Archive for the ‘முமுஷுபடி –’ Category

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-நமஸ் சப்தார்த்தம் —

August 16, 2019

ஸ்ரீ பிரணவத்தாலே
பகவத் ஸ்வரூபம் என்ன
சித் ஸ்வரூபம் என்ன
தத் சம்பந்த ஸ்வரூப விசேஷம் என்ன
உபாய ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் என்ன –இத்யாதிகளான சகல அர்த்தங்களும் சொல்லப்படுகிறது –
ஆகையால் சகல சாஸ்த்ரா ஸங்க்ரஹம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதி பன்னமாகச் சொல்லிற்று ஆயிற்று

————–

அநந்தரம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தம்
இப்படி சேஷபூதனான ஆத்மாவினுடைய அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியைப் பண்ணா நின்று கொண்டு
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தியையும் –
தத் ஸித்தமான அந்நிய சேஷத்வ அபாவத்தையும்-
ஸ்வ கதமான ஸ்வாமித்வ சேஷித்வங்களினுடைய ராஹித்யத்தையும்
தத் பலிதமான பாரதந்தர்யத்தையும்
தத் பர்யவசான பூமியான ததீய சேஷத்வத்தையும்
பரதந்த்ர ஸ்வரூபத்துக்கு அனுரூபமான உபாயத்தையும் சொல்லுகிறது –

பிரதம அக்ஷரமான அகாரத்தை பிரதமம் விவரியாதே பிரதமம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தம் ஆகைக்கு அடி என் என்னில் –
இம்மந்திரம் தான் ஆத்ம ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதன பரமாகையாலே உகார யுக்தமான பகவத் வ்யதிரிக்த
அந்நிய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி மாத்ரத்தாலே ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய பூர்த்தி பிறவாமையாலே
தத் பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி பண்ணுகை அநந்தரம் பிராப்தம் ஆகையால்
தத் வாசகமான நமஸ் சப்தம் முற்பட வேண்டுகையாலும்
ஸ்வரூபத்தை ததீய சேஷத்வத்தை பர்யந்தமாக அனுசந்தித்து தத் அனுரூப புருஷார்த்த சிஷை பண்ண வேண்டுகையாலே
ததீய சேஷத்வ வாசகமான நமஸ் சப்தம் புருஷார்த்த பிரார்த்தனா வாசகமான நாராயண பதத்துக்கு முன்னேயாக வேண்டுகையாலும்
இப்பதத்தில் சொல்லுகிற ஸ்வரூப உபாய வர்ணம் ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக வேண்டுகையாலும்
பிரணவத்தில் சொல்லுகிற பிரகாரத்வ ரஷ்யத்வ சேஷத்வ தத் அநந்யார்ஹத்வ ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வ
ஞான குணகத்வாதிகளுடைய ஸ்வார்தததை ஸ்வாதீநதை -இவற்றினுடைய நிவ்ருத்தியையும்
மேலே நாராயண பதத்தில் சொல்லுகிற புருஷார்த்த ஸ்வரூப கைங்கர்யத்தில் வருகிற
ஸ்வ கீயத்வ ஸ்வ ஸ்வாரஸ்யாதி நிவ்ருத்தியையும் பண்ணும் போதைக்கு காகாஷி நியாயத்தாலே
இது நடுவே கிடக்க வேண்டுகையாலும் பிரதமம் உகார விவரணமான நமஸ் சப்தமாகக் கடவது –

இந்த நமஸ் சப்தம் தான் ந என்றும் ம என்றும் இரண்டுபதமாய் இருக்கும் –
இதில் மகாரம் மந ஞாநே -என்கிற தாதுவிலே ஷஷ்ட்யந்த வசனமாய் -தாத்வர்த்தம் ஞாத்ருத்வம் ஆகையால்
எனக்கு என்கிற அர்த்தத்துக்கு வாசகம் ஆகிறது –
இங்கு விஷய நியமம் பண்ணாமையாலே –
சேநஸ் யயதாமம்யம் ஸ்வஸ்மிந் ஸ்வீயேச வஸ்துநி–மம இத்யஷரத் வந்த்வம் ததாமம் யஸ்ய வாசகம் –
அநாதி வாசநா ரூடமித் யாஜ்ஞா ந நிபந்தநா -ஆத்மாத்மீய பதார்த்தஸ் தாயா ஸ்வா தந்தர்யஸ் வதாமதி -என்கிறபடியே
அநாதி கால ஸஹிதமான விபரீத ஞானம் அடியாக வுண்டாமதாய் –
மமாஹம் மமேகம்-என்று கொண்டு ஸ்வ கதமாகவும் ஸ்வ கத கீயமாகவும் கிடக்கிற மமதா முகேன ஸ்வரூப விருத்தமாய்
நிவர்த்த்யமான அஹங்கார மமகாரங்களைச் சொல்லுகிறது

நிஷேத வாசியான நகாரம் அத்தை நிஷேதித்து
நாஹம் மம ஸ்வ தந்த்ரோஹம் நாஸ்மீத்யஸ் யார்த்த உசயதே-நமே தேஹாதிகம் வஸ்து ச சேஷ பரமாத்மந –
இதி புத்தயா நிவர்த்தந்தே தாஸ்தாஸ் ஸ்வீயா மநீஷிதா –அநாதி வாசநா ஜாதைர் போதைஸ் தைஸ் கைர் விகல்பிதை-
ரூஷி தம்யத் த்ருடம் சித்தம் ஸ்வா தந்தர்ய ஸ்வ தவ தீமயம் -தத் தத் வைஷ்ணவ சார் வாத்ம்ய பிரதிபோத சமுத்தயா –
நம இத்ய நயா வாசாநஞாஸ்வஸ் மாத போஹ்யதே-என்றும்
யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஸ்வ ஸ்வ கீய பகவத் சேஷத்வத்தை த்ருடீ கரியா நின்று கொண்டு ஸ்வ அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுகிறது

இதில் அஹங்கார நிவ்ருத்தியால் ஸ்வ சேஷத்வ அபாவம் சொல்லிற்று –
மமகார நிவ்ருத்தியாலே ஸ்வாமித்வ சேஷித்வங்களினுடைய ராஹித்யமும்
ஸ்வ கீய வியாபாராதிகளுடைய ஸ்வ அதீனதா நிவ்ருத்தியும் பலிக்கையாலே–
இத்தாலே ஸ்வ ஆராதத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யங்களினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று –

ஆக நமஸ் ச பதத்தாலே
தவ்யக்ஷரஸ் து பவேந் ம்ருத்யு
மமேதி த்வ யக்ஷரோ ம்ருத்யு
யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -என்றும் ஆத்மாவுக்கு நாசகமான அஹங்கார மமகாரங்களை நிவர்த்திப்பித்து
த்ரயக்ஷரம் ப்ரஹ்மண பதம்
நமமே திசை சாஸ்வதம்
அஹம் அபி ந மம பகவத ஏவாஹம் அஸ்மி
யா காஸ்சந க்ருதயோ மம பவந்தி தாஸூம மதா நாஸ்தி பகவத ஏவதா-என்று
ஆத்ம உஜ்ஜீவனமாய் இருக்கிற சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்களைச் சொல்லுகிறது
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சேஷமாய் ஞாதாவாய் இருக்கையாலே பிரதமம் சேஷத்வ வாசியான பதம் உதித்தால் போலே
அஹங்காராதிகள் நிஷேத்யமாய் இருக்கையாலே இங்கும் நிஷேத்யத்துக்கு முன்னே நிஷேதம் முற்படுகிறது

கீழே அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் சொன்ன போதே ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யம் நிவ்ருத்தம் அன்றோ என்னில்
பார்யைக்கு பர்த்தரு சிசுரூஷணம் ஸ்வரூபமாய் -அது அவனுக்குப் போக்யமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
போக ரசத்தில் தனக்கும் அன்வயம் உண்டாய்
பதிம் யா நாதி சரதி மநோ வாக் காய கர்மபி சா பர்த்த்ருலோகா நாப்நோதி சதபிஸ் சாத்வீதி சோஸ்யதே -என்று
அந்த சிசுருஷணம் தான் பர்த்த்ரு லோக பிராப்திக்கு ஸாதனமாய் இருக்கையாலே
சேஷ பூதையானவளுக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் அநுவிருத்தமாயிற்று
உபாசகனுக்கு பகவச் சேஷத்வ ஞானம் பிறந்து -கைங்கர்ய ருசியும் நடந்து போரா நிற்கச் செய்தேயும்
ப்ராப்ய பிராப்தி சாதனம் ஸ்வ பிரவ்ருத்தி ரூப கர்மாதிகளாகையாலே
பகவச் சேஷமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்வா தந்தர்யம் அநுவிருத்தமாய்ப் போந்தது

அங்கன் இன்றியிலே ஸ்வரூப புருஷார்த்தங்கள் ஸ்வ கதம் அல்லாதவோபாதி
ஸ்வ ரக்ஷணார்த்த வியாபாரமும் ஸ்வ கதமல்ல என்றதாயிற்று –
அது ஸ்வரூபம் பரகதம் -விரோதி பரகதம் -புருஷார்த்தம் பரகதம் என்கிற பிரதிபத்தி ஸ்வ கதம் -அதுவும் பராதீனம் -என்கிற
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை இவ்விடத்தில் அனுசந்தேயம்

அதவா
சேஷமான வஸ்து ஞாதாவாய் இருக்கும் என்று மகாரத்தாலே சொல்லுகையாலே
அந்த ஞானத்தாலே ஹித அஹித விஷயீகாரம் உண்டாய் -அத்தாலே ஹித ரூப கிரியை பண்ணிக் கொண்டு
நமஸ் சப்தம் அது அடியாக வருகிற ஸ்வா தந்தர்யத்தை நிஷேதிக்கிறது என்னவுமாம்
ஆகையால் அங்கு பகவத் சேஷத்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று
இங்கு அந்த சேஷத்வத்தினுடைய ஸ்வ அதீன நிவ்ருத்தியையும்
சேஷிபூத பகவத் ரக்ஷகத்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தியையும் பண்ணுகிறது –
சேஷபூதனான சேதனன் ஸ்வ ரக்ஷணத்தினின்றும் நிவ்ருத்தமானால்
சேஷியான ஈஸ்வரன் ரக்ஷகனாய் அறுமாகையாலே ஈஸ்வரனுடைய உபாய பாவம் அர்த்தமாகாது தோற்றுகிறது
ஆக இப்படி சேதன ஸ்வரூபம் -பகவத் ஏக சேஷமுமாய் -பகவத் ஏக ரஷ்யமுமாய் இருக்கையாலே
பகவத் கதமான குணங்களோபாதி ப்ராப்யத்வ பிரதிபத்தி பண்ணலாய் இருக்கிறது –
அவன் குணங்களோபாதி அவன் அபிமானத்திலே கிடக்கையாலே என்றபடி

இவ்வர்த்தத்தை -அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும் ஆதரித்து எழுந்த என் தட முலைகள்
துவரைப் பிரானுக்கே சங்கல்பித்துத் தொழுது வைத்தேன் -என்று ஸ்ரீ நாய்ச்சியாரும் அருளிச் செய்தார்
இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வ பதார்த்தம் சத்தா நித்யம் பிரியாஸ் தவது கேசந தேஹி நித்யா -நித்யம் த்வத் ஏக பரதந்த்ர
நிஜ ஸ்வரூபா பாவத்க மங்கள குணாஹி நிதர்சனம் – என்று பகவத் ப்ரீத்தி விஷய பூதராய்க் கொண்டு தத் அபிமான
அந்தர்ப் பூதரானவர்கள் அவன் குணங்களோபாதி ப்ராப்யபூதர் என்னும் அர்த்தத்தை ஸ்ரீ ஆழ்வானும் அருளிச் செய்தார்
குணங்களோபாதி பரதந்த்ரங்களாகச் சொல்லுகையாலே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹர் என்னும் இடம் சொல்லிற்று ஆயிற்று
இஷ்ட விநியோக அர்ஹத்வமாவது -அவன் கொடுத்ததற்கு ஸ்வம்மாம் படி இருக்கை இறே –
அப்போது இறே பாரதந்தர்யம் ஸித்திக்கும்-ஆகையால்
அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -என்றும்
யா ப்ரீதிர் பஹுமானஞ்ச மய்ய யோக்யா நிவாஸிநாம் -மத ப்ரீயார்த்தம் விசேஷேண பாதேசா நிவேதயதாம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே சேஷிபூத பகவத் ப்ரேரிதமாய் சேஷபூத சேதன பாரதந்தர்ய பூர்த்தி ஹேதுவாய் இருக்கிற
ததீய சேஷத்வம் இப்பதத்தில் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

பகவத் சேஷத்வ பூர்த்தி ததீயா சேஷத்வத்தாலே யாகில் அது கீழ்ச் சொன்ன
பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷத்வத்தோடு விருத்தமாகாதோ என்னில்
இந்த ததீய சேஷத்வம் சேஷியான ஈஸ்வரனுடைய நியோக நிபந்தமாய்க் கொண்டு சேஷத்வ காரியமாய் வருகிறது ஆகையால்
பதிவ்ரதையானவள் பர்த்த்ரு நியோகத்தால் தத் பந்து சிசுருஷணம் பண்ணினால் பர்த்த்ரு பிரியகரமாய்க் கொண்டு
பாதிவ்ரத அபிவிருத்தியாமாப் போலே
அநந்யார்ஹ சேஷத்வ அபி விருத்தி ஹேதுவாமது ஒழிய தத் விருத்தமாகாது –
ஆனாலும் உத்தம புருஷஸ் த்வநய-என்கிற நியாத்தாலும்
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன்
இல்லதும் உள்ளதும் அவன் உரு -என்கிறபடி சேதன அசேதன விஸஜாதீயன் ஆகையாலும்
ததீயரே யாகிலும் அந்யத்வம் வாராதோ என்னில்
அநந்யாஸ் சிந்தயந்த -என்கிறபடியே இவர்கள் தான் அவனுக்கு அப்ருதக் சித்த விசேஷண ஞானவான்களாய்க் கொண்டு
அந்யன் அன்றிக்கே இருக்கையாலும்
ஞானீத்வாத்மைவ -என்றும் -பத்தராவியை என்றும் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமான தச் சேஷத்வ ஞானம் உடையவர்கள்
சர்வாத்ம பூதனான தனக்கும் ஆத்ம பூதராகச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபிப்பிராயத்தாலே
ஆத்ம சரீரங்களுக்கு அந்யத்வம் வாராது

இந்த ததீய சேஷத்வம்
ஸ்வேச்சயைவபரே சஸ்யதா ததீன்ய பலாத்துந-பகவத் பக்த சேஷத்வம் ஸ்வேச்சயாபிக்வசித் பவேத் -என்கிறபடியே
சேஷ பூதனான தன்னுடைய அதீனமானது அல்லாதாப் போலே -சேஷ பூத பிரதிசம்பந்தி நியோக அதீனமாக அன்றிக்கே
இதி ஸ்வோக்தி நயாதேவ ஸ்வ பக்த விஷயே பிரபு-ஆத்மாத்மீயஸ்ய சர்வஸ்ய சங்கல்பயதி சேஷதாம் –
அந்யோந்ய சேஷ பாவோபி பர ஸ்வா தந்தர்ய சம்பவ -தத் தத் ஆகார பேதேந யுக்த இத் யுப பாதிதம்-என்கிறபடியே
சேஷியான ஈஸ்வரனுக்கு ப்ரீதி விஷய பூதரானவர்களைப் பற்ற தத் ப்ரேரிதமாய்க் கொண்டு வந்தது ஆகையால்
இஷ்ட விநியோக அர்ஹதா லக்ஷணமான அநந்யார்ஹ சேஷத்வ கார்யம் அத்தனை ஒழிய அத்தோடு விருத்தம் அன்று

ஸ்வ ப்ரிய விஷய பூதரைப் பற்ற சேஷ பூத சேதனரை சேஷமாக்கி அது அடியாகத் தான் ப்ரியதமனாய் இருக்கும் என்கையாலே
தத் ப்ரீதியே புருஷார்த்தமாய் இருக்கும்
அவர்களுக்கு அந்த ப்ரீதி ஓவ் பாதிகமாக மாட்டாது -அது தானே பிரயோஜனமாம் அத்தனை ஆகையால்
ததீய சேஷத்வம் நிருபாதிகமாகக் கடவது
அங்கன் அன்றியிலே பகவச் சேஷத்வம் போலே ஸ்வத வருகை அன்றிக்கே பகவத் ப்ரேரிதமாய்க் கொண்டு
வருகையால் ஓவ்பாதிகம் என்னவுமாம்
பிரதிசம்பந்தி விஷயங்களினுடைய புத்த்ய அதீனமாக ஏக காலீனமாக ஏக ஆஸ்ரயஸ்தமாய் வருகிற சேஷ சேஷி பாவம்
ஆஸ்ரய பேதேந யுண்டாகிறது ஆகையால் அன்யோன்ய ஆஸ்ரய தோஷம் இல்லாமையால்
இந்த ததீய சேஷத்வம் உப பன்னம் என்றதாயிற்று

ஆக இந்த நமஸ் ஸப்தத்தாலே
அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியும்
நிவ்ருத்தமான ஸ்வரூபத்தினுடைய அத்யந்த பாரதந்தர்யமும்
பாரதந்தர்ய காஷ்டையான ததீய சேஷத்வமும்
பாரதந்தர்ய அனுரூபமான உபாயமும் ஆகிற நாலு அர்த்தமும் சொல்லிற்று

ஆனாலும் இது அநந்ய சரணத்வ பிரதானமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில்
கீழே ஆர்த்தமாக உபாய பாவம் சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும் அவ்வளவில் பர்யவசியாதே
யஸ் ச தேவோ மயா த்ருஷ்டா புரா பத்மா யதேஷண -ச ஏஷ ப்ருது தீர்க்காக்ஷஸ் சம்பந்தீ தே ஜனார்த்தன –
ஸர்வேஷா மேவ லோகா நாம் அபி தாமாதா ச மாதவ -கச்ச த்வமே நம சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -என்று
சர்வ லோகங்களுக்கும் ப்ரிய ஹிதங்களை நடத்திக் கொண்டு போருவான் ஒருவன் ஆகையால் எல்லாருக்கும் மாதாவுமாய் பிதாவுமாய்
உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்ணன்-என்கிறபடியே
அந்த பிரிய ஹிதை பரதைகள் எல்லாம் தோன்றும்படி பத்மாய தேஷணனாய் இருப்பான் யாவன் ஒருவன் –
அவன் ஒரு தேவன் என்னால் முன்னாள் காணப்பட்டான் -அந்த ஜனார்த்தனன் ப்ருதுதீர்க்காஷனாய்க் கொண்டு
உங்களுக்கு சம்பந்தியாய் இருக்கிறான் -அவனைச் சரணம் புகுருங்கோள் என்று உபதேசிக்க
அனுஷ்டான வேளையில் -ஏவ முக்தாஸ் த்ரய பார்த்தாயமவ் ச பரதர்ஷப-திரௌபத்யா சஹிதாஸ் சர்வே நமஸ்சக்ருர் ஜனார்த்தனம் -என்று
இப்படி சொல்லப்பட்ட பாண்டவர்கள் ஐவரும் திரௌபதியோடே கூடிக் கொண்டு நமஸ்ஸைப் பண்ணினார்கள் என்கிற
ஸ்தான பிரமாணத்தாலும் உபாய வாசமாகச் சொல்லுகையாலும்
பநதா நகா உத்திஷ்டோ ம ப்ரதா உதீர்யதே-விஸர்க்க பரமே சஸ்து தத ரார்த்தோயம் நிரூப்யதே-அநாதி பரமே
சோயஸ் சக்தி மாநசயுத பிரபு -தத் ப்ராப்தயே பிரதாநோயம் பந்தா ந மந நாமவாந் -என்று
பகவத் பிராப்திக்கு கர்ம ஞானாதிகளில் காட்டில் பிரதான உபாயமாக பகவத் விஷயத்தைச் சொல்லுகிறது
நமஸ் சப்தம் என்று நிர்வகிக்கையாலும்
இவ்வுபாய அங்கமான ஸ்வ பிரவ்ருத்தி தியாகத்தை ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி முகேன
இந்த நமஸ் ஸப்தத்திலே சொல்லுகையாலும் இந்த நமஸ் சப்தம் அநந்ய சரணத்வ பிரதானமாகக் கடவது

ஆக நமஸ் சப்தத்தால்
ஸ்வரூப விருத்தமான அஹங்கார மமகாரங்களினுடைய நிவ்ருத்தியும்
நிவ்ருத்தமான ஸ்வரூபத்தினுடைய அத்யந்த பாரதந்தர்யமும்
இந்த பாரதந்தர்ய காஷ்டையான ததீய சேஷத்வமும்
பரதந்த்ரனுக்கு அனுரூபமான உபாயமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ஆக பிரணவத்தால் ஸ்வரூபம் சொல்லி
நமஸ் சப்தத்தால் ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-உகாரார்த்தம்/ மகார்த்தம் /பிரணவார்த்தம்–

August 16, 2019

அநந்தரம் -உகாரம் -ததே வாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூர்யஸ் தது சந்த்ரமா -என்று
ஏவகாரத்தையும் உகாரத்தையும் பர்யாயமாகச் சொல்லுகிற ஸ்தாந பிரமாணத்தாலே அவதாரணார்த்தமாய்க் கொண்டு
இந்த சேஷத்வ விரோதியான அநந்யார்ஹதையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்று அவதரிக்கிறது –

சர்வாதிகனான அகார வாச்யனுக்குச் சேஷமான வஸ்துவுக்கு அந்நிய சேஷத்வ யோக்யதை
இல்லையாய் இருக்க இந்த ப்ரஸஜ்ய ப்ரதிஷேதம் ஏது என்னில்
லோகத்தில் ஒருவனுக்கு சேஷமான கிருஹ ஷேத்ராதிகள் பிறருக்கு அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
ஹிரண்யம் குண்டலாய -என்று இருக்கச் செய்தேயும் கடக மகுடாதிகளுக்கும் அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
மாத்ரு தேவோ பவ பித்ரு தேவோ பவ ஆச்சார்ய தேவோ பவ -என்று ஒருவனுக்கு
அநேக விஷய சேஷத்வத்தை விதிக்கக் காண்கையாலும்
அப்படியே ஈஸ்வரனுக்கு இவ்வாத்மா வஸ்து சேஷமாம் இடத்தில் அந்யர்க்கும் சேஷமாய் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷமாய் இருக்குமோ
என்று சங்கை பிறக்க அந்த சங்கையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்கிறது

சேஷத்வமாகில் அநந்யார்ஹமாய் இருக்கும் என்கிற நியமம் ஆகில் ஷேத்ராதி விஷயமாக அநயார்ஹம் ஆவான் என் என்னில்
அங்கு ப்ருதுக் ஸ்திதி யோக்யமான த்ரவ்யம் ஆகையாலே க்ரய விக்ரயாதிகளாலே அந்யார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை யுண்டு –
இங்கு ப்ருதக் ஸ்தித்ய யோக்ய த்ரவ்யம் ஆகையாலே அநயார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை இல்லை –
எங்கனே என்னில்
க்ஷேத்ரம் க்ரய விக்ரய அர்ஹமாகையாலும் -புத்ரன் க்ரய விக்ரய அர்ஹனுமாய்–மாதா பிதாக்களுக்கும்
அநேக தேவதைகளுக்கும் சேஷமாய் இருக்கையாலும் –
பார்யை பாணிக்ரஹண பூர்வ காலத்திலே மாதா பிதாக்களுக்கு சேஷமாயும் -அநந்தரம்
சோம கந்தர்வாதிகளுக்கும் சேஷமாயும் சரீர அவதியாயும் உபேஷா அவதியாயும் இருக்கையாலும்
தேகமும் பார்யா சரீரம் பர்த்தாவுக்கு சேஷமாய்- பர்த்ரு சரீரம் தேவாதிகளுக்கு சேஷமாய்
க்ரய விக்ரய யோக்யமாய் இருக்கையாலும்
குணமும் நிராஸ்ரயமாக நில்லாதே ஓர் ஆஸ்ரயத்தைப் பற்றி நிற்கையாலே ஸ்வ ஆஸ்ரய சேஷியான வ்யக்திக்குத்
தானும் சேஷமாகையாலும் க்ஷத்ர புத்ர தார தேஹ குணாதிகளுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை –
குண்டல அபிமானியான ஹிரண்யமும் கர்த்தாவினுடைய ருசி விசேஷத்தாலே கடகாதிகளுக்கும் யோக்யமாகையாலே
அதுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை
மாத்ரு தேவோபவேத்யாதிகளும் அநேக விஷய விதியாகையாலே அந்த விஷய பூதனானவனுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை

இங்கு அப்படி இன்றியிலே
நததஸ்தி விநாயத்ஸ்யாந் மயாபூதம் சராசரம்
தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இல்லையே -என்று ப்ருதக் ஸ்திதி யோக்யம் அன்று என்கையாலும்
ப்ருதக் ஸ்திதி சொன்னபோது ஈஸ்வரனுடைய சர்வ பிரகாரித்வாதிகள் பக்ந மாகையாலும்
ஆத்மை வேதம் சர்வம்
ப்ரஹ்மை வேதம் சர்வம் -என்று சாமான்யாதி கரண்யத்தாலே சரீராத்ம பாவ சம்பந்தத்தைச் சொல்லி
தத் ஸஹிதமான சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை ஆத்மய்வ என்று அவதரித்துக் கொண்டு அசாதாரணமாகச் சொல்லுகையாலும்
ஸ்வத்வ மாத்மநி சஞ்ஜாதம்
தாச பூத
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரேஸ் ஸ்வாம் யம் ஸ்வபாவம்
குல தொல் அடியேன்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர்-இத்யாதிகளாலே
இந்த சேஷத்வத்தை நிருபாதிகமாகவும் அநந்ய சாதாரணமாகவும் ஸ்வா பாவிகமாயும் சொல்லுகையாலும்
இப்படி சேஷமான வஸ்து ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய் ஞான குணகமாய் இருக்கும் என்று மேலே யுக்தமாகையாலும்
க்ரய விக்ரய அநர்ஹம் -அசாதாரணம் -நிருபாதிகம்-நித்யம் -ஓவ் பாதிக தேஹ வ்யாவ்ருத்த சரீரம் –
குணி என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம்

ஆகையால் க்ஷேத்ர புத்ர தார தேஹாதிகளில் போலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ஹேதுவான
க்ரய விக்ரய அர்ஹத்வ சாதாரணத்வ ஓவ் பாதிகத்வ அநித்யத்வங்கள் இவ்விடத்தில் இல்லாமையாலே
இங்கே அந்நிய சேஷத்வ சங்கையே பிடித்தில்லை
பூர்வ யுக்தமான ப்ருதக் ஸ்தித்யநர்ஹதையாலும் -அசாதாரணதையாலும் -மாத்ரு தேவோ பவேத்யாதிகளில் சொல்லுகிற
அநேக சேஷத்வத்துக்கு உதயம் இல்லை –
குண்டல அர்ஹமான ஹிரண்யத்தினுடைய ஸ்வாம் யதீனமான மகுடார்ஹத்வம் இங்கும் சேஷ்ய தீனமாக யுண்டாக
சேஷத்வம் சேஷி பூத பகவந் நியோகாதீனமாக வருகிறது ஆகையாலே
பகவத் சேஷத்வமே அத்தனை ஒழிய அந்நிய சேஷத்வம் அன்று

இப்படி அந்நிய சேஷத்வ சங்கை இல்லாமையாலே தந் நிவ்ருத்த அபேக்ஷை இல்லை என்றிட்டு
தத் வாசகமான உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை ஆகாதோ என்னில்
இப்படி சேஷபூதனாகச் சொல்லுகிற சேதனன் கர்ம ஹேதுகமாக உத் பன்னமான சரீரஸ்தனாய் இருக்கையாலே
அந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பிதாக்கள் என்ன –
அந்த சரீரத்தைப் பற்ற உண்டான வர்ணாஸ்ரம நிபந்தனமாக வருகிற க்ரியா பிரதி சம்பந்திகளான அக்னி இந்த்ராதி தேவதைகள் என்ன –
இவர்களைப் பற்றி வருவதொரு கர்ம உபாதிக சேஷத்வம் உண்டாகையாலே
தந் நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிற உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை என்ன ஒண்ணாது

ஆனால் கர்ம ஹேதுக சரீரஸ்தனாய் இருக்கச் செய்தே தத் கார்யமான அந்நிய சேஷத்வத்தை நிவர்த்திக்கும்படி என் என்னில்
ஏவம் பூதனான சேதனன் விஷயமாக ஈஸ்வரன் நிர்ஹேதுக அங்கீ காரத்தைப் பண்ணி ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கையாலே
ஸ்வ ஆத்ம சரீரங்களில் உண்டான அத்யந்த பேத ஞானம் பிறந்து -அந்த சரீரத்தில் காட்டில் அந்யனாகத் தன்னை அனுசந்தித்து இருக்கையாலும்
ஸ்வரூப அனுகுணமாக ரக்ஷிக்கும் என்கையாலே ஸ்வரூப விருத்த கிரியா ஹேதுவான கர்மத்தை நேராக நிவர்ப்பித்து
ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயத்தையும் பரிக்ரஹித்துப் போருகையாலும்
சரீர ஹேதுவாயும் க்ரியா ஹேதுவாயும் வருகிற அந்நிய சேஷத்வங்களை நிவர்ப்பிக்கக் குறை இல்லை

யாவா நர்தத உதபாநே சர்வதஸ் சம்ப்லுதோதகே -தாவான் சர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ் விஜாநத-என்று
ஆறு பெருகிப் போகா நின்றால் பிபாசிதனுக்கு ஸ்வ தாஹ சாந்தி மாத்ர ஜல பானமே அபேக்ஷிதமானால் போலே
சகல வேதங்களும் சகல அர்த்தங்களையும் சொல்லிற்றே யாகிலும்
க்ருஹஸ்த தர்மம் வனஸ்தனுக்கு த்யாஜ்யமானால் போலேயும் -அது தான் பிஷுவுக்கு த்யாஜ்யமாமால் போலேயும்
ஸ்வரூப பிரதானனாவனுக்கு சரீர பிரதாநாநனாவனுடைய கிரியை த்யாஜ்யமாகையாலும்
தேவர்ஷி பூதாத்மாந்ருணாம் பித்ரூணாம் ந கிங்கரோ நாயம்ருணீ சராஜந்-சர்வாத்மநாயஸ்
சரணம் சரண்யம் நாராயணம் லோக கூறும் பிரபன்ன –என்று
பகவத் சேஷத்வ உபாயத்வ ஞானமுடையவன் தேவதாந்தரங்களுக்கு கிங்கரனும் அல்லன்-ருணியும் அல்லன் என்றும்
ப்ரஹ்மசார்யேண ரிஷிப்ய-யஜ்ஜேந தேவேப்ய பிரஜயாபித்ருப்ய -என்று சொல்லுகிற
தேவர்ஷி பித்ரு பூத விஷயங்களான ரிணமோச நார்த்த க்ரியா நிபந்தனமாக வருகிற கிங்கரத்வத்தை
அந்த க்ரியா ஹேது பூதமான ரிணித்வ நிஷேத பூர்வகமாக நிஷேதிக்கையாலும்

யோவைஸ் வாமதேவதா மதியஜதே ப்ரஸ்வாயை தேவதாயை சயவதே நபராக பிராபநோதி பாபீயான் பவதி-என்று
யாவன் ஒருவன் ஸ்வரூப அனுரூபமான தேவதை ஒழிய யஜிக்கிறான் -அவன் அந்த தேவதையின் பக்கல் நின்று பிரஷ்டனாம் –
அவனுக்கு பரகதி பிராப்தியும் இல்லை -பாபிஷ்டனுமாம் என்கையாலும்
ஸம்ஸேவ்ய ஏகோ ஹரிர் இந்த்ரியானாம் சேவ அந்நிய தேவே வ்யபிசார ஏவ -அந்யோபி சேவ்யோயதி
தேவ சாமயாத் கோவாஹ் ருஷீ கேசபதாபிதா ந -என்று
சகல இந்த்ரியங்களாலும் சம்சேவ்யமாநனாய் இருப்பான் ஹரி சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் என்றும்
இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு தத் வ்யதிரிக்த தேவதைகளை சேவித்தான் ஆகில் பர்த்தரு சேஷமான சரீரத்தை
அந்நிய புருஷ உபயோகம் ஆக்கின ஸ்த்ரீக்கு வ்யபிசாரமே பலித்து பாதி வ்ரத்ய ஹானி யுண்டாமா போலே
ஹ்ருஷீகேசனுடையதான ஹ்ருஷீகங்களை அந்நிய விஷயம் ஆக்குகையாலே அந்த ஹ்ருஷீகங்களுக்கும் ஸ்வரூப ஹாநியாய் –
அவற்றுக்கு கரணியான தனக்கும் ஸ்வரூப ஹானி யுண்டாம் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு இந்த்ரியங்களுடைய
அந்நிய பிரதிசம்பந்தி காம கரத்வ நிஷேத பூர்வகமாக பகவத் பிரதி சம்பந்தி காமகரத்வத்தை விதிக்கையாலும் –
அந்நிய தேவதா பிரதி சம்பந்தகமாய் ஸ்வரூப விருத்தமான கர்மத்தினுடைய நிவ்ருத்தி
ஏவம் பூத ஞான விசிஷ்டனுக்கு ஸ்வத பிராப்தம் என்றதாயிற்று

சிலர் இதனுடைய அப்ராப்தத்வ சங்கையைப் பண்ணி தத் பரிஹாரார்த்தமாக இந்த கிரியைகள்
பகவத் பர்யவசான புத்தயா அநுஷ்டேயங்கள் என்றும்-
அந்த தேவதா நாமங்களை பகவந் நாமங்களாக புத்தி பண்ணி அனுஷ்டிப்பான் என்று சொல்லுவார்கள் –
அவற்றினுடைய விதான காலத்தில் -அக்னயே இந்த்ராய-என்று அக்னீ இந்திராதி தேவதைகளை பிரதிசம்பந்திகளாக
சில கிரியைகளை விதிக்கிறவோபாதி விஷ்ணவே என்று சர்வ வ்யாபகனான சர்வேஸ்வரனை
பிரதிசம்பந்தியாகச் சில கிரியைகளை விதித்தும் போரா நின்றது
அக்னீ இந்திராதி தேவதா பிரதிசம்பந்தி கிரியா தானே பகவத் பர்யவசாயியுமாய் -அந்த தேவதா நாமங்கள் தானே
பகவந் நாமங்களுமாகில் -விஷ்ணவே -என்று தனித்து விதிக்கக் கூடாது –
அதுக்கு மேலே அந்த கிரியைகளுக்கு தத் தத் தவேதா பிரதி சம்பந்திகத்வம் இல்லையாகில்
சர்வ கிரியைகளிலும் விஷ்ணவே என்று வியாபகத்வேந சர்வ விசேஷ்ய பூதனான
சர்வேஸ்வரனை பிரதி சம்பந்தியாக விதிக்க அமையும்
அங்கன் அன்றியிலே அந்தத் தேவதைகளையும் சர்வேஸ்வரனையும் தனித்து விதிக்கக் காண்கையாலே
அந்த விதிகளுக்கு பிரதிசம்பந்தி அந்த தேவதைகளாக வேணும் –
ஆகையால் அந்த தேவதைகள் தான் விசேஷணத்வேந சேஷபூதராய்க் கொண்டு தங்கள் ஸ்வரூபம் ஸித்தமாய் இருக்கச் செய்தேயும்-
நாம விசேஷணத்வேந சேஷபூதர் -அவன் விசேஷ்யத்வேந சேஷி என்ற ஞானம் இன்றியிலே –
தேவோஹம் ஸ்வ தந்த்ரோஹம் -என்று அகங்கார மமகார க்ரஸ்தராய் இருப்பார் சிலர் ஆகையாலே

பர்த்ரு சேஷபூதையான பார்யையானவள் ஆர்த்தவாதி தூஷிதை யானவன்று-அந்த பர்த்தாவோடு புத்ரர்களோடு வாசியற
சர்வர்க்கும் ஸ்பர்ச யோக்யதை இல்லாதாப் போலே-
பகவத் ஏக சேஷத்வ ஞானம் உடையாருக்கு தத் தத் தேவதா பிரதி சம்பந்திகமான கிரியைகள் த்யாஜ்யங்கள் ஆகையால் –
விதி விசேஷ்ய பர்யந்தமான போதும் இந்த நியாயத்தாலே விசேஷணத்துக்கு அஞ்ஞான நிபந்தமான அந்யத்வம் வருகையாலும்
பூர்வோக்த நியாயத்தாலே சம்யக் ஞான நிஷ்டனைக் குறித்து விதி இல்லாமையாலும்
சம்சய விபர்யய ரஹிதமாம் படி நிர்ஹேதுகமான லப்த ஞானரான ஆழ்வார் நீராய் நிலனாய் என்று தொடங்கி
சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ சரீரத்தை சாமாநாதி கரண்யத்தாலே அனுசந்தித்து -தமக்கு அனுபாவ்யத்தை நிர்ணயித்து அபேக்ஷிக்கிற இடத்தில்
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்திக் கொடியேன் பால் வாராய் -என்று அசாதாரண லக்ஷணமாய் இருந்துள்ள
சங்க சக்ர கதாதரமான விக்ரஹத்தோடே வர வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கையாலும்
யஞ்ஞத்திலே தீஷித்தவனுக்கு நித்ய கர்மங்கள் த்யாஜ்யமாம் போலே பகவத் உபாய நிஷ்டாவான்களுக்கு இவை த்யாஜ்யமாகையாலும்
ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானவான்களுக்கு தத் பிரகார அனுஷ்டானம் அநுப பன்ன மாகையாலே இது சொல்ல ஒண்ணாது

கர்ம ஹேதுக உத்பன்ன சரீரமே யாகிலும் இந்த ஞான அநந்தரம் கர்ம நிராச பூர்வக கேவல பகவதி சகா ஹேதுவான
சரீர ஸ்திதி யாகையாலே இந்த இச்சாஸ்ரயம் பகவத் விஷயம் ஆகையாலும் பூர்வ ஜென்ம மாதா பித்ரு சேஷத்வம்
அனந்தர ஜென்மத்தில் இல்லாதாப் போலே இந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பித்ரு விஷய சேஷத்வம்
இவனுக்கு இல்லாமை கீழ்ச் சொன்ன ஹேது சித்தம் ஆகையாலும் தந் நிவ்ருத்தி அத்யந்தம் பிராப்தம் என்னும் இடம் ஸூ நிஸ்சிதம்
சஹி வித்யா தஸ்தம் ஜனயதி தத் ஸ்ரேஷ்ட ஜென்ம
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் -என்றும்
இந்த ஞான உத்பத்தியையும் ஜன்மாந்தரமாகச் சொல்லிற்று இறே

ஞானம் பிறந்த அநந்தரத்திலே சரீர விமோசனம் பிறக்குமாகில் ஒருவருக்கும் இந்த ஞானம் பிறவாது என்றும்
இவனால் அநேக சேதனரை திருத்தலாம் என்றும்
இவனுடைய சரம சரீரமாகையாலே தனக்கு உண்டான ஆதார அதிசயத்தாலும் ஈஸ்வரன் தன இச்சையால் வைக்கும் என்று
பூர்வாச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்கையாலே பகவத் இச்சையே ஹேது என்னக் குறை இல்லை
ஆனால் துக்க ஹேதுவான வியாதியாதிகள் உண்டாவான் என் என்னில்-கர்ம பலன் தான் வியாதியாதி ரூபேணவும்-
தேவதாந்த்ர சேஷத்வ ரூபேணவும் –
தேச காலாதி நிபந்தமான சீதோஷ்ண ஆதிகள்-அன்ன பானாதி வாஞ்சை இத்யாதி ரூபேண வும் த்ரிவிதமாய் இருக்கும்

அதில் வ்யாதியாதிகள் தஜ் ஜெனித கிலேச அதிசயத்தாலே தத் ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூப விருத்த சரீரத்தில்
உபேக்ஷை பிறக்கைக்கு ஹேது வாகையாலே ஹிதபரனான ஈஸ்வரன் தத் ஹேதுவான கர்மத்தை நிஸ் சேஷமாக நிவர்த்திப்பன்
தேவதாந்த்ர சேஷத்வம் ஸ்வரூப விருத்தம் ஆகையால் ஸ்வரூப அனுகுண ரக்ஷணம் பண்ணுகிற ஈஸ்வரன்
தத் ஹேதுவான கர்மத்தினுடைய நிஸ் சேஷ நிவ்ருத்தியைப் பண்ணும்
தேச கால சீதோஷ்ண ஆதிகள் -அன்ன பானாதி வாஞ்சை இவை தேவதாந்த்ர சேஷத்வத்தோ பாதி ஸ்வரூபத்துக்கு
அத்யந்தம் விருத்தம் இன்றியிலே வியாதி யாதிகளோ பாதி சரீர உபேஷாதிகள் பிறக்கைக்கு ஹேதுவாகையாலே
தத் ஹேதுவான கர்மத்தை அவன் உபேக்ஷித்து இருக்கும் -ஆகையால் இச்சா ஹேதுவான சரீர ஸ்திதிக்கும் குறை இல்லை
அந்நிய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் அத்யந்தம் அனுப பன்னம்-

ஆக உகாரத்தாலே
சாஸ்த்ரீயமான அக்னீ இந்த்ரியாதி தேவதா அனுவர்த்த நத்தையும்
மாதா பிதாக்களுடைய அனுவர்த்த நாதிகளையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது
அங்கன் இன்றியிலே
இவ்வுகாரம் பகவத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தினுடைய நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுகிறது என்றும் அர்த்தம்
தத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தில் நிருபாதிக பிரசங்கம் இல்லாமையால் நிரஸ்தம்

ஆக
சர்வ காரண பூதனாய் -சர்வ ரக்ஷகனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய் -சர்வ சேஷியான அகார வாச்யனுக்கே
அநந்யார்ஹ சேஷம் என்றதாயிற்று –

————-

மகாரார்த்தம்-

அநந்தரம் மகாரம் –
இப்படி சேஷ பூதனாய் –
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணனாய் –
ஆனந்த ரூபா ஞான ஸ்வரூபனாய் –
அஹம் சப்த வாச்யனுமாய் –
ஞாத்ருத்வாதி குண விசிஷ்டனுமாய் –
ஸ்வயம் ப்ரகாசனுமாய்
அணு பரிமாணனான-ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில்
பூதாநி சக வர்க்கேண-இத்யாதியாலே தேஹ உபாதானமான பூத பஞ்சகங்களும் இந்திரியங்களும் -விஷயங்களும் –
மநோஹங்காரங்களும் தொடக்கமான -24-தத்துவங்களையும் ககாராதி பகாராந்தமான-24-அஷரத்தாலும் சொல்லி அநந்தரம்
ஆத்மா து சம காரேண பஞ்ச விம்ச ப்ரகீர்த்தித-என்று -25-வது தத்துவமான ஆத்மாவை -25-வது அக்ஷரமான மகாரத்தாலே
இவற்றில் காட்டில் வேறுபடச் சொல்லுகையாலே ஆத்மா தேஹாதி விலக்ஷணன் என்னும் இடம் சொல்லிற்று

ஆத்மா தான் தேஹாதி விலக்ஷணனான படி என் என்னில் –
தேஹமாகிறது -அவயவ சமுதாயமாகையாலே அந்த அவயவங்களுக்கு-என்னுடைய அவயவங்கள் என்று
அந்நியனாய் இருப்பான் ஒருவனுடைய மமதைக்கு விஷயமாகை ஒழிய அஹம் வியவஹாரம் இல்லாமையாலும்
ஒரு அவயவம் ஆத்மா என்னும் போதைக்கு தத்தத் அபாவத்திலும் அஹம் வியவஹாரம் உண்டாகையாலும்
அவயவங்கள் எல்லாம் தனித்தனியே ஆத்மாக்களாம் இடத்தில் ஆத்மபூதமாய் இருக்கிற பாதத்தில் உண்டான ஷதி
அந்யாத்மாவாய் இருக்கிற ஜிஹ்வை அறியக் கூடாமையாலும்
தேஹஸ் தாவதநாத்மாபி த்ருஸ்ய த்வாத் கடவச்சுபே -ஆத்மா த்ருஸ்யோமதோயஸ் மாத் ப்ரமாணை ரேவ ஸர்வதா –
ப்ரத்யஷேனோபலப் யந்தேயதைவாத்ர கடாதயா-ததோ பலப்யதே தேஹோப்யதோ நாத்மா பவேத்த்ருவம் -என்று
அசஷுர் விஷயம் என்று பிரமாணங்கள் சொல்லுகையாலே சஷுர் விஷயமான தேகம் ஆத்மாவாகக் கூடாது என்று சொல்லுகையாலும்
நானும் என்னுடைய உடம்பும் என்று அஹமர்த்த பூதனான ஆத்மாவைக் காட்டில் இதஹமர்த்த பூதனான
தேஹத்தைப் பிரியச் சொல்லுகையாலும் தேகத்தில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தம் என்னும் இடம் சித்தம் –

யா அஹமத்ராக்ஷம் ஸோஹம் ஸ்ப்ருசாமி-என்று தர்சன ஸ்பர்சங்கள் இரண்டுக்கும் ஒருவனே கர்த்தா என்று சொல்லுகையாலும்
நபவேச்சஷுரப்யாத்மா கரணத்வாத் ப்ரதீபவத்-ததாத்மாந பவத் யன்யா நீந்த்ரியாண் யபி சோபநே -என்று
சஷுராதிகளைப் போலே பதார்த்த தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாகச் சொல்லுகையாலே
கரண பூதமான இந்த்ரியங்களில் காட்டில் கர்த்ரு பூதமான வாதமா வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
ஆத்ம சந்நிதியும் உண்டாய் இந்திரியங்களுக்கு விஷய ஸ்பர்சமும் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அந்தக்கரண அபாவத்தாலே விஷய ஞானம் இன்ரிக்கே ஒழிகையாலே அந்தக்கரண அபேக்ஷ உண்டாகையாலும்
ஆத்மா மநோபி நபவேத் கரணத்வாத் பிரதீபவத் -என்று ஸ்ம்ருதிகளுக்குக் கரணமாகச் சொல்லுகையாலும் –
கர்த்தாவான ஆத்மாவுக்குக் கரணத்வம் கூடாமையாலும் –
பாஹ்ய இந்த்ரியங்களினுடைய அபாவத்திலேயும் ஸ்ம்ருதி உண்டாகையாலே அவை ஸ்ம்ருதிகளுக்கு கரணமாக மாட்டாமையாலும்
இவை ஒழிய அந்தக்கரண அபேக்ஷை உண்டாகையாலே அந்தக்கரண ரூபமான
மனசில் காட்டிலும் கர்த்தாவான ஆத்மா வ்யாவ்ருத்தன்

ததைவ புத்திஸ் சித்தஞ்ச கரணத்வம் த்ருசேர்யதே -என்று அத்யவசாயத்துக்கும் தர்சனத்துக்கும்
புத்தி சித்தங்களைக் காரணமாகச் சொல்லுகையாலே இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான வாத்மா இவற்றில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன்

பிரானோப்ய நாத்மா விஜ்ஜேயஸ் ஸூப்தேஸ் சததோயத–என்று பிராணனும் ஆத்மா அன்று என்கையாலும்
இது தான் ஒருவருக்கு சேஷம் என்கையாலும் ஞான ஆஸ்ரயமாக மாட்டாமையாலும்
ஞான ஆஸ்ரயமான ஆத்மா பிராணனில் வ்யாவ்ருத்தன்

ஆகையால் தேஹ இந்திரிய மனா பிராணாதிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்-

இதம் சப்த வாஸ்யமான சரீராதிகளை கவர்க்கம் தொடங்கி பகாரம் அளவாகச் சொல்லி அஹம் சப்த வாஸ்யமான
ஆத்மாவை மகாரத்தாலே சொல்லுகையாலே ஆத்மா அஹம் சப்த வாச்யனானே –
அன்றாகில் பராக் அர்த்தத்தில் காட்டில் ஆத்மாவுக்கு பேதகமான ப்ரத்யக் அர்த்தம் சித்தியாது
அஹம் புத்தி கோசரம் அஹங்கார ரூப ஜடம்-அது ஆத்ம த்யோதகம் என்கிற இது சாந்தாங்கரமானது
ஆதித்ய தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாக மாட்டாதாப் போலே இந்த ஜட ரூபமான அஹங்காரம்
ஸ்வயம் ஜ்யோதிஸ்ஸான ஆத்மாவைத் த்யோதிப்பிக்க மாட்டாதாகையாலும் ஆத்மா அஹம் புத்தி கோசாரமாக வேணும்

ஏவம்பூதமான தேஹாதி வைலக்ஷண்யமும்-அஹம் அர்த்தமும் இவ்வஷர ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று ஆயிற்று

இது தான் மந-ஞாநே-என்கிற தாதுவிலே வ்யுத்பன்னமாய் வாஸ்யமான ஆத்மாவினுடைய
அத்ராயம் புருஷஸ் ஸ்வயம் ஜ்யோதிர்ப்பவதி
ஜ்யோதிர் அஹம் அஸ்மி
விஞ்ஞான கந ஏவ
விஞ்ஞானம் யஜ்ஜமத நுதே –இத்யாதி பிராமண ஸித்தமாய்-
கடாதி பதார்த்த ஸத்பாவத்தில் போலே சம்சயம் இன்றியிலே இருக்கையாலே
ப்ரத்யக்ஷ ஸித்தமாய் இருக்கிற ஞான ஸ்வரூபத்தைச் சொல்கிறது –
இது தான் அனுகூலமாகப் பிரகாசிக்கையாலே ஆனந்த ரூபனாய் இருக்கும் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
அஹமிதம் ஜாநாமி ந ஜாநாமி -என்கிற ஸ்வ வ்யதிரிக்த பதார்த்த ஞாத்ருத்வ சம்சயம் போல் இன்றிக்கே-
அஹம் என்கிற ஸ்வரூபம் ஞானாந்தர நிரபேஷமாக நிஸ் சம்சயமாகத் தோன்றுகையாலே
ஸ்வஸ்மை ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கும் என்கிறது –
இத்தால் ஆத்மாவினுடைய அநன்யாதீன ப்ரகாஸகத்வ ஆஹ்லாதகத்வ லக்ஷணமான
ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

அநந்தரம் -மநு -அவ போதனே-என்கிற தாதுவிலே ஸித்தமாய்
நஹி விஜ்ஜாதுர் விஜ்ஜா தேர் விபரிலோ போ வித்யதே
விஜ்ஜா தார மரேகேந விஜாநீ யாத்
ஜோத ஏவ -என்று சொல்லுகிற ஞான குணத்வம் சொல்லுகிறது
எனக்கு ஞானம் பிறந்தது நசித்தது -என்று பிரத்யக்ஷமாகையாலும் -ஞானம் தர்மம் அல்லாவாகில்
ஸம்ஸ்ருத்ய அவஸ்தையில் சொல்லுகிற திரோதானத்துக்கு விஷயம் தர்மியாய்
அதனுடைய ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையாலும் ஞானம் தர்மமாக வேணும் –

அநந்தரம் -மாங் மாநே -என்கிற தாதுவிலே பரிமாண ஆஸ்ரயத்வம் ஸித்தமாய் –
அந்த பரிமாணம் மஹத் பரிமாணம் அன்று அணு பரிமாணம் என்னும் இடத்தை -யேஷோ அணுர் ஆத்மா -என்றும்
வாலாக்ர சத பாகஸ்ய சததா கல்பிதஸ்யச பாகோ ஜீவ-இத்யாதிகளாலே சொல்லுகையாலே அணு பரிமாணத்வம் சொல்லுகிறது –
உத்க்ராந்திகத்யாதிகள் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகையாலும் அணு பரிமாணனாக வேணும்
சகாநந்த்யாய கல்பதே-என்று பரம மஹத் பரிமாண பூதனாகவும் சொல்லா நின்றதே என்னில் அப்போது
ஆத்மா ஸூத்த அக்ஷரஸ் சாந்த -என்று சொல்லுகிற ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையால் மஹத் பரிமாணத்தைச் சொல்லுகிறது அன்று
முக்த அவஸ்தையில் திரோதான நிவ்ருத்தி பிறந்து பிரகாசிதமான குணத்தினுடைய ஆனந்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது
ஆனால் ஆபாதசூடம் அனுபவிக்கிற ஸூக துக்க அனுபவம் கூடுமோ என்னில் ஸ்வ தர்மமான ஞானம் வ்யாப்தமாய்
ஸர்வத்ர உண்டான ஸூக தூக்காதிகளை ஸ்வ ஆஸ்ரயமான தர்மிக்கு பிரகாசிப்பிக்கையாலே கூடும்
ஆகையால் அணு பரிமாணனே
ஏவம் பூதமான ஞான ஸ்வரூபத்வ ஞான குணகத்வ அணு பரிமாணத்வங்கள் தாது த்ரயத்தாலும் சொல்லுகிறது –

இந்த ஞாத்ருத்வம் குனாந்தரங்களுக்கும் உப லக்ஷணமாய் -நித்யத்வம் -ஏக ரூபத்வம் -தொடக்கமான
குணங்களையும் சொல்லுகிறது –
அஜோஹ் ஏக
நித்யோ நித்யாநாம் -என்று நித்யனாகச் சொல்லுகையாலும்
தேஹாந்த்ர க்ருத கர்ம ஹேதுவான ஸூக துக்க அனுபவம் காண்கையாலும்
நிஷ் கர்மனான போது ஜென்மாதிகள் கூடாமையாலும்
நித்யனாக வேணும்
ஆத்மா ஸூத் தோஷா -என்கையாலே ஏக ரூபன்
இந்த நித்யத்வ ஏக ரூபங்கள் இதனுடைய அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று –

ஆக
ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை
அக்ஷர ஸ்வ பாவத்தாலும்
தாதுக்களாலும்
அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலும் -சொல்லா நின்று கொண்டு ஆத்மாவுக்கு வாசகமாய் இருக்கிறது மகாரம்
இதில் ஏக வசனம் ஜாதி ஏக வசனமாய்
நித்யா நாம் சேதநா நாம் பஹு நாம் -என்று சொல்லுகிற
பத்த முக்த நித்யாத்மகமான த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஸூக துக்காதி வியவஸ்தா பேதத்தாலும் ஆத்மாக்கள் அநேகராக வேணும்
ஆக மகாரத்தால் பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷமான த்ரிவித மார்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

அநந்தரம் -த்ரிகுணாத் மிகையான -அசித் வர்க்கமும் பகவச் சேஷமாகையாலே –
சேஷ பூத வஸ்துக்களுக்கு கர்ம அனுபவ உபகரணமாயும் கைங்கர்ய உபகரணமாயும் இருக்கையாலும்
யஸ்யை தே தஸ்ய தத் தனம் -என்கிற நியாயத்தாலே சேஷியான பகவானுக்கு சேஷமாகையாலும்
சேஷ பூத வஸ்து வாசகமான இப்பதத்தில் அந்த அசித் வர்க்கமும் சொல்லப்படுகிறது
சித் அசித்துக்கள் இரண்டும் சேஷமாய் இருக்கச் செய்தே ஸ்வதஸ் சேஷத்வ விஸ்ம்ருதி சேதன வஸ்துவுக்கு ஆகையாலும்
தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சேஷத்வ ஞான அபேக்ஷையும் அவனுக்கு ஆகையாலும்
தத் கார்யமான சேஷ வ்ருத்தி ருசி பூர்வகமான தத் சித்தி யுபாய ஸ்வீ காரம் பண்ணுவானும் சேதனன் ஆகையாலும்
ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்வ போக விஷயமாய் இருப்பதும் சேதன வஸ்து ஆகையாலும்
இந்த சேதனனுடைய சேஷத்வ ஞானத்தாலே அசித்தினுடைய சேஷத்வமும் சித்திக்கையாலும்
தத் வாசகமான பதத்தால் அசித்தை யுப லஷிக்கிறது
அங்கன் அன்றியிலே
இதில் சப்தம் அசித் ஆகையால் சப்த அம்சத்தாலே அசித் வர்க்கத்தைச் சொல்கிறது
அர்த்த அம்சத்தாலே சித் வர்க்கத்தைச் சொல்லுகிறது என்னவுமாம்
ஆக மகாரத்தால் கீழ்ச் சொன்ன சேஷத்வத்துக்கு விஷயமான
த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கமும் த்ரிவித அசித் வர்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

சேஷமான வஸ்துக்களை பிரதமம் சொல்லாதே வஸ்துகதமான சேஷத்வத்தை பிரதமம் சொல்லுகைக்கு ஹேது என் என்னில்
வஸ்து தான் சேஷத்வேந உத்பன்னமானது ஆகையால் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் உத்பன்ன வஸ்து வேஷத்தை சொல்ல வேண்டுகையாலும் சேஷ பூத வஸ்து கத வியாபாராதிகளும்
சேஷ்யதீனம் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காகவும்-
சேஷபூத புருஷனுடைய புருஷார்த்தமும் சேஷி பிரிய விஷயத்வம் என்று தோற்றுகைக்காகவும்
ஏவம் பூத ஞான அபாவத்தால் ஸ்வ விஷய ஆரோபிதமான ஸ்வா தந்தர்ய தாவாநலத்தாலே தாஹ்யமானமான வஸ்துவை
தத் பிரதிபடமான சேஷத்வ ஜாலத்தால் ஆற்ற வேண்டுகையாலும் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் தத் ஸித்தமான வஸ்துவைச் சொல்லக் குறை இல்லை –

ஆக
பிரணவத்தாலே
சர்வ காரண பூதனாய் –
சர்வ ரக்ஷகனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய்
சர்வ சேஷியாய்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -அகார வாச்யனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு
அநந்யார்ஹ சேஷமானது
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணமாய்
ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
அஹம் சப்த வாஸ்யமாய்
ஞான குணகமாய்
ஸ்வயம் பிரகாசகமாய்
அணு பரிமானமாய்
நித்தியமாய்
ஏக ரூபமாய்
அநேக விதமான ஆத்ம வஸ்துவும்
அவனுக்கு உபகரண பூதமான அசித் வஸ்துவும் என்றதாயிற்று –

இந்த பிரணவ அர்த்தத்தை
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவருக்கு உரியனோ -என்று திருமங்கை ஆழ்வாரும் அனுசந்தித்து அருளினார்
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு என்று அகார அர்த்தத்தையும்
ஒருவர்க்கு உரியேனோ என்று உகார அர்த்தத்தையும்
அடியேன் என்று மகார அர்த்தத்தையும் –
இப்பிரணவம் தான் சேஷ சேஷி ரூபேண ஆத்ம பரமாத்மாக்கள் இருவருடையவும் ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் பகவத் ஸ்வரூபத்தையும் இரண்டையும் சொல்லுகிறது எங்கனே என்னில்

அகாரத்திலே ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தீ விபக்தியாலே ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வத்தைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே தத் அந்யார்ஹதா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான வஸ்து தேஹ இந்திரிய மந பிராண புத்தி விலக்ஷணமாய் -ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
ஞான குணகமாய் நித்தியமாய் அணு பரிமாணமாய் ஏக ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி
ஆக இப்படி ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாக பிரதிபாதிக்கையாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

ச விபக்திகமான அகாரத்தாலே பரமாத்மாவினுடைய -சர்வ காரணத்வ -சர்வ ரக்ஷகத்வ -ஸ்ரீ யபதித்தவ –
சர்வ சேஷித்வங்களைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே சேஷித்வத்தினுடைய அநன்யார்ஹா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே தத் ஸித்தமான விஷயத்தைச் சொல்லி
ஆக இப்படி பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாகப் பிரதிபாதிக்கையாலே பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

அகாரத்தாலே ரக்ஷகனைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே ரஷ்ய வஸ்துவைச் சொல்லி
உகாரத்தாலும் சதுர்த்தியாலும் ரஷ்ய ரக்ஷகனுடைய அநந்யார்ஹதா ரூபமான லக்ஷணம் சொல்லுகையாலே
இப்பிரணவத்தாலே உபாயத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது

அகாரத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி –
மகாரத்தாலே ப்ராப்தாவான ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லி
சேஷத்வமானது சேஷ விருத்தி ஒழிய சித்தியாமையாலே தத் வாசகமான சதுர்த்தியாலே கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
அவதாரணத்தாலே தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே-என்கிற கைங்கர்யத்தைச் சொல்லுகையாலே
ப்ரணவத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கிறது –

அகாரத்தாலே சேஷியான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
அகாரத்திலே தாதுவாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதில் சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதிலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ரூபேண விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லுகையாலே
பிரணவத்தாலே அர்த்த பஞ்சகமும் சொல்லுகிறது –

ஆக –பிரணவத்தாலே
பகவத் ஸ்வரூபம் என்ன
சித் ஸ்வரூபம் என்ன
தத் சம்பந்த ஸ்வரூப விசேஷம் என்ன
உபாய ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் என்ன –இத்யாதிகளான சகல அர்த்தங்களும் சொல்லப்படுகிறது –
ஆகையால் சகல சாஸ்த்ரா ஸங்க்ரஹம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதி பன்னமாகச் சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-அகாரார்த்தம் / ஸ்ரீ ராமானுஜ சித்தாந்த ஏற்றம் —

August 13, 2019

அஸ்மத் குரும் நமஸ் க்ருத்ய வஷ்யே ஸும்யவரேஸ்வரம்
ரஹஸ்ய த்ரய சாரார்த்தம் யதா மதி யதா ஸ்ருதம் –

ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்

ஸ்வத்வம் ஆத்மநி சஞ்ஜாதம் ஸ்வாமித்வம் ப்ரஹ்மணி ஸ்திதம்
ஞான ஆனந்த மயஸ்த்வ ஆத்மா சேஷோஹி பரமாத்மாநி
தாஸ பூதாஸ் ஸ்வதஸ் சர்வே
தாஸோஹம் வாஸூதேவஸ்ய
யஸ்யாஸ்மி
பரவாநஸ்மி
குல தொல் அடியேன்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர்
அடியேன் நான் –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே ஸ்வதஸ் சித்தமாக ஸ்ரீ பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷ பூதராய்
நித்ய நிர்மல ஞான அனந்த ஸ்வரூபராய் நிரதிசய ஆனந்த அனுபவ யோக்யராய் இருக்கிற ஆத்மாக்கள்

அநாதி மாயயா ஸூப்த-
மூதாவியில் தடுமாறும் உயிர் -இத்யாதிப்படியே
அநாதி அசித் ஸம்பந்தத்தாலே அபிபூதராய்-அத்தாலே-திரோஹித ஸ்வ ப்ரகாசராய் –
ஸ்வ ஸ்வரூபம் என்ன -தத் பிரதி சம்பந்தியான பர ஸ்வரூபம் என்ன – தத் அனுரூபமான பல ஸ்வரூபம் என்ன –
உபாய அனுரூபமான உபாய ஸ்வரூபம் என்ன -இவற்றில் ஒரு ஞானமும் இன்றிக்கே–
இந்த ஞான அனுகுணமான சாத்விகதாஸ்திக்யாதிகளான ஆத்ம குணங்களாலும் விஹீநராய்
ஸ்வதஸ் ஸித்த ஸ்வத்வ பாரதந்த்ரங்களை அழிய மாறி
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடையதான ஸ்வாமித்வ ஸ்வா தந்தர்யங்களை ஆரோபித்திக் கொண்டு
அஹம் புத்தி விஷயமாய்-ஞான ஆனந்த மயமான ஸ்வரூபத்துக்கு அத்யந்த தூரஸ்தமாய் -இதம் புத்தி விஷயமாய் –
மாம்ஸாஸ்ருகாதி மயமான தேகத்தை தானாக நினைத்து -அந்த தேகம் அடியாக உத்பன்னரான புத்ர மித்ராதி விஷயாசக்தமநாக்களாய்-
தத் தத் கிலேச விஷயமான நிரர்த்தக சிந்தனத்தாலே பரிதப்த ஹ்ருதராய் ஸ்வ ஹித விசார விமுகராய்
அப்ரதிக்ரியமான ஆதி வ்யாதிகளாலும் இஷ்ட அநிஷ்ட வியோக சம்யோகங்களாலும்-ஸ்வ இஷ்ட விகாசதங்களாலும் நிர்விண்ண ஹ்ருதராய் –
அல்பமாய் அஸ்திரமாய் அநேக துக்க மிஸ்ரமாய் அநர்த்தோதர்க்கமாய்-அப்ராப்தமாய்-அபவர்க்க விரோதியாய் இருக்கிற
சம்சார ஸூகத்திலே சங்கத்தைப் பண்ணி அதினுடைய அலாபத்தாலும்-அநாதி வாசனா தார்ட்டயாத்தாலே விடுகைக்கு அசக்தராய் –
இப்படி அனந்த துக்க பாஜனமாய் அநாதி பாப வாசனா மஹார்ணவ கார்யமான சம்சார ஆர்ணவத்திலே மக்நராய் –
அநாதி அவித்யா சஞ்ஜிதமாய்-அவிட்க்க அரிதான கர்ம பாசத்தாலே ப்ரக்ரிகதரராய் அனாகத அனந்த காலம் கூடினாலும்
அத்ருஷ்ட சந்தாரோபராய் அதோபூதராய்க் கொண்டு பிரமியா நிற்பர்கள் –

அனந்தரம் –
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே
யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம்
சர்வ காரண அகாரேண
நான்முகனை மூழ்த்த நீர் உலகு எல்லாம் படை என்று முதல் படைத்தாய்
முதல் தனி வித்தேயோ
வேர் முதல் வித்தாய்
உலகம் படைத்தவன்
உலகுக்கோர் தனி அப்பன் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனாய்

யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி
யோவை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை
நஹி பாலந சாமர்த்தியம்ருதே ஸர்வேச்வரம் ஹரிம்
ந சம்பதாம் சமா ஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தநே-சமர்த்தோத் ருஸ்ய தேகஸ் சிததம் விநா புருஷோத்தமம்
மூவுலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
வென்றி மூவுலகை அளித்து உழல்வான்
எங்கும் அளிக்கின்ற ஆயன் மாயோன் –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வ ரக்ஷகனாய்

பதிம் விஸ்வஸ்யாத்மேஸ்வரம்
பிரதான ஷேத்ரஞ்ஞ பதிர் குணேச
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே
அகில ஜகத் ஸ்வாமின் அஸ்மத் ஸ்வாமின் ஸ்ரீ மன் நாராயண
தாஸோஹம் கமலா நாத
திருவுடை யடிகள்
மலர்மகள் விரும்பும் நம் யரும் பெறல் அடிகள் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே ஸ்ரீ யபதியாய் -சர்வ சேஷியாய்

தம்ஹிதேவ மாத்ம புத்தி பிரசாதம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே
ந்யாஸ இதி ப்ரஹ்ம
ந்யாஸ இதயாஹுர் மநிஷினோ ப்ரஹ்மாணம்
சரண்யம் சரணம் யாதா
சர்வலோக சரண்யாய
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண்
சரணமாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண்
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே அகில ஜகத் உபாய பூதனாய்

யஸ்மின் விஸ்வா புவனாநிதஸ்து
யஸ்யா யுதரயுதாம்சாம்ஸே விஸ்வ சக்திர் இயம் ஸ்திதா
அகில ஆதார பரமாத்மா
நிகில ஜெகதாதார
மயி சர்வம் இதம் ப்ரோக்தம் –இத்யாதிப்படியே அகில ஜகத்துக்கும் ஆதாரபூதனாய்

தத் சர்வம் வியாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித
ஆத்மாஹி விஷ்ணுஸ் சகலஸ்ய ஐந்தோ
தேநேதம் பூர்ணம் புருஷேண சர்வம்
சர்வம் நாராயணாத்மகம்
ஓர் உயிரேயோ உலகங்கட்க்கு எல்லாம்
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் அருவாகிய–இத்யாதிகளில் படியே அகில ஜகத் அந்தராத்மாவாய்

மாதா பிதா பிராதா நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண
தாயாய் தந்தையாய்
சேலேய் கண்ணியரும்–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே சர்வவித பந்துவுமாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரன்

சோபநஸம் ஸீ ஸூஹ்ருத் -என்கிற ஸூஹ்ருதம் தோன்ற -ஸ்ரேயோத் யாயதி கேசவ -என்கிறபடியே
இவர்களுக்கு நன்மையே தேடி இருப்பான் ஒருவன் ஆகையால்
அவர்ஜனீயமுமாய் -நிருபாதிகமுமாய் -ஸ்வ கதமாய் –அநேகவிதமான இந்த சம்பந்தமே ஹேதுவாக
நரமேத ப்ருசம் பவதி துக்கித–என்கிறபடியே திரு உள்ளம் நோவுபட்டு

ஜீவேது காகுலே விஷ்ணோ க்ருபா காப்யுப ஜாயதே
கேவலம் ஸ்வேச்சயை வாஹம் ப்ரேஷே கஞ்சித் கதாசன
என்னை ஆளும் பிரானார் வெறிதே அருள் செய்வர்
என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு
மயர்வற மதி நலம் அருளினன்–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
ஆஸ்ரய ஸத்பாவம் தான் இந்த க்ருபா விக்ஷயத்வாநந்தரம்-என்னும்படி பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ லக்ஷணையான
கிருபையை இப்படி சம்சரிக்கிற ஆத்மாக்கள் விஷயத்தில் அவ்யாஜமாகப் பண்ணா நிற்கும்

அனந்தரம் இந்த நிர்ஹேதுக கிருபையால் சாம்சாரிக சகல துரித துக்கங்களிலும் ஜுகுப்ஸை பிறந்து வேதாவஷ்டம்ப மாத்ரம் அன்றியிலே
ஆகம பிராமண ஏக சமதிகம்யமான சைவாதி தரிசனங்கள் என்ன -இவற்றில் உபேக்ஷகனாய் நித்ய நிர்தோஷ நிகம ப்ராமாண்ய புத்தி பிறந்து
அந்த ப்ராமாண்யத்தினுடைய தாத்பர்ய ஞானம் இன்றியிலே ஆபாத ப்ரதீதி தர்சனம் பண்ணி இருக்கிற அல்பஜ்ஞ சேதனரையும்
அங்கீ கரிக்க வேண்டும்படியான வாத்சல்யாதிசயத்தாலே அவர்களுடைய குண ருசிகளுக்கு அனுகுணமாக அதில் விதிக்கக் கடவதான
ஸ்யேந விதி தொடக்கமாக ஸ்வர்க்க அனுபவம் நடுவாக ஆத்ம அனுபவம் முடிவாக உண்டான புருஷார்த்தங்களில்
அல்பத்வ துக்க மிஸ்ரத்வ அபாய பஹுளத்வ அசிர கால வர்த்தித்தவ அப்ராப்தத்வ சங்குசிதத்தவாதிகளை அறிந்து அத்தாலே
ஏதேவை நிரயா-என்னும்படி அவற்றிலே குத்சை பிறக்கையாலே தத் தத் சாதனங்களிலும் விமுகனாய்
ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்த ஸ்வரூபங்களினுடைய யாதவத் ஸ்ரவணத்திலே உத் ஸூகனாய்-
தத் அர்த்தமாக ஏவம்பூத ஞான வைஸ்யத்தை யுடையனாய் இந்த ஞான விஷயமான ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே பக்தனாய் -விமத்சரனாய்-
இந்த ஞான ஆச்ரயமான ஸ்ரீ திருமந்த்ரத்திலே ஞான பக்திகளை யுடையனாய்
ஏதத் ஞான உபதேஷ்டாவான ஆச்சார்ய விசேஷத்திலே அதிஸ்நிக்தனாய்-ஆஸ்ரித உஜ்ஜீவன ஏக உத்ஸூகனாய் –
அவற்றிலே ஸ்வ கர்த்ருத்வாதி பிரதிபத்தி ரஹிதனாய் இருப்பான் ஒரு சதாச்சார்யனை ஆஸ்ரயித்த அதிகாரிக்கு அவஸ்ய ஞாதவ்யமாய்-
ஸ்வரூப புருஷார்த்த சாதனங்களுக்கு ப்ரதிமந்த்ரம் பிரகாசகமாய்-ப்ராமாண்ய பேதத்தாலே அர்த்த தார்ட்டய ஹேது பூதமான
ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரயமும் ஞாதவ்யமாகக் கடவது

அந்த ப்ராமாண்ய பேதங்கள் எவை என்னில் –
சகல சாஸ்த்ர ஸங்க்ரஹமாகையும்
ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதமாகையும்
ஸ்ருதி ஸித்தமாகையும்
ஸிஷ்டாச்சாரமாகையும்
புருஷகார பிரதானமாகையும்
சரண்ய அபிமதையாகையும்
உப ப்ரும்ஹண ஸித்தமாகையும்
உபாய யாதாத்ம்ய பிரதிபாதகமாகையும்–ஆகிற இவைகள்
இப்படி ப்ராமாண்ய பேதம் உண்டாகையாலே மூன்றுமே அனுசந்தேயங்கள் –

அதுக்கு மேலே அகார வாச்யனுடைய சேஷித்வ ஸித்த ஹேதுவான அந்யார்ஹதா நிவ்ருத்தியைப் பண்ணா நின்று கொண்டு
உகாரம் மகார விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
இதில் விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு விஷய விசேஷ ப்ரகாசகமாய்க் கொண்டு மகாரம் சதுர்த்தீ விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
உகார உக்த்யா அந்யாந்யதம ஸ்வத்வ நிவ்ருத்தி முகேன நமஸ் சப்தம் உகார விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்
சேஷத்வ உபபத்தி ஹேதுவான கிஞ்சித்காரத்தை பிரகாசிப்பிக்கையாலே ச விபத்திக நாராயண பதம்
சேஷபூத வஸ்து வாசகமான மகாரத்துக்கு விவரணம் ஆகிறாப் போலேயும்

நமஸ் சப்தத்தில் ஆர்த்தமாகவும் சாப்தமாகவும் சொல்லுகிற உபாய விசேஷ ஸ்வரூபத்தையும்
அதினுடைய நித்ய யோகத்தையும்
அதுவும் மிகையாம்படியான ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவினுடைய குண யோகத்தையும்
ஸூபாஸ்ரய விக்ரஹ வத்தையையும்
உபாய விசேஷ சேதன அத்யாவசாயத்தையும் -சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில்
பூர்வ வாக்கியம் நமஸ் சப்த விவரணமாயும்
கைங்கர்ய பிரார்த்தனா வாசகமான நாராயணா என்கிற பதத்துக்கு கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்ரீமத்தையும்
தத் ஸ்வரூப பிராப்தி ஹேதுவான ஸ்வாமித்வத்தையும்
தத் விரோதி நிவ்ருத்தியையும் சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில் உத்தர வாக்ய விவரணமாயும்
உபாய ஸ்வீகாரத்தைச் சொல்லுகிற ஸ்ரீ த்வயத்தில் பூர்வ வாக்யத்துக்கு தத் அங்கமான சாதனாந்தர தியாகத்தையும்
ஸ்வீகாராநபேஷத்வத்தையும் விதிக்கிற ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தம் விவரணமாயும்
ப்ராப்ய பிரார்த்தனை பண்ணுகிற உத்தர வாக்யத்துக்கு தத் சித்தி ஹேதுவான விரோதி நிவ்ருத்தியைப் பிரதிபாதிக்கிற
உத்தாரர்த்தம் விவரணமாயும்

ஆக இப்படி அன்யோன்ய ஸங்க்ரஹ விவரணமாய்ப் போருகையாலும் ஸ்ரீ ரஹஸ்யத்ரயமும் அனுசந்தேயமாகக் கடவது

அவற்றில் வைத்துக் கொண்டு த்யாஜ்ய உபாதேய நிர்ணாயக ஹேது ஸ்வரூபம் ஆகையாலே
அந்த ஸ்வரூப ஞானம் பிரதமபாவியாக வேணும் இறே-
தத் ப்ரதிபாதிகமாகையாலும் ஸ்வரூப அனுரூப நிஷேத விதிகளை உகார நமஸ்ஸூக்களாலே சொல்லுகையாலும்
பிரதம ரஹஸ்யமான ஸ்ரீ திருமந்திரம் பிரதம அனுசந்தேயமாகக் கடவது —
இப்படி பிரதம அனுசந்தேயமான ஸ்ரீ திருமந்திரம் -ஐஹிக லௌகிக ஐஸ்வர்யம் -இத்யாதிப்படியே சகல புருஷார்த்த ஏக ஸாதனமாய்
ஸ்ரீ விஷ்ணு காயத்ரியில் நாராயணாய என்று பிரதமோ பாத்தமாய் -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய சகல கல்யாண குணங்களுக்கும்
பிரதிபாதகமாய் இருக்கையாலே அல்லாத ஸ்ரீ பகவத் மந்திரங்களில் அதிகமாய் இருக்கும் –
அதுக்கு மேலே வ்யாப்ய பதார்த்தம் -வியாபக ஸ்வரூபம் -வ்யாபந பிரகாரம் -வ்யாபகனுடைய குணம் -வ்யாப்தி பலம்
இவற்றை பூர்ணமாக ப்ரதிபாதிக்கையாலே வ்யாபகரந்தரங்களிலும் அதிகமாய் இருக்கும்

இவ்வாதிக்யம் இல்லையே யாகிலும் ஆழ்வார்களாலும் ஆச்சார்யர்களாலும் வேதாந்தங்களாலும்
வைதிக புருஷர்களாலும் ஆதரிக்கப்படுகையாலும்
கர்ம ஞான பக்திகளுக்கும் சஹகரித்துப் போருகையாலும்-சகல சப்த காரணம் ஆகையாலும்-சகலார்த்த காரண பூத வஸ்து
ப்ரதிபாதிகம் ஆகையாலும் ஆதரிக்க வேண்டும்படியான ஆதிக்யம் உண்டு
கர்மாத்யுபாயங்களுக்கு ஜெப ஹோம தர்ப்பணாதிகளாலே சஹகரித்துப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
இம்மந்திரம் பகவத் ஏக உபாயர்க்கு அவ்வுபாயம் இதினுடைய சப்த ஆவ்ருத்தியை சஹியாமையாலும்
வேதங்களும் வேத தாத்பர்ய சாஷாத்காரம் பண்ணி இருக்கிற ஆழ்வார்களும் இம்மந்திர அனுசந்தான காலத்திலே
சர்வம் வியாப்ய நாராயணஸ் ஸ்தித-
எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில வண் புகழ் நாரணன்
நாரணன் எம்மான் பார் அணங்கு ஆளன்-
நாரணன் முழு ஏழு உலகுக்கும் நாதன் -இத்யாதிகளாலே அர்த்த அனுசந்தான தத் பரராய் அனுசந்தித்துப்
போருவதொரு நிர்பந்தம் உண்டாகையாலும்
தத் உபாய நிஷ்டரான நம் ஆச்சார்யர்களும் அர்த்த அனுசந்தான தத் பரராய் அர்த்தத்துக்கு நிராஸ்ரயமாக
நிலை இல்லாமையாலே சப்தத்தையும் ஆதரித்துக் கொண்டு போருவர்கள்-
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் -என்று இவ்வர்த்த ஞாந ஜனனமே ஜனனம் என்னும் இடத்தையும்
இவ் வநுஸந்தானமே கால க்ஷேபம் என்னும் இடத்தையும் ஸ்ரீ திருமழிசைப் பிரானும் அருளிச் செய்தார் –
இவ்வர்த்தத்தை -திரு மந்த்ரத்திலே பிறந்து த்வயத்திலே வளர்ந்து த்வய ஏக சரணனாவாய் -என்று ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்தார்
விலக்ஷனரான நம் ஆச்சார்யர்கள் எல்லாருக்கும் இவ்வர்த்த அனுசந்தானமே யாத்ரையாகப் போருகையாலே
அவர்கள் பிரசாதத்தாலே லப்த ஞானரான நமக்கும் அதில் அர்த்த அனுசந்தானமே யாத்ரையாகக் கடவது –

இப்படி சர்வ உத்க்ருஷ்டமான இம்மந்திரம் தான்
ஓம் இத்யேக அக்ஷரம் -நம இதி த்வே அக்ஷரே-நாராயணாயேதி பஞ்சாக்ஷராணி -இத்யஷ்டாக்ஷரம் சந்தஸா காயத்ரீ சேதி-
ஓமித் அக்ரே வ்யாஹரேத்-நம இதி பஸ்ஸாத் -நாராயணாயேத் யுபரிஷ்டாத் –
ப்ரணவாத்யம் நமோ மத்யம் நாராயண பதாந்திதம்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பிரணவ ஸஹிதமாகவே அஷ்டாக்ஷரமாய் -பிரணவம் முதலாக -நமஸ்ஸூ நடுவாக–நாராயண பதம் நடுவாக –
உச்சரிக்கக் கடவன் என்கிற பத க்ரம நியதியையும் உடைத்தாய் இருக்கும் –

ஸ்ருதியிலே யஸ்யாஸ்மி
கோஹ்யேவாந்யாத் க பராண்யாத
ஏஷஹ் யேவா நந்தயாதி –என்று ஓதுகிற-அநந்யார்ஹ சேஷத்வ -அநந்ய சரண்யத்வ-அநந்ய போக்யத்வங்களை
அவ்வேத தாத்பர்யமான இம்மந்த்ரத்தில் பதங்கள் மூன்றும் அடைவே ப்ரதிபாதிக்கையாலே இது ஸூகர அனுசந்தேயமாய் இருக்கும் –
இம்மந்திரம் ஆத்ம பரமாத்மாக்களுடைய சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை ப்ரதானயேன பிரகாசிப்பிக்கிறது –
இதுக்கு விஷய அபேக்ஷையும் பிரதிசம்பந்த அபேக்ஷையும் உண்டாகையாலும் –
அந்த சேஷத்வ சித்தி தான் ஸ்வ விரோதியான ஸ்வா தந்தர்யம் நிவ்ருத்தமானாலாகையாலும்
அகிஞ்சதகரஸ்ய சேஷத்வ அனுபபத்தி-என்னும்படி கிஞித்காரம் இல்லாத போது சேஷத்வம் அனுப பன்னம் ஆகையாலும்
அந்த சம்பந்தத்துக்கு சேஷதயா அவ்வர்த்தங்களும் இதிலே பிரதிபாதிதமாகிறன
அதில் பிரணவத்தாலே சேஷத்வம் சொல்லி –
நமஸ் சப்தத்தாலே தத் விரோதியான ஸ்வா தந்திரத்தினுடைய நிவ்ருத்தி சொல்லி
நாராயண பதத்தாலே அந்த சேஷத்வத்தை சரீராத்மா பாவ சம்பந்த முகேன த்ருடீகரிக்கிறது –

இதில் பிரதம பதம் அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அநந்யார்ஹ சேஷத்வத்தைச் சொல்லுகிறது
மத்யமபதம் ஸ்வ ரக்ஷகத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ஏக உபாயத்தைச் சொல்லுகிறது –
அனந்தர பதம் உபேய ஆபாச நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ஏக உபேயத்வத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது
ஆகையால் ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய பரமாய் இருக்கும்
ஆக பத த்ரயத்தாலும் ஸ்வரூப உபாய உபேய யாதாத்ம்யங்களைச் சொல்லுகிறது –
இவ்வாகாரத் த்ரயமும் இவனுக்கு ஸ்வரூபம் ஆகையாலே இத்தாலும் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னக் குறையில்லை –
இது தான் இதுக்கு முன்பு பிராப்தம் இன்றியிலே ப்ராப்தவ்யம் ஆகையாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது என்றும் அருளிச் செய்வர்கள்-
ஆகையால் இதுக்கு வாக்யார்த்தமான ஸ்வரூப ப்ரதிபாதன பரத்வமும் ப்ராப்ய ப்ரதிபாதன பரத்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

இது தனக்கு தாத்பர்யம் சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ சேஷித்வ -சர்வ ரக்ஷகத்வ -பரம போக்யத்வங்களை -ப்ரதிபாதிக்கை –
ப்ரணவத்தாலே சொல்லுகிற பகவச் சேஷித்வத்தையும் -தத் விஷயமான ஸ்வ சேஷத்வத்தையும் அனுசந்திக்க
தேவதாந்தர பரத்வ புத்தியும் அந்ய சேஷத்வ புத்தியும் நிவ்ருத்தையாகும் –
நமஸ்ஸாலே சொல்லுகிற பாரதந்தர்யத்தையும் பகவத் உபாயத்வத்தையும் அனுசந்திக்க
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய புத்தியும் ஸாத்ய சாதன சம்பந்தமும் நிவ்ருத்தமாம் –
நாராயண பதத்தாலே சொல்லுகிற பகவத் போக்ய அதிசயத்தையும்-கைங்கர்ய பிரார்த்தனையையும் அனுசந்திக்கவே
அப்ராப்த விஷய கிஞ்சித்கார புத்தியும்-ப்ராப்யாந்தர சம்பந்தமும் நிவ்ருத்தமாம் –

ஆக இம்மந்திரத்துக்கு
பிரதான அர்த்தமும்
வாக்யார்த்தமும்
தாத்பர்ய அர்த்தமும்
அனுசந்தான அர்த்தமும்
அனுசந்தான பிரயோஜனமும் -சொல்லிற்று ஆயிற்று

அங்கன் அன்றிக்கே
இதுக்கு பிரதான அர்த்தம் ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகை என்றும் –
தாத்பர்ய அர்த்தம் -சகல சாஸ்த்ர சாரமாய் இருக்கை என்றும்
வாக்யார்த்தம் ப்ராப்ய ஸ்வரூப நிரூபணம் என்றும்
அனுசந்தான அர்த்தம் சம்பந்தம் என்றும் சொல்லுவார்கள்

இதுதான் சர்வேஸ்வரனுடைய
சர்வ காரணத்வம்
சர்வ ரக்ஷகத்வம்
ஸ்ரீ யபதித்வம்
சர்வ சேஷித்வம்
அவற்றினுடைய அநந்யார்ஹதை
ஏதத் பிரதிசம்பந்த உபாயத்வம்
சர்வ ஆதாரத்வம்
சர்வ அந்தர்யாமித்வம்
சர்வ சரீரத்வம்
சர்வவித பந்துத்வம்
கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்த்வம் –தொடக்கமான அர்த்த விசேஷங்களை ப்ரதிபாதிக்கையாலே
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னவுமாம் –

சேதனனுடைய பிரகாரத்வம்
ரஷ்யத்வம்
சேஷத்வம்
இவற்றினுடைய அநந்யார்ஹதை
சேஷ பூத வஸ்துவினுடைய ஞாந ஆனந்த்வம்
ஞாந குணகத்வம்
ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்ய நிவ்ருத்தி
தத் ஸித்தமான பாரதந்தர்யம்
தத்பல ததீய சேஷத்வம்
ஆதேயத்வம்
வ்யாப்யத்வம்
சரீரத்வம்
கைங்கர்ய ஆஸ்ரயத்வம்–தொடக்கமான அர்த்த விசேஷங்களையும் பிரதிபாதிக்கையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்னவுமாம் –

இதில் பிரதம பதமான பிரணவம்
அகார உகார மகார இதி தாநேகதா சமபரத்தேததோமிதி -என்று மூன்று அக்ஷரமாய்
ஓமித்யேக அக்ஷரம் -மூலமாகிய ஒற்றை எழுத்தை -என்றும் ஏக அக்ஷரமாய் –
சேஷி சேஷ தத் அநந்யார்ஹத்வங்கள் ஆகிற அர்த்தங்களை அஷர த்ரயமும் வாசகம் ஆகையாலே மூன்று பதமாய் –
ஏவம்பூதமான சம்பந்தத்தைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகையாலே ஒரு வாக்யமாய் இருக்கும்

நாம ரூபஞ்ச பூதாநாம் க்ருதபா நாஞ்ச ப்ரபஞ்சனம் -வேத சப்தேப்ய ஏவாதவ் தேவாதீநாஞ்சகார சா-என்று
லௌகிக சப்தங்களுக்கு வேதம் காரணமாய் இருக்கும்
ரிசோ யஜும்ஷி சாமாநிததைவ அதர்வணா நிச-சர்வம் அஷ்டாக்ஷர அந்தஸ்ஸ்தம் –என்று
வேதம் தனக்கும் திருமந்திரம் காரணமாய் இருக்கும் –
இதில் மேலில் பத த்வயத்துக்கும் இப்பிரணவம் ஸங்க்ரஹம் ஆகையாலே இம் மந்திரத்துக்கு பிரணவம் காரணமாய் இருக்கும் –
ப்ரணவஸ்ய ச பிரக்ருதிர் அகார – தஸ்ய பிரகிருதி லீநஸ்ய பரஸ் ச மஹேஸ்வர -என்று
பிரணவம் தனக்கு அகாரம் காரணமாய் இருக்கும்
இப்படி ஸர்வஸப்தா காரணமான அகாரம் –
ஸமஸ்த சப்த மூலத்வாத் ப்ரஹ்மணோ அபி ஸ்வ பாவத-வாஸ்ய வாசக சம்பந்தஸ்தயோர் அர்த்தாத் பிரதீயதே -என்கிற நியாயத்தாலே
சகலார்த்த காரண பூத வஸ்துக்கு வாசகம் ஆகையாலும்
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -என்றும்
மூவாத் தனி முதலாய் மூ வுலகுக்கும் காவலோன் -என்றும்
காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்கள் இரண்டும் ஏக ஆஸ்ரயமாகச் சொல்லுகையாலும்
அகாரோ விஷ்ணு வாசக -என்று சர்வ வியாபகனாய் சர்வ ரக்ஷகனான ஸ்ரீ எம்பெருமானுடைய
ஸமஸ்த சித்த அசித் காரணத்வத்தைச் சொல்லுகிறது

இக்காரணம் தான் ஸ்வரூப காரணதவம் என்றும் ஸ்வபாவ காரணத்வம்-என்றும் த்விதம்-
அதில் ஸ்வரூப காரணத்வமாவது -சித் அசித்துக்களுடைய ஸ்வரூப ஸத்பாவம் ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூப அதீனமாய் இருக்கை -அதாவது –
யஸ்யாஸ்மி
பகவத ஏவாஹமஸ்மி
நததஸ்தி விநாய தஸ்யாந்மயா பூதமசராசரம
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத்த்ரவ்யம் யாவத்ஸத்தம் சேக்ஷத்வாபாத நார்ஹம் தத் சேஷதைக ஸ்வரூபம்
தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இல்லை -இத்யாதிகளில் சித் அசித்துக்களுடைய ஸ்வரூபம்
வ்யாபகமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு விசேஷணதயா சேஷமாய்க் கொண்டு உண்டாய் –
அல்லாத போது இல்லையாய் இருக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
இந்த ஸ்வரூப ஸத்பாவ ஹேதுவான விசேஷண ரூப சேஷத்வத்துக்கு
பிரதிசம்பந்தி தயா சேஷியான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம்
முன்னை அமரர் முழு முதலானே
அமரர் முழு முதல்
யாதும் யாவர்க்கும் முன்னோன் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடி காரணமாய் இருக்கை –

ஆனால் பிரக்ருதிம் புருஷஞ்சைவ வித்யநாதீ உபாவபி -என்று சொல்லுகிற இவற்றினுடைய அநாதித்வத்துக்கு
பங்கம் வாராதோ வென்னில்
விசேஷணத்வேந ஸ்திதமான வஸ்துக்களுக்கு விசேஷ்ய ஹேது உத்பத்தியாக வேண்டுகையாலே
விசேஷ்ய ஹேதுக வ்யவஹாரம் பண்ணுகிறது அத்தனை ஒழிய ஒரு காலத்தில் உண்டு -காலாந்தரத்தில் இல்லை என்று
ஸத்பாவ அசத் பாவங்களை சொல்லுதல் -ஏவம் பூத உதயத்துக்கு ஒரு கால விசேஷ கல்பனை செய்யாமையாலே
அநாதித்வ பங்கம் வாராது –
ஆனால் விசிஷ்டமாய்க் கொண்டே நித்தியமாய் இருக்குமாகில் இக்காரணத்வம் அநு பன்னமாமே என்னில்-
அந்நிய நிரபேஷமாக ஸித்தமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை நின்றும் சா பேஷமாய்க் கொண்டே சித் அசித்துக்களினுடைய
உதயமாகையாலே உப பன்னம்-
பிரதான பும்சோரஜயோ காரணம் கார்ய பூதயோ -என்று சித் அசித்துக்களினுடைய கார்யத்வ நித்யத்வங்களை
ஸ்ரீ பராசர பகவானாலும் சொல்லப்பட்டது –

அநந்தரம்-ஸ்வபாவ காரணத்வமாவது
சித் அசித்துக்களை ஸ்வ இச்சாதீனமாகத் தன்னுடைய லீலா போக விசேஷங்களுக்கு விஷயமாக நினைத்த வன்று
தத் உபகாரணமான தேச தேஹ பிரதானம் பண்ணுகைக்கும் தத் அனுரூப சாஸ்த்ர ப்ரதானாதிகளுக்கும் ஹேது பூதனாகை-
இவை கர்ம ஹேதுகம் என்னா நிற்க சர்வேஸ்வரன் ஹேது என்கிறபடி என் என்னில்
ஏஷ ஏவ சாது கர்ம காரயதி -என்று கர்மத்துக்கு உத்பத்தியே பிடித்து சர்வேஸ்வரன் ப்ரேரகனாக வேண்டுகையாலும்
அசேதன கிரியை யாகையாலே தான் இதுக்கு உத்பாதகம் ஆக மாட்டாமையாலும்
ஒரு கிரியை தானே கால கர்த்ரு பேதங்களாலே புண்ய பாபங்கள் இரண்டுக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கையாலும்-
இவற்றுக்கு சர்வேஸ்வர இச்சை ஹேதுவாம் அத்தனை ஒழிய கர்மம் ஹேது அன்று –

சர்வேஸ்வர இச்சை தான் கர்ம ஹேதுகம் ஆனாலோ என்னில் அவனுக்கு கர்ம பாரதந்த்ரிய வ்யவஸ்தித்வம் இல்லை –
ஸ்வ இச்சாதீன கர்ம ஹேதுக வ்யவஸ்தித்வமும் ஸ்வ இஷ்டமான ஞான ப்ரதானாதிகளோடே விரோதிக்கையாலும் –
போகரச வைவித்யம் இல்லாமையாலும்
சக்ருத்த அஞ்சலி ததைவம் உஷ்ணாத்ய-ஸூப அந்நிய சேஷ தஸ்ஸூபாநீ பூஷணாதி -என்றும்
ஷாம்யஸ் பஹோதத் அபிசந்திவிராம மாத்ராத் -என்றும்
தீயினில் தூசாகும் -என்றும்
கானோ ஒருங்கிற்றும் கண்டிலமால் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஓர் அஞ்சலி மாத்திரத்தாலே சகல பாபங்களையும் போக்கும் என்கையாலே
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் கர்ம பாரதந்தர்ய வ்யவஸ்திதி குலைகையாலும்
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுக்கையாலும்
சர்வஞ்ஞனான சர்வேஸ்வரனுக்குக் கூடாது
இனி இங்கு உள்ளது ஸ்வ இஷ்ட கார்ய உபயோகியான கர்ம சம்பந்தத்தையும் தத் காரியங்களையும்
ஸ்வ இச்சையால் நிர்வகித்துப் போருகிறான் அத்தனை -ஆகையால் ஸ்வ இச்சையே ஹேதுவாகக் கடவது –

இவ்வர்த்தத்தை
நீ தந்த ஆக்கை
நீ வைத்த மாய வல் ஐம்புலன்கள்
நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன்
தூபமும் இன்பமுமாகிய செய்வினையாய்
கருமமும் கரும பலனுமாகிய காரணன்
துயரமே தரு துன்ப இன்ப வினைகளாய்
உற்ற இரு வினையாய் -இத்யாதிகளிலே ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் –

வைதிக புத்ர வ்ருத்தாந்தத்திலும்
அயோத்யா வாசிகளுடைய மோக்ஷ லாபத்திலும்
சிசுபால மோஷாதிகளிலும் இவ்வர்த்தம் காணலாம் –

ஆக இவ்வஷர ஸ்வ பாவத்தாலே-சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ காரணத்வமும் சர்வ பிரகார காரணத்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

அநந்தரம் இவ்வாகாரம் -அவ ரக்ஷனே-என்கிற தாதுவிலே ஸித்தமாய்-
வகார லோபம் பண்ணி -அ-என்ற பதமாய் ரக்ஷண தர்மத்தைக் காட்டி –
நஹி பலான சாமர்த்யம்ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
விஷ்ணுஸ் த்ரைலோக்ய பாலக
பாலநே விஷ்ணு ருச்யதே
நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் பொழில் ஏழும்-என்று சொல்லுகிறபடியே இத்தர்மத்துக்கு ஆஸ்ரய பூதனுமாய்
அ இதி ப்ரஹ்ம
அகாரோவை விஷ்ணு
அகாரோ விஷ்ணு வாசக
அக்ஷராணாம் அகாரோஸ்மி
அ இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -என்று இவ்வஷரத்துக்கு
முக்கிய ரூபேண வாச்யனுமாய் இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது

இவ்வாகாரம் தான் -அகாரோவை சர்வா வாக் -என்று எல்லா அக்ஷரங்களுக்கும் உயிராய்க் கொண்டு –
அவ்வஷர ஸ்வரூபங்களை ஸ்திதிப்பித்துக் கொண்டு நிற்கும் என்கையாலே அவ்வோ சப்தங்களுக்கு வாஸ்யமான
சகல பதார்த்தங்களினுடையவும் சத்தையை நோக்கிக் கொண்டு அந்த ஸ்திதனான எம்பெருமானுக்கு வாசகமாகக் கடவது இறே
ஆக இத்தால் அகார வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் ரக்ஷகன் என்றதாயிற்று —
இந்த ரக்ஷண தர்மத்துக்கு விஷய அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் விஷய விசேஷ நியமம் பண்ணாமையாலும்
பக்த முக்த நித்யாத்மகமான உபய விபூதியும் ரஷ்யமாகக் கடவது -இத்தால் சர்வ ரக்ஷகன் என்கிறது –

இந்த பக்த வர்க்கம் தான் முமுஷுக்கள் என்றும் அஞ்ஞர் என்றும் உபய கோடியாய் இருக்கும் –
இதில் அஞ்ஞ கோடியை ஸ்வ லீலைக்கும் ஸ்வ அதீனமான பூர்வ பாக ஸாஸ்த்ரத்துக்கும்-
அவர்களுடைய கர்மத்துக்கும் அனுகுணமாக ரஷிக்கும் –
அதாவது புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களை அவர்கள் பண்ணப் புக்கால் அனுமதி தானத்தைப் பண்ணியும் –
அவை அவர்களுடைய பூர்வ பூர்வ கர்ம கார்யம் என்று நினைக்கும்படி உதாசீனனாய் இருந்து அவை தத் தத் காலங்களில்
ஸ்வ ஸ்வ அனுபவங்களை பண்ணும்படி செய்வித்தும்
அவர்கள் விமுகரான வன்று அந்தர்யாமியாய் நின்று சத்தையை நோக்கியும் –
அவர்களுக்கு விரோதியான சத்ருபீடை வியாதி பீடை இத்யாதிகளை நிவ்ருத்தமாக்கி
அபேக்ஷிதமான அன்ன பானாதிகளைக் கொடுத்தும் ரஷிக்கை –

முமுஷுக்களை ஸ்வரூப அனுரூபமாக ரக்ஷிக்கும்-அதாவது
ஸ்வரூப விரோதியான அந்நிய சேஷத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்தர்யாதி நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி
ஸ்வரூப அனுரூபமான ஸ்வ ஸ்வகீய சேஷத்வத்தைப் பிறப்பித்தும்
ஸ்வரூப அனுரூப புருஷார்த்தத்தில் ருசியைப் பிறப்பித்து தத் அனுரூபமான சாதன விசேஷத்தை பரிக்ரஹிப்பித்தும்
அந்த சாதனத்தில் அத்யவசாயத்தை பிராப்தி பர்யந்தம் ஆக்கியும்
விபவ அர்ச்சாவதார ரூபேண நின்று அவர்களுக்கு தாரகனாயும்
அநாதியான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்து -அனந்தமான ஸ்வ அனுபவத்தை அவிரோதமாகப் பண்ணிக் கொடுத்தும்
ஸ்வ போகத்துக்கும் ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தமான உத்தர பாக ஸாஸ்த்ரத்துக்கும் அனுகுணமாக ரஷிக்கை –

நித்யரையும் முக்தரையும் போக அனுகுணமாக ரக்ஷிக்கும் -அதாவது
ஆனந்த மய-என்கிறபடியே தான் நிரதிசய ஆனந்த உக்தனாய் இருக்கையாலே
ந சாஸ்திரம் நைவ ச க்ரம-என்கிறபடியே க்ரம விவஷை பண்ண அறியாதே அல்ப ஆனந்தத்தில் மக்நராய் சத்தை அழிந்து
ஸ்வ அனுபவத்துக்கு ஆளாகாத அளவிலே -மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-என்கிறபடியே ஸ்வ அனுபவத்தை சாத்மிப்பித்து –
ஸ்வ அனுபவத்துக்கு ஆளாக்கி -ஸ்வ அனுபவத்தைப் பண்ணிக் கொடுத்தும்
தத் ஜெனித ப்ரீதி காரிதமான கைங்கர்யத்தைக் கொண்டும் -அந்தக் கைங்கர்யத்துக்கு ஆளாக்கி
இவர்களுடைய சைதன்ய நிபந்தமான ஸ்வாரஸ்ய நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி பூத பகவன் முக விலாச விஷயத்வமே பிரயோஜனம் என்றும் –
தத் விஷய ஞானமே சைதன்ய கார்யம் என்றும் பிரதிபத்தி யுண்டாம்படி பண்ணியும் ரஷிக்கை

ஆக -சகல சப்த காரணமான ஆகாரத்தில் தத் தத் சப்த வாஸ்யங்களாய் ரஷ்ய பூதங்களான த்ரிவித சேதன அசேதனங்களையும் –
ரக்ஷகனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனையும்
ரக்ஷண பிரகார விசேஷங்களையும்
ரக்ஷணத்தினுடைய நிர்ஹேதுகத்வமும்
இத்தனையும் ரக்ஷகனான தன்னுடைய பிரயோஜன விசேஷங்கள் என்னும் இடமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதம் -என்று இவ்வர்த்தத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் அருளிச் செய்தார்
இச்சாத ஏவ தவ விஸ்வபதார்த்த சத்தா–என்கிற ஸ்லோகத்தாலே இவ்வர்த்தத்தை ஸ்ரீ ஆழ்வானும் அருளிச் செய்தார் –

ஆனால் இந்த ரக்ஷகனுடைய விதா பேதத்தாலும் -லீலா விபூதியில் உள்ளாருடைய துக்க அனுபவத்தாலும்
நித்ய விபூதியில் உள்ளாருடைய ஸூக அனுபவத்தாலும் இவற்றுக்கு ஹேது பூதனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய
சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ ந மே த்வேஷ்யோஸ்தி ந ப்ரிய-
ஈடும் எடுப்புமில் ஈசன்
எள்கல் இராகம் இலாதான்-என்கிற சர்வ ஸமத்வத்துக்கும்
நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத்
ஸூஹ்ருத் சர்வ பூதாநாம் -என்கிற சர்வ பூத ஸூஹ்ருத்வத்துக்கும்
சதா காருணிகோபிசன் -என்கிற பர துக்க அஸஹிஷ்ணுதாருபையான கிருபைக்கும் ஹானி வாராதோ என்னில்

இது ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்த ஸ்வரூபங்களினுடைய யாதாத்ம்ய ஞானம் இல்லாதார்
சொல்லும் வார்த்தை -எங்கனே என்னில் –
ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மண
முழு நலம்
எல்லையில் அந் நலம்
நலமுடையவன்
அபார சச்சித் ஸூக சாகரே–என்கிறபடியே ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் இரண்டாலும் அபரிச்சேத்யமான
ஆனந்தத்தை யுடையனாய் இருக்கையாலும்
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷி பூத
அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷிணே -என்று சர்வ சேஷி யாகையாலும்
யஸ்ய சேதனஸ்ய யத் த்ரவ்யம் சர்வாத்மநா ஸ்வார்த்ததே நியந்தும் தாரயிதுஞ்ச சக்யம் தத் சேஷதைக ஸ்வரூபம் – என்றும்
எதேஷ்ட விநியோக அர்ஹம் சேஷ சப்தேந கத்யதே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ஸ்வார்த்த-நியாம்யத்வ தார்யத்வாதிகளாலே
இஷ்ட விநியோக அர்ஹமான சேஷ வஸ்துக்களைத் தனக்கு அதிசய சித்த்யர்த்தமாகத் தன் இச்சையாலே
தனக்கு இஷ்டமான பிரகாரத்திலே விநியோகம் கொள்ளுகையும் -அப்படியே விநியோகப்படுகையும்
அம்மா அடியேன் என்கிற உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் பிராப்தமாய் அது தானே புருஷார்த்தமுமாய் இருக்கையாலே
ஏவம் பூத விநியோக விஷயத்வ ஞானம் இறே சைதன்ய கார்யம் –

ஆனால் லீலா விபூதியில் உள்ளாருக்கு இதில் துக்கம் நடப்பான் என் என்னில் –
ஏவம் பூத ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானம் இல்லாமையாலே-
ஆனால் ஞானம் பிறந்த அதிகாரிகள்
மங்க வொட்டு
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன்
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ
நின் மா தாள் சேர்ந்து நிற்பது எஞ்ஞான்று கொலோ
அடைய வருளாய் -இத்யாதிகளாலே சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக மோக்ஷத்தை ஆசைப்படுவான் என் என்னில்

சேஷ பூதரான சேதனர்க்கு சேஷத்வ பராகாஷ்ட தர்சனம் பண்ணினவாறே இந்த லீலா விசேஷம் ப்ராப்தமாய் இருந்ததே யாகிலும்
ஸ்திதி யுத்பத்தி ப்ரவ்ருத்தி க்ரசன நியமன வ்யாபனைர் ஆத்மநஸ்தே சேஷோ சேஷ பிரபஞ்சோ வபு–என்கிறபடியே
ரக்ஷகத்வ -காரணத்வ -ப்ரவர்த்தகத்வ-சம்ஹர்த்ருத்வ -நியந்த்ருத்வ -வ்யாபகத்வாதி சகல பிரகாரங்களாலும்
இந்த ஸ்தித்யாதி விஷயமான சகல பிரபஞ்சத்துக்கு சேஷியான சர்வேஸ்வரன் –
இப்படி சர்வ பிரகார சேஷம் யாகையாலே -ஸ்வாயத்த ஸ்வரூப ரூபமாய்
ஸ்வ ஆதார க்ரியாக ரூபமாய் -ஸ்வ போக்ய பூதருமான சேதனரை –
சப்தாதீந் விஷயாந பிரதர்சய விபவம் விஸ்மார்யதாஸ் யாத்மகம் வைஷ்ணவ வ்யாகுண மாயயாத்ம நிவஹாந் விப்லாவ்ய பூர்வ புமான்-
பும்ஸாபண்யவதூ விடம் பிவ புஷா தூர்த்தா நிவா யாசயந் ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வரி கல்பதே தவ பரீஹாசாத்மநே கேளயே-
அன்புருகி நிற்குமது நிற்கச் சுமடு தந்தாய் –
உன்னடிப்போது நான் அணுகா வகை செய்து போதி கண்டாய்-இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே

அவர்களுக்கு ஸ்வதஸ் ஸித்தமான தாஸ்ய ஐஸ்வர்யத்தை விஸ்மரிப்பித்து அத்தை த்ருடீகரிப்பிக்கும் சப்தாதி விஷயங்களிலே
சங்கத்தைப் பண்ணுவித்து ஸ்வ விசேஷண தயா ஸ்வ அதீனையான மாயையாலே கலங்கும்படி பண்ணி –
பண்யவதூ விடமபி வபுஸ்ஸான புருஷனாலே தூர்த்தரை ஆயாசிப்பித்து ரசிக்கும் செருக்கரைப் போலே-
சர்வ காரண பூதனான சர்வேஸ்வரன் தனக்கு அபிமதையான ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வரிக்குப் பரிஹாச ஹேதுவான லீலைக்கு விஷயமாக்கி
க்ரீடதே பகவான் பூதைர் பால க்ரீடநகைரிவ-என்றும்
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் -என்றும்
நளிர் மா மலருந்தி வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இவனை இசைவித்து -இவன் அனுமதிப்படியே மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணி
ஸ்வ போகத்துக்கு விஷயமாக நினைத்த அன்று அந்த மோக்ஷ ரூப போகத்திலே ருசி பிறக்கும் போதைக்கு தத் பிரதிபடமான சம்சாரத்திலே –
நரகத்தை நகு -என்கிற அருசி பூர்வகமாக வேண்டுகையாலும் –
அந்த அருசி தனக்கு தத் விஷயமான ஹேயத்வ துக்க ரூபத்வாதி பிரதிபத்தி அபேக்ஷிதம் ஆகையாலும்-
ஸ்வ போகார்த்தமாக அதில் ஹேயத்வாதிகளைப் பிரகாசிப்பித்து-அது அடியாக அருசியை விளைப்பித்து-
அது அடியாக உபேஷாதிகளை யுண்டாக்குகிறான் ஆகையால் தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக போக ரூபமான மோக்ஷத்தை
மங்க வொட்டு
கூவிக் கொள்ளாய்
இனி உண்டு ஒழியாய்–என்று பிரார்த்திக்கிறார்கள் அத்தனை அல்லது
எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பு –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே-என்று இருக்கிறவர்கள்
பகவத் விநியோக விசேஷ விஷயத்தினுடைய ஸ்வரூப அப்ராப்ததையாலே தந் நிவ்ருத்தியை அபேக்ஷித்தார்கள் அன்று –

ஆகையால் சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ -என்கிற இடத்தில் வியாபகத்வ தாரகத்வ ஆஸ்ரயணீயத்வ ரக்ஷகத்வ சேஷித்வங்களில்
சாம்யத்தைச் சொல்லுகிறது அத்தனை அல்லது சர்வ விநியோக சாம்யம் சொல்லுகிறது அன்று –
விநியோக சாம்யம் சொல்லுமாகில் விநியோக பேத நிபந்தமான ரஸ வைவித்யம் இல்லாமையாலே
சர்வ பிரகார ஆனந்த விசிஷ்டமான சேஷி ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது –
இஷ்ட விநியோக அர்ஹதையே வேஷமான சேஷ பூத ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது
நித்ய விபூதியில் குண அனுபவம் விக்ரஹ அனுபவம் கைங்கர்ய பரதை என்கிற விசேஷங்களுக்கும் சேராது
ஆகையால் உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் அனுகுணமான வைஷம்யம் தோஷம் அன்று
ப்ராப்தமான சாம்யத்துக்கு ஹானி சொல்லாமையாலே சமத்துவ ஹானி இல்லை
ஏவம் ஸ்வரூப ஞானம் இன்றியிலே சம்சாரத்திலே துக்க பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்குமவர்களுக்கு இந்தப் பிரதிபத்தி தான்
ஞான விரோதியான சம்சாரத்தில் அருசி பிறந்து தந் நிவ்ருத்ய அபேக்ஷை பிறக்கைக்கு உறுப்பு ஆகையாலே –
அந்த பிரதிபத்தி நிவ்ருத்தி பண்ணாது ஒழிந்ததும் ஸூஹ்ருத்வ கார்யமான ஹித பரதையாலே யாகையாலே
ஸூஹ்ருத்வத்துக்கு ஹானி இல்லை

சம்சாரத்தில் வாசமும் -அஞ்ஞாவஸ்தை குலைந்து ஞானம் பிறந்த போது ததீயத்வ ஆகாரேணவே தோற்றுகையாலே
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்று அது தானே புருஷார்த்தமாய் இருக்கையாலும் -தத் அனுகுணமான ஞான விசேஷத்தை –
ததாமி புத்தி யோகம் தம் -என்றும்
மத்தஸ் ஸ்ம்ருதிர் ஞானம் அபோஹஞ்ச-என்றும்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -என்றும்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நிர்ஹேதுகமாகத் தானே பிறப்பிக்கையாலும் கிருபா ஹானி வாராது
ஆகையால் சேஷபூத சகல வஸ்துக்களுடையவும் சர்வ வியாபாரங்களும் ஸ்ரீ பகவத் ப்ரேரிதங்களுமாய்-
ஸ்ரீ பகவத் ப்ரயோஜன ஹேதுக்களாயுமாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று

ஆனால் விதி நிஷேத ரூபமான சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம் என் என்னில் -சாஸ்திரமாவது
ஸ்ருதிஸ் ஸ்ம்ருதிர் மமைவ ஆஜ்ஜா-என்கிறபடியே ஸ்வதஸ் சித்த ஸ்வாமித்வ சேஷித்வ ரக்ஷகத்வாதி விசிஷ்டனான
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய ஆஜ்ஜா ரூபமாய்க் கொண்டு -அவனுக்கு அதிசய ரூப சகல வியாபாராதிகளுக்கும் உண்டான
ருசி பிரவ்ருதத் யாதிகளுக்கு ப்ரதர்சகமாய் இருப்பது ஓன்று ஆகையாலே –
த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -என்கிறபடியே அவனுக்கு லீலா விஷய பூதருமாய்க் கொண்டு ஸ்வம்மாய் இருக்கிற
சகல சேதனரையும் விஷயமாக உடைத்தாய் இருக்கும் –

ஆகையாலே இப்படி இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய பஹு விதையான லீலைக்கு உபயோகிகளாய்க் கொண்டு
லீலா விஷய பூத சேதன கதங்களான கர்ம விசேஷங்களும் பஹு விதங்களாய் இருக்கையாலே அவற்றில்
சில கர்ம விசேஷங்களாலே பர ஹிம்ஸா பரராய் நாஸ்திகராய் இருப்பாரைக் குறித்து –
சட சித்த சாஸ்த்ர வஸதோபாயோபிசார ஸ்ருதி -என்கிறபடியே அவர்களுக்கு சாஸ்த்ர விஸ்வாசம் பிறக்கைக்கு உறுப்பாக
அவர்களுடைய ருஸ்யனுசாரம் பண்ணி அபிசார கிரியை விதித்தும்
சாஸ்த்ர யுக்த தத் அனுஷ்டான அநந்தரம் தத் பல லாபத்தாலே சாஸ்த்ர விஸ்வாசம் பிறந்து –
அத்தாலே நாஸ்திக்ய ஹேதுவான பாப ஷயமாய் -அந்த கிரியையில் பரஹிம்சாதி நிபந்தமான பயம் பிறந்த அநந்தரம்
பார லௌகிக தத் சாதனங்களை விதித்தும் -அநந்தரம்

அத்தை நிரூபித்து ஸூஹ்ருதத்துக்கு ஹேது ஸூஹ்ருதாந்தரமாக வேணும்-அதுக்கு ஹேதுவாய் இருபத்தொரு ஸூஹ்ருதம் வேணும் –
அப்போது அநவஸ்தை வரும் ஆகையாலும் ஸ்வாதீன பிரவ்ருத்தி இல்லாதவனுக்கு ஸூஹ்ருத யோக்யதை இல்லையாகிலும்
ஸூஹ்ருத ஹேதுவுக்கு சொல்ல ஒண்ணாது என்று சமசயித்தவனுக்கு ஸூஹ்ருத ஹேது பகவத் கிருபை என்னும் இடத்தை பிரகாசிப்பித்தும் –
கிருபா கார்யமான ஸூஹ்ருதத்தாலே-நிரஸ்த அதிசய ஆஹ்லாத ஸூக பாவ ஏக லக்ஷணமான மோக்ஷத்திலே ருசி பிறந்தவனுக்கு
மோக்ஷ தத் சாதனங்களை விதித்தும்
அந்த சாதனங்களினுடைய துஷ்கரத்வ சாபாயத்வ ஸ்வரூப அநனு ரூபமான உபாயத்தை விதித்தும்
உபாய பூதனான வவனுடைய ஸ்வ தோஷ தர்சனத்வ அகார்யகரத்வ உத்துங்கத்வ துர்லபத்வாதிகளாலே இளைத்தவனுக்கு
அவனுடைய வாத்சல்ய ஸ்வாமித்வ ஸுசீல்ய ஸுலப்யங்களை பிரகாசிப்பித்தும்
இப்படி ஆஸ்ரயணீனவனுடைய கார்யகரத்வ ஹேதுவான ஸர்வஞ்ஞத்வ சர்வ சக்தித்வ அவாப்த ஸமஸ்த காமத்வாதிகளை விதித்தும்
அவற்றினுடைய அபராத ஞான தத் தண்ட தரத்வாதி அனுசந்தானத்தாலே வெருவினவனுக்கு
அவற்றை ரக்ஷண உபயுக்தம் ஆக்குகிற பரம காருணிகத்வத்தை பிரகாசிப்பித்தும்

பகவத் ஆத்மனோ ஸ்வ ஸ்வாமி பாவ சம்பந்த ஞான நிபந்தன பகவத் உபாய வரணத்வ ப்ராப்ய பாவாத் வாத்ததிஷ்ட
விநியோகத்வேநே தத் அந்தர்பூதரானவர்களுக்கு தத் தத் ஞான ஹேதுக கிருபா விதானம் பண்ணியும்
ஆக இவ்வளவும் வரும் தனையும் அவர்களுக்குப் பிறந்த பர்வ க்ரம அனுசந்தானம் பண்ணி கார்யக்ரத்வ ஹேதுவான
ஸ்ரீ பகவத் கிருபையை விதித்துத் தலைக்கட்டுவது ஓன்று ஆகையாலே சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம்

இவற்றில் பந்தகங்களான பலன்களில் நின்றவர்கள் விஷயத்தில் சர்வேஸ்வரனுக்கு லீலா ரசம் நடந்து போருகையாலும்
அல்லாத இடங்களிலே அனுக்ரஹ ரசமும் கிருபா ரசமும் நடந்து போருகையாலும்
பகவத் லீலா ஹேதுத்வமும் பகவத் கிருபா விசுவாச ஹேது த்வமுமாய் இருக்கும்
இவ்வாகார த்வயத்திலும் இருவருக்கும் பிரயோஜனம் உண்டாகையாலே சாஸ்திரத்தாலே
இருடைய பிரயோஜனமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

ஆக இவ்வக்ஷரத்தில் சொல்லுகிற ரக்ஷகத்தினுடைய நிர்ஹேதுகத்வம் ப்ரதிபாதமாயிற்று –

இப்படி சர்வ காரண பூதமாய் -சர்வ ரக்ஷகமாய் -அகார வாஸ்யமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் ஆஸ்ரயித்துக் கொண்டு நிரூபகமாய் இருக்கையாலும்
இதில் சொல்லுகிற ரக்ஷகத்வத்துக்கு புருஷகார த்வாரா இவள் சந்நிதி அபேக்ஷிதமாகையாலும்
இவ்வக்ஷரத்தில் ஏறின விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி மிதுனமாக வேண்டுகையாலும்
இவ்வக்ஷரத்திலே ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தமும் அர்த்தமாகச் சொல்லுகிறது

ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ
அநந்யார்ஹவேணாகம்
விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ
தாம் ஸ்ரீ ரிதித்வதுப ஸம்ஸரயணாந் நிராஹு -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பிரபாவானை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் பிரபையைப் போலே பிரிவில் ஸ்திதி இல்லாதபடி
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்துக் கொண்டு தன்னுடைய ஸ்தியாய் இறே இருப்பது –

ஸ்வரூப நிரூபகத்வமாவது -சாதாரண தர்மங்களைக் கொண்டு வஸ்து ஏது என்று சங்கை யுண்டானால் –
இன்ன வஸ்து என்று விசேஷித்துக் கொடுக்குமது –
அதாவது -ஜகத் காரணத்வ -ஜகத் ரக்ஷகத்வ -ஜகத் பதித்வாதிகளாலே வஸ்துவை நிரூபிக்கும் போதைக்கு
அவை ஒவ்பாதிக உத்பாதகருமாய்-ஒவ்பாதிக ரக்ஷகருமாய் –
ஒவ்பாதிக சேஷிகளுமான ப்ரஹ்மாதி சேதனர் பக்கல் கவ்ண ரூபேண வர்த்திக்கையாலே அவை சாதாரணம் ஆகையாலும்
சேஷித்வமும் ஸ்வ நியோகத்தாலே ஸ்வ அங்கீ க்ருத சேதன ப்ரப்ருதி ஸ்ரீ லஷ்மீ பர்யந்தனார் பக்கலிலே
அநு வ்ருத்தம் ஆகையாலும் -அதுவும் சாதாரணம் ஆகையாலும் –
விபுத்வமும் பிரக்ருதியாதிகளிலே ஒவ்பசாரிகமாக விபுத்வ வ்யவஹாரம் நடக்கையாலே சாதாரணம் ஆகையாலும்
இவை நிரூபகம் ஆக மாட்டாது

இனி ஓர் ஆகாரத்தாலும் வ்யக்த்யந்தர சம்பந்தம் இன்றியிலே அகாரார்த்த பூதனுக்கே அசாதாரணமாய் இருப்பது
ஸ்ரீயபதித்தவம் ஆகையாலே தத் பிரதிசம்பந்தியான ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம்
ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு நிரூபகமாய் இருக்கக் கடவது என்கை –
ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம் அசாதாரணம் அன்றோ என்னில் -ஸ்ரீ யபதிர் நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந -என்று
நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீகமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்ரீ யபதித்வத்தை பிரதான நிரூபகமாக ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்கையாலும்
திருமாலின் சீர் -என்று ஸ்ரீ யபதியினுடைய குணங்கள் என்று விசேஷிக்கையாலும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகமாய் ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வாதிகள் தத் விசேஷணமாகக் கடவது
ஆத்மா ச சர்வ பூதாநாம் அஹம் பூதோ ஹரிஸ் ஸ்ம்ருத-அஹந்தா ப்ரஹ்மணஸ் தஸ்ய சாஹமஸ்மிசநாதநீ
அஹந்தயாவி நாஹம் ஹி நிருபாக்யோ ந சித்யதி -அஹம் அர்த்தம் விநா ஹந்தா நிராதாரா ந சித்த்யதி -என்கிறபடியே
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தராத்மதயா வ்யாப்தமாய் அஹமர்த்த பூதமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்திலே
அஹந்தா ரூபேண வ்யபேதஸ்யையுமாய் அஹந்தா ரூபேண நிரூபக பூதையுமாய் இருக்கும் என்கையாலும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகமாய் இருக்கக் கடவது –

அதுக்கு மேலே — ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ -என்று ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்துத் தன் சத்தையாம்படி நித்யனுமாய்-
நிகில ஜெகஜ் ஜனகனுமாய் -இவளோடு நிரபாய பூதனுமாய் இருக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
சகல ஜெகத் ரக்ஷணார்த்தமாக ஸ்வ அபீஷ்ட விக்ரஹங்களிலே வ்யாப்தனான போது
நித்யத்வ நிகில ஜெகஜ் ஜநநீத்வாதி விசிஷ்டையாய் இருக்கிற இவளும் தந் நிரபாயத்வ ரக்ஷண அர்த்தமாகத் தத் அனுரூப விக்ரஹங்களிலே
உபயோர் வியாப்தி ராகாசாதித்ய யோரிவ-என்றும்
தத் அனுரூப ஸ்வரூப -என்றும்
குணாத்வா லோகவத் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே குண த்வாரா அனுபிரவேசித்து
சந்நிஹிதையாய் இருக்கும் என்கையாலே ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம் உள்ள இடம் எங்கும் வியாபிக்கக் கடவளுமாய்
நித்ய ஸ்ரீ என்று ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தினுடைய இதர வ்யாவ்ருத்தி ஹேது பூதையுமாய்
விஷ்ணு பத்னீ -என்றும் விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ என்றும் ஸ்ரீ பகவத் விசேஷண பூதையுமாய் இருக்கும்
ஆகையால் வ்யக்தி லக்ஷண விசிஷ்டமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்துக்கு ஜாதி லக்ஷண விசிஷ்டமான
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் நிரூபகம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்-

இப்படி ஸ்வரூப நிரூபக பூதையாம் அளவன்றியிலே
ததஸ்ஸ்ப் புரத காந்திமதீ விகாஸி கமலேஸ்திதா -ஸ்ரீர் தேவி பயஸ்ஸ் தஸ்மா துததிதாத்ருத பங்கஜா
திவ்ய மாலயாமபரதர ஸ்நாதா பூஷண பூஷிதா -பஸ்யதாம் சர்வ தேவானாம் யவ் வக்ஷஸ்தலம் ஹரே —
காஸான்யாத் வாம்ருதே தேவி சர்வ யஜ்ஜமயம் வபு-அத்யாஸ்தே தேவ தேவஸ்ய யோகி சிந்த்யம் கதாப்ருத –
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா
அலர்மேல் மங்கை வுறை மார்பா –இத்யாதிகளில் படியே
ஸ்வா பாவிகமாயும் ஓவ் பாதிகமாகவும் ஸ்ரீ பகவத் சாரூப்யம் பெற்று இருக்கிற நித்ய முக்த விக்ரஹங்களில்
வ்யாவ்ருத்தி தோன்றும்படி திவ்ய மங்கள விக்ரஹ நிரூபக பூதையாகையாலும்
அகலகில்லேன் இறையும்-என்று ஸ்ரீ பகவத் போக்யதையில் ஆழங்கால் பட்டு க்ஷண காலமும் விஸ்லேஷ அசஹையாய்க் கொண்டு
போக்யத்வ குணத்தை அவகாஹித்து அனுபவிக்கும் என்று சொல்லுகையாலும்
போகோ போத்காத கேளீ சுளகித பகவத் வைஸ்வரூப்ய அனுபாவ-என்று
வைஸ்வரூப்யத்தைச் சிறாங்கிற்று அனுபவிக்கும் என்கையாலும்

ப்ரசக நபல ஜ்யோதிர் ஞான ஐஸ்வரீ விஜய ப்ரதா-ப்ரணத பரண ப்ரேமஷே மங்கரத்வ புரஸ்சரா
அபி பரிமள காந்திர் லாவண்யம் அர்ச்சிர் இந்திரே தவ பகவதஸ் சைதே சாதாராணா குணராசய
அந்யேபி யவ்வன முகாயுவயோஸ் சமாநாஸ் ஸ்ரீ ரங்க மங்கள விஜ்ரும்பண வைஜயநதி
தஸ்மிம்ஸ் தவத்வயிசதஸ்ய பரஸ்பரேண ஸம்ஸ்தீர்ய தர்ப்பண இவ ப்ரசுரமஸ்வ தந்தே -இத்யாதிகளாலே
ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜஸ் ஸூக்களும் -ஆஸ்ரித அங்கீ கார தத் ப்ரீதியாதிகளும் முதலான ஸ்வரூப குணங்களும்
ஸுந்தர்ய ஸுகந்த்ய லாவண்யாதி யவ்வன முகங்களான விக்ரஹ குணங்களும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ தத் பதிகள் இருவருக்கும் ஸ்வாதீனமாகவும் பராதீனமாகவும் யுண்டாய் இருந்ததே யாகிலும்
ஸ்ரீ ரங்க மங்கள வைஜயந்தியாய் இருக்கிற ஸ்ரீ லஷ்மீ பக்கலிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ பதியினுடைய குணங்களும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ பதியானவன் பக்கலிலே ஸ்ரீ லஷ்மீ குணங்களும் கண்ணாடிப் புறத்தில் போலே அந்யோன்யம் பிரதிபலியா நின்று கொண்டு
பரம்பி மிகவும் இனியவாகா நிற்கும் என்று ஸ்ரீ பகவத் குணங்களுக்கு இவளோடு உண்டான அன்வயத்தையும்
அத்தாலே உண்டான அதிசயத்தையும் சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ பகவத் குணத்துக்கு நிரூபக பூதையாகையாலும்

ஸ்ரீ யா சார்த்தம் ஜகத் பதிர் ஆஸ்தே
வ்யூஹேஷு சை சர்வேஷு விபவேஷு ச ஸர்வஸ ததா வ்யூஹீ பவத்யேஷா மமசைவாநபாயிநீ
தேவத்வே தேவ தேஹேயம் மனுஷ்யத்வே ச மானுஷீ -விஷ்ணோர் தேஹ அனுரூபாம் வைகரோத் யேஷாத்மநஸ் தநூம்-என்று
உபய விபூதியிலும் இவளுடைய நித்ய சந்நிதி உண்டாகையாலே ஸ்ரீ பகவத் விபூதிக்கு நிரூபக பூதையாகையாலும்

ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளுக்கு நிரூபக பூதை என்றதாயிற்று

யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் ஸ்திதி
கடாக்ஷ லாபாய கரோதி லோகான் பராக்ரமம் தே பரிரம்பணாய-முதேவ முக்திம் முர பித்ரமேதத் கதம் பாலபாவ கதாஸ்யகர்த்து-என்றும்
ஜகத் காரணத்வ ஜகத் ரக்ஷகத்வ மோக்ஷ ப்ரதத்வாதிகள் இவளுடைய ப்ரூபங்கா அநந்தரம் பண்ணும் என்றும் –
இவளுடைய கடாக்ஷ லாபாதிகளுக்கு உறுப்பாகச் செய்யும் என்றும் சொல்லுகையாலும்
ஸஹ பத்ந்யா விசாலாஷ்யா நாராயணம் உபாகமத் -என்று ஜகத் ரக்ஷணத்துக்கு இவளோடு கூட
பூர்வ ரங்க அனுஷ்டானம் பண்ணினான் என்றும் சொல்லுகையாலும்
அநந்தரம் ஆஸ்ரித அபராதங்களைப் பொறுப்பித்து ரஷிக்க வேணும் என்று இவள் அபேக்ஷிக்க அவர்களை ரக்ஷிக்கும் என்கையாலும் –
காகாதிகள் இவள் சந்நிதியால் உஜ்ஜீவித்தார்கள் என்று ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்கையாலும்
ஆஸ்ரித அங்கீ காரத்துக்கு இவளைப் புரஸ்கரிப்பிக்கும் என்னும் இடம்
ஸ்ரீ குஹ ஸூக்ரீவ விபீஷண ஆதிகள் அளவில் காண்கையாலும்
ரஷிக்கைக்கு இவன் சந்நிதியே அபேக்ஷிதம் என்றதாயிற்று

தாஸோஹம் கமலா நாத
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்
திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ வடியேன்
திருமகளார் தனிக்கேள்வன் பெருமையுடைய பிரானார் -இத்யாதிகளால் இவ்விபக்தியில் சொல்லுகிற சேஷத்வத்துக்கு
பிரதிசம்பந்தி மிதுனம் என்றதாயிற்று –
ஆகையால் இப்பதத்தில் சாப்தமாக ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தம் அனுசந்தித்தது இல்லையாகிலும் –
யத்யபி சச்சித்தா–இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற குண சித்தி நியாயத்தாலே ஆர்த்தமாக
ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தம் அனுசந்தேயமாகக் கடவது

இவ்வகாரத்திலே சதுர்த்தீ விபக்தியாய் ஸூபாம் ஸூலுக் -என்று விபக்தி லோபமாய் –
ப்ரத்யய லோபே ப்ரத்யய லக்ஷணம் -என்கிற நியாயத்தாலே ப்ரத்யயம் லுப்தமானாலும் ப்ரத்யயார்த்தம் கிடக்கும் என்கையாலே –
சர்வ காரண பூதனாய் சர்வ ரக்ஷகனான ஸ்ரீ எம்பெருமான் பொருட்டு என்கிறது -அதாவது
இந்த சதுர்த்தி தாதர்த்தயே சதுர்த்தியாய் இவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாம் படி சேஷமாய் இருக்கும் என்கை –

சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் கண்டு போருகிறது என்னில் அகார வாஸ்ய வஸ்து பிரதிசம்பந்தி யாகையாலே
ஸ்வரூப சித்தி ஹேதுவாகையாலும் -ஸ்வரூப அனுரூபமாகையாலும் -ஞானம் பிறந்தால் இது தானே புருஷார்த்தம் ஆகையாலும்
அபிமத விஷய சேஷத்வத் ஸூக ரூபமாய் இருக்கும் என்கிறது -இத்தால் அகார வாச்யனுடைய சேஷித்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

இதில் விபக்தி வ்யக்தம் இன்றியிலே இருக்கச் செய்தே சதுர்த்தீ விபக்தி என்னும் இடத்துக்கு பிரமாணம் என்
பிரதம விபக்தி ஆனாலோ என்னில்
அப்போது ஆத்ம வாசகமான மகாரமும் பிரதம அந்தமாய் -பகவத் வாசகமான அகாரமும் பிரதம அந்தமானால்
இருவருடையவும் ஐக்ய பரமாதல் சமத்துவ பரமாதல் அத்தனை –
அப்போது சகல ஸாஸ்த்ரங்களுக்கும் வையர்த்தம் வரும் –
ஸ்வ ஸ்வரூப பர ஸ்வரூபங்களுக்கு சேராது -எங்கனே என்னில்
பதிம் விஸ்வஸ்ய
பதிம் பதீநாம்
பிரதான க்ஷேத்ரஜ்ஜபதிர் குணேச
கரணாதி பாதிப
ஈஸதே தேவஏச
பரவா நஸ்மி
பகவத ஏவாஹமஸ்மி
தாஸோஹம் -இத்யாதிகளாலே ஸ்ரீ பகவச் சேஷித்வத்தையும் ஆத்ம சேஷத்வத்தையும் சொல்லுகிற
சகல ஸாஸ்த்ரங்களுக்கும் வையர்த்தம் வரம்
இந்த சேஷித்வ சேஷத்வங்கள் தன்னாலே உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது என்னும் இடம் சொல்லிற்று
இவ்வஷரத்தில் சொன்ன கார்யத்வ ரஷ்யத்வங்களோடே விரோதிக்கும்
ஆத்மா நித்யனே யாகிலும் இவனுடைய நித்ய ப்ரஹ்ம விசேஷணத் வத்தாலே விசேஷ த்வாரா கார்யத்வம் சொல்லக் குறையில்லை –
ஆத்மா நித்யனே யாகிலும் இவனுடைய நித்ய ப்ரஹ்ம விசேஷணத்தாலே விசேஷ த்வாரா கார்யத்வம் சொல்லக் குறையில்லை

அஹம் அபி ந மம -பகவத ஏவாஹம் அஸ்மி -என்று ஸ்வாதந்தர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பகவத் ஏக
பாரதந்தர்யத்தைச் சொல்லுகிற நமஸ் சப்தத்துக்கும் நைரர்த்த்யம் வரும் -சரீராத்ம பாவத்தைச் சொல்லுகிற
நாராயண பத்துக்கும் பங்கம் வரும் -அதில் சதுர்த்தியில் சொல்லுகிற கைங்கர்ய பிரார்த்தனைக்கு உதயம் இல்லை
ஆக சாஸ்திரத்தோடு -சாஸ்த்ர தாத்பர்யத்தோடு -ப்ரதிபாதித்த வஸ்துவோடு -சாஸ்த்ர விதி அனுஷ்டானத்தோடு வாசி அற
சகலத்தோடும் விரோதிக்கையாலே இவ்வகாரம் பிரதம அந்தமாக மாட்டாது -சதுர்த்தி யந்தமாகக் கடவது
ப்ரஹ்மணேத் வாமஹஸ ஓமித்யாத்மாநம் யூஞ்ஜீத -என்று இந்த சேஷத்வத்தை சமர்ப்பண முகேன சொல்லுகிற
ஸ்ருதி வாக்கியத்தில் ப்ரஹ்மணே என்கிற சதுர்த்தி யந்தத்வமும் –
இதன் விவரணமாய் விஷேஷ்யமான நாராயண பதத்தில் சதுர்த்தி யந்தமே இதுக்கு ப்ரமாணமாகக் கடவது

ஆக இவ்வகாரம் சதுர்த்தி அந்தமாய் -அகார வாச்யனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹமாம்படி சேஷமாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று –
ஆக அகாரத்தினுடைய சப்த சக்தியால் காரணத்வமும்
தாதுவாலே ரக்ஷகத்வமும்
அர்த்தபலத்தாலே ஸ்ரீ யபதித்வமும்
சதுர்த்தி அந்த பத சக்தியால் சேஷித்வமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று
இப்பத்தில் சொல்லுகிற காரணத்வ ரக்ஷகத்வ ஸ்ரீ யபத்வ சேஷித்வங்களுக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூப விசிஷ்டமாய் இருக்கச் செய்தே
இதில் சொல்லுகிற ஸ்ரீ யபதித்வ சேஷித்வங்களில் ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபத்துக்கு அந்தர்பாவம் உண்டானவோ பாதி
காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்களிலும் அந்தர்பாவம் உண்டாகக் குறை இல்லையே என்னில்
காரணத்வம் ப்ரஹ்மத்துக்கு அசாதாரண தர்மதயா லக்ஷணத்வேந நிர்தேசிக்கப் படுகையால்
வ்யக்தியந்தரத்தில் கிடவாதது ஆகையாலே பிரதான்யேன இவளுக்குக் காரணத்வம் இல்லை

இனி காரணத்வ அந்தர்பாவம் சொல்லும் போது
நிமித்த ரூபேண வாதல் -உபாதான ரூபேண வாதல் -சஹகாரி ரூபேண வாதல் சொல்ல வேணும்
சதேவ சோம்யே தமக்ரே ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்
ஸ்ருஷ்டவ் ஸ்ருஜதி சாத்மாநம்
கார்யே நந்தே ஸ்வ தனுமுகதஸ் தவாம் உபாதானம் ஆஹு -இத்யாதிகளால் நிமித்த உபாதானங்கள் இரண்டும்
அவன் என்று சொல்லுகையாலே அந்தர் பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது –

இனி ஸஹ காரி என்ன வேணும் –
அப்போதைக்கு ஸஹ காரிகள் நிமித்த உபாதேனே உபகரண ரூபேண த்ரிவிதமாய் இருக்கும்
அதில் நிமித்த ரூப ஸஹ காரிகளாவன
பட நிர்மாண நிமித்தனான குவிந்தனுக்கு ஸஹ காரிகளான குவிந்தாந்தரங்கள்
உபாதான ரூப ஸஹ காரிகளாவன -பட உபாதான பூத தந்துவுக்கு ரத்ன கிருஷ்ணாதி ரூபேண ஸஹ கரிக்கிற த்ரவ்யாந்தரங்கள்
உபகரண ரூப ஸஹ காரிகளாவன ரத நிர்மாண க்ரியா ஹேது பூதங்களான வாஸ்யாதிகள்

அவற்றில் -மனஸ் ஏவ ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரஞ்ச கரோதிய-என்றும்
ஞானம் அஃதே கொண்டு எல்லாக் கருமங்களை செய் எல்லையில் மாயன் -என்றும்
நிமித்த பூதனான ஈஸ்வரனுக்கு தன் சங்கல்ப ஞானம் ஒழிய வேறு ஓன்று அபேக்ஷிதம் அல்ல என்று சொல்லுகையாலும்
அத்விதீயம் என்று நிமித்தாந்தர நிஷேதம் பண்ணுகையாலும்
சதேவ -ஏகமேவ -அஹமேவ -பஹுஸ்யாம்-ஸ்வயமகுருத – -இத்யாதிகளாலே
சச் சப்த வாச்யனான பர வஸ்து ஒழிய உபாதானாந்தரம் இல்லை என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ருஷ்டிஸ் தித்யந்தகரணீம ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத் மிகாம்-ச சம்ஜாம்யாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தன -என்று
ப்ரஹ்ம ருத்ராதி ரூபேண நின்று ஸ்ருஷ்டியாதிகளைப் பண்ணுகிறான் ஜனார்த்தனன் ஒருவனுமே-
வேறு ஸஹ காரிகள் இல்லை -என்றும்
அவனே அகல் ஞாலம் படைத்து இடந்தான்-என்றும் ஸஹ கார்யாந்தர நிஷேதம் பண்ணுகையாலும்
இவளை நிமித்த உபாதான ஸஹ காரி ரூபேண ஸஹ காரி என்ன ஒண்ணாது –

சித் அசித்துக்களில் இவன் அநு பிரவேசிப்பித்து நின்று ஸ்ருஷ்டிக்கிறாவோபாதி இவள் பக்கலிலே இவன் அனுபிரவேசிப்பித்தாலும்
உபாதானாந்தர நிஷேதத்துக்கு விரோதம் பிறவாதீ என்னில் -அப்படிச் சொல்ல ஒண்ணாது –
அபரிணாமியாய் பரி ஸூத்தமான ப்ரஹ்மத்துக்கு அவற்றினுடைய அனுபிரவேசாபாவத்தில் உபாதான ஹேதுகமான பரிணாமித்வமும்
அஜ்ஞத்வ துக்கித்வ ரூபமான அ ஸூத்தியும் பிரசங்கிக்கும் ஆகையாலே பரிணாமியான அசித்தையும் –
அவித்யா ஆஸ்ரயமான ஆத்மாவையும் அனுபிரவேசிக்க வேண்டுகையாலும்
இவளுடைய அனுபிரவேசாபாவத்தில் இப்படி வருவது ஒரு விரோதம் இல்லாமையாலும்

அதுக்கு மேலே ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை க்ரஹிக்கிற பிரமாணம் தான்
யதோவா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே -இத்யாதிகளாலே காரணத்வாதி விசிஷ்டமாக க்ரஹிக்கையாலும்
பஹுஸ்யாம் என்கிற ப்ரஹ்ம சங்கல்ப அநந்தரம் ஜகத்து உண்டாகையாலும்
சங்கல்பாத் பூர்வம் ஜகத்து இல்லாமையாலும்
அஜா மேகம் லோஹித ஸூக்ல க்ருஷ்ணாம் பஹ்வீம் ப்ரஜாம் ஜநயந்தீம் ச ரூபாம் -என்று
குணத்ரயாத்மிகையான பிரகிருதி பிரஜைகளை உத்பாதிக்கும் இடத்தில் தான் அசேதனம் ஆகையாலே
அசேதனமான ம்ருத்து புருஷ பிரயத்தன சாபேஷமாய்க் கொண்டு கடாதிகளை உத்பாதிக்குமா போலே
மயாத்யஷேண ப்ரக்ருதிஸ் ஸூபதேச சராசரம் -என்கிறபடியே ப்ரஹ்மாதிஷ்டிதமாய்க் கொண்டே
ஜகத்தை யுத்பாதிக்கும் என்று சொல்லுகையாலும்
விஷ்ணோஸ் சகாஸாதுத்புதம் ஜகத் தத்ரைவச ஸ்திதம் -என்றும்
சர்வ காரண காரணே-என்றும் –
விஷ்ணு சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் ஜகத் காரண புதன் என்றும் சொல்லுகையாலும்
இவள் ஸ்வரூபத்தை காரணத்வேன கிரஹிப்பதோர் பிரமாணம் இல்லாமையாலும் –
இவள் சங்கல்பத்தை ஒழியவும் ஜகத்து உண்டாகையாலும் –
இவள் கூடாதபோது ஜகத்து உத்பன்னமாகாது என்கைக்கு ஒரு அனுபபத்தி இல்லாமையாலும்
இவள் காரண பூதை என்று சொல்லுவதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுக்கு காரணத்வ அந்தர் பாவ சங்கையே பிடித்து இல்லையே

காரண பூத ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப நிரூபகத்வேன இவளுக்கு அவர்ஜனீய சந்நிதி யுண்டேயாகிலும்
அனுப யுக்த விசேஷணங்களோபாதி தத் க்ரிய அன்வயம் இன்றியிலே தத் விஷய ப்ரீதியாதிகளிலே அன்வயமாகக் கடவது –
அப்படியே ரக்ஷகத்வமும் -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி-இத்யாதிகளிலே ப்ரஹ்ம லக்ஷணமாகச் சொல்லப்படுகையாலும்
ஈச்வரஸ் சர்வ பூதா நாம்
விஷ்ணுஸ் த்ரை லோக்ய பாலாக
பாலநே விஷ்ணு ருச்யதே
ச ஏவபாதி
விஷ்ணு பால்யஞ்ச பாதிச-இத்யாதிகளாலே விஷ்ணு சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரனை ரக்ஷகனாகச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு ரக்ஷகத்வ அந்தர் பாவம் சொல்ல ஒண்ணாது

இந்த ரக்ஷகத்வ விசிஷ்டமாய் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்ட பிராப்தி பிரதத்வ லக்ஷணமாய் இருக்கிற
யுபாயத்வம் யாது ஓன்று அதிலும் இவளுக்கு அந்தர்ப் பாவம் இல்லை -எங்கனே என்னில்
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ
தமேவ சரணம் கச்ச
மாம் ஏவ யே பிரபத்யந்தே
தமேவ சாத்யம் புருஷம் ப்ரபத்யே
யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை –
தம் ஹி தேவ மாத்ம புத்தி பிரசாதம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே –
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண்
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண்
களை கண் மற்று இலேன்
மூவாத் தனி முதலாய் மூ வு லகும் காவலோன்-இத்யாதிகளில்
வ்யக்த்யந்தர நிஷேத பூர்வகமாக சர்வ காரண வஸ்துவுக்கே உபாயத்தை விதிக்கையாலே

ஜ்யோதிஷ்டோமம் ஸ்வர்க்க ஸாதனமாகா நிற்கச் செய்தேயும் ப்ரயாஜாதிகளான கர்ம விசேஷங்கள்
ஸஹ காரித்வேந சகாயம் ஆகிறாப் போலேயும்-
பக்தி பகவத் பிராப்தி ஸாதனமாகா நிற்கச் செய்தேயும் கர்ம ஞானங்கள் ஸஹ காரித்வேந சகாயம் ஆகிறாப் போலேயும்
இவளுக்கும் ஸஹ காரித்வேந உபாயத்வ அந்தர் பாவம் உண்டானாலோ என்னில்
ஏதேனும் ஒன்றுக்கு சஹகாரித்வம் உண்டாவது –
ஸ்வரூப உத்பத்தி முகேனே ஆதல் –
உத்பன்ன ஸ்வரூப வர்த்தக முகேனே யாதல் –
வர்த்தித்த ஸ்வரூப பல பிரதான முகேனே யாதல் -யாயிற்று

உபாய பூதனான ஈஸ்வரன் -உபாய உபேயத்வே ததி ஹதத்வம் -என்று சித்த ஸ்வரூபனுமாய் -ஏக ரூபனுமாய் –
அமோக சங்கல்பனுமாய் இருக்கையாலே உத்பத்தி யாதிகளில் சஹகாரி சாபேஷதை இல்லாமையாலும்
களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் -என்றும்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -என்றும் ஸஹ காரி நிரபேஷமாகச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு ஸஹ காரித்வம் இல்லை

ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப க்ராஹக பிரமாணம் -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -யோவை வேதாம்ஸ் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை-இத்யாதிகளாலே
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை உபாயத்வேன க்ரஹிக்கையாலும்
சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி என்கிற யுக்தி அநந்தரம் சோக நிவ்ருத்தி பிறக்கையாலும்
இந்த யுக்திக்கு முன்பு சோக நிவ்ருத்தி பிறவாமையாலும் –
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான இஷ்ட பிராப்தி -நிர்ஹேதுக கிருபா விசிஷ்டனான சர்வேஸ்வரன்
தன்னாலே உப பன்னம் ஆகையாலும்
சர்வ லோக சரண்யாய
சரண்யம் சரண மயாத
சரணவ் சரணம் மயாத
முமுஷுர் வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே -என்று சர்வ சரண்யனாகச் சொல்லுகையாலும்
இவள் ஸ்வரூபத்தை உபாயத்வேந க்ரஹிப்பதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுடைய யுக்தி ஒழிய கேவல பகவத் யுக்தியாலே சோக நிவ்ருத்தி பிறக்கையாலும்
இவள் சஹகரியாத போதும் உபாயத்வம் உப பன்னம் ஆகையாலும்
இவள் ஜகத்துக்கு உபாய பூதை என்று சொல்லுவதொரு பிரமாணம் இல்லாமையாலும்
இவளுக்கு உபாயத்வம் இல்லை என்னும் இடம் சம் பிரதிபன்னம் –

சர்வஞ்ஞத்வாதி குண முகேன கார்யகரன் ஆகிறவோபாதி இவளையும் ஸஹ காரித்வேந அந்தர் பவித்துக் கொண்டு
கார்யகரனாகக் குறை என் என்னில் –
குணங்கள் கார்ய உபயோகி யாகையாலும் குணத்வேந உண்டான அப்ருதக் புத்தி யோக்யத்வத்தாலும்
சைதன்ய அநாதாரத்வத்தாலே கர்த்தந்த்ர சங்க அவகாசம் இல்லாமையாலே நைரபேஷ்ய ஹானி இல்லாமையாலும்
இவள் கார்ய அனுப யுக்தையாகையாலும் த்ரவ்யத்வேந வருகிற ப்ருதக் புத்தி யோக்யத்வத்தாலும் –
சைதன்ய ஆதரத்வ நிபந்தனை கர்த்ருத்வ பிரதிபத்தி யோக்யதையாலே நைரபேஷ்ய ஹானி யுண்டாகையாலும் அதுவும் ஒண்ணாது –
ஆகையாலே சர்வ பிரகாரத்தாலும் இவளுக்கு உபாயத்வ அந்தர் பாவம் இல்லை என்றதாயிற்று –

ஆகையாலே உபாய தசையில் இவளுக்கு உண்டான ஸ்வரூப அந்தர் பாவம் உபாய பூதனானவனை
உபாயத்வேந ஆஸ்ரயிக்கிற சேதனருடைய ஸ்வ அபராத நிபந்தன பய நிவ்ருத்தி ஹேது பூத
புருஷகார உபயோகியாகக் கடவது –

அப்படி இன்றியிலே ஸ்ரீ யபதித்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் –
தர்மி க்ராஹகமான ஸ்ரீ ரீச பதம் தான் -ஸ்ரயதே இதி ஸ்ரீ -என்று பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்து இருக்கையாலே
ஸ்ரீ சப்த வாஸ்யை ஆனாள் என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ ஞ் சேவாயாம் -என்கிற தாதுவிலே
கர்த்தரி வ்யுத்பத்தியாலே ஸ்வாஸ்ரயமான பகவத் ஸ்வரூபத்தை சேவித்து இருக்கும் என்கையாலும்
அநந்யார்ஹ வேணாஹம் பாஸ்கரேண பிரபாயதா-என்றும் நிராதாரா ந சித்தயதி-என்றும்
பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்த போது தன் சத்தையாய்-ஒழிந்த போது சத்தை இல்லை என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ யை ஒழிய அவனுக்கு ஸ்ரீ யபதித்வம் அனுபபன்னம் ஆகையாலும்
விஷ்ணோஸ் ஸ்ரீ
விஷ்ணு பத்னீ
ஹ்ரீஸ் சதே லஷ்மீஸ் ச பத்ந்யவ்
தவ ஸ்ரீ யா
மலராள் மணவாளன்
நாண் மலராள் நாயகன்
திரு மகளார் தனிக் கேள்வன்-இத்யாதிகளாலே இவளை பத்னீத்வேந சேஷ பூதையாய்ச் சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ யபதித்வத்தில் அன்வயம் உண்டு என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம்

அப்படியே ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -என்று சர்வராலும் ஆஸ்ரயிக்கப்படும் என்று சொல்லுகையாலும்
ஸ்ரீ ஞ் சேவாயாம் என்கிற தாதுவிலே கர்மணி வ்யுத்பத்தியாலே சர்வருக்கும் சேவா விஷய பூதையாகச் சொல்லுமிவள்
தன்னுடைய மாத்ருத்வ ரூபமான சேஷித்வத்தாலே ஆஸ்ரிதரை அபராத உபகரண பூர்வகமாக
ரஷித்துக் கொண்டு போரும் என்று சொல்லுகையாலும்
ஏவம் பூத சேஷித்வத்தாலே இவளுடைய புருஷகாராந்தர நிரபேஷ ஆஸ்ரயணீயத்வம் உப பன்னம் ஆகையாலும்
அஸ்யே சாநா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ
சகலம் தத்திதவைவ மாதவ
தாஸோஹம் கமலா நாதா
திருமாலை அல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன்
திருமாலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன்
திருமாலை வணங்குவனே -இத்யாதிகளிலே இவளை சேஷித்வத்திலே அந்தர் பவித்துச் சொல்லுகையாலும்
இவளுக்கு சேஷித்வத்திலே அன்வயம் உண்டு என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
ஆகையாலே நாராயண பதத்தில் சொல்லுகிற சகல குணங்களும் பகவத் ஸ்வரூப ஆஸ்ரயமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
வாத்சல்யாதிகள் ஆஸ்ரயணத்தில் உபயுக்தமாயும்
சர்வஞ்ஞத்வாதிகள் கார்யகரத்வத்திலே உபயுக்தமாயும் ஸுந்தர்யாதிகள் அனுபாவ்யமாயும் போருகிற இடத்தில்
விரோதம் இல்லாதப் போலேயும்
காரணதசையில் சித் அசித்துக்கள் உபாதான உபயோகியாயும் சங்கல்பம் நிமித்த பர்யவாசியியாயும்
ஞானாதிகள் ஸஹ காரியாயும் போருகிற இடத்தில் விரோதம் இல்லாதப் போலேயும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஸ்வரூபம் அகார வாஸ்யமான ஸ்ரீ பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆஸ்ரயித்து இருந்ததே யாகிலும்
காரணத்வ ரஷாகத் வாதிகளில் அன்வயம் இன்றியிலே தத் விஷய அனுமோத புருஷகாரத்வ மாத்ரமாய்
ஸ்ரீ யபதித்தவ சேஷித்வங்களில் அன்வயம் உண்டாம் இடத்தில் விரோதம் இல்லை

இந்த காரணத்வ ரக்ஷகத்வங்களுக்கு சர்வஞ்ஞாதி குண அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும் –
உபய விபூதி ரக்ஷகனாகையாலும்
ஸ்ரீ யபதியாகையாலும்
சர்வ ஸ்மாத் பரனாகையாலும்
காரணந்து த்யேய
யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே -என்றும்
காரண வஸ்துவே உபாஸ்யமாகவும் சரண்யமாகவும் சொல்லுகையாலும்
உபாஸ்யமாயும் சரண்யமாயும் இருக்கிற வஸ்துவே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்ட பிராப்தியைப் பண்ணுகையாலும்
உபாஸ்யமாயும் சரண்யமாயும் இருக்கிற வஸ்துவே உபாயமாய் அறுகையாலும்
இது தான் இதுக்கு முன்பு பிராப்தம் இன்றியிலே மேல் பிராப்தவ்யம் ஆகையாலும்
இந்த உபாஸ்யத்வ சரண்யாத்வ உபாயத்வ ப்ராப்யத்வங்களுக்கு விலக்ஷனா விக்ரஹ அபேக்ஷை யுண்டாகையாலும்
இவ்வகாரத்தாலே-ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகமும் உபய விபூதி நாதத்வமும் ஸ்ரீ யபதித்வமும்
சர்வ ஸ்மாத் பரத்வமும் உபாஸ்யத்வமும் சரண்யத்வமும் உபாயத்வமும் உபேயத்வமும்
விலக்ஷண விக்ரஹ யோகமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

——————

ஸ்ரீ ராமானுஜ சித்தாந்த ஏற்றம் -தாத்பர்ய அர்த்தம் -பாகவத சேஷத்வம்

ஸ்ரீ சங்கல்ப ஸூர்ய உதயம் -சாவத கரவீராதீன ஸூதே சாகர மேகலா ம்ருத சஞ்சீவநீ யதர ம்ருகமயாண தசமா கதா –
அல்ப அசாரங்கள் மலிந்து இருக்கும் சார தமம் குறைந்தே இருக்கும்

ஞான அனுஷ்டானங்களை ஒழிந்தாலும் பேற்றுக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பக்கல் சம்பந்தமே அமைகிறாப் போலே
அவை உண்டானாலும் இழவுக்கு அவர்கள் பக்கல் அபசாரம் போதுமே –ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ ஸூக்தி –
முன்னவராம் நம் குரவர் மொழிகள் உளவாகப் பெற்றோம் -முழுதும் அவை நமக்கு பொழுது போக்காகப் பெற்றோம்
பின்னை ஓன்று தனில் நெஞ்சு செல்லாமை பெற்றோம் -பிறர் மினுக்கம் பொறாமை இலாப் பெருமையும் பெற்றோமே
ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் ஸ்ரீ ஸூக்தி

உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாது -சம்பந்த ஞானத்தை உணர்ந்து
த்வம் மே என்றால் அஹம் மே என்னும் விரதத்தை விட்டு ஒழிந்தால்
பொன்னுலகு ஆளீரோ-புவனா முழு ஆளீரோ -என்னும்படு அனுபவிக்கப்ப் படுவோமே –
செய்ய தமிழ் மாலைகள் நாம் தெளிய ஓதித் தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் /அருளிச் செயல் ஸ்ரீ ஸூக்திகளும் திரு ரகஸ்ய த்ரய அர்த்தமும் – – –

June 11, 2018

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தைகள்

தர்மத்தையும் -தர்மத்தில் களை யறுப்பையும் —கண்ணனையும் கண்ணன் கருத்தையும் – கதியையும் பற்றும் படியையும் –
பரனையும் பற்றுமவனையும் – பாபத்தையும் பாபத்தில் பற்றுகையும் – சொல்லுகிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரம ச்லோகத்தாலே -திரு மார்பில் நாச்சியாரோட்டைச் சேர்த்தியை அநு சந்திப்பான் —

சரமச்லோகத்தில் -மாம் அஹம் என்ற பதங்களால் பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வ்ரஜ -என்கிற மத்யமனாலும் -த்வா -மாஸூச -என்கிற பதங்களாலும் ஸ்வ ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி -என்கையாலே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்தம் சொல்லிற்று
-சர்வ பாபேப்யோ என்று விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
ஏக பதத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாயத்தை விதிக்கிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரண்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-சரம ஸ்லோகம்–உபாய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-சரம ஸ்லோகம்-பிராபக பிரதானம் -சரம ஸ்லோகம்

—————————————–

ஸ்ரீய பதியாகிற காளமேகத்தின் நின்றும் -சௌஹார்த்தம் என்கிற ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்து -கிருபை யாகிற நிலத்திலே –
ஜீவனாகிற ஔஷதி முளைத்து –ஆசார்யன் ஆகிற இப்பிதாவுக்கு-இரக்கம் என்கிற சங்கத்தாலே-ஜ்ஞானம் என்கிற மாதாவின் பக்கலிலே சேர்ந்து-
ஜீவாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளை பிறக்க –ருசி யாகிற ஜீவனத்தை இட்டு வளர்த்துக் கொண்டு போந்து-விவேகம் ஆகிற பக்வம் பிறந்தவாறே –

பரம சேஷிகள் ஆகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திரளைச் சேர்த்து -எம்பெருமான் ஆகிறவன் கையிலே – ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ஆகிற தாரையை வார்த்துக் கொடுக்க
அவனும் சேஷத்வம் ஆகிற மந்திர வாசஸை உடுத்தி சேஷ வ்ருத்தியாகிற மாங்கல்ய சூத்ரத்தைக் கட்டி-ரூப நாமங்கள் என்கிற ஆபரணங்களைப் பூட்டி
கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போந்து-அத்யவசாயம் என்கிற ஆசனத்திலே கொண்டு இருத்தி-பிராபக ஜ்ஞானம் என்பதொரு அக்நியை வளர்த்து
இதர உபாய த்யாகம் என்கிற சமிதைகளை இட்டு-சித்த உபாய ச்வீகாரம் என்கிற பிரதான ஆஹூதியைப் பண்ணி
மூல மந்த்ரத்தாலே ஜயாதி ஹோமங்களைப் பண்ணி-சாஸ்திரங்கள் ஆகிற பொரியைச் சிதறி-
சம்பந்த ஜ்ஞானம் என்கிற பூரண ஆஹூதியாலே ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்களை-
நிஸ் சேஷமாக்கி-நிர்ப்பரத்வ அனுசந்தானம் பண்ணி பூர்வாச்சார்யர்கள் ஆகிற பந்துக்களை முன்னிலை யாக்கி –
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருந்து காட்டிக் கொடுக்க-

ஆழ்வார்கள் ஈரச் சொல் ஆகிற மூப்போடே -அப்போடே -சேரவிட்டு வாத்சல்யாதி குண யுக்தனாய் -அவனும் பர்த்தாவான ஆகாரம் குலையாதபடி –
அணைத்து நோக்கிக் கொண்டு போந்து த்வரை யாகிற பர்வம் விளைந்தவாறே அவனும் தன் பிரதான மஹிஷியும் கூட அந்த புரக் கட்டிலிலே கொடு போய்
அந்தமில் பேரின்பத்து அடியார் யாகிற பந்துக்களோடே சேர்ந்து ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தோடே ஆதரிக்க -ப்ரீதி வெள்ளம் ஆகிற படுக்கையிலே கொண்டேற
விஷய வைலஷண்யம் ஆகிற போக உபகரணங்களோடே சகலவித கைங்கர்யங்கள் ஆகிற அனுபவத்தோடு மூட்ட
ஆநந்தம் ஆகிற பெருக்காற்றிலே ஆழம் கால் பட்டு -நம -எனபது -போற்றி -எனபது -ஜிதம் எனபது -பல்லாண்டு -எனபதாகா நிற்கும் –

அந்தர்யாம்ய ஆராதனம் விளக்கும் வார்த்தை
பகவத் விஷயம் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆரா வமுதமே -திருவாய்மொழி -2-5-4- என்றார் –
பொங்கைம் புலனும் பொறி ஐந்தும் கருமேந்த்ரியம் ஐம்பூதம் இங்கு இவ் உயிரேய் பிரகிருதி மானாங்கார மனங்கள் -திருவாய்மொழி -10-7-10-என்கிறபடியே
இருபத்து நால்வர் ஏறின ஆகாரத்திலே-
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி –பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-5-3-என்கிறபடியே
நடுவில் திரு முற்றத்தில் இருபத்தரறுவர் ஆவானை உகந்தருளப் பண்ணி –
அநந்யார்ஹனாய் -அநந்ய சரண்யனாய் -அநந்ய போகனாய் -ஜ்ஞானாநந்தியான இருபத்தைவரான
ஆத்மா திருவாராதானம் பண்ணும் நம்பியாருக்கும் பரத்வ்சம் எட்டாது –
வ்யூஹம் கால்கடியாருக்கு-அவதாரம் அக்காலத்தில் உள்ளாருக்கு-அர்ச்சாவதாரம் உகந்து அருளின நிலங்களில்
எப்போதும் திருவடிகளைப் பிடித்து இருக்க ஒண்ணாது –
இவனுக்கு எப்போதும் ஒக்கப் பற்றலாவது அந்தர்யாமித்வம் இ றே இவனையே குறித்து நிற்கும் இடம் இ றே அவ்விடம்
அல்லாத இடங்களில் காட்டில் அவன் அதி ப்ராவண்யம் பண்ணா நிற்பதும் இங்கே இ றே எங்கனே என்னில் –

அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மான் -திருவாய்மொழி -2-7-1- என்றும் –
பனிக்கடலில் பள்ளிகோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலில்
வாழவல்ல மாய மணாளா நம்பி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-என்றும் –
வில்லாளன் நெஞ்சத்துளன் -நான்முகன் திருவந்தாதி -85-
கண்ணன் மனத்துள்ளே நிற்கவும் -பெரிய திருமொழி -11-3-7- என்றும் –
திருமால் இரும் சோலைப் பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து இருப்பேன்
என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் -திருவாய்மொழி -10-8-6-என்றும் –
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே -திருச்சந்த விருத்தம் -65-என்றும் –
இங்கு இருக்கும் இடத்தில் தான் ஒருவனுமேயோ -என்னில் –
அரவத்தமளி யினொடும் -அழகிய பாற்கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும்அகம்படி வந்து புகுந்து -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-2-10 -என்கிறபடியே
நாய்ச்சிமாரோடும் சர்வ பரிகரதோடும் கூடி இருக்கிற இவனை இந் நம்பியார் திருவாராதனம் பண்ணும்படி –

ப்ராஹ்மே முகூர்த்தே சோத்தாய -என்கிறபடியே -சத்வோத்தர காலத்திலே பிறந்து –
ஆத்மனோ ஹிதம் -என்கிற நன் ஜ்ஞானத் துறை படிந்தாடி -அத்துறையிலே ஒரு குடம் திருமஞ்சனத்தை எடுத்து 
குரு பரம்பர அனுசந்தானத்தாலே கோயிலிலே வந்து அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ அனுசந்தனத்தாலே தண்டனிட்டு உய்த்து உணர்வு என்னும் ஒளி கொள் விளக்கேற்றி –
அநந்ய  சரணத்வ அனுசந்தானாம் ஆகிற திருவிளக்கை எழத் தூண்டி –
அநந்ய போகத்வ அனுசந்தானத்தாலே -பிரயோஜநான்தரம் ஆகிற துராலை விரட்டி –
சம்பந்த ஜ்ஞான அனுசந்தானத்தாலே திருவடி விளக்கி –
அன்பினால் ஜ்ஞான நீர் கொண்டாட்டுவன் அடியனேனே -திருக் குறும் தாண்டகம் -15-என்கிறபடியே திருமஞ்சனம் செய்து –
வாசகம் செய் மாலையே வான் பட்டாடையும் அக்தே -திருவாய்மொழி -4-3-2-என்கிறபடியே வாசிக அனுசந்தானத்தாலே திருப் பரியட்டம் சாத்தி –
பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -திருவாய்மொழி 4-3-2- என்கிறபடியே மானஸ அனுசந்தானத்தாலே சாத்துப்படி சாத்தி –
தேசமான அணி கலனும் என் கை கூப்புச் செய்கையே -திருவாய்மொழி -4-3-2- என்கிறபடியே
புரையற்ற அஞ்சலியாலேதிரு வாபரணம் சாத்தி -நாடாத மலர் -திருவாய்மொழி -1-4-9- என்றும் –
விண்டு வாடா மலர் -திருவாய்மொழி -9-10-3- என்றும் –
இனமலர் எட்டும் இட்டு -பெரிய திருமொழி -1-2-7-என்றும்
கந்த மா மலர் எட்டும் இட்டு –பெரிய திருமொழி -3-5-6- என்றும் சொல்லுகிற
ஆனுகூல்யத்தாலே திருமாலை சாத்தி –
பூவிற் புகையும் விளக்கும் சாந்தமும் நீரும் மலிந்து மேவித் தொழு ம் அடியாரும் பகவரும் மிக்க துலகே -திருவாய்மொழி -5-2-9- என்கிற
அனுசந்தானத்தாலே தூபம் கண்டருளப் பண்ணி
மாடு விடாது என் மனன் -பாடும் என் நா -ஆடும் என் அங்கம் -திருவாய்மொழி -1-6-3–என்கிறபடியே
பக்தி ப்ரேரிதமான ந்ருத்த கீத வாத்யம் கண்டருளப் பண்ணி கர்த்ருத்வ நிவ்ருத்த பூர்வகமான அனுசந்தானத்தாலே –
அஹம் அன்னம் -என்கிறபடியே அவனுக்கு போக்யமாக்கி அஹம் அந்நாத -என்கிறபடியே
தானும் புஜித்து எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் எப்பொழுதும் என் மனத்தே யிருக்கின்றாரே -பெரிய திருமொழி -7-4-2-என்கிறபடியே
இப்படி உணர்த்தின ஆசார்யன் விஷயத்திலே க்ருதஞதா  அனுசந்தானத்தோடே தலைக் கட்டுகை .
இருபத்து நாலுபேரில் ஐஞ்சு பேர் க்ராமணிகள் இவ்வைவர் கூடே கூடாதார் ஐஸ்வர்யம் இது
இவ்வைவரோடும் கூடினார் இமையாத கண்-முதல் திருவந்தாதி -32-ஞானக் கண் – பறி யுண்டு விடுவார்கள் –

திருவடிகள் -சேஷியுமாய் -உபாயுமுமாய் -உபேயமுமாய் -பாதகமுமாய் -சர்வ ரஷகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே -திருவாய்மொழி -1-1-1- என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -திருவாய்மொழி -6-7-10-என்கையாலே உபாயத்வம் சொல்லிற்று
கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -திருவாய்மொழி -4-3-6- என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
அழித்தாய் வுன் திருவடியால் -திருவாய்மொழி -6-2-9- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று
ஊர்ந்த சகடம் உதைத்த பாதத்தான் -திருவாய்மொழி -5-3-3- என்கையாலே சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று –
திரு மேனியும் -ருசி ஜனகமுமாய் உபாயமுமாய் -உபேயமுமாய் -சேஷியுமாய் -பாதகமுமாய் இருக்கும்-எங்கனே என்னில் –
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா சிறிய திருமடல் -55 -என்கையாலே -ருசி ஜனகத்வம் சொல்லிற்று –
வண்ண மருள் கொள் -திருவாய்மொழி -6-10-3-என்கையாலே உபாயத்வம் சொலிற்று –
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி -திருவாய்மொழி -5-3-4-என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
எம் மண்ணல் வண்ணமே யன்றி வாய் உரையாது -பெரிய திருமொழி -7-3-7-என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
சிவனோடு பிரமன் வண் திருமடந்தை சேர் திருவாகம் எம்மாவி ஈரும் -திருவாய்மொழி -9-9-6-என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருவதரமும் –தாரகமுமாய் -சேஷியுமுமாய் -ப்ரப்யமுமாய் -போக்யமுமாய் பாதகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
அமுத வாயிலூறிய நீர் தான் கொணர்ந்து புலராமே பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே -நாச்சியார் திருமொழி -13-4-என்கையாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று –
பவளவாய் முறுவலும் காண்போம் தோழீ -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-4-6- என்கையாலே ப்ராப்யத்வம் சொல்லிற்று
கனி இருந்தனைய செவ்வாய் -திருமாலை 18 என்கையாலே போக்யத்வம் சொல்லிற்று
முறுவல் எனதாவி யடும் -திருவாய்மொழி -7-7-5- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருக்கண்களும் இப்படியே-

பச்சை மா மலை போல் மேனி-திருமாலை -2-  என்றது -ஒருத்தரிட்டு ஆகாது ஒழிகையும் -எல்லாவற்றாலும் பெருத்து இருக்கையும் –
தானே எல்லாவற்றையும் தரித்து இருக்கவற்றாய் இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தால் எங்கும் தெரியும்படியாய் இருக்கையும் –
ஒருத்தரால் பேர்க்கப் போகாதே இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தாருக்கு சகல போகங்களும் இதுக்கு உள்ளே உண்டாய் இருக்கையும் –
கத்யாகதி இன்றியிலே இருக்கையும் -அஞ்சினான் புகலிடமாய் இருக்கையும் –

கடலேயும் ஒப்பார் -பெரிய திருமொழி -2-8-8-என்றது -கண்ணுக்கு இலக்காய் இருக்கச் செய்தே ஆழமும் அகலமும் அளவிட-ஒண்ணாதாய் இருக்கையும் –
உயிர் அற்றவற்றை உட்கொள்ளாது ஒழிகையும் –ஸ்வ சக்தியாலே உள்ளுப் போகாது ஒழிகையும் –தான் அள்ளி விநியோகம் கொள்ளாது ஒழிகையும் –
ஒன்றின் வாயாலே விநியோகம் கொள்ளலாய் இருக்கையும் -தர்சநீயமாய் இருக்கையும் –

கார்முகில் -திருவாய்மொழி -2-3-7- என்கிறது -தர்சன மாத்ரத்திலே தாக சாந்தியைப் பண்ணுகையும் -எங்கும் ஒக்க வர்ஷிக்கும் இடத்தில் தான் ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசியாது ஒழிகையும் – கொண்டவன் பிரத்யுபகாரம் தேடாது ஒழிகையும் – ஒரு படிப்பட உபகரிகப் பெறாமையாலே உடம்பு வெளுககையும்

எண்ணும் பொன்னுருவாய் -திருநெடும்தான்டகம் -1- என்றது -நித்தியமாய் இருக்கையாலும் -சகராலும் கௌரவிக்கப்படுவது ஒன்றாகையாலும் –
உரை உண்டாகையாலும்உண்டென்ன உயிர் நிற்கையாலும்-இது கைபட்டவன் நினைத்தபடி பண்ணலாய் இருக்கையாலும் –
அவனுக்கு அபிமதங்கள் எல்லாம் கொடுக்கவற்றாய் இருக்கையாலும் -அலங்காரமாய் இருக்கையாலும் -ஆபத்துக்கு உதவுகையாலும் –
இது கைப்பட்டவனை ஸ்ரீ மான் என்கையாலும் -இதுகைப்பட்டவன் சகலராலும் சேவ்யமானாய் இருக்கையாலும் -சொல்லுகிறது –

அந்தி மூன்றும் அனலோம்பும் -பெரிய திருமொழி -7-5-1-என்றது காமாக்நி -கோபாக்னி -ஜாடராக்னி –
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -திருவிருத்தம் -79
வெட்டி வாளிலும் -சிரமன் செய்யும் வாள் கனத்து இருக்கும் என்றபடி –

என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு -என்றது
அணுகதமான பாபம் -விபுகதமான கிருபைக்கு  எதிர் நிற்குமோ –
நம்பிள்ளை ப்ரஹ்ம தேசத்தில் எழுந்தருளி நிற்கச் செய்தே பெரிய கோயில் வள்ளலார்
காண வர -குலம் தரும் -என்கிற பாட்டில் முதல் பதத்துக்கு தாத்பர்யம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
பிள்ளையைக் கேட்க முரட்டு திருப்பதியானான உன்னை நம்பூர் குலத்துக்கு சேஷமாக்கின-குலம் தரும் -என்று விண்ணப்பம் செய்தார்
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானே -திருவாய்மொழி -2-5-8-
என்னுடைய சத்தாஹானி காணும்படிக்கு ஈடான கிருபா ஹாநி அவனுக்கு இல்லாமையாலே என்னை அங்கீகரித்தான் –
தொடங்கின உபாயம் முடிவதற்கு முன்னே என்னுள் கலந்தான் வறுத்த பயறு போலே ஆத்ம அனுபவத்தளவிலே  நின்று முடியாதபடி என்னுள் கலந்தான் –
என் அஹங்காரம் பாராதே குலம் கொண்டே பரிக்ரஹித்தான் அபரிச்சேதயனான தன்னை நான் புஜிக்குமா போலே அணு ஸ்வரூபனான என்னை புஜித்தான்
நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் நானே செய்தேன் -பெரிய திருமொழி -1-9-2- தேன விநா தருணக் ரம்பி ந சலதி -நீ செய்து என்னைச் சொல்லலாமோ -என்பார் –
அடாப் பழி யிடுகிறார்கள் அத்தனை யன்றோ -நான் செய்தது என் -தேவாங்கு சேற்றிலே விழுமா போலே அவனுக்கு ஸ்ப்ருஹணீயமான வஸ்து இப்படி படுவதே
நானே செய்தேன் -அஹங்காரம் ஒன்றாலும் செய்தேன் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் —

June 11, 2018

ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தைகள் –

பெரிய பிராட்டியாரையும் -பெருமாளையும் – இவர்களுக்கு பிரிவில்லாமையும் -பெருமாளுடைய பொருளையும் –
அருள் சுரக்கும் திருவடியையும் -திருவடிகள் சரணாம் படியையும் – அரணாம் திருவடிகளை அடையும் படியையும் –
அடைந்து ஆரா அனுபவத்தையும் -அருள் உடையவன் ஆக்கத்தையும் – அநுபவத்தில் உகப்பையும் –
அநுபவத்தில் அழுக்கை அறுக்கையும் சொல்லுகிறது -த்வயம் -த்வயத்தாலே திருவடிகளை அநு சந்திப்பான் —

த்வயத்தில் ச விசேஷணமான நாராயண பதத்தாலே பர ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
பிரபத்யே -என்கிற உத்தமனாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
நமஸ் சப்தத்தில் மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சரண சப்தத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

திருமந்த்ரார்த்த சரம ஸ்லோகார்த்த- இரண்டு அர்த்தத்திலும் ருசி வுடையவனுடைய அநு சந்தான பிரகாரம் -த்வயம் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-த்வயம்-
உபேய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-த்வயம்-
புருஷகார பிரதானம் -த்வயம்-

பிராட்டியை  ஈஸ்வரனோடு  சமானை என்பாரையும் –சேதனரோடு சமானை என்பாரையும் —
வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ -என்கிற சப்தத்தாலே –
ஆஸ்ரயணீயம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது மதுப்பாலே –
நிர்க் குணம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
நிர் விக்ரஹன் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாயாந்தர நிஷ்டரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாய ஸ்வீகாரத்தை உபாயம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –
பிராப்யம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே
த்ரிமூர்த்தி சாம்யதையை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சதுர்த்தியாலே –
கைங்கர்யம் ஸ்வயம் பிரயோஜனம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது நமஸ்ஸாலே –

பட்டர் ஜீயருக்கு த்வயத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து அருளி –
இதில் உத்தரார்த்தம் அநு சந்திக்கலாவது பரம பதத்தை சென்றாலாய் இருக்கும் –
இங்கே இவ் அர்த்ததம் அநு சந்தித்தவன் ஜீவன் முக்தன் என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்த துரும்பு எடுத்து பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பாடல் கொட்டையப் பிள்ளை வார்த்தை –
பூர்வ கண்டம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லுகிறது–உத்தர கண்டம் அநந்ய பிரயோஜனத்வம் சொல்லுகிறது –
பூர்வ கண்டம் -பகவத் கிருபைக்கு வர்த்தகம்–உத்தர கண்டம் -பகவத் ப்ரீதிக்கு வர்த்தகம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் -இஷ்ட பிராப்தியும் இரு வருக்கும்-ஈஸ்வரன் -சேதனன் -ஓன்று போலே காணும் –
பூர்வ கண்டம் -அசித் வ்யாவ்ருத்தி–உத்தர கண்டம் -ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி –
நான் அடியேன் -பெரிய திருமொழி -7-3-1- என்று நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் ரஹஸ்ய த்ரயத்தையும் தங்களுக்கு
தஞ்சம் என்று நினைத்துக் கொண்டு போரா நிற்கச் செய்தேயும் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம் ஆகையாலே-த்வயத்தை மிகவும் ஆதரித்து போருவார்கள் –
இதனுடைய அருமையையும் பெருமையையும் சீர்மையையும் பாராதே -வந்தபடி வரச் சொல்லார்கள்–நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் என்று –
அதிகாரி துர் லபத்தாலே -இதனுடைய அருமை சொல்லிற்று–
கர்ம ஞான பக்தி நிர்வ்ருத்தி பூர்வகம் ஆகையாலே இதனுடைய பெருமை சொல்லிற்று –
ரஹஸ்ய த்ரய த்தில் வ்யாவ்ருத்தி வுண்டாகையாலே சீர்மை சொல்லிற்று –

த்வயத்தில் அர்த்தம் உபாயாந்தரங்களைப் பொறாது–சப்தம் சாதநாந்தரங்களைப் பொறாது –
பிரபத்தியை சக்ருத் என்பர் ஆழ்வான் -உடனே–சதா என்பர் முதலி யாண்டான்–சக்ருதேவ என்பர் பட்டர்
பக்தியில் காட்டில் பிரபத்திக்கு வாசி -அதி க்ருதாதி அதிகாரம் -சர்வாதிகாரமாகையும் –சாத்தியம் சித்தமாகையும் -கர்ம அவசாநம்
-சரீர அவசநாம ஆகையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் -அவனதேயாகையும் –
ஆசார்யன் முன்னிலையாக எம்பெருமான்-திருவடிகளிலே பண்ணின பிரபத்தி யாகையாலே –
பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தம் பலாந்தரங்களுக்கும் பல பிரதமாகையாலே –
இவன் நம்மை உபாயமாக பற்றி பிரயோஜனாந்தரங்களைக் கொண்டு போகிறான் ஆகாதே -என்று ஈஸ்வர ஹிருதயம்
கடல் கலங்கினால் போலே கலங்கும்
-உத்தர கண்டத்தாலே -உன்னையே–உபாயமாகப் பற்றி பிரயோஜனாந்தரன்களைக் கொண்டு போவான் ஒருவன் அல்லன் -என்று
ஈஸ்வரன் மாஸூ ச என்று சேதனன் கண்ணா நீரை துடைத்தால் போலே –
சேதனனும் ஈஸ்வரனை -மாஸூ ச-என்கிறான் –
பிரகிருதி -விசேஷணம்–விக்ருதி -அனுபவம்–ஏதத் விக்ருதி -வ்ருத்தி விசேஷம்–பிரக்ருத்யந்தரமும் விக்ருத்யந்தரமும் -ஆத்ம நாசம் –

பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் சில வைஷ்ணவர்களைக் காட்டி த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்துக்கும் உத்தர கண்டத்துக்கும்
வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்று விண்ணப்பம் செய்ய -பிள்ளை அருளிச் செய்தபடி –
பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் அபிமதங்களை முடிப்பார் என்று இருக்கை –
அபிமதங்கள் தான் எவை என்னில் -பெருமாளும் பிராட்டியாருமாய் இருக்கிற இருப்பில் எல்லாம் அடிமையும் செய்ய வேணும் என்று இருக்கையும்
-அடிமைக்கு விரோதி கழிய வேணும்  என்று இருக்கையும் -என்று அருளிச் செய்தபடி நினைத்து இருக்கிறார்கள் –

ஸ்ரீ பாதத்தில் அவர்கள் நினைத்து இருப்பது ஏது என்று ஜீயர் கேட்க -இம் மஹோ உபகாரத்தை பண்ணினவன் -த்வயார்த்தத்தை  அருளியது
-என்று நினைத்து இருப்பது -பின்னையும் ஜீயர் புருஷகாரமாய் இருக்கும் இவள் -அகலகில்லேன் -என்று ஆழம் கால் படா நிற்க –
புருஷகார பூதை யாகிறபடி எங்கனே என்னில் -அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -திருவாய் மொழி -3-10-8-  என்றும்
-பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்றும் 
-நிற்கச் செய்தேயும் ஜகத் நிர்வாகமும் சொல்லுகிறது இல்லையோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம்பியை கோவர்த்தன தாசர் -அர்ஜுனனைப் போலே யாகிலும் யோக்யதை வேண்டாவோ என்ன –
ஷத்ரியவாதிகளும் வேணுமோ என்றார் –
அதிகாரிக்கு அபராதாநாம் ஆலயத்வமும் – ஆர்த்தியும் -அநந்ய கதித்வமும் -ஸ்வ ஞானமும் -ஸ்வரூப பிரகாசமும் -வேணும் –
பூர்வ அபராதம் பொறுக்கைக்கு புருஷகாரம் வேணும் – கால நியதி பாராமைக்கு மதுப்பு வேணும் –
புருஷகாரம் தான் ஜீவிக்கைக்கு சீலாதி குணங்கள் வேணும் – அது தான் -கார்யகரம் ஆகைக்கு ஞான சக்தியாதி குணங்கள் வேணும் –
சம்சாரிகளுக்கு ருசி ஜநகமுமாய் -முமுஷுக்களுக்கு சுபாஸ்ரயமுமாய் முக்தருக்கு போக்யையும் ஆகைக்கு விலஷண விக்ரகம் வேணும் –
உபாய சௌகுமார்யத்துக்கு நைர பேஷ்யம் வேணும் – அதுதான் பலத்தோடே வ்யாப்தம் ஆகைக்கு ச்வீகாரம் வேணும் –
கீழ் புருஷகாரம் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதை யாகவேணும் –
கீழ் உபாய பூதன் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதன் ஆக வேணும் –
சேஷத்வத்து அளவு அன்றிக்கே -சேஷத்வ வருத்தியும் வேண்டும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி அன்றிக்கே
ஸ்வ போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேண்டும் –

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று
-ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் -நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு
மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

எம்பெருமானார் புழுவன் காலத்திலே வெள்ளை சாத்தி மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருள-
அங்கே நம்பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு காண வந்த
அம்பங்கி அம்மாளுக்கு உடையவர் ஓருரு த்வயத்தை அருளிச் செய்தார் –
பார்ஸ்வச்தர் -இது என் ஜீயா அங்கீகரித்து அருளிற்றே என்ன -இத்தனை தூரம்
பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு வந்த இவருக்கு த்வயம் ஒழிய பிரத்யுபகாரம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியும் -பேற்றில் சம்சயமும் காண் ஒருவனுக்கு மோஷ விரோதி –
சாபராதிகளான சம்சாரிகளுக்கு சர்வ ஸ்வாமியான எம்பெருமானைப் பற்றும் இடத்து -தன் அபராத பரம்பரைகளைப் பார்த்து பிற்காலியாதே
-பின் பற்றுகைக்கு புருஷகார பூதையான பிராட்டியை சொல்லுகிறது -ஸ்ரீ -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி புருஷகார பூதையான பிராட்டி அவனோடே சேர இருப்பது ஒரு தேச காலங்களிலேயோ
என்னில் -பிராப்ய பிரபாவான்களைப் போலே பிரியாத நித்ய யோகங்களைச் சொல்லுகிறது -மதுப்பு –

இப் புருஷகாரமும் மிகை என்னும்படியாய் இவள் தானே குறை சொல்லிலும் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் –
பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2- என்று பரிந்து நோக்கும் வாத்சல்யாதி குணம் சொல்கிறது -நாராயண -பதத்தாலே –

ஆஸ்ரிதரை கைவிடாதே சௌலப்யம் சொல்லுகிறது -சரணவ் -பதத்தாலே –

அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் தப்பாத உபாயம் என்கிறது சரணம் என்கிற பதத்தாலே –
அவன் திருவடிகளில் இத்தனை நன்மை உண்டாய் இருக்க -இந்நாள் வரை இழந்தது இவன்
பற்றாமை இறே -அக் குறைகள் தீர பற்றும் பற்றுகையைச் சொல்லுகிறது பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி பூர்வ கண்டம் சொல்லி நின்றது –
மேல் உத்தர கண்டம்சொல்லுகிறது–இதில்
மதுப்பாலே இவனோடே கூடி இருக்கிற இவளும் உத்தேச்யை யாகையாலே -நாம் ஏதேனும் ஒரு
கிஞ்சித்காரம் செயிலும் -அவனோடே கூடி இருந்து ஒன்றை பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தை உகப்பிக்கும்
ஆகையாலே -அவனோடு கூடி இருந்தவள் என்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே –

நம்மோடு நித்ய முக்தரோடு வாசி யற எல்லாரையும் சமமாக ரஷிக்கும் ஸ்வாமித்வம் சொல்லுகிறது -நாராயண பதத்தாலே –

இப்படி ஸ்வாமியான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தை உசிதமான சர்வவித
கைங்கர்யங்களையும் பண்ண வேணும் என்று பிரார்த்திக்கும்படி யைச் சொல்கிறது சதுர்த்தியாலே –

இப்படி இருந்துள்ள அடிமை செய்யும் இடத்து -அவன் உகந்த உகப்பு ஒழிய தான் உகந்த உகப்பை தவிரச் சொல்கிறது -நம -என்கிற பதத்தாலே –

ஸ்ரீ மத என்கிற பதத்தாலே -திரு மார்பில் நாய்ச்சியாரோடே அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மன் நாராயண சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்கிற பதங்களாலே திருவடிகளை அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மதே நாராயண -என்கிற பதங்களாலே -அருகு இருந்த நாய்ச்சிமாரோடே -இட்ட தனி மாலையையும் – கவித்த திரு அபிஷேகத்தையும்
-சிவந்த திரு முக மண்டலத்தையும்-அனுசந்திக்கிறார் –
ஆய -நம -என்கிற பதங்களாலே கைங்கர்யத்தை அனுசந்திக்கிறார் –

எம்பெருமானார் தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்திலே ஆஸ்ரித்ததொரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவருடைய பிள்ளைக்கு ஏகாயனரோட்டை சம்சர்க்கம் உண்டாக –
நம்மோடு சம்பந்தம் உடையவன்வ்யபசரித்து அநர்த்த பட ஒண்ணாது என்று -பெருமாள் திருவடிகளிலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே
-அவனும் அங்கே சந்நிஹிதனாக -வாராய் உனக்கு பிரமாணங்களால் காட்டலாம்படி ஞான பௌஷ்கல்யமில்லை
-நாம் வேதாந்தங்களில் அறுதி இட்டு இருக்கும் பொருள் -இவ் வாத்மாவுக்கு தஞ்சமாக இருக்கும் அர்த்தம் த்வயம் அல்லது இல்லை
-என்று பெருமாள் திருவடிகளில் ஸ்ரீ சடகோபனை எடுத்து சத்யம் பண்ணிக் கொடுத்து அருளினார் –
அவரும் அன்று தொடங்கி த்வய நிஷ்டர் ஆனார் –

பட்டர் த்வயத்தின் அர்த்தத்தை புத்தி பண்ணி சப்தாந்தரத்தாலே இவ் வர்த்தத்தை அனுசந்திக்க ஒண்ணாதோ -என்று
உடையவருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய -அதுக்கு குறை இல்லை –
ஆகிலும் இப் பாசுரத்துக்கு சுரக்கும் அர்த்தம் வேறொரு பாசுரத்துக்கு சுரவாதே -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்ததுரும்பு எடுத்துப் பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பகவத் சரணாரவிந்த சரணாகதனாய் -ஞாநினாம் அக்ரேசரனாய் -விலஷண அதிகாரியான -பிரபன்னனுக்கு
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி —உபேயத்தில் நிவ்ருத்தி ருசி விரோதி –
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப ஹானி —உபேயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி –
இவ்விரண்டு அர்த்தத்துக்கும் நிதர்சன பூதர் -ஸ்வ ரஷண ஷமையாய் இருக்கச் செய்தே –
ஸ்வ ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யத்தை அனுசந்தித்து -அசோக வநிகையில் எழுந்து அருளி இருந்த பிராட்டியும் –
பெருமாள் -நில் -என்னச் செய்தேயும் -தம்முடைய செல்லாமையைக் காட்டி -அவருடைய வார்த்தையை அதிக்ரமித்து —
காட்டிலே தொடர்ந்து அடிமை செய்த இளைய பெருமாளும் –

சம்சார சம்பந்தம் அற்று திரு நாட்டிலே போய் இருக்கும் அளவும் -த்வயத்தில் இரண்டு கண்டத்தில் அர்த்தத்தையும் கொண்டு –
பிரபன்னனாவன் கால ஷேபம் பண்ணும்படி -பெரிய பிராட்டியாரை பின் செல்லும் -ஸ்வபாவன் ஆகையாலே -இவள் புருஷகாரமாக கொண்டு
ஆஸ்ரயிக்கிற நம் பெரும் பிழைகள் பாராதனுமாய் -ஆஸ்ரயிப்பாருக்கு மிகவும் எளியனான நாராயணனுடைய திருவடிகள் இரண்டையும்
-எனக்கு அத்யந்தம் அநிஷ்டமாய் அநாதியாக இன்றளவும் வர வடிம்பிட்டு வருகிற சம்சாரத்தை வாசனையோடு போக்கி -எனக்கு இஷ்ட தமமாய்
-நிரதிசய ஆனந்தவஹமாய் -அனந்தமாய் -அபுநாவருத்தி லஷணமான மோஷத்தை பெறுகைக்கு அவ்யஹித சாதனமாகப் பற்றி நின்றேன் –

பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி -சர்வ ஸ்வாமி யான நாராயணன் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால
சர்வ அவஸ்த  உசிதமான சகல சேஷ வ்ருத்திகளையும் பண்ணப் பெறுவேன் ஆகவுமாம் –
அதுக்கு விரோதியான அஹங்கார மமகாரங்கள் தவிருவதாகவும் -இதனுடைய அநுக்ர மணம் -இருக்கும்படி
சாபராதானனான சம்சாரி சேதனனுக்கு சர்வஞ்ஞானான சர்வேஸ்வரனைக் கிட்டும் இடத்தில் -இவனுடைய அபராதம்
அவன் திரு உள்ளத்தில் படாதபடி -அழகாலும் குணங்களாலும் -அவனைத் துவக்கி இவனை திருவடிகளில் சேர விடுகைக்கு –
கண் அழிவு அற்ற புருஷகாரமான பிராட்டி ஸ்வரூபம் சொல்லி -மதுப்பாலே -இவளுக்கு அவனைப் பிரிய
சம்பாவனை இல்லாதா மகா சம்பத்தான நித்ய யோகம் சொல்லி -நாராயண பதத்தாலே -இவள் புருஷகாரமும்
மிகை யாம் படியாக -அவன் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பண்ணும் வாத்சல்யாதி குண யோகம் சொல்லி –
சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே -இவன் குற்றங்களை இட்டுக் கை விடும் என்று -வரையாதே மேல் விழுந்து
-சுவீகரிக்கும் திருவடிகளினுடைய சேர்த்தி அழகைச் சொல்லி -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே -அவை தான் இவனுக்கு
அநிஷ்ட நிவ்ருதிக்கும் இஷ்ட ப்ராப்திக்கும் -சாதனம் என்னும் இடம் சொல்லி -ப்ரபத்யே என்கிற வர்த்தமானத்தாலே –
சேதனன் நெடும் காலம் பண்ணின பராதி கூல்யம் தவிர்ந்து -இன்று இசைந்து பற்றுகிற பற்றிச் சொல்லி –
உத்தர கண்டத்திலே
ஸ்ரீமத் பதத்தாலே -உபேயத்திலும் பிராட்டி புருஷகார பூதையுமாய் ஸ்வாமிநியுமாய்க் கொண்டு –
அவனோடே நித்யவாசம் பண்ணுகிற படியை சொல்லி –
நாராயண பதத்தாலே அவனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லி –
ஆய -என்கிற சதுர்த்தியாலே -இவ்விருவருமான சேர்த்தியிலே இப்ப்ரபன்னனான சேதனன் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான வருத்தி விசேஷத்தை பிரார்த்தித்து -அத்யா ஹார்யமான ஸ்வ சப்தத்தாலே பெற்றபடி சொல்லி –
நமஸ் ஸாலே அடிமை செய்யும் இடத்து அவன் உகந்த உகப்பைக் கண்டு உகக்கும் அது ஒழிய
தன் உகப்பு தவிர்ந்தபடி சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறது-

ஆழ்வான் எம்பெருமானாரை -ப்ரபத்தி என் பட்டு இருக்கும் -என்று கேட்க –
அது கர்மாதிகளை விட்டல்ல தான் இருப்பது –ஒன்றில் ஆயிரம் இல்லை -ஆயிரத்தில் ஓன்று உண்டு
குளப்படியில் கடல் இல்லை கடலில் குளப்படி உண்டு
ஆகையாலே எல்லாம் ப்ரபத்தியிலே உண்டு என்று அருளிச் செய்தார் –
அதில் இவை கண்டபடி  எங்கனே என்னில்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயிலே இட்டு பல்லாலே அசைக்குமா போலே த்வயத்தை உச்சரிக்கை கர்மம்
அவன் அதன் ரசத்தை பானம் பண்ணுமா போலே இடை விடாதே அனுசந்திக்கை -ஜ்ஞானம்
அவன் அந்த ரசத்தாலே தன்னை மறந்து இருக்குமா போலே இவனும்
அதின் அர்த்த அனுசந்தானத்தாலே ரச அதிசயினாய் தன்னை மறந்து இருக்கும் அது -பக்தி
அத்தாலும் பிரபன்னனுடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி பிறந்துடையவள் ஒப்பனை போலேயும்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயில் இட்டு நீரை நாக்காலே போக்குமா போலேயும்
பிரபன்னனுக்கு த்வய அர்த்த அனுசந்தானம் ஒழிய தேக யாத்ரை செல்லாது

திருமந்தரம் விலைப்பால் த்வயம் முலைப் பால்

நம்முடைய த்வயம் இருக்கும் படி–
கரை கட்டின காவேரியும் -கரை கட்டாக் காவேரியுமாய் -அப்படி இறங்கும் துறையுமாய் இருக்கும் -அவை எவை என்னில்
பரம பதம் -கரை கட்டாக் காவேரி ராம கிருஷ்ணாதி விபவம் கரை கட்டின காவேரி அப்படி இறங்கும் துறை திருமந்த்ரமும் த்வயமும் –
இங்கன் ஒத்தவனைக் காண்பது எங்கனே என்னில்-
திருவனந்தாழ்வான் மடியிலும் பெரிய திருவடி முதுகிலும் சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும்
இருப்பவன் இறே நமக்கு ப்ராப்யன் –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருமந்திரச் சுருக்கு –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்- –

April 2, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

—————————————————————————————————-

நாவலர் மறை நால் ஓன்று நலம் திகழ் மறை ஓன்று ஓராது
ஆவலிப்பு அலைக்கும் மோகத்து அழுந்தி நின்று அலமர்கின்றீர்
தூவலம் புரியாம் ஒன்றில் துவக்கமாம் வண்ணம் ஒன்றால்
காவல் என்று அகரத்து அவ்வாய்க் கருத்து யுறக் காண்மின் நீரே –1-

நாவலர் மறை நால் ஓன்று நலம் திகழ் -நாவிலே மலர்ந்து நிற்கின்ற நான்கு வேதங்களின் சாரமும் பொருந்திய
பெருமையுடன் விளங்குகின்ற –
மறை ஓன்று ஓராது -ஒரு ரகஸ்யமாகிய திரு அஷ்டாஷரத்தை அர்த்தத்துடன் ஆராய்ந்து அறியாமல்
ஆவலிப்பு அலைக்கும் மோகத்து -கர்வத்தால் விளைந்த அஜ்ஞானத்தில்
அழுந்தி நின்று அலமர்கின்றீர்-அழுந்திக் கிடந்தது கரை ஏற வழி அறியாது தவிக்கும் சேதனர்களே
தூவலம் புரியாம் ஒன்றில் -பரிசுத்தமான வலம் புரிச் சங்கம் போன்ற உருவம் உடைய பிரணவத்தில்
துவக்கமாம் வண்ணம் ஒன்றால் -முதலில் உள்ள அகாரம் ஆகிய ஓர் எழுத்தினால் உணர்த்தப்படும் பொருள்
காவல் என்று -ரஷிக்கும் தன்மை என்று அதனை
அகரத்து அவ்வாய்க் -அகாரத்தில் அவ் என்ற வினைப்பகுதி அடியாக
கருத்து யுறக் காண்மின் நீரே -நீங்கள் மனத்தில் பதியுமாறு அறிந்து கொள்க –

————————————————————————————————–

இளக்கமில் மயக்கம் தன்னால் எனக்கு யான் எனக்கு உரியன என்னும் ‘
களக்கருத்து ஒன்றே கொண்டு கடுநரகு அடைந்து நின்றீர்
விளக்கும் அவ்வெழுத்தில் நாலாம் வேற்றுமை ஏற்றி வாங்கித்
துளக்கமில் அடிமை பூண்டு தூயராய் வாழ்மின் நீரே–2-

இளக்கமில் -நெகிழ்ச்சி இல்லாத -அதாவது திண்ணியதான
மயக்கம் தன்னால் எனக்கு யான் எனக்கு உரியன என்னும் ‘-அஜ்ஞ்ஞானத்தால் நான் ஸ்வ தந்த்ரன் என்ற
களக்கருத்து ஒன்றே கொண்டு -கள்ளத் தன்மையான மதியையே கொண்டு
கடுநரகு அடைந்து நின்றீர் -கொடிய நரகத்திற்கு ஒப்பான சம்சாரத்தை அடைந்து நின்றவர்களே
விளக்கும் அவ்வெழுத்தில் -பகவத் ஸ்வரூபத்தை விளக்கிக் காட்டுக்கிற அந்த அகாரத்தின் மேல்
நாலாம் வேற்றுமை ஏற்றி வாங்கித் -நான்காம் வேற்றுமை உருபை ஏற்றி விலக்கி
துளக்கமில் அடிமை பூண்டு -மாறுபாடு இல்லாத சேஷத்வத்தை ஏற்றுக் கொண்டு
தூயராய் வாழ்மின் நீரே-பரிசுத்தராய் நீங்கள் வாழ்வீர்களாக
அஹங்காரம் குலைந்து உஜ்ஜீவிக்கப் பெறலாம் என்றவாறு –

—————————————————————————————-

அப்பொருள் இகந்து மற்றும் அழித்து அழிந்து எழுவார் தாளில்
இப்பொருள் இகந்த வன்பால் இரங்கினீர் வணங்கி வீழ்ந்தீர்
உப்பொருள் உள்ளி மற்றோர் உயிர் தனக்கு உரிமை மாற்றி
எப்பொருள் பயனும் ஈது என்று எண்ணினீர் எழுமின் நீரே –3–

அப்பொருள் இகந்து -அகாரார்த்தமான எம்பெருமானை சரண் அடையாமல்
மற்றும் அழித்து -அவனை அடைவதால் பெரும் மற்றப் பலன்களையும் -ப்ரீதி காரிய கைங்கர்யங்களையும் – விலக்கி
இப்பொருள்-இந்தப் பலன்களையும்
இகந்த வன்பால் இரங்கினீர்-இழந்த மகா பாபத்தால் மனம் தளர்ந்தவர்களாகி
அழிந்து எழுவார் தாளில் -அழிவதும் பிறப்பதுமே இயற்கையாக உள்ள தேவதாந்த்ரங்களின் பாதங்களிலே
வணங்கி வீழ்ந்தீர் -வணங்கி அதோகதி அடைந்தவர்களே
உப்பொருள் உள்ளி-உகாரத்தின் பொருளை ஆராய்ந்து
அவனைத் தவிர இதர விஷய சம்பந்தம் அறுப்பதே உகாரார்த்தம் -சகல சாஸ்த்தாரத்தங்களின் சாரார்த்தமும் இதுவே
மற்றோர் உயிர் தனக்கு -எம்பெருமானைத் தவிர மற்ற எந்த ஜீவனுக்கும்
உரிமை மாற்றி -அடியனாம் தன்மையை விட்டு
எப்பொருள் பயனும் ஈது என்று -சகல விஷயங்களின் பலனும் இந்த அனுசந்தானமே என்று
எண்ணினீர் எழுமின் நீரே -உறுதியாக நினைத்தவர்களாய்-நீங்கள் உஜ்ஜீவியுங்கோள் –

—————————————————————————————————-

என்றும் ஓர் ஏதம் இன்றி இரவியும் ஒளியும் போலே
ஒன்றி நின்று உலகு அளிக்கும் உகம் இகந்து அடிமை வைத்தீர்
ஓன்று மூன்று எழுத்தாய் ஒன்றும் ஒன்றில் ஒன்றுடைய முன்னே
ஒன்றிய இரண்டை யுள்ளி யுளரென யும்மின் நீரே–4-

என்றும் ஓர் ஏதம் இன்றி -எக்காலத்திலும் ஓர் தீங்கும் இல்லாது
இரவியும் ஒளியும் போலே -சூர்யனும் அவனது பிரகாசமும் போலே
ஒன்றி நின்று -கூடியே இருந்து
உலகு அளிக்கும் -சர்வ லோகத்தையும் ரஷித்து அருளும்
உகம் இகந்து அடிமை வைத்தீர் -பிராட்டி எம்பெருமான் ஆகிய மிதுனத்தை விட்டு எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே
அடிமையை இசைந்தவர்களே
ஓன்று மூன்று எழுத்தாய் ஒன்றும் ஒன்றில் -உச்சரிக்கும் போது ஒரு பதமாய் -மூன்று அஷரங்களாக சேர்ந்து நிற்கும் -ஒப்பற்ற பிரணவத்தில்
ஒன்றுடைய முன்னே ஒன்றிய -மகாரம் என்னும் ஓர் அஷரத்தின் முன்பே சேர்ந்து நிற்கின்ற
இரண்டை யுள்ளி -அகார உகாரங்கள் ஆகிற இரண்டு அஷரங்களை அர்த்தத்துடன் ஆராய்ந்து –
உகாரார்த்தம் பிராட்டி யுடன் சேர்ந்த -எம்பெருமான் என்றவாறு –
யுளரென யும்மின் நீரே-பிறந்த பயன் பெற்றவர் என்னும்படி நீங்கள் உஜ்ஜீவியுங்கோள் –

——————————————————————–

தத்துவம் அறு நான்கோடு தனியிறை யன்றி நின்ற
சித்தினை யுணராது என்றும் திரள் தொகையாகி நின்றீர்
மத்தனைத் தனியிடாதே மையிலா விளக்கமாக்கி
உத்தமன் அடிமையான வுயிர் நிலை யுணர்மின் நீரே –5-

தத்துவம் அறு நான்கோடு -இருபத்து நான்கு தத்துவங்களும்
தனியிறை யன்றி நின்ற -அத்விதீயமான சர்வேஸ்வரனும் ஆகிய இவற்றில் வேறுபட்டு நின்ற
சித்தினை யுணராது -ஜீவா ஸ்வரூபத்தை அறியாமல்
என்றும் திரள் தொகையாகி நின்றீர் -எப்பொழுதும் ஒன்றாகத் திரண்ட பல அசேதனப் பொருள்களின் கூட்டமாக நின்ற சேதனர்களே
மத்தனைத் -மகாரத்தின் பொருளாகிய ஜீவனை
தனியிடாதே-பிரித்து விடாமல் –
மையிலா விளக்கமாக்கி -குற்றம் அற்ற ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாக உணர்ந்து
உத்தமன் -புருஷோத்தமனான எம்பெருமானுக்கு
அடிமையான வுயிர் நிலை -சேஷம் ஆகும் ஜீவனுடைய ஸ்வரூபத்தை
யுணர்மின் நீரே -நீங்கள் அறிவீர்களாக –

பிரணவ அர்த்தம் உணர்ந்து -சரீரமே ஆத்மா என்கிற மயக்கம் நீங்கி
ஜீவாத்மா ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிற அவி விவேகமமும் ஒழிந்து
எம்பெருமானுக்கே சேஷம் என்று அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்கலாம் என்றவாறு –

————————————————————————————————–

தனது இவை யனைத்துமாகத் தான் இறையாகும் மாயன்
உனது எனும் உணர்த்தி தாராது உமக்கு நீர் உரிமை யுற்றீர்
எனதிவை யனைத்தும் யானே யிறை எனும் இரண்டும் தீர
மன எனும் இரண்டில் மாறா வல்வினை மாற்றுவீரே –6-

தனது இவை யனைத்து மாகத் -இந்த சகல வஸ்துக்களும் தனக்கு சேஷமாய் நிற்க
தான் இறையாகும் மாயன் -தான் எல்லாவற்றையும் ஆளும் ஈச்வரனாய் நிற்கின்ற அதிசயச் செய்கை யுடைய
உனது எனும் உணர்த்தி தாராது -எல்லாம் உனக்குச் சேஷம் என்னும் நினைவை செய்யாமல்
உமக்கு நீர் உரிமை யுற்றீர்-உங்களுக்கு நீங்களே உரிமை பூண்டு நிற்கும் சேதனர்களே நீங்கள்
எனதிவை யனைத்தும் யானே யிறை எனும் இரண்டும் தீர -இந்த சகல வஸ்துக்களும் எனக்குச் சேஷம் -நான் ஸ்வ தந்த்ரன் –
என்ற இரண்டு மயக்கமும் ஒழிந்திட
மன எனும் இரண்டில்-நம என்னும் இரண்டு அஷரத்தின் அர்த்தத்தை அனுசந்திப்பதால்
மாறா வல்வினை மாற்றுவீரே-வேறு ஒன்றினாலும் அழியாத வழிய கர்மங்களை ஒழிப்பீர்களாக-

——————————————————————–

அழிவிலா வுயிர் கட்கெல்லாம் அருக்கனாய் அழியா ஈசன்
வழி எல்லா வழி விலக்கும் மதி எழ மாய மூர்த்தி
வழு விலா திவை யனைத்தும் வயிற்றில் வைத்து உமிழ்ந்த மாலை
நழுவிலா நாரவாக்கினான் அடி நீர் நணுகுவீரே –7-

அழிவிலா வுயிர் கட்கெல்லாம் -அழிவு இல்லாமல் நித்தியமாய் உள்ள ஜீவாத்மா எல்லாவற்றுக்கும்
அருக்கனாய் அழியா ஈசன்
வழி எல்லா வழி விலக்கும் மதி எழ -நல் வழி யல்லாத தீய வழியில் புகாமல் விலக்குகின்ற-விவேகம் வ்ருத்தியாகும் படி செய்ய வல்ல
மாய மூர்த்தி -அதிசயமான திருமேனி யுடையவனும்
ந்ரு-என்னும் வினைப்பகுதியில் இருந்து நர ஆகும் பொது எல்லா பிராணிகளையும் நல்ல வழியில் செலுத்துமவன்-என்றவாறு
வழு விலா திவை யனைத்தும் -இவ்வுலகம் அனைத்தும் குறைவு படாது
வயிற்றில் வைத்து-பிரளய காலத்தில் தந் திரு வயிற்றில் அடக்கி
உமிழ்ந்த மாலை -மறுபடியும் சிருஷ்டி காலத்தில் படைத்தவனுமான எம்பெருமானை
நழுவிலா நாரவாக்கினான் -நாராயண சப்தத்தை விட்டுப் பிரியாத நாரம் என்னும் பதத்தால்
நாடி நீர் நணுகுவீரே -அனுசந்தித்து நீங்கள் அவனை அடைவீர்களாக –

————————————————————————————

வயனம் ஓன்று அறிந்து உரைப்பார் வன் கழல் வணங்க வெள்கி
நயனம் உள்ளின்றி நாளும் நள்ளிருள் நண்ணி நின்றீர்
அயனம் இவ்வனைத்துக்கும் தானவனைக் கவனம் என்னப்
பயனுமாய்ப் பதியுமான பரமனைப் பணிமின் நீரே –8–

வயனம் ஓன்று அறிந்து உரைப்பார் -ஒப்பற்ற வேதத்தின் அர்த்தத்தை தாம் நன்கு அறிந்து பிறர்க்கு உபதேசிப்பவர்களான ஆச்சார்யர்களின்
வன் கழல் வணங்க வெள்கி -வலிய திருவடிகளை வணங்குவதற்கு வெட்கம் அடைந்து
நயனம் உள்ளின்றி-உள் நயனம் இன்றி -உட்கண் ஆகிய ஜ்ஞானம் இல்லாமல்
நாளும் நள்ளிருள் நண்ணி நின்றீர் -எப்பொழுதும் அடர்ந்த அஜ்ஞ்ஞானம் ஆகிய இருளை அடைந்து இருந்தவர்களே
தான் இவ்வனைத்துக்கும்-எம்பெருமானாகிய தான் இந்த சகல ஆத்மாக்களுக்கும்
அயனம் -உபாயம் –
அவை -அந்த சகல சேதன அசேதனங்களும்
தனக்கு அயனம் என்ன-ஈஸ்வரனாகிய தனக்கு பிரவேசிக்கப்படும் வஸ்து என்று கூறும்படி
பயனுமாய்ப் பதியுமான பரமனைப் பணிமின் நீரே -பலனுமாய் -ஆதாரமுமான சர்வேஸ்வரனை நீங்கள் வணங்குமின் –

தத் புருஷ சமாசம் -நாரானாம் அயனம் –வேற்றுமைப் புணர்ச்சி -நாரங்களுக்கு அயனமாய் இருப்பவன் -உபாயமாய் இருப்பவன் -என்றபடி
சேதன அசேதனங்களுக்கு இருப்பிடம் ஆனவன் -என்றவாறு
அயனம் -பலன் -உபாயம் -ஆதாரம் மூன்று பொருள்கள்

பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் -நாரா அயனம் யஸ்ய –
அவற்றை தனக்கு இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் என்றவாறு – அன்மொழித் தொகை –
நாரங்களை அயனமாக யுடையவன் -பிரவேசிக்கப் படும் வஸ்து -என்ற பொருளில்
பஹிர் வ்யாப்தி என்றும் அந்தர்வ்யாப்தி இரண்டும் உண்டே –

———————————————————————————————-

உயர்ந்தவர் உணர்ந்தவாற்றால் உவந்த குற்றேவல் எல்லாம்
அயர்ந்து நீர் ஐம் புலன்கட்கு அடிமை பூண்டு அலமர்கின்றீர்
பயந்து இவை அனைத்தும் ஏந்தும் பரமனார் நாமம் ஒன்றில்
வியந்த பேரடிமை தோற்றும் வேற்றுமை மேவுவீரே –9-

உயர்ந்தவர் -ஜ்ஞானம் முதலியவற்றால் சிறந்து நிற்கும் பெரியோர்
உணர்ந்தவாற்றால் -சாஸ்த்ரங்களை ஆராய்ந்து நிச்சயித்த பிரகாரத்தால் –
உவந்த குற்றேவல் எல்லாம் -ஆச்சார்யர்கள் திரு உள்ளம் உகந்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம்
அயர்ந்து-மறந்து
நீர் ஐம் புலன்கட்கு அடிமை பூண்டு அலமர்கின்றீர் -இந்த்ரியங்களுக்கு தொண்டு பட்டு தடுமாறி நிற்கின்றவர்களே
பயந்து இவை அனைத்தும்-சகல வஸ்துக்களையும் சிருஷ்டித்து
ஏந்தும் பரமனார் -ரஷித்து அருளும் சர்வேஸ்வரன் உடைய
நாமம் ஒன்றில் -அத்விதீயமான நாராயணன் என்ற திரு நாமத்தின் மீது நின்று
வியந்த பேரடிமை -விலஷணமான பெரிய கைங்கர்யத்தை
தோற்றும் வேற்றுமை மேவுவீரே -அறிவிக்கும் நான்காம் வேற்றுமை யுருபை இசைவீர்களாக –

நான்காம் வேற்றுமை யுருபு -ஆய -இந்த கைங்கர்யத்தை காட்டும் -அதன் அர்த்தம் ஆராய்ந்து அனுபவிக்க முற்படுங்கள் –

—————————————————————————————————

எண்டிசை பரவும் சீரோர் எங்களுக்கு ஈந்த வெட்டில்
உண்டவாறு உரைப்பார் போல ஒன்பது பொருள் உரைத்தோம்
மண்டு நான்மறையோர் காக்கும் மா நிதி யிவை யனைத்தும்
கண்டவர் விள்ளார் விள்ளக் கருதுவார் காண்கிலாரே –10-

மண்டு நான்மறையோர் -பெருமை மிக்க வேதார்த்தங்களைக் கற்று உணர்ந்த நம் ஆச்சார்யர்கள்
கண்டவர் விள்ளார் -நன்கு உணர்ந்தவர்கள் ஸூ லபமாய் வெளியிட மாட்டார்கள்
விள்ளக் கருதுவார் காண்கிலாரே -ஸூ லபமாய் வெளியிடக் கருதுமவர் இவ்வர்த்தங்களை நன்கு உணர்ந்தவர் ஆகமாட்டார்கள்-

———————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் – சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்–சூரணை-185-278–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 19, 2015

சூரணை -185
கீழே சில உபாய  விசேஷங்களை உபதேசிக்க அவை துச் சகங்கள் என்றும் –
ஸ்வரூப விரோதிகள் என்றும் -நினைத்து சோக விசிஷ்டனான அர்ஜுனனை
குறித்து -அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தி அர்த்தமாக -இனி இதுக்கு அவ் அருகு இல்லை –
என்னும் படியான சரம உபாயத்தை அருளி செய்கையாலே -சரம ஸ்லோகம் என்று
இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது-
சூரணை-186
இதில் பூர்வ அர்த்தத்தாலே அதிகாரி க்ருத்யத்தை அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -187
அதிகாரிக்கு  க்ருத்யமாவது -உபாய பரிக்ரகம் –
சூரணை -188
அத்தை சாங்கமாக விதிக்கிறான் –
-சூரணை -189
ராக ப்ராப்தமான உபாயம் தானே வைதமானால் கடுக்க பரிக்ரகைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே –
சூரணை -190
இதில் பூர்வார்த்தம் ஆறு பதம்
சூரணை -191
சர்வ தரமான்-
சூரணை -192
தர்மம் ஆவது பல சாதனமாய் இருக்குமது –
சூரணை -193
இங்கு சொல்லுகிற -தர்ம -சப்தம் -த்ருஷ்ட பல சாதனங்களை சொல்லுகை அன்றிக்கே
மோஷ பலசாதனங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -194
அவை தான் சுருதி ஸ்ம்ருதி விஹிதங்களாய் -பலவாய் இருக்கையாலே
பஹு வசனம் பிரயோகம் பண்ணுகிறது -என்கை –
சூரணை -195
அவை யாவன –
கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களும் —அவதார ரகஸ்ய ஞானமும் —புருஷோத்தம வித்தையும் –
தேச வாசம்–திரு நாம சங்கீர்த்தனம் —திரு விளக்கு எரிக்கை —திரு மாலை எடுக்கை –தொடக்கமான உபாய புத்தியா செய்யும் அவையும் –
சூரணை-196
சர்வ சப்தத்தாலே அவ்வவ சாதன விசேஷங்களை அனுஷ்டிக்கும் இடத்தில்-அவற்றுக்கு யோக்யதா பாதகங்களான நித்ய கர்மங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -197
ஆக சுருதி ஸ்ம்ருதி சோதிதங்களாய் -நித்ய நைமித்திகாதி ரூபங்களான கர்ம யோகாத்ய உபாயங்களை -என்ற படி –
சூரணை -198
இவற்றை -தர்மம் -என்கிறது பிரமித்த அர்ஜுனன் கருத்தாலே –

சூரணை -199
பரித்யஜ்ய –
சூரணை-200
த்யாகம் ஆவது –
உகத உபாயங்களை அநு சந்தித்து சுக்திகையிலே ரஜதா புத்தி பண்ணுவாரை போலேயும் –
விபரீத திசா கமனம் பண்ணுவாரை போலேயும் –
அநு பாயங்களிலே உபாய புத்தி பண்ணினோம் என்கிற புத்தி -விசேஷத்தோடே த்யஜிக்கை –
சிப்பியிலே வெள்ளி புத்தி பன்னுவாரைப் போலேயும் ஒரு திக்கை வேறு ஒரு திக்காக பிரமிப்பாரைப் போலேயும்
பகவத் பிராப்திக்கு உபாயம் இல்லாத வற்றிலே உபாய புத்தி பண்ணுவாரையும் போலே -என்றதாயிற்று –
சூரணை -201
பரி -என்கிற உபசர்க்கத்தாலே -பாதகதிகளை விடுமா போலே –
ருசி வாசனைகளோடும்–லஜ்ஜையோடும் கூடே–மறுவலிடாத படி விட வேணும் என்கிறது –
சூரணை -202
ல்யப்பாலே -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத-என்னுமா போலே
உபாயந்தரங்களை விட்டே பற்ற வேணும் -என்கிறது-
சூரணை -203
சசால சாபஞ்ச முமோச வீர -என்கிறபடியே இவை அநு பாயங்களான மாதரம் அன்றிக்கே
கால் கட்டு -என்கிறது –
சூரணை-204
சக்கரவர்த்தி போலே இழைக்கைக்கு  உறுப்பு –
ஆபாச தர்மமான சத்ய வசன பரிபாலனம் பற்றி -ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -சித்த தர்ம பகவத் விஷயத்தை இழந்தான்
சூரணை -205
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்று சொல்லுகையாலே -சிலர் -அதர்மங்கள் புகுரும் –
என்றார்கள் –
சூரணை -206
அது கூடாது -அதர்மங்களை செய் -என்று சொல்லாமையாலே –
சூரணை -207
தன் அடையே சொல்லிற்று ஆகாதோ என்னில் –
சூரணை -208
ஆகாது -தர்ம சப்தம் அதர்ம நிவ்ருதியை காட்டாமையாலே –
சூரணை -209
காட்டினாலும் அத்தை ஒழிந்தவற்றை சொல்லிற்றாம் இத்தனை –
சூரணை -210
தன்னையும் -ஈஸ்வரனையும் -பலத்தையும் பார்த்தால் அது புகுர வழி இல்லை –

சூரணை-211
மாம்-சர்வ ரஷகனாய் —உனக்கு கை ஆளாய் –உன் இசைவு பார்த்து –உன் தோஷத்தை போக்யமாக கொண்டு –
உனக்கு புகலாய்–நீர் சுடுமா போலே சேர்ப்பாரே பிரிக்கும் போதும் விடமாட்டாதே ரஷிக்கும்-என்னை –
சூரணை -212
இத்தால் பர வ்யூஹங்களையும்-தேவதஅந்தர்யாமித்வத்தையும்-தவிர்க்கிறது –
சூரணை -213
தர்மம் சமஸ்தானம் பண்ண பிறந்தவன் தானே -சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு
என்னை பற்று -என்கையாலே -சாஷாத் தர்மம்தானே என்கிறது –
சூரணை -214
இத்தால் விட்ட ஸ்தானங்களில் ஏற்றம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -215
சூரணை -216
மற்றை உபாயங்கள் சாத்தியங்கள் ஆகையாலே –
ஸ்வரூப சித்தியில் சேதனனை அபேஷித்து இருக்கும் –
சூரணை -217
இதில் வாத்சல்ய -ஸ்வாமித்வ-சௌசீல்ய -சௌலப்யங்கள் -ஆகிற
குணா விசேஷங்கள் நேராக பிரகாசிக்கிறது –
சூரணை -218
கையும் உழவு கோலும்–பிடித்த சிறு வாய் கயிறும்–சேநா தூளி தூ சரிதமான திரு குழலும்–தேருக்கு கீழே நாற்றின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற
சாரத்திய வேஷத்தை -மாம்-என்று காட்டுகிறான் –

சூரணை -219
ஏகம்–
சூரணை -220
இதில் -ஏக -சப்தம் ஸ்தான பிரமானத்தாலே அவதாரணத்தை காட்டுகிறது –
சூரணை -221
மாம் ஏவ  யே  ப்ரபத்யந்தே –தமேவ சாத்யம்—த்வமே வோபாய பூதோ மே பவ –ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய்-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே-
சூரணை -222
இத்தால் -வரஜ-என்கிற ச்வீகாரத்தில்  உபாய பாவத்தை தவிர்க்கிறது –
சூரணை -223
ச்வீகாரம்தானும் அவனாலே வந்தது –
சூரணை -224
ஸ்ருஷ்டி அவதாராதி முகத்தாலே க்ருஷி பலம் –
சூரணை -225
அதுவும் அவனது இன்னருளே –
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் —அதுவும் அவனது இன்னருளே
சூரணை -226
இத்தை ஒழியவும் தானே கார்யம் செய்யும் என்று நினைக்க கடவன் –
சூரணை -227
அல்லாத போது உபாய நைர பேஷ்யம் ஜீவியாது –
சூரணை -228
இது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிஹாரார்த்தம்–புத்தி சமாதாநார்த்தம்–சைதன்ய கார்யம்–ராக ப்ராப்தம்-ஸ்வரூபநிஷ்டம்-அப்ரதிஷேதத்யோதகம் –
அப்ரதிஷேத அந்யோதகம் -நெடும் காலம் ஸ்வ ப்ரவர்த்திகளாலே அவன் செய்யும் ரஷணத்தை விலக்கிப் போந்தமை தவிர்ந்தமைக்கு பிரகாசம் இது –
சூரணை -229
கீழ் தானும் பிரருமான நிலையை குலைத்தான் –
இங்கு
தானும் இவனுமான நிலையை குலைக்கிறான்-
கீழே சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய மாம் -என்கையாலே -தானும் உபாயாந்தரங்களுமான நிலையைக் குலைத்தான்
மாம் ஏகம்-ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணி நிற்கும் இவனுடைய நிலையைக் குலைக்கிறான்
-உன்னால் அல்லால் யாவராலும் -அருளிச் செயல் சமாதியாலே உபாயாந்தரங்களை பிறர் என்கிறார் இங்கு
சூரணை-230
அவனை இவன் பற்றும் பற்று அஹங்கார கர்ப்பம் -அவத்யகரம் –
சூரணை -231
அவனுடைய ச்வீகாரமே ரஷகம்-
சூரணை -232
மற்றை உபாயங்களுக்கு நிவ்ருத்தி தோஷம் –இதுக்கு பிரவ்ருத்தி தோஷம் –
சூரணை -233
சிற்ற வேண்டா
சூரணை -234
நிவ்ருத்தி கீழே சொல்லிற்று
சூரணை-235
உபகார ஸ்ம்ருதியும் சைதன்யத்தாலே வந்தது –உபாயத்தில் அந்தர்பவியாது –
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -இத்யாதியால் உபகார ஸ்ம்ருதி சைதன்ய பிரயுக்தம் -உபாயத்தில் உட்புகாது

சூரணை -236
சரணம் -உபாயமாக-
சூரணை -237
இந்த சரண சப்தம்–ரஷிதாவையும்–க்ருஹத்தையும்–உபாயத்தையும்-காட்ட கடவதே ஆகிலும் இவ் இடத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே –
சூரணை -238
வ்ரஜ-புத்தி பண்ணு –
சூரணை-239
கத்யர்த்தமாவது புத்த்யர்தமாய் -அத்தியவசி என்ற படி –
சூரணை -241
ஆக -த்யாஜ்யத்தை சொல்லி –த்யாக பிரகாரத்தை சொல்லி —பற்றப்படும் உபாயத்தை சொல்லி –
உபாய நைரபேஷ்யம்  சொல்லி –உபாயத்வம் சொல்லி –உபாய ச்வீகாரம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -242
அஹம்-
சூரணை -243
ஸ்வ க்ருத்யத்தை அருளி செய்கிறான் –
சூரணை -244
சர்வஞ்ஞானாய் -சர்வ சக்தியாய் -ப்ராப்தனான -நான் –
சூரணை -245
இவன் கீழ் நின்ற நிலையும்- மேல் போக்கடியும் அறிக்கையும் –அறிந்தபடி செய்து தலை கட்டுகைகும் –
ஏகாந்தமான குண விசேஷங்களையும் –தன் பேறாக செய்து தலை கட்டுகைக்கு ஈடான-பந்த விசேஷத்தையும் காட்டுகிறது –
இச் சேதனனுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியையும் இஷ்ட பிராப்தியையும் பண்ணும் அளவில் இச் சேதனன் முன்னே நின்ற நிலையையும்
மேல் போகத் தக்க வழியையும் அறிவதற்கு சர்வஜ்ஞத்வம் -அறிந்தபடியே செய்து தலைகட்டுகைக்கு ஈடான சர்வ சக்தித்வம் —
தன் பேறாகச் செய்து தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான சேஷத்வம் -இம் மூன்று குணங்களையும் காட்டும்
சூரணை -246
தனக்காக கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை-அவனை இட்டு பாராதே -தன்னை இட்டு பார்த்து –
அஞ்சின அச்சம் தீர -தானான தன்மையை –அஹம் -என்று காட்டுகிறான் –
மாம் -பாரதந்த்ர்யம் –அஹம் -நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் –
சூரணை-247
கீழில்  பாரதந்த்ர்யமும் இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய எல்லை நிலம் இறே –

சூரணை -248
த்வா -அக்ஞனாய் -அசக்தனாய் -அப்ராப்தனாய்-என்னையே
உபாயமாக பற்றி இருக்கிற  உன்னை –

சூரணை -249
சர்வ பாபேப்யோ -மத் ப்ராப்தி ப்ராபகங்கள் என்று
யாவையாவை சில பாபங்களை குறித்து அஞ்சுகிறாய்-
அவ்வோ பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று –
சூரணை -250
பொய் நின்ற ஞானமும் -பொல்லா ஒழுக்கும் -அழுக்கு உடம்பும் –
என்கிறபடியே
அவித்யா கர்ம வாஸநா ருசி பிரகிருதி சம்பந்தங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -251
தருணச் சேத கண்டூ யநாதிகளை போலே –
பிரகிருதி வாசனையாலே -அநு வர்த்திக்கும் அவை என்ன –
சூரணை -252
உன்மத்த பிரவ்ருத்திக்கு கராம ப்ராப்தி போலே -த்யஜித்த உபாயங்களிலே இவை
அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –
சூரணை -253
கலங்கி உபாய புத்த்யா பிரபத்தியும் பாதகத்தோடு ஒக்கும் –

சூரணை -254
மோஷ இஷ்யாமி -முக்தனாம் படி பண்ண கடவன் –
சூரணை -255
ணி-ச்சாலே -நானும் வேண்டா -அவை தன்னடையே விட்டு
போம் காண் -என்கிறான் –
சூரணை -256
என்னுடைய நிக்ரஹ பலமாய் வந்தவை
நான் இரங்கினால் கிடக்குமோ -என்கை –
சூரணை -257
அநாதி காலம் பாபங்களை கண்டு நீ பட்ட பாட்டை
அவை தாம் படும் படி பண்ணுகிறேன் –
சூரணை -258
இனி உன் கையிலும் உன்னை காட்டி தாரேன் -என் உடம்பில் அழுக்கை
நானே போக்கி கொள்ளேனோ –

சூரணை-259
மாசுச -நீ உன் கார்யத்தில் அதிகரியாமையாலும் —நான் உன் கார்யத்தில் அதிகரித்து போருகையலும் –
உனக்கு சோக நிமித்தம் இல்லை காண்-என்று-அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தியை பண்ணிகொடுக்கிறான் –
சூரணை -260
நிவர்தக ஸ்வரூபத்தை சொல்லி -நிவர்த்யங்கள் உன்னை வந்து மேலிடாது என்று சொல்லி –
உனக்கு சோக நிமித்தம் இல்லை காண் -என்கிறான் –
சூரணை -261
எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -என்கிறான்
இத் தலையில் விரோதியை போக்குகைக்கு தான் ஒருப்பட்டு நிற்கிற படியை அறிவித்து –
இவனுடைய சோகத்தை போக்குகிறமையை-அபியுக்த யுக்தியை  நிதர்சனாக்கி கொண்டு
அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -262
பாபங்களை நான் பொறுத்து -புண்யம் என்று நினைப்பிடா நிற்க –
நீ சோகிக்க கடவையோ –
சூரணை -263
உய்யக் கொண்டார் விஷயமாக உடையவர் அருளி செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது-
சூரணை -264
இதுக்கு ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்திலே நோக்கு –
சூரணை -265
இது தான் அநுவாத கோடியிலே-என்று வங்கி புரத்து நம்பி -வார்த்தை –
சூரணை -266
அர்ஜுனன்-கிருஷ்ணனுடைய ஆனை தொழில்களாலும் –ருஷிகள் வாக்யங்களாலும் –
கிருஷ்ணன் தன கார்யங்களிலே அதிகரித்து போருகையாலும் –இவனே நமக்கு தஞ்சம் என்று துணிந்த பின்பு –
தன்னை பற்றி சொல்லுகையாலே –அது எத்தாலே -என்ன -அருளி செய்கிறார் –
சூரணை-267-
புறம்பு பிறந்தது எல்லாம் இவன் நெஞ்சை சோதிக்கைக்காக-
சூரணை -268
வேத புருஷன் உபாயாந்தரங்களை விதித்தது -கொண்டிப் பசுவுக்கு தடி கட்டிவிடுவாரை போலே –
அஹங்கார மமகாரங்களால் வந்த களிப்பு அற்ற ஸ்வரூபஞானம் பிறக்கைக்காக–
சூரணை -269
சந்நியாசி முன்பு உள்ளவற்றை விடுமா போலே இவ்வளவு பிறந்தவன்
இவற்றை விட்டால் குற்றம் வாராது
சூரணை -270
இவன் தான் இவை தன்னை நேராக விட்டிலன் –
சூரணை-271-
கர்மம் கைங்கர்யத்திலே புகும்—ஞானம் ஸ்வரூப  பிரகாசத்திலே புகும் –
பிரபத்தி ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானத்திலே புகும் –அது எங்கனே என்ன -அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -272
ஒரு பலத்துக்கு அரிய  வழியையும் -எளிய வழியையும் உபதேசிக்கையாலே –
இவை இரண்டும் ஒழிய -பகவத் ப்ரசாதமே உபாயமாக கடவது –
சூரணை -273
பேற்றுக்கு வேண்டுவது விலக்காமையும் இரப்பும்-
சூரணை -274
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் பாபத்தோடு வரிலும் அமையும்
இவன் புண்யத்தைப் பொகட்டு வர வேணும் என்றான் –
சூரணை -275
ஆஸ்திகனாய் இவ் அர்த்தத்தில் ருசி விச்வாசங்கள் உடையனாய் உஜ்ஜீவித்தல் –
நாஸ்திகனாய் நசித்தல் ஒழிய நடுவில் நிலை இல்லை -என்று
பட்டருக்கு எம்பார் அருளி செய்த வார்த்தை
சூரணை -276
வ்யவாசாயம் இல்லாதவனுக்கு இதில் அந்வயம் -ஆமத்தில் போஜனம் போலே –
சூரணை -277
விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பர் -என்கிறபடியே அதிகாரிகள் நியதர் –
சூரணை -278
வார்த்தை அறிபவர் -என்கிற பாட்டும்
அத்தனாகி -என்கிற பாட்டும்
இதுக்கு அர்த்தமாக அநு சந்தேயம் –

———————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் – த்வய பிரகரணம்–சூரணை-116-184–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 18, 2015

சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –பேற்றுக்கு த்வ்ரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே பரவணனாய்-குண அனுபவ கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் – திரு மந்த்ரத்திலும் த்வ்யத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் – ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்- வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவசய அபேஷிதம்-
மந்திர ராஜம் -திருமந்தரம் -மந்திர ரத்னம் -த்வயம் -திருமந்த்ரத்திலே பிறந்து -த்வயத்திலே வளர்ந்து -த்வயைக நிஷ்டர் ஆவீர்
மா முனிகள் தினசரியில் -மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தத ஸ்ப்ரிதாதரம்-தத் அர்த்ததத்வ நித்யான சன்னத்த புலகோத்கமம் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலும் இன்னம் குறுகாதோ –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு ஏன் மனம் ஏகம் எண்ணும் – கராம பிராப்தி பற்றாமல் பதறுகை
சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –
சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –
திருமந்த்ரத்துக்கு சேதனனுடைய நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் -சுத்த ஆத்மவஸ்துவில் நோக்கு -ஜாதி ஆஸ்ரம விஷயம் ஒன்றுமே சொல்லாதே
என்பதால் நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் நோக்கு திருமந்த்ரத்தில் –
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யத்தில் நோக்கு -சரம ச்லோஹத்தில் -இவனுடைய ச்வீகாரமும் மிகையாம் படி தானே கைக் கொண்டு
பிராப்தி பிரதிபந்தகங்களை தள்ளிப் போகட்டுத் தன திருவடிகளிலே சேர்த்து கொள்ளும் ஈச்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம்
பேறு பெறுவதற்கு தேகமும் வேணும் ஆத்மாவும் வேணும் ஈஸ்வரனும் வேணும் பிராட்டியும் வேணும் -முக்யமாக வேண்டுவது பிராட்டி யாகையாலே
அவளாலே புருஷார்த்த லாபம் என்று தெரிவிக்கும் த்வயம் மிகச் சிறந்தது என்றதாயிற்று
சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –
சூரணை -120
த்வ்யத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-
ஆகிஞ்சன்யம் -நோற்ற நோன்பிலேன் -இத்யாதி கைம்முதல் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் -களை கண் மற்று இலேன் -வேறு ரஷகனை நெஞ்சாலும் நினையாமை –
சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ரானத்திலே சொன்னோம்-
சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாக பற்றுகிறது –

சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்-
ஸ்ரீ ரிதி பிரதமம் நாம லஷ்ம்யா
சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –
ச்ரீஞ் சேவாயாம்–தாது -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி
சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –
ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவள்
ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி -இவள் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
சூரணை -126
இப்போது இவளை சொல்லுகிறது  புருஷகாரமாக –
சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –
சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவள் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-
அகில ஜகன் மாதரம் -நெஞ்சார்ந்த அன்பு உண்டே
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -வால்லப்யமும் உண்டே
சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்க சொல்ல வேண்டா இறே-
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகளாகியும் நிற்கும் அம்மான் –
நின்னன்பின் வழி நின்று சிலைபிடித்து எம்பிரான் ஏக -விதேயன் ரசிகன் –
சூரணை -130
மதுப்பாலே இருவர் சேர்த்தியும் நித்யம் என்கிறது –
சூரணை -131
இவளோடு கூடிய வஸ்து வினுடைய உண்மை –
சூரணை -132
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் -சேதனன் உடைய  அபராதத்தையும்
கண்டு அகல மாட்டாள் –
சூரணை -133
சேதனனுக்கு இவை இரண்டையும் நினைத்து அஞ்ச வேண்டா –
சூரணை -134
இத்தால் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ருசியே வேண்டுவது -காலம் பார்க்க வேண்டா -என்கிறது –
சூரணை -135
இவள் சன்னதியால் காகம் தலை பெற்றது –
அதில்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் –
-சூரணை -136
புருஷ கார பலத்தாலே ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால்-தலை எடுக்கும்
குணங்களை சொல்லுகிறது நாராயண பதம் –
-சூரணை -137
அவை யாவன -வாத்சல்யமும்-ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும் -சௌலப்யமும் -ஞானமும் சக்தியும் –
சூரணை -138
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் –
கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் –
கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
சூரணை -139
இங்கு சொன்ன சௌலப்யதுக்கு எல்லை நிலம் அர்ச்சாவதாரம்
சூரணை -140
இது தான் பாவ்யூஹா விபவங்கள் போல் அன்றிக்கே கண்ணாலே காணலாம் படி இருக்கும் –
சூரணை -141
இவை எல்லாம் நமக்கு நம்பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் –
சூரணை -142
திருக் கையில் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்களும்-வைத்து அஞ்சேல் என்ற கையும் –
கவித்த முடியும்-முகமும் முறுவலும்-ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற-நிலையே நமக்கு தஞ்சம் –
சூரணை -143
ரஷகத்வ போக்யத்வங்கள் இரண்டும் திரு மேனியிலே தோற்றும் –
சூரணை -144
சரனௌ-திரு அடிகளை –
சூரணை -145
இத்தால் சேர்த்தி அழகையும் -உபாய பூர்த்தியையும் -சொல்லுகிறது –
இணைத் தாமரை அடிகள் -பூஜாயாம் பஹூ வசனம் -ஆத்ம நி பஹூ வசனம் –இரண்டுக்கு மேல் மற்று ஒன்றை சஹியாத பூர்த்தி அழகு
சூரணை -146
பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திரு அடிகள் விடாது -திண் கழலாய் இருக்கும் –
சூரணை -147
சேஷி பக்கல் சேஷ பூதன் இழியும் துறை –
சூரணை -148
இத்தால் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –குண பிரகாசமுமாய் –சிசுபாலனையும் -அகப்பட திருத்தி சேர்த்து கொள்ளும் திரு மேனியை நினைக்கிறது –
பலபல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலனையும் கூட -சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் திருவடி தாட்பால் அடைந்த –
சூரணை -149
சரணம்-இஷ்ட ப்ராப்திக்கு–அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கு–தப்பாத உபாயமாக –
சூரணை -150
இத்தால் ப்ராப்யம் தானே ப்ராபகம் என்கிறது –
சூரணை -151
கீழ் சொன்ன மூன்றும் ப்ராப்யம் இறே-
சூரணை -152
இவன் செயல் அருதியாலே உபாயம் ஆக்குகிறான் இத்தனை-
பாலையே மருந்து ஆக்குவது போலே –
சூரணை -153
சரனௌ சரணம் -என்கையாலே உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தமான உபாயம் -என்கிறது –
சூரணை -154
ப்ரபத்யே -பற்றுகிறேன் –
சூரணை-155
வாசிகமாகவும் -காயிகமாகவும் -பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவு இல்லை -இழவு இல்லை –
தத்வ ஜ்ஞானான் முக்தி
சூரணை -156
உபாயம் அவன் ஆகையாலும் -இவை நேரே உபாயம் அல்லாமையாலும் –இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –
சூரணை -157
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சின போது அனுசந்திக்கைகாக –
சூரணை -158
உபாயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமைக்கும்-கால ஷேபத்துக்கும்-இனிமையாலே விட ஒண்ணாமை யாலும்-நடக்கும் –
சூரணை -159
பேற்றுக்கு பல காலும் வேணும் என்று நினைக்கில் உபாயம் நழுவும் –
சூரணை -160
உத்தர வாக்யத்தாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -161
ப்ராப்யாந்தரத்துக்கு அன்று என்கை-
சூரணை -162
உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரம உபாயத்தை பற்றினார் போலே
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்யா கைவல்யங்களை விட்டு எல்லையான
ப்ராப்தியை அர்த்திக்கிறது –
சூரணை -163
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ -என்னில்
சூரணை -164
இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் –
சூரணை -165
ஸ்ரீ மதே-பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்துள்ளவனுக்கு –
சூரணை -166
அவன் உபாயமாம் இடத்தில் தான் புருஷ காரமாய் இருக்கும் –
அவன் ப்ராப்யனாம் இடத்தில் தான் ப்ராப்யையுமாய் -கைங்கர்ய வர்த்தகையுமாய் -இருக்கும்
சூரணை-167
இதிலே திரு மந்த்ரத்திலே சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது –
பூர்வ வாக்யத்தில் சொன்ன நித்ய யோகம் -புருஷகாரத்வ உபயுக்தம் –உத்தர வாக்யத்தில் நித்ய யோகம் -கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்திநி யாகைக்கும்
-கைங்கர்யத்தை ஓன்று பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தில் படுதுகைக்காக -என்றவாறு –
சூரணை -168
இளைய பெருமாளை போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே
அடிமை செய்கை முறை –
சூரணை -169
அடிமை தான் சித்திப்பதும் ரசிப்பதும் இச் சேர்த்தியிலே –
சூரணை-170
நாராயணாய -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு –
சூரணை -171
இதில் திரு மேனியையும் குணங்களையும் சொல்லும்
சூரணை -172
சேஷித்வத்திலே நோக்கு –
சூரணை -173
ப்ராப்தவிஷயத்தில் கைங்கர்யம் இறே ரசித்து இருப்பது –
சூரணை -174
இந்த சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தை பிரகாசிப்பிக்கிறது –
சூரணை -175
கைங்கர்யம் தான் நித்யம் –
சூரணை -176-
நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் –
சூரணை -177
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனுக்கு
ஸ்வரூப லாபமும் ப்ராப்யமும் –
சூரணை-178
நம-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது –
சூரணை -179
களை யாவது தனக்கு என்ன பண்ணும் அது –
சூரணை -180
இதில் அவித்யாதிகளும் கழி உண்ணும் –
சூரணை -181
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -என்னும்படியே ஆக வேணும் –
கைங்கர்யம் பண்ணும் அளவில் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -உனக்கும் எங்களுக்குமான இருப்பு தவிர்ந்து உனக்கே உகப்பாக
அடிமை செய்ய வேணும் -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -போலே –
சூரணை -182
சௌந்தர்யம் அந்தராயம் -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே –
பகவன் முக விகாச ஹேதுவாகையாலே இது நமக்கு ஆதரணீயம் -என்கிற பிரதிபத்தியே நடக்கக் கடவது –
சூரணை -183
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை போலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனையும் என்றும் உண்டு –
சூரணை -184
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-திரு வாய் மொழி -9-3-4–என்னா நின்றது இறே –
விஷய வைலஷண்யம் அடியாக வரும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி கந்தல் கழிந்த பரம பதத்திலும் -ஸ்வரூபத்தை அழியாதபடி
சாத்மிப்பிக்கும் பேஷஜமானவனே -என்பதால் பரமபதத்திலும் நமாஸ் உடைய அனுசந்தானத்துக்கு பிரசக்தி உண்டு என்றதாயிற்று –

———————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் -திருமந்திர பிரகரணம்–சூரணை-1-115–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 18, 2015

வாழி யுலகாரியன் வாழி யவன் மன்னு குலம்
வாழி முடும்பை என்னு மா நகரம் -வாழி
மனம் சூழ்ந்த பேர் இன்ப மல்கு மிகு நல்லார்
இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு

ஒத்து முடும்பை யுலகாரியன் அருள்
ஏது மறவாத வெம்பெருமான் நீதி
வழுவாச் சிறு நல்லூர் மா மறையோன் பாதம்
தொழுவார்க்கு வாரா துயர் —

முடும்பை குலத்துக்கும் இடத்துக்கும் பெயர்

———-

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -அஷ்ட ஸ்லோகீ–பெரிய கனக வரையை சிறிய கடுகினில் அடைத்து வைப்பன் –
சூரணை-1
முமுஷுக்கு அறிய வேண்டிய ரகஸ்யம் மூன்று –
மோக்தும் இச்சு வ்யுத்பத்தி
சூரணை -2
அதில் பிரதம ரகஸ்யம் திருமந்தரம் –
மந்திர சேஷம் பிரவணத்தை விவரிக்கும் -அத்தை த்வயம் விவரிக்கும் -அத்தை சரம ச்லோஹம் விவரிக்கும் –
மந்தாரம் த்ராயதே -அனுசந்திப்பார்களை ரஷிக்கும் -சப்தத்தாலும் அர்த்தத்தாலும் –அறிவுள்ளவன் -என்று அறிந்த பின்பு
-ஸ்வ தந்த்ரன் பிரமம் போக்க அகாரத்தையும் லுப்த வேற்றுமை உருபையும் நோக்க வேணும் -பரமாத்மாவுக்கு சேஷப்பட்டவன் என்று உணரலாம் –
பிறருக்கும் அடிமை என்கிற பிரமம் போக்க உகாரத்தை நோக்க வேணும் -எம்பெருமானுக்கே உரியவன் என்று உணர்ந்து -இருந்தாலும்
சுய ரஷணத்துக்கு தானே என்ற பிரமம் போக்க நம -நோக்க வேணும் -விஷயாந்தர பற்றுக்களையும் ஆபாச பந்துக்கள் பக்கல் பற்றுதலையும்
விட நாராயணாய- பதம் நோக்க வேணும் -இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் காட்டுவதால் இந்த திரு மந்த்ரமே ராஷனம் ஆகும் –
சூரணை -3-
திருமந்த்ரத்தின் உடைய சீரமைக்கு போரும்படி பிரேமத்தோடே பேணி அனுசந்திக்க வேணும் –
ஈரமான நெஞ்சுடன் பிறர் அறியாதபடி -சர்வ வேத சங்க்ரஹமான மந்திர ரத்னம் குஹ்ய தமம் -சீர்மை உணர்ந்து அனுசந்திக்க வேணும்
சூரணை -4
மந்த்ரத்திலும் மந்த்ரத்துக்கு உள்ளீடான வஸ்துவிலும் மந்திர பிரதனனான ஆசார்யன் பக்கலிலும்
ப்ரேமம் கனக்க உண்டானால் கார்ய கரமாவது –
மந்த்ரே-தத் தேவதாயாம் ச ததா மந்த்ரே பிரதே குரௌ த்ரிஷூ பக்திஸ் சதா கார்யா ச ஹி பிரதம சாதனம் – பிரமாணம்-
சூரணை-5
சம்சாரிகள் தங்களையும் ஈஸ்வரனையும் மறந்து –
ஈஸ்வர கைங்கர்யத்தையும்  இழந்து –
இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே –
சம்சாரம் ஆகிற பெரும் கடலில் விழுந்து நோவு பட –
சர்வேஸ்வரன் தன கிருபையாலே -இவர்கள் தன்னை அறிந்து கரை மரம் சேரும் படி –
தானே சிஷ்யனுமாய் -ஆச்சார்யனுமாய் நின்று –
திரு மந்த்ரத்தை வெளி இட்டு அருளினான் –
நர நாரணனனாய் உலகத்து அற நூல் சிங்காமை விரித்தான் –என்றபடி தம்மை அறிந்து பிறவிக் கடலைக் கடந்து -இக்கரைப் பட வேணும் என்று
சூரணை-6
சிஷ்யனாய் நின்றது சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு -நாட்டார் அறியாமையாலே – அத்தை அறிவிக்கைக்காக –
ஆஸ்திகோ தர்ம சீலஸ் வைஷ்ணவச் சுசீ கம்பீரச் சதுரோ தீரச் சிஷ்ய இத்யபிதீயதே —
தன்னையும் தனது உடைமைகளையும் ஆசார்யனுக்கு என்று கொண்டு –
த்யாஜ்ய உபாதேயம் அறிந்து -பெரியோரைப் பணிந்து -ஞான அனுஷ்டானங்கள் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் உணர்ந்து -ஆசார்ய கைங்கர்யம் உகந்து செய்து
-சமதமாதி ஆத்மகுணங்கள் கொண்டு குருகுல வாசம் செய்து சாஸ்திர விசுவாசம் கொண்டு க்ருதஜ்ஞனாக வர்த்திக்கும் சிஷ்யன்
சூரணை -7
சகல சாஸ்த்ரங்களாலும் பிறக்கும் ஞானம் ஸ்வய மார்ஜிதம் போலே – திரு மந்தரத்தால் பிறக்கும் ஞானம் பைத்ருக தனம் போலே –
சாஸ்திரங்கள் -ஞானக் கலைகள் -ஆயாஸ பூர்வகமாக -ஞானம் பெற -திருமந்தரம் அநாயாசமாக ஞானம் கொடுத்து அருளும் –
சூரணை-8
பகவந் மந்த்ரங்கள் தான் அநேகங்கள் –
திருக் குணங்கள் –திருவவதாரங்கள் -திருமந்த்ரங்கள் அநேகம் என்றவாறு
சூரணை -9
அவை தான-வ்யாபகங்கள் என்றும் அவ்யாபகங்கள் என்றும் இரண்டு வர்க்கம் –
ஸ்வரூபம் வியாபகம் என்பதை காட்டி அருளும் வியாபக மந்த்ரங்கள் -அவதார குண சேஷ்டிதங்கள் காட்டி அருளும் அவியாபக மந்த்ரங்கள்
சூரணை -10
அவ்யாபகங்களில் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டங்கள் –
நாராயணாய வித்மஹே வாசுதேவாயா தீமஹி தன்னோ விஷ்ணோ ப்ரசோதயாத் –அஷ்டாஷரீ -த்வாதசாஷரீ -ஷடஷரீ
-சூரணை -11
இவை மூன்றிலும் வைத்து கொண்டு பெரிய திரு மந்த்ரம் பிரதானம்-
யதா சர்வேஷூ தேவேஷூ நாஸ்தி நாராயணாத் பர -ததா சர்வேஷூ மந்த்ரேஷூ நாஸ்தி ச அஷ்டாஷர பர -நாராதீய அஷ்டாஷர ப்ரஹ்ம விதியை
பூத்வோர்த்த்வ பாஹூ ரத்யாத்ர சத்ய பூர்வம் ப்ரவீமிவ ஹே புத்ர சிஷ்யா ஸ்ருணுத ந மந்திர உஷ்ட அஷ்டாஷர பர -ஸ்ரீ நாரசிம்ஹ புராணம் –
சூரணை -12
மற்றவை இரண்டுக்கும் அசிஷ்ட பரிக்ரகமும் அபூர்த்தியும் உண்டு –
அசிஷ்ட பரிக்ரஹம் –நிர்விசேஷ சின்மாத்திர வஸ்துவாதிகள் குத்ருஷ்டிகள் ஆதரிப்பதால் என்றபடி –
வியாப்தியைச் சொல்லி -வியாபிக்கப் படும் பொருள் இனது என்று காட்டி -வியாபிக்கும் விதம் வியாபிப்பததால் பலன் –
வியாபத்தீருப்பவனின் குணங்கள் அனைத்தையும் காட்டும் மந்த்ரம் அன்றோ
நார சப்தம் –வியாபிக்கப் படும் வஸ்துக்களை சொல்லி -நாராயண பஹூ வ்ரீஹி சமாசத்தால் அந்தர்யாமித்வம் சொல்லி
தத் புருஷ சமாசத்தாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று அயன சப்தத்தாலே கரணே வ்யுத்பத்தியால் உபாயத்வமும் கர்மணி வ்யுத்பத்தியால் உபேயத்வமும் சொல்லிற்று –
-சூரணை -13
இத்தை வேதங்களும் ருஷிகளும் ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் விரும்பினார்கள் –
சூரணை-14
வாச்ய பிரபாவம் போலே அன்று வாசக பிரபாவம் –
சூரணை -15
அவன் தூரஸ்தன் ஆனாலும் இது கிட்டி நின்று உதவும்
சங்க சக்ர கதா பாணே த்வாரக நிலயா அச்யுத கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் சரணா கதாம் –
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தாத் கிருஷ்ணா நாம் தூர வாஸி நாம் ருணம் பிரவ்ருத்தமீவ மே ஹ்ருதயான் நாப சர்ப்பதி
நாராயண -சாந்த வாசித்த்தில் ஏக தேச கோவிந்த நாமாவின் பெருமை சொல்லி -கைமுதிக நியாயத்தாலே திருமந்தரம் பெருமை சொல்லிற்று
-சூரணை -17
சொல்லும் க்ரமம் ஒழிய சொன்னாலும் தன்ஸ்வரூபம் கெட நில்லாது –
சூரணை -18
இது தான் குலம் தரும் என்கிறபடியே எல்லா அபேஷிதங்களையும் கொடுக்கும் –
சூரணை -19
ஐஸ்வர்ய கைவல்ய பகவ லாபங்களை ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு அவற்றை கொடுக்கும் –
சூரணை -20
கர்ம ஞான பக்திகளிலே இழிந்தவர்களுக்கு விரோதியை போக்கி அவற்றை தலை கட்டி கொடுக்கும் –
சூரணை-21
பிரபத்தியில் இழிந்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப ஞானத்தை பிறப்பித்து
காலஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கும் —
எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதமுமாகிய திருமால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே-
எனக்கு தேனே பாலே கண்ணலே யமுதே திருமால் இரும் சோலைக் கோனே –
சூரணை -22
மற்று எல்லாம் பேசிலும் என்கிறபடியே -அறிய வேண்டிய அர்த்தம் எல்லாம்
இதுக்குள்ளே உண்டு
சூரணை -23
அதாவது ஐஞ்சு அர்த்தம்-
திருமந்த்ரத்தில் பிரணவத்தில் சேதன ஸ்வரூபத்தையும் நமாஸ் சாலே விரோதி உபாய ச்வரூபங்களையும் -நாராயண பதத்தால் பரம புருஷன்
ஸ்வரூபத்தையும் சதுர்தியால் புருஷார்த்த ஸ்வரூபத்தையும் பிரதிபாதித்து அர்த்த பஞ்சகம் -சொல்லிற்று –
சூரணை -24
பூர்வாச்சார்யர்கள் இதில் அர்த்தம் அறிவதற்கு முன்பு -தங்களை பிறந்தார்களாக நினைத்து இரார்கள் –
இதில் அர்த்த ஞானம் பிறந்த பின்பு -பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிறபடியே -இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால்-கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள்
வேத சாஸ்திரங்கள் அருளிச் செயல்கள் எல்லாம் திருமந்த்ரத்தின் அர்த்தங்களை உள் கொண்டே என்பதால்
-இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால் கால ஷேபம் செய்ய மாட்டார்கள் –
சூரணை -25
வாசகத்தில் காட்டில் வாச்யத்தில் ஊன்றுக்கைக்கு அடி -ஈச்வரனே உபாயம் உபேயம் என்று நினைத்து இருக்கை

சூரணை -26
இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் —ஸ்வரூபமும்–ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யமும்-ஸ்வரூபமும் உபாயமும் பலமும்-என்னவுமாம் –
சமுதாய வாக்யார்த்தம் -பிரணவம் நமஸ் -சேஷத்வ பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபம் -நாராயணாய பிராப்யம் கைங்கர்யம் காட்டும் முதல் யோஜனை
பிரணவத்தால் சேஷத்வம் ஆகிற ஸ்வரூபமும் – நமஸ் சாலே உபாயமும் -நாராயநாயா என்று பலனும் சொலிற்று இரண்டாவது யோஜனை
நமஸ் -ஸ்வ பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தியே உபாயம் -ஸ்வ தந்த்ரம் கழிய வேண்டும் -என்பதால் நமஸ் உபாயம் சொல்லிற்று என்று கொள்ள வேண்டும் –

சூரணை -27
பலம் இருக்கும் படி ப்ரமேய சேகரத்திலும் -அர்சிராதிகதியிலும் சொன்னோம் –
முமுஷுத்வம் உண்டாவது தொடங்கி நலமந்தம் இல்லாதோர் நாட்டில் அத்தாணிச் சேவகம் பெறுவது ஈறாக உள்ள பலன்களை -பலம் இருக்கும் படி என்கிறார்
சூரணை -28
இது தான் எட்டு திரு அஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் –
நார அயநாயா பிரித்து ஷட் அஷரமாக சொல்வது ஸ்ருதி சித்தம் இல்லையே-
சூரணை -29
மூன்று பதமும் மூன்று அர்த்தத்தை சொல்லுகிறது-
சூரணை -30
அதாவது சேஷத்வமும் -பாரதந்த்யமும் கைங்கர்யமும்-
பிரணவம் நமஸ் இரண்டும் -சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம் இரண்டும் ஸ்வரூபம் காட்ட -நாராயணாய -கைங்கர்யம் காட்டும்
சூரணை -31
இதில் முதல் பதம் பிரணவம்-
அம் என்பதை தவிர்த்து பிரணவம் என்கிறார் -உபதேசத்தால் பெற வேண்டியதால் பிரணவம் என்கிறார்
சூரணை-32
இது அ என்றும் -உ என்றும் -ம என்றும் மூன்று திரு அஷரம்-
சந்தி பெற்ற சம்ஹிதாகாரத்தில் ஓம் ஒரே எழுத்து ஒரே பதம் ஒரே அர்த்தம் -அசம்ஹிதாகாரத்தை பார்த்தால் மூன்று எழுத்துக்கள் மூன்று பதங்கள் மூன்று அர்த்தங்கள்
சூரணை -33
மூன்று தாழி யிலே   தயிரை நிறைத்து கடைந்து வெண்ணெய் திரட்டினா போல்
மூன்று வேதத்திலும் மூன்று அஷரத்தையும் எடுத்தது –
சூரணை -34
ஆகையால் இது சகல வேத சாரம் –

சூரணை-35
இதில் அகாரம் சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய்–நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகஹமாய் இருக்கையாலே
சகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய் சர்வ ரஷகனான எம்பெருமானை சொல்லுகிறது –
பிரகிருதி -ஸ்வ பாவம் -சக்தியால் -அதாவது —அகர முதல எழுத்து எல்லாம் -காரணத்வம்-காட்டும் – தாது சக்தியினால் -அவ ரஷணே தாது –ரஷகத்வம் காட்டும்
சூரணை-36
ரஷிக்கை யாவது விரோதியை போக்குகையும்-
சூரணை -37
இவை இரண்டும் சேதனர் நின்ற நின்ற அளவுக்கு ஈடாய் இருக்கும்-
சூரணை -38
சம்சாரிகளுக்கு விரோதி சத்ரு பீடாதிகள் -அபேஷிதம் அன்ன பாநாதிகள் –
முமுஷுகளுக்கு விரோதி -சம்சார சம்பந்தம் -அபேஷிதம் பரம பத ப்ராப்தி
முக்தருக்கும் நித்யருக்கும் விரோதி -கைங்கர்ய ஹானி -அபேஷிதம் -கைங்கர்ய விருத்தி –
சூரணை -39
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம்
பிரபந்த பரித்ரானத்திலே  சொன்னோம் –
பிராதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் -வாலி ராவணன் பக்கலில் காணலாம் –
புத்ரர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் ருத்ரன் கம்சன் பக்கலில் காணலாம்
மாதா பிதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் கைகேயி ஹிரண்யன் பக்கலில் காணலாம்
ஸ்திரீகளுக்கு பர்த்தாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் தர்ம புத்திரன் பக்கலிலும் நளன் பக்கலிலும் காணலாம் -இத்யாதி ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சூரணை -40
ரஷிக்கும் போது பிராட்டி  சந்நிதி வேண்டுகையாலே -இதிலே ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் -ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் பாட பேதம்-
நாராயணன் என்றாலே ஸ்ரீ சம்பந்தம் -லஷ்மி விசிஷ்டன் எனபது சித்திக்குமே -ஆனாலும் நினைப்பூட்ட விசேஷித்து அருளிச் செய்கிறார் –
சூரணை -41
அத்ர பகவத் சோநாபதி மிஸ்ரர் வாக்யம்-அவன் மார்பு விட்டு பிரியில்
இவ் அஷரம் விட்டு பிரிவது –
சூரணை -42
பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் பிரஜையினுடைய தொட்டிலையும்
விடாதே இருக்கும் மாதாவை போலே–பிரதம சரம பதங்களை விடாதே இருக்கும் இருப்பு –
பிராட்டிக்கு அகாரத்தில் அந்வயம் அர்த்த பலத்தாலே -இவளுக்கு சப்த சக்தியினால் போதகம் மாகாரமே யாகையால் ஜீவ கோடியில்
இவளுக்கு அந்தர்பாவம் குறையற்றது என்று முடிந்து நின்றது -ஈஸ்வர தத்வத்தில் சேர்ந்தவள் என்றால் ஈஸ்வர த்வயம் உண்டாகுமே
சூரணை -43
ஸ்ரீ நந்த கோபரையும் கிருஷ்ணனை யும் விடாத யசோதைப் பிராட்டியை போலே
சூரணை-44
ஒருவன் அடிமை கொள்ளும் போது க்ருஹிணிக்கு என்று அன்றே ஆவண ஓலை
எழுதுவது -ஆகிலும் பணி செய்வது க்ருஹிணிக்கு இறே-
சூரணை -45-
ஆக பிரித்து நிலை இல்லை –
சூரணை -46
பிரபையையும் பிரபாவையையும்-புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே –
அனந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண பிரபா யதா –அனந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண பிரபா யதா –
பிர ஸூ நம் புஷ்யந்தீமபி பரிமளர்த்திம்ஜிகதிஷூ -பட்டர் -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம்
சூரணை -47
ஆக இச் சேர்த்தி உத்தேச்யமாய் விட்டது-
சூரணை -49
சதுர்த்தி ஏறின படி என் ? என்னில்-
சூரணை -50
நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகமாய் இருக்கையாலே-
சூரணை -51
இத்தால் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் என்கிறது
சூரணை -52
சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் காண்கிறது என்னில் –
சூரணை -53
அந்த நியமம் இல்லை -உகந்த விஷயத்துக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பு
சுகமாக காண்கையாலே-
சம்வாஹயாமி சரணாயுத பத்ம தாம் ரௌ-துஷ்யந்தன் சகுந்தலையை பார்த்து –
சூரணை -54
அகாரத்தாலே கல்யாண குணங்களை சொல்லுகையாலே இந்த சேஷத்வமும் குணத்தாலே வந்தது-
சூரணை-55
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் —
சூரணை -56
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை –
சூரணை -57
ஆத்மா அபஹாரமாவது ஸ்வதந்த்ரம் என்கிற நினைவு -ஸ்வதந்த்ரமாம் போது இல்லையே விடும் –
சேஷத்வம் இல்லாத போது-ஸ்வ தந்த்ரன் நினைவு வரும் -இதுவே ஆத்மா அபஹாரம் ஆகும் -எனவே ஸ்வரூபம் இல்லை யாகுமே

சூரணை -58
ஸ்தான பிரமாணத்தாலே உகாரம் அவதாரணர்த்தம்-
ஏகார ஸ்தானத்திலே உகார பிரயோகம் -ததேவாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமா -இத்யாதிகள்
சூரணை -59
இத்தால் பிறர்க்கு சேஷம் அன்று என்கிறது-
அயோக வியச்சேதம்-சங்கு வெண்மை நிறம் உடையதே -வெண்மை நிறமே உள்ளது –
அந்ய யோக வியச்சேதம் -வெண்மை நிறம் சங்கில் தவிர வேறு ஒன்றில் இல்லை –
இங்கு அவனுக்கே சேஷப் பட்டவன் என்று அந்ய யோக வியச்சேதம் காட்டப் படுகிறது
சூரணை -60
பெரிய பிராட்டியாருக்கு சேஷம் என்கிறது என்றும் சொல்வார்கள் –
பகவச் சாஸ்த்ரத்தில் உகாரம் லஷ்மி சப்தம் -ஆகையால் ஸ்பஷ்டமாக லஷ்மி சேஷத்வம் அர்த்தம் அனுசந்தேயம்
சூரணை-61
அதிலும் அந்ய சேஷம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை -62
தேவர்களுக்கு சேஷமான ப்ரோடாசத்தை நாய்க்கு இடுமா போலே -ஈஸ்வர சேஷமான
ஆத்ம வஸ்துவை சம்சாரிகளுக்கு சேஷம் ஆக்குகை-
வானிடை வாழும் அவ்வானவர்க்கு மறையவர் வேள்வியில் வகுத்த அவி —
சூரணை -63
பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை-64-
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் என்கையாலே –
ஸ்வ புருஷம் அபிவீஷ்ய பாச ஹஸ்தம் வத்தி யம கில தஸ்ய கர்ண மூலே பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிரபுர ஹமான்யன்ருணாம்
ந வைஷ்ணவாநாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-14-
திறம்பேல்மின் கண்டீர் திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போதுமின்கள் என்றான்
நமனும் தன் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு -நான்முகன் திருவந்தாதி -68
அடி– அடிகள் -திருவடி -ஸ்வாமிக்கு வாசகம் -மது ஸூ தன பிரபன்னான் என்பத்தை மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் —
சூரணை -65
இத்தால் தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்று என்கிறது-
அந்ய -சேஷத்வம் கழிகை -தனக்கும் தான் சேஷி அல்ல என்கிறது –

சூரணை -66
மகாரம் இருப்பத்தஞ்சாம் அஷரமாய்-ஞான வாசியுமாய் -இருக்கையாலே ஆத்மாவை சொல்லுகிறது –
சூரணை -67
இது தான் சமஷ்டி வாசகம்-
சூரணை -68
ஜாத் ஏக   வசனம்
பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூன்று வர்க்க ஆத்மாக்களுக்கும் பகவத் சேஷத்வமே லஷணம்-
சூரணை -69
இத்தால் ஆத்மா ஞாதா என்று தேஹத்தில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று-
சூரணை -70
தேஹத்தில்  வியாவ்ருத்தி தத்வ சேகரத்தில் சொன்னோம்-
சூரணை -71
மணத்தையும் ஒளியையும் கொண்டு பூவையும் ரத்னத்தையும் விரும்புமா போலே
சேஷம் என்று ஆத்மாவை ஆதரிக்கிறது –
சூரணை-72
ஆக பிரணவத்தால்- கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியனோ -பெரிய திரு மொழி -8-9-3-
என்கிறபடி ஜீவ பர சம்பந்தம் சொல்லிற்று –
சூரணை -73
இத்தால் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்றது ஆயிற்று –
சூரணை -74
அகாரத்தாலும் மகாரத்தாலும் -ரஷகனையும் ரஷ்யத்தையும் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலும் உகாரத்தாலும் -ரஷன ஹேதுவான ப்ராப்தியையும் பலத்தையும் சொல்லிற்று –
சூரணை -75
இனி மேல் பிரணவத்தை விவரிக்கிறது –

சூரணை -76
உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்
அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராயண பதம் –
மகாரத்தை விவரிக்கிறது சதுர்த்தி -நார பதம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
ரிங் -ஷயே-தாது -நசிக்கக் கூடியது -நர -நசிக்காமல் -நித்தியமாய் -அன் ப்ரத்யயம் சமூஹம் -நார பன்மை –
சூரணை -77
அடைவே விவரியாது ஒழிகிறது விரோதி போய் அனுபவிக்க வேண்டுகையாலே –
சூரணை-78
நமஸ் -ந என்றும் ம என்றும் இரண்டு பதம் –
சூரணை -79
ம -என்கிற இத்தால் தனக்கு உரியன் -என்கிறது–ந -என்று அத்தை தவிர்கிறது
சூரணை -80
நம-என்கிற இத்தால் -தனக்கு உரியன் அன்று -என்கிறது –
சூரணை -81
பிறருக்கு உரியனான அன்று தன வைலஷண்யத்தை காட்டி மீட்கலாம் -தனக்கு என்றும் அன்று யோக்யதையும் கூட அழியும் –
சூரணை -82
இத்தால் விரோதியை கழிக்கிறது
சூரணை -83
விரோதி தான் மூன்று
சூரணை -84
அதாவது–ஸ்வரூப விரோதியும்–உபாய விரோதியும்–ப்ராப்ய விரோதியும்
மந்திர ப்ரஹ்மணி மத்யமேன நமஸா பும்ஸ ஸ்வரூபம் கதி கம்யம் சிஷித மீஷிதே நபுரத பச்சாத பிஸ்தா நத-பட்டர்
காகாஷி ந்யாயம்-ஓம் நம -நம நம– நாராயண நம – –
சூரணை -85
ஸ்வரூப விரோதி கழிகையாவது-யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று இருக்கை-
உபாய விரோதி கழிகையாவது -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் -என்று இருக்கை-
ப்ராப்ய விரோதி கழிகையாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை –
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி யொற்றிக் கொண்டு நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் –
-ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் எம்பெருமானுக்கே சேஷம் என்று இருக்கை ஸ்வரூப விரோதி கழிந்த நிலைமை –என்றதாயிற்று –
உனக்குப் பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் -இனிப் போய் ஒருவன் தனக்குப் பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை
நின் சாயை அழிவு கண்டாய் -உபாய விரோதி கழிந்த நிலைமை
நிலா தென்றல் புஷ்பம் சந்தானம் போலே வழு விலா அடிமை செய்வது கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ பிரயோஜன புத்தி கழிந்தமை –
சூரணை -86
ம -என்கை ஸ்வரூப நாசம் -நம-என்கை ஸ்வரூப ஜீவனம் –
சூரணை -87
இது தான் ஸ்வரூபத்தையும் -உபாயத்தையும் -பலத்தையும் -காட்டும் –
சூரணை -88
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும்-என்கையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வேம்கடத்து உறைவார்க்கு நம -என்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று –
அந்தி தொழும் சொல் -என்கையாலே பலம் சொல்லிற்று-
தொழும் இவளை -தொழும் சொல் -அகண்ட நமஸ் -ஸ்வரூப வாசகம் -உகந்து அருளின நிலத்து அளவும் செல்லும் படி –
நம -அகண்ட நமஸ் உபாயம் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் அறுத்து
பிராப்தி தசையில் -கைங்கர்ய ரசம் அதிசயித்து இருக்கும் நிலையில் -அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் -தொழும் சொல் –அகண்ட நமஸ் பல வாசகம் –
சூரணை-89
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிறபடியே இதிலே பாகவத சேஷத்வமும்-அனுசந்தேயம்-
சூரணை -90
இது அகாரத்திலே என்றும் சொல்லுவார்கள்- உகாரத்தில் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
பாகவத சேஷத்வம் -சாஷாத் சப்தத்தில் இருந்து கிடைக்காமல் அர்த்த பலத்தாலே கிடைப்பது ஓன்று ஆகையாலே இத்தை எந்த இடத்திலே
அனுசந்தித்தாலும் குறை இல்லை -ஆனாலும் அஹங்காரம் மமகாரங்கள் ஆகிற கந்தல் நன்றாக கழிந்த இடத்திலே
-நமஸ் -சிலே அனுசந்திப்பது மிகவும் பொருந்தும் -என்பதே இவர் திரு உள்ளம் –
சூரணை -91
ஈஸ்வரன் தனக்கே யாக இருக்கும் –அசித்து பிறர்க்கே யாக இருக்கும் –
ஆத்மா தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாக இருக்கும் -என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே -அசித்தை போலே -தனக்கே  யாக எனைக் கொள்ள வேணும் -என்கிறது நமசால்-
நமஸ் அர்த்தம் நெஞ்சிலே ஊறின பின்பு -சைதன்யம் அற்ற அசித்துப் போலே -தனக்கு என்று இருக்கை அன்றிக்கே -பரார்த்தமாக
-ஸ்வா ர்த்த பிரதிபத்தி லேசமும் அற்று -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே -என்கிறபடியே
அத்தலைக்கு ரசமாகும் படி விநியோகம் கொள்ள வேணும் என்கிற நினைவே நமஸ் சப்தார்த்த ஞானத்துக்கு பலன் –
சூரணை -92
அதாவது போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் போது நோக்க வேணும் என்று அழியாது ஒழிகை –
வாரிக் கொண்டு என்னை விழுங்குவன் காணில் என்று ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்து தான் என்னை முற்றும் பருகினான் –
நைச்யம் பாவித்து இறாய்த்து போகத்தை அழிக்க கூடாதே -செய்த்தலை எழு நாற்றுப் போலே அவன் செய்வன செய்து கொள்ள –
இசைந்து நிற்கை யாயிற்று அத்தலைக்கு ரசமாம் படி விநியோகப் படுகை
சூரணை -93
அழிக்கைக்கு ஹேது கீழே சொல்லிற்று -மேலும் சொல்லும் –
சேஷத்வமே எம்பெருமானுடைய தலை தடுமாறின போகத்தை அழிக்க நினைக்கும் ஹேது என்றத்தை கீழே சொல்லி -மேலே சதுர்தியிலும் அது சொல்லப் படும் –
சூரணை -94-
இந் நினைவு பிறந்த போதே க்ருத்க்ருத்யன் –
இந் நினைவு இல்லாத போது எல்லா துஷ்க்ருதங்களும் க்ருதம்-
இந் நினைவிலே எல்லா சூக்ருதங்களும் உண்டு –
இது இன்றிக்கே இருக்க பண்ணும் யஞ்ஞாதிகளும் ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ் பிரயோஜனங்கள்-
இது தன்னாலே எல்லா பாபங்களும் போம் –
எல்லா பலன்களும் உண்டாம் –
இப் பாரதந்த்ர்யா உணர்சியாலே சம்சார நிவ்ருத்தி முதலாக நித்ய கைங்கர்யம் அளவாக உண்டான சகல பலன்களும் உண்டாகும்

சூரணை-95
நாராயணன் என்றது நாரங்களுக்கு அயநம்  என்ற படி
சூரணை -96
நாரங்கள் ஆவன நித்ய வஸ்துக்களினுடைய திரள் –
நாராணாம் அயனம் -நாராயண -தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களுக்கு அயனம்
நாரா அயனம் யஸ்ய ச -பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் -நாரங்களை அயனமாகக் கொண்டவன் -அயனம் -ஆஸ்ரயம்
சூரணை-97
இவை ஆவன
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகளும் –ஞான சக்தியாதிகளும் – வாத்சல்ய சொவ்சீல்யாதிகளும் –
திரு மேனியும் – காந்தி சொவ்குமார்யாதிகளும் – திவ்ய பூஷணங்களும்- திவ்ய ஆயுதங்களும் –
பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சிமார்களும் – நித்ய சூரிகளும் – சத்ர சாமராதிகளும் –
திரு வாசல் காக்கும் முதலிகளும் – கணாதிபரும்- முக்தரும் –
பரம ஆகாசமும் – பிரகிருதியும் – பத்தாத்மாக்களும் – காலமும் – மஹதாதி விஹாரங்களும் –
அண்டங்களும் –அண்டத்துக்கு உள் பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்களும் —
அநித்திய வஸ்துக்கள் எவையுமே இல்லையே -ஸ்வரூபதோ நித்யங்கள் -பிரவாஹதோ நித்யங்கள் –
-சூரணை -98-
அயநம் -என்றது இவற்றுக்கு ஆஸ்ர்யம்  என்றபடி –
சூரணை -99-
அங்கன் இன்றிக்கே இவை தனை ஆஸ்ர்யமாக உடையன் -என்னவுமாம் –
சூரணை -100
இவை இரண்டாலும் பலித்தது பரதவ சௌ லப்யங்கள் –
நாரங்களுக்கு அயனம் -தத் புருஷ சமாசம் -சகல வஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரம் -பரத்வம்
நாரங்களை ஆஸ்ரயமாக உடையவன் –அந்தர்யாமி -பஹூவ்ரீஹி சமாசம் -சௌலப்யம் –
சூரணை -101
அந்தர்யாமித்வமும் -உபாயத்வமும் -உபேயத்வமும் -ஆகவுமாம் –
அயன பதம் —ஈயதே அ நே நே த்யயனம்-என்கிற – கரணே வயுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபாயமாக இருப்பவன் என்றும்
–ஈயதே அசௌ இதி அயனம் என்கிற – கர்மணி வ்யுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபேயமாக இருப்பவன்
சூரணை -102
எம்பிரான் எந்தை -என்கையாலே ஈச்வரனே எல்லா உறவு முறையும் என்றும் சொல்லும் –
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றும் முற்றுமாய் -சர்வ பிரகார விசிஷ்டம் சர்வ வித பந்து -நாராயண பதத்தில் சித்தம் -இத்தால் உபேயத்வம் சொல்லிற்று
சூரணை -103
நாம் பிறர்க்கான அன்றும் அவன் நமக்காய் இருக்கும் –
நமக்கு ஆபிமுக்யம் உண்டாக்கும் படியை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு நம் பக்கலிலே ஊற்றம் உற்று இருக்கையாய் இருக்கும்
சூரணை -104
இரா மடமூட்டுவாரைப் போலே உள்ளே பதி கிடந்து -சத்தையே பிடித்து –
நோக்கிக் கொண்டு போரும்-
சூரணை -105
ஆய -என்கிற இத்தால் -சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே எல்லா அடிமைகளும்
செய்ய வேண்டும் என்று அபேஷிக்கிறது-
சூரணை -106
நமஸாலே  தன்னோடு உறவு இல்லை என்று வைத்து கைங்கர்யத்தை பிரார்த்திக்க கூடுமோ என்னில்-
சூரணை -107
படியாய் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரார்த்தனை
வந்தேறி அன்று -ஸ்வரூப பிரயுக்தம் –
சூரணை -108
ஆகையால் வழு  இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிற பிரார்த்தனையை காட்டுகிறது –
சூரணை-109
கண்ணார கண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்க்கு உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல்-என்கிற படி
காண்பதற்கு முன்பு  உறக்கம் இல்லை -கண்டால் -சதா பச்யந்தி -ஆகையால் உறக்கம் இல்லை –
சூரணை -110
பழுதே பல காலும் போயின -என்று இழந்த நாளுக்கு கூப்பிடுகிறவனுக்கு உறங்க விரகு இல்லை –
சூரணை -111
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்னா நின்றார்கள் இறே-
சூரணை -112
இவ் அடிமை தான் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி என்கிறபடியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் அனுவர்த்திக்கும் –
சூரணை -113
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள ஸூத்ரம் போலே திரு மந்த்ரம் –
சூரணை -114
இத்தால் ஈஸ்வரன் ஆத்மாக்களுக்கு பதியாய் நின்று ரஷிக்கும் என்கிறது –
-சூரணை -115
ஆக திரு மந்தரத்தால் –
எம்பிரானுக்கே உரியேனான நான்
எனக்கு உரியன் அன்றிக்கே ஒழிய வேணும்
சர்வ சேஷியான நாராயண னுக்கே
எல்லா அடிமைகளும் செய்ய பெறுவேனாக வேணும் –
என்றது ஆயிற்று –

திருமந்திர பிரகரணம் முற்றிற்று –

—————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலாவில் முத்துக்கள் –

October 2, 2015

ரஷ்ய ரஷக சம்பந்தம் -பிதா புத்ர சம்பந்தம் -சேஷ சேஷி சம்பந்தம் -பர்த்ரு பார்யா சம்பந்தம் -ஞாத்ரு ஞேய சம்பந்தம்
-ஸ்வ ஸ்வாமி சம்பந்தம் -சரீர சரீரி சம்பந்தம் -ஆதார ஆதேய சம்பந்தம் -போக்த்ரு போகய சம்பந்தம்-

ஆச்சான் பிள்ளையை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -பாரதந்த்ர்யம் இருக்கும்படி என் என்று கேட்க -ஸ்வ சக்தி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
சர்வ சக்தியை அண்டை கொண்டு -உபாயத்தில் -கந்தல் அற்று -உபேயத்தில் த்வரை விஞ்சி இருக்கை –பாரதந்த்ர்யம் என்று அருளிச் செய்தார் –

பொன்னைப் புடமிடப்  புடமிட உருச் சிறுகி -ஒளி விஞ்சி -மாற்று எழுமா போலே -சங்கோசம் அற்று -ஞான விகாசம் உண்டானவாறே –
நாய்ச்சிமாருடனே சாம்யம் சொல்லலாய் இறே இருப்பது இத் ஆத்மாவுக்கு என்று -திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் .

அழுக்கு அடைந்த மாணிக்கத்தை நேர் சாணையிலே ஏறிட்டு கடைந்தால் பளபளக்கை வடிவாய் இருக்குமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனனுக்கு
திரோதான நிவ்ருத்தியிலே அடியேன் என்கை வடிவாய் இருக்கும்-என்று முதலியாண்டான்-

அஹங்காரம் ஆகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால் ஆத்மாவுக்கு அழியாத பேர் -அடியான்-என்று -இறே -என்று வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று –
ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் –
நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

நாச்சிமாரை ஈஸ்வரனில் காட்டிலும் குறையச் சொல்லும் இடமும் -ஒக்கச் சொல்லும் இடமும் – எழச் சொல்லும் இடமுமாய் இருக்கும்
-இதுக்கு பிரமாணங்கள் -இவன் பிரபத்தி பண்ணும் படியைச் சொல்லும் இடத்தில் -இவள் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்றும்
-ஒக்கச் சொல்லுகிற இடத்தில் -ஐகயம் சொல்லுகிறது என்றும் –
எழச் சொல்லும் இடத்தில் சௌலப்யம் சொல்லுகிறது என்றும் பிரபத்தி பண்ணக் கடவன்

உகந்து அருளின இடங்கள் பலவிடமாய் -திருப் போனகம் படைப்பது ஒன்றே யானால் அமுது செய்யப் பண்ணும்படி என் என்று
பெரியவாச்சான் பிள்ளை நம்பிள்ளைக்கு விண்ணப்பம் செய்ய –த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்கள் இரண்டுக்கும் நடுவே –
சர்வ மங்கள விக்ரஹாய -என்று விசேஷண சஹிதமாக உச்சரித்து அமுது செய்து அருளப் பண்ணுவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

வஸ்துமான் வஸ்துவை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் —வஸ்து விநியோகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
விநியோகம் போகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – போகம் அபிமதத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
அபிமதம் அநு குணத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – அநு குணம் பரனுக்கு பாங்காய் இருக்கும் –

வயாக்ரா சிம்ஹங்களோ பாதி உபாய வேஷம் – யூத பதியான மத்த கஜம் போலே உபேய வேஷம் என்று திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் –
வ்யாமோஹம் உபாயம் – முக மலர்த்தி உபேயம் என்று எம்பார் அருளிச் செய்வர் –

திருக் கோட்டியூர் நம்பி பெரிய முதலியாரைப் பார்த்து -உபாய அம்சத்தில் தஞ்சமாக நினைத்து இருப்பது என் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய
-இது நெடும் காலம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணப் பெற்று வைத்து உபாய நிரூபணமே பண்ண தேடுவதே என்று -விஷண்ணராய் அருள –
ஆகில் உபாயம் வேண்டாவோ என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அபிரூபையான ஸ்திரீ அழகை மட்டிக்க மட்டிக்க -அபிரூபனாய் ஐஸ்வர்யர்ய வானுமான புருஷன் அந்தரங்கமாக
ஆழம் கால் படுமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனன் -அழுக்கு அறுக்க அழுக்கு அறுக்க அவ் வீஸ்வரன்
திரு உள்ளம் அத்ய அசந்னமாய்ப் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

தேவகிப் பிராட்டியார் -திருக் கோட்டியூர் நம்பியின் குமாரத்தி -அருளிச் செய்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணினால் -தத் அநு ரூபமான பிரதான அநுபவ விசேஷத்தை அநுபவாந்தரத்துக்கு 
உறுப்பாக்குகையும் அநு பயுக்தம் –உக்தார்த்த ஸ்ரவணம் பண்ணினவனுக்கு உபாயாந்தர த்யாகம் உடம்போடே கூடாது –
ஆச்சார்ய -முக்ய -அனுபவம் கொண்டு பகவத்-அமுக்ய -அனுபவத்துக்கு உபாயம் ஆக்குவது ஒட்டாது-

பொன் நாச்சியார் கூரத் ஆண்டாளுக்கு பிரசாதித்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணவே –
ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாய உபேயாதிகள் உபபன்னமாய் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார்–
ஆசார்ய சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்களே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –
ஆசார்ய அபிமானமே உபாயம் –
ஆசார்யன் உகக்கும் கைங்கர்யமே உபேயம்

மருதூர் நம்பி -எம்பெருமானார் சிஷ்யர்களில் ஒருவர் -தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
மூன்று ஜன்மம் திருவடிகளிலே அபராதம் பண்ணின சிசுபாலன் திருவடிகளைப் பெற்றான் -அநாதி காலம் திருவடிகளிலே
அபராதம் பண்ணின நான் பெறாது இருக்கை வழக்கோ -என்று அழ -அப்போதே பரமபதத தேற எழுந்து அருளினார் –

சிறியாண்டான் -எம்பெருமானாரின் சிஷ்யர் -கிருமி கண்ட சோழன் இறந்த செய்தியை எம்பெருமானாருக்கு அறிவித்து –
அவரால் -மாறொன்று இல்லா மாருதி -என்று கொண்டாடப் பட்டவர் —தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
திருவேம்கடமுடையான் தன் ஸ்வரூபத்தை மறந்து என் ஸ்வரூபத்தை நினைத்தான் ஆகில் – பழைய நரகங்கள் ஒழிய வேறே எனக்கு
ஒரு நரகம் சிருஷ்டிக்க வேண்டும் —
அன்றிக்கே
என் ஸ்வரூபத்தை மறந்து தன் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தான் ஆகில் –
பழைய திருநாடு போராது எனக்கு என ஒரு திரு நாடு ஸ்ருஷ்டிக்க வேணும் –

அத்துழாய் பெரிய நம்பி ஆபத் தசையிலே
-நாம் இங்கு நின்றும் கோயில் ஏறப் போனாலோ -என்ன –
நாம் அங்கு போய் பிரக்ருதியை விட்டால் நாட்டில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திருவடிச் சாரும் போது –
நம்பி அகப்பட கோயில் ஏறப் போக வேண்டிற்று இல்லையோ -என்று பயப்படார்களோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ப்ராப்யாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் சாஸ்திரம் சிலுகிடும் -வருந்தி சண்டை இடும் —
சாதனாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் -பாரதந்த்ர்யம் சிலுகிடும் —
சித்தோ உபாய ச்வீகாரத்தில் கை வைத்தான் ஆகில் ஸ்வரூபம் சிலுகிடும் –

அவித்யை அந்தர்பூதனான சேதனனுக்கு அநுபாவ்யமான போகம் –
அவித்யை நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அநுபவேச்சை உடையவனுக்கு அநுபாதேயம் –
அநுபாதேய போகஸித்திக்கு காரணமான கர்ம காரணம் த்ரி விதம் -ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யம் -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –
அதில் சிறிது -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம்-சிர காலத்தோடே கூட அவித்ய நிவ்ருத்தியை பிறப்பிக்க கடவதாய் இருக்கும்
-அல்லாதவை -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –அவித்ய வர்த்தகங்களாய் இருக்கும்

எம்பார் வார்த்தை -ஸ்வரூபஞ்ஞன்-இதர விஷய ராக நிவ்ருத்தியும் -விகித விஷய ராக பிரவ்ருத்தியும் -இதர உபாய த்யாகமும் –
சித்தோ உபாய ச்வீகாரமும் –ஹிதபரன் பக்கல் யதா பிரதிபத்தியும் -உள்ளவனாய் இருப்பன்

சிறியாச்சான் கலங்குகைக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -தெளிந்து இருப்பர் –
அடியேன் யோக்யதை இல்லாமையாலே தெளிந்து இருப்பது -என்று ஜீயர் அருளிச் செய்தார்-

அமுதனார் சிறியாச்சானை -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும் படி  இது – நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பலம் உண்டாகில் அன்றோ உம்முடைய அந்அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பிரத்யவாயம் உண்டாவது –
வெறும் புடவை தோயாமல் கெடும் -பட்டுப் புடவை தோய்க்கக் கெடும் – என்று இரீர் -என்று அருளிச் செய்தார் –
ஆசார்யர்களில் சிலர் -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி இது -நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் படியும் உங்கள் படியும் கொண்டு கார்யம் என் -ஏதத் வ்ரதம் மம -என்று அருளிச் செய்தபடியே  யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நான் ஒரு நூலில் வைத்து சொல் என்றால் சொல்லும் நூலில் மாலைகள் ஒரு முமுஷுக்கு பாவனமுமாய் போக்யமுமாய் இருக்கும் என்று
ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை –

ஆச்சான் பிள்ளை சிறிய தாயார் –பெரிய பிள்ளையையும் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை தகப்பனார் யமுனாசார்யர் -யாக இருக்கக் கூடும் –
ஆச்சான் பிள்ளையையும் சேவித்து போருகிற காலத்தில் -இவள் சோகார்த்தையாக –ஆச்சான் பிள்ளை -நீ சோகிக்கிறது என் என்ன
அநாதி காலம் பாப வாசனைகளாலே -ஜந்மாதிகளிலே ஈஸ்வரன் இன்னம் என்னைத்-தள்ளப் புகுகிறானோ என்று பயப்பட்டு நின்றேன் -என்ன
கெடுவாய் -இது ஆர்கேடென்று இருந்தாய் -உனக்கு ஸ்ருஷ்டிக்க வேண்டுமோ -அவதரிக்க வேண்டுமோ -பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -என்றும்
-பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தான் -என்றும் -சம்பவாமி யுகே யுகே என்றும் – ஒருவனைப் பிடிக்க ஊரை வளையுமா போலே –
அகில ஜகத் ஸ்வாமி யாயிற்று -அஸ்மத் ஸ்வாமி யாகைக்கு யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஞானப் பிரதன் ஆசார்யன் – ஞான வர்த்தகர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் – ஞான விஷயம் -எம்பெருமான் – ஞான பலம் -கைங்கர்யம் –
பலத்தின் இனிமை பாகவத கைங்கர்யம் – சிஷ்யனுக்கு ஆசார்யனுடைய ஸுப்ரஸாதம் அப்ப்ரசாதமாகவும் -அப்பிரசாதம் ஸுப்ரஸாதம் ஆகவும் வேணும் –

ஆசார்ய விஷயத்தில் -கிருதஜ்ஞதை -விஸ்வாசம் -ப்ரேமம் -விஸ்லேஷ பீருவாகை – சம்ச்லேஷ விஷயம் -மங்களா சாசனம் -கதி  சிந்தனை –
அனுபவ இச்சை -இவை இத்தனையும் உடையவன் -ஆத்ம ஜ்ஞானமும் உடையவன் ஆகிறான் –

அர்த்த பிரவணனுக்கு பந்துவும் இல்லை -குருவும் இல்லை – விஷய பிரவணனுக்கு லஜ்ஜையும் இல்லை பயமும் இல்லை –
ஷூத்து நலிந்தவனுக்கு விவேகமும் இல்லை -நியதியும் இல்லை – ஞானிக்கு நித்ரையும் இல்லை சுகமும் இல்லை

அனந்தாழ்வான் எச்சானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை -இவ்வாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளையை – ஆசார்யனாகிற பிதா -எம்பெருமானாகிற வரனுக்கு
-குரு பரம்பரை யாகிற புருஷகாரத்தை முன்னிட்டு -த்வயம் ஆகிற மந்த்ரத்தை சொல்லி -உதகம் பண்ணிக் கொடுத்தான் –

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தில் -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -அஹங்காராதிகள் நடையாடிக் கொண்டு போருகிற அடியேனுக்கு –
அக்கரைப்பட வழி உண்டோ என்று கேட்க – அருளிச் செய்த வார்த்தை
-போக்தாவானவன் போக்ய பதார்த்தத்தை குலம் கொண்டே ஸ்வீகரித்து வைத்து -போக காலம் வந்தவாறே –
குலங்கறுத்து மணியை புஜிக்குமா போலே -ஆசார்ய வரணம் பண்ணி -சரணகதனாய் இருப்பான் ஒரு அதிகாரிக்கு
-அஹங்கா ராதிகள் நடையாடிற்றாகிலும் கைவிடாதே ஸ்வீகரித்து –
தீர்ந்த வடியவர் தம்மை  திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல -திருவாய் மொழி -3-5-11-என்கிற படியே இவனுடைய
அஹங்காராதிகள் ஆகிற சேற்றைக் கழுவிப் பொகட்டு -போக்யமான வஸ்துவை போக்தாவான எம்பெருமான் தானே புஜிக்கும் என்று நினைத்து இரீர்
என்று அருளிச் செய்தார் –

எங்கள் ஆழ்வான் -ஆசார்யன் ஆவான் அஹங்காரத்தை விட்டு -அழிச்சாட்டத்தை விட்டு –அழிச்சாட்டம் =ஸ்வ தாந்த்ர்யம் -சண்டித்தனம் -அலமாப்பு –
அந்ய சேஷத்வம் ஆகிற வருத்தம் –அலமாப்பை விட்டு -அகாரார்த்தமான அந்தர்யாமிக்கே அற்று –
அர்ச்சாவதாரத்தை ஆஸ்ரயித்து -ஆனந்தியாக போருமவன்
-அல்லாதான் ஒருவனுக்கு குடிமகனாய் லோக குருவாய் இருக்க -லோகத்துக்கு அடைய குடிமகன் ஆகா நின்றான்
-பணத்துக்காக அடிமைத் தொழில் புரிகின்றான்

நாராயணனைப் பற்றி நாடு பெறலாய் இருக்க -நாரங்களைப் பற்றி நரக வாசிகளாகா நின்றார்கள் –
எம்பெருமானைப் பற்றி ஏற்றம் பெறலாய் இருக்க -ஏழைகளைப் பற்றி எளிவரவு படா நின்றார்கள் –
ஏழையர் ஆவி உண்ணும் -சேட்டை தன மடி யகத்து செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைப் பற்றி சீர்மை பெறலாய் இருக்க -சில்வானவரைப் பற்றி சீர் கேடராகா நின்றார்கள்–சில்வானர் -அற்பர்கள் –
ஆசார்யனைப் பற்றி அம்ருத பானம் பண்ணலாய் இருக்க அஞ்ஞ்ரை பற்றி அனர்த்தப் படா நின்றார்கள் –
மந்த்ரத்தைப் பற்றி மாசு அறுக்கலாய் இருக்க -மமதையைப் பற்றி மரியா நின்றார்கள் —மரியா நின்றார்கள் –ஸ்வரூப நாசத்தை அடையா நின்றார்கள் –
வடுக நம்பி -நியந்தாவான ஆசார்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல்-நியமவான் ஆன சிஷ்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல் –செய்யில் அல்லது நியதன் ஆகைக்கு
வழி இல்லை –ஆசார்ய சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி உள்ளவர் உடன் வர்த்தித்தால் எம்பெருமானே பிரப்யமாயும் பிராபகமாயும் -தாரகமாவும் –
போஷகமாவும் -போக்யமாயும் இருப்பவன் ஆகிறான்-

தான் வைஷ்ணவனாய் அற்றால் தனக்கு தன் ஆசார்யானில் குறைந்து இருப்பான் ஒரு சிஷ்யன் இல்லை -உத்தேச்ய பிரதிபத்தி துல்யமாகையாலே —
ஆகிற படி என் என்னில் -என்னுடைய அஜ்ஞானத்தையும் -அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே -என்னை விஷயீகரித்து -அத்தலைக்கு
ஆக்கினவன் அன்றோ -என்று சிஷ்யன் உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –
ஆசார்யனும் -என்னுடைய அஞ்ஞானத்தையும் அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே-
விஷய பிரவணன் மரப் பாவை காணிலும் ஆலிங்கனம் பண்ணுமா போலே –
என் பக்கலிலே உட்பட பர தந்த்ரனாய்க் கொண்டு போருகிறான் அன்றோ -பகவத் விஷயத்தில் தனக்கு உண்டான
ஆதர அதிசயம் இருந்தபடி என் -என்று உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –

ஆசார்யன் அருளிச் செய்யும் வார்த்தையை ஆப்தம் என்று ஆதரித்தாருக்கு அந்தக்கரணம் விதேயமாகும் –
அந்தக்கரணம் விதேயமான வாறே அந்தர்யாமி பிரசன்னனாம் -அந்தர்யாமி பிரசன்னன் ஆனவாறே –
அந்த பிரகாசமும் அந்தஸ் ஸு கமும் உண்டாம் –
இவை இரண்டும் உண்டானவாறே அந்தர் தோஷமும் அந்தர் துக்கமும் கழியும் –
இவை கழிகிற அளவன்றிக்கே -அந்தமில்லாத ஆனந்தம் உண்டாம் –

சத்ருக்களுக்கு கரைய வேண்டா -ஸ்வாமியுமாய் -ஸ்ரீ ய பதியுமாய் -ஆனவன் உடைமை ஆகையாலே –

ஆசார்யன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ஞான ப்ரதன் -அனுஷ்டான ப்ரதன் -உபாய ப்ரதன் -என்று
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் மூன்றாலே உத்தேச்யர் -உபாயத்துக்கு முற் பாடர் -உபேயத்துக்குஎல்லை நிலமாய் -இருந்த நாளைக்கு உசாத் துணை என்று –
பிராட்டியும் மூன்றாலே உத்தேச்யை -புருஷகார பூதை -கைங்கர்ய வர்த்தகை -நித்ய ப்ராப்யை -என்று –
ஈஸ்வரன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ருசி ஜநகன் -மோஷ ப்ரதன் -உபாய பூதன் -என்று –

ஸ்வபாவ அந்யதா ஞானம் -ஸ்வரூப அந்யதா ஞானம் –இவை -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் —
இவன் ஆத்ம பிரதானம் பண்ணினாப் போலே இருப்பது ஓன்று இ றே அவன் -ஆசார்யன் -ஞானப் பிரதானம் பண்ணினபடி –

ஈச்வரனாகிற கர்ஷகன் -சேதனனாகிற திருப்பள்ளித்தாங்கன்றை -விதை–சேஷத்வ ஞானமாகிற ஷேத்ரத்திலே ஊன்றி –
ததீய அபராதமும் -விபரீத ஞானமுமாகிற புழுக்கடியாமல் நோக்கி -கைங்கர்ய அனுவர்த்தமாகிற -மடையாலே –
ஆசார்யர்ன் அருளாகிற நீர் பாய்ச்சி -அஹங்கார மமகாரமாகிற களை மண்டாமே –
பகவத் விஷயமாகிற களை கொட்டாலே சேற்றை எடுத்து -விபரீத அங்கீகாரமாகிற மாடும் -சப்தாதி விஷயமாகிற
பேய்க் காற்றும் – புகுராமே -பிரபன்னத்வம் ஆகிற வேலியை இட்டு –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஆகிற வர்ஷத்தை உண்டாக்கி -தளிரும் முறியும்
மொட்டும் செலுந்துமாய் -கொழுந்துமாய்-அதின் ஒளி மொட்டு எடுத்துக் கட்டின மாலை இறே
பரமை காந்தி-முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை

பரம சேதனனாகிற பசியன் -ஆசார்ய முகத்தாலே அவகாதனாய் -சேதநனாகிற சிறு நெல் பொறுக்கி –
வேதாந்தமாகிற உரலிலே -உபதேசமாகிற உலக்கையாலே –
ஸ்ரவணமாகிற தலைத்துகை துகைத்து -உடம்பாகிற உமி கழித்து -மனனமாகிற அடுக்கலிட்டு –
நிதித்யாசநமாகிற சுளகாலே -விவேகமாகிற கொழி கொழித்து -அஹங்கார மம காரமாகிற -அடிக் கழித்து –
அந்ய சேஷத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யமாகிற நுனிக் கொழித்து -ருசி வாசனை யாகிற தவிடறக் குத்தி –
சேஷத்வ ஞானமாகிற வெளுப்பை உண்டாக்கி -அத்யவசாயமாகிற அரிகுஞ்சட்டியிலே பிரபத்தி யாகிற நீரை வார்த்து –
சாதனாந்தரமாகிற தவிடறக் கழுவி -பிரயோஜனாந்தரமாகிற  கல்லற அரித்து,-
பரபக்தி யாகிற பானையிலே பர ஞானமாகிற உலை கட்டி – அனுபவமாகிற அடுப்பிலே -விச்லேஷமாகிற அடுப்பை இட்டு –
இருவினையாகிற விறகை மடுத்து -த்வரை யாகிற ஊத்தூதி -ஆற்றாமையாகிற கொதி கொதித்து –
பரமபக்தி யாகிற பொங்கினாலே -சூஷ்ம சரீரமாகிற கரிக்கலத்தோடே ஸூஷூம்நையாகிய வாசலாலே புறப்பட்டு –
அர்ச்சிராதி யாகிற படி யொழுங்காலே மாக வைகுந்தமாகிற மச்சிலேற்றி அப்ராக்ருதமாகிற பொற் கலத்தோடே –
அஹம் அன்னம் -என்கிற சோற்றை இட்டு – அஹம் அந்நாத -என்று புஜியா நிற்கும் -முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை-

கலங்குகிறதும் -கலக்குகிறதும் -கலங்கிக் கிடக்கிறதும் –தெளிகிறவனும் -தெளிவிக்கிறவனும் -தெளிந்து இருக்கிறவனும் –
கலங்குகிறான் -சேதனன் – கலக்குகிறது -அசித் – கலங்கிக் கிடக்கிறான் -சம்சாரி –
தெளிகிறான் -சேதனன் – தெளிவிக்கிறான் -ஆசார்யன் – தெளிந்து இருக்கிறான் -ஈஸ்வரன் –
ஆகையால் கலங்குகிற தன்னையும் -கலக்குகிற அசித்தையும் – தெளிவிக்கிற ஆசார்யனையும் -தெளிந்த ஈஸ்வரனையும் – அறிய வேணும் .

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி
அவர்களில் ஒருவர் பரிபவப்பட்டோம் என்று பட்டினி விட -பரிபவப் படுவாரும் தாமேயாம் -பட்டினி விடுவாரும் தாமேயாம் -என்று அருளிச் செய்தார் –
அவர்கள் இத்தை கேட்டு -வெட்கி -திருந்தினார்கள் –

இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி வர -இவர்களைச் சேர விட்டு அருள  என்று –
ஆச்சான் பிள்ளைக்கு -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் விண்ணப்பம் செய்ய – ஜகத்தில் ஈச்வரர்கள் இருவர் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகிலும் சேர விட்டு அருள வேணும் -என்ன –
ஸ்வ சரீரத்தை நியமிக்க மாட்டாத நான் -அந்ய சரீரத்தை நியமிக்க புகுகிறேனோ -என்ன -ஆகிலும் இப்படி அருளிச் செய்யலாமோ என்ன –
அத்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி நெஞ்சை மீட்கக் கண்டிலோம் -த்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி வாயை மூடக் கண்டிலோம் -நாம் இவர்களை சேர விடும்படி என
-என்று அருளிச் செய்ய –இருவரும் அந்யோந்யம் பீருக்களாய் தங்களில் ஏக மநாக்களாய் விட்டார்கள் –

பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -முதலி யாண்டான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று -தண்டன் இட்டு சிஷ்ய லஷணம் இருக்கும்படி என் –
ன்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆண்டான் அருளிச் செய்த படி –
ஆசார்ய விஷயத்தில் சிஷ்யன் -பார்யா சமனுமாய் -சரீர சமனுமாய் -தர்ம சமனுமாய் இருக்கும் –
அதாவது -சொன்னத்தை செய்கையும் -நினைத்தத்தை செய்கையும் -நினைவாய் இருக்கையும் – என்று அருளிச் செய்தார் –

அநந்தரம் பிள்ளை கூரத் ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று தண்டன் இட்டு ஆசார்ய லஷணம் இருக்கும்படி எங்கனே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
ஆழ்வான் அருளிச் செய்தபடி – சிஷ்யன் விஷயத்தில் -ஆசார்யன் பர்த்ரு சமனுமாய் -சரீரி சமனுமாய் -தரமி சமனுமாய் -இருக்கக் கடவன் –
அதாவது -ஏவிக் கொள்ளுகையும் -எடுத்து இடுவிக்கையும் -அதாவது அசேதனத்தைக் கொண்டு –
நினைத்தபடி விநியோகம் கொள்ளுமா போலே விநியோகம் கொள்ளுகையும் -எடுத்துக் கொள்ளுகையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆசார்யனாவான் சிஷ்யனுக்கு ஹித காமனாய் இருக்குமவன் -சிஷ்யனாவான் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஆசார்யனுக்கு தன்னை ஒதுக்கி வைக்குமவன் –

கோளரி யாழ்வான் என்று ஒருத்தன் -எனக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -பட்டர் பெருமாளையும் பார்த்து –
அவனையும் பார்த்து விட்டதில் -இவனுக்கு விசுவாசம் பிறவாமல் நிற்க –
வ்ருதைவ பவதோ யாதா பூயஸீ ஜந்ம சந்ததி -தஸ்யா மன்ய தமம் ஜந்ம சஞ்சிந்த்ய சரணம் வ்ரஜ -என்கிற ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தார் –
உனக்கு கணக்கற்ற ஜன்மாக்கள் வீணாக கழிந்து விட்டன -அந்த ஜன்மங்களில் ஒன்றான இதிலாவது அவனே உபாயம் உபேயம் ஆக  என்று நினைத்து –
அவனையே உபாயமாக உறுதி கொள்வாய் -என்கை-

ஸூக்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டுக்கும் தலை -ஆத்ம சமர்ப்பணமும் -ஆத்ம அபஹாரமும் – இவற்றிலும் விஞ்சின ஸூ க்ருத துஷ்க்ருதங்கள் -ஆத்ம அபஹார தோஷத்தைப் போக்கி ஆத்ம சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணுவித்த ஆசார்யன் பக்கலிலே க்ருதஜ்ஞதையும் -க்ருதக்நதையும் –

தேவரீர் திருமஞ்சனச் சாலையிலே எழுந்து அருளி திரு மஞ்சனம் செய்து அருளி -தூய்தாக திருக் குற்றொலியல் சாத்தி அருளி –
உலாவி அருளும் பொழுது –
குறு வேர்ப்பு அரும்பின திரு முக மண்டலத்தில் சேவையும் -சுழற்றிப் பணி மாறுகிற கைங்கர்யத்தையும் விட்டு –
அடியேனுக்கு பரம பதத்துக்கு போக இச்சையாய் இருந்தது இல்லை -என்று பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் விண்ணப்பம் செய்தார் –
இதைக் கேட்டருளி நம்பிள்ளையும் -முதலிகளும் எல்லாம் -இவ் விபூதியிலே இவ் உடம்போடே ஒருவருக்கும் இவ் ஐஸ்வர்யம் கூடுமதோ -என்று
மிகவும் திரு உள்ளம் உகந்து அருளினார்கள் –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து -ஆசார்யன் உடைய ஆத்ம குணங்களோடு தேக குணங்களோடு வாசி யற சிஷ்யனுக்கு உபாதேயமாய் இருக்கிறபடி –

அனந்தாழ்வான் -இடம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அடியேனுக்கு இரண்டு வார்த்தை அருளிச் செய்து அருளிற்று –என் பக்கலிலே ஹிதம்கேட்டால்
நான் பெரும் தேசம் பெறுவுதி -என்று அருளிற்று -அத்தைக் கிழிச் சீரையிலே தனம் என்று -முடிந்து கொண்டேன் –
இங்குள்ள ஐஸ்வர்யம் உன்னை விட்டு அகலும் என்று அருளிச் செய்திற்று – அது பிரத்யட்ஷமாக கண்டபடியாலே -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு அடிமை
என்னும் இடம் கண்டேன் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய -இனி நீர் இங்கேயே நில்லும் -என்று அருளிச் செய்து அருளினார் –

பெருமாள் ஆழ்வானைப் பார்த்து -நீ உனக்கு வேண்டுவது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்று திரு உள்ளமாக நாயந்தே
அடியேனுக்கு பண்டே எல்லாம் தந்து அருளிற்றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
இல்லை இப்போது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்ன -ஆகில் நாயந்தே அடியேனோடு சம்பந்தம் உடையார் எல்லாரும்
பரம பதம் பெற வேணும் -என்ன -தந்தோம் -என்று திரு உள்ளமாக – இத்தை உடையவர் கேட்டருளி –
காஷாயத்தை முடிந்து ஏறிட்டு ஆர்த்துக் கொள்ள -இது என் -என்ன –
நமக்கு ஆழ்வானுடைய சம்பந்தமுண்டாகையாலே பரம பதம் பெறலாமே -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமானை அபேஷிக்கை வார்த்தா மாதரம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அபேஷிக்கை கையைப் பிடிக்கை –
ஆசார்யனை அபேஷிக்கை காலைப் பிடிக்கை -குரு பிரமாணீ க்ருத சித்த வ்ருத்தய –
ஸ்ருதி பிரமாண பிரதிபண்ண வ்ருத்தய -அமாநினோ டம்ப விவர்ஜிதா நரா தரந்தி சம்சார சமுத்ர மஸ்ரமம் –

அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தியும் -அதிகாரி க்ருத்யம் -ஞானப் பிரதானமும் -ஞான வர்த்தகத்வமும் ஆசார்ய  க்ருத்யம் –
புருஷகாரத்வமும் கைங்கர்ய வர்த்தகத்வமும் பிராட்டி க்ருத்யம் – விரோதி நிவர்தகத்வமும் பிராப்ய பிரதத்வமும் ஈஸ்வர க்ருத்யம் –

அக்நியை அகற்றுவாரும் –அவித்யயை அகற்றுவாரும் –அந்யரை அகற்றுவாரும் –அச்சத்தை அகற்றுவாரும் – அபோக்யரை அகற்றுவாரும் –
ஐந்து வித உபகாரங்கள் செய்யும் ஆசார்யர்கள் -கர்மாதிகள் விலக்கி -ஞானம் -அளித்து-அந்ய சேஷத்வம் கழித்து -ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபமான
பிரபத்தியை உபதேசித்து -ஐஸ்வர்ய கைவல்ய -ஸ்வ பிரயோஜன பகவத் கைங்கர்யங்கள் ரூபமான அபோக்யதைகளை அகற்றி அருளுபவர்கள் –

துக்க அனுபவம் பிரகிருதி–துக்க அநுபவிதா -ஆத்மா–துக்க அசஹை பிராட்டி–துக்க நிவாரகன் ஈஸ்வரன் –

ஆழ்வானுக்கு பால மித்ரனாய் இருப்பான் ஒரு பிராமணனுக்கு அநேக காலம் பிள்ளை இன்றிக்கே இருந்து –
பின்பு ஒரு பிள்ளை பிறந்தவாறே -கோயிலிலே ஆழ்வானுக்கு வார்த்தையாய் கேட்டு –
அப்போதே பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே சென்று – அப்பிள்ளைக்கு ஹிதத்தை அருளிச் செய்து –
வருவாரை எல்லாம் -அந்தப் பிள்ளை செய்வது என் -என்று வினவுவர் –
ஒரு நாள் ஆண்டாள் போனத்தை வா என்று அழைத்து உறவு கொண்டாடா நின்றீர் – இதுக்கு ஹேது என் -என்ன –
நான் அவனுக்கு ஒரு நல்வார்த்தை சொன்னேன் காண் -என்ன – அவன் எங்கே நீர் எங்கே –
இப்படி சொல்லுவதொரு வார்த்தை உண்டோ -என்ன -ஒருவன் விலங்கிலே கிடந்தால் -விலங்கு விடுவிக்கும் போது –
விலங்கில் கிடக்கிறவனுக்கு சொல்லுமோ -விலங்கை இட்ட ராஜாவுக்கு சொல்லுமோ -என்று அருளிச் செய்தார் –
அந்த பிள்ளை உபநயனம் பண்ணின சமனந்தரத்திலே கோயிலிலே வந்து ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே வந்து சேர்ந்தான் –
போசல ராஜ்யத்து ஸ்ரீ சாளக் ராமத்துக்கு உடையவர் எழுந்து அருள -ஊரடைய சைவர் ஆகையாலே ஆதரியாதே இருக்க –
முதலி யாண்டானைப் பார்த்து இவ் ஊரார் நீர் முகக்கும் இடத்தில் உன்னுடைய ஸ்ரீ பாதத்தை விளக்கி வா -என்று அருளிச் செய்ய –
அவரும் அப்படியே செய்ய – பிற்றை நாள் அவ ஊரார் அடைய உடையவர் ஸ்ரீ பாதத்தை ஆஸ்ரயித்தார்கள் –
அதுக்கு பின் ஸ்ரீ சாளக் க்ராமம் என்று பேர் ஆய்த்து –

மிளகு ஆழ்வானை  முதலிகள் -நீர் கீழை ஊருக்கு பல காலும் போவான் என் -என்று கேட்க –
நான் அங்கு போனால் பகவத் விஷயத்துக்கு அநு கூலமான வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு சொல்லுவன் –
அத்தாலே இங்குத்தைக்கு விரோதியார்கள் என்று -அவர்கள் பக்கலில் சில கொண்டு போந்து பாகவத விஷயத்துக்கு உறுப்பாக்கினால் –
அவர்களுக்கு ஓர் ஆநு கூல்யம் பிறக்கும் என்றும் போனேன் -என்ன -அப்படி யாகிலும் அவர்கள் பதார்தங்கள் ஆமோ என்ன –
நான் எல்லோரையும் நாராயண சம்பந்த நிபந்தநமாகக் காணும் அத்தனை அல்லது பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தனமாகக் காணேன் —
அத்தாலே ஒரு வஸ்துவும் அந்ய சம்பந்தமாய் இராதே –

நடதூர் அம்மாளும் -ஆளிப் பிள்ளானுமாக கூட அமுது செய்யா நிற்க -அத்தை பெரும் கூரப் பிள்ளை கண்டு அநுபவித்து –
தேவரீர் உடைய அனுஷ்டானத்தை காணாதே அருளிச் செய்த வார்த்தையை தஞ்சம் என்று இருந்தேன் ஆகில்
அனர்த்தப் பட்டோம் இத்தனை இ றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அம்மாளும் -சதாச்சார்ய பிரசாதம் உத்தேஸ்யம்  என்ற போதே எல்லாம் இதிலே கிடந்தது அன்றோ -என்று அருளினார்-

திருக் கோட்டியூர் நம்பியை தம்முடைய தமையனார் அந்திம தசையிலே எனக்கு தஞ்சம் ஏது  என்று கேட்க –
விரஜைக்கு இக்கரையிலே -உம்மை எங்கு நின்றும் வந்தீர் என்று கேட்டார் உண்டாகில் –
திருக் கோட்டியூர் நம்பி ஸ்ரீ பாதத்தில் நின்றும் வந்தோம் -என்றும் –
அக்கரையில் உம்மைக் கேட்டார் உண்டாகில் -திருக் கோட்டியூர் தமையனார் -என்றும் சொல்லும் என்று அருளிச் செய்தார் –

அபாகவத த்யாகம் -பாகவத பரிக்ரஹம் -பகவத் ஸ்வீகாரம் – ஸ்வ ஆசார்ய அங்கீகாரம் -ஸ்வ ப்ரஜ்ஞை –
இவை இத்தனையும் உண்டான போது
ஆய்த்து ஈடேற லாவது

பெரிய முதலியாருக்கும் நம் ஆழ்வாருக்கும் நடுவு உள்ள ஆசார்யர்கள் எல்லாரையும் அறிய வேண்டாவோ – என்று நம்பிள்ளை ஜீயரைக் கேட்க –
அவர்களுடைய பாஹுள்யத்தாலே அறியப்  போகாது -இத்தால் இவனுடைய ஞானத்துக்கு ஆதல் பேற்றுக்கு ஆதல் குறை வாராது -அது எங்கனே என்னில்
சந்தானத்தில் பித்ரு பிதாமஹ ப்ரபிதாமஹ ப்ரப்ருதிகளுக்கு அவ்வருகே நாம் அறிகிலோம் இ றே –
இதுக்காக ப்ராஹ்மண்யதுக்கு ஏதேனும் தட்டாகிறதோ -என்று அருளினார் –

ஆள வந்தார் ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவித்து இருப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் வர்த்திக்கிறவர்கள் –
ஒரு நாள் இருவரும் -ஆற்றுக்கு எழுந்து அருளி ஒருவர் புறப்பட்டு வர -ஆள வந்தார் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
அன்றிலினுடைய அவஸ்தை பிறந்த போது காண் ஆத்ம ஞானம் பிறந்தது ஆவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆளவந்தார் திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது -தெய்வ வாரி யாண்டானை மடத்துக்கு வைத்து –
திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற அளவிலே -சந்நிதியில் முதலிகளைப் பார்த்து –
குருகைக் காவல் அப்பன் நமக்கு இட்டுத் தந்த திரு முகத்தை எடுத்துக் கொண்டு வாருங்கோள் –
என்று அருளிச் செய்து அருளி-திரு முகத்தைப் பார்த்து அருள -மாசமும் திவசமும் அன்று தானாய் இருந்த படியாலே
ஒரு புஷ்பக விமானம் பெற்றிலோமே என்று  போர சோகார்த்தராய் மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க – தெய்வ வாரி யாண்டானுக்கு ஆளவந்தாருடைய
விச்லேஷம் பொறாமல் திருமேனி சோஷிக்க – வைத்யர்கள் பலரும் பார்த்த இடத்தில் -விஷய ஸ்ப்ரூஹை யாக்கும் இப்படி யாய்த்து -என்று சொல்ல –
உமக்கு எந்த விஷயத்தில் ஸ்ப்ருஹை யாய் இருக்கிறது -என்று கேட்க –
அடியேனுக்கு ஆளவந்தார் விஷயம் ஒழிய வேறேயும் ஒரு விஷயம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகில் இவரை அங்கே கொண்டு போங்கள் என்று வைத்யர்கள் சொல்ல -இவரை கட்டணத்திலே கொண்டு போக -ஒருநாளைக்கு ஒரு நாள்
திருமேனி பெருத்து நடக்க வல்லராய் வருகிற அளவிலே -ஆளவந்தாரும் திருவனந்தபுரம் சேவித்து மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க –
தெய்வ வாரி யாண்டானும் தெண்டம் சமர்ப்பித்து எழுந்து இருக்க மாட்டாமல் இருந்தபடியைக் கண்டு –
பெருமாள் ஸ்வ தந்த்ரருமாய் ஸூ ரருமாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வைத்த இடத்தில் இருந்தார் –
நான் ஸ்வ தந்த்ரனும் அன்றிக்கே சூரனும் அன்றிக்கே இருக்கையாலே இறே நாம் வைத்த இடத்தில் இராதே நீர் வந்தது -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
இத்தைக் கேட்டு தெய்வ வாரி யாண்டான் -நாம் வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டோம் -என்று சத்தை குலைந்து கிடக்க –
என்னை -ஸ்வ தந்த்ரனுமாக்கி ஸூ ரனுமாக்கி எழுந்து இருக்கிறோம் என்று கிடக்கிறாயோ -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
வைத்த இடத்தே இராதே வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டால் போலே – இதுவும் ஒரு ஸ்வரூப ஹாநியாய் ஆய்த்தோ -என்று
பர பர என எழுந்து இருந்து நிற்க – ஆளவந்தாரும் -இதொரு அதிகார  விசேஷம் இருந்தபடி இருந்தபடி என் -என்று உகந்து –
போர இளைத்தாயே -என்று கிருபை பண்ணி -திருவனந்தபுரத்து திருக் கோபுரம் தோன்றுகிறது –
ஸ்ரீ பத்மநாபப் பெருமாளை சேவித்து வாரும் என்று அருளிச் செய்ய -என்னுடைய திருவனந்தபுரம் எதிரே வந்தது -என்று
ஸ்வ ஆசார்யரான ஆளவந்தார் திருவடிகளைக் காட்டி -கூட சேவித்துக் கொண்டு மீண்டு கோயிலுக்கு எழுந்து அருளினார் –

அப்பன் என்பவர்-ஆழ்வான் உடைய அந்திம தசையிலே -ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிக்கப் பெற்றிலேன் எனக்கு 
ஹிதாம்சம் அருளிச் செய்ய வேணும் -என்று பட்டருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய-
ஊரையும் ஸ்வாஸ்யத்தையும் விட்டுமேற்கு நோக்கி ஓரடி இட்ட போதே ஹிதாம்சம் அற்றது சொல்ல வேணுமோ என்று அருளிச் செய்தார்

முதலியாண்டான் -ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே மோஷம் -என்ன -கூரத் ஆழ்வான் கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -என்ன –
ஆண்டான் -குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலராய் -என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே -4-4-2-
ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே ஆகவேணும் -என்ன -ஆழ்வான் -அங்கன் அன்று –
பயன் அன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான் குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி -என்று
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே அவருடைய அடிப்பாட்டிலே நடக்கிற நமக்கு
எல்லாருக்கும் ஸ்வ அனுவ்ருத்தி கூடாமையாலே கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -ஆகவேணும்
என்று அருளிச் செய்தார் -ஆண்டானும் அப்படியாம் என்று மிகவும் ப்ரீதரானார் –

ஈஸ்வரன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்யனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –
ஆசார்யன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்ய வைபவம் சொன்னவனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –

வைஷ்ணவனுக்கு கரண த்ரயத்தாலும் கால ஷேபம் ஏது என்னில் -ஆசார்ய கைங்கர்யம் – பகவத் கைங்கர்யம் -பாகவத கைங்கர்யம் –
இவை மூன்றும் தன்னில் ஒக்குமோ -என்னில் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவன் ஆசார்ய கைங்கர்யமே பகவத் கைங்கர்யமும் பாகவத கைங்கர்யமும்
என்று இருக்கும் -ப்ரபாவஜ்ஞன் -சர்வேஸ்வரனுடைய பெருமையை மட்டுமே உணர்ந்தவன் -பகவத் கைங்கர்யமே பிரதானம் என்று இருக்கும் –
உபயத்திலும் உணர்வு இல்லாதான் -உபாய உபேய யாதாம்ய ஞானம் இலோலாதவன் -மூன்றையும் தத் சமம் என்று இருப்பான் –

ஆசார்ய கைங்கர்யம் -தனக்கு பசி விளைந்து உண்கை -பரம போக்யம்-பாகவத கைங்கர்யம் தாய்க்கு சோறு இடுகை -விலக்க ஒண்ணாத கடமை –
பகவத் கைங்கர்யம் -ஒப்பூண் உண்கையும் -பலரில் ஒருவனாக உண்கை – மூப்புக்கு சோறு இடுகையும் -வயசான ஏழை எளியவர்களுக்கு சோறு இடுகை –
என்று வடுக நம்பி அருளிச் செய்வர் –

ஆச்சான் பிள்ளை தேவியார் -மடத்தில் பிள்ளையோடே பிணங்கி -வாரு கோலே போய்க் கிட – என்ன -மடத்தில் பிள்ளையும் –
வாழும் மடத்துக்கு ஒரு வாரு கோலும் வேணும் காணும் – இவ்வார் கோல் தலைக் கடையை விளக்கி –
பஹிரங்க கைங்கர்யம் செய்து -திண்ணையிலே கிடக்கவோ –
திருப் பள்ளி யறையை விளக்கி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் செய்து -உள்ளே கிடக்கவோ -என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

பகவத் பிரசாதம் பகவத் ருசியைப் பிறப்பிக்கும்–பகவத் ருசி ஆசார்ய அங்கீகாரத்தை பிறப்பிக்கும்–
ஆசார்ய அங்கீகாரம் ஸ்வீகார ஞானத்தை பிறப்பிக்கும் -எம்பெருமானை உபாயமாக பற்றும் அறிவு –
ஸ்வீகார ஞானம் பகவத் ப்ராப்தியை பிறப்பிக்கும் பகவத் ப்ராப்தி தத் கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும்-
தத் கைங்கர்யம் ததீய கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும் –

ஆசார்யன் கடவன் என்று இருந்தால் வருவது என் -என்னில் -த்ருஷ்டத்திலே கர்மாதீனம் -அங்கு ஏதேனும் சுருங்கிற்று உண்டாகில் ஆசார்யனை
வெறுத்த போது எம்பெருமானைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ள ஒண்ணாது – எம்பெருமானை வெறுத்தோம் ஆகில்
ஆசார்யனைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ளலாம்

தான் அனுபவிக்கையாவது -அவன் அனுபவிக்கை —அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகக்கும் செருக்கரைப் போலே
வருந்திப் பெறுவாரும் இரந்து பெறுவாருமாய் இருக்கும் –
செஞ்சொற் கவிகாள் -திருவாய்மொழி -10-7—மங்க ஒட்டு உன் மா மாயம் -10-7-10-
ஆழியான் அருள்தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -போலே–ஆக பிராப்தாவும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே

பகவத்பரர் த்விவிதர் -முமுஷுகள் என்றும் புபுஷுகள் என்றும்–முமுஷுக்கள் தான் த்விவிதர் -பகவத் சரணாகதர்களும் கைவல்யார்த்திகளும்
பகவத் சரணாகதர்கள் த்விவிதர் -உபாசகரும் பிரபன்னரும் –பிரபன்னர் த்விவிதர் -ஆர்த்தரும் த்ருப்தரும்
ஆர்த்த பிரபன்னர் த்விவிதர் -சம்சாரம் அடிக் கொதித்தவர்களும் -பகவத் அனுபவம் பெற்றால் ஒழிய தரிக்க மாட்டாதாரும் –

வ்யதிரிக்தங்களை விட்டு அவனைப் பற்றுகை வைஷ்ணவன் ஆகையாவது –தன்னை விட்டு அவனைப் பற்றுகை ஏகாந்தி யாகை யாவது –
அவனை விட்டு அவனை பற்றுகை பரமை காந்தியாகை யாவது -அவன் ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே பற்றுதல் –

அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –
உடம்பை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உறவு முறை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உடம்பரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும் –
உடம்பர்களைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–லோகத்தை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உயிரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவனைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவளைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
தன்னையும் அவனையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–தன்னையும் அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாருமாய்- இறே இருப்பது –

கலக்கத்தோடு கூடின தேற்றம் ப்ரதம அதிகாரிக்கு–தேற்றத்தோடு கூடின கலக்கம் சரம அதிகாரிக்கு –

சர்வேஸ்வரனைப் பற்றுமவர் ஷட் விதர் -அவர்கள் ஆகிறார் -உத்தமன் -உத்தமப்ராயன் -மத்யமன் -மத்யமப்ராயன் -அதமன் -அதம ப்ராயன்
உத்தமன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமானே தனக்கு எல்லா உறவும் என்று இருக்குமவன் –
உத்தமப்ராயன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமான் பக்கல் உபஜீவாம்ச்யதுக்கு விரை கட்டுமவன்
மத்யமன் ஆகிறான் மாதவைஸ்வர்யதுக்கு மஹானான தபசு பண்ணுபவன்-மத்யம ப்ராயன் ஆவான் -மாதவனைப் பெற்றும் வகுத்த வாழ்வு அறியாதவன்
அதமன் ஆவான் -அம்மானைப் பெற்று அன்னத்தை பற்றுமவன்-அதம ப்ராயன் ஆவான் அம்மானைப் பெற்றும் அல்லாதாரை பற்றுமவன் –

கந்தாடை யாண்டான் வார்த்தை -பிரபத்தி நிஷ்டர் மூவர் –சப்த நிஷ்டரும் –அர்த்த நிஷ்டரும் –அபிமான நிஷ்டரும் –

சர்வயோக சந்நியாசி -திரு மழிசைப் பிரான்–சர்வ உபாய சூந்யன் -நம் ஆழ்வார்–உண்டு உபவாசி -திருமங்கை ஆழ்வார்–சர்வ சங்க பரித்யாகி -எம்பெருமானார்

அர்த்த லுப்தன் சம்சாரி–ஜ்ஞான லுப்தன் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்–கைங்கர்ய லுப்தர் -முக்த நித்யர்–தாஸ்ய  லுப்தர் -எம்பெருமான் –

பக்தருக்கு சோறும் தண்ணீரும் தாரகம் -ஆஜ்ய ஷீராதிகள் போஷக த்ரவ்யம் –ஸ்ரக் சந்தநாதிகள் போக்கியம் –
முமுஷுவுக்கு ஜ்ஞானம் தாரகம் -ஆசார்ய வைபவம் போஷகம் —பகவத் குண அனுசந்தானம் போக்கியம் –
நித்ய முக்தருக்கு மிதுன அனுபவம் தாரகம் -கைங்கர்யம் போஷகம் —பகவன் முகோல்லாசம் போக்கியம்-

அஹங்காரம் கழிகை யாவது தேகத்தில் ஆத்ம புத்தி நிவ்ருத்தியும் -தேக அனுபந்தியான பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தி நிவ்ருத்தியும்
-தேஹாந்தர அனுபவத்தில் புருஷார்த்த நிவ்ருத்தியும் –
ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -தேஹத்தை அண்டை கொண்டு ஸ்வரூபத்தை உறுமுதல் –
ஸ்வரூபத்தை அண்டை கொண்டு தேகத்தை உறுமுதல் செய்கை -இது கழிகையாவது -அவன் வடிவே வடிவாகையாலே
பர ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே ஸ்வ ஸ்வரூபம் விளங்குகை –
உபாயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணுகை –
இது கழிகையாவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியை த்யஜித்து பரகத
ஸ்வீகாரத்துக்கு விஷயனாகை –
உபேயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -நாம் அவனுக்கு அடிமை செய்கிறோம் என்று இருக்கை இது கழிகையாவது –
தன் கையாலே தன் மகிரை வகிர்ந்தால் அந்யோந்யம் உபகார ஸ்ம்ருதி கொண்டாட வேண்டாதாப் போலே
அவயவ பூதனான ஆத்மா அவயவியான எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கிறான் -என்று இருக்கை .

எம்பெருமான் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்தில் ஈடேறலாம் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்திலும் இல்லை

ஆண்டாள் வார்த்தை–ஆசார்யன் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின நாலூரானும் ஈடேறினான் —
பகவத் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின சிசுபாலனும் ஈடேறினான்–
பாகவத விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணினார் இன்னார் ஈடேறினார் என்று இதுக்கு முன்பு கேட்டு அறிவது இல்லை –

எல்லா வேதங்களையும் -எல்லா சாஸ்திரங்களையும் -எல்லா ஆழ்வார்கள் பிரபந்தங்களையும் -எல்லா ஆசார்யர்கள் பாசுரங்களைப் பார்த்த இடத்தில்
ஒரு வைஷ்ணவனுக்கு நிலை நின்ற ஆசார்ய அபிமானம் ஒழிய மோஷ உபாயம் இல்லை –
நிலை நின்ற பாகவத அபசாரம் ஒழிய மோஷ விரோதியும் இல்லை

நம் மனிச்சர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் தங்களோபாதி பிரகிருதி மான்களாக நினைத்து இருக்கும் புல்லிமை இன்றிக்கே யாய் இற்று இருப்பது –
திரு உடை மன்னர் -திருவாய்மொழி -4-4-8-
செழு மா மணிகள் -திருவாய்மொழி -5-8-9-
நிலத்தேவர் -திருவாய்மொழி -7-10-10-
தெள்ளியார் -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-
பெருமக்கள் -திருவாய்மொழி -3-7-5-
பெரும் தவத்தார் -திரு நெடும் தாண்டகம் -24-
உரு உடையார் இளையார் -நாச்சியார் திருமொழி -1-6-
சிறு மா மனிசர் -திருவாய்மொழி -8-10-3-
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-4-9-
எம் குல நாதரான ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு இப்படி திரு நாமம்-சாத்துகையாலே கேவலம் தன்னோடு ஒக்க
மனுஷ்யன் என்று நினைத்து இருக்ககை அபசாரம்

உடலை நெருக்கி உயிர் உடன் உறவு கொண்டாடுவாரைப் போலே காணும் நாரங்களை நெருக்கி நாராயணன் உடன் உறவு கொண்டாடுகை-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெகிழ நினைத்தான் ஆகில் -நிலம் பிளந்தால் இழை இட ஒண்ணாதாப் போலேயும்
-மலை முறிந்தால் தாங்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் -கடல் உடைந்தால் அடைக்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் இதுவும்
அப்ரதி க்ரியமாய் இருப்பது ஓன்று –

நாட்டிலே இருந்து பெருமாளை சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் போருகிறவர்கள் –
ஒருகால் ராகத்வேஷம் கொண்டாடி ஒருவன் ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தேற வந்து மற்றவருடைய குற்றங்களை விண்ணப்பம் செய்ய
சேவித்து இருந்தவர்களில் சிலர் -அப்படி சொல்லலாமோ என்ன -ஆச்சான் பிள்ளை -அவர் சொல்லு கிடீர் –
தண்டல் படையினான யமன் -பரிஹர என்றான்-பிராட்டி ந கச்சின் நாபராத்யாதி -யென்றாள் –
ஈஸ்வரன் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி –4-9-2-என்றான் –
ஆழ்வார்கள் -தமர் எவ்வினையர் ஆகிலும் – முதல் திருவந்தாதி -55-என்றார்கள் -இப்படி இருக்க
அவர் குற்றம் இவரை ஒழிய சொல்லுவார் யார் என்று அருளிச் செய்தார் –

சோமாசி யாண்டானுக்கு அப்பிள்ளை அருளிச்செய்தபடி -ஆண்டான் தேவரீர் ஞான வ்ருத் தருமாய் வயோ வ்ருத்தருமாய் -சீல வ்ருத்தருமாய் -ஸ்ரீபாஷ்யம்
திருவாய்மொழி இரண்டுக்கும் நிர்வாஹகராய் -எல்லாவற்றாலும் பெரியவராய் இருந்தீர் –
ஆகிலும் சாத்தி இருக்கிற திருப்பரிவட்டத் தலையிலே பாகவத அபசார
நிமித்தமாக ஒரு துணுக்கு முடிந்து வையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஒருவனுக்கு பாகவத சேஷத்வம் ஸ்வரூபம்–பாகவத பிரசாதம் உபாயம் பாகவத கைங்கர்யம் உபேயம் பாகவத அபாசாரம் விரோதி
ஔ பாதிக பாகவத விஷய ராகமும் -நிருபாதிக பாகவத த்வேஷமும்ஒருவனுக்கு நிலை நின்ற தோஷம் –

பிள்ளை வரம் தரும் பெருமாள் தாசர் வார்த்தை –
எம்பெருமான் வெறுக்கும் -மறக்கும் -பொறுக்கும் -ஒறுக்கும் –பிரயோஜனாந்த பரரை கண்டவாறே நம்முடைய ரஷகத்வத்தை
பறித்துக் கொண்டு போவதே என்று வெறுக்கும் -தன்னளவிலே பண்ணின அபசாரத்தை மறக்கும் –
ஆஜ்ஞ்ஞாதி லங்கனத்தை பொறுக்கும் -பாகவத அபசாரத்தை ஒறுக்கும் –

நடாதூர் ஆழ்வான் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போகா நிற்க-
நடுவில் திருவீதியில் ஒரு திருக்குலத்தில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அணுகி வர கைக் கொடுத்து கொண்டு போகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
அவரை ஜாதி நிரூபணம் பண்ணி -கடக்கப் போ – என்ன -ஆழ்வான் அத்தைக் கேட்டு மூர்ச்சித்தார் –
மூர்ச்சை தெளிந்த பின்பு அருகு நின்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -இது என் -என்ன –
திருக் குலத்தில் திரு வவதரித்து இரண்டு ஆற்றுக்கும் நடுவே வர்த்திகப் பெற்ற மஹானுபாவனா பறையன் –
நெடும்காலம் ஆத்மாபஹாரம் பண்ணித்  திரிந்த நான் அன்றோ பறையன் -என்று அருளினார் –
எம்பெருமானாரின் மருமகன் -நடாதூர் அம்மாளின் பாட்டனார்

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்குஅடும் சோறு மூன்று -அடாச் சோறு மூன்று
அடாச் சோறாவது -அனுகூலரை நெருக்கி ஜீவிக்கையும் பிரதி கூலர் பக்கல் சாபேஷனாய் ஜீவிக்கையும் –
சாதனாநதர புத்த்யா கைங்கர்யம் பண்ணி ஜீவிக்கையும்
அனுகூலரை நெருக்குகையாவது -சர்வேஸ்வரன் உயிர் நிலையிலே கோலிட்டடித்த மாத்ரம் -ஆயர் கொழுந்தாய் –திருவாய்மொழி -1-7-3–
பத்தராவியை –பெரிய திருமொழி -7-10-1-/10-1-8–
நாஹமாத்மா ந மாசசே மத் பக்தைஸ் சாது பிரவிநா -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வடுக நம்பி வார்த்தை –
பகவத் அபசாரம் -எம்பெருமான் திருமேனியிலே தீங்கு நினைக்கை -பாகவத அபசாரம் -அவன் திரு மார்பிலே -திருக் கண் மலரிலே -கோலிட்டடித்த
மாத்ரம் -யே பிரபன்னா மகாத்மாநஸ் தே மே நயன சம்பத -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வானமாமலை யாண்டான் பணிக்கும் படி –
சாத்விகரை நெருக்குகையாவது -மிதுன போக்யமான ஸ்ரீ கௌ ஸ்துபத்தில் கரி இட்டுக் கீறின மாத்ரம்
வகுளாபரண சோமயாஜியார் -தெய்வ வாரி யாண்டானை -எம்பெருமான் இங்கே வந்து அவதரிகைக்கு ஹேது என் என்ன –
பாகவத அபசாரம் பொறாமை என்றார் -ஆகையாலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெருக்க எம்பெருமான் நெஞ்சு உளுக்கும் –
பிரதிகூலர் பக்கல் சாபேஷன் ஆகையாவது -ராஜ மஹிஷி ராஜ சந்நிதியிலே அற்பன்காற் கடையிலே நின்ற மாத்ரம் –

போஜன விரோதி யாவது –
ஒரு வைஷ்ணவன் ஆதரத்தோடே சோறிடப் புக்கால் உண்ணுமவன்-ஆஹார சௌ ஷ்டம் நிரூபிக்கையும் –
இடுமவன் இவனுக்கு இது அமையாதோ என்று இருக்கையும் —
போஜ்ய விரோதியாவது -இட்டுக் கணக்கு எண்ணும் சோறு
ஸ்வரூப அனுரூபமான போஜனமாவது -க்யாதியைப் பற்றவாதல் -பூஜையைப் பற்றவாதல் – எ
ன்னது நான் இடுகிறேன் என்கிற போஜனத்தை தவிர்ந்து–
நெய்யமர் இன் அடிசில் -திருவாய்மொழி -6-8-2-என்றும் -நல்லதோர் சோறு -திருப்
பல்லாண்டு -8-என்றும் -உண்ணும் சோறு -திருவாய்மொழி -6-7-1–என்றும் இவற்றைப் புஜிக்கை –

ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவரை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்  அமுது செய்ய பண்ணும் போது-இழவும் இரப்பும் இறுமாப்பும் -சாத்விக கர்வம் –
துணுக்கமும் சோகமும் வாழ்வும் உண்டாக வேணும்-என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்து அருளினார் –

பிணச் சோறும் -மணச் சோறும் -விலைச் சோறும் -புகழ்ச் சோறும் -பொருள் சோறும்-எச்சில் சோறும் -ஆறும் த்யாஜ்யம் –
மற்றைச் சோறு இ றே வைஷ்ணவன் உண்ணும்சோறு -என்று திருக்குறுங்குடி ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –

தேஹம் திறள் பொறாது -ஸ்வரூபம் தனி பொறாது -பகவத் விஷயத்துக்கு வெளியும்-திறளும் தேட்டமாய் இருக்கும் –
ஷூத்ர விஷயத்துக்கு இருளும் தனிமையும் தேட்டமாய் இருக்கும் –

பகவத் அனுபவம் பண்ணுமவனுக்கு விஷய அனுபவத்தில் அந்வயம் இல்லை -இவ்வர்த்தைத்தை ஆழ்வார்கள் பல இடங்களிலும் அருளிச் செய்தார்கள் –
எங்கனே என்னில் –
வாசுதேவன் வலையுள் அகப்படுதல் -திருவாய்மொழி -5-3-6-
மாதரார் கயற்கண் என்னும் வலையில் அகப்படுதல் -திருமாலை -16-
மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோளிலே அகப்படுதல் -நாச்சியார் திருமொழி -9-1-
சாந்தேந்து மென் முலையார் தடம் தோளிலே அகப்படுதல் -பெரிய திருவந்தாதி -6-3-4-
வானவர்க்கு வன் துணைஅரங்கத்து உறையும் இன் துணையான் -பெரிய திருவந்தாதி -3-7-6-
அவரவர் பணை முலை துணை யா -என்று இருத்தல் –பெரிய திருவந்தாதி 1-1-2-
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -திருவாய்மொழி -1-5-4-
பாவையர் வாய் அமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-3-5-
நால் வேதப் பயனை பேணுதல் -திருவாய்மொழி -3-4-6-
மாதரார் வனமுலைப் பயனை பேணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-6-1-
ஓன்று இதுவாதல் ஓன்று அதுவாதல் என்று ஏவமாதிகளாலே பஹு விதமாக
அருளிச் செய்தார்கள் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்கு விஷய ப்ராவண்யம் பத்து முகமாக விரோதிக்கும் –
அவை யாவன -ஸ்வா நர்த்தம் -பரா நர்த்தம் -சாஸ்திர விரோதம் -பகவன் நிக்ரஹம் -பாகவத நிக்ரஹம் –
ஆசார்ய நிக்ரஹம் -விரோதி வர்தகத்வம் -ஸ்வரூப விரோதம் -உபாய விரோதம் -உபேய விரோதம் -தேசாந்தர பாவம் –
தேவதாந்தர பரனுக்கு கலாந்தரேணு வாகிலும் பாகவதன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு -விஷய ப்ரவணனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை -ஆகையால்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் விஷய பிரவணன் ஆகையாவது -முதலை  முடியோடே விழுங்குமா போலே -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

முமுஷுவுக்கு விஷய ப்ராவண்யமும் தேவதாந்திர பஜனமும் சமாநம் -வெற்றிலையும் சந்தனமுமாய் புக்கு காமனை அர்ச்சிக்கிறதோடு
எருக்கும் தும்பையும் கொண்டு ருத்ரனை அர்ச்சிக்கிறதோடு வாசி இல்லாமையாலே தேவதாந்தரம் தான் இதுக்கு சத்தை –
மாரனார் வரி வெஞ்சிலைக்கு ஆட் செய்யும் பாரினார் -பெருமாள் திருமொழி -3-3-..
தேவதாந்தர பரனுக்கு அனந்தர ஜன்மத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு –
விஷய பரனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை – ஆகையால் தேவதாந்தர பஜனத்திலும் க்ரூரம் -சௌ சாபேஷன் ஸ்நானம் பண்ணி
வருமா போலும் காண் -வ்ருத்தி ஆசௌம் போன்ற தீட்டு உள்ளவன் -விஷய பிரவணன் பகவத் சந்நிதி நுழைய தக்கவன் அல்லன் –

முமுஷுவுக்கு தேவதாந்தர ப்ராவண்யமும் -அர்த்த ப்ராவண்யமும் -விஷய ப்ராவண்யமும் -மோஷ பிரதிபந்தகம் –
அதில் இரண்டு ப்ராவண்யம் உண்டானால் காலாந்தரத்திலே ஈடேறலாம்–ஒரு பிராவண்யம் பிரதிபந்தகமாகவே விடும் –

அநந்ய பிரயோஜணன் அல்லாமையாலே உகப்புக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -ஆர்த்த பிரபன்னன் அல்லாமையாலே இரக்கத்துக்கு பாத்ரம் அல்லேன் –
ப்ராமாதிகம் அல்லாமையாலே ஷமைக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -உபகாரகன் என்று உகந்தீர்-அனந்யன் என்று இரங்கினீர் அவர்ஜீயன் என்று பொறுத்தீர் –
-என்று ஆச்சான் பிள்ளை நைச்ய அனுசந்தானம் –

முதலியாண்டான் மிளகு ஆழ்வானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை –
கன்னக் கள்வர் நால்வர் -அவர்களை பரிஹரித்து வர்த்திக்க வேண்டும் —
அவர்கள் ஆர் என்னில் -ஆத்ம அபஹாரி -விபூத்ய அபஹாரி -குணித்வ அபஹாரி -பரதவ அபஹாரி —
ஆத்ம அபஹாரி யாகிறான் -திருமார்பில் கௌஸ்துபத்தை களவு கண்டவன் -எங்கனே என்னில் -ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருக்கை –
விபூத்ய அபஹாரி யாகிறான் -ஏகாயநன் -எங்கனே என்னில் மாத்ரு ஹீனன் –குணித்வ அபஹாரி யாகிறான் -மாயாவாதி –
எங்கனே என்னில் நிர்க்குணம் என்கையாலே -பரதவ அபஹாரி யாகிறான் -ருத்ர பரத்வ பிரமாண நிஷ்டன் –
இவர்களுக்கு அஞ்ஞானமும் -அந்யதா ஞானமும் -விபரீத ஞானமும் விஞ்சி இருக்கும் –

அனந்தாழ்வான் நோவு சாத்திக் கிடந்தார் என்று கேட்டருளி திருவேம்கடமுடையான் – அனந்தாழ்வானை அறிந்து வாரும் கோள் -என்று
சில ஏகாங்கி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை விட்டு அறிவிக்க -ஆளிட்டு அந்தி தொழுதா னோ என்ன –
திருவேம்கடமுடையான் எழுந்து அருளி வாசலிலே வந்து நிற்க பேசாதே கிடந்தார் –
அனந்தாழ்வான் நான் வர பேசாதே கிடந்தாயீ -என்ன -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் வரப் பேசாதே யிருந்தேன் ஆகில் அன்றோ
எனக்கு குறை யாவது -என்ன -நாம் உம்மை இதனின்றும் போகச் சொல்லில் செய்வது என் என்ன –
நீர் ஒரு கிழமை முற்பட்டீர் இத்தனை யன்றோ -இருவரும்
திருமலை ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயித்தோம் இத்தனை -யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமான் இடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு இருந்தபடி -ராஜா-அந்தபுரத்திலே மாலையாலே கட்டுண்டு இருந்தால் போலே –

மூன்று வஸ்துவிலே பகவத் வஸ்து வளரும் என்று பணிக்கும்–திரு வனந்தாழ்வான் மடியிலும் -பெரிய திருவடி திரு முதுகிலும்
சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும் -ஜகந நிர்வஹணத்தை மறக்கிறானோ என்று நியமிக்கைகாக
சேனை முதலியார் எழுந்து அருளின வாறே -இந்தாணும் ஐயர் வந்தார் -என்று நாய்ச்சிமார் உள்ளே புக்கருளுவாராம் –

கைகேயி பகவத் அபசாரம் பண்ணினாளே யாகிலும் -தன் மகன் என்றாகிலும் -பாகவத ஸ்நேகம் உண்டாகையாலே முக்தை யானாள் –
சக்ரவர்த்தி பகவத் ஸ்நேகம் பண்ணினானே யாகிலும் முக்தன் ஆகிறிலன் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் ஆவது ரூப ப்ரதான்யம் -சிஹ்ன ப்ரதான்யம் -உக்தி பிரதான்யம் -க்ரியா ப்ரதான்யம் –
சம்பந்த விசேஷ ப்ரதான்யம் -த்யான ப்ரதான்யம் -இவை ஒன்றும் அன்று -பாவ ப்ரதான்யமே ப்ராதான்யம் –
நால்வர் அறிந்த வைஷ்ணத்வம் அன்று -நாராயணன் அறிந்த வைஷ்ணத்வமே
வைஷ்ணத்வம் -நாடும் நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணாய -திருப்பல்லாண்டு -4-என்ன வேண்டும் –
நாடு வைஷ்ணவன் என்று கை விட வேண்டும் -நகரம் வைஷ்ணவன் என்று கைக் கொள்ள வேண்டும்
-நாடாவது -சம்சாரம் நரகமாவது பரமபதமும் -உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களும் ஜ்ஞானாதிகரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் –

ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தவனுக்கு சரீர விச்லேஷத்து அளவும் மஹா பயமும் மஹா விஸ்வாசமும் அநு வர்திக்கைக்கு காரணம் –
தன்னைப் பார்த்த போது எல்லாம் மஹா பயமும் -எம்பெருமானை பார்த்த போது எல்லாம் மஹா விஸ்வாசமும் —
இரண்டுக்கும் மஹத்தை யாவது -தன்னை அனுசந்தித்த போது சம்சாரத்திலே இருந்தானாகவும் –
இங்கே இருந்தானேயாகிலும் – எம்பெருமானை அனுசந்தித்த போது பரம பதத்தில் இருந்தானாகவும் நினைத்து இருக்கை –

சம்பாஷண சம்பந்தம் -போஜன சம்பந்தம் -அதருஷ்ட சம்பந்தம் -த்ருஷ்ட சம்பந்தம் -இவை பார்த்து செய்ய வேண்டும் -தானிடும் தண்டனுக்கு உகந்திடவும்
தன்னை யிடும் தண்டனுக்கு  குழைந்து  போரவும் -தன் சத்தையை அழிய மாறியாகிலும் தண்டன் கைக்கொள்ள வல்லனாகையும் அதிகாரி க்ருத்யம் –

மலை நாட்டிலே ஒருவனுடன் மூவரும் ஸ்ரீ ராமாயணம் வாசித்தார்கள் – அவர்களில் முதலில் அதிகரித்தவனை அழைத்து உனக்கு இதில் பிரதிபன்ன
அர்த்தம் ஏது என்று கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகன் பித்ரு வசன பரிபாலனம் பண்ணுகையாலே மாத்ரு பித்ரு ஸூ ஸ்ருஷை தர்மம் என்று தோற்றிற்று -என்ன
நீ அத்தைச் செய் -என்றான் இருவர் ஆவனைக் கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணினாலும் உடம்பு எடுக்கை பொல்ல்லாதாய் இருந்தது –
ஆகையால் இவ்வுடம்பை அகற்றும் வகை விசாரிக்க வேண்டும் -என்றான் -ஆகில் நீ தத் விமோசன உபாயத்தை பண்ணு என்றான் –
மூவர் ஆனவனைக் கேட்க -நம்முடைய புண் மருந்துகளால் ஒரு பசை இல்லை – ராவணன் தானே யாகிலும் அவனை விடில் தரியேன் -என்ற
சக்கரவர்த்தி திருமகன் கிருபை உண்டாகில் பிழைக்கலாம் அல்லது பிழைக்க விரகு இல்லை -என்றான் –
ஆகில் நீ உள்ளதனையும் ஸ்ரீ ராமாயணத்தை பரிசயி -என்றான் –

தர்சந ரஹஸ்யம் இருக்கும்படி -உறங்குகிற போது நம்மை நோக்குகிறவன் உணர்ந்தாலும் நம்மை நோக்கும் என்று கந்தாடை யாண்டான் –

ஆழ்வான் காலத்திலே சந்த்யாவந்தனம் பண்ண எழுந்து அருளாநிற்க -இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அருளிச் செயல் த்வநியைக் கேட்டுக் கொண்டு நிற்க –
கூட எழுந்து அருளினவர்கள் அனுஷ்டானத்துக்கு காலம் தப்புகிறதே -என்ன சந்த்யா வந்தன வைகல்யம் பிறந்தால்
பிராயச்சித்தம் பண்ணிக் கொள்ளலாம் -பகவத் அனுபவ வைகல்யம் பிறந்தால் பிராயச்சித்த சாத்யமன்று -என்று அருளினார் –

அனந்தாழ்வான் மூன்று சம்வத்சரமாக வாதமாய்க் கிடக்க -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு பரிவராய் இருப்பவர் சிலர் -திருவேம்கடமுடையான் செய்து அருளுகிறது என் –
என்று வெறுக்க -திருவேம்கடமுடையான் ஹிதம் அல்லது செய்யான் -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்துக்கு மண் சுமவா நிற்க -பிள்ளைகளிலே ஒருவன் சென்று -கூடையை வாங்க –
நான் இத்தை விடில் இளைப்பன் -நீ இத்தைத் தொடில் இளைப்புதி -என்ற அளவிலே -இளைப்பாகாது -என்று பின்னையும் வாங்க –
ஆனால் நான் ஜீவிக்கிற ஜீவனத்தை வாங்க வேணுமோ -நீயும் வேணுமாகில் ஒரு கூடையை வாங்கி சுமக்க மாட்டாயோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்திலே திருமண்டபத்திலே இருந்து திருமாலை கட்டா நிற்க -திருவேம்கடமுடையான் அருள் பாடிட –
இவரும் பேசாதே இருந்து திருமாலையும் கட்டிக்கொண்டு பின்பு கோயிலுக்குள் புக்கவாறே –
நான் அழைக்க வராவிட்டது என் -என்று திரு உள்ளமாக -தேவரீரைக் கொண்டு கார்யம் என்
கருமுகை மொட்டு வெடியா நிற்க -என்ன -ஆனால் -நாம் உம்மை இங்கே நின்று போகச் சொன்னோமாகில் செய்வது என் -என்ன –
பரன் சென்று சேர் திருவேம்கடமாமலை அன்றோ -தேவரீர் அன்றோ வந்தேறிகள் -இவ்விடம் தேவரீரை ஆஸ்ரயித்தவர்களது அன்றோ -என்றார் –

அனந்தாழ்வான் திருபடலிகை யிலே திருமாலையைச் சேர்த்துக் கொண்டு உள்ளே புக்கு –
கைப் புடையிலே நின்று அருளப்பாடு என்றவாறே திருத் திரையை நீக்கித் திருமாலையை நீட்டி கையை மறித்துப் போருவர் –
நைந்து சோர்ந்து கை மறித்து நின்றனரே -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-6-
தனது கையில் சக்தி இல்லை -மாலை கட்டும் கைங்கர்யம் தானே செய்வித்துக் கொண்டான் என்றபடி-

பீஷ்மர் ஞாநாதிகராய் யிருக்க -பகவத் பரிக்ருஹீத பஷ பிரதிபஷத்தில் நின்று கிருஷ்ணன் திருமேனியில் அகப்பட அம்பு படும்படியான  செயல் கூடிற்று –
ராஜக்களை பணிக்கன் சிரமம் செய்விக்கும் போது நினைத்த இடத்திலே தட்டுகை ப்ராப்தமாம் போலே –
ஏவம் விதரும் சர்வேஸ்வரனுடைய லீலா ரஸாதீ ந சங்கல்ப அந்தர்கதர் –

திருமாலையாண்டான் அருளிச் செய்யும்படி -நாம் பகவத் விஷயம் சொல்லிக்கிறோம் என்றால் சம்சாரத்தில் ஆள் இல்லை -அ
து எங்கனே என்னில் -ஒரு பாக்கைப் புதைத்து அது உருவாந்தனையும் செல்லத் தலையாலே எரு சுமந்து ரஷித்து அதினருகே கூரை கட்டி –
பதினாறாட்டைக் காலம் காத்துக் கிடந்தால் கடைவழி ஒரு கொட்டைப் பாக்காயிற்று கிடைப்பது –
அது போல் அன்றிக்கே இழக்கிறது ஹேயமான சம்சாரத்தை – பெறுகிறது விலஷணமான பரம பதத்தை –
இதுக்கு உடலாக ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்த ஆசார்யன் திருவடிகளிலே ஒருகாலும் க்ருதஜர் ஆகாத
சம்சாரிகளுக்கு நாம் எத்தைச் சொல்வது -என்று வெறுத்தார் –

துறை அறிந்து இழிந்து–முகம் அறிந்து கோத்து–விலை அறிந்து பரிமாறி–நினைவு அறிந்து–அடிமை செய்ய வேண்டும் –

ஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு -ஆச்சார்ய குணம் -அஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய தோஷம் –
சக்திக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -அசக்திக்கு இலக்கு -நிஷித்த அனுஷ்டானம் –

அன்ன சாங்கர்யம் –ஜ்ஞான சாங்கர்யம் –கால சாங்கர்யம் –தேச சாங்கர்யம் –போக சாங்கர்யம் –இவை த்யாஜ்யம் -சாங்கர்யம் =கலப்படம்

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை -சம்சாரிகள் தோஷத்தை தன் அசக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன்
-சாத்விகருடைய தோஷத்தை இவர்களுடைய சக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன் –
பத்த லோகத்தில் விலஷண ஜ்ஞானத்துக்கு விச்சேதம் இன்ற்க்கே இருக்கை யாவது -ஔ ஷத பலத்தாலே அக்நியை ஏந்தி இருக்குமா போலே –
ஜ்ஞானத்துக்கு அவித்யா சம்பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அப்ராக்ருத தேச பிரவேசத்திலும் அவித்யா சம்பந்தத்தில் ஆர்த்தி அத்யந்த அபேஷிதம் –

திருவேம்கட யாத்ரையாக எழுந்தருளா நிற்க -காட்டிலே ஒரு நாள் விடுதியிலே நீராட எழுந்து அருளா நிற்க –
ஸ்ரீ பாதத்திலே விஷம் தீண்ட -பரிவராய் இருப்பார் – எங்கே விஷம் தீண்டிற்று என்ன — அந்த செடியிலே என்ன –
அவர்களும் லஜ்ஜா விஷ்டராய்ப் போக -இத்தை அனந்தாழ்வான் கேட்டருளி பிரபன்னர் எழுந்தருளின வாறே –
நீர் என்ன நினைத்து விஷம் விஷம் தீர்க்க வேண்டாது இருந்தீர் -என்ன –
பிரபன்னரும் கடித்த பாம்பு பலவானாகில் விரஜையிலே தீர்த்தமாடி ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை சேவிக்கிறோம் –
கடி உண்ட பாம்பு பலவானாகில் திருக் கோனெரியிலெ தீர்த்தமாடி திருவேம்கடமுடையானை சேவிக்கிறோம் -என்று
நினைத்து இருந்தேன் என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

ஆழ்வார்கள் மடலூர்ந்தும் நோன்பு நூற்றும் தூது விட்டும் ஸ்வாமிக்கு அசஹ்யமாம்படி செய்கை ஸ்வரூப வ்ருத்தமன்றோ -என்று
எம்பாரை முதலிகள் கேட்க -எம்பாரும் -இவர்கள் செய்வது என் -ஜ்ஞானம் தலை மண்டி யிடும்படி அவனுடைய சௌந்தர்யம்
இப்படி செய்யுமாகில் அது அவன் சௌந்தர்யத்தின் குற்றம் அன்றோ – எங்கனே என்னில் –
சக்கரவர்த்தி வாய் திறப்பதற்கு முன்னே நீங்கள் எல்லாரும் பெருமாளை திருவபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்பான் என் –
என் பக்கலில் குறை உண்டோ என்ன -நாங்கள் செய்வது என் –
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குண புத்ரச்ய சந்தி தே -குணான் குணவதோ தேவ -தேவ கல்பச்ய தீமத -என்று
பிள்ளையைப் பெற்ற உன் குறை யன்றோ என்றார்கள் -என்று அருளி செய்தார் –

சோமாசியாண்டான் -அகளங்க நாட்டாழ்வான் காலத்திலே ஒரு இடையன் பால் களவு கண்டான் என்று கட்டி யடிக்க –
பிள்ளை அத்தைக் கேட்டு மோஹித்து
விழுந்தாராம் –

முலைகள் இல்லையான  யுவதியைப் போலே காணும் ஊமை அல்லாத வைஷ்ணவன் அருளிச் செயலில்
அந்வயியாது ஒழிகை -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

எம்பெருமான் கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தாப் போலே வேதங்களும் திருவாய்மொழி யாய் வந்து அவதரித்தன –

பெரிய நம்பியும் -திருக்கோட்டியூர் நம்பியும் -திருமாலை யாண்டானும் கூடி-ஸ்ரீ சந்திர புஷ்கரணிக் கரையிலே திருப்புன்னைக் கீழே எழுந்தருளி இருந்து
தங்கள் ஆசார்யரான ஆளவந்தார் எழுந்தருளி இருக்கும்படியையும்-அவர் அருளிச் செய்த நல் வார்த்தைகளையும் நினைத்து அனுபவித்துக் கொண்டு
மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -ஆநந்த மக்னராய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற-அளவிலே -திருவரங்க செல்வர் பலி பிரசாதிப்பதாக எழுந்தருளி புறப்பட –
இவர்களுடைய சமாதிபங்கம் பிறந்து எழுந்து இருந்து தண்டன் இட வேண்டுகையாலே – கூட்டம் கலக்கியார் வந்தார் –
இற்றைக்கு மேல்பட ஸ்ரீ பலி எம்பெருமான் எழுந்தருளாத கோயிலிலே இருக்கக் கடவோம் -என்று பிரதிக்ஜை பண்ணிக் கொண்டார்கள் –

எம்பெருமானுக்கு இல்லாதது ஒன்றாய் -அவனைப் பெறுகைக்கு பெரு விலையாய் இருக்குமது அஞ்சலியே -இ றே -கருட முத்ரைக்கு விஷம் தீருமா போலே
அஞ்சலி பரமா முத்ரா -என்கிறபடியே இம் முத்ரையாலே அநாத்யபராதமும் நசித்து எல்லாம் அகப்படும் என்று –

அனந்தாழ்வான் போசல ராஜ்யத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது கட்டுப் பிரசாதம் கட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு இடத்திலே அவிழ்த்தவாறே 
அடைய எறும்பாய் இருந்தது – இத்தைக் கண்டு அனந்தாழ்வான் பயப்பட்டு –
எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும்ஆவேனே -என்று அருளிச் செய்தவரிலே சிலராய் வர்த்திப்பர்கள் –
இப்படியே கொண்டு போய்த் திருமலையிலே வைத்து வாரும்கோள் -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆழ்வார் அறிவு கலங்கின போதோடு -அறிவு நடையாடின போதோடு –சாத்விக அஹங்காரம் தலை மண்டி இட்ட போதோடே 
அநுவர்த்தநத்தோடு -வாசியற மிதுனம் அல்லது வாய் திறக்க அறியார் -எங்கனே என்னில்
-அறிவு கலங்கின போது-சிந்தை கலங்கித் திருமால் என்று அழைப்பன் -திருவாய்மொழி -9-8-10-என்பர் –
அறிவு நடை யாடின போது -திருமால் நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள்
எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறி கிற்பார் -திருவாய்மொழி -8-3-9- என்பர் -அஹங்காரம் தலை மண்டை இட்ட போது –
திருமால் தலைக்கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீவினை -திருவிருத்தம் -87-என்பர் –
அநுவர்த்தநத்தில் -அடிமை செய்வர் திருமாலுக்கே -திருவாய்மொழி -6-5-11- என்பர் –

திருமங்கை ஆழ்வாரை  ஈஸ்வரன் ஆக்கலாம் விரகு ஏது என்று பார்த்த இடத்து -இவர் விஷயாந்தர பிரவணர் ஆகையாலே
இவர் பக்கல் சாஸ்திரம் ஜீவியாதாய் இருந்தது -இவர் விஷயாந்தரங்களிலே வந்தால் –
இது விலஷணம் -இது ஆவிலஷணம் -என்று அறிகிற உள்மானம் புறமானம் அறிவார் ஒருத்தராய்  இருந்தார் என்கிற இதுவே
பற்றாசாக நம்மை விஷயம் ஆக்கினால் மீட்கக் கூடும் -என்று தன் வடிவைக் காட்ட அதிலே அதி பிரவணராய் –
அர்ச்சாவதாரத்துக்கு அவ்வருகு ஒன்றும் அறியாதபடி யானார் –

நம் ஆழ்வாரை ஈஸ்வரன் ஸ்வரூபத்தைக் காட்டி அங்கீகரித்தான் -அவருக்கு எல்லாம் பரத்வத்திலே யாய் இருக்கும் –
இவருக்கு எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே யாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில்
அவர் தொழுவது -கண்ணன் விண்ணோரை -திருவிருத்தம் -47
இவர் தொழுவது -கண்ணபுரம் தொழுதாள் -என்றும் -பெரிய திருமொழி -8-2-1-
அவர் தூது விடுவது -வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது -திரு விருத்தம் -54 என்றும் –
இவர் தூது விடுவது -செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று திருக்கண்ணபுரம் புக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -27-என்றும் –
அவர் மடல் எடுப்பது -சேணுயர் வானத்திருக்கும் தேவ பிரான் தன்னை –குதிரியாய் மடலூர்தும் -திருவாய்மொழி -5-3-9- என்றும் –
இவர் மடல் எடுப்பது -சீரார் கணபுரம் –ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே –ஊராது ஒழியேன் –
சிறிய திருமடல் -72-77- என்றும் –
அவர் வளை இழப்பது -விண்ணூர்  தொழவே சரிகின்றது சங்கம் -திருவிருத்தம் -47 என்றும் –
இவர் வளை இழப்பது -திருக் கண்ணபுரத்து உறையும் வரை எடுத்த பெருமானுக்குஇழந்தேன் என் வரி வளை -பெரிய திருமொழி -8-3-1- என்றும் –
அவர் எண்ணுவது -மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும் -திருவாய்மொழி -9-3-7- என்றும் –
இவர் எண்ணுவது -கண்ணபுரம் தொழும் கார்க்கடல் வண்ணர் மேல் எண்ணம் -பெரிய திருமொழி -8-2-4- என்றும் –
அவர் -விரும்புவது அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியோரோடு இருந்தமை -திருவாய்மொழி -10-9-11-என்றும்
இவர் -அந்தரங்கம் -காட்டினாய் கண்ண புரத்துறை யம்மானே -பெரிய திருமொழி -8-10-9- என்றும்
அவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -ஏனத்துருவாய் இடந்த பிரான் -திருவிருத்தம் -99-
இவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -வயலாலி மண வாளன் –
அவருக்கு சேஷி -ஒரு மா தெய்வம் மற்றுடையமோ யாமே -திருவாசிரியம் -7 -என்கிற ஜகத் காரண வஸ்து
இவருக்கு சேஷி -அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின் அருள் அல்லது எனக்கு -பெரிய திருமொழி -11-8-8- என்றும் –
அவருக்கு உபாயம் -அந்நலன் உடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே -திருவாய்மொழி -1-1-3–என்றும்
இவருக்கு உபாயம் குருங்குடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின் -பெரிய திருமொழி -9-5-என்றும் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –