதன் ஞாலம் கொள் பாதன் என்னம்மான் ஓதம் கிளர் வேத நீரனே -வேதமே பிரமாணம் -கடல் போலே கிளர்ந்து இவனே நாதன் என்னும்
-விஷ்ணு -த்ரேதா பதம் நியதே -மூன்று அடி -சேர்ந்தே சொல்லும் -சுருதிகள்
நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா -நிருபாதிக ஆர்ஜவ குணம் -நீரின் ஸ் வ பாவம் போலே
-மேட்டில் இருந்து பள்ளம் -நீர் புரை வண்ணன் -ஜகாதா -அருளிச் செய்தார் –

————————————————————————————————–

பர்யந்தேஸ் த் கே ச த்ருஷ்டும் ஸ்வ விரஹ விதுரம் டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்
சிதே க்லுப்தே பிரவேசம் புஜ சிகரகதம் தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்
சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் ஸ்திதே மலிகதடே மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம்
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா விபு மனு புபஜே சாத்ம போக பிரதாநாத்–10-

சாத்ம்ய போக பிரதத்வம் –
1-பர்யந்தே த்ருஷ்டும்-என்னுடைச் -சூழல் உளானே -ஆகி ஆக்கி தன்னுள்ளே -த்ரி வித காரணம் -தனி முதல் -அனுபிரவேசம் நியமித்து
-கண்ண பிரான் என் அமுதம் சுவையன்-திருவின் மணாளன் -போயமும் போக்த்ருத்வம் இரண்டும் உண்டே -சாத்திமித்தவாறே
2-அத்யேக த்ருஷ்டம் -அருகில் -சூழல் -அவதாரம் -ஒன்றை சொல்லும் என்றதும் அம்மான் பொடி-கேழல் ஒன்றாகி இடந்த கேசவன்
என்னுடை அம்மான் –தானே வேண்டும் என்றாலும் கொள்ள முடியாத கொண்ட கோல வராஹம் –ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான் அவன் என்னருகில் இலானே-
3- ஸ்வ விரஹ விதுரம் -என்னோடு உடனே ஒழிவிலன்-அருகில் வந்தவன் பிரியாமல் இணைந்தானே -அருகல் இலாய பெரும் சீர்
-அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -ஆராவமுதன் -போக்தாக்கள் அளவு இல்லாத போக்யன் அன்றோ –ஒரு குணத்தையே அனைவராலும் அனைத்து
காலத்திலும் அனுபவித்தாலும் அனுபவிக்க முடியாத -பெருமை உண்டே -அருகல்- தட்டுப் பாடு –
பொரு சிறைப் புள் உவந்து ஏறுபவன் போலே -பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் போலே –
ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலான் என்னோடே உடனே -பிராப்யம் பிராபகம்-ஒரு கதி –
4-டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்-ஒக்கலை யானே
ஸ்தம்ப டிம்பன் -நரசிம்மன் -தூணின் குழந்தை
ஆலிலை சேர்ந்தவன் என் அம்மான் –கண்ணன் என் ஓக்கலையானே –
விழுங்கி-அவை விழுங்கி -உடன் விழுங்கி -ஓக்க விழுங்கி -பிரயத்தன பேதம் இல்லாமல் ஒரே சமயத்தில்
-கடல் மலி மாய பெருமான் -கறை காண ஒண்ணாத குணார்ணவம் -குணக்கடல் /
5-சிதே க்லுப்தே பிரவேசம்-சித்தே பிரவேசம் -என் நெஞ்சின் உள்ளானே–தாபம் தீர பெருமாள் காலை பிடிக்கிறார்
-வாகி வாத கால் காற்று -சீதா பிராட்டியை ஸ்பரிசித்து தன்னிடம் வர -பிரார்த்திக்கிறார் -காலும் எரியும் அவனே
6-புஜ சிகரகதம் -தோளிணை யானே -தூயன் துயக்கன் மயக்கன்-
7-தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்-தாலேலோ -தாலு -ஜிஹ்வா லக்ஷணை -நாவில் உள்ளானே -நாவில் ஸிம்ஹாஸனம் -இட்டு அமர்ந்து உள்ளான்
-தண் அம் துழாய் யுடை அம்மான் -நாள் அணைந்து ஒன்றும் ஆகலான் -மதுவார் தண் அம் துழாயான் முது வேத முதல்வன்
-தோள் வலிமை ப்ரஹ்மாதிகள் -/முமுஷுக்களுக்கு நல் மார்பு பிராட்டி மூலம் அநந்ய பிரயோஜனர் -தாளிணை /
நாற்றத் துழாய் முடி நாரணன் -தானே அனுபவிக்கும் -அவ்வருகே யாரும் போவார் இல்லாத காரணத்தால்
-கேளிணை-ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வா –
-ரிஷி கரி பூசி -பெருமாள் சுக்ரீவன் பட்டாபிஷேகம் ஒரே ஸ்லோகம் -வசுக்கள் சேர்ந்து இந்திரனுக்கு சூடுவது போலே
-நர வ்யாக்ரம் பெருமாளுக்கு -ஸூ க்ரீவம் -ஒரே வாசி
8–சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் -கண்ணுக்கு -உள்ளே பிரவேசித்து -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உளானே
-சாஸ்திரம் சரீரம் சப்தம் ஆத்மா அர்த்தம் -பெரிய பிராட்டி சப்தம் பெருமாள் அர்த்தம் –வாக் அர்த்த
-இவ சம்ஸ்க்ருதம் பார்வதி பரமேஸ்வரன் வந்தே -காளி தாசன் -வகுத்த விஷயத்தில் சொல்லாமல் விட்டானே என்பர் ஆளவந்தார்
-திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பான் -தேசிகன் -அதிகார பூர்த்தி இல்லை என்றால் சாஸ்திரம் அழிப்பவனும் தகுந்த அதிகாரி வந்ததும்
பிரவர்த்திப்பித்து அளிப்பவனும் அவனே -மணி வண்ணா என்றால் மரங்களும் இரங்கும் வகை பரகால நாயகி சொன்னதும் –
-சுக்கான் பரல் போலே நம்முடைய ஹிருதயமும் இரங்கும் படி அன்றோ திருவாய் மொழி –
பூவில் நால் தடம் தோளன் வீர வாசி கண்டு பர்த்தாரம் பரிஷ்வஜே–
காவி நன் மேனி -கறு நெய்தல் பூ போலே காயம் பூ– நீலோத்பலம் மேனிக்கு /கமலம் கண்ணுக்கு
9-ஸ்திதே மலிகதடே -அலிகம் -நெற்றி -பாலம் நெற்றி -பால சந்திரன் விநாயகன் – தடம் -பரந்த பிரதேசம் –
என் நெற்றி உளானே –கமலத்தயன் நம்பி தன்னை கண் நுதலானோடும் தோற்றி -அமலத் தெய்வத்தோடு உலகமாக்கி –
10-மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் — வந்து என் உச்சி உளானே -மஸ்தகம் -உச்சி -ஒற்றை பிறை அணிந்தவனும் நான் முகனும்
இந்திரனும் மற்றை அமரரும் எல்லாம் வந்து தொழும் கண்ண பிரான் –நெற்றியில் இருந்து உச்சிக்கு போகும் வழியில் /
நேரத்தில் /இடைக்காலத்தில் ./அந்தப்புரம் போகா மாட்டார்களே அதிகாரி புருஷர்கள் -ஒரு காட்டில் இருந்து அடுத்த கட்டுக்கு போகும் பொழுது
வந்து அடுத்த கார்யம் செய்ய உத்தரவு பெற்று போவார்கள் / உச்சி உள்ளே நிற்கும் -கால தத்வம் உள்ளதனையும் -மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் –
இதனாலே தேவ தேவன் ஆனான் -ஸ்ரத்தாயா தேவ -அதேவகா தேவஸ்தாம் அஸ்துதே போலே -ரத்னம் பிரபை போலே –
பிரபை ரத்னத்துக்கு சேஷம் ஆனாலும் இத்தால் தேஜஸ் மிக்கு இருக்குமே –
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா -ப்ரத்யாஹாரம் -அஷ்டாங்க யோகத்தில் ஒரு அங்கம்
-யமம் -பொதுவான தர்மம் வர்ணஆஸ்ரம -அஹிம்சாதிகள் சத்யம் சுத்தி -இந்திரிய நிக்ரஹம்
-2- நியமம் -அந்த வர்ணம் அந்த ஆஸ்ரமம் நியந்த தர்மம் -ஸூ தர்ம அனுஷ்டானம் ஸ்ரேஷ்டம் பர தர்மம் பயாவஹம்
-3- ஆசனம் -சஞ்சலம் அற்ற 4-பிராணா யாமம் -ஆயாமம் நீட்டி -பூரகம் கும்பகம் ரேசகம் மூன்றையும் -பிராணன் அபாநன்நிறுத்தி -மனஸ் ஆத்மாவை திடமாக பற்ற -இது தேவை –
5–ப்ரத்யாஹாரம் -படிப்படியாக நிவர்த்தி இந்திரியங்களை மனசில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி -சாத்ம்ய போக பிரதானம் பண்ண ஆழ்வார் அனுபவித்தார் –
8–சமாதி சேர்த்து அஷ்டாங்கம்
விபு மனு புபஜே -அனுபவித்து அருளினார் -அபரிமித அநந்த அஸந்கயேயமான சர்வேஸ்வரனை -ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்களை -தேச கால வஸ்து அபரிச்சேத்யன் விபு –
சாத்ம போக பிரதாநாத்-அவன் படிப்படியாக அனுபவிப்பித்த காரணத்தால் —குளப்படியில் கடலை மடுத்தால் போலே

————————————————————————————————
விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் விகண ந ஸூலபம் வ்யக்த பூர்வோபகாரம்
ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் ஸ்வய முதய ஜுஷம் பந்த மாத்ரோ பாயாதம்
சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம் நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம் தர்சி தார்ச்சம்
ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம் ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-11-

உதார குணங்கள் நிருபாதிகம்-வியாஜம் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி –திருவடியின் தகவினுக்கு என் பிழைத்தாள்-தயைக்கு அபசாரம் பட முடியாதே
-தண்ணீர் துரும்பாக நமஸ்காரம் இத்யாதிகள் பண்ணினேனோ -பக்தி பிரபத்திகள் இத்யாதி பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி -அவனே மோக்ஷ ப்ரதன்-
ஸ்வ விதரண மஹிமா -அவனுக்கு -அடியார்க்கு தன்னை அளிப்பவன் –
1-விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் -விக்ரமணம் காலாலே அளப்பது -விசக்ரமே -திரிவிக்ரமன் -ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக் கரு மாணிக்கம்
-த்ருஸ்யம்-ஸுந்தர்யம்-பொரு மா நீள் படை –ஆழி எழ –இத்யாதி -அஸ்தானே பய சங்கை -இளைய பெருமாள் குகன் குகை பரிக்ரகம்
-ஒரு நாள் முகத்தில் விளித்தாரை படுத்தும் பாடு -அஞ்சும் குடிக்கே உரித்தானது –உதார குணம் சத்தை பெற அர்த்திக்க வேண்டுமே
-வியாஜ்யத்தால் திருவடி சம்பந்தம் அருளி -உபகாரத்தாலும் அழகாலும் –
2-விகண ந ஸூலபம்-ஸுலப்யம் பர காஷடை -எண்ணிலும் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் -அளவற்ற பரம பக்தியால் தொழுதால்
கண்ணுள்ளே நிற்கும் -விரியும் எம்பிரான் -26 யதேச்சையாக -கடப்படாதிகளோடே இசைந்து -எண்ணில் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் நிற்கும் –
ஸுலப்யத்தால் தன்னை அர்த்திக்க வைக்கிறான்
3- வ்யக்த பூர்வோபகாரம் -எம்பிரானை -எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை -குல முதல் -தண் தாமரைக் கண்ணனை
-கொம்பராவு நுண்ணேரிடை மார்வனை -உபகாரத்வ ஹேது -எம்பிரானை -தொழாய் மட நெஞ்சமே
4-ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் –நெஞ்சமே நல்லை நல்லை –மைந்தனை மலராள் மணவாளனை -துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கண்டாய்
அவன் இடம் ஈடு பட்ட நெஞ்சு -அவனுக்கு போல தூது விட -என்னை மறந்து காண் -அதனால் இரண்டு நல்லை நெஞ்சுக்கு
-துஞ்சுதல் -மரண காலத்திலும் விடாதே என்ற வாறு -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் /ஐ காக்ர்ய -ஏக விஷயம் /
5- ஸ்வய முதய ஜுஷம் -கண்டாயே நெஞ்சே -ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு –உண்டானை உலகு ஏழும்
ஓர் மூவடி கொண்டானை –கண்டு கொண்டனை நீயும் -கருமங்கள் வாய்க்கின்று -ஸ்வயம் உதயம் –
6-பந்த மாத்ரோ பாயாதம் -சம்பந்தம் இத்யர்த்தம் -தாயும் தந்தையாய் இவ் உலகினில் வாயும்-1 ஈசன் 2-மணி வண்ணன்3- எந்தையே
-மாத்ர -சாமான்யம் -உபாயாதாம் -வாயும் -பிராப்தம் -நியாந்தா அழகன் உத்பாதகன் –
7-சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம்–சிந்தைக்கும் வாக்குக்கும் இலக்கு –எந்தையே என்றும் எம்பெருமான் என்றும் சிந்தையுள் வைப்பன்
-சொல்லுவன் பாவியேன் —எந்தை எம்பெருமான் என்று வானவர் சிந்தையுள் வைத்து சொல்லும் செல்வனையே
-நித்ய ஸூ ரிகள் போலே அருளினான் -அபராதங்களே மலிந்த பாவியேனையும்
8-நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம்
செல்வன் நாரணன் என்ற சொல் கேட்டாலும் மல்கும் கண் பணி நாடுவன் மாயமே –
அல்லும் பகலும் இடை வீடு இன்றி நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே -திவா ராத்திரி விபாகம் இல்லாமல் –
என்னை நம்பி பரி பூர்ணன் விடான் -அநந்ய பிரயோஜனம் என்று பிரயோஜனாந்த பரனான என்னையும்
நத ஜன சதத ஸ்லேஷம் -சதா -விஸ்லேஷத்துக்கு எதிர்படை ஸ்லேஷம்
9-தர்சி தார்ச்சம் -அழகு பரத்வம் ஸுலப்யம் அர்ச்சையில் காட்டி -நம்பியை -தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி யாம் சோதியை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ
மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டம் -மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணி -என்பர் இறுதியில்
பூர்ணன் -சந்நிஹிதன் -அழகன் -பராத் பரன் -உபகாரகன் –
10-ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம்-ஸ்மரிக்கும் பொருட்டு சிந்தையில் இருந்து செந்தாமரைக் கண் கொண்டு கடாக்ஷித்து அருளினான்
மறுப்பும் ஞானமும் நான் ஒன்றும் உணர்ந்திலன் மறக்கும் என்று செந்தாமரைக் கண்ணோடு மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை
மறப்பனோ இனி யான் மணியையே-
ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-அளவிட முடியாத உதாரம் -தன்னையே அளிப்பவன்
-இந்த அதிகாரம் அவன் ஒருவனுக்கே உண்டு -ஸ்வா தந்தர்யம் ஒருவனுக்கே -துஷ்டோ-மகிழ்ந்து – அப்யசஷ்ட-ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்

————————————————————————————

ஆதாவித்தம் பரத்வாத் அகிலசமதயா பக்த ஸுலப்ய பூம் நா
நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் க்ருபண ஸூகடநா ச்சக்ய சம்சார நத்வாத்
ஸ் வாதுஸ் வோபாச நத்வாத் ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா சாத்மா போக ப்ரதத்வாத்
அவ்யா ஜோ தாரபாவா தம நுத சதகே மாதவம் சேவா நீயம்–12-

ஆதாவித்தம் -ஆதவ் –சித்தம் –
1-பரத்வாத்-பரத்வம் -பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் சொல் -சர்வ ஸ்மாத் பரன்
2-அகிலசமதயா-சர்வருக்கு சம ஆஸ்ரய ணீயன்-வீடுமின் -பஹு வசனம் -சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -ஒரு அதிகாரி
-அனைவருக்கும் விதி வாக்கியம் ஆகுமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஸ்வாமி நிரசித்து ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அந்த சங்கைக்கு இடம் இல்லை ஆழ்வார் அருளிச் செயலில்
3-பக்த ஸுலப்ய பூம் நா-எல்லை கடந்த -எளிவரும் இயல்வினன் -பக்தி ஸுலப்ய பூம் நா -பாட பேதம் -நிலை இல வரம்பில
-இரு கை முடவன் யானை ஏற தாழ்ந்து கொடுக்கும் யானை போலே
4-நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் -அகம் -பாபம் -பூர்ணமாக -ருசி வாசனை -இல்லாமல் –ஆச்ரயண விரோதிகளை போக்கி
-ஆசை மட்டுமே அதிகாரிக்கு வேண்டியது -நிஸ் சேஷ அகஸ் சஹத்வாத் –
5-க்ருபண ஸூகடநா -பொருந்தும் தன்மை -ஸுசீல்யம் -மஹாதா மந்தைஸ் ஸஹ நீரைஸ் –
6-ச்சக்ய சம்சார நத்வாத் -செய்ய எளியதான -அசக்யம் இல்லாமல் அதிகாரி த்ரவ்ய தேச கால நியதி இல்லாமல் –
7-ஸ்வாதுஸ் வோபாச நத்வாத்-சாதன அவஸ்தையிலும் நிரதிசய போக்யன் -ஸூ உவாசனமே ஸ்வாது –
8- ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா-ஸ் வா போகமான -விக்ருதி உபாதி -அது இல்லாமல் ப்ரக்ருதி -ஆர்ஜவம் -கரணத்ரயமும் –
9-சாத்மா போக ப்ரதத்வாத் -சாத்திமிக்க சாத்திமிக்க -போகம் அளிப்பவன் -சூழல் தொடங்கி உச்சி உளானே –
10-அவ்யா ஜோ தாரபாவா-ஸ்வாபாக உதார பாவாத் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ -மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை –
தம நுத – சதகே மாதவம் சேவா நீயம்-அமனுத -அனுசந்தானம் -சேவா நீயம் -சேவா யோக்யம் -பஜிக்க தக்கவன்

————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-