Archive for the ‘ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ’ Category

திருவாய்மொழி இருபத்து நாலாயிரப்படி –10-1-

October 26, 2016

கீழே — நாளேல் அறியேன் எனக்கு உள்ளன -என்றார் -மரணமானால் -என்று ஈஸ்வரன் நாளிட்டுக் கொடுத்தான்-
-அவன் ஒன்றைச் சொன்னால்-அது கைப் பட்டது என்று மேலே போகலாம் படி இ றே இருப்பது-
-ஆகையால் காலாவதி பெற்றாராய் போக்கிலே ஒருப்பட்டார் போமிடத்து முகம் பழகின சரீரத்தை விட்டு–நெடுநாள் வாசனை பண்ணின பந்துக்களை விட்டுத் தான் தனியனாய் –
போகிற இடமும் முகம் அறியாத நிலமாய் -நெடுங்கை நீட்டுமாய் இருக்கிற படியையும் -போகைக்கு விக்நமாய்-தான் சூழ்த்துக் கொண்ட -அவித்யா கர்ம -வாசனா -ருசிகள் -ஆன சம்சார துரிதத்தையும் அனுசந்தித்து –
-இவ் விக்னங்கள் தட்டாத படி நெடும் தூரத்தை துர் பலரான நம்மால் போய் முடிக்கை அரிது –இனிப் போம் இடத்து -சர்வஞ்ஞனாய் சர்வசக்தியாய் இருப்பான் ஒருவன் வழித் துணையாக வேண்டி இருந்தது –
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் சர்வவித் –பரா ஸஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே -என்ற வழி கொடு போக விரகு அறியுமவனுமாய் சக்தனுமாய் –
பதிம் விஸ்வஸ்ய என்றபடி ப்ராப்தனுமாய் -மாதா பிதா பிராதா -என்கிறபடியே சர்வ வித பந்துவுமாய் –
மயர்வற மதி நலம் அருளினான் என்கிறபடியே பரம தயாவானுமாய் -ஸ்ரமஹரமான வடிவையும் யுடையவனுமாய் –
சர்வ ரக்ஷணத்திலும் தீஷிதனுமாய் இருக்கிற காள மேகத்தை திரு மோகூரிலே கண்டு –
-அவன் பக்கலிலே ஆத்ம சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணி வழித் துணையாகப் பற்றுகிறார் –
அவன் கொடு போகும் இடத்தில் வடிவு அழகை அனுபவித்துக் கொண்டு பின்னே போகலாம் படி இறே இருப்பது –
பரிஹர மது ஸூதன ப்ரபந்நான் -என்றும் -உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போலே -என்றும்-அத்தசையில் விரோதிகள் பீதராய் ஒளிக்கும் படி இ றே இருப்பது –

——————————————————–

பிரதிகூல நிரசன ஸ்வ பாவனான காள மேகத்தை ஒழிய  வேறு நமக்கு ரக்ஷகர் இல்லை என்கிறார் –

தாள  தாமரைத் தட மணி வயல் திரு மோகூர்
நாளும் மேவி நன்கமர்ந்து நின்று அசுரரைத் தகர்க்கும்
தோளும் நான்குடைச் சுரி குழல் கமலக் கண் கனி வாய்
காளமேகத்தை யன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதியே-10-1-1-

தாள தாமரைத் –-தாளையுடைய தாமரை -மலையைச் சுமந்தால் போலே பூவின் பெருமையைப் பொறுக்க வல்ல தாளையுடைய தாமரை -சென்டரின் நன்மையாலே உரத்த தாளையுடைய தாமரை -உரம் பெற்ற மலர்க்கமலம் உலகு அளந்த சேவடி போல் உயர்ந்து காட்ட -என்ன கடவது இ றே –
தட மணி வயல் -பூவாலே அலங்கரிக்கப் பட்ட தடாகங்களை யுடைய வயல்
திரு மோகூர்-ஊரில் போக்யதை வயலின் நலத்திலே காணும் இத்தனை –
நாளும் மேவி -நாள் தோறும் அத்யாதரத்தைப் பண்ணி
இவ்வூரில் விடிவு தோறும் அவனுக்கு ஸூ ப்ரபாதாச மே நிசா என்னும் படியாய்த்து இருப்பது –
நன்கமர்ந்து நின்று -அநந்ய பிரயோஜனனாய் சேர்ந்து நின்று -அவ்வூரில் வாஸம் ஒன்றுக்காக அன்றிக்கே -ஸ்வயம் பிரயோஜனமாய் இருக்கை –
அசுரரைத் தகர்க்கும்-தோளும்-நான்குடைச்—அசூரரை அழியச் செய்யுமா போலே என் விரோதிகளை துணிக்க வல்ல தோள்களை யுடையவன் –
கஜம் வா வீஷ்ய ஸிம்ஹம் வா வ்யாக்ரம் வா வனமாஸ்ரிதா -நா ஹார யதி சந்த்ராஸம் பாஹு ராமஸ்ய சமஸ்ரிதா-என்னக் கடவது இ றே —விடு காதாய் கிடந்தாலும் தோடிட்ட காது என்று தெரியுமா போலே -தோள்களைக் கண்ட போதே விரோதி நிரசன சீலம் என்று தோற்றி இருக்கும் என்கை –
சுரி குழல்–இவன் பின்னே வழியே போமிடத்து திருக் குழலை ஒரு கால் பேண நெடு நாள் சம்சாரத்தில் பட்ட கிலேசம் எல்லாம் தீரும் படி யாய்த்து இருப்பது -கேசவ கிலேச நாசன –
கமலக் கண் கனி வாய்-பந்தம் எல்லாம் தோற்றும் படியான நோக்கும் ஸ்மிதமும் இருக்கிற படி –சம்சாரத்திலே பொய்யருடைய நோக்கிலும் ஸ்மிதத்திலும் பட்ட நோவு எல்லாம் ஆறும் படி இ றே இருப்பது -கச்சதாம் தூர  மத்வானம் த்ருஷ்ணா மூர்ச்சித சேதஸாம் -பாதேயம் புண்டரீகாக்ஷ நாம சங்கீர்த்தன அம்ருதம் –
காளமேகத்தை – -வழி போம் போது முன்னே ஒரு காளமேகம் வர்ஷித்திக் கொண்டு போக பின்னே போமா போலே ஸ்ரமஹரமாய் இ றே இருப்பது -சர்வகந்த -என்கிற விஷயம் ஆகையால் -அவ்வாஸ நாற்றத்தை அனுபவித்திக் கொண்டு போம் அத்தனை -யன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதியே--அவனை ஒழிய வேறு கதி உடையோம் அல்லோம் -வேறு ஒருவரை ரக்ஷகமாக உடையோம் அல்லோம் –

—————————————————-

ஆஸ்ரிதர்க்கு ஸ்ரமஹரமான ஒப்பனையால் வந்த போக்யதையும் -அவர்களுக்கு உஜ்ஜீவன ஹேதுவான திரு நாமங்களையும் யுடையனானவனுடைய ஸ்ரமஹரமான திருவடிகள் அல்லது கால தத்வம் உள்ளதனையும் வேறு புகலுடையோம் அல்லோம் -என்கிறார் –

இலம்  கதி மற்று ஓன்று எம்மைக்கும் ஈன் தண் துழாயின்
அலம் கலம் கண்ணி ஆயிரம் பேருடை யம்மான்
நலம் கொள் நான்மறை வாணர்கள் வாழ் திரு மோகூர்
நலம் கழல் அவனடி நிழல் தடம் அன்றி யாமே–10-1-2-

இலம் கதி மற்று ஓன்று எம்மைக்கும் —- எம்மைக்கும் –மற்று ஓன்று—இலம் கதி–இவ்வார்த்தை ஒரு ஜன்மத்துக்கு அன்றிக்கே எல்லா ஜென்மத்துக்கும் இதுவே வார்த்தை -என்கை –/ எம்மைக்கும்–எப்பிறப்புக்கும் -எல்லாக் காலங்களிலும் என்றபடி –
ஈன் தண் துழாயின்–அலம் கலம் கண்ணி–தாரையையும் குளிர்த்தியையும் யுடைய திருத் துழாயின் ஒளியை யுடைத்தான அழகிய மலை —அலங்கல் –ஒளி என்னுதல் / அசைவு என்னுதல் –பின்னே போகா நின்றால் அடி மாறி இடும் போது -வளையம் அசைந்து வருகிற படி என்னுதல் /-திருமேனியில் சேருகையாலே வந்த புகரைச் சொல்லுதல்
ஆயிரம் பேருடை யம்மான்-ஒப்பனைக்கு தோற்று ஏத்துகைக்கு அசங்க்யாயதமான திரு நாமங்களை யுடையவன் –அம்மான் -அழகு இன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் ஏத்துகைக்கு ப்ராப்தமான விஷயம் –
நலம் கொள் நான்மறை வாணர்கள் வாழ் திரு மோகூர்–ஆன்ரு ஸம்சயமே வேதார்த்தம் -என்று வேத தாத்பர்யம் கை வந்து இருக்குமவர்களாய் -வேத நிர்வாஹகரானவர்கள்-நித்ய அனுபவம் பண்ணுகிற தேசம் -அத்தேச வாசத்தாலே ஆஸ்ரித சம்ரக்ஷணமே பரம தர்மம் -என்று ஈஸ்வரனுக்கு அதிலே நிஷ்டனாக வேண்டி இருக்கும் தேசம் -அவ்வூரில் ஆஸ்ரயிக்க சென்றாரை -அஸ்மாபிஸ் துல்ய பவது -என்னுமவர்கள்
நலம் கழல் -ஆஸ்ரிதருடைய குண தோஷ நிரூபணம் பண்ணாத திருவடிகள் -அவர்கள் ப்ரேமாந்தராய் -வத்யதாம் -என்றாலும் -நத்யஜேயம் -என்னுமவன் –
அவனடி நிழல் தடம் அன்றி யாமே–அவனுடைய பாதச் சாயை யாகிற பொய்கையை ஒழிய —யாம் -இலம் கதி மற்று ஓன்று எம்மைக்கும்–அவன்தானே வத்யதாம் என்றாலும் புறம்பு புகலற்று இருக்கிற படி –

——————————————————————

சர்வ ரக்ஷண சீலனான  சர்வேஸ்வரன் வர்த்திக்கிற திரு மோகூரை நம்முடைய ஸமஸ்த துக்கங்களும் கெடச் சென்று ப்ராபிப்போம்–இது ஹிதம் -என்கிறார் –

அன்றி யாம் ஒரு புகலிடம் இலம் என்று என்று அலற்றி
நின்று நான்முகன் அரனொடு தேவர்கள் நாட
வென்றி இம் மூ வுலகளித்து உழல்வான் திரு மோகூர்
நன்று நாம் இனி நணுகுதும் நமது இடர் கெடவே-10-1-3-

அன்றி  யாம் ஒரு புகலிடம் இலம் -வேறு நாங்கள் ஒரு புகலுடையோம் அல்லோம் -என்றாய்த்து ப்ரஹ்மாதிகள் வார்த்தை -அநந்ய பிரயோஜனர் சொல்லும் வார்த்தையை -சொல்லுவார்கள் யாய்த்து இவன் முகம் காட்டுகைக்காக -/ என்று என்று அலற்றி-–நிரந்தமாக கூப்பிட்டு —
நின்று நான்முகன் அரனொடு தேவர்கள் நாட-வென்றி இம் மூ வுலகளித்து உழல்வான் திரு மோகூர்–தங்கள் பிரயோஜனம் பெற்றால் அல்லது மீள மாட்டாதே நின்று ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களோடே தேவர்கள் ஆஸ்ரயிக்க -அவர்கள் பிரதி பக்ஷத்தை வென்று -இந்த சகல லோகங்களையும் ரக்ஷித்து -அதுவே யாத்ரையாய் இருக்கிறவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –
நன்று நாம் இனி நணுகுதும் –இன்று நாம் –நன்று நணுகுதும் –அவன் சர்வ ரக்ஷகனான பின்பு -ரக்ஷக அபேக்ஷை யுடைய நாம் -நன்றாகக் கூடுவோம் -ஸ்ரீ மதுரையை காலயவன ஜராசந்தாதிகள்-கிட்டினால் போல் அன்றியே –ப்ரஹ்மாதிகள் ஷீராப்தியை கிட்டினால் போல் அன்றியே –அநந்ய பிரயோஜனராகக் கிட்டுவோம் – / நமது இடர் கெடவே—வழித் துணை தேடி க்லேசிக்கிற நம்முடைய துக்கம் கெட —

————————————————————–

நம்முடைய ஸமஸ்த துக்கங்களும் போக –திரு மோகூரிலே வந்து ஸூ லபனான  எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிப்போம் -வாருங்கோள் என்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அழைக்கிறார் –

இடர் கெட  வெம்மைப் போந்து அளியாய் என்று என்று ஏத்தி
சுடர் கொள் சோதியைத் தேவரும் முனிவரும் தொடர
படர் கொள் பாம்பணைப் பள்ளி கொள்வான் திரு மோகூர்
இடர் கெட வடி பரவுதும் தொண்டீர் வம்மினே–10-1-4-

இடர் கெட வெம்மைப் போந்து அளியாய் என்று என்று ஏத்தி–எம்மை இடர் கெட போந்து அளியாய் என்றாய்த்து ஈஸ்வர அபிமானிகளுக்கும் சாப அனுக்ரஹ சமர்த்தர்க்கும் வார்த்தை -வேத அபஹாராதி துக்கங்கள் போக -/ எம்மை –முன்பு ஈஸ்வரோஹம் என்று இருந்தவர்கள் -ஆபத்து மிக்கவாறே -ஏஹி பஸ்ய சரீராணி -என்னுமா போலே தங்கள் வெறுமையை முன்னிடும் அத்தனை -/ போந்து அளியாய் -அவதரித்து ரக்ஷிக்க வேணும் என்பார்கள் –
என்று என்று ஏத்தி—-தொடர –தங்கள் ஆபத்தாலே இடைவிடாதே புகழ்ந்து வடிம்பிட்டு ஆஸ்ரயிக்கைக்காக –
சுடர் கொள் சோதியைத்-ஆபத்தாலே யாகிலும் நம்பாடே வரப் பெற்றோமே -என்று உஜ்ஜவலனாய் இருக்குமவனை -என்னுதல் -விலக்ஷணமான அழகை யுடையவன் ஆகையால் -ஸ்வயம் பிரயோஜனம் ஆனவனை கிடீர் துக்க நிவர்த்தனாக நினைத்தது -என்னுதல் –
தேவரும் முனிவரும் தொடர--தேவதைகளும் சாப அனுக்ரஹ சமர்த்தரான ரிஷிகளும் –ஈஸ்வரோஹம் என்று இருப்பாரும் -ஐஸ்வர்ய அர்த்தமாக யத்னம் பண்ணுவாரும் -என்றுமாம் –
படர் கொள் பாம்பணைப் பள்ளி கொள்வான் திரு மோகூர்--ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே விக்ருதனானவனைச் சொல்லுகிறது -அநந்ய பிரயோஜனரை அடிமை கொள்ளுகிறவன் கிடீர் ப்ரயோஜனாந்தர பரருக்கு முகம் கொடுக்கைக்காக ஷீராப்தியிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவன் -/ படர் கொள் பாம்பு –ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே வளரா நின்றுள்ள திருவனந்த ஆழ்வான் -/ பள்ளி கொள்வான் திரு மோகூர்--தேவாதிகளுக்கு ஸூ லபன் ஆனால் போலே -நமக்கும் ஸூ லபன் ஆகைக்காக திரு மோகூரிலே நின்று அருளினான் –
இடர் கெட வடி பரவுதும் -நம்முடைய ஸமஸ்த துக்கங்களும் போம்படி அவனுடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயிப்போம்
தொண்டீர் வம்மினே–என்னோடு சகோத்ரிகளாய் இருப்பார் திரளுங்கோள்–

—————————————————————

அவன் எழுந்து அருளி நின்று அருளின திரு மோகூரை ஆஸ்ரயித்து அனுபவிக்க வாருங்கோள் -என்கிறார் –

தொண்டீர்  வம்மின் நம் சுடர் ஒளி ஒரு தனி முதல்வன்
அண்ட மூ வுலகளந்தவன் அணி திரு மோகூர்
எண் திசையும் ஈன் கரும்போடு பெரும் செந்நெல் விளைய
கொண்ட கோயிலை வலம் செய்து இங்கு ஆடுதும் கூத்தே–10-1-5-

தொண்டீர் வம்மின்-பகவத் விஷயத்தில் சாபலரானவர் வாருங்கோள்
நம் சுடர் ஒளி ஒரு தனி முதல்வன்-நிரவதிக தேஜோ ரூபியாய் த்ரிவித காரணமும் தானே யானவன் –நம் -என்று பிராமண பிரசித்தியை சொல்லுதல் –தன் வடிவு அழகையும் ஜனகனான தன்னோட்டை பிராப்தியையும் நமக்கு அறிவித்தவன் என்னுதல் -அண்ட மூ வுலகளந்தவன் அணி திரு மோகூர்-அவன் தனக்கு ஆபரணமான தேசம் என்னுதல் –சம்சாரத்துக்கு ஆபரணமான தேசம் என்னுதல் –
எண் திசையும் ஈன் கரும்போடு பெரும் செந்நெல் விளைய-கொண்ட கோயிலை –எட்டுத் திக்கிலும் ஈன்ற கரும்போடு பெரும் செந்நெல் விளையும் படி பரிக்ரஹித்த கோயில் –கரும்புக்கு நிழல் செய்தால் போலே இருக்கும் செந்நெல் -அவன் சந்நிதியில் வூரும் அகால பலிநோ வ்ருஷ-என்கிறபோது யாய்த்து என்கை – / வலம் செய்து- ப்ரதக்ஷிணாதிகளைப் பண்ணி
இங்கு ஆடுதும் கூத்தே–பந்தம் இது –வடிவு அழகு அது -ஆனபின்பு ஆடாதே இருக்கப் போமோ -அங்குப் போனால் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் -என்று களிக்குமத்தை இங்கேயே களிப்போம்-

———————————————————————

திரு மோகூரிலே நின்று அருளின -பரம ஆப்தனானவனுடைய திருவடிகள் அல்லது வேறு நமக்கு அரண் இல்லை என்கிறார் –

கூத்தன்  கோவலன் குதற்று வல்லசுரர்கள் கூற்றம்
ஏத்தும் நம் கட்கும் அமரர்க்கும் முனிவர்க்கும் இன்பன்
வாய்த்த தண் பணை வளவயல் சூழ் திரு மோகூர் ஆத்தன்
தாமரை யடி யன்றி மற்று இலம் அரணே–10-1-6-

கூத்தன் -நடக்கப் புக்கால்-வல்லார் ஆடினால் போலே இருக்கை -புத்ர ப்ராதரி கச்சதி -வழி த் துணையாய் -அவன் முன்னே போக பின்னே போம் இடத்து நடை அழகு தானே பிரயோஜனமாய் இருக்கை -ஆடல் பாடல் அவை மாறினார் தாமே -என்னக் கடவது இ றே -இவன் திருக் குழல் வாய் வைத்த போது அப்சரஸ் ஸூ க்கள் குழல் ஓசையைக் கேட்டு பாட்டுத் தவிர்ந்தார்கள்–இவன் நடை கண்டு ஆடல் தவிர்ந்தார்கள் –
கோவலன்-ஆச்ரயித்தாரை ரக்ஷிக்கும் இடத்து தாழ வந்து அவதரித்து ரக்ஷிக்குமவன் -பிசாசுக்கு மோக்ஷ ப்ரதனாய் வழி நடத்தியவன் இ றே –ஆஸ்ரிதர் சிறுமை பாராதவன் இ றே –
குதற்று வல்லசுரர்கள் கூற்றம்–மிறுக்கைப் பண்ணும் பிரபலரான அஸூரர்களுக்கு மிருத்யு வானவன் –குதற்றுதல் -நெறி தவிர்தல்
ஏத்தும் நம் கட்கும் அமரர்க்கும் முனிவர்க்கும் இன்பன்–இன்று ஆஸ்ரயிக்கும் நமக்கும் வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் -என்கிற நித்ய ஆஸ்ரிதர்க்கும் ஓக்க இனியன் ஆனவன் –
வாய்த்த தண் பணை வளவயல் சூழ் திரு மோகூர் ஆத்தன்-அழகிதான நீர் நிலங்களும் -வளவிதான வயலும் -சூழ்ந்த திரு மோகூரிலே நின்று அருளின-பரம பந்து -தான் தனக்கு அல்லாத மரண சமயத்தில் -அஹம் ஸ் மராமி மத்பக்தம் நயம்மி -என்னும் பரம ஆப்த தமன் –தன்னை அஞ்சின போது அவன் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரனாம் படி யான ஆப்த தமன் –
தாமரை யடி யன்றி-அநாப்தன் ஆகிலும் விட ஒண்ணாத படி யாய்த்து -திருவடிகளில் போக்யத்தை /மற்று இலம் அரணே–வேறு சிலரை ரக்ஷகமாக யுடையோம் அல்லோம் -போக்யத்தை இல்லை யாகிலும் -அநாப்தன் ஆகிலும் புறம்பு புகல் இல்லை என்கை –

————————————————————-

சர்வ காரணம் ஆகையால் நம்முடைய ரக்ஷணம் தனக்கு அவர்ஜ்ஜ  நீயமாம் படியான-உத்பாதகனானவனுடைய திரு மோகூரை ஆஸ்ரயிக்கவே-நம்முடைய ஸமஸ்த துக்கங்களும் அப்போதே கெடும் -என்கிறார் –

மற்று  இலம் அரண் வான் பெரும் பாழ் தனி முதலா
சுற்றும் நீர் படைத்து அதன் வழித் தொல் முனி முதலா
முற்றும் தேவரோடு உலகு செய்வான் திரு மோகூர்
சுற்றி நாம் வலம் செய்ய நம் துயர் கெடும் கடிதே-10-1-7-

மற்று இலம் அரண்–இவனை ஒழிய வேறு ரக்ஷகர் இல்லை
வான் பெரும் பாழ் தனி முதலா–கார்ய ஜாதம் அழிந்தாலும் அழியாமையாலே வலியதாய் -அபரிச்சின்னமாய் -போக மோக்ஷங்களை விளைப்பதாய் அத்விதீயமான மூல பிரகிருதி தொடக்கமாக
சுற்றும் நீர் படைத்து -அப ஏவ சசர்ஜ்ஜா தவ் -என்கிறபடியே ஆவரண ஜலத்தை ஸ்ருஷ்டித்து
அதன் வழித் தொல் முனி முதலா-அவ் வழியாலே தேவாதிகளைப் பற்ற பழையனாய் மனன சீலனான சதுர் முகன் தொடக்கமாக –
முற்றும் தேவரோடு உலகு செய்வான் திரு மோகூர்-எல்லா தேவ ஜாதியோடும் கூட எல்லா லோகங்களையும் உண்டாக்குமவன் வர்த்திக்கிற திரு மோகூர்
சுற்றி நாம் வலம் செய்ய-நாம் சென்று -விடாதே ப்ரதக்ஷிணாதிகளைப் பண்ண
நம் துயர் கெடும் கடிதே-–வழித் துணை இல்லை -என்று நாம் படும் துக்கங்கள் சடக்கென போகும் -அதஸோ அபயங்கதோ பவதி -என்னக் கடவது இறே -ஆனபின்பு மற்றிலம் அரண் –

—————————————————————–

திரு மோகூரிலே நின்று அருளின ஆண் பிள்ளையான தசரதாத்மஜனை ஆஸ்ரயிக்க நம்முடைய சகல துக்கங்கள் எல்லாம் போம் என்கிறார்

துயர்  கெடும் கடிது அடைந்து வந்து அடியவர் தொழுமின்
உயர் கொள் சோலை ஒண் தட மணி யொளி திரு மோகூர்
பெயர்கள் ஆயிரம் உடைய வல்லரக்கர் புக்கு அழுந்த
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடத்தினையே–10-1-8-

துயர் கெடும் கடிது -நாம் அபேக்ஷியாது இருக்க துக்கமானது சடக்கென தாமே போகும்
அடைந்து வந்து –வந்து அடைந்து –வந்து கிட்டி
அடியவர் தொழுமின்-வழித் துணை இல்லை என்று கிலேசப்படுகிற நீங்கள் ஆஸ்ரயிங்கோள்
உயர் கொள் சோலை ஒண் தட மணி யொளி திரு மோகூர்–உயர்ந்த சோலைகளாலும் அழகிய தடாகங்களாலும் அலங்க்ருதமான ஒளியை யுடைய திரு மோகூர் – ஒளி -சமுதாய சோபை –சோலையைக் கண்டால் வடிவை ஸ்மரிக்கலாம் படி இருக்கும் /தடாகங்களைக் கண்டால் வடிவில் ஸ்ரம ஹரத்தையை நினைக்கலாய் இருக்கும் –
பெயர்கள் ஆயிரம் உடைய-ஈஸ்வரனுக்கு ரஷணத்தாலே ஆயிரம் திரு நாமம் யுண்டாய் இருக்குமா போலே -இவர்களும் பாதகத்தவத்தாலே அநேகம் பெயரை யுடையராய் இருப்பார்கள் -யஜ்ஜ சத்ரு ப்ரஹ்ம சத்ரு என்னுமா போலே
வல்லரக்கர் புக்கு அழுந்த-பெரு மிடுக்கரான அஸூரர்கள் புக்கு அழுந்தும் படி
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடத்தினையே–சக்கரவர்த்தி பெற்ற நீல மணி போலே இருக்கிற தடாகத்தினை -அடைந்து வந்து அடியவர் தொழுமின்-பதி தரு மருவாபீ வாரிவத் சர்வ போக்யம் -என்கிற படி அனுகூலர்களுக்கு ரக்ஷகமாய் -காகுத்ஸத்த பாதால முகே புதன்ச -என்கிறபடியே உகவாதற்கு நாசகமாய் இ றே இருப்பது -மயா த்வம் சம நுஜ்ஜஞாதோ கச்ச லோகான் அநுத்தமான் -என்று பக்ஷியைப் போக விட்டார் இ றே –

————————————————————-

நமக்கு அரணான திரு மோகூரை நாம் பிராபிக்கப் பெற்றோம் என்று ஸ்வ லாபத்தை பேசுகிறார் –

மணித்  தடத்து அடி மலர்க் கண்கள் பவளச் செவ்வாய்
அணிக் கொள் நால் தடம் தோள் தெய்வம் அசுரரை என்றும்
துணிக்கும் வல்லரட்டன் உறைபொழில் திரு மோகூர்
நணித்து நம்முடை நல்லரண் நாம் அடைந்தனமே–10-1-9-

மணித் தடத்து அடி-தெளிந்த தொரு தடாகம் போலே யாய்த்து திருவடிகள் இருப்பது –ஸ்ரமஹரமான திருவடிகள் -என்கை
மலர்க் கண்கள்-அந்த தடாகம் பூத்தால் போலே யாய்த்து திருக் கண்கள் இருப்பது
பவளச் செவ்வாய்-பவளம் போலே சிவந்த திரு வதரத்தை யுடையவனாய்
அணிக் கொள் நால் தடம் தோள் –தனக்குத் தானே ஆபரணமாய் பெரிய நாலு திருத் தோள்களை யுடைய தெய்வம் -அவன் வழி த் துணையாம் போது -ஸ்ரமஹரமான வடிவும் தன் உகப்பு தோற்றின ஸ்மித வீக்ஷணமும் யுடையவன் -ஒரு கல் மதிளுக்கு உள்ளே போமா போலே அச்சம் கெடும் படி யாய்த்து கொடு போவது –
தெய்வம் -விஜிகீஷை யோடு யாய்த்து கொடு போவது -இவனுக்கு எங்கே என்ன தீங்கு வருகிறதோ என்னும் அதி சங்கையாலே ஆசிலே வைத்த கையும் தானுமாய் போகை
அசுரரை என்றும்-துணிக்கும் வல்லரட்டன் -அஸூரா வர்க்கத்தை என்றும் துணித்து ஒடுக்கும் பெரு மிடுக்கன்
உறைபொழில் திரு மோகூர்-நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற பொழிலை யுடைய திரு மோகூர் -ஸிம்ஹம் வர்த்திக்கும் முழைஞ்சு -என்னுமா போலே
நணித்து-கிட்டிற்று -ப்ரத்யாஸன்னம்
நம்முடை நல்லரண் நாம் அடைந்தனமே–நமக்கு ரக்ஷகமான தேசத்தை ரக்ஷக அபேக்ஷை யுடைய நாம் கிட்டப் பெற்றோம் –

———————————————————–

சர்வ ரக்ஷகனாய் இருக்கிறவன் எழுந்து அருளி இருக்கிற திரு மோகூரை ஆதரித்து நினைத்து ஏத்துங்கோள் -நமக்கு பந்துக்களாய் யுள்ளார் என்கிறார் –

நாமடைந்த  நல்லரண் நமக்கென்று நல்லமரர்
தீமை செய்யும் வல்லசுரரை அஞ்சிச் சென்றடைந்தால்
காம ரூபம் கொண்டு எழுந்து அளிப்பான் திருமோகூர்
நாமமே நவின்று எண்ணுமின் ஏத்துமின் நமர்காள்–10-1-10-

நாமடைந்த நல்லரண் நமக்கென்று -நமக்கு நாம் ரக்ஷகம் என்று அடைந்த நல்ல அரண் என்று / நல்லமரர்-தங்கள் ஆபத்துக்கு இவனே உபாயம் என்று இருக்கையாலே நல்லமரர் என்கிறார் -இது இ றே அஸூரர்களில் வியாவ்ருத்தி –
தீமை செய்யும் வல்லசுரரை அஞ்சிச் சென்றடைந்தால்-பர ஹிம்சையே யாத்ரையாய் இருக்கிற அ ஸூ ரர்களுக்கு அஞ்சி வந்து சரணம் புகுந்தால்
காம ரூபம் கொண்டு எழுந்து அளிப்பான் திருமோகூர்
ரக்ஷண ரூபமான வடிவை கொண்டு புறப்பட்டு ரக்ஷிக்குமவன் வர்த்திக்கிற திரு மோகூர் / காம ரூபம் -நாஸ்யார்த்த தா நூம் க்ருத்வா சிம்ஹஸ் யார்த்த தா நூம் ததா -என்கிற படியே
நாமமே நவின்று எண்ணுமின் ஏத்துமின் நமர்காள்–வூரின் பெயரையே வாயாலே சொல்லி –அத்தை அனுசந்தித்து -ப்ரீதி ப்ரகர்ஷத்தாலே ஏத்துங்கோள் நம்முடையவர்கள் –

——————————————————————

நிகமத்தில் திரு மோகூருக்கு கொடுத்த இத்திருவாய் மொழியை விரும்புவாருக்கு / அப்யஸிக்க வல்லார்க்கு சகல துக்கங்களும் போம் என்கிறார் –

ஏத்துமின்  நமர்காள் என்று தான் குடமாடு
கூத்தனை குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்கள்
வாய்த்த வாயிரத்துள் இவை வண் திரு மோகூர்க்கு
ஈத்த பத்திவை ஏத்த வல்லார்க்கு இடர் கெடுமே–10-1-11-

ஏத்துமின்  நமர்காள் என்று தான் குடமாடு-கூத்தனை –நம் சேஷ்டிதங்களை உகப்பார் எல்லாரும் கண்டு -வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெறும் படி ஏத்துங்கோள் என்று தானே சொல்லி குடகு கூத்தாடினவனை –
குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்கள்--ஆழ்வாருடைய அந்தரங்க வ்ருத்திகள்-அவன் குடக் கூத்தினை அனுசந்தித்து இவர் வாசிகமான அடிமையில் அதிகரித்தார்
வாய்த்த வாயிரத்துள் இவை-சர்வேஸ்வரனுக்கு நேர்பட்ட -ஆயிரத்துக்குள்ளே இவை
வண் திரு மோகூர்க்கு-ஈத்த பத்திவை-விலக்ஷணமான திரு மோகூர்க்கு கொடுத்த பத்து -ரத்ன ஹாரீச பார்த்திப -என்னுமா போலே இப்பத்தின் நன்மையாலே இவை திருமோகூர்க்காய் இருந்தது என்று கொடுத்தார்
இவை ஏத்த வல்லார்க்கு இடர் கெடுமே–இப்பத்தை அப்யஸிக்க வல்லார்க்கு -சரீர அவசானத்திலே -வழித் துணை இல்லை -என்று கிலேசப் பட வேண்டாத படி காளமேகம் வழித் துணையாம் –

——————————————————————–

கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Advertisements

ஸ்ரீ கோதா சதுஸ்லோகி –ஸ்ரீ ராமானுஜ சதுஸ்லோகி -ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்தவை –

December 14, 2014

தனியன் –

சக்ரே கோதா சதுச்லோகீம் யோ வேதார்த்த பிரகர்ப்பிதம்
ஸ்ரீ வேங்கடேச சத்பக்தம் தம நந்தகுரும் பஜே-

——————————————————————————————————-

நித்யா பூஷா நிகம சிரஸாம் நிஸ் சமோத்துங்க வார்த்தா
காந்தோ யஸ்யா கசவிலு லிதை காமுகோ மால்ய ரத்னை
ஸூ க்த்யா யஸ்யா சுருதி ஸூ பகயா ஸூ ப்ரபாதா தரித்ரீ
சைஷா தேவீ சகல ஜனனீ சிஞ்சதாம் மாமபாங்கை–1

யஸ்யா-எந்த பிராட்டியினுடைய

நித்யா பூஷா நிகம சிரஸாம் –
உபநிஷத் துக்களுக்கு நித்ய பூஷணம்
யதுக்த்ய  ச்த்ரயீகண்டே யாந்தி மங்கள ஸூ த்திரம் -போலே

நிஸ் சமோத்துங்க வார்த்தா –
ஈடு இணை யற்ற ஒப்பு இல்லாத ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-

காந்தோ யஸ்யா –
யாவளுடைய காதலன் -கண்ணன் -எம்பிரான் –

கசவிலு லிதை காமுகோ மால்ய ரத்னை –
இவள் குழல்களில் சூடிக் களைந்ததால் பரிமளிதமான பூச் சரங்கள் அவனை பிச்சேற்ற வல்லவை –

ஸூ க்த்யா யஸ்யா சுருதி ஸூ பகயா –
வேதம் ஒதுபவனுடைய நலனைப் பேணும் இனிய சுபமான ஸ்ரீ ஸூ க்தி
திருப்பாவை ஜீயர் உகந்து நித்யம் அனுசந்திக்கும் ஸ்ரீ ஸூ கதிகள் –

ஸூ ப்ரபாதா தரித்ரீ-
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் -அஜ்ஞ்ஞான இருளைப் போக்கும் ஸ்ரீ ஸூ கதிகள்

சைஷா தேவீ -சகல ஜனனீ -சிஞ்சதாம் மாமபாங்கை–
இத்தகு அகில ஜகன் மாதா உடைய குளிர்ந்த கடாஷத்தால் பிறக்கும் அமுத வெள்ளத்தில் நனைந்து
சகல தாபங்களும் போகப் பெற்றவனாக வேணும்

————————————————————————————————

மாதா சேத்துலசி பிதாயதி தவ ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தோ மஹான்
ப்ராத சேத் யதி சேகர  ப்ரியதம ஸ்ரீ ரெங்க தாமா யதி
ஜ்ஞாதார ஸ்தனயாஸ் த்வதுக்தி சரச ச்தன்யேன சம்வர்த்திதா
கோதா தேவி கதம் த்வமன்ய ஸூ லபா சாதாரணா ஸ்ரீ ரசி –2-

மாதா சேத்துலசி-
த்வ மாதா துளசி –
மே ஸூ தா -வேயர் பயந்த விளக்கு
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த குல நந்தன கல்ப வல்லீ-

பிதாயதி தவ ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தோ மஹான்-
ஆழ்வார் திரு மகளாரார் ஆண்டாள்
பிராமண பாகவத உத்தமர் மஹான்  –

ப்ராத சேத் யதி சேகர –
நம் வார்த்தையை மெய்ப்ப்பித்தீரே கோயில் அண்ணரே
பெரும் பூதூர் மா முனிக்கு பின்னானாள்  வாழியே –

ப்ரியதம ஸ்ரீ ரெங்க தாமா –
அத்யந்த பிரியமானவன் அரங்கத்து அரவின் அணை அம்மான் -செங்கோலுடைய திருவரங்கச் செல்வனார் –

ஜ்ஞாதார-
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை தெளிய அறிந்த பாகவத உத்தமர்கள்  –

ஸ்தனயாஸ்-
உமது மக்கள்
வாய் சொல் அமுதத்தையே தாய்ப்பாலாக பருகி வளர்ந்த ஜ்ஞானவான்கள்

தவ உக்தி ரச-
ரசம் மிகுந்த செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் –

ச்தன்யேன –
ஆழி சங்குத் தமர்க்கு   என்று உன்னித்து எழுந்த தட முலைகள்
இவற்றின் நின்றும் பெருகிய வேதம் அனைத்தைக்கும் வித்தான திருப்பாவை –

சம்வர்த்திதா –
இந்த அமுத வெள்ளத்தை பருகி அத்தாலே வளர்ந்த –

கோதா தேவி கதம் த்வமன்ய ஸூ லபா சாதாரணா ஸ்ரீ ரசி-
ஒப்பில்லாத பெருமை படைத்த  நீர்
உம்முடைய வாக் ரசத்தை பருகி வளர்ந்தவர் அல்லாத மற்றையோர்க்கு
எப்படி கிட்டி உய்யும்படி சாதாரணமான எளிய புகலாவீர் –
கோதை தமிழ் ஐ யானதும் ஐந்தும் அறியாத மானிடரை வையம் சுமப்பதும் வம்பே -ஸ்ரீ யை இழந்தவர்கள்
அன்றிக்கே
மற்றவர்க்கும் எளிதான புகலாய் இருக்கிறீர் எங்கனம் -வியப்பாகவுமாம்-

—————————————————————————————————-

கல்பாதௌ ஹரிணாஸ்வயம் ஜனஹிதம் த்ருஷ்ட்வேவ சர்வாத்மநாம்
ப்ரோக்தம் ஸ்வச்யச கீர்த்தனம் பிரபதனம் ஸ்வச்மை பிர ஸூ நார்ப்பணம்
சர்வேஷாம் ப்ரகடம் விதாது மனிசம் ஸ்ரீ தன்வி நவ்யே புரே
ஜாதாம் வைதிக விஷ்ணு சித்த தநயாம் கோதாமுதாராம் ஸ்துமே–3-

கல்பாதௌ –
நடக்கும் ஸ்வேத வராஹ கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில்

ஹரிணாஸ்வயம் –
பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் இடந்த எம்பெருமான் தன்னால்
ஸ்ரீ வராஹ நாயனாராக
மானமிலா பன்றியாய்
தன காந்தனான ஹரியை ஜீவ உஜ்ஜீவனத்துக்கு ஹிதத்தை அருளிச் செய்ய வேண்ட
அவர்களுக்காக பேசி இருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராதே-என்று
பிரசித்த மானவற்றை சொல்லுகிறது –

ஜனஹிதம் த்ருஷ்ட்வேவ சர்வாத்மநாம் ப்ரோக்தம் –
உலக மக்கள் உஜ்ஜீவனதுக்காக நாச்சியார் இடம் நல் வார்த்தையாய் அருளிச் செய்தவை –

ஸ்வச்யச கீர்த்தனம் பிரபதனம் ஸ்வச்மை பிர ஸூ நார்ப்பணம்
அஹம் ஸ்மராமி மாத பக்தம் –நயாமி பரமாம் கதிம் –
பரிவதில் ஈசனைப்பாடி –புரிவதுவும் புகை பூவே
அவன் பேரைப்பாடி
பூவை இட்டு
வணங்குதல்
புஷ்பம் பத்ரம் பலம் தோயம்
யேனகேநாபி பிரகாரேன-ஈரம் ஒன்றே வேண்டுவது
ஆராதனைக்கு எளியவன் –

சர்வேஷாம் ப்ரகடம் விதாது மனிசம்
சர்வேஷாம் அநிசம் பிரகடம் விடாதும் -யாவர்க்கும் தெரியச் சொன்ன –

ஸ்ரீ தன்வி நவ்யே புரே ஜாதாம் வைதிக விஷ்ணு சித்த தநயாம் கோதாமுதாராம் ஸ்துமே–
ஜாதாம் -வந்து திருவவதரித்தபடி
ஆழ்வார் திருமகளார் ஆண்டாள் –
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை –
பண்ணு நான்மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர்பிரான் கோதை –
வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர் கோன் கோதை –
உதாராம் கோதாம்-
பாட வல்ல நாச்சியார் ஆக திருவவதரித்து பாட்டின் பெருமையை நாட்டுக்கு உபகரித்து அருளி
மாயனை –வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகம்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாட
கோவிந்தா உந்தன்னைப் பாடி பறை கொண்டு
பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமன் அடி காட்டிய  ஔதார்யம்
ஸ்துமே-ஸ்துதித்துப்   பாடுவோம்– தொழுது வணங்குவோம்-

—————————————————————————————————-

ஆகூ தஸ்ய பரிஷ்க்ரியா மநுப மாமா சேஸ நம் சஷூ ஷோ
ஆனந்தச்ய பரம்பராம நுகுணாம் ஆராம சைலேசிது
தத்தோர்மத்ய க்ரீடகோடி கடித  ச்வோச்சிஷ்ட கஸ்தூரிகா
மால்யாமோத சமேதாத்ம விபதாம்   கோதாமுதாராம் ஸ்துமே –4-

ஆகூ தஸ்ய –
அவனுக்கு இஷ்டத்தைச் செய்து நிரதிசய ப்ரீதியை விளைவிப்பவள்

பரிஷ்க்ரியா மநுப மாமா சேஸ நம் சஷூ ஷோ –
அனுபமாம் -பரிஷ்க்ரியாம் -அழகு அலங்காரங்களால்
கண்களுக்கு நிரதிசய ஆனந்தத்தை விளைவிப்பவள் –

ஆனந்தச்ய பரம்பராம நுகுணாம் ஆராம சை
அணி மா மலர்ச் சோலை நின்ற
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப குண-
ராகவோர்ஹதி வைதேஹீம் தஞ்சேயம் அஸி தேஷணா-

தத்தோர்மத்ய க்ரீடகோடி கடித  ச்வோச்சிஷ்ட கஸ்தூரிகா
மால்யாமோத
மத்ய -என்று திரு மார்பு –
திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு-என்னாகத்து இளம் கொங்கை
விரும்பித் தாம் நாள் தோறும் பொன்னாகம் புல்குதற்கு
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து –
இவள் சூடிக்கொடுத்த பூ மாலையிலே திரு முடியிலே தரித்து
ஸூ க ஆனந்த பிரவாஹத்தில் மூழ்கி –

சமேதாத்ம விபதாம்   கோதாமுதாராம் ஸ்துமே
அவனைப் பிச்சேற்றி மகிழச் செய்வதால் இவள் பெருமை வளர்ந்து -சமேதிதம் –
ஸ்வோச்சிஷ்டாயாம் ஸ்ரஜி நிகளிதம் யா பலாத்க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தேவியை ஸ்துதிக்கிறேன்-

———————————————————————————————-
இத்தால்
ஜனனியான தாய் மகிழ்வுற
அது கண்ட மாதவன் நம்மை உகந்து ஏற்பான் –

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூ ந்த்ர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் –

ச்வோச்சிஷ்ட மாலிகா பந்த கந்த பந்துர ஜிஷ்ணவே
விஷ்ணு சித்த தனுஜாயை  கோதாயை நித்ய மங்களம் –

மாத்ருசா கிஞ்சன த்ராண பத்த கங்கண பாணயே
விஷ்ணு சித்த தனுஜாயை  கோதாயை நித்ய மங்களம் –

——————————————————————————————–

ஸ்ரீ ராமானுஜ சதுஸ்லோகி –

அநிசம் பஜதாம் அநந்ய பாஜாம் சரணாம் போருஹ மாதரேண  பும்ஸாம்
விரதந்நியதம் விபூதி மிஷ்டாம் ஜய ராமானுஜ  ரங்க தாம்நி நித்யம் –1-

தேவரீர் திருவடிகளைப் பற்றி வேறு புகல் இல்லாத அடியவர்களுக்கு
கேட்ட  விபூதியை அளித்துக்  கொண்டு
திருவரங்கம் பெரிய கோயிலிலே விஜய ஸ்ரீ யாக விளங்கக் கடவீர்
விஷயீ பவ ஸ்ரீ ராமானுஜ –

——————————————————————————————–

புவி நோவி ம்தான் த்வதீய ஸூ க்தி குலிசீ பூய குத்ருஷ்டி பிச்சமேதான்
சகலீகுருதே விபச்சிதீட்யா ஜய ராமானுஜ சேஷ சைல ஸ்ருங்கே –2-

தேவரீர் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் வஜ்ராயுதம் போலே குத்ருஷ்டிகள் போன்ற எதிரிகளை பொடி படுத்த –
வேதாந்த சங்க்ரஹம் -தேவரீர் அருளிச் செய்ததால் –
தேவரீர் திரு வேங்கட மா மலை உச்சியில் பல்லாண்டு விஜயீயாக விளங்க வேணும்
விஜயீபவ ஸ்ரீ ராமானுஜ-

——————————————————————————————–

ஸ்ருதி ஷூ ஸ்ம்ருதி ஷூ பரமான தத்வம்
க்ருபயா லோக்ய வி ஸூ த்தயாஹி புத்த்யா
அக்ருதாஸ்  ச்வத ஏவஹி பாஷ்ய ரத்னம்
ஜய ராமானுஜ ஹஸ்தி தாம்நி நித்யம் –3

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி ஆராய்ந்து ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளி
ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரியில் நித்ய ஸ்ரீ யாக விளங்க வேணும்
ஜய விஜயீ பவ ஸ்ரீ ராமானுஜ –

———————————————————————————————

ஜய மாயி மதாந்தகார பாநோ
ஜய பாஹ்ய பிரமுகாட வீ க்ருஸா நோ
ஜய சம்ஸ்ரித சிந்து சீத பாநோ
ஜய ராமானுஜ யாதவாத்ரி ஸ்ருங்கே –4

பாஹ்யர்கள் மதத்தை எரித்து ஒழித்து அருளி
அடியார்கள் மனங்களை குளிரச் செய்து அருளி
யாதவாத்ரியில் நித்ய ஸ்ரீ யை வளரச் செய்து அருள்
ஜய விஜயீ பவ ராமானுஜ –

———————————————————————————————–

ராமானுஜ சதுஸ்லோகீம் யப்படேன் நியதஸ் சதா
ப்ராப் நுயாத் பரமாம் பக்திம் யதிராஜ பதாப்ஜயோ –

பல ஸ்ருதி
மேன்மேலும் பக்தி வளரப் பெறுவார்
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் என்பதால் தக்க பலம் அடைவர் –

————————————————————————————————

ஸ்ரீ அநந்தார்யா மஹா குரவே நம–

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ—ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

February 4, 2014

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூ நவே
யத் கடாஷைக லஷ்யாணாம் ஸூ லாப ஸ்ரீ தரஸ் சதா –

அவதாரிகை –
நம் தர்சனத்துக்கு பிரதானம்
ரஹச்ய த்ரயம் -என்றும்
ஸ்லோக த்வயம் -என்றும்
சதுஸ் ஸ்லோகீ –என்றும்
நம் ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்து போருவர்கள் –
இதில் திரு மந்த்ரத்தாலே ஸ்வரூபமும் ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தமும் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே-
அந்த புருஷார்த்தத்துகு உபாய சிந்தை பண்ணுகிறது சதுஸ் ஸலோகியாலும் -ஸ்லோக த்வயத்தாலும் –
இவ்விடத்தில் சதுஸ் ஸலோகியால் செய்கிறது என் என்றால் –
நம்பெருமாளுக்கு தேவதாந்தரங்களில் காட்டில் வாசி
மோஷ ப்ரதத்வமும் ஜகத் காரணத்வம் -என்கிற இவை –
இவை தான் யெத்தாலெ வந்தது என்றால்
ஸ்ரீயபதித்தவ -நாராயண த்வங்களாலே வந்த
பரத்வாதி குணங்களாலே -என்கை-
வேதார்த்தமாய் இருந்துள்ள அர்த்த பஞ்சகத்துக்கு விவரனமான ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திற்கு
பர்யாலோசனம் பண்ணி இருந்துள்ள
ஆளவந்தார் ஸதோத்ரீ கரித்து
ஸ்ரீ யபதித்தவ நிபந்தனமான சௌலப்யாதி குணங்களை
அனுபவிக்கிறார் -சதுஸ் ஸ்லோகியாலே-

இதில் முதல் ஸ்லோகத்தால் –
பிராட்டியினுடைய -நாராயண சம்பந்த நிபந்தனமான
பரத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
இரண்டாம் ஸ்லோகத்தாலே-
அந்த பரத்வத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு
பிராட்டி யுடைய புருஷகாரத்வம் சொல்லப் படுகிறது
மூன்றாம் ஸ்லோகத்தாலே
இப்படிகொத்த சௌலப்யாதி குணங்களை உடைய
பெரிய பிராட்டியாருக்கு
ஜகத் காரணத் வத்திலும் அந்தர் பாவம் உண்டு -என்னும் இடத்தைச் சொல்லி உபாய கீர்த்தனம் பண்ணப் படுகிறது –
நாலாம் ஸ்லோகத்தாலே
கீழ் சொன்ன உபாய பல ஸ்வரூபம் நிரூபிக்கப் படுகிறது –

——————————————————————————————-

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம
பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம்
வேதாத்மா விஹகேச்வரோ
யவ நிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ்
சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே பகவதி
ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்

————————————————————————

காந்தஸ் தே புருஷோத்தம –
பிராட்டியை நிரூபிக்கும் போது எம்பெருமான் உடைய சம்பந்த நிபந்தன நிரூபணம் பண்ண வேணும் –
இவனையும் இவளுடைய சம்பந்தத்தாலே என்றும் நிரூபிக்க வேண்டும்
அது எங்கனே -என்னில்
க ஸ்ரீ ஸ்ரீய–ஸ்தோத்ர ரத்னம் -12-என்றும்
ஸ்ரீ ய ஸ்ரீ யம் பக்த ஜனைக ஜீவிதம் -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -45-என்றும் –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா தெய்வத்துக்கு அரசே -செயய கண்ணா –ஆமருவி அப்பன் தேவாதி தேவன் –பெரிய திருமொழி -7-7-1- -என்றும்
என் திருமகள் சேர் மார்வனே என்னும் -திருவாய் மொழி -7-2-9-என்றும் சொல்லுகையாலெ
பிராட்டியை நிரூபிக்கும் போதும் காந்தஸ் தே புருஷோத்தம -என்னும் படியாய் இ றே இருப்பது –
பர்த்தா தே புருஷோத்தம -எண்ணாதே காந்தஸ் தே புருஷோத்தம -என்பான் என் என்னில் –
ராகவோ அர்ஹதி வைதேஹீம் தம் சேயம் அஸி தேஷணா –சுந்தர -16-5-என்றும்
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய
சீலாத்ய அநவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண கணாம் -சரணாகதி கத்யம் -1- என்றும்
ஸ்ரீ வல்லப -சரணாகதி கத்யம் -6- என்றும் –
யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் ஸதிரசரரசநா தாரதம்யே முராரே
வேதாந்தாஸ் தத்வ சிந்தாம் முரபிது ரசி யத் பாத சிஹ்னைச் தரந்தி
போகோ போத்காத கேளீ சுளகித பகவத் வைஸ்வ ருப்ய அநுபாவா
ஸா ந ஸ்ரீ ராஸ் த்ருணீ தாமம்ருத லஹரிதீ லங்கா நீ யைர பாங்கை -ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -4-என்றும்
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பெயோ -என்றும்
பித்தர் பனிமலர்மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18-என்றும்
பிரயோகம் பண்ணுகிறார்கள் இ றே –

ஹரி என்னுதல் -விஷ்ணு -என்னுதல் -செய்யாதே புருஷோத்தம -என்பான் என் என்றால் –
தவாவி மௌ புருஷௌலோகே ஷரஸ் சாஷர ஏவ ச
ஷரஸ் சர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோ அஷர உச்யதே
உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய பரமாத்மேத்யு தாஹ்ருத
யோ லோகத்ரயமா விஸய பிபர்த்யவ்யய ஈஸ்வர
யஸ்மாத் ஷரமதீ தோ அஹ்ம ஷராதபி சோத்தம
அதோ அஸ்மி லோகே வேதே ச ப்ரதின புருஷோத்தம -ஸ்ரீ கீதை -15/16/17/18 –
அசித்தானது -ஸ்வரூப அந்யதா பாவ யுக்தமாய் இருக்கும்
சித்தானது -ஸ்வ பாவ அந்யதா பாவ யுக்தமாய் இருக்கும் –
ஆக உபய அந்யதா பாவ ரஹிதன் ஈஸ்வரன் -என்று கொண்டு
தனக்கு விபூதி பூதமான சேதன அசேதன விலஷணன் என்று இட்டு – புருஷோத்தம -என்கிறது அன்றோ -என்கிறார் –

பணி பதிஸ் சய்யா –
ஒரு ராஜாவுக்கு அபிமதையாய் இருப்பாள் ஒருத்தி கண்ட போது ரசிப்பது இத்தனை ஒழிய
ஒரு படுக்கையிலே ஏறப் பெறாதே யாய்த்து இருப்பது
அங்கன் அன்றிக்கே
பகவன் நாராயண அபிமத அநுரூப ஸ்வரூப ரூப -என்றும்
உனக்கேற்கும் கோல மலர்ப்பாவை -என்றும்
ராகவோ அர்ஹதி வைதேஹீம் -என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே கேவலம் அபிமதையான மாதரம் அன்றிக்கே
அனுரூபையுமாய் இருக்கையாலே அவனுக்கான படுக்கை இவளுக்கும் பிராப்தம் -என்கிறார்
-பணி பதி -என்கையாலே –
அகாரேணோச்யதே விஷ்னுச் சர்வ லோக ஈஸ்வரோ ஹரி
உத்த்ருதா விஷ்ணு நா லஷ்மீ ருகாரேணோசயதே சதா
மகாரஸ்து தயோர் தாஸ இதி பிரணவ லஷணம் –
பவாம்ஸ்து சஹ வைதேஹ்யா கிரிசாநுஷூ ரம்ச்யதே
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வ பதஸ்ஸ தே -அயோத்யா -31-25–என்றும்
சொல்லுகிற படியே ஆத்மவஸ்துவுக்கு ஒரு மிதுன சேஷத்வம் பரம புருஷார்த்தம் ஆகையாலே
இங்கும் வாசூகி தஷக ப்ரப்ருதிகளான அஷ்ட மகா நாகங்களுக்கு- பர்ப்ருடனாய் -தலைவனாய் –
சேஷ பூதருக்கும் தலையாய் இருந்துள்ள திரு வநந்த ஆழ்வான்
இருக்கும் போது உன் திருப் படுக்கை -என்கிறார் –

ஆசனம் வாஹனம் -வேதாத்மா விஹகேச்வரோ-
ஸூ பர்ணோ அஸி கருத்மான் த்ரிவ்ருத் தே சிரோ காயத்ரம் சஷூ ச்தோம ஆத்மா
சாம தே தநூர் வாமதேவ்யம் ப்ருஹத் ரதந்தரே
ப ஷௌ யஜ்ஞா யஜஞியம் புச்சம் சந்தாம் ச்யங்கா நி
திஷ்ணியா சபா யஜூம்ஷிநாம – என்கிறபடியே
நாக ஜாதிகளுக்கு நாயகனான அனந்தன் திருப் படுக்கை ஆனால் போலே
இங்கும் வேதமயனாய் பறவைகளுக்கு ஆதாரனாய் இருந்துள்ள பெரிய திருவடி
இவளுக்கு ஆசன வாகனங்கள் -என்கிறார்
அபிமத்தை யானால் படுக்கையில் அணைக்க ப்ராப்தமாய் இருக்கும்
ஏக ஆசனத்தில் கொண்டு இருக்க யோக்யதை அன்றிக்கே ஆயத்து இருப்பது
வைகுண்டெ து பர் லோகே ஸ்ரீ யா ஸார்த்தம் ஜகத்பதி
ஆஸ்தே விஷ்ணுர சிந்த் யாத்மா பக்திர் பாகவதைச் சஹ -என்கிறபடியே
இவள் அனுகூல ரூபாயாய் இருக்கையாலே இவனுக்கான ஆசனமும் வாகனமும் இவளுக்கும் பிராப்தம்
என்று அருளிச் செய்கிறார் –

ஆக -இப்படி கீழ்ச் சொன்ன யுக்திகளாலே பிராட்டிக்கு நித்ய விபூதி சம்பந்தம் சொல்லப் பட்டது –
இனி மேல் ஸ்லோக சேஷத்தாலே லீலா விபூதி யோகம் என்ன
தத் அந்தர் வர்த்திகளாய் இருந்துள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ராதி தேவ கணங்கள் உடைய சேஷத்வம் என்ன இவை சொல்லப் படுகிறது
அது எங்கனே என்றால் –
யவநிகா மாயா ஜகன் மோஹி நீ –
மாயாந்து ப்ரக்ருதிம் வித்யான் மாயி நந்து மகேஸ்வரம் -என்றும் -பிரகிருதி மாயை -அத்தை தூண்டுபவன் மகேஸ்வரன் –
இந்த்ரோ மாயாபி புரூரூப ஈயதே – இந்த்ரன் பிரகிருதி ஆகிற மாயையினால் பல உருவங்களுடன் சஞ்சரிக்கிறான் -என்றும்
தைவி ஹ்யேஷா குண மயீ மம மாயா துரத்யயா
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தி -கீதை -7-14-என்றும்
இத்யாதிகளாலே பிரதிபாதிக்கப் பட்டு இருக்கிற பகவன் மாயை அன்றோ உனக்கு யவநிகை –
ஒரு திரையின் உள்ளிருக்கும் பேரைப் புறம்பில் அவர் காணாத படியாய்
புறம் இருக்கும் பேரை உள்ளிருக்கும் அவர்கள் காணாத படியாய் யாயிற்று இருப்பது
அங்கன் அன்றிக்கே -ஜகன் மோஹி நீ -என்று எம்பெருமானுக்குத் திரோதாயிகையாய் இருக்கை அன்றிக்கே
ஜகத்துக்குத் திரோதாயிகையாய் இருக்கும் -என்கிறார் –

ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ்சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண-
பூலோகம் தொடங்கி சத்யா லோகம் பர்யந்தமாக மேல் உள்ள லோகங்கள் என்ன
அதல விதல ஸூ தல பாதாளோத்தால ரஸாதல போகவதீ பர்யந்தமான கீழ் ஏழு லோகங்கள் என்ன
இவற்றில் காணப் பட்டு உடையராய் இருந்துள்ள தேவ கணங்கள் என்ன
இவர்களுக்கு கொத்து முதலிகளாய் இருந்துள்ள ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள்-என்ன
சரஸ்வதி ருத்ராணீ புலோ மஜாப் ப்ரப்ருதிகளாய் இருந்துள்ள தேவ ஸ்திரீகள் என்ன
அப்ஸரோ கணங்கள் என்ன
இவர்கள் எல்லாரும் ஆண் அடிமையும் பெண் அடிமையுமாய் இருக்கும் -என்கிறார்

இவை எல்லாம் யதார்த்தம் என்றோ –
ஸ்தோத்ரம் என்றோ
இது எங்கனே கூடும்படி -என்றால்
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே –
ஸ்ரீ என்று அன்றோ உனக்குத் திரு நாமம் –
இத்தாலே இவளுக்கு சர்வ சேஷணீதவமும் தெரிவிக்கப் பட்டதோ -என்றால்
ஸ்ரீங் சேவாயாம் -என்கிற தாதுவாலே தன்னை ஒழிந்த சேதன அசேதனங்களாலே
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி களுக்காக ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறாள் என்று கொண்டு -ஸ்ரீ -என்கிறது –
அதுக்கு பிரமாணம் -ஈச்வரீம் சர்வ பூதானாம் -என்றும்
அஸ்ய ஈசானா ஜகத -என்றும் -உண்டாகையாலே-
ச்ருணோதி ச்ராவயதி –கேட்டு கேட்விப்பிக்கிறாள்
ஸ்ருனாதி -குற்றம் நீக்கி சேர்க்கிறாள்

பகவதி –
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபிஜன லஷணாம் -என்கிறபடியே
எம்பெருமானொடு ஒக்க ஹேய பிரதி படமாய் இருந்துள்ள கல்யாண குணைகதா நத்வம் சொல்லப் படுகிறது –
மைத்ரேய பகவச் சப்தஸ் சர்வ காரண காரனே
சம்பர்த்தேதி ததா பார்த்தா பகாரோ அர்த்தத் வ்யாந்வித
நேதா கமயிதா ஸ்ரஷ்டா ககாரார்த்தஸ் ததா முனே
ஐஸ்வர் யஸ்ய சமக் ரஸ்ய வீர்யச்ய யசசச் ஸ்ரீ ய
ஜ்ஞான வைராக்யயோஸ் சைவ ஷண்ணாம் பக இதீரணா
வஸந்தி தத்ர பூதானி பூதாத் மன்ய கிலாத்மனி
ச ச பூ தேஷ்வ சேஷ ஷூ வகாரார்த் தஸ் ததோ அவ்யய
ஜ்ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜாம் சயசேஷத
பகவச் சப்த வாச்யானி விநா ஹேயைர் குணாதிபி
ஏவ மேஷ மகா சப்தோ மைத்ரேய பகவா நிதி
பரம ப்ரஹ்ம பூதஸ்ய வாசுதேவச்ய நான்யக
தத்ர பூஜ்ய பதார்தோக்தி பரி பாஷா சமன்வித
சப்தோச்யம் நோபா சாரேண த்வன்யத்ர ஹ்யுபசாரத – ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-72–78
என்று கொண்டு பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே
ஸ்ரீய பதியை நிர்தேசிக்கும் போது
ப்ரதிசது பகவான சேஷ பும்ஸாம் -என்றும்
ஸ்மர்த்தவ்யோ பகபான் ஹரி -என்றும்
பகவான் பூதைர் பால க்ரீடனகைரிவ -என்றும்
பகவன் நாராயண -என்றும் –
இப்படி வ்யவஹரிக்க வடுப்பதாய் இ றே இருப்பது
அவளை நிர்தேசிக்கும் போது -பகவதீம் ஸ்ரீ யம் தேவீம் -என்றும்
ஸ்ரீ ரித்யேவ ச நாம தே பகவதி -என்னும் படியாய் இருக்கும்

ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்-
கதம் ப்ரூம எப்படி சொல்வோம் -வயம் -அறிவிலிகளான நாங்கள் -த்வாம் -இப்படிப் பட்ட பெருமைகள் பொருந்திய உன்னை
ஈஸ்வர குணஸ்த்வம் பண்ணும் போது
அநந்தா வை வேதா -என்கிற வேதங்களும் அகப்பட
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா சஹ -என்று கொண்டு
அளவுகோல் முறிந்து மடங்கும் படியாய் இ றே இருப்பது –
அவன் தன்னையும் அகப்பட சுலகித பகவத் வைஸ்வ ரூப்யையாய் இருந்துள்ள உன்னை
மந்த மதிகளுக்கு அக்ரேசரராய் இருந்துள்ள நாங்கள் ஏன் சொல்லி வ்யவஹரிப்பது -என்று கொண்டு
பிராட்டியினுடைய பரத்வத்தை பிரதிபாதிக்கிறார் -ஆளவந்தார் -இதில்

—————————————————————————————————

யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந
இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு
நாலம் மாதுமியத்தயா
நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத
தாம் த்வாம் தாஸ இதி ப்ரபன்ன
இதி ச ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயொ
லோகைகேஸ்வரி லோக நாத தயிதே
தாந்தே தயாந்தே விதன்

யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு நாலம் மாதுமியத்தயா நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத –
யஸ்யா யுதாம் சாம்சே விஸ்வ சக்திரியம் ஸ்திதா -என்றும்
சமஸ்த கல்யாண குணாத் மகோ அசௌ
ஸ்வ சக்தி லேசோத் த்ருத பூத சர்க்கஸ்
இச்சாக்ருஹீ தாபி மதோருதே ஹஸ்
சம்சாதிதா அசேஷ ஜகத்தி தோ அசௌ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-84-என்றும்
மன சைவ ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரஞ்ச கரோதி யா
தச்யாரி பஷ ஷபனே கியா நித்ய விஸ்தர -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-22-15 என்றும்
பரா அஸ்ய சக்திர் விவிதைவ வ ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவி கீ ஜ்ஞான பல க்ரியா ச -என்றும்
ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நே ஸான
நேமே த்யாவா ப்ருதிவீ ..ஸ ஏகாகீ ந ரமேத -என்றும்
ஏஷ சர்வ பூதாந்தராத்மா அபஹத பாப்மா தி வ்யோ தேவ ஏகோ நாராயணா -என்றும்
இப்படி பிரமாணங்களால் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட பரத்வத்தை உடையவனாய்
உனக்கு வல்லபனான சர்வேஸ்வரனும் அகப்பட
யச்சபதத்தாலே -அவாங்மனச கோசரமாய் இருக்கிற உன்னுடைய அளவிறந்து இருக்கிற பெருமையை
இவ்வளவு என்று நிரூபிக்கும் அளவிலே –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான் -திருவாய் மொழி -8-4-6-என்கிறபடியே
தன் வைபவ நிரூபணம் பண்ணும் போது அசமர்த்தனாய் இருக்கும் –

ஆனால் ஜகத்துக்கு சேஷித்வித்வம் உண்டோ -என்றால்
நித்ய அனுகூலம் ச்வத
அஸ்ய ஆசானா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ -என்கையாலே
ஜகத்தைப் பற்ற இவளுக்கு சேஷி ணீ தவமும்
அவனைப் பற்ற சேஷத்வமும் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே சேஷித் வித்வம் இல்லை –
ஆனால் இவனைப் பற்ற இவள் சேஷ பூதை யாகையாலே
இவளுடைய வைபவ நிரூபணம் பண்ண ஒண்ணாதே -என்ன ஒண்ணாது –
அது எங்கனே என்றால் –
அபூர்வ நாநா ரசபாவ நிர்ப்பர ப்ரபத்தயா முக்த வித்தகத லீலயா -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -44-என்று
அதிவிதக்தமாய் இருந்துள்ள க்ரீடா வைபவத்தாலே-
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்கிறபடியே
பிரேம பரவசனாய் இருக்கையாலே
சர்வஞ்ஞனாய் இருந்தானே யாகிலும் நிரூபிக்க மாட்டாதே யாய்த்து இருப்பது

தாம் த்வாம் –
கீழே பிரதிபாதிக்கப் பட்ட பரத்வத்தை நிரூபகமாக உடையையாய் இருக்கிற உன்னை -என்றபடி –

தாஸ இதி –
அடியேன் என்று கொண்டு ஆஸ்ரயிக்கிறேன் -என்கிறார்
ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதானாம் -என்றும்
அஸ்ய ஈசாநா ஜகத் -என்றும் -சொல்லுகையாலே
நமக்கு ஜகத்தைப் பற்ற சேஷிணீத்வம் சாதாரணம் அன்றோ
உமக்கு அவர்களில் காட்டில் விசேஷம் என்ன -என்று பிராட்டி அருளிச் செய்தார் –
அவர்களில் காட்டில் நெடு வாசி உண்டே –
ஸ்வரூப அனுரூபமான சேஷத்வ பூர்வகமாக பிரபன்னன் ஆனேன் -என்கிறார்

ப்ரபன்ன -இதி ச -என்று கொண்டு –
தாசன் பிரபன்னன் -த்வயம் உத்தர பூர்வ வாக்யார்த்தம் –

ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயொ –
அதினாலே நிர்ப்பயனாய்க் கொண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறேன் என்கிறார்
ஸ்தோத்ரம் ஆகிறது இல்லாத ஒன்றைச் சொல்லுகையாய் இருக்கும்
இங்குத்தைக்கு அங்கன் அல்ல –
இதி பிரசாத யாமா ஸூஸ் தி ஸூ ராஸ் தமதோ ஷா ஜாம் பூதார்த்த வ்யாஹ்ருதிச் சா ஹி ந ஸ்துதி பரமேஷ்டி ந -ரகுவம்சம் -10-33-என்கிறபடியே
உள்ள குணங்களை தான் யதாவத் பிரதிபாதிக்கப் போகாதே யாய்த்து இருப்பது
இவையும் யெத்தாலெ என்றால் –
லோகைகேஸ்வரி-
ஜகத்தைப் பற்ற இவள் சேஷிணீ யாகையாலே .
இவளுக்கு ஜகத்தைப் பற்ற ஸ்வாமி நீத்வம் யெத்தாலெ வந்தது என்றால் –
லோக நாத தயிதே –
லோக நாதனாய் இருக்கிற நாராயணனுக்கு திவ்ய மகிஷி யாகையாலே

இங்கன் ஒத்த மேன்மையை உடையோமான நம்மை உம்மால் பரிச்சேதிக்கப் போமோ -என பிராட்டி திரு உள்ளமாக
அது ஒக்கும்
உம்முடைய மேன்மையை நிரூபித்தோம் ஆகில் அன்றோ நாங்கள் பங்குரதீ களாவது –
உம்முடைய நீர்மையை நிரூபிக்கும் போது
மந்தமதிகளாய் இருந்துள்ள அஸ்ம தாதிகளுக்கும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகையிலே யோக்யதை உண்டாம் -என்கிறார் –
பரத்வம் பாட வந்தேன் அல்லேன் -சௌலப்யம் தயை போன்றவற்றை பாட வந்தேன் –

தாந்தே –
கருணா உஜ்ஜ்வல சம்வர்த்தி தையாய் இருக்கிற கற்பகக் கொடியே-

தயாம் தே விதன் –
தயை யாவது -ஸ்வார்த்த நிரபேஷா பர துக்க அசஹிஷ்ணுதா -என்று இ றே தயா லஷணம் இருக்கும்படி –
அங்கன் ஒத்து இருந்துள்ள உன்னுடைய தயையை அறியா நின்று கொண்டேன் -என்றபடி –
அங்கன் ஒத்த கிருபை நம் பக்கல் உண்டோ -என்று திரு உள்ளமாக –
பாபா நாம் வா சுபா நாம் வா வதார்ஹாணாம் ப்லவங்கம்
கார்யம் கருண மார்யேண ந கச்சின் நா பராத்யதி -யுத்தம் -116-44-என்று கொண்டு
எம்பெருமான் தேவ கார்யார்தமாக யாதொரு திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தைக் கொண்டான்
தத் அனுகூலமாக தேவரீரும் ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகளான சீதையாய்க் கொண்டு அவதரித்து
ராவணனைப் புத்திர மித்ர களத் ராதிகளோடு தரைப் படுதுக்கைக்காகவும்
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானை ஸ்தாபிக்கைக்காகவும்
அசோகவநியிலே இருந்து காட்டை வெட்டி நாடாக்கினாப் போலேயும்
களை பறித்து பயிர் ஆக்கினால் போலேயும்
அசநநிராச பூர்வகமாக சத் பாலனம் பண்ணுகைக்காக ராவணனைக் கொன்று அருளின அநந்தரமாக
தர்ஜன பர்த்ச நாதிகளைப் பண்ணின ராஷசிகளைக் கொல்லுகையிலே உத்யுக்தனாய் இருந்துள்ள திருவடியைக் குறித்து
உன் பரம கிருபையை ப்ரகடீ கரித்த படியை புத்தி பண்ணிக் கொண்டு
நிர்ப்பயனாய் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினேன் -என்கிறார் ஆளவந்தார்

————————————————————————————————–

ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண
ஸூதா சந்து ஷணாத் ரஷ்யதே
நஷ்டம் ப்ராக் ததலாபதஸ்
த்ரி புவனம் சம்ப்ரத்ய நந்தோ தயம்
ஸ்ரேயோ ந ஹ்யரவிந்த லோசன மன
காந்தா பிரசாதாத் ருததே
சம்ஸ்ருத்ய ஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ
ந்ருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித்

ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண ஸூதா சந்து ஷணாத் ரஷ்யதே நஷ்டம் ப்ராக் தத லாபதஸ் த்ரி புவனம் –
ப்ருதிவ்யப்ஸூ ப்ரலீயதே ஆபச்தேஜசி லீயந்தே தேஜோ வாயௌ லீயதே
வாயு ராகாசே லீயதே -ஆகாசம் அவ்யக்தெ லீயதே அவயகதம் அஷரே லீயதே அஷரம் தமசி லீயதே -தம பரே தேவ ஏகீபவதி -என்றும்
ந ப்ரஹ்மா நேசான நேமே த்யாவா ப்ருதிவீ -என்றும்
ஆநீத வாதம் ஸ்வ தயா ததேகம்
தஸ்மாத் தான்யம் ந பர கிஞ்ச நாஸ -என்றும்
தத்தேதம் தர்ஹ்ய வ்யாக்ருத மாஸீத்
தன்நாம ரூபாப்யாம்வ்யாக்ரியத -என்றும்
ஆஸீதிதம் தமோ பூதம ப்ரஜ்ஞா தம லஷணம்
அப்ரதர்க்யம விஜ்ஞேயம் ப்ரஸூப்த மிவ சரவத -என்றும்
நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே -என்றும் –
ததை ஷத பஹூ ஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி தத்தே ஜோஸ்ருஜதா -என்றும்
தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவா நுப்ராவிசத் தத நுப்ரவிச்ய
சச்ச த்யச்சா பவத் –சத்யஞ்சாசாந்த்ரு தஞ்சச சத்யமபவத் -என்றும்
வேதாஹா மேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தம சஸ்து பாரே
சர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீர நாமானி க்ருத்வா அபி வதன் யதாஸ்தே -என்றும்
சர்வே நிமேஷா ஜஜ்ஞரே வித்யூத புருஷாததி -என்றும்
அப ஏவ ஸசர்ஜாதௌ தாஸூ வீர்யமவா ஸ்ருஜத்
ததண்ட மபவத்தை மம் சஹாஸ்ராம் ஸூ சமப்ரபம்
தஸ்மின் ஜஜ்ஞே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா சர்வ லோக பிதா மஹ
ததஸ் ஸ்வயம் பூர் பகவா நவ்யக்தே வ்யஞ்ஜ்யன்நிதம்
மகாபூதாதி வருத்தௌஜா ப்ராது ராஸீத் தமோநுத -என்றும் –
நான் முகன் தன்னோடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய்மொழி -4-10-1-என்றும்
நான்முகன் நாராயணன் படைத்தான் நான் முகனும் தான் மூலமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் –நான்முகன் திருவந்தாதி -1-என்றும்
இப்படி பிரதிபாதிக்கப் பட்ட ப்ரஹ்மா முதலான சிருஷ்டியை ஈஸ்வரன் உகக்கும் போது
யத் ப்ரூ பங்கா பிரமாணம் ஸ்திரசரராசா நாதாரதம்யே முராரே வேதாந்தாஸ் தத்தவ சிந்தாம் முரபி துரசி யத்பாத சிஹ்னைஸ் தரந்தி -என்றும் –
உல்லாச பல்லவித பாலித சப்த லோகி நிர்வாஹ கோர கித நேம கடாஷ லீலாம் -என்றும்

இன்னமும் பிராட்டிக்கு ஜகத் காரணத் வத்திலே அந்வயம் உண்டோ -என்று நடாதூர் அம்மாள் பிள்ளானை பிரஸ்னம் பண்ண
ஆவது எண் இவ்வர்த்தத்தில் சந்தேஹம் உண்டோ
ஆவாப்யாம் கர்மாணி கர்த்தவ்யானி
பரஜாஸ் சோதபாதாயி தவ்யா -என்று அன்றோ இருப்பது
இவள் சஹ தர்ம சாரிணி அன்றோ என்று அருளிச் செய்தார் பிள்ளான் –
ஆக இப்படி சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் என்ன ஆழ்வார் பாசுரம் என்ன இவற்றை அடி ஒற்றினவர் பாசுரம் என்ன
இவற்றாலே ஈஸ்வரன் -ததை ஷத பஹூஸ்யாம் ப்ரஜாயேயேதி -என்று
சிருஷ்டிக்கக் கடவதாகப் பார்த்து அருளின போது
ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண ஸூதாசந்து ஷணாத் ரஷ்யதே –
அவன் பார்வைக்கு அனுகூலமாய் கருணா ஜல பரிபூரணமாய் இருந்துள்ள உன்னுடைய கடாஷ விஷேபங்களாலேஅன்றோ
ஜகத்து ரஷிக்கப் படுகிறது –
நஷ்டம் ப்ராக் தத லாபத –
அம்ருத ஜல வர்ஷங்களாய் இருக்கிற அந்தக் கடாஷம் இன்றியே இருக்கையாலே அன்றோ
அசந்நேவ ஸ பவதி -என்கிறபடியே நாம ரூபா விபாக அனர்ஹமாய்க் கொண்டு இருந்தது
சம்ப்ரத்ய நந்தோ தாயம் –
கடும் கோடையிலே நொந்த பயிர் மேகம் ஏறி வர்ஷித்தால் தேறுமா போலே
நீர் பார்த்து அருளுகையாலே இப்போது அநந்த உதயம் ஆய்த்து –
ஆவது என் என்றால் –
மஹீ மஹீ தர ஜல நிதி ரூபமான ஜகத் -என்ன
தத் அந்தர் வர்த்திகளான தேவ திர்யக் மனுஷ்ய ஸ்தாவர ரூபமான சதுர்வித தேக பிரவேசம் பண்ணி இருக்கிற ஆத்மகோடிகள் என்ன
இவற்றை உடைத்தாய் ஆயிற்று –

ஸ்ரேயா ந ஹ்யரவிந்த லோசன மன காந்தா பிரசாதாத் ருதே —
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணீ-என்று கொண்டு ஈஸ்வரன் உடைய உத்புள்ளமான தாமரைப் பூப் போலே இருந்துள்ள கண் மலரில் அழகு
மத்யச்ய கமல லோசன -என்றும்
மகா வராஹ ஸ்புட பத்ம லோகன -என்றும்
ராமோ ராஜீவ லோசன -என்றும்
கிருஷ்ண கமல லோசன -என்றும்
இப்படி மத்ஸ்ய மனுஷ்யாதி விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ணினாலும்
கண்ணை மறைக்கப் போகாதே இ றே இருப்பது –
சர்வ அங்கங்களும் மறையும்படியாகக் கவசம் இட்டாலும் கண்ணைக் கவசம் இடுவான் இலன் இ றே
ஆக -தாமரைக் கண்ணன் என்கையாலே இவனுக்கு அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் சொல்லப் பட்டது –
அரவிந்த லோசன மன காந்தா –
இங்கன் ஒத்த வைபவத்தை உடையனாய் இருந்துள்ள ஈஸ்வரன் உடைய
திரு உள்ளத்திற்கு உகப்பைப் பண்ணுமவளாய் இருக்கும்
பார்யை -என்னாதே -காந்தை -என்பான் என் என்றால் –
உனக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ -என்றும்
பித்தர் பனிமலர்மெல் பாவைக்கு -என்றும்
அச்யா தேவ்யா மனஸ் தச்மிம்ஸ் தஸ்ய சாஸ்யாம் ப்ரதிஷ்டிதம் -என்றும்
பிரமாணம் உண்டாகையாலே காந்தா சப்த பிரயோகம் பண்ணுகிறார் –
ப்ரசாதாத்ருதே –
இங்கன் ஒத்து இருந்துள்ள இவளுடைய பிரசாதத்தை ஒழிய –
சம்ஸ்ருத்ய ஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ ந்ருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித் –
சம்ஸ்ருதி யாவது ஐஸ்வர்யம்
அஷரம் ஆவது கைவல்யம்
வைஷ்ணவாத் ஆகிறது -ந ச புனராவர்த்ததே -என்றும்
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்றும்
பிணை கொடுக்கிலும் போக வொட்டார் -என்றும்
இப்படி ஸ்ருதியோடு ஆழ்வார் பாசுரத்தோடு வாசி அற ப்ரதிபாதிக்கிர பரம பதம் –
ஆக இவ் வழிகளில்
அரவிந்த லோசன மன காந்தை உடைய பிரசாதத்தை ஒழிய
மனுஷ்யரில் வைத்துக் கொண்டு
ஒருவருக்கும் ஸ்ரேயஸ் வாராது என்கிறார் ஆளவந்தார்

————————————————————————————————

சாந்தா நந்த மஹா விபூதி
பரமம் யத் ப்ரஹ்ம ரூபம் ஹரே
மூர்த்தம் ப்ரஹ்ம ததோ அபி
தத் ப்ரியதரம் ரூபம் யத்த் யத்புதம்
யான் யன்யானி யதா ஸூ கம்
விஹரதோ ரூபாணி சர்வாணி தான்
யாஹூ ஸ் வைர நுரூப ரூபா விபவைர்
காடோப கூடாநி தே

சாந்தா நந்த மஹா விபூதி பரமம் யத் ப்ரஹ்ம ரூபம் ஹரே –
சாந்தி யாவது என் என்றால்
அச நாயா அபிபிபாஸே ச சோக மோஹௌ ஜராம்ருதீ ஷடூர் மிபிர் விஸூத்தா -என்று கொண்டு
ஸ்ருதியில் சொல்லப் பட்ட படி ஷடூர் மிர ஹிதமாய் இருக்கும் என்றபடி
இன்னமும் –
அபஷய விநாசாப்யாம் பரிணாமர்த்தி ஜன்மபி
வர்ஜித சக்யதே வக்தும் யஸ் சதாஸ் ஸ்தீதி கேவலம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-11-என்று கொண்டு
பராசர ப்ரஹ்ம ரிஷியால் பிரதிபாதிக்கப் பட்ட படி ஷட் பாவ விகார ரஹிதம் என்கிறது ஆகவுமாம் –
ஆனந்த –
ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் யஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மன -என்கிறபடியே ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் –
ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கை யாவது என் -என்றால் –
தன்னைத் தான் அனுபவிக்கும் போது ஸூ காவஹமாய் இருக்கை –
மஹா விபூதி –
அங்குலஸ் யாஷ்ட பாகோ அபி ந சோஸ்தி முனி சத்தம
ந ஸந்தி பிராணி நோ யத்ர கர்ம பந்த நிபந்த நா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-4-
என்று கொண்டு மஹர்ஷியால் பிரதிபாதிக்கப் படுகையாலே
யாதோர் இடத்தில் ஜீவ சமூஹம் உண்டு -அங்கே பரமாத்ம சந்நிதி உண்டாய் இருக்கும்
அது எங்கனே என்னில் –
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் யஸ்ய ப்ருதிவீ சரீரம் –என்று கொண்டு பிரமாணம் உண்டாக்கையாலே
சரீரத்தை ஒளிந்தது அன்று இ றே சரீரி இருப்பது –
ஆக -மஹா விபூதி -என்று திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூபத்தின் உடைய விபுத்வம் பிரதிபாதிக்கப் பட்டது –
பரமம் –
பரோ மாஸ் அஸ்யேதி -என்கிறபடியே
இது தன்னுடைய நிருபமத்வம் பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
இதுக்கு பிரமாணம் என் -என்றால்
ந தத் சமச் சாப்யாதி கஸ்ஸ த்ருஸ்யதே -என்றும்
ந சந்தருசே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய ந சஷூ ஷா பஸ்யதி கஸ்ஸ நைனம்-என்றும்
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய் மாமாயா -திருவாய் மொழி -2-3-2-என்றும் உண்டாகையாலே
யாச்ச சப்தத்தாலே
வசஸா மாத்ம சம்வேத்யம் – என்கிறபடியே இது தன்னுடைய அவாங் மனஸ் அகோசரத்வம்-பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது
ப்ரஹ்ம
ப்ருஹத் த்வாத் ப்ரும்ஹணத் வாச்ச ப்ரஹ்ம இத்யபி தீ யதே -என்று சொல்லுகிறபடியே
கீழ் சொன்ன மஹா விபூதி சப்தத்தாலே ஆர்த்தமாக பிரதிபாதிக்கப் பட்ட
திவ்ய ஆத்மா ஸ்வரூப விபுத்வம் ப்ரஹ்ம சப்தத்தாலே சாப்தமாக பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது
ஆக –
இப்படி பூர்வ பாதத்தாலே ஷடூர் மிரஹிதமாய்-தனக்கு ஸூ காவஹமாய் நிருபமமாய் அவாங் மனஸ் அகோசரமாய்
ப்ருஹத்த்வ பிரும்ஹணத்வ குணயோகியாய் இருக்கிற–திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபம் பிரதி பாதிக்கப் பட்டது –

இனி உத்தர வாக்யத்தாலெ திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் பிரதி பாதிக்கப் படுகிறது –
மூர்த்தம் ப்ரஹ்ம ததோ அபி தத் ப்ரியதரம் ரூபம் யத்த் யத்புதம்
கீழ் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட அமூர்த்தமான பிரமத்தில் காட்டிலும்
பகவானுக்கு அத்யந்தம் ப்ரீதி ப்ரகர்ஷ ஜனகமாய் -மூர்த்தமாய் -ப்ரஹ்ம சப்த வாச்யமாய் -அத்ய ஆச்சர்யமாய் இருக்கிறது –
யாதொரு திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அது பிரதிபாதிக்கப் படுகிறது –
சித்த ஆலம்பனத்துக்கு மூர்த்தி -உருவம் வேண்டும் -அருவமாயும் உருவமாயும் உள்ளவன் -அருவமும் ஒரு உருவம்
வாரா வருவாய் வரும் என் மாயா -வாரா அருவாய் -பிரித்து அரூபமாயும் ஒரு ரூபம் என்பர்

விக்ராஹோ -என்றும்
அரூபி ஹி ஜனார்த்தன -என்றும் -‘ந தே ரூபம் ந சாகார -என்றும்
இப்படி ஈஸ்வரனுக்கு விக்ரஹம் இல்லை என்று கொண்டு பிரமாணங்கள் உண்டாய் இருக்க
திவ்யம் ஸ்வரூபம் என்றும்
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் என்றும் எங்கனே -என்று
இப்படிச் சொல்லுவார் வேதாந்த நிஷ்டர் உடைய கோஷ்டியில் பஹிஷ் க்ருதரான பேர் இ றே –
ஆவது என் -சோத்யம் பண்ணினால் பரிஹரிக்கும் இத்தனை ஒழிய பரிவாதியா நின்றீர்
இப்படி பிரமாணம் உண்டோ -என்றால் -உண்டு
அது எங்கனே -என்றால் –
யா ஏஷோ அந்த்ராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருஸ்யதே -என்றும் –
சர்வே நிமேஷா ஜஜ்ஞிரே வித்யூத புருஷா தத்தி -என்றும் –
ஆதித்ய வர்ணம் தம்ஸ பரஸ்தாத் -என்றும்
த்யேயஸ் சதா சவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி நாராயணஸ் சரசி ஜாச சந்நிவிஷ்ட
கேயூரவான் மகர குண்டலவான் கிரிடி ஹாரீ ஹிரண்மய வபுர் த்ருத சங்க சக்ர -என்றும்
கிரீட கௌஸ்துபதரம் மித்ராணாம் அபயப்ரதம் -என்றும் –
நீண்ட பொன் மேனியோடும் நிறைந்து என்னுள்ளே நின்று ஒழிந்தான் -திருவாய் மொழி -5-5-7- என்றும்
கொண்டு இப்படி பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே உன்னுடைய அபிமதம் சித்தியாது –
யான் யன்யானி யதா ஸூ கம் விஹரதோ ரூபாணி சர்வாணி –
அஜாய மாநோ பஹூதா விஜாயதே -என்றும்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -திருவாய் மொழி -2-9-5- என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டு ஆகையாலே
ஜனி ஜராதி துரித தூரனாய் இருந்துள்ள சர்வேஸ்வரன் தன்னுடைய சௌலப்யம் என்கிற குணத்தை ஒப்பம் இடுகைக்காக –
பஹூஸ்யாம் ப்ரஜா யேய-என்றும்
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீறார்ணவ நிகேதன -என்றும்
ச ஹி தேவை ருதீர்ணச்ய ராவணச்ய வதார்த்திபி
அர்த்திதோ மானுஷே லோகே ஜஜ்ஞேவிஷ்னுச் சனாதன -என்றும்
சம்பவாமி யுகே யுகே -என்றும்
இச்சா க்ருஹீதாபி மதொரு தே ஹஸ் சம்சாதி தாஸ அசேஷ ஜகத்திதோ அசௌ -என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே
அதிதிக்கு த்வாதச புத்ரனாய்க் கொண்டு அவதரித்த அவதாரத்தோடும்
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -திரு வாய் மொழி -10-1-8- என்கிற ராமாவதாரத்தோடும்
மண்ணின் பாரம் நீக்குவதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தான் -திருவாய்மொழி -9-1-10-என்கிறபடியே –
தேவ கார்யார்த்தமாக அவதரித்து அருளின
ராம க்ருஷ்ணாத்யவதாரங்களோடும் வாசி அற

தான் யாஹூ ஸ் வைர நுரூப ரூபா விபவைர் காடோப கூடாநி தே –
ராகவத்தே அபவத் சீதா ருக்மிணீ கிருஷ்ண ஜன்மனி
அன்யேஷூ சாவதாரேஷூ விஷ்ணோ ரேஷா அநபாயி நீ-ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராணம் -1-9-144-
என்கிறபடியே அவ்வோ அவதார விக்ரஹங்களுக்கு அனுரூபமான உன்னுடைய
அவ்வோ அவதாரங்களில் உண்டான திவ்ய மங்கள விக்ராஹத்தாலே
உபேதம் சீதயா பூயஸ் சித்ரயா சசினம் யதா – அயோத்யா -16-10- என்றும்
பர்த்தாரம் பரிஷஸ்வஜே -ஆரண்யம் -30-40- என்றும்
இப்படி பிரமாணம் உண்டாகையாலே காடமாக ஆலிங்கனம் பண்ணும்படி இ றே இருப்பது-

ஆக
இந்த நான்கு ஸ்லோகங்களால்
லஷ்மி விசிஷ்டமான வஸ்துவே உபேயமாகக் கடவது என்றத்தை
அருளிச் செய்கிறார் ஆளவந்தார் –

——————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஆளவந்தார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –